moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
امامزاده ابوطالب مربوط به دوره قاجار - دوره پهلوی است و در شیراز، خیابان لطفعلی خان زند، کوچه پشت نارجستان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۷۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جلال‌الدین بن علی زین‌العابدین، معروف به سیدالحرمین و امامزاده زنجیری در شیراز، محله گود عربان و جنب مسجد نصیرالملک واقع شده است.
بقعه این امامزاده توسط نصیرالملک ساخته شده که گنبد بقعه کاشیکاری و مرقد آن را معجری از جنس نقره و استیل دربرگرفته است.
علت نامیدن این امامزاده، به سیدالحرمین و امامزاده زنجیری، به دلیل اعتقاد فراوان میرزا حسن‌خان نصیرالملک فرزند علی اکبرقوام حکمران فارس در زمان قاجار، به این امامزاده است. به طوری که حکایت می‌کنند نصیرالملک، افراد متهم را در این امامزاده زنجیر می‌کرده و اگر زنجیر پاره می‌شد علامت بی‌گناهی شخص متهم بود در غیر این صورت متهم، گناهکار شناخته می‌شد.
یادآور می‌شود، شیرازی‌ها شب‌های سه‌شنبه برای انجام نذر و نیاز و برآوردن حاجات در این امامزاده حضور به هم می‌رسانند.
آرامگاه امامزاده زنجیری مربوط به دوره قاجار - دوره پهلوی است و در شیراز، خیابان لطفعلی خان زند، جنب مسجد نصیر الملک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۷۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کل گندم کش مربوط به دوره نوسنگی - دوره صفوی است و در شهرستان کهگیلویه، روستای محمدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۷۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مدرسه مقیمیه مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شیراز، خیابان احمدی، خیابان بین الحرمین، پشت شاهچراغ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۷۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کلیسای پطروس پولیس مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان اورمیه، روستای کلیساکندی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۷۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
کلیسای پطروس و پولوس در ۱۰ کیلومتری جادهٔ آسفالتهٔ ارومیه - بندر گلمانخانه قرار دارد و توسط مربختیشوع حکیم، از پزشکان هارون الرشید، خلیفهٔ عباسی در سدهٔ ۸ میلادی ساخته شده‌است. این کلیسا که به نام “‌پطروس و پولوس“ از حواریون عیسی مسیح نامیده می‌شود از قدیمی‌ترین کلیساهای آشوری است. در اطراف این کلیسا بیمارستان و کتابخانه‌ای وجود داشته و مصالح به کار رفته در کلیسا تماماً از نوع سنگ لاشه و قلوه سنگ نامنظم است که با ملاط ماسه و آهک کار شده و با نوعی گچ قسمت بیرونی و داخلی آن به صورت لایه ضخیم اندود شده‌است. ورودی بنا به طرف جنوب و دارای مقرنس کاری زیبایی از نوع گچ و سقف آن سنگی و به صورت تاق گهواره‌ای است.
تپه غرب روستای چی چی خوار مربوط به نیمه اول هزاره اول قم است و در شهرستان سقز، بخش زیویه، روستای چی چی خوار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۷۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پیرچاوش (میناس) مربوط به هزاره اول - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سلماس، دهستان بروژ، روستای میناس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۷۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه شورگل مربوط به هزاره اول - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سلماس، روستای شورگل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۷۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه چی شماره ۲ در شهرستان بویراحمد، روستای تمنک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۷۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه تمب بوت در شهرستان لامرد، بخش گله دار، روستای شلدان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۷۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ارود (سوته لووار) مربوط به پیش از اسلام است و در شهرستان فیروز کوه، بخش مرکزی، روستای ارو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه‌های باستانی گورسفید مربوط به پیش از اسلام است و در شهرستان فیروز کوه، بخش مرکزی، روستای گور سفید واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبرستان حسن قشلاق ۱ مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای محمودآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غار اسب مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان دلفان، روستای مراد آباد پیر دوستی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ذوالفرخ مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان سبزوار، بخش روداب، روستای ذوالفرخ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه روستای سلهبن مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان فیروز کوه، روستای سلهبن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه روستای شهر آباد مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان قزوین، بخش آبیک، روستای شهرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سخصی تپه مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان قزوین، کوچه ۲۵ جاده قدیم قزوین به تهران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شماره ۱ اسلام‌آباد مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان قزوین، بخش آبیک، کیلومتر ۱۶ جاده خاکعلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه ۷۱ بررسی‌های منطقه قمرود مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، منطقه البرز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سفید آب مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان کاشان، بخش مرکزی، روستای فین بزرگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه آلک ۴ مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای کلنجین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شماره ۱حسین‌آباد رضی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، روستای حسین‌آباد رضی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ته کندوک کلاته سلیمان مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا است و در شهرستان سربیشه، روستای کلاته سلیمان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۷۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مشهد ۲ مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای مشهد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ایانک ۲ مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، روستای کلنجین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه یرلری مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، روستای چوبینه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه آوه ۲ مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش الموت، روستای آوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه ۵۷ بررسیهای منطقه قمرود مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، منطقه البرز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه چاله هوت مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کاشان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دوگردو مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان‌آباده، جاده بهمن به سمیرم، نرسیده به دو راهی اران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کند دره سی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آبگرم، روستای قره داش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه ازناب مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای ازناب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان جلوگیر مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای لجام گیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبرستان آقچه دام مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آبگرم، روستای آقچه دام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبرستان کیله چالان مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای ساغران سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گوشتاباد ۲ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، روستای پرسیانچ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دیباک داشی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، روستای اسماعیل‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خرابه تپه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای سیراب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه امامزاده داوود اسماعیل مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، روستای پرسپانج واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گول ایجی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش اوج، روستای لک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قرمز مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای عباس‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ایانک ۱ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای کلنجین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گوشتاباد ۱ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای پرسپانج واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه خرابه باغ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، روستای شینگل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دلیک قیه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آبگرم، روستای رزک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جن تپه ۱ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، غرب روستا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چای لی تپه (۳) مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای دشتک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کاشی کانه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آبگرم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبرستان حوسنوپولات مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، روستای دشتک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه لجام گیر مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای لجام گیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه لارآسی ۲ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای سنگاوین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه آقچه دام مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آبگرم، روستای آقچه دام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اوزال لیک تپه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آبگرم، روستای قره داش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان بجد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بیرجند، روستای بجد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۷۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سردر مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بیرجند، دهستان القورات، روستای سریجان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۷۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تم نه تبره (توبره) مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان جیرفت، روستای چمک فردوس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تل اسب کشته‌ای مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان داراب، روستای آب شیب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سنگ نگاره دره مسگ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان درمیان، روستای مسگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه مبارزین مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان درمیان، روستای طبس مسینا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شوریک مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سلماس، روستای شوریک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل اکبر آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان فسا، جنوب شرقی پاسگاه زرجان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل رزجان مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان فسا، بخش مرکزی، روستای رزجان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه تلی جاره مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان فیروز کوه، روستای گذر خانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل قلعه حسن‌آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان فیروزآباد، بخش میمند، روستای جووکان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شماره ۳ شهر آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش آبیک، روستای رضی آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شماره ۳ مور آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش آبیک، روستای مور آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چهل دختران مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، روستای خرم پشته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه کالفی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش الموت، روستای آوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه شترخانه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش آبیک، روستای رضی آب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه چیسک مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، کیلومتر ۳ محور بکندی به حسام آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عبدل تپه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، روستای خطایان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
یول تپه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، روستای هزار جلفا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شعبان تپه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، روستای عبدل آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قراول تپه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش آبیک، جاده عبدل آباد به مزار جلفا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شماره ۲ حسین‌آباد رضی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش آبیک، روستای حسین‌آباد رضی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شماره ۱ روستای ابراهیم‌آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش آبیک، روستای عبدل آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شماره ۴ شهر آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش آبیک، روستای شهر آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش آبیک، روستای شهر آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شماره ۱ روستای خاکعلی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش آبیک، روستای خاکعلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سر روستای شهر آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش آبیک، روستای شهر آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شماره یک مور آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش آبیک، روستای مور آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شماره ۱ شهر آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش آبیک، روستای خرم پشته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان لوخ تپه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش آبیک، روستای هزار جلفا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه شماره ۲ مور آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش آبیک، روستای مور آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شماره ۲ شهر آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش آبیک، روستای شهر آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه عبدل آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، روستای عبدل آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امامزادگان حسن رضا و حسین رضا مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام دوره تیموریان؟ است و در فیروز کوه، ۶ کیلومتری شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سنگ بلاش یا نقش برجسته بلاش مربوط به دوره اشکانیان است و در بیستون، محوطه تاریخی، فرهنگی بیستون واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد مود مربوط به دوره افشار است و در شهرستان سربیشه، کنار جاده سربیشه به زاهدان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کلیسای قدیمی مربوط به دوره ایلخانی است و در شهرستان خوی، روستای قریس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غارهای مرآفتاب (مرتاریک/مردودر) مربوط به دوران پارینه‌سنگی میانی استبيگلري، فريدون ۱۳۷۹، گزارش مكان هاي نويافته ديرينه سنگي در بيستون، مجله باستان شناسي و تاريخ، شماره پياپي۲۸، ص۶۰ـ۵۰ و در بیستون، محوطه تاریخی، فرهنگی بیستون واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مر خرل یا مر خریل (به کردی: مه‌ڕ خه‌ره‌ل یا مه‌ڕ خه‌ره‌یل) غاری مربوط به دوران پارینه‌سنگی میانی، جدید و فراپارینه سنگی استبیگلری، فریدون و سونیا شیدرنگ 1398 ايران در دوران پارینه‌سنگی: عصر شکارگر- گردآوران، تاریخ و باستان‌شناسی ایران (به روایت موزه ملی ایران)، صص. 33-26، به کوشش: جبرئیل نوکنده و وینسنت ون ویلسترن، موزه ملی ایران، تهران و در محوطه تاریخی، فرهنگی بیستون در شمال شرق کرمانشاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این غار توسط پرفسور فیلیپ اسمیت، باستان شناس کانادایی کاوش شد و بعدها بقایای جانوری به دست آمده از آن توسط دکتر برایان هس و دکتر مرجان مشکور مطالعه شد. ابزارهای سنگی به دست آمده نیز که در موزه ملی ایران و موزه دانشگاه مونترال کانادا نگهداری می شود توسط دکتر سونیا شیدرنگ مطالعه شده استشیدرنگ، سونیا ۱۳۹۹، فناوری و گونه شناسی دست تراش‌های پارینه سنگی غار خر در بیستون، مجموعه موزه ملی ایران و دانشگاه مونترال، "مجله موزه ملی ایران"، سال یکم، شماره 1، صص.۲۶-۵..
