moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اولین دیدار داوران فوریه یا مارس ۶۵۸ میلادی برگزار شد. نتیجه دیدار این شد که عثمان ناعادلانه کشته شده و معاویه حق خون خواهی از وی را دارد. این حکم خواستهٔ عمروعاص بود، زیرا مانع از پیوستن افراد بی‌طرف به علی می‌شد. علی رأی صادر شده را اشتباه و طبق قرآن ندانست. حکمیت دوم احتمالاً در ژوئن یا ژوئیه ۶۵۸ میلادی یا ژانویه ۶۵۹ میلادی رخ داد. مادلونگ نوشته‌است علی دیگر ابوموسی را نماینده خود نمی‌دانست و کسی را نیز به نمایندگی تعیین نکرده بود، لذا در این واقعه مشارکتی نداشت. ابوموسی اشعری به عمروعاص پیشنهاد کرد که هر دو علی و معاویه از خلافت عزل شده و کار تعیین خلیفه به «شورای خلافت» موکل شود، عمروعاص نیز پیشنهادش را پذیرفت. ابوموسی در ملأ عام مورد توافقش با عمرو عاص را اعلام کرد، ولی عمروعاص برخلاف توافق پیشین، علی را عزل و خلافت معاویه را تأیید کرد.
پس از حکمیت اول، علی سعی کرد سپاه تازه‌ای را سامان دهد و از مسلمانان خواست با معاویه بجنگند. وی از خوارج نیز برای پیوستن به جنگ علیه معاویه دعوت کرد، اما آنان پافشاری کردند که علی اول اقرار به توبه از کفری کند که از نظرشان با پذیرش حکمیت مرتکب شده بود.
سال ۶۵۸ میلادی در حالی که علی در راه شام بود، خوارج دست به کشتن افرادی زدند، که با آن‌ها اختلاف دیگاه داشتند؛ لذا سپاه علی برای نبرد با خوارج به سمت نهروان تغییر مسیر کرد. پس از اقدام جنگ خوارج علی در نبرد نهروان به لشکر خوارج یورش برد. از سپاه علی بین ۷ تا ۱۳ نفر کشته شدند، حال آنکه تقریباً همه خوارجی که دست به شمشیر بردند کشته و زخمی شدند. علی تصمیم داشت که مستقیماً از نهروان به سوی شام لشکرکشی کند، اما بخشی از سپاهش به رهبری اشعث بن قیس با گلایه از فقدان توشه جنگی او را مجبور به بازگشت به کوفه کردند.
در حالی که در سال‌های ۴۱–۳۵ هجری، مسلمانان مشغول جنگ‌های داخلی بودند، اکثر مناطق ایران از کنترل خلافت اسلامی خارج شد اما مسلمانان کنترل مناطق آشوب‌زده را در دست گرفتند. در اواخر سال ۳۹ هجری، معاویه سپاهیان علی را در مصر شکست داد و عمرو عاص را حاکم آنجا نمود. در همین زمان، علی کنترل حجاز را نیز از دست داد. در سال ۴۰ هجری علی حتی کنترلی بر شهرهای مکه و مدینه نیز نداشت. علی عملاً به شهر کوفه محدود شده بود و اقدامی در برابر لشکرکشی‌های معاویه، به قلب عراق، یمن و عربستان نکرد.
سرانجام تعدادی از خوارج تصمیم به قتل علی، معاویه و عمرو عاص به صورت هم‌زمان گرفتند تا به عقیدهٔ خود اسلام را از دست این سه تن که مسئول جنگ‌های داخلی بودند، خلاص کنند که تنها موفق به کشتن علی شدند. روز مرگ علی هم در منابع از ۱۱ تا ۲۱ رمضان گزارش شده‌است و مدت تحمل زخم شمشیر را دو یا سه روز دانسته‌اند.
دو یا سه ماه پس از خلافت، حسن با سپاهی به ساباط مدائن رسید. در آنجا شورشی در میان لشکرش علیه وی رخ داد. سپس، یکی از خوارج در حالی که فریاد می‌کشید که تو همانند پدرت علی کافر شده‌ای، با خنجری ران حسن را زخمی‌کرد. بعد از آن اخبار حمله به حسن به‌طور عامدانه از سوی معاویه منتشر شد، لشکریان حسن هزیمت شدند. معاویه تا اخنونیه پیش روی نمود و در آنجا با لشکریان عبیدالله بن عباس روبرو شد. معاویه در اخنونیه توقف کرد و با حسن مذاکره نمود. سپس به عبیدالله بن عباس، فرمانده سپاه حسن، گفت که حسن تقاضای صلح از وی نموده‌است. وی، عبیدالله را با وعده یک میلیون درهم پاداش از حسن جدا کرد. این شکست باعث بروز اختلاف در سران سپاه حسن گردید. ۸۰۰۰ تن صلح را پذیرفتند. به دنبال جدایی عبیدالله بن عبّاس از سپاه حسن، قیس بن سعد، فرماندهی سپاه را بر عهده گرفت و با ۴۰۰۰ تن جلوی سپاه شام ایستاد.
واله یری می‌نویسد احتمال دارد که حسن به علت نبود نهضت حامیش، صلح را پذیرفته باشد. اگر بپذیریم که علی، هفته به هفته خزانه را خالی می‌کرد و محتویاتش را بین مردم تقسیم می‌کرد، بنابراین دولت حسن با مشکلات مالی روبرو بود. علاوه بر آن، علی در سال‌های آخر خلافتش با شکست‌های پی در پی مواجه شد و این مهم در زمان خلافت حسن تشدید شد. از این رو حسن نمی‌توانست به سربازانی تکیه کند که میل چندانی به جنگیدن نداشتند. تبعات بعدی صلح، بر علویان بسیار گران آمد. در بحث‌هایی که با آن‌ها می‌شد، آن‌ها در مورد این مطلب که حسن از حق خودش به عنوان خلیفه کناره گرفته و بنابراین آن‌ها دلیلی برای مخالفت ندارند، پاسخی نداشتند. سید محمدحسین طباطبایی با اشاره به صلح حسن می‌نویسد: «اگر حسن یا حسین با معاویه می‌جنگیدند کشته می‌شدند و برای اسلام کمترین سودی نمی‌بخشید و در برابر سیاست حق به جانبی معاویه که خود را صحابی، کاتب وحی و امیرالمؤمنین معرفی کرده و هر دسیسه را به کار می‌برد، تأثیری نداشت.»شیعه در اسلام، محمد حسین طباطبائی
بعد از درگذشت حسن در ۴۹ هـ برابر با سال ۶۷۰م، معاویه در سال ۵۰ هجری بر خلاف قرارداد یزید را ولی‌عهد خود کرد و اهالی شام را مجبور به بیعت با یزید کرد همچنین معاویه در این هنگام هزار اسب‌سوار را به بهانهٔ حج به مکه فرستاد سپس آن‌ها وارد مدینه شدند، مردم را تحت فشار شمشیرها ناگزیر به بیعت با یزید کردند. ۱۰ سال پس از ولی‌عهدی یزید، معاویه ۶۰ هـ (ماه آوریل ۶۸۰م) می‌میرد و یزید خلیفه می‌شود. بدین ترتیب خلافت اولیه به پایان رسید و دولت اسلامی دوم، خلافت اموی آغاز شد که نظام حکومتی از شورا و ساده‌زیستی حاکمان (نسبت به پادشاهی‌های معاصر) به نظام وراثتی و شبیه به پادشاهی تبدیل شد که خلافت‌های اسلامی بعد از امویه نیز شیوهٔ امویه را در پیش گرفتند.
بعضی از پژوهشگران و تاریخ‌نگاران به خصوص غربی‌ها (که نظر آن‌ها در ادامه می‌آید) خلافت راشدین را حاکمیت دینی می‌گویند، ولی بعضی از مسلمانان نظیر مصطفی حلمی در مقابل آن را نادرست می‌دانند.مصطفی حلمی (2006): الخلافة، فصل الخوارج، ص24.
دیدگاه رایج اسلام شناسان غربی آن است که هرچند محمد نماینده خدا بر زمین هم در امور دینی و هم در امور سیاسی بود، اما پس از وی، خلافت تنها جانشینی وی در امور سیاسی بود. اقتدار مذهبی پس از وی جانشینی نداشت یا به‌طور عمومی به همه صحابه و پس از آن‌ها به هر کس که راوی احادیث وی بود منتقل شد. این گروه بعداً، به نام «علما» شناخته شدند. با این حال خلفای راشدین چون هم از صحابه بودند و هم جانشینی سیاسی را بر عهده داشتند، اقتدار سیاسی و مذهبی هم‌زمان در آن‌ها جمع شده بود؛ لذا پس از پایان این دوره و شرو ع خلافت امویان، عملاً این دو شأن جدا گردید و جانشینی دینی و سیاسی دو مسیر جداگانه را طی کردند. هرچند اغلب شیعیان با دیدگاه جدایی این دو مخالفند و به‌خصوص امامیه، علی به عنوان جانشین مشروع محمد نه تنها شئون سیاسی بلکه اقتدار دینی وی را نیز به ارث می‌برد. هرچند در عمل، پس از علی، امامان به عنوان جانشین مشروع محمد از جایگاه سیاسی خود عزل شدند، اما در اصل حائز هر دو صلاحیت هستند.
