moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در حالی که در دسترس بودن درمان‌های خاص ممکن است محدود باشد، به‌ویژه زمانی که پتانسیل واضحی برای بهبود بیماری وجود ندارد، ضروری است که مشخص گردد عملکردهای حیاتی را می‌توان با فعالیت‌های مناسب و مداوم حفظ کرد. در مواجهه با پیشرفت ظاهراً بی‌امان بیماری و زوال مداوم عملکردهای حرکتی و شناختی، شناسایی اهداف خاص و واقع بینانه به عنوان مثال، هماهنگ‌کردن تزریق سم بوتولینوم برای دیستونی کانونی با درمان‌هایی با هدف به حداکثر رساندن عملکردهای خاص مانند گفتار و بلع می‌تواند مفید باشد.
جان گری (؛ زادهٔ ) مؤلف و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است. معروف‌ترین اثر وی، کتاب "مردان مریخی و زنان ونوسی" می‌باشد.
ماهاریشی ماهش یوگی (؛ ۱۲ ژانویه ۱۹۱۸ – ) فیلسوف، نویسنده، آموزگار و استاد معنوی اهل راج بریتانیا بود، که در سال ۱۹۷۱ دانشگاه بین‌المللی ماهاریشی را تأسیس کرد.
دانشگاه بین‌المللی ماهاریشی () دانشگاه خصوصی آمریکایی است، که در سال ۱۹۷۱ توسط ماهاریشی ماهش یوگی تأسیس شد.
پارک شی-یون (؛ زادهٔ پارک می-سون در ۲۹ مارس ۱۹۷۹) بازیگر اهل کره جنوبی است. او در سال ۲۰۰۰ به مراسم میس کوریا ملحق شد و از آن به عنوان سکوی پرش برای حرفهٔ بازیگری استفاده کرد و در سال ۲۰۰۴ حرفهٔ بازیگری خود را در چین و با ایفای نقش‌های کوچک در چندین درام شبکهٔ سی‌سی‌تی‌وی آغاز کرد. پارک در سال ۲۰۰۵، اولین بازیگری خود در کره جنوبی را در مجموعهٔ تلویزیونی "دختر من" انجام داد که در آن زمان به خاطر قرار گذاشتن با بازیگر و خواننده، اریک مون شناخته می‌شد. پارک شی-یون که در سال‌های بعد، حرفهٔ بازیگری خود را گسترش داد، بر انتقادها به خاطر مهارت‌های بازیگری اش غلبه کرد و به خاطر نقش‌هایش به عنوان بازیگر نقش اول زن در مجموعه‌های تلویزیونی مانند "زندگی تلخ و شیرین"، "قهوه‌خانه" و "مرد بی‌گناه" و همچنین فیلم‌های "خانوادهٔ روباه"، "یک عشق" و "رایحه" مورد تحسین قرار گرفت.
پارک می-سون زادهٔ بوسان، کره جنوبی است. پارک در کودکی استعداد خوانندگی خود را نشان داد و او در این باره می‌گوید: «وقتی جوان بودم، آنقدر خجالتی بودم که وقتی به من می‌گفتند در سال نو جلوی پدرم بخوانم، گریه می‌کردم. مادرم مرا به یک آکادمی آواز فرستاد به امید اینکه بر خجالتم غلبه کنم، اما موضوع عجیب این بود که نمی‌توانستم جلوی مادرم بخوانم اما روی صحنه اصلاً عصبی نبودم.» در سال ۱۹۹۰، پارک شی-یون که دانش آموز کلاس پنجم بود، برندهٔ جایزهٔ برتر در یک مسابقهٔ موسیقی کودکان در کی‌بی‌اس شد.
در سال ۱۹۹۸، پارک شی-یون در کالجی در ایالات متحده آمریکا حضور پیدا کرد، و در رشتهٔ ژورنالیسم در دانشگاه دانشگاه لانگ آیلند تحصیل کرد. در سال ۲۰۰۰، او از دانشگاه مرخصی گرفت و وارد مراسم منطقه‌ای زیبایی میس سئول شد و در نهایت در جایگاه سوم قرار گرفت و پس از آن در مراسم میس کوریا شرکت کرد.
واگن‌های مسافری ویژه زنان، به واگن‌هایی در قطار یا مترو گفته می‌شود که فقط برای زنان در نظر گرفته شده‌اند. آنها نتیجه جداسازی جنسی در برخی جوامع هستند.
در تمام قطارهای مترو قاهره، دو واگن وسط (چهارم و پنجم) هر قطار برای بانوان در نظر گرفته شده‌است (کاربری واگن پنجم بعد از ساعت ۹ شب به صورت مختلط تبدیل می‌شود). این واگن‌ها برای زنانی استفاده می‌شود که نمی‌خواهند با مردان در یک واگن سوار شوند. با این حال، زنان هنوز هم می‌توانند آزادانه سوار واگن‌های دیگر شوند. این سیاست برای محافظت از زنان در برابر آزار و اذیت جنسی توسط مردان ارائه شده‌است.
در آوریل ۲۰۰۶، مترو ریودوژانیرو دستور تعیین شده توسط قانون ایالتی را اجرا کرد. در ماه‌های گذشته تصویب شد که برای جلوگیری از آزار و اذیت جنسی، واگن‌های مسافربری اختصاص داده شود. برای قطارهای دارای شش واگن مسافری، یک واگن مترو با رنگ‌های صورتی به‌عنوان انحصاری برای زنان مشخص شده‌است و محدودیت‌های مخصوص زنان از دوشنبه تا جمعه در ساعات شلوغی بین ساعت‌های ۶ تا ۹ صبح و بین ساعت ۵ تا ۹ شب اعمال می‌شود. پلیس مترو برای جلوگیری از سوار شدن مردان به واگن مسافری اختصاصی، پلیس مترو را اجرا می‌کند و روی سکو علامتی روی زمین وجود دارد که نشان‌دهنده نقطه سوار شدن برای واگن‌های مخصوص زنان است.
سیاست مشابهی در مترو سائوپائولو بین اکتبر ۱۹۹۵ و سپتامبر۱۹۹۷ اجرا شد، اما Companhia Paulista de Trens Metropolitanos (CPTM) تصمیم گرفت پس از برخی شکایات زوج‌های متأهل به این جداسازی ادامه ندهد و از هرگونه نقض احتمالی ماده ۵ قانون اساسی برزیل جلوگیری کند. که برابری بین شهروندان را تضمین می‌کند.
اتوبوس‌های مخصوص زنان در سال ۲۰۰۸ در مکزیکوسیتی اجرا شد."Só para mulheres". "Isto é" (in Brazilian Portuguese). 2008-08-06. Retrieved 2013-01-26.
مکزیکوسیتی همچنین دارای تاکسی‌ها و اتوبوس‌هایی برای زنان است که «خط صورتی» نامیده می‌شوند.
در ژاپن، واگن‌های مخصوص زنان برای مبارزه با رفتارهای "زشت، به‌ویژه دست مالی زدن (چیکان") معرفی شدند. خط‌مشی‌های مربوط به زنان از شرکتی به شرکت دیگر متفاوت است: برخی از آنها در ساعات شلوغی، برخی دیگر در طول روز اعمال می‌شوند، در حالی که برخی خودروهای مخصوص زنان را به قطارهای خدمات سریع محدود می‌کنند، زیرا معمولاً شلوغ‌تر هستند و فواصل نسبتاً طولانی‌تری بین توقف‌ها دارند. اما به‌طور کلی، این سیاست فقط در روزهای هفته به استثنای روزهای تعطیل مؤثر است. سکوها و درهای قطار با علائمی نشان می‌دهند که محل سوار شدن خودروها و روزها و زمان‌هایی که خودروها فقط زنانه هستند، مشخص شده‌اند. اگرچه این واگن‌ها مختص زنان در نظر گرفته شده‌اند، اکثر اپراتورهای قطار در ژاپن به دانش‌آموزان پسر مدارس ابتدایی، افراد معلول و دستیاران آنها اجازه می‌دهند که فقط زنان سوار شوند.
هر قطار در سیستم مترو دبی دارای یک واگن مشخص است که فقط برای زنان و کودکان بین ساعت ۷:۰۰ تا ۹:۰۰ و ۱۷:۰۰ تا ۲۰:۰۰ در روزهای هفته است. مردانی که در این زمان‌ها وارد کالسکه می‌شوند ۱۰۰ درهم امارات ( دلار آمریکا) جریمه می‌شوند. کالسکه‌های مخصوص زنان در گذشته نیمی از کالسکه با خط مرزی بود که فاصله بین فضای معمولی و فضای مخصوص زنان را مشخص می‌کرد. روزانه حدود ۹۸ جریمه در مورد کالسکه‌های مخصوص زنان صادر می‌شود.
در حال حاضر خودروهای سواری مخصوص بانوان حداقل در تهران و مشهد وجود دارد.
آزار و اذیت جنسی در مالزی امری رایج است و از سال ۲۰۱۰ قطارهای راه‌آهن مالزی از واگن‌ها صورتی رنگ مخصوص زنان به عنوان وسیله ای برای کاهش آن استفاده می‌کنند. همچنین از سال ۲۰۱۰ اتوبوس‌های مخصوص زنان در کوالالامپور وجود دارد. در سال ۲۰۱۱، دولت خدمات تاکسی مخصوص زنان را در منطقه بزرگ کوالالامپور راه اندازی کرد. تاکسی‌ها دارای راننده زن هستند و به صورت شبانه‌روزی کار می‌کنند.
مانند ژاپن، تایوان نیز در سال ۲۰۰۶ دارای واگن‌های ویژه زنان در خدمات محلی TRA بود. اما از آنجایی که خودروها تأثیر مطلوبی بر تبعیض جنسیتی نداشتند، پس از ۳ ماه لغو شدند.女性専用車両が不評…3か月で存続危機 - Yomiuri Shimbun, 2006年9月4日 همچنین بخش‌های انتظار فقط برای زنان در زمان‌های خاص (مثلاً در ساعات شب در متروی تایپه) نیز وجود دارد.
