moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
به روایت پورداوود، دین در ردیف سایر قوای باطنی آدمی، زیبایی روحانی و ایزدی و تشخص معنوی وی است و آن را آغاز و انجامی نیست.
گل ویژهٔ ایزد دین، "گل صد برگ" است.
کلمه دین در اوستا به صورت دئنا آمده‌است و برگرفته از واژهٔ "دا" به معنای اندیشیدن و شناختن می‌باشد. ضمناً واژهٔ "دهی" نیز در سانسکریت از همین ماده‌است.
دئنا یک اسم زنانه‌است که ترجمه آن به معنای «آنچه که دیده یا مشاهده می‌شود»، می‌باشد. در کتاب «دین زرتشتی: مقدمه‌ای بر ایمان باستانی»، "پیتر کلارک" نشان داده‌است که این اصطلاح ممکن است با ریشه اوستایی «ده» یا «دی»، به معنای «به دست آوردن درک و فهم»، پیوند داشته باشد.
در اصطلاحات زبان اوستایی، واژهٔ سه سیلابی "دائنا" در اوستایی گاتیک (مربوط به گاتها)، و واژهٔ دو سیلابی "دنا" در اوستایی جوانتر، تداوم یافته‌اند تا به صورت کلمهٔ "دن" به فارسی میانه راه یافته‌اند، در حالیکه معنای اوستایی این کلمه نیز همچنان حفظ گردیده‌است.
مفهوم دئنا در گاتها، که مجموعه‌ای از هفده سروده هستند که توسط زرتشت سروده شده‌اند، ذکر شده‌است. به نظر می‌رسد که از دئنا هم در "گاتهای اهوناوائیتی" و هم در "گاتهای اوشتاوائیتی" یاد شده‌است، و در هر دوی آنها، دئنا به نحوی از انحاء به پاداشی که مؤمنان در زندگی پس از مرگ دریافت خواهند کرد، وابسته دانسته شده‌است. با این حال، منابع مرتبط با دئنا به گاتها محدود می‌باشند، واین امر، ابهامات زیادی را در مورد طبیعت این مفهوم، باقی می‌گذارد.
بعد از نوشته‌های اوستایی، به توصیف مفهوم دئنا، بیشتر در منابعی همچون وندیداد برخورد می‌کنیم. وندیداد، دئنا را به صورت یک سایکوپمپ (هدایت کنندهٔ ارواح) به تصویر کشیده‌است، که ارواح خوب و خالص را به سرمنزل نغمه‌ها و ترانه‌ها، که همان بهشت زرتشتی است، هدایت می‌کند، در حالی که همو ارواح ستمکار را به سرمنزل دروغ، که جهنم یا محل عذاب کشیدن است، رهنمون می‌شود. دئنا، به شکل زنی ترسیم شده که لباسی فاخر و عالی با دوخت ظریف و ریز بر تن دارد و چند سگ نیز، او را همراهی می‌کنند.
دئنا (که در فارسی مدرن و امروزی بدان دین گفته می‌شود) قانونی ابدی است، که از طریق ماترا-سپنتا («کلام مقدس») بر بشریت نازل شده‌است. دئنا همچنین به معنی مذهب، آئین، قانون، و حتی بعنوان ترجمه‌ای از اصطلاح هندو و بودایی دارما مورد استفاده قرار گرفته‌است، کلمه‌ای که اغلب به معنی انجام وظیفه یا برقراری نظم اجتماعی، اجرای حق، و فضیلت نیز تفسیر شده‌است. دئنا در مزدیسنا، بعنوان استعاره‌ای از «راه یا مسیر»، توسط نوعی پارچه وال (چیت موصلی) [پارچه‌ای نازک و بدن نما، که از آن لباس‌های زنانه و پرده و...درست می‌کنند] که به صورت پیراهنی موسوم به سدره دوخته می‌شود، مشخص می‌گردد، و همچنین بعنوان استعاره‌ای از «مسیر خوب / راه مقدس»، به صورت یک کمربند ۷۲ تکه، موسوم به کشتی، که بدان «راه‌یاب» گویند، نمایان می‌شود.
در یسنا ۳۱، پاره‌های ۱۱ و ۱۲ آمده‌است:
در فرگرد ۱۹، فقرات ۲۷ تا ۳۰، از تجسم اعمال در روز واپسین چنین سخن رفته‌است:
در دینکرد آمده‌است که:
مِلمِداس، در آیین زرتشت و اساطیر ایرانی، نام زنی است بسیار زیبا، که آراسته به انواع گوهرهای گرانبها می‌باشد. ملمداس بر جوانان پدیدار می‌شود و آنان را به همآغوشی با خویش فرامی خواند، اما به هنگام همخوابی پاهای او، همچون اره ای جوان هوسباز را قربانی می‌سازد و او را تکّه تکّه می‌نماید.
ملمداس را می‌توان همتای جهی در اساطیر زرتشتی دانست. برخی نیز از شباهت ملمداس با سیرن در اساطیر یونان سخن گفته‌اند. در حاشیهٔ خلیج فارس به این موجود افسانه‌ای منمنداس می‌گویند.روزنامه اعتماد91/1/15: شورشی‌های درد شورشی‌های مسرت
از نام‌های دیگر ملمداس می‌توان به: مُم داس، اُم الداس و میل داس نیز اشاره کرد
ملمداس موجودی شبیه پری دریایی است. دارای بالاتنه بسیار زیبا و جذاب است. اما در قسمت پایین‌تنه دو داس بزرگ، برنده و بسیار خطرناک دارد. در بعضی مناطق استان هرمزگان دستان او را بجای پاهایش، شبیه داس می‌دانند.
ملمداس بر جوانان پدیدار می‌شود و آنان را به همآغوشی با خویش فرامی خواند، اما به هنگام همخوابی پاهای او، همچون اره ای جوان هوسباز را قربانی می‌سازد و او را تکّه تکّه می‌نماید.
در این مورد که ملمداس کجا ظاهر می‌شود. باورهایی متفاوت وجود دارد.
مردم جزیره هرمز بر این باورندکه:
در کنار دره‌های نمک (در نزدیکی کارخانه فعلی معدن خاک سرخ) یک درخت کُنار بزرگ وجود داشت. در زیر این کُنار زنی زیبا و همچون فرشته، در حوالی غروب می‌نشست. این زن که ملمداس نام داشت گیسوهای بلند خود را با یک دست می‌گرفت و با دست دیگر شانه می‌کرد. مردانی که او را می‌دیدند با نگاه دلربای ملمداس اسیر می‌شدند. به کنار او می‌آمدند و با او هم صحبت می‌شدند سپس ملمداس با جنس مخالف خود نزدیکی می‌کرد. بعد از آن ملمداس چهره زیبایش را از دست می‌داد. شبیه به پیرزنی می‌شد و دو دست او تبدیل به داس می‌شد و جنس مخالف خود را با داس تکه‌تکه می‌کرد.
اما ناخداها و ماهیگیران محلی باور دیگری دارند:
ملمداس بالاتنه ای چون پری دریایی دارد. در شبی که ماه کامل است در دریا ظاهر می‌شود. یک زن زیبا و اغواکننده است. او ماهیگران تنها را روی دریا افسون می‌کند. ملمداس آن‌ها را به‌طرف خودش دعوت می‌کند، آن‌ها هم که آن همه زیبایی جادویشان کرده‌است. خود را در آب می‌اندازند و شنا کنان به طرفش می‌روند. فقط بالاتنه ملمداس شکل زن است و پایین‌تنه اش که زیر آب است و بسیار ترسناک است. دو پا شبیه دو داس (یا اره) دارد و به محض اینکه یک ملوان یا ماهیگیر را به طرف خودش کشید او را به طرف پاهایش می‌برد و او را تکه‌تکه می‌کند.
غُراب جِندون، در اساطیر ایرانی نام کشتی اجنه است که در تاریکی شب، با چراغ روشن بر خشکی حرکت می‌کند؛ این اسطوره در برخی قصه های جنوب ایران بویژه هرمزگان وجود دارد.
سیاه مجد، در اساطیر ایرانی نام مرد سیاهپوستی است که مأوی و جایگاه او، اغلب در پشت مسجدها می‌باشد. وی چهره‌ای مخوف دارد، امّا به کسی آزاری نمی‌رساند و تنها مردم را می‌ترساند.
سیاه مجد اغلب در حالی دیده می‌شود که مشغول قضای حاجت است.
زُوال، در اساطیر ایرانی نام مردی بلندقد و سیاهپوست است که بلندی بالا (طول قد و قوارهٔ او)، گاهی به اندازهٔ یک نخل می‌رسد.
زوال؛ از مردانی که دارای مرض (ابنه) بوده و هستند (زوال) پسر ابلیس با آنها مشارکت می کند ایشان مبتلا به آن مرض می شوند.
جَهله به گُند، در افسانه‌ها و اساطیر ایرانی، نام مردی سیاهپوست و بالابلند (بلند قد) است که پاهایی بلند و بیضه‌هایی به بزرگی جهله [نوعی کوزه بزرگ و کروی شکل با ماهیت غیرایستا] دارد. "جهله به گند"، اغلب در دربندها و کوچه‌ها و گذرگاه‌ها می‌ایستد، در حالیکه پاهای خویش را در دو جانب کوچه یا گذر نهاده و بیضه‌هایش را در میان آویزان و معلق می‌سازد، طوریکه بیضه‌های بزرگ او، راه را بر عابر می‌بندد.
داهیر، در افسانه‌ها و اساطیر ایرانی نام نوعی ماهی بسیار بزرگ است که بنا به برخی روایات، حتی از عوج هم بزرگتر است.
عوج به موارد زیر اشاره دارد:
کمیت فیزیکی مقدار عددی ویژگی‌ای قابل اندازه‌گیری است که یکی از حالات فیزیکی سامانه را بیان می‌دارد.
تغییر کمیت‌های فیزیکی یک مجموعه بیان‌گر انتقال و تحول بین حالت‌های لحظه‌ای آن سامانه است.
