moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
عوامل مؤثر احتمالی بر بروز اختلال خواب و بیداری غیر ۲۴ ساعته ۲ مورد است: (۱)، عوامل بیرونی: دور شدن از چرخه‌های نور روزانه (مانند کار در محیطی کاملاً عاری از نور طبیعی). و (۲)، ذاتی: در مواردی که عوامل مانند نابینایی یا عملکرد نادرست بیوشیمی بدن به نور در فرد مورد بحث، ترشح ملاتونین در برخورد با نور اختلال وجود دارد. ملاتونین عامل تنظیم خواب است و انتشار آن توسط مقدار نور وارد شده به چشم کنترل می‌شود.
به نظر می‌رسد بروز این اختلال در افراد بینا نادرتر از افراد نابینا باشد و علت اختلال در ریتم شبانه‌روزی در افراد بینا کمتر شناخته شده‌است. حداقل یک مورد از افراد بینایی که دچار ریتم غیر ۲۴ ساعته بودند قبلاً در ناحیهٔ سَر دچار آسیب شده بود. بیمار دیگری که این اختلال در او تشخیص داده شد، بعداً مشخص شد که «آدنوم هیپوفیز بزرگی دارد که کیاسمای بینایی را درگیر کرده‌است». بنابراین به نظر می‌رسد مشکل عصبی در این اختلال اثرگذار باشد. به‌طور خاص، تصور می‌شود که عملکرد غیرطبیعی هسته سوپراکیاسماتیک (SCN) در هیپوتالاموس بر بروز اختلال مؤثر باشد. برای درمان چندین مورد دیگر نیز، کرونوتراپی، که یک درمان تجویز شده برای اختلال فاز خواب تأخیری است، تجویز گردیده. «مطالعات روی جانوران نشان داد که سندرم هایپرنیکتوهمرال می‌تواند تأثیری فیزیولوژیکی بر طولانی‌تر شدن چرخهٔ خواب و بیداری با کرونوتراپی بگذارد.» طبق گفته آکادمی پزشکی خواب آمریکا (AASM): «به نظر می‌رسد نقص در همگام‌سازی منعکس‌کنندهٔ ریتم‌های فری‌رانینگ (FRD) در بیماران باشد.»
چندین مطالعهٔ تجربی روی افراد بینا مبتلا به این اختلال انجام شده‌است. مک آرتور و همکاران گزارشی از درمان یک بیمار بینا که «به نظر می‌رسد حساس به نور درخشان است» منتشر کردند. به عبارت دیگر، مغز (یا شبکیهٔ چشم) به‌طور طبیعی به نور واکنش نشان نمی‌دهد (افراد مبتلا به این اختلال ممکن است به‌طور غیرعادی به نور حساس باشند یا نباشند؛ یک مطالعه نشان داد که آن‌ها نسبت به گروه کنترل حساس‌تر بودند). در سال ۲۰۰۲ اوچیاما و همکاران. پنج بیمار مبتلا به ریتم غیر ۲۴ ساعتهٔ بینا را که در طول مطالعه مشخص شد چرخهٔ خواب و بیداری‌شان به‌طور متوسط ۲۵٫۱۲ ساعت بود را مورد بررسی قرار داد. چنین چیزی به‌طور قابل توجهی طولانی‌تر از میانگین ۲۴٫۰۲ ساعته بروز کرده در افراد گروه کنترل در آن مطالعه است که نزدیک به میانگین چرخهٔ ذاتی برای بزرگسالان سالم در تمام سنین بود: ۲۴٫۱۸ ساعت که توسط چارلز سزیسلر یافت شد. مطالعه معمولاً به تأخیر «یک تا دو ساعته» در هر ۲۴ ساعت در روز (به معنی یک چرخهٔ ۲۵ تا ۲۶ ساعته) اشاره دارد.
اوچیاما و همکاران قبلاً نشان داده بودند که کاهش دمای مرکزی بدن بیماران بینای مبتلا به ریتم غیر ۲۴ ساعته در مرحلهٔ خواب بسیار زودتر از "دو ساعت قبل از بیدار شدن" معمول رخ می‌دهد. آن‌ها عنوان می‌کنند که طبق منحنی پاسخ فاز (PRC) برای نور، فاصلهٔ زیاد بین کاهش دمای بدن و بیداری باعث می‌شود روشنایی پس از بیدار شدن تقریباً بی‌اثر شود.
در بررسی بالینی خود در سال ۲۰۰۷، اوکاوا و اوچیاما گزارش دادند که افراد دچار ریتم غیر ۲۴ ساعته، میانگین مدت خوابشان ۹ تا ۱۰ ساعت است و دورهٔ شبانه‌روزی آن‌ها به‌طور متوسط ۲۴٫۸ ساعت به درازا می‌کشد.
حمام دَهباشی یک حمام تاریخی مربوط به دورهٔ قاجاریه است که در گراش قرار دارد. این اثر در سال ۱۳۹۱ و با شمارهٔ ۳۰۹۱۰ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این حمام ۲۴۰ متر مربع زیربنا دارد و در اوایل دورهٔ قاجاریه ساخته شده‌است. حمام دهباشی در سال ۱۳۹۶ مورد مرمت قرار گرفت و در فاز اول، بخش‌های سردبینه و میان‌در آن تعمیر و بازسازی شد.
آرش آقایی (۵ بهمن ۱۳۷۱ – ۱۴ فروردین ۱۴۰۱) جودوکار ایرانی بود.
آقایی متولد ۱۳۷۱ در تبریز بود. او دارندهٔ چندین مدال رنگارنگ در مسابقات جودو قهرمانی کشور و مدال برنز مسابقات جوانان جودو قهرمانی آسیا بود. او بنا به دلایلی نزدیک به دو سال برای تیم ملی جودو کشور آذربایجان مسابقه داد، اما سرانجام صبح چهارشنبه ۱۰ آذرماه ۱۴۰۰ با حضور در فدراسیون جودو و دیداری که با آرش میراسماعیلی رئیس فدراسیون جودو داشت، تصمیم گرفت تا پس از آن، زیر پرچم ایران و برای تیم ملی جودو مسابقه دهد. او در فروردین ۱۴۰۱ به دلیل برق‌گرفتگی در باشگاه بدنسازی در شهر تبریز درگذشت.
دومینیک ریس (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
روی نلسون (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس، بوکسور، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کاراته‌کا اهل ایالات متحده آمریکا است.
گیلبرت ملندز (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "چشمان اژدها" اشاره کرد.
نیت مارکوارت (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا است.
دریک لوئیس (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
چاد مندز (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
پت میلتیچ (؛ زادهٔ ۱۹۶۶) بوکسور، کاراته‌کا، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و تحلیل‌گر ورزشی اهل ایالات متحده آمریکا است.
برایان اورتگا (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
جف مونسون (؛ زادهٔ ) بوکسور، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۲۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
تیتو اورتیز (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ز گهواره تا گور"، "مرکز تروما" و "" اشاره کرد.
الکساندر هرناندز (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی‌گیر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
گروه F جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ که مسابقات آن از ۲۳ نوامبر تا ۱ دسامبر ۲۰۲۲ (۲ تا ۱۰ آذر ۱۴۰۱) برگزار شد، از تیم‌های بلژیک، کانادا، مراکش و کرواسی تشکیل شده است. دو تیم برتر این گروه به مرحله یک‌هشتم نهایی راه پیدا کردند.(مراکش و کرواسی)
<section begin=GrpF />
<section end=GrpF />
دو تیم یک‌بار به مصاف یکدیگر رفته اند که در یک دیدار دوستانه در سال ۱۹۹۶ با نتیجه ۲–۲ به تساوی رسیدند.
دو تیم یک‌بار به مصاف یکدیگر رفته اند که در یک دیدار دوستانه در سال ۱۹۸۹ بلژیک موفق شد با نتیجه ۲–۰ به پیروزی برسد.
دو تیم یک‌بار در جام جهانی به مصاف هم رفته اند که بلژیک با نتیجه ۱–۰ در مرحله گروهی جام جهانی ۱۹۹۴ به پیروزی رسید.
دو تیم هشت بار به مصاف یکدیگر رفته اند که آخرین بار در یک دیدار دوستانه در سال ۲۰۲۱ بلژیک موفق شد با نتیجه ۱–۰ به پیروزی برسد.
دو تیم سه بار به مصاف یکدیگر رفته اند که آخرین بار در یک دیدار دوستانه در سال ۲۰۱۶ مراکش موفق شد با نتیجه ۴–۰ به پیروزی برسد.
کارلوس گریسی (؛ تلفظ برزیلی: کارلوس گِـرَسی؛ – ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل بود. او به همراه برادر کوچکترش هلیو گریسی و همچنین لوئیس فرانسا و اوزوالدو فادا، «جوجیتسو برزیلی» را با استفاده از آموزه‌های میتسویو مائدا از «کانو جوجیتسو» تکوین و توسعه دادند.
رلسون گریسی (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و استاد جوجیتسو برزیلی اهل برزیل است.
رولز گریسی (; – ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و استاد جوجیتسو برزیلی اهل برزیل بود.
ماکسیم برونفو (به انگلیسی و به فرانسوی: Maxime Brunfaut) (زادۀ ۱۹۰۹ میلادی – درگذشتۀ ۲۰۰۳ میلادی) یک معمار بلژیکی بود.
ایستگاه مرکزی بروکسل توسط ماکسیم برونفو پس از مرگ معمار شهیر ویکتور هورتا در سال ۱۹۴۷ میلادی تکمیل شد. برونفو یک خط قطار جدید به فرودگاه ملی و چندین گذرگاه زیرزمینی برای عابران پیاده به طرح هورتا اضافه کرد.
از دیگر آثار شاخص او معماری چاپخانۀ سابق روزنامۀ «مردم» است، ساختمانی به سبک مدرن که توسط برونفو در بروکسل، بلژیک ساخته شده است.
این چاپخانه «یکی از ساختمان‌های شاخص مدرنیسم در بروکسل، نمونه‌ای نادر از سبک بین‌المللی غیرمسکونی و استریم‌لاین مدرن» است.
