moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پرسند اگر ز من که ز انواع نائبات
بر آدمی کدام زیان بیشتر کند
می‌گویند:
مقبول طبع مردم صاحب‌نظر شود
بهزاد اگر به چامهٔ فرخ نظر کند
در شعر روی دست یدالله نیست دست
هر نکته‌دان سزد سخن او ز برکند
ابوالحسن ورزی مکاتیب شعریِ بسیاری با بهزاد داشته و در تمامی آن‌ها را ستوده‌است؛ ازجمله قصیده‌ای بلند با مطلع:
هر نهالی که به گلزار تو دیدم، بهزاد
غنچهٔ مهر و وفا داشت که چیدم، بهزاد
امیری فیروزکوهی در نامه‌ای به بهزاد می‌نویسد:
قصیدهٔ غَرّای «خراسانی‌ها» را به‌کرات از مجلهٔ "یغما" و "نامهٔ آزادی مشهد مقدس" خوانده و لذت‌ها بردم و در بسیاری از محافل به ذکر فضائل آن عزیز رَطب‌اللّسان شدم…
پرچم جمهوری آلتایی از جمهوری‌های خودمختار فدراسیون روسیه با طرحی از و. پ. چوکویف و با تناسب ۱:۲ در ۳ مهٔ ۱۹۹۲ پذیرفته‌شد. این تناسب در ۲۹ ژوئن ۱۹۹۴ به ۲:۳ تغییر یافت تا آنکه در ۲۴ آوریل ۲۰۰۳ بار دیگر به ۱:۲ بازگردانده شد.
پرچم آلتایی پرچمی دو رنگ است که از ۴ نوار افقی غیر هم‌اندازهٔ سفید و آبی کمرنگ تشکیل شده است. این نوارها به ترتیب از بالا به پایین سفید با عرض ۶۷، آبی با عرض ۴، سفید با عرض ۴ و آبی با عرض ۲۵ هستند.
رنگ سفید در این پرچم نماد جاودانگی، عشق، تمایل به احیا، و رضایتمندی مردم درون جمهوری است. آبی نیز نماد رودخانه‌ها، دریاچه‌ها، کوه‌ها پاکیزگی و بهشت است.
«نجوای بی‌پروا»Careless Whisper را می‌توان به فارسی سخن نسنجیده یا نجوای بی‌پروا (ترجمهٔ بی‌بی‌سی) ترجمه کرد. یا زمزمه‌های بی‌پرواجورج مایکل درگذشت تک‌آهنگ معروفی است از جرج مایکل که در ۱۹۸۴ میلادی توسط اپیک رکوردز در بریتانیا و ژاپن و توسط کلمبیا رکوردز در آمریکای شمالی منتشر شد. این نخستین تک‌آهنگ انفرادیِ اوست و در ۲۵ کشور رتبهٔ نخست را کسب کرد و حدود شش میلیون نسخهٔ آن به فروش رفت. همچنین یکی از بهترین ملودی‌های ساکسوفون نیز بشمار می‌رود.
در پخش انیمه آن شرلی با موهای قرمز در تلویزیون ایران نسخهٔ بی‌کلام این اثر (ساختهٔ ریچارد کلایدرمن و جیمز لست) همراه با دکلمه نصرالله مدقالچی به جای آهنگ ابتدای آن استفاده شده‌است. به همین دلیل این اثر در ایران با نام آهنگ آن شرلی نیز شناخته می‌شود.
نوک‌نهنگ پهن‌دندان، که در زبان انگلیسی با نام نوک‌نهنگ اندرو (Andrews' beaked whale) شناخته می‌شود، آب‌بازی کم شناخته شده عضو سرده میان‌دندان‌ها است که در آب‌های استرالیا زندگی می‌کند. این نهنگ تاکنون (تا سال ۲۰۰۸) در حیات وحش دیده نشده‌است و تنها از روی نمونه‌های به ساحل افتاده شناخته شده. این گونه نخستین بار توسط رُی چاپمن اندرو، دانشمند و کاشف آمریکایی، در سال ۱۹۰۸ طبقه‌بندی شد. اندرو از روی نمونه‌ای از این جانور که در سال ۱۹۰۴ در زلاندنو پیدا شده بود، این گونه را شناسایی کرد.
نوک‌نهنگ پهن‌دندان بدنی همانند دیگر گونه‌های عضو سرده خود دارد با این تفاوت که بدنش سفت‌تر و مقاوم‌تر است. ملون در ارتفاع پایینی نسبت به سر قرار دارد و نوک کوتاه و ضخیم است. فک پایینی از آن رو عجیب است که در میانه خود به میزان زیادی بالا می‌آید و به دندان‌های عاج ختم می‌شود. در دو سوی سر اغلب سایه سفید رنگ وجود دارد که در نرها بیشتر دیده می‌شود. بدن نرها به رنگ خاکستری تیره تا سیاه است که شکلی مانند زین اسب در فاصله میان سوراخ تنفسی و باله پشتی پیدا می‌کند. نرها همچنین جای زخم‌هایی بر روی بدن دارند که در میان اعضای این سرده معمول است. رنگ بدن ماده‌ها قهوه‌ای است با بخش‌های زیرین و باله‌های کناری به رنگ روشن‌تر. جای زخم دندان کوسه‌ها در هر دو جنس دیده می‌شود. طول ماده‌های بالغ حداقل به ۴٫۹ متر و نرها به ۴٫۵ متر می‌رسد. نهنگ‌های تازه به دنیا آمده طولی برابر ۲٫۲ متر دارند.
نوک‌نهنگ پهن‌دندان در نیم‌کره جنوبی زندگی می‌کند ولی گستره دقیق آن مشخص نیست. تعداد ۳۵ نهنگ به ساحل افتاده در کرانه‌های استرالیا و زلاندنو و جزیره مک‌کواری و جزایر فالکلند و تریستان دیده شده‌اند. احتمال دارد که این گونه در آب‌های خنک نزدیک قطب جنوب زندگی کند، اگرچه هیچ مشاهده‌ای از آن در این مناطق گزارش نشده‌است.
فرانتس رزنتال (زادهٔ ۳۱ اوت ۱۹۱۴ - درگذشته ۸ آوریل ۲۰۰۳) یک خاورشناس، سامی‌پژوه، تاریخ‌نگار، اسلام‌شناس و استاد دانشگاه اهل آلمان بود
فرانتس رزنتال در ۳۱ اوت ۱۹۱۴ در شهر برلین در آلمان در یک خانواده یهودی متولد شد. وی در سال ۱۹۳۵ مدرک دکترای خود را از دانشگاه برلین دریافت کرد. او در سال ۱۹۴۰ به آمریکا رفت و به تدریس در دانشگاه روی آورد.
رزنتال استاد کرسی رابینویتز در رشته زبان‌های سامی در دانشگاه ییل از ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۷، استاد کرسی استرلینگ در زبان عربی و پژوهشگر اسلام در دانشگاه ییل از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۸۵ بود و در همین سال بازنشسته شد.
رزنتال دانشوری پرکار و موفق به حساب می‌آید و سهم زیادی در مطالعات متون عربی در آمریکا دارد. او برای ترجمه کتاب مقدمه ابن خلدون، به استانبول سفر کرد و آن را از متن اصلی که امضای منتسب به خود ابن خلدون در آن است مطالعه نمود. او به زبان‌های انگلیسی و آلمانی قلم می‌زد. کتاب‌های او به عربی، روسی و ترکی ترجمه شده‌است.
رئیس جامعه شرق شناسان آمریکا
رزنتال در هشتم آوریل سال ۲۰۰۳ درگذشت.
توماس بکت اسقف اعظم در کلیسای جامع کانتربری بود. وی با هنری دوم پادشاه انگلستان بر سر حقوق کلیسا دچار مشکل شد و سرانجام به دستور هنری به قتل رسید.
در سال ۱۱۱۸ میلادی به دنیا آمد. پدر و مادر او هر دو درفرانسه به دنیا آمده بودند. پدرش مردی دیوانی و صاحب جاه بود که در بندرگاه لندن شغل مهمی داشت. وی در لندن به مدرسه رفت و چون صاحب زبانی شیرین و حافظه‌ای نیرومند بود پیوسته مورد تحسین و تشویق آموزگاران خود قرار می‌گرفت. پس از آنکه پدر بکت دچار تنگدستی شد وی ناگزیر گردید به شغل دبیری بپردازد. دیری نگذشت که بکت به لیاقت شهرت یافت. در سالگی به معاونت کلیسای کانتربوری انگلیس برگزیده گشت. بعد از مدتی چون اسقف کلیسا و بکت با فرامین شاه مخالفت کرده بودند دستگیر و زندانی شدند ولی هر دو از زندان گریخته و به فرانسه رفتند. بعد از مدتی بکت وارد خدمت پادشاه جدید شده و با دل و جان خدمتگزار وی گردید و بعد از مدتی در راس هئیتی برای انعقاد قرارداد با دولت فرانسه به آن کشور رفت و این مأموریت را بنحو احسن انجام داد. در سال ۱۱۵۲ بکت به مقام اسقفی کلیسای کانتربوری برگزیده شد وی در ۵۲ سالگی در محراب کلیسا به دست هنری دوم پادشاه انگلیس به قتل رسید.
هدایت هیدرولیک ، با نماد "K"، نوعی ویژگی در خاک، سنگ و گیاهان آوندی است که سهولت جریان آب را در فضاهای خالی و شکاف‌ها نشان می‌دهد. میزان آن به میزان نفوذپذیری ماده و درصد رطوبت آن بستگی دارد. "K" یا هدایت هیدرولیک حالت اشباع میزان توان جابجایی آب در حالتی که محیط اشباع است را نشان می‌دهد.
