moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سروتنین توسط گونه‌های متعددی از ارگانیسم‌های تک سلولی با اهداف مختلفی استفاده شده‌است. سمی بودن مهارکننده‌های سروتنین برای جلبک‌ها به اثبات رسیده‌است. آمیب نتاموبیا هیستولیتیکا (E. histolytica) که نوعی انگل گوارشی‌ست، و توانایی ترشح سروتنین دارد، باعث اسهال ترشحی مزمن در بعضی مبتلایان می‌شود. بیماران آلوده به این انگل گوارشی سطح بالایی از سروتنین پلاسما پیدا می‌کنند، که پس از رفع عفونت برطرف می‌شود. آمیب ئی. هیستولیتیکا همچنین در اثر وجود سروتنین بدخیم‌تر شده‌است، و این به این معنی است که نتاموبیا نه فقط با ترشح سروتنین که منجر به اسهال میزبان شود به توسعه خود کمک می‌کند، بلکه از آن برای تنظیم رفتار خود بر اساس حجم جمعیتی، پدیده‌ای که Quorum sensing (QS) نام دارد نیز استفاده می‌کنند. بیرون از بدن میزبان، حجم جمعیتی این آمیب و همین‌طور غلظت سروتنین کم است. سروتنین کم به آمیب‌ها پیام می‌دهد که آن‌ها بیرون از بدن میزبان هستند و به همین دلیل آن‌ها کمتر آزارگر(virulent) هستند، تا از اتلاف انرژی جلوگیری کنند. آن‌ها وقتی به میزبان جدید وارد شوند، شروع به تقسیم سلولی در روده‌ها می‌کنند و با افزایش غلظت سروتنین وارد مرحله آزارگری می‌شوند.
در دانه‌هایی که در حال خشک شدن، ترشح سروتنین راهی برای خلاص شدن از شر تولید آمونیاک سمی است. آمونیاک در قسمت ایندول ال-تریپتوفان جمع‌آوری و ذخیره شده، که سپس به وسیله تریپتوفان دیکربوکسلاز کربوکسیل زدایی شده، و سپس توسط سیتوکروم پی۴۵۰ مونوکسیژینایز، هیدروکسیلات شده و سروتونین به دست می‌دهد.
اما، از آنجا که سروتنین وظیفه‌اش ابزار تنظیمات در دستگاه گوارش است، ممکن است که تولیدش توسط گیاهان و وجودش در میوه‌ها، راهی برای تسریع روند عبور دانه‌هایشان از دستگاه گوارش حیوانات باشد، دقیقاً به همان روشی که بسیاری از دانه‌ها و گیاهان که به عنوان ملین شناخته شده‌اند، کارکرد دارند. سروتنین در قارچ‌هایی در سردهٔ (Genus) پانائیلوس (Panaeolus) وجود دارد.
وجود ماده‌ای در خون که رگ‌های خونی را منقبض می‌کند، در اواسط قرن پیشین توسط کارل لودویگ پیشنهاد شده بود.
دانشمند ایتالیایی به نام ویتوریو ارسپامر در ۱۹۳۵ ماده‌ای را از سلول‌های انتروکرومافین جدا کرد که موجب انقباض روده‌ها می‌شدند. هرچند که عده‌ای باور داشتند، که خاصیت این ماده جدید به دلیل حاوی آدرنالین بودن آن است؛ اما ارسپامر دو سال بعد نشان داد که این ماده نوعی آمینهٔ پیشتر ناشناخته است، که او نام آن را اینترامینه نامید.
در سال ۱۹۴۸ موریس راپورت، آردا گرین و ایروین پیج از کلینیک کلیولند ترکیبی با خاصیت منقبض‌کنندگی رگ‌ها در پلاسمای خون یافتند، و از آنجا که این ماده عامل مؤثر در پلاسما (Serum) خون برای ایجاد ضرباهنگ و وضعیت (tone) آوندها بود، نام آن را Serotonin گذاشتند.
در ۱۹۵۲ پس از اینکه مشخص شد که، اینترامینه همان سروتنین است، و پس از اینکه طیف گسترده‌ای از دیگر تأثیرات ماده مشخص شد، اصطلاح 5-HT که مخفف نام مناسب شیمیایی‌اش (5-hydroxytryptamine) بود، برای ذکر در زمینه‌های داروشناسی مورد ترجیح قرار گرفت. نام‌های معادل برای نام این ماده شامل اسامی‌ای همچون 5-hydroxytriptamine, thrombotin, enteramin, substance DS, and ۳-(β-Aminoethyl)-5-hydroxyindole. می‌باشند. در سال ۱۹۵۳ ایروین پیج و بتی تواروگ سروتنین را در دستگاه مرکزی عصبی نیز کشف کردند.
در دهه پنجاه میلادی، برای اولین بار داروهای مهارکننده بازجذب سروتنین در بیمارستان Munsterlingen در سوئیس در تلاش برای یافت دارویی برای درمان اسکیزوفرنی آزمایش شدند، هر چند که ایدهٔ آن‌ها مبنی بر تلاش برای مهار بازجذب سروتنین تا دهه شصت ارائه نشد، و در طول این دهه تلاش‌های جدی برای تولید داروهایی با عوارض کمتری صورت پذیرفت. در سال ۱۹۷۴ نتایج پژوهش‌های شرکت الی لیلی و دیوید تی ونگ دربارهٔ دارویی که بعدها فلوکسیتین نام گرفت، در مجله لایف ساینس منتشر، و در سال ۱۹۷۷ به عنوان اولین داروی مهارکننده بازجذب سروتنین برای اخذ مجوز به سازمان غذا و دارو ارائه شد. فلوکسیتین در سال ۸–۱۹۸۷ پس از اخذ مجوز نهایی آن سازمان در سال اول ورود به بازار با نام تجاری پروزاک (لینک ویدئو) به فروش ۳۵۰ میلیون دلاری رسید، هر چند که بعدها آن‌ها اعتراف کردند، که اولین داروی مهارکننده باز جذب سروتنین داروی زیملیدین (Zimelidine) بوده‌است که به وسیله دانشمند سوئدی آروید کارلسون توسعه یافته، و در سال ۱۹۸۴ به بازار عرضه شده بود. تا سال ۱۹۹۰ این مهارکنندهٔ بازجذب سروتنین تبدیل به عنوان محبوب‌ترین داروهای ضد افسردگی در بین پزشکان و بیماران، با بیش از ششصد و پنجاه هزار نسخهٔ تجویز یا تمدید شده، به رکورد فروش یک میلیارد دلاری دست یافت. در سال ۲۰۰۵ فلوکسیتین، تبدیل به تجویز شده‌ترین دارو در بازار داروی ایالات متحده شد و در سال ۲۰۱۱ به فروش تقریباً ۱۲ میلیاردی در بازار آمریکا رسید، کما اینکه پیش‌بینی شده در نبود درمان‌های جایگزین، این فروش به بیش از ۱۳ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۸ برسد.
علی‌رغم وجود میلیون‌ها نفر از مصرف‌کنندگان SSRIها که این داروها را پس از ربعی از قرن استفاده به عنوان منجیان زندگی خود شناخته و سپاس گفته‌اند، از همان اعوان انتقادات بسیار گزنده‌ای، چه در زمینه‌های پزشکی و داروشناسی، و چه در زمینه‌های دیگر مثلاً از سوی جامعه‌شناسان از این دارو مطرح شده‌است. در سال ۱۹۹۳ پیتر دی کرامر در کتاب خود با نام «گوش فرادادن به پروزاک» با مصطلح کردن اصطلاح روان‌ داروشناسی آرایشی (Cosmetic psychopharmacology) نوع نگرش به اختلالات روحی، و دارو درمانی را از منظر دیدگاه‌های اخلاقی، روان‌شناسانه، جامعه‌شناسانه، فلسفی و پزشکی به بوتهٔ نقد گذاشت. امروزه، علی‌رغم میلیون‌ها نسخه‌ای که حاوی تجویز داروهای مهارکننده‌های سروتنین بوده‌است ،و علی‌رغم تمامی تاییدیه‌ها، هنوز در مورد نحوه عملکرد آن‌ها میان دانشمندان اختلاف نظر وجود دارد؛ زیرا که علی‌رغم همه پژوهش‌های انجام شده، دانش بشر دربارهٔ این هورمون بسیار مهم، تقریباً هنوز در حد هیچ است.
نوذر پرنگ، (زاده ۲۰ اسفند ۱۳۱۶ در تهران - درگذشت ۲۲ مرداد ۱۳۸۵ در تهران)، شاعر و ترانه‌سرای ایرانی است که نام او بیشتر به خاطر سرودن شعر ترانهٔ مشهور «تولد، تولد، تولدت مبارک!...» شنیده می‌شود، امّا نزد علاقه‌مندان به شعر و ادبیات فارسی، وی به خاطر غزلیات خود، که با در هم آمیختن مضامین تازه با مفاهیم کلاسیک سروده‌ است، شهرت دارد. نوذر پرنگ شاعری است که در چندین قالب شعر سروده است. قالب‌هایی که او به کار گرفته غزل، مثنوی، چارپاره و شعر نو هستند. او همچنین با مبانی زبان‌شناسی و ریشه‌شناسی واژه آشنائی کامل داشت و در زمینهٔ زبان‌های باستانی و زبان پهلوی و اوستایی در آمریکا تحصیل کرده بود.
«نوذر پرنگ» در ۲۰ اسفندماه ۱۳۱۶ در تهران دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی خود را در همین شهر انجام داد و برای دبیرستان به مدرسهٔ دارالفنون وارد شد و با بهرام بیضایی، داریوش آشوری، نادر ابراهیمی و عباس پهلوان هم‌درس شد. وی همچنین یک سال هم در دبیرستان ابوریحان تحصیل کرد.
«پرنگ» سرودن شعر را از همان دوران دبیرستان آغاز کرد و کم‌کم برخی از اشعارش را برای صفحات ادبیِ نشریاتِ مختلف دورانِ خویش فرستاد. شعرهای «پرنگ»، که به زودی شهرت و محبوبیت برای او به ارمغان آورد، نخستین بار در روزنامه‌های آن هنگام و بعدها در صفحهٔ ادبی هفته‌نامه روشنفکر، که «ترانه‌های بهشتی» نام داشت و فریدون مشیری این صفحه را اداره می‌کرد، چاپ شد.
