moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
برخورداری از ظرفیت‌های گردشگری و تاریخی، خُرده اقلیم سرسبزِ چشمه‌ها و همچنین در حوزه فرهنگ داشتن ضرب‌المثل، داستان‌ها و روایات تاریخی و رازآلود داشتن مردمی خونگرم و باصفا، جایگاه خاصی را به این روستا داده‌است و غالب اوقات میزبان گردشگران بومی و غیربومی می‌باشد.
همچنین وجود بلوک زیرراه در قدیم نشان از اهمیت و قدمت این روستا دارد.
۳. توضیحات موقعیت فعلی؛ مسعود پاک سرشت
آل‌یوسفی علیا، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان زیرراه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۲۲نفر (۵۳خانوار) می‌باشد.
هلپه‌ای، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
از آنجا که زمین‌های دیمی اطراف روستا محل رویش زیاد گیاه دارویی به نام هلپه است، این روستا هلپه ای نام گرفته‌است.http://www.nazaraghasalam.ir/news/1516/علت-نامگذاری-روستای-هلپه-ای.html
این روستا در دهستان زیرراه قرار دارد و بر اساس سرشماری رسمی در سال ۱۳۹۵ آمار جمعیت آن ۱۴۲۷ نفر می‌باشد بر همین اساس در سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴۵۵ نفر (۳۲۹ خانوار) بوده‌است.
تل سرکوه، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. این روستا از قدیمی‌ترین مناطق شهرستان دشتستان می‌باشد. با توجه به گذر رودخانه از این روستا کشاورزی از دیرباز رونق داشته. آبشار تل سرکوب از مناظر بسیار دیدنی این روستا است که در سال‌های اخیر فضای تفریحی و سیاحتی در مجاورت آبشار برای توریست‌ها فراهم آورده‌اند.
این روستا در دهستان زیرراه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰۳۶نفر (۲۰۶خانوار) می‌باشد.
جزیره صنافیر جزیره‌ای است به گستردگی ۳۳ کیلومتر مربع واقع در تنگه تیران که خلیج عقبه را از دریای سرخ جدا می‌کند. طبق توافق امپراتوری عثمانی و مصر این جزیره به مصر واگذار شده بود اما در جنگ اعراب و اسرائیل موقتاً به عربستان سعودی واگذار شده بود. این جزیره در زمان جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۶۷ به تصرف اسرائیل درآمد و در سال ۱۹۷۳ میلادی به دست مصر برگردانده شد و تحت تصرف مصر ماندگار شد. طبق معاملات بین‌المللی در سال ۲۰۱۶، دولت مصر در ازای دریافت پول و انواع کمک‌ها و حمایت‌ها قول داد که درخواست سران عربستان سعودی را برای مالکیت این جزایر پیگیری کند و به صورت ضمنی با آن موافقت کرد. اما به دلیل اعتراض مردمی و عدم قبول بزرگان و مجلس مصر هنوز این توافق رسماً مورد تأیید قرار نگرفته‌است.
چاه‌ دلو ،روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران
این روستا در دهستان شبانکاره قرار دارد و بر اساس سرشماری رسمی در سال ۱۳۹۵ آمار جمعیت آن ۵۰۸ نفر می‌باشد بر همین اساس در سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۰۴نفر (۷۶خانوار) بوده‌است.
چاه‌زنگی، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۶نفر (۴خانوار) می‌باشد.
این روستا زادگاه سید مهدی موسوی نژاد نماینده دوره نهم مجلس شورای اسلامی ایران می‌باشد .
چهل‌زرعی عجم، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۱۳نفر (۱۳۷خانوار) می‌باشد.
چهل‌زرعی عرب، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۳۱نفر (۶۱خانوار) می‌باشد.
سمیعا، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۷۶نفر (۴۹خانوار) می‌باشد.
عطیبه، روستایی از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال۱۳۹۰جمعیت آن ۵۳۳ نفر (۱۳۰خانوار) می‌باشد.
عطیبه در ماه‌های فروردین و اردیبهشت شاهد افزایش دما می‌باشد.
خرداد و تیر آب و هوایی گرم و خشک همراه با وزش بادهای گرم و سوزان می‌باشد
که دمای هوا را تا ۵۰ درجه سانتی گراد می‌رساند. ماه‌های مرداد و شهریور نیز آب هوایی گرم و شرجی است. مهرماه دمای هوا رو به کاهش می‌گذارد و آبان ماه نیز افت محسوس دما اتفاق می‌افتد
و این آب و هوای معتدل تا پایان اسفند ماه می‌باشد.
روستای عطیبه در دشت شبانکاره واقع می‌باشد. در نیمه دوم سال همراه با شروع فصل بارندگی کشت
گندم و جو در روستا آغاز می‌شود. همچنین با رویش سالانه علف‌های خودرو در این موقع از سال
طبیعتی زیبا و چشم‌نواز را در اطراف روستا می‌توان شاهد بود.
به دلیل آب و هوای گرم و خشک منطقه درختان این روستا نیز سازگار با این نوع آب و هوا هستند. از جمله درختان موجود در روستا می‌توان به کهور، گز، کُنار، انواع نخل خرما، اکالیپتوس ،درخت گل ابریشم ،سپستان، کنوکارپوس و … را می‌توان نام برد.
تنگه تیران تنگه‌ای است به عرض ۱۳ کیلومتر که خلیج عقبه را از دریای سرخ جدا می‌کند. جزیره صنافیر و جزیره تیران در این مکان واقع شده است.
هَرَختس (به انگلیسی: Harakhtes) از ایزدان مصر باستان و از خانواده اوزیریس به‌شمار میرود.شکل یونانی هرخت، به معنی " هوروس افق‌ها " است. او نمودگار خورشید و مسیر روزانه ی آن میان افق خاور و باختر است. نخست با رع اشتباه می شد، اما بعدها به‌طور متوالی جانشین همهٔ نقش‌های رع گردید تا آن که رع به نوبه ی خویش همهٔ لقب‌های هوروس را از آن خود کرد و با نام "رع - هرخت" در سراسر مصر آوازه یافت.اساطیر مصر، ژ.ویو. ترجمه دکتر ابوالقاسم اسماعیل پور. 1-62-7033-964 ISBN
بهر، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۷۸نفر (۵۵خانوار) می‌باشد.
خلیفه‌، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۹۷۶ نفر می‌باشد. بر همین اساس در سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۲۵نفر (۲۵۸خانوار) بوده‌است.
شلدان و باغی، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. شلدان و باغی همان‌طور که ازاین دو واژه مشخص است نام دو روستا در همسایگی هم می‌باشد و اهالی هر دو روستا با هم فامیل می‌باشند قدمت این دو روستا یا این منطقه که این روستاها در آن واقع اند بر می‌گردد به زمان ایلامیان و دارای آثار و بقایای زیادی از آن دوران کهن می‌باشد از جمله آن‌ها جا مانده‌ای از قعله ای بزرگ به نام تله سبز که در شرق روستای باغی واقع شده و آثاری از قبیل کوزه‌های شکسته و گلدان‌های ساروجی که در اکثر تپه‌های این منطقه دیده می‌شود این روستاها دارای طبعیت بکر و زیبایی بوده که مخصوصاً در زمستان و فصل بهار دل هر رهگذر و طبیعت گردی را به وجد می‌آورد اصالت مردمان این دو روستا (لر) بوده که جد مردمان روستای باغی از منطقه (دشمن زیاری) فارس بوده و جد مردمان روستای شلدان از منطقه (بهمی) می‌باشد.
این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۹۵جمعیت آن ۴۸نفر (۶خانوار) می‌باشد
لایپه، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۵۸نفر (۶۱خانوار) می‌باشد.
شاه‌فیروز، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۵۴نفر (۴۸خانوار) می‌باشد.
خیارزار، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۷۵نفر (۷۸خانوار) می‌باشد.
دهداران علیا، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۸۵نفر (۵۱خانوار) می‌باشد.
محمدجمالی، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا طبق سر شماری ۱۳۹۰ هجری شمسی ۹۹۲ نفر جمعیت داشته‌است
سراج‌آباد، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۰۲نفر (۱۴۳خانوار) می‌باشد.
دین تمام مردم سراج آباد اسلام و مذهبشان شیعه ست.
مردم روستای سراج آباد به زبان فارسی با ته لهجهٔ لری صحبت می‌کنند.
ذکریایی، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۲۳نفر (۱۲۶خانوار) می‌باشد.
