moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کافور ماده‌ای مومی، سفید یا شفاف و جامد با فرمول CHO که دارای بوی بسیار قوی است. کافور صمغ درختی به‌نام درخت کافور است. این درخت همیشه سبز در آسیا و به خصوص در جزیره برنئو و تایوان وجود دارد. درخت کافور ۲۵ تا ۳۰ متر رشد می‌کند و ماده کافور در اکثر نقاط آن یافت می‌شود. کافور درختی است همیشه سبز و از شاخه و برگ بسیار برخوردار است دارای گل‌هایی به رنگ سفید است و میوه‌ای قرمز رنگ بسیار شبیه به میوه دارچین دارد.Oils, essential, organic, massage, absolutes, blends, extracts, dilution, fragrants, bases
واژه کافور واژه‌ای مالایی است؛ و در مالزی به کافور، کاپور باروس می‌گویند که معنای گچ باروس می‌دهد. باروس نام بندری در سوماترا اندونزی است که در آنجا کافور تجارت می‌شده‌است.
از کافور امروزه به عنوان نرم‌کننده نیترات سلولز، دافع حشرات، مومیایی‌کردن و همچنین در آتش‌بازی و داروسازی استفاده می‌شود. در زنجیرهٔ غذایی مردم آسیا به عنوان چاشنی در شیرینی استفاده می‌شود. در باور عامیانه مردم مار و سایر خزندگان از بوی کافور می‌ترسند.
احمد بن عبدالرحمن بن مندویه اصفهانی، پزشک قرن چهارم هجری رساله‌ای دربارهٔ کافور و ویژگی‌های درمانی آن نوشته‌است که متن عربی این رساله همراه با ترجمهٔ فارسی آن در سال ۱۳۹۲ چاپ و منتشر شده‌است.
در قرن ۱۸ از آن برای درمان هیجانزدگی استفاده می‌شد. در گفتمان عامیانهٔ ایران این تصور وجود دارد که از کافور به عنوان کاهندهٔ تمایلات جنسی در سربازخانه‌ها و پادگان‌ها و دانشگاه‌ها استفاده می‌شود.
کافور می‌تواند به صورت موضعی برای تسکین درد، سوزش و خارش استفاده شود. کافور همچنین برای تسکین احتقان سینه و شرایط التهابی استفاده می‌شود.
اثرات سمی این ماده عبارتست از: ناراحتی معده، ایجاد گاز معده و قولنج، تهوع و اسهال و استفراغ، نگرانی، هیجانزدگی، هذیانگویی، تشنجات صرع‌مانند و انقباض قلب.اثرات مضر کافور بر بدن
کافور به علت خوشبو بودن در غسل، حنوط و کفن نمودن میت کاربرد دارد. همچنین صرفاً، تلفظ کافور در قرآن آمده‌است (آیه ۵، سوره انسان) که در معناشناسی آن در بین مفسران اختلاف است.
غسل میت: میت را سه مرتبه غسل می‌دهند که در مرتبه دوم از آب مخلوط شده با کافور برای شستشوی میت استفاده می‌شود.
حنوط: مالیدن کافور بر پیشانی، کف دستها، سر دو زانو و سر دو انگشت بزرگ پاها، واجب است.
کفن: از جعفر بن محمد (امام ششم مسلمانان شیعه) نقل شده‌است که برای خوشبو کردن مرده موقع پوشاندن کفن، روی هر قطعهٔ آن، مقداری هل و کافور ریخته شود.
لِکو شهری است در شمال ایتالیا در ناحیه لومباردی و مرکز استان لکو است.
جمعیت لکو ۴۷ هزار نفر است و در ۵۰ کیلومتری میلان قرار گرفته است.
یافته‌های باستانی نشان می‌دهد که پیش از ورود رومی‌ها مردمان سلتی در این ناحیه نشیمن داشتند.
اگر سمت کومو از دریاچه کومو به دلیل وجود هتل های بزرگ برای گردشگران شناخته شده باشد ، شاخه Lecco از نظر تاریخی مهمترین و منحصر به فرد ترین و با زیباترین دریاچه و کوهستان است که برای مدت طولانی توسط لئونارد د وینچی مورد مطالعه قرار گرفته است. ، در اینجا ویلاهای محرمانه و پنهان از صنعتگران و اشراف بزرگ ایتالیایی ، و همچنین اشراف روم باستان ، از جمله ویلا کمدی د پلینیو مرد جوان در دهکده مخفی لینا ، پایه و اساس نظم شوالیه ها خانواده سلطنتی ایتالیایی از ساوی.
قرن نفس (انگلیسی:The century of the self) نام یک فیلم مستند به طول چهار ساعت می‌باشد که توسط آدام کورتیس تهیه شده است.
"این برنامه نشان می‌دهد که چگونه افرادی که در قدرت هستند، به کمک نظریات فروید، به کنترل جمعیت خطرناک در دوران دموکراسی انبوه پرداختند. " - آدام کورتیس
در این مستند، ضمن بیان تاریخچه‌ای از دو مقولهٔ دموکراسی و روابط عمومی (Public Relations)، به بررسی تأثیر نظریات فروید بر رابطهٔ مردم، حکومت و شرکت‌های بزرگ تجاری می‌پردازد.
از شخصیت‌های معرفی شده در این برنامه، علاوه بر زیگموند فروید، می‌توان به ادوارد برنی، آنا فروید، ویلهلم رایش، فیلیپ گولد و ماتیو فروید اشاره کرد.
چندصدایی یا پُلی‌فونی (به فرانسوی: polyphonie، به انگلیسی: polyphony،)، بافت موسیقایی است که در آن چند بخش صدایی غالباً با هویت مستقل لحنی به‌طور هم‌زمان اجرا می‌شود.
چندصدایی شیوه‌ای است که در آن، دو یا چند صدا در قالب ملودی‌های مستقل‌اند، و هر کدام از این ملودی‌ها حرکت و روند خاص خود را در قالب یک مجموعه دارند. این ملودی‌ها با فواصل معین (نسبت به هم) و تابع قوانین هارمونی و چندصدایی هستند. دو یا چند ملودی در یک اثر چندصدایی درحقیقت عناصر و اجزای تشکیل‌دهندهٔ یک اثر هستند که هم‌زمان اجرا و شنیده می‌شوند، مانند فوگ و انوانسیون و….
چندصدایی از قرن نهم میلادی در اروپا مرسوم شد و تحول و گذری بود از بافت یک‌صدایی به بافت چندصدایی. یوهان سباستیان باخ، که از وی با عنوان «پدر چندصدایی» نام برده می‌شود، در دورهٔ باروک جزو اولین آهنگ‌سازان و ابداع‌کنندگان این شیوه به‌شمار می‌آید.
سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران تنها متولی قانونی پخش برنامه‌های تلویزیونی در ایران است. در اینجا فهرستی از شبکه‌های تلویزیونی که توسط این سازمان اداره می‌شوند فهرست شده‌است. این شبکه‌ها به سه دسته سراسری، برون‌مرزی، استانی و محلی تقسیم می‌شوند. گستره پخش این شبکه‌ها محدود به ایران نیست و گسترده‌ای جهانی دارند و برخی از این شبکه‌ها برای زبان‌های خاصی در دنیا تخصص یافته‌اند.
در دی‌ماه ۱۳۹۹ تنها شبکه با کیفیت یواچ‌دی سیمای ایران با نام شبکه فراتر آغاز به کار کرد. این شبکه فقط بر روی تلویزیون‌های یواچ‌دی نمایش می‌یابد.
در بین تمامی شبکه‌های سیمای جمهوری اسلامی ایران تنها یک شبکه دارای دو کانال مستقل می‌باشد. شبکه کودک دارای دو کانال پویا و نهال است که برنامه‌های کانال اول از ساعت ۸ صبح تا ساعت ۲ ظهر و کانال دوم از ساعت ۲ ظهر تا ۱۰ شب پخش می‌شود.
اولین شبکه اینترنتی زیر نظر سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران شبکه تلوبیونی ورزش است که از ۲۷ تیر ۱۴۰۱ با همکاری مشترک معاونت فضای مجازی صدا و سیما و شبکه ورزش سیما آغاز به کار کرد.
ایستگاه مترو امام خمینی، یکی از ایستگاه‌های خط ۱ و ۲ مترو تهران است و یکی از شلوغ ترین ایستگاه های مترو تهران است. این ایستگاه در ضلع جنوب غربی میدان امام خمینی واقع شده است.
این ایستگاه در تاریخ ۳ اسفند ۱۳۷۸ رسماً مورد بهره‌برداری قرار گرفت و به نوعی، ایستگاه اصلی مترو تهران محسوب می‌شود که در ۱۳۹۱ پس از ایستگاه متروی صادقیه شلوغ‌ترین ایستگاه مترو کشور شد. این ایستگاه در عمق ۱۹٫۲۵ متری زمین ساخته شده و مساحت آن ۱۷۹۶۵ متر مربع است. این ایستگاه همچنین مجهز به آسانسور برای تردد معلول‌ها جسمی - حرکتی است.
این ایستگاه دارا پنج ورودی می‌باشد که عبارت‌اند از: گوشه شمالی، گوشه جنوب باختری و گوشه باختری میدان امام خمینی (ره)، خیابان امام خمینی (ره) و خیابان خیام. ورودی‌ها این ایستگاه به میدان امام خمینی و خیابان باب همایون منتهی می‌شوند.
یک متر مربع مساحتی معادل مربعی با طول ضلع یک متر است و نماد آن m۲ است (با کد ۳۳A۱ در یونی‌کد). که از واحدهای فرعی اس‌آی محسوب می‌شود.
یک متر مربع برابر است با:
متر مربع را می‌توان با تمامی پیشوندهای اس‌آی که برای متر به کار می‌روند، به کار برد.
