moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفته دفاعی، برنامه‌هایی مانند تیم شناسایی هوایی ناهمگون، توسعه داده‌است. آنها سامانه‌ای در بر گیرنده گروهی از پهپادها پدیدآورده‌اند که خودشان پرواز می‌کنند و تصمیم می‌گیرند که چه کسی «مشکوک» است و چگونه او را زیر نظر بگیرند کارهای خود را با دیگر پهپادهای نزدیک، همرسانی کنند و اگر چیز مشکوکی رخ داد مأموران را خبر کنند. این سامانه، تا اندازه زیادی، بزرگی منطقه نظارتی (به اندازه یک شهر) را گسترش می‌دهد. در حالیکه شمار مأموران مورد نیاز را کاهش می‌دهد. به علاوه، پژوهشگران به دنبال ساخت سامانه نظارتی خودکار با گروه بزرگی از ریز ابزارهای پرنده هستند که با قوانین گردهم‌آیی زیست‌سنجشی نامتمرکز، پایدار می‌شود.Saska, M. ; Chudoba, J. ; Preucil, L. ; Thomas, J. ; Loianno, G. ; Tresnak, A. ; Vonasek, V. ; Kumar, V. Autonomous Deployment of Swarms of Micro-Aerial Vehicles in Cooperative Surveillance. In Proceedings of 2014 International Conference on Unmanned Aircraft Systems (ICUAS). 2014.Saska, M. ; Vakula, J. ; Preucil, L. Swarms of Micro Aerial Vehicles Stabilized Under a Visual Relative Localization. In ICRA2014: Proceedings of 2014 IEEE International Conference on Robotics and Automation. 2014.
نظارت شرکتی، نظارت بر رفتار یک فرد یا گروه، از سوی یک شرکت است. گردآوری داده، بیشتر با هدف بازاریابی یا فروش به دیگر شرکت‌ها انجام می‌شود اما معمولاً با سازمان‌های حکومتی نیز همرسانی می‌شود. این داده می‌تواند برای اطلاعات تجاری استفاده شود که به ابر شرکت‌ها اجازه می‌دهد کالاها و/یا خدمات خود را هدفمند تر به مشتریان خود عرضه کنند. اگرچه باور عمومی این است که نظارت می‌تواند تولید را بیشتر کند اما همچنین می‌تواند پیامدهایی مانند افزایش رفتار انحرافی داشته باشند و تنبیه‌هایی را همراه داشته باشد که با رفتارها برابری نداشته باشند. همچنین نظارت می‌تواند باعث مقاومت و پس‌زنی بشود زیرا می‌تواند حس شک و بی‌اعتمادی به کارفرما را برانگیزد.
داده‌کاوی، به‌کارگیری روش‌های آمار و الگوریتم‌های برنامه‌نویسی در داده، برای پیدا کردن روابطی است که در گذشته، معلوم نبودند. پرونده‌سازی داده، در این بحث به معنی فرایند کنار هم آوردن اطلاعات دربارهٔ یک فرد یا گروه خاص برای تشکیل پرونده است - که نشان‌گر الگوی رفتاری آنها است. پرونده‌سازی داده می‌تواند ابزار بسیاری قدرتمندی برای تحلیل روان‌شناسی و روابط اجتماعی باشد. یک تحلیل‌گر حرفه‌ای می‌تواند حقایقی را دربارهٔ مردم، پیدا کند که حتی خود شخص هم از آنها خبر نداشته باشد.
در جامعه امروز، تراکنش‌های مالی (مانند خرید با کارت پرداخت) و اجتماعی (مانند تماس تلفنی و ایمیل) بخش بزرگی از سوابق و و داده نگهداری شده را تشکیل می‌دهند. در گذشته، این داده، به صورت کاغذی، ثبت و نگهداری می‌شد و «سوابق کاغذی» از خود باقی می‌گذاشت یا اصلاً ثبت نمی‌شد. پیدا کردن ربط بین کاغذها کار ملال‌آوری بود - این کار به اپراتورهای اطلاعاتی نیاز داشت تا در میان اسناد بگردند که در بهترین حالت، وقت‌گیر بود و ناتمام می‌ماند.
اما امروز، با الکترونیکی شدن بسیاری از این سوابق، «سوابق الکترونیک» پدید آمده‌اند. هر بار استفاده از دستگاه خودپرداز، پرداخت با کارت پرداخت، تماس تلفنی، نگاه به کتاب کتابخانه، اجاره نوار ویدیو یا فیلم دیده شده در نت‌فلیکس (وبگاه همرسانی فیلم)، یا تراکنش مالی، یک سابقه الکترونیکی می‌سازد. سوابق عمومی، مانند زادروز، تحصیلات، دادگاه، مالیات، و مانند آنها - دیجیتالی می‌شوند و به صورت برخط، در دسترس هستند. به علاوه، به خاطر قوانینی چون لایحه کمک‌های ارتباطاتی برای اجرای قانون، از ترافیک اینترنت و خرید برخط نیز برای پرونده‌سازی، استفاده می‌شود. سوابق الکترونیکی، گردآوری، نگهداری، و دسترسی به داده را آسان می‌کند - بنابراین، تحلیل مؤثر و گردآوری در اندازه بزرگ و کم‌هزینه، ممکن می‌شود.
