moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
فرصت هنر نقاشی را به گفتهٔ خود در کتاب "آثار عجم"، در خردسالی نزد استاد میرزاآقا آموخت. نقاشی یکی از رشته‌های موردعلاقهٔ فرصت بود. این هنر بود که فرصت را بسیار به خود مشغول کرد و از این طریق بود که او با شاهان و شاهزادگان قاجار آشنا شد و از این راه مورد تجلیل و تکریم قرار گرفت. از این رو، شاگردانی چون رخصت‌الدوله، برادر کوچک‌ترش، و صدرالدین شایستهٔ شیرازی را تربیت کرد.ودر طراحی فرش وقلمزنی بسیار توانابود چنان‌که استادان بزرگ هنر فرش وقلمزنی از طراحی وی بهره می بردند.
فرصت با دیدی قوی و آگاهی از دانش و هنر زمان، به هر جا که سفر می‌کرد، موقعیت اجتماعی، فرهنگی، و معماری آن منطقه را بررسی و در کتاب "آثار عجم" تصویرسازی می‌کرد. او با موشکافی‌ که در بررسی آثار تاریخی و باستانی، و اوضاع اجتماعی و اقتصادی داشته، علاوه بر ثبت مکان، ارتفاع، نوع و قطر مصالح هر بنا، تصویر آن را به سبک سیاه‌قلم ترسیم نموده و در هر تصویر، برای نشان دادن مقیاس بنا، تصویر چند انسان را در کنار آن می‌کشید تا بینندهٔ تصویر بتواند به درک کاملی از بنا برسد. در ضمن، علاوه بر تصاویر نقاشی‌شده در کتاب "آثار عجم"، او تصاویری در کتاب "دریای کبیر" نیز ترسیم کرده‌است. و همچنین بساری از نقاشیهای وی زینت بخش موزهها و مجموعه های خصوصی می باشد.
فرصت‌الدوله در سال ۱۳۳۹ ه‍. ق، برابر با ۱۲۹۹ خورشیدی، در شیراز درگذشت و در جوار آرامگاه حافظ، درست در کنار سنگ حافظ، ضلع شمالی، دفن شد. بعدها، پس از ساختِ ساختمان فعلی مقبرهٔ حافظ، سنگ قبر او که توسط خودش انتخاب شده بود و این غزل خود را با خط زیبایی بر روی آن نوشته بود… (؟) را به بنای هفت‌تنان (موزهٔ سنگ)انتقال دادند؛ و یک سنگ خارج از بنای فعلی بر قسمت شمالی محوطهٔ حیاط آرامگاه نصب شد:
مولانا محمد بن خواجه زین‌الدین علی بن جمال‌الدین شیرازی ملقب به جمال‌الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای قرن دهم هجری قمری در شیراز است.
البته میان تذکره‌نویسان و تاریخ‌نویسان دربارهٔ نام دقیق او اختلاف نظر زیادی وجود دارد.
به کمال فضل و دانش و لطیفه‌گویی و حاضرجوابی معروف است و طرزی مخالف مسلک قدما در شعر در پیش گرفته و غالباً در اثر کثرت تشبیهات و استعارات او، اصل مقصود در شعرش مبهم می‌ماند. چند بار به هندوستان رفته و در دربار اکبر شاه گورکانی تقرب یافته‌است.
به علت این که چند بار شیخ ابوالفیض بن مبارک فیضی دکنی و برادرش، ابوالفضل علامی را که هر دو از اکابر هند بودند، در مقام مناظره محکوم ساخته بود، آن دو کینه و عداوت او را سخت به دل گرفتند.
عرفی قصیده رائیه‌ای پرداخته که مطلع آن این است:
این قصیده شامل یکصد و هشتاد بیت است که برخی نیز به جوابگویی او برخاسته‌اند.
از رباعیات او یکی این است:
عرفی در سال ۹۹۹ در سن سی و شش سالگی درگذشت و جنازه او را از لاهور به نجف انتقال دادند.
عرفی در یکی از قصائد خود بنام ترجمة الشوق، این بیت زیر را آورده و آرزوی خود را در آن چنین اظهار نموده‌است:
ملا رونقی همدانی یک قطعه تاریخ که مشتمل بر پنج بیت است بمناسبت حمل استخوانهای عرفی به نجف سروده که از آن سال حمل استخوانها یعنی سال ۱۰۲۷ هجری برمیآید و آن قطعه اینست:
بیشتر تذکره‌نویسان بیت عرفی و قطعه ماده تاریخ فوق را در مؤلفات خود آورده‌اند ولی هر یک بنا بمیل و روش خود آن را دستکاری کرده‌اند.
مؤلفان خلاصة الافکار، میخانه، مآثر رحیمی، تذکره حسینی، کلمات الشعرا نتایج الافکار، خزانه عامره، شعر العجم، ریاض الشهرا و غیرهم نسبت با ین شعر عرفی اشاره کرده‌اند و آن را با اختلافاتی نوشته‌اند. همین‌طور در چند تذکره قطعه تاریخ ملارونقی همدانی ذکر شده ولی این باعث حیرت است که این قطعه در مآثر رحیمی موجود نیست و همین‌طور در عرفات العاشقین و خلاصة الاشعار و چندجای دیگر وجود ندارد. اما در کلمات الشعرا، نتائج الافکار، خزانه عامره، تذکرۂ نصرآبادی، شعر العجم، ریاض الشعر، سفینه و بهارستان سخن و غیرهم موجود است.عابدعلی خان (استاد دانشگاه کراچی): تاریخ و سبب مرگ عرفی شیرازی (۲). در نشریه وحید. خرداد ۱۳۴۶. سال چهارم. شماره مسلسل ۴۲. ص۵۵۷.
محمدعلی نمازی (۱۲۷۵ شیراز - ۲۰ فروردین ۱۳۵۱ شیراز)، سرمایه‌دار و بخشنده ایرانی بود که به نیکوکاری شهرت داشت. او منشأ پدید آمدن آثار خیریه و ابنیهٔ عام المنفعهٔ بسیاری، به‌ویژه در زادگاه خود شد که از میان آن‌ها بیمارستان نمازی شیراز مشهور است.
خاندان نمازی از خانواده‌های سرشناس و نیکوکار شیراز از دوره زندیه و قاجاریه بودند که تجارت خانه‌های بزرگی در کشورهایی همچون هند، چین، هنگ کنگ و مصر داشتند، به طوری که یکی از افراد این خانواده که در قاهره تجارت‌خانه داشت، به وزارت اقتصاد جمال عبدالناصر منصوب شد.
محمدحسن نمازی، پدر او، در اواخر دوره قاجاریه که بیماری‌های گوناگون در شیراز شیوع داشت و تعداد زیادی افراد بی سرپرست و بی‌پناه در این شهر زندگی می‌کردند، نوانخانه بزرگی در دروازه کازرون جهت اسکان افراد بی سرپناه و همچنین یک دواخانه (درمانگاه) در خیابان قاآنی تأسیس کرد. او در سال ۱۳۰۴ خورشیدی این درمانگاه را وقف و درآمد یکی از ساختمان‌های خود در کشور چین را به تأمین هزینه‌های آن اختصاص داد.
محمد نمازی کودکی را در هند و چین و جوانی را در شیراز و تهران سپری کرد. در سال ۱۳۰۳ به قصد سیاحت به آمریکا رفت اما این سفر سرنوشتش را تغییر داد و نزدیک به بیست سال در آنجا اقامت کرد. او در فاصله دو جنگ جهانی دوم توانست تجارت دریایی موفقیت‌آمیزی در هنگ کنگ به وجود آورد و در این مدت با بازرگانی میان شرق دور و آمریکا توانست به ثروت قابل توجهی دست یابد.
نمازی پس از موفقیت در فعالیت‌های اقتصادی در سال ۱۳۲۳ به ایران بازگشت. اگر چه نیت اصلی‌اش ایجاد مجتمع بهداشتی و درمانی بود اما بعد از بازگشت به ایران متوجه شد که آب آشامیدنی وضعیت مناسبی ندارد و تصمیم گرفت علاوه بر ساخت مجتمع درمانی - آموزشی، با مشارکت انجمن شهر، آب لوله‌کشی در شیراز احداث کند که در سال ۱۳۲۷ تکمیل شد. بدین ترتیب، شیراز اولین شهر ایران بود که دارای آب لوله‌کشی شد.
بیمارستان نمازی (که ابتدا به بیمارستان پانصد تختخوابی شهرت داشت)، آموزشگاه عالی پرستاری نمازی، پرورشگاه کودکان نمازی و هنرستان نمازی از جمله مؤسسات خیریه‌ای است که در شیراز به راه انداخت. او درآمد آب شیراز را وقف بیمارستان کرد. اقدامات او مورد توجه شاه قرار گرفت و دستور داد برق‌رسانی شهر شیراز را نیز حاج محمد نمازی و دیگر نیکوکاران شیراز به عهده بگیرند و درآمد آن نیز وقف بیمارستان شود.
نمازی در سال ۱۳۲۸ بنیاد خیریه‌ای نیز به نام بنیاد ایران در واشینگتن تأسیس کرد. فضل‌الله زاهدی در آذر ۱۳۳۳ پس از لغو انحصار ۲۲ ساله دولت بر بازرگانی خارجی، محمد نمازی را به عنوان وزیر مشاور وارد دولت خود کرد. او همین سمت را دولت حسین علاء هم به عهده داشت. نمازی سرانجام در ۷۶ سالگی در فروردین ۱۳۵۱ در بیمارستان نمازی که خود بنیانگذار آن بود، درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.
