moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سال ۱۷۷۶ یک سال حیاتی در مشقت‌های نیویورک بود. آلسوپ این سال را در جلسهٔ کنگره در فیلادلفیا آغاز کرد. در این جریان او چندین سفر میان فیلادلفیا و نیویورک انجام داد، او از تجارت خود به عنوان سرپوش استفاده نموده و به عنوان نماینده کنگره برای ارتش تجهیزات خریداری می‌کرد، به ویژه پودر برای ارتش قاره‌ای. پس از اینکه ژنرال واشینگتن در اواخر می از کنگره دیدار کرد، آلسوپ در اوایل ژوئن با وی به نیویورک رفت. علاوه بر کارهای قبلی و مداوم خود روی مشکلات تأمینات جنگ‌افزار برای ارتش، وی همچنین تلاش نمود تا برای ۸٬۰۰۰ سرباز ارتش قاره‌ای خانه پیدا کند. پس از اینکه خانه وی در نیوتاون در ماه اوت از سوی بریتانیایی‌ها اشغال گردید، او به کار خود از منهتن ادامه داد. تا ماه سپتامبر، بریتانیایی‌ها منهتن را نیز اشغال نمودند و تلاش‌های وی برای حمایت از انقلاب پایان یافت. او به میدل‌تاون، کنتیکت فرار نموده و در آنجا ماند تا اینکه اشغال بریتانیا در ۱۷۸۳ میلادی پایان یافت.
پس از پایان جنگ، او برای بازسازی تجارت خانوادگی خود کار کرده و باری دیگر فعالیت خود به عنوان رهبر مدنی را از سر گرفت. او از ۱۷۸۴ تا ۱۷۸۵ میلادی رئیس اتاق بازرگانی شهر نیویورک بود.
او در ۶ ژوئن ۱۷۶۶ با مری فروگات (۱۷۴۴ – ۱۷۷۲ میلادی) در شهر نیویورک ازدواج کرد. آنها یک دختر به‌نام مری آلسوپ (۱۷۶۹ – ۱۸۱۹ میلادی) داشتند که با روفس کینگ (۱۷۵۵ – ۱۸۲۷ میلادی) ازدواج نمود.
آلسوپ در ۲۲ نوامبر ۱۷۹۴ در خانه خود در نیوتاون، شهرستان کویینز، نیویورک درگذشت و در گورستان کلیسای ترینیتی در منهتن به خاک سپرده شد. ثروت فراوان وی، پس از مرگش، به دختر و داماد وی به ارث گذاشته شد.
برادرزاده وی ریچارد آلسوپ (۱۷۶۱ – ۱۸۱۵ میلادی) یک نویسنده بود و کتاب تاریخ ملی و مدنی شیلی را در دو جلد نوشت، او یکی از متفکرین هاتفورت بود، گروهی که به‌نام متفکرین کنتیکت نیز شناخته شده و نویسندگانی بودند که در دهه ۱۷۸۰ و ۱۷۹۰ میلادی در دانشگاه ییل فعالیت می‌کردند و به شکوفایی رسیدند. در ۱۸۰۰ میلادی، آلسوپ یک مونودی در قالب شعر حماسی، هنگام مرگ واشینگتن نوشت. پسر وی که نیز ریچارد آلسوپ نام داشت (۱۷۹۰ – ۱۸۴۲) شریک تجاری دبلیو. اس. وتمور بود و خانه آلسوپ اند شرکت را در والپارایسو، شیلی و لیمو، پرو تأسیس کرد.
یکی دیگر از برادرزاده‌های وی به‌نام جوسیف دبلیو آلسوپ (۱۷۷۲ – ۱۸۴۴ میلادی) دختری داشت به‌نام لوسی آلسوپ. لوسی با هنری چانسی از بنگاه آلسوپ و چانسی در شهر نیویورک، کسی که شرکت پاسفیک میل استیم‌شیپ (Pacific Mail Steamship Company) را در ۱۸۴۸ میلادی بنیان‌گذاری نمود، ازدواج کرد.Scott, Erving M. and Others, "Evolution of Shipping and Ship-Building in California, Part I", Overland Monthly and Out West Magazine, Volume 25, January 1895, pp.5–16; from quod.lib.umich.edu accessed March 10, 2015Nancy J. Olmsted, Vanished Waters: A History of San Francisco's Mission Bay", Mission Creek Conservancy, 1986, Chapter 7, Steamboat Point, 1851–1864 from foundsf.org accessed February 19, 2015 فرزند وی جوسیف رایت آلسوپ جونیور (۱۸۰۴ – ۱۸۷۸ میلادی) پدر جوسیف رایت سوم (۱۸۳۸ – ۱۸۹۱ میلادی بود). جوسیف سوم پدر جوسیف رایت آلسوپ چهارم (۱۸۷۶ – ۱۹۵۳ میلادی) بود و آلسوپ چهارم با کورین دوگلاس رابینسون (۱۸۸۶ – ۱۹۷۱ میلادی) خواهرزاده تئودور روزولت، ازدواج نموده و آنها صاحب فرزندانی به‌نام‌های جوسیف رایت آلسوپ پنجم (۱۹۱۰ – ۱۹۸۹ میلادی) و استیوارت آلسوپ (۱۹۱۴ – ۱۹۷۴ میلادی) بودند که هر دو فرزند آنها روزنامه‌نگار و تحلیلگر سیاسی بودند.
برخی از نوادگان مشهور آلسوپ شامل افراد ذیل هستند:
رودریگو چاوز روبلس (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل کاستاریکا است که در پی انتخابات سراسری کاستاریکا به ریاست جمهوری این کشور انتخاب شد. وی قبلا وزیر دارایی کاستاریکا بود و در سال ۲۰۲۲ جانشین کارلوس الورادو کسادا به عنوان چهل و نهمین رئیس جمهور این کشور شد.
یاکریم میانماری (یا برمه‌ای) ("Streptopelia xanthocycla") گونه‌ای از پرندگان از خانواده کبوتران است که در گذشته زیرگونه‌ای از یاکریم اوراسیایی ("S. decaocto") در نظر گرفته می‌شد."Species Updates – IOC World Bird List".
این گونه در چین و میانمار وجود دارد.
یاکریم فیلیپینی ، گونه‌ای از پرندگان خانواده کبوتران است که در گذشته زیرگونه‌ای از یاکریم جزیره ("S. bitorquata") در نظر گرفته می‌شد.
این گونه در فیلیپین یافت می‌شود و در زبان محلی به آن "باتو-باتو د کولار" می‌گویند. همچنین به گوام و جزایر ماریانای شمالی وارد شده‌است، اگرچه جمعیت گوام توسط مار درختی قهوه‌ای به شدت کاهش یافته‌است. زیستگاه طبیعی آن علفزار باز و زمین‌های کشاورزی با درختان و بوته‌ها است.
یاکریم اندونزیایی ، که گاهی به نام یاکریم سوندایی یا یاکریم جاوه‌ای نیز شناخته می‌شود، گونه‌ای از پرندگان خانواده کبوتران است. یاکریم اندونزیایی که گاهی با یاکریم اوراسیایی ("Streptopelia decaocto") که از نظر ظاهری بسیار شبیه است، اشتباه گرفته می‌شود، پرنده‌ای کوچک تا متوسط است که بومی جزایر گرمسیری و نیمه‌گرمسیری اندونزی است.
ایوان تونی (زاده ۱۶ مارس ۱۹۹۶) یک بازیکن فوتبال اهل انگلستان است. که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال برنتفورد بازی می‌کند.
متظاهران فیلمی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی جیمز فرانکو است. در این فیلم بازیگرانی همچون جک کیلمر، جین لوی، شامیک مور، جونو تیمپل، برایان کاکس، دنیس کواید، جیمز فرانکو، مصطفی شاکر و آنتونی پوروسکی ایفای نقش کرده‌اند.
ازدواج مقدس یک فیلم کمدی، محصول سال ۱۹۹۴ و به کارگردانی لئونارد نیموی است. در این فیلم بازیگرانی همچون پاتریشا آرکت، جوزف گوردون لویت، تیت داناوان، آرمین مولر-اشتال، جان اسچاک، لوئیس اسمیت، کورتنی بی. ونس، جفری نردلینگ، ریچارد ریلی، مری پت گلیسون و لوری آلن ایفای نقش کرده‌اند.
دختر جوانی که در یک شهربازی کار می‌کند به کمک دوست پسرش، به طرز بامزه ای محتوای صندوق پول را می دزد. این زوج جوان با هم به کانادا گریخته و در روستای زادگاه پسر که یک اجتماع سنتی و خودمختار مسیحی است، اقامت می‌کنند. تفاوت‌های فرهنگی دختر و جامعه سنتی، مشکلات بامزه ای ایجاد می‌کند...https://www.youtube.com/watch?v=bszDWKqr5xg&list=WL
آخرین فریاد برای جوانمردی (انگلیسی: Last Hurrah for Chivalry) یک فیلم رزمی محصول سال ۱۹۷۹ سینمای هنگ کنگ به نویسندگی و کارگردانی جان وو و تهیه کنندگی ریموند چو است. در این فیلم بازیگرانی چون دیمین لائو و هویی سانگ لی به ایفای نقش می‌پردازند.
این فیلم ادای احترامی به مربی جان وو کارگردان، چانگ چه است. جذابیت شیک نیز از تأثیرات آکیرا کوروساوا ناشی شده‌است. شخصیت اصلی تسینگ یی الهام گرفته شده از قاتل واقعی جینگ که است که در طول تاریخ به خاطر ترور نافرجامش به یاد می‌آید. سالی که فیلم منتشر شد نیز همان سالی است که جان وو با تسوی هارک ملاقات کرد.Woo, John. Elder, Robert K. John Woo: Interview. University Press of Mississippi. .
