moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در دههٔ ۱۹۷۰، آبراهام مولز و فریدر نیک تلاش کردند تا به بررسی رابطهٔ میان زیبایی، پردازش اطلاعات و نظریهٔ اطلاعات بپردازند.A. Moles: "Théorie de l'information et perception esthétique", Paris, Denoël, ۱۹۷۳ (نظریه اطلاعات and aesthetical perception)F Nake (۱۹۷۴). Ästhetik als Informationsverarbeitung. (زیبایی‌شناسی as information processing). Grundlagen und Anwendungen der Informatik im Bereich ästhetischer Produktion und Kritik. Springer, 1974, , در دههٔ ۱۹۹۰، یورگن اشمیت‌هوبر یک نظریهٔ ریاضی پیرامون «زیبایی‌های انتزاعی وابسته به مشاهده‌گر» را تدوین و فرمول‌بندی کرد. این نظریه بر اساس نظریهٔ الگوریتمی اطلاعات بود و در آن گفته شده بود که: زیباترین چیزها در میان چیزهایی که فقط از نظر انتزاعی قابل مقایسه‌اند، آن‌هایی هستند که الگوریتم‌های توصیفی کوتاهی در رابطه با آنچه مشاهده‌گر، خود می‌داند، دارند.J. Schmidhuber. Low-complexity art. Leonardo, Journal of the International Society for the Arts, Sciences, and Technology, ۳۰(۲):۹۷–۱۰۳, ۱۹۹۷. http://www.jstor.org/pss/1576418J. Schmidhuber. Papers on the theory of beauty and low-complexity art since 1994: http://www.idsia.ch/~juergen/beauty.htmlJ. Schmidhuber. Simple Algorithmic Principles of Discovery, Subjective Beauty, Selective Attention, Curiosity & Creativity. Proc. 10th Intl. Conf. on Discovery Science (DS 2007) p. 26-38, LNAI 4755, Springer, 2007. Also in Proc. 18th Intl. Conf. on Algorithmic Learning Theory (ALT 2007) p. 32, LNAI 4754, Springer, 2007. Joint invited lecture for DS 2007 and ALT 2007, Sendai, Japan, 2007. http://arxiv.org/abs/0709.0674 اشمیت‌هوبر، به صراحت میان زیبایی و جذابیت تفاوت قائل شد.
آزمایش‌های میلر – یوری (یا آزمایش‌های میلر) یک آزمایش شیمیایی بود که شرایط زمین در سال 1952 را طوری شبیه سازی می کرد که در آن زمان، طبق شرایط حاکم در زمین اولیه خاستگاه شیمیایی زندگی را آزمایش کرد. آزمایش نظریه های الکساندر اوپارین و جی.بی.اس.هلدین را که شرایط مفروض در زمان زمین بدوی طرفدار واکنشهای شیمیایی است كه از تركیبات آلی پیچیده تر از پیش سازهای غیر آلی، حمایت می كرد.آزمایش کلاسیکی در مورد ایجاد موجود زنده بیولوژیکی از مواد بی جان، مورد بررسی قرار گرفت، که در سال 1952 توسط استنلی میلر، با کمک هارولد اوری، در دانشگاه شیکاگو و بعداً دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو هدایت شده و یک سال بعد به انتشار رسید. Miller states that he made "A more complete analysis of the products" in the 1953 experiment, listing additional results.
پس از مرگ میلر در سال 2007، جفری بادا دانشجوی فارغ‌التحصیل شده میلر با آزمایش روی شیشه های کوچک آب بندی شده بازمانده از آزمایش‌های اصلی توانستند نشان دهند که در واقع بیش از 20 اسید آمینه مختلف در آزمایش‌های اصلی میلر تولید شده است که به‌طور قابل توجهی بیشتر از آنچه در ابتدا میلر گزارش داده بود و بیش از 20 مورد به‌طور طبیعی در حیات رخ می دهند.
اطلاعات به دست آمده حاکی از این است که در گذشته در جو زمین اکسیژن هم وجود داشته است اما میلر آن را نظر نگرفته بود.
و منتقدان عقیده دارند چنانچه اکسیژن هم در آزمایش وجود داشت اسیدهای آمینه به طور سریع اکسیداسیون می شدند و از بین می‌رفتند .
در این آزمایش از آب (H2O)، متان (CH4)، آمونیاک (NH3) و هیدروژن (H2) استفاده شده است. این مواد شیمیایی درون یک فلاسک شیشه ای 5 لیتری استریل متصل به یک فلاسک 500 میلی لیتریکه تا نیمه از آب پر شده بود، قرار گرفتند. آب در فلاسک کوچکتر برای القای تبخیر گرم می شود و بخار آب اجازه ورود به فلاسک بزرگتر را داشته. جرقه های پیوسته الکتریکی بین الکترودها برای شبیه سازی رعد و برق در بخار آب و مخلوط گازی شلیک می شوند و سپس جو شبیه سازی شده دوباره خنک می شود به‌طوری که آب متراکم شده و به درون یک تله U شکل در انتهای دستگاه فرو می رود.
این آزمایش الهام بخش بسیاری دیگر بود. در سال 1961، جوآن ارو فهمید که آدنین پایه نوکلئوتید می تواند از سیانید هیدروژن (HCN) و آمونیاک محلول آب ساخته شود. آزمایش او باعث تولید شدن مقادیر زیادی آدنین شد. مولکولهای آن متشکل از 5 مولکول  HCNبود.
برخی از شواهد حاکی این است که مولکولهای کاهش دهنده کمتری نسبت به آنچه طبق آزمایش میلر – یوری انتظار می رفت در اتمسفر اصلی زمین وجود داشت. شواهد فراوانی در دست است که نشان می دهند 4 بیلیون سال پیش یک انفجار آتشفشانی عظیم به وقوع پیوسته که ممکن است باعث آزاد شدن مقادیر زیادی کربن دی اکسید(CO)، هیدروژن سولفید (HS) و سولفور دی اکسید (SO) در اتمسفر شده است.
شرایط مشابه با آزمایش های میلر – یوری در مناطق دیگر منظومه شمسی نیز وجود دارد که غالباً نور ماوراء بنفش را برای رعد و برق به عنوان منبع انرژی برای واکنشهای شیمیایی جایگزین می کند.
در سالهای اخیر، مطالعاتی درباره ترکیب اسید آمینه محصولات مناطق "قدیمی" در ژنهای "قدیمی" انجام شده است که به عنوان مواردی که در بین ارگانیسم ها از چندین گونه کاملاً جدا از هم مشترک است، تعریف شده است و تصور می شود که تنها آخرین جد جهانی کلیه گونه های موجود را دارند (LUA).
در زیر یک جدول از اسیدهای آمینه تولید شده و شناسایی شده در آزمایش "کلاسیک" 1952، که توسط میلر در سال 1953 منتشر شده است را مشاهده می نمایید، بررسی مجدد شیشه های کوچک آب بندی شده از آزمایش تخلیه جرقه های آتشفشانی سال 2008، و آزمایش مجدد آن در سال 2010، تجزیه و تحلیل شیشه های کوچک آزمایش، تخلیه جرقه غنی از H2S را نشان داد. [46]
National Geographic, "The Rise of Life on Earth"March, 1998 p.1.68
Earth, "Life’s Crucible", February, 1998 p. 34
جیسون آنتونی پائول (زادهٔ ۱۰ دسامبر ۱۹۸۴) یک کشتی‌گیر حرفه‌ای آمریکایی است که با نام جی‌تی‌جی، در مسابقات کشتی حرفه‌ای شرکت می‌کند. جی‌تی‌جی از سال ۲۰۰۲، تاکنون در این رشته، و در مسابقات نوع راو فعال بوده‌است.
گابی تافت (زادهٔ ۱ نوامبر ۱۹۷۸) یک کشتی‌گیر حرفه‌ای آمریکایی است که با نام تایلر رکس ، در مسابقات کشتی حرفه‌ای شرکت می‌کند. رکس از سال ۲۰۰۷، تاکنون در این رشته و در مسابقات نوع راو فعال بوده‌است.
در تابستان ۲۰۱۹ او یک عمل جراحی قلب باز انجام داد.
او در ۴ فوریه ۲۰۲۱ آشکار کرد که یک زن ترنس است.
نیوباری غربی یک شهر در شهرستان اسکس ایالت ماساچوست آمریکا است. این شهر بر روی رودخانه مریمک واقع شده و طبق آمار منتشر شدهٔ سال ۲۰۰۶ اداره آمار آمریکا دارای ۴٬۴۵۰ نفر جمعیت می‌باشد.
http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=West_Newbury,_Massachusetts&oldid=489057718
آتشفشان ایپالا یا ولکان دِه ایپالا آتشفشان چینه‌ای کوچکی به ارتفاع ۱۶۵۰ متر واقع در منطقه‌ای موسوم به اورینته در شرق گواتمالاست. این آتشفشان مرده تقریباً تمامی عرض فروزمین ایپالا را در برگرفته و بلندایش به ۷۵۰ متر بالاتر از کف آن می‌رسد.. قطر دهانهٔ آتشفشان ایپالا یک کیلومتر است و در عمق ۱۵۰ متری از دیواره‌های آن دریاچه‌ای موسوم به دریاچه ایپالا واقع گردیده که ۱۴۹۲ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. مخروط انگلی و برجستهٔ مونته ریکو نیز در دامنهٔ جنوبی ایپالا واقع شده‌است.
آتشفشان ایپالا در منطقه‌ای گرم با آب و هوایی مرطوب و نیمه‌گرمسیری قرار دارد و پوشش گیاهی آن بیشتر از درختان کاج، بلوط، سدر و سیبا تشکیل شده‌است. همچنین مطالعات انجام‌گرفته بیانگر وجود ۳۷ گونه درخت و ۱۶ نوع درختچه در این منطقه است و جنگلی ابری به مساحت ۱۲۱٬۵ هکتار اطراف دهانهٔ ایپالا را پوشانده است. این جنگل در تمامی سال مرطوب بوده و رویشگاه مناسبی برای انواع سرخس و ارکیده به‌شمار می‌رود.
