moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این روستا در دهستان انارستان قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
مرکه یک روستا در ایران است که در دهستان درح واقع شده‌است. مرکه ۱۵۴ نفر جمعیت دارد.
مکو روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جم استان بوشهر در جنوب ایران.
این روستا در دهستان جم قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۹ نفر بوده‌است.
مرغزار یک روستا در ایران است که در دهستان تیتکانلو واقع شده‌است. مرغزار ۶۴۵ نفر جمعیت دارد.
مشاع بهاران یک روستا در ایران است که در دهستان علی‌جمال واقع شده‌است.
ملک‌آباد یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان باقران واقع شده‌است. ملک‌آباد ۹۸ نفر جمعیت دارد.
پهلوانی یک روستا در ایران است که در شهرستان اقلید استان فارس واقع شده‌است. پهلوانی ۴۵۶ نفر جمعیت دارد.
جعفرآباد یک روستا در ایران است که در شهرستان داراب استان فارس واقع شده‌است. جعفرآباد ۴۴ نفر جمعیت دارد.
جمال‌آباد روستایی در دهستان سروستان بخش مزایجان شهرستان بوانات استان فارس ایران است.
خوش‌آباد یک روستا در ایران است که در دهستان گرده واقع شده‌است. خوش‌آباد ۵۸ نفر جمعیت دارد.
کپز یک روستا در ایران است که در دهستان انگوران واقع شده‌است. کپز ۲۶۴ نفر جمعیت دارد.
کهریز یک روستا در ایران است که در دهستان مهماندوست واقع شده‌است. کهریز ۱۵۴ نفر جمعیت دارد.
جلال‌آباد یک روستا در ایران است که در دهستان شال واقع شده‌است. جلال‌آباد ۸۲ نفر جمعیت دارد.
اسدآباد یک روستا در ایران است که در دهستان ارشق مرکزی واقع شده‌است. اسدآباد ۹۳ نفر جمعیت دارد.
امین‌آباد یک روستا در ایران است که در دهستان مهماندوست واقع شده‌است. ارامگاه این روستا نشان می‌دهد وقایع تاریخی در این منطقه رخ داده است.
دانشگاه بین‌المللی اوراسیا () یک مؤسسه آموزش عالی خصوصی و معتبر در ارمنستان می‌باشد که در سال ۱۹۹۶ بنیانگذاری شده‌است و مقر آن در شهر ایروان می‌باشد. دانشگاه بین‌المللی اوراسیا مدل آموزشی خود را طوری تبدیل نموده‌ است که به‌طور کامل با استاندارهای آموزش عالی اروپایی و توافقنامه بولونیا سازگاری دارد. این دانشگاه کسب مدرک تحصیلی کاردانی و کارشناسی در رشته‌های حقوق، مدیریت و زبان‌های خارجی فراهم شده‌ است.
تک‌بلاغ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
عالی قاپو، روستایی در دهستان دره‌رود شمالی بخش دره‌رود شهرستان انگوت در استان اردبیل ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۱۹ نفر (۲۶ خانوار) بوده‌است.
محبوب‌آباد یک روستا در ایران است که در دهستان میشاب شمالی واقع شده‌است. محبوب‌آباد ۱٬۲۶۶ نفر جمعیت دارد.
طسوج، مرکز بخش طسوج و شهری از توابع این بخش در شهرستان کوار استان فارس ایران است.
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر طسوج برابر با ۴،۵۵۵ نفر (۱،۱۴۱ خانوار) بوده‌است.
کارنیج یک شخصیت خیالی ابرشرور در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط مارول کمیکس است. این شخصیت اولین بار در شمارهٔ ۳۶۰ از مجموعه کمیک "مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز" ظاهر شد. کارنیج توسط نویسنده دیوید میشلینی، و طراحان مارک بگلی و اریک لارسن خلق شده‌است. کارنیج متعلق به نژادی آمورف (بدون ساختار فیزیکی) زیست فرازمینی و انگل تحت عنوان سیمبیوت است. این شخصیت اغلب به عنوان دشمن شخصیت ابرقهرمان مرد عنکبوتی، و همچنین دشمن دیرینه ونوم محسوب می‌شود. نخستین و قابل توجه‌ترین میزبان او، آدم‌کشی زنجیره‌ای در دنیای مارول به نام کلیتوس کسدی به‌شمار می‌رود. این شخصیت تاکنون میزبان‌های زیادی در اختیار داشته است و در عالم کمیک رکورددار آدم‌کشی است.
در سال ۲۰۰۹، کارنیج در فهرست برترین ابرشروران کتاب‌های کمیک وب‌گاه آی‌جی‌ان، رتبه ۹۰ را کسب کرد.
فیلم ونوم۲ به کارگردانی اندی سرکیس که در ۲۰۲۱ میلادی اکران شد به جدال کارنیج و ونوم میپردازد.
وودی هرلسون در نقش این شخصیت در فیلم "" (۲۰۲۱) ایفای نقش کرده است.
سیمبیوت ونوم بچه دار شد و با یک آدم‌کش زنجیره‌ای به نام کلتوس کسدی پیوند خورد و در نتیجه موجودی بیرحم به نام «کارنیج» به وجود آمد. کارنیج در سال ۱۹۹۲ در شماره ۳۶۰ کمیک "مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز" پدیدار شد در واقع به این نوع انگل‌ها سیمبیوت می‌گویند.
کارنیج یک قاتل تمام عیار است. در بازی ویدیوئی مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز هم وقتی که نورمن آزبورن صاحب شرکت اسکورپ او را به شرکتش آورد و روی او آزمایش انجام داد کلیتوس وحشی شد و نیمی از اسکورپ را خراب کرد. کارنیج از قتل‌عام و هرج و مرج بسیار لذت می‌برد، او آنقدر قوی است که با ونوم دنیا را به نابودی کشاندند. کارنیج میزبان‌های بسیاری مانند مرد عنکبوتی، نورمن آزبورن، کلیتوس کسدی و … را داشته‌است.
سینما بهار یک سینما در شهر گزبرخوار، ایران است.
این سینما که متعلق به حوزه هنری می‌باشد در سال ۱۳۸۱ با یک سالن تأسیس شده‌است.
انتخابات سراسری موناکو () در ۱۱ فوریه ۲۰۱۸ در موناکو برگزار شد.
رای‌دهندگان می‌توانند نامزدها را از لیست‌های احزاب مختلف برای اشغال ۲۴ کرسی انتخاب کنند. ۱۶ کاندیدایی که بیشترین آرا را کسب کنند انتخاب می‌شوند (با شکستن آرا توسط نامزدهای قبلی که امکان رای دادن را ممکن می‌سازد). هشت کرسی دیگر نیز براساس نظام نمایندگی تناسبی که هر حزب به نسبت تعداد آرایی که کسب می‌کند، حداقل پنج درصد آرا باید باشد، در پارلمان صاحب کرسی می‌شود.Electoral system IPU
۷۰٫۳۵٪ از رای‌دهندگان موناکو در انتخابات شرکت کردند.
سینما گلستان امین یک سینما در شهر رفسنجان، ایران است.
این سینما که متعلق به مؤسسه عام‌المنفعه امین می‌باشد در سال ۱۳۹۱ با دو سالن تأسیس شده‌است.
مَهین‌دُخت صدیقیان (زادهٔ ۱۳۱۴ در مشهد - درگذشتهٔ ۱۳۷۸) پژوهشگر و استاد زبان و ادبیات فارسی و از نخستین فارغ‌التحصیلان رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه مشهد بود و دورهٔ فوق‌لیسانس و دکتری را در همین رشته در دانشگاه تهران گذراند. صدیقیان شاگرد استادان مطرحی همچون علی‌اکبر فیاض، سید احمد خراسانی، غلامحسین یوسفی، بدیع‌الزمان فروزانفر، پرویز ناتل خانلری، سید جعفر شهیدی، عبدالحسین زرین‌کوب و ذبیح‌الله صفا بوده‌است.
مهین‌دخت صدیقیان پیش از پایان تحصیلات دورهٔ دکتری، سه سال در بنیاد فرهنگ ایران خدمت کرد و در سال ۱۳۵۴، بعد از اخذ دانشنامهٔ دکتری، به فرهنگستان ادب و هنر منتقل شد و در آنجا به گروه پژوهشی اساطیر ایران به سرپرستی مهرداد بهار پیوست و مدتی نیز سرپرست این طرح بود.
او پس از تأسیس مؤسسهٔ مطالعات و تحقیقات فرهنگی، در گروه تهیهٔ معجم المفهرس برای کتب اربعه شیعه مشغول به کار شد و چند سال هم سرپرستی گروه را بر عهده داشت.
ورزشگاه المپیک رادس () یک ورزشگاه چندمنظوره در شهر رادس، تونس است.
این ورزشگاه که در سال ۲۰۰۱ تأسیس شده دارای ۶۰٬۰۰۰ نفر ظرفیت می‌باشد.
ایمن المثلوثی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره ساحلی و باشگاه فوتبال آفریقایی اشاره کرد.
مونگاسک () به موارد زیر اشاره دارد:
ورزشگاه لیبنائور () یا ورزشگاه مرکور آرنا یک ورزشگاه فوتبال در گراتس، اتریش است.
این ورزشگاه که در سال ۱۹۹۷ تأسیس شده دارای ۱۶٬۳۶۴ نفر ظرفیت است.
گذرنامه مونگاسک () برای شهروندان موناکو که برای سفرهای بین‌المللی صادر می‌شود. در سال ۲۰۰۹، حدود ۶۰۰۰ صادر شد.
ازسال ۲۰۱۶، شهروندان مونگاسک برای سفر نیاز به ویزا نداشتند وبا گذرنامه به ۱۶۰ کشور و مناطق، دسترسی داشتند. گذرنامه مونگاسک در جهان رتبه ۱۶ را در کشورهایی که در فهرست محدودیت‌های ویزا هستند دارد.5 Little-known Interesting Facts about Monaco (commercial blog)
عصر آبی یا سویر بلُ نام اثری فیگوراتیو از ادوارد هاپر، نقاش برجستهٔ آمریکایی در سبک واقع‌گرایی است که در اوایل سال ۱۹۱۴ میلادی خلق شد.The Great American Pessimist, "The New York Magazine"
اثر ۷ نفر از سه طبقه مختلف اجتماعی را در سه میز کنار هم، در کافه‌ای و یا در مهمانی در جنوب فرانسه به تصویر کشیده‌است.Edward Hopper, Soir Bleu, 1914, "Whitney Museum of American Art"
لیئِکسا (به لاتین: Lieksa) یک شهرک در فنلاند است که در کارلیای شمالی واقع شده‌است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۱۱٬۴۱۴ نفر جمعیت داشته‌است.
