moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ژواکیم ماریا ماشادو د آسیس (زاده ۲۱ ژوئن ۱۸۳۹ – درگذشته ۲۹ سپتامبر ۱۹۰۸) که با نام ماشادو د آسیس شناخته شده‌است، نویسنده، شاعر، نمایشنامه‌نویس و نویسنده داستان کوتاه بود. او به عنوان بزرگترین نویسندهٔ ادبیات برزیل شناخته شده‌است، هر چند در زمان حیات به محبوبیت گسترده‌ای خارج از مرزهای برزیل دست نیافت. او به زبان‌های فرانسه، انگلیسی و آلمانی تسلط داشت و در اواخر عمر زبان یونانی را نیز آموخت. آثار وی تأثیر بسزایی در ادبیات برزیل در مدارس و دانشگاه‌ها در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم داشته‌است. از جمله تحسین‌کنندگان وی می‌توان ژوزه ساراماگو، کارلوس فوئنتس، وودی آلن، سوزان زونتاگ و هارولد بلوم را نام برد.
ژواکیم ماشادو د آسیس به سال ۱۸۳۹ در ریودوژانیرو زاده شد. پدرش مولاتویی نقاش ساختمان بود و مادرش رختشوی و از کشور پرتغال. وی زبان لاتین را در همین سال‌ها از کشیشی آموخت. مادر ماشادو وقتی او ده ساله بود از دنیا رفت و او به همراه پدرش به سنت کیتس نقل مکان کرد. پدرش در سال ۱۸۵۴ با زنی مولاتویی ازدواج کرد. در همین سال‌ها د آسیس زبان فرانسه را نیز از نانوایی فرانسوی آموخت.
نخستین شعر ماشادو با نام «او» وقتی او پانزده ساله بود در روزنامه مارموتا فلومینس به چاپ رسید. او کار در دنیای نوشتار و چاپ را با حروفچینی و تصحیح نمونه‌های چاپی آغاز کرد و پس از آن نویسنده ستون حوادث در روزنامه‌ها شد. پس از دوستی با خوزه دِ آلنکار، نویسنده، از او انگلیسی آموخت و به این ترتیب با ادبیات انگلیسی مانند شکسپیر، لرد بایرون و جاناتان سوئیفت آشنا شد. او شیفته شکسپیر بود و می‌گفت «او به زبان جان می‌نویسد». آشنایی با ادبیات انگلستان بر تغییر گرایش ادبی ماشادو د آسیس تأثیر بسزایی داشت.
در سال ۱۸۶۹ با کارولینا آگوستو خاویر د نوائیس که زنی فرهیخته و اهل پرتغال بود آشنا شد و با وجود مخالفت خانوادهٔ کارولینا که با مولاتویی بودن ماشادو مشکل داشتند با وی ازدواج کرد. زندگی این دو در برزیل به عنوان نمونهٔ یک زندگی سعادت‌آمیز شمرده می‌شد.
در سال ۱۸۸۰ نخستین رمان وی که حاصل گرایش ماشادو از رومانتیسم به رئالیسم روانشناختی است منتشر شد. «خاطرات پس از مرگ براس کوباس» بر شهرت ماشادو افزود. فرهنگستان برزیل در سال ۱۸۷۹ به اتفاق آرا او را به ریاست برگزید و ماشادو د آسیس تا سال ۱۹۰۸ که درگذشت در این مقام باقی‌ماند.
«ماشادو د آسیس، سال ۱۸۳۹ به دنیا آمد، ۱۷ سال بعد از استقلال برزیل از پرتغال. طبیعی است که وقتی نویسنده شد، یکی از نویسندگان دوره «ملت‌های جدید» شد. اما چیز غیرطبیعی این بود که د آسیس (یا به قول برزیلی‌ها: ماشادو)، بزرگترین نویسنده این عصر هم شد. بزرگ‌ترین نویسنده تاریخ برزیل هم شد. حتی از طرف منتقدی مثل سوزان سونتاگ لقب بزرگ‌ترین نویسنده آمریکای لاتین در همه دوره‌ها و اعصار را هم گرفت.»رضایی، احسان، «ماشالا، ماشالا، د آسیس»، "هفته نامه همشهری جوان"، شماره ۲۸۱ ماشادو نه فقط بهترین رمان‌های زمان خود که برترین آثار ادبیات برزیل را نوشت، آثاری چون خاطرات پس از مرگ براس کوباس (۱۸۸۰)، کینکاس بوربا (فیلسوف یا سگ؟ -۱۸۹۱)، عشای نیمه شب (۱۸۹۳)، دن کاسمورو (۱۸۹۹)، عیسی و یعقوب (۱۹۰۴). آثاری که مورد تحسین هم مردم هم منتقدان قرار گرفت.
ماشادو د آسیس در روز بیست و نهم سپتامبر ۱۹۰۸، چهار سال پس از فوت همسرش درگذشت.
این جایزه در سال ۱۹۴۱ توسط فرهنگستان ادبیات برزیل به پاس گرامی‌داشت یک عمر فعالیت ادبی ماشادو د آسیس بنیان نهاده شد و معتبرترین جایزه ادبی برزیل می‌باشد.
«ماشادو با گذشتن از رومانتیسم و ناتورالیسم راهی خاص برگزید و این راهی‌ست که در ادبیات جهان به نام خود او شناخته شده، هرچند تأثیر نویسندگانی چون لارنس استرن و زاویر دْ مستر بر آن انکار ناکردنیست. برخی منتقدان سبک او را رئالیسم روانکاوانه نام نهاده‌اند. داستان‌های ماشادو، خواه از زبان شخص اول باشد یا از زبان سوم شخص راوی، چند ویژگی نمایان دارد. یعنی روایتی است طنزآمیز، آکنده از تمسخر، شکاکانه و در عین حال با این تعمد که ماهیت داستانی روایت را به خواننده گوشزد کند.»
«دنیای ماشادو سرشار از ابهام و عدم قطعیت است. در هر سه رمان او خواننده با راوی غیرقابل اعتمادی رو به روست. در هر سه رمان راوی وضعیت خاصی دارد که روایت او را از هر جیث آماج تردید می‌کند. او در خاطرات براس کوباس، روای مرده‌است و فارغ از داوری زندگان و از جایگاهی فراتر از ایشان زندگی خود را روایت می‌کند. در دن کاسمورو راوی اعتراف می‌کند که حافظه‌اش چنان‌که باید یاری‌اش نمی‌کند و در کینکاس بوربا قهرمان داستان گرفتار نوعی جنون است. بدین سال ماشادو هرگونه قطعیت را از رئالیسم خود می‌زداید.»
ماری کاترین دو ویلدیو نویسنده و نمایش‌نامه نویس قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
ماری-مادلن پیوش دو لا ورین کنتس دو لا فایت (Marie-Madeleine Pioche de La Vergne, comtesse de La Fayette)، معروف به مادم دو لا فایت (زاده ۱۸ مارس ۱۶۳۴ – درگذشته ۲۵ می ۱۶۹۳) نویسنده‌ی قرن هفدهم میلادی، و اهل فرانسه بود. او در زادگاه خود، پاریس، درگذشت.
پدر وی، مارک پیوش، بورژوای شهر ورنیه که همواره درصدد رهایی از بورژوازی بوده و خودش را از خاندان (ورنیه) می‌نامیده و سوارکار پادشاه، معلم خصوصی برادرزاده ریچلیو، فیزیکدان دربار و همسرش و غیره بوده‌است؛ که در پانزده سالگی مادام لافایت ۱۶۴۹ درگذشته است.
مادرش نیز، ایزابلا پنا، دختر پزشک پادشاه بوده و خودش در خدمت دوشس رز مادلین دگوییون خواهرزادهٔ ریشلیو بوده‌است.
ماری، دو خواهر کوچکتر به نام‌های الِعونوره و ایزابل داشت. سه سال بعد از تولدش، به شهر پانتواز مهاجرت کردند؛ اما در شش‌سالگی او به پاریس برگشتند و در اقامتگاهی که پدرش خریده بود، ساکن شدند.
۱۶۴۹ مرگ پدر و یک سال بعد ازدواج مادرش با شوالیه رونود سوینیه که منجر به دوستی عمیق او با خواهرزادهٔ ناپدریش مارکیس سوینیه شد.
در ۱۶۵۱ درحالی‌که ۱۸ سال داشت، به سالن ادبی مادمازل دو اسکودری و هتل دو رامبوییه پیوست که به او کمک کرد تا ندیمهٔ ملکه آن اتریشی شود که مادر لویی چهاردهم یا پادشاه خورشید بود و در جریان تمامی اتفاق‌هایی که در دربار می‌افتاد، قرار می‌گرفت.
در همان زمان شروع به تحصیل ادبی کرد و ایتالیایی و لاتین را به کمک متخصص گرامر (منج) یادگرفت. ۱۶۵۵
در ۲۱ سالگی با فرانسوا موتیه دلافایت نجیب‌زاده اما نه ثروتمند که اهل اوکنت لافایت که بیوه بود و ۱۷ سال بزرگ‌تر از او بود ازدواج کرد. ازدواجی که از سر عشق نبود؛ بلکه مادرش آن را ترتیب داده بود.ماری، توسط شوهرش لافایت نامیده شد و بعد از ازدواج، به شهر همسرش، اوورنیه و بوربن نقل مکان کرد؛ او به‌طور مکرّر به مراسم ادبی می‌رفت و با افراد مختلفی آشنا شد.
طی سفرهاش سالن موفقی (باروک) تشکیل داد. به کمک آشنایان به سالن‌های ادبی می‌رفت و شوهرش در اورنیه می‌ماند.
۱۶۵۸
سه سال بعد از ازدواجش، اولین پسرش را به دنیا آورد؛ در همان زمان بود که مادرش درگذشت.
