moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مطالعه‌ای که در ژورنال «همه‌گیرشناسی سرطان» در سال ۱۹۹۵ به چاپ رسید از کاهش پیشرفت سرطان ریه در افراد سیگاری با مصرف منظم روزانه ۵۷ گرم علف چشمه حکایت داشت.Hecht SS, Chung FL, Richie JP, et al. "Effects of watercress consumption on metabolism of a tobacco-specific lung carcinogen in smokers", "Cancer Epidemiology," December 1995 4; 877 مطالعه دیگری در دانشگاه اولستر که در «ژورنال آمریکایی تغذیه بالینی» در سال ۲۰۰۷ به چاپ رسید نشان داده که مصرف ۸۵ گرم علف چشمه در روز به مدت ۸ هفته حدود ۲۳٪ تخریب دی‌ان‌ای گلبول‌های سفید بر اثر سرطان را کاهش می‌دهد. اثر مثبت علف چشمه در افراد سیگاری چشمگیرتر است که این احتمالاً به کمبود آنتی‌اکسیدان‌ها در بدن سیگاری‌ها مربوط می‌شود.Watercress 'helps protect against cancer' Times Online, 15 Feb 2007
نور: این گیاه به نور متوسط خورشید نیاز دارد و نباید به صورت کاملاً مستقیم مقابل نور ۱۰۰ درصد خورشید باشد.
آب: علف چشمه اغلب کنار آب‌ها و چشمه‌ها رشد می‌کند، پس یک گیاه آبزی‌ست. ریشه‌های آن فقط درون آب دوام می‌آورد.
توجه داشته باشید که ساقه‌های این گیاه باید تا ۵ سانتی‌متر در آب باشد.
خاک: این گیاه بیشتر در زمین‌های پر آب و یا باتلاقی با اسیدیته ۷٫۲ رشد می‌کند.
دما: بهترین حالت دمایی برای این گیاه نواحی معتدل تا گرم است.
البته این گیاه در دمای منفی ۱۵ درجه سانتی‌گراد هم بدون مشکل رشد می‌کند.
به سبب مهار آنزیم سیتوکروم p۴۵۰ در مصرف زیاد این گیاه، ممکن است در متابولیسم برخی داروها اختلال ایجاد کند.
احتمالا باعث خونریزی در افراد مبتلا به هیموروئید میشود(تجربی)
دنگ واحد تقسیم زمین، ملک، و اشیاء تحت تملک است. این واحد تقسیم ناظر بر کل ملک یا کوچک‌ترین جزءملک است، یعنی وقتی می‌گوییم من مالک یک دنگ از شش دنگ یک خانه و متعلقات آن هستم یعنی مالک کوچک‌ترین اجزاء خانه (یک ششم از کل یک اتاق گرفته تا یک ششم از یک دانه آجر)
مرسوم است هر دنگ را به ۱۲ قسمت تقسیم میکنند که برابر با ۱ حبه می‌باشد به این معنی که یک ملک ۶ دنگ دارای ۷۲ حبه می‌باشد و ِلذا سهم با حبه برابر نیست
میدان شهرداری (ساعت) در مقابل کاخ شهرداری تبریز معروف به «ساختمان ساعت» واقع شده‌است. این محل در زبان عامهٔ مردم «ساعات قاباغی» (جلوی ساعت) نام دارد. این میدان در تقاطع خیابان‌های ارتش و امام خمینی قرار دارد و وجه تسمیهٔ این میدان که سبب شهرت آن شده، ساعت تعبیه شده بر روی کاخ شهرداری تبریز است. این کاخ از بالا به شکل عقاب است.
برج ساعت شهرداری تبریز در سال ۱۳۱۴ هجری خورشیدی در محل نوبر به دستور حاج ارفع‌الملک با نظارت مهندسان آلمانی به سبک بناهای کشور آلمان احداث گردیده‌است.
این میدان تا سال ۱۳۲۴ چهارراه بود. در زمان حکومت جعفر پیشه‌وری میدان آن ساخته شد و تندیس نیم‌تنهٔ باقرخان سالار ملی در آنجا نصب شد. پس از سقوط پیشه‌وری مجسمهٔ محمدرضاشاه را در آن‌جا قرار دادند. این میدان از میادین اصلی شهر تبریز به‌شمار می‌رود.
قَصرِ شیرین یکی از شهرهای استان کرمانشاه و از مناطق آزاد تجاری در غرب ایران است.سومین شهر وسیع استان کرمانشاه با وسعت ۹۵۰ هکتار مرکز بخش مرکزی شهرستان قصر شیرین در غرب استان کرمانشاه است و در نزدیکی مرز ایران و عراق قرار گرفته است. قصرشیرین از شمال شرق به شهرستان سرپل ذهاب و از شرق به شهرستان گیلانغرب و از غرب به اقلیم کردستان و کشور عراق منتهی می‌شود. قصر شیرین به دلیل نخل‌های بلند و همچنین محصولات متنوع کشاورزی مورد توجه بوده‌است. این شهر از دیرباز مکانی برای هم زیستی اقوام مختلف مردمان کرد، و مذاهب مختلف از قبیل (سنی، یارسان، شیعه و اقلیتی از یهودی، مسیحی و بهائی) بوده‌است.
علت نام‌گذاری این ناحیه به قصر شیرین، ساختن کاخی برای شیرین، همسر مسیحی خسرو پرویز در این محل بوده‌است.پورشفیع، عبدالله، "بازسازی و جغرافیای شهری قصرشیرین"، تهران: آناهیتا، ۱۳۷۴، ص۹۰.
در مورد پیشینهٔ تاریخی و خاستگاه قصرشیرین مطالب فراوانی گفته شده، از جمله آنکه قصرشیرین را که نام آن دستجرد، دستگرد بوده که یونانی‌ها آن را "آرت میتا" گفته‌اند، "«آرت»" در زبان لاتینی به معنی معماری است. در این هر دو نام یگانگی الفاظ میتان و ماد مشهود است و دستگرد یکی از کاخ‌های سلطنتی خسرو پرویز بوده‌است.
جغرافی‌دانان معتقدند که در دورهٔ هخامنشی نیز این محل دارای بخش‌هایی آباد بوده که بنام‌های کاله یا اکرای پل «سرپل ذهاب» و «کادینا کرند» و "باغشتانا" و سرخک نوشیروان و قره‌غان خوانده می‌شدند. لسترنج آورده‌است که:
شش فرسخ پس از خانقین در نصف راه حلوان که نخستین شهر استان جبلان است قصرشیرین واقع شده‌است. شیرین معشوقه خسرو پرویز است؛ و قصرشیرین روستایی است یزرگ که بارو و ویرانهٔ قصر ساسانی در آنجا پدیدار است.
ابن رشد در سدهٔ سوم دربارهٔ آن می‌گوید: ایوانی بزرگ و با شکوه از گچ و آجر دارد. به گرد ایوان حجره‌هایی ساخته‌اند و حجره‌ها به یکدیگر راه دارند و در حجره‌ها به آن ایوان باز می‌شود. جلوی ایوان صفحه‌ای است از سنگ مرمر، داستان فرهاد دلدادهٔ شیرین و پهلباد نوازنده و شبدیز اسب معروف خسروپرویز در بسیاری نقاط آن حول و حوش به صورت افسانه‌ای درآمده است. بر قصرشیرین جبال بزرگی مشرف است که در سر حد ایران واقع است.
این شهر در درازای تاریخ فراز و نشیب‌های زیادی را پشت سر گذاشته‌است ولی به‌علت موقعیت ویژهٔ خود دوباره از نو ساخته شده‌است، به‌طوری‌که پس از حملهٔ اعراب به ایران کاخ‌های خسروپرویز به‌کلی ویران گشت و تا سال ۱۲۷۰ قمری قصرشیرین روستای کوچکی بیش نبوده و جمعیتی در حدود ۲٬۵۰۰ نفر داشت.
قصرشیرین در جنگ جهانی اول مرز سربازان دولتی آلمان و عثمانی از یک طرف و روسیه و انگلستان از طرف دیگر بود. ویرانهٔ قصور وسیعی که بنام شیرین محبوبه خسروپرویز ساسانی موسوم و در جوار شهر نو کنونی واقع گردیده‌است از عهد باستان تا حال مشرف بر شاهراه بزرگی است که اراضی مرتفع ایران را به دشت میانرودان متصل می‌کند.
قصرشیرین در دوران قاجاریه محل زمستانی حکام گوران و سنجابی بود که خالصه‌جات را از دولت اجاره می‌کردند.
قصر شیرین از شهرهای قدیمی و تاریخی استان کرمانشاه است و بنای آن را در آثار تاریخی و ادبی به خسرو پرویز نسبت می‌دهند. وی در زمان پادشاهی‌اش باغی وسیع با قصرهایی دلپذیر که متناسب با آب و هوای زمستان این ناحیه بود در این شهر بنا نهاد. پس از حملهٔ عربها به امپراتوری ساسانیان، قصرهای خسرو پرویز به کلی ویران گشت.قصرشیرین از دیر باز شهری برای تبادل فرهنگ و تجارت بوده و آثار باستانی به جای مانده از ادوار مختلف گواهی دهنده اهمیت این شهر می باشد..
ابودلف مسعر بن المهلهل الخزرجی در آغاز سدهٔ چهارم هجری قصرشیرین را به صورت شهری «دارای ساختمان‌های بلند و عظیم» که «دید انسان از تعیین ارتفاع آن عاجز، و فکر از پی بردن به آن قاصر است» توصیف کرده‌است.ابودلف خزرجی، مسعر بن مهلهل، "سفرنامهٔ ابودلف در ایران (در سال ۳۴۱ هجری)": با تعلیقات و تحقیقات ولادیمیر مینورسکی؛ ترجمهٔ ابوالفضل طباطبایی، تهران: زوار، ۱۳۵۴، ص۵۸. اما یعقوبی در سال ۲۸۷ قمری از ویرانه‌های قصر یاد می‌کند و ابن اثیر از تخریب بیشتر آن در طی زلزله‌ای در سال ۳۴۵ قمری (۹۵۶ میلادی) خبر می‌دهد.سبحانی، نریمان، "شهر باستانی قصرشیرین"، کرمانشاه:انتشارات مؤسسهٔ فرهنگی، هنری و سینمایی کوثر، چاپ یکم: ۱۳۸۰، ص۳۳ حمدالله مستوفی در قرن هشتم هجری و در سال ۷۴۰ قمری (۱۳۴۰ میلادی) قصرشیرین را دارای هوایی بد و دارای بادهای سموم عنوان می‌کند و کاخ شیرین را «اندکی معمور» می‌نامد.حمدالله مستوفی، حمدالله‌بن ابی‌بکر، "نزهه القلوب با مقابله و حواشی و تعلیقات و فهارس"، قزوین: نشر طه: نشر حدیث امروز، ۱۳۷۸، ۶–۴۵
قصر شیرین در جنگ جهانی اول مورد حملهٔ نیروهای عثمانی قرار گرفت. در ۱۲ آوریل ۱۹۱۵ (۲۳ فروردین ۱۲۹۴) نیروهای عثمانی قصر شیرین را به تصرف خود درآوردند.فروتن، ۱۳۹۰، ص ۲۰۱.
