moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مقّر بخشداری بندپی در روستای مقریکلا در غرب بندپی بوده که از سال ۱۳۵۵ پس از طرح روستاهای منظومه ای مکان آن به شهرک خشرودپی انتقال یافت. دهستان‌های بندپی به دو بخش مجزای بندپی غربی و بندپی شرقی تقسیم گردیده که در سال ۱۳۷۰ محل استقرار بخشداری در غرب به مرکزیت خوشرودپی و در شرق به مرکزیت گلوگاه می‌باشد.
بخش بندپی غربی دارای دو دهستان:
1=دهستان خشرودپی
روستاهای:
پازمین، تسکا، کاردی‌کلا، کام‌کلا، خرابه خوش‌رودپی، گاودشت، افراسیاب‌کلا، لمسوکلا غربی، مقری‌کلا، میان‌بورا، پاری‌کلا، سفیدتور بالا، سنگ‌رودپی، کاردگرکلا، مسک، ازارکل، اومال استاداحمد، اومال شکراله، سفیدتور پایین، پنبه‌جار، زرتلک، سوت‌سی آقالر، سوت‌سی گل‌چوب، کشیرمحله، مجی‌کتی، ازارسی، ازارسی حاتم، انجیلک، بالابورا، برگ‌نو، پلنگ‌دره، چاق‌فیروزجایی، شهنه‌پشته حاجی‌مهدی، فریدون‌کلا، پولادسی، کیس، موزی‌کتی، ولیک‌تخت، گته‌نو، کرات‌سی، بالاولیک، دیزنو، انجیل‌سی، دولت‌رودبار، دیواملکشاه، نارنج‌لو، میان‌دره، دیواعمران، تلیکا، پینک، تیرنگ‌سی، سوت‌سی شیاده، شیاده بالا، فیل‌بند، تشبیشه، شیاده سادات‌محله، کاشمسی
۲=دهستان شهید آباد
فکچال، شوب‌کلا، معلم‌کلا، کلاگرمحله، یزدان‌آباد، قنبرزاده، پطرودپی، شانه‌تراش، صلح‌دارکلا، کهرکنار کشتلی، بزرودپی، فیروزآباد.
مرکز بخش بندپی غربی شهر خوشرودپی می‌باشد
شهر خشرودپی باتوجه به وسعت زیاد و امکانات مناسب و همچنین دارا بودن بازار مناسب مورد توجه ساکنان جنوب بابل و بخش دابوی آمل بوده و بسیاری از احتياجات مردم منطقه های بندپی و مناطق همجوار در این شهر و بازارش برطرف میگردد.
وجود فروشگاه های بزرگ و کوچک،صنوف مختلف صنعتی و سنتی و...موجب رونق بازار شهر خشرودپی شده است که باتوجه به شرایط جغرافیایی منطقه بندپی غربی یکی از مناطق بزرگ و حائز اهمیت استان مازندران محسوب می شود.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این بخش بیش از۳۲۰۰۰هزار نفر جمعیت بوده‌است. مردم بندپی‌غربی به زبان مازندرانی(تبری) گویش می‌کنند.
شغل اکثر مردم این بخش کشاورزی، باغداری ودامپروری است. بیشترین سطح کشت مربوط به زمین‌های شالیزاری است. در رده بعدی باغ مرکبات قرار دارد. دامداری در مناطق جنوبی که مناطق جنگلی است رواج دارد. این دامداران در تابستان‌ها به ارتفاعات البرز که سردسیر است نقل مکان می‌کنند.
از جمله مهم‌ترین آثار باستانی آن تکیه مقریکلا با قدمتی بیش از ۲۰۰ سال می‌باشد که در فهرست آثار تاریخی و ملی مازندران و شهرستان بابل ثبت گردیده‌است
سقاخانه‌های تاریخی روستاهای شیاده، پازمین وشهیدآباد، تکایای تاریخی و زیبای روستاهای دیوا ملکشاه ودیوا عمران نیز از بناهای تاریخی و زیبای منطقه می‌باشند.
کاوش سازمان میراث فرهنگی در سالهای گذشته در دو نقطه از مکان‌های تاریخی بندپی گواه تاریخ کهن این دیار می‌باشد که اکتشافات بدست آمده نیز در موزه شهر بابل نگهداری می‌گردد، تاریخ بدست آمده از کاوشهای فعلی منطقه تمدن ۳تاهفت هزار ساله بندپی را گواه می‌باشد.
آثار قلعه های به جا مانده از عصرهای مختلف تاریخی در مناطق بالادست همچون جنگل های دیوا و شیاده بسمت فیلبند و سنگچال،راه های سنگفرش شده و محدوده های سکونت گاهی سنگی معروف به(کافر کِلی)از دیدنی های خاص تاریخی می‌باشد که متاسفانه در طی سال‌های متمادی به دلیل عدم ثبت میراث فرهنگی و یا محافظت مورد سو استفاده متجاوزان آثار تاریخی قرار گرفته است.
فاضلی نشلی با بیان اینکه فاز اول کاوش در تپه تاریخی قلعه بن به پایان رسیده است, افزود : : کاوش ها نشان داد که پنج هزار سال پیش اقوام زیادی از مناطق مختلف ایران بویژه مناطق شرقی به مازندران مهاجرت کردند.
وی گفت : مهمترین دلیل مهاجرت گسترده به مازندران فروپاشی جوامع شرقی ایران و خشکسالی سنگینی بود که در کشور اتفاق افتاده بود. این باستان شناس غنای طبیعی و آب و هوای مناسب را مهمترین جاذبه مازندران برای مهاجران توصیف کرد و گفت: خشرودپی همان گونه که از نامش پیداست دارای رودهای فراوان و پر آب و طبیعت غنی برای تامین غذا بود و به همین دلیل هم مهاجران فراری از خشکسالی را به خود جلب کرده بود.
سرپرست تیم کاوشگری تپه تاریخی قلعه بن بابل افزود :‌ 14 نمونه از کشفیات صورت گرفته اعم از کربن، استخوان، دندان و دانه های کشف شده برای تحقیقات تکمیلی و قطعی به کشورهای آلمان، انگلستان و لهستان ارسال می شود و بعد از یک فرایند 6 ماهه نتایج قطعی تحقیقات با هزینه 500 میلیون ریالی در اختیار ما قرارمی گیرد.
در این آزمایش ها ضمن بررسی قومیت های مختلف، بیماری های موجود در پنج هزار سال پیش در منطقه هم مورد بررسی قرار می گیرد و همچنین متوجه خواهیم شد که چه حیوانات، آبزیان و درختانی در حدود پنج هزار سال پیش در مازندران وجود داشتند که در حال حاضر نسل آنان منقرض شده است.
در زمينه کشاورزي نيز خوشبختانه در اکتشافات اخیر 20 کیلوگرم غلات مخلوط شامل دانه های گیاهی همانند گندم نیز کشف شد که با انجام آزمایشات مختلف ، این موضوع اثبات شد که مازندران از پنج هزار سال پیش قطب کشاورزی ایران بوده است.
سرپرست تيم کاوشگري تپه تاريخي قلعه بن بندپي غربي شهرستان بابل با اعلام اینکه فاز نخست کاوش در قلعه بن به صورت عمودی بود ، افزود: کاوش در این تپه باستانی در پنج مرحله انجام می شود که مرحله دوم در سال بعد به صورت افقی انجام می شود که دستاوردهای بسیار مهمی را به همراه خواهد داشت.
عضو هیات علمی دانشگاه تهران گفت: در کاوش افقی مسائل مذهبی، طبقات اجتماعی و مسکونی اقوام ساکن در منطقه در پنج هزار سال پیش مورد بررسی قرار می گیرد.
در محوطه قلعه بن بزرودپی انواع تدفین وجود دارد که یکی از آنها تدفین خمره ای است, به طوریکه جسد فرد را به همراه اشیاء سفالی ظرفهای کوچک عطردان , گلاب دان یا خنجرهای کوچک را داخل خمره می گذاشتند و دفن می کردند و این خمرها در تپه باستانی بزرودپی قدمتی 3000 ساله دارد .
در هفت تپه قبرستان پادشاهی هزاره اول و دوم قبل از میلاد در قلب جنگل بندپی غربی که در زمینی بیش از چهار هکتار داریم که بدست کاوشگران غیر مجاز شبانه تخریب شد.
فازنخست کاوش در این تپه تاریخی با حضور 10 کارشناس از دانشگاه تهران و مازندران و 10 کارگر با اعتبار یک میلیارد و 200 میلیون ریال آغاز شد که مکشوفات مهمی همچون ابزارآلات جنگی زیور آلات وکوزه های مختلف کشف شد لازم به ذکر است جسد دختر ۷هزار ساله این قبرستان نیز در موزه شهر بابل نگهداری می‌شود.
از نقاط دیدنی و گردشگری آن می‌توان به جنگل‌های شیاده، دریاچه و سد شیاده، دریاچه آب‌بندان کامی‌کلا در دامنه رشته کوه البرز اشاره نمود.
روستای فیل بند از توابع بندپی غربی در استان مازندران ایران است. اهالی به این روستا فلبن می‌گویند که کوتاه شده فیل‌بند است ولی از سمت بند پی بابل هم نقاط دسترسی وجود دارد
.[۱]
مناطق جنگلی بندپی از روستاهای دیوا و شیاده و میاندره بسمت ارتفاعات و مناطق ییلاقی مسيري زیبا و دیدنی انتخابی مناسب برای کمپین ها و تورهای تفریحی
با چشم‌انداز رودخانه و جنگل از روستاهای زیبای بندپی غربی است.
دارای مرتع زیبا وچشم نواز چپون بنه
این روستا با داشتن پارک بزرگ جنگلی ولیک، جنگل‌های سرسبز خالپشته، ولیک و رودخانه کلار رود و تپه جهان‌نما و نماد سنگی باستانی ملقب به «شترسنگ» از روستاهای توریستی منطقه می‌باشد. همچنین این روستا، زادگاه شهید منا، حاج محمد ابراهیم مصطفی زاده طالش نیز می‌باشد
با داشتن زیارتگاه امامزاده مسلم، رودخانه کلارود، جنگل‌های پولادسی و ورزشگاه شهدای لمسوکلا از روستاهای گردشگرخیز منطقه می‌باشد.
روستای لمسوکلا دارای قدمت تاریخی زیادی می‌باشد
که دردوره نادر به عنوان تبعیدگاه اعراب وافاغنه از آن استفاده شد
که امروزه نسلهای جدیدشان در این روستا زندگی می‌کنند
زادگاه شهید مدافع حرم حسن رجایی فر
روستای کامیکلا از روستاهای بسیار زیبا بکر منطقه بندپی می‌باشد
اب بندان کامیکلا که دریاچه ای بسیار زیبا در دل جنگلهای بندپی می‌باشد از نقاط دیدنی و گردشگر پذیر منطقه است.
این روستا که در مجاور روستای کامکلا است روستایی پهناور و دارای خانه‌های مسکونی پراکنده‌است. شغل این ساکنان کشاورزی، دامداری و کارمندی می‌باشد. دارای انجمن شورایی می‌باشد و جوانان این روستای زیبا دارای تحصیلات بالا و عالی می‌باشند.
دارای جنگل‌های وسیع و زیبا است که یکی از مناطق گردشگری و تفریحی به‌شمار می‌رود. دارای جنگلی به اسم شهنه پشته، هفت تپه و… است.
در کنار این روستای باطراوت شهرک صنعتی است.
این روستا متشکل از دوطایفه ملکشاه وعمران روستایی زیبا در دل جنگل‌های هیرکانیست که
از زیبایی خاصی برخوردار بوده و بعنوان یک روستای توریستی و گردشگری می‌باشد.
رودخانه‌های پرآب و خنک آن که از ییلاقات بندپی همچون فیلبند از دل جنگل‌های‌های هیرکانی روستای دیوا می‌گذرد در طول سال خصوصاً ایام تابستان و گرما محل گردش و تفریح عموم مردم شهرستان و گردشگران غیر بومیست.
پارک گردشگری جنگلی ولیک شهرداری خشرودپی بندپی غربی محیطی جالب و دیدنی همراه با امکانات تفریحی و رفاهی ویژه،سالن های غذاخوری،سوئیت های اقامتی،کارتینگ اتومبیل سواری،پیت بال و...
مجتمع تفریحی و رفاهی سد خاکی شیاده در قلب جنگل های هیرکانی با منظره های دیدنی سلسله جبال البرز،سوئیت های اقامتی رستوران کافی شاپ و پل معلق و...
رودخانه کلارود، کهولی، هر۲رودامام زاده قاسم
رودخانه ای پر آب و زلال که از کوه های بندپی سرچشمه گرفته و با گذشت کلیومتر ها از جنگل های هیرکانی به مناطق پایین دست میرسد و در نهایت به دریای مازندران متصل می‌گردد.و همچين وجود امام زاده ای در کنار آن دارای زیبایی خاصی دارد.
جنگل‌های اومال و پنبه جار
درویش آقوی بالابورا
امام زاده سید حسنی (ره) سفیدتور کشیر محله
آقا سید ناصر شانه تراش
امام زاده قاسم و امام زاده عباس دیوا
آقا سید مهدی کروب مقریکلا
درویش تاج الدین شهید آباد بندپی
امام زاده مسلم لمسوکلا
بخش بندپی شرقی یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین بخش‌های شهرستان بابل در استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ. مرکز این بخش شهر گلوگاه است.
بخش بندپی (شامل بندپی شرقی و غربی امروزی) از قدیمی‌ترین بخش‌های کشور است که در سال ۱۳۱۶ با نوشتن اولین قانون تقسیمات کشوری به بخش تبدیل گردید. (پیش از آن نیز به صورت مستقل تحت عنوان بلوک (معادل بخش امروزی) دارای نایب الحکومه بوده‌است)[۱] بندپی تا سال ۱۳۷۰به‌صورت یکپارچه و دارای یک بخشداری و در غرب بندپی مستقر بوده‌است
بخش بندپی شرقی یکی از بخش‌های شهرستان بابل واقع در جنوب این شهرستان می‌باشد که بالغ بر ۳۵۰۰۰ نفر جمعیت دارد. این بخش یکی از بزرگترین بخش‌های شهرستان بابل بوده و شامل مناطق دشت و جلگه - جنگل - کوهستان می‌باشد. این بخش علاوه بر همسایگی با بخش‌های بندپی غربی، گتاب و بابلکنار شهرستان بابل با لفور سوادکوه و ییلاقات فیروزکوه همسایه بوده و جاده ارتباطی با این مناطق دارد. بافت این منطقه کاملاً روستایی بوده و عمده فعالیت مردم آن کشاورزی و دامداری سنتی می‌باشد. این بخش از طریق جاده شهید صالحی به بخش مرکزی شهرستان بابل متصل می‌شود که این جاده در سال ۱۳۴۱ توسط قهرمان ارزنده کشتی جهان (امامعلی حبیبی) و همت حاج محمد فیروزی تعریض گردیده‌است که از همان هنگام به نام این ورزشکار نام گذاری شده و از محبوبیت بسیار بالایی در بین مردم منطقه برخوردار می‌باشد مرز بین بخش گتاب و بندپی روستاهای اتاقسرا و صورت می‌باشد.
روستای صورت اولین روستای ورودی به بندپی شرقی بوده که داری باغات مرکبات و مزارع کشاورزی بسیاری می‌باشد.
گلیا یا( گلوگاه بابل) به عنوان بزرگترین شهر منطقه مرکز بخش بندپی شرقی می‌باشد و اکثر ادارات و ارگانها و موسسات دولتی در آنجا مستقر بوده و به عنوان مرکز تجاری منطقه نیز شناخته می‌شود.
زبان رایج در این منطقه زبان تبری (مازنی) است.
مردم این منطقه به زبان تبری سخن می‌گویند.
اقتصاد این منطقه بر پایه کشاورزی و دامپروری می‌چرخد. عمده محصولات کشاورزی شالیکاری است. در رده بعدی بیشترین سطح کشت به باغ داری تعلق دارد. باغداری شامل مرکبات، کیوی و گوجه سبز(هلی) می‌باشد. به علت ارزش بیشتر محصولات باغی روز بروز سطح زیر کشت محصولات باغی در حال افزایش یافتن است؛ و در نتیجه سطح زیر کشت شالیزاری کاهش می‌یابد. نوغانداری نیز در اندازه‌ای محدود رواج دارد
دامداری به علت همجواری با جنگل و کوه رواج دارد. بیشتر دامداران در تابستان‌ها به مناطق سردسیر (یا کوه) در دامنه‌های البرز مرکزی و در زمستان به مناطق گرمتر (یا مازرون یا همان مناطق جلگه‌ای) نقل مکان می‌کنند و بیشتر به پرورش گاو می‌پردازند.
زنان هم در خانه‌هایشان به پرورش مرغ و خروس و اردک و بوقلمون و غاز می‌پردازند که با فروش آنها در پنجشنبه بازار گلوگاه سهم عمده‌ای در اقتصاد خانواده ایفا می‌نمایند.
همچنین پرورش و نگهداری زنبور عسل مورد توجه بسیاری قرار گرفته که اکثر زنبورداران در طول سال چند بار به مناطق مختلف کوچ می‌نمایند.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این بخش برابر با ۳۵٬۲۳۲ نفر جمعیت بوده‌است. مردم بندپی‌شرقی به زبان مازندرانی گویش می‌کنند.
بخش بابل‌کنار یکی از بخش‌های شهرستان بابل در استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهرها: مرزیکلا
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش بابل کنار شهرستان بابل در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۴۹۵۵ نفر بوده‌است.
مناطق دیدنی:
بخش لاله‌آباد (به مازندرانی: لاله‌وا) یکی از بخش‌های شهرستان بابل در استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ. شغل اصلی ساکنین روستاهای لاله‌آباد کشاورزی بوده و محصول عمده آن برنج است. این منطقه در حد فاصل شهرهای بابل و آمل واقع شده‌است.
این بخش، از شمال با شهرستان‌های بابلسر و فریدونکنار، از شرق با بخش مرکزی شهرستان بابل، از غرب با شهرستان آمل و از جنوب با بخش بندپی غربی شهرستان بابل همسایه است.
این بخش، در سال ۱۳۷۶ به مرکزیت زرگرمحله، مرکب از دهستان‌های لاله‌آباد و کاری‌پی ایجاد شده و شامل هشتاد آبادی و یک شهر است. تقسیمات کشوری در بخش لاله‌آباد به شرح زیر است:
شهرها: زرگرمحله
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش لاله آباد شهرستان بابل در سال ۱۳۹۵ برابر با ۴۹۱۴۲ نفر بوده‌است. سه مرکز مهم جمعیتی آن (بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵) به شرح زیر است.
زبان مردم این منطقه مازندرانی (تبری) است ولی همه مردم با زبان فارسی نیز آشنایی دارند.
شغل اصلی ساکنین روستاهای لاله‌آباد کشاورزی بوده و محصولات عمده آن شامل ارقام برنج کم محصول، ارقام برنج پر محصول، کلزا، سیر و باقلا است. کانال زراعی کاری که سرچشمه آن، رودخانه هراز است سهم بسزایی در تأمین آب کشاورزی روستاهای این بخش دارد.
بخش گتاب یکی از بخش‌های شهرستان بابل در استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهرها: گتاب
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش گتاب شهرستان بابل در سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۵۱۰۹ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان تنکابن یکی از بخش‌های شهرستان تنکابن در استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ جمعیت بخش مرکزی شهرستان تنکابن برابر با ۹۹٫۱۹۰ نفر بوده‌است.
شهر تنکابن با ۵۵٫۴۳۴ نفر، شهر شیرود با ۱۱٫۳۷۷ نفر، دهستان میر شمس الدین با ۸٫۷۳۶ نفر و دهستان گلیجان با ۲۳٫۶۴۳ نفر، جمعیت بخش مرکزی شهرستان تنکابن را تشکیل می‌دهند.
شهرستان عباس‌آباد یکی از شهرستان‌های استان مازندران در شمال ایران است که از غرب به شهرستان تنکابن، از شرق به شهرستان چالوس، از شمال به دریای مازندران و از جنوب به رشته کوه‌های البرز و شهرستان کلاردشت متصل است. مرکز این شهرستان شهر عباس‌آباد می‌باشد. مردم این شهرستان به زبان مازندرانی و فارسی صحبت می‌کنند. این شهرستان شامل بخش‌های مرکزی(لنگارود شرقی و لنگارود غربی) سلمانشهر(کلار آباد غربی) و کلارآباد(کلار شرقی و کلار غربی) می‌باشد.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت شهرستان عباس‌آباد در سال ۱۳۹۵ برابر با ۵۲۸۳۲ نفر بوده‌است.
جمعیت بخش‌ها:
بخش مرکزی:۲۵۴۳۶
بخش سلمانشهر:۱۶۴۲۷
بخش کلار:۱۰۹۶۹
این شهرستان از لحاظ جمعیت در میان شهرستانهای ۲۲ گانه استان مازندران جایگاه ۱۸ را پیش شهرستان‌های گلوگاه، سوادکوه شمالی، کلاردشت و سیمرغ داراست
بخش خرم‌آباد یکی از بخش‌های شهرستان تنکابن در استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ. این بخش بزرگ تا آبانماه سال ۱۳۹۹ دارای بیش از ۱۷۲ روستا بوده و بیش از ۴۱ هزار نفر جمعیت داشت. از یازدهم آبان سال ۱۳۹۹ با تصویب هیئت وزیران، دهستان جدیدی به نام میاندامان در ناحیه جنوبی شهرستان تنکابن شکل گرفت که موجب تجزیه بخش خرم آباد گردیده و روستاهای زیادی از دهستان بلدهٔ خرم آباد جدا شدند و به دهستان میاندامان ملحق شدند تا بهمراه دهستان دوهزار و دهستان سه‌هزار، بخش جدیدی بعنوان بخش کوهستان در جنوب شهرستان تنکابن تشکیل شود. هم‌اکنون «بخش خرم‌آباد» شامل دهستان بلده و دهستان بلده شرقی است و شهر خرم‌آباد مرکز بخش خرم‌آباد می‌باشد. جمعیت فعلی این بخش ۳۱٫۲۰۶ نفر (۱۰٫۶۳۳ خانوار) است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این بخش بزرگ در سال ۱۳۹۵ برابر با ۴۱٫۰۰۶ نفر بوده‌است.
بخش نَشتا یکی از بخش‌های شهرستان تنکابن در استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ. این بخش به مرکزیت شهر نَشتارود در بهمن‌ماه ۱۳۸۱ از ترکیب دهستان‌های تمشکل و کترا در تابعیت شهرستان تنکابن ایجاد و تأسیس گردید.حافظهٔ قوانین، بازدید: سپتامبر ۲۰۰۹.
شهر کوچک و توریستی نشتارود در این بخش قرار دارد. نشتارود، ازارود و کترا از رودهای این بخش هستند. کارخانه نوش تولیدکننده آبمیوه در روستای کترا در این بخش واقع شده‌است. روستاهای معلم کوه، کریسمال و دیزل پشت از روستاهای این بخش هستند. یک مرکز تحقیقات کشاورزی نیز در روستای کترا واقع شده‌است. تنها را ارتباطی این بخش با بیرون از طریق جاده ساحلی می‌باشد.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش نشتا شهرستان تنکابن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۵٫۹۳۵ نفر بوده‌است.
بخش یانه‌سر یکی از بخش‌های شهرستان بهشهر در استان مازندران در شمال ایران است. بخش یانه سر مقر اسکان سردار رفیع یانسری از حاکمان منطقه استرآباد و گرگان و قسمتهائی از هزارگری می‌باشد. مرکز این بخش روستا
بیشه بنه می‌باشد.
بخش یانه سر از شمال به بخش گلوگاه (شهرستان بهشهر) و شهرستان بندر گز؛ از مغرب به شهرستان
کردکوی. از جنوب شرقی به شهرستان دامغان. از جنوب و غرب به شهرستان نکا محدود است که از سمت شمال شرقی و مشرق به استان گلستان و از جنوب به استان سمنان محدود است. بخش یانه سر دارای ۷۶۳.۲ کیلومتر مربع (۳۵ درصد مساحت شهرستان) است و تمامی آن در ناحیه کوهستانی البرز قرار دارد.
بخش یانه سر یکی از بخش‌های سه‌گانه شهرستان بهشهر در ناحیه کوهستانی البرز قرار گرفته‌است. این بخش از دیرباز منطقه هزار جریب یا هزارگری نامیده می‌شده‌است. ظاهراً وجه تسمیه آن با وسعت کل منطقه در ارتباط است.
هزار جریب (سابق) به عنوان جزئی از منطقه کوهستانی البرز دارای روستاهای پراکنده و کوچک است. منطقه هزار جریب بهشهر (هزار جریب سابق یا هزارگری) در تقسیمات سیاسی کشورتقریبا منطبق بر بخش یانه سر می‌باشد. بخش یانه سر در جنوب شرقی شهرستان بهشهر، بین ۳ استان مازندران – گلستان و سمنان قرار دارد. مساحت آن حدود ۷۶۳ کیلومتر مربع و جمعیت آن طبق سرشماری عمومی ۱۳۷۵ برابر با ۸۸۸/۱۱ نفر است. این بخش به مرکزیت روستای بیشه بنه، مشتمل بر دو دهستان بنامهای عشرستاق و شهداء و ۶۸ روستا می‌باشد.
موقعیت شکل بخش یانه سر: این بخش بین ۲۸–۳۶۰ تا ۴۰–۳۶ عرض شمالی و ۴۱–۵۳ تا ۹–۵۴ طول شرقی قرار گرفته‌است. اختلاف بین مرز شمالی و جنوبی به ۱۳ دقیقه و بین مرز شرقی و غربی به ۲۸ دقیقه می‌رسد. بخش یانه سر در منتهی‌الیه جنوب شرقی استان مازندران و محل اتصال ۳ استان (مازندران، گلستان و سمنان) در ناحیه کوهستانی البرز قرار گرفته‌است.
شکل هندسی بخش یانه سر: بخش یانه سر از نظر هند سی تقریباً به شکل مستطیل است. مرز شمالی تا جنوب آن ۵ /۱۶ تا ۲۲ کیلومتر و مرز شرقی تا غرب در حدود ۴۵ کیلومتر فاصله دارد.
تقسیمات اداری بخش یانه سر: بخش یانه سر به مرکزیت روستای بیشه بنه از نظر اداری تابع شهرستان بهشهر است.
این بخش به دو دهستان تقسیم می‌گردد:
الف: دهستان عشر ستاق: این دهستان با وسعت ۲۴۳.۷ کیلومتر مربع (۹ /۳۱ درصد از وسعت بخش) به مرکزیت روستای بیشه بنه (مرکز بخش نیز می‌باشد) در قسمت جنوب و جنوب غربی بخش یانه سر قرار دارد. فا صله مرکز دهستان تا شهر گلوگاه ۴۰ کیلومتر و تا شهر بهشهر ۶۳ کیلومتر می‌باشد. دهستان عشر ستاق اگر چه حدود ۳۲ درصد از وسعت بخش را به خود اختصاص داده اما به دلیل ویژگی خاص خود از جمله استقرار روستای بیشه بنه (مرکز بخش) مورد توجه می‌باشد.
ب: دهستان شهداء: این دهستان به مرکزیت روستای سفید چاه با وسعت ۵ /۵۱۹ کیلومتر مربع (۱/۶۸ درصد از وسعت بخش) در قسمت شرقی و شمال بخش یانه سر قرار دارد.
فاصله مرکز دهستان (روستای سفید چاه) تا مرکز بخش (روستای بیشه بنه) ۱۲ کیلومتر و تا شهر گلوگاه ۳۸ کیلومتر و تا مرکز شهرستان بهشهر ۶۱ کیلومتر و تا شهر دامغان ۱۰۲ کیلومتر می‌باشد. روستای سفید چاه در مسیر راه ارتباطی گلو‌گاه دامغان قراردارد.
اسماعیل مهجوری می‌نویسد حد فاصل سوادکوه و استرآباد، هزارجریب نام دارد و سرزمین آن به دو بخش تقسیم شده‌است. چهاردانگه و دودانگه. چهاردانگه نیز سه قسم است: «چهاردانگهٔ سورتیجی، چهاردانگهٔ مسعود الملک و چهاردانگهٔ شهریاری به مرکزیت یانه سر»
آثار تاریخی: خانه شهریاری و امامزاده محمد خوش انگور
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش یانه سر شهرستان بهشهر در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۱٬۰۱۷ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان رامسر یکی از دو بخش شهرستان رامسر در استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهرها: رامسر و کتالم و سادات‌شهر
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان رامسر در سال ۱۳۹۵ برابر با ٧۴،١٧٩ نفر بوده‌است.
ابراهیم متفرقه (۱۶۷۴-۱۷۴۵) ادیب و محقق و سیاست‌مرد دوره عثمانی بود. او نخستین مسلمانی بود که چاپخانه‌ای با حروف سربی عربی در استانبول دایر کرد.
او در ترانسیلوانی در خانواده‌ای مجار به دنیا آمد و پس از اسارت به دست ترکان عثمانی به اسلام گروید. نام اصلی مجاری او مشخص نیست.
او چند کتاب غیر دینی از جمله "جهان‌نما" نوشته کاتب چلبی را چاپ کرد.
بخش دودانگه یکی از بخش‌های شهرستان ساری در استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش دو دانگه شهرستان ساری در سال ۱۳۹۵ برابر با ۷٬۶۵۳ نفر بوده‌است. زبان مردم دودانگه زبان تبری (مازندرانی) است.
گانگریو نام یک مجموعه تلویزیونی انیمه ژاپنی از محصولات استودیو مدهاوس است که بر اساس یک بازی کامپیوتری به همین نام ساخته شده‌است. این بازی برای کنسول پلی‌استیشن ۲ و در سال ۲۰۰۲ تولید گردید. ایدهٔ اصلی بازی و طراحی شخصیت‌ها از "یاسوهیرو نایتو" است. این مجموعه به تعداد ۲۶ قسمت از ۶ اکتبر ۲۰۰۳ تا ۲۹ مارس ۲۰۰۴، از شبکهٔ تی‌وی توکیو پخش شد.
داستان سبک گانگستری این اثر حول دو دوست نزدیک هری و براندون می‌گردد. هری به براندون خیانت می‌کند و او را می‌کشد. ۱۳ سال بعد به کمک یک دانشمند نخبه، براندون از سرزمین مردگان به دنیای زندگان بازگردانده می‌شود، و انتقام خود را می‌جوید.
بخش کلیجان رستاق یکی از بخش‌های شهرستان ساری در استان مازندران در شمال ایران است .اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش کلیجان رستاق شهرستان ساری در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۲٬۰۲۴ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان ساری یکی از بخش‌های شهرستان ساری در استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان ساری در سال ۱۳۹۵ برابر با ۴۲۹٬۶۲۰ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان سوادکوه یکی از بخش‌های شهرستان سوادکوه در استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهرها: پل سفید، آلاشت
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان سواد کوه در سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۳۹۲۰ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان قائم‌شهر یکی از بخش‌های شهرستان قائم‌شهر در استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهرها: قائم‌شهر، ارطه
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان قائم شهر در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۷۷۰۵۹ نفر بوده‌است.
‌شهرستان سیمرغ با مرکزیت شهر کیاکلا یکی از شهرستان‌های استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ. شهرستان سیمرغ بیستمین شهرستان تأسیس شده در استان مازندران است.این شهرستان در آذر ماه ۱۳۹۱ به دستور رئیس‌جمهور محمود احمدی‌نژاد با تغییر نام و ارتقای بخش کیاکلا و انتزاع آن از شهرستان قائم‌شهر ایجاد شد.
تقسیمات شهرستان سیمرغ
شهر: کیاکلا
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت شهرستان سیمرغ (بخش کیاکلا ی سابق) در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۹ هزار و ۳۷۶ نفر بوده‌است.
فهرست آثار باستانی ملی ثبت‌شده واقع در شهرستان:
تپه باستانی کتی بالا (دین تپه) واقع در روستای دینه سر که متعلق به هزاره اول قبل از میلاد می‌باشد در سال ۱۳۸۲ به شماره ثبت ۱۰۲۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران در میراث فرهنگی استان به ثبت رسیده‌است.
سایت فرمانداری شهرستان سیمرغ: https://web.archive.org/web/20180504102116/http://www.f-simorgh.ir/
سایت جامع شهرستان سیمرغ:https://web.archive.org/web/20161123054008/http://simorghema.ir/'
بخش چمستان یکی از بخش‌های شهرستان نور در استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش چمستان شهرستان نور در سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۰۷۹۷ نفر بوده است.
بخش بلده یکی از بخش‌های شهرستان نور در استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
یاسل،کام ،خجیرکلا،انگرود،پیچده،ناحیه،اوزکلا،اوز،یوش
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش بلده شهرستان نور در سال ۱۳۹۵ برابر با ۷۶۳۰ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان نور یکی از بخش‌های شهرستان نور در استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان نور در سال ۱۳۸۵ برابر با ۵۸۲۳۸ نفر بوده‌است.
کجور یکی از بخش‌های شهرستان نوشهر واقع در استان مازندران است. این بخش ییلاقی و کوهستانی دارای سه دهستان به نام‌های پنجک رستاق، زانوس رستاق و توابع کجور و به مرکزیت شهر کجور می‌باشد.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
از نظر جغرافیایی این منطقه بین دو کوه دماوند و علم کوه واقع شده‌است.
دین اکثریت این منطقه اسلام و مذهب شیعه می‌باشد. سکنه منطقه را بومی‌های کُجور که کُجوری خوانده می‌شوند تشکیل می‌دهند همچنین ایل کرد خواجوند از ساکنین این منطقه هستند. منطقه کجور به علت داشتن وسعت مراتع دارای پراکندگی نسبی است و اکثر روستاها از هم فاصله دارند.
خانه‌های سنتی کجور به نام لَت به سر خنه و کَلچو خنه معروف می‌باشند که دیوارهٔ آن کاهگل و چوبی و سقف آن نیز از تکه چوب‌هایی به نام لَت پوشانده می‌شود.
بخش کجور دارای آموزش و پرورش، بخشداری، ثبت احوال، کمیته امداد، آتش‌نشانی، موزهٔ مردم‌شناسی کندلوس و… می‌باشد.
روستای زیبای اطاقسرا در کجور است.
مردم کُجور به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
مردم منطقه کجور به زبان طبری و با گویش کجوری که در محدودهٔ شهرستان‌های نوشهر و نور و شرق چالوس رایج می‌باشد، گفتگو می‌کنند و در برخی از مناطق که اهالی آنجا از ایل خواجه وند هستند، خواجه وندی صحبت می‌کنند که به نوعی لهجه کردی محسوب می‌شود.
استان مازندران پیش از اسلام تپورستان (به پهلوی: ) نامیده می‌شد که برگرفته از نام قوم تپوری (به یونانی: Τάπυροι) می‌باشد که پس از اسلام قوم طبری نام گرفتند و سرزمینشان طبرستان نامیده شد. تپورستان در اصل ناحیه‌ای در غرب مازندران و شرق گیلان بود و این ناحیه به کل مازندران گفته می‌شد.
شهرستان نوشهر و منطقه کجور در گذشته بخشی از رویان محسوب می‌شد. از رویان به عنوان یکی از شهرها و نواحی طبرستان یاد شده‌است. شهرهای آمل، چالوس، کلار، سعیدآباد و رویان جزئی از سرزمین قوم تپوری بودند. مازندران بخشی از تپورستان است و شهرهای آمل، ساری، کجور و کلاردشت از مراکز تاریخی طبرستان محسوب می‌شدند. رویان به سرزمینی آباد در غرب مازندران گفته می‌شد که شامل بخش‌های کجور، کلارستاق، لنگا، تنکا، سختسر، هوسم، الموت، طالقان، لورا، ارنگه، رودبار قصران و لارقصران می‌شد. رویان از شهرهای قدیم و تاریخی و بومی خطه طبرستان بوده‌است. بطوریکه بزرگترین شهر طبرستان در دشت آمل و بزرگترین شهر طبرستان در کوهستان رویان بوده‌است. رویان در اوایل قرن هفتم با عنوان استندار یا استنداران و سپس رستمدار خوانده شده‌است؛ که حدود رستمدار کاملاً قابل انطباق با حدود خاک رویان بوده و شهر قدیم کجور (به فاصله سه کیلومتری از شهر جدید کجور و در دامن کوه) از شهرهای معظم آن بوده‌است.More precisely in the Nāma-ye Tansar (tr., p. 30) it is stated that Deylamān, Gīlān, and Rūyān (later part of Ṭabarestān) all belonged to the kingdom of Gošnasp of Ṭabarestān and Parešvār, the latter apparently the Alborz region. Gošnasp made his submission to Ardašīr I, (Wolfgang Felix & Wilferd Madelung), “DEYLAMITES” Encyclopædia Iranica, online edition یاقوت حموی، رویان را کرسی منطقه کوهستانی طبرستان و آمل را کرسی منطقه جلگه ای و اراضی پست ساحلی یاد کرده و قید نموده که در رویان ساختمان‌های خوب و باغستان‌های پر میوه وجود داشته و نزدیک رویان (یا کلار) شهر سعید آباد واقع است. ابن فقیه همدانی، رویان از کوره‌های طبرستان است و از شهرهای رویان: چالوس، لارز، شرز و بذشوارجر است.در کتاب حدود العالم من المشرق الی المغرب که به سال ۳۷۲ قمری تألیف شده‌است چنین آمده که قسمتی از طبرستان سلطانی جداگانه به نام «استندار» داشت و شهرهای ناتل و چالوس و روذان(= رویان) و کلار جزء این قسمت بود. عبدالمومن که کتاب مراسد الاطلاع خود را در سال ۷۰۰ قمری می‌نوشت پس از ضبط اعراب کلمه می‌نویسد این نام بر شهر و کوره وسیعی از خاک طبرستان گفته می‌شود. این شهر بزرگترین شهر کوهستانی طبرستان است و حدود خاک آن به کوه‌های ری می‌رسد.
اصطخری می‌نویسد: آمل، ناتل، سالوس (چالوس)، کلار، رویان، میله، برجی، چشمهٔ‌الهم، ممطیر، ساری، اسرم، مهروان، لمراسک و تمیشه در شمار طبرستان است.
ابن حوقل در وصف طبرستان می‌نویسد: بزرگترین شهر طبرستان شهر آمل و در زمان ما حاکم نشین آنجاست. از پلور تا آمل یک منزل است و از آمل به شهر میله دو فرسخ و از میله تا تریجی دو فرسخ و از تریجی به ساری یک منزل و از ساری تا استرآباد چهار منزل و از استرآباد تا گرگان دو منزل راه است و از آمل تا ناتل یک منزل و از ناتل تا چالوس یک منزل و به سمت دریا تا عین الهم یک منزل است. ابن حوقل می‌نویسد: شهرهای آمل، شالوس (چالوس)، کلار، رویان، میله، تریجی، عین الهم، مامطیر، ساریه و اسرم و طمیسه جز ولایت طبرستان است.
به نقل از حدود العالم تمیشه، لمراسک، ساری، اسرم، مامطیر، تریجی، میله، آمل، الهم، ناتل، رودان، چالوس و کلار در شمار طبرستان هستند. به گزارش مؤلف حدود العالم ناتل، رودان، چالوس و کلار شهرک هایی‌اند اندر کوه و شکستگی‌ها و این ناحیتی است هم از طبرستان و لکن پادشاهی دیگر است و پادشاه آن استندار خوانند.
ابن اسفندیار طبرستان را از شرق تا غرب، محدود به دینارجاری تا ملاط دانسته، که معادل تقریبی جرجان و رودسر کنونی هستند. ابن اسفندیار در کتاب تاریخ طبرستان از شهرهای طبرستان که دارای جامع و مصلی بودند چنین نام می‌برد: به هامون آمل، ساری، اسرم مامطیر، رودبست، تریجه، میله، مهروان، اهلم، پای‌دشت، ناتل، کنو، شالوس (چالوس)، بیخوری، لمراسک، طمیش و به کوهستان کلار، رویان، نمار، کجویه، ویمه، شلنبه، وفاد، الجمه، شارمام، لارجان، امیدوارکوه، پریم و هزارگری.
کجور نام منطقه ای است از طبرستان (مازندران کنونی) که در قدیم بخشی از ناحیه رویان طبرستان بود. در سال ۷۴۰ هجری برابر با ۱۲۴۰ میلادی استاندار جلال الدوله اسکندر بن زیاد شروع به تجدید بنای قلعه شهر کجور کرده بود و چون این این شهر در موقع تاخت و تاز مغول خراب و ویران شد وی در سال ۷۴۶ هجری در اطراف آن شهر بارو کشید و بنای آن را تجدید نمود. کجور مرکز شهر رویان کهن که بعدها رستمدار خوانده شد بود و سلسلهٔ پادوسبانیان در آنجا حکومت می‌کردند که حدود ۱۰۰۰ سال در این منطقه به حکمرانی پرداخته تا اینکه در دوره صفویه حکومتشان برچیده شد.
منطقه کجور از مناطق مهم استان مازندران در زمینه صنایع دستی می‌باشد. کارگاه‌های مختلف نمد مالی، بافت جوراب‌های ساق بلند و ساق کوتاه از جنس پشم، صنایع چوبی منطقه که به زبان محلی به آن لاک تاشی می‌گویند مانند ساخت قاشق‌های چوبی، کفگیر و سایر وسایل چوبی، ساخت بالاش پوش‌های نمد چوپانی به نام‌های محلی کِلمَد، چِغا، شولا، ساخت کلاه‌های نمدی، جاجیم بافی.
این منطقه به علت داشتن آب و هوای مناسب و پوشش گیاهی و جنگلی انبوه و دارا بودن دشت‌های مرتفع و علفزارها، دارای جانوران متنوعی می‌باشد که بسیاری از آن‌ها کمیاب یا حتی نایاب در اکثر نقاط کشور و در بعضی موارد، دنیا می‌باشد که به دلیل حمایت نکردن و گمنام ماندن بعضی از آن‌ها متأسفانه در حال انقراض می‌باشند یا منقرض شده‌اند. (مثل کوآلای بزرگ کجور)
جانورانی همچون کوآلای کوچک، خرس، بز کوهی، شوکا، مرال، خوک، جوجه تیغی، خارپشت، خرگوش و همچنین پرندگانی همچون عقاب، شاهین، قرقاول، کبک، بلدرچین، دارکوب و … در این منطقه زندگی می‌کنند.حیات وحش کجور
کجور دارای آب وهوایی کوهستانی می‌باشد. هوا در اکثر مواقع نظم فصلی ندارد و به همین علت نمی‌توان آن را به وضوح در یکی از گروه‌های فصلی قرار داد. زمستان‌های این منطقه بسیار سرد و با بارش برف همراه است و دارای تابستان‌هایی معتدل است. میزان بارندگی در این منطقه بسیار زیاد است و همین امر موجب تنوع پوشش گیاهی شده‌است. پوشش گیاهی مردم منطقه را به امر کشاورزی، زراعت و باغداری واداشته‌است.
در این منطقه گلهای زینتی و میوه‌های فصلی به وفور یافت می‌شود.
محصولات کشاورزی این منطقه بیشتر گندم و جو و عدس می‌باشد اما در مناطق پایین دست و در محدوده روستاهای کینس برنج نیز کشت می‌شود. همچنین محصولات باغی و جنگلی نظیر گیلاس، هلو، شلیل، گردو، سیب، زرشک، ازگیل جنگلی (کِنِس) و … به وفور در منطقه یافت می‌شود.
دیو چشمه کجور: سر راه استانکرود به پول
امامزاده جعفر و امامزاده حسن پسران موسی کاظم در دهکده حسن‌آباد پنجک رستاق کجور
قلعه اسپی روز
بقعه سلطان محمد کیا که قدیمی‌ترین بنای تاریخی غرب مازندران نیز می‌باشد.
قلعه چناربن =در دهکده چناربن میان لاشک و کجور بر سر راه
بقعه خالق شیوب در شهر کجور=بقعه ای چهارضلعی از سنگ و گل است. در ورودی قبلی است و در ایوانی باز می‌شود که دارای شش ستون چوبین چهارسوی ساده است. اطراف بقعه گورستانی قدیمی است و بالای مدخل گورستان شاخ برکوهی قرار داده شده‌است.
بقعه حسن شهیددر شهر کجور=بنایی است چهار گوشه با یک ستون چوبین چهار سوی قطور در وسط و سرکشی برستون و دیوارهای دو طرف متکی است. ایوانی جلوبنا است. سقف بقعه و ایوان پلور کشی و پل کوبی است. گورستانی وسیع و قدیمی در جنوب بقعه اس. بر سردر ورودی گورستان چندین شاخ بزکوهی کهنسال است.
بنای درویش امیر و درویش شهراگیم ساسانی در اراضی روستای اطاقسرا در نزدیکی روستای زانوس کجور
بنای درویش امیر ناسنگ در اراضی روستای لاشک کجور
خرابه‌های شهر قدیمی کجور معروف به خرابه شهر=در دو کیلومترو نیمی شهر کجور امروزی این شهر که در دامن کوه بوده حصاری محکم و استوار داشته‌است.
ابن اسفندیار می‌نویسد که در سال ۲۷۳ محمدبن زیدبن اسماعیل حالب الحجاره، حصاره کجور را مرمت کرد. این عبارت می‌رساند که قبل از او حصاری برای این شهر ساخته بوده‌اند؛ ولی از عبارت سید ظهیر الدین چنین بر می‌آید که بانی حصار کجور او بوده‌است.
این شهر که خرابه‌های آن امروز در منطقه وسیعی باقی است، در تاخت و تاز مغولان خراب شد. ملک جلال الدوله اسکندر، روز شنبه بیست و یکم ذی الحجه موافق با بیست وهفتم تیر ماه قدیم سنه ۷۴۶ هجری، بنای شهر کجو. ر را گذاشت.
رابینو می‌نویسد که در تاریخ ۲۱ ذی الحجه سنه ۷۴۰ قمری استندار جلال الدوله اسکندر، شروع به تجدید بنای قلعه و شهر کجور کرد. نامبرده با روی شهر را تجدید بنا کرد و ارگ آن را در ۲۱ ذیالحجه سال ۷۴۶ هجری تمام کرد و در ناحیه رویان قلعه شاه دز را که خود در آن منزل داشت، بنا نمود. در زمان او شهر کجور پایتخت بوده‌است.
شهر کجور امروز که در دشت بنا شده‌است زیاد قدمتی ندارد و ظاهراً پس از کوچاندن ایل خواجه وند، به امر آقا محمد خان به این صفحات، به دست افراد ایل ساخته شده‌است. مصالح آن خشت و گل است.
قلعه کجور معروف به دور قلعه یا سوته قلعه بر بازوی کوهی مسلط بر شهر کجور
بر بازوی کوهی که تقریباً جهت شمال جنوبی دارد و از رشته اصلی که سمت شرقی غربی است جدا می‌شود، آثار قلعه بزرگی بر جای است که بر اثر کندوکاو گنج گیران زیرو رو شده‌است. آثار آب انبار و حمامی در اراضی آن دیده می‌شود. مصالح اصلی بنا گچ و آجر و سنگ بوده‌است. سید ظهیر الدین، این قلعه را به نام قلعه کجور می‌شناسد؛ و عبدالفتاح فومنی آن را «قلعه ماران» می‌خواند و صاحب عالم آرا شرح مفصلی از این قلعه در ادوار مختلف نوشته و ان را به نام «قلعه مارانکوه» ضبط کرده‌است؛ و اعتماد السلطنه آن را به نام «قلعه مارانکو ه کجور» معرفی کرده‌است.
ظاهراً مرادخان سفره چی ولدتیمورخان که شاه طهماسب او را روانه رستمدار کرده تا قلعه کجور را تسخیر کند، بدین قلعه روی آورده‌است و همین قلعه است که پس از اینکه به دست مأموران صفوی سوخته شد، به نام «سوته قلعه» شهرت پیدا کرد و امروز «دور قلعه» خوانند.
تپه یرحمام در داخل شهر کجور امروز=تپه ای که با خاک ریز دستی به وجود آمده‌است، در داخل شهر کجور، پشت مسجد است. در کندوکاوهایی که کرده‌اند، آثار ساختمانهای قدیمی و آب انبار در آن پیدا شده‌است. سفالهای لعابدار اسلامی و سفالهای بدون لعاب در آن زیاد است.
راه کجور به رویان معروف به آب پری =این راه از کجور به کدیر، کدیر سر، معدن گلندرود و رویان می‌رود.
قلعه انگیل (پشت دهکده انگیل حومه شهر کجور) بر سر تیره کوهی که مسلط به دهکده انگیل است، قلعه ای قدیمی است.
روستای زیبا و هدف گردشگری کندلوس
دریاچه فراخین در جاده جگلی نوشهر به کجور
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش کجور شهرستان نوشهر در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۴٬۲۰۳ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان نوشهر یکی از بخش‌های شهرستان نوشهر در استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان نوشهر در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۰۳۹۲۰ نفر بوده است.
بخش بهنمیر یکی از بخش‌های شهرستان بابلسر در استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش بهنمیر شهرستان بابلسر در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۴،۰۱۱ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان بابلسر یکی از بخش‌های شهرستان بابلسر در استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان بابلسر در سال ۱۳۸۵ برابر با ۶۹۷۰۹ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان محمودآباد یکی از بخش‌های شهرستان محمودآباد در استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان محمودآباد در سال ۱۳۸۵ برابر با ۵۹۶۴۸ نفر بوده‌است.
بخش سرخ‌رود یکی از بخش‌های شهرستان محمودآباد در استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش سرخ رود شهرستان محمودآباد در سال 1395 برابر با 12,345 نفر بوده است.
بخش هزارجریب (واقع در منطقهٔ هزارجریب) یکی از دو بخش شهرستان نکا در استان مازندران ایران است. این بخش دارای دو دهستان است: دهستان زارم‌رود و دهستان استخرپشت. مرکز این بخش روستای چلمردی است.
منوچهر ستوده در مورد هزارجریب می‌نویسد: «هزارجریب که نام آن در کتب تاریخی مازندران به صورت هزارگری و هزاره‌گری آمده‌است، سرزمینی است کوهستانی که حدود چهارگانهٔ آن از این قرار است: از طرف جنوب به رشته‌کوه اصلی البرز و از شمال به رشته‌کوه‌های جهان مورا و از طرف مشرق به کوه‌های خوش‌انگور و یانه‌سر و سرخ‌گریه و لت‌کومه و از غرب به رشته‌کوهی که در امتداد رودخانهٔ تلار و در شرق آن است... در این بخش، رودخانهٔ عظیم تجن با شاخه‌های طولانی و ممتد آن و رودخانهٔ نکا از میانهٔ آن جریان دارد».از آستارا تا استارباد، منوچهر ستوده، جلد پنجم، بخش دوم: آثار و بناهای تاریخی مازندران شرقی، چاپ اول زمستان ۱۳۶۶، تهران نشر آگه، ص ۷۴۷
ستوده در مورد تقسیمات بخش هزارجریب نیز می‌نویسد: «بخش هزارجریب به دو ناحیهٔ چهاردانگه و دودانگه تقسیم می‌شود. ناحیهٔ چهاردانگه شامل شهریاری و هزارجریبی و سورتیجی است. شهریاری نام دهکده‌های کنار رودخانه نکا است که آب این رودخانه خود جداگانه به دریا می‌ریزد و آب آن، داخل رودخانه تجن نمی‌شود. هزارجریبی دهکده‌هایی را گویند که کنار رودخانهٔ زارم‌رود است و این رودخانه در دوآب زیردست دهکدهٔ گرمرود به عمود رودخانه تجن می‌پیوندد. سورتیجی نام دهکده‌هایی است که کنار رودخانهٔ گرمابرود است و این رودخانه نزدیک دو دهکدهٔ ورند و تاکام با عمود رودخانهٔ تجن تلاقی می‌کند. ناحیهٔ دودانگه هزارجریب شامل نرم‌آب، بندرج، فریم (پریم)، بنافت، پشتکوه است. نرم‌آب دهکده‌های کنار شاخهٔ شرقی غربی رود پلور و عمود آن را گویند و پشتکوه شامل دهکده‌هایی است که کنار شاخهٔ شمالی جنوبی آن می‌افتد. بندرج شامل دهکده‌هایی است که کنار یکی از شعب چپ تجن است که حوالی تاکام و ورند به عمود اصلی تجن می‌پیوندد. فریم شامل دهکده‌هایی است که تقریباً در امتداد قسمت بالای عمود اصلی رود تجن قرار دارد. بنافت آخرین بخش هزارجریب است که دهکده‌های آن کنار رودی است که آب آن از کسلیان می‌گذرد و به رودخانهٔ تالار می‌ریزد. پشتکوه شامل دهکده‌هایی است که در سرچشمه‌های رود پلور است».از آستارا تا استارباد؛ منوچهر ستوده، جلد پنجم، بخش دوم: آثار و بناهای تاریخی مازندران شرقی، چاپ اول زمستان ۱۳۶۶، تهران نشر آگه، صص ۷۴۷-۷۴۸
اسدالله عمادی گفته‌است: «امروزه، فقط به بخش‌هایی از جنوب شهرستانِ «نکا»، «هزارجریب» گفته می‌شود».سوادکوه، دودانگه و چهاردانگهٔ مازندران، از چشم‌اندازی دیگر، اسدالله عمادی، چاپ اول، ساری: نشر شلفین، ۱۳۹۳، ص ۱۴۹ ولی در گذشته: «هزارجریب… حدود آن از مناطق کوهستانی سوادکوه شروع می‌شد و تا مرز گلستان امروزی خاتمه می‌یافت».تاریخ محلات شهر ساری؛ سید مهدی احمدی، چاپ سوم؛ ساری، آوای مسیح، ۱۳۹۱، ص ۱۰۴
درویشعلی کولاییان نظر دیگری در مورد واژهٔ هزارجریب دارد. او نوشته: «هزارجریب ناحیهٔ کوهستانی وسیع، شامل دودانگه و چهاردانگه، شرقی شهرستان ساری و در جنوب بهشهر است. ظاهرا "هزارجریب" را بر ساخته از دو واژه فارسی "هزار" و "جریب" دانسته‌اند، تأویلی که مانند بسیاری موارد مشابه دیگر اشتباه است. این نام‌های کهن بازمانده از زبان مردمانی است که اولین آبادگران و کشاورزان منطقه بوده‌اند و دوهزار سال پیش از زمان ما در منطقه سکونت اختیار کرده‌اند. در زبان این مردم، این اصطلاح شاید می‌توانست "ایزاجِیرِ (ایزاجیری)" به معنای ناحیهٔ تند آب(ها) باشد. سنسکریت Iza به معنای "دارنده" است و jIri به معنای آب‌های جاری سریع‌السیر است. نام هزارجریب در سایر مناطق ایران فقط نام چند روستاست (سه مورد)، روستاهایی مختلف که نام هر کدامشان هزارجریب است. اما هزارجریب ساری خود شامل چند دهستان که دهستان خود شامل ده‌ها آبادی است».کشف مازندران باستان؛ درویشعلی کولاییان، چاپ نخست؛ ساری: گل چینی؛ ۱۳۹۴، ص ۸۴
همچنین به نقل از مکنزی در کتاب ""راویان قصه‌های رفته از یاد"" آمده‌است: «هزارجریب از دو بخش تشکیل می‌شود:
بخش اول چهاردانگه که متشکل از سه قسمت است: ۱- چهاردانگه محمدرحیم خان در یانه‌سر ۳۰۰ تفنگچی با تفنگ به دولت می‌دهد. ۲- چهاردانگه نجفقلی‌خان در سرخه‌جریب که ۲۷۵ تفنگچی می‌دهد. ۳- چهاردانگه محسن‌خان ۲۳۵ تفنگچی می‌دهد.
بخش دوم دودانگه رئیس آن ابراهیم‌خان است که ۳۰۰ تفنگچی می‌دهد. می‌گویند در هزارجریب تقریباً هزار ده وجود دارد. انواع شکار و حیوانات در این منطقه فراوان است از جمله: ببر، خرس و غیره».راویان قصه‌های رفته از یاد (درآمدی بر تاریخ نکا به روایت سفرنامه‌ها)، دکتر زبیده سورتیجی، دکتر علی رستم‌نژاد، چ اول، تهران، رسانش نوین، ۱۳۹۶، ص ۲۳
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت بخش هزارجریب شهرستان نکا برابر با نفر ۱۴۴۳۶ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان نکا یکی از بخش‌های شهرستان نکا در استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان نکا در سال ۱۳۸۵ برابر با ۹۱۱۱۶ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان چالوس یکی از بخش‌های شهرستان چالوس در استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهرها: چالوس
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان چالوس در سال ۱۳۸۵ برابر با ۸۴۲۴۹ نفر بوده است.
جان تاونر ویلیامز (؛ زادهٔ ۸ فوریهٔ ۱۹۳۲) آهنگساز، رهبر موسیقی و نوازنده پیانو آمریکایی است. او در طول هفت دهه فعالیت حرفه‌ای خود برخی از محبوب‌ترین، شناخته‌شده‌ترین و تحسین‌شده‌ترین موسیقی فیلم‌های تاریخ سینما را ساخته‌است. او برندهٔ ۲۵ جایزهٔ گرمی، هفت جایزهٔ فیلم بفتا، پنج جایزهٔ اسکار و چهار جایزهٔ گلدن گلوب شده‌است. ویلیامز ۵۲ بار نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شده که بعد از والت دیزنی دومین شخص با بیشترین نامزدی است. ساخته‌های او مظهر موسیقی فیلم تلقی می‌شود؛ کلسیک اف‌ام او را یکی از برترین آهنگسازان موسیقی کلاسیک در تاریخ می‌داند.
ویلیامز آهنگسازی بسیاری از فیلم‌های تحسین‌شده و محبوب مانند حماسهٔ اسکای‌واکر "جنگ ستارگان" را بر عهده داشته‌است. دیگر آثار معروفش فیلم‌های "آرواره‌ها"، "برخورد نزدیک از نوع سوم"، "سوپرمن"، "ایندیانا جونز"، دو فیلم اول "پارک ژوراسیک"، "فهرست شیندلر" و سه فیلم اول "هری پاتر" هستند. او همچنین کنسرتوهای کلاسیک و آثار دیگری را برای گروه‌های ارکستر و آلات موسیقی انفرادی ساخته‌است. او از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۳ رهبر ارکستر بوستون پاپسبوده و همچنین رهبر ارکستر برجستهٔ آن است."Boston Pops – John Williams" , bso.org; retrieved November 29, 2015. او از سال ۱۹۷۴ با کارگردان استیون اسپیلبرگ ارتباط داشت و برای همه فیلم‌های بلندش به جز پنج فیلم موسیقی ساخت و با جرج لوکاس در هر دو فرنچایزش کار کرده‌است.
انستیتوی فیلم آمریکا در سال ۲۰۰۵ موسیقی ویلیامز برای "جنگ ستارگان" (۱۹۷۷) را بهترین موسیقی فیلم در تمام دوران انتخاب کرد. کتابخانه کنگره موسیقی متن "جنگ ستارگان" را به دلیل اهمیت «فرهنگی، تاریخی یا زیبایی‌شناختی» در فهرست ملی ضبط اصوات ثبت کرد. نام ویلیامز در سال ۲۰۰۰ وارد تالار مشاهیر هالیوود بول شد و در سال ۲۰۰۴ نشان افتخار مرکز کندی را دریافت کرد. جایزهٔ یک عمر دستاورد هنری او در سال ۲۰۱۶ اولین جایزه‌ای بود که خارج از عرصهٔ بازیگری و کارگردانی اعطا شد. او آهنگسازی نه فیلم از ۲۵ فیلم برتر گیشهٔ ایالات متحده (بر اساس نرخ تورم) را بر عهده داشت است. آثار او بر دیگر آهنگسازان فیلم، موسیقی کلاسیک و معاصر تأثیر گذاشته‌است. مارکوس پاوس آهنگساز نروژی، استدلال می‌کند که «شیوه رضایت‌بخش ویلیامز برای تجسم تکنیک‌های ناهماهنگی و آوانگارد در چارچوب آهنگی بزرگ‌تر» او را به «یکی از آهنگسازان کبیر هر قرن» تبدیل می‌کند.
جان ویلیامز در تاریخ ۸ فوریه ۱۹۳۲ در فلورال پارک ایالت نیویورک به دنیا آمد. آشنایی و علاقه او به موسیقی تحت تأثیر پدرش که نوازنده سازهای ضربی در ارکستر رادیو سی بی اس و گروه پنج نفره ریموند اسکات بود، شکل گرفت. در سال ۱۹۴۸ او به همراه خانواده‌اش به لس آنجلس نقل مکان کرده و در آنجا بعد از اتمام دبیرستان، هم‌زمان در دانشگاه کالیفرنیا در لوس آنجلس و کالج شهر لوس آنجلس به تحصیل مشغول شد و همچنین زیر نظر آهنگساز ایتالیایی، «ماریو کاستل نوو تدسکو»Mario Castelnuovo-Tedesco به صورت خصوصی به فراگیری موسیقی پرداخت.
پس از پایان سه سال خدمت ضروری در نیروی هوایی ایالات متحده، ویلیامز به نیویورک رفته و در آموزشگاه موسیقی "جولیارد"، یکی از معروفترین آموزشگاه‌های موسیقی در آمریکا ثبت نام کرد و دروس مربوط به پیانو را آنجا توسط «روزینا لوین» فراگرفت. او هم‌زمان به عنوان پیانیست جاز با نوازندگی در کلوپ‌های نیویورک، امرار معاش می‌نمود. ویلیامز در اواخر دهه پنجاه میلادی و اوایل دهه شصت به همراه «هنری مانچینی» به نواختن و ضبط موسیقی متن سه فیلم پرداخت، در چند سریال تلویزیونی ساز زد و رهبری باند موسیقی خواننده آمریکایی «فرانکی لین» را برای چند سری از آلبوم‌هایش متقبل شد.
او پس از آشنایی با «باربارا روییک» بازیگر سینما در سال ۱۹۵۶ با او ازدواج نمود و تا هنگام مرگش در سوم مارس ۱۹۷۴ با او بود و از وی صاحب سه فرزند شد و برای بار دوم در ۱۹۸۰ با همسر فعلی‌اش «سامانتا وینزلو» پیوند زناشویی بست.
علیرغم مهارت خاص ویلیامز در به کار بردن اسلوب‌های مختلف قرن بیستم در آهنگسازی، شاید بتوان سبک کاری شناخته شده و خاص او را قالبی از نئورومانتیسیم دانست. موسیقی او تحت تأثیر اجراهای گسترده ارکستری اواخر سده نوزدهم میلادی به ویژه موسیقی واگنری است که در آن لایتموتیف (لحن معرف) به کار برده شده و تأثیر به‌سزایی هم بر آهنگسازان فیلم‌های سینمایی قبل از او نهاد. چنان‌که در تصنیف‌های حماسی و پر هیایوی جنگ ستارگان و سوپرمن که از علامتهای مشخصه موسیقی او به‌شمار می‌روند، رد پای تأثیر واگنر به خوبی مشهود است. هرچند در موسیقی فیلم‌های حادثه‌ای مثل تنها در خانه و هوک و همچنین آرواره‌ها و هری پاتر)، وی اسلوبش را از آهنگسازان باله همچون چایکوفسکی و استراوینسکی به عاریت می‌گیرد و هم‌زمان تجلی کارهای الگار و کوپلند در تصنیف‌های دراماتیک و جدی‌ترش نمایان می‌شود.
ویلیامز پس از اتمام تحصیلاتش در آموزشگاه جولیارد به "لس‌آنجلس" بازگشته و فعالیت حرفه‌ای خود را در زمینه صنعت فیلم، توسط همکاری با آهنگسازانی چون «فرانتس وکسمن»، «برنارد هرمان» و «آلفرد نیومن» آغاز کرد و به خاطر چیره‌دستی‌اش در تصنیف موسیقی برای جاز، پیانو و سمفونی، توجه هالیوود را به خود معطوف نمود. او پس از سه بار نامزد شدن برای دریافت جایزه اسکار، نهایتاً در سال ۱۹۷۱ برای بهترین تنظیم در موسیقی متن فیلم ویولون‌زن روی بام برای نخستین بار موفق به دریافت این جایزه شد. در اوایل دهه هفتاد، ویلیامز خود را وقف آهنگسازی برای فیلم‌های ژانر فاجعه‌ای مانند حادثه پوزئیدون، زمین‌لرزه و آسمان‌خراش جهنمی نمود.
در ۱۹۷۴ استیون اسپیلبرگ، ساخت موسیقی متن فیلمش با نام شوگرلند اکسپرس را که نخستین تجربه کارگردانی او به‌شمار می‌آمد، به جان ویلیامز پیشنهاد کرد. کارگردان جوان که تحت تأثیر موسیقی ویلیامز برای فیلم غارتگران قرار گرفته بود، اطمینان داشت که این آهنگساز می‌تواند آوای مورد نظرش را برای فیلم‌های او خلق کند. یک سال پس از آن تاریخ، حاصل دومین همکاری این دوهنرمند، آرواره‌ها بود. تم دلهره‌آور به کار رفته در موسیقی چشمگیر این فیلم به خوبی نمایانگر احساس خطر و وحشت نزدیک شدن کوسه‌ها بود که تا به امروز در زمره شناخته‌شده‌ترین تم‌های سینمایی قرار دارد. آرواره‌ها دومین جایزه اسکار را این‌بار، برای بهترین موسیقی نسخه اصلی نصیب وی کرد.
این تیم دو نفره خود را برای ساخت فیلم بعدی، «برخورد نزدیک از نوع سوم» آماده می‌کردند. آنچه برای محصولات هالیوودی غیرمعمول می‌نمود، پیشرفت هم‌زمان این زوج یعنی اسپیلبرگ در فیلم‌نامه‌نویسی و ویلیامز در آهنگسازی بود. حاصل دو سال همکاری خلاقانه آن‌ها ایجاد نغمه‌ای بود که هم به عنوان موسیقی پس زمینه فیلم به کار می‌رفت و هم نمایانگر سیگنالهای ارتباطی سفینهٔ مادر موجودات بیگانه فیلم بود. "برخورد نزدیک از نوع سوم" به سال ۱۹۷۷ اکران شد.
در همین حول و حوش اسپیلبرگ، ویلیامز را به دوست و کارگردان هم‌عصرش «جورج لوکاس» معرفی کرد. لوکاس به‌دنبال آهنگسازی بود تا برای حماسه بلندپروازانه فضایی خود، جنگ ستارگان، موسیقی تصنیف نماید. ویلیامز موسیقی سمفونیک باشکوهی به سبک کارهای «ریچارد اشتراوس» و آهنگسازان «هالیوود عصر طلایی» چون «اریک ولفگانگ کورن‌گلد» و «ماکس اشتاینر» آفرید. تم آغازین و اصلی این کار یا تم "لوک" تا به امروز در زمره مشهورترین قطعه‌های تاریخ سینما قرار دارد و "تم نیرو" و همچنین "تم پرنسس لیا" نمونه‌های خوبی از "لایتموتیف" می‌باشند. هم فیلم و هم موسیقی متن آن با استقبال بی‌سابقه‌ای که تا آن زمان هرگز دیده نشده بود، روبرو شد و موسیقی آن، عنوان پرفروشترین موسیقی متن یک فیلم سینمایی در تاریخ را از آن خود کرد و جایزه اسکار دیگری را برای بهترین موسیقی نسخه اصلی برای خالقش به ارمغان آورد. در ۱۹۸۰ ویلیامز به کار ساخت دومین سری از سه‌گانه (تریلوژی) جنگ ستارگان، «» پرداخت و به نحوی عالی قطعه "مارش امپراتوری" را به عنوان تم دارت ویدر و امپراتوری کهکشانی ارائه نمود. سه‌گانهٔ اصلی جنگ ستارگان با فیلم در سال ۱۹۸۳ پایان یافت و ویلیامز در ساخت موسیقی این فیلم "تم امپراتور" و قطعه "دوئل پایانی" را به کارهای قبلی‌اش افزود که هر دو کار نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شدند.
تجربهٔ بعدی ویلیامز، همکاری با ریچارد دونرِ کارگردان برای ساخت موسیقی "سوپرمن" (۱۹۷۸) بود. تم‌های قهرمانانه و رمانتیک موسیقی این فیلم به خصوص "مارش اصلی"، "فانفار سوپرمن" و تمی عاشقانه، موسوم به «آیا می‌توانی فکرم را بخوانی» در هر چهار فیلم بعدی از این مجموعه به کار رفتند. ویلیامز در فیلم "مهاجمان صندوق گمشده" (۱۹۸۱) تم اصلی و هیجان آوری را با عنوان "مارش مهاجمان" برای همراهی با قهرمان فیلم "ایندیانا جونز" خلق نمود. همچنین تم‌های جداگانه‌ای برای "صندوق عهد، " "ماریان" کاراکتر فیلم و نازیهای تبهکار ساخت و در ساخت موسیقی دو سری بعدی از مجموعه فیلم‌های ایندیانا جونز تم‌های جدیدی افزود. ویلیامز برای فیلم دیگر اسپیلبرگ، "ای‌تی موجود فرازمینی" (۱۹۸۲) موسیقی پر احساسی تصنیف کرد که به خوبی حس کودکانه و معصومانه فیلم را منتقل می‌کرد. به خصوص قطعه‌ای که بیانگر احساس آزادی هنگام پرواز بود یا قطعه‌ای که با آوای ملایم سازهای زهی، حس دوستی بین دو کاراکتر اصلی فیلم، "ای‌تی" و "الیوت" را القا می‌کرد. لحظه‌های وداع در سکانس نهایی فیلم از لحظات نادر تاریخ سینما به‌شمار می‌رود و حوادث روی صحنه در این سکانس برای مطابقت با اثر آهنگساز تنظیم شده‌اند. ویلیامز چهارمین جایزه اسکار را برای اثر مذکور از آن خود نمود.
فیلم «رنگ ارغوانی» تنها فیلم اسپیلبرگ است که ویلیامز در ساخت موسیقی آن ایفای نقش نکرده‌است، تولیدکننده فیلم، «کوئینسی جونز» آهنگساز تمایل داشت تا خود شخصاً ساخت و تنظیم موسیقی این پروژه را به انجام رساند. ویلیامز همچنین برای فیلم «منطقه تاریک روشن» که اسپیلبرگ، کارگردان یک حلقه از مجموع چهار حلقه آن است، موسیقی تصنیف نکرده و وظیفه ساخت موسیقی آن توسط کارگردان و تولیدکننده اصلی فیلم "جان لندیس" به آهنگساز کهنه‌کار هالیوود و رقیب ویلیامز، "جری گُلداِسمیت" محول گردید. مشارکت ویلیامز و اسپیلبرگ با فیلم "امپراتوری خورشید" در ۱۹۸۷ از سر گرفته شد و تا به امروز ادامه یافته‌است. از فیلم‌های پرهزینه و عامه پسندی مثل "پارک ژوراسیک" (۱۹۹۳) تراژدیهای غمناکی چون "فهرست شیندلر" (۱۹۹۳) و "مونیخ" (۲۰۰۵) تا ملودرامهایی با رنگ و بوی شرقی مانند "سرگذشت یک گیشا" (که نهایتاً کارگردانی آن به "راب مارشال" سپرده شد)، همه و همه حاصل این همکاری می‌باشد. اسپیلبرگ در بسیاری از مناسبتها آهنگساز محبوبش را به حد افراط ستوده و از او به عنوان برترین آهنگساز تاریخ سینما یاد کرده‌است.
در سال ۱۹۹۹ "جورج لوکاس" اولین فیلم از سه‌گانه دوم جنگ ستارگان را روی پرده سینما برد. از ویلیامز خواسته شده بود تا موسیقی متن هر سه فیلم از این مجموعه را بسازد. در ساخت اولین آن‌ها "" تم‌هایی از سه‌گانه قبلی نیز فراخوانده شد و تم‌های جدیدی به عنوان نغمه مُعرف در "" (۲۰۰۲) و "" (۲۰۰۵) به‌کار رفت. شاید در کارهای اخیر برجسته‌ترین آن‌ها «نبرد الهگان سرنوشت» (Duel of the Fates) باشد. قطعه‌ای با همخوانی گروه کُر و با تمی پر ستیز و اشعاری به زبان سانسکریت که دامنه اسلوب‌های به کار رفته در موسیقی جنگ ستارگان را وسعت بخشید. ویلیامز برای دومین اپیزود، قطعه «در گذر از ستاره‌ها» (Across the Stars)را تصنیف نمود که تمی بود عاشقانه برای دو کاراکتر جوان فیلم، "پَدمه آمیدالا" و "آناکین اسکای‌واکر" و بازتابی از تم عاشقانه به کار رفته در «امپراتوری ضربه می‌زند» از سه‌گانه پیشین. برای قسمت نهایی مجموعه یا اپیزود سوم ترکیبی از تم‌های متعدد به کار رفته در کل مجموعه، به کار رفت. کمتر آهنگسازی در این حجم کاری برای فیلم‌های دنباله‌دار، موسیقی تصنیف کرده‌است. کل مدت زمان موسیقی ساخته شده برای تمام شش فیلم سری جنگ ستارگان بالغ بر ۱۴ ساعت می‌باشد. ("جان بَری" آهنگساز انگلیسی، برای چندین سری از فیلم‌های "جیمز باند" موسیقی ساخته و موسیقی آهنگساز کانادایی "هاوارد شور" برای اقتباس سینمایی "پیتر جکسون" از کتاب "جی.ر.ر. تالکین"، یعنی سه‌گانه "ارباب حلقه‌ها" مجموعاً از ۱۲ ساعت فراتر می‌رود)