moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در اوت ۲۰۱۷ ایربی‌ان‌بی شمار زیادی از رزروها و حسابهای متعلق به شرکت کنندگان در تظاهرات ملی‌گرای سفیدپوست متحد راست در شارلوتسویل، ویرجینیا را لغو کرد و با استناد به شرایط خدمات خود که در آن اعضا باید «افراد را بدون در نظر گرفتن نژاد، مذهب، ناتوانی، جنسیت، هویت جنسیتی، گرایش جنسی یا سن یا ملیت، بپذیرند» این حرکت توسط جیسون کسلر، سازمان‌دهندهٔ تجمع مورد انتقاد قرار گرفت.
ایربی‌ان‌بی به میزبانان این امکان را می‌دهد تا از بین سه روش سیاست لغو، که برای محافظت از میزبان و مهمان ساخته شده‌است، یکی را انتخاب کنند. گزینه‌ها عبارتند از: انعطاف‌پذیر، متوسط و سخت.
در طی دنیاگیری کووید ۱۹ ایربی‌ان‌بی سیاست لغو خود را به روز کرد تا به مهمانان اجازه دهد رزرو خود را برای بازپرداخت کامل در سراسر جهان لغو کنند. بر پایه این بیانیه، «این سیاست در مورد رزروهای موجود برای اقامت و تجارب ایربی‌ان‌بی در ۱۴ مارس ۲۰۲۰ یا پیش از آن انجام شده‌است، با تاریخ ورود بین ۱۴ مارس ۲۰۲۰ و ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۰» تصمیم توسط میزبانان پذیرفته نشد. با این حال، در ۳۰ مارس، ایربی‌ان‌بی اعلام کرد که ۲۵۰ میلیون دلار آمریکا را برای کمک به آنها برای بازگرداندن بخشی از درآمد از دست رفته کنار گذاشته‌است، «وقتی مهمان به دلیل شرایط مربوط به کووید-۱۹ یک رزرو را لغو می‌کند، با ورود بین ۱۴ مارس و مه ۳۱ ما ۲۵٪ از آنچه معمولاً از طریق سیاست لغو دریافت می‌کنید، به شما پرداخت خواهیم کرد».
ایربی‌ان‌بی، بلافاصله پس از ایجاد رزرو، سپرده‌های امنیتی مورد نیاز میزبان را دریافت نمی‌کند. میزبان می‌تواند با ثبت ادعا درخواست واریز وثیقه را دریافت کند. میزبان باید پیش از بررسی مهمان بعدی و در طی ۱۴ روز پس از خروج مهمان، ادعا کند.
اگر میزبان ادعایی انجام دهد، ودیعه پس از گرفتن بلافاصله وصول نمی‌شود. میزبان ابتدا باید از طریق مرکز حل و فصل ایربی‌ان‌بی وجوه را از مهمان با جمع‌آوری مدارکی دربارهٔ خسارات وارده و ایجاد درخواست پرداخت بپردازد. میزبان باید تصاویر و رسیدهای خسارت را بارگذاری کند. پیش از اینکه میزبان رسماً روند ادعا را شروع کند، مهمان ۳ روز فرصت دارد تا پرداخت کند.
از ژانویه ۲۰۱۸ ایربی‌ان‌بی، این امکان را برای مهمانان فراهم آورده تا به جای پرداخت کامل مبلغ پیش پرداخت، با ودیعه رزرو کرده و پرداخت کنند؛ با این اقدام رزرو هتل برای مهمانان راحت‌تر شده‌است.
چندین شهر اروپایی مانند بارسلونا، آمستردام، پاریس و ونیز مقرراتی را برای اجارهٔ کوتاه مدت مثلاً برای رسیدگی به افزایش هزینه‌های زندگی افراد محلی و همچنین اغتشاشات ناشی از گردشگری افزایش داده‌اند.
در ایرلند قوانینی وضع شده بود که مستلزم تغییر در مجوز برنامه‌ریزی برای اجاره‌های کوتاه مدت بود، محدود کردن موجر برای اجاره کوتاه مدت برای حداکثر ۹۰ روز در سال برای اقامتگاه‌های اولیه و مستلزم ثبت نام توسط صاحبخانه در مقامات محلی بود. با وجود این، فقط اقلیت مالکانی که در پایان سال ۲۰۱۹ املاک خود را در ایربی‌ان‌بی ارائه می‌دهند، ثبت نام کردند و این امر خواستار اجرای شدیدتر قانون شد.
در ایالات متحده، واشینگتن دی سی، لس آنجلس، سانتا مونیکا، سانفرانسیسکو، چارلستون و نیویورک محدودیت‌هایی را اعمال کرده‌اند.
جرسی سیتی، نیوجرسی بیشترین فهرست را در ایالت و مقصد شماره یک ایربی ان بی دارد و همچنین بخشی از بازار ایربی‌ان‌بی نیویورک به‌شمار می‌رود. در همه‌پرسی نوامبر ۲۰۱۹ (با پشتیبانی اولیه ایربی‌ان‌بی) مقرراتی برای اجاره‌های کوتاه مدت تصویب شد که سختگیرانه‌ترین در ایالات متحده به حساب می‌آیند. فقط ۶۰ روز اجاره در سال را مجاز می‌داند.
فرماندار نیویورک، اندرو کوومو، برای بودجه سال ۲۰۲۱ پیشنهاد کرد افرادی که اجاره تعطیلات را از طریق شرکت‌های اشتراکی مانند ایربی‌ان‌بی، رزرو می‌کنند، ملزم به پرداخت مالیات فروش شوند. بخشی از پیشنهاد آقای کوومو شامل این است که سیستم عامل آنلاین به جای میزبان، مالیات جمع کند.
در سال ۲۰۱۸ ژاپن مقررات تازه‌ای در مورد اشتراک در منزل ایجاد کرد که شامل ثبت نام میزبان و محدود کردن تعداد روزهای اجاره خانه تا ۱۸۰ روز در سال است.
در ژوئیه ۲۰۱۶ دادستان کل سابق اریک هولدر برای کمک به ساخت یک سیاست ضد تبعیض برای ایربی‌ان‌بی استخدام شد، زیرا این شرکت با شکایات زیادی درمورد نژادپرستی روبرو شد از جمله پژوهشی توسط دانشکده تجارت هاروارد که نشان داد تبعیض گسترده میزبانان نسبت به مهمانانی که نام آنها حاکی از سیاه بودنشان است. انجام گرفت. ایربی‌ان‌بی همچنین با شکایت از تبعیض نژادی در فهرست‌ها در چین، به ویژه علیه اویغورها مواجه شده‌است.
ایربی‌ان‌بی به دلیل ادعای افزایش قیمت مسکن مورد انتقاد قرار گرفته‌است. از زمان جهانی شدن این شرکت، بسیاری از دولت‌ها مقررات مختلفی را برای محدود کردن فعالیت شرکت‌های اجاره مسکن کوتاه مدت مانند ایربی‌ان‌بی تصویب کرده‌اند. در سانفرانسیسکو، این مسئله منجر به اعتراض در نوامبر ۲۰۱۵ شد.
چندین پژوهش نشان دادند که قیمت اجاره در بسیاری از مناطق به دلیل ایربی‌ان‌بی افزایش یافته‌است، زیرا صاحبخانه‌ها املاک را از بازار اجاره بلند مدت نگه داشته و در عوض نرخ اجاره مسکن کوتاه مدت را از طریق ایربی‌ان‌بی دریافت می‌کنند. موجرها به منظور بیرون کشیدن غیرقانونی مستأجر به منظور تبدیل املاک به فهرست این شرکت متهم شده‌اند.
پژوهش منتشر شده در سال ۲۰۱۷ نشان داد که افزایش۱۰٪ فهرست‌های ایربی‌ان‌بی در یک محله، منجر به افزایش ۰٫۴۲٪ در اجاره‌ها و ۰٫۷۶٪ افزایش در قیمت خانه‌ها می‌شود.
یک پژوهش نشان داد که در Lower East Side منهتن، فهرست‌های تمام‌وقت باعث می‌شود میزبان به‌طور متوسط دو تا سه برابر اجاره دریافت کنند.
پژوهشی توسط دانشگاه اقتصاد ماساچوست بوستون نشان داد که با هر ۱۲ فهرست ایربی‌ان‌بی در هر دستگاه سرشماری، درخواست اجاره بها ۰٫۴٪ افزایش می‌یابد.
نگرانی‌های مشابه در دیگر نقاط جهان مانند اسکاتلند که در سال ۲۰۱۷ افزایش فهرست ایربی‌ان‌بی جامعه محلی را نگران کرد، مطرح شده‌است. ایربی‌ان‌بی برای مخالفت با قانونی که اجاره کوتاه مدت را محدود می‌کند، لابی وسیعی از سیاستمداران اسکاتلندی انجام داده‌است.The Times https://www.thetimes.co.uk/article/airbnb-lobby-msps-every-month-bs8scg2r5
در اواخر سال ۲۰۱۹ ایربی‌ان‌بی هزاران فهرست را در بوستون از فهرست خارج کرد تا آماده اجرای قوانین تازه این شهر در دسامبر که نیاز به ثبت همه واحدهای اجاره ای است و به ۹۰ روز در سال محدود می‌شود. بوستون سخت‌ترین مقررات کوتاه مدت را در ایالات متحده دارد. این مقررات تازه به منظور حفظ دسترسی مسکن از طریق محدود کردن واحدهای سرمایه‌گذار است.
در اکتبر ۲۰۲۰ روزنامه آنلاین ایتالیایی Creatoridifuturo.it مقاله‌ای را منتشر کرد که در آن حضور تبلیغات منتشر شده توسط متخصصان اجاره مسکن را که به عنوان افراد خصوصی مبدل شده‌اند، با دور زدن قوانین مالیاتی اروپا نشان می‌دهد.
