moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
به عنوان دستیار تئودور آیکه در سازمان بازرسی اردوگاه‌های کار اجباری، ماه آوریل ۱۹۳۵ به یگان نگهبانی اس‌اس ("Wachtruppe") در اردوگاه کار اجباری اورانینبورگ منتقل شد. از ۱ آوریل ۱۹۳۶، فرمانده قرارگاه کار اجباری بت سولزا بود.Udo Wohlfeld. "das netz. Die Konzentrationslager in Thüringen 1933-1937." Eine Dokumentation zu den Lagern Nohra, Bad Sulza und Buchenwald, = gesucht 2. Die Vergangenheit für die Zukunft retten!, Weimar 2000, , p. 194ff. میان ۱ اوت ۱۹۳۷ و اواسط سال ۱۹۳۸، زاوئر در زاخسنهاوزن دومین "شوتزهافت‌لاگرفورر" بود و از این رو عضوی از "اس‌اس-توتنکوف‌ورباند" به‌شمار می‌رفت. در دوره میان ۱ اوت ۱۹۳۸ و ۱ آوریل ۱۹۳۹، رسماً به عنوان فرمانده معدن سنگ وینرگرابن، که در آن از زندانیان اردوگاه ماوتهاوزن بهره گرفته می‌شد، گماشته شد. به دلیل سهل‌انگاری و ملایمت بیش از حد با زندانیان اردوگاه، زاوئر ماه آوریل ۱۹۳۹ از خدمت اردوگاه برکنار شد.
در ۹ فوریه ۱۹۳۹، اس‌اس-"اشتورمبانفورر" فرانتس تسیرایس به عنوان فرمانده قرارگاه جای او را گرفت.Rudolf A. Haunschmied, Jan-Ruth Mills, Siegi Witzany-Durda. "St. Georgen-Gusen-Mauthausen - Concentration Camp Mauthausen Reconsidered". BoD, Norderstedt 2008, . p. 54-58
از سپتامبر ۱۹۴۲ تا آوریل ۱۹۴۳، زاوئر دوباره به عنوان فرمانده در زاخسنهاوزن مشغول به کار شد.Hermann Kaienburg: "Konzentrationslager Sachsenhausen". In: Wolfgang Benz, Barbara Distel (ed.): "Der Ort des Terrors. Sachsenhausen, Buchenwald." Beck, Munich 2006 (Reihe, Vol. 3) , , p. 40 در ۱۹۴۳، سوئر در برچیده شدن گتو ریگا نقش داشت. بعدها به‌طور موقت فرمانده اردوگاه کار اجباری کایزروالد بود که در ژوئیه ۱۹۴۴ تخلیه شد. این عملیات در سپتامبر ۱۹۴۴ به پایان رسید. وی بر اثر زخم‌های دریافتی در فالکنزی در ۳ مه ۱۹۴۵ درگذشت.The 'Final Solution' in Riga: Exploitation and Annihilation, 1941-1944 by Andrej Angrick, Peter Klein, Ray Brandon, p. 479
سابرینا مرون مورخ اسلام، مدیر تحقیقات در CNRS و ناظر تحقیقات (HDR) است. وی عضوی از CéSor (مرکز مطالعات علوم اجتماعی دینی) است http://cesor.ehess.fr/2015/02/17/sabrina-mervin/ .
رودلف یواخیم سک (۱۵ ژوئیه ۱۹۰۸ – ) افسر اس‌اس-"اوبرشارفورر" آلمانی در جریان جنگ جهانی دوم بودSchneider, "Journey into Terror", at pages 11 and 35. که در طی آن مرتکب تعداد زیادی جنایت علیه بشریت شد، و بعدها در دادگاهی در آلمان غربی به حبس ابد محکوم شد.Mosel, Wilhelm, Deutsch-jüdische Gesellschaft Hamburg, "Hamburg Deportation Transportation to Riga
سک فرمانده اردوگاه کار اجباری یونگفرنهوف، نزدیک ریگا، لتونی بود، Meyer, "Verfolgung und Ermordung der Hamburger Juden", p. 65 و دفتر وی در مقر گشتاپو در ریگا قرار داشت.Berman, Josef, Affidavit dated 16 February 1949 (3 pages), Wiener Library on-line collections
کلیسای جامع جدید (به ایتالیایی Duomo Nuovo) بزرگترین کلیسای کاتولیک رومی در برشیا، ایتالیا است.
در سال ۱۶۰۴ ساخت‌وساز این کلیسا در محلی که کلیسای باستانی-مسیحی قرن پنجم و ششم "سن پیترو دو دام" واقع شده بود آغاز شد. کمیسیون اصلی به آندرا پالادیو داده‌شده بود، اما متعاقباً به معمار جیووانی باتیستا لانتانا اعطا شد. وی با کمک پیترو ماریا باگنادورBrescia in Vetrina website. پروژه را پیش بردند، اما حدود سال ۱۶۳۰ به‌دلیل طاعون قطع شد.Itinerari Brescia website.
کار بر روی ساخت و ساز به آرامی اما به صورت پراکنده آغاز شد، اما انگیزه نهایی برای تکمیل در قرن نوزدهم ایجاد شد. این نما توسط جیووانی باتیستا و آنتونیو مارچتی طراحی شده‌است، در حالی که گنبد آن که در سال ۱۸۲۵ تکمیل شد، توسط لوئیجی کاگنولا طراحی شد. گنبد این کلیسا با ۸۰ متر ارتفاع یکی از مرتفع‌ترین ایتالیا است.
گنبد فعلی پس از تخریب در طول جنگ جهانی دوم بازسازی شد.Brescia in Vetrina. در این نما مجسمه‌هایی از "مریم مقدس" و مقدسین پیتر، پل، جیمز و جان وجود دارد.Itinerari Brescia.
از جمله کارهای هنری داخلی آن می‌توان به صحنه‌هایی از زندگی ویرجین توسط جیرلامو رومانینو ("ازدواج"، "دیدار" و "تولد") و "ایثار ایزاک" توسط مورتو دا برشیا اشاره کرد.Brescia in Vetrina website.
فضای داخلی ساختمان آن شامل بنای یادبودی از پاپ برسیان پل ششم است که در حفره چپ پیدا شده‌است. مجسمه (۱۹۷۵) کاری از رافائل اسکورزلی است.Itinerari Brescia website. برج کلیسای باروک بر فراز کلیسای کوچک و روستایی رومانسک کلیسای جامع قدیمی برشیا (Duomo Vecchio) قرار دارد.
جابه‌جایی جمعیت ۱۹۲۳ میان یونان و ترکیه (به یونانی:Ἡ Ἀνταλλαγή، به ) ناشی از «کنوانسیون مربوط به جابه‌جایی جمعیت یونان و ترکیه» بود که در ۳۰ ژانویه ۱۹۲۳ در لوزان سوئیس توسط دولت‌های یونان و ترکیه امضا شد و در جریان آن ۱٬۲۲۱٬۴۸۹ ارتدکس یونانی از آسیای کوچک، تراکیه شرقی، کوه‌های پونتیک و قفقاز به یونان و ۳۵۵٬۰۰۰ تا ۴۰۰٬۰۰۰ مسلمان از یونان به ترکیه جابه‌جا شدند. بیشتر این آوارگان به اجبار از وطن خویش رانده و به کشور مقابل پناهنده شدند.
درخواست اولیه برای تبادل جمعیت از الفتریوس ونیزلوس، نخست‌وزیر یونان صورت گرفت و در واقع او این طرح را پیش از جنگ جهانی اول ارائه کرده بود. ونیزلوس در نامه‌ای که در ۱۶ اکتبر ۱۹۲۲ به جامعه ملل تسلیم کرد، «مبادله اجباری جمعیت یونان و ترکیه» را پیشنهاد کرد و از فریتیوف نانسن خواست که هماهنگی‌های لازم را انجام دهد. دولت جدید ترکیه نیز جابه‌جایی‌های جمعیتی را راهی رسمی و دائمی برای زدودن بومیان ارتدکس یونانی کشور پس از نسل‌کشی آن‌ها (۱۹۱۴–۱۹۲۲) می‌دانست و برای اسکان مهاجران جدید مسلمان از یونان که از شمار کمتری برخوردار بودند (۴۰۰٬۰۰۰) روستاهای ارتدکس‌نشینی که خالی از سکنه شده بودند را در نظر گرفته بود. در همین حال یونان نیز املاک مسلمانان اخراجی را به آوارگان یونانی از ترکیه می‌داد.
این تبادل جمعیت اجباری، یا اخراج متقابل توافقی، نه بر اساس زبان و قومیت، بلکه بر اساس هویت دینی بود و تقریباً شامل همه شهروندان بومی مسیحی ارتدکس ترکیه، از جمله حتی ترک‌زبانان ارتدکس‌مذهب می‌شد و در طرف دیگر نیز مسلمانان بومی یونان، حتی مسلمانان یونانی‌زبان، مانند ترک‌های کرتی، به ترکیه گسیل شدند.
تاریخ‌نگاران این جابه‌جایی را نوعی قانونی‌سازی پاکسازی قومی توصیف کرده‌اند.
شهرستان بنکرافت، آیووا () شهرستانی در آمریکا بود که سال ۱۸۵۱ تأسیس شد. اما بعد از ۶ سال یعنی در سال ۱۸۵۷ به شهرستان کاسوت، آیووا ملحق شد.
جک وایتور (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا است.
پام جوچوم (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا است.
ادوارد اشتراوخ ( – ) یکی از کارمندان نازی اس‌اس، فرمانده آینزاتس‌کماندو ۲، و فرمانده دو سازمان نازی پلیس امنیت یا سیپو و سرویس امنیتی یا اس دی، نخست در بلاروس و بعدها در بلژیک بود. در اکتبر ۱۹۴۴، وی به شاخه نظامی اس‌اس، وافن اس‌اس منتقل شد.