سید آرش شهریاری(۱۸ تیر ۱۳۵۳ در کرند - ) موسیقی دان، آهنگ ساز و نوازندهٔ تار و تنبور است.
سید آرش شهریاری در ۱۸ تیر ۱۳۵۳ در کرند در استان کرمانشاه به دنیا آمد. او از پنج سالگی نواختن تنبور را نزد پدرش سید رکن‌الدین شهریاری آغاز کرد. او بعداً نزد استادان تنبور چون سید قاسم افضلی، سید امرالله شاه‌ابراهیمی و بابا غلام همت‌آبادی آموزش خود را ادامه داد. سید آرش تار را نزد داریوش طلایی و محمد رضا لطفی آموخت و مدتی نیز زیر نظر مرتضی مولایی آواز کار کرده است. وی در سال ۱۳۷۸ گروه روحتاف را تأسیس کرد و کنسرت‌های متعددی را در ایران و اروپا به صورت تکنوازی و گروه‌نوازی به اجرا گذاشت.همشهری آنلاین: "زندگینامۀ سید آرش شهریاری"، نوشته‌شده در ۲۳ دی ۱۳۹۸؛ بازدید در ۱۶ اسفند ۱۳۹۸.
موسیقی سنتی ایران به توجه و نگاه ویژه مسئولین نیازمند است
زندگینامه هنرمندان موسیقی (تنبور)کوردستان
گفتگو با «سید آرش شهریاری»، مقام‌دان و نوازنده تنبور و تار
صالح روضاتی زاده (۲۶ مرداد ۱۳۶۱ در اصفهاناصفهان) هنرمند، موسیقیدان فارغ التحصیل کارشناسی ارشد در رشته عکاسی و هنر مفهومی از آکادمی هنرهای زیبا وین و تعلیم دیده رشته طراحی صحنه فیلم و تئاتر از دانشگاه هنرهای کاربردی وین او در حال حاضر در شهر وین در اتریش زندگی و کار می‌کند. در زمینه عکاسی برنده جایزه‌های گوناگون شده و نمایشگاه‌های گروهی و انفرادی نقاشی و عکاسی در کشورهای اروپایی برگزار کرده‌است.
صالح روضاتی متولد در شهر اصفهان فعالیت هنری خود را ابتدا با نوازندگی سازهای کوبه ای در سبک موسیقی سنتی ایرانی آغاز نمود و سپس به نوازندگی ساز ویولون سل در سبک موسیقی کلاسیک روی آورد. او در سن بیست و چهار سالگی برای تحصیل در رشته نوازندگی ساز ویلون سل به آلمان مهاجرت کرد. وی پس از دو سال از آلمان به شهر وین در کشور اتریش مهاجرت کرد و سپس در آنجا به هنرهای تجسمی رو آورد.
موزه ویتنیِ هنر آمریکایی مشهور به ویتنی نام موزه‌ای هنری در منهتن جنوبی، نیویورک است.نقاشی‌های وای.زد. کامی؛ انسان و معنویت در دوران معاصر، "بی‌بی‌سی فارسی"نمایش آثار هنری جف کونز در موزه ویتنی نیویورک ، "یورونیوز فارسی" موزه ویتنی در سال ۱۹۳۱ میلادی، توسط گرترود وندربیلت ویتنی، تندیس‌گر و مجموعه‌دار ثروتمند آمریکایی بنیان گذاشته‌شد. موزه حاوی مجموعهٔ بزرگی از آثار هنرمندان آمریکایی سده ۲۰ و ۲۱ میلادی است.
در گنجینهٔ دائمی موزه بیش از ۲۱ هزار اثر متعلق به هنر معاصر آمریکا از بیش از ۳ هزار هنرمند آمریکایی یا مهاجر به آمریکا وجود دارد. موزه ویتنی همچنین برگزارکنندهٔ بی‌ینال یا نمایشگاه دو سالانهٔ بزرگی است که بوسیلهٔ آن، هنرمندان پیشتاز و گمنام آمریکایی را به بازار هنر معرفی می‌کند.بررسی موزه ویتنی از دو سال هنر پیشتاز در آمریکا: بی‌ینال ۲۰۰۲، "رادیو فردا"
لارنس اَلن کادلوْ (؛ زادهٔ ) چهره تلویزیونی و صاحبنظر اقتصادی محافظه کار آمریکایی است. در مارس ۲۰۱۸ او از سوی رئیس‌جمهور ترامپ به عنوان اداره‌کنندهٔ شورای ملی اقتصادی منصوب شد. او سابقاً مجری برنامه کادلو ریپورت در سی‌ان‌بی‌سی بود. مقالات متعددی از او در رسانه‌های چاپی و آنلاین به انتشار رسیده‌است.
کادلو که خود را یک حامی "جانب عرضه ریگانی " می‌خواند، به خاطر حمایت از کاهش مالیات‌ها و مقررات زدایی شهره است. او مدرک تحصیلی در اقتصاد ندارد.
مزرعه کتیرایی نام روستایی در دهستان بالادربند شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه می‌باشد. جمعیت این روستا در سرشماری سال ۱۳۸۵ لحاظ نشد.
مزرعه کتیرایی ممکن است به یکی از دو روستای زیر اشاره داشته باشد:
مزرعه قلعه‌کهنه کهریز نام روستایی در دهستان بالادربند شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه است. بنا به سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۵۸ نفر در ۱۴ خانواده بوده‌است.
اوریماتیلا (به لاتین: Orimattila) یک شهرک در فنلاند است که در پی‌ینه تاواستیا واقع شده‌است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۱۶٬۲۷۶ نفر جمعیت داشته‌است.
اوریوسی (به لاتین: Orivesi) یک شهرک در فنلاند است که در پیرکانما واقع شده‌است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۹٬۳۱۳ نفر جمعیت داشته‌است.
اولاینن (به لاتین: Oulainen) یک شهرک در فنلاند است که در اوستروبوتنیای شمالی واقع شده‌است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۷٬۴۲۹ نفر جمعیت داشته‌است.
شهرهای لیلهامر و بخش لکساند خواهرخوانده‌های اولاینن هستند.
اوتوکومپو (به لاتین: Outokumpu) یک شهرک در فنلاند است که در کارلیای شمالی واقع شده‌است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۷٬۰۳۰ نفر جمعیت داشته‌است.
شهرهای کوتلا-یاروه و شونینگن خواهرخوانده‌های اوتوکومپو هستند.
پایمیو
پارکانو (به لاتین: Parkano) یک شهرک در فنلاند است که در پیرکانما واقع شده‌است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۶٬۶۳۰ نفر جمعیت داشته‌است.
پیئِکسَمَکی (به فنلاندی: Pieksämäki) یک شهرک در فنلاند است که در ساوونیای جنوبی واقع شده‌است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۱۸٬۳۵۳ نفر جمعیت داشته‌است.
شهرهای Faaborg-Midtfyn Municipality و بخش فالکنبری خواهرخوانده‌های پیئکسامکی هستند.
پوداس‌یَروی (به فنلاندی: Pudasjärvi) یک شهرک در فنلاند است که در اوستروبوتنیای شمالی واقع شده‌است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۸٬۱۲۴ نفر جمعیت داشته‌است.
پوهَه‌یَروی (به فنلاندی: Pyhäjärvi) یک شهرک در فنلاند است که در اوستروبوتنیای شمالی واقع شده‌است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۵٬۳۵۸ نفر جمعیت داشته‌است.
راهه (به لاتین: Raahe) یک شهرک در فنلاند است که در اوستروبوتنیای شمالی واقع شده‌است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۲۵٬۰۶۸ نفر جمعیت داشته‌است.
شهرهای کوشیتسه و بخش شلفتیو خواهرخوانده‌های راهه هستند.
نایسریا باسیلی فورمیس نام باکتری است که معمولاً به صورت همسفره در غشاء مخاطی پستانداران زندگی می‌کند. هرچند که بسته به ضعف ایمنی میزبان، مواردی از عفونت در مجرای تنفسی و حفرهٔ دهان گزارش شده‌اند که در دستهٔ عفونت‌های فرصت‌طلب قرار می‌گیرند. این باکتری ابتدا از بیماران تحت درمان در یک مرکز نگهداری از بیماران سرطانی جدا شد. به صورت نادر عفونت‌های جدی تری مانند اندوکاردیت نیز بر اثر این باکتری در افراد مستعد بیماری دیده شده‌است.
ساری‌یَروی (به فنلاندی: Saarijärvi) یک شهرک در فنلاند است که در فنلاند مرکزی واقع شده‌است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۹٬۶۴۶ نفر جمعیت داشته‌است.
ساستامالا (به لاتین: Sastamala) یک شهرک در فنلاند است که در پیرکانما واقع شده‌است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۲۴٬۸۲۳ نفر جمعیت داشته‌است.
سیونتیو (به لاتین: Siuntio) یک شهرداری در فنلاند است که در اوسیما واقع شده‌است. این منطقه در سال ۲۰۱۷ میلادی ۶٬۱۸۱ نفر جمعیت داشته‌است.
شهر توری، استونی خواهرخواندهٔ سیونتیو هست.
سومرو (به لاتین: Somero) یک شهرک در فنلاند است که در جنوب غرب فنلاند واقع شده‌است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۹٬۰۰۱ نفر جمعیت داشته‌است.
سوئونِن‌یوکی (به فنلاندی: Suonenjoki) یک شهرک در فنلاند است که در ساوونیای شمالی واقع شده‌است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۷٬۳۰۴ نفر جمعیت داشته‌است.
اولویلا (به لاتین: Ulvila) یک شهرک در فنلاند است که در ساتاکونتا واقع شده‌است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۱۳٬۲۳۶ نفر جمعیت داشته‌است.