در سال ۲۰۱۷ وبلاگ نویس سفر، اشر فرگوسن ۱۰۲۱ مورد از تجربیات منفی گزارش شده توسط مهمانان را تجزیه و تحلیل کرد. وی دریافت که روش‌هایی برای میزبانان وجود دارد که می‌توانند از اطلاعات جعلی برای دور زدن بررسی‌های پیش زمینه ایربی‌ان‌بی استفاده کنند. وی به چندین مورد گزارش شده از جمله لغو لحظه آخر، محل اقامت کپک زده یا جوندگان، سرقت، حمله به حریم خصوصی و حتی تجاوز و قتل اشاره کرد. ایربی‌ان‌بی پاسخ داد که ۱۰۲۱ حادثه در مقایسه با ۲۶۰ میلیون اعلام حضور در آن زمان از نظر آماری ناچیز است و این شرکت سعی دارد هر مشکلی را برطرف کند.
علی‌رغم تعهد برای تأیید صحت همه فهرست‌های موجود در سیستم عامل آن تا ۱۵ دسامبر ۲۰۲۰ تعداد ۷ میلیون فهرست ایربی‌ان‌بی جعلی است.Airbnb to verify all 7 million properties to improve trust November 6, 2019. Retrieved October 30, 2020. "ABC News."Policy Threatens Airbnb IPO October 14, 2020. Retrieved October 30, 2020. "▲Church Publishing." ایربی‌ان‌بی برای صدور صورتحساب به مهمانان به آدرس فهرست میزبانان نیازی ندارد و در مواردی که تلفن‌ها پس از ارسال رزروها قطع می‌شوند، قطع نمی‌شود.
این فقط مهمانان نیستند که تجربه‌های بد را گزارش کرده‌اند. در سال ۲۰۱۷ پرونده قضایی، La Park La Brea A LLC v. ، Inc، گروهی از مستاجران در مورد خسارت مالی و مزاحمت ناشی از مهمانان از ایربی‌ان‌بی شکایت کردند. مالک ساختمان برای حفظ ایمنی، جبران خسارات و اخراج مهمانان هزینه‌هایی را متحمل شده‌است.
یک روزنامه‌نگار Vice News در اکتبر ۲۰۱۹ در مورد کلاهبرداری طعمه و سوئیچ گزارش داد که در آن شبکه ای از حساب‌های جعلی که در آن تبلیغ می‌شود در ده‌ها املاک در هشت شهر ایالات متحده که زمانی رزرو کرده‌اند اقامت دارد، گفته می‌شود که در آخرین لحظه در دسترس نیست. جایگزین‌های غیر استاندارد به جای آنها ارائه شده بود، از جمله به روزنامه‌نگار، بازپرداخت رد شد، بررسی‌های مثبت جعلی برای خواص جعلی باقی ماند و انتقادهای منفی تلافی جویانه برای مشتریانی که شکایت داشتند، باقی ماند. ایربی‌ان‌بی برخی از حساب‌ها را بست و FBI تحقیق در پاسخ به این گزارش را آغاز کرد. یک روزنامه‌نگار Wired از کلاهبرداری مشابهی در لندن در فوریه ۲۰۲۰ خبر داد که توسط یک مرد آلمانی، کریستین باومن، و شرکت او آپارتمان‌های قاره ای اداره می‌شد. ایربی‌ان‌بی حساب‌ها را بست، اما دفتر برنامه‌ریزی شورای وندزورث اقدامی نکرد.
در سال ۲۰۱۸ ایربی‌ان‌بی اعلام کرد که تقریباً ۲۰۰ «فهرست در شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری اشغالی را که در هستهٔ اصلی اختلاف بین اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها هستند» حذف خواهد کرد. فهرست‌های شهرک‌های اسرائیلی دربیت‌المقدس شرقی یا بلندی‌های جولان تحت تأثیر قرار نگرفت. این حرکت توسط جنبش بایکوت، عدم سرمایه‌گذاری و تحریم اسرائیل، فلسطینی‌ها, دیده‌بان حقوق بشر، و عفو بین‌الملل مورد ستایش قرار گرفت.
این حرکت توسط وزیر گردشگری اسرائیل و مرکز سیمون ویزنتال،Airbnb won't operate in Israel's West Bank, prompting calls for a boycott, Los Angeles Times, November 19, 2018 که این اقدام را به عنوان عملی یهودستیزانه تلقی می‌کرد مورد انتقاد قرار گرفت. دادخواست اقامه دعوی طبقاتی در دادگاه منطقه اورشلیم مبنی بر تبعیض بر پایه محل اقامت علیه ایربی‌ان‌بی توسط صاحبان املاک تحت تأثیر قرار گرفت. در آوریل ۲۰۱۹ این شرکت اعلام کرد که «با اجرای حذف فهرست در کرانه باختری از سیستم عامل پیش نخواهد رفت» و هر گونه سود حاصل از ایربی‌ان‌بی جهت کمک‌های بشردوستانه به مردم در نقاط مختلف جهان، به سازمان‌های غیرانتفاعی اختصاص داده شد. اما پنج ماه بعد، این شرکت با فشار دولت اسرائیل و سازمان‌های طرفدار اسرائیل در ایالات متحده، از تصمیم خود عقب‌نشینی کرد.
در ایالت نیویورک اجارهٔ آپارتمان برای کمتر از سی روز غیرقانونی است مگر اینکه مستأجر ثبت شده در خانه باشد. در سال ۲۰۱۸ شهر نیویورک قانونی را تصویب کرد که ایربی‌ان‌بی و دیگر خدمات کوتاه مدت اجاره / اشتراک خانه را ملزم به ارائه گزارش‌های ماهانه به شهر می‌کند. ایربی‌ان‌بی این قانون را مورد اعتراض قرار داد و در ژانویه از اجرای آن جلوگیری شد تا زمان رسیدگی به دعاوی بعدی. در می ۲۰۱۹ ایربی‌ان‌بی موافقت کرد که برخی از اطلاعات ناشناس را برای تقریباً ۱۷۰۰۰ فهرست ارائه دهد تا شهر بتواند اجاره‌های غیرقانونی را دنبال کند.
موارد مشابه در بوستون و میامی حل و فصل شده‌است. در می ۲۰۱۹ ایربی‌ان‌بی در برابر شهر بوستون، محدودیت‌هایی را در مورد انواع ملک‌های واجد شرایط استفاده به عنوان اجاره‌های کوتاه مدت اعمال کرد، همچنین تعداد روزهای سال را که یک ملک به‌طور موقت اجاره می‌شود محدود کرد. در اوت ۲۰۱۹ شهردار والش اعلام کرد که شهر بوستون و ایربی‌ان‌بی به‌طور متقابل توافق کرده‌اند که ثبت اجاره‌های کوتاه مدت و همچنین حذف واحدهای غیرقانونی را از وبگاه ایربی‌ان‌بی تقویت کنند.
در نوامبر سال ۲۰۲۰ وال استریت ژورنال گزارش داد که یک مدیر پیشین در سال ۲۰۱۹ به دلیل نگرانی در مورد عدم شفافیت در مورد شیوه‌های به اشتراک گذاری داده‌های کاربر با دولت چین استعفا داده‌است. ایربی‌ان‌بی اطلاعات جامعی در مورد همه کاربران در چین با دولت چین به اشتراک می‌گذارد، که شامل شهروندان چینی و خارجی می‌شود. در سال ۲۰۱۹ مقامات چینی با درخواست نانوشته برای اطلاعات بیشتر کاربر، از جمله «داده‌های در زمان واقعی» بیشتر از آنچه مقررات موجود چین از مشاغل خارجی می‌خواست، به ایربی‌ان‌بی مراجعه کردند. در دفاع از این شیوه‌ها، ناتان بلاچارچیک، بنیانگذار ایربی‌ان‌بی، که رئیس واحد پلت فرم چین است، به مدیر اجرایی فوق گفت: «ما برای ارتقا ارزش‌های آمریکایی اینجا نیستیم».
در نوامبر ۲۰۱۲ ایربی‌ان‌بی با مایکل بلومبرگ، شهردار نیویورک برای ارائه مسکن رایگان برای افراد آواره از طوفان سندی همکاری کرد. ایربی‌ان‌بی یک میکروسایت ایجاد کرد که قربانیان برای مسکن و صاحبان املاک ثبت نام می‌کردند مسکن رایگان ارائه می‌شد. درحالیکه ضمانت میزبان حفظ می‌شد، از هزینه خدمات صرف نظر شد.
در سال ۲۰۱۳ ایربی‌ان‌بی برنامه قهرمان تابعیت جهانی خود را در شهرهایی که دفاتر آن واقع شده‌است، آغاز کرد.
در ژانویه ۲۰۱۷ این شرکت به پناهندگان و دیگر افرادی که به دلیل دستورالعمل دونالد ترامپ، به‌طور موقت از ورود به ایالات متحده ممنوع بودند اسکان رایگان داد.
در ژوئن ۲۰۱۷ ایربی‌ان‌بی خانه‌های آزاد را راه اندازی کرد تا میزبانانی را که مسکن رایگان یا کم هزینه را به افراد بی خانمان مانند پناهندگان و کسانی که از بلایای طبیعی فرار می‌کنند متصل کند.
بر پایه گفته‌های این شرکت، در سال ۲۰۱۸ کارمندان ایربی‌ان‌بی ۱۱۰۰۰ ساعت خدمات به ۲۵۰ پروژه در سراسر جهان ارائه دادند در نتیجه سیاست خود برای ارائه مرخصی استحقاقی به کارکنان برای استفاده داوطلبانه.
ایربی‌ان‌بی فیلم‌های Rausch Street Films را اداره می‌کند. نخستین نمایش آن که تهیه کنندگی و بودجه آن را بر عهده داشت، Gay Chorus Deep South برای نخستین بار در جشنواره‌های فیلم و از طریق توزیع کننده آن MTV Documentary Films، در سال ۲۰۱۹ اجرای تئاتر محدودی در ایالات متحده داشت و در همان سال از شبکه MTV آمریکا پخش می‌شد.
ایربی‌ان‌بی اسپانسر رسمی تیم ملی بسکتبال استرالیا در جام جهانی بسکتبال ۲۰۱۴ بود.