کوپه‌های مخصوص زنان در قطار منطقه ای لایپزیگ به کمنیتس در سال ۲۰۱۶ معرفی شدند. واکنش مسافران متفاوت بود. در حالی که برخی از این اقدام استقبال کردند زیرا زنان احساس امنیت بیشتری می‌کردند، برخی دیگر فکر می‌کردند که تفکیک جنسیت‌ها «چیزی از گذشته» و «راه‌حلی عقب مانده» است.
آخرین اختصاص «فقط بانوان» در قطارهای بریتانیا در سال ۱۹۹۷ حذف شد، به دلیل ترکیبی از انواع مختلف قطار که معرفی شد و قوانین برابری که از مقررات خاص جنسیتی جلوگیری می‌کرد.
در نوع قدیمی قطارهای محلی که دیگر کار نمی‌کنند، کوپه‌های جداگانه از نوع سنتی دقیقاً در سراسر واگن قرار داشتند (معمولاً ۹ کوپه یا بیشتر در هر واگن)، بدون راهرو، صندلی‌های نیمکتی برای ۵ نفر یا بیشتر در هر طرف، و دسترسی فقط از طریق واگن بسیاری از درهای جانبی فردی به دلیل نگرانی‌های مسافران زن که ممکن است هنگام پیاده‌شدن مسافران همراه با مردان در کوپه باقی بمانند، چند کوپه (معمولاً کوپه انتهایی در هر واحد قطار) به‌عنوان «فقط بانوان» برچسب‌گذاری شد. در زمانی که محفظه‌های «سیگار ممنوع» با برچسب‌های پنجره قرمز و درجه یک با برچسب آبی مشخص می‌شد، محفظه‌های «فقط بانوان» با برچسب‌های پنجره سبز نشان داده می‌شد.
در سپتامبر ۲۰۱۴، کلر پری، معاون پارلمانی وزیر حمل و نقل، در طی سخنرانی در یک رویداد حاشیه ای در کنفرانس حزب محافظه کار، به احیای احتمالی کالسکه‌های مخصوص زنان اشاره کرد. در اوت ۲۰۱۵، جرمی کوربین، نامزد رهبری حزب کارگر گفت که در مورد گزینه معرفی کالسکه‌های مخصوص زنان برای کمک به کاهش آزار و اذیت مشورت خواهد کرد.
محرک (؛ ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی به کارگردانی پارک این جه و با بازی ریو سونگ ریونگ، هان هیو جو، جو این سونگ، چا ته-هیون، ریو سونگ بوم، کیم سونگ-کیون، لی جونگ-ها، گو یون-جونگ و کیم دو هون است. این مجموعه بر پایه وب‌تونی با همین نام اثر کانگ فول است و یک درام سوپرنچرال دربارهٔ سه نوجوان دانش آموز دبیرستان و والدینشان است که قدرت ماورایی خود را کشف می‌کنند. این مجموعه از ۹ اوت ۲۰۲۳ در دیزنی پلاس پخش شد.
پارک بیونگ-اون (؛ زادهٔ ۱۴ ژوئیه ۱۹۷۷) بازیگر اهل کره جنوبی است.
وانگ یو-سون (; زادهٔ ۱۱ فوریه ۱۹۷۶) که به‌طور حرفه‌ای با نام یو سون (; ) شناخته می‌شود، بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در درام خانوادگی محبوب "پسران عالی" و همچنین فیلم‌های "خانهٔ سیاه"، "خزه"، "دستکش" و "گریه نکن مامان" شناخته می‌شود.
حوا (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی است که سو یه‌جی، پارک بیونگ-اون، یو سون و لی سانگ-یوب در آن به ایفای نقش پرداختند. این مجموعه از ۱ ژوئن تا ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۲ روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۲:۳۰ (کی‌اس‌تی) از تی‌وی‌ان برای ۱۶ قسمت پخش شد.
لی رائل (سو یه‌جی) از پدری نابغه و مادری زیبا متولد شد. پدر او در کودکی‌اش به قتل میرسد و خانواده‌اش خیلی زود نابود می‌شود. لی رائل تصمیم میگیرد از افراد قدرتمندی که مسئول مرگ پدرش بودند انتقام بگیرد و خود را برای سیزده سال آینده آماده میکند. او با کمک سو یون پیونگ (لی سانگ-یوب) نقشه خود را اجرا میکند و از کانگ یو گیوم (پارک بیونگ-اون) که هدفش بوده، درخواست طلاق به همراه ۲ تریلیون وون می‌کند…
در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۱، اعلام شد که فیلم‌برداری این مجموعه آغاز شده‌است و برای پخش در نیمهٔ اول سال ۲۰۲۲ برنامه‌ریزی شده‌است. در ۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۲، تصویری از جلسهٔ فیلم‌نامه خوانی منتشر شد.
اولین نمایش حوا در ۲۵ مهٔ ۲۰۲۲ برنامه‌ریزی شده بود، اما به دلیل بهبود کیفیت سریال، یک هفته به تعویق افتاد.
فنسوکسیمید یک داروی ضد تشنج در کلاس سوکسینیمیدها است.
والپروات پیووکسیل (Pivadin, Valproxen) یک داروی ضد تشنج است که در درمان صرع استفاده می‌شود. این ترکیب، مشتق پیوالویل‌اکسی‌متیل استرِ والپروئیک اسید است. والپروات پیووکسیل احتمالاً یک پیش داروی والپروئیک اسید است، زیرا استرهای پیووکسیل معمولاً برای ساختن پیش داروها در شیمی دارویی استفاده می‌شوند.
تو بهار منی () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی به کارگردانی جونگ جی هیون است. در این مجموعه سو هیون-جین، کیم دونگ ووک، یون پارک و نام گیو-ری به ایفای نقش می‌پردازند. این مجموعه داستان سه شخصیت اصلی را دنبال می‌کند که با آسیب‌های دوران کودکی خود مقابله می‌کنند. "تو بهار منی" از ۵ ژوئیه تا ۲۴ اوت ۲۰۲۱، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۱:۰۰ (کی‌اس‌تی) از تی‌وی‌ان برای ۱۶ قسمت پخش شد. "تو بهار منی" همچنین برای استریم به صورت جهانی در نتفلیکس در دسترس است.
نقش‌ریگ یا نقاشی‌ماسه‌ای (به انگلیسی: Sandpainting) هنر ریختن شن‌های رنگی، و رنگدانه‌های پودری از مواد معدنی یا کریستال‌ها، یا رنگدانه‌های دیگر منابع طبیعی یا مصنوعی بر روی یک سطح برای ساختن یک نقاشی شن و ماسه‌ای ثابت یا غیر ثابت است. نقش‌ریگ‌های ثابت تاریخچه فرهنگی تثبیت‌شده‌ای طولانی در گروه‌های اجتماعی متعدد در سراسر جهان دارند و اغلب نقش‌ریگ‌های موقت، آیینی هستند که برای مراسم مذهبی یا شفابخش تهیه می‌شوند. به این شکل از هنر، "نقاشی‌خشک" نیز می‌گویند.
نقاشی‌خشک توسط سرخ‌پوستان بومی آمریکا در جنوب غربی ایالات متحدهٔ آمریکا، راهبان تبتی و بودایی، بومیان استرالیا و همچنین توسط آمریکایی‌های لاتین در برخی از روزهای مقدس مسیحی انجام می‌شود.
در نقش‌ریگ بومیان جنوب غربی آمریکا (که معروف‌ترین آنها ناواهوها [معروف به دینه] هستند)، شفابخش (یا "هاتالی") به‌طور آزاد روی زمین هوگان، محل برگزاری مراسم نقاشی می‌کند، یا روی یک پوست‌باک یا برزنت پارچه‌ای، با عبور ماسه‌های رنگی از میان انگشتانش که با کنترل و مهارت روان می‌شود. ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ طرح سنتی مختلف برای نقش‌ریگ‌ها وجود دارد که توسط ناواهوها شناخته شده‌است. آنها به نقاشی‌ها به عنوان اشیاء ایستا نگاه نمی‌کنند، بلکه به عنوان موجوداتی روحانی و زنده نگاه می‌کنند که باید با احترام زیادی با آنها رفتار شود. بیش از ۳۰ نقش‌ریگ مختلف ممکن است با یک مراسم مرتبط باشد.
رنگ‌های نقاشی معمولاً با شن و ماسه طبیعی، گچ خرد شده (سفید)، اُخرای زرد، ماسه‌سنگ قرمز، زغال چوب و مخلوطی از زغال‌سنگ و گچ (آبی) انجام می‌شود. قهوه‌ای را می‌توان با مخلوط کردن قرمز و سیاه درست کرد؛ قرمز و سفید، رنگ صورتی ایجاد می‌کنند. سایر عوامل رنگی عبارتند از: آرد ذرت، گرده گل، یا پودر ریشه و پوست درخت.
هنر بومی استرالیا سابقه‌ای بیش از ۳۰/۰۰۰ سال دارد و طیف وسیعی از سنت‌ها و سبک‌های بومی را در بر می‌گیرد. این‌ها در دهه‌های اخیر مورد مطالعه قرار گرفته‌اند و پیچیدگی آن‌ها رسمیت شناخته شدهٔ بین‌المللی فزاینده‌ای به دست آورده‌است. هنر بومی طیف گسترده‌ای از رسانه‌ها را پوشش می‌دهد، از جمله نقش‌ریگ، نقاشی روی برگ‌ها، کنده‌کاری روی چوب، حکاکی روی صخره، مجسمه‌سازی و لباس‌های تشریفاتی، و همچنین تزیینات هنری موجود در سلاح‌ها و ابزارها. هنر یکی از آیین‌های کلیدی فرهنگ بومی است. از آن برای علامت‌گذاری قلمرو، ثبت تاریخ و نقل داستان‌هایی در مورد «روزگار رؤیا» استفاده می‌شود و هنوز هم رایج است.