چند سال پس از ازدواج، با مشکل روبه‌رو شد؛ زیرا پس از تولد فرزندانش، شوهرش ناپدید شد و دیگر خبری از او نشد.
مستنداتی مبنی بر زنده بودن و زندگی همسرش در جایی دیگر، چند سال پس از این واقعه، وجود دارد.
حاصل ازدواج او و فرانسوا، دو پسر به نام‌های لویی و ارماند رنو بود.
بعد از به دنیا آوردن دومین پسرش بود که به‌طور مرتب در سالن‌های ادبی شرکت می‌کرد و با افرادی مثل هانریت انگلیس و سرجی آرنولد بزرگ، آشنا شد.
هانریت، با فیلیپ ارلان ازدواج کرد که باعث شد او نیز بار دگر در دربار رفت‌وآمد داشته باشد و شروع به نوشتن داستان‌های دربار کرد.
اولین کتاب اوست. قبل از نگارش این کتاب با فرانسوا دو لا روشفوکو یکی از فیلسوفان بزرگ روابط در ارتباط بوده و دوستی بسیار نزدیکی داشته‌اند و توسط او با نویسندگان بزرگی چون رسین و بوالو در ارتباط بوده‌است. او دراین‌باره می‌نویسد: «آقای روشفوکو به من روح بخشید من قلب او را حالت دادم.»
این کتاب با نام و امضای سرجی چاپ شد.
داستان اسپانیایی که به ریشه‌های مربوط به عرب اسپانیولی می‌پردازد. اولین جلد آن در سال ۱۶۶۹ نوشته شد و به دست «سرجی» ویرایش شد. دومین جلد در سال ۱۶۷۱ به لطف «اوعت» ترجمه شد و دوباره به چاپ رسید.
که اولین رمان مدرن فرانسوی بود و با موفقیت بسیاری همراه بود و به‌عنوان اولین رمان آنالیز روان‌شناختی شناخته شده و منبع رمان‌های دیگر بوده‌است. با این کتاب بود که او به دنیای ادبیات شناسانده شد؛ چون در این رمان هم‌زیست‌پنداری صورت گرفته و قبل از این رمان همهٔ رمان‌های دوره کلاسیک غیرواقعی بوده و مربوط به زندگی واقعی نبوده‌است. همچنین این رمان از اولین رمانهایی است که قانون سه وحدت، یعنی وحدت آکسیون، وحدت زمان و وحدت مکان را کاملاً رعایت کرده‌است.
گفته شد که او با انریت روابط صمیمی داشته‌است، پس از مدتی هانریت با دوش اورلان ازدواج کرده و از آن به بعد، مثل گذشته دوباره او به یکی از ارکان دربار تبدیل شده و در جریان تمامی اتفاق‌های دربار قرار می‌گیرد و هانریت از او درخواست می‌کند که زندگی‌نامهٔ او را نگارش کند.
بوالو: «مادام لافایت زنی است که بهترین‌ها را می‌نویسد و بیشترین احساس را داراست.»
ولتر: «شاهزاده خانم کلوو زاید اولین رمان‌هایی هستند که با خواندن آن‌ها گویی با اخلاق شریف‌ترین انسان‌ها زندگی شده و رویدادهای طبیعی با لطف توصیف شده‌اند. پیش از او با استیلی ملتهب و بدون هیچ گونه واقع‌نمایی نوشته می‌شده‌است.»
کامو: «سادگی حقیقی او در تصور عشق است، برای مادام لافایت عشق به مثابهٔ مروارید است. انگارهٔ اوست و چیزی که از کتاب‌هایش دریافت می‌شود، اساس نوعی بی‌اعتمادی به عشق است.»
فیلیپ کینول شاعر و نمایش‌نامه نویس قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
آدرین توما پردو دو سوبلینه بازیگر، نویسنده و نمایش‌نامه نویس قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
نیکولا بوالو (تولد ۱ نوامبر ۱۶۳۶ - درگذشت ۱۳ مارس ۱۷۱۱) شاعر، نویسنده و منتقد قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
نیکولا بوالو دِسپرو، شاعر و منتقد برجسته فرانسوی در ۱ نوامبر ۱۶۳۶م در پاریس به دنیا آمد وی در ابتدا در رشته حقوق فارغ‌التحصیل شد و به وکالت دعاوی پرداخت. اما به زودی از این شغل دست کشید و بر حسب ذوق و استعداد خویش راه ادبیات را در پیش گرفت و به سرودن شعر و نقد هنری و هجو پرداخت. بوالو ذوق‌های ساختگی، بی‌مایه و تحمیلی را که از برخی کشورهای اروپایی به فرانسه راه یافته بود، مردود شمرد و با وجود مخالفت محافل ادبی و حتی آکادمی فرانسه، راه سادگی و طبیعی را ارائه داد. بوالو در سی سالگی اولین هجویات خود را انتشار داد و زمانی جز هجو نسرود. وی در دوازده مجموعه از هجویات خود با روشی منظم و طنزی لطیف و نقدی بی‌شائبه، دربارهٔ شاعرانِ مورد توجه عصر به قضاوت پرداخت و نظر مردم را به خود جلب کرد. بوالو در سال ۱۶۷۴م کتاب فن شعر را در چهار منظومه منتشر کرد. وی در این اثر دربارهٔ استعداد شخصی و آگاهی از دستور زبان، انواع شعر، انواع مهم شعر، چگونگی آداب نویسندگی و ذوق و سلیقه در سرودن شعر به بحث پرداخته‌است. بوالو پس از انتشار اثری به نام رُقعه‌ها که بخشی از آن را به لویی چهاردهم، پادشاه فرانسه تقدیم کرده بود، به دربار فرانسه راه یافت و چهار سال بعد، در ۴۲ سالگی، وقایع نگار و مورخ مخصوص پادشاه شد. وی با وجود مقام مهم درباری، از تملّق و مدیحه‌گویی روی گردان بود و از این جهت برای خود دشمنان زیادی دست و پا کرد. هم‌چنین کار تاریخ‌نویسی در دربار، موجب قطع فعالیت ادبی بوالو شد و پس از یک دوره سکوت، با انتشار کتاب قصیده در فتح نامور به فعالیت ادبی بازگشت. بوالو در قطعه‌ای از آثار خود نیز، اسکندر مقدونی را هجو کرده‌است که تا آن زمان، کسی به این شدت، این کار را نکرده بود. بوالو با وجود سرسختی مخالفان، تنها با پشتیبانی شاه، در سال ۱۶۸۴م به عضویت آکادمی فرانسه برگزیده شد. بوالو با خلق آثار متعدد و سودمند، یکی از بزرگ‌مردان ادب و معروف‌ترین شعرای مکتب کلاسیک فرانسه شناخت شد و نفوذش اگر چه در معاصرانش قابل توجه نبود، در قرن هجدهم گسترش یافت. بوالو سال‌های آخر زندگی را در خانه‌ای که از طرف پادشاه برایش خریده شده بود، گذراند و دوستان ادیب خود را در آنجا پذیرفت، اما از وضع نامساعد کشور و انحطاط ذوق مردم، پیوسته در رنج بود. دوران پیری بوالو بسیار تلخ گذشت زیرا در ابتدا شنوایی خود را از دست داد و بعداً فلج شد. نیکولا بوالو دسپرو سرانجام در ۱۳ مارس ۱۷۱۱م در ۷۵ سالگی درگذشت.
کلود لو پتی نویسنده قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
ژان دونو دو ویزه نویسنده، روزنامه‌نگار قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
فیلیپ دو کورسیون نویسنده قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
سزار ویشار دو سن-رئال نویسنده قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
کلود دو فلوری مورخ قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
لوئی مورری کشیش و دانشنامهنویس قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
ژان دو لا برویر اخلاقدان قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
لا برویر مدتی به عنوان معلم خصوصی دوک دو بوربون خدمت کرد. اولین اثر وی ترجمهٔ رساله "رفتارها" اثر تئوفراست یونانی بود. پس از آن و به همان سبک رساله‌ای نوشت با عنوان "رفتارها و خلقیات قرن ما". لا برویر که طرفدار سرسخت سنت‌گرایان بود، در سال ۱۶۹۳ به عضویت فرهنگستان فرانسه درآمد و در کنار ژاک بنینی بوسوئه قرار گرفت. وی رساله‌ای درباب عرفان و تصوف نیز دارد. نثر لابرویر، سنگین ولی روان و بدیع است. او در سال ۱۶۹۶ بر اثر سکته مغزی از دنیا رفت.
پیر لو پزان نویسنده و اقتصاددان قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
پیِر بِیل فیلسوف و نویسنده پروتستان قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است. مهم‌ترین اثر او «دیکشنری تاریخی و انتقادی» (به فرانسوی: Dictionnaire Historique et Critique) است که به یکی از محبوب‌ترین آثار قرن هجدهم تبدیل شد. محتوای این کتاب پرحجم تاریخ، نقد ادبی، الهیات، و مسائل متعدد دیگری از جمله مباحثی فلسفی در زمینه‌هایی همچون مدارا، مسئلهٔ شر، و مسائل معرفت شناختی را شامل می‌شود.دانشنامهٔ فلسفهٔ استنفورد، مدخل پیر بل، مراجعه شده در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۳
بی عقیدگی او در کتاب «دیکشنری قاموس فلسفی» (به فرانسوی: Dictionaire Philosophique) آغازگر انتشار مطالب دیگر فلاسفه مخالف مذهب در قرن هجدهم شد. ژان ژاک روسو در نقد اندیشه های او که باور داشت هیچ مذهبی برای جامعه مفید نیست؛ چنین نوشته است: «بر خلاف نظریه او [بیل] می توان اثبات کرد که هیچ دولتی تا کنون تشکیل نشده که مذهب اساس و پایه آن نباشد».
به عنوان پیشرو در دایرةالمعارف نویسی و حامی اصل مدارا، آثار وی متعاقباً بر پیشرفت روشن فکری تأثیر گذاشت.
