moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
موفقیت شپرد تا حدود سال ۱۹۸۸ ادامه یافت، زمانی که هنرمندان نئوسنتی‌گرای ریشه‌دار شروع به تحت‌الشعاع قرار دادن هنرمندان برجسته‌تر پاپ کانتری کردند. در سال ۱۹۹۵، او یک وقفه دو ساله از راه را برای اجرای انحصاری به مدت هشت ماه در سال در تئاتر تی جی شپرد در اسموکیز، تئاتری پیشرفته در قلب کوه‌های بزرگ اسموکی، انجام داد. وقتی تئاتر در سال ۱۹۹۷ فروخته شد، او به جاده بازگشت. او در طول دهه ۱۹۹۰ به تور و نوازندگی ادامه داد، اما قرارداد جدیدی امضا نکرد و تا سال ۱۹۹۷ هیچ ماده جدیدی منتشر نکرد. شپرد آلبوم "Timeless" را در سال ۲۰۰۴ منتشر کرد، آلبومی که در آن ترانه‌هایی از دوران بیگ گروه را می‌خواند.
جی شپرد در حال حاضر در طول لال تورهای خود را برگزار می‌کند و پس از دو دهه وقفه، یک تک آهنگ جدید «من می‌خواهم مثل الویس زندگی کنم» را در ژانویه ۲۰۱۹ با آلبوم جدیدی که قرار است در تاریخ بعدی منتشر شود منتشر کرد.
شپرد دوست الویس پریسلی بود و اجرای خود را در رادیو الویس سیریوس اکس ام میزبانی می‌کند. اجرای شپرد برای جایگزینی پخش جدید نمایش دیسک جوکی و دوست پریسلی جورج کلاین پس از مرگ کلاین در سال ۲۰۱۹ ایجاد شد.
شپرد با کلی لنگ، خواننده و ترانه‌سرا، ازدواج کرده و در هندرسونویل، تنسی زندگی می‌کند. شپرد صاحب یک زنجیره کوچک از رستوران‌های منقرض شده تحت نام "TG's North of the Border Cafe and Cantina" در تنسی بود. این رستوران‌ها در گاتلینبورگ و چاتانوگا واقع بودند.
کوتوله‌ها و رفقا () یک فیلم کمدی صامت کوتاه آمریکایی به کارگردانی جس رابینز است که در سال ۱۹۲۰ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به اولیور هاردی، لئو وایت و جیمی اوبری اشاره کرد.
لئونورا بلانش «نورا» لانگ (Leonora Blanche "Nora" Lang) (با نام تولد الین Alleyne) (۸ مارس ۱۸۵۱–۱۰ ژوئیه ۱۹۳۳) نویسنده، ویراستار و مترجم انگلیسی بود. او بیشتر به عنوان مترجم، همکار و نویسندهٔ کتاب‌های پریان لانگ که توسط همسرش اندرو لانگ منتشر می‌گشت، شناخته شده‌است.
تألیف و ترجمه کتاب‌های پریان لانگ، اغلب به اشتباه، به تنهایی کار اندرو لانگ عنوان شده‌است؛ نام نورا لانگ برروی جلد کتاب‌ها نیز نیامده است و اندرو لانگ به عنوان ویراستار تمامی جلدها معرفی شده‌است.Day, Andrea (2017-09-19). ""Almost wholly the work of Mrs. Lang": Nora Lang, Literary Labour, and the Fairy Books". doi:10.1080/09699082.2017.1371938. این در حالی است که اندرو لانگ در مقدمه کتاب پریان ارغوانی (جلد دوازدهم و آخرین کتاب مجموعهٔ کتاب‌های پریان لانگ) برای تشکر گفته‌است: کتاب‌های پریان به‌طور کامل، کار خانم لانگ می‌باشد که داستان‌ها را از زبان‌های فرانسوی، آلمانی، پرتغالی، ایتالیایی، اسپانیایی، کاتالان و دیگر زبان‌ها ترجمه و اقتباس کرده‌است.Lang, Andrew. 'Preface'. "The Lilac Fairy Book", 1910.
آنکه در پایان می‌خندد () یک فیلم کمدی صامت کوتاه آمریکایی به کارگردانی جس رابینز است که در سال ۱۹۲۰ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به اولیور هاردی و جیمی اوبری اشاره کرد.
بهاران () یک فیلم کمدی صامت کوتاه آمریکایی به کارگردانی جس رابینز است که در سال ۱۹۲۰ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به اولیور هاردی، اولین نلسون و جیمی اوبری اشاره کرد.
اولین نلسون (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "حیاط خلوت"، "روز ویژهٔ یونس‌وار او"، "به‌دنبال دردسر"، "طراح دکور" و "بهاران" اشاره کرد.
محمد علی مؤذن سبزواری خراسانی (درگذشتهٔ ۱۰۷۷ قمری) شاعر و فقیه در دوران صفویه بود. او جزئی از صوفیان سلسلهٔ کبرویه به‌شمار می‌رفت. در سال ۱۰۷۶، عازم اصفهان گردید و در آنجا انزوا گزید و به مطالعه کتب احادیث مشغول شد. او معاصر شاه عباس صفوی بود و رسالهٔ تحفهٔ‌العباسیه را به نام وی تصنیف کرد.‏‏ دیوان شعری با حدود ۳۷۰۰ بیت از او برجای مانده‌است.‏ مضمون اشعار او غالبا عرفان، عشق، و ستایش امامان شیعی است.
تاب‌آوری خاک به توانایی خاک برای مقاومت در برابر یا بازیابی وضعیت سالم خود در پاسخ به تأثیرات ناپایدارساز اشاره دارد. این موضوع زیرمجموعه‌ای از مفهوم "تاب‌آوری محیطی" است.
تاب‌آوری شهری معمولاً به عنوان «توانایی قابل اندازه‌گیری هر سیستم شهری، با ساکنانش، برای حفظ تداوم در طول همه تنش‌ها، در حالی که سازگاری مثبت و تبدیل به سمت پایداری است» تعریف می‌شود. بنابراین شهر تاب‌آور، شهری است که برای آماده شدن و پاسخگویی به همه گونه مخاطرات - طبیعی و انسانی، ناگهانی و کند، مورد انتظار و غیرمنتظره - ارزیابی، برنامه‌ریزی و اقدام می‌کند. شهرهای تاب‌آور موقعیت بهتری برای محافظت و ارتقای زندگی مردم، تضمین دستاوردهای توسعه، ایجاد یک محیط قابل سرمایه‌گذاری و ایجاد تغییرات مثبت دارند. بحث دانشگاهی تاب‌آوری شهری در درجه اول بر سه تهدید متمایز متمرکز شده‌است. تغییرات آب و هوایی، بلایای طبیعی و تروریسم. تاب‌آوری در برابر این تهدیدها در زمینه جنبه‌های غیرکالبدی و همچنین کالبدی برنامه‌ریزی و طراحی شهری مورد بحث قرار گرفته‌است. بر این اساس، راهبردهای تاب‌آوری تمایل دارند که از دیدگاه مقابله با تروریسم، سایر بلایای طبیعی (زمین‌لرزه، آتش‌سوزی، سونامی، سیل‌های ساحلی، شراره‌های خورشیدی و دیگر) و پذیرش زیرساخت‌های انرژی پایدار برررسی شوند.
طراح دکور () یک فیلم کمدی صامت کوتاه آمریکایی به کارگردانی جس رابینز است که در سال ۱۹۲۰ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به اولیور هاردی، کتلین مایرز، اولین نلسون و جیمی اوبری اشاره کرد.
در بوم‌شناسی،، تاب‌آوری بوم‌شناختی ظرفیت یک اکوسیستم برای پاسخ به یک آشفتگی با مقاومت در برابر آسیب و بهبود سریع است. چنین آشفتگی‌ها و آسیب‌هایی می‌تواند شامل رویدادهای تصادفی مانند آتش‌سوزی، سیل، طوفان باد، طغیان جمعیت حشرات، و فعالیت‌های انسانی مانند جنگل‌زدایی، شکافتن زمین برای استخراج نفت، سم‌پاشی در خاک و معرفی گونه‌های گیاهی یا جانوری بیگانه و غیربومی باشد. آشفتگی‌ها با بزرگی یا مدت زمان کافی می‌تواند عمیقاً یک بوم‌سازگان را تحت تأثیر قرار دهد و ممکن است یک اکوسیستم را مجبور کند به آستانه‌ای برسد که فراتر از آن رژیم متفاوتی از فرایندها و ساختارها چیرگی دارد. هنگامی که چنین آستانه‌هایی با یک نقطه بحرانی یا انشعاب همراه است، این تغییرات رژیم ممکن است به عنوان انتقال بحرانی نیز شناخته شوند.
کتلین مایرز (؛ ۱۶ آوریل ۱۸۹۹ – ۲۷ سپتامبر ۱۹۵۹) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "طراح دکور"، "نعل اسب"، "عشق برق‌آسا"، "کاباره نیمه‌شب"، "حیاط انبار"، "گردباد ملایم"، "به غرب برو"، "بدون ناقوس عروسی" و "آبرو" اشاره نمود.
کارگر صحنه () یک فیلم کمدی صامت کوتاه آمریکایی به کارگردانی لری سمون و نورمن تاروگ است که در سال ۱۹۲۰ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به اولیور هاردی، لری سمون، "فرانک الکساندر"، "آل تامپسون"، "ویلیام هابر"، "فرانک هیز" و لوسیل کارلایل اشاره کرد.
ازدواج سفارشی () یک فیلم کمدی صامت کوتاه آمریکایی به کارگردانی چارلی چیس است که در سال ۱۹۲۰ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به اولیور هاردی، رزمری ثبی، لئو وایت و چارلی چیس اشاره کرد.
