moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
زمانی که سلول‌های پستانداران مورد تابش واقع می‌شوند، همگی سلول‌ها به یک میزان تأثیر نمی‌گیرند. عوامل مختلفی مثل دز کل، آهنگ دز، LET تابش، مرحله خاص چرخه سلولی (M,G1,S,G2) و نوع سلول بر آسیب ایجاد شده از سوی تابش تأثیر خواهد گذاشت. تعدادی از سلول‌ها ممکن است از بین بروند و بقیه زنده خواهند ماند. پاسخ سلولی به تابش به وسیلهٔ آنچه منحنی بقای سلولی نامیده می‌شود، به نمایش در می‌آید. سلول‌های زنده مانده، سلول‌هایی هستند که پس از تابش همه فعالیت‌های تولید مثل و عملکردی را نگه می‌دارند، در حالی که مرگ سلول‌ها با از دست رفتن عملکرد در سلول‌های تمایز یافته و با از دست رفتن فعالیت تولید مثلی در سلول‌های تمایز نیافته مشخص می‌شود. منحنی بقای سلولی در شکل نشان داده شده‌است. برای تابشهایی با LET بالا مانند ذرات آلفا و نوترون‌های کم انرژی، منحنی بقا، خطوط تقریباً راستی هستند که از کمترین دزها آغاز می‌شوند.
موزه تاریخ ایالت تگزاس یک موزه در شهر آستین در تگزاس است.
اَلارا یا ALARA یک اصلرادیوبیولوژیست برای رادیولوژیست. اریک هال. ترجمه حسین مزدارانی. ص۴۱۵ و یک واژهٔ اختصار یافتهThe MSDS HyperGlossary: ALARA, As Low As Reasonably Achievable در مهندسی هسته ای، رادیوبیولوژی و فیزیک پزشکی و بهداشت است.
ALARA مخفف As Low As Reasonably Achievable می‌باشدRadiation Term: ALARA (آنقدر کم که منطقا دست‌یافتنی باشد)، و مفهوم «هر چه کمتر موجه شدنی»ترجمه حسین مزدارانی، و لذا معنی عوامل اجتماعی و اقتصادی که باید برای حفاظت در برابر تشعشع مد نظر قرار گیرند را می‌رساند.Radiobiology for the Radiologist. Eric Hall. 6Ed. 2006 ص۴۹۱
این اصطلاح مشابه با اصل بهینه سازی حفاظت مورد استفاده به وسیلهٔ کمیسیون بین‌المللی محافظت از تشعشع (ICRP) می‌باشد.
حمام کردشت یکی از آثار تاریخی روستای کردشت در بخش مرکزی شهرستان جلفا می‌باشد. این بنا سالانه پذیرای هزاران نفر از گردش گران داخلی و خارجی است. روستای کردشت از بخش سیه رود از توابع شهرستان جلفا می‌باشد.
مجموعه باستانی امارت و حمام کردشت، در ساحل جنوبی رود ارس و بین روستای کردشت و رودخانه زوال بعد از روستایی دوزال قرار گرفته است. آب و هوای آن معتدل با زمستانهای ملایم و تابستانهای گرم و از قسمت شمالی بتوسط کوه‌های کشور همسایه ارمنستان و از قسمت جنوبی بتوسط کوه‌های کمتال احاطه شده و در ناحیهٔ شرقی شهرستان جلفا واقع شده‌است. در گذشته این مکان جزو تقسیم بندی دیزمار غربی( دژماد) بود.
قدمت این بنا به اواسط دورهٔ صفویه و زمان سلطنت شاه عباس صفوی (سومین و قدرتمندترین پادشاه صفوی) می‌رسد. این بنا در دورهٔ قاجاریه مرمت گردیده‌است و عباس میرزا برای جنگ با روس ها و فرماندهی کامل جنگ به این مکان که محل زندگی‌خان های آن منطقه بوده نقل مکان کرده بوده است .
این مجموعه متعلق به خاندان خلفاء‌ بوده‌ که در سال۱۳۸۳ توسط میراث فرهنگی استان آذربایجان شرقی خریداری و به یک مجموعه تاریخی-تفریحی تبدیل شده‌است.
اسناد متعلق به این مجموعه شامل باغ و شاه نشین و کلیه املاک روستا در زمان قاجار و قبل تر از آن به نام اسماعیل خان خلفاء معروف به (خانلار آقا) که بزرگ خاندان بوده ثبت شده است.
حمام کردشت در زمان سلطنت شاه عباس صفوی و به دستور وی احداث گردید. این بنا در دورهٔ صفویه حمام خانی بود و فقط پادشاهان حق استفاده از آن را داشتند؛ ولی پس از دورهٔ صفویه و در آغاز دورهٔ قاجاریه، این بنا به دستور پادشاه وقت (آقا محمدخان قاجار) تغییراتی را به خود دید و از آن پس برای استفادهٔ عموم مردم دایر گردید. اما پس از گذشت چندین سال و به دلیل رسیدگی نشدن به این حمام، این بنا در معرض تخریب قرار گرفت و مردم دیگر از آن استفاده نکردند و این حمام به حمامی متروکه مبدل گشت. پس از این تاریخ این بنا به یکی از ابنیهٔ تاریخی آذربایجان تبدیل شد و مورد بازدید علاقه‌مندان قرار گرفت. این حمام به لحاظ آهک بری‌های موجود شایان اهمیت و توجه خاصی است. جهت ورود به آن ابتدا بتوسط پله به هشتی اولی و بعد با هشت پله به سر بینه یا رختکن وارد می‌شویم رختکن یا سربینه به صورت هشت ضلعی است که بتوسط هشت ستون هشت ضلعی دیگر سقف یا گنبد محل فوق نگهداری می‌شود. سرستونهای فوق دارای فرمنس کاری است که به وسیلهٔ سرب به ساونی متصل است رختکن بتوسط راهروئی و هشت ضلعی دیگر به خزینه متصل است دو توالت و یک حوضچه آب در قسمت چپ مثلثی واقع است در خزینه یا گرمخانه دارای چهار ستون و دو حوض وجود دارد که آب آن بتوسط کانالی از محل جوش آب به آن‌ها هدایت می‌شده روشنایی حمام مزبور تنها از روزنه‌های بالا سقف برده و محل جوش آب از میان فلزی آلیاژ مشهور به هفت جوش تهیه شده‌است. این اثر طی پنج سال اخیر بتوسط سازمان میراث فرهنگی استان آذربایجانشرقی در حال تعمیر و مرمت و بازسازی است. امروزه نیز سالانه هزاران نفر از گردشگران از این بنا بازدید می‌نمایند و این بنا به بنایی مشهور تبدیل شده‌است.
هلنا پاپارازیو یا اِلنا پاپارازیو (؛ زادهٔ ۳۱ ژانویه ۱۹۸۲) خواننده یونانی‌الاصل اهل سوئد است. وی متولد کشور سوئد است و در آنجا بزرگ شده‌است.
وی با ترانه شماره یک من در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۰۵ برنده شد. او از خوانندگان یونانی است که شهرت جهانی دارد و آلبوم‌های انگلیسی زبان زیادی منتشر کرده‌است.
از مشهورترین کارهای او می‌توان شماره یک من و اوکی را نام برد.
هلنا از کودکی علاقه‌مند به رقص، آواز و هنرپیشگی بود و در سن ۱۷ سالگی گروه موسیقی خود را به نام «آنتیک» تشکیل داد. وی با همین گروه موسیقی که اعضای دیگرش، همکلاسی‌های سابقش بودند، درمسابقه بهترین آهنگ اروپا شرکت کرد. کمی پس از آن، هلنا مورد توجه شرکت‌های موسیقی قرار گرفت و شرکت سونی در سال ۲۰۰۳ با وی قراردادی امضا کرد. این موضع سبب انحلال گروه موسیقی وی شد و خود به‌تنهایی، شروع به ضبط ترانه‌های جدید نمود. مجموعه این آهنگ‌ها در آلبومی به اسم Priority منتشر شد.
موسسه تحقیقات سرطان اطفال گریهی یا اختصاراً CCRI یک مرکز پژوهشی سرطان اطفال در ایالات متحده آمریکا است. این مرکز متعلق به مرکز علوم درمانی دانشگاه تگزاس در سن آنتونیو است.
CCRI توسط مبلغ ۲۰۰ میلیون دلار، که بزرگترین مبلغ اهدا شده در تاریخ برای یک مرکز سرطان‌شناسی است در سال ۱۹۹۹ بنا گردید.
http://en.wikipedia.org/wiki/Children%27s_Cancer_Research_Institute
سر ناصر داوود خلیلی (زاده ۱۳۲۴ خورشیدی/۱۹۴۵ میلادی، اصفهان) یک یهودی ایرانی‌تبار ساکن انگلستان است. او طبق "فهرست ساندی تایمز در سال ۲۰۰۷" پنجمین فرد ثروتمند ایرانی در بریتانیا شناخته شده است."Sunday Times Rich List 2007" Khalili Profile داوود خلیلی به خاطر داشتن مجموعه‌ای از آثار هنری اشتهار یافته است. بخش عمده دارایی او را مجموعه‌ای از آثار هنری ایرانی و اسلامی تشکیل می‌دهد که بالغ بر۳۵۰۰۰ شیء هنری و عتیقه را شامل می‌شود.
ناصر خلیلی در سال ۱۹۴۵ میلادی (۱۳۲۴ خورشیدی) در خانواده‌ای یهودی در اصفهان به دنیا آمد. او تحصیلات متوسطه و خدمت سربازی خود را در ایران سپری کرد و در سال ۱۹۶۷ برای ادامهٔ تحصیل ایران را به مقصد آمریکا ترک کرد و از سال ۱۹۷۸ در انگلستان ساکن شد. او بعدها استاد، پژوهشگر و عضو افتخاری دانشگاه لندن شد و کرسی «هنرهای تزئینی اسلام» و «هنر اسلامی و باستان‌شناسی» را در مدرسه مطالعات شرقی و آفریقایی دانشگاه لندن را پایه‌گذاری کرد.
