moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در همین سفر بود که او نام «ادوارد گرانت» را برگزید. به گفته خودش این برای حفظ امنیت خانواده‌اش بود. تد سر راه در فرانسه توقف کرد تا با پسر تروتسکی، لئون سدوف، دیدار کند. لئون سدوف که بعدها به دست مأمورین استالین به قتل رسید عضو دبیرخانه بین‌المللی «اتحادیه کمونیست بین‌المللی» (سازمان وقت تروتسکیست‌ها) بود. به بریتانیا که رسید به «گروه مارکسیست» پیوست که در آن زمان به توصیه تروتسکی درون «حزب کارگر مستقل» کار می‌کرد. تد در رویدادِ معروفِ «نبرد خیابان کیبل» در مبارزه خیابانی علیه فاشیست‌ها شرکت کرد. در این‌جا بود که او به همراه کارگران ایست اندِ لندن به دعوا با «پیراهن سیاه‌های» موزلیست پرداختند.
در این سال‌ها اختلافات بسیاری درون تروتسکیست‌های بریتانیا بود (اختلافاتی که گرانت خود بعدها در کتاب معروفش، «تاریخ تروتسکیسم بریتانیا»، مفصلاً به آن‌ها می‌پردازد) و یکی از مسائل اصلی در مورد این بود که آیا به توصیه تروتسکی برای کار درون «حزب کارگر مستقل» و «حزب کارگر» عمل شود یا نه. گرانت از کسانی بود که سرسختانه می‌گفت تروتسکیست‌ها باید درون این احزاب کار کنند. این تعهد به آنچه او و طرفدارانش «انتریسم» و بعدها «کار درون سازمان‌های توده‌ای طبقه کارگر» می‌نامند به یکی از بنیان‌های نظری گرایش گرانت بدل شد.
گرانت از «گروه مارکسیست» جدا شد و «گروه بلشویک لنینیست» را بنیان گذاشت که درون حزب کارگر و به‌خصوص سازمان جوانان این حزب موسوم به «اتحادیه جوانان کارگر» کار می‌کرد. این گروه به نام نشریه‌اش به «گروه میلیتانت» تغییر نام داد و در ابتدا رشد خوبی داشت اما در سال ۱۹۳۷ دچار انشعابات متعدد شد.
در اواخر سال ۱۹۳۷ اختلافات درون «گروه میلیتانت» بر سر انتخاب رهبری باعث شد، گرانت و رالف لی از این گروه جدا شوند و در دسامبر ۱۹۳۷ «اتحادیه بین‌المللی کارگران» (معروف به ویل) (WIL) را بنیان‌گذارند. می‌توان گفت این اولین گروهی بود که گرانت رهبر اصلی آن به حساب می‌آمد و افکار خود را در آن پیاده می‌کرد، به‌خصوص به این علت که رالف لی به دلایل شخصی به زودی به آفریقای جنوبی بازگشت. گروه جدید در دل جنگ جهانی دوم، آنچه تروتسکی «سیاست نظامی پرولتری» می‌نامید اتخاذ کرد. طبق این سیاست، بر خلاف تروتسکیست‌هایی که سیاست «شکست‌طلبی انقلابیِ» لنین در جنگ جهانی اول را اتخاذ کرده بودند، گرانت و گروهش می‌گفتند «تنها راه شکست هیتلر، تسلیح کارگران است» و سپردن جنگ به دست کارگران و اتحادیه‌ها را تبلیغ می‌کردند. به گفته باب وید از روزنامهٔ گاردین گرچه تعداد اعضای این گروه به بیش از چند صد نفر نمی‌رسید اما به نفوذ و موفقیت قابل توجهی در میابان سربازان دست یافتند.
این سیاست و در ضمن رویکرد متفاوت نسبت به احزاب موجود باعث تغییر استراتژی و تاکتیک این گروه شد. آن‌ها در ابتدا در سال ۱۹۴۱ نام نشریه را از «جوانان برای سوسیالیسم» به «اعتراض سوسیالیستی» تغییر دادند و سپس در مارس ۱۹۴۴ به همراه گروه‌های دیگر «حزب کمونیست انقلابی» را بنیان گذاشتند. تد گرانت در این روند نقش مهمی داشت. او سردبیر نشریه، دبیر کشوری «ویل» و بعدها دبیر سیاسی حزب کمونیست انقلابی بود.
در سال‌های پس از ترورِ و قتل تروتسکی در سال ۱۹۴۰، سازمانی که او بنیان گذاشته بود (انترناسیونال چهار) وارد اختلافات و نزاعات درونی بسیار شد و نهایتاً به گروه‌های مختلف منشعب شد.
می‌توان گفت تد گرانت و هم‌فکرانش با هیچ‌کدام از گرایش‌های بین‌المللی موجود در انترناسیونال هم‌نظر نبودند و گرانت در ضمن به شدت مخالف وحدت تمام تروتسکیست‌های بریتانیا درون یک حزب بود. در این سال‌ها جری هیلی از مشهورترین چهره‌های تروتسکیست در بریتانیا بود که اختلافات مداومش با گرانت باعث شد نهایتاً او را از سازمان و از کل انترناسیونال اخراج کند. گرانت پس از ۲۲ سال از گروه تروتسکیست‌های بریتانیا او اخراج شد. در ضمن او که عضو کمیته اجرایی انترناسیونال چهار بود اما به دلیل نداشتن گذرنامه بریتانیایی نمی‌توانست در جلسات آن شرکت کند، در سومین کنگره جهانی انترناسیونال با قراری که ارنست مندل به کنگره آورد، از انترناسیونال چهار اخراج شد.
در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم و با تحولات بزرگی که در جهان اتفاق می‌افتاد، تد گرانت آثار متعددی در مورد تحولات سیاسی و اقتصادی جهان نوشت و از جمله رویکردهایی کاملاً متفاوت از رهبری انترناسیونال چهار به پدیده‌هایی مثل دولت‌های جدید طرفدار شوروی در اروپای شرقی، انقلاب چین و… داشت و از جمله در همین سال‌ها تئوری «بناپارتیسم پرولتری» را که از معروف‌ترین اندیشه‌های اوست، پرورش داد.
گرانت، که به‌طور تمام‌وقت برای سازمان کار می‌کرد، پس از اخراج مجبور به یافتن شغل جدید شد. او شغلی به عنوان فروشندهٔ در به در دریافت کرد و در عین حال سعی کرد دوباره گروهی حول خود بسازد. این گروه کمتر از ۳۰ عضو در سراسر کشور داشت (۲۰ عضو در لندن و حدود ۱۰ عضو در لیورپول و اعضای دیگری این‌جا و آن‌جای کشور) و تصمیم گرفته شد درون حزب کارگر کار کند. در ضمن تصمیم گرفتند نشریه‌ای تئوریک چاپ کنند که شماره اولش در فوریه ۱۹۵۲ به سردبیری گرانت و با نام «سوسیالیست بین‌الملل» بیرون آمد.
گروه گرانت در این چند سال به نام «گروه سوسیالیست بین‌الملل» مشهور بود. در سال ۱۹۵۳ انشعاب بزرگ درون انترناسیونال چهار بالاخره صورت گرفت: جیمز کانون (از آمریکا) و جری هیلی (از بریتانیا) منشعبین اصلی بودند که «کمیته بین‌المللی انترناسیونال چهار» را بنیان گذاشتند و باقی‌ماندگان «دبیرخانه بین‌المللی انترناسیونال چهار» را تشکیل می‌دادند. در نتیجه بخش باقی‌ماندهٔ انترناسیونال چهار، به رهبری ارنست مندل و میشل پابلو، دیگر گروهی در بریتانیا نداشت و پس از صحبت‌هایی با گرانت، گروه او را به عنوان بخش رسمی بریتانیای انترناسیونال پذیرفت. در پایان همین سال تد دوباره توانست کارمند تمام‌وقت سازمان شود و مجلهٔ جدیدی به نام «ورکرز اینترنشنال ریویو» (Workers International Review) منتشر شد. در همین حوالی رویدادهای انقلابی در مجارستان صورت گرفت که با سرکوب شوروی مواجه شد (۱۹۵۶). در نتیجهٔ سرکوب خونین این رویدادها توسط شوروی، بحرانی درون احزاب کمونیست جهان، منجمله بریتانیا، درگرفت و گرانت به این علت موقتاً کار درون حزب کارگر را رها کرد، سازمانی علنی به نام «اتحادیه سوسیالیست انقلابی» را آغاز کرد و برای چند سالی به کار رو به اعضای جوانان حزب کمونیست بریتانیا مشغول شد.
این رویکرد البته پس از چند سال رها شد. گرانت و طرفدارانش، که دوباره رویکرد کار درون حزب کارگر را داشتند، از ژانویه ۱۹۵۸ تا ژوئن ۱۹۶۳ «مبارزه سوسیالیستی» (Socialist Fight) را به صورت بسیار نامنظم و نامکرر منتشر می‌کرد.
در سال ۱۹۶۰ رهبری حزب کارگر دوباره بخش جوانان خود را با نام «سوسیالیست‌های جوان» راه انداخته بود و گروه‌های تروتسکیست همه در این سال‌ها درون این حزب کار می‌کردند. بزرگترین گروه متعلق به جری هیلی بود که نشریهٔ «به چپ» (Keep Left) را منتشر می‌کرد و عملاً کنترل کل جوانان حزب کارگر را در تمام کشور به دست گرفته بود. دیگر گروه تروتسکیست با اندازه قابل توجه طرفداران تونی کلیف بودند که نشریه «گارد جوان» (Young Guard) را منتشر می‌کردند. پس از آن‌ها طرفداران تد گرانت بودند که گروهی بسیار کوچک بودند و به ۱۰۰ نفر هم نمی‌رسیدند اما در نقاط مختلفی مثل لندن، لیورپول، تاینساید، سوانسی و برایتون حضور داشتند.