ولتر بیل را «بزرگ‌ترین استاد فن استدلال که تا کنون دست به قلم برده‌است» می‌خواند.همان به غیر از ولتر، متفکران زیادی در عصر روشنگری از جمله دنی دیدرو، لایبنیتز، بارکلی و هیوم وامدار بل و آثار او بوده‌اند.Bayle, Pierre. Historical and Critical Dictionary: Selections. Hackett Publishing, 1991.
بل در کارلا-لو-کنت (که بعداً به افتخار او به کارلا-بل تغییر نام داد) در نزدیکی پامیه، آرییژ در فرانسه متولد شد. او توسط پدرش که وزیر کالوینیست بود آموزش دید و در یک آکادمی در پیلورانس تحصیل کرد. پس از آن به کالج یسوعی در تولوز وارد شد و یک ماه بعد (۱۶۶۹) به یک کاتولیک رومی تبدیل شد. پس از هفده ماه، او دوباره به کالوینیسم بازگشت و به ژنو گریخت.
در آن جا با آموزه‌های رنه دکارت آشنا شد. بعد از مدتی وی به فرانسه بازگشت و به پاریس رفت و در آن جا چند سال به عنوان معلم سرخانه در جاهای مختلف کار کرد. در سال ۱۶۷۵ به ریاست فلسفه در آکادمی پروتستان سدان منصوب شد. چند سال بعد یعنی در سال ۱۶۸۱، دانشگاه سدان در اقدامی علیه پروتستان‌ها توسط دولت سرکوب شد.
درست قبل از آن واقعه، بل به جمهوری هلند گریخت، در آن جا تقریباً بلافاصله به عنوان استاد فلسفه و تاریخ در اکول ایلوستر در روتردام منصوب شد و سال‌ها تدریس کرد، اما در یک درگیری داخلی طولانی در کالج که در نتیجهٔ آن بل از سمت خود در سال ۱۶۹۳ محروم شد.
بل تا زمان مرگش که در ۲۸ دسامبر ۱۷۰۶ اتفاق افتاد، در روتردام ماند. در «کلیسای والون» واقع در روتردام به خاک سپرده شد، جایی که پیر ژوریو نیز هفت سال بعد در آن دفن شد. پس از تخریب این کلیسا در سال ۱۹۲۲، این قبور به گورستان عمومی کروسویک در روتردام منتقل شدند. یک سنگ یادبود نشان می‌دهد که پیر بل در این گورها قرار دارد.
شارل دوفرسنی نمایش‌نامه نویس و روزنامه‌نگار قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه بود.
از جمله آثار وی عبارت‌اند از:
فرانسوا دو سلینیاک دو لا موت فنولون متخصص الهیات و نویسنده قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
ژان فرانسوا رنیار نویسنده و نمایش‌نامه نویس قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
برنارد لو بوویه دو فونته‌نل نویسنده قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
با اینکه فونته نل صد سال زندگی کرد در موقع تولد بقدری ضعیف بود که تصور نمی‌رفت حتی یک روز زنده بماند.
فونته نل نه تنها از ادبای بزرگ فرانسه بشمار می‌رود بلکه یکی از دانشمندان فرانسه هم محسوب می‌شود.
در سال ۱۶۸۰ پس از اینکه نمایشنامه آسپار (Aspar) با عدم موفقیت کامل مواجه شد فونته نل قلمرو ادبیات را ترک کرد و به جهان دانش روی آورد و توانست موفقیتهایی را بدست آورد.
از خدمات فونته نل به علم این بود که برای نخستین بار به این نکته پی برد که دانش روز بروز در حال پیشرفت است و پیوسته از کثرت به وحدت می‌گراید و انسان هر چه بیشتر زندگی خود را با میزان عقل تطبیق دهد و از دانش بیشتر برخوردار شود، به همان نسبت سعادتمند خواهد شد.
فونته نل عضو تاثیرگذاری در سه آکادمی ِ بنیاد فرانسه بوده و به خاطر راه حل های در دسترسی که در رابطه با موضوعات علمی در هنگام ظهور عصر روشنگری فرانسه می داد شناخته شده است.
فونته نل در روان فرانسه به دنیا آمد و در پاریس یک ماه قبل از صدمین سالگرد تولدش فوت کرد. مادر او خواهر ِ پیر و توماس کورنی دو نمایشنامه نویس بزرگ فرانسه بوده است. پدرش، فرانسیس لو بوویه دو فونته نل، وکیلی بوده که برای دادگاه استانی روان کار می کرده و از خانواده ای می آمده که همگی وکیل بوده اند. برنارد فونته نل در وکالت تمرین دید اما بعد از یک پرده آنرا کنار گذاشت و زندگی اش را وقف نوشتن در رابطه با فلاسفه و دانشمندان و خصوصا دفاع از سنت دکارتی کرد.
از آثار مهم او
مشاهیر جهان خسرو کریمی
َشارل رولا مورخ و استاد قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
آلن رنه لوساژ رمان‌نویس و نمایش‌نامه نویس قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
آلن رنه لوساژ از نویسندگان دراماتیک قرن هفدهم و هیجدهم فرانسه است که در سال ۱۶۶۸ متولد گردید. در کودکی یتیم شد. قیمش تمام دارایی او را خورد و او مجبور گشت که خود برای امرار معاش کار کند. بدین جهت دست به ترجمه و تألیف آثار ادبی زد و نمایشنامه‌هایی نیز با اقتباس از آثار ادبی اسپانیا به وجود آورد.
گرچه تمام عمر در پاریس می‌زیست، لیکن با هیچ‌یک از محافل ادبی دوستی و رفت‌وآمد نداشت. تنها راه رفع احتیاجاتش هنرش بود و همیشه از جاه طلبی برحذر بود. در بعضی آثارش به‌شدت از وضع اجتماعات آن روز که مبنای آن‌ها بیشتر بر کلاهبرداری و حقه بازی‌های مزورانه بوده‌است انتقاد می‌نماید. گرچه لوساژ موضوع بیشتر داستان‌های خویش را از رمان‌های اسپانیا و نویسندگان آن‌ها اقتباس نموده‌است، ولی او با هنرمندی خویش آن‌ها را به طرز جالب تر و زیباتری درآورد که هم‌اکنون از بهترین آثار ادبی فرانسه به‌شمار می‌روند.
مری کلود پتی تجربیات سفر خود به ایران را مکتوب کرد و آنها را برای آلن رنه لوساژ فرستاد. اما زمانی که پونچارتین این موضوع را شنید، به لوساژ نامه نوشت و از او خواست که درخواست پتی را برای بازنویسی و انتشار خاطراتش رد کند. و و در نهایت نسخه خطی اصلی خاطرات پتی گم شد.
در سال ۱۷۴۷ چشم از جهان فروبست.
, remaniement des Étrennes
, suivi d’une quinzaine d’autres pièces sur Arlequin
ژان بتیست روسو شاعر و نمایش‌نامه نویس قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است. در سال ۱۷۰۱ برای عضویت در فرهنگستان کتیبه‌شناسی و زبان‌های باستانی فرانسه انتخاب شد.
ژان بتیست دو بو نویسنده و مورخ قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
اقتصاد مالی شاخه‌ای از اقتصاد است که مشخصاً بر فعالیت‌های پولی تمرکز دارد. که در آن به احتمال زیاد از یک نوع پول یا بیشتر در هر دو طرف معامله دیده می‌شود.[١] دغدغه اقتصاد مالی ارتباط بین متغیرهای مالی نظیر قیمت، نرخ بهره و ارزش سهام است. که در تضاد با تصورات علاقه‌مندان به اقتصاد واقعی است. در اقتصاد مالی دو حوزه تمرکز وجود دارد: قیمت‌گذاری دارایی (یا "تئوری سرمایه‌گذاری") و امور مالی شرکت‌های بزرگ. اولین حوزه، دیدگاه تأمین کنند گان سرمایه را شکل می‌دهد و دومین حوزه از دیدگاه مصرف کنند گان سرمایه می‌باشد.
موضوع اقتصاد مالی، تخصیص و بکارگیری منابع اقتصادی در محیط و فضایی نامطمئن در طول زمان است.[٢] بنابراین اقتصاد مالی روی تصمیم‌گیری در زمینه بازارهای مالی، ماحصل اقتصاد، مدل‌های مالی و اصول آن در شرایط نامطمئن تمرکز می‌کند و نگران نتایج آزمون پذیر و پیامدهای سیاست قبول مفروضات است. این نگرانی بر مبانی اقتصاد خرد و نظریه تصمیم‌گیری بنا نهاده شده‌است.
اقتصاد سنجی مالی شاخه‌ای از اقتصاد مالی است که از تکنیک‌های اقتصاد سنجی در جهت پارامتری کردن این روابط (قیمت سهام، نرخ بهره، ریسک و ...) استفاده می‌کند. "ریاضی مالی" مربوط به استخراج و گسترش مدل‌های ریاضی و عددی پیشنهاد شده توسط اقتصاد مالی است. توجه شود که تأکید می‌شود ثبات ریاضی در مقابل سازگاری با نظریه اقتصادی است.
اقتصاد مالی معمولاً در سطح فوق لیسانس تدریس می‌شود؛ رجوع کنید به ("Master of financial economics")
اخیراً متخصص اقتصاد مالی با درجه کارشناسی نیز فارغ‌التحصیل شده‌است.[٣]
کدهای طبقه‌بندی JEL
در مجله کدهای طبقه‌بندی ادبیات اقتصاد، اقتصاد مالی یکی از ١٩ طبقه‌بندی اولیه در JEL: G است. این مجله مسائل پولی و اقتصاد بین‌المللی را مقدم بر اقتصاد عمومی دنبال می‌کند. پیوندی برای شرح زیر طبقه‌ها در پاورقی [۴] آمده‌است.