اشتراوخ در دادگاه آینزاتس‌گروپن به جرم جنایت علیه بشریت محاکمه و به اعدام محکوم شد. وی که به بلژیک تحویل داده شد، بعدها دوباره دادگاهی و به اعدام محکوم شد. با مرگ اشتراوخ در زندان در سال ۱۹۵۵، حکم هیچ‌گاه اجرا نشد.
همچون بسیاری دیگر از کارمندان اس دی، در آغاز حمله آلمان به اتحاد جماهیر شوروی، اشتراوخ فرماندهی واحدی از آینزاتس‌گروپن را به عهده گرفت. وی فرماندهی آینزاتس‌کماندو ۲، بخشی از آینزاتس‌گروپ A را بر دوش داشت، که از ۴ نوامبر ۱۹۴۱ تحت فرماندهی فرانتس اشتالکر بود. در ۳۰ نوامبر ۱۹۴۱، وی با ۲۰ نفر تحت فرماندهی خود در قتل ۱۰٬۶۰۰ یهودی ریگا در جنگل رومبولا در نزدیکی شهر شرکت داشت.Einsatzgruppen judgment, at 563-567 به عنوان پاداش برای این «خدمت» وی به فرماندهی در سیپو و اس‌دی ارتقا یافت و به بلاروس منتقل شد. در ژوئیه ۱۹۴۳، کمیساریای عمومی نازی برای روسیه سفید دربارهٔ برگزاری کنفرانسی گزارش داد که در آن «رئیس فوق‌العاده توانای اس‌دی، اس‌اس-"اوبراشتورمبانفورر" دکتر ادوارد اشتراوخ» حضور داشت؛ کسی که باعث «پاکسازی ۵۵٬۰۰۰ یهودی تنها در ۱۰ هفته گذشته» فعالیت داشته‌است. اشتراوخ با موانعی در درون اس‌اس روبرو بود. اس‌اس-"اوبرگروپنفورر" اریش فون دم باخ-زلوسکی، که خود از عاملان هولوکاست بود، اشتراوخ را «بدترین انسانی که در زندگی‌ام دیده‌ام» توصیف کرد. در ۳۱ مه ۱۹۴۴ وی به عنوان فرمانده سیپو و اس‌دی در بلژیک گماشته شد و در اکتبر ۱۹۴۴ به وافن اس‌اس منتقل شد.
علیرغم تلاش برای تمارض به بیماری روانی، اشتراوخ به دلیل داشتن نقشی اساسی در کشتار رومبولا و تعدادی دیگر از کشتارهای گسترده در اروپای شرقی توسط دادگاه نظامی نورنبرگ در دادگاه آینزاتس‌گروپن محکوم شد. در ۹ آوریل ۱۹۴۸، رئیس دادگاه مایکل موسمانو حکم دادگاه را در مورد اشتراوخ اعلام کرد:
بر خلاف هم‌دادگاهی‌هایش، اوتو اولندرف و پاول بلوبل، حکم اشتراوخ هیچ‌گاه اجرا نشد. او به مقام‌های بلژیک تحویل داده شد تا در آنجا نیز به جرم‌های مشابه محکوم شود. اما وی در ۱۵ سپتامبر ۱۹۵۵ در بیمارستانی در اوکل درگذشت.Eduard Strauch, biography and photo at Olokaustos.org
فهرست نسل‌کشی‌ها بر پایه آمار تلفات، شامل برآوردهای مرگ‌های مستقیم یا غیرمستقیم ناشی از نسل‌کشی است. این فهرست شامل دیگر کشتارهای جمعی، که ممکن است توسط برخی از پژوهشگران نسل‌کشی نامیده شوند، همانند قتل‌عام‌ها، جنایت‌های علیه بشریت، پاکسازی‌های سیاسی، طبقه‌کشی یا جنایات جنگی (همانند جنگ سی‌ساله (۷٫۵ میلیون مرگ)، جنایات جنگی ژاپن (۳ تا ۱۴ میلیون مرگ)، وحشت سرخ (۱۰۰٫۰۰۰ تا ۱٫۳ میلیون مرگ)، جنایت‌ها در دولت آزاد کنگو (۱ تا ۱۵ میلیون مرگ)، پاکسازی بزرگ (۰٫۶ تا ۱٫۷۵ میلیون مرگ) یا یک گام بزرگ به جلو و قحطی پس از آن (۱۵ تا ۵۵ میلیون مرگ) نیست.
کنوانسیون نسل‌کشی سازمان ملل متحد، نسل‌کشی را چنین تعریف می‌کند: «اعمالی که با هدف تخریب کامل یا جزئی یک گروه ملی، قومی، نژادی یا مذهبی انجام شده باشد»
به ترتیب نزولی از کمترین برآورد ذکر شده‌اند.
نظریه از خودبیگانگی مارکس () ازخودبیگانگی را حالتی توصیف می‌کند که افراد به دلیل زندگی در جامعه‌ای متشکل از طبقات اجتماعی مختلف و همچنین قرارگیری در طبقه‌ای با عنوان کارگر، از طبیعت انسانی خود احساس دوری یا همان احساس بیگانگی می‌کنند.
اساس نظری ازخودبیگانگی را ذیل بحث تولید در نظام سرمایه‌داری، می‌توان چنین تشریح کرد که کارگر توان تعیین زندگی و سرنوشت خود را از دست می‌دهد. حتی حق اختیار و تصمیم‌گیری برای همیشه از (ناخودآگاه) او سلب می‌شود، به نحوی که این حالت بر تعیین شخصیت برآمده از اعمالش، طریقهٔ ارتباط او با افراد پیرامونش و همچنین سهیم دانستن خود در خدمات و محصولات حاصل از دست‌رنجش اثر می‌گذارد.
اگرچه کارگر یک انسان خودمختار و خودآگاه است، اما این کارگر به عنوان یک نهاد اقتصادی به سمت اهداف و فعالیت‌هایی هدایت می‌شود. این روند سوق‌دهی کارگران توسط بورژوازی که صاحبان ابزار تولید هستند، بر آنان تحمیل می‌شود تا در کارزار رقابت میان کارخانجات و صنایع، حداکثر ارزش افزودهٔ ناشی از کار کارگران را بدست آورند.
کارل مارکس نظریهٔ ازخودبیگانگی را در دست‌نوشته‌های اقتصادی و فلسفی ۱۸۴۴ (دست نوشته‌های پاریس) در سال ۱۹۳۲ مطرح کرد. از نظر فلسفی، نظریه ازخودبیگانگی متکی به اصل "جوهر مسیحیت" (۱۸۴۱) توسط "لودویگ فویرباخ" است، که می‌گوید ایده خدای ماوراءالطبیعه ویژگی‌های طبیعی انسان را از خود دور و بیگانه کرده‌است. علاوه بر این، "ماکس اشتیرنر" تحلیل فویرباخ را در (1845)The Ego and its Own چنین گسترش داد که حتی ایدهٔ «انسانیت» مفهومی بیگانه برای افراد است که باید آن را به تمامی در مفهوم فلسفی‌اش نظر گرفت. مارکس و فردریش انگلس به این گزاره‌های فلسفی در "ایدئولوژی آلمانی" (۱۸۴۵) پاسخ دادند.
در جامعهٔ سرمایه‌داری، بیگانگی کارگر از انسانیت خود به این دلیل اتفاق می‌افتد که کارگر فقط از طریق یک سیستم خصوصی تولید صنعتی که هر کارگر ابزاری در آن تلقی می‌شود؛ مانند یک ابزار، نه یک فرد! مارکس در یادداشت‌هایی دربارهٔ جیمز میل از خود بیگانگی را چنین توضیح می‌دهدبیایید تصور کنیم که ما تولید محصولات را به عنوان یک «انسان» تاکنون پیش برده‌ایم. هر کدام از ما به دو طریق خود و دیگری را در این روند تولید درنظر می‌گیریم:
(I) من در تولید محصولم فردیت خود را، فردیتم با شخصیت مخصوص خودش را، عینیت می‌بخشم. نه تنها از زندگی در طول انجام این عمل لذت می‌برم، بلکه از این عینیت یافتن، قابل درک شدن و از این رو از قدرتی بی‌شک و تردید که در خود خواهم شناخت، لذت می‌برم.
(II)من در رضایت فردی دیگر یا استفادهٔ او از محصولم به صورت مستقیم لذت خواهم برد. چرا که هم با مرتفع ساختن نیاز یک فرد ذات انسانی را عینیت بخشیده‌ام و از این امر آگاهم و هم آنکه به واقع نیازی را از یک فرد مرتفع ساخته‌ام … محصولات ما آیینه‌هایی بسیارند که ما در آنها ذات انسانی را مشاهده می‌کنیم.در دست نوشته‌های اقتصاد و فلسفهٔ ۱۸۴۴، مارکس چهار نوع ازخودبیگانگی را تعریف می‌کند که برای کارگران شاغل در نظام سرمایه‌داری رخ می‌دهد. این چهار نوع عبارتند از: بیگانگی از ماحصل دسترنجشان (محصول)، از عمل تولید محصول (کار)، از ذات انسانیشان و بیگانگی از سایر کارگران.
