moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سابقه ارتباط ایران با چین بسیار دیرینه است. این ارتباط همواره ماهیت بازرگانی و فرهنگی داشته، و با ورود کالاهای چینی به ایران و آغاز داد و ستد و بازرگانی میان این دو کشور، و بخصوص کالاهای هنری، موجبات تعامل هنری بین دو تمدن چین و ایران برقرار گردیده‌است. در عصر سیطره مغولان بر ایران، دو تحول مهم در تاریخ هنرهای تجسمی ایران اتفاق افتاد. اولین اتفاق، در حوزه فعالیت ارباب قلم نی یعنی ابداع خط نستعلیق و دومین اتفاق در حوزه فعالیت ارباب قلم مو یعنی اختراع اصول و قواعد هفتگانه نگارگری (هفت اصل نگارگری ایرانی یا اصول هفتگانه هنر ایران) بود که در نوشته دوست محمد هروی در دیباچه مرقع بهرام میرزا، استاد احمد موسی، به عنوان مبدع آن معرفی شده‌است. در تبار شناسی هنر کهن، در واقع برای فراگیری نگارگری، اصلی‌ترین مسئله برای فعالین این حوزه، یادگیری همین هفت اصل بنیادین بود. اصل نقش مایه ابر پنجمین اصل از هفت اصل نگارگری ایرانی شناخته می‌شود، که تا قبل از دوران معاصر، به هفت فرم متفاوت یعنی دلالت به ابر واقعی، اژدها، سیمرغ، حیوانات افسانه ای، اسلی میماری (بترمه)، هاله دور سر انبیا و نیز به شکل فرم انتزاعی در کاغذ ابری و نقوش سنگ مرمر تصور یافت. در این حین باید به این نکته شاره داشت که، کاربرد این اصل از دوران صفوی به بعد دچار سیر نزولی گردید. کارکرد نقش مایه ابر در سه گروه مختلف قابل بررسی است؛ گروه اول که اصل ابر را با همان کارکردهای قدیم استفاده نموده‌اند، گروه دوم، که سیلان خطوط طراحی آنها، بر اصل ابر استوار است و گروه سوم صاحبان آثاری که نقش مایه ابر را در شکل فرمالیستی آن بکار برده‌اند.
جام انگلستان-اسکاتلند مسابقاتی بود که برای تیم‌های لیگ فوتبال انگلیس و اسکاتلند در طول تابستان برای چندین سال در دهه ۱۹۷۰ ترتیب داده شد. این جام در سال ۱۹۷۵ به عنوان تجسم جدیدی از جام تکزاکو، با قالبی مشابه با مدل قبلی خود، اما تنها شامل باشگاه‌هایی از انگلستان و اسکاتلند، ایجاد شد.
این رقابت تمام تلاش خود را برای حفظ وضعیت یک تورنمنت سطح بالا انجام داد. نیوکاسل یونایتد از مسابقات ۱۹۷۶–۷۷ به دلیل بازی ضعیف در بازی اول یک چهارم نهایی خود در برابر ایر یونایتد اخراج شد. با این حال، در طول سال‌ها، شرکت‌کنندگان انگلیسی به طور فزاینده‌ای از دسته‌های پایین‌تر جذب می‌شدند و در سال ۱۹۸۱، باشگاه‌های اسکاتلندی کنار رفتند زیرا مردم علاقه چندانی به مسابقات نشان نمی‌دادند. چسترفیلد به عنوان برنده نهایی، هنوز جام را در دست دارد و در اتاق جام‌های آنها نمایش داده می‌شود. این رقابت، تنها با باشگاه‌های انگلیسی، به عنوان جام گروهی لیگ فوتبال ادامه یافت.
در فصل ۱۸۷-۸۸، تلاشی برای احیای رقابت به عنوان چالش انگلیسی-اسکاتلندی انجام شد و دارندگان جام حذفی انگلیس و اسکاتلند در مقابل یکدیگر قرار گرفتند، اما پس از حضور ضعیف در بازی رفت بین کاونتری سیتی و سنت میرن، مسابقه به حالت تعلیق درآمد و بازی دوم هرگز انجام نشد.https://www.scotsman.com/sport/football/jeff-hendrick-aiming-for-road-return-756536
پیروزی ناتینگهام فارست در فینال ۱۹۷۶-۷۷ بر اورینت، اولین قهرمانی آنها تحت مدیریت برایان کلاف بود، که بعداً اظهار داشت که مسابقات را جدی می‌گرفت (در حالی که بسیاری از باشگاه‌های دیگر این کار را نکردند) و آن را سکوی پرشی برای موفقیت آینده فارست می‌دانست. آنها یک عنوان لیگ دسته اول و دو جام اروپا را در سه فصل بعدی کسب کردند. کلاف موضع مشابهی در مورد قهرمانی قبلی این رقابت‌ها یعنی جام تکزاکو اتخاذ کرده بود و آن را با دربی کانتی در سال ۱۹۷۲ به دست آورد، همان سالی که آنها را به اولین قهرمانی لیگ خود رساند.
قالب مسابقات در طول شش سال وجود خود ثابت ماند و در واقع فرمت آن مانند آخرین نسخه پیشرو آن، جام تکزاکو بود.
شانزده باشگاه انگلیسی در چهار گروه چهار تیمی به رقابت پرداختند که برندگان هر گروه به مرحله یک چهارم نهایی راه یافتند. باشگاه‌ها با هر یک از تیم‌های دیگر گروه خود یک بار بازی کردند، با دو امتیاز برای یک برد، یک امتیاز برای تساوی، و یک امتیاز پاداش برای هر تیمی که سه یا بیشتر گل در یک مسابقه به ثمر رساند.
هشت باشگاه لیگ اسکاتلند یک دور حذفی رفت و برگشت انجام دادند که در مجموع برندگان هر بازی به مرحله یک چهارم نهایی راه یافتند. برای مرحله کلی یک چهارم نهایی، هر باشگاه در برابر یک باشگاه از کشور دیگر جفت شد و مسابقات سپس در قالب حذفی، با هر تساوی (از جمله فینال) در دو بازی انجام شد.
در سال‌های اولیه، حدود نیمی از باشگاه‌های انگلیسی از لیگ دسته اول آن فصل (به استثنای باشگاه‌هایی که در اروپا بازی می‌کردند) انتخاب می‌شدند، اگرچه با کاهش مشارکت در سال‌های آخر مسابقات، تنها دو یا سه تیم سطح بالای انگلیسی بازی می‌کردند و بیشتر تیم‌ها از دسته سوم و چهارم بودند.
جام تکزاکو ۷۱–۱۹۷۰ اولین دوره جام تکزاکو بود که توسط تکزاکو حمایت مالی شد. تیم ولورهمپتون واندررز، در یک فینال رفت و برگشت، هارتس را در مجموع ۳-۲ شکست داد و برنده شد.
بازی‌ها به صورت رفت و برگشت در زمین هردو تیم مقابل هم برگزار شد.
ریبوزوم میتوکندریایی یا میتوریبوزوم یک مجموعه پروتئینی است که در میتوکندری فعال است و به‌عنوان یک پروتئین ریبوزومی برای ترجمه آران‌ای‌های پیام‌رسان میتوکندریایی کدگذاری شده در دی‌ان‌ای میتوکندریایی عمل می‌کند. میتوریبوزوم به غشای داخلی میتوکندری متصل است. میتوریبوزوم‌ها، مانند ریبوزوم‌های سیتوپلاسمی، از دو زیرواحد بزرگ (mtLSU) و کوچک (mt-SSU) تشکیل شده‌اند. میتوریبوزوم‌ها از چندین پروتئین خاص و آران‌ای‌های ریبوزومی کمتری تشکیل شده‌اند. در حالی که آران‌ای‌های ریبوزومی میتوکندری در ژنوم میتوکندری کدگذاری می‌شوند، پروتئین‌هایی که میتوریبوزوم‌ها را می‌سازند در هسته کدگذاری شده و توسط ریبوزوم‌های سیتوپلاسمی پیش از جایگیری در میتوکندری آماده می‌شوند.
میتوکندری حاوی حدود ۱۰۰۰ پروتئین در مخمر و ۱۵۰۰ پروتئین در انسان است. با این‌حال، تنها ۸ و ۱۳ پروتئین در دی‌ان‌ای میتوکندریایی به‌ترتیب در مخمر و انسان کدگذاری می‌شوند. بیشتر پروتئین‌های میتوکندری از طریق ریبوزوم‌های سیتوپلاسمی سنتز می‌شوند. پروتئین‌هایی که اجزای کلیدی در زنجیره انتقال الکترون هستند در میتوکندری ترجمه می‌شوند.
میتوریبوزوم‌های پستانداران دارای زیرواحدهای کوچک ۲۸اس و ۳۹اس بزرگ هستند که با هم یک میتوریبوزوم ۵۵اس را تشکیل می‌دهند. میتوریبوزوم‌های گیاهی دارای زیرواحدهای کوچک ۳۳اس و ۵۰اس بزرگ هستند که با هم یک میتوریبوزوم ۷۸اس را تشکیل می‌دهند.
میتوریبوزوم‌های جانوری فقط دو آران‌ای ریبوزومی دارند، ۱۲اس (SSU) و ۱۶اس (LSU) که هر دو در مقایسه با همولوگ‌های بزرگ‌ترشان بسیار به حداقل اندازه رسیده‌اند. بیشتر یوکاریوت‌ها از آران‌ای میتوریبوزومی ۵اس استفاده می‌کنند، جانوران، قارچ‌ها، حبابچه‌داران و Euglenozoansها استثنا هستند.
