moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
یکی از ویژگی‌های بارز رمان‌های دوره چهارم، تاریخ‌گرایی است. در این دوره، مشاهدهٔ تاریخی رویدادها و ویژگی‌های اجتماعی زمانه گسترش یافت و جایگزین رویکرد پاورقی‌نویسان دوره‌های قبلی در توجه به افسانه‌ها و رویدادهای باستانی شد. رمان‌های "تنگسیر" (۱۳۴۲) و "سنگ صبور" (۱۳۴۵) اثر صادق چوبک از جمله آثار مشهور این دوره‌اند که به‌واسطهٔ ترسیم تصویری از یک دورهٔ تاریخی خاص، دارای جنبه‌های تاریخی قوی هستند. با این حال، منتقدان از دیدگاه فن رمان‌نویسی، "تنگسیر" را داستان کوتاهی خوانده‌اند که با افزودن صحنه‌ها و حادثه‌هایی غیرضروری، متورم شده‌است. "سنگ صبور" نیز فاقد قالبی منسجم و هماهنگ است و ماجراهای آن با نظم و قاعده پیش نمی‌رود. در سال ۱۳۴۸، نخستین رمان تاریخ‌گرای فارسی با نام "سووشون" به قلم سیمین دانشور منتشر شد که ارتباط منسجمی با واقعیت‌های تاریخی سال‌های ۱۳۲۰ تا ۱۳۳۰ داشت. بعداً، ایرج پزشکزاد در "دایی‌جان ناپلئون" با رویکردی طنزآمیز و احمد محمود در "همسایه‌ها" از چنین رویکردی بهره گرفتند. "سووشون" پرخواننده‌ترین رمان ایران شد و "همسایه‌ها" پس از انتشار در سال ۱۳۵۳ موجی از رمان‌های «شرح احوالی» را در ادبیات ایران ایجاد کرد. "دایی‌جان ناپلئون" نیز اگرچه توجه منتقدان را برنینگیخت، اما در عامهٔ مردم طرفداران زیادی پیدا کرد و با اقتباس از آن، سریالی تلویزیونی با همان نام ساخته شد که بینندگان زیادی داشت. داستان "دایی‌جان ناپلئون" در زمان جنگ جهانی دوم رخ می‌دهد و پر از شخصیت‌های مضحک و کنایه‌های جنسی است. این داستان نگاهی ریشخندآمیز به باور عامیانه مبنی بر این که «انگلیس، عامل هر رخداد مصیبت‌باری در ایران است» دارد، چنان‌که در فرهنگ عامه، کاراکتر دایی جان ناپلئون، به استعاره‌ای برای نشان دادن توهم توطئه تبدیل شد.
در سال ۱۳۴۸، "شازده احتجاب"، اولین رمان هوشنگ گلشیری نیز منتشر شد که به نظر احمد کریمی حکاک، پژوهشگر ادبی، به سرعت مورد استقبال جامعهٔ روشنفکری ایران واقع شد و نام گلشیری را به‌عنوان یک داستان‌نویس جوان و زبردست مطرح کرد. این رمان، داستان زوال سه نسل از شاهزادگان قاجار را روایت می‌کند. کریمی حکاک معتقد است استفاده گلشیری از تکنیک جریان سیال ذهن و تلفیق کردن مضمون و روش، این رمان را به عنوان اثری بدیع در سیر رمان‌نویسی در ایران بدل کرده‌است. گلشیری در کتاب بعدی خود، "کریستین و کید" تلاش کرد از شگردهای جدید در رمان نو بهره‌گیری نماید. یکی از این شگردها، که او در آثار سال‌های پس از انقلابِ خود ازجمله "آیینه‌های دردار" نیز استفاده کرد، به‌کارگیری روایت‌گری به عنوان بخشی از روایت داستان است.
تحولات اجتماعی دههٔ چهل در ایران، و به‌طور خاص، ماجرای اصلاحات ارضی، نویسندگان را به اندیشیدن و پرداختن به مسائل زندگی روستایی ترغیب کرد و گرایش ادبی جدیدی به وجود آورد که میرعابدینی آن را «ادبیات روستایی و اقلیمی» نامیده‌است. با این که ریشه‌های این گرایش ادبی از دوران مشروطه شروع شده‌بود، غلامحسین ساعدی با رمان "توپ" و مجموعه داستان کوتاه "عزاداران بیل" به عنوان پیشرو ادبیات روستایی شناخته شد. آثار دیگری که پس از ساعدی در این موضوع نوشته شد، از جمله "شریفجان، شریفجان"ِ تقی مدرسی و "بعد از تابستان"ِ غزاله علیزاده از نوعی واقع‌گرایی گزارشی استفاده کردند. "نفرین زمین" اثر جلال آل احمد نیز نمونه دیگری است که به عقیده میرعابدینی، مبدل به «بیانیه‌ای افشاگرانه در دربارهٔ اصلاحات ارضی و امحای کشاورزی سنتی ایران» شده‌است.
با وقوع انقلاب در سال ۱۳۵۷، ولع کتاب‌خوانی در ایران شدت گرفت و جمعیت کتاب‌خوان به لحاظ کمی و کیفی گسترش یافت. رمان‌نویسی نیز به عنوان قالب متداول ادبی مورد توجه قرار گرفت. رمان‌های نوشته شده در این دوره، از دوره‌های قبلی بیشتر بود. در این دوران، آثار زیادی چه از فارسی به زبان‌های دیگر و چه برعکس، ترجمه شد. همچنین زنان نویسنده جایگاه و نقش تثبیت‌شده‌ای یافتند. اولین آثار این دوران را نویسندگان مشهور قبل از انقلاب نوشتند؛ مانند گلشیری، فصیح و دولت‌آبادی. اگرچه بسیاری از نویسندگان این دوره، چه آنها که شهرت نویسندگی‌شان به قبل برمی‌گشت و چه آنها که در این دوران به شهرت رسیدند، از حامیان انقلاب بودند و کم‌وبیش در آن مشارکت داشتند، اما به‌مرور، برخی از آنها از جریان انقلابی فاصله گرفتند یا به مخالفت با آن پرداختند. برخی از نویسندگان این دوره ناچار شدند ایران را ترک کنند و در تبعید به نوشتن ادامه دهند.
در دهه ۱۳۶۰ با گران شدن کاغذ، رکود دوباره بازار کتاب را فراگرفت و دامنگیر این ادبیات داستانی نیز شد. در این دهه، بسیاری از کتاب‌های منتشر شده در سال‌های قبل دوباره چاپ شدند و اگرچه بازار ترجمه هم رونق زیادی پیدا کرد، اما بسیاری از آثار ترجمه، بازنویسی از ترجمه‌های قبلی بودند. در این دهه، ۶۶ رمان فارسی از ۳۹ نویسندهٔ ایرانی به چاپ رسید که ۳۵ مورد از این رمان‌ها از انقلاب و جنگ تأثیر پذیرفته بودند.
در دوران پس از انقلاب، دولت قوانین سخت‌گیرانه‌ای بر چاپ کتاب وضع کرد و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مأمور شد تا همه کتاب‌ها را پیش از چاپ، ممیزی کند و به‌طور جدی از انتشار مطالب شهوانی یا خلاف شرع جلوگیری نماید. همه کتاب‌ها از جمله داستان، مشمول این قانون بودند.
در سال ۱۳۵۹، با شروع جنگ، فصل جدیدی در ادبیات ایران شروع شد که ادبیات جنگ نام گرفت. تا سال ۱۳۷۰، نزدیک به ۱۶۰۰ داستان کوتاه و ۴۶ رمان و داستان بلند با موضوع جنگ در ایران منتشر شد. جنگ تقریباً همه نویسندگان را تحت تأثیر قرار داد؛ بعضی از نویسندگان در ستایش رشادت و حماسه‌آفرینی رزمندگان و بعضی در مصائب آن و تاثیرش بر زندگی مردم نوشتند. دستهٔ نخست، نویسندگانی بودند که تلاش می‌کردند روحیهٔ رزمندگان و مردم را بالا ببرند، حتی اگر داستانشان دارای تأثیر مقطعی باشد و ماندگار نشود. شخصیت‌های شجاعی که برای حفظ ارزش‌ها راهی جبهه می‌شوند و شخصیت‌های منفی که در اثر تجربه یا مشاهده‌ای، منقلب می‌شوند و راه جبهه‌ها را در پیش می‌گیرند، در رمان‌های این دسته، غالب و پرشمارند. نویسندگان این داستان‌ها اغلب نویسندگان حرفه‌ای نبودند و با هدف حفظ ارزش‌های جنگ، با شتاب‌زدگی می‌نوشتند؛ بنابراین شخصیت‌ها کمتر واقعی و ملموس می‌نمودند و ساختار داستان از پیچیدگی زیادی برخوردار نبود؛ چنان‌که تعبیر و تفسیر متفاوتی از آنها نمی‌شد و خواننده را کمتر به تفکر و تکاپو وامی‌داشتند. در این سال‌ها، تعداد آثاری که به واقعیت زمانه، فردیتی داستانی داده و آن را هنرمندانه توصیف کرده باشند، کم است. یکی از مطرح‌ترین نویسندگان این دسته، محسن مخملباف است با رمان ۳۵۰ صفحه‌ایِ "باغ بلور" (۱۳۶۵).
نویسندگان حرفه‌ای‌ترِ جنگ، اغلب در دستهٔ دوم جای می‌گرفتند و به جای به تصویر کشیدن قهرمانی‌ها، به توصیف حال و هوای مردم جنگ‌زده می‌پرداختند. مهاجرت، مرگ و گریز از اضطراب، از جمله مضمون‌های مورد استفاده در این رمان‌ها بودند. "زمین سوخته" احمد محمود، نخستین رمان مستند و گزارشی از سه ماه نخست جنگ و برگرفته از تجربیات خودِ نویسنده است. این رمان جنبه‌ای حماسی دارد و در آن، در کنار ویرانگری جنگ، رشادت‌های مردم نشان داده می‌شود.