البته برخی اسلام شناسان متأخر نظیر پاتریشیا کرون و مارتین هیندز دیدگاه جدایی دین و سیاست بعد از خلفای راشدین را حتی نزد اهل سنت رد می‌کنند. آن‌ها می‌گویند خلافت در اساس، حتی در زمان امویان، هم واجد صلاحیت سیاسی و هم صلاحیت مذهبی بود، به‌طوری‌که خلیفه مسئول تعریف قانون اسلام بود و هیچ مسلمانی بدون بیعت با خلیفه به رستگاری نمی‌رسید؛ یعنی، دیدگاه اولیه از خلافت شبیه به اعتقادات شیعیان بود. وداد کادی و آرام شاهین در دانشنامه اندیشه سیاسی اسلام پرینستون کارویژه‌های خلیفه را چنین برمی‌شمارند: رهبری جامعه مسلمان دقیقاً مشابه با محمد اما بدون نقش نبوت. در نتیجه این جایگاه، خلیفه صاحب جایگاه ارشد اقتدار و قضاوت در قلمروش بود و مقامات حکومت را منصوب می‌کرد، نظم را در جامعه برقرار می‌ساخت، از اجتماع مسلمان در برابر دشمنان دفاع می‌کرد، مالیات را جمع‌آوری و توزیع می‌کرد. اما فراتر از همه این نقش‌های سیاسی رهبر مذهبی مسلمانان بود که تبعیت جامعه مسلمان از شریعت الهی را تضمین می‌کرد؛ بنابراین نماز جمعه را امامت می‌کرد و خطبه جمعه به نام وی خوانده می‌شد و سپاهیان مسلمان را در جهاد رهبری می‌کرد و مناسک حج را هر سال در مکه برپا می‌کرد.
خلافت با بیعت مردم به شرط پایبندی خلیفه به قوانین اسلام شروع می‌شد و اگر خلیفه به قوانین اسلام پایبند می‌ماند تا آخر عمرش خلافت ادامه داشت.
یکی از ویژگی‌های خلافت راشدین پیروی دولت از احکام اسلام بود. این دولت یک حکومت تمرکزگرا بود که در رأس آن خلیفه قرار داشت و اداره‌های نظارت بر استان‌ها از آن زیر شاخه می‌شد.8-الخلفاء الراشدون: 2-التنظیم الإداری . تاریخ الولوج 18-07-2013. و به نظر احمد اشعری شبیه به اداره محلی در عصر حاضر بود.أحمد بن داوود مزجاجی اشعری (2000): مقدمة فی الإدارة الإسلامیة، ص90-100. چاپ اول، عربستان سعودی. در استان‌ها، قوه قانون‌گذاری - با مسئولیت خلیفه - از قوه مجریه - با مسئولیت فرماندار - جداگانه اداره می‌شد، همچنین قوهٔ قضاوت از قدرت فرماندار مستقل بود. تصمیم گیرنده نهایی در تمامی مسائل خود خلیفه بود. خلیفه وزیری نداشت اما اگر مجبور به مسافرت می‌شد، فردی دیگر را به جای خود به‌طور موقت می‌گماشت.
تقریباً تمامی خلفا، صحابه را بر طبق توان و شایستگیشان به فرمانداری استان‌ها انتخاب می‌کردند و مدت آن هم متناسب با خشنودی خلیفه از شیوهٔ ادارهٔ آن شخص بود. مسئولیت‌های فرمانداران حفاظت از مرزها، آموزش سربازان، جاسوسی از دشمنان، گماشتن کارگزاران و کارمندان با رتبهٔ کمتر به حکومت بر شهرها و آباد کردن استان‌ها بود (مانند حفر چاه‌ها و بهبود و گسترش راه‌های ارتباطی، ساختن پل و مسجد و …). اختیارات فرمانداران کم‌کم با گسترش قلمروی خلفای راشدین گسترش یافت؛ چنانچه در دوران عثمان نیروی نظامی را به‌طور کامل در اختیار داشتند و کشورگشایی می‌کردند و قلعه می‌ساختند، ولی این صلاحیت‌ها شامل بخش مالی نمی‌شد و این بخش در دست مسئولان خراج و جمع‌کنندگان صدقات و زکات باقی ماند.
عمر بن خطاب - پس از کشورگشایی‌های گسترده- دولت خلفای راشدین را به چندین استان تقسیم کرد و بر هر کدامش استانداری گماشت تا به نمایندگی از خودش بر آنجا حکم کند و عمر هرکدام از این افراد را به دقت زیر نظر داشت و هر سال در زیارت فرمانداران را فرا می‌خواند و از احوالشان جویا می‌شد. عمر از نامه‌رسان‌ها می‌خواست که پس از رسیدن آن‌ها به استان‌ها، پس از انجام مأموریت، دور از چشم فرماندار شکایات مردم را بپرسند و به وی اطلاع دهند. در کنار کارگزاران استان‌ها، همیشه یک قاضی مستقل برای به عهده‌گرفتن قانون و جمع‌آوری مالیاتها بود. عمر چند سازمان برای کمک و سازماندهی آن‌ها ترتیب داده بود، که از مهم‌ترین آن‌ها نگهبان شب مسئولان کنترل منکرات، لشکرگاه و دادگاه بود. عمر تصمیم گرفت که اداره زمین‌های تازه تصرف شده بر عهدهٔ تصرف‌کنندگانش باشد، به دلیل آنکه آن‌ها بیشترین نیرو برای بهره‌بردن از آن را دارند. در مقابل از آن‌ها خراج و جزیه گرفته می‌شد. عمر طبق قوانین اسلام زنان، کودکان، پیرمردان و فقیران را از پرداخت جزیه معاف کرد. عثمان دولت را به همان شیوهٔ سخت‌گیرانهٔ عمر اداره نمی‌کرد. تاریخ‌نگاران زیادی بر این باور هستند که عثمان بعضی از نزدیکان و فامیلهایش را برای رسیدن به منصب فرماندار استان گمارد. چنان‌که علی بیشتر فرمانداران عثمان را برکنار کرد. با وجودی که تعدادی از نزدیکانش را مانند عثمان به عنوان فرماندار انتخاب کرد، اما فرقش این بود که با شدت در برابر کارهای خلاف قانون آن‌ها برخورد می‌کرد که نمونه‌اش برکناری عبدالله بن عباس از فرمانداری بصره بود.
دولت خلافت راشدین در زمان ابوبکر به هفت استان تقسیم شده بود که اسامی آن‌ها: حجاز، نجد، سرزمین بحرین، عمان، یمن (با استان حضرموت)، عراق و شام بود. افزون بر این مناطق، مدینه، پایتخت دولت، مستقیم زیر نظر خلیفه اداره می‌شد.سحر علی محمد دعدع: تاریخ عصر الراشدین - المقرر 102113 . جامعة أم القری. تقسیمات اداری در زمان ابوبکر نسبت به زمان محمد تغییری نکرد، ولی دولت در زمان عمر گسترش چشم‌گیری یافت، چنان‌که شامل مناطق جدید می‌شد که شهروندانش نیز از مردمان بافرهنگ و متمدن بودند. به همین دلیل مسلمانان برای اولین بار از قوانین آن‌ها در تقسیمات اداری برداشت کردند. عمر برای اولین‌بار قلمرو خلافت را به پنج بخش بزرگ تقسیم و هر کدام را نیز به استان تقسیم کرد؛ ایران ساسانی (شامل سیستان، مکران، کرمان، طبرستان و خراسان)، عراق به دو استان (بصره وکوفه)، وشام هم دو استان (دمشق، حمص و فلسطین استان مستقل) و شمال آفریقا به سه استان تقسیم شد.الحضارة الإسلامیة ، موقع الحکواتی. تاریخ الولوج 18-07-2013.
عمر در زمانی که خلافت را به عهده داشت یمن را زیر نظر یک فرماندار یک‌پارچه ساخت اما سرزمین شام به چند قسمت نظامی موقت بین تصرف‌کنندگانش تقسیم کرد؛النظام الإداری والسرزمینی فی صدر الإسلام. مجلة دعوة الحق، العدد 206. وزارة الأوقاف والشؤون الإسلامیة المغربیة. تاریخ الولوج 18-07-2013. تعداد آن قسمت‌ها پنج قسمت بود که به هرکدام "جند" می‌گفتند، این جندها شامل: جند دمشق، جند حمص، جند قنسرین و جند اردن و جند فلسطین (تقسیم به «جند» در هیچ استان دیگر از استان‌های این دولت استفاده نشد). بعضی از این جندها گاهی زیر نظر یک فرماندار قرار می‌گرفت، برای مثال قنسرین و حمص با هم به معاویة ابن ابی‌سفیان سال ۳۱ هـ پیوند خورد.
شیوهٔ خلفای راشدین در اجرا کردن شورا و سیره سیاسی شان متفاوت بود. ابوبکر برای نمونه، نخست مشورت می‌کرد و سپس تصمیم می‌گرفت و عمر مشورت می‌کرد و سپس اجرا می‌کرد. اعضای شورا از تعداد معینی تشکیل نشده بود و همچنین خلیفه مجبور نبود به نظرات اعضای شورا عمل کند و تصمیم اول و آخر همیشه به عهدهٔ خود خلیفه بود. به نوشته شاکر ابوبکر، عمر بن الخطاب و عثمان بن عفان به شورا اعتقاد داشتند و نیز شورا آثار مثبت فراوانی بر روی تصمیم گرفتن و حل اختلافات در دولت آنان داشت.
