moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در هند از سال ۲۰۱۸، اگر دورهٔ نگهداری سهام یک سال یا بیشتر باشد، به عنوان سرمایهٔ بلندمدت شناخته می‌شود. تا ۳۱ ژانویه ۲۰۱۷، کلیهٔ عواید سرمایه‌ای بلندمدت ناشی از سهام، معاف از مالیات بودند به شرطی که از طریق بورس اوراق بهادار رسمی فروخته می‌شدند و مالیات بر معاملات اوراق بهادار (STT) هنگام فروش پرداخت می‌شد. مالیات بر معاملات اوراق بهادار (STT) در هند در حال حاضر بین ۰٫۰۱۷٪ و ۰٫۱٪ از کل مبلغ دریافتی از فروش اوراق بهادار از طریق بورس‌های اوراق بهادار هند مانند NSE یا BSE است. از سال مالی ۲۰۱۸-۲۰۱۹، معافیت یادشده لغو شد و قانون جدیدی اعمال شد که طبق آن عواید سرمایهٔ بلندمدت مشمول مالیات ۱۰ درصدی سهام خواهد بود در صورتی که سود بیش از ۱۰۰ هزار روپیه باشد.
با این حال، اگر سهام کمتر از یک سال نگهداری شود و از طریق بورس اوراق بهادار شناخته‌شده فروخته شود، سود سرمایهٔ کوتاه مدت مشمول مالیات ثابت ۱۵٪ خواهد بود و سایر هزینه‌های اضافی اعمال می‌شود.
در مورد اموال غیرمنقول، دورهٔ نگهداری به ۲ سال کاهش یافته است تا واجد شرایط برای سود سرمایهٔ بلند مدت باشند. این در حالی است که بسیاری از کالاهای سرمایه‌ای دیگر مانند جواهرات و غیره در صورتی بلندمدت تلقی می‌شوند که دورهٔ نگهداری آنها ۳ سال یا بیشتر باشد و مشمول مالیات ۲۰٪ خواهند شد.Indian Gov Capital Gains Tax Calculator
نرخ های مالیات بر عایدی سرمایه برای سال مالی ۱۸-۲۰۱۷ (سال ارزیابی ۲۰۱۸-۱۹)
هنگ کنگ مالیاتی تحت عنوان عایدی سرمایه ندارد. با این حال، سهام یا اختیار معامله‌های بورسی که کارمندان به عنوان بخشی از پاداش خود دریافت می‌کنند، در پایان هر دوره مشمول قانون مالیات بر درآمد با نرخ عادی می‌شود.
اگر کارمند، بخشی از دورهٔ تخصیص تدریجی سهام (Vesting Period) را در خارج از هنگ کنگ سپری کند، مالیات قابل پرداخت در هنگ کنگ بر اساس نسبت زمان صرف‌شده برای کار در هنگ کنگ محاسبه می‌شود. هنگ کنگ در تعداد کمی از موافقت‌نامه‌های مالیات مضاعف حضور دارد و از این رو وضعیت برای سرمایه‌گذاران سخت است. به همین جهت بسته به کشور مبدا ممکن است کارمند مجبور شوند مالیات را در هر دو کشور بپرداند. از این رو کارمندی که هنگ‌کنگ را ترک می‌کند، احتمال دارد مشمول مالیات مضاعف بر عایدی سرمایه‌ای محقق‌نشده از سهام خود در کشور مقصد شود.
در یونان نقل و انتقال سهام غیر بورسی مشمول مالیات بر عایدی سرمایه با نرخ ۱۵ درصد است. انتقال سهام فهرست شده نیز مشمول مالیات ۱۵ درصدی می‌شود مگر اینکه شرایط خاص/معافیت وجود داشته باشد. عوارض انتقال ۲‰ بر عواید ناخالص فروش سهام بورسی اعمال می‌شود. منابع دیگر می گویند که تا زمانی که فرد کمتر از ۰٫۵ درصد سهام شرکت سهامی عام را در اختیار داشته باشد، هیچ مالیاتی در مورد سود سرمایه از معاملات در بازار سهام برای او وجود ندارد.
مارگزیدگی به معنی گزیدگی انسان یا جانور با نیش مار و ورود سم مار به بدن است. سم مار در واقع بخشی از بزاق مار است. تعداد قربانیان گزش مارهای سمی سالانه بالغ بر ۵ میلیون نفر می‌باشد که از این میان، ۲/۵ میلیون نفر دچار مسمویت و در حدود ۲۰۰۰۰ تا ۱۲۵۰۰۰ نفر نیز جان خود را از دست می‌دهند. در ایالات متحده نیز سالانه در حدود ۷۰۰۰ تا ۸۰۰۰ نفر قربانی گزش مارهای سمی می‌شوند که در این میان منجر به مرگ دست‌کم ۵ قربانی می‌گردد.
حدود ۷۰۰ گونه از ۳۲۰۰ گونه مارهای دنیا زهری هستند و شامل چندین مار هستند که می‌توانند انسان را بکشد. یک مار زهری زهر خود را از راه نیشهایش که یا توخالیند یا شیار دارند تزریق می‌کند. وقتی که زهر تزریق شد مار به انتظار می‌نشیند تا قربانیش قبل از بلعیده شدن بمیرد.
از حدود ۷۲۵ گونه از مارهای سمی در سراسر جهان، تنها ۲۵۰ تا از آن‌ها قادر به کشتن انسان با یک نیش است. به‌طور متوسط استرالیا تنها یک نیش مار کشنده در هر سال دارد. در هند، در هر سال ۲۵۰ هزار مارگزیدگی ثبت می‌شود که از آن‌ها ۵۰ هزار تا منجر به مرگ می‌شود.
مارهای سمی به گروه بزرگ تقسیم می‌شوند:
دندان‌های نیش مارهای زهری، در فک بالای دهان آن‌ها قرار گرفته و با غده‌های سمّی که در سر مار قرار دارند در ارتباط هستند.
با کشیدن دندان مار، نمی‌شود برای همیشه با خیال آسوده از نیش مار زهری در امان بود چرا که دندان‌های نیش در دهان مارهای زهری مجدّداً رویش می‌کنند.
مار زهری به کمک این نیش‌ها زهر را به بدن شکار خود تزریق می‌کند و این گونه می‌کوشد تا جانش را بگیرد یا حداقل او را ناتوان و بی‌هوش سازد تا با خیال راحت به خوردن گوشتش بپردازد.
تمام مارهای زهری علاوه بر نیش، دندان نیز دارند. در نتیجه، تمام مارهای زهری علاوه بر نیش زدن گاز هم می‌گیرند.
برخی تفاوت‌های مارهای سمی و غیر سمی عبارتند از:
در آغاز، موضوع مهم در هر نوع مارگزیدگی، آن است که آیا گزش انجام‌شده، مرگبار است یا خیر؟ به عنوان مثال، اگر یک مار کله‌مِسیِ آمریکایی فرد بالغی را در ناحیهٔ ساق پا نیش بزند، این گزش مرگ‌آور نخواهد بود، حال آنکه اگر همین مار، یک کودک را در ناحیهٔ صورت یا شکم نیش بزند، این گزش مرگبار است.
اینکه گزش مارها مرگبار است یا خیر، به عوامل فراوانی بستگی دارد: اندازهٔ مار، وضعیت جسمانی و دمای بدن مار و همچنین سن، وضعیت جسمانی و محل گزش بدن انسان، میزان سمی که با هربار گزش وارد بدن می‌شود، مدت زمانی که طول می‌کشد تا فرد به درمان‌های پزشکی مناسب دسترسی یابد و سرانجام، کیفیت و نوع درمان صورت‌گرفته.
با آنکه توصیه‌های درمانی اولیه بر حسب مارهای گوناگون و شرایط مختلف، تفاوت دارد، اما مواردِ کلیِ زیر را باید در نظر داشت:
«انجمن پزشکان آمریکا» و «صلیب سرخ آمریکا» توصیه کرده‌اند که محل گزش با آب و صابون شستشو شود، اما توصیهٔ متخصصان استرالیایی آن است که محل گزش و زخم تمیز نشود. گاهی سم مار در همان محل زخم (به‌طور سطحی) یا بر روی لباس و بافت اطراف باقی می‌ماند و می‌توان از آن برای شناسایی نوع مار و درمان مؤثر کمک گرفت، اما اگر زخم شستشو شده یا پاک شود، این آثار از بین خواهد رفت.
نکته: استفاده از کمپرس سرد در مار گزیدگی ممنوع است.
روش‌های قدیمی ذیل که زمانی برای کمک‌های اولیه بکار می‌رفت، امروزه منسوخ شده و توصیه نمی‌شود. این روش‌ها یا تأثیری بر روند درمانی ندارند، یا آنکه مضراتشان، از منافعشان بیشتر است که برخی از آن‌ها عبارتند از: برش ناحیه زخم، بستن بالا و پائین زخم و کمپرس آب سرد.
در برخی موارد و در مناطق دورافتاده، بکارگیری روش‌های قدیمی فوق، نه تنها اثرات درمانی نداشته، بلکه موجب آسیب شدیدتر به بیمار شده‌است. در چندین مصدوم که بالای محل گزش را با پارچه یا رگ‌بند بسته بودند، جریان خون به‌طور کامل قطع شده و زمانی که مصدوم به بیمارستان رسانده شد، کار از کار گذشته و اندام مزبور قطع شد.
در برخی مارها درمان اورژانس مورد نیاز است ولی نیش برخی مارها چندان خطرناک نیست. درمان اصلی تزریق سرم ضد سم مار و مایع درمانی است. گاه درمان درد، التهاب، حساسیت به مواد سمی، بروز مشکلات انعقاد خون یا کلیوی، آنتی‌بیوتیک و کزاز نیز گاهی ضروری است.