طرفداران ارنست مندل هم گروه کوچکی به نام «گروه مارکسیست بین‌المللی» در بریتانیا داشتند.
در سال ۱۹۶۳ کنگره وحدتی بین بخش‌هایی از انشعاب سال ۱۹۵۳ صورت گرفت و «دبیرخانه متحد انترناسیونال چهار» تشکیل شد. چنان‌که گفتیم گرانت و گروهش همیشه با رهبران بین‌المللی جنبش تروتسکیستی اختلاف داشتند. این اختلافات تا هنگام اوایل دهه ۱۹۶۰ به مسائل متعددی مثل انقلاب چین به رهبری مائو، اختلافات چین و شوروی، انقلاب کوبا، چریک‌گرایی و انقلاب مستعمراتی گسترش یافته بود. در کنگره جهانی ۱۹۶۵ انترناسیونال متحد جدید تصمیم گرفت گروه گرانت دیگر بخش رسمی در بریتانیا نباشد و این عنوان به «گروه مارکسیست بین‌المللی» (که مندلیست بودند) رسید. طرفداران گرانت این را به مثابه اخراج خود به حساب آوردند و از آن پس دیگر هرگز با هیچ بخشی از انترناسیونال چهار همکاری نکردند و بعدها گروه‌های بین‌المللی خود را ساختند.
در تابستان ۱۹۶۴ گرانت تصمیم به انتشار نشریهٔ جدیدی به نام «میلیتانت» درون حزب کارگر گرفت و همین نشریه و گروه حول آن که به «گرایش میلیتانت» مشهور شد بعدها مهم‌ترین بخش زندگی سیاسی او را شامل شدند.
در سال‌های آخر دههٔ ۶۰ و با به قدرت رسیدن دولت کارگری هارولد ویلسون، گروه‌های اصلی تروتسکیست (از جمله طرفداران هیلی و کلیف) از حزب کارگر خارج شدند چرا که این حزب را از دست رفته و نامحبوب میان جوانان می‌دانستند. طرفداران هیلی و کلیف به ترتیب «حزب کارگران انقلابی» و «حزب کارگران سوسیالیست» را بنیان گذاشتند و در جنبش‌های مختلف جوانان و دانشجویان نقش بازی کردند. از میان تروتسکیست‌ها، فقط طرفداران گرانت بودند که به صورت گروهی در حزب آن باقی ماندند. بعدها بقیه تروتسکیست‌ها گرانتیست‌ها را متهم می‌کردند که نقشی در این جنبش‌های جوانان خارج از حزب کارگر نداشته‌اند.
در دههٔ ۱۹۷۰ با به قدرت رسیدن دولت محافظه‌کار ادوارد هیت، جوانان حزب کارگر دوباره فعال‌تر می‌شد. طرفداران میلیتانت در این سال‌ها به تعداد قابل توجهی رسیده بودند و موفق شدند اکثریت رهبری کشوری «جوانان سوسیالیستِ حزب کارگر» را به دست بگیرند. طبق آمار داخلی این گروه، که بعدها توسط روزنامه‌نگاران مخالف آن هم تأیید شده، میلیتانت از ۱۰۰ عضو در سال ۱۹۶۶ به ۵۰۰ عضو در سال ۱۹۷۵ رسید. این گروه موفق به خرید ماشین چاپ شده بود و «میلیتانت» در سال ۱۹۷۲ به نشریه هفتگی بدل شد.
میلیتانتی‌ها از ابتدا در نشریه خود را علناً معرفی می‌کردند و بسیاری می‌نوشتند از کدام حوزه حزب یا سازمان جوانان آن هستند اما در عین حال منکر می‌شدند که سازمانی به نام «میلیتانت» وجود دارد و آن را تنها «نشریه» معرفی می‌کردند تا از اخراج خود جلوگیری کنند. طرفداران میلیتانت در حیات حزب کارگر مشارکت می‌کردند و قطع‌نامه‌های «میلیتانت» را در انواع جلسه‌ها برای بحث مطرح می‌کردند.
در سطح بین‌المللی نیز گرانت با تعداد اندکی از هم‌فکران بین‌المللی‌اش «کمیته برای انترناسیونال کارگری» (CWI) را بنیان گذاشت که دومین گروه بزرگش در اسپانیا بود و به زودی از پنج شش نفر به چند صد عضو رسید.
شکست دولت کارگری جیمز کالاگان در سال ۱۹۷۹ به حرکت بیشتر حزب کارگر به چپ انجامید و در این میان بود که آنچه اغلب به»بنیسم» معروف است در حزب رشد کرد. منظور از «بنیسم» طرفداری از تونی بن، عضو چپ‌گرای حزب کارگر در مجلس عوام، است که البته کمونیست نبود اما نسبت به میلیتانتی‌ها روی خوشی نشان می‌داد. میلیتانت هم در این میان به عنوان «چپ‌ترین بخش چپ» رشد کرد و تا سال ۱۹۸۰، ۱۰۰۰ عضو رسمی داشت.
بالاخره تد گرانت، «سردبیر سیاسی» میلیتانت به همراه سایر اعضای هیئت تحریریه نشریه در سال ۱۹۸۳ از حزب کارگر اخراج شدند اما این کار میلیتانت را متوقف نکرد و طرفداران این سازمان به تلاش‌های خود درون حزب و درون جنبش اتحادیه‌ای ادامه دادند. در این سال‌ها اعتصاب معروف معدنچیان صورت گرفت و میلیتانتی‌ها در آن نقش داشتند و یکی از طرفداران آن‌ها، جان مک‌کریدی، به شورای عمومی کنگره اتحادیه‌های کارگری انتخاب شد (او اولین تروتسکیستی بود که به چنین سمتی می‌رسید) و ۵۰۰ عضو به سازمان خود اضافه کردند.
در سال ۱۹۷۲، یک سال پیش از آن‌که گرانت اخراج شود، کنفرانس حزب کارگر قطع‌نامه اصلی میلیتانت که دولت بعدی کارگری را متعهد می‌ساخت «برنامه سوسیالیستی تولید بر پایه مالکیت عمومی» را برقرار سازد تصویب کرد.
سال ۱۹۸۸ را احتمالاً باید نقطه اوج میلیتانت دانست. آن‌ها جلسه‌ای در الکساندرا پالاس لندن با بیش از ۷۵۰۰ نفر از اعضای خود برگزار کردند که در آن گرانت به همراه کسانی چون اشتبان ولکوف، نوه تروتسکی، سخنرانی کردند.
میلیتانتی‌ها در نقطه اوج خود سه عضو در مجلس داشتند و از سال ۱۹۸۳ به این طرف شورای شهر لیورپول را در دست داشتند و در جمع بیش از ۵۰ نفر را در شوراهای شهر مختلف در سراسر کشور انتخاب کرده بودند. این سازمان در ضمن سالی بیش از یک میلیون پوند درآمد و ۲۵۰ کارمند رسمی داشت (یعنی بیش از حزب کارگر). «میلیتانت» در این هنگام به تخمین روزنامه‌نگاری به نام مایکل کریک که کتابی علیه میلیتانت نوشته‌است، عملاً پنجمین حزب بزرگ بریتانیا بود (پس از محافظه‌کار، کارگر، سوسیال دموکرات و لیبرال).
در سال‌های میانی دهه ۱۹۸۰ که میلیتانت در اوج خود بود، این سازمان با دو پدیده روبرو بود: از یک طرف نیل کیناک، رهبر حزب کارگر، که مصمم بود این گرایش را از حزب بیرون کند و از طرف دیگر دولت محافظه‌کار مارگارت تاچر که صحنه سیاسی کشور را به کلی به سمت راست می‌برد.
میلیتانت در این سال‌ها کمپین وسیعی علیه «مالیات سرانه» به راه انداخت. «اتحادیه ملی علیه مالیات سرانه» تأسیس شد و نهایتاً میلیون‌ها نفر، به تخمین بی‌بی‌سی یک پنجم کل جمعیت، به رهبری این کمپین از پرداخت مالیات سرانه خود باز زدند. بسیاری از منابع بستر اصلی می‌گویند همین کمپین بود که نهایتاً باعث سقوط دولت تاچر و استعفای او در سال ۱۹۹۰ شد.
در اوایل دهه ۱۹۹۰ و در بحبوحهٔ سقوط بلوک شوروی، اختلافات جدیدی درون میلیتانت به وجود آمد. موفقیت بسیار جنبش ضد مالیات سرانه از یک سو و حمله مداوم رهبری حزب کارگر به سوی میلیتانتی‌ها (که به اخراج تری فیلدز و دیو نلیست از مجلس عوام انجامید) باعث شد بعضی‌ها «چرخش باز» را مطرح کنند و خواهان خروج از حزب کارگر و کار علنی بیرون آن شوند.
پیتر تف، از چهره‌های اصلی میلیتانت در سطح کشوری، رهبر اصلی طرفداران چنین گرایشی بود که ابتدا تنها در مورد اسکاتلند مطرح شد و سپس در انگلستان و ولز هم تکرار شد. در نتیجه میلیتانت به رهبری تف در انتخابات میان‌دوره‌ای حوزهٔ والتونِ لیورپول در سال ۱۹۹۱ و انتخابات عمومی ۱۹۹۲ در لیورپول و اسکاتلند علیه نامزدهای حزب کارگر، نامزد معرفی کرد. تد گرانت به شدت با چنین حرکتی مخالف بود و خواهان ادامه کار درون حزب کارگر بود و اینگونه بود که در سال ۱۹۹۲ به همراه سایر طرفدارانش، به‌خصوص آلن وودز که پس از مدتی کار در اسپانیا به انگلستان بازگشته بود، از حزب اخراج شدند.