برای مثال مقادیر دما، حجم، انرژی درونی و جرم اتمی همگی کمیت‌هایی فیزیکی هستند که حالت مقدار معینی گاز را توصیف می‌کنند. در مثالی دیگر همین‌طور شدت جریان، تعداد چرخش‌ها و ضریب خود القایی توصیف‌کننده وضعیت یا حالت یک سیم‌پیچ اند.
کایت‌سواری یا هنگ-گلایدینگ نام یک ورزش هوایی است که خلبان در آن به حالت آویزان زیر بال‌های هواگردی بدون موتور بنام کایت (kite) یا سبک‌پَرواژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان دفتر دوازدهم فرهنگ واژه‌های مصوّب قرار می‌گیرد و در هنگام فرود روی پاهای خود فرود می‌آید.
کایت یا سبک‌پر وسیلهٔ هوایی بسیار سبک است با بال‌هایی شبیه به بال پرندگان که قادر به سریدن در هواست؛ این وسیله ممکن است مجهز به موتور کمکی باشد.
بدنه هواگرد و بال بیشتر کایت‌های امروزی از آلیاژ آلومینیوم و کامپوزیت ساخته می‌شود. خلبان در این هواگرد در جای محکمی به صورت آویزان از بدنه هواگرد قرار گرفته و هواگرد را کنترل می‌کند. بال‌های این هواگرد متحرک هستند و خلبان از این راه کایت را کنترل می‌کند. اما در برخی کایت‌های مدرن از سامانه کنترل پرواز هواگرد استفاده می‌گردد. برخی از جنبه‌های سبک‌پرها زیر نظر فدراسیون بین‌المللی هوانوردی و سازمانٔ‌های هوافضا است.
یک سامانه کنترل پرواز هواگرد یا پرواز با استفاده از سیم معمولی هواگرد بال ثابت شامل سکان هواپیما، اتاقک خلبان، سامانه ارتباط و همچنین مکانیزمهای ضروری عملیاتی می‌شود تا بتوان هواگرد را در جهت مناسب کنترل کرد.کنترل‌های موتور هواگرد نیز به‌عنوان تنظیم‌کننده سرعت در کنترل پرواز مؤثر است.
چرخه لیزوژنی نوعی چرخه ویروسی است که در آن ویروس، ماده ژنتیکی خود را درون سلول میزبان تزریق می‌کند اما ویروس ساخته نمی‌شود. در این حالت با هر بار تقسیم سلولی ماده ژنتیکی ویروس هم همانند سازی می‌شود. سپس با ایجاد یک تغییر محیطی سلول وارد چرخه لیتیک می‌گردد. مثلاً ویروس تبخال (که ویروس دی‌ان‌ای دار است) در اعصاب صورت پنهان می‌شود، سپس در اثر یک فشار عصبی مثل استرس سلول وارد چرخه لیتیک شده و سلول‌ها تخریب می‌شوند و نهایتاً به صورت زخم در می‌آیند.
جان ریکاردو آی. «ئوآن» کول (متولد ۲۳ اکتبر ۱۹۵۲) یکی از اندیشمندان و مورخان آمریکایی معاصر در حوزهٔ خاورمیانه و جنوب آسیاست.Vaidhyanathan, Siva (2006-06-28). "Can Blogging Damage Your Career? The Lessons of Juan Cole". The Chronicle of Higher Education. او استاد تمام کرسی «ریچارد میچل کالیگیت» رشتهٔ تاریخ در دانشگاه میشیگان است. کول چندین کتاب با موضوع خاورمیانهٔ مدرن چاپ کرده‌است و مترجم برخی متون عربی و فارسی به انگلیسی است. او که از خانواده‌ای مسیحی بود، در سال ۱۹۷۲ به بهائیت روی آورد، ولی در سال ۱۹۹۶، در پی اختلاف شدید با موسسات بهایی، از آن خارج شد.
کول در البوکرکی واقع در ایالت نیومکزیکو متولد شد. پدرش در سپاه سیگنال وابسته به ارتش ایالات متحده آمریکا خدمت می‌کرد. در سن دو سالگی، خانوادهٔ او از نیومکزیکو به فرانسه انتقال مکان دادند. پدرش به همراه ارتش ایالات متحده آمریکا، دو دوره و مجموعاً به مدت هفت سال، به فرانسه مسافرت کرد و یک دورهٔ هجده ماه در مقر کاگنیو در اسمره، پایتخت کشور اریتره، و پس از آن در اتیوپی گذراند.
او بیان می‌کند که برای اولین بار در اریتره، که جمعیت آن حدوداً نصف مسیحی و نصف مسلمان هست، به اسلام علاقه‌مند شد. کول در نقاط مختلفی به مدرسه رفته‌است و طی دوازده سال، در دوازده مدرسه درس خوانده‌است؛ مدارسی در پایگاه‌های نظامی، مدارس شهری، و از جمله مدارسی در ایالات متحدهٔ آمریکا به خصوص در ایالت کالیفرنیا و ایالت کارولینای شمالی.Juan Cole Interview: Conversations with History; Institute of International Studies, UC Berkeley". 2005. Retrieved 2007-06-01. کول مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه نورث‌وسترن در سال ۱۹۷۵ در رشتهٔ تاریخ و متون مذهبی دریافت کرد. او در پایان دورهٔ کارشناسی خود تحقیقی را در بیروت، پایتخت لبنان، انجام داد. سپس در سال ۱۹۷۵ برای تحصیلات تکمیلی به همان شهر بازگشت، ولی جنگ‌های داخلی لبنان مانع از ادامهٔ تحصیل او در این کشور شد؛ بنابراین او دورهٔ کارشناسی ارشد را در رشتهٔ مطالعات اسلامی و خاورمیانه در دانشگاه آمریکایی قاهره شروع کرد و در سال ۱۹۷۸ فارغ‌التحصیل شد. سپس، کول دوباره به بیروت بازگشت و به مدت یک سال به‌عنوان مترجم در یک روزنامه مشغول به کار شد. او از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۴ دورهٔ دکترای خود را در رشتهٔ مطالعات اسلامی دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس تکمیل نمود. کول پس از اتمام دورهٔ دکترا، به، عنوان استادیار رشتهٔ تاریخ دانشگاه میشیگان شروع به کار کرد و در سال ۱۹۹۵ به درجهٔ استاد تمامی رسید."Resume of Juan Cole". [Personal.umich.edu]. Retrieved 2009-04-28.
کول دارای پیشینهٔ خانوادگی مرکب از کاتولیک و پروتستان بود و در پایگاه‌های نظامی به صورت پروتستان رشد پیدا کرد. او در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ و دههٔ ۱۹۷۰ به ادیان شرقی مانند بودایی علاقه‌مند شد. سپس، در سال ۱۹۷۲ هنگام تحصیل در دورهٔ کارشناسی در دانشگاه نورث‌وسترن، عضو بهائیت شد و پس از آن تحقیقاتش بر روی این مذهب تمرکز پیدا کرد. او در سال ۱۹۹۶، بعد از نزاعی شدید با تشکیلات بهائی در رابطه با سیستم مدیریتی آن، از بهائیت خارج شد.
بورس تحصیلی برنامه فولبرایت-هیز برای رفتن به هند (۱۹۸۲) و مصر (۱۹۸۵–۱۹۸۶) به کول اهدا شد. در سال ۱۹۹۱ گرنت مؤسسهٔ ملی علوم انسانی آمریکا را برای تحقیقات در مورد اعتقادات و تاریخ شیعه دریافت کرد. کول از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۴ سردبیر مجلهٔ بین‌المللی مطالعات خاورمیانه بود. او در دفاتر حرفه‌ای انستیتو آمریکایی مطالعات ایرانیان و دایرهٔ سردبیر مجلهٔ مطالعات ایرانیان خدمت کرده‌است. کول در نوامبر ۲۰۰۴ به‌عنوان رئیس انجمن مطالعات خاورمیانه در آمریکای شمالی انتخاب شد. در ۲۰۰۶ جایزهٔ جیمز آندرسون برای روزنامه‌نگاری در صلح اجتماعی را از کالج هانتر دریافت کرد.
کول که در سال ۱۹۷۲ بهائی شده بود، تحقیقات دانشگاهی‌اش را در زمینهٔ بهائیت آغاز کرد. بهائی بودنش او را به مطالعهٔ زبان‌ها، فرهنگ و تاریخ خاورمیانه (خاستگاه بهائیت) و تبلیغ بهائیت در کشورهایی که مسلمانان زیادی داشتند، تشویق کرد. کشورهایی چون لبنان، مصر، اردن و هند. او اکنون به عربی فصیح، عربی لبنانی و مصری، فارسی و اردو سخن می‌گوید و به زبان ترکی آشناست. برخی از علاقه‌مندی‌های کول ریشه در پیشینهٔ بهائی او دارند. او دربارهٔ هلال شیعی و به‌طور کلی اسلام نیز مطالبی نگاشته‌است.
مقالات او دربارهٔ احمد احسائی بر اساس تحقیقات او در راستای گرنت مؤسسهٔ ملی علوم انسانی آمریکا بوده‌است. کول به این نتیجه رسید که احمد احسائی به اشتباه بعداً به مذاهب بابی و بهائی منتسب شده‌است و این مذاهب از نظر اعتقادات در ادامهٔ راه شیخیه قرار نمی‌گیرند.“The World as Text: Cosmologies of Shaykh Ahmad al-Ahsa’i,” Studia Islamica 80 (1994):145-163“Individualism and the Spiritual Path in Shaykh Ahmad al-Ahsa’i,”Occasional Papers in Shaykhi, Babi and Baha’i Studies No. 4 (September, 1997)
کول در سال ۱۹۹۶ و در پی ناسازگاری با رهبری تشکیلات بهائی از بهائیت خارج شد. او بعدتر اعلام کرد که به عقیده‌ای شخصی دست یافته‌است اما همچنان علقه‌ای به بهائیت ندارد.Juan Cole, personal statement on Baha'u'llah, 3 years on, 2 March 1999 کول سال‌ها پس از خروجش از بهائیت به انتشار کتاب در آن باره ادامه داد. البته موضوع نوشته‌های او پس از حملات ۱۱ سپتامبر مشخصاً سیاسی‌تر شد. او سه جلد از آثار عربی جبران خلیل جبران را به انگلیسی ترجمه کرده‌است.