با آغاز جنگ ایران و عراق در سال ۱۳۵۹ قصر شیرین نخستین شهر از ایران بود که توسط ارتش عراق تسخیر شد. ارتش عراق با ورود به شهر به تخریب شهر پرداخت، چنان‌که تمامی ساختمان‌های شهر در مدت کوتاهی ویران گشت و تنها یک ساختمان باقی‌ماند که به عنوان مقر نیروهای بعثی مورد استفاده قرار می‌گرفت. آثار تاریخی شهر نیز همه ویران شدند. اگرچه قصر شیرین در روز ۲۰ فروردین ۱۳۶۰ از نیروهای عراقی بازپس گرفته شد، اما بازسازی آن تا پایان جنگ انجام نشد. پس از پایان جنگ در سال ۱۳۶۷ اهالی شهر دوباره به بازسازی شهر پرداختند و شهر را از نو ساختند.
شهر قصرشیرین در ۱۶۶ کیلومتری غرب شهر کرمانشاه واقع شده‌است. این شهر میان طول جغرافیایی ۴۵ درجه و ۳۵ دقیقه شرقی و عرض ۳۴ درجه و ۳۱ دقیقه شمالی قرار دارد که ارتفاع آن از سطح دریا ۳۳۳ متر می‌باشد.مختصات و ارتفاع، بازدید در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۳.
منطقهٔ جنوب قصرشیرین آب و هوای بیابانی گرم و خفیف، مرکز آن آب و هوای خشک و نیمه معتدل و شمال و شرق آن آب و هوای نیمه خشک سرد دارد. قسمت‌های مرتفع نیز دارای آب و هوای نیمه مرطوب سرد هستند. میانگین سردترین ماه سال میان ۲٫۵ تا ۵ درجهٔ سانتی‌گراد و میزان بارندگی میان ۳۵۰ تا ۴۵۰ میلی‌متر در نوسان است.پورشفیع، عبدالله، "بازسازی و جغرافیای شهری قصرشیرین"، تهران: آناهیتا، ۱۳۷۴، ص۷۶.
رودخانهٔ الوند از درون شهر قصرشیرین می‌گذرد. این رود از کوه‌های شمال شرقی سرپل ذهاب، کوه سیاوانه در ۵۰ کیلومتر شمال شهر قصرشیرین سرچشمه می‌گیرد و از به هم پیوستن آب چشمهٔ سیاوانه و سراب اسکندر به وجود می‌آید. این رود پس از عبور از ریجاب و پیران با آن سراب گیلان یکی می‌شود و از آنجا به بعد نام الوند به خود می‌گیرد.سبحانی، نریمان، "شهر باستانی قصرشیرین"، کرمانشاه: انتشارات مؤسسهٔ فرهنگی، هنری و سینمایی کوثر، چاپ یکم: ۱۳۸۰، ص۱۳ آبدهی متوسط این رود در ایستگاه قصرشیرین در سال ۱۳۸۰، نزدیک به ۱۴ متر مکعب در ثانیه بوده‌است. با توجه به عبور این رود از سرپل ذهاب و ریختن فاضلاب این شهر و نزدیک به ۲۰ روستای میان این دو شهر در آن، آلودگی الوند بالاست و این مسئله سبب تغییر رنگ آب رودخانه شده‌است. الوند پس از گذر از قصرشیرین، از مرز ایران و عراق عبور کرده و در استان دیاله در عراق جریان می‌یابد و سپس با گذر از وسط شهر خانقین در محل دوآب خانقین به رود سیروان می‌ریزد.سبحانی، نریمان، "شهر باستانی قصرشیرین"، کرمانشاه:انتشارات مؤسسهٔ فرهنگی، هنری و سینمایی کوثر، چاپ یکم: ۱۳۸۰، ص۱۴ بر روی رود الوند، از سال ۱۳۳۷ سد انحرافی الوند ساخته شده که آب رودخانه را برای کاربرد کشاورزی به زمین‌های پیرامون شهر منتقل می‌کند. همچنین آب مورد نیاز مردم شهر قصرشیرین تا پیش از لوله‌کشی آب این شهر در سال ۱۳۳۹، به‌طور مستقیم و با ابزار ابتدایی از الوند تأمین می‌گردید.سبحانی، نریمان، "شهر باستانی قصرشیرین"، کرمانشاه:انتشارات مؤسسهٔ فرهنگی، هنری و سینمایی کوثر، چاپ یکم: ۱۳۸۰، ص۲۰
زبان مردم قص(رشیرین کردی جنوبی است که با لهجهٔ قصری ادا می‌شود. همچنین گویش‌های دیگر کردی جنوبی مانند سنجاوی،جافی باجلانی و کلهری هم در قصرشیرین تکلم می‌شود. از این میان دو گویش باجلانی امروز متکلم بسیار کمتری دارند و از سوی سازمان یونسکو در فهرست زبان‌های شدیداً در معرض خطر نابودی قرار گرفته‌اند.پایگاه اینترنتی زبان‌های در خطر: زبان گورانی بازدید در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۳.پایگاه اینترنتی زبان‌های در خطر: زبان باجلانی ۱۴ اکتبر ۲۰۱۳. یهودیان قصرشیرین در گذشته به زبان آمیخته به واژگان عبری سخن می‌گفتند که خود آن را لیشانا نوشان به معنای «زبان خودمان» یا هولاهوله می‌نامیدند. این زبان نیز امروزه با کوچ دسته جمعی یهودیان به اسرائیل به فراموشی سپرده شده و از سوی سازمان یونسکو در فهرست زبان‌های شدیداً در معرض خطر نابودی نیز قرار گرفته‌است.پایگاه اینترنتی زبان‌های در خطر: زبان هولاهوله ۱۴ اکتبر ۲۰۱۳.
قصر شیرین از دیرباز مکانی برای هم زیستی مذاهب مختلف ازقبیل (شیعه، یارسان، سنی و اقلیتی از یهودی، مسیحی و بهائی) بوده‌است.Qasr-e Shirin
در حال حاضر مسیحیان ارمنی و آشوری همگی قصر شیرین را ترک کرده‌اند. یهودیان نیز که تا پیش از جنگ ایران و عراق محلهٔ مستقلی در شهر داشتند همگی از قصر شیرین کوچ کرده‌اند و کنیسهٔ آن‌ها نیز در جنگ ویران شده‌است. همچنین گورستان یهودیان قصر شیرین به صورت تپه‌ای خاکی در ضلع غربی پارک شاهد (پارک سیب) درآمده که نشانی از سنگ قبر در آن دیده نمی‌شود. یهودیان کردستان اعتقاد دارند قبر بنیامین فرزند یعقوب از پیغمبران یهودی در نزدیکی قصر شیرین قرار دارد.وزارت امور خارجۀ اسرائیل، "آشنایی کوتاه با یهودیان ایران: تاریخ، فرهنگ، باورهای دینی، زندگی اجتماعی و پراکندگی آنان"، نوشتۀ افشین نادری، به نقل از پایگاه اینترنتی صادقین؛ بازدید در ۱۵ اوت ۲۰۱۴.
هنری بایندر سیاح فرانسوی که در اواخر قرن نوزدهم از قصر شیرین دیدن کرده‌است، در سفرنامهٔ خود با عنوان «"در کردستان، در بین‌النهرین و پرشیا"» که در سال ۱۸۸۷ به چاپ رسیده‌است می‌نویسد:
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۸٬۴۷۳ نفر (۵٬۴۷۳ خانوار) بوده‌است.
سال ۱۳۵۵ شهر قصرشیرین نودوچهارمین شهر پرجمعیت ایران بود
شهر قصرشیرین در اولین سرشماری جمعیت جزو شهر های پرجمعیت استان بود که بعد از جنگ تحمیلی بسیاری از جمعیت آن در مناطق مختلف ایران سکنی گرفته اند.
نخستین نشریه در قصرشیرین، شب‌نامه «حرف‌های حسابی» بود که در ۱۹۱۵ میلادی (۱۲۹۴ خورشیدی)، همزمان با تشکیل دولت مهاجرین در کرمانشاه، از سوی «کمیته دفاع ملی» منتشر می‌شد.شیریان، محمدحسین، "تاریخ مطبوعات استان کرمانشاه"، کرمانشاه: اداه کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمانشاه، شورای پژوهشی، چاپ یکم، ۱۳۹۲، ص۱۰۱. نشریه دیگر در قصرشیرین «صدای سرحد» بود که به صاحب امتیازی علی اکبر غروی منتشر می‌شد.شیریان، محمدحسین، "تاریخ مطبوعات استان کرمانشاه"، کرمانشاه: اداه کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمانشاه، شورای پژوهشی، چاپ یکم، ۱۳۹۲، ص۳۴۰. همچنین هفته‌نامه «شاه ایل» دیگر نشریه‌ای بود که از خردادماه سال ۱۳۳۱ به مدیریت رحیم حاتم آغاز به انتشار کرد. انتشار این نشریه تا سال ۱۳۵۶ به مدت ۲۵ سال به‌طور نامرتب ادامه یافت.سبحانی، نریمان، "شهر باستانی قصرشیرین"، کرمانشاه:انتشارات مؤسسه فرهنگی، هنری و سینمایی کوثر، چاپ یکم: ۱۳۸۰، ص۱۶۱شیریان، محمدحسین، "تاریخ مطبوعات استان کرمانشاه"، کرمانشاه: اداه کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمانشاه، شورای پژوهشی، چاپ یکم، ۱۳۹۲، ص۳۹ و ص۶۹. در حال حاضر دوهفته‌نامهٔ آساره تنها نشریه‌ای است که در قصرشیرین منتشر می‌شود."دوهفته‌نامۀ منطقه‌ای آساره"، نوشته‌شده در ۱۷ خرداد ۱۳۹۷؛ بازدید در ۱۳ اسفند ۱۳۹۷.