اطلاعات تراکنش‌های مردم به راحتی در دسترس است؛ زیرا عموماً از آنها محافظت خاصی نمی‌شود؛ زیرا اطلاعاتی مانند نام فیلمی که شخص، اجاره کرده یا در نتفلیکس دیده، اطلاعات حساسی نیستند. اگرچه، هنگامیکه چنین تراکنش‌هایی گردآوری می‌شوند می‌توان از آنها برای سر هم کردن یک پرونده با جزئیات استفاده کرد که از کارها، عادت‌ها، عقاید، مکان‌های معمول، ارتباط‌های اجتماعی، و ترجیحات شخصی او، پرده برمی‌دارد. سپس از این پرونده، در برنامه‌هایی مانند ادوایس و تالون استفاده می‌شود تا مشخص شود که آیا شخص، یک تهدید سیاسی، نظامی، یا بزهکاری است.
حکومت‌ها به غیر از ابزارهای گردآوری و پرونده‌سازی، می‌توانند از طریق طرف‌های ثالث، (مانند بانک، شرکت‌های اعتباری، یا کارفرماها، و غیره) به اطلاعات فرد، دسترسی داشته باشند. این کار با درخواست غیررسمی، مجبور کردن آنها با دستور یا حکم دادگاه یا دیگر روش‌ها یا با خرید داده از شرکت‌های گردآورنده داده یا اطلاعات‌شکن‌ها انجام می‌شود. حکومت آمریکا ۳۷۰ میلیون دلار در ۴۳ مرکز فیوژن برنامه‌ریزی شده خود خرج کرد. مراکز فیوژن، شبکه ملی مراکز نظارتی هستند که در ۳۰ ایالت، پراکنده شده‌اند و داده بسیار بزرگ شهروندان آمریکا را گردآوری و آنالیز می‌کنند. این مرکزها داده فردی را با یکی‌کردن منابع، مانند سازمان‌های دولتی صدور گواهی‌نامه رانندگی، سوابق پزشکی، سوء پیشینه، تحصیلات، مراکز اعتبارسنجی، بانک‌ها، و غیره بدست می‌آورند - همه مرکزها به همراه دیگر سازمان‌های اطلاعاتی و اجرای قانون، می‌توانند به این اطلاعات کنار هم آمده در یک پایگاه داده متمرکز، دسترسی داشته باشند.
بر پایه رای پرونده ایالات متحده آمریکا علیه میلر (۱۹۷۶ (میلادی)) طرف‌های ثالث نگهدارنده داده، عموماً شامل متمم چهارم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا برای دریافت حکم دادگاهی نمی‌شود.
سازمان‌هایی که به دنبال بدست آوردن اطلاعات، دربارهٔ اعضا یا کنش‌های گروه‌های دشمن هستند با مسئله نفوذی‌ها مواجه اند.
به همراه مسئله اپراتورهایی که به یک سازمان، نفوذ می‌کنند ممکن است سازمان‌های نفوذ کننده به برخی اعضای سازمان هدف، فشار بیاورند تا به عنوان خبرچین، برای آنها کار کنند. برای نمونه، اطلاعاتی که دربارهٔ سازمان هدف و کارمندان آن دارند فاش کنند.
اعزام مأموران میدانی به محل، بسیار گران است و برای حکومت‌هایی که ابزار نظارت الکترونیک گسترده‌ای در اختیار دارند اطلاعاتی که مأموران می‌توانند بدست آورند را می‌توانند از روش‌های کم‌دردسر نظارتی، مانند روش‌هایی که در بالا گفته شد بدست آورند. برای نمونه، اسنادی که در سال ۲۰۰۷ (میلادی) از شرایط محرمانه، خارج شدند نشان دادند که اداره تحقیقات فدرال در حال برنامه‌ریزی برای گماشتن ۱۵٬۰۰۰ مأمور مخفی و خبرچین برای رهنمود ضد تروریسم بود. این دستور در سال ۲۰۰۴ (میلادی) از سوی جرج دابلیو بوش، صادر شده بود که سازمان‌های اجرای قانون و اطلاعاتی را ملزم به افزایش توانایی‌های جاسوسی انسانی می‌کرد.
