moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
احمد راسم نفیس (به عربی: احمد راسم النفیس) در سال ۱۹۵۲م در مصر دیده به جهان گشود. تحصیلات خود را در رشته پزشکی تا حد دکترا ادامه داد و به استادی دانشگاه رسید.
احمد راسم ابتدا سنی مذهب بود ولی با خواندن کتاب‌هایی چون ابناء الرسول فی کربلا و نیز کتاب لماذا اخترت مذهب الشیعه از علامه امین انطاکی مذهب شیعه را پذیرفت. وی که از اندیشمندان و متفکرین مشهور شیعی در مصر به شمار می‌رود،http://www.bbc.com/arabic/multimedia/2013/03/130331_final_hard_talk مثل سایر بزرگان شیعه، رویکردی ضد اسرائیلی دارد.http://www.nasimonline.ir/KeywordNews/52689
وی دارای ۳۰ تألیف مختلف است و بیشتر آثارش در زمینه شیعه و اسلام است. از جمله الطریق الی مذهب اهل البیت.lib.ahlolbait.com/parvan/resource/51462
وی علاوه بر اینکه در سال ۲۰۱۱ حزب وحدت و حریت را در مصر بنا نهاد در حال حاضر از رهبران شیعیان مصر و رئیس حزب شیعی «التحریر» این کشور و از اندیشمندان مصری به شمار می‌رود. وی نسبت به دستگیری شخصیت‌های شیعی مخالف دولت به حکومت مصر اعتراضاتی داشته است.http://www.rasanews.ir/NSite/FullStory/News/?Id=7828 وی همچنین استاد دانشگاه منصوره نیز هست.بیت العنکبوت - الدکتور أحمد راسم النفیس - ص 280 - الطبعة الأولی - دار المحجة البیضاء (بیروت)
تحریر مصدر باب تفعیل ثلاثی مجرد از مادّهٔ «ح ر ر» است. «التّحریر» ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
التحریر الشیعی نام حزبی مصری و دارای رویکردی شیعی است که ریاست کنونی ان را دکتر احمد راسم نفیس بر عهده دارد. این حزب در پی کسب جایگاه در نظام سیاسی فعلی مصر است و از پشتیبانی چند میلیون شیعه اهل مصر بهره می‌برد. نامگذاری این حزب با نگرش به میدان تحریر قاهره مصر است. ولی دادگاه تأسیس حزب را رد کرد.
پامِنار یکی از محله‌های قدیمی شهر تهران، پایتخت ایران است که بسیاری از فیلم و سریال‌های ساخته شده در ایران در بخش‌هایی از این منطقه فیلمبرداری شده‌است.
پامنار در محدوده شهرداری منطقه ۱۲ تهران قرار گرفته و بخشی از محله تاریخی اودلاجان (یکی از پنج محله اصلی تهران قدیم) به‌شمار می‌آید.
مرکزیت این محله مناره آن است. در سال ۱۳۰۲ خورشیدی به عنوان نخستین محله تهران به محله پامنار خط تلفن کشیده شد. امروزه پامنار به بورس فروش فنس و ایرانیت و طلق تبدیل شده و بیشتر خانه‌های قدیمی با معماری اصیل در این محلات در دست تخریب است.
پامنار، یکی از قدیمی‌ترین خیابان‌های شهر تهران و مربوط به سده ۱۳ هجری - قمری است. این خیابان در سال ۱۳۳۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران در فهرست این آثار به ثبت رسیده‌است. مهم‌ترین اثر تاریخی موجود در این خیابان و نیز وجه تسمیه آن مناره مسجد عولادجان معروف به مسجد و مدرسه میرزا صالح یا آبهرام یا آغابهرام، از آثار قرن سیزدهم است. در گذشته، محله پامنار یکی از گذرهای محله عودلاجان بوده که به صورت بازارچه‌ای دروازه شمیران را به شبکه بازار متصل می‌کرد. پس از توسعه معابر، بازارچه پامنار که خود مجموعه‌ای شامل کاروانسرا، تیمچه، تکیه، حمام، آب‌انبار، مسجد و مدرسه بود، به خیابان پامنار تبدیل شد و بعضی از بناهای قدیمی در این تبدیل و توسعه از بین رفت. محله پامنار به ویژه در سال‌های نهضت ملی شدن نفت، به دلیل سکونت ابوالقاسم کاشانی در آن محله، آمد و شد خواص و عوام به آنجا به یکی از کانون‌های مهم سیاسی تبدیل شد. این خیابان همچنین محل به دنیا آمدن ابراهیم حاتمی‌کیا، کارگردان سینمای ایران و عباس یمینی شریف نویسنده ایرانی نیز بوده‌است. پامنار صاحب قدیمی‌ترین چنارهای تهران است و گاری و گاری‌ران‌های بازار را نیز می‌توان در آنها دید.
از مراکز تاریخی محله پامنار می‌توان به خانه مؤتمن الاطبا، خانه امام جمعه، خانه ناصرالدین میرزا، خانه سلطان بیگم شجاعی (خانه موزه بازار)، خانه سرهنگ ایرج، خانه آیت الله کاشانی، کنیسه عزرا یعقوب، مسجد آیت الله شاه آبادی، کنسولگری روسیه و امامزاده روح‌الله اشاره کرد.
در رفتار سازمانی و روان‌شناسی صنعتی و سازمانی، پیش‌کنشگری توسط افراد به رفتارهای پیشگیرانه، تغییر محور و مبتکرانه ای که در محل کار اتفاق می‌افتد اشاره می‌کند.Wikipedia contributors, "Proactivity," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Proactivity&oldid=580171739 (accessed November 7, 2013).
تنگه ایربه (، ) تنگه‌ای است که خلیج ریگا را به دریای بالتیک متصل میکند. جزیره سارما (استونی) در شمال این تنگه و کشور لتونی در جنوب آن قرار دارد. عرض این تنگه در باریکترین قسمت به ۲۷ کیلومتر میرسد.
خانواده هلیکوپترهای بل هیوئی شامل دسته بزرگی از هواگردهای نظامی و غیرنظامی می‌شود که توسط بل هلیکاپتر تکستران از سال ۱۹۵۶ میلادی ساخته شد.
طراحی‌های غیرنظامی مانند:
طراحی‌های نظامی مانند:
ایالات متحده در برابر ویندزر ، یک پرونده تاریخی در دادگاه عالی آمریکا است که به موجب آن دیوان عالی ایالات متحده آمریکا تصویب کرد که محدود کردن تفسیر واژه‌های «همسر» و «ازدواج» در مقاصد فدرال (به مانند مالیات) به فقط زوج‌های دگرجنس‌گرا که در قانون دفاع از ازدواج (Defenace of marriage Act, DOMA) تعریف شده‌بود، بر خلاف متمم پنجم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا است.
ادیت ویدزر و ثی اسپیر یک زوج همجنس‌گرا که در ایالت نیویورک زندگی می‌کردند و به طور قانونی در انتاریو در سال ۲۰۰۷ ازدواج کردند. اسپیر در سال ۲۰۰۹ درگذشت و تمام زندگی‌اش را برای ویدزر گذاشت. به طبق قوانین فدرال مالیات بر ارث اگر ازدواج این دو به رسمیت شناخته می‌شد آنها نیاز نبود هزینه‌ای بپردازند اما چون ازدواج طبق بند سوم DOMA بین یک زوج دگرجنس‌گرا تعریف شده‌بود ویدزر نیاز بود تا ۳۶۳٬۰۵۳ دلار به عنوان مالیات بپردازد.
در ۹ نوامبر ۲۰۱۰ یک پرونده قانونی علیه این بند از قانون در دادگاه ناحیه‌ای بخش جنوب نیویورک ایجاد شد در ۲۳ فوریه ۲۰۱۳ وکیل عمومی فدرال اریک هولدر موافقت کرد که این بند قانون قانون اساسی ایالات متحده آمریکا نقض می‌کند و اعلام کرد از آن در دادگاه دفاع نخواهد کرد در ۱۸ آوریل ۲۰۱۱ پل کلمنت اعلام کرد که از قانون دوما دفاع خواهد کرد و در ۶ ژوئن ۲۰۱۲ قاضی بارابا اس. جونز قضاوت کرد که این بند از قانون متمم پنجم قانون اساسی را نقض کرده و این مالیات باید به بیوه بازگردانده شود. دادگاه استیناف حوزه دوم ایالات متحده آمریکا در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۲ تصمیم را تایید کرد
وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا در دسامبر ۲۰۱۲ از این تصمیم به دیوان عالی ایالات متحده آمریکا شکایت کردند. در ۲۷ مارس ۲۰۱۳ دادگاه عالی آمریکا بحث شفاهی در این زمینه داشت و در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۳ در یک تصمیم ۵-۴ اعلام کرد که بند سوم دوما به عنوان نقض آزادی‌های شخصی افراد که طبق متمم پنجم قانون اساسی آمریکا تضمین شده‌است را نقض می‌کند."United States v. Windsor", . Retrieved June 26, 2013.
در همان روز دادگاه در یک تصمیم ۵-۴ در پرونده هولینگورث در برابر پری (پرونده مرتبط به پیشنهادی کالیفرنیا ۸) اعلام کرد که پرونده فاقد شاکی علیه مناسب است و برای همین تصمیم دادگاه ناحیه‌ای تائید شده و ازدواج همجنس‌گرایان در کالیفرنیا آزاد اعلام شد.
در سپتامبر ۲۰۱۳ در نیوجرسی یک قاضی ایالتی به استناد این پرونده اعلام کرد عدم اجازه ازدواج به همجنس‌گرایان مخالف قانون اساسی آمریکاست. فرماندار کریس کریستی اعتراض خود را به این تصمیم در اکتبر ۲۰۱۳ پس گرفت به خاطر آنکه دادگاه ایالتی به وی گفته بود که اعتراض وی را رد خواهد کرد و با این تصمیم نیوجرسی چهاردهمین ایالت در آمریکا شد که ازدواج همجنس‌گرایان را قانونی می‌کند.