با توجه به مرزی بودن قصر شیرین و امکان دریافت برنامه‌های رادیویی عراق در این شهر، در سال ۱۳۵۵ رادیو قصر شیرین راه‌اندازی شده و پخش برنامه‌های خود را از این شهر به سه زبان کردی، فارسی و عربی آغاز کرد. برنامه‌های رادیو قصر شیرین تا شمال آفریقا قابل دریافت بود. پخش برنامه‌های این رادیو تا شهریور ۱۳۵۹ و تسخیر این شهر توسط ارتش عراق ادامه داشت."گزارشی از حملۀ عراق به محور قصر شیرین"، نوشتۀ اسدالله احمدی، در "نگین ایران (فصل‌نامۀ تخصصی مطالعات دفاع مقدس)"؛ دورۀ ۸، شمارۀ ۲۹، تابستان ۱۳۸۸، صفحۀ ۱۰۸-۱۰۱؛ ص ۱۰۵. در حال حاضر هیچ رادیو و تلویزیونی از قصر شیرین پخش نمی‌شود، اما برنامه‌های رادیوها و شبکه‌های تلویزیونی گوناگون جمهوری اسلامی ایران در ایستگاه رادیو و تلویزیون قصر شیرین دریافت و پخش می‌گردد.
در گذشته سینمایی به نام سینما شیرین در شهر قصر شیرین فعالیت می‌کرد.روزنامۀ نقد حال: "مولن‌روژ"، نوشتۀ جواد سحابی، سال پانزدهم، شمارۀ ۶۹۱، شنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۸؛ بازدید در ۱۵ مرداد ۱۳۹۸. این سالن سینما در جنگ ایران و عراق تخریب شد. در حال حاضر شهر قصر شیرین دارای یک سالن سینما به نام سینما غدیر است. این سالن سینما در ۱۶ دی ۱۳۹۵ افتتاح شد و نخستین سینمایی است که پس از جنگ ایران و عراق در این شهر ساخته شده‌است.خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا): "سینما غدیر قصرشیرین با حضور استاندار کرمانشاه گشایش یافت"، نوشته‌شده در ۱۶ دی ۱۳۹۵؛ بازدید در ۲۳ دی ۱۳۹۷.
اقتصاد قصر شیرین بیشتر به کشاورزی وابسته است. با این حال در اطراف شهر منابع نفتی نیز وجود دارد که به میزان کمی استخراج می‌شوند،حدود دو دهه است که راه اندازی مرز رسمی پرویزخان باعث رونق اقتصادی این شهرستان شده‌است
وجود نفت در اطراف شهر قصر شیرین در سال ۱۸۴۸ میلادی توسط و. ک. لفتوس، متخصص علمی‌ای که همراه با کمیسیون مرزی ایران و عثمانی که برای تعیین خط مرزی به قصر شیرین آمده‌بود اعلام شد.اتحادیه، منصوره (نظام مافی)، "نفت چیاسرخ کرمانشاه"، تهران: نشر تاریخ ایران، چاپ یکم، ۱۳۹۴؛ ص ۹. ژاک دو مورگان باستانشناس فرانسوی در سفری که در سال‌های ۱۸۹۱–۱۸۸۹ به ایران داشت، در این منطقه پژوهش کرد و نتایج آن را در کتابی در سال ۱۸۹۵ منتشر کرد. وی در این کتاب از وجود نفت در منطقهٔ قصر شیرین و ذهاب خبر داد.اتحادیه، منصوره (نظام مافی)، "نفت چیاسرخ کرمانشاه"؛ ص ۱۲. کار حفاری برای اکتشاف نفت در قصر شیرین از سال ۱۹۰۱ توسط تیم شرکت بریتیش پترولیوم (شرکت نفت انگلستان) آغاز شد. در تاریخ ۱۴ ژانویهٔ ۱۹۰۴ نفت از دومین چاه که به عمق ۷۵۶ پا حفرشده‌بود جوشید و به میزان روزی ۶۰۰ بشکه در هر ۲۴ ساعت، به همراه مقادیری نمک استخراج شد.اتحادیه، منصوره (نظام مافی)، "نفت چیاسرخ کرمانشاه"؛ ص ۱۶. با این حال در ژوئن ۱۹۰۴ هر دو چاه قصر شیرین بسته شده و عملیات اکتشاف و حفاری به مسجد سلیمان منتقل می‌شود.اتحادیه، منصوره (نظام مافی)، "نفت چیاسرخ کرمانشاه"؛ ص ۲۰. هم‌اکنون دو میدان نفتی نفت‌شهر و سومار در جنوب قصر شیرین قرار دارند و میدان نفتی چیاسرخ که نخستین بار نفت از آن استخراج شد، در خاک عراق قرار گرفته‌است.
نخستین مدرسهٔ امروزی در قصرشیرین مدرسهٔ صمصامیه بود. مدرسهٔ صمصامیه در سال ۱۲۹۸ خورشیدی همزمان با تأسیس ادارهٔ معارف به همت شیرخان صمصام‌الممالک ساخته‌شد. مدیریت آن را در ابتدا "جلال‌الدین میرزا جهانبانی" برعهده داشت که همزمان رئیس ادارهٔ معارف قصر شیرین نیز بود. اما از سال ۱۳۰۰ خورشیدی، شاعر قصر شیرینی، باقر فانی به مدیریت این مدرسه منصوب شد. مکان مدرسهٔ صمصامیه در ضلع شرقی میدان مرکز شهر به سمت رودخانهٔ الوند بود. صمصامیه حیاط بزرگی داشت و ساختمان مدرسه در دو طبقه دور تا دور این حیاط ساخته‌شده‌بود. هم‌اکنون بلوار ساحلی محل سابق مدرسه را محو نموده‌است.پایگاه اینترنتی قصر شیرینی‌های مقیم تهران، "مختصری از تاریخ آموزش و پرورش در قصر شیرین"، نوشتۀ نریمان سبحانی؛ بازدید در ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۱۶.
نخستین مدرسهٔ دخترانه در قصر شیرین در سال ۱۳۱۳ خورشیدی با نام مکتب پرورش دوشیزگان قصر شیرین به مدیریت "آغابیگم باطنی" دایر شد. این مدرسه از سال ۱۳۱۵ توسط ادارهٔ معارف رسمیت داده‌شد.
همچنین نخستین دبیرستان در قصر شیرین در سال ۱۳۱۵ با نام "دبیرستان پهلوی" تأسیس شد. تا پیش از تأسیس این دبیرستان، کلاس‌های دانش‌آموزان دبیرستانی در ساختمان مدرسهٔ صمصامیه برگزار می‌شد.
در تاریخ ۵ بهمن سال ۱۳۹۴ شهرستان قصرشیرین به دلیل آب وهوای گرم در فصل زمستان نسبت به دیگر شهرهای ایران برای برگزاری مسابقات آسیایی کونگ فو با حضور ۱۸۰ ورزشکار از ۲۴ کشور آسیایی انتخاب شد. این مسابقات در دو بخش بانوان و آقایان در سبک‌های مختلف برگزار شد.
اردیبهشت ۱۴۰۰ شهر قصرشیرین به منطقه آزاد تجاری تبدیل گردید
شیخیه یا شیخی‌گری نام شاخه‌ای عرفانی از شیعیان دوازده امامی است که در اوائل قرن ۱۹ میلادی توسط احمد بن زین الدین احسائی بنیان‌گذاری شد. پس از احمد احسائی به‌ترتیب شاگردش سید کاظم رشتی و سپس محمدکریم‌خان کرمانی جانشین شدند. بعد از محمد کریم، شیخیه به دو دسته عمدهٔ کرمانیه و باقریه تقسیم شد. علی محمد باب در هنگام حضور در کربلا از شاگردان سید کاظم رشتی بود. به‌طور کلی مکتب شیخیه سعی بر اجرای احکام دین از طریق قرآن و امامان دارد.
معروف‌ترین کتب شیخیه عبارتند از: شرح الزیارة الجامعة الکبیرة - شرح العرشیة -ابواب و الایمان - عالم ذر- در جواب باب - ارشاد العوام- دقائق العلاج-شرح المشاعر - شرح آیة الکرسی - دلیل المتحیرین -ارشاد العوام - الفطرة السلیمة - طریق النجاة - فصل الخطاب - الکتاب المبین - کفایة المسائل - مصباح السالکین - ینابیع الحکمة - صواعق البرهان - زینبیة - اسرار الشهادة - اجتهاد و تقلید - فهرست - اجتناب - التقلید - دوستی دوستان.مکتب شیخیه - المدرسة الشیخیة - Shaykhi School
سیدکاظم رشتی متولد ۱۲۱۲ق جانشین احمد احسایی است. سیدکاظم رشتی (سیدکاظم بن قاسم حسینی دشتی گیلانی حائری (کربلایی) اجدادش از سادات حسینی مدینه بوده‌اند. او در رشت متولد شد. در جوانی به یزد رفت و از مریدان و شاگردان احمد احسایی گردید. سیدکاظم رشتی مقیم کربلا گردید و تا پایان عمر در این شهر به ترویج و تدریس مکتب شیخیه پرداخت. گفته می‌شود او بالغ بر یکصدو پنجاه جلد کتاب و رساله در تبیین و تفسیر مکتب شیخیه و آرای احمد احسایی نگاشته‌است.
محمدکریم خان کرمانی سومین مقتدای سلسله شیخیه که بعد از سید کاظم رشتی رهبری و پیشوایی این مکتب را بر عهده گرفت؛ بنابراین او سومین رهبر شیخیه محسوب می‌شود.The Persian Presence in the Islamic World (Levi Della Vida Symposia), p. 103 By Ehsan Yarshater
بعد از سید کاظم رشتی برخی از شاگردان وی محمدکریم‌خان کرمانی را جانشین وی دانستند. از او بیش از ۲۰۰ جلد کتاب و رساله به جا مانده‌است که بیشتر مباحث آن در خصوص حکمت الهی شیعی است. محمد کریم خان فرزند ابراهیم خان ظهیر الدوله والی کرمان است که پسر عمو و داماد فتحعلی شاه قاجار بود.