ضبا (به عربی: ضبا) یک شهر در عربستان سعودی است که در استان تبوک واقع شده‌است.
جمعیت این شهر در حدود ۲۲٬۰۰۰ نفر است.
راس تنوره (به عربی: رأس تنورة) یک شهر در عربستان سعودی است که در استان شرقی (عربستان سعودی) واقع شده‌است. ساکنان آن مسلمان اهل سنت.
راس تنوره ۷۳٬۹۳۳ نفر جمعیت دارد.
نابودگر یک فرنچایز چندرسانه‌ای شامل چند فیلم اکشن علمی-تخیلی خلق‌شده توسط جیمز کامرون و گیل آن هارد است که اولین فیلم آن در ۱۹۸۴ و فیلم ششم آن در ۲۰۱۹ اکران شد. این فرنچایز همچنین شامل چند رمان، مجله مصور، بازی ویدئویی، ، دو مجموعه اینترنتی، و یک نیز می‌شود.
دو فیلم اول آن با نظر بسیار مثبت منتقدان و مخاطب رو به رو شد اما بقیهٔ فیلم‌های این مجموعه با نظر متوسط یا پایین توسط منتقدان و مخاطب رو به رو شده‌اند.
شخصیت نابودگر از شخصیت‌های اصلی این مجموعه فیلم است که در تمامی فیلم‌های مجموعه حضور داشته و در تمامی فیلم‌ها (به غیر از رستگاری نابودگر) توسط محمود شریفی دولت آبادی ایفا شده‌است.
دیالوگ برمی‌گردم و هاستا لا ویستا، بیبی از دیالوگ‌های معروف این مجموعه هستند.
داستان این مجموعه مربوط به جنگی است که در آینده بین انسان (نیروی مقاومت به رهبری جان کانر) و ماشین (اسکای نت) اتفاق می‌افتد.
فیلم‌های یک تا چهار این مجموعه توسط مؤسسه قرن ۲۱ به فارسی دوبله و طی سال‌های گوناگون بر روی VHS، ویدئو سی‌دی (VCD)، و در نهایت DVD در ایران پخش شدند.
قرار بود رستگاری نابودگر اولین فیلم از یک سه‌گانه جدید باشد اما با وجود طرح داستانی جدید در این سری و همین‌طور بازیگران خوب، نتوانست نظر مخاطب و منتقدان را به خوبی جلب کند و سرانجام این پروژه کنسل شد.
دومین تلاش برای سه‌گانه جدید نیز نابودگر جنسیس بود که نتوانست نظر مخاطب و منتقدان را به خوبی جلب کند و همچنین طرح داستان که تاحدودی گیج‌کننده بود به انتقاد گرفته شد و این پروژه نیز کنسل شد.
پروژه سریال مربوط به نابودگر جنسیس نیز یکی از پروژه‌های کنسل‌شده این مجموعه به‌شمار می‌رود.
سومین تلاش برای یک سه‌گانه جدید نابودگر نیز نابودگر سرنوشت تاریک بود که با وجود جیمز کامرون به عنوان تهیه‌کننده و یکی از نویسندگان، این فیلم به علت طرح داستان تکراری و روایت داستان مورد انتقاد قرار گرفت و به علاوه به خاطر شکست تجاری فیلم، این پروژه هم کنسل شد.
فرخنده ملکزاده، که معمولاً در رسانه‌ها فرخنده نامیده می‌شود، زنی ۲۷ ساله بود که در تاریخ ۲۸ حوت ۱۳۹۳ (۱۹ مارس ۲۰۱۵) توسط صدها تن از مردان خشمگین، در کابل پایتخت افغانستان، علناً مورد لینچ قرار گرفت. جمعیت زیادی در خیابانهای اطراف او ادعا کردند که او قرآن را سوزانده‌است و به همین دلیل، متهمان وی اعلام کردند که باید فوراً «او را به دوزخ بفرستند». New York Times Retrieved 26 November 2020
فرخنده پس از مشاجره با آخوندی که او را به دروغ به سوزاندن قرآن متهم کرده بود، به طرز وحشیانه‌ای در اطراف مسجد شاه دوشمشیره مورد ضرب و شتم قرار گرفت و کشته شد، سپس جسدش در بستر خشک دریای کابل سوزانده شد.مردان خشمگین زنی را در مرکز کابل کشتند و سوزاندند تحقیقات بعدی پلیس نشان داد که وی چنین کاری نکرده بود.
قتل وی منجر به دستگیری ۴۹ نفر شد. سه مرد بیست سال حبس تعزیری، هشت مرد دیگر ۱۶ سال حبس، یک خردسال ده سال حبس و یازده افسر پلیس به دلیل عدم حمایت از وی یک سال حبس تعزیری دریافت کردند. قتل وی و اعتراضات بعدی باعث جلب توجه به حقوق زنان در افغانستان شد.
انتشار فیلم‌های کوتاهی از لحظات حمله به وی که بیشتر با تلفن همراه گرفته شده‌است، بازتاب‌های فراوانی در رسانه‌های جهان به‌دنبال داشت. در پی قتل این دختر اعتراضات زیادی در فضای مجازی افغانستان شکل گرفت. فرخنده سه روز بعد در حالی که تعدادی از زنان تابوت او را بر دوش داشتند به خاک سپرده شد.زنان کابل پیکر فرخنده را به خاک سپردند بنای یادبود وی با پشتیبانی حزب همبستگی افغانستان در کابل ساخته شده‌است.
در کابل، هرات، بلخ و چند شهر بزرگ افغانستان معترضین با برپایی تجمعات اعتراضی و راه‌پیمایی خواستار مجازات عاملان قتل او شدند. فرخنده در داخل و خارج از افغانستان، به‌عنوان نماد مظلومیت زنان افغان شناخته شد و هشتگ «"من فرخنده هستم"» در فیس‌بوک و سایر شبکه‌های اجتماعی به عنوان شعار اعتراضی مردم بارها منتشر شد.
مانند بسیاری در افغانستان، فرخنده یک مسلمان ناظر بود که حجاب به سر داشت. در زمان حمله، او یک مدرک علوم اسلام‌شناسی را به پایان رسانده بود و خود را برای تصدی پست آموزشی آماده می‌کرد.
فرخنده که به عنوان یک معلم مذهبی کار می‌کرد، کمی پیش از این حادثه با آخوندی به‌نام زین‌الدین که در مقابل مسجد شاه دوشمشیره تعویذ می‌فروخت، به بحث و جدال در مورد فروش این اشیا پرداخت. طبق این گزارش، زین‌الدین وی را به سوزاندن قرآن متهم کرد. فرخنده پاسخ داد:
«"من مسلمان هستم و مسلمانان قرآن را نمی‌سوزانند!"»
صدها مرد رادیکال خشمگین با شنیدن اتهام آخوند به حرم هجوم آوردند. پلیس رسید و سعی کرد فرخنده را کمی دورتر از ساختمان محلی بکشاند، اما او نپذیرفت و خواستار یک افسر پلیس زن برای همراهی‌اش شد. اوباش توانستند فرخنده را به خیابان بکشند و در آنجا او را به زمین بیاندازند و شروع به ضرب و شتم و لگد کردن او کردند. نیروهای پلیس بیشتری وارد شدند و با شلیک گلوله‌های هشداردهنده در هوا جمعیت را موقتاً متفرق کردند. آنها برای تلاش برای محافظت از فرخنده، او را به داخل مسجد منتقل کردند. همزمان با افزایش جمعیت و شایعاتی مبنی بر اینکه وی با آمریکایی‌ها کار می‌کند، جمعیت سعی در حمله به مسجد کردند. پلیس در تلاش برای نجات او از میان جمعیت، او را بر روی سقف ساختمان بالا برد، اما ناگهان فرخنده لیز خورد و به میان جمعیت افتاد.
اوباش، فرخنده را به خیابان کشاندند و وحشیانه او را لت و کوب کردند. سپس او را با چوب و سنگ در خارج از مسجد خونین کرده و پیکر او را در جاده قرار دادند و با اتومبیل از رویش رد شدند و بدن او را تقریباً ۱۰۰ متر کشیدند. پلیس هیچ مقاومتی نکرد و ترافیک را به اطراف صحنه هدایت کرد. جمعیت پس از آن جسد او را به ساحل مجاور رودخانه کابل کشاند و به نوبت او را سنگسار کرده و به آتش کشیدند. بدن او در خون غوطه‌ور شده بود و نمی‌سوخت، بنابراین جمعیت لباسهای خود را برای شعله‌ور کردن و حفظ آتش از بدنشان کشیدند. جمعیت در حین لینچ تکبیر را فریاد زدند.والدین فرخنده گفتند که قتل وی توسط آخوندی که فرخنده با او صحبت کرده بود، تحریک شده‌است. به گزارش طلوع نیوز، آخوند زین‌الدین با صدای بلند فرخنده را متهم به سوزاندن قرآن کرد تا «زندگی و شغل خود را به عنوان تعویذفروش حفظ کند». یک شاهد عینی گفت که اوباش هنگام ضرب و شتم فرخنده شعارهای ضد آمریکایی و ضد دموکراتیک می‌دادند. در ویدیوهای منتشرشده، اوباش او را به همکاری با آمریکایی‌ها و کارمندی در سفارت فرانسه متهم کردند.
پلیس کابل با گذشت سه روز از حادثه‌ای که منجر به قتل فرخنده شد، نتایج تحقیقات و بررسی‌های ابتدایی‌اش را منتشر کرد. وزیر داخلهٔ افغانستان نورالحق علومی اعلام کرد که هیچ اثری از آتش زدن قرآن در محل حادثه پیدا نشده، بلکه ادعای دروغین یک ملای «تعویذنویس»، منجر به احساساتی شدن مردمی شده‌است که در پیرامون مسجد شاه دو شمشیره حضور داشتند.