دلفین پهلوسفید اطلس آب‌بازی با رنگ بدن مشخص و منحصر به فرد است که در آب‌های سرد و معتدل شمال اقیانوس اطلس زندگی می‌کند.
دلفین پهلوسفید اطلس یکی از شش عضو سرده پهلوسفیدها است. نام "acutus" در این گونه از واژه لاتین به معنای «تیز» می‌آید و اشاره دارد به باله پشتی آن که دارای انتهایی نوک‌دار و تیز است.
این دلفین از بیشتر دیگر گونه‌های دلفین‌های اقیانوسی اندکی بزرگ‌جثه‌تر است. این جانور در هنگام تولد نزدیک ۱ متر طول دارد که در هنگام بلوغ به ۲٫۸ متر در نرها و ۲٫۵ متر در ماده‌ها می‌رسد. در هنگام رشد کامل، وزن این دلفین میان ۲۳۰-۲۰۰ کیلوگرم می‌شود. ماده‌ها در فاصله ۶ تا ۱۲ به بلوغ جنسی می‌رسند و نرها در فاصله ۷ تا ۱۱ سال. مدت زمان بارداری ۱۱ ماه است و بچه‌ها تا یک و نیم سالگی از مادر خود شیر می‌نوشند. طول عمر نرها به ۲۲ سال می‌رسد و ماده‌ها به ۲۷ سال که در کل سن میانگین ۲۵ در نظر گرفته می‌شود.
مشخصه اصلی این دلفین رنگ‌آمیزی سفید تا زرد رنگی در پهلوهای آن زیر باله پشتی است. این الگوی رنگ در میان دیگر آب‌بازسانان، که داراری الگوهای رنگ‌آمیزی با مخلوطی از رنگ‌های سفید و خاکستری و آبی هستند، تک و استثنایی است. پوزه، گلو و شکم در این جانور به رنگ سفید هستند؛ باله‌های کناری و باله پشتی و پشت بدن به رنگ خاکستری سیاه متمایل به سیاه هستند به استثنای الگوی زرد رنگ پهلوها.
اندازه گروه‌های این دلفین‌ها بسته به موقعیتشان متفاوت است. گروه‌های ساکن نزدیک جزیره نیوفاندلند میانگین ۶۰ عضو در خود دارند، ولی تعداد اعضای گروه‌های نزدیک ایسلند کمتر است. از محتویات شکم دلفین‌های به دام افتاده مشخص شده است که منبع غذایی اصلی این گونه ماهی، از جمله شاه‌ماهی، و ماهی مرکب است. دلفین پهلوسفید اطلس پرجنب و جوش است و حرکات آکروباتیک بسیاری انجام می‌دهد. این دلفین همچنین به بازی بر روی موج‌های تولید شده توسط کشتی‌ها علاقه دارد، با این حال جنب و جوش آن به اندازه دلفین‌های نوک‌سفید یا دلفین‌های معمولی نیست.
دلفین پهلوسفید اطلس بومی مناطق شمالی اقیانوس اطلس است. از جمله مناطقی با تراکم بالای جمعیتی این گونه کرانه‌های نیوفاندلند و دماغه کد در ماساچوست و منطقه دریایی میان انگلستان، ایسلند، گرینلند و نیز دریای شمال هستند. تخمین زده می‌شود که میان ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار عدد از این گونه دلفین در جهان وجود دارند.
به صورت تاریخی، این دلفین‌ها توسط ساکنان نروژ و نیوفاندلند شکار می‌شدند. جلوی چنین شکارهایی در سال‌های اخیر گرفته شد، با این حال هنوز این کار در ابعاد کوچکتر در جزیره فارو دانمارک، که در آن گوشت و چربی این جانور مصرف غذایی دارند، انجام می‌شود.
بنه‌حاج‌نعمت، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۰نفر (۷خانوار) می‌باشد.
دهداران سفلی، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۷۶۷نفر (۳۵۰خانوار) می‌باشد.
دهیاری دهداران در سال ۱۳۷۸ تأسیس شد. بر اساس آخرین آمارگیری دهیاری در سال ۹۰، دهداران دارای ۳۸۱ خانوار و جمعیت ۲۱۰۰ نفر است.
دهداران در فاصله ۶کیلومتری شهر شبانکاره (مرکز بخش)، ۴۲کیلومتری برازجان (مرکز شهرستان دشتستان) و ۹۵ کیلومتری بوشهر (مرکز استان) قرار دارد. این روستا با مختصات جغرافیایی ۵۰٫۵۵٫۳۹ خاوری(:شرقی) و ۲۹٫۲۹٫۲۶ شمالی، در مسیر جاده برازجان به گناوه واقع است.
بنه‌عباس، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در بخش شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰۳نفر (۲۰خانوار) می‌باشد.
گلدشت (دشت‌گور)، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در سال ۱۳۸۸ از دشت‌گور به گلدشت تغییر نام یافت.تصویبنامه درخصوص تقسیمات کشوری در شهرستان‌های تنگستان و دشتستان (13/11/88) وبگاه شرکت ملی گاز ایران
این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰۶۱نفر (۲۰۹خانوار) می‌باشد.
پلنگی ممکن است اشاره به موارد زیر باشد:
پلنگی، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در شرق رودخانه شاهپور واقع است، در فاصله ۵ کیلومتری این روستا سد رئیسعلی دلواری بر روی این رودخانه واقع شده‌است.
تا سال ۱۲۲۰هجری شمسی روستاهای مزارعی، کان سرخ، سیاه منصور، میلک، دشتگور علیا و سفلی (دشتگور کانو) جزو ۲۵ روستاهای تحت پوشش حوزه خشت بوده‌است، ولی اسمی از روستای پلنگی در آن دیده نمی‌شود و نشان می‌دهد که اجداد مردم فعلی روستای پلنگی در میلک و دشتگور علیا و سفلی سکونت داشته‌اند و می‌توان بنیان فعلی روستای پلنگی را حدود سال ۱۲۵۰ هجری شمسی محاسبه کرد که اولین کسانی که به مکان فعلی روستای پلنگی آمدند و سکونت کردند عبارتند از: کربلایی حسن (کل حسن)، کربلایی حسین (کلسین)، کل حسینقلی، قاید یا کاید عبدالعلی، کاخانعلی، عام بارونی گپ، که نسل‌های آنان در روستای پلنگی فعلی زندگی می‌کنند و فامیل خانوادگی آنها «بارگاهی» می‌باشد.
قدمت و سابقه روستای پلنگی فعلی را باید حدود ۱۵۰ سال حساب کرد.محمدکریم بارگاهی، روستای پلنگی
این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۷۳نفر (۱۰۰خانوار) می‌باشد.
شغل بیشتر مردم روستا از قدیم‌الایام کشاورزی، دامداری و صید و شکار بوده‌است که الان بیشتر کشاورزی بصورت دیم و آبی و دامداری به روش سنتی دارند.بیشتر مواد غذایی را خودشان با دسترنج خودشان بدست می آوردند، مثلا لبنیات مانند شیر، ماست، کره، دوغ، روغن حیوانی، لورک، کشک، آغوز را ازشیر حیواناتی مانند بز، گوسفند وگاو تهیه می کردند و یک سنت زیبا هم داشتند که هر خانواده ای که بز وگوسفند وگاو نداشتند واز وضعیت مالی ضعیفی برخوردار بودند از طرف خانواده هایی که این حیوانات را داشتند و لبنیات به اندازه کافی تهیه می کردند، تغذیه می شدند تا کمتر در مضیقه باشند. محمدکریم بارگاهی، روستای پلنگی
اصالت مردم این روستا از لر چهار محال و بختیاری و زبان و گویش لری دارند و صحبت می‌کنند.
فامیل تمام اهالی روستای پلنگی *بارگاهی* می‌باشد.
اجداد و تبار مردم روستای پلنگی توسط نادرشاه افشار از چهارمحال بختیاری به مناقب حکومتی و لشکری گمارده می‌شوند و دلیل آن هم مهارت در تیراندازی، اسب سواری، غیرت، اعتماد، و فاداری، ذکاوت و هوشیاری آنان بوده‌است و تا زمان آخرین پادشاه حکومت زندیه یعنی لطفعلی خان زند نیز همین مناصب را در دربار و حکومت و لشکریان در شیراز به عهده داشتند، تا اینکه آقامحمدخان قاجار روی کار آمد و این مردم از شیراز به دشتستان کوچ کرده و به سه گروه تقسیم می‌شوند، یک گروه در روستای بارگاهی فعلی در نزدیکی برازجان، گروهی در روستاهای سرکره و بنداروز در جنوب برازجان فعلی و گروهی دیگر به مناطق شمالی دشتستان یعنی در سواحل شرقی و شمالی رودخانه شاپور کوچ و سکونت می‌کنند و به خاطر داشتن مناصب حکومتی و لشکری در دربار دو حکومت افشاریان و زندیه به آنها بارگاهی می‌گویند. بیشتر اهالی روستاهای پلنگی، دشتگور، جرّه‌ها، میلک، سیاه منصور، زکریایی، بنه محمد و خانعلی و حتی گروهی در شهر وحدتیه از طایفه بارگاهی هستند.