صدرالدین محمد بن ابراهیم قوام شیرازی (۱۶۴۰-۱۵۷۱م) (۱۰۴۵-۹۷۹ق) یا مُلاصَدرا و صدرالمتألهیناز کرسی استادی تا گوشه انزوا بنیاد حکمت اسلامی صدرا حکیم
متأله و فیلسوف ایرانی سدهٔ یازدهم هجری قمری و بنیان‌گذار حکمت متعالیه است. کارهای او را می‌توان نمایش دهندهٔ نوعی تلفیقSynthesis از هزار سال تفکر و اندیشهٔ اسلامی پیش از زمان او به حساب آورد. بسیاری از مراکز علمی در شهرهای ایران و جهان و نام برخی از خیابان‌های شهرها همچون شیراز، تهران، مشهد، اصفهان، قزوین و یزد به نام این فیلسوف است.P. 643 History of Islamic Philosophy
ملاصدرا در روز نهم جمادی‌الاول سال ۹۷۹ قمری (هفدهم مهر ۹۵۰، ۱۵۷۱ میلادی)، در شیراز و در محله قوام زاده شد و او را محمد نامیدند. به روایتی پدر او خواجه ابراهیم قوام، مردی دانشمند و وزیر فرماندار پارس - محمد میرزا که بعدها به شاه محمد خدابنده معروف شد بود - و صدرالدین محمد تنها فرزند او، حاصل یک دعا بود.پایگاه اطلاع‌رسانی بنیاد حکمت اسلامی صدرا به باور هانری کربن خواجه ابراهیم بازرگان بود و به خرید و فروش مروارید، شکر بنگاله و شال کشمیری می‌پرداخت. وی هر از گاهی برای به دست آوردن مروارید به مغاص لؤلؤ در بحرین می‌رفت.کربن، هانری، صفحه ۹ و ۱۱
ابراهیم قوام در آغاز، محمد کوچک را به مکتب‌خانه ملااحمد در محله قوام و به نزد ملااحمد برد. محمد دو سال در این مکتب‌خانه خواندن و نوشتن و قرائت قرآن را فراگرفت. سپس او را به یک معلم خانگی به نام ملا عبدالرزاق ابرقویی سپردند تا به محمد صرف و نحو بیاموزد.کربن، هانری، ص ۱۱–۱۹
دو پیشامد سبب وقفه در تحصیل محمد نوجوان شد، یکی وفات "ملا عبدالرزاق ابرقویی" بود که محمد نوجوان را در مرگ استاد خود سوگوار کرد و دیگر وفات شاه طهماسب یکم صفوی و به پادشاهی رسیدن شاه اسماعیل دوم صفوی که سبب ناامنی ایران از جمله شیراز گشت، و ابراهیم قوام از بیم جان خانوادهٔ خود را از شیراز به امیرنشین‌های جنوب خلیج فارس کوچاند.کربن، هانری، ص ۲۲
پس از مرگ یا کشته شدن شاه اسماعیل دوم و با به فرمانروایی رسیدن شاه عباس یکم دوران هرج‌ومرج به پایان رسید و ابراهیم و خانواده‌اش به شیراز بازگشتند. محمد به فرمان پدرش به بصره رفت و در حجرهٔ بازرگانی شیرازی به نام "یوسف بیضاوی" که پدرش با او قرارداد بازرگانی بسته بود، به کار مشغول شد.کربن، هانری، صص ۲۴ و ۲۵
سه ماه پس از آن، ابراهیم قوام به دیار باقی شتافت و محمد سوگوار ناگزیر به شیراز بازگشت و به گرداندن حجره‌های بازرگانی پدرش پرداخت.کربن، هانری، صص ۲۷ و ۲۸
ملاصدرا در سن ۶ سالگی به همراه پدرش در پی شاه محمد خدابنده به قزوین پایتخت آن دوران صفویان رفت و دوران نوجوانی و جوانی اش را در آن سامان سپری کرد، او درمدرسه «التفاتیه» قزوین حجره‌ای داشت که هم‌اکنون نیز برای بازدید «طلبه‌ها» و «گردشگران» پابرجااست، سنگ بنای پیشرفت علمی او در حوزه‌های علمیه قزوین بود.
در همان‌جا با شیخ بهایی و میرداماد آشنا شد و پس از انتقال پایتخت به اصفهان، با استادانش به اصفهان مهاجرت نمود.
او در مدرسه خواجواصفهان نیز از محضر درس استادانش شیخ بهایی، میرداماد (معلم ثالث) و میرفندرسکی بهره جست. ملاصدرا دروس فقه، علوم حدیث و تفسیر را از شیخ بهایی، حکمت الهی و حکمت شرق و غرب را از میرداماد و علم ملل و نحل را از میرفندرسکی آموخت.
به هر حال شاه عباس یکم در پایان سال ۹۹۹کوربن، هانری، همان، ص ۷۵ هجری قمری (به روایتی ۱۰۰۶)، از قزوین به اصفهان نقل مکان کرد و این شهر را به پایتختی خویش برگزید.
در بخش‌کردن میراث یکی از توانگران اصفهان، هوش، آگاهی و دانش ملاصدرا در مسایل فقهی بر شاه عباس آشکار شد و شاه تصمیم گرفت تا از مدرسه خواجه بازدید کند و با شیخ بهایی و ملاصدرا بیشتر آشنا شود.کوربن، هانری، همان، صص ۸۵–۸۸
ملاصدرا پس از کسب درجهٔ اجتهاد، به تدریس در مدرسهٔ خواجه پرداخت، اما از آنجایی که نظریاتش در برخی مسائل فقهی با بیشتر دانشمندان قشری اصفهان متفاوت بود، او را به بدعت‌گذاری در دین متهم ساختند و خواهان اخراج او از مدرسه و در نهایت تبعید او از اصفهان شدند. بدین سان ملاصدرا از اصفهان تبعید شد. او راه مورچه خورت را در پیش گرفت و از آن‌جا راهی کهک قم گشت.هانری کربن، ص ۱۳۸ و ۱۳۹
برخی از اتهام‌هایی که به وی می‌زدند در کتاب گفتگوی خرد آمده‌است.گفتگوی خرد با اکبر ثبوت، طیبه دومانلو، بخش نخست، ۲۴ تیر ۱۳۹۰ و بخش دوم، ۲ مرداد ۱۳۹۰
ملاصدرا در دوران تبعید به حوزه‌هایی رفت اما به او اجازه نمی‌دادند. جلوی او را می‌گرفتند و او را مرتد می‌خواندند. ملاصدرا به مدت ۵پایگاه اطلاع‌رسانی بنیاد حکمت اسلامی صدرا یا ۷کربن، هانری، ص ۱۸۴ سال در کهک قم و در تبعید زیست، اما هرگز کار تدریس و پژوهش را رها نکرد و در همان روستای کوچک و دورافتاده به برگزاری نشست آموزشی پیشی گرفت. آموزش‌های وی بیشتر دربارهٔ اندیشه‌ها و باورهای حکیمان و دانشمندان ایرانی مانند شهاب‌الدین سهروردی، ابن سینا و ابویعقوب الکندی و برخی از دانشمندان اندلسی همچون ابن عربی و ابن رشد بودند.کربن، هانری، صص ۱۴۶–۱۸۳ به سخنی دیگر، او در این زمان به ریاضت و عبادت پرداخت و مدتی را نیز در شهر قم سپری نمود.
الله وردی خان حاکم ایالت فارس امپراتوری صفوی در زمان شاه عباس هنگام ساخت مدرسه خان در شیراز، ملاصدرا را که توسط علمای اصفهان تکفیر و در کهک قم تبعید شده بود به شیراز دعوت کرد. او نامه‌ای بدین مضمون به ملاصدرا نوشت:
الله‌وردی خان در وقف نامه مدرسه خان تصریح کرد که اختیار تدریس را به ملاصدرا واگذار می‌کنم تا اینکه هر درسی را که می‌خواهد در برنامه دروس مدرسه قرار دهد.مولیانی، جایگاه گرجی‌ها در تاریخ و فرهنگ و تمدن ایران، ۲۴۹–۲۵۰.
حکومت صفوی و در راس آنان شاه عباس تمایلی به تبعید ملاصدرا از اصفهان نداشتند و شاه عباس صفوی به اجبار علمای اصفهان به این کار تن داد. از این رو، الله‌وردی خان گرجی حاکم فارس، بر آن شد که برای این دانشمند در شیراز مدرسه‌ای ساخته و از او برای تدریس در این مدرسه دعوت کند. با پایان یافتن ساخت و ساز بخش مهمی از این مدرسه که بعدها به مدرسه خان نامی شد، الله‌وردی خان چشم از جهان بست و به دیار باقی شتافت. پس از او فرزند وی امام قلی خان که از دوستان دوران جوانی ملاصدرا بود پس از پدرش به حکومت فارس رسیده بود، پس از فتح هرمز و بیرون راندن پرتغالی‌ها از خلیج فارس، و در پی پیروزی حکم رفع تبعید ملاصدرا را از شاه عباس گرفته و ملاصدرا را به شیراز دعوت کرد.کربن، هانری، همان، صص ۱۸۴ و ۱۸۵
درخشان‌ترین دوره زندگی ملاصدرا از لحاظ سودی که به جامعه رساند و طی آن دوره کتاب‌های فراوان و ارزشمندی نگاشت، دوره‌ای است که او پس از بازگشت از کهک در شیراز شروع به تدریس کرد.
ملاصدرا پس از بازگشت به شیراز، تدریس در این مدرسه نوساز را آغاز کرد. در این مدرسه افزون بر حکمت و فقه، ادبیات، اخترشناسی، ریاضیات، شیمی، معرفةالارض (زمین‌شناسی) و علوم طبیعی نیز تدریس می‌شد. اهمیت این مدرسه از مدرسه خواجه اصفهان نیز فزونی یافت.کربن، هانری، همان، ص ۱۸۵
الله‌وردی خان گرجی با این اقدام خود، دانشگاهی به مفهوم واقعی آن روز بنیان گذاشت، که در آن افزون بر حکمت، فقه، ادب، نجوم، علم حساب، هندسه، زمین‌شناسی، جانورشناسی، گیاه‌شناسی و شیمی تدریس می‌شد. ملاصدرا در پناه فرهنگ دوستی و آزاداندیشی الله وردی خان گرجی تألیفات فراوانی از خود بر جای گذاشت، اما مهم‌ترین حاصل عمر وی بنیاد نهادن حکمت متعالیه بود. بدین وسیله به عالم تشیع خدمتی عظیم نمود.سامی، شیراز دیار سعدی و حافظ، ۳۵۰–۳۵۴.
