moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ادوارد موریس «اد» مزوینسکی () یک سیاست‌مدار، وکیل، و دیپلمات اهل ایالات متحده آمریکا است. او که دموکرات است برای دو دوره (۱۹۷۳–۷۷) حوزه انتخابیه اول آیووا را در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا نمایندگی می‌کرد. مزوینسکی در ایمز، آیووا بزرگ شد و در آنجا فوتبال دبیرستانی بازی کرد. او مدرک حقوق خود را از دانشگاه کالیفرنیا، کالج حقوق هیستینگز (۱۹۶۵) دریافت کرد. پس از انتخاب شدن به قوه مقننه آیووا (۱۹۶۸) در رقابت انتخاباتی برای انتخاب به کنگره شکست خورد. در سال ۱۹۷۲ در این انتخابات برنده شد. او چندین بار تلاش‌هایی ناموفق را برای انتخاب به مجلس سنای ایالات متحده آمریکا در دهه ۱۹۸۰ صورت داد. در سال ۲۰۰۱ او در ۳۱ فقره اتهام تقلب مجرمانه محکوم شد و پنج سال را در زندان فدرال گذراند. در سال ۲۰۱۰پسر او با چلسی کلینتون دختر هیلاری و بیل کلینتون ازدواج کرد.
دانیل گونزالو «دنی» پینو (متولد: ۱۵ آوریل ۱۹۷۴) بازیگر آمریکایی است. از نقش‌های مهم او می‌توان به کارآگاه نیک در مجموعه تلویزیونی اشاره کرد.
دنی پینو متولد شهر فلوریدا است و اصلیت کوبایی دارد. وی تحصیلات خود را در همان شهر ادامه داد و در سال ۱۹۹۶از دانشگاه بین‌المللی فلوریدا فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۲۰۰۲ با لیلی ازدواج کرد و از او دارای دو فرزند است.
فلش یک مجموعه تلویزیونی علمی-تخیلی محصول سال ۱۹۹۰ آمریکا است که در آن جان ویسلی شیپ نقش بری آلن/فلش را ایفا میکند.
لوئیس کاررو بلانکو (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل اسپانیا بود. او نخست‌وزیر فرانکو دیکتاتور اسپانیا بود و بدست گروه ETA ترور شد. فیلم اگرو (-1979-OGRO) دربارهٔ داستان ترور اوست.
خوان نگرین (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل اسپانیا بود.
فیدل داویا آروندو (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل اسپانیا بود.
میگوئل کابانلاس (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل اسپانیا بود.
فرانسیسکو لارگو کابالرو (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل اسپانیا بود.
نیکی میشل جیمز (؛ زادهٔ () یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
آلخاندرو لروکس (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل اسپانیا بود.
ریکاردو سامپر (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل اسپانیا بود.
نیکتو آلکالا زامورا (؛ ۶ ژوئیه ۱۸۷۷ – ۱۹۴۹) یک سیاست‌مدار و حقوقدان اهل اسپانیا بود که برای دوره کوتاهی در جمهوری دوم اسپانیا نخست وزیر و سپس رییس‌جمهور این کشور در فاصله سالهای ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۶ بود.
ایستگاه نیو استریت بیرمنگام () یکی از اصلی‌ترین و مهم‌ترین ایستگاه‌های راه‌آهن کشور انگلستان در شهر بیرمنگام است.
این ایستگاه که در سال ۱۸۵۴ تأسیس شده دارای ۱۳ سکو می‌باشد و از طریق خط اصلی ساحل غربی به شهر لندن متصل می‌شود. ایستگاه بیرمنگام نیو استریت از ۳۰ مه ۲۰۱۶ به مترو میدلند متصل شده‌است.
دیگو مارتینز باریو (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل اسپانیا بود.
خواکین سانچز دی توکا (؛ ۲۴ سپتامبر ۱۸۵۲ – ۱۳ ژوئیه ۱۹۴۲) یک سیاست‌مدار اهل اسپانیا بود.
ادواردو داتو (؛ ۱۲ اوت ۱۸۵۶ – ) یک سیاست‌مدار اهل اسپانیا بود.
امیلیو کاستلار (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل اسپانیا بود.
خوزه کانالخاس (؛ – ) یک سیاست‌مدار و وکیل اهل اسپانیا بود.
مارسلو آزکاراگا پالمرو (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل اسپانیا بود.
ترینیداد خیمنس (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل اسپانیا است.
میگوئل آنجل موراتینوس (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل اسپانیا است.
خوزه ایگناسیو ورت (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل اسپانیا است.
مرسدس کابررا (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل اسپانیا است.
آنخل گابیلوندو (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل اسپانیا است.
پدرو مورنس (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل اسپانیا است.
ایگور رودیونوف (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
آناتولی سردیوکوف (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
سرگئی ایوانوف (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار و نظامی اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
ایگور سرگیف (؛ ۲۰ آوریل ۱۹۳۸ – ) یک سیاست‌مدار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود.
وی همچنین برنده جوایزی همچون قهرمان فدراسیون روسیه شده است.
پاول گراچف (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود.
وی برنده جوایزی همچون درجه پرچم سرخ، نشان لنین، شهروند افتخاری ایروان (۱۹۹۹) و قهرمان اتحاد شوروی شده‌است.
ولادیمیر مدینسکی (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
الکسی اولیوکایف (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل روسیه است.
یوگنی شاپوشنیکوف (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل روسیه بود.
دمیتری یازوف (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۵ فوریه ۲۰۲۰)https://www.themoscowtimes.com/2020/02/25/dmitry-yazov-dies-in-moscow-a69407 یک سیاست‌مدار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان لنین و درجه پرچم سرخ شده‌است.
سرگئی لئونیدویچ سوکولوف (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل روسیه بود.
وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان لنین، درجه پرچم سرخ و قهرمان اتحاد شوروی شده‌است.
دمیتری فیودوروویچ اوستینوف (؛ – ) یک سیاست‌مدار و مارشال اهل اتحاد جماهیر شوروی بود که به عنوان وزیر دفاع کشور خدمت کرد.
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه دولتی اتحاد شوروی، نشان لنین و قهرمان اتحاد شوروی شده است.
آندری آنتونویچ گرچکو (روسی: Андре́й Анто́нович Гре́чко; زاده – درگذشته ) یک مارشال و سیاست‌مدار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود. وی متولد ۱۷ اکتبر ۱۹۰۳ در شهر کوچکی در نزدیکی روستوف در دان بود. او در سال ۱۹۱۹ به ارتش سرخ پیوست.
او بین سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۰ فرماندهی نیروی زمینی شوروی را برعهده داشت. سپس در سال ۱۹۶۰ به فرماندهی کل قوای متحد پیمان ورشو منصوب شد و تا هفت سال بعد در این سمت باقی ماند. وی در سال ۱۹۶۷ به سمت وزارت دفاع شوروی رسید و تا زمان مرگش در سال ۱۹۷۶ این مقام را حفظ کرد. درگیری مرزی چین و شوروی و همچنین حمله نظامی به چکسلواکی و سرکوب اصلاحات سیاسی موسوم به بهار پراگ در چکسلواکی در زمان تصدی وی در مقام وزیر دفاع رخ دادند.
دمیتری لیوانوف (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل روسیه است.
ولادیمیر پوچکوف (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل روسیه است.
الکسی لئونیدوویچ کودرین (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار لیبرال و اقتصاددان روسی است که از مه ۲۰۱۸ به عنوان چهارمین رئیس اتاق محاسبات روسیه فعالیت می‌کند. در دولت روسیه از مه ۲۰۰۰ تا سپتامبر ۲۰۱۱ به عنوان وزیر دارایی روسیه خدمت کرد. کودرین پس از فارغ‌التحصیلی در رشته‌های مالی و اقتصاد، در مدیریت شهردار لیبرال سن‌پترزبورگ، آناتولی سابچاک کار کرد. در سال ۱۹۹۶، در اداره ریاست‌جمهوری بوریس یلتسین شروع به کار کرد. او در ۲۸ مه ۲۰۰۰ به عنوان وزیر دارایی منصوب شد و به مدت ۱۱ سال در این سمت بود که او را به طولانی‌ترین وزیر دارایی در روسیه پس از شوروی تبدیل کرد. علاوه‌براین او از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ و از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱، معاون نخست‌وزیر بود. کودرین به عنوان وزیر دارایی، به‌طور گسترده با مدیریت مالی محتاطانه، تعهد به اصلاح مالیات و بودجه و نیز حمایت از بازار آزاد اعتبار داشت.
ویکتور خریستنکو (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل روسیه است.
سرگئی استپاشین (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل روسیه است.
یگور گایدار (؛ – ) یک اقتصاددان، سیاست‌مدار و استاد اهل روسیه بود.
پس از فروپاشی شوروی، او با حمایت بوریس یلتسین رئیس جمهور وقت روسیه، دست به اصلاحات گسترده ای زد و روسیه را که مامن یک امپراطوری 70 ساله مارکسیستی بود، به یک اقتصاد آزاد با نهادهای سیاسی غربی تبدیل کرد. یکی از اصول اصلاحات گایدار این بود که در ابعاد یک امپراطوری نمی توان یک اقتصاد لیبرال ایجاد کرد و لذا برای موفقیت اصلاحات، باید دولت-ملت جایگزین امپراطوری شود.
چهار نیرو مفهومی در فیزیک است. پس از شکل گرفتن نظریهٔ نسبیت ،بُردار چهار نیرو جایگزین بُردارِ سه نیروی فیزیک کلاسیک شد، چرا که در نظریهٔ نسبیت زمان هم یک بُعد از فضا محسوب شده‌است.