به‌دنبال دردسر () یک فیلم کمدی صامت کوتاه آمریکایی به کارگردانی جس رابینز است که در سال ۱۹۲۰ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به اولیور هاردی، اولین نلسون و جیمی اوبری اشاره کرد.
سیم‌کشی با مَقرِه و لوله (گاهی اوقات به اختصار K&T) یک روش استاندارد اولیه سیم‌کشی برق در ساختمان‌ها است که از حدود ۱۸۸۰ تا ۱۹۳۰ در آمریکای شمالی رایج بود. این شامل رساناهای مسی تک‌عایق‌شده بود که در داخل حفره‌های دیوار یا سقف اجرا می‌شد و از سوراخ‌های-مته تیرچه و واداری از طریق لوله‌های عایق‌سازبارْفَتَن محافظ عبور می‌کرد و در امتداد طول خود بر روی عایق‌کننده‌های مقره چینی میخکوب‌شده پشتیبانی می‌شد. در جاهایی که رساناها وارد یک دستگاه سیم‌کشی مانند لامپ یا کلید می‌شوند یا به داخل دیوار کشیده می‌شوند، توسط غلاف‌گذاری عایق‌ساز پارچه‌ای انعطاف‌پذیر به نام بافندگی محافظت می‌شوند. اولین عایق‌بندی پارچه پنبه‌ای قیر-اشباع‌شده بود، سپس لاستیک رایج شد. بهم‌تابیدن سیم در چنین تأسیساتی برای استحکام مکانیکی خوب به یکدیگر تابیده‌شده، سپس لحیم‌شده و با نوار عایق‌ساز لاستیکی و نوار ورسایش (پارچه اشباع‌شده از قیر) پیچیده شده یا در داخل جعبه‌های تقسیم فلزی ساخته می‌شوند.
روز ویژهٔ یونس‌وار او () یک فیلم کمدی صامت کوتاه آمریکایی به کارگردانی جس رابینز است که در سال ۱۹۲۰ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به اولیور هاردی، اولین نلسون، استل هَریسون و جیمی اوبری اشاره کرد.
دردسر () یک فیلم کمدی صامت کوتاه آمریکایی به کارگردانی جس رابینز است که در سال ۱۹۲۰ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به اولیور هاردی و جیمی اوبری اشاره کرد.
تاب‌آوری آب‌وهوا به عنوان «ظرفیت اجتماعی، اقتصادی و بوم‌شناختی برای مقابله با یک رویداد یا روند یا اختلال خطرناک» تعریف می‌شود. این کار با "پاسخ دادن یا سازماندهی دوباره به روش‌هایی انجام می‌شود که عملکرد، هویت و ساختار اساسی آنها (و همچنین تنوع زیستی در مورد اکوسیستم‌ها) حفظ شود و در عین حال ظرفیت سازگاری، یادگیری و دگرگونی نیز حفظ شود. تمرکز اصلی افزایش انعطاف‌پذیری آب و هوا، کاهش آسیب‌پذیری آب‌وهوایی است که جوامع و کشورها در حال حاضر با توجه به اثرات متعدد تغییرات آب‌وهوایی دارند.Venema, Hank, and Jennifer Temmer. “Building a Climate-Resilient City: The Built Environment. ” International Institute for Sustainable Development, 2017. در حال حاضر، تلاش‌های تاب‌آوری آب‌وهوا شامل استراتژی‌های اجتماعی، اقتصادی، فناوری و سیاسی است که در تمام مقیاس‌های جامعه اجرا می‌شوند. تاب آوری کشاورزی مفهومی است که اخیرا در مدیریت منابع آب به آن پرداخته شده است و از بین راهکارهای موجود، مدیریت عرضه و تقاضا به عنوان موثرترین راهکار جهت افزایش تاب آوری کشاورزی شناخته شده است. از اقدام جامعه محلی گرفته تا معاهده‌های جهانی، پرداختن به تاب‌آوری آب و هوا در اولویت قرار گرفته‌است، اگرچه می‌توان ادعا کرد که میزان چشمگیری از این نظریه هنوز به عمل تبدیل نشده‌است.Milstein, T. & Castro-Sotomayor, J. (2020). Routledge Handbook of Ecocultural Identity. London, UK: Routledge. https://doi.org/10.4324/9781351068840 با وجود این، یک جنبش قوی و همیشه در حال رشد وجود دارد که توسط نهادهای محلی و ملی به‌طور یکسان در جهت ایجاد و بهبود تاب‌آوری آب و هوا ایجاد می‌شود.
دکان نانوایی () یک فیلم کمدی صامت کوتاه آمریکایی به کارگردانی لری سمون و نورمن تاروگ است که در سال ۱۹۲۰ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به اولیور هاردی، لری سمون، آل تامپسون، اوا تاچر، ویلیام هابر، نورما نیکولز و فرانک الکساندر اشاره کرد.
نورما نیکولز (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "روز یونس‌وار چاقالو"، "خمیر و دینامیت"، "دستگیره قلعی چاقالو"، "پیشخدمت"، "بلاگردان"، "لژیون مرگ"، "تحصیلدار"، "دکان نانوایی" و "مرد مال‌دوست" اشاره کرد.
نیروی حیات (به انگلیسی: Lifeforce) یک فیلم علمی تخیلی ترسناک بریتانیایی محصول ۱۹۸۵ به کارگردانی توبی هوپر، اقتباس شده توسط دان اوبانون و دان جاکوبی و با بازی استیو ریلزبک، پیتر فرث، فرانک فینلی، ماتیلدا می و پاتریک استوارت است. این فیلم بر اساس رمان "خون‌آشام‌های فضایی" اثر کالین ویلسون در سال ۱۹۷۶، داستان سه انسان‌نما را به تصویر می‌کشد که در حالت تعلیق انیمیشن به زمین آورده می‌شوند.
این فیلم در زمان اکران نقدهای منفی دریافت کرد و در باکس آفیس شکست خورد، اما از آن زمان به یک فیلم کالت تبدیل شد.
مارگریت نیکلاس (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
قدرت دونالد مکنزی () یک فیلم درام صامت آمریکایی به کارگردانی ویلیام راسل و جک پریسکات است که در سال ۱۹۲۰ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به ویلیام راسل، شارلوت بارتون و مارگریت نیکولز اشاره کرد.
رابین اینس (؛ زادهٔ ) کمدین، فیلم‌نامه‌نویس، مجری و بازیگر اهل بریتانیا است. وی به واسطهٔ اجرای برنامهٔ رادیویی "قفس میمون نامتناهی" (به همراه برایان کاکس) و همچنین اجراهای استندآپ کمدی خود شناخته می‌شود.
انتقام یک فیلم مستقل آمریکایی در ژانر اکشن و جنایی و درام محصول سال ۱۹۹۹ به کارگردانی و نویسندگی بوجس کریستوفر و اسکات لیت با بازی میکی رورک، بوجس کریستوفر و اسکات لیت است. فیلم داستان یک محکوم سابق اصلاح‌شده که وارد یک مثلث عشقی می‌شود را در یک نقشه قتل برای انتقام، تبدیل به قربانی می‌شود را دنبال می‌کند.
ری فرای (اسکات لیت) به‌طور تصادفی یک زن منحرف اهل لس آنجلسی را در حالی که با او عشق بازی می‌کند، می‌کشد. حالا شوهر انتقام‌جو او، یک پلیس معتاد (میکی رورک)، منتظر است که وقتی فرای از زندان بیرون می‌آید از او انتقام همسراش را بگیرد.
ایدیاپ‌پام (Idiyappam) یک نوع صبحانه است که در ایالت‌های کرالا و تامیل نادو، هر دو در جنوب هند، محبوبیت دارد.
به آن نول‌آپ‌پام نیز می‌گویند که نام آن از واژه تامیل و مالایالام «نول» به معنای "رشته" گرفته شده‌است و اشاره به شکل آن دارد. ایدیاپ‌پام از آرد برنج، نمک و آب تهیه می‌شود و یکی از ساده‌ترین شکل‌های صبحانه در این منطقه به‌شمار می‌آید.
این صبحانه از مخلوط کردن آرد برنج، آب داغ، روغن حیوانی گی و نمک و هم زدن این ترکیب با قاشق درست می‌شود. سپس آن را ورز می‌دهند تا توده خمیری به دست آید. سپس از یک فشارنده یا غربال مخصوص ایدیاپ‌پام برای درست کردن رشته‌ها استفاده می‌شود. در هند، این خوراک را گاهی ابتدا روی یک برگ موز یا مستقیماً روی یک بشقاب قرار داده و آن را فشار می‌دهند. سپس آن را به مدت پنج تا ده دقیقه می‌جوشانند، گاهی اوقات مقداری نارگیل را برای طعم دادن در تابه اضافه می‌کنند.
ایدیاپ‌پام در مملکت تامیل باستان در حدود قرن اول پس از میلاد شناخته شده بود و در ادبیات سنگام نیز از آن یاد شده‌است.
تهیه ایدیاپ‌پام همچنین به آسیای جنوب شرقی گسترش یافته است و در مالزی و سنگاپور به آن پوتو مایام و در اندونزی پوتو مایانگ می‌گویند. پوتو مایام در این کشورها معمولاً به عنوان غذای خیابانی از غرفه‌های بازار یا گاری‌ها به فروش می‌رسند و همچنین در خانه تهیه می‌شود و معمولاً سرد سرو می‌شود. در اندونزی، پوتو مایانگ با شکر خرما مخلوط با شیر نارگیل سرو می‌شود. این غذا را برای صبحانه با خورش سبزیجات یا آویال یا کاری ماهی و غیره نیز می‌خورند. آرد تجاری ایدیاپ‌پام بسیار ریز آسیاب شده به عنوان نوعی روش «تهیه فوری» این نوع خوراک فروخته می‌شود.