خلیلی فعالیت کسب و کاری خود را با دادوستد اشیای هنری شروع کرد و سپس به توسعه املاک و کالاها جهت‌گیری کرد. خلیلی از سال ۱۹۷۰ گردآوری هشت مجموعه از کاملترین و زیباترین آثار هنری جهان را در نیویورک آغاز کرد و بهترین قطعات را برای مجموعه شخصیش نگه داشت. در میانه دهه ۱۹۷۰ به لندن نقل مکان کرد و در محل‌های حراج‌های آن شهر به کرات حضور می‌یافت، و گالری خود را بین سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۸۰ تأسیس کرد. خلیلی در ابتدا ظروف طلاکاری ایرانی را دادوستد می‌کرد، او بعداً پایان‌نامه دکترای خود را نیز با این موضوع نگارش کرد. در سال۱۹۷۸, قیمت آثار هنری اسلامی به طرز قابل توجهی سقوط کرد. انقلاب ۱۳۵۷ باعث شد خانواده‌های ثروتمند آثار هنری خود را بفروشند چرا که در آستانه جنگ ایران و عراق علاقه اندکی به جمع‌آوری هنر در منطقه وجود داشت و این اشیای بیشتری را وارد بازار کرد. خلیلی از این فرصت برای گسترش مجموعه اش استفاده کرد، و آثاری را جمع‌آوری کرد که ارزش شان با رشد علاقه بین‌المللی به هنر اسلامی در سال‌های بعد بالا رفت.
آنها که به خلیلی نزدیکند گفته‌اند او عاقلانه و غالباً محتاطانه سرمایه‌گذاری می‌کرد، اشیایی را می‌خرید که بعدها ارزش شان نسبت به آنچه او پرداخته بود صد برابر بیشتر می‌شد. مرکز داد و ستد خلیلی در خیابان کلیفورد میفر در دهه ۱۹۸۰ بود. خلیلی در پاسخ به این که ثروت خود در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ را چگونه جمع‌آوری کرده گفته از داد و ستد شکر و قهوه، اختیار معامله، سرمایه‌گذاری در املاک و آثار هنری بوده. خلیلی در مصاحبه ای در سال ۲۰۱۰ گفته آنچه در میانه دهه ۱۹۸۰ جمع‌آوری کرده با معاملاتش در سرمایه‌گذاری خطرپذیر تأمین مالی شده، و از سهام او در شرکتی منتفع شده که فناوری ای برای درمان تومورها توسعه داده، و او از فروش شرکتی که قرص‌های هاضمه تولید می‌کرده در سال ۱۹۸۷ ۱۵ میلیون دلار پول درآورده است. در سال ۱۹۹۲ او ثروت خود را ناشی از «داد و ستد در هنر، کالاها، و املاک» توصیف کرده‌است.
آثار گردآوری شده توسط او در بیش از ۴۰ موزهٔ بزرگ جهان و بسیاری نمایشگاه بین‌المللی به نمایش درآمده‌اند. کلکسیون آثار خلیلی دربرگیرندهٔ بیش از ۲۵ هزار قطعه است و بزرگترین کلکسیون شخصی آثار هنری در جهان به‌شمار می‌رود.
در سال ۲۰۱۴، خلیلی به خاطر تلاش‌هایش برای انسان‌دوستی و ترغیب گفتگوی میان فرهنگ‌ها و دین‌های اسلام، مسیحیت و یهودیت برندهٔ جایزه «گفتگوی فرهنگ‌ها» از سوی وزارت فرهنگ فرانسه شد.
اثر بیولوژیکی نسبیدرسنامه فیزیک رادیولوژی. مجید ایزدی. انتشارات بشری. ص۲۶۱ (به اختصار "RBE")، نسبتی از دز جذبی یک پرتوی مرجع به دز جذبی یک پرتوی آزمون برای ایجاد اثر بیولوژیکی مشابه است، در حالی که کلیه شرایط دیگر همسان باشد.
این کمیت در رادیوبیولوژی و فیزیک بهداشت کاربرد داشته و به طور تجربی اندازه‌گیری می‌شود.Radiobiology for the Radiologist. Eric Hall. 6Ed. 2006 p.513
غلام‌نبی عَشقَری از شاعران افغانستان بود.
پدرش شیرمحمد معروف به داده‌شیر تاجرپیشه بود.
عشقری در سال ۱۲۷۱ متولد شد. وی هنوز نخستین سالهای کودکی را سپری نکرده‌بود که پدر، مادر و برادرش را از دست داد.
او از ۱۸ سالگی به شاعری روی آورد. در سال ۱۲۹۳ خورشیدی غلام نبی نخستین شعرش را به تخلص عشقری سرود. بسیاری از اشعارش در روزنامه‌های آن زمان به چاپ رسید و ۷۰ سال تمام به شاعری پرداخت.
در سال ۱۳۳۵ شغل صحافی را برگزید و با کتاب سروکار پیدا نمود و بعداً بزم‌های شاعرانه برپا می‌نمود و بالاخره در ۹ سرطان ۱۳۵۸ خورشیدی صوفی غلام نبی عشقری به عمر هشتاد و هفت سالگی درگذشت و در شهدای صالحین به خاک سپرده شد.
سبک شعر عشقری در دو گونه بود. دسته‌ای از اشعار او در سبک ادبی استوار هستند و دسته‌ای دیگر با بهره‌گیری از واژگان زبان عامیانه سروده شده‌است.
بخشی از سروده‌های او در کلیاتش در سبک واسوخت است.
محمد کریم خیری کابل افغانستان ساکن ولسوالی پغمان (زادگاه چهلتن ع)
گازپروم شرکت نفت‌وگاز روسی است، که تمرکز اصلی آن بر استخراج، تولید، انتقال و فروش گاز طبیعی معطوف می‌باشد. این شرکت با تولید روزانه بالغ بر یک میلیارد و ۱۰۰ میلیون متر مکعب گاز طبیعی، به‌عنوان بزرگترین تولیدکننده گاز جهان شناخته می‌شود. گروه گازپروم از طریق شرکت تابعه گازپروم نفت، به‌طور میانگین روزانه یک میلیون و ۱۰۰ هزار بشکه، نفت خام نیز تولید می‌نماید.
شرکت گازپروم در سال ۱۹۸۹ از تغییر نام وزارت صنعت گاز شوروی به مؤسسه گاز دولتی گازپروم، توسط وزیر وقت گاز این کشور؛ ویکتور چرنومیردین، به‌عنوان یک شرکت دولتی تأسیس شد. فرم کنونی شرکت گازپروم در سال ۱۹۹۱ درپی فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، از دارایی‌های بخش روسیه، شکل گرفت. در سال ۱۹۹۴ در راستای خصوصی‌سازی، به یک شرکت سهامی عام تبدیل شد. هم‌اکنون دولت روسیه با در اختیار داشتن ۵۰٪ از سهام گازپروم، مالک اکثریت سهام آن به‌شمار می‌آید.
شرکت گازپروم با اختیار داشتن بیش از ۱۵۸٫۲۰۰ کیلومتر خط لوله گاز طبیعی و ۲۸۲ ایستگاه کمپرسور، بزرگ‌ترین شبکه انتقال گاز جهان را در اختیار دارد. دفتر مرکزی شرکت گازپروم، در شهر مسکو قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازارهای بورس مسکو، بورس لندن و بورس فرانکفورت معامله می‌شود. گازپروم هم‌اکنون به عنوان بزرگترین شرکت در فدراسیون روسیه و بزرگترین تأمین‌کننده انرژی اروپا محسوب می‌شود.
با کشف منابع عظیم گاز طبیعی در سیبری، منطقه اورال و ولگا در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی، اتحاد جماهیر شوروی به یک تولیدکننده اصلی گاز، تبدیل شد، که در آن، عملیات اکتشاف، تولید، توسعه و توزیع گاز، با مرکزیت یک وزارتخانه دولتی، تحت عنوان وزارت صنایع گاز، انجام می‌شد. در ژوئیه ۱۹۸۹ میخائیل گورباچف، وزارتخانه‌های نفت و گاز را در راستای اصلاحات اقتصادی این کشور، ادغام کرد و نام آن؛ وزارت صنایع نفت و گاز اتحاد جماهیر شوروی، گذاشته شد. اما در اوایل دهه ۱۹۹۰ و پیش از فروپاشی شوروی دوباره، یک شرکت گازی جدا، تحت نام مؤسسه گاز دولتی گازپروم تشکیل شد.
در ژوئیه ۱۹۹۲ پس از کنار گذاشته شدن بحث تشکیل یک شرکت با سهام مشترک از روسیه، اوکراین و بلاروس، گازپروم به شرکتی دولتی، تبدیل گردید. در سال ۱۹۹۴ و در راستای خصوصی‌سازی، گازپروم شرکتی خصوصی شد، که دولت ۴۰٪ از سهام آن را در اختیار داشت. ۱۵٪ از سهام شرکت، قرار بود به کارکنان و مدیریت آن فروخته شود، ولی مدیریت وقت گازپروم با برگزاری یک مزایده بسته، توانست فروش سهام شرکت را به افراد مورد اعتماد و خاص شرکت، محدود نماید.
شرکت گازپروم جدا از ذخایر گاز طبیعی و نفت خام، بزرگترین شبکه خط لوله انتقال گاز طبیعی جهان را نیز در اختیار دارد، که در سال ۲۰۱۲ طول این شبکه، بیش از ۱۵۰ هزار کیلومتر اعلام شده‌است.
بخش تولیدی گازپروم، بر روی دو محصول تمرکز دارد: نفت خام و گاز طبیعی. البته این شرکت، از طریق شرکت‌های تابعه فراوانی که در اختیار دارد، دامنه گسترده‌ای از محصولات و فراورده‌های نفتی را نیز به بازارهای بین‌المللی نفت و گاز ارائه می‌نماید. شرکت گازپروم، در سال ۲۰۰۴، معادل ۱۶٪ از ذخایر گاز طبیعی جهان را در اختیار داشته‌است.