سینما رادیوسیتی یکی از سینماهای تهران، ایران بود که توسط حیدر غیایی طراحی و در ۲۷ شهریور ۱۳۳۷ افتتاح شد. با وجود بمب‌گذاری سال ۱۳۵۲ سینما همچنان فعال بود اما در آبان ۱۳۵۷ به آتش کشیده شد و پس از آن تعطیل گشت. این سینما پس از انقلاب ۱۳۵۷ مصادره شد و اکنون متروکه است. در بهمن ماه ۱۳۹۶، ساختمان سینما پس از بررسی کارشناسان سازمان میراث فرهنگی در فهرست آثار ملی قرار گرفت.
رادیوسیتی به سبک معماری گوگی ساخته شده بود و نمای بیرون آن با چراغ‌های نئون آن را به یکی از مدرن‌ترین سینماهای ایران تبدیل کرده بود. این سینما یکی از پربیننده‌ترین سینماهای تهران بود که غالباً فیلم‌های آمریکایی پخش می‌کرد.
رادیوسیتی همچون سینما مولن روژ، کاخ سنا و هتل هیلتون توسط حیدر غیایی که از پیشگامان معماری مدرن ایران بود طراحی و در ۲۷ شهریور ماه سال ۱۳۳۷ در خیابان پهلوی تهران با حضور نمایندگان مجلس وقت افتتاح شد.«بزودی نمایش مشهورترین آثار سینمائی جهان در سینمای مدرن رادیو سیتی آغاز خواهد شد». مجله اطلاعات هفتگی، سال ۱۳۳۷. به نقل از «تونل زمان - رقص ایرانی، ایرج قادری، آرایشگاه خیا» . "من و تو". بازبینی‌شده در ۳ آوریل ۲۰۱۸. معماری نمای ورودی سینما به سبک گوگی طراحی شد و در طراحی آن از فرم‌های منحنی و مستقیم استفاده شده بود. چراغ‌های نئون قرمز رنگی بر روی نمای بیرونی ساختمان این سینما نصب شده بودند که شب‌ها روشن می‌شدند و جلوه‌ای مدرن به سینما می‌دادند.
دیوار نمای غربی سینما به شکل منحنی است که از قسمت پایینی سقف طبقه دوم شروع می‌شود و به شکل کنسول به سمت پیاده‌روی خیابان ولی‌عصر پیش آمده‌است. همچنین هنگامی که از کناره‌ها به سینما نگاه می‌شود، نمای بیرونی، حالت مقعری شکل دارد که برآمدگی‌های آن از لبه پشت بام قابل مشاهده است.
درهای ورودی سینما از سمت خیابان پهلوی باز می‌شدند و تماماً شیشه‌ای بودند. سالن انتظار، دارای چندین ستون بزرگ مرمرین بود که با ظرافت تراشیده شده بودند. پلکان مارپیچی‌شکل زیبایی این سالن را به بالکن سالن نمایش فیلم که در طبقه دوم قرار داشت، متصل می‌کرد. کف سالن نیز با سنگ مرمر پوشیده شده بود. در معماری سینما از شیشه به صورت گسترده‌ای استفاده شده‌است، ضلع غربی و در ورودی از کف سالن تا سقف شیشه‌ای بودند، به گونه‌ای که پلکان مارپیچ و مردمی که داخل سینما حضور داشتند از بیرون سینما پیدا بودند.
رادیوسیتی داری یک سالن اصلی بزرگ بود و بالکنی بالای آن قرار داشت که مانند استادیوم طراحی شده بود. این سینما دارای بخش افراد ویژه هم بود که در گوشهٔ سمت چپ سالن اصلی قرار داشت و ورودی آن از ورودی سایر تماشاگران مجزا بود. این ورودی تماشاگران را به طبقه اول هدایت می‌کرد تا از آنجا به تماشای فیلم بپردازند. از جمله افراد مشهوری که در بخش افراد ویژه این سینما به تماشای فیلم نشسته‌است، فرح پهلوی بوده‌است.
ظرفیت سالن سینما ۱٬۴۰۰ نفر بود و صندلی‌هایش از جنس مخمل قرمز بودند. تماشاگران می‌توانستند به راحتی روی صندلی‌ها تکیه دهند و بر پردهٔ سینما مسلط باشند. عرض پردهٔ نمایش چهارده و نیم متر بود.
رادیوسیتی یکی از پربیننده‌ترین سینماهای تهران بود که از اواخر دههٔ ۳۰ فیلمهای روشنفکرانه اکران می‌کرد که بیشتر فیلمهای پخش شده فیلمهای آمریکایی بودند. این سینما، محلی برای اجتماع طبقات مرفه جامعه و قرار گذاشتن دختران و پسران بود که با لباس‌های رسمی و کت و شلوار، کراوات و کلاه شاپو در آن جمع می‌شدند. گاهی بلیت آن در بازار سیاه به دو برابر قیمت فروخته می‌شد و به دلیل ازدحام جمعیت، گاهی پلیس نیز دخالت می‌کرد و مردم را پراکنده‌می‌ساخت. سانس ۱۱ صبح روزهای جمعه این سینما بسیار شلوغ بود و جوانان تهرانی با لباس‌های مد روز و شیک برای دیدن فیلم در جلوی آن صف می‌کشیدند.
رادیوسیتی با نمایش فیلم فرانسوی-ایتالیایی "گوهرفروشان مهتاب" با بازی بریژیت باردو محصول سال ۱۹۵۸ افتتاح شد. بیش‌تر فیلم‌های اکران شده در این سینما، ساختهٔ هالیوود بودند. فیلم‌های "بربادرفته"، "ویولون‌زن روی بام"، "شهرستان رینتری"، "بیست هزار فرسنگ زیر دریا"، "داستان وست ساید"، "شکوه علفزار"، "زنان عاشق‌پیشه"، "پرنده شیرین جوانی"، "پرندگان"، "خشت و آینه" و شب برخی از فیلم‌های خارجی مشهوری بودند که در این سینما به نمایش درآمدند.
ابراهیم گلستان برای نمایش "خشت و آینه"، رادیوسیتی را به مدت یک ماه اجاره کرد.نوری، پرویز. "سپید و سیاه"، ش. ۶۴۳ (۱۷ دی ۱۳۴۴). به نقل از جیرانی، فریدون. "سرنوشت فیلم فارسی (۵۷–۱۳۴۰)" . "نقد سینما" (پرتال جامع علوم انسانی)، ش. ۳ (پاییز ۱۳۷۳): ۴۲. این فیلم در ۲۹ دی ماه ۱۳۴۴ به مدت سه هفته در این سینما به نمایش درآمد ولی مخاطب چندانی نداشت.
اولین فیلم سه‌بعدی که در تهران به نمایش درآمد، در سینما رادیوسیتی به نمایش گذاشته شد. این فیلم که محصول سال ۱۹۶۶ ایالات متحدهٔ آمریکا و به سبک علمی–تخیلی بود، "حباب" نام داشت
این سینما از جمله سینماهای نمایش‌دهندهٔ فیلم‌های جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم تهران بود که تا پیش از انقلاب در ایران برگزار می‌شد.
در نمایش فیلم چهار سوار سرنوشت که در تاریخ ۲۵ امرداد ۱۳۴۱ انجام شد، فرح پهلوی به دعوت از انجمن طرفداران تربیت پیشاهنگی در جایگاه ویژه سینما رادیوسیتی حضور داشت و به تماشای این فیلم پرداخت.
در سال ۱۳۴۴ و در هنگام نمایش فیلم "پرندگان" به کارگردانی آلفرد هیچکاک، تعدادی کبوتر توسط تماشاچیان از بالکن سینما به هوا پرواز داده شدند که موجب اختلال و به هم ریختگی در نظم سالن سینما شد. چراغ‌ها روشن شدند و نمایش فیلم برای مدتی متوقف گردید. این کار موجب ورود مدیریت سینما و پاسبان‌ها به داخل سالن سینما شد.
در تیرماه سال ۱۳۵۲ حادثهٔ بمب‌گذاری توسط سازمان مجاهدین خلق در سینما اتفاق افتاد و تعدادی از صندلی‌های آن در اثر انفجار بمب آتش‌زا در آتش سوختند؛ ولی تا سال ۱۳۵۷ که انقلاب ایران رخ داد، سینما تعطیل نشد و همچنان دایر بود.
سینما رادیوسیتی در جریان انقلاب ایران و در حوادث آبان‌ماه سال ۱۳۵۷ همچون سینماهای کاپری، سینه موند و مولن روژ به آتش کشیده شد. گروهی حدوداً چهل نفری با چوب و چماق به آن حمله کردند شیشه‌ها و لامپ‌های نئونش را شکستند و تخریبش کردند. رادیوسیتی همچون سینماهای آتلانتیک، شهر فرنگ، شهر قصه و گلدن سیتی جزو اولین سینماهایی بود که پس از انقلاب ۱۳۵۷ مصادره شدند و هم‌اکنون در مالکیت بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس قرار دارد. این سینما در سال‌های دههٔ ۶۰ برای مدتی تغییر کاربری داد و به داروخانه تبدیل شد که آن نیز پس از مدتی تعطیل شد. این سینما که در حال حاضر ساختمان آن مخروبه شده‌است، در خیابان ولی‌عصر، نرسیده به میدان ولی‌عصر، نبش کوچهٔ گیلان قرار دارد.
پیش از انقلاب ۱۳۵۷، سینماهایی به همین نام در شهرهای بزرگ ایران ساخته شده بودند:
سینما رادیوسیتی رشت در سال ۱۳۴۴ در سبزه میدان رشت ساخته شد و در نوروز ۱۳۴۵ با نمایش فیلم هوس و دختر تنها افتتاح گردید. این سینما پس از انقلاب به سینما ۲۲ بهمن تغییر نام داد. در حال حاضر این سینما دارای دو سالن نمایش فیلم و ۹۰۰ عدد صندلی است و به عنوان بزرگ‌ترین سینمای شهر رشت شناخته می‌شود.