گرانت و وودز نشریه «اعتراض سوسیالیستی» (Socialist Appeal) را منتشر کردند و گروهی به همین نام در بریتانیا سازمان دادند و در سطح بین‌المللی نیز از «کمیته برای انترناسیونال کارگری» جدا شدند تا «کمیته برای انترناسیونال مارکسیستی» را بنیان نهند که بعدها به «گرایش مارکسیستی بین‌المللی» (آی ام تی) تغییر نام داد. (طرفداران گرانت مدعی هستند در طول این انشعاب اکثریت اعضای بین‌المللی بیرون بریتانیا را به همراه خود داشته‌اند).
آن‌ها در سال ۱۹۹۷ وب‌سایت «در دفاع از مارکسیسم» (Marxist.com) را بنیان گذاشتند و گروه‌های جدیدی، از جمله گروه بزرگ «جد و جهد طبقاتی» در پاکستان را جذب کردند و در ضمن کتاب‌های متعددی منتشر کردند و به یکی از بزرگترین گروه‌های تروتسکیست بین‌المللی بدل شدند.
گرانت در سال ۲۰۰۳ هنگام یکی از سخن‌رانی‌های خود در سن ۹۰ سالگی سکته کرد و سه سال بعد در ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۶ در سن ۹۳ سالگی درگذشت.
گرایش بین‌المللی مارکسیستی (آی ام تی) و سازمان‌هایش در کشورهای مختلف اروپای غربی، آمریکای لاتین، شمال آفریقا، آسیا و خاورمیانه (و از جمله ایران از طریق گروه «مبارزه طبقاتی») مدعی ادامه راه او هستند.
تد گرانت در طول هفت دهه کار سیاسی خود آثار بسیاری نوشت که بسیاری از آن‌ها از آثار قابل توجهی نظری در جنبش تروتسکیستی به حساب می‌آیند. در این‌جا به چند تا از مهم‌ترین گرایش‌های فکری او اشاره می‌شود:
طارق علی در کتاب طنز خود «رستگاری» شخصیتی به نام «جد باروز» از «باروئرز لیگ» را بر اساس تد گرانت نوشته‌است.
وسیولود پلانتونویچ ولکوف، نوه تروتسکی: «دانش عمیق او از تئوری مارکسیستی و به‌خصوص اندیشه‌ها و آثار لئون تروتسکی از صفحه کاغذ بیرون می‌زند. چنین دانشی حاصل یک عمر تعهد سرسخت به مطالعه پیگیر مارکسیسم هم در تئوری و هم در عمل هرروزه‌است».
همبستگی می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم دانشگاهی شامل چندین دانشکده، در شهر قم، مرکز استان قم واقع است.
در ۱۹ آذر ماه ۱۳۶۴ هسته اولیه این واحد دانشگاهی در بیمارستان آیت‌الله گلپایگانی تشکیل شد. نخستین آزمون ورودی در سال ۱۳۶۵ با هفت رشته تحصیلی و پذیرش ۳۴۰ دانشجو در رشته‌های علوم پزشکی، علوم پایه و علوم انسانی همراه با دو نفر عضو هیئت علمی و قریب به ۳۰ استاد مدعو و حدود ۱۰ کارمند، در یک مدرسه استیجاری با آغاز به کار کرد. در سال ۱۳۷۱ با خرید ساختمانی در میدان پلیس قم بزرگترین مشکل دانشگاه رفع گردید.
دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم در سال ۱۳۶۵ با هفت رشته تحصیلی و پذیرش ۳۴۰ دانشجو در گروه‌های علوم پزشکی، علوم پایه و علوم انسانی آغاز به کار کرد. پس از تثبیت و توسعه دانشگاه، دانشکده علوم انسانی به صورت مستقل تاسیس و اقدام به پذیرش دانشجو نمود. مسئولیت این دانشکده از آغاز تاکنون به ترتیب بر عهده  آقایان محمد جنتی‌فر، علیرضا عسگری، مهدی محمدی، یوسفعلی باقرپور و حمید اسحاقی بوده است. در حال حاضر نیز شهرداد دارابی عهده دار این سمت است. این دانشکده با پذیرش دانشجو در ۹۱ رشته آموزشی، بزرگترین دانشکده این دانشگاه است و بخش اعظم دانشجویان دانشگاه (بیش از ۸۰۰۰ نفر) در این دانشکده مشغول به تحصیل هستند. در دانشکده علوم انسانی ۹۰  استاد هیات علمی تمام وقت، حدود ۳۰۰ استاد حق التدریس و ۱۳ مدیر گروه به امر آموزش و پژوهش فعالیت دارند. تعداد کارشناسان آموزش دانشکده نیز ۱۲ نفر است.
دانشکده علوم پایه فعالیت آموزشی خود را از سال ۱۳۷۸ در ۳ گروه آموزشی فیزیک، شیمی و زیست‌شناسی آغاز نموده و در حال حاضر دارای ۶ گروه آموزشی (شیمی، فیزیک، هنر، ریاضی، میکروبیولوژی و زیست‌شناسی) با ۱۶ رشته-گرایش کارشناسی، ۱۵ رشته-گرایش کارشناسی ارشد و ۴ رشته-گرایش دکتری است. در سال ۱۳۹۵ هم گروه مهندس پرتوپزشکی و مهندسی پزشکی در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد به این دانشکده اضافه شد.
دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه آزاد اسلامی قم در چهل و پنجمین جلسه شورای گسترش دانشگاه آزاد اسلامی مورخ ۲۸ مهرماه سال ۱۳۹۴ مطرح و با درخواست مجوز تأسیس این دانشکده موافقت شد. دانشکده فنی و مهندسی در فضایی بالغ بر هفت هزار مترمربع زیر بنا در چهار طبقه و ۱۶ کارگاه مختلف در مجتمع دانشگاهی پردیسان قم احداث گردیده است. در حال حاضر تعداد ۱۹ رشته در مقاطع تحصیلی کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری با تعداد حدود ۱۵۰۰ نفر دانشجو در رشته‌های مهندسی کامپیوتر، تکنولوژی نرم‌افزار، فناوری اطلاعات، معماری، صنایع، برق، مکانیک، عمران و غیره مشغول به تحصیل هستند. از ۱۳۹۹ تا الان ریاست دانشکده برعهده جواد سعادتمندان می باشد . اسفند ماه ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۹ ریاست دانشکده فنی و مهندسی بر عهده سیدعباس سیدمیرزایی و پیش از این نیز، فرزاد بهروزی ریاست دانشکده فنی و مهندسی را از سال ۱۳۹۳ بر عهده داشت.
دانشکده علوم پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی قم با قدمتی ۳۰ ساله در سال ۱۳۶۵ تاسیس و تاکنون حدود ۴۰۰۰ فارغ التحصیل در رشته‌های پزشکی و علوم پزشکی داشته است. مکان فعلی دانشکده در بلوار ۱۵ خرداد قم واقع گردیده است.
روسای دانشگاه آزاد قم از تأسیس تا کنون:
وب‌سایت دانشگاه آزاد اسلامی استان قم
وب‌سایت دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه آزاد اسلامی استان قم
وب‌سایت دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی استان قم
وب‌سایت دانشکده علوم پایه دانشگاه آزاد اسلامی استان قم
وب‌سایت دانشکده علوم پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی استان قم
وب‌سایت آموزشکده فنی و حرفه ای سما واحد قم - دانشگاه آزاد اسلامی استان قم
بنزوئیک اسید، (CHO (CHCOOH، یک ترکیب بلوری بی‌رنگ (سفید دیده می‌شود) است. بنزوئیک اسید ساده‌ترین کربوکسیلیک اسید آروماتیک نیز می‌باشد.این ماده یک اسید ضعیف به‌شمار می‌رود. از نمک‌های آن به عنوان نگهدارنده‌های غذایی استفاده می‌شود، همچنین در ساخت بسیاری از ترکیبات آلی دیگر از بنزوئیک اسید استفاده می‌شود. ضمناً این ترکیب از تمشک و توت فرنگی به دست می‌آید.
بنزوئیک اسید در قرن شانزدهم میلادی کشف شد. اولین بار شخصی به نام Nostradamus از تقطیر خشک ماده‌ای سنتی به نام gum benzoin به‌دست آورد.در سال ۱۸۷۵ شخصی به نام Salkowski نیز پی به خواص ضد قارچ بنزوئیک اسید برد.
یکی از روش‌های تجاری ساخت بنزوئیک اسید، اکسایش جزئی تولوئن با گاز [
اکسیژن در مجاورت کاتالیزور کبالت یا منگنز نفتنات است که با بازدهٔ
بالا و رعایت اصول محیط زیستی (شیمی سبز) انجام می‌شود که تصویر واکنش مربوط را
در زیر می‌بینید:
بنزوئیک اسید مادهٔ ارزان قیمت و در دسترسی است، در نتیجه در صورت نیاز به آن لازم نیست زحمت سنتز آن را متقبل شویم و فقط کافی است نمونهٔ تجاری آن را خریداری کرده و متناسب با کارمان آن را خالص سازی کنیم.که برای اینکار استفاده از روش تبلور مجدد با دو حلال با حلال‌های اتانول و آب بسیار مناسب می‌باشد.ولی در هر صورت می‌توان آن را به روش‌های زیر نیز سنتز کرد:
از هیدرولیز بنزونیتریل، بنزآمید در محیط‌های اسیدی یا بازی شدید می‌توان بنزوئیک اسید یا آنیون آن را به‌دست آورد
همچنین می‌توان با استفاده از واکنش کانیزارو ی تقاطعی بنزوئیک اسید را از بنزالدهید ساخت که واکنش مربوط به آن را در زیر می‌بینید:
همچنین می‌توان از اکسایش بنزیل الکل در حضور محلول پتاسیم پرمنگنات داغ نیز استفاده کرد.در این روش بلافاصله بعد از واکنش باید محلول در حالت داغ فیلتر شود تا منگنز دی‌اکسید تشکیل شده جدا شود و سپس محلول به حال خود رها می‌شود تا بلورهای بنزوئیک اسید تشکیل شود.