آخرین فوران آتشفشان ایپالا بنا بر نوشته‌های دیاز در سال ۱۸۶۵ و در فاصلهٔ ۲۴ ژانویه تا ژوئن آن سال روی داد اما از آنجا که او از هیچ منبعی در اینباره نام نبرده است ادعای او به‌نظر غیر محتمل می‌رسد. از همین روی تاریخ آخرین فوران ایپالا را نامشخص در نظر می‌گیرند.
کریستن چنووس (زاده ) خواننده و بازیگر آمریکایی است.
رایکلون استیفنس (زادهٔ ۲۲ آوریل ۱۹۷۸) یک بدنساز و کشتی‌گیر حرفه‌ای اهل گویان است که با نام ازکیل جکسون، در مسابقات کشتی حرفه‌ای شرکت می‌کند. ازکیل جکسون از سال ۲۰۰۷، تاکنون در این رشته، و در مسابقات نوع راو فعال بوده‌است.
جاشوا رایان هاچرسون (زاده ۱۲ اکتبر ۱۹۹۲) بازیگر سینما و تلویزیون اهل آمریکا است. او حرفهٔ بازیگری را از اوایل دههٔ ۲۰۰۰ میلادی با بازی در چند نقش کوتاه آغاز کرد. او از سال ۲۰۰۵ با بازی در فیلم‌هایی همانند "منهتن کوچک"، ""، "آر وی"، "سگ آتش‌نشان"، "پلی به سوی ترابتیا" در دنیای سینما شناخته شد؛ و در سال ۲۰۰۸ بازی در نقش اول فیلم‌هایی همانند "سفر به مرکز زمین" (۲۰۰۸) را داشته‌است.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که جاش هاچرسون در آنها به ایفای نقش پرداخته‌است:
هیث میلر (زادهٔ ۱۵ ژوئیه ۱۹۸۳) یک کشتی‌گیر حرفه‌ای آمریکایی است که با نام هیث اسلتر، در مسابقات کشتی حرفه‌ای شرکت می‌کند. اسلتر از سال ۲۰۰۴، ۲۰۲۰ فعل بوده و به تازگی از wwe اخراج شد
نامه‌های محمد به سران کشورها به مجموعه نامه‌هایی گفته می‌شود که مطابق گفتهٔ منابع اسلامی توسط محمد پس از صلح حدیبیه، در سال هفتم هجرت، برای پادشاهان و سران ممالک هم عصر با او ارسال گشته‌اند. در منابع اسلامی نامه‌هایی از محمد به هراکلیوس (هرقل)، نجاشی یا آرماه، خسرو پرویز، مقوقس قبطی و منذر بن ساوی التمیمی گزارش شده‌است. قدیمی‌ترین شاهدی که از چنین نامه‌هایی وجود دارد، نه از منابع اسلامی، بلکه از منابع مسیحی می‌آید و ابن شهاب زهری—اولین راوی اسلامی نامه‌های محمد—هم منبعش را «اسقف النصارا» معرفی کرده‌است. داستان نامهٔ محمد به هراکلیوس، امپراتور روم، در واقع بخشی از داستانی بزرگ‌تر دربارهٔ پیشگویی نابودی روم است که در آن هراکلیوس با تعبیر نشانه‌های سماوی پیش‌بینی می‌کند که «پادشاه/مملکت مختونان» به زودی ظهور خواهد کرد. هراکلیوس آنان را با یهودیان—که ختنه نزد ایشان هم رایج است—اشتباه می‌گیرد اما در ادامه داستان مشخص می‌شود منظور محمد است. داستان نامهٔ محمد احتمالاً توسط آن دسته از مسیحیانی جعل شده که به دلیل باورهای آخرالزمانی خود با هراکلیوس و امپراتوری روم مخالفت می‌کردند. (بنگرید به محمد#باورهای آخرالزمانی در قرون ششم و هفتم میلادی).
داستان پیشگویی هراکلیوس و نامهٔ محمد به او، به طرق مختلف در منابع اسلامی روایت شده اما قدیمی‌ترین آن‌ها متعلق به ابن شهاب زهری، محدث دربار بنی امیه، است. اصل روایت زهری از بین رفته اما شاگردش معمر بن راشد و چند منبع دیگر آن را حفظ کرده‌اند. داستان بلافاصله پس از پایان جنگ رومی‌ها با ساسانیان آغاز می‌شود و هراکلیوس در سوریه حضور دارد. آنجا او به ستارگان می‌نگرد و نشانه‌های ظهور «الملک الخیتان» (پادشاه/مملکت مختونان) را می‌یابد. اخترشناسان هراکلیوس خطر را متوجه یهودیان—که ختنه نزدشان رایج است—می‌دانند اما به زودی یکی از فرمانداران هراکلیوس مردی عرب را نزد او می‌فرستد که تا از پیامبری که تازه ظهور کرده خبر دهد. رومیان این مرد عرب را بررسی می‌کنند و می‌بینند که او هم مانند یهودیان ختنه شده‌است. سپس هراکلیوس اعلام می‌کند این پیامبر عرب، همان است که پادشاه مختونان خواهد شد. سپس هراکلیوس ابوسفیان (که از طایفهٔ اموی بود) را نزد خود می‌آورد تا از محمد برایش بگوید. لحظاتی قبل از اینکه هراکلیوس ابوسفیان را مرخص کند، نامه ای از خود محمد می‌رسد و او را به اسلام دعوت می‌کند. هراکلیوس ابتدا تظاهر به اسلام آوردن می‌کند، اما نهایتاً دعوت را رد می‌کند.
داستان ابن شهاب زهری به گونه‌ای تنظیم شده که خوانندگان بتوانند ارتباطش را با وقایع آینده (فتح شام توسط مسلمانان) را تشخیص دهند. منابع اسلامی زمان ارسال این نامه‌ها را سال‌های ۶ و ۷ هجری و چند سال قبل از نبرد یرموک معرفی می‌کنند. داستان پیشگویی هراکلیوس در خارج از منابع اسلامی، در منابع لاتین، یونانی، گرجی، حبشی و عربیِ مسیحی هم روایت شده‌است. قدیمی‌ترین منبع، اثری لاتین از دربار فرانک‌ها به نام "رویدادنامه" فردگار تألیف حدود ۶۶۰ میلادی—دو دهه بعد از مرگ هراکلیوس—است. روایت فردگار شباهت زیادی به روایت زهری دارد:
روایت زهری به نقل از معمر بن راشد
هراکلیوس پیشگویی بود که می‌توانست ستارگان را بخواند. روزی بیدار شد و درباریانش حالش را عجیب یافتند، لذا پرسیدند «چه خاطرت را مشغول کرده؟» هراکلیوس گفت «دوش به ستارگان نگریستم، و دانستم که پادشاه مختونان ظهور کرده‌است.» خدمه پاسخ دادند «آزرده خاطر مباش، چراکه فقط یهودیان مختون اند. دستوری بفرست به تمام ممالک تا تمام یهودیان را بکشد.»
"رویدادنامه" فردگار به لاتین
امپراتور هراکلیوس—که او را مطالعه بسیار بود—اخترشناسی می‌کرد و از همین رو، به یاری خدا روزی دریافت مملکتش توسط نژادی مختون به خاک و خون کشیده خواهد شد؛ لذا دستوری نزد پادشاه فرانک‌ها فرستاد تا همهٔ یهودیان ملک خود را تعمید دهد.
ناامیدی هراکلیوس و حتی باور به نزدیکی پایان جهان در متن این روایت، می‌تواند گواهی بر ریشهٔ شامی داستان باشد. نویسندگان اهل شام دیدگاهی منفی نسبت به هراکلیوس و پیروزی او بر خسرو پرویز داشته‌اند. در تمام نسخه‌هایی از زهری نقل شده، داستان نامهٔ محمد به هراکلیوس به فردی به نام «ابن ناطور» می‌رسد. ابن زهری این فرد را «اسقف النصارا» معرفی کرده‌است. به عقیدهٔ شان آنتونی، «ابن ناطور» معرب منصبی در کلیسای سریانی به نام «ناطر کورسیا» —جانشین اسقف—است. در واقع، ابن زهری داستانی مسیحی علیه هراکلیوس که با هدف مخالفت با رومیان ساخته شده بوده را تبدیل به داستانی کرده به حکومت مسلمانان/اعراب بر سرزمین‌های سابق امپراتوری روم در خاورمیانه و شمال آفریقا مشروعیت ببخشد: بدان معنا که از این پس دمشق—نه روم—مرکز امپراتوری آخرالزمانیِ خداست.
متن نامه‌هایی که در منابع اسلامی به محمد منسوب کرده‌اند، چنین هستند.
