moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
والس هیولاها یا پادشاه هیولاها (۱۹۹۵)، مسیر آبشار (جادهٔ آبشار) (۱۹۹۶)، فانوس دریایی (۱۹۹۸)، همه چیز آرام است (۱۹۹۹)، فصل تیره یا فصل سیاه (۱۹۹۹)، موسیقی سرنوشت شگفت انگیز املی پولن (۲۰۰۱)، غایب یا مفقود (۲۰۰۱)، در اینجا بود (۲۰۰۲)، موسیقی فیلم خداحافظ لنین یا بدرود لنین (۲۰۰۳)، یان تیرسن و شانون رایت (۲۰۰۴)، بازگشت به خانه (۲۰۰۵)، در تور (۲۰۰۶)، موسیقی فیلم تبرلی (۲۰۰۸)، کوچهٔ گرد و غبار (۲۰۱۰)، افق (۲۰۱۱)، بی‌نهایت (۲۰۱۴)، اوسا (۲۰۱۶) (EUSA)
لویی بلریو (ژوئیه ۱۸۷۲–۲ اوت ۱۹۳۶) خلبان، مهندس و مخترع فرانسوی؛ از پیشگامان شاخص عرصهٔ هواپیمایی بود.
بلریو شهرتش را بیشتر از هر چیز مدیون آن است که برای نخستین بار توانست از کانال مانش با هواپیما گذر کند. وی در ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۰۹ با یکی از هواپیماهای ساخت خود از بندر کاله در فرانسه پرواز کرد و ۲۷ دقیقه بعد در شهر دووِر بریتانیا فرود آمد (محل فرود: ). به خاطر این موفقیت، لویی برندهٔ جایزهٔ ۱۰۰۰ پوندی روزنامهٔ دیلی میل لندن شد.
هوشنگ خانشقاقی (۱۲۹۹ تهران - ۱۳۸۵ تهران) طراح و مهندس اهل ایران است. خاشنقاقی طراح و سازنده ساختمان خانشقاقی، اولین ساختمان بلندمرتبه تهران و ایران است.
هوشنگ خانشقانی در سال ۱۲۹۹ زاده شد. پدر او سرلشکر هادی خانشقاقی نظامی بود و مادرش شوکت‌الملوک خواجه‌نوری نقاش حرفه‌ای بود که از کودکی نزد کمال الملک تعلیم دیده بود. همچنین پدربزرگ وی میرزا مهدی خانشقاقی (ممتحن الدوله) اولین معمار ایرانی بود که در پاریس رشته معماری خوانده بود و از طراحی‌های او می‌توان به ساختمان بهارستان و مسجد سپهسالار اشاره کرد.
پدرش همیشه اصرار داشت که او هم مثل او حرفه نظامی گری را دنبال کند و مخالف ورود او به دانشکده فنی بود، اما او علاقه وافری به مهندسی و معماری داشت و با اصرار پدرش را راضی کرد که در دانشکده مهندسی شرکت کند. او در سال ۱۳۱۷ به دانشکده فنی وارد شد و در سال ۱۳۲۲ فارغ‌التحصیل شد.
هوشنگ خانشقاقی اگرچه فرزند یک نظامی (حصن الدوله خانشقاقی) و یکی از شاگردان مستقیم کمال الملک، شوکت‌الملوک خواجه نوری (شقاقی) است، اما نسبت اصلی خود را که خلاقیت و خستگی ناپذیری است، از پدربزرگ خود میرزا مهدی خان شقاقی (ممتحن الدوله) به ارث می‌برد که نخستین معمار دانش‌آموخته ایران در پاریس و طراح ساختمان‌های مهمی چون مجلس شورای ملی، مسجد سپهسالار (مطهری)، قصر فیروزه، پارک اتابک و… در عهد ناصری بوده‌است.
یک چنین میراث بزرگی هم هست که بالاخره او را وامی‌دارد که با وجود اصرار پدر بر نظامی شدن، راه پدربزرگ را در پیش بگیرد و در سال ۱۳۱۷ جذب دانشکده فنی و در سال ۱۳۲۲ در رشته راه و ساختمان فارغ‌التحصیل شود. او در این دانشکده که تنها ۴ سال از تأسیس آن می‌گذشت، تحت تعلیم مهندسان و استادان وقت آن زمان قرار می‌گیرد و آماده می‌شود تا به دانشگاه دیگری قدم بگذارد که خود بنیان‌گذار آن به‌شمار می‌رود. در این دانشگاه دیگر نه استادی هست و نه راهنمایی و نه همکلاسی ای که او را همراهی کند. تنها راهنمای او دیده‌ها و دریافت‌ها و کتاب‌هایی است که در کتابخانه دانشکده فنی می‌بیند و می‌یابد و می‌خواند.
در دورانی که مهندس خانشقاقی از دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شود تمام پروژه‌های عمرانی کشور در دست مهندسان خارجی بود اما این حضور فراگیر خارجی‌ها در ساخت و ساز معاصر ایران و این نقص‌های فنی و کمبود وسایل در دست مهندسان ایرانی که یک لحظه ذهن خلاق و جستجوگر خانشقاقی را راحت نمی‌گذاشت و عشق به وطن و نفرت از حضور بی واسطه بیگانگان او را به تلاش مضاعفی وامی‌دارد که برخی به نتیجه می‌رسد و برخی در پیچ و خم بروکراسی وابسته آن دوران ناکام می‌ماند. شاید به همین انگیزه هم بوده که چند سال بعد و بعد از بازدید از یک ساختمان بلندمرتبه پاریس (یک هتل) و پیش از آن که اجازه دهد این افتخار نصیب بیگانگان شود، به فکر ساخت یک برج در تهران و در شرق میدان مخبرالدوله می‌افتد.
این ساختمان ۱۰ طبقه که هیچ نوع و نمونه و نظیری تا آن زمان در ایران نداشت و بعدها از بالا و بلندا و بام آن می‌شد دومین برج تهران و اثر یک معمار آلمانی (ساختمان پلاسکو) را دید که در سال ۱۳۲۸ آغاز می‌گردد و بدون آن که موجب ریزش ساختمان‌های خشتی و گلی و کناری شود، با یک سری ابتکارات و فناوری‌های ناموجود در ایران با بتن آرمه یکپارچه در سال ۱۳۳۰ به منصه ظهور می‌رسد. این ساختمان نیاز به آسانسور نیز داشت ولی با توجه به قیمت‌های بالای شرکت‌های خارجی مهندس خانشقاقی تصمیم به ساخت آسانسور می‌گیرد. ساختن آسانسور مسلماً ساده نبوده‌است اما مهندس به کمک اشیای رده خارج مانده از جنگ جهانی دوم و تبدیل جعبه دنده‌های مختلف موفق به ساخت آسانسور می‌شود و در نهایت آسانسور را راه اندازی می‌کند.
بدین ترتیب مهندس خانشقاقی توانایی فنی بالایی به دست می‌آورد که جدای از دانش مهندسی ساختمان و مجسمه‌سازی و نقاشی‌هایش باید به بررسی آن پرداخت. ساخت هواپیمای بدون موتور، طرح هلیکوپتری که بتواند بدون آسیب رساندن به مردم در خیابان بنشیند، ساخت و استفاده از ماشین شمع کوبی در طرح بندر امام و طراحی و ساخت ادوات و امکانات دیگری که می‌توانست در زمان خود و به عنوان نوع و نمونه ایرانی آن به بهره‌برداری وسیع برسد، همه از افتخارات کوچک و بزرگی است که این مهندس و معمار ایرانی در سال‌های دور این سرزمین پی می‌گیرد و به انجام می‌رساند. چیزی که به اعتقاد همسرش فاطمه غفاری حاصل یک عمر ابتکار و پشتکار و شجاعت مهندس خانشقاقی بوده‌است.
مهندس خانشقاقی در واپسین روزهای عمر خود همواره این تعبیر را به کار می‌برد: «من و آدم‌هایی نظیر من فکر نمی‌کنیم موجودات فوق‌العاده‌ای هستیم. ما آدم‌هایی عادی هستیم عادی و مثل پیچ. ماشینی هست که شما می‌خواهید آن را درست کنید و احتیاج به یک پیچ دارد. به اوراقچی مراجعه و این پیچ را پیدا می‌کنید و سرجایش می‌گذارید و ماشین راه می‌افتد؛ ماهمان پیچ هستیم. باید ما را پیدا می‌کردند و سرجایمان قرار می‌دادند، اما رسم روزگار خلاف این بود. همین پیچ‌هایی را که مثال زدم دنیا را عوض می‌کردند. برعکس ممالک مترقی جهان، در مملکت ماکسی نبود که وقتش را صرف پیدا کردن این پیچ‌ها کند و حتی اگر پیدا می‌کردند هم آن را دور می‌انداختند.»
ویروس‌ها موجودات بسیار کوچکی هستند که ساختار سلولی ندارند، به همین دلیل برای تولیدمثل باید وارد سلول زنده شوند و با استفاده از مواد موجود در سلول میزبان تولیدمثل کنند. ویروس در بیرون از بدن هیچ گونه فعالیت زیستی ندارد.
ویروس‌ها تقریباً تمام موجودات زنده را مورد حمله قرار می‌دهند.
هنگام حمله ویروس‌ها به بدن، سلول‌های مورد حمله ماده‌ای پروتئینی به نام اینترفرون تولید می‌کنند. پس از پاره‌شدن سلول‌ها و آزاد شدن ویروس‌ها، اینترفرون به سلول‌های سالم می‌چسبد و آن سلول‌ها را نسبت به ویروس به‌طور موقت مقاوم می‌کند.
اکثراً عکاسی از مجسمه را با عکاسی معماری در یک گروه و ردیف قرار می‌دهند. در صورتی که چنین قرابتی وجود ندارد، زیرا اگر چه این دو موضوع در حقیقت همسایه یکدیگرند، اما تکنیک عکسبرداری از هر یک از آن‌ها به قدر کافی با دیگری اختلاف دارد. امکان تجزیه و تحلیل در عکاسی از مجسمه بسیار زیاد است و اغلب آن را به هنر پرتره می‌توان نزدیک‌تر دانست. عکاس در این مورد آزادی عمل قابل ملاحظه‌ای دارد و شخصیت او به خوبی می‌تواند تجلی کند.