وزیر داخلهٔ افغانستان اعلان کرد که فرخنده قرآن را نسوزانده بوده، اما در صورت سوزاندن نیز باید توسط پلیس دستگیر و به‌وسیلهٔ مراجع قانونی مجازات می‌شد نه توسط مردم. وزارت حج افغانستان نیز تأکید کرد که فرخنده مرتکب هیچ جرمی نشده‌است.
رسانه‌ها به نقل از منابع رسمی مختلف اعلام کردند که فرخنده در آن روز به یک ملای تعویذنویس گوشزد کرده بود که عمل تعویذنویسی مغایر آموزه‌های دینی در اسلام است، پس از آن این تعویذنویس برآشفته شده و پس از یک درگیری لفظی کوتاه با فرخنده به او اتهام می‌زند که وی قرآن را آتش زده و مردم خشمگین نیز او را به قتل می‌رسانند. اگر تحقیقات پلیس در این زمینه به تأیید نهایی برسد فرخنده شهید مظلوم امر به معروف و نهی از منکر یا همان آزادی بیان و نقد به یک «دعانویس» گردیده‌است.
همچنین خانواده و دوستان فرخنده اعلام کردند که او حافظ قرآن و دانشجوی رشتهٔ شرعیات دانشگاه کابل بوده‌است.
تعدادی از مقامات برجستهٔ دولتی بلافاصله پس از انتشار این خبر پست‌هایی در فیس‌بوک برای تأیید قتل فرخنده نوشتند. حشمت استانکزی، سخنگوی پلیس کابل نوشت: «"فرخنده، مانند چندین کافر دیگر، فکر می‌کرد که این نوع اقدام و توهین به آن‌ها شهروندی ایالات متحده یا اروپا را خواهد داد. اما آنها قبل از رسیدن به این هدف، زندگی خودشان را از دست می‌دهند"».
پس از آنکه مشخص شد که او قرآن را نسوزانده، واکنش عمومی در افغانستان تبدیل به شوک و خشم شد. در ۲۳ مارس صدها نفر از معترضان در خیابان‌های کابل علیه مرگ بی‌رحمانهٔ او اعتراض کردند. معترضان از جایی که حمله شروع شد تا جایی که فرخنده در رودخانه پرتاب شد راهپیمایی کردند. تعدادی از زنان ماسک صورت خونین فرخنده را پوشیدند و بسیاری دولت را برای عدم آوردن امنیت به افغانستان محکوم کردند. شکریه بارکزی عضو پارلمان نمایندگی ولایت کابل و فعال حقوق زنان به الجزیرهگفت که قتل او باعث شد که ولایت کابل و دیگر ولایات کشور در مورد حقوق زنان فکر کنند. او گفت: «"این یک مسئله مرد یا زن نیست، این یک مسئله انسانی است و ما تا زمانی که قاتلان به عدالت نرسند، متوقف نخواهیم شد"». "روشن سیرن" عضو سابق مجلس گفت که این قتل برجستگی خشونت علیه زنان در کشور را نشان می‌دهد و تبدیل به یک نقطه وحدت برای نسل جوان از زنان برای کمپین «"حمایت و پیشرفت زنان"» شده‌است.
پدر فرخنده شکایت کرده که پلیس به اندازهٔ کافی تلاش برای نجات فرخنده انجام نداده‌است.
پس از وقوع این حادثه اعتراضات بسیاری توسط مردم در شبکه‌های اجتماعی انجام شد. صفحهٔ فیسبوک محمد ایاز نیازی روحانی‌ای که در خطبه‌های نماز جمعهٔ کابل به باور برخی موضع سهل‌انگارانه‌ای دربارهٔ کشته شدن فرخنده داشت مورد هجوم و سیل کامنت‌های مخالفان قرار گرفت. او بعد از مشخص شدن قضیه به خانهٔ فرخنده رفت و در جنازه‌اش اشتراک کرد؛ همچنین خانوادهٔ فرخنده در ویدیویی اعلام کردند که فرخنده شاگرد و دوستدار نیازی بوده و «توهین به نیازی توهین به خانواده و فرخندهٔ شهید می‌باشد». در روز خاکسپاری فرخنده مراسم خاکسپاری نمادینی در شهر هرات انجام گرفت. فردای روز خاکسپاری اهالی کابل با فراخوان «حزب همبستگی افغانستان» در کنار مسجد شاه دوشمشیره راهپیمایی کردند و این جاده با تلاش آن‌ها جادهٔ شهید فرخنده نام گرفت. اشتراک‌کنندگان در جایی که فرخنده به آتش کشیده شده بود نهالی را کاشتند و آن را «نهال فرخنده» نامیدند. این حزب در شهر جلال‌آباد نیز برای دادخواهی فرخنده گردهمایی‌ای داشتند. فعالان جامعهٔ مدنی و شهروندان بیشتر شهرهای افغانستان نیز تجمعات اعتراضی برگزار کردند. دامنهٔ اعتراضات گسترده بود و اکثر شهرهای جهان شاهد گردهمایی‌های اعتراضی بودند.
فرخنده میتواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
چارلز برابین (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
او دانش‌آموخته «کالج سن‌فرانسیس اِگزی‌ویر» در لیورپول بود و در اوایل دهه ۱۹۰۰ میلادی به آمریکا مهاجرت کرد. چارلز برابین در سال ۱۹۲۱ با هنرپیشه افسونگرِ دوران صامت، ثیدا بارا ازدواج کرد و تا هنگام مرگ او بر اثر سرطان معده، ازدواج‌شان دوام داشت و بدین ترتیب یکی از ازدواج‌های طولانی‌مدتِ نادرِ هالیوودی را رقم زدند.
از فیلم‌های او می‌توان به "پل سن لوئیس ری"، "بن هور" و "نقاب فو مانچو" اشاره نمود.
لی‌لی دامیتا (؛ – ) هنرپیشه و خواننده اهل فرانسه بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۷ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌های او می‌توان به "این همان شب است"، "ارابه‌های جنگی"، "یک ساعت با تو" و "پل سن لوئیس ری" اشاره نمود.
پل سن لوئیس ری () یک فیلم درام به کارگردانی چارلز برابین است بر پایهٔ رمانی به همین نام اثر تورنتون وایلدر ساخته و در سال ۱۹۲۹ منتشر شد.
این فیلم در دو نسخهٔ «صامت» و «نیمه ناطق» ساخته شد که تنها نسخهٔ صامت آن باقی‌مانده و در موزهٔ عکاسی جورج ایستمن حفظ می‌شود.
"پل سن لوئیس ری" در سال ۱۹۲۹ و در دومین دورهٔ جوایز اسکار، برندهٔ «جایزه اسکار بهترین کارگردانی هنری» (طراحی تولید) گردید.
پل سن لوئیس ری () یک فیلم درام به کارگردانی رولند وی. لی است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد.
این فیلم، بازسازیِ یک فیلم قدیمی‌تر به همین نام محصول ۱۹۲۹ است.
پل سن لوئیس ری () یک فیلم درام به کارگردانی مری مک‌گاکیان است که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. این فیلم، بازسازیِ یک فیلم قدیمی‌تر به همین نام (محصول ۱۹۲۹) است.
ادنا فربر (؛ ۱۵ اوت ۱۸۸۵ – ۱۶ آوریل ۱۹۶۸) یک نمایش‌نامه‌نویس و رمان‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دانشگاه لیبرتی () یک دانشگاه خصوصی غیر انتفاعی مسیحی واقع در لینچبرگ، ویرجینیا، ایالات متحده آمریکا است. ثبت نام کنندگان سالانهٔ آن بالغ بر ۱۳٬۸۰۰ ساکن و بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ دانشجوی آنلاین در مه ۲۰۱۳ است. Liberty Journal, Liberty University News Service. June 12, 2012 دانشگاه لیبرتی با لحاظ کسانی که در آن دروس آنلاین می‌گیرند بزرگترین دانشگاه مسیحیت انجیلی در جهان، بزرگترین دانشگاه غیرانتفاعی در سطح کشور و هفتمین دانشگاه بزرگ دارای دورهٔ چهارساله و بزرگترین دانشگاه در ویرجینیا است.Liberty University reviewing claims that seminary president lied about his past The Washington Post, Michelle Boorstein. June 2, 2010
جان سیدنی اُلکات (؛ – ) یک هنرپیشه، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده اهل کانادا بود. او یکی از پیشگامان و بزرگان کارگردانی در صنعت سینما است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به از آخور تا صلیب و بن هور اشاره کرد.
بن هور () یک فیلم صامت به کارگردانی سیدنی الکات است که در سال ۱۹۰۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ویلیام اس هارت اشاره کرد.
این فیلم بر پایهٔ رمانی به همین نام اثر لو والاس ساخته شده است. با آنکه در آن سال‌ها، کسب اجازه از نویسنده رمان برای ساخت فیلمی بر اساس آن رایج بود، با این وجود، کمپانی سازندهٔ این فیلم، بدون آنکه لو والاس را در جریان بگذارند؛ فیلم را ساختند. بعدها انتشارات هارپر و خانواده نویسنده رمان، از کمپانی سازنده شکایت کردند و سرانجام در سال ۱۹۱۱، دیوان عالی ایالات متحده آمریکا به نفع آنها رأی دادند. این رأی و رویه قضایی این پرونده، موجب شد تا از آن پس، کمپانی‌های سازنده ملزم شوند، پیش از آغاز ساخت یک فیلم، از حقوق ساخت فیلم و عدم نقض قوانین حق تکثیر مطمئن شوند و سپس اقدام به تولید فیلم نمایند.
چون مدت زمان این فیلم؛ تنها ۱۵ دقیقه بود؛ طبیعتاً فقط بخش کوچکی از کتاب را به تصویر کشیدند که عبارت بود از صحنهٔ مسابقهٔ ارابه‌ها که در ساحلی در نیو جرسی تصویربرداری شد.
بن هور: داستانی از مسیح () یک فیلم درام حماسی و صامت به کارگردانی چارلز برابین است بر پایهٔ رمانی به همین نام اثرِ لو والاس ساخته و در سال ۱۹۲۵ منتشر شد.