مانند خود میتوکندری، ریبوزوم‌های میتوکندری نیز از ریبوزوم‌های باکتریایی منشأ می‌گیرند. با این‌حال، با تکامل میتوکندری‌ها، واگرایی قابل توجهی بین این دو وجود دارد که منجر به تفاوت در پیکربندی و عملکرد می‌شود. در پیکربندی، میتوریبوزوم شامل پروتئین‌های اضافی در هر دو زیرواحد بزرگ و کوچک است. از نظر عملکرد، میتوریبوزوم‌ها از نظر پروتئین‌هایی که ترجمه می‌کنند بسیار محدودتر هستند و پروتئین‌های کمی تولید می‌کنند که بیشتر در غشای میتوکندری استفاده می‌شوند. جدول زیر برخی از ویژگی‌های ریبوزوم‌های مختلف را نشان می‌دهد:
از آن‌جایی که میتوریبوزوم مسئول ساخت پروتئین‌های لازم برای زنجیره انتقال الکترون است، عملکرد نادرست در میتوریبوزوم می‌تواند منجر به بیماری متابولیک شود. در انسان، بیماری به‌ویژه در اندام‌های متکی به انرژی مانند قلب، مغز و ماهیچه‌ها ظاهر می‌شود. بیماری یا از جهش در آران‌ای ریبوزومی میتوکندری یا در ژن‌های کدکنندهٔ پروتئین‌های میتوریبوزومی منشأ می‌گیرد. در مورد جهش پروتئین میتوریبوزومی، وراثت بیماری به‌دنبال توارث مندلی است زیرا این پروتئین‌ها در هسته کدگذاری می‌شوند. از سوی دیگر، به‌دلیل این‌که آران‌ای ریبوزومی میتوکندری در میتوکندری رمزگذاری می‌شود، جهش در آران‌ای ریبوزومی از طریق مادر به ارث می‌رسد. نمونه‌هایی از بیماری‌های ناشی از این جهش‌ها در انسان شامل سندرم لی، ناشنوایی، اختلالات عصبی و کاردیومیوپاتی‌های مختلف است. در گیاهان، جهش در پروتئین‌های میتوریبوزومی می‌تواند منجر به کاهش اندازه و رشد برگ‌ها شود.
گوستاف الکساندر (؛ – ) جراح و متخصص پزشکی گوش و حلق و بینی اهل اتریش بود. او از سال ۱۹۱۷ تا زمان مرگش مدیر بخش گوش و حلق و بینی «پلی کلینیک عمومی وین» بود."British Medical Journal" Aug 13 1932, page 334. وی پدر لیو الکساندر بود.Nuremberg Medical Trials at the Howard Gottlieb Archival Research Center.
او توسط یک بیمار سابقش به نام «یوهان سوکوپ» که اهل چکسلواکی بود، در خیابان مسیر بین خانه‌اش و پلی‌کلینیک که از ۲۲ سال قبل قصد ترور او را داشت، کشته شد."The Laryngoscope" 42; 5: 404-409.
در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۲ یک پل معلق در شهر موروی واقع در ایالت گجرات هند فرو ریخت. این پل دویست و سی متری که در دوران استعمار بریتانیا بر روی رودخانه ماچو در ایالت گجرات ساخته شده بود چند روز پیش و پس از ۶ ماه تعمیرات برای عبور و مرور بازگشایی شده بود. نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند که اهل ایالت گجرات است خواستار بسیج اضطراری گروه‌های امدادرسان شده‌است. نخست‌وزیر هند هنگام وقوع حادثه در ایالت گجرات به سر می‌برد. وی با خانواده قربانیان حادثه ابراز همدردی کرده‌است. ۱۴۱ نفر در این حادثه کشته شدند. رسانه‌های محلی به نقل از شماری از مسئولان گزارش داده‌اند که ممکن است حدود ۵۰۰ نفر هنگام ریزش پل بر روی آن در حال نیایش مذهبی بوده باشند.ریزش پل معلق در گجرات هند؛ شمار قربانیان به ۱۳۲ نفر رسید euronews.com
در ۲۹ اکتبر ۲۰۲۲ در شهر موگادیشو، پایتخت سومالی، در اثر انفجار ۲ خودرو حامل بمب در نزدیکی وزارت آموزش و پرورش، دست کم ۱۰۰ نفر کشته و بیش از ۳۰۰ نفر مجروح شدند. رئیس‌جمهور سومالی حسن شیخ محمود گروه جهادی سنی الشباب را به انجام این حملات متهم کرد. این بمب‌گذاری، مرگبارترین حمله در سومالی از زمان بمب‌گذاری‌های موگادیشو در سال ۲۰۱۷ است.طی انفجار بمب در پایتخت سومالی ۱۰۰ نفر جان باختند aa.com.tr/fa
در ۱ نوامبر، الشباب مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت و گفت که وزارت آموزش و پرورش "پایگاه دشمن" است که از کشورهای غیر مسلمان حمایت می‌شود. این سازمان به این دلیل حمله کرد که آنها معتقد بودند که کودکان سومالیایی "از یک برنامه آموزشی تحت رهبری مسیحیان آموزش می‌بینند.
دولت قطر این حمله را محکوم کرد و گفت که قطر تروریسم را رد می‌کند و تسلیت خود را ابراز داشت.
پرواز پرنده ، حالت آغازین حرکتی با استفاده از بالهاست که بیشتر گونه‌های پرندگان آن را به کار می‌گیرند و به کمک آن در هوا برمی‌خیزند و پرواز می‌کنند. پرواز به پرندگان در تغذیه، تولیدمثل، دوری از شکارچیان و کوچ و مهاجرت، کمک می‌کند.
پرواز پرنده یکی از پیچیده‌ترین شکل‌های جابجایی در قلمرو جانوران است. هر جنبه از این نوع حرکت، از جمله شناور شدن، برخاستن، شناور شدن و حفظ تعادل و کنترل پرواز، مسیریابی و فرود آمدن، دربر گیرندهٔ بسیاری از حرکت‌های پیچیده‌است. همان‌طور که گونه‌های مختلف پرندگان در طول میلیون‌ها سال از طریق تکامل و یادگیری برای خو گرفتن با محیط‌های خاص، طعمهٔ‌شکارچیان و دیگر نیازها سازگار شدند، آنها تخصص‌هایی را در استفاده از بال‌های خود ایجاد کردند و به شکل‌های مختلفی از مهارت در پرواز دست یافتند.
نظریه‌های گوناگونی در بارهٔ چگونگی تکامل پرواز پرندگان وجود دارد، از جمله پرواز از طریق سقوط یا سُر خوردن (فرضیه از "درختان به پایین")، از دویدن یا جهش (فرضیه از "زمین به بالا")، از "دویدن شیب به کمک بال" یا رفتار "proavis" (تند بال زدن).
اصول پرواز پرندگان شبیه به هواپیماها است که در آن نیروهای آیرودینامیکی که پرواز را حفظ می‌کنند، بالا می‌روند و می‌کشند. نیروی بالابر با عمل جریان هوا روی بال که یک ایرفویل است تولید می‌شود. شکل ایرفویل به گونه‌ای است که هوا نیروی خالص رو به بالا را روی بال ایجاد می‌کند، در حالی که حرکت هوا به سمت پایین هدایت می‌شود. بالا بردن توری اضافی ممکن است از جریان هوا در اطراف بدن پرنده در برخی از گونه‌ها، به ویژه در طول پرواز متناوب در حالی که بال‌ها تاشده یا نیمه‌تاشده هستند، ایجاد شود.
کشش آیرودینامیکی نیرویی مخالف جهت حرکت است و از این رو منبع اتلاف انرژی در پرواز است. نیروی پسا را می‌توان به دو بخش تقسیم کرد، "کشش ناشی از بالا رفتن"، که هزینه ذاتی بالابری تولیدشده از بال است (این انرژی در درجه اول به گرداب‌های نوک بال ختم می‌شود)، و "کشش انگلی"، از جمله کشش اصطکاک پوست از اصطکاک هوا و سطوح بدن و شکل کشیدن از ناحیه جلویی پرنده. روان شدن بدن و بال‌های پرنده این نیروها را کاهش می‌دهد.
پرندگان عمدتاً از سه نوع پرواز استفاده می‌کنند که با حرکت بال مشخص می‌شود.
اندامهای جلویی پرنده (بالها) کلید پرواز هستند. هر بال دارای یک پره مرکزی برای برخورد با باد است که از سه استخوان اندام، استخوان بازو، زند زیرین و زند زبرین تشکیل شده‌است. دست، یا مأنوس، که اجداد آن از پنج انگشت تشکیل شده بود، به سه انگشت کاهش می‌یابد (رقم II, III و IV یا I, II, III بسته به طرحی که دنبال می‌شودBaumel JJ (1993) Handbook of Avian Anatomy: Nomina Anatomica Avium. 2nd Ed. Nuttall Ornithological Club. Cambridge, MA, USA)، که به عنوان لنگر برای انتخاب مقدماتی عمل می‌کند. یکی از دو گروه پرهای پروازی که مسئول شکل ایرفویل بال هستند. مجموعه دیگری از پرهای پرواز، در پشت مفصل مچ دست روی زند زیرین، شاهپرهای ثانویه نامیده می‌شوند. پرهای باقیمانده روی بال به عنوان پوشپر شناخته می‌شوند که سه مجموعه از آنها وجود دارد. بال گاهی دارای پنجه‌های باقی‌مانده‌است. در بیشتر گونه‌ها، این پنجه‌ها تا زمانی که پرنده بالغ می‌شود از بین می‌روند (مانند آنهایی که جوجه‌های هوتزین برای بالا رفتن فعال استفاده می‌کنند)، اما پنجه‌ها توسط پرنده مرغ دبی، فرادکش‌ها، شترمرغ‌ها، چندین باله‌پنجه و تعداد زیادی از آن‌ها تا بزرگسالی حفظ می‌شوند. برخی دیگر، به عنوان یک صفت محلی، در چند نمونه دیده می‌شود.