آثار سکونت دوران پارینه سنگی در این غار مربوط به حدود ۶۰ هزار سال پیش تا حدود ۱۲ هزار سال پیش است.
پل بهمنشیرآبادان ایستگاه هفت مربوط به دوره پهلوی اول است و در آبادان، میدان ایستگاه هفت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کوشک معتمدی مربوط به دوره پهلوی اول است و در شهرستان گرمسار، منطقه نه حصار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه کوزه گران مربوط به دوره پهلوی است و در بیرجند، میدان فرهنگ، کوچه کوزه گران، پلاک ۱۷ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حاج خلیلی مربوط به دوره پهلوی است و در تنکابن، خیابان شهید مطهری، نرسیده به مسجد ساعد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کلیسای مار یعقوب (ماریاقوس) مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان سلماس، روستای تازه شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد اسفهرود مربوط به دوره تیموریان است و در شهرستان بیرجند، روستای اسفهرود واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مقبره چهار تاقی یا چهارطاقی تیموری مربوط به دوره تیموریان است و در شهرستان شیروان، روستای زیارت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای چهارطاقی یا مقبره تیموری شیروان که متعلق به یکی از سرداران معروف تیمور گورگانی («عید خواجه») است، در بخش شمال‌شرقی امامزاده حمزه رضا (گور تیمور) جای گرفته است و از مصالحی از قبیل خشت و آجر ساخته‌شده و در مواردی با چوب استحکام‌بخشی شده است.
این بنا با توجه به ویژگی‌های معماری و کاربری از آثار منحصربه‌فرد استان خراسان شمالی است که دارای ویژگی آرامگاهی است. اگر چه در سنگ‌نوشته قبر داخل مقبره تاریخ این اثر تاریخی 785 ه.ق عنوان شده است، اما اطلاعات کافی از زمان دقیق ساخت خود بنا موجود نیست و در متون هم به ساخت آن اشاره نشده و بخش‌های کمی از کتیبه باقی‌مانده و سنگ بنا نیز از محل اصلی به سرقت رفته است. همچنین با وجود انتساب این بنا به دوره تیموری، «هشت‌ضلعی» بودن سقف و همچنین سردابه‌ای بودن آن، گمانه هم‌دوره بودن با دوره ایلخانی را قوی‌تر می‌کند.
ساختمان این چهارطاقی تیموری خشتی و نمای بیرونی آن هشت‌ضلعی و «طاق‌نماهایی» با پوشش جناقی و آجرچینی خفته راسته که در قسمت ساقه گنبد تزیین‌شده است که فضای درونی آن دارای اندود گچی است. این هشت‌ضلعی به‌گونه‌ای است که اضلاعی که درگاه ورودی به داخل آرامگاه دارد، نزدیک به 6 متر و دیگر اضلاع 4 متر و 20 سانتی‌متر درازا دارندو بخش بالایی بنا قوسی‌شکل ساخته‌شده است که در زیر و بالای درها، نورگیرهایی به پهنای درها دیده می‌شود. بنا دارای گنبدی است که بلندای آن از بخش بالایی بنا 2 متر و 50 سانت و تا زیر گنبد 4 متر و 20 سانتی‌متر است. بالای سردرها دورتادور به رنگ فیروزه‌ای گچ‌بری و کتیبه‌ای ایجادشده که از نقوش اسلیمی استفاده شده است.
این بنا در سال ۱۳۵۶ برای نخستین بار بازسازی و بهسازی شد که به اصالت بنا آسیب زیادی وارد شد. در سال‌های ۱۳۸۴ و ۱۳۸۶ نیز برای پیشگیری از ریزش‌ها اقداماتی انجام گرفته که نتیجه آن یافتن ورودی بنا با کف سردابه‌ای و همچنین دیوار محصورکننده در اطراف بنا بود که از خاک بیرون کشیده شد. به‌احتمال بسیار این دیوار محصورکننده در دوره‌های بعد برای پیشگیری از پیشروی قبرها به محل ساخته‌شده است. کف سردابه در عمق 160 سانتیمتری از سطح فعلی زمین قرارگرفته است.