بنا بر مشهور ملاصدرا در سال ۱۰۵۰ قمری (۱۶۴۰ میلادی) درگذشته‌است، اما مطابق یادداشت‌های نوه او به نام محمد علم‌الهدی (فرزند فیض کاشانی)، سال صحیح درگذشت وی ۱۰۴۵ قمری (۱۶۳۵ میلادی) بوده‌است، و گسست ناگهانی و ناقص ماندن برخی نوشته‌های وی مانند تفسیر قرآن و شرح اصول کافی از (شیخ کلینی) در حدود سال ۱۰۴۴ قمری (۱۶۳۴ میلادی)، تاییدکننده این ادعاست.
وفات ملاصدرا در شهر بصره واقع شد ولی بنابر سنت شیعیان او را به شهر نجف بردند و بنابر گفته نوه وی، علم‌الهدی، او را در سمت چپ صحن حرم علی بن ابی‌طالب دفن نمودند.از کرسی استادی تا گوشه انزوا، بنیاد حکمت اسلامی صدرا
هر ساله در ایران، روز اول خرداد، تحت عنوان «سالروز بزرگداشت ملاصدرا» شناخته و مراسمی برپا می‌شود. هم‌چنین در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران، در بخش مناسبت‌ها، یکم خرداد به نام وی «روز بزرگداشت ملاصدرا [صدرالمتألهین]» نام‌گذاری شده‌است.یکم خرداد سالروز بزرگداشت ملاصدرا خبرگزاری صدا و سیما/عکس خبری/ سالروز بزرگداشت ملاصدرا خبرگزاری دانشجویان ایرانفلسفه اسلامی و مسائل جدید ؛ به مناسبت اول خرداد سالروز بزرگداشت ملاصدرا خبرگزاری مهریکم خرداد ماه، سالروز بزرگداشت حکیم فرزانه ملاصدرا، فیلسوف اسلامی و بنیان‌گذار حکمت متعالیه رادیو جوانباد اول خرداد روز بزرگداشت ملاصدرا گرامی باد مف‌دا
ملاصدرا پنج فرزند (سه دختر و دو پسر) داشته‌است که عبارتند از:
ملاصدرا شیعه مذهب و پیرو آئین دوازده‌امامی بود، به اصول و فروع دین اسلام و مذهب شیعه اعتقاد داشت. همان‌طور که در فقه شیعه چهار اصل قرآن، حدیث، عقل و اجماع برای بدست آوردن احکام بکار می‌رود، ملاصدرا نیز در مباحث عقلی تلاش وافری نمود تا این وجهه از برهان جایگاه خود را در مذهب شیعه دوباره باز یابد، وی در کتاب الاسفارالاربعه جلد ۸ آورده‌است: «نمی‌شود قوانین این دین بر حق‌الهی (اسلام) که چون خورشید روشن و درخشان است با دانش استدلالی یقینی مخالفت داشته باشد. نیست باد فلسفه ای که قوانینش با کتاب قرآن و سنت رسول خدا و ائمه اطهار مطابقت نداشته باشد.»
ملاصدرا بر این باور بود که مذهب شیعه دو وجه دارد، وجه ظاهری، یعنی همان شریعت و احکام دینی، و وجه باطنی، که همان درون‌مایه و حقیقت مذهب شیعه‌است و ملاصدرا آن را عرفان شیعی می‌نامید. او برای رستگاری انسان، هم شریعت و پایبندی به فرایض دین را لازم می‌شمرد و هم سیر و سلوک عرفانی برای رسیدن به حقیقت مذهب شیعه را ضروری می‌دانست. این در حالی بود که بیشتر دانشمندان قشری اصفهان، دید خوبی نسبت به عرفان نداشتند. ایشان بر این باور بودند که بسیاری از عارفان، به احکام دین اسلام پایبند نیستند و عمل به فرایض دینی را برای رسیدن به رستگاری لازم نمی‌بینند. یکی از دلایل تبعید ملاصدرا از اصفهان همین باور بود.
ملاصدرا اگرچه به عرفان باور داشت، اما کوتاهی از احکام و واجبات دین را به بهانهٔ سیر و سلوک عرفانی رد می‌کرد. با دانشمندان قشری نیز به دلیل ستیز با عرفان شیعی مخالف بود. همچنین با برخی از صوفیان که عمل به واجبات دینی را ضروری نمی‌دانستند، مخالف بود.
البته برخی معتقدند ملاصدرا با ادغام فلسفه و عرفان ناخواسته راه را برای بسته شدن مسیر فلسفه ورزی در جهان اسلام فراهم کرد.
مکتب ملاصدرا که حکمت متعالیه نامیده می‌شود، بر اصل «"وجود"» و تمایز آن از «"ماهیت"» استوار است. بنابر دیدگاه او، بدیهی‌ترین مسئلهٔ جهان، مسئلهٔ وجود یا هستی است که ما با علم حضوری و دریافت درونی خود، آن را درک کرده و نیازی به اثبات آن نداریم. اما ماهیت، آن چیزی است که سبب گوناگونی و تکثر پدیده‌ها می‌شود و به هر وجود، قالبی ویژه می‌بخشد. همهٔ پدیده‌های جهان در یک اصل مشترکند که همان «وجود» نام دارد و وجود، یگانه‌است؛ زیرا از هستی‌بخش (یعنی خداوند یگانه) سرچشمه گرفته، اما ویژگی‌های هر یک از این پدیده‌ها از تفاوت میان ذات و ماهیت آن‌ها حکایت دارد؛ بنابراین دیدگاه، اصل بر وجود اشیاء است و ماهیت، معلول وجود به‌شمار می‌آید.
ملاصدرا در مخالفت با استادش میرداماد که خود پیرو سهروردی بود، مدعی شد که «وجود» امری حقیقی است و ماهیت امری اعتباری. صدرا دربارهٔ حرکت نیز نظریه جدیدی عرضه کرد که به حرکت جوهری مشهور است. تا قبل از آن تمامی فلاسفه مسلمان، معتقد به وجود حرکت در مقولات نه‌گانه عَرَض بودند و حرکت را در جوهر محال می‌دانستند. اما صدرا معتقد به حرکت در جوهر نیز بود و موفق شد چهار جریان فکری یعنی کلام، عرفان، فلسفه افلاطون و فلسفه ارسطو را در یک نقطه گرد آورد و نظام فلسفی جدید و مستقلی به وجود آورد.محمدرضا فشاهی، "ارسطوی بغداد، از عقل یونانی به وحی قرآنی"، انتشارات کاروان، ۱۳۸۰، ص ۴۷
اعتقاد ملاصدرا بر آن بود که «وجود مقدم بر ماهیت است و بر اساس این اصل است که هر شیئی اول باید وجود داشته باشد تا بتواند ماهیت داشته باشد». شایان ذکر است که این مسئله برای ملاصدرا مخصوصاً در مورد خداوند و موقعیت خداوند در جهان هست صادق بود، خصوصاً از آن جهت که بتواند موضع خداوند را از دیدگاه قرآن با جهان‌شناسی فلسفی دوران طلایی اسلامی که تحت تأثیر فلسفهٔ یونان بود وفق دهد.
در نگرش مابعدالطبیعی ملاصدرا وجود بر ماهیت مقدم است، بدین معنی که ماهیات، کثرت دارند و بر حسب شدت (برگرفته از تعریف هانری کوربن) «وجودشان» متغیر و متعددند (تشکیک وجود). در نتیجه ماهیت لایتغیر و قدیم نیست. مزیت این جهان‌بینی آن است که با اصول قرآنی همخوانی دارد و همچنین هیچ‌یک از فلاسفهٔ مشایی یا افلاطونی اسلامی پیش از خود را نفی نمی‌کند.
بدین سان ملاصدرا تغییر نکردن را تنها به خداوند تعلق می‌دهد و همزمان وجود و ماهیت را درونا به یکدیگر ارتباط می‌دهد، و قدرت خدا را محیط بر وجود قرار می‌دهد. با این کار، ملاصدرا به خداوند بر همه چیز قدرت داده‌است و همزمان با آن مسئلهٔ علم خداوند بر مصادیق را، علی‌الخصوص بر مصادیق بدی بدون آنکه خود نسبت به آنها مسئول باشد، حتی سلطهٔ خداوند بر چیزهایی که زیرساخت به‌وجود آمدن بدی هستند را حل می‌کند. این راه‌حل هوشمندانه، اختیار، برتری خداوند، بی‌نهایت بودن علم خدا، وجود بدی، تعاریف وجود و ماهیت به عنوان دو حقیقت درهم تنیده هنگامی که از منظر انسان به آن نگاه می‌شود و به عنوان دو حقیقت در بنیان مجزا وقتی از منظر خداوند به آنها نگاه می‌شود را نیز تبیین می‌کند.Sayyed Hussein Nasr, Persian Sufi Literature, Lecture, George Washington University, 2006
یکی دیگر از پایه‌های تفکر ملاصدرا نظریهٔ حرکت جوهری (الحرکة الجوهریة به عربی) است که بر اساس این فرض است که همه چیز در طبیعت از جمله کرات آسمانی تحت تغییری در جوهر خود هستند که بواسطهٔ جریانی درونی (سریان الوجود) و رخنه‌کردن وجود در آنها (فیض) است که سهم وجود هر یک از موجودات را به آنها می‌بخشد. بر خلاف ارسطو و ابن‌سینا، که تغییر را تنها در چهار دستهٔ کمیت، کیفیت، وضعیت و مکان پذیرفته بودند، ملاصدرا تغییر را واقعیتی جهان‌شمول می‌دانست که در همه‌چیز از جمله در جواهر مادی نیز جریان دارد.Kalin, Ibrahim (March 2001), "Sadr al-Din Shirazi (Mulla Sadra) (b. 1571-1640)", in Iqbal, Muzaffar; Kalin, Ibrahim (eds.), "Resources on Islam & Science", retrieved 2008-02-04
ملاصدرا بر این باور بود که حقیقت، وجود است. او باور داشت که یک ماهیت به خودی خود یک لفظ کلی است و در واقعیت وجود ندارد.Fazlur Rahman, "The Philosophy of Mulla Sadra"State University of New York Press, 1975, pp 27 and 28
به قول فضل‌الرحمن در بارهٔ جهان‌شناسی وجودی ملاصدرا: وجود تنها واقعیت (حقیقت) است. بدین معنی که وجود و حقیقت یک مفهوم واحد هستند. وجود، واقعیت جهان‌شمول است و چیزی خارج از آن موجود نیست. ماهیات به یک واقعیت نیاز دارند تا وجود داشته باشند و این واقعیت همان وجود است. در نتیجه نمی‌توان منکر وجود شد. چون نمی‌توان منکر وجود شد بدیهی است که وجود همان خدا است. خدا را نباید در کون و مکان جستجو کرد، بلکه خداوند موجد تمام وجودات است.Fazlur Rahman, "The Philosophy of Mulla Sadra"State University of New York Press, 1975, pp 125 حقیقت همان‌طور که در قرآن نیز به آن اشاره شده یکی از اسماءالله است.