هر بیمار مار گزیده که در دو ساعت اول گزش دچار تورم و تغییر رنگ موضع به شعاع ۱۵–۱۰ سانتیمتر در محل گزش شد، یا دچار درد و حساسیت در غدد لنفاوی ناحیه مربوطه بشود، یا علائم سیستمیک مسمومیت را نشان دهد باید در واحد مراقبت‌های ویژه (ICU) بستری شود. معمولاً از طریق وریدی تزریق سرم انجام می‌شود. علائم حیاتی و برونده ادراری باید دقیقاً کنترل شود. مسکن‌ها مانند استامینوفن و دیازپام در صورت نیاز برای تسکین درد تجویز می‌شوند. از مصرف آسپرین خودداری شود. سرم ضد مار گزیدگی یا آنتی ونوم (antivenom) به مقدار کافی باعث برطرف شدن تظاهرات خطرناک سیستمیک سم مار می‌شود ولی روی علائم موضعی چندان تأثیری ندارد؛ لذا طبیعی شدن علائم حیاتی و بر طرف شدن اختلالات انعقاد خون بدون توجه به تورم موضعی محل گزش نشانگر تأثیر و کفایت مقدار سرم است. مؤثرترین سرم ضد مار گزیدگی سرمی است که اختصاصاً ضد همان مار تهیه شده باشد؛ ولی معمولاً این نوع سرم‌ها در دسترس نمی‌باشند و سرم ضد مارگزیدگی عمومی (سرم پلی والان) که بر اساس سم مارهای شایع در منطقه تهیه شده‌اند در مراکز موجودند.
موارد تجویز سرم ضد مار گزیدگی در گزش افعی‌ها شامل کاهش و ناپایداری قابل توجه فشار خون، ادم انژیونوروتیک (Angionourotic edema)، اسهال و اختلالات انعقادی با خونریزی‌های خارجی است. در گزش کبراها یا مسمومیت‌های عصبی شامل بروز علائم درگیری اعصاب جمجمه از قبیل افتادگی پلکها، اختلال بلع، اختلال تنفس و بینایی است. در مسمومیت با سم مارهای دریایی شامل دردناک بودن عضلات و میوگلوبینوری است. از آنجاییکه سرم مار گزیدگی منشأ حیوانی (غالباً سرم اسب) دارد لذا مصرف آن ممکن است موجب انافیلاکسی و سایر واکنش‌های حساسیتی شود. اغلب آزمایش مقدماتی حساسیت پوستی قبل از تزریق سرم انجام می‌شود.
سرم ضد مار گزیدگی بهتر است به صورت داخل وریدی و رقیق شده به نسبت ۵/۱ یا ۱۰/۱ طی ۱۵ تا ۳۰ دقیقه تزریق شود. در موارد خفیف بیماری، تزریق یک یا دو واحد در موارد سخت بیماری ۲ تا ۶ واحد و حتی بیشتر از سرم پلی والان ضد مار گزیدگی ساخت ایران تجویز می‌شود. در اغلب موارد مار گزیدگی در ایران، تزریق سرم پلی والان توصیه می‌شود مگر در موارد کبرا یا کفچه مار ترجیحاً از سرم اختصاصی یا منووالان استفاده شود.
در گروه الاپیده یا کبرا اساساً مرگ در اثر فلج دستگاه تنفسی است. ضعف ماهیچه‌ها، ازدیاد ترشح بزاق و استفراغ بیش از حد مزید بر علت و گاهی موجب خفگی می‌شود. در حالیکه در گروه افعی‌ها خونریزی و شوک بیشتر باعث مرگ می‌گردد.
در صورت عدم مشاهده نکروز ممکن است درد حتی تا دو هفته ادامه یابد. معمولاً تورم تا دو هفته از بین می‌رود و به ندرت مشاهده شده‌است که یکی دو ماه این تورم ادامه یابد.
چنانچه زخم را ضدعفونی کنند و آزاد بگذارند در طی یکی دو هفته خشک خواهد شد ولی اگر به عللی زخم بسته شود ممکن است عفونی شده و بهبودی طولانی‌تر شود و حتی دیده شده که زخم چند ماه ادامه داشته و سرانجام به مراقبت و عمل جراحی احتیاج پیدا کرده‌است. به افرادی که سرم اختصاصی برای درمان تزریق می‌شود گاهی علائم در طی یکی دو روز از بین می‌رود و به ندرت بیش از دو هفته این علائم باقی می‌ماند.
دوران بیماری در گزش مارهای دریایی کمی طولانی‌تر بوده و شاید چندین ماه طول بکشد تا بیمار سلامت خود را بازیابد. در گزش افعی‌ها که سم آن‌ها خاصیت خونریزی داشته باشد معمولاً بیمار طی یک هفته بهبود پیدا می‌کند. اما گزش افعی‌هایی که سم آن‌ها انعقاد خون را مختل می‌کند و سرم غیر اختصاصی در مورد آن‌ها تجویز می‌گردد دوران بیماری دو سه هفته طول خواهد کشید تا بهبود حاصل گردد.
در حالات شدید بیماری، ابتدا جریان خون سریع می‌شود و بعد این جریان به کندی صورت می‌گیرد. در چنین وضعی خون به قلب و مغز به کندی می‌رسد و ممکن است این عمل در اثر شوک (۱۲ تا ۷۲ ساعت بعد از گزش) یا در اثر خونریزی داخلی یا از محل گزش باشد.
صندوق کرکس گونه‌ای صندوق سرمایه‌گذاری یا صندوق سهام اختصاصی است، که در بدهی شرکت‌ها یا کشورهای ورشکسته یا بحران‌زده مالی، سرمایه‌گذاری می‌کنند.
این صندوق‌ها در خرید ارزان قیمت اوراق قرضه کشورهای با مشکل مالی مواجه شده، یا در آستانه ورشکستگی تخصص دارند. شیوه کار این صندوق‌ها به این صورت است، که اوراق قرضه حاکمیتی و دولتی کشورهایی که با خطر ورشکستگی مواجه هستند را، از دارندگان آنها به قیمتی بسیار پایین‌تر از قیمت اسمی، خریداری می‌کنند، به امید آنکه بعدا آن را به قیمت اسمی آن بفروشند. دارندگان این گونه اوراق با توجه به آنکه می‌دانند دولت ناشر به علت مشکلات مالی و خطر ورشکستگی دیگر نمی‌تواند آنها را در زمان سررسید بازخرید کند مجبورند آنها به قیمتی بسیار پایین‌تر از قیمت اسمی به این گونه صندوق‌ها بفروشند.
هدف صندوق‌های کرکس مورد نظر از خرید اوراق قرضه کشورهای با مشکل مالی مواجه شده، رسیدن به سود بیشتر است. زیرا آنها یا با تمدید زمان سررسید اوراق، یا با به دادگاه کشیدن کشور ناشر، در نهایت اوراق قرضه را به قیمت اسمی آن می‌فروشند.
واسکو پراتولینی (۱۹ اکتبر ۱۹۱۳ – ۱۲ ژانویه ۱۹۹۱) رمان‌نویس و نویسندهٔ داستان کوتاه اهل ایتالیا بود که به‌ویژه برای تصویر کردن زندگی فقرای فلورانس در دورهٔ فاشیسم شناخته می‌شود. او چهره‌ای برجسته در نئورئالیسم ایتالیایی دانسته می‌شود.
پراتولینی در فلورانس و در خانواده‌ای فقیر بزرگ شد. او به شغل‌های گوناگونی پرداخت تا اینکه با از دست دادن سلامتیش در آسایشگاه بستری شد (۱۹۳۵ تا ۱۹۳۷). او هیچ سابقهٔ تحصیلی رسمی نداشت اما به‌طور پیوسته مطالعه می‌کرد و در دوران آسایشگاه به نوشتن پرداخت. پس از آن به رم رفت و الیو ویتورینی را ملاقات کرد که دوست نزدیکش گردید و او را به حلقهٔ ادبی معرفی نمود.
پراتولینی نخستین رمانش «خیابان‌های برهنه» را در سال ۱۹۴۴ منتشر کرد. «داستان خانوادگی» در ۱۹۴۷ منتشر شد که داستان آن دربارهٔ برادر درگذشتهٔ خودش بود. «داستان عشاق فقیر» (۱۹۴۷) یکی از بهترین نمونه‌های نئورئالیسم ایتالیایی نامیده شده است این کتاب به فروش بالایی دست یافت و دو جایزهٔ ادبی بین‌المللی دریافت کرد. پراتولینی که خود ضدفاشیسم بود در «قهرمان زمان ما» (۱۹۴۹) به فاشیسم حمله برد. وی بین سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۶ سه کتاب را در یک مجموعه به نام «داستان ایتالیایی» منتشر کرد که وقایع آن بین سال‌های ۱۸۷۵ تا ۱۹۴۵ به وقوع می‌پیوندد.
استیون جوئل ساتلاف خبرنگار آمریکایی-اسرائیلی بود. او در سال ۲۰۱۳ در حلب سوریه ربوده شد و توسط پیکارجویان سلفی زندانی شده بود. در ۲ سپتامبر ۲۰۱۴، ویدئویی توسط داعش منتشر شد که در آن نشان می‌داد ساتلوف توسط سربازان دولت اسلامی سربریده شد.
استیو ساتلوف فرزند آرتور و شرلی از اهالی پاین‌کرست، فلوریدا بود. او در همانجا بزرگ شد، درآکادمی اتحادیه کیمبال، یک مدرسه شبانه‌روزی خصوصی در مریدن، نیوهمپشایر تحصیل کرد و سپس طی سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ به دانشگاه مرکز فلوریدا رفت و در رشته روزنامه‌نگاری به تحصیل پرداخت. در مرکز بین رشته ای هرتزلیا در اسرائیل هم تحصیل کرده بود. ساتلوف یک یهودی بود و سابقاً در مدرسه روزانه معبد بث ام در فلوریدا کار می‌کرد.
او ابتدا به یمن رفت و در آنجا زبان عربی آموخت و با یک شماره موبایل یمنی در کل آن منطقه سفر کرد. فعالیت خود را در حین بهار عربی آغاز کرد. ساتلوف برای نشریات خبری کریستین ساینس مانیتور، نشنال اینترست، فارن پالیسی، تایم، ورلد افرز، مدیا لاین کار کرده بود و در شبکه‌های تلویزیونی سی‌ان‌ان و فاکس نیوز هم ظاهر شده بود. مسائل کاری او را چند بار به سوریه کشانده بود و به کشورهای مصر، ترکیه، لیبی، بحرین هم سفر کرده بود.