محمد نمازی یک پسر به نام حسنhttps://www.corporateresolutions.com/newsitem/nemazee-used-harvard-degree-swindling-banks-292-million/ و یک دختر به نام سوزان (سوزی) داشت که همسر پیتر وستمکت سفیر بریتانیا در آمریکا است. حسن مقیم واشینگتن و از جمع‌آوری کنندگان برتر کمک‌های مالی به حزب دمکرات آمریکاست. بیل کلینتون او را در سال ۱۹۹۹ برای مقام سفارت آمریکا در آرژانتین معرفی کرد ولی این نامزدی پس گرفته شد.
کلیسای مریم مقدس از کلیساهای شیراز است، این کلیسا در سال ۱۶۶۲ میلادی (۱۰۴۰ خورشیدی) بنا شده‌است. در سال ۱۵۵۰ میلادی در محل کنونی کلیسا، کلیسایی کوچک وجود داشت که اطراف آن را خانه‌های ارمنیان ساکن شیراز احاطه کرده بود. این کلیسا در محله سنگ سیاه، خیابان قاآنی، کوی دربند مشیر، نزدیک مسجد مشیر، جنب بازارچه ارامنه واقع شده‌است.
ورودی دروازه ای بزرگ است که صلیبی بر آن وجود دارد و از بیرون اگر این صلیب نبود هیچ نشانی از کلیسا بودن بنا وجود ندارد. تالار کلیسا بنایی بسیار ظریف باستانی است و مربوط به قرن هفدهم میلادی می‌باشد با قدمتی بیش از ۴۰۰ سال؛ که نقاشی بسیار زیبایی بر سقف چوبی آن با طرحها زیبا و با استفاده از رنگ روغن موجود است؛ که در هیچ‌یک از کلیساهای ایران مشابه آن دیده نشده‌است. گچ بری‌های موجود نیز از شاهکارهای دوره خود به‌شمار می‌آیند. در ورودی شمعدانی‌های بلند قدری دو سمت و همچنین کاکتوسهای رنگارنگ وجود دارد. تابلوهایی به زبان عبری و بسیار قدیمی در اطراف وجود دارند. از نکات مهم معماری این کلیسا نمای خارجی چهارگوش است که هیچ گونه اثری که حکایت بر کلیسا بودن این ساختمان باشد، دیده نمی‌شود ولی از داخل تالار، کلیسا گنبدی شکل است.
به گفته رئیس انجمن اقلیت‌های مذهبی ارمنی، دور تا دور کلیسا در طول سال‌های زیادی محل کسب و کار تاجران پرتغالی بوده و کمتر کسی از بیرون می‌تواند تشخیص دهد که این مکان کلیساست مگر از روی علامت صلیب!
ارزش این کلیسا به حدی است که حتی اساتیدی از دانشگاه‌های ایتالیا بارها برای دیدن ویژگیهای این کلیسا به شیراز آمده‌اند.
این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد مشیر مربوط به دورهٔ قاجار در شیراز به سفارش ابوالحسن خان مشیرالملک وزیر فارس در سال‌های ۱۲۶۵ تا ۱۲۷۴ ه‍.ق ساخته شده‌است. مسجد در خیابان قاآنی شمالی، در محلهٔ بازار ارامنه قرار دارد. این بنا در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
کهن‌ترین ساعت شیراز در مسجد مشیر نصب شده‌است. در دوران قاجار دو ساعت برفراز بنای تاریخی و مذهبی در شیراز نصب گردید یکی در مسجد مشیر و دیگری در حرم شاهچراغ.
نوای زنگ ساعت مسجد مشیر بر فراز طاق غربی در میان تزیینات معرق و کاشی‌کاری دیگر به گوش نمی‌رسد. آن ساعت در انگلستان ساخته شده بود و به اصرار ابوالحسن خان مشیرالملک اعداد را به فارسی تغییر دادند.
«مسجد جامع جدید» یا «مسجد اتابک»، شناخته شده به «مسجد نو»، دومین مسجد شیراز از دید ارزش تاریخی است. نخستین مسجد شیراز از دید ارزش تاریخی مسجد جامع عتیق و سومین مسجد از این دیدگاه مسجد وکیل است. مسجد نو با بیست هزار متر مربع (دو هکتار) مساحت بزرگ‌ترین مسجد ایران است. در سال‌های گذشته مسجد نو به جایگاه برپایی نماز جمعه شهر شیراز بدل شد و ستاد برپایی نماز جمعه با ساختن ساختمان‌ها و دکاکین و کرایه‌دادن آن‌ها از وسعت این مسجد کاست. همچنین با ساختن سقف فلزی بر روی محوطه فراخ آن آسیب‌های سهمگینی بر بافت تاریخی آن وارد نمود. مسجد نو مربوط به اتابکان است و در فلکه شاه‌چراغ، روبروی بقعه شاه‌چراغ واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مسجد نو شیراز در سال ۵۹۰ ق. بدست اتابک سعد بن زنگی ساخته شد.
این مسجد رو به روی بارگاه شاه‌چراغ در شیراز واقع است. در قدیم این مسجد را مسجد اتابک می‌نامیدند اما به دلیل اینکه در سال های ۶۹۰، ۱۱۸۳ و ۱۲۹۶ هجری قمری زلزله شدید این بنا را ویران کرد و مجدد نوسازی شد به نام مسجد نو نامگذاری شد.
این ساختمان، نخست اندرونی «اتابک سعد بن زنگی» بود. او هنگام بیماری سخت فرزندش، نذر کرد که در صورت بازیافتن بهبودی فرزندش، خانه را ویران کند و به جای آن مسجد بسازد. چنین شد و او نذر خود را به‌جای آورد. در شمال و جنوب این ساختمان، دو رواق (ایوانی که در رده دوم ساخته شود، پیشگاه) بسیار بلند به ارتفاع ۳۰ متر و پهنای ۲۵ متر ساخته شده‌است. در هر سوی این رواق‌ها، ۱۲ طاق کم ارتفاع وجود دارد. در پشت رواق جنوبی، شبستان گسترده‌ای ساخته شده‌است. در دیواره‌های شرقی و غربی، ایوان بزرگی در میان وجود دارد که هر طرف آن شش اتاق ساخته شده‌است.
در ساختمان مسجد نو هم‌اکنون هیچ کاشی‌کاری و کار هنری دیده نمی‌شود، اما پیشانی طاق‌های بزرگ با کاشی کاری معرق به خط ثلث آذین شده‌است. نزدیک به ۶۰ سال پیش به دلیل وجود چند درخت چنار در میان صحن، این جایگاه گردشگاه مردم شیراز بود و آب کاریز خیرات از میان آن جریان داشت. مسجد نو در دوره مشروطیت جایگاه گردهمایی آزادی‌خواهان بود.
باغ تکیه هفت‌تنان یکی از قدیمی‌ترین اماکن تاریخی شیراز است. این باغ به سده‌های پیش از عهد زندیه و عمارت آن از بناهای دورهٔ کریم خان زند است. این باغ در بن کوه چهل مقام و در شمال آرامگاه حافظ قرار گرفته‌است. بیشتر جهانگردانی که در چند سدهٔ اخیر به شیراز سفر کرده‌اند باغ تکیه هفت تنان و عمارت زیبای آن را وصف کرده‌اند. مردم شیراز نیز به این مکان دلبستگی خاص دارند و سابقاً گاه در طلب باران و استجابت دعا روی بدین مکان می‌آورده‌اند.
بنای چهل مقام با ۴۰ سنگ قبر در پایین تر بنای هفت تنان قرار گرفته که به نوعی با هم در ارتباط بوده اند ، طبق روایت ها هفت تنان ، هفت درویش بوده اند که با ۴۰ تنان عهد میکنند موقع مرگ با کمک هم یکدیگر را دفن کنند ، در این بنا ۶ قبر کنار یکدیگر و یک قبر پایین تر از بقیه قرار گرفته که مربوط به آخرین نفر است ، آخرین نفر قبل از مرگ به محله می‌رود و به بازاریان میگوید یک نفر اینجا مرده است فردا صبح به کمک من بیایید تا او را دفن کنیم ، فردا صبح که مردم بازار به خانه ی آنها میروند می‌بینند او همان مردی است که دیروز برای کمک آمده بود و از مرگ خود اطلاع داشته است!
روی قبر ها هیچ اسم و نشانی نیست زیرا آنها به مقامی رسیده بودند که میگفتند اگر کار خیری کردی لازم نیست نامت را همه بداند چون این کار را در راه خدا کردی نه برای ریا!چهل مقام
علت نامگذاری این بنا به هفت تنان، وجود هفت قبر از هفت عارف در این باغ است که کریم خان زند روی هر کدام، سنگ بزرگ بدون کتیبه‌ای نصب کرده‌است.
از دیدنی‌های این عمارت تالاری است که سقف آن بر دو ستون بزرگ یکپارچه استوار شده و در طاقچه‌های بالایی آن، پنج مجلس روی گچ نقاشی شده و از شاهکارهای نقاشی دوران زندیه محسوب می‌شود. این مجموعه در سال‌های ۱۳۳۶ و ۱۳۳۷ شمسی توسط نقاش و هنرمند محمد باقرجهان میری تعمیر و تجدید شد. این پنج مجلس به ترتیب عبارتند از: درویشی با تبرزین و کشکول، نقش موسی در حال شبانی، منظرهٔ شیخ صنعان و دختر ترسا، نقش ابراهیم، و نقش درویش جوان. سنگ‌های موجود دراین موزه متعلق به سده‌های سوم تا یازدهم هجری قمری است که با انواع خطوط کوفی، ثلث، نستعلیق دیوانی، توقیع، تعلیق- نسخ و… به طرز زیبایی تزیین شده‌است. حوض بزرگی هم در وسط عمارت اصلی به چشم می‌خورد که در گذشته از آب رکن‌آباد پر می‌شده‌است. باغ تکیه هفت‌تنان در انتهای بلوار هفت تنان، روبروی خیابان چهل مقام قرار دارد.