بنزیل کلرید (CHCOCl) از واکنش تیونیل کلرید (یا پنتاکلرید فسفر یا تری کلرید فسفر یا فسژن) با بنزوئیک اسید به دست می‌آید. با استفاده از بنزیل کلرید می‌توان بسیاری از مشتقات بنزوئیک اسید را ساخت از جمله بنزیل بنزوآت که یک طعم دهندهٔ مصنوعی می‌باشد.
فنول (CHOH) از کربوکسیل زدایی همراه با اکسایش در دمای ۳۰۰oC الی ۴۰۰oC به‌دست می‌آید. البته این فرایند می‌تواند در حضور کاتالیزور نمک کبالتII در ۲۰۰oC هم انجام پذیرد. فنول (Phenol) نیز استفاده‌های بسیاری دارد، که مهم‌ترین آن‌ها تبدیل فنول به سیکلوهگزانول می‌باشد که سرآغازی برای تولید نایلون است.
بنزوئیک اسید و نمک‌هایش به عنوان نگهدارندهٔ غذا مصرف دارند که به نام‌های E212, E۲۱۱، E۲۱۰ و E۲۱۳ شناخته می‌شوند. هر کدام از این نمک‌ها از واکنش مستقیم یا واکنش با نمک‌های سدیم، پتاسیم یا کلسیم تهیه می‌شوند.در اصل بنزوئیک اسید از رشد قارچها، مخمرها و بعضی باکتریها جلوگیری می‌کند. نحوهٔ اثر بنزوئیک اسید اینگونه‌است که در ابتدا بنزوئیک اسید جذب سلول می‌شود، اگر pH درون سلولی به ۵ یا کمتر تغییر کند، تخمیر ناهوازی گلوکز از طریق Phosphofructokinase به میزان ۹۵٪ کاهش می‌یابد و این خود باعث نابودی آن‌ها می‌شود. مقدار معمول استفاده از بنزوئیک اسید و نمک‌هایش به عنوان نگه دارنده بین ۰٫۰۵٪-۰٫۱٪ می‌باشد. البته در بعضی غذاها باید از سطوح بالاتری از بنزوئیک اسید استفاده شود که مقادیر ماکسیمم آن در قوانین بین‌المللی غذا موجود است.البته نگرانی‌هایی وجود دارد مبنی بر اینکه بنزوئیک اسید با آسکوربیک اسید (ویتامین C) موجود در نوشابه‌ها واکنش داده و مقادیر بسیار کم (ولی در دراز مدت خطرناک) بنزن تولید می‌شود.http://www.bfr.bund.de/cm/245/indications_of_the_possible_formation_of_benzene_from_benzoic_acid_in_foods.pdf BfR article
اسید بنزوئیک جزئی از پماد Whitfield است که برای درمان بیماری‌های قارچی پوست و مو استفاده می‌شود.
بنزوئیک اسید یک محرک پوست و چشم است. پس باید از تماس آن با پوست و چشم خودداری شود. انجمن دولتی بهداشت صنعتی آمریکا ان را در طبقهٔ A4 یعنی غیرقابل طبقه‌بندی به عنوان سرطان زای انسانی قرار داده‌است.
روزِ نُهم شهریورماه یادروزِ آسیب دیدنِ گروهی از یوزهای ایرانی در شهرستانِ بافق، "روزِ ملیِ یوزپلنگ ایرانی" نام‌گرفته‌است.
در روزِ ۹ شهریور سال ۱۳۷۳ در شهرستانِ بافق و در گرمای تابستان، یک "یوزپلنگِ ماده" به همراهِ "سه توله‌اش" برای نوشیدنِ آب به سوی نخلستان‌های اطرافِ بافق آمد، اما در میانِ تعدادی از مردمِ محلیِ ناآگاه محاصره می‌شود و مادر پس از مدتی مقاومت در برابرِ حملات و ضرباتِ مردم که با سنگ و چوب به او وارد می‌شود، فرار می‌کند اما سه توله‌اش گرفتار می‌شوند.
یکی از شاهدان، خود را به "ادارهٔ محیطِ زیستِ بافق" می‌رساند و "مأمورانِ محیطِ زیست" را آگاه می‌کند. هنگامیکه مأمورانِ اداره به محل می‌رسند با لاشهٔ بیجانِ یکی از توله‌ها مواجه می‌شوند اما دو تولهٔ دیگر با وجودِ جراحاتِ شدید همچنان زنده بودند و به یزد منتقل می‌شوند. شدتِ ضربات وارده بر سر و روی یکی از توله‌ها باعثِ مرگِ او در میانهٔ راه می‌شود.
"تولهٔ سوم" در "یزد" به وسیلهٔ دامپزشک درمانِ سطحی می‌شود اما برای نجات از مرگ بلافاصله به تهران منتقل می‌شود.
طبق گزارش‌های محیط‌بانانِ بافق، 'ماده‌یوزِ مادر"، هر روز به نزدیکیِ شهر و نخلستان می‌آید تا توله‌های خود را جستجو کند اما بعد از یک هفته جستجویِ ناکام، دیگر در محیط دیده نشد.
تولهٔ بازمانده، ماریتا نام گرفت و بعد از مدتی بهبود یافت. اما تا دی ماه ۱۳۸۲ در پارک پردیسان تهران باقی ماند و در همان‌جا پس از ۹ سال مُرد.. هر چند دو توله جان باختند و ماریتا نجات یافت اما ماریتا بازمانده‌ای بود که به دلیلِ تنهایی و نبودِ جفت، هرگز نتوانست کمکی به رفعِ انقراضِ یوزپلنگ‌ها کند.
این روز با ابتکار انجمن یوزپلنگ ایرانی در سال ۱۳۸۶ و با توجه به اینکه یوزپلنگ از مهم‌ترین گونه‌های جانوریِ درمعرضِ انقراض در ایران می‌باشد و در ایران نیاز به حفاظت دارد به این نام، نام‌گذاری شد.دویچه‌وله
یوزپلنگ آسیایی (ایرانی) یکی از گونه‌های در بحران انقراض جهان می‌باشد. بر اساس آمارهای ارائه‌شده، امروزه در حدود ۷۰ تا ۱۲۰ قلاده یوزپلنگ آسیایی در بیش از ۱۰ زیستگاه در مناطق مختلف کشور زندگی می‌کند که بیشتر به بیابان‌های دشت کویر در نیمه شرقی کشور مانند پناهگاه حیات وحش میاندشت محدود می‌شود.
وب‌سایت جشنواره «روز ملی حفاظت از یوزپلنگ»
دکتر عبدالرحمن برومند (متولد ۱۳۰۶ گز، اصفهان - ۱۳۷۰ پاریس) فعال سیاسی ایرانی و رئیس هیئت اجرائی نهضت مقاومت ملی ایران بود. او در روز پنجشنبه ۲۹ فروردین ماه ۱۳۷۰ (۱۸ آوریل ۱۹۹۱) در مقابل آسانسور منزل مسکونی خود در پاریس با ضربات کارد به قتل رسید.
وی پس از پایان دوران دبیرستان درس خود را در رشته حقوق قضایی در دانشگاه تهران پی گرفت و پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۳۲۹ هجری شمسی (۱۹۵۰ میلادی) برای ادامه تحصیل عازم سوئیس شد و دکترای حقوق خود را در سال ۱۳۳۵ هجری شمسی (۱۹۵۶ میلادی) از دانشگاه ژنو دریافت نمود.
موضوع رساله دکتری او بررسی و حل تضاد بین اصل حاکمیت ملی و تعهدات بین‌المللی یک دولت ملی بود. وی این موضوع را در چارچوب تشکیل بازار مشترک اروپائی فولاد و زغال‌سنگ، که نطفه آنچه امروز اتحادیه دول اروپایی است، بررسی نمود که پس از ارائه آن استادان از او دعوت به عمل آوردند تا به عنوان کارشناس حقوقی در مراجع بین‌المللی مشغول به کار شود ولی وی بازگشت و خدمت به وطن را ترجیح داد.اطلاعیه نهضت مقاومت ملی ایران به مناسبت نوزدهمین سالگرد قتل عبدالرحمن برومند
دوران دانش‌اندوزی عبدالرحمن برومند مقارن بود با نهضت ملی شدن نفت به رهبری محمد مصدق. برومند دل به اصول نهضت ملی سپرد و از رهروان راه مصدق شد و پس از بازگشت از اروپا به صف یاران وی در جبهه ملی ایران پیوست. در سال ۱۳۳۹ خورشیدی (۱۹۶۰ میلادی) دو بار از سوی جبههٔ ملی نامزد نمایندگی مجلس شورای ملی از اصفهان شد اما هر دو بار از انتخاب او جلوگیری به عمل آمد. بار دوم در واکنش به مداخله کارگزاران دولتی در امر انتخابات به ایراد سخنرانی‌های صریح و آزادی‌طلبانه علیه دستگاه حاکم پرداخت و در پی تظاهرات چندین هزار نفری مردم به پشتیبانی از او و علیه انتخابات فرمایشی ساواک وی را شبانه بازداشت و روانهٔ تهران ساخت. وی ناچار به سکونت در تهران شد و در آن شهر به وکالت دادگستری مشغول شد.