شرکت گازپروم بزرگترین تولیدکننده و صادرکننده گاز طبیعی در جهان است. در سال ۲۰۰۴ این شرکت با تولید تقریبی ۹۳٪ از گاز طبیعی روسیه، درآمدی معادل ۳۱ میلیارد دلار را، تنها از بخش فروش گاز طبیعی کسب نمود. در سال ۲۰۱۱ گازپروم در مجموع معادل ۵۱۳٫۲ میلیارد متر مکعب گاز تولید کرد، که برابر ۱۷٪ از تولید گاز طبیعی جهان در این سال می‌باشد.
تا پایان ۲۰۰۴ این شرکت، عرضه‌کننده گاز طبیعی به بسیاری از کشورهای جهان بوده‌است. آمار ارائه گاز طبیعی گازپروم به برخی از کشورها، به صورت زیر است:
در مجموع، اتحادیه اروپا در حدود ۲۵٪ از گاز طبیعی مورد نیاز خود را، از این شرکت تأمین می‌کند.
میزان تولید گاز طبیعی گازپروم، در سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۱ به صورت زیر بوده‌است.
پس از تصاحب شرکت سیب‌نفت، گازپروم با مالکیت ۱۱۹ میلیارد بشکه ذخایر درجای نفت خام، پس از سعودی آرامکو و شرکت ملی نفت ایران، به عنوان سومین شرکت مالک مخازن نفت، در قالب گاز طبیعی قرار گرفت. شرکت گازپروم در سال ۲۰۱۱ معادل ۳۲٫۳ میلیون تن نفت خام تولید نموده‌است.
میزان تولید نفت خام گازپروم، در سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۱ به صورت زیر بوده‌است.
میزان فروش گاز طبیعی شرکت گازپروم، در فاصله بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ به صورت زیر بوده‌است.
ذخایر اثبات شده گاز طبیعی گازپروم، بر اساس استانداردهای بین‌المللی در سال ۲۰۱۱ معادل ۲۲٫۸۴۴ تریلیون مترمکعب (۸۰۶٫۷ تریلیون فوت مکعب) برآورد شده‌است، که بالغ بر ۱۸٫۳٪ از کل ذخایر گاز طبیعی جهان می‌باشد. این مقدار، معادل ۱٬۲۱۶ میلیارد تُن نفت خام و همچنین برابر ۷۵۷٬۸۰۰ میلیارد تُن؛ میعانات گازی است.
در حدود ۷۳٫۲٪ از ذخایر گازی کمپانی گازپروم؛ در منطقه اورال، ۱۴٫۳٪ در قطب شمال، ۷٫۸٪ در منطقه فدرال جنوبی، ۲٫۳٪ در منطقه ولگا، ۱٫۲٪ در منطقه فدرال سیبری و ۱٫۲٪ در مناطق دیگر واقع شده‌است.
ارزش بازار سرمایه شرکت گازپروم، که سهام آن به صورت عمومی به فروش رسیده‌است، تا دسامبر ۲۰۰۷ معادل ۳۴۵ میلیارد دلار اعلام شده، که از این لحاظ گازپروم سومین شرکت بزرگ جهان در این سال بوده‌است.
گازپروم برای پیشبرد اهداف خود در صنعت بانکداری، بیمه، رسانه، ساخت‌وساز و کشاورزی نیز فعالیت می‌کند و دارایی‌هایی نیز در هر یک از این صنایع دارد.
شرکت گازپروم دارای بیش از یکصد شرکت تابعه و زیرمجموعه است، که این شرکت‌ها در صنایع مختلفی فعالیت می‌کنند. این شرکت‌ها به صورت زیرمجموعه، مستقل یا نیمه‌مستقل مدیریت می‌شوند و دفاتر مرکزی آن‌ها اغلب در کشورهای مختلف قرار دارند. این شرکت‌ها و درصد مالکیت گازپروم در هر یک به صورت زیر می‌باشد.
ریاست هیئت مدیره شرکت گازپروم به صورت سنتی، توسط رئیس‌جمهور روسیه انتخاب می‌شود. دمیتری مدودف، رئیس‌جمهور اسبق روسیه می‌گوید:
ویکتور چرنومیردین، نخستین مدیرعامل گازپروم بود، که در سال‌های نخست سهم زیادی در قدرت گرفتن این کمپانی در ساختار سیاسی روسیه ایفا کرد. در دسامبر ۱۹۹۲ و پس از روی کارآمدن بوریس یلتسین در روسیه، بعلت رابطه نزدیکی که میان چرنومردین و یلتسین وجود داشت، نفوذ سیاسی گازپروم در این کشور، به شدت افزایش یافت. چرنومیردین، در ماه مه ۱۹۹۲ از سوی یلتسین، به عنوان معاون نخست‌وزیر روسیه و مسئول سوخت و انرژی انتخاب شد، که در پی آن، در ۲۶ ژانویه ۱۹۹۳، رم ویخیرف ریاست شرکت را برعهده گرفت.
در سال ۱۹۹۸ بوریس یلتسین، ویکتور چرنومردین را، از سمت خود در دولت برکنار کرد. در همان زمان و در پی برکناری چرنومردین، دولت روسیه ناگهان میلیاردها دلار مالیات عقب‌مانده را، از کمپانی گازپروم طلب نمود. زمانی‌که مأموران مالیات، شروع به تصاحب اموال گازپروم کردند، این شرکت به خواست دولت تمکین کرد و پول درخواست شده را به خزانه دولت پرداخت نمود.
با روی کار آمدن ولادیمیر پوتین، بار دیگر شرکت گازپروم در مرکز توجه دولت روسیه قرار گرفت. وی در سال ۲۰۰۱ یکی از نزدیکترین مشاورانش بنام الکسی میلر را به‌عنوان مدیر عامل اجرایی این شرکت منصوب کرد.
میلر دارای مدرک دکترای اقتصاد از دانشگاه سن‌پترزبورگ است و از سال ۱۹۹۱ که پوتین به‌عنوان شهردار سن پترزبورگ منصوب شد و میلر را به عنوان معاون خود برگزید، تاکنون همواره از نزدیکترین متحدان پوتین به‌شمار آمده‌است. در حال حاضر الکسی میلر، همچنان به عنوان مدیر عامل اجرایی کمپانی گازپروم فعالیت می‌نماید.
در پنجمین مجمع سهامداران شرکت گازپروم، که در تاریخ ۳۰ ژوئن ۱۹۹۸ برگزار شد، ویکتور چرنومردین، که بتازگی از دولت یلتسین برکنار شده بود، به‌عنوان رئیس هیئت مدیره این شرکت انتخاب شد و تا سال ۲۰۰۱ در این سمت فعالیت کرد.
ولادیمیر پوتین، پس از اتهامات فساد مالی، که به گازپروم نسبت داده شد، به‌طور فعال، در اصلاح ساختار مدیریت این شرکت وارد شد. وی در این راستا، از کمک وزیر امور مالی سابق روسیه نیز استفاده کرد.http://www.ft.com/cms/s/f042c74a-fd59-11da-9b2d-0000779e2340.html
در ماه ژوئن ۲۰۰۱ دمیتری مدودف در جریان اصلاحات ساختاری در کمپانی گازپروم، به سمت ریاست هیئت مدیره این شرکت انتخاب شد و تا دوره بعدی در این منصب باقی‌ماند. در هفتمین مجمع سهامداران گازپروم، دمیتری مدودف برای دومین دوره به‌عنوان رئیس هیئت مدیره گازپروم انتخاب شد و تا تاریخ ۲ مارس ۲۰۰۸ که رئیس‌جمهور روسیه شد، در این مقام باقی ماند.
تا سال ۲۰۰۴ دولت روسیه ۳۸٬۳۷٪ از سهام گازپروم را در اختیار داشت و اعضای آن، اکثریت هیئت مدیره را نیز تشکیل می‌دادند. این شرکت، ۲۵٪ از درآمد مالیاتی کشور روسیه را تأمین می‌کند، که این رقم به‌طور میانگین، بین سال‌های ۲۰۰۳–۱۹۹۳ بالغ بر ۴ $ میلیارد دلار، اعلام شده‌است. هم‌اکنون ویکتور زابکوف ریاست هیئت مدیره گازپروم را در اختیار دارد.
در آوریل ۲۰۰۱ گازپروم، شبکه تلویزیونی ان‌تی‌وی، تنها شبکه مستقل روسیه، که در تمام کشور برنامه‌های آن پخش می‌شد را خریداری نمود. سپس در نحوه فعالیت آن تغییرات گسترده‌ای پدیدآورد.http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/europe/1267083.stm شرکت رسانه‌ای گازپروم تحت عنوان گازپروم مدیا، در ژوئیه ۲۰۰۵ روزنامه پرنفوذ ایزوستیا را نیز خریداری و تصاحب نمود.
در سال ۲۰۰۴، پوتین اعلام کرد، که کمپانی گازپروم، شرکت دولتی روس‌نفت را تصاحب خواهد کرد.http://news.bbc.co.uk/2/hi/business/4100820.stm دولت روسیه قصد داشت بدین‌ترتیب، سهم خود در گازپروم را از ۳۸٬۸٪ به موقعیت کنترل، ارتقا دهد. اما گازپروم نتوانست روس‌نفت را خریداری نماید و در عوض دولت روسیه با خرید ۱۰٬۴٪ دیگر از سهام گازپروم، سهم خود را به بیش از ۵۰٪ رساند و بدین‌ترتیب محدودیت خرید سهام از سوی خارجیان در گازپروم نیز برداشته شد.http://www.businessweek.com/bwdaily/dnflash/jan2006/nf20060113_8346_db039.htm
در ۱۵ نوامبر ۲۰۰۵ «الکسی میلر» مدیرعامل گازپروم اعلام کرد، که شرکت سیب‌نفت، شهر تجاری گازپروم، که دارای برجی به ارتفاع ۳۰۰ متر خواهد بود را احداث می‌کند. گازپروم در سپتامبر همان سال، موفق شده بود، که نزدیک به ۷۳٪ از سهام سیب‌نفت را؛ به قیمت ۱۳٬۰۱ $ میلیارد دلار خریداری نماید.http://www.oxfordenergy.org/wpcms/wp-content/uploads/2011/11/BP-Russian-billionaires-and-the-Kremlin.pdf این خرید، که با کمک یک وام ۱۲ میلیارد دلاری انجام شده بود،http://www.ft.com/cms/s/1aee02b4-3016-11da-ba9f-00000e2511c8,Authorised=false.html?_i_location=http://www.ft.com/cms/s/0/1aee02b4-3016-11da-ba9f-00000e2511c8.html&_i_referer= موقعیت گازپروم را در صنایع نفت و گاز، تقویت کرد.