می‌توان برهان وجود خدا را از دیدگاه ملاصدرا بدین گونه خلاصه کرد:Rizvi, Sajjad "Mulla Sadra and Metaphysics", 2009, pp126
ملاصدرا استدلال کرد که هر ممکن‌الوجود نیاز به علتی دارد که تعادلی که ممکن‌الوجود بین وجود و عدم دارد را به نفع وجود تغییر دهد. هیچ چیز نمی‌تواند بدون علت به وجود بیاید. به علت آنکه هستی جهان بستگی به علت‌العلل دارد، نه تنها وجود خدا ضرورت پیدا می‌کند، بلکه خدا لزوماً مسئول اولین کنش خلقت نیز می‌باشد.
همچنین ملاصدرا اعتقاد داشت که تسلسل محال است زیرا زنجیرهٔ علت و معلول تنها در صورتی ممکن است که ابتدا، میانه و انتها داشته باشد. به صورتی که در ابتدا باید به صورت علت مطلق، در انتها به صورت معلول مطلق و در میانه به صورت سلسله‌ای از علت و معلول برای یکدیگر می‌باشد.
سلسلهٔ علیت ملاصدرا نوعی از هستی‌شناسی وجودی درون ساختار کیهان‌شناسی‌ای است که اسلام آن را پشتیبانی می‌کند. برای ملاصدرا غایت در علیت همان قدر خالص است که آغاز در آن زنجیره که به صورتی کاربردی خدا را در ابتدا و انتهای خلقت قرار می‌دهد: ظرفیت خداوند برای حساب شدت یک واقعیت وجودی و ارتباط آن با مبدأ آنها به جای دانستن اثرات آنها ساختاری موافق با اسلام برای قضاوت خداوند در مورد واقعیت بدون آنکه با مصادیق آلوده شود می‌دهد. این موضوع یک راه‌حل هوشمندانه برای سؤالی بود که فلسفهٔ اسلامی را برای تقریباً هزار سال درگیر خود کرده بود: چطور خدا می‌تواند گناه را قضاوت کند بدون آن که خود گناه را بداند.
اتحاد عاقل و معقول اصطلاحی در فلسفه است که به کیفیت ادراک مربوط می‌شود. قاعده «اتحاد عقل و عاقل و معقول» از ابتکارات فلسفی ملاصدرا است. وی معتقد است در تکوین شناخت، قوه شناخت و شخص ادراک‌کننده (مدرِک) و موضوع ادراک‌شونده (مدرَک)، سه چیز مستقل از یکدیگر نیستند. در هر عمل شناخت، وجودی پدید می‌آید که در همان حال که نوعی وجود شیء ادراک‌شونده است در ظرف ادراک، نوعی وجود برای نفس ادراک‌کننده هم هست. نفس ادراک‌کننده این وجود را، که فعل خویش است، به وسیله قوّه فاعله ادراکی خویش آفریده‌است. این قوّه ادراکی، در حقیقت، خود نفس در مرتبه فعل و تأثیر است.
با وجود زمان طولانی که ملاصدرا در شیراز، قم و اصفهان تدریس کرده‌است، اما تاریخ از شاگردان او جز تعداد اندکی نام نبرده‌است. مشهورترین آن‌ها دو دامادش ملا محسن فیض کاشانی و فیاض لاهیجی می‌باشندشاگردان، بنیاد حکمت اسلامی صدرا که توسط ملاصدرا ملقب به فیض و فیاض گردیدند.اثرآفرینان، چاپ دوم، ۱۳۸۴، چاپ و نشر دانشگاه تهران، جلد ۵، صفحهٔ ۲۸۵
آثار ملاصدرا را بیش از پنجاه اثر دانسته‌اند که آن‌ها را بر حسب نوع تفکر موجود در پس هریک، می‌توان در دو دسته اصلی علوم نقلی و علوم عقلی جای داد.
تابستان ۱۳۸۴ - شماره ۵۶
دهستان پیشکوه دهستانی در بخش مرکزی شهرستان قائنات استان خراسان جنوبی ایران است. این دهستان از به هم پیوستن تعداد هفت روستای هم‌جوار تشکیل شده و به لحاظ دارا بودن محدوده جغرافیایی معینی برای تشکیل یکی از واحدهای تقسیمات کشور به عنوان «دهستان» انتخاب شده‌است. مرکز این دهستان، بیهود می‌باشد. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این دهستان ۳۸۳۷ نفر (در ۱۲۰۶ خانوار) بوده‌است.
وب ویجت یک وبگاه یا برنامه کاربردی تحت وب است که به عنوان بخشی از وبگاه درونسازی شده‌است اما از میزبانی آن صفحه استفاده نمی‌کند و با میزبان آن صفحه هیچ ارتباطی ندارد یا ارتباط اندکی دارد. یک وب ویجت برای کاربران یک وبگاه دسترسی به محتوای دیگر وبگاه‌ها را فراهم می‌آورد. معمولاً این محتواها را نمی‌توان مستیم کپی کرد بلکه باید با رعایت یک سازوکار مبتنی بر سیاست اشتراک محتوای میان منبعی به آن دست پیدا کرد. نمونه وییجت‌های وبی شامل آکوویدر برای اطلاعات هواشناسی، و گوگل ادسنس برای تبلیغات می‌شود.
کدهای تعبیه شده از زمان شروع وب گسترده جهانی وجود داشته‌اند. توسعه دهندگان وب از کدهای
دسته سوم در صفحات خود استفاده می‌کردند. می‌توان گفت که اصل ویجتهای وب، شمارنده‌های لینکها و بنرهای تبلیغاتی بودند که در کنار وب رشد کردند. بعدها، تبلیغات و شبکه‌های وابسته، از ویجت‌ها
برای مقاصد توسعه خود استفاده کردند.
یک ویجت می‌تواند هر چیز تعبیه شده در داخل یک صفحه اچ تی ام‌ال مانند صفحه وب باشد و محتویاتی را به صفحه اضافه می‌کند که استاتیک نیست. به‌طور کلی ویجت‌ها از گرایشهای دسته سوم هستند و به مانند ماژولها و پلاگینها شناخته می‌شوند.
ویجتها می‌توانند به اچ تی م ال، جاوا اسکریپت، فلش و دیگر زبانهای اسکریپتی نوشته شوند تا بتوانند زمانیکه صفحه اجرا می‌شود، فراخوانی شوند.
ویجتها معمولی هستند و توسط بلاگرها، کاربران شبکه‌های اجتماعی، سایتهای حراجی و مالکان وبگاه‌های شخصی مورد استفاده قرار می‌گیرند. آنها در صفحه اول سایتهایی مانند iGoogle, Netvibes, Pagefakse, springWidget, yourminis، استفاده شده‌اند. ویجتها امنند روش توسعه دهنده‌ای برای شبکه‌های تبلیغاتی مانند Google’s AdSense، توسط سایتهای مدیا مانند Flicker،
توسط سایتهای ویدئو مانند یوتیوب و صدها تشکیلات دیگر استفاده شده‌اند.
برنامه‌های کاربردی می‌توانند با یک وبگاه دسته سوم، توسط جابجایی قطعهٔ کوچکی از کد، مختلط
بشوند. این در حال تبدیل به کانال توسعه یا بازاریابی برای بسیاری از کمپانیها است. کد محتوایات زنده‌ای مانند تبلیغات، لینکها، تصاویر- از سایتهای دسته سوم بدست آورد، بدون آنکه مالک وبگاه نیاز به آپ دیت کردن داشته باشد.
کاربران می‌توانند از ویجت وب برای بالا بردن میزبانان مبتنی بر وب یا drop target استفاده کنند.Drop Targetها شامل شبکه‌های اجتماعی، بلاگها، ویکیها یا صفحات شخصی باشند. به علاوه کاربران می‌توانند تجربیات صفحات شخصی شان یا تجربیات وب بازدید کنندگان را افزایش دهند. شرکت‌ها می‌توانند از ویجتهای وب برای بهتر کردن سایتهایشان با استفاده از محتویات صنفی و کاربردی از فراهم آورندگان دسته سوم استفاده کنند.
سیستم مدیریت ویجت، روشی را ارائه می‌کند که بر روی هر صفحه‌ای مانند بلاگ و شبکه‌های اجتماعی
کار کند.
مدارِ صفر درجه می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
شاهرخ پژمان از شاعران معاصر افغانستان بوده و اشعارش بیشتر سنت شکن و در راستای اصلاح فرهنگ جامعه افغان است. از او مقالات و اشعار زیادی در تارنماهای فارسی زبان به نشر رسیده است.