طراحی محصول و نحوه تولید آن نه توسط کسانی که تولیدکننده آن هستند (کارگران) و نه توسط مصرف‌کنندگان کالا (خریداران)، بلکه توسط طبقه سرمایه‌دار تعیین می‌شود که علاوه بر به‌کارگیری کارگر به عنوان نیروی اجرایی، از کار فکری مهندس و طراح صنعتی که محصول را خلق می‌کنند، نیز استفاده می‌کند تا سلیقه مشتری را برای خرید کالا و خدمات با قیمتی که سود حداکثر دارد، شکل دهد. گذشته از اینکه کارگران هیچ کنترلی بر پروتکل طراحی و تولید ندارند، ازخودبیگانگی به‌طور کلی روند انجام کار را توصیف می‌کند. درواقع از خود بیگانگی در روندی اتفاق می‌افتد که برای تولید یک ارزش مصرفی، یک مقدار از منابع قابل استفاده به کالایی تبدیل می‌شود که می‌تواند ارزش مبادله ای پیدا کند. در همین چهارچوب است که سرمایه‌دار کنترل کارگران اجرایی و فکری و منافع آنها را به دست می‌گیرد. این کنترل یابی از طریق اعمال سیستمی اتفاق می‌افتد که در آن گفته می‌شود کارگران برای تولید محصولات و انجام خدماتی به کارگرفته می‌شوند و اساساً معنی می‌یابند که منافع مصرف‌کنندگان را تأمین کنند. علاوه بر این سیستم تولید سرمایه‌داری کارگر را تنها در مفهوم مطلق و ذاتی «کار» مجسم می‌کند. کاری که کارگر کمترین دستمزد را می‌گیرد و بیشترین بازدهی و نرخ بازگشت سرمایه را تأمین می‌کند. این ترشیح دقیق استثمار است. بعلاوه، با چنین سیستم اصلاح شده تولید صنعتی، سود (ارزش مبادله ای) حاصل از فروش کالاها و خدمات (محصولات) که قابل پرداخت به کارگران است در عوض، به طبقات سرمایه‌دار پرداخت می‌شود: سرمایه‌داری، آن چیزی است که معنای کالا و خدمات را به دست دارد و سرمایه‌دار رانتی آن کسی است که مالک این معناست!
در شیوهٔ تولید طبق نظام سرمایه‌داری، ساختار تولیدات (محصولات و خدمات) با زنجیرهٔ بی‌نهایتی از اعمال مجزا و تکرارشونده همراه است که به کارگر رضایتی روانی برای «انجام یک کار خوب» می‌دهد.
در مفهوم «کالایی شدن» قدرت کارگر تا اندازهٔ دست‌مزدی که می‌گیرد، پایین می‌آید: دل‌سردی روانی ناشی از نتایج نامرتبط بودن کار مفید او و دست‌مزد پرداخت‌شده.
کارگر با مفهوم تولید به دو صورت بیگانه است: اجبار دست‌مزد و تحمیل محتوای تولید. کارگر مجبور به انجام کار ناخواسته است چرا که زنده‌ماندن و زندگی‌کردن وی به آن وابسته‌است. نیروی کار «داوطلبانه ولی تحمیلی» نیست. کارگر قادر نیست از این اجبار سرباز بزند مگر که به قیمت زندگی خود و خانواده‌اش تمام شود.
طبقه‌بندی "مالکیت خصوصی" به گونه‌ای است که بسیاری از اموال و دارایی‌های شخصی در دست افراد متمول و همین‌طور دولت‌مردان است. حال آن که تنها سهم نیروی کار، پرداختن مالیات است.
در دنیای سرمایه‌داری، منظور ما از زنده‌ماندن بر اساس مبادلهٔ همه چیز با پول است در حالی که ما هیچ انتخاب دیگری به‌جز فروختن نیروی کار خود و تعظیم دائمی در برابر خواسته‌های سرمایه‌دار، نداریم.
کارگر احساس نمی‌کند که قانع است بلکه احساس غم‌گینی می‌کند. او به آسودگی از نیروی جسمانی و ذهنی خود استفاده نمی‌کند، بلکه «بدن خود را می‌می‌راند و ذهن خود را تخریب می‌کند.» او تنها خود حقیقی‌اش را بیرون از کار احساس می‌کند. «نیروی کار، خارج از کارگر است. عضوی از اعضای حیاتی او برای زندگی نیست.»
در حین کار، کارگر، بدبخت، غم‌گین و خالی از هرگونه انرژی است. «کار بدن او را می‌می‌راند و ذهنش را تخریب می‌کند.» محتوای تولید، جهت و شیوهٔ آن توسط سرمایه‌دار تحمیل شده‌است. کارگر تحت کنترل است و به او امر و نهی می‌شود چرا که اگر او صاحب تولیدات نیست پس حق نظردهی از او گرفته‌می‌شود. «نیروی کار خارج از کارگر است و عضوی از اعضای حیاتی او نیست.» این بدان معنی است که کارگر نمی‌تواند آزادانه و به اختیار خود چیزی بسازد انگار که خود صاحب‌کار خود است چرا که شیوه و جهت کار به شخص دیگری مربوط است و تعلق دارد.
ماهیت گونهٔ انسانی یا "" برای هر کدام از کارگران گسسته و مجزا از فعالیت کاریشان نیست و این نشات گرفته از آن است که در ذات انسان این ناگسسته بودن از اعمالش وجود دارد.
از نظر مفهومی، در اصطلاح جوهرهٔ گونهٔ انسانی واژهٔ «گونه» بیانگر باطن ذات ذهنی انسان است. این باطن ذهن از تعدد علایق و پویایی روانی انسان شکل گرفته‌است که به موجب آن هر فرد راغب و مشتاق هر فعالیتی است که به نجات متقابل انسانها و سلامت روان آنها منجر می‌شود. این رفتار به معنای برقراری را ارتباطی احساسی با مردم و جامعه است. ارزش روحی و روانی یک انسان در این است که بتواند غایت اقدامات خود را به عنوان ایده‌هایی هدفمند تصور کند، که متفاوت است از اقدام‌های لازم برای تحقق یک ایده خاص که پیشاپیش مطرح شده باشد. یعنی انسانها می‌توانند با استفاده از ایده ای از خود به عنوان «سوژه» و ایده ای از چیزی که تولید می‌کنند، یعنی هدف، اهداف خود را عینیت بخشند. برخلاف این حیوانات عمل می‌کنند که نه خود را به عنوان سوژه عینیت می‌بخشند و نه ماحصل اعمالشان را به عنوان هدف می‌شناسند چرا که حیوانات مستقیماً درگیر اعمال خود شمولی هستند که نه آینده نگری را در نظر می‌گیرد و نه "ذهن" را.
در حالی که از خود بیگانگی یک انسان به صورت غیر مستقیم منفک از رفتارهای شرطی شدهٔ تاریخی نیست، جوهرهٔ طبیعی انسان در صورتی رنگ واقعیت می‌گیرد که هر فرد، با تمام شرایط تاریخی تحمیل شده بر وی، آزاد باشد تا ارادهٔ خود را تابعی از تقاضا و میل درونی خود قرار دهد؛ نه آنکه اراده اش تحت خواست دیگران به اجبار به سمت دیگری به کار گرفته شود.
در نظام اجتماعی-اقتصادی کمونیسم، نسبت تولیدات نوع آن‌ها را اداره می‌کند و هر کارگر را با توجه به توانایی‌هایش به‌کارمی‌گیرد و سودی که به کارگر می‌رساند مطابق با نیازهای وی است. از این رو، هر کارگر می‌تواند نیروی کار خود را مستقیماً به کار مولد مناسب با توانایی‌های ذاتی خود تبدیل کند؛ به جای آن‌که به اجبار در چارچوب کوچکِ کم‌درآمدی به اسم «شغل» که ایجاد شده تا بیش‌ترین سود را از هر نیروی کار که زیر سلطهٔ نسخهٔ سرمایه‌داری تولید است، استخراج کند، قرار گیرد.
در جامعهٔ "جمعی مدیریت شونده"ی به دور از سانتی‌مانتالیسم کمونیست، مبادلهٔ ارزش بین نیروی کار یک کارگر- به عنوان ابزار- و سود نشات گرفته از تولیداتی که از قبل تعریف نخواهند شد و به جیب اندک افراد بورژوای سرمایه‌داری ریخته نخواهد شد، نخواهد بود بلکه مستقیماً وارد چرخهٔ نیاز هر یک از طرفین تولیدکننده و خریدار خواهد شد.
اگر چه محصولات و تولیدات با توجه به درجهٔ توانایی کارگر متفاوت خواهندبود، هدف نظام کمونیست در تولیدات صنعتی، با توجه به اجماع خواسته‌های جامعه مشخص خواهدشد نه خواسته‌های طبقهٔ مرفه و سرمایه‌دار جامعه که به هزینهٔ بخش بزرگ‌تر جامعه زندگی می‌کنند.
تحت مالکیت جمعی () تولیدات، ارتباط هر کارگر با گونهٔ تولید منحصربه‌فرد خواهدبود و شخصیتی که به منافع جهانی جامعهٔ کمونیست واکنش می‌دهد را فرض می‌کند.
تقسیم مستقیم ثمرهٔ نیروی کار هر کارگر برای برآورده کردن منافع طبقهٔ کارگر و همین‌طور نیازهای شخصی و منحصربه‌فرد هر کارگر، حالتی غیربیگانه از شرایط نیروی کار تشکیل می‌دهد که کامل‌ترین فعالیت و تعریف ذات انسانی آن‌ها را به آن‌ها اعاده می‌دهد.
رودولف کیپنهان (; – ) مؤلف (پدیدآور) علمی، اخترفیزیکدان، و استاد دانشگاه اهل آلمان بود. وی همچنین برندهٔ جایزه‌هایی همچون مدال ادینگتون و مدال کارل شوارتزیلد شده‌است.
"رودولف کیپنهان" در پرنینک، چکسلواکی متولد شد. وی در ابتدا ریاضیات و فیزیک را در دانشگاه فریدریش-آلکساندر ارلانگن-نورنبرگ پیش از ادامه در اخترشناسی تحصیل کرد. از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۹۱، "کیپنهان" مدیر انستیتوی اخترفیزیک ماکس پلانک در گارچینگ، مونیخ، آلمان بود. از سال ۱۹۹۱، "کیپنهان" به عنوان نویسندهٔ فعال منتشر شده‌ها در گوتینگن، که در تلاش رواج تحقیقات علمی در زمینه‌های اخترشناسی بود، همان ردیف نوشته که استیون هاوکینگ، برای آن برندهٔ جایزه Bruno H. Bürgel شد. کتاب‌های وی موضوعات متنوعی مانند اخترشناسی، رمزنگاری و فیزیک اتمی را پوشش می‌دهد.