در زمان عقد قرارداد، ارزش این شرکت معادل ۱۲۳ میلیارد دلار اعلام شد، که این رقم معادل میزان تولید ناخالص ملی کشور ایرلند بود. در آوریل ۲۰۰۶ ارزش بازار سرمایه گازپروم، معادل ۲۷۰ میلیارد دلار بود. با کنترل اکثریت سهام گازپروم از سوی دولت روسیه، محدودیت ۲۰٪ خرید سهام از سوی خارجیان نیز برداشته شد.
گازپروم، در جریان حادثه قطع موقت صادرات گاز به اوکراین، در ماه ژانویه ۲۰۰۶ ثابت کرد، که می‌تواند در حکم یک فروشنده ویژه عمل کند، بدون آنکه نیازی به کمک گرفتن از نیروهای نظامی داشته باشد. در سال ۲۰۰۷ دومای روسیه، به گازپروم و شرکت دولتی ترانس‌نفت، اجازه داد، تا نیروی‌های امنیتی-نظامی خود، که قدرتی بیشتر از شرکت‌های خصوصی امنیتی دارند را، تشکیل دهند.
یکی از نمایندگان دوما، مخالفت خود با تصویب این قانون را، طی سخنرانی در مجلس دومای این کشور، این‌گونه بیان کرد:
علی‌اکبر صنعتی (۱۰ فروردین ۱۲۹۵–۱۳ فروردین ۱۳۸۵) نقاش و مجسمه‌ساز ایرانی. «او تنها هنرمند ایرانی است که دو موزه به نامش ثبت شده‌است: "موزه صنعتی (کرمان)" و "موزه صنعتی (تهران)" یا همان "موزه هلال‌احمر" در میدان توپخانه تهران.»پارسی «آبرنگ‌های علی اکبر صنعتی در نگارخانه سعدآباد» صنعتی یکی از مجسمه‌سازان قدیمی عصرجدید ایران است او شاگرد ابوالحسن‌خان صدیقی بود.صنعتی ۵۹ صنعتی تا پایان عمر عضو پیوستهٔ فرهنگستان هنر ایران باقی ماند. فیلم مستند «او مثل هیچ کس نیست» کاری از سید هادی موسوی به بررسی زندگی و آثار استاد صنعتی پرداخته‌است. این مستند از ۲۲ آبان ماه ۱۳۹۷ در گروه هنر و تجربه اکران شده‌است و به دلیل استقبال مخاطبان در تهران و شهرستان‌ها اکران آن ادامه دارد. پیش از این در سال ۱۳۷۷ نیز به سفارش صدا و سیمای مرکز کرمان، فیلم مستندی از زندگی و آثار استاد سید علی اکبر صنعتی به کارگردانی و تهیه کنندگی علیرضا سرباز ساخته شد که بارها از شبکه‌های مختلف تلویزیونی پخش گردید.
علی‌اکبر صنعتی در ۱۲۹۵ در کران(سیرجان) به‌دنیا آمد. پدرش در پایان جنگ جهانی اول به دلیل ابتلا به بیماری طاعون درگذشت و مادرش که توانایی تأمین مخارج زندگی او را نداشت علی‌اکبر را به پرورشگاه صنعتی کرمان سپرد. مؤسس این پرورشگاه، حاج علی‌اکبر صنعتی‌زاده، برای اینکه بچه‌های پرورشگاه بتوانند تحصیل کنند نام خانوادگی خود را به روی آن‌ها می‌گذاشت و نام سیدعلی‌اکبر صنعتی نیز به همین دلیل نام قانونی علی‌اکبر شد.
وی دوره‌های تخصصی مجسمه‌سازی و نقاشی را در مدرسهٔ صنایع مستظرفه و مدرسهٔ صنایع قدیم زیر نظر طاهرزاده، حسین بهزاد (مینیاتوریست)، ابوالحسن صدیقی (مجسمه‌ساز) و حیدریان گذرانده بود. وی در سال ۱۳۷۹، منتخب فرهنگستان هنر در بزرگداشت نام‌آوران بود.
در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ تمام مجسمه‌های او توسط مزدوران خشمگین تخریب شد، اما این تنها باری نبود که مجسمه‌های وی در هم شکسته می‌شد. نمایشگاهی که در میدان راه‌آهن در ملک پسر حاج علی اکبر به‌طور دایم برپا بود هم در انقلاب ۵۷ نابود شد. علی اکبر صنعتی طی چند دهه فعالیت هنری بیش از ۲۰۰۰ تابلوی رنگ و روغن، آبرنگ، موزاییک از سنگ و حدود ۴۰۰ مجسمه پدیدآورد که در دو موزه به نام وی در کرمان و تهران، سایر موزه‌های داخل و خارج از کشور و مجموعه‌های خصوصی نگهداری می‌شود.از مشهورترین کارهای او فرشته عدالت است که در ورودی کاخ دادگستری تهران به همراه ابوالحسن صدیقی و ارژنگ رحیم زاده آن را طراحی و ساختند.
موزه صنعتی (کرمان) علاوه بر نمایش آثار با ارزش صنعتی زاده آثار هنرمندان بزرگ دیگری از جهان را هم داراست. موزه صنعتی (تهران) در میدان امام خمینی قرار دارد و در آن مجسمه‌های بسیار مهمی از وی به نمایش گذاشته شده‌است.
صنعتی در سالهای آخر عمر به علت سکته مغزی قدرت تکلم خود را از دست داد و نیمه چپ بدنش نیز فلج شد. وی همچنین از ششم اسفندماه ۱۳۸۴ به علت عارضه ریوی و مشکل تنفسی در بیمارستان ایرانمهر بستری که پس از بهبودی نسبی از بیمارستان ترخیص شد و سرانجام بامداد سیزدهم فروردین ۱۳۸۵ در سن ۹۰سالگی درگذشت. پیکر علی اکبر صنعتی در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
استاد منیژه آرمین در کتاب «کیمیاگران نقش _زندگی‌نامه داستانی هفت نقاش» در بخش سوته‌دلان این کتاب مطالب جالبی را دربارهٔ استاد گرانقدر خویش نوشته‌است.
٣-فيلم مستند پژوهشي رقص پر شكوه حقيقت و رويا به كارگرداني كامبيز قوام زاده با موضوع كار و زندگي استاد صنعتي سال توليد١٣٨٤
۱۲۷۳ هزار و دویست و هفتاد و سومین سال هجری خورشیدی است.
پدر همهٔ بمب‌ها یا (به روسی: Папа всех бомб)، نام قوی‌ترین بمب گرمافشاری جهان است که در ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۷ توسط روسیه آزمایش شد. این آزمایش در پاسخ به آزمایش «مادر همهٔ بمب‌ها» بود که توسط ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۰۳ انجام شد که پیش از «پدر همهٔ بمب‌ها» قوی‌ترین بمب گرمافشاری جهان بود.
این بمب با هواپیما حمل می‌شود و توانایی ایجاد خلأ دارد. بمب مذکور، موسوم به پدر تمام بمب‌ها است و ادعا شده‌است که قدرت آن چهار برابر بیشتر از پرقدرت‌ترین بمب‌های غیر اتمی کنونی جهان است که در اختیار آمریکا قرار دارد. زیرا از یک نوع جدید و بسیار کارآمد مواد منفجره که به آن اشاره‌ای نشده‌است، بهره می‌برد. مادر همهٔ بمب‌ها که پیش از این به عنوان قوی‌ترین سلاح گرمافشاری شناخته می‌شد و در سال ۲۰۰۳ آزمایش شده بود، یک بمب هدایت شونده ماهواره‌ای دوربرد است و آمریکا از آن در جنگ با داعش در افغانستان استفاده کرد.
این بمب روسی نخستین بار توسط هواپیمای توپولف تی یو-۱۶۰ در محل آزمایش رها شد. این بمب از لحاظ اندازه و وزن از بمب MOAB آمریکایی کوچک‌تر است، اما به دلیل استفاده از نانوفناوری در ساخت آن و با توجه به حرارتی که در زمان منفجر شدن در مرکز انفجار تولید می‌شود قدرت آن بسیار بیشتر از بمب‌های آمریکایی است. وزارت دفاع روسیه اعلام کرد این طرح نظامی هیچ‌کدام از توافقات بین‌المللی را نقض نمی‌کند و به ایجاد رقابت تسلیحاتی تازه‌ای در جهان منجر نخواهد شد. بمب روسیه حاوی ۷۱۰۰ کیلوگرم ماده منفجره قوی است، در حالی که بمب آمریکا ۸۲۰۰ کیلوگرم ماده منفجره دارد. بمب آمریکا معادل ۱۱ تن تی.ان. تی است در حالی که بمب روسیه معادل ۴۴ تن از این ماده منفجره می‌باشد. همچنین شعاع انفجار بمب روسیه معادل ۳۰۰ متر و دو برابر شعاع انفجار بمب آمریکا است. این بمب روسی در ابتدا توده‌ای از مواد آتش‌زا در شعاع انفجاری خود ایجاد می‌کند که با اکسیژن موجود در جو مخلوط می‌شود. سپس این توده آتش می‌گیرد. به طوری که تمام منطقه آتش گرفته شده را نابود می‌کند. واکنش انفجار در این نوع بمب نیز همانند سایر مواد منفجرهٔ غیر اتمی واکنشی در حد مولکولی می‌باشد در حالی که در بمب‌های اتمی ساختار اتم و هسته عوض می‌گردد. پدر همه بمب‌ها با قدرتی معادل انفجار ۴۴ تن تی ان تی با وجود قدرت بسیار بالایش هرگز قابل قیاس با بمب هسته ای که در هیروشیما با نام پسر کوچک به کار رفت نمی‌باشد. بمب هسته ای پسر کوچک دارای قدرت انفجاری معادل ۱۶۰۰۰ تن تی ان تی بوده‌است. عموماً این نوع از بمب‌ها به عنوان سنگرشکن جهت نابودی مناطق حساس دشمن که با بتن مسلح محافظت می‌شوند و سایر بمب‌ها توانایی نفوذ ندارند استفاده می‌شوند.