لغت‌نامه اقتصادی جدید پال گریو (چاپ دوم- ٢٠٠٨) هم برای طبقه‌بندی مطالب خود در مقابل ٨ شاخص موضوعی، از جمله اقتصاد مالی در صفحات ٨۶٣ تا ٨۶۴ از کدهای JEL استفاده کرده‌است. پاورقی مربوطه زیر این پیوند را به صفحه خلاصه ورودی پال گریو بر خط برای هر گروه اولیه یا ثانویه JEL برقرار می‌سازد: (ده مورد یا کمتر در هر صفحه، مثل جستجوگر گوگل)
نوشته‌های رده سوم نیز می‌تواند جستجو شود.
همانطور که در بالا گفته شد، نظم و ترتیب ضرورتاً بیان می‌دارد که سرمایه‌گذاران منطقی چگونه تئوری تصمیم‌گیری را در مسئله سرمایه‌گذاری اعمال می‌کنند. این موضوع بر مبانی اقتصاد خرد و تئوری تصمیم گیری، چندین نتیجه کلیدی و کاربردی برای تصمیم‌گیری در شرایط نا مطمئن (ریسکی) بازارهای
مالی ارائه می‌دهد.
کل اساس اقتصاد مالی، مفاهیم ارزش فعلی و ارزش مورد انتظار است. ارزش فعلی در یک کتاب قدیمی تحت عنوان بهره مرکب توسط ریچارد ویت بسط داده شده‌است. ("سوالات ریاضی" ١٦١٣). این ایده‌ها بعدها توسط جان دِ ویت و ادموند هالی توسعه پیدا کرد. ترکیب انتظارات با ارزش فعلی منجر به بروز معیار ارزش مورد انتظار شد.که ارزش دارایی را به عنوان تابعی از میزان عایدی مورد انتظار و احتمال وقوع آن بیان کرد.صاحب اصلی این ایده‌ها بلیز پاسکال و پیِرِ دِ فِرمات بودند. ناسازگاری‌ها و تضادهای مختلفی مانند پارادوکس سنت پترزبورگ مشاهده شد. ارزش یابی به جای ارزیابی ذهنی و با ترکیب ابزارهای مالی پیشنهاد شد. در اینجا، این فرضیه ابزار مورد انتظار بیان می‌کند که اگر بدیهیات خاصی تحقق یابد، ارزش ذهنی مرتبط با قمار توسط یک فرد، انتظار آماری است که فرد از ارزش درآمد حاصل از قمار دارد. پارادوکس السبرگ؛ ریسک گریزی و صرف ریسک را نیز ببینید.
مفاهیم قیمت‌گذاری "منطقی" بدون آربیتراژ و تعادل اکنون با هم همراه شده‌است تا اقتصاد مالی کلاسیک را بروز دهد. قیمت‌گذاری منطقی فرضی است در اقتصاد مالی که قیمت دارایی، (و پس از این مدل‌های قیمت‌گذاری دارایی) قیمت بدون آربیتراژ دارایی را برمی گرداند. طوری‌که هر گونه انحرافی از این قیمت "به دور از آربیتراژ" است. این فرض در قیمت‌گذاری اوراق با درآمد ثابت، بخصوص اوراق قرضه قابل استفاده است. و اساس قیمت‌گذاری ابزارهای مشتقه می‌باشد.
در جایی که قیمت بازار اجازه آربیتراژ سودمند را نمی‌دهد یعنی بازار بدون آربیتراژ است، می‌توان گفت که قیمت‌ها یک تعادل آربیتراژی را تشکیل داده‌اند. به‌طور ذاتی این شرایط با وجود فرصت آربیتراژ هم ممکن است دیده شود، لذا انتظار تغییر قیمت‌ها می‌رود و این‌گونه هم می‌شود.بدین صورت یک تعادل آربیتراژی برای تعادل اقتصادی یک پیش شرط است. قضیه اساسی قیمت‌گذاری دارایی را مشاهده کنید.
تعادل عمومی با رفتار عرضه سر و کار دارد. تقاضا و قیمت‌ها در یک اقتصاد یکپارچه با تعدادی بازار متعامل پویا تضمین می‌کند قیمت‌هایی که وجود دارند در نتیجه یک تعادل جامع است. (این در مقایسه با یک تعادل جزیی است که فقط یک بازار منفرد تجزیه و تحلیل می‌گردد.) مدل Arrow-Debreu با تخصص بیشتر توصیه می‌کند که تحت شرایط معین اقتصادی، بایستی مجموعه‌ای از قیمت‌ها برای هر کالا در اقتصاد وجود داشته باشد تا مجموع عرضه معادل مجموع تقاضا شود. در اینجا تجزیه و تحلیل اغلب با فرض یک عامل نماینده انجام می‌گیرد.
1. "Financial Economics". Stanford.edu. Retrieved 2009-08-06.
2. "Robert C. Merton - Nobel Lecture" (PDF). Retrieved 2009-08-06.
3. e.g.: Kent; City London; UC Riverside; Leicester; Toronto; UMBC
4. JEL classification codes — Financial economics JEL: G Subcategories
5. All entries under JEL: G
6. The New Palgrave Dictionary of Economics Online: Search results
7. The New Palgrave Dictionary of Economics Online: Search results
8. The New Palgrave Dictionary of Economics Online: Search results
9. The New Palgrave Dictionary of Economics Online: Search results
پروسپه ژولیو دو کره‌بیون نمایش‌نامه نویس قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
لوئی دو رووروی، دوک سن‌سیمون نویسنده قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
فیلیپ نِریکو دِتوش کمدین و نمایش‌نامه نویس قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
الکسی پیرون شاعر و نمایش‌نامه نویس قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
لوئی پتی دو بشومون نویسنده قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
رنه لوئی دو ووایه دو پولمی دارژنسون سیاست‌مدار و نویسنده قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
آنتوان فرانسوا پره‌وو د'اگزیل که بیشتر با نام اَبه پره‌وو شناخته می‌شود، رمان‌نویس، مورخ، روزنامه‌نگار و مترجم قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه بود.
ماری دو ویشی شرمون نویسنده قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
ماری آن باربیه نمایش‌نامه نویس قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
تانسور ضربه-انرژی در نسبیت عام تانسور مرتبه دومی است که برای چگالی ماده-انرژی formula_1 و چگالی فشار هیدروستاتیک formula_2 چنین تعریف می شود
مشتق هموردا (کواریانت)آن منجر به معادله حرکت اویلر لاگرانژ می شود
سیستم داده اخترفیزیک (به طور خلاصه ADS) یک پایگاه داده آنلاین بسیار بزرگ شامل بیش از هشت میلیون مقاله نجوم و فیزیک از هر دو نوع منابع داوری همتا و غیر داوری همتا است که توسط سازمان ملی هوانوردی و فضایی آمریکا (ناسا) گسترش یافته است. دسترسی به خلاصهُ تقریباً تمامی مقالات به صورت رایگان و آنلاین وجود دارد. مقالات کامل در قالب مبادلهٔ گرافیک (GIF) و برای مقالات قدیمی‌تر در قالب سند قابل حمل (PDF) در دسترسند.
کشتی ناقوس ساز کوبه‌ای است که معمولاً از برنز ساخته شده‌است، نام کشتی به طور سنتی بر این ساز مانده است.
اسپاسم کارپوپدال نشانه تروسو یا "علامت تروسو" از علایم بیماری محسوب شده و در بیماران هایپوکلسمی یا دارای مقدار بسیار پایین کلسیم دیده می‌شود. هیپوکلسمی سبب افزایش تحریک پذیری سیستم عصبی و متعاقباً انقباض تتانیک عضلات می‌گردد. اگر با فشردن مچ بیمار یا باد کردن کاف فشارسنج در بازو به نحوی که جریان خون برای چند دقیقه قطع شود دست بیمار بسوی کف فلکسیون یابد (اسپاسم کارپوپدال در تصویر)، بیمار با نقص شدید کلسیم مواجه است.Kumar, Abbas, Fausto. "Pathologic Basis of Disease, 7th edition." Philadelphia: Elsevier-Saunders, 2005. 1188. نام این نشانه از نام "آرماند تروسو" پزشک فرانسوی که در سال ۱۸۶۱ این آزمون را تعریف نمود گرفته شده است.Trousseau a. "Clinique médicale de l'Hôtel-Dieu de Paris." Paris, 1861. Volume 2: 112-114.
این اسپاسم ممکن است در جریان ارگاسم نیز رخ دهد.
غلامرضا قاسمی (زاده ۱۰ تیر ۱۳۰۹ تبریز - درگذشته ۱ اردیبهشت ۱۳۹۱ تهران) نظامی اهل ایران بود، که در طول جنگ ایران و عراق از فرماندهان نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران محسوب می‌شد و فرماندهی لشکر ۹۲ زرهی اهواز را برعهده داشت.
قاسمی در ۱۰ تیرماه ۱۳۰۹ در محله کوچه باغ، تبریز زاده شد. وی یک سال به مکتب رفت و تحصیلات شخصی را تا ۵ علمی در تبریز ادامه داد و تحصیلات دیپلم علمی را در دبیرستان فردوسی این شهر به پایان رساند.
او سال ۱۳۲۹ به تهران نقل مکان کرد و در دبیرستان نظام ۶ ریاضی تحصیل کرد و اول مهر ۱۳۳۰ وارد خدمت دانشجوی دانشکده افسری در نیروی هوایی شد و ۲ سال دانشجوی خلبانی و ۲ سال را دانشجوی فنی بود.
غلامرضا قاسمی در یکم مهر ۱۳۳۴ درجه ستوان دومی گرفت و در ۱۳۳۶ به نیروی زمینی شاهنشاهی ایران منتقل شد. در سال ۱۳۳۸ دوره مقدماتی رسته زرهی، سال ۴۶ و ۴۷ دوره آموزشی در دافوس و آخرین مرحله تحصیلات خود را در دانشکده پدافند با درجه سرهنگی، ۶ ماه این دوره را قبل از انقلاب و ۶ ماه بعد از انقلاب گذراند.