برای شورا در زمان خلفای راشدین مثال‌های زیادی است، یکی از این نمونه‌ها مربوط به روزهای پایانی عمر محمد بود، چنان‌که بعد از شورا فرمان داد که اسامه بن زید برای جنگ با روم شرقی برود. با فرمان محمد اردوگاهی در بیرون از مدینه برای سربازان برپا شد، ولی محمد در خلال این ماجرا درگذشت و جنگ‌های ارتداد شروع شد. ابوبکر به اسامه فرمان داد سپاهش را به حرکت درآورد، اما تعدادی از صحابه از تهدید مرتدان، از دین اسلام برگشتگان، برای مدینه نگران بودند، به این دلیل که بیشتر نیروهای نظامی مسلمانان برای جنگ به روم رفتند و مدافعان مدینه کم شده بود. به همین دلیل عمر بن خطاب، عثمان بن عفان، ابوعبیده جراح، سعد بن ابی‌وقاص و سعید بن زید به پیش ابوبکر رفتند و گفتند که حملهٔ اسامه را تا از بین رفتن جنگ‌های ارتداد به تأخیر بیندازد ولی ابوبکر پیشنهاد آنان را رد کرد. شاکر برای نمونهٔ دیگری از شورا می‌نویسد که ابوبکر در بستر مرگ از صحابه خواست که خلیفه را خودشان انتخاب کنند و در زمانی که در آن قضیه سرگردان شدند، از ابوبکر خواستند که یکی را برایشان کاندید کند. ابوبکر در خصوص عمر مشورت صحابه را گرفت پس از تأیید آنان خلیفه بعد از خود را عمر خواند. مجلس شورای ابوبکر از عمر، عثمان، علی، عبدالرحمن بن عوف، معاذ بن جبل، ابی بن کعب و زید بن ثابت تشکیل شده بود.
نیروی امنیت شهری یا پاسبانی در زمان خلفای راشدین به صورت ابتدایی شناخته شده‌است. این نیرو در ابتدا تابع نظام قضایی بود، یعنی فقط احکام قضایی را انجام می‌داد و کم‌کم گسترش یافت و مأموریت‌هایش برای تمام شهر گسترش یافت.راغب السرجانی (2010): الشرطة فی النظام الإسلامی.. أهمیتها وشروط صاحبها. موقع قصة الإسلام. تاریخ بازیابی 18-07-2013. نیروی امنیت شهری در زمان ابوبکر وجود خارجی نداشت، چنان‌که دولت ارتش را حامی امنیت شهر می‌دانست؛ ولی نیاز به نیروی امنیت شهر (پلیس در حال حاضر) در اواخر دوران عمر احساس شد. عمر پاسبانی در شب را راه‌اندازی کرد.الحسبة والشرطة والعسس فی الدولة الإسلامیّة . مجلة الغرباء. تاریخ الولوج 18-07-2013. عمر محلی را برای بازداشت مجرمان ایجاد کرد و نام «"سجن"» (زندان) روی آن گذاشته شد (قبل از آن مجرمان در مسجد حبس می‌شدند)،"المَاوَرْدِیُّ، أَبُو الحَسَنِ عَلِیُّ بنُ مُحَمَّدِ بنِ حَبِیْبٍ". الأحکام السلطانیة. صفحة: 197 سپس عثمان نیروی امنیت شهر را در استان‌ها و مناطق تأسیس کرد تا اولین کسی باشد که نیروی امنیت شهری (پلیس) را در خلافت راشدین ایجاد کرده باشد. علی نیروی امنیت شهری را سازمان دهی کرد، و بر رئیس آن رئیس می‌گماشت. که در کل این گروه "شرطةالخمیس" نام گرفت.
به اعتقاد عبدالفتاح خلفای راشدین در طول حکومتشان به عدالت‌گستری و اجرایی کردن آن می‌پرداختند، چنان‌که عدالت به یکی از ارزش‌های مهم جامعه اسلامی تبدیل شده بود،إسماعیل عبد الفتاح عبد الکافی (2006): القیم السیاسیة فی الإسلام، 7-نماذج من تطبیق قیمة العدالة، ص183. جمال البنا، اعتقاد دارند که دولت راشدین پرپایهٔ احترام به حقوق بشر و عدالت برپا بود، با وجود این ارزش‌ها با شروع شدن خلافت اموی و خلافت‌های متعاقبش به شکل گسترده‌ای از بین رفت.جمال البنا (1999): منهج الإسلام فی تقریر حقوق الإنسان، الباب الثانی منهج الإسلام، الفصل الرابع، ص117-118. ابوبکر - مثل زمان محمد - شخصاً دستگاه قضاوت و حکم‌کردن را در دست می‌گرفت. اولین کسی که قاضی‌ها را بر استان‌ها و سرزمین‌های دوردست گماشت عمر بود. همچنین عمر اولین خلیفه‌ای بود که دستگاه قضاوت را از دولت جدا کرد و برای هر ولایت قاضی گماشت و قوانین و احکام برای قاضی‌ها وضع کرد، تا قاضی‌ها به آن شیوه عمل کنند.عبد الساتر (2003). ص 254
در دوران عمر نظام دیوان‌ها (دفتر محاسبه در قدیم) برای حکومت خلفای راشدین تأسیس شد. در خصوص تاریخ تأسیس دیوان‌ها بین تاریخ‌نگاران اختلاف نظر وجود دارد چنان‌که محمد بن جریر طبری می‌گوید دیوان‌ها در سال ۱۵ هـ (۶۳۶م) تأسیس شد اما الماردی می‌گوید در سال ۲۰ هـ تأسیس شده‌است.راغب السرجانی (2006): إدارة عمر بن الخطاب. تاریخ الولوج 18-07-2013. روایتی است که می‌گوید فکر تأسیس دیوان‌ها به زمانی که ابوهریره از اقلیم بحرین با نیم میلیون درهم به مدینه آمد بازمی‌گردد؛ عمر مردم را فراخواند که چگونه این پول‌ها بین مردم تقسیم شود، یکی از حاضران گفت که مکانی ایجاد شود تا این مبالغ در آن نوشته شود و عمر هم آن را تأیید کرد. در ادامه با ازدیاد پول‌های حاصل از غنیمت‌های جنگی از ایران و شام نیاز به سازماندهی و پخش این پول‌ها احساس شد. به همین دلیل عمر "دیوان بیت‌المال" را تأسیس کرد، که آن شروع کار دیوان‌ها در تاریخ اسلام بود.محمد بن سالم بن علی جابر : التراتیب الإداریة فی عهد عمر بن الخطاب. شبکة الألوکة. تاریخ نشر 12-05-2009. تاریخ بازبینی 18-07-2013. دیوان‌ها بعدها گسترش یافت و دیوان دیگر در زمان عمر به نام "دیوان عطا" ایجاد شد که هدفش برای سازماندهی بخشش‌های مالی بین مردم بود (عمر مردم را در بخشیدن این پول‌ها درجه‌بندی کرده بود و اولویت هم با اهل بیت، کسانی که زودتر مسلمان شده بودند، آن‌هایی که در جهادکردن پیشی گرفته بود و در پایان هم هرکس که بر جنگیدن تواناتر بود گذاشت). دیوان دیگر با نام "دیوان ارتش" برای نوشتن اسم‌های سربازان و میزان شایستگی آن‌ها در کسب درآمد تأسیس شد. "دیوان استیفا" هم برای نوشتن و حساب کردن خراج سرزمین‌های تصرف شده تأسیس شد.
دولت خلفای راشدین به شیوه‌ای که به توازن بین درآمد و خرجشان دست‌یابند گام برمی‌داشتند، منابع در آمدشان عبارت بود از: زکات، عُشور (یک دهم)، جزیه، خمس، الفی، خراج وغنیمت‌های جنگی بود.Yusuf al-Qaradawi (1999), Monzer Kahf (transl.) King Abdulaziz University, Saudi Arabia, Fiqh az-Zakat, Volume 1, Dar al Taqwa, London, , pp. xxi-xxii
خِراج مالیاتی است که بر زمین‌هایی که مسلمانان با جنگ تصرف کرده‌اند گرفته می‌شد.إسلام ویب؛ مرکز الفتوی: الخراج معناه وأنواعه وأحکامه. تاریخ نوشتن: چهارشنبه ۲۴ ژانویه ۲۰۰۱م امام یا خلیفه خراج معینی که در هر سال گرفته می‌شد بر آن زمین‌ها وضع می‌کرد، مبلغ خراج تا پرداخت نشده‌است به عهدهٔ ارباب زمین‌های تصرف شده باقی می‌ماند، فرقی نمی‌کرد که آن‌ها مسلمان یا اهل ذمَّه باشند، اگر خودشان یا اربابشان مسلمان می‌شدند خراج از عهدهٔ آن‌ها برداشته نمی‌شد بلکه افزون بر خراج زکات نیز باید پرداخت کنند به این ترتیب که هیچ‌کدامشان مانع پرداخت دیگری نمی‌شود، که در این مسئله تمامی دانشمندان مسلمان اتفاق نظر دارند. عمر بن خطاب، نخستین بار در زمان تصرف عراق خراج را وضع کرد. عراق بین تصرف‌کنندگانش تقسیم نشد و بر آن سرزمین خراج وضع شد. در مابقی کشورگشایی‌ها (فتح شام، مصر و …) در زمان خلفای راشدین، همین رویه دنبال شد. در آن زمان دو نظام برای جمع‌آوری خراج بود: نظام مُقاسمه و نظام التزام، خلفای راشدین کارگزارانی بر آن‌ها می‌گماشتند که از فرماندار و فرماندهان نظامی کاملاً مستقل بودند. همچنین هر کس که مسئولیت کارگزاری جمع‌آوری خراج را به عهده می‌گرفت باید دارای شرایطی معینی باشد، همچون صاحب‌نظران او را به عنوان مشاور انتخاب کنند و در میان مردم به پاک‌دامنی و ترس از خدا مشهور شده و هم فقیه و عالم باشد.سایت نداء الإیمان: کتاب: دانشنامه فقهی کویتی، الخِراج اما نصبت خراج برابر با ۲۰ دینار طلا بود.