در سال ۱۹۹۷ میلادی، کتابخانه کنگره این فیلم را «به‌لحاظ فرهنگی، تاریخی یا زیبایی‌شناختی پُراهمیت» قلمداد کرده و آن را جهت حفظ و نگهداری دائمی به فهرست ملی ثبت فیلم افزود.
رائول دیه‌گو ایزکیردو ( زاده ۱ ژوئن ۱۹۶۵) بازیکن بازنشسته والیبال اهل کوبا است.
دیه‌گو در سه المپیک (۱۹۹۲، ۱۹۹۶ و ۲۰۰۰) در ترکیب تیم ملی کوبا حضور داشت و در المپیک ۹۸ نیز مدال برنز را به گردن آویخت. وی در مسابقات قهرمانی جهان ۱۹۹۰ و ۱۹۹۸ به عنوان بهترین پاسور انتخاب شد.
والیبال قهرمانی مردان جهان ۱۹۹۰ دوازدهمین دوره از رقابت‌های قهرمانی جهان می‌باشد که از ۱۸ تا ۲۸ اکتبر ۱۹۹۰ در برزیل برگزار گردید.
هیلو (به هلندی: Heiloo) یک شهرستان در هلند است که در هلند شمالی واقع شده‌است.
هیلو ۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر اشفینتوخوویتسه خواهرخواندهٔ هیلو هست.
رون زورور () (با تلفظ دیگر رون زورفر با نام کامل "رونالد رون فردیناند زورور") بازیکن بازنشسته و مربی فعلی والیبال اهل هلند و عضو سابق تیم ملی والیبال هلند است. رون در حال حاضر هدایت تیم نسلاند روتردام را بر عهده دارد.
وی سه المپیک در ترکیب تیم ملی هلند حضور داست و در المپیک ۱۹۹۲ بارسلون به مدال نقره دست یافت و چهار سال بعد در المپیک ۱۹۹۶ آتن که در آن هلند به مدال طلا رسیده بود از ستاره‌های تیم خود بود و به روی سکو رفت. زورور از بازیکن‌های نسل طلایی هلند به حساب می‌آید. وی در مجموع ۴۶۳ بار برای هلند به میدان رفت. زوورور در لیگ جهانی ۱۹۹۰ به عنوان بهترین اسپکر و در لیگ جهانی ۱۹۹۱ به عنوان بهترین اسپکر و بهترین دریافت کننده و در قهرمانی جهان ۱۹۹۰ به عنوان بهترین اسپکر مسابقات انتخاب شد. رون در رده باشگاهی نیز دو قهرمانی سری آ ایتالیا و یک قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را با ترویزو تجربه کرد.
فرانسیس اِگزی‌وی‌یر بوشمن (؛ – ) هنرپیشه و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.Obituary "Variety", August 24, 1966.
او یکی از محبوب‌ترین بازیگران دوران صامت بود و طرافدارانش چون بت او را می‌پرستیدند.
فرانسیس بوشمن بر خلاف بیشتر هم‌نسلان خود، کار بازیگری را از صحنهٔ تئاتر و بویژه استودیو اسنای در شیکاگو، ایلینوی آغاز کرد و بعدها بدلیل هیکل عضلانی و تنومندش مورد توجه واقع شد. او در بیش از ۲۰۰ فیلمِ بلند بازی کرد که ۱۷۵ تای آنها قبل از ۱۹۲۰ بود و ۱۷ فیلم در سال ۱۹۱۱ که آغاز بازیگری اش در سینما بود، انجام پذیرفت. او برای استودیو ویتاگراف هم فیلم‌هایی بازی کرد و سرانجام در سال ۱۹۱۵ به استخدام کمپانی «مترو پیکچرز» درآمد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "سابرینا"، "بن هور"، "ویلسون" و "رومئو و ژولیت" اشاره کرد.
جف باس () سیاست‌مدار آمریکایی است که به عنوان نامزد مستقل ریاست‌جمهوری آمریکا در انتخابات سال ۲۰۰۸ و سال ۲۰۱۲ حضور داشت.
او در سال ۲۰۰۹ نامزد حزب دموکرات برای فرماندار نیوجرسی شد که با ۸٫۳٪ آراء در مقابل جان کورزاین ۷۷٫۲٪ بازنده بود.
با دریافت ۱۰۲۴ رای برای ریاست‌جمهوری آمریکا در سال ۲۰۱۲، باس در سال ۲۰۱۶ به عنوان یکی از نامزدهای حزب دموکرات آمریکا برای انتخابات ریاست‌جمهوری ثبت نام کرد.
دیو هایوود (زاده ۵ ژوئیه ۱۹۸۲) ترانه سرا ،آهنگساز انگلیسی است.
او قبلاً عضو گروه لیدی آنتبلوم بود.
بِوِرلی بِین (؛ – ) بازیگر تئاتر و سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود.
«بِوِرلی بِین» زادهٔ شهر مینیاپولیس در ایالت مینه‌سوتا است. در سن ۶ سالگی، به شیکاگو، ایلینوی آمد و مدتی را در آنجا بود. سپس به فیلادلفیا، پنسیلوانیا رفت و سرانجام مجدداً به شیکاگو، ایلینوی آمد و در همان‌جا سکنی گزید. او در سن ۱۶ سالگی و از رویِ کنجکاوی، سری به استودیو اسنای زد. در آنجا به او گفتند که چهره‌ای سینمایی دارد. «بِوِرلی بِین» کارش را حقوق هفته‌ای ۳۵ دلار آغاز کرد و خیلی زود این مبلغ، به ۷۵ دلار در هفته رسید. ظرف چند سال بعدی؛ حقوق هفتگی او ۳۵۰ دلار بود.
«بِوِرلی بِین» در سال ۱۹۱۲، با بازی در دو فیلم «رقیبان» و «نزول‌خور» کار سینمایی‌اش را آغاز کرد که در فیلم دوم، نقش اصلی زن را بعهده داشت. در آن زمان گلوریا سوانسون هم در استخدامِ استودیو اسنای بود و گفته می‌شود یکبار، از اینکه چشمان [زیبای] قهوه‌ای «بِوِرلی بِین» را ندارد (چشمان خودش آبی بود) گریسته بود؛ چرا که در آن دوران، چشمان قهوه‌ای را در عکاسی و تصویربرداری، ترجیح می‌دانند. از بازیگران دیگری که در استخدامِ استودیو اسنای بودند؛ می‌توان به والاس بیری، چارلی چاپلین و فرانسیس بوشمن اشاره کرد. بوشمن با دیدن «بِوِرلی بِین»، از استودیو اسنای خواست تا همیشه، او نقشِ اولِ زنِ را در فیلم‌هایش داشته باشد و بدین ترتیب روابط عاشقانه آن‌ها از همان هنگام شکل گرفت و با هم، در ۲۴ فیلم بازی کردند که اولین‌شان «انتخاب پنینگتون» (۱۹۱۵) نام داشت.
این دو زوجِ هنری، در سال ۱۹۱۸ با یکدیگر ازدواج کردند و پس از جدا شدن از استودیو اسنای، با کمپانی «مترو پیکچرز» قرارداد بسته و برای آنان فیلم ساختند و اولین زوج هنری عاشق‌پیشه نیز محسوب می‌شوند.
سرانجام این روابط عاشقانه به سردی گرائید و این‌دو در سال ۱۹۲۴ از هم جدا شدند و کم‌کم، موقعیت حرفه‌ای و شغلی هر دو رو به افول نهاد. بوشمن، لوئیس مایر را در این ماجرا دخیل می‌دانست؛ اما دیگران معتقد بودند که «هالیوود» از اینکه بوشمن همسر خود را طلاق داده و با «بِوِرلی بِینِ» جوان ازدواج کرده بود؛ ناخرسند بوده‌است.
آخرین فیلم صامت او، «جوان پُر شور» (۱۹۲۵) نام داشت. «بِوِرلی بِین» دیگر نتوانست موفقیت خود را در سینما بدست آورد و به‌ناچار به تئاتر بازگشت و از ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۰ در تئاتر برادوی به فعالیت پرداخت. در اوایل دههٔ ۴۰ میلادی، او در یک برنامه رادیویی، حضور مستمر داشت و در عین حال به فعالیت‌های انسان دوستانه به نفع مردم جنگ‌زدهٔ انگلستان می‌پرداخت. تنها فیلمِ ناطق او که آخرین فیلم او نیز محسوب می‌شود، «شهر عریان» (۱۹۴۸) نام دارد که در آن، با بری فیتزجرالد و هاوارد داف هم‌بازی بود.
او در سال ۱۹۵۰ از دنیای بازیگری و سینما خداحافظی نمود و در سکاتزدیل، آریزونا سکنی گزید و همان‌جا، در سال ۱۹۸۲ بر اثر سکته قلبی درگذشت.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "چه اهمیتی داره؟" و "رومئو و ژولیت" اشاره کرد.
اِلسا لافوئنته مدیانو (؛ ؛ زاده ۱۸ ژوئیه ۱۹۷۶) که با نام السا پاتاکی () شناخته می‌شود، بازیگر و مدل اهل اسپانیا است. او به‌دلیل بازی در نقش افسر پلیس «اِلِنا نِـوِس» در چهار فیلم "سریع و خشمگین ۵"، "سریع و خشمگین ۶"، "خشمگین ۷" و "سرنوشت خشمگین" شناخته می‌شود و در فیلم‌های "مارها در هواپیما" (۲۰۰۶)، "جالو" (۲۰۰۹)، "روزگارشان را سیاه کن، مالون" (۲۰۰۹) و "دی دی هالیوود" (۲۰۱۰) هم نقش‌آفرینی کرده‌است.
اِلسا لافوئنته مدیانو در شهر مادرید به‌دنیا آمد. پدرش «خوزه فرانسیسکو لافوئنته» یک متخصص بیوشیمی و مادرش «کریستینا مدیانو پاتاکی» مدیر تبلیغات اهل رومانی بود. او یک برادر ناتنی کوچکتر هم دارد: «کریستین پریِتو مدیانو» که کارگردان فیلم است. او از نام‌خانوادگیِ پاتاکی برای ادای احترام به مادربزرگ مادری مجارستانی خود «رُزا پاتاکی» استفاده می‌کند.