یکی از ویژگی‌های رمان‌نویسی بعد از انقلاب ۱۳۵۷، بومی شدن و منطقه‌ای شدن ادبیات است؛ به این معنی که اهمیت تهران به عنوان پایتخت سیاسی و اقتصادی، اهمیت خود را در آثار ادبی از دست می‌دهد. به‌طور مثال، داستان‌های احمد محمود، منیرو روانی‌پور و محمود دولت‌آبادی در مناطق مختلف مختلف ایران روی می‌دهد و می‌تواند جنبه‌های مختلف تحولات اجتماعی را در منطقه‌های ایران بنمایاند. این تمرکززدایی، به نوعی فاز دوم مدرنیته در ایران محسوب می‌شود که مرکزیت ملی‌گرایانهٔ زبان فارسی را به تعادل می‌رساند.
برای اولین بار، سبک رئالیسم جادویی از ادبیات آمریکای لاتین به ادبیات فارسی راه پیدا کرد. "طوبا و معنای شب" از شهرنوش پارسی‌پور، از اولین رمان‌های فارسی در این سبک محسوب می‌شود.
استفاده از مفاهیم روان‌کاوی نیز در بین نویسندگان رمان پس از انقلاب جایگاه قابل قبولی داشته‌است. عباس معروفی در نخستین و مشهورترین رمان خود، "سمفونی مردگان"، توانست ساختارهای زیباشناختی و روانکاوانه را با موفقیت به‌کار گیرد. این داستان با الهام گرفتن از داستان هابیل و قابیل در "قرآن" و "انجیل"، زندگی و مرگ دو برادر را در جامعه‌ای تعریف می‌کند که با تحولات بنیادینی روبروست. او با استفاده از نظریات روان‌کاوی فروید، ساختار داستان را شکل می‌دهد و از زوایای مختلفی آن را روایت می‌کند. شیوه روایت این داستان، با برخی از نویسندگان غربی، به‌خصوص فاکنر مقایسه شده‌است. او از این شیوه در رمان‌های بعدی خود، "سال بلوا" و "پیکر فرهاد" هم استفاده کرد. "پیکر فرهاد"، روایتی غم‌انگیز از تاریخ زن ایرانی است که از دیدِ شخصیتِ زنِ "بوف کورِ" صادق هدایت بیان شده‌است. جعفر مدرس صادقی هم یکی دیگر از نویسندگانی است که تحت تأثیر روان‌کاوی، به خلق اثر پرداخت و سعی کرد از شگردهای روایی رمان نو استفاده کند. "گاوخونی"، "سفر کسرا" و "ناکجاآباد"، مشهورترین رمان‌های او هستند. مدرس صادقی، از معدود نویسندگان بعد از انقلاب به‌شمار می‌رود که در آثار خود از اسطوره‌ها و دستمایه‌های پیش از اسلام استفاده کرده‌است.
تاریخ معاصر ایران نیز یکی از موضوعات مورد توجه نویسندگان بعد از انقلاب است. امیرحسن چهلتن در "تالار آینه"، داستان مشروطه را از دیدِ یک زن نوشت. "خانه ادریسی‌ها"، اثر غزاله علیزاده، روایتی است از دوران جنگ‌های ایران و روسیه در دوران قاجار. خودزندگی‌نامهٔ "جزیرهٔ سرگردانی"، روزهای سخت سیمین دانشور در آستانهٔ انقلاب ۱۳۵۷ را توصیف می‌کند.
در دهه ۷۰، حدود ۱۲۰۰ عنوان رمان به چاپ رسید که نیمی از آنها به قلم نویسندگان زن بوده‌است. در این دهه، علاوه بر داستان‌هایی با موضوع جنگ، داستان‌های عامه‌پسند زیادی نیز به چاپ رسید. از اواخر دههٔ ۷۰، رمان‌های عامه‌پسند و سرگرم‌کنندهٔ زیادی نوشته و منتشر شدند که نویسندهٔ بسیاری از آن‌ها، زنان بودند. یکی از مشهورترین کتاب‌ها در این زمینه، "بامداد خمار" اثر فتانه حاج‌سیدجوادی است که نخستین بار در سال ۱۳۷۴ منتشر شد و با توجه به محبوبیتی که به‌دست‌آورد، بارها تجدید چاپ شد. این رمان، داستان مرارت‌های دو دلداده از طبقات مختلف جامعه و نتایج غم‌انگیزِ ازدواج آنان است. این داستان، مانند برخی رمان‌های تاریخی دورهٔ نخست، اشرافیت رو به اضمحلال را ستایش می‌کند، اما به‌جای این که سرمایه‌داران نوظهور را ملامت کند، طبقات فرودست را ظالم و خودمحور توصیف می‌نماید. در این دوران داستان‌های سریالی پلیسی و عاشقانه هم طرفداران قابل توجهی داشت. فهیمه رحیمی و نسرین ثامنی از جمله نویسندگان این رمان‌ها هستند که اغلب با پایانی خوش برای عشق‌های ممنوعه به آخر می‌رسند.
با روی کار آمدن سید محمد خاتمی در سال ۱۳۷۶ به عنوان رئیس‌جمهور، فشار ممیزی و سانسور برای مدت کوتاهی کاهش یافت و کتاب‌های زیادی مجوز انتشار گرفتند. در دوران ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد، اما قانون تازه‌ای وضع شد که بر مبنای آن کتاب‌های قبلاً انتشار یافته هم نیازمند اخذ مجوز برای تجدید چاپ بودند. بر اساس همین قانون، بسیاری از کتاب‌ها، برای تجدید چاپ مناسب تشخیص داده نشدند. بسیاری از کتاب‌های رمان از جمله رمان‌های فارسی و رمان‌های ترجمه شده خارجی در همین دسته قرار گرفتند. علاوه بر سخت‌گیری در ممیزی، روال اداری طولانی و پردردسر دریافت مجوز، دلیل دیگری بود که نویسندگان را از انتشار کتاب‌هایشان منصرف می‌کرد. حتی پس از دریافت مجوز، نویسنده ممکن بود به خاطر مطالب کتاب به دادگاه احضار و محکوم شود. چنان‌که به‌طور مثال، یعقوب یادعلی نویسنده رمان "آداب بی‌قراری" به خاطر مطالبی در این رمان تحت تعقیب قرار گرفت و به سه ماه حبس محکوم شد. با توجه به این محدودیت‌ها، بعضی از نویسندگان تصمیم گرفتند که به جای نشر کاغذی کتاب، راه‌های دیگری را برای رساندن مطالب خود به دست مخاطبان بیابند. به‌طور مثال، رضا قاسمی، رمان "وردی که بره‌ها می‌خوانند" را در سال ۲۰۰۲ در پاریس به صورت اینترنتی منتشر کرد. گلشیری نویسنده دیگری بود که برای جلوگیری از سانسور مطالب رمان خود با نام "جن‌نامه"، آن را در سوئد به چاپ رساند. "زوال کلنل"، رمانی از محمود دولت‌آبادی است که مجوز انتشار در ایران را ندارد، اما ترجمه آن به زبان‌های انگلیسی و آلمانی منتشر شده‌است. این کتاب را نویسنده در سال ۱۹۸۰ میلادی نوشت، اما از ترس این که نامش وارد فهرست سیاه نویسندگان شود، تا سال ۱۳۸۸ تلاشی برای کسب مجوز انتشار نکرد. "فریدون سه پسر داشت" هم اثری است از عباس معروفی که وقتی در فرایند ممیزی با اصلاحات فراوانی مواجه شد، نویسنده‌اش آن را رایگان در اینترنت منتشر کرد. البته نسخه کاغذی این کتاب نیز در سال ۲۰۰۴ میلادی توسط انتشارات گردون در آلمان منتشر شد. این کتاب در سال ۲۰۱۶ میلادی به آلمانی هم ترجمه شد و مورد توجه منتقدان ادبی این کشور قرار گرفت.
در دهه ۸۰، بیش از ۲۵۰۰ رمان و داستان کوتاه منتشر شد که تابع شرایط اجتماعی و سیاسی آن دوران بودند. در این دهه، کتاب‌های دفاع مقدس با نگاهی جدید و ساختار و فرمی تکامل‌یافته‌تر منتشر شدند و با فاصله گرفتن از محافظه‌کاری و پرهیز از مستقیم‌گویی، جنگ با همه قوت‌ها و ضعف‌هایش در داستان‌ها به تصویر کشیده شد. دهه ۹۰، با سبک و شیوه دهه ۸۰ ادامه پیدا کرد؛ اما در این دهه، ناشران برای معرفی کتاب‌ها و جذب مخاطب از شبکه‌های اجتماعی استفاده کردند.
نوشتن رمان به زبان ترکی، حتی قبل از زبان فارسی شروع شد؛ چنان‌که "ستارگان فریب‌خورده" اثر فتحعلی آخوندزاده که به عنوان نخستین رمان ایرانی شناخته می‌شود، به زبان ترکی نوشته شده‌است. با این حال، با توجه به محدودیت‌هایی که در دوران پهلوی در مورد نگارش به زبان‌های بومی و محلی وضع شده بود، ادبیات داستانی در سال‌های بعد از آن با رکود و افول مواجه شد. بعد از انقلاب ۱۳۵۷ و به‌خصوص بعد از پایان جنگ، در دهه ۷۰ شمسی، تعداد نویسندگانی که به نگارش رمان روی آوردند افزایش یافت و رمان‌هایی به زبان ترکی هم نوشته و منتشر شد. از جمله کسانی که به زبان ترکی رمان نوشته‌اند، می‌توان به علی حسین‌زاده ("بیچاق و سوموک")، ناصر منظوری ("قاراچوخا")، عیوض طاها ("قورشون هاردان آچیلدی") و عباد ممی‌زاده ("شامان") اشاره کرد.