دکتر شاهرخ پژمان دوران آغازین دانش آموزی خود را در دبستان استاد فکر ی سلجوقی شروغ نموده بعد از ختم دوره ابتدایی شامل مکتب متوسطه (دوره رهنمایی) استاد فکری سلجوقی شد. بعد از اتمام دوره رهنمایی وارد دبیرستان سلطان غیاث‌الدین غوری، که یکی از مدارس (مکااتب) مشهور در ولایت هرات است شد. او در سال ۱۳۷۵ خورشیدی از لیسه سلطان غیاث الدین غوری فارغ شده و بعد از سپری کردن امتحان کنکور وارد دانشکده پزشکی دانشگاه هرات شد. این زمان دقیقاً وقتی بود که از تصرف هرات توسط نیروی‌های طالبان دو سال می‌گذشت و شرایط زندگی برای همه مردم افغانستان اعم از دانشجو و کاگر و کسبه کار دشوار بود. او در کنار تحصیلات دانشگاهی مصروف شد به راه‌اندازی "برنامه توسعه جوانان " که یک انجمن از جوانان با احساس هراتی برای رشد و انکشاف سویه جوانان بود. او با تعدادی از جوانان که دلشان برای سرنوشت آینده گان شهر و کشورشان می‌سوخت در این راستا سخت کار کردند. دو سال پس از سرنگونی رژیم طالبان و امدن شرایط امن نسبی از دانشگاه هرات فارغ شده و نامزد بورسیه برای ادامه تحصیل در رسته اداره سیستم بهداشت (صحت عامه) توسط انستیتوت آموزش بین‌المللی IIE آمریکا شد و برای ادامه تحصیل عازم آمریکا شد. او هم‌اکنون در آمریکا در مصروف دوره مافوق تخصص در اداره سیستم صحت عامه است.
مادر ای حریم امن هستی من
مادر ای تکیه گاه لحظات سستی من
تو خالق منی
با تو از خالق همه بینیازم
با خاک قدمت قبله می‌سازم
اسم تو اسم اعظم من
مهر تو کلمه قسم من
با تو همیشه با عرش برابرم
بی تو عین فرش روی درم
لطف وجود تو، مایه وجود من
نوازش نیمه شبی تو، پایه صعود من
برای تو ای خدای من
ای موجود برتر
ای درخت همیشه پر ثمر
دنیا را سراسر ا عبادتگاه میسارم
کهکشان‌ها را سر بسر عرش مصلی می‌سازم
روز تو روز تولد خررشید
روزتو روز طلوع امید
درروز تو اسمان‌ها را آذین می‌بندم
با عشق تو در بر روی کین می‌بندم
عبدالباسط محمد عبدالصمد سلیم داود (زادهٔ ۱ ژانویۀ ۱۹۲۷ در ارمنت – درگذشتهٔ ۳۰ نوامبر ۱۹۸۸ در قاهره) قاری مشهور کردتباراهل مصر که توانایی خاص در قرائت قرآن داشت. او پرطرفدارترین و مشهورترین قاری جهان اسلام است. به دلیل سبک بی‌نظیر آهنگین ، قدرت صدا ، لحن احساسی و جذاب ، او را حنجره طلایی نامیدند . وی بزرگترین سفیر قرآن و مسلمانان بود. او طرفداران و مقلدان فراوانی در سرتاسر جهان دارد. وی همچنین نخستین رئیس اتحادیهٔ قاریان و حافظان قرآن در مصر بوده‌است. معمولاً از عبدالباسط، منشاوی، خلیل الحصری و مصطفی اسماعیل به سبب تأثیر بزرگی که در جهان اسلام داشته‌اند به عنوان چهار قاری مهم و بزرگ قرآن در دوران معاصر نام می‌برند.
عبدالباسط محمد عبدالصمد در سال ۱۹۲۷ در روستای «المزاعزه» یکی از توابع شهر ارمنت در استان قنا در جنوب مصر به دنیا آمد پدربزرگ او بخاطر قحطی و خشکسالی از کردستان به مصر کوچ کردند و جد پدری عبدالباسط کردتبار بود.ایشان مدرّس حفظ و تجوید قرآن کریم بود.
عبدالباسط در ۶ سالگی به مکتب حفظ قرآن در ارمنت رفت. در ۹ سالگی حافظ کل قرآن شد. پس از اینکه عبدالباسط به سن ۱۲ سالگی رسید از هر شهر و روستا در استان قنا و مخصوصاً از جانب "اصفون المطاعنه" دعوت‌هایی به سوی او روانه شد، چراکه گواهی محمد سلیم که به عبدالباسط اعطا شده بود نقطه اطمینان همه مردم بود.إيمان عبدالرحمن، «الأزهر يحتفي بصاحب الحنجرة الذهبية الشيخ عبدالباسط عبدالصمد»، پایگاه خبری أخبار اليوم، الأربعاء، 30 نوفمبر 2022.
او در سال ۱۹۵۰ به مراسمی که برپا شده بود رفت. در آن مجلس یکی از نزدیکان عبدالباسط از مسؤلان مجلس اجازه خواست تا او ده دقیقه‌ای را به تلاوت بپردازد. عبدالباسط آیاتی از سوره احزاب را تلاوت کرد و این تلاوت عبدالباسط یک و نیم ساعت ادامه پیدا کرد و بسیار مورد استقبال مردم قرار گرفت.
در سال ۱۹۵۱ عبدالباسط به رادیو مصر رفت. او پس از به دست آوردن شهرتی که در طول چند ماه بدست آورده بود به قاهره مهاجرت کرد. با پیوستن او به رادیو، استقبال مردم در مصر برای خرید گیرنده‌های رادیوئی زیاد شد و در بیشتر خانه‌ها گسترش یافت.
عبدالباسط در ماه رمضان و روزهای دیگر سال به کشورهای مختلفی برای برگزاری محافل قرآنی و در پی دعوت‌هایی که از او می‌شد، رهسپار شد.
او در سفر به جاکارتا، اندونزی در بزرگترین مساجد آن‌جا به تلاوت قرآن پرداخت.
در یکی از مساجد بیش از ۲۵۰ هزار نفر تا صبح در حالی که سر پا ایستاده بودند به صدای او گوش می‌دادند.
از مشهورترین مساجدی که او در آن‌ها به تلاوت پرداخته‌است، مسجدالحرام در مکه، مسجد نبوی در مدینه، مسجد الاقصی در قُدس و مسجد ابراهیمی در فلسطین بوده‌اند.
عبدالباسط در اتوبیوگرافی خود می‌گوید: «من به ۱۴ ایالت از ایالات آمریکا که در آن‌ها مراکز مسلمین وجود داشت سفر کرده‌ام که تعداد زیادی از مسلمین در این مراکز هستند. از تفضل خدا، در همهٔ کشورها موفق بودم. در لس آنجلس ۶ نفر پس از شنیدن تلاوت قرآن کریم به دین اسلام روی آوردند؛ در اوگاندا ۹۲ نفر. در آن‌جا دو مجلس داشتم؛
در یکی ۷۲ نفر از آن‌ها و بقیه در مجلس دوم به دین اسلام روی آوردند.
حتی یک خانم گویندهٔ تلویزیون همراه من بود که در آخرین روز خواست دستم را ببوسد و من متأثر شدم ولی نپذیرفتم.
او تقاضا کرد به حج برود.
به اوگاندایی‌ها گفتم اگر اجازه بدهید، بگذارید این خانم امسال به مسافرت حج برود.
پس از آن، خواست که نامش را تغییر دهد، من نام «آمنه» را برایش انتخاب کردم.»
یاسر فرزند عبدالباسط نقل می‌کند: «روزهای شنبهٔ هر هفته ساعت هشت تلاوت پدر از رادیو مصر پخش می‌شد.
در این ساعت همهٔ اعضای خانواده بر سر سفره و کنار هم نزد پدر می‌نشستیم و به تلاوت ایشان گوش فرا می‌دادیم.
همگی ما به مدت نیم ساعت سراپا گوش می‌شدیم، هیچ‌کس تکان نمی‌خورد و حتی صندلی را هم تکان نمی‌داد و مرحوم پدر در اثنای پخش تلاوت، سر خود را روی آستین‌اش می‌گذاشت و به فکر فرومی‌رفت.
ایشان در منزل با صوت تلاوت قرآن نمی‌کرد، مگر زمانی که عده‌ای از خبرنگاران یا مجریان رادیو یا عکاسان در منزل حضور می‌یافتند. اما عادت همیشگی ایشان این بود که هر روز پس از نماز صبح در اتاق خود قرآن می‌خواند.
من وقتی شش ساله بودم با ایشان به مسجد امام شافعی می‌رفتم و به تلاوت‌های ایشان گوش می‌دادم.
در برخی مراسم و محافل قرآنی و جشن‌ها که ایشان به تلاوت می‌پرداختند مردم حاضر از ایشان می‌خواستند تلاوت‌اش را تکرار کند. من دوست داشتم که در برنامه‌های تلاوت ایشان همراه پدر باشم، او همواره مرا به تلاوت قرآن تشویق می‌کرد.
به یاد دارم هر وقت در اتاق، قرآن می‌خواندم و او در اتاق دیگری بود و از حضور ایشان بی‌خبر بودم، او صبر می‌کرد تا من به آخر آیه برسم آنگاه وارد اتاق می‌شد.
اگر در زمان تلاوت وارد می‌شد من تلاوت را قطع می‌کردم و او برای این‌که من کارم را کامل تمام کنم پس از تمام کردن آیه به نزدم می‌آمد، و این خاطرهٔ زیبایی برای من است.»
آنچه که از وی برای مسلمانان باقی مانده‌است، قرائت‌های او طی بیش از نیم قرن که در نوارها ضبط شده‌است و در دنیای اسلام استفاده می‌شود.
