moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
رادیو اقتصاد رادیویی است که به‌طور تخصصی به موضوع تجارت و اقتصاد می‌پردازد. این رادیو بر روی موج FM، فرکانس 98 به صورت ۲۴ ساعته برنامه دارد. این رادیو با حمایت وزارت صنعت، معدن و تجارت فعالیت خود را شروع کرد و اکنون تحت نظارت سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است. دکتر سید محمدرضا صالحی مدیر شبکه رادیویی اقتصاد است.
شبکه رادیویی اقتصاد در کنار ده‌ها شبکه عمومی و اختصاصی دیگر در سه حوزه آموزشی، اطلاع‌رسانی و نظریه‌پردازی فعالیت دارد.
· بررسی و تبیین نظام مالی و بانکی کشور
· معرفی مراکز، شوراها، اتحادیه‌ها و صنوف اقتصادی کشور
· فرهنگ‌سازی در زمینه مصرف بهینه و صرفه‌جویی انرژی
· معرفی و حمایت از تولیدات به ویژه تولیدات صادرات محور
· فرهنگ‌سازی به منظور افزایش بهره‌وری
· بررسی و تبیین الگوی مصرف
· فرهنگ‌سازی به منظور رشد اقتصادی در جهت افزایش تولید سرانه، اشتغال و تأکید بر خودکفایی محصولات کشاورزی
· ترویج فرهنگ کار، زمینه‌سازی برای بهبود فضای کسب و کار و ایجاد محیط رقابتی برای مشارکت‌های مردمی
· فرهنگ‌سازی در جهت حمایت و هدایت سرمایه ایرانی و نقدینگی
· بسترسازی، هماهنگی، تعامل و همکاری با فعالان و بخش‌های مختلف اقتصادی در حوزه کار و سرمایه
· معرفی و حمایت از تولیدات صادرات محور
· فرهنگ‌سازی در جهت مدیریت صحیح مصرف
· ارائه الگوی سبک زندگی ایرانی اسلامی
· زمینه‌سازی در جهت رشد اقتصادی کشور
· معرفی ظرفیت‌های صادراتی کشور
· توسعه فرهنگ کارآفرینی و اشتغالزایی
· معرفی شبکه‌های جمع‌آوری و پردازش اطلاعات اقتصادی
· تبیین سیاست‌های حمایتی از تولیدکنندگان بخش‌های فعال اقتصادی کشور
· افزایش سطح آگاهی‌های اقتصادی
· افزایش مهارت‌های صنعتی
· بررسی راهکارهای افزایش بهره‌وری
· معرفی تسهیلات فنی و اعتباری کانون‌های اقتصادی کشور
· طرح و بررسی سطح انتظارات و مطالبات اقتصادی مردم از مسئولان
· معرفی و تکریم فعالان اقتصادی، سرمایه‌گذاران مولد و کارآفرین
· رصد و دیده‌بانی و انعکاس فضای اقتصاد داخلی و بین‌المللی
· تنویر افکار عمومی، شفاف‌سازی و اطلاع‌رسانی با پخش اخبار، رویدادها و تحولات اقتصادی و ارائه آمارهای مختلف حوزه‌های صنعتی، تجاری، بازرگانی، کشاورزی و اقتصادی
· زمینه‌سازی در جهت تقویت و توجه به فناوری، تکنولوژی‌ها و صنایع نوین
· رصد، شناسایی و انعکاس اختراعات و ابتکارات داخلی
· ارتباط پیوسته با نهادها و کانون‌ها به منظور طرح نظرات و دیدگاه‌های نخبگان اقتصادی کشور
· تبیین مبانی اقتصاد اسلامی و ترویج مفاهیم اسلامی در حوزه اقتصاد
· معرفی و تبیین اخلاق کسب و کار
· معرفی فرصت‌ها و بازارهای مناسب برای سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی
افتتاح رادیو اقتصاد با هدف اطلاع‌رسانی بیشتر در حوزه اقتصادی انجام گرفت.
این شبکه در تاریخ 1386/7/29 با حضور معاون صدا، معاون وزیر امور اقتصادی و دارایی، معاون پارلمانی رئیس‌جمهور و تعدادی از مدیران شبکه‌های رادیویی و نمایندگان رسانه‌های جمعی در استودیوی شماره هشت ساختمان شهدا شروع به کار کرد.
نظریه‌پردازی، اطلاع‌رسانی و آموزش از ویژگی‌های رادیو اقتصاد است و در همین راستا تعامل با نخبگان اقتصادی از ضروریات برنامه سازی در این رادیوی تخصصی ذیل صدای جمهوری اسلامی ایران محسوب می‌شود.
دبی مال ، این مرکز خرید بخشی از پروژهٔ ۲۰ میلیارد دلاری برج خلیفه، بلندترین سازهٔ جهان می‌باشد و دارای بیش از ۱٬۲۰۰ فروشگاه است. این مرکز خرید در ماه نوامبر سال ۲۰۰۸ برای مردم بازگشایی شد. دسترسی به این مال توسط خیابان دو طبقهٔ «دوحه» امکان‌پذیر است.
از امکانات تفریحی این مرکز خرید می‌توان به یک زمین یخ با استانداردهای المپیک، یک آکواریم، یک باغ‌وحش زیر آب، چندین سینما، شهربازی و سالن غذاخوری اشاره کرد.
همچنین آب‌نمای دبی در کنار این مرکز خرید ساخته شده‌است که به گفتهٔ سازندگانش، تماشایی‌ترین نمایش فوارهٔ موزیکال جهان است.
در این قسمت (فشن اَوِنو) دبی مال مجموعه‌ای بی‌سابقه بالغ‌بر ۷۰ فروشگاه از مارک‌های معروف و لوکس جهان موجود است. این مجموعه علاوه‌بر ورودی از داخل دبی مال دارای یک در مخصوص (VIP) از خیابان است.
از مارک‌های موجود در این قسمت می‌توان به ورساچه، گوچی، دولچه و گابانا، بربری، لویی ویتون، شانل، کریستین دیور، آرمانی اشاره کرد.
دبی مال دارای بزرگ‌ترین بازار طلای سرپوشیدهٔ جهان است. این بازار دارای ۲۰۰ فروشگاه شامل بهترین مارک‌های جهان است.
آکواریوم دبی دارای بیش از ۳۳٬۰۰۰ ماهی، کوسه و گونهٔ آبزی است. این آکواریوم دارای یک تونل است که بازدیدکنندگان می‌توانند از داخل آن آبزیان را تماشا کنند. این آکواریوم رکورد «بزرگ‌ترین پنل آکریلیک جهان» را در کتاب رکوردهای جهانی گینس به ثبت رسانده‌است.
در ۲۵ فوریه ۲۰۱۰ در پی نشت آب از این آکواریوم قسمتی از دبی مال به‌طور موقت بسته شد و خریداران به خارج از مرکز خرید هدایت شدند. یک روز بعد و پس از حل مشکل، دبی مال بر روی عموم دوباره گشایش یافت.
دبی مال دارای ۲۲ سالن سینما با بیش از ۲٬۸۰۰ صندلی است. این سینماها در ۱۴ اوت ۲۰۰۹ بازگشایی شد.
این ورزشگاه در سال ۱۸۳۳ میلادی ساخته شده است و ظرفیت آن ۲۲٬۵۴۶ نفر است.
ویکودین یا وایکودین دارویی حاوی ترکیبی از استامینوفن و هیدروکودن است. این ماده عموماً به شکل کپسول دیده می‌شود و معمولاً برای بیمارانی که نمی‌توانند دردهای مزمن و سخت را تحمل کنند تجویز می‌شود.
این دارو معمولاً یک حس شادی قوی را در فرد به‌طور پیوسته برای مدت طولانی به وجود می‌آورد. همچنین ذهن و بدن متقابلاً آرامش می‌گیرند و بدین ترتیب به صورت خاصی تسکین می‌یابد.
همچنین این دارو اساساً تحت گروه خاصی از مواد به نام «مخدرهای مسکن درد» طبقه‌بندی می‌شود.What is Vicodin and what is it used for? | Oxycodone10 عوارض جانبی شایع شامل سرگیجه، خواب آلودگی، یبوست و استفراغ است. عوارض جانبی جدی عبارتند از اعتیاد ، کاهش سرعت تنفس ، فشار خون پایین ، سندرم سروتونین ، واکنش‌های آلرژیک شدید ، و نارسایی کبد . استفاده در دوران بارداری ممکن است به جنین آسیب برساند. استفاده با الکل توصیه نمی شود. هیدروکودون با اتصال به گیرنده مو-افیونی عمل می کند .نحوه عملکرد استامینوفن مشخص نیست، اما ممکن است شامل جلوگیری از ایجاد پروستاگلاندین باشد.
سر گرافتن الیوت اسمیت (زادهٔ ۱۵ اوت ۱۸۷۱ - مرگ ۱ ژانویه ۱۹۳۷) کالبدشناس و باستان‌شناس استرالیایی-بریتانیایی بود. او باورمند به مبادله فرهنگی در دوره‌های پیش از تاریخ بود.
او در دانشگاه سیدنی پزشکی خوانده‌بود. او بر روی مومیایی‌های مصر پژوهیده‌بود و نخستین پژوهشگری هم بود که با پرتو ایکس بر روی مومیایی‌ها تحقیق کرده‌بود. در ۱۹۰۷ او رایزن باستان‌شناسی در نوبه گردید.
او در کنار آرتور کیت هوادار نظریه خاستگاه نوع بشر در اروپا بود و با نظریه‌های همزمان او که آفریقا و آسیا را محل پدید آمدن انسان می‌دانست مخالف بود.
Wikipedia contributors, "Grafton Elliot Smith," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Grafton_Elliot_Smith&oldid=450399604 (accessed November 2, 2011).
هَل هَلِه کوسه
هل هله کوسه یا مراسم طلب باران یکی از آیین‌های نمایشی در میان بختیاری هاست.