در دهه‌های ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰ شعرهای «پرنگ» علاوه بر نشریه روشنفکر در ماهنامه سخن نیز چاپ می‌شد و خوانندگان بسیار داشت. او می‌خواست تنها به نام نوذر پرنگ نامیده شود.
او در نوجوانی و برای طبع‌آزمایی ترانه‌سرایی برای خوانندگان مرد و زن رادیو را آغاز کرد و برای خوانندگانی همچون ویگن، پوران، الهه، منوچهر سخائی، گوگوش، مهتاب و دیگر هنرمندان، بیش از یکصد ترانه سرود که معروف‌ترین آن‌ها، که اثری مشترک با پرویز خطیبی است،ترانهٔ بسیار مشهور تولدت مبارک است (بیت اول ترانه یعنی "لبت شاد و دلت خوش، چو گل پرخنده باشی" را پرویز خطیبی و بیت "بیا شمع‌ها را فوت کن، که صد سال زنده باشی" را نوذر پرنگ سروده‌اند. در اجرای اول آهنگ، دکلمه شروع آهنگ توسط آذرپژوهش، گوینده رادیو، خوانده شد و اجرای آهنگ بر عهده بلا الوندی (دختر نیکول الوندی و خواهرزاده ویگن) بود که با همراهی گروه کر خوانده شد)، از دیگر ترانه‌های آشنای او می‌توان از «غروبا که میشه روشن چراغا» (با آهنگ و صدای منوچهر سخایی) و اسب سُم طلا (با آهنگ عطاءالله خرم و صدای ویگن) یاد کرد.
«پرنگ» در سرودن شعرهای کلاسیک (غزل، مثنوی) به اعتقاد صاحب‌نظران سبک منحصر به فرد خود را داشت که از ویژگی‌های این سبک پیوند مضامین معاصر با سبک‌های عراقی و هندی است. وی همچنین از دوران جوانی خویش آشنایی نزدیکی با علی اسفندیاری (نیما یوشیج) پیدا کرد و با او رفت‌وآمد داشت که همین آشنایی موجب شد که وی در عرصهٔ شعر نو نیز به طبع‌آزمایی بپردازد.
در سال ۱۳۴۹ «نوذر پرنگ» به دعوت برادرش راهی آمریکا شد و در آنجا نخست به تحصیل در رشته ادبیات پرداخت و سپس در دانشگاه رایس در حوزهٔ ادبیات تطبیقی و زبان‌شناسی باستان نیز تحصیل کرد.
حد فاصل سال‌های ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۷ موفق‌ترین سال‌های زندگی هنری و ادبی «نوذرپرنگ» بود، چرا که او، بهترین و زیباترین شعرهایش را در همین سال‌ها سرود و در ماهنامهٔ سخن و همین‌طور هفته‌نامه‌هایی همچون روشنفکر، سپید و سیاه، امید ایران و هفته‌نامه فردوسی منتشر کرد.
دربارهٔ سبک اشعار کلاسیک بویژه غزلهای «نوذر پرنگ» می‌توان گفت که شعرش دارای زبانی صمیمی و عاطفی است و با آنکه ظاهرا غزلهایش سنتی است اما از بسیاری از تکنیک ها و فضاهای شعر نو استفاده کرده است؛ و به عبارت بهتر او همواره سعی داشت که زبان کلاسیک غزل را به روز نماید و البته در این سعی موفق هم بود. در زمینهٔ اشعار نو و نیماییِ او نیز باید گفت شعرهایی که وی به سبک نیما سروده بود، تشویق نیما را برمی‌انگیخت و مورد توجه او قرار می‌گرفت.
تیزبینی حیرت‌انگیز و گرایش‌های پوچ‌گرایانه و نیهیلیستی، از ویژگی‌های شاخص اشعار نیماییِ «پرنگ» است.
از لحاظ تصاویر بکر غزلهای نوذر پرنگ تاثیر فراوانی در جنبش غزل فرم و از لحاظ زبانی بر شکل گیری غزل مینی مال و از لحاظ محتوایی نیز بر غزل پست مدرن داشته است.
«پرنگ» سال‌ها از آسم و سیروز کبدی رنج می‌برد و سرانجام در روز ۲۲ مردادماه سال ۱۳۸۵، درگذشت. وی در قطعه ۸۸ ردیف ۱۴۸ شماره ۱۵ بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
مژگان شجریان (زادهٔ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۴۸) خواننده، طراح گرافیک، نقاش و نوازندهٔ سه‌تار است. او فرزند محمدرضا شجریان است.
مژگان شجریان ۲۷ اردیبهشت ۱۳۴۸https://www.instagram.com/afsanehshajarian/ در تهران متولد شده‌است. او فارغ‌التحصیل کارشناسی نقاشی و کارشناسی ارشد ارتباط تصویری (گرافیک) از دانشگاه آزاد اسلامی است و علاوه بر آن نیز کارشناسی موسیقی از دانشگاه هنر دارد. او علاوه بر آموختن آواز نزد پدر، نوازندگی سه‌تار را نزد محمدرضا لطفی و حسین علیزاده در مرحله مقدماتی فرا گرفته و ردیف‌نوازی را از پرویز مشکاتیان و مهربانو توفیق آموخته‌است.
مژگان شجریان با "محمدعلی رفیعی" که مدیر برگزاری کنسرت‌های محمدرضا شجریان و بعدتر همایون شجریان بوده ازدواج کرده و صاحب یک دختر به نام مهر رفیعی و دو پسر دوقلو به نام‌های سام و سپهر می‌باشد.
محمدرضا شجریان در سال ۱۳۸۷ یک گروه موسیقی بنیان نهاد و آن را به افتخار جلیل شهناز (نوازندهٔ نامی تار)، گروه شهناز نامید.گروه شهناز ، وب سایت رسمی شرکت دل آواز محمدرضا شجریان به همراه دخترش مژگان شجریان (به‌عنوان خواننده، نوازنده سه‌تار و همخوان) با این گروه فعالیت داشتند.
اولین آلبوم مستقل وی در فروردین ۱۳۹۸ با نام "ارغوان" منتشر شد. آهنگسازی این آلبوم را سورنا صفاتی بر عهده داشته‌است. در این آلبوم از اشعار شاعرانی چون هوشنگ ابتهاج، محمدرضا شفیعی کدکنی و حافظ استفاده شده‌است. مژگان شجریان دربارهٔ نام این آلبوم می‌گوید: «نام ارغوان حکایت‌گر آلام مردمان سرزمین ماست و نیز آنان که تن به کوچی اجباری داده ولی هرگز از سرزمین مادری ریشه برنکنده‌اند.» با توجه به محدودیت‌های انتشار آلبوم‌های موسیقی با صدای زنان در ایران مژگان شجریان با انتشار نوشته‌ای در شبکه‌های اجتماعی اعلام کرد: «به دلیل قوانین ناعادلانه حاکم بر سرزمینمان امکان انتشار آلبوم ارغوان وجود ندارد و به همین دلیل ارغوان به‌طور رایگان در اینترنت در دسترس علاقه‌مندان در ایران قرار می‌گیرد.»https://ir.voanews.com/episode/music-5661
مژگان شجریان به همراه پدرش همواره به سیاست‌های فرهنگی رسمی حکومت جمهوری اسلامی از جمله عدم پذیرش زنان و تبدیل صحنه موسیقی و فعالیت هنری در ایران به میدان‌ مقاومت علیه ایدئولوژی حاکم اعتراض داشت و این اعتراض را در مبارزه‌ای مدنی در کشور که محمد رضا شجریان در خط مقدم آن‌ بود نشان می‌داد. به دلیل حساسیت‌هایی که کنش‌های این‌چنینی برای آن‌ها در پی داشت، او تصمیم گرفت برای امنیت خود در کار و زندگی و رسیدن به آرزویش در زمینه آوازخواندن بدون محدودیت، پس از کنسرت‌های ۲۰۱۲ به ایران برنگردد.
مژگان شجریان به روش‌های گوناگون از جمله با انتشار آهنگ‌های اعتراضی همراهی و همدلی‌اش با اعتراض‌های سراسری و خیزش سال ۱۴۰۱ ایران را نشان داده‌است. او در آذرماه ۱۴۰۱ «به نام سرخ آزادی» را خواند و آن را به تمامی مردمانی که قلب‌شان برای وطن می‌تپد و «خون سرخشان در بستر رگ‌های آزادی تا ابد جاری می‌ماند» تقدیم کرد.
او در دی‌ماه ۱۴۰۱ ترانهٔ «برای بی‌مزار عاشقان» را با آهنگسازی مهدی باقری منتشر کرد. او در شرح نمآهنگ تأثیرگذار این اثر در رسانه‌های اجتماعی نوشت: «مام وطن، اندوه تو را بر کول خسته از تاریخ تا سپیده دمان صبح آزادی می‌کشد.»
پس از چندی در سال ۱۴۰۲ نیز قطعه «بخوان» با آهنگسازی سیروان منهوبی را ساخت که در سالگرد کشته شدن نیکا شاه‌کرمی منتشر شد. او در شرح این قطعه که به «پیشگاه نیکاهایی که برای دفاع از مهساهای میهنمان جان باختند» هدیه شده، نوشته‌است: «بخوان، وقت سرود باور ماست؛ سرودی که بیش از صدسال است با حرکت اعتراضی زنان علیه حجاب اجباری آغاز شده‌است و هنوز ادامه دارد.»
تحلیل اکتشافی روشی است که اغلب نرم‌افزارهای ضدویروس از آن برای شناسایی ویروس‌های جدید و ناشناخته بهره می‌برند. در این روش ضدویروس کدهای درون فایل را برای یافتن دستورالعمل‌های ویروس مانند بررسی می‌کند در صورتی‌که این دستورالعمل‌ها از حد مشخصی بیشتر باشد ضدویروس آن فایل را به عنوان یک ویروس احتمالی شناسایی می‌کند و از کاربر می‌خواهد که فایل را برای بررسی بیشتر به آزمایشگاه ارائه‌کننده ضدویروس ارسال کند.Glossary - Securelist
مهمترین عیب این روش میزان خطای آن در شناسایی فایل‌های سالم به عنوان فایل‌های مخرب است که ممکن است این هشدارهای کاذب بیش از حد باعث بی اعتنایی کاربر نسبت به این هشدارها گردد و در هنگام روبرو شدن با یک ویروس واقعی، علی‌رغم هشدار ضدویروس، اجازه اجرا شدن به آن را دهد.