ساتلوف در ۴ اوت ۲۰۱۳ پس از اینکه از مرز ترکیه وارد سوریه شد، در نزدیکی شهر حلب در سوریه ربوده شد. او در رقه نگهداری می‌شد. خانواده او خبرها را مخفی نگه داشتند و می‌ترسیدند که در صورت افشا کردن آنها، به او آسیب برسد. آژانس‌های دولتی و خانواده او یک سال به صورت مخفیانه در تلاش بودند که او را آزاد کنند. در ۱۹ اوت ۲۰۱۴، داعش ویدئویی با عنوان «پیغامی برای آمریکا» منتشر کرد که در آن سربریده‌شدن جیمز فولی، دیگر خبرنگار آمریکایی به تصویر کشیده می‌شد. در پایان این ویدئو، داعش رئیس جمهور آمریکا، باراک اوباما را تهدید کرد که «حرکت بعدی او» تعیین‌کننده سرنوشت ساتلوف خواهد بود.
با این حال، چند روز پس از منتشر شدن این تهدید، ایالات متحده حملات هوایی خود علیه داعش را شدت بخشید و ۱۴ موشک به هامویهای داعش در نزدیکی سد موصل شلیک کرد.
کمی پس از منتشر شدن ویدئو، دادخواستی در WhiteHouse.gov آغاز شد که از اوباما درخواست می‌شد تا جان ساتلوف را نجات دهد. این دادخواست در عرض چند روز هزاران امضا جمع کرد.
ایندیپندنت از قول خانواده این خبرنگار نوشته که یک گروه میانه‌رو، جایگاه ساتلوف را در ازای مبلغی تا سقف ۵۰٫۰۰۰ دلار (بین ۲۵٫۰۰۰ تا ۵۰٫۰۰۰ دلار)، به داعش لو داده است. با این حال، نشریه د هیل از قول سی ان ان نوشت که گروه‌های میانه‌رو ابتدا او را دستگیر کرده و سپس به داعش فروخته‌اند. او دقایقی پیش از ربوده شدن با یک آشنای خانوادگی تماس گرفته و گفته بود که وارد خاک سوریه شده است.
در ۲۷ اوت ۲۰۱۴، مادر ساتلوف ویدئوی کوتاهی منتشر کرد که در آن از ابوبکر بغدادی، رهبر داعش درخواست می‌کرد که پسرش را آزاد کند.
در ۲ سپتامبر ۲۰۱۴، گروه اطلاعات سایت، ویدئویی از قتل ساتلوف را در یک «سایت اشتراک‌گذاری فایل» پیدا کردند و آن را برای مشترکین خود فرستاندند. این ویدئو که به عنوان «دومین پیام برای آمریکا» برای متوقف کردن حملات هوایی در عراق منتشر شده بود، سربریده‌شدن ساتلوف توسط جان جهادگرا را نشان می‌داد همان شخصی که سابقاً فولی را سربریده بود. در این ویدئو، شخص قاتل می‌گوید: «من برگشتم، اوباما، به خاطر سیاست خارجی خودبزرگ‌بینانه شما در قبال دولت اسلامی برگشتم، به خاطر اصرار شما بر ادامه‌دادن بمباران بر روی سد موصل، با وجود هشدارهای جدی ما، برگشتم. پس هرچقدر که موشک‌های شما به بمباران کردن مردم ما ادامه دهند، چاقوی ما هم همانقدر به گردن‌زدن مردم شما ادامه خواهند داد». در پایان ویدئو، یک بریتانیایی به نام دیوید هینس، به عنوان هدف بعدی برای سربریدن معرفی می‌شود. کاخ سفید اصالت این ویدئو را تأیید کرده است.
نفطال شرکت نفت الجزایری است، که در زمینه تولید و توزیع بنزین، سوخت دیزل، محصولات پتروشیمی و مدیریت جایگاه‌های سوخت فعالیت می‌کند.
شرکت نفطال در سال ۱۹۸۱ راه‌اندازی شد و از سال ۱۹۹۸ زیرمجموعه‌ای از شرکت سوناطراک می‌باشد. این شرکت هم‌اکنون مالک شبکه‌ای از ۱۰ هزار جایگاه پمپ بنزین است. نفطال همچنین دارای ۴ پالایشگاه نفت می‌باشد، که شرکت تابعه آن بنام نفتیک بر آنها مدیریت می‌نماید. دفتر مرکزی این شرکت در شهر الجزیره، الجزایر قرار دارد.
وست‌کلیف-آن-سی حومهٔ شهر ساوتند-آن-سی در منطقه اسکس کشور انگلستان است. این شهر یک تفریحگاه ساحلی محسوب می‌شود که با لندن ۵۵ کیلومتر فاصله دارد.
صخره‌های ایجاد شده در ساحل جنوبی این شهر حاصل فرسایش خاک در دورهٔ کواترنری است که باعث شده ساحل ۶۰۰ متر عقب‌نشینی کند. همچنین خط قطار لندن، تیلبوری و ساوتند از این شهر عبور می‌کند و در آن ایستگاه دارد.
علاءالدین دروبی (زادهٔ ۱۲۸۶ ه. ق/۱۸۷۰م – درگذشته ۲۱ اوت ۱۹۲۰) علاءالدین پاشا فرزند عبدالحمید پاشا دروبی یکی از سیاسیون سوری بود.موقع آل دروبی: مشاهیر من العائلة
او در حمص به دنیا آمد و همان‌جا تحصیلات ابتدایی خود را گذراند و سپس برای ادامه تحصیل به استانبول رفت و در آنجا از رشتهٔ حقوق سیاسی فارغ‌التحصیل شد.
الدوربی در زمان امپراتوری عثمانی حاکم ایالت‌های یمن و سپس بصره شد. پس از سرنگونی امپراتوری عثمانی به سوریه بازگشت و در وزارت پادشاهی عربی سوریه مشغول به کار شد؛ و پس از حمله فرانسه به سوریه و شکست پادشاهی سوریه در جنگ میسلون، پادشاه فیصل یکم سوریه را ترک می‌کند و هاشم الاتاسی از نخست‌وزیری برکنار و از طرف قیمومت فرانسه دروبی مکلف نخست‌وزیری سوریه می‌شود.
او در حمص سال ۱۸۷۰ تولد شد و در همان‌جا تحصیلات ابتدایی را شروع کرد، سپس برای تکمیل دروس خود به استانبول رفت.مجلة العدالة: شخصیات تاریخیة: علاء الدین دروبی
او بعد از نجم‌الدین دروبی و هاشم الاتاسی سومین شخصی است که در زمان خود برای تحصیلات عالی به استانبول رفت و این سه اشخاص از رشته‌های حقوق سیاسی فارغ‌التحصیل شدند.
او در زمان امپراتوری عثمانی ابتدا سفیر سرای توپقاپی در بالکان، سپس حاکم مملکت یمن و بعد حاکم بصره شد.
بعد از شکست امپراتوری عثمانی در اواخر جنگ جهانی اول از انقلاب بزرگ عربی پادشاهی عربی سوریه با حاکمیت فیصل یکم تشکیل شد. دروبی به پادشاهی عربی سوریه آمد و در دولت نخست‌وزیر هاشم الاتاسی، در وزارت داخلی آن به کار مشغول شد. بعد از جنگ میسلون و شکست این پادشاهی به وسیلهٔ فرانسوی‌ها، قیمومت فرانسه بر سوریه حاکم شد. قیمومیت هاشم الاتاسی را مجبور به استعفا و فیصل یکم نیز از سوریه تبعید کردند سپس الدوربی را مکلف به تشکیل دولت جدید کرد و وی در ۲۸ ژوئن ۱۹۲۰ نخست‌وزیر سوریه شد.
ارمنی‌های جمهوری آذربایجان ()، ارمنیان از دوران باستان در منطقه آلبانیای قفقاز سکونت داشتند.
جمهوری آذربایجان امروزی یازدهمین استان از پانزده استان پادشاهی ارمنستان بزرگ بوده‌است که نام آن پایتاکاران نام داشت.
در دوران پادشاهان دودمان آرتاشسی این منطقه تحت تسلط تیگران بزرگ قرار داشت.استرابون، Geographica|Geography,11.14. Persus Digital Library.آنانیا شیراکاتسی.Geography. Harutyunyan, Babken. " «Փայտակարան» " (Paytakaran). Soviet Armenian Encyclopedia. vol. xii. Yerevan, Armenian SSR: Armenian Academy of Sciences, 1986, pp. 301-302.
تا قبل از سال ۱۹۸۹ میلادی بیش از ۴۰۰٬۰۰۰ ارمنی در جمهوری آذربایجان زندگی می‌کردند.Memorandum from the Lawyers Committee for Human Rights to John D. Evans, Resource Information Center, 13 June 1993."Implementation of the Helsinki Accords: Human Rights and Democratization in the Newly Independent States of the former Soviet Union" (Washington, DC: U.S. Congress, Commission on Security and Cooperation in Europe, January 1993), p. 118.
فعالیت گستردهٔ ارمنی‌ها از اواسط سدهٔ نوزدهم آغاز شده‌است. در سال ۱۸۵۱ میلادی جمعیت باکو ۷٬۴۳۱ نفر بود که ۴۰۵ نفر آن ارمنی بودند. هنگامی که در سال ۱۸۵۹ میلادی باکو به عنوان پایتخت کشور انتخاب شد، عواملی مانند استخراج نفت میان سال‌های ۱۸۷۰ تا ۱۸۸۰ میلادی و با توسعهٔ رشد اقتصادی آن منطقه باعث افزایش جمعیت باکو و همچنین شهرسازی شد. ارمنی‌ها در شرکت‌های استخراج نفت مشغول به کار شدند و نقش مهمی را ایفا نمودند.