امیر قاسمی بیش‌ترین خدمت خود را در گردان ۲۱۲ سوار زرهی تهران مستقر در مهرآباد جنوبی گذراند و بعد به اسلام‌آباد منتقل شد و پس از طی دوره عالی به گردان ۲۲۱ تانک در سراب آذربایجان شرقی منتقل شد و طبق طرح افشین در سال ۱۳۴۳ این گردان به اهواز منتقل شد.
قبل از سال ۱۳۴۳ لشکر اهواز یک لشکر پیاده بود، فرمانده لشکر ۹ زرهی سرلشکر محمدحسین ضرغام بود که بعدها آن لشکر به ۹۲ زرهی تغییر نام داده شد.
قاسمی در سال ۱۳۵۴ از نو به تیپ ۲ دزفول بازگشت و تا سال ۱۳۵۷ در آنجا مشغول به خدمت شد. وی به مدت یک سال پس از فارغ‌التحصیلی مأمور به نیروی زمینی شد و تا خرداد ۱۳۵۹ فرمانده لشکر ۸۸ زاهدان بود.
با شروع جنگ ایران و عراق در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹، وی از فرماندهان لشکر ۹۲ زرهی اهواز بود. قاسمی در آزادسازی سوسنگرد، عملیات نصر و تصرف پادگان حمید و طرح‌ریزی عملیات فتح‌المبین نقش مهمی را ایفا کرد.
این فرمانده نیروی زمینی ارتش در سال ۶۰ به دستور بنی‌صدر به نیروی زمینی ارتش و سپس به زاهدان منتقل شد.ایسنا - امیر سرتیپ غلامرضا قاسمی به یاران شهیدش پیوست
آزمون آلن (به انگلیسی: Allen test) در پزشکی به روشی سریع برای درک میزان خون رادیال در بیمار گفته شده و بهترین تست پیش از انجام نمونه‌گیری در سنجش گاز خونی است.
برای انجام این آزمون در حالی که دست بیمار به طرف بالا قرار گرفته از وی می‌خواهیم چند بار دست خود را باز و بسته و سپس به صورت مشت شده نگه دارد. در حالی‌که با دو انگشت روی مسیر شریان رادیال و اولنار بیمار را فشار می‌دهیم از بیمار می‌خواهیم که مشت خود را باز کند و بلافاصله انگشت خود را از روی شریان اولنار بر می‌داریم، در صورتی که کف دست در عرض ۱۵ ثانیه یا کمتر پر خون و از حالت رنگ پریدگی خارج شود تست آلن را مثبت تلقی نموده و از شریان رادیال نمونه‌گیری گازومتری انجام می‌دهیم و مثبت بودن تست را در پرونده بیمار ثبت می‌کنیم. انجام این تست برای یکبار کافیست و در طول بستری نیازی به تکرار ندارد.
نمونهٔ اولیهٔ این آزمون در سال ۱۹۲۹ میلادی توسط ادگار ون نایز آلن توصیف و ابداع شد.
اهداف مالیه آزمایشی ایجاد محیط‌های متفاوت برای بازار جهت مشاهده تجربی و آنالیز رفتار ارگان‌ها و مشخصه‌های مؤثر در جریان یافتن معاملات، توزیع و انباشت اطلاعات، مکانیزم تعیین قیمت و فرایندهای بازدهی است. برای مثال، این کار می‌تواند با ایجاد شبیه سازی‌های معاملات یا مطالعه رفتار معامله گران در محیطی‌هایی مصنوعی که شرایط رقابتی بازار را مدل می‌کنند، انجام شود.
تحقیقات در مالیه آزمایشی می‌تواند نشان دهد که چگونه تئوری‌های فعلی موجود در اقتصاد مالی پیش بینی‌های درستی دارند و همچنین سعی می‌کند مبانی جدیدی را کشف کند تا با اتکا به آن‌ها بتوان تئوری‌های فعلی را بسط و توسعه داد.
فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۵۶، رقابت پایانی جام باشگاه‌های اروپا در سال ۱۹۵۶ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال رئال مادرید و باشگاه فوتبال استاد رمس در ورزشگاه پارک دو پرنس پاریس برگزار شده‌است.
این مسابقه که در تاریخ ۱۳ ژوئن ۱۹۵۶ انجام شده‌است با نتیجه ۴ بر ۳ به سود تیم باشگاه فوتبال رئال مادرید به پایان رسید.
مدیریت سرمایه‌گذاری مدیریت حرفه‌ای اوراق بهادار (سهام، اوراق قرضه و دیگر اوراق بهادار) و دارایی‌ها (مثل املاک) به منظور رسیدن به اهداف مشخصی از سرمایه‌گذاری (سود سرمایه‌گذاران)، می‌باشد. سرمایه‌گذاران می‌توانند مؤسسات (شرکت‌های بیمه، صندوق‌های بازنشستگی، کمپانی‌ها، خیریه‌ها، مؤسسات خدمات تحصیلی و…) یا سرمایه‌گذاران شخصی (هم به صورت سرمایه‌گذاری مستقیم و هم در نوع رایج‌تر آن یعنی سرمایه‌گذاری از طریق شرکت‌های واسطه مثل صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک باشند.
در لغت، مدیریت دارایی اغلب به جای مدیریت سرمایه‌گذاری سرمایه‌های مشترک استفاده می‌شود، در حالی که مدیریت سرمایه می‌تواند به همهٔ انواع سرمایه‌گذاری مثل مدیریت سرمایه‌گذاری شخصی اتلاق شود. مدیران سرمایه‌گذاری ای که تخصصشان مدیریت مشورتی از طرف سرمایه گذاران شخصی (معمولاً متمول) است، اغلب به خدماتشان مدیریت ثروت یا مدیریت سبد سرمایه‌گذاری می‌گویند.
«خدمات مدیریت سرمایه‌گذاری» شامل تحلیل اظهارنامه‌های مالی، انتخاب دارایی، گزینش سهام، پیاده‌سازی برنامه و کنترل سرمایه‌گذاری‌های جاری می‌شود.
مدیریت سرمایه‌گذاری یک صنعت بزرگ و مهم جهانی است و عهده‌دار مدیریت تریلیون‌ها یوان، دلار، یورو، پوند و ین در جهان است.
مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا، ویکی‌پدیا انگلیسی
فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۵۷، رقابت پایانی جام باشگاه‌های اروپا در سال ۱۹۵۷ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال رئال مادرید و باشگاه فوتبال فیورنتینا در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو ، مادرید برگزار شده‌است.
این مسابقه که در تاریخ ۳۰ مه ۱۹۵۷ انجام شده‌است با نتیجه ۲ بر ۰ به سود تیم باشگاه فوتبال رئال مادرید به پایان رسید.
کلود تیلیه رمان‌نویس قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
معروف‌ترین اثر او رمان «"عموی من بنژامن"» است.Larousse, "Mon oncle Benjamin" (1841)
پروسپِر مِریمِه نویسنده، مورخ و باستان‌شناس قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
در ۲۸ سپتامبر ۱۸۰۳ در پاریس متولد گردید. پدرش «ژان فرانسوا مریمه» (Jean François Léonor Mérimée) معلم مدرسه هنرهای زیبا بود و مادرش نیز در هنر نقاشی دست داشت.
او ابتدا بر اثر تعلیمات پدر و مادرش به پیشرفت‌های زیادی نائل آمد و زبان‌های انگلیسی و اسپانیولی را به خوبی فرا گرفت پروسپر پس از اتمام مدرسه حقوق به اسپانیا سفر کرد مشاهده آثار تاریخی و اخلاق و ظواهر مردم این کشور در روحیه وی تأثیری عمیق به جای گذاشت و به همین جهت در اغلب داستان‌های او قهرمان و شخصیت‌های اصلی از اهالی اسپانیا می‌باشد. پروسپر مدتی نیز در سالن‌های ادبی فرانسه که گروهی از نویسندگان معروف آن زمان مانند شارل-آگوستن سنت-بوو و مادام روکامیه (Madame Récamier) در آن شرکت داشتند رفت‌وآمد کرد و بعداً فعالیت‌های سیاسی خود را آغاز نمود که نتیجه اش رسیدن به نمایندگی مجلس فراماسونری بود او در ۲۳ سپتامبر ۱۸۷۰ در سن ۶۶ در شهر کن بدرود حیات گفت
ادگار کینه نویسنده و مورخ قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است. او تنها فرزند خانواده بود، مادر او فردی تحصیل کرده و پروتستان بود که نفوذ زیادی بر وی داشت، او در لیون مدرسه می‌رفت اما با اصرار پدرش مدرسه را ترک گفت و به ارتش پیوست، مسیر زندگی او زمانی تغییر کرد که به پاریس نقل مکان کردند و از ارتش خارج شد و در یک شرکت ادبیاتی مشغول کار شد، اولین کار ادبیاتی و نویسندگی او "Les Tablettes du Juif-errant" بود که در سال ۱۸۲۳ انتشار داد.
او با عضویت در هیئت نمایشنامه انتقادی پاریس درآمد و با انتشار مقالاتی به آن‌ها کمک می‌کرد، مدتی بعد در سال ۱۸۳۳ او با یک دختر آلمانی به اسم مینا (Minna)ازدواج کرد.
کینه در سال ۱۸۴۲ به مقام استادی دست یافت، او در دانشگاه پاریس به عنوان کسی که بحث و جدل می‌کند شناخته می‌شد، وی دو کتاب در سال‌های ۱۸۴۲ و ۱۸۴۴ منتشر کرد، وی به دلیل سخنرانی‌های زیادی که دربارهٔ نفوذ کلیسا در زندگی مردم داشت مورد انتقاد دولت فرانسه قرار گرفت و برای حمایت از این نظریه که دین یک نیروی تعیین‌کننده در جوامع است از دانشگاه اخراج شد.