قبرستان آسو مربوط به دوره تیموریان - دوره صفوی است و در شهرستان بیرجند، بخش مرکزی، روستای آسو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۷۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه امین الاسلام مربوط به دوره زند است و در سنندج، بلوار کردستان، کنار پل امین الاسلام، کوچه مردوخ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
منزل حقیقی مربوط به دوره زند است و در قائن، محدوده تاریخی شهر، خیابان جانبازان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مساحت خانه حقیقی حدود ۱۵۶۰ متر است که به صورت دو ایوانی شده‌است. پلانی نامنظم دارد و ورودی اصلی خانه در ضلع شرقی قرار گرفته که شامل پیشخوان، هشتی و دالان نهایی ورودی است. این بنا دارای چهار صحن می‌باشد که سه ورودی از داخل هشتی و صحن چهارم که شامل فضاهای اصطبل و انبار می‌باشد از راه مطبخ ورودی کوچکی در ضلع شمالی بنا قابل دسترسی بوده‌است.
اندرونی بنا شامل فضاهای نشیمن، ایوان زمستانی و تابستانی، مطبخ، فضاهای پشت ایوان و صحن می‌باشد.
سنگهای تراش خورده مربوط به دوره ساسانیان است و در بیستون، محوطه تاریخی، فرهنگی بیستون واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فرهاد تراش، فرهاد تاش، فراتاش، فَرای تاش اثری که در جهت غربی حجاری و نقش برجسته مشهور داریوش بر سینه کوه بیستون دیواره‌ای عظیم به ارتفاع تقریبی ۴۵ متر و عرض حدود ۲۰۰ متر حجاری شده که مربوط به دوره ساسانیان است که قرار بر احداث کاخی در ان زمان بوده که با مرگ پادشاه نیمه‌کاره رها می‌شود. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
در کتاب خسرو و شیرین اثر نظامی از مردی به نام فرهاد سخن به میان می‌آید که عاشق زنی به نام شیرین می‌شود، بر اساس آن افسانه خسروپرویز به فرهاد دستور می‌دهد که دور کوه بیستون را برش بزند تا به آب برسد و اگر موفق شد می‌تواند با شیرین ازدواج کند. پس از سال‌ها و حذف نیمی از کوه، آب پیدا می‌شود و در این بین خسرو به فرهاد خبر می‌دهد که شیرین فوت کرده‌است. فرهاد از جا در می‌رود و تبر را به بالا می‌اندازد و در اثر ضربه تبر در جا می‌میرد در حالی که شیرین نه مرده بود
برخی از ایران‌شناسان همچون «هرتسفلد» فرهادتراش را از آثار داریوش اول هخامنشی می‌دانند و معتقدند که داریوش قصد داشته متن وصیتنامه‌اش را در اینجا نقر کند. اما ‌باستان‌شناس برجسته «جکسون» آن را برای ثبت پیروزی‌های بعدی داریوش مناسب‌تر دانسته است. برخی دیگر از باستان شناسان معتقدند که منظور از نقر این صفحه نوشتن و نمایاندن یک واقعه تاریخی مهم بوده که توسط خسرو پرویز پادشاه ساسانی ایجاد شده است.
اما اخیرا دیدگاه برخی از کارشناسان باستان شناسی بر اساس سنگ های یافته شده در پای کوه و مناطق اطراف، منتج به ایجاد این نظریه شده است که فرهاد تراش در اصل یک معدن سنگ و کارگاه حجاری جهت استخراج سنگ و تراش بلوک‌های سنگی بکار رفته در دیواره بناهای ساسانی بیستون بوده است. کاخ نیمه تمام خسروپرویز تنها در چند صد متری پایین کوه بیستون یکی از دلایل مهم این ادعا می باشد که امکان واقعی بودن این نظریه را بالاتر می‌برد.به تازگی و بر پایه گزارش‌های یونانی نظری مطرح شده است مبنی بر این که در محوطه فرهادتراش بیستون، یک نقش بزرگ همراه با یک کتیبه اکدی وجود داشته است که در آن پیکره الهه اینَنَّ، شماری نیزه‌دار و احتمالا یک پادشاه با ژست آنچه در نقش انوبنی‌نی در سر پل ذهاب دیده می‌شود، حجاری شده بودند و این نقش در روزگار اواخر ساسانی و ایجاد فرهادتراش تخریب شده است. بر پایه این نظر، الگوی نقش داریوش بزرگ در بیستون، نه نقش انوبنی‌نی در سر پل ذهاب، بلکه همین نقش در پای کوه بیستون بوده است.(فیروزی و همکاران، ۱۴۰۱: ۱۱۲).سورنا فیروزی, رضا مهرآفرین, & موسوی حاجی, سیدرسول. (1401).در پیِ نقشی گم‌شده در بیستون؛ بررسی محوطه و صفحه ناتمام فرهادتراش بیستون از منظر باستان‌شناسی اساطیر و محتوای منابع مکتوب. پژوهشنامه تمدن ایرانی,https://jic.uk.ac.ir/article_3540.html.https://www.isna.ir/news/93100904275/از-فرهاد-تراش-چه-می-دانید-عکس
پل خسرو پلی تاریخی مربوط به دوره ساسانیان است و در بیستون، محوطه تاریخی، فرهنگی بیستون واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با نام «بقایای پل ساسانی (خسرو)» با شمارهٔ ثبت ۴۸۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه دختر مربوط به دوره ساسانیان و اسماعلیه و سلجوقیان است و در شهرستان گناباد، روستای شوراب واقع شده‌است. از زیبایی‌های قلعه دختر شوراب سفال‌ها و شیشه‌های می‌باشند که هر قسمت خاک را کمی جستجو نمایی حتماً تکه‌ای شیشه یا سفالی رنگی خواهید یافت که نشانگر وجود صاحبی خوش ذوق در ایجاد این ویرانه است و همچنین بسیاری از آجرهای سفالی که بر بالای سنگ‌های دیوار و قسمت‌های داخلی قلعه استفاده گردیده‌است را بسیاری از اهالی بومی‌کنده‌اند و برخی از این سفالها، در زیباکاری خانه‌های قدیمی روستاهای اطراف نمایان است.
