moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال برنتفورد، باشگاه فوتبال گیلینگام، باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال واتفورد، و باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون اشاره کرد.
کویوک مراد پاشا به ترکی (kuyuku murat pasa) از مهم‌ترین وزیران و سمت داران تاریخ عثمانیست.
او در سال ۱۵۳۵ در بوسنی متولد شد. در جوانی و در زمان سلطان سلیمان قانونی به ارتش پیوست. او دارای اصلیت کروات است. در زمان سلطان مراد سوم حاکم یمن و کرامان بود. در جنگ مجارستان فرماندهٔ بخشی از لشکر عثمانی بود و در پیروزی سال ۱۵۹۶ نقش بسیار زیادی داشت و سلطان محمد سوم را بسیار تحت تأثیر قرار داد. در زمان سلطان احمد اول بعد از مرگ درویش محمدپاشا بوسنوی (۹ دسامبر ۱۶۰۶) به مقام صدر اعظمی دست یافت و چندی بعد توانست شورش صد ساله آناتولی معروف به شورش جلالی‌ها را از بین برد. او در جنگ‌های عثمانی و صفوی شرکت داشت و در سال ۱۶۱۱ در میان جنگ، در دیاربکر از دنیا رفت. جنازه اش را به استانبول انتقال دادند و در محل کاباتاش (بشیکتاش) استانبول دفن کردند.
واژه کویوک (کویوجو) را به معنی گورکن را سلطان احمد وقتی مراد پاشا تعدادی از اسرای شورشی آناتولی را زنده به گور کرد به وی داد.
لوئیس سپول‌وِدا کالفوکورا (زادهٔ – درگذشته ) یک نویسنده ادبیات کودک، روزنامه‌نگار، فیلم‌نامه‌نویس، و کارگردان فیلم سوسیالیست اهل شیلی بود.
او پس از کودتای ۱۹۷۳ شیلی ژنرال آگوستو پینوشه علیه رئیس‌جمهور سوسیالیست آن هنگام شیلی، سالوادور آلنده، به‌خاطر خیانت محاکمه شد و دو سال و نیم در زندان به سر برد اما به‌دلیل فشارهای عفو بین‌الملل آزاد شد و یکسال به‌طور پنهانی زندگی کرد. او سپس دوباره بازداشت و روانه تبعید شد.
پس از آنکه رمان "پیرمردی که داستان‌های عاشقانه می‌خواند" در سال ۱۹۸۸ به چاپ رسید در سطح جهانی شناخته شد. از این رمان، فیلمی با بازی ریچارد درایفس ساخته شد. این رمان برپایه دوره‌ایست که او با بومیان «شوآر» در بخش آمازون اکوادور زندگی می‌کرد. داستان به هجوم توسعه‌طلبان، شکارچیان، و جویندگان طلا در جنگل‌های بارانی آمازون می‌پردازد.
او پس از آنکه برای حضور در یک جشنواره ادبی به پرتغال سفر کرد نشانه‌هایی از ابتلاء به بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ از خود نشان داد و شش هفته را در بیمارستانی در ابیدو شهری در شمال اسپانیا سپری کرد و سرانجام در سن ۷۰ سالگی در اسپانیا درگذشت.
اینجا همه چیز خوب است فیلمی به نویسندگی، کارگردانی و تهیه کنندگی پوریا آذربایجانی محصول سال ۱۳۹۱ است.
این فیلم به زندگی دختری جوان و در آستانه ازدواج و سفر به خارج پرداخته‌است که مورد تجاوز و آزار و اذیت جنسی قرار می‌گیرد…
خاچی خاچیک که با نام خاچی خاچی، دکتر خاچی یا دکتر خاچیک نیز شناخته می‌شود، یک پژوهشگر موسیقی و موسیقی‌شناس ایرانی-ارمنی است. از او به عنوان اولین کسی که نظام طبقه‌بندی دستگاهی موسیقی ایرانی را به غرب معرفی کرد یاد شده‌است.
خاچی در تهران تحصیل کرد و سپس به آلمان رفت و در آنجا دکترا گرفت. او در زمینهٔ موسیقی ایرانی پژوهش کرد و مقاله‌هایی به فارسی و آلمانی در مورد موسیقی ایرانی منتشر کرده‌است. وی مدتی نیز مدرس موسیقی بود. خاچی جزو گروهی اقلیت در موسیقی‌دانان ایرانی است که تعداد دستگاه‌های موسیقی ایرانی را ۱۲ عدد می‌دانند (بر خلاف اکثریت، که تعدادشان را ۷ عدد می‌دانند).
خاچی در تهران تحصیل کرد. سپس به کلن رفت و در دانشگاه کلن در مقطع دکترای موسیقی‌شناسی فارغ‌التحصیل شد. موضوع پایان‌نامه دکترای وی «دستگاه: مطالعات روی موسیقی نوین ایرانی» بود که در آن محتوای ردیف میرزا عبدالله را توضیح داده بود. استاد راهنمای او برای این پایان‌نامه، ماریوس اشنایدر بود.
خاچی بعدها برای بیش از ده سال در مدرسهٔ موسیقی و آواز باد بیرنباخ تدریس کرد. او در سال ۲۰۱۴ بایگانی نت‌های خود را به همین مدرسه بخشید.
خاچی نوازندهٔ ویولن بود و پیش از رفتن به آلمان با موسیقی غربی آشنا شده بود. در مقابل آشنایی او با موسیقی ایرانی محدود بود، چنان‌که در متونی که به آلمانی نوشته بود گاهی از واکه‌های اشتباه استفاده کرده بود (مثلاً نام گوشهٔ قَرَچه از دستگاه شور را به صورت قِرچه نوشته بود).
از خاچی در کنار زاون هاکوپیان، امیر اشرف آریانپور، هرمز فرهت، محمود خوشنام، و سعدی حسنی به عنوان پژوهشگرانی یادشده‌است که از بنیانگذاران تجزیه و تحلیل موسیقی معاصر ایران بودند. همچنین از خاچی در کنار هاکوپیان به عنوان اولین ایرانیانی که در خصوص موسیقی‌شناسی قومی پژوهش کرده‌اند یاد شده‌است.
خاچی همچنین عضو هیئت داوران نخستین دورهٔ عالی موسیقی هنرستان موسیقی ملی بود؛ از جملهٔ هنرآموزان این دوره می‌توان به فرهاد فخرالدینی اشاره کرد. او همچنین در دوره عالی موسیقی‌شناسی هنرستان موسیقی درس «مطالعه مقایسه‌ای خصوصیات موسیقی شرقی و غربی» را در دو دوره (سال‌های ۴۴ و ۴۹) تدریس کرده‌است.
خاچی در مقاله‌ای به زبان آلمانی با عنوان «"چارچوب اصولی ایجاد فواصل در دستگاه شور"» که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد، فواصل به کار رفته در این دستگاه را بررسی و چنین نتیجه‌گیری کرد که در این دستگاه چارچوبی هماهنگ برای فواصل به صورت یک گام وجود ندارد. این مقاله جزو آثار مهم وی تلقی می‌شود که از سویی توسط برخی محققین نظیر برونو نتل حائز اهمیت دانسته شده اما از سوی دیگر توسط کسانی همچون هرمز فرهت درستی آن به چالش کشیده شده‌است.
خاچی چندین مقاله در "مجله موسیقی" نوشت که بخشی از آن‌ها متمرکز بر نقد موسیقی معاصر ایرانی بودند. این شامل موسیقی غربی که در ایران اجرا شود نیز می‌شود، که از این دست می‌توان به مطلبی از وی در شمارهٔ ۱۰۲ مجله "موزیک ایران" (آبان ۱۳۳۹) با عنوان «"بوته انتقاد"» اشاره کرد که در نقد یک رسیتال پیانو و یک کوارتت بود که به ترتیب از سوی انجمن ایران و آمریکا و انجمن فیلارمونیک تهران اجرا شده بودند. وی همچنین به تحلیل آثار دیگر موسیقی‌شناسان معاصر خود نیز می‌پرداخت، که پاسخش بر مقاله‌ای از محمود خوشنام با عنوان «"غم در موسیقی ایران"» از آن جمله است.
به گفتهٔ جلال اندرمانی‌زاده، خاچی در اولین کنگرهٔ حزب توده که با نام کنفدراسیون جهانی محصلین و دانشجویان ایرانی-اتحادیه ملی در سال ۱۳۳۲ در شهر بن برگزار شد، عضو هیئت دبیران بود و نقش دبیر هنر را بر عهده داشت.
نوشته‌های خاچی گاه مورد انتقاد دیگر موسیقی‌شناسان قرار گرفته‌است. به‌طور ویژه، پایان‌نامهٔ او که به صورت یک کتاب هم منتشر شد، حاوی اشتباه‌های قابل توجه دانسته شده‌است از جمله این که برخی از مطالبی که خاچی از آثار فرصت شیرازی اقتباس کرده بود، به اشتباه به خود فرصت نسبت داده شده (در حالی که فرصت صرفاً مطالب گذشتگان را نقل می‌کرده) و نیز تعداد مقام‌ها در این کتاب به اشتباه ۱۰ عدد ذکر شده، در حالی که متن مرجع گفته بود که مقام‌ها ۱۲ عدد هستند و صرفاً سه‌تایشان (عشاق، نوا و بوسلیک) از نظر گام با هم شباهت دارند اگر چه از درجه‌های مختلفی از آن گام مشترک شروع می‌شوند. همچنین قسمت‌های عمده‌ای از این اثر، تکراری بر آثار پیشین مهدی برکشلی و هنری جرج فارمر دانسته شده‌است.