کول در سال ۱۹۷۲ به دیانت بهائی گروید و ۲۵ سال برای حمایت از این دین به نوشتن و سفر پرداخت. او چندین اثر داشت که از طریق ناشران بهائی منتشر شده بود و سر دبیر یک مجله آنلاین در مورد مذاهب و ادیان شیخی، بابی و بهائی بود. برخی از این ترجمه‌های غیررسمی و دو جلد از میرزا ابوالفضل گلپایگانی بود.They are: "Letters and Essays 1886-1913 (Rasa'il va Raqa'im) of Mírzá Abu'l-Fadl Gulpaygani" [tr. from Arabic and Persian] (Los Angeles: Kalimat Press, 1985); and "Miracles and Metaphors (Ad-Durar al-bahiyyah) of Mírzá Abu'l-Fadl Gulpaygani" [tr. from the Arabic and annotated](Los Angeles: Kalimat Press, 1982).
کول در سال ۱۹۹۴ در یک گروه بحث شرکت کرد که به کانونی برای مخالفت دانشگاهیان بهائی علیه موسسات بهائی تبدیل شد. کول به عنوان رهبری یک جناح مخالف شناخته شد و در سال ۱۹۹۶ پس از مواجهه با موسسه‌های بهائی از عضویت خود استعفا داد. او خود را یک وحدت‌گرا اعلام کرد. کول در سال‌های ابتدایی کارش ارتباطاتی با پژوهشگران بهائی هم‌فکر خودش برقرار ساخت. او پروژهٔ اچ‌بهائی را تأسیس کرد و در این سایت بسیاری از آثار دست‌نیافتنی ازلی و بهائی مانند کتاب «بیان فارسی» و «بدیع» را منتشر ساخت. بسیاری از نوشته‌های آغازین او توسط انتشارات بهائی یا در نشریهٔ برخط سایتش منتشر می‌شد که برخی از آن‌ها ترجمهٔ آثار گلپایگانی بودند.
کتاب کول با عنوان ریشه‌های تشیع شمال هند در ایران و عراق: دین و حکومت در دوران اوده (۱۷۲۲–۱۸۵۹) ، توسط انتشارات دانشگاه کالیفرنیا در سال ۱۹۸۴ (میلادی) به چاپ رسید. این کتاب بر اساس رسالهٔ دکترای کول در دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس است. محور اصلی این کتاب بررسی تاریخی تشکیل پاکستان در سال ۱۹۷۴ و انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۹۷۹ است، که نمایانگر تأثیر دین در تشکیل حکومت است.
این کتاب دارای چهار فصل است. فصل اول مقدمه دارای دو زیرفصل است: زیرفصل اول، ریشه‌های خاورمیانه‌ای تشیع اوده و زیرفصل دوم، تشکیل حکومت شیعی در اوده و نقش علما در آن. فصل دوم نیز دارای دو زیرفصل است: در زیرفصل اول، به تشیع و گروه‌های اجتماعی مسلمانان و در زیرفصل دوم، به تشیع عامیانه پرداخته شده‌است. فصل سوم در چهار زیرفصل به آغاز نهادهای رسمی شیعه در اوده، فقهای جدید و تلاش برای رهبری دینی این حکومت و نسل دوم فقهای اصولی، حاکمیت روحانی و ایجاد نهاد شیعی پرداخته‌است. در انتها، فصل پایانی به دو زیرفصل روابط سنیان، هندوها و شیعیان و نیز، به رویکرد مجتهدان با تمدن غرب، از کمک‌رسانی گرفته تا پیوند، و نیز انقلاب پرداخته‌است. با توجه به تسلط او به زبان‌های متفاوت و ارتباط آن‌ها به این تحقیق، در پایان، واژه‌نامهٔ اصطلاحات عربی، اردو و فارسی و نیز کتابنامهٔ منتخب آورده شده‌است.
کول مطالعات بهائی خود را، با روی کار آمدن شبکهٔ تارنمای جهانی و مباحثات در فهرست ایمیل، از ابتدا تا اواسط دههٔ ۱۹۶۰ از سر گرفت. او توانست مدارک بابی و بهائی به زبان فارسی و عربی را با دیگر علاقه‌مندان این مباحث، شامل برخی محققان و افراد ایرانی-آمریکایی به اشتراک بگذارد و به یک مجموعهٔ شخصی بزرگ‌تر از گذشته دست پیدا کند. او توانست یافته‌های جدید خود را در فهرست ایمیل به بحث و بررسی بگذارد. این دسترسی او به مدارک و اسناد جدید، به همراه تحقیقات او در رابطه با عثمانیان و اسناد عثمانیان در مورد تفکرات بهائی در سدهٔ ۱۹ میلادی و همچنین مباحثات رایانامه‌ای، به نوشتن کتابی به‌نام «مدرنیته و هزاره» در سال ۱۹۹۸ ختم شد. نه کتاب و نه مباحثات رایانامه‌ای توسط مدیریت اصولگرای بهائی مورد اقبال قرار نگرفت. کتاب چند سال بعد از تهدید کول به «ناقض عهد و میثاق» شدن و در پی آن طرد و ترک پر سر و صدای او از بهائیت، چاپ شد. به چند دلیل نوشتن در مورد بهائیت خیلی پر بازده نبوده‌است؛ اول این‌که، تنها چند مؤسسهٔ محدود غربی به تحقیقات در مورد مسائل ادیان اقلیت در ایران علاقه‌مند بودند و تئوری‌های به‌دست آمده از مطالعات ادیان، بازخورد کمی در نوشته‌های تحقیقاتی دانشگاهی داشت. همچنین، در خود ایران، بهائیت یک بحث «تابو» است، بنابراین ایرانیان از بحث در مورد آن پرهیز می‌کنند؛ و نیز بیشتر بهائیان به انجام تحقیقات دانشگاهی در مورد سنت‌های خودشان بی‌علاقه هستند. بنابراین نوشتن کتاب مذکور تنها یک کار محققانه بوده‌است، چرا که هیچ‌کدام از سه گروه مطرح شده به‌صورت وسیع آن را مورد مطالعه و بحث قرار نخواهند داد. مرلین سوآرتز مقاله‌ای در مورد این کتاب در مجلهٔ آمریکایی تاریخ نوشت و آن را مقاله‌ای با دقت و ریزبینانه و همچنین بازتابنده و روشنگر حقیقت خواند. مارگیت واربورگ از دانشگاه کپنهاگ در کتاب تاریخ مذهب مطرح کرد: «کول متون اصلی فارسی و عربی را در بستر تفکرات و سیاست خاورمیانه و به‌خصوص تحرکات عثمانی اخیر و تحولات حکومت در ایران بررسی کرده‌است. او از منابع پرارزش فارسی، عربی و ترکی و همچین از دانش وسیع خود در بهائیت و تاریخ خاورمیانه بهره برده‌است تا یک تحقیق عالی، قابل پذیرش، و با جزئیات در مورد تاریخ اندیشه انجام دهد. کول از تاریخ خرد استفاده کرده‌است تا تصویر ما از منطقه را توسعه ببخشد».Margit Warburg, History of Religions, p. 14 «کول نشان داد که شباهت زیادی بین بهائیت و سنت سیمونیانیسم موجود است.»Margit Warburg, History of Religions, pp. 136-37
نوعی چرخه ویروسی است که در آن ویروس پس از وارد کردن مواد ژنتیکی خود به داخل سلول میزبان، با استفاده از امکانات سلول میزبان (نظیر آنزیم‌ها و اندامک‌ها و ساختارهای مورد نیاز) شروع به تولید ویروس‌های جدید (همانندسازی) می‌کند.
در زیست‌شناسی، جورکامیواژه‌های مصوّب فرهنگستان یا ایزوگامی (Isogamy) به تولید مثل جنسی از طریق ترکیب کامه‌هایی (گامت‌هایی) که ازنظر شکل و اندازه همانند باشند گفته می‌شود.
جورکامی اتحاد و ترکیب سلول‌های جنسی متحرک و متشابه است. گامت‌ها ممکن است از دو رشته متفاوت یا دو سلول مختلف یک رشته حاصل شوند.
در واژۀ جورکامی، واژۀ «Iso» به معنی «جور» یا «همانند» و واژۀ «gamy» به معنی «کامی»، یاخته‌های جنسی است.
جورکامی فرآیندی است که طی آن در برخی از باکتری‌ها و آغازیان، سلول با گرفتن مواد ژنتیکی از سلول‌های مشابه در خصوصیات ظاهری خود تغییراتی ایجاد می‌کند. مثل انتقال ژن مقاومت نسبت به آنتی‌بیوتیک‌ها.
در واقع در روش جورکامی دو جاندار با هم ترکیب می‌شوند و مواد ژنی خود را به اشتراک می‌گذارند.
جلبک سبزِ ابریشم آبی (اسپیروژیر) که به صورت رشته‌هایی باریک در آب زندگی می‌کند، با روش جورکامی تولید مثل جنسی انجام می‌دهد. برای این کار نخست دو رشته اسپیروژیر در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند و سپس از هر سلول مجاور زائده‌هایی به سمت یکدیگر می‌فرستند. این زائده‌ها به هم می‌رسند و دیواره سلولی در محلِ تماس از بین می‌رود. سپس محتویات یک سلول وارد سلول دیگر می‌شود و یاختهٔ تخم (زیگوت) را به وجود می‌آورد. یاخته‌های تخم در محیط مناسب می‌رویند و از آن‌ها رشته‌های تک‌دسته (هاپلوئید) خارج می‌شود.
زبان فارسی کهمره‌ای، یکی از کهن‌ترین زبان‌های ایرانی نو و بازماندهٔ زبان‌های ایرانی میانه و از شاخهٔ جنوب‌غربی (زبان فارسی دورهٔ ساسانی) به‌شمار می‌رود. درصورتی‌که زوایای پنهان آن بیش از آنچه تا امروز مورد بررسی قرار گرفته، شکافته شود، جز همسانیِ ساخت دستوریِ آن با زبان پارسی میانه، با توجه به تعدادی آوای ویژه در آن، نشان می‌دهد که این گویش ریشه در یکی از زبان‌های همزمان با پارسی باستان دارد که جز آثاری پراکنده و در حد حدس که در بعضی از گویش‌های بازمانده از آن دوران در دست مانده، اثری از آن نمانده‌است.یکی از ویژگی های کهن این زبان ساختار ارگتیو است.
