moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ساده‌ترین مثال، تصور حالتی است که یک کارفرما با دو نوع متفاوت از کارگران (یکی کارا و دیگر ناکارا) روبروست. اگر حاصل تلاش هر کارگر قابل مشاهده (Observable) و قابل اثبات (Verifiable) باشد، کارفرما مشکلی جهت تنظیم دو نوع متفاوت قرارداد با هر نوع از کارگران ندارد. حالا شرایطی را تصور کنید که دو نوع کارگر از یکدیگر قابل تمیز نیستند، کارفرما علاقه‌مند خواهدبود که قراردادهای دوگانه را به صورتی تنظیم کند که در عین حال که هر دو کارگر همچنان تمایل به کار کردن دارند در عین حال هر کارگر قرارداد مناسب خود را انتخاب کند و تمایلی نداشته باشد که قراردادی را که برای کارگر دیگر طراحی شده‌است قبول کند.
طراحی بازار یکی از حوزه‌های میان رشته‌ای در اقتصاد خرد است که با استفاده از نظریه بازی‌ها، تحقیق در عملیات، اقتصاد خرد و نیز مطالعات مربوط به مطالعه موردی خاص خود، به حل برخی مشکلات موجود در بازارها می‌پردازد. به بیان ساده، طراحی بازار با درک موارد ناکارا در بازار، به رفع آن همت می‌گمارد.
معمولاً مطالعات موردی طراحی بازار در قالب تخصیص‌های غیرقیمتی ظاهر می‌شود. در تخصیص‌های غیر قیمتی مسئله تخصیص منابع نه با استفاده از سازوکار قیمت بلکه تخصیص بر اساس شرایط عرضه‌کنندگان و تقاضا کنندگان است. مواردی از این مسائل در بازار مبادله کلیه، بازار اشتغال پزشکان جوان و به هم‌رسانی مدارس و دانش آموزان مورد توجه قرار گرفته و سعی در حل برخی مشکلات موجود شده‌است.
یکی از مسائلی که در طراحی بازار بسیار مورد توجه‌است، مسئله تبادل کلیه است. افراد فراوانی هستند که نیازمند پیوند کلیه هستند و در بسیاری از موارد یکی از بستگان آن‌ها حاضر است یکی از کلیه‌های خود را به آن‌ها بدهد، مشکل در اینجاست که در بسیاری از موارد، کلیه این فرد با بدن گیرنده سازگاری ندارد (گروه خون و سازگاری بافتی). با در نظر گرفتن این که در آمریکا سالانه چندین هزار از این موارد وجود دارد و خرید و فروش اعضای بدن هم ممنوع است، این راه حل به نظر می‌رسد که چرا تلاش نکنیم در بین این جامعه از زوجها (دهنده - گیرنده)، دو زوج را پیدا کنیم که با وجودی که با هم قابل Match شدن نیستند، ولی دهنده هر زوج با گیرنده زوج دیگر سازگاری دارد. با استفاده از همین ایده ساده، مباحث راوانی حول مبادله کلیه. شیوه‌های به هم‌رسانی دهندگان و گیرندگان کلیه شکل گرفته‌است. در اینجا موضوع انگیزه‌های دهنده‌ها و گیرنده‌ها وتیم‌های پزشکی پیش می‌آید، مضاف بر آنکه سازگاری گروه خونی رابطه‌ای یک یه یک نیست (فردی با گروه خونی A می‌تواند از گروه‌های A و O کلیه بگیرد ولی می‌تواند به گروه‌های A و AB کلیه بدهد).
مثال دیگر تخصیص یک واحد غیرقابل تقسیم از کالایی است، به یکی از چندین متقاضی، که کالا برای هر یک از آن‌ها ارزش متفاوتی از دیگران دارد. در شرایط وجود اطلاعات کامل، فروشنده مشابه یک انحصارگر عمل می‌کند و کالا را به خریداری که کالا را به بالاترین میزان ارزش‌گذاری می‌کند با قیمتی که تنها کمی از این ارزش کوچکتر است، می‌فروشد. اکنون حالتی را تصور کنید که ترجیحات هر خریدار تنها برای خود او آشکار است، در این حالت طراحی مکانیزم به بحث تئوری حراج ختم می‌شود. راه‌حل مسئله فوق با هدف دستیابی به این هدف که خریداران ترجیحات واقعی خود را آشکار کنند، مکانزیمی است که حراج قیمت دوم با پیشنهادهای مخفی (Second-Price Sealed Bid Auction) نامیده می‌شود و قانون آن بدین صورت است که هر خریدار پیشنهاد قیمت خود برای کالا را در پاکت دربسته ارائه می‌دهد و برنده کسی است که بیشترین پیشنهاد را ارائه داده‌است و او باید دومین بیشترین پیشنهاد را بپردازد (موضوع جالب آن که به سادگی می‌توان نشان داد حاصل این مکانیزم معادل حراجهای متداول -که حراج انگلیسی خوانده می‌شوند- که طی آن افراد با افزایش قیمت در مقابل یکدیگر تلاش در به دست آوردن یک کالا دارند خواهد بود، البته به شرط برقرار بودن یک یا دو فرض ساده‌کننده). در تئوری حراجها همچنین در مورد اینکه اگر ارزش کالا برای هر خریدار تابعی از نظر سایر خریداران بود یا حالتی که بیش از یک واحد کالا برای فروش ارائه می‌شود نیز می‌پردازد. از لحاظ عمق تئوریک، بحث حراج‌ها و قراردادها از جذاب‌ترین مباحث طراحی مکانیزم است.
در تعیین اندازه کالای عمومی، اثرات خارجی آن مورد توجه است. فرض کنید که قرار است کارخانه‌ای در منطقه‌ای مسکونی ایجاد شود. ایجاد این کارخانه به دلیل آلودگی و سروصدا مطلوبیت منفی – هزینه‌های بهداشتی و سلامتی- برای ساکنان آن منطقه دارد. از طرفی ایجاد کارخانه باعث ایجاد سود و درآمد برای کارکنان آن می‌شود. تصمیم‌گیری برای دادن مجوز برای ایجاد این کارخانه به صورت تعیین میزان سود اقتصادی و زیان ناشی از این کارخانه و سنجیدن مقادیر آن دو است. اگر میزان سود کارخانه از میزان زیان که یه ساکنان وارد شده‌است کمتر باشد مجوز داده نمی‌شود. اما اگر میزان سود کارخانه از میزان زیان که یه ساکنان وارد شده‌است بیشتر باشد می‌توان با پوشش دادن زیان توسط سود کارخانه برای هر دو طرف مطلوبیت مثبت ایجاد کرد و مجوز ایجاد کارخانه را صادر کرد.
اما مشکل از آنجایی ایجاد می‌شود که هر دو طرف انگیزه دارند که در اعلام میزان واقعی سود و زیان دروغ بگویند. چرا که ساکنان منطقه می‌دانند که پرداختی به آن‌ها بر اساس زیان اعلامی آن‌ها می‌باشد و صاحبان کارخانه نیز می‌دانند که هر چه سود اعلامی بیشتر باشد پرداختی به ساکنان بیشتر بوده و در نتیجه عایدی کمتری نصیب آن‌ها می‌شود.
برای حل این مشکل باید انگیزه‌های افراد را مورد نظر قرار داد. در این‌جا افراد انگیزه دارند که دروغ بگویند چراکه میزان عایدی آن‌ها با میزان اعلامی آن‌ها از سود و زیانشان تناسب دارد. حال اگر بخواهیم که فرد راست بگوید باید انگیزهٔ دروغ گفتن را از او بگیریم برای این کار میزان عایدی فرد مستقل از مقدار اعلامی او در نظر گرفته می‌شود. مکانیزمی که برای این مسئله در نظر گرفته می‌شود به صورت زیر است:
به این مکانیسم سازوکار راست‌نما (Truth Revealing) گفته می‌شود. با استفاده از تئوری بازی نشان داده می‌شود که با این قواعد در نظر گرفته شده، راست گفتن برای هر دو عامل راهبرد غالببرای توضیح کامل در مورد استراتژی و انواع آن به کتاب مس کالل- وینستون و گرین فصل هشت رجوع شود. است.
یکی از انواع مالیات، مالیات بر درآمد است که در آن پایه مالیاتی درآمد افراد است. به همین دلیل افراد انگیزه دارند که اطلاعات درآمدی خود را مخفی کنند. یکی از مکانیسم‌هایی که برای پی بردن به درآمد افراد طراحی شده‌است مالیاتی است که به نام مالیات بر ارزش افزوده شناخته می‌شود. که در آن با در نظر گرفتن زنجیره تولید کالا و اظهار نامه مودیان مالیاتی می‌توان پی به درآمد افراد برد.
کُولا یک اسانس که معمولاً برای تولید نوشیدنی‌های غیر الکلی از آن استفاده می‌شود. همچنین در سایر خوراکی‌ها از جمله انواع آدامس‌ها، بستنی‌های یخی و پاستیل‌ها از این اسانس استفاده می‌کنند.
این اسانس از مغزهای میوه کولا گرفته می‌شود. درخت‌های کولا بومی جنگل‌های انبوه نواحی گرمسیری آفریقا می‌باشند.
این دانه‌های کولا شامل مقدار قابل توجهی کافئین هستند. دو شرکت کوکاکولا و پپسی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان نوشابه‌های کولا در جهان می‌باشند.
این محصول توسط جان پمبرتون (۱۸۳۱–۱۸۸۸م) داروساز آمریکایی در سال ۱۸۸۶ میلادی اختراع شده‌است.
غلامحسین شکوهی (۴ تیر ۱۳۰۵ – ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۵) که با عنوان «پدر علم تعلیم و تربیت ایران»http://sharghdaily.com/fa/main/detail/264361/وزرای-ناتمام نیز شناخته می‌شود از مدرسین قدیمی تعلیم و تربیت و نیز اولین وزیر آموزش و پرورش نظام جمهوری اسلامی ایران بود. وی دارای مدرک دکترای علوم تربیتی بوده و به موجب سابقه ۶۰ ساله در تعلیم و تربیت و امور پژوهشی، لقب چهره ماندگار تعلیم و تربیت ایران را به خود اختصاص داد.