عشق‌آباد (کوهپایه)، روستایی از توابع بخش تودشک شهرستان کوهپایه در استان اصفهان ایران است.
این روستا در دهستان تودشک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
شکار تعقیبی یا شکار تعقیب و گریز ، نوعی شکار است که در آن شکارگران به صورت انفرادی یا گروهی به‌طور فعال شکار خود را تعقیب می‌کنند. این یک استراتژی جایگزین برای شکار به شیوهٔ کمین کردن است - شکارچیان تعقیب کننده برای گرفتن طعمه به سرعت، استقامت و/یا کار گروهی بیشتر تکیه می‌کنند، در حالی که شکارگران کمینی از پنهان‌کاری، اغوا کردن، استفاده از محیط پیرامون و عنصر غافلگیری برای گرفتن طعمه استفاده می‌کنند. در حالی که این دو الگوی شکار متقابل نیستند، تفاوت‌های ریخت‌شناسی در طرح بدن یک موجود زنده می‌تواند یک سوگیری تکاملی به سود هر یک از انواع شکار ایجاد کند.
شکار تعقیب و گریز، معمولاً در گونه‌های گوشت‌خوار در قلمرو جانوران، مانند یوزپلنگ، شیر، گرگ و گونه‌های اولیه "انسان" دیده می‌شود. تعقیب را می‌توان یا توسط شکارچی آغاز کرد، یا اگر شکار از حضور شکارچی آگاه شد و پیش از نزدیک شدن شکارچی تلاش کرد تا فرار کند. تعقیب و گریز زمانی به پایان می‌رسد که شکارچی با موفقیت به شکار برسد و با آن برخورد کند، یا زمانی که شکارچی پس از اینکه طعمه از او پیشی گرفته و فرار کرد، تلاش خود را رها کند.
یک شکل خاص از شکار تعقیب و گریز، شکار خستگی‌ناپذیر است که در آن شکارچی به آرامی اما مداوم طعمه را تعقیب می‌کند تا با خستگی یا گرمازدگی بیش از حد آن را از بین ببرد. برخی از جانوران نمونه‌هایی از هر دو نوع تعقیب را دارند.
شکار کمینی یا شکار غافلگیرانه یا شکار نشستن و انتظار (sit-and-wait predation)، به رفتار شکار در جانوران گوشت‌خواری گفته می‌شود که طعمه را با پنهان‌شدن، اغوا کردن یا راهبردهای (معمولاً غریزی) استفاده از عنصر غافلگیری می‌گیرند یا به دام می‌اندازند. برخلاف شکارگران تعقیبی که برای گرفتن طعمه با استفاده از سرعت یا استقامت زیاد تعقیب می‌کنند، شکارگران کمینی با پنهان ماندن، از خستگی جلوگیری می‌کنند و پیش از شروع یک حمله ناگهانی، صبورانه منتظر نزدیک شدن طعمه می‌شوند و ناگهان و باشتاب شکار را ناتوان کرده و شکار می‌کند.
کمین (ambush) اغلب فرصت‌طلبانه است و ممکن است با پنهان شدن در یک لانه، استتار، تقلید تهاجمی، یا با استفاده از یک تله (مثلاً یک تار) تنظیم شود. سپس شکارچی از ترکیبی از حواس برای تشخیص و ارزیابی طعمه و زمان‌بندی حمله استفاده می‌کند. شکارچیان کمین شبانه مانند گربه‌ها و مارها، مردمک‌هایی با شکاف عمودی دارند که به آنها کمک می‌کند در نوری با فاصله کم تا طعمه را قضاوت کنند. شکارچیان مختلف در کمین از ابزارهای مختلفی برای شکار طعمه خود استفاده می‌کنند، از زبان چسبناک بلند آفتاب‌پرست گرفته تا دهان گشاد در قورباغه‌ماهی‌ها.
شکار کمینی یا شکار غافلگیرانه به‌طور گسترده‌ای در قلمرو جانوران پراکنده شده‌است و برخی از اعضای گروه‌های متعددی مانند ستاره دریایی، سرپایان، سخت‌پوستان، عنکبوت‌ها، حشرات مانند آخوندک‌ها و مهره‌داران مانند بسیاری از مارها و ماهی‌ها را در بر می‌گیرد.
ترینیداد و توباگو یک کشور مجمع‌الجزایری در جنوب دریای کارائیب بین دریای کارائیب و اقیانوس اطلس شمالی در شمال شرقی ونزوئلا است. اگرچه ترینیداد و توباگو در نزدیکی ساحل آمریکای جنوبی واقع شده‌است، اما به دلیل اینکه در زمره کشورهای کارائیب به‌شمار می‌آید، اغلب به عنوان بخشی از قاره آمریکای شمالی در نظر گرفته می‌شود.https://www.cs.mcgill.ca/~rwest/wikispeedia/wpcd/wp/t/Trinidad_and_Tobago.htm
مساحت این کشور ۵۱۲۸ کیلومتر مربع است و از دو جزیره اصلی، ترینیداد و توباگو، و ۲۱ جزیره کوچکتر تشکیل شده‌است. بین دو جزیره اصلی، ترینیداد بزرگتر و پرجمعیت‌تر است. توباگو بسیار کوچکتر است و حدود ۶ درصد از کل منطقه و ۴ از جمعیت کشور را شامل می‌شود.
مرزهای دریایی ترینیداد و توباگو با کشورهای جزیره‌ای گرنادا، سنت وینسنت و گرنادین‌ها، و باربادوس در شمال؛ گویان در جنوب شرق؛ و ونزوئلا در جنوب و غرب تلاقی می‌کند. خلیج پاریا در کوتاه‌ترین نقطه بین ترینیداد و ونزوئلا، قاره آمریکای جنوبی را با ۱۱ کیلومتر از ترینیداد و توباگو جدا می‌کند.
این کشور شامل جزایر جنوب شرقی آنتیل کوچک، مونو، هوئوووس، گاسپار گرانده (یا گاسپاری)، توباگو کوچک و جزیره سنت گیلز است. جزیره ترینیداد ۱۱ کیلومتر دورتر از کرانه شمال شرقی ونزوئلا و در ۱۳۰ کیلومتری جنوب گرنادین‌ها واقع شده‌است. مساحت جزیره ۴٬۷۶۸ کیلومتر مربع است.
از آنجایی که ترینیداد زمانی بخشی از خاک اصلی قاره آمریکای جنوبی بوده‌است، دارای مجموعه‌ای از گیاهان استوایی و حیات وحش است که به‌طور قابل توجهی متنوع‌تر از اکثر جزایر کارائیب است. توباگو به‌طور کلی یک مجموعه مشابه اما با تنوع کمتری دارد.
از نظر جغرافیای فیزیکی، این جزایر ادامه سرزمین اصلی آمریکای جنوبی هستند.. ویژگی فیزیکی برجسته جزیره ترینیداد رشته‌کوه شمالی آن است که ادامه رشته‌کوه‌های آند در ونزوئلا است. این رشته از شرق به غرب با ارتفاع متوسط حدود ۴۶۰ متر کشیده شده و در کوه آریپو (سرو دل اریپو)، مرتفع‌ترین قله کشور، به ۹۴۰ متر می‌رسد. رشته شمالی محل تعداد زیادی آبشار است که دیدنی‌ترین آن‌ها آبشار بلو بیسین (حوضه آبی‌رنگ) و آبشار ماراکاس هستند که هر دو ۹۱ متر ارتفاع دارند. در ضلع جنوبی دامنه، کوهپایه‌هایی با ارتفاع تقریبی ۱۵۰ متر به سمت دشت شمالی فرود می‌آیند.https://www.britannica.com/place/Trinidad-and-Tobago
ترینیداد پنجمین جزیره بزرگ در دریای کارائیب است و مساحتی بالغ بر ۴۸۲۸ کیلومتر مربع دارد. پایتخت و بزرگترین شهر ترینیداد و توباگو، پورت آو اسپین، در شمال غرب ترینیداد واقع شده‌است. از دیگر سکونتگاه‌های قابل توجه می‌توان به سان فرناندو، آریما، پوینت فورتین و چاگواناس اشاره کرد.
ترینیداد دارای سه منطقه مرتفع است: رشته شمالی، محدوده مرکزی و رشته جنوبی. بیشتر جزیره نسبتاً مسطح است که توسط دشت کارونی پوشانده شده‌است. این دشت بخش زیادی از زمین‌های قابل کشت کشور را تشکیل می‌دهد. رشته شمالی یک منطقه کوهستانی و جنگلی انبوه است که از ساحل تا توکو در شرق و شبه جزیره چاگواراماس در غرب امتداد دارد. این منطقه زیستگاه ۴۳۰ گونه پرنده و بیش از ۱۰۰ گونه پستاندار از جمله میمون جیغ‌کش سرخ گویان، میمون شنل‌پوش، پلنگچه و گوزن‌های کوچک است. بلندترین قله «سرو دل آریپو» با ارتفاع ۹۴۰ متر از سطح دریا است.
سه رشته‌کوه جدا از ترینیداد عبور می‌کنند که ادامه‌ای از کوردیلرای ساحلی ونزوئلا است.