البته بیشتر شرکت‌های ارائه‌کننده نرم‌افزارهای ضدویروس به دلیل این خطای شناسایی، این ویژگی را در نرم‌افزارهای ضدویروس خود به صورت پیش‌فرض غیرفعال یا محدود می‌کنند. از این روش همچنین در نرم‌افزارهای ضدهرزنامه برای شناسایی هرزنامه‌ها نیز استفاده می‌شود.
برنامه‌های ضدویروس به دو صورت از تحلیل اکتشافی برای شناسایی ویروس‌ها استفاده می‌کنند در روش اول که به آن تحلیل اکتشافی ایستا (static heuristic) گفته می‌شود ضدویروس کدهای نوشته شده درون فایل‌ها را با کدهای برنامه‌های مخرب که در پایگاه اطلاعاتی خود دارد مقایسه و تحلیل می‌کند در روش دوم که به آن تحلیل اکتشافی پویا (dynamic heuristic) گفته می‌شود؛ ضدویروس فایل را در یک ماشین مجازی اجرا کرده و با تحلیل نتایج رفتاری آن وضعیت فایل را از لحاظ مخرب یا سالم بودن آن مشخص می‌سازد.Set Cookies
کتاب این مردم نازنین گزیده‌ای از خاطرات جالب رضا کیانیان است.
رضا کیانیان «این مردم نازنین» شامل حدود صد خاطره از رضا کیانیان است، روایاتی از اتفاقات جالبی که در مواجههٔ مردم با این سوپراستار محبوب سینما رخ داده‌است؛ و اصل جذابیت کتاب هم هم‌این‌جاست! درواقع، می‌توان گفت مهم‌ترین گیرایی کتاب، لذت فضولی و سرک‌کشیدن در زندگی یک آدم مشهور است؛ آن هم آدم مشهوری به نام رضا کیانیان، که یکی از مطرح‌ترین، خبره‌ترین، و محبوب‌ترین هنرپیشه‌های مرد بعد از انقلاب است.
با خواندن «این مردم نازنین» می‌توانیم تاحدودی از طعم شهرت باخبر شویم و شیرینی‌ها و تلخی‌های آن را به‌تر بشناسیم. می‌توانیم بفهمیم افراد معروف چه حسی دارند وقتی در کوچه و خیابان از آن‌ها تقاضای امضا دادن یا عکس گرفتن می‌کنند، چه‌طور خرید می‌کنند، در سفرهای‌شان با چه معذورات و چه شانس‌هایی مواجه‌اند و به‌طور کلی، وقتی از نقش‌شان خارج می‌شوند و پا به جامعهٔ واقعی می‌گذارند، چه اتفاقاتی برای‌شان رخ می‌دهد.
کتاب با این خاطره شروع می‌شود:
(به طرف پارک لاله می‌رفتم، سر خیابان توس، سه تا دختر دبیرستانی مرا دیدند و جیغ زدند!
بالاخره آن اتفاق جادویی افتاد. دختران با دیدن من جیغ زدند. خوش‌حال شدم. خیلی. شهرت به سراغ من آمده بود. در پیاده‌رو می‌رفتم. طعم شهرت را مزه مزه می‌کردم. شیرین بود. مثل همیشه خیالم به پرواز درآمد. رفتم به آینده. به شهرتی غلیظ تر. بیشتر و بیشتر. تا این که از خودم پرسیم همین را می‌خواستی؟ کمی در ذهنم مکث کردم. جواب‌ها را سنگین و سبک کردم و...)
کتاب این مردم نازنین
کتابلاگ
کتاب نیوز
فرِسْکو یا فرسک یا دیوارنگاره واژه‌ای است که برای اشاره به چندین شیوهٔ نقاشی-مرتبط با هم- بر روی گچ، دیوار یا سقف به‌کار می‌رود. واژهٔ فرسکو ریشه در لغت ایتالیایی فرسکوAffresco-به معنی تَر و تازگی- دارد. شیوهٔ نقاشی فرسکو اغلب در دورهٔ رنسانس و دوران هنری پیش از آن استفاده می‌شده‌است.
در این روش، نقاشی با استفاده از مخلوط پودر رنگ و آب بر روی یک لایهٔ کم ضخامت مرطوب ملات آهک یا گچ که به آن اینتوناکوIntonaco گفته می‌شود، اجرا می‌شود. به‌خاطر خواص شیمیایی گچ، افرودن ماده‌ای دیگر جهت حفظ انسجام رنگ بر روی سطح، لزومی ندارد. پودر رنگ به‌تنهایی در ترکیب با آب، روی اینتوناکو می‌نشیند و مرطوب بودن اینتوناکو، از ریزش رنگ جلوگیری می‌کند. پودر رنگ توسط گچ مرطوب جذب می‌شود و پس از چند ساعت، گچ خشک می‌شود و با هوا واکنش نشان می‌دهد: این واکنش باعث می‌شود ذرات پودر رنگ در گچ به ثبات برسند و پس از خشک شدن سطح، رنگ پوسته نشود. یکی از اولین هنرمندان بون فرسکو، نقاش گوتیک ایتالیایی آیزاک مَستر بود که در کلیسای سن فرانچسکوی شهر اَسیزی از این تکنیک استفاده کرد.
در تکنیک بون فرسکو به لایهٔ زبر زیرین آریچوArriccio گفته می‌شود که پس از اتمام کار، سطح آن در زیر اینتوناکو ناپدید می‌شود. بسیاری از هنرمندان اولیهٔ فرسکو، طرح ابتدایی را با گونه‌ای رنگ اخری به‌نام سینوپیا روی آریچو ثبت می‌کردند. بعدها تکنیک‌های پیشرفته‌تری برای انتقال طرح از کاغذ به روی دیوار ابداع شدند. در یک شیوهٔ متداول طرح را روی کاغذ رسم می‌کردند، سپس در امتداد تمام خطوط تشکیل‌دهندهٔ طرح-با وسیله‌ای نوک‌تیز- سوراخ‌های ریزی ایجاد می‌کردند. کاغذ پانچ‌شده در محلی که قرار بود نقاشی در آن‌جا خلق شود نصب می‌شد و با مالیدن یا کوبیدن کیسهٔ حاوی دوده طرح را از میان سوراخ‌ها، روی سطح آریچو منتقل می‌کردند.
بون فرسکو به دلیل این‌که سطح گچی در زمان کار باید مرطوب می‌بود جزو تکنیک‌های دشوار نقاشی به‌شمار می‌آمد. معمولاً ۱۰ الی ۱۲ ساعت زمان لازم بود تا سطح مرطوب کاملاً خشک شود. برای به‌دست آمدن نتیجهٔ مطلوب بهتر بود که نقاش ۱ ساعت پس از ساخت لایهٔ مرطوب، نقاشی روی آن را آغاز کند و ۲ ساعت پیش از خشک شدن سطح، کارش را به پایان برساند. یعنی او باید در ۷ الی ۹ ساعت کار پیوسته، اثرش را به اتمام می‌رساند. به این دورهٔ زمانی که کار مفید هنرمند طی آن انجام می‌شد جورناتابه معنی کار روزانه می‌گفتند.
هنرمندان در هر جورناتا در بخشی از سطح اثر، که حدس می‌زدند توانایی اتمام آن بخش را در زمان محدود دارند، لایهٔ اینتوناکو را می‌افزودند. وسعت این بخش ممکن بود محدود به اندازه‌ای یک فیگور یا منظره‌ای باشد که قرار بود در آن قسمت نقش ببندد و در بیشتر موارد، کارشان را از بالای اثر آغاز می‌کردند. در پایان هر جورناتا و زمانی که سطح کارشونده خشک می‌شد، امکان ادامهٔ کار با تکنیک بون فرسکو وجود نداشت. در این حالت لایهٔ اینتوناکوی نقاشی نشده باید از سطح اثر زدوده می‌شد تا سطح، برای ادامهٔ کار در روز بعد آماده باشد. اگر در این مورد اشتباهی از هنرمند سر می‌زد ممکن بود مجبور شود تمام سطح اثر را بتراشد و دوباره اجرا کند یا اینکه بعداً با فرسکوی خُشک آن بخش را ترمیم کند.
فرسکوی خُشک، اِ سِکّو یا فرسکو-سِکّو روش دوم و در تضاد با شیوهٔ بون فرسکو است. واژهٔ سِکّو در زبان ایتالیایی به معنی خُشک است و تکنیک فرسکو-سِکّو برخلاف بون فرسکو روی سطح خُشک اجرا می‌شود. در این روش برای این‌که رنگ بر روی سطح خُشک بنشیند پودر رنگ را با موادی مثل زردهٔ تخم مرغ (شیوهٔ تِمْپْرا)، چسب یا روغن مخلوط می‌کنند تا بر روی سطح خشک پایدار بماند. نباید از یاد برد که اِ سِکّویی که روی یک سطح خام انجام شود، از اِ سِکّویی که روی سطح قبلاً نقاشی‌شده به شیوهٔ بون فرسکو اجرا می‌شود، متفاوت هستند. معمولاً دوام نقاشی‌های بون فرسکو از اِ سِکّویی که بعداً روی آن‌ها اضافه شده بیشتر است. این به آن خاطر است که سطوح زبر برای اجرای تکنیک فرسکوی خشک مناسب هستند در صورتی‌که سطح یک اثر بون فرسکو-که قرار است فرسکوی خشک روی آن اجرا شود- معمولاً صاف و صیقلی‌ست.