زبان کوهمره ای خود دارای لهجه های مختلفی است که از مهم ترین آن می‌توان به لهجه های دوسیرانی، جروقی، پاپونی ، نودانی، بورنجانی، دیکانکی،سمغانی،بولحیاتی، سرخی، لهجه ی کوهمره سرخی، لهجه کوهمره نودان، شورابی، و شامل تمامی روستاهای کوهمره هست که با عنوان گویش کوهمره ای صحبت میکنند.
مقایسه برخی واژگان و افعال در لهجه های سمغانی ،نودانی ،دوسیرانی ،دیکانکی :
شناسه افعال ماضی لازم و افعال مضارع:
am: َم / ey,a:ای / e,et,ed,_: َد،_ / ūm:ایم / īn,ī:اید / en:اند
می نویسَم:می نویسم / مُردَم:مردم
می نویسِی،می نویسَه:می نویسی / مردِی،مردَه:مردی
می نویسِه،می نویسِد:می نویسد / مرد:مرد
می نویسوم:می نویسیم / مردوم:مردیم
می نویسین،می نویسی:می نویسید / مردین،مردی:مردید
می نویسِن:می نویسند / مردِن:مردند
شناسه افعال ماضی متعدی:
om,em: َم / ot,et:ای / oš,eš:_(در فارسی شناسه ندارد)
o)mū,(e)mū):ایم / o)tū,(e)tū):اید / o)šū,(e)šū):اند
ام بی:داشتم
ات بی:داشتی
اش بی:داشت
(ا)مو بی:داشتیم
(ا)تو بی:داشتید
(ا)شو بی:داشتند
مُ،مَ،مِ:من / ما:ما
تو:تو / شُما:شما
اونَ،اویُ:او / اونا،اونالَ:آنها،ایشان
اینَ،اِنَ،اِنا،ایُ:این / اینالَ،اِنالَ،اینا:اینها
واژگان:
پُس:پسر / دُهت:دختر / شی،شو،میرَه:شوهر / بُوا:پدر / دَیی:مادر / هِن:هست / وابَن:ببند / تَهر:مثل،مانند / اِشتَم،بِشتَم:رفتم / داذ:سن / پَس:پشت،عقب / نَها:جلو،روبرو / هاذِه،آذِه:بده / همبار:آرام / پوی،اَپوی،اَمپوی:با / اَزیر:زیر / شَنَک:شانه / هیبا:نزد / پَرَهکی:پراکنده / هُشن:روشنایی / اِسبا:بیاور / میشَم:می روم / واسُ:بردار،بگیر / داوَت،دُوَت:عروسی / مید،می:مو / شات:شاید / اَتو،اَتی:در،اندر / بِختَر:بهتر / بِشَم،اوشَم،هوشَم:بروم / (اُ)مِن:دارم / (اُِ)تِن:داری / بین:باشید / ایذَم،حالی:این‌وقت،الان،اینک / اوذَم:آن وقت / خُیگ،خاگ:تخم مرغ / چِش:چشم / لَغَت:لگد / اوخَت،هوخَت،اوخَفت:بخواب / اونی،هونی،اوشین:بنشین / اُم زِی،اُم زَه:زدم / اِت خُوَه:خوردی /همسا،همساذَه:همسایه / زَهرَه:جرئت / بَری:بلوط / جَمَه:جامه،لباس / زانی،زونی:زانو / اُم میشا:می توانم / اَور:ابر / کُلواسه:زخم درحال ترمیم / کُهته:چیزی که روی زخم می بندند / کُهشور:سیل / توم زه:تورا زدم / دِرام:بشکه / میشا:می توان / (اُ)مِشنُفت:شنیدم / ات میا: می خواهی / واشَنم:بکارم / واسَنم:بردارم / مَهجِت:مسجد
atī mantaghey mā ya afsāney omūhen ke nūmeš ghūlaken.tī nazare mardom, ghūlak ya jūnavare pašmālūyī hen ke kheyli ham zūr ešen. Kāreš I tahri hen ke adamalakū gūl eš mīzede, ešmīkešonde atī bīyābun, tika tika ešmīkerde ešmīxowarde.
در منطقه ی ما افسانه ای داریم که نامش غولک است.در باور مردم،غولک یک جانور پشمالویی است که خیلی هم زور دارد.کارش به این شکل است که آدم ها را فریب می داده است،در بیابان می کشانده، آنها را تکه تکه می کرده و میخورده.
ya kašey tehnayī āsey mīštam atī bāghomū atī rah ya hafī om dī bolandīš do metr.zang om za a bačayal om gō tofang vāsonīn barīn ya aždahoy om dide.bačayal anden tā tofang šū nāworde.šūwa mo gō ī māro aya nabū mošk bāghakū mīxo.mā ham mū nakoštīš vo asī xoš ow ešvāxa bošo.
یه بار تنهایی داشتم به باغ می رفتم که در راه یک افعی دیدم به بلندای دو متر.زنگ زدم به بچه ها گفتم:تفنگ بردارید بیاورید که یک اژدها دیده ام.بچه ها آمدند تا تفنگ را نیاورده اند.به من گفتند:این مار اگه نباشد موش باغ را می خورد(غارت می کند).ما هم نکشتیمش و آب خورد و بِرفت.
نمونه افعال لازم:
اَندن:آمدن / اَوَسِدن،اُفتِدن،اُفتیدن:افتادن / خَفتِدن،خَتِدن:خوابیدن / پُکِدن،پُکیدن:ترکیدن / اِشتن:رفتن / شَسِدن:نشستن / واگِشتن:برگشتن / واشُدن،وابِدن،وابیدن:شدن
نمونه افعال متعدی:
زَدن:زدن / بیدن،بِدن:داشتن / کَرزیدن،وِر دادن:انداختن / وادیدن: پیدا کردن / واکَندن،واکنیدن:کندن / واپَهتن:جمع کردن/واشُندن،واشَنیدن،کالیدن،کِشتن:کاشتن / واداشتن:نگه داشتن / واداشتن:بازداشتن / واسَدن:برداشتن / گِرُفتن،گِرِهتن:گرفتن / اِشناختن،اِشناسیدن:شناختن / اِشنُفتن:شنیدن / اِشمُردن:شمردن / (وا)پُییدن:پاییدن / دَنِسن،دَنیدن:دانستن / شَیِسن،شَییدن:توانستن /خُوَردن،خَردن:خوردن
شیوه ساخت افعال مضارع(برای همه ی مثال ها از فعل کردن استفاده شده):
بن مضارع:کُ،کُن
مضارع اخباری:می+بن مضارع+شناسه
می کُنَم:می کنم
می کُنِی/می کُنَه:می کنی
می کو/می کُنْد:می کند
می کُنوم:می کنیم
می کُنی(ن):می کنید
می کُنِن:می کنند
مضارع التزامی:بِ،بَ،بُ+بن مضارع+شناسه
بُکُنَم،کُنَم:بکنم،کنم
بُکُنِی،بُکُنَه/کُنِی،کُنَه:بکنی
بُکو،بُکُنْد/کو،کُند:بکند
بُکُنوم،کُنوم:بکنیم
بُکُنی(ن)،کُنی(ن):بکنید
بُکُنِن،کُنِن:بکنند
مضارع مستمر:فعل کمکی(آسِی)+می+بن مضارع+شناسه
آسِی می کُنَم:دارم می کنم/آسِی می کُنِن:دارند می کنند
شیوه ساخت افعال ماضی:در زبان کهمره ای ماضی افعال لازم (رفتن،آمدن،افتادن و...)شناسه بعد از بن ماضی می آید.همچنین در ماضی افعال متعدی (کردن،زدن،گفتن و...)شناسه قبل از بن ماضی می آید:
ماضی ساده:
افعال لازم:(برای مثال از صرف فعل اَندن:آمدن استفاده شده)شناسه بعد از بن ماضی می آید:
اَندَم:آمدم
اَندِی/اَندَه:آمدی
اَمَه،اَمو،اَمِی:آمد
اَندوم:آمدیم
اَندی(ن):آمدید
اَندِن:آمدند
افعال متعدی:(برای مثال از صرف فعل کِردن:کردن استفاده شده)شناسه قبل از بن ماضی می آید:
اُم کِه/کی:کردم
اُِت کِه/کی:کردی
اُِش کِه/کی:کرد
(اُ)مو کِه/کی:کردیم
(اُِ)تو کِه/کِی:کردید
(اُِ)شو کِه/کی:کردند
ماضی نقلی:
افعال لازم:صرف فعل اَندن:آمدن
اَندِسَم/اَنسَم:آمده ام
اَندِسِی/اَندِسه/اَنسِی:آمده ای
اَندِسه/اَندَِه/اَنسِه:آمده است
اَندِسوم/اَنسوم:آمده ایم
اَندِسی(ن)/اَنسی(ن):آمده اید
اَندِسن/اَنسِن:آمده اند
افعال متعدی:صرف فعل کِردن
اُم کِردَِ:کرده ام
اُِت کِردِ:کرده ای
اُِش کِردِ:کرده است
(اُِ)مو کِردِ:کرده ایم
(اُِ)تو کِردِ:کرده اید
(اُِ)شو کِردِ:کرده اند
ماضی استمراری:
افعال لازم:
می‌ندَم/مَِندَم:می آمدم
می‌ندِی/مندِی/مندَه:می آمدی
میَمه/میمِی/میمو:می آمد
می‌ندوم/مندوم:می آمدیم
می‌ندی(ن)/مندی(ن):می آمدید
می‌ندِن/مندِن:می آمدند
افعال متعدی:
اُم می کِه/کی:می کردم
اُِت می کِه/کی:می کردی
اُِش می کِه/کی:می کرد
(ا)مو می کِه/کی:می کردیم
(ا)تو می کِه/کی:می کردید
(ا)شو می که/کی:می کردند
ماضی دور(بعید):
اَنده/اَنسه بِدَم:آمده بودم
اَنده/اَنسه بِدِی:آمده بودی
اندِسا،اَنسا،اَنده بی:آمده بود
انده/انسه بِدوم:آمده بودیم
انده/انسه بِدی(ن):آمده بودید
انده/انسه بِدِن:آمده بودند
ام کِردسا/اُم کرده بی:کرده بودم
ات کردسا/ات کرده بی:کرده بودی
اش کردسا/اش کرده بی:کرده بود
مو کردسا/مو کرده بی:کرده بودیم
تو کردسا/تو کرده بی:کرده بودید
شو کردسا/شو کرده بی:کرده بودند
بیژن عبدالکریمی (زادهٔ ۱۳۴۲) فیلسوف ایرانی و دانشیار گروه فلسفه دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال است. عبدالکریمی دوره کارشناسی و کارشناسی ارشد فلسفه را به ترتیب در سال‌های ۱۳۶۷ و ۱۳۷۳ در دانشگاه تهران به پایان رساند و در سال ۱۳۸۰ از دورهٔ دکتری فلسفه در دانشگاه مسلمان علیگر هندوستان فارغ‌التحصیل شد.