خدمات حمل و نقل بریتیش کلمبیا () مرجع قانونی مسئول شبکه حمل و نقل منطقه ای مترو ونکوور در بریتیش کلمبیا، کانادا، از جمله حمل و نقل عمومی، جاده‌های اصلی و پل‌ها است. تأسیسات اصلی عملیاتی آن در شهر نیو وست مینستر واقع شده‌است.
خدمات حمل و نقل در سال ۱۹۹۸ به عنوان اداره حمل و نقل ونکوور بزرگ (GVTA) ایجاد شد و در آوریل ۱۹۹۹ توسط دولت بریتیش کلمبیا به‌طور کامل اجرا شد تا جایگزین بی‌سی ترانزیت در ناحیه بزرگ ونکوور شود و بسیاری از مسئولیت‌های حمل و نقل را که قبلاً توسط دولت استانی بر عهده داشت، بر عهده بگیرد. خدمات حمل و نقل مسئول حالت‌های مختلف حمل‌ونقل در منطقه مترو ونکوور) و همچنین وست کوست اکسپرس است که تا منطقه فریزر ولی (FVRD) گسترش می‌یابد. در ۲۹ نوامبر ۲۰۰۷، استان بریتیش کلمبیا قانونی را تصویب کرد که ساختار حکومتی و نام رسمی سازمان را تغییر داد.
ترانزیت شهرداری غرب ونکوور () معمولاً به عنوان اتوبوس آبی شناخته می‌شود، در سال ۱۹۱۲ تأسیس شد و یکی از قدیمی‌ترین سیستم‌های شهری است که به‌طور مداوم در آمریکای شمالی کار می‌کند. این شرکت به عنوان یک پیمانکار فرعی برای خدمات حمل و نقل بریتیش کلمبیا، مرجع حمل و نقل منطقه ای مترو ونکوور، فعالیت می‌کند.
از آوریل ۲۰۲۰، اتوبوس آبی ۱۲ مسیر زیر را اجرا می‌کند که به شهرهای وست ونکوور، ونکوور شمالی، ونکوور و خلیج لاینز خدمات می‌دهد:
مرکز خرید پارک رویال () یا پارک رویال، در سال ۱۹۵۰ افتتاح شد، یک مرکز خرید واقع در غرب ونکوور، بریتیش کلمبیا، کانادا است. پارک رویال اولین مرکز خرید سرپوشیده کانادا بود. پارک رویال در دهه گذشته شاهد چندین پروژه بازسازی شده‌است. قابل ذکر است، در سال ۲۰۱۴، منطقه غرب ونکوور مجوزی را برای "حذف سایبان‌های پارچه ای ویترین، ستون‌های مصنوعی و طرح‌های مرتبط با موضوع دریایی و همچنین روکش مجدد ساختمان برای "ایجاد یک ساختمان" تصویب کرد.
پسوریازیس پوستولار موضعی به انگلیسی: Localized pustular psoriasis به صورت دو بیماری متمایز ظاهر می‌شود که باید آن را بدون علائم سیستمیک و مجزا از پسوریازیس عمومی در نظر گرفت. این دو نوع بیماری متمایز عبارتند از پوستولوزیس کف دست و پا (pustulosis palmaris et plantaris) و درماتیت رپنس (acrodermatitis continua).Freedberg, et al. (2003). "Fitzpatrick's Dermatology in General Medicine". (6th ed.). McGraw-Hill. .
اسکله لانزدیل () پایانه کشتی سی باس و تبادل اصلی حمل و نقل است که به شهرداری‌های ساحل شمالی مترو ونکوور خدمات می‌دهد. این اسکله در شهر نورث ونکوور واقع شده‌است. مؤسسه فناوری بریتانیا کلمبیا و بازار اسکله لانزدیل در مجاورت اسکله قرار دارند.
پایین لانزدیل () یک محله ساحلی تاریخی در شهر ونکوور شمالی است. پایین لانزدیل از خیابان لانزدیل از اسکله لانزدیل به Keith Road می‌رود. این منطقه با احساس پیشروی کسب‌وکارهای مد روز، یک فروشگاه جنسی سطح بالا، فروشگاه‌های تناسب اندام در فضای باز، کافه‌های متنوع، و رستوران‌های متنوع مشخص می‌شود. با سابقه کشتی‌سازی، در سال ۲۰۲۱ پایین لانزدیل تحت یک فرایند بزرگ تجدید آب‌نما قرار گرفت.
لانزدیل بالایی () یک منطقه حومه شهر در شهر نورث ونکوور و منطقه نورث ونکوور است. این منطقه از شمال بزرگراه شماره یک بریتیش کلمبیا (در حوالی خیابان ۲۴) تا تقاطع لانزدیل و راکلند (جایی که خیابان لانزدیل به پایان می‌رسد) کشیده شده‌است. ۵ بلوک اول خیابان لانزدیل (از خیابان ۲۵ تا خیابان ۲۹) بخشی از شهر نورث ونکوور است، در حالی که بلوک‌های باقی مانده (خیابان ۲۹ تا راکلند) متعلق به منطقه نورث ونکوور است. لانزدیل بالایی قسمت مسکونی تر خیابان لانزدیل است، اگرچه دارای چند بلوک فروشگاه و خدمات نیز هست (همه از خیابان ۲۹ تا کینگز رود - فقط دو بلوک). قله خیابان لانزدیل (جایی که به راکلند می‌رسد) در ارتفاع ۸۵۰ فوتی از سطح دریا قرار دارد، در حالی که لانزدیل پایینی (فقط ۵ دقیقه رانندگی به سمت جنوب) در برخی نقاط در سطح دریا قرار دارد. خط اتوبوس ۲۳۰ که مابین لانزدیل بالایی و اسکله لانزدیل حرکت می‌کند به این منطقه تا انتهای خیابان لانزدیل، قبل از رفتن به خیابان راکلند، خدمات رفت و آمد ارائه می‌دهد. نام این منطقه از نام آرتور هیوارد لانزدیل (۱۸۳۵ – ۱۸۹۷) ورزشکار روئینگ (ورزش) و مالک زمین منشأ گرفته‌است.
الکساندر همیلتون (Alexander Hamilton) (۲۶ سپتامبر ۱۷۱۲ – ۱۱ مه ۱۷۵۶)، پزشک و نویسنده اسکاتلندی‌تبار بود که در آناپولیس در مریلند، استعماری قرن هجدهم زندگی و کار می‌کرد. لئو لمیِ مورخ، دربارهٔ خاطرات سفر او را در سال ۱۷۴۴ به نام «پیشرفت جنتلمن» می‌گوید: سفرنامه دکتر الکساندر همیلتون «تنها پرتره بی‌نظیر از انسان‌ها و آداب و رفتارشان، زندگی روستایی و شهری، طیف وسیعی از جامعه و چشم‌انداز در آمریکای استعماری است».J.A. Leo Lemay, "Men of Letters in Colonial Maryland" (1972) p 229. او در دفتر خاطراتش، خاطرات مریلند تا مِین را بیان کرده‌است. الین برسلاوِ زندگی‌نامه‌نویس، چنین می‌گوید که وی با: «اجتماع نسبتاً ابتدایی دنیای جدید روبرو شده‌است. او با نهادهای اجتماعی ناآشنا و چالش‌برانگیز روبرو شد: از جمله سیستم کاری متکی به بردگان سیاه‌پوست، موقعیت‌های اجتماعی بسیار سیال، روش‌های ناپسند کسب و کار، هنجارهای ناخوشایند در گفتگو و همچنین عادات مختلف لباس پوشیدن، غذا و آشامیدنی خوردن».Elaine G. Breslaw, "Dr. Alexander Hamilton and Provincial America: Expanding the Orbit of Scottish Culture" (2008), page x.
همیلتون در ادینبورگ یا در همسایگی آن، متولد شد. پدرش، دکتر ویلیام همیلتون، استاد الهیات و مدیر دانشگاه ادینبورگ بود. او به مانند یک اشراف‌زاده اسکاتلندی، بزرگ شد و تحصیل کرد.Bridenbaugh, 1948. او در سال ۱۷۳۸ به مریلند مهاجرت کرد و بلافاصله مطب خود را در آناپولیس تأسیس کرد.The History of the Ancient and Honorable Tuesday Club. 3 vols. Robert Micklus, ed. University of North Carolina Press, 1990. Volume 1, p. xv.
همیلتون به دلیل ژورنال سفرش به نام اتینریوم که سفرش را در سال ۱۷۴۴ از مریلند به یورک و مِین ثبت می‌کند، معروف شده‌است."Robert Micklus, The Delightful Instruction of Dr Alexander Hamilton's Itinerarium, "American Literature" (60, 1988), p. 359." این اثر توسط بسیاری از محققان آمریکای استعماری، مستند شد. برای مثال، ریچارد بوشمن از همیلتون استفاده می‌کند که رفتار همسفران را در مسافرخانه‌ای مشاهده و نقد می‌کند تا ایده‌هایی را حول محور اصالت در آمریکای استعماری نشان دهد."Richard Bushman, 'Bodies and Minds' from Bushman, The Refinement of America: persons, houses, cities (New York, 1993)."
همیلتون در سال ۱۷۴۵ باشگاه سه شنبه (The Tuesday Club) را تأسیس کرد. این باشگاه اجتماعیِ مستقر در آناپولیس مردان برجسته جامعه استعماری مریلند را در بر می‌گرفت که عمدتاً عضو و مهمان بودند. همیلتون در سال ۱۷۵۵ گزارشی طنزآمیز از تاریخچه باشگاه نوشت که به اعضای آن نام‌های مستعار طنز لقب می‌داد و کاریکاتورها و تصاویری از رویدادهای به یاد ماندنی را در آن درج می‌کرد. همیلتون حتی نام خود را با وراج بد خط نامید.The Tuesday Club: A Shorter Edition of The History of the Ancient and Honorable Tuesday Club by Dr. Alexander Hamilton. Robert Micklus, ed. Baltimore: Johns Hopkins University Press, 1995. p. xvi. این گزارش که «"تاریخ کهن و باشگاه سه‌شنبه آبرومند: از قرون اولیه تا امسال"» نامیده شده بود، در زمان حیات همیلتون منتشر نشد. نسخه خطی اصلی در کتابخانه جان ورک گرت دانشگاه جانز هاپکینز نگهداری می‌شود.