اِ سِکّو بیشتر به قصد ایجاد برخی تغییرات جزئی، انجام ریزه‌کاری‌ها یا نهایی کردن یک اثر بون فرسکو روی آن انجام می‌شود و البته به‌این‌خاطر که در بون فرسکو همهٔ رنگ‌ها جلوهٔ شایسته‌ای را که باید داشته باشند، ندارند. دلیل‌اش این است که در بون فرسکو فقط بعضی از رنگ‌دانه‌ها می‌توانند در محیط به‌شدت قلیایی سطح مرطوب آهکی/گچی واکنش انجام دهند. آبی یکی از رنگ‌هایی است که این مشکل را دارد و معمولاً رنگ آبی آسمان یا جامه‌ها برای این‌که جلوهٔ مناسبی داشته‌باشند با تکنیک اِ سِکّو افزوده می‌شوند. در حال حاضر بیشتر نمونه‌های اولیهٔ فرسکوی خشک، تقریباً محو شده یا از بین رفته‌اند،این اتفاق اغلب شامل حال آثاری شده که در فضاهای بیرونی و در مجاورت عوامل جوی قرار داشته‌اند و دوام آثار فرسکوی خشک که در محیط داخلی بناها اجرا شده‌اند بیشتر است. اگرچه اجرای فرسکوی خشک بر روی یک سطح زبر می‌تواند آن اثر را ماندگارتر کند ولی به هر حال شرایط محیطی (مانند رطوبت)، تأثیر ناخوشایندی بر نقاشی‌های اجرا شده با این تکنیک دارد و دوام آثار بون فرسکو بیش از آن‌هاست.
اجرای فرسکوهای عظیم مانند آثاری که در قطع دیواری اجرا می‌شدند، ممکن بود به‌اندازهٔ ۱۰ الی ۲۰ جورناتا-و یا حتی بیشتر- طول بکشد یا این‌که جدا از هم و بر روی چندین سطح گچی اجرا می‌شدند و از در کنار هم قرار گرفتن‌شان، دیواری یک‌پارچه ایجاد می‌شد. پس از گذشت قرن‌های متمادی مرز بین این جورناتاها (که تابه‌حال نامرئی بودند) در بعضی جاها به چشم می‌آیند. در بعضی فرسکوهای قطع بزرگ، مرز پدیدار شده بین بخش‌های مختلف اثر به قدری واضح هستند که از دید بیننده‌ای که هم سطح زمین ایستاده‌است هم مخفی نمی‌مانند. این مرزها که در زمان خلق اثر با تکنیک فرسکوی خشک پوشانده شده‌بودند، با گذر زمان و بر اثر ناپایداری قسمت‌هایی که به‌روش اِ سِکّو کار شده‌بودند خود را نشان می‌دهند.
تکنیک سوم متزو فرسکو نام دارد که روی سطح گچی‌ای که تا حدودی خشک شده‌است اجرا می‌شود. در این‌حالت رنگدانه‌ها به خاطر مرطوب نبودن کامل سطح، بسیار کم‌تر از شیوهٔ بون فرسکو در داخل گچ نفوذ می‌کنند و بیشتر در سطح باقی می‌مانند.
دارکوب زبله با عنوان اصلی وودی وودپکر یک شخصیت کارتونی آمریکایی است که در سال ۱۹۴۰ بن هارداوی (آفریننده باگز بانی و دافی داک) آن را آفرید. این شخصیت کارتونی، یک دارکوب به نام «وودی» است که دشمنش یک لاشخور به نام «باز» است.
یوگی یکی از شخصیت‌های کارتون خانوادگی ایجاد شده توسط هانا-باربرا که در تعداد زیادی از کتاب‌های کمیک، نمایش‌های تلویزیوتی پویانمایی و فیلم‌ها ظاهر شده‌است.
در آغاز یوگی، یکی از شخصیت‌های فرعی مجموعه کارتونی نمایش هاکلبری هوند بودMallory, Michael. "Hanna-Barbera Cartoons". New York: Hugh Lauter Levin Associates, 1998. . p. 44. و بعدها به خاطر محبوبیتش هانا و باربرا تصمیم گرفتند نمایشی ویژه شامل بسیاری از شخصیت‌های اصلی و محبوب هانا-باربرا مثل "کوییک درامک گرا" (اسب هفت‌تیرکش) و "اسناگلپوس" (شیر صورتی رنگ) در این مجموعه، شخصیت‌های فرعی شدند.Sennett, Ted. "The Art of Hanna-Barbera: Fifty Years of Creativity". New York: Viking Penguin, 1989. ISBN 0-670-82978-1. pp. 63–64. Sennett, p. 52.
بعدها هانا-باربرا، مجموعه‌های بسیاری ساخت که شخصیت اصلی‌اش "یوگی خرسه" بود. نمایش‌هایی که با محوریت یوگی ساخته شدند:
سریال کارتونی یوگی و دوستان Yogi's Gang در دهه ۵۰ خورشیدی در ایران دوبله شد. گویندگی نقش یوگی را دوبلور توانای ایرانی ناصر طهماسب بر عهده داشت.
بَتونه ماده‌ای خمیری است که برای پوشاندن انتهای میخ‌ها و پیچ‌ها و پرکردن سوراخ‌ها و زدگی‌ها و ترک‌خوردگی‌های سطح چوب یا دیوار گچی یا فلزات به کار می‌رود تا سطحی یک‌دست و صاف ایجاد شده و آماده برای رنگ‌کردن شود.
به‌دلیل تفاوت در میزان تراکم بافت چوب‌ها، باید بتونهٔ مناسب را از نظر درجهٔ رقیقی برای چوب‌ها به کار برد. چوب‌هایی که دارای بافت کم‌تراکم یا بافت باز هستند، قابلیت جذب بتونه‌های خمیریِ سفت را دارند. در این مورد می‌توان از چوب درخت‌های ملچ، بلوط، زبان‌گنجشک و اوجا نام برد. در مقابل، برای بتونه‌کاری چوب‌هایی که دارای بافت متراکم و منفذهای ریز و فشرده هستند، مانند گردو، راش و افرا، باید از بتونهٔ رقیق استفاده کرد.
بتونهٔ چوب با سایر بتونه‌ها در مواد تشکیل‌دهنده فرق دارد؛ و در تهیهٔ بتونهٔ سرچوب از مخلوط خاک اره و چسب چوب (سریشم سفید یا چسب سرد نجاری) استفاده می‌شود. خاک اره‌ای که برای تهیهٔ این بتونه مورد استفاده قرار می‌گیرد، باید از جنس چوب خام بتونه‌شونده باشد؛ و نمی‌باید از گرده‌های راه‌چوب یا گرده‌های راه‌پود انتخاب شود، چرا که در سنباده‌کاری در راه چوب، خاک اره به صورت گرده نبوده و در واقع الیاف جداشده از چوب است که اگر در ساخت بتونه استفاده شود، پس از ترکیب با چسب چوب به حالت متورم و بادکرده درخواهدآمد. در نتیجه، خاک اره باید از گرده‌های سرِ چوب تهیه شود که ریزتر بوده و در واقع الیاف خردشده از چوب هستند.
نام دیگر بتونهٔ سَرچوب، بتونهٔ سریشُمی است.
کاربرد این بتونه در پرکردن زدگی‌های بزرگ و داخل سوراخ‌های بزرگ، مانند سوراخ پیچ یا میخ است و بیشتر در کارهایی استفاده می‌شود که خودرنگ نبوده و نقش‌ها و طرح‌های روی چوب را نمایان نمی‌کند.
بتونهٔ خودرنگ (یا بتونهٔ همرنگی) مخلوطی از بتونهٔ سریشی و پودرهای معدنی است. بتونهٔ سریشی، خود مخلوطی از مِل (کلسیم کربنات)، آب و سریش است. در صورتی که رنگ‌کار بخواهد کار نهایی نقش‌ها و طرح‌های طبیعی خود را نمایان سازد (یا اصطلاحاً خودرنگ باشد) از این بتونه استفاده می‌شود.
[ساخت بتونهٔ روغنی]
ابتدا رنگ همرنگ را انتخاب کرده و پس از ریختن رنگ شروع به ریختن مقداری مل (پودر بتونه) می‌کنیمو با حرکت کاردک درون ظرف، رنگ را با مل مخلوط می‌کنیم و پس از اینکه کاملاً مخلوط کردیم به روی تخته بتونه ریخته و با کاردک و تیغ شروع به عمل‌آوردن می‌کنیم. نکته: چون بتونهٔ روغنی حالت مایع دارد، در پوشاندن سوراخ‌ها ممکن است مشکلاتی پیش آید. یکی از این مشکلات این است که بتونه به طرف پایین حرکت می‌کند؛ و خود بتونه، تکه‌تکه می‌شود. برای جلوگیری از تکه‌تکه‌شدن بتونه، در روی کار، مقدار بسیار کم، آب سرد به بتونه اضافه می‌کنیم تا هم بتونه سریعاً سفت و سخت شود و هم از فروریختن آن جلوگیری شود. ابتدا مقدار رنگ و غلظت رنگ باید معلوم شود. سپس، برای اینکه غلظت روغن روی پوشش روغن الف (که به‌عنوان آستر زده می‌شود) و چسبندگی و پوشش بیشتر رنگ اصلی سفید را، از هر کدام یک پیمانه، مخلوط می‌کنیم، سپس با مخلوط کردن تینر، رنگ را شل و روان می‌سازیم و با استفاده از رنگ‌ها، به رنگ دلخواه خود می‌رسیم. باید سعی شود برای تبدیل رنگ، ابتدا مادهٔ رنگ در ظرفی جدا، شل شده و بسیار آرام و به مقدار کم، با رنگ اصل مخلوط گردد؛ و باید توجه داشت که در هر بار ریختن قطره‌ای از مادهٔ رنگ، با چوب رنگ، که به‌عنوان مخلوط‌کن استفاده می‌گردد، هم زده شود؛ و باید دقت کرد که به هیچ عنوان، مادهٔ رنگ در کف ظرف یک‌جا به شکل گلوله نمانَد. مشکلات و راه‌حل درست‌کردن بتونه برای حل مشکلات مربوط به میزان چسبندگی و شل‌بودن بتونه به دو دلیل اساسی اشاره می‌شود: اگر بتونه‌ای که جهت مصرف در نقاشی ساختمان درست شده‌است مشکل سفت‌بودن را داشته باشیم، باید یادآور شد که در ساخت بتونه از آب زیاد استفاده شده‌است. آب، برعکس بقیهٔ مواد، که باعث رقیق‌تر شدن مواد می‌شود، در مورد بتونه باعث سفت‌شدن آن می‌گردد. در این موارد، باید با اضافه‌نمودن مل و رنگ، نسبت به رفع آن اقدام نمود. اگر بتونهٔ ساخته‌شده بسیار شل باشد، این مشکل حاکی از زیاد بودن تینر و رنگ بتونه است. برای رفع این دغدغه باید با اضافه‌نمودن مل و رنگ در جهت رفع آن کوشید. ساخت بتونهٔ پلاستیک: رنگ پلاستیک را با آن رقیق کنید؛ سپس با افزون چسب چوب، میزان چسبندگی آن را بیشتر کنید؛ سپس با اضافه‌کردن مقدارهای کم مل، آن را به حالت خمیر درآورید. سعی کنید مل با مخلوط رنگ و چسب چوب کاملاً مخلوط شود تا در زمان استفاده با مشکل مواجه نشوید. (علی‌اصغر سفیدبری)
یکی از بتونه‌‌های رایج در بازار، بتونه خودرو است که برای رنگ کردن بدنه ماشین مورد استفاده قرار می‌گیرد. با استفاده از بتونه خودرو، می‌توان موج و خمیدگی‌های روی بدنه را رفع کرد. به همین دلیل قبل از رنگ‌رزی بدنه خودرو، از بتونه سنگی و بتونه فوری برای بهبود و مسطح کردن بدنه استفاده می‌کنند. باید توجه داشت که انواع مختلفی از بتونه‌های سنگی در بازار موجود هستند که استفاده از محصولات با کیفیت برای نتیجه گیری بهتر توصیه می شود.