عبدالکریمی از منتقدان جدیِ نگاه سیاسی به مقولهٔ فرهنگ، علوم انسانی اسلامی و اسلامی‌سازی دانشگاه‌ها است و معتقد است باید رویکرد هستی‌شناسانه جایگزین رویکردهای تئولوژیک و ایدئولوژیک شود. او بر بازخوانی سنت فکری متفکرانی همچون علی شریعتی و احمد فردید تأکید می‌کند و رویکرد صاحب نظرانی چون عبدالکریم سروش، مصطفی ملکیان و محمد مجتهد شبستری نسبت به متون مقدس را مورد نقد قرار داده‌است.مصاحبه روزنامه ایران با عبدالکریمیعبدالکریمی از مواجهه توتالیتر با متن سخن گفتعلوم انسانی اسلامی نوعی شرق‌شناسی وارونه است عبدالکریمی در رابطه با تفکر تئولوژیک، معتقد بر تفکری جدلی و همین‌طور سیستماتیک به معنای خاص است و به بیان برخی دیگر از موارد آن پرداخته‌است:
جریان روشنفکر
جریان روشنفکری خودش بخشی از بحران است.
این پژوهشگر علوم انسانی با طرح این پرسش که چه وجه اشتراکی بین قاجار، پهلوی و حکومت بعد از انقلاب وجود دارد که روشنفکر ما و جامعه و ملت قدرت سیاسی را نمی‌تواند کنترل کند و تابع اهدافی کند که جریان روشنفکری تعیین می‌کند؟، گفت: به نظر من دلیلش این است که جریان روشنفکری ما منطق بازی را به درستی درک نکرده‌است. و از امامزاده‌ای به اسم امامزاده سیاسی شفایی را می‌طلبد که اساساً یک چنین شفایی امکان‌پذیر نیست. باید نگاهش را معطوف به بخش‌های دیگری از حیات اجتماعی کند که نمی‌کند. به همین دلیل معتقدم که جریان روشنفکری خودش بخشی از بحران است، اما دچار این توهم است که دارد راه‌حل بحران را ارائه می‌دهد. اینکه قدرت سیاسی حرف تو را نمی‌شنود بخشی از بازی و پروبلماتیکی است که توی روشنفکر باید به آن فکر کنی اما تو می‌گویی من کارم را کردم قدرت سیاسی کارش را نکرد، نه! اتفاقاً حرف من این است که کار قدرت سیاسی اعمال قدرت است و کارش این است که می‌خواهد قدرتش را بسط دهد و حفظ کند. این حرف من مشروعیت بخشیدن به وضعیت موجود نیست؛ این تلاش برای نزدیک شدن به مسئله است. ما روشنفکران باید منطق تحلیل و منطق فهم خودمان را تغییر بدهیم اما متأسفانه در برابر این تغییر منطق مقاومت می‌کنیم و این چیزی است که محل نقد من است.
خفقان فرهنگ را باید در خود فرهنگ جستجو کرد
عبدالکریمی در ادامه با اشاره به آرا اُنفره فیلسوف فرانسوی (میشل اُنفره فیلسوف معاصر فرانسوی است، که معتقد به لذت‌گرایی و آنارشیسم است) و توضیح نظریات وی گفت: میشل اُنفره با بررسی دو کتاب مشهور جرج اورول یعنی ۱۹۸۴ و مزرعه حیوانات در مورد زندگی مدرن غرب تأمل کرده‌است؛ داستان‌های اورول در شرایط حاکمیت فاشیسم آلمانی ایتالیا و استالینیسم بلشویکی است و واکنشی به آن دوران است اما حرف اُنفره این است که این دو رمان توصیفگر فاشیسم دوران نیستند بلکه آینده اروپا را پیش‌بینی کرده‌اند و اتحادیه اروپا امروز جوامع اروپایی را به شدت به سمت جامعه‌ای برده‌است که اورول در رمان‌هایش توصیف کرده‌است.
واکنش بیژن عبدالکریمی به حاشیه‌های گوشی دختر قاسم سلیمانی
عبدالکریمی: این خبرها فرصت تفکر را از جامعه ایران می‌گیرد
بیژن عبدالکریمی استاد فلسفه معتقد است، توجه افراطی جامعه به این اخبار آسیب زاست و باعث می‌شود، تفکر و عقل در جامعه شکل نگیرد. وی در همین رابطه به انصاف نیوز گفت: گروهی دربارهٔ دختر شهید سلیمانی خبر می‌نویسند و برخی دیگر دربارهٔ دختر شریعتی خبر منتشر می‌کنند. نتیجه کار هر دو گروه این است که جامعه را درگیر مسائل بیهوده می‌کنند.
این استاد فلسفه با تأکید بر آنکه «وقتی به فردی که جایگاه خاصی ندارد، جایگاه داده می‌شود، چنین مسائلی قابل انتظار است» گفت: در این فضای هیجانی و پوپولیستی که از سوی اپوزیسیون و نیروهایی در داخل تقویت می‌شود، «حقیقت» شنیده نمی‌شود و تفکری وجود ندارد
مسیر اپوزیسیون‌ها
مخاطبین اول من که اپوزیسیون هستند می‌گویند چه غلطی کردیم انقلاب کردیم؛ گند زدیم. اما به عقیده من این مواجهه بسیار سطحی است چرا که انقلاب یک فرایند تاریخی است و نمی‌توان افراد را برای این قضیه مقصر کرد. نکته دیگر اینکه گفتن اشتباه کردیم و غلط کردیم چه تفاوتی در وضع اکنون ما حاصل می‌کند. و نکته بعد هم این که چه تضمینی وجود دارد که اگر گفتمان‌های اپوزیسیون را بپذیریم فردا دوباره نگوییم چه گندی زدیم.
سپهبد سلیمانی
کسانی که قاسم سلیمانی را تروریست می‌دانند از عقلانیت درستی برخوردار نیستند. قاسم سلیمانی سربازی است که ما را به این قدرت منطقه‌ای رسانده و توان دفاع از خود را به ما داده‌است. ما باید از دستاوردهای قاسم سلیمانی و نیروهای انقلاب دفاع کنیم و نارسایی‌های آن‌ها را بیان کنیم. نارسایی‌هایی که شامل عدم درک حکمی از جهان معاصر، تأخر تاریخی می‌باشد.
واکنش به سلام فرمانده
بیژن عبدالکریمی، استاد دانشگاه در مراسم نمایش مستند سینمایی «داستان‌های هزار و یک روز» به کارگردانی حبیب احمدزاده گفت همه این‌ها بچه‌های ما هستند؛ هم آن دختر چادری که «سلام فرمانده» می‌خواند و هم آن دختری که موی خود را بیرون می‌گذارد و شعار زنده‌باد آزادی می‌دهد و ما وظیفه داریم این شکاف را کمتر کنیم. او افزود در این فیلم از صلح صحبت شده‌است و ما باید صلح را افزایش دهیم.
عبدالکریمی در ۱۳ شهریور ۱۴۰۰ حکم اخراج خود را از دانشگاه دریافت کرد. در این حکم دلیل اخراج «دفاع از نظام سلطنتی پهلوی» ذکر شده‌است. در بخشی از این حکم آمده‌است: «نامبرده فاقد صلاحیت جهت عضویت در هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی است … .»
پس از انتشار این خبر، محمدمهدی طهرانچی، رئیس دانشگاه آزاد، در نامه‌ای خواستار بررسی مجدد پروندهٔ عبدالکریمی شد و حکم اخراج فعلاً تعلیق شده‌است. در سال ۱۴۰۰ توضیحی در اینباره دادند که دلیل اخراج ایشان «پرونده حقوقی» بوده‌است و مربوط به سال ۱۳۹۸ است.
واکنش ابراهیم رئیسی
چند روز بعد از واکنش‌ها به اخراج بیژن عبدالکریمی از دانشگاه آزاد اسلامی، حالا شنیده‌های خبرنگار الف از وزارت علوم حاکی از این است که سیدابراهیم رئیسی پس از اطلاع یافتن از این مسئله، به وزیر علوم مأموریت داده که دلایل صدور حکم مورد نظر را بررسی و اعتراضات ابراز شده نسبت به مسئله را پیگیری کند.
واکنش بیژن عبدالکریمی
اینکه گفته‌اند عبدالکریمی به خاطر زدن حرفهای خارج از حیطه درس در کلاس، از دانشگاه اخراج شد، دروغ محض است. امروز نیروهایی در پشت پشتوانه‌های انقلاب جمع شده‌اند که به راحتی دروغ می‌گویند و این خیلی زشت است.