ویتاساری (به لاتین: Viitasaari) یک منطقهٔ مسکونی در فنلاند است که در فنلاند مرکزی واقع شده‌است. ویتاساری ۱۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده و ۶٬۴۶۷ نفر جمعیت دارد.
ویرجینیا هال یک جاسوس آمریکایی بود که برای سازمان اجرایی عملیات ویژه (SOE) بریتانیا در طول جنگ جهانی دوم و پس از آن برای دفتر خدمات راهبردی (OSS) و مرکز فعالیت‌های ویژه (SAD) آژانس اطلاعات مرکزی (CIA) فعالیت می‌کرد. او اولین زن و اولین غیرنظامی بود که به خاطر خدمات او در طول جنگ جهانی دوم، توانست نشان صلیب خدمات برجسته را دریافت کند. آلمانی‌ها و باربی به هال لقب آرتمیس را داده بودند. گشتاپو گزارش داد که او «خطرناک‌ترین جاسوس متفقین» است.
هال در سال ۱۹۰۶ در بالتیمور، مریلند متولد شد. او استعداد خارق‌العاده‌ای در آموختن زبان داشت و تحصیل خود را در کالج رادکلیف و کالج بارنارد در دهه ۱۹۲۰ ادامه داد، اما قصد داشت مطالعات خود را در اروپا به پایان برساند. او در فرانسه، آلمان و اتریش تحصیل کرد و سرانجام در سال ۱۹۳۱، به عنوان یک کارمند خدمات کنسولی در سفارت آمریکا در ورشو، لهستان مشغول به فعالیت شد. در سال ۱۹۳۲، در اثر یک حادثه پای چپ خود را از دست داد و یک پای چوبی را جایگزین آن کرد. او دیگر شانسی برای فعالیت‌های دیپلماتیک نداشت و در سال ۱۹۳۹ از وزارت امور خارجه آمریکا استعفا داد. او به آمریکا بازگشت و تحصیلات خود را در دانشگاه امریکن ادامه داد.
هنگامی که جنگ در اروپا آغاز شد، او خود را به فرانسه رساند و به عنوان راننده آمبولانس در فرانسه مشغول به خدمت شد، تا اینکه فرانسه در اواسط سال ۱۹۴۰ تسلیم شد؛ بنابراین او به بریتانیا رفت و به SOE پیوست. او از اوت ۱۹۴۱ تا نوامبر ۱۹۴۲ تحت عنوان گزارشگر روزنامه نیویورک پست و با اسم رمز «ماری» به جاسوسی در فرانسه مشغول بود. هال از پای مصنوعی خود برای مخفی کردن اسناد و مدارک استفاده می‌کرد. در این مدت او در ایجاد مراکز مقاومت علیه نیروهای ویشی کمک شایانی نمود. در ژوئیه ۱۹۴۳، پس از بازگشت به بریتانیا، به‌طور مخفیانه عضو افتخاری نشان امپراتوری بریتانیا شد.
در سال ۱۹۴۴، هال به منظور بازگشت به فرانسه به اداره خدمات راهبردی ایالات متحده OSS، شاخه پیشین سازمان سیا پیوست. هال با اسم رمز «دایان» و در نقش پیرزن سالخورده در یک مزرعه به سازماندهی عملیات خرابکاری، پشتیبانی از گروه‌های مقاومت به صورت اپراتور رادیویی، نقشه‌برداری از مناطق و خرابکاری در جابجایی ارتش آلمان کمک کرد.
پس از پایان جنگ، در یک مراسم خصوصی در OSS، ویرجینیا هال جایزه صلیب خدمات برجسته را به پاس خدماتش در طول جنگ جهانی دوم را دریافت کرد. در سال ۱۹۴۵ ترومن، OSS را منحل نمود و هال از OSS بیرون آمد. در سال ۱۹۵۰، او با پل گاستون گیلوت، یکی از اعضای OSS، ازدواج کرد. در سال ۱۹۵۱ هال به همراه همسرش به آژانس اطلاعات مرکزی که از اعضای پیشین OSS تشکیل شده بود، پیوستند. او در سال ۱۹۶۶ از آژانس اطلاعات مرکزی بازنشسته شد.
نرم‌افزار پروکست از جمله نرم‌افزاری‌های قدرتمند مهندسی به کمک رایانه در زمینه تحلیل به روش اجزاء محدود (FEM) در بازار است. این نرم‌افزار محصول ESI Group فرانسه است که با استفاده از روش المان محدود به مدلسازی انتقال حرارت، جریان سیال و شبیه‌سازی ترمومکانیکی فرایندهای ریخته‌گری می‌پردازد. در این نرم‌افزار بااستفاده از ترکیب شیمیایی مذاب، می‌توان خواص فیزیکی و ترمودینامیکی آن را بدست آورد که در سادگی شبیه‌سازی بسیار مؤثر است. این نرم‌افزار آنالیزهای کوپل حرارتی، سیالاتی و تنشی را فراهم می‌کند و همچنین قابلیت‌های متالورژیکی را برای آلیاژهای ریختگی داراست و نیز این نرم‌افزار به خوبی می‌تواند با نرم‌افزارهای مدل‌سازی سری CAD/CAM سازگاری داشته باشد.
ذوب ریزی:
انجماد:
مشخصه‌های متالورژیکی:
تنش:
به‌طور کلی می‌توان این نرم‌افزار را به ۴ بخش زیر تقسیم کرد:
ابتدا هندسه مدل در فرم یک مدل CAD می‌بایست در نرم‌افزار بارگذاری شود. سپس در محیط MeshCast المان‌ها تولید گردند. بعد از آن نوع و شرایط تحلیل در محیط PreCast تعیین گردند. با توجه به اینکه PreCast به یک بانک اطلاعاتی ترمودینامیکی متصل است به کمک آن خصوصیات مواد را می‌توان مشخص نمود. سپس می‌بایست فایل تولید شده در محیط PreCast در محیط DataCast خوانده شده و بعد از آن در ProCast اجرا شود. نهایتاً نتایج تحلیل را در محیط ViewCast می‌توان مشاهده کرد.
یکی از مهم‌ترین زمینه‌های توسعه علم و فناوری در ریخته‌گری، کاربرد کامپیوتر و روش‌های عددی برای حل مسائل مکانیک سیالات و ترمودینامیک در جریان حرکت مذاب در راهگاه‌ها و قالب و انجماد مذاب در قطعه است. این توسعه به ویژه موجب گردیده تا طراحان بتوانند از طریق طراحی روش‌های تولید به وسیله کامپیوتر قبل از اقدام به ساخت مدل و ریختن فلز مذاب در قالب، به مشخصات ساخت و تولید قطعه دست یافته و از قابل تولید بودن قطعه اطمینان حاصل نمایند. این پیشرفت باعث شده تا طراحان بتوانند قبل از صرف وقت و هزینه‌های زاید نسبت به اصلاح طرح‌های خود اقدام نموده و روش‌های بهینه تولید قطعه ریختگی مورد نظر خود را بفهمند. نتیجه عملی استفاده از نرم‌افزارهای کامپیوتری در طراحی فرایندهای تولید دستیابی سریع به قطعه‌ای ارزان تراست.
امروزه، طول زمان ساخت یک محصول از ماه‌ها و سال‌ها به روزها و هفته‌ها کاهش یافته‌است. این تحول از طریق توسعه فناوری کامپیوتری و پیشرفت در روش‌های شبیه‌سازی عددی تحقق یافته‌است. نوآوری‌های بسیار در این حوزه موجب گردیده تا مهندسان و طراحان بتوانند محصولاتی را تولید کنند که دارای پیچیدگی‌های بالاتر و زمینه‌های کاربردی بیشتر می‌باشند. تولید محصول با سرعت بالاتر با صرف هزینه‌های کمتر، تنها با سرمایه‌گذاری در خرید کامپیوتر و نرم‌افزار بوده‌است. در رابطه با کاربرد کامپیوتر در ساخت محصول، مزایای زیر را می‌توان مورد تأکید قرار داد:
حقیقت آن است که در جهان معاصر، قدرت کامپیوترها به تدریج افزایش یافته و در مقابل قیمت آن‌ها کاهش می‌یابد و از طرف دیگر استفاده از آن برای کاربران آسان‌تر می‌شود. از این جهت، کاربرد این ابزار در بسیاری از فناوری‌های ساخت و تولید با جاذبه‌های بسیاری همراه گشته‌است. به‌علاوه نرم‌افزارها دارای انتخاب‌های بسیار به همراه بانک‌های اطلاعاتی قوی تر شده به گونه‌ای که محاسبات بسیار پیچیده ریاضی به همراه تحلیل‌های سریع به همراه توسعه کدهای بهینه کامپوتری در حوزه مدلسازی و شبیه‌سازی فرایندهای تولید، این صنعت در گروه فرایندهای مدرن علوم و فناوری قرار گرفته که دیگر برخلاف گذشته حدس و گمان جای خود را به اطلاعات علمی داده‌است. مهندسان و تکنولوژیست‌های عصر ریخته‌گری مدرن، روزانه موفق به حل بسیاری از مسائل پیچیده مهندسی می‌گردند نظیر: بهینه‌سازی سیستم‌های راهگاهی و تغذیه گذاری، طراحی برای محصولاتی که به سهولت قابل تولید با مونتاز باشند، شبیه‌سازی فرایندهای تولید بر اساس تغییرات آماری Variation Simulation Statistical، آنالیز پارامتریک، تولید، آنالیز عمر خستگی قطعه و..
اگر چه در حال حاضر برای دستیابی به نرم‌افزارهایی که بتوانند دارای حداکثر توانمندی و کارایی بوده و همه نیازهای طراحان، مهندسان و نکولوژیست‌های ریخته‌گری را برآورده سازند کارهای تحقیقاتی دیگری مورد نیاز است، اما امروزه استفاده از کامپیوتر و نرم‌افزارهای شبیه‌سازی، بهبودهای اساسی در صنعت ریخته‌گری به وجود آورده‌است.ProCAST, CASTING SIMULATION SUITE
در این بخش برخی از صنایعی که از این نرم‌افزار استفاده می‌کنند، آورده شده‌است.