همیلتون به‌خاطر سبک نوشتاری جذاب و طنزآمیزش معروف است و برخوردهایش را با افرادی که وی معتقد بود، قشر پایین دست اجتماع هستند، به صراحت توصیف می‌کند. نوشته‌های فکاهی او در این موقعیت‌ها، در میان نجیب‌زادگان آن زمان، در توصیف رفتارهای بی‌شرمانه رایج شده بود."Geoffery Needler, 'Linguistic Evidence from Alexander Hamilton's Itinerareum', American Speech (42, 1997)."
همیلتون در اواخر زندگی، به طبابت خود در آناپولیس، مریلند ادامه داد و در عین حال دامنه نوشته‌های خود را به نگارش مقالاتی برای روزنامه مریلند و مطالب فکاهی، تاریخچه باشگاه کهن و اصیل Tuesday Club، به عنوان بهترین اثر طنز آمریکای استعماری، گسترش داد.
او در می ۱۷۴۷ با دوشیزه مارگارت دولانی (دختر دانیل دولانی بزرگ) ازدواج کرد و به این واسطه به یکی از قدرت‌مندترین خانواده‌های مریلند پیوست. در نتیجهٔ این نفوذ اجتماعی جدید، همیلتون یک کرسی در مجلس آناپولیس را میان سال‌های ۱۷۵۳ تا ۱۷۵۴، با موفقیت به دست آورد.
همیلتون در ۱۱ مه ۱۷۵۶ در سن ۴۳ سالگی درگذشت. او فرزندی نداشت و تمام دارایی‌اش به بیوه خود مارگارت دولانی همیلتون رسید. پس از مرگ او، یکی از دوستانش در روزنامه مریلند نوشت: درگذشت این مرد محترمِ ارزشمند و شایسته مایه تاسف است… هیچ مردی به اندازه او دشمنان کمتر یا دوستان بیشتری از خود بر جای نگذاشته‌است.
همیلتون به عنوان عضو معمولی پیش از انقلاب، نماینده نجیب‌زاده‌گان آمریکای استعماری بود، «نمونه‌ای از ادب، کمال و بذله‌گویی قرن هجدهم» بود و به این ترتیب سفرنامه او Itinerareum برای مطالعه تاریخ استعمار قرن هجدهم، منبع ارزشمندی تلقی شده‌است.
ونکوور شمالی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آرکیبالد بولاک (Archibald Bulloch) (زادهٔ ۱ ژانویه ۱۷۳۰ – درگذشتهٔ ۲ فوریه ۱۷۷۷)، وکیل دادگستری، سرباز و دولت مرد اهل جورجیا در دوران انقلاب آمریکا بود. او نخستین فرماندار جورجیا بود. او همچنین پدر پدربزرگ مارتا استیوارت بولاک روزولت و همچنین پدربزرگِ پدربزرگ تئودور روزولت، بیست و ششمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا بود.
بولاک در ۱۷۳۰ میلادی در چارلستون، کارولینای جنوبی به‌دنیا آمد. او پسر جیمز بولاک (۱۷۰۱ – ۱۷۸۰ میلادی) و ژان (نام تولد: استوبو) بولاک بود. پس از اتمام تحصیلات در چارلستون، او حرفه حقوق را در پیش گرفت و بعداً به عنوان ستوان در ملیشا (نیروی ایالتی) کارولینای جنوبی توظیف شد.
خانواده بولاک در ۱۷۵۸ میلادی به استان جورجیا نقل مکان نموده و خود بولاک در ۱۷۶۴ میلادی به ساوانا نقل مکان کرد. او در ۱۷۶۸ میلادی به مجلس قانون‌گذاری استعماری راه پیدا کرد.
بولاک به عنوان عضو انجمن دوستان آزادی، یکی از نخستین حامیان انقلاب در جورجیا بود. او به عنوان رئیس اولین و دومین کنگره‌های استانی جورجیا خدمت نموده و در ۱۷۷۵ میلادی نماینده جورجیا در کنگره قاره‌ای بود. در آنجا، او برای «توانایی‌ها و شجاعت» که از خود نشان داد، مورد تحسین جان آدامز قرار گرفت. در کنگره قاره‌ای، او عضو کمیته مخفی بود که مسئولیت گردآوری تامینات جنگی را برعهده داشت. بولاک که در کنگره استانی سخنرانی می‌کرد، گفت «این زمانی صحبت در مورد میانه‌روی نیست؛ میانه‌روی در همین شرایط فعلی هیچ فضیلتی ندارد».
گفته می‌شود که بولاک همچنین یک فراماسون [عضو سازمان برادری] در جورجیا بوده‌است. نام وی همراه با جرج والتون، جان آدم تریوتلین، جیمز جکسون، ناتانیل پندلتون و ژنرال ساموئیل البرت در فهرست ۱۷۷۹ نفری ماسون‌ها (Masonic roll) در لژ شماره ۱ سولومان در ساوانا درج شده‌است.
بولاک ممکن بود، یکی از امضاءکنندگان اعلامیه استقلال باشد، اما او تصمیم گرفت تا به جورجیا بازگشته و به انقلاب در آنجا یاری رساند. او به جان آدامز نوشت، «این چنین سلسله‌ای از پیروزی‌ها که نصیب ارتش آمریکایی شده‌است ما را جسورتر می‌سازد تا به مشیت خدا که به‌طور چشم‌گیری در نیابت از ما مداخله نموده‌است، اعتماد نموده و هیچ کاری به‌جز از پخش امیدهای سرخ‌فام خود انجام ندهیم و هنوز هم ارزشمندترین آزادی‌های خود را حفظ کنیم». آدامز از اینکه بولاک نمی‌تواند، اعلامیه استقلال را امضاء کنید ناامید شده و گفت: «جناب، من واقعاً از اطلاعاتی که شما به من دادید و اینکه شما نمی‌توانید دوباره به فیلادلفیا بی‌آیید، بسیار ناامید شدم».
در ۱۷۷۶ میلادی، بولاک تحت فرماندهی سرهنگ لاکلان مک‌انتوش در نبرد قایق‌های برنج و نبرد تایبی آیلند جنگید. در ۳۰ ژوئن ۱۷۷۶، او در حکومت موقت جمهوری‌خواه ایالت به عنوان رئیس و فرمانده کل قوای جورجیا انتخاب شد. زمانی که او قانون اساسی ایالت را در ۲۰ فوریه ۱۷۷۷ میلادی امضاء نمود، سمت وی از رئیس به فرماندار جورجیا تغییر کرد. از این‌رو، وی نخستین رئیس اجرائی جورجیا در یک حکومت مبتنی بر قانون اساسی درست بود، اما به‌طور کلی، وی پس از دوره‌های کوتاه خدمت رئیس ویلیام اوین و رئیس جورج والتون، سومین رئیس اجرائی جورجیا بود.
در ۱۰ اکتبر ۱۷۶۴، بولاک با ماری دی ویاوکس (۱۷۴۸ – ۱۸۱۸ میلادی)، دختر آن (نام تولد: فیرچایلد) دی ویاوکس و سرهنگ جیمز دی ویاوکس که یک زمین‌دار معروف در ساوانا بود، ازدواج نمود. آنها باهم یک فرزند داشتند:
بولاک در جریان آمادگی برای دفاع از تجاوز بریتانیا به جورجیا در ۱۷۷۷ میلادی، وفات کرد. برخی گمانه‌زنی‌های وجود دارد که او مسموم شده بود، اما این ادعا هرگز به اثبات نرسید. مرگ وی ضربه شدیدی بود، چون تنها او بود که با رهبری خود فرقه‌های ویگ را در یک ایالت جوان و پرآشوب متحد نگه می‌داشت. او در قبرستان کلونیل پارک در ساوانا به خاک سپرده شده‌است.
رئیس‌جمهور ایالات متحده تئودور روزولت، نوهِ نوه آرکیبالد بود. یکی از نوادگان وی، النور روزولت، بانوی نخست ایالات متحده آمریکا بود. پسر تئودور روزولت به‌نام آرکیبالد، به افتخار جد وی نام‌گذاری شده بود.
شهرستان بولاک در ایالت جورجیا پس از وی نام‌گذاری شده‌است.
وینی بنت ، (زاده ۱۱ سپتامبر ۱۹۹۲) یک بازیگر نیوزلندی است.
از آثار برجسته این بازیگر می‌توان به بازی در فیلم رمانتیک جدید (۲۰۱۸) در نقش اندرو بانکر و اف۹ (۲۰۲۱) در نقش نوجوانی، دومینیک تورتو اشاره کرد.
آویا موتورز اس.آر.او. یک تولید کننده خودرو مستقر در جمهوری چک است. این شرکت در سال ۱۹۱۹ به عنوان یک سازنده هواپیما تأسیس شد و پس از سال ۱۹۴۵ به تولید کننده کامیون تبدیل شد. به عنوان یک سازنده هواپیما، به دلیل تولید هواپیماهای جنگنده دوبال، به خصوص آویا بی-۵۳۴، مشهور است. آویا تولید هواپیما را در سال ۱۹۶۳ متوقف کرد.
ادوارد هَند (Edward Hand) (زادهٔ ۳۱ دسامبر ۱۷۴۴ – در گذشتهٔ ۳ سپتامبر ۱۸۰۲)، سرباز، پزشک و سیاستمدار ایرلندی بود که در ارتش قاره‌ای در طول جنگ انقلابی آمریکا خدمت کرد و به درجه ژنرالی رسید و بعداً، عضو چندین نهاد دولتی پنسیلوانیا بود.