اصلاً فکر کنید عبدالکریمی یک اپوزیسیون است و ۴۰سال است تلاش می‌کند به جمهوری اسلامی ضربه بزند، فکر می‌کنید در همه این سالها توانسته بودم به اندازه اینکه این اخراج و موجی که در جامعه ایجاد کرد و اخباری که سر آنتن رفت و مصادره‌ای که برخی از رسانه‌های زرد کردند، به نظام جمهوری اسلامی ایران ضربه بزنم؟
واکنش محمد رضائیان حق
«دانشگاه آزاد اسلامی با حکم اخراج دکتر بیژن عبدالکریمی اعتبار علمی خود را در انجمن‌های علمی بین‌المللی از دست خواهد داد».
دکتر محمد رضائیان حق، مؤلف، مترجم و مدرس دروس معارف اسلامی در دانشگاه جامع علمی کاربردی و دانشگاه آزاد با ۱۲ سال سابقه تدریس، اذعان داشت که این رویه با اصل آزادی بیان که مطابق اصل سوم قانون اساسی که دولت موظف است اسباب تأمین آزادی‌های سیاسی و اجتماعی را برای مردم ایجاد کند، ناسازگار دانسته و بیان کرد که دین اسلام نه تنها راه را برای احتجاجات سیاسی، بلکه حتی برای احتجاجات دینی نیز بازگذاشته است تا جایی که پیامبر اسلام اختلاف امت را رحمت الهی می‌داند، زیرا که اختلاف حرکت آفرین است و جمود انحطاط آفرین. رویکرد قهرایی با اساتید دگراندیش، موجب انسداد باب اجتهاد در مسائل دینی، فرهنگی و سیاسی خواهد شد.
سیدجواد میری در همایش «پرسش از امر دینی در جهان معاصر» گفت: هنگامی که عبدالکریمی به‌درستی در نقد عبدالکریم سروش در رابطه با «سکولار شدن مقوله وحی» ارجاع به «بینش قرآنی» می‌دهد، بینش قرآنی را ذیل مفاهیم عبری-یهودی از یک سو و مفاهیم کاتولیکی- یوروسنتریکی از سوی دیگر می‌خواند، در حالی که بینش قرآنی واجد منطق‌هایی است که در روایت عبدالکریمی از منظر مبنایی با آن فاصله زیادی دارند.
حجت السلام محمد جعفری: چندی است بیژن عبدالکریمی پیش و پس از چاپ کتاب امکان امر دینی در جهان معاصر، در این دانشگاه و آن دانشگاه به تبیین امکان امر دینی می‌پردازد و گویا مانند اسلاف روشنفکر خود بنا بر آن دارد که به عنوان یک ایدئولوگ در این عرصه شناخته شود. بنده کتاب را نخوانده‌ام، اما یکی دو سخنرانی را از وی در این زمینه شنیده‌ام و بر پایه همان چند نکته را متذکر می‌شوم:
کریستر هدین (متولد ۱۹۳۹)، اسلام‌شناس، نویسنده و محقق سوئدی و استاد دانشگاه استکهلم در رشته ادیان است. او چندین کتاب دربارهٔ اسلام‌شناسی تألیف کرده‌است. اخیراً کتابی به زبان سوئدی تحت عنوان «الهیات رهایی بخش علی شریعتی؛ مفاهیم غربی در اسلام انقلابی شیعه» از او منتشر شده‌است که به زندگی و اندیشهٔ علی شریعتی می‌پردازد. علی فیاض در حال ترجمه این کتاب است.
فرشاد فرشته‌حکمت (متولد ۱۳۴۱ در کازرون) کارگردان و مستندساز ایرانی، شاعر و استاد دانشگاه تهران است. از جمله آثار وی می‌توان به حافظ از دیدگاه گوته، خدایگان خاک، رازهای ایران زمین، تولد یک خط و باران در آفتاب اشاره کرد.
در سال ۱۳۸۷ مراسم نکوداشت وی در سینما حقیقت برگزار شد.
امل سایین (؛ زاده ۲۰ نوامبر ۱۹۴۵، سیواس) تهیه‌کننده، بازیگر و خواننده مشهور تُرک است.
امل سایین در سال ۱۹۴۵ در شهر سیواس به دنیا آمد. او دارای سه خواهر بنام‌های شنل، فاتوش و هولیا می‌باشد که از خودش کوچکتر می‌باشند.
امل سایین در سال ۱۹۹۸ از طرف دولت ترکیه جهت قدردانی و تشکر از چند دهه فعالیت فرهنگی و هنری اش، عنوان Devlet Sanatçısı (هنرمند ملی) دریافت نمود.
امل سایین سه بار ازدواج کرد، نخستین ازدواج او بین سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۹ بود این ازدواج سیزده سال عمر داشت، دومین ازدواج وی از همان سال تا سال ۱۹۸۱ تنها دو سال بطول انجامید. سومین ازدواج او پس از ۵ سال تنهایی از ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۹ مجدداً سیزده سال دوام داشت. پس از آن وی ازدواج دیگری نکرده‌است.بیوگرافی،
وی تا سن ۱۳ سالگی تحت آموزش استاد عارف سامی توکر و سه سال نیز نزد استاد منیر نورالدین سلجوق به فراگیری موسیقی پرداخت.
او برای اولین در سن ۱۷ سالگی در کلوب جوانان آنکارا به عنوان خواننده ظاهر شد. در سال ۱۹۶۳ به عنوان تکنواز به رادیو آنکارا دعوت و به مدت ۷ سال به همکاری با رادیو همکاری کرد. پس از کسب تجربه و اجرا در رادیو به استانبول که مرکز موسیقی ترکیه محسوب می‌شود مهاجرت نمود؛ و در اولین اجرایش در کازینو لاله زار، تیتر اول روزنامه‌های ترکیه گردید و پس از ورود به رادیو استانبول در طی دوره‌ای فشرده به عرضه آلبوم و بازیگری در سینما پرداخت.
امل سایین در بسیاری از فیلم‌های دهه ۷۰ نقش آفرینی کرده‌است که اکثراً پروژه‌های موفقی بودند.
از جمله فیلم‌های سینمایی که در آن‌ها حضور داشته می‌توان به فیلم "سرسپرده" اشاره کرد که با ایرج قادری همبازی بوده و این فیلم در سال‌های ۱۳۵۶ در استانبول، تهران و اصفهان فیلم‌برداری شده و به دو زبان ترکی استانبولی و فارسی در ترکیه و ایران اکران شده‌است.
دختر کتاب‌خوان یا کتاب‌خوان یک نقاشی رنگ روغن قرن ۱۸ است که توسط ژان هونوره فراگونارد کشیده شده. این نقاشی توسط دختر اندرو دبلیو. ملون در پی مرگ پدرش به نگارخانه ملی هنر آمریکا اهدا شد.
این نقاشی از چهرهٔ یک دختر ناشناس که لباس زرد زعفرانی بر تن دارد کشیده شده‌است، هنگام آزمایش پرتو ایکس مشخص شد که تابلو با یک چهره دیگر به پایان رسیده و فراگونارد روی آن نقاشی کشیده. این یکی از سری نقاشی‌های کشیده شده از چهره دختران جوان توسط فراگونارد است.
کارلو پِدِرسُلی که با نام حرفه‌ای باد اسپنسر (Bud Spencer) شناخته می‌شود، بازیگر ایتالیایی بود. او شناگر حرفه‌ای و بازیکن واترپلو هم بود. او برای نقش‌هایش در ژانر وسترن اکشن-کمدی و اسپاگتی با شریک قدیمی‌اش ترنس هیل شناخته می‌شد. این دو نفر «تحسین همگانی به دست آوردند و میلیون‌ها نفر را به صندلی‌های تئاتر کشاندند». اسپنسر و هیل در بیش از ۲۰ فیلم با هم ظاهر شدند، و تهیه‌کنندگی و کارگردانی‌شان را هم بر عهده داشتند.
اسپنسر از بسیاری از موسسات خیریه کودکان از جمله صندوق بورسیه اسپنسر حمایت و پشتیبانی می‌کرد.
کارلو فرزند کارخانه داری بود به نام «آِلساندرو پِدِرسُلی».
او در سال ۱۹۳۶ وارد دبستان شد و پس از پایان دبیرستان با بهترین معدل، در سال ۱۹۴۶ به تحصیل در رشته شیمی در دانشگاه رم پرداخت.
خانواده او پس از بمباران کارخانه پدرش طی جنگ جهانی دوم به رم که بخاطر وجود واتیکان امن‌ترین شهر ایتالیا محسوب می‌شد نقل مکان کرد و پس از مدتی (سال ۱۹۴۷) تصمیم گرفتند به برزیل در آمریکای جنوبی مهاجرت کنند.
کارلو که مجبور به ترک تحصیل شده بود در برزیل به کارگری پرداخت.
او در سال ۱۹۴۸ به ایتالیا بازگشت و به تحصیل و ورزش شنا پرداخت.
کارلو پس از مدتی تغییر رشته داد و طی شش ترم رشته حقوق را در دانشگاه در سال ۱۹۵۷ به پایان رساند ولی هیچگاه در این رشته فعال نبود.بیوگرافی کارلو پِدِرسُلی در تارنمای شخصی او
کارلو در سال ۱۹۶۰ با دختر یک تهیه‌کننده ایتالیایی با نام ماریا آماتو ازدواج کرد و حاصل ازدواجش با او سه فرزند جوزپه (۱۹۶۱)، کریستین (۱۹۶۲) و دیامانته (۱۹۷۲) بود.
باد اسپنسر پس از ظاهر شدن در فیلم لبه تیز شمشیر تبدیل به یک خلبان ماهر هواپیمای جت و هلیکوپتر شد.
او در سال‌های جوانی اش یک شناگر حرفه‌ای بود.
باد اسپنسر اولین فرد ایتالیایی بود که توانست در کمتر از یک دقیقه مسیر ۱۰۰ متر شنای آزاد را بپیماید.
او رکورد ۵۹٫۵ ثانیه در شنای آزاد ۱۰۰ متر را در ۱۹ سپتامبر ۱۹۵۰ به دست آورد.
وی در بازی‌های کشورهای حوزه دریای مدیترانه در سال ۱۹۵۱، برنده مدال نقره شنای ۱۰۰ متر آزاد شد.