هل هل کوسه همان مراسم کوسه گردانی است که در فصل کم بارانی و شب هنگام انجام می‌شود. این مراسم توسط مردان اجرا می گردد. انجام مراسم هل هل کوسه یا کوسه گردانی، نشانه ای از غلبهٔ مردم بر خشکسالی است.
یک نفر را که معمولاً در تمام مراسم کوسه گردانی سابقهٔ زیادی دارد، به عنوان کوسه انتخاب کرده کوسه نمادی از دیو خشکسالی است که نقش اول نمایش را برعهده دارد، به شکل دیوی آراسته، صورت او را سیاه نموده، دو شاخ برسر او نصب نموده، بر تن او لباسی کریه شِرِه دِرِه پوشانده و زنگولهٔ بزرگی به گردن او آویزان می‌کنند. سپس درحالی که تعداری ازمردان و جوانان کوسه را در پیش دارند، به درب منازل و چادرها می روند. در مسیر راه و سیاهی شب، این آواز را همراه با سروصدای زنگوله که توسط کوسه نواخته می‌شود می خوانند :
هَل هَل هَلونَه
خدا بزن بارونَه
خدا بزن تو بارون
سی دِلِ گله دارونبرای کسانی که گله دارند
زِ راستِ غله دارونبرای کسانی که گندم و جو کاشته اند
اهل خانه با کاسه ای آرد، هدیهٔ دیگر یا پول جلو آمده و و آن را به گروه می دهند که بیشتر مواقع، هدیه کاسه ای آرد است. هدایا را در کیسه ای که بردوش یکی از همراهان است می ریزند. در همین فاصله یکی از اعضای خانواده، گروه را غافلگیر کرده و کاسه ای آب به روی آن‌ها می پاشد.
پس از این که همهٔ خانه‌ها را سرزدند، از آرد جمع آوری شده نان بزرگیگِردِه که دارای قطر قابل ملاحظه ای است می پزند. در درون خمیر گرده قبل از پختن یک دانه مهرهٔ قرمز رنگ فروبرده به طوری که طبخ کننده نیز از این عمل یعنی قرار دادن مهره، بی اطلاع است. پش از پخته شدن، نان را بین اعضا تقسیم کرده، مهرهٔ قرمز در نان سهم هرکسی پیدا شد، به صورت نمایشی و نمادین شروع به کتک زدن او می‌کنند تا آن که شخصی از ریش سفیدان ضمانت می‌کند. ضامن بعد از خواندن نماز و دعا از خداوند می‌خواهد که او را در مقابل این جمعیت روسفید نموده و باران رحمتش را عطا فرماید. نخستین بار توسط شادروان ولی محمدی علاسوند از موسسان سینمای جوان، در دههٔ ۱۳۵۰ از انجام مراسم هل هل کوسه، یک فیلم مستند ساخته شد.
دعای باران یا داباران نیز همانند هل هله کوسه اجرا می‌شود با این تفاوت که دعای باران بیشتر توسط زنان و کودکان اجرا می‌شود. آیین دعای باران در بعضی ممالک شرقی جهان از جمله کشور هندوستان نیز انجام می‌شود.
جرج گرین (زادهٔ ۱۴ ژوئیه ۱۷۹۳، درگذشت ۳۱ مه ۱۸۴۱) دانشمند بریتانیایی فیزیک - ریاضی و نویسندهٔ "رساله‌ای بر کاربرد تحلیل ریاضی در نظریه‌های الکتریسیته و مغناطیس" در سال ۱۸۲۸ است.This 1828 essay can be found in "Mathematical papers of the late George Green", edited by N. M. Ferrers. The website for this is given below.Cannell, D.M. (1۹9۹) "George Green: An Enigmatic Mathematician", American Mathematical Monthly 106(2), ۱۳۶-۱۵۱. وی در این کتاب چندین مفهوم مهم را توضیح می‌دهد، قضیه‌ای شبیه به قضیهٔ گرین که امروزه می‌شناسیم، تابع گرین و تابع پتانسیل که در فیزیک کاربرد دارد، همگی از آن جمله‌اند. گرین نخستین کسی بود که یک نظریهٔ ریاضی برای الکتریسیته و مغناطیس ارائه کرد و کار او پایه‌ای شد برای تلاشه‌ای بعدی دانشمندانی چون جیمز کلرک ماکسول، ویلیام تامسون و دیگر دانشمندان. کارهای گرین به موازات کارهای ریاضیدان پرآوازه، کارل فریدریش گاوس انجام شد. (نظریه پتانسیل)
زندگی او از این دید که برای یادگیری ریاضی هرگز آموزگاری نداشت و به تنهایی آن را فرا گرفت، بسیار درخور توجه‌است. او در شهر سنینتون که امروزه بخشی از ناتینگهام انگلستان است، به دنیا آمد و بیشتر عمر خود را نیز همان جا گذراند. وی در دوران جوانی، تنها یک سال، بین سال‌ها ۸ و ۹ سالگی، برای آموزش به مدرسه رفت. پدرش (که او هم جرج نام داشت) یک نانوا بود و صاحب یک آسیاب بادی که خود آن را ساخته بود و از آن برای آسیاب کردن دانه‌ها استفاده می‌کرد.
جورج گرین در دوران جوانی بسیار اهل شیطنت بود و تمایلی به کار کردن در نانوایی مانند پدرش نداشت. با این حال همان گونه که در آن دوران رایج بود او از ۵ سالگی کار می‌کرد و هزینهٔ زندگی اش را، خود فراهم می‌کرد.
می‌توان گفت تقریباً یک چهارم تا نیمی از بچه‌های ناتینگهام به مدرسه می‌رفتند. بیشتر مدرسه‌های آن دوران تنها یکشنبه‌ها باز بود و این مدرسه‌ها توسط کلیسا اداره می‌شد. بچه‌ها معمولاً یک تا دو سال به مدرسه می‌رفتند. جورج گرین جوان از هوشی بالاتر از میانگین هوش هم‌دوره‌ای‌هایش برخوردار بود و از سوی دیگر نانوایی آن‌ها درآمد کافی را برایشان فراهم می‌کرد. برای همین پدرش در مارس سال ۱۸۰۱ او را در آکادمی رابرت گوداکر نام‌نویسی کرد. در آن زمان این آکادمی از نظر علمی و آموزشی پیشرو و بسیار پرآوازه بود. آموزش‌های ریاضی در این آکادمی به جبر، مثلثات و لگاریتم محدود می‌شد برای همین گرین خیلی زود خسته شد و تنها پس از یک سال آن را رها کرد.
در سال ۱۷۷۳ هنگامی که پدر گرین به ناتینگهام رفت، این شهر دارای جمعیت به اندازه و راه‌های پهن و فضاهای باز بود و به عنوان یک منطقهٔ شهری قابل قبول به آن نگاه می‌شد ولی تا سال ۱۸۳۱ جمعیت آن پنح برابر شده بود (به دلیل انقلاب صنعتی) و ناتینگهام به یکی از منطقه‌های پَست و پرجمعیت شهر تبدیل شده بود و گهگاه کارگران گرسنه آنجا شورش می‌کردند و معمولاً این شورش‌ها با دشمنی با نانوایان و آسیابانان همراه می‌شد چرا که آنان معتقد بودند که این گروه گندم و دانه‌های خوراکی را پیش خود پنهان می‌کنند تا قیمت غذا در منطقه را در دست خود بگیرند.
به همین دلیل‌ها بود که در سال ۱۸۰۷ جورج گرین پدر قطعه زمینی در سنینتون، شهری کوچک در یک مایلی ناتینگهام خرید و در آنجا یک «آسیاب بادی آجری مخزوطی شکل» ساخت. این آسیاب هم‌اکنون وجود دارد و از آن با نام آسیاب بادی گرین یاد می‌شود. در آن زمان این آسیاب از نظر سازه و شیوهٔ کار بسیار پیشرفته به شمار می‌رفت اما باید در تمام شبانه روز از آن نگهداری می‌شد و این کار به مسئولیت جورج گرین پسر در بیست سال آینده تبدیل گشت.
مانند نانوایی، مسئولیت‌های نگهداری آسیاب بادی برای گرین بسیار طاقت فرسا و خسته کننده بود. برای نمونه او مجبور بود با توجه به سرعت باد آسیاب را کنترل کند تا در هنگام بادهای تند، آسیاب آسیب نبیند و در هنگام کم بودن باد، سرعت آن را بیشتر کند تا بتواند به موقع دانه‌ها را آسیاب کند. همچنین باید مراقب می‌بود تا به دلیل اصطکاک میان سنگ‌ها آسیاب آتش نگیرد یا سنگ‌های آن را به موقع عوض کند تا بیش از این ساییده نشود.
گرین در سال ۱۸۲۳ با جین اسمیت دختر ویلیام اسمیت که از سوی گرین پدر برای مدیریت آسیاب به کار گرفته شده بود، رابطه برقرار کرد. آن دو هرگز ازدواج نکردند ولی همه جین اسمیت را با نام جین گرین می‌شناختند و آن دو را زوج می‌دانستند. آن‌ها از ۷ فرزند برخوردار شدند که آخرین آن‌ها ۱۳ ماه پیش از مرگ گرین به دنیا آمد.Cannel, D. M. and Lord, N. J. ; Lord, N. J (March 1۹۹3). «George Green, mathematician and physicist ۱۷۹۳-۱۸۴۱». The Mathematical Gazette (The Mathematical Gazette, Vol. 77, No. 478) ۷۷ (۴۷۸): ۲۶–۵۱. doi:10.2307/361۹25۹. JSTOR 361۹۲۵۹.
گرین هنگامی که سی سال داشت به عضویت کتابخانهٔ ناتینگهام در آمد. این کتابخانه امروز نیز وجود دارد. کتابخانهٔ ناتینگهام در آن زمان تنها منبع دانش پیشرفتهٔ گرین در ریاضیات بود. این محل برخلاف بیشتر کتابخانه‌ها تنها برای افراد ویژه، نزدیک به صد نفر یا کمی بیشتر بود (در بالای فهرست مشترکان این کتابخانه نام دوک نیوکسل قرار داشت) و تلاش می‌کرد تا کتاب‌ها یا مجله‌های تخصصی مورد نیاز مشترکانش را فراهم کند و آن‌ها را راضی نگه دارد.