نوشتن رمان کردی، از نیمه دوم قرن بیستم میلادی شروع شد. نخستین رمان کردی، "ژانی گه‌ل" را ابراهیم احمد نویسنده عراقی نوشت. اما نخستین رمان‌نویس ایرانی به زبان کردی، رحیم قاضی است که رمان "پیشمرگه" را در سال ۱۹۶۱ میلادی در خارج از ایران منتشر کرد و داستان بلند "باقه‌بین" را در سال ۱۳۶۰ در ایران به چاپ رساند. این داستان‌ها به لحاظ پردازش ادبی و فرم و ساختار داستان‌های مدرن، دارای ضعف اساسی بودند. "هاواره به‌ره" در سال ۱۳۶۹ به قلم فتاح امیری با فرم و تکنیک متأثر از رمان‌های فارسی، به‌خصوص "کلیدر" و "جای خالی سلوچ" و با درون‌مایه جامعه فئودالی و روستایی کردستان منتشر شد. رمان دیگری از همین نویسنده و با همین مضمون، در سال ۱۳۷۲ با نام "میرزا" به چاپ رسید. محمدپور، نویسنده کتاب "جریان‌شناسی ادبیات داستانی کردی در ایران"، انتشار مجموعه داستان‌های عطا نهایی از سال ۱۳۷۲ را نقطه عطفی در ادبیات داستانی کردی می‌داند که با خروج از فرم دولت‌آبادی و ادبیات رئالیستی اجتماعی و ورود به ادبیات مدرنیستی با الهام از فرم و زبان گلشیری همراه بوده‌است. رمان‌های "گوڵی شۆڕان"، "باڵنده‌کانی ده‌م با" و "گره‌وی به‌ختی هه‌ڵاله‌" از او منتشر شده‌است. رمان‌های "شاربه‌ده‌ر" از حسین شیربگی، "بلیند و نه‌وی" از نسرین جعفری و "هه‌زار ئه‌شکه‌وت" از عمر مولودی از جمله رمان‌های منتشر شده در دهه ۷۰ خورشیدی‌اند. به عقیده محمدپور، جریان سوم ادبیات داستانی کردی، داستان تجربی است که از میانه دهه ۸۰ شروع شده‌است. عطا نهایی، سید قادر هدایتی و بریا کاکه‌سوری از جمله پیشروان این سبک داستان‌نویسی‌اند.
رمان ایرانی، محدود به آثار نوشته‌شده به زبان فارسی یا در محدودهٔ مرزهای ایران نیست. بسیاری از ایرانیانی که به دلایل مختلف ایران را ترک کردند و برای مدت‌های زیادی در کشورهای دیگر ساکن شدند، تلاش کردند رمان‌هایی به زبان‌های دیگر بنویسند. اولین نویسنده‌ای که به داستان‌نویسی به زبان فرانسوی روی آورد، امینه پاکروان نام دارد که در استانبول متولد و در اروپا بزرگ شد. او چندین سرگذشت و رمان نوشت که تقریباً همهٔ آن‌ها در دوران قاجار نوشته شدند. "شاهزاده گمنام" یا "امیر بی‌تاریخ"، یک رمان احساسی است در مورد یک شاهزادهٔ یتیم قاجاری که پاکروان در سال ۱۹۲۵ میلادی نوشت و مورد استقبال منتقدان قرار گرفت. فریدون هویدا، رمان‌نویس ایرانی دیگری است که او هم به زبان فرانسوی می‌نوشت. او نخستین رمان خود را با نام "قرنطینه" در سال ۱۹۶۲ میلادی نوشت. فریدون اسفندیاری نیز نخستین ایرانی بود که به زبان انگلیسی رمان نوشت. او سه رمان تخیلی نوشت که در سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۷ میلادی در نیویورک منتشر شدند. شمسی عصار و بهمن شعله‌ور نیز رمان‌هایی به زبان انگلیسی نوشته‌اند.
استوارت وارنی (به انگلیسی: Stuart Varney؛ زاده ۷ ژوئیه ۱۹۴۸) یک روزنامه‌نگار، مجری برنامه‌های گفتگومحور و کارشناس سیاسی آمریکایی-بریتانیایی است. او از سال ۲۰۰۴ در شبکه‌های فاکس نیوز و فاکس بیزنس فعالیت می‌کند. وارنی هم‌اکنون مجری برنامه اختصاصی خودش در فاکس بیزنس به نام «وارنی و شرکا» است.
وارنی در داربی‌شر انگلستان متولد شد. او پس دریافت مدرک اقتصاد از مدرسه اقتصاد لندن، به رادیو تلویزیون هنگ کنگ پیوست و بعد فعالیت روزنامه‌نگاری اقتصادی در شبکه «کی‌اواف‌وای» سان فرانسیسکو ادامه داد. وارنی پس از افتتاح سی‌ان‌ان در سال ۱۹۸۰، به این شبکه پیوست و مجری چندین برنامه اقتصادی در سی‌ان‌ان بود.
وارنی در سال ۲۰۰۱ سی‌ان‌ان را ترک کرد و به شبکه سی‌ان‌بی‌سی پیوست تا برنامه هفتگی «مرور خبری با وال استریت ژورنال» را میزبانی کند. او در سال ۲۰۰۴ به عنوان تحلیلگر و روزنامه‌نگار سیاسی و اقتصادی به شبکه فاکس نیوز پیوست. وارنی در نهایت در اکتبر ۲۰۰۷ با شروع به کار فاکس بیزنس، در این شبکه برنامه «وارنی و شرکا» را آغاز کرد.
وارنی با وجود تولد در انگلستان، از سال ۱۹۷۴ در ایالات متحده آمریکا زندگی کرده‌است. او در سال ۲۰۱۵ به‌طور رسمی شهروند آمریکا شد. وارنی شش فرزند دارد و در فرانکلین لیکس در ایالت نیوجرسی زندگی می‌کند. استوارت وارنی و همسرش در سال ۲۰۱۴ از یکدیگر جدا شدند.
اعتراضات سال ۲۰۱۹ الجزایر () که "انقلاب لبخند" نیز نامیده می‌شود، در ۱۶ فوریه ۲۰۱۹، ده روز پس از اعلام نامزدی عبدالعزیز بوتفلیقه در دور آتی انتخابات ریاست جمهوری الجزایر آغاز شد. این اعتراضات نخستین اعتراضات گسترده پس از جنگ داخلی الجزایر در دهه ۱۹۹۰ است که به صورت صلح آمیز برگزار می‌شود. در نتیجه این اعتراضات ارتش به بوتفلیقه فشار آورد و وی در ۲ آوریل از ریاست جمهوری استعفا داد.
بعد از استعفای عبدالعزیز بوتفلیقه همچنان اعتراضات مردمی ادامه دارد و در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۹ ده‌ها هزار نفر الجزایری همزمان با انتخابات اعتراضات بزرگی را با ریختن به خیابان‌ها برگزار کرده و خواهان آن هستند تا نامزدهای انتخابات رئیس‌جمهوری از چهره‌هایی باشند که با عبدالعزیز بوتفلیقه همکاری نکرده‌اند.
در حالی روز پنج‌شنبه ۱۲ دسامبر ۲۰۱۹ عبدالمجید تبون ریاست جمهوری الجزایر معرفی شد و در روز ۱۹ دسامبر ادای سوگند کرد، که معترضان ریاست جمهوری او، انتخابات را تحریم کرده‌اند و دستگیری‌ها و بازداشت‌ها همچنان ادامه دارد.
در ۲۸ دسامبر عبدالمجید تبون، رئیس‌جمهوری این کشور عبدالعزیز جراد ۶۵ ساله را به عنوان نخست‌وزیر جدید معرفی کرد و تشکیل کابینه را بعهده او گذاشت. وی که یک استاد علوم سیاسی می‌باشد در گذشته چندین پست سیاسی از جمله مدیرکل ریاست جمهوری را برعهده داشت. یک روز قبل از معرفی او در ۲۷ سپتامبر برای ۴۵مین هفته متوالی مردم معترض الجزایر به خیابان‌ها آمده و خواستار اجرا و پیگیری اصلاحات اساسی شدند.
در سال ۲۴۵ پیش از میلاد، <bdi>آندروگوراس ساتراپ پارت پس از مرگ آنتیوخوس دوم از امپراتوری سلوکی اعلام استقلال کرد و خود را شاه پارت نامید. در همین زمان، بطلمیوس سوم، در جنگ با سلوکیان پیروز شد و حتی تا پایتخت آنان نیز پیشروی کرد.</bdi>
<bdi>با این حال، به دلیل قطع شدن ارتباط میان آندروگوراس و سلوکیان، او نمی‌توانست به خوبی از مرزهای خود دفاع کند. حدود یک دهه بعد، ارشک یکم، رهبر طوایف ایرانی پرنی به همراه برادرش تیرداد یکم به پارت حمله کرد و پس از کشتن آندروگوراس، خود را شاه نامید.</bdi>
امروزه این اتفاق به عنوان آغاز تاریخ شاهنشاهی اشکانی دیده می‌شود.
تاریخ ثبت شده یا تاریخ مکتوب یا تاریخ نوشته شده ، یک روایت تاریخی است که براساس یک پیشینه مکتوب یا سایر مدارک مستند، گردآوری شده است. تاریخ مکتوب با دیگر روایات مربوط به گذشته، مانند سنت های اساطیری ، تاریخ شفاهی و یا تاریخ باستان شناسی تفاوت دارد. در بررسی عمومی تاریخ جهان، تاریخ مکتوب با گزارش های موجود از تاریخ دنیای باستانی در حدود هزاره چهارم پیش از میلاد آغاز می شود و با تاریخ نوشتن همخوانی دارد. به دلیل استفاده محدود از مدارک نوشتاری، تاریخ مکتوب برای برخی از مناطق جغرافیایی یا فرهنگ ها محدود به یک دوره نسبتاً کوتاه معاصر است. در گذشته همه اطلاعات تاریخی ثبت و ضبط نمی شده و گاه مواردی مانند تاثیرات بلایای طبیعی یا اسامی افراد ثبت نمی‌شدند. به همین دلیل، پیشینه مکتوب در حوزه های مختلف یکدست نیست.