آزمایش این بمب با توجه به تنش‌های به وجود آمده میان مسکو و واشینگتن به دلیل مسائلی چون استقرار سپر موشکی آمریکا در اروپای شرقی، پرواز مجدد هواپیماهای راهبردی روسیه و امکان تعلیق حضور در پیمان نیروهای متعارف از سوی روسیه، می‌تواند بیش از گذشته، روابط دو کشور را به دوران جنگ سرد نزدیک کند. آزمایش بمب گرمافشاری توسط روسیه نشان دهنده توان نظامی این کشور در پاسخ به طرح آمریکا برای استقرار تجهیزات ضد موشکی خود در شرق اروپاست.
سلاح عظیم انفجار هوایی جی‌بی‌یو-۴۳/بی معروف به مادر همهٔ بمب‌ها (مُوْئَب) ، بمب قدرتمندی است که توسط ارتش آمریکا (بدست Albert L. Weimorts Jr.) ساخته شد و در سال ۲۰۰۳ آزمایش شد. در زمان ساخت، این بمب به عنوان قوی‌ترین بمب غیر هسته‌ای که تا به آن زمان ساخته شده‌بود، معروف شده‌بود.
به گفته لئون پانه‌تا، وزیر دفاع سابق ایالت متحده آمریکا، این بمب برای هدف قرار دادن تأسیسات غنی‌سازی در ایران طراحی شده بود.
این بمب ۹ متر طول و نزدیک به ۱۰ تن وزن دارد و هدفش را با سامانه موقعیت‌یاب جهانی (جی پی اس) پیدا می‌کند. برای افزایش قدرت انفجار این بمب، به آن پودر آلومینیوم اضافه کرده‌اند.
«مادر همه بمب‌ها» طوری طراحی شده که برای وارد کردن بیشترین فشار، قبل از برخورد با زمین منفجر شود تا به گفته طراحانش بیشترین ضربه را به زمین وارد کند. حدود ۸۲۰۰ کیلوگرم ماده منفجره مخصوص داخل این بمب، دایره‌ای به شعاع ۱۵۰ متر را منفجر می‌کند. دیوارهٔ آلومینیومی نازک این بمب مشخصا برای افزایش شعاع انفجار بمب طراحی شده‌است. این بمب سنگر شکن برای تخریب تونل‌ها و تأسیسات زیرزمینی طراحی شده و برای استفاده در جنگ عراق ساخته شده بود. این بمب نوعی بمب حرارتی است. این نوع بمب‌ها در دو مرحله منفجر می‌شوند. یک انفجار کوچک ابری از مواد منفجره ایجاد می‌کند که بعد انفجار این ابر، انفجاری عظیم و موجی با فشار خردکننده تولید می‌کند.
اثر مهم استفاده از «مادر همه بمب‌ها» ایجاد فشار روانی برای «دشمن» خوانده شده‌است، یعنی ایجاد وحشت با قدرت یک انفجار عظیم.
این نوع بمب‌ها بر اساس بمب‌هایی ساخته شده‌اند که برای صاف کردن تکه‌ای از جنگل یا پوشش گیاهی به منظور ایجاد یک فرودگاه اضطراری هلیکوپتر طراحی شده‌است.
در حال حاضر سنگین‌ترین بمب غیر هسته‌ای ارتش آمریکا نفوذگر مهمات انبوه (Massive Ordnance Penetrator) یا MOP است و حدود ۱۴ تن وزن دارد.
نحوه پرتاب این بمب متفاوت است. به دلیل سنگینی و بزرگی، به جای بمب افکن، یک هواپیمای باربری ام‌سی-۱۳۰ آن را پرتاب می‌کند. بمب روی یک سکو یا پالت قرار می‌گیرد و با آزاد شدن یک چتر، از هواپیما بیرون کشیده می‌شود و بعد از جدا شدن، به سمت هدف شیرجه می‌زند. بمب موتور ندارد اما با استفاده از بالچه‌هایی مسیرش را به سمت هدف تنظیم می‌کند.
در تاریخ ۱۳ آوریل ۲۰۱۷ ارتش آمریکا، با استفاده از این بمب مواضع داعش در ولسوالی اچین، در ننگرهار افغانستان را مورد هدف قرار دادند.آمریکا با 'بزرگترین بمب غیراتمی' خود داعش را در افغانستان هدف گرفت، "بی‌بی‌سی فارسی"
ران پل، نماینده سابق کنگره آمریکا با محکومیت استفاده از مادر بمب‌ها توسط آمریکا در ولایت ننگرهار، آن را بی‌فایده دانست.
وی افزود: ما می‌خواهیم ببینیم در آنجا (وُلسوالی اچین) چه رخ داده‌است، اما نیروهای آمریکایی به هیچ‌کس اجازه ورود به منطقه را نمی‌دهند.
پاپ فرانسیس، با ناراحتی از استفاده از نام مادر بر روی این بمب گفت که از نام مادر که زندگی بخش است نباید برای تسلیحات استفاده شود.
عبدالستار خواصی (نماینده ولایت پروان در ولسی جرگه) اعلام کرد که دره مامند (منطقه‌ای که مادر همه بمب‌ها به آنجا پرتاب شده)، پیش از حمله، تخلیه شده و هیچ داعشی در آن حضور نداشته‌است.
وی افزود: آمریکایی‌ها برای کشاندن پای روس‌ها در افغانستان (آزمایش پدر همه بمب‌ها، ساخته روسیه در افغانستان) و مبدل کردن کشور به سوریه دوم، دست به آزمایش بمب خود در کشورمان زده‌اند.
هزینه ساخت هر بمب جی‌بی‌یو-۴۳/بی، حدود ۱۶ هزار دلار آمریکا برآورد می‌شود.
روسیه هم بمب سنگین غیر هسته‌ای خود را ساخته و نامش را «پدر همه بمب‌ها» گذاشته‌است. پس از مادر همه بمب‌ها، روسیه «پدر همهٔ بمب‌ها» را آزمایش کرد که چهار بار نیرومندتر از MOAB است و وزن و اندازه کمتری دارد.
مدرسهٔ صنایع مستظرفه را کمال‌الملک در سال ۱۳۲۹ قمری مطابق با ۱۲۸۹ خورشیدی در عمارت حوضخانه واقع در باغ نگارستان برای تدریس و توسعه نقاشی تأسیس کرد. در این مدرسه از سال ۱۳۰۲ خورشیدی، علاوه بر نقاشی، هنرهای دستی همچون منبت‌کاری، موزائیک‌سازی و قالی‌بافی هم تدریس می‌شد. چند سال بعد، زیر نظر کمال‌الملک ابوالحسن صدیقی بخش مجسمه‌سازی را نیز دایر کرد.
پس از مرگ کمال‌الملک مدرسه صنایع مستظرفه به دو مدرسه دیگر یعنی هنرستان کمال‌الملک و هنرستان هنرهای سنتی تقسیم شد.
در سال ۱۲۸۹ کمال الملک از وزارت علوم (معارف) درخواست کرد دویست ذرع از اراضی نگارستان و دو هزار تومان پول در اختیار او بگذارد تا به سلیقه خود کارگاه و کلاس نقاشی دایر کند. به پیشنهاد معاون وزارت معارف، دویست ذرع به دو هزار ذرع افزایش یافت و درخواست به عنوان لایحه ای به کمیسیون بودجه مجلس شورای ملی فرستاده شد همراه با این توضیح که: «علم نقاشی از شعبه مهم معارف و در مملکت ایران بمرور از دست رفته‌است. وزارت معارف درصدد بود راهی برای پیشرفت این مقصود به دست آورد. از حسن اتفاق میرزا محمد خان کمال‌الملک که در این فن از جمله اساتید و برای تکمیل در اروپا سال‌ها زحمت کشیده‌است به صرافت طبع مایل گردیده مدرسه ترتیب دهد». کمیسیون دو جلسه مذاکره با صنیع الدوله وزیر علوم و کمال الملک گذاشت. در این جلسه مبلغ درخواستی کمال الملک برای تأسیس مدرسه ناکافی تشخیص داده شد اما کمال الملک تقبل کرد که اثاثیه مدرسه را خودش تأمین کند و گفت که دو هزار تومن برای راه اندازی مدرسه کافی است. کمیسیون هم لایحه را «موافق صرفه و صلاح دولت» دید و در هفتم امرداد برای تصویب به صحن علنی مجلس برد.
شیخ محمدحسین یزدی نماینده تهران در مخالفت با لایحه گفت: «امروز با این خرابیهای مملکتی و کارهای اساسی که داریم، مدرسه نقاشی دائر کردن خیلی غریب است». وکیل‌الرعایا نماینده همدان در پاسخ او گفت: «بنده آن مملکتی را خراب می‌بینم که در آن علم نیست و هر مملکتی که دارای علم است آن را نمی‌شود خراب گفت». اسدالله خان نماینده کردستان هم گفت: «اگر این مذاکرات را آقای کمال‌الملک بشنود محققاً از این اقدامی که به صراقت طبع میل کرده‌است بنماید دل سرد خواهد شد و یقین می‌دانم اگر این شخصی در اروپا می‌بود یک دقیقه او را نمی‌گذاشتند بیکار بماند. این قدر هم نباید مراقبت در نکات قانونی بنماییم. باید قدری هم مواظب آن باشیم که یک کسی را که می‌بایست از علوم او بهره‌مندند و مستفیض شویم این‌طور دل سرد نکنیم با این که اسم این تصویبی که امروز می‌گذرد عطیه گذاشتند این شخص می‌دانم به واسطه این که از معلومات او بهره می‌بریم نه این که او رهین منت ما باشد».