خرید بتونه سنگی | گنج کالا
وب‌گاه سرگرمی سنترفا
https://web.archive.org/web/20150609185301/http://ellsevan.ir/article/how-batooneh
در دین مصر باستان، آپیس یا هاپیس که همچنین به صورت هاپی-انخ نیز تلفظ می‌شد، گاو مقدسی بود که در منطقه ممفیس مورد پرستش قرار می‌گرفت. او را پسر حاثور، از بزرگ‌ترین ایزدان پانتئون مصر باستان می‌شناختند. در ابتدا، او نقش مهمی در عبادت، قربانی شدن و تولد دوباره حاثور داشت. بعداً، آپیس به‌عنوان واسطه‌ای بین انسان‌ها و دیگر خدایان قدرتمند (در اصل پتاه، سپس اوزیریس و آتوم) عمل کرد. نشان آن این بود که دارای پیشانی سفید بر پشت وی شکل عقاب یا کرکس بوده و چون سن گاو از ۲۵ تجاوز می‌کرد، او را در رود نیل غرق می‌کردند و جسد وی را مومیایی کرده و در مقبرهٔ مخصوص قرار می‌دادند.
پرستش گاو آپیس و مراسم نگاهداری مومیائی‌های گاوهای آپیس مرده، تیمار گاو آپیس زنده و رسم قربانی کردن هرساله برای آن، خود محل کسب و درآمد خوبی برای کاهنان معبد پتاه و ایادی و وابستگانشان که کم هم نبودند، بود. از دست دادن این منابع مالی که نفوذ و شأن اجتماعی را نیز به همراه داشت، طبیعتاً موجی از مخالفت‌های کاهنین و در پی تحریکات ایشان اغتشاشات اجتماعی را به‌دنبال آورد و در این ماجرا واژگون جلوه دادن امور نیز به‌عنوان حربه مؤثر تبلیغاتی، دقیقاً به‌عنوان جنگ روانی مؤثری مورد استفاده قرار می‌گرفت.
هرودوت نخستین تاریخ‌نگاری است که گزارش داد کمبوجیه گاو آپیس را با خنجر زخمی‌ کرد و این گاو چندی بعد بر اثر زخم خنجر مرد. داستان گوساله سامری نیز به همین جریان فکری آپیس پرستی مصریان اشاره دارد که طی آن به دلیل علاقه‌ای که یهودیان تحت فرهنگ مصر به این خدا، آپیس پیدا کردند، سامری با طلاهایی که یهودیان از مصریان دزدیدند برای آنها گوساله طلایی ساخت.
اسنوبرد به تخته‌ای می‌گویند که به عنوان یک اسکی پهن به کار می‌رود. اسنوبردهای حرفه‌ای معمولاً همراه با وسایل جانبی شامل اتصال‌ها و بوت‌های مخصوص استفاده می‌شوند. اسنوبرد همچنین برای نامیدن ورزش و تفریح استفاده از این تخته‌ها برای سر خوردن بر روی برف نیز به کار می‌رود. این رشته ورزشی هم‌اکنون در چهار ماده مختلف در بازی‌های المپیک زمستانی دنبال می‌شود.
دِکوپاژ تقطیع یا برش فنی، یکی از وظایف کارگردان است که شامل مدیریت کردن در مورد محل استقرار دوربین در صحنه، نوع نورپردازی، اندازه تصویر، زاویه
دوربین، نوع حرکت دوربین، تعداد تصاویری که برای نمایش یک موقعیت لازم است، نوع
اتصال نماها به یکدیگر، هر صدایی که قرار است در صحنه شنیده شود (هر صدایی غیر از
دیالوگ‌ها، یعنی موسیقی و افکت‌های صوتی) و باقی جزئیاتی است که به فرایند تصویری شدن فیلمنامه (سناریو) مربوط می‌شود.
این وظایف که شاید نیمی از وظایف کارگردان باشد، باید پیش از فیلم‌برداری انجام شود و نتیجه آن در فیلم‌نامه دکوپاژ شده مشخص باشد. کارگردان‌ها ممکن است هنگامی که به مرحله فیلم‌برداری می‌رسند برخی از جزئیاتی را که قبلاً تعیین کرده بودند با توجه به شرایط تغییر دهند، ولی معمولاً بر اساس فیلم‌نامه دکوپاژ شده‌ای که خود تهیه کرده‌اند پیش می‌روند. برخی کارگردان‌ها نیز به دکوپاژ کردن فیلم‌نامه پیش از فیلم‌برداری اعتقاد ندارند و معتقدند در هنگام فیلم‌برداری است که کارگردان می‌فهمد فیلم‌نامه‌ای که در دست دارد باید چگونه ساخته شود. البته معمولاً روش اول، هم مرسوم‌تر است و هم کارامدتر.
نحوه دکوپاژ، ضرباهنگ فیلم و حال و هوای آن را به تماشاگر منتقل می‌کند. برای مثال هر چه تقطیع بیشتر باشد، طول نماها کوتاهتر باشد و از زوایای بیشتری فیلم‌برداری صورت گیرد، ضرباهنگ فیلم نیز تند تر خواهد بود و این روش معمولاً در فیلم‌های پر زد و خورد، ترسناک و جنگی، روش مناسبی برای القای حس ترس و هیجان به تماشاگر است یا در فیلم‌هایی که کارگردان می‌خواهد تماشاگر هر چه بیشتر با شخصیت اصلی همراه شود و با چشم او به ماجرا نگاه کند، معمولاً از برداشت‌های بلند و از حرکت دوربین‌های طولانی و حتی برای بیشتر کردن این حس از نمای دیدگاه (POV) استفاده می‌کند.
نوع دکوپاژ فیلم به نوعی، نشان دهنده سلیقه بصری و سبک تصویری کارگردان است. برخی کارگردان‌ها هستند که به برداشت‌های بلند اعتقاد دارند، به این معنی که معتقدند فیلم باید تا حد ممکن به تجربه بصری بیننده در عالم واقع نزدیک باشد، به همین خاطر این کارگردان‌ها تا حد ممکن از تقطیع نماها خودداری می‌کنند، طرفدار نماهای بلند و حرکت دوربین‌های طولانی‌اند (این روش در بین کارگردان‌های اروپایی بیشتر مرسوم است). در عین حال برخی از کارگردان‌ها نیز طرفدار نماهای کوتاه و قطع‌های سریع هستند و معتقدند که باید تجربه بصری جدیدی را به تماشاگر ارائه داد (معمولاً کارگردان‌هایی که در نظام سینمایی آمریکا کار می‌کنند بیشتر طرفدار این روشند).
یک نکته بسیار مهم و وظیفه بسیار خطیر بر دوش کارگردان آن است که، او باید به ویژه در تقطیع نماها و نوع اتصال آن‌ها به یکدیگر و در زاویه بندی دوربین، به گونه‌ای عمل کند که تماشاگر حس پرش و بریدگی نداشته باشد یا به عبارتی او باید احساس کند که فیلم تداوم دارد، زیرا در غیر این صورت ممکن است در اثر این پرش‌ها توجه او از فیلم کنده شود و چون حواسش پرت شده از همراهی با فیلم صرف نظر کند. علاوه بر این، کارگردان باید به گونه‌ای عمل کند که چشم و ذهن تماشاگر را خسته نکند. به‌طور خلاصه نماها باید به گونه‌ای باشند که نه آنقدر کشدار و بی‌تحرک باشند که خسته‌کننده به نظر برسند و نه آنقدر کوتاه و سریع که تماشاگر نه تنها اطلاعاتی به دست نیاورد بلکه دچار سرگیجه هم شود. افراط و تفریط به فیلم صدمات بسیاری وارد می‌کند.
ابتدا کارگردان هر سکانس فیلم‌نامه را به نماهای مختلف (اصطلاحا "پلان") تقسیم می‌کند (منظور هر برداشت دوربین است یعنی فاصله بین خاموش و روشن کردن دوربین). بعد از آنکه همه فیلم‌نامه به این صورت تقسیم‌بندی شد. پلان‌ها به ترتیب پشت سر هم قرار می‌گیرند.
حال باید فیلم نامه دکوپاژ شده را روی کاغذ نوشت. برای هر پلان صفحه شامل پنج بخش است:
شماره سکانس و شماره پلان: باید شماره سکانس و شماره پلان را در جایی بالای هر صفحه هر نما نوشت.