هَند در ۳۱ دسامبر ۱۷۴۴ در کلیداف، شهرستان کینگز (شهرستان آفلی امروزی)، کشور ایرلند به‌دنیا آمد و در شینرون غسل تعمید داده شد. پدرش جان هَند بود. خانواده کرنی که از اجداد باراک اوباما، رئیس‌جمهور قبلی آمریکا بودند، از همسایگان نزدیک او بودند. او از نوادگان ماگ فلایتیمه (از جنوب اولاید و مید) یا فلاتیمهین (از خاندان سیول مویرادایگ) بود که با ترجمه نادرست ("فلایتیمه"/ "فلاتیمهین" به "لامهین"؛ "لامین"= "هَند") به لاوین یا هَند تبدیل شد.Irish Ancestors/Surnames (search "Lavin")
هَند از کالج ترنیتی دوبلین، مدرک پزشکی گرفت. هَند در ۱۷۶۷ به عنوان دستیار جراح در هجدهمین هنگ پیاده‌نظام شاهنشاهی ایرلند، ثبت‌نام کرد. در ۲۰ مه ۱۷۶۷، او با هنگ پیاده‌نظام از کوب، کورک، ایرلند دریانوردی نمود و در ۱۱ ژوئیه ۱۷۶۷ به فیلادلفیا رسید. در ۱۷۷۲، به او به عنوان پرچمدار، مأموریت داده شد. او همراه با هنگ به سمت فورت پیت، در محل انشعاب رودخانه اوهایو، پیشروی کرد و سپس به فیلادلفیا بازگشت. در ۱۷۷۴، از مأموریت خود استعفا داد.
در ۱۷۷۴، هَند به لنکستر، پنسیلوانیا نقل مکان کرد و در آنجا به پزشکی پرداخت. در ۱۳ مارس ۱۷۷۵، با کاترین اوینگ (متولد ۲۵ مارس ۱۷۵۱ در فیلادلفیا، پنسیلوانیا) ازدواج کرد. لنکستر منطقه‌ای بود که تعدادی از نخستین ایرلندی‌ها و همچنین اسکاتلندی-ایرلندی‌های مهاجر در پنسیلوانیا در آن اسکان یافته بودند؛ مردمی که به دلیل عقاید ضد انگلیسی و انقلابی خود، معروف بودند. هَند در تشکیل انجمن هم‌پیمانان شهرستان لنکستر که یک گروه شبه نظامی استعماری بود، فعال بود.
هَند یک فراماسون ردهٔ ۳۲، عضو لژ نظامی مونتگومری شماره ۱۴ بود.
هَند در ۱۷۷۵، به عنوان سرهنگ دوم، در اولین هنگ پنسیلوانیا تحت فرماندهی سرهنگ ویلیام تامپسون در ارتش قاره‌ای، وارد شد. او در ۱۷۷۶ به درجهٔ سرهنگی ارتقا یافت و به فرماندهی قاره اول (که در آن زمان به عنوان اولین پنسیلوانیا نام‌گذاری شده بود) منصوب شد. در مارس ۱۷۷۷ به درجهٔ سرتیپی ارتقا یافت و به عنوان فرمانده فورت پیت خدمت کرد و با وفاداران بریتانیا و متحدان سرخ‌پوست آنها، جنگید. او بعد از حدود دو سال در فورت پیت فراخوانده شد تا به عنوان فرمانده تیپ در لشکر، سرلشکر لافایت خدمت کند.
در ۱۷۷۸، هَند به لناپ حمله کرد و در یک عملیات نظامی؛ مادر، برادر و چند تن از فرزندان کاپیتان پایپ را کشت. به دلیل عدم تمایز میان گروه-های بومی آمریکا، هَند به لناپ که بی‌طرف بود، حمله کرد."Konieschquanoheel", "Ohio History Central: An Online Encyclopedia of Ohio History", 1999-2011, accessed 29 January 2011 در حالی که تلاش می‌کرد تا تهدید سرخ‌پوستان را برای مهاجران در اوهایو کاهش دهد؛ زیرا قبایل دیگری مانند شاونی، با بریتانیایی‌ها متحد شده بودند.
پس از چند ماه، او به عنوان فرمانده آجودان ارتش قاره منصوب شد و در طول محاصره یورک تاون، در آن سمت خدمت کرد. به پاس خدمات طولانی و برجسته‌اش، در سپتامبر ۱۷۸۳ به‌صورت افتخاری، به درجه سرلشکری ارتقا یافت. او در نوامبر ۱۷۸۳ از ارتش استعفا داد.
او یکی از اعضای اصلی انجمن سینسیناتی بود.
هَند به لنکستر بازگشت و دوباره طبابت کرد. او طرفدار دولت فدرال و فعال امور مدنی بود و پُست‌های ذیل را داشت:
در ابتدای ۱۷۸۵، او مالک و اداره‌کننده مزرعه راک فورد، مزرعه‌ای ۱۷۷ هکتاری (۰٫۷۲ کیلومتر مربع) در سواحل رودخانه کانستوگا، در یک مایلی (۱٫۶ کیلومتری) جنوب لنکستر، پنسیلوانیا. عمارت آجری جورجیا امروز یا همان مزرعه سابق، به مکان تاریخی برای بازدید عموم مردم تبدیل شده‌است. گمان می‌رود که هَند در ۱۸۰۲ بر اثر حصبه، اسهال خونی یا ذات‌الریه در راک فورد، فوت کرده باشد. مدارک پزشکی شفاف نیستند، اما برخی منابع خبر از آن می‌دهد که هَند بر اثر وبا درگذشته باشد. هیچ مدرکی مبنی بر شیوع وبا در شهرستان لنکستر در ۱۸۰۲، وجود ندارد. هَند در گورستان اسقفی سنت جیمز در لنکستر، همان کلیسایی که در آن به عنوان شماس (درجه پایین‌تر از کشیش در کلیسا) خدمت کرده بود، به خاک سپرده شد.
ایوچنکو ای‌آی-۱۴ یک موتور پیستونی شعاعی ۹ سیلندرِ هوا خنک است که در اتحاد جماهیر شوروی برای تامیت نیرو محرکه هواپیما طراحی شده‌است.
گونه ای معروف به M۴۶۲ نیز از این موتور تحت لیسانس آویا موتورز تولید شد.
هان لو یک شخصیت خیالی در مجموعه فیلم‌های سریع و خشمگین است که توسط سانگ کانگ به تصویر کشیده شده‌است و مانند خود شخصیت کره‌ای تبار است. این شخصیت برای اولین بار در فیلم شانسی بهتر برای فردا (۲۰۰۲) ظاهر شد و بعداً در فیلم (۲۰۰۶) به عنوان مربی شان بازوِل حضور پیدا کرد. هان به عنوان عضوی از گروه دومینیک تورتو در فیلم‌های سریع و خشمگین ۴ (۲۰۰۹)، سریع و خشمگین ۵ (۲۰۱۱)، سریع و خشمگین ۶ (۲۰۱۳)، خشمگین ۷ (۲۰۱۵) او اخیرا در اف۹ (۲۰۲۱) و فست اکس (۲۰۲۳) نیز حضور داشت.
یوروکوپتر (اکنون ایرباس هلیکوپترز) ای‌اس۵۵۰ فنک (اکنون اچ۱۲۵ام) و ای‌اس۵۵۵ فنک ۲ بالگردهای نظامی سبک و چند منظوره هستند که توسط گروه یوروکوپتر (اکنون ایرباس هلیکوپترز) تولید می‌شوند. نام این بالگردها از روباه فنک گرفته شده‌است.
گروه G جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ که مسابقات آن از ۲۴ نوامبر تا ۲ دسامبر ۲۰۲۲ (۳ تا ۱۱ آذر ۱۴۰۱) برگزار شد، از تیم‌های برزیل، صربستان، سوئیس و کامرون تشکیل شده است. دو تیم برتر این گروه به مرحله یک‌هشتم نهایی راه پیدا می‌کنند.
پس از بازی های انجام شده تیم برزیل با کسب ۶ امتیاز در گروه اول شد و همچنین تیم سوئیس هم با کسب ۶ امتیاز در رتبه ی دوم به یک هشتم نهایی جام جهانی صعود کردند.
در بازی برزیل و صربستان ، ریچالیسون مهاجم برزیل با یک ضربه قیچی گل فوق العاده زیبایی را به ثمر رساند و این گل پس از پایان جام جهانی به عنوان برترین گل جام جهانی ۲۰۲۲ انتخاب گردید .
<section begin=GrpG />
نخستین مسابقه این گروه با برد یک بر صفر سوئیس در مقابل کامرون به اتمام رسید.
<section end=GrpG />
<section begin=G1 /><section end=G1 />
دو تیم یک‌بار در جام جهانی به مصاف هم رفته اند، که برزیل توانست با نتیجه ۲–۰ در مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۱۸ به پیروزی برسد. پیش از این زمانی که صربستان با عنوان یوگسلاوی در رقابت‌ها حضور داشت، دو تیم ۱۸ بار به مصاف هم رفتند،‌از جمله چهار بار در مرحله‌ی گروهی جام جهانی فوتبال در سال‌های جام جهانی ۱۹۳۰، جام جهانی ۱۹۵۰، جام جهانی ۱۹۵۴ و جام جهانی ۱۹۷۴ که هر تیم یک پیروزی و دو تساوی در کارنامه‌ی بازی‌های رو در رو دارند.
<section begin=G2 /><section end=G2 />
دو تیم یک‌بار به مصاف یکدیگر رفته اند که در یک دیدار دوستانه در سال ۲۰۱۰ صربستان موفق شد با نتیجه ۴–۳ به پیروزی برسد.
<section begin=G3 /><section end=G3 />
دو تیم پیش از این ۹ بار به مصاف هم رفته اند، از جمله دو بار در جام جهانی که هر دو در مرحله گروهی و با نتیجه تساوی به پایان رسید، ۲–۲ در سال ۱۹۵۰ و ۱–۱ در سال ۲۰۱۸.