این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
موزه تاریخ طبیعی شیراز در اسفند ماه ۱۳۵۳ تأسیس گردید و در اسفند ۱۳۵۶ به ساختمان کنونی آن در بلوار مدرس شیراز انتقال یافت.
در بخش جانورشناسی این موزه ۲۵۰۰ نمونه از بی‌مهرگان و مهره‌داران (شامل دوزیستان و خزندگان و پرندگان) جمع‌آوری شده است. در بخش گیاهان زینتی و دارویی بیش از ۶۰ گونه گیاه دارویی، در بخش زمین‌شناسی فسیل ماهی با عمر۷۰ میلیون سال، کانی‌های معدنی و انواع سنگ‌ها و فسیل‌ها قرار دارد.
این موزه همچنین دارای بخش‌های آناتومی، تکنولوژی، هنر، کارگاه فنی و تاکسیدرمی و بخش سمعی و بصری و کتابخانه است.
بخش تکنولوژی این موزه با تلاشهای شبانه روزی ریاست وقت موزه تاریخ طبیعی دانشگاه شیراز ،استاد ارجمند جناب آقای دکتر احمد احمدنژاد پیشنهاد و افتتاح گردید
کلیسای هریپسیمه مقدس نام کلیسایی تاریخی در شهر قزوین و متعلق به کلیسای حواری ارمنی می‌باشد.
ساختمان کلیسای فعلی ارمنی‌ها که هریپسیمه مقدس خوانده می‌شود در پی گسترش حضور آنان در قزوین و کوچک بودن کلیسای قبلی در سال ۱۳۱۵ شمسی با همت همت کشیش «هاروتیون دِرمسروپیان» در زمین موقوفه‌ای توسط «هوانس بارسقیان» ساخته شده و دارای عبادتگاه، سالن اجتماعات و یک مدرسه است. این کلیسا در خیابان طالقانی و در دیگری نیز از خیابان خیام به آن باز می‌شود.
ساختمان کلیسا بنایی آجری است که طرحی مبتنی بر محورهای چلیپایی دارد و فضای اصلی آن مستطیلی است که چهار ستون رفیع در داخل آن برآورده‌اند و با ناقوس‌های نیزه وار به هم پیوسته‌اند. محل استقرار کشیش کلیسا در ضلع شرقی آن قرار گرفته و برج ناقوس در جانب غربی واقع شده‌است.
سید حسام‌الدین نواب‌صفوی (زادهٔ ۲۲ شهریور ۱۳۵۳) بازیگر اهل ایران است.
او در محله میرداماد تهران متولد شده‌است. پدرش سید احمد نواب صفوی قاضی دادگستری بود و پس از بازنشستگی، به وکالت و ترجمه مشغول شد. پدرش در سال ۱۳۸۸ درگذشت. عمویش اسماعیل نواب صفا، ترانه‌سرای معروف بود.عکس نواب صفوی به همراه عمویش . پایگاه خبری فرهنگ انقلاب اسلامی. او سه برادر به نام‌های هومن، حسین و حسن دارد که دو تن از آن‌ها در آمریکا و دیگری در آفریقا زندگی می‌کنند و به خاطر خانواده اش زیاد به آمریکا سفر می‌کند. اما خود می‌گوید که عاشق ایران است و در ایران زندگی می‌کند. .
او در مدرسه سلمان فارسی و دبیرستان منتظری قلهک درس خواند و کارشناسی بازیگری خود را از دانشگاه هنر و معماری دریافت کرد. همچنین در دانشکده حقوق نیز مشغول به تحصیل شد. او می‌گوید که از کودکی به پیانو علاقه داشته اما به دلیل تردید، رشته حقوق را برمی‌گزیند. دوره‌های بازیگری خود را در کلاس‌های حمید سمندریان گذراند و اولین بار در سریال بازگشت به خانه به کارگردانی مسعود نوابی، جلوی دوربین رفت اما با سریال کیف انگلیسی بود که در بین مردم شناخته شد.
نواب صفوی در سال ۱۳۹۳ ادعا کرد کمپانی برادران وارنر یکی از بزرگترین شرکت‌های فیلمسازی هالیوودی، پیشنهاد بازی در فیلم زندگی‌نامهٔ الویس پرسلی، ستارهٔ موسیقی جهان را به وی داده‌است و علت این پیشنهاد، به دلیل شباهت زیاد چهرهٔ آن دو به هم است.
چند روز بعد او در صفحهٔ اینستاگرام خود، اعلام کرد که همکاری‌اش با این شرکت برای ساخت فیلم زندگی‌نامهٔ الویس پرسلی نهایی شده‌است. اما پس از این ادعا، در هیچ‌کدام از سایت‌ها و خبرگزاری‌های بین‌المللی اطلاعاتی از این همکاری منتشر نشد.
در همین باره، سینا ولی‌الله، مجری شو تلویزیونیِ چند شنبه با سینا، که جمعه شب‌ها از شبکهٔ فارسی وان پخش می‌شد، در یکی از قسمت‌های این برنامه، که در شهریور ۱۳۹۴ پخش شد، با استناد به چند سند تصویری، اظهار داشت که حسام نواب صفوی هیچ‌گونه قراردادی با هیچ کمپانی هالیوودی در مورد بازی در نقش الویس پرسلی نداشته‌است. همچنین، سینا ولی‌الله، با پخش مصاحبهٔ تلفنی خود (به زبان انگلیسی) با باز لورمن، کارگردان مطرح هالیوودی (کارگردان فیلم گتسبی بزرگ)، از لورمن پرسید: آیا شما قصد دارید برای انتخاب بازیگر، از یکی از بازیگران خاورمیانه استفاده کنید یا خیر؟ لورمن پاسخ داد: خیر، چنین موضوعی به هیچ وجه مطرح نیست.http://www.youtube.com/watch?v=SoLeXQd13x4
حسام نواب صفوی در صفحهٔ اینستاگرام خود نوشته‌است که به‌دلیل اتهام و تمسخر و نیز آنچه او توهین به مردم ایران تلقی کرده، از سینا ولی‌الله شکایت نموده‌است.http://alef.ir/vdcjhte8huqehyz.fsfu.html?293099http://mixfun.ir/complaint-http://www.ana.ir/news/51033
نواب صفوی در صفحه اینستاگرام خود خطاب به رئیس‌جمهور روسیه نوشت: سلام آقای پوتین، مردم گردشگر ما نیز می‌توانند به کریمه بیایند؟ دستوری اعمال فرمایید مردم ما بدون ویزا به مردم شما در کریمه بپیوندند لااقل می‌دانیم دلار و ارز مملکت دست رفقای خودمان می‌آید. قسمتی دیگر از نامه نیز خطاب به مردم ایران است. او از مردم خواسته تا به روسیه سفر کنند.
چندی بعد وی ادعا کرد که خواه پوتین نامه او را خوانده، یا نخوانده باشد او جواب نامه‌اش را گرفته‌است. او با گذاشتن عکسی از ولادیمیر پوتین و جملاتی به نقل از او خطاب به مردم روسیه گفته: «شما آزاد هستید به هر کجا که خواستید سفر کنید، این حق شماست. اگر دنبال خوشی‌های زودگذر و بی‌فایده هستید به ترکیه سفر کنید و پولتان را در شکم قاتلین فرزندان‌تان بریزید، اما اگر به دنبال فرهنگی چند هزارساله و آرامش روح خویش هستید، قطعاً باید به ایران سفر کنید. این توصیه من به شماست.»
اظهارات منتسب به پوتین که حسام نواب صفوی به آن استناد کرده‌است، در هیچ خبرگزاری رسمی تأیید نشده‌است.
نواب صفوی پس از حملات تروریستی در پایتخت بلژیک ادعا کرد داعش از پلیس اروپا ترسی ندارد و از نیروهای دفاعی ایران درخواست کرد رسم مسلمانی را به جا آورده و امنیت اروپا را به عهده بگیرد.
در دی ۱۳۹۵ نواب صفوی با انتشار پُستی در صفحه اینستاگرام خود ادعا کرد که شبکهٔ فارسی وان در پی شکایتی که او طرح کرده، بسته شده‌است. نواب صفوی در بخشی از نوشتهٔ خود گفت: «وقتی شبکهٔ فارسی وان اقدام به پخش سریال‌های غیراخلاقی کرد متأسفانه طلاق‌هایی موسوم به طلاق‌های فارسی وان شکل گرفت و بنیان خانواده خیلی از خانواده‌های ایران مورد هدف قرار گرفته شد و از هم پاشیده شد بعد از آن در نهایت رذالت، هویت ایرانی مورد تمسخر قرار گرفت.» وی هم چنین با اشاره به جریحه‌دار شدن احساسات مردم، ادعا کرد که با طرح شکایت توسط او و با رسیدگی قوه قضاییه کشور موجب متلاشی و بسته شدن این شبکه شده‌است.«حسام نواب صفوی: فارسی وان را من بستم!»، جام جم آنلاین.«حسام نواب صفوی شبکه فارسی وان را بست؟»، باشگاه خبرنگاران جوان.
در ۰۸ اردیبهشت سال ۱۴۰۰ پروانه وکالت وی در پی محکومیت در دادگاه کارکنان دولت ابطال شد. علت آن به بیان دادستان انتظامی مرکز وکلای قوه قضائیه، داشتن شاکی خصوصی بوده‌است، چنان‌که خانمی به اتهام توهین و تهدید و افترا از حسام نواب‌صفوی شکایت کرده‌بود.