رودخانه‌ها و نهرهای متعددی در جزیره ترینیداد وجود دارد. مهم‌ترین آنها رودخانه اوتویره با درازای است که به سمت شرق تا اقیانوس اطلس امتداد دارد، و رودخانه کارونی به طول ۴۰ کیلومتر که به سمت غرب به خلیج پریا می‌رسد. بیشتر خاک‌های ترینیداد حاصلخیز هستند، به استثنای زمین‌های شنی و ناپایدار که در قسمت جنوبی جزیره یافت می‌شود.
توباگو در ۳۸ کیلومتری سواحل شمال شرقی ترینیداد واقع شده‌است و با ۳۰۰ کیلومتر مربع مساحت، به‌طور قابل توجهی کوچکتر است. شهرهای اصلی جزیره شامل اسکاربرو، مرکز اصلی جمعیت، راکسبورو و شارلوت ویل است. توباگو عمدتاً تپه‌ای و کوهستانی است که بلندترین نقطه آن، قله کبوتر است که در نزدیکی شهر اسپای ساید قرار دارد و ارتفاع آن از سطح دریا به ۵۵۰ متر می‌رسد.
توباگو کوهستانی است و ارتفاعات آن به ۵۵۰ متر می‌رسد. این جزیره دره‌های عمیق و حاصلخیز دارد و نوک جنوب غربی جزیره دارای سکوی مرجانی است. اگرچه توباگو منشأ آتشفشانی دارد، هیچ آتشفشان فعالی در آن وجود ندارد. جنگل ۴۳ درصد از جزیره را پوشش می‌دهد. سیل و فرسایش خاک در توباگو شدیدتر از ترینیداد است. خط ساحلی با خلیج‌های متعدد، سواحل و دشت‌های ساحلی باریک پس و پیش رفتگی زیادی دارد.
توباگو چندین جزیره کوچک اقماری دارد. بزرگترین آنها، توباگو کوچک، به شکل ستاره دریایی است و با زمین‌های تپه‌ای خود مساحت دارد.
آب و هوای هر دو جزیره گرمسیری است. دمای هر دو تفاوت چندانی ندارد و به‌طور میانگین در طول سال ۲۶٫۵ درجه سانتی‌گراد است. یک فصل مرطوب و خشک وجود دارد و میانگین بارندگی آن ۲۲۰۰ میلی‌متر در سال است. فصل اول از ژانویه تا مه و دومی از ژوئن تا دسامبر ادامه دارد. مناطق داخلی توباگو ممکن است گهگاه در طول ماه‌های خشک دچار خشکسالی شوند و قرار گرفتن در معرض بادهای شمال شرقی به این معنی است که دمای آن کمی پایین‌تر از دمای ترینیداد است. اگرچه طوفان‌های استوایی گهگاه بر مجمع‌الجزایر تأثیر می‌گذارند، اما جای‌گیری این دو جزیره در جنوب حوضه طوفان اقیانوس اطلس شمالی آن‌ها را از آسیب عمده طوفان‌های منطقه جدا می‌دارد.
از نظر زمین‌شناسی، این جزایر بخشی از کمان آتشفشانی آنتیل کوچک نیستند. در عوض، ترینیداد زمانی بخشی از سرزمین اصلی آمریکای جنوبی بوده و در فلات قاره آن واقع شده‌است. توباگو نیز بخشی از زنجیره کمان جزیره ای غرق شده مربوط به صفحه کارائیب مشتق شده از اقیانوس آرام است. این جزایر توسط خلیج پاریا از قاره آمریکای جنوبی جدا می‌شوند.
رشته شمالی عمدتاً از سنگ‌های دگرگونی ژوراسیک بالایی و کرتاسه تشکیل شده‌است. دشت‌های شمالی (کریدور شرقی-غربی و دشت‌های کارونی) از رسوبات آواری دریایی کم عمق جوان تر تشکیل شده‌است. در جنوب آن، کمربند چین‌خوردگی و رانشی محدوده مرکزی از سنگ‌های رسوبی کرتاسه و ائوسن، با سازندهای میوسن در امتداد جناحین جنوبی و شرقی تشکیل شده‌است. دشت‌های ناپاریما و باتلاق ناریوا شانه جنوبی این برآمدگی را تشکیل می‌دهند.
دشت‌های جنوبی از ماسه‌های میوسن و پلیوسن، رس و شن تشکیل شده‌است. ذخایر نفت و گاز طبیعی، به ویژه در شمال گسل لوس باخوس، روی آن قرار دارند. رشته جنوبی سومین برآمدگی تاقدیس را تشکیل می‌دهد. این شامل چندین زنجیره تپه‌ای است که مشهورترین آنها تپه ترینیتی است. این سنگ‌ها شامل ماسه‌سنگ، شیل، لای‌سنگ و رس‌هایی هستند که در میوسن تشکیل شده و در پلیستوسن بالا رفته‌اند. ماسه‌های نفتی و گِلفشان‌ها به ویژه در این منطقه رایج هستند.
فراماسونری قاره ای، که همچنین به عنوان فراماسونری لیبرال،"This new concept of Freemasonry – of absolute freedom of conscience... born in the "Convent" (Annual General Meeting) of 1877 and gave birth to a new form of practise in Freemasonry which is called Liberal Freemasonry." Grand Orient de France. archived 23 January 2010. فراماسونری لاتین"So far does this militant atheism of 'Latin Freemasonry' in France go," ."Nevertheless, the Vatican, with its long experience of Latin Freemasonry, has not altered its opposition to and disapproval of all brands of Freemasonry" . و فراماسونری آدوگماتیک،"which are convinced that the social, moral and intellectual liberation of men and women will be the result of an unending struggle against dogmatic limitations, sectarian forces and ideologies that violate adogmatic freemasonry;" from the Belgian Freemason website. archived 17 July, 2011. نیز شناخته می‌شود شامل لژهای ماسونی مستقر عمدتاً در قاره اروپا است که لژ بزرگ شرقی فرانسه (GOdF) را به رسمیت می‌شناسند یا متعلق به CLIPSAS, SIMPA , TRACIA , CIMAS, COMAM, CATENA, GLUA یا هر یک از سازمان‌های بین‌المللی مختلف فراماسونری لیبرال هستند می‌باشد. تعداد بیشتری از فراماسون‌ها، که اکثر آنها در ایالات متحده آمریکا زندگی می‌کنند متعلق به لژهایی هستند که لژ بزرگ متحد انگلستان را به رسمیت می‌شناسند و فراماسون‌های قاره ای را به رسمیت نمی‌شناسند و آنها را " نامنظم " می‌دانند.
فراماسونری دو شاخه دارد که «در رابطه دوستانه با یکدیگر نیستند».
در کشورهای آمریکای لاتین، اروپای قاره‌ای و بیشتر آفریقا، فراماسونری قاره‌ای اروپایی به سبک GODF غالب است،Pieyns, René, Het rijke maçonnieke leven, 3. De universele vrijmetselarij, Fonds Marcel Hofmans, Brussels, 2001, p. 12-26 اگرچه این کشورها ممکن است لژهای بزرگ کوچک‌تر نیز داشته باشند که بخشی از سنت «منظم» هستند.
دلایل متعددی برای شکاف در فراماسونری و چرایی تداوم آن وجود دارد. اولین نمونه لغو شناسایی در ایالات متحده مدت کوتاهی پس از جنگ داخلی آمریکا رخ داد. در سال ۱۸۶۹، گراند اوریان یک گروه ماسونی را در لوئیزیانا به رسمیت شناخت که توسط لژ بزرگ لوئیزیانا (GLL) به رسمیت شناخته نشد. این امر توسط GLL به عنوان تهاجم به حوزه قضایی آن تلقی شد و به رسمیت شناختن GODF را پس گرفت. بنا به درخواست GLL، چندین لژ بزرگ آمریکایی دیگر نیز از شناسایی خارج شدند.U.S. Recognition of French Grand Lodges in the 1900s Paul Bessel, published in Heredom: The Transactions of the Scottish Rite Research Society – volume 5, 1996, pages 221–244 شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد انگیزه‌های نژادی ممکن است در این عدم شناخت نقش داشته باشند. GODF اخیراً قطعنامه‌ای به تصویب رسانده بود که در آن بیان می‌کرد که «نه رنگ، نژاد، و نه دین نباید مرد را برای شروع کار رد صلاحیت کند» و لژ بزرگ لوئیزیانا سیاه‌پوستان و افراد مختلط را به شدت مستثنی می‌کرد. نفاق اولیه در ایالات متحده به اتفاق آرا نبود. بسیاری از لژهای بزرگ آمریکایی تا قرن بیستم به شناخت GODF ادامه دادند.U.S. Recognition of French Grand Lodges in the 1900s , Paul Bessel, published in Heredom: The Transactions of the Scottish Rite Research Society – volume 5, 1996, pages 221–244
این انشقاق در سال ۱۸۷۷ زمانی که GODF قوانین اساسی خود را تغییر داد تا " لائیسیته " مذهبی کامل را تغییر داد، گسترش یافت. در حالی که سنت انگلیسی-آمریکایی مدت‌ها از نامزدها می‌خواست که اعتقاد به خدا را بپذیرند، GODF این شرط را حذف کرد و بیان کرد که لائیسیته «ایجاب می‌کند که به همه انسان‌ها، بدون تمایز از طبقه، منشأ یا فرقه، ابزاری داده شود تا خودشان باشند. آنها آزادی انتخاب دارند و مسئول بلوغ خود و ارباب سرنوشت خود هستند."Grand Orient of France: Laïcité Can Freemasonry be Secular? در مجموع، GODF ملحدان را می‌پذیرد، در حالی که لژها در سنت انگلیسی-آمریکایی قبول نمی‌کنند. سپس لژ بزرگ متحد انگلستان به رسمیت شناختن خود را پس گرفت و GODF را «نامنظم» اعلام کرد. از آنجایی که سایر حوزه‌های قضایی تمایل داشتند از رهبری GODF یا UGLE پیروی کنند، شکاف گسترش یافت.