"«بسم الله الرحمن الرحیم· من محمد عبدالله ورسوله، إلی هرقل عظیم الروم· سلام علی من اتبع الهدی· أما بعد فإنی أدعوک بدعایة الإسلام أسلم تسلم یؤتک الله أجرک مرتین· فإن تولیت فعلیک إثم الأریسیین یا أهل الکتاب تعالوا إلی کلمة سواء بیننا وبینکم أن لا نعبد إلا الله ولا نشرک به شیئا ولا یتخذ بعضنا بعضاً أربابا من دون الله فإن تولوا فقولوا اشهدوا بأنا مسلمون (آل عمران ۶۴)»"
به نام خداوند بخشنده مهرباناز محمد بنده و فرستاده خدا به هرقل، بزرگ روم. درود بر کسی که از هدایت پیروی کند. اما بعد من تو را به آیین اسلام فرا می‌خوانم اسلام بیاور تا سالم بمانی و اسلام بیاور تا خدا دو بار تو را پاداش دهد و اگر از پذیرش آن سر باز زدی، گناه اریوسیان (فرقه‌ای از مسیحیت که بوسیله اسقف اریوس در سال ۳۱۰ میلادی پایه‌گذاری شد و معتقد به مخلوق بودن عیسی و نفی الوهیت او بودندالمجمع العلمی العراقی، المجلد الثامن و الثلاثون، ربیع‌الثانی 1408 - الجزء 4) بر گردن توست؛ و ای اهل کتاب، بیایید از آن کلمه حق که میان ما و شما یکسان است پیروی کنیم که به جز خدای یکتا را نپرستیم، و چیزی را با او شریک قرار ندهیم، و برخی برخی را به جای خدا به ربوبیّت تعظیم نکنیم. پس اگر از حق روی گردانند بگویید شما گواه باشید که ما تسلیم فرمان خداوندیم.At-Tabari, "Tarikh al-umam wal-muluk"
پس از آن قیصر گفت: کسی را از قوم او بیابید تا از وی دربارهٔ محمد پرسش کنیم. در آن هنگام ابوسفیان با عده‌ای از مردان قریش، در زمان صلح حدیبیه برای تجارت در غزه بودند. ابوسفیان گوید: فرستاده قیصر نزد ما آمد و ما را پیش او در بیت‌المقدس برد. وی تاج برسر نهاده بود و بزرگان روم گرداگرد او بودند. قیصربه مترجم خویش گفت: بپرس کدام یک از اینان به این مردی که ادعا می‌کند پیغمبر است نزدیک تر است؟ ابوسفیان گفت من نزدیکترم. قیصر پرسید: نسب تو با او چیست؟ ابوسفیان پاسخ داد: محمد پسر عموی من است. قیصر گفت: پیش آی. آنگاه به اصحاب ابوسفیان دستور داد پشت او قرار گیرند و به آنان گفت شما را پشت سر او قرار دادم تا اگر دروغی گفت: شما راست آن را بگوئید.
ابوسفیان گوید: به خدا اگر حیا مانعم نبود هر آینه دروغ می‌گفتم اما برخلاف میل خویش وبا وجود دشمنی ام با محمد، به پرسشهای او پاسخ راست دادم. سپس هرقل به مترجم خود گفت: از او بپرس که نسب این مرد در میان شما چگونه است پاسخ دادم: او از ما و با نسب است. پرسید: آیا کسی از شما پیش از وی چنین ادعایی کرده‌است؟ گفتم: نه پرسید آیا شما او را متهم به دروغگویی می‌کنید؟ گفتم: نه پرسید: آیا کسی از پدرانش پادشاه بودند؟ گفتم: نه پرسید: مراتب عقل و رای او چگونه است؟ گفتم: هرگز بر عقل و رای او عیب نگرفته‌ایم. پرسید: آیا چون پیمانی بندد خیانت می‌کند؟ گفتم: نه و اکنون در میان ما و او کار به مصالحت برقرار است. پرسید: آیا با او نبرد آزموده‌اید؟ گفتم: بلی پرسید: جنگ شما و جنگ او چگونه است؟ گفتم:کار ما با او به نوبت رفت گاه او پیروز بود و زمانی ما. پرسید: شما را به چه امر می‌فرماید؟ گفتم: ما را امر می‌کند که خدای یکتا را بپرستیم و بد و شرک نورزیم و ما را به نماز و زکات و وفای به عهد و ادای امانت امر می‌کند.
هرقل به مترجم خویش گفت: به او (ابوسفیان) بگو: من تو را از نسب او پرسیدم و تو گفتی او مردی نسب دار است انبیا چنین باشند و در نسب قوم خویش برانگیخته شوند و از تو پرسیدم که آیا کسی پیش از او (محمد) چنین ادعایی کرده‌است؟ وتو گفتی که هیچ‌کس چنین ادعایی نداشته‌است و چنانچه کسی پیش از او این سخن را گفته بود، می‌گفتیم که او این سخن را از دیگران گرفته‌است و پرسیدیم که آیا او را به دروغگویی متهم می‌کنید؟ پیش از آن که در این باره پاسخی دهد ما گمان کردیم چنین نباشد و ما با پاسخ تو دانستیم که او نمی‌تواند کسی باشد که به مردم دروغ نگوید اما به خدا دروغ بندد و از تو پرسیدم که آیا کسی از پدرانش پادشاهی کرده‌است؟ و تو گفتی نه که اگر پاسخ تو مثبت بود آنگاه می‌گفتیم که او مردی است که به طلب پادشاهی پدرش این ادعا را مطرح کرده‌است و از تو پرسیدم که آیا بزرگان مردم او را پیروی کردند یا ضعفایشان؟ و تو گفتی:ضعفا حال آنکه اینان پیروان پیغمبران اند زیرا معمولاً پیروان پیغمبران از این طبقه بوده‌اند؛ و از تو پرسیدم که آیا شمار پیروانش روبه فزونی است یا کاستی؟ و تو پاسخ دادی: روبه فزونی است ایمان چنین است تا آنگاه که تمام و کامل شود؛ و تو را پرسیدم که آیا کسی از روی نارضایی از دین او ارتداد جسته‌است؟ و تو گفتی: نه. ایمان نیز چنین است هنگامی که ایمان حاصل شود سینه‌ها گشاده گردند. تو را پرسیدم که آیا خیانت می‌کند؟ و تو گفتی. نه پیامبران چنین اند و هیچ‌گاه خیانت روا نمی‌دارند و تو را پرسیدم که آیا با او نبرد آزموده‌اید؟ گفتی: آری و کار ما با او به نوبت بوده گاه او پیروز می‌شده و گاه ما. پیامبران چنین آزموده می‌شدند و در پایان، نصرت از آن آن‌ها می‌شده‌است؛ و از تو پرسیدم شما را به چه فرمان می‌دهد؟ جواب دادی: او ما را به نماز و زکات و عفاف و وفای به عهد و ادای امانت فرمان می‌دهد و من از این پاسخها دانستم که او پیغمبر است.
"«بسم الله الرحمن الرحیم من محمد رسول‌الله إلی کسری عظیم فارس، سلام علی من اتبع الهدی، وآمن بالله ورسوله، وشهد أن لا إله إلا الله وحده لا شریک له، وأن محمدا عبده ورسوله، وأدعوک بدعایة الله، فإنی أنا رسول‌الله إلی الناس کافة، لینذر من کان حیا ویحق القول علی الکافرین فأسلم تسلم، فإن أبیت فإن إثم المجوس علیک.»"
بنام خداوند بخشنده مهربان، از محمد، فرستاده خدا، به خسرو، بزرگِ ایران. درود بر آن کسی که حقیقت را بجوید و هدایت را پیرو باشد و به خداوند و رسولش ایمان آورد و گواهی دهد که جز الله معبودی نیست و شریک ندارد و یگانه است، و گواهی دهد که محمّد بنده و فرستادهٔ اوست. من تو را به سوی خدا می‌خوانم. فرستاده خدا برای همگان هستم تا آنان را بیم دهم و حجت را بر کافران تمام کنم. اسلام بیاور تا در امان باشی و اگر از اسلام روی‌گردان شوی، گناه مردم مجوس بر گردن تو است.
به گفته منابع اسلامی، خسرو پرویز نامه محمد را پاره کرد"Kisra", M. Morony, The Encyclopaedia of Islam, Vol. V, ed.C.E. Bosworth, E.van Donzel, B. Lewis and C. Pellat, (E.J.Brill, 1980), 185. و گفت «بنده ناچیز میان اتباع من جرئت می‌کند نام خود را مقدم بر نام من بنویسد.» و به باذان فرمانده دست‌نشانده‌اش در یمن دستور داد دو مرد را نزد این شخص در حجاز فرستد و او را دستگیر کرده و به دربار ساسانی ارسال کند. به گفته منابع اسلامی، زمانی که محمد از پاره کردن نامه توسط خسرو پرویز مطلع شد، گفت که «پس امیدوارم الله ملک او را نابود کند.»
"«بسم الله الرحمن الرحیم. من محمد رسول الإسلام إلی المقوقس عظیم القبط: سلام علی من اتبع الهدی، أما بعد فإنی أدعوک بدعوة الإسلام، أسلم تسلم یؤتک الله أجرک مرتین ﴿قُلْ یَا أَهْلَ الْکِتَابِ تَعَالَوْا إِلَی کَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَیْنَنَا وَبَیْنَکُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِکَ بِهِ شَیْئًا وَلَا یَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ﴾ [آل عمران: ۶۴].»"
به نام خداوند بخشنده مهرباناز محمّد پیامبر اسلام به مقوقس، بزرگ قبطیان. درود بر پیروان هدایت. من تو را به آیین اسلام دعوت می‌کنم. اسلام بیاور تا در امان باشی، اسلام بیاور تا خداوند دو پاداش به تو دهد؛ و اگر نپذیری و اسلام نیاوری گناه قبطیان نیز به عهده تو است. ای اهل کتاب، بیایید به یک اصل مشترک میان خودمان عمل کنیم و آن این است که غیر خدا را نپرستیم و کسی را شریک او قرار ندهیم و برخی از ما برخی دیگر را به خدایی نپذیرد. اگر آنان از آیین حق روی گرداندند بگویید گواه باشید که ما پیرو آیین اسلامیم.
"بسم الله الرحمن الرحیم من محمد رسول الإسلام إلی النجاشی ملک الحبشة: سلام علیک إنی أحمد الله إلیک، الله الذی لا إله إلا هو الملک القدوس السلام المؤمن المهیمن، وأشهد أن عیسی بن مریم روح‌الله وکلمته ألقاها إلی مریم البتول الطیبة الحصینة، فحملت بعیسی فخلقه الله من روحه کما خلق آدم بیده، وإنی أدعوک وجنودک إلی الله عز وجل، وقد بلغت ونصحت فاقبلوا نصحی، والسلام علی من اتبع الهدی."
