moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
نوروفارماکولوژی مولکولی شامل مطالعه سلولهای عصبی و فعل و انفعالات عصبی شیمیایی آنها با هدف کلی تولید داروهایی است که اثرات مفیدی بر عملکرد عصبی دارند. هر دوی این زمینه ها ارتباط تنگاتنگی با هم دارند، زیرا هر دو مربوط به فعل و انفعالات ناقل های عصبی ، نوروپپتیدها ، هورمون های عصبی ، تعدیل کننده های عصبی ، آنزیم ها ، پیام رسان های دوم ، حمل و نقل های مشترک ، کانال های یونی و پروتئین های گیرنده در سیستم عصبی مرکزی و محیطی هستند. با مطالعه این فعل و انفعالات ، محققان در حال تولید داروهایی برای درمان بسیاری از اختلالات عصبی از جمله درد ، بیماری های تخریب کننده اعصاب مانند بیماری پارکینسون و بیماری آلزایمر ، اختلالات روانشناختی ، اعتیاد و ... هستند.
علم نوروفارماکولوژی وجود نداشت تا اینکه، در اوایل قرن 20، دانشمندان توانستند درک اساسی از سیستم عصبی و نحوه ارتباط اعصاب بین یکدیگر را درک کنند. قبل از این کشف، داروهایی یافت شده بودند که نوعی تاثیر را بر روی سیستم عصبی نشان می دادند. در دهه 1930، دانشمندان فرانسوی شروع به کار با ترکیبی به نام فنوتیازین کردند به امید سنتز دارویی که بتواند با مالاریا مقابله کند. اگرچه این دارو امید بسیار کمی به استفاده از افراد آلوده به مالاریا نشان داد، اما مشخص شد که این داروها دارای اثرات آرام بخشی همراه با اثرات مفیدی برای بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون هستند.
این روش ، روش جعبه سیاه است ، که در آن یک محقق یک دارو را تجویز می کند و پاسخ را بدون دانستن چگونگی ارتباط عملکرد دارو با پاسخ بیمار بررسی می کند. رویکرد اصلی در این زمینه بود ، تا اینکه در اواخر دهه 1940 و اوایل دهه 1950 دانشمندان توانستند شناسایی کنند ناقل های عصبی خاص ، مانند نوراپی‌نفرین (در انقباض رگ های خونی و افزایش ضربان قلب و فشار خون نقش دارد) ، دوپامین (ماده شیمیایی که کمبود آن در بیماری پارکینسون نقش دارد) و سروتونین. در دهه 1950 دانشمندان همچنین قادر به اندازه گیری میزان مواد شیمیایی عصبی خاص در بدن و در نتیجه ارتباط این سطوح با رفتار شدند. اختراع گیره ولتاژ در سال 1949 امکان مطالعه کانال های یونی و پتانسیل عمل عصب را فراهم کرد. این دو رویداد مهم تاریخی در نوروفارماکولوژی به دانشمندان این امکان را می دهد که نه تنها نحوه انتقال اطلاعات از یک نورون به نورون دیگر را بررسی کنند بلکه همچنین بررسی کنند که چگونه یک نورون این اطلاعات را در درون خود پردازش می کند.
نوروفارماکولوژی یک منطقه بسیار وسیع از علوم است که بسیاری از جنبه های سیستم عصبی را از دستکاری تک نورون گرفته تا کل مناطق مغز ، نخاع و اعصاب محیطی در بر می گیرد. برای درک بهتر اساس تولید دارو ، ابتدا باید درک کرد که چگونه نورون ها با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند.
برای درک پیشرفت های بالقوه پزشکی که نوروفارماکولوژی می تواند به همراه داشته باشد ، درک این نکته مهم است که چگونه رفتار و اندیشه انسان از نورون به نورون منتقل می شود و چگونه داروها می توانند پایه های شیمیایی این فرآیند ها را تغییر دهند.
سلولهای عصبی به عنوان سلولهای تحریک پذیر شناخته می شوند زیرا در غشای سطح آن پروتئینهای فراوانی وجود دارد که به کانالهای یونی معروف هستند و به ذرات باردار کوچک اجازه ورود و خروج از سلول را می دهند. ساختار نورون اجازه می دهد تا اطلاعات شیمیایی توسط دندریت های آن دریافت شود، از طریق جسم سلولی (پریکاریون یا سوما) و پایین آکسون آن منتشر شود و در نهایت از طریق ترمینال آکسون خود به سلول های عصبی دیگر منتقل شود. این مجرای یونی وابسته به ولتاژ امکان دیپولاریزاسیون سریع را در کل سلول فراهم می کنند. این دیپولاریزاسیون اگر به آستانه خاصی برسد، یک پتانسیل عمل ایجاد می کند. وقتی پتانسیل عمل به ترمینال آکسون رسید، باعث هجوم یون های کلسیم به سلول می شود. سپس یون های کلسیم باعث می شوند که وزیکول ها (بسته های کوچک پر شده از ناقل های عصبی) به غشای سلول متصل شده و محتوای آن را در سیناپس آزاد کنند. این سلول به عنوان نورون پیش سیناپسی شناخته می شود و سلول تعامل کننده با ناقل های عصبی آزاد شده به عنوان نورون پس سیناپسی شناخته می شود. هنگامی که ناقل عصبی در سیناپس آزاد شد ، می تواند به گیرنده های سلول پس سیناپسی متصل شود ، سلول پیش سیناپسی می تواند دوباره آن را جذب کرده و برای انتقال بعدی ذخیره کند ، یا می تواند توسط آنزیم های موجود در سیناپس تجزیه شود. این سه عمل مختلف زمینه های عمده ای است که در آن اثر دارویی می تواند بر ارتباط بین سلول های عصبی تاثیر بگذارد.
دو نوع گیرنده وجود دارد که ناقل های عصبی در یک نورون پس سیناپسی با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند. اولین نوع گیرنده کانال یونی وابسته به لیگاند یا LGIC هستند. گیرنده های LGIC سریع ترین نوع انتقال از سیگنال شیمیایی به سیگنال الکتریکی هستند. هنگامی که ناقل عصبی به گیرنده متصل شد، باعث ایجاد تغییر شکل می شود که به یون ها اجازه می دهد مستقیم به داخل سلول سرازیر شوند. نوع دوم به عنوان گیرنده جفت‌شونده با پروتئین جی یا GPCRs شناخته می شوند. اینها به دلیل افزایش میزان واکنشهای بیوشیمیایی که باید از طریق سلول انجام شود ، بسیار کندتر از LGIC هستند. هنگامی که ناقل عصبی به پروتئین GPCR متصل شد، باعث ایجاد انبوهی از فعل و انفعالات درون سلولی می شود که می تواند منجر به انواع مختلفی از تغییرات در بیوشیمی سلولی، فیزیولوژی و بیان ژن شود. فعل و انفعالات ناقل عصبی / گیرنده در زمینه نوروفارماکولوژی بسیار مهم است زیرا بسیاری از داروهایی که امروزه تولید می شوند ارتباطی با برهم زدن این فرآیند اتصال دارند.
نوروفارماکولوژی مولکولی شامل مطالعه سلولهای عصبی و فعل و انفعالات عصبی شیمیایی آنها و گیرنده های روی سلولهای عصبی است ، با هدف تولید داروهای جدید که اختلالات عصبی مانند درد ، بیماری های نورودژنراتیو و اختلالات روانشناختی را درمان خواهند کرد (که در این مورد به عنوان نوروسیکوپارماکولوژی نیز شناخته می شود). چند کلمه فنی وجود دارد که باید هنگام ارتباط انتقال عصبی به عملکرد گیرنده تعریف شود:
فعل و انفعالات ناقل عصبی / گیرنده زیر می تواند تحت تأثیر ترکیبات مصنوعی قرار گیرد که به عنوان یکی از سه مورد فوق عمل می کنند. کانال های یونی سدیم / پتاسیم را نیز می توان در سراسر یک نورون دستکاری کرد تا اثرات مهاری پتانسیل عمل را ایجاد کند.
گاما آمینوبوتیریک اسید یا گابا واسطه مهار سریع سیناپسی در سیستم عصبی مرکزی است. هنگامی که گابا از سلول پیش سیناپسی خود آزاد شود ، به گیرنده ای متصل می شود (به احتمال زیاد گیرنده GABA) که باعث قطبی شدن بیش از حد سلول پس سیناپسی می شود (در زیر آستانه پتانسیل عمل خود باقی می ماند). این اثر هرگونه دستکاری تحریکی از دیگر فعل و انفعالات ناقل عصبی / گیرنده را خنثی می کند.
این گیرنده GABA حاوی بسیاری از جایگاه های اتصال است که تغییرات ساختاری را امکان پذیر می کند و هدف اصلی برای توسعه دارو است. رایج ترین این جایگاه های اتصال، بنزودیازپین، اجازه می دهد تا هم آگونیست و آنتاگونیست بر روی گیرنده اثر بگذارد. یک داروی رایج، دیازپام، به عنوان تقویت کننده آلوستریک در این محل اتصال عمل می کند. گیرنده دیگری برای گابا معروف به GABA، می تواند توسط مولکولی به نام باکلوفن تقویت شود. این مولکول به عنوان یک آگونیست عمل می کند، بنابراین گیرنده را فعال می کند و شناخته شده است که به کنترل و کاهش حرکت اسپاست کمک می کند.
ناقل عصبی دوپامین با اتصال به پنج GPCR خاص، انتقال سیناپسی را واسطه می کند. این پنج پروتئین گیرنده به دلیل اینکه پاسخ تحریکی یا مهاری را بر سلول پس سیناپسی ایجاد می کند، به دو کلاس جدا می شوند. انواع مختلفی از داروها، قانونی و غیرقانونی وجود دارد که بر دوپامین و فعل و انفعالات آن در مغز تاثیر می گذارد. بیماری پارکینسون ، بیماری است که میزان دوپامین را در مغز کاهش می دهد ، لوودوپا پیش ماده دوپامین به بیمار داده می شود به این دلیل که دوپامین نمی تواند از سد خونی-مغزی عبور کند ولی لوودوپا می تواند. برخی از آگونیست های دوپامین به بیماران پارکینسون که دارای اختلالی هستند معروف به سندرم پای بی قرار یا RLS نیز داده می شود. برخی از نمونه های آن روپینیرول و پرامی‌پکسول است.