در ۲۵ مه ۲۰۰۷ اداره‌کننده اطلاعات ملی، جان مایکل مکانل به دفتر برنامه‌های ملی وزارت امنیت میهن، اجازه داد به سازمان‌های محلی، ایالتی، و فدرال داخلی، اجازه دسترسی به نگاره‌هایی ماهواره‌های جاسوسی اطلاعات نظامی و حسگرهای هواپیماهای تجسسی را بدهد که امروزه برای نظارت بر کارهای شهروندان آمریکایی استفاده می‌شوند. حسگرهای ماهواره‌ها و هواپیماها می‌توانند به درون پوشش ابر، نفوذ کنند، رد مواد شیمیایی را شناسایی کنند، و اشیاء درون خانه‌ها و «پناهگاه‌های زیرزمینی» را بیابند و تصویربرداری زنده با وضوح بسیار بالاتر از تصاویر ثابت را فراهم کنند که با برنامه‌هایی مانند گوگل ارت، ساخته می‌شوند.
یکی از ساده‌ترین روش‌های شناسایی، همراه داشتن کارت شناسایی است. برخی کشورها سامانه کارت شناسایی برای کمک به شناسایی فرد دارند. درحالیکه در برخی دیگر کشورها داشتن چنین سامانه‌ای باعث اعتراض عمومی می‌شود. دیگر مدارک مانند گذرنامه، گواهینامه، کارت کتابخانه، کارت بانک یا کارت اعتباری نیز برای تأیید هویت استفاده می‌شوند.
اگر کارت شناسایی، قابلیت «ماشین‌خواندن» داشته باشد معمولاً با استفاده از یک نوار مغناطیسی رمزنگاری شده یا شماره شناسایی (مانند شماره ملی)، داده شناسایی جسم را تأیید می‌کند. در این هنگام، ممکن است در هنگام چک و اسکن، یک داده الکترونیک پدید بیاید که بتوان از آن برای پرونده‌سازی که در بالا گفته شد استفاده کرد.
علامت‌گذاری با سامانه بازشناسی با امواج رادیویی، با استفاده از ابزارهای الکترونیکی بسیار کوچک انجام می‌شود که با هدف شناسایی و ردیابی با فرکانس رادیویی یک کالا، جانور، یا انسان بکار رفته یا به آنها چسبانده می‌شود. این علامت‌ها می‌توانند از چند متر دورتر خوانده شوند. آنها بسیار ارزان هستند و هر کدام از آنها تنها چند سنت، قیمت دارند؛ بنابراین می‌توان از آنها در بسیاری از کالاهای مصرفی روزانه بدون افزایش قیمت زیاد، استفاده کرد و برای ردیابی و شناسایی این اشیاء با هدف‌های گوناگون استفاده کرد.
به نظر می‌رسد که برخی شرکت‌ها کارمندان خود را با کارگذاری چیپ بازشناسی با امواج رادیویی در کارت‌های شناسایی کارمندان، علامتگذاری می‌کنند. کارمندان در بریتانیا در اعتراض به علامت گذاری شدن، اعتراض کردند؛ آنها از اینکه همه کارهای آنها با چیپ‌های بازشناسی با امواج رادیویی، ردیابی می‌شوند احساس تحقیر می‌کردند. برخی منتقدان از اینکه به زودی همه مردم، هر جا که بروند اسکن و ردیابی شوند هشدار دادند. از سوی دیگر، علامت گذاری کودکان در بیمارستان، با دستبندهای دارای فناوری بازشناسی با امواج رادیویی، جلوی کودک‌ربایی را گرفته‌است.
Verichip یک دستگاه بازشناسی با امواج رادیویی است که شرکتی به نام Applied Digital Solutions (دیجیتال انجل) آنرا ساخته‌است. Verichip کمی بزرگ‌تر از یک دانه برنج است و به زیر پوست، تزریق می‌شود. کسانی که تجربه کرده‌اند که حس تزریق این چیپ، مانند تزریق پزشکی است. چیپ، درون یک محفظه شیشه‌ای قرار داده شده‌است و یک "شماره اشتراک Verichip" دارد که اسکنر از طریق پایگاه داده شرکت Verichip به نام "شماره ثبت اشتراک جهانی Verichip" در اینترنت، از آن برای دسترسی به اطلاعات فردی، استفاده می‌کند. هم‌اکنون، هزاران نفر این چیپ را در بدن خود دارند. برای نمونه، ۱۶۰ کارمند دفتر دادستان کل مکزیک مجبور شده‌اند برای تعیین هویت و کنترل دسترسی، این چیپ را به درون بدن خود تزریق کنند.