سینما رادیوسیتی مشهد در سال ۱۳۳۸ در خیابان خسروی مشهد توسط محمد اسکوئیان تأسیس شد. در آن زمان، رادیوسیتی تنها سینمایی در مشهد بود که علاوه بر طبقه همکف دارای بالکن هم در طبقه بالا بود. بهای بلیط ورودی آن ۱۲ ریال بود. پس از ۳ سال به نام سینما سانترال تغییر نام داد و بازگشایی شد. پس از انقلاب، این سینما مصادره شد و با نام سینما انقلاب دوباره آغاز به کارکرد. در تاریخ ۹ خرداد ۱۳۷۱ به دلیل آتش‌سوزی، پس از ۳۳ سال فعالیت تعطیل شد. گنجایش این سینما ۵۲۸ صندلی بود.
شهیار قنبری در قسمتی از ترانهٔ «دست‌ها» اینگونه به آن اشاره می‌کند:
محمدعلی سپانلو نیز در شعر مسابقات از رادیوسیتی در کنار مولن‌روژ و آسیا نام می‌برد:سپانلو، محمد علی. منظومهٔ تهران. تهران: فرهنگ معاصر، ۱۳۸۴. ۵۷. به نقل از «محمد علی سپانلو - رادیوسیتی ». "نقشه ادبی ایران". بازبینی‌شده در ۳ آوریل ۲۰۱۸.
در خرداد ماه سال ۱۳۹۴ محمد رحمانیان، نمایشی را با عنوان «سینماهای من» بر روی صحنه برد که در اپیزود سوم آن به رادیوسیتی به عنوان یکی از پاتوق‌های روشنفکری آن زمان می‌پردازد.
در سال ۱۳۸۸ مقرر گردید سینما رادیوسیتی توسط شهرداری تهران بازسازی شود و به نام «مجتمع فرهنگی سوم خرداد» نامگذاری شود. این مجتمع که مکانی برای علاقه‌مندان به فرهنگ دفاع مقدس است شامل سه سالن و یک کتاب‌فروشی خواهد بود.
والنات کریک سی‌دی‌رام یکی از اولین شرکت‌هایی بود که نرم‌افزارهای آزاد و رایگان‌افزارها را بر روی دیسک‌های سی‌دی‌رام عرضه می‌کرد. این شرکت در سال ۱۹۹۱ توسط باب بروس بنیان نهاده شد و یکی از اولین توزیع‌کنندگان تجاری نرم‌افزارهای آزاد بر روی سی‌دی‌رام بود. این شرکت صدها عنوان محصول بر روی این دیسک‌ها عرضه می‌کرد و برای سال‌ها یکی از شلوغ‌ترین سرویس‌دهنده‌های اف‌تی‌پی در اینترنت در آدرس ftp.cdrom.com را در اختیار داشت. در سال‌های اولیه، از جمله محبوب‌ترین محصولات این شرکت، آرشیوهایی از نرم‌افزارهای رایگان و اشتراکی از جمله سیمتل برای سیستم‌عامل داس، CICA برای مایکروسافت ویندوز و آمینت برای آمیگا بود. در ژانویه ۱۹۹۴، این شرکت مجموعه‌ای حدود ۳۵۰ کتاب از پروژه گوتنبرگ را منتشر کرد که از جمله اولین مجموعه کتاب‌های الکترونیکی منتشر شده محسوب می‌شود. این شرکت از همان روزهای اول آغاز بکار پروژه فری‌بی‌اس‌دی رابطه نزدیکی با این پروژه داشت. والنات کریک سی‌دی‌رام فری‌بی‌اس‌دی را بر روی سی‌دی‌رام عرضه می‌کرد و به فروش می‌رساند، آن را از طریق اف‌تی‌پی توزیع می‌کرد، دو تا از بنیان‌گذاران فری‌بی‌اس‌دی به نام‌های دیوید گرینمن و جردن هابارد را استخدام کرد، کتاب‌های مرتبط با فری‌بی‌اس‌دی از جمله کتاب The Complete FreeBSD نوشته گرگ لهی را چاپ می‌کرد و حامی مالی کنفرانس‌های مرتبط با فری‌بی‌اس‌دی بود. بر طبق گفته بروس، فری‌بی‌اس‌دی تبدیل به موفق‌ترین محصول این شرکت شد. همچنین والنات کریک سی‌دی‌رام از سال ۱۹۹۵ به بعد توزیع‌کننده رسمی سیستم‌عامل اسلکور لینوکس بود.
همچنان که کاربران بیشتری به اینترنت پر سرعت دسترسی پیدا می‌کردند، احتیاج به وجود نرم‌افزار بر روی دیسک‌های سی‌دی‌رام و رسانه‌های فیزیکی به شدت کاهش پیدا کرد. در سال ۲۰۰۰ شرکت والنات کریگ سی‌دی‌رام و شرکت برکلی سافتور دیزاین (BSDi) با هم ادغام شدند تا تمرکز خود را بیشتر معطوف فری‌بی‌اس‌دی و بی‌اس‌دی/اواس بدارند. در سال ۲۰۰۱، شرکتی به نام وایند ریور سیستمز سرمایه‌های نرم‌افزاری بی‌اس‌دی‌آی از جمله بی‌اس‌دی/اواس، فری‌بی‌اس‌دی و اسلکور را خریداری کرد و باقی‌مانده شرکت به iXsystems تغییر نام یافت. وایند ریور خیلی زود پشتیبانی از اسلکور را قطع کرد و در سال ۲۰۰۲ هم بخش مربوط به فری‌بی‌اس‌دی، به یک نهاد مجزا تحت عنوان فری‌بی‌اس‌دی مال تبدیل شد. وایند ریورز در سال ۲۰۰۳ پشتیبانی از بی‌اس‌دی/اواس را قطع کرد، با این حال برخی از تکنولوژی‌های این سیستم که انحصاری بودند، به جامعه متن‌باز بی‌اس‌دی اهدا شدندhttp://www.bsdnewsletter.com/2003/09/News105.html در فوریه ۲۰۰۷ شرکت iXsystems شرکت FreeBSD Mall را خریداری کرد. آدرس وب‌سایت والنات کریگ سی‌دی‌رام که https://web.archive.org/web/20130309192806/http://www.cdrom.com/ بود، برای مدتی به Simtel.net تغییر مسیر داده می‌شد، اما هم‌اکنون هر دو سایت غیر فعال هستند.
فیل فوگلیو (زاده ۱ می ۱۹۵۶) کارتون‌ساز و طراح کمیک بوک اهل ایالات متحده است که بیشتر به خاطر آثار فکاهی‌اش در زمینه علمی تخیلی و فانتزی شناخته می‌شود. فوگلیو طراح اولیه نشان غول بی‌اس‌دی در سال ۱۹۷۶ است و از دانشگاه دوپال فارغ‌التحصیل شده است.
الیزابت گارلی فلین (زاده ۷ اوت ۱۸۹۰ – درگذشته ۵ سپتامبر ۱۹۶۴)، فعال و رهبر کارگری و فمینیست بود که رهبری اتحادیه کارگران صنعتی جهان (IWW) را بر عهده داشت. فلین عضو بنیان‌گذار اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا و طرفدار بارز حقوق زنان، کنترل موالید و حق زنان بود. وی در ۱۹۳۶ به حزب کمونیست آمریکا پیوست و در سال ۱۹۶۱ به ریاست آن رسید. وی در جریان بازدید از اتحادیه شوروی به هنگام حضور در یک تشییع جنازه درگذشت.
فلین در ۱۹۸۰ در کنکورد، در نیوهمپشایر به دنیا آمد. خانواده وی در سال ۱۹۰۰ به نیویورک نقل مکان کرد. وی در آنجا توانست به مدارس عمومی محلی برود. خانواده فلین او را با سوسیالیسم آشنا کرد. وی نخستین سخنرانی عمومیش را زمانی انجام داد که تنها شانزده ساله بود. این سخنرانی با عنوان «سوسیالیسم برای زنان چه کار خواهد کرد؟» در باشگاه سوسیالیستی هارلم انجام شد. در نتیجه وی احساس وظیفه کرد که می‌باید برای عدالت اجتماعی سخن بگوید، با اینحال بعداً از تصمیمش مبنی بر ترک دبیرستان موریس پیش از پایان تحصیلاتش پشیمان شد.فلین، الیزابت ارلی، "من قطعهٔ خود را می‌خوانم"، نیویورک: ماسس اند مینستریم، ۱۹۵۵، ص۳–۵۲.
فلین یک سال بعد و در سال ۱۹۰۷ با جی.ای. جونز، سازمان دهنده منطقه‌ای اتحادیه کارگران صنعتی جهان دیدار کرد. جونز شانزده سال از الیزابت گارلی فلین بزرگتر بود، با این حال آنگونه که فلین در خودزندگی‌نامه اش نوشته‌است: «من عاشقش شدم و ما در ژانویه ۱۹۰۸ با هم ازدواج کردیم.»فلین، الیزابت ارلی، "من قطعهٔ خود را می‌خوانم"، نیویورک: ماسس اند مینستریم، ۱۹۵۵، ص۵–۷۴. از این پیوند دو فرزند پسر به دنیا آمد که اولی به نام جان وینسنت چند روز پس از تولد درگذشت و دومی با نام فرد فلین در ۱۹ ماه مه ۱۹۱۰ به دنیا آمد. (وی در سال ۱۹۴۰ درگذشت).فلین، الیزابت ارلی، "من قطعهٔ خود را می‌خوانم"، نیویورک: ماسس اند مینستریم، ۱۹۵۵، ص۰۳–۱۰۲.