انتخاب نور ملایم یا خشن، انتخاب زاویه تابش آن، انتخاب زاویه دید و بالاخره انتخاب کادر چه در موقع گرفتن عکس و چه در حین آگراندیسمان مسایلی هستند که هر یک بر حسب تکنیک شخصی عکاس می‌تواند حل و فصل شود.
انتخاب زاویه دید صرفاً از دیدگاه پرسپکتیو صحیح کافی نیست، بلکه برای بهتر نشان دادن مجسمه از حالت و وضع آن نیز باید یاری جست. کافی است دور مجسمه بچرخید تا ببینید برای قرار دادن دوربین چقدر نقاط زیادی وجود دارد. تصادفاً اغلب آنها نیز خوب و مناسب است. در این میان آنهایی ترجیح دارند که اصالت اثر را بر هم نزنند. بر حسب اینکه بخواهید سر تا پای مجسمه را بگیرید یا فقط نیمی از اندام آن را، تمام صورت یا جزئی از حالت صورت را، خواهید توانست تصاویر بسیار متعدد و مختلفی از یک مجسمه به دست آورید. یکی از شرایط مهم و اصلی موفقیت در عکاسی از مجسمه، نمایاندن جنس آن است، به نحوی که با یک نگاه، مرمر از سنگ و فلز از چوب تشخیص داده شود.
انجمن پژوهش‌های اجتماعی و ، سازمانی پژوهشی است که موضوعاتی همچون جامعه‌شناسی و فلسفه قاره‌ای را دربر می‌گیرد. این نهاد بیشتر به عنوان مکانی که در آن، مکتب فرانکفورت پدید آمده است، شناخته شده و مشهور است. این انجمن که در سال ۱۹۲۳ در فرانکفورت آلمان بنیان نهاده شده، وابسته به دانشگاه فرانکفورت است.
"انجن پژوهش‌های اجتماعی" توسط فلیکس ویل، که از شاگردان فیلسوف مارکسیست، کارل کرش بود، و با حمایت مالی پدرش، تأسیس شد. اولین مدیر انجمن، کورت آلبرت گرلاش بود که پیش از رسیدن به اهدافش، در حالی که توسط کارل گرونبرگ، برای رسیدن به ریاست، تعقیب می‌شد، درگذشت. پس از او، کارل گرونبرگ، که مورخی مارکسیست بود، ریاست انجمن را به عهده گرفت و مارکسیست‌های ارتدوکس را گرد هم آورد. در ۱۹۳۰ و پس از این‌که گرونبرگ از یک حملهٔ قلبی جان سالم به در برد، ماکس هورکهایمر به ریاست انجمن رسید. هورکهایمر به سرعت به عنوان هدایت‌کنندهٔ مکتب فرانکفورت شناخته شد؛ مکتبی متشکل از متفکرانی برجسته که در دورهٔ ریاست او پدید آمد. هورکهایمر "نشریهٔ پژوهش‌های اجتماعی" را آمادهٔ چاپ می‌کرد و با نوشتن مقلاتش در آن، نظریهٔ انتقادی جامعه را تبیین می‌کرد.
در سپتامبر ۱۹۳۰ و در خلال به قدرت رسیدن نازی‌ها در آلمان، موسسان انجمن تصمیم به خارج کردن انجمن از آلمان گرفتند که این کار با تأسیس شعبه‌ای از انجمن در ژنو و انتقال وجوه انجمن به هلند آغاز شد. پس از به قدرت رسیدن هیتلر در ۱۹۳۳، انجمن به ژنو منتقل و در ۱۹۳۴ رهسپار نیویورک شد. در نیویورک، انجمن به دانشگاه کلمبیا پیوست و نشریهٔ پژوهش‌های اجتماعی، به "مطالعات فلسفه و علوم اجتماعی" تغییر نام داد. در این‌جا بود که بسیاری از مهم‌ترین نوشته‌های متفکران مکتب فرانکفورت فرصت ظهور یافت و مقر انجمن در نیویورک، تبدیل به محل مناسبی برای پرورش و انتشار عقاید مورد نظر مکتب فرانکفورت در آمریکا و جهان انگلیسی‌زبان شد.
انجمن در ۱۹۵۱ تحت ریاست فریدریش پولاک در فرانکفورت بازگشایی شد و در ۱۹۵۳ تئودور آدورنو به ریاست آن رسید. انجمن از آن پس، همزمان به پژوهش و آموزش جامعه‌شناسی در دانشگاه فرانکفورت مبادرت ورزیده است.
رئیس کنونی آن، اکسل هونس است.
میرزا ابوالفتح خان دهقان سامانی، (زاده ۱۲۶۵ هجری قمری ـ درگذشته ۱۳۲۶ هجری قمری) ملقّب به «سیف الشعراء» و متخلّص به «دهقان» از شعرای اهل سامان در چهار محال است. دهقان یکی از شاعران بنام ایران در دوره قاجاریه است. پدرش «باباخان»، از رؤسا و بزرگ زادگان سامان بود. مادرش نیز «خورشید» یا «خورشید جهان» نام داشته‌است.دهقان سامانی شاعر بلندآوازه چهارمحال و بختیاری ، برگرفته از سایت www.samancity.ir.
از معروف‌ترین آثار دهقان، می‌توان به دیوان اشعار او اشاره کرد که به شکرستان معروف است. از دیگر آثار او می‌توان به داوود نامه اشاره کرد.
حتی از تاریخ‌هایی که از لابه‌لای اشعار خود او به دست می‌آید نیز به یقین نمی‌توان تاریخ تولد او را مشخص کرد. با این حال، حدس زده می‌شود که در خلال سال‌های ۱۲۶۰ تا ۱۲۶۵ قمری به دنیا آمده باشد. او از هم درسان عُمّان سامانی بود.
سامانی تحصیلات ابتدائی را در مکتب‌خانه‌های محلی فرا گرفت و برای ادامه تحصیل به اصفهان می‌رود و در مدرسه «نیماورد» یا «نیما رود» اصفهان ادامه تحصیل می‌دهد و این مدرسه، مدرسه بسیار مهمی در اصفهان بوده‌است و بسیاری از بزرگان اصفهان در آنجا تحصیل کرده‌اند و بعد از آن وارد مدرسه صدر اصفهان می‌شوند و علوم رائج زمان خود را در حد مقدمات و سطح حوزه فرا می‌گیرد و در همان ایام، با عمان سامانی نیز هم درس بودند و در مدرسه جد بزرگ اصفهان، بوسیله یکی از اساتیدش به نام میرزا محمدهادی پاقلعه‌ای به عرفان کشیده می‌شود و درجاتی در تهذیب و عرفان طی می‌کند و به کمالاتی می‌رسد.
دربارهٔ تاریخ فوت و تاریخ تولد دهقان نظرات مختلفی گفته شده به گونه‌ای که دربارهٔ تاریخ فوت از ۱۲۴۰ تا ۱۲۶۷ قمری یعنی چیزی در حدود ۲۷ سال را گفته‌اند.
سالمترول
رده درمانی: داروهای مقلد سمپاتیک
سالمترول یک مقلد سمپاتیکی با اثر مستقیم است که فعالیت تحریکی بتا-آدرنوسپتور و فعالیت انتخابی نسبت به گیرنده‌های بتا-۲ دارد (یک آگونیست بتا۲می باشد). به صورت استنشاقی به عنوان یک گشادکننده برونش عمل می‌کند. ظهور عملکرد بعد از ۱۰ تا ۲۰ دقیقه می‌باشد اما ممکن است اثر کامل آن تا تجویز منظم چندین دوز ظاهر نشود. بر خلاف آگونیست‌های کوتاه اثر بتا-۲ مانند سالبوتامول) سالمترول برای فرونشاندن علایم در یک حمله حاد برونکواسپاسم مناسب نمی‌باشد. این دارو طولانی اثر با طول مدت فعالیت حدود ۱۲ ساعت است و در مواقع نیاز به تجویز یک آگونیست طولانی اثر بتا-۲ مثلاً در انسداد برگشت پذیر پایدار راه‌های هوایی مثلاًدر آسم مزمن یا در بیمارانی که مبتلا به بیماریهای مزمن انسدادی ریه هستند مفید واقع می‌شود. ممکن است در موارد حملات آسم شبانه و حملات آسم در اثر فعالیت سودمند باشد. البته در این موارد استفاده از آگونیست‌های کوتاه اثر بتا-۲ و درمان ضد التهاب کورتونی می‌بایست ادامه یابد.
سالمترول به فرم xinafoate مصرف می‌شود و دوزهای تجویزی بر حسب مقادیر معادل سالمترول بیان می‌شوند. ۴۵/۱ میکروگرم salmetrol xinafoate تقریباً معادل با یک میکروگرم سالمترول می‌باشد. دوز معمول ۲ دم سالمترول ۲۵ میکروگرمی به میزان دو بار در روز از مهپاش (افشانه) می‌باشد و در صورت لزوم تا ۱۰۰ میکروگرم ۲ بار در روز می‌تواند استنشاق گردد. متناوباً ممکن است مصرف فرم پودر خشک به میزان ۵۰ میکروگرم استنشاقی یا در صورت لزوم ۱۰۰ میکروگرم، ۲ بار در روز استفاده شود. در مورد کودکان ۴ سال تمام و بالاتر می‌توان دوز ۵۰ میکروگرم سالمترول استنشاقی، ۲ بار در روز تجویز کرد.
استنشاق سالمترول ممکن است با برونکواسپاسم پارادوکس مرتبط باشد و در بیمارانی که تا به حال کورتیکواستروئید استنشاقی دریافت نکرده‌اند نباید مصرف شود. آگونسیت‌های بتا-۲ با اثر طولانی مثل سالمترول جهت درمان برونکواسپاسم حاد یا در بیمارانی که آسم آن‌ها بدتر شده‌است مناسب نیستند.