اختلالات روانشناختی مانند اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی (ADHD) را می توان با داروهایی مانند متیل‌فنیدات (به عنوان ریتالین هم شناخته می شود) ، که مانع جذب مجدد دوپامین توسط سلول پیش سیناپسی می شود ، درمان کرد که در نتیجه باعث افزایش دوپامین باقی مانده در سلول می شود. این افزایش دوپامین سیناپسی باعث افزایش اتصال به گیرنده های سلول پس سیناپسی می شود. این مکانیسم مشابه توسط سایر داروهای غیرقانونی و محرک قوی تر مانند کوکائین نیز استفاده می شود.
ناقل عصبی سروتونین توانایی میانجیگری در انتقال سیناپسی از طریق گیرنده های GPCR یا LGIC را دارد. اثرات تحریکی یا مهاری پس سیناپسی سروتونین با توجه به نوع گیرنده بیان شده در یک منطقه مغزی مشخص می شود. معروف ترین و پرمصرف ترین داروها برای تنظیم سروتونین در دوران افسردگی به عنوان SSRI یا بازدارنده بازجذب سروتونین شناخته می شوند. این داروها از انتقال سروتونین به نورون پیش سیناپسی جلوگیری می کنند و باعث می شود سروتونین بیشتری در شکاف سیناپسی باقی بماند.
قبل از کشف SSRI ها ، داروهایی نیز وجود داشتند که آنزیمی که باعث تجزیه سروتونین می شود را مهار می کنند. MAOI ها یا بازدارنده مونوآمین اکسیداز میزان سروتونین را در سیناپس افزایش می دهند ، اما عوارض جانبی زیادی از جمله میگرن شدید و فشار خون بالا دارند. در نهایت این امر به داروهایی که با یک ماده شیمیایی رایج معروف به تیرامین (در بسیاری از انواع مواد غذایی یافت می شود) تداخل دارند مرتبط شد.
مجراهای یونی واقع در غشای سطح نورون امکان هجوم یونهای سدیم و حرکت خارجی یونهای پتاسیم را در طی یک پتانسیل عمل فراهم می کند. به شکل انتخابی مسدود کردن این کانالهای یونی احتمال وقوع پتانسیل عمل را کاهش می دهد. داروی ریلوزول یک داروی محافظت کننده عصبی است که کانالهای یونی سدیم را مسدود می کند. از آنجا که این کانالها نمی توانند فعال شوند ، هیچ پتانسیل عملی وجود ندارد و نورون هیچگونه انتقال سیگنالهای شیمیایی را به سیگنالهای الکتریکی انجام نمی دهد و سیگنال حرکت نمی کند. از این دارو به عنوان بی حس کننده و همچنین آرامبخش استفاده می شود.
یکی از شکل های نوروفارماکولوژی رفتاری ، مطالعه وابستگی به مواد مخدر و چگونگی تأثیر اعتیاد به مواد مخدر بر ذهن انسان است. بیشتر تحقیقات نشان داده است که قسمت عمده ای از مغز که اعتیاد را از طریق پاداش نوروشیمیایی تقویت می کند ، هسته اکومبنس است. تصویر سمت چپ نحوه پیش بینی دوپامین در این ناحیه را نشان می دهد. مصرف بیش از حد طولانی مدت الکل می تواند باعث وابستگی و اعتیاد شود. در زیر نحوه بروز این اعتیاد توضیح داده شده است.
خواص پاداش دهنده و تقویت کننده الکل (به عنوان مثال اعتیاد آور) از طریق اثرات آن بر نورون های دوپامین در مسیر پاداش مزولیمبیک میانجی گری می شوند که منطقه تگمنتال بطنی را به هسته اکومبنس (NAcc) متصل می کند. یکی از اثرات اولیه الکل مهار آلوستریک گیرنده های NMDA و تسهیل گیرنده های GABA (به عنوان مثال، افزایش شار کلرید با میانجی گری گیرنده GABA از طریق تنظیم آلوستریک گیرنده) است.  در دوز های بالا، اتانول بیشتر کانال یونی وابسته به لیگاند و کانال یونی وابسته به ولتاژ را در نورون ها نیز مهار می کند. الکل ، پمپ های سدیم-پتاسیم را در مخچه مهار می کند و به احتمال زیاد این امر باعث اختلال در محاسبه مخچه و هماهنگی بدن می شود.
با مصرف حاد الکل ، دوپامین در سیناپس های مسیر مزولیمبیک آزاد می شود و به نوبه خود باعث افزایش فعال شدن گیرنده های D1 پس سیناپسی می شود. فعال شدن این گیرنده ها باعث ایجاد رویدادهای سیگنالینگ داخلی پس سیناپسی از طریق پروتئین کیناز آ می شود که در نهایت CREB را فسفریلاسیون می کند و باعث ایجاد تغییرات واسطه CREB در بیان ژن می شود.
با مصرف مزمن الکل، مصرف اتانول به طور مشابه باعث فسفوریلاسیون CREB از طریق مسیر گیرنده D1 می شود، اما همچنین عملکرد گیرنده NMDA را از طریق مکانیسم های فسفوریلاسیون تغییر می دهد. کاهش تنظیم تطبیقی ​​مسیر گیرنده D1 و عملکرد CREB نیز رخ می دهد. مصرف مزمن نیز با تأثیر بر فسفوریلاسیون و عملکرد CREB از طریق آبشارهای گیرنده NMDA پس سیناپسی از طریق یک مسیر MAPK / ERK و مسیر واسطه CAMK همراه است. این تغییرات در عملکرد CREB در مسیر مزولیمبیک باعث القای بیان (یعنی افزایش بیان ژن) ΔFosB در NAcc می شود ؛ جایی که ΔFosB \"پروتئین کنترل کننده اصلی\" است که، اگر بیش از حد در NAcc بیان شود، برای ایجاد اعتیاد و تداوم آن لازم و کافی است (به عنوان مثال، بیان بیش از حد آن در هسته اکومبنس، تولید الکل اجباری را ایجاد می کند و سپس مستقیماً آن را تعدیل می کند)
بیماری پارکینسون یک زوال عصبی است که با از دست دادن انتخابی نورونهای دوپامینرژیک واقع در توده سیاه (بخشی از میان‌مغز و دارای نورون‌هایی است که در ارتباط با عقده‌های قاعده‌ای در تنظیم حرکات نقش دارند) توصیف شده است. امروزه بیشترین دارویی که برای مقابله با این بیماری استفاده می شود لوودوپا یا L DOPA است. این پیش ماده دوپامین می تواند از طریق سد خونی مغزی نفوذ کند، در حالی که ناقل عصبی دوپامین نمی تواند. تحقیقات گسترده ای برای تعیین اینکه آیا L-dopa به جای سایر آگونیست های دوپامین ، درمانی بهتر برای بیماری پارکینسون است ، انجام شده است. برخی معتقدند که استفاده طولانی مدت از L-dopa باعث محافظت در برابر نورون می شود و بنابراین ، در نهایت منجر به مرگ سلول دوپامینرژیک می شود. اگرچه هیچ مدرکی ، درون‌جانداری یا درون‌کشتگاهی وجود ندارد ، اما برخی هنوز معتقدند که استفاده طولانی مدت از آگونیست های دوپامین برای بیمار بهتر است.
در حالی که فرضیه های متنوعی برای علت بیماری آلزایمر مطرح شده است، توضیح این بیماری کامل نیست، و توسعه روش های درمانی را دشوار می کند. در مغز بیماران مبتلا به آلزایمر، گیرنده های استیل کولین (nACh) نیکوتینیک عصبی و گیرنده های NMDA شناخته شده به پایین تنظیم شده اند. بنابراین ، چهار آنتی کولین استراز توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) برای درمان در ایالات متحده تولید و تایید شده است. با این حال ، این داروها با توجه به عوارض جانبی و اثربخشی محدود آنها ایده آل نیستند. یک داروی امیدوار کننده ، نفیراستام (Nefiracetam) ، برای درمان آلزایمر و سایر بیماران مبتلا به زوال عقل در حال تولید است و اقدامات بی نظیری در تقویت فعالیت گیرنده های nACh و گیرنده های NMDA دارد.
با پیشرفت تکنولوژی و درک ما از سیستم عصبی ، تولید داروها با افزایش حساسیت و ویژگی دارویی ادامه خواهد یافت. رابطه بین ساختار و فعالیت یک زمینه اصلی تحقیق در زمینه نوروفارماکولوژی است. تلاشی برای اصلاح کردن اثر یا قدرت (یعنی فعالیت) ترکیبات شیمیایی زیست فعال با اصلاح ساختارهای شیمیایی آنها.
تَمیشَه یا تَمیشَه بانصران که در منابع عربی به آن طمیس و طمیسه نیز گفته‌اند، یکی از شهرهای باستانی و تاریخی مهم در خطهٔ طبرستان بوده که امروزه خرابه‌های تاریخی به‌جا مانده از آن در بهشهر استhttps://iranicaonline.org/articles/asraf-town-in-mazandaran ولی برخی می‌گویند در نزدیکی روستای سرکلاته خراب‌شهر از توابع شهرستان کردکوی واقع است. با اینکه دومین تختگاه فریدون در "شاهنامه" بوده ولی امروزه محل دقیق آن مشخص نیست.