شکوهی در ۴ تیر ۱۳۰۵ در شهر خوسف از توابع شهرستان بیرجند متولد شد. وی تحصیلات اولیه خود را در مدرسه شوکتیه گذراند و پس از گذراندن دوره دانشسرای مقدماتی، در بیرجند به حرفه معلمی پرداخت. وی پس از اخذ دیپلم، برای ادامه تحصیل وارد دانشسرای عالی تهران شده و در سال ۱۳۳۵، لیسانس خود را در رشته آموزش و پرورش ابتدایی اخذ نمود. وی سپس به عنوان شاگرد اول دانشسرای عالی با بورس دولتی به سوییس اعزام شده و در سال ۱۳۴۱ دکتری خود را در رشته تعلیم و تربیت اخذ نمود. وی پس از بازگشت به ایران، در وزارت آموزش و پرورش مشغول به خدمت شده و همزمان در دانشسرای عالی تهران به تدریس پرداخت. "جهان درست نخواهد شد جز با تعلیم و تربیت، آموزش فیزیک
شکوهی در دولت موقت به عنوان اولین وزیر آموزش و پرورش در سال ۱۳۵۷ بعد از انقلاب ایران (۱۳۵۷) منصوب شد. وی در سال ۱۳۷۲ به علت ناراحتی ریوی و آلودگی هوای تهران، به زادگاه خویش بازگشت و با درجه استادی در دانشگاه بیرجند به فعالیت آموزشی و پژوهشی خویش ادامه داده و پس از ۵۷سال تدریس، در سال ۱۳۷۹ با رتبه ۲۶ استادی بازنشسته شد ولی تدریس را رها نکرد و در دانشگاه‌های دانشگاه بیرجند و تربیت مدرس تهران به تدریس ادامه داد. با این حال در سال ۱۳۸۰ پس از فوت همسر، دچار افسردگی شدید شد و دست از تدریس و فعالیت‌های پژوهشی کشید.
از جمله آثار وی در بخش تألیف، «روش آموختن حساب و هندسه»، «مبانی اصول آموزش و پرورش» با ۴۵ بار تجدیدچاپ، «تعلیم و تربیت و مراحل آن» با ۲۰ بار تجدید چاپ و در بخش ترجمه «تعلیم و تربیت» تألیف امانوئل کانتو و «مربیان بزرگ» تألیف ژان شانو می‌باشد. دکتر شکوهی بیش از ۶۰مقاله در نشریات علمی داخلی و دو مقاله در مجلات معتبر خارجی منتشر کرده‌است.
صدا و سیما جمهوری اسلامی در سال ۱۳۸۵ از وی به عنوان چهره ماندگار رشته تعلیم و تربیت تقدیر به عمل آورد و در سال ۱۳۸۶ از مقام علمی وی در دانشگاه بیرجند، تجلیل شد.نخستین وزیر آموزش و پرورش جمهوری اسلامی تجلیل شد، خبرگزاری فارس دانشکده روان‌شناسی وعلوم تربیتی دانشگاه تهران نیز در سال ۱۳۸۵ بزرگداشتی برای ایشان برگزار کرد.
غلامحسین شکوهی اولین وزیر آموزش و پرورش در جمهوری اسلامی ایران در روز پنج شنبه ۱۶ اردیبهشت ۹۵ در سن ۹۰ سالگی درگذشت. علی اصغر فانی وزیر آموزش و پرورش به مناسبت درگذشت وی پیامی صادر کرد.
رضا صدر سیاستمدار ایرانی است که در دولت موقت مهدی بازرگان و دولت شورای انقلاب تصدی وزارت بازرگانی را بین سال‌های ۱۳۵۷ تا ۱۳۵۹ بر عهده داشت. او پس از انقلاب ۱۳۵۷ از اعضای شورای انقلاب نیز بود.
اسدالله مبشری (زاده ۱۲۸۸ – درگذشته ۱۳۶۹) وزیر دادگستری در دولت موقت مهدی بازرگان بوده‌است. وی وکیل دادگستری، قاضی، ادیب، شاعر و مترجم بوده و به فلسفه احاطه و با موسیقی نیز آشنایی داشت.
اسدالله مبشری دانش آموختهٔ دانشکده حقوق دانشگاه تهران و دارندهٔ مدرک دکترا از فرانسه بود که در دههٔ بیست، سمت دادستان شهرهای شیراز و اصفهان را داشت. در دولت ملی مصدق، مستشار دیوان عالی کشور و مدیر کل دادگستری شد. پس از کودتای ۲۸ مرداد ۳۲ برای مدتی تحت تعقیب حکومت نظامی بود و زندانی شد.
در سال ۱۳۴۰ و به هنگام وزارت الموتی در دولت امینی به ریاست بازرسی کل کشور رسید و چند تن از افراد با نفوذ در کشور چون سپهبد علوی رئیس شهربانی، ضرغام وزیر دارایی، ابتهاج رئیس سازمان برنامه و سهیلی نخست‌وزیر سابق را به دادگاه کشیده و برخی از آنان را به زندان انداخت. در سال ۱۳۴۲ مجبور به بازنشستگی زود هنگام شد.
پس از انقلاب در دولت موقت بازرگان - که از جبهه و نهضت مقاومت ملی در دههٔ ۳۰ با او آشنایی نزدیک داشت - به سمت نخستین وزیر دادگستری پس از سقوط پادشاهی در کشور رسید. پس از چند ماه استعفا کرده و تنها به فعالیت‌های فرهنگی پرداخت.
در دههٔ ۶۰ و به دنبال امضای بیانیه‌هایی از طرف «جمعیت دفاع از آزادی و حاکمیت ملت ایران» یک بار دیگر برای مدت کوتاهی به زندان افتاد.
سرانجام در سال ۱۳۶۹ و پس از گذراندن دورهٔ سخت بیماری درگذشت. در مراسم یادبود وی تنی چند از دوستان و نزدیکان وی از جبهه ملی و دادگستری همچون جلالی نائینی و باباشاهی آشتیانی سخنرانی کردند.
علی‌محمد ایزدی (زاده ۱۳۰۶ – درگذشته ۲۴ آذر ۱۴۰۰)https://www.asriran.com/fa/news/819002/%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA-%D9%88%D8%B2%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%B3%DB%8C%D8%A8%D9%84-%D8%AD%D9%85%D9%84%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%88%D8%AF-%D8%A7%D9%88%D9%86-%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%A8%DB%8C%D9%84%D9%88-%DA%A9%DB%8C%D9%87 وزیر کشاورزی کابینه مهندس بازرگان، سرپرست دانشسرای کشاورزی شیراز و نماینده شیراز در کنگره جبهه ملی دوم بود. فرزند علی ایزدی
در سال ۱۳۰۶ خورشیدی در شیراز متولد شد و ریشهٔ خانوادگی وی در خاندان ابراهیمی ارسنجان است. پدرش را در کودکی از دست داد. با سه برادر کوچک‌ترش تحت سرپرستیِ مادر قرار گرفت. دوره‌های ابتدایی و متوسطه را در شیراز گذراند و در رشته کشاورزی از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد و به خدمت وزارت آموزش و پرورش در آمد.
در سال ۱۳۴۷ به قصد مهاجرت به آمریکا رفت و در رشته اقتصاد کشاورزی دکترا گرفت.
در سال ۱۳۵۳ برای اشتغال به خدمات فرهنگی در دانشگاه پهلوی شیراز به ایران بازگشت و با عقد قراردادی چهار ساله با آن دانشگاه در بخش اقتصاد کشاورزی مشغول تدریس شد. بعد از اولین سخنرانیش در سطح دانشگاه، سازمان امنیت دستور برکناری او را صادر کرد. ولی بعد از پیگیری اولیا دانشگاه اجازه تحقیق بدون تدریس به او داده شد و به سرپرستی موسسه تحقیقات کشاورزی دانشگاه منصوب گردید. او در مهرماه ۱۳۵۷ پس از اتمام دوران قراردادش، به آمریکا برگشت. بعد از پیروزی انقلاب، دکتر یدالله سحابی تلفنی به او اطلاع داد که برای تصدی وزارت کشاورزی کابینه مهندس بازرگان انتخاب شده‌است. در اسفند ماه وارد ایران شد و در تمام مدت حکومت کابینه موقت با مهندس بازرگان همکاری کرد.
خدمات فرهنگی وی شامل تدریس در دانشسرای کشاورزی شیراز و سرپرستی آن،مشاورآیت الله عباس لطفیان سرگزی در موسسه آموزش عالی و پژوهشکده صحیفه سجادیه و رساله حقوقیه ، تدریس و تحقیق در دانشکده کشاورزی دانشگاه پهلوی و سرپرستی اداره آموزش روستایی وزارت آموزش و پرورش در تهران بود.
در دوران دانشجویی که مصادف با ملی شدن صنعت نفت بود، وارد مبارزات سیاسی و از پیروان مصدق شد. بعد از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ دو بار به زندان شاه افتاد. در سال ۱۳۴۱ به عنوان نماینده شیراز در کنگره جبهه ملی دوم شرکت کرد. اوعضو حزب مردم ایران بود و بعد از رفراندم شاه بار دیگر زندانی ساواک شد. بعد از زندان، با توصیه ساواک او را از کار آموزشی برکنار کردند.
در زندان انفرادی با قرآن آشنا و فرصتی طلایی به دستش داد که برای اولین بار، قرآن را به عنوان راهنمای زندگی مطالعه کند و با توجه دقیق به آن، مسیر زندگی آینده‌اش را برنامه‌ریزی نماید.