نوع پلان: داخلی یا خارجی و محل فیلم‌برداری (به همان صورت که در فیلم‌نامه اصلی است)، همچنین روز فیلم‌برداری با توجه به برنامه‌ای که برای فیلم‌برداری تهیه شده، زیرا در این برنامه پلان‌ها به ترتیب فیلم‌برداری نمی‌شوند، بلکه برای صرفه‌جویی در وقت و هزینه‌ها، پلان‌هایی که در یک مکان و در یک موضع رخ می‌دهند را با هم می‌گیرند.
وضعیت صحنه: آنچه را که در هر پلان رخ خواهد داد را می‌نویسند و در همان قسمت، نوع نما (کلوزاپ، لانگ شات و …) و نوع حرکت دوربین را با علامت‌های اختصاری مشخص می‌کنند. به این ترتیب که یک خط کسری می‌کشند و در صورت نوع نما، و در مخرج حرکت دوربین را با علائم اختصاری می‌نویسند.
دیالوگ: دیالوگ‌هایی را که در این نما بین شخصیت‌ها رد و بدل خواهد شد را در یک ستون می‌نویسند.
صداها و نوفه‌ها: همه صداهایی که در سر این صحنه شنیده خواهد شد، مثلاً صدای ماشین یا چکیدن قطرات آب یا رادیو و …. می‌توان در این بخش موسیقی را نیز مشخص کرد که آیا در این پلان موسیقی متن باشد یا نه، ولی معمولاً این کار را نمی‌کنند و بعد از آنکه فیلم‌برداری تمام شد دربارهٔ بخش‌هایی که باید موسیقی متن داشته باشند تصمیم گرفته می‌شود.
به این ترتیب یک فیلم‌نامه دکوپاژ شده خواهیم داشت.
آلمان بیدار شو! نام سرودی معروف در دوره رایش سوم است و همچنین عبارتی است که روی درفش‌های حزب سوسیالیست ملی کارگران آلمان نوشته شده بود.
http://ingeb.org/Lieder/deutsche.html
دانشگاه علوم و فنون فارابی وابسته سازمان حفاظت اطلاعات ارتش جمهوری اسلامی ایران https://yjc.news/fa/news/7624434/
کسب-رتبه-نخست-دانشگاه-علوم-فنون-فارابی-ارتش-در-آزمون-کل-ارتش است.
سازمان حفاظت اطلاعات ارتش جمهوری اسلامی ایران سازمانی است با سلسله مراتب مستقل و متمرکز که با هماهنگی وزارت اطلاعات مأموریت پیشگیری، کشف، شناسائی و خنثی کردن فعالیت‌های براندازی، جاسوسی، خرابکاری، موارد ایجاد نارضایتی، نفوذ جریانات سیاسی و ایجاد اختلال در انجام مأموریت به منظور حفظ و صیانت ارتش و وزارت دفاع و سازمان‌های وابسته به آنها از طریق حفاظت پرسنل، اطلاعات، اسناد، مدارک، اماکن، تأسیسات، وسایل و تجهیزات و امنیت ارتباطات با رعایت اصل ۱۵۶ قانون اساسی دارد. هادی الماسیان از کشته شدگان مراسم‌ رژه ۱۳۹۷/۶/۳۱ اهواز از افسران این سازمان بود
این سازمان پیش از این «ادارهٔ حفاظت اطلاعات ارتش جمهوری اسلامی ایران» نامیده می‌شد و در ۱ آذر ۱۳۶۲ تشکیل شد.انتشارات مهر ایران
ثبت نام در آزمون ورودی دانشگاه افسری
از طریق آزمون داخلی میباشد. داوطلبان جهت ثبت نام در این آزمون باید ابتدا از طریق سایت gozinesh.aja.ir اقدام به ثبت نام نمایند. ثبت نام در دانشگاه افسری فارابی دارای شرایط عمومی و اختصاصی است.
ویروس توتال یک وب‌گاه رایگان برای بررسی فایل‌ها از نظر آلوده بودن به بدافزارها می‌باشد. دراین وب‌گاه از 70 ضدویروس مختلف برای اسکن کردن فایل‌ها استفاده می‌گردد و می‌توان فایل‌ها را از طریق وب‌گاه بارگذاری یا از طریق رایانامه برای آن ارسال کرد. با استفاده از ضدویروس‌های مختلفی که توسط این وب‌گاه مورد استفاده قرار می‌گیرد کاربرانی که تنها از یک ضدویروس در رایانه خود بهره می‌برند می‌توانند به نتایج بهتری در مورد وضعیت فایل‌های مشکوک خود دست یابند چون که ممکن است ضدویروس آنها در شناخت بدافزارها ناتوان باشد یا اینکه یک فایل سالم را بعنوان فایل مخرب شناسایی کند. مهمترین عیب این سرویس این است که فقط توانایی اسکن فایل‌های ارسال شده را دارد و کل سیستم کاربر را نمی‌تواند بررسی نماید. این وب‌گاه در سال ۲۰۰۷ توسط مجله PC World بعنوان یکی از صد محصول برتر رایانه‌ای شناخته شد.
ویکی‌پدیای انگلیسی - VirusTotal.com
وب‌گاه ویروس توتال
ساده ترین تعریف خودمحوری عدم توانایی در تمایز بین خود و دیگری است. به طور خاص ، این نارسایی منجر به عدم تشخیص فرد در ارتباط بین واقعیت های عینی و پیش فرض های ذهنی می شود .
اگر چه خودمحوری و خودشیفتگی به نظر می رسد مشابه هم اند ولی با هم متفاوت اند. فرد خود محور چون فردخود شیفته خود را در مرکز توجه ها قرار می‌دهد یا چنین انتظاری دارد ولی برخلاف فرد خودشیفته به تحسین دیگران نیازی ندارد. در مورد خودشیفتگان منشا احساس بسیار متاثر از تایید دیگران است ولی در مورد خودمحور ها ممکن است تاثیرات اطرافیان مؤثر باشد یا هیچ اثری نداشته باشد.
اگرچه رفتارهای خودمدارانه در بزرگسالی کمتر به چشم می‌آید ولی وجود موارد مختلفی از اشکال خودمحوری در بزرگسالی نشان می دهد که فرد نتواند در تمام طول عمر نیز آن را تحت کنترل خود درآورد. البته به طور کلی بزرگسالان کمتر از کودکان خودمحور اند زیرا این امکان را دارند که با بازخورد جمعی نسبت به تصحیح رفتار خود اقدام کنند؛ چیزی که در مورد کودکان وقوع آن کمتر متصور است.
خودمحوری مختص بازه سنی خاصی نیست و آن را در تمام گروه های سنی می توان یافت مانند در دوران نوزادی ، اوایل کودکی ، نوجوانی ، و بزرگسالی.
خودمحوری، خودمیان بینی، یا اگوسنتریسم در روان‌شناسی رشد به‌صورت زیر تعریف می‌شود:
از دیدگاه ژان پیاژه خودمیان بینی (خودمحوری) حالت روانی بهنجاری است که در آن نبود تمایز میان واقعیت شخصی (واقعیت از دیدگاه و در ذهن شخص) و واقعیت عینی قابل مشاهده می‌باشد.منصور، محمود و دادستان، پریرخ (۱۳۶۷). "دیدگاه پیاژه در گستره تحول روانی به ضمیمه آزمون‌های عملیاتی در پژوهش‌های ژنتیک و بالینی". تهران: ژرف. به بیان دیگر خودمیان بینی به مفهوم ناتوانی در درک نظرهای دیگران و نبود احساس نیاز به جستجوی دیدگاه‌ها و واقعیت‌های موجود موافق و مخالف برای تأیید نظر خود است. در نظام پیاژه هر دوره با خودمیان بین ویژه خود شروع شده و با تمرکززدایی پایان می‌یابد. در مرحله عملیات عینی نیز کودک خودمیان بین (به ویژه در مرحله پیش عملیاتی) خود را در مرکز جهان می‌بیند.وادزورث، باری (۱۳۷۸). "روان‌شناسی رشد: تحول شناختی و عاطفی از دیدگاه پیاژه". (مترجمان جواد صالحی فدردی، امیر امین یزدی). مشهد: دانشگاه فردوسی مشهد. این ویژگی که در ۲ سالگی (آغاز مرحله پیش عملیاتی) در اوج خود می‌باشد در شرایط طبیعی و بهنجار در حدود ۱۱ سالگی (پایان مرحله عملیات عینی) به پایین‌ترین سطح می‌رسد و البته جای خود را به شکلی دیگر که ویژه دوره عملیات صوری است می‌دهد.نادری، محمد رامین (۱۳۸۹). "تحلیل وب سایت‌های کودکان از دیدگاه نظریه رشد شناختی پیاژه: نیم دوره عملیات عینی". (استاد راهنما مهری پریرخ). پایان‌نامه کارشناسی ارشد، گروه کتابداری و اطلاع‌رسانی، دانشگاه فردوسی مشهد. ۱۳۸۹.
به گفته دوروزنرول، ۱۹۷۸؛ هادسن و گری، ۱۹۸۶، تفکر عملیات صوری سبب پدیداری نوع جدیدی از خودمحوری می‌شود. ظرفیت اندیشیدن به افکار خود سبب می‌شود که آگاهی نوجوانان از خود بیشتر شود و در نتیجه آنها خودمحور، خودآگاه و درون نگر می‌شوند. نوجوانان چنان به خود مشغول می‌شوند که تصور می‌کنند دیگران نیز به اندازه آنها درباره ظاهر و رفتارشان وسواس دارند. از دید گاه الکایند، ۱۹۶۷، همین باور مشغولیت ذهنی دیگران با ظاهر و رفتار نوجوان است که خودمحوری او را تشکیل می‌دهد.
نوجوانان در بخش اعظم اوقات تصور می‌کنند که روی صحنه هستند، در نتیجه بیشتر انرژی آنان صرف واکنش به شنوده‌ای تصوری می‌شود. به همین دلیل است که نوجوانان به شدت خوداگاه می‌شوند.
دهستان شروینه مرکز بخش کلاشی شهرستان جوانرود استان کرمانشاه ایران است. فاصله آن تا شهر جوانرود ۱۷ کیلومتر است. شروینه به عنوان مرکز دهستان شروینه و مرکز بخش کلاشی در سال ۱۳۹۶ به شهر ارتقاء یافت.