بخش مرکزی، یکی از بخش‌های شهرستان ایلام در استان ایلام ایران است. مرکز این بخش، شهر ایلام است.
شهر: ایلام
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان ایلام برابر با ۲۱۵٬۵۴۳ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان مهران یکی از بخش‌های تابعه شهرستان مهران در استان ایلام در غرب ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
نقاط شهری: مهران
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان دهستان مهران در سال ۱۳۸۵ برابر با ۵۷۸۸۹ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان چرداول، یکی از بخش‌های شهرستان چرداول در استان ایلام ایران است. مرکز این بخش، شهر سرابله است.
شهر: سرابله
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان چرداول برابر با ۱۴٬۰۶۲ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان دهلران یکی از بخش‌های تابعه شهرستان دهلران در استان ایلام در غرب ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهر : دهلران
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان دهلران در سال ۱۳۸۵ برابر با ۶۲۲۵۶ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان ایوان یکی از بخش‌های تابعه شهرستان ایوان در استان ایلام در غرب ایران است اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ..
نقاط شهری: ایوان
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان ایوان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۷۹۵۸ نفر بوده است .
بخش مرکزی شهرستان آبدانان یکی از بخش‌های تابعه شهرستان آبدانان در استان ایلام در غرب ایران است.دهستانهای شهرستان ابدانان عبارتند از دهستان های چم کبود.جابر انصار و ماسپی.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان آبدانان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۷۳۷۰ نفر بوده است.
بخش سراب‌باغ یکی از بخش‌های تابعه شهرستان آبدانان در استان ایلام در غرب ایران است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش سراب باغ شهرستان آبدانان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۰۱۷۰ نفر بوده‌است.
به گزارش حوزه دولت خبرگزاری فارس، هیئت وزیران در جلسه مورخ ۱۲ آبان ۹۲ بنا به پیشنهاد شماره ۱٫۴٫۴۲٫۴۰۵۵۹ مورخ ۲۷/۳/۹۲ وزارت کشور و به استناد ماده (۱۳) قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری مصوب ۱۳۶۲ تصویب نمود که: روستاها، مزارع و مکان‌های زیر از دهستان چم‌کبود بخش سراب باغ شهرستان آبدانان منتزع و به دهستان جابر انصار در بخش مرکزی همان شهرستان ملحق می‌شوند:
بخش کلات یکی از بخش‌های تابعه شهرستان آبدانان در استان ایلام در غرب ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
نقاط شهری: مورموری.
مردم بخش کلات لر هستند و به زبان لری سخن می گویند.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش کلات شهرستان آبدانان در سال ۱۳۹۵ برابر با ۶٬۸۴۷ نفر (۱٬۸۴۹خانوار) بوده است.
بخش مرکزی یکی از بخش‌های شهرستان چوار در استان ایلام ایران است.
شهر: چوار
جمعیت بخش مرکزی شهرستان چوار براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۹،۵۳۳ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان چوار از ۵۰روستا تشکیل شده است.https://books.google.com/books?id=4ipLjD5gotkC&dq=%D8%A7%D8%B1%DA%AF%D9%88%D8%A7%D8%B2%DB%8C&sitesec=reviews
بخش زرنه یکی از بخش‌های تابعه شهرستان ایوان در استان ایلام در غرب ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
نقاط شهری: زرنه
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش زرنه شهرستان ایوان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۹۹۵۹ نفر بوده است.
بخش زرین‌آباد یکی از بخش‌های تابعه شهرستان دهلران در استان ایلام در غرب ایران به مرکزیت شهر پهله است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهر : پهله
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش زرین‌آباد در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۰٬۵۰۷ نفر بوده‌است.
مردم بخش زرین آباد شهرستان دهلران در استان ایلام به زبان کردی جنوبی لهجه پهله ای تکلم می‌کنند.
٣. https://www.borna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%85-70/468835-%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D8%B4-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%A7%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%85
بخش موسیان یکی از بخش‌های تابعه شهرستان دهلران در استان ایلام در غرب ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
مردم موسیان عموما لر هستن و به گویش لری شمالی سخن می گویند همچنین در روستاهای هم مرز با عراق مردم عرب زندگی می کنند.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش موسیان شهرستان دهلران در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۷۵۷۵ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان دره‌شهر یکی از بخش‌های تابعه شهرستان دره‌شهر در استان ایلام در غرب ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهرها: دره‌شهر
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان دره‌شهر در سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۵۲۸۹ و جمعیت شهرستان دره شهر در سال ۱۳۹۰ برابر با ۵۹٫۵۵۱ نفر بوده است.
بخش ماژین یکی از بخش‌های شهرستان دره‌شهر در استان ایلام در غرب ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
جمعیت ماژین حدود۱۰۰۰۰نفراست.مردم آن از ایلات بیرانوند و بالاگریوه هستند و همگی به زبان لری سخن می گویند.
شهرستان هلیلان یکی از شهرستان‌های استان ایلام است. مرکز این شهرستان، شهر توحید است. مردم هلیلان به زبان لکی سخن می‌گویند.طرح بررسی و سنجش شاخص‌های فرهنگ عمومی کشور (شاخص‌های غیرثبتی){گزارش}:استان ایلام/به سفارش شورای فرهنگ عمومی کشور؛ مدیر طرح و مسئول سیاست گذاری:منصور واعظی؛ اجرا:شرکت پژوهشگران خبره پارس -شابک:۳–۴۰–۶۶۲۷–۶۰۰–۹۷۸ *وضعیت نشر:تهران-مؤسسه انتشارات کتاب نشر ۱۳۹۱ *وضعیت ظاهری:۲۹۶ ص:جدول (بخش رنگی)، نمودار (بخش رنگی)اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ. در ایرانیکا هلیلان از طوایف کُرد به شمار آمده است این شهرستان در مرز استان‌های ایلام، کرمانشاه و لرستان واقع شده‌است.
هلیلان دارای آثار تاریخی و باستانی فراوانی چون قلعه‌ها، گورستان‌های تاریخی، پل‌ها و به خصوص تپه‌های باستانی است که بسیاری از این محوطه‌های تاریخی توسط باستان‌شناسان داخلی و خارجی مورد کاوش و بررسی قرار گرفته‌اند.
یافته‌های باستان‌شناسی بیانگر آن است که سرزمین باستانی ناحیه سیمره در زاگرس میانی به دلیل دارا بودن شرایط مساعد زیستی، قله‌های مرتفع برفگیر، آب فراوان، مراتع حاصلخیز، جنگلهای انبوه، غارها و پناهگاههای طبیعی از دیرباز محل مناسبی برای اقامتگاههای موقت و دائمی بشر بوده است.
صادق ملک شهمیرزادی در این خصوص می‌نویسد: قدیمی ترین آثار گروههای پراکنده‌ی انسانی در حوزه فرهنگی ایلام و لرستان در درّه‌‌ی هلیلان واقع در کناره رودخانه سیمره که در ارتفاع 930 متری از سطح دریا واقع شده است، حداقل هفت محل شناسایی شده است. این محل‌ها نزدیک تپه گوران و در منطقه‌ای به نام پَل باریک است.
دشت هلیلان یکی از مهمترین محلهای تمدنی ایران باستان
آثار بدست آمده از آن متعلق به دوره‌ی زیرین پارینه سنگی و تاریخ تخمین آن حدود 100 هزار تا 200 هزار سال پیش است. از این هفت محل، دو محل پناهگاه سنگی چهار محل از نوع محل باز و محل دیگر تپه گوران مربوط به دوره‌ی نوسنگی (7000 سال ق. م) در ایران است.
دشت هلیلان به علت قرار گرفتن در محدوده‌ی بین تمدنهای قدیم ایران باستان به خصوص تمدن ساسانی و همچنین عبور جاده شاهی (شوش به اکباتان) در جنوب و جاده‌ی خاوران در شمال آن یکی از محل‌های تمدنی و باستانی ایران زمین به شمار می‌رود.
این منطقه در سال 1962 و 1974 میلادی توسط یک هیأت باستان‌شناسی از کشور دانمارک به سرپرستی یورگن ملگارد و پِدر مورتنسن در دو بخش باستان‌شناسی و مردم‌شناسی مورد بررسی و شناسایی قرار گرفت.
مطالب گفته شده تنها بخشی از آثار تاریخی و فرهنگی این شهرستان است ، متاسفانه از گذشته های دور تا به حال توجه جدی ای به این آثار ارزشمند ، چه کشف و چه کشف نشده وجود نداشته است.
سرقت های این آثار توسط افراد سود جو و فروش آنها که همانطور از وجود این آثار در کشور هایی نظیر دانمارک و موزه معروف کپنهاگ میتوان دید نشان از این بی توجهی مسئولین است.
افراد محلی نیز به این موضوع اشاره میکنند که هرکس با استفاده از ابزاری مانند فلزیاب ، میتواند آثار مختلفی پیدا کند و هیچگونه نظارت جدی ای وجود ندارد!
این شهرستان یکی از مناطق محروم استان است که در سال‌های اخیر اقداماتی صورت گرفته اما نیاز به تلاش بیشتری است دارای نقاط محروم زردلان است که قبلاً برای عبور و مرور با مشکل مواجهه بود اما اکنون بهتر شده و تردد به راحتی صورت می‌گیرد. این شهرستان در گذشته یکی از بخش‌های اصلی کرمانشاه بوده (هنری راولینسون ۱۸۳۶) که به صورت بندی به داخل خاک کرمانشاه کشیده شده ولی بعدها از کرمانشاه جدا و ضمیمه ایلام شد به طوری که اکنون نیم دیگر آن در کرمانشاه قرار دارد. همچنین بیشتر امور اداری و رفت و آمد و اقوام ساکنان این بخش در کرمانشاه است.