در مورد زمانی که فراماسونری انگلیسی-آمریکایی شروع به نیاز به اعتقاد به خدا کرد، بحث‌هایی وجود دارد. ممکن است از اولین روزهای فراماسونری باشد: نسخه خطی Regius، قدیمی‌ترین سند شناخته شده ماسونی متعلق به ۱۴۲۵–۱۴۵۰، بیان می‌کند که یک ماسون «باید همیشه خدا و کلیسای مقدس را به خوبی دوست داشته باشد.» قوانین اساسی ۱۷۲۳ جیمز اندرسون بیان می‌کند که «یک ماسون در دوران تصدی خود موظف است از قانون اخلاقی پیروی کند، و اگر او به درستی این هنر را درک کند، هرگز یک آتئیست احمق یا یک لیبرتین بی‌دین نخواهد بود.»
GODF از ۱۸۴۹ تا ۱۸۷۷ نیاز به ایمان به خدا داشت و سپس موضع خود را تغییر داد.
تفاوت به الزام در اعتقاد محدود نمی‌شد. به دنبال تغییرات سال ۱۸۷۷، لژ شرق بزرگ نیز تمام ارجاعات به معمار بزرگ جهان را از آیین خود حذف کرد و جلد قانون مقدس (که در فرانسه کتاب مقدس بود) را از مراسم خود حذف کرد. این عناصر قبل از سال ۱۸۴۹ در فراماسونری فرانسه وجود داشتند.
تفاوت دیگر بین فراماسونری قاره ای و انگلیسی-آمریکایی این است که بحث سیاسی در لژها به پیروی از سنت قاره ای مجاز است، در حالی که در سنت انگلیسی-آمریکایی به شدت ممنوع است.
فراماسونری قاره ای در کشورهای سنتی کاتولیک متمرکز شده‌است و توسط منتقدان کاتولیک به عنوان خروجی برای نارضایتی ضد کاتولیک تلقی می‌شود."Everyone knows that the Grand Orient Lodges of Europe and Latin America have been anti-clerical from the start. For the Congregation for the Doctrine of the Faith to advise Catholics against joining these Grand Orient Lodges would be like the National Association for the Advancement of Colored People advising blacks against applying for membership in the Ku Klux Klan", William Whalen, The Pastoral Problem of Masonic Membership بسیاری از رژیم‌های مخصوصاً ضد روحانی در کشورهای سنتی کاتولیک به عنوان دارای ارتباطات قوی ماسونی تلقی می‌شدند."So far does this militant atheism of 'Latin Freemasonry' in France go," .
"دایرةالمعارف کاتولیک" ۱۹۱۳ با استناد به ادعایی که در سندی از "گراند اورینت دو فرانس" ارائه شده‌است، فراماسونری را به خاطر انقلاب فرانسه و آزار و شکنجه کلیسا نسبت داد."Masonry, which prepared the Revolution of 1789, has the duty to continue its work" ( cites: the Circular of the Grand Orient of France, 2 April 1889, دایرةالمعارف، فراماسونری را نیروی اولیه ضد روحانیت فرانسوی از سال ۱۸۷۷ به بعد می‌دید، و دوباره به اسناد رسمی ماسونری فرانسوی برای حمایت از ادعای خود استناد می‌کرد."French Masonry and above all the Grand Orient of France has displayed the most systematic activity as the dominating political element in the French "Kulturkampf" since 1877" . به گفته یکی از مورخین، خصومت ماسونی تا اوایل قرن بیستم با Affaire Des Fiches (footnote 26) cites : ادامه یافت و طبق دایرةالمعارف قدیمی کاتولیک، قانون ۱۹۰۵ فرانسه در مورد جدایی کلیساها از دولت"In truth all the 'anti-clerical' Masonic reforms carried out in France since 1877, such as the secularization of education, measures against private Christian schools and charitable establishments, the suppression of the religious orders and the spoliation of the Church, professedly culminate in an anti-Christian and irreligious reorganization of human society, not only in France but throughout the world" .
"From the fall of the MacMahon government in 1877 to the start of World War II, Masonic politicians controlled the French government. They passed anticlerical laws designed to restrict the Church's influence, especially in education" . را می‌توان به لژ گراند اوریان، بر اساس اسناد ماسونی ریشه داد.
در ایتالیا، کلیسا انجمن مخفی ضد روحانی و ناسیونالیستی، Carbonari را به فراماسونری"It also links Freemasonry with the Society of the Carbonari, known as the "Charcoal Burners", who at that time were active in Italy and were believed to be a revolutionary group" ( مرتبط کرد و جهت ضد روحانی اتحاد ایتالیا را به فراماسونری متهم کرد. در دهه ۱۸۹۰، کلیسا درخواست‌های خود را از کاتولیک‌ها برای اجتناب از معامله با دولت ایتالیا با اشاره به ماهیت فرضی «ماسونری» دولت توجیه می‌کرد."Masonry has confiscated the inheritance of public charity; fill the void, then, with the treasure of private relief" ().
فراماسونری مکزیکی نیز پیرو الگوی فراماسونری قاره‌ای در سایر کشورهای لاتین‌زبان بود که در طول قرن نوزدهم ضد روحانیت‌تر شد، به‌ویژه به این دلیل که نظام درجه‌بندی مناسک اسکاتلندی ایجاد شده توسط آلبرت پایک را پذیرفتند، که کلیسای کاتولیک آن را به عنوان ضد روحانی دید."As the 19th Century went on, Mexican Masonry embraced the degree system authored by Albert Pike and grew ever more anticlerical, regardless of Rite" ()
حتی در سال ۲۰۰۵، رئیس اتحادیه برادران حرفه ای کاتولیک اسپانیا، اقدامات ضد روحانی دولت سوسیالیست را به «جنگ صلیبی عظیم ماسونری علیه کلیسا» متهم کرد."The president of the Union of Catholic Professional Fraternities, Luis Labiano, said this week a "tremendous crusade by Masonry against the Church" exists in Spain." Spanish Catholic organization blames Masons for “tremendous crusade” against Church , 27 September 2004, Catholic News Agency. Retrieved 22 October 2011.
فراماسون‌های وابسته به شاخه اصلی فراماسونری، وابسته به لژ بزرگ متحد انگلستان و ۵۱ لژ بزرگ ایالات متحده، اغلب ادعا کرده‌اند که ضد روحانیت شاخه قاره ای فراماسونری «انحراف» از فراماسونری مناسب است.15. Are Freemasons anticlerical?, Regular Grand Lodge of BelgiumGood Catholics Should Not be Masons , Fr Adrian Beck, Catholic Herald, 11 April 2009
اقامتگاه‌های سبک قاره ای در اکثر مناطق جهان وجود دارد. در سرتاسر اروپای قاره‌ای، آمریکای لاتین، بیشتر مناطق کارائیب و بیشتر آفریقا، آنها سنت غالب فراماسونری هستند، در حالی که در ایالات متحده آمریکا، کشورهای مشترک المنافع بریتانیا و کشورهایی که توسط این قدرت‌ها استعمار شده‌اند، عملاً وجود ندارند.
در سرتاسر آمریکای لاتین و دریای کارائیب، هم قاره ای و هم انگلیسی-آمریکایی، حوزه‌های قضایی محافظه کار وجود دارد، اما هیئت‌های ماسونی سبک قاره ای غالب هستند. برای مثال، در برزیل، بزرگترین و قدیمی‌ترین نهاد ماسونی، Grande Oriente do Brasil توسط حوزه‌های قضایی انگلیسی-آمریکایی به رسمیت شناخته شده‌است. با این وجود، هنگامی که تعداد اعضای آن با اعضای تمام بدنه‌های ماسونی سبک قاره‌ای مقایسه می‌شود، در اقلیت باقی می‌ماند.
در بسیاری از کشورهای آمریکای لاتین، انشعاب ماسونی منعکس کننده اختلافات سیاسی است. گفته می‌شود که رقابت بین دو جناح در فراماسونری مکزیک به جنگ داخلی مکزیک کمک کرده‌است.Whalen, William J. , "Freemasonry", hosted at trosch.org. from "New Catholic Encyclopedia", Vol. 6, pp.132–139. Retrieved 21 October 2011.
فراماسونری به سبک قاره ای در فرانسه سرچشمه گرفت و اعضای آن اکثریت قریب به اتفاق فراماسون‌ها در این کشور را تشکیل می‌دهند. گراند اورینت فرانسه بزرگترین حوزه قضایی ماسونی است و گراند لوژ دو فرانس (همچنین در سنت قاره ای) دومین عضویت در آن است. سومین بدنه بزرگ ماسونی، سبک انگلیسی-آمریکایی Grande Loge Nationale Française است. سازمان بین‌المللی فراماسونری برای مردان و زنان Le Droit Humain که در سال ۱۸۹۳ تأسیس شد، دارای ۳۲۰۰۰ عضو در بیش از ۶۰ کشور جهان است.
فراماسونری سبک قاره ای در بیشتر قاره رایج است (همان‌طور که از نام آن پیداست)، اگرچه تعداد اعضای کمتری از سنت انگلیسی-آمریکایی در آن کشورها نیز وجود دارد.Pieyns, René, Het rijke maçonnieke leven, 3. De universele vrijmetselarij, Fonds Marcel Hofmans, Brussels, 2001, p. 12-26 فراماسونری لیبرال قاره ای در اکثر کشورهای اروپایی وجود دارد. با این حال، در ایالت‌های ژرمنی، سنت‌های آیینی انگلیسی-آمریکایی و سوئدی غالب است.