عبدالباسط عبدالصمد در روز ۳۰ نوامبر ۱۹۸۸ (۹ آذر ۱۳۶۷) بر اثر بیماری دیابت و التهاب کبد درگذشت.عبدالباسط محمد عبدالصمد
شِمشاد یکی از درختان همیشه سبز است که چوب سخت آن در صنعت استفاده می‌شود. شمشاد معمولاً در مناطق مرطوب کاشته نمی‌شود ولی فقط توسط باران تغذیه می‌شود. جنگل‌های انبوهی از شمشاد در کنار سواحل شنی ایجاد می‌کنند تا از پراکندگی شن‌ها جلوگیری نمایند. شمشاد یکی از درختان ممنوع‌القطع می‌باشد و از گونه‌های گیاهی در حال انقراض است. شمشاد در طول یک سال فقط یک میلیمتر به قطرش اضافه می‌شود. از چوب شمشاد به دلیل چوب بسیار فشرده‌ای که دارد، در ساخت سه تار و آلات موسیقی دیگر استفاده می‌شود.
در زبان تالشی به شمشاد کیش گفته می شود.وجود این درخت در بیشتر مناطق جنگلی برای مردم منطقه،حس مقدس بودن مکان را یادآوری میکند وبه احتمال زیاد محل یک گورستان یا زیارتگاه می باشد.مردم منطقه به راحتی این درخت را قطع نمی کنند.البته این مساله ربطی به گورستان های مسلمان وغیر مسلمان ندارد.
در ایران یک جنس با یک گونه به نام شمشاد خزری (Buaxus hyrcana) به صورت بومی وجود دارد، که درختچه‌ای است همیشه‌سبز و توده‌ای از آن در پارک سی‌سنگان بین علمده و نوشهر وجود دارد. البته در اغلب مناطق جنگلی شمال دیده می‌شود و گاهی از شاخه بریده آن در گل‌فروشی‌ها استفاده می‌شود.
Wikipedia contributors, "Ash tree," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/wiki/Ash_tree (accessed August 8, 2007).
عدس، مَرجُمَک، مَرجو یا نسک(به فارسی تاجیکستان) ، گیاهی کوچک شبیه به نخود و دانهٔ آن از دانه‌های خوراکی (حبوبات) است که معمولاً در خاک‌های فقیری که برای کاشت دیگر محصولات مناسب نیست، کاشته می‌شود. عدس در انواع و رنگ‌های گوناگونی وجود دارد که عدس قهوه‌ای، سبز، نارنجی از آن جمله‌اند. از عدس قرمز برای تهیه شوربای‌رنگی استفاده می‌شود. برای پختن نان، عدس را با آرد مخلوط می‌کنند. در ایران، از این گیاه، برای تهیه عدس‌پلو استفاده می‌کنند.
واژه عدس ریشه عربی دارد و از این زبان وارد فارسی شده‌است. معادل فارسی این واژه، نسک
و مرجمک است. واژه مرجمک هنوز در برخی از زبان‌های ایرانی مرکزی و برخی گویش‌های محلی فارسی زنده و رایج است و واژه نسک در فارسی دری و فارسی کلاسیک بودهاست (مازندرانی: )، همچنین این واژه به بیشتر زبان‌های ترکی راه یافته‌است و در این زبان‌ها نیز بکار می‌رود.
معنی نسک nasak در لغت نامه دهخدا نسک. [ ن َ ] (اِ): نشک (عدس ). این کلمه به صورت نرسک و نرسنگ هم آمده. (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). نام غله ای است که به عربی عدس می گویند. (برهان قاطع). عدس. (لغت فرس اسدی ) (آنندراج ) (جهانگیری ) (اوبهی ) (دهار) (غیاث اللغات ).
آنکو ز سنگ خارا آهن برون کشد
نسکی ز دست تو نتواند برون کشید.
گر بخواهم از کسی یک مشت نسک
مر مرا گوید خمش کن مرگ و جسک.مولوی (از انجمن آرا)
http://www.etimolojiturkce.com/kelime/mercimek
عدس دو نوع است:
عدس رسمی که دانه آن گرد و نسبتاً درشت و رنگ آن سبز مایل به زرد است.
عدس ریز یا عدس قرمز که دانه‌های آن ریز و به رنگ قرمز است.
انواع عدس در بازار ایران به دودسته تقسیم می‌شود عدس ایرانی و عدس خارجی
عدس ایرانی
عدس روس
عدس کانادایی
همه چیز درمورد عدس وب‌نشانی امیشاد
عدس از نظر طب قدیم ایران معتدل و خشک است و مانند دیگر گیاهان، پوست و دانه آن دارای اثرات متضاد یکدگر است. یعنی پوست عدس گرم و خود عدس قابض است. به‌عبارت‌دیگر پوست آن ملین و مغز آن ضداسهال است.
بنا بر پایگاه اطلاعاتی کتابخانه ملی کشاورزی آمریکا، هر ۱۰۰ گرم از عدس خام شامل ۳۵۳ کالری انرژی است؛ همین مقدار عدس پخته ۱۱۶ کالری انرژی دارد. عدس خام شامل ۸٪ آب، ۶۳٪ کربوهیدرات از جمله ۱۱٪ فیبر غذایی، ۲۵٪ پروتئین، و ۱٪ چربی (در جدول). عدس منبع غنی تغذیه‌ای (۲۰٪ یا بیشتر از مقدار مواد مغذی مورد نیاز روزانه یا DV) است و از تعداد زیادی مواد مغذی، شامل اسید فولیک (۱۲۰٪ DV)، ویتامین ب۱ (۷۶٪ DV)، پانتوتنیک اسید (۴۳٪ DV)، ویتامین ب۶ (۴۲٪ DV)، فسفر (۴۰٪ DV)، آهن (۵۰٪ DV)، و روی (۳۵٪)، می‌شود.
به دلیل آهن و پروتئین موجود در آن، عدس را گوشت فقرا هم می‌نامند، البته بر خلاف پروتئین‌های جانوری، عدس فاقد ویتامین ب۱۲ است.
Wikipedia contributors, "Lentil," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/wiki/Lentil(accessed August 8, 2007).
حاجی میروَیس‌خان هوتک یا شاه میرویس غل‌زایی (۱۰۸۶ تا ۱۱۲۷ ه‍.ق / ۱۶۷۳–۱۷۱۵ م) از افغانان غل‌زایی (غلجائی) و بنیانگذار پادشاهی هوتکیان بود. او در قندهار تولد یافت، پدرش سلیم خان (خالم خان) و مادرش نازو دختر یکی از خانهای عشیره توخی بود. وی در اواخر دولت صفویه بخاطر جور و ستم گرگین‌خان گرجی علیه دولت ایران آن زمان شورید. در ابتدای کار کلانتر قندهار بود اما هنگامی که دولت ایران حکومت قندهار را در سال ۱۱۱۹ ه‍.ق به گرگین‌خان گرجی سپرد میرویس که مورد سوءظن حاکم واقع شده بود به اصفهان تبعید شد. در اصفهان میرویس به ضعف دولت صفوی پی برد و با دسیسه‌ای بزرگان دربار شاه را نسبت به گرگین‌خان بدگمان ساخت و سپس به بهانهٔ زیارت مکه از شاه اجازهٔ سفر گرفت. در آنجا از علمای سنت فتوی گرفت که محاربه با شیعیان موافق احکام شرع است. پس از بازگشت به اصفهان در ۱۱۲۱ ه‍.ق / ۱۷۰۹ م. اجازه یافت که به قندهار برگردد.
افغانان غلزایی قندهار از ستمگری‌های گرگین‌خان گرجی، حاکم شهر به ستوه آمده به اغوای میرویس غلزایی کلانتر شهر بر سر او ریخته وی را کشتند. پس از کشته گرگین‌خان، افغانان همگی نیروهای پادگان شهر را از دم شمشیر گذرانیده پرچم مخالفت برافراشتند. شاه سلطان حسین صفوی هنگامی از خواب بیدار شد که کار از کار گذشته بود. قندهار سر از فرمان دربار صفوی پیچیده، میرویس به حاکمی شهر رسیده بود. چون یک سال از این میان گذشت، شاه سلطان حسین پس از اینکه با فرستادن نمایندگان خود از تسلیم میرویس و فرمانبرداری غلزایی‌ها ناامید شد و کیخسروخان گرجی، برادرزاده گرگین‌خان را با ۳۰ هزار سپاهی، به خونخواهی عمویش و سرکوبی میرویس فرستاد. کیخسروخان پس از یکسال محاصرهٔ شهر، کاری از پیش نبرد و تنها کاری که توانست انجام دهد این بود که عبدالله خان پسر حیات سلطان ابدالی را که در خاک هند به سر می‌برد، به فرماندهی افغانان شمالی برگماشته و در این اندیشه بود که به کمک او به شهر تاخته کار میرویس را بسازد؛ ولی در این گیرودار کسان میرویس او را غافلگیر نموده، کشتند و از همه سپاهیانش تنها ۷۰۰ تن توانستند جان سالم به در برند.
پس از کیخسرو، شاه سلطان حسین، محمدزمان‌خان حاکم پیشین قندهار را از اصفهان به قندهار فرستاد ولی از دست او هم کاری ساخته نشد و به دست افغانان دستگیر و کشته شد. شاه سلطان حسین چون شورشیان را سخت پابرجا دید ناچار به آن‌ها پیشنهاد صلح نمود. میرویس پیشنهاد پادشاه ایران را به سه شرط سنگین پذیرفت که بدین‌گونه بود:
بدهی است با این پیشنهادات سخت، ایالت قندهار از حکومت صفویان جدا می‌شد، از این رو به پیشنهاد میرویس پاسخی داده نشد و بدین‌گونه ۸ سال میرویس حاکم یا شاه قندهار بود تا درگذشت.