«هوانس میرزوئیان» معروف به ایوان میرزوئف یکی از بنیان‌گذاران صنعت نفت باکو بود. او شرکتی به نام برادران میرزوئف را بنیانگذاری نمود که شرکتی مؤثر و پایدار در صنعت نفت جهان تبدیل شده بود. برادران میرزوئف (سوراخانی و ایوان میرزوئف) موفق شدند در سال ۱۸۷۱ میلادی در حوزهٔ نفتی بالاخانی با استفاده از میله‌های چوبی، استخراج نفت در عمق ۴۵ متری روزانه ۲٬۰۰۰ متر مکعب نفت استخراج کنند و همچنین در حوزهٔ نفتی شهرستان آب شوران به تلاش سوراخانی دو کارخانهٔ نفت سفید بنیانگذاری شد و آغاز به تولید ۱۶۰ هزار تن نفت سفید بالغ بر ارزش ۲۶۰ هزار روبل روسیه شده بود.Гулишамбаров Ст. , Очерк развития и современное состояние нефтяной промышленности Бакинского района (Сборник сведений о Кавказе, т. VII, Тифлис, 1880г.). С. 345
پس از مرگ میرزوئف در سال ۱۸۸۵ میلادی همسر او «داریا» و پسرش «گریگوری» مسئولیت شرکت نفتی را برعهده گرفتند که تا سال ۱۸۸۶ میلادی سرمایهٔ آن شرکت به ۲٫۱ میلیون روبل رسید. این شرکت تا پیش از آغاز قتل‌عام ارامنهٔ باکو فعال بود.
تئاتر ارمنیان باکو در سال ۱۸۷۰ میلادی. آغاز به کار کرد، و آن زمانی بود که در خانه یکی از ثروتمندان ارمنی شهر به نام «کراسیلنیکیان» یک گروه تئاتر از دانش آموزان دبیرستان به رهبری «آواگ گریگوریانس» تشکیل شد. این گروه جنب و جوشی در تئاتر باکو پدیدآورد. تا پیش از آن عمدتاً روس‌ها در تئاتر فعالیت داشتند.
رهبری این گروه از سال ۱۸۷۱ میلادی. با «گئورگ امیراقیان» بود. این گروه در طول فعالیت خود نمایش نامه‌هایی از جمله (نرسس بزرگ اثر وانانداتسی) ،(دریغ از پنجاه سکه طلای گم شده اثر آلاداتیان)، (اجاق ویران و باز هم یک قربانی اثر سوندوکیان) و (راهزنان اثر فریدریش شیلر) را اجرا کرد.
در گروه‌های تئاتر ارمنیان باکو بازیگران تأثیر چشمگیری بر ذهنیت مردم باکو گذاشتند. ارمنیان غیر از آثار کلاسیک و معاصر ارمنی، معروفترین نمایش‌نامههای نویسندگان روس و اروپایی را نیز به صحنه می‌بردند. در سال ۱۹۰۶ میلادی. «انجمن فرهنگی ارمنیان» با تلاش «ک. خادیسیان»، فعال اجتماعی و سیاسی ارمنی، در باکو بنیان نهاده شد. هدف این انجمن گسترش شبکه مدارس عمومی و تخصصی، پیشرفت زبان ارمنی، تئاتر، موسیقی، تندیس‌گری و معماری بود. این انجمن برنامه‌های سرود و تئاتر تشکیل می‌داد و به گسترش تئاتر ارمنیان در باکو یاری می‌رساند. با ابتکار گروه هنری این انجمن در سال ۱۹۱۲ میلادی. در قفقاز نخستین بار یک اُپرای کمدی اثر (چوخاجیان) به اجرا درآمد. فعالیت انجمن فرهنگی ارمنیان باکو در سپتامبر ۱۹۱۸ میلادی. در پی کشتار ارمنیان باکو پایان یافت.
در سال ۱۹۱۷–۱۹۱۰ میلادی، مجله‌ای به نام تئاتر و موسیقی به ابتکار و سردبیری آنتوان مائیلیان در باکو منتشر می‌شد و مردم را با فعالیت‌های فرهنگی ارمنیان باکو آشنا می‌کرد. در سال ۱۹۲۰ میلادی. مائیلیان رهبری استودیوی تئاتر و موسیقی شرقی را با بخش‌های ارمنی، آذربایجانی و روسی بر عهده داشت. این استودیو در سال‌های بعد (بنیاد زاره) نامیده شد و تبدیل به آموزشگاه تئاتر شد. او در عین حال رئیس کنسرواتوار شرقی باکو و رهبر استودیوی موسیقی و نمایش بانوان آذربایجانی بود. مائیلیان برای کودکان نیز اُپرت و اُپرا نوشته و برای نمایش‌های تئاتر ارمنی و آذربایجانی موسیقی ساخته است. آهنگ ساز معروف آنوشاوان ترغوندیان نیز در باکو زندگی و فعالیت کرده و در سال‌های ۱۹۳۸–۱۹۳۴ میلادی. رئیس کنسرواتوار باکو بوده‌است.
عاشوق‌ها نیز در موسیقی ارمنیان باکو جایگاه خاصی داشتند. آن‌ها از خانه به خانه می‌گشتند و در مسابقات عاشوق‌ها شرکت می‌کردند. معروفترین آن‌ها عاشوق «دونی» بود که استاد و آموزگار عاشوق‌های آن دوره شمرده می‌شد. عاشوق «صیاد» (پتروس ماداتیان) که در سده ۱۹ میلادی. می‌زیست نیز آوازه‌ای بلند داشت.
از سال ۱۹۲۰ میلادی «آ. ایانوسیان»، رهبر ارکستر نقش بزرگی در موسیقی باکو ایفا کرد. او بود که نخستین گروه نوازندگان موسیقی محلی آذربایجانی را بنیان نهاد. ارمنیان در عرصه هنرهای تجسمی نیز در شهر باکو حضور گسترده داشتند.
در آنجا نمایشگاه نقاشی باشینجاقیان (۱۸۸۵ میلادی) و وارتگس سورنیانس برپا شد. این نمایشگاه‌ها رویداد بزرگی در زندگی فرهنگی شهر شمرده می‌شد. در مدارس ارمنی شهر درس نقاشی به عنوان درسی مستقل تدریس می‌شد. طراح نشان ملی جمهوری سوسیالیستی شوروی آذربایجان نیز نقاش و گرافیست ارمنی «روبن شخکیان» بود. نقاش «آ. هوانسیان» نزدیک به نیم سده در آموزشگاه هنر باکو نقاشی تدریس کرده و در میان اندیشوران باکو بسیار احترام داشت.
اولین مدرسه ارمنی در باکو در سال ۱۸۶۰ میلادی با تلاش «دِر-غوُندیان» تأسیس شد. در باکو نیز مدرسه‌ای دخترانه به نام «هریپسیمه» و مدرسه مختص پسران به نام «مسروپیان» افتتاح شده. بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۰ میلادی ۸۰ مدرسه متوسطه ارمنی و یک دانشگاه و دانشکده و موسسات آموزشی متعددی در باکو وجود داشت. آخرین مدرسه ارمنی در باکو در سال ۱۹۸۳ میلادی بسته شد.
ارمنی‌های باکو نقش مهمی در اداره شهرها داشتند از اواسط سال ۱۸۴۰ میلادی «پاول پارسادان آرغوتیان»Pavel Parsadan Arghutian شهردار باکو بود و در سال ۱۸۴۹ تا ۱۸۵۰ میلادی نیز از اعضای هیئت منصفه در دادگاه دولتی در شهرستان شماخی بوده‌است. در سال ۱۸۵۳ میلادی دادستان کل منطقه باکو برعهده «لازاریان» بود که بعدها فرماندار شد.
در سال ۱۹۰۸ میلادی سرکنسولگری جمهوری آذربایجان در بلژیک برعهده «آیوازیان» و در ایتالیا برعهده «موتافیان» بوده‌است. در سال ۱۹۱۸ میلادی «غورغانیان» (کمیسر نظامی) و آرتاشس کارینیان به عنوان ناظر آموزش و پرورش فعالیت می‌کردند.
در سرشماری ۱۸۹۷ میلادی جمعیت کل باکو ۱۱۱٬۹۰۴ نفر بود که ۱۹٬۰۹۹ نفر آن ارمنی بودند. در سال ۱۹۷۰ میلادی، ۲۰۷٬۴۶۴ نفر ارمنی ساکن باکو بودند. در سال ۱۹۸۹ میلادی، بیش از ۴۰۰٬۰۰۰ ارمنی ساکن جمهوری آذربایجان بودند.
در سال ۱۸۶۴ میلادی. در باکو «سازمان خیریه ارمنیان» بنیان نهاده شد. با تلاش این سازمان نخستین چاپخانه ارمنی باکو در سال ۱۸۷۰ میلادی. تأسیس شد. با حروفی که از چاپخانه (انفیاجیان)Enfiachian تفلیس آوردند چندین کتاب به زبان ارمنی چاپ شد.
چاپ خانه‌های «قصابیانس» نیز در سال ۱۸۷۶ میلادی. کار خود را آغاز کردند.
در باکو در سال‌های ۱۸۸۰ میلادی. نیز دو چاپ خانه ارمنی توسط «تِر-هُوهانسیان» و «قصابیان»، و در سال‌های ۱۸۹۰ میلادی دو چاپ خانه دیگر، یکی توسط «شهبازیان» و دیگری به نام «آرور» تأسیس شد. با تلاش سازمان خیریه ارمنیان باکو موزه نیز گشایش یافت و دست نوشته‌ها، کتاب‌های قدیمی و آرشیو خصوصی فعالان ارمنی جمع‌آوری شد. در سال ۱۸۷۰ میلادی. کتاب‌خانه‌ای تأسیس شد و در جوار آن از سال ۱۸۸۰ میلادی. سالن مطالعه نیز آغاز به کار کرد. در این کتاب‌خانه دو تن از نامداران فرهنگ ارمنی به نام‌های آلکساندر شیروانزاده (نویسنده) و آراکل باباخانیان (تاریخ‌شناس) کار کرده‌اند.