اگرچه برخی از سازمان‌های سبک قاره‌ای در ایالات متحده آمریکا وجود دارند، اما در آنجا اقلیتی کوچک هستند و تعداد قابل توجهی بزرگ‌تر (اما هنوز هم جزئی) در کانادا دارند. اما در مکزیک، فراماسونری قاره ای غالب است. این لژهای بزرگ، شرق‌های بزرگ و فراماسونی معمولاً متعلق به سازمان‌های بین‌المللی مانند CLIPSAS, SIMPA , CIMAS , COMAM, GLUA, TRACIA و غیره هستند.
در داخل ایالات متحده آمریکا، سازمان‌های فراماسونری و لژهای بزرگ، مانند اتحادیه جورج واشینگتن (GWU), لژ بزرگ امگا ایالت نیویورک،CLIPSAS member list و Le Droit Humain (LDH) وجود دارد.The International Order of Freemasonry for Men and Women Le Droit Humain که به سنت جهانی قاره ای یا مترقی تعلق دارند. لژ بزرگ زنان بلژیک (GLFB یا WGLB),Grande Loge Féminine de Belgique
and Montréal in Québec و لژ بزرگ زنانه فرانسهFeminine Grand Lodge of France نیز لژهای لیبرال در آمریکای شمالی دارند.
فراماسونری قاره ای اکثریت را در اکثر کشورها به ویژه در مناطق فرانسوی زبان دارد. منشأ آن از استعمارگران سابق فرانسوی و بلژیکی است. رهبران آفریقایی مانند عمر بونگو از گابن و پاسکال لیسوبا از جمهوری کنگو به لژهای ماسونی متحد با فراماسونری قاره ای تعلق دارند.Wauthier, Claude. Africa's Freemasons – A strange inheritance, "Le Monde diplomatique", September 1997. Retrieved 15 August 2008.
پرت اند ویتنی کانادا پی‌تی۶ یک موتور هواپیمای توربوپراپ است که توسط شرکت پرت اند ویتنی کانادا تولید شده‌است. طراحی آن در سال ۱۹۵۸ آغاز شد، اولین بار در فوریه ۱۹۶۰ آزمایش شد، اولین بار در ۳۰ می ۱۹۶۱ پرواز کرد، در سال ۱۹۶۴ وارد خدمت شد و از آن زمان به‌طور مداوم به روز شده‌است. این موتور شامل دو بخش اصلی است: یک ژنراتور گاز با گیربکس جانبی و یک توربین قدرت آزاد با گیربکس کاهش دهنده، و اغلب به سمت عقب در هواپیما نصب می‌شود تا جایی که ورودی در عقب و اگزوز در جلو قرار دارد. بسیاری از انواع پی‌تی۶، نه تنها به عنوان یک موتور توربوپراپ، بلکه به عنوان موتورهای توربوشفت برای بالگردها، وسایل نقلیه زمینی، هاورکرافت، قایق‌ها و به عنوان واحدهای برق کمکی(APU)، و همچنین برای مصارف صنعتی تولید شده‌اند. تا نوامبر ۲۰۱۵، ۵۱۰۰۰ دستگاه از آن تولید شده بود و ۴۰۰ میلیون ساعت پرواز از سال ۱۹۶۳ تا ۲۰۱۶ برای آن به ثبت رسیده‌است. این موتور به دلیل قابلیت اطمینان بالا، با نرخ خاموشی در حین پرواز ۱ در هر ۶۵۱۱۲۶ ساعت در سال ۲۰۱۶ شناخته شده‌است. پی‌تی۶ای محدوده توان بین را تأمین می‌کند در حالی که پی‌تی۶بی/سی انواع توربوشفت برای بالگردها هستند.
این موتور در بیش از ۱۰۰ هواگرد برای کاربردهای مختلف استفاده می‌شود.
صفحه‌های ترسیمی تصاویر نقاشی شده یا چاپ شده‌ای هستند که نشان‌ها و نمادهای مختلف فراماسونری را به تصویر می‌کشند. آنها می‌توانند به عنوان کمک آموزشی در طول سخنرانی‌هایی که هر یک از درجه‌های ماسونی را دنبال می‌کنند، یا زمانی که یک عضو با تجربه مفاهیم مختلف فراماسونری را برای اعضای جدید توضیح می‌دهد، استفاده شوند. آنها همچنین می‌توانند توسط اعضای باتجربه به عنوان یادآوری مفاهیمی که هنگام گذراندن مراسم درجات مختلف ماسونی یادگرفته اند استفاده شوند.
در قرن هجدهم، لژهای ماسونی عمدتاً در اتاق‌های خصوصی بالای میخانهها ملاقات می‌کردند، و طرح‌های نمادین مورد استفاده در تعلیم، روی میز یا زمین در مرکز اتاق اجاره‌ای، معمولاً توسط تایلر یا استاد پرستش، گچ زده می‌شد. شواهد نشان می‌دهد که یک مرز ساده ترسیم شده‌است (معمولاً یک مربع یا مستطیل، یا گاهی اوقات یک صلیب) که در آن نمادهای مختلف ماسونی، اغلب از نوع هندسی (مانند دایره یا پنتاگرام) اضافه می‌شوند. در بسیاری از لژها، شکل مرز ممکن است توسط تایلر ترسیم شده باشد، و استاد جزئیات نمادین را اضافه کرده‌است. بعدها اشیاء نمادین مختلفی گنجانده شد، نمونه‌هایی از جمله نردبان، کندوی عسل و ساعت شنی، و گاهی اوقات نقاشی‌ها با اشیاء فیزیکی قابل تعویض بودند. در پایان کار، اغلب از یک عضو جدید خواسته می‌شد که نقاشی را با یک دست پاک کند که این عمل به عنوان نشانی عملی از تعهد خود به رازداری بود.
اگرچه لژهای بزرگ مختلف در آن زمان به‌طور کلی با ایجاد هرگونه بازنمایی فیزیکی از مراسم و نمادهای صنایع دستی مخالف بودند، کار وقت گیر ترسیم مجدد نمادها در هر جلسه به تدریج با نگه داشتن یک «پارچه کف» جداشدنی جایگزین شد که در آن نمادهای مختلف نقاشی شدند. ممکن است با توجه به مراسم در حال اجرا، بخش‌های مختلف آن در معرض دید قرار گیرند. در نیمه دوم قرن هجدهم، نمادهای ماسونی بر روی انواع مواد قابل جابجایی، از تخته‌های مرمر کوچک گرفته تا بوم، نقاشی می‌شدند تا نمایش نمادین تزئینی و استادانه تری ارائه دهند.
در طول قرن نوزدهم، استفاده از تخته‌های ردیابی رنگ‌شده دائمی، که معمولاً روی بوم نقاشی می‌شوند و با قاب چوبی می‌شوند، به سرعت گسترش یافت. بسیاری از هنرمندان طرح‌های رقیب تولید کردند و بیشتر لژها مجموعه‌هایی از تخته‌های سفارشی را سفارش دادند که به‌رغم پیروی از مضامین مشترک، طراحی منحصربه‌فردی داشتند. برخی از طرح‌ها محبوبیت خاصی پیدا کردند، که منجر به تکرار برخی از ویژگی‌های طراحی مورد علاقه شد. تخته‌های جان کول و جوزیا بورینگ نمونه‌هایی از طرح‌های متداول بودند.
هنرمند انگلیسی جان هریس در سال ۱۸۱۸ شروع به کار کرد و مجموعه‌های مختلفی از تابلوهای ردیابی را تولید کرد، از جمله مجموعه‌ای مینیاتوری در سال ۱۸۲۳ که پس از تقدیم هریس به شاهزاده آگوستوس فردریک، دوک ساسکس، استاد اعظم لژ بزرگ متحد انگلستان (UGLE)، محبوب شد. سرانجام Emulation Lodge of Improvement به دنبال استانداردسازی در طراحی تابلوهای ردیابی بود و مسابقه ای را در سال ۱۸۴۵ ترتیب داد که طرح‌های مختلفی برای آن ارسال شد. خود هریس حداقل دو مجموعه مختلف را برای مسابقه ارسال کرد، اما یکی از طرح‌های او برنده شد. هریس در سال ۱۸۴۹ طرح‌ها را اصلاح کرد و این تابلوهای ردیابی «تقلید» امروزه به عنوان طرحی قطعی در فراماسونری بریتانیا و کشورهای مشترک المنافع در نظر گرفته می‌شود.
در لژهای تحت UGLE، و بسیاری از حوزه‌های قضایی برگرفته از فراماسونری انگلیسی، تخته‌های ردیابی بخشی ضروری از مبلمان لژ هستند که گاهی به صورت صاف روی زمین و گاهی به صورت عمودی روی پایه یا روی دیوار نمایش داده می‌شوند. مجموعه‌های سه تخته، معمولاً با طرح‌های قدیمی‌تر، اغلب در موارد خاص برای نگهداری و نمایش در اتاق‌های اقامتگاه یافت می‌شوند. گاهی اوقات تابلوهای ردیابی در درجات دیگر وجود دارد. تخته ردیابی طاق سلطنتی در بیشتر مکان‌ها از کار افتاده‌است و نمونه‌هایی در حال حاضر نادر هستند. در درجه‌های Mark Master Mason و Royal Ark Mariner که از لندن اداره می‌شوند، تابلوهای ردیابی از اواخر قرن بیستم محبوبیت زیادی را تجربه کرده‌اند و آیین‌های رسمی برای توضیح این تخته‌های ردیابی دوباره به‌طور منظم در زبان انگلیسی لژ استفاده می‌شوند.