آلباتروس‌ها مکانیسم‌های قفل کننده‌ای در مفاصل بال دارند که فشار روی ماهیچه‌ها را در طول پرواز اوج‌گیر کاهش می‌دهد.Videler, JJ (2005) Avian Flight. Oxford University Press. pages 33-34
حتی در درون یک گونه، ریخت‌شناسی بال ممکن است متفاوت باشد. برای مثال، مشخص شده‌است که قمری‌ها اروپایی بالغ بال‌های بلندتر اما گردتری نسبت به جوان‌ها دارند - این نشان می‌دهد که ریخت‌شناسی بال‌های نوجوان اولین مهاجرت آن‌ها را تسهیل می‌کند، در حالی که انتخاب برای مانورپذیری پرواز بعد از نخستی پرریزی جوان‌ها مهم‌تر است.
پرندگان ماده‌ای که در طول تخمک‌گذاری در معرض شکارچیان قرار می‌گیرند، جوجه‌هایی تولید می‌کنند که بال‌هایشان سریع‌تر از جوجه‌های تولیدشده توسط ماده‌های بدون شکارچی رشد می‌کند. بال‌های آنها نیز بلندتر است. هر دو سازگاری ممکن است آنها را در پرهیز از شکارچیان پرندگان بهتر کند.
شکل بال در تعیین قابلیت پرواز پرنده مهم است. شکل‌های مختلف با معاوضه متفاوتی بین مزایایی مانند سرعت، مصرف کم انرژی و قدرت مانور مطابقت دارند. دو پارامتر مهم نسبت اندازه بال و بارگیری بال هستند. نسبت بال نسبت بازه بالبه میانگین وتر آن (یا مربع طول بال تقسیم بر مساحت بال) است. نسبت بال سبب بال‌های باریک بلند می‌شود که برای پرواز استقامتی مفید هستند، زیرا باعث افزایش بالارفتن می‌شوند. بارگیری بال نسبت وزن به مساحت بال است.
بیشتر انواع بال پرندگان را می‌توان به چهار نوع دسته‌بندی کرد که برخی از آنها بین دو نوع از این چهار نوع قرار می‌گیرند. این نوع بال‌ها بال‌های بیضوی، بال‌های با سرعت بالا، بال‌های با نسبت سطح ببیشتر و بال‌های با قابلیت بالابری بالا هستند.
از نظر فنی، بال‌های بیضی بال‌هایی هستند که بیضی‌شکل (یعنی بیضی یک چهارم) دارند که به صورت هماهنگ در نوک قرار می‌گیرند. مدل اولیه Supermarine Spitfire یک نمونه است. برخی از پرندگان دارای بال‌های بیضی مبهم هستند، از جمله بال آلباتروس با نسبت اندازه بالا. اگرچه این اصطلاح آسان است، اما ممکن است اشاره به مخروطی خمیده با شعاع نسبتاً کوچک در نوک‌ها دقیق‌تر باشد. بسیاری از پرندگان کوچک دارای نسبت اندازه کم با ویژگی بیضی (هنگامی که پخش می‌شوند)، امکان مانورهای فشرده را در فضاهای محدود مانند پوشش گیاهی انبوه فراهم می‌کند.Lewis, Joe. "The Science of Flight in Relationship to Birds and Gliders". "What Makes Airplanes Fly? History, Science and Applications of Aerodynamics". Yale-New Haven Teachers Institute. Retrieved 20 March 2021. به این ترتیب، آنها در شکارچیان جنگلی (مانند بازها "Accipiter")، و بسیاری از گنجش‌سانان، به ویژه آنهایی که کوچنده نیستند (گونه‌های مهاجر بال‌های بلندتری دارند) رایج هستند. آنها همچنین در گونه‌هایی که از برخاستن سریع برای فرار از شکارچیان استفاده می‌کنند مانند قرقاول و کبک، رایج هستند.
بال‌های با سرعت بالا، بال‌های کوتاه و نوک‌تیز هستند که وقتی با بارگذاری سنگین بال و ضربان سریع بال ترکیب می‌شوند، سرعت بالای پرانرژی را ایجاد می‌کنند. این نوع پرواز توسط پرنده‌ای با سریع‌ترین سرعت بال، شاهین بحری و همچنین بیشتر مرغابی‌ها استفاده می‌شود. پرندگانی که مهاجرت‌های طولانی انجام می‌دهند معمولاً دارای این نوع بال هستند.Lewis, Joe. "The Science of Flight in Relationship to Birds and Gliders". "What Makes Airplanes Fly? History, Science and Applications of Aerodynamics". Yale-New Haven Teachers Institute. Retrieved 20 March 2021. همان شکل بال توسط ماهی‌گیرک برای هدف‌ها متفاوتی استفاده می‌شود. ماهی‌گیرک‌ها از بال‌های خود برای «پرواز» در زیر آب بهره می‌گیرند.
شاهین بحری بالاترین سرعت ثبت‌شده شیرجه را دارد. سریع‌ترین پرواز مستقیم و نیرومند در دم‌سوزنی گلوسفید با است.
بال‌های با نسبت اندازه بالا، که معمولاً بار بال کمی دارند و به مراتب طولانی‌تر از عرض آنها هستند، برای پرواز کندتر استفاده می‌شوند. این ممکن است به شکل تقریباً معلق در هوا (همان‌طور که توسط حشره‌ها، پرستودریایی‌ها، دلیجه‌ها و شبگردها استفاده می‌شود) یا در پروازهای اوج‌گیر و سرخوردن، به ویژه پروازهای دینامیکی که توسط پرندگان دریایی استفاده می‌شود، که از تغییر سرعت باد در ارتفاعات مختلف (چینش باد) در بالای امواج اقیانوس بهره می‌برد. برای ارائه پرواز بالا رفتن با سرعت کم برای پرندگانی که برای ماهی‌ها شیرجه می‌روند نیز مهم است.
این بال‌ها مورد پسند گونه‌های بزرگتر پرندگان خشکی مانند عقاب، کرکس، پلیکان و لک‌لک هستند. شکاف‌های انتهای بال‌ها، بین بال‌های اولیه، کشش القایی و گردابه‌های نوک بال را با «گرفتن» انرژی موجود در هوای جریان‌یافته از سطح بال پایین‌تر به بالا، کاهش می‌دهند، در حالی که اندازه کوتاه‌تر بال‌ها به برخاستن کمک می‌کند (بال‌های با نسبت اندازه بالا نیاز به برخاستن طولانی دارند تا بتوانند در هوا پرواز کنند).
طیف گسترده‌ای از پرندگان با هم به صورت V شکل متقارن یا هماهنگ J شکل پرواز می‌کنند که به آن «پله‌ای» نیز گفته می‌شود، به ویژه در طول پرواز یا مهاجرت از راه دور. اغلب تصور می‌شود که پرندگان به منظور صرفه‌جویی در انرژی و بهبود کارایی آیرودینامیکی به این الگوی شکل‌گیری پرواز متوسل می‌شوند. پرندگانی که در نوک پیکان و جلوی دسته پرواز می‌کنند، موقعیت‌های خود را به صورت چرخه‌ای به موقعیت دیگر عوض می‌کنند تا خستگی پرواز به‌طور مساوی در بین اعضای گله پخش کنند.
نوک بال‌های پرنده پیشرو در یک پله یک جفت گرداب خطی در حال چرخش مخالف ایجاد می‌کند. گرداب‌هایی که به دنبال پرنده می‌آیند، قسمتی از زیر آن در پشت پرنده دارند و در عین حال دارای یک شستشوی بالایی در خارج هستند که به‌طور فرضی می‌تواند به پرواز پرنده دنباله‌رو کمک کند. در یک مطالعه در سال ۱۹۷۰، نویسندگان ادعا کردند که هر پرنده در یک ساختار V متشکل از ۲۵ عضو می‌تواند به کاهش کشش القایی دست یابد و در نتیجه برد خود را تا ۷۱ درصد افزایش دهد. همچنین پیشنهاد شده‌است که بال‌های پرندگان نیروی رانش القایی را در نوک خود ایجاد می‌کنند که امکان انحراف معکوس و شستشوی توری را در ربع آخر بال فراهم می‌کند. این به پرندگان اجازه می‌دهد تا بال‌های خود را روی هم بگذارند و از پرنده جلویی بالا رفتن نیوتنی به دست آورند.
مطالعات اکراس سرتاس شمالی نشان می‌دهد که پرندگان هنگام پرواز در موقعیت‌های V از لحاظ فضایی فاز بال زدن را هماهنگ می‌کنند و انسجام مسیر نوک بال را نشان می‌دهند، بنابراین آنها می‌توانند با حداکثر استفاده از انرژی موجود در بالا رفتن در کل چرخه بال زدن را داشته باشند. در مقابل، پرندگانی که در یک جریان بلافاصله پشت جریانی دیگر پرواز می‌کنند، در الگوی پرواز خود انسجام نوک بال ندارند و بال زدن آنها در مقایسه با پرندگانی که در الگوهای V پرواز می‌کنند، خارج از فاز است، برای پرهیز از اثر مخرب پایین‌روی به دلیل پرواز پرنده پیشرو.
مقدار زیاد انرژی مورد نیاز برای پرواز سبب تکامل یک سیستم ریوی یک طرفه شده‌است تا مقادیر زیادی از اکسیژن مورد نیاز برای تعداد بالای تنفس خود را فراهم کند. این سرعت متابولیک بالا، مقادیر زیادی رادیکال در سلول‌ها تولید می‌کند که می‌تواند به DNA آسیب برساند سبب تومور شود. با این حال، پرندگان از طول عمر کوتاه‌تر مورد انتظار رنج نمی‌برند، زیرا سلول‌های آنها سیستم آنتی‌اکسیدان کارآمدتری نسبت به دیگر جانوران پیدا کرده‌اند.