در سال ۱۹۱۴ میلادی. این کتاب‌خانه دارای ۲۱۸۰۰ جلد کتاب بود و ۶۸ عنوان نشریه دریافت می‌کرد. از سال ۱۸۹۴ میلادی نیز در جوار کتاب‌خانه یک بنیاد ادبی تأسیس شد. در کل در سال‌های ۱۹۲۰–۱۸۷۲ میلادی در باکو نزدیک به ۳۰۰ عنوان کتاب، کتاب درسی و خبر نامه ارمنی چاپ شده که بیشتر آن‌ها به زبان ارمنی نوین بوده‌است.
در پایان سده نوزدهم و در آغاز سده بیستم میلادی ساخت و ساز شهری به‌طور هم‌زمان با توسعه اقتصادی در شهر باکو توسعه گسترده‌ای یافت. با استخراج نفت به‌طور ناگهانی فرصت‌های اقتصادی تغییر گسترده‌ای یافت و ساخت ساز صنعتی–مسکونی و ساختمان‌های عمومی گسترش یافت؛ و در مقیاس وسیعی ساخت و ساز در شهرهای جمهوری سوسیالیستی شوروی آذربایجان نیز با افزایش سریع جمعیت گره خورد.
معماران ارمنی که تحصیل کرده سن پترزبورگ بودند سبک جدیدی از معماری روسی را در شهر باکو طراحی و به اجرا درآوردند.
مهندس و معمار ارمنی به نام گابریل دِر-میکلیان یکی از بنیان‌گذاران معماری نوین در شهر باکو بود. او پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه معماری سن پترزبورگ در باکو مشغول به کار شد.
آثار او عبارت اند از: «بیمارستان زنان و زایمان» در سال ۱۸۹۹ در باکو، «ساختمان وزارت باکو»، «بانک تجارت» ۱۹۰۵ الی ۱۹۱۰، «ساخت کلیساهای متعدد» و چندین اثر دیگر.Waal, Thomas de Wall (2004). Black garden: Armenia and Azerbaijan through peace and war ([Online-Ausg.] ed.). New York: New York University Press. p. 103. .
سهم آقای نیکوقایوس بایِو در حوزه معماری و شهرسازی در توسعه باکو در آغاز قرن بیستم سهم بسزائی داشت. ساختمان تئاتر باکو در سال ۱۹۱۳ میلادی که در حال حاضر آکادمی ملی اپرا و تئاتر باله آذربایجانOpera in Azerbaijan by Azer Rezayev. "Azerbaijan International". #5.4. Winter 1997 می‌باشد. مجموعه‌ای از مدارس و ورزشگاه و ساختمان‌های مسکونی و ایستگاه راه‌آهن صابونچی در سال ۱۹۲۷ میلادی توسط او طراحی و ساخته شده‌است.Socialist Realism Without Shores, by Thomas Lahusen and Evgeny Dobrenko, 1997, Duke University Press, , p. 97
از دیگر طراح و معماران معروف را می‌توان به: مهندس وارطان سارگسیان و فریدون آغالیان نام برد، که «ساختمان‌های اسکان کارگران شرکت نفت» در شهر مردکن و «ساختمان خانه کارگر» و ده‌ها ساختمان‌های دیگر را ساختند."Stairs in the gulf in Baku" (in Russian). Vesti.az. Retrieved 10 December 2012. Translated from Russian: "This house was built in 1915-1917. Customer of its construction was the Baku Armenian millionaire named Mirzabekyan, who conceived rebuild apartment building in which the apartments and even entire floors surrendered guests. The architect of this house is Vartan S. Sarkisov.
والودیا آواک تارخانیان (; ؛ زادهٔ ۱۳۰۴ – درگذشتهٔ ۱۶ آبان ۱۳۹۱) نوازنده و مُدرسِ ویلن و ویولا و موسیقی‌دانِ ارمنی‌تبار اهل ایران بود.
والودیا تارخانیان متولد ۱۳۰۴ خورشیدی (۱۹۲۵ میلادی) بود. پدرش تار می‌نواخت و خود او ویلن را نزد سرژ خوتسیف در تهران فراگرفت و از زمان تأسیس ارکستر سمفونیک تهران توسط پرویز محمود، با این ارکستر به عنوان نوازنده ویلن و آلتو همکاری داشت و در طول سال‌های فعالیتش اجراهای متعددی به رهبری فرهاد مشکات و حشمت سنجری اجرا کرد. تارخانیان در این دوره با کوارتت شوبرت تهران نیز همکاری داشت و همچنین پیش از انقلاب در هنرستان عالی موسیقی تدریس می‌کرد.
او در سال ۱۳۵۶ از ارکستر سمفونیک تهران بازنشسته شد و به هلند رفت و با سمت سولیست گروه آلتو در ارکستر هلند فعالیت کرد. این هنرمند پس از ۱۲ سال به ایران برگشت و مدتی در ارکستر فرهنگسرای بهمن نوازندگی کرد و پس از آن تا پایان عمر به تدریس و تربیت شاگردان پرداخت.
سیاوش ظهیرالدینی، شجاع‌الدین لشکرلو، میثم مروستی از شاگردان این هنرمند محسوب می‌شوند.
والودیا تارخانیان در ۱۶ آبان ۱۳۹۱ (۲۰۱۲ میلادی) در نهایت سکوت و بی‌خبری در تهران درگذشت. مراسم بزرگداشت او در خانه هنرمندان ایران برگزار شد.
احمد دادبین (زاده ۱۳۳۴) فرمانده نظامی ایرانی است، که هم‌اکنون به‌عنوان مشاور فرمانده کل ارتش فعالیت می‌کند. وی در فاصله سالهای ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۶ فرمانده نیروی زمینی ارتش بود.
احمد دادبین در سال ۱۳۳۴ در شیراز زاده شد. پدر وی از افسران ارتش شاهنشاهی ایران بود. وی در سال ۱۳۵۳ وارد دانشگاه افسری ارتش شد و به طور رسمی به عضویت ارتش شاهنشاهی ایران درآمد. وی در سال ۱۳۵۶ دورهٔ مقدماتی رشتهٔ پیاده را در مرکز پیادهٔ شیراز گذراند و سال بعد با درجهٔ ستوان دومی وارد لشکر ۲۳ نوهد (نیروهای مخصوص ارتش) شد. سال‌ها بعد فرماندهی لشکر ۲۸ کردستان را بر عهده گرفت و در سال ۱۳۷۳ به فرماندهی نیروی زمینی ارتش منصوب شد.
پس از آن وی مدیریت شرکت پشتیبانی و نوسازی هلیکوپترهای ایران «پنها» را برعهده گرفت. در سال ۱۳۸۴ به گفته خودش بر اثر استفاده از کفش نامناسب، از کوه دماوند سقوط کرد و دچار جراحت شدید شد، سپس به کما رفت و چندی بعد بهبود یافت. از کارهای برجستهٔ وی در دوران فرماندهی نزاجا؛ بهبود بودجه و اقتصاد ارتش، همچنین رزمایش استراتژیک ذوالفقار «مانور بزرگ ولایت» در بیابان‌های استان قم می‌باشد.
این بخش شامل نشان‌ها و جایزه‌های نظامی امیر دادبین است که بر روی لباس همسان او نصب می‌شود و جایزه‌های غیرنظامی و غیررسمی را دربر نخواهد گرفت.
عبدالعلی پورشاسب (زاده ۱۳۲۷ کرمانشاه) سرتیپ ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که از ابتدای سال ۱۳۷۶ تا ۱۹ بهمن ۱۳۷۹ فرمانده نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران بود.
پورشاسب از ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۴ ریاست ستاد مشترک ارتش را برعهده داشت، در فاصله سالهای ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۲ معاون بازرسی ستاد کل نیروهای مسلح بود، از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۵ به‌عنوان جانشین معاون ارکان و امور مشترک ستاد کل نیروهای مسلح فعالیت می‌کرد و از ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۷ نیز معاون نظارت و ارزیابی قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیا بود. وی هم‌اکنون جانشین پژوهشگاه علوم و معارف دفاع مقدس است، همچنین به‌عنوان مدرس دانشگاه عالی دفاع ملی و دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا فعالیت می‌کند.
عبدالعلی پورشاسب در سال ۱۳۲۷ در شهر کرمانشاه زاده شد. وی پس از طی تحصیلات ابتدایی و متوسطه، در سال ۱۳۴۶ به استخدام ارتش شاهنشاهی ایران درآمد و پس از حضور در ارتش، دوره‌های دانشکده افسری، مقدماتی زرهی، عالی زرهی، دانشکده فرماندهی و ستاد ارتش ایران و دانشکده فرماندهی و ستاد پاکستان را پشت سر گذاشت.
از سوابق مسئولیتی وی در طول دوران جنگ ایران و عراق می‌توان به جانشین و فرمانده گردان ۲۶۴ تانک در لشکر ۹۲ زرهی اهواز و سرپرست فرماندهی تیپ ۳۷ زرهی شیراز اشاره کرد.
پورشاسب پس از جنگ نیز عهده‌دار مسئولیت‌هایی همچون فرماندهی مرکز آموزش زرهی شیراز، استاد دانشکده فرماندهی و ستاد، رئیس دانشکده دفاع دانشگاه عالی دفاع ملی و رئیس اداره آموزش آجا بود.
وی از اول تیر ماه سال ۱۳۷۵ مسئولیت ریاست اداره پنجم ستاد مشترک ارتش را تا تاریخ هفتم خردادماه ۱۳۷۶ برعهده داشت، سپس به‌عنوان جانشین و سرپرست فرمانده نیروی زمینی ارتش برگزیده شد.
پورشاسب از مهرماه سال ۱۳۷۶ تا ۱۷ بهمن‌ماه ۱۳۷۹ عهده‌دار فرماندهی نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران بود. او سپس در سمت رئیس ستاد مشترک آجا منصوب شد و تا سال ۱۳۸۴ نیز این مسئولیت را برعهده داشت، در ادامه در سال ۱۳۸۴ به عنوان معاونت بازرسی ستاد کل نیروهای مسلح منصوب شد و تا سال ۱۳۹۲ در این جایگاه فعالیت نمود. وی از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۵ به‌عنوان جانشین ارکان و امور مشترک ستاد کل نیروهای مسلح مشغول به فعالیت بود. پورشاسب در سال ۱۳۹۵ به‌عنوان معاون نظارت و ارزیابی قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیا منصوب شد و تا سال ۱۳۹۷ نیز در این جایگاه فعالیت نمود.