بردار نیرو در فیزیک کلاسیک در سه بعد (x, y, z) نمایش داده می‌شود، که معادل همان مشتق تکانه سه بعدی بر حسب زمان است:
بردار چهار نیرو در نظریه نسبیت خاص چهار بعدی است (چرا که در سرعت‌های نسبیتی زمان هم یک بعد از فضا محسوب می‌شود.) و معادل نرخ تغییر (مشتق) چهار تکانه بر حسب زمان ذره است:
(در نظریه نسبیت حرف یونانی μ مشخصه چهار بعد است.)نظریه نسبیت خاص
زمانی که ذره‌ای با سرعت بالا حرکت کند (در واقع سرعت هایی نزدیک به سرعت نور) زمان ذره (که با formula_3 نمایش داده می‌شود) با زمان ناظر ساکن به دلیل وجود عامل لورنتس متفاوت است.
اما در سرعت‌های کم این تفاوت قابل چشم پوشی است به همین جهت در مشتق گیری برای سرعت‌های نسبیتی از زمان ذره استفاده می‌شود.
برای ذره‌ای با جرم ثابت و ناوردای formula_7
بردار چهار تکانه برابر است با: formula_8
که در آن formula_9
بردار چهار سرعت است.
با توجه به معادلات بالا برای بردار چهار نیرو داریم:
formula_11 بردار چهار شتاب است.
با این روش ما میتوانیم معادله چهار نیرو را مشابه با قانون دوم نیوتن بدست آوریم:
در معادله چهار نیرو دو بخش مجزا وجود دارد بخش نیرو و بخش توان، بخش نیرو برابر است با:
و بخش توان برابر است با:
در اینجا formula_15 بردار سه بعدی هستند که به ترتیب نشاندهنده سرعت ذره، تکانه ذره و نیروی وارد بر آن هستند.
در نظریه نسبیت عام چهار نیرو مشابه چهار نیرو در نظریه نسبیت خاص است، با این تفاوت که در نسبیت عام چهار نیرو به چهار تکانه هم مرتبط است به دلیل استفاده کردن از مشتق هموردا نسبت به زمان ذره:
در نظریه نسبیت عام از مشتق هموردا formula_19 استفاده می‌شود که در آن حرف انگلیسی D بزرگ در صورت و d کوچک در مخرج (نسبت به زمان ذره) مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین در مشتق گیری همورا نماد کریستوفل هم ظاهر می‌شود که نشان دهنده خمیدگی فضا و زمان است.
معادله چهار نیرو در مکانیک سیالات نسبیتی (که مربوط به شبه-سیالات در رشته نجوم و سیال‌های نسبیتی است.) مشابه معادله چهار نیرو در نسبیت عام است با این تفاوت که مشتق نه تنها هموردا است بلکه مشتق کل هم هست (که مشتق گیری مخصوص مکانیک سیالات است.)SAO/NASA ADS, Covariant Formulation of Fluid Dynamics and Estakhr's Material-Geodesic Equations, APS,DFD2013,Estakhr,Ahmadreza
ISBN 0-471-92567-5
ISBN 0-19-853953-3
خشکیدگیِ جنگل یا سرخشکیدگیِ جنگل به ایجادِ حالتی در درختان یا گیاهانِ چوبی گفته می‌شود که در آن یک درخت یا درختچه از نوکِ برگ یا ریشه‌های آن آغاز به خشک شدن می‌کند و می‌میرد. این عوامل می‌تواند محیطِ نامطلوب یا عواملِ بیماری‌زا، انگل یا به دلیلِ شرایطِ بدِ محیطی همچون باران‌های اسیدی و خشکسالی باشد.
جمهوری اسپانیا (به اسپانیایی: República Española)، معروف به جمهوری دوم اسپانیا (به اسپانیایی: Segunda República Española)، شکلی از دولت در اسپانیا از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۹ بود. جمهوری در ۱۴ آوریل ۱۹۳۱، پس از سپرده شدن حکومت توسط، آلفونسو سیزدهم به جمهوری خواهان تأسیس، و پس از تسلیم در جنگ داخلی اسپانیا به جناح شورشی که برای ایجاد دیکتاتوری نظامی تحت فرماندهی ژنرال فرانسیسکو فرانکو جنگیدند، در اول آوریل ۱۹۳۹ منحل شد.
پس از اعلام جمهوری، یک دولت موقت تا دسامبر ۱۹۳۱ تأسیس شد، زمانی که قانون اساسی ۱۹۳۱ تصویب شد، جمهوری مشروطه رسماً تأسیس شد. هنگامی که مجلس مؤسسان به وظیفه خود در تصویب قانون اساسی جدید عمل می‌کرد، و ترتیب برگزاری انتخابات منظم پارلمان را می‌داد این انتخابات به تعویق انداخت. با این حال، از ترس مخالفت روزافزون مردمی، اکثریت رادیکال و سوسیالیست انتخابات منظم را به تعویق انداختند و قدرت خود را برای دو سال دیگر طولانی کردند. در این مدت، دولت مانوئل آزانیا اصلاحات بی شماری را برای مدرن سازی کشور آغاز کرد. در سال ۱۹۳۲ کشیش‌هایی (که مسئول بعضی از مدارس در سراسر کشور بودند) توقیف شدند و تمام دارایی آنها مصادره شد. ارتش کوچک شد. زمین مالکان بزرگ مصادره شدند. قانون داخلی با پارلمان محلی و رئیس‌جمهور به کاتالونیا اعطا شد.
به زودی آزانیا با هر دو جناح راست و چپ درگیر شد. وی موفق به دریافت رای اعتماد شد، اما دو سوم کورتس رای ممتنع داد و رئیس‌جمهور نیکتو آلکالا زامورا در ۸ سپتامبر ۱۹۳۳ دستور استعفای آزانیا را صادر کرد. در انتخابات بعدی ۱۹۳۳ کنفدراسیون راست خودمختار اسپانیا (CEDA) پیروز شد. در مقابل پیروزی انتخاباتی CEDA، رئیس‌جمهور آلکالا زامورا از ترس رهبر آنان، گیل روبلس، از ترس سلطنت طلبان با کنفدراسیون راست خودمختار اسپانیا برای تشکیل دولت، خودداری کرد. درعوض او آلخاندرو لروکس از حزب جمهوری خواه رادیکال را به این کار دعوت کرد. کنفدراسیون راست خودمختار اسپانیا علیرغم کسب بیشترین رای، برای مدت یک سال از سمت‌های کابینه محروم شدند. پس از یک سال فشار شدید، سرانجام به اجبار، CEDA سه وزیر در سه وزارت به دست آوردند. (UGT (Glucuronosyltransferase و حزب کارگران سوسیالیست اسپانیا مردم را به نام اتحاد کارگران به اعتصاب عمومی فراخواند اند. این شورش به یک قیام انقلابی خونین تبدیل شد و سعی در براندازی رژیم قانونی دمکراتیک داشت. انقلابیون کاملاً مسلح که موفق به در اختیار گرفتن کل استان آستوریاس شدند، مرتکب قتل‌های متعدد نیروهای پلیس، روحانیون و غیرنظامیان و تخریب بناهای مذهبی از جمله کلیساها، صومعه‌ها و بخشی از دانشگاه در ابیدو شدند. در مناطق اشغالی، اعتصاب کنندگان رسماً انقلاب پرولتری اعلام کردند و واحد پولی را لغو کردند. این شورش توسط نیروی دریایی اسپانیا و ارتش جمهوری خواه اسپانیا سرکوب شد (این گروه دوم با استفاده از نیروهای استعماری مور از اسپانیا مراکش)
دولت به رهبری حزب جمهوری خواه رادیکال در سال ۱۹۳۵ یک سری بحران‌ها را پشت سر گذاشت. رئیس‌جمهور آلکالا زامورا، که رابطه خصمانه ای با دولت داشت، تصمیم گرفت خواستار انتخابات جدید شود، و یک بار دیگر از از دعوت CEDA، حزب با بیشترین کرسی‌ها در مجلس برای تشکیل دولت خودداری کرد. جبهه مردمی در انتخابات عمومی ۱۹۳۶ با پیروزی اندک پیروز شد. توده‌های چپ انقلابی به خیابان‌ها ریختند و زندانیان را آزاد کردند. در سی و شش ساعت پس از انتخابات، شانزده نفر کشته شدند (بیشتر توسط مأموران پلیس که برای برقراری نظم یا مداخله در درگیری‌های خشونت‌آمیز اقدام می‌کردند) و سی و نه نفر به شدت زخمی شدند، در حالی که پنجاه کلیسا و هفتاد مرکز سیاسی محافظه کار مورد حمله قرار گرفتند یا به آتش کشیده شدند. قبل از پایان روند انتخابات، مانوئل آزانیا برای تشکیل دولت فراخوانده شد. او به زودی با بهره‌گیری از یک خلأ قانون اساسی مشروطه، جانشین زامورا به عنوان رئیس‌جمهور شد. راست‌ها گزینه پارلمانی را کنار گذاشتند و به جای کنترل آن، برای سرنگونی جمهوری توطئه کردند.
نارضایتی از حکم آزانیا توسط میگل د اونامونو، جمهوری خواه و یکی از معتبرترین روشنفکران اسپانیا ابراز شد، که در ژوئن ۱۹۳۶ به خبرنگاری که بیانیه خود را در ال آدلانتو منتشر کرد، گفت رئیس‌جمهور مانوئل آزانیا باید به عنوان یک عمل میهنی خودکشی کند. در ۱۲ ژوئیه ۱۹۳۶ گروهی از Guardia de Asalto و سایر شبه نظامیان چپ به رهبری گارد مدنی، فرناندو کوندس، پس از تأیید وزیر کشور برای دستگیری غیرقانونی لیستی از اعضای پارلمان، به خانه رهبر مخالفان جناح راست خوزه کالو سوتلو رفتند و در ساعات اولیه ۱۳ ژوئیه و او را در یک کامیون پلیس به ضرب گلوله کشته‌است. این قتل کاتالیزوری برای شورش قدرتمند به رهبری ژنرال امیلیو مولا به یک فراهم آورد. سه روز بعد (۱۷ ژوئیه) کودتای کم و بیش همان‌طور که برنامه‌ریزی شده بود، با یک قیام ارتش در مراکش اسپانیا آغاز شد، و سپس به چندین منطقه از کشور گسترش یافت. شورشیان نظامی قصد داشتند بلافاصله قدرت را به دست بگیرند، اما این قیام با مقاومت جدی روبرو شد و مناطق زیادی از اسپانیا، از جمله بیشتر شهرهای اصلی، به جمهوری اسپانیا وفادار ماندند. در نتیجه، تقریباً نیم میلیون نفر در جنگ پس از آن جان خود را از دست می‌دهند.