در سال ۱۳۵۸ در انتخابات دوره اول مجلس شورای اسلامی از شیراز شرکت نمود. روزی که برای یکی از سخنرانی‌های انتخاباتی به مسجد سپهسالار شیراز می‌رفت، مورد حمله شدید عده‌ای از چماقداران قرارگرفت. او در حالی که اتومبیل‌اش خرد شده بود، به‌طور معجزه آسایی جان به سلامت برد. غروب همان روز ستاد انتخاباتی‌اش غارت و در و پنجره‌ها شکسته و اثاثیه به آتش کشیده شد. بعد از انتخابات، برای مسافرتی کوتاه و دیدن خانواده‌اش به آمریکا رفت ولی اجباراً نتوانست به ایران برگردد. سال بعد به کانادا رفت وی روز چهارشنبه ۲۳ آذر ۱۴۰۰ به رحمت ایزدی پیوست و پیکرش در سکوت خبری در مقبره شاه داعی الله در شیراز به خاک سپرده شد.
محمدیوسف طاهری قزوینی (متولد ۱ اردیبهشت ۱۳۰۶) وزیر راه و ترابری در دولت موقت مهدی بازرگان بوده‌است.
وی در سال ۱۳۳۰ از دانشکده فنی دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. طاهری از سال ۱۳۳۵ تا ۱۳۳۶ در اداره کل نظارت فنی وزارت راه، از ۱۳۳۶ تا ۱۳۴۰ در شرکت شهرآرا و از ۱۳۴۰ تا ۱۳۶۰ در اداره کل ساختمان وزارت راه مشغول به کار بوده و در ۱۳۶۰ بازنشسته شده‌است. همچنین وی از ۱۳۴۷ تا ۱۳۴۹ در آموزشگاه عالی وزارت راه و از ۱۳۵۶ تا ۱۳۵۸ در آموزشگاه عالی تکنیکوم نفیسی به تدریس بتن و بتن آرمه مشغول بوده‌است.
محمود احمدزاده هروی (۱ مهر ۱۳۱۴ – ۱۰ شهریور ۱۴۰۱) وزیر صنایع و معادن در دولت موقت مهدی بازرگان بود.
علی شریعتمداری (۱۵ دی ۱۳۰۲http://sahebkhabar.ir/news/17399541/%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%D9%85%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C – ۲۰ دی ۱۳۹۵) وزیر فرهنگ و آموزش عالی در دولت موقت مهدی بازرگان و عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی بود.
وی همچنین اولین رئیس فرهنگستان علوم در بعد از انقلاب اسلامی بوده‌است.
وی مدرک کارشناسی فلسفه را از دانشگاه تهران، کارشناسی ارشد را از دانشگاه میشیگان و دکترا را از دانشگاه تنسی دریافت نمود. وی استاد دانشگاه تربیت معلم دانشگاه شیراز و دانشگاه اصفهان و دانشگاه آزاد بود. شریعتمداری تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در شهر شیراز به پایان رسانید و موفق به اخذ درجه لیسانس در دو رشتهٔ فلسفه و علوم تربیتی در سال ۱۳۳۲ و علوم قضایی در سال ۱۳۳۵ شد. وی کارشناسی ارشد رشته آموزش متوسطه را در سال ۱۳۳۶ از دانشگاه میشیگان و دکترای فلسفه، تعلیم و تربیت و برنامه‌ریزی درسی را در سال ۱۳۳۸ از دانشگاه تنسی دریافت کرد.
شریعتمداری از اعضای شورای مرکزی حزب مردم ایران بوده و از زمان تأسیس تا سال ۱۳۵۷ در این حزب فعالیت می‌کرد او پس از انقلاب از فعالیت‌های سیاسی کناره گرفت.
علی شریعتمداری خدمات آموزشی خود را از آموزش و پرورش آغاز کرد و طی سال‌های ۱۳۲۱ تا ۱۳۲۸ به عنوان آموزگار و از سال ۱۳۳۰ لغایت ۱۳۳۵ به‌عنوان دبیر به تدریس پرداخت. وی از سال ۱۳۳۹ به عنوان دانشیار علوم تربیتی دانشگاه شیراز و از سال ۱۳۴۳ به عنوان استاد علوم تربیتی دانشگاه اصفهان به تدریس مشغول شد و طی سال‌های ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۶ به عنوان استاد مدعو در دانشگاه‌های ایندیا و تنسی نیز به تدریس مشغول بود. شریعتمداری از سال ۱۳۵۸ تاکنون استاد تعلیم و تربیت در دانشگاه تربیت معلم تهران است.
از اهم سمت‌های اجرایی شریعتمداری، سرپرستی دانشکده علوم تربیتی دانشگاه اصفهان، عضویت در ستاد انقلاب فرهنگی، سرپرستی گروه علوم انسانی شورای عالی انقلاب فرهنگی، سرپرستی گروه‌های برنامه‌ریزی در شورای عالی برنامه‌ریزی، کمیته علوم تربیتی، شورای خبرگان بدون مدرک، و عضویت در هیئت مرکزی گزینش استاد، شورای آموزش و پرورش، و ریاست فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران بوده‌است. علی شریعتمداری همچنین عضو شورای پژوهش‌های علمی کشور، سرپرست مؤسسه تحقیقات تربیتی دانشگاه تربیت معلم و عضو شورای پژوهشی دانشگاه اصفهان بوده‌است. وی سابقه عضویت در هیئت رئیسه انجمن‌های ایرانی تعلیم و تربیت، فلسفه تعلیم و تربیت، و نیز انجمن روانشناسی ایران را دارد. وی مدال درجه یک علمی و نشان درجه یک تعلیم و تربیت جمهوری اسلامی ایران را نیز دریافت کرده‌است و مدیر مسئول چهار مجله علمی بوده‌است.
شریعتمداری مؤلف ۲۴ جلد کتاب، مترجم ۶ عنوان کتاب، مؤلف ۷۰ عنوان مقاله علمی، اجتماعی، فرهنگی، مذهبی و مترجم ۱۸ مقاله و مجله علمی بوده‌است.
از جمله آثار استاد می‌توان به کتاب‌های آموزش در حوزه و دانشگاه، روشنفکر کیست، تعلیم و تربیت اسلامی، جایگاه علوم انسانی در تولید علم، چگونگی ارتقاء سطح علمی کشور، نقد و خلاقیت در تفکر، نقد آرا برخی از دانشمندان معاصر، تعالیمات حضرت علی و نظر شهید مطهری، و سیاست و خردمندی اشاره کرد.
وی در سن ۹۳ سالگی و به علت کهولت سن، در تاریخ ۲۰ دی ۱۳۹۵، در شهر شیراز دیده از جهان فروبست. در تاریخ ۲۳ دی ۱۳۹۵ از دانشگاه خوارزمی تهران به سمت قطعه ۱۱۰ بهشت زهرا تشییع و در آنجا به خاک سپرده شد.
ناصر میناچی (زاده ۱۳۱۰ تهران – درگذشته ۵ بهمن ۱۳۹۲ تهران) وزیر تبلیغات و جهانگردی در دولت موقت مهدی بازرگان بود.
میناچی از یاران و همراهان علی شریعتی و از مؤسسان حسینیه ارشاد به‌شمار می‌رفت و تا پایان عمر نیز عهده‌دار سمت مدیریت این مرکز بود.ناصر میناچی، وزیر ارشاد بازرگان درگذشت
او پس از پیروزی انقلاب اسلامی و تشکیل دولت موقت، در کابینه بازرگان سمت «وزارت تبلیغات و جهانگردی» را عهده‌دار بود که به خاطر تعلق خاطرش به نام حسینه ارشاد، نام این وزارت‌خانه را به وزارت «ارشاد ملی» تغییر داد. با این حال امور مربوط به عرصه فرهنگ و هنر (تولیدات ادبی و هنری) در آن زمان زیرمجموعه وزارت‌خانه تحت امر میناچی نبود و عهده‌دار آن وزارت آموزش عالی بود.تکلیف محل دفن پیکر ناصر میناچی مشخص شد
میناچی از جمله افرادی بود که در کنار حقوقدانانی چون حسن ابراهیم حبیبی، ناصر کاتوزیان، احمد صدرحاج سید جوادی، محمدجعفر جعفری لنگرودی و عبدالکریم لاهیجی، در تهیه پیش نویس قانون اساسی جمهوری اسلامی نقش داشت. گرچه آن پیش‌نویس توسط مجلس خبرگان قانون اساسی کنار گذاشته شد و قانون اساسی فعلی ایران با تفاوت‌های اساسی با پیش‌نویس قبلی به تصویب رسید.
وزارت فرهنگ و هنر بعد از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، در دولت موقت به وزارت ارشاد ملی تغییر نام داد و بعضی زیرمجموعه‌های وزارت اطلاعات و جهانگردی را هم به عهده گرفت. ناصر میناچی، اولین وزیری بود که بر مسند این وزارتخانه نشست. وزارت اما برای او که بنیان‌گذار حسینیه ارشاد در تهران و از کسانی بود که در تهیه پیش‌نویس قانون اساسی جمهوری اسلامی نقش داشتند، چندان خوش‌یمن نبود و او مدتی پس از استعفای دولت موقت، بازداشت و زندانی شد.
بعد از اشغال سفارت آمریکا در تهران، دانشجویان خط امام، ناصر میناچی را به رابطه غیرمتعارف با کشور آمریکا متهم کردند. یک روز بعد از طرح ادعاهای آن‌ها در تلویزیون ایران یعنی در روز ۱۷ بهمن ماه ۱۳۵۸وزیر ارشاد در منزل خود بازداشت شد. او ۳۴ سال بعد در مصاحبه‌ای با وب سایت خبرآنلاین گفته‌است: «شب ریختند خانه ما، یک فردی بود به نام آقای غفارپور که نمی‌دانم چه لجاجتی با ما داشت، ما را ممنوع‌الخروج هم کرده بود. پیش از این ماجرا یک بار خدمت امام رسیدیم و گله کردیم که ما وزیر شما بودیم، این آقا یک قاضی معمولی است ما را ممنوع‌الخروج کرده، دیگر تا شاه عبدالعظیم هم نمی‌توانیم برویم».