دو رویکرد کلی برای تعیین میزان هدایت هیدرولیک آب وجود دارد:
روش آزمایشگاهی خود به دو دسته بزرگ زیر تقسیم می‌شود:
آزمون‌های میدانی در اندازهٔ کوچک خود دوباره به دو زیرشاخهٔ دیگر زیر تقسیم می‌شوند:
شِفرد با بررسی اندازهٔ دانه‌ها توانست یک رابطهٔ تجربی برای برآورد تقریبی هدایت هیدرولیک به دست آورد:
"هشدار": شفرد در سومین تصویری که نشان داده بود به روشنی از formula_4 به جای formula_6 استفاده کرده بود. بنابراین رابطه به صورت formula_7 در می‌آید. او در شکلی که کشیده بود بر پایهٔ تحلیلی که از داده‌ها براساس formula_4 تا formula_6 بدست می‌آید، روش‌های گوناگونی را بسته به نوع ماده پیشنهاد کرده بود.
تابع Pedotransfer یا PTF یک روش ویژهٔ برآورد تجربی است که در علوم خاک و آبشناسی کاربرد دارد. روش‌های PTF گوناگونی در دسترس است که در همهٔ آن‌ها تلاش می‌شود تا ویژگی‌های خاک مانند هدایت هیدرولیکی، اندازهٔ دانه‌های خاک و چگالی خاک (جرم دانه‌های خاک به حجم دانه‌ها و فضای خالی میان آن‌ها) به دست آورده شود.
چندین آزمون آزمایشگاهی آسان و ارزان برای به دست آوردن هدایت هیدرولیکی خاک وجود دارد.
روش ارتفاع ثابت آب معمولاً در خاک‌های دانه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این رویکرد به آب اجازه داده می‌شود تا در یک فشار یکنواخت (ارتفاع آب در لوله‌های فشار یکنواخت است) داخل خاک حرکت کند، در این حالت در یک بازهٔ زمانی معلوم حجم آب جابجا شده در طول نمونهٔ خاک را اندازه می‌گیرند. اگر formula_10 مقدار آب جابجا شده، formula_11 طول نمونهٔ خاک، formula_12 سطح مقطع نمونه، formula_13 مدت زمان لازم برای جابجایی مقدار آب formula_10 در داخل نمونه و formula_15 ارتفاع آب (در لولهٔ فشارسنج) باشد، آنگاه هدایت هیدرولیکی از رابطهٔ زیر به دست می‌آید:
که در آن formula_17 سرعت جریان آب است. با استفاده از قانون دارسی داریم:
اگر گرادیان هیدرولیکی را با formula_19 نمایش دهیم:
که در آن formula_15 اختلاف ارتفاع سطح آب در لوله‌های فشارسنج در دو سوی فاصلهٔ formula_11 است. مقدار آب جابجا شده می‌شود:
و هدایت هیدرولیکی یا formula_24 برابر می‌شود با:
درحالتی که افت ارتفاع آب داریم، روش کاملاً با ارتفاع ثابت آب متفاوت است. این روش برای هر دو گونه خاک ریزدانه و درشت دانه قابل استفاده‌است. نخست باید نمونهٔ خاک را در یک ارتفاع ثابت آب، کاملاً اشباع کرد. سپس باید به آب اجازه داد تا در طول نمونه جریان پیدا کند در این حالت دیگر ارتفاع آب را در طول نمونه ثابت نگه نمی‌داریم.Liu, Cheng «Soils and Foundations.» Upper Saddle River, New Jersey: Prentice Hall, 2001
چندین روش برجا برای اندازه‌گیری میزان هدایت هیدرولیکی خاک وجود دارد.
هنگامی که عمق آب کم باشد (ارتفاع آب در لوله‌های فشارسنج کم باشد) روش سوراخ با مته یا "augerhole method" که یک روش نفوذی برای بدست آوردن هدایت هیدرولیکی در عمقی پایین‌تر از ارتفاع آب است. این روش برای نخستین بار از سوی هوگوت (۱۹۳۴) در هلندS.B.Hooghoudt, 193۴, in Dutch. Bijdrage tot de kennis van enige natuurkundige grootheden van de grond. Verslagen Landbouwkundig Onderzoek No. ۴۰ B, p. ۲۱۵-۳۴۵. پیشنهاد شد و در آمریکا بوسیلهٔ فان باول‌آن‌کیرخام (۱۹۴۸) معرفی شد.C.H.M. van Bavel and D. Kirkham, 1948. Field measurement of soil permeability using auger holes. Soil. Sci. Soc. Am. Proc 1۳:۹۰-۹۶.
این روش به ترتیب شامل گام‌های زیر است:
که در آن K هدایت هیدرولیکی اشباع در جهت افقی است و یکای آن متر بر روز (m/day) می‌باشد. H عمق آب در سوراخ که نسبت به ارتفاع آب در خاک سنجیده می‌شود و یکای آن سانتی‌متر است. Ht همان H در زمان t است. در نتیجه H۰، همان H در زمان t = 0 است. یکای t ثانیه می‌باشد. F عاملی وابسته به هندسهٔ سوراخ است.
در رابطهٔ بالا، r با یکای سانتی‌متر، شعاع سوراخ استوانه‌ای است. formula_28 با یکای سانتی متر، عمق متوسط آب در سوراخ نسبت به آب در خاک است و formula_28=(Ho+Ht)/۲ می‌باشد و D عمق کف سوراخ نسبت به ارتفاع آب در خاک است (سانتی متر).
نگارهٔ روبرو، هدایت هیدرولیک اندازه‌گیری شده با این روش در زمینی به مساحت ۱ هکتار را نشان می‌دهد.Drainage research in farmers' fields: analysis of data. Contribution to the project “Liquid Gold” of the International Institute for Land Reclamation and Improvement (ILRI), Wageningen, The Netherlands. Free download from: , under nr. 2, or directly as PDF: نسبت بیشترین مقدار و کمترین مقدار آن ۲۵ است. در این نمودار از توزیع لگ نرمال استفاده شده‌است.
یک سفرهٔ آب زیرزمینی، می‌تواند از formula_33 لایهٔ خاک تشکیل شده باشد. "توان جابجایی" در جهت افقی T برای لایهٔ formula_34 خاک که ضخامت لایهٔ اشباع آن برابر با formula_35 و هدایت هیدرولیکی افقی آن Kh است برابر است با:
توان جابجایی با هدایت هیدرولیکی افقی، Kh و ضخامت، formula_35 نسبت مستقیم دارد. یکای Kh، روز/متر و یکای formula_35 متر است، در نتیجه یکای T (روز/متر مربع) می‌شود.
توان جابجایی برای اینکه بدانیم چه میزان آب می‌تواند در جهت افقی جابجا شود، اهمیت دارد؛ برای نمونه در یک چاه تخلیه.
توان جابجایی کل یک سفرهٔ آب زیرزمینی (Tt) عبارت است از:
نماد سیگما، در عبارت بالا، نشانهٔ مجموع کل لایه‌های خاک است و formula_40= ۱، ۲، ۳،... formula_41
هدایت هیدرولیکی افقی "ظاهری" با نماد Kh از رابطهٔ زیر بدست می‌آید:
که Dt= Σ formula_35 ضخامت کل سفرهٔ آب زیرزمینی است.
توان جابجایی در یک سفرهٔ آب زیرزمینی را می‌توان بوسیلهٔ آزمون تخلیه نیز بدست آورد.J.Boonstra and R.A.L.Kselik, SATEM 200۲: Software for aquifer test evaluation, 200۱. Publ. 57, International Institute for Land reclamation and Improvement (ILRI), Wageningen, The Netherlands. -70754-54-1 On line:
یادآوری می‌شود که، هنگامی که لایه‌ای از خاک بالای سطح آب قرار داشته باشد، آن لایه اشباع نیست و در جابجایی جریان نقشی ندارد. هرگاه ارتفاع آب در طول مسیر تغییر کند مقدار توان جابجایی نیز بسته به آن تغییر خواهد کرد.
"مقاومت" در جهت عمودی، R برای لایهٔ formula_34 خاک که ضخامت لایهٔ اشباع آن برابر با formula_35 و هدایت هیدرولیکی عمودی آن Kv است برابر است با:
یکای Kv روز/متر، formula_35 متر و R روز است.
مقاومت کل سفرهٔ آب زیرزمینی (Rt) عبارت است از:
که در آن Σ نشانهٔ مجموع روی کل لایه‌ها است.
هدایت هیدرولیک عمودی "ظاهری" (Kv) برابر است با:
که Dt = Σ formula_35 همان ضخامت کل سفرهٔ آب زیرزمینی است.
عنکبوت شلاقی از راسته جانوران بی‌مهره و در رده عنکبوتیان قرار دارد. این جانداران در زیرشاخه گیره‌داران و شاخه بندپایان است.عنکبوت شلاقی به عقرب بدون دم شلاقی نیز معروف است. آنها شکارچیان ماهری هستند. عنکبوت‌های شلاقی در واقع نه عنکبوت هستند و نه عقرب، ولی جزء رده عنکبوتیان محسوب می‌شوند.
اندازه عنکبوت‌های شلاقی از ۴ میلی‌متر تا ۴۵ میلی‌متر متغیر است. بدن آنها پهن و تخت است. این نوع عنکبوت‌ها دارای پوستی سخت و شکمی بخش بخش شده هستند. آنها دارای یک جفت چشم میانی در جلوی پوست سخت‌شان هستند، در عقب‌تر از این چشم‌ها، آنها دارای سه چشم کوچکتر در هر دوطرف بدن‌شان می‌باشند. پاهای جلویی عنکبوت‌های شلاقی تا ۳ برابر پاهای عقبی آنها می‌باشد. پاهای جلویی این نوع جانور برای راه رفتن به کار نمی‌روند و برای بررسی محیط اطراف سازگار شده‌اند.
عنکبوت شلاقی دارای چنگال‌هایی است که در جلوی سر آن قرار دارد، این چنگال‌ها مجهز به خارهای تیزی هستند و هنگامی که حشره‌ای نزدیک می‌شود آن را صید کرده و به درون قسمت خردکننده دهان منتقل می‌کنند. حشره صید شده پس از خرد شدن به وسیله آرواره‌های نیرومند عنکبوت، به ماده چسبناک تبدیل می‌شود.