راهزن جاده‌ای () راهزنانی بودند که از مسافران در جاده‌های عموماً خارج از شهر سرقت می‌کردند. این گونه از سارقین معمولاً به صورت سواره و به ویژه با اسب اقدام به راهزنی می‌کردند.Rid, Samuel. "Martin Markall, Beadle of Bridewell," in "The Elizabethan Underworld", A. V. Judges, ed. pp. 415–416. George Routledge, 1930. Online quotation. See also Spraggs, Gillian: "Outlaws and Highwaymen: the Cult of the Robber in England from the Middle Ages to the Nineteenth Century", pp. 107, 169, 190–191. Pimlico, 2001 چنین تبهکارانی تا اواسط قرن ۱۹ فعالیت عمده‌ای داشتند. گفته شده است که برخی زنان نیز در این میان دست به راهزنی جاده‌ای می‌زدند که مشهورترین آنها کاترین فِرِرز بوده است.
درشکه‌چی () یا سورچی، کالسکه‌چی و همچنین گاری‌چی، عبارت از شخصی است که وظیفهٔ هدایت و راهبری دلیجان، درشکه و کالسکه را بر عهده دارد
قانون‌شکن یا پیک یک فیلم اکشن و جنایی آمریکایی محصول سال ۲۰۱۳ به کارگردانی هانی ابواسعد با بازی جفری دین مورگان در نقش یک پیک متخصص در تحویل بسته‌های پرخطر بازی می‌کند.
یک مأمور انتقال حرفه‌ای موظف به بردن جعبه ای بسیار مرموز برای یک قاتل حرفه‌ای و خطرناک می‌شود، اما…
دلیجان مسلح () یا "سواری مسلحانه" عبارتی است برای توصیف دلیجان‌ها و درشکه هایی که به تعدادی محافظ شخصی برای مقابله با راهزنی و یا یورش سرخ‌پوستان مجهز بودند. این محافظه‌ها غالباً یا در کنار سورچی می‌نشستند و یا به صورت سواره، در کنار دلیجان می‌تاختند و معمولاً مسلح به شات‌گان دلیجانی بودند.
۵۵ پله فیلمی محصول سال ۲۰۱۷ و به کارگردانی بیله آگوست است. در این فیلم بازیگرانی همچون هلنا بونهام کارتر، هیلاری سوانک، جفری تامبر، تیم پلستر و مایکل کالکین ایفای نقش کرده‌اند.
انجم فقیه (متولد۱۲ سپتامبر ۱۹۸۹) بازیگر و مدل هندی می باشد. وی بیشتر به دلیل کار هایش در برنامه های پرمخاطب تلویزیون زی ، "یکی شاه بود یکی ملکه" و "کوندالی باگیا" شناخته می شود. در مدت زمان کوتاهی، او خود را به عنوان یکی از بازیگران جدید آینده دار تلویزیون هند معرفی کرد.
انجم فقیه درتاریخ 12 سپتامبر 1989 در بمبئی ، ماهاراشترا، هند در یک خانواده اسلام کونکانی متولد شد. والدینش کمال الدین فقیه و سلطانه فقیه در ریاض, عربستان سعودی زندگی می نمایند. وی تحصیلاتش را از دانشگاه بمبئی به انتهارساند. درسنین 19 سالگی خانه‌اش را ترک نمودتا حرفه بازیگری و مدلینگ را دنبال نماید و به بمبئی مهاجرت کرد. سپس در آرژانس مدلینگ پیویت لاتد. ثبت نام کرد و در آنجا کار خود را به عنوان مدل آغاز کرد و بعداً در چندین آگهی تبلیغاتی ظاهر شد.
فقیه در 19 سالگی تصمیم گرفت مدل شود.
در تاریخ2010، وی با قسمتی از احوالیه زیبا در رام کام "ماهی راه" وارد تلویزیون هندی شد.
بعد از پنج سال وقفه، وی در تاریخ2015 با درام عاشقانه "در شهر تو" از استار پلاس که وی را در نقش راچیتا آگنیهوتری نشان می داد، به تلویزیون برگشت. در همان سال، وی همچنین در "ماشین زمان" ظاهر شد. سپس در همان سال درتاریخ دسامبر، فقیه در نقش آنتاگونیست شیطانی رانی راگشواری در "یکی شاه بود یکی ملکه" ، یک درام دورهمی که از تلویزیون زی پخش می‌شد، بازی کرد و قبل از اینکه سریال را در سال 2016 ترک کند، به دلیل مهارت‌های بازیگری‌اش بسیار مورد قدردانی قرار .
درماه فوریه 2017، وی درام اجتماعی "دوانشی" از تلویزیون رنگ ها را امضا نمود. وی در نقش ساکشی، خواهرخوانده شخصیت کلیدی دوانشی (با بازی هلی شاه )بازی کرد.
ازماه ژوئیه 2017، فقیه به نام یک رهبر هم راستا در برنامه تلویزیونی محبوب زی تی وی "کوندالی باگیا" که توسط اکتا کاپور حمایت می شود ظاهر می شود. نقش آفرینی وی در نقش سرشیتی شیطون و دل بسته کننده، جایزه طلایی و جایزه زی ریشتی را برای وی به رهاورد آورد. جدا از اینکه "کوندالی باگیا" از تاریخ2016 گسترده‌ترین ارائه را در روزهای هفته از نظر تی آر پی می باشد، در حال حاضر پربیننده ترین صابون زی TV در تلویزیون است.
در تاریخ های2018 و 2020، او همچنین به ترتیب در تولید های دیگر اکتا کاپور ، "دل است" (در تلویزیون سونی ) و "ناگین 5" (در تلویزیون رنگ ها ) نقش کوتاهی داشت.
در تاریخ2020، "فاقیه در دو نمایش اینترنتی کشمکش و کهنه کو همسفر هاین" نقش های راهبردی را انجام می دهد. در تاریخ دسامبر 2020، او نخستین نماهنگ خود را با "گرم طاها مل" انجام داد.
ازماه اوت 2021، فاقیه به نام مایتری در "عالی بنظر می رسد دیده می شود."
قلیچ‌لار () روستایی است در شهرستان امیرداغ، استان افیون قره‌حصار، ترکیه.
همبستگی با طبیعت ، میزانی است که افراد طبیعت را به عنوان بخشی از هویت خود لحاظ می‌کنند.Schultz, P. W. (2002). "Inclusion with nature: The psychology of human-nature relations". In P. W. Schmuck & W. P. Schultz (Eds.), "Psychology of sustainable development." (pp. 62-78). Norwell, MA: Kluwer Academic. این شامل درک طبیعت و هر چیزی است که از آن تشکیل شده‌است، حتی بخش‌هایی که خوشایند نیستند.Nisbet, E. K. , Zelenski, J. A. , & Murphy, S. A. (2009). "The nature relatedness scale: Linking individuals' connection with nature to environmental concern and behaviour". "Environment and Behaviour, 41," 715-740. ویژگی‌های همبستگی با طبیعت مشابه ویژگی‌های شخصیتی است: ارتباط با طبیعت در طول زمان و در موقعیت‌های مختلف پایدار است.Nisbet, E. K. , Zelenski, J. M. , & Murphy, S. A. (2010). "Happiness is in our nature: Exploring nature relatedness as a contributor to subjective well-being". "Journal of Happiness Studies, 12," 303-322. doi:10.1007/s10902-010-9197-7.
شولتزSchultz, P. W. (2002). "Inclusion with nature: The psychology of human-nature relations". In P. W. Schmuck & W. P. Schultz (Eds.), "Psychology of sustainable development." (pp. 62-78). Norwell, MA: Kluwer Academic. سه مؤلفه را که ساختار همبستگی با طبیعت را تشکیل می‌دهند، شرح می‌دهد:
روش‌های دیگر برای اندازه‌گیری ارتباط فرد با طبیعت شامل مقیاس Allo-Inclusive و آزمون طبیعت‌سنجی Implicit Associates است.
گروهبان استابی: یک قهرمان آمریکایی فیلمی انیمیشن محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی ریچارد لانی است. در این فیلم بازیگرانی همچون لوگان لرمن، هلنا بونهام کارتر و ژرار دوپاردیو گویندگی کرده‌اند.
دختر پایانی () یا دختر آخری، دختر نهایی و همچنین دختر تیتراژ، کارکتر مادینه (مؤنث) بازمانده در پایان فیلم، به ویژه فیلم ترسناک است که برای مقابله با کارکتر منفی، شخصیت قاتل یا روایت پایانی ماجرا در نظر گرفته می‌شود. دختر پایانی کارکتری است که در بسیاری از فیلم‌ها از جمله کشتار با اره‌برقی در تگزاس، هالووین (فیلم ۱۹۷۸)، بیگانه (فیلم ۱۹۷۹)، جمعه سیزدهم (فیلم ۱۹۸۰)، کابوس در خیابان الم (فیلم ۱۹۸۴)، جیغ (فیلم) و قطار بوسان به خوبی ارائه‌شده و به ایفای نقش پرداخته‌است. کارل جی کلاور در کتاب خودش تحت عنوان مرد، زن و اره زنجیری منتشرشده به سال ۱۹۹۲ برای نخستین مرتبه به تعریف و ارائه این کارکتر پرداخت.
معنای اصلی دختر نهایی، همان‌گونه که کلاور در سال ۱۹۹۲ توصیف کرد، کاملاً محدود است. کلاور فیلم‌های اسلشر دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ را که اتفاقاً محدوده‌ای شامل عصر طلایی این ژانر از فیلم‌ها بوده را مطالعه و بررسی کرده بود. وی دختر نهایی را زنی تعریف کرد که تنها بازماندهٔ گروهی از مردم (معمولاً جوانان) است که توسط یک فرد شرور تعقیب می‌شوند، دختر نهایی می‌تواند یا خودش فرد شرور را از میان بردارد یا در آخرین لحظات توسط شخصی (مثل افسر پلیس) نجات پیدا کند. ممکن است برای دختر پایانی از دیدگاه اخلاق و دیدگاه اجتماعی برتری‌هایی نیز لحاظ گردد به عنوان مثال، این شخصیت تنها کسی می‌تواند باشد که برخلاف دوستانش از رابطه جنسی، مواد مخدر یا سایر رفتارهای معمول خودداری می‌کند.