مدیر مدرسه نام یکی از رمان‌های جلال آل احمد نویسندهٔ معاصر ایران است. آل احمد این رمان را در سال ۱۳۳۷ به چاپ رساند. در همین سال جلال نوشته دیگری را نیز به نام سرگذشت کندوها برای چاپ آماده می‌کند.
راوی داستان که از آموزگاری به تنگ آمده‌است، برای آسودگی خود و داشتن درآمد بیشتر و بی دردسر به مدیری دبستان رو می‌آورد، بی‌آنکه بداند چه دردسرهایی در پی خواهد داشت. دبستان «شش کلاسه نوبنیاد» ی در «دو طبقه بود و نوساز بود و در دامنهٔ کوه تنها افتاده بود؛ و آفتاب رو بود. یک فرهنگ دوست خر پول، عمارتش را وسط زمین خودش ساخته بود و بیست و پنج ساله در اختیار فرهنگ گذاشته بود که مدرسه اش کنند و رفت و آمد بشود و جاده‌ها کوبیده بشود و این قدر ازین بشودها بشود، تا دل ننه باباها بسوزد و برای اینکه راه بچه‌هاشان را کوتاه بکنند، بیایند همان اطراف مدرسه را بخرند و خانه بسازند و زمین یارو از متری یک عباسی بشود صد تومان».
مدیر که خود را هیچکاره می‌داند و آمده تا گوشه‌ای آرام در دفترش از گچ خوردن و بیهودگی کار آموزگاری خود را برهاند، با دشواری سرپرستی «یک ناظم و هفت تا معلم و دویست و سی و پنج تا شاگرد» روبرو می‌شود. پس همه توان خود را به کار می‌گیرد تا کمبودها و نارسایی‌ها را به گونه‌ای سروسامان دهد. از آنجا که فرهنگ (آموزش و پرورش) همکاری اندکی می‌کند، دلسوزانه از پدر و مادرها و همسایه‌ها و مردم آن کوی و برزن کمک خواسته می‌شود. برای فرونشاندن آشوبها و درگیری‌های پیش آمده، کدخدا منشی شیوه مناسبی شناخته می‌شود. یکی از آموزگارها سر از زندان درمی‌آورد، دیگری از بیمارستان. بی شرمی آموزگاری که به یکی از شاگردان عکس‌های لختی زنی را می‌دهد تا با آن کاردستی درست کند.
دست آخر، مدیر به دنبال دادخواستی به دادگستری فراخوانده می‌شود. با آنکه گویا دادخواست پیگیری نمی‌شود، مدیر درخواست کناره گیریش را روی همان برگ‌های نشاندار دادگستری می‌نویسد و برای دوست پخمه‌ای که تازگی سرپرست فرهنگ (آموزش و پرورش) شده، می‌فرستد.
جنگ کثیف اصطلاحی است که به خشونت‌های دولتی، که در آرژانتین و علیه مخالفان مردمی و گروه‌های چپ بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۳ روی داده است گفته می‌شود. تاریخ دقیق آغاز این خشونت‌ها هنوز مورد بحث است. به عنوان مثال ترور اعضای اتحادیهٔ کارگری در سال ۱۹۷۳ یا خشونت‌های دولتی علیه پرونیستها و گروه‌های چپ که به دههٔ دهه ۱۹۵۰ برمی‌گردد.
در سال ۱۹۵۰ پس از دو تلاش ناموفق در سال‌های ۱۹۵۱ و ۱۹۵۵ سرانجام کودتای نظامی علیه خوان پرون رئیس جمهور منتخب و محبوب مردم صورت گرفت که نتیجه آن ممنوع اعلام شدن پرونیسم و حضور آزادانهٔ مردم در انتخابات تا سال ۱۹۷۳ بود. پس از کودتا پرونیست‌ها به منظور آزادسازی دوبارهٔ پرونیسم، شروع به سازمان‌دهی خود کردند. در آغاز دههٔ دهه ۱۹۶۰ اتحادیه‌های کارگری و گروه‌های چریکی تشکیل شدند؛ ولی هر دو این سازمان‌ها کوچک بودند و به سرعت شکست خوردند.http://en.wikipedia.org/wiki/dirtywar
بنا بر گزارش سازمان عفو بین‌الملل در سال ۱۹۷۹، ۱۵۰۰۰ نفر ربوده، شکنجه و احتمالاً کشته شده‌اند؛ هر چند که فعالان حقوق بشر در آرژانتین تعداد این افراد را ۱۲۰۰۰ نفر اعلام کرده‌اند. اسنادی که در سال ۱۹۷۶ انتشار یافت نشان می‌دهد که ارتش آرژانتین در سال ۱۹۷۸، ۲۲۰۰۰ نفر را ربوده و به قتل رسانده است. امروزه تعداد افراد کشته یا ناپدید شده را بین ۹۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰ نفر تخمین می‌زنند.
پس از پایان دوران خفقان، دولتی جدید به شیوهٔ دمکراتیک تشکیل شد و نخستین کمیسیون حقوق شهروندی برای انجام محاکمات قضائی شکل گرفت. اولین گور دسته‌جمعی، توسط یک گروه تجسس کشف شد که در آن توده‌ای از ۱۰ هزار استخوان شکسته و سوخته به دست آمد و با انجام آزمایش‌های DNA روی استخوان‌ها، خانوادهٔ ۴۲ اسکلت شناسایی شدند.http://www.hamshahrionline.ir
در سال ۱۹۸۸ APDH (انجمن حقوق بشر) کشفیاتش را دربارهٔ مفقودین منتشر کرد و اظهار داشت ۱۲۲۶۱ نفر در طول جنگ کثیف کشته یا مفقود شده‌اند.Las cifras de la guerra sucia: investigacion a cargo de Graciela Fernandez Meijide, Ricardo Snitcofsky, Elisa Somoilovich y Jorge Pusajo, p. 32, Asamblea Permanente por los Derechos Humanos, 1988
اصطلاح جنگ کثیف از دسته‌های نظامی سرچشمه گرفته است که ادعا می‌کنند برای حفظ نظم اجتماعی، یک جنگ، ولو با روش‌های خشن (از جمله شکنجه و تجاوز به عنف) لازم است. این توضیح در دادگاه توسط سازمان‌های مردم‌نهادNGO مورد اعتراض قرار گرفت. آنها معتقد بودند که یک جنگ مدنی روی داده است. بدین ترتیب در طول دادگاه سال ۱۹۸۵ دادستان عمومی، خولیو استراسرا اصطلاح "جنگ کثیف" را تلاشی برای پنهان کردن فعالیت باندها تحت عنوان "عملیات‌های مشروع نظامی" دانست.
اگرچه این حزب ادعا کرد که هدف آن‌ها ریشه‌کن کردن فعالیت‌های چریکی بوده است، اما در واقع آن‌ها بیشتر توده‌های مردمی و به خصوص فعالان سیاسی را سرکوب کرده‌اند (نیمی از قربانیان دانش‌آموزان و دیگر شهروندان بودند)، بسیاری تبعید شده و بسیاری هنوز در تبعید به‌سر می‌برند (باوجود بازگشت دموکراسی در ۱۹۸۳).
در طول دادگاه مشخص شد که چریک‌ها تهدیدی جدی محسوب نمی‌شده‌اند و (subversives)ها کنترل هیچ بخشی از قلمرو آرژانتین را در اختیار نداشته‌اند و به گونه‌ای وسیع توسط هیچ قدرت خارجی یا مردم داخلی حمایت نمی‌شده‌اند و جنایاتی که در آن زمان روی داده مشمول قوانین جنگ نمی‌شود. به هر حال دادگاه رفتارهای دوران جنگ کثیف را نسل‌کشی نامید.
تا پیش از سال ۱۹۷۶ حوادثی روی داد که این حوادث زمینه‌ساز آغاز "جنگ کثیف" شدند.
چند ماه قبل از سرنگونی خوان پرون در ژوئن ۱۹۵۵، نیروی دریایی ارتش "پلازا دِ مایو" ("میدان مه") را بمباران کرد که منجر به کشته شدن ۳۰۰ تن شد. در ۱۹۵۶، زمانی که کودتای نظامی اتفاق افتاده بود، با اعدام ژنرال خوان خوزه وایه و چند تن دیگر و همچنین تیراندازی‌های غیرقانونی در شهر خوزه لئون سوارز ، (بوئنوس آیرس)، قیام پرونیست‌ها شدت گرفت.
در ۱۹۵۹ انقلاب کوبا روی داد. این انقلاب به همراه روش‌های جنگ چریکی که توسط چه گوارا ارائه شده بود، تأثیر به سزایی بر جامعه و به خصوص بر جوانان گذاشت. در اواسط سال ۱۹۵۹ اولین گروه چریکی تحت عنوان "اوتورونکوها" به وجود آمد.
در ۱۴ مارس ۱۹۶۰ رئیس جمهور آرتورو فروندیزی طرحی را به اجرا گذاشت که بر اساس آن اعتصابات نظامی، اعتراضات اجتماعی و بازداشت هزاران مخالف را بر اساس قانون اساسی محدود می‌ساخت. در سال ۱۹۶۳ او ربوده و ناپدید شد.
به طور کلی در تاریخ معاصر آرژانتین فلیپه وایسه ، فعال کارگری و عضو اتحادیهٔ کارگران، به عنوان اولین قربانی این ماجراها شناخته می‌شود. اگرچه عده‌ای نیز خوان اینگائینِیا رهبر کمونیست که در سال ۱۹۵۵ توسط پلیس سانتافه کشته شد را اولین قربانی نامیده‌اند.http://es.wikipedia.org/wiki/guerrasuciaenlaargentina
در سال ۱۹۶۶ یک دیکتاتوری نظامی بر آرژانتین حاکم می‌شود. در طول این دوره خشونت‌های سیاسی افزایش یافت و قتل‌های زنجیره‌ای انجام گرفت که اکثر کشته‌شدگان رهبران اتحادیه‌ها، سربازان، سیاست‌مداران، تجار رده بالا و کسانی که تأثیر به سزایی بر افکار عمومی داشته‌اند، بوده‌اند و در حین تظاهرات خیابانی نیز عده‌ای کشته شدند. در این سال‌ها ارتش آزادی‌بخش ملی (ELN) تشکیل شد که این ارگان اقدام به ترور و بمب‌گذاری می‌کند؛ تنها در بین سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۲، ۹۵ افسر پلیس و ارتش توسط این ارگان ترور شدند.