پاتاکی در دانشگاه سئو سان پابلو در رشته روزنامه‌نگاری تحصیل کرد و همزمان در کلاس‌های بازیگری نیز شرکت کرد. او علاوه بر اسپانیایی و رومانیایی، به زبان‌های انگلیسی، ایتالیایی، پرتغالی و فرانسوی نیز مسلط است.
پاتاکی عضوی از گروه نمایش «تئاتر مجلسی آنخل گوتیه‌رِس» بود. او با انتخاب شدنش برای بازی در سریال تلویزیونی "پس از کلاس"، دانشگاه را ترک کرد. برخی از فیلم‌های بعدی او محصول مشترک بریتانیا و فرانسه بودند که سبب شد او در آثاری به زبان‌های انگلیسی و فرانسوی بازی کند. او در بازیگران سریال تلویزیونی "شهبانوی شمشیرها" (۲۰۰۰) در نقش «بانو ورا ایدالگو»، همسر جذاب جوان «گاسپار ایدالگو» ی پیر و ثروتمند و معشوقه کاپیتان گریشام، حضور داشت که نامش در عنوان‌بندی آغازین سریال آمده اما تنها در ۱۴ قسمت از ۲۲ قسمت آن بازی کرد. او همچنین یک نقش دوره‌ای در سریال تلویزیونی "خانواده سرانو" با ایفای نقش آموزگاری به نام «راکِل» داشت که عاشق شاگردش مارکوس (با بازی فران پره‌آ) می‌شد.
پاتاکی سپس در بیش از ۱۰ فیلم اسپانیایی ظاهر شد و در فیلم فرانسوی "ایزنوگود" (۲۰۰۴) هم هنرنمایی کرد. عکس او روی جلد مجله ماکسیم (اوت ۲۰۰۶) منتشر شد. پاتاکی در سال ۲۰۰۹ در سریال مکزیکی "زنان قاتل" در نقش «پائولا مونکادا» در قسمت «آنا و پائولا، خشمگین» ظاهر شد. او همچنین در فیلم اکشن نئو-نوآر "روزگارشان را سیاه کن، مالون" و همچنین فیلم ترسناک "جالو" به کارگردانی داریو آرجنتو نقش‌آفرینی کرده‌است.
پاتاکی چهره تبلیغاتی نخستین مجموعه از برند جواهرات «آلتیمت جول» (جواهرات غایی) شرکت «تایم فورس» در کنار ستاره فوتبال کریستیانو رونالدو بود. او سپس در نقش افسر پلیس «اِلِنا نِـوِس» در فیلم "سریع و خشمگین ۵" در کنار دوئین جانسون (در نقش «لوک هابز») بازی کرد. دوئین جانسون در سال ۲۰۱۱ او را یکی از ستارگان نوظهور و بااستعدادی خواند که باید فیلم‌هایش را دنبال کرد. پاتاکی در صحنه پایانی "" در نقشِ آتی و جایگزین ناتالی پورتمن ظاهر شد.
پاتاکی در فیلم‌های "سریع و خشمگین ۶" (۲۰۱۳)، "خشمگین ۷" (۲۰۱۵) و "سرنوشت خشمگین" (۲۰۱۷) که به ترتیب قسمت‌های ششم، هفتم و هشتم از مجموعه‌فیلم‌های «"سریع و خشمگین"» بازی در نقش افسر پلیس «اِلِنا نِـوِس» را تکرار کرد.
پاتاکی در سال ۲۰۱۸، در سریال تلویزیونی استرالیایی "تایدلندز" در نقش «اِیدریل کاثبرت» بازی کرد که در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۸ از نتفلیکس پخش شد.
او ایفاگر نقش اصلی فیلم "رهگیر" به کارگردانی متیو رایلی بود که در ژوئن ۲۰۲۲ اکران شد.
پاتاکی یک برند مراقبت از پوست به نام «پیورلی بایرون» را راه‌اندازی نموده‌است. این برند نخستین محصول خود را در سال ۲۰۲۲ ارائه کرد. در مارس ۲۰۲۳، «پیورلی بایرون» برای نجات از ورشکستگی در معرض فروش قرار گرفت. در این هنگام، گروه بی‌دبلیوایکس ۴۷٫۴ درصد از سهام شرکت را در اختیار داشت، در حالی که ایدو لفلر و لنس کالیش هر کدام حدود ۲۲ درصد و «شرکت بایرون بِـی فرست منجمنت» کریس همسورث ۳٫۲ درصد سهام شرکت را در اختیار داشتند.
وی پیش از ازدواج، از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ با بازیگر فرانسوی مایکل یون و از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ با بازیگر آمریکایی آدرین برودی در ارتباط بود. سپس در اوایل سال ۲۰۱۰ میلادی با بازیگر استرالیایی کریس همسورث آشنا شد و در تعطیلات کریسمس همان سال با وی ازدواج کرد که ماحصل آن ۳ فرزند (۱ دختر و ۲ پسر دوقلو) است. این زوج در سال ۲۰۱۵ میلادی از لس آنجلس به خانه‌ای ۷ میلیون دلاری در خلیج بایرون واقع در نیو ساوت ولز استرالیا نقل مکان نموده‌اند.
در سپتامبر ۲۰۱۲، پاتاکی در دادگاه عالی اسپانیا برنده ۳۱۰٬۰۰۰ یورو در مقابل گروه انتشاراتی «ادیسیونِـس سِتا» شد، چرا که در مارس ۲۰۰۷، مجله اسپانیایی «"اینترویو"»، متعلق به این شرکت انتشاراتی، عکس‌های برهنه‌ای از پاتاکی را منتشر کرد که با لنز تله فوتو در حالی که پاتاکی در حال تعویض لباس در حین عکسبرداری برای مجله ال بود، گرفته شده بود. گروه سِتا اعلام کرد که علیه این تصمیم، در دادگاه تجدید نظر اعتراض خواهد کرد.
جان دیویدسون (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی بین سال‌های ۱۹۱۵ تا ۱۹۶۳ میلادی، در ۱۴۸ فیلم سینمایی بازی کرده است.
آنتوان کتابچی خان (۱۸۴۳–۱۹۰۲م) سیاست‌مدار و بازرگان ارمنی‌تبار ایرانی بود، که در دوره سلطنت ناصرالدین شاه و مظفرالدین‌شاه، از ۱۸۸۱ تا ۱۸۹۳ میلادی ریاست گمرک ایران را برعهده داشت. او واسطه اعطای پاره ای امتیازات شد که مهم‌ترین آنها امتیاز نفت جنوب توسط مظفرالدین شاه در سال ۱۹۰۱ م بود که منجر به تشکیل شرکت نفت ایران و انگلیس گردید.
آنتوان در سال ۱۸۴۳ در کنستانتینوپل در یک خانواده ارمنی گرجی به دنیا آمد.Sir Henry Drummond Wolff, Rambling Recollections, vol. II, MacMillan and Co, Ltd, 1908, p. 329Peter Frankopan, The Silk Roads: A New History of the World, Bloomsbury Publishing, 2005 () فرزند دوم و اولین پسر از شش خواهر و برادر بود. پدرش، وینسنت تولید کننده قلیان های مرصع برای سلطان بود. در ۱۴ سالگی برای تکمیل تحصیلاتش به لیورنو ایتالیا فرستاده شد. در آنجا ایتالیایی و فرانسوی را آموخت که علاوه بر زبان‌های گرجی، ترکی و ارمنی صحبت می‌کرد. پدرش بیمار بود و قادر به کار نبود، بنابراین در سال ۱۸۶۱ به قسطنطنیه بازگشت و در سن ۱۸ سالگی در آژانس پیام رسان دریایی استخدام شد. در سال ۱۸۶۶ در تجارت پارچه و پارچه فروشی روبن هوکوزیان ارمنی شریک شد و سه سال بعد تجارت پارچه و فرش خود را تأسیس کرد. در سال ۱۸۷۰ با فیلومن آلتونیان، یک زن ارمنی از جلفای اصفهان ازدواج کرد. سه پسرش وینسنت، پل و ادوارد در قسطنطنیه به دنیا آمدند. تجارت وی به سرعت رونق گرفت. او تأمین کننده رسمی خیاطان سلطان شد و شروع به تنوع بخشیدن به تجارت خود کرد. شروع به فروش اسلحه، اخذ نمایندگی از شرکت‌های بزرگ اروپایی و سمت تأمین کننده اسلحه در وزارت جنگ کرد. در سال ۱۸۷۴، با همکاری سرکیسیان ارمنی، یک شرکت کارخانه چوب بری مکانیکی در بلغارستان، که در آن زمان استانی از عثمانی بود، ایجاد کرد.
در سال ۱۸۷۶، ناآرامی‌های جدی در امپراتوری عثمانی آغاز شد. برای چندین سال، استان‌های اروپایی بالکان علیه امپراتوری شورش کرده بودند. پس از هرزگوین، نوبت بلغارستان در آوریل ۱۸۷۶ رسید. در نتیجه این مشکلات و ورشکستگی امپراتوری عثمانی در مقابل طلبکاران، سلطان عبدالعزیز در ۳۰ مه ۱۸۷۶ از سلطنت کناره‌گیری کرد. جانشین و برادرزاده او، مراد پنجم، سه ماه بعد به دلیل جنون بازداشت شد. برادرش عبدالحمید دوم جایگزین او شد، که از طریق سرکوب خونین شورش بلغارستان در آوریل ۱۸۷۶، روسیه را به اعلان جنگ علیه ترکیه در ۲۴ آوریل ۱۸۷۷ سوق داد (جنگ روسیه و ترکیه ۱۸۷۷–۱۸۷۸).