همچنین خاچی تعداد دستگاه‌های موسیقی ایرانی را ۱۲ عدد می‌دانست، که ممکن است ناشی از ناآشنایی او با موسیقی ایرانی و ناتوانی از تفکیک دستگاه‌ها از ملحقاتشان باشد (نظیر این که آواز ابوعطا جزو ملحقات دستگاه شور است و یک دستگاه جداگانه نیست). با این حال، این دیدگاه او بعداً توسط هرمز فرهت و برونو نتل هم به کار گرفته شد، اگر چه آن‌ها ظاهراً طبقه‌بندی دوازده‌گانه را صرفاً به خاطر سادگی‌اش ترجیح می‌دادند.
با این حال، این نظریه مورد قبول بیشتر موسیقی‌شناسان نیست تا آنجا که محمدتقی مسعودیه که چند سال بعد در دانشگاه کلن شاگرد ماریوس اشنایدر بود هم، تقسیم‌بندی هفت دستگاه و پنج آواز را به کار گرفت.
نوی گرایس (؛ ۴ مه ۱۸۸۱ – ) فوتبالیست اهل بریتانیا بود. او در پست مهاجم به صورت آماتور در باشگاه فوتبال آرسنال بازی می‌کرد.
دیوید گرین‌اوی (؛ 20 December 1886 – 1946 (aged 59)) فوتبالیست اهل بریتانیا بود.
آرچی گری (; – ) فوتبالیست اهل اسکاتلند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هیبرنین، باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال فولام، و تیم ملی فوتبال اسکاتلند اشاره کرد.
جان گرنت (؛ زادهٔ ۱۸۹۱) فوتبالیست اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال جنوا، و باشگاه فوتبال ساوتپورت اشاره کرد.
سیرل گرنت (; – ) فوتبالیست اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال فولام، باشگاه فوتبال لینکولن سیتی، و باشگاه فوتبال ساوتند یونایتد اشاره کرد.
میخائیل الکساندرویچ اولیانُف (؛ – ) بازیگر، کارگردان نمایش و کارگردان فیلم مشهور اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "سربازان آزادی"، "تم"، "برادران کارامازوف"، "مرشد و مارگاریتا"، "رئیس" و "استالینگراد" اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه نیکا، جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، جایزه دولتی اتحاد شوروی، هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، نشان انقلاب اکتبر، نقاب زرین، جایزه لنین، و نشان لنین شده‌است.
جک گراهام (; (12 آوریل ۱۸۷۳ - ژوئن ۱۹۲۵) فوتبالیست اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال برنتفورد، باشگاه فوتبال کرای واندررز، باشگاه فوتبال میلوال، باشگاه فوتبال آرسنال، و باشگاه فوتبال آرسنال، و باشگاه فوتبال فولام اشاره کرد.
لوسلیا سانتوس (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم و هنرپیشه اهل برزیل است. وی از سال ۱۹۷۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "کدبانوهای وامانده" و "نور آتش" اشاره نمود.
آلکس گراهام (؛ ۱۱ ژوئیه ۱۸۸۹ – ) فوتبالیست اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال برنتفورد، باشگاه فوتبال آرسنال، و تیم ملی فوتبال اسکاتلند اشاره کرد.
هلند (؛ زادهٔ ) خواننده اهل کره جنوبی است. وی از سال ۲۰۱۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از او به عنوان نخستین آیدل آشکارا همجنسگرای موسیقی پاپ کره‌ای یاد می‌شود.
نام هنری هلند را به عنوان ادای احترام به حقوق LGBT در هلند | اولین کشوری که ازدواج همجنسگرا را قانونی می‌کند انتخاب کرد.
هلند به عنوان «اولین آیدل کی-پاپ آشکار همجنسگرا» شناخته می‌شود. او تک فرزند است. والدین او پس از انتشار مقاله ای از یک مصاحبه، متوجه گرایش جنسی او شدند. هلند که در آن زمان در خانه نبود، بعد از اینکه خانواده اش متوجه شدند نامه ای به خانواده اش نوشته بود و همه چیز را برای آنها توضیح داده بود. خانواده اش با گریه او را پذیرفتند، غافل از سختی‌هایی که او به خاطر تمایلات جنسی اش متحمل شده بود. او در رشته عکاسی در مؤسسه هنر سئول بود، اما پس از اولین حضورش در سال ۲۰۱۸، تحصیل را رها کرد.
او تصمیم گرفت برای اولین بار به عنوان یک خواننده صحبت کند تا بر اساس تجربیات خود با مهاجمان خشونت‌آمیز و قربانیان اقلیت‌های جنسی صحبت کند. در حین آماده‌سازی آلبوم، او سعی کرد برای اولین بار خود، با چندین آژانس قرارداد امضا کند، اما زمانی که او داستان اقلیت جنسی را از طریق موسیقی تعریف کرد و تمایل خود را برای توسعه گفتمانی در مورد تبعیض علیه اقلیت جنسی به تنهایی ابراز کرد، این قرارداد شکست خورد. در پایان، او اولین تک آهنگ خود را با پولی که از کار پاره وقت خود برای حدود دو سال بدون نمایندگی خود پس‌انداز کرد، تولید کرد.
دیدبان هلسینکی () یک سازمان خصوصی مردم‌نهاد (ان‌جی‌او) آمریکایی است که توسط رابرت لوئیس برنستین بنیاد گذاشته شد. این سازمان مردم نهاد در سال ۱۹۷۸ برای نظارت بر منطبق شدن اتحاد جماهیر شوروی با پیمان ۱۹۷۵ هلسینکی طراحی شده بود. اما در ادامه دیدبان هلسینکی برای پوشش رسانه‌ای دادن به نقض حقوق بشر توسط دولت‌ها و مستند ساختن آن‌ها گسترش پیدا کرد. دیدبان هلسینکی از زمان آغاز کار خود، چندین کمیته دیدبان دیگر را برای نظارت بر حقوق بشر در سایر بخش‌های جهان ایجاد کرده‌است. در سال ۱۹۸۸، دیدبان هلسینکی و سایر کمیته‌های دیدبان در هم ترکیب شدند تا دیده‌بان حقوق بشر را شکل دهند.
سازمان مرکزی برای صلح پایدار () در آوریل ۱۹۱۵ تأسیس شد. اعضای آن ۹ کشور اروپایی و ایالات متحده آمریکا بودند. آن‌ها خواستار «دیپلماسی جدیدی» شدند، که مایل به اعمال محدودیتهای نظامی علیه کشورهای مهاجم بود. اما بعد از پیمان ورسای همه این کشورها با هم ترکیب شدند؛ و این باعث درگیر شدن رهبران صلح آمریکایی شامل فانی فرن اندروز، امیلی گرین بالچ و ویلیام ایزاک هال شد.
پس از تأسیس سازمان میراث فرهنگی کشور در سال ۱۳۶۴، او نخستین مدیر پژوهش‌های باستان‌شناسی سازمان میراث فرهنگی بود. او نخستین گردهمایی باستان‌شناسی ایران را پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۷۳ در قلعه شوش برگزار و مدیریت کرد. محمود موسوی مسئولیت تسویه حساب با هیئت‌های فرانسوی، آلمانی و ایتالیایی را در سال ۱۳۶۳ از طرف مرکز باستان‌شناسی ایران عهده‌دار بود. پیش از انقلاب او سرپرست هیئت‌های باستان‌شناسی و ناظر بر کار بررسی و کاوش هیئت‌های باستان‌شناسی خارجی بود. او سال‌ها در دانشگاه میراث فرهنگی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی و دانشگاه افسری امام علی به تدریس باستان‌شناسی و تاریخ هنر پرداخت.
محمود موسوی از خانواده ای قدیمی در زنجان متولد شد. از جمله شخصیت‌های برجسته خاندان وی میرزا ابوالقاسم زنجانی، میرزا ابوطالب زنجانی، سید محمد موسوی زنجانی، سید ابوالفضل موسوی زنجانی و سید رضا زنجانی بودند. او تحصیلات ابتدایی را در زنجان گذراند و سپس راهی تهران شد و دوره دبیرستان را در مدرسه علمیه تهران و تحصیل باستان‌شناسی را در دانشگاه تهران به اتمام رساند. در سال‌های ۱۳۴۰–۱۳۳۰ در رادیو تهران برنامه‌های فرهنگی و مربوط به باستان‌شناسی تهیه و در نشریات فرهنگی ادبی اندیشه و هنر، فردوسی، جهان امروز و نگین نیز شعر و مقالات ادبی منتشر می‌کرد. از سال ۱۳۴۶ به استخدام اداره باستان‌شناسی درآمد و تا سال ۱۳۷۸ در میراث فرهنگی فعالیت کرد. یکسال پیش از درگذشتش در پائیز ۱۳۹۳ انجمن علمی باستان‌شناسی ایران دومین نشان عزت‌الله نگهبان را به پاس یک عمر فعالیت موسوی در زمینه باستان‌شناسی ایران به وی اعطا کرد. محمود موسوی در ۱۶ دیماه ۱۳۹۴ بر اثر ابتلا به سرطان درگذشت و او را از مقابل موزه ملی ایران به قطعه نام آوران بهشت زهرا منتقل و به خاک سپردند. بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار در هفته درگذشتش مراسمی به یاد و نام وی برگزار کرد و سخنرانان مراسم هریک شرحی بر زندگی و کارنامه حرفه‌ای محمود موسوی ارائه دادند.