در طول جنگ داخلی اسپانیا، سه دولت وجود داشت. نخست‌وزیر توسط جمهوری خواه چپ خوزه جیرال (از ژوئیه تا سپتامبر ۱۹۳۶) هدایت شد. با این وجود، انقلابی عمدتاً مبتنی بر اصول سوسیالیستی، آنارشیستی و کمونیستی آزادیخواهانه در داخل جمهوری بود که موجب تضعیف حاکمیت جمهوری شد. دولت دوم توسط سوسیالیست فرانسیسکو لارگو کابالرو از اتحادیه کارگری اتحادیه کارگران عمومی (UGT) هدایت می‌شد. UGT، به همراه اتحادیهٔ ملی کار دل تراباجو (CNT)، نیروهای اصلی انقلاب اجتماعی فوق‌الذکر بودند. دولت سوم توسط سوسیالیست خوان نگرین هدایت می‌شد، که جمهوری را تا کودتای نظامی سیگیسموند کاسادو هدایت می‌کرد، که به مقاومت جمهوری پایان داد و در نهایت منجر به پیروزی ملی گرایان شد، که تحت حاکمیت فرانسیسکو فرانکو دیکتاتوری نظامی، معروف به فرانکویست اسپانیا. ایجاد کردند
دولت جمهوری خواه در تبعید زنده ماند و تا سال ۱۹۷۶ سفارت خود را در مکزیکو سیتی حفظ کرد. پس از برقراری مجدد دموکراسی در اسپانیا، دولت به‌طور رسمی در سال بعد منحل شد.
در ۲۸ ژانویه ۱۹۳۰، دیکتاتوری نظامی ژنرال میگوئل پریمو دو ریورا (که از سپتامبر ۱۹۲۳ قدرت را در دست داشت) سرنگون شد. این امر باعث شد جناح‌های مختلف جمهوری از طیف گسترده در زمینه‌ها گوناگون (از جمله محافظه کاران قدیمی، سوسیالیست‌ها و ناسیونالیست‌های کاتالان) به هم پیوستند. پیمان سن سباستین کلید انتقال از سلطنت به جمهوری بود. جمهوری خواهان از هر گرایشی در سرنگونی سلطنت و تأسیس جمهوری به پیمان سن سباستین پایبند بودند. احیای سلطنت دودمان بوربون توسط بخشهای زیادی از مردم که به شدت مخالف پادشاه بودند، رد شد. این پیمان که به امضای نمایندگان نیروهای اصلی جمهوری خواه رسیده بود، اجازه یک کارزار سیاسی ضد سلطنتی را می‌داد. انتخابات شهرداری ۱۲ آوریل ۱۹۳۱ منجر به پیروزی چشمگیر جمهوری خواهان شد. دو روز بعد، جمهوری دوم اعلام شد و پادشاه آلفونسو سیزدهم به تبعید رفت. عزیمت پادشاه به دولت موقت جمهوری تحت نظر نیکتو آلکالا زامورا منجر شد. در ۱۱ مه کلیساها و موسسات کاتولیک در شهرهایی مانند مادرید و سویا به آتش کشیده شدند.
در ژوئن ۱۹۳۱ یک کورتس سازنده برای تهیه قانون اساسی جدید انتخاب شد که از دسامبر لازم الاجرا شد.
قانون اساسی جدید آزادی بیان و آزادی اجتماعات را تعیین کرد، رأی دادن به زنان را در سال ۱۹۳۳ گسترش داد و به آنان اجازه طلاق داد و اشراف اسپانیا را از هرگونه موقعیت قانونی خاص سلب کرد. همچنین به‌طور مؤثری کلیسای کاتولیک روم را خراب کرد، اما در همان سال کورتس این تخریب را تا حدودی معکوس کرد. مواد ۲۶ و ۲۷ بحث‌برانگیز آن کنترل شدیدی بر اموال کلیسا اعمال کرد و دستورات مذهبی را از صف مربیان منع کرد. روحانیون مسیحی قانون اساسی را خصمانه با دین توصیف کرده‌اند، یکی از کشیش‌ها آن را یکی از خصومت آمیزترین قوانین ضد دین قرن ۲۰ توصیف کرده‌است. خوزه اورتگا اظهار داشت: «مقاله ای که قانون اساسی اقدامات کلیسا را در آن قانون وضع کرده به نظر من بسیار نادرست به نظر می‌رسد.» پاپ پیوس یازدهم دولت اسپانیا را دربارهٔ محرومیت آزادی‌های مدنی کاتولیک‌ها محکوم کرد.
بخش قانونگذاری به یک دفتر به نام مجلس نمایندگان اسپانیا تغییر کرد. قانون اساسی رویه‌های قانونی ملی شدن خدمات عمومی و زمین، بانک‌ها و راه‌آهن را تعیین کرد. قانون اساسی به‌طور کلی از آزادی‌های مدنی و نمایندگی برخوردار بوده‌است.
قانون اساسی جمهوری همچنین نمادهای ملی کشور را تغییر داد. سرود ریگو به عنوان سرود ملی تأسیس شد و سه رنگ با سه زمینه افقی قرمز-زرد-بنفش، پرچم جدید اسپانیا شد. طبق قانون اساسی جدید، تمام مناطق اسپانیا حق خودمختاری داشتند. کاتالونیا (۱۹۳۲)، باسک (۱۹۳۶) و گالیسیا (اگرچه اساسنامه خودمختاری گالیسیا به دلیل جنگ نمی‌توانست به اجرا درآید)، آراگون، اندلس و والنسیا قبل از بروز جنگ داخلی از این حق استفاده کردند. قانون اساسی طیف گسترده‌ای از آزادی‌های مدنی را تضمین می‌کرد، اما با اعتقادات اصلی محافظه کار راست، که ریشه در مناطق روستایی داشت، و خواسته‌های سلسله مراتب کلیسای کاتولیک روم، که از مدارس و یارانه‌های عمومی محروم بود، مخالف بود.
قانون اساسی ۱۹۳۱ از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۹ به‌طور رسمی لازم الاجرا بود. در تابستان ۱۹۳۶، پس از آغاز جنگ داخلی اسپانیا، پس از اینکه اقتدار جمهوری در بسیاری از نقاط توسط سوسیالیست‌های انقلابی و آنارشیست‌های یک طرف و فاشیست‌ها از طرف دیگر از بین رفت، بی‌اهمیت شد.
هنگامی که مجلس مؤسسان به وظیفه خود در تصویب قانون اساسی جدید عمل می‌کرد، و ترتیب برگزاری انتخابات منظم پارلمان را می‌داد. رادیکال‌ها و اکثریت سوسیالیست از ترس افزایش مخالفت مردمی ، انتخابات منظم را به تعویق انداختند، بنابراین قدرت خود را برای دو سال دیگر طولانی کردند. به این ترتیب دولت جمهوری مانوئل آزانیا اصلاحات زیادی را در زمینه «مدرنیزه کردن» کشور آغاز کرد.
در سال ۱۹۳۲ کشیش‌هایی که مسئول بهترین مدارس در سراسر کشور بودند، توقیف شدند و تمام دارایی آنها مصادره شد. ارتش کوچیکتر شد. املاک بزرگ مالکان مصادره شدند. قانون داخلی با پارلمان محلی و رئیس‌جمهور به کاتالونیا اعطا شد. کلیساهای کاتولیک در شهرهای بزرگ در سال ۱۹۳۲ دوباره مورد آتش‌سوزی قرار گرفتند و در همان سال یک اقدام اعتصابی انقلابی در مالاگا مشاهده شد. یک کلیسای کاتولیک در ساراگوسا در سال ۱۹۳۳ به آتش کشیده شد.
در نوامبر ۱۹۳۲، میگل دو اونامونو، یکی از معتبرترین روشنفکران اسپانیایی، رئیس دانشگاه سالامانکا، خود جمهوری خواه، علناً صدای اعتراض خود را به بلند کرد. وی در سخنرانی خود در ۲۷ نوامبر ۱۹۳۲، در مادرید آتنئو، اعتراض کرد: "حتی تفتیش عقاید با تضمین‌های قانونی محدود شده بود. اما در حال حاضر ما چیزی بدتر از آن داریم: یک نیروی پلیس که فقط مبتنی بر احساس عمومی، وحشت و در مورد اختراعات خطرات موجود برای پوشاندن این قانون فراتر قانون "
در سال ۱۹۳۳، کلیه مجامع مذهبی باقیمانده مجبور به پرداخت مالیات و ممنوعیت فعالیتهای تجاری و آموزشی بودند. این ممنوعیت با شدت پلیس و خشونت گسترده اوباش اجباری شد.