در سال ۱۳۴۲ (۱۹۶۳ میلادی) برومند به عضویت شورای جبهه ملی انتخاب شد اما اختناق از این پس چنان شدید شد که عملاً امکان فعالیت سیاسی از میان رفت. برومند و دوستانش که اعتقادی به مبارزه مسلحانه نداشتند انزوای سیاسی را بر هرگونه همکاری با استبداد ترجیح دادند. اواخر سال ۱۳۵۶ بار دیگر جبهه ملی به فعالیت و تجدید سازمان پرداخت و برومند به عضویت شورای مرکزی برگزیده شد.زندگی عبدالرحمان برومند
شاپور بختیار که خود سه ماه پس از برومند به قتل رسید در مراسم یادبود وی در پاریس (۷ اردیبهشت ۱۳۷۰) گفت:
«تردیدی نیست که برومند، فدای افکار و معتقدات خود شد. من او را از چهل سال پیش که آغاز آشنایی ما بود، تا ساعتی پیش از مرگش، در ایمان و اعتقادش به دمکراسی و حاکمیت ملی، ثابت‌قدم دیدم. برومند درس از خودگذشتگی و ایثار و پایداری به همهٔ کسانی داد که به‌خاطر ایده‌آلی مبارزه می‌کنند.»بیانیه نهضت مقاومت ملی ایران به‌مناسبت پانزدهمین سالگرد ترور دکتر عبدالرحمن برومند
وی در همه حال به بختیار وفادار ماند و از معدود اعضای شورای جبهه ملی بود که مقاومت بختیار را در مقابل خمینی و حکومت مذهبی تأیید کرد و به حمایت از وی برخاست. زمانی که شورای جبهه ملی عضویت بختیار را به‌علت قبول نخست‌وزیری لغو نمود، برومند در اعتراض به این تصمیم، شورا را ترک کرد.
بگفته ابوالحسن بنی صدر عبدالرحمن برومند مبلغ چهار میلیون فرانک فرانسه در اوائل دهه هفتاد میلادی بابت خمس به او پرداخت کرد که به آیت الله خمینی بدهد. آیت الله خمینی به جمع کنندگان وجوهات از مردم ده درصد پورسانت میداده است و بنی صدر از این راه ۴۰۰ هزار فرانک درامد کسب میکند که صرف ترجمه و انتشار کتاب مغضوبین زمین میکند.
عبدالرحمان برومند، خود نیز در مصاحبه اش با ضیا صدقی در پروژه تاریخ شفاهی ایران، شرح داده است که پس از فوت آیت الله بروجردی [در فروردین ۱۳۴۰]، وجوهات شرعی را ابتدا از طریق یکی از بازاریهای اصفهان، به آیت الله شریعتمداری یا آیت الله گلپایگانی می پرداخت، اما این رابط سپس این مبالغ را به روح الله خمینی پرداخت می کرده و برومند هم در بین سالهای ۴۷ تا ۵۱ در سفری به اروپا با ابوالحسن بنی‌صدر ملاقات می کند و متقاعد می شود که این وجوهات را از طریق او به روح الله خمینی پرداخت کند که این پرداختها تا پاییز ۱۳۵۷ و ملاقات او با روح الله خمینی در پاریس ادامه یافت.دکتر عبدالرحمن برومند، طرح تاریخ شفاهی ایران، به اهتمام دکتر حبیب لاجوردی
شایان ذکر است که خانواده برومند مالک مزرعه ای در سی کیلومتری شمال غربی اصفهان بود که پدر برومند قنات پر آبی را هم در آن احداث کرده بود. شاهین‌شهر اصفهان بعدها در این اراضی ساخته شد و خانواده برومند با تاسیس شرکت عمران شاهین‌شهر، این اراضی را توسعه دادند:
ج- شغل اصلی رسمی من وکالت دادگستری است. ولی همان‌طور که عرض کردم از یک خانوادۀ روستایی مرفه بنده به وجود آمدم. پدر من از ملاکین بزرگ اصفهان بود. خود من، جد من هم همین‌طور تا چندین پشت … ، علاوه بر شغل وکالت دادگستری که داشتم به مشاغل خصوصی خودم زراعت، عرض کنم حضورتان که در بخشی از کارهای صنعتی سرمایه‌گذاری داشتم و فعالیت داشتم.
س- می‌توانید به‌طور مشخص بفرمایید چه بودند این کارها؟
ج- بنده در بعضی از کارخانه‏جات پارچه‌بافی اصفهان سهام داشتم، در کارخانۀ قند اصفهان صاحب سهم بودم، در کارخانۀ سیمان داشتم. خودم مدتی عضو هیئت مدیرۀ شرکت قند اصفهان بودم. عرض کنم حضورتان که، در اواخر سال ۴۹ یک پروژۀ شهرسازی نزدیک اصفهان پیاده کردم به اتفاق برادرانم و شرکتی هم داشتیم با دیگران که یک پروژه چهل‌هزار واحد مسکونی بود.
س- این‌ها را به وجود آوردید؟ ساختید؟
ج- نه، تا پنج‌هزارتای آن را، که بعد به انقلاب برخورد و کلیۀ اموال ما مصادره شد. … خانه‌هایی که ما به مردم ارائه کردیم در بدو امر دوهزار خانه به قیمت سی‏وپنج هزار تومان به مردم فروختیم. خانه‌های بسیار خوب که الان به حدود دو میلیون تومان خرید و فروش می‌شود همان خانه‌ها.
س- این خانه‌ها در اصفهان بود؟
ج- در نزدیک اصفهان بنام شاهین‏شهر. پروژۀ ما بود که در همان ملک پدری خودمان، یعنی یکی از املاک او این بخش آن را برای این کار جدا کردیم، و پروژۀ بسیار موفقی بود. … این کسانی را که ما به آن‌ها خانه فروختیم کسانی بودند که هرگز خواب داشتن یک خانه را نمی‌دیدند.
.دکتر عبدالرحمن برومند، طرح تاریخ شفاهی ایران، به اهتمام دکتر حبیب لاجوردی
برومند در مصاحبه با ضیا صدقی در پروژه تاریخ شفاهی ایران می گوید:
... جبههٔ ملی یک جبههٔ ملی ضد دینی نبود. یک جبهه‌ای بود که هم آدم مذهبی توی آن بود و هم آدم غیرمذهبی … و اصلاً در سازمان جبههٔ ملی ایران چیزی به‌نام مذهب مطرح نبود. چون ما یهودی عضو جبهه ملی داشتیم، ارمنی جزو جبهه ملی داشتیم، انحصار نداشت به یک دین معینی، زردشتی داشتیم، جبهه ملی ایران بود. این چیزی که آقای خمینی این‌جا در پاریس به من گفت شما چرا اسم آن را نمی‌گذارید جبهه ملی اسلامی؟ گفتم «این یک حشو قبیح است. برای این‌که ما اولاً مملکت ایران مردم آن مسلمان هستند، ما هم مثل بقیه مردم مسلمان هستیم. گذشته از آن ایران غیر مسلمان هم دارد، و آ‌نها هم صاحب این مملکت هستند و حق دارند که در سرنوشت این مملکت دخالت کنند.»
دکتر عبدالرحمن برومند، طرح تاریخ شفاهی ایران، به اهتمام دکتر حبیب لاجوردی
در بهمن ماه ۱۳۵۷ برومند به فرانسه اعزام شد تا مقدمات ملاقات بختیار و خمینی را فراهم سازد. ملاقات بختیار با خمینی هرگز صورت نگرفت زیرا خمینی آن را مشروط به استعفای بختیار از مقام نخست‌وزیری کرد. شرطی که برای بختیار پذیرفتنی نبود چون وی دیدار با خمینی را به عنوان نخست‌وزیر لازم می‌دانست نه به‌عنوان یک شهروند عادی. هنگام سقوط دولت بختیار، برومند در پاریس بود و بدین‌گونه آن سفر کوتاه، مبدل به اقامت دائم شد. برومند به لطف ثروت موروثی خود و همسرش «پریدخت کازرانی» زندگی می‌کرد و با ورود بختیار به پاریس در مرداد ۱۳۵۸ برومند آپارتمان شخصی خود را در اختیار وی قرار داد. این همان آپارتمانی بود که در ۲۵ تیر ماه ۱۳۵۹ مورد حمله انیس نقاش و همدستانش قرار گرفت. نقاش مأمور قتل بختیار بود ولی یک پلیس و زنی از همسایگان خانه کشته شدند.
نهضت مقاومت ملی ایران در ۱۴ مرداد ۱۳۵۹ در همان خانه در مخالفت با جمهوری اسلامی پی‌ریزی شد. برومند خود آرمان سیاسی‌اش را بدین شرح بیان می‌کرد «حاکمیت ملی و استقرار آن در مملکت، هدف نهضت مقاومت ملی ایران است. مفهوم حاکمیت ملی این است که مردم در داخل کشور از آزادی و دموکراسی بهره‌مند باشند و در صحنهٔ بین‌المللی از استقلال. منظور از دموکراسی، حکومت اکثریت است با رعایت کلیهٔ حقوق سیاسی و اجتماعی اقلیت به‌نحوی که اقلیت، مجال و امکان اکثریت شدن را داشته باشد. این هدف جدیدی نیست. هدف میهن‌پرستان و آزادی‌خواهان مملکت قبل از جنبش مشروطیت نیز همین بود.»