این شرکت بزرگترین شمش ریزی را با استفاده از نرم‌افزار پروکست انجام داده‌است.
این شرکت شبیه‌سازی فرایند آهنگری مایع برای دفع‌کننده‌های گرما از جنس آلومینیوم را با نرم‌افزار پروکست انجام داده‌است.
این شرکت با استفاده از حل‌گر شبیه‌سازی نرم‌افزار پروکست، فرایند ریخته‌گری دقیق را بهبود بخشید.
این کارخانه استفاده از شبیه‌سازی را به منظور سرعت بخشیدن به طراحی قالب پذیرفته‌است.
این کارخانه ریخته‌گری با استفاده از نرم‌افزار شبیه‌سازی ریخته‌گری پروکست تا ۹۸ درصد ضایعات خود را کاهش داده‌است.
این شرکت کیفیت قطعات ریخته‌گری بزرگ را با استفاده از نرم‌افزار پروکست استانداردسازی می‌کند.
ویرات (به لاتین: Virrat) یک شهرک در فنلاند است که در پیرکانما واقع شده‌است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۶٬۸۷۹ نفر جمعیت داشته‌است.
ئولُ‌یَروی (به لاتین: Ylöjärvi) یک شهرک در فنلاند است که در پیرکانما واقع شده‌است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۳۲٬۸۵۱ نفر جمعیت داشته‌است.
شهر ارویکا خواهرخواندهٔ ئولُ‌یَروی هست.
اولوویِسْکا (به لاتین: Ylivieska) یک شهرک در فنلاند است که در اوستروبوتنیای شمالی واقع شده‌است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۱۵٬۲۱۶ نفر جمعیت داشته‌است.
شهر بخش مالونگ-سالن خواهرخواندهٔ اولی‌ویئسکا است.
کوره‌جان می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کوره‌جان یک روستا در ایران است که در استان گیلان واقع شده‌است. کوره‌جان ۲۷۷ نفر جمعیت دارد.
لنجه روستایی در دهستان خورهه بخش مرکزی شهرستان محلات استان مرکزی ایران است.
الان دو خانوار هستند دارای برق فقط .اب و گاز ندارند.
ارکستر فیلارمونیک کردستان (به انگلیسی:Kurdistan Philharmonic Orchestra) یک ارکستر فعال درزمینهٔ موسیقی کلاسیک در ایران است که در سال ۱۳۸۴ توسط جمعی از موسیقی دانان در شهر سنندج در استان کردستان تأسیس شد .
اندیشه تأسیس ارکستر فیلارمونیک کردستان در سال ۱۳۸۴ توسط جمعی از موسیقی‌دانان در شهر سنندج به واقعیت پیوست. ارکستر فیلارمونیک کردستان از جمله مجموعه‌های فعال حوزه موسیقی استان کردستان است که طی چند سال گذشته برنامه‌های متعددی را در سنندج و ایام برگزاری جشنواره موسیقی فجر برگزار کرده‌است. این گروه در ماه‌های اخیر علاوه بر اجرای چند برنامه زنده و خیریه، کارگاه‌ها و ورک شاپ‌های تخصصی را با حضور تعدادی از هنرمندان ایرانی و خارجی برگزار کرده‌است
هم‌اکنون رهبری ارکستر بر عهده آقای مهدی احمدی که از بنیان‌گذاران ارکستر بوده می‌باشد. مایستر ارکستر ارسلان کامکار و بیش از ۵۰ نفر نوازنده سازهای موسیقی کلاسیک از اعضای این ارکستر می‌باشند.</
ارکستر فیلارمونیک کردستان در سال ۱۳۹۳ دارای هیئت امنا شد که اعضای فعلی به ترتیب ذیل است
در تاریخ ۱ بهمن ۱۳۹۵ مهدی فرشادان نماینده حوزه انتخابیه سنندج در مجلس شورای اسلامی از قول مساعد وزیرارشاد جهت ثبت ملی این ارکستر خبرداد.
شرکت هوافضای کاوازاکی () زیرمجموعه‌ای از شرکت صنایع سنگین کاوازاکی است که در حوزه‌ی هوافضا فعالیت می‌کند. این شرکت محصولاتی نظیر بالگرد، هواپیما، فضاپیما، موتورهای جت، موشک و تجهیزات الکترونیکی مربوطه را تولید می‌نماید.
آلیسون بالسوم (؛ زادهٔ ) در هرتفوردشر، موسیقی‌دان، آموزگار اهل بریتانیا و دارندهٔ نشان امپراتوری بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
دورنیه دو ۳۳۵ "فایل" (پیکان) (آلمانی: Dornier Do 335 "Pfeil") یک جنگنده سنگین تک‌باله دو موتوره با چینش کشنده-هل‌دهنده ساخت شرکت دورنیه در آلمان بود که اواخر جنگ جهانی دوم طراحی و به شکل محدودی در "لوفت‌وافه" خدمت کرد.
شرکت دورنیه بر مبنای تجربیات پیشین خود در زمینه هواگردهای دارای رانش خط مرکز مخصوصاً در ساخت قایق پرنده، اواسط دهه ۱۹۳۰ کار بر روی یک جنگنده پر سرعت با دو موتور مرکزی را آغاز کرد. در چنین پیکربندی موتورها خط رانش یکسانی داشتند و یک موتور در حالت کشش و دیگری در حالت هل‌دادن بود. این پیکربندی نسبت به چیدمان سنتی دو موتوره، چند مزیت داشت. نخست این که سطح پیشین، همانند هواگردهای تک‌موتوره، کم بود و بال‌ها خالی از سازه اضافه می‌ماند. دیگر این که در صورت از کار افتادن یکی از موتورها رانش نامتقارن ایجاد نمی‌شد. البته مشکلاتی در زمینه محور محرک پیشران پشتی وجود داشت.
بدین منظور، گروهی به رهبری اولریش هوتر هواگرد گوپینگن گو ۹ را به عنوان بستر آزمایش مفهوم طراحی کرد. این هواگرد یک موتور هیرت هااِم ۶۰اِر با توان ۸۰ اسب بخار داشت که در گرانی‌گاه زیر بال‌شانه‌ای بود. محور محرک از درون یک دم‌سازه نازک و طولانی پشت بال‌ها به یک پیشران چوبی چهار تیغه در دُم صلیبی‌شکل می‌رفت. گو ۹ نخستین بار سال ۱۹۴۰ به پرواز درآمد و نشان داد کاربرد پیشران فشاری از پشت کارآمد و امن است. با این وجود، دفتر فنی وزارت هوانوردی رایش در این زمان از دورنیه خواست کار بر روی جنگنده را رها و بر تولید بمب‌افکن و قایق پرنده تمرکز کند.
در نهایت سال ۱۹۴۲ دفتر فنی تقاضایی برای یک هواگرد پر سرعت غیر مسلح برای رخنه در اراضی دشمن، مطرح ساخت. دورنیه «پروژه ۲۳۱» خود با چیدمان موتور کشنده-هل‌دهنده را ارائه کرد. در رقابت با شرکت‌های آرادو و یونکرس، پس از ارزیابی قرارداد توسعه با دورنیه امضا و عنوان دو ۳۳۵ بر طرح آن نهاده شد. در ادامه وزارت هوانوردی با صدور فرمانی جدید خواهان باز طراحی دو ۳۳۵ به عنوان یک هواگرد چندمنظوره در نقش جنگنده روزانه، جنگنده شبانه، جنگنده-بمب‌افکن، جنگنده سنگین و هواگرد شناسایی شد که ساخت پیش‌نمونه به تأخیر انداخت. دو ۳۳۵ پائیز سال ۱۹۴۳ آماده پرواز بود.
دو ۳۳۵ یک موتور دایملر-بنتس دی‌ب ۶۰۳ با پوسته گرد در جلوی بدنه داشت. خروجی‌های اگزور این موتور پشت بال‌ها بود. موتور دیگری پشت بدنه قرار داشت که یک پیشران سه‌تیغه در پشت دُم صلیبی‌شکل را به چرخش درمی‌آورد. یک هواکش بزرگ زیر بخش پشتی بدنه برای این موتور تعبیه شد. زیر بخش مرکزی بال‌ها دریچه‌هایی برای محفظه تسلیحات بود. هواگرد می‌توانست یک بمب ۵۰۰ کیلوگرمی یا دو بمب ۲۵۰ کیلوگرمی را حمل کند. ارابه فرود شامل سه چرخ بود که بخش اصلی آن به طرف داخل درون بال‌ها و چرخ دماغه پس از چرخش ۹۰ درجه‌ای به پشت زیر اتاقک خلبان جمع می‌شد.
دو ۳۳۵ به صورت نیمه‌رسمی پیکان (Pfeil) خوانده می‌شد. خلبانان به جهت دماغه طولانی لقب «مورچه‌خوار» (ameisenbär) بر آن نهادند. یکی از خلبانان دورنیه روز ۲۶ اکتبر سال ۱۹۴۳ پیش‌نمونه نخست (دو ۳۳۵ فاو-۱) را در اوبرپفافنهوفن به پرواز درآورد. پس از کارآزمایی‌های شرکت، هواگرد برای کارآزمایی‌های گسترده رسمی به مرکز رشلین منتقل شد. گزارش‌ها از عملکرد پروازی، جز مقداری ناپایداری طولی، غالباً مطلوب بود. بیشتر خلبان از سرعت، شتاب، شعاع چرخش و هدایت‌پذیری عمومی آن رضایت بالایی داشتند. بدین شکل فرایند توسعه به خوبی پیش رفت و پیش‌نمونه‌های دیگری به کارآزمایی‌ها پیوستند.
سینما بهمن یک سینما در شهر آمل، ایران است.
این سینما که متعلق به حوزه هنری می‌باشد در سال ۱۳۴۵ با دو سالن تأسیس شده‌است.
دورنیه دو ۱۷ یک بمب‌افکن سبک و هواگرد شناسایی ساخت شرکت دورنیه در آلمان بود. این هواگرد به عنوان بمب‌افکن سریع طراحی شد تا با سرعت بالا جنگنده‌های دشمن را پشت سر بگذارد.