قدمت و سابقه روستای پلنگی با توجه به وجود آثار باستانی و تاریخی که وجود دارد بسیار زیاد است ولی مشخص نیست و باید این آثار مورد بررسی قرار گیرند تا سابقه روستا به درستی مشخص شود.
از آثار باستانی و تاریخی روستای پلنگی می‌توان آسیاب آبی، غار سهو، غار نزدیک آسیاب آبی، چر پیچسو، چشمه قدیمی، چک گدار گوخری را نام برد که همگی در نزدیک بستر آب رودخانه مابین گُدار چشمه و گُدار گووخری قرار دارند.
غار غلو سوزو، غار غلو سهرابی، غار دودری، غار عام نوروز، پلکان طراحی شده در دیواره رودخانه، حوضچه آبی درسنگ چرم در قسمت‌های شمالی وغار تجاری دره غُنجعلی، آب انبار قدیمی در غرب در زمین‌های کشاورزی بهونل از دیگر آثار تاریخی روستای پلنگی می‌باشند.محمدکریم بارگاهی، روستای پلنگی
میلک، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۱۰نفر (۳۸خانوار) می‌باشد.
بنه‌محمد، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۹نفر (۱۳خانوار) می‌باشد.
توکل عبدالسلام خالد کَرمان (متولد در استان تعز در یمن)، روزنامه‌نگار، فعال سیاسی، مدیر سازمان زنان روزنامه‌نگار رها از بند و قبل از آن شاعر و ادیب بود. او از نظری فکر به حرکت اسلامی یمن متمایل بوده و از معروف‌ترین مدافعان آزادی بیان و حقوق زنان و حقوق بشر در یمن است.
کرمان، دختر وزیر دادگستری سابق یمن، عبدالسلام خالد کرمان است. وی در سال ۲۰۱۱ میلادی برنده جایزه نوبل صلح شد. او اینک عضو شورای مرکزی حزب «انجمن اصلاح یمن»"التجمع الیمنی للإصلاح" است که نماینده اخوان المسلمین یمن است.
توکل کرمان ریاست گروهی به نام «زنان روزنامه‌نگار رها از بند» را برعهده دارد و دریافت جایزه صلح نوبل را یک پیروزی برای فعالان سیاسی درگیر در تظاهرات اعتراضی ضد دولتی توصیف کرده‌است.ایسنا
این سخنان خانم کرمان در مصاحبه با وال‌استریت‌ژورنال است: «من متوجه شده‌ام که داشتن روبنده (نقاب) در محل کار و مراکز عمومی برای زنان مناسب نیست. مردم نیاز دارند که شما را ببینند، با شما همکاری کنند و ارتباط داشته باشند. در دین من بیان نشده‌است که باید روبنده (نقاب) داشت، از نظر من این فقط یک سنت است.»
توکل کرمان در جواب خبرنگاری که پرسیده بود؛ شما چرا حجاب دارید، در حالی که فرد با شعور و تحصیل کرده‌ای هستید؟! پاسخ داد: «در اوایل این جهان، انسان کاملاً برهنه بود، اما زمانیکه وی شعور یافت شروع به پوشیدن لباس کرد. چیزی که من امروز هستم و آنچه را که می‌پوشم، بلندترین نقطه تفکر و تمدن انسانیت است نه عقب ماندگی. اما اگر انسانها دوباره همانند روزهای اولی جهان آغاز به دریدن و دور انداختن پوشش خود کنند، این بازگشت به گذشته و عقب ماندگی است.»
کرمان در نخستین واکنش به اهدای این جایزه در مصاحبه با شبکه الجزیره گفت که جایزه صلح نوبل متعلق به تمامی انقلابیون و شهدا و مجروحان انقلاب یمن و انقلاب‌های دیگر کشورهای عربی است. وی همچنین این جایزه را تقدیر از همه زنان عرب و مسلمان دانست.
تنگ‌سوک، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان ارم قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۹نفر (۸خانوار) می‌باشد.
تنگ‌فاریاب، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان ارم قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۳۲نفر (۶۸خانوار) می‌باشد.
بزپر، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان ارم قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۶۷نفر (۲۲۴خانوار) می‌باشد.
اهالی این روستا از ایل قشقایی ، طایفه فارسیمدان هستند و به زبان ترکی قشقایی سخن می گویند.
بیدو، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان ارم قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۹۲نفر (۴۳خانوار) می‌باشد.
آب‌گرمو، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان ارم قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۸نفر (۷خانوار) می‌باشد.
آب سوخته نام رمان معروفی نوشته کارلوس فوئنتس نویسنده سرشناس مکزیکی است. آب سوخته، رمانی کوتاه و چهارقسمتی است که فوئنتس آن را در سال ۱۹۸۰ با نام اصلی Agua Quemada، منتشر کرده‌است.
مترجم این کتاب علی اکبر فلاحی است که توسط نشر ققنوس در سال ۱۳۸۹ به چاپ رسید. این کتاب اولین اثر کارلوس فوئنتس است که به‌طور مستقیم از اسپانیایی به فارسی برگردان شده‌است.نشر ققنوس
فوئنتس در کتاب آب سوخته به تشریح بی‌عدالتی‌های اجتماعی و فقر و فلاکت مردم مکزیک و ساکنان شهر مکزیکوسیتی می‌پردازد، به عوامل و ریشه‌های اجتماعی انقلاب مکزیک اشاره می‌کند. انحصار توزیع قدرت و ثروت را به تیغ نقد می‌کشد و به دنبال توضیح دلیل بروز معضلات اجتماعی و اقتصادی در جامعه شهرنشین مکزیک است. جامعه‌ای که صحنه کشمکش سنت و مدرنیته است و در این میانه زندگی شخصیت‌های این رمان هم رقم می‌خورد.
این اثر حاصل پیوند روایت زندگی چهار شخصیت از جامعهٔ مکزیک است. شهر مکزیکوسیتی، صحنهٔ وقوع تمامی ماجراهاست. در این فضاست که تجارب تلخ و شیرین شخصیت‌های داستان به هم پیوند می‌خورند. در حقیقت شخصیت اصلی هر چهار داستان، شهر مکزیکو است: عرصهٔ رقت‌بار جهان‌شمولی دهکده‌ای غول‌آسا.
این اثر حاصل پیوند روایت زندگی ۴ شخصیت از جامعه مکزیک است. ژنرال پیری که هنوز غرق در خاطرات انقلاب مکزیک است و روز به روز در فساد و تباهی فرومی‌رود. او باور ندارد که انقلاب و دورهٔ انقلابی‌ها به پایان رسیده‌است به همین دلیل به جای حمایت از اطرافیانش، به آن‌ها به چشم رقیب نگاه می‌کند و همه روابط ارزشمند زندگی خصوصی اش را از دست می‌دهد. پیرزنی فراموش شده ساکن محله‌های قدیمی مرکز شهر و رابطه مبهمش با پسرک افلیج همسایه. او هم برای جبران نبود سایه یک حامی، یک مرد یا همسر و از سوی دیگر برای حفظ دخترش از دست درازی پسر ارباب؛ به دخترکش چنین القا می‌کند که فلج است و باید روی صندلی چرخدار بنشیند، بدین خیال که هیچ‌کس، هرقدر هم که پست باشد به یک دختر افلیج دست درازی نمی‌کند. پیرپسری ثروتمند که هرگز طعم فقر را نچشیده و بیهوده می‌کوشد تا گذر زمان را انکار کند و به همین دلیل از درک واقعیتی که احاطه‌اش کرده عاجز است و فقط نگران حفظ بهشت کوچک خود است، خانه‌ای اعیانی ولی قدیمی که آسمان خراش‌های شهر آن را احاطه کرده‌اند و گویی آن را در خود می‌بلعند. پسری ساکن حاشیه
نشین‌های محروم شهر که از بیغوله‌ها سر درآورده و برای نجات خویش از نابرابری‌های اجتماعی سرانجام انسانیت و شرافتش را می‌فروشد و به صف مزدوران کسی می‌پیوندد که در اصل مسبب تمامی بدبختی‌های اوست.