مردم بومی با استفاده از تکنیک‌ها و مواد مدرن، نقاشی‌های سنتی خود را با شن و ماسه به اشکال دائمی‌تر تبدیل کرده‌اند.
سیاهچالهٔ نخستین () (که به اختصار PBH نیز نامیده می‌شود)Primordial black holes as a dark matter candidate - - Frontiers in Astronomy and Space Sciences نوعی سیاهچاله فرضی است که بلافاصله پس از انفجار بزرگ مه‌بانگ شکل گرفت. در کیهان اولیه، چگالی بالا و شرایط ناهمگن می‌توانست مناطق به‌اندازهٔ کافی متراکم را به سمت رمبش گرانشی سوق داده و سیاهچاله‌ها را تشکیل دهد. یاکوف بوریسوویچ زلدوویچ و ایگور دمیتریویچ نوویکوف در سال ۱۹۶۶ برای اولین بار وجود چنین سیاهچاله‌هایی را مطرح کردند.تئوری پشت سرچشمهٔ چنین کهکشان‌هایی برای اولین بار توسط استیون هاوکینگ در سال ۱۹۷۱ به‌طور عمیق مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت. از آنجایی که سیاهچاله‌های اولیه از فروپاشی گرانشی ستاره‌ای تشکیل نشده‌اند، جرم آنها می‌تواند بسیار کمتر از جرم ستاره‌ای باشد (حدود ).
بسته به مدل، سیاهچاله‌های اولیه می‌توانند جرم اولیه‌ای بین ۱۰ تا ۸ (به‌اصطلاح اثرهای پلانک) تا بیش از هزاران جرم خورشیدی داشته باشند. با این حال، سیاهچاله‌های اولیه که در اصل دارای جرم کمتر از هستند، به دلیل تابش هاوکینگ که باعث تبخیر کامل در زمانی بسیار کوتاه‌تر از سن کیهان می‌شود، تا به امروز ماندگار نخواهند ماند. آنها ماده تاریک غیر باریونی هستند و به این ترتیب کاندیدای ماده تاریک قابل قبولی هستند. سیاهچاله‌های اولیه نیز نامزدهای خوبی برای قرار گرفتن دانه‌های سیاهچاله‌های پرجرم در مرکز کهکشان‌های پرجرم و همچنین سیاهچاله‌های با جرم متوسط هستند.
لوئی فرانسه ( ؛ ۱۲۶۴ – ۱۲۷۶) بزرگترین فرزند فیلیپ سوم، پادشاه فرانسه از همسر اولش ایزابلای آراگون و وارث تاج و تخت فرانسه بود.
او سه برادر کوچک‌تر داشت. فیلیپ چهارم که پس از مرگ لوئی تاج و تخت به او رسید، روبرت و شارل، کنت والوآ. مادر او طی یک حادثه در سال ۱۲۷۰ هنگامی که فرزند پنجم خود را باردار بود، در اطراف کالابریا از اسب سقوط کرد و جان داد.
هنگامی که لوئی در ۱۲ سالگی در گذشت، پیر د لابروسه که گنجور فیلیپ بود زن دوم شاه ماری برابانت را متهم کرد که لوئی را مسموم نموده‌است. سال ۱۲۷۷ خود پیر د لابروسه مورد شک قرار گرفت و به جرم خیانت به دار آویخته شد.
جوانان سوسیالیست متحد سازمان جوانانی بود که سال ۱۹۳۶ در اسپانیا از ادغام سازمان جوانان حزب کارگران سوسیالیست اسپانیا و حزب کمونیست اسپانیا به وجود آمد. رهبر آن سانتیاگو کاریلو از حزب کارگران سوسیالیست می‌آمد اما پیش از تشکیل سازمان مخفیانه به حزب کمونیست پیوسته بود و به همین سبب سازمان جدید به سرعت تحت کنترل حزب کمونیست درآمد.
دنیل کالینز (؛ زادهٔ ) تنیس‌باز اهل ایالات متحده آمریکا است.
دانیل رز کالینز (زاده ۱۳ دسامبر ۱۹۹۳) یک تنیس‌باز حرفه‌ای آمریکایی است. او در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۲ به رتبه ۱۰ انفرادی جهان و در ۲ مارس ۲۰۲۰ به رتبه ۸۶ در دونفره رسید. کالینز دو عنوان انفرادی تور WTA را در مسابقات آزاد پالرمو ۲۰۲۱ و سیلیکون ۲۰۲۱ کسب کرده‌است. او به اولین فینال اصلی تک نفره خود در مسابقات آزاد استرالیا ۲۰۲۲ رسید.
کالینز تنیس دانشگاهی را در دانشگاه ویرجینیا بازی کرد و دو بار در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۶، در سال‌های دوم و ارشد، عنوان انفرادی NCAA را به دست آورد. او کار خود را در ویرجینیا در سال ۲۰۱۶ به عنوان بازیکن برتر دانشگاهی به پایان رساند. او که برای اولین بار در تور WTA با رسیدن به نیمه نهایی اوپن میامی ۲۰۱۸ به عنوان یک مرحله مقدماتی شناخته شد، موفقیت او در اوپن استرالیا ۲۰۱۹ رخ داد، جایی که با شکست دادن آنجلیک کربر شماره ۲ جهان در مسیر به نیمه نهایی رسید. کالینز همچنین در مسابقات انفرادی آزاد فرانسه ۲۰۲۰ و مسابقات قهرمانی ویمبلدون ۲۰۱۹ در دونفره یک چهارم نهایی بود. او برنده یک عنوان WTA 125 و چهار عنوان انفرادی ITF شده‌است.
کالینز سال را با رسیدن به دور نهایی مقدماتی در اوپن استرالیا آغاز کرد و سپس توسط دنیسا آلرتوا در دو ست پیشی گرفت. با این حال، او در تورنمنت WTA 125 در نیوپورت بیچ یک کارت وایلد کارت دریافت کرد و در آنجا عنوان قهرمانی را به دست آورد، که باعث شد او در آن زمان به رتبه ۱۲۰ حرفه ای صعود کند.
یکی دیگر از دویدن چشمگیر در یکی دیگر از مسابقات WTA 125، این بار در ایندین ولز، باعث شد که او به یک چهارم نهایی برسد و در نتیجه برای BNP Paribas Open، یک تورنمنت اجباری برتر که در ایندین ولز نیز برگزار می‌شود، یک کارت عام به دست آورد. در آنجا، او اولین مسابقه تور WTA خود را در برابر تیلور تاونسند هموطن خود برد، قبل از اینکه در ست‌های مستقیم، شماره ۱۴ جهان، مدیسون کیز را شکست دهد، و سپس بر سوفیا ژوک پیروز شد. اگرچه دوندگی او در دور چهارم به کارلا سوارز ناوارو، شماره ۶ سابق جهان پایان یافت، اما کالینز اولین بازی خود را در ۱۰۰ نفر برتر انجام داد و از شماره ۱۱۷ به شماره ۹۳ پرش کرد.
کالینز با پشت سر گذاشتن دورهای مقدماتی در میامی اوپن، شماره ۳۷ جهان، ایرینا-کاملیا بگو، را در ست‌های مستقیم شکست داد و سپس در سه ست، کوکو واندویه، نیمه‌نهایی‌کننده اصلی دو دوره را شکست داد. پیروزی بر دونا وکیچ و مونیکا پویگ به دنبال داشت، قبل از اینکه او بزرگترین پیروزی دوران حرفه ای خود را به دست آورد. با این برد، او اولین بازیکن مقدماتی شد که در مسابقات آزاد میامی به نیمه نهایی رسید. او سپس با Jelena Ostapenko نفر ششم روبرو شد و علیرغم داشتن یک امتیاز ست در ست اول، در ست‌های مستقیم شکست خورد. پس از راهیابی به مرحله یک چهارم نهایی در مونتری، کالینز برای اولین بار به جمع ۵۰ تیم برتر راه یافت.
کالینز در بقیه فصل فقط در دو تورنمنت دیگر پیروز شد و به دور سوم مسابقات بین‌المللی ایستبورن و نیمه نهایی در سن خوزه (هر دو رویداد سطح برتر) رسید و در دور افتتاحیه شکست خورد. سه گرند اسلم باقی مانده با این وجود، او سال را در رتبه ۳۶ جهان به پایان رساند که بیش از ۱۰۰ نقطه بالاتر از بهترین رتبه قبلی خود در پایان سال بود.
صعود او در مسابقات آزاد استرالیا ادامه یافت. قبل از مسابقات، او هرگز در یک مسابقه بزرگ برنده نشده بود. پس از ناراحتی جولیا گورگس، نفر چهاردهم در یک مسابقه سخت دور اول، کالینز در سه مسابقه بعدی خود در ست‌های مستقیم پیروز شد. ابتدا مقابل ساکیا ویکری و سپس مقابل کارولین گارسیا، نفر نوزدهم. در مرحله یک شانزدهم نهایی، کالینز بزرگترین ناراحتی تورنمنت را رقم زد، و در ست‌های مستقیم بر نفر دوم و قهرمان سه دوره اصلی آنجلیک کربر چیره شد. او بدین ترتیب به مرحله یک چهارم نهایی رسید و در سه ست آناستازیا پاولیوچنکووا را شکست داد. در نیمه نهایی، او در دو ست به تیم هشتم، پترا کویتووا، باخت. کالینز در تاریخ ۲۸ ژانویه ۲۰۱۹، پس از مسابقات به رتبه ۲۳ رسید.