عبدالرحمن برومند روز پنجشنبه ۲۹ فروردین ماه ۱۳۷۰ (۱۸ آوریل ۱۹۹۱) در مقابل آسانسور ساختمانی در پاریس-که آپارتمان مسکونی وی در آن قرار داشت-با ضربات کارد به قتل رسید. ترور رئیس هیئت اجرائی نهضت مقاومت ملی ایران را از نخستین کارهای سلسله اقدامات جمهوری اسلامی برای حذف مخالفان در خارج از کشور شمرده‌اند و مقدمه ترور بنیان‌گذار این نهضت، شاپور بختیار، دانسته‌اند که چند ماه بعد در تاریخ ۱۵ مرداد ۱۳۷۰ برابر ۶ اوت ۱۹۹۱ رخ داد. نهضت مقاومت ملی ایران، هدف از قتل عبدالرحمن برومند را محرومیت حزب از توانایی رهبری وی و کاهش میزان تأثیرگذاری آن بر معادلات سیاسی ایران پس از ترور بختیار، اعلام کرد.بیانیه نهضت مقاومت ملی ایران به‌مناسبت دهمین سالگرد ترور دکتر عبدالرحمن برومندبیانیه نهضت مقاومت ملی ایران به‌مناسبت یازدهمین سالگرد ترور دکتر عبدالرحمن برومندبیانیه نهضت مقاومت ملی ایران به‌مناسبت سیزدهمین سالگرد ترور دکتر عبدالرحمن برومندبیانیه نهضت مقاومت ملی ایران به‌مناسبت چهاردهمین سالگرد ترور دکتر عبدالرحمن برومندبیانیه نهضت مقاومت ملی ایران به‌مناسبت شانزدهمین سالگرد ترور دکتر عبدالرحمن برومندبیانیه نهضت مقاومت ملی ایران به‌مناسبت هفدهمین سالگرد ترور دکتر عبدالرحمن برومندبیانیه نهضت مقاومت ملی ایران به‌مناسبت هجدهمین سالگرد ترور دکتر عبدالرحمن برومندبیانیه نهضت مقاومت ملی ایران به‌مناسبت نوزدهمین سالگرد ترور دکتر عبدالرحمن برومند
لادن برومند و رؤیا برومند دختران وی به یاد پدرشان و برای تحقق اهدافش بنیاد عبدالرحمن برومند را در سال ۱۳۸۰ تأسیس کردند و تلاش می‌کنند تا از طریق آموزش و تقویت فرهنگ مردم‌سالاری و اشاعهٔ اندیشهٔ حقوق بشر به تأمین عدالت و استقرار دموکراسی و ثبات آن در ایران کمک کنند.درباره بنیاد عبدالرحمن برومند در همین راستا در سال ۲۰۰۹ جایزهٔ حقوق بشر بنیاد لخ والسا را دریافت کردند.
انقلاب ۱۳۵۷
بنیاد عبدالرحمن برومند
ترورهای برون مرزی
علیرضا نورمحمدی بازیکن پرسپولیس]
جان عزیز نام یک فیلم رمانتیک-دراماتیک آمریکایی محصول سال ۲۰۱۰ می‌باشد. داستان فیلم اقتباسی از رمانی با همین نام، نوشته نیکولاس اسپارکس، منتشر شده در سال ۲۰۰۶ است. با وجود آنکه فیلم تنها ۷ هفته پس از انتشار فیلم آواتار معرفی شد، توانست به فروش قابل قبولی دست یابد. نسخه ویدئویی فیلم در ۲۵ مه ۲۰۱۰ بر روی دی‌وی‌دی و بلو ری توزیع شد.
در ابتدا توافقاتی با شرکت وارنر بروس برای توزیع فیلم صورت گرفته بود که این توافقات نهایی نشد و در نهایت دو شرکت آمریکایی و انگلیسی مسئولیت توزیع فیلم را در دست گرفتند.
سازندگان برای اینکه پایان خوش فیلم نمود بیشتری پیدا کند، ترجیح دادند تعدادی از آخرین صحنه‌های فیلم را متفاوت با کتاب برداشت کنند. از این‌رو انتقاداتی نسبت به وفادار نبودن سازندگان به داستان رمان اصلی وارد شده است.
نام فیلم، برگرفته از اصطلاح آمریکایی نامه جان عزیز Dear John Letter است. نامه خداحافظی و اعلام جدایی که زنان به شوهران و یا به دوست پسران خود بخصوص آنهایی که در حال خدمت در ارتش و دور از وطن هستند نوشته میشود مبنی بر اینکه رابطه آنها به پایان رسیده و آنها به مرد دیگری علاقه دارند.
جان برای تعطیلات به یک جزیره میرود و سعی میکند که دو هفته‌ای را با پدرش وقت بگذراند (البته رابطه جان با پدرش خیلی جالب نیست) او پس از مدتی با دختری به اسم ساوانا آشنا میشود، ساوانا دختری دبیرستانی است و کم کم عاشق او می‌شود اما برای اتمام ماموریتش مجبور است که دوباره به منطقه جنگی بازگردد. ساوانا که با اینکار مخالف است و تحمل دوری از جان را ندارد سعی می‌کند با گرفتن قولی از جان او را راهی منطقه کند به امید اینکه بعد از اتمام ماموریتش دوباره نزد او بازگردد...
ان‌جی‌سی ۷۷۸۹ یک خوشه باز در ذات الکرسی است که به وسیله کارولین هرشل کشف شد.برادرش ویلیام هرشل آن را در فهرستش با نام .H Vl.30 نام گذاری کرده است.این خوشه همچنین با نام "رز سفید" یا "رز کارولین" نیز شناخته می‌شود زیرا در مشاهده، حلقه ستاره‌ها و مسیرهای تاریک شبیه طرح چرخشی رز پنج برگ از بالاست.
جفری پرستون بِیْزوس (زادهٔ ) صاحب رسانه، کارآفرین و سرمایه‌گذار اهل آمریکا در زمینهٔ اینترنت، و نیز رئیس اجرایی هیئت مدیره، مؤسس و مدیرعامل ارشد سابق شرکت آمازون، بزرگ‌ترین شرکت خرده‌فروشی آنلاین در جهان است. بیزوس با ثروت خالص حدوداً ۱۲۶میلیارد دلار آمریکا در آوریل ۲۰۲۲، بنا بر میلیاردرهای جهان مجله "فوربز" و "شاخص میلیاردرهای" بلومبرگ ال.پی. چهارمین شخص ثروتمند در جهان است.
او با بنیان‌گذاری وبگاه «آمازون دات‌کام»، نقش کلیدی در زمینهٔ رشد تجارت الکترونیک ایفا کرد.http://www.ted.com/speakers/jeff_bezos.html?/ بیزوس در اوت ۲۰۱۳ روزنامه واشینگتن پست را خریداری کرد. همچنین گفته شده که او در مسیر تبدیل شدن به ثروتمندترین فرد در تاریخ معاصر جهان است. وی ۱۰ میلیارد دلار از ثروت خود را صرف تغییرات اقلیمی کرد. همچین وی اولین فردی است با موشک خصوصی به فضا سفر کرده که هزینه تمام این عملیات را خود پرداخت کرده.
جف بیزوس در ۱۲ ژانویه سال ۱۹۶۴ در آلبوکرکی، نیو مکزیکو زاده شد.بیوگرافی مؤسس آمازون ؛ جف بیزوس - تکرا مادر او هنگام تولدش نوجوان بود. پدرش تد جورگنسن اهل شیکاگو و مالک دوچرخه‌فروشی بود و زندگی پدر و مادر او بیش از یک سال دوام نداشت و هنگامی که جف نوزاد بود آنها از هم طلاق گرفتند. مادر جف در حالی که جف ۵ سال بیشتر نداشت برای رهایی از بی‌خانمانی با یک مهاجر کوبایی که برای تحصیل به آمریکا مهاجرت کرده بود به نام میگل «مایک» بیزوس ازدواج کرد. مایک بیزوس مدت کوتاهی پس از ازدواج، جف جورگنسن را به فرزندخواندگی پذیرفت و نام خانوادگی او را به بیزوس تغییر داد. پدرخواندهٔ جف پس از پایان تحصیل در شرکتی به نام اکسون به عنوان مهندس آغاز به کار کرد.
به دنبال کوچ خانواده به میامی جف نیز دوران جوانی خود را در ایالت فلوریدا سپری کرد. پس از آن وارد دانشگاه شد و به مطالعهٔ فیزیک پرداخت؛ ولی خیلی زود به رشتهٔ مورد علاقهٔ خود، یعنی علوم رایانه و مهندسی برق در دانشگاه پرینستون وارد شد ودر سال ۱۹۸۶ به عنوان دانشجوی ممتاز از دانشگاه فارغ‌التحصیل شد.
جف پس از پایان تحصیل در دانشگاه در چندین شرکت از جمله فیتل (که بر روی پیاده‌سازی شبکه‌های رایانه‌ای کار می‌کرد) و شرکت D. E. Shaw & Co. کار کرد. در این دوران توجه او به رشد بی‌نظیر وب جهان‌گستر معطوف شد. او در کمال تعجب دید که رشد استفاده از اینترنت در سال ۱۹۹۴ نسبت به سال پیش از آن، ۲۳ برابر شده‌است. از همین‌جا بود که جف ایدهٔ ایجاد یک فروشگاه از راه دور را رسمی‌کرده و شروع به پژوهش در زمینهٔ شرکت‌هایی کرد که کالاهایشان را با و از راه دور ارسال می‌کردند. جف فهرستی از ۲۰ شرکت برتر در این زمینه تهیه کرد. تقریباً همه کالاهای موردنظر جف از طریق این شرکت‌ها فروخته می‌شدند اما هیچ‌یک از آن‌ها به فروش کتاب نمی‌پرداختند و دلیل آن، نبود یک کاتالوگ کامل از عناوین کتاب‌ها بود؛ زیرا عناوین کتاب‌ها بسیار متنوع بودند و تهیهٔ یک کاتالوگ کامل از آنها نیازمند هزینهٔ سنگین و تهیهٔ یک کاتالوگ چند هزار صفحه‌ای بود. روال کار این شرکت‌ها در آن دوران به این گونه بود که اقدام به تهیهٔ یک کاتالوگ از محصولاتشان می‌کردند و ان را برای مشتری ارسال می‌کردند. مشتری نیز پس از دریافت کاتالوگ و انتخاب کالا، آن را سفارش می‌داد.