بخش بزرگی از مردم هلیلان از ایل بالاوند هستند. همچنین تیره ها و طوایف مختلف دیگری ازجمله کلهر، زنگنه، پیراحمدوند، آهنگران و دراویش در این شهرستان زندگی میکنند. مردم این ناحیه به زبان لکی سخن میگویند.
بخش هلیلان در سال ۱۳۹۸ با جدا شدن از شهرستان چرداول به شهرستان ارتقاء یافت و تبدیل به یازدهمین شهرستان استان ایلام شد.https://www.irna.ir/news/83613003/استاندار-ایلام-بخش-هلیلان-به-شهرستان-ارتقا-یافت
شهرستان هلیلان شامل ۲ بخش،۴ دهستان و ۱ شهر به شرح زیر است:
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت شهرستان هلیلان در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۵٬۲۷۶ نفر بوده‌است.
شهرستان هلیلان در قسمت شمال شرقی استان ایلام قرار دارد. این شهرستان از جنوب با شهرستان کوهدشت استان لرستان و از شمال با شهرستان اسلام‌آباد غرب استان کرمانشاه همجوار می‌باشد. این شهرستان به صورت زائده‌ای طویل و باریک بوده و همین امر موجب شده تا روستاهای شرقی آن فاصله بسیار زیادی تا مرکز استان ایلام داشته باشند و بیشتر مراودات آن‌ها با شهر کرمانشاه برقرار باشد که فاصله کمتری با آن دارند.
و میتوان به عبدالحسین خان ابوقداره سردار اشرف فیلی آخرین والی هلیلان اشاره کرد.
او از نزدیکان حسینقلی خان ابوقداره بود.
http://cabinetoffice.ir/fa/news/6332/ایجاد-شهرستان-هلیلان-در-استان-ایلام
بخش صالح‌آباد یکی از بخش‌های تابعه شهرستان مهران در استان ایلام در غرب ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
نقاط شهری: صالح‌آباد
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش صالح آباد شهرستان دهستان مهران در سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۹۶۵ نفر بوده‌است.
فرانْک یکی از نقاشی‌های معروفی چاک کلوز (زادهٔ ۱۹۴۰ میلادی در مونرو، واشنگتن) نقاش و عکاس معاصر آمریکایی است. این اثر فوتورئالیستی در سال ۱۹۶۹ میلادی به روش اکریلیک روی بوم و در ابعاد ۲۷۴٫۳ در ۲۱۳٫۴ سانتی‌متر تهیه شده‌است. مدلِ این اثر خودِ فرانک نبوده، بلکه عکسی از وی در سال‌های ابتدایی دهه ۱۹۶۰ به ابعاد ۲۵ در ۲۰ سانتی‌متر بوده‌است.
چاک کلوز از سوژه‌های خود عکس می‌گرفت و با دقت فراوان، محتوای عکس را بر روی بوم پیاده می‌کرد. وی همچنین شیوه‌ای را نیز که در آن دوربین عکاسی، درست مثل چشم انسان که در یک زمان با محو کردن نواحی مشخص بر یک ناحیه خاص تمرکز می‌کند را شبیه‌سازی کرده‌است. او با این روش بیننده را با بعدی دیگر از قوه ادراکش آشنا می‌کند.
نقاش در مورد این اثر گفته است: «‌کار در چنین مقیاس بزرگی، بیننده را وادار می‌کند تا سطح اثر را تکه به تکه متفاوت با شیوه‌ای که عادت به دیدن در دیگر آثار نقاشی دارد، ببیند. جزئیاتی که می‌تواند شامل سوراخ‌ها و منافذ ریز پوستی، مو یا شاید حتی الگویی انتزاعی از مشکی، خاکستری و سفید باشد.‌»
این اثر هم‌اکنون در موسسه هنرهای مینیاپولیس در ایالات متحده آمریکا نگهداری می‌شود.
مسیحیت انجیلی یا اونجلیسم شاخه‌ای از پروتستانتیسم با گستردگی جهانی است که جوهر مژده انجیل را، مشتمل بر آموزهٔ رستگاری مبتنی بر لطف از طریق ایمان به تاوان عیسی مسیح می‌پندارد. گرویدن یا تجربه تولد دوباره به اعتقاد انجیلی‌ها اصل مهم رسیدن به رستگاری است. انجیلی‌ها این آیین نخستین‌بار در بریتانیا در دهه ۱۷۳۰ پایه‌گذاری شدBebbington, D. W. (2008). "Evangelicals in Modern Britain: A History from the 1730s to the 1980s", London: Unwin, 1. و در آمریکا طی متدیسم و بیداری بزرگ در سده‌های ۱۸ و ۱۹ محبوبیت یافت. پیتیسم، تسینتسندرف، پرسبیتری و پوریتن‌ها، فلسفه مسیحیت انجیلی را تحت تأثیر قرار داده‌اند.
این مذهب چهار اعتقاد اساسی دارد:Bebbington, p. 3.
به مبلغان انجیل، مُبَشّران یا مژده‌دهندگان می‌گویند. شعار مژده‌دهندگان بازگشت به انجیل و تغییر جامعه با تحول فرهنگی است، تا از این راه در آمریکا حکومتی بر مبنای بنیادهای انجیل به وجود آورند. به مژده‌دهندگانی که از تلویزیون برنامه‌های تبلیغی خود را پخش می‌کنند کشیش تلویزیونی گفته می‌شود.
برخی از مشهورترین مژده‌دهندگان عبارت‌اند از: پت رابرتسون، جیمی سواگارت، جیم باکر و جری فال ول.
مسیحیت انجیلی از جمله پویاترین جنبش‌های مذهبی در جهان معاصر بوده و در سطح جهان در حال گسترش است.
انجمن جهانی بنیادهای مسیحی یک سازمان میان فرقه‌ای است که در سال ۱۹۱۹ (میلادی) توسط آن ویلیام بل ریلی "(William Bell Railey)" بنیانگذاری شد. بعد از جنگ جهانی دوم آنها خود را به عنوان مبلغان انجیل (ایوانجلیست) معرفی کردند و موسسه‌ای به نام اعضای جهانی ایوانجیلی را در سال ۱۹۵۱ به وجود آوردند.
جیمز اورسن "جیم" باکر (زاده ۱ فوریه ۱۹۴۰) از تلی وانجلیستهای آمریکایی.
او در شبکه پی تی ال مجری برنامه ساعت بشارت انجیل کهن "(time Gospel Hour)" است. دادگاه شهر شارلوت ایالت کارولینای شمالی در ۶ اکتبر ۱۹۸۹ کلاهبردار تشخیص داد و او را متهم به سوء استفاده از برنامه تلویزیونی اش کرد و وی را محکوم به زندان کرد.
گودی و شیار عمودی میان لب بالا و بینی را بوسه‌گاه، فیلتروم (Philtrum) یا جویک لب یا گودی زیردماغی (infranasal depression) می‌گویند.
بوسه‌گاه جایی است که در زمان رشد جنین، روند شکلگیری میان‌دماغی و فکی به هم می‌رسند.
وجود بوسه‌گاه باعث می‌شود تا انسان بتواند حرکت‌های بسیار بیشتری با لب‌های خود انجام دهد. این امر به ارتباطات آوایی و غیر لفظی کمک زیادی می‌کند.
واژه‌ی جویک لب (jūyak-e lab) را نخستین بار فرهنگ‌نویسان عربی-فارسی به کار بردند. چنانچه در لغتنامه‌ی دهخدا این‌گونه یاد شده است:فرجه ٔ میان شاربین ، و بر طرف انف [ = پره ٔ بینی ] نیز اطلاق شود، و بینی هم گفته شده است ، و در مجمل نثرة بمعنی خیشوم و ماوالاه آمده است . (از بحرالجواهر). چاهک میان دو سبیل در لب بالائین مردم و در لب شیر درنده . (فرهنگ خطی ). جویک لب . (دستوراللغة). گو لب زبرین.
ماریون گوردون «پت» رابرتسون ؛ (زاده ۲۲ مارس ۱۹۳۰ – درگذشته ۸ ژوئن ۲۰۲۳) یک غول رسانه‌ای آمریکایی، گوینده مذهبی، مفسر سیاسی، نامزد ریاست جمهوری و کاهن باپتیست جنوبی بود. او با جنبش کاریزماتیک در انجیلی پروتستان مرتبط بود و از رهبران با نفوذ ایوانجلیستها در آمریکا به‌شمار می‌رفت. او همچنین صاحب شرکت تلویزیونی مذهبی شبکه سخن پراکنی مسیحیان "(Christian Broadcasting Network)" بود که در سال ۱۹۶۱ در شهر ویرجینیا تأسیس شد. رابرتسون از ایدئولوژی محافظه‌کارانه مسیحی حمایت می‌کرد و به دلیل مشارکت در سیاست حزب جمهوری‌خواه شهرت داشت. او به عنوان رئیس دانشگاه ریجنت و شبکه پخش مسیحی (CBN) نیز کار کرد.