این اثر در کوهی بلند و خطرناک واقع است. زیر آن باغی با نام کلاته واقع شده‌است؛ که امروزه دیگر قناتش آب زیادی ندارد. پس از رسیدن به کلاته بالا رفتن از کوه سخت است و شما باید از وسط کوه رد شوید. در وسط‌های راه دیگر راه سخت خطرناک می‌شود. پس از اتمام به دیواری برمی‌خورید که باید سوراخ آن را پیدا کنید و از آن رد شوید. حالا دیگر راه سخت و دشوار است و این‌جا است که می‌فهمید چرا این کوه انتخاب شده. سپس از برج و باروهایش رد می‌شوید و به قسمت اصلی قله که پر از سفال و و.. است و این‌جا قسمت اصلی قلعه بوده و قسمت اتاق جلسات کمی پایین‌تر است. اما حالا دیگر خدا می‌داند چطور می‌خواهید برگردید! این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قلعه دختر یا ناهید در پانزده کیلومتری شهر گناباد در روستای شوراب و آن سوی شهر بیدخت بر فراز کوهی بلند و خطرناک قرار گرفته‌است. این اثر در تاریخ ۱۹ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۸۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این قلعه مربوط به دوره ساسانیان می‌باشد و در دوره‌های بعد در زمان اسماعیلیان و سلاجقه هم مورد استفاده قرار گرفته بود. ناهید (Nāhid) از نام آناهید (Anāhid) در پارسی میانه و آناهیتا (An-āhita) از پارسی باستان است. این نام از پیشوند منفی (an) یعنی (نا) و واژه اوستایی (āhita)، به معنی آلوده پدید آمده و معنی آن نا آلوده، پاک و بی گناه است. واژهٔ پارسی آهو به معنی عیب و گناه نیز از همین ریشه است. ناهید در فرهنگ ایران باستان و در زبان اوستایی به معنی آناهیتا، ایزدبانوی آب‌ها است که در باستان استراب یا ستارهٔ آبها نامیده می‌شد و با نمادهایی چون باروری، شفا و خرد نیز شناخته می‌شده و الهه آب، فرشته نگهبان چشمه‌ها، باران و نماد باروری، عشق و دوستی بوده‌است. چون ناهید یا آناهیتا اسم دخترانه است در بین مردم این قلعه به اسم قلعه دختر شهرت یافته و مصطلح شده‌است. این قلعه در درجه اول معبدی برای پرستش آناهیتا بوده و چهل دختر باکره همواره مأمور بوده‌اند از چشمه‌ای که در پایین کوه و در نزدیکی آن در کنار آسیاب گزافشو (gazafʃu) واقع می‌باشد، کوزه‌های خود را پرآب کرده و به بالای معبد منتقل و در استخری که بدین منظور از سنگ ساخته بودند تخلیه می‌کردند. علت این که تعداد دختران چهل نفر انتخاب می‌شدند این بود که عدد چهل سمبل آغازین تکامل، مظهر کمال، جلوه پختگی، اعلام پشت سر گذاشتن مرحله خامی و نادانی و نخستین مرحله هوشیاری می‌باشد. همچنین عناوین ترکیبی با عدد چهل بر بعضی پدیده‌های طبیعی از جمله کوه‌ها و هم بر مکان‌های دینی اطلاق شده‌اند (قرشی، ص ۲۰۵ تا ۲۲۸). این دختران برای خدمت در معبد گماره شده بودند. قلعه‌هایی با نام قلعه دختر در جاهای دیگر ایران همچون قلعه دختر فارس، قیز (دختر در آذری) قلعه ساوه، قلعه دختر کرمان (قلعه کهنه)، قلعه دختر فیروزآباد، قلعه دختر میانه، قلعه دختر قزوین و… هم وجود دارند. ویژگی تمامی این قلعه‌ها بنای آن‌ها در بلندای کوه‌های صعب العبور و خطرناک است. این معابد و پرستشگاه‌ها را به لحاظ حفظ امنیت، دور ماندن از گزند مهاجمان و استفاده از محیط قلعه برای زندگی و پناه بردن در مواقع ضروری در بلندای کوه‌ها می‌ساختند. به تدریج این قلعه‌ها محل استقرار شاهان شده و تغییر ماهیت دادند.