<section begin=G4 /><section end=G4 />
دو تیم یک‌بار به مصاف هم رفته اند، آن هم در پیروزی ۲–۱ سوئیس در مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۱۸. پیش از این زمانی که صربستان با عنوان یوگسلاوی در رقابت‌ها حضور داشت، دو تیم ۱۳ بار به مصاف هم رفتند،‌از جمله یک‌بار در مرحله‌ی گروهی جام جهانی ۱۹۵۰ که با پیروزی ۳–۰ یوگسلاوی به پایان رسید.
<section begin=G5 /><section end=G5 />
دو تیم شش بار از جمله دو بار در جام جهانی به مصاف هم رفته اند که هر دو در مرحله گروهی با پیروزی برزیل به پایان رسیده است. ۳–۰ در سال ۱۹۹۴ و ۴–۱ در سال ۲۰۱۴.
<section begin=G6 /><section end=G6 />
ورزشگاه بلاگوج ایستاتوف ، یک ورزشگاه فوتبال در اشترومیکا، مقدونیه شمالی است. با آخرین بازسازی در سال ۲۰۱۷ این ورزشگاه دارای ظرفیت ۹۲۰۰ صندلی است و طبق استانداردهای یوفا یک زمین درجه سه است. این ورزشگاه شرایط یک رقابت با رتبه بالا را برآورده می‌کند و پس از ورزشگاه فیلیپ دوم در اسکوپیه، دومین ورزشگاه از این دست در این کشور است.
فیشر ایمز (زادهٔ ۹ آوریل ۱۷۵۸ – درگذشتهٔ ۴ ژوئیه ۱۸۰۸)، نماینده کنگره ایالات متحده آمریکا از حوزه انتخابیه اول کنگره‌ای ماساچوست بود. وی رهبر مهم حزب فدرالیست در کنگره بوده و برای مهارت سخنوری خود شناخته می‌شد.
ایمز در شهرک ددهام در استان ماساچوست بی زاده شد. پدر وی دکتر ناتانیل ایمز زمانی که فیشر شش سال داشت درگذشت، اما مادر وی دیبوراه فیشر، تصمیم گرفت تا علی‌رغم محدودیت‌های مالی، آموزش خوب برای پسرش فراهم نماید. در شش سالگی او به آموختن زبان لاتین آغاز نموده و در سن دوازده سالگی شامل کالج هاروارد شد، در ۱۷۷۴ میلادی از این کالج فارغ‌التحصیل شده و به عنوان معلم شروع به کار کرد. ایمز زمانی که معلم مدرسه بود، همزمان در رشته حقوق تحصیل کرد. او وارد حوزه دادگاه شده و در ۱۷۸۱ میلادی پیشه وکالت خود را در ددهام آغاز کرد.
او یک برادر داشت که نام او نیز ناتانیل ایمز بود. از نظر عقاید سیاسی، او و برادرش دو قطب مخالف بودند و از نظر سبک‌های اجتماعی نیز از همدیگر بسیار تفاوت داشتند. ناتانیل «از وظایف خود به عنوان پزشک شهر، خدمتکار طبقه کارگر و قهرمان مردم عام لذت می‌برد». او رهبر حزب دموکرات-جمهوری‌خواه در ددهام شد. از سوی دیگر، فیشر دوست داشت لباس خوب بپوشد، با اجتماع بوستون معاشرت کند و یک فدرالیست تأثیرگذار بود. فیشر پیشه وکالت خود را از طبقه اول میکده ایمز (Ames Tavern) مدیریت می‌کرد.
او در ۱۷۹۳ میلادی به عنوان عضو فرهنگستان هنر و علوم آمریکا انتخاب شد. ایمز و همسرش فرانسیس باهم شش فرزند داشتند، از جمله جان، ست و ویلیام. ایمز مالک مزرعه‌ای در فدرال هیل در ددهام بود، اما آنرا به کرایه داده بود. اگر زمانی که او از واشینگتن به خانه بازمی‌گشت و آب و هوا خوب می‌بود، او همه روزه تا مزرعه قدم می‌زد تا رشد غلات را در آنجا بررسی نماید.
او در ۱۷۸۸ میلادی عضو کنوانسیون ماساچوست شد، کنوانسیونی که قانون اساسی ایالات متحده را تصویب کرد. سخن‌های «درخشان و متقاعدکننده» وی در کنوانسیون باعث شد تا تعداد کافی رأی برای تصویب قانون اساسی به‌دست آید. در اواخر همان سال، او به عنوان نماینده در مجلس نمایندگان ماساچوست انتخاب گردید تا در کنار ناتانیل کینگسبوری خدمت نماید.
پس از کناره‌گیری از کنگره، او در حوزه سیاسی فعال باقی ماند و از ۱۷۹۸ تا ۱۸۰۰ میلادی عضو شورای فرماندار بود. هنگام خدمت در سمت جدید خود، ایمز یکی از عالی‌ترین سخنرانی‌ها را هنگام مرگ رئیس‌جمهور واشینگتن ایراد کرد.
ایمز با شکست دادن ساموئل آدامز، به عنوان نماینده در نخستین کنگره ایالات متحده آمریکا انتخاب شد. او خود از اینکه برنده شده بود، متعجب بود. او عضو حزب فدرالیست و به‌طور مشخص عضو دسته اسکس (Essex Junto) بود. جیمز مدیسون در ۱۷۹۴ میلادی به توماس جفرسون نوشت که، «گفته می‌شود ایمز برنده شدن خود در انتخابات را مدیون رأی‌های سیاه‌پوستان و دریانوردان قاچاقی بریتانیایی و برگزاری انتخابات تحت شرایط بسیار آسان‌گیری در آنجا، است».
ایمز در کنگره‌های دوم و سوم به عنوان یک فدرالیست در کنگره چهارم ایالات متحده آمریکا خدمت کرد. او از ۴ مارس ۱۷۸۹ تا ۳ سه مارس ۱۷۹۷ در کنگره مشغول خدمت بود. در جریان کنگره اولی، او رئیس کمیته انتخابات بود. در ۱۷۹۶ میلادی، او خود را در انتخابات کنگره نامزد نکرده و به پیشه حقوقی خود در ددهام ادامه داد.
با اینکه جوان بودن، او یکی از بهترین سخنوران در کنگره پنداشته می‌شد. هنگام صحبت به طرفداری از پیمان جی، ایمز یکی از بهترین سخنرانی‌ها در تاریخ کنگره آمریکا را ایراد نمود. ایمز با قوت تمام از منافع نیو انگلند دفاع کرد، مانند مخالفت با وضع مالیات بر ملاس. علی‌رغم داشتن همدلی با فدرالیست‌ها، ایمز زمانی که احساس کرد ارتباط وی با فدرالیست‌ها به نفع کشور نیست، او از حزب خود جدا شد. به عنوان مثال، ایمز در ۱۷۸۹ میلادی با انتصاب توماس ویلینگ به عنوان رئیس نخستین بانک تازه تأسیس شده در همیلتون، بانک ایالات متحده، مخالفت نمود.
در ۱۷۹۴ میلادی، مردمان چارلستون، کارولینای جنوبی به‌خاطر موضع‌گیری‌های وی به نفع بریتانیا، تندیس وی را ساخته و یکجا با ویلیام پیت، بندیکت آرنولد و تندیس شیطان آتش زدند.
ایمز از شهرت روبه افزایش جمهوری‌خواهان مرتبط با جفرسون نگران شد، چون آنها ادعا می‌کردند که ایالات متحده باید نوع حکومت جمهوری پارلمانی را همانند حکومت پسا انقلاب فرانسه برای خود انتخاب نماید. فدرالیست‌های همیلتون (که ایمز یکی از آنها بود)، هرچند روی حکومت جمهوری موافقت داشتند، اما برای یک حکومت فدرال قویتر که قدرت‌های همانند مثلاً انگلستان داشته باشد، دادخواهی می‌کردند. ایمز بر این عقیده بود که ایالات متحده باید از یک مدل فدرالیسم که مبتنی بر قانون اساسی روشن و مستحکم باشد پیروی نماید تا از شکست این ملت نوپا خودداری صورت گیرد. او در مورد عواقب دموکراسیِ بیش از حد که محدود به اخلاقیات و عقل نباشد، هشدار داد: «عقل جمعی همیشه نمی‌داند که چگونه درست عمل کند و نه همزمانی که می‌داند، همیشه درست عمل می‌کند». او همچنین احساس می‌کرد که دموکراسی به عنوان یک نظام به تنهایی بسیار شکننده بوده و نمی‌تواند در مقابل افول به‌سوی خودکامگی مقاومت نماید. «دموکراسی نمی‌تواند پایدار بماند. ماهیت این نظام حکم می‌کند که تغییر بعدی آن باید به‌سوی یک حکومت مطلقه نظامی باشد… به این دلیل که، ستم آنچه به اصطلاح مردم گفته می‌شود و ستم شمشیر، هر دو یک کار را انجام می‌دهند و آن از بیخ کندن و فاسد سازی است تا زمانی که هیچ مردی با روحیه آزادی طلبی باقی نماند و هیچ اخلاقی هم قدرت حفظ عدالت را نداشته باشد. شبیه طاعون سوزنده که جسم انسان را تخریب می‌کند و هیچ چیزی به‌جز از حشرات در مقابل آن دوام نمی‌آورند». به همین ترتیب، ایمز هموطنان خود را از عوام‌فریب‌های چاپلوس که نفاق را برانگیخته و کشور آنها را به‌سوی بردگی هدایت می‌کنند، هشدار داد: کشور ما برای اتحاد بسیار بزرگ، برای میهن‌دوستی بسیار آلوده و برای آزادی بسیار دموکراتیک است. این کشور به چه چیزی مبدل خواهد شد، کسی که آنرا ساخته‌است بهتر می‌داند. احمق‌های این کشور با تمرین روی حماقت خود، بر آن حکومت خواهند کرد. این چیزیست که برای دموکراسی‌ها مقدر شده‌است.
در اواخر قرن هجدهم میلادی، ماساچوست به‌طور محکم یک ایالت فدرالیست بود. با این حال، ددهام میان فدرالیست‌ها و جمهوری‌خواهان تقسیم شده بود.