او همچنین در سایر مسابقات گرند اسلم پیروز شد و به دور دوم مسابقات آزاد فرانسه و آزاد آمریکا و همچنین دور سوم ویمبلدون رسید. او بهترین نتیجه دونفره گرند اسلم خود را در ویمبلدون به دست آورد و با بتانی متک ساندز به مرحله یک چهارم نهایی رسید. با این حال، کالینز در خارج از مسابقات بزرگ با مشکل مواجه شد و تنها در یک تورنمنت (بازی چارلستون اوپن) به یک چهارم نهایی رسید. در دسامبر، او در مسابقات نمایشگاهی هاوایی اوپن، پس از انصراف حریف فینال خود آنجلیک کربر، برنده شد. کالینز سال را در رتبه ۳۱ جهان به پایان رساند.
در پایان سال ۲۰۱۹، کالینز فاش کرد که از آرتریت روماتوئید مشابه کارولینا وزنیاکی رنج می‌برد.
کالینز سال ۲۰۲۰ را با سه پیروزی بر حریفان ۱۵ برتر آغاز کرد. او شماره ۵ جهان را در دور اول در مسابقات بین‌المللی بریزبن شکست داد و سپس در ست‌های مستقیم در یک چهارم نهایی به شماره ۱۳ جهان، مدیسون کیز سقوط کرد. هفته بعد در مسابقات بین‌المللی آدلاید، او شماره ۱۵ سوفیا کنین را در دور دوم شکست داد و سپس شماره ۷، بلیندا بنچیچ را در مرحله یک چهارم نهایی شکست داد. کالینز در سه ست در نیمه نهایی به شماره ۱ جهان، اشلی بارتی سقوط کرد. او در دور دوم به یولیا پوتینتسوا در اوپن استرالیا شکست خورد و به دلیل ناکامی در دفاع از امتیازات نیمه نهایی خود از ۵۰ تیم برتر خارج شد.
به دلیل تعطیلی شش‌ماهه تور WTA ناشی از همه‌گیری کووید-۱۹، کالینز پس از اوپن استرالیا تا اوت دوباره بازی نکرد. او در دور افتتاحیه دو تورنمنت اول خود، به جیل تیچمن در وسترن و ساترن اوپن و آنت کونتاویت در اوپن ایالات متحده شکست خورد. با این حال، کالینز در اوپن فرانسه ریباند کرد، جایی که به دومین مرحله یک چهارم نهایی گرند اسلم حرفه ای خود رسید. در طول راه، او قهرمان دو دوره گرند اسلم و شماره ۱ سابق جهان، گاربینه موگوروزا، را در دور سوم (که اولین خروج اسپانیایی از رولان گاروس از سال ۲۰۱۳ را به ارمغان می‌آورد) و همچنین اونز جابور، ۳۰ امین قهرمان، هر دو در سه راند را ناراحت کرد. مجموعه‌ها دوندگی او در نهایت در برابر هموطن و قهرمان فعلی اوپن استرالیا، سوفیا کنین، در مسابقه ای که برای هر دو بازیکن چهارمین سه ست از پنج مسابقه آنها بود، به پایان رسید.
کالینز اولین فصل خود را با World TeamTennis در سال ۲۰۱۹ با Billie Jean King's Philadelphia Freedoms بازی کرد. او فصل ۲۰۲۰ را در فهرست طوفان اورلاندو آغاز کرد که از ۱۲ جولای شروع شد، اما پس از ترک ایالت و نقض پروتکل‌های ایمنی COVID-19 از لیگ اخراج شد.
سی‌سی بلیس (؛ زادهٔ ) تنیس‌باز اهل ایالات متحده آمریکا است.
کاترین کارتن «سی سی» بلیس (زاده ۸ آوریل ۱۹۹۹) یک تنیس باز آمریکایی است. در اوایل سال ۲۰۱۸، او دومین بازیکن جوان در بین ۱۰۰ بازیکن برتر رده‌بندی WTA بود. بلیس رکورد ۳۵ را در کارنامه خود دارد که در اوت ۲۰۱۷ به آن دست یافت. او به دلیل پیروزی در یک مسابقه در US Open در سال ۲۰۱۴ در سن ۱۵ سالگی در برابر حریف برتر ۲۰ شهرت دارد و او را به جوانترین برنده مسابقه در ایالات متحده تبدیل می‌کند. از سال ۱۹۹۶ باز است. او بازنشستگی خود را در ۱۹ ژانویه ۲۰۲۲ در اینستاگرام اعلام کرد.
بزرگترین عنوان او در مسابقات تنیس هاوایی ۲۰۱۶، یک رویداد WTA 125 به دست آمد. او همچنین هفت عنوان انفرادی و دو عنوان دونفره را در پیست ITF به دست آورد. بلیس در همان سالی که در اوپن آمریکا برای اولین بار در اوپن آمریکا بازی کرد، یک فصل موفقیت‌آمیز برای نوجوانان داشت، و فصل ۲۰۱۴ را به‌عنوان قهرمان جهانی نوجوانان ITF به‌خاطر برگزاری رده‌بندی پایان سال رده‌بندی نوجوانان جهان پایان داد. او همچنین در آن سال در ۱۵ سالگی برنده مسابقات قهرمانی ملی نوجوانان USTA شد تا جوانترین برنده این رویداد از زمان لیندسی داونپورت در سال ۱۹۹۱ شود.
CiCi در سانفرانسیسکو در خانواده گوردون و لوری بلیس به دنیا آمد و در هیلزبورو و آترتون در شمال کالیفرنیا بزرگ شد. CiCi بازی تنیس را در سه سالگی شروع کرد، اما تنها زمانی که ده ساله بود روی آن تمرکز کرد تا فوتبال. زمانی که او جوان بود، مربی او توسط مونیک جاور، بازیکن برتر ۱۰۰ بازیکن سابق برگزیده شد. بلیس در کودکی آرزو داشت به کالج در استنفورد برود، اما در نهایت به دلیل موفقیتش در نوجوانی از بورسیه تحصیلی برای حرفه ای شدن خودداری کرد. بت تنیس او کیم کلایسترز است.
به عنوان یک نوجوان در ایالات متحده، بلیس برنده پنج مسابقات قهرمانی ملی انفرادی نوجوانان USTA شد و در آوریل ۲۰۱۴ در رده 1 G18 قرار گرفت.
بلیس در اواخر سال ۲۰۱۲ شروع به بازی در ITF Junior Circuit کرد و تا پایان سال ۲۰۱۳ بیشتر در مسابقات سطح پایین درجه ۴ شرکت کرد. بزرگترین پیروزی او در فصل ۲۰۱۳ قهرمانی Les Petits As در فرانسه بود، یک تورنمنت معتبر برای نوجوانان بین ۱۲ سال. و ۱۴ ساله
در سال ۲۰۱۴، بلیس فقط در مسابقات درجه-B1، درجه-۱ و درجه A، سه سطح بالاتر در پیست نوجوانان، بازی کرد. او سال را با رسیدن به فینال در پنج رویداد اول خود شروع کرد و در چهار مسابقه برنده شد. به‌طور خاص، او برنده کوپا دل کافه در کاستاریکا، مسابقات قهرمانی بین‌المللی بهاره USTA و جام عید پاک در ایالات متحده، و Trofeo Bonfiglio در ایتالیا شد. او این موفقیت را با رسیدن به فینال دونفره اوپن فرانسه با مارکتا وندروسووا دنبال کرد که در یک تای بریک مسابقه شکست خورد. در مقابل، بلیس در سه رویداد انفرادی گرند اسلم که در آن سال شرکت کرد با مشکل مواجه شد و بهترین نتیجه او حضور در دور سوم در مسابقات آزاد فرانسه بود. با این وجود، او در اوایل سپتامبر با قدرت گرفتن آن چهار عنوان در نیم فصل اول، رتبه شماره ۱ نوجوانان ITF را تصاحب کرد.
در آگوست ۲۰۱۴، بلیس با شکست دادن تورنادو آلیسیا بلک در فینال، قهرمان مسابقات قهرمانی ملی دختران 18 USTA شد. در سن ۱۵ سال و چهار ماهگی، او جوان‌ترین برنده این رویداد از زمان لیندسی داونپورت در سال ۱۹۹۱ شد. سپس بلیس و بلک هر دو به همراه سوفیا کنین به نمایندگی از ایالات متحده در جام فدرال رزرو نوجوانان انتخاب شدند. این سه نفر عنوان قهرمانی را کسب کردند و بلیس در هفت مسابقه بدون شکست ماند. در اواخر سال، او همچنین به نیمه نهایی در Orange Bowl رسید. بلیس فصل را به‌عنوان دومین آمریکایی از سال ۱۹۸۲ به پایان رساند که در رده‌بندی رده‌بندی نوجوانان ITF دختران پایان سال، شماره ۱ شد و عنوان قهرمانی جهانی ITF در سال ۲۰۱۴ را برای او به ارمغان آورد.
بلیس با رسیدن به نیمه نهایی در مسابقات آزاد فرانسه ۲۰۱۵، بهترین نتیجه انفرادی او در یک تورنمنت گرند اسلم و تنها رویداد نوجوانان خود را که در آن سال بازی کرد، به پایان رسید.
بلیس اولین رویدادهای حرفه ای سطح پایین خود را در اوایل سال ۲۰۱۴ انجام داد و در رویداد ۱۰ هزار دلاری در اورلاندو در ماه مارس عنوان دونفره را به دست آورد. او تنها با دو برد حرفه‌ای در مسابقات انفرادی در رده‌بندی ۱۲۰۸ اوپن ایالات متحده در سال ۲۰۱۴ وارد مسابقات شد. در قرعه کشی اصلی یک رویداد گرند اسلم از آلیزه کورنه در اوپن فرانسه در سال ۲۰۰۵، و جوانترین قرعه کشی اصلی مسابقات آزاد ایالات متحده از سال ۲۰۰۴. او در اولین حضور خود در سطح تور WTA، دومینیکا سیبولکوا، بازیکن دوازدهم را که در اوایل سال در مسابقات آزاد استرالیا نایب قهرمان شد، ناراحت کرد. با این پیروزی، او جوان‌ترین بازیکنی بود که از زمانی که آنا کورنیکووا در ۱۵ سالگی به دور چهارم مسابقات اوپن آمریکا رسید، جوان‌ترین بازیکنی بود که در مسابقات آزاد آمریکا پیروز شد. فرناندز در سال ۱۹۸۶. او نتوانست در مسابقه بعدی خود پیروز شود و در دور دوم در سه ست باخت به زرینا دیاس ۲۰ ساله.