باد اسپنسر در بازی‌های المپیک سال ۱۹۵۲ در هلسینکی فنلاند شرکت کرد و با وزن ۵۸٫۸ کیلوگرم، در شنای آزاد ۱۰۰ متر در زمان ۵۸٫۹ ثانیه به مرحله نیمه نهایی رسید.
وی چهار سال بعد، در المپیک تابستانی که در شهر ملبورن کشور استرالیا برگزار شد، در مرحله نیمه نهایی با وزن ۵۸٫۵ کیلوگرم، توانست مسیر ۱۰۰ متر آزاد را در مدت زمان ۵۹ ثانیه پشت سر بگذارد.
او به عنوان یک بازیکن حرفه‌ای واترپلو، در مسابقات قهرمانی ایتالیا در سال ۱۹۵۴ (زمانی که در تیم اس.اس.لازیو بازی می‌کرد) جایزه بهترین بازیکن واترپلوی کشور را به دست آورد، اما در سال ۱۹۵۷ از شرکت در بازی‌های حرفه‌ای شنا و واترپلو کناره گرفت.
در ۱۷ ژانویه سال ۲۰۰۵، جایزهٔ معروف به سلطان معماری شنا (یا نشان طلای کایمان) توسط فدراسیون شنای ایتالیا به وی اهدا شد.
باد اسپنسر در ۲۴ ژانویه ۲۰۰۷، دیپلم افتخار مربیگری شنا و واترپلوی خود را از دستان پائولو بارِلی، رئیس فدراسیون شنای ایتالیا دریافت کرد.
در سال ۲۰۰۵ با ورود به دنیای سیاست، به عنوان مشاور حزب فورزا در منطقه لاتزیو مشغول به کار شد، اما در این کار موفق نبود.
اسپنسر اعلام کرده است:
«من در زندگی ام، هر کاری را انجام داده‌ام؛ به جز سه کار: رقص باله، سوارکاری و سیاستمداری.
با توجه به این که دو شغل اول، برای من دست نیافتنی بودند، خودم را به دنیای سیاست پرتاب کردم.»
مخالفان اسپنسر همیشه او را به خاطر درگیر شدن در سیاستهای نمایشی مورد انتقاد قرار می‌دادند.
کارلو پدرسلی چند اختراع به نام خود ثبت کرده. او در سال ۱۹۸۱ یک تفنگ سه لول (تفنگ مختلط) و در سال ۱۹۹۰ یک «قفل در» اختراع و به نام خود در اروپا ثبت کرد.پرونده شماره 31 23 603.0 در اداره ثبت اختراعات آلمان .پرونده شماره 40 09 764.1 در اداره ثبت اختراعات آلمان .
حقوق شخصی این اختراعات و همچنین اختراع «عصای صندلی دار» به خاطر نپرداختن هزینه عضویت سالانه به اداره ثبت اختراعات در سال‌های گذشته، منتفی محسوب می‌شوند.
ساختن «مسواک برقی خمیردندان سر ِخود» توسط کارلو پدرسلی اختراع محسوب نمی‌شود.
اولین حضور حرفه‌ای باد اسپنسر در دنیای سینما، بازی در فیلمی با نام روح شوهر من برگرفته از یک داستان کمدی ایتالیایی بود که در سال ۱۹۴۹ تولید و در سال ۱۹۵۰ منتشر شد.
وی در سال ۱۹۵۱ در فیلم‌های گارد پرتورین و کجا می‌روی؟ به عنوان یک بازیگر حضور داشته‌است.
باد اسپنسر و تِرِنس هیل جزئی از خاطرات ایرانیان شده‌اند.
خبر مرگ باد اسپنسر (که مردم ایران وی را با نام «پا گنده» یا «بولدوزر» می‌شناسند) بازتاب زیادی در فضاهای مجازی ایرانی داشت و مرگ این هنرمند، آنها را غمگین و متأثر کرد.گزارش آفتاب آنلاین: درگذشت پاگنده در ۸۶ سالگی
اسپنسر در سن ۸۶ سالگی در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۶ در رم درگذشت. جوزپه پدرسولی، پسر اسپنسر اظهار داشت که پدرش «بدون درد در حضور خانواده اش درگذشت و آخرین کلمه او «از شما ممنونم» بود».
واکنش هنرمندان به درگذشت باد اسپنسر
سیکا، شرکتی بین‌المللی فعال در زمینهٔ مواد شیمیایی است و مرکز آن در شهر بار واقع در سوئیس است. سیکا سال ۱۹۱۰ تحت عنوان یک گروه مستقل سوئیسی توسط کاسپار وینکلر در زوریخ بنیان نهاده‌شد. میزان فروش سالیانهٔ این شرکت در سال ۲۰۰۹ بالغ بر ۴٫۲ میلیارد فرانک سوئیس بوده‌است. این شرکت دارای حدود ۱۲۰۰۰ کارمند است که در بیش از هفتاد کشور جهان، فعالیت می‌کنند.
از جمله محصولات این شرکت افزودنی‌های کمکی بتن، ملات‌های ویژه، چسب‌های ساختمانی که کاربردهای زیادی در صنعت ساختمان دارندف مانند چسباندن بلوک سبک سیمانی روی یکدیگر و درزگیرها، مصالح میراساز و مسلح‌کننده، سیستم‌های تقویتی سازه، کف سازی صنعتی و همچنین سیستم‌های عایق بام ساختمان‌ها می‌توان نام برد.
چاره‌جویی‌های تام سیکا جایگزین فناوری‌های قدیمی همچون سرهم‌بندی‌هایی به کمک پیچ و پرچ یا جوشکاری می‌شود.
در کنار نام تجاری ثبت شدهٔ سیکا، ۵۷۵ برند تجاری مرتبط همچون سیکافلکس، سیکاویسکوکریت یا سیکاباند نیز ثبت شده‌است که این امر شمار برندهای تجاری ثبت‌شدهٔ آن در ۱۶۱ کشور جهان را به بیش از ۱۳۰۰۰ عدد می‌رساند.
در سال ۱۹۱۰ کاسپار وینکلر گروه کنونی سیکا را در زوریخ پایه‌گذاری کرد. در آن زمان او یک پروسهٔ شیمیایی پیشگام را پدیدآورده بود که گیرش و سفت‌شدن سیمان، ملات و بتن را سرعت می‌بخشید. اولین محصول او، سیکا-۱ افزودنی آب‌بند کنندهٔ ملات، هنوز هم به کرات استفاده‌می‌شود. طی سال‌های ۱۹۱۹–۱۹۲۲، طاق تمامی تونل‌های خط گوتهارد بوسیلهٔ محصولات سیکا ترمیم و در برابر نفوذ آب، آب‌بندی شد تا به این وسیله از خرابی کابل‌های برق داخلی در اثر رطوبت جلوگیری به عمل آید. این کامیابی سرآغاز درخواست‌های فزاینده از کاسپار وینکلر به‌عنوان یک متخصص در زمینهٔ آب‌بندی شد. در سال ۱۹۳۰، فریتز شنکر، داماد کاسپار وینکلر شرکت سهامی سیکا AG را بنا نهاد. این شرکت با شتاب کارهای زیربنایی را برای گسترش جهانی انجام داد تا در اواخر دههٔ ۳۰ میلادی، شمار شرکت‌های فعال سیکا در جهان به ۱۰ کشور برسد.
این شرکت در دو زمینه ساختمان و صنعت فعالیت گسترده‌ای‌دارد، فعالیت سیکا فقط در زمینه شیمی ساختمان محدود نبوده و بخش عمده‌ای از فعالیت‌های آن در بخش صنعت است. مواد تولیدی این شرکت در زمینه‌های درزبندی، اتصال (چسباندن)، صداگیری، محافظت و مقاوم‌سازی است که در صنایع خودروسازی، کشتی‌سازی، شیشه‌های دوجداره برای نماهای شیشه‌ای بدون فریم ساختمان و بسیاری صنایع دیگر است. واحد صنعت شرکت سیکا، در زمینه معرفی محصولات سازگار با محیط زیست در صنایع مواد شیمیایی نیز فعالیت دارد.
جان مایکل ان‌چیکووبه اوبینا (؛ زادهٔ ) که با نام جان اوبی میکل نیز شناخته می‌شود، بازیکن فوتبال اهل نیجریه است.
جان اوبی میکل در جام جهانی ۲۰۱۴ برای تیم ملی فوتبال نیجریه با شماره ۱۰ بازی کرد و در مقابل ایران نیز به میدان رفت، وی در این بازی به عنوان بهترین بازیکن زمین انتخاب شد.
وی همچنین ۹۱ بازی ملی برای تیم ملی فوتبال نیجریه انجام داده‌است.
ماریو بالوتلی با نام اصلی ماریو باروآه (زاده )، بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است. وی فوتبالش را در لومتزانه آغاز کرد و ۲ بازی نیز برای تیم اصلی این باشگاه انجام داد. پس از آن توسط بارسلونا مورد آزمایش قرار گرفت اما در این آزمون ناکام بود و متعاقباً به اینترمیلان پیوست. منچسترسیتی، میلان، المپیک مارسی از دیگر باشگاه‌هایی هستند که در آن‌ها بازی کرده‌است. او به همراه تیم ملی فوتبال ایتالیا حضور در جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ و جام جهانی ۲۰۱۴ را نیز در کارنامهٔ ورزشی خود دارد.https://en.wikipedia.org/wiki/Mario_Balotelli وی در مصاحبه با نشریه تله فان مدعی شده‌است که می‌تواند مرد سال فوتبال جهان شود.
بالوتلی فوتبالش را در لومتزانه آغاز کرد. در ۱۵ سالگی به تیم اصلی راه یافت و نخستین بازی‌اش را برابر پادوا در سری سی در تاریخ ۲ آوریل ۲۰۰۶ انجام داد.