الکساندر مک ایکین جونیور (.Alexander Mack Aikin Jr) (زادهٔ ۹ اکتبر ۱۹۰۵ – درگذشتهٔ ۲۴ اکتبر ۱۹۸۱)، سیاستمدار دموکرات آمریکایی بود که در مجلس نمایندگان و مجلس سنای تگزاس خدمت کرد. او در سال ۱۹۳۲، عضو مجلس نمایندگان شد و پس از دو دوره خدمت، در سال ۱۹۳۷ به عضویت مجلس سنا درآمد. در کل، او به مدت ۴۶ سال در دو مجلس قانونگذاری تگزاس خدمت و تا زمان بازنشستگیش در ژانویه ۱۹۷۹، طولانی‌ترین دورهٔ تصدی در تاریخ مجلس تگزاس را از آن خود کرد.
ایکین حامی سرسخت آموزش بود و به او لقب افتخاری «پدر آموزش مدرن تگزاس» داده شد. او از سال ۱۹۳۷ تا ۱۹۷۹ در کمیتهٔ مالی سنا خدمت کرد و همچنین از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۹، رئیس این کمیته بود. در سال ۱۹۴۳، ایکین به عنوان رئیس موقت سنا (president "pro tempore") و همچنین در غیاب فرماندار، کوک آر استیونسون و معاونش، برای ۱۴ روز به عنوان فرماندار موقت خدمت کرد. آرشیو ایالتی الکساندر مک و ولما ایکین و سمپوزیوم ایکین در کالج پریس و همچنین دو کرسی در دانشگاه تگزاس در آستین به افتخار او نامگذاری شده‌اند.
الکساندر مک ایکین جونیور در ۹ اکتبر ۱۹۰۵ در بیشهٔ ایکین، شهرستان رد ریور، ایالت تگزاس چشم به جهان گشود. خانواده‌اش در سال ۱۹۰۷ به شهرستان لامار نقل‌مکان کردند و ایکین در دبستانی در میلتون و دبیرستانی در دیپورت تحصیل کرد. او سپس به کالج پریس در شهر پریس و بعد دانشگاه کامبرلند در لبنن، تنسی رفت و در سال ۱۹۳۲، با مدرک کارشناسی حقوق از آنجا فارغ‌التحصیل شد.
ایکین عضو حزب دموکرات بود و حرفهٔ سیاسی خود را از سال ۱۹۳۲ با عضویت در مجلس نمایندگان تگزاس آغاز کرد. در سال ۱۹۳۷، او پس از دو دوره خدمت در مجلس نمایندگان، به عضویت مجلس سنای تگزاس درآمد. از سال ۱۹۴۸ به بعد، ایکین در تمام انتخابات خود، بدون رقیب بود. در کل، او به مدت ۴۶ سال در دو مجلس قانونگذاری تگزاس خدمت و تا زمان بازنشستگیش در ژانویه ۱۹۷۹، طولانی‌ترین دورهٔ تصدی در تاریخ مجلس تگزاس را از آن خود کرد. او در طی دوران فعالیت سیاسی خود، تنها دو روز و نیم از مجلس در حال فعالیت را از دست داد.
ایکین حامی سرسخت آموزش بود. به گفتهٔ دیزی هارویل «او از هر لایحهٔ آموزشی مهمی که توسط مجلس تصویب شد، حمایت کرد» و همچنین به او لقب افتخاری «پدر آموزش مدرن تگزاس» داده شد. از مهم‌ترین دستاوردهای قانونگذاری ایکین می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: حمایتش از لایحهٔ سال ۱۹۳۳ برای ایجاد سیستم بازنشستگی معلمان که در سال ۱۹۳۷ به متمم قانون اساسی تبدیل شد؛ حمایت او از قوانین گیلمر-ایکین در سال ۱۹۴۹ (با نماینده کلود گیلمر از راک‌اسپرینگز) که سیستم آموزشی ایالتی و متمرکزی را به همراه برنامه‌ای از کمترین میزان هزینه‌های مدرسه ایجاد کرد که تأمین بودجهٔ مدارس دولتی و حداقل حقوق معلمان را از سوی دولت، تضمین می‌کرد؛ و حمایت او از اصلاحیهٔ سال ۱۹۵۶ برای تعیین ۱۰۰ دلار در ماه به عنوان حداقل پرداخت بازنشستگی برای معلمان به منظور جذب استعدادهای برتر در این حرفه. ایکین همچنین حامی ساخت شاهراه‌های ایالتی بود، زیرا باعث دسترسی بهتر به مدارس و همچنین بیمارستان ام دی اندرسون که مرکز اصلی درمان سرطان در تگزاس است، می‌شدند.
ایکین از زمان عضویت در مجلس سنای تگزاس در سال ۱۹۳۷ تا زمان بازنشستگیش در سال ۱۹۷۹، در کمیتهٔ مالی سنا که مسئول رسیدگی به بودجهٔ ایالتی و لوایح مالیاتی است، خدمت کرد. او همچنین از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۹ رئیس این کمیته بود. در سال ۱۹۴۳، ایکین به عنوان رئیس موقت سنا و همچنین در غیاب فرماندار، کوک آر استیونسون و معاونش، برای ۱۴ روز به عنوان فرماندار موقت خدمت کرد. او در طی دوران تصدی کوتاه مدت خود به عنوان فرماندار موقت، به دلیل شورش نژادی در بومونت، برای مدت کوتاهی حکومت نظامی اعلام کرد؛ او این اقدام را به درخواست مقامات محلی و با تأیید فرماندار استیونسون انجام داد. ایکین در سال ۱۹۶۳ رئیس مجلس سنا و پس از بازنشستگی در سال ۱۹۷۹، با حفظ عنوان، رئیس بازنشسته شد.
ایکین به جز حرفهٔ سیاسی، به عنوان شریک ارشد در شرکت حقوقی ایکین و تاونسند و همچنین فروشگاه لباس مردانهٔ ایکین واقع در شهر پریس فعالیت داشت. در سال ۱۹۲۹، او با ولما مورفیو، حامی زیباسازی فضای سبز و رئیس آتی کالج پریس ازدواج کرد و صاحب یک پسر شدند. ایکین در ۲۴ اکتبر ۱۹۸۱ در ۷۶ سالگی در بیمارستان سنت جوزف در شهر پریس درگذشت؛ او از ۶ سپتامبر در بیمارستان بستری شده بود. در ۲۶ اکتبر، مراسم خاکسپاریش در اولین کلیسای متحد متدیست در شهر پریس برگزار شد، و سناتور ایالات متحده جک انگلیش هایتاور از ورنون و سناتور سابق آرون رابرت «بیب» شورتز از گالوستون در مراسم او سخنرانی کردند. همچنین در ۲۹ اکتبر، مراسمی کوتاه برای بزرگداشت او در مجلس سنای تگزاس برگزار شد و معاون فرماندار ویلیام پی هابی جونیور و سناتور ایالتی شورتز در آنجا سخنرانی کردند.
در سال ۱۹۷۳، بیانیه‌ای با عنوان «روز الکساندر مک ایکین» منتشر شد که در طی آن پرترهٔ ایکین در مجلس سنای تگزاس آویزان شد، «افتخاری بی‌نظیر برای قانونگذاری که همچنان در حال خدمت بود».
به احترام ایکین در سال ۱۹۷۸، آرشیو ایالتی الکساندر مک و ولما ایکین در مرکز آموزشی مایک روداسیل در کالج پریس تأسیس شد. این آرشیو منبعی از مقالات شخصی اوست. به علاوه، این آرشیو شامل نمایشگاه و برگردانی از دفتر کار ایکین در سنای تگزاس و اتاق مطالعه‌ای برای محققان است. افزون بر این، این آرشیو حاوی مجموعه‌های تاریخی محلی و منطقه‌ای، از جمله دست‌نوشته‌ها، نقشه‌ها، روزنامه‌ها، عکس‌ها، و دیگر اسناد است و به دلیل وضعیت آن به عنوان گنجینهٔ منطقه‌ای در کمیسیون آرشیو و کتابخانهٔ ایالت تگزاس، سوابق دولت محلی از شهرستان‌های دلتا، فانین، لامار، و رد ریور را نیز شامل می‌شود.
در سال ۱۹۷۹، سمپوزیوم ایکین در کالج پریس به صورت سمیناری دو روزه برای دانش‌آموزان دبیرستانی با موضوع «مسئولیت مالی در دولت» برپا شد.
از سوی دیگر، کرسی جانشینی ایکین در کالج منطقه‌ای و شهری و کرسی جانشینی ایکین در رهبری آموزش در سال ۱۹۸۵ در دانشگاه تگزاس در آستین ایجاد شدند. کل وقف این دو کرسی، یک میلیون دلار بود. رئیس سابق کالج پریس، لوئیس بی ویلیامز، جمع‌آوری کمک‌های مالی برای این وقف را به عهده گرفت، و کل هدیهٔ ۵۰۰۰۰۰ دلاری برای ایجاد کرسی‌های یادبود با بودجهٔ صندوق دائمی دانشگاه تطبیق داده شد.
رمز اتبش یک سیستم رمزنگاری جانشینی تک‌الفبایی است. این رمز، که در اصل برای رمزگذاری متون در الفبای عبری استفاده می‌شده، می‌تواند در هر سیستم نوشتاری با الفبای مرتب مورد استفاده قرار گیرد.