سرانجام از ۶۷ نماینده حاضر در مجلس، ۵۲ نفر رأی موافق، دو نفر رأی مخالف و سیزده نفر رأی ممتنع دادند. نمایندگانی که رأی مخالف دادند، حاج محمد اسماعیل کاشف نماینده خراسان و دکتر حیدر میرزا نماینده کرمان بودند. وزارت معارف بعدا با تقدیم لایحه ای به مجلس خواهان افزایش مبلغ دوهزار تومان به دوهزار و سیصد تومان شد که این درخواست به تصویب مجلس رسید و تنها دو تن از نمایندگان به این افزایش بودجه رأی مخالف دادند: سید حسن مدرس و شیخ علی خراسانی. هفت ماه پیشتر که اصل لایحه تاسیس مدرسه به مجلس برده شده بود، مدرس نماینده مجلس نبود.
کمال‌الملک در سال ۱۳۰۱ از وزارت معارف درخواست بودجه ای برای تأسیس رشته‌های صنایع دستی کرد. حاج محتشم‌السلطنه اسفندیاری وزیر معارف در سیزدهم دی آن سال لایحه‌ای به مجلس برد و خواستار ماهیانه یکهزار و دویست تومان از اول بهمن به بعد شد با تأکید بر اینکه، این مدرسه وقتی به راه بیفتد نه تنها هزینه‌های خود را تأمین خواهد کرد، بلکه درآمدزا نیز خواهد بود و «برای مملکت یک اساس سرمایه می‌شود». محتشم‌السلطنه در نطق خود در دفاع از این لایحه در مجلس گفت: «در این عالم حضیض صنایع و بی اعتنائی به این امر اساسی، فقط کسی که به قلت اسباب، هنر ایرانی را به میزان معلومات امروزه ثابت کرده، استاد معظم آقای کمال‌الملک است که علم و آگاهی و مراقبت خود را در ترویج و ترقی صنایع مستظرفه صرف نموده و از تربیت شاگرد و حسن اداره این کار نمونه عالی در ایران گذارده و خواسته‌اند به همه بفهمانند که لیاقت ایرانی از دیگران کمتر نیست». رشته‌هایی که در این لایحه برای تأسیس آنها برنامه ریزی شده بود عبارت بودند از: ۱. ترتیب ظروف و حسن اشکال آن از پست ترین درجه سفال تا عالی ترین ظروف صنعتی، ۲. کاشی سازی معرق و غیره، ۳. خاتمسازی، ۴. صنعت چوب از منبت کاری و نجاری و خراطی صنعتی، ۵. زرگری صنعتی با دستور و نقشه‌جات فنی، ۶. تذهیب، ۷. نقاشی به طرز چینی، ۸. خط، ۹. مینا، ۱۰. قالیبافی با اسلوب عالی و طرح صحیح قدیم و جدید، ۱۱. نساجی از قبیل مخمل و زری و شال و ترمه و قلمکار و غیره. ۱۲. گراور، ۱۳. ساختن چاقو و قیچی و چلنگری صنعتی، ۱۴. حکاکی، ۱۵ گلدوزی زنانه و کارهای سوزنی یدی و طرح‌ها و نقشه‌های فنی.
در نوزدهم اسفند ۱۳۱۲ با تصویب قانونی در مجلس شورای ملی نام همه مدارس صنعتی، از جمله مدرسه صنایع مستظرفه به هنرستان و عنوان معلمان آن به هنرآموز تغییر یافت.
اسماعیل آشتیانی (۱۲۷۱–۱۳۴۹ خورشیدی) از شاگردان کمال‌الملک در سال ۱۲۹۰ شمسی وارد مدرسهٔ صنایع مستظرفه شد، پس از کناره‌گیری کمال‌الملک (۱۳۰۷ خورشیدی) ریاست مدرسه را بر عهده گرفت. او به سال ۱۳۰۹ سفری به اروپا داشت و در بازگشت هنرستان کمال‌الملک را تأسیس کرد و تا زمان بازنشستگی (۱۳۲۸ خورشیدی) در آن هنرستان مشغول به تدریس بود. ساختمان این مدرسه در ابتدا محل تجمع یهودیان بوده و اطلاعات چندانی از گذشته این ساختمان معلوم نیست. اما پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران این هنرستان برای مدت‌ها تعطیل شد و بعدها تبدیل به صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و بعدها تبدیل به هنرستان موسیقی شد. پس از طی چند سال رشته موسیقی از این هنرستان حذف شد و به جای آن، رشته‌های گرافیک، معماری و نمایش جایگزین شدند. اما در سال ۱۳۸۸ به دلایل نامعلوم رشتهٔ نمایش نیز از این هنرستان حذف گردید.
هنرستان هنرهای سنتی یا هنرستان صنایع قدیمه به دستور رضاشاه پهلوی به منظور متمرکز ساختن هنرهای ملی تأسیس شد.
۱۳۰۴ هزار و سیصد و چهارمین سال هجری خورشیدی سالی است.
فریدون صدیقی (زادهٔ ۳۰ خرداد ۱۳۱۵ – درگذشتهٔ ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۹) مجسمه‌ساز ایرانی و فرزند ابوالحسن صدیقی بود.
فریدون صدیقی در ۳۰ خرداد ۱۳۱۵ در محله عین الدوله خیابان ایران چشم به جهان گشود. پدرش ابوالحسن‌خان صدیقی نوه رضا صدیق الدوله بود که از شاگردان کمال الملک در نقاشی و مجسمه‌سازی بود که پدر مجسمه‌سازی ایران لقب گرفت و مادرش قدرت السادات میرفندرسکی بود که اصل و نسب وی به میرفندرسک حکیم و عارف بزرگ می‌رسید. قبل از فریدون خواهر بزرگترش بنام نوین دخت و بعد از فریدون دو خواهر دیگرش بنام نوشین دخت و زرین دخت و تنها برادرش بنام فرهاد متولد شدند. پدرش به هنر و زندگی عشق می‌ورزید، او مردی به تمام معنا خود ساخته و انسانی والا و همسری فداکار بود و همیشه بین فرزندانش تعادل را بر قرار می‌کرد. تعلیم و تربیت فرزندان به عهده مادر بود و پدر فقط نگهدارنده زنبیل زندگی بود. با وجود اینکه خانواده در مضیقه مالی بودند ولی فرزندان به بهترین مدارس آن زمان فرستاده شدند. فریدون دوران ابتدایی را در دبستان عجم در قلهک و بعد از سه سال در دبستان امیر اتابک در میدان بهارستان گذراند و همیشه وسوسه ای برای نقاشی کردن داشت. سالهای تحصیل در دبیرستان که رسید به مدرسه البرز رفت. در خانواده تحصیل امر واجبی قلمداد می‌شد. فریدون به درس‌های شیمی، فیزیک، تاریخ، جغرافیا و… علاقه ای نداشت و بیشتر به هنر علاقه‌مند بود، ولی نمی‌دانست به چه هنری بیشتر علاقه‌مند است، نقاشی، مجسمه‌سازی، موسیقی، فیلم یا….
هنگامی که پدرش در فرانسه تحصیل می‌کرد ویولنی داشت که آن را با خود به ایران آورد. یک روز فریدون آن را در زیرزمین پیدا کرد و چون نواختن نمی‌دانست با کمک دو مداد روی سیم‌های آن ضرب گرفت. این علاقه بهانه ای برای ابوالحسن خان شد تا فریدون را در هنرستان عالی موسیقی ثبت نام کند. فریدون تحصیل موسیقی را زیر نظر اساتید نامداری مثل بامشاد، احمد فروتن، مصطفی پورتراب، تینا ما نتوپل، خود سیف و حشمت سنجری ادامه داد.
در سال ۱۳۳۴ هنگامیکه کلاس سوم دبیرستان بود، قبل از اینکه هنرستان موسیقی را به پایان برساند برای ادامه تحصیل به اتریش فرستاده شد. در وین یکی از دوستانش به نام لوریس چگنواریان او را به آکادمی موسیقی برد و یک سال پیش پروفسور ادوارد ملکوس به فراگیری ویولن پرداخت. در سال ۱۳۳۹ با مهشید رسوخی دختر همسایه شان در ایران، که در اتریش در رشته بیولوژی تحصیل می‌کرد و تا مقطع دکترا آن را ادامه داد، ازدواج کرد.
فریدون صدیقی تحصیل موسیقی را در اتریش نیز ناتمام رها کرد. پس از ترک آکادمی موسیقی به ساختن مجسمه ای از آنا تومی انسان پرداخت و آن را برای ورود به دانشکده هنرهای زیبا در وین فرستاد. هیئت ژوری بعد از آزمونی که در زمینه طراحی از او گرفتند و نسبت به تعلّق اثر به او اطمینان حاصل کردند او در ما یسترکلاس دانشکده زیر نظر پروفسور هانس آندره ثبت نام نمودند. در طی مدت تحصیل دوازده مجسمه ساخت که در ساختمان سفارت ایران در وین به نمایش گذاشته شدند. تعدادی پیکره به سفارش سفارت ایران در وین و همچنین نیم تنه‌های ابوریحان بیرونی و خواجه نصیر طوسی به مرکز کیهان‌شناسی آمریکا فرستاده شد. به علاوه نیم تنه ابن سینا که آن نیز برای یکی از دانشکده‌های پزشکی استکهلم فرستاده شد.