شروینه طبیعتی زیبا و دلنشین دارد و یکی از مناطق نمونه گردشگری می‌باشد.
مردم شروینه و بخش کلاش به یکی از گویش‌های زبان کردی به نام سورانی سخن می‌گویند.
وجه تسمیه شروینه به دو مورد زیر بر می‌گردد:
از مناطق معروف و دیدنی شروینه می‌توان به منطقه گردشگری بالاخانی، باغ ویشه، باغ هنجیره، باغ چاوگ، باغ شروینه، کانی فقیه، کانی کالوز، هسیربالاخانی، تله‌که اشاره کرد.
عقاب دریایی دم‌سفید پرندهٔ شکاری بزرگی از خانوادهٔ بازان است. این عقاب خویشاوند نزدیک عقاب سرسفید است و نقش بوم‌شناختی آن در اوراسیا مشابه نقش بوم‌شناختی عقاب سرسفید در آمریکای شمالی است.
عقاب دریایی دم‌سفید ۶۹ تا ۹۲ سانتیمتر طول دارد، فاصلهٔ میان بال‌هایش ۱۸۲ تا ۲۴۴ سانتی‌متر است. ماده‌ها با ۴ تا ۶٫۹ کیلوگرم وزن قدری از نرها که ۳٫۱ تا ۵٫۴ کیلو وزن دارند بزرگترند. با این قواره عقاب دم‌سفید چهارمین عقاب بزرگ دنیا است.
رژیم غذایی عقاب دم‌سفید متنوع است و شامل ماهی، پرندگان، مردار و گاهی پستانداران کوچک می‌شود. برخی از آن‌ها کاملأ مردارخوارند و به‌طور مرتب طعمه‌های پرندگان دیگر و سمورهای آبی را زورگیری می‌کنند. با این حال این پرنده در شکار هم متبحر است و می‌تواند بر سر شکار خرگوش با عقاب طلایی به رقابت کند. غذای مورد نیاز عقاب دم سفید حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ گرم در روز است. این حیوان هرچند از عقاب طلایی فعالیت کمتری دارد و در رقابت مستقیم با عقاب طلایی بر سر یک مورد شکار خاص معمولاً شکست می‌خورد، اما می‌تواند به تراکم جمعیتی بیشتری برسد و عقاب طلایی را در رقابت بقا از میدان به‌در کند چرا که رودهٔ دراز و دستگاه گوارشی نیرومندش امکان زندگی بهتر با غذای کمتر را به او می‌دهد.
شروینه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دال سیاه گونه‌ای لاشخور بزرگ‌جثه از دودمان بازسانان است که در اروپا و آسیا از اسپانیا تا کره زیست می‌کند.
این پرنده معمولاً تمام طول سال را در یک منطقه می‌ماند و فقط از مناطقی که زمستان‌های سخت دارند مهاجرت می‌کند.
دال سیاه ۹۸ تا ۱۲۰ سانتی‌متر طول دارد، فاصلهٔ میان دو سر بال‌هایش ۲٫۵ تا ۳ متر است و با ۷ تا ۱۴ کیلوگرم وزن یکی از سنگین‌ترین پرندگان قادر به پرواز دنیا و بزرگ‌ترین کرکس بر قدیم محسوب می‌شود.
قد دال سیاه ۹۵ تا ۱۰۵ سانتی‌متر است؛ از لحاظ اندازه و طرح بدن در حال پرواز شبیه دال است با این تفاوت که سر بزرگ‌تر و نوک کلفت‌تر دارد و دمش درازتر و در انتها تا اندازه‌ای سه‌گوش است (ولی گاهی بر اثر فرسایش به دم دال شباهت پیدا می‌کند). تفاوت دیگرش پروبال قهوه‌ای دودی یکدست دال سیاه است که از دور سیاه به‌نظر می‌رسد. پوش‌پرهای بال این پرنده تیره‌تر از شاه‌پرهاست و سطح زیرین بال‌ها مانند بال دال راه‌راه ندارد. گردن بدون پر با پوستی به رنگ صورتی آمیخته با آبی می‌باشد و در اطراف آن یک پوشش قهوه‌ای رنگ وجود دارد. رفتار و صدای دال سیاه مانند دال است و تا اندازه‌ای تک‌زی است.
خوردن طعمه‌های مسموم و کاهش مردار در دو سده اخیر نسل دال سیاه را در بیشتر کشورهای اروپایی و همچنین شمال آفریقا برانداخته است. امروزه نیز استفاده از موش‌کش‌ها در تبت و زنده‌گیری از طبیعت (برای فروش به باغ‌وحش) در کشورهای شوروی سابق نسل این جانور را تهدید می‌کند. در مقابل اقدامات حفاظتی و تغذیه داوطلبانه تعداد دال‌های سیاه را در برخی مناطق افزایش داده‌است، مهم‌ترین نمونه اسپانیا است که جمعیت دال سیاه آن از ۲۰۰ جفت در سال ۱۹۷۰ به ۱۰۰۰ جفت در سال ۱۹۹۲ افزایش یافت. برنامه‌هایی هم برای بازگرداندن این پرنده به دیگر کشورهای اروپایی همچون فرانسه نیز در جریان است.دانشنامه پرندگان ایران: دال سیاه. ۲۷/خرداد/۱۳۹۹. بازدید: ژوئن ۲۰۲۰.
در ایران باورهای خرافی مبنی بر منحوس بودن این جانور سبب شده که برخی مردم محلی با مسموم‌سازی لاشه‌ها اقدام به کشتن دال‌های سیاه کنند. در حال حاضر این گونه در ایران در خطر انقراض دارد و پارک ملی گلستان یکی از بهترین زیستگاه‌های آن در ایران محسوب می‌شود.قدس آنلاین: دال سیاه نگهبان پاکی. ۲۷/خرداد/۱۳۹۹. بازدید: ژوئن ۲۰۲۰.
باشگاه فوتبال الاهلی عربستان سعودی یک باشگاه فوتبال حرفه ای در جده، عربستان سعودی است. این باشگاه در سال ۱۹۳۷ تاسیس شد. این باشگاه بین سالهای ۱۹۸۶ و ۲۰۱۲ در لیگ قهرمانان آسیا به عنوان نایب قهرمانی دست یافت. و ۳ بار قهرمان لیگ حرفه‌ای فوتبال عربستان و همچنین ۱۳ بار قهرمان جام پادشاهی عربستان شد و لقب باشگاه سلطنتی را دارد. این باشگاه در سال ۲۰۲۲ برای اولین بار در تاریخ خود به لیگ دسته اول فوتبال عربستان سعودی سقوط کرد.
قهرمان (۳): ۷۸–۱۹۷۷، ۸۴–۱۹۸۳، ۱۶–۲۰۱۵
نایب قهرمان (۲): ۸۶–۱۹۸۵، ۲۰۱۲
قهرمان (۱۳): ۱۹۶۲, ۱۹۶۵, ۱۹۶۹, ۱۹۷۰, ۱۹۷۱, ۱۹۷۳, ۱۹۷۷, ۱۹۷۸, ۱۹۷۹, ۱۹۸۳, ۲۰۱۱, ۲۰۱۲, ۲۰۱۶
قهرمان (۱): ۲۰۱۶
قهرمان (۱): ۰۳–۲۰۰۲
قهرمان (۶): ۱۹۵۷, ۱۹۷۰, ۱۹۹۸, ۲۰۰۲, ۲۰۰۷, ۱۵–۲۰۱۴
قهرمان (۱): ۲۳–۲۰۲۲
علی پاتریک پهلوی (۱۳۲۶ در پاریس) پسر علیرضا پهلوی و کریستیان شولوسکی از لهستان است. علی پاتریک پهلوی هم‌اکنون در سوئیس زندگی می‌کند. او از معدود کسان دودمان پهلوی بود که در جریان انقلاب ۱۳۵۷ در ایران ماند. وی به‌دلیل مخالفت‌های سیاسی‌اش سابقه زندانی‌شدن در هر دو نظام پهلوی و جمهوری اسلامی را دارد.
ثریا اسفندیاری، همسر دوم محمدرضا شاه در کتاب خاطراتش می‌نویسد: علیرضا پیش از بازگشت به ایران در پاریس با یک بیوه لهستانی به نام "کریستیان شولوسکی" ازدواج کرد و از او صاحب پسری شد که اسمش را علی پاتریک گذاشت. طبیعی بود که بدون این زن و فرزند به ایران بازگشت.
پس از مرگ علیرضا پهلوی، دربار علی پاتریک را به ایران آورد. او با زنی مسلمان و سوییسی به نام سونیا ازدواج کرد و پس از مدتی به اتفاق خانواده‌اش به خرمدره رفت و در آنجا به دامداری و کشاورزی پرداخت. حاصل این ازدواج سه فرزند پسر است: داوود پهلوی (۱۳۵۰)، هود پهلوی (۱۳۵۱) و محمد یونس پهلوی (۱۳۵۶).