گرین در سال ۱۸۲۸ رسالهٔ خود بر "کاربرد تحلیل ریاضی در نظریه‌های الکتریسیته و مغناطیس" را منتشر کرد. امروزه بیشتر آوازهٔ گرین به دلیل همین نوشته‌است. گرین این نوشته را تنها به کسانی که نام‌نویسی کرده بودند فروخت که ۵۱ نفر بودند و بیشتر آنان دوستان خود او بودند و احتمالاً چیزی از نوشتهٔ او سر در نمی‌آوردند. زمین‌دار و ریاضی‌دان ثروتمند ادوارد برومهد یک ن-ه از نوشتهٔ گرین را خرید و او را تشویق کرد تا در زمینهٔ ریاضی بیشتر کار کند و کارش را ادامه دهد ولی گرین چون صداقت او را باور نداشت تا دو سال با او تماس نگرفت.
در سال‌های آخر عمر در کمبریج، گرین کما بیش مریض شد و در سال ۱۹4۱ به سنیتون بازگشت و تنها یک سال بعد درگذشت. شایعاتی می گویند که او در کمبریج به الکل مبتلا شد و بعضی از حمایت کنندگان او از جمله سر ادوارد برومهد سعی کردند از او دوری کنند.
کارهای گرین در جامعهٔ ریاضیات در زمان حیاتش شناخته شده نبودند. بغیر از خود گرین، اولین ریاضیدانی که از او یاد می‌کند رابرت مورفی (۱۸06-۱۸۴3)در کاری بسال ۱۸۳3 از او یاد می‌کند. در ۱۸۴۵ بعد از چهار سال که او به می‌میرد، ویلیام تامسون جوان (در 2۱ سالگی) که بعدها به لرد کلوین شناخته می‌شود کار گرین دوباره کشف می‌کند و آن را برای ریاضیات در آینده تبلیغ می‌کند و شهرت می بخشد. بر مبنای کتاب "جورج گرین" اثر دی ام کارنل، تامسون به ارجاع مقالهٔ گرین در کار مورفی توجه کرد ولی در پیدا کردن اصل مقاله مشکل داشت؛ او بالاخره کپی ای از مقالهٔ ۱۸2۸ گرین را از ویلیام هاپکینز در سال ۱۸۴۵ گرفت. گرین مرد بدون اینکه از شهرت پس از مرگش آگاه شود.
کار گرین در حرکت امواج در یک کانال، متد تقریب دابلیو-کی-بی (ونتزل-کرامرز-بریلوئین) را درمکانیک کوانتمی پیش‌بینی می‌کند در حالی که کار او در مورد امواج نوری و خواص اتر چیزی را تولید کرد که ما امروزه به نام تانسور کوشی-گرین می شناسیم. قضیه و توابع گرین در مکانیک کلاسیک ابزار مهمی اند و بوسیلهٔ شویینگر در مقالهٔ ۱۹4۸ او در مورد الکترودینامیک تجدیدنظر شدند که منتهی به جایزه ی نوبل برای او در سال ۱۹6۵ (به همراه فاینمن و تاموناگا) شد. بعدها، توابع گرین در زمینهٔ ابررسانایی نیز کارایی خود را به اثبات رساندند. در یک ملاقات به ناتینگهام اینشتن گفت که گرین 20 سال از زمان خود جلوتر بوده‌است.
کنگره ملی کردستان (به کئردی: کۆنگره‌ی نه‌ته‌وه‌ییی کوردستان، که‌نه‌که؛ Kongreya Neteweyî ya Kurdistanê , KNK؛ به انگلیسی: Kurdistan National Congress, KNC) یک سازمان چترگون سیاسی کُرد است که به صورت یک پارلمان متشکل از نمایندگان سازمان‌ها و احزاب سیاسی مختلف فعالیت می‌کند. کنگرۀ ملی کردستان به عنوان پارلمان در تبعید کردستان عمل می‌کند و مقر آن در اروپا و در شهر لندن قرار دارد.کنگرۀ ملی کردستان: "ارتباط با کنگرۀ ملی کردستان"؛ بازدید در ۱۷ ژانویۀ ۲۰۱۹.
کنگرۀ ملی کرد در تاریخ ۱۴ آوریل ۱۹۸۵ تأسیس شد، اما افتتاح کنگرۀ مؤسس آن در تاریخ ۲۴ مه ۱۹۹۹ با شرکت ۷۰۰ نفر متشکل از نمایندگان سازمان‌ها و احزاب کرد هر چهار بخش کردستان و نیز اعضای ناظر غیر کُرد، به پیشاهنگی حزب کارگران کردستان (پ.ک.ک) در شهر بروکسل بلژیک انجام شد. در زمان تأسیس این سازمان ده‌ها شخصیت سیاسی، فرهنگی و فعال مدنی و اجتماعی متعلق به هر چهار بخش کردستان از گرایش‌های گوناگون سیاسی در کنگره شرکت داشتند.
کنگره ملی کردستان اعلام کرده که یک حزب سیاسی نیست،‌ بلکه سازمان ملی چترگون می‌باشد که از نمایندگان سازمان‌ها و احزاب مختلف تشکیل شده و برای یک کردستان آزاد و متحد فعالیت می‌کند.کنگرۀ ملی کردستان: "دربارۀ کنگرۀ ملی کردستان"؛ بازدید در ۱۷ ژانویۀ ۲۰۱۹. آرمان کنگرۀ ملی کردستان تلاش برای اتحاد و همبستگی بخش‌های مختلف کردستان بر اساس اتحاد ملی، منافع مشترک و درازمدت مردم کردستان می‌باشد. سعی می‌کند تا مشکلات و اختلافات داخلی بین سازمان و احزاب سیاسی کردستان را حل کند. همچنین از مبارزه آزادیخواهانه ملی در هر ۴ بخش کردستان پشتیبانی می‌نماید و از حل مسالمت‌آمیز و سیاسی مسئلۀ کرد در این کشورها حمایت می‌کند.آژانس خبری فرات: "قطعنامه‌ی ١٨مین مجمع عمومی کنگره ملی کردستان منتشر شد"، نوشته‌شده در ۲۹ اکتبر ۲۰۱۸؛ بازدید در ۱۷ ژانویۀ ۲۰۱۹.
ریاست کنگرۀ ملی کردستان، به صورت مشترک و توسط یک زن و یک مرد صورت می‌گیرد. در گذشته نیلوفر کوچ و ریبوار رشید ریاست مشترک کنگرۀ ملی کردستان را بر عهده داشتند.آژانس خبری فرات: "هجدهمین نشست سالانه ک.ن.ک در حال برگزاری است"، نوشته‌شده در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۸؛ بازدید در ۱۷ ژانویۀ ۲۰۱۹.
احزاب کردستان ایران- به جز حزب حیات آزاد کردستان- از آغاز کار کنگره در آن شرکت نکردند، اما در نشست فوق‌العادۀ ۲۰۱۱، نمایندگان حزب دمکرات کردستان ایران و حزب دمکرات کردستان شرکت کردند.اخبار روز: "پیرامون اجلاس فوق‌العادۀ کنگرۀ ملی کردستان"، مصاحبۀ سوسن محمدخانی غیاثوند با آزاد کُردی، نوشته‌شده در ٣۰ اکتبر ۲۰۱۱؛ بازدید در ۱۷ ژانویۀ ۲۰۱۹.
فیدان دوغان یکی از نمایندگان کنگره ملی کردستان روز ۹ ژانویۀ ۲۰۱۳ در شهر پاریس به همراه دو فعال سیاسی زن کرد دیگر، سکینه جانسیز و لیلا شایلمز به قتل رسید.
هجدهمین مجمع عمومی کنگره ملی کردستان در اکتبر ۲۰۱۸ در شهر بارلو در هلند برگزار شد. این مجمع قطعنامه‌ای در ٢٠ ماده منتشر کرد و از سازمان ملل خواست که یک کرسی برای مردم کرد در سازمان ملل اختصاص داده‌شود.آژانس خبری فرات: "ششمین سالروز ترور سه زن انقلابی کردستان: ساکینه جانسز، فیدان دوغان و لیلا شایلمز"، نوشته‌شده در ۹ ژانویۀ ۲۰۱۹؛ بازدید در ۱۷ ژانویۀ ۲۰۱۹.
اِپیدرم یا روپوست به همراه لایه شاخی لایهٔ بیرونی پوست است که همراه با درم تشکیل پوست بدن را می‌دهند. اپیدرم دارای بافت پوششی سنگفرشی مطبق است.James, William; Berger(2005) "Andrews' Diseases of the Skin: Clinical Dermatology" (ویرایش دهم). صفحه ۲–۳. . اپیدرم مرزبندی اصلی در سطح بدن است و آن را در برابر محیط ایمن می‌کند. سلول‌های اصلی اپیدرم کراتینوسیت‌ها هستند. در انسان، نازک‌ترین لایه اپیدرم در پلک‌ها (۰/۱ میلی‌متر) و ضخیم‌ترین آن در کف دست‌ها و پاها (۱/۵ میلی‌متر) است. از نظر رویان‌شناسی، روپوست از لایهٔ جنینی اکتودرم منشأ می‌گیرد.
معمولا یک‌لایه‌ای از یاختەها می‌باشند که روی برگ‌ها، گلها، ریشهها، و شاخههای گیاهان را پوشش می‌دهند. این لایه، مرزی میان گیاه و محیط پیرامونی‌اش را پدیدمی‌آورد. روپوست در جلوگیری از هدرروی آب(با استفاده از لایه پوستک روی آن) - داد و ستد گازها، تراوش ماده‌های دگرگشتی، و درون‌کشی آب و کانیها (به‌ویژه در ریشهها) نقش دارد
آتلانتیکا نامی است که به قاره‌ای باستانی که در طی دورهٔ پروتروزوئیک در حدود ۲۰۰۰ میلیون سال پیش (۲ میلیارد سال پیش) شکل گرفت گفته می‌شود. این قاره از پیوند چند کراتون ۲ گیگا ساله واقع در جایی‌که امروزه آفریقای غربی و آمریکای جنوبی شرقی قرار دارند به‌وجود آمد. نام آتلانتیکا را راجرز در سال ۱۹۹۶ برگزید و دلیل آن، باز شدن این قاره در اقیانوس آتلانتیک جنوبی عنوان گردید.