تفسیر تاریخ ثبت شده اغلب متکی به روش تاریخی یا مجموعه ای از تکنیک ها و دستورالعمل هایی است که مورخان از منابع اولیه و شواهد دیگر برای تحقیق و سپس برای نوشتن گزارش های گذشته استفاده می کنند. سوال در خصوص طبیعت و حتی امکان به کارگیری روشی مؤثر برای تفسیر تاریخ ثبت شده در فلسفه تاریخ به عنوان یک سوال معرفت شناسی مطرح شده است. مطالعه روش های مختلف تاریخی با عنوان تاریخ شناسی شناخته می شود که بر بررسی نحوه تفسیر های مختلف از تاریخ ثبت شده می پردازد.
پیش از تاریخ (پیشاتاریخ) به طور سنتی به دوران قبل از تاریخ ثبت شده گفته می شود که با اختراع سیستم نوشتن (خط) خاتمه یافت . شوتول، جیمز تامسون. مقدمه ای بر تاریخچه تاریخ اسناد تمدن، منابع و مطالعات. نیویورک: انتشارات دانشگاه کلمبیا، 1922. پیشاتاریخ به بخشی از گذشته یک منطقه اشاره دارد که هیچ سوابق کتبی در خصوص آن وجود ندارد یا هر جا که نوشتن بخشی از فرهنگ آن نبوده است.
آغاز تاریخ به دوره گذار بین پیش از تاریخ و تاریخ، پس از ظهور سواد در جامعه، اما قبل از نوشته های مورخان اولیه اشاره می کند. این اصطلاح همچنین ممکن است به دورانی که طی آن یک فرهنگ یا تمدن هنوز به نوشتار نرسیده است، اشاره کند، در حالی که همزمان در فرهنگهای دیگر، وجود آن را در نوشته های خود ذکر کرده باشند.
سیستم های نوشتاری آغازین پیش از سیستم های پیچیده به وجود آمدند. نمونه های اولیه آن، نمادهای جیاهو (حدود ۶۶۰۰ قبل از میلاد)، نشانه های Vinča (حدود ۵۳۰۰ قبل از میلاد)، اسناد دره ایندوس (حدود ۳۵۰۰ قبل از میلاد) و اسکریپت Nsibidi (قبل از ۵۰۰ میلادی) هستند. اختلاف نظر در مورد زمان دقیقی است که پیشاتاریخ به تاریخ تبدیل شد و زمانی که نوشتارهای اولیه به نوشتار راستین تبدیل شد. اسماعیل، دانیل لرد در تاریخ عمیق و مغز. یک کتاب پایه Ahmanson در علوم انسانی. برکلی: دانشگاه کالیفرنیا، 2008. با این حال، اختراع اولین سیستم نوشتن تقریباً معاصر با آغاز عصر برنز در نوسنگی اواخر قرن هزاره چهارم قبل از میلاد است . در مجموع، زبان سومری باستانی خط میخی و هیروگلیف مصری به عنوان نخستین سیستمهای نوشتاری شناخته می شوند.
اولین گاهشماری ها به نخستین تمدن های دوران آغازین دودمان مقدس مصر ، بین النهرین و سومری ها می رسند که از حدود 3500 پیش از میلاد به طور مستقل از یکدیگر ظاهر شدند. اولین تاریخ ثبت شده که با کیفیت و قابلیت اطمینان بسیار متفاوت نسبت به سایر گاهشماریهاست، با فرعون ها و حکومت آنها ارتباط دارد و توسط مصریان باستان توسعه یافته است. با توجه به آثار به دست آمده از محوطههای باستانی، بسیاری از سوابق تاریخی مضبوط، در دوران اخیر مجدداً کشف شده اند.
در چین، اولین سابقه از تاریخ مکتوب در نسخه ای استخوانی مربوط به هزاره دوم قبل از میلاد به دست آمده است. شوچینگ (کتاب اسناد) یکی از پنج متن کلاسیک چینی و یکی از اولین روایت های تاریخ چین است.
سیما چیان (حدود ۱۰۰ میلادی ) نخستین کسی بود که در چین زمینه کار برای نوشتن حرفه ای تاریخی را فراهم آورد. کار نوشتاری او « شیجی» ("سوابق تاریخی بزرگ)" ، یک دستاورد ماندگار مادام العمر در ادبیات بود که دامنه آن تا قرن شانزدهم گسترش می یافت و شامل بسیاری از رساله های مربوط به موضوعات خاص و شرح حال شخصی افراد برجسته است، و همچنین در مورد زندگی و اعمال عامیان، هر دو معاصر و از دوره های گذشته را بررسی می کند. کار او بر آثار بعدی تاریخی در چین، از جمله آثار خانواده معتبر Ban از دوران سلسله هان اثرگذار بود.
هرودوت (۴۸۴ - ۴۲۵ سال پیش از میلاد) به طور کلی به عنوان "پدر تاریخ" نامیده می شود و اثر معروف او "تاریخ هرودوت" حوادث دهه های ۴۵۰ تا ۴۲۰ پیش از میلاد را در بر می گیرد. با این حال، مورخ معاصر او تروسیدید (Thucydides) (حدود ۴۶۰ قبل از میلاد - حدود ۴۰۰ سال قبل از میلاد) به عنوان نخستین مورخی شناخته می شود که با روش شناسی تاریخی خوبی در اثر خود با نام "تاریخ جنگهای پلوپونزی" به تاریخ نویسی پرداخته است. بر خلاف هرودوت، تروسیدید تاریخ را محصول انتخابها و اعمال انسان دانسته است و نه در نتیجه علت و معلولی مداخله الهی.
سن آگوستین در اندیشه مسیحت غربی و فلسفه غرب در آغاز دوره قرون وسطایی، فردی تأثیرگذار بود. طی دوره های قرون وسطی و رنسانس ، تاریخ اغلب از منظر مقدس و مذهبی مورد مطالعه قرار می گرفت. حدود ۱۸۰۰ میلادی، فیلسوف و مورخ آلمانی، فریدریش هگل ، فلسفه و رویکرد سکولار را در مطالعه تاریخ ارائه داد.
به گفته جان توش ، "از دوره قرون وسطایی بالا (۱۳۰۰ تا ۱۰۰۰)، واژگان نوشته شده با فراوانی بیش از هر منبع دیگری برای تاریخ غرب، زنده ماند". توش، "پیگیری تاریخ" ، 90. مورخان غرب، در قرن های هفدهم و هجدهم، بویژه در فرانسه و آلمان، روش های قابل مقایسه با تحقیقات تاریخ نگاری مدرن را توسعه دادند، وقتی که شروع به تحقیق درباره این منابع اولیه برای نوشتن آثار تاریخی خود کردند. بسیاری از این تاریخها ارتباطات ایدئولوژیک و سیاسی قوی با روایت های تاریخی خود داشتند. در قرن بیستم، مورخان دانشگاهی تمرکز خود را از روایت های حماسی ناسیونالیستی، که اغلب تمایل داشتند تا کشور یا مردان بزرگ را تحسین کنند، به تحلیل های عینی و پیچیده از نیروهای اجتماعی و فکری سوق دادند. روند عمده متدولوژی تاریخی در قرن بیستم متمایل بود که تاریخ را بیشتر به عنوان یک علم اجتماعی و نه به مثابه هنر مورد توجه قرار دهد. مورخان فرانسوی در ارتباط با مکتب آنال ، تاریخ کمّی را با استفاده از داده های خام برای ردیابی زندگی افراد معمولی معرفی کردند و در ایجاد تاریخ فرهنگی نقش برجسته ای داشتند.
در سریلانکا، قدیمی ترین متن تاریخی «ماهاوامسا» است . راهبان بودایی تاریخ سریلانکا را از قرن سوم قبل از میلاد مکتوب کردند. این سالنامه های تاریخی در سده پنجم ترکیب شده و به یک سند واحد منتشر می شدند.
یک کتاب ترکیبی با نام "کولااماما" "کرونیکل کوچک"، که توسط راهبان سینهالی تهیه شد، رویدادهای تاریخی از قرن چهارم تا تصاحب سریلانکا توسط انگلیس در سال ۱۸۱۵ را پوشش می دهد.
"ماهاوامسا" اثری ترکیبی است که پیشینه تاریخی پیوسته ای از دو هزار سال تاریخ را در بر می گیرد و یکی از طولانی ترین آثار تاریخی بی وقفه جهان محسوب می شود. این اثر یکی از معدود مدارکی است که حاوی مطالب مربوط به مردم ناگا و یوکا ، ساکنان بومی لانکا قبل از ورود افسانه ای شاهزاده ویجایا از سینگا پوا کالینگا است.
ابن خلدون، مورخ عرب و جامعه شناس تاریخی در پیشگفتار کتاب "مقدمه" (۱۳۷۷ میلادی) هفت اشتباه را که او معتقد بود مورخان مرتکب شده، هشدار داد. در این انتقاد، او به گذشته به عنوان یک موضوع عجیب و نیازمند تفسیر نگاه می کرد. ابن خلدون اغلب از " خرافه سرگران و پذیرش غیرنقادانه داده های تاریخی" انتقاد می کند. در نتیجه، او روش علمی ویژه ای برای مطالعه تاریخ معرفی کرد و از آن با عنوان «علم جدید» نام برد. Ibn Khaldun, Franz Rosenthal, N. J. Dawood (1967), "The Muqaddimah: An Introduction to History", p. x, Princeton University Press, . روش تاریخی او همچنین زمینه را برای مشاهده نقش دولت ، ارتباط ، تبلیغات و خطای مشاهده در تاریخ باز کرد H. مولانا (2001). "اطلاعات در جهان عرب"، "Cooperation South Journal" 1 . و بنابراین او به عنوان "پدر تاریخ نگاری" Salahuddin Ahmed (1999). "A Dictionary of Muslim Names". C. Hurst & Co. Publishers. . یا " پدر فلسفه تاریخ " شناخته می شود. دکتر سوف اختر (1997). "مفهوم علمی اسلامی"، "الطوحید: مجله فصلنامه دین و فرهنگ اسلامی" 12 (3).