عده‌ای وجه تسمیه قلعه دختر را به عات انتساب آن به «ناهید» الهه آب و برکت و زیبایی می‌دانند که مورد پرستش و احترام ایرانیان در آیین پیش از اسلام می‌باشد و برخی نیز، وجود قبر شاهزاده خانمی در این قلعه را علت این نام می‌دانند هرچند در چند شهر دیگر ایران نیز قلعه‌هایی به همین نام وجود دارد.
محوطه بانصران مربوط به دوره ساسانیان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کردکوی، روستای سرکلاته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
میل علی‌آباد یا برج علی‌آباد مربوط به دوره سلجوقی است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، گردنه علی‌آباد واقع شده است. این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۴۸۶۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شماره ۲ زعفران مربوط به دوره سلجوقیان - دوره صفوی است و در شهرستان قزوین، بخش آبیک، روستای زعفران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه روستای سیاده مربوط به دوره سلجوقیان تا دوره صفوی است و در فیروز کوه، ۶ کیلومتری جاده فیروزکوه به سمنان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام میرزا رسول مربوط به دوره صفوی است و در مهاباد، ضلع شرقی خیابان سید نظام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این اثر تاریخی به موزهٔ مردم‌شناسی با ۱۰۲۴ قلم انواع اشیای فرهنگی، تاریخی تبدیل شده‌است.
برج ینگی ارخ بیجار مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان بیجار، بخش کرانی و در روستای ینگی ارخ قرار دارد. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
گنبد سنگی اوچ گنبد خان مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان بیجار، بخش کرانی، روستای اوچ گنبد خان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
برج چشمه مولید مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان بیرجند، روستای چشمه مولید واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۷۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه بیلدر باشی مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان سبزوار، روستای فسنقر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قلعه آفریز مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان قائنات، روستای آفریز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شاهزاده مهدی غائب مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان قم، بخش خلجستان، روستای کاسوا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شاهزاده ابوطالب مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان قم، بخش خلجستان، روستای نویس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای آجری پل دلاک مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، بیرون روستای ملک‌آباد، کنار پل دلاک واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۶۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل دلاک مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، بیرون روستای ملک‌آباد واقع شده است. این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۴۸۶۹ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه شاهزاده هادی مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در شهرستان قم، روستای وشنوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه جنگل مربوط به دوره عیلامیان است و در شوش، ۵ کیلومتری ضلع شرقی موزه هفت تپه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام آخوند مربوط به دوره قاجار است و در اورمیه، روستای بقالان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه مهرور مربوط به دوره قاجار است و در بیرجند، میدان شهدا، کوچه جنب بانک صادرات، پلاک ۲۱ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۷۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بند عمر شاه مربوط به دوره قاجار است و در فاصله ۲ کیلومتری جنوب غرب بیرجند، با جهت شرقی ـ غربی در مسیر رودخانه‌ای فصلی در داخل رشته کوه باقران واقع شده، این سازه با هدف ذخیره آب و مهار سیلابها با مصالح آجر، سنگ و ملات ساروج ساخته شده است. این بند تاریخی و گردشگاهی را از منظر ساختمانی، در گروه سدهای قوسی و نیز پایه‌ای قرار دارد؛ زیرا بدنه قوسی سد دارای دوپایه در وسط می‌باشد که دیواره سد را در مقابل فشار آب حمایت می‌نماید.