این دسته از جانوران در محیط‌های مرطوب و گرم زندگی می‌کنند. عنکبوت‌های شلاقی سازگاری زیادی با زندگی در درون غارها پیدا کرده‌اند و در شکار کردن در تاریکی بسیار ماهر هستند. آنها در تاریکی مطلق می‌توانند غذای خود را به چنگ آورند.
آب‌انبار محمودآباد می‌تواند یکی از این موارد باشد:
آگونیست ماده‌شیمیایی است که در یک سلول با اتصال به گیرنده‌های آن سلول باعث پاسخ و واکنش آن سلول می‌شود. آگونیست اغلب تقلیدکننده عمل یک ماده طبیعی در بدن است. در حالی که یک آگونیست باعث یک پاسخ و کنش در سلول می‌شود، آنتاگونیست با مسدود کردن محل اتصال مانع از اتصال و عمل آگونیست می‌گردد.دیکشنری پزشکی "دورلند"
گیرنده‌سلولی در بدن می‌تواند توسط یک ماده درون‌ساخت (مانند هورمون‌ها و انتقال دهنده‌های عصبی) یا یک ماده خارجی (مانند داروها یا مواد مخدر) فعال یا غیرفعال شود که این خود منجر به تحریک یا مهار یک واکنش بیولوژیکی خواهدشد.
آگونیست فیزیولوژیک (مانند آدرنالین) ماده‌ای است که باعث ایجاد پاسخ‌های یکسان در بدن شده، درحالی‌که ممکن است به همان گیرنده متصل نشود. آگونیست درون‌ساخت برای یک گیرنده خاص، یک ترکیب است که به‌طور طبیعی توسط بدن تولید شده‌است که با اتصال به آن گیرنده کنش خود را انجام می‌دهد؛ مثلاً ماده سروتونین یک آگونیست طبیعی برای گیرنده‌های سروتونین در سیستم سروتونرژیک است، و دوپامین آگونیست درون‌ساخت برای گیرنده دوپامین در سیستمدوپامینرژیک است.کتاب‌چه راهنما فارماکولوژی تألیف گودمن (۲۰۰۸) شابک:0071443436
آگونیست می‌تواند "فول‌آگونیست" یا آگونیست ناقص باشد. فول‌آگونیست با افزایش غلظت پلاسمایی، باعث افزایش اثر بیولوژیک می‌شود درحالیکه آگونیست ناقص تا حدودی اثر بیولوژیک را افزایش می‌دهد و پس از آن افزایش در میزان آگونیست، افزایشی در میزان پاسخ زیستی نخواهد داشت.
هنگامی‌که در مورد آگونیست یا آنتاگونیست بر روی گیرنده‌ها سخن گفته می‌شود باید به یاد داشته باشیم که خود گیرنده‌ها دارای انواعی مختلف (مانند آلفا یک و آلفا دو و غیره) هستند. اگر یک دارو پس از ورود به بدن تمامی‌گیرنده‌های هم‌نام (مثلاً آلفا) را به‌کار بیندازد یک آگونیست (یا آنتاگونیست) غیرانتخابی، و اگر با ورود به بدن تنها یک رده ویژه از یک گیرنده (مثلاً آلفا دو) را تحریک کند، آن آگونیست (و یا آنتاگونیست) انتخابی (اختصاصی) نام دارد. در فارماکولوژی این دو مبحث انتخابی و غیر انتخابی بسیار مهم هستند. چراکه گاهی یک داروی راه انداز گیرنده یا بلوک‌کننده آن به صورت غیر انتخابی می‌تواند با تأثیر مثبت بر یک سلول یا اندام همزمان بر گیرنده مشابه در سلول یا اندام دیگر اثری منفی ایجاد کند.
کوه اربوس قله‌ای آتشفشانی واقع در جزیره راس در دریای راس در شرق جنوبگان است.
اربوس یکی از تنها سه آتشفشان فعال در جنوبگان است که آخرین فوران آن در سال ۲۰۱۱ به‌ثبت رسیده است. همچنین در سال ۱۹۰۸ گروهی کوهنورد به سرپرستی تی دابلیو ای دیوید، زمین‌شناس بریتانیایی نخستین صعود خود به قلهٔ آن را انجام دادند.
کوه اربوس همچنین صحنهٔ برخورد پرواز شماره ۹۰۱ ایر نیوزیلند با آن در سال ۱۹۷۹ بوده است.
کوه اربوس در سال ۱۸۴۱ توسط ناخدا جیمز راس، جهانگرد بریتانیایی کشف شد و او نام یکی از دو کشتی اکتشافی خود موسوم به اربوس را بر روی این کوه نهاد. همچنین در نوشته‌های او به فوران این آتشفشان پوشیده از یخچال در آن سال اشاره شده است. اربوس در دهه هفتاد میلادی تقریباً هر سال انفجاراتی داشت و در سال ۱۹۸۴ انفجار بزرگ آتشفشانی آن دود و گدازه زیادی را به راه انداخت. از سال ۱۹۷۲ به بعد فعالیت‌های مداوم دریاچهٔ گدازه که با انفجارهای کوچک و گهگاه انفجارهای بزرگ استرومبولی همراه بوده و منجر به پرتاب بمب آتشفشانی به لبه‌های دهانه می‌شود به‌ثبت رسیده است؛ هرچند گمان می‌رود که چنین فعالیت‌هایی در بیشتر طول عمر معاصر آتشفشان اربوس وجود داشته است.
قلهٔ عمدتاً فونولیتی کوه اربوس در نتیجهٔ یک یا دو نسل از تشکیل کاسه‌های آتشفشانی دگرگون شده که جوان‌ترین آن‌ها در اواخر دورهٔ پلیستوسن شکل گرفته‌اند پدید آمده‌است. این کوه دارای دهانه‌ٔ آتشفشانی‌ای بیضوی با عمق ۱۱۰ و عرض ۵۰۰ در ۶۰۰ متر در قلهٔ خود است و در فاصلهٔ ۱۰۰ متری از دهانهٔ داخلی آن دریاچهٔ گدازهٔ فعالی قرار دارد.
این مسابقه در تاریخ ۱۰ آگوست ۱۹۷۴ مابین تیم‌های لیورپول و لیدز یونایتد در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده‌است.
تیم لیورپول در این مسابقه در ضربات پنالتی با نتیجه شش بر ۵ به پیروزی رسید.
این مسابقه در تاریخ ۱۸ آگوست ۱۹۷۳ مابین تیم‌های برنلی و منچستر سیتی در ورزشگاه ماین رود منچستر برگزار شده‌است.
تیم برنلی در این مسابقه با نتیجه یک بر صفر به پیروزی رسید.
این مسابقه در تاریخ ۵ آگوست ۱۹۷۲ مابین تیم‌های استون ویلا و منچستر سیتی در ورزشگاه ویلا پارک بیرمنگام برگزار شده‌است.
تیم منچستر سیتی در این مسابقه با نتیجه یک بر صفر به پیروزی رسید.
این مسابقه در تاریخ ۷ آگوست ۱۹۷۱ مابین تیم‌های لیورپول و لستر سیتی در ورزشگاه فیلبرت استریت لستر برگزار شده‌است.
تیم لستر سیتی در این مسابقه با نتیجه یک بر صفر به پیروزی رسید.
این مسابقه در تاریخ ۸ آگوست ۱۹۷۰ مابین تیم‌های چلسی و اورتون در ورزشگاه استمفورد بریج لندن برگزار شده‌است.
تیم اورتون در این مسابقه با نتیجه دو بر یک به پیروزی رسید.
فکر بکر یک بازی رمزگشایی برای دو بازیکن است. این بازی به صورت امروزی به همراه چندین میخ در سال ۱۹۷۰ توسط مردخای میرویدز، رئیس دفتر پست و متخصص اسرائیلی، اختراع شد. اما این بازی شبیه یک مداد و کاغذ بازی ابتدایی به نام گاو نر و ماده بود که به بیش از یک قرن پیش بازمی‌گشت.
بازی توسط این ابزارها اجرا می‌شود:
دو بازیکن به صورت از پیش تعیین شده در مورد تعداد دفعات بازی که می‌خواهند طی کند، که باید عددی فرد باشد، تصمیم می‌گیرند. یکی از بازیکنان رمزنگار، و دیگری رمزگشا می‌شود. رمزنگار الگویی از چهار میخ رمزی را انتخاب می‌کند. تکراری‌ها قابل قبول هستند، بنابراین بازیکن می‌تواند حتی چهار میخ رمزی یک رنگ انتخاب کند. الگوی انتخاب شده در چهار سوراخ پوشیده شده توسط حفاظ جای می‌گیرند؛ که برای رمزنگار قابل رویت است و اما برای رمزگشا این‌طور نیست.
رمزگشا سعی می‌کند تا الگو را، هم ترتیب و هم رنگ، در دوازده (یا ده، یا هشت) مرتبه حدس بزند. هر حدس به وسیلهٔ جای‌گذاری یک ردیف از میخ‌های رمزی روی صفحهٔ رمز گشایی انجام می‌شود. هنگامی که قرار گرفتند، رمزنگار، در جواب، از صفر تا چهار میخ راهنما را در سوراخ‌های کوچک ردیف حدس قرار می‌دهد. میخ راهنمای رنگی (معمولاً مشکی) برای هر میخ رمزی از حدس که هم رنگ و هم موقعیت درستی دارد قرار داده می‌شود. میخ سفید وجود میخی با رنگ صحیح که در موقعیت نادرست قرار دارد نشان می‌دهد.