به نام خداوند بخشنده مهرباناز محمد، فرستاده خدا، به نجاشی، پادشاه حبشه. سلام بر تو. من خدایی را که جز او خدایی نیست ستایش می‌کنم؛ خدایی که فرمانرواست و از هر عیبی منزه است، و خدایی که «سلام» است، بندگان فرمانبردارش از خشم او در امان‌اند و بر بندگانش ناظر و گواه است. گواهی می‌دهم که عیسی بن مریم روحی است از جانب خدا و کلمه‌ای است که خداوند او را در وجود مریم قرار داد. مریمی که زاهد و پاک و پاکدامن است. خداوند با همان نیرویی که آدم را بدون پدر و مادر آفرید، عیسی را نیز بدون پدر، از رحم مادرش به وجود آورد. من تو را به سوی خدای یگانه و بی‌شریک دعوت می‌کنم و از تو می‌خواهم که پیوسته مطیع و فرمانبردار او باشی و از آیین من پیروی کنی و به خدایی که مرا مبعوث کرده‌است ایمان و یقین داشته باشی. همانا من فرستاده خدایم و تو و مردمانت را به سوی خداوند عزیز و با عظمت دعوت می‌کنم.
من با این نامه رسالتم را ابلاغ کردم و برای شما خیرخواهی نمودم. خیر خواهی ام را بپذیرید. درود بر پیروان هدایت.نامه پیامبر (ص) به نجاشی پادشاه حبشه
"بسم الله الرحمن الرحیم، من محمد رسول‌الله إلی المنذر بن ساوی، سلام علیک، فإنی أحمد إلیک الله الذی لا إله إلا هو، وأشهد أن لا إله إلا الله، وأن محمداً عبده ورسوله. أما بعد: فإنی أذکرک الله عز وجل، فإنه من ینصح فإنما ینصح لنفسه، ومن یطع رسلی ویتبع أمرهم فقد أطاعنی، ومن ینصح لهم فقد نصح لی، وإنّ رسلی قد أثنوا علیک خیراً، وإنی قد شفعتُکَ فی قومکَ، فاترکْ للمسلمین ما أسلموا علیه، وعفوتُ عن أهل الذنوب فاقبل منهم، وإنک مهما تصلح، فلن نعزلکَ عن عملک، ومن أقام علی یهودیة أو مجوسیة فعلیه الجزیة"
به نام خداوند بخشنده مهرباناز محمّد فرستاده خدا به منذر بن ساوی. درود بر تو. ستایش می‌کنم به سوی تو الله را که جز او معبودی نیست. شهادت می‌دهم معبودی جز الله نیست و نیز گواهی می‌دهم که محمد، بنده و فرستاده اوست، اما بعد، من خدای عزّوجلّ را به یاد تو می‌آورم، همانا آن که خیرخواهی می‌کند، برای خویش خیرخواهی می‌کند و هر کس فرستادگان مرا فرمان برد و پیرو آنان شود مرا فرمان برده‌است و هر که خیر آنان را خواهد برای من خیرخواهی کرده‌است. فرستادگان من ثنای خیر بر تو می‌فرستند و من تو را در قومت شفاعت کردم، پس برای مسلمانان، آنچه را که بر آن تسلیم شدند واگذار و گناهکاران را بخشیدم پس از ایشان بپذیر؛ و تو هر قدر که اصلاح کنی هرگز تو را از مقامت بر کنار نخواهیم داشت و هر که بر آیین یهود یا مجوس باقی‌ماند، باید جزیه پرداخت کنند.
وائل غنیم با نام کامل وائل سعید عباس غنیم (متولد۲۳ دسامبر ۱۹۸۰ قاهره)، ۳۰ ساله، متولد قاهره،الجزیرة مهندس کامپیوتر و مدیر ارشد بازاریابی شرکت گوگل در خاورمیانه،اسلام تایمزWael Ghonim to leave Google, start tech NGO in Egypt - Apr. 25, 2011«وائل غنیم» مدیر منطقه‌ای گوگل در خاورمیانه، فعال در اعتراضات سراسری در مصر (۲۰۱۱) در اینترنتی، مدیر صفحه کلنا خالد سعید (از قربانیان شکنجه‌های پلیس در مصر) در فیس بوک که نخستین قرار برگزاری راهپیمایی اعتراض‌آمیز در انقلاب سال ۲۰۱۱ مصر، در این صفحه اینترنتی گذاشته شد. نیروهای امنیتی مصر وائل غنیم را دو روز پس از آغاز انقلاب مصر در روز ۲۵ ژانویه ۲۰۱۱ به مدت ۱۲ روز بازداشت کردند.عصر ایران
وائل غنیم، در قاهره مصر و در یک خانواده متوسط به دنیا آمد و تا سن ۱۳ سالگی در شهر آبها عربستان سعودی زندگی کرد و سپس به قاهره بازگشت و در حال حاضر در امارات متحده عربی ساکن است، زمانی که اعتراض‌ها برای آزادی و فعالیت‌های اسلامی در حال گسترش است.الاخبار
وی مدرک لیسانس خود را در رشته مهندسی کامپیوتر از دانشگاه قاهره در سال ۲۰۰۴ اخذ کرد و مدرک فوق لیسانس خود را با رتبه بالا در رشته بازاریابی و امور مالی از دانشگاه آمریکایی قاهره در سال ۲۰۰۷ کسب کرد.
وائل غنیم با یک زن مسلمان آمریکایی ازدواج کردهhttp://twitter.com/#!/Ghonim/status/36118972063690752 و دو فرزند با نام‌های اسراء و آدم دارد.[http://techcrunch.com/2011/02/07/wael-ghonims-first-interview-after-jail-release-video/ Wael Ghonim's First Interview After Jail Release [Video] | TechCrunch]
وی روز ۲۸ ژانویه توسط مأموران دولتی دستگیر شد و چند روز بعد از زندان آزاد شد. پس از دستگیری وائل غنیم شرکت گوگل در بخش عربی سایت دستگیری وائل را اعلام کرد و درخواست یاری کرده بود و شماره تلفن ۰۰۴۴۲۰۷۰۳۱۳۰۰۸ را برای مخاطبان جهت رساندن هر گونه اطلاعات در مورد وائل را در سایت درج کرده بود. گوگل در ده‌ها صفحه جداگانه با عنوان‌های «أین وائل غنیم؟» «وائل غنیم کجاست» و «کلنا وائل غنیم» «همه ما وائل غنیم هستیم»، در جستجوی وائل بود.
وائل غنیم، که از سازمان‌دهندگان اصلی راهپیمایی‌های اولیه معترضان مصری بود، مدتی ناپدید شد و آزادی او از زندان، شادی و حمایت گسترده فعالان سیاسی و بلاگرهای این کشور را به‌دنبال داشت.
غنیم پس از آزادی از زندان به جمع تظاهر کنندگان بازگشت و در مصاحبه با یک شبکه تلویزیونی محلی مصر اعلام کرد که جوانان حاضر در میدان التحریر وی را به‌عنوان نماینده و سخنگوی خود معرفی کرده‌اند.
خبرگزاری الجزیره و خبرگزاری فرانسه در رابطه با زندان شدن غنیم گفته بودند که در حالی که وائل غنیم، خود گفته که نمی‌خواهد به او به چشم یک قهرمان نگاه کنند، اما معترضان که مدتی است به دنبال یک رهبر می‌گردند می‌گویند که «غنیم به نحوی برای آنان حکم رهبر را دارد.»
وائل غنیم پس از آزاد شدن، در مصاحبه با یکی از کانال‌های تلویزیونی مصری، به یاد کشته‌شدگان اعتراضات در مصر، اشک ریخت و گفت که ۱۲ روز زندان را با چشمان بسته و در بی‌خبری به‌سر برده‌است.
وی در این مصاحبه افزود گفت:
تصویر وائل غنیم در بسیاری از سایت‌ها دیده شده که با دستبند سبز در بین معترضین حضور پیدا کرده‌است.جهان نیوز
خبرگزاری‌های عصر ایران و رویترز، اعلام کرده بودند که به احتمال بسیار جایزه امسال صلح نوبل به یکی از فعالان تأثیرگذار در موج انقلاب‌ها و اعتراضات در شمال آفریقا و خاورمیانه موسوم به بهار عربی، اعطا خواهد شد.
معمولاً نام کاندیداهای دریافت جایزه صلح نوبل به‌طور رسمی اعلام نمی‌شود ولی همیشه گمانه زنی‌های نزدیک به واقعیت، مطرح می‌شود.
نام فعال زن مصری «اسراء عبدالفتاح»، از پایه‌گذاران جنبش ۶ آوریل مصر و وائل غنیم جوان مصری و مؤسس صفحه «همه ما خالد سعید هستیم» در فیس بوک که تظاهرات نخستین روز انقلاب مصر، در این صفحه هماهنگ شده بود از جمله کاندیداهای احتمالی دریافت جایزه صلح نوبل هستند.
جلال پژمان (۸ خرداد ۱۳۰۱ –؟ ) سپهبد نیروی زمینی شاهنشاهی و آخرین رئیس اداره چهارم ستاد بزرگ ارتشتاران و از شرکت کنندگان در شورای عالی فرماندهان ارتش بود، که اعلامیه بی‌طرفی ارتش را که منجر به فروپاشی دودمان پهلوی در ایران گردید را در تاریخ ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ امضا نمود.فروپاشی ارتش شاهنشاهی، خاطرات سپهبد جلال پژمان، نشر نامک پروین، شابک 2- 65-6895-964-978، چاپ اول 1386
وی پس از پیروزی انقلاب توسط انقلابیون دستگیر و زندانی ولی اعدام نشد و بعداً آزاد شد.