زندگی حرفه ای رابرتسون بیش از پنج دهه طول کشید و بنیانگذار چندین سازمان از جمله CBN، دانشگاه ریجنت، شرکت بین‌المللی امداد و توسعه عملیات برکت، شرکت سرگرمی خانواده بین‌المللی (ABC Family Channel/Freeform)، مرکز آمریکایی قانون و عدالت بود. (ACLJ), Founders Inn و مرکز کنفرانس، و ائتلاف مسیحی. رابرتسون همچنین یک نویسنده پرفروش و مجری سابق باشگاه ۷۰۰ (The 700 Club) بود، یک برنامه تلویزیونی و خبری مسیحی که روزهای هفته در Freeform (خانواده ABC سابق) از استودیوهای CBN و همچنین در کانال‌های سراسر ایالات متحده و متصل به شبکه جهانی و CBN پخش می‌شد و آمیزه‌ای از اخبار مذهبی، تحلیل سیاسی و سرگرمی بود. رابرتسون بازنشستگی خود را در سن ۹۱ سالگی از باشگاه ۷۰۰ در اکتبر ۲۰۲۱، در شصتمین سالگرد اولین پخش تلویزیونی در ۱ اکتبر ۱۹۶۱ اعلام کرد که در نهایت به CBN تبدیل شد.
رابرتسون، پسر سناتور ایالات متحده، ای. ویلیس رابرتسون، یک باپتیست جنوبی بود و سال‌ها به عنوان وزیر منصوب شده با آن فرقه فعال بود، اما دارای یک الهیات جنبش کاریزماتیک بود که به‌طور سنتی در بین باپتیست‌های جنوبی رایج نیست.Edward E. Hindson, Daniel R. Mitchell, "The Popular Encyclopedia of Church History: The People, Places, and Events That Shaped Christianity", Harvest House Publishers, USA, 2013, p. 289
او در مبارزات انتخاباتی سال ۱۹۸۸ نامزد جمهوری خواهان شد اما شکست خورد."The New York Times": "Pat Robertson: A Candidate of Contradictions" . February 27, 1988. در نتیجه به دنبال مناصب سیاسی، او دیگر به‌طور رسمی برای هیچ کلیسایی خدمت نکرد.
رابرتسون همواره یک چهره بحث بوده برانگیز است. در حالی که او به یک صدای عمومی شناخته شده و تأثیرگذار برای مسیحیت محافظه کار در ایالات متحده و سراسر جهان تبدیل شد، مخالفت او با علل مختلف مترقی، از جمله حقوق دگرباشان جنسی، فمینیسم، و حق سقط جنین، به‌طور مکرر مورد انتقاد قرار گرفته‌است.David John Marley. "Pat Robertson: An American Life".
رابرتسون بعد از حادثهٔ ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ اظهار داشت که مسیح، آمریکا را سبب افزایش گناه در جامعه عذاب نموده‌است. او مقصر حمله یازده سپتامبر فرهنگ لیبرالیسم آمریکایی از جمله حقوق هم‌جنس‌گرایان و حق استفاده از سقط جنین قلمداد کرد
او خواستار قتل هوگو چاوز شده بود و گفته بود کشتن چاوز هزینه بسیار کمتری نسبت به اعلان جنگ به ونزوئلا است. با این حال از گفته‌های خود اظهار پشیمانی کرد و به دنبال آن چاوز با اشاره به سخنان رابرتسون گفت این مبلغ مسیحی در واقع نقشه بوش را مطرح کرده‌است.
وی به‌شدت مخالف جنبش فمینیسم می‌باشد و آن را باعث افزایش سقط جنین و روی آوردن زنان به جادوگری و خرافات و هم جنس گرایی می‌داند.
رابرتسون در سال ۲۰۱۰ او مدعی شد که زلزله مرگبار هایئتی به دلیل «پیمان مردم این کشور با شیطان» در جریان مبارزه آنها برای استقلال از فرانسه بوده‌است.
او پس از پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات آمریکا گفت هر کس که با او مخالفت کند «علیه برنامه خداوند برای آمریکا شوریده‌است.»
سی‌ان‌ان نخستین شبکه خبری ۲۴ ساعته در ایالات متحده آمریکا است. این شبکه تلویزیونی متعلق به وارنر برادرز دیسکاوری است که در ۱ ژوئن ۱۹۸۰ آغاز به‌کار کرد.
سی‌ان‌ان در ۱۹۸۵ تبدیل به نخستین شبکه پخش ۲۴ ساعته برنامه‌های خبری در اروپا شد. همچنین در ۱۹۸۲، سی‌ان‌ان برای نخستین بار اقدام به راه‌اندازی یک شبکه خبری باعنوان Headline News کرد که در این شبکه مهم‌ترین اخبار داخلی آمریکا و بین‌المللی به‌صورت برنامه نیم‌ساعته پخش می‌گردد.
به درخواست کشورهای عربی، سی ان ان عربی به زبان عربی نیز ایجاد شد و شروع به فعالیت کرد.
این شبکه خبری در تاریخ ۱ ژوئن ۱۹۸۰ با برنامه، شبکه اخبار کابلی در روز یکشنبه کار خود را آغاز کرد. روال این افتتاح به این شکل بود که تد ترنر توسط نخستین مجریان این شبکه در چند جمله به مردم معرفی شد و بعد نخستین بخش خبری منتشر شد.
نخستین مجریان این شبکه یک زن و شوهر با نام‌های دیوید واکر و لوئیز هارت بودند که بر خلاف تصور تیم سردبیری توانستند با مهارت و آرامش اولین بخش خبری را به روی آنتن ببرند در مجله تاریخچه سی ان ان که توسط این شبکه خبری همه ساله منتشر میشود آورده شده است که بورت راینهارت، قائم مقام اجرایی این شبکه، در زمان پخش اولین بخش خبری بیشتر از دویست نفر را استخدام کرده بود.
پس از محبوبیت شبکه سی‌ان‌ان، گروه مرکزی تصمیم گرفتند تا قدرت و نفوذ خود را با ایجاد بستر مناسب در رادیو، اینترنت و ماهواره افزایش دهند. در همین راستا اکنون سی‌ان‌ان با چندین وبسایت، شبکه ماهواره‌ای، سایت اینترنتی و رادیو اینترنتی در رده موثرترین بنگاه های تولید خبر در جهان است. اکنون زیرمجموعه‌ای بزرگ شامل ۳۶ اداره که شامل ۱۰ سازمان داخلی و ۱۶ سازمان بین‌المللی، ۹۰۰ ایستگاه تلویزیونی محلی پخش برنامه‌ها و چند شبکه دیگر به زبان‌های مختلف است.
در سال ۱۹۸۲ شبکه سی‌ان‌ان ۲ کار خود را با پخش اخبار ۳۰ دقیقه‌ای آغاز کرد اما پس از مدتی نام آن به cnn Headline News تغییر یافت و پس از ۲۴ سال در سال ۲۰۰۸ با نام جدید HLN به‌کار خود ادامه داد.
بازوی شکارچی ، یکی از بازوهای مارپیچی و کوچک در کهکشان راه شیری است.
سامانه‌خورشیدی و کره زمین درون بازوی شکارچی قرار دارند. به بازوی شکارچی، بازوی محلی و سیخ شکارچی هم گفته می‌شود. نام‌گذاری این بازو به‌خاطر نزدیکی ستارگان آن به صورت‌فلکی‌شکارچی است.
منظومه خورشیدی و زمین در نزدیکی لبه درونی، در حباب محلی و در فاصلهٔ ۸۰۰۰ پارسکی از مرکز کهکشان واقع شده‌اند.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Orion Arm»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۱۱ دسامبر ۲۰۰۷).
تاج پهلوی نام تاج پادشاهی است که به دستور رضاشاه پهلوی ساخته و در تاج‌گذاری او و جانشینش محمدرضا شاه پهلوی به کار برده شد. این تاج هم‌اکنون در خزانه بانک مرکزی ایران (موزه جواهرات ملی) نگهداری می‌شود.جواهرات پادشاهی ایران، اداره چاپ اسکناس بانک مرکزی ایران، تاریخ نشر ندارد.
رضاشاه پس از رسیدن به پادشاهی، راضی نشد که از تاج کیانی (که ویژه شاهان قاجار بود) برای تاج‌گذاری استفاده کند و دستور ساخت تاجی نو را برای خود داد. بر پایه این آیین، نشستن وی بر تخت پادشاهی تنها با سر نهادن کلاهی آراسته به الماس دریای نور در ایوان تخت مرمر کاخ گلستان در آذرماه سال ۱۳۰۴ خورشیدی برگزار شد و مراسم تاج‌گذاری چند ماه دیرتر و در اردیبهشت ۱۳۰۵ و پس از آماده شدن تاج انجام گرفت. این تاج به دست گروهی از جواهرسازان ایرانی زیر نظر حاج سراج‌الدین جواهری (اصالتاً اهل قفقاز) و با الهام از آثار و شکل تاج مورد استفاده در دوره ساسانیان طراحی شد و در سال ۱۳۰۴ خورشیدی برای تاج‌گذاری رضا شاه پهلوی آماده گردید. واپسین بار از این تاج در آیین تاج‌گذاری محمدرضا پهلوی در ۴ آبان سال ۱۳۴۶ به‌کار برده شد.
ساختار و تنهٔ این تاج از طلا و نقره مرصع و مخمل قرمز ساخته شده و مشابه تاج شاهان ساسانی است. بیشترین ارتفاع این تاج، ۲۹/۸ سانتی‌متر، عرض ۱۹/۸ سانتی‌متر و وزن تاج در حدود ۲۰۸۰ گرم است. سنگ‌های قیمتی و جواهرات به کار رفته در ساخت این تاج عموماً از جواهرات سلطنتی بوده و خود به‌طور مجزا دارای ارزش تاریخی هستند.