وی هم‌اکنون جانشین پژوهشگاه علوم و معارف دفاع مقدس ستاد کل نیروهای مسلح است و همزمان در دانشگاه عالی دفاع ملی و دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا تدریس می‌کند.
پورشاسب از خردادماه ۱۳۷۶ تا مهرماه همان سال، جانشینی فرمانده نیروی زمینی ارتش را برعهده داشت، سپس جایگزین فرمانده وقت نیروی زمینی؛ سرتیپ احمد دادبین شد. او از مهرماه ۱۳۷۶ تا ۱۷ بهمن‌ماه ۱۳۷۹ فرمانده نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران بود.
پورشاسب از ۱۳۷۹ تا مهرماه ۱۳۸۴ به عنوان یازدهمین نظامی بعد از انقلاب مسئولیت رئیس ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران را بر عهده داشت و سپس با حکم آیت الله خامنه ای به عنوان معاون بازرسی ستاد کل نیروهای مسلح منصوب گردید و مدتی نیز بعنوان جانشین سرلشکر باقری در ریاست ارکان و امور مشترک نیروهای مسلح مشغول به خدمت بود. وی هم‌اکنون معاون ارزیابی قرارگاه مرکزی خاتم الانبیا است و همزمان در دانشگاه عالی دفاع ملی و دافوس آجا تدریس می‌کند.
این بخش شامل نشان‌ها و جایزه‌های رسمی عبدالعلی پورشاسب است، که بر روی لباس همسان او نصب می‌شود، ولی جایزه‌های غیرنظامی و غیررسمی را در برنخواهد داشت.
رحیم شهریاری (زادهٔ ۱ اسفند ۱۳۴۹ در تبریز) خوانندهٔ ایرانی است.
رحیم شهریاری در روز یک اسفند ۱۳۴۹ در محله شنب غازان تبریز به دنیا آمد. از همان دوران کودکی علاقه خود را با خواندن سرود و آهنگ‌های آذربایجانی در مدرسه و خانه نشان داد و همزمان نزد یوسف عبدالعظیم‌زاده، ساز قارمان را فرا گرفت و از استادان جمهوری آذربایجان بهره فراوانی جست. از سال ۱۳۶۸ با ارکسترهای مختلف همچون سهند (به سرپرستی رشید وطن‌دوست) و هلال احمر تبریز، دانشگاه آزاد و غیره همکاری داشته‌است.
در سال ۱۳۷۵ با تشکیل گروه آراز کنسرت‌های متعددی را در داخل و خارج از کشور داشته و آلبوم‌های گلمدین، بیاض گئجه لر، ایپک، سن سیز، وفاسیز، آغلاما، عصرین گوزلی، گئتمه قال، گوزللرین گوزلی، کیم بیلیر، یاواش یئری، منه گوره و آذربایجان و آهنگ‌های یالان دنیا، سنه گوره، ریحان، هایدی سویله و بازخوانی آهنگ باخ باخ از جمله فعالیت‌های اوست.
وی تحصیلکرده در رشته حسابداری از دانشگاه تبریز می‌باشد. رحیم شهریاری در جشن چهارشنبه سوری شهر استهکلم کشور سوئد کنسرت با شکوهی برگزار کرد.
از اسفندماه سال ۱۴۰۰ شرکت آواسازان ققنوس به تهیه کنندگی محمد حسین توتونچیان برگزاری کنسرتهای رحیم شهریاری را بر عهده گرفته و اولین برنامه توسط این تهیه کننده ۸ فروردین ۱۴۰۱ در تهران اجرا شد.
دُغْدو نام مادر زرتشت است، و او از نسل فریدون بود."برهان قاطع"، دغدو نام مادر زرتشت، گویند که نَسَبش به فریدونِ فرّخ می‌پیوسته."فرهنگ آنندراج"، مدخل دغدو
زن پورشسب و مادر زردشت، پیامبر ایرانی."لغت‌نامهٔ" دهخدا، مدخل دغدو دُغْدویه هم می‌گویند.
زرتشت بهرام پژدو در "زراتشت‌نامهٔ" خود می‌گوید:"زراتشت‌نامه"، بهرام پژدو
کانگ هائی نا نوهٔ رئیس یکی از بزرگترین شرکت‌های سئول به نام کانگسون است که از بچگی به علت کمبود محبت دختری لوس، ننر، از خودراضی، بدون برنامه زندگی و فوق‌العاده بداخلاق است.او از ابتدای تولد زندگی راحتی داشته و مانند پرنسس‌ها زندگی می‌کرده.
تا اینکه روزی به‌طور اتفاقی در خیابان با پسری به نام چا دونگ سو آشنا می‌شود البته چند قسمت اول فیلم به دعوای این دو نفر اختصاص دارد که بسیار جذاب دیدنی است.
با ادامه لذیت‌های دخترک برای اعتراض پیش پدربزرگ می‌رود ولی سرنوشت چیز دیگری را رقم می‌زند و او به عنوان مربی والبته ناظر و پیشخدمت بانو استخدام می‌شود.در ابتدا کانگ هائی نا مردی را به نام لی تائه یون که یک وکیل است و او را برای اولین بار در پیست اسب سواری میبیند دوست دارد اما
با گذشت چند ماه این دو انقدر وابسته هم می‌شوند که داستان عشقی جالبی را رقم می‌زنند...
منبع:TNS Media Korea
آهنگ کمکی:
در ژاپن از کانال تلویزیونی لالا پخش شد.http://www.hancinema.net/yoon-sang-hyeon-to-release-two-more-dramas-in-japan-22534.html
در خاورمیانه با عنوان امیراتی (شاهزاده) دوبله عربی شده‌است و در ۱۷ فوریه ۲۰۱۳ پخش شد MBC 4
. در اندونزی در ۱۷ فوریه ۲۰۱۴ شروع به پش کرده‌استB-Channel
شرکت ملی انرژی ابوظبی (به عربی: شرکة أبوظبی الوطنیة للطاقة) یا خلاصه شده به طاقة، شرکت خوشه‌ای انرژی اماراتی است، که در زمینه تولید نفت خام و گاز طبیعی، تولید برق و انتقال برق، تصفیه آب و تولید آب آشامیدنی فعالیت می‌نماید.
شرکت ملی انرژی ابوظبی در سال ۲۰۰۵ راه‌اندازی شد و در حال حاضر دارای عملیات در کشورهای کانادا، غنا، هند، مراکش، عربستان سعودی، عراق، عمان، هلند، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا می‌باشد.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر ابوظبی، امارات متحده عربی قرار دارد و سهام آن در بازار بورس ابوظبی معامله می‌شود. شرکت ملی انرژی ابوظبی هم‌اکنون روزانه معادل ۱۴۲٫۴ میلیون بشکه نفت تولید می‌کند و ظرفیت تولید برقی معادل ۱۶٫۳۹۵ میلیون وات را دارا می‌باشد.
یاخته گزنده یا نیدوسیت (به فرانسوی: Nidocyte) سلول‌های نیش‌زننده در بدن گزنده‌داران (کیسه‌تنان) است.
یاخته گزنده یاخته‌ای است به شکل رشته توخالی کوچک که در آن یک نخ گزنده درهم‌پچیده و یک نیزه کوچک وجود دارد. دارا بودن این یاخته مشخصه جانوران شاخه گزنده‌داران (مرجانیان، کیسه‌تنان) است. این شاخه شامل گل‌سان‌زیان، آب‌سان‌زیان، فنجان‌زیان، جعبه‌زیان، ساق‌زیان، مخاط‌زیان می‌شود.
یاخته‌های گزنده، سلول‌های تخصص‌یافته برای گرفتن طعمه هستند. این یاخته‌ها در اثر تحریک مکانیکی کنیدوسیل با پرتاب نماتوسیست زهری را از راه آن رشته به درون هدف وارد می‌کنند.
نوع سم تزریقی آن نوروتوکسین، میوتوکسین یا هموتوکسین می‌باشد.
یاخته‌های گزنده به‌ویژه در شاخک‌ها (تانتاکول‌ها) زیادند و تجمع آنها ایجاد باتری می‌کند. بروی شاخک سلول‌های دفاعی هستند و از آنها هنگام شکار و دفاع استفاده می‌شود در این سلولها اندام خاصی به نام نماتوسیست وجود دارد. نماتوسیست ساختمان نیش زننده‌ای است که از نظر آناتومی یک سلول گزنده، سلولی گرد یا تخم مرغی شکل است که دارای هسته‌ای درشت در بخش قاعده‌ای است. از انتهای سلول زائده‌ای سخت و خار مانند به نام نیدوسیل خارج شده‌است. نماتوسیست‌ها در مرجانیان تنوع فراوانی دارند و نقش‌های زیادی را هم بر عهده دارند.
از نظر آناتومیکی در واقع یک سلول نیدوسیت در برگیرندهٔ نماتوسیست است و قسمت نیدوسیل آن از نظر میکروسکوپ الکترونی شبیه ساختمان تاژک است.
نماتوسیست شکلی کپسول مانند دارد و می‌تواند حاوی مواد سمی باشد که به فلج کردن شکار کمک می‌کند. کپسول به حالت عادی دارای یک سرپوش است و لوله پیچ و خم خورده‌ای یا رشته‌ای که داخل کپسول قرار می‌گیرد.
در گروهی از گزنده‌داران به نام آنتوزوآ، نیدوسیل وجود ندارد و به جای گردن جسم مژکی مرکب دارند. سلول نماتوسیست یک سلول دفاعی است که داخلش یک کپسول وجود دارد. کپسول در حالت استراحت سارژ است. بات (Butt)، در اکثر موارد هم ضخامت کپسول است. بر اساس تنوع خارها خیلی از نماتوسیست‌ها را می‌توان جدا کرد. انتهایش رشته فیلامینی دارد. (بات، قسمت تنه‌ای و قاعده ضخیم نماتوسیست شلیک شده‌است).