بازداشت آقای میناچی با اعتراض و انتقاد اعضای شورای انقلاب بیشتر از ۲۴ ساعت دوام نیافت. او بعد از آزادی اعلام کرد که علیه دانشجویان خط امام اعلام جرم خواهد کرد مسئله‌ای که از سوی محمد موسوی خوئینی‌ها، حامی اصلی دانشجویان خط امام در آن زمان، توطئه خوانده شد و تا مدت‌ها این دو نفر رویاروی هم قرار گرفتند.http://www.bbc.com/persian/iran-37691940
میناچی بعد از تحمل یک دوره بیماری صبح روز پنجم بهمن ۱۳۹۲ در سن ۸۲ سالگی درگذشت. او وصیت کرده بود در حسینیه ارشاد دفن شود و محل قبر نیز مشخص بود و مجوز لازم اخذ شده بود، اما تشییع‌کنندگان روز خاکسپاری با ممانعت مأموران روبرو شدند و امکان خاکسپاری در مکانی که میناچی به عنوان مقبره برای خود طراحی کرده بود، فراهم نشد. او در نهایت در آرامستان علی ابن جعفر در قم به خاک سپرده شد.چرا میناچی در حسینیه ارشاد دفن نشد؟ چند تن از فعالان سیاسی قم از جمله سعید منتظری، احمد منتظری و فاضل میبدی در مراسم خاکسپاری میناچی شرکت داشتند و احمد منتظری بر پیکر او، نماز میت اقامه کرد.میناچی در قم دفن شد
مصطفی کتیرایی (۱۰ دی ۱۳۰۷ ملایر – ۱۴ بهمن ۱۳۹۴ تهران) سیاست‌مدار و وکیل بود.
وی در دولت موقت وزیر مسکن و شهرسازی و در دولت اول از ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۰ معاون نخست‌وزیر و دبیرکل سازمان امور اداری و استخدامی کشور بود. وی دبیر شورای انقلاب و نویسنده اساسنامه این شورا بود.
او پیش از انقلاب، از سوی سید روح‌الله خمینی به همراه مهدی بازرگان و اکبر هاشمی رفسنجانی، از اعضای هیئت تنظیم‌کننده اعتصاب در شرکت نفت بود. کارشناس رسمی دادگستری در رشته راه و ساختمان و تا سال ۱۳۶۸ رییس کانون کارشناسان رسمی دادگستری بود.
کتیرایی از اعضای نهضت آزادی و عضو مکتب متاع بود و پس از سال ۱۳۶۰ هیچگونه سمت اجرایی در نظام جمهوری اسلامی نداشت.
مصطفی کتیرایی در تاریخ ۱۰ دی‌ماه سال ۱۳۰۷ در شهر ملایر زاده شد. او در سال ۱۳۲۶ به تهران آمد و وارد دانشگاه تهران شد. چهار سال بعد (۱۳۳۰) در رشته راه و ساختمان از دانشکده فنی دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد و از این تاریخ فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی وی آغاز گردید. او در سال‌های ۱۳۳۲ و ۳۳، هم‌زمان با فعالیت‌های نهضت ملی با مرتضی مطهری در تهران آشنا شد و با او در زمینه‌های فرهنگی و اجتماعی همکاری کرد. سال ۱۳۳۶ کتیرایی در کنار مهدی بازرگان، به عنوان یکی از اعضای اصلی انجمن اسلامی مهندسان انتخاب شد و از این طریق با اندیشه نهضت ملی و افکار بازرگان و سیدمحمود طالقانی آشنا گردید. کتیرایی از بنیان‌گذاران انجمن اسلامی مهندسین بود و از سال ۱۳۳۷ مسئولیت این انجمن را برعهده داشت.
مصطفی کتیرایی در سال ۱۳۴۱ هم‌زمان با تأسیس شرکت کارآموز به عضویت هیئت امنای این شرکت درآمد و نقش برجسته‌ای در تربیت تکنسین‌های فنی داشت. وی هم‌چنین از مدیران سازمان مسکن بود، که به علت حساسیت ساواک از کار برکنار گردید، اما هم‌چنان به عنوان کارشناس به کار خود در سازمان مسکن ادامه داد.
در تاریخ هشتم دی ماه سال ۱۳۵۷ مصطفی کتیرایی با حکم سید روح‌الله خمینی همراه با مهدی بازرگان و اکبر هاشمی رفسنجانی، عضو هیئتی بود، که اعتصاب در شرکت ملی نفت را تنظیم می‌کردند. در بخشی از این حکم خطاب به مهدی بازرگان آمده‌است:
کتیرایی در مصاحبه با نشریه «حریم امام» در این مورد گفت:
اعضای این هیئت برای مدت ۲۰ روز در خوزستان حضور داشتند، سپس هر ۳ نفر (بازرگان، هاشمی و کتیرایی) برای تشکیل شورای انقلاب به تهران بازگشتند. کتیرایی همراه با بازرگان به عضویت شورای انقلاب درآمد. این شورا یک ماه قبل از وقوع انقلاب، در فاصله روزهای ۲۲ دی‌ماه ۱۳۵۷ تا ۲۹ تیر ۱۳۵۹ تشکیل شد.
یک هفته قبل از وقوع انقلاب در تاریخ ۱۵ بهمن ۱۳۵۷ دولت موقت به نخست‌وزیری مهدی بازرگان، کابینه خود را معرفی کرد و مصطفی کتیرایی نیز با استعفا از شورای انقلاب، وارد کابینه دولت موقت شد.
در تاریخ ۱۴ آبان ۱۳۵۸ در پی اشغال سفارت آمریکا، دولت موقت استعفا کرد و از این تاریخ تا تیرماه ۱۳۵۹ که دولت جدید تشکیل شد، کشور با دولت شورای انقلاب اداره گردید. در این شورا نیز کتیرایی مسئولیت وزارتخانه مسکن و شهرسازی را برعهده داشت. وی در دوران وزارتش، قانون اراضی را تدوین کرد و برای حل مشکل مسکن، در پی حل «مسئله زمین» برآمد و با ادبیات حاکم بر آن دوره، به این نتیجه رسید که «زمین را به زمین بزنیم!».
وی پس از دوران وزارت، همچنان کارشناس رسمی دادگستری در رشته راه و ساختمان بود و تا سال ۱۳۶۸ نیز ریاست کانون کارشناسان رسمی دادگستری را برعهده داشت. او در طول ۳ دهه پایانی عمرش در عمل عضو هیچ تشکل سیاسی نبود و تا پایان عمر خود نیز تنها به‌عنوان یکی از اعضای انجمن اسلامی مهندسین باقی ماند. کتیرایی در آخرین موضع‌گیری سیاسی خود در بهمن‌ماه سال ۱۳۸۴ در نامه‌ای همراه با ۴ عضو دیگر شورای انقلاب؛ یدالله سحابی، احمد صدر حاج سیدجوادی، علی‌اکبر معین‌فر و ابراهیم یزدی، تأکید کرد که نه طمعی به ورود در قدرت و حکومت دارند و نه در ربع قرن گذشته پس از انقلاب و استعفای دولت موقت، منصبی و مسئولیتی در حکومت داشته‌اند، ولی همچنان خود را در برابر ملت مسئول می‌دانند.
مصطفی کتیرایی در چهاردهم بهمن ماه ۱۳۹۴ یعنی همزمان با سی و هفتمین سالروز معرفی بازرگان به عنوان نخست وزیر دولت موقت، درگذشت.
عباس تاج کاشانی متولد کاشان و وزیر نیرو در دولت موقت مهدی بازرگان بوده است.
او از بنیان گذاران انجمن اسلامی مهندسین در سال ۱۳۳۶ بود.
غلامرضا طباطبایی (زاده ۱۸ خرداد ۱۳۱۹ – درگذشته ۲۵ دی ۱۳۸۴)، بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر ایران و عضو ارشد انجمن بازیگران خانه سینما بود.
کلکسیون کامپایلرهای گنو یا «مجموعهٔ مترجمِکدهای گنو» که به اختصار GCC نیز خوانده می‌شود، مجموعه‌ای از کامپایلرها برای زبان‌های برنامه‌نویسی مختلف است که به وسیلهٔ پروژه گنو به وجود آمده‌است.
جی‌سی‌سی یکی از کلیدی‌ترین اعضای زنجیره ابزار گنو (به انگلیسی: Gnu ToolChain) است. جی سی سی در ابتدا فقط کامپایلری استاندارد برای سیستم گنو بود ولی امروزه در بسیاری از سیستم‌عامل‌های مشابه یونیکس از آن استفاده می‌شود؛ مانند گنو/لینوکس، خانواده بی‌اس‌دی، اواس ایکس. همچنین جی‌سی‌سی برای معماری‌های سخت‌افزاری مختلف نیز پورت شده‌است.
جی‌سی‌سی در اوایل سرنام کلمات "GNU C Compiler" بود؛ زیرا فقط توانایی کامپایل برنامه‌های نوشته شده به زبان C را داشت؛ که با مرور زمان قادر به ترجمه زبان‌های بیشتری مانند سی‌پلاس‌پلاس، فورترن، پاسکال، جاوا، آبجکتیو سی و ایدا شد. پس از آن جی سی سی سرنام کلمات "GNU Compiler Collection" شد.
بنیاد نرم‌افزارهای آزاد جی‌سی‌سی را تحت اجازه‌نامه آزاد گنو (جی‌پی‌ال) نسخه ۳ به انضمام استثناهای منحصر به جی‌سی‌سی منتشر کرده‌است. جی‌سی‌سی نرم‌افزار آزاد است.
ریچارد استالمن در تلاش برای راه‌اندازی سیستم‌عامل گنو از اندرو تننبام، نویسندهٔ کیت کامپایلر آمستردام (همچنین از آن به عنوان کین کامپایلر دانشگاه مستقل نیز یاد می‌شود) درخواست کرد که از کامپایلر او استفاده کند اما از آنجا که تننبام در پاسخ توضیح داد که اگرچه نام دانشگاه مستقل (آزاد) است اما کامپایلر آن نیست (بازی با کلمه free) استالمن تصمیم گرفت کامپایلر خود را بنویسد. وی نوشتن جی‌سی‌سی را در سال ۱۹۸۵ شروع کرد و در سال ۱۹۸۷ به عنوان کامپایلر پروژه گنو منتشر کرد.