بنا به گفتهٔ راجرز در ۱۹۹۶، آتلانتیکا هم‌زمان با قارهٔ ننا در حدود ۱٬۹ گیگا سال پیش از کراتون‌های آرکئن از جمله آمازونیا در آمریکای جنوبی امروزی و کراتون‌های کنگو، آفریفای غربی و آفریقای شمالی در آفریقا به‌وجود آمد.
آتلانتیکا در حدود ۱٬۶ تا ۱٬۴ گیگا سال پیش هنگامی‌که ابرقارهٔ کلمبیا شامل اور، آرکتیکا، ننا و آتلانتیکا تقسیم شد از ننا جدا گشت.
آتلانتیکا سپس در حدود ۱ گیگا سال پیش با پیوستن به قاره‌های ننا، اور و چند صفحهٔ کوچک، ابرقارهٔ رودینیا را شکل داد. اما رودینیا خود درفاصلهٔ ۱ تا ۰٬۵ گیگا سال پیش شروع به تقسیم‌شدن نمود که در نتیجهٔ آن، سه قارهٔ جدید شامل لوراسیا، و گوندوانای شرقی و غربی به‌وجود آمد که آتلانتیکا، هستهٔ قارهٔ دوم را تشکیل می‌داد.
در طی دورهٔ نئوپروتروزوئیک، سیستم کوه‌زایی‌ای برزیلی-پان‌آفریقایی شکل گرفت. کوه‌زای آراسوایی-کنگوی غربی که بخش مرکزی این سیستم را تشکیل می‌داد، الگویی متمایز از دگرشکلی را از خود برجای گذاشت که حتی امروزه نیز در دو سوی اقیانوس آتلانتیک (اطلس) قابل مشاهده است.
مهدی نوری از مبارزان جنبش مشروطه و روحانی شیعه ایرانی بود. او فرزند ارشد مجتهد طراز اول تهران، شیخ فضل الله نوری و پدر کیانوری بود. او در منطقه نور مازندران به دنیا آمد و در تهران به قتل رسید.
گویا در اواخر زمستان ۱۲۹۳ در کوچه‌ای نزدیک خانه‌شان با تیر او را از پشت می‌زنند. ظاهراً علت این بوده‌است که همان روز در خیابان لاله‌زار بالای یک سکو می‌رود و علیه تزاریسم روسیه، که ارتش آن شمال ایران را اشغال کرده بود، سخنرانی می‌کند و شب او را می‌کشند.ناظم‌الاسلام کرمانی، تاریخ بیداری ایرانیان
ناظم‌الاسلام کرمانی روایت دیگری از قتل شیخ مهدی را به نقل از خاطرات عبداله بهرامی، بیان می‌کند. در این روایت، آقاجان، قاتل شیخ مهدی در بازجوئی تکیه کلامش این بوده که به جهت انتقام خون «آقا» (شیخ‌فضل‌الله)، شیخ مهدی را کشته‌است. یک سال بعد از دستگیری و محکومیت آقاجان، رئیس روسی قزاق‌خانه، از رئیس‌الوزراء وقت، درخواست تحویل آقاجان را نمود و او را جزء یکی از هنگ‌های قزاق به ولایت فرستاد. بهرامی در روایت خود می‌افزاید از سرنوشت آقاجان اطلاعی ندارد و شاید هم نامش را عوض کرده و آدم مهمی شده باشد. مصاحبه‌کننده روایت بهرامی را پذیرفتنی‌تر می‌داند که به کنایه قاتل شیخ مهدی یعنی آقاجان را عامل روسیه تزاری می‌داند.
نکتهٔ مورد تأمل دیگر در گزارش مورخان آن است که گزارش‌گران به‌طور کلی از مخالفان سرسخت شیخ بوده و چه بسا نگارش تاریخ را فرصتی برای تصفیه حساب شخصی و خطی خویش با شیخ انگاشته‌اند. توجه به این نکته نیز دیوار بی‌اعتمادی را بین خواننده و آن‌ها ضخیم‌تر ساخته و پژوهش‌گران را وامی‌دارد که برای درک «واقعیّت» ماجرا به جست‌وجوی اسناد و مدارک دست اول تاریخی برخیزند. برای نمونه، می‌توان به «ناظم الاسلام کرمانی» اشاره کرد که شیخ فضل‌الله نوری او را به علت درج مقالات کفرآمیز در روزنامهٔ «کوکب دری» تکفیر کرده و کرمانی نیز از این امر بسیار ناراحت بود.تاریخ بیداری ایرانیان، بخش دوم، 4/169
صاحب، ناشر و نویسنده روزنامه کوکب دری ناظم‌الاسلام کرمانی و مدعی در قتل شیخ فضل‌الله نوری، خانواده و همراهانش در سال اول شماره ۱۳ روزنامه کوکب دری در حمله به شیخ فضل‌الله نوری می‌نویسد: «شما مردم نادان چرا این قدر اعتقاد به این اشخاص دارید که در هزار و سیصد سال قبل به یزید بن معاویه یاغی شد، (یزید) قشون فرستاد، خود و همراهانش را کشتند. حالا این مردم روضه خوانی می‌نمایند، خرج می‌دهند و مال خود را بی جهت تفریط می‌نمایند، یک جماعتی به خاک کربلا اعتقاد دارند، این خاک چه مزیت و برتری با خاکهای دیگر دارد.»
ملک‌زاده می‌گوید: شیخ مهدی فرزند شیخ فضل‌الله نوری، به مشروطه خواهان پیوست، با پدر به مخالفت برخاست، عضو انجمن مخفی کوشندگان مشروطه‌خواه شد، روز توپ بستن مجلس، پیشاپیش گروهی به یاری مجلس شتافت، مدتی در باغشاه در بند بود، بار دیگر به کوشندگان پیوست. رسول‌زاده در یادداشت‌های خود می‌نویسد:... جوان است… مشروطه‌پرست است… پس از بمباران مجلس پانزده روز در باغشاه زیر غل و زنجیر بوده و سرانجام با وساطت پدرش (شیخ فضل‌الله نوری) از تهران تبعید شده بوده‌است.
نورالدین کیانوری، فرزند شیخ مهدی، در خاطرات خود و هنگام گفتگو از خانواده، گفته‌های ناظم الاسلام دربارهٔ شیخ مهدی را نقل می‌کند. کیانوری دربارهٔ شیخ مهدی می‌گوید: «او چند روز پیش از بازداشت شیخ به او گفته بوده که در محافل مشروطه‌خواهان چنین نقشه‌ای برای شیخ مطرح است و به او پیشنهاد کرده بود که به قم برود تا اوضاع کمی آرام شود» (کیانوری، نورالدین، خاطرات نورالدین کیانوری. صص ۳۶–۳۵)
ملک‌زاده همچنین می‌گوید: «میرزا محمد نجات برای نگارنده نقل کرد که همان موقعی که شیخ را اعدام کردند من به عمارت تخت مرمر رفتم و شیخ مهدی را دیدم زیر درخت چناری نشسته و گریه می‌کند.»
ناظم‌الاسلام کرمانی درکتابش "تاریخ بیداری ایرانیان" به فعالیت‌های او این گونه اشاره می‌کند
حسین محدث نوری و خاندان نوری دارای کتابخانه و مرکز اسناد جامع معتبر و بی‌نظیری که در ایران و خاور میانه نظیر آن در کمیّت و کیفیّت یافت نمی‌شد. محدث نوری تلاش‌های زیادی جهت پیدا کردن آثار قدیمی شیعه و حفظ آن‌ها از آسیب نابودی داشته و این امر در برخی از نامه‌نگاری‌های وی با علمای شیعی کاملاً واضح است. آن کتاب‌خانه شامل هزاران جلد کتاب نفیس و نسخه‌های خطی ارزشمند و گران‌بها و کم‌نظیر یا منحصر به فرد بود. حسین محدث نوری فهرست کتابخانه بی‌نظیر خویش که به ترتیب الفبایی نوشته شده و در مقدمه‌اش به تفصیل در خصوص کتاب و نویسندگی سخن گفته‌است.در خصوص آثار محدث، علاوه برنقباء البشر، ج 2، ص 549 و جلدهای مختلف((الذریعه))مراجعه شود به فیض قدسی، مقدمه مترجم. پس از مرگ حسین محدث نوری شیخ فضل‌الله نوری وارث، صاحب و محافظ کتابخانه و مرکز اسناد بود. پس از مسمومیت حسین محدث نوری، قتل شیخ فضل‌الله نوری و شیخ مهدی پسر فضل‌الله نوری کتابخانه به کلی پراکنده یا به غارت رفت. در میان اسناد و کتاب‌ها نسخه اصلی خطی:
گفته می‌شود که شیخ مهدی نوری در زمان به دار آویختن پدرش، شیخ فضل‌الله، کف می‌زد. اما به گفتهٔ مخالفان این ادعا توسط سرهنگ ساواک "نظام نوابی" و "فرخ‌دین پارسا" (هردو جزو دستگیر کنندگان و مراقبان در زمان محاکمه مخفی و از مجریان اجرای حکم اعدام شیخ فضل‌الله نوری) اولین بار پنجاه سال بعد از زمان به دار آویختن شیخ فضل‌الله در خرداد ۱۳۴۲ مطرح شده‌استشیوه تاریخ‌نگاری دشمنان شیخ فضل‌الله نوری" - ابول حسنی منذر: مجموعه پنج جلدی «مشروطیت و شیخ فضل‌الله نوری»،ولایتی، علی اکبر. مورخان انقلابی سبک تاریخ‌نویسی ایران را تغییر دادند و به همان صورت پخش و تکرار شده.