در میانه و زیر کنگره پیشین تاج، خورشیدی زرین با پرتوهای الماس نشان و الماس زرد برلیان درشت کاشته شده‌است و در پشت همین کنگره، جقه پایه دار اسلیمی جای می‌گیرد که بر پشت آن پَر حواصیل کاشته می‌شود.
در ساخت این تاج ۳۳۸۰ تکه الماس روی هم به وزن ۱۱۴۴ قیراط (۲۲۹ گرم) که بزرگ‌ترین آن، یک الماس زرد برلیان ۶۰ قیراطی (۱۲ گرم) است. این الماس در مرکز تاج به شکل یک خورشید تابان و در میان الماس‌های کوچک‌تر قرار داده شده‌است. پنج تکه زمرد روی هم به وزن ۱۹۹ قیراط (۴۰ گرم)، دو قطعه یاقوت کبود به وزن ۱۹ قیراط و تعداد ۳۶۸ حبه مروارید سفید طبیعی تقریباً یک‌شکل و یک‌اندازه در سه ردیف به‌کار برده شده‌است. وزن تاج با کلاه مخمل درونی ان برابر با ۴۴۴ مثقال یا در حدود دو کیلو و هشتاد گرم است.
علی بهادری جهرمی سخنگوی دولت سیزدهم روز ۲۶ دی ۱۴۰۱ با انتشار یک توییت در حساب شخصی خود ادعا کرد که محمدرضا پهلوی و فرح دیبا هنگام آخرین خروج خود از ایران، تاج پهلوی و تاج شهبانو را همراه با مقدار زیادی ارز و جواهرات دیگر با خود به خارج برده‌اند. فرح دیبا در گفتگو با رادیو فردا این ادعا را نادرست خواند. بعد از حدود یک هفته از اظهارت سخنگوی دولت، عزت‌الله ضرغامی، وزیر میراث فرهنگی،گردشگری و صنایع دستی با انتشار تصاویری تأیید کرد که این دو تاج هنوز در موزه جواهرات سلطنتی هستند.
تاج کیانی، تاج سلطنتی پادشاهان دودمان قاجار است که به فرمان فتحعلی‌شاه، دومین پادشاه این دودمان در سال ۱۲۱۲ ه‍.ق (۱۷۹۷ م) ساخته شد و مورد استفاده پادشاهان پس از وی قرار گرفت. پس از فروپاشی شاهنشاهی ساسانی، شاهان ایران دیگر هیچگاه از تاج به چنین شکلی استفاده ننموده بودند و در تمام آن دوران تاج به صورت جقه بوده‌است. عناصر به‌کاررفته در تاج کیانی شامل الماس، زمرد، یاقوت و مروارید می‌باشند.جواهرات سلطنتی ایران، اداره نشر اسکناس بانک مرکزی ایران این تاج اکنون در موزه جواهرات ملی ایران در خزانه بانک مرکزی نگهداری می‌شود.
در زمان ناصرالدین‌شاه، جقه‌ای بزرگ از ساخته‌شده زمرد و الماس و پره‌های متعدد و یک رشته مروارید به این تاج افزوده شد و تغییرات اندکی در طرز نصب جواهرات تاج داده شد. طی دوره قاجار، این تاج علاوه بر کاربرد در مراسم تاج‌گذاری، جنبه استفاده نمادین نیز پیدا کرد، به‌طوری‌که بر روی بسیاری از پرچم‌ها، اسکناس‌ها، سکه‌ها، نشان‌های افتخار و تمبرهای این دوره، نقش تاج کیانی وجود دارد.
رضاشاه پس از رسیدن به سلطنت، حاضر نشد از تاج کیانی که ویژه شاهان قاجار بود برای تاج‌گذاری خود استفاده کند و دستور ساخت تاج پهلوی را داد.
این تاج شامل چهاربخش است که از پایین متشکل از: بخش سربند، بخش مرواریدی، کنگره‌ها و در بالاترین بخش کلاه مخملی قرمز رنگ آن است. قسمت دوم توسط ۱۸۰۰ دانه مروارید زمینه‌ای سفید را برای زمردهای سبز و یاقوت‌های سرخ ایجاد کرده‌است. بدون درنظرگرفتن جقه تاج، بلندی کلاه ۳۲ سانتی‌متر و پهنایش ۵٫۱۹ سانتی‌متر است. ساختار تاج در زمان فتحعلی‌شاه قدری متفاوت با ساختار امروزی آن بود و به‌جای جقه بزرگی که در زمان ناصرالدین‌شاه بر بالای تاج قرار گرفت، پرهای تزئینی بر بالای تاج کیانی قرار داشتند.
کمربند زرین یکی از اشیاء تاریخی در موزه جواهرات ملی است.
یک قطعه زمرد منحصر بفرد به وزن حدود یکصد و هفتاد و شش قیراط که با شصت قطعه الماس برلیان و ۱۴۵ قطعه الماس فلامک تزئین شده‌است، اساس این کمربند را تشکیل داده‌است. طول بند زربافت آن ۱۱۹ سانتیمتر بوده و به دستور ناصرالدین شاه ساخته شده‌است.جواهرات سلطنتی ایران، اداره نشر اسکناس بانک مرکزی ایران
مرکز کهکشانی نامی است که به مرکز چرخشی کهکشان راه شیری داده شده‌است.
مرکز کهکشانی در فاصلهٔ حدودی ۷٫۶ کیلو پارسک (۲۴٬۸۰۰ سال نوری) از زمین در جهت صورت فلکی کمان قرار گرفته‌است.SINFONI in the Galactic Center: young stars and IR flares in the central light month
فرضیهٔ دانشمندان بر این است که در مرکز کهکشانی راه شیری (و در مرکز بیشتر کهکشان‌های دیگر) یک سیاه‌چاله کلان‌جرم واقع شده‌است.
کره جواهرنشان، یا به اصطلاح دورهٔ ناصری «کرهٔ مبارکهٔ جواهرنشان»، یک کره از طلای ناب و جواهرات کمیاب خزانهٔ حکومت قاجار است.
این کره در سال ۱۲۹۱ ه‍.ق به دستور ناصرالدین شاه توسط گروهی از جواهرسازان ایرانی از جواهرات پیاده‌ای که در خزانه موجود بود، ساخته شده‌است.
اقیانوس‌ها و دریاها زمردنشان و آسیا مرصع به یاقوت و لعل، ایران مرصع به الماس، اروپا مرصع به یاقوت، آفریقا مرصع به یاقوت سرخ و کبود و آمریکای شمالی و جنوبی، استرالیا مرصع به یاقوت و لعل است. کشورهای ایران و انگلستان خط استوا به وسیله الماس نشان داده شده و دو حلقه زرین ساده که در روی آن‌ها گل‌های الماس نشان نصب شده، به‌طور متقاطع کره را در میان گرفته‌است. پیدا کردن کشورها در آن مشکل است و ظاهراً سازنده، مهارت کافی در نقشه‌کشی نداشته‌است.
بر روی کره القاب ناصرالدین شاه منبت و الماس نشان شده‌است. در این کره، کوه دماوند با یاقوت درشتی مشخص و شهر تهران با یاقوت معروفی به نام اورنگ‌زیب نمایان است.
این کره در حال حاضر در موزه جواهرات ملی ایران قرار دارد.
این کره به لحاظ جواهرات به کار رفته برروی یک شی نیز با مرصّع بودن به ۴۸۸۲۳ قطعه جواهر به وزن ۲۳۶۲۷ قیراط و طلای بکار رفته به وزن ۶۴۰۰ مثقال بالاترین آمار موجود در میان جواهرات ملی ایران را دارا می‌باشد. کره جواهر نشان کلکسیونی است از پنج نوع گوهر گرانبها (الماس، زمرّد، یاقوت قرمز، یاقوت کبود و لعل) با کیفیت‌ها و تراش‌های گوناگون که بخش‌های مختلف زرّین کره به هنرمندی تمام با این جواهرات ترصیع شده‌است. برروی گوی همچنین خط استوا، دایره البروج (این دایره الماس نشان بر روی گوی (قوس بالا و پایین گوی) با استفاده از ۲۴۴ قطعه الماس به وزن ۵۸ قیراط و ۴ آنه ایجاد گردیده‌است)، مرزهای قاره‌ها و برخی از کشورها به همراه تعدادی از رودها با الماس نشان داده شده‌است.
جنین می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
قوش چاکر، از روستاهای بخش مرکزی شهرستان سرخس در استان خراسان رضوی است و در ۱۰ کیلومتری غرب شهر سرخس و در مجاورت روستای کندکلی قرار دارد.ارتفاع آن از سطح دریا ۲۷۵ متر و آب و هوای آن معتدل و خشک است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳۷ خانوار و ۶۷۸ نفر
ساکنین روستا از دو گروه سیستانی و بلوچ مهاجر از سیستان و بلوچستان تشکیل شده‌است. فارس‌ها شیعه و بلوچ‌ها سنی هستند.
شغل مردم روستای قوش چاکر دامداری و کشاورزی آبی می‌باشد.
رستاخیز یا روز حساب یا داوری پایانی، قضاوت نهایی که در عربی یوم‌الدین و یوم‌القیامه هم نامیده می‌شود، باوری اساسی از ادیان ابراهیمی است که بر اساس آن خداوند در روز معینی به حساب تمامی مخلوقات رسیدگی می‌کند.