جف ایدهٔ خود را با شبکهٔ جهانی وب توأم ساخته و به فکر ساخت یک وبگاه برای معرفی عناوین کتاب‌ها کرد. برتری این وبگاه نیز کاملاً وی را توجیه کرده بود:
اما خطر بزرگ این کار، سرمایه‌گذاری بر روی یک چیز نو، مبهم، و غیرقابل اعتماد به نام اینترنت بود که تا آن هنگام همهٔ مردم آن را یک وسیلهٔ تفریحی و ارتباط جمعی می‌دانستند. او شروع به بررسی در زمینهٔ تجارت کتاب کرد و حتی در همایش سالانهٔ کتاب فروشان شرکت کرد.
بعدها وی در گفتگو با مجلهٔ تایم گفت: «به خود می‌بالیدم از این که ریسک بزرگی می‌کردم که هیچ‌کس حاضر به انجام آن نبود. همه پایهٔ کار را روی چیز تازه‌ای به نام اینترنت می‌گذاشتم که معاملهٔ خطرناکی بود.» بزرگ‌ترین ریسک جف بیزوس هنگامی بود که مادر و پدرخواندهٔ وی از ایدهٔ او پشتیبانی کرده و همه درآمد و پس‌انداز خود را که برای دوران بازنشستگی ذخیره کرده بودند به دست جف سپردند تا شاهد کار جسورانهٔ وی باشند. البته بعدها پاداش کارشان را گرفتند و میلیاردر شدند.جف نام Abracadabra به معنی ورد و طلسم (برابر «اجی مجی لا ترجی») را برای وبگاه برگزید. اما دوستانش او را متقاعد ساختند که این نام مناسبی نیست و سرانجام نام amazon.com را برگزیدند. رود آمازون نام بزرگ‌ترین رود جهان است و جف نیز باور داشت که وبگاه کوچکش روزی به بزرگ‌ترین کتابخانهٔ جهان بدل خواهد شد.
جف بیزوس برای آغاز رؤیای خود به همراه نامزد خود مکنزی بیزوس به سیاتل، واشینگتن کوچ و در سال ۱۹۹۴ شرکت آمازون را تأسیس کردند. آنها بی‌درنگ یک برنامه‌نویس حرفه‌ای به نام کافان را تشویق کردند تا در شرکت استخدام شود. یک سال بعد در ۱۹۹۵ نخستین ویرایش وبگاه آمازون روی شبکهٔ اینترنت قرار گرفت و در تاریخ ۱۶ ژوئیه ۱۹۹۵ آمازون رسماً کار خود را آغاز کرد.
طولی نکشید که توجه بیشتر رسانه‌ها به وبگاه آمازون و ایدهٔ آن که در آن سال‌ها عجیب به نظر می‌رسید آغاز شد و همین امر تا اندازه زیادی باعث استقبال مردم از آمازون شد. جف می‌گوید: از همان ابتدای کار مشخص بود که رشد خواهیم کرد. با شروع کار آمازون، جف و همکارانش پیوسته در تلاش بودند تا این وبگاه را با سلیقه مشتریان سازگار کرده و همهٔ نیازهای آنان را برآورده کنند. آن‌ها ابتدا ایدهٔ خرید با یک کلیک را پیاده کردند و سپس بخش نظرات خریداران را راه‌اندازی نمودند.
در سال ۱۹۹۷ فروش سهام آمازون از طریق وبگاه، راه‌اندازی شد و در پی آن، کار آمازون به چند کشور دیگر از جمله کانادا، ژاپن، بریتانیا، و فرانسه گسترش یافت. تأکید جف همواره بر روی برآورده ساختن همهٔ نیازها و سلایق مشتریان بود. بدین ترتیب فروش کتاب هرروز با استقبال بیشتری روبرو می‌شد. مشتریان کم‌کم شروع به ارسال ایمیل‌هایی کردند که در آن درخواست ارائه کالاهای دیگری از جمله لوح فشرده و لوازم خانگی از آمازون داشتند. جف نیز بلافاصله کالاهای بیشتری را به فروشگاه افزود و بدین ترتیب روزبه‌روز به دامنه کار آمازون، گسترده‌تر می‌شد.
در سال ۲۰۰۰ شرکت آمازون مانند بسیاری از شرکت‌های دیگر تحت تأثیر حباب دات کام قرار گرفت. در این بحران، ارزش شرکت‌های کوچک اینترنتی که در زمان کوتاهی به غول‌های اینترنت تبدیل شده بودند، ناگهان سقوط کرد. در این سال قیمت سهام آمازون افت شدیدی کرد و از ۱۰۶دلار در دسامبر ۱۹۹۹ به ۴۱ دلار در سپتامبر ۲۰۰۰ رسید. آمازون نیز به مرز ورشکستگی نزدیک شده بود و ۱۳۰۰ نفر از کارمندان شرکت را اخراج کرد و کالاهایی که فروش کمی داشتند و سودآور هم نبودند را حذف کرده و شروع به بستن قراردادهایی برای خدمات بهتر به مشتریان و آسان‌سازی فرستادن کالا کرد. در پی این کارها نه تنها آمازون شکست نخورد، بلکه در سال ۲۰۰۳ درآمد خالص آمازون به ۷۳٫۲ میلیون دلار رسید.
شرکت‌هایی که کاوش‌های بیزوس در آنها سرمایه‌گذاری هرچند جزئی کرده عبارتند از:
در سال ۲۰۰۸ مجلهٔ فوربز اعلام کرد، درآمد بیزوس به ۸٫۲ میلیارد دلار رسیده و او در رتبه ۱۱۰ ثروتمندترین مرد جهان ایستاده‌است. ثروت او در سال ۲۰۱۵ به بیش از ۵۸٫۴ میلیارد دلار رسید.
به گزارش بلومبرگ، صبح روز ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۷ با افزایش ارزش سهام کمپانی آمازون، جف بیزوس بنیان‌گذار این شرکت با پشت سر گذاشتن بیل گیتس، به جایگاه ثروتمندترین شخص دنیا رسید.
از آوریل ۲۰۲۰ و هم‌زمان با افزایش چشمگیر خریدهای اینترنتی در پی دنیاگیری کروناویروس در ایالات متحده، ثروت جف بزوس، رئیس و بنیانگذار شرکت آمازون به میزان ۳۰ میلیارد دلار افزایش یافته و بهای سهام شرکت آمازون به بالاترین اندازه خود رسید؛ بنابراین بیزوس با ۱۶۲ میلیارد دلار آمریکا داراییِ ثبت‌شده به عنوان ثروتمندترین فرد جهان شناخته شده و ارزش خالص دارایی‌های او ۱۵۲٫۹ میلیارد دلار برآورد شد. دارایی‌های او تا نوامبر ۲۰۲۰، به ۱۸۵٫۵ میلیارد دلار رسید.
در ۹ ژانویه ۲۰۱۹ جف بیزوس در توئیتی اعلام کرد که پس از ۲۵ سال از مکنزی بیزوس، همسر خود، جدا می‌شود. او گفت که با همسرش از این پس به عنوان یک دوست رابطه خواهد داشت. پیش‌بینی اولیه از مبلغ مبادله شده در طلاق ۱۳۷ میلیارد دلار بود، که می‌توانست مکنزی بیزوس را به ثروتمندترین زن جهان تبدیل کند. کمی پس از اعلام رسمی طلاق بیزوس از همسرش، نشریه نشنال اینکوایر پیامک‌های رد و بدل شده بین او و یک مجری تلویزیونی به نام لورن سانچز را منتشر کرد. بر پایه گزارش نشنال اینکوایر بیزوس ماه‌ها با سانچز رابطه پنهانی داشته‌است. این نشریه ادعا کرد تصاویر برهنه که بین بیزوس و سانچز رد و بدل شده را نیز در اختیار دارد.
پس از افشای پیام‌های بیزوس و سانچز، او برای یافتن منبع این افشاگری، چندین کارآگاه شخصی استخدام کرد. بیزوس طی نوشته‌ای در میدیوم، ادعا کرد نشنال اینکوایر او را تهدید به انتشار تصاویر برهنه کرده و برای اخاذی از او تلاش کرده‌است. او در نوشته خود، متن همه ایمیل‌های فرستاده شده از نشنال اینکوایر را منتشر کرد. به دلیل رابطه نزدیک سردبیر این نشریه با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، احتمال سیاسی بودن این رخداد مطرح شد. جف بزوس معتقد است که «دونالد ترامپ و محمد بن سلمان در افشاگری علیه او نقش داشته‌اند.» احتمال دست داشتن عربستان سعودی در این اتفاقات با توجه به این مسئله مطرح شد که جمال خاشقجی نویسنده واشینگتن پست، روزنامه تحت تملک بیزوس، بوده‌است.
نشریه دیلی بیست دست داشتن دولت آمریکا در افشای تصاویر و پیام‌های بیزوس را رد و ادعا کرد مایکل سانچز، برادر لورن، در لو رفتن این محتوا نقش داشته‌است. همچنین امریکن مدیا، شرکت بالادستی نشنال اینکوایر، بررسی مستقلی پیرامون ادعای اخاذی جف بیزوس آغاز کرد.
جف بیزوس پیش از طلاق مالک بیش از ۱۶ درصد سهام آمازون بود. بر پایه توافق نهایی طلاق، مکنزی بیزوس ۴ درصد از سهام شرکت آمازون را بدون حق رأی دریافت کرد. این ۴ درصد در هنگام توافق، معادل ۳۵ میلیارد دلار بود. در عین حال کنترل جف بیزوس بر روزنامه واشینگتن پست حفظ شد. به این ترتیب جف بیزوس ۷۵ درصد از سهم پیشین خود را در آمازون حفظ کرد و ۲۵ درصد آن به همسر پیشین او تعلق گرفت. مکنزی بیزوس پس از این توافق به چهارمین زن ثروتمند جهان تبدیل شد.