همان‌طور که حوزه‌های قضایی مختلف ماسونی تشریفات درجه رسمی یا استاندارد را ایجاد کردند، ایجاد تابلوهای ردیابی جدید توسط هنرمندان کمرنگ شد و از آن زمان تا حد زیادی به نفع طرح‌های استاندارد ناپدید شد. با این وجود، برخی از هنرمندان فراماسونری طرح‌های بسیار مدرن را برای قرن بیست و یکم آزمایش کرده‌اند.
دی‌اس ۶ () یک کراس‌اوور کامپکت است که توسط دی‌اس اتومبیلز به‌طور ویژه برای بازار آسیا طراحی شده‌است. این خودرو بعد از دی‌اس۵ ال‌اس که در آغاز ۲۰۱۴ عرضه شد، دومین مدل از دی‌اس در زمانی بود که یک برند مجزا به‌شمار می‌آمد و نشان سیتروئن را نداشت. این خودرو نخستین بار در آوریل ۲۰۱۴ و با نام دی‌اس ۶دبلیوآر معرفی و در پاییز ۲۰۱۴ نیز به بازار عرضه شد.
این خودرو از یک موتور چهارسیلندر خطی با حجم ۱٫۶ لیتر (۱۵۹۸ سی‌سی) بنزینی بهره می‌برد که قدرت را در ۵۸۰۰ دور در دقیقه و گشتاور را در ۱۷۰۰ تا ۴۵۰۰ دور در دقیقه تولید می‌کند. شتاب ۰ تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت این خودرو ۸٫۴ ثانیه ادعا شده‌است. نیروی تولیدی توسط این موتور را یک گیربکس ۶ دنده اتوماتیک از برند آیسین به چرخ‌های جلو می‌رساند. این خودرو همچنین دارای استاندارد آلایندگی یورو ۶ می‌باشد.
دی‌اس ۶ در چین تولید و علاوه بر عرضه در بازار چین، به بازارهای ایران و آنگولا نیز صادر شد.
این خودرو در سال ۱۳۹۵ وارد ایران شد؛ اما به دلیل عدم وجود تبلیغات گسترده و بازاریابی مناسب، فروش بالایی نداشت.
بازمانده ترکیه (به ترکی استانبولی:Sürvivor Türkiye) مسابقه ای است که در نهمین سال تولید "بازمانده"، در ترکیه شروع شد. ابتدا در کانال د در سال ۲۰۰۵، در شو تی‌وی در سال های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۲،در استار تی‌وی در سال های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ سپس از سال ۲۰۱۴ تاکنون در تی‌وی۸ پخش می‌شود. "بازمانده" ۲۰۲۲ هم اکنون در حال پخش است و توسط ترکیه و در جمهوری دومینیکن برگزار می‌شود. از این مسابقه بعنوان سخت‌ترین مسابقه دنیا یاد شده است.
باشگاه رئال دپورتیو اسپانیول بارسلونا «بی» تیم ذخیره باشگاه اسپانیول، باشگاه مستقر در بارسلون، در منطقه خودمختار کاتالونیا است. این تیم در سال ۱۹۸۱ تأسیس شد و در سگوندا دیویسیون RFEF–گروه سوم بازی می‌کند و مسابقات خانگی را در استادیوم ورزشی دنی ژارک با ظرفیت ۶۰۰۰ صندلی برگزار می‌کند.
برخلاف لیگ انگلیس، تیم‌های ذخیره در اسپانیا به جای یک لیگ جداگانه، در هرم فوتبالی مشابه تیم بزرگسالان خود بازی می‌کنند. با این حال، تیم‌های ذخیره نمی‌توانند در همان دسته تیم بزرگسالان خود بازی کنند و دیگر قادر به رقابت در کوپا دل ری نیستند
در سال ۱۹۸۱، "باشگاه فوتبال کریستینک" در سانتا کریستینا دآرو، استان جیرونا ایجاد شد. این باشگاه در دسته‌های پایین‌تر پیشرفت سریعی داشت تا اینکه به دسته چهارم رسید. همچنین تبدیل به یک باشگاه تغذیه‌کننده برای اسپانیول شده بود.
در سال ۱۹۹۱، تیم نام خود را به "کریستینک اسپانیول" تغییر داد و سه سال بعد به رئال کلاب دپورتیوو اسپانیول بی تغییر نام داد، در حالی که وضعیت تیم ذخیره اسپانیول را نیز به دست آورد. در دهه‌های بعد بین سطوح چهارم و سوم در نوسان بود، طولانی‌ترین دوره آن پنج سال بود، با کسب رتبه دوم در فصل ۰۲–۲۰۰۱. تیم کاتالانی در طول سه دیدار این تیم از پلی آف نتوانست به مرحله بعدی صعود کند.
در فصل ۱۰–۲۰۰۹ اسپانیول بی در جایگاه شانزدهم، بالاتر از منطقه سقوط، به پایان رساند ولی در بازی پلی آف برای ماندن در لیگ باخت و به لیگ پایین‌تر سقوط کرد.
مهندسی یادگیری کاربرد سیستماتیک اصول و روش‌های مبتنی بر شواهد از فناوری آموزشی و علوم یادگیری برای ایجاد تجربیات یادگیری جذاب و مؤثر، پشتیبانی از مشکلات و چالش‌های فراگیران در حین یادگیری و درک بهتر یادگیرندگان و یادگیری است. حمایت از فراگیران در حین یادگیری پیچیده‌است. تیم‌های مهندسی یادگیری از یک فرایند طراحی تکراری برای پشتیبانی و بهبود یادگیری استفاده می‌کنند. طرح‌های اولیه با یافته‌های علوم یادگیری مشخص می‌شوند. روش‌های حاصل از تجزیه و تحلیل یادگیری، تحقیقات مبتنی بر طراحی و آزمایش‌های سریع در مقیاس بزرگ برای ارزیابی طرح‌ها، اطلاع‌رسانی به اصلاحات و پیگیری تکرارها استفاده می‌شوند.
دانشگاه بلافتن یک دانشگاه خصوصی در بلافتن، اوهایو است که توسط کمیسیون آموزش عالی تأیید شده‌است. رژیم‌شناسی، آموزش، موسیقی و مددکاری اجتماعی از دوره‌های مورد تأیید این دانشگاه هستند. دانشگاه بلوفتون دارای بیش از هشتاد رشته اصلی، دوره‌های فرعی و بین رشته‌ای و شانزده تیم ورزشی است.
این دانشگاه در سال ۱۸۹۹ به عنوان کالج سنترال منونیت تأسیس شد، اما در سال‌های اولیه خود به عنوان یک آکادمی و کالج فعالیت می‌کرد. در سال ۱۹۰۸ این کالج تنها یک ساختمان داشت. کتابخانه Musselman در سال ۱۹۳۰ تکمیل شد و به تالار کالج (۱۹۰۰) و سالن علوم (۱۹۱۳ که بعداً تالار برکی تغییر نام داد) به عنوان ساختمان‌های اولیه دانشگاهی اضافه شد.
جان باپتیستا ایش (John Baptist Ashe) (زادهٔ ۱۷۴۸ – درگذشتهٔ ۲۷ نوامبر ۱۸۰۲)، برده‌دار، عضو کنگره ایالات متحده و افسر ارتش قاره‌ای اهل هالیفاکس، کارولینای شمالی بود.
او در ۱۷۴۸ میلادی در راکی پوینت در استان کارولینای شمالی زاده شد. وی فرزند ساموئل ایش و مری پورتر ایش (دختر عمو و نخستین خانمِ شوهر خود) بود. خانه پدر وی به‌نام نیک یاد می‌شد و در شمال‌شرقی رود کیپ فیر واقع شده بود. پدر وی فرماندار ایالت و برادر شبه‌نظامیان کارولینای جنوبی ژنرال جان ایش بود. جان حرف «a» را از نام میانی خود حذف نمود و به جان باپتیست ایش مشهور شود.
او تا سال ۱۷۹۰ میلادی حداقل به تعداد ۶۳ برده داشت.
او در جریان قیام ناظرین (رگلاتور) در ۱۷۷۱ میلادی، به عنوان ستوان در شبه‌نظامیان شهرستان نیو هانوفر در کارولینای شمالی خدمت کرد. بعدتر و با آغاز جنگ انقلاب آمریکا، او به عنوان یکی از شبه‌نظامیان داوطلب در بخشداری سالیبوری و بعداً در تیپ ششم کارولینای شمالی در خط کارولینای شمالی (ارتش قاره‌ای) خدمت نموده و یک گروهان «سرگردها» را هدایت می‌کرد. او در ۲۷ فوریه ۱۷۷۶ در نبرد پل مور کریک جنگید، اما پس از آن گردان‌های نیروهای داوطلب (minutemen) منحل گردیده و نیروهای آن به شبه‌نظامیان محلی و ارتش قاره‌ای ملحق گردید. او در نخست به عنوان سروان به تیپ ششم کارولینای شمالی پیوسته و بعداً به سرگرد و پس از آن به نایب سرهنگ ترفیع نمود. او در دره فورج حضور داشت و در ۱۱ سپتامبر ۱۷۷۷ در نبرد براندیوین کریک در پنسیلوانیا؛ در ۴ اکتبر ۱۷۷۷ در نبرد جرمن‌تاون در پنسیلوانیا؛ و در ۲۸ ژوئن ۱۷۷۸ در نبرد مونماوت در نیوجرسی جنگید.