در سال ۲۰۰۵، "رودولف کیپنهان" توسط انجمن نجوم سلطنتی به دلیل تحقیقات علمی خود در مورد محاسبه ساختار ستاره و تکامل ستاره‌ای، مدال ادینگتون را دریافت کرد. نموداری که چگونگی تکامل فضای داخلی یک ستاره از توالی اصلی عصر صفر تا مراحل بعدی تکامل آن را نشان می‌دهد به عنوان نمودارهای کیپنهان شناخته می‌شوند.
رابوتنیتسا (به روسی:Работница، ترجمه به فارسی:زنان کارگر) عنوان مجله ای کمونیستی است که در روسیهٔ پیش از انقلاب و اتحاد جماهیر شوروی برای زنان طبقات فرودست، تهیه و توزیع می‌شد. این مجله از قدیمی‌ترین مجلات روسی برای زنان و خانواده است که برای اولین‌بار در "۲۳ فوریه ۱۹۱۴" همزمان با روز زن به چاپ رسید. هدف اصلی این مجله دفاع از حقوق زنان طبقات کارگر بود.
همگام با مجلات ایسکرا و پراودا که ارگان‌های تئوریک لنین و سایر اعضای حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه و بعدها بلشویکها بودند و عمدتاً هم ساختاری مردانه داشتند، لنین با همکاری همسر خود نادژدا کروپسکایا و عده ای دیگر این‌بار برای زنان نشریه ای پدیدآوردند که سعی در ساخت نوع جدیدی از تفکر و زیست زنانه برپایه اندیشه‌های مارکسیستی و لنینیستی داشت. پنج شمارهٔ ابتدایی این مجله بدون دخالت لنین منتشر شد اما بعدها لنین و سایر زنان و مردان همفکر او در گسترش و رشد این مجله دخالت کردند. این مجله پس از گذشت ۷ شماره متوقف شد اما چاپ آن دوباره از سال ۱۹۱۷ از سر گرفته شد.این نشریه برای زنان طبقات پایین و کارگر منتشر می‌شد و علاوه بر سرگرمی، مطالب تئوریک با اهدافی چون همسویی زنان با انترناسیونال پرولتری، تبلیغ کمونیسم، همبستگی بین‌المللی برای مبارزه با امپریالیسم، رهایی زنان، برپایی عدالت و صلح جهانی، آموزش حقوق زنان از جمله حقوق کار آنها، طراحی و مُد و راهکارهای عملی نیز در آن پرداخته می‌شد.بعدها پس از انقلاب اکتبر، توسط دولت جماهیر شوروی این مجله به‌صورت رسمی و دولتی درآمد و پایگاهی برای بلشویک‌ها شد تا خواست‌ها و تفکرات ایدئولوژیک خود را بر زنان جامعهٔ شوروی غالب کنند. همچنین این مجله در زمان جنگ جهانی دوم بخشی از مبارزه دولت شوروی با فاشیسم بود و تیراژ این مجله نیز در زمان جنگ دوم چندین برابر شد.
این مجله علاوه بر زبان روسی، به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و آلمانی هم منتشر می‌شد و در بین زنان کمونیست جهان از شهرت خاصی برخوردار بود.
مجله رابوتنیتسا به پاس فعالیت‌های خود توانست چندین جایزهٔ دولتی از جمله نشان لنین و نشان پرچم سرخ کار را از دولت اتحاد جماهیر شوروی دریافت کند.
ولفگانگ کوگلر اس‌اس-"اونتراشتورمفورر" (ستوان دوم) و از جمله فرماندهان آینزاتس‌کماندو ۲، از زیرمجموعه‌های آینزاتس‌گروپ A بود.Klee, Ernst, Dressen, Willi, and Riess, Volker, eds. ""The Good Old Days" -- The Holocaust as Seen by its Perpetrators and Bystanders", MacMillan, New York 1991 (translation by Deborah Burnstone). Page 297. پس از جنگ جهانی دوم، وی در دادگاهی در آلمان غربی محاکمه و به جرم جنایات جنگی گناهکار شناخته شد. گزارش شده‌است که حکم وی ۸ ماه زندان و جریمه نقدی بود. جدی‌ترین اتهام وی مشارکت در کشتار حدود ۲۷۰۰ یهودی، اغلب زن و کودک، در لیپایا، لتونی، در نقش سازمان دهنده و فرمانده عملیات بود. کوگلر ادعا کرد که هنگام وقوع این کشتارها در مرخصی در آلمان بوده‌است.
پلیس کمکی لتونی نیرویی شبه‌نظامی بود که توسط مقام‌های آلمان نازی، که پیشتر این کشور را در ژوئن ۱۹۴۱ اشغال کرده بودند، متشکل از داوطلبان لتونیایی ایجاد شد. این نیروبخشی از "شوتزمان‌شافت" (شوما) بود، که نیروهای پلیس بومی سازمان یافته توسط آلمانی‌ها در سرزمین‌های اشغالی بودند و تابع پلیس نظم آلمان. برخی از واحدهای پلیس کمکی لتونی در هولوکاست در لتونی نقش داشتند. یکی از واحدهای آن، موسوم به آراس کماندو، به دلیل کشتن ۲۶۰۰۰ غیرنظامی در طول جنگ، اغلب از میان یهودیان، کمونیست‌ها و کولی‌ها شناخته شده بود.Michael Mann, "The dark side of democracy: explaining ethnic cleansing". Cambridge University Press, 2005. . p. 283
علاوه بر ایجاد واحدهای پلیس ثابت (واحدهای گشتی در شهرها و شهرک‌ها)، ۳۰ گردان متحرک پلیس نیز تشکیل شدند. این گروه‌های متحرک وظیفه داشتند از اشیا یا مکان‌های استراتژیک نگهبانی کنند، در عملیات ضد پارتیزانی شرکت کنند و در جبهه شرقی به نبرد بپردازند.
برجِ هوور بنایی ۸۷متری در محوّطهٔ دانشگاه استنفورد است که به نامِ هربرت هوور نامیده شده است.
ساختِ برج در ۱۹۴۱ به انجام رسید. نُه اشکوبِ پایینی برج کتابخانه است و سه اشکوبِ بالاتر اداری. اشکوبِ ۱۱ مدّتی میزبانِ آلکساندر سولژنیتسینِ تبعیدی بوده است. در دسامبرِ ۱۹۷۰ و اوتِ ۲۰۲۰ آذرخش نوکِ این برج را ویران کرد.
ابوالحسن محمد بن شعیب عجلی نیشابوری بیهقی (درگذشته ۳۲۴ هجری قمری) فقیه شافعی در خراسان اهل بیهق بود. در نیشابور نزد ابوبکر بن خزیمه و محمد بن ابراهیم بوشنجی و در بغداد نزد محمد بن جریر طبری و احمد بن عمر بن سریج تعلیم دید. ابوالفضل بلعمی، وزیر سامانی، از او خواست قاضی چاچ یا ری شود ولی بیهقی نپذیرفت. ابوالولید حسان نیشابوری و ابو سهل محمد بن سلیمان صعلوکی از شاگردانش بودند.
Salve Deus Rex Judaeorum (به لاتین: "درود بر پادشاه یهودیان") یک مجموعه شعر از شاعر انگلیسی امیلیا لانیر است که در سال ۱۶۱۱ منتشر شد. این اولین کتاب شعر اصل بود که توسط یک زن در انگلستان منتشر شد. همچنین این اولین کتاب شعر بود که توسط یک زن انگلیسی در تلاش برای جذب یک حامی سروده شد. این جلد حاوی چندین شعر کوتاه است که هرکدام به زنی متفاوت اختصاص یافته‌اند، یک شعر با عنوان طولانی «زنده باد پادشاه یهود» و اولین شعر خانه انگلیسی کشور با عنوان «توصیف ژامبون کوک».http://faculty.goucher.edu/eng211/ameilia_lanyer_sdrj.htm
همان‌طور که از عناوین آنها پیداست، ده شعر پیش فرض هرکدام به زنی اختصاص داده شده‌است که لانیر از وی الهام گرفته، تحت تأثیر قرار گرفته یا امیدوار است که به عنوان یک حامی جذب شود. این پیشکش‌ها با اعلام عظمت زنانی که برای آنها نامه نگاری کرده‌است، برای «ادای شرافت و شایستگی همه زنان» مورد استفاده قرار گرفت.Woods, xxxiii
شعر عنوان اثری به‌طور قابل توجهی طولانی‌تر است که بر مصلوب شدن عیسی مسیح، دفاع از زنان و اهمیت زن در روایت مصلوب شدن کتاب مقدس تمرکز دارد. سوزان وودز مشاهده می‌کند که این شعر «از منظر زنانه مراقبه و گسترش می‌دهد»، که بازخوانی انقلابی مصلوب شدن در آن زمان بود.Woods, xxxvii
دفاع لنیر از زنان شیفت سرزنش گناه از حوا و بر روی آدم گفت: «اما مطمئناً آدم می excus'd شود، / او گسل، هر چند بزرگ، در عین حال او شد بیشتر از حد سرزنش»luminarium.org Salve Deus Rex Judaeorum شعر در ادامه به توضیح است که آدم باید از وسوسه اجتناب می‌کرد، زیرا در کتاب مقدس قوی تر از حوا به تصویر کشیده شده‌است. لانیر با تمجید از زنان در داستان مصلوب که وقتی شاگردان عیسی او را ترک کردند، پشت سر او ایستادند، دفاع از زن را تقویت می‌کند. به عنوان مثال، تمرکز لانیر بر همسر پیلاتس، زنی که تلاش می‌کند همسرش را ترغیب کند تا عیسی را مصلوب نکند، نشانگر تعهد لانیر به شناخت زنان در کتاب مقدس حتی اگر آنها نامی نداشته باشند. توجه لانیر به زنان موجود در این شعر مشخصه بازگویی بی نظیر او از داستان کتاب مقدس است.