در این زمان ادگار کینه یک جمهوری‌خواه بود و با ترغیب مردم به براندازی حکومت منجر به سرنگونی پادشاه فیلیپ شد، و پس از مدتی به مجلس رفت.
او در سال ۱۸۷۵ به دلیل کهولت سن در پاریس وفات یافت.
شارل-اوگوستن سنت-بوو نویسنده، شاعر و منتقد ادبی قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
وی در بولون متولد شد، در آنجا محصل بود و در کالج شارلمانی پاریس (۱۸۲۷–۱۸۲۴) در رشته پزشکی تحصیل کرد. در سال ۱۸۲۸، در بیمارستان سن لوئی خدمت کرده و اوایل سال ۱۸۲۴، با مقالات ادبی و آثار جمع‌آوری شده با روزنامه گلوب همکاری نمود و در سال ۱۸۲۷ با نقد و بررسی قصیده‌ها و بالادهای ویکتور هوگو، به همکاری نزدیک با هوگو و سناکل در حلقه ادبیات پرداخت که سعی در تعریف ایده‌های رومانتیسم در حال ظهور و مبارزه با فرمالیسم کلاسیک داشت.
ژوزف ماری اوژن سو نویسنده قرن نوزدهم میلادی فرانسه است.
بیشتر معروفیت وی بخاطر رمان‌های سریالی مخصوصاً دو رمان "یهودی سرگردان" (۱۸۴۲–۱۸۴۳) و "اسرار پاریس" (۱۸۴۴–۱۸۴۵) می‌باشد.
ماری ژوزف سو که بعداً نام اوژن سو را برای خود برگزید در سال ۱۸۰۴ در یک خانواده متمول و مرفه دیده به جهان گشود. پدر اوژن سو از جراحان ارتش فرانسه و از طرفداران ناپلئون بناپارت بوده‌است. وی در سال ۱۸۲۳ بی آنکه مدرسه را به اتمام برساند به عضویت نیروی دریایی فرانسه درآمد. وی به قاره‌های آسیا، آمریکا و آفریقا سفر کرد. پس از جدای از نیروی دریایی در سال ۱۸۲۹ در پایتخ فرانسه یعنی پاریس سکنی گزید. اوژن سو کار خود را با روزنامه‌نگاری آغاز کرد. در سال ۱۸۳۰ به لطف ارث و میراثی که از پدرش به او رسید توانست از نظر اقتصادی مستقل گردد. با این اوصاف او پس از این اتفاق او مدتی به عنوان گزارشگر و ویراستار به کار خویش ادامه داد. او چندی بعد به نوشتن رمان‌های بلند برای پاورقی روزنامه‌ها مشغول شد و باعث بالا رفتن شمارگان این روزنامه‌ها گردید. همراه با بالا رفتن شمارگان روزنامه‌ها و فراگیر شدن نام و آوازه اش، وی به یکی از پردرآمدترین نویسندگان فرانسه آن روز تبدیل شد. پلیک و پلاک، آتارگول و سمندر سه داستان ابتدایی او هستند که به سبب شناخت او از دریا شکل گرفتند.
وی بین سال ۱۸۳۵ تا ۱۸۳۷ نوشتن تاریخچه ای از دریانوردی فرانسه را شروع کرد. در کتاب دیگرش "آرتور"۱۸۳۸ و نیز "ماتیلد"۱۸۴۱همچنان توجه خود را به زندگی افراد سطح بالای جامعه معاصر معطوف کرد، اما بعدها بیشتر به خرابی‌های اجتماعی که ضرورت انقلاب صنعتی را در فرانسه خاطرنشان می‌کرد، توجه نشان داد. پس از انقلاب سال ۱۸۴۸، سو به عنوان نماینده سوسیالیست مجلس ملی انتخاب شد. این سمت تنها برای مدت کوتاهی پذیرای وی بود. در سال ۱۸۵۱ و پس از کودتای لویی ناپلون، اوژن سو به ساووی تبعید شد. وی هنگامی که در تبعید به سر می‌برد، در آنسی ساووی به تاریخ سوم اوت ۱۸۵۷ دیده از دنیا رفت.
"* "ماتیلد"
دو کتاب خواندنی "یهودی سرگردان" و "اسرار پاریس" وی از آثار مهم ادبی جهان به‌شمار می‌آید.
آگوست آنیسه-بورژوا نمایش‌نامه نویس قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
شارل لسیی شاعر و رمان‌نویس قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
دزیره نیزار با نام کامل ژان ماری ناپولئون دزیره نیزار در ۲۰ مارس ۱۸۰۶ در شاتیون-سور-سن فرانسه به دنیا آمد و در ۲۷ مارس ۱۸۸۸ در سن رمو ایتالیا از دنیا رفت.وی در گورستان مون پارناس پاریس مدفون است. وی سیاستمدار و منتقد ادبی قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه بود.
امیل سووستر نویسنده و معلم قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
آلوازیوس برتران با نام اصلی "لویی ژاک ناپولئون برتران" (Louis Jacques Napoléon Bertrand) شاعر، نمایش‌نامه نویس و روزنامه‌نگار قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
وی تا سال ۱۸۳۵ با نام "لودویک" (Ludovic) امضا می‌کرد و از این سال به بعد نام "آلوزیوس" (Aloysius) را برای امضاهای خود برگزید.Bertrand signe "Ludovic" en 1832, avant d'adopter "Aloysius" en 1835. Voir "Autour d'Aloysius Bertrand", "Neophilologus", Springer Netherlands, vol. 14, n° 1, décembre 1929, p. 1 et alii
او در ۱۸۴۱ درگذشت و مقبره وی در گورستان مون‌پارناس، پاریس است.
ژرار دو نروال شاعر، نمایش‌نامه نویس و رمان‌نویس قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است. اغلب او را همتای شارل بودلر، آرتور رمبو و استفان مالارمه، و از بزرگ‌ترین شاعران قرن نوزدهم می‌دانند. همچنین «مارسل پروست» نویسنده بزرگ قرن بیستم، نروال را همدوش شاتوبریان و در شمار نخستین نوابغ بزرگ قرن نوزدهم قرار داده‌است.
ژرار دو نروال در ۲۲ می ۱۸۰۸ در پاریس زاده شد. کودکی خود را در نواحی والوا گذراند زیرا پدرش طبیب ارتش ناپلئون بود و همواره به مأموریت می‌رفت. پس از مرگ مادرش در خردسالی در دبیرستان شارلمانی پاریس به تحصیل پرداخت و در آنجا بود که با تئوفیل گوتیه آشنا شد. بزودی به سوی شعر رهسپار شد و نخست به تقلید شاعران نامدار زمان خود پرداخت و سپس به ویکتور هوگو معرفی شد. نروال رفته‌رفته جوانی محبوب و سرشناس شد و با تئوفیل گوتیه و چند تن دیگر انجمن ادبی بنیاد نهاد که برنامه‌اش آزادی و شبگردی بود. اعضای انجمن مجالس رقص ترتیب می‌دادند و به شبگردی می‌پرداختند و از این رهگذر خشم اعیان و اشراف را برمی‌انگیختند و به این شیوه در پی تسخیر زندگی برمی‌آمدند اما از همان زمان روحیه نروال با دیگران تفاوتی آشکار داشت: او از بیماری عصبی و اختلالات روحی در تعب بود؛ گاه به‌شیرینی و دلپذیری ساعاتی چند لب به سخن می‌گشود و همه به او گوش فرا می‌دادند و گاه نیز پا بگریز می‌نهاد و خاموشی برمی‌گزید. در این احوال به ترجمهٔ آثار شاعران آلمانی پرداخت و داستان هائی چند به تقلید نوشت. سپس در اروپا به سیاحت پرداخت و پس از سیر و سلوک فراوان، خود را شاعری ظریف و قصه پردازی لطیف طبع یافت.
نروال در یکی از شب گردی‌های خود بازداشت شد. او را به بیمارستان خصوصی اعصاب فرستادند و ۸ ماه در آنجا بستری شد همین که از بیمارستان رها شد، آرزوی دیرینهٔ خود را صورت واقعیت بخشید. از راه مالت به قاهره و بیروت و قسطنطنیه شتافت و زیارت شاعرانهٔ شرق را به جای آورد. در بازگشت توهم بر زندگی اش چیره گشت و در بیمارستانی خصوصی بستری گردید. کارش به جنون کشیده بود و در همین زمان شاهکارهای ادبی خود را پدیدمی‌آورد. شبها در خیابان‌های پاریس تهیدستانه پرسه می‌زد و رفتاری غریب داشت.
حیوان خانگی اش خرچنگی بنام «تیبو» بود که روبانی نیلگون به آن آویخته بود و به پیاده‌روی می‌رفت.
در نامه ای به دوست دیرینه اش نوشته‌است: "لارا جان، به محض رسیدنم به میدان اصلی، شهردار برای دزدیدن خرچنگ از تور ماهیگیری، خواستار عذرخواهی صریح و تام از طرف من شد. با ادامه داستان سرت را درد نمی‌آورم همین را بگویم که با پرداخت غرامت، اکنون "تیبو کوچولو" همراه من در شهر است"
بنا به گفتهٔ تئوفیل گوتیه از جانب نروال: «چرا باید موجودی چون خرچنگ مضحک تر از یک سگ باشد؟ حتی از یک گربه، یک آهو، یک شیر، یا اصلاً هر جانور دیگری که کسی برا پیاده‌روی می‌گزیند؟ خرچنگ‌ها را می‌پسندم آنها مسالمت آمیز و فکور اند و بیش از هرکسی راز دریا را می‌دانند، پارس کردن در کار نیست و چو سگ تعرض به حریم شخصی کسی نمی‌کنند. گوته نیز نسبت به سگان بیزار بود، و نمی‌توان دیوانه خطاب اش کرد»
سرانجام فزونی فقر و سردرگمی، خود را از پنجرهٔ سردابی در خیابان «فانوس» Vieille-Lanterne به طناب دار آویخت. بامداد ۲۶ ژانویه ۱۸۵۶، دوستانش پیکر بی جان او را مرده یافتند. هنوز کلاه به سر داشت و نسخه خطی «اورلیا» در جیبش به چشم می‌خورد.