او در ۱۷۷۵ میلادی در مجلس نمایندگان استان کارولینای شمالی خدمت کرد. ایش به عنوان نماینده در مجلس عوام کارولینای شمالی (۱۷۸۴ – ۱۷۸۶ میلادی) انتخاب گردیده و در ۱۷۸۶ میلادی به عنوان رئیس این نهاد خدمت نمود. در ۱۷۸۷ میلادی، وی یک از نمایندگان در کنگره کنفدراسیون بود. در ۱۷۸۹ میلادی، ایش یکی از نمایندگان و همچنین رئیس هیئت همگانی در کنوانسیون فیتویل بود، کنوانسیونی که قانون اساسی ایالات متحده آمریکا را تصویب نمود. در همان سال، او در مجلس سنای کارولینای شمالی نیز خدمت کرد.Congressional Biography
ایش به عنوان یک نامزد «مخالف-اداره کنونی» (که بعداً به حزب ضد-فدرالیست یا حزب دموکرات-جمهوری‌خواه مشهور شد) در نخستین کنگره ایالات متحده و دومین کنگره ایالات متحده انتخاب شده و از ۱۷۹۰ تا ۱۷۹۳ میلادی خدمت کرد.
مجلس عمومی کارولینای شمالی ایش را در ۱۸۰۲ میلادی به عنوان فرماندار این ایالت انتخاب کرد، اما وی قبل از اینکه کار خود را در این سمت آغاز نماید درگذشت. او در هالیفاکس به خاک سپرده شده‌است.
ایش در ۷ اکتبر ۱۷۷۹ با الیزابت مونتفورت ازدواج کرد. آنها در دامنه‌های هالیفاکس، کارولینای شمالی زندگی کردند. آنها یک پسر به‌نام ساموئل پورتر ایش داشتند که متولد ۱۷ ژوئیه ۱۷۹۱ بود.
برادرزاده وی جان باپتیستا ایش که همنام وی نیز بود، به عنوان نماینده تنسی در کنگره ایالات متحده خدمت کرد.
رابرت آندریچ (زاده ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۴) بازیکن فوتبال آلمانی است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال بایر ۰۴ لورکوزن در بوندس‌لیگا، بالاترین سطح فوتبال آلمان به میدان می‌رود.
در ژانویه ۲۰۱۸ اعلام شد که آندریچ به باشگاه فوتبال هایدنهایم پیوسته‌است. پس از آن دو فصل برای باشگاه فوتبال یونیون برلین بازی کرد و بالاخره با قراردادی که تا سال ۲۰۲۶ اعتبار داشت، به بایرلورکوزن پیوست تا تجربه بازی در بوندسلیگا را نیز کسب کند.
جمهوری دومینیکن دومین کشور بزرگ در دریای کارائیب است. این کشور به گروه آنتیل بزرگ تعلق دارد و در شمال اقیانوس اطلس و در جنوب دریای کارائیب واقع شده‌است. جمهوری دومینیکن ماند بقیه جزایر کارائیب جزوی از قاره آمریکای شمالی به‌شمار می‌آید.
جزیره هیسپانیولا بین پورتوریکو و کوبا جای گرفته و در این جزیره دو کشور وجود دارد: جمهوری دومینیکن (دو سوم شرقی جزیره هیسپانیولا) و هائیتی (شامل یک سوم غربی جزیره هیسپانیولا)
جمهوری دومینیکن از شمال با اقیانوس اطلس، از جنوب با دریای کارائیب، و از شرق با گذرگاه مونا، که هیسپانیولا را از پورتوریکو جدا می‌کند همسایه است. این کشور در غرب نیز تنها با جمهوری هائیتی مرز زمینی دارد. مساحت جمهوری دومینیکن ۴۸۶۷۰ کیلومتر مربع است. این کشور با ۱۲۸۸ کیلومتر خط ساحلی، حدود ۳۸۶ کیلومتر از شرق به غرب امتداد دارد و حداکثر عرض شمالی به جنوبی آن حدود ۲۷۳ کیلومتر است.
جمهوری دومینیکن به دلیل وسعت خود از نظر جغرافیایی متنوع است و دارای سواحل وسیعی از ماسه‌های سفید، جنگل‌های همیشه‌سبز در ارتفاعات، دره‌های حاصلخیز و حتی مناطق بیابانی تپه‌ای است. از منابع معدنی آن می‌توان به نیکل، بوکسیت، طلا و نقره اشاره کرد.
این کشور به ۳۱ استان و یک ناحیه پایتختی تقسیم شده‌است که سانتو دومینگو، پایتخت کشور، در آن قرار دارد. شهرهای مهم دیگر سانتیاگو، سان پدرو د ماکوریس، لا رومانا، پورتو پلاتا، باراونا، لا وگا، سانفرانسیسکو د ماکوریس و هیگوی هستند. بنادر دریایی آن نیز سان پدرو د ماکوریس، پوئرتو پلاتا، مانزانیلو، لا رومانا، باراهونا و سانتو دومنیگو هستند. شبه‌جزیره کائوسدو، در نزدیکی سانتو دومینگو، محل یک مرکز جدید پایانه کانتینری است. این کشور دارای هفت فرودگاه بین‌المللی و سه فرودگاه برای پروازهای داخلی است.Geography - Embassy of the Dominican Republic. (2016). Embassy of the Dominican Republic - In the United Kingdon of Great Britain and Northern Ireland. Retrieved 9 April 2022, from http://www.dominicanembassy.org.uk/dominican-republic/geography/
بسیاری از زمین‌های کشور ناهموار است. در جمهوری دومینیکن هشت رشته‌کوه (کوردیه‌را) وجود دارد به نام‌های سپتنتریونال (شمالی)، سامانا، سنترال (مرکزی)، اورینتال (خاوری)، یاماسا، نیبا، مارتین گارسیا، و بائوروکو. چهار رشته‌کوه تقریباً موازی کشور را از شمال باختری به جنوب خاوری طی می‌کنند. رشته‌کوه سنترال بزرگترین رشته‌کوه است که از شمال غرب سانتو دومینگو تا هائیتی امتداد دارد و کشور را به قسمت‌های تقریباً مساوی تقسیم می‌کند. بلندترین قله آن قله دوارته ۳۱۷۵ متر ارتفاع دارد. این مرتفع‌ترین نقطه در دریای کارائیب و اغلب در زمستان پوشیده از برف است. منطقه رشته‌کوه سنترال نسبتاً کم‌جمعیت است، با این حال روستاهای بزرگی در دره‌های آن وجود دارد، مانند کنستانزا با کشاورزی و باغبانی فراوان و واله نوئوو.
در امتداد ساحل شمالی رشته‌کوه سپتنتریونال قرار دارد در آن قهوه، کاکائو و آووکادو عمل می‌آید. در جنوبِ رشته‌کوه سنترال رشته‌های سیرا د نیبا و سیرا د بائوروکو قرار دارند. بین این دو رشته‌کوه هم دریاچه انریکیو، بزرگترین دریاچه طبیعی کشور، با کمترین ارتفاع در جزایر کارائیب قرار دارد. انریکیو تنها دریاچه آب نمک در جهان است که در آن تمساح زندگی می‌کند. بلندترین قله سیرا ده بائوروکو، لوما دل تورو نام دارد. قله آکوآکاته در سمت شمال این رشته‌کوه غنی از نمک است و در سمت جنوب بوکسیت استخراج می‌شود. سیرا د سامانا، سنگ مرمر فراوانی دارد. در رشته‌کوه خاوری قهوه زیادی کشت می‌شود.
بزرگترین و حاصلخیزترین دره جمهوری دومینیکن، سیبائو، در بخش مرکزی شمال کشور جای گرفته و ۱۹۰۵۸٫۶۲ کیلومتر مربع مساحت دارد. در تمام رشته‌کوه‌های این کشور درختان اکالیپتوس زیادی کشت می‌شود. منظور از این کار تولید زغال‌سنگ تجاری برای جبران قطع درختان و آتش‌سوزی‌های بزرگ‌سال ۲۰۰۴ است که در کوه‌ها رخ داد.
جریان رودخانه‌های دومینیکن با فصل متفاوت است و فقط برای مسافت‌های کوتاه در دهانه‌شان قابل کشتی‌رانی هستند. کاربرد اصلی آنها برای آبیاری و تولید نیروی برق‌آبی است. رودهای اصلی جمهوری دومینیکن عبارتند از: اوزاما، یاکه شمالی، یاکه جنوبی، لا ایزابلا، هیگوامو و سوکو.
۸ رودخانه طولانی جمهوری دومینیکن عبارتند از:
رودخانه آرتیبونیت طولانی‌ترین رودخانه جزیره است، اما تنها ۶۸ کیلومتر آن از جمهوری دومینیکن می‌گذرد.
با وجود قرار داشتن در ناحیه استوایی، جمهوری دومینیکن دارای آب و هوای نیمه‌گرمسیری با میانگین دمای سالانه ۲۶ درجه سانتی‌گراد است. وجود ارتفاعات در بسیاری از مناطق و وزش پیوسته بادهای بسامان (تجاری) از شمال خاوری یعنی از سوی اقیانوس اطلس به تعدیل دمای کشور منجر شده‌است. میانگین دمای منطقه‌ای از ۲۱ درجه سانتی‌گراد) در مرکز رشته‌کوه سنترال تا ۲۸ درجه سانتی‌گراد در دشت‌های ساحلی متغیر است. دما به ندرت از ۳۲ درجه سانتی‌گراد بالاتر می‌رود و دماهای زیر صفر در این کشور ناشناخته است.