در حالی که تاریخ مکتوب با اختراع نوشتن آغاز می شود، با گذشت زمان، روش های جدیدی برای ضبط تاریخ همراه با پیشرفت تکنولوژی همراه بوده است. حالا می توان تاریخ را از طریق عکاسی ، ضبط صدا و ضبط ویدئو ثبت کرد. اخیراً آرشیوهای اینترنتی کپی صفحات وب را ذخیره کرده اند و تاریخچه اینترنت را مستند کرده اند. روش های دیگر جمع آوری اطلاعات تاریخی همچنین تغییر در فناوری را همراهی می کنند؛ برای مثال، از حداقل ابتدای قرن بیستم، تلاش برای حفظ تاریخ شفاهی با ثبت کردن این نوع تاریخ، شروع شده است. تا دهه ۱۹۹۰ این کار با استفاده از روش های ضبط آنالوگ مانند کاست ها و نوارهای مغناطیسی انجام می شد. با رواج فناوری های جدید، در حال حاضر امکان ضبط دیجیتال فراهم شده است. با این وجود، ضبط و تفسیر تاریخی اغلب به شدت بر روی سوابق نوشته شده (مکتوب) تاکید دارد، زیرا بیشتر آثار تاریخی به صورت مکتوب هستند و نیز به دلیل این که مورخین برای ارتباط و تحقیق از منابع مکتوب استفاده می شوند. توش، "پیگیری تاریخ" 58-59
روش تاریخی شامل تکنیک ها و دستورالعمل هایی است که مورخان از منابع اولیه و شواهد دیگر برای تحقیق و سپس برای تاریخ نگاری استفاده می کنند منابع اطلاعاتی اولیه، شواهد دست اول حاکی از تاریخ هستند (معمولاً به صورت مکتوب اما گاهی نیز در قالب رسانه های دیگر) که در زمان یک رویداد توسط یک شخص حاضر در آن رویداد تهیه می شوند. مورخان، این منابع را به عنوان نزدیکترین منبع اطلاعات یا ایده مورد مطالعه در نظر می گیرند. "Library Guides: Primary, secondary and tertiary sources"
مورخان همچنین از منابع دیگر برای درک تاریخ نیز استفاده می کنند. منابع ثانویه گزارش های تاریخی هستند که با استفاده از شواهد مندرج در منابع اولیه نوشته می شوند. منابع ثانویه عمدتاً حاوی حساب ها، آثار یا تحقیقاتی هستند که با تجزیه و تحلیل، جذب، ارزیابی، تفسیر و / یا ترکیب منابع اولیه به دست می آیند. منابع دست سوم با تلفیق منابع اولیه و ثانویه ایجاد می شوند و اغلب بر اساس تحقیقات خاص بر روی منابع ردیف اول و دوم ساخته می شوند. ("Tertiary Source" is defined as "reference material that synthesizes work already reported in primary or secondary sources")
فیسایو آدارابویو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال حرفه‌ای انگلیسی است که در پست فوروارد بازی می‌کند. شروع فوتبال حرفه‌ای برای وی با باشگاه فوتبال منچستر سیتی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریستال پالاس، باشگاه فوتبال فایلد، و باشگاه فوتبال مکلسفیلد تاون اشاره کرد.
توماس اگی‌پونگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا است که در پست مهاجم در باشگاه فوتبال منچستر سیتی بازی می‌کند. وی در گذشته به باشگاه فوتبال توئنته، باشگاه فوتبال ناک بردا و باشگاه فوتبال هیبرنین قرض داده شده بود.
وی همچنین با تیم ملی فوتبال غنا در ۵ مسابقه کامل بازی کرده‌است.
ارنست آگییری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا است. وی در پست هافبک در لیگ برتر فوتبال استونی در باشگاه فوتبال لوادیا تالین بازی می‌کند که در حال حاضر از باشگاه فوتبال منچستر سیتی قرض گرفته است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال غنا بازی کرده‌است.
در جامعه‌شناسی، دوگانگی شرق و غرب، تفاوت درک شده بین دنیای شرقی و غربی است. مرزهای بین شرق و غرب عمدتاً فرهنگی هستند و نه جغرافیایی و به هرحال این مرزها خیلی شفاف نیستند. از لحاظ تاریخی، آسیا (به استثنای سیبری) به عنوان شرق، و اروپا به عنوان غرب شناخته می‌شود. امروزه منظور از «غرب» معمولاً استرالیا، اروپا و آمریکا است. این مفهوم برای بحث در مورد مطالعاتی مانند مدیریت، اقتصاد، روابط بین‌الملل و زبان‌شناسی به کار می‌رود.
به لحاظ مفهومی، مرزهای این دوگانگی نه جغرافیایی بلکه فرهنگی هستند؛ در نتیجه برای مثال استرالیا (با وجود اینکه از لحاظ جغرافیایی در شرق قرار دارد) در غرب گروه‌بندی می‌شود، در حالی که کشورهای اسلامی بدون در نظر گرفتن مکان، در شرق گروه‌بندی می‌شوند. با این حال، تعدادی از مناطق دارای اکثریت مسلمان، در اروپا وجود دارد که در این مرزبندی نمی‌گنجند. مشخص کردن مرزهای فرهنگی به ویژه در مناطق دارای تنوع فرهنگی مانند بوسنی و هرزگوین، که شهروندان ممکن است خود را دارای زمینه شرقی یا غربی معرفی کنند، کار دشواری است. علاوه بر این، ساکنین مناطق مختلف جهان، مرزهای مختلف را درک می‌کنند؛ برای مثال، برخی از محققان اروپایی روسیه را به عنوان شرق تعریف می‌کنند، اما اکثراً توافق دارند که این کشور، دومین مکمل غرب استhttps://www.academia.edu/616571/Metaphorical_politics_Is_Russia_western. ملت‌های اسلامی این تقسیم را می‌پذیرند و دیگر ملل مسیحی را غربی می‌دانند. همچنین یکی دیگر از پرسش‌های بدون پاسخ این است که آیا سیبری (شمال آسیا) «شرقی» یا «غربی» است.
در طول قرون وسطی، تمدن‌های بسیاری که در شرق و غرب حضور داشتند، به نوعی مشابه بودند و چندان قابل تمایز نبودند. تفاوت در نظام اجتماعی یکی از مسائل مهمی است که در بسیاری از حوزه‌های زندگی، زمانی که دو جامعه تعامل داشته باشند، تأثیر گذار خواهد بود. تقسیم بین فئودالیسم و نظام اجتماعی شرقی، روش‌های رقابتی تجارت و کشاورزی و سطح ثبات دولت‌ها منجر به شکاف در حال رشد هر دو شیوه زندگی می‌شود. تفاوت تمدن غرب و تمدن شرق نه تنها به خاطر موقعیت جغرافیایی بلکه همچنین به خاطر نظام طبقاتی اجتماعی، راه‌های کسب درآمد و سبک رهبری آنهاست.فرانسیس لوئی گانسوف (1944). "Qu'est-ce que la féodalité". ترجمه فیلیپ گریزون به زبان انگلیسی به عنوان "فئودالیسم"، با پیشگویی FM استنتون، ویرایش اول: نیویورک و لندن، 1952؛ 2nd ed: 1961؛ 3d ed: 1976.
زندگی روزمره مردم عادی در غرب و تمدن‌های شرقی به شدت بر اساس جامعه و تمرکز آن، متفاوت بود. یکی از تفاوت‌های عمده بین غرب و تمدن‌های شرقی، فئودالیسم و ارباب منشی بود.اندرو جونز، "ظهور و سقوط نظام مهارتی: نظر انتقادی" "مجله تاریخ اقتصادی" 32 .4 (دسامبر 1972: 938-944) ص. 938؛ یک نظر در مورد D. North و R. Thomas، "ظهور و سقوط نظام حیاط: یک مدل نظری"، "مجله تاریخ اقتصادی" 31 (دسامبر 1971: 777-803). این دو پدیده، قشربندی اجتماعی و سبک عمومی زندگی شخصی در شرق را شکل می‌دادند. سیستم فرماندهی این جوامع با گذاشتن یک ارباب در بالای سر افراد تعریف می‌شد که مقدار زیادی از زمین‌ها را در اختیار داشت. ارباب دارای رعیت و دهقانان بود که آنها در زمین‌هایی که به دست آورده بود به کار گرفته می‌شدند. این جامعه فئودال، مبتنی بر اصل «هرکس برای خودش» بود و کمکی به توسعه تمدنی نکرد.ویلیام ستبس. "تاریخ قانون اساسی انگلستان". آکسفورد: 1875.G. McMullan و D. Matthews، "خواندن قرون وسطی در اوایل مدرن انگلستان" (کمبریج: دانشگاه کمبریج انتشار، 2007)، ص. 231
سیستم اجتماعی غرب و شرق متفاوت بود. مغولستان از قبایل عشایری متحد شده توسط چنگیزخان شکل یافت. او بسیاری از زمین‌های اطراف را فتح کرد و امپراتوری بزرگی ایجاد کرد. آنها مدافعان را انتخاب می‌کردند که به آنها ملحق شوند یا بمیرند. این ذهنیت وحشیانه زمانی که اکثریت قریب به اتفاق آسیا و برخی از مناطق اروپا و خاورمیانه را فتح کردند خود را نشان داد. یکی از چیزهایی که سلسله تانگ را از چین جدا کرد تحرک اجتماعی بالای آنان بود. آنها مجموعه‌ای از آزمایش‌هایی را داشتند که می‌توانستند به وضعیت اجتماعی بهتر برسند. این آزمون‌ها برای فقرا در قیاس با اشراف دستیافتنی تر بودند. در غرب، حرکت در کلاس‌های اجتماعی سخت‌تر بود، اما در تمدن‌های شرقی امکان تحرک وجود داشت. در چین، امکان پیشرفت در وضعیت اجتماعی از طریق آزمون‌ها وجود داشت و در مغولستان فرد می‌توانست از طریق مهارت نظامی به مقامی ارشد در ارتش برسد، زیرا جامعه بر اساس توانایی نظامی شکل گرفته بود.