روزنامه شرق: وقتی که آب می‌سوزد
کتاب «آب سوخته» و چهارگانه‌های روایت اجتماعی
روزنامه اعتماد: داستان یک شهر: اسپانیای نو
جمیله، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان ارم قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۷۱نفر (۱۰۱خانوار) می‌باشد.
خیرک، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان ارم قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۶۷نفر (۴۲خانوار) می‌باشد.
شکرک، روستایی از توابع بخش ارم، شهرستان دشتستان، استان بوشهر در ایران است.
این روستا در دهستان ارم قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۷۳نفر (۴۳خانوار) می‌باشد.
سناوین سنا، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان ارم قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۰۷نفر (۸۰خانوار) می‌باشد.
باغ‌تاج، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان ارم قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۷۱نفر (۴۹خانوار) می‌باشد.
دلفین سربی گونه‌ای دلفین است که در آب‌های کرانه‌ای نیم‌کره جنوبی زندگی می‌کند. نام سربی به دلیل ظاهر تاریک و محو این جانور به آن داده شده‌است و از واژهٔ لاتین "obscurus" به معنای «تاریک» می‌آید. این جانور از انواع ماهی و ماهی مرکب تغذیه می‌کند و روش‌های شکار متنوعی دارد. دلفین سربی به خاطر حرکات آکروباتیک خود شناخته شده‌است.
دلفین سربی نسبت به دیگر گونه دلفین‌های خانواده پهلوسفیدها جثه‌ای کوچک تا متوسط دارد. اندازه جثه در میان گروه‌های گوناگون این دلفین تفاوت بسیار دارد. بزرگترین دلفین‌های سربی، با ۲٫۱ متر طول و ۱۰۰ کیلوگرم وزن، در نزدیکی پرو زندگی می‌کنند. دلفین‌های سربی نر ساکن نیوزیلند دارای طولی میان ۱۷۵–۱۶۵ سانتی‌متر و وزنی میان ۸۵–۷۰ کیلوگرم هستند. برای ماده‌ها این میزان ۱۷۸–۱۶۷ طول و ۷۸–۶۹ کیلوگرم وزن است.
رنگ پشت خاکستری-سیاه است و باله پشتی مشخصاً دو رنگ. آن‌ها بخش‌های بزرگ و طولانی به رنگ خاکستری ملایم بر پهلوهای خود دارند. نوک آن‌ها کوتاه با انتهایی سیاه رنگ است. رنگ گلو و شکم سفید است. این دلفین هنگامی که درون آب است به سادگی با دلفین چانه‌سیاه اشتباه گرفته می‌شود. این جانور از لحاظ ژنتیکی بسیار به دلفین پهلوسفید آرام نزدیک است، با این حال بررسی‌های انجام شده نشان می‌دهند که این دو گونه‌هایی جدا هستند. جمجمه یک دلفین سربی دارای پوزه بلندتر و باریکتری نسبت به جمجمه یک دلفین ساعت شنی یا دلفین چانه‌سیاه با سن و جثه یکسان است.
گستره دلفین سربی به شکل گسسته‌است با جمعیت‌های زیاد در نزدیکی آمریکای جنوبی و جنوب غربی آفریقا و نیوزیلند و چندین منطقه جزیره‌ای اقیانوسی از جمله تاسمانی و جنوب استرالیا. دلفین سربی آب‌های خنک و نزدیک به کرانه را ترجیح می‌دهد اما به دور از کرانه نیز دیده شده‌است.
مشاهدات هوایی در دهه ۱۹۹۰ از گروه‌های این دلفین در پاتاگونیا، تعداد محلی ۷٬۰۰۰ از این گونه را تخمین زدند. آن‌ها می‌توانند مسافت‌های طولانی را شنا کنند (بیشترین طول دیده شده ۱٬۴۴۰ کیلومتر بوده‌است). گمان بر این می‌رود که این دلفین‌ها دارای الگوی مهاجرتی باشند.
تلخ‌آب، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان ارم قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۵۸نفر (۹۰خانوار) می‌باشد.
تلخ‌آب یا تلخاب نام روستاهای زیر است:
انارستان، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان ارم قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۲نفر (۲۰خانوار) می‌باشد.
تنگ‌درکش، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان ارم قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۹۷نفر (۳۶خانوار) می‌باشد.
چراب، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان ارم قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۷نفر (۱۶خانوار) می‌باشد.
جمغاری، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان ارم قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۸نفر (۱۱خانوار) می‌باشد.
لرده، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان ارم قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۶نفر (۹خانوار) می‌باشد.
ناخا، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان ارم قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۲نفر (۵خانوار) می‌باشد.
آقامیراحمد، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان دهرود قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴۲نفر (۲۶خانوار) می‌باشد.
پرگانک، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان دهرود قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۷۰نفر (۱۴۰خانوار) می‌باشد.
https://web.archive.org/web/20131116010502/http://zivan.ir/ سایت خبری روستای پر جونک
کفترو، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهرایران. مردم این روستا به زبان ترکی قشقایی تکلم می‌کنند به شغل کشاورزی، دامداری و باغداری مشغولند… وجود چشمه آب شیرین و باکیفیت در دامنه کوهی که این روستا در آنجا واقع گردیده باعث گردیده محصولات باغی با کیفیتی تولید گردد.. عمده تولیدات باغی این روستا خرمای زاهدی (قصبک) و کبکاب و مرکبات مثل لیمو ، پرتقال ، نارنج ، لیموشیرین و میوه های دیگری مثل انجیر ، انار و غیره بعمل میاید … همچنین در این روستا پتانسیل خوبی برای پرورش گل نرگسی وجود داره و یک مزرعه گل نرگسی در پایین دست روستا مکانی بنام چم نرگسی واقع گردیده که در فصل زمستان یعنی دی ماه و بهمن ماه گردشگران زیادی برای دیدن آن به این روستا سفر می کنند...
این روستا در دهستان دهرود قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۸۸نفر (۵۱خانوار) می‌باشد.
کم‌زرد، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان دهرود قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴۵نفر (۲۹خانوار) می‌باشد.
مرده‌خیر، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان دهرود قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۷۷نفر (۳۶خانوار) می‌باشد.
مزرعهٔ‌آب‌شیرین، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان ارم قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۴نفر (۱۲خانوار) می‌باشد.
رونی، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان دهرود واقع در جاده بزپر قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۴۴نفر (۱۳۰خانوار) می‌باشد.
سوک، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان دهرود قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۴نفر (۱۷خانوار) می‌باشد.
محصولات این روستا عبارت است از : انواع خرما (کبکاب ، زاهدی یا قصب ، شهابی و زینی و ...) ، انواع مرکبات (لیمو ترش ، نارنج ، لیمو شیرین و ...) ، انار ، انگور ، انجیر و ... می‌باشد .
این روستا بر اساس رود خانه مجاور خود به این نام شمرده میشود در این روستا قلعه ممد خان دشتی وجود دارد
دهرود علیا، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان دهرود قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰۸۲نفر (۲۰۷خانوار) می‌باشد.
ساختمان‌طاهر، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان دهرود قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۹نفر (۹خانوار) می‌باشد.
دادسرا و دادگاه عالی انتظامی قضات نهاد نظارتی قوه قضائیه ایران بر رفتار و عملکرد قضات است. این دادسرا در کاخ دادگستری تهران قرار دارد. رئیس کنونی دادگاه عالی انتظامی قضات نبی‌الله داودی مازندرانی است. طبق قانون نظارت بر رفتار قضات مصوب هفدهم مهر ۱۳۹۰ می‌توان از قضات به دادگاه عالی انتظامی قضات، دادگاه عالی تجدیدنظر قضات، دادسرای انتظامی قضات، دادگاه عالی رسیدگی به صلاحیت قضات و دادگاه عالی تجدیدنظر رسیدگی به صلاحیت قضات شکایت کرد.
روند رسیدگی به پرونده‌ها محرمانه است و تمام ابلاغیه‌ها به صورت حضوری به شاکی ابلاغ می‌شود و حق کپی برداری از هیچ‌کدام از اسناد پرونده را ندارد. در پرونده‌های خاص حتی اجازه مطالعه پرونده به شاکی داده نخواهد شد. زمان اولین پیگیری به شکایت شکات، سه ماه بعد از تاریخ وصول و به صورت تلفنی می‌باشد و فقط رسیدی به شاکی تحویل داده می‌شود که شماره پرونده و نام شاکی در آن قید می‌شود.