در باور مصریان باستان، روز داوری در هنگامهٔ پس از مرگ و پس از مومیایی شدن، با گواهی و اعتراف به پاکی از سوی شخص مرده در حضور اوزیریس و سایر خدایان، اتفاق می‌افتد. کسی که به نیکی اثبات شده، به زندگی پس از مرگ می‌رفت و کسی که در اثبات بی‌گناهی ناتوان می‌بود، خوراک درندگانی با نیم‌تنه تمساح و نیم دیگر شیر می‌شد.دانشنامه مصور اساطیر و ادیان جهان: ریچارد کاوندیش تهران، نشر علم، چاپ اوّل، ۱۳۸۷، ص ۱۴۸
در آئین زرتشت و بنا بر گات‌ها، در هزارهٔ سوم یا پایان جهان، نجات‌دهنده‌ای به نام سوشیانت ظهور می‌کند و خوبی و شادی در جهان حکم‌فرما می‌گردد. سپس مردگان زنده می‌شوند، بدکاران نابود و نیکوکاران به زندگی جاودانی می‌رسند.دین بهی، فلسفه دین زرتشت نوشته مهرداد مهرین، تهران۱۳۶۲
در یهودیت، اعتقادات مختلفی دربارهٔ روز حساب وجود دارد. برخی معتقدند که بعد از برانگیخته شدن مردگان، چنین روزی وجود دارد. برخی هم معتقدند که روز حساب بلافاصله پس از مرگ هر فرد، اتفاق می‌افتد. دسته سومی هم هستند که بر این باورند روز حساب مربوط به غیر یهودیان است.
تعریف رستاخیز در مسیحیت و به ویژه در بین کاتولیک‌ها به همان معنای زنده شدن مردگان آمده. ولی از نظر منابع در کتاب مقدس و انجیل، یکی در انجیل متی باب ۲۵ به روشنی به رستاخیز نهایی اشاره شده و دیگری در کتاب مکاشفه (بخش پایانی انجیل) باب ۲۰ تعریف شده‌است.کتاب مقدس- عهد جدید: کتاب متی و کتاب مکاشفه
«آنگاه تخت بزرگ سفیدی دیدم. برآن کسی نشسته بود که زمین و آسمان از وی گریختند۱۲سپس مردگان را دیدم که از بزرگ و کوچک (برخاسته) در برابر خدا ایستاده‌اند. دفترها باز شد و مردگان طبق آن محاکمه شدند۱۳بنابراین دریا و زمین و قبرها، مردگانی که در خود داشتند تحویل دادند تا مطابق اعمالشان محاکمه شوند۱۴»
آنچه از قرآن در وصف روز قیامت بدست می‌آید این است که روز قیامت روزی است که هیچ سبب و واسطه‌ای بین خدا و مردم حجاب و مانع نمی‌شود و در این روز همه حسابشان بهشان نشان داده خواهد شد و مردگان زنده می‌شوند، خدا به حساب مردم رسیدگی می‌کند و نیکوکاران به زندگی جاودان(بهشت) می‌روند و انسان‌های ظالم به عذاب ابدی(جهنم) یا همان دوزخ می‌روندطباطبایی، محمد حسین. "تفسیر المیزان"، جلد سوم، قم، انتشارات دارالعلم، ۱۳۴۶. در یکی از آیات به موضوع پایان دنیا و بازگشتن آسمان به حالت اول اشاره شده‌است:
«روزی که آسمان را همچون در پیچیدن صفحه نامه‌ها در می‌پیچیم. همان گونه که بار نخست آفرینش را آغاز کردیم، دوباره آن را بازمی‌گردانیم. وعده‌ای است بر عهده ما، که ما انجام دهنده آنیم.»قرآن ۲۱:۱۰۴
عباس‌آباد، از روستاهای شهرستان سرخس بوده است و در فاصله ۵۰۰ متری شمال شهر سرخس و تقریباً چسبیده به این شهر قرارداشت. این روستا در بین روستای تپه میراحمد و شهر سرخس قرار داشت. با توجه به نزدیک بودن این روستا به شهر دارای تنوع جمعیتی و قومیتی زیادی است. عمده مردم قدیمی عباس‌آباد، عربهای عربخانه بیرجند و عربهای قاینات هستند.
ساکنین این روستا را مهاجرین روستاهای دورتر و همچنین شهرهای دیگر تشکیل می‌دادند. تعداد اندکی از ساکنین این روستا به کشاورزی و دامداری مشغول بودند. پس از انقلاب اسلامی، به دلیل نزدیکی روستا به شهر با شهر ادغام گردید و یکی از محله‌های شهر سرخس می‌باشد.
عربهایی که در منطقه قدیمی شهر سرخس ساکن بودند، زمینهای کشاورزیشان در منطقه عباس‌آباد کنونی بود. و اولین فردی که در زمین خود اقدام به ساخت خانه کرد عباس صالح در بین سالهای ۱۳۰۰ تا ۱۳۱۵ هجری شمسی بود و به عباس‌آباد معروف گردید.
پس از انقلاب، کارخانه رب چین چین در این محله به بهره‌برداری رسید و عباس‌آباد به منطقه صنعتی تبدیل گردید. و اکنون به دلیل شهر شدن عباس‌آباد محلی مناسب برای سرمایه‌گذاری و ساخت دانشگاه و کارخانه جات می‌باشد. به دلیل مهاجرت بی‌رویه به عباس‌آباد، فضای بین عباس‌آباد و روستای تپه میر احمد ساخته شده و روستای تپه میراحمد عملاً به شهر سرخس نزدیک شده است. و رفته رفته ادارات دولتی نیز در این محله احداث می‌شود. همچنین یکی از آثار تاریخی این محله، مقبره شیخ لقمان سرخسی است که می‌تواند با برنامه‌ریزی و کار و ساخت مجموعه اقامتی، محله عباس‌آباد به یک قطب گردشگری تبدیل شود.
هیوستون استیوارت چمبرلین نویسنده آلمانی-انگلیسی تبار و از جمله سرشناس‌ترین پشتیبانان اندیشه‌های نژادگرایانه در قرن بیستم بود.
او در سال ۱۸۹۸ کتابی با عنوان بنیاد سده نوزدهم منتشر کرد که در آن تاریخ معاصر اروپا را به عنوان عرصه تعارض دو نژاد آریایی و سامی ترسیم می‌کرد.
با پشتوانه سرمایه‌های مشکوک و ناشناخته، صدها هزار نسخه از کتاب چمبرلین در سراسر اروپا توزیع شد و بر فرهنگ آلمانی تأثیرات عمیق بر جای نهاد و پایه‌های فکری ناسیونالیسم مهاجم آلمان را استوار ساخت. قیصر ویلهلم دوم شخصاً این کتاب را برای فرزندانش می‌خواند و همو بود که دستور داد این کتاب در دانشگاه افسری آلمان تدریس شود. این سرآغاز موجی است که بشریت را به سوی اولین و عظیم‌ترین جنگ جهانی سوق داد و در عین حال پایه‌های جریانی را بنا نهاد که دومین جنگ جهانی را به راه انداخت. وی همسر اوا فون بولو دختر ریشارد واگنر بود.
کنت آرتور دو گوبینو (۱۸۱۶–۱۸۸۲) نویسنده، خاورشناس، شاعر، تاریخ‌نگار، پژوهشگر و سیاستمدار فرانسوی بود.
ریشهٔ نظریه نژادگرایانه نوین را به او نسبت می‌دهند. با این که در زمان زندگیش جز در نزد اندکی از روشنفکران و هنرمندان مانند واگنر _که دوست او بود_ شناخته نشد، پس از مرگ اندیشه‌های او هوادارانی یافت و باورش دربارهٔ نابرابری نژادها به ویژه در آلمان طرفدار پیدا کرد و مشهور شد.
گوبینو در شهر ویل‌داوری از شهرهای فرانسه به دنیا آمد. پدرش از خاندان بوردو بود. مادرش در کودکی گوبینو به سوئیس رفت و پسرش را به مدرسهٔ بی‌ین فرستاد در این مدرسه بود که مقدمات زبان‌های شرقی را فراگرفت.
بعد از مدتی به علت اخراج پدرش از ارتش فرانسه به شهر لوریان رفت و در این شهر به تاریخ و ادبیات علاقه پیدا کرد.
استادش دربارهٔ او گفته بود: هرگز کسی را ندیده‌ام که در عین هوشمندی این همه ساده‌دل باشد. از همان دوران مسحور زیبایی‌های مشرق‌زمین گشت و در نوزده‌سالگی به پاریس رفت. در پاریس به کارهای اداری و روزنامه‌نگاری مشغول گشت و اولین منظومهٔ خود را با نام "دلفزا" را که همهٔ بازیگران آن ایرانی بودند، به رشتهٔ تحریر درآورد و در آن کمی از تأثرات و عواطف خود را بیان کرد.
در سال ۱۸۴۹ توکویل وزیر امور خارجه فرانسه او را رئیس دفتر خود کرد و راه را برای سفرهای گوبینو به مشرق‌زمین هموار کرد.
گوبینو در سال ۱۸۵۵ به همراه همسر و دخترش از طریق بندر بوشهر به ایران آمد و از طرف دربار استقبال باشکوهی از او به عمل آمد. در طول اقامت خود در ایران به زبان فارسی مسلط شد و به کارهایی از قبیل سکه‌شناسی و مطالعهٔ تاریخ و فلسفه و ترجمهٔ متون فارسی به فرانسه مشغول گشت. . گوبینو در طول زندگی پرماجرای خود در سال ۱۸۵۸ بار دیگر به فرانسه بازگشت و به آمریکا رفت و بعد از مدتی بار دیگر در مقام سفیر فرانسه به تهران اعزام شد و تا سال ۱۸۶۳ در این مقام باقی ماند. سال‌های آخر عمر او در سفر به سرزمین‌های اروپایی مخصوصاً آلمان و ایتالیا سپری شد و در اواخر عمر هم در پاریس زیست و در شهر تورین درگذشت.