تمدن غرب و تمدن شرقی از لحاظ سیاسی متفاوت بودند، زیرا مردم معمولی شرق همیشه با رهبری خود همراه نبودند. در حالی که در غرب در زمان کوتاهی ممکن بود حاکمان بسیاری وجود داشته باشد ناآرامی در مردم مشاهده نمی‌شد. تمدن‌های شرقی شاهد شورش و شکاف طولانی بین حاکمان و مردم بودند. در انگلستان یک جنگ بزرگ برای تخت پادشاهی که تقریباً یک قرن ادامه داشت، وجود داشت. در طول جنگی بزرگ در قرن ۱۴ و ۱۵، انگلستان مبارزات زیادی برای تخت سلطنت داشت که منجر به خونریزی بسیار شد. فرانسه نیز در دولت خود مشکلاتی داشت. در تمام این موارد، انگلستان هنوز قادر به مبارزه با فرانسه بود و تقریباً در جنگ صد ساله پیروز شد. در تمدن‌های شرقی دولت همیشه ثبات نداشت.H. Damico, JB Zavadil, D. Fennema، و K. Lenz، "بورس تحصیلی قرون وسطی: فلسفه و هنر: مطالعات بیوگرافی در مورد تشکیل یک رشته" (تیلور و فرانسیس، 1995)، ص. 80 در چین، یکی از مرگبارترین رویدادهای تاریخ بشری، در دوران سلسله تانگ اتفاق افتاد. شورش آن لوشان بسیار خونین و نشان دهنده بی‌ثباتی در دولت چین بود.
به لحاظ اقتصادی، تمدن غرب و تمدن شرق به شدت از نظر کسب درآمد متفاوت بودند. در چین یکی از عوامل اقتصادی مهم تجارت بود. آنها با جاده ابریشم به اروپا متصل شدند که شامل یک سری مسیرهای تجاری از شرق آسیا به اروپا بود. جاده ابریشم نه تنها برای تجارت کالاها استفاده می‌شد بلکه راهی برای تفکر و مذهب بود. انگلیسی‌ها نوع خاصی از فئودالیسم به نام فئودالیسم خشمگین به کار می‌بردند."گل و گیاه"، "دائرةالمعارف جنگ رزها"، ویرایش. جان آ. واگنر (ABC-CLIO، 2001)، 145. این نوع فئودالیسم که در در جنگ رزها خیلی برجسته شده بود، با فئودالیسم منظم متفاوت بود، زیرا پول را در سلسله مراتب اجتماعی وارد کرد."فئودالیسم"، توسط الیزابت AR Brown. "Encyclopædia Britannica Online"."فئودالیسم؟"، توسط پل هالسل. اینترنت منابع قرون وسطی.
این مفهوم در کشورهای «شرقی» و «غربی» مورد استفاده قرار گرفته‌است. چین‌شناس ژاپنی تاچیبانا شیراکی در دهه ۱۹۲۰، ناز نیاز به متحد کردن آسیا — شرق آسیا، جنوب آسیا و آسیای جنوب شرقی به غیر از آسیای مرکزی و شرق میانه — و تشکیل یک «شرق نو» که می‌توانست از لحاظ فرهنگی در ایجاد توازن در برابر غرب کمک کند، سخن گفت. ژاپن همچنان بیشترین سهم را در گسترش مفهوم «پان آسیا» در طول جنگ جهانی دوم داشت. در چین، این مفهوم در یک سخنرانی ۱۹۵۷ مائو زدونگ که در طی جنگ سرد در سال ۱۹۵۷ منتشر شد، هنگامی که او گفت: "این یک جنگ بین دو جهان است. باد غرب باد نمی‌تواند بر باد شرقی غلبه کند؛ باد شرقی باید بر باد غرب غلبه کند.» معرفی شد.
جامعه‌شناس فرانک فرید نوشت: "ارزیابی فکری ناسیونالیسم اروپایی با رشد تنوع جهان سوم با توسعه یکپارچگی ناسیونالیسم شرقی غربی و غیرقابل انسانی سازگار است. . . . این دوگانگی شرق و غرب تبدیل به بخشی پذیرفته شده از نظریه سیاسی غرب شد. "
کتاب "شرق‌شناسی" که در سال ۱۹۷۸ توسط ادوارد سعید نوشته شد تأثیر زیادی در گسترش مفهوم تضاد شرق-غرب داشت. وی مفهوم شرق را به عنوان "مشخصه‌های حساس مذهبی، دستورات اجتماعی خانوادگی و سنت‌های بی پایانی "در مقایسه با عقلانیت غربی"، دینامیکی مادی و فنی و فردگرا بودن " گسترش داد.
اخیراً این تقسیم نیز به عنوان یک «شرق» اسلامی و «غرب» آمریکایی و اروپایی مطرح شده‌است.مهسترویک 63 سالهSee also منتقدان خاطرنشان می‌کنند که دوگانگی اسلامی / غیر اسلامی با انتشار جهانی بنیادگرایی اسلامی و تنوع فرهنگی در ملل اسلامی، پیچیده شده‌است و این استدلال «فراتر از دوگانگی شرق و غرب و وضعیت سه جانبه» است.
دوگانگی شرق و غرب در مطالعه موضوعات مختلف از جمله مدیریت، اقتصاد و زبان‌شناسی مورد استفاده قرار گرفته‌است. "ایجاد و مدیریت دانش" (۲۰۰۷) آن را به عنوان تفاوت در یادگیری سازمانی بین فرهنگ‌های غربی و شرقی در نظر گرفته‌است. این دوگانگی به‌طور گسترده در کشف دوره‌های رشد سریع اقتصادی که به عنوان «معجزه شرق آسیا» شناخته می‌شد در بخش‌های آسیای شرقی، به ویژه کشورهای موسوم به ببرهای آسیایی، و پس از جنگ جهانی دوم به کار گرفته شد. برخی از جامعه شناسان، با توجه به غرب به عنوان مدلی از مدرنیته که توسط آرنولد جی. توینبی مطرح شده‌اند، گسترش اقتصادی را به عنوان نشانه‌ای از " غربگرایی " منطقه درک کرده‌اند، اما برخی دیگر به دنبال توضیح در ویژگی‌های فرهنگی/نژادی شرق هستند، درک مفاهیم هویت فرهنگی شرقی را در یک پدیده به نام "شرق‌شناسی جدید" توصیف کرد. هر دو رویکرد به دوگانگی شرق و غرب برای عدم توجه به همبستگی تاریخی مناطق مورد انتقاد قرار گرفته‌است.برگر، 275.
این مفهوم نیز به بررسی ارتباطات بین فرهنگی وارد شده‌است. آسیایی‌ها به‌طور گسترده‌ای به عنوان یک «الگوی گفتاری القایی» در نظر گرفته می‌شوند که در آن نقطه اولیه به‌طور غیرمستقیم برمی گردد، اما جوامع غربی گفته‌اند که از «سخنرانی قیاسی» استفاده می‌کنند که سخنرانان بلافاصله نقطه نظر خود را مشخص می‌کنند.
توماس اگری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا است که پست خط میانی بازی می‌کند. وی در لیگ برتر فوتبال فنلاند در باشگاه فوتبال ایلوز بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال منچستر سیتی و باشگاه فوتبال ژیل ویسنته اشاره کرد.
آرچی ایکمن (؛ ۲۳ مارس ۱۹۲۵ – ) بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند بود. او در لیگ فوتبال اسکاتلند در ۱۹۴۷–۱۹۷۵ با ۲۰ گل زده جز بهترین بازیکنان این فصل بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال منچستر سیتی، باشگاه فوتبال فالکیرک، باشگاه فوتبال سنت میرن، باشگاه فوتبال داندی یونایتد، و باشگاه فوتبال فالکیرک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسکاتلندLondon Hearts بازی کرده‌است.
واتی آلان (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند بود که در پست مهاجم نفوذی بازی می‌کرد. او بیشتر در باشگاه فوتبال بلکپول و باشگاه فوتبال واتفورد توپ زده است.
از دیگر باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال منچستر سیتی و باشگاه فوتبال چورلی اشاره کرد.
دنی آلسپ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل استرالیا است که در پست مهاجم بود. وی آخرین بازیش با باشگاه فوتبال لانسستون سیتی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هال سیتی، باشگاه فوتبال منچستر سیتی، باشگاه فوتبال رکسهام، باشگاه فوتبال ملبورن ویکتوری، باشگاه فوتبال بریستول راورز، باشگاه فوتبال نوتس کانتی، و باشگاه ورزشی الریان، باشگاه فوتبال دی‌سی یونایتد، اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷، ۲۰ و ۲۳ سال استرالیا و تیم ملی فوتبال استرالیا بازی کرده‌است.
جک انگوس (; – ) بازیکن فوتبال حرفه‌ای اسکاتلند بود که در پست مهاجم در باشگاه فوتبال ساوت‌همپتون بازی می‌کرد.
از دیگر باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فولام، و باشگاه فوتبال منچستر سیتی اشاره کرد.
اریک کریستنسن (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به نیویورک رنجرز و آناهایم داکس اشاره کرد.