در ۲۲ اوت ۱۹۷۲ یک گروه از چریک‌ها به‌طور غیرقانونی در یک پایگاه نظامی در ترلئو بازداشت و تیرباران شدند. این اقدام پایه‌گذار تروریسم دولتی در آرژانتین بود.
تحت این شرایط دولت نظامی تصمیم به برگزاری انتخابات در ۱۱ مارس ۱۹۷۳ گرفت. در این انتخابات خوان پرون بار دیگر انتخاب می‌شود اما کمتر از یک سال یعنی در ۱ ژوئیه ۱۹۷۴ می‌میرد و همسرش ایسابل پرون جایگزین او می‌شود. در همین سال‌ها رویدادهای مشابهی در کشورهای همسایهٔ آرژانتین، اروگوئه و شیلی نیز روی می‌دهد.
به‌طور کلی در ۱۰ سال فعالیت چریکها مابین سالهای ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۹ ،۱۵۰۱ نفر کشته، ۱۷۴۸ نفر مفقود شدند و همچنین ۵۲۱۵ با بمب‌گذاری شد و ۴۵ حمله وسیع به ارتش روی داد.
سرانجام در ۲۴ مارس ۱۹۷۶ کودتای نظامی رخ داد.
استفاده از رسانه‌های مختلف مانند متن، طراحی، گرافیک، عکس، صدا، ویدئو، انیمیشن… در کنار یکدیگر جهت انتقال بهتر پیام را چندرسانه‌ای گویند، که در مقابل برنامه‌های صرفاً متنی به کار می‌رود.
در چنین برنامه‌هایی تا حد امکان از متن کمتر استفاده شده و بار اصلی انتقال پیام بر عهده سایر رسانه‌های تصویری یا صوتی قرار می‌گیرد.سهراب پورخلیلی. محمدسعید احسانی، ۱۳۸۸،
در تعریف چندرسانه‌ای معاصر، واژه کلیدی که سنت را تغییر شکل داده و رسانه‌ای جدید تولید می‌کند، رایانه است. رایانه، تکنیک‌های سنتی را برای ایجاد و ویرایش تمامی شکل‌های رسانه تغییر داده‌است. واژه پردازی جایگزین دستگاه تایپ شده‌است، لوح فشرده محصولات صوتی و موسیقی را متحول کرده‌است، دوربین‌های دیجیتال و نرم‌افزار ویرایش، فیلم و تاریکخانه را دگرگون کرده‌اند…
انقلاب چندرسانه‌ای تنها در مورد انجام امور سنتی به شیوه‌های جدید نیست، بلکه در مورد ایجاد رویکردهای جدید در ارتباطات، تجارت، آموزش و سرگرمی نیز هست. تلفن‌های همراه به پیام رسان‌های متنی، دوربین و نمایش‌های ویدئویی مجهز شده‌اند. تجارت الکترونیکی به خریداران امکان دستیابی لحظه‌ای به خدمات و محصولات بی شمار از طریق تصاویر، پیش نمایش‌ها (دمو)، نقدها و امکان مقایسه قیمت را می‌دهد. کلاسهای درس، دیوارهای فیزیکی را با رسانه دیجیتال از جمله گرافیک، انیمیشن، صدا و تصویر شکسته و در جریان شبکه‌های الکترونیکی سیر می‌کنند. شکل‌های جدید سرگرمی چون podcastها، بازی‌های رایانه‌ای، مسابقات آنلاین و فیلم‌های غیرتعاملی نیز این هنر-صنعت را متحول کرده‌است. در این موارد و مواردی مشابه آن، چندرسانه‌ای دیجیتال، دنیا را با فراهم آوردن امکان تعامل با اطلاعات به شیوه‌هایی جدید برای کاربران، متحول ساخته‌است.تری مایکل سویج. کارلا ای وگل، ۱۳۹۱، ۱۱.
ارائه‌های چندرسانه‌ای را می‌توان از شخص در حال ارائه، پروژکتور، فرستنده یا نرم‌افزار مدیا پلیر دید.
فایل‌های چندرسانه‌ای (انگلیسی:Multimedia Files) فایل‌های نسبتاً جدید هستند و برای ذخیره‌سازی فایل‌های مختلف در یک فایل طراحی شده‌اند. در فایل‌های چندرسانه‌ای می‌توان مجموعه‌ای از اطلاعات صوتی، تصاویر، گرافیک، انیمیشن و غیره را همگی در فقط یک فایل در کنار هم ذخیره کرد. این موضوع اتفاق مهمی از نظر طراحی ساختار فایل بود زیرا ساختار فایل بسیار پیچیده‌ای را طلب می‌کند. فایلهایی مانند Quick Time Movie (mov) یا Mpeg و… چنین قابلیتی دارند.
(انگلیسی:Non-Linear VS. Linear Multimedia)ساده‌ترین نوع نمایش، یک نمایش خطی می‌باشد. این نوع نمایش را نمایش اسلایدی (Slide Show) نیز می‌گویند. مشخصه این نوع نمایش آن است که صفحاتی از محتوا در یک ترتیب از پیش تعریف شده می‌تواند به صورت خودکار، با زمان‌بندی مشخص، یا وابسته به اجرای یک رویداد خاص مانند کلیک(ماوس) ماوس، فشردن کلیدی از صفحه کلید و… اجرا شود. جهت حرکت نیز، در این نوع نمایش می‌تواند رو به جلو یا عقب باشد. یک نمایش خطی دارای یک آغاز و پایان مشخص است.
در مقابل، در فایلهای چندرسانه‌ای غیرخطی، با استفاده از ویژگی فرا رسانه، امکان حرکت روی محتوای چند رسانه‌ای با هر ترتیبی ممکن است. در واقع در این نوع محتوای چند رسانه‌ای امکان داشتن یک آغاز با چند پایان و حتی، در اکثر مواقع، بدون پایان مشخص نیز ممکن است.
در چنین نرم‌افزارهایی امکانات ناوبری (Navigation) به وسیلهٔ دکمه‌ها، منوها و… در اختیار کاربر قرار داده می‌شود و ویژگی مهمی که در این ارتباط باید رعایت شود این است که در یک محیط نرم‌افزاری چند رسانه‌ای هیچگاه کاربر نباید به یک بن‌بست برسد، و همیشه باید راه فراری برای دسترسی به منوها و سایر محتواها باید در اختیار وی قرار داده شود.
در محیطهای چندرسانه‌ای غیر خطی کاربر می‌تواند با رابط کاربر نرم‌افزار، و با استفاده از کنترل‌های ناوبری در محاوره باشد و مطابق میل و سلیقه خود در محتوای مربوط جابجا شود. به چنین نرم‌افزاری، "محاوره‌ای" گفته می‌شود مانند نرم‌افزارهای چند رسانه‌ای آموزشی و فیلمها. برای مثال شما می‌توانید در یک محیط محاوره‌ای در زمان دلخواه به درس مورد نظر خود بروید یا به سوالات چند گزینه‌ای پاسخ داده و نتیجه آزمون خود را مشاهده کنید.
(انگلیسی:Graphical User Interface/GUI) در دنیای رایانه اصطلاحی وجود دارد به نام سکو (Platform)، یک سکو، ترکیبی است از معماری سخت‌افزاری و سیستم‌عامل مدیریت‌کننده آن سخت‌افزار. در اکثر مواقع منظور از سکو همان سیستم‌عامل (Operating System) می‌باشد. در گذشته همه سیستم‌عاملها حالت متنی (Text Mode) بودند، بدین معنی که کاربر باید خواسته‌های خود را در قالب فرامین در محیط خط فرمان (CMD- Command Prompt) تایپ می‌کرد تا سیستم‌عامل بتواند متوجه آن شده، فرامین مورد نظر را برای ماشین ترجمه کند.
اولین بار رابط گرافیک کاربر توسط شرکت اَپل (Apple) در ۱۹۸۴ عرضه شد که سیستم‌عامل مربوط Mac OS نامگذاری گردید. رابط گرافیکی با استفاده از سمبل‌ها و تصاویر گرافیکی سعی در ایجاد عناصری با معنی خاص می‌نماید که کار با رایانه را بسیار راحت‌تر می‌کند. در واقع با پدید آمدن تکنولوژی GUI به نوعی همه نرم‌افزارها چند رسانه‌ای شدند و استفاده از مؤلفه‌های تصویری در آن‌ها به شدت افزایش یافت.
از اینجا به بعد تعریف نرم‌افزارهای چندرسانه‌ای به نوعی خاص تر و محدود تر شد و شامل نرم‌افزارهایی می‌شد که تأکید اصلی در آن‌ها بر سایر رسانه‌ها، علاوه بر متن، می‌شد برای مثال نرم‌افزارهای آموزشی محاوره‌ای، بازی‌های رایانه‌ای، نرم‌افزارهای تبلیغاتی محاوره‌ای و غیره که در آن‌ها کاربر بدون نیاز به تایپ چیزی یا با حداقل استفاده از صفحه کلید می‌تواند در محتوای ایجاد شده حرکت کند و ضمناً محتوای نرم‌افزار مربوط نیز سعی می‌کند از متن کمتر استفاده کرده و موضوعات مورد نظر را با سایر رسانه‌ها مانند صدا، تصویر، گرافیک، انیمیشن و غیره ارائه نماید.
روستای آتان یکی از زیباترین روستاهای ایران واقع در الموت در استان قزوین می‌باشد که اسلوب ساخت خانه‌های آن جزء میراث حفاظت شده فرهنگی می‌باشد. بافت ساختمانی این روستا پلکانی است بدین ترتیب که حیاط یک خانه سقف خانهٔ پایینی است.