راجع به اینکه آیا میرویس پیش از مرگ خود اعلان پادشاهی کرد یا به عنوان کلانتر و رئیس قوم اکتفا نمود، غالب مورخین هم عصر وی نظریه متاخر یعنی بسنده نمودن به عنوان کلانتری را تأیید می‌کنند. اما جوناس هنوی که معاصر میرویس بود می‌نویسد: که او اعلان پادشاهی کرد و فرمان داد تا به نام او سکه ضرب کنند و ترجمه انگلیسی بیتی را که بر سکه نقر کرده بود را نیز ذکر می‌کند.هنوی-ص۵۷
مضمون بیت تا این اواخر مجهول بود تا اینکه در سال ۱۹۴۷میلادی، خلیل‌الله خلیلی مضمون بیت مذکور را چنین ذکر می‌کند: «سکه زد بر درهم دارالقرار قندهار / خان عادل شاه عالم میرویس نامدار» بیت مذکور با عبارات انگلیسی که پیشتر هنوی نوشته بود، مطابقت دارد.صدیق، ص۴۹
میرویس دو پسر داشت که ارشد آن محمود هجده ساله بود؛ اما طبق سنت غلزاییها برادر برای جانشینی مستحق‌تر شمرده می‌شد و نیز محمود کم سن و سال بود، بنابراین مقام ریاست به برادر میرویس، عبدالعزیز در سال (۱۱۲۷ه‍.ق/ ۱۷۱۵م) رسید.صدیق، ص۵۲
حسن فرسام (زادهٔ ۱۳۱۱ تهران درگذشت ۱۶ بهمن ۱۳۹۴) استاد شیمی دارویی دانشکده داروسازی دانشگاه تهران، عضو پیوسته فرهنگستان علوم پزشکی، عضو انجمن دانشمندان علوم دارویی آمریکا و نیز مشاور ادواری سازمان جهانی بهداشت (WHO) بود.
حسن فرسام که ورود خود را به عرصه داروسازی با یک تصادف - و به عقیده خیلی تصادف نیک فرجام- عجین می‌داند، در این عرصه موفقیت‌های زیادی کسب کرده است. او علاوه بر ۱۰۰ مقاله علمی انگلیسی و فارسی و همین تعداد مقاله کوتاه برای همایش‌های خارجی و داخلی و چند کتاب و بیش از ۱۰۰ پایان‌نامه عمومی و تخصصی داروسازی و چندین طرح تحقیقاتی و علاوه بر کسب عناوین مختلفی چون استاد نمونه کشوری و پژوهشگر برتر، در پرورش چند نسل از تأثیر گذارترین افراد جامعه که امروز در سمت‌های مختلفی مشغول خدمت هستند نقش اساسی ایفا کرده است.
او علاوه بر اخذ عالی‌ترین مدارک در زمینه شیمی دارویی، در رشته‌های انگل‌شناسی، مالاریاشناسی و علوم آزمایشگاهی نیز تحصیل کرده است.
زیرهٔ سیاه، گیاهی دوساله از خانواده چتریان، سرده زیره و بومی غرب آسیا، اروپا و شمال آفریقا است. این گیاه، دارای دانه‌هایی معطر است که در آشپزی و تولید برخی داروها و لیکورها کاربرد دارد.
بوتهٔ گیاه زیره سیاه شبیه بوتهٔ هویج است. برگ‌ها ۲۰ تا ۳۰ سانتی‌متر و ارتفاع گیاه حدود ۴۰ تا ۶۰ سانتی‌متر است. میوه آن (که به اشتباه دانه گفته می‌شود) از نوع فندقه به‌طول حدود دو میلی‌متر و هلالی‌شکل و دارای ۵ خط برجسته و کم‌رنگ است.
این گیاه، مکان‌های گرم و آفتابی و خاک با زهکشی خوب و غنی از مواد آلی را ترجیح می‌دهد. زیرهٔ سیاه، در مناطق گرم‌تر به‌صورت یک‌ساله در زمستان و در اقلیم معتدل، به‌صورت تابستانی یک‌ساله یا دوساله کاشته می‌شود. یک گونهٔ پلی‌پلوئید (با چهار مجموعهٔ هاپلوئید=4n) و چند ساله نیز از این گیاه، یافت شده‌است. هلند، لهستان و آلمان، بزرگ‌ترین تولیدکنندگان زیرهٔ سیاه هستند. فنلاند حدود ۲۸ درصد (۲۰۱۱) از تولید زیرهٔ سیاه جهان را از حدود ۱٬۵۰۰ مزرعه تأمین می‌کند که این بازدهی بالا احتمالاً ناشی از آب و هوا و عرض‌های جغرافیایی مطلوب آن است که ساعات طولانی نور خورشید را در تابستان، تضمین می‌کند.
دانه‌های زیرهٔ سیاه حاوی ۱۰ درصد آب، ۵۰ درصد کربوهیدرات، ۲۰ درصد پروتئین و ۱۵ درصد چربی هستند. در ۱۰۰ گرم از دانه‌های زیره، مقدار ۲۰ درصد یا بیشتر از ارزش روزانه، (DV) پروتئین، ویتامین‌های گروه ب (۲۴–۳۳٪ DV)، ویتامین ث (۲۵٪ DV) و چندین ماده مغذی معدنی، به‌ویژه آهن (۱۲۵٪ DV)، فسفر (۸۱٪ DV) و روی (۵۸٪ DV)، موجود است.
زیره حاوی ترکیبات گیاهی زیادی از قبیل ترپن‌ها، فنل‌ها، فلاونوئیدها و آلکالوئیدها است که دارای مزایای سلامتی بالقوه هستند. پودر دانه‌های زیره تا ۷٫۵ درصد اسانس، عمدتاً از نوع دی-کاروون دارد و حاوی ۱۵ درصد روغن است که اسیدهای چرب اصلی آن عبارت‌اند از اسید اولئیک، اسید لینولئیک، پتروسلینیک و پالمیتیک اسید.
مواد شیمیایی گیاهی شناسایی‌شده در روغن دانهٔ زیرهٔ سیاه، شامل تیمول، سیمن، γ-ترپینن، تری‌متیلن دی‌کلراید، بتا-پینن، ۲-(۱-سیکلوهگزنیل)، سیکلوهگزانون، بتا-فلاندرن، ۳-کارن، آلفا-توجن و لینالول است.
میوه‌های زیره که معمولاً به‌صورت کامل استفاده می‌شوند، طعم و عطری تند و شبیه بادیان دارند که عمدتاً مربوط به ترکیبات کاروون، لیمونن و آنتول است. زیره به‌عنوان ادویه در نان‌ها به‌ویژه نان چاودار استفاده می‌شود.Rodale's Illustrated Encyclopedia of Herbs زیره معمولاً در نان سودای ایرلندی نیز همراه با کشمش و مویز استفاده می‌شود. زیره را می‌توان در دسرها، مشروبات الکلی، کاسرول‌ها و سایر غذاها استفاده کرد. برگ‌های آن را می‌توان به سالاد، خورش و سوپ اضافه کرد و گاهی به‌صورت سبزی خام، خشک یا پخته مانند جعفری مصرف می‌شود. ریشهٔ آن نیز به‌عنوان سبزی ریشه‌ای زمستانه در برخی جاها مانند شقاقل مصرف می‌شود.Rodale's Illustrated Encyclopedia of Herbs
زیرهٔ سیاه در غذاهای اروپایی و مواد غذایی متنوعی چون کلم ترش و کیک زیرهٔ بریتانیایی مورد استفاده است. در غذاهای اتریشی از آن برای چاشنی گوشت گاو و در آشپزی آلمانی برای تهیهٔ گوشت خوک استفاده می‌شود. در غذاهای مجارستانی به گولش و در غذاهای نروژی و سوئدی برای تهیهٔ نان سیاه استفاده می‌شود.Rodale's Illustrated Encyclopedia of Herbs
رایج‌ترین استفادهٔ درمانی سنتی زیره برای رفع سوءهاضمه است. به‌عنوان مثال، زیره می‌تواند فعالیت آنزیم‌های گوارشی را افزایش داده و به‌طور بالقوه سرعت گوارش را تسریع کند. زیره همچنین باعث آزاد شدن صفرا از کبد می‌شود. صفرا به هضم چربی‌ها و برخی مواد مغذی موجود در روده کمک می‌کند. نتایج یک تحقیق نشان داد، علائم ۵۷ بیمار مبتلا به سندرم روده تحریک‌پذیر (IBS) پس از مصرف کنسانتره زیره به مدت دو هفته بهبود یافت.
سُنبُل هندی گیاهی است بلند و عمودی که بلندی آن تا ۲ متر می‌رسد. ساقه آن استوانه‌ای دارای شیارهای عمیق و پرزدار است. برگ‌های آن متقابل و به برگچه‌های زیادی تقسیم می‌شود. هر برگ ۱۱–۷ و گاهی بیشتر برگچه دارد. برگچه‌ها بیضی نوک‌تیز با قاعده پهن و دندانه‌دار است. گل‌ها صورتی به‌طور گروهی در انتهای ساقه گل‌دهنده در اواخر بهار ظاهر می‌شود.
از تمام اعضای گیاه اعم از اعضای هوایی و ریشه آن بوی مطبوعی متصاعد می‌شود که خیلی جالب و جاذب گربه است و گربه‌ها در اطراف گیاه روی زمین می‌غلطند و احساس لذت می‌کنند. ریشه‌های گیاه به‌صورت افشان به ساقه‌های زیرزمینی آن متصل است و به‌هم پیچیده می‌باشد و همین ساقه زیرزمینی و ریشه گیاه است که در طب سنتی به‌عنوان دارو مصرف می‌شود. سنبل‌الطیب وحشی و صحرایی را معمولاً سنبل‌الطیب صغیر گویند، زیرا پس از کاشتن و پرورش دارای ارتفاع بیشتر و ساقه‌های بلندتری می‌شوند ولی خواص طبی ریشه سنبل‌الطیب وحشی بیش از ریشه سنبل‌الطیب پرورشی است، به همین دلیل و به‌علت اینکه سنبل‌الطیب به‌حالت وحشی به‌قدر کافی و زیاد می‌روید، اصولاً پرورش و کاشتن سنبل‌الطیب معمول نیست. برداشت ریشه سنبل‌الطیب غالباً در بهار قبل از رویش ساقه‌ها انجام می‌شود. معمولاً ریشه از گیاهانی که سن آنها بیشتر از ۳ سال باشد، برداشت می‌شود. معمولاً ساقه‌های زیرزمینی سنبل‌الطیب که پوشیده از ریشک است، به قطعاتی به طول ۵–۲ سانتی‌متر که قطر ساقه زیرزمینی در حدود یک سانتی‌متر است، در بازار عرضه می‌شود. رنگ ریشه سنبل‌الطیب پس از خشک شدن قهوه‌ای تیره است، طعم آن تلخ و خوشبو و معطر می‌باشد. نکته جالب این است که ساقه زیرزمینی و ریشه سنبل‌الطیب که تازه کنده می‌شود، دارای بو و عطر کمی می‌باشد ولی پس از خشک شدن عطر آن خیلی بیشتر می‌شود. از ریشه و ساقه پرزدار سنبل عطری خارج می‌شود. رومیان، یونانیان، عبرانیان و هندیان از عطر آن در مراسم تدفین مرده استفاده می‌کردند.