رمز اتبش از خانواده رمزهای جانشینی تک‌الفبایی است. رابطهٔ بین الفبای آشکار و الفبای رمز، از معکوس کردن ترتیب حروف به دست می‌آید. به این ترتیب که در متن رمزشده، به جای حرف اول الفبا از حرف آخر الفبا استفاده می‌شود، به جای حرف دوم از حرف ماقبل آخر استفاده می‌شود و الی آخر. به عنوان مثال، رمزگذاری متن در الفبای انگلیسی با استفاده از جدول زیر انجام می‌شود:
با توجه به این‌که تبدیل فوق تنها به یک روش قابل انجام است و کلیدی برای رمزنگاری وجود ندارد، رمز اتبش امنیتی برای ارتباطات فراهم نمی‌کند. اگر چند ترتیب مختلف برای الفبا وجود داشته باشد (مثلاً ترتیب عادی حروف در الفبای فارسی و ترتیب حروف ابجد)، انتخاب ترتیب مناسب می‌تواند به عنوان کلید درنظر گرفته شود. اما با این وجود هم امنیت قابل ملاحظه‌ای به‌دست نخواهد آمد، زیرا تنها دانستن چند حرف برای شکستن کل رمز کافی خواهد بود.
نام این رمز از حروف اول، آخر، دوم و ماقبل آخر الفبای عبری (الف، تاو، بت، شین) گرفته شده. چند نمونه استفاده از این رمز در عهد عتیق مشاهده می‌شود. برای مثال، در سفر بیست و پنج کتاب ارمیا از «پادشاه ششک» نام برده شده که ششک در این متن، رمز شدهٔ بابل با رمز اتبش است ( "bbl" به "ššk").
کالج دانشگاه ویکتوریا (میانمار) یک کالج دانشگاهی خصوصی است. این دانشگاه اولین دانشگاه خصوصی میانمار است و شامل چهار پردیس است - سه تا در یانگون و یکی در ماندالی.
نای وین ناینگ، کالج دانشگاه ویکتوریا (میانمار) را در سال ۲۰۱۲ تأسیس کرد. این دانشگاه به عنوان یک کالج شروع به فعالیت کرد. در سال ۲۰۱۴ کالج دانشگاه ویکتوریا به مرکز آموزشی بین‌المللی دانشگاه ولورهمپتون تبدیل شد و مدرک لیسانس را ارائه کرد.
از سال ۲۰۱۲، کالج دانشگاه ویکتوریا دوره‌های زیر را ارائه می‌دهد.
آلن لوئیس بنسون (Allan Louis Benson) (۶ نوامبر ۱۸۷۱–۱۹ اوت ۱۹۴۰)، ویراستار روزنامه و نویسندهٔ آمریکایی بود که به‌عنوان نامزد حزب سوسیالیست آمریکا برای ریاست‌جمهوری ایالات متحده کاندید شد.
بنسون در ۶ نوامبر سال ۱۸۷۱ در پلینول ایالت میشیگان متولد شد. آدلبرت ال. بنسون، پدر وی در کودکی کارگر کارخانه بود که بعداً آسیابان شد، در حالی‌که روز موریس بنسون، مادر بنسون در زمان نوزادی بنسون، درگذشت."Biographical Sketch of Allan L. Benson," "The Michigan Socialist," no. 11 (September 22, 1916), pg. 1. آلن الی ۱۲ سالگی با پدربزرگ خود که یک کشاورز در سلیور کریک در ایالت میشیگان بود، زندگی کرد.
زمانی‌که بنسون ۱۵ ساله بود، آسیاب پدرش آتش گرفت و وی مجبور شد که از آروزی ثبت نام در کالج و حقوق‌دان شدن دست بکشد. بنسون خانه را ترک کرد و در یک کارخانه صندلی سازی به کار مشغول شد و بعدها در یک کارخانه کاغذ سازی کار می‌کرد.
بنسون صرف یک‌سال در دبیرستان درس خواند اما با این وصف در امتحان ایالت در سمت معلمی مدرسه شرکت ورزید و در این امتحان کامیاب شد و گواهی‌نامهٔ تدریس در یک مدرسهٔ محلی را بدست آورد. در نخستین مدرسه‌ای که در آن تعیین شده بود، با پسران مدرسه به درگیری فیزیکی پرداخت و ظاهراً مجبور شد که از سمت خود استعفا دهد.
بنسون در ماه آوریل سال ۱۸۹۱، شهرستان اتسگو میشیگان را به قصد دیترویت ترک کرد و در آنجا در شرکت اتومبیل شبه جزیره به‌عنوان دست‌کار به کار مشغول شد. وی به‌خاطر دریافت سمتی، منظماً از دفاتر روزنامه‌های مختلف در دیترویت دیدن می‌کرد و بالاخره به‌عنوان گزارشگر استخدام شد و یک دستمزد بخور و نمیر ۶ دلار در هفته بدست می‌آورد.
بنسون در سال ۱۸۹۱ به‌منظور پذیرش سمت سردبیری روزنامهٔ واشیتاو دیلی تایمز به شهر ان آربور رفت. وی مرتباً به درجات بالای حرفهٔ روزنامه ارتقا می‌یافت تا این‌که در بهار سال ۱۸۹۲ به ویراستار تلگراف روزنامهٔ شیکاگو بین اقیانوس صعود یافت. بعدها ویراستار تلگرافی روزنامهٔ "سالت لیک تریبیون" و به عنوان نویسنده در سان فرانسیسکو کار کرد.
بنسون متعاقباً به عنوان سرویراستار روزنامه‌های دیترویت ژورنال، دیترویت تایمز و واشینگتن تایمز کار کرد. در ۱۹ ماه نوامبر سال ۱۸۹۹ در شهر ویندروز انتاریو با مری هوگ ازدواج کرد و چهار فرزند داشت.
در دوره تصدی خود به عنوان ویراستار روزنامه، بنسون مقاله‌ای را در دایرةالمعارف در موضوع سوسیالیسم خواند، این مقاله توسط انجمن فابیانیسم انگلیسی نوشته شده بود و بنسون از این طریق به جنبش سوسیالیستی جذب شد.David A. Shannon, "The Socialist Party of America: A History." New York: Macmillan, 1955; pg. 91. بنسون به جمع هیئت روزنامه‌ای اپیل تو ریزن، یک روزنامه سوسیالیستی با تیراژ زیاد که در شهر جیراد کانزاس نشر می‌شد، پیوست و سرمقاله‌هایش برای آن روزنامه او را در سطح ملی به چهره شناخته شده در میان فعالان سیاسی رادیکال آمریکا تبدیل کرد.Shannon, "The Socialist Party of America," pg. 90.
بنسون، بویژه در مخالفت خود با جنگ‌گرایی رک و راست صحبت می‌کرد و از پیشنهاد ممنوعیت ورود آمریکا در جنگ اول جهانی حمایت کرد، مگر این‌که مشارکت آمریکا در جنگ نخست توسط همه‌پرسی ملی مردم آمریکا تأیید شود. علاوه بر این بنسون خواستار این شد که هرکس که بر مشارکت آمریکا در جنگ رای مثبت می‌دهد، باید از نخستین کسانی باشد که در ارتش به‌خاطر سربازی نام‌نویسی نماید و این کار باید از طریق رای‌گیری امضا شده اجرا شود نه رای‌گیری مخفی.Allan L. Benson (1915) A Way to Prevent War, p. 99 این درخواست توسط تعداد زیادی از وفاداران حزب سوسیالیست یک درخواست غیرعملی شناخته شد، از جمله موریسس هیلکویت، صاحب‌نظر برجستهٔ حزب، درخواست عوام‌فریبانهٔ بنسون را به‌عنوان یک درخواست «قطعاً وحشیانه»، رد کرد.
با این وصف، موضع افراط آمیز بنسون در قبال ورود آمریکا در جنگ اروپا در میان اعضای ردهٔ پائین حزب سوسیالیست مخاطبان خود را داشت. از آنجائی‌که انتخابات نامزدی ریاست‌جمهوری و معاون ریاست‌جمهوری سال ۱۹۱۶ توسط رای همه‌پرسی صورت گرفت نه از طریق کنوانسیون سیاسی، از این‌رو وضعیت بنسون به‌عنوان نویسندهٔ مقالات کثیرالانتشار ضد جنگ، وی را به نامزد پیشتاز حزب تبدیل کرد. پس از این‌که یوجین وی. دبز، به‌منظور پیروزی در انتخابات مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایالت خود در ایندیانا از رقابت انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۹۱۶ انصراف داد، بنسون در رقابت با جیمز اچ. ماورر، رهبر کارگری اهل پنسیلوانیا و آرتور لسور اهل داکوتای شمالی قرار گرفت. بنسون اکثریت آرای همه‌پرسی ریخته شده توسط اعضای حزب را بدست آورد و نامزد ریاست‌جمهوری حزب سوسیالیست شد.
کمپین سال ۱۹۱۶ توسط بنسون و حزب سوسیالیست، عمدتاً از طریق روزنامه‌ها صورت گرفت و توجه بنسون بر کمپین «آمادگی» کشور متمرکز بود. این کمپین ظاهراً ناموفق بود و بنسون صرف نیمی از تقریباً یک میلیون رای که برای یوجین دبز در کمپین سال ۱۹۱۲ داده شده بود، را بدست آورد. بنسون و جورج راس کریکپاتریک، نامزد معاونت ریاست‌جمهوری وی، در نهایت ۵۹۰۵۲۴ رای که صرف ۳٫۲٪ کل آرا را کسب می‌کرد، بدست آوردند.1916 Presidential Election Results, US Election Atlas.org Retrieved July 4, 2010.
اگرچه بنسون تا سال‌های پیش از جنگ اول جهانی، صدای رسای ضد جنگ بوده، اما در ماه آوریل سال ۱۹۱۷ مقارن با تصویب اعلامیه حزب سوسیالیست مبنی بر مقصر دانستن آلمان و متحدین، ایالات متحده وارد درگیری شد و بنسون تعهد کرد که به مخالفت خود با درگیری ادامه می‌دهد.