"درود بر پادشاه یهود" نیز قابل توجه است زیرا در زمان نگارش آن، هیچ زن دیگری نبود که به همان شیوه لانیر دربارهٔ متون مذهبی می‌نوشت. بنیادِ شعر می‌گوید، «غیر از این ترجمه‌های مزامیر انگلیسی، یک اثر قابل توجه دیگر نیز وجود داشت که در آیه‌های مذهبی قبل از لانیر نوشته شده بود.»Poetry Foundation, Æmilia Lanyer بنابراین، لانیر زنده باد پادشاه در ژانر الهیات شعر و همچنین ادبیات انگلیسی به عنوان یک کل پیشگام بود.
هیچ نشانی از شناسایی "زنده باد پادشاه" در طول زندگی لانیر وجود ندارد. این امر برای لانیر ثروت و شهرت به دنبال نداشت، زیرا تلاش او برای جذب حامی نشان دهندهٔ این بود که در طلبشان است. به نظر می‌رسد این مجموعه به دلیل غیر سنتی بودن شعرها، استقبال چشمگیری داشته‌است. کتابخانه بریتانیا این نوشتار را با بیان اینکه "لانیر از زبان تقوا و احترام استفاده می‌کند، برای ایجاد" دفاع از زنان "رادیکال و با اطمینان خاطر بیان می‌کند. سبک فمنیستی که محققان و محققان مانند کتابخانه بریتانیا به لانیر نسبت می‌دهند، احتمالاً یکی از دلایل عدم استقبال سالو «زنده باد پادشاه» است.
لانیر "زنده باد پادشاه"، در بیشتر موارد، قرن‌ها فراموش شده بود. یکی از محققان می‌گوید، برای مدت تقریباً چهار قرن در معرض فراموشی قرار گرفت، لانیر فقط در دهه‌های اخیر کانون مجموعه قابل توجهی از پژوهشگران انتقادی شده و به حضور در جریان اصلی شعر رنسانس دست یافته‌است."
اگرچه "استقبال" از "زنده باد پادشاه" ضعیف بود، اما تلاش شده تا جایگاه مهمی در تاریخ ادبیات انگلیس داشته باشد. مجموعه شعرهای لانیر با توجه به بیشتر محققان، محققان و زندگینامه نویسان، متنی اساسی برای فمینیسم ، سنت ادبی و شعر بود. "زنده باد پادشاه" واقعاً برای قرن‌ها فراموش شده بود، اما سرانجام به لطف ویرایش‌های دقیق مانند سوزان وودز و مقالات ژورنالی از جمله "به یاد آوردن Aemilia Lanyer" توسط کیت شگزوی به رسمیت شناخته شد.Woods, "The Poems of Aemilia Lanyer"Chedgzoy, "Remembering Aemilia Lanyer"
آزاواخ نژادی از سگها در آفریقای غربی است که به عنوان سگ شکاری مورد استفاده قرار می‌گیرد، آنها همچنین به دلیل کمبود گوشت شکار در منطقه به وظیفه دوم نگهبان کمپ منتقل شده‌اند. این نژاد از سگ با ریشه‌های باستانی در سراسر منطقه ساحلی مالی، نیجر و بورکینافاسو یافته می‌شود. این منطقه شامل دره آزاواگ است که آزاواخ مربوط آن نامگذاری شده‌است. آزاواخ معمولاً توسط قوم طوارق پرورش داده می‌شود.
شکل اندام آزاواخ بسیار شبیه سگهای شکاری خاورمیانه و هند جنوبی است. همه سگهای شکار با سرعت بالا هستند اگرچه چندین تفاوت آشکار وجود دارد. به عنوان مثال، آزاواخ دارای یک کمر صاف و کوتاه همراه با پاهای بلند، که پشت را بالاتر قرار می‌دهد. آزاواخ دارای چشم بادامی و نازک است.
این سگ به‌طور استاندارد دارای وزن از و ارتفاع است. موی بدن این سگ بسیار کوتاه است و تقریباً روی شکم وجود ندارد و ساختار استخوانی آن به وضوح از طریق پوست و عضلات قابل مشاهده است. عضلات این سگ «خشک» هستند، به این معنی که برخلاف گری هوند کاملاً صاف هستند؛ که از این نظر مشابه سالوکی در نظر گرفته می‌شوند.
کاتورا ماررو (زاده ۳ آوریل ۱۹۹۲)، با نام هنری یانگ ام.ای شناخته می‌شود، یک خواننده رپ و کارآفرین آمریکایی است.
یانگ ام. ای پس از موفقیت در اولین تک آهنگ خود، نامزد دریافت جایزه بهترین هنرمند سال تئوری بی‌ئی‌تی و ام‌تی‌وی و بهترین هنرمند زن هیپ هاپ سال شد. او شروع به حضور در جلد مجلات کرد. او در کمپین‌های تبلیغاتی جهانی گوگل پیکسل، بیتس بای دره و پاندرا حضور داشته‌است. او در برنامه‌های تلویزیونی مختلفی حضور داشته و در کنار آلیشیا کیز در نمایش امشب با بازی جیمی فلن بازی کرده‌است.
کاتورا ماررو در ۳ آوریل ۱۹۹۲ در نیویورک متولد شد. مادر او جاماییکایی و پدرش پورتوریکویی است.
پسابیشقطبیدگی ، که با نام AHP شناخته می‌شود، عبارتست از مرحله بیشقطبیدگی پتانسیل عمل یک سلول عصبی در حالی که پتانسیل غشای سلول کمتر از پتانسیل استراحت سلول گردد.John G. Nicholls et al, "From Neuron to Brain", pp. 126–128 عموماً به این مرحله، مرحله پتانسیل عمل زیرزن نیز گفته می‌شود.
اگر سلول به حالت آتش پتانسیل عمل برود، سه دریچه در پسابیشقطبیدگی تأثیر خواهند گذاشت:
در هنگام پتانسیل عمل، این دریچه‌ها باز می‌شوند تا کلسیم را به داخل سلول بریزند. دریچه‌های پتاسیمی کندکار با یون کلسیمی فعال می‌شوند. اگر پتانسیل غشاء بیشتر منفی شود، این نوع دریچه‌ها هستند که بیشتر جریان پتاسیمی را عبور می‌دهند.
طی پتانسیل‌های عمل مفرد، قطبیدگی گذرای غشاء، دریچه‌های یون پتاسیم حساس به ولتاژ را بیشتر از حالتی که در حالت استراحت هستند باز می‌کند، که بیشتر این دریچه‌ها پس از آن که غشاء به ولتاژ استراحت خود می‌رسد سریعاً بسته نمی‌شوند. این موضوع باعث زیرزنی پتانسیل غشاء به مقادیری می‌شود که بیشقطبیده تر از پتانسیل اصلی استراحت سلول می‌شود.
تراوایی یون پتاسیم غشاء به‌صورت گذرا و زیاد است، به نحوی که ولتاژ غشاء را به ولتاژ نرنست پتاسیم (حدود منفی ۸۵ میلی ولت) نزدیکتر می‌کند؛ بنابراین، پسابیشقطبیدگی تا زمانی که تراوایی پتاسیم غشاء به مقدار عادی خود برگردد ادامه می‌یابد.
حالت پسابیشقطبیدگی می‌تواند پس از یک حالت قطبشزدایی ادامه یابد و بنابراین می‌تواند مرحله نوسان زیرآستانه پتانسیل غشاء را آغاز کند. این سازوکار برای مداومت قطار ضربه این سلول‌ها در یک مرحله معین از حلقه تتا مهم است. به علاوه، این سازوکار برای ثبت داده جدید توسط لُبّ موقت میانی مغز مشارکت دارد.
هیدروکسیل‌دار کردن میلاس یک واکنش آلی است که یک آلکن را به یک دی‌ال مجاور تبدیل می‌کند. این واکنش نخستین بار توسط نیکولاس میلاس در دهه ۱۹۳۰ توصیف شد. سیس دی‌ال در اثر واکنش آلکن‌ها با هیدروژن پراکسید و نور فرابنفش یا کاتالیزورهایی چون اسمیم تتراکسید، وانادیوم پنتا اکسید یا کروم تری‌اکسید ایجاد می‌شود.
چن شیسن ؛ (زاده در شانگهای – درگذشته در پکن) دانشمند مکانیک پرواز اهل چین بود.
چن شیسن پدر برنامه موشکی و فضایی چین است. پژوهش‌های او به ساخت راکت‌هایی که نخستین ماهواره چین را به فضا بُرد و نیز موشک‌هایی که بخشی از زرادخانه هسته‌ای چین شد کمک کرد. در چین از او به عنوان یک قهرمان ملی یاد می‌شود.
چن شیسن در سال ۱۹۱۱ (میلادی) در شانگهای زاده شد. پدر و مادر او هر دو افرادی تحصیلکرده بودندو پدر چن پس از مدتی کار در ژاپن، نظام آموزشی ملی چین را پیاده کرده بود. هوش چن از دوران کودکی برای همه، آشکار بود. او با رتبه نخست از دانشگاه جیائو تونگ شانگهای فارغ التحصیل و برنده یک بورس تحصیلی ویژه برای ادامه تحصیل در مؤسسه فناوری ماساچوست (اِم‌آی‌تی) در ایالات متحده آمریکا شد.
چن شیسن در سال ۱۹۳۵ (میلادی) وارد بوستون شد. او پس از مؤسسه فناوری ماساچوست به مؤسسه فناوری کالیفرنیا رفت تا زیر نظر تئودوره فون کارمان تحصیل کند. چن در آنجا با فرانک مالینا از اعضای گروه کوچکی از مبتکرین به نام «جوخه خودکشی» در یک اتاق کار می‌کرد. این نزدیکی با مالینا باعث شد چن شیسن عضو مهمی از این گروه و آغازگر پژوهش در باره پرتاب موشک شود. در آن هنگام، دانش موشک‌سازی، شاخه‌ای تازه بود و کسی آنرا جدی نمی‌گرفت. اما آغاز جنگ جهانی دوم این طرز فکر را سرعت عوض کرد و جوخه خودکشی، مورد توجه نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا آمریکا قرار گرفت.