به گفتهٔ موسی نجفی «شیخ زمانی که آقای لنکرانی ۱۶–۱۵ سال داشت به دار آویخته شد آقای شیخ حسن لنکرانی در جریان‌های نهضت مشروطه قرار داشت و در صحنه اعدام حضور داشته‌است.
«من از ایشان سؤال کردم آیا مهدی نوری فرزند شیخ‌فضل‌الله نوری و پدر نورالدین کیانوری رئیس حزب. در زمان اعدام شیخ فضل‌الله نوری دست زد و گفت نه، مشروطه خواهان چون از شیخ فضل‌الله نوری متنفر بودند در پایتخت هو انداختند.»
محمدعلی کاتوزیان نیز در این باره می‌گوید: «از وی چند فرزند باقی‌مانده که هادی، ضیاءالدین و مهدی از آنانند. کیانوری، تندرکیا (بهلول) و سید حسین نصر از نوادگان وی‌اند. پیرامون مهدی نسبت‌های بسیار شایع است ولی طبق گزارشی، وی نه تنها با اعدام پدر موافق نبوده که مخالف آن نیز بوده‌است.»کاتوزیان، محمد علی؛ پیشین، ص۱۰۹.
او فرزند شیخ فضل‌الله نوری و سکینه نوری (دختر محدث نوری)
نوهٔ (پدری) عباس کجوری نوری پیش‌نماز و آسیه مجتهد نوری (خواهر بزرگتر محدث نوری) و نوهٔ (مادری) محدث نوری و دختر شیخ عبدالرحیم بروجردی بود.
اسامی همسران: زهرا سلطانی نوری (فرزند میرزا محمد حسن سلطانی نوری (معروف به محمد حسن معین) نوهٔ کاظم سلطان نوری) و شوکت متین دفتری.
فرزندان: نورالدین کیانوری (استاد دانشگاه تهران و آکادمی معماری برلین)، اختر کیانوری (استاد دانشکده پزشکی دانشگاه لایپزیگ)، ربابه کیانوری، ابولقاسم کیا، محمد علی کیا رئیس شعبه مرکزی بانک ملی و محمود کیانوری (معاونت علمی دانشگاه جنگ و همراه محمود افشارطوس از بنیاد گذاران "افسران ملی") می‌باشند.
خواهرانش (در کنار اسم خانوادگی همسرانشان): زینب الشریعه (صالح-بهبهانی)، انیس الشریعه (مرضیه) (آشتیانی)، احترام الشریعه (شهمنش اراکی)، بدیع الزمان (آشتیانی)، منیره (بهزادی).
برادرانش: ضیاالدین کیا، هادی نوری، جلال‌الدین کیا.
حسین محدث نوری (پدربزرگ) ،عبدالرحیم بروجردی، شیخ فضل‌الله نوری (پدر)، میرزا هادی نوری، میرزا علی نوری، میرزا حسن نوری، میرزا قاسم نوری.
کیچ واژه‌ای آلمانی به معنی پر زرق و برق، چشم پرکن، آبکی و پرطمطراق است. این واژه به آثار هنری گفته می‌شود که در مقیاس انبوه تولید می‌شوند و تقلید ناموفقی از استانداردهای زیباشناسی فرهنگ نخبه هستند.این واژه در برگردان فرانسوی جستار مشهور هرمان بروخ به معنای «هنر پست» آورده شده‌است اما میلان کوندرا این معنی را سوء تعبیر می‌داند و معتقد است با این معنا، «کیچ» چیزی جز اثری ساده و ناشی از بد سلیقگی نیست.
اولین بار این واژه در سال ۱۸۷۸ میلادی در مونیخ در وصف یک تابلوی نقاشی به کار رفت. بر اساس این تاریخچه بعضی معتقدند که خاستگاه واژه کیچ، آلمانی است و برای اثبات ادعایشان به کلمه kitschen که در جنوب غربی آلمان به معنی روفتن گل و لای است، استناد می‌کنند. در عین حال پاره‌ای بر این اعتقادند که کیچ، ریشه در کلمه انگلیسی Sketch دارد و آن طرح‌ها یا نقاشی‌های سردستی بود که جهانگردان آمریکایی و انگلیسی آن زمان به قیمتی ارزان به عنوان سوغاتی از بازارهای هنری مونیخ می‌خریدند. در اوایل سده بیستم میلادی این کلمه کاربرد بیشتری پیدا کرد و کیچ به مفهوم ارزشی منفی در متون نقد هنری به کار برده شد و پس از آن به نقد دیگر شاخه‌های هنر تعمیم یافت.
واژه کیچ در قلمرو هنر به معنای آثار تکراری، تقلیدی و قابل دسترس است که با ویژگی‌هایی نظیر تکرار امر آشنا، تکثر، تقلید، بهره‌گیری از عواطف کاذب، به جای تعقل و دور بودن از ایده همراه است.
واژه‌نامه آمریکن هریتیج کیچ را حالت احساسی عوامانه و مبتذل و ذوق سطح پائین ولی پرمدعا توصیف کرده‌است.
میلان کوندرا در «هنر رمان» دربارهٔ این واژه نوشته‌است:
میلان کوندرا «کیچ» را در سیاست نیز نشان می‌دهد و می‌نویسد که هیچ‌کس بهتر از سیاستمداران به این موضوع پی نبرده‌است. به مجرد آنکه سر و کلهٔ یک عکاس در نزدیکی آن‌ها پیدا شود، به شتاب به سوی اولین کودکی که دم دستشان است می‌روند، او را در آغوش می‌گیرند و می‌بوسند. برای تمام سیاستمداران، برای تمام احزاب و برای تمام دار و دسته‌های سیاسی «کیچ» کمال مطلوب ادراک زیبایی است.
وقتی در یک جامعه چندین گروه در کنار یکدیگر به فعالیت سیاسی مشغولند و متقابلاً نفوذ و تأثیر دیگری را بی‌اثر ساخته یا محدود می‌کنند کم و بیش می‌توان از حاکمیت «کیچ» در زمینهٔ تفتیش عقاید، رهایی یافت. اما در سرزمینی که فقط یک حزب سیاسی تمام قدرت را در قبضهٔ خود دارد، در واقع جامعه در قلمرو “کیچ» توتالیتر است.»
وی معتقد است که نهضت‌های سیاسی بر اساس رفتار و کردار عقلایی پی ریزی نمی‌شود، بلکه بر تصورات، کلمات و الگوها متکی است، که مجموعاً فلان یا بهمان «کیچ سیاسی» را به وجود می‌آورد. اندیشهٔ راه‌پیمایی بزرگ، آن گونه «کیچ سیاسی» است که افراد چپ را - متعلق به هر دوره و زمان و از هر فرقه‌ای که باشند- متحد می‌کند. راه‌پیمایی بزرگ، یک رهروی غرورآفرین به پیش است: رفتن به سوی دوستی، برادری، مساوات، عدالت و خوشبختی و به رغم موانع و مشکلات، باز هم دورتر رفتن، چراکه این موانع و مشکلات است که یک راه رفتن معمولی را به یک راه‌پیمایی بزرگ مبدل می‌کند.
دیکتاتوری طبقهٔ رنجبران یا دموکراسی؟ نفی جامعهٔ مصرفی یا توجیه افزایش تولید؟ گیوتین یا الغاء مجازات مرگ؟ این‌ها هیچ‌کدام تعیین‌کننده نیست. آنچه باعث می‌شود کسی چپ باشد، این نظریه یا آن نظریهٔ سیاسی نیست، بلکه قدرت و جذابیت «کیچ» است که هر نظریه‌ای را در خود جذب می‌کند و آن را، راهپیمایی بزرگ در مسیر تعالی و پیشرفت می‌نامد.»
و باز می‌نویسد:
ماهیت «کیچ» توسط یک خط مشی سیاسی مشخص نمی‌شود، بلکه نوعی تصورات، استعاره‌ها و یک فرهنگ خاص به آن هویت می‌بخشد؛ بنابراین ممکن است عرف و عادات را کنار گذاشت و برخلاف منافع یک کشور کمونیستی به راه‌پیمایی و تظاهرات پرداخت.»
ادبیات عامه‌پسند نمونه بارزی از نمود کیچ در ادبیات است. این نوع از ادبیات متهم به پرداختن به درون‌مایه‌هایی از قبیل عشق، مرگ، جنایت، جنگ و غیره با شیوه‌ای بیگانه با واقعیت و کلیشه‌وار است.
کیچ یکی از مفاهیم محوری در رمان «سبکی تحمل‌ناپذیر هستی» اثر میلان کوندرا است. وی در این اثر نمونه‌های «کیچ» را نشان می‌دهد. او راهپیمایی و جشن اول مه را که هر سال به مناسبت القای عقاید کمونیسم در کشورش چکسلواکی برگزار می‌شد، کیچ می‌داند. برای روشن‌تر شدن این مفهوم به یک نمونهٔ دیگر آن در این رمان اشاره می‌کنیم. وقتی سابینا – یکی از شخصیتهای اصلی رمان- به همراه سناتوری آمریکایی و چهار دختر و پسر خردسال او به گردش می‌روند، سناتور با دست کودکان را که در زمین چمن می‌دوند و بازی می‌کنند نشان می‌دهد و می‌گوید: آنان را نگاه کنید، معنی خوشبختی همین است.
سابینا با خود فکر می‌کند سناتور چطور می‌داند که آن‌ها خوشبختی را تداعی می‌کنند؟ اگر همان لحظه سه نفر از بچه‌ها یکی از آن‌ها را به باد کتک بگیرد باز همین معنی را تداعی می‌کند؟کوندرا از این ماجرا چنین نتیجه می‌گیرد که وقتی قلب، لب به سخن باز می‌کند، شایسته نیست که خرد اعتراض کند. در قلمرو «کیچ» دیکتاتوری قلب حاکم است. البته باید اکثریت مرم در احساساتی که توسط «کیچ» برانگیخته می‌شود، سهیم باشند. «کیچ» آنچه را که غیرعادی و نامتعارف است، کنار می‌گذارد و خواستار تصوراتی است که عمیقاً در ذهن انسان نقش بسته‌است: دختر حق ناشناس، پدر رها شده، کودکانی که در چمن می‌دوند، خیانت به وطن، خاطرهٔ نخستین عشق.