بنسون در ماه ژوئن سال ۱۹۱۸ با تحریر مقاله‌ای تحت عنوان «مشکل حزب سوسیالیست چیست؟»Allan L. Benson, "What's Wrong with the Socialist Party," "The New Appeal," whole no. 1,176 (June 15, 1918), pg. 1. در روزنامهٔ د نیو اپیل، و روزنامهٔ تجسم جدید طرفدار جنگ هفته‌نامهٔ با ارزش اپیل تو ریزن، سکوت خود را شکست. بنسون در این مقاله، این ایده را که «کارگران کشور ندارند» به‌عنوان یک ایدهٔ «آشوب برانگیز» محکوم کرد و سازمان «کارگران صنعتی جهان» را به خرابکاری بلا انقطاع در داخل حزب در مقابل رقبایش، متهم ساخت. بسنون اعلام کرد برای این‌که حزب سوسیالیست مورد احترام قرار گیرد، «باید قابل احترام باشد» و ناهنجاری‌های حزب را بر گردن «آنارشیست‌های حزب را که به دروغ سوسیالیست تلقی می‌شوند و توسط یک‌تعداد خارجی‌های مشخص کمک و حمایت می‌شدند همزمان با این‌که به کشورهای که از آن آمده‌اند تبعید شوند، سند تابعیت شان نیز لغو شود»، انداخت.
بنسون تا یک سال عضو غیرفعال حزب بود، در حدود اوایل ماه ژوئیه سال ۱۹۱۸ رسماً ارتباط خود را با سازمان قطع کرد و به اتحادیه سوسیال دموکرات آمریکا رقیب سیاسی جدید طرفدار جنگ پیوست."Why Benson Resigned," "The New Appeal," whole no. 1,179 (July 6, 1918), pg. 2. بنسون در یک نامه سرگشاده اعلام تصمیم خود، اظهار داشت که «هیچ چیز بدتر از قرار گرفتن در زیر پای نیروی ستمگر امپریالیسم آلمان برای جهان اتفاق نمی‌افتد» و از شرکت بیشتر در سازمانی که «جنگجویان متخاصم را در برابر هم قرار می‌داد»، خودداری کرد. بنسون بر اتهام خود اصرار ورزید که حزب سوسیالیست تحت تسلط «رهبران تولد شده در خارج» قرار گرفته‌است که توسط «اقلیت آنارشیست سندیکالیست» کمک می‌شوند.
بسنون پس از تغییر وابستگی سازمانی، توسط سر ویراستار امانوئل هالدمن- جولیوس، به‌عنوان نویسنده هیئت روزنامهٔ د نیو اپیل که به سازمان نیمه رسمی اتحادیه سوسیال دموکرات تبدیل شده بود، استخدام شد.Allan L. Benson, "Why I Joined the Social Democratic League," "The New Appeal," whole no. 1,183 (Aug. 3, 1918), pg. 1.
فینال جام حذفی فوتبال ایتالیا ۲۰۰۶ پنجاه و نهمین فصل از رقابت‌های کوپا ایتالیا بود. این مسابقه بین آ.اس. رم و اینترمیلان برگزار شد. در نهایت این اینتر میلان بود که برای پنجمین بار قهرمان کوپا ایتالیا شد.
آلما شیلی آدامز (Alma Shealey Adams) (زادهٔ ۲۷ مه ۱۹۴۶)، سیاستمدار آمریکایی و نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیه دوازدهم کارولینای شمالی در مجلس نمایندگان ایالات متحده است. آدامز عضو حزب دموکرات است و از زمان انتصابش در آوریل ۱۹۹۴ تا زمانی که جانشین رالف سی جانسون در کنگره شد، نمایندهٔ حوزهٔ پنجاه و هشتم مجلس ایالتی در شهرستان گیلفورد در شورای ایالتی کارولینای شمالی بود. آدامز که رئیس کالج و استاد هنر از شهر گرینزبورو است، به خاطر کلاه‌های منحصر به فردش شهرت دارد (او ادعا می‌کند که ۹۰۰ عدد کلاه دارد). آدامز پس از استعفای مل وات، در انتخابات میان دوره‌ای سال ۲۰۱۴ در حوزهٔ دوازدهم انتخاباتی کارولینای شمالی پیروز و به صدمین زن حاضر در صد و سیزدهمین کنگرهٔ ایالات متحده تبدیل و همچنین برای یک دورهٔ کامل دو ساله انتخاب شد."Milestone: Alma Adams Victory Means 100 Women in Congress", NBCNews.com
آدامز در ۲۷ مه ۱۹۴۶ درهای پوینت، ایالت کارولینای شمالی چشم به جهان گشود. والدینش بنجامین شیلی و متی استوکس بودند. او در سال ۱۹۴۶، از دبیرستان وست ساید در نیوآرک، ایالت نیوجرسی فارغ‌التحصیل شد. آدامز مدرک .B.A خود را در سال ۱۹۶۹ و کارشناسی ارشدش را در سال ۱۹۷۲، از دانشگاه فنی و کشاورزی کارولینای شمالی در رشتهٔ آموزش هنر و دکترای خود را در سال ۱۹۸۱، در رشتهٔ آموزش هنر/آموزش چندفرهنگی از دانشگاه ایالتی اوهایو دریافت کرد. او عضو انجمن زنان آلفا کاپا آلفاست.
آدامز از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۶، عضو انجمن نظارت بر مدارس شهر گرینزبورو و از سال ۱۹۸۷ تا زمانی که در سال ۱۹۹۴، وارد مجلس شد، عضو شورای شهر گرینزبورو بود.
با درگذشت هرمان گیست، آدامز در سال ۱۹۹۴ به عضویت مجلس شورای کارولینای شمالی درآمد. این حوزه در شهرستان گیلفورد قرار دارد و بیشتر نواحی جنوب شرقی گرینزبورو را شامل می‌شود. آدامز پیشتر اعلام کرده بود که در آن سال قصد رقابت با گیست را در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها دارد. آدامز پس از گرفتن این کرسی، با تاجر محافظه‌کار و مهندس بازنشسته، او سی استافورد در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها روبرو شد. استافورد کاندیدی دائمی بود که برای منصب‌های مختلف، گاهی به عنوان دموکرات و زمانی به عنوان جمهوری‌خواه نامزد شده بود. استافورد در انتخابات همگانی سال ۱۹۹۲ از سوی حزب جمهوری‌خواه به رقابت با گیست پرداخته بود. در سال ۱۹۹۴، استافورد به عنوان دموکرات در انتخابات مقدماتی از آدامز شکست خورد.
آدامز با شکست راجر جی کوفر از حزب جمهوری‌خواه در انتخابات همگانی پیروز شد. او در انتخابات همگانی سال ۱۹۹۶ و ۱۹۹۸، با استافورد از حزب جمهوری‌خواه رقابت و در هر دو انتخابات پیروز شد. در سال ۲۰۰۰، آدامز در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها رقیبی نداشت. او در انتخابات همگانی، مشاور املاک جیم راملی از حزب جمهوری‌خواه را شکست داد.
در سال ۲۰۰۲، پس از تقسیم مجدد حوزه‌های انتخاباتی، کرسی آدامز از حوزهٔ ۲۶ به حوزهٔ ۵۸ تغییر یافت. تنها رقیب او در آن سال، وکیل دیوید ویلیامز از حزب آزادی‌خواه بود که در اکتبر به خاطر نقل‌مکان به کلرادو از رقابت کنار کشید. نام ویلیامز همچنان در برگهٔ رأی وجود داشت، اما آدامز تقریباً با ۸۶ درصد آرا برنده شد.
آدامز برای حفظ کرسی خود، سال‌هاست که با اولگا مورگان رایت، دستیار حقوقی و عضو فعال حزب جمهوری‌خواه رقابت می‌کند. رایت از سال ۲۰۰۴، تقریباً در هر انتخابات مرتبط با کرسی آدامز، کاندید شده‌است. آدامز در سال ۲۰۰۴، رایت و والتر اسپرکو از حزب آزادی‌خواه را با ۶۶ درصد آرا شکست داد. در انتخابات بعدی، آدامز هیچ رقیبی در انتخابات مقدماتی نداشت. او در انتخابات همگانی، رایت را با ۶۶ درصد به ۳۴ درصد آرا شکست داد. در سال ۲۰۰۸، زمانی که باراک اوباما به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد، میزان مشارکت رأی دهندگان دموکرات بالا بود و آدامز با ۷۱٫۳۵ درصد به ۲۸٫۶۵ درصد، رایت را شکست داد.
در سال ۲۰۰۸، آدامز برای دورهٔ دوم به عنوان رئیس انجمن سیاه‌پوستان قانونگذار کارولینای شمالی انتخاب شد."Adams to chair Black Caucus again" , "News & Observer"
آدامز نایب رئیس کمیتهٔ دولتی در مجلس ایالتی بود. او پیش از این، رئیس کمیتهٔ تخصیص بودجه و همچنین نایب رئیس کمیتهٔ بازرگانی، کسب و کارهای کوچک و کارآفرینی بود.
در سال ۲۰۱۰، آدامز در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها به رقابت با رالف سی جانسون پرداخت. او با ۷۶٫۵۶ درصد آرا جانسون را شکست داد. سپس آدامز در انتخابات همگانی با دارین اچ توماس از حزب جمهوری‌خواه روبرو شد و توانست با ۶۳٫۱۵ درصد به ۳۶٫۸۵ درصد آرا، او را شکست دهد. در سال ۲۰۱۲، او در انتخابات مقدماتی رقیبی نداشت و اولگا رایت را در انتخابات همگانی با ۷۹٫۸۶ درصد به ۲۰٫۱۴ درصد آرا شکست داد.