دورنیه دو ۱۷ به عنوان یک هواپیمای نامه‌بر چهار سرنشین با سرعت کافی جهت مقاصد تجاری برای "دویچه لوفت‌هانزا" طراحی شد. نخستین پیش‌نمونه (فاو-۱) روز ۲۳ نوامبر سال ۱۹۳۴ به پرواز درآمد. این هواگرد به همراه پیش‌نمونه‌های دوم و سوم سال ۱۹۳۵ برای ارزیابی تحویل "لوفت‌هانزا" شد. این شرکت هواپیمایی فضای درون را تنگ و استفاده از آن را غیر عملی دانست. بدین جهت پیش‌نمونه‌ها به شرکت دورنیه بازگرداننده شدند. یکی از خلبانان "لوفت‌هانزا" که رابط بین هواپیمایی و وزارت هوانوردی رایش بود و خود با دو ۱۷ پرواز کرد، آن را مستعد نقش بمب‌افکن دید. بدین شکل با توجه عدم به پذیرش تجاری آن، هواگرد به سرعت توجه "لوفت‌وافه" را به خود جلب کرد. در کارآزمایی‌های اولیه دُم یگانه هواگرد با تثبیت‌گر عمودی و سکان دو تایی جایگزین شد تا انحراف آن در محور بالا و پایین کاهش یابد. یک محفظه بمب در پشت تیر اصلی بال تعبیه شد. پیش‌نمونه چهارم مورد آزمون "لوفت‌وافه" قرار گرفت. پنج پیش‌نمونه مشابه دیگر ایجاد شد که در سه مورد نوک و زیر دماغه طولانی لعاب‌دار بود و سه نمونه آخر یک جایگاه در پشت اتاقک خلبان برای یک مسلسل ۷٫۹۲ میلی‌متری ام‌گه ۱۵ برای استفاده بیسیم‌چی وجود داشت. در پیش‌نمونه‌های هفتم و نهم یک دماغه کوتاه با لعاب بیشتر به‌کار رفت که نسخه استاندارد شد. تا هنگام پرواز نمونه نهم، دو ۱۷ به یک بمب‌افکن قابل برای رایش سوم بدل گردید و وارد خط تولید شد. این هواگرد برای نخستین بار ماه ژوئیه سال ۱۹۳۷ در مسابقات بین‌المللی هواگردهای نظامی در زوریخ سوئیس در انظار عمومی قرار گرفت. دو ۱۷ توانست تمامی جنگنده‌ها را با سرعت خود پشت سر بگذارد. بدنه باریک و بلند لقب «مداد پرنده» را برای آن به همراه داشت.
به منظور تناسب و سهولت در تولید تحت لیسانس و تولید غیر متمرکز، دو ۱۷ با طراحی در اجزای کوچک بود که مزیت عمده امکان افزوده شدن تجهیزات به صورت میدانی را نیز فراهم می‌آورد. این مدل اولیه هواگرد می‌توانست به سرعت ۳۹۱ کیلومتر بر ساعت برسد و ۵۰۰ کیلوگرم یا در ماموریت‌های کوتاه ۷۵۰ کیلوگرم بمب حمل کند. مدل‌های دو ۱۷ایی بمب‌افکن و دو ۱۷اف شناسایی دو موتور ب‌ام‌و ۶ توان ۷۵۰ اسب بخار و یک دریچه زیر بدنه جلوتر از محفظه بمب برای یک مسلسل ام‌گه ۱۵ شلیک‌کننده به سمت پایین، داشتند. مدل اف با مخزن سوخت اضافی و دو دوربین در محفظه بمب بود. قرار بود در ادامه موتور ب‌ام‌و ۶ با دایملر-بنتس ۶۰۰آ با توان ۱٬۰۰۰ اسب بخار که در پیش‌نمونه هشتم آزمایش شده بود، جایگزین شود؛ با این حال تولیدات این موتور کم بود و همان مقدار نیز به جنگنده‌ها تعلق می‌گرفت. از این رو سال ۱۹۳۸ مدل عمده دو ۱۷ام بمب‌افکن متوسط با موتور شعاعی ۹ سیلندر برامو ۳۲۳آ-۱ با توان ۹۰۰ اسب بخار (۶۷۵ کیلووات) وارد خط تولید شد و مدت کوتاهی بعد دو ۱۷په از گونه شناسایی با موتور شعاعی ب‌ام‌و ۱۳۲اِن با توان ۸۷۵ اسب بخار (۶۴۸ کیلووات) پدید آمد. هر دو مدل محفظه بمب طولانی‌تری داشتند و می‌توانستند تا ۱٬۰۰۰ کیلوگرم بمب را حمل کنند. در این مدل‌ها تسلیحات افزوده شدن یک مسلسل ام‌گه ۱۵ شلیک‌کننده به جلو افزایش یافت که با حرکت آزاد به بالا و پایین، خلبان یا بمب‌انداز/ناوبر آن را به‌کار می‌گرفت. اغلب یک جفت مسلسل ام‌گه ۱۵ دیگر نیز به صورت میدانی به هواگرد افزوده می‌شد. با وجود یک قایق نجات هواگرد عنوان دو ۱۷ام/او-۱ می‌گرفت. هواگردهای گرمسیری با فیلتر شن دو ۱۷ام-۱/تروپ و دو ۱۷په-۱/تروپ نامیده شدند. پس از آن‌ها ۱۸ فروند از مدل‌های پیش‌تولید دو ۱۷اس شناسایی و دو ۱۷او مسیریابی با موتور خطی دایملر-بنتس دی‌ب ۶۰۰آ تولید شد.
یوگسلاوی نیز مدل صادراتی دو ۱۷کا را سفارش داد. هواگردهای دو ۱۷ام با عنوان دو ۱۷کابه-۱ بمب‌افکن، دو ۱۷کاآ-۲ و دو ۱۷کاآ-۳ شناسایی به این کشور صادر شدند. همه این هواگرد موتور شعاعی ژنوم-رون ۱۴ نا/۲، مسلسل اف‌ان براونینگ و دماغه طولانی لعاب‌دار پیش‌نمونه‌های دو ۱۷ داشتند. در تعدادی توپ خودکار ۲۰ میلی‌متری ایسپانو سوئیزا ۴۰۴ به عنوان سلاح دفاعی هم نصب شد.
قوای بمب‌افکن آلمان سال ۱۹۳۹ مدل بهبود یافته دو ۱۷سِت با اتاقکی لعاب‌دار با فضای بزرگ‌تر و یک جایگاه تیربارچی دم در زیر بدنه برای مقابله هواگردهای مهاجم، را دریافت کرد. موتور این نمونه نیز برامو ۳۲۳ با ۱٬۰۰۰ اسب بخار توان بود که ظرفیت حمل بمب را به ۱۰۰۰ کیلوگرم افزایش می‌داد. حدود ۴۰۰ فروند نیز از این مدل تولید شد.
مدل دو ۱۷ایی نسخه اولیه تولید بود. تا پایان سال ۱۹۳۸ مجموعاً ۵۸۰ فروند از چهار مدل ایی، اف، ام و په به "لوفت‌وافه" تحویل داده شد. آلمان بیست فروند دو ۱۷کا به یوگسلاوی فرستاد. تولید تحت لیسانس در کارخانه هواگردسازی دولتی از سال ۱۹۳۹ در یوگسلاوی آغاز شد.
در بدو ورود دو ۱۷ به خدمت لوفت‌وافه چهار جناح جدید از آن‌ها تشکیل داد و گروه شناسایی برد بلند خود را به مدل دو ۱۷ اف-۱ مجهز کرد. حدود ۳۵ هواگرد از مدل‌های دو ۱۷ایی و دو ۱۷اف سال ۱۹۳۷ راهی جنگ داخلی اسپانیا شدند تا با لژیون کوندور عملیات‌های رزمی را تجربه کنند. در این رزم‌گاه هواگرد می‌توانست از جنگنده‎های دشمن بگریزد. هنگام آغاز جنگ جهانی دوم، "لوفت‌وافه" هواگردهای دو ۱۷ام و دو ۱۷ست را به عنوان بمب‌افکن و دو ۱۷اف و دو ۱۷په را به عنوان هواگرد شناسایی در خدمت داشت. هواگردهای دو ۱۷ست در قالب چهار جناح ۲، ۳، ۷۶ و ۷۷ رزمی در تهاجم به لهستان در ماه سپتامبر سال ۱۹۳۹ و تهاجم به کشورهای سفلی و فرانسه در سال ۱۹۴۰ مشارکت کردند. از ماه ژوئیه سال ۱۹۴۰ این هواگرد بخشی از نیروی بمب‌افکن حاضر در نبرد بریتانیا را تشکیل می‌داد. با وجود این که دو ۱۷ هنگام ورود به خدمت پر سرعت‌تر از هر جنگنده هم‌عصر خود بود، در این مدت به سرعت منسوخ و در جریان نبردهای فرانسه و بریتانیا متحمل خسارات سنگین شد. در طول سه ماه بیش از ۱۴۰ هواگرد دو ۱۷ست در مقابل جنگنده‌های بریتانیایی در این نبرد از دست رفتند. با وجود مشکلات اندک فنی، دو ۱۷ عملکرد ضعیف‌تری نسبت به هاینکل هائی ۱۱۱ و یونکرس یو ۸۸ داشت. بدین ترتیب بیشتر هواگردهای دو ۱۷ با بمب‌افکن‌های یو ۸۸ جایگزین شدند. به هر صورت هواگردهای باقی‌مانده در کارزار بالکان و تهاجم به شوروی در سال ۱۹۴۱ همچنان به کار گرفته شدند.
هنگام تهاجم آلمان به آغاز یوگسلاوی در سال ۱۹۴۱، حدود ۷۰ فروند دو ۱۷کا در خدمت نیروی هوایی یوگسلاوی بودند. از این میزان ۲۶ فروند در درگیری‌های اولیه از بین رفتند. تعدادی به مصر گریختند که دو فروند از آن‌ها مختصراً در نیروی هوایی بریتانیا خدمت کرد. تعداد دیگری به اضافه چند فروند اضافی دو ۱۷ایی-۱ در اختیار دولت مستقل کرواسی، متحد آلمان قرار گرفتند.
"دو ۱۷ست-۲":
سینما هجرت یک سینما در شهر گنبد کاووس، ایران است.