«کیچ» ما را پیاپی به رقت وامی‌دارد و دوباره می‌گریاند. نخستین اشک می‌گوید: چقدر زیباست کودکانی که روی چمن می‌دوند! دومین اشک می‌گوید: چقدر زیباست، هیجان و رقتی که - از مشاهدهٔ کودکان – همگام با تمامی بشریت احساس می‌کنیم. تنها دومین اشک بازتاب «کیچ» حقیقی است. دوستی و برادری میان افراد بشر فقط بر اساس «کیچ» به وجود می‌آید.»
حال به این بیندیشیدیم که ما در زندگی تا چه حد گرفتار «کیچ» هستیم. ما در زندگی روزمره‌مان و در رابطه با اطرافیان مان همواره به دنبال استعاراتی زیبا هستیم که احساسات ما و دیگران را تحت تأثیر قرار بدهد یا بر روی دیگران اثری که می‌خواهیم بگذارد؛ استعاراتی که جز دروغ زیبا هیچ نیست.
میلان کوندرا جمله‌ای را که روی سنگ قبر توما یا فرانز – از شخصیت‌های اصلی داستان – نوشته شده، «کیچ» می‌داند:
او می‌خواست زمین عالم ملکوت باشد/پس از گمراهی بازگشت به سوی او و می‌گوید پیش از آنکه فراموش شویم، به صورت «کیچ» در می‌آییم. «کیچ» ایستگاه ارتباطی میان هستی و فراموشی است
کیچ با عجین شدن با لحظه‌های زندگی ما، روی حقایق زشت را می‌پوشاند. زشتی مرگ، زشتی حقارت و زشتی ضعف بشری را. «کیچ» پرده‌ای است تا ما بدان وسیله هرچیزی را که با مذاق عاطفی مان سازگار نیست بپوشانیم. تصور کنید زنی سال‌ها با شوهر خود ناسازگاری دارد اما از او جدا نمی‌شود در حالی که آرزوی آن را دارد. اما به ضعف زن بودن خود ایمان دارد و علیه آنچه حقش نیست نمی‌تواند بشورد. او برای پنهان کردن این ضعف از «کیچ» استفاده می‌کند، از این جمله: «من به خاطر بچه‌هایم حاضرم با این مرد زندگی کنم» این جملهٔ تأثیر برانگیز «کیچ» است چرا که قطعاً این زن در نهان خود آرزو می‌کند که بچه‌ای وجود نداشت تا او به خاطرش آن
گونه که نمی‌خواهد زندگی نکند. از این نمونه‌ها در زندگی روزمره ما فراوان به چشم می‌خورد. فقط کافیست پرده را برداریم و کمی با خودمان روراست باشیم.
موشک‌های بالستیک ضد کشتی، یک شبه موشک بالستیک نظامی با برد متوسط است که به جهت حمله و مورد هدف قراردادن کشتی‌های جنگی در دریا طراحی شده‌است. چون سرعت این نسل از موشک‌ها به‌طور معمول به ۱۰ ماخ می‌رسد در حال حاضر در هیچ کشتی مکانیسم دفاعی وجود ندارد که بتواند در فاز نهایی با این موشک‌ها مقابله کند اما به جهت مشکلات فراوانی که در زمینه هدایت دقیق این نوع موشک‌ها وجود دارد روش‌های زیادی برای مقابله با آن‌ها در مراحل میانی وجود دارد. تنها چین، ایران و یمن چنین موشک‌هایی را به زرادخانه خود افزوده‌اند.
موشک‌های بالستیک ضد کشتی با یک کلاهک متعارف جنگی به اندازه کافی بزرگ مجهز شده‌اند که به همراه انرژی جنبشی آن (موشک) تنها اصابت یک موشک توان بالقوه فلج کردن یا نابودی بی‌درنگ بزرگ‌ترین ناوهای هواپیمابر را داراست، اما برخلاف سلاح‌های هسته‌ای، این نوع موشک باید دقیقاً به هدف اصابت کند تا مؤثر باشد.
نخستین موشک از این نوع در سال ۲۰۱۰ توسط چین با نام DF-21D عملیاتی شد. در فوریه ۲۰۱۱ هم ایران موشک خلیج فارس را به عنوان موشک بالستیک ضدکشتی رونمایی کرد؛ و سپس یمن نیز به عنوان سومین کشور یک موشک بالستیک ضدکشتی را به تاریخ نوامبر ۲۰۲۲ در دریای سرخ آزمایش کرد؛ که نیروهای سعودی نیز صحت این شلیک را تأیید کردند.
به گفته راجر کلیف از محققان مؤسسه تحقیقات نظامی رند:
به خاطر داشته باشید که چینی‌ها برای این که بتوانند حمله موفق بالستیکی به یک کشتی نیروی دریایی آمریکا داشته باشند ابتدا باید کشتی مورد نظر را شناسایی کنند، محاسبه دقیقی از موقعیت آن داشته باشند (تصاویر ماهواره‌ای که ارسال آن‌ها یک ساعت طول می‌کشد قطعاً هیج فایده‌ای ندارند چون کشتی از زمانی که تصویر گرفته شده می‌تواند ۴۰ کیلومتر جابجا شده باشد) و سپس در طول مسیر اطلاعات جدید را برای موشک بفرستند تا کلاهک جنگی بتواند بر روی کشتی قفل کرده و در آن فرود آید. این زنجیره پیچیده فرصت فراوانی را برای شکست آن فراهم می‌کند.
برای مثال رادار فرا افق نگری که برای شناسایی کشتی‌ها استفاده می‌شوند را می‌توان مختل کرده یا تخریب کرد. از دود و سایر گمراه‌کننده‌ها برای جلوگیری از شناسایی کشتی استفاده کرد. به‌روزرسانی بین مسیر موشک قابل اخلال است و وقتی موشک بر روی هدف قفل کرد نیز می‌توان جستجوگرهای آن را گمراه کرد. در نتیجه چنین موشکهایی به خودی خود کاملاً بی‌استفاده هستند. برای به‌کارگیری آن‌ها یک مجموعه از سیستم‌ها نیاز است. ممکن است بعضی کشورها به خریدن این موشک‌ها برای نمایش قدرت به همسایگان علاقه داشته باشند اما تأثیرگذاری جنگی آن‌ها ناچیز است مگر اینکه آن کشور بتواند در زمینه سیستم‌های شناسایی، فرآوری اطلاعات و ارتباطات نیز سرمایه‌گذاری کند.
در ایران اما بالستیک‌های هرمز و خلیج فارس در تست‌های میدانی موفق به شکار اهداف متحرک با سرعت نزدیک به چهل نات شدند، به عبارت دیگر خلیج فارس با دارا بودن سیکر اپتیکی در فاز نهایی شیرجه قادر به هدف قرار دادن شناورها با دقتی حدود ۵متراست، و هرمز۱ و ۲ وهمچنین فاتح با دارا بودن جستجوگر راداری در مرحله نهایی به دنبال منبع تولید امواج رادار می‌گردند، این رادار می‌تواند رادار یک ناو هواپیمابر یا یک سایت پاتریوت در خشکی و به‌طور کلی هر گونه رادار اکتیو دیگری باشد، با ورود پهپادها به عرصه جنگ‌های نوین دیگر نیاز با رادارهای فرا افق نگر کمتر شده، بالستیک‌های ایرانی می‌توانند با استفاده از اطلاعات پهپادها و بروز رسانی مسیر و دریافت اطلاعات لحظه ای هر هدفی را تا مسافت دوهزار کیلومتری از آب‌های سرزمینی ایران هدف قرار دهند، به عبارت دیگر هر چند غرق کردن ناوهای هواپیمابر امری تقریباً غیرممکن است اما چنانچه از میان ده‌ها موشک شلیک شده به سوی ناو، تنها دو یا سه فروند از آنها با ناو برخورد کند در خوشبینانه‌ترین حالت، با از کار افتادن رادارهای آرایه فازی دوبعدی و سه بعدی ناو که مختص عرشه فرود ناو هستند، ناو توان تهاجمی خود را از دست داده و به آهن‌پاره ای بی دفاع بدل خواهد شد، هر چند اگر چنانچه کلاهک نیم تنی این موشک‌ها با سرعتی بیش از ۲۵۰۰متر بر ثانیه به بخش راکتور ناو برخورد کند و بتواند با عبور از لایه‌های زرهی فوق‌العاده مقاوم این بخش ناو، باعث انفجار در رآکتور شود، عملاً ناو با انفجار هسته ای نابود خواهد شد.
در میان تمامی قدرت‌های نظامی دنیا تنها ۳ کشور مجهز به نسخه ضد کشتی از موشک‌های بالستیک هستند؛ نخستین بار در دهه ۲۰۰۰ میلادی، ارتش چین موشک ضد کشتی Df-۲۱ را با بردی حدود ۱۷۰۰ کیلومتر رونمایی کرد که به شکل خاص برای مقابله با ناوگان جنگی نیروی دریایی آمریکا در نبرد احتمالی بر سر تایوان طراحی و ساخته شده بود.
جمهوری اسلامی ایران دومین کشوری بود که در دهه ۸۰ شمسی، با رونمایی از موشک بالستیک ضد کشتی خلیج فارس، به جمع محدود کشورهای دارای فناوری موشک بالستیک ضد کشتی پیوست؛ اکنون ارتش یمن نیز که همواره نیروهای مسلح کشورمان را به عنوان حامی اصلی جریان مقاومت در منطقه الگوی خود قرار می‌دهند، با رونمایی از موشک بالستیک ضد کشتی "فالق۱" به سومین کشور دارنده این مدل سلاح تبدیل شدند.
موشک فالق۱ دارای بردی بیش از ۲۰۰ کیلومتر بوده و از سر جنگی مجهز به کاوشگر اپتیکی_حرارتی بهره می‌برد.