با اینکه چن شیسن شهروند چین بود اما از آنجا که جمهوری چین یکی از متحدان آمریکا بود و صلاحیت امنیتی او برای کار در پژوهش‌های تسلیحاتی محرمانه، تایید شده بود امکان کار در مرکز پژوهش‌های فضایی آمریکا را بدست آورد و در دوره‌ای نیز به عنوان مشاور علوم دولت کار کرد. تا پایان جنگ جهانی دوم، چن شیسن یکی از شناخته‌شده‌ترین کارشناسان نیروی محرّکه برای پرتاب بود. دولت آمریکا او را به همراه تئودوره فون کارمان، با درجه موقت ارتشبد برای گفتگو با مهندسان آلمان نازی از جمله ورنر فون براون به آلمان فرستاد.
پس از پیدایش جمهوری خلق چین در سال ۱۹۴۹ (میلادی) در آمریکا از چینی‌ها به عنوان افراد خبیث، نام برده می‌شد. مدیر تازه آزمایشگاه نیروی محرکه برای پرتاب، دریافته بود که بیشتر کارکنان آن آزمایشگاه، چینی یا یهودی هستند. او این موضوع را با اداره تحقیقات فدرال (اف‌بی‌آی)، در میان گذاشت. اف‌بی‌آی چن شیسن شوسن، فرانک مالینا و سایرین را متهم به کمونیست بودن و تهدیدی برای امنیت ملی کرد. پایه این اتهام‌ها سندی مربوط به سال ۱۹۳۸ (میلادی) حزب کمونیست ایالات متحده آمریکا بود که نشان می‌داد شیسن در یک گردهمایی احتمالی حزب کمونیست در پاسادینا حضور داشت. بااینکه چن شیسن، عضویت در این حزب را تکذیب کرد اما بررسی‌های نشان می‌دهند که او همزمان با فرانک مالینا در سال ۱۹۳۸به حزب پیوسته بود. بنابراین در سال ۱۹۵۰ (میلادی) چن شیسن ناگهان کار خود را از دست داد و او در حبس خانگی قرار گرفت و زندگی او از هم پاشید. (هیچ شواهدی مبنی بر جاسوسی چن شیسن برای دولت چین وجود ندارد). افرادی چون فون کارمان تلاش کردند با رفع اتهام از او، وی را از حصر دربیاورند اما این تلاش‌ها بی‌نتیجه ماندند.
در سال ۱۹۵۵ (میلادی) و پس از ۵ سال حبس خانگی، دوایت آیزنهاور رئیس‌جمهور آن هنگام ایالات متحده آمریکا تصمیم گرفت چن شیسن را به چین تبعید کند. بنابراین او و همسر و دو فرزندش که در آمریکا زاده شده بودند با کشتی، خاک آمریکا را ترک کرد. چن شیسن هنگام ترک آمریکا گفت که دیگر به آمریکا برنخواهد گشت و به گفته خود وفادار ماند.
یکی از معاونان پیشین نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا گفته بود که اخراج چن شیسن از آمریکا احمقانه‌ترین کاری بوده که آمریکا تاکنون انجام داده‌است.
در چین از چن شیسن مانند یک قهرمان، استقبال کردند. اما حزب کمونیست چین به دلایلی، بلافاصله او را به عضویت نپذیرفت. از جمله اینکه، همسر او دختر اشرافی یک رهبر ملی‌گرا بود و تا موقعی که چن شیسن در آمریکا مورد غضب دولت، واقع نشده بود زندگی خوبی داشت و حتی درخواست شهروندی آمریکا را کرده بود. اما سرانجام در سال ۱۹۵۸ (میلادی) حزب کمونیست، عضویت چن شیسن را پذیرفت. او نیز تلاش کرد رابطه خوب خود با حکومت را حفظ کند و از تصفیه‌های حزبی و انقلاب فرهنگی چین در امان ماند. تحت رهبری چن شیسن برنامه موشکی چین را که دانشی ناشناخته در آن کشور بود پیش برد و در سال ۱۹۷۲ نخستین ماهواره چینی به فضا تحت سرپرستی او پرتاب شد. او در طول سال‌های زندگی در چین، نسل تازه‌ای دانشمندان را آموزش داد و کارهای او پایه‌ای برای فرستادن شهروندان چینی به فضا بودند.
«ماجراهای مرد ماه و اسلیم شیدی» تک آهنگی از کید کادی و امینم است که در ۱۰ ژوئیه سال ۲۰۲۰ منتشر شد.
سر توماس گرشام سالمند (؛ ج ۱۵۱۹–۱۵۲۱ نوامبر ۱۵۷۹)، تاجر و سرمایه‌گذار انگلیسی بود که به نمایندگی از پادشاه ادوارد ششم(۱۵۴۷–۱۵۵۳) و دو خواهر او، ملکه ماری اول (۱۵۵۳–۱۵۵۸) و ملکه الیزابت اول (۱۵۵۸–۱۶۰۳) عمل کرد. گرشام در سال ۱۵۶۵در لندن صرافی سلطنتی خود را پایه‌گذاری کرد.
گرشام در یک خانوادهٔ قدیمی نورفولک تبار در شهر لندن متولد شد، یکی از چهار فرزند ریچارد گرشام، لرد شهردار لندن و بازرگان برجسته آن شهر بودکه توسط پادشاه هنری هشتم به موجب مذاکره دربارهٔ وام‌های دلخواهشان با بازرگانان خارجی به عنوان شوالیه شهر شناخته شد.
گرشام در مدرسه سنت پل تحصیل کرد. پس از این، با وجود آن که پدرش می‌خواست توماس در آینده تاجر شود، سر ریچارد ابتدا او را به دانشگاه گونویل و کالج کایوس کمبریج فرستاد. او در حالی که همچنان در کمبریج بود، همزمان در شرکت Mercers نزد عمویش سر جان گرشام، مؤسس مدرسه گرشام شاگردی می‌کرد.
شرکت mercers در سال ۱۵۴۳ گرشام ۲۴ ساله را به عنوان فروشنده شرکت پذیرفت و بعد از آن گرشام در همان سال انگلستان را به مقصد کشورهای پایین‌تر ترک کرد و در آنجا به دلیل حساب شخص وی یا پدر یا حساب شخصی با عموی خود، تجارت خود را به عنوان یک تاجر در حالی که در امور مختلف به عنوان نماینده پادشاه هنری هشتم فالیت می‌کرد ادامه داد. گرشام در سال ۱۵۴۴ با خانم آن فرنلی، بیوهٔ بازرگان لندنی، سر ویلیام رد، ازدواج کرد، اما اقامت خود را در کشورهای پایین نگه داشت، و جایگاه خود را در آنتورپ در بلژیک فعلی (هلند اسپانیایی آن زمان) مستقر کرد، جایی که به شهرت بازار معروف خود معروف شد. بازار بازی
زمانی که در سال ۱۵۵۱ سو ء مدیریت سر ویلیام دانسل، تاجر پادشاه با کشورهای پایین دست، موجب خجالت مالی دولت انگلستان شد، بعد از آن در پی پیشنهادهای او مقام‌های گرشام را برای مشاوره فرا خواندند، گرشام خواهان دریافت روش‌های مختلف بود در نتیجه بسیار مبتکرانه، اما کاملاً خودسرانه و ناعادلانه برای افزایش دادن ارزش پوند استرلینگ در بورس آنتورپ استفاده کرد که آن چنان موفقیت‌آمیز بود که در طول چندین سال پادشاه ادوارد ششم تقریباً تمام بدهی‌های خود را پرداخت کرد. دولت در تمام مشکل‌های مالی خود از گرشام مشاوره می‌گرفت، و همچنین در بسیاری از موارد گرشام را در مأموریت‌های مختلف دیپلماتیک استخدام می‌کرد. او حقوق مشخصی نداشت، اما به عنوان پاداش خدماتی کمک‌های گوناگون زمینی که ارزش سالانه آن در نهایت حدود ۴۰۰ پوند در سال بود از پادشاه ادوارد دریافت می‌کرد.
گرشام با جابجایی آلدرمن ویلیام دانتسی در دورهٔ ملحق شدن ملکه ماری در سال ۱۵۵۳ برای دورهٔ کوتاهی از دادگاه دل‌زده شد. به دلیل آن که عملیات مالی دانتسی ناموفق بود، گرشام به زودی باز هم مستقر می‌شد. گرشام همان‌طور که ذوق غیرتمندانه خود را برای خدمت به ملکه بروز می‌داد، و توانایی زیادی را در مذاکره‌های وام و قاچاق پول، اسلحه و کالاهای خارجی نشان می‌داد، نه تنها خدمت‌های او دردوران سلطنت ملکه ماری(۱۵۵۳–۱۵۵۸) حفظ شد، بلکه در زمان سلطنت ملکه الیزابت(۱۵۵۸–۱۶۰۳) علاوه بر حقوق و دستمزدش بیست شیلینگ "دیه" برای زمین‌های کلیسا کمک هزینه ای که به ارزش سالانه ۲۰۰ پوند بود را دریافت کرد. گرشام در سال ۱۵۵۹ قبل از عزیمتش علاوه بر آن که در پست خود به عنوان نماینده مالی تاج فعالیتش را ادامه می‌داد، به عنوان نماینده تام‌الاختیار در دادگاه دوشس مارگارت بارما، فرمانده هلند عمل کرد و به عنوان لیسانس شوالیه لقب گرفت. دوران ناآرام قبل از شورش هلند در ۱۰ مارس ۱۵۶۷ او را مجبور به ترک آنتورپ کرد. با وجود آن که او باقیمانده عمر خود را در لندن گذراند، اما تجارت خود را تحت عنوان بازرگان و نماینده مالی دولت به همان روش قبلی ادامه داد. بنگاه‌های اقتصادی گرشام را به یکی از ثروتمندترین مردان نسل خود در انگلیس تبدیل کردند.