بیشتر دیرینه‌شناسان موافقند که پرندگان از دایناسورهای تروپود کوچک تکامل یافتهاند، اما خاستگاه پرواز پرندگان یکی از قدیمی‌ترین و داغ‌ترین بحث‌ها در دیرینه‌شناسی است. چهار فرضیه اصلی عبارتند از:
پرندگان از پرواز برای به دست آوردن طعمه با بال بال، برای غذایابی، رفت و آمد به محل‌های تغذیه و مهاجرت بین فصل‌ها مختلف استفاده می‌کنند. همچنین توسط برخی از گونه‌ها برای نمایش در طول فصل تولیدمثل و برای رسیدن به مکان‌های امن جدا شده برای لانه‌سازی استفاده می‌شود.
پرواز در پرندگان بزرگتر از نظر انرژی پرهزینه‌تر است و بسیاری از بزرگ‌ترین گونه‌ها تا حد امکان با پرواز و سر خوردن (بدون تکان دادن بال) پرواز می‌کنند. بسیاری از سازگاری‌های فیزیولوژیک تکامل یافته‌اند که پرواز را کارآمدتر می‌کند.
پرندگانی که در جزایر منزوی اقیانوسی که بدون شکارچیان زمینی مستقر می‌شوند، ممکن است در طول تکامل توانایی پرواز را از دست بدهند. یکی از این نمونه‌ها باکلان بی‌پرواز است که بومی جزایر گالاپاگوس است. این فرایند هم اهمیت پرواز در دوری از شکارچیان و هم تقاضای شدید آن برای انرژی را نشان می‌دهد.
کاخ بعبدا (یا کاخ ریاست جمهوری، , ) که به قصر قنطاری نیز معروف است، محل اقامت رسمی رئیس‌جمهور کشور لبنان است. این کاخ در سال ۱۹۵۶ بر روی تپه‌ای در شهر کوهستانی بعبدا مشرف به بیروت، پایتخت لبنان، ساخته شد. اولین رئیس‌جمهوری که در آن ساکن شد، شارل حلو بود.
کاخ بعبدا توسط وزارت دفاع و پست‌های نظامی مختلف دیگر احاطه شده‌است. پس از اینکه محل معمول نشست‌های وزیران به دلایل امنیتی در اواسط سال ۲۰۰۵ تخلیه شد، میزبانی نشست‌های وزیران در این کاخ به‌صورت یک هفته در میان آغاز شد. اکنون، نشست‌های هیئت وزیران به‌ترتیب متناوب در کاخ بعبدا و سرای کبیر برگزار می‌شود.
میشل عون در طول دو سال ریاست‌جمهوری خود، از ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۰، به‌عنوان نخست‌وزیر جایگزین لبنان، در کاخ بعبدا که توسط نیروهای ارتش وفادار به او محاصره شده بود، اقامت گزید.
جهان تخیلی که در آن داستان رمان‌های "ترانه یخ و آتش" نوشته جرج آر. آر. مارتین رخ می‌دهد، از چندین قاره تشکیل شده که جمعاً «جهان شناخته‌شده» نامیده می‌شوند.
بیشتر داستان در قاره وستروس و در یک نهاد سیاسی بزرگ به نام هفت پادشاهی می‌گذرد. این پادشاهی‌ها در ۹ منطقه پراکنده شده‌اند: شمال، جزایر آهن، سرزمین‌های رودخانه، دره، سرزمین‌های غربی، سرزمین‌های طوفان، ریچ، سرزمین‌های تاج و دورن. یک دیوار بزرگ از یخ و جادوی قدیمی، هفت پادشاهی را از منطقه عمدتاً نقشه‌برداری‌نشده شمالی جدا می‌کند. قاره پهناور اسوس در شرق وستروس و در سراسر دریای باریک قرار دارد. نزدیک‌ترین ملت‌های خارجی به وستروس، شهرهای آزاد هستند، مجموعه‌ای از ۹ دولت‌شهر مستقل در امتداد لبه غربی اسوس. سرزمین‌هایی که در امتداد خط ساحلی جنوبی اسوس قرار دارند، سرزمین‌های دریای تابستان نامیده می‌شوند و شامل خلیج برده‌داران و ویرانه‌های والریا می‌شوند. والریا خانه سابق نیاکان خاندان تارگرین است. در جنوب اسوس، قاره‌های سوتوریوس و اولتوس دارند که در روایت تا حد زیادی ناشناخته هستند.
این سیاره فصل‌های نامنظمی با مدت زمان غیرقابل پیش‌بینی را تجربه می‌کند که می‌تواند سال‌ها ادامه یابد. در آغاز "ترانه یخ و آتش"، وستروس از یک تابستان طولانی لذت برده‌است و بسیاری می‌ترسند که زمستان طولانی‌تر و سخت‌تری در پیش‌رو داشته باشند.
جرج آر. آر. مارتین داستان "یخ و آتش" را در جهانی جایگزین از زمین تنظیم کرد، یک «جهان ثانویه»، مانند چیزی که جی. آر. آر. تالکین با سرزمین میانه خود پیشگام آن بود. مارتین همچنین پیشنهاد کرده‌است که جهان ممکن است بزرگتر از سیاره واقعی زمین باشد. داستان "یخ و آتش" در جهانی پساجادو می‌گذرد که در آن مردم دیگر به چیزهای فراطبیعی مانند دیگران (وایت واکرها) اعتقاد ندارند. اگرچه شخصیت‌ها جنبه‌های طبیعی جهان خود را درک می‌کنند، اما عناصر جادویی آن را نمی‌شناسند یا درک نمی‌کنند. با این حال، دین نقش مهمی در زندگی مردم دارد و شخصیت‌ها از دین‌های گوناگونی پیروی می‌کنند.
"بازی تاج‌وتخت"، نخستین قسمت از مجموعه "ترانه آتش و یخ"، دارای دو نقشه از وستروس است. هر کتاب جدید یک یا دو نقشه اضافه کرده‌است، به طوری که تا "رقصی با اژدهایان"، هفت نقشه از جهان تخیلی در کتاب‌ها موجود است. مارتین در سال ۲۰۰۳ گفت که نقشه‌های کامل جهان در دسترس نیست تا خوانندگان بهتر بتوانند با مردم قرون وسطای واقعی آشنا شوند که در مورد مکان‌های دور بی اطلاع بودند. او همچنین با تئوری که می‌گفت «در نهایت شخصیت‌ها باید از هر مکانی که در نقشه نشان داده شده‌است بازدید کنند.» موافقت نکرد. با این حال، او اعتراف کرد که خوانندگان ممکن است بتوانند یک نقشه جهان را تا پایان این مجموعه گردآوری کنند. او عمداً در مورد اندازه جهان "یخ و آتش" باابهام سخن گفت و مقیاس را در نقشه‌ها حذف کرد تا از پیش‌بینی طول سفر بر اساس فواصل اندازه‌گیری‌شده جلوگیری کند. از یک نقشه‌کش جدید در "رقصی با اژدهایان" استفاده شده‌است به طوری که نقشه‌ها بسته به کتاب در دو نسخه توسط جیمز سینکلر و جفری ال. وارد موجود هستند. نقشه‌های قدیمی برای مطابقت با سبک نقشه‌های جدید دوباره طراحی شده‌اند.
مجموعه‌ای از نقشه‌های تاشو در ۳۰ اکتبر ۲۰۱۲ با عنوان "سرزمین‌های یخ و آتش" منتشر شد (). جاناتان رابرتز، تصویرگر و نقشه‌بردار، نقشه‌ها را بر اساس پیش‌نویس‌های مارتین ترسیم کرده‌است. دوازده نقشه موجود در مجموعه عناوین «جهان شناخته‌شده»، «غرب»، «اسوس مرکزی»، «شرق»، «وستروس»، «آن سوی دیوار»، «شهرهای آزاد»، «خلیج برده‌داران»، «دریای دوتراکی»، «بارانداز پادشاهی»، «براووس» و «سفرها». آخرین نقشه مسیرهایی را که شخصیت‌های رمان طی کرده‌اند را دنبال می‌کند.
داستان در درجه اول در قاره‌ای دراز به نام وستروس (Westeros) اتفاق می‌افتد که تقریباً به اندازه آمریکای جنوبی است. این قاره خانه هفت پادشاهی است که به عنوان «قلمرو» یا «پادشاهی غروب آفتاب» نیز شناخته می‌شود و در سمت جنوبی دیوار واقع شده‌است. دیوار یک دیوار یخی بزرگ ساخته دست بشر (که گفته می‌شود با جادو ترکیب شده‌است) به بلندای ۲۱۰ متر و به درازای ۴۸۰ کیلومتر از ساحلی به ساحل دیگر از شرق به غرب است. هفت پادشاهی توسط یک باریکه خاکی غنی از باتلاق به نام گردن (the Neck) به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم می‌شوند. زمین شمال دیوار یک قطعه بزرگ از وستروس (تقریبا به اندازه کانادا) را تشکیل می‌دهد، اما تا حد زیادی نقشه‌برداری‌نشده و کاوش‌نشده باقی مانده‌است، به خصوص منطقه میدان یخچالی در شمال و غرب رشته‌کوه بزرگی به نام نیش‌های سرماریزه (Frostfangs)، که نشان‌دهنده دورترین محدوده جغرافیایی زیست‌گاه‌های انسانی است؛ بنابراین، گستره شمالی این قاره ناشناخته است، اگرچه تصور می‌شود که با یک کلاهک یخی قطبی در شمال دریای لرزان که به عنوان زباله سفید (White Waste) شناخته می‌شود، پیوسته باشد.