فلین در سال ۱۹۰۷ به صورت تمام وقت به سازمان دهنده اتحادیه کارگران صنعتی جهان تبدیل شد و در نخستین مجمع اتحادیه در همان سال شرکت کرد.بریسندن، پل فردریک، "اتحادیه جهانی کارگران صنعتی: مطالعه‌ای در پیرامون جنبش سندیکالیستی آمریکا"، دانشگاه کلمبیا، ۱۹۱۹، ص۸۱–۱۸۰. وی در سال‌های آتی به راه‌اندازی کمپین‌هایی در حمایت از کارگران پوشاک در پنسیلوانیا، بافندگان ابریشم در نیوجرسی، کارگران رستوران در نیویورک، کارگران معدن در مینه سوتا، میسولا، مونتانا و اسپوکین واشینگتن، و کارگران نساجی در ماساچوست پرداخت. تئودور درایزر در این دوران وی را «جانب شرقی ژاندارک» توصیف کرد.
در ۱۹۰۹ فلین در یک مبارزه برای آزادی بیان در اسپوکین شرکت کرد و در آنجا برای ایجاد تأخیر در بازداشتش خود را به پایه یک چراغ بست. وی بعداً پلیس را متهم ساخت که زندان را به روسپیخانه تبدیل کرده‌است؛ اتهامی که آن‌ها را واداشت تا تمام نسخه‌های گزارش اتهام را ضبط کنند.
فلین در این دوره ده‌ها بار بازداشت شد، اما هرگز به اتهام فعالیتی جنایتکارانه محکوم نشد. این مسئله از سویی دیگر به سبب اخراج فلین از اتحادیه کارگران صنعتی جهان در سال ۱۹۱۶ به همراه سازمان دهنده همکار وی، جو اتور بود. آنگونه که رابرت م. الف نگاشته‌است،اِلِف، رابرت م. "اعتصاب ۱۹۱۶ معدنکاران مینه سوتا علیه صنعت فولاد آمریکا"، مجله تاریخ مینه سوتا، تابستان ۱۹۸۸. سه کارگر معدن در مینه سوتا به اتهام قتل دستگیر شدند. این قتل ناشی از حادثه‌ای بود که زمانی رخ داد که گروهی از نگهبانان معدن با داشتن نمایندگی از جمله فردی به نام جمز سی. مایرون که گفته می‌شد مسلح بوده و نیز فردی به نام نیک دیلون که سابقاً در مقام اخراج‌کننده قرار داشت، به محل زندگی یکی از کارگران معدن به نام فیلیپ ماسونوویچ آمدند تا وی را به اتهام مصرف مشروبات الکلی غیرمجازی تفتیش کنند که هنوز در محل وجود داشت. در این ماجرا مواجهه‌ای درگرفت که بر اثر آن مایرون و یک فرد ناظر بر اثر شلیک گلوله کشته شدند. به گفتهٔ اِلِف، بر مبنای گواهی چند شاهد مایرون به صورت تصادفی توسط یکی از همکارانش کشته شد که از بیرون اقامتگاه ماسونوویچ اقدام به تیراندازی کرد و همچنین فرد ناظر نیز توسط تیراندازی دیلون کشته شد. در این ماجرا سه سازمان دهنده اتحادیه کارگران صنعتی جهان نیز متهم شناخته شدند، اگرچه در زمان حادثه در جای دیگری بودند. مسئول کمیته سازماندهی اتحادیه، بیل هیوود مطمئن بود که قاضی هیلتون که در دادگاهی در آیداهو از وی و جرج پتیبون با موفقیت دفاع کرده بود، می‌تواند این پرونده را با کسب پیروزی برای معدنکاران به پایان برساند.
اگرچه سازمان‌دهندگان اصلی در محل وقوع حادثه پذیرفتند که دیگر سازمان‌دهندگان آزاد بشوند و سه کارگر معدن، که هیچ‌یک از آن‌ها نمی‌توانست به روانی انگلیسی صحبت بکند، به زندان بروند.هیوود، بیل، "خودزندگینامه بیل هیوود بزرگ"، دانشگاه کلمبیا، ۱۹۲۹، ص۲۹۱. اغتشاشی هم در این حکم وجود داشت؛ توافق قبلی مبنی بر یک سال زندان در دادگاه به نحوی به حکم پنج تا بیست سال تغییر کرد. هیوود مسئولیت فلین و اتور را برعهده گرفت تا معدنکاران به اتهام مطرح شده اعتراف کنند؛ اتهامی که احتمالاً حتی نمی‌توانستند آن را بفهمند. هیوود در خودزندگی‌نامه اش نوشت که نقش فلین و اتور در این امر، رابطه‌شان با اتحادیه کارگران صنعتی جهان را نابود کرد.هیوود، بیل، "خودزندگینامه بیل هیوود بزرگ"، دانشگاه کلمبیا، ۱۹۲۹، ص۲۹۲. همچنین پیتر کارلسون، زندگی‌نامه‌نویس هیوود، نوشت که اتور اتحادیه را ترک کرد و فلین در اتحادیه باقی ماند، اما در دوری جستن از هیوود و پشتیبانانش دچار زحماتی شد.کارلسون، پیتر، "گردن کلفت: زندگی و زمانه بیل هیوود بزرگ"، ۱۹۸۳، ص۲۳۷.
فلین در سال ۱۹۲۰ در بنیان‌گذاری اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا شرکت کرد و در کمپین علیه محکومیت ساکو و وانزتی فعالیت کرد. فردیناندو ساکو و بارتولومئو وانزتی دو آنارشیست ایتالیایی بودند که در آن سال به اتهام قتل دو نفر در جریان دزدی مسلحانه از کارخانه کفشی در برینتری، ماساچوست محکوم شده بودند. فلین همچنین به‌طور ویژه با مسئله حقوق زنان درگیر شد و از کنترل موالید و حق زأی زنان پشتیبانی کرد. وی همچنین به انتقاد از رهبری اتحادیه‌های صنفی پرداخت و آن‌ها را تشکیلاتی تحت اقتدار مردان ارزیابی کرد که به نیازهای زنان واکنشی نشان نمی‌دهند.
فلین در فاصله میان سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۶ در جنوب غربی پورتلند، اورگن، با ماری اکویی، دیگر فعال عضو اتحادیه کارگران صنعتی جهان زندگی کرد که در زمینه حق رأی زنان و کنترل موالید فعالیت می‌کرد. اگرچه فلین در بیشتر مدت اقامتش در پورتلند از نشر سلامت در وضعیت خوبی به سر نمی‌برد، اما همچنان فعال بود و در جریان اعتصاب ۱۹۳۴ اسکله‌های سواحل غربی آمریکا با سخنرانی به حمایت پرداخت.راهنمای سرخ پورتلند ، ۲۰۰۷، ص۹۸. فلین در سال ۱۹۳۶ به حزب کمونیست پیوست و به نگارش یک ستون فمینیستی در دیلی وورکر، نشریه این حزب پرداخت. وی دو سال بعد به عضویت در کمیته ملی برگزیده شد. عضویت وی در حزب کمونیست سبب اخراج وی از هیئت مدیره اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا در سال ۱۹۴۰ شد.پایگاه اینترنتی وحدت خواهان، آمریکایی‌های سرشناس، زندگینامه راجر بالدوین بنیانگذار اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا ، بازدید در ۸ نوامبر ۲۰۱۳.
در خلال جنگ جهانی دوم، فلین نقش مهمی در کمپین حقوق و فرصت‌های برابر اقتصادی برای زنان و همچنین بنیان‌گذاری مراکز مراقبت روزانه مادران کارگر بازی کرد. در ۱۹۴۲ وی کنگره بزرگ نیویورک را اداره کرد و ۵۰ هزار رأی به دست آورد. در ژوئیه ۱۹۴۸ دوازده تن از رهبران حزب کمونیست بازداشت شدند و به جرم تخلف از قانون اسمیت به صورت پشتیبانی از براندازی دولت ایالات متحده از طریق زور و خشونت محکوم شدند. آن‌ها پس از محکومیت در دادگاه میدان فولی، از دیوان عالی کشور تقاضای تجدید نظر کردند، اما محکومیت آن‌ها در دادگاه دنیس علیه ایالات متحده آمریکا هم تأیید شد و دو تن از قضات در مخالفت نوشتند که آن‌ها به نقض حقوق اساسی خود برای درگیری در فعالیت‌هایشان محکوم شده‌اند که توسط متمم اول قانون اساسی از آن دفاع شده‌است.
فلین برای آزادی آن‌ها در ژوئن ۱۹۵۱ کمپینی به راه انداخت، اما خودش هم در موج دوم بازداشت‌ها دستگیر شد و بر اساس قانون اسمیت تحت پیگرد قانونی قرار گرفت. وی پس از دادگاهی که نه ماه به طول انجامید گناهکار شناخته شد و دو سال در کمپ زندان فدرال در نزدیکی آلدرسون، ویرجینیای غربی خدمت کرد. وی بعدها خاطرات زندان خود را در "داستان آلدرسن:زندگی من به عنوان زندانی سیاسی. ' نوشت.
فلین پس از آزادی از زندان فعالیتش را با چپگراها و با گرایش کمونیستی ادامه داد. وی در سال ۱۹۶۱ به ریاست ملی حزب کمونیست ایالات متحده آمریکا رسید. وی چندین بار از اتحادیه شوروی دیدار کرد و در نهایت در ۷۴ سالگی در جریان بازدیدش از شوروی در ۵ سپتامبر ۱۹۶۴ درگذشت. دولت وقت شوروی برای وی مراسم تشییعی در میدان سرخ برگزار کرد که ۲۵ هزار نفر در آن شرکت کردند. جسد فلین بر طبق خواسته خودش برای دفن در گورستان ئلدهایم شیکاگو به آمریکا برده شد و در نزدیکی قبر اوجین دنیس، بیل هیوود و شهیدان شورش هایمارکت به خاک سپرده شد.
تأثیر فلین به عنوان یک اکتیویست بسیار گسترده بود و به صورت یک سرود محبوب به نام "دختر یاغی" که توسط فعال کارگری و موسیقیدان، جو هیل نوشته شده‌است، گرامی داشته شد.
نسخه داستانی شخصیت فلین در رمان جان آپدایک به نام در زیبایی نیلوفرها ترسیم شد که در آن به روابط وی با کارلو ترسکا آنارشیست آمریکایی اشاره شده که با فلین نامه نگاری و ارتباط داشته‌است.