از زمان آزادی وی از زندان تا به الان ، اطلاعات چندانی از وی در دسترس نیست. اما طبق برخی اخبار محلی و غیررسمی، احتمالا جلال پژمان در ۱۳ مهر ۱۳۸۹ در سن ۸۸ سالگی درگذشته است.
اصغر شرفی (زاده ۱ دی ۱۳۲۱) بازیکن پیشین فوتبال و سرمربی پیشین باشگاه فوتبال برق شیراز است.
او در روز ۱ دی سال ۱۳۲۱ در گذر قلی از محله پاچنار تهران به دنیا آمد.
شرفی فوتبال را از زمین خاکی‌های چهارصددستگاه زیر نظر حسن حبیبی آغاز کرد. فوتبال حرفه‌ای را با تیم جوانان شاهین شروع کرد. بعد از مدتی به تیم معروف تاج (استقلال کنونی) پیوست و پس از درخشش در آن باشگاه به تیم پاس تهران رفت. او به مدت ده سال در این باشگاه بازی کرد و در دو سال پایانی کاپیتان این تیم نیز بود. او در سال ۱۳۴۶ به تیم ملی نیز دعوت شد و توانست در ۱۷ بازی ۲ گل به ثمر برساند. او عضوی از تیم ملی در دو جام ملت‌های آسیا ۱۹۶۸ و جام ملت‌های آسیا ۱۹۷۲ بود که توانستند قهرمان آسیا شوند. پس از عدم راهیابی ایران به جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴، شرفی در بازی با کویت کفش‌هایش را آویزان کرد. پس از دو ماه از بازنشستگی از فوتبال ملی، از فوتبال باشگاهی نیز خداحافظی کرد و به مربی‌گری روی آورد.
او مربی‌گری را در تیم ملی فوتبال امید ایران که سرمربی‌اش حشمت مهاجرانی بود آغاز کرد. پس از آنکه مهاجرانی سرمربی تیم ملی شد، شرفی نیز به عنوان دستیار دوم او مشغول به کار شد که توانست ایران را برای سومین قهرمانی در جام ملت‌ها و راهیابی به جام جهانی فوتبال ۱۹۷۸ کمک کند. پس از استعفای مهاجرانی از سرمربی‌گری تیم ملی در سال ۱۳۵۷ او نیز استعفا داد و پس از مدتی کوتاهی به عنوان کمک مربی تیم استقلال که زمانی او در آن بازی می‌کرد، انتخاب شد. پس از برکناری سرمربی این تیم، شرفی به مدت نیم فصل هدایت این تیم را برعهده داشت و پس از پایان فصل از این باشگاه رفت. او در سال ۱۳۶۳ ایران را به مقصد نروژ ترک کرد اما پس از نه سال به ایران بازگشت و هدایت تیم ایرانجوان را بر عهده گرفت. در سال ۱۳۷۶ او برای بار دوم به عنوان کمک مربی تیم ملی انتخاب شد. پس از سه سال فعالیت رئیس وقت فدراسیون فوتبال ایران شرفی را به عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب کرد اما پس از انتقادات فراوان و تغییر رئیس فدراسیون شرفی از این مسئولیت کنار گذاشته شد. پس از این او به مدت یک فصل سرمربی تیم برق شیراز بود.
پس از کناره‌گیری از سرمربیگری برق شیراز؛ او به مدت یک سال از فوتبال دور بود و در سال ۱۳۸۱ با عنوان سرمربی تیم پگاه گیلان بازگشت اما پس از عدم موفقیت و نتیجه‌گیری از این سمت برکنار شد. او به مدت دو سال هدایت تیم اکباتان (که بعدها به استیل آذین تغییر نام داد) را برعهده داشت و توانست این تیم را تقویت کند و بازیکنان جوانی را به فوتبال ایران معرفی کرد. او به مدت دو فصل نیز سرمربی تیم دسته اولی ایرانجوان بود. در سال ۱۳۹۰ باشگاه مس سرچشمه که به تازگی به لیگ برتر صعود کرده بود، شرفی را جایگزین سرمربی قبلی خود کرد.
در تابستان ۱۳۹۱ باشگاه برق شیراز که در دسته اول فوتبال ایران حضور دارد بار دیگر شرفی را به عنوان سرمربی خود انتخاب کرد.اصغر شرفی، سرمربی جدید برق شیراز اما وی در اسفند ۱۳۹۱ به تیم شهرداری اراک پیوستاصغر شرفی رسماً سرمربی شهرداری اراک شد وبگاه رسمی شهرداری اراک
ان‌بی‌سی یونیورسال شرکت رسانه‌ای آمریکایی است که در حوزه‌های مدیریت رسانه‌های گروهی، ارائه خدمات سرگرمی، گردشگری و برنامه‌های تفریحی، تولید و پوشش خبری و اطلاع‌رسانی، فعالیت می‌کند. دفتر مرکزی این شرکت در ساختمان جی‌ئی، در شهر نیویورک قرار دارد.
شرکت ان‌بی‌سی یونیورسال در سال ۲۰۰۴ در پی ادغام شرکت‌های ان‌بی‌سی و ویوندی یونیورسال تأسیس شد، که مالکیت سهام شرکت ادغامی به‌طور مشترک در اختیار شرکت‌های جنرال الکتریک (۵۱٪) و ویوندی (۴۹٪) قرار داشت. در سال ۲۰۱۱ شرکت کامکست اقدام به خریداری سهام ویوندی در ان‌بی‌سی یونیورسال نمود. کامکست در ماه مارس ۲۰۱۳ با خریداری کلیه سهام جنرال الکتریک در ان‌بی‌سی، کنترل۱۰۰٪ درصد سهام ان‌بی‌سی یونیورسال را در اختیار گرفت.
ان‌بی‌سی یونیورسال در حال حاضر مالک چندین شبکه تلویزیونی، شبکه‌های کابلی، بنگاه‌های خبر رسانی، استودیوهای ضبط فیلم و موسیقی، ایستگاه‌های رادیویی و وب‌گاه می‌باشد، که برای نمونه می‌توان به ان‌بی‌سی، یونیورسال استودیوز، تلموندو، یواس‌ای نتورک، سای فای، شبکه چیلر، ئی!، ام‌اس‌ان‌بی‌سی، ان‌بی‌سی نیوز و هیولو اشاره کرد.
داروساز یا دکتر داروساز شخص متخصصی است که در بیمارستان ها، شرکت‌ها و مراکز تحقیقاتی،دانشگاهها و کارخانجات و داروخانه‌ها در زمینه‌های تحقیقات، فرمولاسیون و تولید محصولات دارویی انسانی و دامی و فراورده‌های آرایشی و بهداشتی و نیز راهنمایی و ارائه مشاوره به پزشکان و بیماران و مصرف‌کنندگان محصولات آرایشی و بهداشتی فعالیت می‌کند.
داروسازان اطلاعات زیادی دربارهٔ محصولات فوق دارند و در دانشگاه تحت آموزش قرار می‌گیرند تا مکانیسم‌های گوناگون اثرات، عوارض جانبی و تداخلات و راه‌های بهینه‌سازی آن‌ها را درک کنند. به همین دلیل آن‌ها باید به دانش‌های بسیاری از جمله کالبدشناسی، شیمی و بیوشیمی، فیزیولوژی و پاتوفیزیولوژی، گیاه‌شناسی، سم شناسی، آنالیز و تشخیص کمی و کیفی و همچنین کاربرد دستگاه‌ها و تولید صنعتی و مدیریت و اقتصاد احاطه یا آشنایی داشته باشند.
انقلاب فوریه ()، در تاریخ‌نگاری شوروی معروف به انقلاب دموکراتیک بورژاوی فوریه، یا انقلاب مارس،طبق تقویم غربی انقلاب در ماه مارس رخ داد، ولی مطابق تقویمی که روسیه در آن زمان استفاده می‌کرد تاریخ رخ‌دادن انقلاب در ماه فوریه بود. نخستین گام از دو انقلابی بود که در سال ١٩١٧ در روسیه رخ داد.
رویدادهای اصلی انقلاب در پتروگراد (سنت پترزبورگ کنونی)، پایتخت آن زمان روسیه، و در نزدیکی آن اتفاق افتاد. در آنجا نارضایتی طولانی مدت از سلطنت به اعتراضات گسترده علیه جیره بندی مواد غذایی در ٢٣ فوریه سبک قدیم (٨ مارس سبک جدید) تبدیل شد.History of the Women's Day. United Nations website. فعالیت انقلابی حدود هشت روز به طول انجامید که شامل تظاهرات گسترده و درگیری‌های مسلحانه خشونت آمیز با پلیس و ژاندارم‌ها، آخرین نیروهای وفادار به سلطنت روسیه، بود. در ٢٧ فوریه سبک قدیم (١٢ مارس سبک جدید) نیروهای پادگان پایتخت در کنار انقلابیون قرار گرفتند. سه روز بعد تزار نیکلای دوم از سلطنت کناره‌گیری کرد و حکومت دودمان رومانوف و امپراتوری روسیه پایان یافت. پس از این واقعه یک دولت موقت به رهبری شاهزاده گئورگی لووف جایگزین "شورای وزیران روسیه" شد.
دولت موقت به شدت منفور بود و مجبور شد قدرت دوگانه را با شورای پتروگراد تقسیم کند. پس از روزهای ژوئیه، که در آن دولت صدها معترض را کشت، الکساندر کرنسکی رئیس دولت شد. او نتوانست مشکلات فوری روسیه، از جمله کمبود مواد غذایی و بیکاری گسترده را برطرف کند، زیرا تلاش می کرد روسیه را درگیر جنگ جهانی اول نگه دارد. شکست های دولت موقت منجر به انقلاب اکتبر توسط بلشویک های کمونیست در اواخر همان سال شد. انقلاب فوریه کشور را تضعیف کرده بود. انقلاب اکتبر آن را شکست و منجر به جنگ داخلی روسیه و در نهایت تشکیل اتحاد جماهیر شوروی شد."February Revolution." Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Online. Encyclopædia Britannica, 2011. Web. 30 Sep. 2011. <http://www.britannica.com/EBchecked/topic/888782/February-Revolution>.