شیخیه کرمان را بنا به انتساب به مؤسس آن محمدکریم‌خان، «کریمخانیه» نیز گفته‌اند. از ویژگی‌های این سلسله احترام و ادب خاص به اهل بیت پیامبر اسلام و همچنین در رفتارهای فردی شان با خود و دیگران می‌باشد.
پس از محمد کریم خان کرمانی، دو پسر وی به نام‌های محمد خان کرمانی و سپس زین‌العابدین خان کرمانی جانشین پدر شده و به پیشوائی شیخیه رسیدند. پس از آن‌ها ابوالقاسم خان ابراهیمی (۱۳۱۴–۱۳۹۰ ه‍.ق) فرزند زین العابدین خان به پیشوائی رسید. پس از او فرزندش عبدالرضاخان جانشین پدر شد که در سال اول انقلاب ایران بدست گروهی به نام الفتح کرمان ترور شد (۱۳۵۸ ه‍.ش) و در حال حاضر پیشوایی بر عهده سید علی موسوی در بصره است. طرفداران این فرقه در حال حاضر بیشتر در شهرهای کرمان، تهران، خرمشهر، تبریز، بناب، زنوز، مشهد، شیراز، بصره و کربلا زندگی می‌کنند.
«باقریه» پیروان میرزا محمد باقر شریف طباطبایی بودند. او نخست نماینده محمد کریم خان کرمانی در نایین و همدان بود. اما پس از فوت استادش با جانشین او به مخالفت برخاست و از شیخیه کرمان جدا شده.
پس از واقعه قتل و غارت شیخیه همدان در ماه رمضان ۱۳۱۵ هجری قمری، به جهت حفظ جان خود از همدان به تهران جهت عرض حال به حاکم زمان هجرت نمود ولی به دلیل نیافتن جواب دلخواه از حاکم کشور به جندق رفت. او سالیان متمادی در جندق سکنی گزید و از نائین و اصفهان و جندق و بیابانک و همدان و مشهد و تهران مقلدینی یافت.
شیخیه آذربایجان پیرو میرزا شفیع ثقةالاسلام تبریزی هستند. این شیخیه را «ثقةالاسلامیه» نیز گویند. پس از میرزا شفیع، پسرش میرزا موسی و بعد از وی میرزا علی معروف به ثقةالاسلام دوم و پس از وی برادرش میرزا محمد به ریاست این طایفه رسید.
طایفه دیگر شیخیه «حجت‌الاسلامی» هستند که پیرو میرزا محمد مامقانی هستند.
طایفه دیگر از شیخیه، «احقاقیه» هستند که پیرو آخوند ملاباقر اسکوئی می‌باشند. وی از شاگردان سید کاظم رشتی بود که پس از فوت ایشان دعوی جانشینی او را کرد، عمده مقلدین ایشان در کویت زندگی می‌کنند و پیشوای ایشان آقا رسول احقاقی است.مشکور، محمدجواد، "فرهنگ فرق اسلامی"
عقاید شیخیه در اصول و فروع دین و همه احکام شرع برگرفته قرآن و سنت محمد و اخبار و احادیث ائمه شیعه است، و به‌طور خلاصه شیخیه شیعیانی هستند که در جزئی و کلی سعی در تبعیت امامان داشته و جز گفته آن‌ها اعتماد نمی‌نمایند و در بیان فضائل محمد و آل محمد نیز سعی داشته و می‌گویند که نباید تصور شود که معارف اسلام منحصر به همین احکام ظاهری عبادات و معاملات است، و آن عده را که فقط به همین ظاهر اسلام اکتفا کرده‌اند مقصر می‌دانند؛ و همچنین معتقدند که عقاید آن عده از صوفی مذهبان که دین را صرفاً امور باطنی می‌دانند و ظواهر عبادات را ترک کرده‌اند ناقص است و انسان را به ترقی و تعالی که مقصود از آفرینش اوست نمی‌رساند، بلکه دین حق آن است که همه ظواهر را بپذیریم و به آنها عمل نمائیم در عین اینکه سعی می‌کنیم اصل و باطن و حقایق آن مطالب را هم بقدر استعداد فراگیریم و به هر صورت این مطلب مسلم است که عقاید شیخیه همان عقاید شیعه جعفری دوازده امامی است.
مخالفان ایشان معتقدند شیخیه دربارهٔ مقام ائمه راه غلو پیموده‌اند و برای آن‌ها مقام خدایی قائل شده‌اند زیرا قبر را قبله قرار می‌دهند در حالی که این مطلب از جهت احترام به ائمه و استناد به احادیث واقع شده‌است. گاه شیخیه شیعیان مخالف خود را «بالاسریه» و خود را «پشت‌سری» می‌خوانند. البته شیخیه برای عقاید خود نسبت به امامان به زیارات رسیده از اهل بیت خصوصاً زیارت جامعه کبیره استناد می‌کنند.
همچنین از دیگر عقاید مکتب شیخیه این است که امام زمان با همین لباس ظاهری در میان مردم زندگی می‌کنند و می‌خورند و می‌آشامند و اما از نظرها غایب هستند.
بابیان و سپس بهائیان، شیخیه را جد روحانی نهضت خود می دانند که راه را برای باب و بهاء آماده کرده است و بدین ترتیب شیخیه هدف غایی را انجام داده و دیگر موضوعیت ندارد. به گفته موجان مومن و پیتر اسمیت، بیش از نیمی از «برجسته‌ترین» گروندگان به بابی در چهار سال اول دعوت باب، شیخی بودند.
رکن رابع یعنی نیابت امام زمان که از عقاید شیخیه است مستمسک سید علی محمد شیرازی برای ادعای بابیت شد. سید علی‌محمد شاگرد سید کاظم رشتی دومین رهبر شیخی بود.
یکی دیگر از شباهت های کلیدی بین شیخیه و بابیت و بهائیت، تأکید مشترک آنها بر درک نمادین و تمثیلی از متن دینی است.
مهتاب کرامتی (زادهٔ ) بازیگر اهل ایران است. او دانش‌آموختهٔ میکروبیولوژی و دوره‌دیدهٔ بازیگری در سال ۱۳۷۵ نزد امین تارخ است. او از ۱۳۷۶ با بازی در "مردان آنجلس" به تلویزیون رفت و شناخته شد. "مردی از جنس بلور" (۱۳۷۷) نخستین حضورش در سینما بود و در ۱۳۸۱–۱۳۸۰ در نمایش‌هایی به کارگردانی مجید جعفری بازی کرد. کرامتی بابت بازی در "بیست" (۱۳۸۷) توانست سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن جشنواره فیلم فجر را کسب کند. دیگر نقش‌های شناخته‌ترش عبارتند از "زندگی خصوصی آقا و خانم میم" (۱۳۹۰)، "فرزند چهارم" (۱۳۹۱)، "اشباح" (۱۳۹۲)، "ماجان" (۱۳۹۳) و "جاده قدیم" (۱۳۹۶). او در مجموعهٔ تلویزیونی "خاک سرخ" (۱۳۸۰–۱۳۷۹) نیز حضور داشته‌است.
کرامتی برای نقش‌آفرینی در "مرد بارانی" (۱۳۷۸)، "آلزایمر" (۱۳۸۹) و "عصر یخبندان" (۱۳۹۳) سه بار نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن شد. "پاداش سکوت" (۱۳۸۵)، "تردید" (۱۳۸۷)، "اسب حیوان نجیبی است" (۱۳۹۰)، "ناخواسته" (۱۳۹۲)، "ارغوان" (۱۳۹۳) و "مزار شریف" (۱۳۹۳) از دیگر نقش‌هایش هستند.
کرامتی در ۱۳۹۵ با سرمایه‌گذاری در مستند واقعی "صفر تا سکو" وارد تهیه‌کنندگی فیلم شد. او از سال ۱۳۸۵ تا ۱۴۰۱ سفیر حسن نیّت و صلحِ یونیسف بود. او از کنشگران حقوق زنان و امور اجتماعی آنان است، به مدیریت هنری و داوری روی آورده، به دکلمه‌خوانی پرداخته و در صنعت پوشاک و طراحی مد نیز فعالیت دارد.
مهتاب کرامتی در ۲۵ مهر ۱۳۴۹ در تهران به دنیا آمد. او از کودکی به بازیگری علاقه داشت و همراه خواهر بزرگترش به بازی و تمرین در خانه می‌پرداخت. نمایش‌های آن دو بر پایهٔ کتاب‌هایی بوده که می‌خواندند، «... که بیشتر شبیه یک بازی بود، برایم به صورت یک خاطره خوش باقی مانده‌است.» «او همیشه لیدر بود؛ ولی کار خیلی جالبی که می‌کردیم این بود که هر بار شخصیت‌های نمایش‌ها را جابه‌جا می‌کردیم؛ یعنی هر بار که نمایشی را دوبار اجرا می‌کردیم، جای شخصیت‌ها را با هم عوض کرده و هر دوی ما هر دو نقش را بازی می‌کردیم. این کار تجربهٔ خیلی لذت‌بخش و خوبی بود.» به خاطر مأموریت پدرش یحیی کرامتی، چند سالی را در محلهٔ گلسار رشت زیست. در دوران مدرسه نیز به تئاتر دانش‌آموزی روی آورد. از پانزده‌سالگی به خاطر قد بلندش به عنوان کار کرد و از این راه و تدریس خصوصی درآمد داشت. پس از پایان دبیرستان در سال ۱۳۶۸ به تحصیل در رشتهٔ میکروبیولوژی در یکی از واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی پرداخت. در سال دوم دانشگاه با تماشای فیلم "هامون" به سینما علاقه‌مند شد. پس از دانش‌آموختگی، به دوره‌های بازیگری امین تارخ وارد شد، همچنین از آنجا که ویروس‌شناسی و ژنتیک خوانده بود، به‌واسطهٔ قرارداد همکاری پنج‌سالهٔ (۲۰۰۰–۲۰۰۵م) میان یونیسف با دولت ایران برای تشکیل کمپین اچ‌آی‌وی/ایدز بسته بود، جذب یونیسف شد.