در سال ۱۳۵۴ پس از اینکه دوستان همفکرش کاترین عدل (دختر یحیی عدل) و همسر وی بهمن حجت کاشانی در درگیری مسلحانه با ساواک کشته شدند، او نیز دستگیر و مدتی زندانی شد ولی با پا در میانی مادر بزرگش تاج‌الملوک آیرملو آزاد و به کلاله (گلستان) تبعید شد. پس از انقلاب هم برای او پرونده ای تشکیل شد که گویا با وساطت خمینی پرونده مختومه شد، سرانجام پنج سال پس از انقلاب ابتدا به سوئیس و سپس به فرانسه رفت و در همان‌جا ماندگار شد.پارسینه
وی در مصاحبه‌ای با روزنامه همشهری گفت که پس از خروجش از ایران مدتی برای مجله‌های پاری مچ و اکسپرس می‌نوشت که با دخالت رضا پهلوی و آمریکا اخراج شد.«ناگفته‌های نوه رضاخان از فساد دربار پهلوی: فرح و رضا پهلوی باعث مرگ علیرضا شدند». سایت خبری فردا. ۲۸ بهمن ۱۳۸۹ - ۰۸:۵۴. به نقل از ماهنامه‌ی «همشهری ماه»، ش. ۶۸، بهمن ۱۳۸۹
کارلوس مانوئل پوئبلا (۱۱ سپتامبر ۱۹۱۷–۱۲ ژوئیه ۱۹۸۹) خواننده، آهنگساز و گیتاریست کوبایی است. او که به دلیل همت گماشتن به ترویج ارزش‌های انقلاب کوبا لقب خوانندهٔ انقلاب را در این کشور به خود اختصاص داده‌است، برجسته‌ترین آثار مرتبط با حوادث پس از سال ۱۹۵۹ کشورش را به اجرا درآورده‌است. ترانه‌های او همیشه زبانی ساده دارد. محبوب‌ترین اثر او بدون تردید ترانه‌ای است که خطاب به چه‌گوارا سروده‌است. هنگامی که چه‌گوارا در ۱۹۶۵ کوبا را به مقصد کنگو و سپس بولیوی برای برافروختن شعلهٔ انقلاب در این کشورها ترک می‌کرد، نامه‌ای خداحافظی خطاب به فیدل کاسترو و مردم کوبا نگاشت. کارلوس پوئبلا به گفتهٔ خودش آن شب را نخوابید و ترانهٔ بدرود فرمانده! (آستا سیمپره) را به عنوان نمادی از عشق و امید مردم کوبا به چه‌گوارا سرود. این ترانه به خصوص پس از کشته شدن چه‌گوارا شهرتی جهانی پیدا کرد و به زبان‌های بسیاری ترجمه و اجرا شد.
کارلوس پوئبلا در ۱۹۸۹ پس از یک دوره بیماری طولانی در هاوانا درگذشت. روی قبرش نوشته شده: «"من همانم که هستم. نوازندهٔ دوره‌گردی که آواز می‌خواند."»
دانشگاه گلاسگو در سال ۱۴۵۱ میلادی در شهر گلاسگو در اسکاتلند تأسیس شده و یکی از دانشگاه‌های باستانی بریتانیا و چهارمین دانشگاه قدیمی انگلیسی‌زبان دنیا است. بیش از ۲۳٬۰۰۰ نفر دانشجو از بیش از ۱۰۰ کشور در مقاطع گوناگون از کارشناسی تا دکترا در این دانشگاه به تحصیل و پژوهش مشغولند. دانشگاه گلاسگو یکی از صد دانشگاه برتر جهان است،
پردیس اصلی دانشگاه گلاسگو در غرب شهر گلاسگو واقع شده و ساختمان اصلی آن یکی از نمادهای شهر محسوب می‌گردد. پردیس دیگر این دانشگاه پردیس کریکتون است که در شهر دامفریز قرار دارد. دانشکده زیست‌شناسی دریایی دانشگاه گلاسگو در میلپورت در جزیره کامبری بزرگ واقع است. این دانشگاه دارای تشکیلات پژوهشی و اداری در حاشیه دریاچه لوموند نیز هست.
در رتبه‌بندی دانشگاهٔ جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه گلاسکو در رتبه ۶۷دنیا و یازدهم بریتانیا قرار گرفته‌است. همچنین بر اساس رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه در رتبه ۹۹ دانشگاه‌های جهان قرار دارد.
دانشکده‌ها و کالج‌های دانشگاه گلاسکو عبارتند از:
شقایق فلاندرز پاپاور روئاس نام یک گونه از سردهٔ خشخاش است. در مزارع زراعی، کرانه‌های پرچین و کنار جاده‌ها، با غلاف بذر بدون کرک و سر صاف و پرزهای راست‌زاویه روی ساقه‌هاست. خشخاش ذرت", گل رز ذرت، خشخاش مزرعه، شقایق فلاندرز"، و ""شقایق قرمز"، گیاهی علفی یک ساله گونه ای از گیاهان گلدار در خانواده یا تیره شقایقیان در اروپا است.
به عنوان یک علف هرز کشاورزی در نظر گرفته می‌شود (از این رو نام‌های رایج آن شامل «ذرت» و «مزرعه» است. خشخاش هنوز هم ممکن است در مزارعی که از علف کش‌ها استفاده نمی‌شود و همچنین در آیش ظاهر شود. و رقم آن مانند خشخاش شرلی به‌طور گسترده در باغ‌ها کشت می‌شود از زمان جنگ جهانی اول، در کشورهای مشترک المنافع به عنوان نماد و یادی برای سربازان کشته شده استفاده شده‌است.
شقایق فلاندرز گل ملی کشور بلژیک است.
Papaver rhoeas. (2011, February 4). In Wikipedia, The Free Encyclopedia. Retrieved 20:30, February 7, 2011, from http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Papaver_rhoeas&oldid=411979842
طوطی رمانی به قلم زکریا هاشمی است که اوّلین بار در سال ۱۳۴۸ منتشر شد.سایت ادبیات ما طوطی نوشتهٔ زکریا هاشمی این کتاب به‌دلیل پس زمینهٔ شهوانی داستان در زمرهٔ آثار ممنوعه در جمهوری اسلامی قرار گرفته و پس از انقلاب ایران (۱۳۵۷) در ایران تجدید چاپ نشده‌است. زکریا در سال ۱۳۵۷ فیلمی به‌همین نام و بر اساس همین کتاب کارگردانی کرد و خود نیز در آن به ایفای نقش پرداخت، امّا این فیلم هیچ‌گاه اجازهٔ اکران نیافت.
روایت داستان به‌صورت تک گویی و سبک ادبی آن واقع گرایی است.
این داستان جزء داستان‌هایی است که به بیان مشکلات جوانان و نیز زندگی فاحشه‌ها می‌پردازد. داستان حول شخصیت همیشه‌مست "هاشم"، راوی داستان و دوست دوران کودکی‌اش "بهروز" در محلّهٔ شهر نو تهران می‌گذرد. طوطی نام یکی از روسپی‌های شهر نو است که نام داستان به او بر می‌گردد. زندگی "هاشم" و "بهروز" در می‌گساری و وقت‌گذراندن در شهر نو می‌گذرد. "هاشم" و "بهروز" سرگردان از همه‌جا به روسپی خانه پناه می‌برند و روسپیان وامانده از همه‌جا ملتمسانه در پی تکیه‌گاه به "هاشم" پناه می‌برند، امّا "هاشم" خود، خوب می‌داند که او نیز، بیش از هرزه‌ای بی‌کس و به دور از امّید، نیست. "طوطی"، فاحشهٔ یهودی، نجات خود را از زندگی نکبت‌بار روسپی گری در "هاشم" می‌یابد و ملتمسانه از "هاشم" کمک استمداد می‌کند، امّا "هاشم" ...
جاذبهٔ کتاب از سویی در گزارش روشن قواعد حیات در محلات پست، توصیف چهره‌های نیمه‌تاریک راندگان و گردش زندگی در عشرت‌خانه‌های آلوده‌است؛ و از سویی در گفتگوهای ریزبافت و کاملاً خون‌داری است که بر گرد مسائل مبتذل شکل می‌گیرد. گفتگوهایی که در این جهان بی‌فردا و بی‌امّید، تماماً میان یکه‌بزن‌ها، روسپیان و گاه مأموران نظم روی می‌دهد.
قیام خراسانی اشاره به یکی از باورهای در اعتقادی دوره ظهور و آخرالزمان از دیدگاه شیعیان دارد. بنا بر گزارش های نویسندگان و روحانیان شیعه مانند شیخ طوسی و نُعمانی از امامان شیعه، در آخرالزمان، فردی از جانب خراسان، برای یاری مهدی در مقابل سفیانی قیام خواهد کرد.
اما سید خراسانی یا هاشمی خراسانی که روایات اسلامی بر جوان بودن وی تصریح دارند، طبق روایات اسلامی از شیعه و سنی، در بخشهایی از چین جنبش خود را می آغازد و به ماوراءالنهر در خراسان می آید و سپس همراه شعیب سمرقندی به سوی ری می آید و همچنین در روایات برای وی جنگی با لشکر سفیانی در دروازه اصطخر ذکر شده است در برخی روایات از پرچم سیاه برای لشکر وی استفاده شده است وی بعد ری از ایران به عراق و سپس سوی شام و بیت المقدس می رود. البته روایاتی هست که میگوید لشکر وی از جزیره بنی کاوان و ملتان و کوفه هم نیز خواهد گذشت
در مورد جزیره ی (بنی کاوان) و موقعیت جغرافیایی آن، بنابر آنچه (یاقوت حموی) در کتاب (معجم البلدان) پیرامون این جزیره نوشته است چنین است: (جزیره کاوان) به این جزیره، جزیره ی بنی کاوان نیز گفته می شود و این جزیره، همان جزیره ی (لافث) است که جزء دریای فارس، و در بین عمان و بحرین واقع شده است، این جزیره، در زمان عمر بن الخطاب، هنگامی که سپاهیان اسلام برای جنگ با فارس می رفتند، بدست عثمان بن ابی العاص ثقفی گشوده شد و به خاطر جزایر دریا، آباد و دارای سکنه بود، و دهکده ها و مزارع فراوانی داشت، ولی امروز (یعنی: در زمان یاقوت حموی) این جزیره خراب، و خالی از سکنه می باشد خراسان سرزمینی پهناور در آسیای میانه است که از شمال شرقی ایران آغاز و تا مرزهای غربی چین و هند کشیده می شود، و اکنون بیشتر افغانستان، ترکمنستان، ازبکستان و تاجیکستان و بخشهایی از ایران و قرقیزستان را در بر می گیرد هنگامی که پسر مَهْزِیار اهوازی، در جایگاهی ناشناخته در حجاز، با مهدی رو به رو شد، به وی فرمود: ای پسر مهزیار -در حالی که دستش را کشید- تو را از خبری آگاه می کنم؛ بی گمان، هر گاه چینی پنهان شده ای را بجوید و مغربی جنبش کند و عبّاسی برود و با سفیانی پیمان بسته شود، به سرپرست از سوی خدا اجازه داده می شود؛ پس در صَفا و مَرْوَه میان 313 نفر بی کم‌وکاستی برمی شورم...