اگر در حدس رنگ‌های تکراری وجود داشته باشد، همهٔ آن‌ها نمی‌توانند یک میخ راهنما بگیرند مگر این‌که آن‌ها با تعداد یکسان از رنگ‌های تکراری در رمز مخفی مطابق باشند. برای مثال، اگر رمز مخفی سفید-سفید-مشکی-مشکی و بازیکن سفید-سفید-سفید-مشکی حدس بزند، رمزنگار دو میخ راهنمای رنگی برای دو سفید صحیح، هیچ میخ راهنما برای سومین سفید چون سفید سومی در رمز وجود ندارد، و یک میخ راهنمای رنگی برای سیاه اعطا خواهد کرد. در حقیقت هیچ نشانی داده نمی‌شود برای این که رمز همچنین شامل یک سیاه دومی باشد.
یک بازخورد آماده می‌شود، حدس دیگری زده می‌شود؛ حدس‌ها و بازخورد به‌طور متناوب ادامه داده می‌شوند تا این که یا رمزگشا درست حدس بزند، یا دوازده (یا ده، سا هشت) حدس نادرست زده شود.
رمزنگار برای هر حدس که یک رمزگشا می‌زند یک امتیاز می‌گیرد. چنانچه رمزگشا الگو را در آخرین حدس به‌طور دقیق حدس نزند، یک امتیاز اضافی توسط رمزنگار گرفته می‌شود. (هر تناوب امتیاز دادن بر اساس تعداد میخ‌های راهنمایی رنگی که قرار داده شده‌اند است) برنده کسیست که کم‌ترین امتیاز بعد از توافق بر تعداد بازی‌هایی که انجام می‌شود داشته باشد.
از سال ۱۹۷۱، حقوق مربوط به فکربکر توسط اینویکتا پلاستیک از اودبی دریافت شده‌است. (اینویکتا همیشه بازی را فکر بکر می‌نامید) آن‌ها در اصل این بازی را خودشان ساخته بودند، اگرچه آن‌ها اجازهٔ تولید بازی تحت پروانهٔ هزبرو را در سراسر جهان دارند، همچنین دو محصول دیگر که دارای قوانین تولید آمریکا و اسرائیل هستند.
در اوایل سال ۱۹۷۳، جعبهٔ بازی تصویری خوش لباس، با تیپ فاخر از یک مرد سفیدپوست که در جلوی تصویر نشسته، همراه یک زن جذاب آسیایی که در کنار وی ایستاده نشان می‌داد. دو مدل غیرحرفه‌ای (بیل وودوارد و سیسیلیا فانگ) در ژوئن ۲۰۰۳ برای قرار گرفتن یک تصویر تبلیغاتی دیگر انتخاب شدند.
بازی‌های پایونیر هریسون هیث، یک نسخهٔ خیلی ساده از فکربکر معرفی کرد، که در آن از دیسک به جای میخ استفاده می‌شد، و شبیه بازی اتصال ۴، تولید قبلی وی بود. هرچند این نسخه موفقیت بسیار کمی نسبت به کار اسبقش داشت و تنها سود ۳۶۰٬۰۰۰ دلار را برای وی دربرداشت.
با چهار میخ و شش رنگ، ۶۴ = ۱۲۹۶ الگوی مختلف (اجازهٔ استفادهٔ رنگ‌ها تکراری) وجود دارد.
الگوریتم زیر بازی (شش رنگه) را در شش حدس یا کم‌تر حل می‌کند. این الگوریتم دارای یک روش عمومی به همراه تعداد کمی استثنا می‌باشد. در این‌جا شش رنگ به حروف آ تا ج ارجاع داده شده‌اند.
۱۲۹۶ حالت ممکن بازی را به چهار دسته‌بندی تقسیم کنید:
روند کلی به گونه‌ای است که همهٔ بازی‌هایی که می‌تواند با اطلاعات اکنون شما درست باشد، لیست کنید. لیست باید بر حسب تعداد تکرارها و در هر سطح تکرار بر حسب حروف الفبا به صورت صعودی مرتب شود. قبل از حدس ۱، لیست همهٔ ۱۲۹۶ حالت ممکن است؛ در نتیجه حدس ۱ همیشه "آ ب پ ت" است. برای مثال اگر جواب حدس ۱ "۰ ۰" باشد، بنابراین لیست بعد از آن شامل ۱۶ حدس می‌شود مربوط به ث و ج می‌شود. هر حدس بعدی اولین بازی باقی‌مانده در لیست است، به همراه استثنائات زیر:
در سال ۱۹۷۷، دونالد کنوت ثابت کرد که رمزگشا می‌تواند الگو را در پنج حرکت یا کم‌تر حل کند، با استفاده از الگوریتمی که به‌طور پیشرونده تعداد الگوهای ممکن را کاهش می‌دهد. الگوریتم به صورت زیر کار می‌کند:
رایان وین وایت (؛ زاده ۶ دسامبر ۱۹۷۱ درگذشته ۸ آوریل ۱۹۹۰) یک نوجوان اهل ایالات متحده آمریکا بود که بعد از اخراج شدن از مدرسه به خاطر آلودگی به بیماری ایدز مورد توجه مردم آمریکا قرار گرفت.
او که یک بیمار مبتلا به هموفیلی بود از دریافت خون آلوده که به خاطر معالجه به او تزریق می‌کردند آلوده شد و وقتی در ماه دسامبر سال ۱۹۸۴ تشخیص دادند که او مبتلا به ایدز است به او گفته شد که فقط شش ماه می‌تواند زندگی کند. با وجود اینکه پزشکان می‌گفتند که رفتن رایان به مدرسه برای سایر دانش آموزان هیچ خطری ایجاد نمی‌کند اما به دلیل درک پایین مردم از بیماری ایدز در آن زمان، موضوع رفتن وی به مدرسه موجب جنجال شد. زمانی که وایت می‌خواست به مدرسه برگردد تعدادی از والدین و معلم‌ها در شهر کوکومو به حضور او در مدرسه اعتراض کردند و این منجر به یک مشاجرهٔ حقوقی طولانی با سیستم آموزش و پرورش شد. رسانه‌ها وایت را به خاطر این که او به یک شهرت ملی دست یافته بود و همچنین تریبونی برای بررسی و تعلیمات ایدز شده بود تحسین می‌کردند. او به‌طور مکرر در رسانه‌ها با مشاهیری همانند مایکل جکسون، التون جان و فیل دوناهو ظاهر می‌شد.
وایت در ۸ آوریل ۱۹۹۰ در حالی که فقط یک ماه تا جشن فارغ‌التحصیلی‌اش مانده بود، درگذشت. پزشکان وی از این بابت که وایت ۵ سال بیشتر از آنچه که پیش‌بینی شده بود زندگی کرد متعجب بودند.
قبل از این که وایت به ایدز مبتلا شود، شایع بود که این بیماری تنها در بین مردان همجنس‌گرا وجود داشت زیرا برای اولین بار در آن‌ها تشخیص داده شد. این طرز تفکر در زمان وایت تغییر یافت و سایر افراد برجسته‌ای که به این بیماری آلوده بودند همانند مجیک جانسون، ری برادرز و کیمبرلی برگالیس در رسانه‌ها به خاطر حمایت بیشتر از بررسی ایدز و تعلیمات عمومی و برای سخنرانی کردن در مورد این بیماری ظاهر شدند. پس از مرگ رایان وایت، کنگره ایالات متحده آمریکا یک لایحه بزرگ از قوانین ایدز با عنوان فعالیت مراقبتی رایان وایت را تصویب کردند. این قانون دو بار دیگر؛ یکبار در سال ۲۰۰۶ و مجدداً در سال ۲۰۰۹ توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا به اجرا گذاشته شد. قانون رایان وایت، بزرگ‌ترین فراهم‌کنندهٔ خدمات برای افراد مبتلا به ویروس ایدز در ایالات متحده آمریکا است.
رایان وایت در بیمارستان جوزف مموریال در شهر کوکوموی در ایالت ایندیانا از جین الاین هال (مادر) و هابرت و این وایت (پدر) به دنیا آمد. هنگامی که ۶ ساله بود پزشکان تشخیص دادند که مبتلا به بیماری هموفیلی شدید است. نوعی اختلال انعقاد خونی ارثی که به کروموزوم ایکس ربط دارد. در این بیماری حتی یک جراحت خفیف منجر به خون‌ریزی شدید می‌شود. وایت برای معالجه، فراورده‌های خونی فاکتور ۸ را دریافت می‌کرد. فاکتور ۸ یک فراورده خونی است که از ذخیرهٔ پلاسمای بیماران غیر هموفیلی ایجاد می‌شود، که در آن زمان درمان رایج بیماران مبتلا به هموفیلی بود.
مبتلا بودن وایت به ویروس ایدز زمانی مشخص شد که در ماه دسامبر ۱۹۸۴ به سینه‌پهلو مبتلا شد. پزشکان او در ۱۷ دسامبر ۱۹۸۴ در طی مراحل نمونه‌گیری از ریه‌اش متوجه این موضوع شدند. در آن زمان کمیتهٔ دانشمندان در مورد ایدز اطلاعات کمی داشتند. دانشمندان فقط به یک نکته پی برده بودند که ویروس اچ‌آی‌وی عامل ایدز است.
وایت فراوردهٔ خونی آلوده یعنی فاکتور هشتی که به ویروس اچ‌آی‌وی آلوده بود را دریافت کرده بود، زیرا اچ‌آی‌وی اخیراً فقط مانند ویروس ایدز شناخته شده بود. مقادیر زیادی فاکتور ۸ که برای عرضه شدن جمع می‌شد آلوده شده بود، زیرا در آن زمان پزشکان قادر نبودند عامل این بیماری را در خون با آزمایش‌های تشخیصی شناسایی کنند، همچنین اهداکنندگان نمی‌دانستند که آلوده‌اند. در این بین تقریباً ۹۰ درصد افراد مبتلا به بیماری هموفیلی که فاکتورهای انعقاد خون بین سال‌های ۱۹۷۹–۱۹۸۴ دریافت کرده بودند، به ویروس اچ آی وی آلوده شدند.