کرامتی به کتاب خواندن دلبستگی دارد، در نمایشگاه کتاب فرانکفورت ۲۰۱۶ شرکت نمود و خود به نشر کتاب و حمایت از آثار می‌پردازد. در بهمن ۱۳۹۱ گفت که به پیاده‌روی، تمرین با تردمیل و شنا می‌پردازد؛ به سلامتی، ثابت ماندن وزن خود، رژیم غذایی و مد اهمیت می‌دهد. سمیرا علایی مدیر برنامه‌های اوست.
کرامتی دو خواهر دارد، مادرش استاد دانشگاه و دانش‌آموختهٔ مهندسی صنایع غذایی، خواهر بزرگترش داروساز است. پدرش بازنشستهٔ ارتش است.
او یک بار در سن پایین در نوجوانی پیش از ستاره شدن با بابک ریاحی‌پورِ نوازنده (زادهٔ ۱۳۴۸)، ازدواج نمود. در بهمن ۱۳۹۱ گفت که «سال‌ها پیش ازدواج کرده» است و با وجود اینکه «زندگی خیلی خوبی» با همسرش گذارنده، برای اینکه در سن پایین ازدواج کرده، تأهلش «موفقیت‌آمیز» نبوده و به علت مسیرهای متفاوت شغلی، از یکدیگر جدا شدند؛ ریاحی‌پور در ۱۳۹۰ با آهنگساز جوان دیگری آشنا شده بود.
کرامتی در سال ۱۳۷۵ پس از گذراندن دوره‌های آموزش بازیگری از سوی امین تارخ که با پیشنهاد حبیب رضایی در آن حضور یافت، با بازی در نقش "هلن" در مجموعه تلویزیونی "مردان آنجلس" به بازیگری درآمد؛ اوج و معروفیت او در مجموعه تلویزیونی مردان آنجلس در نقش هلن همسر ماکسیمیلیانوس بازی جعفر دهقان بود بازی این دو زیبا و عاشقانه بود سپس برای بار دوم در دوره‌های امین تارخ و مسعود کرامتی حضور یافت تا با تئاتر آشنا گردد."مردی از جنس بلور" (۱۳۷۷) نخستین بازی او در یک فیلم سینمایی است. الگویش در شروع بازیگری سینما را پرویز پرستویی نامید. پس از بازی در چهار اثر "مردی از جنس بلور" (۱۳۷۷)، "خاک سرخ" (۱۳۷۹)، "مومیایی ۳" (۱۳۷۸) و "مرد بارانی" (۱۳۷۸) به تئاتر بازگشت و یک سال برای تمرین و اجرای تئاتر از سینما دوری نمود. در سال ۱۳۷۹–۸۰ در دو نمایش "آنتیگونه" و "هملت" به کارگردانی مجید جعفری بازی داشت، که هر دو نمایش در بخش تئاتر بیستمین جشنوارهٔ فیلم فجر حضور یافت. از جمله دیگر اجراهای او در تئاتر، در تیر-مرداد ۱۳۸۱ برای نمایش "هملت" همراه میترا حجار بود که ۱۵ اجرای آن در سالن چهارسوی تئاتر شهر برپا گشت. همچنین در ۱۳۸۴ از بازیگران نمایش "زکریای رازی" به کارگردانی مجید جعفری بود.
نقش‌آفرینی او در شخصیت "کبری" در کمدی "مومیایی ۳" (۱۳۷۸) از بازی‌های متفاوت و غیرمتعارف او نام گرفت، «او در این فیلم کمدی که رگه‌هایی از فانتزی نیز در آن دیده می‌شد، به خوبی توانست نقش دختر جوانی احساساتی و مرفه را بازی کند.» همچنین توانایی او در بازی در سکوت و استفاده از میمیک صورت در این اثر مورد توجه قرار گرفت.
در ۱۳۷۹ در نقش "مادر آرش" در فیلم "بهشت از آن تو" بازی نمود و همچنین از گروه بازیگران "مریم مقدس" انتخاب شد. در سال‌های ۱۳۸۰–۸۱ برای نقش "نسیم" در "ملاقات با طوطی" به تمرین و اجرا پرداخت، سپس در ۱۳۸۲ در "شاه خاموش" نقش آفرید. در ۱۳۸۳ در فیلم‌های "هشت‌پا" و "رستگاری در هشت و بیست دقیقه" نقش آفرید.
برپایهٔ یک تحلیل آماری ایسنا به تاریخ ۲۱ آذر ۱۳۸۴ بین بازیگران ۴۴ فیلم سال ۱۳۸۳ و ۴۶ عنوان فیلم سال ۱۳۸۴ با هدف جمع‌بندی ۱۰۰ بازیگر صاحب‌نام سینمای ایران، مهتاب کرامتی چهار بار جای گرفت و در پایان سال ۲۰۰۵م (آذر ۱۳۹۴) از ستاره‌های سینمای ایران نام‌برده می‌شد.
در ۱۳۸۵ در سه فیلم "حس پنهان"، "پاداش سکوت" و "آدم"؛ در ۱۳۸۶ در دو فیلم "زن‌ها فرشته‌اند" و "آتش سبز" (ناردانه) نقش آفرید. ظرافت‌های بازی و حسِّ پنهان در نگاه در "آتش سبز" به کارگردانی محمدرضا اصلانی از عوامل موفقیت آن اثر نام برده شده که همراه «درک درست از آن شخصیت»، در برخی صحنه‌ها «حتی نگاه بازیگر و شخصیت به یک عنصر قدرتمند برای بیان مفهوم تبدیل می‌شود.»
در سال ۱۳۸۷ با بازی در چهار فیلم "تردید"، "دوزخ، برزخ، بهشت"، "بیست" و "شبانه‌روز"، پرکارترین بازیگر زن ایرانی در بیست و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر نام برده شد؛ در همان سال سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مکمل را برای نقش‌آفرینی‌اش در شخصیت "فیروزه" در "بیست" به خود اختصاص داد.
در ۱۳۸۸ تنها در فیلم "آدم‌کش" در نقش زنی ظاهر شد که دچار مشکلات روحی-روانی است و برای درمان نزد روان‌پزشک می‌رود. «این شخصیت در "آدمکش" به شکلی است که تأثیر زیادی در فیلم دارد و حتی زمانی که تصویری از وی دیده نمی‌شود، همه دربارهٔ او صحبت می‌کنند. به نوعی تفکر این شخصیت و صحبت دربارهٔ او روند داستان را پیش می‌برد.»
در ۱۳۸۹ در دو فیلم آلزایمر و چیزهایی هست که نمی‌دانی بازی کرد. در ۱۳۹۰ در دو فیلم "اسب حیوان نجیبی است" و "زندگی خصوصی آقا و خانم میم" و تله‌فیلم تلویزیونی "آذر" (نقش اصلی هم‌نام با عنوان اثر) به بازی پرداخت. سپس در سال‌های ۱۳۹۱–۹۲ در "فرزند چهارم"، "ناخواسته"، "اشباح" و "رستاخیز" بازی کرد. در در "فرزند چهارم" او در نقش "رؤیا"، ستارهٔ سینمایی است که برای عکاسی از کودکان آفریقایی به سومالی می‌رود.
در ۱۳۹۳ در بازی چهار فیلم "جامه‌دران"، "ارغوان"، "عصر یخبندان" (که جزو ده فیلم پرفروش سینمای ایران در سال ۹۴ شد) و "مزار شریف" شرکت داشت و از بازیگران پرکار شمرده شد. در هر چهار فیلم در چهار شخصیت متفاوت، بازی نمود و به گفتهٔ خودش بازی "منیره" در "عصر یخبندان" است که چالش بزرگی برایش بوده.
در "مزار شریف"، فیلمی دربارهٔ افراطی‌گری‌های طالبان و رویداد کشتار دیپلمات‌های ایرانی در مزارشریف (۱۷ مرداد ۱۳۷۷/ ۸ اوت ۱۹۹۸)، کرامتی نقش اصلی زن افغان را بازی نمود که از بهترین بازی‌های او شمرده می‌شود.
کارنامهٔ نقش‌آفرینی‌های کرامتی در شخصیت‌های گوناگون، او را به بازیگری توانا در اجراهای دشوار تبدیل نمود؛ شیوهٔ خود را برای پذیرش بازی در یک فیلم برپایهٔ خوانش چندبارهٔ فیلم‌نامه، بررسی عمیق شخصیت و دوری از شخصیت‌پردازی‌های مشابه با بازی‌های پیشین خود بیان نمود، با این حال همیشه شروع فیلمبرداری برای او «با اضطراب همراه است و در طول سال‌ها بودن من در سینما، این اتفاق تغییری نکرده‌است.».
کرامتی پس از دو سال دوری با "ماجان" و "مرداد" در ۱۳۹۵ درخشید.؛ در ماجان، فیلمی که نقش زنان در آن پررنگ است، در نقش مادری ظاهر شد که از معلولیت فرزندش می‌رنجد. او در اسفند ۱۳۹۵ خود را بازیگری با گرایش به شخصیت‌های «نزدیک به مردم و زندگی آن‌ها» نامید که می‌خواهد تجربه‌گرایی را ادامه دهد، «برای من این موضوع بیش از هر چیز دیگری اهمیت دارد.»؛ و دوست دارد در نقش‌های گوناگونی ظاهر شود.
در اردیبهشت ۱۳۹۶ که او در میان بیست بازیگر بانوی تأثیرگذار سینمای ایران نام‌برده می‌شد، از سال پیش از آن وارد تهیه‌کنندگی و سرمایه‌گذاری گشت. "تیک آف" و "صفر تا سکو" نخستین تهیه‌کنندگی‌های اوست که مشترکاً با طهورا ابوالقاسمی انجام گرفته‌است، مستندی واقعی دربارهٔ زندگی و پیشهٔ سه قهرمان ووشو الهه، سهیلا و شهربانو منصوریان؛ «در این فیلم روحیه سرسخت و جنگنده و البته امیدوار خود را به بیننده و مخاطب نشان می‌دهند، روحیه‌ای که باعث بالارفتن پله‌های پیشرفت و در نهایت قهرمانی در رشته ووشو شد.»
در ۱۳۹۶، در مستند "مراسم ویژه" (همچنین با عنوان پیشین "نلسون ماندلا برای همیشه") در نقش شخصیت حقیقی خود، و در دو فیلم "جاده قدیم" (نقش مینو) و "بهت" بازی نمود.