یک ماه پس از US Open، بلیس اولین دو عنوان حرفه‌ای خود را در هفته‌های پشت سر هم در کارولینای جنوبی در سطح ۲۵ هزار دلار به دست آورد. در سال ۲۰۱۵، بلیس در قرعه کشی اصلی مسابقات آزاد میامی، اولین تورنمنت اجباری برتر او، کارت وایلد دریافت کرد. او قبل از باخت به شماره ۱، سرنا ویلیامز، قهرمان نهایی، انتقام باخت خود در US Open را از زارینا دیاس در دور دوم گرفت. این به بلیس کمک کرد تا برای اولین بار در رتبه ۲۰۰ برتر WTA قرار گیرد. او در طول تابستان به رکورد جدید حرفه ای یعنی شماره ۱۵۲ در جهان می‌رسید. در اواخر سال، بلیس تلاش کرد تا برای مسابقات آزاد ایالات متحده واجد شرایط شود، اما یک مسابقه کوتاه آمد.
بلیس فصل ۲۰۱۶ را با رتبه ۲۴۸ آغاز کرد و شروعی آرام داشت. او تا تابستان پس از بازی در بانک وست کلاسیک، یک تورنمنت برتر در استنفورد، به جمع ۲۰۰ نفر برتر بازنگشت. بلیس در قرعه کشی اصلی یک علامت وایلد کارت دریافت کرد و قبل از باخت به ونوس ویلیامز، بازیکن شماره ۳۸ جئنا اوستاپنکو و هموطنش ساچیا ویکری را شکست داد. این اولین مرحله یک چهارم نهایی WTA او نیز بود. ماه بعد، بلیس با موفقیت به قرعه کشی اصلی US Open واجد شرایط شد. او سپس با رسیدن به دور سوم نتایج خود را نسبت به دو سال قبل بهبود بخشید، جایی که در ست‌های مستقیم به قهرمان نهایی آنجلیک کربر باخت. عملکرد او در یو اس اوپن او را به رتبه ۱۲۰ رساند و او را متقاعد کرد که حرفه ای شود.
در اولین تورنمنت خود به عنوان یک حرفه ای، بلیس وارد Tournoi de Québec شد و به یک چهارم نهایی WTA رسید. در اواخر فصل، بلیس آتش گرفت و سه تورنمنت آخر سال خود را برد. این شامل دو عنوان ۵۰ هزار دلاری در کانادا در Saguenay و Toronto بود که او را برای اولین بار به ۱۰۰ عنوان برتر رساند. بلیس سپس با کسب عنوان WTA 125 در هاوایی اوپن در هونولولو، رشته برد خود را به ۱۴ افزایش داد. او این مسابقات را با پیروزی بر ژانگ شوای شماره ۲۳ جهان در فینال پایان داد، دومین بازیکن بالاترین رتبه ای که تا به حال شکست داده بود. بلیس سال را با رتبه ۷۵ و تنها بازیکن زیر ۱۸ سال در بین ۱۰۰ بازیکن برتر به پایان رساند.
هیدن جیمز یک دی جی، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده موسیقی استرالیایی اهل سیدنی است. هیدن جیمز با جنیفر لیا هنرمند سیدنی ازدواج کرده‌است. جیمز و لیا در سال ۲۰۲۰ صاحب فرزند شدند. جیمز اولین آهنگ خود با نام «اجازه عشق» را در ژوئن ۲۰۱۳ منتشر کرد.
زنان آمریکایی در جنگ جهانی دوم درگیر بسیاری از وظایفی شدند که قبلاً به ندرت انجام می‌دادند. از آنجایی که جنگ در مقیاسی بی‌سابقه در کل جهان بود، بسیج فوری کل جمعیت، گسترش نقش زنان را اجتناب‌ناپذیر کرد. خدمات آن‌ها از طریق روش‌های مختلف، از جمله پوسترها و سایر تبلیغات چاپی، و همچنین آهنگ‌های پرطرفدار به‌کار گرفته شد. در میان نمادین‌ترین تصاویر، تصاویری بود که " رزی پرچ کن " را به تصویر می‌کشید، یک کارگر زن کارخانه که کارهایی را انجام می‌داد که قبلاً کار مردانه محسوب می‌شد."Rosie and Home Front Stories ". Richmond, California: Rosie the Riveter Trust, retrieved online July 18, 2018.
حضور زنان در نیروی کار آمریکا نسبت به آنچه در طول جنگ جهانی اول رخ داده بود، گسترش یافت. آن‌ها تسلیحات حمل می‌کردند، یا برخی دیگر کامیون می‌راندند یا پشتیبانی لجستیکی برای سربازان فراهم می‌کردند. با این حال، بسیاری هم در مزارع کار می‌کردند. زنان همچنین به میزان قابل توجهی در ارتش و به عنوان پرستار در خط مقدم خدمت می‌کردند.
در طول جنگ جهانی دوم، تقریباً ۳۵۰۰۰۰ زن آمریکایی در نیروهای مسلح خدمت کردند. ۵۴۳ نفر در حوادث مربوط به جنگ جان خود را از دست دادند، از جمله ۱۶ نفر در اثر آتش دشمن. این اتفاق در حالی رخ داد که رهبران سیاسی و نظامی ایالات متحده تصمیم گرفته بودند از زنان در جنگ استفاده نکنند زیرا از افکار عمومی می‌ترسیدند. با این حال، تا سال ۱۹۴۸، سرانجام با تصویب قانون ادغام خدمات مسلحانه زنان در سال ۱۹۴۸، زنان به عنوان بخشی دائمی از نیروهای مسلح ایالات متحده شناخته شدند.
زنان خلبان خدمات نیروی هوایی (WAP) غیرنظامیانی بودند که در مأموریت‌های ایالتی پرواز می‌کردند و عمدتاً در صورت نیاز به خلبانان مرد برای امور جنگی، هواپیماها را از یک مکان به مکان دیگر می‌بردند. در سپتامبر ۱۹۴۲، ژنرال هنری اچ آرنولد موافقت کرد که دو واحد از زنان خلبان تشکیل دهد که به پرواز هواپیما در ایالات متحده کمک کنند. آنها اسکادران کمکی زنان (WAFS) به رهبری نانسی هارکنس لاو و گروه آموزش پرواز زنان (WFTD) به رهبری ژاکلین کوکران بودند. این دو گروه در سال ۱۹۴۳ برای ایجاد زنان خلبان خدمات نیروی هوایی (WAP) ادغام شدند. بیش از ۱۰۷۴ نفر از این خلبانان ماهر، اولین زنانی بودند که با هواپیماهای نظامی آمریکایی پرواز کردند و از فرودگاه‌های ۱۲۶ پایگاه در سراسر ایالات متحده بلند شدند تا ۵۰ درصد از هواپیماهای جنگی را در طول جنگ را به صورت لجستیکی جابجا کنند. زنان خلبان خدمات نیروی هوایی(WAP) در سال ۱۹۴۴ زمانی که خلبانان جنگی بازگشته از جنگ، وظایف را به عهده گرفتند، منحل شد. تعداد ۳۸ نفر از اسکادران کمکی زنان در تصادف جان باختند.Molly Merryman, "Clipped Wings: The Rise and Fall of the Women Airforce Service Pilots (WAPs) of World War II." New York, New York: NYU Press, 2001."Women in World War II," in "U.S. History in Context." Detroit, Michigan: Gale, 2014. زنان خلبان خدمات نیروی هوایی با عنوان اختصاری WAP در سال ۱۹۷۷ دارای جایگاهی در ارتش به نام کهنه سرباز شد و در سال ۲۰۰۹ به این عنوان مدال طلای کنگره را اهدا شد."111th Congress Public Law 40: Women Airforce Service Pilots Congressional Gold Medal." Washington, D.C. : U.S. Congress, 2009.. پدافند هوایی زنان نیز گروهی مشابه بود که در هاوایی فعالیت می‌کرد.
زنان همچنین به عنوان جاسوس برای دفتر خدمات استراتژیک (آژانس اطلاعاتی ایالات متحده) خدمت می‌کردند. از ۴۵۰۰ زن که توسط دفتر خدمات استراتژیک (OSS) به عنوان منشی، مأمور عملیات، رمزشکن و مأمور مخفی استخدام شدند، ۱۵۰۰ نفر در خارج از کشور کار می‌کردند. یکی از مشهورترین آنها، کلر فیلیپس از پورتلند بود که یک حلقه مخفی تحت پوشش کلاب تسوباکی (یک کاباره محبوب بین افسران ژاپنی مستقر در مانیل) را اداره می‌کرد. او که به دلیل قاچاق اطلاعات در سینه بند خود، لقب «جیب بلند» را به خود اختصاص داده بود، غذا، دارو و سایر لوازم مورد نیاز را هم به زندانیان فیلیپین می‌فرستاد. یکی دیگر از افراد مشهور این دسته، الیزابت تورپ پک بود که از اغواگری برای استخراج اطلاعات استفاده می‌کرد و بیشتر به خاطر کمک به دستیابی به اولین ماشین انیگما شهرت داشت. ویرجینیا هال که توسط گشتاپو به عنوان «خطرناک‌ترین جاسوس بیگانه» شناخته می‌شد، برای جاسوسی از نیروهای آلمانی خود را به عنوان یک شیر دوش در فرانسه مبدل کرده بود.McIntosh, Elizabeth Peet."Sisterhood of Spies: The Women of the OSS". Annapolis, Maryland: United States Naval Institute Press, 2009, ).Platt, Amy E. "'Go into the yard as a worker, not as a woman': Oregon women during World War II, a digital exhibit on the Oregon history project". "Oregon Historical Quarterly", Summer 2015, p.  234. Gale Group: "U.S. History in Context".