در آغاز رمان، بیشتر وستروس تحت فرمانروایی یک پادشاه متحد می‌شوند که مقر او «تخت آهنین» در شهر بارانداز پادشاهی (King's Landing) است. پادشاه بر منطقه‌ای به نام سرزمین‌های تاج (Crownlands) که در اطراف بارانداز پادشاهی است، حکومت می‌کند. هر یک از مناطق دیگر از نظر عملکردی توسط یک خاندان اشرافی بزرگ متفاوت کنترل می‌شود، که همگی قدرت قابل توجهی در سرزمین خود دارند، در حالی که به تخت آهنین وفادار هستند. مارتین در اینجا از تاریخ قرون وسطی اروپا الهام گرفت، به ویژه جنگ جنگ صد ساله، جنگ‌های صلیبی، جنگ‌های صلیبی کاتاری و جنگ رزها.
نخستین ساکنان این قاره، فرزندان جنگل (Children of the Forest) بودند؛ یک گونه انسان طبیعت‌پرست عصر حجری که چهره خدایان خود را بر روی درختان ویرود حک می‌کردند. مدتی بعد، مهاجران انسان عصر برنز، معروف به نخستین انسان‌ها (First Men)، از اسوس از طریق یک پل خشکی در انتهای جنوب شرقی قاره مهاجرت کردند و به تدریج در کل قاره پراکنده شدند. تلاش‌های نخستین انسان‌ها برای نابودی جنگل‌ها و کشاورزی در زمین‌ها منجر به جنگی به‌طور هزار سال با فرزندان جنگل شد که در نهایت با توافقی به نام «پیمان» حل و فصل شد. این آغاز عصر قهرمانان (Age of Heroes) بود که در طی آن نخستین انسان‌ها مذهب فرزندان جنگل را پذیرفتند. آن خدایان بعدها در وستروس به عنوان خدایان قدیمی شناخته شدند.
هشت هزار سال پیش از وقایع رمان‌ها، یک گونه انسان‌نمای قطبی مرموز به نام دیگران از سرزمین همیشه زمستان، شمالی‌ترین بخش وستروس، در طول زمستانی چند ده ساله به نام «شب طولانی» پدیدار شد. فرزندان جنگل و نخستین انسان‌ها متحد شدند تا دیگران را دفع کنند و سپس دیوار را ساختند تا راه شمال دور را ببندند. منطقه شمال دیوار از آن زمان به‌طور جمعی به عنوان سرزمین «آن سوی دیوار» شناخته می‌شد و توسط نوادگان قبیله‌ای از نخستین انسان‌ها به نام وحشی‌ها (Wildlings) یا مردمان آزاد (Free Folk) در آن ساکن شدند.
کمی بعد، انسان‌های عصر آهن از اسوس به نام اندال‌ها به وستروس حمله کردند و ایمان هفت را به همراه آوردند. پادشاهی‌های نخستین انسان‌ها یکی پس از دیگری در جنوب گردن به دست اندال‌ها افتاد و فقط شمال تسخیرنشده باقی ماند. فرزندان جنگل سلاخی شدند و از سرزمین اندل‌ها ناپدید گشتند. با گذشت زمان، هفت پادشاهی فئودالی نسبتاً پایدار در سراسر وستروس شکل گرفت، اگرچه قلمروهای آن‌ها طی چند هزار سال بعد، از طریق جنگ‌های مداوم در نوسان بود و هیچ پادشاهی برای مدت طولانی مسلط باقی نماند:
سیصد سال پیش از شروع رمان‌ها، رئیس اژدهاسوار خاندان تارگرین، اگون جهانگشا و دو خواهر-همسرش ویسنیا و رینیس، که نیاکانشان یک سده پیش، از والریا به سنگ اژدها (Dragonstone) مهاجرت کرده بودند، به سرزمین اصلی وستروس حمله کردند و ارتش خود را در دهانه رود آب سیاه (Blackwater) فرود آوردند. این سه یک جان‌پناه موقت به نام «قلعه اگون» (Aegonfort) را بنا کردند که بعداً به پایتختی بزرگ معروف به بارانداز پادشاهی تبدیل شد. ارتش تارگرین با کمک سه اژدهای آتشین مهیب خود، شش پادشاهی از هفت پادشاهی را از طریق فتح یا پیمان تحت سلطه خود درآوردند و سه خاندان از هفت خانه حاکم (دوراندون، هوار و گاردنر) را از بین بردند. فقط دورن سرکش برای دویست سال دیگر از طریق مقاومت چریکی نامتقارن مستقل ماند، تا اینکه سرانجام از طریق ازدواج اتحادی توسط پادشاه دیرون دوم، تحت حکومت تخت آهنین قرار گرفت. تارگرین‌ها تخت آهنین را از شمشیرهای دشمنان شکست‌خورده خود با آتش اژدها ساختند. آن‌ها همچنین مناطق زمینی سرزمین‌های رودخانه و طوفان اطراف خلیج آب سیاه را به عنوان سرزمین‌های تاج، به سرزمین خود ضمیمه کردند. خاندان تارگرین تقریباً سه سده به عنوان تنها سلطنت هفت پادشاهی حکومت کرد تا اینکه توسط شورشی به رهبری رابرت براتیون در سال ۲۸۳ پس از فتح سرنگون شد.
مارتین نام وستروس را از منطقه وستر راس در اسکاتلند گرفته‌است.
شمال از نیمه شمالی هفت پادشاهی تشکیل شده‌است و توسط خاندان استارک از قلعه خود در وینترفل اداره می‌شود. شمال دارای جمعیتی پراکنده‌است، اما تقریباً به اندازه مجموع شش پادشاهی دیگر مساحت دارد. مارتین شمال را با اسکاتلند مقایسه کرده‌است. آب‌وهوای آن به‌طور کلی سرد است و زمستان‌های سخت و برف‌های ملایم بدون توجه به فصل در آن رایج است. فراتر از دیوار در شمال دور، آب و هوا قطبی با برف سنگین است، در حالی که در جنوب، معتدل‌تر و با باران بیشتر است. مرز شمالی منطقه «هدیه جدید» (New Gift) نام دارد، زمینی به عرض ۵۰ لیگ که در اختیار نگهبانان شب است.
باریکه‌ای از باتلاق‌ها به نام گردن، شمال را از جنوب جدا می‌کند. این مکان محل زندگی مردان کوتاه‌قد و مرداب‌نشین است که توسط خاندان رید از دیده‌بان آب‌خاکستری (Greywater Watch)، پرچمداران وفادار خاندان استارک اداره می‌شوند. زمین‌های سخت تالاب گردن که مورد هجوم تمساحان درنده است، تنها گذرگاه خشکی را به میان‌گذری که توسط دژ تقریباً نفوذناپذیر خاکریز کلین (Moat Cailin) اداره می‌شود، محدود می‌کند که از شمال در برابر تهاجم زمینی از جنوب محافظت می‌کند. شهر بندرگاه سفید (White Harbor)، واقع در دهانه رودخانه کارد سفید (White Knife)، بندری پررونق و پنجمین شهر بزرگ در هفت پادشاهی است.
نام خانوادگی برف (Snow) به فرزندان نامشروعی که از والدینی نجیب‌زاده در شمال به دنیا می‌آیند، داده می‌شود.
وینترفل قلعه اجدادی خاندان استارک و مرکز سیاسی شمال است. این شهر آب‌وهوایی سرد و نیمه‌قطبی با زمستان‌هایی برفی و تابستان‌هایی خنک دارد. این قلعه بر روی یک چشمه آب‌گرم طبیعی ساخته شده‌است که آب سوزان آن در داخل دیوارهای قلعه جاری می‌شود و تالارها و اتاق‌های آن و همچنین گلخانه گوشه شمال غربی آن را گرم می‌کند. چندین استخر روباز در آن نیز وجود دارد که آب گرم را در داخل جنگل خدایان (godswood) جمع می‌کند. چشمه آب‌گرم از یخ‌زدگی زمین نیز جلوگیری می‌کند. قلعه دارای دخمه‌های عمیقی به نام «دخمه» (crypt) است، که در آن اجساد استارک‌های متوفی در پشت مجسمه‌هایی به شکل آن‌ها با یک گرگ در جلوی پایشان و شمشیرهایشان در دستانشان دفن می‌شوند. این مقبره‌ها از زمانی که پادشاهان قدیمی شمال که به پادشاهان زمستان معروف بودند، استفاده می‌شدند. آن‌ها پیش از ورود آندال‌ها حکومت می‌کردند.
دیوار یک سازه بزرگ از سنگ، یخ و جادو در مرز شمالی هفت پادشاهی است. اینجا قرارگاه نگهبانان شب است، برادرانی که سوگند یاد کرده‌اند از قلمرو انسان‌ها در برابر تهدیدات آن سوی دیوار محافظت کند.
دیوار از بازدید مارتین از دیوار هادریان در شمال انگلستان نزدیک به مرز اسکاتلند الهام گرفته شده‌است. مارتین با نگاهی به تپه‌ها به این فکر کرد که یک افسر رومی اهل مدیترانه با ندانستن تهدیدهایی ممکن است از شمال به وجود بیاید، چه احساسی خواهد داشت. این تجربه به قدری عمیق بود که یک دهه بعد، در سال ۱۹۹۱، او می‌خواست «داستانی دربارهٔ مردمانی که از انتهای جهان محافظت می‌کنند» بنویسد و در نهایت «چیزهایی که از شمال [تخیلی] بیرون می‌آیند خیلی وحشتناک‌تر از اسکاتلندی‌ها یا پیکت‌ها بود.»
مارتین اندازه، درازا و ماهیت جادویی دیوار را برای خواسته‌های ژانر تنظیم کرد. فصل‌های جان اسنو در کتاب درازای آن را تقریباً ۴۸۰ کیلومتر و بلندای آن را ۲۱۰ تا ۲۷۰ متر در نقاط دارای بلوک‌های فونداسیون بزرگ‌تر توصیف می‌کنند. بالای آن به اندازه‌ای پهن است که ده‌ها شوالیه سوار بر اسب بر آن حضور داشته باشند (تقریبا ۱۰ متر)، در حالی که پایه آن چنان ضخیم است که دروازه‌های دیوار بیشتر شبیه تونل‌هایی هستند که در میان یخ قرار دارند.