"جاده قدیم" درامی اجتماعی است که به وضعیت بحرانی در خانواده‌ای می‌پردازد که زن کارمند ۴۵ ساله و موفق آن، "مینو" در شب سال نو مورد تجاوز یک رانندهٔ گذری در خیابان قرار می‌گیرد و دچار مشکلات روحی می‌شود. کرامتی که تنها با این فیلم در جشنواره ۳۶ام فجر شرکت داشت، بیان کرد که برای اجرای نقش اول در آن، تحقیقات میدانی دربارهٔ موضوع فیلم گذرانده (تجاوز جنسی و پنهان‌گری آن) و با قربانیان رویدادهای مشابه گفتگو داشته.
کرامتی از دههٔ ۲۰۰۰ در زمینهٔ حقوق کودکان و آموزش سلامت وابسته به ایدز فعال است و با یونیسف در چارچوب برنامهٔ پنج‌ساله مبارزه با ایدز از (۲۰۰۰–۲۰۰۵م) همکاری داشت. او در سال ۱۳۸۶ برگزارکنندهٔ نخستین جشن روز جهانی کودک در ایران بود.
او برای پیشینهٔ فعالیت‌های بشردوستانه و پیگیری‌هایش در زمینهٔ آموزش دربارهٔ ایدز و آموزش به کودکان، از سوی دفتر تهران صندوق کودکان ملل متحد (یونیسف) در ۱ سپتامبر ۲۰۰۶/ ۱۰ شهریور ۱۳۸۵ به عنوان سفیر حسن نیّت و صلح منصوب شد. او هنگام انتصاب خود اظهار داشت که خواسته قلبی هر انسانی است که کودک بماند و وظیفه هر انسانی است که عطوفت کودکی را منتشر کند. از جمله مأموریت‌های او در همان سال، برگزاری برنامه‌های آموزشی برای کودکان در استان کرمان پس از زلزلهٔ ۵ دی ۱۳۸۲ بم، تهیهٔ گزارش از کودکان جنگ‌زدهٔ لبنان در سپتامبر ۲۰۰۶ (در پی جنگ ۲۰۰۶ لبنان) بود. مدت دورهٔ انتصاب او دو سال بوده‌است (۲۰۰۶–۲۰۰۸)، با این حال به ادامهٔ مسئولیت خود می‌پردازد، در فروردین ۱۳۹۰ همکاری خود را با یونیسف برای دو سال تمدید کرد. حکم تمدیدشدهٔ همکاری او با یونیسف تابع خواست و توان اوست و تا زمانی که علاقه داشته باشد، معتبر است.کرامتی رویکردی به فیلم‌های مستند دربارهٔ زمینه‌های کنشگری‌اش دارد، از جمله در فیلم مستند "سرخ" (۱۳۸۶) به کارگردانی کیوان علی‌محمدی بازی کرد. او با هادی ساعی در این زمینه نیز همکاری داشته‌است.
کرامتی در ۳ شهریور ۱۳۹۳ به عنوان سفیر «کودکان امید»، پویشی از سوی شرکت سامسونگ برای فراهم‌سازی امکانات آموزشی بهتر برای کودکان ایرانی منصوب شد؛ همسویی برنامه‌های این پویش با یونیسف، علت عمدهٔ پذیرش سفیری آن بیان کرد؛ فعالیت‌هایش در این پویش با محوریت آموزش کودکان نابینا با طرح اصلی کتابخانه‌های گویا می‌باشد. او در مصاحبه‌ای در ۱۳۹۵، تأکید کرد که تمام مسائل اجتماعی برایش اهمیت دارد؛ از جمله محیط زیست، آلودگی هوا و حیوان‌آزاری اما فعالیت‌های او در محدودهٔ حقوق کودکان است. کرامتی کشته شدن کودکان در خیزش ۱۴۰۱ ایران را محکوم کرد و گزارش‌هایی در این خصوص به یونیسف داد. اما او در آبان ۱۴۰۱ از مقام سفیر حسن نیّت و صلح یونیسف کناره‌گیری کرد.
در ۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۶ (۱۹ مه ۲۰۰۷) تأکید کرد که فمینیست نیست، به اینکه «زن و مرد باید پایاپای در کنار هم و شانه به شانه فعالیت بکنند» اعتقاد دارد و یکی از اهداف او در یونیسف توانمندسازی بانوان است. در پی تهیه‌کنندگی مستند "صفر تا سکو" که برای او و همکارش طهورا ابوالقاسمی سه سال و نیم زمان برد، در حوزه حقوق زنان به‌ویژه ورزشکار ورود جدی پیدا کرد، در این باره بیان نموده که آن فیلم «اصلاً نگاه فمینیستی ندارد و فقط می‌خواهیم بگوییم می‌توانیم همپای مردها در صحنه حضور داشته باشیم.» او با حضور در کنار بانوان ورزشکار به حمایت از آنان تأکید کرده‌است؛ از جمله در اردوی تیم ملی والیبال نشسته زنان ایران (۷ شهریور ۱۳۹۵) و دیدار فوتسال ایران و ایتالیا (۳ آذر ۱۳۹۶) حضور یافت و حامی ورزش زنان و حضور زنان در ورزشگاه است. کرامتی از جمله ۱۸۰ امضاکنندهٔ بیانیهٔ اردیبهشت ۱۳۹۶ مدافعان حقوق زنان خطاب به رئیس‌جمهور روحانی بود.
او مدیر یک دفتر فرهنگی در تهران به نام «اندیشهٔ پردیس جم» است که با سرمایه‌گذاری او، طهورا ابوالقاسمی و سمیرا علایی تأسیس شده‌است و در زمینه‌های داستانی، مستند، فیلم کوتاه، کار تبلیغاتی و بازیگری فعالیت دارند. از ۱۳۹۱ به می‌پردازد و رویکردی ویژه به فیلم کوتاه و فیلمسازان آن دارد؛ در این زمینه مدیریت هنری دومین و چهارمین جشنوارهٔ «فیلم کوتاه مستقل خورشید» را بر عهده داشت. گرایش او به حمایت از فیلمسازان مستقل در حوزهٔ فیلم‌های بلند سینمایی، مستند و کوتاه است.
کرامتی که از آزادی سینمای مستقل ایران در روز ملی سینما ۱۳۹۲ دفاع نمود، در همان سال در جشنواره‌های گوناگون از اعضای هیئت داوران گمارده شد، از جمله در جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۲، فیلم فجر ۱۳۹۲، دهمین دوره جشنواره فیلم مستند و کوتاه رضوی (۱۳۹۴) و پانزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم داکا (داور بخش زنان فیلمساز).
او پیشینهٔ همکاری با ارکستر سمفونیک تهران دارد، نخستین بار در ۱۶ دی ۱۳۸۵ دکلمهٔ سمفونی «پیامبر اعظم» ساختهٔ شاهین فرهت را اجرا نمود. در ۱۳۹۴ به عنوان راوی در کنسرت‌های شهرداد روحانی اجراهایی داشت. در فیلم مستند "نلسون ماندلا، برای همیشه" به کارگردانی میثم شاه‌بابایی نیز به عنوان راوی خواند. در آبان ۱۳۹۴ در موزیک ویدئو قطعهٔ «خمُش باش» با صدای همایون شجریان و آهنگسازی ژانو باغومیان از آلبوم "مستور و مست" برای نخستین بار نقش آفرید.
او صاحب یک مزون لباس در منطقهٔ غرب تهران است که از سال ۱۳۷۳ فعالیت دارد و برای یکی از برندهای معروف، به طراحی و تولید لباس می‌پردازد و از ۱۳۸۲ به تولید صنعتی پوشاک وارد شده‌است. در مصاحبه‌ای به تاریخ ۲۲ آذر ۱۳۹۴ گفت که هدفش از تهیه‌کنندگی و بازیگری کسب درآمد نیست و درآمد اصلی‌اش از راه کسب‌وکاری دیگری است، «نمی‌توانم بیزنس‌ام را بگویم چون نمی‌خواهم برایش تبلیغ کنم.» در اسفند ۱۳۹۵ گفت که به دلیل مشغله‌های بسیار این فعالیت را به‌طور کامل به شریک کاری‌اش سپرده‌است. او در مراسم رونمایی از طرح جدید جورجو آرمانی در پاریس حضور داشت.
پس از زلزلهٔ ۵ دی ۱۳۸۲ بم به بشردوستی و امور خیریه روی آورده و در ۹ دی ۱۳۸۲، از جمله هنرمندانی بود که در همایشی خیریه برای زلزله‌زدگان بم شرکت داشت.
از ۱۳۹۲، آزادی زندانیان محکوم به قصاص از برنامه‌های است که در زمینه خیریه پیگر آن است و برای جمع‌آوری دیه و رضایت اولیای‌دم تلاش‌هایی داشته‌است. در این باره او با ستاد دیه ارتباط دارد و از یاران اوست؛ در مصاحبه‌ای منتشرشده در ۱۵ مهر ۱۳۹۲ او تأکید کرد که می‌خواهد به «مقولهٔ مهربانی و بخشش» بپردازد، و به هیچ‌عنوان حقِّ اولیای دم را نادیده نمی‌گیرد و در پی «گذشت و بخشش از حق» از سوی آن‌هاست، «خواهش می‌کنیم مهربان باشند و مهربانی را به جامعه بیاموزند وگرنه قصاص حقشان است و می‌توانند مطابق با آنچه دین به آنها اختیار داده عمل کنند.»، «در خیلی از مسایل زندگی، دین ما حکم داده؛ یعنی ما به‌راحتی هر زمان دچار سرگشتگی شویم می‌توانیم به دینمان رجوع کنیم. فقط در مورد قصاص برعهده خودمان گذاشته شده که انتخاب کنیم.»
در ۱۵ تیر ۱۳۹۵ در نمایشگاه خیریهٔ آثار کارگاه آموزشی نادره حکیم‌الهی (مادر ترانه علیدوستی، سنگ‌تراش و سفالکار) در رشت مشارکت نمود که عواید حاصل از فروش این حراجی-نمایشگاه صنایع‌دستی به پرورشگاه مژدهی اختصاص داده شد. در اکران‌های خیریه نیز مشارکت دارد، بخشی از عواید فروش فیلم "صفر تا سکو" را به زلزله‌زدگان کرمانشاه اختصاص داد.