برخی از ویژگی‌ها و امکانات جی‌سی‌سی به قرار زیر است:
جی سی سی معماری‌های پردازنده‌های گوناگونی را پشتیبانی می‌کند. به دلیل ماهیت پروژه گنو بخش عقب بندی کامپایلر هم اسمبلری به نام گنو اسمبلر از همین پروژه است (X86).
چند معماری مهم که جی سی سی پشتیبانی می‌کند.
این کامپایلر تحت مجوز گنو جی‌پی‌ال نسخهٔ ۳ منتشر می‌شود، که یک بند استثنا برای آن در وب‌سایت گنو تحت عنوان GCC runtime exception یا «استثنای دورهٔ اجرای جی‌سی‌سی» تعریف شده‌است. این بند به کاربران اجازه می‌دهد تا قادر باشند علاوه بر نرم‌افزارهای آزاد، نرم‌افزارهای غیرجی‌پی‌ال از جمله نرم‌افزارهای انحصاری را هم با استفاده از جی‌سی‌سی کامپایل کنند.
Richard M. , Stallman and GCC Developer Community, 2003, Using the GNU Compiler Collection, GNU Press, www.gnupress.org, Boston, USA.10
شاخص بالتیک نرخ انتقال محموله‌های فله خشک (عمدتاً مواد خام صنعتی) به وسیله کشتی‌های باربری را نشان می‌دهد. به عبارت دیگر، میزان تقاضای ظرفیت حمل و نقل به وسیله کشتی را در مقابل عرضه کشتی‌های باربری محموله‌های خشک اندازه‌گیری می‌کند.
http://www.boursenews.ir/fa/pages/?cid=15217
مقدار کنونی شاخص بالتیک: https://web.archive.org/web/20081019204826/http://www.dryships.com/index.cfm?get=report
زن روزنامه‌ای دارای مشی فمینیستی و اصلاح طلب بود که توسط فائزه هاشمی رفسنجانی و با سردبیری ابراهیم نبوی و سپس مسعود بهنود از ۱۷ مرداد ۱۳۷۷ تا ۱۷ فروردین ۱۳۷۸ منتشر گردید.itanz.net | سید ابراهیم نبوی<! عنوان تصحیح شده توسط ربات>
در اولین شماره این روزنامه آمده بود: «روزنامه بنا دارد با نگاه زنانه و برای زنان بنویسد».
خبر انتشار روزنامه زن توسط خبرگزاری‌های فرانسه و رویترز مخابره شد. خبرگزاری فرانس پرس می‌نویسد:"روزنامه زن در اولین شماره خود اذعان داشته که روزنامه‌ای فمنیستی نیست، بلکه در پی آنست که توازنی میان موقعیت مرد و زن ایجاد کند. روزنامه زن در نظر دارد با نگاهی به مشکلات زنان، حقوق اجتماعی آنان را به آنها بشناساند و خلاء موجود را پر کند."
روزنامه زن در ابتدای انتشار خود حاوی مطالب و مصاحبه‌هایی از زنان و چهره‌های اصلاح‌طلب همچون جمیله کدیور و معصومه ابتکار بود؛ اما با گذشت زمان و تغییر فضای سیاسی کشور و به تبع آن، تغییر موضع اصلاح‌طلبان نسبت به هاشمی رفسنجانی، رویکرد این روزنامه نسبت به جریان اصلاح‌طلبی تغییر کرد.علی مطهری نیز از منتقدان روزنامه زن روز بود.
روزنامه زن در کنار مسائل سیاسی به طرح مسائل مربوط به حقوق زنان نظیر مهریه، نفقه، ازدواج مجدد، اجتهاد زنان، حضانت و طلاق می‌پرداخت.
این روزنامه به دلیل درج اخبار سیاسی، نقد حجاب اسلامی، حمایت از فمنیسم، چاپ کاریکاتوری از داود احمدی مونس (آروین) پیرامون دیه زنان، و انتشار پیام تبریک نوروزی فرح پهلوی توسط جانشین مدیر تحریریه روزنامه، فرج بال‌افکن، ابتدا در بهمن ۱۳۷۷ به مدت دو هفته و بار دیگر در ۱۷ فروردین ۱۳۷۸ برای همیشه توقیف شد.پارلمان نیوز: فائزه هاشمی: دوچرخه سواری بانوان شعار من نبود/چرا وجود برج‌ها و رستوران‌های مرا اثبات نمی‌کنند؟/به شکایت فرزندان هاشمی از احمدی‌نژاد هنوز رسیدگی نشده<! عنوان تصحیح شده توسط ربات>
عیسی سحرخیز، عطاءالله مهاجرانی و فائزه هاشمی رفسنجانی در فروردین ۱۳۸۲ در رابطه با ویژه نامه روزنامه توقیف شده زن به دادگاه انقلاب اسلامی احضار شدند.
به کالاهای انبار شده موجودی کالا یا موجودی می‌گویند. شرکت‌ها معمولاً صدها یا حتی هزاران کالا را در موجودی انبار می‌کنند، از چیزهای کوچک مانند مداد، گیره کاغذ، پیچ و مهره گرفته تا اقلام بزرگ مانند ماشین آلات، کامیون‌ها، تجهیزات ساختمانی و هواپیما. به‌طور طبیعی، بسیاری از اقلامی که یک شرکت در موجودی انبار خود از آنها نگهداری می‌کند، مربوط به نوع کسب و کاری است که در آن مشغول است.
موجودی‌ها بخش مهمی از تجارت هستند. آنها نه تنها برای عملیات ضروری هستند، بلکه به رضایت مشتری نیز کمک می‌کنند. برخی از شرکت‌های بسیار بزرگ دارای مقادیر زیادی موجودی هستند. به عنوان مثال، جنرال موتورز در یک نقطه گزارش شده بود که به ارزش ۴۰ میلیارد دلار مواد، قطعات، اتومبیل و کامیون در زنجیره تأمین خود دارد. اگرچه مقادیر و ارزش دلاری موجودی‌های انبار شده توسط انواع مختلف شرکت‌ها به‌طور گسترده‌ای متفاوت است، یک شرکت معمولی معمولاً حدود ۳۰٪ از دارایی‌های جاری خود و شاید تا ۹۰٪ از سرمایه در گردش خود را در موجودی سرمایه‌گذاری کرده‌است. یکی از معیارهای پرکاربرد عملکرد مدیریتی مربوط به بازگشت سرمایه یا بازده سرمایه‌گذاری (ROI) است که سود پس از کسر مالیات تقسیم بر کل دارایی‌ها می‌شود. از آنجا که موجودی‌ها ممکن است بخش قابل توجهی از کل دارایی‌ها را تشکیل دهند، کاهش موجودی‌ها می‌تواند منجر به افزایش قابل توجهی در بازده سرمایه‌گذاری شود، اگرچه این مزیت باید با خطر احتمالی کاهش در خدمات مشتری سنجیده شود. نسبت موجودی‌ها به فروش در بخش‌های تولیدی، عمده فروشی و خرده فروشی یکی از معیارهایی است که برای سنجش سلامت اقتصاد ایالات متحده آمریکا استفاده می‌شود. تصمیمات در رابطه با میزان موجودی در سازمان‌های خدماتی می‌تواند بسیار حیاتی باشد. برای مثال، بیمارستان‌ها مجموعه‌ای از داروها و منابع خونی را نگهداری می‌کنند که ممکن است در کوتاه‌مدت مورد نیاز باشد. عدم موجودی برخی از این موارد می‌تواند رفاه بیمار را به خطر بیندازد. با این حال، بسیاری از این اقلام ماندگاری محدودی دارند، بنابراین نگهداری مقادیر زیاد به معنای دور انداختن لوازم استفاده نشده و پرهزینه است. خدمات تعمیرات در محل برای کامپیوتر، چاپگر، دستگاه کپی و فکس نیز باید به دقت در نظر داشته باشند که کدام قطعات را به سایت بیاورند تا از سفر اضافی برای تهیه قطعات جلوگیری کنند. همین امر در مورد خدمات تعمیر خانه مانند برق، تعمیرکاران لوازم خانگی و لوله‌کشی نیز صدق می‌کند. منبع اصلی درآمد کسب و کارهای خرده فروشی و عمده فروشی، فروش کالا (یعنی موجودی) است. در واقع، از نظر دلاری، موجودی کالاهای نگهداری شده برای فروش یکی از بزرگ‌ترین دارایی‌های یک کسب‌وکار است. فروشگاه‌های خرده‌فروشی که لباس می‌فروشند، با تصمیم‌گیری در مورد اینکه کدام سبک و چه مقدار از هر کدام را نگهداری کنند، دست و پنجه نرم می‌کنند، زیرا به خوبی می‌دانند که اقلام سریع‌فروش به معنای سود بیشتری نسبت به تخفیف شدید کالاهایی است که فروخته نشده‌اند.
شاهرخ خان (؛ زادهٔ ۲ نوامبر ۱۹۶۵) بازیگر هندی است که در فیلم‌های هندی‌زبان فعالیت می‌کند. او از سوی رسانه‌ها با عنوان‌هایی مانند «پادشاه بالیوود» یاد شده و برای نقش‌آفرینی‌هایش افتخارات مختلفی از جمله ۱۴ جایزهٔ فیلم‌فیر دریافت کرده‌است. دولت هند نشان پادما شری و دولت فرانسه نشان هنر و ادب و لژیون دونور را به او اعطا کرده‌است. شاهرخ خان طرفداران قابل توجهی در آسیا و مهاجران هندی در سراسر جهان دارد. از نظر تعداد مخاطب و درآمد از او به عنوان یکی از موفق‌ترین ستاره‌های سینما در جهان یاد شده‌است.