در سال ۲۰۱۷، سدی او. هورتون، که در جنگ جهانی دوم در یک کشتی دریایی بازرگانی ایالات متحده کار می‌کرد، پس از مرگ به دلیل خدمات دوران جنگ خود، نشان رسمی لیاقت را دریافت کرد و اولین زن کهنه سرباز تفنگدار جنگ جهانی دوم شد.
زنان ایالات متحده همچنین انواع بسیاری از خدمات غیرنظامی را در سازمان‌هایی مانند صلیب سرخ آمریکا و سازمان‌های خدمات متحد (USO) انجام دادند. ۱۹ میلیون زن آمریکایی، نه تنها در کارخانه‌های تولید تسلیحات جنگی، بلکه در حمل و نقل، کشاورزی و کارهای اداری جایگاه نیروهای کاری را پر کردند. در طول جنگ جهانی دوم زنان زیادی برای کمک به دولت فدرال پیوستند. زنان داوطلب با کاشت باغ‌های میوه، کنسرو کردن محصولات، فروش اوراق قرضه جنگی، اهدای خون، نگهداری کالاهای مورد نیاز و ارسال بسته‌های مراقبتی، به جنگ کمک می‌کردند.
تا پایان جنگ جهانی اول، بیست و چهار درصد از کارگران کارخانه‌های هوانوردی، که عمدتاً در امتداد سواحل ایالات متحده مستقر بودند، زن بودند، و با این حال، این درصد به راحتی در آغاز جنگ جهانی دوم پیشی گرفت.Adams, Frank S. "Women in Democracy’s Arsenal", "New York Times", October 19, 1941. مری اندرسون، مدیر دفتر زنان، در ژانویه ۱۹۴۲ گزارش داد که حدود ۲٬۸۰۰٬۰۰۰ زن «اکنون مشغول کار جنگی هستند و انتظار می‌رود که تعداد آنها تا پایان سال جاری دو برابر شود»."About 3,000,000 Women Now in War Work" "Science News Letter", January 16, 1943.
مهارت‌هایی که زنان از طریق کارهای روزانه خود به دست آورده بودند، برای دستیابی به مجموعه مهارت‌های جدید در حوزه جنگ بسیار مفید بود. از آنجایی که مردانی که معمولاً مشاغل خاصی را انجام می‌دادند در جنگ بودند، زنان سعی کردند جای خالی آنها را پر کنند. به عنوان مثال، پدیده فرهنگی " رزی پرچ کن " پرچ کردن را به یکی از شناخته شده‌ترین مشاغل تبدیل کرد. کارشناسان حدس می‌زنند که زنان در پرچ کردن بسیار موفق بودند، زیرا بسیار شبیه به خیاطی (مجموعه و دوختن لباس) بود.Doris Weatherford, "American Women during World War II"(2010). p12 با این حال، پرچ کردن تنها یکی از بسیاری از مشاغلی بود که زنان همزمان با توسعه صنعت هوانوردی در حال یادگیری و تسلط بر آن بودند. همان‌طور که گلن مارتین، یکی از بنیانگذاران مارتین ماریتا، به یک خبرنگار گفت: «ما زنانی داریم که در طراحی هواپیماهای ما در بخش‌های مهندسی، ساخت آنها در خط تولید، [و] تقریباً هر نوع ماشین‌آلات قابل تصور، کمک می‌کنند.».Bradley, La Verne. "Women at Work" "National Geographic", August 1944.
برخی از زنان در واقع مشاغل سنتی‌تری مانند دوخت اثاثیه یا لوازم داخلی هواپیما یا رنگ آمیزی رادیوم با اندازه‌های کوچک را انتخاب می‌کردند تا خلبانان بتوانند صفحه تجهیزات را در تاریکی ببینند. و با این حال، بسیاری از زنان ماجراجو‌تر، پرس‌های هیدرولیک عظیمی را انتخاب کردند که قطعات فلزی را برش می‌داد و همچنین برخی دیگر هم جرثقیل‌های حمل قطعات حجیم هواپیما از یک سر کارخانه به سر دیگر را می‌راندند. آنها حتی بازرسان پرواز زن داشتند تا اطمینان حاصل کنند که تنظیمات لازم قبل از پرواز هواپیماها به جنگ صحیح انجام شده باشد. اکثر هواپیماهایی که آنها ساختند یا بمب افکن‌های بزرگ بودند یا جنگنده‌های کوچک.Weatherford, Doris. "American Women during World War II". p.12
اگرچه اکثر آمریکایی‌ها تمایلی به اجازه دادن زنان به مشاغل سنتی مردانه نداشتند، زنان ثابت کردند که نه تنها می‌توانند این کار را انجام دهند، بلکه در برخی موارد، آن را بهتر از همتایان مرد خود انجام می‌دهند. به عنوان مثال، زنان به‌طور کلی توجه بیشتری به جزئیات داشتند. وزارت کار ایالات متحده بیان می‌کند که هنگام بررسی تعداد سوراخ‌های حفر شده در روز در صنعت هواپیماسازی، یک مرد روزانه ۶۵۰ سوراخ حفر می‌کند در حالی که یک زن روزانه ۱۰۰۰ سوراخ ایجاد می‌کند.the United States. Department of Labor. “Equal Pay in Women’s War Industries”. "Bulletin of the Women’s Bureau", no. 196. 1-26. 1942.
از دیگر صنایعی که زنان وارد آن شدند، صنایع فلزی، فولاد، کشتی سازی و خودروسازی بود.Jeffries, John W. "War Time America: The World War II Home Front" (1996). زنان همچنین در کارخانه‌هایی کار می‌کردند که در آن بمب، سلاح و هواپیما ساخته می‌شد.Weatherford, "American Women and World War II"
گارد ساحلی اولین گروه از زنان غیرنظامی خود را برای خدمت در منشی و منشی در سال ۱۹۴۱ استخدام کرد. سپس در سال ۱۹۴۲ یک سازمان به نام زنان ذخیره گارد ساحلی ایالات متحده (SPARs) (با شعار همیشه آماده) تأسیس کرد. دوروتی استراتون به عنوان اولین سرباز این گروه، از نیروی دریایی به آنجا منتقل شد تا به عنوان مدیر زنان ذخیره گارد ساحلی ایالات متحده (SPARs) خدمت کند. اولین پنج زن آفریقایی-آمریکایی در سال ۱۹۴۵ وارد این گروه شدند: اولیویا هوکر، دی وینیفرد برد، جولیا موزلی، ایوان کامبربچ و آیلین کوک. این گروه در تمامی ایالت‌های بندری ایجاد شدند و در طول جنگ جهانی دوم به عنوان انباردار، منشی، عکاس، همکار داروساز، آشپز و در بسیاری از مشاغل دیگر خدمت می‌کردند. بیش از ۱۱۰۰۰زن در طول جنگ جهانی دوم در این گروه خدمت کردند.
لوئیس ریموند استریکلین (به انگلیسی: Lewis Raymond Stricklyn) (زاده ۸ اکتبر ۱۹۲۸ – درگذشته ۱۴ مه ۲۰۰۲) یک هنرپیشه سینما، هنرپیشه صحنه، بازیگر تلویزیون، ستاره اپرا و روزنامه‌نگار آمریکایی بود. او با وسترن‌هایی با کیفیت فیلم درجه ب در دنیای سینما شناخته شده‌است. در این فیلم‌ها ریموند با سنی کم و ظاهر پسرانه در مقابل استعدادهای برتر آن زمان بازی می‌کرد.
نور (متولد ۲۳ دسامبر ۱۹۷۷) هنرپیشه، بازیگر تلویزیون، سینما و تئاتر اهل لبنان است که در سینمای مصر، با آثاری که به عنوان سرآمد در تاریخ مدرن سینمای مصر شناخته می‌شوند به شهرت رسید.أبرز 5 معلومات عن الممثلة اللبنانیة نور نور - لیالینا
منیژه رازقی یک دانشمند ایرانی آمریکایی در زمینه علم نیمه هادی‌ها و دستگاه‌های الکترونیک نوری است. او پیشگام در تکنیک‌های اپیتاکسیال مدرن برای نیمه‌هادی‌ها مانند رسوب بخار شیمیایی متالارگانیک کم فشار (MOCVD)، اپیتاکسی فاز بخار (VPE)، اپیتاکسی پرتو مولکولی (MBE), GasMBE و MOMBE است.
منیژه رازقی یکی از دانشمندان در زمینه علم و تکنولوژی نیمه هادی سه-۴ و پیشگام در توسعه و اجرا تکنیک‌های اساسی اپیتکی مدرن و مشتقاتش بوده‌است که اصالتی ایرانی دارد. وی متولد ایران است و تحصیلاتش را در فرانسه گذرانده‌است. او در رشته فیزیک تا مقطع دکتری تحصیلاتش را ادامه داد و در سال ۱۹۸۰ میلادی از دانشگاه پاریس فارغ‌التحصیل شد. دکتر منیژه رازقی مدرک DEA در فیزیک هسته ای خود را در سال ۱۹۷۳ و یک مدرک DEA در علوم مواد را در سال ۱۹۷۷ کسب نموده و پس از آن سومین دوره دکترای خود را در سال ۱۹۷۸ کمتر از یک سال بعد از DEA کسب کرد. بعد از آن در سال ۱۹۸۰ دکترای افتخاری علوم فیزیک به ایشان اعطا گردید.