کرامتی در برنامه‌ای اینترنتی به هنگام سی و ششمین دوره جشنواره فیلم فجر در ۱۴ بهمن ۱۳۹۶ او تأکید کرد که «سیاسی نیست.» او در دور دوم نهمین انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۸۴) از حامیان اکبر هاشمی رفسنجانی بود. او در ۲۲ خرداد ۱۳۹۳ در جشن «انتظار و امید» (سالگرد پیروزی روحانی در یازدهمین انتخابات ریاست‌جمهوری) برای حمایت از دولت حسن روحانی شرکت و سخنرانی نمود. او به هنگام انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۶) از شخصیت‌های همرأی به حسن روحانی بود، پیش از آن نیز در انتخابات مجلس شورای اسلامی (۱۳۹۵–۱۳۹۴) به گرایید.
کرامتی از معترضان ۲۷ تیر ۱۳۹۲ در برابر خانهٔ سینما بود. او در پی فاجعه منا (۱۳۹۴) با حضور در خانه سینما در محکومیت آن پیشگام شد. یادداشتی از او در ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۲ در انتقاد از تحریم‌ها علیه ایران نشر شد و آن را «تأثیرگذار روی حقوق کودکان در ایران و فراتر از اختلافات سیاسی میان دولت‌ها و دولتمردان» و باعث فشار بر کودکانی دانست که «صدای شادی و سلامت آنها پشت درهای سیاست به سکوت» تبدیل شده‌است.
ثار به معنای «خونخواهی، خون، قیام برای خونخواهی» است و ثار الله لقب حسین بن علی به معنای «خون خدا» است. یعنی خدا خونخواه اوست.
المنجد، ثَأَرَ و ثَأْر را به معنی انتقام گرفتن دانسته و لفظ ثار را ذکر نکرده‌است. طریحی در مجمع البحرین، ثَأَرَ را به معنی انتقام گرفتن معنی کرده و ثاراللّه را تصحیف ثَأْراللّه دانسته‌است. ابن اثیر در نهایة؛ ثَأر را به معنی خونب‌ها دانسته و لفظ ثار را ذکر نکرده‌است. زبیدی در تاج العروس؛ ثَأر و ثار را به یک معنی دانسته و نوشته‌است: ثار به معنی خون است و گفته شده به معنی انتقام خون کسی را گرفتن نیز به کار می‌رود.Fars News Agency : تأملی در واژه ثارالله
در جاهلیت عرب در هر قبیله معمول بوده اگر کسی از این قبیله کشته می‌شد، تمام افراد آن قبیله خود را صاحب خون می‌دانستند و هر فردی از قبیله قاتل را می‌دیدند می‌کشتند و کلمه ثار به همین معنا است و کاری نداشتند که او مقصر بوده یا نه چون عضو آن قبیله قاتل است باید کشته شود و کاری نداشتند که فرزند مقتول است یا صاحب خون. چون عضو این قبیله است خود را طلبکار می‌دانستند و اگر زور داشت می‌کشت.
ثار الله از القاب حسین است که در زیارت‌نامه خطاب به آن گفته می‌شود. در زیارت عاشورا چنین آمده‌است: «السلام علیک یا ثار الله و ابن ثاره‏» این تعبیر، در زیارت‌های دیگر نیز، از جمله زیارت مخصوص حسین در اول رجب و نیمه رجب و شعبان و زیارت حسین در روز عرفه آمده‌است. جعفر صادق در زیارت‌نامه ابی عبداللّه گفت: «اَنَّکَ ثارُاللّهِ فِی الاْرْضِ مِنَ الدَّمِ الَّذِی لا یُدْرِکُ ثِرَتَهُ أَحَدٌ مِن أَهْلِ الاْرْضِ.»
«ای سید الشهداء - علیه‌السلام - تو خونِ خدا در زمینی، همان خونی که هیچ‌کس جز خداوند انتقام آن را نمی‌تواند بگیرد.»(بحارالانوار، ج 101، ص 168)
در تفسیر آن محمد باقر مجلسی می‌گوید: «کسی هستی که خداوند انتقام خونش را از قاتلانش خواهد گرفت.»
۴- گروهی ثاراللّه را به معنی خون خدا دانستهاند.Fars News Agency : تأملی در واژه ثارالله
در فرهنگ شیعه خون حسین به عنوان نماد عزت، حق طلبی و ظلم ستیزی شناخته می‌شود و در طول تاریخ با هویت شیعه پیوند خورده‌است. به عنوان مثال در جریان انقلاب اسلامی ایران شعار «خون حسین می‌جوشد، خمینی می‌خروشد» یادآور این مفهوم و نمایانگر اثر آن در برانگیختن شیعیان است.
بعد از کشته‌شدن حسین بن علی قیام‌های زیادی به خونخواهی او و با شعار «یا لثارات الحسین» علیه امویان شکل گرفت که مهم‌ترین آن‌ها قیام توابین، قیام مختار بوده‌است،(بحار الانوار ج52 ص 308) که منجر به کشته شدن سران قاتلین امام حسین از جمله ابن زیاد، عمر پسر سعد، شمر و حرمله شد.
اما از دیدگاه شیعیان خونخواه حقیقی سید الشهدا مهدی است؛ و شیعیان در زیارت عاشورا چنین دعا می‌کنند: «ان یرزقنی طلب ثارک مع امام منصور من اهل بیت محمد و آل محمد»
او پرچم «یا لثارات الحسین» برمی‌افرازد و قیام می‌کند. علی شریعتی این مطلب را این‌طور توضیح می‌دهد:«... بزرگ‌ترین لقب آن نجات‌دهنده آخرین‌انسان از این رابطه ثار… «منتقم‏» است.انتقام چه چیز را می‌گیرد؟ همه می‌گویند انتقام قاتلین سید الشهدا، نه!انتقام ثاری که به گردن بنی‌هابیل است.. . اگر غیرت و آگاهی وجودداشته باشد، تمام فضای تاریخ ما پر از ضجه و دعوت خونخواهی ثارهاست. اما این‌ثارها، ثارهای قبیله‌ای نیست، ثار الله است. اینها «ثار الله‏» هستند که باید از قاتلین بنی‌طاغوت گرفته شوند. حسین، وارث یکی از ورثه است که خودش به‌صورت یک ثار درآمد و فرزندش و باباش، اینها همه ثارهای خدا هستند و پدر ثارهای خدا و پسر ثارهای خداست… هدف، انتقام کشیدن از «بنی قابیل‏» است که آن همه دستش به خون ثارهای عزیزما آغشته‌است… یا ثار الله و ابن ثاره‏».(شزیعتی، ثار:18)
این مطلب در دعای ندبه هر جمعه خوانده می‌شود: «این الطالب بذحول الانبیاء و ابناء الانبیاء این الطالب بدم المقتول بکربلا»
سید کاظم بن قاسم حسینی رشتی ملقب به نجیب الاشراف (۱۲۱۲- ۱۲۵۹ ق)(۱۸۴۳-۱۷۹۳م) دومین رهبر شیخیه بعداز احمد احسائی بود. وی نزد شیخیه ملقب به «سید نبیل» یا سید امجد است.
کاظم رشتی برای پیروان نهضت بابیه که زمینه ساز پیدایش مذهب بهائیت شد، اهمیت زیادی دارد. نقل شده است که وی بتبع استادش احسایی به تبلیغ ظهور قریب الوقوع امام زمان ادامه می داد که به حرکت شاگرد او سید علی محمدباب انجامید که برخی از شیخیه به او گرویدند و بسیاری از شیعیان و شیخیها ادعای شیرازی را دروغ دانستند. پس از او محمدکریم‌خان کرمانی رئیس فرقه شیخیه شد.
نظرات او همان عقاید شیخیه مطابق نظرات استادش شیخ احمد احسایی است :
تسلط بیش از پیش امامان شیعه در همه امور دنیوی و اخروی
قریب الوقوع بودن ظهور منجی
بشارت به مردم برای گشتن بدنبال باب امام زمان
مادی و معنوی بودن معراج
باطن داشتن متون قرآن
از سید کاظم رشتی بالغ بر سی صد جلد کتاب و رساله موجود است.
محمد کریم خان کرمانی شاهزاده قاجار بود که از ایران نزد سید کاظم رشتی رفت و شاگرد و ملازم او بود، تا اینکه به عنوان نماینده سید کاظم رشتی به ایران بازگشت و در کرمان مستقر شد. محمد کریم خان کرمانی پسرعموی فتحعلی شاه بود.
ملاباقر اسکویی از بزرگان شیخیه در کربلا بود و پسران سید کاظم رشتی نزد او درس می‌خواندند. پس از درگذشت سید، ملاباقر دعوی جانشینی او را کرد و چون کتابی به نام «اِحقاق‌ُالحق و اِبطال‌الباطل» در رد حاج محمدکریم‌خان کرمانی نوشت، فرزندان او نام خانوادگی خود را «اِحقاقی» نهادند. این طایفه در آذربایجان و کربلا و کویت زندگی می‌کنند و پیشوای آنان شیخ رسول احقاقی است.
میرزا محمد مامقانی از شاگردان سید کاظم رشتی به‌شمار می‌رود که ادعای جانشینی وی را داشت و عده ای از شیخی‌های تبریز مقلد وی شدند. وی تکفیرکننده سید علی‌محمد باب و محکوم‌کننده او به مرگ در شهر تبریز بود.
ملا میرزا حسن گوهر یکی از شاگردان برجسته شیخ احمد و سید کاظم رشتی، یکی از کسانی بود که مدعی رهبری و جانشینی شد.
سید علی محمد باب تقریباً ۲۰ ساله بود که برای زیارت به عراق سفر کرد و کمتر از ۱ سال (۱۸۳۹–۱۸۴۰) را در آنجا و بیشتر در کربلا گذراند و در آن مدت در مکتب‌های سید کاظم رشتی و سایر علمای اصولی و اخباری شرکت کرد. وی کمی بعد به اصرار خانواده‌اش به شیراز برگشت.