در زمان لشکرکشی آنتیوخوس سوم به منطقهٔ هیرکانی برای مقابله با قوم اشکانی، پس از عبور او از کوه البرز از منطقه‌ای به نام تامبراکس نام برده شده که ممکن است همان تمیشه باشد. در این لشکرکشی از محل استقرار این شهر در نزدیکی روستای سرکلاته نام برده شده‌است.
تمیشه در دوران ساسانیان نیز شهری آباد بوده و در اسطوره‌های ایرانی، تمیشه اقامتگاه فریدون پادشاه آریایی‌ها خوانده شده‌است. در منابع آمده‌است انوشه‌روان دادگر به آن شهر رفته و مدتی را در آنجا گذرانده و دستور وسعت شهر و ساخت بارو و دیوار دفاعی تمیشه را به جهت جلوگیری از یورش‌های تُرکان و قبایل شرقی داده‌است. تمیشه شرقی‌ترین شهر تبرستان و در مرز تبرستان و گرگان بوده‌است. ابن رسته تمیشه را نخستین شهر تبرستان از مشرق معرفی کرده و خسرو انوشیروان ساسانی را بناکنندهٔ شهر خوانده و از دیوار تمیشه که میان تبرستان و گرگان کشیده شده و مسجد جامع و جمعیت فراوان شهر یاد کرده‌است. پژوهشگران بر این باورند که به دلیل وجود رشته‌کوه‌های البرز ورود نیروهای مهاجم به خطهٔ تبرستان و گیلان تقریباً میسر نبوده، لذا تنها راه دسترسی و مدخل ورود تازیان و دیگر نیروهای مهاجم تنها از طریق راهی بود که از سرزمین قومس به جرجان (گرگان) می‌رسیده که امروزه به گردنهٔ «خوش‌ییلاق» مشهور است. بدین جهت نخستین شهری که مورد یورش نیروهای مهاجم قرار داشته جرجان بوده و سرداران خلفا هرگاه که به قصد فتح تبرستان می‌آمده‌اند پس از طی راه قومس به گرگان به‌ناچار در آغاز با گرگانیان رو در رو شده و سپس به تمیشه و درون تبرستان حمله‌ور می‌شدند. بدین سان تمیشه نخستین شهر تبرستان از سمت شرق و مدخل تبرستان و به‌نوعی پرچم‌دار نبرد با مهاجمان عرب و تُرک و مغول و … بوده‌است.
تمیشه پس از اسلام در یورش‌های مکرر لشکریان خلفا، بارها مورد تاخت و تاز قرار گرفت و ایستادگی کرد و مردم آن قتل‌عام گردیدند. تمیشه در جریان شورش مازیار و بعدها در کشاکش خاندان‌های محلی تبرستان نیز بارها محل درگیری بوده تا جایی که با یورش‌های پی‌درپی مغولان و تیموریان چنان دچار ویرانی شد که از صفحهٔ روزگار محو گردید.
واژهٔ تمیشه برگرفته از نام دانه و بوتهٔ تمشک است. لغتنامهٔ دهخدا ذیل واژهٔ «تمیش» آورده‌است که در شماری از نواحی شمالی ایران چون آمل و تالش و گرگان‌رود به تمشک، «تمیش» یا «تمیش بور» گفته می‌شود. در دایرةالمعارف فارسی نیز تمیش به معنای بوته آمده‌است. در گویش طبری منطقه، واژهٔ «تمشکلو» به معنای تمشک است که گیاهی پیچکی و خاردار است و بدان «لَم» (Lam) نیز گفته می‌شود و هنوز مناطقی با نام «تمِشه» و «تمِشی» و «تمیشی» در پیرامون منطقهٔ تمیشهٔ مورد نظر وجود دارد که این نام‌گذاری‌ها احتمالاً به‌دلیل وفور بوته‌زارهای تمشک در آن حوالی است.
این شهر که در نزدیکی گرگان بوده، با ساری شانزده فرسنگ فاصله داشت. تمیشه (طمیشه – طمیش) شهری بود در جوار غربی خندقی که به امر اسپهبد فرخان برای بازداشتن تُرکان از هجوم به قلمرو او حفر شده بود. ابن فقیه در ذکر تمیشه و دربند آن در البلدان نوشته‌است «نخستین شهر طبرستان از سوی گرگان طمیش است و آن در مرز گرگان افتاده‌است و دروازه‌ای کلان دارد که هیچ‌یک از طبرستانیان نتوانند از آن جای بیرون آیند و به گرگان شوند جز از همین دروازه زیرا دیواری از آجر و آهک از کوه تا دل دریا کشیده شده‌است. آن دیوار را خسرو انوشیروان (۵۳۱ – ۵۷۸ میلادی) ساخت تا تُرک را از تاراج طبرستان بازدارد. در طمیش خلق بسیار هستند …» و هم در بلدان آمده‌است که بلاذری گفته طبرستان را هشت خوره است. از آن‌ها خورهٔ ساری و آمل و … ارم خواست بالا و ارم خواست پایین و مهروان و اصفهبدان و نامیه و طمیش و … میان نامیه و ساریه و طمیش بیست فرسنگ است. به گفتهٔ ابن اسفندیار تمیشه در دوران اسپهبدان دابویی طبرستان، نشستگاه ولیعهد طبرستان بود و پس از مرگ اسپهبد دادمهر، فرزندش خورشید که کودکی خردسال و ولیعهد وی بود به تمیشه رفت و عموی وی فرخان کوچک که حکومت طبرستان به وی تفویض شده بود تا رسیدن خورشید به سن بلوغ در قصر اصفهبدان در ساری بر طبرستان شهریاری کرد.
نام این شهر در منابع سده‌های اولیهٔ اسلامی به شکل‌های طَمیس، طَمیسه، طمیش، طَمیشه، طمیسه و تمیشه آمده؛ و گاهی به شکل تمیشه هم در منابع قدیمی فارسی مورد استفاده قرار گرفته. در شاهنامه گفته شده که شهر تمیشه دومین پایتخت فریدون، پس از آمل، بوده‌است. در دورهٔ ساسانیان، انوشیروان در مشرق تمیشه دیوار آجری مار سرخ را ساخت تا از حملهٔ قبایل ترک به تبرستان جلوگیری کند.
بنای تمیشه را به فریدون پیشدادی نسبت داده‌اند. فردوسی تمیشه را تختگاه دوم فریدون پیشدادی خوانده‌است. ابن اسفندیار به نقل از شاهنامه آورده‌است: «فریدون پس از پیروزی بر ضحاک تمیشه را پایتخت کرد». ظهیرالدین مرعشی آورده‌است: «چون آفریدون پیر شد، مقام خود در تمیشه بساخت و این تمیشه … اکنون خرابه است و تمیشه کوتی می‌خوانند و هنوز اطلال و دمن آن در موضعی که بانصران می‌خوانند، ظاهر است. واژهٔ «کوت» در گویش طبری منطقه به معنی انباشته شده و روی هم قرار گرفته‌است. منظور ظهیرالدین مرعشی از «تمیشه کوتی» به‌نظر می‌رسد که خرابه‌های انباشته شدهٔ شهر بوده‌است. پژوهشگران در ارتباط با نام «بانصران» (یا بانسرا یا بانوسرا) که امروزه منطقه‌ای مشتمل بر زمین‌های مسطح و کشاورزی است، معتقدند که این واژه شکل محلی واژهٔ «بانوسرای» است که احتمالاً باید نام یکی از کاخ‌هایی باشد که اسپهبد خورشید برای یکی از زنان خود ساخته بود. ابن اسفندیار آورده‌است: «گرشاسف ایرانی در حمله‌ای به سرزمین‌های شرقی، فغفور چین (پادشاه چین) را با هشتاد پادشاه دیگر توسط نریمان به تمیشه نزد فریدون فرستاده بود» در مجمل التواریخ و القصص نیز دربارهٔ پایتخت فریدون آمده‌است: «پس به گرگان ببود، اول به زمین بابل بنشست، پس دارالملک به تمیشه بساخت و طبرستان».
بسال سی‌ام هجرت به خلیفهٔ سوم عثمان خبر رسید که مردم خراسان به آئین پیشین برگشته‌اند. عثمان، سعید بن عاص بن امیه را با سپاه مدینه به خراسان فرستاد و به عبدالله بن عامر بن کریز والی بصره نامه کرد که با سپاه بصره به خراسان شود. عثمان در نامهٔ خود به این دو وعده داده بود هر یک از این‌ها پیروزی یابد، بر خراسان فرمانروا شود. عبدالله پیش از سعید به خراسان شد و تا نیشابور بگشاد. سعید از کوفه درآمد و چون چنان دید به گرگان شد. مردم گرگان در حصار شدند و با او صلح کردند. دویست هزار درم بازستاند و ایشان را به مسلمانی آورد. سپس آهنگ طبرستان نمود. طبری آورده‌است «بعد نخستین، شهریست تمیشه خوانند با ایشان حرب کردند چنان‌که صلاة الخوف (نماز وحشت) کرد به حرب اندر، پس از مردمان صلح خواستند بر آن‌که از ایشان یک تن را نکشد. او شرط را پذیرفت و چون از حصار بیرون آمدند همه را بکشت و یک تن را دست بازداشت و گفت چنین شرط کردم که یک تن را نکشم گفتند که ما بدین سخن چنان خواستیم که هیچ‌کس را نکشی. وی گفت من یک تن را خواستم که نکشم و از آنجا به طبرستان شد و همه را بگشاد و با سپاه بازآمد و به مدینه باز شد و مردمان طبرستان بگاه عمر، سوید بن مقرن مسلمان کرده بود تا گرگان، باز مرتد شده بودند تا سعید بن العاص بیامد بگاه عثمان و باز چون سعید بازگشت دیگر باره بازایستادند»
به‌هرحال در اینجا نیز گشودن طبرستان به حقیقت مقرون نیست و پیداست که پیشرفت تازیان از حد تمیشه که در مرز گرگان و طبرستان بوده فراتر نرفته و از حواشی طبرستان بدرون آن راه نیافته و به قلمرو اسپهبد نرسیده‌اند.