در ریاضیات مالی، لبخند تلاطم به شکل هندسی حاصل از رسم نمودار و تلاطم ضمنی گروهی از اختیار معامله هایی با دارایی پایه‌ی مشابه و زمان سررسید یکسان می‌گویند. به این دلیل به آن لبخند تلاطم می‌گویند که مانند لب خندان است. به عبارتی زمانی که یک قرارداد اختیار معامله درسود (ITM) یا درضرر (OTM) باشد؛ تلاطم ضمنی نسبت به زمانی که در نقطه سربه‌سر (ATM) باشد بیشتر است.
لبخند تلاطم برای همه اختیار معامله‌ها اتفاق نمی‌افتد.
لبخند تلاطم تحت مدل بلک-شولز، که یکی از فرمول‌های اصلی مورد استفاده برای اختیار معامله‌ها و دیگر مشتقات‌ مالی است، پیش بینی نشده. مدل بلک-شولز پیش بینی می‌کند که منحنی تلاطم ضمنی در مقایسه با قیمت‌های سررسید مختلف، تخت است. بر اساس مدل، انتظار می رود که تلاطم ضمنی برای تمام اختیارهایی که در همان تاریخ با همان دارایی پایه بدون در نظر گرفتن قیمت سررسید، پایان می‌یابد؛ یکسان باشد. با این حال، در دنیای واقعی، این‌چنین نیست.
لبخندهای تلاطم بعد از سقوط بازار سهام سال ۱۹۸۷ در آمریکا شروع شدند و پیش از آن وجود نداشتند و ساختار بازار به‌گونه‌ای بود که عموما مطابق با پیش‌گویی‌های مدل بلک-شولز حرکت می‌کرد.پس از سال ۱۹۸۷ معامله‌گران متوجه شدند که در بازار بی‌نهایت رخ‌داد می‌تواند اتفاق بیافتد و بازار دارای چولگی قابل توجهی است. احتمال وقوع برای بی‌نهایت رخ‌داد برای قیمت گذاری اختیار معامله‌ها مورد نیاز است.بنابراین تلاطم ضمنی در دنیای واقعی افزایش یا کاهش پیدا می‌کند چون اختیارها در وضعیت سود و ضرر متغیر هستند.
مازراتی لوانته (به ) (کد:ام۱۶۶) خودروی شرکتی کراس اوور است که مدل مفهومی آن، مازراتی کوبنگ در سال ۲۰۱۱ در نمایشگاه خودرو فرانکفورت رونمایی شد. تولید لوانته در کارخانه Mirafiori در تورین، ایتالیا در سال ۲۰۱۶ آغاز شد.تولید و فروش این خودرو توسط مازراتی و بوسیله تورین پلنت صورت می‌گیرد. لوانته در ماه مه ۲۰۱۶ در اروپا و در سپتامبر ۲۰۱۶ در آمریکای شمالی به فروش رفت.
بر سر دوراهی ممکن است به یکی از موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
لیو هیوسن (متولد ۲۹ نوامبر ۱۹۹۵) هنرپیشه و نمایشنامه نویس استرالیایی است. هیوسن در حال حاضر به عنوان ابی هاموند در مجموعه "رژیم غذایی سانتا کلاریتا" از شبکه نتفلیکس نقش آفرینی می‌کند.
او همچنین در فیلم پازل بازی کرده است او نیز یکی از بازیگرانی همانند: مارگو رابی است که از استرالیا به امریکا امده است
کیم سوک-جین (به کره‌ای: 김석진؛ زادهٔ ۴ دسامبر ۱۹۹۲) که با نام هنری جین (به انگلیسی: Jin) شناخته می‌شود، خواننده و ترانه‌سرای اهل کره جنوبی و از ژوئن ۲۰۱۳، عضو گروه پسرانهٔ کره‌ای بی‌تی‌اس است.
کیم سوک-جین در ۴ دسامبر ۱۹۹۲، در شهر گواچون استان گیونگی-دو کرهٔ جنوبی متولد شد. خانوادهٔ وی شامل مادر، پدر و یک برادر بزرگتر است.
هنگامی‌که مشغول تحصیل در دبیرستان بود، توسط اس.ام. انترتینمنت کشف شد ولی این پیشنهاد را رد کرد. سوک-جین در ابتدا قصد داشت بازیگر شود و در دانشگاه کنکوک در رشتهٔ هنر و بازیگری شروع به تحصیل کرد و در ۲۲ فوریهٔ ۲۰۱۷ فارغ‌التحصیل شد. او جهت ادامهٔ تحصیلات تکمیلی، در رشته‌ای غیر از موسیقی وارد دانشگاه هانیانگ شد.
کیم سوک-جین توسط بیگ هیت به دلیل ظاهرش هنگام قدم زدن در خیابان مورد توجه قرار گرفت. در آن زمان کیم سوک-جین در حال تحصیل در رشته بازیگری بود و سابقه موسیقی نداشت. او قبل از اینکه یک کارآموز آیدل شود، برای بیگ هیت به عنوان بازیگر تست داد. در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۳، کیم سوک-جین با آلبوم اول، "خیلی خفن برای مدرسه" اولین بار به عنوان یکی از چهار خواننده در بی‌تی‌اس فعالیت کرد. کیم اولین تک نوازی خود را که یک تک آهنگ از آلبوم "بالها" با عنوان «بیداری» بود، در سال ۲۰۱۶ منتشر کرد. این آهنگ در جدول موسیقی گائون در رتبه ۳۱ و در جدول تک آهنگ‌های دیجیتال بیلبورد به مقام شش رسید. در دسامبر ۲۰۱۶، او نسخه کریسمس «بیداری» را در ساوند کلود منتشر کرد.
در ۹ اوت ۲۰۱۸، دومین تک نوازی مشترک کیم سوک-جین «تجلی»، به عنوان پیش پرده آلبوم تلفیقی منتشر شد. این ترانه توسط بیلبورد به عنوان «ساخت ملودی پاپ راک» توصیف شد و شامل شعرهایی در مورد پذیرش خود و عشق به خود است. نسخه کامل این آهنگ سرانجام به عنوان تراک در منتشر شد، در رتبه ۳۰ جدول موسیقی گائون و چهار در نمودار تک آهنگ‌های دیجیتال بیلبورد قرار گرفت. در ماه اکتبر، او توسط رئیس‌جمهور کره جنوبی، مون جه این، به همراه سایر اعضای گروه، نشان درجه پنج فرهنگ هوگوان را دریافت کرد.
او سومین آهنگ انفرادی خود «ماه» را با بی‌تی‌اس در آلبوم استودیویی "" منتشر کرد. «ماه» در جدول یک نمودار دیجیتال گائون شماره دو و در جدول تک آهنگ‌های دیجیتال جهانی بیلبورد به مقام اول رسید.
کیم سوک-جین با کیم ته-هیونگ (وی) عضو بی‌تی‌اس در آهنگ «قطعاً تویی» همکاری کرد، که به عنوان بخشی از موسیقی متن اصلی "هوارانگ کی‌بی‌اس۲" منتشر شد.
او همچنین به جونگ_کوک عضو بی‌تی‌اس پیوست تا آواز و انتشار نسخه دیگری از «خیلی دور»، آهنگی از آگوست دی با نام مستعار شوگا، عضو بی‌تی‌اس را منتشر کند.
او چندین بار به عنوان مجری برنامه‌های نشان دادن جایزه موسیقی کره ای، از جمله موزیک بنک و اینکیگایو، حضور داشته‌است.
در تاریخ ۴ ژوئن ۲۰۱۹، کیم سوک-جین اولین آهنگ مستقل خود «امشب» را به عنوان بخشی از بی‌تی‌اس فستا ۲۰۱۹ منتشر کرد، رویدادی که سالانه به مناسبت سالگرد دبیو بی‌تی‌اس برگزار می‌شود. آهنگ توسط کیم سوک-جین در کنار تهیه‌کنندگان رکورد بیگ هیت ساخته شد. شعر نوشته شده توسط لیدر گروه بی‌تی‌اس کیم نامجون از رابطه کیم سوک-جین با حیوانات خانگی اش الهام گرفته شده‌است. این قطعه بخاطر فضای آرام ترانه با استقبال مثبت روبرو شد.
در تاریخ ۳ دسامبر سال ۲۰۲۰، کیم سوک-جین دومین آهنگ انفرادی خود را به نام «پرتگاه» یک روز قبل از تولد ۲۸ سالگی خود منتشر کرد. آهنگ توسط کیم و لیدر گروه بی‌تی‌اس کیم نامجون، در کنار تهیه‌کنندگان رکورد بومزو و پیدیوجی ساخته شده‌است. شعر نوشته شده توسط کیم سوک-جین، بومزو و کیم نامجون، الهام گرفته از احساس اضطراب، تردید و فرسودگی شغلی کیم است. در پستی در وبلاگ رسمی بی‌تی‌اس، کیم سوک-جین دربارهٔ ناامنی‌هایش در مورد موسیقی و اینکه چگونه این احساسات تیره‌تر او را به نوشتن و انتشار آهنگ سوق داده‌است، صحبت کرد.
او خواننده اصلی گروه است و می‌تواند گیتار بزند. در Kim Young-dae's 2019 novel BTS: The Review اعضای پانل گرمی اظهار داشتند که صدای او دارای کنترل نفس پایدار و قوی است و آن را صدا نقره ای نام دادند. روزنامه‌نگار Choi Song-hye که برای Aju News کار می‌کند، نوشت که تک آهنگ‌های بی‌تی‌اس مانند "روز بهاری" و "عشق دروغین" ثبات صوتی کیم سوک_جین را به نمایش می‌گذارند، در حالی که در طرف دیگر "Jamais Vu" این کار را برای دامنه احساسی او انجام داد. Hong Hye-min از روزنامه Korea Times صدای کیم سوک_جین را لطیف، غم‌انگیز، روحیه آزاد توصیف کرد و آن را عنصر برجسته در آهنگ "تجلی" دانست.منتقد Park Hee-a هنگام بحث دربارهٔ "تجلی"، اظهار داشت که کیم سوک_جین احساسی‌ترین احساسات آهنگ‌های انفرادی را در "" داشت. در یه بررسی از "عشق دورغین" او گفت صدای کیم سوک_جین اثر آهنگ را اثبات می‌کند.