در زمان تشخیص بیماری تعداد سلول T او به ۲۵ افت کرده بود (در بدن اشخاص بدون ویروس اچ آی وی تعداد این سلول حدود ۱۲۰۰ است) دکترها پیش‌بینی کردند که وایت فقط ۶ ماه می‌تواند زندگی کند. بعد از تشخیص بیماری، وایت به شدت مریض بود و نمی‌توانست به مدرسه برگردد. اما در اوایل سال ۱۹۸۵ روند بهبودی‌اش شروع شد. مادرش می‌خواست او به مدرسه بر گردد، اما رسماً گفته شد که وی نمی‌تواند به مدرسه بیاید. در ۳۰ ژوئن سال ۱۹۸۵ در خواست رسمی برای اجازهٔ ورود رایان به مدرسه، توسط مدیر انجمن مدرسهٔ وسترن جیمز اسمیت رد شد، که این امر منجر به مشاجرهٔ حقوقی‌ای شد که حدود ۸ ماه به طول انجامید.
بعد از علنی شدن تشخیص بیماری رایان دبیرستان وسترن راس ول از طرف تعداد زیادیی از والدین با فشار روبرو شد تا از ورود او به حیاط مدرسه جلوگیری کند. ۱۱۷ نفر از والدین (یک مدرسه با ۳۶۰ نفر دانش آموز) و ۵۰ معلم دادخواستی را برای ترغیب رؤسای مدرسه امضاء کردند تا وایت را از مدرسه اخراج کنند. با توجه به وحشت و ناآگاهی گسترده نسبت به بیماری ایدز، هیئت مدیرهٔ مدرسه در برابر فشارها تسلیم شدند و وایت را خراج کردند. خانوادهٔ وایت شکایتی را به دادگاه منطقه در ایندیانا پلیس ارائه کردند. با وجود این دادگاه از شنیدن این مسئله تا اعلام نتیجه استیناف اداره مورد نظر امتناع کرد.
در ۲۵ نوامبر ادارهٔ هیئت رئیسهٔ آموزش ایندیانا اعلام کرد که مدرسه باید از دستور العمل‌های هیئت سلامت ایندیانا پیروی کند و به وایت اجازه دهد تا در مدرسه حضور یابد. در دهه ۱۹۸۰ راه‌هایی انتقال که ایدز به‌طور کامل شناخته شده نبود. دانشمندان گمان می‌کردند که بیماری از طریق خون منتقل می‌شود و از هیچ نوع ارتباط عادی مثلاً دست دادن سرایت نمی‌کند. اما اندکی بعد در سال ۱۹۸۳ انجمن پزشکی آمریکا به این نتیجه رسید که شواهد نشان می‌دهد تماس‌های خانوادگی ممکن است ایدز را منتقل کند، و معتقد بودند که عامل بیماری می‌تواند به راحتی منتشر شود. در آن زمان کودکان مبتلا به ایدز نادر بودند، به‌طوری‌که هنگام طرد شدن وایت از مدرسه، مراکز کنترل بیماریدر ایالات متحده فقط ۱۴۸ مورد کودک مبتلا به ایدز را شناسایی کرده بودند. بسیاری از خانوادها در کوکومو معتقد بودند که حضور او در مدرسه خطر غیرقابل قبولی را به وجود می‌آورد. در ۱ فوریهٔ سال ۱۹۸۶ وقتی به وایت اجازه داده شد که برای یک روز درمدرسه حاضر باشد ۱۵۱ دانش آموز از ۳۶۰ دانش آموز در خانه ماندند. همچنین او به عنوان روزنامه‌رسان کار می‌کرد، و مردم زیادی از مسیر او اشتراکشان را به این دلیل که فکر می‌کردند اچ‌آی‌وی از طریق روزنامه‌های منتقل می‌شود، لغو کردند.
عضو هیئت بهداشت و درمان ایالت ایندیانا دکتر وودرو مایرز که تجربهٔ گسترده‌ای در درمان بیماران مبتلا به ایدز در سانفرانسیسکو داشت، و مراکز کنترل بیماری هر دو اعلام کردند که وضعیت وایت هیچ مخاطره‌ای برای دیگر دانش‌آموزان ندارد، اما هیئت رئیسه و بسیاری از والدین اظهارات آن‌ها را نادیده گرفتند. در ماه فوریهٔ سال ۱۹۸۶ روزنامهٔ پزشکی نیو انگلند نتایج مطالعه‌ای بر روی ۱۰۱ نفر که ۳ ماه را با افراد مبتلا به ایدز اما بدون رابطهٔ جنسی زندگی گذرانده بودند منتشر کرد. این بررسی پایان داد به اینکه خطر ابتلا به بیماری ایدز در تماس‌های خارجی حداقل است حتی موقعی که این تماس قسمت مسواک زدن، تیغ‌ها، لباس، شانه‌ها، نوشیدن از لیوان مشترک، خواب در یک تخت یکسان، آغوش گرفتن و بوسیدن را شامل شود.
سر انجام وقتی وایت در ماه آوریل دوباره در مدرسه پذیرفته شد، گروهی از خانوادها فرزندانشان را از مدرسه خارج کردند و یک نوبت مدرسهٔ دیگر راه انداختند. تهدید به خشونت و دادخواهی‌ها ادامه داشت. به گفتهٔ مادر وایت، مردم در خیابان خطاب به رابان فریاد می‌زدند، «ما می‌دانیم تو همجنس بازی». سردبیران و ناشران کوکومو تریبون، که به دو صورت سرمقاله و کمک‌های مالی از وایت حمایت می‌کردند، نیز به دلیل رفتار اقداماتشان توسط افراد جامعه به تمسخر گرفته یا حتی تهدید به مرگ می‌شدند.
وایت در دبیرستان وسترن برای ورود به پایهٔ هشتم در سال تحصیلی ۸۷–۱۹۸۶ حضور یافت، اما عمیقاً ناخرسند بود و دوستان کمی داشت. مدرسه‌ای او را مستلزم کرده بود تا در ظروف یک بار مصرف غذا بخورد، از سرویس بهداشتی جداگانه استفاده کند، و از ثبت نام در کلاس‌های ورزشی منع شده بود. تهدیدها ادامه داشتو و زمانی که گلوله‌ای از وسط پنجرهٔ اتاق نشیمن شلیک شد خانوادهٔ وایت تصمیم گرفتند تا کوکومو را ترک کنند. بعد از تمام شدن سال تحصیلی خانواده‌اش به سیسرهٔ ایندیانا نقل مکان کردند جایی که وایت در دبیرستان هامیلتون هایتز ثبت نام کرد. در ۳۱ اوت ۱۹۸۷ مدیر در یک خوشامدگویی «پر اضطرای» مدرسه تونی کوک، سرپرست مدرسه باب جی کارنال و تنی چند از دانش آموزانی که در مورد ایدز آموزش دیده بودند بدون دلهره با وایت دست دادند و از اون استقبال کردند.
انتشار محاکمهٔ وایت در حین رشد موج گزارش از بیماری ایدز، او را به کانون توجه در اخبار رسانه‌ها تبدیل کرده بود. در بین سال‌های ۱۹۵۸–۱۹۸۷ شمار شرح خبرها در مورد ایدز در رسانه‌های ایالات متحده آمریکا دو برابر شد. زمانی که وایت را از دبیرستان مجزا کردند به‌طور مکرر در تلویزیون ملی ظاهر می‌شد و با روزنامه‌ها در مورد رنج‌های ناشی از بیماری ایدز بحث می‌کرد. سرانجام او به عنوان یک پسر تبلیغ‌کننده بحران‌های بیماری ایدز شناخته شد. در جمع‌آوری اعانه و اقدامات به خاطر بیماری ایدز ظاهر می‌شد. وایت در همایش‌های متعدد به نفع کودکان ایدزی شرکت می‌کرد.
از ابتدا تعدادی از افراد مشهور با وایت در طی محاکمه‌اش ظاهر می‌شدند تا به‌طور آشکارا به افراد ایدزی کمک کنند. خواننده جان کاگر ملنکمپ، التون جان و مایکل جکسون، بازیگر مرد مت فریور، دایور گرگ لوآنیس، رئیس‌جمهور، و خانمش، جراح عمومی سی. اورت کوپ، مربی دانشگاه بسکتبال ایندیانا بابی نایت، بازیکن بسکتبال کریم عبدالجبار همه با وایت دوست شدند او همچنین با تعدادی از بجه‌های ایدزی و با دیگر افراد با شرایط ضعف جسمی دوست بود. وایت بقیهٔ زندگیش را در ظاهر شدن در نمایش مذاکرهٔ فیل دوناهو ظاهر می‌شد. التون جان به خانوادهٔ وایت کمک کرد تا یک خانه در سیسره بخرند. وایت همچنین در دورهٔ دبیرستان یک (اتومبیل کروکی قرمز) ماستنگ می‌راند که از مایکل جکسون هدیه گرفته بود. علی‌رغم شهرت و بخشش‌هایش وایت بیان می‌کرد که او از مرکز توجه قرارگرفتن متنفر است و همچنین از اظهاراتی که آشکارا مادرش را به خاطر به بار آوردن بیماریش سرزنش می‌کرد و تأکید می‌کرد که او هیچ وقت خواستار آن نخواهد شد که به خاطر رهایی از بیماری نامش را عوض کند. در سال ۱۹۸۸ وایت بیشتر با رئیس کمیسیون ایدز ایالات متحده آمریکا صحبت کرد. وایت به کمیتهٔ تشخیص بیماری ایدز گفت که موقعی که او می‌خواست به مدرسه برگردد به خاطر تعلیمات کمی که از بیماری داده شده بود او مجبور شد که به شهر سیسره برود. وایت به تجربه‌های مختلفش در کوکومو و سیسره به عنوان مثال بارز و با اهمیت در مورد تعلیمات بیماری ایدز تأکید می‌کرد. در سال ۱۹۸۹ گروه نمایش ای بی سی یک فیلم تلویزیونی با عنوان داستان رایان وایت ساختند که در آن ستارگانی همچون لوکاس هاس در نقش رایان، جودیت لایت در نقش جین و نیکی کوکس در نقش خواهرش آندری درخشیدند.