و در جیب دیگرش نامه ای خطاب به عمه اش با مضمون، «سحر در پی من به پا نخیزید، زیرا که شب سیاه و سپید خواهد بود» رؤیت شد. بودلر دربارهٔ این واقعه نوشت: نروال «روحش اش را به ظلمانی‌ترین خیابان ممکنه اعطا کرد.»
نروال در حیات گوته تحت تأثیر دیوان غربی-شرقی، به شرق و از جمله ایران دلبستگی پیدا کرد. او حتی در کتاب سفر به شرق فصلی را به یادآوری تاریخ برمکیان در دورهٔ هارون اختصاص داده‌است.
در نوزده سالگی ترجمه جاه طلبانه ای از «فاوست» Faust شاهکار گوته ارائه داد که شهرتی زودهنگام برای او رقم زد. نوشته‌اند گوته با مطالعه ترجمهٔ او گفته‌است: "پس هنوز در فرانسه نوابغی وجود دارند!." حتی مدعی شد که این ترجمهٔ، نسبت به متن اصلی کتاب فضیلت دارد.
نقل است هدایت پس از خواندن «اورلیا» Aurélia از نروال، به یکی از دوستان فرانسوی اش گفته بود: «اگر این کتاب را پیشتر خوانده بودم بوف کور را نمی‌نوشتم»
کارل گوستاو یونگ نیز در نطقی در زوریخ «اورلیا» را اثری خارق‌العاده خواند.
نروال بر طیف وسیعی از مکاتب اثر گذاشت؛ چنان‌که آندره برتون او را طلایه دار سوررئالیسم نامید.
آنتون آرتو بینش شهودی شعر او را همتراز افرادی چون هولدرلین، نیچه و ون گوگ قلمداد کرد.
اومبرتو اوکو در کتاب شش گشت‌وگذار در جنگل‌های روایت، داستان «سیلوی» را شاهکار نامید و از تفسیر آن برای تشریح کاربرد دوپهلویی استفاده کرد. پروست نیز ضمن ستایش داستان «سیلوی»، از ویژگی کاوش و بازیابی زمانی آن، در شاهکار خود بهره برد.
همچنین گیوم آپولینر نقل می‌کند که: نروال هنگام ترقیم داستان «سیلوی»، مدتی چند در شانتیئی گذراند تا غروب آفتاب منحصر داستانش را بیابد. این داستان محبوب شماری از ادیبانی چون جوزف کورنل، اومبرتو اوکو و آندره برتون بود.
"بر سنگ لحد " Epitaphe
گاه همچون سار، سرخوش می‌زیست
و پیاپی، گاه عاشقی بود لاابالی و نازکدل
و گاه همچون «کلیتاندر» در غمناک، پریشانحال
روزی شنید که حلقه بر درش می‌کوبند:
مرگ آمده بود!
از مرگ درخواست کرد لحظه‌ای درنگ کند
تا وی نقطه‌ای بر پایان آخرین چامهٔ خویش گذارد،
و سپس بی آنکه اضطرابی بدو دست دهد
رفت و در ته صندوقچه سردی که بدنش در آن می‌لرزید آرمید.
بنا بگفته تاریخ، وی مردی تنبل بود.
مرکب را زیاد در دوات نگه می‌داشت تا خشک می‌شد
می‌خواست همه چیز بداند اما به راز چیزی پی نبرد.
سرانجام، در یکی از شبهای زمستان،
لحظه‌ای رسید که دل‌آزرده از این زندگی،
اما با جانی سرخوش، رخت از این جهان بر می‌بست و می‌گفت چرا آمده بودم!
سفر به شرق (۱۸۵۱)
اشراق‌شدگان (۱۸۵۲)
سیلوی (۱۸۵۳)
دختران آتش (۱۸۵۴)پاندورا (۱۸۵۴) اورلیا (۱۸۵۵)
ژول امه‌ده باربی دورو وه‌ای (زاده ۲ نوامبر ۱۸۰۸ - درگذشته ۲۳ آوریل ۱۸۸۹) رمان‌نویس، مقاله‌نویس، منتقد ادبی و روزنامه‌نگار قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
پترو بورل نویسنده، شاعر و مترجم قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
خاوییر فورنوره نویسنده و شاعر قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
جشن گل (به هلندی: Bloemencorso) یک جشن یا کارناوال سالانه است که در مناطق گوناگون هلند و بلژیک برگزار می‌شود.
این جشن، طرح‌ها و نقش‌های گوناگون به وسیله گل روی ارابه، ماشین، قایق و … درست می‌شود و در هر منطقه می‌تواند، موضوع ویژه خودش را داشته باشد.
باشگاه المصری (به عربی:نادی المصری) یک باشگاه فوتبال از مصر است که در شهر پورت‌سعید قرار دارد.
این باشگاه در سال ۱۹۲۰ میلادی تأسیس شده‌است.
اژزیپ مورو شاعر و روزنامه‌نگار قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
موریس دو گرن نویسنده و شاعر قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
ژوزف بوشاردی نمایش‌نامه نویس قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
تئوفیل گوتیه ، شاعر، رمان نویس و منتقد هنری فرانسوی قرن نوزدهم، متولد شهر تارب ( ۳۱ آگوست ۱۸۱۱) و مرگ در نوی-سور-سن (۲۳ اکتبر ۱۸۷۲ میلادی) است.
هرچند که گوتیه متولد تارب بود، اما از زمان بچگی، شهروند پاریس شد. در دانشگاه شارلمانی درس خواند و استعدادش در شعر، در ابتدای جوانی توسط نروال شناخته شد. او در سال ۱۸۲۹، ویکتور هوگو را ملاقات کرد، هوگویی که از قبل می‌شناخت. به واسطهٔ اربابی و مشارکت فعال اش در جنبش رمانتیک، در نبرد ارنانی، در ۲۵ فِوریه ۱۸۳۰ شرکت کرد که در ۱۸۳۳، در "جوان های فرانسوی" با خوشمزگی از این دوران یاد می‌کند.
اعتقاد او به جاودانگی هنر بر خلاف گذرا بودن همه‌چیز و تلاش وی برای دستیابی به این مقصود باعث می‌شود که وی دشواری بیان را ترویج و مکتب «هنر برای هنر» را برقرار سازد.
فیلوته اونه‌دی شاعر، رمان‌نویس و منتقد تئاتر قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
آدولف دانری نمایش‌نامه نویس و رمان‌نویس قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
ویکتور دوروی مورخ و سیاستمدار قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
ویکتور دو لاپراد نویسنده، سیاستمدار و شاعر قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
لوئیز-ویکتورین اکرمان شاعر قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است. وی در ۳۰ نوامبر ۱۸۱۳ در شهر نیس فرانسه به دنیا آمد اما بیشتر جوانی خود را به صورت روستایی در حومه شهر زندگی کرد. اکرمان در ۲ اوت ۱۸۹۰ در زادگاهش از دنیا رفت.
الفونس اسکیرو نویسنده و سیاستمدار قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
الی برته نویسنده و رمان‌نویس قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
اوژن لابیش نمایش‌نامه نویس و روزنامه‌نگار قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
وی در ۶ می ۱۸۱۵ در پاریس فرانسه به دنیا آمد و در ۲۲ ژانویه ۱۸۸۸ در پاریس از دنیا رفت.
اوژن مارن لابیش مصنّف و نمایش‌نامه‌نویس معروف فرانسوی در اول سپتامبر ۱۸۱۵ میلادی در یک خانواده بورژوآ در پاریس به دنیا آمد. وی در طول تحصیل در رشته حقوق، به ادبیات شوق فراوان یافت و به نگارش داستان‌های کوتاه، پراحساس و خیال‌انگیز برای روزنامه‌های پاریس پرداخت. لابیش پس از آن با سرعت زیادی، کمدی و نمایش‌نامه‌های خود را که تعدادشان به ۱۰۰ می‌رسید به‌طور پی در پی عرضه کرد. غالب این کمدی‌ها، با همکاری چند نفر از دوستانش نوشته شده بود. در میان آن‌ها شاه‌کارهایی وجود داشت و در بیشتر تئاترهای مهم پاریس به نمایش گذاره می‌شد که کلاه حصیری ایتالیایی و مردم گریز از آن جمله‌اند. او در نوشتن کمدی‌های انتقادی مهارت بسیار فراوانی داشت و در کنار آن، تراژدی‌های موفقی می‌نوشت. لابیش از آن نویسنده‌ای است که بی هیچ گونه بلند پروازی توانسته‌است در نمایش‌نامه‌های عامه پسند و نشاط‌انگیز، آداب زندگی و اخلاق مردم، به ویژه طبقه کاسب و نوکیسه را به صورتی کاملاً دقیق و صادقانه بدون تحقیر و نیشخند پیش چشم گذارد و با وسعت تخیل خود، آثاری بیافریند که مردم را به خنده وادارد، بی آن که به عمق موضوع لطمه وارد آید. دربارهٔ او گفته‌اند: لابیش نه تنها نمایش‌نامه‌نویسی بود که با مزاح و نوشته‌های مسخره آمیزش می‌توانست مردم را بخنداند و سرگرم کند، بلکه دارای جهان‌بینی عمیقی بود که می‌دانست هدف از بذله گویی چیست. آثار نمایشی کامل لابیش در دو جلد به چاپ رسیده و آثار فراوانی از او در تئاترهای بزرگ دنیا به معرض نمایش گذاشته شده‌است. اوژن مارن لابیش سرانجام در ۱۰ ژانویه ۱۸۸۸میلادی پس از گذشت ۷۳ بهار از عمرش درگذشت.