بلاذری در کتاب فتوح‌البلدان می‌نویسد:
تاریخ ویرانی تمیشه برای پژوهشگران به‌طور قطع روشن نیست؛ ولی آن چیز که واضح است در عصر سربداران و مرعشیان، یعنی در یورش‌های تیمور، همچنان نام تمیشه و خندق آن در متون تاریخی دیده می‌شود؛ لذا پژوهشگران بر این باورند که این شهر در یورش‌های مغولان آسیب کلی و فراوان دیده و در تاخت و تازهای تیمور به‌طور کل از صفحهٔ روزگار محو شده‌است. رابینو در این باره آورده‌است: «تاریخ ویران شدن تمیشه روشن نیست؛ با آن‌که دلایلی هست که حدس بزنیم آن واقعه در هجوم مغولان اتفاق افتاده‌است. چیزی که روشن است فراموش شدن نام تمیشه پس از وقایع تیموریان و مرعشیان در تاریخ است.
امروزه در کنار خرابه‌های شهر تاریخی تمیشه، روستایی به‌نام سرکلاته خراب‌شهر واقع شده که مرکز دهستان چهارکوه است ولی برخی می‌گویند که تمیشه، بهشهر کنونی استhttps://iranicaonline.org/articles/asraf-town-in-mazandaran. این روستا امروزه در تقسیمات کشوری از توابع شهرستان کردکوی واقع در استان گلستان بوده و از شمال غربی و غرب به خرابه‌های تاریخی تمیشه محدود است. چارلز فرانسیس مکنزی که در دورهٔ قاجار از شمال ایران دیدن کرده و خرابه‌های شهر تمیشه را دیده بود آورده‌است: «خرابهٔ شهر (تمیشه)، مانند سایر عمارت‌های مخروبه کتیبه‌ای نداشت. آثار دیوار و خندقی به چشم می‌خورد و مقداری آجر و سفال در جنگل وجود داشت، ولی تاریخچهٔ آن در اعماق زمان پنهان است و شاید هیچ‌گاه آشکار نشود».
نظریه آشوب نام یک فیلم کمدی-درام آمریکایی به کارگردانی مارکوس سیگا محصول سال ۲۰۰۸ است. فیلم در شهر ونکوور کشور کانادا فیلمبرداری شده‌است.
نسخه ویدئویی فیلم نیز در تاریخ ۱۷ ژوئن ۲۰۰۸ در آمریکا عرضه شده‌است.
رودلف کارل بولتمان (۲۰ اگوست ۱۸۸۴ در ویفلستد - ۳۰ ژوئیه ۱۹۷۶ در ماربورگ) پژوهشگر آلمانی الهیات و کتاب مقدس بود. او یکی از چهره‌های برجسته مطالعات کتاب مقدس در قرن بیستم و همچنین مسیحیت لیبرال محسوب می‌شود.رودلف بولتمان
بولتمان، که تحصیلات خود را در زمینه الهیات در دانشگاه‌های ماربورگ و دیگر دانشگاه‌های آلمان ادامه داده بود، کار خود را با تحقیقات تاریخی ر باب انجیل آغاز کرد.
نظریه مشهور او، اسطوره زدایی است. این نظر، معتقد است برای درک پیام انجیل باید آن را از اسطوره‌هایی که به آن آمیخته شده جدا نمود.
بولتمان از هرمنوتیک هایدگر تأثیر فراوانی پذیرفته‌است.
پن جیلت (متولد ۵ مارس ۱۹۵۵) شعبده‌باز آمریکایی، کمدین، موسیقی‌دان و نویسندهٔ مشهور شده در برنامه «پن و تلر» است. او در کارهایش به نقد طنزآمیز خرافات و عقایدی که به نظر او غلط هستند می‌پردازد. او مدافع بیخدایی، شک‌گرایی علمی، لیبرترینیسم و بازار آزاد است.
تازه‌ترین کتاب جیلت با "نام خدا نه! نشانه‌هایی که شاید همین حالا بیخدا باشید و دیگر قصه‌های جادویی" در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۱ منتشر شد، و در هفته اول در پرفروش‌ترین‌های نیویورک تایمز قرار گرفت.
رنه ویوین ) (۱۱ ژوئن ۱۸۷۷ - ۱۸ نوامبر ۱۹۰۹) یک شاعر بریتانیایی بود که به فرانسوی می‌نوشت.
او به نمادگرایی علاقه زیادی داشت و سروده‌هایش شامل غزل، اشعار یازده‌هجایی و اشعار نثری است.
از مهم‌ترین آثار او می‌توان به «سافو»، «گیتارها»، «زهر هکوران»، «ترانه برای سایه من» و «خاطرات و خاکسترها و غبارها» اشاره کرد. وی نوامبر ۱۹۰۹ در تارن پاریس از دنیا رفت.
اختلاس در بیمه ایران عنوان اختلاسی است که در چند دوره مختلف در شرکت بیمه ایران صورت گرفته‌است و پیگیری قضایی آن منجر به صدور حکم علیه مقامات حکومت جمهوری اسلامی ایران از جمله معاون اول رئیس‌جمهور ایران گردیده است.نقش احتمالی استاندار تهران در اختلاس ۵ میلیارد ریالی | ایران | DW.DE | 06.06.2012
برای نخستین بار در خرداد سال ۱۳۹۱ نام محمد رضا رحیمی در میان افراد مرتبط با این اختلاس به گوش خورد. الیاس نادران، نماینده مجلس ایران، محمدرضا رحیمی را متهم کرد که در راس این اختلاس قرار دارد، اتهامی که رحیمی رد کرد.BBC فارسی - ایران - استاندار تهران دوباره در دادگاه 'متهم' شد
یکی از متهمان اصلی پرونده «اختلاس از بیمه» در ۲۲ خرداد ۱۳۹۱ گفت که «یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان» به حساب شخصی محمدرضا رحیمی، رئیس پیشین دیوان محاسبات و معاون اول احمدی نژاد، واریز کرده‌است. این متهم که در جریان هشتمین دادگاه اختلاس از بیمه و استانداری تهران با نام «د. س» معرفی شد از وی به عنوان «جعبه سیاه» این پرونده یاد شد.متهم اختلاس بیمه: ۱٫۵ میلیارد تومان به حساب محمدرضا رحیمی واریز کردم
رحیمی در دادگاه نخست به ۱۵ سال حبس، پرداخت ۲ میلیارد و ۸۵۰ میلیون تومان رد مال و ۱ میلیارد تومان جزای نقدی محکوم شد و سرانجام در ۲۴ دی ۱۳۹۳ رحیمی طبق رای دادگاه تجدید نظر به ۵ سال و ۹۱ روز حبس و پرداخت ۲ میلیارد و ۸۵۰ میلیون تومان رد مال و ۱ میلیارد تومان جزای نقدی محکوم شد و یک ماه بعد توسط مأموران پلیس به زندان منتقل گردید.آفتاب
مرتضی تمدن، استاندار تهران یکی از متهمان رسمی این اختلاس بود.بی‌بی‌سی او واکنش به اتهامات مطرح شده در جریان دادگاه رسیدگی به پرونده اختلاس بیمه ایران، گفت که همه این موارد به زمان پیش از تصدی او (۱۳۸۷ تا ۱۳۹۲) در سمت استاندار تهران، یعنی به زمانی مربوط می‌شود که کامران دانشجو وزیر علوم در دولت احمدی‌نژاد، استاندار بود.BBC فارسی - ایران - نام وزیر علوم ایران هم در اختلاس بیمه مطرح شد نخستین جلسه سومین دادگاه اختلاس بیمه ایران به پایان رسید | خبرها | DW.DE | 26.05.2012
ایرنا سایت روزنامه دولت روزنامه ایران در گزارشی، ضمن تأیید پول گرفتن معاون اول کنونی رئیس‌جمهور از «جابر ابدالی» متهم پرونده بیمه، مدعی شد که محمدرضا رحیمی این پول‌ها را به نیابت از محمدرضا باهنر گرفته‌است.روزنامه دولت افشا کرد: رحیمی این پول‌ها را به نیابت از محمدرضا باهنر گرفته‌است |. : سحام نیوز:
روزنامه ایران نوشت که «جابر ابدالی»، در جریان انتخابات مبالغی را نیز در اختیار آقای «رحیمی» قرار داده است. پس از این گزارش، خبرگزاری فارس تأکید کرد که اشاره روزنامه ایران به حمید رسایی، نماینده مجلس است. حمید رسایی، در واکنش به این گزارش گفت که در جریان انتخابات مجلس هشتم، از طرف محمدرضا رحیمی برای کمک مالی با وی تماس گرفته شده بود.
رسایی گفت: «آقای رحیمی برای من پیغام فرستاد که اگر نیاز به کمک مالی دارید، ملاقاتی با آقای رحیمی بکنید و از ایشان کمک بگیرید دوستان گفتند لازمه پرداخت کمک، دیدار با آقای رحیمی است. من آن موقع این مسئله را نپذیرفتم».
کریستین ماجو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
وی سابقه ۳۴ بازی برای تیم ملی فوتبال ایتالیا در کارنامه دارد، همچنین پست تخصصی او مدافع است.
آنجلو اوگبونا بازیکن فوتبال نیجریه‌ای‌تبار زاده ایتالیا است.
در ۲۳ می ۱۹۸۸ در کاسینو ایتالیا به دنیا آمد. پدر و مادر او اهل نیجریه بودند اما از سال ۱۹۸۳ ساکن ایتالیا شده بودند.
حدود سال ۲۰۰۲ بود که توسط استعداد یاب‌های تورینو شناسایی شد و دیری نپایید که به عضویت این تیم درآمد.