در آمریکا چند سالی می‌شود که تحقیقات وتست‌هایی در زمینه جنگ‌افزارهای بالستیک ساحل به دریا و ضد کشتی شروع شده، امریکایی‌ها که در ابتدا و پس از عملیاتی شدن موشک‌های بالستیک ضد کشتی ایران و چین، سیاست انکار و تمسخر را در پیش گرفته بودند، پس از نزدیک به یک دهه به اهمیت این نوع از جنگ‌افزارها پی بردند و در صدد دستیابی به آن برآمدند
آنها در ابتدا بر این باور بودند که اصولاً موشک بالستیک ضد کشتی بیشتر به یک شوخی یا تبلیغات عوام فریبانه شبیه است تا سلاحی کار آمد، البته آنها تا حدودی حق داشتند، موشک‌های بالستیک ذاتاً دارای دقت کم و سرعت بسیار بیشتر از کروز هستند و تا قبل از ایران و چین هیچ کشوری موشک بالستیک را در این نقش بکار نگرفته بود، اما در صحنه عمل و در واقعیت مشخص شد می‌توان با تجهیز موشک‌ها به جستجوگرهای اپتیکی و راداری حساس و دقیق، اهداف متحرک در حد یک ناو هواپیمابر یا سوپر تانکر را حتی در سرعت‌های بالای ۳۵گره نیز مورد اصابت قرار داد، و اگر هدف ثابت باشد، حتی ابعادی در حد یک شناور متوسط، را می‌توان منهدم کرد
علی‌قلی‌خان سردار اسعد (زادهٔ ۱۲۳۶ منطقه بختیاری – درگذشتهٔ ۱ آبان ۱۲۹۶ تهران) معروف به سردار اسعد بختیاری یا سردار اسعد دوم از رجال سیاسی دوره قاجار و از رؤسای ایل بختیاری بود، که حیات سیاسی وی مقارن با به قدرت رسیدن چهار پادشاه در ایران می‌باشد.
علی‌قلی‌خان پسر چهارم حسین‌قلی‌خان ایلخانی بود، که پس از به توپ بستن مجلس شورای ملی به فرمان محمدعلی‌شاه، به پشتیبانی از برادرش نجف‌قلی‌خان صمصام‌السلطنه و پسرعموی خود، ابراهیم‌خان ضرغام‌السلطنه، در اعتراض به این عمل برخاست و پس از فتح اصفهان به دست سواران بختیاری، از راه اراک، خود را به منطقه بختیاری رسانید و شخصاً فرماندهی سواران بختیاری را، در فتح تهران و احیای مشروطیت، عهده‌دار شد.
وی در برهه‌ای از تاریخ ایران، در منصب وزیر جنگ و دوره‌ای نیز عهده‌دار وزارت داخله بود. از دیگر وقایع مهم در زمان حیات سیاسی علیقلی‌خان، اکتشاف نفت در مناطق جنوب و جنوب‌غربی فلات ایران، توسط کنسرسیوم دارسی، در استان خوزستان و چاه شماره یک مسجدسلیمان است.
سردار اسعد در سال ۱۲۳۶ خورشیدی (۱۸۵۷ میلادی) در گرمسیر بختیاری زاده شد. زادگاه و جایگاه خاندان او، منطقه چغاخور در استان چهارمحال و بختیاری فعلی بود. پدر سردار اسعد، حسینقلی خان ایلخانی، از مردان دارای نفوذ دوران قاجاریه و بزرگترین ایلخانی بختیاری بود، که توانست با یکپارچه کردن طوایف گوناگون ایل بختیاری، به بازیابی قدرت و موقعیت بزرگی در آن روزگار دست یابد. مادر سردار اسعد، نیز بی‌بی مهری‌جان (نوه الیاس‌خان بختیاری و دختر نجف‌خان بختیاری) بود. او چهارمین پسر حسین‌قلی خان ایلخانی بود. پدر وی، برای ۳۰ سال، فرماندار ایل بختیاری بود. (در گذشته کسی که این جایگاه را در ایل بختیاری داشت ایلخان نامیده می‌شد)
علیقلی‌خان پس از گذراندن دوران کودکی، در اوایل جوانی، به آموزش دیدن روی آورد و پس از آموختن زبان عربی به یادگیری علوم خارجی، از جمله زبان فرانسه پرداخت. حسین‌قلی‌خان، آموزگاری برای آموزش وی برگزید. او در اندک زمان، زبان پارسی و خط تحریر را فرا گرفت و پس از آن، پیش نیاز عربی و ادبی از صرف و نحو، منطق، بدیع، بیان و امثله عرب را فرا گرفت.ابطحی، علیرضا، "نفت و بختیاری‌ها"، مؤسسهٔ مطالعات تاریخ معاصر ایران، تهران ۱۳۸۴، ص۲۱۸
علی‌قلی‌خان، در سال ۱۲۵۵ با بی‌بی مهرجان، دختر یکی از بزرگان ایل بختیاری، ازدواج کرد. نخستین فرزند او در سال ۱۲۵۸ زاده شد و از طرف حسین‌قلی‌خان؛ پدر سردار اسعد بنام جعفرقلی‌خان نام‌گذاری گردید، که بعدها سردار بهادر و پس از درگذشت علی‌قلی‌خان، به سردار اسعد سوم ملقب گشت.
علی‌قلی‌خان در سال ۱۲۵۹ به‌همراه پدرش؛ ایلخانی و اسفندیار خان برادر بزرگش، به طهران احضار شدند و به دیدن ناصرالدین شاه رفتند. در این ملاقات تصمیماتی اتخاذ شد، از جمله اینکه این دو برادر، با صد سوار بختیاری، عضو کشیک‌خانه سلطنتی شدند، ولی اقامت اسفندیار خان و علیقلی‌خان در تهران طولانی شد و به تقاضای ظل‌السلطان؛ حکمران اصفهان، شاه موافقت کرد که دو برادر به اصفهان برگردند.
برای ظل‌السلطان؛ حکمران مقتدر اصفهان، تحمل قدرت ایلخانی خطرناک بود، همچنین فرهاد میرزا معتمدالدوله که بر اثر دسایس ظل‌السلطان از حکومت فارس برکنار شده بود، ذهن شاه را نسبت به ظل‌السلطان مشوش نمود و برای خراب کردن ظل‌السلطان و از بین بردن قدرت ایلخانی، امکان طغیان او را مطرح کرد. به همین مناسبت، ظل‌السلطان به تهران احضار شد و دستور قتل ایلخانی را از ناصرالدین شاه گرفت و به اصفهان بازگشت.
در ۲۲ خرداد ۱۲۶۱ ظل‌السلطان، حسین‌قلی‌خان و دو پسرش را برای شرکت در یک رژه نظامی دعوت نمود. پس از مراسم، در چهل‌ستون از آن‌ها پذیرایی شد. در این پذیرایی یک فنجان قهوه آمیخته با زهر، به حسینقلی خان داده شد، سپس وی را روانه زندان ساختند. او پس از دو روز در زندان درگذشت و اسفندیار خان و علی‌قلی‌خان نیز به دستور ظل‌السلطان به زندان افتادند.صفایی، ابراهیم. ده نفر پیشتاز، انتشارات بیتا، تهران (ص ۲۱۵)
پس از قتل حسین‌قلی‌خان، برادرانش؛ امام‌قلی‌خان و رضاقلی‌خان، نسبت به فرزندانش رفتار و عملکرد نامناسبی داشتند. علی‌قلی‌خان سردار اسعد در "کتاب تاریخ بختیاری"، این واقعه را اینگونه روایت می‌کند:
علی‌قلی‌خان یک سال در زندان ظل‌السلطان به‌سر برد و خانوادهً آن‌ها تا زمان ارتباط گرفتن علی‌قلی‌خان با اتابک، در انزواء به‌سر بردند. سپس برادرش اسفندیارخان سردار اسعد اول، ایلخانی بختیاری و علی‌قلی‌خان نیز فرماندهً فوج سوار در تهران شد.آهنجیده، اسفندیار. "ایل بختیاری و مشروطیت"، انتشارات ذره‌بین، اراک: ۱۳۷۴، ص۴۹ ولی حقیقت این بود که شاه برای جلوگیری از طغیان سران ایلخانی، علی‌قلی‌خان را به‌عنوان گروگان در تهران نگاه داشت.
در این دوران وی با اوضاع سیاسی و اجتماعی تهران آشنا شد، رجال و افراد مؤثر را شناخته و با بعضی از مأموران سیاسی از جمله چند تن از دیپلمات‌های انگلیسی آشنا شد.صفایی، ابراهیم. "رهبران مشروطه"، انتشارات جاویدان، ۱۳۶۲ (ص ۲۵۹) و به سال ۱۲۷۲ از طرف شاه قاجار به منصب، نشان و حمایل امیر تومانی نائل گردید.جین راف گارثویت، "تاریخ سیاسی اجتماعی بختیاری"، ترجمه مهراب امیری، انتشارات انزان، تهران ۱۳۷۲ (ص ۲۰۹)
سردار اسعد پس از به قتل رسیدن ناصرالدین شاه توسط میرزا رضا کرمانی، مأمور نظم تهران شد و در زمان مظفرالدین شاه نیز فرمانده سواران بختیاری، با لقب سرتیپی باقی‌ماند. در سال ۱۲۷۵ هزار تومان مقرری، به پاس وفاداریش به دولت، برای او تعیین گردید. مدتی نیز به عنوان ایلخانی بختیاری، از جانب مظفرالدین شاه انتخاب شد. اما در این سمت، با رقابت شدید برادرش نجف‌قلی‌خان صمصام‌السلطنه که از او بزرگتر بود و طبق پیمان‌نامه‌های سران ایل، حق ایلخانیگری از آن او بود، مواجه شد و کناره گرفت.