«تاریخ چشم‌اندازی گسترده دارد و در نهایت با قضاوتی سختگیرانه از ستمگران و حق خواهان خواهد گذشت، حق خواهانی که برای آزادی بشر و علیه سرکوب سیاسی و بردگی اقتصادی می‌جنگیدند، رنج می‌بردند، زندانی می‌شدند و می‌مردند.»
«ما باور داریم که پیکار طبقاتی موجود در جامعه در قدرت اقتصادی اربابان در یک سو، و قدرت رشدیابنده اقتصادی کارگران در سوی دیگر بیان شده، و این دو اکنون و بار دیگر در نبردی باز، و در درگیری مستمر روزانه با یکدیگر برخورد می‌کنند و در این نبرد می‌باید سهم بیشتری از تولید ناشی از کار و نهایتاً مالکیت وسایل زندگی را به دست بیاورند.»
امینی یک نام خانوادگی‌ست. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
رادیو سیتی٬ می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
کُک یک مادهٔ جامد پُر کربن است که در فشار و حرارت بالا بر اثر تقطیر آهستهٔ زغال‌سنگ تشکیل می‌شود. از این ماده با عیار کربن ۸۰ تا ۹۰ به‌عنوان سوخت استفاده می‌شود و به‌طور گسترده به‌عنوان یک جایگزین برای زغال‌سنگ محسوب می‌شود. یکی از کاربردهای مهم این سوخت استفاده در ذوب آهن است.ویکی‌پدیا انگلیسی
به سنگ‌ها و مواد فسیلی باقیمانده از بقایای گیاهی و جانوری، سنگْ زیست یا بیولیت می‌گویند.
بیولیت‌ها به دو گروه قابل سوختن یا غیرقابل سوختن تقسیم می‌شوند…
بیولیت‌های قابل سوختن را اصطلاحأ کاستو بیولیت یا سنگ‌های قابل اشتعال گویند. زغال سنگ در واقع از بیولیت‌های نوع قابل سوختن است.
بیولیت‌ها شامل دو گروه بقایای گیاهی و جانوری هستند.
اندام‌های گیاهی در نهایت به تورب، بیتومین و زغال سنگ و اندام‌های جانوری به هیدرو کربورها، نفت، گاز و شیل نفتی تبدیل می‌شوند.
برای تحصیل یک تن آهن خام، حدود ۳–۵/۱ تن سنگ آهن، ۱۰۰۰–۹۰۰ کیلوگرم کک و ۶–۵ تن هوا لازم است و سنگ آهک نیز بعنوان ماده گداز آور در کوره بلند بکار می‌رود.
در ابتدا ذوب آهن در کوره‌های ابتدائی که از سنگ یا آجر ساخته می‌شد و از هوای دم برای جریان هوا استفاده می‌شد، انجام می‌گرفت و ارتفاع کوره نیز، حداکثر به ۱۰ متر می‌رسید.
ولی امروزه با اختراع ماشین و وارد کردن هوای تحت فشار به کوره، ارتفاع و قطر کوره افزایش یافته و کوره‌های بلند جدید از ورقه‌های آهنی که روی ستونهایی استوار گردیده و ارتفاع بدنه کوره به حدود ۳۰ متر می‌رسد، ساخته شده‌است.
بدین ترتیب، پیشرفت صنعت و احتیاج روزافزون بشر به نوع بهتر آهن، کوره‌های بلند جدید را بوجود آورده‌است.
کک roast ماده ای متخلخل است و در کوره بلند به کار می‌رود که یکی از مصارف عمده کک در صنایع متالورژیکی می‌باشد.
کک زغال سنگ در کوره بلند نقش‌های مختلف تأمین انرژی، احیاء کانه‌های آهن، ایجاد تخلخل برای عبور گازهای احیاء کننده و کربوره کردن چدن را دارا می‌باشد.
(لازم است ذکر شود که کُک در صنایع ریخته‌گری نیز کاربرد دارد) زغال‌های خاصی جهت تولید کُک متالورژی بکار می‌روند و خواص زغال‌سنگ تعیین‌کننده خواص کک تولیدی است.
مواد غیر آلی زغال سنگ موسوم به استریل بوده و در کُک بصورت خاکستر باقی می‌ماند و تأثیراتی بر عملکرد کوره بلند می‌گذارد.
وجود خاکستر در کُک سبب افزایش مصرف کک و سنگ آهک در کوره بلند و کاهش ظرفیت تولید باتری‌های کک سازی می‌شود.
کک دارای درصدی از گوگرد وفسفر است درنتیجه مهم‌ترین عامل ورود گوگرد و فسفر به فرایند تولید فولاد، کک می‌باشد. گوگرد و فسفر جزء عناصر مضر در فولادها می‌باشند
ماده ای سیاه رنگ شبیه به زغال‌سنگ است که در گریدهای متفاوت موجود می‌باشد.
همچنین هرنوع کک بسته به نوع آنالیز از جمله درصد کربن، رطوبت، میزان خاکستر، گوگرد و مواد فرّار و غیره… به دست می‌آید.
عمدهٔ کک‌های زغال‌سنگ موجود در ایران از شرکت ذوب آهن می‌باشد.
سینما آسیا از سینماهای قدیمی تهران است. این سینما که تعطیل و نیمه مخروبه شده است در تقاطع خیابان ولیعصر با خیابان جمهوری قرار دارد.
سینما آسیا در سال ۱۳۳۷ توسط «امرلال هندوجا»، «نارانداس بگواندلاس» ساخته و مورد بهره‌برداری قرار گرفته بود. این سینما که جزو اولین سینماهای تهران است با ۹۶۲Ǎ صندلی کار خود را آغاز کرد. طراح سینما آسیا هوشنگ سیحون است. این سینما حدود پنجاه سال فیلم‌های سینمای ایران را نمایش داد.
فهرست خیابان‌های اصلی شهر اراک، مرکز استان مرکزی ایران:
بلوار جهان پناه
در اسطوره‌های پلی‌نزیایی در سال ۱۹۶۳، مانا (Mana) نیرویی فراطبیعی و فراگیر است که در جهان مرئی و نامرئی ساری و جاری است و دو جهان را نیز به هم مرتبط می‌کند.http://www.thefreedictionary.com/mana در برخی سنت‌های اساطیری پلی‌نزی، مانا به عنوان ماده و مایه‌ای دانسته می‌شود که برای جادو لازم است. برای پلی‌نزیایی‌ها مانا حکم قدرت و احترام و آبرو را داشت. افرادی که از مانا برخوردار بودند افراد قدرتمند و مهمی بودند. نه تنها افراد بلکه نهادها و دولت‌ها و اشیای غیرزنده نیز می‌توانند مانا داشته باشند.
در باور بومیان هاوایی، بسته به کارهایی که انجام می‌دهیم می‌توانیم مانا به‌دست آورده یا مانا از دست بدهیم. نیاکان مردم هاوایی همچنین بر این باور بودند که جزیره مولوکای نسبت به جزیره‌های همسایه خود مانای قدرتمندتری دارد.
سینما سعدی (نام پیشین: "سینما ماژستیک") از سینماهای قدیمی تهران است. این سینما در سال ۱۳۳۸ در زمینی به مساحت ۵۷۰ متر مربع ساخته شد و دارای سالن و بالکنی با گنجایش ۵۳۰ نفر است. این سینما درجه‌یک بود و در دههٔ ۱۳۶۰ بازسازی شد.
این سینما که در خیابان جمهوری، بین خیابان ۱۲ فروردین و خیابان اردیبهشت واقع شده‌است، در حال حاضر تعطیل شده‌است.
سینما سعدی در دهه شصت یکی از سینماهای گروه کودک و نوجوان بود و بسیاری از بچه‌های ساکن در مرکز شهر تهران فیلم‌های خاطره انگیز دوران کودکی خود را در این سینما دیده‌اند . فیلم‌هایی مانند گلنار، سفر جادویی، پاتال و آرزوهای کوچک، مریم و میتیل، گربه آوازه خوان و ... سینما سعدی در هنگام نمایش این فیلم‌ها روزهای بسیار شلوغی را تجربه کرد اما در دهه هشتاد از رونق افتاد و در دهه نود متأسفانه تعطیل شد
ورزشگاه آ. له کوک آرنا ورزشگاهی در شهر تالین، استونی است.
این ورزشگاه در سال ۲۰۰۱ ساخته شده است و ۹٬۶۹۲ نفر ظرفیت دارد.
مزار گلستانه (زاده ۱۳۲۶ در زابل، درگذشته ۴ مهر ۱۳۹۲)http://zahedaneh.ir/?p=23791 ایرانشناس و فعال عرصه فرهنگ عامه سیستان بودhttp://www.asrehamoon.ir/vdcaymny.49nui15kk4.html.
از وی تألیفات سیستان شناختی مهمی بر جای مانده‌است که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به مجموعه پنج جلدی "فرهنگ عامه سیستان" (با عناوین "امثال و حکم مردم سیستان"، "ادبیات و شعر عامیانه مردم سیستان"، "همسر گزینی در سیستان امروز با گذری بر شاهنامه"، "سور و سوگ در سیستان"، "بخشی از ضرب المثلهای موزون سیستانی") و همچنین مجموعه دو جلدی "سیستان در گذر تاریخ" اشاره داشت. http://www.tasnimnews.com/Home/Single/152244
سینما تهران‌پارس یا درایوین سینمای تهران‌پارس اولین سینمای اتومبیل رو در ایران بود که در سال ۱۳۳۹ در تپه‌های تهران‌پارس افتتاح شد. در این نوع سینما که هنوز نمونه‌هایی از آن در تعدادی از شهرهای جهان وجود دارد، تماشاگران با اتومبیل به آن وارد می‌شدند و در حالی که در ماشین نشسته بودند فیلم را تماشا می‌کردند. گنجایش این سینما ۲۸۴ اتومبیل و بهای بلیت آن ۱۵۰ ریال بود. به هر اتومبیل یک گوشی یا بلندگوی مخصوص داده می‌شد که بینندگان به میل خود صدای آن را تنظیم می‌کردند. فیلم‌های این سینما را سینما مولن‌روژ تأمین می‌کرد.