تا سال ۲۰۰۶ در آکادمی تورینو مشغول بازی بود و در فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۷ بود که او به تیم بزرگسالان تورینو منتقل شد. اولین بازی خود برای تورینو در ۱۱ فوریه ۲۰۰۷ انجام داد. البته او نیز مانند دیگر جوانان ایتالیایی، حداقل یک فصل را به صورت قرضی در تیمی دیگر بازی کرد.
او فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۸ را در سری C و در تیم کروتونه سپری کرد. فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۹ او در تورینو ذخیره بازیکنانی همچون ناتالی بود اما قبل از اینکه تورینو به سری B سقوط کند، او توانسته بود بازیکن فیکس تیم بشود. ۲ فوریه ۲۰۱۲ بود که او قرارداد خود را با تورینو تا سال ۲۰۱۶ تمدید کرد. او در ۱۴۲ بازی با پیراهن تورینو، یک گل نیز به ثمر رساند.
در نهایت بر اساس توافق سران دو باشگاه یوونتوس و تورینو، این بازیکن ایتالیایی راهی تیم یوونتوس شد تا ترکیب دفاعی تیم ملی ایتالیا به صورت کامل در اختیار باشگاه یوونتوس قرار داشته باشد.
- اوگبونا، پس از بازی‌های خوبی که به نمایش گذاشت؛ به تیم ملی زیر ۲۱ ساله‌های ایتالیا دعوت شد. سرانجام آنجلو در ۱۲ اوت ۲۰۰۹ اولین بازی ملی خودش که در برابر روسیه بود را انجام داد. با اینکه او در سری B مشغول بازی بود اما در ۴ ژوین ۲۰۱۱ بود که پراندلی او را به تیم ملی بزرگسالان ایتالیا دعوت کرد. بعد از سال ۲۰۰۷، او اولین بازیکن تورینو بود که به تیم ملی دعوت می‌شد.
بعد از مصدومیت‌های متعددی که برای مدافعان ایتالیایی ایجاد می‌شد، پراندلی بار دیگر او را به تیم ملی فرا خواند و سرانجام در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۱ او اولین بازی ملی خود را برای این تیم انجام داد. هم چنین او در یورو ۲۰۱۲ حضور داشت و موفق به کسب عنوان نایب قهرمانی به همراه تیم ملی ایتالیا شد.
فدریکو بالزارتی (زاده ۶ دسامبر ۱۹۸۱) بازیکن فوتبال اهل کشور ایتالیا است. وی سابقه ۱۶ بازی و ۰ گل ملی برای تیم ملی فوتبال ایتالیا را در کارنامه دارد. همچنین پست تخصصی او مدافع کناری است.
فدریکو بالزارتی در پایگاه فوتبال
سالواتوره سیریگو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است. وی سابقه ۲۸ بازی برای تیم ملی ایتالیا در کارنامه دارد، همچنین پست تخصصی دروازه‌بان است.
امانوئله جاکرینی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
مورگان دِ سانتیس (، زاده ) بازیکن فوتبال سابق اهل کشور ایتالیا است.
وی سابقه ۶ بازی ملی برای تیم ملی فوتبال ایتالیا در کارنامه دارد، همچنین پست تخصصی او دروازه‌بان است.
آندره‌آ بارزالی ( زاده ۸ مه ۱۹۸۱) بازیکن پیشین فوتبال اهل کشور ایتالیا است.
وی سابقه ۷۳ بازی برای تیم ملی فوتبال ایتالیا در کارنامه دارد، همچنین پست تخصصی او مدافع میانی است.
اندره آ بارزالی فوتبال خود را از سال ۱۹۹۸ از تیم سان فردیانو روندینلا آغاز کرد و تا سال ۲۰۰۰ آمار ۵۱ بازی و ۳ گل از خود بر جا گذاشت. سال ۲۰۰۰ به تیم پیستویسه پیوست و آمار ۵ بازی را بر جا گذاشت سال ۲۰۰۱ به تیم سان فردیانو روندینلا بازگشت و آمار ۱۳ بازی ۱ گل رو از خود بر جا گذاشت سپس به تیم پیاچنزا پیوست و تا سال ۲۰۰۳ که بازیکن این تیم بود به صورت قرضی در تیم آسکولی بازی کرد و آمار ۴۶ بازی ۳ گل رو از خود بر جا گذاشت سپس از فصل ۲۰۰۴–۲۰۰۳ راهی تیم کیه‎وو شد که به سری آ صعود کرده بود. پس از ان اندره ا دوران اوج فوتبال خودش را با تیم پالرمو طی سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ سپری کرد و در ان وهله از زمان به تیم ملی ایتالیا نیز دعوت شد و در حالی که در حال امضای قرارداد با تیم فیورنتینا بود راهی تیم وولفسبورگ المان شد و در ان سال به همراه تیم ولفسبورگ قهرمان آلمان شد و پس از سه سال حضور در این تیم زمستان ۲۰۱۱–۲۰۱۰ راهی یوونتوس شد. با امدنش به این تیم توانست خود را در ترکیب اصلی این تیم ببیند و جز مدافعین موفق بانوی پیر محسوب شود. اما همانند سایر هم تیمی‌هایش، بهترین فصل را در فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۱ پشت سر گذاشت و توانست در کنار ثبت رکورد به اسکودتویی دست یابد که برای مجموعه سیاه و سفید ارزش بسیار زیادی داشت. او همراه آتزوری نیز در رقابت‌های یورو ۲۰۱۲ حاضر بود و دومی این مسابقات را به دست آورد.
ریکاردو مونتولیوو (زاده ۱۸ ژانویه ۱۹۸۵) بازیکن سابق فوتبال اهل کشور ایتالیا است؛ ولی از پدری ایتالیایی و مادری آلمانی متولد شده است.
وی سابقه ۶۶ بازی و ۲ گل ملی برای تیم ملی فوتبال ایتالیا در کارنامه دارد، همچنین پست تخصصی او هافبک است. مونتولیوو در سال ۲۰۱۲ از فیورنتینا به میلان پیوست و با بازی‌های خوب خود به عنوان لیدر خط هافبک تیم میلان شناخته شد. وی در سال ۲۰۱۹ بازنشستگی خود از فوتبال را اعلام کرد.
سباستین جووینکو (؛ زادهٔ ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۸۷) بازیکن فوتبال حرفه‌ای اهل ایتالیا است که به عنوان مهاجم برای باشگاه سمپدوریا بازی می کند.
وی سابقه ۲۳ بازی و ۱ گل برای تیم ملی فوتبال ایتالیا در کارنامه دارد. این بازیکن در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۹ به الهلال پیوست.
باشگاه فوتبال یوونتوس
باشگاه فوتبال الهلال
الساندرو دیامنتی (زاده ۲ مه ۱۹۸۳) بازیکن فوتبال اهل کشور ایتالیا است.
وی سابقه ۱۷ بازی برای تیم ملی فوتبال ایتالیا در کارنامه دارد، همچنین پست تخصصی او هافبک بود.
مقصود فراستخواه (متولد 14 اردیبهشت ۱۳۳۵ در تبریز) و استاد برنامه‌ریزی توسعه آموزش عالی در مؤسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی است. هم‌زمان با روز جهانی علم در خدمت صلح و توسعه، روزی که از سوی سازمان یونسکو در تقویم جهانی ثبت شده‌ است، هیئت داوران، جایزهٔ ترویج علم سال ۱۳۹۶ را به مقصود فراستخواه به دلیل فعالیت و تلاش بی‌وقفه، مسئولانه، هدفمند، همه‌جانبه، انسانی و اخلاقی در حوزه‌های دانشگاهی و عمومی برای بسط دانش جامعه‌شناسی و همچنین تعهد به تداوم کار فرهنگی، ترویجی و علمی تقدیم کرد. جایزه نشان دهخدا در چهارمین دورهٔ آن(۱۳۹۷) و به خاطر کتاب برگزیدهٔ «"نظارت و ارزشیابی در آموزش عالی»" به عباس بازرگان و مقصود فراستخواه تعلق گرفت.
در دهمین جشنواره بین‌المللی فارابی (7بهمن 97)، مقصود فراستخواه برگزیدهٔ جایزهٔ «مطالعات میان رشته‌ای» شناخته شد.
فراستخواه  «نظریه ایرانی کنشگران مرزی» را از رهگذر پژوهش‌های درونمان خود در ایران به دست داده است.
تحصیلات دانشگاهی او در رشته‌های فلسفه، الهیات و برنامه‌ریزی توسعه آموزش عالی بوده‌است. او هم‌اکنون در دانشگاه‌های تهران، شهید بهشتی و علامه طباطبایی تدریس می‌کند. فراستخواه مؤسس و دبیر علمی میز آینده پژوهی آموزش عالی در مؤسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی است.
فراستخواه «"نظریه ایرانی کنشگران مرزی"» را از رهگذر پژوهش های درونمان خود در ایران به دست داده است.
وی در نیمه اول دهه ۷۰شمسی در دانشگاه‌ها ومراکز آموزش عالی تبریز تدریس کرده‌است. از نیمه دوم دهه ۷۰ شمسی تا کنون (سال تحصیلی ۹۴–۹۳)، در دانشگاه‌های تهران، علامه طباطبایی، الزهرا و شهید بهشتی به تدریس اشتغال دارند. موضوعات تدریس فراستخواه عبارت بوده‌است از: جامعه‌شناسی تغییرات فرهنگی، تاریخ تفکر اجتماعی، جامعه‌شناسی دین، جامعه‌شناسی جوانان، سیاست گذاری و برنامه‌ریزی آموزش عالی، کیفیت دانشگاه، اعتبار سنجی و روش‌های تحقیق کیفی. حوزه‌های اصلی تحقیقاتِ فراستخواه عمدتاً سه قلمرو را دربرگرفته‌است: ۱. مطالعات دین، ۲. مطالعات اجتماعی، ۳. مطالعات علم، آموزش عالی و دانشگاه. بخشی از نتایج این تحقیقات در قالب کتاب‌ها و مقالات منتشر شده‌است.