سُنبُل نام سرده‌ای از گل‌ها است که به تیرهٔ "Hyacinthaceae" تعلق دارد. این سرده در گذشته جزو تیرهٔ سوسنیان محسوب می‌شد. خاستگاه سنبل، شرق دریای مدیترانه، ایران، ترکمنستان و آفریقای جنوبی است.
گل‌های سنبل خوش‌بو و جنبهٔ زینتی دارند. دورهٔ گلدهی آن‌ها در اوایل بهار است. گل‌ها می‌توانند به رنگ‌های سفید، صورتی، بنفش، قرمز، نارنجی، زرد یا آبی باشند.
سنبل‌ها شامل ۳ گونهٔ مختلف می‌شوند:
هیچ‌گاه گیاه را در مکانی که خیلی گرم باشد، نباید قرار داد. تا حد توان بهتر است بر روی برگ‌ها آب پاشید تا شادابی آن حفظ شود. بهترین خاک برای پرورش سنبل باید مخلوطی از دوسوم شن و یک‌سوم مواد پوسیدهٔ مغذّی باشد. بهترین فصل برای کاشتن پیازهای سنبل در گلدان یا ظروف آب، ماه آبان و آذر است.
گل سنبل در سفرهٔ هفت‌سین مورد استفاده قرار می‌گیرد و برای زیبایی در سفرهٔ هفت‌سین قرار می‌گیرد
عطر: قصه یک آدمکش نام فیلمی فانتزی مهیج است به کارگردانی تام تیکور که بر اساس رمان "پرفیوم" به قلم پاتریک زوسکیند، نویسنده آلمانی در سال ۱۹۸۵ ساخته شده‌است. در این فیلم بازیگرانی همچون بن ویشاو، داستین هافمن، آلن ریکمن و ریچل هارد-وود ایفای نقش کرده‌اند. "عطر: قصه یک آدمکش" در ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۶ در آلمان به نمایش در آمد و سپس در ۲۷ دسامبر ۲۰۰۶ در ایالات متحده اکران شد.
داستان فیلم در فرانسه و در آغاز دوره مدرن روایت می‌شود. ژان باپتیست گرونویل که در میان گنداب‌های پاریس قرن هیجدهم به دنیا آمده، شامه‌ای بسیار تیز و غیرعادی دارد. او دنیا و هرچه در آن است را از طریق شامه خود می‌شناسد. او که بلافاصله پس از تولد مادر خود را از دست داده، در کنار کودکان سر راهی بزرگ شده و در نوجوانی به دباغی خشن فروخته می‌شود. آشنایی ژان باتیست با دختری زیبا و کشتن وی باعث می‌شود تا وی برای یادگیری فنون حفظ بو خود را به عطرسازی مشهور به نام بالدینی نزدیک کند. بالدینی او را از دباغ می‌خرد، چون به شامه وی برای ساخت عطرهای تازه نیاز دارد. اما بعد از مدتی کوتاه که برای بالدینی موفقیت دوباره و پول به همراه دارد، ژان باتیست از یافتن آنچه که به دنبالش بوده ناامید شده و بالدینی را ترک می‌کند. بالدینی نیز مانند زنی که او را بزرگ کرده و دباغ خشن، بعد از رفتن ژان باتیست بر اثر سانحه‌ای جان خود را از دست می‌دهد. ژان باتیست که برای حفظ رایحه‌های مورد نظرش حاضر به انجام هر کاری، حتی جنایت است، پس از استخدام در کارگاه گلاب‌گیری راهی برای حفظ بوی خوش بدن زنان یافت و شروع به شکار زن‌ها و استخراج رایحه خوش تن آنان می‌کند.
کورپس کریستی (Corpus Christi) شهری است در ایالت تکزاس از کشور ایالات متحده آمریکا در مجاورت خلیج مکزیک.
در سال ۲۰۰۴ جمعیت آن ۲۸۱٬۱۹۶ نفر تخمین زده شد.
کورپس کریستی یک شهر ساحلی است که حاوی بندرگاه و سواحل تفریحی فراوانیست. این شهر در میان گردشگرانی که در تعطیلات بهاره قصد فرار از سرمای مناطق شمالی را دارند محبوبیت فراوانی دارد؛ و نیز تعداد زیادی افراد بازنشسته به این شهر در سالهای اخیر مهاجرت کرده‌اند.
ماشین حساب پاسکال دومین ماشین حساب مکانیکی است که توسط بلز پاسکال در سال ۱۶۴۵ میلادی اختراع شد.
او این وسیله را برای کمک پدرش در جمع‌آوری مالیات‌ها ابداع نمود. او در فاصله سال‌های۱۶۴۲ تا ۱۶۴۵ به مدت سه سال روی این طرح ابتکاری کار کرد. دستگاه وی که به پاسکالین نامیده شده است، شباهت زیادی به ماشین‌های محاسبه مکانیکی دهه ۱۹۴۰ میلادی دارد. البته نمی‌توان پاسکال را نخستین مخترع ماشین‌های محاسبه دانست. زیرا پیش از او در سال ۱۶۲۳ شخصی به نام ویلهلم شیکارد دستگاه دیگری را ساخته بود. مشکل اصلی پاسکال یافتن راه حلی برای انجام محاسبات در سامانه پولی رایج فرانسه در آن زمان بود. در این سامانه هر لیور معادل ۲۰ سول و هر سول معادل ۱۲ دنیر محسوب می‌شد. تا سال ۱۷۹۹ میلادی این واحدهای پولی در فرانسه رایج بودند. در بریتانیا نیز تا سال ۱۹۷۱ سامانه‌ای با روش‌های تزاید چندگانه رواج داشت. محاسبه با این روش‌ها نسبت به دستگاه ده دهی مرسوم دشواری‌های فنی فراوانی را به وجود می‌آورد. با این حال پاسکال بر مسائل متعدد غلبه کرد و تولید دستگاه‌های حسابگر در سال ۱۶۴۲ آغاز شد. تاریخ‌نگاری به نام آدامسون، نوشته: «در سال ۱۶۵۲، پنجاه و دو پیش نمونه (از ماشین حساب‌های پاسکال) ساخته شده بود ولی تنها تعداد اندکی از آن‌ها به فروش رفت. در نتیجه در همان سال تولید آن‌ها متوقف گردید.»
این ماشین حساب تنها قادر به انجام جمع و تفریق بود و در مبنای ۱۰ کار می‌کرد.
هُرموج روستایی است در بخش کردیان شهرستان جهرم. مردم این روستا به زبان فارسی صحبت می‌کنند. این روستا سومین روستای پرجمعیت بخش کردیان است.
این روستا در دهستان علویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۶۸ نفر (۲۱۴ خانوار) بوده‌است.
دهستان جمع‌آبرود از دهستان‌های استان تهران ایران است.
این دهستان در بخش مرکزی شهرستان دماوند در شرق تهران قرار گرفته‌است. مرکز این دهستان شهر آبسرد است.
مردم این روستا از قومیت طبری هستند و به زبان طبری دماوندی که گویشی از زبان مازندرانی می‌باشد صحبت می‌کنند.دماوند نامه، زبان و فرهنگ مازندرانی در کوهپایه‌های دماوند.
بر پایهٔ داده‌های در: فرمانداری دماوند
عطر: قصه یک آدمکش رمانی است که پاتریک زوسکیند نویسنده آلمانی آن را در سال ۱۹۸۵ منتشر کرده‌است.
این کتاب به ۴۵ زبان مختلف ترجمه شده و بیش از ۱۵ میلیون جلد از آن در جهان فروخته شده‌است.
براساس داستان این کتاب، در سال ۲۰۰۶ فیلم " " به کارگردانی تام تیکور ساخته شد.
این کتاب با ترجمه مهدی سمسارزاده در ایران منتشر شده‌است. نسخه فارسی دیگری نیز از این کتاب به ترجمه رویا منجم توسط انتشارات علم در ایران منتشر شده‌است.
سفینه فضایی آپولو ۱۱ که بر سطح کره ماه فرود آمد برای مرحله فرود از دو سفینه یا گردونه (Module) استفاده نمود یکی سفینه ماه‌نشین آپولو (سفینه فرود) و دیگری سفینه فرماندهی/خدمات (CSM). این دو سفینه را با هم فضاپیمای آپولو می‌نامند.
ماه‌نورد (LRV) یا خودروی ماه‌پیما نوعی وسیلهٔ جابجایی بود که از آن بر روی سطح ماه استفاده شد.
سه فروند از گردونه‌های ماه‌نشین آپولو خودروهای ماه‌نورد همراه خود داشتند.
خارش هفت‌ساله فیلمی به کارگردانی بیلی وایلدر کارگردان آمریکایی است که در سال ۱۹۵۵ منتشر شد.
خارش هفت‌ساله نمایش کمدی رمانتیکی با سه هنرپیشه است که جورج اکسل رُد آن را نوشته است. نمایش اولین بار ۲۰ نوامبر ۱۹۵۲ در فالتن تئاتر نیویورک، با کارگردانی جان گرستاد روی صحنه رفت.
سال ۱۹۵۵ شرکت فیلم سازی فاکس قرن بیستم نسخه سینمایی این نمایش را با بازی مریلین مونرو و تام اِول، به کارگردانی بیلی وایلدر عرضه کرد که یکی از موفق‌ترین و مورد توجه‌ترین فیلم‌های کمدی زمان خود و پرفروش‌ترین فیلم تابستان آن سال آمریکا شد.