افسانه‌های رمان ادعا می‌کنند که نخستین انسان‌ها، یا به‌طور خاص براندون سازنده با کمک احتمالی فرزندان جنگل و غول‌ها، این دیوار را حدود ۸٬۰۰۰ سال پیش از وقایع سریال ساخته‌اند.
دیوار از آن زمان توسط نگهبانان شب نگهداری می‌شود تا از قلمرو انسان‌ها در برابر تهدیدات آن سوی دیوار، در ابتدا دیگران، و بعداً در برابر حملات وحشی‌ها محافظت کنند.
نواری از زمین که به «هدیه» معروف است با درازای ۵۰ لیگ (حدود ۲۴۰ کیلومتر) در جنوب دیوار، هزاران سال پیش برای کشاورزی به عنوان اقساط مادام‌العمر در اختیار نگهبانان شب قرار گرفت. در "بازی تاج‌وتخت"، از نوزده قلعه ساخته شده در امتداد دیوار، تنها سه قلعه هنوز سرنشین دارند: سیاه دژ (Castle Black) با ۶۰۰ مرد، و برج سایه (Shadow Tower) و دیده‌بان شرقی کنار دریا (Eastwatch-by-the-Sea) هر کدام با ۲۰۰ مرد. بخش‌هایی از سیاه دژ به ویرانه تبدیل شده‌است.
"جنگ پادشاهان" داستان را به سرزمین‌های آن سوی دیوار می‌برد. اقتباس تلویزیونی از ایسلند به عنوان محل فیلمبرداری سرزمین‌های آن سوی دیوار استفاده کرد. مارتین که هرگز به ایسلند نرفته‌است، گفت آن سوی دیوار به‌طور قابل توجهی بزرگتر از ایسلند است و نزدیکترین منطقه به دیوار جنگلی انبوه است، بنابراین از این نظر بیشتر شبیه کانادا است خلیج هادسون یا جنگل‌های کانادا در شمال میشیگان. سپس هرچه بیشتر و بیشتر به سمت شمال می‌روید، پوشش گیاهی تغییر می‌کند. ابتدا وارد میدان‌های توندرا و یخچالی می‌شوید و جلوتر به یک محیط قطبی تبدیل می‌شود. شما در یک طرف دشت و در طرف دیگر رشته کوه‌های بسیار بلندی دارید. البته، یک بار دیگر این یک فانتزی است، بنابراین کوه‌های من بیشتر شبیه هیمالیا هستند. مارتین در یکی از فیلم‌های اچ‌بی‌او بیان کرد که سرزمین‌های آن سوی دیوار بخش بزرگی از وستروس را تشکیل می‌دهند که تقریباً به اندازه کانادا است. دره تن (Thenn) یکی از این مکان‌ها در آن سوی دیوار است که سرزمین‌های همیشه زمستان در شمال آن قرار دارد؛ جایی که دیگران از آنجا آمده‌اند.
جزایر آهن گروهی متشکل از هفت جزیره در غرب وستروس هستند - پایک (Pyke)، ویک بزرگ (Great Wyk)، ویک کهنه (Old Wyk)، هارلا (Harlaw)، سالت‌کلیف (Saltcliffe)، بلک‌تاید (Blacktyde) و اورک‌مونت (Orkmont) - در خلیج مرد آهنی در سواحل غربی این قاره. این جزایر که توسط خاندان گریجوی از پایک اداره می‌شود، به عنوان سرزمینی برهنه و بایر توصیف می‌شوند، با آب و هوای محلی «بادخیز، سرد و مرطوب». اعضای این ملت دریانورد در بقیه وستروس به عنوان مرد آهنی و برای خود به نام آهن‌زاده شناخته می‌شوند. به فرزندان نامشروع متولد شده در جزایر آهن نام خانوادگی پایک داده می‌شود.
مردان آهنین برای حملات شدید «وحشت دریاها» نامیده می‌شوند. آن‌ها خدای غرق‌شده را می‌پرستند، که «آن‌ها را واداشت تا بخوانند و تجاوز کنند، پادشاهی بسازند و نامشان را با آتش و خون و ترانه بنویسند». ضمیمه "بازی تاج‌تخت به" طور خلاصه بیان می‌کند که مردان آهنین زمانی بر سرزمین رودخانه‌ها و بیشتر سواحل غربی وستروس حکومت می‌کردند. هنگامی که اگون جهانگشا خط جانشینی هارن سیاه را از بین برد، خاندان گریجوی را به عنوان حاکمان جدید مردان آهنین انتخاب کرد.
پایک مقر خاندان گریجوی است. اقتباس تلویزیونی صحنه‌های بندر پایک را در بندرگاه لوردزپورت در بندر بالینتوی، در شهرستان آنتریم ایرلند شمالی فیلم‌برداری کرد. دریا بخش زیادی از صخره‌ای را که در ابتدا پایک روی آن قرار داشت فرسوده کرده‌است، بنابراین قلعه در حال حاضر بیشتر از یک دیده‌بان در جزیره اصلی و برج‌های کوچک‌تری بر روی صخره‌هایی که توسط دریا احاطه شده‌اند، تشکیل شده‌است.
ویک کهنه کوچک‌ترین و مقدس‌ترین جزیره در جزایر آهن است. جایی است که کینگزموت برگزار می‌شود، و پادشاه خاکستری یک اژدهای دریایی به نام ناگا را کشت و از استخوان‌هایش دربار خود را ساخت.
سرزمین‌های رودخانه یا ریورلندز (Riverlands) نواحی پرجمعیت و حاصلخیزی در اطراف انشعابات رودخانه سه‌شاخ (Trident) در وستروس هستند. در حالی که آن‌ها یکی از نه منطقه وستروس را تشکیل می‌دهند، موقعیت مرکزی و ویژگی‌های جغرافیایی ریورلندز، این منطقه را به یک منطقه نبرد میان پادشاهان تبدیل کرده که به جای تبدیل شدن به «هشتمین» پادشاهی، دائماً میان هفت پادشاهی دست به دست می‌شود. آن‌ها که در مرکز میان سرزمین‌های غربی، سرزمین‌های تاج، دره و شمال قرار دارند و فاقد دفاع طبیعی سایر مناطق هستند، شاهد جنگ‌های مکرر بوده‌اند. نسختین فرمانروایی که سرزمین‌های رودخانه را متحد کرد بندیکت جاستمن بود، اما سلسله جاستمن سه سده بعد از بین رفت. سپس دوراندون‌ها ریورلند را فتح کردند، اما فرمانروایی آن را به هاروین هوار «سخت‌دست»، پادشاه جزایر آهن از دست دادند. در زمان فتح اگون، سرزمین‌های رودخانه توسط نوه هاروین، هارن سیاه، پادشاه جزایر آهن، اداره می‌شد و تالی‌ها نجیب‌زادگان محلی بودند که با پیوستن به اگون جهانگشا علیه او شورش کردند. همانند آداب و رسوم وستروسی برای دادن نام خانوادگی به حرامزاده‌ها که ریشه آن‌ها را نشان می‌دهد، به فرزندان نامشروعی که در سرزمین‌های رودخانه متولد می‌شوند نام خانوادگی رودها (Rivers) داده می‌شود.
هارنهال (Harrenhal) یک قلعه ویران شده بزرگ و محل بسیاری از رویدادهای مهم در رمان‌ها است. هارنهال توسط هارن سیاه، پس از فتح ریورلند ساخته شد و او قصد داشت آن را به بزرگ‌ترین استحکامات ساخته‌شده در وستروس تبدیل کند. این قلعه به قدری بزرگ توصیف شده‌است که برای نگهبانی از آن به یک ارتش کامل نیاز بود. تالار بزرگ آن دارای ۳۵ اجاق و هزاران جایگاه بود. مدت کوتاهی پس از تکمیل قلعه، اژدهای اگون جهانگشا، هارن، پسرانش و کل ارتشش را با آتش زدن قلعه کشتند.
از آن زمان، ویرانه‌های قلعه توسط خاندان‌های مختلفی اشغال شد که در نهایت همه آن‌ها منقرض شدند. در نتیجه، مردم وستروس معتقدند که قلعه نفرین شده‌است. مشکلات تدارکاتی و اقتصادی ذاتی در حفظ و نگهداری چنین قلعه بزرگی باعث شده‌است که آن را به یک فیل سفید تبدیل کند. در آغاز جنگ پنج پادشاه، قلعه در حال ویرانی است و تنها بخشی از آن قابل سکونت است و توسط بانو شلا ونت که آخرین بازمانده خاندانش است، نگهداری می‌شود که او هم پس از تصرف قلعه توسط لنیسترها، از هارنهال محروم می‌شود. قلعه در طول رمان‌ها بارها دست به دست می‌شود و بسیاری از کسانی که آن را در دست دارند با پایان‌های ناخوشایندی روبرو می‌شوند.
ریورران (Riverrun) دژ اجدادی خاندان تالی است. این قلعه در امتداد یکی از «چنگال‌های» رود سه‌چنگال قرار دارد و دسترسی به درون وستروس را کنترل می‌کند. این قلعه از دو طرف با رودخانه سنگ‌تنه (Tumblestone) و چنگال قرمز (Red Fork) محدود شده‌است. ضلع سوم آن بر روی یک خندق عظیم دست‌ساز قرار دارد. آن را سر اکسل تالی در زمینی که از پادشاه اندال آرمیستد ونس دریافت کرده بود، ساخته‌است.
این قلعه محل پیروزی بزرگ راب استارک بر خاندان لنیستر و محل تاج‌گذاری او است. در پایان "ضیافتی برای کلاغ‌ها"، بریندن تالی قلعه را به جیمی لنیستر تسلیم می‌کند تا از خونریزی بیشتر جلوگیری کند. سپس ریورران به دست آمون فری، متحد خاندان لنیستر سپرده شد.