کنفدراسیون راست خودمختار اسپانیا (CEDA) رای اکثریت در انتخابات ۱۹۳۳ توسط به دست آمد. در مقابل پیروزی انتخاباتی CEDA، رئیس‌جمهور نیکتو آلکالا زامورا از دعوت رهبر آنان، گیل روبلز، برای تشکیل دولت خودداری کرد. درعوض او آلخاندرو لروکس از حزب جمهوری خواه رادیکال را به این کار دعوت کرد. علیرغم کسب بیشترین آرا توسط CEDA، اما آنان برای مدت نزدیک به یک سال از کابینه کنارگذاشته شدند. پس از یک سال فشار شدید، سرانجام CEDA، بزرگترین حزب در کنگره، به سه وزارت خانه رسید. با این وجود ورود CEDA در دولت، اگرچه در یک دموکراسی پارلمانی طبیعی بود، اما چپ‌ها به خوبی قبول نکردند. سوسیالیست‌ها شورشی را به راه انداختند که برای آن ۹ ماه آماده بودند. اعتصاب عمومی توسط (UGT (Glucuronosyltransferase و حزب کارگران سوسیالیست اسپانیا به نام اتحاد کارگران انجام شد. مسئله این بود که جمهوری خواهان چپ جمهوری را نه با دموکراسی یا قانون اساسی بلکه با مجموعه خاصی از سیاست‌ها و سیاستمداران چپ می‌شناختند و هرگونه انحراف، حتی اگر دموکراتیک باشد، خیانت آمیز تلقی می‌شد.
گنجاندن سه وزیر CEDA در دولتی که از ۱ اکتبر ۱۹۳۴ کار خود را آغاز کرد، به یک شورش در کل کشور منجر شد. در «ایالت کاتالونیا» شورش توسط رهبر ملی‌گرای کاتالان، لوئیس کمپانیز اعلام شد، اما فقط ده ساعت به طول انجامید. علیرغم تلاش برای اعتصابات عمومی در مادرید، اعتصابات دوام نیاوردند. این امر باعث شد تا اعتصاب کنندگان آستوریاس به تنها بمانند. معدنچیان در آستوریاس، اوبیدو مرکز ایالت را اشغال کردند و مقامات و روحانیون را به قتل رساندند. ۵۸ ساختمان مذهبی شامل کلیساها، صومعه‌ها و بخشی از دانشگاه در اوییدو سوزانده و تخریب شدند. معدنچیان اقدام به اشغال چندین شهر دیگر، به ویژه مرکز بزرگ صنعتی لا فلگوئرا کردند و مجامع شهرها یا «کمیته‌های انقلابی» را برای اداره شهرهای تحت کنترل خود راه اندازی کردند. طی ده روز سی هزار کارگر برای نبرد بسیج شدند. شورشیان در مناطق اشغالی رسماً انقلاب پرولتری را اعلام کردند و پول ملی را لغو کردند. شوراهای انقلابی تأسیس شده توسط معدنچیان سعی در برقراری نظم بر مناطق تحت کنترل خود داشتند و رهبری میانه‌رو سوسیالیست رامون گونزالس پنیا و بلارمینو توماس اقداماتی را برای جلوگیری از خشونت انجام دادند. با این حال، تعدادی از کشیش‌ها، بازرگانان و نگهبانان دستگیر شده و توسط انقلابیون در میرس و سما اعدام شدند. این شورش به مدت دو هفته ادامه داشت تا اینکه توسط ارتش، به رهبری ژنرال ادواردو لوپز اوچوآ، در هم شکسته شد. این عمل به لوپز اوچوآ لقب «قصاب آستوریاس» را بخشید. شورشی دیگر توسط دولت خودمختار کاتالونیا، به رهبری رئیس‌جمهور آن، لوئیس کمپانیز، نیز سرکوب شد و به دنبال آن دستگیری‌ها و محاکمه‌های گسترده صورت گرفت.
با این شورش علیه اقتدار مشروع سیاسی مستقر، سوسیالیست‌ها انکار یکسانی از سیستم نهادی نماینده را نشان دادند که آنارشیست‌ها اعمال کرده بودند. سالوادور دو ماداریاگا، مورخ اسپانیایی، هوادار آزانیا، و مخالف سرسخت تبعیدی فرانسیسکو فرانکو، نویسنده یک بازتاب انتقادی شدید علیه مشارکت چپ در شورش است: "قیام ۱۹۳۴ قابل بخشش نیست. استدلال اینکه آقای گیل روبلس سعی در از بین بردن قانون اساسی برای ایجاد فاشیسم داشت، بلافاصله ریاکارانه و دروغ بود. با شورش ۱۹۳۴، چپ اسپانیایی حتی سایه اقتدار اخلاقی را برای محکوم کردن شورش ۱۹۳۶ از دست داد "
تعلیق اصلاحات ارضی که توسط دولت قبلی انجام شده بود، و شکست قیام معدنچیان آستوریاس، منجر به چرخش رادیکال تری از سوی احزاب چپ شد، به ویژه در PSOE (حزب سوسیالیست)، جایی که ایندالسیو پریتو معتدل جایش را به فرانسیسکو لارگو کابالیرو که طرفدار انقلاب سوسیالیستی بود، داد. در همان زمان، دخالت حزب دولت میانه‌رو در رسوایی استراپرلو آن را به شدت تضعیف کرد و اختلافات سیاسی راست و چپ را بیش از پیش دو قطبی کرد. این اختلافات در انتخابات ۱۹۳۶ آشکار شد.
در ۷ ژانویه ۱۹۳۶ ، انتخابات جدید فراخوانده شد. علی‌رغم رقابت‌ها و اختلاف نظرهای قابل توجه، سوسیالیست‌ها، کمونیست‌ها و جمهوری خواهان چپ‌گرای مستقر در کاتالان و مادرید تصمیم گرفتند با هم تحت عنوان جبهه مردمی همکاری کنند. جبهه مردمی در انتخابات ۱۶ فوریه با ۲۶۳ نماینده در برابر ۱۵۶ نماینده راست‌گرا، که در ائتلاف جبهه ملی با CEDA و سلطنت طلبان گروه‌بندی شده بودند، پیروز شد. احزاب میانه‌رو متوسط عملاً ناپدید شدند.
مورخ آمریکایی استنلی جی پین فکر می‌کند که این روند، با نقض گسترده قوانین و قانون اساسی یک تقلب عمده در انتخابات بود. مطابق با دیدگاه پین، در سال ۲۰۱۷ دو دانشمند اسپانیایی، مانوئل آلوارز تاردیو و روبرتو ویلا گارسیا نتیجه یک تحقیق را منتشر کردند که در آن نتیجه گرفتند در انتخابات ۱۹۳۶ تقلب شده‌است. این دیدگاه توسط ادواردو کالجیا و فرانسیسکو پرز مورد انتقاد قرار گرفته‌است، آنها اتهامات بی نظمی در انتخابات را زیر سال می‌برند و معتقدند که جبهه مردمی حتی اگر همه اتهامات واقعیت داشته باشد، باز هم به یک اکثریت انتخاباتی ناچیز دست می‌یافت.
در سی و شش ساعت پس از انتخابات، شانزده نفر کشته شدند (بیشتر توسط مأموران پلیس که برای برقراری نظم یا مداخله در درگیری‌های خشونت‌آمیز اقدام می‌کردند) و سی و نه نفر به شدت زخمی شدند، در حالی که پنجاه کلیسا و هفتاد مرکز سیاسی محافظه کار مورد حمله قرار گرفتند یا به آتش کشیده شدند. راست‌ها در تمام سطوح کاملاً معتقد بودند که پیروز می‌شوند. تقریباً بلافاصله پس از مشخص شدن نتایج، گروهی از سلطنت طلبان از روبلز خواستند که کودتا کند اما او نپذیرفت. با این حال، او از نخست‌وزیر مانوئل پورتلا والادارس خواست تا قبل از حمله توده‌های انقلابی به خیابان‌ها، وضعیت جنگ را اعلام کند. فرانکو همچنین برای پیشنهاد اعلام حکومت نظامی و فراخوان از ارتش به والارداس نزدیک شد. این یک اقدام کودتایی نبود بلکه بیشتر یک «اقدام پلیس» شبیه آستوریاس بود، زیرا فرانکو معتقد بود که فضای پس از انتخابات می‌تواند خشونت‌آمیز باشد و در تلاش است که تهدید چپ را درک کند. والادارس قبل از تشکیل دولت جدیداستعفا داد، با این حال، جبهه مردمی، که اثری مؤثر در انتخابات به اثبات رسانده بود، به یک دولت جبهه مردمی تبدیل نشد. لارگو کابالیرو و سایر عناصر چپ سیاسی آماده همکاری با جمهوری خواهان نبودند، اگرچه آنها موافق حمایت از بسیاری از اصلاحات پیشنهادی بودند. مانوئل آزا دیاز برای تشکیل دولت قبل از پایان روند انتخابات فراخوانده شد و او با استفاده از یک خلاء قانون اساسی، خود را به جای زامورا را به عنوان رئیس‌جمهور جایگزین کرد: قانون اساسی به کورتس اجازه داد رئیس‌جمهور را پس از دو بار از سمت خود برکنار کند.
راست‌ها چنان واکنش نشان دادند که گویی کمونیست‌های رادیکال علی‌رغم ترکیب متوسط کابینه جدید کنترل را به دست گرفته‌اند، آنها از بیرون آمدن توده‌های انقلابی به خیابانها و آزادی زندانیان شوکه شدند. جناح راست گزینه پارلمان را کنار گذاشت و شروع به توطئه کرد که چگونه جمهوری را به بهترین شکل سرنگون کند، نه اینکه کنترل آن را به دست بگیرد.
فالانژ اسپانیایی با الهام از فاشیست، یک حزب ملی به رهبری خوزه آنتونیو پریمو ده ریورا، پسر دیکتاتور سابق، میگل پریمو دی ریورا، به. جود آوردند. اگرچه در انتخابات فقط ۰٫۷ درصد آرا را به دست آورد، اما تا ژوئیه ۱۹۳۶، فالانژ ۴۰ هزار عضو داشت.