۱۳۴۶ کاوش در استان ایلام و لرستان پشتکوه به همراه هیئت باستان‌شناسی بلژیکی به سرپرستی لویی واندنبرگ
۱۳۴۶ بررسی‌های باستان‌شناسی منطقه آذربایجان شرقی به سرپرستی سیف‌الله کامبخش‌فرد
۱۳۴۷ بررسی غارهای پیش از تاریخ آذربایجان غربی بین خوی و سردشت
۱۳۴۹ کاوش در تخت سلیمان به همراه هیئت باستان‌شناسی آلمانی
۱۳۵۵ کاوش در حلیمه جان رودبار گیلان به همراه هیئت باستان‌شناسی ژاپنی از دانشگاه توکیو
۱۳۶۳ کاوش در محوطه‌های باستانی زابل به همراه هیئت باستان‌شناسی ایتالیایی وابسته به مؤسسه ایزمئو
۱۳۴۹ کاوش در تخت جمشید به سرپرستی علی اکبر تجویدی
۱۳۵۲ کاوش در سگزآباد قزوین به سرپرستی عزت‌الله نگهبان
۱۳۵۶ سرپرست هیئت کاوش‌های مسجد جمعه اردبیل
۱۳۵۷ سرپرست بررسی‌های باستان‌شناسی در اشکورات
۱۳۶۲ سرپرست کاوش‌های مسجد جامع ابرکوه
۱۳۵۹ سرپرست هیئت بررسی و تعیین حریم تپه چغا گاوانه شاه آباد غرب
۱۳۶۴ سرپرست تعیین حریم شهر کهنه نیشابور
۱۳۶۸ سرپرست کاوش در شهر طوس
۱۳۷۰ سرپرست هیئت کاوش‌های شهر حریره کیش
۱۳۷۳ سرپرست هیئت کاوش‌های مجموعه شیخ صفی الدین اردبیلی
ریو موراکامی (؛ زادهٔ ) نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس، رمان‌نویس، کارگردان فیلم و مقاله‌نویس اهل ژاپن است. از کتاب‌های مشهور او می‌توان به "در سوپ میسو" اشاره کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "آزمون بازیگری" و "توکیو انحطاط" اشاره نمود. او برندهٔ جوایزی همچون جایزه آکوتاگاوا و جایزه یومیوری شده‌است.
ایندرو آلِـساندرو رافائلو اسکیتزوجنه مونتانلی (؛ ؛ – ) یک روزنامه‌نگار، کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، نویسنده، و تاریخ‌نگار اهل ایتالیا بود. او یکی از پنجاه قهرمان جهان آزادی مطبوعات بر اساس انتخاب بنیاد بین‌المللی مطبوعات بود.
مونتانلی در ابتدا داوطلب جنگ دوم ایتالیا و اتیوپی بود ولی در سال ۱۹۴۳ تغییر عقیده داد، و به گروه مقاومت لیبرال عدالت و آزادی پیوست اما به همراه همسرش توسط مقامات نازی در سال ۱۹۴۴ شناسایی و دستگیر شد. او که به اعدام محکوم شده بود، یک روز قبل از اعدام با یک طرح فرار برنامه‌ریزی شده خود توانست یک جاسوس دوجانبه سرویس مخفی، به سوئیس فرار کند.
پس از جنگ جهانی دوم، مونتانلی برای چندین دهه به عنوان یک مقاله‌نویس محافظه‌کار سرسخت برجسته شد، بطوری‌که گروه تروریستی بریگاد سرخ در سال ۱۹۷۷ اقدام به ترور وی کرد. او همچنین یک رمان‌نویس و مورخ محبوب بود که به‌ویژه به‌خاطر داستان تاریخی‌اش «استوریا دیتالیا» (تاریخ ایتالیا) در ۲۲ جلد به یادها باقی مانده است. او سال‌ها به عنوان سردبیر روزنامه "ایل جورناله" متعلق به سیلویو برلوسکونی کار کرد اما با جاه‌طلبی‌های سیاسی برلوسکونی مخالف بود و در سال ۱۹۹۴ از سردبیری "ایل جورناله" استعفا داد.
او در سال ۱۹۹۵ میلادی برندهٔ نشان شایستگی از جمهوری ایتالیا شد.
ایندرو مونتانلی در ۲۲ آوریل ۱۹۰۹ در فوچه‌کیو در نزدیکی فلورانس به دنیا آمد. پدرش سستیلیو مونتانلی، معلم فلسفه دبیرستان و مادرش مادالنا دودولی، دختر یک تاجر ثروتمند پنبه بود. نام «ایندرو» توسط پدرش گرفته شده از خدای هندو ایندرا انتخاب شد.
مونتانلی در سال ۱۹۳۰ مدرک حقوق را از دانشگاه فلورانس با پایان‌نامه‌ای در مورد اصلاحات انتخاباتی رژیم فاشیستی بنیتو موسولینی گرفت. به گفته خودش، در دوران اقامتش در گرنوبل بود، در حال گذراندن درس زبان، کشف کرد که حرفه واقعی او روزنامه‌نگاری است.
مونتانلی در زمانی که هنوز زنده بود توسط همکارانش به «شاهزاده روزنامه‌نگاری» ملقب شده بود و حتی از سوی لیبرال‌ها و روزنامه‌نگاران چپ‌گرا مورد احترام و رضایت زیادی قرار گرفت.
او در ۲۲ ژوئیه ۲۰۰۱ در کلینیک لا مادونینا در میلان درگذشت.
لیسا ویلکاکس (زادهٔ ۸ سپتامبر ۱۹۶۶ میلادی در شهر تاوزند اوکس) یک سوارکار زن و مربی سوارکاری اهل کشور آمریکا است. وی بیشتر به سبب موفقیتهایش در رشتهٔ درساژ شناخته می‌شود.https://practicalhorsemanmag.com/personalities/lisa-wilcox-coming-back-to-america وی برندهٔ روبان در بیش از حدود ۶۶۰ رقابت شده‌است که این شامل مدال نقرهٔ تیمی در بازی‌های جهانی سوارکاری سال ۲۰۰۲ و مدال برنز تیمی بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ نیز می‌شود.https://www.fei.org/athlete/10011391/WILCOX-Lisa اگرچه لیسا ویلکاکس اصالتاً اهل کلرادو است اما در سال ۱۹۹۴ وی به آلمان رفت تا تحت مربیگری هربرت ریباین قرار بگیرد و از آن پس نیز بیشتر زندگی خود را در اروپا و سوارکاری در آن قاره گذرانده‌است.
در دینامیک سیالات محاسباتی (سی‌اف‌دی) الگوریتم سیمپل، الگوریتمی است که به طور گسترده ای با استفاده از روش عددی حل معادلات نویر استوکس استفاده می‌شود. سیمپل" در انگلیسی "مخفف روش نیمه ضمنی برای معادلات مرتبط با فشار است.
روش سیمپل توسط پروفسور برایان اسپالدینگ و دانشجوی خود شوهاس پاتانکار در امپریال کالج لندن در اوایل دهه ۱۹۷۰ توسعه یافت. پس از آن، این روش به طور گسترده توسط بسیاری از محققان برای حل انواع مختلف مسائل جریان سیال و انتقال حرارت استفاده شد.
بسیاری از کتاب های محبوب در دینامیک سیالات محاسباتی در مورد الگوریتم سیمپل و جزئیات آن پرداخته‌اند.
نوع تغییریافته این الگوریتم سیمپلرتوسط پاتانکار در ۱۹۷۹ ارایه شد.
الگوریتم تکرار شونده است. گام های اساسی در حل و به روز رسانی به شرح زیر است:
ویتو دانکُنا (; – ) از نقاشان گروه ماکیایولی اهل پادشاهی ایتالیا بود. او در خانواده ای یهودی و ثروتمند در پزارو به دنیا آمد.
دانکنا در ترسیم تک‌چهره به موفقیت دستیافت همچنین هنوز می‌توان رد برخی از منظره‌نگاری‌های او را نیز پیدا کرد.Steingräber, E. , & Matteucci, G. 1984, p. 69. نقاشی زن بر روی مسیر آب (Woman at the Races) نشان از تأثیر از سبک ژاپنیسم است که در دورهٔ زندگی در پاریس در فاصلهٔ سال‌های ۱۸۶۷ تا ۱۸۷۴ بدست آمده بود.Broude, N. 1987, p. 111.
در اثر سیفلیسMann et al. 1989, p. 143. سلامتی دانکا روز به روز بدتر شد تا اینکه در ۹ ژانویه ۱۸۸۴ در فلورانس درگذشت. امروزه آثار دانکنا در موزه اسرائیل در اورشلیم و موزه ملی هنرهای معاصر رم یافت می‌شود.
موزهٔ ملی هنرهای معاصرکه به صورت خلاصه GNAM نوشته می‌شود. یک موزه هنری در رم ایتالیا است که در سال ۱۸۸۳ بنا شده‌است. این موزه تماماً در اختیار هنر نوگرا و هنر معاصر قرار گرفته‌است. نام کامل آن عبارت است از: Galleria Nazionale d'Arte Moderna e ContemporaneaGli artisti e le opere (in Italian). Galleria nazionale d'arte moderna e contemporanea. Accessed January 2016.
گلاتیرامر استات () (نام‌های دیگر: Copolymer 1، Cop-1، Copaxone) یک داروی «ایمونومدولاتور» (تعدیل‌کننده سیستم ایمنی بدن) است که برای درمان بیماری ام‌اس استفاده می‌شود. این دارو برای کاهش دفعات عود بیماری و نه کندسازی روند پیشرفت بیماری، در ایالات متحده تأیید شده‌است.
گلاتیرامر استات به صورت تزریق زیرجلدی تجویز می‌شود.