امرار معاش مردمان این روستا غالبا از طریق دامداری و کشاورزی می‌باشد. اصولا دامداری و کشاورزی علوفه برای امرار معاش شخصی می‌باشد.
در بخش فروش محصولات بیشتر گردو مد نظر بوده‌است و از سالیان دور جزو محصولات اصلی برای فروش محصولات بوده‌است. در سال‌های اخیر باغداری نیز به فعالیت‌های روستا اضافه شده‌است و از محصولات اصلی می‌توان به گیلاس تکدانه اشاره کرد.
از مشاهیر آتان می توان به مرحوم جمال کریمی راد وزیر اسبق دادگستری، پروفسور شهاب الدین ابراهیمی آتانی استاد تمام دانشگاه گیلان اشاره کرد.
مردم روستای آتان به زبانی شبیه به گیلکی سخن می‌گویند، مسلمان و پیرو مذهب شیعه هستندمعرفی روستای آتان.
تُرُمتای یا ترم‌تای گونه کوچکی از شاهین در تیرهٔ شاهینان است که ۳–۹ زیرگونه دارد. این پرنده در نواحی نزدیک به قطب شمال تخم‌گذاری می‌کند و در زمستان به نواحی گرمسیری و زیرگرمسیری مهاجرت می‌کند. ترمتای در ایران نیز یافت می‌شود.
ترم‌تای ۲۴ تا ۳۳ سانتی‌متر طول دارد و فاصلهٔ بال‌هایش ۵۰ تا ۶۷ سانتی‌متر است. در قیاس با دیگر شاهین‌های کوچک تنومندتر است. میانگین وزن نرها ۱۶۵ گرم و ماده‌ها ۲۳۰ گرم است.
دِلیجه کوچک یا شاهین نائومانبرابرنهاده فرهنگستان زبان فارسی برای Falco naumanni، دفتر پنجم نوعی شاهین کوچک است.
دلیجه کوچک از نظر ظاهری بسیار شبیه دلیجه معمولی است، با این تفاوت که درازای بدنش کمتر از آن است. طول بدن دلیجه‌ی کوچک بین ۲۹ تا ۳۲ سانتی‌متر و طول بال‌های باز آن ۶۳ تا ۷۲ سانتی‌متر است. رنگ آن نیز روشنتر از دلیجه‌ی معمولی است و پرنده‌ی نَر خط و خال کمتری دارد.
غذای اصلی دلیجه کوچک، حشرات در حال پرواز هستند، اما از جانوران کوچک دیگر مانند پرندگان و خزندگان و جوندگان کوچک به‌ویژه موشها نیز تغذیه می‌کند. دلیجه کوچک نیز در جا بال‌زنی می کند.
دلیجه کوچک بسیار اجتماعی است و کمتر تنها دیده می‌شود. تخم‌گذاری و زاد‌آوری دلیجه کوچک بسیار شبیه دلیجه معمولی است. این پرنده نیز بیشتر به‌صورت گروهی در شکاف‌های صخره‌ها، درختان و ساختمان‌ها آشیانه‌سازی و تخم‌گذاری می‌کند. پرنده ماده 3 تا 6 تخم می‌گذارد و جوجه‌ها پس از حدود 29 روز به‌دنیا می‌آیند و پس از سی تا چهل روز لانه را ترک می‌کنند.
دلیجه کوچک در فهرست گونه‌های آسیب‌پذیر قرار دارد، به این معنی که در ۱۰ سال اخیر جمعیت جهانی آن حدود ۳۰٪ کاهش داشته و شواهد امر حکایت از ادامه این کاهش دارند. جمعیت دلیجه کوچک به‌ دلیل استفاده انسان از سموم آفت‌کُش برای ازبین بردن حشرات و در نتیجه، آلودگی محیط‌‌ زیست به ‌شدت کاهش یافته است. این پرنده، مانند دیگر پرندگان شکاری، در حفظ تعادل محیط زیست و نیز در تنظیم جمعیت حشرات و جوندگان بسیار مؤثر است.
شاهین معمولی یا شاهین جِبِلی یا شاهین بَربَری نیز نامیده می‌شود (نام علمی: "Falco pelegrinoides") پرنده‌ای شکاری از سردهٔ شاهین‌ها با جثهٔ متوسط (تقریباً اندازهٔ کلاغ) است. شبیه شاهین بحری است اما کمی لاغرتر بوده و دم بلندتری دارد. شاهین معمولی در غرب آسیا، شمال آفریقا و مناطق همسایه آنها در اروپا زندگی می‌کند. همچنین در ایران نیز یافت می‌شود و نیاز است در این کشور تحت برنامه حفاظتی قرار گیرد.
زیستگاه شاهین معمولی در مناطق نیمه بیابانی و صخره‌ها و تپه‌های باز و خشک است. این پرنده گاه زیرگونهٔ شاهین بحری شمرده می‌شود.
محمود بی‌جن‌خان (متولد ۱۳۳۷ در آبادان)، زبان‌شناس ایرانی و استاد و مدیر گروه زبان‌شناسی دانشگاه تهران است. او پایه‌گذار اولین آزمایشگاه مجهز زبان‌شناسی در ایران و برنده رتبه سوم تحقیقات کاربردی در یازدهمین جشنواره بین‌المللی خوارزمی است. بی‌جن‌خان همچنین پیکره بی‌جن‌خان را تدوین کرده‌است.
بی‌جن‌خان دوره کارشناسی ریاضی کاربردی را در دانشگاه تگزاس در آرلینگتون (۱۹۸۸) و دوره کارشناسی ارشد (۱۳۶۹) و دکتری زبان‌شناسی (۱۳۷۴) را در دانشگاه تهران گذراند. تخصص او در حوزه‌های آواشناسی، واج‌شناسی و زبان‌شناسی پیکره‌ای است.سخنرانی بی‌جن‌خان در همایش آواشناسی و واج‌شناسی او علاوه بر تدریس واحدهای مرتبط به این دو حوزه در گروه زبان‌شناسی دانشگاه تهران، واحدهای مربوط به مکاتب زبان‌شناسی، روش تحقیق و زبان‌شناسی رایانه‌ای را نیز درس می‌دهد.صفحهٔ شخصی بی‌جن‌خان در وبگاه آکادمیا بی‌جن‌خان همچنین پژوهش‌هایی را در مرکز تحقیقات مخابرات انجام داده‌است و از سال ۱۳۸۹ تا تابستان ۱۳۹۲ هم معاونت علمی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران را بر عهده داشت. همچنین، دکتر بی‌جن‌خان، از ۴ تیر ۱۳۹۹ تا ۱۶ تیر ۱۴۰۱، به مدت دو سال در مقام «رییس موسسه لغت نامه دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی» مشغول فعالیت بود.
اسرای یهودی در بابل به یهودیانی گفته می‌شود که در سال ۵۹۷ پیش از میلاد، بعد از سقوط اورشلیم توسط پادشاه بابل بخت النصر، به بابل به اسارت برده‌شدند. اقامت این گروه از یهودیان در بابل ۵۸ سال بطول انجامید و سرانجام در سال ۵۳۹ پیش از میلاد، کوروش بزرگ با ورود به بابل، بخاطر مخالفت با برده دارى، یهودیان را در منطقه اى مشخص شده در ساتراپ آثور اسكان داد.
یهودیان یازده قرن قبل از میلاد مسیح کشوری مستقل را ایجاد کردند که اسرائیل نامیده‌می‌شد. از شاهان نامی آن می‌توان از داوود و پسرش سلیمان نام برد. در زمان سلیمان اسرائیل به نهایت درجهٔ آبادانی و رونق اقتصادی خود رسید. اسرائیل در آن زمان محور اصلی معاملات بازرگانی در بین‌النهرین بحساب می‌آمد و ثروت گرانی در اثر مبادلات بازرگانی نصیب خود کرده‌بود. در همین زمان سلیمان با استفاده از قدرت مالی و اقتصادی فراوانی که بدست آورده بود، در اورشلیم قصر باشکوهی برای خود و معبدی برای یهوه خدای یهودیان بنا کرد.
بعد از مرگ سلیمان در سال ۹۳۱ قبل از میلاد یکپارچگی اسرائیل مدت زیادی دوام نیاورد و در قرن دهم قبل از میلاد این کشور به دو قسمت تجزیه شد.
بعد از مرگ سلیمان پسرش رحبعام به سلطنت رسید. یربعام با قیام بر ضد او در قسمت شمالی اسرائیل کشوری مستقل ایجاد کرد که همانند قبل این قسمت تجزیه شده، کشور اسرائیل نامیده شد و قسمت جنوبی که تحت فرمانروایی رحبعام بود، پادشاهی یهودا نام‌گرفت.
بخش شمالی اسرائیل همواره در وضعی ناپایدار به سر می‌برد و چندین بار سلسله پادشاهی این کشور تغییر پیدا کرد، تا اینکه بعد از دو قرن توسط آشور در سال ۷۲۲ پیش از میلاد از بین رفت و از صحنهٔ تاریخ حذف شد.
بخش جنوبی یعنی پادشاهی یهودا بارها توسط آشور مورد حمله قرار گرفت ولی در نهایت توانست از خطر منقرض شدن خود را حفظ کند. در سال ۶۱۲ پیش از میلاد امپراتوری آشور که زمانی بسیار قدرتمند بود، توسط اتحاد بین امپراتوری ماد و امپراتوری بابل جدید ازبین‌رفت.