به دو صورت می‌توان علیه قاضی متخلف طرح شکایت کرد. اول با مراجعه به دفتر نظارت و ارزشیابی رفتار و عملکرد قضات، واقع در دادگستری استان مربوطه، و دوم با مراجعه حضوری به دادسرای انتظامی قضات واقع در تهران، زیرا در شهرستان‌ها دادسرا و دادگاه انتظامی وجود ندارد.
دفتر نظارت در واقع نماینده دادسرای انتظامی در هر استان است و با دریافت گزارش‌های مردمی و تخلفات قضات، پرونده‌ها را بررسی کرده و زمانی که تخلف برای آن‌ها محرز شده باشد، شکایت را طبق قانون به رئیس دادگستری استان ارجاع می‌دهد، تا آن را برای دادسرای انتظامی قضات ارسال کند.
حفاظت اطلاعات دادگستری استان، مرجع دیگری برای دریافت گزارش‌ها و شکایت‌های مردمی است. مطابق قانون نظارت بر رفتار قضات، این مراجع موظف به دریافت گزارش‌های مردمی هستند و در صورت نیاز باید شکایات را به صورت محرمانه بررسی کرده و نتیجه را با حفظ شئونات قاضی متخلف، برای دادسرای انتظامی ارسال کند.
بعد از مراجعه حضوری به دادسرای انتظامی قضات، چنانچه شکایت مسموع باشد، دادسرا برای تکمیل تحقیقات به دفتر نظارت یا حفاظت اطلاعات، نیابت قضایی می‌دهد. پس از تکمیل تحقیقات، اوراق و اسناد از استان مربوطه، برای دادسرای انتظامی ارسال می‌شود.
علاوه بر اصل ۱۷۱ قانون اساسی و مواد ۵۸ و ۵۹۷ قانون مجازات اسلامی، می‌توان به استناد قانون آیین دادرسی کیفری هم از قاضی متخلف شکایت کرد. مواد ۱۴ تا ۱۸ قانون نظارت بر رفتار قضات به تخلفات و جرائم قضات می‌پردازد. در صورتی که دادستان انتظامی تخلف را تشخیص دهد، ممکن است با دستور تعلیق موقت قاضی متخلف، پرونده را به دادگاه عالی انتظامی قضات، ارسال کند.
دادگاه عالی انتظامی قضات در تهران تشکیل می‌شود و شمار شعب آن به تشخیص رئیس قوه قضائیه واگذار شده‌است. هر شعبه از این دادگاه دارای سه عضو یعنی یک رئیس و دو مستشار است و به اندازه کافی عضو معاون دارد که در غیاب هریک از اعضا به دستور رئیس دادگاه عالی انتظامی قضات، وظیفه وی را انجام می‌دهد؛ (ماده ۴ قانون نظارت بر رفتار قضات).
رئیس و مستشاران و عضوهای معاون دادگاه را رئیس قوه قضائیه از بین قضات دارای بالاترین پایه قضائی منصوب می‌کند و باید دارای دست کم ۲۵ سال سابقه کار قضائی باشند و در ده سال اخیر خدمت قضائی خود محکومیت انتظامی درجه سه یعنی کسر حقوق ماهانه تا یک سوم، از یک ماه تا شش ماه و بالاتر نداشته باشند (ماده ۵ قانون نظارت بر رفتار قضات).
رئیس شعبه اول این دادگاه، رئیس دادگاه عالی انتظامی قضات به‌شمار می‌رود (ماده ۳۴ همان قانون) که باید مجتهد جامع‌الشرایط باشد (ماده ۳ قانون مسئولیت قوه قضائیه مصوب ۱۳۶۶).
این قضات را مگر در موارد مشمول اصل ۱۶۴ قانون اساسی، نمی‌توان بدون تمایل آنها تغییر داد. روسای شعب دادگاه عالی انتظامی قضات در بالاترین گروه شغلی و مستشاران و اعضای معاون این دادگاه به ترتیب در یک گروه پایین‌تر قرار می‌گیرند (ماده ۵ قانون نحوه نظارت بر رفتار قضات و تبصره آن).
صلاحیت دادگاه عالی انتظامی قضات را می‌توان به چهار دسته بخش کرد:
رسیدگی به تخلفات و تقصیرات دارندگان پایه‌های قضایی، در هر مرتبه و مقامی که باشند، با کیفرخواست دادستان انتظامی قضات؛ رسیدگی به درخواست تعلیق دارنده پایه قضائی که مظنون به ارتکاب جرم باشد (به درخواست دادستان انتظامی قضات)؛ رسیدگی به ادعای تقصیر یا اشتباه قاضی (موضوع اصل ۱۷۱ قانون اساسی) و غیره در صلاحیت دادگاه عالی انتظامی قضات است.
همچنین چنانچه حکم قطعی یا قطعیت یافته بر محکومیت به مجازات انتظامی درجه پنج به بالا از دادگاه عالی صادر شده باشد و یکی از جهات اعاده دادرسی وجود داشته باشد، محکوم علیه می‌تواند از همین دادگاه درخواست اعاده دادرسی کند. در صورت تجویز اعاده دادرسی، به ماهیت درخواست اعاده دادرسی در همین دادگاه رسیدگی می‌شود (ماده ۳۷ قانون مذکور). افزون بر آن به ادعای تقصیر یا اشتباه قاضی در همین دادگاه رسیدگی می‌شود.
رسیدگی به تخلفات اعضای هیئت مدیره و اعضای دادگاه‌های انتظامی و دادستان و دادیاران انتظامی وکلا (با ارجاع رئیس قوه قضائیه یا دادستان کل کشور)؛ تجدیدنظر نسبت به آرای قابل تجدیدنظر صادره از دادگاه انتظامی وکلا؛ رسیدکی به شکایت متقاضیان پروانه وکالت یا کارآموزی وکالت نسبت به تصمیم کانون وکلا مبنی بر رد درخواست صدور پروانه و غیره نیز در صلاحیت دادگاه عالی انتظامی قضات است.
رسیدگی به تخلفات اعضای دادگاه و دادستان انتظامی کانون کارشناسان رسمی (با ارجاع رئیس قوه قضائیه یا دادستان کل کشور) در صلاحیت دادگاه عالی انتظامی قضات است.
دادگاه عالی انتظامی قضات در صورتی صلاحیت رسیدگی به تخلفات عضو هیئت‌های حل اختلاف مالیاتی را دارد که عضو تحت پیگرد، قاضی شاغل یا نماینده وزارت امور اقتصاد و دارایی باشد. در حقیقت، چنانچه عضو متخلف هیئت، قاضی بازنشسته باشد و همچنین در خصوص نمایندگانی مانند نماینده تشکل‌های صنفی، کانون وکلا و … به موجب ماده ۲۶۹ قانون مالیات‌های مستقیم مصوب ۱۳۶۶، تخلف با اعلام دادستان انتظامی مالیاتی، در محاکم دادگستری رسیدگی می‌شود.
از زمان تشکیل عدلیه در ایران پس از انقلاب مشروطه، محکمه انتظامی قضات برای رسیدگی به تخلفات قضات تشکیل می‌شد. در سال ۱۳۱۳ در زمان وزارت عدلیه محسن صدرالاشراف لایحه‌ای برای تأسیس «دیوان شکوی» به مجلس شورای ملی داده شد که بنابر آن، می‌شد از قضات، صاحب‌منصبان ادارات مدعی عمومی (دادسرا)، مأمورین صلح و مأمورین دیگر دولت که به سمت نمایندگی مدعی‌العموم عمل کرده‌اند، عرض‌حال شکوی داده، تقاضای جبران خسارت کرد:
مرجع رسیدگی به شکایات، هیئتی به ریاست وزیر عدلیه بود که از رئیس اداره کل تهیه قوانین، مدعی‌العموم دیوان‌عالی تمییز (دادستان کل کشور)، رئیس محکمه انتظامی و مقدم‌ترین رئیس شعبه تمییز از حیث سابقه خدمت در دیوان تمییز تشکیل می‌شد.
در سال ۱۳۳۱ با تصویب لایحه دیگری، سازمان دادسرای انتظامی قضات تشکیل شد. دادستان انتظامی قضات می‌بایست دارای پایه کمتر از ده نباشد و دستکم ۴۵ سال سن و بیست سال پیشینه خدمت قضائی داشته باشد و در ده سال اخیر خدمت خود محکومیت انتظامی از نوع چهار به بالا نداشته باشد.
سر الصلاة با نام کامل «سر الصلاة معراج السالکین و صلاة العارفین» کتابی است عرفانی نوشته روح‌الله خمینی پیرامون حقیقت نماز در عرفان اسلامی. این کتاب در ۱۹ خرداد ۱۳۱۸ به اتمام رسیده و در ۲۶ فصل منتشر شده‌است.
چاپ جدید این کتاب مشتمل بر مقدمه آیت‌الله جوادی آملی، وصیتنامه‌ای اخلاقی از خمینی خطاب به فرزندش سید احمد، متن اصلی کتاب سرالصلوه، فهرست‌های راهنما و تصویر کامل دستخط نسخه اصل کتاب است.
به گفته فرامرز حاج‌منوچهری موضوع این کتاب «شرح برخی از مقامات روحی اولیای خدا در سلوک روحانی و معراج ایمانی نماز است». در این کتاب نویسنده به بیان چگونگی نماز، حضور قلب، طهارت با آب و خاک، مکان و لباس و بدن نمازگزار، وقت نماز، سرّ استقبال کعبه و اسرار واجبات نماز - به زبان اهل عرفان - پرداخته‌است. به عقیده حاج‌منوچهری اصل سخن خمینی در این اثر، «بیان اسرار اذکار افعال و مقارنات نماز است، چنان‌که نزد عارفان و واصلان محقق می‌گردد. مؤلف در این اثر به تفاوتِ میان نمازهای کسان مختلف نیز پرداخته، و نماز اهل ایمان و اهل باطن، اصحاب حقیقت و اصحاب سرّ، اصحاب قلوب و اصحاب جذب، و اصحاب ولایت و ارباب صحو بعد المحو را در لایه‌ها و سطوح مختلف بیان داشته‌است.»
کتاب برای اولین بار در جلد اول «یادنامه شهید مطهری»، در سال ۱۳۶۰ با اجازه و اهدای خودش در ۷۱ صفحه از سوی انتشارات آموزش انقلاب اسلامی به چاپ رسید. سپس تحت عنوان «اسرار نماز یا معراج السالکین و صلاة العارفین» در ۱۲۰ صفحه بدون ذکر خصوصیات چاپ شد و برای سومین بار تحت عنوان «سرّالصلاة یا صلاة العارفین و معراج السالکین» در ۱۸۴ صفحه با ترجمه آیات و روایات و تصحیح و مقدمه سید احمد فهری از سوی انتشارات پیام آزادی منتشر شد. برای مرتبه چهارم نیز همراه با ترجمه آیات و روایات و شرح مطالب در ۳۰۷ صفحه از سوی سید احمد فهری تنظیم و توسط انتشارات نهضت زنان مسلمان چاپ و منتشر شد.
سرفصل‌های این کتاب شامل این عنوان‌ها می‌باشد:
وی در سال ۱۳۶۳ ضمن اهدای یک جلد از آن می‌نویسد: «... دخترم! هر چند در تو به حمد اللَّه لطافت روحی یافتم که امید آن است که هدایت اللَّه شامل حالت شود و با عنایت او- جلّ و علا- از چاه عمیق طبیعت خلاص شوی و به صراط مستقیم انسانیت راه‌یابی، لکن از کید شیطان و نفس خطرناکتر از آن غافل مباش و به خدای بزرگ پناهنده شو انَّهُ رَحیمٌ بِعِبادِه.
دخترم! اگر از مطالعه این اوراق خدای نخواسته نتیجه حاصل نشود مگر خودنمایی و مجلس آرایی و سر توی سرها آوردن، بهتر است از مطالعه آن صرف نظر بلکه احتراز کنی که مبادا چون من گرفتار تأسف شوی؛ و اگر- ان شاء اللَّه- خود را مهیّا کنی که از مطالبی که از کتاب و سنّت و اخبار اهل بیت عصمت و افادات اهل معرفت اخذ شده‌است به جان استفاده کنی و استعداد و لطافت قریحه‌ای را که خداوند عطا فرموده به کار اندازی، بسم اللَّه! این گوی و این میدان.
امید است در این معراج انسانی و معجون رحمانی دل از غیر خالی کنی و با آب حیات، قلب را شستشو دهی و چهار تکبیر زده، خود را از خودی برهانی تا به دوست برسی وَ مَنْ یَخْرُجْ مِنْ بَیْتِهِ مُهاجِراً الَی اللَّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ یُدْرِکْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ اجْرُهُ عَلَی اللَّه.
بارالها! ما را مهاجر الی اللَّه و رسوله قرار ده و به فنا برسان…»
سید احمد فهری زنجانی در ۳۰۷ صفحه شرحی بر این کتاب نگاشته‌است که انتشارات نهضت زنان مسلمان آن را چاپ و منتشر نموده‌است. کتاب مزبور در سال ۱۳۶۹ خورشیدی، به انضمام دست نوشته وی از این کتاب، تحت عنوان «سر الصلوة، معراج السالکین و صلوة العارفین» از سوی مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی منتشر شد. عبدالله جوادی آملی نیز مقدمه‌ای را در ۱۸ صفحه بر این کتاب افزوده‌است.
امام‌زاده بده، روستایی است از توابع بخش بوشکان در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان بوشکان قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۰۸نفر (۷۵خانوار) بوده و در سال ۱۳۹۵ جمعیت ان ۲۵۲ نفر می‌باشد
رساله فی الطلب و الاراده کتابی است فلسفی - عرفانی نوشته روح‌الله خمینی. وی این کتاب را در سال۱۳۷۱ قمری به زبان عربی در همدان نگاشته‌است. انتشارات علمی و فرهنگی در سال ۱۳۶۲ آنرا منتشر ساخت. ترجمه فارسی آن نیز در سال ۱۳۷۹ منتشر گردید.
نورآباد، روستایی است از توابع بخش بوشکان در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان بوشکان قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۶۰نفر (۱۵۴خانوار) می‌باشد.
شلدان نام دو روستای زیر است:
شلدان، روستایی از توابع بخش بوشکان در شهرستان دشتستان از توابع استان بوشهر است.
این روستا در دهستان بوشکان قرار دارد و بر اساس سرشماری رسمی در سال ۱۳۹۵ آمار جمعیت آن ۳۶۸ نفر می‌باشد.
ایلشهر، روستایی است از توابع بخش بوشکان در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.این روستا جهت اسکان بخشی از عشایر ایل قشقایی ایجاد شده است.
این روستا در دهستان بوشکان قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۱۸نفر (۸۳خانوار) می‌باشد.جمعیت این روستا از ایل قشقایی میباشند.
اهالی بوشکان از ایل قشقایی هستند و به زبان ترکی قشقایی سخن می گویند.
حاجی‌آباد، روستایی است از توابع بخش بوشکان در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان بوشکان قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳۵ نفر (۲۸ خانوار) می‌باشد.
حسین‌آباد، روستایی است از توابع بخش بوشکان در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان بوشکان قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۸نفر (۱۴خانوار) می‌باشد.
منصورآباد، روستایی است از توابع بخش بوشکان در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان بوشکان قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۲نفر (۱۷خانوار) می‌باشد.
تنگ‌زرد، روستایی است از توابع بخش بوشکان در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان پشتکوه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۷۳نفر (۱۱۶خانوار) می‌باشد.
درنگ، روستایی است از توابع بخش بوشکان در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان پشتکوه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۶۹ خانوار) ۳۳۴نفر بوده‌است.درگاه ملی آمار
زیرمله، روستایی است از توابع بخش بوشکان در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان پشتکوه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۹نفر (۱۸خانوار) می‌باشد.
سرمله، روستایی است از توابع بخش بوشکان در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان پشتکوه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۴نفر (۱۹خانوار) می‌باشد.
شاه‌پسرمرد، روستایی است از توابع بخش بوشکان در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان پشتکوه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱۲نفر (۲۳خانوار) می‌باشد.
شاهی‌جانی، روستایی است از توابع بخش بوشکان در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان پشتکوه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۵۱نفر (۳۷خانوار) می‌باشد.
طلحه، روستایی از توابع بخش بوشکان در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران است.