وایت در یک سکانس فیلم حضور داشت تا به هاس در بازی کردن نقش یک پسر که از بیماری ایدز رنج می‌برد کمک کند. بعد از نمایش فیلم ساکنین کوکومو معتقد بودند که فیلم در کل، جنبه‌های ی منفی شهر را به طرز ناعادلانه‌ای توصیف می‌کند. بعد از نمایش فیلم، دفتر شهردار کوکومو رابرت اف. سرجنت با سیل شکایت‌ها از سراسر کشور روبرو شده بود. با این حال سرجنت، پاسخ گوی مباحثهٔ بی منطق آنان نشد. در اوایل سال ۱۹۹۰، وضیعت رایان به سرعت بدتر شد. در آخرین حضور عمویش او یک مهمانی بعد از مراسم اسکار به همراه رونالد رئیس‌جمهور وقت و خانم وی درکالیفرنیا داد. اگر چه وضعیت جسمیش بدتر می‌شد وایت با رئیس‌جمهور وقت در مورد حضور در جشن فارغ‌التحصیلی اش و برای امید وار بودن به حضور در کالج صحبت کرد.
در ۲۹ مارس سال ۱۹۹۰ چند ماه پیش از فارغ‌التحصیلی، وایت را به بیمارستان رایلی مخصوص بچه‌های مبتلا به عفونت دستگاه تنفسی وارد کردند. همان‌طور که شرایطش بدتر می‌شد تنفس مصنوعی داده بودند تا آرام شود. او با التون جان ملاقات کرد و بیمارستان با سیل تماس‌هایی از اشخاص خیر خواه روبرو شد. وایت در روز یکشنبه ۸ آوریل سال ۱۹۹۰ در گذشت. در ۱۱ آوریل بیش از ۱۵۰۰ افراد درتشییع جنازهٔ وایت در یک مکان، واقع در دومین کلیسایی که توسط مشایخ در خیابان مریدیان در ایندیاناپولیس اداره می‌شد حضور پیدا کردند. حاملان تابوت وایت شامل التون جان، ستارهٔ فوتبال لاوی لانگ و فیل دوناهو بودند. التون جان و به همراه او گروه کر دبیرستان هامیلتون با او آهنگ "کبوتر خط افق" را در تشییع جنازهٔ وایت اجرا کردند. همچنین مایکل جکسون و باربارا بوش، بانوی اول ایالات متحده آمریکا نیز در این مراسم شرکت کردند.
وایت در سیسره نزدیک خانهٔ مادرش دفن شد. همان‌طور که زمان می‌گذشت، قبر رایان برای دوستدارانش مانند یک آرامگاه شد. میراث وایت یکی از معدود افراد خیلی مشهور مبتلا به بیماری ایدز در سال ۱۹۸۰ و اوایل سال ۱۹۹۰ بود که به عوض شدن برداشت مردم از ایدز کمک کرد. وایت همراه با هنرپیشهٔ مرد راک هادسون یکی از نخستین افرادی بود که با ایدز روبرو شد.
همراه با آن دیگر افراد مشهور بودند که به ویروس اچ آی وی یا همان بیماری ایدز مبتلا بودند مانند ری برادرز، مجیک جانسون، کیمبرلی برگالیس و فردی مرکوری. وایت به افزایش آگاهی افراد از اینکه بیماری ایدز به‌طور چشم گیر یک بیماری همه گیر است کمک‌های شایانی کرد. مؤسسه‌های خیریهٔ متعددی در زمان مرگ وایت شکل گرفت. دانشگاه رقص ماراتن ایندیانا در سال ۱۹۹۱ شروع به جمع‌آوری پول از طرف بیمارستان رایلی به خاطر بچهٔ‌های ایدزی کردند در بین سال‌های ۱۹۹۱ و ۲۰۰۸ این رویداد کمک کرد که بیش از ۵ میلیون دلار برای بچه‌های ایدزی در بیمارستان رایلی جمع شود. همچنین با پول جمع شده یک کلینیک بیماری عفونی در بیمارستان برای مراقبت از بچه‌های مریض تأسیس کردند. در یک مصاحبه در سال ۱۹۹۳ عضو فعال بیماری ایدز لاری کرامر گفت " من فکر می‌کنم رایان وایت کوچک عواقب بد این بیماری را تحمل می‌کرد تا هیچ‌کس ترک کردن او را از محل زندگیش نخواهد و او در کنار مادرش جین وایت باشد. در سال ۱۹۹۲ مادر وایت، سازمان غیرانتفاعی ملی رایان وایت را تأسیس کرد. سازمان تلاش می‌کرد توجه مردم را به مشکلات ناشی از ایدز معطوف کند. سازمان در سال ۱۹۹۰ فعال بود تا اینکه کمک‌ها به ۳۰۰۰۰۰ دلار در سال ۱۹۹۷ رسید. با وجود این در سال‌های ۱۹۹۷ و ۲۰۰۰ کمک‌ها به بیماران ایدزی در سرتاسر کشور حدود ۲۰ در صد کاهش یافت و سازمان رایان وایت متوجه شد که تراز کمک‌ها به ۱۰۰٬۰۰۰ دلار کاهش یافته‌است. در سال ۲۰۰۰ مادر وایت به سازمان ملحق شد تا بقیهٔ دارایی آن را برای یک مؤسسهٔ خیریهٔ بزرگتر برای کمک به بیماران ایدزی وقف کند.
او یک زن سخنگو برای فعالیت‌های مربوط به بیماری ایدز شد و شرح رویدادها را به سایتی که برای پسرش اختصاص داده بود (ryanwhite.com) می‌گذاشت.
در اوایل سال ۱۹۸۰ ایدز به عنوان یک بیماری کاهش ایمنی مرتبط با همجنس‌گرایی شناخته شده بود، زیرا این بیماری برای اولین بار در جوامع همجنس گرایان نیویورک سیتی و سانفرانسیسکو شناسایی شده بود. در شروع همه‌گیری ایدز در ایالت متحده گمان می‌شد بیماری یک «مشکل هم جنسبازی» است و تا حد زیادی از سوی سیاست گذاران نادیده گرفته شد. عیب‌شناسی بیماری وایت به بسیاری ثابت کرد که ایدز منحصر به همجنسگرایان، اقلیت‌ها ومردم فقیر نیست. وایت در حمایت‌های برای تحقیقات ایدز، همیشه هر گونه انتقاد از هم جنسبازی را رد می‌کرد، هرچند خودش هم جنسباز نبود.
از سوی برخی به وایت به عنوان «قربانی بی‌گناه» نگاه می‌شد. وایت و خانواده‌اش به شدت صفت «قربانی بی گناه» را رد می‌کردند زیرا این عبارت غالباً به این دلیل استفاده می‌شد تا همجنسگرایان را «گناه‌کار» جلوه دهد. مادر وایت به نیویورک تایمز گفت: رایان همیشه می‌گفت: من هم مثل دیگر مبتلایان به ایدز هستم، مهم نیست که چطور به آن مبتلا شده‌ام. او هرگز مایل نبود که طولانی‌تر از افرادی که از طریق هم جنس گرایی آلوده به بیماری شده بودند زندگی کند. مردم نیویورک قبل از اینکه ما در ایندیانا شناخته شویم، مطمئن می‌شدند که ما از جدیدترین روش‌های درمانی باخبر شویم.
عرفان شهید (زادهٔ ۱۵ ژاونیهٔ ۱۹۲۶، ناصره، فلسطین - درگذشت ۹ نوامبر ۲۰۱۶ واشنگتن، ایالات متحده) استاد دانشگاه جورج‌تاون شهر واشینگتن بود.cambridge history of islam , volume 1 , page v , First published: 1970 , Cambridge University Press
او جز نویسندگان تاریخ اسلام کمبریج بوده استShahid, Irfan
تَرَنچی‌ها" دانشنامه جهان اسلام - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی - کتابخانه مدرسه فقاهت ". 2017. Lib.Eshia.Ir. Accessed December 17 2017. . گروهی از مسلمانان باشندهٔ واحه‌های پیرامون حوضه تاریم در ایالت کنونی سین کیانگ چین می‌باشند. آنان از تبار اویغورها، تخاری‌ها و دیگر اقوام ایرانی‌تبار، خلخ‌ها، مغولان و دیگر مردمان ترکی-مغولی می‌باشند. مذهب آنان سنی حنفی است. زبان آنان گویش ترکی خَلُّخی می‌باشد که وام‌واژه‌های فراوانی از فارسی، عربی، چینی و مغولی درخود دارد.
ترنچی گرفته‌شده از واژهٔ مغولی "تری" به معنای "شانه‌زدن" می‌باشد که استعاره‌ای‌است از "شخم‌زدن" و اشاره به پیشهٔ آنان که کشاورزی است دارد.
نخستین اشاره‌ها به ترنچی‌ها به سدهٔ نوزدهم میلادی بازمی‌گردد که در آن زمان دولت چین گروهی از کاشغری‌ها را در کرانهٔ رود ایلی جاگیر ساخت. در پیرامون ۱۸۲۰ و با بهره از شورش ترکستان چین ترنچی‌ها نیز از این بخت بهره‌بردند و زیر فرمان سلطان ابول آغلان حکومتی خودمختار به راه انداختند. در ۱۸۸۱ و برپایهٔ پیمان سن‌پترزبورگ ترکستان شرقی به چین واگذار شد. در این زمان بیشتر ترنچی‌ها با خروج روس‌ها به روسیه کوچیدند و در هفت‌آب ساکن شدند. در ۱۸۹۷ جمعیت ترنچی‌های روسیه به بیش از ۶۶هزار تن می‌رسید. در ۱۹۱۱ از ۲۵ هزار جمعیت یارکند ۱۶هزارتایش ترنچی بودند. تا آغاز سدهٔ بیستم هنوز چند هزار ترنچی در چین مانده‌بودند. چینی‌ها در سدهٔ بیستم در سرشماری‌ها به‌طور مستقل از ترنچی‌ها نام نمی‌بردند و آنان را بخشی از اویغوران می‌شمردند. در پی شورش ۱۹۶۲ در سین کیانگ و رسرکوب سخت از سوی چینیان بسیاری از ترنچی‌ها در موج دیگری از مهاجرت به شوروی پناه‌بردند و بسیاری از آنان در قزاقستان جاگیر شدند.