فوتبال پرطرفدارترین ورزش در اروگوئه است. تیم ملی فوتبال اروگوئه دو مرتبه قهرمان جام جهانی فوتبال شده و سه بار هم به نیمه‌نهایی رسیده است. تیم ملی این کشور قهرمان نخستین دوره این تورنومنت در ۱۹۳۰ شد و دوباره در ۱۹۵۰ به قهرمانی رسید. همچنین، تیم ملی فوتبال اوروگوئه دو بار در ۱۹۲۴ و ۱۹۲۸ قهرمان المپیک شد.
این ورزش در ابتدا توسط مهاجران و دور از وطن‌های بریتانیایی در قرن نوزدهم به این کشور معرفی گشت. برخی رفرنس‌ها می‌گویند که این بازی در ۱۸۸۰ دبیرستان انگلیسی توسط هنری کسل آیر (زاده مارس ۱۸۵۲ در بدمینستر) معرفی شده بود.
تیم ملی فوتبال اوروگوئه بیش از هر کشوری در تورنومنت‌های بین‌المللی به قهرمانی رسیده است. در کوپا آمریکا آن‌ها موفق‌ترین تیم هستند و ۱۵ بار عنوان قهرمانی را کسب کرده‌اند. اوروگوئه قهرمان نخستین دوره جام جهانی در ۱۹۳۰ شد که در فینال آرژانتین را شکست داد. در ۱۹۵۰ دومین بار قهرمان جام جهانی شدند و در فینال برزیل را مغلوب خود کردند. آن‌ها دو مرتبه طلای المپیک را در ۱۹۲۴ و ۱۹۲۸ برده‌اند.
جرج بَلِنچین با نام اصلی گئورگی ملیتونیس دزه بالانچیوادزه ; ( – ) رقص‌پرداز گرجی اهل آمریکا بود که بین سال‌های ۱۹۲۹ تا ۱۹۸۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
او برندهٔ جوایزی همچون جایزه مرکز کندی و نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری شده و به عنوان «پدر بالهٔ آمریکایی» شناخته می‌شود.
پاتریک ولف (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل بریتانیا است.
دولسیمر چکشی (به ) گروهی از سازهای زهی-کوبه‌ای‌ هستند که سیم‌های آن بر روی یک جعبه صوتی ذوزنقه‌ای شکل بسته شده‌اند.
سنتور معروف‌ترین نوع آن در ایران است.
هوپ ون داین یک شخصیت خیالی در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط مارول کامیکس است. این شخصیت توسط تام دی‌فالکو و رون فرنز خلق شده‌است؛ که برای اولین بار در شمارهٔ ۷ از مجموعه "اِی-نکست" (آوریل ۱۹۹۹) حضور پیدا کرد. او دختر دکتر هنک پیم و جنت ون دین در آینده جایگزین مارول کامیکس ۲ به‌شمار می‌رود، که در ابتدا به عنوان یک ابرشرور تحت نام رد کوئین تصویر می‌شد.
نسخه‌ای از این شخصیت با نام هوپ ون داین با بازی اوانجلین لیلی در دنیای سینمایی مارول، شامل فیلم‌های "مرد مورچه‌ای" (۲۰۱۵)، "مرد مورچه‌ای و زنبورک" (۲۰۱۸) و "انتقام‌جویان: پایان بازی" (۲۰۱۹) " (٢٠٢٣)حضور دارد.
گوشینپی ، سپاه مخصوص امپراتوری در اوایل دوره میجی و اصلاحات میجی به نیروهای مسلحی که به‌طور مستقیم به عنوان گارد سلطنتی از امپراتور ژاپن و درباریان محافظت می‌کردند، گفته می‌شود. این گارد از ۱۰ هزار نفری عمدتاً هانشی‌های (سامورایی‌های قلمروهای ژاپن) قلمروی ساتسوما، قلمروی چوشو و قلمروی توسا تشکیل شده بود. این گارد مخصوص در ۱۳ مارس ۱۸۶۸ تشکیل شد و در سال ۱۸۷۲ به کونوئه تغییر نام داد.
آلِسیو فیگالی (; –) ریاضیدان اهل ایتالیا و متخصص در زمینه‌های حسابان تغییرات و معادله دیفرانسیل با مشتقات پاره‌ای است.
او در سال ۲۰۱۸ برندهٔ مدال فیلدز شد.
ساتچودوهی ، به چهار قلمروی پر قدرت (یوهان) در اواخر دوره ادو یا باکوماتسو گفته می‌شود. این چهار قلمرو عبارتند از قلمروی ساتسوما، قلمروی چوشو، قلمروی توسا و قلمروی هیزن.
ساتچودو ، به سه قلمروی پر قدرت (یوهان (ژاپن)) در اواخر دوره ادو یا باکوماتسو گفته می‌شود. این سه قلمرو عبارتند از قلمروی ساتسوما، قلمروی چوشو، قلمروی توسا از اوایل جنگ بوشین، قلمروی هیزن نیز به این سه قلمرو افزوده شد و به این چهار ولایت ساتچودوهی گفته می‌شود.
موری تاکاچیکا ; – ) سیزدهمین فرماندار و دایمیوی قلمروی چوشو در ژاپن در دوره باکوماتسو بود.
یامادا آکی‌یوشی (; – ) ارتشبد، سیاستمدار، وزیر اهل ژاپن بود.
امیر تَراغای یا تَراغای پدر تیمور لنگ، بنیان‌گذار حکومت تیموریان و جد گورکانیان هند است.
امیر تراغای پسر سینگو خان پسر باداکول خان پسر تگودار خان پسر تیمورخان پسر تائول خان پسر شاهرخ پسر قاچایق پسر تنگو خان پسر جغتای خان پسر تمو چن چنگیز خان پسر یسوکای بهادر بود.
تنها همسر مشخص تراغای، تکینا مُه‌بیگم بود.
او از همسرش تکینا خاتون، صاحب یک فرزند به نام تیمور شد که بعدها حکومت تیموریان را تأسیس نمود.
§: پادشاهان تیموری ایران ≈: پادشاهان گورکانی هند
هیجیکاتا هیساموتو (; – ) سیاستمدار، وزیر اهل ژاپن بود.
سارای ملک (۱۳۴۳ تا ۱۴۰۶ میلادی)، امپراتریس اعظم امپراتوری تیموری و همسر ارشد تیمور لنگ، بنیانگذار حکومت تیموریان بود.
هنگام تولد، او یکی از شاهدخت های مغولستان و خانات جغتای، و دختر قازان خان بن یَسَئور، نواده‌ی چنگیز خان بود.
پدربزرگ سارای، یَسَئور و پیشین پدرش قازان بود. بدلیل این که او دختر یک خان بود به او خانوم (دختر خان یا شاهدخت) می‌گفتند. او از خاندان بورجیگین بود.
او پیش از تیمور، شوهری به نام امیرحسین داشت که برادرخانم تیمور بود. هنگامی که امیرحسین مُرد، طبق رسوم تاتارها تیمور با او ازدواج کرد. علت لقب‌گذاری گورکان بر روی تیمور نیز سارای بوده است. زیرا که تیمور با یکی از نوادگان چنگیز ازدواج کرد و داماد چنگیز شد به او لقب گورکان (داماد) دادند.
او هیچ فرزندی از دو شوهرش نداشت.
ویر داس بازیگر، کمدین هندی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به کمپانی بدها، عروسی پنجابی پاتل، روی دیگر ازدواج، ملکه هفت‌تیر، حباب و مستی‌زاده اشاره کرد.
سونات ویولن شماره ۸ در سُل ماژور، اثر لودویگ فان بتهوون، یک سونات دونوازی برای ویولن و پیانو از مجموعهٔ سه‌گانهٔ اُپوس ۳۰ او (همراه با سونات‌های ویولن شماره ۶ و شماره ۷) و جزو آثار دورهٔ نخستِ آهنگسازیِ اوست و آن را در میان سال‌های ۱۸۰۱ و ۱۸۰۲ تصنیف کرده و در ماه مهٔ ۱۸۰۳ انتشار یافته‌است.
اجرای کاملِ سونات ویولن شماره ۸ بتهوون به‌طور معمول ۱۸ دقیقه به‌طول می‌انجامد.
این اثر نمونهٔ شاخصِ فرم سونات و از آثارِ معرفِ دورهٔ اولیه/میانیِ موسیقی بتهوون است. اثری دلیرانه همراه با تجربهٔ سنکپ و مشخصه‌های بی‌نظیرِ شدتِ ضرب است.
اجراهای فراوانی از سونات ویولن شماره ۸ بتهوون در دست است. ازجمله شاخص‌ترین اجراها، اجرای فریتس کرایسلر (ویولن) و سرگئی راخمانینف (پیانو) است.
آویکا گور (زاده ۳۰ ژوئن ۱۹۹۷) بازیگر هندی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به مدرسه، ستیز اشاره کرد.
شانس رقص فیلمی است محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی کن گوش است. در این فیلم بازیگرانی همچون شاهد کاپور، جنلیا دی‌سوزا، موهنیش باهل، ساتیش شاه، ویکاس بهالا، ویجای راز ایفای نقش کرده‌اند.
رحمان ۱۴۰۰ فیلمی ایرانی به کارگردانی منوچهر هادی، تهیه‌کنندگی علی سرتیپی و نویسندگی بابک کایدان و میثم کایدان است که در ۱۳۹۷ به نمایش درآمد. بازیگران فیلم مهران مدیری، سعید آقاخانی، یکتا ناصر، بهرام افشاری، ساره بیات، غلامرضا نیکخواه و محمدرضا گلزار هستند.فیلم‌برداری این فیلم از اوایل مرداد ۱۳۹۷ شروع شد و در مهر ۱۳۹۷ به پایان رسید. این فیلم در ۲۵ اسفند ۱۳۹۷ در سینماهای ایران اکران شده‌است. پس از چند هفته از اکران فیلم طبق بررسی‌های صورت گرفته معلوم شد که نسخهٔ درحال اکران، نسخهٔ اصلاح‌شدهٔ فیلم نیست و اکران فیلم در سراسر کشور متوقف شد. "رحمان ۱۴۰۰" چهاردهمین فیلم پرفروش تاریخ سینمای ایران است.