همچنین خلفای راشدین به «العشور» یا «یک‌دهم» نیز برای به‌دست آوردن مخارج سالانه، روی آوردند که مانند گمرک و مالیاتی است که بر تاجران امروزی نیز وضع شده‌است. اولین کسی که این نوع مالیات را وضع کرد عمر بن خطاب بود. بعد از اینکه شام تصرف شد، ابوموسی اشعری وی را آگاه کرد که تا پیش از آن مسئولان حکومت روم شرقی در شام از تاجران «یک‌دهم» می‌گرفتند و همچنین برای تاجران مسلمان نیز استثنایی قائل نشده بودند. پس از رسیدن این خبر به عمر، وی برای ابوموسی اشعری نوشت، همان مقدار که از مسلمانان می‌گرفتند از آن‌ها نیز گرفته شود. التبه از تاجران اهل ذمه نصف آن میزان و از تاجران مسلمان ۲٫۵٪ گرفته شود و میزان بخشش مالیات هم ۲۰۰ درهم قرار داد.أهل القرآن: ما هی العشور؟ وهل هی من الزکاة؟ تاریخ نوشتار: سه‌شنبه ۱۲ ژوئن ۲۰۰۷ اما جزیه مبلغی است که اجباری شدن پرداختن به شروط خاصی بستگی دارد و شبیه به خراج است که بر اهل کتاب و مقصود از اهل کتاب یهودی، مسیحی، زرتشتیان و مندائیان است. همان‌گونه که زکات بر مسلمانان واجب است جزیه نیز به این گروه واجب شود تا این دو که در یک سرزمین زندگی می‌کنند با هم برابر باشند. پرداخت جزیه برای مردان آزاد، سالم، عاقل و توانا بر پرداختش واجب می‌شده‌است؛ یعنی از بی‌چارگان گرفته نمی‌شده‌است. گاهی نیز به آن‌ها صدقه داده می‌شد. مقصود از بیچارگان نابینایان و فلج شدگان است، زنان و کودکان نیز از پرداخت معاف بودند. درصد پرداخت جزیه ۲٫۵٪ سالیه بود، این مقدار از زکات کمتر بود.
غنیمت‌های جنگی یکی از منبع درآمدهای اصلی مسلمانان به‌شمار می‌رفت. مسلمانان موفقیت‌های خوبی در کشورگشایی داشتند که میزان غنیمت‌های زیادی نیز در پی داشت. از مهم‌ترین غنیمت‌هایی که مسلمانان کسب کرده‌اند غنیمت‌هایی بود که از قصرها ساسانی و تاق کسری بود که در مورد آن‌ها "خارج از توصیف به دلیل ازدیادش" گفته می‌شد. مبالغ زیادی، یزدگرد سوم نتوانسته بود با خود ببرد به همین دلیل در قصرش مخفی کرده بود، پس از پیدا شدن این مبالغ، برای عمر در مدینه به عنوان غنیمت فرستاده شد و او هم طبق خمس، اموال تصرف شده را بین مسلمانان تقسیم کرد. دیگر منبع مالی دولت فیء بود. مورد یادشده به‌هرگونه درآمد جنگی گفته می‌شود که مسلمانان بدون نبرد آن را به‌دست بیاورند. همچنین به آنچه طرف درگیر با مسلمانان، برای پایان دادن به نبرد می‌پرداخت نیر فیء گفته می‌شد.إسلام ویب - مرکز الفتوی: الفیء أنواعه وأحکامه. تاریخ نوشتار: سه‌شنبه ۱۶ اوت ۲۰۰۵م آیه‌ای از قرآن نیز در مورد فیء گفته‌است:
مسلمانان با نظام بیت‌المال از زمان محمد آشنا بودند، محمد کسی بود که در زمان زندگیش فرمانداران و کارگزاران سرزمین‌ها را می‌گماشت که مأموریت هر کارگزار جمع‌آوری زکات، صدقهها، جزیه، خمس و خراج بود. در زمان عمر بن خطاب به دلیل سرازیر شدن پول‌های حاصل از کشورگشایی به پایتخت مسلمانان، مدینه، مسلمانان مجبور شدند که دستگاه مالی برای دولت به منظور سامان‌دهی این پول‌ها و میزانی از آن‌ها که طبق قوانین اسلام باید زکات داده شود تأسیس کنند، به همین دلیل عمر سریع به ساخت دیوان‌های لازم، شبیه به شیوهٔ روم و ساسانیان فرمان داد. در پی این دستور دیوان جُند و دیوان جبایه در قلمروی اسلامی ایجاد شد. گفته می‌شود که خالد بن ولید یا هرمزان یا ولید بن مغیره، به ساخت این دیوان‌ها برای شمارش پول‌ها و شیوهٔ پخش آن‌ها اشاره کرده‌اند. سیاست عمر این بود که اموال جمع‌آوری شده را برای روزهای سخت در بیت‌المال ذخیره نسازد؛ بلکه به نیازمندان در ابتدای کار برسد. ابن جوزی می‌گوید عمر هرساله بیت‌المال را تمام خالی می‌کرد تا به مستحقانش پرداخت شود. همچنین علی بن ابی‌طالب هر جمعه پول‌های بیت‌المال را تقسیم می‌کرد تا چیزی از آن نماند؛ نگران بود که پول، صاحبان قدرت را وسوسه کند و به مردم پرداخت نشود. خلفای راشدین بین اداره‌های سیاسی و مالی را جدا کرده بودند؛ مثلاً عمر عمار یاسر را به امارت کوفه گماشته بود و همراهش عبدالله بن مسعود را هم فرستاده بود تا مسئولیت بیت‌المال کوفه را متصدی شود. همچین دست‌مزد اهل کتاب که در سپاه اسلام داوطلب شده بودند، از بیت‌المال پرداخت می‌شد.
نظام پولی در ابتدای خلافت راشدین همانند نظام دارایی حکومت محمد در مدینه بود.موقع "یا بیروت": النقود العربیَّة الإسلامیَّة. تألیف الدکتور حسَّان علی حلَّاق آن هم همان شیوه‌ای بود که در زمان جاهلیت، پیش از ظهور اسلام رواج داشت بود؛ اعراب پیش از اسلام از درهم ساسانی و دینار روم شرقی در مبادلات تجاری استفاده می‌کردند که محمد نیز آن را رایج ساخت ابوبکر هم از آن شیوه پیروی کرد بعد از آن عمر هم در ابتدای خلافتش پیروی می‌کرد. اما در زمان خلافت عمر هنگامی که خلافت اسلامی با کشورهایی با نظام سکههای ثابت در شام، ساسانیان و مصر روبه‌رو شد برای تجارت و کار کردن با این کشورها سکه‌های ویژه خلافتش را ضرب کرد.
عمر بر پول‌های از جنس طلا و نقره که در آن زمان رایج بود و بر روی آن‌ها نقاشی‌های روم شرقی، مسیحیت و ساسانی بود باقی ماند، ولی کلمهٔ «جائز» را به آن‌ها افزود. در سال ۱۸ ه‍.ق برابر با ۶۳۹م، عمر اولین کسی شناخته شد که ضرب سکه در تاریخ اسلام را رایج کرد. نقش سکه‌های ساخت عمر از نقش سکه‌های ساسانی برداشت شده بود با این تفاوت که به آن‌ها عبارت «الحمد لله» برخی «لا إله إلَّا الله» بر قسمتی دیگر اسم «عُمر» افزوده بود؛ ولی عثمان به افزودن نقش «الله أکبر» اکتفا کرد. این سکه‌ها امروزه معروف به سکه‌های عرب ساسانی است.
به نوشتهٔ شاکر مسلمانان تا پیش از فرارسیدن دوران عثمان با هم اتحاد داشتند و نیز از دولت راضی بودند.محمود شاکر (1421 هـ/2000م): التاریخ الإسلامی - ج 3: الخلفاء الراشدون، ص231. الطبعة الثامنة، المکتب الإسلامی، دمشق - سوریه. تا پیش از فرارسیدن دوران عثمان مسلمانان از درآمد اندکی که داشتند راضی بودند؛ مردم زندگی ساده‌ای داشتند و برای بهتر شدن زندگیشان به نبردها و کشورگشایی می‌پرداختند؛ ولی ثروت در اثر کشورگشایی، خصوصاً در زمان عثمان، شروع به ازدیاد کرد و باعث شد سطح زندگی عرب‌ها بالا برود و خواسته‌هایشان افزایش یابد.محمود شاکر (1421 هـ/2000م): التاریخ الإسلامی - ج 3: الخلفاء الراشدون، مرجع سابق، ص234. با گسترش دولت و افزایش چشم‌گیر کشورگشایی‌ها، ساختار جمعیت شروع به تغییر کرد.محمود شاکر (1421 هـ/2000م): التاریخ الإسلامی - ج 3: الخلفاء الراشدون، مرجع سابق، ص235. در این زمان تعداد زیادی از عرب‌ها و مسلمانان در سرزمین‌های تازه تصرف شده سکونت دائم کردند و با ساکنان آن سرزمین‌ها آمیختند. از جهت دیگر، تعداد شهروندان شبه جزیرهٔ عربستان به خصوص مدینه کاهش یافت، زیرا بیشترشان به سرزمین‌های دیگر برای جنگ و نظایر آن می‌رفتند. اما بیگانگان همچون موالی و برده‌ها از مناطق تصرف شده به شبهٔ جزیرهٔ عربستان سرازیر می‌شد. نتیجهٔ آن اتحاد مسلمانان هم‌نژاد عرب از بین رفت و برخلاف گذشته گروه‌هایی با اختلاف طبقاتی در این اجتماع پدید آمد.