خان فعالیت حرفه‌ای خود را در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ و با حضور در چندین سریال تلویزیونی آغاز کرد. او در سال ۱۹۹۲ با فیلم "عاشق دیوانه‌وار" وارد بالیوود شد. خان در اوایل حرفه‌اش برای بازی در نقش افراد شرور در فیلم‌های "بازیگر" (۱۹۹۳)، "ترس" (۱۹۹۳) و "سرانجام" (۱۹۹۴) شناخته شد. او پس از بازی در مجموعه ای از فیلم‌های عاشقانه از جمله "داماد عاشق عروس را می‌برد" (۱۹۹۵)، "دل دیوانه است" (۱۹۹۷)، "داره یه اتفاقایی میفته" (۱۹۹۸)، "محبت‌ها" (۲۰۰۰) و "گاهی شادی گاهی غم" به شهرت رسید. خان برای بازی در نقش یک الکلی در "دیوداس" (۲۰۰۲)، دانشمند ناسا در "مادری" (۲۰۰۴)، مربی هاکی در "هند، به پیش!" (۲۰۰۷) و مردی مبتلا به نشانگان آسپرگر در "من خان هستم" (۲۰۱۰) مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. پرفروش‌ترین فیلم‌هایش کمدی‌های "قطار چنای" (۲۰۱۳)، "سال نو مبارک" (۲۰۱۴)، "دلداده" (۲۰۱۵) ، فیلم جنایی "رئیس" (۲۰۱۷)و فیلم اکشن" پتان" (۲۰۲۳) هستند. پر فروش ترین فیلم او فیلم اکشن هیجان انگیز "جوان"است. بسیاری از فیلم‌های او مضامین هویت ملی هند و ارتباط با جوامع دور از وطن یا تفاوت‌ها و نارضایتی‌های جنسیتی، نژادی، اجتماعی و مذهبی را به تصویر می‌کشند.
کارهای بشردوستانه خان شامل خدمات بهداشت و درمان و امداد به فاجعه‌دیدگان بوده و در ۲۰۱۱ به دلیل پشتیبانی از آموزش کودکان، جایزه‌ای از یونسکو دریافت کرد. او در ۲۰۱۸ برای رهبری در حمایت از حقوق زنان و کودکان در هند، جایزهٔ کریستال مجمع جهانی اقتصاد را دریافت کرد. خان چندین بار در فهرستی از تأثیرگذارترین افراد در فرهنگ هند قرار گرفته و در سال ۲۰۰۸، "نیوزویک" به انتخاب خود او را به‌عنوان یکی از پنجاه فرد قدرتمند در جهان معرفی کرد. مجلۀ "تایم" در سال ۲۰۲۳ او را یکی از ۱۰۰ شخص تاثیرگذار در جهان نامید.
پدر خان، یعنی میر تاج محمد خان، فعالِ جنبش استقلال‌طلبی هند و اهلِ پیشاور بود که در کنار خدمتکار خدای (جنبش مقاومت بدون خشونت به رهبری خان عبدالغفار خان که به‌دنبال همبستگی و استقلال هند بود) مبارزات سیاسی داشت. میر از پیروان عبدالغفار خان بود و به کنگره ملی هند ملحق شد. او همچنین پسر عموی سرلشکر ارتش ملی هند، یعنی شاه نواز خان بود. بنا به گفتهٔ خان، جد پدری او، میر جان محمد خان از قوم پشتون و اهل افغانستان بود. اما بعداً اقوام پدری او در پیشاور تصریح کردند که خانوادهٔ مذکور به‌زبان هندکو صحبت می‌کند و اصالتاً اهل کشمیر هستند که قرن‌ها پیش در پیشاور سکنی گزیدند؛ گفته‌های اقوام با این ادعا که پدربزرگش پشتون اهلِ افغانستان بود، در تضاد است. تا سال ۲۰۱۰، خانوادهٔ پدری خان همچنان در منطقه شاه ولی قطال در بازار قصه‌خوانی پیشاور زندگی می‌کردند.
در سال ۱۹۴۶، میر تاج محمد خان برای تحصیل در رشته حقوقِ دانشگاه دهلی، به دهلی رفت. هنگامی که تقسیم هند در سال ۱۹۴۷ رخ داد، او مجبور شد در دهلی بماند و تا سال‌ها بعد به پیشاور بازنگشت. مادر خان، لطیف فاطمه، افسر قضایی و همچنین دختر یک مهندس دولتیِ ارشد بود. پدر و مادر خان در سال ۱۹۵۹ ازدواج کردند.
خان در ۲ نوامبر ۱۹۶۵ در خانواده‌ای مسلمان در دهلی نو به دنیا آمد. او پنج سال نخست زندگی خود را در منگلور گذراند که در آن‌جا پدربزرگ مادری‌اش، افتخار احمد، به عنوان مهندس ارشد بندرگاه مذکور در دههٔ ۱۹۶۰ مشغول به فعالیت بود. خان در توییتر خودش را «نیمی حیدرآبادی (مادر)، نیمی پشتون (پدر) و مقداری کشمیری (مادربزرگ)» توصیف کرد.
خان در محلهٔ راجندرا ناگار دهلی نو بزرگ شد. پدرش چندین کار تجاری از جمله یک رستوران داشت. این خانواده در آپارتمان‌های اجاره‌ای زندگی می‌کردند و از قشر متوسط جامعه بودند. خان در مدرسهٔ سنت کلمبا در مرکز دهلی شرکت کرد و آن‌جا در تحصیلات و نیز در ورزش‌هایی مانند هاکی و فوتبال عالی بود. او بالاترین جایزهٔ مدرسه، یعنی شمشیر افتخار را دریافت کرد. خان در ابتدا آرزو داشت که ورزش را دنبال کند، اما به دلیل آسیب دیدگی شانه در سال‌های اولیه زندگی، دیگر نمی‌توانست بازی کند. در عوض، در دورهٔ جوانی در نمایش‌ها بازی کرد و به دلیل تقلید از بازیگران بالیوود مورد تحسین قرار گرفت. بازیگران مورد علاقه‌اش دیلیپ کومار، آمیتاب باچان و ممتاز بودند. یکی از دوستان دوران کودکی و شرکای بازیگری او آمریتا سینگ بود که بازیگر بالیوود شد. خان برای کسب مدرک لیسانس اقتصاد در کالج هانسراج (۱۹۸۵–۱۹۸۸) ثبت نام کرد، اما اکثر وقت خود را در گروه اکشن تئاتر دهلی (TAG) گذراند. او در آن‌جا تحت نظر کارگردان تئاتر، بری جان، به تحصیل در رشته بازیگری پرداخت. پس از اتمام دورهٔ کالج هانسراج، خان تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد را در رشته ارتباطات جمعی در جامعه ملیه اسلامیه آغاز کرد، اما برای ادامهٔ کار بازیگری آن را ترک کرد. او همچنین در اوایل کار به مدرسه ملی نمایش در دهلی رفت.
شاهرخ که در تلویزیون به موفقیت دست یافته بود در سال ۹۱ با یکی از دوستانش وارد بمبئی می‌شود و مورد توجه هما مالینی ستاره زن آن زمان روزگار قرار می‌گیرد هیما می‌خواهد تا او بازیگر اولین فیلمی باشد که کارگردانی می‌کند. ۱۲ سال بعد پس از آن فیلم شاهرخ خان به سوپراستار سینمای هند بدل می‌شود. نام این فیلم «دل آشناهه» بود.
در ۲۵ اکتبر ۱۹۹۱ با گوری خان ازدواج می‌کند. در مدرسه سنت کلمبا در دهلی نو برنده جایزه شمشیر افتخار می‌شود این جایزه مخصوص بهترین شاگرد بود. سال ۱۹۹۰ بهترین ستاره هند شد. در فیلم‌های آدیتیا چوپرا بدون خواندن فیلم‌نامه بازی می‌کند. زوج سینمایی وی کاجول بود.
در سال ۲۰۰۹ وی درحالی که به تازگی از هواپیما پیاده شده تا به جمع طرفدارانش در آمریکا برود دستگیر شد و ۶۶ دقیقه مورد بازجویی قرار گرفت.
شاهرخ خان یک کمپانی تولید فیلم به نام دریمز آنلیمیتد را اداره می‌کند. البته در ادارهٔ آن با "جوهی چاولا" و "عزیز میرزا" همکار و شریک است. آن‌ها تاکنون چهار فیلم با نام‌های: پهیربهی دل‌های هندوستانی، آشوکا، یک دو کا چهار و چلته چلته تولید کرده‌اند. سال ۲۰۰۴ از سوی مجلهٔ تایم یکی از بهترین بازیگران هند لقب گرفت. در فیلم "گاهی خوشی گاهی غم"، پسرش «آریان» نقش کودکی شاهرخ خان را بازی می‌کند. او در سال ۲۰۰۳، در جریان فیلمبرداری فیلم "شاکتی:د پاور" ستون فقراتش صدمه دید و بعداً جراحی شد. این مشکل باعث شد که او دچار مشکلاتی مانند خشونت صدا شود.
۱۹۸۸ تا ۱۹۹۲: شروع کار
در سال ۱۹۹۱، شاهرخ به بمبئی رفت و اولین پیشنهاد سینمایی اش را از هما مالینی برای فیلم دل آشناهه (دل می‌داند) دریافت کرد. اما به دلیل تأخیر در تولید فیلم، دومین فیلم او به نام "دیوانا" (۱۹۹۲) در مقابل ریشی کاپور و دیویا بهاراتی اولین فیلم اکران‌شده از او بود. فیلم با نقدهای خوبی روبه رو شد ودومین فیلم پرفروش سال شناخته شد. او در این فیلم نقش مکمل را داشت با این حال جایزهٔ بهترین بازیگر تازه‌وارد را از جوایز فیلم فیر گرفت. وی سپس دراقتباس مانی کال از کتاب «احمق»داستایوفسکی ظاهرشد. این فیلم دراصل برای تلویزیون بوداما در تئاتر اکران شد و همچنین در «نیویورک فیلم فستیوال» در۸اکتبر۱۹۹۲ظاهرشد. سال بعد او در فیلم کمدی "راجو بن گایا جنتلمن" (راجو آقا می‌شود) در نقش اصلی حضور یافت. این فیلم نخستین همکاری او با جوهی چاولا بود که اکنون بهترین دوست شاهرخ به حساب می‌آید و پس از آن چند فیلم دیگر هم با هم بازی کردند. این فیلم درباکس آفیس خوب عمل کرد. سپس درفیلم مایا ممساب (مایا خانم) ساختهٔ کتان مهتا بازی کرد که اقتباسی از مادام بواری بود.
۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷: موفقیت‌های انتقادی و تجاری
در سال ۱۹۹۵، شاهرخ در دو فیلم بلاک باستر بازی کرد.
اولین اکران او فیلم ملودرام و هیجان انگیز «کاران آرجون» ساختهٔ راکش روشن بود؛ که در آن بازیگران مطرح دیگری چون:سلمان خان، آمریش پوری، راکی، کاجول و مامتاکولکارنی هم بودند. این فیلم که به مفهوم تناسخ در جسم تازه پرداخته بود، نامزد بهترین فیلم و دومین فیلم پرفروش سال هند شد. فیلم دیگر شاهرخ، نخستین
کارگردانی آدیتیا چوپرا به نام «دیلواله دولهنیاله جاینگه»(دلشکسته شجاع عروس را می‌برد) و نخستین باری بود که شاهرخ نقش یک جوان به شدت عاشق و بدون رگه‌های منفی را بازی می‌کرد. فیلم با نقدهای مثبت منتقدان روبرو شد و فروش عالی داشت و پرفروش‌ترین فیلم در هند، خارج از هند و بهترین فیلم سال هند شد. فیلم به عنوان «بلاک باستر همیشگی» شناخته شد. این فیلم دارای رکورد طولانی‌ترین مدت اکران در هند است. این فیلم بیشتر از ۱٫۲ بیلیون در سراسر جهان فروش کرد. ۱۰ جایزهٔ فیلم فیر را برنده شد و اجرای خان تحسین منتقدان را دربرداشت و برای دومین بار برندهٔ جایزه فیلم فیر برای بهترین بازیگر مرد از فیلم فیر شد. در سال ۲۰۰۵، ایندیاتایمزموویز این فیلم در بین ۲۵ فیلم هندی که باید دید قرا گرفت. راجاسن گفت: «خان یک بازی شگفت‌انگیز داشته‌است.»
سال ۱۹۹۶ یک سال مأیوس‌کننده برای شاهرخ به حساب می‌آید. او در دو فیلم که از نظر انتقادی و تجاری ناامیدکننده بودند حضور یافت. «انگلیش بابو دسی مام» (آقای انگلیسی خانم هندی) و «چهت» (تمنا).
اما در سال ۱۹۹۷، نقش او در فیلم درام اجتماعی «پردس»(سرزمین بیگانه)ساختهٔ سوبهاش گای برای او موفقیت تجاری به دنبال داشت. (سومین فیلم پرفروش سال و نامزد بهترین فیلم) سپس او در فیلم کمدی رمانتیک عزیز میرزا به نام «یس باس» (بله قربان) حضور یافت. این دومین همکاری او با جوهی چاولا بود. فیلم درباکس آفیس نسبتاً خوب عمل کرد. آخرین اکران او، بلاک باستررمانتیک موزیکال «دل تو پاگل هه»(دل دیوانه است) ساخته یاش چوپرا بود که بهترین فیلم ودومین فیلم پرفروش سال شد؛ و شاهرخ برای سومین بار برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر مرد از فیلم فیر شد.
۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲: شناخته شدن بین‌المللی
تنها فیلم سال۱۹۹۹ او که فروش متوسطی داشت، فیلم «پادشاه» درمقابل توئینکل کانا بود. شاهرخ با این فیلم نامزد بهترین بازیگر در نقش کمدی از فیلم فیر شد.
در سال ۲۰۰۰، شاهرخ اولین فیلم کمپانی اش را با بازی خودش وجوهی چاولا و کارگردانی عزیز میرزا اکران کرد. «پهیربهی دل‌های هندوستانی» (بااین حال دل همچنان هندوستانی است) نقدهای مختلفی از منتقدان دریافت کرد و در مقایسه با دو فیلم پیشین یعنی:راجو بن گایاجنتلمن
ویس باس شکست تجاری خورد. فیلم بعدی شاهرخ، فیلم اکشن درام «جاش» بود که در آن آیشواریا رای نقش خواهر دوقلوی او را بازی می‌کرد. فیلم نامزد بهترین فیلم سال شد و توانست در فروش چه در داخل و چه خارج هند موفق عمل کند. نقش بعدی او، نقش یک مسلمان باستان‌شناس در فیلم «هی رام» بود. این فیلم ستایش منتقدان را در پی داشت و نمایندهٔ هند در اسکار بود. آخرین فیلم او، فیلم رمانتیک درام آدیتیاچوپرا به نام «محبتین» (محبت‌ها) (نامزد بهترین فیلم) بود. او در این فیلم همکار آمیتاب باچان بود و نقش یک معلم موسیقی را ایفا می‌کرد. فیلم ستایش منتقدان و موفقیت عظیم تجاری را دربرداشت و اجرای خان باعث ستایش منتقدان شد. او نامزد فیلم فیر برای بهترین بازیگر مرد و برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر مرد از دید منتقدان فیلم فیر شد.
در سال ۲۰۰۱، خان تهیه‌کننده فیلمی به نام"آشوکا" (نامزد بهترین فیلم) شد و در آن نقش تاریخی رزمی داشت. این فیلم به قسمتی از زندگی آشوکا بزرگ می‌پرداخت. این فیلم در "ونیز فیلم فستیوال" و "۲۰۰۱ تورنتو اینترنشنال فیلم فستیوال" به نمایش درآمد و پاسخ مثبتی گرفت. اجرای کرینا کاپور عموماً پاسخ مثبتی داشت و بازی شاهرخ هم عکس العمل رضایت بخشی داشت. همکاری بعدی شاهرخ باکارن جوهر در درام خانوادگی «گاهی خوشی گاهی غم» (نامزد بهترین فیلم) بود. فروش این فیلم ۱٫۱۷ کرور بود. شاهرخ در مورد شخصیت راهول در این فیلم می‌گوید: من عاشق آسیب‌پذیری و درستی درون چشم‌های راهول هستم. علاوه بر این توانایی‌های او برای انتقال احساسات بدون کلمات شگفت‌انگیز است. "او برای این فیلم نامزد بهترین بازیگر مرد از فیلم فیرشد. همچنین شاهرخ از این فیلم به عنوان نقطه عطفی در زندگی حرفه‌ای‌اش یاد می‌کند.
در سال ۲۰۰۲، شاهرخ در فیلم «دوداس» ساختهٔ سانجی لیلا بهانسالی بازی کرد؛ که این فیلم هزینه برترین فیلمی بود که تا آن زمان ساخته شده بود. نقش‌های مقابل شاهرخ، مدوری دیکشیت وآیشواریا رای بودند. نقش او به عنوان یک الکلی سرکش، تحسین‌برانگیز بود و شاهرخ باز هم برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر مرد از فیلم فیر شد. دوداس ۱۰ جایزهٔ فیلم فیر برد و نامزد بفتا برای بهترین فیلم خارجی زبان هم بود. فیلم در خود هند و خارج هند بسیار پرفروش شد. خان همچنین درفیلم «هم تومهاره صنم» (من متعلق به توأم عزیزم) در مقابل سلمان خان و مدوری دیکشیت بازی کرد. این فیلم ششمین فیلم پرفروش سال شد.
۲۰۰۳ تا ۲۰۱۰: ستاره شدن و تحسین منتقدان
سال ۲۰۰۴ هم از نظر تجاری و هم از نظر انتقادی سال خوبی برای شاهرخ بود. او در
آن سال سه فیلم داشت که هرسه نامزد بهترین فیلم شدند و شاهرخ هم برای هر سه نامزد بهترین بازیگر مرد از فیلم فیر شد. اولین فیلم، کمدی"من هونا" (من که هستم) بود. فیلمی به تهیه کنندگی شاهرخ و اولین تجربه کارگردانی فرح خان. با بازی: زاید خان، سونیل شتی، سوشمیتاسن و آمریتارائو. فیلم یک موفقیت عظیم تجاری داشت ودومین فیلم پرفروش سال بود. شاهرخ در این فیلم نقش سرگرد رام پرسادشرما را داشت که به عنوان دانشجو وارد دانشگاهی می‌شود تا هم برادر ناتنی خودش را بیابد و هم مواظب دختری باشد که ممکن بود او را بکشند.
سپس او در فیلم عاشقانه ویر-زارا در کنار پریتی زینتا به کارگردانی آدیتیا چوپرا در نقش ویرپرتاب سینگ بازی کرد. فیلم بهترین فیلم و پرفروش‌ترین فیلم سال شد و در مجموع ۹۴ کرور فروش کرد. این فیلم در ۵۵ فستیوال فیلم برلین به نمایش درآمد. در دسامبر ۲۰۰۴، خان نقدهای ستایش‌آمیز عمومی برای حضورش در نقش مهان بارگاوا در فیلم سودس(سرزمین مادری) دریافت کرد؛ و باز هم برنده جایزه فیلم فیر برای بهترین بازیگر مرد شد. این فیلم داستان یک مهندس ناساست که به هند برمی‌گردد تا ریشه‌های ملی‌اش را بهتر درک کند. نقش مقابل شاهرخ در این فیلم گایاتری جوشی بود. بسیاری از منتقدان معتقدند این بهترین بازی شاهرخ تا آن زمان بوده. منتقد جیتش پیلای می‌گوید:
شاهرخ به بازیش شگرف‌ترین اجرا را می‌دهد. فیلم فیر اجرای او را طبق موضوع سال ۲۰۱۰ به عنوان یکی از ۸۰ اجرای برتر نمادین انتخاب کرد. این فیلم در لیست ردیف جزو ۱۰ فیلم برتر بالیوودی دهه محسوب می‌شود. به هرحال سودس فروش چندان خوبی در هند نداشت. تنها اکران او در سال ۲۰۰۵، «پهلی» (معما (فیلم ۲۰۰۵)) در مقابل رانی موکرجی بود که نماینده هند در اسکار به حساب می‌آمد. گرچه فیلم شکست تجاری خورد اما ستایش منتقدان را دربرداشت. راجاسن در خصوص عملکرد خان می‌گوید: عملکرد درجه یک که از برتری او در جهان سینما حمایت می‌کند.