فصل بارانی از ماه مه تا نوامبر است که بیشترین بارندگی طی آن در نواحی شمالی و کمتر در جنوب غربی رخ می‌دهد. فصل طوفانی از ژوئن تا نوامبر ادامه دارد و اوت و سپتامبر ماه‌های اوج آن هستند. بیشترین بارندگی در شمال شرقی کوهستانی (سمت بادگیر جزیره) رخ می‌دهد، جایی که میانگین بارندگی سالانه بیش از ۱۰۰ اینچ (۲۵۴۰ میلی‌متر) است. بادهای بسامان هنگام گذر از روی کشور، رطوبت خود را در دامنه‌های کوه‌های دومینیکن از دست می‌دهند، به طوری که دره‌های غربی و جنوب غربی دورتر، در امتداد مرز هائیتی، نسبتاً خشک می‌مانند و بارندگی سالانه آنها از ۳۰ اینچ (۷۶۰ میلی‌متر) هم کمتر است. منتهی الیه شمال غربی و جنوب شرقی کشور نیز خشک است.
جمهوری دومینیکن گهگاه توسط طوفان‌ها و توفندهای استوایی که از اوت تا اکتبر هر سال در میانه اقیانوس اطلس و جنوب شرقی کارائیب سرچشمه می‌گیرد، آسیب می‌بیند. طوفان‌های سال‌های ۱۹۳۰، ۱۹۵۴، ۱۹۷۹ و ۱۹۹۸ در این کشور ویرانگر بودند.
علی حکیمی یکی از نویسندگان کتاب "الحیاة" است که با همکاری محمدرضا حکیمی و محمد حکیمی، توانستند در نخستین جشنواره کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۶۳ هجری شمسی، جایزه کتاب سال را برنده شد.
شرح منظومه کتابی از مرتضی مطهری است که از درس‌های وی در دانشکده الهیات دانشگاه تهران اتخاذ شده‌است. در این کتاب سه مقصد از مقاصد هفتگانه کتاب "منظومه" ملاهادی سبزواری، فیلسوف مشهور شیعه، شرح داده شده‌است. این اثر توسط خود مرتضی مطهری تصحیح شده‌است و پس از کشته شدن نویسنده توسط دفتر انتشارات او تنظیم و منتشر شده‌است. این کتاب در نخستین دوره کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در بهمن ۱۳۶۳ هجری شمسی مورد تقدیر قرار گرفت و برنده جایزه کتاب سال در رشته فلسفه و حکمت شد.
فریزهوست بسکت () یک باشگاه بسکتبال است که در سال ۱۹۸۴ در استکهلم سوئد تأسیس شد. این باشگاه در لیگ برتر بسکتبال سوئد بازی می‌کند. بازی‌های خانگی آن در سالن ورزشی فریزهوست انجام می‌شود.https://www.fryshusetbasket.se
قطعنامه ES-11/3 مجمع عمومی سازمان ملل متحد ، قطعنامه یازدهمین نشست ویژه اضطراری مجمع عمومی سازمان ملل متحد است که در ۷ آوریل ۲۰۲۲ به تصویب رسید. این قطعنامه با ۹۳ رای موافق، ۲۴ رای مخالف و ۵۸ رای ممتنع، عضویت روسیه را در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد به دلیل نگرانی عمیق جامعه جهانی از نقض گسترده و سیستماتیک حقوق بشر و قوانین بین‌المللی در تهاجم نظامی روسیه به اوکراین به حالت تعلیق درآورد. این قطعنامه بعد از افشای کشتار دسته‌جمعی ساکنان شهر بوچا مطرح شد.
جان هارتویل کوک دوم (یا جونیور) (John Hartwell Cocke II (or Jr.)) (زادهٔ ۱۹ سپتامبر ۱۷۸۰ – درگذشتهٔ ۲۴ ژوئن ۱۸۶۶)، افسر نظامی، مزرعه‌دار و تاجر اهل آمریکا بود. در جریان جنگ ۱۸۱۲، کوک به عنوان سرتیپ در شبه‌نظامیان ویرجینیا خدمت می‌کرد.
پس از خدمت در ارتش، او در رود جیمز و کاناوها شرکت سرمایه‌گذاری نموده و به توماس جفرسون در ساختن دانشگاه ویرجینیا همکاری کرد. عمارت خانوادگی که کوک در مزرعه برمو ساخت، حالا یک ملک تاریخی ملی است.
جان هارتویل کوک دوم در ۱۹ سپتامبر ۱۷۸۰ در کشت کلان مانت پلیسنت در شهرستان سری، ویرجینیا زاده شد. به استثنای برادر کوچکتر وی رابرت کنون کوک که در ۱۷۹۰ میلادی وفات یافت، جان تنها پسر از هشت فرزند جان هارتویل کوک اول و الیزابت کنون کوک بود. کوکِ پدر، با الیزابت کنون که در مزرعه والدین خود به‌نام مانت پلیسنت در شهرستان چسترفیلد، ویرجینیا بزرگ شده بود، ازدواج کرد. او در جنگ انقلاب آمریکا تا درجه سرهنگ رسید. کوک جوانتر در عمر دوازده سالگی یتیم شد؛ او مزرعه و برده‌های پدر خود را به ارث برد و زمانی که به سن قانونی رسید، مالکیت آنها را در اختیار گرفت.
کوک در سن چهارده سالگی وارد کالج ویلیام و مری در ویلیامزبرگ، ویرجینیا شد و در خانه سرهنگ چمپیون تراویس اقامت داشت. کوک به عنوان بخشی از کلاس ۱۷۹۸ از کالج فارغ شد. او در زاد روز بیست و یک سالگی خود در ۱۸۰۱ میلادی، به‌طور قانونی مزرعه مانت پلیسنت را به ارث برد.
کوک در ۲۵ دسامبر ۱۸۰۲ با آن بلاس (یا بلاوس) باراود در نورفک، ویرجینیا ازدواج کرد. پدر وی فیلیپ باراود یک پزشک بود و در ویلیامزبرگ، جاییکه کوک درس خوانده بود، کار می‌کرد. آن تا ۱۸۰۳ میلادی در نورفک ماند و در این جریان کوک خانه مزرعه خود در شهرستان سوری را نوسازی می‌کرد. خانواده کوک در ۱۸۰۴ میلادی صاحب یک پسر به‌نام جان هارتویل و در ۱۸۰۶ میلادی در مانت پلیسنت صاحب دختری به‌نام لوئسیانا شدند.
کوک در ۱۸۰۹ میلادی مزرعه خود را به خواهرش سالی و شوهر وی نیکولاس فالکون به فروش رسانید. او همراه با خانواده خود به مزرعه برمو که وی در بستر شمالی رود جیمز در شهرستان فلووانا در پیدمونت ساخته بود، نقل مکان کرد. همسر وی در ۱۸۰۹ میلادی پسر دیگری به‌نام فیلیپ سنت جورج و دختری به‌نام اِن بلاس در ۱۸۱۱ میلادی در برمو به‌دنیا آورد.
در جریان جنگ ۱۸۱۲، کوک به عنوان سرتیپ انتصاب یافته و فرماماندهی شبه‌نظامیان ویرجینیا از کمپ کارتر و کمپ هولی به وی سپرده شد. تیپ وی متشکل از گروهان‌های نیروهای شهرستان فلووانا بود. کوک از ۱۸۱۲ تا ۱۸۱۳ میلادی رهبری دفاع از ریچموند، ویرجینیا را در مقابل نیروهای بریتانیایی در امتداد رود چیکاهومینی بر عهده داشت.
کوک برای عملکرد برجسته خود به عنوان یک افسر نظامی شناخته می‌شد؛ انضباط سخت‌گیرانه‌ای که او بر سربازان مادون خود اعمال می‌کرد با انضباط بارون فون اشتویبن مقایسه می‌شد. در جریان جنگ، کوک بر یک اسب نر کَهَر به‌نام روبوک سوار بود.
پس از جنگ، کورک به خانه خود در برمو بازگشت، جاییکه همسر وی پسر دیگری به‌نام کاری چارلز را در ۱۸۱۴ میلادی به‌دنیا آورده بود. همسر کوک در دسامبر ۱۸۱۶، چند ماه بعد از به‌دنیا آوردن کوچکترین دختر آنها سالی فالکون، درگذشت. آن در برمو رسیس به خاک سپرده شد.
در ۱۸۱۹ میلادی، کوک ساخت عمارتی بزرگ در قسمت علیای مزرعه خود برمو را با معمار چیره‌دست جان نیلسون، کسی که مانتیسلو را برای توماس جفرسون ساخته بود، تکمیل کرد. سال بعد، کوک از جانب فرماندار ویرجینیا جیمز پاتون پریستون در نخستین هیئت بازدیدکننده دانشگاه ویرجینیا گماشته شد. تا زمانی که کوک در ۱۸۵۲ میلادی از این هیئت بازنشسته شد، ثبت نام سالانه این دانشگاه به ۴۰۰ دانشجو رسیده بود.
در ۱۸۳۵ میلادی، کوک به هیئت مدیره رود جیمز و کاناوها شرکت پیوست، شرکت که برای ساخت کانال‌ها به منظور بهبود حمل و نقل دریایی در امتداد ۲۰۰ مایلی (۳۲۰ کیلومتری) رود جیمز، تأسیس شده بود. حمل و نقل دریایی طی دهه‌های بعدی به بخش مهمی اقتصاد محلی مبدل شد، اما یک سری سیلاب‌ها و جنگ داخلی آمریکا به این دوران پایان داد.