این سینما که متعلق به حوزه هنری می‌باشد در سال ۱۳۴۲ با ۱ سالن افتتاح شده‌است.
پیِترو لوکاتِلی (زادهٔ ۳ سپتامبر ۱۶۹۵ در برگامو - درگذشتهٔ ۳۰ سپتامبر ۱۷۶۴ در آمستردام) آهنگساز و نوازندهٔ ویولن در دورهٔ باروک اهل ایتالیا بود.
یک بمب‌افکن سبک () نوعی هواگرد بمب‌افکن نسبتاً کوچک و سریع از نوع هواگرد بال‌ثابت است که عمدتاً پیش از دهه ۱۹۵۰ میلادی مورد استفاده قرار می‌گرفت. این نوع هواگردها به تدریج با پیشرفت مهندسی هوافضا و بهبود موتورهای هواگرد با هواپیمای جنگنده جایگزین شدند.
نینا ویکتوروونا پیگولوسکایا (زادهٔ ۱۳ ژانویه ۱۸۹۴ در سن پترزبورگ- درگذشتهٔ ۱۷ فوریه ۱۹۷۰ در لنین‌گراد) خاورشناس روس و متخصص تاریخ خاورمیانه و شرق نزدیک و بیزانس در اوایل سده‌های میانه بود.
او در سن پترزبورگ در خانواده‌ای صاحب‌نام که چندتن از آنان از محققان و دانشمندان روسیه بودند، زاده‌شد. در آغاز به فراگیری تاریخ و زبان‌های باستانی (یونانی و لاتینی) در دانشگاه سن پترزبورگ پرداخت و به‌دنبال آن مطالعات خود را دربارهٔ شرق در همین دانشگاه ادامه داد و در زبان‌های سامی مانند عبری و آرامی و سریانی و امهاری تخصص یافت و بعدها زبان عربی را نیز فراگرفت. افزون بر این او با چند زبان زندهٔ اروپایی یعنی انگلیسی و آلمانی و فرانسه و ایتالیایی نیز آشنایی داشت.
پیگولوسکایا در ۱۹۱۸ دورهٔ کلاس‌های بستوژف را به پایان رساند و در ۱۹۲۲ در رشتهٔ خاورشناسی از دانشگاه پتروگراد درجهٔ دکتری گرفت. میان سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۸ در کتابخانهٔ عمومی لنین‌گراد و ۱۹۳۸ در مؤسسه مطالعات خاورشناسی (در فرهنگستان علوم اتحاد جماهیر شوروی) به کار اشتغال داشت. از ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۱ و نیز از ۱۹۴۴ تا ۱۹۵۱ در دانشگاه لنین‌گراد تدریس می‌کرد. در ۱۹۴۶ به‌عنوان عضو وابستهٔ فرهنگستان علوم اتحاد جماهیر شوروی برگزیده شد و در ۱۹۵۲ نیابت ریاست انجمن روسیه و فلسطین و سردبیری مجموعهٔ فلسطین را عهده‌دار گردید. پیگولوسکایا در ۱۹۶۰ به عضویت انجمن آسیایی فرانسه درآمد. او به دریافت سه نشان و مدال‌های متعدد نایل شد.
پیگولوسکایا عمدتاً به عنوان تاریخ‌نگار و متخصص تاریخ خاورمیانه و روم شرقی در اوایل سده‌های میانه شناخته شده‌است. مطالعات وی بیشتر دربارهٔ تاریخ، آثار سریانی، فئودالیسم و خاستگاه آن، نظام اقتصادی-اجتماعی و گسترش فرهنگی شام، عربستان، ایران، و بیزانس در سده‌های میانه بود. وی برآن بود که تبیین ویژگی‌های دو نظام برده‌داری و فئودالی در خاور نزدیک در حکم کلید حل مسائل تاریخی این نواحی در سده‌های سوم و هفتم میلادی است. او به موضوعاتی چون تاریخ اجتماعی و سیاسی ایران، روابط ایران و بیزانس، نهضت مزدکیان، مسیحیان ایران، جغرافیا و سازمان‌های اقتصادی، بازرگانی و تولیدی ایران در دورهٔ ساسانی و مناسبات فئودالی و چگونگی ظهور آن، اقطاع، نظام ارضی و راه ابریشم پرداخته‌است.
در واقع، او وارث دیدگاه و نظام فکری غالب محققان شوروی سابق است و در بررسی موضوعات و رویدادهای تاریخی به گذر از مرحلهٔ برده‌داری به فئودالیسم، و بروز مناسبات فئودالی در نتیجهٔ تشدید تضادهای طبقاتی قائل است. با این حال، تحقیقات وی دارای اهمیت بسیار است، زیرا توانایی او در استفاده از زبان‌های باستانی و جدید سبب می‌شد تا بتواند منابع را دقیق بررسی کند و در نتیجه‌گیری‌ها، بر اسناد و مدارک مشخص تاریخی تکیه کند؛ کمتر کسی توانسته‌است چون او به این موضوعات با نگاهی جامع و چندجانبه بپردازد.
کتاب‌های او که به فارسی ترجمه شده‌اند عبارت‌اند از:
یک جنگنده شبانه () (یا جنگنده یا رهگیر مناسب برای همه شرایط آب و هوایی) نوعی هواپیمای جنگنده است که برای کار در شرایط شب یا آب و هوای بد با دید کم طراحی شده‌است. این نوع هواگردها اولین بار در زمان جنگ جهانی اول مورد استفاده قرار گرفتند و پس از آن گسترش یافتند.
دانشوریِ شهروندی () پژوهش‌های علمی است که تمام یا بخشی از آن توسط دانشمندان آماتور (یا غیرحرفه‌ای) انجام می‌شود. دانشوری شهروندی گاهی با عنوان «مشارکت عمومی در پژوهش‌های علمی»، «نظارت مشارکتی» و «اقدام‌پژوهی مشارکتی» توصیف می‌شود. شهروندان دانشور (Citizen Scientist) در یکی از مهم‌ترین و پرهزینه‌ترین مراحل تولید علم، یعنی جمع‌آوری داده‌های محیطی، نقشی اثرگذار ایفا می‌کنند.
پیشینه دانشوریِ شهروندی به دو سده پیش برمی‌گردد؛ زمانی که تقریباً تمامی دانشمندان برای گذران زندگی، مشاغل دیگری داشتند. بنجامین فرانکلین (۱۷۰۶–۱۷۹۰م) و چارلز داروین (۱۷۰۶–۱۷۹۰م) را می‌توان به‌عنوان دو نمونه برجسته برشمرد. اولی، مخترع، فیزیکدان و سیاستمدار آمریکایی که چاپخانه داشت؛ و دومی، زیست‌شناس و طبیعت‌شناس مشهور انگلیسی که وقتی با کشتی بیگل به سفر تحقیقاتی رفت، دستیار بی‌مواجب کاپیتان رابرت فیتزروی بود.
دانشوری شهروندی به مفهوم امروزی آن، شاید نخستین‌بار در دسامبر سال ۱۹۰۰ رخ نمود. پروژه شمارش پرندگان در کریسمس که توسط انجمن ملی آدوبان در آمریکا به اجرا گذاشته شد اولین نمونه از این دست است. فرانک چَپْمن (۱۸۶۴–۱۹۴۵)، پرنده‌شناس و از مبدعان کتاب راهنمای صحرایی، پیشنهاد داد در تعطیلات سال نو، شکارچیان به‌جای شکار پرندگان، آن‌ها را بشمارند. آن زمان ۲۷ پرنده‌نگر به این پیشنهاد پاسخ مثبت دادند. «بنیاد انگلیسی برای پرنده‌شناسی» در سال ۱۹۳۲ تأسیس شد و پرنده‌نگرهای آماتور انگلستان را تشویق کرد که در پیشبرد علم بوم‌شناسی و حفاظت از طبیعت کمک کنند. این اقدام سبب شد تا امروز شمار داده‌هایی که در شبکه ملی تنوع زیستی نگهداری می‌شوند، از ۳۱ میلیون مورد بگذرد و ۲۷ هزار گونه گیاه و جانور را شامل شود.
امروزه شهروندان دانشور در پروژه‌های تغییر اقلیم، گونه‌های مهاجم، زیست‌شناسی حفاظت، بهسازی محیط، پایش کیفیت آب، جمعیت‌شناسی جانوران، بررسی وضعیت رشد گیاهان و بسیاری دیگر از فعالیت‌هایی شرکت می‌کنند که به پایش و مشاهده مستقیم در منابع طبیعی مربوط می‌شود. در این رابطه، تکنولوژی و به‌ویژه اینترنت، مهم‌ترین وظیفه را به عهده دارند؛ اما نحوه مشاهده و ثبت آن، اهمیت به‌مراتب بالاتری دارد.
امروزه هر پروژه‌ای که به داده‌های انبوه زمینی نیاز داشته باشد، بی‌تردید باید از کمک شهروندان دانشور بهره‌مند شود.
یکی از نخستین فعالیت‌ها در زمینه ثبت مشاهده جانوران، سیستمی است به نام سایبرترکر (CyberTracker). وسیله‌ای شبیه جی‌پی‌اسهای دستی که برای شکارچیان بیابان کالاهاری طراحی شد. کسانی که سواد خواندن و نوشتن ندارند، اما ردزنان توانمند و شکارچیان ماهری هستند. این سیستم توسعه پیدا کرد و در کشورهای دیگر مانند اسپانیا، آفریقای جنوبی و مغولستان نیز به‌کار گرفته شد.
دیده‌بان زمین یا «ارث‌واچ» (Earthwatch) مؤسسه‌ای است غیرانتفاعی که سالانه از داده‌های هزاران دانشور شهروند، در پروژه‌های مختلف بهره می‌برد؛ کسانی که برای تعطیلات به سفر می‌روند یا در شهرهایشان در تردد هستند، می‌توانند هم‌زمان به پروژه‌های تحقیقاتی دانشمندان یاری رسانند.
«مؤسسه ملی برای مطالعه گونه‌های مهاجم» در کلرادو آمریکا نیز برای بررسی وضعیت گونه‌های مهاجم، از داده‌های شهروندان استفاده می‌کند تا روند تغییرات و وضعیت این گونه‌های جانوری یا گیاهی را در سراسر کشور مورد ارزیابی قرار دهد.