پل فوآل رمان‌نویس قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است. در ۲۹ سپتامبر ۱۸۱۶ در هتل بلوساک رن فرانسه چشم به جهان گشود و در ۸ مارس ۱۸۸۷ در سن ۷۰ سالگی در منطقه ۷ پاریس دیده بر جهان فرو بست و در گورستان مون‌پارناس به خاک سپرده شد. او بیش از ۲۰۰ جلد رمان سریالی متوالی عامه پسند منتشر کرد که موفقیت قابل توجهی در زمان خود محسوب می شد که او را در زمره مقایسه با انوره دو بالزاک و الکساندر دوما قرار می داد.ویکی‌پدیای فرانسوی
از معروف ترین آثار او می توان به موارد زیر اشاره کرد:ویکی‌پدیای فرانسوی
پیر زاکون رمان‌نویس قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
شارل ماری رنه لوکونت دو لیل شاعر قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
حدیثه شهری دراستان انبار عراق می‌باشد. این شهر به خاطر حادثه کشتار حدیثه، در سال ۲۰۰۵ و به دنبال رسانه‌ای شدن آن به سر زبان‌ها افتاد.
جمعیت این شهر حدود ۱۰۰ هزار نفر است که اکثر مردم سنی هستند.
تفنگداران آمریکایی تحت امر گروهبان فرانک ووتریک در سال ۲۰۰۵ پس از آنکه در حملهٔ شبه‌نظامیان ۲۰ کشته دادند، به غیرنظامیان در شهر حدیثه در عراق حمله کردند و ۲۴ تن از آنان را کشتند.رادیو فردا
کشتار حدیثه اشاره به حوادثی است که طی آن ۲۴ غیرنظامی عراقی شامل کودک، زن و مرد توسط گروهی از تفنگداران دریایی آمریکا در شهر حدیثه در ۱۹ نوامبر ۲۰۰۵ کشته شدند.
بسیاری از قربانیان از فاصله نزدیک مورد اصابت گلوله واقع شده بودند و همه آن‌ها شهروندان عادی به شمار می‌رفتند. ادعا شده که این کشتار در انتقام کشته شدن یکی از اعضا گروه تفنگداران دریایی، کرپل میگل تارازاس، که در بمب گذاری کنار جاده‌ای در همان نزدیکی محل سکونت قربانیان عراقی‌ها منفجر شد، انجام شده‌است. بسیاری این کشتار را با حادثه کشتار می لای در ویتنام جنوبی همسان می‌دانند.
قصر ابن وردان (به انگلیسی: Qasr ibn Wardan) یک مجموعه نظامی متعلق به قرن ششم میلادی است که در صحرای سوریه، و در فاصله ی ۶۰ کیلومتری شمال شهر حمراء در سوریه قرار دارد. این مجموعهٔ نظامی، شامل ساختمان کاخ، کلیسا و سربازخانه است که در اواسط قرن ششم توسط ژوستینین یکم امپراطوری بیزانس اروپایی (شروع: ۵۲۷ میلادی- پایان ۵۶۵ میلادی)، به عنوان قسمتی از خط دفاعی (همراه با رصافه و حلب) در برابر امپراطوری ساسانی پارس ساخته شد.
ساختار ویژهٔ این مجموعه، مشابه معماری قسطنطنیه است و در جای دیگری در سوریه مشاهده نمی‌شود. معماری ویژه ی این مجموعه احتمالاً برای تحت تأثیر قراردادن قبایل بادیه و برای افزایش نظارت و بازرسی بر آنان انتخاب شده‌است. گمان می‌رود ستون‌ها و سرستون‌های مرمرین این مجموعه از شهر آفامیا در سوریه آورده شده باشند. امروزه از ساختمان سربازخانه، بقایایی به جا نمانده‌است. احتمال دارد ساختمان اصلی کاخ، مرکز استقرار حاکم محلی نیز بوده باشد.
سالم‌ترین قسمت حفظ شدهٔ این مجموعه، نمای جنوبی است که دارای نوارهای زرد و مشکی از سنگ بازالت است. در شمال مجموعه، بقایای اسطبل و در جنوب آن و مجموعه حمام کوچک در قسمت شرقی کاخ با حیاط مرکزی است. مقام و کارکرد هر اتاق با سنگ حکاکی شده مشخص شده‌است.
ساختمان کلیسا، ساختمانی مربع با صحنی در مرکز و دو راهروی کناری در غرب کاخ قرار داردو از نظر معماری مشابه ساختمان کاخ ولی کوچکتر است. سقف اصلی کلیسا به صورت گنبدی شکل بوده که امروزه فقط بقایای آن به صورت پایه‌های گنبد وجود دارد. این گنبد نمونه‌ای از معماری بیزانس در ساخت سقف‌های گنبدی با تکنیک‌های ابتدایی است. سه ضلع از این کلیسا ( بقایای شمالی و جنوبی) مجهز به اتاق‌هایی مخصوص بانوان در طبقه ی بالا بوده‌است. و ضلع چهارم با معماری نیم دایره‌ای و سقف نیم گنبدی تکمیل شده‌است.
شورت لامبادا (در فارسی عامیانه نخ در بهشت) نوعی شورت بندی یا مایو است که از تکه کوچکی از پارچه، پلاستیک یا چرم تشکیل شده که اندام جنسی را می‌پوشاند، از میان باسن رد می‌شود و به بندی به دور مفصل ران وصل می‌شود. شورت بندی جی به عنوان لباس زیر و مایو توسط زنان پوشیده می‌شود.
کتابخانه ملی عراق در سال ۱۹۲۴ در بغداد تأسیس شده‌است و در منطقه تجاری و پر جمعیت این شهر به نام باب المعادن قرار دارد. آرشیو ملی عراق نیز در سال ۱۹۶۳ تأسیس شد و در سال ۱۹۸۷ در کتابخانه ملی ادغام گردید و دارالکتب والوثائق را تشکیل دادند. این مرکز زیرنظر وزارت اطلاعات اداره می‌شود.
بر اساس آخرین آمار موجود، کل کارکنان کتابخانه ۱۸۰ نفرند که ۴۰ نفر از این تعداد کتابدار متخصص هستند.سلطانی، پوری. دانشنامه کتابداری و اطلاع‌رسانی
ساختمان کتابخانه ملی در سال ۱۹۷۶ افتتاح شده‌است و یک میلیون جلد ظرفیت دارد و دارای ۴۱۴۰ متر مربع فضا و تعداد ۱۱۱ صندلی مطالعه است. این ساختمان نیز پاسخگوی شمار بسیار مراجعان نیست و از فقدان وسایل و تجهیزات جدید رنج می‌برد.
ساختمان کتابخانه ملی در جریان حمله نظامی آمریکا به عراق، یک بار در ۱۴ آوریل ۲۰۰۳ و بار دیگر یک هفته پس از آن دچار آتش‌سوزی عمدی شد و ساختمان آن آسیب اساسی دید.پرتو، بابک. کتابخانه‌های عراق
کنترل ازدحام، ، در شبکه‌های کامپیوتری به مفهوم جلوگیری از تجمع بیش از اندازهٔ داده‌های انتقالی در صف انتظار و در نتیجه از بین رفتن بسته‌ها می‌باشد. ازدحام زمانی رخ می‌دهد که میزان دادهٔ ورودی به گذرگاه داده بیشتر از حد تحمل آن گذرگاه باشد. گلوگاه‌ها بزرگترین منبع ایجاد ازدحام در شبکه‌های اینترنتی می‌باشند. راهکارهایی که برای جلوگیری از ایجاد ازدحام ارائه می‌شوند اکثراً بر اساس کاهش نرخ ارسال داده توسط فرستنده با توجه به ظرفیت رسانهٔ انتقال است. این مفهوم نباید با مفهوم کنترل جریان که جلوگیری فرستنده از مستغرق کردن گیرنده می‌باشد، اشتباه گرفته شود.
وقتی به بخشی از زیر شبکه تعداد بسیار زیادی بسته تحویل شود کارایی آن کاهش می یابد. به این وضعیت ازدحام «Congestion» گفته می‌شود. هرگاه تعداد بسته‌هایی که توسط ماشین‌های میزبان به زیر شبکه سرازیر می‌شوند متناسب با ظرفیت حمل زیر شبکه باشد تمام این بسته‌ها تحویل مقصدشان خواهند شد و تعداد بسته‌های تحویلی متناسب با تعداد بسته‌های ارسالی است. ولیکن به محض افزایش بی رویه ترافیک ، مسیریابها قادر نیستند از عهده آن برآمده و بسته‌ها شروع به از دست رفتن می‌کنند. این مسئله حادتر نیز می‌شود و در ترافیک بسیار بالا کارایی بطور کامل سقوط کرده و هیچ بسته‌ای تحویل مقصد نخواهد شد!
چندین عامل می‌تواند به بروز ازدحام بینجامد. اگر به ناگاه دنباله‌ای از بسته‌ها بر روی سه یا چهار خط ورودی دریافت شده و خط خروجی همه آن‌ها یکی باشد صف تشکیل خواهد شد و اگر فضای حافظه کافی برای نگهداری تمام آن‌ها وجود نداشته باشد، بسته‌ها از بین می روند.
پردازنده‌های کند نیز می‌توانند عامل بروز ازدحام باشند. اگر پردازنده اصلی مسیریاب در انجام وظایف محوله به خود کند عمل نماید، صف ایجاد می‌شود، حتی وقتی که ظرفیت خطوط خروجی بیش از حد مورد نیاز است.