این کشور به سرعت به هرج و مرج کشیده شد. حتی ایندالسیو پریتو سوسیالیست سرسخت در یک میتینگ حزب در کوئنکا، در ماه مه ۱۹۳۶، شکایت کرد: "ما هرگز شاهد چنین چشم‌انداز تلخ یا فروپاشی بزرگی در اسپانیا در این لحظه نبوده‌ایم.
در ژوئن ۱۹۳۶، میگوئل دو اونامونو، ناامید از گسترش وقایع، به خبرنگاری که بیانیه خود را در ال آدلانتو منتشر کرد، گفت که رئیس‌جمهور مانوئل آزانیا باید به عنوان یک عمل میهنی خودکشی کند.
در ۱۲ ژوئیه ۱۹۳۶، ستوان خوزه کاستیلو، یکی از اعضای مهم سازمان ضد فاشیست نظامی توسط افراد مسلح فالانژیست مورد اصابت گلوله قرار گرفت.
در پاسخ، گروهی از گاردیا د آسالتو و سایر شبه نظامیان چپ به رهبری گارد مدنی فرناندو کوندس، پس از تأیید وزیر کشور برای دستگیری غیرقانونی لیستی از اعضای پارلمان، به منزل رهبر مخالفان جناح راست خوزه کالوو سوتلو ریختند و در ساعات اولیه ۱۳ ژوئیه در یک مأموریت انتقام جویی. سوتلو دستگیر شد و بعداً در یک کامیون پلیس به ضرب گلوله کشته شد. جسد وی را در ورودی یکی از گورستان‌های شهر رها کردند. طبق تمام تحقیقات بعدی، عامل قتل یک فرد مسلح سوسیالیست، لوئیس کوئنکا، بود که به عنوان محافظ ایندالسیو پریتو شناخته می‌شد. کالو سوتلو یکی از برجسته‌ترین سلطنت طلبان اسپانیایی بود که با توصیف اقدامات دولت بلشویستی و آنارشیستی، ارتش را به مداخله تشویق می‌کرد و اظهار داشت که اگر «سیاستمداری وجود نداشته باشد» سربازان اسپانیایی کشور را از کمونیسم نجات می‌دهند.
راست گرایان برجسته دولت را مقصر ترور کالوو سوتلو می‌دانند. آنها ادعا کردند که مقامات به درستی تحقیق نکردند و افرادی را که در این قتل دست داشتند در حین سانسور و تعطیل کردن مرکز احزاب راست‌گرا و دستگیری اعضای حزب جناح راست به «اتهامات ناچیز» ارتقا دادند. این رویداد غالباً عامل اصلی دو قطبی سیاسی به وجود آمده در نظر گرفته می‌شود، فالانژ و سایر افراد راست‌گرا، از جمله خوان دو لا سیروا و افسران ارشد ارتش قبلاً برای ایجاد کودتای نظامی علیه دولت توطئه کرده بودند.
هنگامی که ضد فاشیست کاستیلو و ضد سوسیالیست کالوو سوتلو در همان روز در همان قبرستان مادرید به خاک سپرده شدند، درگیری بین گارد حمله پلیس و شبه نظامیان فاشیست در خیابان‌های اطراف آغاز شد که منجر به چهار کشته دیگر شد.
کشته شدن کالوو سوتلو با درگیری پلیس سوظن‌ها و واکنش‌های شدید راستگران مخالفان دولت را برانگیخت. اگرچه ژنرال‌های ملی‌گرا از قبل قصد قیام را داشتند، اما این رویداد یک توجیه کننده و توجیه عمومی برای کودتا بود. استنلی پین ادعا می‌کند که قبل از این وقایع، ایده شورش افسران ارتش علیه دولت ضعیف شده بود. مولا تخمین زده بود که تنها ۱۲٪ از افسران به‌طور قابل اعتماد از کودتا حمایت می‌کنند و در یک زمان فکر می‌کردند که از کشور فرار می‌کند زیرا او قبلاً مصالحه کرده‌است. با این حال، آدم‌ربایی و قتل سوتلو «توطئه لنگان» را به شورشی تبدیل کرد که می‌تواند باعث جنگ داخلی شود. پین به وتو احتمالی سوسیالیست‌های درون دولت اشاره می‌کند که قاتلانی را که از صفوف خود بیرون کشیده‌اند، محافظت کرده‌اند. قتل یک رهبر پارلمان توسط پلیس ایالت بی‌سابقه بود و این اعتقاد که دولت از بی‌طرفی و مؤثر بودن در وظایف خود منصرف شده‌است، بخشهای مهم حق پیوستن به شورش را تشویق می‌کند. چند ساعت پس از اطلاع از قتل و واکنش، فرانکو، که تا آن زمان درگیر توطئه‌ها نبوده‌است، تصمیم خود را در مورد شورش تغییر داده و پیامی را به مولا فرستاد تا تعهد قاطع خود را نشان دهد.
سه روز بعد (۱۷ ژوئیه) کودتای کم و بیش همان‌طور که برنامه‌ریزی شده بود، با یک قیام ارتش در مراکش اسپانیا آغاز شد، و سپس به چندین منطقه از کشور گسترش یافت.
این شورش به طرز چشمگیری خالی از ایدئولوژی خاصی بود. هدف اصلی خاتمه بخشیدن به بی نظمی هرج و مرج بود. برنامه مولا برای رژیم جدید به عنوان «دیکتاتوری جمهوری»، با الگوبرداری از پرتغال سالازار و به عنوان یک رژیم استبدادی نیمه کثرت گرا و نه یک دیکتاتوری فاشیست توتالیتر، تصور شد. دولت اولیه یک «دایرکتوری» کاملاً نظامی است که «یک دولت قوی و منظم» ایجاد می‌کند. ژنرال سانجورجو به دلیل محبوبیت و احترام زیاد در ارتش، رئیس این رژیم جدید خواهد بود، اگرچه موقعیت وی به دلیل عدم استعداد سیاسی تا حد زیادی نمادین است. قانون اساسی ۱۹۳۱ به حالت تعلیق درآمده و جایگزین آن «پارلمان موسسان» جدید خواهد شد که توسط یک منتخب تازه تصفیه شده سیاسی انتخاب می‌شود، که در مورد مسئله جمهوری در برابر سلطنت رأی می‌دهد. برخی عناصر لیبرال مانند جدایی کلیسا از دولت و همچنین آزادی دین باقی خواهد ماند. مسایل ارضی توسط کمیساران منطقه ای بر اساس مالکیت‌های کوچک حل می‌شود اما در برخی شرایط کشت جمعی مجاز است. قوانین قبل از فوریه ۱۹۳۶ مورد احترام قرار می‌گیرد. برای از بین بردن مخالفت با کودتا خشونت لازم است، اگرچه به نظر می‌رسد مولا جنایات گسترده و سرکوب را تصور نکرده‌است
در ۱۷ ژوئیه ۱۹۳۶، ژنرال فرانکو ارتش اسپانیا در آفریقا را از مراکش برای حمله به سرزمین اصلی هدایت کرد، در حالی که یک نیروی دیگر از شمال به فرماندهی ژنرال امیلیو مولا از ناوارا به سمت جنوب حرکت کرد. واحدهای نظامی همچنین برای در اختیار گرفتن موسسات دولتی در جای دیگری بسیج شدند. طولی نکشید که ارتش حرفه ای آفریقا مناطق جنوبی و غربی را تحت کنترل شورشیان در اختیار داشت. به منظور تحکیم رژیم آینده فرانکو، در هر قطعه از سرزمین «ملی گرایان» تصرف شده خونین پاکسازی شد. اگرچه هر دو طرف کمک نظامی خارجی دریافت کردند، کمکهایی که ایتالیای فاشیست، آلمان نازی (به عنوان بخشی از درگیری آلمان در جنگ داخلی اسپانیا) و پرتغال همسایه به شورشیان کردند، بسیار بیشتر و موثرتر از کمکهایی بود که جمهوریخواهان از اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، مکزیک و داوطلبان تیپ‌های بین‌المللی. در حالی که قدرتهای فاشیست از صمیم قلب به مبارزات نظامی ژنرال فرانکو کمک می‌کردند، دولتهای فرانسه، انگلیس و دیگر قدرتهای اروپایی نگاه کردند و اجازه دادند نیروهای جمهوری خواه بمیرند، همان‌طور که اقدامات کمیته عدم مداخله نشان می‌دهد. انزوای بین‌المللی جمهوری اسپانیا که به نام بی‌طرفی تحمیل شد، در نهایت به نفع منافع قدرتهای محور آینده بود.
محاصره آلکازار در تولدو در اوایل جنگ، نقطه عطفی بود که شورشیان پس از محاصره طولانی پیروز شدند. جمهوری خواهان موفق شدند در مادرید، علی‌رغم حمله ملی گرایان در نوامبر ۱۹۳۶، و پس از آن حملات ناامید کننده علیه پایتخت در جاراما و گوادالاخارا را در سال ۱۹۳۷ ناامید کنند. به زودی، شورشیان شروع به فرسایش قلمرو خود کردند، مادرید را گرسنه کردند و به سرزمین‌های خود حمله کردند. مشرق شمال، از جمله کشور باسک، در اواخر سال ۱۹۳۷ سقوط کرد و اندکی پس از آن جبهه آراگون فرو ریخت. بمباران گرنیکا احتمالاً بدنام‌ترین رویداد جنگ بود و از نقاشی پیکاسو الهام گرفت. از آن به عنوان میدان آزمایش لژیون کاندور لوفت وافه آلمان استفاده شد. نبرد ابرو در ژوئیه - نوامبر ۱۹۳۸ آخرین تلاش ناامیدکننده جمهوری خواهان برای تغییر روند بود. وقتی این امر ناکام ماند و بارسلونا در اوایل سال ۱۹۳۹ به دست شورشیان افتاد، مشخص بود که جنگ به پایان رسیده‌است. جبهه‌های باقی مانده جمهوری خواه فرو ریخت و مادرید در مارس ۱۹۳۹ سقوط کرد.