«آی‌نچرالیست» (iNaturalist) از دیگر نمونه‌های موفق دانشوریِ شهروندی است. یک شبکه اجتماعی که برای علاقه‌مندان به طبیعت راه‌اندازی شده تا هر گونه‌ای را که می‌بینند همراه با عکس و موقعیت جغرافیایی آن، از طریق تلفن همراه خود ثبت کنند. عکس و اطلاعات مربوط به گونه‌ها که تازه‌واردان به این شبکه ارسال می‌کنند، باید از سوی متخصصان یا کسانی که پیش‌تر صلاحیتشان در شناسایی گونه‌ها اثبات شده‌است، تأیید شود. این روش به جمع‌آوری همگانی داده‌ها (crowdsourcing data) معروف است.
در مقیاسی کوچک‌تر، در حومه تورنتو در کانادا نیز در سال ۲۰۱۶، پروژه‌ای با کمک شهروندان و عموماً دانش‌آموزان آغاز شد تا میزان تصادفات جاده‌ای لاک‌پشت، قورباغه، پستانداران، مارها و پرندگان در یک منطقه ثبت و ضبط شود. برای این کار، نخست ۲۲ داوطلب انتخاب شدند و مورد آموزش قرار گرفتند تا گونه‌ها را از هم تشخیص دهند و بتوانند با اپلیکیشنی که برای همین منظور طراحی شده بود، کار کنند. تبلتی به هر یک از این داوطلبان داده شد تا دو روز در هفته بین ساعت ۹ صبح تا ۱۲ ظهر، جانوران مرده را در یک کیلومتر و ۳۰۰ متر از چهار جاده نزدیک به هم، ثبت کنند. این داوطلبان بیش از ۶۰۰ مورد تصادف جانوران با خودرو را ثبت کردند. بالاترین میزان تصادف به قورباغه و کمترین آن به مار اختصاص داشت.
برای نخستین بار در ایران دسته‌هایی کم‌تعداد، به همراه یک محیط‌بان در نیمه نخست دهه ۸۰ شمسی راهی بیابان می‌شوند. این شاید نخستین‌باری بود که تعدادی از تشکل‌های زیست‌محیطی داوطلبانه به یاری سازمان محیط‌زیست آمده‌اند. وظیفه‌شان، آماربرداری از طعمه‌های یوزپلنگ بود. دوربین شکاری بر گردن و کوله‌پشتی بر دوش، از سپیده‌دم تا اندکی بعد از طلوع، هر جانوری که می‌بینند را ثبت کردند. پیش از این که پا به بیابان بگذارند، آموزش دیدند که کجا بروند، چگونه منتظر بمانند و چه چیزهایی را ثبت کنند.
پس از این تجربه بود که چندبار دیگر نیز از تشکل‌های زیست‌محیطی کمک‌هایی مشابه گرفته شد. همچنین در پژوهش مربوط به بارندگی در ایران، بازدیدهای کاربران گوشی‌های همراه، مورد استفاده قرار گرفت؛ اما هنوز روش‌هایی که در آفریقا یا مغولستان برای جمع‌آوری داده‌های محیطی و حیات‌وحش از طریق شهروندان دانشور متداول است در ایران رواج نیافته‌است.
یک جنگنده روزانه () به نوعی هواپیمای جنگنده گفته می‌شود که مجهز به تجهیزات لازم برای رزم در شرایط شب یا آب و هوای بد با دید کم نبوده و تنها در شرایط روز با دید مناسب قابل استفاده باشد.
این واژه برای تفکیک هواگردهای این‌چنینی از جنگنده شبانه ابداع گردید. پیش از ساخته شدن جنگنده شبانه، در واقع همه‌ی جنگنده‌ها جنگنده روزانه محسوب می‌شدند. به عنوان نمونه، می‌توان به سوپرمرین اسپیت‌فایر به عنوان یک جنگنده روزانه اشاره نمود.
جنگنده سنگین نوعی هواگرد جنگنده است که برای حمل سلاح‌های سنگین‌تر و عملیات در بردهای طولانی‌تر از جنگنده‌های سبک طراحی شده‌باشد.
یک هواگرد نظامی سبک () نوعی هواپیمای نظامی سبک چندمنظوره است که معمولاً در اصل به عنوان هواپیمای آموزشی مورد استفاده قرار می‌گیرد و برای درگیری در مأموریت‌های سبک نظامی و شناسایی اصلاح شده‌است.
یک جنگنده سبک () نوعی هواپیمای جنگنده است که از لحاظ پیچیدگی، هزینه و بُرد و وزن عملیاتی پایین‌تر از اغلب جنگنده‌ها باشد.
از نمونه‌های شناخته‌شدهٔ جنگنده سبک می‌توان به اف-۸۶ سیبر، نورثروپ اف-۵، میگ-۱۵، میگ-۲۱، داسو میراژ ۳ و ساب ۳۵ دراکن اشاره کرد. جنگنده‌های سبک مدرن‌تر نظیر جنرال داینامیکس اف-۱۶ فایتینگ فالکن و چنگدو جی-۱۰ از لحاظ عملکرد بسیار بهبود یافته و با سایر جنگنده‌ها رقابت می‌کنند.
دورنیر دو ۲۲۸ یک هواگرد از نوع هواپیمای مسافربری ساخت شرکت دورنیر فلوکتسایک‌ورک در آلمان است. هواگرد دورنیر دو ۲۲۸ نخستین پروازش را در ۲۸ مارس ۱۹۸۱ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ژوئیه ۱۹۸۲ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های 1982–1997 توسط دورنیر و ۱۹۸۵ تا حال حاضر توسط هیندوستان آیروناتیکس تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۳۷۰ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
دورنیه دو ۲۱۷ یک هواگرد بمب‌افکن دو موتوره ساخت شرکت دورنیه در آلمان بود.
دورنیه دو ۲۱۷ باز طراحی هواگرد پیشین دورنیه دو ۱۷، به عنوان هواگردی بزرگ‌تر و قدرتمندتر، بود. نخستین پیش‌نمونه غیر مسلح آن ماه اوت سال ۱۹۳۸ به پرواز درآمد و یک ماه بعد سقوط کرد. دو ۲۱۷ایی-۱ مجهز به دو موتور شعاعی ب‌ام‌و ۸۰۱آ، به عنوان نخستین مدل اواخر سال ۱۹۴۰ پدید آمد. مدل‌های دو ۲۱۷ایی-۲ و دو ۲۱۷ایی-۳ متعاقباً با تسلیحات دفاعی متفاوت به عنوان بمب‌افکن شیرجه‌ای تولید شدند. دیگر زیرْ گونه‌ها شامل دو ۲۱۷ایی-۲/اِر-۴ هواگرد اژدرافکن، دو ۲۱۷ایی-۲/اِر-۱۰ هواگرد گشت دریایی و دو ۲۱۷ایی-۵ با قابلیت حمل موشک هوابه‌سطحِ هدایت‌شونده رادیویی هااس ۲۹۳، بودند. گونه‌های تولید شده پس از سال ۱۹۴۱ نیز شامل دو ۲۱۷یوت و دو ۲۱۷اِن جنگنده شبانه، دو ۲۱۷کا بمب‌افکن با دماغه بزرگ‌تر و عمیق‌تر و تسلیحات دفاعی سنگین‌تر، دو ۲۱۷کا-۲ با طول بال بیشتر و دو ۲۱۷ام با موتور خطی دایملر-بنتس دی‌ب ۶۰۳آ با توان ۱٬۷۵۰ اسب بخار، می‌شد. علت تغییر به موتور خطی نگرانی از امکان کمبود موتورهای ب‌ام‌و بود.
اسکادران‌های "لوفت‌وافه" از سال ۱۹۴۱ مجهز به هواگردهای دو ۲۱۷ایی شدند. با توجه به انطباق‌پذیری بالای طراحی پایه دو ۲۱۷، از این هواگردها در نقش‌های بمب‌افکن، اژدرافکن، ضد کشتی و شناسایی استفاده شد.
تعداد زیادی از هواگردهای دو ۲۱۷ایی-۲ با باز طراحی دماغه و تعبیه چهار توپ خودکار ۲۰ میلی‌متری و چهار مسلسل ۷٫۹۲ میلی‌متری در آن و یک مسلسل ۱۳ میلی‌متری در برجک کف، به جنگنده شبانه تبدیل شدند که مدل‌های دو ۲۱۷یوت-۱ با مقدار کمی محموله بمب و دو ۲۱۷یوت-۲ مجهز به رادار، را پدیدآورد. بسیاری از هواگردهای دو ۲۱۷ام هم به شکل مشابهی به جنگنده شبانه دو ۲۱۷اِن تبدیل شدند.
حدود ۱٬۷۰۰ فروند از هواگردهای دو ۲۱۷ برای "لوفت‌وافه" تولید شد و تعداد اندکی هم به ایتالیا تحویل گردید.
"دو ۲۱۷ایی-۲" ("دو ۲۱۷ایی-۱"):
دورنیر دو اکس یک هواگرد از نوع هواپیمای مسافربری، کشتی پرنده ساخت شرکت دورنیر فلوکتسایک‌ورک در آلمان است. هواگرد دورنیر دو اکس نخستین پروازش را در 12 جولای 1929 میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۳ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، دکتر کلاود دورنیر مهندس آلمانی بود.
قایق پرنده () یک هواگرد ثابت‌بال و آب‌نشین است که دارای بدنه‌ای مخصوص فرود روی سطح آب است و ارابه فرود برای نشستن روی زمین در آن تعبیه نشده‌است. این نوع هواگرد از هواپیمای آب‌نشین دارای ارابه فرود متفاوت است، زیرا دارای شکل بدنه‌ای است که برای فراهم آوردن امکان شناور شدن هواگرد طراحی شده‌است.
عرق به ماده معطری گویند که رایحه، اسانس یا عطر گیاه را از آن جدا کرده و آن را به آب اضافه کنند که در لابه‌لای مولکول‌های آب جای گرفته و آب را معطر می‌کنند. عرق یکی از شکل‌های استفاده از گیاهان هستند و اغلب به صورت خوراکی یا دارویی (مصرف دارویی ضعیف است) به مصرف می‌رسند که از پرمصرف‌ترین‌های آنها می‌توان به عرق نعناع و گلاب اشاره کرد.