طول تاج این بند ۲۷ متر، عرض آن ۶–۴ متر و ارتفاع دیواره آن ۱۳ متر می‌باشد. در طرفین کانال تخلیه اضطراری آب دو پشت بند به عرض ۷۰/۱ متر شده که سبب استحکام بیشتر بند شده است. بند عمر شاه در سال ۱۳۶۷ از سوی اداره کشاورزی مورد بازسازی قرار گرفته به نحوی که چهره تاریخی این اثر مخدوش شده است. این بند تاریخی در دوره قاجار زمان حکمرانی امیر شوکت الملک علم (نیمه دوم قرن ۱۳ هـ) همراه دو بند تاریخی دیگر (بند دره و بند النگ) ساخته شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
رباط طبسی مربوط به دوره قاجار است و در تربت حیدریه، خیابان قائم، ضلع شمال شرقی مزار قطب الدین حیدر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانهٔ میرفخرایی خانه‌ای مربوط به دورهٔ قاجار است و در تفرش، محلهٔ «آب دکان» تفرش واقع شده‌است. این اثر در تاریخ ، با شمارهٔ ثبت ۴۸۷۷، به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مسجد حسینی قاین مربوط به دوره قاجار است و در قائن، مرکز بافت قدیم شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد سید صادق روحانی مربوط به دوره قاجار است و در قم، خیابان انقلاب، کوچه، ۱۷ نبش کوچه بقعه سلطان محمد شریف واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد آیت‌الله مربوط به دوره قاجار است و در کرمان، خیابان شریعتی، کوچهٔ برق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه تاریخی باغ علی‌آباد در روستای علی‌آباد از توابع بخش مرکزی شهرستان بجنورد قرار دارد. در این باغ که البته اکنون به زمین کشاورزی تبدیل شده‌است، کوشک علی‌آباد قرار دارد که اهالی روستا از آن با عنوانِ عمارت یاد می‌کنند. عمارت علی‌آباد از آثار باستانی دوره قاجار است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
یخچالهای شماره ۱ سبزوار مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان سبزوار، کناره جنوبی اتوبان مشهد به تهران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
همینگ یورگنسن، ایران‌شناس دانمارکی و نویسندهٔ کتاب "یخچال‌های ایران"، از یخچال‌های سبزوار به عنوان مثالی از آیندهٔ تیرهٔ یخچال‌ها در ایران نام می‌برد. او می‌گوید: «یخچال‌ها به تدریج در حال نابودی هستند. نمونه بارزی از این نابودی را می‌توانید در جاده کمربندی سبزوار ببینید که در حاشیه آن سه یخچال فوق‌العاده با سه گنبد و هفت تا دیوار سایه انداز وجود دارد. دیوارها به‌طور کامل فرو ریخته‌اند و گنبدها هم در حال نابودی هستند؛ بنابراین من آینده بسیار تاریکی را برای یخچال‌های ایران تصور می‌کنم.»
کاروانسرای سنگ کلیدر مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان سبزوار، کنارجاده سبزوار به مشهد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کلیسای قدیمی ارامنه مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان سلماس، روستای درشک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کلیسای قدیمی قزلجه مربوط به دوره صفویه - دوره قاجار است و در ۱۲ کیلومتری شهرستان سلماس، دهستان لکستان، روستای قزلجه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام قبادبزن حمامی تاریخی مربوط به دوره قاجار است که در روستای قبادبزن (بخش کهک، در جنوب شهرستان قم) واقع می‌باشد. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بادگیر قمرود مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، روستای قمرود واقع شده است. این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۴۸۶۱ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای باقرآباد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، کیلومتر ۳۰ جاده تهران واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۶۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای عسگرآباد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، کیلومتر ۱۵ جاده تهران واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۶۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل عسگر آباد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، کیلومتر ۱۵ جاده تهران واقع شده است؛ و این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۴۸۶۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای خشتی پل دلاک مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، بیرون روستای ملک‌آباد، کنار پل دلاک واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۶۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مقبره دلوئی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان گناباد، کنار جاده قائن به تربت حیدریه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد نشر مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان همدان، بخش مرکزی، روستای نشر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه یان یرلار مربوط به اوائل دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای چوبینه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه منبره ۲ مربوط به سدهٔ ۵ تا ۷ ه.ق است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش مرکزی، روستای منبره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه جن زاغه مربوط به اواخر است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای سیراب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه تکین ۲ مربوط به اواخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، روستای ارتش آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کند تپه مربوط به اواخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای عباس‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کلیسای گئورگ مقدس مربوط به اواخر دوره صفوی (سده ۱۳ میلادی) است و در شهرستان سلماس، روستای هفتوان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این کلیسا در سال ۱۶۵۲ و همچنین پس از زمین‌لرزه ۱۳۰۹ سلماس (۱۹۳۰) بازسازی شده‌است
ارتفاع گنبد تا کف تالار کلیسا ۱۳٫۵ متر است.
زورخانه طیب (حمام بالایی) مربوط به اواخر دوره قاجار است و در خرم‌آباد، خیابان باستان، روبروی کتابخانه شهید مطهری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه لطفعلیان مربوط به اواخر دوره قاجار است و در ملایر، خیابان شهید مصطفی خمینی، کوچه شهید علیرضا شهبازیان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنا خانه لطفعلیان اکنون بازسازی شده و به عنوان موزهٔ ملایر مورد بازدید علاقمندان قرار می‌گیرد.خانه لطفعلیان یا موزه ملایر مجله گردشگری ساوش
قلعه اربابی روستای سیدآباد مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان ازنا، روستای سیدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه سیمکان مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان بوانات، روستای سیمکان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قبرستان تاریخی، خانه نصیری و قلعه مسکونی سیمکان و درختان کهنسال چنارهای دوازده تایی دیگر آثار تاریخی سیمکان هستند.