راجِر مِروین سِیوُری، ؛ (۲۷ ژانویهٔ ۱۹۲۵–۱۷ فوریه ۲۰۲۲) پروفسور بازنشستهٔ دانشگاه تورنتو بود."Cambridge History of Islam", vol. 1 , p. v , First published: 1970 , Cambridge University Press و زمینهٔ کاریِ وی بیشتر ایران‌شناسی، به‌ویژه تاریخ دوران صفویه است و کتاب‌هایی در این زمینه نوشته‌است.
راجِر سِیوُری در ۲۷ ژانویهٔ ۱۹۲۵ در پیتربورو، انگلستان) زاده شد و در ۹۷ سالگی در اتاوای کانادا درگذشت.
راجرز سیوری در مدرسه سلطنتی شهر پیتربورو تحصیل کرد. در سال ۱۹۴۳ با بورس تحصیلی اداره جنگ و وزارت اطلاعات، دوره فشرده زبان فارسی را در مدرسه مطالعات شرقی و آفریقایی (سوآس) در دانشگاه لندن گذرانید. در سال ۱۹۴۷ به مطالعات عربی و فارسی در کوئینز کالج در دانشگاه آکسفورد روی آورد. در سال ۱۹۵۰ لیسانس خود را در مطالعات شرقی دریافت کرد. پس از ۱۰ سال تدریس و مطالعه به عنوان آموزشیار زبان فارسی در دانشگاه لندن (سوآس)، در سال ۱۹۵۸ دوره دکتری را تمام کرد.
در سال ۱۹۴۴ به عنوان مأمور اطلاعاتی مشغول به کار شد. در سال ۱۹۴۵ به ایران آمد و تا سال ۱۹۴۷ در پست‌های مختلف نظامی و دیپلماتیک و سپس تا سال ۱۹۴۹ با درجه ستوانی جزو افسران ذخیره معمولی بود.
در سال ۱۹۶۰ به عنوان استاد مدعو راهی دپارتمان مطالعات شرقی دانشگاه تورنتو در کانادا شد. در سال ۱۹۶۱ با پذیرش دریافت پیشنهاد شغل دائمی در دپارتمان تازه تأسیس مطالعات اسلامی این دانشگاه برای همیشه در کانادا ماندگار شد. او نقش مهمی در پیشبرد این دپارتمان و به‌طور خاص گسترش مطالعات ایرانی در آن داشت. در سال ۱۹۸۷ پس از بازنشستگی در دانشگاه تورنتو به عنوان استاد ممتاز همکار در ترینتی کالج به کار خود ادامه داد. او با ترجمه تاریخ عالم آرای عباسی (اسکندربیک منشی) به زبان انگلیسی و تألیف کتاب ایران عصر صفوی که ترجمه آن بیش از ۲۰ بار در ایران به چاپ رسیده‌است و چاپ چندین مقاله دیگر دربارهٔ این دوره از تاریخ ایران به عنوان متخصص برجسته این دوره از تاریخ ایران شهرت یافت.
راجرز سیوری در سال‌های ۱۹۴۷–۱۹۴۳ نخست در خدمت ارتش و سپس به‌عنوان کارمند وزارت خارجهٔ بریتانیا در ایران اقامت داشت. پس از مراجعت به انگلستان، در سال ۱۹۵۰ در رشتهٔ شرق‌شناسی از دانشگاه آکسفورد لیسانس گرفت و در سال‌های ۱۹۶۰–۱۹۵۰ به تدریس زبان فارسی در «مرکز مطالعات شرقی و آفریقایی» دانشگاه لندن اشتغال داشت.سِیوُری، "ایران عصر صفوی"، دربارهٔ نویسنده، ص ۱۱.
در سال ۱۹۵۸ از همان دانشگاه در رشتهٔ ایران‌شناسی درجهٔ دکتری گرفت و از آن پس نیز به‌عنوان استاد مطالعات اسلامی و خاور نزدیک به تدریس و پژوهش در مراکز آموزشیِ مختلف پرداخته‌است. سِیوُری، از سال ۱۹۷۶، عهده‌دار کرسی امور خاورمیانه و اسلامی در کالج تورنتوی کانادا بود و کتاب حاضر حاصل همین دوران است.
راجرز سیوری جزو نویسندگان "تاریخ اسلام کمبریج" و "تاریخ ایران کمبریج" بوده‌استSavory, R. M
سیوری نوشته‌هایی نیز در باب تاریخ صفویان نگاسته است که بازخوردهای متفاوتی را در میان تاریخ نگاران ایرانی برانگیخته است
در سال‌های اخیر بررسی‌ها و نقدهای مختلفی بر آثار وی صورت گرفته و اطلاعات و نظرات او از تاریخ صفویان را یک‌سویه و متأثر از منابع رسمی صفویان و توأم با اغراق، تحسین، و تمجید یافته‌اند.
از جمله آثار سِیوُری می‌توان به «مقالات متعدد در "دائرةالمعارف اسلام"»، همکاری در تألیف کتاب "ایران بعد از اسلام"، "مروری بر تاریخ"، "فرهنگ و زبان آن" (۱۹۶۴)، ویرایش کتاب "مقدمه‌ای بر تمدن اسلامی" (۱۹۷۶)، و ترجمهٔ کتاب "تاریخ عالم‌آرای عباسی"، اثر اسکندر بیگ منشی (۲ جلد، ۱۹۷۸) اشاره کرد.
۱. Savory, R. M. & Wickens, G. M. (1964) "Persia in Islamic Times: a Practical Bibliography of its History, Culture and Language", W. J. Watson (ed.), Montreal: Institute of Islamic Studies, McGill University.
۲. Savory, R. M. (ed.) (1976) "Introduction to Islamic Civilisation", New York: Cambridge University Press.
۳. Eskandar Beg Monshi (1978) "The History of Shaah ‘Abbās the Great (Tārīkh-e ‘Ālamārā-ye ‘Abbāsī)", 2 vols. , R.M. Savory (trans.), Persian Heritage Series no. 28, Boulder: Westview Press.
۴. Savory, R. M. (1980) "Iran Under the Safavids", Cambridge: Cambridge University Press.
۴a. (۱۹۸۴) "Īrān-e ‘Asr-e Ṣafavī", trans. A. Ṣabā, Tehran.
۴b. (۱۹۹۳) "Īrān-e ‘Asr-e Ṣafavī", trans. K. ‘Azīzī, Tehran.
۵. Savory, R. M. (1980) "The Persian Gulf States: a General Survey", C.E. Bosworth, R.M. Burrel, K.M. Mclachlan & R.M. Savory (eds.), general ed. A.J. Coltrell, Baltimore and London: Johns Hopkins University Press.
۶. Savory, R. M. & Agius, D. A. (eds.) (1984) "Logos Islamikos: Studia Islamica in Honorem Georgii Michaelis Wickens", Papers in Mediaeval Studies no. 6, Toronto: Pontifical Institute of Mediaeval Studies.
۷. Savory, R. M. (1987) "Studies on the History of Safavid Iraan", London: Variorum Reprints.
۱. Savory, R. M. (1960) ‘Persia since the Constitution’, University of Toronto Quarterly, vol. 24, no.2, pp. 243–261.
۲. Savory, R. M. (1960) ‘The principal offices of the Ṣafawid state during the reign of Ismā‘īl I (907-30/1501-24)’, BSOAS, vol. 23, pt. 1, pp. 91–105.
۳. Savory, R. M. (1961) ‘The principal offices of the Ṣafawid state during the reign of Ṭahmāsp I (930-84/1524-76)’, BSOAS, vol. 24, pt. 1, pp. 65–85.
۴. Savory, R. M. (1962) ‘Communication [Intention to translate the Futuvvat-nāma of Ḥusayn Vā‘ẓ Kāshifī]’, ISL, vol. 38, no. 1-2, pp. 161–165.
۵. Savory, R. M. (1963) ‘A secretarial career under Shah Tahmasp I (1524-76)’, Islamic Studies: Journal of the Central Institute of Islamic Research, Karachi, vol. 2, no. 3, pp. 343–352.
۶. Savory, R. M. (1964) ‘Some notes on the provincial administration of the early Ṣafawid empire’, BSOAS, vol. 27, pt. 1, pp. 114–129.
۷. Savory, R. M. (1964) ‘The struggle for supremacy in Persia after the death of Timur’, ISL, vol. 40, no. 1, pp. 35–65.
۸. Savory, R. M. (1964) ‘The significance of the political murder of Mirza Salman’, Islamic Studies: Journal of the Central Institute of Islamic Research, Karachi, vol. 3, no. 2, pp. 181–191.
۹. Savory, R. M. (1965) ‘The consolidation of Ṣafawid power in Persia’, ISL, vol. 41, pp. 71–94.
۱۰. Savory, R. M. (1965) ‘The office of Khalīfat al-Khulafā under the Ṣafawids’, JAOS, vol. 85, no. 4, pp. 497–502.
۱۱. Savory, R. M. (1967) ‘The Sherley myth’, Iran: Journal of the British Institute of Persian Studies, vol. 5, pp. 73–81.
۱۲. Savory, R. M. (1968) ‘Notes on the Ṣafavid state’, Iranian Studies: Bulletin of The Society for Iranian Cultural and Social Studies, vol. 1, no. 3, pp.96–103.