تیم ملی بسکتبال مردان آمریکا، نام تیم ملی رسمی بزرگسالان ایالات متحده آمریکا است که کشور آمریکا را در مسابقات جهانی و بین‌المللی بسکتبال نمایندگی می‌کند و موفق‌ترین تیم ملی بسکتبال در عرصه بین‌المللی است ؛ تیم ملی بسکتبال آمریکا زیر نظر فدراسیون بسکتبال ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کند.از بهترین بازیکنان تاریخ این تیم میتوان به مایکل جردن و لبران جیمز اشاره کرد.
معمولاً در تیم ملی بسکتبال آمریکا از بازیکنان جوان و تازه‌وارد بیشتر استفاده می‌شود تا بازیکنان جاافتاده و اسم و رسم‌دار. دلیل این امر، حفظ بازیکنان حرفه‌ای از صدمات احتمالی است. این صدمات، در صورت وقوع، ممکن است بسیار گران برای باشگاه بازیکن تمام شود، چرا که باشگاه‌های ان‌بی‌ای گاهی تا صد میلیون دلار برای یک بازیکن هزینه می‌کنند، و برای آمریکاییان، اهمیت بازی‌های ان بی ای به مراتب بالاتر از بازی‌های ملی است. البته بازیهای المپیک را می‌توان از این امر مستثنی دانست، و اغلب، ستاره‌های بسکتبال آمریکا را می‌توان در ترکیب تیم‌های حاضر در المپیک دید.تیم فعلی لبران جیمز لس آنجلس لیکرز و تیم فعلی کایری ایروینگ بروکلین نتس است که در سال ۲۰۱۸ به همراه جیمز در تیم کلیولند کاوالیرز بودن و در همان سال قهرمان لیگ NBA را دریافت کردند
تیم ملی بسکتبال آمریکا با بازیکنان زیر در المپیک ۲۰۱۲ حضور داشت:
تیم مردان ایالات متحده از اولین تورنمنت المپیک برای برگزاری بسکتبال ، که در برلین در سال 1936 برگزار شد ، 5-0 به پیروزی رسیدند و طلا را کسب کردند ، و همسایگان قاره ای آن کانادا و مکزیک در سکوی مدال به آنها پیوستند. در طی شش تورنمنت بعدی ، ایالات متحده بدون شکست ، به جمع آوری طلا پرداخت، در حالی که حتی یک مسابقه را در بازیهای برگزار شده در لندن ، هلسینکی ، ملبورن ، رم ، توکیو و مکزیکو سیتی از دست نداد. شرکت در این مسابقات به آماتورها محدود بود ، اما تیم های ایالات متحده در این دوره از بازیکنانی رو نمایی کردند که بعداً به عنوان ستاره های بسکتبال حرفه ای شناخته شدند ، از جمله بزرگان تاریخ ، بیل راسل ، اسکار رابرتسون ، جری وست و جری لوکاس. سه نفر اخیر در تیم 1960 رم شرکت داشتند که تا زمان تشکیل تیم رویایی 1992 اغلب به عنوان بهترین لیست ایالات متحده شناخته می شدند.
الکس گروزا و رالف بیرد ، هر دو به طور خلاصه ستاره های NBA ، در سال 1948 به عنوان کنتاکی وایلد کتس ، با داشتن 3 عنوان ایالتی در اوکلاهما و 6 جایگاه AAU در تمام آمریکایی ، و در تالار مشاهیر باب کورلند بازیکنان پیشگام بودند. تیم 1952 شامل "بیگ من"(big man) کلاید لاولت از دانشگاه کانزاس ، سالن مشاهیر آینده و ستاره NBA بود. کورلند بار دیگر تیم را به پیروزی رساند.
تیم 1956 توسط هم تیمی های سان فرانسیسکو دونس ، بیل راسل و کی سی جونز هدایت می شد و با اختلاف میانگین 53.5 امتیاز در هر بازی ، حریفان خود را شکست میداد.
تیم 1960 شامل 9 بازیکن آینده NBA ،که نه تنها شامل رابرتسون (تازه کار سال NBA سال 1961) ، لوکاس (تازه کار سال NBA 1964) و وست ، بلکه شامل دارال ایمهوف (تمام ستاره NBA 1967) ، باب بوزر (1968 NBA) All Star) ، آدریان اسمیت (بازی MVP All Star NBA 1966) ، جی ارنت، تری دیسجینجر (تازه کار سال NBA 1963) و یک عضو سالن مشاهیر بسکتبال دیگر یعنی والت بالامی(تازه کار سال NBA 1962). آنها حریفان خود را با اختلاف متوسط ​​42.4 امتیاز در هر بازی شکست دادند.
تیم ایالات متحده در بازی های المپیک موفقیت بی نظیری کسب کرده است. در حالی که همیشه در معرض آسیب کشورهای بلوک شرق قرار دارد که از بهترین و باتجربه ترین بازیکنان حرفه ای خود استفاده کرده اند که به عنوان سرباز یا کارگر در یک حرفه برای انحراف قوانین آماتور در نظر گرفته شده اند ، تیم ایالات متحده (به طور معمول از بازیکنان AAU یا بازیکنان دانشگاهی) به طرز شگفت انگیزی خوب عمل کردند ، از یازده تورنمنت المپیکی که قبل از معرفی بازیکنان NBA وارد آن شده بودند ، 9 برد کسب کردند. ایالات متحده تنها کشور غربی است که در طول سلطه بلوک شرق موفق به کسب موفقیت در یک ورزش تیمی شده است. نتایج کانادا در هاکی روی یخ و نتایج تیم های فوتبال اروپای غربی در فوتبال پس از معرفی کشورهای بلوک شرق و بازیکنان نیمه حرفه ای آنها در اواخر دهه 1940 و اوایل دهه 1950 ، به طور قابل توجهی بدتر شد. در سال 1992 ، تیم ایالات متحده برای اولین بار توسط بازیکنان NBA معرفی شد و در مسیر رسیدن به مدال طلا برابر کرواسی ، با مقدار تقریبی ​​44 امتیاز حریفان خود را شکست دادند. از آن زمان ، آمریکایی ها به سلطه خود در مسابقات المپیک ادامه دادند ، به جز عملکرد ضعیف در بازی های المپیک تابستانی 2004.
قبل از معرفی بازیکنان NBA ، بازیکنان ایالات متحده معمولاً توسط بازیکنان نظامی ، صنعتی یا دانشگاهی ارائه می شد. در همین حال ، کشورهای اروپایی و آمریکای جنوبی مجاز به استفاده از بهترین بازیکنان خود بودند. در سال 1950 و 1954 ، تیم های AAU دنور شورولتس (در سال 1950) و پئوریا کاترپیلارس (1954) نمایندگان ایالات متحده بودند ، در سال 1959 ، ایالات متحده یک تیم نیروی هوایی فرستاد ؛ در 1963 و 1967 ، تیم متشکل از AAU ، نیروهای مسلح و دارای درجات دانشگاهی بودند. در 1970 و 1974 (با تیم 1974 جوانترین و کم تجربه ترین تیم در طول تاریخ بود) ، ایالات متحده به طور اختصاصی عضو هیئت علمی بود. در سال 1978 ، یک تیم Athletes in Action (AIA) نماینده آمریکا بود ؛ در سال 1982 ، 1986 و 1990 ، تیم دوباره از بازیکنان دانشگاهی تشکیل شد. با شروع سال 1994 و به استثنای سال 1998 ، زمانی که ایالات متحده از بازیکنان لیگ های اروپا و بازیکنان دانشگاه استفاده می کرد ، این تیم از بازیکنان NBA تشکیل شده بود.
ابوحاتِم احمد بن حَمدان رازی وَرسَنانی (زاده: پشاپویه ری - مرگ: ۳۲۲ ق) از مبلغان نیرومند و متکلمان زبان‌آور و محدّثان نامدار شیعه، که توانست نقش مهمی در شیعه شدن بخش وسیعی از مردم ری، گیلان، قزوین، طالقان، آذربایجان، اصفهان، همدان (و اساساً نواحی جبال یا عراق عجم)در اوائل قرن ۴ هـ ق ایفا کند.دائرةالمعارف تشیّع/زیر نظر: دکتر احمد صدر حاج سید جوادی/ مدخل «غیبت صغری و کبری» و «غیبت نعمانی» او بنا به عقیدهٔ متأخرین، در تبلیغ امامت دوازدهمین امام شیعه امامیه تلاش می‌کرد و بنا به عقیدهٔ فاطمیان، تبلیغ عبیدالله المهدی یا رجعت محمد بن اسماعیل بن جعفر را در ایران می‌نمود، و به قدری در این کار، قدرت داشت که توانست مرداویج (پادشاه مؤسس آل زیار) سنی مذهب را نیز با مناظراتی علمی در حضور وی، شیعه سازد؛ ولی پس از مدّتی علمای اهل سنت نزد مرداویج زیاری، سِعایتِ او را نموده و مرداویج را پشیمان ساختند و او را به دستگیری و قتل ابوحاتم رازی تحریک نمودند. ابوحاتم نیز چون زن و فرزندی نداشت و مجرد می‌زیست، به سرعت گریخت، امّا در میانهٔ راه بر اثر بیماری و ضعف و گرسنگی، در کوهستانهای آذربایجان درگذشت و حتی جسد او نیز به دست نیامد. امروزه قبری از این عالم شیعی موجود نیست.دائرةالمعارف علم و مذهب/ دکتر سید ابراهیم مهدوی / چاپ لندن ۱۹۹۷/ مدخل «ابوحاتم رازی» ذیل «علماء شیعه در غیبت صغری»
در مورد وی دو نظریه وجود دارد: