moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در روانشناسی و علوم شناختی خطای هاله‌ای (اثر هاله‌ای) (به انگلیسی Halo Effect) به تمایلی گفته می‌شود که در آن یک فرد، شرکت، نشان تجاری یا محصول، به دلیل مثبت بودن در یک زمینه، در سایر زمینه‌ها نیز مثبت تلقی می‌شود. اثر هاله‌ای نام مفهومی‌ست که به موجب آن سنجشگر تمایل به تأثیرپذیری بر اساس قضاوتهای قبلی مبتنی بر شخصیت یا کارایی داشته‌باشد. این خطا، نوعی سوگیری شناختی‌ست و می‌تواند فرد را از پذیرش یک شخص، یک محصول، و یا یک نشان تجاری برپایه یک باور خوب یا بد بی‌اساس بازدارد.
خطای هاله‌ای به حوزه نوعی خطا در شناخت و تصمیم‌گیری گفته می‌شود که تحت تأثیر ذهنیت قبلی قضاوت‌کننده شکل می‌گیرد و می‌تواند از حقیقت و انصاف به دور باشد.
در کنار اثر هاله‌ای که به زبان ساده خوب دیدن بی دلیل یک فرد است، اثر شاخ نیز سوگیری شناختی است که وقتی گفته می‌شود که این قضاوت دارای بار منفی باشد، مانند اینکه وقتی شخصی غیر جذاب باشد، به راحتی بیش از کسی که جذاب است، در یک جرم مقصر شناخته می­شود که از آن به عنوان اثر شاخ ( Horn Effect) یاد می­شود.
به عنوان مثال وقتی معلمی از دانش آموزی ذهنیتی منفی به عنوان یک فرد «تنبل» دارد، در برخوردهای بعدی نیز ممکن است این پیش داوری بر قضاوت او تأثیر بگذارد. از این‌رو است که به معلمان همیشه توصیه می‌شود در هنگام تصحیح ورقه‌های امتحانی به اسامی دانش آموزان نگاه نکنند تا ذهنیت‌های قبلی بر نحوه قضاوت آن‌ها تأثیر نگذارد.
تأثیر خطای هاله‌ای می‌تواند در قضاوت‌کننده بسته به تصویر ذهنی قبلی مثبت یا منفی باشد. شرکت‌های بزرگ در دنیا و مارک‌های معروف (برند) سعی می‌کنند از جنبه مثبت این خطا ، برای بازاریابی بیشتر محصولات خود استفاده کنند. در این راستا تلاش می‌کنند تا «اسم» محصول در اصطلاح خراب نشود و اعتبار همیشگی را داشته باشد.
این خطای مداوم در قضاوت ، منعکس‌کننده ترجیحات فردی ، پیش‌داوری‌ها ، ایدیولوژی ، آرمان‌ ها و ادراک اجتماعی است .
Asch, S. E. (1946). Forming impressions of personality. Journal of Abnormal and Social Psychology, 41, 258-290
https://en.wikipedia.org/wiki/Horn_effect
نهنگ حقیقی جنوبی (Eubalaena australis) نوعی نهنگ است که بیشتر در نیمکره جنوبی یافت می‌شود.
نهنگ سئی ()، گونه‌ای نهنگ است.
در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم بیش از ۲۳۸٬۰۰۰ نهنگ سئی صید شد. و به همین دلیل اکنون این پستاندار تحت حفاظت بین‌الملی است، اگرچه در ابعاد محدود این نهنگ برای پژوهش و در ژاپن و ایسلند شکار می‌شود. Retrieved on 2006-11-10. از ۲۰۰۶ تعداد ۵۶٬۰۰۰ نهنگ از این گونه باقی‌مانده که یک پنجم تعداد آن قبل از شکار توسط انسان‌ها است.
جدول کلمات متقاطع جدولی است که کلمات را به شکل حرف به حرف در آن قرار دارد و به عمد بعضی از خانه‌های آن خالی هستند که توسط کسی که حل می‌کند باید پر شود و این کلمات به وسیله خانه‌های سیاه از هم جدا می‌شوند و نوعی سرگرمی است.
در ایران برای اولین بار جدول حروف متقاطع به عنوان یک سرگرمی در روزنامه «ایران» مورخ ۲۲ خرداد ۱۳۰۴ به چاپ رسید. این جدول، پنج ردیف عمودی و پنج ردیف افقی داشت.
خانه‌های جداول غالباً شماره گذاری شده‌اند و به دو دسته عمودی و افقی تقسیم می‌شود مانند «۲۰ افقی» یا «۵ عمودی». قانون کلی در طراحی جدول، تعداد خانه‌های یکسان و مساوی در دو ردیف افقی و عمودی می‌باشد.
به عنوان مثال اگر در خانه «۵ عمودی» شش خانه خالی که معرف کلمه‌ای شش حرفی است داشته باشیم، به همان نسبت بایستی در خانه «۵ افقی» هم شش خانه داشته باشیم.
کمون یا جامعه اشتراکی به معنای اشتراکی، نوعی اجتماع عمدی و هدفمند است که مردم آن محیط زندگی، علاقه‌مندی‌ها، ارزش‌ها، باورها و همچنین منابع و اموال خود را با یک دیگر به اشتراک می‌گذارند. در بسیاری از کمون‌ها علاوه بر اشتراک گذاری منابع چیزهای دیگری مثل تصمیم‌گیری بر پایه اجماع، ساختار بدون طبقه و زندگی با ملاحظات بوم‌شناسی نیز از اصول مهم و پایه ای شمرده می‌شود.
تعداد زیادی کومون در سراسر جهان وجود دارد. فهرستی از آن‌ها در بنیاد اجتماع عمدی یافت می‌شود.
لفظ کمونیسم از این واژه آمده‌است. در معنای عام کلمه، کمون جامعه‌ای است که در آن سلسله‌مراتب وجود ندارد و همه اموال و وسایل آسایش و تفریح به اشتراک در اختیار همه جامعه یا نخبگان (گزیدگان) باشد. کلمه کمونیسم در مورد نظام‌های اجتماعی مختلفی به کار گرفته شده است، مانند: کمونیسم گزیدگان که افلاطون با الهام از الگوی اسپارت قدیم پیشنهاد کرده، جوامع کمونیستی مذهبی مسیحی که در قرن شانزدهم و قرنهای بعدی در قاره آمریکا تأسیس شد، فالانسترهایی که فوریه پیشنهاد کرده‌است، و جوامع اشتراکی رابرت آون و … این جوامع در میان خود مساوات داشتند و آب و غذا و درآمد را برحسب نیاز افراد تقسیم می‌کردند. امروزه نیز در تعاریف مارکسیستی به کار می‌رود.
این صفحه حاوی اطلاعاتی پیرامون آلبوم‌های منتشر شده گروه پاور متال آلمانی هلووین است.
[�]
بنیامین بن الیعزر سیاست‌مدار اسرائیلی و افسر بازنشسته نیروهای دفاعی اسرائیل با درجه تات آلوف بود.
بنیامین بن الیعزر، از سال ۱۹۸۴ میلادی عضو کنست (پارلمان اسرائیل) بودBinyamin Ben-Eliezer، دفتر نخست‌وزیری اسرائیل و هنگام مرگ نیز عضو ۱۸امین دوره کنست از حزب کارگر و وزیر صنایع، تجارت و کار اسرائیل، در دولت ائتلافی بنیامین نتانیاهو بود.برنامه هسته‌ای ایران؛ محور مذاکرات نتانیاهو و مبارک, رادیو فردا
بنیامین بن الیعزر از یهودیان عراق و متولد شهر بصره بود و زبان عربی زبان مادری‌اش به‌شمار می‌رفت. وی در سال ۱۹۵۰ (میلادی) به اسرائیل مهاجرت کرد.
بنیامین بن الیعزر، ساکن شهر ریشون لتسیون بود و پنج فرزند به جای گذاشت.Binyamin (Fuad) Ben-Eliezer, Labor, Yediot Ahronot
بنیامین بن الیعزر هم‌چنین در مشاغل حساسی هم‌چون، معاون نخست‌وزیر اسرائیل، وزیر دفاع اسرائیل،تلاش یک سازمان فلسطینی برای بازداشت وزیر دفاع اسرائیل ناکام ماند, وزارت امور خارجه اسرائیل وزیر امور زیربنایی اسرائیل،«رنج ملت ایران، رنج ملت اسرائیل است. دو کشور اسرائیل و ایران نباید هیچ دشمنی با یکدیگر داشته باشند», رادیو فردا وزیر ارتباطات اسرائیل و وزیر مسکن اسرائیل خدمت کرد.
وی در ۲۸ اوت ۲۰۱۶ در سن ۸۰ سالگی درگذشت
لطف‌الله هنرفر (۱۲۹۸−۱۳۸۵ اصفهان) تاریخ‌دان، اصفهان‌شناس، باستان‌شناس، نویسنده، محقّق و استاد دانشگاه ایرانی بود.
لطف الله هنرفر در اصفهان به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود گذراند و در ۱۳۱۶ به دریافت دیپلم دورۀ اوّل دانش‌سرای مقدّماتی اصفهان و در ۱۳۲۰ به دریافت لیسانس تاریخ و جغرافیا از دانش‌سرای عالی تهران نایل شد.
وی از سال ۱۳۳۱ تا ۱۳۳۹، ریاست ادارۀ باستان‌شناسی اصفهان را به عهده داشت. در سال ۱۳۴۱ از دانشگاه تهران دکترای تاریخ گرفت و پس از آن در دانشگاه اصفهان به تدریس تاریخ ایران پرداخت.
دکتر هنرفر عضو اتحادیۀ جهانی ایران‌شناسان و عضو انجمن آثار ملّی و شورای حفاظت آثار تاریخی اصفهان بود و از او مقالات متعددی در مجله‌های گوناگون کشور دربارۀ آثار تاریخی اصفهان، به زبان‌های فارسی و انگلیسی به چاپ رسیده‌است.
اثر مهم وی "گنجینۀ آثار تاریخی اصفهان" صورت کاملی از کلیۀ آثار تاریخی شهر و پیرامون اصفهان را با شرح مفصّلی ارائه می دهد و جامع‌ترین کتابی است که دربارۀ ابنیۀ تاریخی اصفهان به رشتۀ تحریر درآمده‌است. اثر دیگر او "آشنایی با شهر تاریخی اصفهان" می‌باشد.
هنرفر در ۹ آذر ۱۳۸۵ درگذشت و در قطعۀ نام‌آوران باغ رضوان اصفهان به خاک سپرده شد.
قایم باشکقایم به معنی پنهان و قایم باش به معنی پنهان بشو است و پسوند -ک نشانه ارتباط و بازی است. (قایم موشک،شاید در رفتارهای دفاعی موش ریشه دارد. پنهان شدن، استراتژی اصلی موش، برای زنده ماندن است. قایم شدنک یا چشم گیرک) در فارسی افغانستان چشم‌پُتَکان، یک بازی است که در آن چند تن پنهان می‌شوند تا کسی پیدایشان کند. این بازی بیشتر در یک میدان باز انجام می‌شود و می‌تواند هر اندازه بازیکن داشته باشد.
در آغاز، یکی از بازیکن‌ها، با قرعه‌کشی، انتخاب می‌شود. سپس او چشم‌هایش را می‌بندد و تا یک شماره (مانند صد یا پنجاه) می‌شمارد، که به این کار می‌گویند «چشم گذاشتن». در این میان، بازیکن‌های دیگر خود را پنهان می‌کنند تا او نتواند آن‌ها را ببیند. پس از پایان شمارش، کسی که چشم گذاشته به دنبال دیگر بازیکن‌ها می‌رود تا آن‌ها را پیدا کند.
اگر بازیکنی را بیابد، باید نام و پنهان‌گاه او را بلند بگوید تا آن بازیکن از پنهان‌گاهش بیرون بیاید. اگر نام و پنهان‌گاه درستی گفته شده باشد، چشم‌گذارنده باید خود را، پیش از بازیکن نامبرده، به جایگاه چشم‌گذاری برساند و بلند بگوید «سُک‌سُک» تا آن بازیکن را ببازاند. بازیکن نامبرده می‌تواند، زودتر از چشم‌گذارنده، خود را به جایگاه چشم‌گذاری برساند و با گفتن «سُک‌سُک، همه آزاد»، از باختن خود و بازیکن‌های نامبرده و بازندهٔ پیش از خود جلوگیری کند. اگر نام یا پنهان‌گاه نامبرده، نادرست باشد، بازیکن نامبرده نباید از پنهان‌گاهش بیرون بیاید و می‌تواند دنبالهٔ بازی را انجام دهد.
سرانجامِ بازی می‌تواند به دو گونه باشد. یک آن که چشم‌گذارنده بتواند همه را بیابد؛ که سپس نخستین بازیکنِ باخته، یا نخستین کسی که «آزاد» نشده‌است، چشم‌گذارندهٔ دورِ دیگرِ بازی می‌شود. دیگر آن که آخرین بازیکنِ پیدا نشده بتواند با رسیدن به جایگاه چشم‌گذاری (پیش از چشم‌گذارنده) و گفتنِ «سُک‌سُک، همه آزاد»، همه را آزاد کند؛ که سپس چشم‌گذارندهِ همان دور، چشم‌گذارندهِ دورِ دیگر نیز می‌شود.
اسم فامیل یک نوع بازی است که با قلم و کاغذ انجام می‌شود. شرکت‌کنندگان، پس از توافق روی یکی از حروف الفبا، نام موضوعات مختلفی را روی کاغذ می‌نویسند که با آن حروف الفبا آغاز می‌شود. هر زمان که تمام شرکت کنندگان کاغذ خود را پر کردند بازی تمام میشود و امتیاز شماری شروع میشودی
اگر شرکت کنندگان واژه یکسانی را نوشته باشند، امتیاز کمتری دریافت می‌کنند: مثلاً هر دو بازی‌کننده نام همان میوه را بنویسند.
سرگرمی، افزایش دقت، سرعت عمل، تمرکز، افزایش دامنه لغات و اطلاعات عمومی از اهداف بازی است.
تعداد مجاز شرکت‌کنندگان در این بازی نامحدود است. در این بازی شرکت‌کنندگان ابتدا روی کاغذ جدولی رسم می‌کنند که ردیف اول آن مواردی همچون نام، نام خانوادگی، شهر، کشور، رنگ، نام اشیا، نام گل، نام اعضای بدن، نام شغل، نام ورزش، نام حیوان، نام غذا، نام میوه، نام مشاهیر، نام خودرو، نام فیلم و سایر موضوعات نوشته شده‌است.
در مرحله بعد شرکت‌کنندگان روی یکی از حروف الفبا توافق می‌کنند و با شروع بازی سعی می‌کنند تمامی ستون‌های جدول را به نحوی پر کنند که با حرف مشخص شده آغاز شود. این کار با سرعت و مخفیانه انجام می‌گیر
. سپس هر کلمه نوشته شده ستون به ستون مقایسه می‌شود و به هر گزینه امتیاز داده می‌شود. امتیازدهی معمولاً به این شیوه است که اگر کلمه نوشته شده در هر ستون منحصربه‌فرد باشد و فقط یک نفر آن را نوشته باشد ۱۰ امتیاز و اگر کلمات نوشته شده در هر ستون مشترک باشد به نفراتی که مثل هم نوشته باشند ۵ امتیاز و اگر کلمه‌ای نوشته نشده باشد، امتیاز به فرد تعلق نمی‌گیرد و اگر موضوعی را تنها یک نفر پاسخ داده و سایر شرکت کنندگان خالی گذاشته باشند آن فرد بیست امتیاز می‌گیرد. جمع امتیاز ستون‌ها امتیاز فرد در آن مرحله را مشخص می‌کند. پس از چند دور بازی به این شیوه نتایج مجموع شمرده می‌شود و برنده تعیین می‌شود.
در نوع دیگر امتیازدهی، به ازای هر نفر که ستون خالی داشته باشد، ۱۰ امتیاز به دیگران اضافه می‌شود؛ مثلاً اگر بازی ۵ نفره باشد و دو نفر هیچ کلمه‌ای در ستون مورد نظر ننوشته باشند، به سه نفر دیگر علاوه بر امتیاز کلمه خود (برای منحصربه‌فرد ۱۰ امتیاز و برای تکراری ۵ امتیاز بود) ۱۰ امتیاز دیگر نیز اضافه داده می‌شود. در این حالت کسانی که نتوانسته باشند کلمه‌ای را بنویسند به لحاظ امتیازی فاصله زیادی از دیگران پیدا می‌کنند.
دوز یک بازی دو نفره‌ است که با قلم و کاغذ انجام می‌شود. نام این بازی به دلیل علامت‌های X و O است که در طول بازی استفاده می‌شود. برای آغاز این بازی، جدولی با ۳ ردیف و ۳ ستون روی کاغذ رسم می‌شود و هر یک از طرفین یکی از علامت‌های X یا O را انتخاب می‌کنند و تا پایان بازی برای پر کردن خانه‌های جدول از آن استفاده می‌کنند.
نقطه پایان بازی در هر مرحله جایی است که یکی از حریفان بتواند علامتی را که در ابتدای بازی انتخاب کرده در یکی از ردیف‌های افقی، عمودی یا قطری قرار دهد و در طول بازی هر یک از طرفین با قرار دادن علامت خود در مقابل علامت‌های حریف نباید اجازه دهند که حریف یک خط عمودی، افقی یا قطری را با علامت خود پر کند.
دیودوروس سیکولوس یا دیودور سیسیلی (Diodorus Siculus,Diodorus of Sicily) تاریخ‌نگار هم‌دوره ژولیوس سزار (۴۰–۱۰۰ پ. م) و آگوستوس (۶۳ پ م – ۱۴م) و نویسنده کتابخانه تاریخی است. او کتابی در ۴۰ جلد، به نام "تاریخ جهان" نوشت که امروز حدود ده جلد از آن‌ها به دست ما رسیده‌است.
دیودور در شهر اژیریون (Agyrion) چشم به جهان گشود. شهر اژیریون در سرزمین سیکول (Sicule) در سیسیل و در غرب کوه اتنا واقع است. تنها اشاره ای که در تاریخ به این شهر شده، زاده شدن دیودور در این شهر است. تاریخ دقیق مرگ و تولد دیودور معلوم نیست. وی احتمالاً در سال ۹۰ پیش از میلاد به دنیا آمده‌است. این زمان تقریبی از تاریخ سفر مطالعاتیش به مصر (۵۷–۵۶ پ. م) استنتاج می‌شود. دربارهٔ تاریخ وفات او نیز باید به حدس و گمان توسل جست.
آخرین رویداد تاریخی که دیودور به آن اشاره کرده‌است، ایجاد مهاجرنشین رومی در تورومنیون (تائورمین) توسط اکتاویوس است که احتمالاً به سال ۳۶ پ.م. بازمی‌گردد؛ بنابراین می‌توان گفت که او تا سال ۳۰ پ.م. در قید حیات بوده‌است؛ زیرا در آنچه از اثرش بازمانده، هیچ اشاره‌ای به پیروزی اکتاویوس بر آنتوان در نبرد اکسیوم و پیامدهای سیاسی این رویداد نشده‌است. آگاهی ما دربارهٔ زندگی دیودور بسیار اندک و محدود است.
مقدمه کتابخانه تاریخی دیودور سیسیلی ترجمه فرانسوی
به رفتارهای ناهنجار و تخریب‌گرانه هواداران فوتبال مانند درگیری و نزاع خیابانی، وندالیسم و ارعاب؛ آشوب‌گری، اوباش‌گری یا هولیگانیسم فوتبالی می‌گویند. این رفتار جامعه‌ستیزی تلقی می‌شود. هولیگان‌ها معمولاً پیش یا پس از بازی به درگیری با هواداران تیم حریف می‌پردازند. خشونت هولیگان‌ها ممکن است تحت تأثیر نژادپرستی هم قرار داشته‌باشد. هولیگانیسم فوتبالی معمولاً به صورت گروهی رخ می‌دهد و ممکن است در میان آشوبگران، افرادی که هوادار تیم یا ورزشی هم نیستند؛ همراهی داشته باشند. (یادگیری اجتماعی)
هولیگانیسم در فوتبال ایران هم وجود دارد. در ایران به افراد هولیگان اصطلاحاً «تماشاگرنما» گفته‌می‌شود.
عمده رفتارهای ناهنجار هولیگان‌ها در ایران؛ شامل دشنام‌گویی دسته‌جمعی به افراد مختلف یا تیم مقابل در ورزشگاه، انفجار مواد محترقه در ورزشگاه، کندن و آتش زدن صندلی‌های ورزشگاه و آسیب‌رسانی به ناوگان حمل و نقل به ویژه اتوبوس‌ها (وندالیسم) می‌باشد. هولیگان‌های ایرانی درگیری نیز انجام می‌دهند. شماری از این درگیری‌ها به زخمی‌شدن و قتل منجر شده‌است.
در بازی سپاهان و پرسپولیس در لیگ برتر فوتبال ایران ۸۷-۸۶ در اصفهان، بر اثر پرتاب مواد محترقه یک سرباز وظیفه نیروی انتظامی به سختی مجروح شد و بینایی خود را از دست داد. شهرآورد تهران که مهمترین بازی باشگاهی فوتبال در ایران است، همواره تحت تدابیر امنیتی شدید برگزار می‌شود.
در سال ۱۳۹۸ و در حاشیه بازی استقلال و تراکتور عده‌ای از هواداران جدایی طلب تراکتور با حمل پرچم کشورهای همسایه و سر دادن شعارهای جدایی طلبانه،افکار عمومی را متشنج کردند. علی دایی اسطوره فوتبال کشورمان در پستی اینستاگرامی در بابت همین اتفاق نوشت:《همه جای ایران سرای من است به ایرانی بودن خودمان افتخار می‌کنیم و اجازه ندهیم شعار تجزیه طلبان در استادیوم ها باب شود.》
این موضوع نه اولین حضور قومیتگرایان در ورزشگاه یادگار امام تبریز و نه اولین اعتراض علی دایی به این موضوع بود،وی پیش تر و در زمان سرمربیگری در تیم پرسپولیس نیز در کنفرانس مطبوعاتی بعد از بازی با تراکتور گفته بود "یک عده افرادی هستند که اصلا برای فوتبال نمی‌آیند،اینجا ایرانه،فراموش نکنید آذربایجان مال ایرانه".
نفربر زره‌پوش (زرهی) نوعی خودروی زرهی جنگی است که برای حمل و نقل سربازان در میدان جنگ بکار می‌رود. نفربرها معمولاً تنها به مسلسل مسلح هستند؛ اما ممکن است به سلاح‌هایی همانند موشک ضد تانک هدایت‌شونده (ATGM) یا خمپاره‌انداز هم مجهز باشند. در واقع نفربرها برخلاف تانک‌ها و خودروهای جنگی پیاده‌نظام برای جنگ مستقیم طراحی نشده‌اند؛ بلکه برای حمل ایمن نیروهای نظامی به خط مقدم نبرد ساخته شده‌اند و سلاح آن‌ها برای دفاع از خود است.
خودروهای جنگی پیاده‌نظام نوع پیشرفته‌تر و تکامل‌یافته‌تر نفربرهای زرهی هستند که با داشتن زره قوی‌تر و سلاح‌های بیشتر از جمله یک توپ جنگی توانایی بیشتری برای درگیری مستقیم در جنگ و فراهم‌کردن آتش حمایتی برای سربازان دارند.
نفربرها در انواع چرخ‌دار و شنی‌دار (مثل شنی تانک‌ها) ساخته می‌شوند. اغلب آن‌ها توان حرکت در آب با سرعت کمی در حدود ۵ کیلومتر در ساعت را هم دارند که به آن‌ها قابلیت گذشتن از رودخانه‌های کوچک را می‌بخشد. در نفربرهای شنی‌دار چرخش شنی نیروی لازم برای حرکت در آب را فراهم می‌کند و نفربرهای چرخ‌دار به واترجت مجهز می‌شوند. موتور آن‌ها معمولاً یک موتور دیزلی شبیه به موتورهای کامیون‌ها یا اتوبوس‌های معمولی است. برای مثال موتور ام۱۱۳ رایج‌ترین نفربر غربی همان موتور اتوبوس‌های شهری جنرال موتورز است. زره نفربرها معمولاً لایه نازکی از فولاد یا آلومینیوم است که در مقابل آتش سلاح‌های سبک و بیشتر ترکش‌ها مقاومت کامل دارد. رایجترین سلاح آن‌ها یک تیربار سنگین کالیبر ۵۰ (۱۲٫۷ میلی‌متر) است. نفربرهایی که به توپ‌های اتوماتیک ۲۰ میلی‌متری به بالا مجهزند معمولاً در کلاس خودرو رزمی پیاده‌نظام طبقه‌بندی می‌شوند که توان جنگ مستقیم با دشمن دارند.
از نفربرها می‌توان برای مأموریت‌های دیگری به جز انتقال سربازان نیز استفاده کرد. بسیاری از توپ‌ها، راکت‌اندازها، خمپاره‌اندازها یا ضدهوایی‌های خودکششی با افزودن سلاح مربوط به یک شاسی نفربر ساخته شده‌اند. برخی نفربرها که مجهز به موشک‌های هدایت‌شونده ضدتانک یا توپ‌هایی مشابه توپ تانک هستند، نقش یک خودرو شکارچی تانک را بازی می‌کنند.
ارفند لند یک گروه پراگرسیو متال اسرائیلی است که در سال ۱۹۹۱ شکل گرفت. گروه در زمان تأسیس "Resurrection" نام داشت و و بعداً نام‌اش به ارفند لند تغییر یافت.بیوگرافی ارفند لند در وب‌گاه allmusic موسیقی آن‌ها آمیخته‌ای از دث/دوم تحت تأثیر شدید موسیقی فولک خاور میانهای و موسیقی مزراحی است.بیوگرافی ارفند لند در وب‌گاه last.fm
اولین و تنها دمویی که گروه با نام "The Beloved's Cry" در سال ۱۹۹۳ منتشر کردند در زمرهٔ اولین آلبوم‌های «اورینتال متال» Oriental metal یا «متال شرقی» از زیر شاخه‌های فولک متال محسوب می‌شود. ساختار موضوعی آلبوم‌های آن‌ها از در کنارهم قرار گرفتن مضامین متضاد تشکیل می‌شود مانند رویایی جهان شرق و غرب، گذشته و حال، روشنایی و تاریکی و خدا و شیطان.
آن‌ها اولین آلبوم استودیوئی‌شان را در سال ۱۹۹۴ و با نام "Sahara" منتشر کردند.
احمد منتظری (زاده ۱۳۳۴ - قم) مجتهد، فعال و صاحب‌نظر سیاسی و مذهبی، فرزند، سخنگو و رئیس دفتر آیت‌الله حسینعلی منتظری است. او همچنین داماد آیت‌الله محمدمهدی ربانی املشی است.
وی سال ۱۳۶۰ از دانشگاه پلی تکنیک تهران در رشته مهندسی نساجی فارغ‌التحصیل شده‌است.
احمد منتظری فعالیت سیاسی خود را با عضویت در شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشگاه امیرکبیر تهران در کنار دیگر فعالان سیاسی نظیر محسن میردامادی و عباس عبدی در سال ۱۳۵۴ شروع کرد و تا پایان انقلاب ۵۷ در شورای مرکزی انجمن اسلامی به فعالیت‌های سیاسی خود ادامه داد.
وی که از زمان تأسیس حزب جمهوری عضو شورای حزب جمهوری اسلامی دفتر قم بود، بعد از مدتی به عضویت در دفتر سیاسی حزب جمهوری اسلامی مرکز درآمد. از زمان شروع دولت مهدوی کنی و تا مدتی از نخست‌وزیری میرحسین موسوی، در دفتر هیئت دولت، مسئول بررسی طرحهای ارسال شده از وزارتخانه‌ها جهت بررسی در هیئت دولت بود.
در سال ۱۳۶۱ به دلیل شهادت برادرش، محمد منتظری، بنا به توصیه حسینعلی منتظری به قم آمد و در حوزه علمیه شروع به تحصیل نمود.
در حال حاضر وی به عنوان یک فعال مذهبی، صاحب نظر سیاسی و در سمت ریاست دفتر آیت‌الله منتظری فعالیت می‌کند
او پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) از فعالان جنبش سبز می‌باشد.
۳ فرزند وی به نام‌های محمدمهدی، محمدعلی و محمدصادق در اعتراضات پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ با حکم دادگاه در مهرماه سال ۱۳۸۸ دستگیر شدند.
احمد منتظری درچهارمین مراسم سالگرد درگذشت پدرش در پاسخ به سؤالی دربارهٔ نامه گفتند: وقتی نامه ۰۶/۱ را آوردند، آن نامه را آقای انصاری کرمانی آورد، خب ایشان خیلی متعجب شد که چنین نامه‌ای از چنین شخصیتی صادر شده‌است و نمی‌خواست که قبول کند که نویسنده آن مضامین استاد سابق ایشان، همرزم ایشان، دوست صادق ایشان (خیلی با هم غیر از استاد و شاگردی، این دو بزرگوار خودمانی بودند) و این متن را نمی‌خواست باور کند که ایشان نوشته‌اند. وی گفت: به‌طور اتفاقی من چند روز قبل از این نامه، نامه‌ای را دیده بودم که آقای خمینی نوشته بود به دفتر تبلیغات قم و با این جمله شروع می‌شد که: امام فرمود: آقای فهیم کرمانی باید از تولیت مدرسه کرمانی ما برکنار شود و آقای کشمیری و یک کس دیگری (آقای جان …) به جای آقای فهیم کرمانی باشند. امضا کرده بود احمد خمینی. این نامه را من برداشتم و وقتی کنار نامه ۰۶/۰۱ گذاشتم دیدم کاملاً خط آن یکی است یعنی آن دو نامه را یک نفر نوشته‌است و این را بردم خدمت آقا (آیت الله منتظری) و ایشان دید و تصدیق کرد که بله این دو نامه را یکی نوشته‌است. پسر آیت‌الله منتظری افزود: طبق آن قانونی که رهبر انقلاب (امام خمینی) نوشته بودند در وصیت‌نامه که در حیات من چیزهایی را به من نسبت می‌دهند و حتی در فوت من هم بیشتر نسبت می‌دهند و این نامه‌ها در صورتی از من است که یا در صدا و سیما پخش شده باشد یا با خط و امضای من باشد به تصدیق کارشناسان! که اخیراً من دیده‌ام گفته می‌شود که ما از دادگاه ویژه پرسیدیم که این خط امام هست؟ تأیید کرده‌اند که بله با این که امام فرموده‌اند تطبیق کارشناسان و نه تطبیق دادگاه ویژه روحانیت! و کارشناسانی که این دو خط را دیده‌اند، خط شناسان همه تأیید می‌کنند که این خط امام نیست و در زمان حیات ایشان هم از صدا و سیما پخش نشده و بنابراین نمی‌شود گفت که منتسب به ایشان است.
وی در تاریخ ۷ آذر ۹۵ در دادگاه ویژه روحانیت به دلیل انتشار یک فایل صوتی از پدرش مربوط به اعتراض حسینعلی منتظری به اعدام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷، به اتهام اقدام علیه امنیت ملی،انتشار اسناد سری و تبلیغ علیه نظام به تحمل ده سال حبس تعزیری و به جهت انتشار فایل صوتی دارای طبقه‌بندی سری به تحمل ده سال حبس تعزیری و به اتهام تبلیغ علیه نظام به تحمل یک سال حبس تعزیری جمعاً به تحمل ۲۱ سال حبس تعزیری محکوم شده‌است. اما در ادامه حکم آمده‌است که: «لکن با توجه به ارزش و حرمت خون برادر شهیدش و با عنایت به سن و سال و وضعیت خاص وی و فقد سابقه محکومیت کیفری، با احصاء میانگین حداقل و حداکثر مجازات‌ها در مقام اجراء فقط ۶ سال از حبس‌های مورد حکم اجراء می‌گردد؛ و نظر به این‌که مجموع اقدامات متهم خلاف شأن روحانیت تشخیص داده شد، متهم را به خلع لباس روحانیت محکوم می‌نماید؛ و با توجه به انتساب به خانواده شهید، خلع لباس ایشان به مدت ۳ سال تعلیق می‌گردد».
احمد منتظری طبق قانون بیست روز فرصت دارد تا تقاضای تجدید نظر کند. وی حکم ۲۱ سال زندان برای خود را «غیر منطقی» و «نامربوط» دانست. احمد منتظری گفت: قاضی دادگاه استدلال‌های من را پذیرفته بود. قاضی نمی‌توانست چنین حکمی صادر کند، مگر این‌که به اسم او صادر شده باشد یا به او دیکته شده باشد.
زهرا ربانی املشی، همسر احمد منتظری بازداشت وی را غیرقانونی و شبیه آدم‌ربایی توصیف کرد.
در ۱۴ اسفند ۹۵ منابع خبری اعلام کردند، حکم احمد منتظری با وساطت یکی از مراجع تقلید تعلیق شد. به ادعای برخی خبرگزاری‌ها این مرجع تقلید، سید موسی شبیری زنجانی بوده‌است.
فایل صوتی دربارهٔ جلسه‌ای بین حسینعلی منتظری و چند نفر از جمله حسینعلی نیری، مرتضی اشراقی و مصطفی پورمحمدی و ابراهیم رییسی که این چند نفر با حسینعلی منتظری که رهبر آینده ایران در رابطه با اعدام زندانیان قاتل (جانشین خمینی) در آن زمان بود بودند.
مهندسی طرح و تجهیز به مجموعه فعالیت‌هایی در یک پروسه ساختمانی با کاربری غالبا غیر مسکونی گفته می‌شود که در هنگام بهره‌برداری از ساختمان یا بازسازی ابنیه صورت می‌گیرد تا از ساختمان به صورت بهینه در جهت فعالیت مورد نظر استفاده گردد. طراحی برای نیازهایی که در ساخت در نظر گرفته نشده یا در آینده ممکن است مورد نیاز باشد. حتی ممکن است در هنگام استفاده ایجاد یکسری نیاز شود که در هنگام ساخت در نظر گرفته نشده‌است. یا مرور زمان و تجهیزات جدید یکسری نیازهای جدیدی را ایجاد نمودند. یا بنا به دلایلی کارفرما از تمام ظرفیت یک ساختمان نمی‌تواند استفاده کند بنابراین با مشاوره با مهندسان طرح و تجهیز ظرفیت ساختمان را تعدیل کرده و ممکن است کاربری جدیدی به آن الحاق یا حذف نمایید. یا بنا به ضرورت احتیاج به طراحی مبلمان خاص و تقسیم‌بندی فضایی متفاوت و استفاده از تکنولوژی خاصی باشد.
این رشته از شاخه‌های معماری و شهرسازی محسوب می‌شود که در مقیاس خرد معمار ی منجر به طراحی دکوراسیون داخلی (وسایل دکوراتیو و نورپردازی فضاها و ترکیبات رنگی و ...)و یا طراحی خرده صنعتی می‌گردد. و در مقیاس خرد شهری منجر به طرح‌های زیباسازی شهری شامل طراحی مبلمان شهری و پلها و المانهای زیباشناختی و نور پردازی و ... می‌شود.
مایلو رامبالدی یک شخصیت و دانشمند خیالی است که نامش در سریال آمریکایی آلیاس مطرح می‌شود. بنابراین سریال، او دانشمندی بوده که خیلی از زمان خودش جلوتر بوده و کشفیات او حتی در ۵۰۰ سال بعد هم، شناخته نشده‌اند.
مایلو (۱۴۴۴–۱۴۹۶) به عنوان یک دانشجوی هنر و نقاش و مجسمه ساز در سن ۱۸ سالگی در سفری که به روم داشت توسط کاردینال کلیسای کاتولیک روم به اسکندر معرفی شد.
کشفیات او بسیار جلوتر از زمان خود بوده‌است از جمله کشفیات رامبالدی که بعداً از روی آثار او کشف گردید. الگوریتم‌های فشرده سازی بسیار پیچیده‌تر از باینری می‌باشد. یا استفاده از خواص مواد پلیمری در عبور جریان الکتریسیته که منجر به ظهور ترانسیزتز گردیده‌است. حتی طرحهایی در مورد تماس‌های صوتی قابل حمل در آثار او کشف گردیده‌است.
یک خودنویس یک نوشت‌افزار (نوعی قلم) است که از یک نوک فلزی برای اعمال جوهری که حالت آبکی دارد به روی کاغذ استفاده می‌کند. در خودنویس برخلاف خودکار، از جوهر مایع روان استفاده می‌شود. خودنویس دارای یک مخزن جوهر مایع است. جوهر خودنویس با استفاده از دو خاصیت مویینگی و گرانش، بدون نیاز به فشار به سطح کاغذ انتقال می‌یابد.
مخزن جوهر خودنویس ممکن است به صورت دستی یا با استفاده از پیستون تزریقی پر شود. در برخی انواع خودنویس، مخزن جوهر به صورت فشنگ‌های پرشده آماده، تهیه و جایگزین می‌شود.
اولین خودنویس را عباس ابن فرناس دانشمند بزرگ عرب ساخت و از آن استفاده کرد
نخستین سفارش برای ساخت چیزی شبیه به خودنویس، توسط المعز لدين الله، خلیفه فاطمی در قرن دهم میلادی ارائه شده‌است. بعدها و در قرن هفدهم، یک مخترع آلمانی خودنویس ساده‌ای با استفاده از پر، تیغ جوجه تیغی و چوب پنبه ساخت.
طی سال‌های بعد، تلاش برای ساخت خودنویس‌های مرغوبتر ادامه یافت. مشکلی که در این راه وجود داشت این بود که با مصرف تدریجی جوهر، فشار هوا در مخزن کاهش می‌یافت و در نتیجه جوهر امکان حرکت بر اساس گرانش را از دست می‌داد. همین مشکل موجب شد که تا قرن نوزدهم، ساخت خودنویس پیشرفت چندانی نکند.
مراجع معاصر نشان می‌دهند که نوعی از خودنویس، دارای مخزن جوهر، در قرن هفدهم در اروپا وجود داشته‌است. مخترع آلمانی، دانیال شوئِنتِر در مجلهٔ "لذت فیزیک ریاضیات (چاپ‌شده در سال ۱۶۳۶) قلمی ساخته شده از دو عدد ساقهٔ توخالی (پرنده یا جوجه‌تیغی) را توصیف نمود."
پیش‌برِ خودنویس (در فارسی به آن زغال گفته می‌شود) آن جزئی است که نوک قلم را به مخزنِ جوهر متصل می‌کند. این جزء نه تنها به جوهر توان جریان یافتن به نوک خودنویس را می‌دهد (پروسه‌ای که گاهی اوقات به‌عنوان «نشتِ کنترل‌شده» تعریف می‌شود)، بلکه میزان هوایی که برای جایگزین کردن این جوهر مصرفی، به داخل مخزن کشیده می‌شود را نیز کنترل می‌کند. پیش‌بر این کار را از طریق مجرای باریک یا «شقاق»، در امتداد لبهٔ پایینی خود انجام می‌دهد: هم‌زمان با جریان جوهر از طریق این مجراها به نوک قلم، حجم یکسانی از هوا از مجرایی دیگر، به مخزن جوهر وارد می‌شود.
نوک خودنویس بخشی از قلم است که با سطح کاغذ در تماس است و وظیفه آن رساندن جوهر به کاغذ می‌باشد. انواع مختلفی از نوک خودنویس تا به حال ساخته شده‌اند که بر اساس موارد زیر تقسیم‌بندی می‌شوند.
نوک خودنویس در انواع سایزهای مختلف برای کاربری‌های مختلف تهیه می‌شود. بعضی از کارخانه‌های قلم سازی تمامیه سایزهای نوک را تولید می‌کنند و بعضی دیگر فقط سایزهای پر استفاده را تولید و عرضه می‌نمایند.
به جز این سایزها که همگی جزو سایزهای استاندارد خودنویس مییاشند. سایزهای دیگری نیز وجود دارد که بعضی از برندها تولید می‌کنند.
وبسایت آشنایی با خودنویس
مقاله تخصوصی نوک خودنویس
عرق سگی یا عرق کشمش گونه‌ای از نوشیدنی‌های الکلی دست‌ساز ایران بوده‌است که از کشمش به دست می‌آید. عرق سگی معروفترین مون‌شاین در ایران بوده و مصرف‌کننده زیادی را دارد.
عرق سگی الکل بیشتری از انواع دیگر عرق داشته و سنگین‌تر است. میزان الکل به‌طور معمول بین ۴۵ تا ۵۵ درصد است. در قدیم به هر شیشهٔ کوچک آن به اصطلاح پنج سیری گفته می‌شد.
در سال‌های اولیه تأسیس میکده قزوین، یکی از محصولات آن به نام عرق میکده که از کشمش خالص تولید می‌شد و دارای درصد الکل بالاتری بود. همچنین تصویر یک سگ شکاری بر روی شیشه این نوع عرق چاپ شده بود.الکل بسیار بالا و تصویر سگ شکاری بر روی شیشه این نوع عرق، باعث شد که در بین مصرف‌کنندگان آن، به مرور زمان نام عرق سگی مصطلح شود.
در میان مشروبات الکلی موجود در بازار ایران، عرق کشمش دست‌ساز بیشترین درصد ناخالصی و غیر استاندارد بودن را به جهت وجود متانول دارد. یکی از دلایل این امر ممنوعیت تولید و فروش مشروبات الکلی در داخل ایران و نبودن استاندارد و نظارت بر تولید عرق کشمش و همچنین ناآگاهی از اصول صحیح کشیدن عرق کشمش، چه در مرحله تهیه مواد لازم، پروسه تخمیر اولیه، دمای کشیدن عرق و مفید انگاشتن اولین خروجی عرق از قابلمه تقطیر به عنوان سرگل که اصولاً متانول خالص می‌باشد چه بسا باعث مرگ و صدمات جبران ناپذیر به بدن، کوری شده‌است، زیرا در دمای ۶۶ درجه ابتدا متانول حاصل گشته و در دمای ۷۸٫۳۷ درجه اتانول یا همان عرق قابل مصرف استحصال می‌گردد، به همین دلیل با علم به این موضوع حداقل یک استکان از ابتدای عرق تقطیر را به دور می‌ریزند تا متانول آن را حذف کرده باشند (اتانول خوراکی با قرار گرفتن در معرض هیدروژن و اکسیژن می‌تواند به متانول تبدیل شود) و در ادامه با گذراندن عرق از زغال چوب نسبت به حذف رادیکالهایی آزاد و نیز دیگر ناخالصی‌ها اقدام می‌نمایند.
تشخیص متانول از اتانول به دلیل شباهت زیاد فرمولی و نزدیک بودن خواص فیزیکی و شیمیایی آن‌ها بسیار مشکل است. حتی وجود مقدار کم متانول در عرق کشمش و سایر مشروبات تقطیری همچنان مضر است. در عین حال تشخیص متانول خالص از اتانول خالص بسیار ساده‌تر از تشخیص متانول موجود در اتانول است. برخی روش‌های پیشنهادی مانند رنگ شعله نیز چندان قابل اطمینان نیست چون فرمول هر دو بسیار نزدیک به هم است هر دو می‌توانند به رنگ ابی روشن شوند و بسوزند در عین حال روش‌هایی مانند اکسایش با مفتول مسی و آزمایش یدوفرم برای تشخیص متانول با غلظت بالا و نیز برخی کیت‌ها برای تشخیص متانول مخلوط در اتانول وجود دارد.
مجتمع کامپیوتر پایتخت بزرگترین مرکز خرید تجهیزات رایانه‌ای، لپ‌تاپ و سایر کالاهای دیجیتال در ایران است. این مجمتع در سال ۱۳۷۴ با زیربنایی برابر با ۳۵۰۰۰ متر مربع در تقاطع خیابان میرداماد و خیابان ولیعصر تهران افتتاح شد و دارای ۲۱۰ واحد تجاری و ۹۷ واحد اداری است. عمدهٔ فعالیت فروشگاه‌ها شامل مواردی همانند فروش لپ‌تاپ، قطعات کامپیوتری، گوشی‌های تلفن همراه، تجهیزات شبکه و تعمیرات آنها می‌باشد.
مجتمع کامپیوتر پایتخت در سال ۱۳۸۹ تندیس طلایی جوایز فناوری ایران را به عنوان برترین مرکز فروش دیجیتال و سخت‌افزاری ایران به دست آورد.
اهل توقف طالقان گروهی تارک دنیا هستند که در شهرستان طالقان از توابع استان البرز زندگی می‌کنند. آنان پیروان میرزا صادق مجتهد تبریزی و ساده زیستی هستند و محل سکونتشان معروف به روستای ایستا است.
آن‌ها از مردم فاصله می‌گیرند و کمتر کسی را به خانه خود راه می‌دهند. آن‌ها از هر نوع مظاهر مدرنیته و تکنولوژی دوری می‌کنند و با این عزلت گزینی و انتخاب زندگی رهبانی، هاله‌ای از شایعات و سخنان عجیب را در اطراف خود پراکنده‌اند. اهالی بومی طالقان که به درستی نمی‌دانند اینان از کجا آمده‌اند و چه مرام و مسلکی دارند، گاه آنان را اسماعیلی مذهب و زمانی دراویش ترک دنیا گفته قلمداد می‌کنند که در انتظار ظهور مهدی‌ (آخرین پیشوای شیعیان)‌ می‌باشند.
در واقع این طایفه از پیروان میرزا صادق مجتهد تبریزی هستند که با الهام از آرای دینی او چنین زندگی عجیبی را در زمانه تسلط مدرنیته سامان داده‌اند. آنان جمعی از شیعیان دوازده امامی هستند که به تقلید از یک فقیه سنتی باقی مانده‌اند. شاید به همین دلایل عنوان «اهل توقف» نام مناسبی برای آنان باشد. صادق مجتهد تبریزی از جمله فقیهانی است که تأکید فراوانی به صورت نظری و عملی بر روش «طرد مطلق اندیشه تجدد و پیامد های آن» داشت و تا پایان عمر به عدم جواز استفاده از ابزار تکنولوژیک و امور جدید و مدرن فتوا می‌داد. از نظر او حکومت که قانونگذار و مجری قانون است از آن خداوند است و سپس رسول او و آنگاه به دوازده امام مذهب تشیع انتقال یافته‌است. در دوره غیبت امام دوازدهم شیعیان، حکومت‌های عرفی، غاصب به‌شمار می‌روند چرا که غاصب مقام معصوم و حاکم الهی می‌باشند. او همچنین بر این باور بود که نظام قانونگذاری جدید و عرفی مورد نظر مشروطه خواهان با تمام مبانی و فلسفه اش به‌طور اساسی و بنیادین با نظام حقوقی و فقهی دینی در تعارض است و اولی نمی‌تواند از درون دومی استخراج شود. براساس همین آرا، پیروان میرزا صادق بر این نظر هستند که هم‌اکنون دوره آخرالزمان است و آن از عصر مشروطیت یعنی حدود یک قرن پیش آغاز شده‌است.
حسین قلی ضیایی (پیر فعلی اهل توقف) در سال‌های پیش از پیروزی انقلاب اسلامی به هنگام جوانی به منطقهٔ طالقان می‌آمد و به قول خودش در جست و جوی مردان طالقانی مورد نظر روایات و احادیث اسلامی بود که از یاران نامدار مهدی به‌شمار می‌روند؛ اما وقتی کسی را نیافت، خودش زمین‌هایی را خرید و از سال ۱۳۶۹ خورشیدی چنین زندگی موعودگرایانه‌ای را در شهرستان طالقان پی‌ریزی کرد. قوم تحت سرپرستی او، شناسنامه ندارند و جزء آمار جمعیت ایران به‌شمار نمی‌روند و از امکانات رفاهی جدید همانند آب لوله‌کشی، گاز، برق، تلفن، مطبوعات، تلویزیون، بهداشت، آموزش و پرورش، و دیگرها استفاده نمی‌کنند. آن‌ها زندگی کاملاً سنتی دارند و در روشنایی فانوس، شب را می‌گذرانند.
اهالی روستـای ایسـتا تأکید می‌کنند که سبب اصلی پرهیزشان از زندگی امروزی به علت تشبه آن به زندگی کفار و بدعت بودن آنهاست. به‌طور مثال، تزریق خون را به کسی که برای ادامه زندگی اش به آن نیازمند است به سبب بدعت روا نمی‌دانند و سلامتی و عمر حاصل از این شیوه را نیز بی برکت توصیف می‌کنند. به زیارت امامان شیعه نمی‌روند؛ زیرا استفاده از وسایل نقلیه امروزی را جایز نمی‌دانند. آن‌ها خود را مستطیع نمی‌دانند و به حج نمی‌روند؛ چون عزیمت به حج به آن شکلی که می‌خواهند، برایشان موانعی همانند گذر از مرز را در پی دارد. اوقات شرعی نماز را با با شاخصه‌های خود استخراج کرده و آغاز و پایان ماه مبارک رمضان را نیز با روِیت خویش تعیین می‌کنند. به روِیای صادق معتقدند و در تأیید روش زندگی خود به خواب‌های معنوی استناد می‌کنند. اهل توقف به شدت منتظر واقعه ظهور مهدی هستند و بر این نظر هستند که اکنون آخر آخرالزمان است و آخرالزمان از دوره مشروطیت آغاز شده‌است.
ایمان در نگاه آنان از جنس تعبد است. از همین منظر، عقل را وظیفه ساز نمی‌دانند و وجود آن را فقط برای وظیفه‌شناسی ضروری می‌پندارند. در اعیاد و سوگواری‌ها نیز مراسم خاصی برگزار نمی‌کنند. هیچ‌کس تاکنون زنان و دختران آنان را ندیده‌است. فرزندانشان پس از رسیدن به سن تکلیف مختار هستند که با آنان زندگی کنند یا به شهر تبریز بازگردند. هیچ گونه فعالیت سیاسی و اجتماعی نداشته و باورهای خود را تبلیغ نمـی کنند. کم عیبت‌ترین حکومت دوره غیبت کبری را تا حدودی سلسله قاجاریه می‌دانند، بر همین مبنا برخی از آنان تلاش می‌کنند که نسب خود را به قاجاریه برسانند. رویدادهای تاریخی سقیفه بنی ساعده (واقعه انتخاب جانشین پیامبر اکرم در سال یازدهم هجـری قمـری)، جنـبش مشروطه خواهی ایرانیان و انقلاب کبیر فرانسه در قرن هجدهم میلادی را نقطـه عطـف رواج بی‌دینی و انحراف عقیدتی می‌پندارند.
برای خرید احتیاجات خود همانند پارچه، برخی میوه‌ها مانند خرما، میخ و مقدار بسیار کمی آهن، شیشه و مانند این‌ها به شهر طالقان می‌روند و خودشان آهنگری و نجاری دارند. چندان مالکیتی برای اموالشان در میان خود نمی‌بینند و بر سر اموال، با کسی نزاع نمی‌کنند و اگر کسی در دارایی آنان تصرف کند، با او درگیر نمی‌شوند و از مال خود چشم پوشی می‌کنند. کسانی را در آن دهکده می‌توان سراغ گرفت که تنها ۲ یا ۳ بار به بیرون از محل سکونتشان رفته‌اند. امرار معاش آن‌ها از فروش املاک موروثی شان در شهر تبریز و فروش گاو و گوسفند صورت می‌گیرد. اهل توقف افراد غیر از خود را «اهل بیرون» می‌نامند.
غذای این قوم، محلی و طبیعی بوده و مطابق حلال و حرام فقه شیعه است. خوراکی را که خاستگاه و چگونگی تولیدش را ندانند، مصرف نمی‌کنند و از تناول گندم و میوه‌هایی که با کود شیمیایی و سموم دفع آفات به عمل آمده باشد، به شدت پرهیز می‌کنند. فراوان از لبنیات تولیدی خودشان استفاده می‌کنند. گوشت کم می‌خورند آن هم از گوشت حیوانات نر حلال گوشت. از میهمانان خود با چای پذیرایی می‌کنند، اما خود نمی‌نوشند. مردان در آنجا علاوه بر شلوار نخی یا پشمی دست باف، پیراهن بلندی بر تن می‌کنند که تا زانو را می‌پوشاند و اغلب کلاهی پشمینه بر سر دارند.پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه روستای ایستا؛ پژوهشی درخصوص اهل توقف در طالقان
روستای ایستا که روستای توقف و روستای بدون تمدن نیز نامیده می‌شود، واقع در شهرستان طالقان شاید مرموزترین روستای ایران باشد، روستایی در خاک البرز که مردمانش در زمان متوقف شده‌اند.
کسی کاری به کار کسی ندارد. در کوچه‌ها اثری از رد پای خودرو نیست. مردمانی که چون تابلو نقاشی زندگی و آداب و رسوم گذشته را در عصر ارتباطات یدک می‌کشند. نه تنها شب‌ها پای تلویزیون نمی‌نشینند که به شب‌نشینی هم اعتقادی ندارند.
عروسی و عزا ندارند و مراسمی چون جشن تولد، سالگرد ازدواج و… برای آنان معنا و مفهومی ندارد. مهمان نواز هستند به شرطی که احدی از زنان قصد ورود به روستای آنان را نداشته باشد. همان‌طور که تا کنون کسی از دنیای بیرون زنان آنان را ندیده‌است. متمول هستند و از طریق فروش زمین‌های پدری شان در تبریز روزگار می‌گذرانند. شناسنامه ندارند و جزو آمار جمعیت ایران به حساب نمی‌آیند. هیچ گونه خدمات دولتی را دریافت نمی‌کنند.
جایی که هرگونه امکانات دنیای جدید را نمی‌پذیرند ایستا است؛ مرموزترین روستای ایران! جایی که هیچ گونه امکانات دنیای جدید را نمی‌پذیرند و بدون آب لوله‌کشی، گاز، برق، درمانگاه، ماشین آلات، وسایل ارتباطی و … زندگی می‌کنند.
اهالی روستای ایستا تأکید می‌کنند که سبب اصلی پرهیزشان از زندگی امروزی به جهت تشابه آن به زندگی کفار و بدعت بودن آن‌ها است. به‌طور مثال تزریق خون را به کسی که برای ادامه زندگی به آن نیازمند است به سبب بدعت روا نمی‌دانند برخلاف نهی اکثر فقهای معاصر و دلیل خود را بر این امر بی برکت بودن زندگی با این شیوه را عنوان می‌کنند.
تصورش کن نام یک فیلم کمدی خیال‌پردازی کودکانه محصول سال ۲۰۰۹، به کارگردانی کری کیرپتریک و با بازی ادی مورفی، توماس هارن چورد و بازیگر خردسال ایرانی‌تبار، یارا شهیدی است.
پدری مشغول کارهای اداری وامور مالی شرکتی است که در آن کار می‌کند. او نمی‌تواند با دخترش زیاد وقت بگذراند. اما مشکلی برایش پیش می‌آید که فقط دختر او می‌تواند از راه خیال کردن و تصور کردن آنها را حل کند. اینگونه است که این دو به هم نزدیکتر می‌شوند…
پرچم‌های پدران ما نام یک فیلم درام جنگی به کارگردانی کلینت ایستوود است که در سال ۲۰۰۶ ساخته شده‌است.
این فیلم اقتباسی است از کتابی با همین نام اثر جیمز بردلیو و ران پاورز است. کلینت ایستوود که هم کارگردانی و هم تهیه‌کنندگی و هم موسیقی فیلم را بر عهده داشته، به عملیات جزیره ایووجیما در جنگ جهانی دوم از دید آمریکایی‌ها می‌پردازد. البته در کار تهیه‌کنندگی استیون اسپیلبرگ نیز به او کمک کرده‌است. از این فیلم دنباله‌ای با عنوان نامه‌هایی از ایووجیما نیز ساخته شده‌است.
در نبرد ایووجیما در جنگ جهانی دوم، گروهی سرباز جوان و بی‌تجربه آمریکایی در پی قهرمان شدن وارد جزیره ایووجیما در ژاپن می‌شوند تا پرچم آمریکا را به اهتزاز درآورند. عکسی از این واقعه تاریخی گرفته می‌شود، از زاویه‌ای که صورت هیچ‌کس مشخص نیست. یک درگیری بعد از گرفتن عکس رخ می‌دهد که در آن ۲ سرباز حاضر در عکس کشته می‌شوند. اما در مراسم‌ها و مجالس تقدیر از کسانی که پرچم را کاشتند دو سرباز جوان و خام (که یکی شان سرخ‌پوست است_ ایستوود بر تبعیض نژاد اشاره می‌کند) اشتباهاً به جای آن دو نفر شناخته شده‌اند...
نامه‌هایی از ایوو جیما نام یک فیلم درام جنگی به کارگردانی کلینت ایستوود و نویسندگی ایریس یاماشیتا است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. این فیلم نبرد ایووجیما را از دریچه چشم سربازان ژاپنی به تصویر می‌کشد و به عنوان بخش دیگری از فیلم "پرچم‌های پدران ما" در همان سال به‌شمار می‌رود که همان نبرد را از دیدگاه آمریکایی‌ها نشان می‌دهد.
فیلم به‌طور کامل به زبان ژاپنی تهیه شده‌است. چون این دنباله‌سازی موفق دقیقاً همان داستان پرچم‌های پدران ما را از دید ژاپن روایت می‌کند.
هنری جیمز (زاده ۱۵ آوریل ۱۸۴۳ – درگذشته ۲۸ فوریه ۱۹۱۶) نویسنده‌ای آمریکایی - بریتانیایی بود. وی خالق آثاری همچون "دیزی میلر"، "سفرای کبار" و "پرتره یک بانو" است. وی یکی از چهره‌های مهم ادبیات واقع‌گرایانه در قرن نوزدهم میلادی به‌شمار می‌رود.
هنری جیمز در ۱۵ آوریل ۱۸۴۳ در خانوادهای مرفه در نیویورک زاده شد. اجدادش از مهاجران ایرلندی و بسیار ثروتمند بودند، پدرش مردی ادیب، نویسنده‌ای متفکر و شخصیتی پرجاذبه بود، و برادرش هم ویلیام جیمز، فیلسوف و روانشناس معروفی شد. بدین طریق هِنری در محیطی بافرهنگ پرورش یافت و او که پسرکی کم‌حرف و حساس بود و در میان سخنوران خانواده خود را فردی آرام و بی‌کاره می‌دید، ساعات بی‌کاری را در کوچه‌های شهر قدیم نیویورک که هنوز حالت یک دهات را داشت، در حالتی رؤیایی می‌گذراند و در کتابخانه‌ها چشمه‌ای خشک‌نشدنی برای آثار آینده خود ذخیره می‌کرد.
هِنری با خانواده خود به اروپا سفر کرد، پنج سال را در ژنو و انگلستان و پاریس گذراند، در ۱۸۶۰ در نیوانگلند مستقر شد و در طی جنگ‌های داخلی، در آنجا به سر برد. نقصی در ستون فقرات موجب شد که هنری از شرکت در جنگ معاف گردد، این پیشامد به او آن احساس را داد که در صحنه زندگی بیگانه و بی‌کاره است و سرنوشت او را تنها برای مشاهدهٔ تلاش و کوشش دیگران آفریده. کم‌کم معتقد شد که همین تقدیر به او رسالت داده است تا مشاهدات خود را به دیگران منتقل کند و این کار تنها از راه هنر امکان‌پذیر است، پس جیمز به هنر نقاشی روی آورد، اما چیزی نگذشت که استعداد واقعی خود را کشف کرد و به راه نویسندگی افتاد و کار ادبی را با انتشار مقاله‌های انتقادی و قصه‌ها و داستان‌های کوتاه در روزنامه‌ها و مجله‌ها آغاز کرد.
اولین داستان کوتاه و هنرمندانه جیمز به نام "زائری مشتاق"A Passionate Pilgrim (1871) در مجله اتلانتیک مانتلی منتشر شد که نظر او را دربارهٔ مردم اروپا نشان می‌داد. این داستان مورد ستایش و تحسین قرار گرفت و با داستان‌های دیگر در ۱۸۷۵ انتشار یافت. هنری پیوسته میان دو تمایل می‌زیست، از سویی عاطفه میهنپرستی او را به آمریکا پیوند می‌داد و از سوی دیگر روح و فکرش به جانب اروپا کشیده می‌شد. سرانجام تمایل به زندگی در اروپا بر او چیره شد و پس از تردیدی طولانی مصمم گشت که در انگلستان مقیم شود. پس در ۱۸۷۶ به لندن رفت، همان‌جا اقامت گزید و با انگلستان و مردم آن پیوندی عمیق برقرار کرد و از باروری فراوان در کار برخوردار شد.
تضاد و اختلافات زندگی معنوی اروپایی و آمریکایی و مطالعه و توصیف رنج هم‌وطنانش به هنگام برخورد با فرهنگ و تمدن کهن و مختلط قاره اروپا، موضوع مورد توجه او گشت و زمینه اصلی بیشتر آثارش قرار گرفت. اولین رمان او در این زمینه "رودریک هادسن"Roderick Hudson در ۱۸۷۴ منتشر شد. قهرمان این داستان وکیل دعاوی جوانی است که همه کارها را کنار می‌گذارد و خانواده و نامزدش را ترک می‌کند تا به رم برود و به هنر مجسمه‌سازی بپردازد و در حالی که در این راه با پیروزی‌هایی روبرو شده‌است، دچار عشقی دیوانه‌وار و ناکام مانده می‌گردد که او را از کار بازمی‌دارد و پس از حوادث فراوان در سفری دچار حادثه می‌گردد و جان می‌سپارد. این اولین رمان با آن‌که از برجستگی خاص برخوردار نبود، از آینده درخشان رمان‌نویسی بزرگ خبر می‌داد.
رمان "آمریکایی" در پاریس نوشته شد که برخورد یک آمریکایی را با محیط اروپا توصیف می‌کرد. سال بعد (۱۸۷۸) "اروپایی‌ها"The Europeans همان تضاد روحی دنیای کهن و دنیای نوین را بیان می‌کرد و برخلاف کتاب گذشته یک اروپایی را نشان می‌داد که به آمریکا سفر کرده‌است. "دیزی میلر" در ۱۸۷۹ انتشار یافت. دیزی میلر دختر جوان آمریکایی است با روحی ساده و شرافتمند ولی رفتاری بی بند و بار که جامعه سنتی اروپایی را دربارهٔ او به اشتباه می‌اندازد. "پرتره یک بانو" اولین تصویر از سلسله تصویرهای زن است که جیمز پیش چشم می‌گذارد و در عین حال برای خواننده پرجاذبه است. میدان واشینگتنWashington Square در ۱۸۸۱ منتشر شد. جیمز قالب این داستان را از کوچه‌های شهر قدیم نیویورک که سال‌ها آن‌ها را زیر پا گذارده بود، گرفته و با شیوه‌ای درخشان و طنزآمیز آن‌ها را وصف کرده‌است. "بوستونی‌ها" در ۱۸۸۶ انتشار یافت، نویسنده در همه این داستان‌ها، خصوصیت‌های اخلاقی و روحی بشر را به‌طور دقیق و با نکته‌بینی فراوان مورد مطالعه قرار داده و برای تأثیر محیط در ساختمان فکری و روحی افراد اهمیت فراوان قائل شده‌است.
جیمز پس از آن داستان "شاهزاده خانم کاساماسیما" را در ۱۸۸۶ انتشار داد و الهه غم‌انگیز هنر"The Tragic Muse را در ۱۸۹۰ روانه بازار کتاب کرد. این داستان با آثار دیگر جیمز که همه از کمال هنر برخوردار بود، متفاوت است. نویسنده در این اثر مطالعه سودمندی دربارهٔ زندگی یک هنرپیشه انجام داد و از حقوق هنرمند در برابر قراردادهای جهانی دفاع کرده است. "الهه غم‌انگیز هنر" سرآغازی بود از نمایشنامه‌نویسی که جیمز از ۱۸۹۰ به آن روی آورد. اگرچه آثار نمایشی جیمز با عدم پیروزی روبرو گشت، تجربه‌هایی که از آن‌ها به دست آورد، در رمان‌هایش مورد استفاده قرار گرفتند و فنون نمایشی در نقل داستان‌ها به کار برده شد.
رمان‌های جیمز از نظر تناسب و توازن ساختمان و قدرت و ظرافت نثر در درجه‌ای بود که هنوز در شیوه داستان‌پردازی بیرقیب مانده است. این استادی را می‌توان در رمان "آنچه میزی می‌دانست"What Maisie Knew (1898) و "قرن نامطبوع"The Awkward Age (1899) به خوبی مشاهده کرد. جیمز در رمان "غنایم قصر پاینتون"The Spoils of Pynton (1896) محیط و قهرمان انگلیسی را وارد کرده است. این کتاب یکی از موضوع‌های مورد توجه جیمز یعنی ضربه شدید زندگی بر روح‌های لطیف و کم‌نظیر را دربردارد.
جیمز در ۱۸۹۸ به خلق سه اثر زیبا و پرارزش "بال‌های کبوتر"،The wings of the Dove (1902) "سفرا" و "جام زرین" پرداخت. در این آثار خیال‌انگیز جیمز به اوج خود می‌رسد و سال‌ها بایست بگذرد تا خوانندگان، قدرت درک آن همه صور ذهنی را بیابند. جیمز در ۱۹۰۴ به زادگاه خود بازگشت و از ایالات مختلف آمریکا دیدن کرد و در بازگشت به انگلستان "صحنه آمریکایی"The American Scene را انتشار داد که از بدیع‌ترین آثار دربارهٔ تمدن آمریکا است. از آن پس اروپا را ترک نکرد و بیشتر وقت خود را به تجدید نظر در مجموعه‌های داستان‌های کوتاه و رمان‌هایش گذراند و به این مجموعه‌ها مقدمه‌هایی نوشت که نه تنها نمودار شوق اوست، بلکه مهم‌ترین تحلیل رمان در شکل هنریش می‌باشد که بعدها جداگانه کتابی به نام "هنر رمان"The Art of the Novel در ۱۹۳۴ منتشر شد.
اعلام جنگ جهانی ۱۹۱۴ جیمز را آشفته ساخت. وی به خوبی می‌دانست که آنچه به ظاهر وقوع یافته، صورتی عمیق و پهناور از جنبه حیوانی آن تمدن عالی است که در همه آثارش وصف کرده است. سرخوردگی وی از جنگ به نوشتن دو رمان تازه انجامید به نام‌های "برج عاج"The Ivory Tower و "ادراک زمان گذشته"The Sense of the Past هر دو پس از مرگش به سال ۱۹۱۷ انتشار یافت. جیمز در ۱۹۱۵ به تابعیت انگلستان درآمد.
رمان‌های جیمز شکلی بدیع و کاملاً هُنری دارد. داستان‌هایش از ظرافت و استادی و هوشمندی و زیبایی و تنوع فراوان برخوردار است که ستایندگان و پیروان بسیار به دست آورد. جیمز را باید نویسنده‌ای برتر از آمیختگی خصوصیت‌های روحی و معنوی انگلیسی-آمریکایی دانست. وی در حال برگزیدن سرزمینی که از مثلث آمریکا-پاریس-انگلستان تشکیل می‌شد، تمدنی مختلط فراهم آورد و هر سه تمدن را در رمان‌هایش مورد تحلیل قرار داد. جیمز با تلاش‌های ماندگار خود در تاریخ رمان‌نویسی جهان مقامی برجسته یافت.
آثار جیمز بازتاب تضاد و کشاکش زندگی آدم‌هایی که است که میان میل به تغییر در اثر مدرنیسم و حفظ سنت‌ها و ارزش‌های اشرافی خویش در نوسانند.
هرگاه یک هادی جریان الکتریکی را به صورت دوایری با مراکز مشترک بپیچیم یک نوع ساده از سیم‌پیچ خواهیم داشت.اصول کار ماشین‌های الکتریکی تألیف چاپمن ۲۵ ۱۳۸۲ همین‌طور به نام‌های دیگری چون بوبین، یا سلف نیز شناخته می‌شود.
با عبور جریان الکتریکی از سیم‌پیچ، درون و اطراف آن میدان مغناطیسی پدید می‌آید. در صورتی که سیم‌پیچ را ایده‌آل فرض کنیم (سیم‌پیچی که طول آن نسبت به مساحت آن بسیار بزرگتر است) میدان مغناطیسی در داخل سیم‌پیچ یکنواخت است و از میدان مغناطیسی خارج آن بسیار بیشتر است. اندازهٔ میدان مغناطیسی در دهانهٔ سیم‌پیچ نصف میدان مغناطیسی در میانهٔ آن (دور از لبه‌های آن) است. مقدار عددی میدان مغناطیسی B حاصل از سیم‌لوله از رابطهٔ زیر به دست می‌آید:
این میدان انرژی الکتریکی را به صورت انرژی مغناطیسی ذخیره می‌کند.
سیم‌پیچ‌ها معمولاً در همه موتورهای الکتریکی و ترانس‌ها کاربرد دارند و به صورت‌های مختلف از جمله توزیع شده و متمرکز پیچیده می‌شوند. همین‌طور در فیلترهای الکترونیکی، مدارهای مخابراتی و نوسان‌سازهای الکترونیکی کاربرد وسیعی دارند.
دانشگاه دولتی باکو (در زبان ترکی آذربایجانی:باکی دولت یونیورسیتیسی یا Bakı Dövlət Universiteti) یک دانشگاه عمومی است که در شهر باکو جمهوری آذربایجان واقع شده‌است. این دانشگاه در سال ۱۹۱۹ میلادی به تصویب مجلس شورای جمهوری دمکراتیک آذربایجان رسید و بنا شد. این دانشگاه با رشته‌های تاریخ، علم زبان، فیزیک، ریاضیات، قانون و پزشکی کار خود را شروع کرده‌است.
این دانشگاه عضو اتحادیه دانشگاه‌های قفقاز می‌باشد.[kunib.com]
اصل نیومان بیانگر این قضیه است که عناصر تقارن هر کدام از خواص یک کریستال بایستی حداقل تمام عناصر تقارن گروه نقطه‌ای کریستال را دارا باشند. این اصل اولین بار در سال ۱۸۳۳ توسط فرانز ارنست نیومان فیزیکدان آلمانی بیان شده است. بنا بر اصل نیومان، تانسور خواص فیزیکی مواد بایستی نسبت به تمام عملگرهای تقارن کلاس بلور ناوردا باشد.
آتشکده یزد یا آتشکده وِرَهرام(آتشکده بهرام) مربوط به دوره پهلوی یکم واقع در یزد، جای نگهداری آتش مقدس زرتشتی در شهر یزد و نیایشگاه زرتشتیان ساکن در این شهر است.
ساختمان اصلی آتشکده بر ارتفاعی حدود یک متر چهل سانت از زمین و در میان حیاط بزرگی که درختان همیشه سرسبز سرو و کاج آن را پوشانده، قراردارد. نگاره فروهر و سرستون‌های سنگی آن زیبایی ویژه‌ای بدان بخشیده و روبروی این بنا حوض آبی قرار دارد. اینکه آتشکده‌ها کنار آب باشند از خصوصیت‌های آتشکده‌ها بوده‌است.
سرستون‌های سنگی جلو تالار ساختمان اصلی و سنگ‌های گلدار پای دیوارها کار هنرمندان اصفهانی است. این هنرمندان سنگ‌ها را در اصفهان تراشیده و سپس تا یزد برده‌اند. نگار کاشی‌های فروهر بر بالای سردر ورودی، کار هنرمندان کاشی‌کار یزدی است و معماری کل این بنا از معماری آتشکده‌های پارسیان تأثیر پذیرفته‌است.
<mapframe latitude="31.8812294" longitude="54.3733" zoom="15" width="306" height="276" align="left"/>
در سال‌های بسیار دور برای روشن کردن آتش، کبریت یا وسیله ای دیگر در اختیار نبود به همین منظور در یک مکان، آتشی همواره روشن بود تا مردم بتوانند روزانه گُلی از آن آتش برداشته و اجاق خانه‌های خود را روشن کنند. به این مکان آتشکده می‌گفتند. (“کَده” در زبان فارسی دَری به معنی خانه و «آتشکده» به معنای خانه آتش است)
وظیفه آوردن آتش از آتشکده بر عهده فرزندان خانواده بود به همین دلیل خانواده ای که فرزند نداشت اجاقش خاموش یا به عبارتی کور بود که اکنون متوجه می‌شویم ریشه ضرب‌المثل ایرانی «فلانی اجاقش کور است» از کجا نشأت می‌گیرد. به همین دلیل یکی از آرزوهای شیرین برای هر خانواده این جمله بود: «اجاقت سبز باد»
شغل ایرانیان باستان کشاورزی و مبنای زندگی آن‌ها بر اساس نور و گرمای خورشید بود. هم چنین نور، گرما و روشنایی در دسترس مردم روی زمین آتش است. به همین دلیل آتش یکی از مهم‌ترین و مقدس‌ترین عناصر در زندگی بشر محسوب می‌شود. بعد از کشف آتش بود که فرهنگ و تمدن نیز شکل گرفت.
ذات آتش گِرد آن نشستن است و به مرور زمان آتشکده تبدیل به مکانی برای گردهمایی و برگزاری جشن‌ها و آیین‌های مذهبی زرتشتیان شد. قبل از آن نیز به عنوان دادگاه مورد استفاده قرار می‌گرفت که در آن موبد به دادرسی مردم می‌پرداخت.
ورود به این نیایشگاه همیشه برای نیایش کنندگان با آدابی همراه بوده‌است. از جمله پاکیزگی زنان و مردان. مردان باید برای ورود با کلاه سفید و زنان با روسری سفید و لباس رنگ روشن و بدون کفش وارد شوند. آتش مقدس درون مجمر بزرگی از جنس برنز است و شخصی به نام «هیربد» مسئول روشن نگه‌داشتن آن است. بازدیدکنندگان این آتشکده می‌توانند این آتش همیشه فروزان را از پشت دیوار شیشه‌ای ببینند.
این آتشکده در خیابان «آیت‌الله کاشانی» یزد است.
ساختمان کنونی آتشکده یزد در آبان ماه ۱۳۱۳ با سرمایهٔ یک زرتشتی پارسی به نام «همابائی» بر قطعه زمینی که از سوی چند تن از زرتشتیان ایران ازجمله برادران امانت به یاد فوت پدرشان «اردشیر مهربان رستم» امانت وقف شد، ساخته شد. نقشهٔ این بنا را مهندسان پارسی کشیده‌اند و «ارباب جمشید امانت» سرپرستی و نظارت ساخت این بنا را بر عهده داشت. وی در خاطرات خود نوشته‌است که برای جلب توجه پارسیان هندوستان، پنج بار به آن دیار سفر کرده‌است. چهار بار با کشتیهای بخار بر روی آب‌های خروشان اقیانوس هند و یک بار پیاده و با شتر در ریگزارهای بلوچستان ایران و پاکستان تا سرانجام انجمن پارسیان هند پرداخت هزینهٔ ساختمان آتش ورهرام یزد را پذیرفت.
آتشی که درون این آتشکده می‌سوزد بیش از ۱۵۰۰ سال است که روشن مانده‌است. این آتش فروزه‌ای است از آتش آتشکده کاریان در لارستان که به عقدای یزد آورده شد و نزدیک به ۷۰۰ سال در آنجا روشن نگه داشته شد و سپس در سال ۵۲۲ خورشیدی (۱۱۷۴ میلادی) از عقدا به اردکان (روستای ترک آباد) برده شد و نزدیک به ۳۰۰ سال نیز در ترک آباد بود و در سال ۸۵۲ خورشیدی (۱۴۷۴ میلادی) از ترک آباد به یزد برده و نگهداری شد. نخست در محله‌ای به نام «خلف خان علی» در خانهٔ یکی از موبدان بزرگ به نام «موبد تیرانداز آذرگشسب» نگهداری می‌شد و در سال ۱۳۱۳ پس از ساخته شدن این آتشکده به درون آن برده شد.
در کتاب زرتشت و زرتشتیان تاریخچه این آتش چنین آمده‌است:
«پس از استقرار حکومت ایلخانان در ایران، برخی از زرتشتیان و موبدان گوشه و کنار ایران که پس از حملات اولیه مغولان آواره شده بودند، به دهکده‌ای کوچک در کُنجِ شمالِغربیِ یزد به نام «تُرک‌آباد» -که یک آتشکده کهنِ آناهید، هنوز در آن‌جا سالم و از گزند حوادثِ روزگار مصون مانده بود- کوچیدند و «آتش بهرام» خود را نیز در روستای مجاور که «شریف‌آباد» نام داشت، در خانه‌ای محقّر و آجری قرار دادند. تُرک‌آباد و شریف‌آباد از این زمان به مهمترین مرکز تجمع زرتشتیان تبدیل شد. این آتش مقدس که در زمان ساسانیان و به فرمان موبدِ موبدان «کرتیر» افروخته شده بود و در پرستشگاهی در استخر قرار داشت در گذر تمام این سال‌ها با کوشش زرتشتیان روشن مانده بود، از پیچ و خم روزگار گذشته و اینک در این مکان گمنام قرار گرفت. این آتش بهرام که از اوایل دوران ساسانی به‌طور مداوم فروزنده بود، از این زمان در این مکان امن باقی‌مانده و تا امروز، همچنان به عنوان «مقدس‌ترین آتش زرتشتیان» در «انجمن زرتشتیان یزد» و «آتشکده کرمان» برافروخته است.کتاب زرتشت و زرتشتیان، صفحهٔ ۵۴
دیوان عالی بریتانیا ، دیوان عالی در نظام حقوقی مدنی انگلستان، ولز، ایرلند شمالی و اسکاتلند است که آخرین مرجع و عالی‌ترین دادگاه تجدیدنظر در بریتانیا به‌شمار می‌رود. نقش دیوان عالی بریتانیا به عنوان دادگاه تجدیدنظر در پرونده‌های کیفری شامل منطقه اسکاتلند نمی‌شود.
این دادگاه بر پایه مصوبهٔ اصلاحی مشروطه (۲۰۰۵) تشکیل و در ۱ اکتبر ۲۰۰۹، آغاز به کار کرد. Retrieved on 2009-09-02.