در سال ۲۰۰۶، او به سومین فیلم کارن جوهر که درام بزرگسالان بود به نام «کبهی الویداناکهنا» (هرگز نگو خداحافظ) پیوست. بازی شاهرخ به عنوان دو ساران، ستایش‌برانگیز بود؛ که یک نامزدی دیگر از فیلم فیر به عنوان بهترین بازیگر مرد برای اوبه دنبال داشت و فیلم هم نامزدی بهترین فیلم را به دست آورد. فیلم نقدهای مختلفی دریافت کرد اما یک موفقیت بزرگ تجاری بود؛ و مهم‌ترین امتیاز فیلم بازی عالی بازیگران بود. فیلم بعدی او، «» (نامزد بهترین فیلم) بود؛ که از روی فیلمی به همین نام و با بازی آمیتاب باچان در سال ۱۹۷۸ ساخته شده بود. فیلم و بازی خان نقدهای مختلفی به دست آوردند
بازی او مدام با بازی آمیتاب باچان مقایسه می‌شد. تاران آدارش می‌نویسد: «خان به خوبی در نقش دان ظاهرشد. اما در نقش ویجی (شخصیت دیگر او در فیلم) شکست خورد. ساختگی است و به هیچ عنوان طبیعی به نظر نمی‌آید.» درحالی‌که درک الی استدلال می‌کند: «سخت است که او را (خان) به عنوان شخصیت عنوان (دان) قبول کنیم. او به عنوان ویجی بسیار قانع‌کننده است.» فیلم پنجمین فیلم پرفروش سال هند شد. خان برای این فیلم نه تنها نامزد بهترین بازیگر مرد از فیلم فیر، بلکه نامزد بهترین بازیگر مرد در آسیا هم شد.
در سال ۲۰۰۷، خان در فیلم جدیدش راج به نام «چاکده ایندیا» (برو هند!) حضور یافت. فیلم نامزد بهترین فیلم از فیلم فیر و برندهٔ بهترین فیلم از دید منتقدان فیلم فیرشد. خان در این فیلم نقش یک مربی هاکی به نام کبیر خان را دارد. شاهرخ در دوران کالج، یک بازیکن هاکی بود و پیش از آسیب پشتش آرزو داشت هاکی را تا حد حرفه‌ای ادامه دهد. چاکده ایندیا هم از نظر تجاری و هم انتقادی خیلی موفق بود. این فیلم سومین فیلم پرفروش سال۲۰۰۷هند بود و خان یک بار دیگر جایزهٔ بهترین بازیگر مرد از فیلم فیر را برنده شد. فیلم فیر اجرای او را طبق موضوع سال ۲۰۱۰ به عنوان یکی از ۸۰ اجرای برتر نمادین انتخاب کرد. در همان سال، خان در فیلم دوم فرح خان به نام «ام شنتی ام» (نامزد بهترین فیلم) بازی کرد. اجرای او عموماً نقدهای مثبت منتقدان را به همراه داشت. او در این فیلم در دو نقش متفاوت بازی می‌کند.
در سال ۲۰۰۸، خان باز هم با آدیتیا چوپرا در فیلم درام عاشقانه «رب نه بنادی جودی» (خداوند زوج‌ها را می‌سازد) همکاری کرد. او در این فیلم نقش مردی به اسم سوریندرساهنی را بازی می‌کند که خجالتی و کمرو است و با دختر جوانی ازدواج می‌کند اما دختر اهمیتی به او نمی‌دهد. سوریندر ظاهر خود را عوض کرده و به نام شخصیتی دیگر و کاملاً متفاوت وارد زندگی دختر می‌شود. نقش مقابل اوانوشکاشرما بود. فیلم نقدهای مثبتی دریافت کرد و نامزد بهترین فیلم شد. همچنین فروش خیلی خوبی داشت. این فیلم با ۱۵۸ کرور فروش، دومین فیلم پرفروش سال هند (پس از فیلم گاجینی) و پرفروش‌ترین فیلم شاهرخ با کمپانی یاش راج تا آن زمان بوده‌است که البته بعداً این عنوان جای خود را به مادامیکه زنده‌ام داد. رب نه بنا دی جودی پرفروش‌ترین فیلم هند در خارج از کشور و در آن زمان نهمین فیلم پرفروش هند درخارج از هند شد. بازی خان در این فیلم بازهم توسط منتقدان تحسین شد و یک نامزدی دیگر از فیلم فیر برای او به همراه داشت. ریچل سالتز از نیویورک تایمز می‌نویسد: نقش دوگانهٔ سوریندر/راج احتمالاً برای آقای خان سفارشی است تا استعدادهای دوقلوی خود را نشان دهد: او شرافتمندانه رنج می‌برد و با خودنمایی اش سرگرم می‌کند. در دسامبر همان سال، خان در حین فیلمبرداری دچار آسیب جدی شانه شد.
او در فیزیوتراپی شرکت می‌کرد اما به دلیل درد زیاد تقریباً بی حرکت بود و در فوریه ۲۰۰۹ تحت عمل جراحی آرتروسکوپی قرار گرفت.
خان سپس شروع به بازی و تهیه‌کنندگی فیلم من خان هستم (نامزد بهترین فیلم) کرد. این فیلم چهارمین همکاری او با کارن جوهر و ششمین همکاری اوباکاجول است. فیلم داستان مرد مسلمان مبتلا به سندروم اسپارگر بود که سعی می‌کرد تا رئیس‌جمهور آمریکا را ملاقات کند. خان چند ماه مطالعه کرد، فیلم تماشا کرد و با افراد مبتلا به این بیماری صحبت کرد تا بتواند نقش خود را به خوبی اجرا کند. فیلم نقدهای مثبتی دریافت کرد و دومین فیلم پرفروش تاریخ هند در خارج از کشور شد (پس از فیلم سه احمق). اجرای خان در نقش رضوان خان قدردانی بیشتر منتقدان را به دنبال داشت. جی وسیسبرگ می‌گوید: خان رفتار بیماران اسپارگر را انجام داده‌است. چشم‌های برگردان، قدم‌های جهنده، لکنت و تکرار هنگام حفظ کردن متون. شاهرخ با این فیلم هشتمین جایزهٔ فیلم فیر بهترین بازیگر را گرفت و توانست به رکورد دیلیپ کومار برسد.
وی در رکورد دار بیشترین جایزه فیلم فیر در تاریخ سینمای بالیوود است.
۲۰۱۱ تاکنون: ادامهٔ بقیهٔ ریسک‌ها
تنها اکران او در سال ۲۰۱۲، فیلم درام عاشقانه جب تک هی جان (مادامیکه زنده‌ام) آخرین ساخته یاش چوپرا بود. یاش چوپرا ۴ فیلم آخرش را با حضور شاهرخ به عنوان نقش اصلی ساخته بود. شاهرخ در این فیلم در مقابل کاترینا کایف و انوشکاشارما بازی کرد. یاش چوپرا پس از هشت سال دوری از سینما و آخرین ساخته‌اش ویر-زارا در سال ۲۰۰۴ این فیلم را اکران کرد. فیلم نقدهای مثبت متمایل به مخلوط از منتقدان داخل هند و نقدهای مثبتی از منتقدان خارج هند دریافت کرد و ۲۱۱ کرور فروخت. شاهرخ برای این فیلم یک نامزدی فیلم فیر دیگر به دست آورد.
درژانویه۲۰۱۳ فیلم اکشن
کمدی چنای اکسپرس ساخته جدید روهیت شتی در مقابل دیپیکا پادوکن اکران شد و فروش فوق‌العاده‌ای داشته به‌طوری‌که رکوردهای بسیاری را شکسته‌است و اکنون سومین فیلم پرفروش تاریخ هند است.
فیلم کمدی سال نو مبارک به کارگردانی فرح خان سال ۲۰۱۴ رکورد پرفروش‌ترین اکران در روز اول را در دست دارد و پنجمین فیلم پرفروش تاریخ هند می‌باشد. این فیلم سومین کار مشترک بین شاهرخ خان و دیپیکا پادوکن است.
وی در سال ۲۰۱۵ فیلم دلداده را داشت که فروش نسبتاً خوبی به ارمغان آورد اما از سمت منتقدان شکست خورد. این فیلم هفتمین همکاری زوج هنری شاهرخ خان کاجول بود و کارگردانی آن بر عهده روهیت شتی بود.
در ۲۰۱۶ فیلم بسیار شکست خورده طرفدار در گیشه را داشت که بسیار عجیب به نظر می‌رسید. فیلم نمره‌های مثبت فراوان دریافت کرد و در سراسر جهان تحسین شد اما فروش آن به شدت کم بود.
در ۲۰۱۷ فیلم جذاب رئیس را داشت که راهول دولاکیا کارگردان آن بود. این فیلم در گیشه فروش خوبی ارائه کرد و همچنین نمره منتقدان به این فیلم نسبتاً خوب بود. در این سال فیلم وقتی هری سجال را دید را بازی کرد که هم در لاکس آفیس و هم از دید منتقدان یک فاجعه نامگذاری شد و بسیاری معتقدند این فیلم بدترین فیلم دوران کاری شاهرخ خان بوده‌است.
در ۲۰۱۸ فیلم زیرو یکی از پرهزینه‌ترین فیلم‌های تاریخ سینما را (با بودجه ۲۰۰ کروری) ساخت اما فروش این فیلم بسیار ضعیف بود و نمرات منتقدان به فیلم پایین بود اما نوع ایفای نقش شاهرخ خان در این فیلم تحسین شد و جوایز مختلف بین‌المللی دریافت کرد.
در سال 2023 شاهرخ خان پس از چهار سال دوری از سینما با فیلم پاتان به سینما بازگشت و با پاتان موفق به شکستن رکورد های زیادی از جمله بزرگترین فروش روز اول تاریخ بالیوود،افتتاح باشگاه 500 کروری بالیوود و ...شد