رازقی بین سالهای ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۵ دانشمند محقق ارشد در پروژهٔ تامسون در اِرسی فرانسه فعالیت داشته و از ۱۹۸۶تا ۱۹۹۱، ریاست لابراتوا (آزمایشگاه) مواد اکتشافی را مدیریت نموده و در آنجا نتایج غیر مساوی تا آن زمان بدست آورد. او به سال ۱۹۹۱ در دانشگاه نورث وسترن در شیکاگو آمریکا، فعالیت جدیدی را آغاز کرد و لابراتواری در آنجا تأسیس کرد که مرکز دستگاه‌های کوانتوم شهرت یافت. وی از دانشمندان برجسته در رشتهٔ علوم و فن آوری نیمه چند رساناها است که از پیشگامان توسعه و اجرای تکنیکهای مدرن و مهم هم سو محوری محسوب می‌شود.
او موفق به ساخت قوی‌ترین لیزر نیمه رسانا در دنیا موسوم به لیزر کوانتوم آبشاری “Quantum Cascade Laser=QC” شد که به لحاظ قدرت و کارایی رکورد لیزرهای قبلی را شکسته‌است. او همچنین موفق شد تا کارایی و نفوذ دو شاخه توکار لیزر یعنی توانایی تغییر انرژی الکتریکی به نور را در این لیزر افزایش دهد. وی از سال ۱۹۹۱ به هیئت اساتید دانشگاه نورت وسترن ملحق شده‌است.
از جوایز و افتخارات او می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:
منیژه رازقی کتابی با عنوان چالش MOCVD تألیف کرده‌است که یک اثر پیشگام در زمینهٔ سیستم براساس GaInA SP-InP و سیستم GalnA SP-GaAs تلقی می‌شود. وی همچنین نویسنده یا دستیار نویسنده بیش از ۱۰۰۰ مقاله و سخنرانی در بیش از ۳۰۰ جلسه علمی را در کارنامه حرفه‌ای خود دارد. او بیش از ۵۰ اختراع را نیز به ثبت رسانده‌است دیگر آثار برگزیده او عبارتند از:
روابط دیپلماتیک بین ازبکستان و اوکراین برای اولین بار در تاریخ ۲۵ اوت سال ۱۹۹۲ برقرار گردید.
پس از برقراری روابط در سال ۱۹۹۲، سفارت اوکراین برای اولین بار در پایتخت ازبکستان شهر تاشکند در سال ۱۹۹۳ افتتاح شد و متعاقباً دولت ازبکستان نیز سفارت خود را در پایتخت اوکراین، کی‌یف در سال ۱۹۹۵ افتتاح نمود.
از زمان برقراری روابط بین این دو کشور، ۸ دیدار فی مابین سطوح بالا مقامات این دو کشور به شرح ذیل انجام شده‌است:
عمده صادرات ازبکستان به اوکراین مشتمل بر صادرات الیاف پنبه، منسوجات، فرآورده‌های نفتی و فلزات غیرآهنی می‌باشد. در مقابل نیز عمده صادرات اوکراین به ازبکستان مربوط به صادرات شکر می‌باشد و این موضوع تا به اندازه ای است که در سال ۲۰۱۸، ازبکستان به بزرگترین وارد کننده شکر اوکراین تبدیل شد و ۶۰ درصد از صادرات شکر اوکراین به این کشور می‌باشد. در حال حاضر ۴۸ شرکت اوکراینی در ازبکستان مشغول به فعالیت می‌باشند و متقابلاً نیز ۳۴ شرکت ازبک در اوکراین فعال هستند. با این حال روابط اقتصادی این دو کشور بدون مشکل نیز نبوده‌است و به‌طور مثال در اوایل اکتبر سال ۲۰۱۸، تحقیقات گسترده‌ای توسط مجلس عالی اوکراین در خصوص مزایایی که از سوی دولت اوکراین به خودرو سازان ازبک داده شده بود صورت گرفت و مشخص شد که مزیت‌های اعطایی که از طریق حمایت‌های بی حد و مرز از خودرو سازان ازبک اعمال شده‌است بعضاً به شکل غیر رقابتی با سایر خودرو سازان بوده‌است. این اقدام منجر به برخی از اقدامات تلافی جویانه مجلس ازبکستان با اعمال تحریم و ممنوعیت واردات شکر و دارو از اوکراین منجر شد. این بحران در نهایت در ماه دسامبر همان سال با تشکیل یک کمیسیون مشترک بین اوکراین و ازبکستان برای بحث در مورد همکاری اقتصادی پایان یافت.
در ۲۱ نوامبر سال ۱۹۲۰ یک نسخه اولیه از یک بنای یادبود به نام شاعر شهیر اوکراینی تاراس شوچنکو در تاشکند نصب گردید.Народы Узбекистана: Украинцы بعدها در اکتبر سال ۲۰۰۰، در جریان سفر رسمی لئونید کوچما، رئیس‌جمهور اوکراین به ازبکستان، او و رئیس‌جمهور اسلام کریموف، سنگ یادبودی را در محل نصب آتی بنای یادبود شوچنکو قرار دادند و دو سال بعد، در ۲۰ دسامبر ۲۰۰۲، کوچما از بنای یادبود شوچنکو که توسط مجسمه‌ساز لئونید ریابتسف ساخته شده بود، رونمایی کرد.Выпуск газета Сегодня №291 (1339) за 23.12.2002Коммерсант о визите Леонида Кучмы в Узбекистан در سال ۲۰۱۶ اعلام شد که برنامه‌هایی برای افتتاح بنای یادبود علیشیر نوایی در کی‌یف در دست اقدام می‌باشد.
در حال حاضر قریب به ۸۶/۰۰۰ نفر از اتباع اوکراین یا افرادی با ریشهٔ اوکراینی در ازبکستان زندگی می‌کنند که عمدهٔ این افراد در شهرهای بزرگی همچون تاشکند، سمرقند، بخارا و فرغانه سکنی گزیده‌اند و به زبان ازبم صحبت می‌کنند.
بر اساس آرشیوهای مدارک اوکراینی و روسی، اولین گروه مهاجر اوکراینی، در اواسط قرن ۱۸ میلادی وارد آسیای مرکزی شدند. اولین سکونت انبوه اوکراینی‌ها در منطقهٔ ترکستان در سال ۱۸۸۵ آغاز شد و تا سال ۱۸۹۷، اولین سکونتگاه‌های دائمی در منطقه سمرقند با مدارس زبان اوکراینی و سایر سنت‌های اوکراینی مشاهده شد. در طول جنگ بزرگ میهنی، هزاران اوکراینی در اتحاد جماهیر شوروی اوکراین به ازبکستان شوروی تخلیه شدند. پس از زلزله ۱۹۶۶ تاشکند، بیش از ۲۵۰۰ مهندس اوکراینی در بازسازی تاشکند شرکت کردند. در ژانویه ۲۰۱۴، رهبران اقلیت‌های اوکراینی ساکن ازبکستان برای محکوم کردن تجمعات غیرمجاز صورت گرفته در یورومیدان اوکراین، در نزدیکی بنای یادبود شوچنکو تاشکند گرد هم آمدند و در آن شرکت کنندگان پرچم‌های اوکراین، گرجستان و ارتش شورشی اوکراین را به اهتزاز درآوردند.За тысячи километров от Киева
مارک برنشتاین ()، ویراستار معروف ویکی‌پدیای روسی، مستقر در مینسک است. وی در مارس ۲۰۲۲ توسط نیروی امنیتی GUBOPiK بلاروس به اتهام نقض قانون خبررسانی جعلی روسیه در رابطه با ویرایش مقالات ویکی‌پدیا در مورد حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین بازداشت شد.
مارک برنشتاین از دانشگاه فنی ملی بلاروس فارغ‌التحصیل شده‌است. وی در مینسک در بلاروس زندگی می‌کرد.
از اواخر سال ۲۰۰۹ تا اوایل سال ۲۰۲۲، برنشتاین با بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ ویرایش، یکی از ۵۰ ویرایشگر برتر ویکی‌پدیای روسی زبان بود. او از سوی دیگر ناشران دانشنامه، مأمور نوشتن مقاله شد. او «بهترین» دستاورد خود در ویکی‌پدیا را در سال ۲۰۰۹ کارش بر روی مقاله‌ای دربارهٔ سانسور در اتحاد جماهیر شوروی توصیف کرد که در آن به حدود ۲۵۰ منبع استناد کرده بود. برنشتاین به ویراستاران جدید ویکی‌پدیا توصیه کرد که ابتدا از الگوهای ویرایشی ویراستاران مجرب ویکی‌پدیا بیاموزند و برای همکاری با ویراستارانی که دیدگاه‌های بسیار متفاوت و اغلب مخالف دارند، آمادگی داشته‌باشند، که وی این موضوع را کلیدی برای توسعه مقالات ویکی‌پدیا می‌دانست.
در ۱۰ مارس ۲۰۲۲، یک فروم پیام‌رسان آنلاین تبلیغاتی روسی در تلگرام، اطلاعات خصوصی در مورد برنشتاین را منتشر کرد و او را به نقض قانون جدید روسیه علیه انتشار اخبار جعلی متهم کرد. این انجمن ادعا کرد که ویرایش مقالات ویکی‌پدیا توسط برنشتاین در مورد تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، قانون جدید را نقض می‌کند.
در ۱۱ مارس ۲۰۲۲، اداره اصلی مبارزه با جرایم سازمان یافته و فساد در بلاروس (GUBOPiK)، برنشتاین را در مینسک بازداشت کرد. کانال‌های تلگرامی طرفدار دولت، ویدئویی از بازداشت برنشتاین منتشر کردند و او را به انتشار اطلاعات جعلی «ضد روسیه» متهم کردند.