ملکه الیزابت همچنین قابلیت‌های گرشام را به روش‌های گوناگون از جمله بازی در نقش گالر لیدی مری گری (خواهر لیدی جین گری) از روش‌های مختلف دیگر مفید دانست، برای همین منظور از ژوئن ۱۵۶۹ تا انتهای سال ۱۵۷۲ به عنوان مجازات برای ازدواج با توماس کیز گروهبان بندبان، در خانه‌اش زندانی شد.
گرشام در سال ۱۵۶۵ به دادگاه عمومی شهر آلدرمن پیشنهاد داد که با هزینه شخصی خودش سازمان بورس یا صرافی ایجاد کند. Royal Exchange(مبادله سلطنتی) چگونه و از چه راهی پدیدار شد. از بورس آنتورپ به شرطی که شرکت برای این منظور مکان مناسبی را فراهم کند. الگو گرفته شد؛ به نظر می‌رسد که گرشام در این پیشنهاد توجه خود را بر منافع شخصی خود و همچنین به سود عمومی بازرگان‌های شهر قرار داده‌است، زیرا اجاره سالانه ۷۰۰ پوند که بیش از بازپرداخت کافی برای مشکل‌ها و هزینه‌های خود برای مغازه‌های قسمت‌های بالایی ساختمان بود دریافت کرد.
پایه و اساس (مبادله سلطنتی) تاریخچهٔ بازی توماس هیوود به صورت مقابل است: اگر من را نمی‌شناسی، هیچ‌کس را نمی‌شناسی "قسمت ۲"، که در آن لرد کیفیت ساختمان را وقتی از او سؤال می‌شود که آیا او «قاب بهتر» را دیده‌است بزرگ می‌کند:
گرشام در سال ۱۵۴۴ با آن فرنلی، بیوهٔ تاجر لندنی‌تبار سر ویلیام رید ازدواج کرد. او از همسرش تنها یک پسر داشت که قبل از او پیشوازش بود. او همچنین یک دختر نامشروع دیگر نیز داشت که حدود سال‌های ۱۵۴۶تا ۱۶۲۲با سر ناتانیل بیکن، برادر ناتنی فرانسیس بیکن، اولین ویسکونت سنت آلبانس، ازدواج کرد و از آن پس آن لیدی بیکن نام گرفت.
گرشام، در تاریخ ۲۱ نوامبر ۱۵۷۹ به صورت کاملاً ناگهانی بر اثر ابتلا به آپوکسی، در گذشت و در کلیسای سنت هلن بیشاپسگیت در شهر لندن به دفن شد.
گرشام به غیر از مبالغ اندکی که برای خیریه‌های مختلف هزینه می‌کرد، پس از مرگش به بیوه و وارثانش وصیت کرد که بخش عمده ای از املاک خود را (متشکل از املاک در لندن و اطراف انگلیس با درآمد بیش از ۲۳۰۰ پوند در سال) و خانه خود در خیابان بیشاپسگیت و اجاره از تبادل سلطنتی، به منظور سازماندهی یک کالج که در آن هفت استاد باید هر کدام یک روز در هفته سخنرانی‌هایی را در نجوم، هندسه، فیزیک، قانون، الوهیت، بلاغت و موسیقی داشته یاشند، باید در اختیار شرکت لندن و شرکت مرسرز قرار بدهند بنابراین، کالج گرشام، اولین مؤسسه آموزش عالی در لندن، در سال ۱۵۹۷ طبق وصیت گرشام تأسیس شد.
قانون گرشام که به این سادگی بیان شده‌است: ("پول بد موجب بد رفتاری می‌شود") نام خود را از او (گرشام) گرفته‌است. (اگرچه دیگران، از جمله ستاره‌شناس، نیکولاس کوپرنیک، این مفهوم را سالها تشخیص داده بودند) زیرا وی به ملکه الیزابت اصرار می‌کرد پول رایج انگلیس را هم چون گذشته بازگردانند. با این حال، سر توماس هرگز چیزی مانند "قانون گرشام ،" که برداشت سال ۱۸۵۷ از هنری دونینگ مک لود، اقتصاد دان دارای مهارت در خواندن متنی است که نوشته نشده‌است، فرموله نکرد.Roover, Raymond de, Gresham on Foreign Exchange, Cambridge: Cambridge University Press, 1949
تاج موروثی گرشام: توسط کالج گرشام که او بنیان‌گذاری کرده‌است یک ملخ،Burke's Armorials, 1884 (ملخی طلایی بر روی تپه سبز) بر روی کوه ورت، به نمایش درمی‌آورد. همچنین در سال ۱۵۶۵ مسیر آب و هوایی (بادنما) را در بورس رویال در شهر لندن تشکیل می‌دهند. توسط گرشام تأسیس شد. تالار فنل هال در بوستون، ماساچوست نیز این دستگاه نشان‌شناسی را قرض گرفته است. گرشام نشان ملی برازوند است: "نقره، یک سوراخ ارمینس شورون بین سه بچه سمور."Burke's Armorials, 1884
بر اساس افسانه‌های کهن، بنیان خانواده، راجر دو گرشام بر یک بچه پایه‌گذاری شده بود که در قرن سیزدهم در هنگام نوزادی وقتی تازه متولد شده بود در میان چمن‌های دراز در نورفولک رها شده بود و در آنجا توسط ملخ توجه زنی به آن کودک جلب شد و این گونه پیدا شد. با وجود آن که یک داستان زیباتر که بیشتر احتمال دارد درست باشد آن است که ملخ به سادگی یک چهار چوب در منقوش تاج بازی بر روی صدا "grassh-" و "Gresh-". خانواده گرشام به عنوان شعار خود از "فیات ولونتاس توآ استفاده می‌کنند" ("کار تو انجام می‌شود").Granville William Gresham Leveson Gower, JP, DL, FSA, "Genealogy of the family of Gresham" (1883) p. 27
گروه اف ۶۴ () گروهی از عکاسان به نام‌های ایموژن کانینگام، هنری سوئیفت، ویلارد ون دایک، جان پل ادواردز، برت وستون، کنسوئلو کاناگا، آلما لاونسون، سونیا نوسکوویاک و پرستون هولدر می‌شد. این افراد نام گروه خود را اف ۶۴ گذاشتند و در نمایشگاه گروهی سال ۱۹۳۲، در موزه دی یانگ در سانفرانسیسکو، این موضوع را اعلام کردند. این عدد کمترین تنظیم دیافراگم ممکن بر روی یک دوربین است که واضح‌ترین و عمیق‌ترین پیش زمینه را ایجاد می‌کند. آن‌ها از این تنظیم در عکس‌هایشان بهره می‌گرفتند و به همین جهت این نام را برای خود انتخاب کردند.
پس از سال ۱۹۳۵ این گروه منحل شد و اعضای اف ۶۴، تمرینات خود را در جهات مختلف انجام دادند. برخی در اواخر دهه ۴۰ تبدیل به عکاس مستند شدند و برخی دیگر عکاسی به سبک فتوژورنالیسم را پیگیری کردند. تاریخ فعالیت هنری این گروه شاید بسیار کم بود ولی از آن‌ها به عنوان بعضی از تاثیرگذاران رسانه قرن بیستم یاد می‌کنند.
برپایی کریسمس یک فیلم کمدی عاشقانه آمریکایی-کانادایی است که توسط پت میلز کارگردانی شده و در سال ۲۰۲۰ پخش شد.Hank Stuever, "TV’s gay Christmas movies are as benign, charming and cliche as we always hoped they’d be". "The Washington Post", December 9, 2020. این فیلم، اولین فیلم کریسمس با موضوع ال‌جی‌بی‌تی است که توسط لایف‌تایم پخش شده‌است.Jackson Weaver, "New slate of LGBTQ holiday movies sparks joy, criticism over portrayal of queer stories". CBC News, December 18, 2020.در این فیلم بازیگرانی همچون الن وونگ، چاد کانل، پدرو میگوئل آرسی و پیتر نلسون نقش آفرینی کرده‌اند.
بن لوئیس در نقش هوگو، وکیل مدافع شهر نیویورک، بازی می‌کند که برای عید کریسمس و ملاقات مادرش کیت (فرن درشر) به خانه می‌آید. او در آن جا با پاتریک، عشق دوران نوجوانی اش روبرو می‌شود. پاتریک که آشکارا همجنسگرا است، خیلی زود متوجه همجنسگرا بودن هوگو می‌شود و بین این دو عشقی به وجود می‌آید…Leanne Cusack, "The Christmas Setup filmed in Ottawa and Almonte, lauded as holiday rom-com with representation". CTV News Ottawa, December 18, 2020.
این فیلم در سال ۲۰۲۰ فیلم در اتاوا و المونت، انتاریو، ضبط شده‌است.Leanne Cusack, "The Christmas Setup filmed in Ottawa and Almonte, lauded as holiday rom-com with representation". CTV News Ottawa, December 18, 2020.
در یک بررسی جمعی از محصول سال ۲۰۲۰ فیلم‌های کریسمس با موضوع ال‌جی‌بی‌تی، "سلان" دربارهٔ این فیلم یک بررسی متفاوت ارائه داد، سلا این فیلم را پنیری و «مشتق شده از احتمالاً ۸۰ فیلم تعطیلات مستقیم به تلویزیون» خواند، با این حال انتخاب بازیگران به ویژه زوج اصلی را ستایش کرد.Ashlie D. Stevens and Hanh Nguyen, "TV's first crop of queer Christmas movies range from saccharine fun to superficial flops". "Salon", December 13, 2020.