رحمان (سعید آقاخانی) آبدارچی یک شرکت است و پزشک به او اعلام کرده‌است که به‌زودی به‌علت سرطان از دنیا خواهد رفت. از این‌جهت رحمان فکری به سرش می‌زند تا از مرگ خود برای خانواده‌اش سودی حاصل کند؛ امّا همیشه با بدشانسی روبه‌رو می‌شود. او با دوستش انوش (بهرام افشاری) نقشه‌هایی طراحی می‌کنند که اشکان (محمدرضا گلزار) پسر رئیس شرکت (مهران مدیری)، بلایی سر رحمان بیاورد که خانوادهٔ رحمان با پول دیه، زندگی خوبی داشته‌ باشند.
"رحمان ۱۴۰۰" رکورد فروش روزانهٔ سینمای ایران را شکست. این فیلم با فروش بیش از ۱ میلیارد و ۳۵۰ میلیون در روز ۱۴ فروردین ۱۳۹۸ صاحب رکورد بیشترین فروش یک فیلم در یک روز شد. سال گذشته آن، این رکورد در اختیار فیلم "هزارپا" بود.
پس از اکران فیلم "رحمان ۱۴۰۰" و فروش بسیار آن، مشخص شد که در برخی سینماها نسخهٔ اصلاح‌نشدهٔ فیلم روی پردهٔ نمایش قرار گرفته‌است؛ به‌همین دلیل، اکران این فیلم در تاریخ ۲۴ فروردین ۱۳۹۸ در سراسر کشور متوقف شد.
رذل یا میان‌بُر فیلمی است محصول سال ۲۰۰۹ و به کارگردانی ویشال بهاردواج است. در این فیلم بازیگرانی همچون شاهد کاپور، پریانکا چوپرا، آمول گوپته و عادل حسین ایفای نقش کرده‌اند.
جَک () عنتری دم‌کوتاه بود که به‌عنوان دستیار یک دیدبان قطار معلول در آفریقای جنوبی شهرت یافت.
جک دستیار و حیوان خانگی جیمز واید، دیدبان قطار مسیر کیپ‌تاون به پورت الیزابت بود. جیمز واید، که در حادثهٔ تصادف با ماشین ریلی هر دو پایش را از دست داده بود،
بابون دماغه‌ای به نام جک را خرید تا به او در انجام وظایفش کمک کند.
صاحب سابق جک کشاورزی بود که به او یاد داده بود چگونه یک گاو و گاری‌ای که به آن بسته شده را هدایت کند.
جک یاد گرفت چگونه ویلچر جیمز را به جلو هدایت کند و علائم دیدبانی را تحت نظارت جیمز راه بیندازد.
پس از آنکه عده‌ای از مردم از دیدن اینکه یک عنتر دم‌کوتاه علائم راه‌آهن را در اویتنهاگ عوض می‌کند هراسان شدند، راه‌آهن تحقیقی رسمی در مورد جک آغاز کرد.
جک امتحان دیدبانی راه‌آهن شامل فرستادن علائم متناسب با سوت قطار را با موفقیت پشت سر گذاشت.
پس از اینکه توانایی جک در کنترل علائم راهنمایی ثابت شد، راه‌آهن تصمیم گرفت جک را رسماً استخدام کند. حقوق جک روزانه بیست سنت به‌علاوهٔ نصف بطری آبجو در هفته تعیین شد. بنابر گزارش‌ها جک در ۹ سال فعالیتش در راه‌آهن مرتکب هیچ اشتباهی نشد.
پس از ۹ سال خدمت، جک در سال ۱۸۹۰ در اثر بیماری سل درگذشت. جمجمهٔ جک در مجموعهٔ موزهٔ آلبانی در آفریقای جنوبی قرار دارد.
دل بیشتر می‌خواد فیلمی است محصول سال ۲۰۰۴ و به کارگردانی آنانت ماهادوان است. در این فیلم بازیگرانی همچون شاهد کاپور، سوها علی خان، آیشا تاکیا، تولیپ جوشی، گلشن گروور، زارینا وهاب ایفای نقش کرده‌اند.
گلیز ۶۶۷ سی‌سی (نام‌های دیگر: اچ‌آر ۶۴۲۶ سی‌سی، جی‌جی ۶۶۷ سی‌سی و اچ‌دی ۱۵۶۳۸۴ سی‌سی) یک سیاره فراخورشیدی است که در کمربند حیات ستارهٔ کوتولهٔ سرخ میزبانش گلیز ۶۶۷ قرار دارد این سیاره در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۱ توسط رصدخانهٔ جنوبی اروپا (مخفف: ESO) کشف شد.
این سیاره به همراه دو سیاره دیگر به نام‌های گلیز ۶۶۷ سی دی و گلیز ۶۶۷ بی در مدار گلیز ۶۶۷ قرار دارند. طول سال این سیاره ۲۸ روز است. فاصلهٔ این سیاره تا زمین تقریباً ۲۳٫۶۲ سال نوری (برابر با ۲۲۳٫۵ تریلیون کیلومتر) است. این سیاره در صورت فلکی کژدم قرار دارد و احتمالاً یکی از سیاره‌های میزبان حیات فرازمینی است.
گلیز ۶۶۷ سی‌سی یک سیاره زمین‌سان است. شعاع این سیاره ۹٬۸۱۱ کیلومتر است یعنی این سیاره بزرگ‌تر از زمین و کوچک‌تر از غول‌های یخی نپتون و اورانوس است. جرم این سیاره تقریباً ۴ تا ۵ برابر زمین و نیروی جاذبه این سیاره احتمالاً (۱٫۶ تا ۲٫۲ جی) است که در مقایسه با زمین که نیروی جاذبه آن (۱ جی) است نیروی مناسبی برای زندگی فرازمینی است. نام ستارهٔ میزبان این سیاره گلیز ۶۶۷ سی است. درجه حرارت این سیاره (۳٫۴ درجه سانتیگراد ۳۹٫۶ درجه فارنهایت) تخمین زده می‌شود و به همین دلیل ممکن است در این سیاره آب مایع وجود داشته باشد. این سیاره مانند زمین مقدار مشابهی از نور خورشید خود را دریافت می‌کند و عمر این سیاره ۲ میلیارد سال تخمین زده می‌شود.
عشق عاشقانه فیلمی است محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی کن گوش است. در این فیلم بازیگرانی همچون شاهد کاپور، آمریتا رایو، شناز تراسوری، ساتیش شاه، نیلیما عظیم ایفای نقش کرده‌اند.
قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام یکی از سرزمین‌های تحت قیمومت سازمان ملل متحد بود که در منطقه جغرافیایی میکرونزی در اقیانوس آرام باختری شکل گرفت. این قلمرو از ۱۹۴۷ تا ۱۹۸۶ توسط ایالات متحده آمریکا مدیریت می‌شد.
نخستین کشور اروپایی که بر این منطقه ادعای مالکیت کرد پادشاهی اسپانیا بود. پس از آن امپراتوری استعماری آلمان مدعی مالکیت قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام شد. این ادعاهای مالکیت، باعث درگیری میان این دو کشور شد. پس از شکست اسپانیا از آمریکا در جنگ آمریکا و اسپانیا در ۱۸۹۸، امپراتوری استعماری اسپانیا در ۱۸۹۹ آبخوست‌های این منطقه را به امپراتوری استعماری آلمان فروخت. در جنگ جهانی اول، امپراتوری ژاپن با گرفتن این منطقه از آلمان، کنترل آن را بدست گرفت. در ۲۸ ژوئن ۱۹۱۹ جامعه ملل رسماً حکمرانی قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام را بر پایه پیمان ورسای با تصویب قیمومت اقیانوس آرام جنوبی به امپراتوری استعماری ژاپن واگذار کرد. در ۱۹۴۴ در هنگام جنگ جهانی دوم قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام به دست آمریکا افتاد."Encyclopædia Britannica": Trust Territory of the Pacific Islands
با تصویب قطعنامه ۲۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد در ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۷ قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام به صورت یک قلمرو تحت قیمومت (امانتی) سازمان ملل متحد در آمد. در این قطعنامه، قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام یک "منطقه راهبردی" خوانده شد. بند ۸۳ منشور ملل متحد می‌گوید که خروج این منطقه از قلمرو تحت قیمومت سازمان ملل متحد، تنها با تصویب شورای امنیت ممکن است و مانند دیگر قلمروهای تحت قیمومت سازمان ملل متحد با تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد ممکن نیست. تا ۱۹۵۱ نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام را با برقراری پایگاهی را در گوآم اداره می‌کرد. پس از آن اداره این منطقه به وزارت کشور ایالات متحده آمریکا واگذار شد. وزارت کشور ایالات متحده آمریکا این منطقه را از پایگاهی در سایپن مدیریت می‌کرد.
در ۱۹۷۱ کنگره میکرونزی مالیات بر درآمد وضع کرد. این مالیات، بیش از هر فرد دیگری بر خارجی‌هایی که در پایگاه‌های نظامی کار می‌کردند تأثیر گذاشت.