دوقلوها (Twins) یک قلعه بزرگ دوتایی است که در رودخانه چنگال سبز (Green Fork) قرار گرفته‌است. دو نیمه قلعه توسط پلی به هم متصل می‌شوند که تنها راه عبور رودخانه به طول صدها مایل است. دوقلوها مقر خاندان فری است که با اخذ عوارض از همه کسانی که در شش سده گذشته از آنجا عبور کرده‌اند، ثروتمند شده‌اند. از آنجایی که فری‌ها هم ثروتمند و هم پرتعداد هستند، خاندان آن‌ها یکی از قدرتمندترین خانه‌هایی است که به خاندان تالی وفادار است. موقعیت استراتژیک قلعه به خاندان فری در زمان جنگ اهمیت زیادی می‌دهد.
هنگامی که راب استارک برای ترمیم اتحاد خود با خاندان فری به دوقلوها می‌رود، فری‌ها او، مادرش و ارتشش (و در اقتباس تلویزیونی همسرش) را قتل‌عام می‌کنند: رویدادی که به «عروسی سرخ» معروف است، که رسم محلی حق مهمان را نقض می‌کند و باعث ایجاد دشمنی در سراسر هفت پادشاهی، به ویژه در سرزمین‌های رودخانه و شمال، می‌شود.
دره یا ویل (Vale) ناحیه‌ای است که تقریباً به‌طور کامل توسط کوه‌های ماه در شرق وستروس احاطه شده‌است. دره تحت فرمانروایی خاندان آرین، یکی از قدیمی‌ترین تبارهای نجیب‌زاده اندال و پادشاهان سابق کوه و دره است. جایگاه آن‌ها، ایر، قلعه‌ای است در ارتفاعات کوهستانی، کوچک اما غیرقابل تسلط. تنها راه رسیدن به ویل از طریق جاده کوهستانی مملو از حیواناتی به نام «گربه‌های سایه»، صخره‌های شیب‌دار و قبیله‌های کوهستانی خطرناک است. جاده کوهستانی به تنها ورودی ویل، دروازه خونین ختم می‌شود: یک جفت برج مراقبت دوقلو، که توسط یک پل سرپوشیده به هم متصل شده‌اند و در دامنه‌های کوه سنگی روی یک مسیر بسیار باریک قرار دارند. وجود کوه‌های اطراف به خود ویل آب و هوایی معتدل، چمنزارهای حاصلخیز و جنگل داده‌است. ذوب برف کوه‌ها و آبشار ثابتی که هرگز یخ نمی‌زند، به نام اشک آلیسا، آب فراوانی را فراهم می‌کند. ویل دارای خاک سیاه غنی، رودخانه‌هایی پهن و آرام و صدها دریاچه کوچک است. نام خانوادگی سنگ (Stone) به فرزندان نامشروع متولد شده در ویل داده می‌شود.
ایر (Eyrie) مقر خاندان آرین بر اساس قلعه آلمانی نوی‌شوان‌اشتاین است. این مکان روی نیزه غول (Giant's Lance) قرار دارد و فقط از طریق یک مسیر باریک قاطررو قابل دسترسی است که توسط دروازه‌های ماه و سه قلعه کوچک به نام‌های سنگ، برف و آسمان محافظت می‌شود. مسافران باید پیش از رسیدن به مسیر باریک بالای کوه وارد دروازه‌های ماه و استحکامات بالای آن شوند. پله‌های نیزه غول به‌طور مستقیم از پشت دروازه‌های ماه شروع می‌شود. ایر به کوه می‌چسبد و ۱۸۰ متر از زمین ارتفاع دارد است. آخرین قسمت صعود به ایر چیزی شبیه به تلاقی میان دودکش و نردبان سنگی است که به ورودی سرداب ایر منتهی می‌شود. به دلیل زمستان‌های سخت کوه‌های ماه، سفر به ایر و بازگشت از طریق کوه‌ها فقط در تابستان شدنی است.
ایر کوچک‌ترین قلعه بزرگ داستان است که از هفت برج باریک تشکیل شده‌است که به‌طور محکم در کنار هم قرار گرفته‌اند. ایر هیچ اصطبل، لانه یا آهنگری ندارد، اما برج‌ها می‌توانند ۵۰۰ مرد را در خود جای دهند و انبار غله آن می‌تواند یک خانواده کوچک را برای یک سال یا بیشتر نگه دارد. ایری‌ها دام را در دسترس نگه نمی‌دارند. تمام محصولات لبنی، گوشت، میوه، سبزیجات و غیره باید از دره زیر آورده شود. زیرزمین‌های آن دارای شش چرخ بزرگ با زنجیر آهنی بلند هستند تا آذوقه و گهگاه میهمانان را از پایین به بالا بکشند. از گاوها برای بالا و پایین بردن آن‌ها استفاده می‌شود. برف زمستان می‌تواند تأمین نیازهای قلعه را غیرممکن کند. سیاه‌چال‌های ایر که به «سلول‌های آسمان» معروف هستند، از یک طرف رو به آسمان بازمی‌مانند و دارای کف‌های شیب‌دار هستند که زندانیان را در معرض خطر لیز خوردن یا غلتیدن از لبه قرار می‌دهد. اعدام‌ها در ایر از طریق درب ماه انجام می‌شود که از سالن بلندی به ارتفاع ۶۰۰ فوت باز می‌شود.
ایر از سنگ کم‌رنگی ساخته شده‌است و در درجه اول با رنگ‌های آبی و سفید خاندان آرین تزئین شده‌است. شومینه‌های فراوان، فرش‌ها و پارچه‌های مجلل گرما و راحتی را برای قلعه فراهم می‌کنند. بسیاری از اتاق‌ها گرم و راحت هستند و مناظر باشکوهی از دره، کوه‌های ماه یا آبشار دارند. برج دوشیزه شرقی‌ترین برج از هفت برج باریک است، بنابراین تمام دره از پنجره‌ها و بالکن‌های آن دیده می‌شود. مقر بانوی ایر بر روی باغی کوچک بنا شده که با گل‌های آبی و برج‌های سفید احاطه شده و باغ آن حاوی چمن و مجسمه‌های پراکنده، با مجسمه مرکزی زن گریانی که تصور می‌شود آلیسا آرین است، در اطراف بوته‌های کم ارتفاع و گل‌دار قرار دارد. اتاق‌های لرد دارای درهایی از چوب بلوط و پرده‌های مخملی است که پنجره‌های شیشه‌ای کوچک لوزی شکل آن را می‌پوشاند. تالار بالا دارای یک فرش ابریشمی آبی است که به تخت‌های چوبی حکاکی شده لرد و بانوی آرین منتهی می‌شود. کف و دیوارها از سنگ مرمر سفید شیری با رگه‌های آبی ساخته شده‌است. نور روز از طریق پنجره‌های باریک قوسی بلند در امتداد دیوار شرقی وارد می‌شود و حدود پنجاه دیوارکوب آهنی بلند وجود دارد که ممکن است مشعل‌های روشن به آن آویزان باشند.
ایر توسط لرد جان آرین فرمانروایی می‌شد که ند استارک و رابرت براتیون را پیش از شورش رابرت (که به عنوان جنگ غاصب نیز شناخته می‌شود) پرورش داد. پس از جنگ، لرد آرین به عنوان دست (نخست‌وزیر) پادشاه رابرت یکم براتیون خدمت کرد. پس از ترور لرد آرین، همسرش، بانو لیزا آرین، فرزند بیمار خود، رابین را برداشت و به ایری گریخت. لیزا از اتحاد با همه مدعیان در طول جنگ پنج پادشاه امتناع کرد، اما در نهایت پس از موافقت لرد پتیر بیلیش برای ازدواج با او، به اتحاد احتمالی با خاندان لنیستر تظاهر کرد. بعداً بیلیش، لیزا را پس از تلاش برای قتل خواهرزاده‌اش، سانسا استارک، می‌کشد. از زمان "ضیافتی برای کلاغ‌ها"، بیلیش در ایر به عنوان لرد محافظ و نایب‌السلطنه لرد رابین آرین بیمار و مبتلا به صرع حکومت می‌کند و قصد دارد سانسا را با هارولد هاردینگ ازدواج دهد که با مرگ رابین آرین جوان وارث ایر و ویل در منطقه خواهد شد.
سرزمین‌های غربی یا وسترلندز (Westerlands) سرزمین‌های وستروسی در غرب ریورلندز و شمال ریچ هستند. آن‌ها توسط خاندان لنیستر از کسترلی راک (Casterly Rock) اداره می‌شوند. مردم این منطقه را اغلب «غربی» می‌نامند. لنیسپورت (Lannisport)، واقع در کنار کسترلی راک، شهر اصلی منطقه و یکی از بنادر و شهرهای بزرگ وستروس است. سرزمین‌های غربی سرشار از فلزات گرانبها (عمدتا طلا) هستند که منبع ثروت آن‌هاست. با رعایت آداب و رسوم وستروسی برای دادن نام خانوادگی به حرامزاده‌ها که نشان دهنده ریشه آن‌ها باشد، به فرزندان نامشروعی که در سرزمین‌های غربی متولد می‌شوند نام خانوادگی تپه (Hill) داده می‌شود.
قلعه کسترلی راک که از کوهی مشرف به بندر لنیسپورت و دریای فراتر از آن بنا شده‌است، مقر اجدادی خاندان لنیستر است. طبق افسانه‌های رایج، قهرمان معروف به لان باهوش، کاسترلی‌ها را فریب داد تا صخره را رها کنند و آن را برای خود گرفت. صخره به دلیل فراوانی منابع معدن طلا به عنوان ثروتمندترین منطقه مشهور است و یکی از قوی‌ترین قلعه‌های هفت پادشاهی است. این قلعه با وجود حملات جزیره‌های آهنین و نقشه‌های راب استارک در جنگ پنج پادشاه، هرگز در نبرد اشغال نشده‌است. لرد تایوین لنیستر پیش از جنگ پنج پادشاه، آن را در دست داشت، اما پس از مرگ او، ملکه نایب‌السلطنه سرسی لنیستر، یکی از پسرعموهایش را به عنوان قلعه‌بان تعیین کرد. تا "رقصی با اژدهایان"، روایتی دربارهٔ کسترلی راک ارائه نشده‌است، با این حال توضیحاتی از آن از دید لنیسترها ارائه شده‌است.