کنشگر مرزی نظریه ای ایرانی است که مقصود فراستخواه آن را بر اساس مطالعات تاریخ معاصر ایران مطرح و توسعه داده است. کنشگر مرزی عاملی انسانی است که می‌کوشد در فاصله میان محدودیتهای ساختاری ایران ، امکان هایی تازه کشف یا حتی خلق بکند.  در مرزهای میان دولت وجامعه در تردد است. بین دیوان حکومتی و  ایوان اجتماعی رفت‌وآمد می‌کند. هر چند محدودیت‌های جامعه مدنی در ایران به صورت مانعی جدی بر سر راه توسعه ایران درآمده است اما پس­ زمینه‌های فرهنگ و تمدن ایرانی از یک سو  و پویایی­ شناسی خاص در زیر پوست این جامعه از سوی دیگر موجب می‌شود نژاد کاملاً متفاوتی از کنشگران به عرصه بیایند و طرح تغییر را همچنان پی بگیرند. در نظریه ایرانیِ  کنشگران مرزی سه دورهٔ قاجار، پهلوی و بعد از انقلاب اسلامی بررسی شده است، انواع مدلها و شيوه‌هاي عمل این کنشگران، بسترهای ظهور و خاستگاه‌های فعالیتی آنها، سنخ‌شناسی این کنشگران، ظرفیتهای عملکردی، کارکردهای نهادساز و ساخت دهنده و سرانجام آسیب‌شناسی و محدودیتهایشان مورد بحث قرار گرفته است. رهیافت کنشگر مرزی از رهگذر استقرای جزء به جزء تاریخ ایرانی و تنوعات کنش‌های ایرانیان بویژه در شرایط شکاف بین دولت و ملت به دست آمده است.
نظریه ایرانی کنشگر مرزی کوششی است برای عبور از سرمشق فقدان و نگاه یکسویهٔ آسیب شناختی در فهم مسائل جامعه ایرانی. نظریه‌پرداز با حساسیت تاریخی به توصیف غنی در هر یک از سه دوره مبادرت می‌کند و می‌کوشد تجربه‌های زیستهٔ این کنشگران را قابل فهم بکند، نشان بدهد که چگونه در دل جامعه ایرانی توانایی‌های بالقوه ای برای تداوم زندگی حتی در شرایط عسرت تاریخی و انسدادهای ساختاری وجود دارد و رمز بقای موجودیتی به نام ایران و صلح و همبستگی اجتماعی بوده است.
«کنشگر مرزی» از شواهد میدانی در تاریخ ایران کشف‌، صورت‌بندی و توضیح شده‌ است. با توضیح علّی و به‌صورت سیستماتیک و همراه با شواهد تجربی تشریح شده‌ است. در وهله نخست نظریه به این پرسش می‌پردازد که این نوع کنشگری چرا به وجود می‌آید؟ نظریه چرایی بروز این روش کنشگری برمی‌شمارد؛ مثل بزرگی دولت یا بزرگی اقتصاد دولتی را یکی از علل می‌داند. استقلال دولت از درآمد مالیاتی و اتکای دولت به رانت‌ها و منابعی کمیاب مانند نفت، جایگاهی بی‌بدیل به دولت و سپس نقش مهم به کنش‌های مرزی می‌دهد. همچنین است هزینه‌ بالای تغییر و نیز موقعیت خاص منطقه‌ای و بین‌المللی ایران و بقیه.
پرسش بعدی که نظریه به آن می‌پردازد این است که این نوع از کنشگری، ریشه در چـه زمینه‌هایی دارد؟ اینها نیز احصا شده‌اند مانند کهنسالی ایران و خاطرات تمدنی، تصاویر ذهنی و خیال‌ها که سبب شده ‌است انسان ایرانی از زندگی و پیشرفت دست بر ندارد. انسان ایرانی در هر زمانه و زمینه‌ای در پی تصاویر بلند و خیال‌های خود باشد و از هر طریق راهی به آنها بجوید. ایرانیان در ذخیره‌ تاریخی گران‌بار خود ابن‌سیناها، خیام‌ها و خوارزمی‌ها دارند و با همین تصاویر است که از زندگی دست نمی‌کشند. البته وجه دیگر نیز آن است که روح سازگار ایرانی سبب می‌شود در هر جای و شرایطی راهی بجوید و روشی بسازد. آن ناآرامی همیشگی که مسبب سازگاری ایرانیان شده‌ است و گاه به‌افراط هم شاید رفته ‌است، خواه‌ناخواه، زمینه این‌ گونه کنش، یعنی کنشگری مرزی را در ایران فراهم کرده ‌است. اصولا این نظریه می‌گوید صوَر خیال انسان ایرانی وسیع است. وسعت صور خیال ایرانی و قدرت تخیل اجتماعی ایرانی سبب شده که وقتی از یک طریق نتوانسته، طرق دیگری را برگزیده است.
پرسش سوم آن است که کنشگران مرزی از چه راهبردها یا تاکتیک هایی استفاده کرده‌اند؟ کنشگران مرزی چه راهکارهایی یافته یا ساخته‌اند؟ نظریه‌پرداز روش‌ها یا ترفندهای گوناگون را به ما نشان می‌دهد. از مذاکره و چانه‌زنی گرفته تا صدابخشی مردمان و توانمندسازی جامعه. از دیپلماسی و آموزش حکمرانان گرفته تا تصمیم‌سازی و اصلاح، تعدیل یا ارتقای سیاست‌گذاری.
پرسش چهارم که نظریه‌پرداز  ایرانی و تشریح کرده‌ است، این است که کدام متغیرها، کنش‌های مرزی را تقویت یا تعدیل‌ کرده‌اند؟ در پاسخ به این پرسش نشان می‌دهد که گاهی روابط یا نسبت‌های خانوادگی توانسته ‌است این نوع کنش را تسهیل یا حتی تقویت کند. همچنین ویژگی‌های شخصی مانند هوش کنشگر -در غیاب ساختارهای هوشمند- اهمیت زیادی داشته ‌است. توانایی شخص کنشگر در خلاقیت یا در طرح افکندن ابتکارات نیز امکان این نوع کنشگری را تشدید و تقویت کرده‌ است. سوای این خصایص فردی و خانوادگی و خاندانی عوامل محیطی و خارجی مانند بحران‌ها نیز تشدیدکننده بوده‌اند. گاهی بحران‌ها گوش دولت‌ها را شنواتر کرده ‌است و به این ترتیب کنش‌های مرزی را تقویت کرده‌اند.
از سوی دیگر بنا به تصریح خود نظریه‌پرداز کنشگر مرزی، این نظریه‌ بنا ندارد ایدئولوژی باشد. این نظریه در پی تجویز نیست بلکه در پی توصیف است، البته توصیفی فربه، غنی و سیستماتیک. همچنین باید توجه کرد که این نظریه، دعوت به نظریه‌ اعتدال نیست. مرادش این نیست که حد وسط خوب است. نظریه‌ «نه دولت و نه ملت» یا «کمی دولت و کمی ملت» نیست. این نظریه‌ رهیافت رئالیسم انتقادی را در پیش می‌گیرد. «کنشگر مرزی» آدم فرهمند، همه‌فن‌حریف و قهرمان نیست. همه‌کاره نیست. افزون بر این یگانه ‌کنشگر جامعه‌ ایران هم نیست. حتی شاید کنشگر برتر هم نباشد. نکته این است که بدانیم هست. در کنار کنشگران مدنی هست. وی هم کار خودش را به انجام می‌رساند.
کتاب کنشگران مرزی
با افزایش شکاف ملت-دولت و در شرایط انسداد، که پنجره‌ها برای گفت‌وگو بسته می‌شوند، پل‌های ارتباطی از بین می‌روند، دیوارهای بی‌اعتمادی بلندتر، و حوزه‌های مدنی ضعیفتر می‌شوند، فضایی از ناامیدی بر اذهان سنگینی حاکم است که اعتماد به نفس اجتماعی را تهدید می‌کند. اما جامعه ایرانی از نفس نمی‌افتد. قابلیت­های تمدنی و فرهنگی سبب می‌شود که عاملان اجتماعی با تنوع بخشیدن به شیوه‌های عمل خود، صورتهای متفاوتی از کنشگری در پیش بگیرند.
کنش­گری مرزی یکی از این تنوعات و ابتکارات عمل اجتماعی توسط عاملانی است که پایی در حکومت و پایی در جامعه دارند، میان ایوان جامعه و دیوان دولت تردد می‌کنند و دست به خلاقیتهای مختلف می‌زنند، فضای واسط به وجود می‌آورند، روزنه‌هایی برای گفت‌وگو می‌گشایند و برای توسعه پایدار ایران، ظرفیت‌سازی و برای جامعه ایرانی، توانمندسازی می‌کنند.
در چنین وضعیتی بیم آن می‌رود که همین کنش گران نیز توسط دولت‌ها طرد و به حاشیه رانده شوند؛ یا خود آنها به قدرت و رانت و زیست سیاست چسبندگی پیدا کنند، در آن صورت،  دوباره  تمام دستاورد نسل‌ها در سیاه‌چاله‌های مناقشات فرو می‌رود و امر توسعه و پایداری در جامعه  همچنان به تعویق می‌افتد.
مقصود فراستخواه با توسعه «نظریه ایرانی کنشگران مرزی»، به سراغ این مسأله رفته است. این نظریه توضیح می‌دهد که عمل مرزی چرا و بر اثر چه موجبات و زمینه‌هایی توسط عاملان ایرانی اتخاذ می‌شود، چه اقسامی دارد، چه متغیرهایی می‌توانند کنش مرزی را تعدیل یا تشدید بکنند و کدام پیامدها و آثار از این نوع کنش‌ها انتظار می‌رود. نظریه‌پرداز، مبانی و مدل­های متنوع کنشِ مرزی در تاریخ معاصر را با ذکر احوال و اعمالِ کنشگران مختلف در دویست سال تاریخ معاصر توضیح می‌دهد و هم قابلیتها و دستاوردها و هم محدودیت­ها و معرض­های عملکرد مرزی را محل تأمل و تحلیل قرار می‌دهد.