سه نوع نماتوسیست بر حسب بات داریم که عبارتند از: پیچنده، چسبنده و نافذ.
مهم‌ترین ویژگی اعضای نیدارین‌ها وجود نماتوسیست است که اندام مختلف دارند و بنابر این در آرایه‌شناسی آن‌ها یک صفت باارزش حساب می‌شود.
نماتوسیست‌ها یک کپسول ظریفی هستند که از ترکیبات مشابه کیتین تشکیل شده‌اند و در داخل آن رشته‌های نخ‌مانند وجود دارد که به طرف انتهای کپسول گسترش پیدا کرده است.
در این انتهای کپسول کلاهکی به نام (Operculum)وجود دارد. در داخل این کپسول ممکن است طناب‌های خاردار وجود داشته باشد. یک نماتوسیست در داخل سلولی به نام (Cnidocyte) قرار می‌گیرد که نماتوسیست را تولید کرده است. این سلول‌ها را در دورهٔ رشدونمو (Cnidoblast) می‌گویند. در بعضی گونه‌ها نیدوسیت‌ها دارای زائده‌ای به نام (Cnidocil)هستند که به عنوان یک گیرنده مکانیکی عمل می‌کند. در بعضی از گونه‌ها مولکول‌های ریزی از شکار آزاد می‌شوند که گیرنده‌های مکانیکی این سلول را تحریک می‌کند و یا تماس شکار بااین گیرنده‌ها باعث می‌شود که نماتوسیست‌ها رشته‌های خود را پرتاب کنند.
نیدوسیت‌ها در میان سلول‌های اکتودرمی و نیز در برخی نمونه‌ها در لابه‌لای سلول‌های گاسترودرم قرار دارند ولی بیشتر بر روی بازوها می‌توان این سلول‌ها را یافت. زمانی که نماتوسیست رشته‌های خودرا پرتاب می‌کند نیدوسیت توسط جانور جذب شده و نیدوسیت‌های جدیدی جای آن را می‌گیرد. همهٔ نماتوسیست‌ها دارای تیر و یا سم نیستند برای مثال برخی از آنها می‌توانند در بدن شکار فروبروند ولی تعدادی هم به دور شکار می‌پیچند و آن را در کنار جانور نگه می‌دارند.
سازوکار تخلیه نماتوسیست‌ها به‌طور کامل شناخته نشده‌است؛ ولی مطالعات نشان می‌دهد که نیروی کششی که درزمان تشکیل نماتوسیست ایجاد می‌شوند و نیز یک فشار اسمزی بسیار بالا به اندازه ۱۴۰ اتمسفر در داخل نماتوسیست‌ها عامل تخلیه این اندامک‌ها هستند.
وقتی نماتوسیست‌ها تحریک می‌شود فشار اسمزی داخل آن باعث می‌شود که آب به داخل کپسول وارد شود سپس اپرکلون باز می‌شود و به خاطر وجود فشار هیدروستاتیک در داخل کپسول طناب نماتوسیست به خارج پرتاب می‌شود. با پرتاب خارهایی به بیرون گسترش می‌یابد که باعث تزریق سم به بدن شکار می‌شود. نماتوسیست‌های بیشتر نیدارین‌ها برای انسان مضر نیستند و در بدترین حالت باعث آزار انسان می‌شوند.
میشائل باور ( ) یک بازیکن فوتبال بازنشسته در پست هافبک اهل اتریش است. وی در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است. از باشگاه‌هایی که در آنها بازی کرده‌است می‌توان به اوراوا رد دیاموندز و هامبورگ اشاره کرد.
قیمت‌گذاری انتقالی عبارت است از تعیین قیمت مبادله‌ای برای یک کالا یا خدمت در مواقعی که واحدهای تجاری اقدام به مبادله در داخل یک شرکت می‌نمایند. این محصول می‌تواند محصول نهایی فروخته شده به مشتریان خارج از شرکت، یا محصولات واسطه‌ای باشد.
قیمت‌گذاری انتقالی نه تنها مستقیماً هدف‌های استراتژیک شرکت را تحت تأثیر قرار می‌دهد، بلکه مستلزم ایجاد هماهنگی در میان وظایف بازاریابی، تولید و مالی نیز هست. قیمت‌گذاری انتقالی تصمیم‌گیری دربارهٔ برون‌سپاری تأمین مواد و قطعات، برنامه‌ریزی مالیاتی و بازاریابی محصولات واسطه‌ای و نهایی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
در مؤسسات غیر متمرکز واحدهای فرعی یک سازمان به عنوان واحدهای مستقل فعالیت می‌کنند. در این مجموعه‌ها، سیستم کنترلی مدیریت اغلب از قیمت‌های انتقالی برای هماهنگی فعالیت‌ها و ارزیابی عملکرد واحدهای فرعی استفاده می‌کند.
قیمت انتقالی، قیمتی است که یک واحد فرعی (قطعه، شعبه، بخش و غیره) برای یک محصول یا خدمت ارائه شده برای واحد فرعی دیگر در یک سازمان هزینه می‌کند. قیمت انتقالی درآمدی را برای واحد فرعی فروشنده و هزینه‌ای برای واحد فرعی خریدار به وجود می‌آورد و این امر بر درآمد عملیاتی هر دو واحد فرعی تأثیر می‌گذارد. درآمدهای عملیاتی می‌تواند برای ارزیابی عملکرد واحد فرعی و انگیزش مدیران استفاده شود.
مدیریت سطوح بالا ممکن است قیمت یک محصول یا خدمت مشابه را به صورت ثبت در دفتر روزنامه تجاری انتخاب و استفاده کند، همچنین مدیریت سطوح بالا ممکن است (برای قیمت داخلی) قیمت تجاری که یک واحد فرعی برای مشتریان برون سازمانی هزینه می‌کند را انتخاب کند.
محصولات یا خدمات منتقل شده بر مبنای قیمتهای بازار معمولاً منجر به تصمیمات بهینه می‌شوند زمانی که سه شرط زیر وجود داشته باشد:
بازار رقابتی کامل زمانی به وجود می‌آید که محصول مشابه با قیمتهای خرید و فروش برابر و یکسان وجود دارد و خریداران و فروشندگان خاصی نمی‌توانند با فعالیت‌هایشان بر آن قیمتها تأثیر بگذارند.
مدیریت سطوح بالا ممکن است قیمت انتقالی را بر مبنای هزینه‌های تولید محصول انتخاب کند، مثل هزینه‌های متغیر تولید، هزینه‌های جذب تولید و هزینه‌های کل تولید که هزینه‌های کل تولید شامل تمامی هزینه‌های تولید ناشی از فعالیت‌های شرکت است مثل هزینه تحقیق و توسعه، هزینه طراحی، هزینه بازاریابی، هزینه توزیع و هزینه خدمات ارائه شده به مشتری. هزینه‌های استفاده شده در قیمت‌های انتقالی که بر مبنای بهای تمام شده‌است می‌تواند هزینه‌های واقعی یا هزینه‌های بودجه‌أی باشند.
قیمتهای انتقالی بر مبنای بهای تمام شده وقتی که قیمتهای بازار غیرقابل دسترسی، نامناسب یا پر هزینه هستند مفید می‌باشند. به عنوان مثال محصول خاص یا بی‌همتا باشد یا محصول داخلی از محصولات در دسترس برون سازمانی بر حسب کیفیت یا خدمت متفاوت باشند.
در بعضی مواقع، واحدهای فرعی یک شرکت، آزاد هستند که دربارهٔ قیمت انتقالی بین خودشان مذاکره کنند و سپس تصمیم بگیرند که به صورت داخلی خرید و فروش کنند یا با بخش‌های بیرون سازمان معامله کنند. واحدهای فرعی ممکن است در این مذاکرات اطلاعاتی را دربارهٔ هزینه‌ها و قیمتهای بازار استفاده کنند، اما هیچ اجباری وجود ندارد که قیمت انتقالی انتخاب شده ارتباط خاصی با بهای تمام شده یا با قیمت بازار داشته باشد. قیمتهای انتقالی مذاکرهٔ اغلب وقتی بکار برده می‌شوند که قیمتهای بازار دائماً تغییر می‌کنند. قیمت انتقالی مذاکره‌ای نتیجه و حاصل فرایندهای معامله‌ای بین بخش‌های خریدار و فروشنده است.
به‌طور کامل، روش قیمت‌گذاری انتقالی انتخاب شده باید هر مدیر واحد فرعی را برای بهینه‌سازی تصمیمات مربوط به سازمان هدایت و راهنمایی کند. در تمام سیستم‌های کنترلی مدیریت، قیمتهای انتقالی باید برای به‌دست آوردن استراتژی‌ها و اهداف سازمان و متناسب کردن ساختار سازمان کمک کند. مخصوصاً قیمتهای انتقالی باید تناسب هدف را افزایش دهد و فعالیت مدیریت سطوح بالا را تقویت کند.
فروشندگان باید برای پایین نگه داشتن هزینه‌های تهیه یک محصول یا خدمت ایجاد انگیزه بکنند و خریداران باید برای کسب و استفاده از ورودی‌ها و نیروهای مصرف مؤثر و کارا ایجاده انگیزه کنند.
اگر مدیریت سطوح بالا از عدم تمرکزی که در سطح بالایی است حمایت کنند، قیمت‌های انتقالی باید سطح بالایی از استقلال و خودمختاری واحد فرعی را در تصمیم‌گیری توسعه و ترقی دهند. استقلال درجه‌ای از آزادی برای تصمیم‌گیری است. قیمت‌های انتقالی مذاکره‌ای از نتیجه فرایندهای یک معامله بین بخش‌های خرید و فروش به وجود می‌آیند.
بهترین تابستان من یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی «علی بهادر» است که در سال ۱۳۷۵ تولید و از شبکه ۱ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش گردید.