دوگانگی مسلمانان در زمان عثمان بسیار شدید بود و بعضی از مردم به برخی از سیاست‌هایی که عثمان در پیش می‌گرفت اعتراض کردند که مقدمه‌ای برای ماجرای کشته شدن عثمان بود و ماجرا با هجوم بردن به منزل عثمان و کشتنش به پایان رسید.محمود شاکر (1421 هـ/2000م): التاریخ الإسلامی - ج 3: الخلفاء الراشدون، مرجع سابق، ص236-245. این دوگانگی خصوصاً از طرف بنی امیه که مدینه را به مقصد مکه ترک کرده بودند در زمان علی هم ادامه یافت.محمود شاکر (1421 هـ/2000م): التاریخ الإسلامی - ج 3: الخلفاء الراشدون، مرجع سابق، ص257.
در کل اختلافات بر سر جانشینی محمد مسلمانان را به دو دست تقسیم کرد: یاران و تأییدکنندگان خلافت علی (شیعه) و اهل سنت که این اختلافات در عصر حاضر هم ادامه دارد.
بین پژوهشگران اختلاف نظر وجود دارد که اموال بیت‌المال بین موالی (مسلمانان غیر عرب) و سایرین به صورت برابر تقسیم می‌شده‌است، بعضی می‌گویند که بین عرب‌ها اموال بیشتری نسبت به غیر عرب دریافت می‌کردند در حالی که بعضی دیگر می‌گویند که نسبت بین عرب‌ها و غیر عرب مساوی بوده‌است. نجمان یاسین از منابع تاریخی چنین برداشت می‌کنند که دوران ابوبکر شاهد برابری کامل عرب‌ها و موالی بوده‌است؛ به غیر عرب‌ها اجازه داده می‌شد تا در نبردها شرکت کنند و همان سهم عرب‌های مسلمان را داشتند همچنین مشارکت‌های مهمی هم در خیلی از کشورگشایی‌ها مانند شام و غیره داشتند. ولی عمر بین عموم مردم فرق می‌گذاشت و اولویت را به اهل بیت، پیشی گرفتگان به اسلام و پیشی گرفتگان به جنگ داده بود ولی این امر همگانی بود و محدود به غیر عرب‌ها نمی‌شد.نجمان یاسین: عطاء الموالی فی عصر الراشدین وبنی أمیة - محاولة تقویم جدید، مرجع سابق، ص201. باوجود این، در زمان عثمان شاهد تبعیض در دریافت مبلغ بود. چنانچه موالی که با زنان عربی ازدواج کرده بودند، حق دریافت پول بیشتری داشتند. این سیاست هم شبیه به دیگر سیاست‌های عثمان بود که یکی از دلایل قیام شهروندان کوفه در عراق برضدش شد؛ ولی علی مواظبت می‌کرد - برخلاف عثمان - تا قبیله‌های کوفه خشنود باشند و این بی عدالتی را برداشت و بار دیگر تساوی بین عرب و موالی را برقرار کرد.نجمان یاسین: عطاء الموالی فی عصر الراشدین وبنی أمیة - محاولة تقویم جدید، منبع سابق، ص۲۰۲.
بیشتر تاریخ‌نگاران مسلمان نوشته‌اند که هنگام کشورگشایی مسلمانان شروع شده بود، مجتمع مدنی در ایران رو به انحطاط بود و ایرانیان اسلام را با آغوش باز پذیرفتند و تمدن ایرانی از بین نرفت بلکه در کالبد اسلام به پیشرفتش ادامه داد. اما بیشتر تاریخ‌نگاران ایرانی می‌گویند مقاومت ایرانیان در مقابل فاتحین عرب شدید و طولانی مدت بوده‌است.Milani A. "Lost Wisdom". 2004 p.15 ایرانیان پس از شکست در مقابل اعراب کم‌کم مسلمان شدند و الفبایشان را به الفبای عربی تغییر دادند اما بر عکس عراق، شام، مصر عرب نشدند و ترجیح داند ایرانی باقی بمانند. فرهنگ ایرانی نیز با عربی مخلوط شد که به فرهنگ ویژه‌ای در شرق تبدیل شد.Mohammad Mohammadi Malayeri, "Tarikh-i Farhang-i Iran" (Iran's Cultural History). 4 volumes. Tehran. 1982.
عمر پس از اینکه سرزمینش گسترش یافت نیاز به ارتش‌های نظیر ساسانیان و روم شرقی را احساس کرد به‌همین دلیل ارتش خلفای راشدین را همانند این دو ارتش سازماندهی کرد؛ عمر در استان‌های خلافت گروه‌های نظامی ثابت ایجاد کرد که هر یک از آن‌ها چهار هزار اسب سوار بود. این کار به این دلیل بود که می‌خواست تمام این استان‌ها را به هم مرتبط سازد. مهم‌ترین اعضای پیاده‌نظام کسانی به نام "مُبارزون" بودند؛ این افراد اکثراً از بیشترین نیرو برخوردار بودند و مأموریتشان شکستن روحیهٔ دشمنانشان بود. آن‌ها همیشه قهرمانان و فرماندهان ارتش مقابل را به مبارزهٔ تن به تن فرا می‌خواندند و قبل از شروع نبرد، مأموریت داشتند آن‌ها را بکشند. سواره‌نظام سبک (متحرک الطلیعه) یکی از موفق‌ترین گروه در زمان خود بود، که مسلمانان برای مبارزه با روم شرقی و ایران ساسانی در نبرد یرموک و جنگ قادسیه، از این گروه استفاده کردند که سبب پیروزی مسلمانان در آن جنگ‌ها بودند، دلیل آن این بود که ساسانیان و رومیان همانند عرب‌ها در بکارگیری این نوع سواره نظام مهارت نداشتند. این بخش از سلاح به خیاله و هجَّانه تقسیم‌بندی می‌شد. خیَّالة گروهی بود که اسب‌ها را می‌راند و هجَّانه هم گروهی بود که شتر یک‌کوهانه را می‌راندند. شاخه‌ای از مورد دوم، یعنی هجانه در جنگ‌ها و شاخه‌ای دیگر از این گروه در انتقال آب و ذخیرهٔ غذایی شرکت داشت. اضافه بر نیروهای سواره‌نظام و پیاده‌نظام، خالد بن ولید نیروی جاسوسی را سازماندهی کرد.
ارتش خلفای راشدین به سلاح‌های معمولی آن زمان مجهز بود که مهم‌ترینش شمشیرهای کوتاه عربی، شمشیرهای بلند ایرانی، نیزه، کمان و تیر بود.مرکز عربی برای پژوهش‌های سیاسی و استراتژیک: ساخته اصلحه در صدر اسلام و دو دولت اسلامی اموی و عباسی. تاریخ تاریخ نوشتار (به زبان عربی): جمعه ۳۰ مارس ۲۰۱۲ بعضی از این سلاح‌ها را عرب‌ها از طریق تجارت با شام، ساسانیان، روم شرقی و مصر و بعضی دیگر را از راه غنیمت‌های جنگی از روم و ساسانیان به دست آوردند. پیاده‌نظام بیشترین پوشش حفاظتی را به کار می‌گرفت. در ابتدا پیاده‌نظام پوست سخت ساخت محلی در شبه جزیرهٔ عربستان را استفاده می‌کردند و سپس به پوشیدن زره‌های زنجیری که احتمال می‌رود از غنیمت‌ها به دست آوردند استفاده کردند.الیرموک 636، فتح سوریا نیکول دیڤید و اسب سوار و سرباز پیاده سپر ساخته شده از پوست سخت را حمل می‌کرد که با آن خود را از ضربات شمشیر و تیرها حفاظت کرد. زمانی که مسلمانان با رومیان در اطراف شبه جزیرهٔ عربی و شام برخورد کردند، از آن‌ها کاربرد برخی از ماشین آلات و وسایل محاصره چون منجنیق، برج متحرک و دژکوب را فراگرفتند.
معاویه بن ابی سفیان فرماندار شام پس از اینکه با مقاومت شدید مردم طرابلس مواجه شد نامه‌ای به عمر نوشت و از او اجازهٔ ساخت ناوگان دریایی خواست تا به محاصرهٔ طرابلس شدت ببخشد. اما عمر که از هجوم دریایی نفرت داشت درخواستش را رد کرد. بعد از درگذشت عُمر، معاویه درخواستش را این بار به عثمان برای ساخت ناوگان دریایی برای تصرف جزیرهٔ قبرس تکرار کرد، ولی این‌بار هم خلیفه گفت که باید به سیاست‌های دفاعی کنونی التزام داشته باشد؛ ولی بعد از اینکه تهدید روم نسبت به سواحل شام افزایش یافت، عثمان با ساخت ناوگان دریایی موافقت کرد. همچنین فرمان داد که موالی مسلمان و هیچ‌کس دیگری را به دریانوردی، بجز هنگامی که خود خواستند، وادار نکنند. با تأیید عثمان ناوگان دریایی در دریای مدیترانه ایجاد شد که به وسیلهٔ آن دو جزیرهٔ قبرس و رودس توسط مسلمانان تصرف شد، زمانی که جنگ دکل بین ناوگان مسلمانان و ناوگان رومیان درگرفت، مسلمانان شکست سنگینی به رومیان وارد آوردند تا ناوگان مسلمانان در دریای مدیترانه بدون رقیب باشد.