بخت النصر پادشاه بابل در سال ۵۹۷ پیش از میلاد به پادشاهی یهودا لشکرکشی کرد و اورشلیم بدست لشکر بابل افتاد. شرح این حمله در کتاب مقدس قدیم در بخش پادشاهان ۲ اینگونه ثبت شده‌است. بخت النصر پس از تصرف اورشلیم تمامی خزانه‌های خانهٔ خداوند و خزانه‌های خانهٔ پادشاه را از آنجا بیرون آورد و تمام ظروف طلایی را که سلیمان، پادشاه اسرائیل برای خانهٔ خدا ساخته‌بود. جمیع ساکنان اورشلیم و جمیع سرداران و جمیع مردان جنگی را که ده هزار نفر بودند، اسیر ساخته برد، و جمیع صنعت کاران و آهنگران را نیز، چنان‌که سوای مسکینان اهل زمین کسی باقی نماند. شاه یهودا یهویاکین و مادر پادشاه و زنان پادشاه و خواجه سرایانش و بزرگان زمین را اسیر ساخت و ایشان را از اورشلیم به بابل برد و تمامی مردان جنگی، یعنی ۷۰۰۰ نفر سرباز و یک هزار نفر از صنعت‌گران و آهنگران را که قوی و جنگ آزموده بودند، پادشاه بابل به اسیری برد.کتاب مقدس عهد عتیق، پادشاهان 2، قسمت 24 یهویاکین، پادشاه یهودا
به این حادثه به اسارت بردن یهودیان به بابل گفته می‌شود ولی در واقع این امر فقط یک بار صورت نگرفته‌است.
بار دوم آن در سال ۵۸۶ قبل از میلاد اتفاق افتاده‌است.
بخت النصر عموی شاه سابق، صادقیا را، به فرمانروایی کشور تازه ضمیمه شده، گماشت. صادقیا یازده سال در اورشلیم پادشاهی کرد و سرانجام بر ضد بابل قیام کرد. بخت النصر با تمامی سپاه خود برای سرکوب این قیام به اسرائیل حمله کرد و سرانجام بعد از یک محاصره طولانی مدت اورشلیم بخاطر خالی شدن از مواد غذایی تسلیم شد.
صادقیا دستگیر شد و بعد از اینکه جلوی چشمانش تمامی کودکانش به قتل رسیدند، دو چشمش از حدقه درآورده‌شدند و او را به زنجیر کشیده، به بابل بردند.
بدین ترتیب بعد از سه قرن از ایجاد پادشاهی یهودا این کشور توسط بابلی‌ها از بین رفت. تمامی بناهای اصلی اورشلیم به آتش کشیده‌شد و مردمی که در شهر باقی‌مانده‌بودند همراه با سربازان تسلیم شده و به بابل به اسارت برده شدند. تعداد معدود یهودیان باقی‌مانده، کشاورزان فقیری بودند که عمدتاً به کشت انگور مشغول بودند.کتاب مقدس عهد عتیق، پادشاهان ۱، قسمت ۱۲ قیام یربعام و ۱۴ رحبعام پادشاه یهودا، پادشاهان ۲، قسمت ۲۴ صادقیا پادشاه یهودا و ۲۵ سقوط اورشلیم
مدارک روشنی از چگونگی نحوه زندگی یهودیان در بابل بدست نیامده‌است. در کتاب مقدس قدیم آمده‌است که یهویاکین شاه اسیر شدهٔ یهودیان بعد از ۳۷ سال اسارت از زندان بابل آزاد شده‌است و بعد از آزادی مخارجش را از شاه بابل اویل مردوک دریافت می‌کرده‌است. در لوحه‌های گلی‌ای که توسط حفاری کشف شده‌است نیز دربارهٔ مخارج یهویاکین و کودکانش توضیحاتی به دست آمده‌است.
اگر از روی مدارک یک جانبه قضاوت بشود، به نظر می‌رسد که زندگی یهودیان در بابل چندان هم ناخوشایند نبوده‌است. به نظر نمی‌آید که مشاغل طاقت فرسا به آنها سپرده شده‌باشد و فعالیت‌های مذهبی و فرهنگی آنها ممنوع بوده‌باشد. یک قسمت از یهودیان در بابل به عنوان تاجر موفق بودند و با پشتیبانی مالی آنها گروهی تحقیقی تشکیل شد که روی منابع قدیمی یهودی تحقیق می‌کردند. در نهایت در نتیجه زحمات این پژوهش گران، یهودیان توانستند عقاید اجدادی خود را به شکل کتاب مقدس عهد عتیق، گردآوری و حفظ و ضبط نمایند.
در سال ۵۳۹ پیش از میلاد حکومت بابل جدید توسط کوروش بزرگ از بین رفت و یهودیان اسیر آزاد شدند. کوروش که فرمانروای بخش اعظمی از جهان باستان بود، یهودیان را به منطقه اى در ساتراپ آثور اسكان داد و اجازهٔ ساخت معبد جدید به یهودیان داده‌شد. دوران حکمرانی هخامنشی دورانی بود که نسبت به عقاید دیگر ملل به بخشندگی و سخاوت برخورد می‌شد و یهودیان در سرزمین‌ آثور اجازه پرستش خدای خود را داشتند.
قسمت‌های مهمی از کتاب مقدس که امروزه بجا مانده‌است در همین دوران اسارت ویراستاری و تألیف شده‌است. در دوران اسارت در بابل یهودیان توانستند بعنوان یک ملت اتحاد و یکپارچگی خود را قوی‌تر کنند و تدابیری اندیشیدند که در عین حالی که در بین قوم‌های دیگر زندگی می‌کردند هویت خودشان را از دست ندهند. به‌طور مثال رسم ختنه کردن در این زمان بشدت اجرا می‌شده‌است.
از طرفی اساطیر یهودی در طی این زمان و در اثر ارتباط با اساطیر بین‌النهرین تأثیر زیادی گرفته‌اند. برای مثال طوفان نوح را می‌توان نام برد که شباهت بسیاری دارد با داستان سیل در گیلگمش که داستان‌های آن، در میان مردم بین‌النهرین از زمان‌های باستان شناخته شده بوده‌است.A short history of The jewish people,page 40-43
نام ماه‌ها در تقویم یهودی امروزی نیز از نام‌های بابلی ریشه گرفته‌است. به‌طور مثال ماه تموز از شخصیت بابلی تموز نام گرفته شده‌است. در مورد نام ماه‌های تقویم یهودی قبل از بابل اطلاع دقیقی در دست نیست. در تورات تنها ماه‌ها به شماره و نه به نام خاصی مورد اشاره قرار می‌گیرند.
دیالکتیک روشنگری کتابی است نوشتهٔ ماکس هورکهایمر و تئودور آدورنو که در سال ۱۹۴۷ منتشر شد.
این کتاب مهم‌ترین اثر نظریهٔ انتقادی است که به بررسی وضع روان‌اجتماعی‌ای می‌پردازد که مکتب فرانکفورت آن را شکستِ روشنگری می‌داند.
این اثر در سال ۱۳۸۳ توسط مراد فرهادپور و امید مهرگان به فارسی برگردانده شده و انتشارات گام نو آن را منتشر کرده‌است. خسرو ناقد در کتاب "سنجش دیالکتیک روشنگری" (نشر نی) به بررسی و نقد برخی از نظریه‌های ماکس هورکهایمر و تئودور آدورنو پرداخته و افزون بر این در پیوست کتاب خود خطاها و کاستی‌های ترجمهٔ فارسی کتاب را نیز نشان داده‌است.
موضوع اصلی کتاب توضیح این مطلب است که هدف اصلی روشنگری آزاد کردن انسان از اختناق سیاسی و بدبختی اقتصادی و مادی بوده‌است؛ ولی روشنگری خود تبدیل به اسطوره‌ای شده‌است که همراه با بدبختی و فلاکت است. از منظر آدورنو و هورکهایمر پروژهٔ عقلانی روشنگری به تسلط تکنولوژی بر جهان و اسیر و بنده شدن فرد در نظام‌های توتالیتر منجر شده‌است.موج چهارم، رامین جهانبگلو، ترجمهٔ منصور گودرزی، نشر نی، چاپ چهارم ۱۳۸۴، ص ۷۵..
پروژه میراث مندلی در انسان (امیم) یک بانک اطلاعاتی است که تمامی بیماریهای شناخته شده دارای جزء ژنتیک را طبقه‌بندی می‌کند و در صورت وجود، ژن مربوط به آن بیماری را مشخص کرده و اطلاعات را به صورت منبعی برای تحقیقات بعدی و به عنوان ابزاری برای بررسی‌های بعدی ژنتیکی ژن طبقه‌بندی شده فراهم می‌سازد.
نظریهٔ انتقادی جنبشی فکری-فلسفی است که به نقد جامعه و فرهنگ در سرتاسر علوم اجتماعی و انسانی می‌پردازد. آرمانِ این نظریه این است که ساختارهای قدرت را آشکارا به انتقاد بکشد چراکه باور دارد مشکلات اجتماعی، بیشتر ناشی از ساختارهای اجتماعی و مفروضات فرهنگی هستند تا از افراد.
این اصطلاح دارای دو معنای کاملاً مختلف با ریشه‌های متفاوت است. یکی ریشه در جامعه‌شناسی و دیگری ریشه در نقد ادبی دارد که در بخش جامعه‌شناسی و فلسفهٔ سیاسی، اصطلاح نظریهٔ انتقادی با فلسفهٔ نئومارکسیستی و مکتب فرانکفورت توصیف شده‌است. این نظریه از سوی متفکّران مکتب فرانکفورت ارائه شد و تأثیر شگرفی بر اندیشهٔ سیاسی، جامعه‌شناسی و اندیشهٔ فرهنگی قرن بیستم بر جای گذاشت.
این نظریه در سال ۱۹۳۰ در آلمان ارائه شد. دراین سال ماکس هورکهایمر کتاب کوچکی با عنوان «سرآغاز فلسفهٔ بورژوایی تاریخ» منتشر کرد که دربارهٔ تاریخ فلسفهٔ مدرن بود.خاطرات ظلمت، بابک احمدی؛ نشر مرکز؛ ۱۳۷۶
از جمله آثار کلیدی که در بدو تولّد این نظریه نگاشته شده‌است، مقالهٔ «نظریهٔ سنّتی و نظریهٔ انتقادی» اثر ماکس هورکهایمر است. در این مقاله هورکهایمر در برابر نظریهٔ سنّتیِ مبتنی بر روش‌شناسیِ دکارت، نظریهٔ انتقادی را مطرح می‌کند. این نظریه نشأت‌گرفته از عقاید مارکس است و بر نظریه‌های سنّتی به دلیل عدم توجّه به ساختارهای فراگیرتر اجتماعی که دانش از آنان تأثیر می‌گیرد و بر آن‌ها تأثیر می‌گذارد خرده گرفته‌است.دانشنامه فلسفه استنفورد، صفحه ماکس دورکهایمر..