در آوریل ۲۰۱۳، مل وات، تنها نمایندهٔ کنگره که از زمان تأسیس حوزهٔ دوازدهم در سال ۱۹۹۳، در آنجا خدمت کرده بود، به عنوان مدیر آژانس مالی مسکن فدرال منصوب شد. آدامز یکی از اولین کسانی بود که اعلام کرد در صورت انتصاب وات، در انتخابات میان دوره‌ای بعدی شرکت خواهد کرد. وات در دسامبر ۲۰۱۳ تأیید شد. آدامز برای شرکت در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها برای یک دورهٔ کامل دو ساله در صد و چهاردهمین کنگره و همچنین شرکت در انتخابات میان دوره‌ای برای به عهده گرفتن باقیماندهٔ دورهٔ یازدهم وات که در نوامبر ۲۰۱۴ برگزار می‌شد، به‌طور رسمی مراحل اداری را طی کرد. آدامز در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۴، سوگند یاد کرد تا هفت هفتهٔ باقیماندهٔ دورهٔ وات را به پایان برساند. پس از ادای سوگند، آدامز به صدمین عضو زن حاضر در کنگره تبدیل شد و رکورد قبلی را شکست. وی در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۸ مجدداً برای این کرسی انتخاب شد.
تحلیل‌گران گمان می‌کردند که آدامز در انتخابات مقدماتی پنج جانبه، هم در انتخابات میان دوره‌ای و هم در انتخابات همگانی (که در همان روز در نوامبر ۲۰۱۴ برگزار شد) در وضعیت نامناسب جغرافیایی قرار دارد. او اهل گرینزبورو است، اما اکثریت جمعیت این حوزه در شارلوت هستند. اما در حالی که سه نماینده از شارلوت در این رقابت، آرای آن حوزه را تقسیم می‌کردند، آدامز هر دو انتخابات مقدماتی را با حدود ۴۴ درصد آرا برد؛ برای جلوگیری از کشیده شدن رقابت به دور دوم، به چند هزار رأی بیش از حد نصاب ۴۰ درصد نیاز بود. آدامز در انتخابات همگانی و میان دوره‌ای که هر دو در یک روز برگزار می‌شدند، به رقابت با وینس کوکلی، گویندهٔ سابق رادیو و تلویزیون از متیوس و حزب جمهوری‌خواه پرداخت. حوزهٔ دوازدهم، منطقه‌ای کاملاً دموکرات با اکثریت رأی دهندگان سیاه‌پوست و شاخص رأی‌دهی، D+26 بود، از این رو، آدامز به سهولت در هر دو انتخابات پیروز شد.
آدامز دومین زن رنگین‌پوستی است که نمایندهٔ کارولینای شمالی در مجلس است. اولین فرد، اوا کلیتون بود که از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۲، نمایندهٔ بخش بزرگی از شرق کارولینای شمالی بود.
در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶، آدامز از هیلاری کلینتون پشتیبانی و حمایت خود را به عنوان یک سوپردلیگیت (نمایندهٔ ارشد در حزب) تضمین کرد.
آدامز عضو انجمن پیشتاز کنگره، انجمن سیاه‌پوستان کنگره، و انجمن علوم انسانی کنگره است.
آدامز مطلقه است و دو فرزند دارد. او به خاطر داشتن کلاه‌های فراوان و منحصر به فردش شهرت دارد.
ورزشگاه سوفی () یک مجموعه ورزشی و تفریحی در اینگلوود، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا است. این ورزشگاه که در سال ۲۰۲۰ افتتاح شده دارای ۷۰٬۲۴۰ نفر ظرفیت است و برای مسابقات فوتبال، فوتبال آمریکایی و کنسرت‌های موسیقی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
الفونزو ادوارد بل جونیور (.Alphonzo Edward Bell, Jr) (زادهٔ ۱۹ سپتامبر ۱۹۱۴ درگذشتهٔ ۲۵ آوریل ۲۰۰۴)، عضو جمهوری‌خواه مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایالت کالیفرنیا بود. بل از ۱۹۶۱ تا ۱۹۷۷ میلادی برای هشت دوره از ملیبو و منطقه تأثیرگذار غربی لس آنجلس در مجلس نمایندگان آمریکا نمایندگی کرد.
ال بل، نامی که در میان دوستانش به آن معروف بود، یکی از فرزندان خانواده پیشگام مزرعه‌دار، دارای شرکت روغن و توسعه املاک و مستغلات بود، خانواده‌ای که نام آن بر چندین منطقه، بل، بل گاردنز و بل-ایر در جنوب کالیفرنیا گذاشته شده‌است. پدر وی الفونزو، از سود شرکت روغن خود برای بهبود جوامع جنوبی کالیفرنیا استفاده کرد، از جمله بخش‌های از وست‌وود، بورلی هیلز، پسیفیک پلسیدس و بل-ایر.
بل جوان در ملک و مزرعه پدر خود واقع در شمال لس آنجلس که یک زمین بزرگ و نظام گسیخته و متشکل از مناطقی بود که حالا معروف به بل ایر و پسیفیک پلسیدس هستند، بزرگ شد. یکی از دوستان نزدیک دوران کودکی و همراه وی در اسب سواری، ویل راجرز جونیور نام داشت، کسی که پدرش مالک یک مزرعه بزرگ درست در شمال مزرعه خانواده بل بود.
بیل آموزش خود را در اوایل دهه ۱۹۳۰ میلادی در مدرسه ویب در کالیفرنیا آغاز کرد. وی به تحصیلات خود ادامه داده و مدرک علوم سیاسی را در ۱۹۳۸ میلادی از کالج اکسیدنتال بدست آورد و پس از خدمت در نیروهای هوایی ارتش ایالات متحده در جنگ جهانی دوم (از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵)، بل به کسب‌وکار خانوادگی روغن ملحق شده و از ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۹ میلادی به عنوان رئیس شرکت خدمت کرد. بل که نیز یک مزرعه‌دار و دامدار بزرگ بود، شرکت روغن را در ۱۹۷۵ میلادی فروخت.
بل برای نخستین بار در اواسط دهه ۱۹۵۰ میلادی وارد حوزه سیاست شده و در چندین سمت در حزب جمهوری‌خواه کار کرد.
وی به عنوان رئیس کمیته مرکزی جمهوری‌خواه در شهرستان لس آنجلس، رئیس کمیته ایالتی مرکزی جمهوری‌خواه در کالیفرنیا و به عنوان عضو کمیته ملی جمهوری‌خواه خدمت کرد.
هرچند سیاست مدار محبوب وی که در اصل الهام بخش وی برای ورود به حوزه خدمات عمومی بود، رئیس‌جمهور فرانکلین روزولت بود، اما وی زمانی که دانشجوی کالج بود از دموکرات‌ها جدا شد و بعدتر به عنوان یک جمهوری‌خواه خود را ثبت نام نموده و در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۵۲ به‌طور فعالانه از ژنرال دوایت آیزنهاورDwight D. Eisenhower)) حمایت کرد.
بل از ۱۹۵۶ تا ۱۹۵۹ میلادی به عنوان رئیس کمیته ایالتی مرکزی جمهوری‌خواه در کالیفرنیا و از ۱۹۵۶ تا ۱۹۵۹ میلادی به عنوان عضو کمیته ملی جمهوری‌خواه خدمت نمود.
بیل در ۱۹۶۰ میلادی به عنوان عضو جمهوری‌خواه در هشتاد و هفتمین دور کنگره ایالات متحده انتخاب گردید، او برای هفت دور بعدی کنگره مجدداً انتخاب شده و از ۳ ژانویه ۱۹۶۱ تا ۳ ژانویه ۱۹۷۷ خدمت نمود."Congressional Directory", U.S. Government Printing Office, Washington, D. C. , 1975.
هنگام حضور در کنگره از یک حوزه انتخابیه گسترده – در آن زمان حوزه ۲۸ام، اما پس از ناحیه‌بندی مجدد حوزه ۲۷ام – نمایندگی می‌کرد، حوزه‌ای که در امتداد ساحل کالیفرنیا از ملیبو گرفته تا شبه‌جزیره پالوس وردس پینینسولا واقع شده و شامل تمامی یا بخش‌های از سنتا مونیکا، پسیفیک پلسیدس، برنت‌وود، بل-ایر و لس آنجلس غربی بود. با وجود اینکه این حوزه که در آن زمان یک دژ مستحکم جمهوری‌خواه پنداشته می‌شد، اما تنها ۴۰ تا ۴۹٪ رأی دهنده جمهوری‌خواه داشت و حمایت دو حزبی برای رسیدن یک نامزد به سمت دولتی حتمی بود.
در جریان حضور در کنگره، بل در سیاست‌های خارجی و دفاعی بیشتر مواضع محافظه‌کارانه داشت – وی در جریان سه دوره ریاست جمهوری از جنگ ویتنام پشتیبانی کرد – اما، در رابطه با مسائل داخلی مانند قوانین باز مسکن و سایر قوانین مرتبط با حقوق مدنی و همچنین مسائل زیست‌محیطی و حفاظت از محیط زیست و سیاست آموزشی و اصلاحات، بل معمولاً مواضع میانه تا لیبرال اتخاذ می‌کرد.
برخی‌ها عضو کنگره ال بیل را یک سیاستمدار محافظه‌کار و برخی‌های دیگر وی را یک میانه‌روی می‌دانستند. مطالعه‌ای که رالف نیدر پیرامون سابقه رأی‌دهی بیل در ۱۹۷۲ میلادی انجام داد، می‌گوید: «به مشکل می‌توان گفت که وی چگونه سیاستمداری است. وی در بیشتر موارد، به‌ویژه قوانین مرتبط با اقتصادی، به سوی محافظه‌کاری گرایش دارد. اما زمانی که صحبت از مسائل مردمی می‌شود، به‌ویژه مسائل مرتبط با جوامع ستمدیده آمریکایی، بیل یک لیبرال است».Nader, Ralph - ""In the Public Interest"", Voting Record Study, Washington, D. C. - October 1972.