در دسامبر ۲۰۱۸، کیم سوک-جین برای جشن تولدش لوازم مختلفی را به «انجمن حمایت از حیوانات کره» اهدا کرد.References:
از ماه مه ۲۰۱۸، او ماهانه اهدا کننده به یونیسف کره بوده و درخواست کرده‌است که کمک‌های مالی وی در آن زمان خصوصی بماند. آنها سرانجام پس از ورود وی به باشگاه افتخارات یونیسف در ماه مه ۲۰۱۹ به دلیل اهدای بیش از ۱۰۰ میلیون وون (حدود ۸۴۰۰۰ دلار آمریکا) تبلیغ شدند.
در سال ۲۰۱۹، او از طریق داده‌های جمع‌آوری شده توسط شرکت تجزیه و تحلیل گالوپ کره، به عنوان سیزدهمین آیدل محبوب قرار گرفت. او از نظر محبوبیت در بین دختران ۱۳ تا ۱۹ ساله در کره جنوبی در رتبه ۶ قرار دارد.
از سال ۲۰۱۸، او در هانام دونگ سئول در کره جنوبی زندگی می‌کند. علاوه بر این، او و برادر بزرگترش در سال ۲۰۱۸ یک رستوران به سبک ژاپنی به نام اوسو سیروموشی در سئول افتتاح کردند.
سه‌گانه جنگ ستارگان که اغلب به صورت سه‌گانه اصلی یا سه گانه کلاسیک شناخته می‌شود، اولین مجموعه از سه فیلم تولید شده در حق امتیاز جنگ ستارگان، یک اپرای فضایی آمریکایی که توسط جورج لوکاس ساخته شده است. این مجموعه توسط لوکاس فیلم تولید شده و توسط فاکس قرن بیستم توزیع شده است.
این سه گانه شامل جنگ ستارگان (۱۹۷۷)، امپراتوری ضربه می‌زند (۱۹۸۰) و بازگشت جدای (۱۹۸۳) است.
دو ربات به دنبال "اوبی وان کنوبی" می‌گردند در این راه "لوک اسکای واکر" جوان برای کمک به آن‌ها سیاره محل سکونت خود را همراه با اوبی وان و هان سولو ترک می‌کند، تا برای نجات پرنسس لیا و کهکشان به سایر شورشیان بپیوندد .
فیلم با حملهٔ ناوگان امپراطوری به یک کشتی سیاسی متعلق به جمهوری آلدران آغاز می‌شود و با ماجرای لوک اسکای‌واکر و ابی وان کنوبی از تاتویین تا یاوین ۴ به پایان می‌رسد.
لوک نزد عمویش بزرگ می‌شود، و از خانواده‌اش اطلاعات چندانی ندارد؛ تا اینکه یک روز، عمویش دو دروید برای کار در مزرعه می‌خرد. درویدها همان سی تری پی او و آر تو دی تو هستند که از سفینه لیا اورگانا که توسط دارت ویدر مورد بازرسی قرار گرفته، فرار کرده‌اند.
آر تو دی تو حامل پیامی برای اوبی وان کنوبی است که در اکنون سیاره تاتویین زندگی می‌کند. اوبی‌وان سال‌هاست که نام اصلی‌اش را بازگو نکرده و مانند راهبی گوشه نشین در دل بیابان زندگی می‌کند. همه او را به نام بنِ پیر می‌شناسند. لوک موفق می‌شود، پیام ضبط شده در آر تو دی تو را که به صورت هولوگرام است، مشاهده کند.
پیام را خود پرنسس اورگانا ضبط کرده‌است. لوک با مشاهده همان پیام نسبت به ماجرا کنجکاو می‌شود. پیام خطاب به اوبی وان کنوبی است، و لوک که کسی را به این نام نمی‌شناسد، احتمال می‌دهد منظور همان بن پیر باشد. آر تو دی تو از دست لوک فرار می‌کند تا پیام را به اوبی وان برساند. لوک برای پیدا کردن دروید، به برهوت جاندلند میرود که سکونتگاه موجودات بدوی یا آدم شنی هاست. او توسط آدم شنی‌ها مورد حمله قرار می‌گیرد ولی بن پیر او را نجات می‌دهد. آنجاست که لوک با خبر می‌شود، پدرش یک شوالیه جدای و شاگرد اوبی وان بوده‌است.
اوبی‌وان به او می‌گوید پدرش در جدال با شخصی با نام دارت ویدر کشته شده، و شمشیر پدرش را به او نشان می‌دهد. لوک تصمیم می‌گیرد به انقلابیون بپیوندد، و هر طور شده پرنسس لیا را پیدا کند. اوبی‌وان به لوک که آخرین امید جدای‌ها و امپراطوری به حساب می‌آید، تعلیم می‌دهد و او را با مفاهیم فراموش شدهٔ آیین جدای آشنا می‌سازد.
شورشیان در سیاره یخ زده هاث هستند و امپراتوری نیروهای خود را برای نابود کردن آن‌ها به آن سیاره میفرست، "لوک اسکای واکر" طبق پیشنهاد نیرو شبح (شبح منشأ گرفته از نیرو) اوبی وان کنوبی برای تعلیم فنون نیرو و راه و رسم جدای‌ها نزد "استاد یودا" رفته و از طرفی " پرنسس لیا" و "هان سولو" همراه با سایر نیروهای شورشی‌ها درگیر مبارزه با "لرد وِیدر" هستند و به ناچار به "شهر ابری" پناه می‌برند، لوک در میانه‌های دوره آموزش استاد یودا را ترک می‌کند تا به دوستانش کمک کند اما در بین راه با حقیقت تکان دهنده‌ای رو به رو می‌شود که پدرش همان دارث ویدر است ولی با رد کردن درخواست پدرش آنجا را با دستی قطع شده ترک می‌کند.
داستان فیلم، یک سال پس از وقایع زمانی امپراتوری ضربه می‌زند، اتفاق می‌افتد. لوک اسکای‌واکر به همراه اعضای ائتلاف شورشیان به سیاره تاتوئین می‌رود تا دوستش هان سولو را از چنگ جابای هات نجات دهد. در همین اثنا، امپراتوری کهکشان، تصمیم می‌گیرد تا با یک ستاره مرگ نیرومندتر، نیروهای انقلابی را در هم بشکند. ناوگان انقلابیون نیز در حال تدارک دیدن یک حمله تمام عیار به این ایستگاه فضایی جدید است.
همزمان تیم حمله انقلابیون، با از کار انداختن ژنراتور سپر محافظ مغناطیسی ستاره مرگ و هدف قرار دادن رآکتور اصلی، آن را نابود می‌کنند اما لحظاتی قبل از انفجار، لوک به همراه جسد و زره پدرش موفق به ترک آنجا می‌شود.
در سیاره اِندور جایی که لیا، سولو و سایر دوستانش اکنون در آن به سر می‌برند، لوک به آن‌ها ملحق شده و به پیروی از آیین جدای‌ها جسد پدرش را در تلی از هیزم می‌سوزاند. در پایان در سراسر کهکشان، جشنی برای بزرگداشت نابودی امپراتوری و پیروزی انقلابیون برگزار می‌شود.
مورگان اورتَگِس (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار و متخصص ضدتروریستی و یک مقام دولتی اهل آمریکا است که از سال ۲۰۱۹ به عنوان سخنگوی وزارت امور خارجه ایالات متحده برگزیده شد. پیش از این هدر ناوئرت به عنوان سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا فعالیت می‌کرد. اورتگس، پیش از پیوستن به وزارت امور خارجه، عهده‌دار چندین مقام دولتی، از جمله معاون وزارت خزانه‌داری آمریکا، تحلیلگر اطلاعات در وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا|وزارت امور خارجه، در وزارت خزانه‌داری آمریکا و امور عمومی ایالات متحده در یواس اید بوده‌است. اورتگس همچنین در فاکس نیوز به عنوان کارشناس امنیت ملی کار کرد و قبل از انتصاب وی به عنوان سخنگوی وزارت امور خارجه، یک پشتیبان فعال نیروی دریایی ایالات متحده بوده‌است.
مورگان در اوبورن‌دیل، فلوریدا متولد شد. پدرش رونالد ای. اورتگس در یک شرکت بهداشتی و ترمیم کار می‌کرد و مادرش دنیس اورتگس مدیر دفتر بود. مورگان در فلوریدا رشد کرد و در سال ۲۰۰۲ برندهٔ دختر شایستهٔ فلوریدا شد.
مورگان اورتگس در سال ۲۰۰۷ وارد خدمات دولتی شد. مورگان اورتگس یک افسر ذخیرهٔ نیروی دریایی فعال آمریکا است. وی در سال ۲۰۰۸ تحلیلگر اطلاعاتی در وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا بود و خدمات خود در دولت را در آژانس توسعهٔ بین‌المللی آمریکا آغاز کرد، جایی که وی در سال ۲۰۰۷ چند ماه در بغداد، عراق، گذراند. بعد از خدمت در عراق، وی در سال ۲۰۱۰ به‌عنوان معاون وابسته وزارت خزانه‌داری در عربستان سعودی منصوب شد. او مؤسس مشترک و مدیر شرکت مشاور «گو» «GO Advisors» و یک تحلیلگر امنیت ملی در شبکهٔ تلویزیونی فاکس نیوز بوده‌است. مورگان همچنین به تأسیس شرکت «EY’s Geostrategic Business Group» کمک کرده و مدیر روابط جهانی در بانک استاندارد چارترد بود که در گروه بخش عمومی به مشتریان در آفریقا، آسیا و خاورمیانه پوشش می‌داد.