بالوتلی پس از گذراندن یک آزمون ناموفق در بارسلونا در ۱۵ سالگی، به صورت قرضی با خرید نیمی از مالکیت او به قیمت ۱۵۰٬۰۰۰ یورو در سال ۲۰۰۶ به اینتر پیوست.FC Internazionale Milano 2006–07 bilancio, PDF purchased from CCIAA (in Italian) در ژوئن ۲۰۰۷ نیمی دیگر از مالکیت او را به قیمت ۱۹۰٬۰۰۰ یورو خرید. در ۸ نوامبر ۲۰۰۷، بالوتلی در بازی دوستانه‌ای که به مناسبت ۱۵۰ سالگی باشگاه فوتبال شفیلد برابر شفیلد یونایتد در ورزشگاه برامال لین برگزار شد، شرکت کرد. بالوتلی در این بازی که با نتیجه ۵–۲ به پایان رسید، موفق شد دو بار دروازه حریف را باز کند. نخستین بازی او در سری آ پس از ورود به زمین به جای دیوید سوازو در ۱۶ دسامبر ۲۰۰۷، در برد ۲–۰ برابر کالیاری انجام گرفت.
پس از هفته‌ها حدس و گمان، سرانجام در ۱۲ اوت ۲۰۱۰، اینتر با منچستر سیتی بر سر انتقال بالوتلی با قیمت ۲۱٫۸ میلیون یورو به توافق رسید.
در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۱۳ ماریو بالوتلی با قراردادی ۴٫۵ ساله به ارزش ۲۲ میلیون یورو به میلان ایتالیا پیوست.
در تاریخ ۲۱ اوت ۲۰۱۴ باشگاه میلان با مبلغ ۱۶ میلیون پوند پذیرفت، ماریو بالوتلی به لیورپول بپیوندد. این قرارداد درتاریخ ۲۵ اوت ۲۰۱۴ به امضا رسید.
افتخارات شخص
رود تجن ساری از کوه‌های چهاردانگه، دودانگه و هزارجریب سرچشمه می‌گیرد و پس عبور از شهر ساری در منطقه فرح‌آباد به دریای خزر می‌ریزد.ایران در پیش از تاریخ، ص ۸۲
نام تجن هم‌ریشهٔ فعل «تجنه» (می‌تازد) و از مصدر «بتجستن» یا «بَتِتِن» در زبان مازندرانی است که معنی آن تاختن و به سرعت رفتن است. بدین معنی آب به اسبی سرکش همانند شده که در راه می‌تازد و به پیش می‌رود.پیشنهاد تغییر نام "پارک ملل ساری" به "پارک تجن ساری"، قاسم ایرانمنش، مازند شورالغتنامه تبرستان، مدخل‌های مرتبط با تجن
شاخه‌های اصلی تجن:
رضا یزدانی می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته‌باشد:
شاه جان (کینگ جان) نمایشنامه‌ای از ویلیام شکسپیر است که احتمالاً در سال‌های ۱۵۹۱–۱۵۹۰ نوشته شده‌است.
شاه جان از نظر توالی زمانی نخستین نمایشنامه تاریخی شکسپیر است و فاصلهٔ پادشاهی جان در ۱۱۹۹ تا یک سال پس از مرگ او در ۱۲۱۷ را در بر می‌گیرد، دوره‌ای که انگلستان بخش عظیمی از فرانسه را در تصرف خود داشت و جان -کوچکترین برادر ریچارد اول، کوردولیون- نه تنها به عنوان پادشاه انگلستان و ایرلند بلکه همچنین به عنوان دوک نرماندی، آنجو، مین، تورین و آکیتن تاج گذاری کرده بود.
شکسپیر در نمایشنامهٔ خود جهانی دژخو را تصویر می‌کندکه در آن همه چیز سیاسی است: حتی مصالح یا تسهیلات، چنان‌که در گفتاری آتشین و نیشدار توصیف می‌شود. کاراکترها به غیرانسانی‌ترین شکل ممکن تقریباً همگی فرصت طلب و حتی آدمکش اند و هرگونه آتش‌بس و پیمانی را با بی‌تفاوتی تمام می‌شکنند. میسفیلد با دقت نظر دربارهٔ جان می‌گوید: «او به پسر برادر، به عقاید خود، به آرمان انگلیسی و حتی به سوگند پادشاهی خود خیانت می‌کند».
دکتر جانسن دربارهٔ شاه جان نوشته: «این نمایشنامه اثر متنوعی است با تقابل بسیار دلپذیر حوادث» و در ادامه می‌گوید: «اما با همهٔ توانایی‌ها شکسپیر نوشته نشده‌است»
موضوع شاه جان دسیسه‌های سیاسی است، اما جالب این که به اثری میهن پرستانه مشهور شده‌است. علت آن است که تعدادی جملهٔ شعار کونه در نمایش وجود دارد.
راهنمای کوچک نمایش نامه‌های شکسپیر (جان گودوین)
بهشت گمشده یا بهشت ازدست‌رفته نام اثری‌ست حماسی که توسط شاعر انگلیسی قرن هفدهم جان میلتون نوشته شده است. اولین چاپ این اثر در ده بخش و ده هزار بند مجزا در سال ۱۶۶۷ منتشر شد.
چاپ دوم کتاب که به نظم و قافیه در آن بیشتر توجه شده بود در دوازده بخش (به روش تقسیم‌بندی انه‌اید اثر ویرژیل) با بازنگری کلی و در سال ۱۶۷۴ منتشر شد.
میلتون در نیمه‌های نگاشتن این اثر بزرگ بینایی خود را بر اثر مطالعهٔ زیاد از دست داد و از آن پس آنچه را که در ذهنش بود برای دخترانش بازگو می‌کرد و آنان به نگاشتن آن همت می‌گماردند.
این حماسه روایت مسیحی‌ست از سقوط انسان: وسوسهٔ آدم و حوا توسط فرشتهٔ رانده از درگاه ابلیس و بیرون رانده شدن آنها از باغ عدن بهشت.
درونمایهٔ اصلی کتاب به نوشتهٔ میلتون توجیه راه و روش خداست نسبت به انسان؛ و روشن شدن گرفتاری بین بینش ابدی و لایزالی خداوندی و ارادی و اختیاری بودن سرنوشت انسان.
میلتون در این حماسه پاگانیسم و ادبیات کلاسیک یونانی و مسیحیت را با شعر در هم آمیخته است.
از نظر میلتون شر وارد جهان شده است و اکنون در آن ساکن است؛ شر در تضاد با خیر قرار دارد، بااین‌حال مطیع آن است، چراکه خیر قدرتی مطلق بر کائنات دارد. آلن اچ. گیلبرت. مسئلۀ شر در بهشت گمشده. برگردان به فارسی محمدهادی فروزش‌نیا. از کتاب مسئلۀ شر در آثار ادبی به سرپرستی زهیر باقری نوع‌پرست، ص ۷۷ در بررسی شر، میلتون چندان جایگاه والایی به شیطان نمی‌دهد و سعی نداشت او را هم، همچون شروری در واپسین پردهٔ یک کمدی، آخرالامر خیر جلوه دهد. همان، ص ۷۸
شیطان ـ با وجود شخصیت شگرفی که دارد ـ صرفاً یک شخصیت شاعرانه است و نه مرکز ثقل الهیات میلتون. همان، ص ۷۸
میلتون در بهشت گمشده قصد داشت جهان را همان‌گونه که هست به تصویر درآورد، با تمام سیاهی‌ها و تمام امیدش. همان، ص ۸۲ این ایدهٔ اصلی شعر است؛ همان، ص ۸۳ حکایت شاعر به او فرصت موسعی جهت طرح این ادعا داده که شر، خودتخریبگر است و خیر دائماً بر شر فائق می‌آید. اما این اعتقاد از این مرحله هم فراتر می‌رود. او باور داشت که در نظم کنونی، شر جایگاهی ضروری دارد. همان، ص ۸۷
پس از هبوط، آدم در مکاشفه‌ای آیندهٔ جهان را می‌بیند و با شرایط حیات بشر آشنا می‌شود. بار دیگر با خصیصهٔ خودتخریبگری شر مواجه می‌شویم. همان، ص ۸۷
قصد میلتون مداقه در منشأ شر و یا توجیه ورود آن به جهان نیست. دغدغهٔ او جهان به همان‌گونه که هست، است. او معتقد نیست که وجود جهانی دارای شرارت با خرَد و خیریت خدا ناسازگار است. همان، ص ۹۱
میلتون نمی‌توانست قدرتی الهی را تصور کند که قادر باشد آدمیان را به مدد تجربه خردمند سازد و به یاری سعی و توفیق کامیاب گرداند، مگر به‌واسطهٔ تماس و ارتباط با شر. بنابراین در اثر او، خدا با اجازه دادن به شیطان برای بیرون شدن از محبس خود در ظلمت مطلقِ مغاک و وارد شدن به جهان، به او مجال می‌دهد. همان، ص ۹۱
۳۵۰ سال از انتشار داستان حماسی جان میلتون دربارهٔ سقوط انسان از آسمان و بهشت به زمین می‌گذرد، اما همچنان در میان مردم دنیا از محبوبیت فراوانی برخوردار است. تحقیقات نشان می‌دهد تعداد ترجمه‌هایی که از این اثر در طول ۳۰ سال گذشته انجام شده است نسبت به تعداد آن در ۳۰۰ سال اول انتشار کتاب نیز بیشتر است.
http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/250260/افزایش-محبوبیت-بهشت-گمشده-سی-سال-گذشته
این کتاب در ایران با ترجمهٔ "شجاع‌الدین شفا" در نشر "نخستین" در سال ۱۳۷۹ و "فریده مهدوی دامغانی" در انتشارات "تیر" در سال ۱۳۸۱ منتشر شده است.
جوزپه پیاتسی اخترشناس ایتالیایی
وی در ۱۶ ژوئیه ۱۷۴۶ در ایتالیا چشم به جهان گشود. در هنگامیکه بسیار جوان بود به میلان رفت و وارد فرقه تئاتی شد. او از راهیان و کشیشان و روحانیون ایتالیا بود. او تحصیلات خود را در فلسفه ادامه داد و در فلسفه و ریاضیات درجهٔ دکترا را گرفت. وی مامور شد تا رصدخانه‌هایی را در ناپل و پالرمو ایجاد کند بنابراین به انگلستان و فرانسه سفر کرد تا از رصدخانه‌های آنها دیدن کند و سپس رصدخانه‌های ایتالیا را بسازد او رصدخانه‌هایی در پالرمو ساخت و به رصد ستارگان پرداخت.