در ۲۱ اکتبر ۱۹۸۶ آمریکا به حکمرانی خود بر جزایر مارشال پایان داد. در ۳ نوامبر ۱۹۸۶ حکمرانی آمریکا بر چوک، یاپ، کوسرائی، پُناپه، و جزایر ماریانا پایان یافت. در ۲۲ دسامبر ۱۹۹۰ شورای امنیت سازمان ملل با تصویب قطعنامه ۶۸۳ شورای امنیت، منطقه‌های چوک یاپ، کوسرائی، پُناپه، و جزایر ماریانا را از فهرست قلمروهای تحت قیمومت خود خارج کرد. پس از آنکه در ۱ اکتبر ۱۹۹۴ آمریکا و پالائو با ایجاد استقلال دوم توافق کردند. در ۲۵ مه ۱۹۹۴ با تصویب قطعنامه ۹۵۶ شورای امنیت، منطقه پالائو، از فهرست قلمروهای تحت قیمومت سازمان ملل خارج شد.
در ۱۹۶۹، ۱۰۰ آبخوست با مساحت در منطقه دریایی به بزرگی جزء قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام بودند. بزرگی منطقه دوم به اندازه سرزمین اصلی ایالات متحده آمریکا بود. بزرگی قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام به همراه آب‌های آن، ٪۲ از اقیانوس آرام را می‌پوشاند.
در نیمه دوم سده ۱۹ (میلادی) جمعیت قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام ۲۰۰،۰۰۰ نفر بود. به خاطر مهاجرت، جنگ، و بیماری، جمعیت آن در سال ۱۹۶۹ به ۱۰۰،۰۰۰ نفر کاهش یافت. در آن هنگام این جمعیت در ۱۰۰ آبخوست از ۲،۱۴۱ آبخوست جزایر مارشال، جزایر ماریانا، و جزایر کارولین زندگی می‌کردند.
فرهنگ‌های گوناگونی در قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام یافت می‌شوند. مردم آن به ۹ زبان از جمله چوکی‌ای، پوناپیایی، کوسرائیایی، مارشالی، پالائویی، یاپی‌ای، چامورو سخن می‌گویند. اگر چه این زبان‌ها در منطقه اقیانوس آرام پدید آمده‌اند اما نزدیکی بسیار کمی با یکدیگر دارند.
فاصله زیاد بین آبخوست‌ها، اقتصاد ضعیف، مانع‌های زبانی و فرهنگی، مانع از اتحاد این مردم شده‌است. شش مرکز ناحیه‌ای تبدیل به مکان‌های پرجمعیتی شدند که شامل راه‌های تخریب شده‌ای می‌شود که ژاپنی‌ها ساخته بودند. نیروی برق و وردو وسایل الکتریکی و الکترونیکی، موسیقی مدرن، و انحرافات باعث فاصله فرهنگی میان نسل جوان و پیر شده‌است. کسانی که باقی مانده‌اند در تلاش برای حفظ سبک زندگی خود و زیرساخت‌های موجود هستند.
در ۱۹۴۷ "مدرسه تربیت آموزگار جزایر ماریانا" که به همه منطقه‌ای قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام خدمات می‌داد در گوآم باز شد.Wuerch, William L. and Dirk Anthony Ballendorf. "Historical Dictionary of Guam and Micronesia", 1994. , 9780810828582. p.91. در سال ۱۹۴۸ این مدرسه به تالاب چوک منتقل شدGoetzfridt, Nicholas J. and Karen M. Peacock. "Micronesian Histories: An Analytical Bibliography and Guide to Interpretations'. p. 190." تا بیشتر در مرکز قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام قرار بگیرد. در آنجا نام این مدرسه به "مدرسه تربیت آموزگار جزایر اقیانوس آرام" تغییر یافت. همچنین از مدرسه تربیت آموزگار به مدرسه آموزش متوسطه فراگیر تغییر کاربری یافت. به دنبال این تغییر کاربری، نام آن به "مدرسه مرکزی جزایر اقیانوس آرام" تغییر یافت. در ۱۹۵۹ مدرسه مرکزی جزایر اقیانوس آرام به پُناپه جابجا شد. در آن هنگام این مدرسه یک موسسه آموزشی با دوره سه ساله برای دانش‌آموزان فارغ‌التحصیل از دوره راهنمایی تحصیلی بود.Bureau of International Organization Affairs, Office of United Nations Political Affairs, 1961. p. 137. "The Pacific Islands Central School is the only public senior secondary school of the Territory. Students selected for further training following graduation from the district intermediate schools may go to the Pacific Islands Central School for 3 additional years of education." پس از آن "مدرسه مرکزی جزایر اقیانوس آرام" به "مدرسه مرکزی پُناپه" تغییر نام داد."TITLE: Pohnpei Island Central School : (papers, articles, etc.)." امروز این مدرسه به دبیرستان بیلی اولتر شناخته می‌شود."Higher Education in the Federated States of Micronesia ." Embassy of the Federated States of Micronesia Washington DC. Retrieved on February 23, 2018. "Bailey Olter High School (former PICS) P.O. Box 250 Kolonia, Pohnpei FM 96941"
از اواخر دهه ۱۹۶۰ (میلادی) تا میانه دهه ۱۹۷۰ (میلادی) چندین دبیرستان در قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام ساخته شده یا توسعه یافتند. مانند دبیرستان جالویت، دبیرستان کوسرائی، دبیرستان جزایر مارشال در ماجورو، دبیرستان پالائو، دبیرستان بیلی اولتر، و دبیرستان چوک (یا تروک). فرهنگستان حرفه‌ای میکرونزی در کورور کشور پالائو ساخته شد."Compact of Free Association in the Micronesian States of Palau, the Federated States of Micronesia and the Marshall Islands: Environmental Impact Statement". United States Department of State, 1984. p. 36. "From the late 1960s to mid-1970s the major high school complexes throughout the Trust Territory were constructed: notably,[...]additions to the Ponape High School[...]" در سال ۱۹۷۶ این فرهنگستان با فرهنگستان گروهی میکرونزی که کار خود را در ۱۹۶۹ آغاز کرد ادغام شد و فرهنگستان میکرونزی-اف‌اس‌ام (ایالات فدرال میکرونزی) پدید آمد.Thomas, R. Murray. "The U.S. Trust Territory of the Pacific Islands (Micronesia)" (Chapter 3). In: Thomas, R. Murray and T. Neville Postlethwaite (editors). "Schooling in the Pacific Islands: Colonies in Transition" . Elsevier, January 26, 2016. , 9781483148557. Start: 67. CITED: p. 91.
امروزه قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام به چهار کشور مستقل تقسیم شده‌است:
کشورهای مستقل که با آمریکا پیمان اتحادیه آزاد امضا کرده‌اند:
جزایر مارشال: پدید آمده در ۱۹۷۹، اجرای پیمان اتحادیه آزاد در ۲۱ اکتبر ۱۹۸۶
ایالات فدرال میکرونزی: پدید آمده در ۱۹۷۹، اجرای پیمان اتحادیه آزاد در ۳ نوامبر ۱۹۸۶
پالائو: پدید آمده در ۱۹۸۱، اجرای پیمان اتحادیه آزاد در ۱ اکتبر ۱۹۸۶
همسود جزایر ماریانای شمالی: قانون اساسی جدید آن به صورت محدود در ۱ ژانویه ۱۹۷۸ و به‌طور کامل در ۴ نوامبر ۱۹۶۸ اجرایی شد.ش
واهان کارداشیان (؛ زاده – درگذشته ) وکیل و کارشناس سیاسی ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
او در قیصریه (اسرائیل کنونی) از مستغلات امپراطوری عثمانی متولد شد."U.S. , World War I Draft Registration Cards, 1917-1918" واهان یک فعال سیاسی بود که در ۱ دسامبر ۱۸۸۲ یا ۱۸۸۳ در کالج آمریکایی لیسیم در فرانسه تحصیل کرد. کارداشیان در سال ۱۹۰۲ به آمریکا مهاجرت کرد. او در سال ۱۹۰۴ در دانشگاه ییل به ادامه تحصیل پرداخت. در همان سال، کتابی به نام امپراتوری عثمانی در قرن بیستم نوشت. کارداشیان در سال ۱۹۰۹ وارد انجمن وکلای ایالتی نیویورک شد و شروع به فعالیت‌های حقوقی کرد. در سال ۱۹۱۳ او نماینده مالی امپراتوری عثمانی در آمریکا بود. قبل از نسل‌کشی ارمنی‌ها در ۱۹۱۵، او به عنوان مشاور و متخصص آمار اتاق بازرگانی عثمانی در آمریکا خدمت کرد. وی مشاور سفارت عثمانی در واشینگتن دی سی و سپس به کنسولگری عثمانی در نیویورک از سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۵ منتقل شد. او چندین کتاب در خصوص مسئله ارمنی نوشته‌است. برخی نویسندگان با اشاره به مقاله فوت او، نوشته‌اند او اشاره کرده‌است که در نسل‌کشی ارمنی‌ها او همراه با خواهر، مادر و برادرش جان سالم به در برده‌است.
در اوایل سال ۱۹۱۹، کارداشیان کمیتهٔ آمریکایی استقلال ارمنستان (ACIA) را تأسیس کرد و رهبری لابی در ایالات متحده را برای حمایت از استقلال ارمنستان در دست گرفت. او به یک کادر برجسته از آمریکایی‌های شناخته شده، اثرگذار و مورد احترام تبدیل شد تا به کمیته آمریکایی استقلال ارمنستان (ACIA) خدمت کنند، او این مسئله را در سطوح بالای حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا دنبال و تقویت نمود.Understanding Vahan Cardashian’s Legacy
کارداشیان تا زمان مرگش در سال ۱۹۳۴ به تلاش‌هایش ادامه داد.Vahan Cardashian
شورش کینمون، حادثه کینمون حادثه دروازه ممنوع یا حادثه در جلوی دروازه کاخ امپراتوری یک شورش بر علیه شوگون سالاری توکوگاوا بود که در ۲۰ اوت ۱۸۶۴ در کاخ امپراتوری کیوتو در کیوتو به وقوع پیوست. این اولین جنگ شهری بین قلمروهای ژاپن پس از دو قرن و نیم و محاصره اوساکا بود.