الهیات مسیحی تشکیلاتی است که در پی ساختن نظامی مرتبط از باور و رسوم مسیحی است. این کار اساساً مبتنی بر متون عهد قدیم و عهد جدید و نیز تاریخ سنن مسیحیان است. الهیون مسیحی از تفسیر، تحلیل منطقی و استدلال برای شفاف سازی، کشف، فهم، تاویل، نقد دفاع یا ترویج مسیحیت استفاده می‌کنند.
الهیات مسیحی به طور قابل توجهی در شاخه‌های اصلی سنت مسیحی متفاوت است: کاتولیک، ارتدکس و پروتستان. هر یک از این سنت ها رویکردهای منحصر به فرد خود را در آداب کلیسا و تشکیلات دارند.
کامارون د لا ایسلا نام هنری حوزه مونخه کروز (زاده ۵ دسامبر ۱۹۵۰ در سن فرناندو- درگذشته ۲ ژوئیه ۱۹۹۲ در بادالونا), یکی از شناخته‌ترین فلامنکو سرایان نیمهٔ دوم سده بیستم اسپانیا بود. لقبِ ("ال کامارون (میگو)") را عمو/دایی اش بخاطر موهای سرخ بورگونش، اندام لاغر و پوستِ روشن ، تقریباً فرانماوارش رویش گذاشت.
"خوزه" در خیابان کارمن سن فرناندو کنار خلیج کادیز، به عنوان ششمین فرزند یک خانوادهٔ حیتانو (کولی) دارای هشت فرزند دیده به جهان گشود. پدر خوزه برابر با سنت و رسم کولی‌ها، پیشهٔ آهنگری داشت و خوزه در کودکی دستیار او بود. این فلامنکوشناس (فلامنکو افسینادو flamenco-aficionado) که بخاطر (Martinete|Martinete) مارتینت‌های (سروده‌های آهنگران که با صدای ضربان پتک و چکش آهنگران همرایی می‌شوند) که می‌سرود شهره بود در سال ۱۹۶۶ فوت کرد. مادر "خوزه"، خوانا کروز کاسترو یک کاناترا (زن سبد باف) بود و پس از درگذشت همسرش کافه‌ها و بارها را تمیز کاری می‌کرد تا مخارج زندگی اش را تامین کند. چنان‌که گفته می‌شود این زن چنان فلامنکو را شگفت‌انگیز می‌سرود که همهٔ هنرمندان بزرگ آن دوره - مانولو کاراکول Manolo Caracol، له نینیا ده لوس پینیز La Niña de los Peines، له پرلا ده کادیز La Perla de Cádiz، مکرراً نزد او می‌آمدند تا به سروده‌های وی گوش فرا دهند. در کنار خوزه همه فرزندان وی آوازخوانان توانا و با استعدادی بار آمدند.
"خوزه" در سال ۱۹۷۴ در سن بیست و سه سالگی با دختر کولی بنام دولورس مونتویا Dolores Montoya اهل لا لینئا د لا کنسپسیون ازدواج کرد. خوزه او را «له چیسپا» (ژابیژ یا جرقه) می‌خواند. ثمره ازدواج شان چهار فرزند بود.
"کامارون" مردی بشدت خجالتی کمرو و آرامی بود. با وجود شهرت و ستاره بودنش وی به کراکتر و شخصیت ساده اش وفادار ماند. گرچه زر و تجمل ثروتمندانه از سر و پایش آویزان بود مطابق فلسفهٔ کولی به پول و مقام ارزشی قایل نبود. هرچند در گذر سال‌ها مانند خیلی از کولی‌های دیگر آن زمان بیشتر و بیشتر گرفتار مواد مخدر (کوکائین، هروئین، ال‌اس‌دی) گشت.
"خوزه مونخه کروز" در سال ۱۹۹۲ بر اثرسرطان ریه به سن ۴۲ سالگی چشم از جهان بست. استفاده دراز مدت از مواد مخدر همراه با چهار بسته سیگار در روز باج و هزینهٔ سنگین شان را بازخواستند. تازه هنگام مرگ مقام و پایهٔ اسطوره ای ال کامارون د لا ایسلا خوب نمودار شد: بیش از صد هزار نفر در مراسم دفن وی حضور داشتند. ده سال پس از آن همه تلویزیون‌های اسپانیا همهٔ روز را مشغول یاد بود درگذشت کامارون بودند. در گورستان سن فرناندو تندیسی به افتخار کامارون د لا ایسلا موجود است. آنجا روزانه مقدار زیاد گل به‎خاطر ارج گذاری به ال پرنسیپه دل کانته فلامنکو (شهزادهٔ ترانهٔ فلامنکو) از سوی هوادران گذاشته می‌شوند.
برای پول بدست آوردن کامارون هشت ساله همراه با دوستک اش، رانکپینو Rancapino، در کافه‌ها - بخصوص کافهٔ ونتا ده واگاس Venta Vargas - و در ایستگاه‌های راه‌آهن آواز می‌خواند. همچنان مکرر همراه با برادر بزرگش مونویل که هجده سال بزرگتر از وی بود در فیستاس پریوادس fiestas privadas (جشن‌های خصوصی) سرمایه داران نغمه سرایی می‌کرد. در سال ۱۹۶۲ وی برنده جایزه ممتاز Premio del Concurso Flamenco del Festival de Montilla در کوردوبا شد. از آن لحظه به بعد او یک ستارهٔ طلوع‌کننده در اندلس بود.
هنگام جشنواره سبیا آواز او هنگام اجرای ترانهٔ بگوش انتونیا مریینا Antonio Mairena رسید و او در جا عمیقاً تحت تأثیر دوینده وی قرار گرفت.
duende دوینده (به معنی تحت‌الفظی نیمف یا ایلف، که الهه کوچک یا پری کوچک را می‌گویند، می‌باشد. گونهٔ به وجد آمدن. درجه و حالت از وجود داشتن که در لحظاتی که آدم خویش را با تمرکز کامل وامیگذارد و در موسیقی خویش فرومی‌رود که اکثراً سراریزی سرشک را نیز در پی می‌داشته باشد. این حالت اکثراً یک ارتباط بخصوصی را در فضا بین اجراکننده و شنونده به میان میاورد. معمولاً ادعا می‌شود که چنین حالتی تنها در عالم فلامنکو پدیدار شدنی و قابل تجربه می‌باشد. با این هم موسیقی گران دیگر نیز می‌توانند به احساسی دست یابند که گویا براستی همه چیز درست و جور جوره که همه چیز خود بخودی پیش می‌رود و بر اثر آن همه چیز اجرا «جادویی» می‌گردد. برای دوستداران حسابی فلامنکو این دوینده ماهیت و اساس ذاتی و هدف نهایی فلامنکو را تشکیل می‌دهد) همین دوینده بعداً جذاب‌ترین نشانه و خصیصه کامارون گشت: بار بار او می‌توانست به آن حالت برسد.
پس از آن که وی در شانزده سالگی برندهٔ جایزه ممتاز جشنواره دل کانته خوندو در مایرینا ده الکور شد میگیل ده لوس رییز و دولورس وارگس به او قرار دادی بستند تا وی در انجمن فلامنکوی آن‌ها آواز بخواند. پسان تر کامرون با میگیل ده لوس رییز به مادرید رفت و در آنجا قراردادی را با تابلاو ده تورس برمیاس در سال ۱۹۶۸ بست با غیابت‌های در میان او آنجا دوازده سال ماند در این تابلاو (کافهٔ فلامنکو) وی توسط انتونیو ده الخسیراس Antonio de Algeciras، پدر پاکو د لوسیا، کشف شد. از طریق وی او به پاکو معرفی شد. بزودی پس از آن نخستین صفحهٔ مشترک آن‌ها با تهیه‌کنندگی انتونیو ده الخسیراس ثبت گردید و بیرون آمد و به استقبال گرمی روبرو شد. این اتفاق اجراهای فراوان او را در جشنواره‌های فلامنکو پی ریزی کرد. دنباله آن بزودی تورهای خارجی وی آغاز شد: کامرون به یک ستارهٔ فلامنکو مبدل شده بود. بین ۱۹۶۹ و ۱۹۷۷ کامرون و پاکو د لوسیا ده آلبوم ثبت کردند. پسان‌ها مادر فرمولهٔ ترانه و گیتار تا مرز خشکی دوشیده شد. کامارون و د لوسیا تو راه کوچه‌های جدید موسیقی پیچیدند. در کنار نقش رهبری دهندهٔ کلاسیک، گیتار د لوسیا قویا صدای خاص خودش را یافت.
الت‌های نوی افزوده شدند: د لوسیا از آمریکای جنوبی با خویش کاخون را آورد. متعاقباً گیتار الکتریک، فلوت‌ها و حتی بخش‌های ویلون همراهی‌کننده را افزود.
صدا بیشتر آوای جازی به خویش گرفت، که با آن اساس آنچه گذاشته شد که بعدها بنام فلامنکو نوئوو (فلامنکوی نو Flamenco Nuevo) شناخته شد. این حادثه راه‌های جدیدی را بروی نسل جوان گشود.
کامارون با گذاشت سال‌ها تدریجاً شدید تر و عمیق‌تر معتاد مواد مخدر شد. همکاری و رابطه اش با د لوسیا در یک دورهٔ سخت تیره و بهم خورده گشت. حدود ده سال پسان تر این دو از دوباره به هم پیوستند و تا مرگ کامارون کارهای اجرا و ثبت کردند از سال‌های 19۷۰ کامارون اکثراً اجراهایش را با همکاری و رهبری تماتیتو (یک متأثر و پیرو بی‌نهایت با استعدادی پاکو د لوسیا) Tomatito کار کرد.