اولین بار این فیلم در تاریخ ۱۲ دسامبر سال ۲۰۲۰ توسط لایف‌تایم در ایالات متحده آمریکاHank Stuever, "TV’s gay Christmas movies are as benign, charming and cliche as we always hoped they’d be". "The Washington Post", December 9, 2020. و در ۱۸ دسامبر سال ۲۰۲۰ توسط کانال درام CTV در کانادا پخش شد.Leanne Cusack, "The Christmas Setup filmed in Ottawa and Almonte, lauded as holiday rom-com with representation". CTV News Ottawa, December 18, 2020.
اکاترینا ایوانوونا کالینینا (؛ ۲ ژوئیه ۱۸۸۲–۲۲ دسامبر ۱۹۶۰) همسر سیاستمدار اهل شوروی میخائیل کالینین (۱۹۴۶–۱۸۷۵) بود. اگرچه او از ۱۹۲۲ تا ۱۹۴۶ همسر رهبر شوروی بود، اما از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۶ در یک اردوگاه کارگری بود.
اکاترینا لوربرگ در یک خانواده دهقانی استونیایی در ۲ ژوئیه ۱۸۸۲ در روستای اسنا متولد شد. او در یک کارخانه نساجی در استونی کار می‌کرد. در سال ۱۹۰۵ او با میخائیل کالینین در سن پترزبورگ ملاقات کرد و به دلیل فعالیتهای انقلابی فرار کرد. کالینین در آنجا به عنوان کارگر تراشکاری کار می‌کرد.Екатерина Калинина Tatianis Retrieved 4 October 2013 آنها در سال ۱۹۰۶ ازدواج کردند و تا سال ۱۹۱۰ در خانه کالینین در روستای تثلیث علیا، استان تور گوبرنیا زندگی کردند. سپس در سن پترزبورگ اقامت گزیدند.
قبل از انقلاب کالینینا در یک کارخانه تولید بطری کار می‌کرد و عضوی از حزب بلشویک بود. آنها چهار فرزند، دو پسر و دو دختر داشتند. طبق گزارش دیگری خانواده کالینین دارای سه فرزند بودند.Екатерина Калинина Tatianis Retrieved 4 October 2013 وی به همراه کودکان در سال ۱۹۱۶ کالینین را در تبعید به سیبری همراهی کرد.
پس از انقلاب آنها به مسکو نقل مکان کردند. در تاریخ ۳۰ مارس ۱۹۱۹، همسرش به عنوان رئیس کمیته اجرایی حزب و در ۳۰ دسامبر ۱۹۲۲، به عنوان رئیس کمیته اجرایی مرکزی منصوب شد. در ابتدا آنها در آپارتمانی در کرملین زندگی می‌کردند که با تروتسکی همسایه بودند. آنها دو فرزند به فرزندخواندگی پذیرفتند و اکاترینا به عنوان معاون مدیر یک کارخانه بافندگی پس از انقلاب خدمت کرد. در سال ۱۹۲۴، وی مسکو و خانواده اش را به مقصد قفقاز ترک کرد تا در یک کار سوادآموزی در منطقه شرکت کند، اما در همان سال به مسکو بازگشت. او در اوایل دهه ۱۹۳۰ مدیر یک مزرعه بزرگ غلات دولتی در یک منطقه دور افتاده در نزدیکی نووسیبیرسک، سیبری شد. سپس وی تا سال ۱۹۳۸ به عنوان عضوی از دادگاه عالی خدمت کرد.
او و دوستانش از سیاست‌های استالین انتقاد کردند و افسران عملیاتی این اطلاعات را به استالین منتقل کردند. بنابراین، در ۲۵ اکتبر ۱۹۳۸، اکاترینا به اتهام تروتسکیست دستگیر شد. اگرچه همسرش رئیس هیئت رئیسه شوروی عالی بود - به‌طور رسمی رئیس دولت اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی شوروی (۱۹۴۶–۱۹۳۸)، وی در زندان لفورتوو مورد شکنجه قرار گرفت و در ۲۲ آوریل ۱۹۳۹ به پانزده سال زندان محکوم شد. اردوگاه کارگری او در اردوگاه خدمت کرد تا ۱۴ دسامبر ۱۹۴۵ که فرمان ویژه هیئت رئیسه دستور آزادی او را داد، امضای آن توسط دبیر هیئت رئیسه بود، نه توسط شوهرش، کالینین. آزادی وی اندکی قبل از مرگ کالینین اتفاق افتاد. با این حال، او اندکی پس از مرگ شوهرش به تبعید داخلی اعزام شد. توانبخشی رسمی وی هشت سال به طول انجامید و سرانجام سندی دریافت کرد که «هیچ مدرکی علیه فعالیت‌های ضد شوروی او وجود ندارد». اکاترینا در ۲۲ دسامبر ۱۹۶۰ در سن ۷۸ سالگی درگذشت.
مایکل کاندری مؤسس و رئیس سابق استودیو اسلج‌همر گیمز است که بعد از همکاری با گلن اسکافیلد برای بازی فضای مرده، با کمک هم این شرکت را تأسیس کردند. او هم‌اکنون رئیس آنیون ۳۱ است که در سیلیکون‌ولی تأسیس شده‌است.
جنسیس جی‌وی۷۰ (به ) یک کامپکت اس‌یووی از محصولات شرکت جنسیس موتور، شرکت تابعهٔ هیوندای موتور است. این خودرو پس از مدل جنسیس جی‌وی۸۰ دومین اس‌یووی برند جنسیس است.
جنسیس مینت (به ) یک خودروی مفهومی است که توسط برند لوکس هیوندای، جنسیس ساخته شده‌است. این خودرو برخلاف سایر خودروهای سگمنت آ پنجرهٔ عقب ندارد. از ویژگی‌های این خودرو می‌توان به طراحی کوپه مانند، چراغ‌های نازک، چرخ‌های بزرگ و مقاومت کم در برابر هوا اشاره کرد.
مسابقات بسکتبال زنان اروپا در سال ۱۹۳۸ ، نخستین مسابقات ملی بسکتبال در اروپا بود که توسط فیبا اروپا برای زنان برگزار شد. این مسابقات در رم ایتالیا برگزار شد و از ۱۲ اکتبر تا ۱۶ اکتبر ۱۹۳۸ برگزار شد. ایتالیا نشان طلا ، لیتوانی نشان نقره و لهستان نشان برنز را کسب کردند.
«مدفون» دهمین قسمت از فصل پنجم سریال درام تلویزیونی "برکینگ بد" و ۵۶ امین قسمت کلی این مجموعه است. به نویسندگی توماس اشنوز و کارگردانی میشل مک لارن در ۱۸ اوت ۲۰۱۳ از ای ام سی در ایالات متحده و کانادا پخش شد.
در اواخر شب، یک پیرمرد، با جمع‌آوری پولی که جسی دور انداخته بود، کشف کرد که او در زمین بازی پارک شده و غایب در حال چرخش در یک دوربرگردان است. در همین حال، والت پس از رویارویی با هنک، با عصبانیت سعی می‌کند اسکایلر را صدا کند، اما چون هنک قبلاً به او رسیده نمی‌تواند از پس آن برآید. والت با سرعت به سمت کارواش می‌رود، اما اسکایلر قبلاً برای ملاقات با هنک در یک مکان صرف غذا رفته‌است. هنک، با اعتقاد به قربانی شدن اسکایلر، ناخواسته فهمید که سرطان والت دوباره بازگشته است و بدون موفقیت تلاش می‌کند تا از او برای تشکیل پرونده ای علیه او کمک بگیرد. اسکایلر با احساس اینکه هنک اهداف خاص خود را برای کنترل پرونده دارد و والت را به سرعت به دادگاه می‌کشاند، وحشت می‌کند و آنجا را ترک می‌کند.
والت با عصبانیت از رفتن اسکایلر قبل از او به هنک به دفتر ساول می‌رود. وقتی سال سؤال کرد که آیا والت فکر کرده‌است که هنک کشته شده باشد، والت با سخت‌گیری او را گوشزد می‌کند و یادآوری می‌کند که هنک خانواده است. عجله برای پنهان کردن پول او انباشته شده‌است، والت است کوبی و هئول آن را تحویل به او را در درام کانتینر. وی سپس با اتومبیل خود را به منطقه رزرواسیون هند توهاجیلی می‌رسد و تمام روز را در خاکسپاری آن سپری می‌کند. در همین حال، ماری از جنایت والت مطلع شده و از اسکایلر بازدید می‌کند. ماری پس از اطلاع از اینکه اسکایلر قبل از تیراندازی به هنک از فعالیت‌های والت اطلاع داشته‌است، علی‌رغم تلاش اسکایلر اشک آور برای عذرخواهی، به او سیلی می‌زند. ماری در یک تقابل داغ سعی می‌کند با دختر اسکایلر هالی برود. هنک وارد خانه می‌شود و به ماری می‌گوید که هالی را پس دهد. در اتومبیل، ماری به هنک می‌گوید که «باید» والت را بدست آورد.
والت مختصات جی پی اس طبلهای دفن شده را با بلیط قرعه کشی کدگذاری می‌کند، که پس از بازگشت دیر به خانه، آن را روی در یخچال قرار می‌دهد. والت که از پا درآمده است، بدون پاسخ دادن به سؤال اسکایلر، فرو می‌ریزد. وقتی بیدار می‌شود، والت پیشنهاد می‌کند خودش را تسلیم کند به شرطی که پول برای فرزندان آنها نگهداری شود. در عوض، اسکایلر به والت می‌گوید که آنها باید به سادگی ساکت بمانند زیرا هنک هیچ مدرک واقعی ندارد. در جای دیگر، لیدیا در آزمایشگاه صحرای خود با دکلان که اکنون مسئول پخت‌وپز و تهیه مواد غذایی است روبرو می‌شود. او نسبت به ضعف استانداردها و شرایط کاری انتقاد دارد، اما دکلان پیشنهاد وی برای استخدام تاد، محافظ سابق والت را رد می‌کند. به دستور لیدیا، تاد و عمویش جک می‌رسند و قبل از به دست گرفتن عملیات، دکلان و افرادش را در یک تیراندازی یک طرفه قتل‌عام می‌کنند.