ایمز در ۱۷۹۷ میلادی، به خانه‌اش در ددهام برگشت. پس از بازگشت، او از تعداد روبه افزایش جمهوری‌خواهان در شهر تحت رهبری برادرش ناتانیل که در نزدیکی وی زندگی می‌کرد، به هراس آمد. در ۱۷۹۸ میلادی، او مهمانی چهارم ژوئیه را برای ۶۰ ساکن برگزار نمود که با آهنگ‌ها و سخنرانی‌های میهن‌پرستانه به کمال می‌رسید. شرکت‌کنندگان نامه‌ای تمجیدآمیز به رئیس‌جمهور جان آدامز نوشته و حمایت خود را در صورتیکه کشور با فرانسه وارد جنگ شود، اعلام کردند. در ارتباط به امور XYZ با فرانسه، آنها خواستند تا فرانسه بداند که «ما یوغ بیگانه را تحمل نمی‌کنیم—ما هیچ خراجی نمی‌پردازیم».
ناتانیل ایمز در خاطرات خود نوشت که برادر وی «عده‌ای از آدم‌های فریب‌خورده» را با «پیچاندن، اذیت کردن و چرب کردن» آنها در غذا و نوشیدنی متقاعد کرد تا نامه را امضاء کنند. با وجود تلاش‌های برادرش، ناتانیل باور داشت که «توده عظیم مردم» در شهر با جمهوری‌خواهان بودند. فیشر نیز پس از مهمانی به وزیر خارجه تیموتی پیکرینگ نوشت که «پیشرفت نظریات درست» در شهر ددهام درحال غلبه «احتمالاً بدخواه‌ترین روحیهٔ حاکم در شهر»، یعنی حزب جمهوری‌خواه، است. اعضای نخبه فدرالیست‌ها همواره در خانه‌اش به دیدار او می‌آمدند، از جمله الکساندر همیلتون در ۲۴ ژوئن ۱۸۰۰.
ایمز از انتصاب جوشو باتیس به عنوان کشیش در نخستین کلیسا و حوزه اسقفی در ددهام حمایت کرد، اما بعداً این کلیسا را رها نموده و مسیحی انگلیکان شد.
هنگام شرکت در جلسه شهری در ددهام، او برای سخنرانی برخاست و یکی از «گوهرهای سخنرانی» خود را ایراد نمود. کارگری پس از وی برای صحبت از جا بلند شده و گفت، «آقای رئیس جلسه، شیوایی برادر من ایمز، من را بیاد چیزی جز درخشش یک کرم شب تاب نمی‌اندازد، کرمی که فقط به همان اندازه روشنایی می‌کند تا ناچیز بودن خود را به نمایش بگذارد». او با گفتن این کلمات بلافاصله در جای خود نشست.
در ۱۸۰۵ میلادی، ایمز به عنوان رئیس دانشگاه هاروارد انتخاب شد. اما او از خدمت در این سمت، به‌خاطر وضعیت سلامت نامساعد خودداری کرد. همانند هر چیزی دیگری که ایمز در دوران زندگی خود انجام داده بود، مرگ وی در ۴ ژوئیه ۱۸۰۸ نیز برای برادرش آزاردهنده بود. ناتانیل مجبور شده بود تا مراسم خاکسپاری در ددهام برگزار نموده و جزئیات مراسم را به یک ناشر فرستاده تا به نشر برساند. جرج کابوت یکی از کارمندان خود را به نزد بیوه ایمز فرستاد تا در مورد برگزاری مراسم خاکسپاری در خانه‌اش با وی صحبت نماید. بیوه ایمز با این کار موافقت کرد. ناتانیل باور داشت که هدف کابوت خجل کردن شهر ددهام برای داشتن دیدگاه‌های سیاسی جمهوری‌خواهانه بود و از این‌رو در این مراسم شرکت نکرد. ایمز در قبرستان اولد ولیج به خاک سپرده شده.
دانشگاه ایمز کریستیان پس از وی نام‌گذاری شده‌است. ساختمان مدرسه ایمز، حالا ساختمان شهرداری ددهام، به افتخار وی نیز نام‌گذاری شد.
رمانتیک جدید یک فیلم عاشقانه، کمدی-درام کانادایی محصول سال ۲۰۱۸ به نویسندگی و کارگردانی کارلی استون است.
این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در ۱۱ مارس ۲۰۱۸ در جنوب از جنوب غربی انجام داد."'The New Romantic' Star Jessica Barden & Director Carly Stone On Crafting Bold, Unapologetic Female Characters — SXSW". "Deadline Hollywood". March 11, 2018. در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۸ اکران محدودی در کانادا دریافت کرد."SXSW Awards: 'Thunder Road,' 'People's Republic of Desire' Win Top Prizes". "Variety". March 13, 2018. و در ۹ نوامبر ۲۰۱۸ در ایالات متحده منتشر شد.
دانش آموز ارشدی در کالج پس از اینکه در یافتن دوست پسری خوب شکست می‌خورد تصمیم می‌گیرد که در ازای دریافت هدیه با مردی مسن‌تر ملاقات کند.
این فیلم در سادبری بزرگ، انتاریو در پاییز ۲۰۱۷ فیلمبرداری شد."Inside Independent Edge’s New Romantic". "Playback", November 6, 2017.
در جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس ۳۱ نقد، با میانگین امتیاز ۵٫۹ از ۱۰، که دارای امتیاز ۶۱ درصدی است. میانگین امتیاز ۵۵ از ۱۰۰ می‌باشد.
جان تن ایک لنسینگ جونیور (.John Ten Eyck Lansing Jr) (زادهٔ ۳۰ ژانویه ۱۷۵۴ - ناپدید شده در ۱۲ دسامبر ۱۸۲۹)، وکیل و سیاستمدار آمریکایی بود.
لنسینگ متولد و بزرگ شده آلبانی، نیویورک بود. او یک وکیل آموزش دیده بود و سال‌ها فعالیت‌های سیاسی و دولتی داشت. او در طی انقلاب آمریکا، منشی نظامی ژنرال فیلیپ اسکایلر بود. لنسینگ درطی سال‌های ۱۷۸۱ تا ۱۷۸۴، ۱۷۸۶ و ۱۷۸۹ در مجمع ایالت نیویورک خدمت کرد؛ در سال‌های ۱۷۸۶ و ۱۷۸۹ رئیس مجلس شد؛ در سال ۱۷۸۵ به عضویت کنگره کنفدراسیون درآمد و از سال ۱۷۸۶ تا ۱۷۹۰ شهردار آلبانی بود. او نماینده کنوانسیون قانون اساسی فدرال در سال ۱۷۸۷ بود، اما در ماه ژوئیه از این نهاد کناره‌گیری کرد، زیرا با قانون اساسی پیشنهادی ایالات متحده، به دلیل نقض حقوق ایالتی و فردی، مخالف بود. او نماینده کنوانسیون تصویب در نیویورک، در ژوئن ۱۷۸۸ بود، اما نتوانست تصویب قانون اساسی ممانعت کند.
در ۱۷۹۰، لنسینگ یکی از اعضای کمیسیونی بود که مرز نیویورک - ورمونت را به عنوان بخشی از پذیرش ورمونت به اتحادیه، به عنوان چهاردهمین استان در ۱۷۹۱ تعیین کرد. او از ۱۷۹۰ تا ۱۷۹۸ قاضی دادگاه عالی نیویورک و از سال ۱۷۹۸ تا ۱۸۰۱ قاضی ستره دادگاه عالی بود. او همچنین از سال ۱۸۰۱ تا ۱۸۱۴ صدراعظم نیویورک بود و در سال ۱۸۱۷ یک کمیسر ویژه برای حل و فصل ادعاهای شهر نیویورک و شهرستان نیویورک بر سر فرود آمدن در ورمونت بود. وی از سال ۱۸۱۷ تا زمان مرگش، نایب رئیس دانشگاه استان نیویورک بود. لنسینگ در دسامبر ۱۸۲۹ پس از خروج از هتل خود در شهر نیویورک برای ارسال نامه‌ای ناپدید شد. هیچ ردی از او پیدا نشد و آنچه برای لنسینگ اتفاق افتاد، ناشناخته باقی مانده‌است.
جان تن آیک لنسینگ جونیور (پسر) در ۳۰ ژانویه ۱۷۵۴ در آلبانی نیویورک به دنیا آمد. او پسر گریت جاکوب لنسینگ (متولد ۱۷۱۱) و جانت «جین» (با نام خانوادگی واترز) لنسینگ (۱۷۲۸–۱۸۱۰) بود.
لنسینگ در آلبانی، نزد رابرت یتس حقوق خواند و در ۱۷۷۵ برای کارآموزی پذیرفته شد. لنسینگ از ۱۷۷۶ تا ۱۷۷۷ در طی جنگ انقلابی، به عنوان منشی نظامی ژنرال فیلیپ اسکایلر خدمت کرد. پس از آن، او از ۱۷۸۰ تا ۱۷۸۴ و از ۱۷۸۵ تا ۱۷۸۶ و در بازه ۱۷۸۸ تا ۱۷۸۹، عضو مجلس استانی نیویورک بود و در دو دوره آخر، رئیس آن بود. او در ۱۷۸۵ به عضویت کنگره کنفدراسیون، در نیویورک درآمد.
در ۱۷۸۶، لنسینگ شهردار آلبانی شد. او نماینده نیویورک به عنوان یکی از سه نماینده در کنوانسیون قانون اساسی در ۱۷۸۷ بود، جاییکه او قصد داشت، طبق خواسته‌های قوه مقننه نیویورک عمل کند و فقط بندهای موجود کنفدراسیون را اصلاح کند.
لنسینگ در ۱۷۹۰ به سمت قاضی دادگاه عالی استان نیویورک منصوب شد و در ۱۵ فوریه ۱۷۹۸ به درجه قاضی عالی ارتقا یافت. در ۱۸۰۱، او دومین رئیس دانشگاه نیویورک و جانشین رابرت آر. لیوینگستون شد. در ۱۸۱۴ لنسینگ عضو شورای دانشگاه ایالت نیویورک شد.