لوئیسا جانسون (زاده ۱۱ ژانویه ۱۹۹۸) خواننده انگلیسی است.
او در سال ۲۰۱۵ و در فصل دوازدهم ایکس فاکتور بریتانیا اول شد.
تانر ال اشنایدر (انگلیسی: Elle King) (متولد ۳ ژوئیه ۱۹۸۹)، معروف به ال کینگ، خواننده، ترانه‌سرا، موسیقی‌دان و بازیگر آمریکایی است. سبک موسیقی او متأثر از موسیقی کانتری، راک و بلوز است.
او اولین آلبوم خود را با نام جنس عشق (Love Stuff) در سال ۲۰۱۵ منتشر کرد. این آلبوم ده تک آهنگ برتر ایالات متحده "Ex's & Oh's" را تولید کرد که دو نامزدی جایزه گرمی را برای او به ارمغان آورد. او دختر بازیگر و کمدین راب اشنایدر و مدل سابق لندن کینگ است. کینگ از نام خانوادگی مادرش استفاده می‌کند تا شغل و هویت خود را از نام خانوادگی پدرش متمایز کند. او به ای‌بی‌سی نیوز گفت: «مردم می‌دانند پدر من کیست، اما من فکر می‌کنم که صدای من و موسیقی من برای خودش صحبت می‌کند: اینکه من شخص خودم هستم.» کینگ چهار بار نامزد جوایز گرمی شده‌است که هر کدام دو بار در رده‌های راک و کانتری، و جوایز انجمن موسیقی کانتری و جوایز آکادمی موسیقی کانتری را دریافت کرده‌است.
کینگ در ژانویه ۲۰۱۶ با اندرو فرگوسن آشنا شد. این زوج در لابی هتل در لندن با هم آشنا شدند و ۱۲ روز بعد در یک سفر قایقرانی در اطراف خلیج سانفرانسیسکو نامزد کردند. آنها در ۱۴ فوریه ۲۰۱۶ ازدواج کردند و در ۱۵ می ۲۰۱۷ قصد خود را برای طلاق تأیید کردند. در ۲۳ آوریل ۲۰۱۷، فرگوسن پس از اینکه گلوی کینگ را گرفته و تهدید به قتل او کرده بود، دستگیر و به جرم خشونت خانگی متهم شد. اتهام بعداً حذف شد. کینگ و فرگوسن برای مدت کوتاهی در اواخر سال ۲۰۱۷ آشتی کردند. از اکتبر ۲۰۱۸، کینگ در یک رابطه جدید است. در سال ۲۰۲۱، مشخص شد که او اولین فرزند خود را از هنرمند خالکوبی دن توکر باردار بود. در ۱ سپتامبر ۲۰۲۱، او یک نوزاد پسر به دنیا آورد. کینگ چندین خالکوبی دارد و در یک شرکت خالکوبی به نام East Side Ink کار می‌کرد.
تیجانا داپسوویچ (زاده ۳ فوریه ۱۹۷۶) خواننده اهل مقدونیه است.
او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۴ نماینده مقدونیه بود.
ولاتکو لوزانسکی (زاده ۲۷ ژوئن ۱۹۸۵) خواننده اهل مقدونیه است.
او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۳ به همراه اسما ردزپووا نماینده مقدونیه بود.
اِسما رِجـِپووا (؛ ؛ زاده ۸ اوت ۱۹۴۳) موسیقی‌دان و خواننده-ترانه‌پرداز اهل مقدونیه شمالی بود.
او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۳ به همراه ولاتکو لوزانسکی نماینده مقدونیه بود.
کُنراد بومر (؛ ۲۴ مه ۱۹۴۱ – ۴ اکتبر ۲۰۱۴) یک آهنگساز، نویسنده و مدرس موسیقی اهل آلمان و هلند بود.
او دانش‌آموختهٔ «مدرسته دارمشتات» و «دانشگاه کلن» و از شاگردان کارل هاینز اشتوکهاوزن و گوتفرید میشائل کوینیش بود.
طاق تاژ که چهاربخشی یا چارتَرْکی یا چارطاقی هم گفته می‌شود یکی از ساختارهای طاقی در معماری سنتی است. "طاق تاژ" در یک دیسه کلی چلیپایی ست که از تقاطع دو "طاق آهنگ" در یک مقطع چهار گوش مربعی یا مستطیلی پدید آمده است. در بیانی ساده‌تر «طاق تاژ» گویی دو طاق آهنگ است که با زاویه ۹۰ درجه از نقطه وسط به هم دوخته شده‌اند، ازینرو این طاق به جای دو دهانه در "طاق آهنگ"، چهار دهانه را می‌پوشاند.
این طاق که زیبایی خاص خود را دارد در معماری جهان کاربردهای گسترده‌ای داشته است. در معماری غربی شناخته شده‌ترین نمونه‌های کهن این طاق را در «معماری روم باستان» می‌توان جست. با این توصیف که ساخت «طاق تاژ» در آن دوره با چَفد مازه‌دار همراه بوده است. ادامه کاربرد «طاق تاژ» در معماری غربی در معماری گوتیک سده‌های میانه است که برای نخستین بار پیاده‌سازی آن با چَفد تیزه‌دار پا به عرصه گذاشت. از دگرگونی‌های رخ داده در روش گوتیکی اجرای «طاق تاژ» در کارشیو (پلان) مستطیلی است.Encyclopeadia Britannica, vault چه از آنجا که «طاق تاژ» در روش روم باستان تنها با چفد مازه‌دار ساخته می‌شد، پیاده کردن طاق در مقطع مستطیل نیازمند این بود که دو دهانه ایکه در درازای مقطع مستطیلی قرار می‌گرفتند یا از چفد «نیم دایره» ای به چفد «بیز» تغییر شکل می‌دادند یا در صورت پافشاری به حفظ شکل نیم دایره مرسوم خود از بلندای خود به نسبت بلندای دو دهانه دیگر که در پهنا قرار دارند می‌کاستند. پیداست که هیچ‌یک از این روش‌ها در روم باستان شدنی نبود زیرا نخستین روش نیازمند کاربرد چفدهای با مقاطع بیضی به جای دایره بود که در روم باستان بنا به دلایل مختلف که شاید یکی از آنها سنت کاربرد آجر گوه‌ای برای ساخت چفد بوده است کاربرد چفد بیضی به جای دایره هنوز در انتظار نوآوری تازه‌ای بود که حتی در دوره گوتیک نیز به واقعیت نپیوست. دومین روش نیز به ناهمترازی بلندای چهار دهانه می‌انجامید، اینگونه که دهانه‌های در درازا کوتاهتر و دهانه‌های در پهنا بلندتر می‌شدند و آشکار است که این ساختار سازه را با بغرنج روبرو می‌کرد، بویژه زمانی که نیاز بود اُشکوب روی آن ساخته شود. نوآوری اجرای «طاق تاژ» با چفد تیزه‌دار در دوره گوتیک که جانشین مستقیم دوره رومی ست همانا پاسخ مناسبی بود به محدودیت ساخت آن به سبک مازه‌دار در مقطع مستطیلی. چَفد تیزه‌دار همزمان توانست با حفظ همگونی پهنای هر چهار دهانه تنها با تیزتر کردن دهانه‌های در درازا بلندای چفدهای آن را به بلندای چفدهای در پهنا برساند.
در معماری سنتی ایران «طاق تاژ» با نام پر بسامدتر «چارطاقی» کمابیش در کنار طاق‌های دیگر مانند طاق آهنگ، طاق کُلَنبو و طاق و تویزه به کار گرفته شده است. بیشترین کاربرد «طاق تاژ» در ایران با چفد تیزه‌دار بوده است ازینرو اجرای آن در مقاطع مستطیلی نیز بی هیچ محدودیتی انجام می‌شده است، هرچند مقطع مربع بیشترین مقطع کاربرد آن بوده است. نوآوری ای که در «طاق تاژ» ایرانی می‌بینیم اجرای نه فقط «چاربخشی» که حتی «هشت بخشی» آن است. به این معنا که طاق می‌تواند به جای چهار دهانه دارای هشت دهانه باشد. ساخت «طاق تاژ» در ایران از آنجا که «طاق کلنبو» کاربرد فراوانتر و شاید توان پایداری بیشتری به تجربه داشته است بیشتر متمرکز در سازه هاییست که نیاز به ساخت «اُشکوب» روی آنها بوده است، چه «طاق کُلَنبو» برجستگی گنبدسانی پدیدمی‌آورد که برای تسطیح و در اصطلاح کُنوشکنی به قصد ساخت «اُشکوب» آوار زیادی را بر طاق سربار می‌کند که این دشواری هنگامی که خواسته شود سازه را با پایه‌های سبک اشکوب دار کنند تنها با «طاق تاژ» چاره می‌شود. از نمونه‌های برجسته «طاق تاژ» در ایران می‌توان به مسجد جامع ورامین، آرامگاه شیخ جام، گنبد علویان و زمستان‌نشین مسجد جامع اصفهان نام به میان آورد،طاق‌ها و چفدها، محمدکریم پیرنیاشیوه‌های معماری ایران، غلامحسین معماریان
«طاق تاژ» از آنجا که دست کم چهار دهانه را می‌پوشاند همانند «طاق کُلنبو» این برتری را دارد که نقاط تکیه‌گاهش بسیار کوچک باشد، ازینرو برخلاف «طاق آهنگ» که به خاطر ساختار گهواره‌ای می‌باید روی دو دیوار باربر تکیه دهد «طاق تاژ» می‌تواند به جای دیوار ستبر جرزدار از ستون برای تکیه‌گاه بهره ببرد. این ویژگی همزمان با حفظ توانایی باربری طاق و پایداری اش، صرفه جویی شایانی در کاربرد ساختمایه‌ها به همراه خواهد آورد. گذشته ازینکه امکان گرفتن روشنایی از همه سو را برای سازه فراهم می‌کند. از برتری‌های «طاق تاژ» بر «طاق کلنبو» اجرای آن در زمینه‌های مستطیل است که این ویژگی برای طاق کلنبو با محدودیت فراوانی همراه است. هرچند هنگامی که قدرت «طاق» اولویت باشد «طاق کلنبو» به تجربه دست پیش دارد. «طاق تاژ» از نگاه بافتار آجری در بیشتر موارد هِره یا «رومی» چیده شده است گو اینکه با سبک آجرچینی پُر نیز اجرا می‌شود که در این صورت در چهاردهانه خود نیاز به تویزه دارد. همچنین از آنجا که نقاط تکیه‌گاه در «طاق تاژ» بسنده به چهار کنج طاق است بنابراین دیوارهایی که بار طاق روی آنها نیست و تنها جنبه «اِسپر» یا «تیغه» پیدا می‌کنند می‌باید بسیار سبک ساخته شوند تا بواسطه نشستی که تکیه‌گاه‌ها دارند دچار شکست نشوند.طاقها و چفدها، محمدکریم پیرنیا، تدوین زهره بزرگمهری، فصلنامه علمی فنی هنری وابسته به سازمان میراث فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
اجرای «طاق تاژ» با چفد مازه‌دار نیز در معماری سنتی ایران از موارد کاربرد جوراجور آن بوده است که پوششی که به این شیوه به دست می‌آید با نام گنبد تَرَکی شناخته می‌شود. چنان‌که در اجرای مازه‌ای «طاق تاژ» رفت ساخت مرسوم «گنبد تَرَکی» تنها در مقطع چهار گوش مربع شدنی است و شاید به همین خاطر است که به آن نام «گنبد» اطلاق می‌شود.طاق و ازج، غیاث الدین جمشید کاشانی، ترجمه و تحشیه علیرضا جذبی
گوتفرید میشائل کونیش (؛ زادهٔ ۵ اکتبر ۱۹۲۶) یک آهنگساز و مدرس موسیقی اهل آلمان و هلند است.