این مجموعه تلویزیونی دربارهٔ یک نوجوان پرشور یزدی به نام «سعید» است که بهترین تابستان زندگی‌اش را در پشت جبهه‌های جنگ می‌گذراند.فرهنگ سریال‌های تلویزیونی ایران از آغاز تا امروز؛ ماهنامه سینمایی «فیلم»، شماره ۲۴۵، ۱۵ آذر ۱۳۷۸
خط راه‌آهن حجاز نام مسیر ریلی در خاورمیانه بود که از دمشق تا مدینه از طریق گذشتن از سرزمین حجاز امتداد داشت و زمان سفر حج را از ۴۰ روز به ۵ روز کاهش می‌داد.Once Bustling, Syria’s Fractured Railroad Is a Testament to Shattered Ambitions, The New York Times مسیر فرعی راه‌آهن حجاز، شهر حیفا را به سوریه و سرزمین‌های عربی دیگر مرتبط می‌کرد.گردشگری در حیفا: شهری که شهرت آن در باغ‌های شگفت‌انگیز ایرانی و مرکز بهائیان جهان است، سایت رسمی وزارت خارجه اسرائیل خط راه‌آهن حجاز از سال ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۸ میلادی، به فرمان سلطان عبدالحمید دوم، سلطان عثمانی و با هدف اصلی «انتقال زائرین حج به‌شکلی امن»خط آهن حجاز ، تی‌آرتی فارسی و به طول ۱۳۰۰ کیلومتر احداث شد.Waiting rooms: abandoned Ottoman railway stations – in pictures, "The Guardian" هدف مهم دیگر احداث این خط آهن، بهبود یکپارچگی اقتصادی و سیاسی مناطق عرب نشین دوردست با دولت عثمانی و تسهیل انتقال نیروهای نظامی بوده‌است.
سلطان عبدالحمید دوم، پادشاه عثمانی مخارج ساخت خط راه‌آهن حجاز را با اختصاص وقف تأمین کرد به طوری که در موقع اتمام این پروژه تمام هزینه آن پرداخت شده بود. مهندسین آلمانی پروژه ساخت خط راه‌آهن حجاز را برعهده گرفتند. فولاد مورد نیاز ساخت خط آهن از بلژیک تأمین می‌شد و سپاه عثمانی مسئولیت حفاظت و تدارکات راه‌آهن حجاز را برعهده داشت.Heritage: The Hejaz Railway, BBC News
در طول جنگ جهانی اول، بخشی از مسیر خط حجاز توسط توماس ادوارد لورنس، مشهور به «لورنس عربستان» تخریب و نابود شد.
بهاران در بهار یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی «غلامرضا رمضانی» است که در سال ۱۳۷۳ تولید و در ماه رمضان ۱۳۷۴ از شبکه ۲ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش گردید.
«نصرت» به طمع به‌دست آوردن زمینهای «معمار» تلاش می‌کند پسرش «جواد» را به عقد دخترِ معمار درآورد. از طرفی پسرش جواد که در کارگاه «آقارضا» کار می‌کند، به دختر او «معصومه» علاقمند است؛ اما «صادق» برادر معصومه با این ازدواج موافق نیست. در این میان کارگاه آقارضا به شکل مرموزی آتش می‌گیرد و کتیبه‌ای قدیمی و گرانبها نیز مفقود می‌شود. این واقعه، درگیری‌های جدیدی را در پی دارد و…فرهنگ سریال‌های تلویزیونی ایران از آغاز تا امروز؛ ماهنامه سینمایی «فیلم»، شماره ۲۴۵، ۱۵ آذر ۱۳۷۸
آدرینا کاتلین پاتریج (زادهٔ ۹ می ۱۹۸۵) ستارهٔ تلویزیونی مشهور آمریکایی، مجری تلویزیون، بازیگر و مدل است. در سال ۲۰۰۶، آدرینا با ایفای نقش در مجموعهٔ The Hills از سری برنامه‌های تلویزیون واقع‌نما به چنان پیشرفتی در حرفهٔ خود رسید که زندگی شخصی و زندگی حرفه‌ای خود و تعدادی از دوستانش نظیر لورن کنراد، هایدی مونتاگ و ویتنی پورت را وارد عرصه جدیدی کرد. در طی تولید این محصول، او با شرکت‌های Quixote Studios و اپیک رکوردز قرارداد بست. در همین حال که این مجموعهٔ تلویزیونی در حال تولید بود، پاتریج رابطهٔ غیرمنتظره و نه چندان رسمی‌ای با دوست پسرش جاستین برشا برقرار کرد. در نتیجه، این رابطه بدل به موضوع اصلی مجموعه شد و متعاقب آن بر روی فصل‌های بعدی مجموعه تاثیر گذاشت؛ چراکه جاستین برشا نیز در مجموعهٔ The Hills بازی می‌کرد. با پایان یافتن مجموعه در سال ۲۰۱۰، پاتریج به عنوان تنها بازیگری معرفی شد که در تمام شش فصل مجموعه حضور داشت.
بعد از این سال، پاتریج در فصل یازدهم نسخهٔ آمریکایی مسابقهٔ رقص با ستارگان شرکت کرد و در نهایت به مقام هفتم رسید. در سال ۲۰۱۱، وی مجموعهٔ تلویزیونی مختص خود را با نام آدرینا Audrina عرضه کرد که در آن ماجراهای زندگی خود و خانوادهٔ خود به تصویر کشیده شده بود. در هر صورت، این مجموعه تجربهٔ ناموفقی را برای او رقم زد و تنها پس از ساخت یک فصل به اتمام رسید. پاتریج با بازی در فیلم‌های ویدئویی (Sorority Row" (۲۰۰۹" و (۲۰۱۱) "Into the Blue 2: The" Reef وارد صنعت فیلم شد. او همچنین در فیلم‌های (Honey 2" (۲۰۱۱" و (Scary Movie 5" (۲۰۱۳" نقش بازیگر مکمل را داشت، هرچند سکانس‌های او در نهایت از نسخهٔ نهایی فیلم حذف شد. در اوایل ۲۰۱۴ پاتریج به عنوان میزبان جدید شوی تلویزیونی آخر شب‌های شبکهٔ ان‌بی‌سی رسید.
سهمیه واردات، محدودیت قانونی برای حمایت از کالاهای داخلی که به صورت سهمیه وارداتی برای کالاهای خارجی به وجود می‌آید و بر مبنای آن حداکثر میزان واردات کالاهای خاص، مشخص می‌شود.
تعیین سهمیه برای واردات نوعی دخالت مستقیم دولت در امر واردات است. استفاده از این ابزار بدین گونه است که دولت با توجه به شرایط اقتصادی و تجاری کشور، به منظور پشتیبانی از صنایع داخلی، جلوگیری از خروج ارز و برقراری تعادل در تراز بازرگانی برای ورود کالاهای خاصی سهمیه تعیین می‌کند. به بیان دیگر دولت حداکثر مقدار مجاز ورود یک کالا به کشور را تعیین و اعلام می‌کند.
واردات به کالاهایی که در کشور یا کشورهایی ساخته یا فراهم شده و از راه تجاری به یک کشور دیگر وارد گردد، واردات گفته می‌شود. معمولاً" چون تهیهٔ پاره‌ای کالا برای برخی کشورها امکان‌پذیر نبوده یا از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نمی‌باشد، لذا آنان با استفاده از کالاهای وارداتی نیازمندی‌های خود را تامین می‌کنند. شرایط جوی و وضع آب و هوا از جمله عوامل تعیین کننده ضرورت و میزان واردات است. مثلاً" چون رشد و نمو گیاهان و میوه‌های گرمسیری یا استوائی برای کشورهای مناطق معتدله یا سردسیر امکان‌پذیر نیست، بنابراین با وارد کردن این گونه میوه‌ها، نیازمندی ساکنان این کشورها را تأمین می‌کنند.
مسئله تخصص، کارگر و قابلیت زمین نیز از جمله عوامل مؤثر در میزان واردات است. غالب کشورها در برابر واردات، کالاهایی را که در داخل تهیه می‌کنند به کشورهای دیگر نیز صادر می‌نمایند، و سعی می‌کنند تا میان واردات و صادرات حداقل، تعادل مناسبی برقرار باشد و کوشش می‌کنند صادراتشان بر وارداتشان فزونی گیرد. به‌طور کلی اقتصاد سالم و معقول آن است که صادرات بر واردات فزونی داشته باشد. در مورد کالاهای استراتژیک مانند نفت، گاز، تعیین میزان واردات یا صادرات بر اساس اصول و اتفاق‌های سیاسی انجام می‌شود.
رفاه ازدست‌رفته در علم اقتصاد به از دست دادن بهره‌وری اقتصادی اطلاق می‌شود، که اغلب حاصل عواملی چون انحصار، اثرات جانبی یا حداقل دستمزد است. رفاه ازدست‌رفته عبارت است از میزان کاهش رفاه اجتماعی در هر حالت، نسبت به حالت حداکثریِ رفاه که در شرایط رقابت کامل حاصل می‌شود.
بهره‌وری اقتصادی برای اشاره به استفاده از منابع به گونه‌ای که تولید کالا و خدمات بیشینه شود به کار می‌رود. یک سیستم اقتصادی از دیگر سیستم‌های اقتصادی مؤثرتر است (بهره‌وری بیشتری دارد) اگر بتواند کالا و خدمات بیشتری بدون استفاده از منابع بیشتر، تولید کند.
به‌طور دقیق، شرایطی می‌تواند از لحاظ اقتصادی مؤثرتر خوانده شود که:
برای درک بهتر رفاه از دست رفته یک مثال آورده شده‌است. در این مثال رفاه از دست رفته نتیجه وضع مالیات بر فروش است. همان‌طور که توضیح داده شد رفاه از دست رفته حاصل انحراف بازار از رقابت کامل خود است. این انحراف می‌تواند حاصل دخالت دولت در بازار باشد مانند وضع مالیات، تعیین سهمیه، دادن یارانه و…، یا می‌تواند نتیجه اثرات جانبی باشد