در ۸ آوریل ۱۷۸۱، لنسینگ با کورنلیا ری (۱۷۵۷–۱۸۳۴)، دختر رابرت ری و سارا (با نام خانوادگی بوگارت) ری اهل نیویورک ازدواج کرد. آنها ده فرزند به دنیا آوردند که پنج نفر از آنها در سنین پایین مُردند.
بیوه لنسینگ در ژانویه ۱۸۳۴ درگذشت و در گورستان روستایی آلبانی به خاک سپرده شد.
شهرک لنسینگ در نیویورک به نام جان لنسینگ نام‌گذاری شد. لنسینگِ میشیگان نیز توسط مهاجرانی که از لنسینگِ نیویورک آمده بودند، نام‌گذاری شد.
قرآن کریم با ترجمهٔ مهدی الهی قمشه‌ای، ترجمه فارسی روان و سلیسی از قرآن است. انتشار این ترجمه در سال ۱۳۹۴ به دلیل وجود اشتباهات فراوان، از سوی وزارت ارشاد ممنوع اعلام شد.
از ویژگی‌های ترجمه قرآن کریم الهی قمشه‌ای می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:
انتقاداتی به ترجمه الهی قمشه‌ای وارد شده‌است. مترجم گاهی اوقات در توجه به ضمایر از جهت مفرد، مثنی یا جمع بودن دچار بی‌توجهی شده‌است. یا گاهی نوع فعل از حیث معلوم بودن و مجهول بودن یا نوع خطاب فعل را به نادرستی ترجمه کرده‌است؛ مثلاً در آیه ۵۱ سوره عنکبوت، فعل «یُتلَی» را که یک فعل مضارع مجهول است به صورت معلوم ترجمه کرده‌است. از دیگر انتقاداتی که به این ترجمه وارد شده، ترجمه به صورت «نقل به معنی» است. گاهی نیز در ترجمه افتادگی وجود داشته که باعث نقصان در ترجمه شده‌است؛ مثلاً در آیه ۳۳ سوره لقمان، ضمیر «کُم» در «رَبَّکُم» ترجمه نشده‌است. بهاءالدین خرمشاهی ضمن انتشار مقاله‌ای که در آن به بیان انتقاداتی به نحوه ترجمه الهی قمشه‌ای می‌پردازد، دربارهٔ این ترجمه چنین می‌نویسد:
البته احمد بهشتی در دفاع از مهدی الهی قمشه‌ای و در مقاله‌ای تحت عنوان «"دربارهٔ نقد ترجمه شادروان الهی قمشه ای از قرآن کریم"» به پاسخ دادن به برخی از انتقاداتِ وارد شده از جانب بهاءالدین خرمشاهی پرداخته‌است.
حسین الهی قمشه‌ای، فرزند مهدی الهی قمشه‌ای، اصلاحاتی را بر روی این ترجمه اعمال کرده که توسط انتشارات امیرکبیر به چاپ رسیده است. البته این اصلاحات بیشتر در حد جابجا کردن برخی افعال و اصلاح بعضی الفاظ و غلط‌های خیلی مشهور بوده و ویرایش اساسی نیست.
در سال ۱۳۹۴ خورشیدی، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی چاپ قرآن کریم با ترجمه مهدی الهی قمشه‌ای را به دلایلی نظیر وجود غلط‌های فراوان ممنوع اعلام کرد. این کار باعث ایجاد واکنش‌های منفی به تصمیم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شد.
آربلاس یک نوع از گلادیاتورهای روم باستان بوده است. این واژه در واقع "هاپاکس لگومنون" می‌باشد، که در "رساله انتقاد از خواب" اثر آرتمیدوروس یونانی (کتابی در زمینۀ تعبیر خواب) در مورد سمبولیسم انواع مختلف گلادیاتورها بحث می‌کند. شاید با واژه آربلوس (ἄρβηλος) یونانی به معنی کفاشی که از تیغۀ نیم‌دایره‌ای برای بریدن چرم استفاده می‌کند مرتبط باشد.
چندین نقش برجسته وجود دارد که نشان می‌دهد گلادیاتور ها از سلاحی خمیده برای مبارزه با یکدیگر استفاده می‌کردند؛ بحث است که اینها (همچنین احتمالا در جنگ با ریتاری‌ها) احتمالا به آربلای‌ها مشهور بودند، هرچند به عنوان سیزور نیز مشاهده شده‌اند که علیه ریتاری‌ها در حال لشکرکشی بودند. از سیزور‌ها، یا در واقع کسانی‌که باورمندند معادل آربلاس‌‌ها هستند، در سده یکم پیش از میلاد در یک طومار از سوی مدرسۀ آموزشی گلادیاتورها ("لودوس") ذکر یاد شده است.
آرتمیدوروس از آربلاس‌ها به عنوان گلادیاتورهایی یاد می‌کند که در میان سایر گلادیاتور ها در خواب ها ظاهر می‌شوند و به مردها در مورد اینکه با چگونه زنی باید ازدواج کنند نشانه می‌دهند. هر دو دیماخائروس‌ها و آربلوس‌ها که به اصطلاح با تیغه‌ای خمیده می‌جنگند، نشان‌گر این هستند که زنشان یک مسموم‌گر، بدکار یا زشت‌رو خواهد بود.
عروج آفتاب (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان و آهنگساز پاکستانی ساکن بروکلین است. آفتاب در سبک‌های مختلفی کار می‌کند، از جمله جاز، موسیقی نو صوفی و مینیمال.
آفتاب در سال ۲۰۱۸، جایزهٔ امی برا ی اخبار و مستند را دریافت کرد. آفتاب نخستین پاکستانی برندهٔ جایزهٔ گرمی است. او در آوریل ۲۰۲۲ در شصت و چهارمین دورهٔ جوایز گرمی، با ترانهٔ «"محبت"» برندهٔ بهترین اجرا موسیقی جهانی شد، علاوه بر آن نامزد بهترین هنرمند نوظهور شده بود.
آفتاب از والدینی پاکستانی مقیم عربستان سعودی زاده شد. هنگامی که او حدود ۱۰ ساله بود، آنها به زادگاه پدر و مادرش، لاهور، پاکستان بازگشتند. او نواختن گیتار را به شکل خودآموز فراگرفت و به تدریج سبک خوانندگی خود را با گوش دادن به بیلی هالیدی، هرپراساد چراسیا، ماریا کری و بیگم اختر به دست آورد. در آن زمان، آفتاب در کشوری زندگی می‌کرد که دسترسی به پلتفرم‌های آنلاین غربی دشوار بود و زیرساخت‌ها برای موسیقی مستقل وجود نداشت. با این حال، در این زمینه، او موسیقی خود را در پاکستان تبلیغ کرد و یکی از نخستین موسیقیدانانی بود که در اوایل دههٔ ۲۰۰۰ از اینترنت استفاده کرد. اجرای او از ""مرا پیار"" و ""هللویا"" در فضای مجازی پخش شد و صحنهٔ موسیقی مستقل پاکستان را راه اندازی کرد.
آفتاب در سال ۲۰۰۵ در ۱۹ سالگی به ایالات متحده مهاجرت کرد و مدرک تهیهٔ و مهندس موسیقی و آهنگسازی جاز را از کالج موسیقی برکلی بوستون دریافت کرد. او در سال ۲۰۱۰ به نیویورک نقل مکان کرد و شروع به کار به عنوان تدوینگر و فیلمبردار کرد. از زمان فارغ‌التحصیلی، آفتاب در آنجا زندگی می‌کند و بخشی از صحنهٔ جاز و «موسیقی جدید» آن شهر بوده‌است.
در آوریل ۲۰۱۱، آفتاب در فهرست «۱۰۰ آهنگساز زیر ۴۰ سال» که ان‌پی‌آر و WQXR-FM Q2 (ایستگاه رادیویی اینترنتی موسیقی کلاسیک معاصر) راه اندازی کردند، قرار گرفت.
نخستین آلبوم آفتاب، "«پرنده زیر آب»"، مستقلاً در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. این آلبوم مورد تحسین منتقد، دیوید هانیگمن، از فایننشال تایمز قرار گرفت.
که در مارس ۲۰۱۵ چهار ستاره از پنج ستاره را به آلبوم داد.[
او به عنوان تدوینگر در مستند "«مسلح به ایمان»" (۲۰۱۷)، برندهٔ جایزهٔ امی ۲۰۱۸، کار کرد.
دومین آلبوم او به نام "«جزایر سیرن»" را در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۸ نیو آمستردام رکوردز منتشر کرد. ان‌پی‌آر این آلبوم را در فهرست «موسیقی الکترونیک و رقص مورد علاقهٔ ۲۰۱۸» خود قرار داد. نیویورک تایمز آهنگ «جزیره شماره ۲» را که نماینده آلبوم بود در فهرست «۲۵ بهترین آهنگ موسیقی کلاسیک سال ۲۰۱۸» فهرست کرد. در اواسط ژوئیهٔ ۲۰۱۸، آهنگ «لالایی»، برگرفته از "«پرنده زیر آب»"، در فهرست «۲۰۰ بهترین آهنگ زنان قرن بیست و یکم» ان‌پی‌آر آن در رتبه ۱۵۰ قرار گرفت.
در سال ۲۰۲۰، آفتاب، همراه با دیگر خوانندگان، در تک‌آهنگ برندهٔ جایزهٔ گرمی لاتین «Residente Antes Que El Mundo Se Acabe» خواند. در آن سال، او موسیقی فیلم "«بیتو»" برندهٔ جایزهٔ آکادمی دانشجویی (بخش روایی) اثر کاریشما دوب را ساخت.