او اصول موسیقی کلیسایی را در شهر براونشوایگ، آهنگسازی، نوازندگی پیانو، آنالیز و صوت‌شناسی را در شهر دتمولد، تکنیک‌های ارائه موسیقی را در شهر کلن و روش‌های رایانه‌ای ساختِ موسیقی را در بن فرا گرفت و تا مدت‌ها استاد دانشگاه اوترخت بود.
هربرت آیمرت (؛ ۸ آوریل ۱۸۹۷ – ۱۵ دسامبر ۱۹۷۲) یک نظریه‌پرداز موسیقی، موسیقی‌شناس، آهنگساز، روزنامه‌نگار، ویراستار، منتقد موسیقی و تهیه‌کنندهٔ رادیویی اهل آلمان بود.
او دانش‌آموختهٔ دانشگاه کلن و از شاگردان هرمان آبندرت، ماکس شلر و نیکلای هارتمان بود.
جمعیت امداد دانشجویی مردمی امام علی یک سازمان غیردولتی در ایران بود که در سال ۱۳۷۸ بنیان گذاشته شد.
عمده فعالیت‌های این نهاد، رسیدگی به کودکان و زنان آسیب‌دیده بود. جمعیت امام علی از سال ۲۰۱۰ در شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد، به عنوان مقام مشورتی عامhttps://sosapoverty.org/article/معنای-مقام-مشورتی-جمعیت-امام-علی/ عضویت دارد.
این سازمان را شارمین میمندی‌نژاد تأسیس کرد. طبق ادعای وبگاه جمعیت امام علی، ده هزار عضو داوطلب در این نهاد فعالیت می‌کردند.https://www.bbc.com/persian/iran-features-53133915
این سازمان اسفندماه ۱۳۹۹ با دادخواست وزارت کشور و رای قطعی دادگاه پس از تجدیدنظر خواهی وکلای جمعیت منحل شد.
جمعیت امداد دانشجویی مردمی امام علی از همان آغاز تأسیس خود، کنش‌های گوناگونی را برای کاهش معضلات اجتماعی در برنامه‌های خود قرار داد. در طی سالیان همواره راهبرد جمعیت برای انجام کنش‌های اجتماعی خود، نوآوری در استفاده از آیین‌ها و سنت‌های ملی و مذهبی موجود در جامعه و سازگاری آنها با نیازهای روز جامعه برای کاهش معضلات اجتماعی بوده‌است. به این معنی که یک آیین ملی و مذهبی در جامعه وجود دارد و به دلیل گذر زمان این آیین کارکرد خود را از دست داده و به نوعی روزمرگی تبدیل شده و حتی در بسیاری از موارد بجای اینکه به جامعه سود برساند، ضرر وارد کرده‌است. در مرامنامه اخلاقی جمعیت امام علی آمده که به حقوق بشر، برابری، صلح و آزادی ادیان احترام می‌گذارد.
آیت‌الله سید علی خامنه‌ای، در سال ۱۳۹۵، برخی برنامه‌های این جمعیت را، بدون نام بردن از آن، «ارزنده» و «بزرگ» دانسته‌است.https://www.mashreghnews.ir/news/599982/رهبرانقلاب-در-خطبه-های-نماز-عید-فطر-به-کدام-گروه-اشاره-کردند
«کوچه‌گردان عاشق» نخستین و قدیمی‌ترین طرح جمعیت مستقل امداد دانشجویی مردمی امام علی است که از سال ۱۳۷۸ تاکنون بی‌وقفه برگزار شده‌است. در این طرح، کیسه‌های نیازهای یک‌ماهه هزاران خانواده محروم در شب‌های قدر توسط دانشجویان و مردم، تهیه و به درِ خانه‌های آنان برده می‌شود؛ و این حرکت در واقع به پیروی از کوچه‌گردی‌های امام علی در یتیم‌نوازی و مهر به همنوع، انجام می‌شود.
این آیین در بسیاری از شهرهای ایران اجرا شده‌است. همچنین پس از دریافت مقام مشورتی سازمان ملل متحد در سال ۱۳۸۹ برای نخستین‌بار به شکل بین‌المللی در کشورهای پاکستان و عراق نیز برگزار شد.
در این آیین اعضای جمعیت پس از شناسایی کودکان محروم، بازمانده از تحصیل، کودکان کار و کودکان بیمار به جمع‌آوری آرزوهای آنها می‌پردازند. کعبه‌های مقوایی، در مراسم اعتکاف بین معتکفین توزیع می‌شود تا توسط عموم مردم و خیرین برآورده شود. هدف آیین کعبه کریمان ترویج سیره عملی زندگی مولا علی با تمرکز بر بعد اجتماعی عبادت و اعلام این نکته است که همه افراد جامعه در قبال هم نوع خود مسئول هستند.
آیین طفلان مسلم از سال ۱۳۸۵ هرساله از آغاز محرم تا اربعین با هدف نجات نوجوانان محکوم به اعدام اجرا می‌شود. این طرح کودکانی را در کانون توجه قرار می‌دهد که بیشتر در درگیری‌های کودکانه مرتکب قتل شده و در انتظار حکم قصاص به سر می‌برند؛ کودکانی که بیشتر ساکن محلات محروم ایران هستند و از دوران کودکی در معرضِ آسیب‌های اجتماعی بوده‌اند.
جمعیت امام علی در همه ایام سال و به‌ویژه در بازه زمانی محرم تا اربعین تلاش می‌کند با حضور مداوم در کنار طرفین هر پرونده، در مسیر گرفتن رضایت قدم بردارد تا علاوه بر گسترش فرهنگ بخشش، فرصتی دوباره برای فردی ایجاد کند که از سرِ ناآگاهی و کودکی مرتکب اشتباه بزرگی همچون قتل شده‌است.
با فرارسیدن شب یلدا، جمعیت امام علی در قالب طرح «یلدا در کوچه‌های فقر» و با برگزاری جشنی به مناسبت این سنت کهن ایرانی، بر آن است تا به کودکان محروم حاشیه شهرها بنشاند. همچنین تلاش می‌شود تا با انعکاس نیاز این مناطق، به مردم و سازمان‌های مسئول، راهی برای فراهم کردن تسهیلات اجتماعی برابر و مناسب ایجاد شود. هدف این طرح بودن در کنار کودکانی است که به دلیل کار کردن، فقر یا عدم اولویت فرهنگی از گرامیداشت این جشن در فضای خانواده محروم هستند. همچنین راهی برای ورود به محلات و معرفی آن است.
جمعیت امام علی در روز عاشورا و همزمان با شام غریبان، آیین «شام عیاران» را با شعار «ایران بدون اعتیاد» برگزار می‌کند. در این آیین با تأکید بر واقعه عاشورا و نجات انسانها و عنصر اصلی فرهنگ ایرانی یعنی عیاری و جوانمردی، کوشش می‌شود قدمی استوار در راه بریدن دست شوم اعتیاد از میهنمان برداشته شود.
جمعیت امام علی، از سال ۱۳۸۹ با طراحی طرح «هفت‌سین برکت»، مراسم تحویل سال نو را در کنار کودکان آسیب دیده، کودکان کار، محروم و بازمانده از تحصیل و… برگزار می‌کند. هدف از اجرای آیین‌های ملی مانند این آیین، حضور مردم در کنار کودکان آسیب‌دیده و توجه ویژه به کودکان ساکن در محلات حاشیه شهرها است.
طرح «صفای سعی» جمعیت امام علی هرساله همزمان با موسم حج برگزار می‌شود، تا حاجیان در میان انجام مناسک حج به یاد تلاش‌های مادران تنهای شهر خود و هاجرهای معاصر باشند.