به نظر می‌رسد که انقلاب بدون هیچ گونه رهبری واقعی یا برنامه ریزی رسمی رخ داده است. روسیه از تعدادی مشکلات اقتصادی و اجتماعی رنج می‌برد که پس از شروع جنگ جهانی اول در سال ١۹١۴ تشدید شد. سربازان ناراضی از پادگان شهر به شورشیان نان، عمدتاً زنان در صف نان، و اعتصاب کنندگان صنعتی در خیابان‌ها پیوستند. با ترک روزافزون سربازان از پادگان بی‌انضباط پایتخت، و با دور شدن نیروهای وفادار در جبهه، شهر دچار هرج و مرج شد، و منجر به تصمیم تزار برای کناره گیری تحت نظر ژنرال هایش گردید. در مجموع، بیش از ١٣٠٠ نفر در تظاهرات فوریه ١٩١٧ کشته شدند.Curtis 1957, p. 30. مورخین مختلف دلایل گوناگونی برای چگونگی آغاز انقلاب ذکر کرده‌اند. مورخان روسی زمان اتحاد جماهیر شوروی علت آن را خشم پرولتاریا علیه بورژوازی در حال رشد روسیه ذکر کردند. لیبرال های روسیه به جنگ جهانی اول اشاره کردند. رویزیونیست‌ها آن را به اختلافات زمینی پس از "دوران سرف‌‌داری و اصلاحات الکساندر دوم" ربط می‌دهند. مورخان مدرن ترکیبی از این عوامل را ذکر کرده و اسطوره‌سازی این واقعه را نقد می‌کنند.
این انقلاب، با وجود رخ‌دادن در ماه مارس گاه‌شماری گریگوری، بیشتر به انقلاب فوریه معروف است. زیرا در آن تاریخ روسیه هنوز از گاه‌شماری ژولینی استفاده می‌کرد. پس از اصلاح این تقویم توسط اتحاد جماهیر شوروی گاهی از این واقعه با عنوان "انقلاب مارس" نیز یاد می‌شد. برای جلوگیری از سردرگمی، هم تاریخ سبک قدیم و هم سبک جدید رویدادها آورده شده است.
تعدادی از عوامل به صورت کوتاه مدت و بلند مدت به انقلاب فوریه کمک کردند. مورخان دربارهٔ عوامل اصلی که به این امر کمک کرده‌اند اختلاف نظر دارند. مورخان لیبرال برآشفتگی ناشی از جنگ تأکید می‌کنند، در حالی که مارکسیست‌ها بر اجتناب ناپذیری تغییر تأکید می‌کنند. رابینویچ علل اصلی درازمدت و کوتاه مدت را این چنین خلاصه می‌کند:
گرچه شکست‌های نظامی امپراتوری روسیه در طول جنگ جهانی اول تأثیر مهمی در وقوع این انقلاب داشت، ولی ریشه‌های این انقلاب به قبل از آغاز جنگ جهانی اول، بر می‌گردد. از مهم‌ترین این موارد می‌توان به شکست‌های امپراتوری روسیه در طول قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم و همچنین مدرن ساختن ساختارهای اجتماعی، اقتصادی و سیاسی در آن دوران اشاره کرد. آن طور که ریچارد پایپس می‌نویسد، «ناسازگاری سرمایه‌داری و استبداد، تمام کسانی را که به این موضوع فکر می‌کردند، رنج می‌داد».
این شرایط سبب ایجاد تنش‌ها و آشفتگی‌های گوناگونی در میان طبقات کارگری و حرفه‌ای شد. این تنش‌ها، نخست منجر به انقلاب ۱۹۰۵ شد. نیکلای دوم توانست به تدریج انقلاب ۱۹۰۵ را سرکوب کند، ولی چند سال بعد یعنی در سال ۱۹۱۴ میلادی، با ورود امپراتوری روسیه به درگیری‌های جنگ جهانی اول، نارضایتی‌های عمومی به شدت گسترش یافت.
شکست‌های نظامی امپراتوری روسیه در طول جنگ جهانی اول و همچنین نارضایتی عمومی از نحوه اداره امور داخلی روسیه، مهم‌ترین عامل این انقلاب بود. چالش‌های اقتصادی ناشی از درگیری در یک جنگ تمام عیار نیز به این موضوع دامن زد.
در ماه اوت سال ۱۹۱۴، تمام طبقات مردم از انقلاب حمایت می‌کردند، اما تقریباً تمام نمایندگان سیاسی به نفع ورود روسیه به جنگ جهانی اول رأی دادند.Of 422, only 21 voted against. . ورود روسیه به جنگ جهانی اول، به‌طور موقت اختلافات داخلی را در روسیه کاهش داد. ارتش امپراتوری روسیه چند پیروزی اولیه (مانند پیروزی در سال ۱۹۱۵ در گالیسیا و در سال ۱۹۱۵ با حمله انتحاری بروسیلوف) به دست آورد، اما شکست‌ها همچنان در سال‌های ۱۹۱۴، نبرد تاننبرگ، نبردهای مازوری و فساد لهستان روسیه در ماه مه و اوت ۱۹۱۵ ادامه داشت. تقریباً شش میلیون تلفات (مرده، زخمی و گم شده) در ژانویه سال ۱۹۱۷ به وجود آمد. تردیدها (بیشتر به علت خستگی ساده و جنگی) افزایش یافتند، روحیه سربازان به کمترین حد خود رسیده بود و افسران و فرماندهان تازه‌وارد گاهی اوقات بسیار ناوارد بودند. نیروهای مسلح روسیه مانند اکثر ارتش‌های دیگر امکانات کافی نداشتند. در این هنگام دوما (مجلس نمایندگان پایین) و استاوکا (مقامات ارتش) شروع به نافرمانی از دستورهای تزار کردند.
شکست‌های روسیه در جنگ جهانی اول، حامیان نیکلای دوم در روسیه را به حداقل خود رسانده بود. ماه نوامبر سال ۱۹۱۶، نیکلای دوم قصد داشت نیکلای گولیتسین را به عنوان نخست‌وزیر منصوب کند ولی گولیتسین با اشاره به عدم آمادگی خود برای پذیرش مقام نخست‌وزیری، از نیکلای دوم خواست تا حکم انتصابش لغو شود. روز ۲۳ نوامبر، نیکلای دوم رسماً الکساندر ترپوف را به عنوان نخست‌وزیر منصوب کرد. الکساندر ترپوف تا ۲۰ ژانویه سال ۱۹۱۷ در سمت نخست‌وزیر روسیه باقی ماند. روز ۲۰ ژانویه نیکلای گولیتسین با حکم نیکلای دوم به سمت نخست‌وزیر روسیه منصوب شد. گولیتسین آخرین نخست‌وزیر منصوب شده از سوی نیکلای دوم بود.
اوایل ماه فوریه سال ۱۹۱۷ اکثر کارگران صنعتی در پتروگراد و مسکو دست به اعتصاب زدند. روز ۸ مارس، مصادف با روز بین‌المللی زن، کارگران کارخانه‌های نساجی، غالباً زنان، اقدام به اعتصاب کردند و خواهان دریافت نان شدند. آن‌ها می‌دانستند پتروگراد تنها برای ده روز آرد دارد. کارگران کارخانه‌های فلزات، مهم‌تر از همه کارخانه پوتیلوف، بزرگ‌ترین کارخانه تسلیحات در پتروگراد، نیز به زودی به این خیل پیوستند. حاکمان در ابتدا نگرانی زیادی نداشتند و تصور می‌کردند ناآرامی‌ها به جهت مسئله غذا است و آن‌ها قادر خواهند بود هر گونه قیام احتمالی را سرکوب کنند. با این حال، تظاهرات‌ها نه تنها ادامه پیدا کردند بلکه تعداد معترضان افزایش و شعارهای آن‌ها هر چه بیشتر ماهیت سیاسی یافت. روز ۹ مارس، طبق گزارش پلیس، بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار تظاهرات‌کننده گرد آمدند که بزرگترین از نوع خود پس از آغاز جنگ بود. روز بعد مردم بیشتری به خیابان‌ها ریختند.< منبعA History of the Soviet Union from the Beginning to the End. Peter Kenez. New York / Cambridge University Press, 2006. , . p. 15–16 اعتراضات دهقانان نیز گسترش یافت. سوسیال دموکرات‌ها هدایت اعتراضات را در دست گرفتند.
با احساس خطر حاکمیت، نیکلای دوم از قرارگاه نیروی زمینی در موگیلف تلگرافی به ژنرال سرگی خابالوف، فرماندار نظامی پتروگراد، فرستاد و خواهان متوقف کردن ناآرامی‌ها «تا فردا» شد. روز ۱۱ مارس به سربازان دستور به گشودن آتش بر روی مردم داده شد. با وجود دستگیر شدن چندین تن از رهبران کارگری و آرام‌تر شدن اوضاع، سربازان دیگر میلی به دفاع از حکومت نداشتند. شورش به پادگان‌ها و سربازان رسید. چند روز آینده پتروگراد غرق در آشوب و هرج‌ومرج شد. تعداد بسیار بیشتری از سربازان به انقلابیون پیوستند و در عرض چند روز تقریباً دیگر چیزی از پادگان شهر باقی نماند. در نبود حاکمیت، قتل و غارت در شهر شیوع یافت.