آب و هوای طلحه به‌طور کلی گرم و خشک است. با این حال رطوبت هوا در ماه شهریور محسوس است. طلحه زمستانی معتدل دارد که اوج شکوفایی و سرسبزی گیاهان صحرایی است. به نظر گردشگران البته در زمستان آب و هوای آن بهاری است و همین امر موجب بهار زودرس خصوصاً در کوه‌های غربی این روستا می‌شود. در تابستان‌های نور خورشید خشن و سوزان است. سابقه سیل و وجود رعد برق شدید که موجب آتش‌سوزی در کوه‌ها و باغات می‌شود دارد.
این روستا در دهستان پشتکوه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۲۴۳۳نفر (۶۹۶خانوار) می‌باشد.
دشت‌ها و کوه‌های اطراف روستا، مناظر خیره‌کننده‌ای را پدیدآورده‌اند. مناطق دیدنی این روستا شامل باغ شیرین، جوک، تنگ زرد، نوی، جوی گرم، شاه پسرمرد، شاهیجان و نخلستانهای روستا می‌باشد.
تعطیلات سال نو، به خصوص سیزدهم فروردین، اوج ورود گردشگران به روستای طلحه است که گاهی باعث ایجاد ترافیک در ورودی روستا می‌شود. ظرفیت ایجاد مجموعه‌های گردشگری و مراکز اقامتی در این روستا بسیار است. کوه‌های طلحه را باید از نزدیک تماشا کرد. بهترین فصل سال برای کوهنوردی از آبان تا اواسط فروردین است. فراموش نکنید برای کوه پیمایی در ارتفاعات این روستای زیبا حتماً از راهنمای محلی و بومی استفاده کنید. در دامنهٔ کوه‌های غربی تپه‌های زیبا با شیب ملایم وجود دارد که پیمودن آنها نیاز به مهارت یا راهنمایی خاصی ندارد.
محصولات کشاورزی روستا انواع خرما شامل: کبکاب، زاهدی یا قصب، زینی، شاهی… و انواع مرکبات شامل: لیموترش و شیرین، پرتغال، انگور، انار، انواع هندوانه، خربزه، شمام، کنجد، تنباکو، گندم، جو، ذرت، عسل و غیره می‌باشد.
برداشت خرما به عنوان اصلی‌ترین محصول روستا بسته به نوع رقم خرما، از اواخر شهریور تا آبان ماه صورت می‌گیرد.
از صنایع دستی مهم روستای طلحه می‌توان به دست‌بافته‌های ساخته شده از برگ نخل همچون حصیر، زنبیل و سبد و سفره اشاره کرد.
در زمانی نه چندان دور مردم روستا به بافتن قالی، گبه و گلیم مشغول بودند اما اکنون تولید این اقلام رونق چندانی ندارد.
فاریاب، روستایی است از توابع بخش بوشکان در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان پشتکوه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۲۰۶۹نفر (۵۷۳خانوار) می‌باشد که در سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۰۲۷نفر (۴۸۳خانوار) بوده‌است.
روستای فاریاب در فاصله ۷۵ کیلومتری برازجان (مرکز شهرستان دشتستان) قرار دارد. اگر کسی از استان فارس قصد مسافرت به این روستا داشته باشد باید ابتدا وارد شهرستان فراشبند سپس به شهر بوشکان، روستای خون، شهر کلمه مرکز بخش بوشکان و در نهایت به روستای فاریاب وارد می‌شود.
فاریاب دارای آب و هوای تقریباً معتدل و نسبتاً سر سبز است که طبیعت این روستا از اماکن گردشگری استان بوشهر به‌شمار می‌رود. اگر از سمت بوشهر قصد مسافرت به این روستا را داشته باشیم ابتدا وارد شهر اهرم شده و سپس از جاده اهرم فراشبند با گذشتن از تونل پیامبر اعظم و رودخانه تنگ باهوش وارد فاریاب می‌شویم. از سمت برازجان از جاده بهمرد ابتدا وارد شهر کلمه شده و از آنجا به فاریاب وارد می‌شویم.
عمده محصولات کشاورزی این روستا خرما (از دو نوع قصب و کبکاب) است. سایر انواع خرما نیز در این روستا به مقدار کمتر تولید می‌گردد.
هر ساله مردم این روستا یک روز از سال را با هماهنگی و در روز تعطیل (بیشتر جمعه) در محل پارک فضای سبز نزدیک قدمگاه امیر المومنین دور هم جمع می‌شوند و نهار را بر سر یک سفره می‌خورند که این از دیر باز نشانه نوعی اتحاد میان این مردم است؛ و همچنین این مراسم را برای دعای باران نیز برگزار می‌کنند. در این روز تمام اهالی روستا (چه کسانی که در روستا زندگی می‌کنند و چه کسانی که در جاهای دیگر زندگی می‌کنند) به روستا مراجعه و در این مراسم شرکت می‌کنند.
در گویش محلی به این مراسم (او آش آغا) می‌گویند.
مردم این خطه به زبان فارسی با لحجه دشتستانی و ترکی قشقایی صحبت میکنند.
اماکن دولتی در این روستا
توکسوکارا نوعی انگل از خانواده کرم‌های گرد است. این انگل در بسیاری از حیوانات و همچنین در انسان قادر به ایجاد بیماری است. در سگ و گربه دو گونه از این انگل مشاهده شده‌اند که عبارتند از: توکسوکارا کتی و توکسوکارا کنیسس که هر دو می‌توانند سبب ایجاد بیماری شوند.
توکسوکاریازیس نام بیماری ای است که این انگل در انسان یا سگ و گربه تولید می‌کند. این بیماری از جمله‌ی بیماری‌های مشترک بین انسان و حیوانات خانگی از جمله سگ و گربه به شمار می‌رود.
توله سگها از طریق بند ناف در دوران جنینی و نیز از طریق خوردن شیر مادر پس از تولد آلوده می‌گردند. اما گربه‌ها فقط از طریق خوردن شیر مادر آلوده می شوند. این انگل نه تنها در سگ و گربه باعث بیماری می‌گردد، بلکه مهاجرت لارو انگل در بدن انسان خصوصاً بچه‌ها ایجاد بیماری می‌کند. در ایالات متحده آمریکا تخمین زده می‌شود که سالانه حدود هزار مورد از آلودگی به این انگل در انسان مشاهده شده‌است.
درصورت بلع تخم‌های عفونی توکسوکارا ممکن است آلوده شویم. تخم‌های عفونی توکسوکارا در خاک یا سایر سطوح آلوده وجود دارند. تخم این انگل می‌تواند تا دو سال یا بیشتر در خاک زنده بماند. حتی اگر در داخل منزل سگ یا گربه نداشته باشیم باز هم ممکن است این انگل در خاک وجود داشته باشد.
با پزشک در مورد احتمال وجود این انگل صحبت کنید. در صورت ضرورت انجام آزمایش‌های خاص مثبت تشخیص آلودگی ضروری است.
فرم احشایی آلودگی با داروهای ضد انگل که معمولاً همراه با داروهای ضد التهاب داده می‌شوند درمان می‌گردد.
دلفین ساعت شنی به آب‌بازی کوچک، عضو خانواده دلفین‌های اقیانوسی گفته می‌شود که در آب‌های سرد و خنک جنوبگان زندگی می‌کند.
دلفین ساعت شنی دارای الگوی رنگ‌آمیزی سیاه و سفید روی بدن خود است و به همین دلیل از سوی شکارچیان نهنگ با نام «گاو دریا» خوانده می‌شد. بر روی پهلوهای این دلفین بخش‌های سفید رنگی وجود دارند که به دلیل شکل ویژه خود همانند ساعت شنی به نظر می‌آیند. یکی از بخش‌ها از سر آغاز می‌شود، چشم را در بر می‌گیرد و تا میانه بدن زیر باله پشتی ادامه پیدا می‌کند. این بخش توسط خط سفید باریکی به بخش سفید عقبی بدن متصل می‌شود. واژه لاتین "cruciger" به معنای «حمل کننده صلیب» است. این به تصویر این دلفین، هنگامی که از بالا نگریسته می‌شود، اشاره می‌کند که به شکل صلیب مسیحیت می‌ماند.
این دلفین در گستره زندگی خود به سادگی تشخیص‌پذیر است. تنها دلفین صاف جنوبی دارای جثه‌ای مقایسه‌پذیر با این دلفین است و در مناطق مشابهی یافت می‌شود. از آنجا که دلفین صاف جنوبی باله پشتی ندارد، این دو به سادگی از هم متمایز می‌شوند. باله پشتی در دلفین ساعت شنی میان نمونه‌های مختلف فرق می‌کند. این باله اغلب بلند و انحنادار است. این انحنا در میان دلفین‌های پیرتر بیشتر می‌شود.
طول دلفین‌های بالغ ساعت شنی به ۱٫۸ متر و وزنشان به ۱۲۰-۹۰ کیلوگرم می‌رسد. گمان بر این می‌رود که نرها اندکی از ماده‌ها کم‌وزن تر و کوچک‌جثه تر باشند. با آنکه این دلفین به صورت سنتی در سرده پهلوسفیدها گذاشته می‌شود، بررسی‌های ژنتیکی تازه نشان می‌دهند که در اصل دلفین ساعت شنی به سرده سیاه‌سفیدها نزدیک‌تر است.
دلفین ساعت شنی در محدوده قطب جنوب تا عرض جغرافیایی °۴۵ جنوبی زندگی می‌کند. بالاترین عرض‌های جغرافیایی که دلفین‌های ساعت شنی در آن‌ها دیده شده‌اند °۳۶ جنوبی در اقیانوس اطلس و °۳۳ جنوبی در والپرایزو در شیلی، اقیانوس آرام، بوده‌اند. بیشترین مکان‌های دیده شدن این دلفین جنوب نیوزیلند و نزدیکی جزایر شتلند جنوبی و پاتاگونیا، آرژانتین، بوده‌اند.
دلفین‌های ساعت شنی در گروه‌هایی با ۵ تا ۱۰ عضو زندگی می‌کنند.
آن‌ها به همراه نهنگ سئی و نهنگ خلبان و نهنگ پوزه‌بطری و نهنگ نیزه‌ای و دلفین صاف جنوبی از منابع غذایی مشترکی تغذیه می‌کنند. آن‌ها اغلب به همراه نهنگ‌های تیغ‌باله دیده می‌شوند. شکارچیان نهنگ که به شکار این آبزیان بسیار بزرگتر از دلفین‌های ساعت شنی می‌پرداختند، از این جانوران به عنوان ابزاری برای شناسایی مکان نهنگ‌های تیغ‌باله استفاده می‌کردند. دلفین‌های ساعت شنی علاقه بسیار زیادی به بازی و پرش بر موج‌های تولید شده توسط کشتی‌ها دارند.
بررسی بر روی محتویات معده چندین دلفین ساعت شنی به دام افتاده نشان می‌دهند که تعداد زیادی از گونه‌های ماهی و ماهی مرکب رژیم غذایی این جانور را تشکیل می‌دهند.
راکی ۴ یک فیلم ورزشی و درام آمریکایی محصول سال ۱۹۸۵ با بازی نویسندگی و کارگردانی سیلوستر استالونه است. این دنباله راکی ۳ و چهارمین قسمت از مجموعه فیلم‌های راکی محسوب می‌شود. در این فیلم همچنین تالیا شایر، برت یانگ، کارل ویترز، بریگیته نیلسن و دولف لاندگرن به ایفای نقش پرداخته‌اند. در این قسمت فیلم، راکی بالبوآ (استالونه) با ایوان دراگو (لاندگرن)، بوکسور شوروی که مسئول ایجاد یک تراژدی شخصی است، مبارزه می‌کند. راکی چهارم اولین فیلم آمریکایی دولف لاندگرن و آخرین تلاش کارگردانی استالونه تا سال ۲۰۰۶ بود.
توسعه چهارمین فیلم راکی بلافاصله پس از موفقیت راکی سوم آغاز شد، که پس از شکایت حقوق کپی رایت با جنجال مواجه شد. فیلمبرداری اصلی در سال ۱۹۸۴ با مکان‌های فیلمبرداری از جمله فیلادلفیا، وایومینگ و ونکوور آغاز شد. استالونه و لاندگرن در سکانس‌های مبارزه خود مشت‌های معتبری انجام دادند که منجر به بستری شدن استالونه در بخش مراقبت‌های ویژه شد. فیلمبرداری همچنین دارای جلوه‌های ویژه جدید و روش‌ها و تجهیزات ورزشی مبتکرانه و پیشگامانه بود که برخی از آنها سال‌ها از استفاده عمومی حذف شدند. راکی ۴ به‌خاطر تم‌های قوی جنگ سرد و آهنگ‌های تم موفق «سوختن دل» و «زندگی در آمریکا» شهرت دارد. راکی ۴ در ۲۱ نوامبر ۱۹۸۵ در لس آنجلس به نمایش درآمد و در ۲۷ نوامبر در ایالات متحده اکران شد. این فیلم نقدهای متفاوت تا منفی را دریافت کرد، با انتقادهایی برای فیلمنامه قابل پیش‌بینی و مضامین جنگ سرد، که برخی از منتقدان آن را به عنوان تبلیغات و تسهیل نمایش منفی روس‌ها می‌دانستند. با این حال، اعتبار دراگو به عنوان یک شرور مورد ستایش قرار گرفت. علیرغم استقبال از آن، این فیلم با فروش ۳۰۰ میلیون دلاری در سراسر جهان به موفقیت رسید و به پرفروش‌ترین فیلم این مجموعه و سومین فیلم پرفروش سال ۱۹۸۵ تبدیل شد.
"راکی بالبوآ" (سیلوستر استالونه) با خانواده‌اش، زندگی شاد و آرامی را سپری می‌کند اما دوست و رقیب سابق او یعنی آپولو کرید، تصمیم گرفته تا پس از مدت‌ها دوباره به رینگ مسابقه بازگشته و نبردی با بوکسور جوان و قدر روسی به نام "ایوان دراگو" (دولف لاندگرن) داشته باشد، غافل از اینکه این آخرین مبارزه اوست و…
ژان بوریدان (ح۱۲۹۵–۱۳۶۳) کشیشی فرانسوی بود که بذرهای انقلاب کپرنیکی در اروپا را افکند. او گرچه یکی از نامی‌ترین و پر نفوذترین فیلسوفان اواخر قرون وسطی بود، امروزه در میان گمنام‌ترین هاست. وی نظریه انگیزه (impetus) را بسط داد که نخستین گام بسوی مفهوم لَختی امروزی و تحولی مهم در تاریخ علم سده‌های میانه بود. نامش بیش از همه در آزمایش فکری که خر بوریدان نام گرفته (که در آثار موجودش دیده نمی‌شود) شناخته شده‌است.
بوریدان که به احتمال فراوان در بتون فرانسه زاده شد در دانشگاه پاریس درس خواند و بعدها همان‌جا درس داد. داستانهای ساختگی زیادی که دربارهٔ روابط عاشقانه مشهور و ماجراهایش بر زبانها افتاده به‌خوبی نشان می‌دهد در شهر پاریس آوازه شخصیتی فریبنده و مرموز داشته‌است. به ویژه به موجب یک شایعه محکوم شد که در کیسه به رود سن پرتاب شود، هرچند نبوغ شاگردی نجاتش داد. فرانسوا ویلون این رویداد را در چکامه نام آشنایش آورده است. از این گذشته به نظر می‌رسد بوریدان توانائی شگرفی در گردآوری پول برای دانشگاه داشته و همین امر نشان می‌دهد چهره‌ای فرّه‌مند بوده‌است.
بوریدان معمولاً عمر خویش را بیشتر در دانشکده هنر می‌گذراند تا کسب دکترای الهیات که نوعاً هموارکننده راه رسیدن به شغلی در فلسفه بود. استقلال فکری خویش را اینگونه حفظ می‌کرد که به جای پیوستن به سلک روحانیت کشیشی ناوابسته به دین باقی‌ماند. در سال ۱۳۴۰ آن قدر اعتماد به نفس پیدا کرده بود که به سلف خود، ویلیام اوکام حمله کند. وی همچنین به نگارش راه حل‌های ناسازه (پارادوکس) هائی چون ناسازه دروغگو پرداخت.
در سال ۱۴۷۳ فرمان لوئی یازدهم در مخالفت با نام‌گرایان خواندن آثارش را ممنوع کرد. اسقف آلبرت ساکسونیائی که خود از منطقیون نامی است شاگرد بوریدان بود.
دروغ‌های واقعی یک فیلم کمدی، اکشن و جاسوسی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۴ به نویسندگی و کارگردانی جیمز کامرون است که بر اساس فیلم کمدی فرانسوی در سال ۱۹۹۱ ساخته شده‌است. در این فیلم، آرنولد شوارتزنگر در نقش هری تاسکر، یک مأمور دولت ایالات متحده که تلاش می‌کند بین زندگی دوگانه خود به عنوان جاسوس و وظایف خانوادگی خود تعادل برقرار کند. همچنین این اولین فیلمی بود که ۱۰۰ میلیون دلار هزینه داشت.