در سال ۱۹۷۹ کامرون تهیه‌کننده قدیمی اش را با ریکاردو پچون Ricardo Pachón عوض کرد. نتیجه آن "له لیایندا دل تیمپو La Leyenda del Tiempo (افسانهٔ زمان)" - بدون همکاری د لوسیا بود که پیوریستها یا ناب گرایان در میان دوستداران فلامنکو آن آلبوم را افتضاح و رسوایی خواندند و نوارهای شان را به فروشندگان برگشتاندند. تصانیف این آلبوم را که توسط پخون و کیکو فنیننو پیشکش و وارد شدند، مضامین کلاسیک و آشنای رمانتیک تشکیل نمی‌داد، بلکه آن‌ها بروی (بخش‌های) اشعار فدریکو گارسیا لورکا (مانند پارچه معروف له ترارا) و بطور مثال رباعیات شاعر مشهور فارسی عمر خیام ساخته شده بودند. همچنان در این آلبوم از آلاتی که برای فلامنکو عجیب و غیر مأنوس بودند، مانند کیبورد، باس گیتار، درام و حتی یک دست سی‌تار استفاده شد. بدین طریق راه زاده شدن فلامنکو فیوژن یا فلامنکوی ترکیبی که یک گونه آمیزش فلامنکو با پاپ و موسیقی جاز بود هموار شد. روی‌هم‌رفته به عقیده برخی از منتقدین این آلبوم حاوی مهم‌ترین اجراهای فلامنکوی نیمهٔ آخر قرن بود. کامارون از واکنش‌های تند ناب گرایان به هراس افتاد و در نتیجه در کارهای آخریش لبه‌های تند را کندتر ساخت. با اینهمه آن آلبوم یک قاعده شکن و راه گشای برای دیگران ثابت شد. تا روز مرگ وی ۵۴۸۲ نسخه از "افسانهٔ زمان" بفروش رسید و پس از آن فروش آن بزودی بلند رفت.
با وجود این نوآوری و نوسازی، کامارون هیچگاه فلامنکو پیرو (فلامنکوی ناب) را مورد خشونت تندی قرار نداده. این ادعا توسط این واقعیت که او در اسپانیا بخصوص در میان کولی‌ها (که قطعاً در خط اول تلاش برای نوآوری قرار ندارند) با لقب ال پرینسیپه، شاهزاده معروف می‌باشد، تأیید می‌گردد.
مرکزی کالوی ورزشگاهی در شهر تالین، استونی است.
این ورزشگاه در سال ۱۹۵۶ ساخته شده است و ۱۲٬۰۰۰ نفرStadiums in Estonia Worldstadiums ظرفیت دارد.
ارتفاع سنجی بر پایه فشارسنجی در هوانوردی (QNH) گونه‌ای از ارتفاع سنجی بر پایه فشارسنجی است و روشی است برای تعیین ارتفاع در هوانوردی. این روش برای تعیین ارتفاع مطلق روشی غیردقیق است، ولی برای تعیین ارتفاع پرواز نسبت به دیگر هواگردها و تعیین سطح پرواز بسنده می‌باشد.
برای اندازه‌گیری فشار هوا روش‌های گوناگونی در هوانوردی به کار می‌رود که تا اندازه‌ای این روش‌ها با روش‌هایی که در هواشناسی به کار می‌روند تفاوت دارد.
ارتفاع سنج‌ها فشارسنج‌هایی هستند که فشار هوا را در شرایط استاندارد دما و فشار در ارتفاع مورد نظر نشان می‌دهند.
برای این که نابرابری فشار هوای محلی را که دائماً به وسیلهٔ مناطق پرفشار و کم فشار در اتمسفر پدید می‌آیند بتوان تصحیح کرد باید نشان صفر ارتفاع سنج بارومتریک به وسیلهٔ کاربر تغییر کند. تنظیم این نشان صفر و همچنین استانداردسازی اساسی فشارسنج با استناد بر جو استاندارد بین‌المللی پدید می‌آید که به وسیلهٔ مقررات فنی در همه جای جهان تعیین می‌گردد.
ارتفاع سنج نیاز به یک نقطه ورود برای فشار هوای ایستا، پورت ایستا دارد. این درگاه می‌تواند روی نقطهٔ بخصوصی از بدنه یا در لوله پیتو جای بگیرد. در هواگردهای بدون کابین فشار می‌توان یک نقطهٔ ورود رزرو در کابین کار گذاشت.
این فهرست اسامی استانداران استان مرکزی (از سال تشکیل استان در سال ۱۳۵۶تا کنون) می‌باشد:
پینیا کولادا نوشیدنی سرد و شیرینی است که از رام، کِرِم نارگیل و آب آناناس تهیه می‌شود. پینا کولادا نوشیدنی رسمی پورتوریکو است.
زمین‌شناسی اقتصادی شاخه‌ای از علم زمین‌شناسی است که پیرامون شرایط تشکیل مواد معدنی، ژئوشیمی، مورفولوژی و ریخت‌شناسی آنها، بافت و ساخت آنها، عوامل کنترل‌کننده پراکندگی مواد معدنی، توجیه فنی و اقتصادی آنها و بالاخره تقسیم‌بندی ژنتیکی مواد معدنی بحث می‌کند. در رسیدن به اهداف فوق، روشهای مختلف زمین شناسی، تکتونیک و ساختاری، حفاری، تجزیه مواد معدنی، روشهای ژئوفیزیکی و ژئوشیمیایی و فرآوری مواد انجام می‌گیرد. همچنین در انجام پروژه‌های مختلف اکتشافی باید به مسائل ایمنی و زیست‌محیطی نیز دقت لازم را مبذول داشت.
زمین‌شناسی اقتصادی مطالعهٔ بخشی از مواد سازندهٔ زمین را شامل می‌شود که می‌توانند برای مقاصد اقتصادی و/یا صنعتی به‌کار روند. این مواد شامل عناصر پایه و قیمتی و کم یاب، کانی‌های غیرفلزی، سنگ‌های ساختمانی، گوهرسنگ ها، نفت، زغال و آب می‌شوند که معمولاً به آنها ذخیره یا نهشته می‌گویند. ابزارها و روش‌هایی که در دیگر گرایش‌های زمین‌شناسی (مانند ژئوشیمی، کانی‌شناسی، ژئوفیزیک، پترولوژی (سنگ‌شناسی) و زمین‌شناسی ساختمانی) استفاده می‌شوند، می‌توانند برای فهم، توصیف و استخراج کانسارها نیز به‌کار آیند.http://en.wikipedia.org/wiki/Economic_geology
لیندگرن اولین کسی به‌شمار می‌رود که مواد معدنی را تقسیم نموده‌است. این رده‌بندی شامل سنگها، فلزات، سولفورها، نمکها و ترکیبات دیگر می‌باشد.
به‌طور کلی، کانسارهایی که تا ژرفای حدود ۲۰۰ – ۱۰۰ متری قرار دارند، با توجه به نوع کانسار و میزان ذخیره و دیگر ویژگی‌های معدنی به روش روباز و کانسارهای موجود در ژرفای بیشتر، با روش‌های زیرزمینی استخراج می‌شود.
کانسارهایی که در آنها کانه و باطله مخلوط است، با استفاده از روش‌های کلی، ولی مناطق غنی از کانه، غالباً با روش‌های گزینشی استخراج می‌شود.
در روش‌های روباز به‌طور معمول فرصت استفاده از روش‌های انتخابی کمتر پیش می‌آید. به‌طور کلی، هر چه ژرفای معدن کاری بیشتر شود، هزینه‌ها و دشواری آن افزایش می‌یابد.
پِترولوژی یا سنگ‌شناسی (از ترکیب دو واژهٔ یونانیِ «پِترا» به‌معنی سنگ و «لوگوس» به‌معنی مطالعه) یکی از شاخه‌های علم زمین‌شناسی است که به مطالعهٔ منشأ، ترکیب، پراکندگی و ساختار سنگ‌ها می‌پردازد.
در گذشته، واژهٔ لیتولوژی مترادف با پترولوژی گرفته می‌شد، اما امروزه صخره‌شناسی بر ویژگی‌های سنگ در نمونهٔ دستی و رخ‌نمونها تأکید دارد. سنگ‌نگاری نیز به مطالعهٔ سنگ زیرِ میکروسکوپ گفته می‌شود و واژهٔ پترولوژی نیز به مجموع این دو گفته می‌شود.
سنگ‌هایی که در درونشان عناصر و فلزات ارزشمندی دارند و برای استفاده در امور مختلفی همچون زینتی، ساختمانی، فراوری فلزات، صنایع دستی و غیره مورد استخراج قرار می‌گیرند، کانسنگ یا سنگ‌های معدنی نامیده می‌شوند. کانسنگ‌ها بسته به فرم پیدایش آن‌ها و درجه یا غلظت و مقدار عناصر موجود در درونشان (عناصر سازنده آنها) استخراج می‌شوند و تنها سنگ‌هایی که مقدار و ارزش عناصر درونشان در مقایسه با هزینه استخراج معقول و به صرفه است با روش‌های مختلف مورد استخراج قرار گرفته و در صنایع مختلف استفاده می‌شوند. سیلیکات، سولفید و اکسید نمونه‌هایی از سنگ‌های معدنی فلزی هستند. همچنین فلز مس که فلزی طبیعی است معمولاً به‌طور متمرکز در پوسته وجود ندارد، فلزهای نجیب مثل طلا هم از کانسنگ‌ها استخراج می‌شوند.
میرامار نام یکی از بهترین مناطق شهر هاوانا است که در ناحیه ساحلی غرب هاوانا واقع شده است.
اکثر سفارت‌خانه‌های خارجی از جمله سفارت ایران و سفارت روسیه در این منطقه قرار دارند. معروف‌ترین هتل‌های هاوانا از جمله هتل‌های هاوانا لیبره، نپوتونو، اکسیدنتال و پانورمارا در منطقه میرامار واقع شده‌اند.
دهلیز واخان از جمله پارک‌های ملی افغانستان است که در کوه‌های مرتفع شرق ولایت بدخشان قرار گرفته است. این پارک ملی در سده ۱۹ میلادی به عنوان شکارگاه پادشاهی معرفی شد و پس از آن به دلیل وجود گونه‌های جانوری ارزشمندی چون گوسفند مارکوپولو و پلنگ برفی به عنوان پارک ملی انتخاب شد.