این عضو مجلس باری خود را به عنوان یک فرد «میان‌رو» توصیف نموده و اظهار داشت که وی براساس اصول و با در نظر داشت ویژگی‌های یک موضوع رأی خواهد داد، نه مصلحت سیاسی. وی به یک ستون‌نویس روزنامه لس آنجلس تایمز در ۱۹۷۰ میلادی گفت، «یک میانه‌رو باید بیشتر مطالعه کند. یک سیاستمدار راست یا چپ افراطی ضرورت نمی‌بیند تا بیشتر کار یا تفکر کند – چون او می‌داند که از چه چیزی طرفداری می‌کند و مخالف چه چیزی است. یک میانه‌رو باید به‌طور جداگانه روی هر مسئله با در نظر داشت ویژگی‌های آن تصمیم بگیرد»."Los Angeles Times", Jan 22, 1970 - p. A3.
به عنوان یکی از اعضای برجسته کمیته علوم و ستاره‌شناسی و کمیته آموزش و کار مجلس نمایندگان، وی حمایت هر دو حزب را برای کارهای خود در مورد لایحه‌های گوناگون کسب کرد، از جمله قانون آمریکایی کهن‌سالتر، قانون آموزش ابتدایی و ثانوی، قانون توسعه مسکن و شهری ۱۹۶۸ و همچنین قوانین برای بهبود استانداردهای کار، ایمنی کارگران، امتیازات کهنه‌سربازان و برنامه‌های محافظت از محیط زیست و حراست از اکوسیستم و حیات وحش.
بل در جریان مدت خدمت خود در کنگره از تمامی قوانین بزرگ مرتبط با حقوق مدنی حمایت نموده و اکثراً روی موارد خاص با حزب خود که معمولاً با اینچنین لوایح مخالفت می‌کردند کار می‌کرد، وی یکی از نخستین دادخواهان قانونی شد که در نهایت به قانون حقوق مدنی ۱۹۶۴ مبدل گردید. از آنجا که تصویب این لایحه مستلزم حمایت هر دو حزب بود و بخاطر خنثی سازی مخالفت دموکرات‌ها، حمایت حزب جمهوری‌خواه نیز لازم بود، بل با کمک در راستای در جمع‌آوری رأی لازم از سوی جمهوری‌خواهان، نقشی بزرگی در راستای تصویب قانون مدنی ایفا نمود. در جریان این کار، وی از نزدیک با کلارنس میچل جونیور از انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان (NAACP) کار نموده و با وی دوست شخصی شد. در جریان راه‌پیمایی به سوی واشینگتن برای کار و آزادی در ۱۹۶۳، او و میچل کنار هم با مارتین لوتر کینگ جونیور راه رفتند و هنگامی که کینگ سخنرانی مشهور «رؤیایی دارم» خود را ایراد می‌کرد، این دو نفر با نشانده شدن در عقب میز خطابه و در پیشروی بنای یادبود لینکلن مورد تقدیر قرار گرفتند.
بل بعدها در مورد تصویب قانون تاریخی ۱۹۶۴ چنین نوشت: «من افتخار می‌کنم که از همان آغاز از قانون حقوق مدنی حمایت کردم. این لایحه‌ای بود که هدفِ فرصت مساوی برای همه مردم را به آغوش می‌کشید. ائتلاف قانون‌گذران باعث شد تا یک معنی واحد از عدالت و برابری در زندگی آمریکایی شکل گیرد. این اجماع بر مبنای اصل پذیرفتنی عدم تبعیض میان افراد صرف نظر از نژاد، دین، قومیت یا جنسیت آنها، استوار بود».
بل که یک فرد ثروتمند، خونسرد، دوستانه، خوش سیما و مؤدب بود، هنگام رجوع به نمایندگان هر دو حزب برای کسب آرای آنها هیچ مشکلی نداشت و او توانست انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواه برای کرسی کنگره را با حاشیه ۵۰٪ در مقابل ۱۲٪ از رقیب خود برنده شود. در جریان انتخابات‌ها، وی از حمایت سیاسی طیف گسترده‌ای از احزاب مختلف لذت می‌برد، مثلاً وی در نخستین نامزدی خود برای کرسی کنگره از سوی بانوی نخست پیشین النور روزولت و فرماندار آینده کالیفرنیا و رئیس‌جمهوری آینده ایالات متحده رونالد ریگان حمایت گردید، رونالد ریگان حتی در همان اوایل در ۱۹۶۰ میلادی که یک دموکرات اسمی بود به عنوان رئیس کمیته‌ای که خود تحت نام «دموکرات‌ها برای ال بل» سازماندهی نموده بود خدمت می‌کرد. در اواخر حرفه سیاسی خود، زمانی که وی برای کرسی مجلس سنای ایالات متحده در ۱۹۷۶ میلادی نامزد شد، بل از سوی هم شهردار لس آنجلس تام برادلی و هم از سوی بازیگر/کارگردان مشهور جان وین حمایت سیاسی گردید.
با این همه، عضو کنگره بل هرگز نتوانست تا از این شهرت و سابقه طولانی خدمت عمومی خود برای برنده شدن در سمت‌های بلند حکومتی استفاده نماید. وی دو بار برای راهیابی به سمت‌های بلندتر حکومتی سعی کرد – نامزد شدن برای کرسی مجلس سنا بجای جان وی. تونی از کالیفرنیا در ۱۹۷۶ میلادی و پیش از آن تلاش برای جانشینی متصدی شهرداری لس آنجلس سام یورتی در ۱۹۶۹ میلادی. هرچند یورتی در ۱۹۶۹ میلادی در سمت خود باقی ماند، اما بعدتر – تاحدی بخاطر حمایت بل از رقیب وی – در انتخابات بعدی شهرداری توسط تام برادلی مغلوب گردید؛ و برادلی در نهایت توسط اس.آی. هایاکاوا در ۱۹۷۶ میلادی شکست داده شد، کسی که در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان بل را شکست داده بود. بخاطر نامزد شدن در انتخابات مقدماتی مجلس سنا، بل در انتخابات ۱۹۷۶ مجلس نمایندگان خود را نامزد نکرده بود.
ورزشگاه بی‌بی‌وی‌ای () یک ورزشگاه فوتبال در گوادالوپه، مکزیک است. این ورزشگاه که در سال ۲۰۱۵ افتتاح شده دارای ۵۱٬۰۰۰ نفر ظرفیت است.
انجمن سفر خانواده یک اجتماع اینترنتی برای مسافران پیاپی است که بر خانواده‌های دارای فرزند تمرکز دارد. از اعضای ثبت نام شده در جامعه، ۷۵ درصد زنان دارای فرزند هستند.BurstMedia, 2009 Summer Travel Report http://www.burstmedia.com
شرکت رسانه‌ای آمریکایی انجمن سفر خانواده به ثبت رسیده. که مالک انجمن است، هم راهنماهای مسافرت چاپی و هم آنلاین را منتشر می‌کند که در آن کارشناسان سفر و اعضای ثبت نام شده می‌توانند ایده‌ها و توصیه‌های سفر را ارسال کنند. تارنمای مسافرتی "FamilyTravelForum.com" شامل بررسی‌ها و اطلاعاتی در مورد مقصد تعطیلات برای خانواده‌های دارای فرزندان در سنین مختلف است. این سایت در سال ۲۰۰۹ جایزه ماژلان را برای برتری در راهنمای سفر آنلاین دریافت کرد.2009 Magellan Awards Silver Winners http://travelweeklyawards.com/winners/list/?event=2&category=6&award=S
آن اسمیت بدسول (Ann Smith Bedsole) (نام تولد: مارگارت آنا اسمیت) (Margaret Anna Smith) (زادهٔ ۷ ژانویه ۱۹۳۰)، سیاستمدار، بازرگان، فعال اجتماعی و نوع‌دوست اهل ایالات متحده است. وی نخستین زن جمهوری‌خواه بود که در مجلس نمایندگان آلاباما و نخستین زنی بود که در مجلس سنای آلاباما خدمت کرد. در ۲۰۰۲ میلادی، وی به آکادمی افتخار آلاباما معرفی شد.
مارگارت انا اسمیت در ۷ ژانویه ۱۹۳۰ در سلما، آلاباما متولد شد و فرزند مالکوم وایت اسمیت و سایبیل هیو اسمیت بود. وی یک خواهر دارد. زمانی که وی پنج سال داشت، پدر وی خانواده را به شهر جکسن، جاییکه وی یک کارخانه چوب‌بری خریداری نموده بود، انتقال داد؛ وی زمانی که نوجوان بود برای کار به آنجا می‌رفت. وی از دبیرستان وینزبورو در وینزبورو، ویرجینیا فارغ گردید و بعدتر وارد دانشگاه آلاباما و دانشگاه دنور شد.
در جریان انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری جمهوری‌خواه در ۱۹۶۴ میلادی، اسمیت به عنوان نمایندهِ جایگزین در کنوانسیون ملی جمهوری‌خواه شرکت کرد. در ۱۹۶۶ میلادی، او در کمیته اجرایی ایالتی آلاباما خدمت نمود. در جریان انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری جمهوری‌خواه در ۱۹۷۲ میلادی، وی به عنوان نماینده کنوانسیون ملی جمهوری‌خواه، معاون هیئت نمایندگان آلاباما در کنوانسیون ملی جمهوری‌خواه و به عنوان یکی از دو عضو مجمع گزینندگان در کنار نماینده ایالتی دَگ هیل، خدمت کرد. اسمیت بعدتر به عنوان رئیس حزب جمهوری‌خواه در حوزه چهارم در موبیل، آلاباما مشغول خدمت شد.