در میان رهبران ارتش راشدین اسلامی نام‌هایی به چشم می‌خورد که در میان کشورگشاهای تاریخ ماننداسکندر، هانیبال، ژولیوس سزار، آگوستوس و کوروش کبیر همچنین کشورگشایان جدید مانند نادرشاه و ناپلئون بناپارت جای گرفته‌است که از آن‌ها: أبی عُبیده بن جرَّاح و خالد بن ولید و سعد بن ابی‌وقَّاص است که از خود نبوغ و مهارت در رهبری ارتش نشان دادند که منجر شد تاریخ‌نگاران نامشان را در کنار کشورگشاهای بزرگ جای دهند.
چهار فرقهٔ مذهبی سنی‌ها (حنفی، شافعی، مالکی، حنبلی) به‌طور قطع دولت خِلافت راشدین را عادل‌ترین دولت اسلامی می‌دانند که از نظر اسلامی هم بیشترین نزدیکی به اسلام واقعی از نظر عدل، دین‌داری و حکومت‌داری را داشته‌است. به اعتقاد آن‌ها خلیفه‌های راشدین با هم برابرند و هیچ‌کدام بر دیگری برتری ندارند. رویدادی که در زمان علی اتفاق افتاد، تنها اختلاف نظر سیاسی دنیوی بوده‌است که در هر زمان و هر دولتی روی می‌دهد. همچین سنی‌ها آن اختلاف را رها کرده‌اند تا خدا بینشان قضاوت کند، بدون اینکه یکی را دوست داشته و از دیگر نفرت داشته باشند. حدیثی از احمد بن حنبل دارند که از سفینة أبو عبد الرحمن نقل می‌کند که: «پیامبر خدا گفت:جانشینی من در این امت سی سال است؛ بعد از آن تبدیل به پادشاهی می‌شود».إسلام ویب، مرکز الفتوی: حدیث: "ثم تکون خلافة علی منهاج النبوة" رتبته ومعناه. تاریخ التحریر: الثلاثاء ۴ رجب ۱۴۲۴ (قمری) - ۲ سپتامبر ۲۰۰۳ (میلادی) مالموسوعة الحدیثیَّة، حدیث: "الخلافة فی أمتی ثلاثون سنة" الگوی خلافت راشدین به‌خصوص در زمان ابوبکر و عمر، از نظر کسانی که خواستار خلافت در زمان کنونی هستند مورد تأیید است.مصطفی حلمی (2006): الخلافة، فصل الخوارج، ص156.
«فانتازیا ۲۰۰۰» () فیلمی در ژانر موزیکال به کارگردانی جیمز آلگار است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد.
دژ پنهان () یک فیلم ژاپنی جیدایگکی و ماجراجویانه به کارگردانی آکیرا کوروساوا که در سال ۱۹۵۸ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به توشیرو میفونه و تاکاشی شیمورا اشاره کرد.
باربارلا () فیلمی در ژانر علمی–تخیلی، ماجراجویی، و فانتزی به کارگردانی روژه وادیم است که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد. این فیلم بر اساس مجموعه کمیکی به همین نام اثر ژان کلود فورست ساخته شده‌است. از بازیگران آن می‌توان به جین فوندا در نقش اصلی، جان فیلیپ لا، آنیتا پالنبرگ، مارسل مارسو، دیوید همینگز، اوگو تونیاتسی، کلود دوفا و مایلو اوشی اشاره کرد.
این فیلم یکی از سکسی‌ترین فیلم‌های تاریخ سینما می‌باشد.Top 10 Sexy Movies gayot.com
پستچی همیشه دو بار زنگ می‌زند () فیلمی در ژانر نئو نوآر، جنایی و درام به کارگردانی باب رافلسون است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد.
این فیلم دومین نسخه پستچی همیشه دو بار زنگ میزند است که بر اساس رمانی با همین نام توسط جیمز کین و فیلمی با همین نام که در سال ۱۹۴۶ و به کارگردانی تی گارنت ساخته شده است.
این فیلم و فیلم غرامت مضاعف اثر بیلی وایلدر جزو دو اثر مهم سینمای نوآر هستند.
اداره سانسور امریکا مدت ها اقتباس از دو کتاب مشهور جیمز کین یعنی غرامت مضاعف و پستچی همیشه دوبار زنگ می‌زند را ممنوع کرده بود. هر دو داستان تم مشترکی دارند تمایل جنسی ،یک مرد معمولی را به جنایت سوق میدهد. در نهایت هر دو کتاب اقتباس سینمایی داشت و هر دو فیلم در بین ۱۰ فیلم برتر سالهای ۱۹۴۰ قرار گرفتند.
فرانک چمبرز (جک نیکلسون) یک ولگرد، در یک غذاخوری روستایی در ایالت کالیفرنیا در دوران رکود آمریکا در تپه‌های خارج از لس آنجلس برای صرف غذا توقف می‌کند و با پیشنهاد شغل از طرف صاحب رستوران در آنجا مشغول به کار می شود. او بلافاصله عاشق همسر جوان و زیبای صاحب کار خود کورا اسمیت (جسیکا لنگ) می شود و یک رابطه عاشقانه مخفیانه میان آنها شکل می گیرد.کو را و فرانک تصمیم می گیرند شوهر او را بکشند تا زندگی مشترک جدیدی را شروع کنند . آنهاپس از یک تلاش ناموفق بار دوم موفق می‌شوند با صحنه سازی تصادف او را بکشند و با هم ازدواج کنند و صاحب رستوران او شوند ولی در یک تصادف رانندگی کورا هم می میرد و نقشه و عشق آنها نا کام می ماند
ایوان آتال (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، کارگردان، و فیلم‌نامه‌نویس اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به مونیخ، مترجم، ساعت شلوغی ۳، خوشبختی تا ابد، آنتونی زیمر و مار اشاره کرد. و از ۱۹۹۱ شریک زندگی شارلوت گنزبور است و سه فرزند از او دارد.
نیویورک، دوستت دارم () فیلمی در ژانر کمدی رمانتیک، کمدی-درام، رمانتیک، و درام به کارگردانی برادران هیوز، ناتالی پورتمن، برت راتنر، فاتح آکین و شکهار کاپور است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد.
بابزیا () یک سرده از حبابچه‌داران رنگی است. این تک یاخته‌ها ابتدا توسط باکتریولوژیست رومانیایی بابز کشف شدند. برخی گونه‌های این جنس موجب بیماری بابزیوز می‌شوند.
حبابچه‌داران رنگی
انتامیبا نام یک سرده از حوزه یوکاریوت است. اغلب گونه‌های این جنس در داخل بدن جانداران دیگر زندگی همسفرگی یا انگلی دارند. گونه انتاموبا هیستولیتیکا در انسان بیماریزاست.
انتاموبا هیستولیتیکا
«تیراناسور» () فیلم درام به کارگردانی پدی کانسیدین است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به پیتر مولان، الیویا کلمن و ادی مارسن اشاره کرد.
کایسارا دو نورته (به پرتغالی: Caiçara do Norte) یک شهرستان در برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است.
کایسارا دو ریو دو ونتو (به پرتغالی: Caiçara do Rio do Vento) یک شهرستان در برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است.
کایکو (به پرتغالی: Caicó) یک شهرستان در برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است.
کامپو ردوندو (به پرتغالی: Campo Redondo) یکی از شهرستان‌های برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است.
کانگوارتما (به پرتغالی: Canguaretama) یک شهرستان در برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است.
کامپو گرانده (به پرتغالی: Campo Grande, Rio Grande do Norte) یک شهرستان در برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است.
شان اُپرای () (زادهٔ ۵ ژوئیهٔ ۱۹۸۹) مانکن آمریکایی اهل جورجیا میباشد.
شان اپرای در ۱۷ سالگی توسط نل مارین که عکس‌های جشن فارغ‌التحصیلی او را در مای‌اسپیس دیده بود کشف شد. او تاکنون با برچسب‌های مهمی مانند کلوین کلاین، جورجو آرمانی، ورساچه، رالف لورن، جان‌فرانکو فرره، آرمانی، مارک جیکوبز و ... همکاری کرده است. اپرای توسط فوربز به عنوان موفق‌ترین مدل مرد جهان در سال ۲۰۰۹ معرفی شد.
اپرای همچنین تاکنون در نماهنگ‌های دختر وحشی شد مدونا و فضای خالی تیلور سوئیفت حضور یافته است.
دن سالیون (؛ زادهٔ ) سناتور ایالات متحده آمریکا از آلاسکا است. سالیون که عضو حزب جمهوریخواه است، در انتخابات ۴ نوامبر سال ۲۰۱۴ با شکست دادن سناتور مارک بگیچ به عضویت در سنا برگزیده شد، ولی به دلیل نزدیک بودن این رقابت تعیین برنده تا ۱۲ نوامبر ۲۰۱۴ به طول انجامید.