در کل، عرق نوع ضعیف شده اسانس‌ها بوده و دارای همان خواص دارویی هستند که به اسانس‌ها نسبت داده می‌شود، با این تفاوت که باید در حجم بیشتری مصرف شوند.
از هر گیاهی مانند برگ نعنا، بیدمشک، ریحان، گل محمدی یا زیره که دارای رایحه و اسانس باشد، می‌توان عرق گیاهی تولید کرد. برای تولید عرق گیاهی، ابتدا آب و ماده معطر که همان گیاه باشد، می‌جوشانند. پس از تبخیر آب، عملیات سرد کردن بخار و تقطیر به صورت سنتی یا صنعتی انجام می‌شود و طی فرایند تبخیر و تقطیر، اسانس و رایحه گیاه داخل مولکول‌های آب نفوذ می‌کند، مایعی که با تقطیر به دست آمده، همان آب معطری است که در ایران به آنها عرق گیاهی می‌گویند.کتاب عرقیات گیاهی، نوشته دکتر جواد کرمعلی، ویرایش محمد جواد واعظی، انتشارات عطش، قم.
فقط در ایران معمولاً به مایعی که از گلبرگهای گل محمدی تهیه می‌شود، «گلاب» می‌گویند و سایر آب‌های معطر مقطر را عرق «گیاهی» یا «طبی» می‌نامند.
اگر میزان گیاه نسبت به حجم آب بیشتر باشد و رایحه و اسانس بیشتری در مولکول‌های تقطیرشده آب جمع شوند، اصطلاح «دو آتشه» را برای عرق گیاهی به کار می‌برند.
عرق دو آتشه، همان عرق اشباع شده یا با عطر بسیار غلیظ است. مثلاً میزان برگ نعناعی که برای تولید یک شیشه عرق نعناع دو آتشه استفاده می‌شود، بسیار بیشتر از برگ نعناعی است که برای تولید یک ظرف عرق نعناع معمولی به کار می‌رود.
حال اگر این عرق را دوباره تقطیر کنند از مقدار آب آن کاسته شده و فرآورده دوآتشه به دست می‌آید که نوع مرغوب‌تری از عرق بوده و مزه و بوی تندتری نسبت به عرقیات معمولی دارد.
دورنیه دو ۲۴ یک قایق پرنده سه‌موتوره ساخت شرکت دورنیه در آلمان بود که ابتدا برای نیروی دریایی هلند طراحی شد و سپس در جریان جنگ جهانی دوم در نقش‌های مختلفی از جمله شناسایی و عملیات نجات در "لوفت‌وافه" به‌کار رفت.
قایق پرنده دورنیه دو ۲۴ سال ۱۹۳۵ بنابر درخواست سرویس هوایی نیروی دریایی هلند، عموماً جهت به‌کارگیری در هند شرقی هلند، طراحی شد. پیکربندی و سازه آن مشابه دو هواگرد پیشین دو ۱۵ و دو ۱۸ بود. دو ۲۴ سه موتور در حالت کشنده کنار هم داشت. تعداد خدمه شش نفر و تسلیحات شامل دو مسلسل ۷٫۹ میلی‌متری اف‌ان براونینگ در برجک‌های سر بسته دماغه و دُم بود. یک توپ خودکار ۲۰ میلی‌متری سولوتورن هم در جایگاه میانه سقف قرار داشت. هواگرد در میانه بدنه خود اقامتگاه و خوابگاه داشت تا طول مدت پرواز آن به دور از پایگاه افزایش یابد. به جهت انطباق با بمب‌افکن خشکی‌پایه مارتین ۱۳۹، مقرر گشت هواگرد از به‌شکل مشابه از موتور شعاعی رایت سایکلون استفاده کند. بدین شکل، ساخت دو پیش‌نمونه نخست با موتور دیزل یومو ۲۰۵سی به تأخیر افتاد تا دو فروند نخست با موتور رایت سایکلون آماده شود. از این رو پیش‌نمونه سوم نخستین پرواز این گونه را روز ۳ ژوئیه سال ۱۹۳۷ به انجام رساند. نیروی دریایی هلند یازده فروند با عنوان دو ۲۴کا-۱ تولید شده در آلمان و ۲۵ فروند دیگر تولید شده تحت لیسانس با عنوان دو ۲۴کا-۲ در هلند دریافت کرد.
کار بر روی دو پیش‌نمونه نخست با موتور یومو ۲۰۵ ادامه پیدا کرد. نخستین هواگرد روز ۱۰ ژانویه سال ۱۹۳۸ به پرواز درآمد. "لوفت‌وافه" در ابتدا علاقه چندانی به این هواگرد نشان نداد؛ چرا که ب‌فاو ۱۳۸ نیاز آن برای قایق پرنده را تأمین می‌کرد. بدین ترتیب، دو پیش‌نمونه تا سال ۱۹۴۰ زمین‌گیر بودند تا این که جهت استفاده به تسلیحات دفاعی شامل یک توپ ۲۰ میلی‌متری ام‌گه ۱۵۱ در میانه بدنه و دو مسلسل ۷٫۹۲ میلی‌متری ام‌گه ۱۵ در جایگاه‌های روباز دماغه و پشت، تجهیز و به جناح ۱۰۸ دریایی با ماموریت‌های ویژه تحویل شدند. در جریان جنگ جهانی دوم، از این هواگردها در پشتیبانی از تهاجم به دانمارک و نروژ استفاده شد. هواگرد دوم هنگام مامورت تدارکات‌رسانی در نارویک ساقط شد و از بین رفت.
با وجود عملکرد نسبت خوب دو ۲۴، هیچ قصدی برای آغاز تولید آن نبود؛ تا این که پس از نبرد هلند تأسیسات تولید تحت لیسانس آن به دست آلمانی‌ها افتاد. سه هواگرد برای نقش نجات هوایی مورد ارزیابی قرار گرفت که با سرعت پایاسیر بالا، قابلیت دریانوردی خوب و ظرفیت داخلی زیاد مناسب آن برآورد گشت. بدین شکل، تولیدات در هلند زیر نظر شرکت هواگردسازی "ویزر"، برای آلمان از سرگرفته شد. "آویولاندا" بدنه و "دِسخلده" بال‌ها را تولید می‌کردند و فوکر قطعات را سر هم می‌نمود و پرواز آزمایشی را انجام می‌داد. بر هواگردها تجهیزات و بی‌سیم‌های آلمانی نصب می‌شد. ام‌گه ۱۵ جایگزین اف‌ان براونینگ در برجک‌های دماغه و دُم آن‌ها گردید و توپ خودکار ۲۰ میلی‌متری فرانسوی ایسپانو سوئیزا ۴۰۴ در برجک میانه سقف بدنه قرار گرفت. یازده هواگرد با این شرایط با عنوان دو ۲۴اِن-۱ پاییز سال ۱۹۴۱ تحویل گردید تا این که ذخایر موتور رایت سایکلون به پایان رسید. با جایگزینی موتور شعاعی ۹ سیلندر ب‌ام‌و برامو ۳۲۳اِر-۲، خط تولید در هلند ۱۷۰ فروند از مدل دو ۲۴تی-۱ تا پایان سال ۱۹۴۴ تحویل داد. این مدل از نوع هواگرد ترابری و شناسایی بود. برای پاسخ به نیاز "لوفت‌وافه" شرکت فرانسوی "شانتیه آئرو-ماریتیم دو لا سن" ("کَمْس") هم ۴۸ فروند از هواگرد دو ۲۴تی را در کارخانه خود در سارتروویل تولید کرد تا این که فرایند سال ۱۹۴۴ متوقف شد. تمامی هواگردهایی که هنوز تکمیل یا به "لوفت‌وافه" تحویل نشده بودند، به اضافه ۲۲ فروند تولیدی بعدی "کَمْس"، در نیروی دریایی فرانسه تا سال ۱۹۵۳ استفاده شدند. گروه نجات هوایی اسپانیا هم تا سال‌ها از هواگردهای آلمانی استفاده کرد.
هلندی‌ها از هواگردهای خود سال ۱۹۴۱ در آسیای جنوب شرقی استفاده کردند. در این موقعیت ۲۵ هواگرد دو ۲۴کا-۲ در برابر مهاجمان ژاپنی قرار گرفتند. هواگردهای باقی‌مانده، از جمله پنج فروند دو ۲۴کا-۱، در اختیار متفقین، مخصوصاً در نیروی هوایی استرالیا، به خدمت ادامه دادند.
"دو ۲۴":
هواگردهای از نوع بمب‌افکن سنگین ()، هواگرد ثابت‌بال از نوع بمب‌افکن هستند که می‌توانند بیشترین بار مفید تسلیحات هوا به زمین را حمل کنند و بیشترین مسافت ممکن را برای این منظور بپیمایند. این نوع هواگردها در نیمهٔ دوم قرن بیستم تا حد زیادی با بمب‌افکن راهبردی که کوچکتر است اما توان حمل سلاح هسته‌ای را داراست جایگزین شدند.
یک بمب‌افکن متوسط () یک هواگرد بال‌ثابت از نوع بمب‌افکن است که می‌تواند بارهای تسلیحات متوسط را در فواصل محدوده‌ی عملیاتی متوسط جهت عملیات نظامی حمل کند. این بمب‌افکن‌ها متفاوت از بمب‌افکن سنگین و بمب‌افکن سبک هستند.
این واژه پیش از و در دوران جنگ جهانی دوم بر اساس پارامترهای موتورهای هواگرد موجود استفاده شد. پس از آن دوران، این بمب‌افکن‌ها با هواگردهای توانمندتر و پیشرفته‌تر جایگزین گردیدند.
دورنیه پی ۲۵۶ یک هواگرد از نوع جنگنده شبانه ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک‌ورک در آلمان است. در مجموع، تعداد صفر فروند از این هواگرد ساخته شد.
زپلین-لیندائو آر اس ۲ یک هواگرد از نوع هواگرد گشت دریایی و قایق پرنده ساخت شرکت لوفت‌شیفباو زپلین در آلمان است. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، کلاود دورنیر مهندس آلمانی بود.