در این کتاب نظریه‌پرداز با تفصیل و دقت بر محدودیت‌ها و موانع کنش‌های مرزی مداقه کرده‌ است. وی موانع و محدودیت‌هایی مانند «چسبندگی کنشگران مرزی به بوروکراسی دولتی»، «تولید فعالیت به جای نهادسازی و توانمندسازی»، «بوروکراسی دولت، روح خلاقیت و چالاکی از کنشگران می‌ستاند»، «لختی، ماندگرایی و فرمالیسم»، «فقدان ظرفیت‌های جذب در حکومت»، «دشواری بازی در زمین گل‌آلوده» و «قدرت دانشی و کارگذاری از عهده‌ قدرت حکومتی و رانتی برنمی‌آید» را برشمرده ‎است.
از سوی دیگر نظریه‌پرداز تأکید دارد که گاهی نظریات با درک عامه‌پسند تأویل می‌شود. بنابراین می‌خواهد که از همین آغاز مراقبت کنیم تا نظریه عامه‌پسند نشود. او این نگرانی را به روشنی ابراز می‌کند که «تأویل عامه‌پسند نظریه‌های بزرگ بسیار مهم است و من در مورد نظریه کنشگران مرزی نیز این ترس را دارم که نوعی بدفهمی و سوءتأویل اجتماعی از آن به دست داده‌ شود که از عمق نظریه و پیچیدگی‌های نظری آن بکاهد» .
خصوصا که کنشگر مرزي، چون در میان ایوان و دیوان فعالیت می‌کند، گاهی وسط بازی مبتذلی شکل می‌گیرد و کنشگر مرزی به دلیل وسوسه منافعی که در دستگاه وجود دارد به قدرت چسبندگی پیدا می‌کند بویژه آنکه در ایران، قدرت کالای کمیاب است. در نتیجه بخش بزرگی از کنشگران مرزی به سبب مقتضیات «زیست – قدرت»، خاصیت کنش مرزی خود را از دست می‌دهند و به مدافعان وضع موجود و توجیه‌گر آن تبدیل می‌شوند.
اس-۷۵ دوینا (С-۷۵) که با نام "ناتو" سام-۲ (SA-2 Guideline) نیز شناخته می‌شود، یک سامانه موشکی سطح‌به‌هوا برای پدافند هوایی ارتفاع بالای ساخت شوروی است. این سامانه در سال ۱۹۵۷ وارد ارتش شوروی شد و از آن زمان تاکنون بیش از هر سامانه دفاع موشکی دیگری در نقاط مختلف جهان مستقر شده‌است.
اس-۷۵ دوینا نخستین موشک سطح‌به‌هوای تاریخ است که موفق به انهدام یک هواپیمای دشمن شد. این واقعه در اکتبر ۱۹۵۹ با شلیک سه موشک "وی-۷۵۰" به سوی یک هواپیمای آربی-۵۷ دی کانبرای ارتش تایوان در ارتفاع ۲۰ کیلومتری رخ داد. در آن زمان مقامات چینی برای محرمانه نگه‌داشتن این موشک آن را به جنگنده‌های خود نسبت دادند.
حدود یک سال بعد یعنی در اول ماه مه سال ۱۹۶۰ این موشک با سرنگونی یک فروند هواپیمای شناسایی آمریکایی لاکهید یو-۲ بر فراز خاک شوروی به شهرت رسید. در سال ۱۹۶۲ نیز استقرار این سامانه موشکی در کوبا به آغاز بحران موشکی کوبا انجامید که جهان را در آستانه یک جنگ هسته‌ای قرار داد. یک فروند دیگر از هواپیماهای لاکهید یو-۲ که خلبان آن رودولف اندرسون نام داشت بر فراز خاک کوبا در ۲۷ اکتبر ۱۹۶۲ به وسیله این موشک‌ها منهدم شد.
نیروهای ویتنام شمالی در جنگ ویتنام از آتشبارهای اس-۷۵ دوینا به‌طور گسترده برای دفاع از هانوی و هایفونگ استفاده کردند. این موشک در چین با نام‌های اچ‌کیو-۱ و اچ‌کیو-۲ تولید شده و کشورهای دیگری نیز به تولید گونه‌های مختلف آن مبادرت کرده‌اند.
این سامانه موشکی در اصل برای مقابله با بمب‌افکن‌های دوربرد آمریکا مانند بی-۴۷ و بی-۵۲ طراحی شده بود و در ارتش شوروی جایگزین توپخانه‌های ضدهوایی دوربرد مانند کااس-۱۹ ۱۰۰ میلی‌متری و کااس-۳۰ ۱۳۰ میلی‌متری شد. از دهه ۱۹۸۰ در شوروی این سامانه به تدریج با سامانه موشکی اس-۳۰۰ (سام-۱۰ و سام-۱۲) جایگزین شد اما هنوز شماری از موشک‌های سام-۲ و مدل چینی ارتقاء یافته آن ("اچ‌کیو-۲") در برخی کشورها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
حسین اوجاقی (زادهٔ ۸ شهریور ۱۳۵۴ در شهر ری)، ووشوکار سابق ایرانی در بخش ساندا است.او همچنین سابقه سرمربیگری تیم ملی ساندا ایران را در کارنامه دارد.
ورزش را در سن هشت سالگی با ژیمناستیک آغاز نموده سپس در دوازده سالگی (۱۳۶۶) به کاراته کان ذن ریو روی آورد و نزد اولین استاد رزمی خود استاد نیکروش ورزشهای رزمی را آغاز نمود. وی به تمرینات مستمر و کلاسیک خود زیر نظر او ادامه داد.
پس از چند سال فعالیت در کاراته کان ذن ریو با افتتاح کلاس کیک بوکسینگ در منطقه شهرری توسط همان مربی یعنی استاد نیکروش ، وی به سوی رشته‌ کیک بوکسینگ روی آورد و تا سال ۱۳۷۲ در این رشته فعالیت میکرد. پس از آن در محله خانی آباد با فریدون مالکی قهرمان مسابقات رینگی و شوت بوکسینگ آشنا شد و در لباس شاگردی به تمرین زیر نظر او پرداخت. در کنار این‌ها بوکس را نزد حاج آقا محمدی در همان محله تهران ادامه داد.او پس از چند سال شاگردی زیر نظر این اساتید در ورزش های مبارزه ای تصمیم به فعالیت در رشته ووشوساندا کرد و نگاه وی به ورزش حرفه‌ای و مسابقاتی نیز جلب شد و پس از ورود به تیم ملی ووشو ساندا موفق به کسب چندین مدال جهانی و آسیایی شد.فدراسیون بین المللی ووشو از حسین اوجاقی ، مسلم سالیکوف و کانگ لی به عنوان سلاطین تاریخ ساندای جهان یاد کرد.او مدتی سرمربی تیم ملی ووشو ساندا ایران بود.
وی دارای مدرک فوق‌لیسانس رشته تربیت بدنی می‌باشد.
حسین اوجاقی در بهمن ۱۳۹۶ به درخواست کارلوس کیروش به عنوان دستیار در تیم ملی فوتبال ایران مشغول به کار شد.او به عنوان مربی انگیزشی جهت تقویت روحیه بازیکنان جهت حضور در جام جهانی فوتبال در سال ۲۰۱۸ در تیم ملی فوتبال حضور پیدا کرد.
در تاریخ ۴ آبان ۱۴۰۰ با حکم علیرضا زاکانی شهردار تهران، حسین اوجاقی به عنوان رئیس سازمان ورزش شهرداری تهران منصوب شد.
مارگارت داونی (متولد ۱۶ اوت ۱۹۵۰) یک فعال بیخدا، مدیر سابق اتحاد جهانی بیخدا و بنیان‌گذار انجمن آزادی اندیشه (قبلاً به نام انجمن آزادای اندیشه فیلادلفیای بزرگ فعالیت می‌کرده) است. او همچنین شبکه ضد تبعیض را، بنیان نهاده که به گزارش و کمک به حل تبعیض علیه بی‌خدایان می‌پردازد.
داونی نزد مادری اهل پرتریکو و پدری اهل ایرلند پرورش یافت. وقتی پدرش ترک کرد، او یک دوست خانوادگی به نام «عمو فلوید» را به عنوان نقش پدر برگزید که مشوق او به سوی بی‌خدایی بود.
داونی در انواع کمپین‌ها فعالیت کرده‌است. قبل از تبدیل شدن به نماینده عمومی بی‌خدایی، او یک فعال فمینیسم و کمپین‌های ضد سیگار کشیدن بوده‌است.
اتحادیه جهانی خداناباور ("مخفف":AAI) شبکه‌ای از گروه‌های مستقل بی‌خدایی در سراسر دنیا است. این سازمان در سال ۱۹۹۱ تاسیس شده است.
دیدگاه این بنیاد به این شکل عنوان شده است: «تبدیل جامعه به جامعه‌ای که بی‌خدایی را درک می‌کند و به آن احترام می‌گذارد؛ که جهان‌بینی بر اساس ارزش‌های عقل، تجربه‌گرایی و طبیعت‌گرایی را حمایت کرده و محترم می‌شمرد، و جدایی دین از حکومت و حقوق بشر بی‌خدایان را به عنوان اعضای جامعه آزاد، دموکرات و باز محترم شمرده و از آن حفاظت می‌کند.»
فعالیت‌های AAI از این قرار است:
آتئیست ایران، یکی از سازمان های وابسته اتحادیه جهانی خداناباور است که در راستای سیاست ها و فعالیت های این سازمان فعالیت می کند.