دانش‌نامهٔ فلسفهٔ استنفورد، میان «نظریه انتقادی» به عنوان محصول چندین نسل از فیلسوفان آلمانی و نظریه پردازان اجتماعی مکتب فرانکفورت و هر رویکرد فلسفی که به دنبال رهایی انسان است و فعالانه برای تغییر جامعه تلاش می کند و ادعای انتقادگری دارد، تمایز قائل می‌شود.(و این تمایز را با نگارشِ عنوان «نظریه‌ی انتقادی» با حروف بزرگ لاتین یا حروف کوچک نشان می‌دهد.) رویکردهای فلسفی در این تعریفِ گسترده‌تر، شامل نظریه انتقادی نژاد، فمینیسم و ​​اَشکال پسااستعمارگرایی است.
ماکس هورکهایمر برای نخستین بار، نظریهٔ انتقادی را در مقاله ۱۹۳۷ خود یا نام «نظریه سنتی و انتقادی»، به عنوان یک نظریه اجتماعی که معطوف به نقد و تغییر جامعه به‌عنوان یک کل است، تعریف کرد. این، برخلاف نظریه سنتی است که تنها معطوف به درک یا توضیحِ وضعیت است. هورکهایمر که می‌خواست نظریه انتقادی را به عنوان شکلی رادیکال و رهایی‌بخش از فلسفه مارکسیستی متمایز کند، هم مدلِ علم ارائه‌شده توسط پوزیتیویسمِ منطقی نقد کرد و هم آنچه را که او و همکارانش به عنوان «پوزیتیویسم و ​​اقتدارگراییِ پنهان مارکسیسم ارتدوکس و کمونیسم» می‌شناختند. او نظریه‌ای که به دنبال «رهایی انسان‌ها از شرایطی که ایشان را به بردگی می‌کشد» را انتقادی توصیف کرد.Horkheimer 1982, p. 244. نظریه انتقادی شامل یک بعد هنجاری است که یا جامعه را اساس برخی از نظریه‌های کلی ارزش‌ها یا هنجارها نقد می‌کند یا آن را بر اساس ارزش‌های مورد حمایت خود به نقد می‌کشد. به طور قابل توجهی، نظریه انتقادی نه تنها ساختارهای قدرتِ اجتماعی را مفهوم‌سازی و نقد می‌کند، بلکه مدلی مبتنی بر تجربه را برای پیوندِ جامعه به موضوعِ انسانی ایجاد می‌کند. از جاه‌طلبی‌های جهانیِ سنت دفاع می‌کند، اما این کار را در چارچوب خاصی از تحقیقات اجتماعی-علمی و تاریخی انجام می‌دهد.
مفاهیم اصلی نظریه انتقادی این است که باید:
«پست‌مدرنیسم|نظریهٔ انتقادی پسامدرن» هم یکی دیگر از محصولات اصلی نظریه انتقادی است. تجزیه و تحلیل هویت‌های فرهنگی برایِ به چالش کشیدنِ ساختارهای دوران مدرن مانند فراروایت‌ها، عقلانیت و حقایق جهانی از اهداف این نظریه است. این نظریه می‌کوشد مشکلات اجتماعی را سیاسی بکند و آن‌ها در برابر زمینه‌های تاریخی و فرهنگی قرار بدهد، تا این مشکلات را در فرآیند جمع‌آوری و تحلیل داده‌ها دخیل کند و یافته‌های آنها را نسبی کند.
انتقادی‌نامیدن این نظریه، الهامی است از امانوئل کانت در نقد عقل محض و از مارکس که می‌گفت سرمایه‌داری با «نقد اقتصاد سیاسی» حاصل می‌شود.
در ایده‌آلیسم استعلایی کانت، نقد به معنای بررسی و تعیین حدود اعتبار یک قوه، نوع یا مجموعه‌ای از دانش است که به‌ویژه با محاسبه محدودیت‌های مفاهیم بنیادی و غیرقابلِ فروکاستِ آن نظامِ دانش حاصل می‌شود. مفهوم نقد کانت با واژگونی باورهای نادرست، جزمی و اثبات‌ناپذیرِ فلسفی، اجتماعی و سیاسی همراه است. نقد عقل او شامل نقد عقاید الاهیاتی و متافیزیکی جزمی بود و با افزایش استقلال اخلاقی و نقد روشنگرانه خرافات و اقتدار غیرعقلانی در هم آمیخت. دلیل اینکه بسیاری از محافل «رئالیست انتقادی» او را نادیده گرفته‌اند این است که انگیزه فوری کانت برای نوشتن نقد عقل محض، پرداختن به مشکلات ناشی از تجربه‌گرایی شکاکانه دیوید هیوم بود که در حمله به متافیزیک، از عقل و منطق استفاده می‌کرد تا بر ضد شناخت‌پذیری استدلال کند. کانت، به‌کارگیری ادعاهای متافیزیکی پیشینی را به عنوان یک الزام مطرح کرد چون اگر قرار است چیزی شناخت‌پذیر باشد، باید بر اساس انتزاعات متمایز از پدیده‌های درک‌پذیر استوار شود.
مارکس به روشنی مفهوم نقد را به نقد ایدئولوژی گستراند و آن را با عمل انقلاب اجتماعی پیوند زد؛ همانطور که در بخش یازدهم تزهای خود درباره فویرباخ می‌گوید:«فیلسوفان، جهان را از روش‌های گوناگون، تنها تفسیر کرده‌اند. نکته، تغییرِ آن(جهان) است.»
یکی از ویژگی‌های متمایز نظریه انتقادی، همانطور که تئودور آدورنو و ماکس هورکهایمر در کتابِ دیالکتیک روشنگری (۱۹۴۷) توضیح دادند، دوگانگی در مورد «منبع» یا بنیانِ «نهایی سلطه اجتماعی» است؛ دوگانگی‌ای که موجب بدبینی نظریه انتقادیِ نو در مورد امکان رهایی و آزادی انسان شد.Adorno, Theodor W., and Max Horkheimer. [1947] 2002. "Dialectic of Enlightenment", translated by E. Jephcott. Stanford: Stanford University Press. p. 242. این دوگانگی ریشه در شرایط تاریخی‌ای داشت که در اثر در آن، اشکالی تازه از سلطه اجتماعی مانند نازیسم، سرمایه داری دولتی، و صنعت فرهنگ پدید آمدند که نمی‌توانستند به اندازه کافی با شرایط جامعه‌شناسی مارکسیستیِ سنتی توضیح داده شوند.Habermas, Jürgen. 1987. "The Entwinement of Myth and Enlightenment: Horkheimer and Adorno." In "The Philosophical Discourse of Modernity: Twelve Lectures", translated by F. Lawrence. Cambridge, MA: MIT Press. p. 116:«نظریه انتقادی ابتدا در حلقه هورکهایمر برای اندیشیدن به ناامیدی‌های سیاسی ناشی از فقدان انقلاب در غرب، توسعه استالینیسم در روسیه شوروی و پیروزی فاشیسم در آلمان، توسعه یافت. قرار بود این نظریه پیش‌بینی‌های نادرست مارکسیستی را توضیح دهد اما بدون شکستنِ نیات مارکسیستی.»Dubiel, Helmut. 1985. "Theory and Politics: Studies in the Development of Critical Theory", translated by B. Gregg. Cambridge, MA.
برای آدورنو و هورکهایمر، مداخله دولت در اقتصاد عملا تنش سنتی بین «روابط تولید» مارکسیستی و «نیروهای مولد مادی» جامعه را زدوده بود. بازار (به عنوان یک مکانیسمِ «ناخودآگاه» برای توزیع کالا) با برنامه‌ریزی متمرکز جایگزین شده بود."Dialectic of Enlightenment". p. 38: "[G]one are the objective laws of the market which ruled in the actions of the entrepreneurs and tended toward catastrophe. Instead the conscious decision of the managing directors executes as results (which are more obligatory than the blindest price-mechanisms) the old law of value and hence the destiny of capitalism."
برخلاف پیش‌بینی مارکس در «مقدمه‌ای بر نقد اقتصاد سیاسی»، این تغییر به «عصر انقلاب اجتماعی» منجر نشد، بلکه به «فاشیسم» و «تمامیت‌خواهی» منجر شد."The Entwinement of Myth and Enlightenment," p. 118. برای آدورنو و هورکهایمر، این پرسش مطرح شد که چگونه می‌توان تداوم ظاهری سلطه در غیاب تناقضی که بر اساس نظریه انتقادی سنتی منشأ خود سلطه بود را توضیح داد.
در دهه ۱۹۶۰، یورگن هابرماس، یکی از طرفداران نظریه اجتماعی انتقادی،,Katsiaficas, George N., Robert George Kirkpatrick, and Mary Lou Emery. 1987. "Introduction to Critical Sociology". Irvington Publishers. p. 26. در کتابِ «دانش و علایق انسان»، بحثِ معرفت‌شناسی را با بازشناسیِ دانش انتقادی بر اساس اصولی که آن را از علوم تجربی یا علوم انسانی متمایز می‌کرد، ارتقا داد.Laurie, Timothy, Hannah Stark, and Briohny Walker. 2019. "Critical Approaches to Continental Philosophy: Intellectual Community, Disciplinary Identity, and the Politics of Inclusion ." "Parrhesia" 30:1–17. . (Discusses critical social theory as a form of self-reflection.) هرچند هابرماس با اندیشهٔ آدورنو و هورکهایمر در کتاب «دیالکتیک روشنگری» موافق نیست اما با این دیدگاه موافق است که در قالب عقلانیت ابزاری، دوران مدرنیته نشان‌دهنده دور شدن از رهایی روشنگری و به حرکت سوی شکل نوینی از بردگی است. در آثار هابرماس، نظریهٔ انتقادی از ریشه‌های نظری خود در ایدئالیسم آلمانی فراتر رفت و به عمل‌گرایی آمریکایی نزدیک‌تر شد.