در نتیجه این رویدادها، تجارت کتابچی در معرض ورشکستگی قرار گرفت. کارخانه چوب توسط شورشیان بلغارستان در سال ۱۸۷۶ سوزانده و غارت شد. تغییرات وحشیانه سلاطین و دولت‌ها باعث شد که او موقعیت خود را به عنوان تأمین کننده خیاطان سلطان و تأمین کننده اسلحه برای وزارت جنگ از دست بدهد. جنگ تجارت را کند کرد. در اکتبر ۱۸۷۷، او مجبور شد برای مذاکره دربارهٔ بدهی‌های خود با تأمین کنندگان و طلبکاران آلمانی، بلژیکی و فرانسوی خود به اروپا برود.Patrick Kitabgi, Les Tribulations d'un Arménien de Constantinople, Paris, Editions du Bosphore, octobre 2018, 354 p. ()
در سال ۱۸۷۸ در پاریس با بزرگان ایرانی ملاقات کرد که مشغول تدارک ورود ناصرالدین به فرانسه برای نمایشگاه جهانی ۱۸۷۸ بودند. نظرآقا، وزیر مختار ایران در پاریس، ژنرال نریمان خان، آجودان شاه و میرزا حسین خان مشیرالدوله (سپهسالار)، نخست‌وزیر او را متقاعد کردند که برای احداث خط رشت به تهران از شاه امتیاز راه‌آهن بخواهد.
کتابچی که با بانکدار آلن آنتون، مدیر سابق بانک امپراتوری عثمانی در قسطنطنیه آشنا بود در دسامبر ۱۸۷۸ امتیاز راه‌آهن را از شاه گرفت. سپس آلن، متعهد به تشکیل سندیکایی از بانکداران و سرمایه‌داران فرانسوی شد که از جمله از پیر-آرمان دونون، رئیس انجمن دفاتر و رقابت‌ها، و پل اوژن بونتو، رئیس اتحادیه ژنرال تشکیل می‌شد. در ژوئیه ۱۸۷۹، کتابچی به ژنرال نریمان خان در وین پیوست، که سال قبل به عنوان وزیر مختار ایران در اتریش منصوب شده بود. کتابچی با کمک ژنرال، حرکت خود را به ایران آماده کرد و در اوت ۱۸۷۹ اروپا را به همراه خانواده‌اش و مهندس اتریشی شرزر و دو دستیارش ترک کرد. دو ماه بعد وارد تهران شدند. مهندسان نقشه‌برداری خط راه‌آهن را آغاز کردند، اما این پروژه با مخالفت روس‌ها و انگلیسی‌ها مواجه شد و تحت فشار هر دو قدرت، شاه امتیاز را در مارس ۱۸۸۰ لغو کرد.Firuz Kazemzadeh, Russia and Britain in Persia: Imperial Ambitions in Qajar Iran, New York, I.B. Tauris & Co Ltd,2013 (), pp. 158-160Patrick Kitabgi, Les Tribulations d'un Arménien de Constantinople, Paris, Editions du Bosphore, octobre 2018, 354 p. ()Davoudi L. , «Divine Spark: The Prelude to the Tobacco Régie of 1890» , Iranian Studies,vol. 47, no 4, 2014, p. 505-518Leonardo Davoudi, Petroleum and the British Empire: From the D'Arcy Concession to the First World War, PhD Thesis, St. Antony's College, University of Oxford, 2017
او توانست اجازه استخراج نفت در ایران را برای خود به انحصار درآورد، سپس به پاریس رفت و به کمک سر هنری دراموند ولف، موفق شد با ویلیام ناکس دارسی دیدار کند و او را برای سرمایه‌گذاری در ایران متقاعد نماید. در این زمان زمین‌شناس فرانسوی؛ جک دو مورگان در مقاله‌ای نوشت که ایران به احتمال زیاد دارای منابع نفت بسیار زیادی است.
ادوارد کوت، که یکی از کارمندان جولیوس دو رویتر بود، به عنوان نماینده کتابچی به لندن فرستاده شد تا برای دارسی نتایج تحقیقات فرانسویان را توضیح دهد. دارسی با دکتر بوورتون دیدار کرد که او به دارسی پیشنهاد کرد که یک زمین‌شناس معروف به نام اچ.تی. برلز را برای تحقیقات بیشتر به ایران بفرستد. برلز به ایران رفت و در مورد احتمال وجود نفت در خوزستان و کرمانشاه مطالب مثبتی نوشت. در ژانویه سال ۱۹۰۱ میلادی پس از تعداد زیادی ملاقات بین کتابچی، دارسی، ولف و کوت هرکدام تصمیم گرفتند درصدی از سود نفت را در صورت پیدا شدن آن تقسیم کنند. هیچ‌کدام از این افراد نمی‌توانستند مقدار سود بیش از حدی که از این تصمیم در آینده ایجاد شد پیش‌بینی کنند. دارسی بعدها ابراز پشیمانی کرد که به درصد کمی راضی شده بوده‌است.
دارسی با مقامات دولت انگلستان دیدار کرد و از کمک آنها مطمئن شد. در این زمان کتابچی خان تلاش خود را برای دادن رشوه به تمامی وزرا و اطرافیان شاه شروع کرد. در آوریل ۱۹۰۱ کتابچی با علی اصغر امین السلطان دیدار کرد و در مورد تصمیم خود برای او توضیح داد. هاردینگ سفیر انگلستان در تهران نیز با امین السلطان دیدار کرد و تلاش کرد او را برای اجازه استخراج نفت متقاعد کند. در این ملاقات او امین السلطان را متقاعد کرد که در صورت یافتن نفت به ایران ده درصد سود صادرات و پنج درصد مالیات صادرات داده شود.
کتابچی با اعطای رشوه زیاد موفق شد تمامی وزرا و درباریان را خریداری کند تا اینکه این قرارداد توسط مظفرالدین شاه امضاء شود؛ ولیکن مظفرالدین شاه گفت که او تنها قرارداد را وقتی امضاء خواهد کرد که ۴۰٬۰۰۰ پوند پیش پرداخت صورت گیرد و سهم ایران از ده به ۱۶ درصد افزایش یابد. از این رو طرف انگلیسی سهم ایران را از ده به شانزده افزایش داد ولی مالیات صادرات را حذف کرد. در ۲۸ می ۱۹۰۱ شاه و ماریوت نماینده دارسی قرارداد را امضاء کردند. دارسی به مدت ۶۰ سال اجازه یافت که در تمامی ایران به غیر از مناطق شمالی که با روسیه همسایه بودند به استخراج نفت بپردازد. قرارداد به او اجازه داد که از تمامی اموال دولت برای استخراج نفت به صورت مجانی استفاده کند. واردات تجهیزات نفتی بدون پرداخت مالیات باشد. بعد از تشکیل اولین شرکت استخراج، قرار شد که دولت ایران ۲۰٬۰۰۰ پوند نقد و ۲۰٬۰۰۰ پوند به صورت سهام دریافت کند. قرارداد همچنین ملزم شد که ایران شانزده درصد سود سالیانه را دریافت کند. در زمان پایان قرارداد در سال ۱۹۶۱ میلادی تمامی منابع شرکت استخراج نفت به مالکیت دولت ایران درمی‌آمد. دولت ایران باید نماینده‌ای برای حفظ منافع خود و نظارت بر اعمال شرکت تعیین می‌کرد. به طرز عجیبی، دولت کتابچی را مسئول نظارت بر این قرارداد کرد که خود با دارسی برای ایجاد این قرارداد همدست بود.
روسها بعد از شنیدن امضای این قرارداد تلاش زیادی برای لغو یا تغییر آن کردند ولیکن به موفقیت نرسیدند.Oil, Power, and Principle: Iran's Oil Nationalization and Its Aftermath.Mostafa Elm, pp 7-10. رابطه کتابچی، هنری دراموند ولف و ویلیام ناکس دارسی به تأسیس شرکت بریتیش پترولیوم انجامید.
کتابچی از طرف دولت ایران به عنوان کمیسر شاهنشاهی نفت منصوب شد تا از منافع ایران مراقبت کند ولی طبق بند ۱۱ قرارداد دارسی باید شرکت نفت حقوق او را پرداخت میکرد! او از دانش خود از دربار، دولت و مقامات مذهبی ایران استفاده کرد تا اطمینان حاصل کند که امتیاز نفت به سرنوشت امتیاز تنباکو در ده سال قبل دچار نشود. او قبل از بازگشت به اروپا، دارسی را مجبور کرد که سه پسرش را استخدام کند: پل کتابچی در تهران به عنوان رابط با دولت ایران، وینسنت کتابچی در لندن به عنوان رابط با دارسی، و ادوارد کتابچی در قصرشیرین. به عنوان دستیار مهندس جورج برنارد رینولدز، مسئول اکتشاف نفت.Leonardo Davoudi, Petroleum and the British Empire: From the D'Arcy Concession to the First World War, PhD Thesis, St. Antony's College, University of Oxford, 2017Ronald W. Ferrier, The History of the British Petroleum Company, Cambridge University Press, 1982
نقاب فو مانچو () یک فیلم ماجرایی به کارگردانی چارلز برابین و چارلز ویدور است که در سال ۱۹۳۲ منتشر شد.
«نقاب فو مانچو» دربارهٔ تلاشِ «فو مانچو» و پیروانش، در یافتنِ شمشیر و نقاب چنگیزخان است. این فیلم، از معدود فیلم‌هایی است که ویلیام راندولف هیرست و کمپانی‌اش تهیه کرده و در آن هنرپیشهٔ محبوبش ماریون دیویس بازی نمی‌کند.