حمام قدیمی چکنه مربوط به اواخر دوره قاجار - دوره پهلوی است و در شهرستان نیشابور، مرکز بخش سرولایت، روستای چکنه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه بناهایی محدوده پالایشگاه مربوط به اواخر دوره قاجار -اوایل دوره پهلوی است و در آبادان، داخل شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه دکترموسی مربوط به اواسط دوره قاجار است و در سنندج، خیابان انقلاب، محله آغازمان، بازار سرپوشیده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کلیسای قدیمی وانگ مربوط به اواسط دوره قاجار است و در شهرستان سلماس، دهستان زولاچای، روستای خسروآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه سوری (خانه میرزا زکی خان) مربوط به اوایل دوره قاجار است و در تویسرکان، خیابان شریعتی، خیابان دستغیب، کوچه اردیبهشت، پ۹۰ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سردر و هشتی خانه خان خانان مربوط به اوایل دوره قاجار است و در سنندج، بلوار کردستان، نبش سه راهی موزه واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۳۸۰/۱۲/۱۹ با شمارهٔ ثبت ۴۸۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
منزل سید حاجی روحانی مربوط به اوایل دوره قاجار است و در قم، خیابان انقلاب، کوچه ۱۷، کوچه شهید وفاداران، مقابل مسجد آقاروحانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مقبره نوح نبی مربوط به پیش‌از تاریخ- دوره اشکانیان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دلفان، بخش کاکاوند، روستای قمش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مقبره گل گنبد مربوط به سدهٔ ۷ ه‍.ق است و در شهرستان خوشاب، بخش مشکان، روستای گل گنبد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ایانک ۴ مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای کلنجین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه میخ لی تپه مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای سلطان بلاغ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کلنجین ۲ مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای کلنجین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کهنه کاروانسرا مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای سلطان بلاغ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اینچه فر مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای سیراب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گوی دوشلو۳ مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای سلطان بلاغ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه لواجیک مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای کلنجین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبرستان چای لی تپه مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای دشتک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه یونجه لیق تپه مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای اردلان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه کارخانه ریسباف مربوط به دوره معاصر است و در قم، حاشیه جنوبی بستر خشک قمرود و بلوار محمد امین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
به منظور تاسیس کارخانه نخ ریسی و پارچه بافی در شهر قم در تاریخ نوزدهم بهمن ۱۳۱۴ در شهر تهران ، شرکتی به نام شرکت سهامی ریس باف قم با سرمایه سیصد هزار تومان تاسیس شد و بعدا چون سرمایه کافی نبود مبلغ دویست هزار تومان نیز به سرمایه شرکت اضافه شد. مالکان کارخانه عبارت بودند از علی قیصریه، عبدالحسین نیک‌پور، احمد اخوان، محمد نصرتیان و محمد حسین یزدی.
در بدو تاسیس قرار بوده که ده هزار دوک ماشین نخ ریسی و دویست دستگاه پارچه بافی و قسمت های رنگرزی و اطوکشی تهیه گردد و برای محل کارخانه در حدود هفت هکتار اراضی در شهر قم خریداری و محصور گردید و برای نصب ماشین ها و موتور ،‌چند سالن وسیع طبق نقشه های مهندسین کارخانجات فروشنده ماشین های ریسندگی تحت نظر متخصصین خارجی ساخته شد.
قسمت عمده ای از سالن های کارخانه ریس باف تخریب شده و فقط یکی از آنها مورد بازسازی و استفاده مجدد قرار گرفت.
از آثار باقیمانده کارخانه دو برج به ابعاد  8×‌9/30  و  8/80×‌10/70  متر هستند . این دو برج حدودا سه متر با هم فاصله دارند. مصالح بکار رفته آجر می باشد. سطح خارجی فرم مستطیل شکل برج ها دارای پنجره ها و قاب های متنوعی در اضلاع و طبقات مختلف خود هستند . هر کدام از برج ها دارای درب کوچکی در ضلع جنوبی خود هستند. گوشه خارجی جنوب شرقی برج ها با هم متفاوت بوده و دارای فرم هلالی شکل خاصی است.
برج شمالی دارای طبقات و پله های نوسازی است که به فضاهایی مانند آرشیو این مرکز تعلق دارد. برج جنوبی دارای یک طبقه سالم بوده که به عنوان انبار مورد استفاده قرار می گرفت. این بنا نمونه بارز معماری آلمانی در دوره رضاشاه است.
تمام قاب بندی های آجری اطراف برج ها حالت نمادین و تزئینی دارند. دیگر عناصر تزئینی نقوشی است که توسط آجرهای لعابدار در قسمت های جان پناه ایجاد گردیده است. برج شمالی شامل نقوشی از تداخل قوس ها و نقوش برج جنوبی از لوزی های کنار هم تشکیل شده است.
تپه امامزاده تپه سی ۲ مربوط به هزاره اول است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای لک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه آلک ۳ مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای کلنجین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه آوه ۱ مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان قزوین، بخش الموت، روستای آوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه اراضی اقبالیه مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان کاشان شهر راوند، جنوب تپه سیلک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه نادری در بیستون، محوطه تاریخی، فرهنگی بیستون واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نیایشگاه مادی در بیستون، محوطه تاریخی، فرهنگی بیستون واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه کهنه کند ۱ در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آبگرم، روستای سبزک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.