آزمایشگاه زبان یا لابراتوار زبان فضایی اختصاصی برای آموزش زبان خارجی است که در آن دانش آموزان به مواد صوتی یا دیداری و شنیداری دسترسی پیدا می‌کنند. معلم با دانش آموز که در «غرفه‌های محفوظ» جداگانه از طریق هدست با او در ارتباط هستند گفتگو می‌کند. آزمایشگاه‌های زبان در دو دهه پس از جنگ جهانی دوم در مدارس و دانشگاه‌های ایالات متحده رایج بود. اکنون مراکز آموزش خصوصی زبان جایگزین آنها شده‌است، همچنین گاهی به آنها «آزمایشگاه‌های زبان» نیز گفته می‌شود. این فضای آموزشی از مدرسه تا دانشگاه‌ها و آموزشگاه‌های زبان است
وسائل سمعی بصری، کابین‌های مجزا، امکان ارسال پیام‌های خصوصی و گروهی، پنل مدیریتی برای استاد و…
کاراوباس (به پرتغالی: Caraúbas, Rio Grande do Norte) یک شهرستان در برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است.
کارناوبا دوس دانتاس (به پرتغالی: Carnaúba dos Dantas) یک شهرستان در برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است.
نیروی تازه یا جان تازه پدیده‌ای است که در دوندگی‌هایی با مسافت طولانی همچون ماراتون یا دوندگی جاده‌ای (و نیز سایر رشته‌های ورزشی) رخ می‌دهد.
به موجب آن ورزشکار به علت فشار بالایی که وارد می‌کند دچار تنگی نفس و درد عضلانی می‌شود. بعضی از دانشمندان بر این باورند که این پدیده، تلاش بدن جهت ایجاد تعادلاکسیژن برای مقابله با تجمع بیش از حد اسید لاکتیک عضلات است. گروهی دیگر معتقد اند که تولید اندورفین عامل باد دوم می‌باشد و عده‌ای هم علت این پدیده را صرفاً روانی می‌دانند.
تجربیات و مستندات موجود از این پدیده، قدمتی ۱۰۰ ساله دارد.
زمانی که برای رفع انرژی مورد نیاز بدن سوخت و ساز گلیکولیژن غیر هوازی کافی است، سایر میکانیسم‌های فیزیولوژی مانند اسیدهای چرب و پروتئین‌ها که هوازی هستند، فعال می‌شوند. پدیدهٔ «جان تازه» را می‌توان به بیماری مک آردل نسبت داد زیرا علائم بالینی آن به باد دوم شبیه است.
فعالیت‌های بدنی و همچنین سایر فرایندهای سلولی برای اینکه به درستی کار کنند نیاز به وجود اکسیژن برای تولید آدنوزین تری فسفات دارند. بر اثر فعالیت‌های سنگین ورزشی به خصوص دوندگی در فواصل طولانی، بدن به اکسیژن بیشتری برای تولید انرژی نیاز دارد که این مقدار بیشتر از اکسیژن دریافتی بدن از طریق دم است. متابولیسیم بی هوازی سبب تولید کمتر انرژی در عضلات شده و در نتیجه اسید لاکتیک بیشتری تولید می‌شود. اگر اکسیژن ذخیرهای نتواند به زودی آن را ترمیم کند، این روند منجبر به تجمع اسید لاکتیک می‌گردد.
این مورد حتی بدون انجام ورزش خاصی برای مثال در افرادی که دچار بیماری تنفسی هستند دیده می‌شود، به طوری که دستگاه گردش خون در قسمت‌های مختلف بدن و با هر وضعیتی به چالش کشیده شده و نمی‌تواند در اندام‌های مربوطه عرضه گردد.
ممکن است بدن بعضی افراد نسب به دیگران به زمان بیشتری برای ایجاد تعادل اکسیژن و در نتیجه خنثی سازی اسید لاکتیک دارند. این نظریه دربارهٔ باد دوم نشان می‌دهد که دوندگان با فشار دادن و مالش دادن نقاط درد و گرفتگی در زمان‌های گذشته، ممکن است بدن خود را به اندازه گرم کرده باشند و بیشترین میزان اکسیژن موجود را مصرف کنند. به همین دلیل، دوندگان حرفه‌ای به علت وجود نرمش‌های کافی و اختصاصی «جان تازه» را تجربه نمی‌کنند.
اندورفینها باعث ایجاد سرخوشی و تندرستی به خصوص پس از ورزش کردن می‌شود؛ بنابراین طرفداران این نظریه بر این باورند که علت پدیدهٔ «جان تازه» تولید بیش از حد اندورفین است.
عده‌ای هم عوامل روانشناختی را در پدیدهٔ «جان تازه» مؤثر می‌دانند. تمرکز این افراد بیشتر در مورد اعتماد به نفس و غرور می‌باشد.
کارناوبایس (به پرتغالی: Carnaubais) یک شهرستان در برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است.
موسورو (به پرتغالی: Mossoró) یک شهرستان در برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است.
موسورو ۲٬۱۱۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۵۹٬۸۸۶ نفر جمعیت دارد و ۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دیوید گندی () (زادهٔ ۱۹ فوریهٔ ۱۹۸۰) مانکن بریتانیایی و از موفق‌ترین مدل‌های مرد است. گندی با بدن عضلانی و ظاهر مردانهٔ خود موجب دگرگونی در شیوهٔ کار طراحان مد شده است.
فوربز در سال ۲۰۱۳ گندی را در جایگاه دوم پردرآمدترین مانکن‌های مرد جهان قرار داد. همچنین مجلهٔ ووگ در سپتامبر ۲۰۱۴ وی را به عنوان دومین مانکن مرد همهٔ دوران‌ها انتخاب کرد.
وی در سال ۲۰۱۶نیز جرو پر درآمدترین مدل های سال قرار گرفت .
دیوید آلن کو (؛ زادهٔ ) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۵۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
سوپرمن ("") نام آلبومی از خوانندۀ ایرانی-سوئدی، آرش است که در سال ۲۰۱۴ میلادی منتشر شد. این آلبوم در تاریخ ۴ نوامبر ۲۰۱۴ در روسیه و کشورهای شوروی سابق منتشر شده‌است. آلبوم دارای ۱۳ ترک اصلی که ۶ تا از آن‌ها قبلاً به صورت تک‌آهنگ منتشر شده‌بودند و ۴ بانس ترک یا ریمیکس هست.
پلایسه رودی است به وایسه الستر می‌ریزد. این رود از کشور آلمان می‌گذرد.
وایسه الستر رودی است که از جمهوری چک سرچشمه می‌گیرد و به ساله (رود) می‌ریزد. این رود از کشور آلمان می‌گذرد.
ساله یا سال رودی است در آلمان که به البه می‌ریزد. از شمال شرق باواریا سرچشمه می‌گیرد و طولش حدود ۴۲۷ کیلومتر است.
قطعهٔ گم‌شده ، کتابی تصویری است که شل سیلورستاین برای کودکان نوشت و اولین بار در سال ۱۹۷۶ منتشر شد. داستان آن دربارهٔ موجودی دایره‌مانند و ناکامل است که به دنبال قطعهٔ گمشده خود می‌گردد.
سیلورستاین در سال ۱۹۸۱ دنباله‌ای بر این کتاب نوشت با نام "آشنایی قطعهٔ گمشده با دایرهٔ بزرگ" (The Missing Piece Meets The Big O) که این‌بار از زبان یک قطعهٔ گمشده نوشته شده که به دنبال دایره‌اش می‌گردد.
این کتاب و دنباله‌اش با نام‌های گوناگونی از مترجمان مختلف به فارسی ترجمه شده‌اند. برخی از این برگردان‌ها در زیر آمده‌است:
رود ادن رودی است به Solway Firth می‌ریزد. این رود از کشور بریتانیا می‌گذرد.
هیرویوکی موریتا (؛ زادهٔ ) پویانما و کارگردان ژاپنی است. وی فیلم "بازگشت گربه" را کارگردانی کرده است.
اورکا () فیلمی در ژانر درام است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کوجی یاکوشو و آئویی میازاکی اشاره کرد.
شینجی آئویاما (؛ زادهٔ – ٢١ مارس ٢٠٢٢) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و رمان‌نویس اهل ژاپن بود.
اوزوماکی () فیلمی ژاپنی در ژانر ترسناک و فانتزی به کارگردانی هیگوچینسکی است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد. فیلم‌نامه این فیلم توسط تاکائو نیتا بر اساس مجموعه مانگایی به همین نام اثر جونی ایتو به رشته تحریر درآمده است. از بازیگران آن می‌توان به اریکو هاتسونه، هیناکو سائکی، و شین اون-کیونگ اشاره کرد.
کی ایچی سوزوکی () ترانه سرا آهنگساز ژاپنی است که در فیلم های متعددی نیز به ایفای نقش پرداخته است.
تمل ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
استیو بارون (؛ زادهٔ ) یک کارگردان و تهیه‌کننده اهل ایرلند است. وی از سال ۱۹۷۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
وی کارگردان فیلمهای لاک‌پشت‌های نینجا (۱۹۹۰) ، ماجراهای پینوکیو (فیلم ۱۹۹۶) ، موش صحرایی (فیلم ۲۰۰۰) و موزیک ویدئوهای خوانندگانی همچون مایکل جکسون، بیلی جین، گروه ای-ها و تیک آن می می‌باشد.
هارالد زوارت (؛ زادهٔ در هلند) یک کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده اهل نروژ است.