غرب کسترلی راک، شهر ساحلی لنیسپورت است. لنیسپورت به عنوان شهری ثروتمند و بندری پررفت‌وآمد در حال رشد است. این شهر همچنین خانه بسیاری از لنیسترهای کوچکتر و افراد دیگری با نام خانوادگی مشابه مانند لنی است.
ریچ منطقه جنوب غربی وستروس در امتداد دره رودهای ماندر (بزرگ‌ترین رودخانه وستروس) و شراب عسل (Honeywine) است. ریچ دومین پادشاهی بزرگ از نظر مساحت جغرافیایی است (پس از شمال) و حاصلخیزترین و پرجمعیت‌ترین منطقه وستروس به‌شمار می‌رود. ثروت و قدرت ریچ از آب و هوای گرم و آفتابی آن ناشی می‌شود که برداشت‌های فراوانی از مزارع و محبوب‌ترین شراب‌ها را به ارمغان می‌آورد. در زمان جنگ، سرزمین‌های وسیع ریچ و غذاهای فراوان آن، ساکنان خود را از قحطی و بیماری اولیه محافظت می‌کند. ریچ به عنوان خانه شوالیه‌گری در وستروس در نظر گرفته می‌شود و مکانی است که در آن به شوالیه با بیشترین احترام نگاه می‌شود، و قوانین مسابقات شوالیه‌ای سخت‌گیرانه‌ترین و مدیریت‌شده‌ترین هستند. برجسته‌ترین مرکز جمعیتی در ریچ، شهرکهنه (Oldtown) نام دارد که قدیمی‌ترین و دومین شهر و بندر بزرگ وستروس و همچنین خانه ارگ استادان و مقر مذهبی سابق ایمان هفت است که در دهانه خور شراب عسل واقع شده‌است.
ریچ از نظر تاریخی به عنوان قلمرو سبز شناخته می‌شد که توسط پادشاه ریچ از خاندان گاردندر در باغ بالا (Highgarden) اداره می‌شد. در جریان فتح اگون، آخرین پادشاه گاردنر، مرن نهم، به همراه تمام وارثان و خویشاوندانش در میدان آتش کشته شدند. خاندان تایرل، مهمانداران خاندان باغبان، باغ بالا را به اگون تسلیم کردند و به عنوان پاداش قلعه و مقام اربابان ریچ را دریافت کردند. به فرزندان نامشروع متولد شده در ریچ نام خانوادگی گل‌ها (Flowers) داده می‌شود.
در دوران سلطنت خاندان براتیون به عنوان حاکم وستروس، ریچ تنها پس از غرب غنی از معادن، دومین منطقه ثروتمند در پادشاهی هفتگانه است. در طول جنگ پنج پادشاه، در یک مانور سیاسی مهم در طول جنگ داخلی، خاندان تایرل صدها چرخ دستی غذا را در اختیار جمعیت گرسنهٔ بارانداز پادشاهی قرار می‌دهد و از وجهه مثبت خاندان تایرل و اتحاد با خاندان براتیون برای تخت آهنین اطمینان حاصل می‌کند. با این حال، تایرل‌ها در وهله اول مسئول گرسنگی بودند چرا که قحطی بخشی از برنامه آن‌ها برای کمک به رنلی براتیون مدعی برای رقابت برای تخت آهنین بود.
شهرکهنه (Oldtown) یکی از بزرگ‌ترین شهرهای وستروس است و قدیمی‌ترین شهری است که پیش از تهاجم آندال توسط نخستین انسان‌ها ساخته شده‌است. این شهر با استقبال از آندال‌ها به جای مقاومت در برابر آن‌ها، از تهاجم جان سالم به در برد. شهرکهنه در بخش جنوب غربی وستروس، در دهانه رودخانه شراب عسل واقع شده‌است که به دریای غروب می‌ریزد.
شهرکهنه در درجه اول به عنوان مکان ارگ (Citadel) شناخته می‌شود، که محل استقرار استادان است که به عنوان مشاور، پزشک، دانشمند و پیام‌رسان برای هفت پادشاهی خدمت می‌کنند. سپت ستاره‌ای شهر تا زمان ساخت سپت بزرگ بیلور در بارانداز پادشاهی، مقر ایمان هفت بود. تاریخ سلطنت اگون جهانگشا از زمان ورود او به شهرکهنه و تصدیق او به عنوان پادشاه توسط سپتون اعظم آغاز می‌شود.
شهرکهنه دومین بندر مهم در هفت پادشاهی پس از بارانداز پادشاهی است: کشتی‌های تجاری از جزایر تابستانی، شهرهای آزاد، شهرهای شرقی و بقیه وستروس دائماً در بندرگاه‌های آن حضور دارند. خود شهر با آب و هوای گرم بسیار دلنشین توصیف شده‌است. رودخانه‌ها و کانال‌های زیادی از خیابان‌های سنگفرش شده آن عبور می‌کنند و عمارت‌های سنگی نفس‌گیر در آن فراوان هستند. این شهر فاقد افتضاح بارانداز پادشاهی است که موقعیت آن را به عنوان شهر برجسته وستروس غصب کرده‌است.
بزرگ‌ترین سازه در شهر و بلندترین سازه در وستروس، برج بلند (Hightower) است، فانوس دریایی بزرگ پلکانی که حدود بلندی دارد و بالای آن یک فانوس دریایی بزرگ است که می‌توان آن را تا مایل‌ها در خارج از دریا دید. اولدتاون از برج بلند توسط خاندان های‌تاور (Hightower) اداره می‌شود. آن‌ها که در اصل مستقل بودند، بعداً به گاردنرهای باغ بالا سوگند وفاداری یاد کردند و پس از فتح، دست‌نشانده تایرل‌ها شدند. های‌تاورها به وفاداری و استواری خود معروف هستند. حاکم فعلی شهر لرد لیتون هایتاور است.
شهرکهنه از جنگ پنج پادشاه دور ماند، اما در اواخر جنگ، آهن‌زادگان به رهبری پادشاه یورون گریجوی یورش عظیمی را در امتداد ساحل انجام دادند و جزایر سپر و بخش‌هایی از آربور را فتح کردند و سپس سعی کردند دهانه رود شراب عسل را مسدود کند. تلاش برای حمله به بندر شهر توسط مدافعان شهر دفع شد. شهرکهنه همچنان در معرض تهدید آهن‌زادگان قرار دارد.
سرزمین‌های طوفان یا استورم‌لندز (Stormlands) دماغه بزرگی میان خلیج آب سیاه (Blackwater) و دریای دورن و مناطق داخلی غربی مرتبط با دماغه است که به دلیل آب‌وهوای سخت در مناطق ساحلی این گونه نامگذاری شده‌است. این منطقه در شرق با دریای باریک همسایه است و یک خلیج بزرگ نیمه‌محصور به نام خلیج کشتی‌شکن (Shipbreaker) در پشت جزیره تارت در کرانه آن قرار دارد. این سرزمین از بارانداز پادشاهی و سرزمین‌های تاج در شمال توسط یک جنگل بزرگ معروف به جنگل شاهان (Kingswood)، از ریچ در غرب توسط سرچشمه رودخانه ماندر و از دورن در جنوب توسط کوه‌های سرخ جدا شده‌است. جنوب غربی این سرزمین منطقه‌ای مرزی است که به عنوان سرحدهای دورن (Dornish Marches) شناخته می‌شود و از لحاظ تاریخی سرزمین‌های طوفان، ریچ و دورن بر سر مالکیت آن در رقابت بودند.
پیش از فتح اگون، سرزمین‌های طوفان توسط پادشاهان طوفان خاندان دوراندون اداره می‌شدند که توسط دوران گادزگریف افسانه‌ای تأسیس شد. هنگامی که اگون جهانگشا به وستروس حمله کرد، برادر ناتنی حرامزاده او، اوریس براتیون، آخرین پادشاه طوفان را در یک دوئل به قتل رساند و با دختر او ازدواج کرد تا خاندان براتیون را تأسیس کند، که پس از آن بر سرزمین‌های طوفان حکمرانی کرد. نام خانوادگی طوفان (Storm)به فرزندان نامشروع نجیب‌زاده زاده استورملندز داده می‌شود.
پایان طوفان (Storm's End) مقر خاندان براتیون و پیش از آن‌ها، مقر اجدادی پادشاهان طوفان است که به هزاران سال پیش بازمی‌گردد. به گفته افسانه‌ها، نخستین پادشاه طوفان در عصر نخستین انسان‌ها، دوران بود که با النی، دختر خدای دریا و الهه باد ازدواج کرد. پدر و مادرش با عصبانیت طوفان‌های بزرگی فرستادند تا قلعه او را در هم بشکنند و مهمانان عروسی و خانواده‌اش را بکشند. پس از آن، دوران علیه خدایان اعلام جنگ کرد و چندین قلعه بر فراز خلیج کشتی‌شکن برپا کرد که هر کدام بزرگ‌تر و مهیب‌تر از گذشته بود. سرانجام قلعه هفتم سر جای خود ماند و در برابر طوفان‌ها مقاومت کرد. برخی بر این باورند که فرزندان جنگل در ساخت آن دست داشتند. دیگران پیشنهاد می‌کنند که براندون استارک، سازنده دیوار، در مورد ساخت آن به دوران توصیه کرده‌است. حقیقت ماجرا مشخص نیست.