با آغاز سلطنت مظفرالدین شاه، اتابک امتیاز راه‌سازی میان اصفهان و اهواز را از شاه گرفت. امتیاز احداث جاده لینچ در تاریخ ۲۰ ذیقعده ۱۳۱۴ در هشت فصل و برای مدت ۶۰ سال، از سوی دولت شاهنشاهی به اسفندیار خان، محمدحسین‌خان و علیقلی‌خان واگذار گردید. وی پس از انعقاد قرارداد لینچ و عزل اتابک، دیگر به گارد سلطنتی مراجعه نکرد و بیشتر اوقات خود را در منطقه بختیاری گذرانید.علی‌قلی‌خان سردار اسعد بختیاری، "تاریخ بختیاری" انتشارات اساطیر، تهران:۱۳۷۶ (ص ۱۷۲)
سردار اسعد در سال ۱۲۷۹ هجری شمسی، ابتدا به هندوستان رفت و پس از مدت کوتاهی هند را به مقصد مصر ترک کرد. اقامت وی در مصر نیز کوتاه بود و پس از چند هفته، از مصر به مکه در عربستان سعودی رفت و سپس عازم پاریس شد.
سردار اسعد، دو سال در پایتخت‌ها و شهرهای مهم اروپا زندگی کرد. شاید نخستین جرقه‌های فعالیت‌های سیاسی-اجتماعی وی، در این مقطع زمانی آغاز گردید.
علی‌قلی‌خان، در سال ۱۲۸۱ بار دیگر به تهران بازگشت و برای مدت یک سال در پایتخت مستقر شد. در سال ۱۲۸۲ که اسفندیار خان، برادر بزرگش درگذشت، راهی منطقه بختیاری شد. در این هنگام درگیری میان دو خانواده ایلخانی (فرزندان حسینقلی خان) و حاجی ایلخانی (فرزندان امامقلی خان حاجی ایلخانی) بالا گرفته بود. در این هنگام سردار اسعد موفق شد میان برادران خود صمصام‌السلطنه و خسرو خان سردار ظفر از یک سو و لطف‌علی‌خان امیر مفخم، نصیر خان سردار جنگ، سلطان محمد خان سردار اشجع و غلامحسین خان سالار محتشم صلح و آشتی برقرار نماید. علیقلی‌ خان در سال ۱۲۸۳ به پیشنهاد عین‌الدوله، از طرف مظفرالدین شاه، لقب سردار اسعد گرفت و نشان حمایل به وی اهدا شد. وی در این هنگام همچنین ماًمور نظم لرستان گردید.
پس از افتتاح مجلس اول شورای ملی، در ۱۴ مهر ماه ۱۲۸۵ برای معالجهً چشم خود، راهی اروپا شد و در شهر پاریس اقامت گزید. پس از مداوای چشم، شروع به مطالعه و ترجمهً کتب فرانسه و انگلیسی نمود. پس از بمباران مجلس شورای ملی، در روز چهارشنبه ۳ تیر ۱۲۸۷ که تعدادی از رجال و آزادیخواهان راهی زندان شدند، وی در پاریس بود.دانشور علوی، نورالله. "تاریخ مشروطه ایران و جنبش وطن پرستان اصفهان و بختیاری"، کتابخانه دانش، ۱۳۳۵ (ص ۲۱) سپس به لندن رفت. سردار اسعد پس از سفر به لندن، مدتی نیز در پاریس سکنی گزید، سپس به اتفاق چند نفر از جوانان بختیاری از طریق خرمشهر، وارد ایران شد.
بنا به تصریح ملک‌زاده، سردار اسعد، همکاری خود با مجامع آزادی‌خواهی را، از سال ۱۲۸۳ آغاز کرد. در ششم خرداد همان سال، جلسه‌ای از رجال آزادی‌خواه، در باغ شخصی سلیمان‌خان میکده و به رهبری او برگزار شد. ملک‌زاده این مجمع را؛ هستهً اصلی انقلاب مشروطیت در ایران می‌داند.
ریاست این انجمن که به انجمن باغ میکده شناخته می‌شود با شیخ محمدمهدی شریف کاشانی بود.
سردار اسعد همکاری خود، با آزادی‌خواهان را پس از بمباران مجلس شورای ملی و در سال ۱۲۸۷ به‌طور آشکار آغاز کرد. در این سال، با تجمع مشروطه‌خواهان و رجال مخالف محمدعلی‌شاه در اروپا، علی‌قلی‌خان نیز به جرگه آنان پیوست.
در این‌باره، ملک‌زاده می‌نویسد:
مخبرالسلطنه هدایت، که در این موقع در اروپا بوده‌است، می‌نویسد:
مخبرالسلطنه سپس می‌نویسد؛ که از او خواسته‌است تا به ایران رفته، رهبری نهضت را به عهده بگیرد. اما او گله می‌کند، که؛ تنها است! مخبرالسلطنه می‌گوید؛ "کار را یک نفر می‌کند".هدایت (مخبر السلطنه)، حاج مهدی‌قلی، "خاطرات و خطرات"، انتشارات زوار، تهران: ۱۳۷۵، چاپ چهارم، ص۱۸۱ این تشویق‌های ایرانیان، باعث حرکت سردار اسعد می‌شود. البته اقدام موفقیت‌آمیز بختیاری‌ها، در فتح اصفهان نیز به او امیدواری بیشتری داده بود.هدایت، مهدی‌قلی. "طلوع مشروطیت"، به کوشش امیر اسماعیلی، انتشارات جام، تهران: ۱۳۶۲، ص۹۱
سردار اسعد در روز پنج شنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۲۸۸ (۶ مه ۱۹۰۹ میلادی) وارد ایران شد.نوایی، عبدالحسین، "تاریخ ایران و جهان از مشروطیت تا پایان قاجاریه"، انتشارات هما، تهران: ۱۳۷۵، ج۳، ص۱۶۷ ابتدا وارد منطقه بختیاری شد و متعاقب آن با خوانین قشقایی و شیخ خزعل (به نمایندگی از اعراب خوزستان) سوگندنامه‌ای را امضاء کرد.سیاح، مجید. "خاطرات حاج‌سیاح یا دوره خون و وحشت"، تصحیح سیف‌الله گل‌کار، انتشارات ابن‌سینا، تهران: ۱۳۴۶، ص۶۱۳ هم‌پیمان شدن با خوانین و شیوخ بسیار حیاتی بود، زیرا او برای حرکت به سمت تهران می‌بایست از حمایت پشت سر مطمئن باشد. تنها ایلخان مقتدر جنوب، حامی دولت و مخالف مشروطه کریم خان بهادر السلطنه بویراحمدی بود. او ایلخان بخشی بزرگی از لرهای استان خوزستان و فارس بود که بعدا در دوران پهلوی به استان مستقلی بنام کهگیلویه و بویراحمد بدل شدند. کریم خان نیز بعدا با طرحی از میان برداشته شد.
سردار اسعد پس از عقد قرارداد با رؤسای ایلات مذکور، درصدد اتحاد با رقبای خانوادگی خود برآمد. خانواده حاجی ایلخانی مشکل اصلی او محسوب می‌شدند. لطفعلی خان امیر مفخم در جایگاه فرمانده قشون حامی محمدعلی شاه، برای مقابله با تهاجم بختیاری‌ها به تهران، در حوالی قم موضع گرفته بود. برادر او نصیر خان سردار جنگ، از محاصره تبریز دست برداشته، برای پیوستن به امیر مفخم راهی قم بود و برادر دیگر، سلطان محمد خان سردار اشجع، به‌همراه خسرو خان سردار ظفر (برادر سردار اسعد) برای جمع‌آوری نیرو به سمت بختیاری در حرکت بود. تنها غلامحسین خان سالار محتشم، به عنوان ایل بیگی بختیاری، در خوزستان به سر می‌برد. وی برخلاف برادرانش، که در ضدیت کامل با سردار اسعد به سر می‌بردند، زمینه‌های اتحاد بین سردار اشجع و سردار اسعد را فراهم ساخت.
سردار اسعد با همراهی خوانین بختیاری سپاهی قریب به هفتصد سوار را جمع‌آوری کرد و بلافاصله از اصفهان راهی تهران شد. قبل از حرکت، طی نامه‌ای به شیخ‌السفرا، وزیر مختار اتریش، هدف از حرکت خود را تشریح کرد و از دولت‌های قدرتمند خواست تا از مداخله نظامی در ایران خودداری نمایند.
پس از حرکت سردار اسعد، جعفرقلی‌خان سردار بهادر و غلامحسین خان سالار محتشم نیز با سپاهی مختصر برای پیوستن به سردار اسعد راهی تهران شدند. از سوی دیگر سلطان محمد خان سردار اشجع با سردار ظفر به رسم ایلی هم پیمان شدند.
سردار اسعد در حرکت خود به سمت تهران، مشکل اصلی را برخورد با نیروهای بختیاری، به فرماندهی امیر مفخم بختیاری می‌دانست و تلاش زیادی نمود تا با آن‌ها درگیر نشود. برای این مقصود نامه‌هایی به او نوشت. متن یکی از نامه‌های سردار اسعد به امیر مفخم:
سپس نیروهای بختیاری به فرماندهی سردار اسعد از جنوب و نیروهای مجاهدین از شمال راهی تهران گردیدند و با هماهنگی‌هایی که با هم داشتند، در بادامک به هم رسیده و در تاریخ ۲۲ تیر ۱۲۸۸ وارد تهران شدند.
در این باره خبرنگار تایمز می‌نویسد:
روز ۲۲ تیرماه ۱۲۸۸ ه‍.خ قوای سردار اسعد از یک سو و سپهدار تنکابنی از سوی دیگر، در نزدیکی تهران به هم رسیدند و در بادامک، اردو زدند. پس از درگیری‌های پراکنده، شهر به تصرف مجاهدین درآمد و در روز جمعه ۲۵ تیر ۱۲۸۸ (۱۶ ژوئیه ۱۹۰۹ میلادی) داستان جنگ پایان یافت و در ساعت ۸:۳۰ صبح، شاه با پانصد تن از سربازان، بستگان، سران و مرتجعین، به سفارت روس در زرگنده پناهنده شد.