وی کارگردان فیلم‌هایی همچون؛ "یک شب در مک‌کول" (۲۰۰۱)، "مأمور کودی بنکس" (۲۰۰۳)، "پلنگ صورتی ۲" (۲۰۰۹)، "بچه کاراته کار" (۲۰۱۰)، "" (۲۰۱۳) و "دوازدهمین مرد" (۲۰۱۷) بوده‌است.
گری فلدر (؛ زادهٔ ) یک کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
وی کارگردان فیلم‌هایی همچون بوسه دختران بوده است.
استوارت پاتون (؛ – ) یک فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان و هنرپیشه اهل بریتانیا بوده است.
وی کارگردان فیلم‌هایی همچون ۲۰٬۰۰۰ فرسنگ زیر دریا (۱۹۱۶) بوده است.
کری () فیلمی در ژانر ترسناک به کارگردانی کیمبرلی پرس است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کلویی مورتز، جولیان مور، جودی گریر، گابریلا وایلد و پورتیا دوبلدی اشاره کرد. این فیلم سومین اقتباس سینمایی از رمانی به همین نام نوشتهٔ استیون کینگ است.
کری دختر نوجوانی‌ست که علی‌رغم میل مادرش که فردی به شدت مذهبی است، او قصد دارد به جشن رقصی که تامی راس ترتیب داده برود. اما رفتن او به این مجلس و دوری از مادرش، باعث میشود تا وی به توانایی حرکت اجسام به وسیله ذهنش پی ببرد…
هجوم ربایندگان جسم () فیلمی در ژانر علمی–تخیلی به کارگردانی دان سیگل است که در سال ۱۹۵۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کوین مک‌کارتی، کارولین جونز و لری گیتس اشاره کرد.
حملهٔ جسددزدها () فیلمی در ژانر علمی–تخیلی به کارگردانی فیلیپ کافمن است که در سال ۱۹۷۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به دونالد ساترلند، لنارد نیموی، جف گلدبلام، بروک آدامز و ورونیکا کارترایت اشاره کرد.
جسددزدها () فیلمی در ژانر ترسناک و علمی–تخیلی به کارگردانی ایبل فرارا است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به گابریله انور، مگ تیلی، تری کینی، و فارست ویتاکر اشاره کرد.
توطئهٔ خانوادگی یا مقبرهٔ خانوادگیکتاب سینما به روایت هیچکاک اثر فرانسوا تروفو با همکاری هلن جی. اسکات (ترجمه پرویز دوایی). () فیلمی در ژانر کمدی سیاه و دلهره آور محصول سال ۱۹۷۶ , آخرین فیلم ساخته شده توسط آلفرد هیچکاک است. این فیلم که به شیوهٔ تکنی کالر ساخته شده‌است، برداشتی آزاد رمان «"مسیر پرندهٔ بارانی"» اثر ویکتور کنینگ بود که ارنست لمان آن را برای تصویر برداری در مقابل دوربین بازنویسی کرد. کارن بلک، بروس درن، باربارا هریس و ویلیام دیون از جملهٔ مهمترین ستارگان حاضر در این فیلم بودند. این فیلم در جشنواره فیلم کن سال ۱۹۷۶ پخش شد اما به بخش رقابت اصلی وارد نشد. داستان این فیلم، شامل داستان زندگی دو زوج است: دختری که تظاهر به دیوانگی می‌کند و دوست پسر او که یک رانندهٔ تاکسی است و در مقابل زوجی هستند که دزد و آدم‌رباهایی حرفه ای هستند که زندگی آنها، همواره به دلیل جستجوی یک ارث گمشده، با درگیری دست و پنجه نرم می‌کند. عنوان فیلم، همان گونه که در ابتدای تیتراژ در مقابل دیدگان بیننده نقش می‌بندد، توطئهٔ خانوادگی است، که می‌تواند به یک منطقه در یک گورستان اشاره کند که توسط یک خانواده برای دفن بستگان و آشنایان خریداری شده‌است و از سوی دیگر، این عبارت می‌تواند به معنی یک خط طرح دراماتیک شامل اعضای مختلف خانواده باشد.
فردی به نام بلانچای تیلر با بازی باربارا هریس که به دروغ خود را به عنوان یک احضار کننده روح جا زده‌است به همراه دوست پسرش، جورج لوملی با بازی بروس درن، تلاش می‌کنند تا برادرزادهٔ یک زن سالخورده و ثروتمند را که تنها وارث اوست، فریب دهند.
مارمادوک () فیلمی در ژانر اکشن و کمدی به کارگردانی تام دی است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد.
مصائب ژان دارک () فیلمی در ژانر درام حقوقی به کارگردانی کارل تئودور درایر است که در سال ۱۹۲۸ منتشر شد.
"مصائب ژان دارک" روایت درایر از دستگیری، بازجویی و شکنجه، محاکمه و اعدام ژان دارک، دوشیزه اورلیان و قهرمان ملی فرانسوی است که شجاعانه در برابر متجاوزان انگلیسی و دستگاه مذهبی پشتیبان آن‌ها (کلیسا) ایستاد و جانش را در این راه گذاشت و بعد از مرگ، قدیسه خوانده شد.
ژان دارک، زنی بود که گمان می‌کرد از سوی خدا برگزیده شده تا فرانسه را از چنگال متجاوزان انگلیسی نجات دهد اما ژان دارکی که درایر در سینما خلق کرد، با همه ژان دارک‌های سینمایی دیگر متفاوت است. رابین وود، ژان دارک او را بزرگ‌ترین ژان دارک سینما و "مصائب ژان دارک" را از نظر سبک شناختی، پرجلوه‌ترین فیلم درایر خواند.
تأکید درایر در فیلم "مصائب ژان دارک"، همان گونه که از عنوان آن بر می‌آید، بر مصائب و رنج‌های این شخصیت تراژیک تاریخی بوده نه بر قهرمانی‌ها و وجه حماسی او، عذاب‌ها و شکنجه‌های روحی و جسمی که او به خاطر عقاید و ایمان راستین اش تحمل کرد و در نهایت به خاطر آن، در شعله‌های آتش جهل و تعصب سوخت و خاکستر شد.
ژان دارک برای درایر، صرفاً یک شهید تاریخ، یک زن قهرمان یا حتی یک قدیس مذهبی نیست بلکه نماد همه زن‌هایی است که رنج می‌کشند و قربانی می‌شوند. برخلاف برسون که در «ژاندارک» خود، عمداً از ایجاد هر گونه فضای احساسی و عاطفی پرهیز کرده و فضای سرد و بی‌روحی می‌سازد، درایر، فضای عاطفی قوی ای در فیلم می‌سازد که بیننده را تحت تأثیر قرار می‌دهد. فیلمی که علی‌رغم صامت بودن، به خاطر نماهای کلوزآپ اش از چهره معصوم و نورانی ماریا فالکونتی در نقش ژاندارک، از هر فیلم ناطق دیگری، رساتر و کوبنده تر است.
بازی فالکونتی به ویژه میمیک چهره بدون گریم و پرچین و چروک او در صحنه‌های بازجویی و صحنه اعدام بسیار نافذ و تأثیرگذار است. در صحنه اعدام ژاندارک، نمای نزدیکی از صورت او نشان داده می‌شود که قطره اشکی بر آن جاری است. می‌گویند بازی فالکونتی در این صحنه آنچنان واقعی بود که همه عوامل فیلم به همراه او می‌گریستند و درایر نیز انگشت خود را در اشک فالکونتی مرطوب کرد و آن را بوسید.
معصومیت ژاندارک و رنج‌های او، ژان لوک گدار را نیز تحت تأثیر قرار داد و او در فیلم «گذران زندگی» خود آناکارینا را در مقابل پرده سینما نشاند تا در غم رنج‌های ژاندارک، اشک بریزد.
زنانی که رنج می‌کشند.BBC فارسی - فرهنگ و هنر - ایمان پرشور و امیال سرکوب شده در آثار کارل درایر
بازگشت گربه () فیلمی در ژانر فانتزی به کارگردانی هیرویوکی موریتا است که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد. این انیمه برگرفته از انیمهٔ "زمزمهٔ قلب" می‌باشد.
لاک‌پشت‌های نینجا با نام اصلی لاک‌پشت‌های نینجای جهش‌یافته نوجوان () یک فیلم سینمایی در ژانر اکشن به کارگردانی استیو بارون است که در سال ۱۹۹۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به الیاس کوتیاس، جاش پایس، جیمز سایتو، سام راکول و جودیت هوگ اشاره کرد. این فیلم قدیمی‌ترین و اولین مجموعه از لاک‌پشت‌های نینجا اثر کوین ایستمن و پیتر لرد است.
فیلم‌های و لاک‌پشت‌های نینجای جهش‌یافته نوجوان ۳ دنباله این فیلم می‌باشند.
هاچی: داستان یک سگ () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی لاسه هالستروم است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ریچارد گی‌یر، جوآن آلن، کری هیرویوکی تاگاوا، سارا رومر، جیسن الکساندر اشاره کرد.
این فیلم اقتباسی است از داستان زندگی سگی به نام «هاچیکو» که ارتباط صمیمانهٔ او با پروفسور شابرو اوئنو و وفاداری بی‌حدش به این پروفسور باعث گردید تا به‌عنوان اسطورهٔ وفاداری در ژاپن شناخته شود.
ساخت این فیلم در ایستگاه قطار polar express station در شهر وونساکیت آمریکا بوده.
در حال حاضر این فیلم در وبگاه IMDB جزو ۲۵۰ فیلم برتر قرار دارد و رتبه آن ۲۱۱ است و توانسته نمره ۸٫۱/۱۰ را کسب کند.