۱۳. Savory, R. M. (1971) ‘The emergence of the modern Persian state under the Ṣafavids’, Īrān-Shināsī: Journal of Iranian Studies, Faculty of Letters and Humanities, Tehran University, vol. 2, no. 2, pp. 1–44.
۱۴. Savory, R. M. (1972) ‘British and French diplomacy in Persia, 1800-1810’, Iran, vol. 10, pp. 31–44.
۱۵. Savory, R. M. (1972) ‘The principle of homeostasis considered in relation to political events in Iran in the 1960s’, International Journal of Middle East Studies, vol. 3, pp. 282–302.
۱۶. Savory, R. M. (1975) ‘The Qizilbāsh: education and the arts’, Turcica, vol. 6, pp. 168–176.
۱۷. Savory, R. M. (1976) ‘Some reflections on totalitarian tendencies in the Ṣafavid state’, ISL, vol. 53, no. 2, pp. 226–241.
۱۸. Savory, R. M. (1979) ‘Turmoil in Iran’, MEF, vol. 1, no. 6, pp. 8–12.
۱۹. Savory, R. M. (1979) ‘The problem of sovereignty in an Ithna Ashari (“Twelver”) Shi‘i state’, MER, vol. 11, no. 4, 1979, pp. 5–11. Reprinted in (1981) Religion and Politics in the Middle East, Westview special studies on the Middle East, M. Curtis (ed.), Boulder: Westview Press.
۲۰. Savory, R. M. (1980) ‘Very dull and arduous reading: a reappraisal of the history of Shah ‘Abbas the Great by Iskandar Beg Munshi’, Hamdard Islamicus: Quarterly Journal of the Hamdard National Foundation, Pakistan, vol. 3, no. 1, pp. 19–37.
۲۱. Savory, R. M. (1986) ‘The geo-political impact of the Islamic revolution in Iran on the Persian Gulf region’, MEF, vol. 8, no. 5, pp. 15–23.
۲۲. Savory, R. M. (1986) ‘The added touch: Ithna ‘Ashari Shi‘ism and the foreign policy of Iran’, IJ, vol. 41, no. 2, pp. 402–423.
۲۳. Savory, R. M. (1995) ‘The office of Sipahsālār (Commander-in-Chief) in the Safavid state’, Proceedings of the Second European Conference of Iranian Studies. Rome, pp. 597–615.
۲۴. Savory, R. M. (2004) ‘Relations between the Safavid state and its non-Muslim minorities’, Islam and Christian-Muslim Relations, vol. 14, no. 4, pp. 435–458.
مدار ۴۵ درجه شمالی، دایره‌ای از عرض جغرافیایی است که در ۴۵ درجه شمال خط استوا قرار دارد. و از اروپا، آسیا، اقیانوس آرام، آمریکای شمالی و اقیانوس اطلس عبور می‌کند.
از نصف‌النهار مبدأ شروع می‌شود و به سمت مشرق ۴۵ درجه شمالی از موارد زیر گذر می‌کند:
مدار ۴۵ درجه جنوبی، دایره‌ای از عرض جغرافیایی است که در ۴۵ درجه جنوب خط استوای زمین قرار دارد؛ و از آبهای اقیانوس اطلس، اقیانوس هند و اقیانوس آرام و کشورهای نیوزیلند، شیلی و آرژانتین عبور می‌کند.
از نصف‌النهار مبدأ شروع می‌شود و به سمت مشرق ۴۵ درجه جنوبی از موارد زیر گذر می‌کند:
هلندی سرگردان یا هلندی پرنده افسانه‌ای است غربی مربوط به یک کشتی ارواح که دچار طلسمی شیطانی است که باعث می‌شود که این کشتی برای همیشه در دریاها سرگردان باشد و هیچ‌گاه لنگر نیندازد.
در این داستان عبارت «هلندی سرگردان» هم نام کشتی است و هم نام ناخدای آن.
در افسانه های عامیانه آمده است که ناخدایی هلندی به نام فیلیپ وندردکن، که سوگند خورده بود به رغم خواست شیطان با کشتی اش دماغه امیدنیک را دور بزند - حتی اگر به اندازه تمام عمرش طول بکشد که تا ابد در جست و جوی رستگاری در دریاها سرگردان باشد.
پیشینه این افسانه به داستان‌های عامیانه دریانوردان در قرن هفدهم میلادی بازمی‌گردد. قدیمی‌ترین نسخه نوشتاری این داستان مربوط به اواخر قرن هجدهم است.
برخی منابع ناخدا برنارد فوکه، از ناخداهای هلندی سده هفده را الگوی این داستان خرافی دریانوردان دانسته‌اند. برنارد فوکه به خاطر سرعت زیاد در سفرهای دریایی‌اش از هلند به جاوه معروف شده‌بود و دریانوردان شایعه کرده‌بودند که او «با شیطان همدست شده‌است.»
نخستین شکل چاپ‌شده این داستان در مه ۱۸۲۱ در مجله بلک‌وود ادینبرو منتشر شد که در آن محل داستان در دماغه امید نیک قرار داشت. در این داستان ناخدای هلندی سرگردان سفارش‌هایی مربوط به افرادی که مدت‌ها است مرده‌اند را به کشتی‌های دیگر پیشنهاد می‌کند و هر کشتی که ملوانانش این سفارش‌ها را بپذیرند به بدبختی دچار خواهد شد.
در اپرا
واگنر در طول سفر دریایی به آمریکا اپرای هلندی پرنده را نوشت. این اثر برداشتی است شخصی از افسانه ای عامیانه که روایت های گوناگونی از آن بر سر زبان ها بود. او در دوران رکود کاری در پاریس ، تحت فشار زندگی ، متن اپرای هلندی پرنده را به آهنگ سازی فرانسوی فروخت، اما همچنان روند کاری خود را ادامه داد.
سه پرده
موسیقی:ریشارد واگنر
متن المانی : ریشارد واگنر بر اساس Memoires of hetrr von schnabelewpski نوشته هاینریش هاینه و نیز رمانی از ویلهلم هاف
نخستین اجرا: در سدن، هافتیاتر ، 2 زانویه 1843
نخستین اجرا در ایالات متحد: فیلادلفیا ، آکادمی موسیقی ، 8 نوامبر 1876 ( به زبان ایتالیایی )
نسختین اجرا در اپرای متروپلیتن : 31 دسامبر 1890
در سینما
در فیلم به این کشتی اشاره می‌شوند.
68 داستان اپرا/جان دبلیو.فریمن/ترجمه تبسم آتشین جان.-تهران:روزنه کار،1380
Wikipedia contributors, "Flying Dutchman," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Flying_Dutchman&oldid=457176155 (accessed October ۲۴، ۲۰۱۱).
فاخر ایز (به ترکی استانبولی : Fahir İz ) استاد دانشگاه استانبول است cambridge history of islam , volume 2a , page v , First published : 1970 , Cambridge University Press
او جز نویسندگان تاریخ اسلام کمبریج بوده است Iz, Fahir
کارگر جنسی به شخصی گفته می‌شود که در صنعت سکس استخدام می‌شود و به مشتری‌های خود خدمات جنسی ارائه می‌دهد.Oxford English Dictionary, "sex worker"Oxford English Dictionary, "sex industry".
لوئیس گاردت تاریخ دان فرانسوی است .او جز نویسندگان تاریخ اسلام کمبریج بوده است Gardet, Louis
زبان اُرموری یکی از زبان‌های ایرانی شرقی است که در کشور پاکستان حدود هزار تن گویشور دارد. این زبان که در دستۀ زبان‌های ایرانی جنوب شرقی جای داده شده گاهی در دسته شمال غربی نیز طبقه‌بندی شده‌است. این زبان به‌علت داشتن آواشناسی غیرمعمول به ویژه یک آوای بی‌واک که شبیه آوای"(ř)" در زبان چکی تلفظ می‌شود جالب توجه بوده‌است. بیشتر گویشوران این زبان مردم بورکی هستند که در وزیرستان جنوبی کشور پاکستان بسر می‌برند. همچنین احتمالاً گویشورانی اندک در ولایت لوگر افغانستان نیز به این زبان تکلم کنند. بدون شک زبان ارموری پیش‌ترها در ناحیۀ گسترده‌تری رواج داشته است. می‌توان مسیر گسترۀ پیشین زبان ارموری را در جهت جنوب شرقی در نظر گرفت.اشمیت، رودیگر: راهنمای زبان‌های ایرانی (جلد دوم)، تهران: انتشارات ققنوس، ص ۷۲۶.
رحیم کژیاگ روستایی در ۵۰ کیلومتری شهرستان دیواندره از بخش اوباتو و همسایه روستاهای همجواری چون کرفتو، علی آباد، کرد کند، اصحاب، کانی سرخ، قلعه کهنه حبیبی و گور بابا علی می‌باشد.
جمعیت روستا حدود ۸۰ نفر می‌باشد که همگی به کشاورزی و دامداری مشغول فعالیت می‌باشند.
مساحت تقریبی مراتع این روستا در حدود ۳۸۰۰۰ هکتار و اراضی دیم حدود ۸۰۰ هکتار می‌باشد اراضی آبی نیز در حدود ۱۰۰ هکتار، نهالستان بید و چنار و قلمستانهای به سنتی در حدود ۵۰۰۰۰ قلم می‌باشد.
اِسفَنه شهری در استان بادکند کشور قرقیزستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۵ میلادی، ۱۶٬۹۵۲ نفر جمعیت داشته است.
این شهر در استان بادکند قرقیزستان واقع شده و مرکز بخش لیلک است. اسفنه در کناره‌های جنوبی درهٔ فرغانه قرار دارد و از سه سو به مرزهای تاجیکستان محدود می‌شود.
نام اسفنه تغییریافته واژهٔ سغدی «اسپان‌کند» است که معنی «شهر اسپ‌ها» را می‌دهد.
امروزه بیشتر ساکنان اسفنه ازبکی‌زبان و فارسی‌زبان هستند.