نبرد خرسون یک درگیری نظامی بین نیروهای روسیه و اوکراین بود که در ۲۴ فوریه ۲۰۲۲ به عنوان بخشی از تهاجم جنوب اوکراین در طول تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ آغاز شد. خرسون نخستین شهر بزرگ اوکراین بود که توسط نیروهای روسی در جریان حمله خرسون تصرف شد.
نیروهای روسی در ۲۴ فوریه از جنوب از طریق کریمه به استان خرسون حمله کردند و رئیس‌جمهور اوکراین ولودیمیر زلنسکی گفت: «نیروهای ما در حال نبردهای شدید در نزدیکی حومه خرسون هستند، دشمن از کریمه اشغالی فشار می‌آورد و سعی می‌کند به سمت ملیتوپول پیشروی کند.» در غروب ۲۴ فوریه، نیروهای روسی به شهر خرسون رسیدند و پل آنتونوفسکی را تصرف کردند، این پل یک گذرگاه استراتژیک بر روی رودخانه دنیپر است و به سمت شهر میکولایف منتهی می‌شود. در ساعات اولیه ۲۵ فوریه، نیروهای اوکراینی پل را در نبردی شدید پس گرفتند. قوای اوکراین ضد حمله روس را مجبور کرد که به سمت شمال پیش بروند و نزدیک‌ترین گذرگاه بعدی دنیپر، شهر نوا کاخوفکا را تصرف کنند. نیروهای روسی یک بار دیگر پل آنتونوفسکی را در پایان روز تصرف کردند. در ۲۶ فوریه، به گفته شهردار ایهور کولیخایف، نیروهای روسی پس از حمله هوایی اوکراین به خودروهای زرهی خود، از خرسون عقب‌نشینی کردند و به شهر مهلت دادند تا تحت کنترل اوکراین باقی بماند. یک مقام اوکراینی، آنتون هراشچنکو، بعداً ادعا کرد که یک ستون ارتش روسیه بین رادنسک و اولشکی، در جنوب خرسون، توسط نیروهای اوکراینی شکست خورده و ظاهراً بازماندگان به جنگل فرار کردند. در همین حال، ایرینا وندیکتووا، دادستان کل اوکراین، مدعی شد که نیروهای روسی یک روزنامه‌نگار را در نزدیکی روستای زلنیوکا در حومه شمالی خرسون و یک راننده آمبولانس را در امتداد بزرگراهی در این ناحیه کشتند. وندیکتوا گفت که مجری قانون اوکراین پرونده‌های جنایی را در مورد تیراندازی‌ها آغاز کرده‌است. در صبح روز ۲۷ فوریه، وزارت دفاع روسیه اعلام کرد که نیروهای روسی خرسون را محاصره کرده‌اند و به گفته مقامات اوکراینی، بخشی از شهر از جمله فرودگاه بین‌المللی خرسون را به تصرف خود درآورده اند. بعداً در صبح، نیروی هوایی اوکراین ظاهراً یک حمله هواپیمای بدون سرنشین موفقی را علیه نیروهای روسی در روستای چورنوبایفکا، دقیقاً در شمال خرسون انجام داد.
مقامات اوکراینی ادعا کردند که از ۲۷ فوریه، نیروهای روسی شروع به حرکت غیرنظامیان از روستاهای مجاور به سمت خرسون کردند، در حالی که به ادعای آنها تلاشی از سوی روس‌ها برای استفاده از غیرنظامیان به عنوان سپر انسانی بود.
در اوایل صبح روز ۱ مارس، مقامات اوکراینی گفتند که نیروهای روسی یک حمله جدید به خرسون آغاز کرده‌اند و از فرودگاه بین‌المللی خرسون به سمت بزرگراه بین خرسون و میکولایف پیشروی کرده‌اند. نیروهای روسی با آتش سنگین، توانستند شهر را محاصره کنند و به بزرگراه برسند وتا روستای کومیشانی پیشروی کنند. نیروهای روسی بعداً در همان روز وارد خرسون شدند. شهردار ایگور کولیخایف تأثیر آن را بر شهروندان در شهر تشریح کرد و گفت که بسیاری از آنها در خانه‌های خود و در پناهگاه‌ها باقی مانده‌اند و گفت که مدارس، مرکز خرید فابریکا و ساختمان‌های بلند در اثر درگیری آسیب دیدند و ساختمان‌های مسکونی مورد تیراندازی قرار گرفتند. کولیخایف مدعی شد که در ۱ مارس، نیروهای روسی به سوی مردم مسلح به کوکتل مولوتف، که سعی در توقف کاروانی در خیابان نفتویکف داشتند، تیراندازی کردند.
در اوایل صبح ۲ مارس، گزارش شد که نیروهای روسی موفق به تصرف یک ایستگاه راه‌آهن و یک بندر رودخانه شدند. بعداً در صبح، نیروهای روسی در میدان سووبادی در مرکز خرسون، جایی که ساختمان اداره منطقه ای خرسون در آن قرار دارد، دیده شدند. وزارت دفاع روسیه بعداً ادعا کرد که شهر را تصرف کرده‌است، در حالی که مقامات اوکراینی و آمریکایی این ادعا را رد کردند و اظهار داشتند که جنگ ادامه دارد.
بعداً در ۲ مارس، گروهی متشکل از ده سرباز روسی، من جمله یک فرمانده، وارد ساختمان شورای شهر شدند و گفتگو را با کولیخایف را آغاز کردند. در غروب، کولیخایف تأیید کرد که شهر را تسلیم کرده‌است و فرمانده روسی قصد دارد یک اداره نظامی ایجاد کند. کولیخایف اذعان کرد که ارتش اوکراین دیگر در خرسون حضور ندارد و یکی دیگر از مقامات اعلام کرد که قوای روسیه در کل نقاط شهر حضور دارند. به گفته کولیخایف، این جنگ منجر به کشته شدن حدود ۳۰۰ غیرنظامی و سرباز اوکراینی، تخریب شدید زیرساخت‌های شهر و محدودیت آب و غذای کم شده است. او افزود که بسیاری از کشته شدگان توسط داوطلبان در گورهای دسته جمعی دفن شدند، زیرا بسیاری از اجساد آنها غیرقابل تشخیص بود.
مدت کوتاهی پس از تصرف خرسون، وزارت دفاع روسیه گفت که مذاکرات بین نیروهای روسی و مدیران شهری در مورد حفظ نظم در جریان است. توافقی حاصل شد که بر اساس آن پرچم اوکراین همچنان در شهر برافراشته خواهد شد، در حالی که روسیه دولت جدید را تأسیس کرد. شهردار ایگور کولیخایف شرایط جدیدی را برای ساکنان شهر اعلام کرد، از جمله اینکه شهروندان فقط در طول روز در خارج از منزل مجاز هستند و تجمع گروهی ممنوع است و خودروها فقط برای تهیه غذا و دارو اجازه ورود به شهر را دارند. این وسایل نقلیه باید با حداقل سرعت حرکت می کردند و در معرض جستجو قرار می گرفتند. به شهروندان هشدار داده شد که سربازان روسی را تحریک نکنند و از دستورات داده شده اطاعت کنند.
در ۳ مارس، گزارش های تایید نشده ای از سربازان روسی که مرتکب تجاوز جنگی در خرسون شده بودند در رسانه های اوکراین منتشر شد. نشریه اوکراینی روبریکا به نقل از منابع محلی، از جمله یک پزشک ادعایی از پلی کلینیک کارابلش، ادعا کرد که ۱۱ مورد تجاوز به عنف رخ داده است که تنها ۵ مورد از قربانیان زنده مانده اند. سوتلانا زورینا، یک ۲۷ ساله ساکن خرسون که توسط CNN مصاحبه شد، سربازان روسی را به تجاوز به زنان محلی متهم کرد و گفت: "آنها قبلاً شروع به تجاوز به زنان ما کرده اند. اطلاعاتی از افرادی وجود داشت که من شخصاً می دانم که یک ۱۷-۱۷ ساله دختر یک ساله - برایش اتفاق افتاد و بعد او را کشتند. ادعاها به طور مستقل تأیید نشدند.
در ۵ مارس، کولیخایف گفت که هیچ مقاومت مسلحانه ای در شهر وجود ندارد و نیروهای روسی "کاملا مستقر شده اند". وی با بیان اینکه "تولید، زیرساخت های حیاتی متوقف شده است. شهر بدون برق و بدون آب است" و "ما بیماران سرطانی، کودکانی که نیاز به دارو دارند، داریم. این دارو در حال حاضر به آنها نمی رسد" درخواست کمک های بشردوستانه کرد. در همین حال، حدود ۲۰۰۰ معترض با تکان دادن پرچم های اوکراین، خواندن سرود ملی و سردادن شعارهای میهن پرستانه در مرکز شهر راهپیمایی کردند. بر اساس گزارش ها، نیروهای روسی برای جلوگیری از نزدیک شدن جمعیت، به هوا شلیک کردند. برخی از مردم محلی ادعا کردند که روس‌ها فهرستی از فعالان اوکراینی دارند که می‌خواستند دستگیر کنند.
ستاد کل نیروهای مسلح اوکراین در ۹ مارس اعلام کرد که روسیه بیش از ۴۰۰ نفر را در خرسون به دلیل تظاهرات مداوم بازداشت کرده است.
شمسی مرادپور حمت (۱۹۱۷–۲ ژوئیه ۱۹۹۷) فعال حقوق زنان اهل ایران بود و اصالات یهودی داشت. وی از پیشگامان اصلاحات در وضعیت زنان در ایران بود. او اولین سازمان زنان یهودی ایرانی (سازمان "بانوان یهود ایران") را در سال ۱۹۴۷ میلادی تأسیس کرد. او پیس از انقلاب ۱۳۵۷ به ایالات متحده مهاجرت کرد و سازمان زنان یهودی ایرانی کالیفرنیای جنوبی را برای کمک به خانواده‌ها و دانش‌آموزان فقیر تأسیس کرد.