بعد از پایان تحصیل مجسمه نیم تنه آدولف شرف که بعداً به ریاست جمهوری اتریش رسید را ساخت. ریاست میراث فرهنگی اتریش وقتی کارهای او را دید از او برای مرمت آثار قدیمی دعوت به همکاری کرد. اولین مرمتی که انجام داد، کار روی تابلویی به ابعاد ۴۰ در۷۰ اثر والدمولر نقاش مشهور قرن ۱۸ اتریش بود که اتمسفر جنگل‌های وین را داشت و خانمی را نشسته روی یک نیمکت نشان می‌داد، چشم راست زن آسیب دیده بود و چشم چپ او رنگ آبی خاصّی داشت که هر کاری کرد موفق به ساخت آن نشد و آخر سر هر دو را با رنگی که خود ساخته بود رنگ آمیزی کرد و مورد استقبال قرار گرفت. در مرمت حدود ۲۹ کلیسا و تعدادی پیکره مشارکت داشت، از جمله یک کلیسای قدیمی متعلّق به قرن ۱۷ که در جنگ جهانی دوم از بین رفته بود و از روی عکسی که از آن باقی مانده بود با چوب گردو آن را بازسازی کرد که از آن کار بسیار تقدیر شد.
در مدتی که در میراث فرهنگی اتریش بود نامه ای از طرف پروفسور آمبروزی به دستش رسید که در آن ذکر شده بود ”شنیده‌ام پسرابوالحسن خان صدیقی که در ایتالیا مجسمه‌های نادر شاه و فردوسی را در دست اجرا دارد آنجاست” و خواسته بود تا با خواهر ایشان تماس بگیرد زیرا خود وی کرولال بود. قراری گذاشته شد و فریدون یک روز به سراغش رفت، مردی چهارشانه و قوی هیکل بود و از فریدون خواست روی تکه سنگ مرمری از کارارا چهره ای برای او بتراشد. قدری که کار کرد قلم و چکش را از او گرفت و از او خواست از فردای همان روز کار در نزد وی را شروع کند. این همکاری تا ۱۳۴۹ که در اتریش بود ادامه یافت. در کنار همکاری با پروفسور آمبروزی تعداد ۱۷ مجسمه نیز از شخصیت‌های مختلف ساخت، از جمله ابوریحان، ابن سینا، خواجه نصیرالدین طوسی، کمال الملک، دانته، چهره ای از یک کنتس برای مقبره او و نقش برجسته ای از پدرش، چندی نیز در رم با پدرش همکاری می‌کرد.
در سال ۱۳۴۹ فریدون و همسرش به همراه دو پسرشان شهاب و رامین به تهران آمدند و در خانه پدری در یوسف آباد اقامت گزیدند. یک ماه بعد نخستین قرارداد خود را برای تکمیل بنای مقبره فردوسی در طوس با انجمن آثارملی بست. چهار قطعه نقوش تمام برجسته که عرض هر کدام ۲ متر وطول آنها نزدیک به ۵ متر می‌رسید و موضوع آنها صحنه‌هایی ازشاهنامه بود. وی در کمتر از یک سال تندیس‌ها را در آتلیهٔ ابوالحسن خان صدیقی در تهران ساخت (زال و سیمرغ، سه بخش هفت‌خوان رستم، رستم و شاه مازندران، رستم و اسفندیار، ضحاک و خسرو انوشیروان) که این تندیس‌ها بر اساس سه بخش بودن شاهنامه است (اسطوره‌ای، پهلوانی، تاریخی). با وقوع انقلاب و تا چند سالی پس از آن کمتر سفارشی برای ساخت پیکره وجود داشت. در سال ۱۳۶۴ از سوی بنیاد مستضعفان دعوت شد تا آثار دفینه را مرمت یا بازسازی کند و بعد مرمت کلیه کارهای پدرش از جمله پیکره خیام در پارک لاله، مجسمه فردوسی در میدان فردوسی، مجسمه امیرکبیر در دارالفنون و کتابخانه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی، ساخت نیم تنه‌هایی از مشاهیر همچون علی اکبر دهخدا، یوسف اعتصامی (پدر پروین اعتصامی)، محیط طباطبایی و ارباب کیخسرو شاهرخ را به او سفارش دادند.
در سال ۱۳۸۳ از طرف سازمان زیباسازی شهر تهران سفارش ساخت نیم تنه ای از سنگ مصنوعی از پدرش دریافت کرد که در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران نصب گردید. از فعالیت‌های دیگر فریدون صدیقی می‌توان به مجسمه سید جمال الدین اسدآبادی و کمال الملک اشاره کرد. از سوی شهرداری نیز پیشنهاد ساخت مجسمه ای از دانته برای پارک گفتگو دریافت کرد و در حالی که کار به مراحل پایانی خود رسیده بود به بهانه این که یک پیکر ساز ایتالیایی پیکره دانته را به پارک گفتگو اهدا کرد، آن قرارداد را بصورت یکطرفه لغو کردند.
فریدون صدیقی در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۹ به علت ایست قلبی درگذشت.
فرودگاه بین‌المللی میدوی شیکاگو فرودگاهی بین‌المللی است که در شهر شیکاگو در ایالت ایلینوی واقع شده و از پر رفت‌وآمدترین فرودگاه در آمریکا می‌باشد.
وبگاه فرودگاه بین‌المللی میدوی شیکاگو
فرودگاه بین‌المللی برمینگهام فرودگاهی بین‌المللی است که در شهر برمینگهام در ایالت آلاباما واقع شده و از فرودگاه‌های پر رفت‌وآمد آمریکا می‌باشد.
این فرودگاه بزرگترین فرودگاه ایالت است.Alabama Airport - Birmingham Alabama Airport - Airports in Alabama
وب‌گاه رسمی فرودگاه
فرودگاه بین‌المللی هونولولو فرودگاهی بین‌المللی است که در شهر هونولولو در ایالت هاوایی واقع شده و از پر رفت‌وآمدترین فرودگاه‌های آمریکا می‌باشد.
Wikipedia contributors، "Honolulu International Airport،" Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Honolulu_International_Airport&oldid=207662842
فرودگاه بین‌المللی اورلاندو فرودگاهی بین‌المللی است که در شهر اورلاندو در ایالت فلوریدا واقع شده و از پر رفت‌وآمدترین فرودگاه‌های آمریکا می‌باشد.
فرودگاه بین‌المللی میامی فرودگاهی بین‌المللی است که در شهر میامی در ایالت فلوریدا واقع شده و از پر رفت‌وآمدترین فرودگاه‌های آمریکا می‌باشد.
The airport is one of the largest in terms of cargo in the United States, and is the primary connecting point for cargo between Latin America and the world. Ninety-six different carriers are involved in shifting over two million tons of freight annually and ensuring the safe travel of over 40 million passengers, according to the Miami International Airport corporate brochure. It was first in International freight and third in total freight for 2008. In 2000, LAN Cargo opened up a major operations base at the airport and currently operates a large cargo facility at the airport. Most major passenger airlines, such as امریکن ایرلاینز use the airport to carry hold cargo on passenger flights, though most cargo is transported by all-cargo airlines. یوپی‌اس ایرلاینز and فدکس اکسپرس both base their major Latin American operations at MIA.
Additional cargo carriers serving Miami
فرودگاه بین‌المللی سان فرانسیسکو فرودگاهی بین‌المللی است که در شهر سان فرانسیسکو در ایالت کالیفرنیا واقع شده و از پر رفت‌وآمدترین فرودگاه‌های آمریکا می‌باشد.Airports Council International
از طراحان این فرودگاه ویلیام پریرا را می‌توان نام برد.
۱۳۱۲ هزار و سیصد و دوازدهمین سال هجری خورشیدی سالی است.
فرودگاه بین‌المللی سن دییگو فرودگاهی بین‌المللی است که در شهر سن دییگو در ایالت کالیفرنیا واقع شده و از پر رفت‌وآمدترین فرودگاه‌های آمریکا می‌باشد.Trends and Patterns in Worldwide Passenger Flights. (21-SEP-07) M2 Presswire
۱۳۱۹ هزار و سیصد و نوزدهمین سال هجری خورشیدی سالی است.
فرودگاه بین‌المللی اوکلند فرودگاهی بین‌المللی است که در شهر اوکلند در ایالت کالیفرنیا واقع شده و از پر رفت‌وآمدترین فرودگاه‌های آمریکا می‌باشد.
خِیرت ویلدرسنام وی اشتباهاً خرت ویلدرز یا گرت ویلدرز نیز نوشته شده. (آوانویسی بر پایه استاندارد آوانویسی جهانی: 'ɣe:ʁt 'vildɛʁs) زاده سیاست‌مدار هلندی و رهبر حزب برای آزادی است. او عضو مجلس سفلای پارلمان هلند از ۱۹۹۸ است. او از طرفداران سختگیری برای مهاجرت مخصوصاً از کشورهای غیرغربی است. وی در خانواده‌ای کاتولیک بزرگ شده‌است اما اکنون دیگر هیچگونه اعتقاد مذهبی ندارد و ندانم‌گرا است. او که کوچکترین فرزند از چهار فرزند خانواده است پس از گذراندن دوران دبیرستان، به مدت دو سال برای کار به خاورمیانه سفر کرده بود. از آن پس به گفته خودش دست کم ۴۰ بار به اسرائیل سفر کرده و ارتباط خود را با آن کشور حفظ کرده‌است. اما با دیگر کشورهای منطقه رابطه‌ای ندارد و اقرار می‌کند که هیچ دوست مسلمانی ندارد.
او برخلاف دونالد ترامپ و نایجل فراژ (از چهره‌های اصلی خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا) که خود را غیرخودی و خارج از نظام سیاسی حاکم بر کشور خود می‌دانند برآمده از نظام حکومتی هلند است. او یکی از قدیمی‌ترین نمایندگان پارلمان هلند است که از ۱۹۹۸ نماینده مجلس هلند است.