مایکل وین آتا (متولد ۳۰ دسامبر ۱۹۷۹)، معروف به یلاولف رپر آمریکایی است.
پدر او یک چروکی و مادر او یک راک استار بود و
در ۱۵ سالگی ، او را از دست داد.
او بیشتر نوجوانی خود را در سفر بود و بیشتر وقت خود را در Tennessee و Antioch گذراند.
مدرسه محل تحصیل او نزدیک پروژه های ساختمانی بود و نیما نایت اول دوست صمیمی او حسی را در او زنده کرد جایی بود که حس هیپ هاپ در او ساخته شد
دربارهٔ نام‌خود می‌گوید: (یلاولف یک واژه بومی از سرخپوستان آمریکاست . پدرِ من یک چروکی است و خودِ من متعلق به منطقهٔ چروکی در Godsden آلاباما هستم. YELAاستعاره از خورشید ، نور و قدرت است و WOLF برگرفته از توانایی من برایِ زنده ماندن است .)
در سال هایِ کاریِ خود، یلاولف ، تا کنون چهار میکستیپ و چهار آلبوم بلند منتشر کرده است.
نخستین آلبوم‌بلند به نام TRUNK MUZIKدر سال ۲۰۰۵ منتشر و با استقبال فراوانی همراه شد به طوری که توجه‌قوی همگان را به خود جلب کرد و باعثِ امضای‌یک قرارداد‌ِ کاری یا Interscope Records شد.
[این آلبوم یکسال بعد با عنوان Trunk Muzik0-60 تحت این لیبل دوباره منتشر شد]
در ژانویهٔ ۲۰۱۱، یلاولف یک قرارداد ضبط با لیبل متعلق به امینم یعنی شیدی رکوردز، بست.
آلبومِ رادیو اکتیو در۲۱نوامبر از این لیبل منتشر شد و در جایگاه ۲۷م سایت بیلبورد قرار گرفت.
پس از این دو آلبوم ،Trunk Muzik Returns(Mixtipe)، Love Story و میکستیپ H.O.T.E.L (House Of The Endless Life) و Trial By Fire و Trunk Muzik 3 را در۲۰۱۳، ۲۰۱۵، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ منتشر کرد.
شیدی رکوردز
عبدالمنعم سعید (متولد ۹ نوامبر ۱۹۴۸) روزنامه‌نگار و سیاستمدار مصری است.
دکترعبدالمنعم سعید زایش ۱۹۴۸ قاهره- مصر. رئیس سابق شورای سردبیری موسسهاهرام و ستون‌نویس و یادداشت‌نویس روزنامه الاهرام و قدیمی‌ترین و بانفوذترین روزنامه عربی و شرق الاوسط پرتیراژترین روزنامه عربی است. سردبیر مجله شرق نامه و یکی از ایران شناسان عرب است؛ و یکی از افرادی است که در دفاع از نام خلیج فارس در میان عربها پیشرو بوده‌است. وی علی‌رغم اینکه از ناصریستهای قبلی است اما همواره از ایران و تمدن ایران با عظمت و احترام یاد نموده‌است.
در کتاب «تطویر العلاقات المصریه الایرانیه» نوشته مجموعه نویسندگان، چاپ مؤسسه مطالعات سیاسی و استراتژیک الاهرام (۲۰۰۲ قاهره در ص ۱۹۰) به نقل از آقای «پرفسوردکتر عبد المنعم سعید» رئیس مرکز تحقیقات سیاسی و استراتژیک الاهرام و نویسندهٔ شرق اوسط چنین آمده‌است: «به صراحت تمام بگویم هیچ مدرک و سند تاریخی ندیدم که نام خلیج فارس را بتوان مستند بر آن تغییر داد. در تمام نقشه‌ها و کتب تاریخی و حتی بعضی از سخنرانیهای جمال عبد الناصر و رهبران انقلاب از نام خلیج فارس صحبت شده‌است. اگر تغییر نام خلیج باعث ناراحتی مردم ایران است، چرا به حقیقت اعتراف نمی‌کنیم. باید شجاعت داشت و این در چهارچوب معیارهای علمی است». همچنین این اندیشمند مصری در مقاله دیگری در روزنامه الاهرام (۲۳ دسامبر ۲۰۰۲) در دفاع از نام خلیج فارس مقاله‌ای علمی و ارزشمند نوشته است و تغییر این نام تاریخی را محکوم نموده‌است. «پروفسور عبدالمنعم سعید» نویسندهٔ مشهور مصری در بخشی از گزارش سفر خود به تهران تحت عنوان «تقریر آخر من طهران» نوشته است: یکی از مکانهایی که در سفر ۹/۱۲/۲۰۰۲ بازدید کردم اداره اسناد و آرشیو وزارت امور خارجه بود. در آنجا صدها نقشهٔ جغرافیایی تاریخی وجود دارد که موقعیت ایران و جهان را در طول تاریخ نشان می‌دهد. برای من هیچ تعجبی نداشت که در همهٔ این نقشه‌ها که دوستان و دشمنان ایران اعم از اعراب و یونانیها تهیه کرده‌اند نام خلیج فارس وجود دارد. هیچ نقشهٔ تاریخی در شرق یا در غرب عالم و در هیچ کجای جهان با نام خلیج عر. بی وجود ندارد. بنابراین تغییر این نام به خلیج یا خلیج عر. بی یا هر نام دیگری برخورد غیر منطقی و غیر حکیمانه با حقایق تاریخی و جغرافیایی است. به نقل از کتاباسناد نام خلیج فارس، میراثی کهن و جاودان
وی دارای کتاب‌ها و مقاله‌های فراوانی است که بیشتر در موضوعات زیر قرار دارند.
گواهی‌های دانشورانه
منضج، دارویی است که برای پختن و به قوام آوردن خلط، جهت آماده ساختن آن برای تخلیه بوسیله داروهای مسهل بکار می‌رود.
نضج در لغت به معنای پختن است.
عمل نضج به قوام آوردن اخلاط است. یعنی هر چه خلط غلیظ است (مانند: بلغم و سودای غلیظ) رقیق کرده، و هر چه خلط رقیق است (مانند: صفرا و بلغم آبی، غلیظ‌تر نموده و به غلظتی که مناسب اسهال آن است برساند
نضج خلط‌ها در طی این روزها، نضجی است که برای تجویز داروی مسهل پیشنهاد شده‌است، نه نضجی که قابل تحلیل و دفع طبیعت باشد.
حکیم مومن ذیل مطلب مطبوخات در قسم دوم از کتاب تحفه حکیم برای نضج خلط سودا ناشی از صفرای سوخته این نسخه را تجویز فرموده است: آلو بخارا پانزده مثقال، پوست ریشه کاسنی، گل بنفشه، عنب الثعلب، پرسیاوشان، شاهتره خشک، آمله پوست کنده، تخم خیار، شکوفه غافت از هر یک سه مثقال، عناب و سپستان هر یک بیست دانه، تخم کاسنی، گل گاو زبان و گل سرخ از هر یک دو مثقال، در سیصد مثقال آب بجوشانند تا یک چهارم آن بماند، با ترنجبین و شیرخشت مخلوط کرده و میل شود.
شهر صنعتی رشت یکی از شهرهای صنعتی بزرگ ایران است که در سال ۱۳۵۳ در جنوب شهر رشت تأسیس شد.
شهر صنعتی رشت در تاریخ ۲۶ آذر ۱۳۵۳ هـ. ش تأسیس گردید. سهامداران فعلی این شهر صنعتی عبارت‌اند از: شرکت شهر صنعتی البرز قزوین، شرکت سرمایه‌گذاری بانک صنعت و معدن، سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران، شرکت کارگزاری بانک کشاورزی، شرکت ساتکاب وابسته به وزارت نیرو و شرکت خدمات مدیریت غدیر.شهر صنعتی رشت طبق مصوبات اولیه در وسعتی به میزان ۲۲۸۸ هکتار طراحی و ۵۲۰ هکتار آن آماده‌سازی و بخش عمده‌ای به متقاضیان واگذار گردیده‌است که با توجه به برنامه‌ریزی‌های انجام شده، بر اساس تقاضا قابل توسعه است.در حال حاضر تعداد ۲۸۰ واحد صنعتی در این شهر صنعتی وجود دارد که از این تعداد ۱۴۰ واحد در حال کار و ۱۱۰ واحد نیز در حال احداث هستند. اغلب بانک‌ها در شهر صنعتی رشت دارای شعبه بوده و عملیات بانکی در آن‌ها به سهولت انجام می‌پذیرد. همچنین شعبهٔ سازمان تأمین اجتماعی در شهر صنعتی افتتاح و کلیهٔ امور بیمه‌شدگان این شهر صنعتی در این شعبه انجام می‌شود. دفتر پست نیز در شهر صنعتی از سال‌ها قبل در حال کار بوده و هم‌اکنون امور کلیهٔ مرسولات از جمله مرسولات خارجی در این شعبه انجام می‌پذیرد.در شهر صنعتی رشت سایر خدمات عمومی از جمله ایستگاه آتش‌نشانی، مرکز مخابرات و پست امداد گاز مستقر و به فعالیت مشغول هستند.تاریخچهٔ شهر صنعتی رشت
شرکت شهر صنعتی رشت
جیلان یا جیلانگ شهر بندری در ایالت ویکتوریا استرالیا است که در ۷۵ کیلومتری جنوب غربی ملبورن قرار دارد.
کلیسای جامع بانوی قدیس ما شارتر (نتردام) () یک کلیسای جامع متعلق به فرانسه در قرون وسطی است که واقع در شارتر، حدود جنوب غربی پاریس است. این کلیسا به عنوان یکی از عالی‌ترین مثال‌های معماری گوتیک فرانسوی به‌شمار می‌رود. کلیسای جامع کنونی به‌طور عهده در بین سال‌های ۱۱۹۳ تا ۱۲۵۰ ساخته شده‌است.