به گفته مصطفی ظاهر رئیس اداره ملی محیط زیست، پارک ملی واخان ارتفاعات پامیر کوچک و پامیر بزرگ، قله نوشاخ با ٧٧٥۰ متر ارتفاع و یخچالهای طبیعی که رودخانه آمو از آن سرچشمه گرفته را در خود جای داده است.
از جمله دیگر پستانداران این پارک می‌توان به خرس قهوه‌ای، گرگ خاکی، سمور سنگی، روباه سرخ، وشق گربه پالاس، گوسفند وحشی اوریال و سیاه‌گوش اشاره کرد.
دره آجر از جمله پناهگاه‌های حیات وحش و پارک‌های ملی مرکز افغانستان است که به دلیل داشتن مناطق تاریخی و سرسبز دارای بوم‌سازگان ویژه خود است.
این منطقه در ولسوالی یکاولنگ در فاصله ۷۵ کیلومتر شهر بامیان قرار دارد. بخش مرکزی این منطقه حفاظت شده در ولسوالی یکاولنگ و بخش‌های شرقی آن در ولسوالی کهمرد بامیان قرار دارد.
در سال ۱۹۰۰ میلادی، دره آجر شکارگاه حبیب‌الله خان پادشاه وقت افغانستان بود. در هنگام پادشاهی ظاهر شاه، این دره توسط یکی از بزرگان محلی به شاه معرفی شد و ظاهر شاه با دیدن منظره‌های زیبا و طبیعی این دره آن را به عنوان منطقه حفاظت شده و شکارگاه خانواده پادشاهی اعلام کرد.
پس از بیش از سه دهه تنش مسلحانه و گسترش اسکان مردم محلی، این دره هم‌اکنون با فشار از سوی عوامل انسانی روبرو است.
این پارک دارای گونه‌های زیستی منحصربفرد مانند: پلنگ برفی، سیاه‌گوش، گوسفند وحشی اوریال، بزکوهی کاپرا، گوزن باختری و آهوی رنگ است. از جمله پرندگان ساکن این پارک می‌توان به باز، لک‌لک و بادخورک اشاره کرد. پوشش گیاهی عمده آن از چمن پیازک‌دار است که ۲۵–۱۰۰ درصد زمین را پوشانده‌است.
بوسه تماس‌دادن لب با چیزی است و می‌تواند به موارد زیر نیز اشاره کند:
بوس می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
دو با مانع یکی از گونه‌های دو و میدانی است.
اگر شخص دست یا پای خود را به عمد به موانع برخورد دهد خطا کرده‌است.
دو ۱۰۰ متر بامانع یک رشتۀ ورزشی دو و میدانی، در بازی‌های المپیک است که تنها مختص ورزشکاران زن می‌باشد (دو ۱۱۰ متر بامانع مشابه آن در رقابت‌های مردان است). در این مسابقه تعداد ده مانع با ارتفاع ۸۳٫۸ سانتی‌متر (۲ فوت و ۹ اینچ) در فواصل مساوی از یکدیگر و در امتداد یک مسیر مستقیم ۱۰۰ متری قرار می‌گیرند.
تکنیک دو۱۰۰ متر با مانع بانوان اصولاً شبیه تکنیک دو ۱۱۰ متر با مانع مردان است با این تفاوت که به‌خاطر کوتاه‌تر بودن موانع زنان نیاز به زمان و مسافت کمتری برای عبور از روی موانع دارند. حرکات دونده‌های ۱۰۰ متر با مانع زنان تقریباً نزدیک به دونده‌های سرعت است و بنابراین در مقایسه با دوندگان ۱۱۰ متر با مانع مردان نیاز کمتری به خم کردن بدن و بالا آوردن زیادی پای راهنما به‌طرف بالا در لحظه کندن از زمین دارند. از این‌رو، میتوانند پای عقب را با ارتفاع پائین‌تری از روی مانع عبور دهند. حرکت دست‌های این دوندگان بسیار نزدیک به حرکت دوندگان سرعت است.
دو ۱۱۰ متر با مانع یکی از رشته‌های المپیکی دو و میدانی است که در آن دوندگان می‌بایست مسافت صد و ده متر را با مانع در کوتاه‌ترین زمان ممکن بدوند. در طول مسیر ۱۰ مانع که ارتفاع هر مانع ۱٫۰۶۷ متر است قرار دارد و اولین مانع ۱۳٫۷۲ متر از خط شروع فاصله دارد.
دو ۴۰۰ متر بامانع یکی از رشته‌های المپیکی دو و میدانی است که در آن دوندگان می‌بایست مسافت ۴۰۰ متر را با مانع در کوتاه‌ترین زمان ممکن بدوند. فاصله موانع از یکدیگر ۳۵ متر و فاصله اولین مانع با خط شروع ۴۰ متر است.
از روی موانع کم‌ارتفاع مانند یک چوبدستی عبور کردن طوری‌که فاصلهٔ بین دو مانع با ۳ گام طی شود.
هدف از این کار پیدا کردن آهنگ دویدن سریع بین موانع است.
این کار به منظور عادت کردن به عبور از روی مانع با پای راهنما و پای عقب انجام می‌شود.
کارل گوستاو همپل از چهره‌های برجستهٔ فلسفه علم و اثبات گرایی منطقی در قرن بیستم است. از کارهای شاخص او بحث و بسط مدل استنتاجی- قانونی برای تفسیر علمی پدیده‌ها است. این روش در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی تبدیل به روش استاندارد و فراگیر علم شده بود. از دیگر کارهای معروف او پارادوکس کلاغ‌ها است که به مسئلهٔ استقرا می‌پردازد.
وی کوشید تا با شناخت علمی و تبدیل آن به زبان منطقی، که واژه‌های آن تعریف‌شده باشد، مسائل مربوط به توضیح و تأیید را با شیوه منطق ریاضی کاربردی، بررسی کند. همپل برای رابطه‌ی تأیید، رابطه‌ای منطقی پیشنهاد کرد و شرایط تأیید را، که شرایطی برای جملات بود ذکر نمود. از نظر او تأیید هر قانون، چیزی جز رابطه‌ای منطقی بین گزاره‌های مشاهدتی و گزاره‌های نظری نبود که باید شروط خاصی را ارضا می‌کرد. در مورد مسأله توضیح علمی نیز همپل همین روند را پیش گرفت.
آنیبال آنتونیو کاواکو سیلوا (زادهٔ ۱۵ ژوئیه ۱۹۳۹) یک اقتصاددان و سیاستمدار پرتغالی است که از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۶ به عنوان نوزدهمین رئیس‌جمهور پرتغال خدمت کرد. وی از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۵، ۱۱۳امین نخست‌وزیر پرتغال بوده است. دورهٔ ۱۰ سالهٔ او، طولانی‌ترین دورهٔ نخست‌وزیری از زمان آنتونیو ده الیویرا سالازار بود و او نخستین نخست‌وزیر پرتغال بود که اکثریت مطلق پارلمانی را در اختیار گرفت. نظام قانون اساسی فعلی او بیشتر به خاطر هدایت پرتغال به اتحادیه اروپا شناخته می‌شود.
برای ثروتمند یا فقیر فیلمی اکشن دلهره‌آور محصول سال ۱۹۹۷ آمریکا به کارگردانی برایان اسپایسر است. در این فیلم بازیگرانی همچون تیم آلن، کریستی آلی، جی او. ساندرس، مایکل لانر، وین نایت، لری میلر، میگوئل ای. نونیز جونیور، جان پایپر-فرگوسن، کری پرستون، اتان فیلیپس، مایکل آنگارانو، مارلا میپلز و آنتونی عزیزی ایفای نقش کرده‌اند.
کوجیتو می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
معماری آکوستیک با توجه به نکات زیر مسیر می‌باشد.
از زمان اولین تمدن‌ها موسیقی یک قسمت بی کسر از زندگی تمامی انسان‌ها بوده و به عنوان یک فرم تکمیلی ارتباط میان انسان‌ها مد نظر بوده. در واقع جز حیاتی اجتماع بوده‌است و تعجبی ندارد که بشر میلیون‌ها سال در صدد خلق محیط‌هایی هرچه بهتر برای اجرای موسیقی بوده.
کیفیت صدا ارزیابی درونی در انسان است که دارای اهمیت بسزایی است و دامنه آن از صحبت میان انسان‌ها آغاز و تا شنیدن آواهای موسیقایی ادامه می‌یابد.
از نظر علم فیزیک، مسیر صدا از منبع به دریافت‌کننده در یک فضای بسته مانند سالن موسیقی شمار بی‌نهایتی از مسیرهای مختلف را در احتمالات حرکت‌های خویش داراست (حرکت کروی صوت). و با توجه به ویژگی‌های سطوحی که در نهایت به آن‌ها برخورد می‌کند موج صدا دچار یکی از رخ دادهای بازگشت (رفلکت)، انکسار، انتشار یا جذب توسط سطوح می‌گردد. در عمل رفلکت و بازگشت، موج صدا با ز می‌گردد اما مقدار بسیاری از انرژی خویش را از دست می‌دهد. انکسار و انتشار در واقع اشاره به زمانی دارد که صدا گرداگرد محیط پخش شده و حرکتی در جهت پر کردن محیط از خویشتن را انجام می‌دهد که این حرکت نیز در انتها از انرژی آن می‌کاهد. هنگامی که یک موج صدا با سطوح معینی برخورد می‌کند، مصالح سطح در حقیقت مقداری از انرژی صوت را جذب می‌سازند. ضریب جذبی برای هر یک از مصالح معین وجود دارد که درصد جذب آن را مشخص می‌سازد.
در طراحی فضاهایی مانند تئاترها و محیط‌های شنوایی در زمینه بالانس و موازنه نمودن مقدار بازگشت و جذب تلاش می‌شود تا در نهایت محیطی خلق شود که در آن صدا به شایستگی جریان یابد.