ملا حسین بشرویه‌ای مدت کمی در درس سید کاظم رشتی شرکت داشت. ملاحسین پس از فوت سید کاظم رشتی به جانشینان او رغبتی نشان نداده و عازم ایران می‌شود. او در بدو ورود به شیراز با سید علی‌محمد باب برخورد کرد و به باب پیوست.بالیوزی، ص. ۱۳ ملاحسین بشرویه‌ای، اولین کسی بود که به باب ایمان آورد."2009-09-28" The Báb,BBC
طاهره برادرزاده شهید ثالث بود که استعداد فراوانی داشت. او به درجات عالی تحصیلی نزد پدر و مادرش و همچنین دیگر اعضای خانواده رسید. او ادبیات و شعر فارسی را نزد مادر خود و فقه، اصول، حدیث و تفسیر را نزد پدر، برادر (عبدالوهاب) و عمویش شهید ثالث فراگرفت. او همچنین عروس عموی خود محمدتقی برغانی بود؛ به عبارت دیگر، او به همسری پسرعموی خود درآمده بود.
در مقطعی از زمان، او تصمیم گرفت با مراجع شیعه نامه‌نگاری کند و از آنان اجازه اجتهاد بگیرد. از نوشته‌های خود او چنین برمی‌آید که مجتهدان شیعه در پاسخ، در عین حال که طاهره را دارای شرایط اجتهاد می‌دیدند، اعطای اجازه به یک زن را خلاف عرف دانستند.
پس از مدتی طاهره به شیخیه گرایش پیدا کرد. پس از ازدواج، او مشتاقانه دروس احمد احسایی را—که عموی کوچکترش، ملامحمدعلی بَرَغانی، نیز به او گرایش داشت—دنبال می‌کرد. طاهره اندکی پس از ازدواج و به همراه همسرش برای سیزده سال به نجف رفت و تحصیلات در زمینه فقه، کلام و دیگر علوم دینی را دنبال کرد. او موفق شد مدتی نیز در کربلا در محضر سیدکاظم رشتی تحصیل کند و پس از چندی به ایران بازگشت. کفر خوانده شدن شیخیه توسط پدرشوهر طاهره و دشمنی شوهرش با آنان بر سر مسایل خانوادگی، باعث شد طاهره و همسرش از یکدیگر جدا شوند و طاهره به خانه پدری بازگردد. فرزندان وی نزد پدر خود باقی ماندند.
در این میان طاهره تصمیم گرفت با خواهر و شوهرخواهرش دوباره به کربلا برود. بنابراین سفر دوم طاهره به کربلا در حدود سال ۱۸۴۳ انجام شد. ولی سیدکاظم رشتی پیش از رسیدن طاهره به کربلا درگذشته بود.
طاهره قرّة‌العین پس از درگذشت سید کاظم رشتی به بابیه پیوست.
محمدعلی بارفروشی (زاده ۱۲۳۸ قمری) از اولین گروندگان به آئین باب و از حروف حی بود. بارفروشی در سن ۲۷ سالگی در سبزه‌میدان بابل اعدام شد.
محمدنامق پاشا، نماینده ویژه حکومت عثمانی در کربلا، دربارهٔ سید کاظم رشتی چنین می‌گوید:
«مجتهد مسلّم مذهب شیعه هستند و بیش از پانصد نفر طلبه در حلقه درس ایشان می‌نشینند و اسرار توحید را بحث و تقریر می‌کنند. تمام شیعیان در امر دین به اجتهاد ایشان عمل می‌نمایند. حتی روایت است که حضرت محمدشاه، شاه ایران به اجتهاد کاظم اِفَندی عمل می‌کند…»
محمود آلوسی مفتی بغداد صاحب «"مقامات آلوسیه"» دربارهٔ سید کاظم گوید: اگر سید در زمانی می‌زیست که ممکن بود نبی مرسل و پیغمبری باشد من اول من آمن بودم، زیرا شرایط لازم به اخلاق و علم کثیر و عمل به سجایای معنوی در شخص او موجود است. این سید جانشینی انتخاب نکرد. اما سه تن از شاگردان معروف او محمد کریم خان قاجار، میرزا شفیع تبریزی، سید محمد علی شیرازی بود.
نوشته‌اند نجیب پاشا حاکم عثمانی به او قهوه‌ای مسموم خوراند و سید در ذی‌الحجه سال ۱۲۵۹ ه‍.ق، برابر ۱۸۴۳ میلادی، درگذشت و در جوار آرامگاه حسین بن علی به خاک سپرده شد.
مشکور، محمدجواد، "فرهنگ فرق اسلامی"
من سم هستم فیلمی درام محصول سال ۲۰۰۱ به کارگردانی و تهیه‌کنندگی جسی نلسون و با نویسندگی کریستین جانسون است که توسط شرکت نیو لاین سینما توزیع شد. در این فیلم بازیگرانی همچون شان پن، میشل فایفر، داکوتا فانینگ، دایان ویست و ریچارد شیف ایفای نقش می‌کنند.
موسیقی متن این فیلم آهنگ‌هایی از بیتلز و جان لنون را دربردارد.
سم داوسان، مردی با ناتوانی رشدی پدر مجرد لوسی است که همسرش آن‌ها را ترک کرده‌است. علی‌رغم محدودیت‌هایش، سم فرد سازگاری است و گروهی حامی از دوستان با ناتوانی‌های رشدی دارد. یکی از این دوستان، همسایه‌ای مهربان و دارای هراس از مکان‌های باز به نام آنی است که وقتی سم نمی‌تواند، از لوسی مراقبت می‌کند. اگرچه سم محیطی خوب و مراقبتی برای لوسی باهوش ایجاد می‌کند، او به زودی متوجه ناتوانی‌های ذهنی سم می‌شود. بقیه بچه‌ها او را بخاطر داشتن پدری «عقب افتاده» اذیت می‌کنند و او از پذیرفتن اینکه از سم بسیار عاقل‌تر است، شرمنده می‌شود. در آماده‌سازی پرونده نگهداری، یک کارمند اجتماعی در جشن تولد لوسی ظاهر می‌شود و او را می‌برد و به سم اجازه دو بار ملاقات در هفته را می‌دهد.
با نصیحت دوستانش، سم یک وکیل خبره به نام ریتا هریسون را بکار می‌گیرد که روش خشن او برنامه را سرعت می‌بخشد و زندگی شخصی سخت به او شهرت سردی و بی‌احساس بودن را داده‌است. در تلاش برای اثبات به دیگران که او بی عاطفه نیست، ریتا داوطلبانه پرونده سم را می‌پذیرد. وقتی این دو با هم کار می‌کنند تا حق پدری سم را پس بگیرند، سم ناآگاهانه در مشکلات خانوادگی ریتا به او کمک می‌کند. مثل تشویق به ترک شوهر هوسبازش و بهبود رابطه بد با پسرش.
در آزمون، وقتی وکیل مخالف سم را قانع می‌کند که قادر به پدر بودن نیست، می‌شکند. بعد از آزمون، لوسی در خانه‌ای با رندی کارپنتر مستقر می‌شود، ولی تلاش می‌کند سم را قانع کن او را فراری دهد. او مدام در نیمه شب‌ها فرار می‌کند و به آپارتمان سم می‌رود و هر بار سم او را برمی‌گرداند. سرانجام خانواده پذیرنده، که تصمیم به فرزندخواندگی لوسی داشتند، تصمیم می‌گیرند او را به سم برگردانند؛ ولی رندی در بزرگ کردن لوسی به سم کمک می‌کند.
صحنه نهایی نمایش یک بازی فوتبال است. سم داور است و لوسی جزء بازیکنان است. در بین تماشاچیان، خانواده پذیرنده، گروه دوستان سم و ریتای جدید با پسرش هستند.
هواپیمایی سوریه (Syrian Air) (عربی:السوریة) هواپیمایی حامل پرچم و تنها هواپیمایی سوریه است. دفتر اصلی این شرکت در شهر دمشق قرار دارد. سوریه پروازهای منظم خود را به بیش از ۴۰ مقصد در آسیا، خاورمیانه، اروپا، شمال آفریقا و شهرهای مختلف داخلی انجام می‌دهد. فرودگاه بین‌المللی دمشق مقر اصلی این شرکت است.
هواپیمایی سوریه عضو سازمان هواپیماهای عرب است.
هواپیمایی سوریه در اکتبر سال ۱۹۶۱ توسط دولت سوریه تأسیس شد تا فعالیت‌های دو شرکت سیرین ایرویز (تأسیس شده در سال ۱۹۴۶) و یونایتد عرب ایرلاینز را ادامه دهد. این شرکت در بدو تأسیس هواپیمایی عربی سوریه (عربی:مؤسسة الطیران العربیة السوریة)
(Syrian Arab Airlines) نام داشت. در همین سال و در جریان اتحاد کوتاه مدت دو کشور مصر و سوریه این شرکت با هواپیمایی مصر (Misrair)ادغام شد، اما این ادغام چندان به درازا نکشید.
هواپیمایی سوریه فعالیت خود را با سه فروند هواپیمای داگلاس دی سی ۶، دو فروند داگلاس دی سی ۴ و سه فروند داگلاس دی سی ۳ با انجام برخی پروازهای منطقه‌ای آغاز نمود و بعدها با راه‌اندازی پروازهایی به رم و مونیخ و سپس لندن و پاریس قدم به فرودگاه‌های اروپایی گذاشت. هواپیماهای ساد اوییشن کاراول در اکتبر ۱۹۶۵، و هواپیماهای بوئینگ ۷۲۷–۲۰۰ و بوئینگ ۷۴۷ اس پی در سال ۱۹۷۶ وارد ناوگان شرکت شدند.
در دهه ۱۹۷۰ با توجه به روابط نزدیک سوریه با اتحاد جماهیر شوروی، هواپیمایی سوریه دست به خرید چند نوع هواپیمای روسی زد.
این هواپیماها شامل آنتونوف ۲۶، ایلیوشین ۷۶ و یاک ۴۰ در دهه ۷۰ و توپولوف ۱۳۴بی و توپولوف ۱۵۴ ام در دهه ۸۰ می‌شد.
مسیر هوایی نیویورک در ژوئیه ۱۹۷۸ در قالب همکاری مشترک با هواپیمایی سلطنتی اردن راه‌اندازی گشت.
با توجه به تحریم‌های وضع شده از سوی ایالات متحده آمریکا برنامه نوسازی ناوگان شرکت تا اکتبر ۱۹۹۸ یعنی زمان خرید هواپیماهای ایرباس ای۳۲۰–۲۰۰ متوقف شد.