او فعالیت سیاسی را از «حزب مردم برای آزادی و دموکراسی» آغاز کرد. اما پس از سرخوردگی از سیاست‌های این حزب، در سال ۲۰۰۴ پس از ایجاد شورش در درون این حزب از آن اخراج شد و در سال ۲۰۰۶ حزب خود یعنی حزب برای آزادی را بنیان گذاشت.
تنها عضو رسمی این حزب، خود خیرت ویلدرس است. او فقط افراد بسیار وفادار به خود را بعنوان نامزدهای حزب معرفی می‌کند. وعده‌های انتخاباتی حزب آزادی، فقط در یک صفحه با دو محور؛ اسلام‌زدایی در هلند و منع کامل مهاجرت از کشورهای اسلامی معرفی می‌شوند.
از سال ۲۰۰۴ که نیروهای امنیتی هلند طرح ترور او را کشف و خنثی کردند، او تحت حفاظت ۲۴ ساعته پلیس است. او در خانه‌ای امن و ضد گلوله زندگی می‌کند که حتی یک پناهگاه امن هم دارد. در هنگام رفت‌وآمد نیز او را با ماشین ضد گلوله از محل سکونت به دفترش در پارلمان می‌برند. ویلدرس، جلیقه ضد گلوله می‌پوشد. او به گفته خودش به دلیل نفرت از اسلام از زندگی شخصی محروم شده‌است. در نتیجه این محدودیت‌ها، او تماس عادی با جامعه و زندگی روزمره مردم را کاملاً از دست داده‌است.
خیرت ویلدرس برای اظهارتش علیه اسلام و مسلمانان معروف است. او قرآن را با کتاب «نبرد من» آدولف هیتلر مقایسه کرده و خواستار ممنوعیت کامل آن در هلند شده‌است. او خواستار تعطیلی مسجد (که آنها را کاخ نفرت می‌خواند) و مدارس اسلامی در هلند است.
او در مصاحبه‌ای گفته‌است که محمد، پیامبر اسلام، قابل مقایسه با دیکتاتور آلمانی ست: «اگر محمد امروز زنده بود، با او مانند یک جنایتکار جنگی برخورد می‌شد که از کشورش تبعید یا زندانی می‌شد.»
ویلدرس معتقد است مسلمان میانه‌رو وجود ندارد. آنها که به عنوان مسلمان میانه‌رو معرفی می‌شوند یا در واقع مسلمان نیستند (چون آداب و شریعت اسلام را به جا نمی‌آورند)، یا دروغگو هستند یا قرآن را نخوانده‌اند.
او به‌خاطر فیلمی ضداسلامی به نام فتنه مشهور شد. او یکبار تاریخ انتشار فیلم خود را به تأخیر انداخت. اما سرانجام آن را در ۲۷ مارس سال ۲۰۰۸ پخش کرد. پخش این فیلم واکنش‌های زیادی را در میان مسلمانان برانگیخت. او توسط مسلمانان افراطی به مرگ تهدید شده و مدتی تحت نظر پلیس بسر می‌برد.
پیش از پخش این فیلم، وزارت امور خارجه و دولت هلند این فیلم را محکوم کرده بودند.
وی می‌گوید این فیلم را به این علت ساخته‌است که ثابت کند «اسلام و قرآن بخش‌هایی از یک ایدئولوژی فاشیستی هستند و می‌خواهند تمامی عقایدی را که ما در جهان دموکراتیک غربی به آن باور داریم، از بین ببرند.»
در ۱۲ ژوئن ۲۰۰۸ ویلدرس اعلام کرد که قرار است مسابقه ای برای کشیدن کاریکاتور محمد، پیامبر اسلام برگزار شود. از اینرو این فرد توسط یک بازیکن کریکت پاکستانی به نام خالد لطیف، تهدید به مرگ شده و برای سرش جایزه تعیین شده است.
ویلدرس کسانی را که در خیابان از ظاهرشان می‌توان فهمید خارجی هستند «تروریست خیابانی» می‌خواند.
خیرت ویلدرس در جوانی به بسیاری از کشورهای خاورمیانه از جمله ایران سفر کرده‌است. او به عنوان یکی از نمایندگان پارلمان هلند به ایران رفته بود. اما ناگهان به دلیل احساس ترس، بلافاصله از هتل به فرودگاه رفته و با اولین پرواز به هلند بازگشت.
ویلدرس طرفدار حمله نظامی اسرائیل به ایران به خاطر برنامه هسته‌ای در ایران بود.
ویلدرس طرفدار سفت و سخت اسرائیل است. او در جوانی دو سال در کیبوتصهای اسرائیل کار و زندگی کرده و پس از آن حدود ۴۰ بار به این کشور سفر کرده‌است.
گفته می‌شود که مادربزرگ آقای ویلدرس که اهل جاوه در اندونزی بوده‌است از یهودیان سرشناس آن منطقه بوده و بر طبق قوانین آیین یهود، خیرت ویلدرس، یهودی محسوب می‌شود.
خیرت ویلدرس یکی از متخصصان استفاده از رسانه شناخته‌ها است. او به خوبی می‌داند چگونه از رسانه‌ها برای قرار گرفتن در مرکز توجه استفاده کند. او در گذشته، دوره‌های آموزشی رسانه را گذرانده‌است.
دسترسی خبرنگاران به آقای ویلدرس بسیار سخت است. زیرا حزب او به درخواست‌های مصاحبه یا درخواست برای تأیید یا تکذیب اخبار پاسخ نمی‌دهد و حضور خیرت ویلدرس در رسانه‌ها بسیار گزینشی و برنامه‌ریزی شده‌است.
محرومیت او از زندگی اجتماعی و حزب نامتعارف او که تقریباً فعالیت مرسوم حزبی ندارد، باعث شده که بیشتر فعالیت‌های تبلیغاتی او در اینترنت و شبکه‌های اجتماعی انجام شود.
همسر ویلدرس «کرسیتینا مارفای» اهل مجارستان است. به ترس از سوءقصد، خیرت ویلدرس فقط هفته‌ای یک بار می‌تواند همسرش را ببیند. این زوج، فرزندی ندارند.
مادر بزرگ ویلدرس اهل جاوه در اندونزی بوده‌است. در آن زمان اندونزی (که هند شرقی هلند نامیده می‌شد) مستعمره هلند بوده و پدربزرگ آقای ویلدرس در آنجا خدمت می‌کرده‌است.
قد او ۱۹۵ سانتی‌متر است.
یکی از ویژگی‌های آقای ویلدرس موهای سپید اوست. او را معروفترین سپید مو بعد از مریلین مونرو می‌دانند. رنگ موی او در اصل قهوه‌ای است و او با رنگ مو، موهای خود را سفید می‌کند. گفته می‌شود که نخستین بار او به عنوان شوخی، موهایش را سفید کرد اما این کار به قدری جلب توجه کرد که او تصمیم گرفت این کار را ادامه دهد.
جونو نام فیلمی در ژانر کمدی‌درام محصول سال ۲۰۰۷ به کارگردانی جیسون رایتمن است.
الن پیج، مایکل سرا، جنیفر گارنر، جیسون بیتمن، آلیسون جانی، جی. کی. سیمونزودانیل کلارک در این فیلم به ایفای نقش پرداختند.
«جونو» (الن پیج) یک دختر خوش زبان ۱۶ ساله ناگهان خود را با یک حاملگی ناخواسته روبرو می‌بیند. بلافاصله دوست صمیمی‌اش، «لی» را باخبر می‌کند و تصمیم می‌گیرند بچه را بیندازند. در جلوی کلینیک، جونو همکلاسی‌اش «سو-چین» را می‌بیند، سپس وارد کلینیک می‌شود و دقایقی بعد بدون آن که ناراحتی و اضطرابی در چهره‌اش پیدا باشد، از کلینیک بیرون می‌آید. جونو تصمیم می‌گیرد بچه را نگه دارد و سرپرستی آن را به زوج‌هایی که در جست و جوی کودک اند واگذار کند. او از طریق آگهی یک روزنامه زوج جوانی را که شایستگی سرپرستی فرزندش را داشته باشند پیدا میکند ...
"جونو" در سال ۲۰۰۸ موفق به ۴ نامزدی و کسب ۱ جایزه اسکار شد:
بروک بوزی (به انگلیسی:"Brook Busey") با نام هنری دیابلو کلودی"What Makes Diablo Cody Unique Now Gets Pans (زاده ۱۴ ژوئیه ۱۹۷۸ در لمونت، ایلینوی) نویسنده، فیلمنامه‌نویس، روزنامه‌نگار و بلاگر آمریکایی است. او در سال ۲۰۰۷ با بردن جایزه اسکار بهترین فیلمنامه غیراقتباسی برای فیلم جونو به شهرت رسید.
فِتنه (به هلندی و انگلیسی: "Fitna") نام فیلمی است ضداسلامی اثر خیرْت ویلدِرس، رهبر حزب برای آزادی در پارلمان هلند. این فیلم در ارتباط با قرآن و مسلمانان ساخته شده‌است. نام فیلم از واژهٔ عربی فتنه برگرفته‌شده که بارها در قرآن به کار رفته‌است.
این فیلم ۱۵ دقیقه‌ای که پس از عدم قبول پخش آن در بسیاری از سایت‌ها و شبکه‌های تلویزیونی هلند، سرانجام روی وبسایت ویدئویی لایولیک منتشر شد به دو زبان انگلیسی و هلندی قابل دسترس است. این فیلم اسلام را دشمن آزادی و خشونت‌طلب و همچنین مسلمانان را تروریست و وحشی معرفی می‌کند.BBCPersian.com ویلدرس قرآن را با کتاب "نبرد من" نوشته آدولف هیتلر مقایسه کرده‌است و به ادعای خودش آن را منشأ الهام‌گیری برای حملات تروریستی و دیگر خشونت‌ها می‌داند. این فیلم واکنش‌های بسیاری را از طرف مسلمانان و حتی سیاست‌مداران غیرمسلمان در پی داشته‌است.BBCPersian.com
این فیلم در آغاز در متنی نسبت به برخی تصاویر زننده در فیلم هشدار می‌دهد.