سومین آلبوم استودیویی آفتاب به «"لاشخور شاهزاده"»، در ۲۳ آوریل ۲۰۲۱ از طریق نیو آمستردام رکوردز منتشر شد. از لحاظ موضوعی، این آلبوم داستان‌های افراد، روابط و لحظات از دست رفته را مورد بحث قرار می‌دهد و به یادبود برادر کوچکترش ماهر اهدا شده‌است. Vulture Prince از سوی نشریاتی مانند پیچفرک، ان‌پی‌آر و کانال خبری انگلیسی زبان الجزیره مورد تحسین قرار گرفت. باراک اوباما آهنگ «محبت» را از این آلبوم به عنوان یکی از لیست ترانه‌های مورد علاقه تابستانی خود در سال ۲۰۲۱ انتخاب کرد. تایم و نیویورک تایمز "«محبت»" را یکی از بهترین آهنگ‌های سال ۲۰۲۱ نامیدند روزنامه هلندی دفلکراست «"لاشخور شاهزاده"» را به عنوان بهترین آلبوم سال ۲۰۲۱ انتخاب کرد و در صدر فهرست پایان سالش قرار داد. برنا ارلیچ این آلبوم را در فهرست «بهترین موسیقی ۲۰۲۱» منتخب کارکنان رولینگ استون در رتبه ششم قرار داد. و گاردین در فهرست ۵۰ آلبوم برتر سال ۲۰۲۱ در رتبه بیستم قرار گرفت. لورا اسنیپس، آفتاب را «بزرگ‌ترین کشف موسیقی سال» نامیدند. در حالی که این آلبوم در ده آلبوم برتر لس آنجلس تایمز "بهترین آلبوم سال ۲۰۲۱" رتبه‌ای نداشت، اما در لیست "۱۵ آلبوم شایسته" آنها گنجانده شد. در اواخر سال ۲۰۲۱، آفتاب با ورو رکوردز قرارداد امضا کرد.
جوسیاه بارتلت (Josiah Bartlett) (زادهٔ ۲ دسامبر ۱۷۲۹ [سبک قدیمی، ۲۱ نوامبر ۱۷۲۹] – درگذشت ۱۹ مه ۱۷۹۵)، یکی از پدران بنیان‌گذار آمریکا، پزشک، دولت‌مرد، نماینده نیوهمپشایر در کنگره قاره‌ای و یکی از امضاءکنندگان اصول کنفدراسیون و اعلامیه استقلال ایالات متحده آمریکا بود. او همچنین به عنوان نخستین فرماندار نیوهمپشایر و قاضی کل دادگاه عالی ایالتی نیوهمپشایر خدمت کرد.
جوسیاه بارتلت در جاده اصلی ۲۷۶ در آمسبری، استان خلیج ماساچوست از استیفن و هانا-مری (وبستر) بارتلت به‌دنیا آمد. پدر وی فرزند ریچارد و هانا (امری) بارتلت بود. او پنجمین فرزند و چهارمین پسر آنها بود. تا ۱۷ سالگی، او تا اندازه‌ای زبان لاتین و یونانی را فرا گرفته بود. او آموزش در رشته پزشکی را شروع نموده و همزمان در دفتر دکتر اردوی اهل ایمزبری کار می‌کرد. بارتلت قبل از اینکه ۲۱ ساله شود، در ۱۷۵۰ میلادی به کینگستون، نیوهمپشایر در شهرستان راکینگهام نقل مکان نموده و کار پزشکی خود را آغاز کرد.Goodrich, Charles A. (1829). "Lives of the Signers to the Declaration of Independence", pp. 131–38. New York: William Reed & Co. در آن زمان، کینگستون تنها یک دهکده مرزی متشکل از چند صد خانواده بود و بارتلت در آن زمان تنها پزشک در آن بخش از کشور بود. او یک قطعه زمین و مزرعه‌ای را خریداری کرد.
در ۱۵ ژانویه ۱۷۵۴ او با مری بارلت از نیوتاون، نیوهمپشایر ازدواج نمود. همسر وی، دختر عمویش جوزف بود. آنها تا زمان مرگ همسرش در ۱۴ ژوئیه ۱۷۸۹ باهم بودند. جوسیاه و ماری باهم سه پسر و هفت دختر داشتند: مری (۱۷۵۴)، لوئیس (۱۷۵۶)، میریام (۱۷۵۸)، رهودا (۱۷۶۰)، هانا (هنگام نوزادی در ۱۷۶۲ وفات کرد)، لوی (۱۷۶۳)، جوسیاه (۱۷۶۸)، ازرا (۱۷۷۰)، سارا (۱۷۷۳) و هانا (۱۷۷۶، همچنین در دوران نوزادی وفات کرد). هر سه پسر و هفت نوه (پسر) وی، حرفه او را دنبال نموده و پزشک شدند.
بارتلت پس از مدتی کارآموزی نزد یک پزشک دیگر، در سن ۲۰ سالگی حرفه خود به عنوان پزشک را آغاز نموده و برای ۴۵ سال به‌طور فعال در حرفه پزشکی کار کرد. حدود ۱۷۳۵ میلادی، منطقه حومه کینگستون به یک اپیدمی تب و تب‌خال به‌نام ناراحتی گلو (throat distemper) مبتلا شدند. این بیماری برای بزرگسالان یک بیماری جدی، اما برای کودکان به کرات کشنده بود، به‌ویژه در صورت ابتلای کودکان بسیار خردسال. زمانی که این بیماری دوباره در ۱۷۵۴ میلادی شیوع کرد، بارتلت استفاده از داروهای مختلف برای درمان را مورد آزمایش قرار داده و به‌طور تجربی دریافت که پوست درخت گنه (Peruvian bark) اعراض این بیماری را برای یک مدت طولانی که بیمار بتواند سلامت خود را بازیابد، کاهش می‌دهد.
در ۱۷۹۰ میلادی، بارتلت فرایند قانونی لازم برای به‌رسمیت‌شناسی جامعه پزشکی نیوهمپشایر را به‌دست‌آورد. وی همچنین به عنوان رئیس اجرائی نیوهمپشایر انتخاب گردید. او در سال‌های ۱۷۹۱ و ۱۷۹۲ به عنوان رئیس نیوهمپشایر خدمت کرد. در ۱۷۹۰ میلادی، زمانی که پسر وی اِزرا از کالج دارت‌موث فارغ‌التحصیل شد، او نطق آغازین را در آن محفل فراغت ارایه نمود. دکترای افتخاری در رشته پزشکی به بارتلت در همان روزی اعطاء گردید که پسر وی نیز این مدرک را کسب کرد.
بارتلت فعالیت خود را در امور سیاسی کینگستون آغاز نموده و در ۱۷۶۵ میلادی در مجلس استعماری انتخاب گردید. در ۱۷۶۷ میلادی، او به عنوان سرهنگ شبه‌نظامیان شهرستان خود انتخاب گردید و فرماندار جان ونت‌ورث وی را به عنوان قاضی صلح انتصاب کرد. با نزدیک شدن انقلاب آمریکا، سیاست‌های نزدیک به حزب ویگ وی، باعث شد تا او با ونت‌ورث مخالف شود. هرچند لژ وی معلوم نیست، اما پسر نوه وی، لوی اس. بارتلت، نامه‌ای به همراه داشت که جوسیاه به پسرش ازرا نوشته و در آن گفته بود که «من شب گذشته در یک جلسه ماسون شرکت کردم و آرزو دارم تا تو در زودترین فرصت ممکن به ماسون‌ها بپیوندی».Denslow, William R. (1957). 10,000 Famous Freemasons. Columbia, Missouri, USA: Missouri Lodge of Research در ۱۷۷۴ میلادی، بارتلت به کمیته مراسلات مجلس پیوست و کار خود را با رهبران انقلابی از ۱۲ شهرستان دیگر آغاز کرد. در اواخر همان سال، زمانی که ونت‌ورث مجلس را ملغا نمود یا به تأخیر انداخت، جوسیاه در مجلسی انقلابی (و غیرقانونی) به‌نام مجلس استانی که جایگزین مجلس قبلی بود، انتخاب شد. در همین زمان، او خانه‌اش را نیز بر اثر آتش‌سوزی از دست داد و هواداران انگلستان (توری‌ها) متهم به این کار می‌شوند. او خانواده‌اش را به خانه‌ای که در مزرعه‌اش داشت انتقال داده و بازسازی خانه خود را به سرعت آغاز کرد. زمانی که مجلس بارتلت و جان پیکرینگ را به عنوان نماینده در کنگره قاره‌ای انتخاب کردند، او این گزینش را نپذیرفت چون می‌خواست نزد خانواده‌اش باشد، اما او در امور سیاسی نیوهمپشایر فعال باقی ماند. فرماندار ونت‌ورث قبل از اینکه از نیوهمپشایر در ۱۷۷۵ میلادی اخراج شود، به عنوان آخرین اقدامی خود، بارتلت را از وظایفش به عنوان قاضی صلح، سرهنگ شبه‌نظامی و عضو مجلس برکنار کرد.
بارتلت بار دیگر در ۱۷۷۵ میلادی به عنوان نماینده در کنگره قاره‌ای انتخاب گردید و این بار هم در مجلس و هم در جلسات ۱۷۷۶ شرکت کرد. در واقع، برای مدتی از اواخر ۱۷۷۵ تا اوایل ۱۷۷۶، او تنها نماینده نیوهمپشایر بود. بیشتر کارهای کنگره از طریق کمیته‌ها انجام می‌شد. از هر ایالت یک نماینده در کمیته‌های که بسیار مهم بودند، شرکت می‌کردند و این بدین معنی بود که بارتلت در تمامی کمیته‌ها، از جمله کمیته‌های مصونیت، رازداری، تسلیحات، دریایی و حکومت مدنی شرکت می‌کرد.
در نهایت، پس از فرستادن نامه‌های فراوان به مجلس و کمیته مصونیت در نیوهمپشایر، این مجلس ویلیام ویپل و ماتیو تورنتون را به فهرست نمایندگان در فیلادلفیا اضافه کردند. زمانی که پرسش اعلام استقلال از بریتانیای کبیر به‌طور رسمی در ۱۷۷۶ میلادی مطرح گردید، بارتلت، به عنوان نماینده شمالی‌ترین مستعمره، نخستین کسی بود که این پرسش از او پرسیده شد و بارتلت پاسخ مثبت داد. او روی اعلامیه استقلال آمریکا امضاء کرد.