با شروع عهدنامه کاناگاوا در سال ۱۸۵۴، طی چند سال قدرت‌های خارجی شوگون‌سالاری را مجبور به کنار گذاشتن سیاست انزواطلبی، ساکوکو کردند. این شورش نارضایتی گسترده‌ای را که در میان گروه‌های طرفدار امپراتوری / ضد شوگون سالاری و ضد بیگانه احساس می‌شد، منعکس می‌کند. این قیام تحت شعار سوننو جوئی ("احترام به امپراتور، اخراج بربرها") انجام شد. امپراتور کومی "دستور فرمان اخراج اجنبی‌ها را صادر کرده بود؛ بنابراین، در مارس ۱۸۶۳، شورشیان شیشی (تشکیلات) سعی در کنترل امپراتور داشتند تا خانواده امپراتوری را به موقعیت برتری سیاسی خود برگردانند.
در طی یک درگیری خونین که قلمروی چوشو مسئول تحریک آن بود. برای مقابله با تلاش شورشیان، ارتش‌های حوزه‌های آیزو و قلمروی ساتسوما (دومی به رهبری سایگو تاکاموری) دفاع از کاخ امپراتوری را رهبری کردند. با این حال، در طی این تلاش، شورشیان، از محل اقامت خاندان تاکاتسوکاسا و از یک مقام قلمروی چوشو، کیوتو را به آتش کشیدند. معلوم نیست شورشیان، کیوتو را به محض شروع به باختن آتش زدند یا این که این کار بخشی از استراتژی اصلی آنها بود و به عنوان یک تاکتیک انحرافی انجام می‌شد. در میان شیشی (تشکیلات)‌ها که در این حادثه جان خود را از دست داد، کوساکا گنزوی بود.
درباریان مختلف، از جمله ناکایاما تادایاسو، مشاور ویژه امپراتور در امور ملی، به دلیل مشارکت در این حادثه از دربار اخراج شدند. شوگون‌سالاری این رویداد را با یک حمله مسلحانه تلافی جویانه، اولین اردوکشی چوشو، در سپتامبر ۱۸۶۴ دنبال کرد.
میس یک مجله فمینیست لیبرال آمریکایی است که توسط موج دوم فمینیسم و فعالان سیاسی اجتماعی گلوریا استاینم و دوروتی پیتمن هیوز تشکیل شده است. ویراستاران بنیانگذار عبارت بودند از: لتی کوتیین پوگببین، مری تام، پاتریشیا کارابین، جوآن ادگار، نینا فینکلستاین و مری پائول. میس اولین بار در سال ۱۹۷۱ به عنوان یک مقدمه در مجله نیویورک ظاهر شد.اولین مسئله مستقل در ژانویه سال ۱۹۷۲ با استفاده از مجله Clay Felker ویراستار نیویورک ظاهر شد.از ژوئیه ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۷، به صورت ماهانه ظاهر شد. این بار در حال حاضر به صورت سه ماهه منتشر می شود.
در طول دهه‌ی ۱۹۷۰ محبوبیت زیادی به دست آورد، اما همیشه نمی توانست نگرانی های ایدئولوژیک خود را با ملاحظات تجاری سازگار کند. از سال ۲۰۰۱ مجله توسط بنیاد عمده فمینیستی در لس آنجلس ، آرلینگتون و ویرجینیا منتشر شده است.
احمد الملیفی (؛ زادهٔ ) با نام کامل احمد عبدالمحسن ترکی الملیفی یک سیاستمدار اهل کویت است. وی وزیر سابق در دولت کویت بوده‌است، وی فارغ‌التحصیل حقوق از دانشگاه کویت دانشکده حقوق و شریعت در سال ۱۹۸۱ است، وی همچنین در سال ۱۹۸۴ موفق به کسب لیسانس قانون از دانشگاه‌های ایالات متحده گردید، وی بعد از آن توانست به دکترا در قانون دست پیدا کند، علاوه بر این وی یک وکیل و عضو مجلس امت در کویت از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹ بوده‌است، او در انتخابات ۱۹۹۹ نتوانست پیروز شود اما در انتخابات سال ۲۰۰۳ میلادی و ۲۰۰۶ میلادی و ۲۰۰۸ میلادی توانست برنده شده و به مجلس مجدداً راه پیدا کند.
بونکیو یکی از دوره‌های ژاپنی بعد از مانئن و قبل از گنجی (دوره) بود. این دوره از مارس ۱۸۶۱ تا مارس ۱۸۶۴ ادامه داشت. در این دوره امپراتور کومی امپراتور ژاپن بود.
شاهزاده کونی آساهیکو، ناکاگاوانومیا ; – ) یک شاهزاده از دودمان یاماتو بود که نقشی کلیدی در اصلاحات میجی داشت. وی فرزند خوانده امپراتور نینکو بود.
تغییر سیاسی روز هیجدهم ماه هشت ، ضد کودتا و حادثه‌ای سیاسی بود که در هیجدهم ماه هشت از سال سوم بونکیو (دوره) مطابق با ۳۰ سپتامبر ۱۸۶۳ در کیوتو به وقوع پیوست. در این حادثه طرفداران کوبوگاتای (اتحاد بین دربار و شوگون‌سالاری) که شامل امپراتور کومی، شاهزاده کونی آساهیکو، قلمروی آیزو و همچنین قلمروی ساتسوما بودند، جناح تندرو طرفدار نظریه اخراج اجنبی شامل بخشی از اشراف به رهبری سانجو سانه‌تومی و قلمروی چوشو را از انجام کودتا در کیوتو بازداشتند و از دنیای سیاست در کیوتو بیرون راندند.
در روز ۳۰ سپتامبر ۱۸۶۳، ۹ دروازه کاخ امپراتوری کیوتو توسط طرفداران کوبوگاتای (اتحاد بین دربار و شوگون‌سالاری) بر روی شخصیت‌های جناح تندروی طرفدار اخراج اجنبی بسته شد و از ورود آنان به جلسه دولت که در کاخ برگزار می‌شد جلوگیری شد.
کمیته ملی ارامنه آمریکا () بزرگ‌ترین و تاثیرگذارترین سازمان ارمنی‌های آمریکا است که از مردم عادی تشکیل شده، و با همکاری و هماهنگی با شبکه‌ای از ادارات، بخش‌ها و حامیان در سراسر ایالات متحده و همچنین سازمان‌های وابسته به آن در سراسر جهان به‌طور فعال به نگرانی‌های جامعه ارمنی آمریکایی در گستره وسیعی از مسائل می‌پردازد.ANN/Groong - DiasporaConf99: ANCA's Address
در ایالات متحده آمریکا یک ارمنی-آمریکایی به نام واهان کارداشیان کمیتهٔ آمریکایی استقلال ارمنستان (ACIA) را تأسیس کرد و رهبری لابی‌گری حمایت از استقلال ارمنستان در ایالات متحده را تا قبل از مرگش در سال ۱۹۳۴ دنبال می‌کرد. کمیته ملی ارامنه آمریکا (ANCA) در سال ۱۹۴۱ تأسیس شد تا میراث کارداشیان را بعد از جنگ جهانی دوم در آمریکا دنبال کند؛ و توانست حمایت بسیاری از رهبران برجسته آمریکایی از جمله جیمز وات جرارد سفیر آمریکا در آلمان، سناتور هنری کابوت لاج، چارلز ایوانز هیوز که بعداً به ریاست دیوان عالی ایالات متحده آمریکا منصوب شد، الیو روت و سایرین را به اهداف کمیته ملی ارامنه آمریکا جذب کند. هدف (ACIA) برقراری استقلال ارمنستان بود.
ایالات فدرال میکرونزی یک دولت فدراسیون است که از چهار ایالت پدید آمده است. هر کدام از این ایالت‌ها چند منطقه شهرداری را در بر می‌گیرند.
تُل یک روستا و منطقه شهرداری در آبخوست تُل در ایالت چوک کشور ایالات فدرال میکرونزی است.
یک قفل مفسر سراسری (GIL) مکانیزمی است که برای همگام سازی اجرای ریسه‌ها در مفسر زبان‌های برنامه‌نویسی مورد استفاده قرار می‌گیرد به طوری که تنها یک ریسه می‌تواند در یک زمان اجرا شود. یک مفسر که همیشه از GIL استفاده می‌کند فقط قادر به یک اجرای یک ریسه در یک زمان است حتی اگر اجرا بر روی یک پردازنده چند هسته ای انجام شود. برخی از مفسرهای محبوب که از GIL استفاده می‌کند عبارت‌اند از: CPython و Ruby MRI.
قفل مفسر سراسری (GIL) یک قفل انحصار متقابل که توسط مفسر ریسه ناامن یک زبان برنامه‌نویسی برای جلوگیری از به اشتراک گذاری کد ما بین دیگر ریسه‌ها است. در پیاده‌سازی با GIL، همیشه برای یک ریسه یک GIL در نظر گرفته می‌شود.
برنامه‌های کاربردی در حال اجرا که از GIL بهره می‌برند می‌توانند با استفاده از فرایندهای جداگانه به رایانش موازی دست یابند و هر فرایند مفسر خود و هر مفسر GIL خود را دارا استد در غیر این صورت GIL می‌تواند مانع قابل توجهی برای رایانش موازی باشد.