ایده‌های هابرماس در مورد رابطه بین مدرنیته و عقلانی‌شدن تأثیر ماکس وبر است. هرچند معرفت‌شناسی او به طور گسترده مارکسیستی باقی مانده‌ اما او بیشترِ عناصرِ برگرفته از ایدئالیسم آلمانی هگلی در نظریه انتقادی را منحل کرد. شاید دو ایدهٔ تأثیرگذار او، مفاهیم حوزه عمومی و کنش ارتباطی باشند که تا اندازه‌ای به عنوان واکنشی به چالش‌های جدید پساساختاری یا به اصطلاح «پسامدرن» در برابر گفتمان مدرنیته هستند. هابرماس، مکاتبات منظمی با ریچارد رورتی داشت و شاید حس قوی‌ای از عمل‌گراییِ فلسفی در اندیشه او احساس شود که اغلب مرزهای بین جامعه‌شناسی و فلسفه را در می‌نوردد.
فیلسوفان و پژوهشگرانِ معاصری که بر درک و نقد نظریهٔ انتقادی تمرکز کرده‌اند اکسل هونت و راحل جاگی(Rahel Jaeggi) هستند. هونت به خاطر آثارش «آسیب‌شناسی عقل» و «میراث نظریه انتقادی» که در آنها می‌کوشد هدف نظریه انتقادی را در زمینه مدرن توضیح دهد، شناخته شده‌است. جاگی هم بر هدف اصلی نظریه انتقادی و هم بر درک مدرن‌ترِ آن تمرکز می‌کند و برخی استدلال می‌کنند که پایه تازه‌ای برای استفاده مدرن از نظریه انتقادی ایجاد کرده‌است.
هونت نظریه‌ای را پایه‌گذاری کرد که بسیاری از آن برای درک نظریه انتقادی استفاده می‌کنند و آن را «نظریه بازشناسی» می‌نامند. او در این نظریه ادعا می‌کند که برای اینکه کسی مسئول خودش و هویت خودش باشد، باید توسط اطرافیانش نیز به رسمیت شناخته شود: بدون به‌رسمیت‌شناسیِ همتایان و جامعه، نظریه انتقادی نمی‌توانست رخ دهد.
جاگی در مورد هزینهٔ سرمایه‌داری برای جامعه سخن می‌گوید. او در طول نوشته‌ها و نظریه‌های متعدد خود در مورد ضرورت و کاربرد سرمایه‌داری در رابطه با نظریه انتقادی تردید داشته است. به نظر می‌رسد اکثر تفاسیر جاگی از نظریه انتقادی بر خلاف مبانی هابرماس عمل می‌کنند و از نظر نحوهٔ نگریستن به اقتصاد از دریچه نظریه، بیشتر از طریقهٔ هونت پیروی می‌کنند. او در بسیاری از عقاید هانت سهیم است و بسیاری از آثار او می‌کوشند از آنها در برابر انتقاداتی که هانت دریافت کرده است دفاع کنند.
با این که نظریه‌پردازان انتقادی غالباً تحت عنوان روشنفکران مارکسیست تعریف شده‌اند،See, e.g. , لشک کولاکوفسکی. [1976] 1979. "Main Currents of Marxism" 3. W. W. Norton & Company. . ch. 10. گرایش آنان به محکوم کردن برخی مفاهیم مارکسیستی و ترکیب تحلیل مارکسی با دیگر سنت‌های جامعه‌شناسانه و فلسفی منتج به اتهامات تجدیدنظرطلبی از سوی مارکسیست‌های ارتدکس، کلاسیک و تحلیلی و فلاسفه مارکسیست-لنینیست شده. مارتین جی اظهار کرده که نسل اول نظریهٔ انتقادی را بهتر می‌توان نه به عنوان مروج یک برنامهٔ مشخص فلسفی یا یک ایدئولوژی مشخص، بلکه به عنوان یک «خرمگس اجتماعی از دیگر نظام‌ها» فهمید.
نظریه انتقادی به دلیل ارائه‌نکردن نقشه راه روشن برای کنش سیاسی (پراکسیس) مورد انتقاد قرار گرفته است و اغلب هم به صراحت، هر راه حلی را رد می‌کند.Corradetti, Claudio. "The Frankfurt School and Critical Theory ." "Internet Encyclopedia of Philosophy".
روستای آسیاب‌سر یکی از روستاهای استان مازندران ایران، واقع در بخش مرکزی شهرستان بهشهر است.
آسیاب‌سر در ۱۵ کیلومتری جاده نکا به بهشهر قرار دارد و فاصله آن تا رستمکلا ۲ کیلومتر است.
این روستا در دهستان کوهستان قرار دارد و بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۵۳۷ نفر (در ۴۹۹ خانوار) بوده‌است. مردم آسیاب سر از قومیت طبری هستند. مردم آسیاب سر به زبان طبری (مازندرانی) سخن میگویند.
شُنبه، شهری است در استان بوشهر در جنوب ایران. این شهر مرکز بخش شُنبه و طَسوج در شهرستان دشتی است.
شُنبه در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۷ از روستا به شهر تبدیل شد. شهرداری آن عملاً از اوایل مهرماه سال ۱۳۸۸ شروع بکار نمود و در مورخ ۱۸ بهمن ۸۸ به‌طور رسمی افتتاح شد. اولین شهردار شهر شُنبه در سال ۱۳۸۸ خورشیدی احمد خرم‌روز و تعداد کارکنان شهرداری نه نفر (شامل پنج نفر اداری و چهار نفر خدماتی) بوده‌است. در حال حاضر سردار رزمی نیا شهردار شهر شنبه می‌باشد. در فارس نامه ابن بلخی (ق۴) صفحه ۱۶۵ جلددوم آمده‌است نام قدیم این محل «شنانا» بوده‌است و در جغرافیای حافظ ابرو ص ۱۰۰ از عنوان «شنابا» استفاده شده‌است؛ که به روایت معمرین محلی بعدتر نیز نام «شب به» به معنای شب خوش برای این محل استفاده می‌شده‌است.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ آمار رسمی جمعیت شهر شُنبه ۴٫۵۲۸ نفر (۸۵۹ خانوار) بوده‌است.
در نیم سال دوم سال ۹۵ دارای ۱۰۲۱ خانوار با جمعیت ۷٫۷۴۷ نفر شامل ۳/۴۳۶ نفر زن ۲/۶۶۲ نفر مرد، جمعیت فعال (شاغل) ۱٫۹۱۷، سربار ۴۲۶، نفر زن واجد شرایط ازدواج ۲۴۵ نفر، تنظیم خانواده ۷۰۱ مرگ‌ومیر ۷۶ نفر در سال، زاد و ولد ۵۳ نفر که ۷۶ درصد این زاد و ولد اولین فرزند خانواده بوده‌اند و از این جمع نیز ۵۶ درصد پسر می‌باشند.
آهنگ رشد جمعیت با نرخ ۰۰۷/۶ میزان مهاجردهی ۴۳ نفر در سال مهاجرپذیری ۲۴ نفر در سال است.
در شهر شنبه شاعران مطرحی چون غلامرضا ابراهیمی، فرشید ابراهیمی، سید یوسف صالحی وجود دارند که بارها برای شهر و استان افتخار آفرینی کرده‌اند.
شهر شُنبه دارای ۷۶۰ خانوار با جمعیت ۲٫۷۴۷ نفر (آمار سال ۹۵) دارای هفت مرکز آموزشی شامل: دبیرستان، مدرسه راهنمایی، دبستان (هر کدام پسرانه و دخترانه جداگانه)، یک مهد کودک یک مهد قرآنی و شش مسجد، حسینیه، مهدیه، مرکز بهداشت و درمان دارای پزشک (عمومی)، مجتمع بهزیستی، نیروی انتظامی، شرکت تعاونی، پمپ بنزین، پنج کانون مذهبی، مرکز بخشداری، آب و فاضلاب روستایی و یک حوزه به همراه پنج پایگاه مقاومت بسیج است
زمین‌لرزه ۲۰ فروردین ۱۳۹۲ در شهرستان دشتی که در مرکز شهر شُنبه، ۲۷ کیلومتری شهر خورموج (مرکز شهرستان دشتی) و ۹۰ کیلومتری بندر بوشهرآخرین خبرها از زلزله ۶٫۱ ریشتری دشتی؛ ۳۱ کشته و ۸۰۰ مصدوم/ آمادگی ترکیه و ژاپن برای کمک به زلزله‌زدگان/ اقلام مورد نیاز زلزله زدگان خبرآنلاین کانون این زمینلرزه در شهر شُنبه رخ داد، که شهر شُنبه و روستاهای تابع آن در بخش شنبه و طسوج بشدت تخریب شدند و ۴۰ نفر کشته (۳۷ نفر تلفات اولیه + سه نفر تلفات ناشی از مصدومیت بعدی) و حدود هزار و صد نفر زخمی به جا گذاشت.
الکساندر ماهون یکی از شخصیت‌های سریال فرار از زندان است. او در فصل دوم سریال مسئول تعقیب کردن زندانیان است.
او در فصل دوم به عنوان کارآگاه برای دستگیری هشت فراری فاکس ریور انتخاب می‌شود در این هنگام افراد سازمان با او تماس می‌گیرند و تهدید می‌کنند اگر مایکل و لینکلن را نکشد ٬ خانواده‌اش می‌میرند. او در آخر این فصل به دلیل حمل مواد مخدر دستگیر و به زندان سونا می‌افتد.
در فصل سوم او به جرم حمل مواد مخدر، پاپوشی که مایکل اسکافیلد برای او ساخته‌است به زندان سونا می‌افتد و سر انجام به کمک مایکل از زندان می‌گریزد.
در فصل چهارم به مایکل و دوستانش کمک ٬ و علیه سازمان فعالیت می‌کند. سازمان فرزند او را به قتل می‌رساند. او به مبارزه ادامه می‌دهد. در عملیات آزادسازی سارا تانکردی از زندان او به مایکل کمک می‌کند.در پایان این فصل ماهون رابطه جدیدی را با لنگ آغاز می‌کند.