پس از اکران این فیلم، دولتِ چین، آن را موردِ انتقاد قرار داده و سفارت چین در واشینگتن، به دلیلِ چهرهٔ خصمانه‌ای که این فیلم از چینی‌ها نشان می‌دهد، یک شکایت قضایی رسمی را آغاز نمود؛ به ویژه آنجایی که «فو مانچو» به پیروانش می گوید "«مردان سفیدپوست را بکشید و زنانشان را تصاحب کنید»" بشدت مورد اعتراض واقع شد.Christopher Frayling, quoted in "Fu Manchu", in Newman, Kim (ed.),
"The BFI Companion to Horror". London, Cassell,1996, pp.131-2 . منتقدان فیلم هم، اعتراض‌هایی به صحنه‌های خشن و جنسی فیلم داشتند.Gregory William Mank, "Hollywood Cauldron: 13 Horror Films from the Genres's Golden Age"
McFarland, 2001 (pp.53-89 ) با این حال فیلم در گیشه موفق بود و ۶۲۰۰۰ دلار آمریکا، "سود" داشت.Stephen Jacobs, "Boris Karloff: More Than a Monster", Tomohawk Press 2011 p 121-122
جیرو هوریکوشی (به ژاپنی: 堀越 二郎؛ ۲۲ ژوئن ۱۹۰۳ - ۱۱ ژانویه ۱۹۸۲) سرمهندس طراح هواپیمای جنگنده در زمان جنگ جهانی دوم بود. در کارنامه وی طراحی جنگنده‌هایی مانند میتسوبیشی زیرو ای۶ام وجود دارد.
هوریکوشی در گونما، شهری نزدیک به فوجیوکا در ۱۹۰۳ به دنیا آمد. تحصیلاتش را در دانشکده هوافضای دانشگاه توکیو به انجام رساند و در شرکت میتسوبیشی شروع به کار نمود.
از زندگی وی فیلم انیمیشنی "باد وزیدن گرفته" توسط هایائو میازاکی در ۲۰۱۳ ساخته شده است. گرچه این فیلم به نحوه ساخت و طراحی هواپیماها توسط هوریکوشی می‌پردازد اما بیشتر جزئیات زندگی وی ساختگی می‌باشد. (مانند داشتن یک خواهر کوچکتر در حالی که وی یک برادر بزرگتر از خود دارد یا ابتلای همسرش به بیماری سل). بیشتر این جزئیات توسط میازاکی از کتاب "Hori Tatsuo" در ۱۹۳۷ به نام "باد برخاسته است"، اقتباس شده است.
هوریکوشی ۵ فرزند داشت که هیچ‌کدام در صنعت هوانوردی فعالیت ندارند.
یکی از اولین کارهای جیرو هوریکوشی هواپیمای ناقص میتسوبیشی 1MF10 بود، یک هواپیمای آزمایشی که پس از چند آزمایش پرواز هرگز از مرحله ی نمونه اولیه عبور نکرد ولی با اینحال، درسهای آموخته شده از طراحی آن منجر به توسعه ی بسیار موفق تر میتسوبیشی A5M (با نام رمز متفقین "کلود") شد که در سال ۱۹۳۶ وارد تولید انبوه گردید. در سال ۱۹۳۷ از هوریکوشی و تیمش در میتسوبیشی درخواست شد تا نمونه ی اولیه از هواپیمایی موسوم به دوازده (مطابق با دوازدهمین سال از دوران شووا) را طراحی کنند. نمونه اولیه هواپیمای ۱۲ در جولای ۱۹۴۰ تکمیل و توسط نیروی دریایی امپراتوری ژاپن پذیرفته شد.
از آنجایی که سال ۱۹۴۰ میلادی برابر با سال ۲۶۰۰ ژاپن بود، جنگنده جدید با نام های "Model 00"، "Zero" یا A6M Zero نامگذاری شد که در ژاپن با نام "Rei-sen" نیز شناخته میشود که به معنای واقعی کلمه به معنای "جنگ صفر" است، که مخفف هواپیمای جنگنده مدل صفر است.
پس از آن ، هوریکوشی به طراحی بسیاری از جنگنده های دیگر تولید شده توسط میتسوبیشی در آن سالها از جمله میتسوبیشی جی۲ام ("Thunderbolt") و همچنین میتسوبیشی ای۷ام ("Strong Gale")مبادرت ورزید.
علیرغم روابط نزدیک میتسوبیشی با تشکیلات نظامی ژاپن و مشارکت مستقیم او در تقویت بنیه ی نظامی این کشور در هنگامه ی جنگ جهانی دوم ، هوریکوشی بشدت با آنچه که او بعنوان جنگی بیهوده میدانست مخالف بود.
گزیده ای از دفترچه خاطرات شخصی او در سال ۱۹۵۶ منتشر شده که موضع او را در قبال جنگ روشن مینماید:«
هنگامیکه در صبح روز ۸ دسامبر ۱۹۴۱ از خواب بیدار شدیم، متوجه شدیم که درگیر جنگ شده‌ایم - بدون هیچ پیش‌دانشی... از آن زمان، اکثر ما که واقعاً قدرت صنعتی شگفت‌انگیز ایالات متحده را درک کرده بودیم، هرگز واقعاً باور نکردیم که ژاپن در این جنگ پیروز خواهد شد. ما متقاعد شده بودیم که دولت ما مطمئناً اقدامات دیپلماتیکی را در نظر دارد که قبل از اینکه وضعیت برای ژاپن فاجعه بار شود، درگیری را متوقف کند اما اکنون، بدون انجام هیچگونه حرکت موثری از طرف دولت برای جستجوی راه حل دیپلماتیک، آنها ما را به سوی نابودی سوق میدهند. ژاپن در حال نابودی است و من نمیتوانم [هیچ کاری] بکنم جز اینکه سلسله مراتب نظامی و سیاستمداران کور نشسته در قدرت را برای کشاندن ژاپن به این دیگ جهنمی شکست ، مقصر بدانم.»
در هفتم دسامبر ۱۹۴۴ یک زلزله قدرتمند در منطقه توکای، شرکت میتسوبیشی را مجبور کرد که تولید هواپیما در کارخانه خود در اوهیماچی، ناگویا را متوقف کند و یک هفته بعد، یک حمله هوایی توسط B-29 های آمریکایی به کارخانه تولید موتورهای هواپیمای میتسوبیشی در دایکو-چو، ناگویا، خسارات زیادی به کارخانه وارد نمود که منجر به کاهش شدید در تولید هواپیماهای جنگی شد. هوریکوشی که در آن هنگام در کنفرانسی در توکیو با افسران نیروی دریایی امپراتوری برای گفتگو در مورد تولید جنگنده جدید Reppu شرکت کرده بود، در هفدهم به ناگویا بازگشت اما روز بعد حمله هوایی دیگری به کارخانه های میتسوبیشی صورت گرفت که در نتیجه ی آن، شرکت میتسوبیشی، ماشین آلات و مهندسان خود را به حومه شرقی ناگویا منتقل کرد و هوریکوشی و دپارتمان مهندسی در ساختمان مدرسه ای در آن ناحیه اسکان داده شدند.
هوریکوشی که از کار زیاد خسته و ضعیف شده بود، در ۲۵ دسامبر به سینه پهلو مبتلا شده و تا اوایل آوریل در بستر ماند. در مدت بیماری، او وحشت حملات هوایی روزافزون به توکیو و ناگویا را مفصل ثبت کرد، از جمله حمله ی ویرانگر عملیات آتش‌زای «میتینگ‌هاوس توکیو» در روزهای ۹ تا ۱۰ آوریل و یک حمله هوایی گسترده به ناگویا در شب بعد با پرتاب "ده ها هزار بمب آتش زا" توسط B-29 ها که بیشتر شهر عمدتاً چوبی را ویران کرد.
در ۱۲ مارس، هوریکوشی بیشتر اعضای خانواده خود، از جمله مادر مسن، فرزندان و برادرناتنی اش را به روستای زادگاهش در نزدیکی تاکاساکی فرستاد تا از بمباران در امان بمانند اما همسرش در ناگویا نزد او ماند.
اگرچه هوریکوشی به دلیل بیماری طولانی خود بسیار ضعیف شده بود، اما در ماه می به کار در میتسوبیشی بازگشته و بعنوان مدیر شرکت، در منطقه ی ماتسوموتو در استان ناگانو منصوب شد. هنگامیکه او در حال سفر با قطار به سمت ماتسوموتو بود، او شاهد مقیاس واقعی تأثیر جنگ بر ناگویا بود. او نوشت:«برای اولین بار، من واقعاً اثرات حملات آتش زا در ناگویا را دیدم. این شهر یک زمین بایر، سوخته و متروکه ی وصف ناپذیر است. کارخانه ی سابق من یک مخروبه ی شبح‌آلود شده که توسط بمب‌ها تماماً نابود گشته. باور اینکه همه اینها رخ داده سخت است. می دانستم که به زودی خوب می شوم اما به طرز عجیبی تمایل چندانی به بازگشت به کار نداشتم. تصور شهر از هم پاشیده و کارخانه های ویران شده مرا لحظه ای رها نمی کند.»
هوریکوشی که هنوز بسیار ضعیف بود، تنها پس از یک هفته بازگشت به محل کارش، برای استراحت به خانه برگردانده شد. او به زادگاهش بازگشت و در آنجا به خانواده اش پیوست و تا ماه جولای استراحت کرد. او در دفتر خاطرات خود ثبت کرد که چگونه هنوز هم وقتی که متفقین نزدیک تاکاساکی و مایباشی را بمباران میکردند، صدای انفجارهای دور را می شنیدند. در ماههای پایانی جنگ، هوریکوشی در دفترچه ی خاطراتش از فرورفتن ژاپن در هرج و مرج و خستگی و یأس نوشت. اگرچه او در ۲۲ ژوئیه به کار در کارخانه ماتسوموتو بازگشت (زیرا ماتسوموتو از حملات هوایی در امان بود) اما او متوجه شد که در نتیجه ی تخلیه اضطراری که کارمندان و کارگاه‌ها را در سراسر کشور پراکنده کرده بود، روحیه نیروی کار تضعیف شده و همه جا را هرج و مرج فرا گرفته.
تا اوایل ماه آگوست اکثر کارکنان باقیمانده میتسوبیشی کار و فعالیت را رها کرده و برای شکست و تسلیم ژاپن آماده شدند که در ۱۵ اوت، یعنی شش روز پس از بمباران اتمی ناکازاکی رخ داد.