روز ۱۱ مارس، نیکلای دوم فرمان انحلال مجلس روسیه را صادر کرد اما اکثر نمایندگان مجلس متفرق نشدند و با تصمیمات او مخالفت کردند. روز ۱۲ مارس آخرین دولت تزاری روسیه به رهبر گولیتسین استعفا داد. نیکلای دوم روز بعد خابالوف را که قادر به سامان دادن به آشفتگی نشده و تسلط بر اعصاب خود را نیز از دست داده بود، از مقامش خلع و ژنرال سال‌خورده نیکلای ایوانوف را جانشین او نمود. مسلماً دیگر برای صورت گرفتن هر کاری توسط ایوانوف دیر شده بود؛ او هیچ نیروی وفاداری در اختیار نداشت. هنگامی که سلسله‌مراتب فرماندهی و پیوندهای قدرت در روسیه از هم گسست نظم امپراتوری با سرعت شگفت‌انگیزی فروپاشید. سربازان که از نظام تزاری و رهبران ارتش نفرت و دشمنی یافته بودند، دیگر از فرامین مافوق‌های خود تبعیت نمی‌کردند.
با سرعت‌گرفتن حوادث، شامگاه ۱۲ مارس شورای وزیران روسیه آخرین جلسه خود را در کاخ مارینسکی برگزار کرد و به‌طور رسمی استعفای خود را به نیکلای دوم ارائه نمود. روز ۱۵ مارس، نیکلای دوم خود به نفع برادرش میخائیل، از سلطنت استعفا داد اما میخائیل از پذیرش سر باز زد. ژنرال میخائیل الکسیف، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح روسیه با پشتیبانی تعدادی دیگر از ژنرال‌های عالی‌رتبه، یکی از مشوقان نیکلای دوم به این عمل بود. بدین ترتیب حکم‌رانی دودمان رومانوف‌ها بر روسیه پس از سیصد سال پایان یافت. مجلس دومای روسیه همان روز یک حکومت موقت را به رهبری شاهزاده گئورگی لووف و وزارت الکساندر کرنسکی از حزب سوسیال دموکرات مسئول اداره امور کشور ساخت.
شیخ حسن آل‌عصفور بوشهری از علماء و محدثین بوشهر در سده سیزدهم هجری است.
شیخ حسن، فرزند شیخ حسین فرزند محمد فرزند احمد فرزند ابراهیم فرزند احمد فرزند عصفور فرزند احمد فرزند عبدالحسین فرزند عطیه فرزند شیبه بحرانی در اوائل سده سیزده قمری می‌زیسته است. وی پس از درگذشت پدرش به سال ۱۲۱۶ قمری به بوشهر مهاجرت کرد. امام جمعه و جماعت و متصدی امر قضای آنجا بوده و به سال ۱۲۶۱ قمری (۱۸۴۵ میلادی) در آن شهر درگذشت و در خانه‌اش مدفون شد.
وی در ترغیب مبارزه مردم بوشهر با نیروهای مهاجم انگلیس در سال ۱۲۵۴ ق. نقش فعال داشته است.
«شـیخ حسـن بـن شـیخ حسـین بـن شـیخ محمـد بن احمـد بـن ابراهیـم بـن احمـد بـن صالـح بـن احمد بـن عصفور بـن احمد بـن عبدالحسـین بـن عطیه بن شـیبه الدرازی بـن امیر هلال بـن امیرموسـی بن امیر حسـین بـن امیر مانـع بن امیـر عصفور بن امیر راشـد بـن عمیـره بن سـنان بـن غفیلـه بن شـبانه بـن عامر بـن عوف بـن عقیل بـن کعب بـن ربیعه بـن عامر بن صعصعـه بـن معاویه بـن بکربن هـوازن بن سـلیم بن منصـور بـن عکرمـه بـن خصفه بـن عیلان بـن مضر بـن نـزار بن معـد بن عدنـان؛ جد نبـی مکرم اسلام»
این مسابقه در تاریخ ۱۱ آگوست ۱۹۹۶ مابین تیم‌های نیوکاسل و منچستر یونایتد در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده‌است.
تیم منچستر یونایتد در این مسابقه توانست با نتیجه چهار بر صفر به پیروزی برسد.
این مسابقه در تاریخ ۱۳ آگوست ۱۹۹۵ مابین تیم‌های اورتون و بلکبرن در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده‌است.
تیم اورتون در این مسابقه توانست با نتیجه یک بر صفر به پیروزی برسد.
در فرهنگ عامه یهودی، دیبوک (به ییدیش: דיבוק) روحی است نحس یا مخرب که جایگزین روح یک شخص مرده می‌شود. کلمه «دیبوک» از کلمه عبری דיבוק، به معنی وابستگی مشتق شده‌است. دیبوک خودش را به بدن شخص زنده متصل می‌کند و در جسم او ساکن می‌شود. بر اساس این باور، روح در قالب دیبوک، فرصت دیگری برای انجام عملی که در طول عمر خودش قادر به انجام آن نبوده بدست می‌آورد. ظاهراً دیبوک پس از رسیدن به هدف خود جسم میزبان را ترک می‌کند.
انقلاب اکتبر که انقلاب کبیر سوسیالیستی اکتبر ، اکتبر سرخ، قیام اکتبر و انقلاب بلشویکی نیز خوانده می‌شود، دومین و آخرین حرکت بزرگ از انقلاب روسیه بود که سبب‌ساز به‌قدرت رسیدن حزب بلشویک در روسیه و برپایی نظام شورایی شد."October Revolution." Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Online. Encyclopædia Britannica, 2011. Web. 30 Sep. 2011. <http://www.britannica.com/EBchecked/topic/888785/October-Revolution>.
انقلاب توسط بلشویک‌ها رهبری شد، که از نفوذ خود در شوروی پتروگراد برای سازماندهی نیروهای مسلح استفاده می‌کردند. سپاه پاسداران بلشویک تحت کمیته انقلاب نظامی، اشغال ساختمان‌های دولتی در ۷ نوامبر ۱۹۱۷ را آغاز کرد. روز بعد، کاخ زمستانی (محل موقت حکومت موقت در پتروگراد، سپس پایتخت روسیه)، تسخیر شد. انتخابات مجلس قانون اساسی، که مدت زیادی به تعویق افتاده بود، در تاریخ ۱۲ نوامبر ۱۹۱۷ برگزار شد. بر خلاف اکثریت آن‌ها در شوروی، بلشویک‌ها تنها ۱۷۵ کرسی را از ۷۱۵ کرسی مجلس نمایندگان به دست آوردند.
پس از پیوستن جناح چپ به ائتلاف بلشویک‌ها در اکتبر ۱۹۱۷ تا مارس ۱۹۱۸، مجلس مؤسسان برای اولین بار در ۲۸ نوامبر ۱۹۱۷ تشکیل شد، اما جلسات آن تا ۵ فوریه ۱۹۱۸ توسط بلشویک‌ها به تأخیر افتاد. در اولین روز، و تنها روز برپایی جلسه، مجلس مؤسسان با شوراها دچار کشمکش و درگیری گردید و فرامین شورا را دربارهٔ صلح و میهن رد نمود. نتیجه حاصل از این امر، منحل شدن اجزا اصلی هیئت قانونگذاری به دستور بود. اگر چه انقلاب در آن زمان و در وجهه بین‌المللی شناخته شده نبود، اما زمینه‌ساز جنگ داخلی روسیه میان سال‌های ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۲ و به دنبال آن، ایجاد اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی گردید.
روسیه تا پیش از به قدرت رسیدن پترکبیر(۱۶۸۲–۱۷۲۵) در رقابت استعماری اروپاییان جایگاهی نداشت. اما سیاست و اقدام‌های پترکبیر این کشور را تا قبل از انقلاب اکتبر متحول کرده بود و در مسیر توسعه طلبی سیاسی و نظامی قرار داد. او با استخدام کارشناسان اروپایی، تاسیس مدارس و دانشگاه‌های جدید و تقویت ارتش به ویژه نیروی دریایی، این کشور را وارد مسابقه استعمار کرد. یکی از برنامه‌های پتر برای قدرتمندشدن روسیه تزاری گسترش سرزمین روسیه و دستیابی به دریاهای آزاد برای کسب منافع تجاری و سیاسی بود. جانشینان او تلاش کردند به این برنامه عمل کنند و به همین سبب در نواحی شرقی اروپا و حوزه دریای بالتیک، دریای سیاه و دریای مازندران (خزر) اقدام‌های نظامی وسیعی انجام دادند. این اقدام‌ها موجب جنگ‌های متعدد روسیه با ایران، عثمانی و برخی کشورهای اروپایی نظیر فرانسه گردید.
آن طور که در اسناد معاصر دیده می‌شود (به عنوان مثال، در اولین نسخه‌های آثار کامل لنین)، در ابتدا از این رویداد به عنوان کودتای اکتبر (Октябрьский переворот) یا قیام سوم، نام برده می‌شد. با این حال، در روسیه، "переворот" معنای مشابهی به «انقلاب» دارد و همچنین به معنای "چرخش" یا "سرنگونی" است، بنابراین «کودتا» لزوماً ترجمهٔ صحیح نیست. با گذشت زمان، اصطلاح «انقلاب اکتبر» (Oktябрьская революция) به کار گرفته شد. این انقلاب همچنین به عنوان «انقلاب نوامبر» شناخته می‌شود چرا که با توجه به تقویم گرگوری، این انقلاب در ماه نوامبر رخ داده‌است.
انقلاب فوریه، تزار نیکولا دوم روسیه را سرنگون کرد و دولت او را با دولت موقت روسیه جایگزین کرد. با این حال، دولت موقت ضعیف و متضاد با اختلافات داخلی بود. این مسئله جنگ جهانی اول را ادامه داد و این امر به‌طور فزاینده‌ای ناخوشایند شد. یک بحران سراسری در روسیه، بر روابط اجتماعی، اقتصادی و سیاسی گسترش یافت و اختلال در صنعت و حمل و نقل شدت یافت و مشکلات در دستیابی به مقررات افزایش یافت. تولید ناخالص صنعتی در سال ۱۹۱۷به کمتر از ۳۶ درصد از آن چیزی که در سال ۱۹۱۴ بود، کاهش یافت.Rabinowitch, 1978, p. 167. در پاییز، تا حدود ۵۰ درصد از تمام شرکت‌ها در اورال، دانوب و دیگر مراکز صنعتی تعطیل شدند که منجر به بیکاری عظیم مردم شد. در همان زمان، هزینه زندگی به شدت افزایش یافت. دستمزد واقعی در سال ۱۹۱۳ حدود ۵۰ درصد کاهش یافت. بدهی ملی روسیه در اکتبر ۱۹۱۷ به ۵۰ میلیارد روبل افزایش یافت. از این رو، بدهی‌های دولت به دولت‌های خارجی به بیش از ۱۱ میلیارد روبل رسید و کشور با تهدید ورشکستگی مالی مواجه شد.Chamberlin, 1976, p. 296.