این طرح، بر پایه سعی میان صفا و مروه که آئینی است به یاد هروله‌های بی‌امان هاجر برای نجات فرزندش، در ایام حج به سرزمین نور، دفترچه‌های حاوی اعمال مناسک حج، به همراه شرح وضعیت زنان سرپرست خانوار که می‌توان به عنوان هاجرهای معاصر از آن‌ها یاد کرد را در اختیار حجاج قرار دهند تا در میان انجام مناسک حج به یاد تلاش‌های مادران تنهای شهر خود باشند و بخشی از هزینه‌های مربوط به مراسم بازگشت خویش را برای زنان سرپرست خانوار در نظر بگیرند.»
نمایشگاه بوی عیدی یکی از طرح‌های جمعیت امام علی است که هرساله در میانه اسفند در ایران برگزار می‌شود. در این بازارچه محصولات کارآفرینی‌های ایجاد شده توسط مادران سرپرست خانوار محله‌های محروم و حاشیه به فروش می‌رسد.
این لیگ که از سال ۱۳۹۴ توسط جمعیت امام علی راه اندازی شده، بزرگترین رخداد ورزشی ویژه مناطق حاشیه‌نشین ایران است و بسیاری از بازیکنان حاضر در این لیگ، نان‌آوران کوچک خانواده‌های خود هستند و در زندگی، با سختی‌های بسیاری دست به گریبانند.
از جمله مهمترین اهداف لیگ پرشین، علاوه بر توجه و تذکر دادن به مسئولان و ارگان‌هایی چون بهزیستی، وزارت ورزش و جوانان و … در خصوص ضرورت ترویج ورزش در محلات محروم و پرآسیب، ایجاد خودباوری در کودکان و نوجوانان این مناطق است. پژوهش‌های بسیار و نیز تجربیات ما نشان می‌دهد که ورزش، با ایجاد هویت سازنده و تقویت خودانگاره مثبت، تأثیر پررنگ و غیرقابل انکاری در پیشگیری از سوق یافتن کودکان به سوی افسردگی، اعتیاد، خشونت و بزه دارد.
سمینار «بررسی وضعیت کودکان سرطانی در سه بخش پزشکی، روانپزشکی و هنری» از ۷ آذر ۱۳۷۹ به مدت شش روز از سوی تشکل دانشجویی جمعیت امام علی در دانشگاه صنعتی شریف برگزارشد.
جمعیت امام علی به عنوان سازمانی مردم‌نهاد در اسفند ۱۳۹۲ اقدام به برگزاری سمیناری تخصصی با عنوان «کودکان کار و خیابان» کرد. سرفصل‌های اجرایی سمینار شامل موضوعاتی هم‌چون جغرافیای کودک کار درایران، بررسی قوانین و مقررات، آسیب‌شناسی اجتماعی و مددکاری، بررسی اقدامات صورت گرفته در زمینه معضل کودکان کار توسط مسئولین، صدای کودکان کار و تجربیات جهانی است. لازم است گفته شود انتشار کتابی با عنوان مجموعه سخنرانی‌های سمینار تخصصی کودکان کار با موضوعیت آسیب‌شناسی معضل کار کودک و راهکارهای موجود در راستای رفع کار کودکان از نتایج برگزاری این سمینار ملی بوده‌است.
جمعیت امداد دانشجویی مردمی امام علی در آذر ۱۳۹۳ با برگزاری سمینار تخصصی اعتیاد زنان باردار، از جنبه‌های اجتماعی، حقوقی، پزشکی و روانشناختی به این مسئله نگاه کرد و با همفکری با افراد متخصص، اساتید و دانشجویان، راهکارهای پیشنهادی برای بهبود وضعیت این زنان را بررسی کرد.
جمعیت دانشجویی امام علی در بهمن ۱۳۹۳ در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، سمیناری با موضوع «اعتیاد کودکان و نوجوانان در محلات معضل‌خیز» برگزار نموده و ابعاد این بحران را از زوایای گوناگون با حضور کارشناسان و فعالان اجتماعی در زمینه کودک بررسی کرده‌است.
نخستین سمینار ملی ازدواج کودکان به منظور بررسی عوامل و پیامدهای ازدواج کودکان در محلات حاشیه‌نشین و محروم ایران به همت جمعیت امداد دانشجویی امام علی و با حضور نمایندگانی از سه قوه، اساتید دانشگاه و فعالان اجتماعی در تاریخ ۲۰ آذر ۱۳۹۵ در سالن بهرامی دانشگاه علم و صنعت برگزار شد. محورهای اصلی سمینار بررسی مسئله ازدواج کودک از منظر فرهنگی، اجتماعی، حقوقی، فقهی و سلامت بود. در این سمینار برای نخستین‌بار تجربیات جهانی در زمینه ازدواج کودکان مطرح و به شکل بومی نیز به این موضوع پرداخته شد. در این سمینار خلاصه‌ای از کتاب ازدواج کودک شامل، پژوهش میدانی در سکونتگاه‌های فقیرنشین پیرامون عوامل و پیامدهای ازدواج کودک و گونه‌شناسی آن در قومیت‌های گوناگون در کشور، مصاحبه‌های صورت گرفته با اساتید و صاحب‌نظران این زمینه، مجموعه سخنرانی‌های سمینار و همچنین مقالات پذیرفته‌شده ارائه شد. ازجمله نتایج قابل‌تأمل این پژوهش می‌توان به آمار میزان سواد اشاره نمود؛ تنها ۳٪ از جامعه آماری تحصیلات بالاتر دیپلم داشتند؛ میزان درآمد ماهیانه ۷۰٪ از آن‌ها کمتر از ۵۰۰ هزار تومان بوده‌است؛ ۷۸٪ از پدران درگیر اعتیاد بودند؛ بیش از ۷۰٪ از آنها ترک تحصیل کرده بودند؛ بیش از ۸۰٪ از آنان تمایل نداشتند که فرزندانشان در کودکی ازدواج کند. دومین سمینار ازدواج کودکان نیز در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی تهران در اردیبهشت ۱۳۹۶ توسط این جمعیت برگزار شد.
سمینار «کودک‌آزاری در سکونتگاه‌های فقیرنشین» در سالن رازی دانشکده داروسازی دانشگاه تهران برگزار شد. در این سمینار، پدیده سکونتگاه‌های فقیرنشین، فقر و ارتباط آن با کودک‌آزاری بررسی شد. بخش حقوقی این سمینار با حضور امیر احمد زینالی، استاد دانشگاه؛ زهرا رحیمی، مدیرعامل جمعیت امام علی؛ محمدجواد فتحی، عضو کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس و مظفر الوندی، دبیر سابق مرجع ملی حقوق کودکان به بررسی ابعاد حقوقی کودک‌آزاری و لایحه حمایت از کودکان در مجلس اختصاص داشت.
نخستین همایش طرح «مادرانه»، در راستای طرح معضل مادران آسیب دیده باردار، معتاد و حاشیه‌نشین، به همت اعضای جمعیت امام علی، در اردیبهشت ۱۳۹۳ در دانشگاه تهران برگزار شد.
همایش سیل سراسری ایران» به کمک جمعیت امداد دانشجویی مردمی امام‌علی در دانشگاه شریف برگزار شد. دراین همایش که سخنرانان متفاوت از زمینه‌های گوناگون برای آسیب‌شناسی سیل و اتفاقات پس از آن حضور داشتند، دیدگاه‌های مهمی از آسیب‌های سیل و سوء مدیریت‌ها عنوان شد. فعالان محیط زیست، فعالان اجتماعی و مددکاران جمعیت امام‌علی که هنگام سیل در مناطق گوناگون ایران برای کمک‌رسانی حضور داشتند تجربیات خود را مطرح نموده و به بحث و تبادل نظر پرداختند.
جمعیت امام علی با کمک مردم، ۳۳ خانه ایرانی را در سال ۱۳۸۴ در نقاط محروم ایران ایجاد کرده‌است. این مراکز، سرپناهی برای کودکان بی‌خانمان در طول روز، گرمای تابستان، و سرمای زمستان هستند که با دود کردن اسفند، فروش فال و سیگار، هزینه خود و خانواده را فراهم می‌کنند.
همچنین خانه‌های ایرانی، جایی برای ارائهٔ خدمات امدادی به کودکان و زنان هستند. خانه ایرانی، مرکز کنش‌هایی ازجمله روان‌شناسی، جلسات مشاوره‌های فردی و گروهی، رده‌های آموزشی تحصیلی، هنری، فرهنگی ورزشی برای کودکان، آموزش مهارت‌های خوداشتغالی برای زنان سرپرست خانوار، امور مربوط به درمان خانواده‌ها و… است. جمعیت امام علی بیش از ۳۵۰۰ کودک را در مناطق محروم ایران تحت پوشش دارد. جمعیت امام علی که زمینهٔ فعالیت خود را در زمینه یاری رساندن به کودکان کار و زنان سرپرست خانوار تعریف نموده‌است، در بخشی از فعالیت خود با ایجاد خانه‌های اشتغال سعی در سوق دادن زنان و مادران از شغل‌های کاذب به حرفه‌های گوناگون نموده‌است. به این ترتیب با ایجاد یک منبع درآمد برای این مادران، کودکان آنها به مرور از چرخهٔ کار در خیابان و کارگاه‌ها خارج شده، می‌توانند به تحصیل خود ادامه داده و از حقوق اولیهٔ خود بهره‌مند شوند.
یکی از این کنش‌های جمعیت امام علی آموزش تئاتر به کودکان است، آموزش تئاتر نه به قصد بازیگر کردن کودکان کار، بلکه که به قصد پیدا کردن راهی برای کمک به آن‌ها، راهی که بتوانند که از طریق آن خشمی را که آسیب‌های اجتماعی در وجودشان به یادگار می‌گذارد تخلیه کنند.