استفاده از قفل مفسر سراسری در یک زبان به‌طور مؤثر میزان راینش موازی را از طریق هم‌روندی یک پردازنده با چندین ریسه محدود می‌کنید.
دلایل به کارگیری یک قفل عبارتند از:
در زبان‌های زیر به صورت گسترده از GIL استفاده شده‌است:
لونگتوک جیاتسو (; – ) نهمین دالایی لاما بود.
وی از سال ۱۸۱۰ تا ۱۸۱۵ به‌عنوان دالایی لاما رهبر بوداییان تبت شناخته می‌شده‌است.
پارتاماسپات یک شاهزاده اشکانی و فرزند خسرو یکم بود که در اوایل قرن دوم میلادی به عنوان یک پادشاه دست‌نشانده از سوی امپراتوری روم در میان‌رودان و بعداً اسروئن حکومت کرد.
پارتاماسپات بخش زیادی از زندگی خود را در روم سپری کرد. او سپس با امپراتور تراژان برای فتح شاهنشاهی اشکانی همکاری کرد. امپراتور تراژان ابتدا قصد داشت تا شاهنشاهی اشکانی را به عنوان یکی از استان‌های امپراتوری، به خاک روم ضمیمه کند اما پس از اینکه آن را غیرممکن دید، تصمیم گرفت تا پارتاماسپات را به عنوان پادشاه اشکانی بر تخت پدرش بنشاند. در سال ۱۱۶، شاهزاده، شاه شد.
اما امپراتور در سال ۱۱۷ درگذشت و رومی‌ها مجبور به عقب‌نشینی از خاک ایران شدند. پس از آن شاهنشاه خسرو به آسانی فرزندش را برکنار کرد و تاج و تخت خود را بازپس گرفت. پارتاماسپات پس از شکست در پارت، دوباره نزد رومیان گریخت و به او حکومت مشترک اسروئن، یک کشور کوچک بین آسیای صغیر و سوریه را اعطا کردند. او از سال ۱۱۸ تا ۱۲۲ همراه با یالور پادشاه اسروئن و پس از آن تا سال ۱۲۳ فرمانروای انحصاری بود.
او از قلمرو خود در اسروئن، با امپراتوری کوشان تجارت می کرد، و کالاهایی را از طریق دریا و از طریق رود سند با آنها مبادله می کرد.
مدت‌ها پس از شکست پارتاماسپات، روم همچنان ادعا می‌کرد که کنترل سرزمین اشکانیان را در اختیار دارد، همانطور که در سکه‌ای از آنتونینوس پیوس (۱۳۸-۱۶۱ پس از میلاد) با تصویر یک «پارتی» که تاج را به او تقدیم می‌کند نشان داده شده است.
تسولتریم جیاتسو (؛ ۲۹ مارس ۱۸۱۶ – ۳۰ سپتامبر ۱۸۳۷) دهمین دالایی لاما بود.Khetsun Sangpo Rinpoche. (1982). "Life and times of the Eighth to Twelfth Dalai Lamas." "The Tibet Journal". Vol. VII Nos. 1 & 2. Spring/Summer 1982, p. 49.
وی از سال ۱۸۲۶ تا ۱۸۳۷ به‌عنوان دالایی لاما رهبر بوداییان تبت شناخته می‌شده‌است.
یاران چه غریبانه یا غریبانه یا یاران یکی از ترانه‌های مربوط به جنگ ایران و عراق است.
پرویز بیگی حبیب‌آبادی این شعر را پس از آزادسازی خرمشهر سرود. این ترانه ابتدا توسط مهدی سلحشور و بعد توسط حسام‌الدین سراج و غلام کویتی‌پور و صادق آهنگران اجرا شد. این ترانه در چند فیلم سینمایی و چند نمایشنامه خوانده شد.
کویتی‌پور این ترانه را برای تیتراژ پایانی فیلم ویلایی‌ها بازخوانی کرد.
کدروپ جیاتسو (; – ) یازدهمین دالایی لاما بود.
وی از سال ۱۸۴۲ تا ۱۸۵۶ به‌عنوان دالایی لاما رهبر بوداییان تبت شناخته می‌شده‌است.
ترینلی جیاتسو (; – ) دوازدهمین دالایی لاما بود.
وی از سال ۱۸۶۰ تا ۱۸۷۵ به‌عنوان دالایی لاما رهبر بوداییان تبت شناخته می‌شده‌است.
او یکی از نویسندگان اصلی نظریه «»، و یکی از اثرگذارترین نظریه پردازان در زمینه نظریه ارزش مارکس در اقتصاد است.
او در حال حاضر رئیس فعلی آلمان است.
او ابتدا تحصیلات خود را در دبیرستان عالی به پایان رسانید.
او پس از اتمام سه ترم از تحصیلات دانشگاهی خود در رشته جامعه‌شناسی را در دانشگاه فرایبورگ شهر فرانکفورت، به عنوان یک جامعه‌شناس، بمدت طولانی با تئودور آدورنو و همکاری کرد.
او پس از فارغ‌التحصیلی، به عنوان دستیار دانشمند علوم سیاسی ، در فعالیت نمود.
از سال ۱۹۷۱ به ریاست دانشکده جامعه‌شناسی در آلمان منصوب گردید و به همراه تا سال ۲۰۰۵ به تدریس و نویسندگی مشغول بود.
کرسی نظریه انتقادی علم و جامعه او، با توجه خاص به دیالکتیک در نقد اقتصاد سیاسی متکی بود. Institut für Soziologie, Universität Bremen.
توبتن جیاتسو (; – ) سیزدهمین دالایی لاما بود.Sheel, R. N. Rahul. "The Institution of the Dalai Lama". "The Tibet Journal", Dharamsala, India. Vol. XIV No. 3. Autumn 1989, p. 28. ISSN 0970-5368
وی از سال ۱۸۷۹ تا ۱۹۳۳ به‌عنوان دالایی لاما رهبر بوداییان تبت شناخته می‌شده‌است.
تپه علی گولی مربوط به عصر برنز II - هزاره اول (پیش از میلاد) است و در شهرستان تکاب، بخش مرکزی، دهستان انصار، روستای دورباش واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۸۱۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
رئیس‌جمهور ایالات فدرال میکرونزی رئیس دولت کشور ایالات فدرال میکرونزی است. رئیس‌جمهور توسط اعضای کنگره و از میان آن اعضا انتخاب می‌شود. رئیس‌جمهور ایالات فدرال میکرونزی هیئت دولت خود را از میان اعضای کنگره انتخاب می‌کند.
تپه علی گرده مربوط به دوره ایلخانی است و در شهرستان تکاب، بخش تخت سلیمان، دهستان ساروق، روستای نبی‌کندی واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۸۱۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ده کن ۲ مربوط به دوره اسلامی قرن ۶ تا ۸ ه.ق است و در شهرستان تکاب، بخش مرکزی، دهستان انصار، روستای آق قلعه واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۸۱۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه طاسکند دو مربوط به نئولتیک (دوران نوسنگی) ـ کالکولتیک (مس‌سنگی) است و در شهرستان تکاب، بخش مرکزی، دهستان کرفتو، روستای طاس کند واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۸۱۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خرم دره ۱ مربوط به هزاره اول (پیش از میلاد) است و در شهرستان تکاب، بخش مرکزی، دهستان انصار، روستای دورباش واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۸۱۱ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه عباس بلاغی مربوط به هزاره دوم (پیش از میلاد) است و در شهرستان شاهین دژ، بخش مرکزی، دهستان مرکزی، روستای عباس بلاغی واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۸۱۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
«چهل سال» تک‌آهنگی با صدای گوگوش و سیاوش قمیشی است که ترانه‌ی آن از رها اعتمادی می‌باشد و تنظیم آن توسط الیاس شیرزاد انجام شده‌است. این ترانه درباره چهل سال حکومت جمهوری اسلامی در ایران است.
یکی از بخش‌های این ترانه (یه مادری که چند ساله دیگه نون‌آورِ مرده)، بحث‌هایی راجع به تبعیض علیه زنان و کوچک‌شمردن نقش زنان در جامعه برانگیخته‌است.
معاون اول رئیس‌جمهور ایالات فدرال میکرونزی پس از رئیس‌جمهور ایالات فدرال میکرونزی قدرتمندترین فرد در کشور ایالات فدرال میکرونزی است. معاون اول رئیس‌جمهور ایالات فدرال میکرونزی عضو کنگره ایالات فدرال میکرونزی است.
فهرست سِمَت‌داران معاون اول رئیس‌جمهور ایالات فدرال میکرونزی:
ساری قورخان ۲ مربوط به دوره اسلامی قرن ۸ تا ۱۰ ه.ق است و در شهرستان تکاب، بخش مرکزی، دهستان کرفتو، روستای ساری‌قورخان واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۸۰۹ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دیپلماسی آب () روشی است که در آن مشکلات آب تشخیص داده شده، نقاط قابل دخالت تعیین شده و راه حلهای پایداری برای آن مشکلات ارایه می‌شود. ابزاری که در این دیپلماسی استفاده می‌شود عبارت از سیاست زیست‌محیطی، استراتژی مدیریت آب و راه حل‌های مهندسی است.Islam, S. , Moomaw, W. , Akanda, A.S. , Jutla, A.S. , Schulz, A. , Lin, C. and Grogan, D. AquaPedia: Building Capacity to Resolve Water Conflicts. 'Education, Knowledge and Capacity Development Strategies' session, World Water Forum 5, Istanbul, Turkey. 2009. Retrieved 01-02-2011