در طول ماه‌های ژوئن، ژوئیه و اوت ۱۹۱۷، شنیدن سخنان طبقه کارگر در مورد عدم اطمینان و نارضایتی آن‌ها از قدرت در دولت موقت، معمول بود. کارگران کارخانه در اطراف روسیه در مورد کمبود فزاینده مواد غذایی، لوازم و سایر مواد احساس نارضایتی می‌کردند. آن‌ها مدیران و سرپرستان خود را سرزنش می‌کردند و حتی در کارخانه‌ها نیز به آن‌ها حمله می‌کردند. کارگران بسیاری از افراد ثروتمند و با نفوذ، مانند نخبگان در موقعیت قدرت را به خاطر کمبود مواد غذایی و شرایط زندگی ضعیف سرزنش می‌کردند. آن‌ها این افراد ثروتمند و قدرتمند را به عنوان مخالفان انقلاب نام‌گذاری کردند و آن‌ها را «بورژوازی، سرمایه‌داری و امپریالیست» نامیدند.
در سپتامبر و اکتبر ۱۹۱۷ اقدامات گسترده‌ای علیه کارگران مسکو و پتروگراد، معدنچیان در دانسس، کارگران متالورژی در اورال، کارگران نفتی باکو، کارگران نساجی در منطقه صنعتی مرکزی و کارگران راه‌آهن در ۴۴ خط راه‌آهن وجود داشت. فقط در این ماه‌ها بیش از یک میلیون کارگر در اعتصاب شرکت کردند. کارگران در یک انقلاب اجتماعی تولید و توزیع را در بسیاری از کارخانه‌ها و نیروگاه‌ها کنترل می‌کردند.David Mandel, The Petrograd workers and the seizure of soviet power, London, 1984 کارگران توانستند این اعتصاب را از طریق کمیته‌های کارخانه سازماندهی کنند. کمیته‌های کارخانه، نماینده کارگران بودند و قادر به مذاکره برای شرایط کار، پرداخت، و ساعت‌ها بودند. با وجودی که شرایط کاری در سطح کیفی افزایش می‌یابد، کیفیت کلی زندگی کارگران بهبود نیافت. هنوز هم کمبود غذا وجود داشت و افزایش حقوق و دستمزد کارگران برای فراهم کردن مایحتاج خانواده‌هایشان کافی نبود.
وزیر امور خارجه، پاول میلیوکف، در یک یادداشت دیپلماتیک در تاریخ ۱ مه ۱۹۱۷ میلادی، ابراز تمایل دولت موقت برای ادامه جنگ علیه قدرت‌های مرکزی را تا «پیروزی نهایی» اعلام کرد که باعث خشم گسترده شد. در ۱ تا ۴ ماه مه، حدود صد هزار کارگر و سرباز پتروگراد، و پس از آن کارگران و سربازان دیگر شهرهای تحت رهبری بلشویک‌ها، با شعار «مرگ بر جنگ» و «همه قدرت برای شوروی» تظاهرات کردند. اعتراض‌های جمعی منجر به بحران برای دولت موقت شد. ۱ ژوئیه تظاهرات‌های بیشتری را شاهد بود، زیرا حدود پانصد هزار کارگر و سرباز در پتروگراد راهپیمایی کردند و مجدداً خواسته‌های خود مبنی بر «تمام قدرت برای شوروی»، «مرگ بر جنگ» و «مرگ بر ده وزیر سرمایه‌دار» را مطرح کردند. حکومت موقت در ۱ ژوئیه ۱۹۱۷ مبارزه علیه نیروهای مرکزی را آغاز کرد که خیلی زود از بین رفت. خبر این تهاجم و فروپاشی آن، مبارزه کارگران و سربازان را تشدید کرد. بحران جدید در دولت موقت در ۱۵ ژوئیه ۱۹۱۷ آغاز شد.
در ۲۳ اکتبر ۱۹۱۷ (۵ نوامبر سبک جدید)، کمیته مرکزی بلشویک رأی ۱۰٫۲ را برای قطعنامه اعلام کرد که «قیام مسلحانه اجتناب ناپذیر است و زمان آن کاملاً رسیده‌است». در نشست این کمیته، لنین دربارهٔ چگونگی انتظار کشیدن مردم روسیه برای «قیام مسلحانه» و زمان به قدرت رسیدن بلشویک‌ها بحث کرد. لنین به موفقیت این قیام اطمینان داشت. اطمینان او از ماه‌های افزایش قدرت بلشویک‌ها و انتخابات موفق به نفع کمیته‌های مختلف و مشاوران در شهرهای بزرگ مانند پتروگراد و مسکو سرچشمه می‌گرفت.
بلشویک‌ها در شورای پتروگراد، به رهبری رئیس‌جمهور شوروی، تروتسکی، یک کمیته انقلابی نظامی ایجاد کردند. کمیته شامل کارگران مسلح، ملوانان و سربازان بود و از حمایت یا بی‌طرفی سربازخانه پایتخت اطمینان حاصل می‌کرد. این کمیته با برنامه‌ریزی ماهانه مکان‌های راهبردی شهر را اشغال می‌کردند.
در ۲۵ اکتبر (۷ نوامبر سبک نوین) ۱۹۱۷ میلادی، بلشویک‌ها نیروهای خود را در قیام پتروگراد (سن پترزبورگ امروزی) و سپس پایتخت روسیه، علیه دولت موقت کرنسکی سازماندهی کردند. این رویداد با ورود یک ناوتیپ طرفدار بلشویک‌ها، شامل پنج ناوشکن و خدمه آن‌ها، به بندر سن پترزبورگ هم‌زمان بود. ملوانان در بندر کرونشتات نیز وفاداری خود را به بلشویک‌ها اعلام کردند. صبح زود، کمیته انقلابی ارتش، آخرین مکان‌هایی را که باید مورد حمله قرار می‌گرفتند یا از مرکز محاصره و نگهبانی آن در کاخ اسمولنی کاسته می‌شد، برنامه‌ریزی کردند. نظامیان به‌طور سیستماتیک تسهیلات دولتی، ارتباطات کلیدی، تأسیسات و امتیازات را با کمترین مخالفت تسخیر کردند. گریسون پتروگراد و بسیاری از واحدهای نظامی این شهر به قیام علیه دولت موقت پیوستند.
کرنسکی و دیگر مقامات دولت موقت از مقاومت قابل توجه ناتوان بودند. راه‌آهن و ایستگاه‌های راه‌آهن به مدت چند روز توسط کارگران شوروی و سربازان کنترل شده بود و تردد از مسیر راه‌آهن به پتروگراد و برعکس، برای مقامات دولت موقت غیرممکن شده یود. دولت موقت نیز قادر به یافتن هیچ‌گونه وسیله نقلیه قابل استفاده‌ای نبود. در صبح روز قیام، کرنسکی به شدت به دنبال دستیابی به نیروهای نظامی بود تا به دولت موقت در خارج از شهر کمک کنند. سرانجام یک خودروی پیرس آرو را از سفارت آمریکا به امانت گرفت و سوار بر آن از کاخ زمستانی خارج شد.
همان‌طور که کرنسکی پتروگراد را ترک می‌کرد، لنین طی «اعلامیه‌ای به شهروندان روسیه» اعلام کرد که حکومت موقت توسط کمیته انقلاب نظامی سرنگون شده‌است. اعلامیه از طریق تلگراف به سراسر روسیه فرستاده شد، حتی زمانی که سربازان طرفدار شوروی مراکز کنترل مهمی را در سراسر شهر به دست گرفته بودند. یکی از اهداف لنین این بود که اعضای کنگره شوروی، که بعد از ظهر آن را با مفاد قانونی تشکیل می‌دادند، معرفی کند و از بحث و جدل بیشتر در مورد مقبولیت و مشروعیت جلوگیری کند.
کنگره دوم شوروی شامل ۶۷۰ نماینده انتخاب شد؛ ۳۰۰ نفر بلشویک بودند و نزدیک به یک صد نفر انقلابگرای چپ بودند که از سرنگونی دولت الکساندر فیودورویچ کرنسکی حمایت کردند.Service, Robert (1998). A history of twentieth-century Russia. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press. p 65 هنگامی که سقوط کاخ زمستانی اعلام شد، کنگره فرمان انتقال قدرت را به شوراهای نمایندگان کارگران، سربازان و دهقانان، و در نتیجه تصویب انقلاب را اعلام کرد.
انتقال قدرت بدون مناقشه نبود. بال‌های مرکز و راستی انقلابیون سوسیالیست و همچنین منشویک‌ها معتقد بودند که لنین و بلشویک‌ها به‌طور غیرقانونی قدرت را به دست گرفته‌اند و قبل از تصویب این قطعنامه، به راه افتاده‌اند. همان‌طور که آن‌ها خروج کردند، توسط لئون تروتسکی، که به آن‌ها گفتند: «شما افراد رقت‌انگیزی هستید، شما خرابکاری می‌کنید، نقش شما بازی می‌شود، به آنجا که ازین پس به آن تعلق دارید بروید - به گرد و غبار تاریخ!»Reed, John (1997) Ten Days that Shook the World. New York: St. Martin's Press. p 217