در سال ۲۰۰۳ (میلادی) سرمقاله خبرنگار ارشد سیاسی سی‌نت نیوز، دکلان مک‌کالا، پیش‌بینی کرده بود که به زودی، هر چیزی که خریده شود و دنبال آن هر کارت شناسایی، دارای دستگاه بازشناسی با امواج رادیویی باشد که اطلاعات مردم را در هنگام عبور از اسکنر، (مانند نوع تلفن همراه، نوع کفش، نام کتاب در دست، شماره کارت اعتباری یا کارت عضویت، و غیره) را نشان می‌دهد. این اطلاعات می‌توانند برای شناسایی، ردیابی، یا بازاریابی هدفمند استفاده شوند. در سال ۲۰۱۹ (میلادی) این مسئله، هنوز عملی نشده‌است.
در آمریکا پلیس، بدون حکم دادگاه، به صورت پنهانی در خودروهای مردم، سامانه موقعیت‌یاب جهانی، کار گذاشته تا حرکت آنها را زیر نظر بگیرد.Lyman, D. , Micheal. "Criminal Investigation: The Art and the Science". 6th ed. Pearson, 2010. p249Crowder, Stan, and Turvery E. Brent. "Ethical Justice: Applied Issues for Criminal Justice Students and Professionals". 1st ed. Academic Press, 2013. p150. Print. در اوایل سال ۲۰۰۹ در مورد اینکه آیا پلیس، چنین اجازه‌ای دارد در دادگاه، بحث شد.
در بسیاری از شهرها پروژه‌های آزمایشی اجرا شده که کسانی را با آزادی مشروط از زندان آزاد شده‌اند ملزم می‌کند سامانه موقعیت‌یاب جهانی داشته باشند تا هنگامیکه از زندان آزاد می‌شوند حرکت‌های آنها زیر نظر باشد.
از تلفن‌های همراه نیز برای گردآوری داده موقعیت مکانی استفاده می‌شود. موقعیت مکانی یک تلفن همراه روشن (و بنابراین، کسی که آنرا همراه دارد) می‌تواند به آسانی بدست آید (بدون توجه به اینکه آیا از آن استفاده می‌شود یا نه). این کار با استفاده از فناوری تبدیل چندگانه برای اندازه‌گیری اختلاف زمانی سیگنال فرستاده شده از تلفن همراه به چند سایت سلولی در اطراف آن، موقعیت مکانی را بدست آورد. در سال ۲۰۱۳ (میلادی) دکتر ویکتور کاپلر از دانشگاه کنتاکی خاوری با ارائه آمار زیر، نگرانی خود را از نظارت پلیسی، ابراز کرد:
از میان ۳۲۱٬۵۴۵ درخواستی که به ورایزن کامیونیکیشنز داده شده، ۵۴٬۲۰۰ درخواست، دربارهٔ «درونمایه» یا «موقعیت مکانی» تلفن‌ها بود و نه شماره تلفن‌ها و آی‌پی آدرس‌ها. منظور از «درونمایه»، پیام‌های نوشتاری، ایمیل، و شنود زنده ارتباطات مخابراتی بود.
یک دستگاه نظارتی نسبتاً تازه off-the-shelf، یک گیرانداز شماره شناسایی تلفن همراه است. گیرانداز شماره شناسایی تلفن همراه، یک دستگاه شنود ارتباطات مخابراتی است که برای شنود ترافیک تلفن همراه و ردیابی حرکت‌های کاربر آن استفاده می‌شود. این دستگاه، در اصل، یک سایت سلولی «تقلبی» است که بین تلفن همراه هدف و آنتن واقعی رساننده خدمات مخابراتی قرار می‌گیرد و حمله مرد میانی را انجام می‌دهد. در برخی کشورها سازمان‌های اطلاعاتی و اجرای قانون از گیرانداز شماره شناسایی تلفن همراه، استفاده می‌کنند. اما استفاده از آنها باعث نگرانی بسیار زیاد برای نادیده گرفتن آزادی مدنی، و حریم شخصی شده‌است و در برخی کشورها استفاده از آنها بسیار، محدود شده‌است.
میکروچیپ کاشتنی در انسان، دستگاه مدار مجتمع شناسایی یا ترانسپوندر بازشناسی با امواج رادیویی است که در یک شیشه سیلیکاتی قرار گرفته و در بدن انسان کار گذاشته می‌شود. یک میکروچیپ زیرپوستی، در بر گیرنده یک شماره شناسایی است که می‌تواند به یک پایگاه داده اطلاعات در خارج از خود (مانند تعیین هویت، پیشینه پزشکی، داروی شیمیایی، حساسیت، و اطلاعات تماس) وصل شود.
در مه ۲۰۰۹ اعلام شد که دفتر ثبت اختراع و نماد بازرگانی آلمان، یک الگو برای چیپ ردیابی «کُشَنده» را طراحی کرده‌است که برای کنترل و نظارت بر برخی دسته‌های مردم، مانند بزهکاران، چهره‌های سیاسی، و جاسوسان چندین گونه میکروچیپ، توسعه داده شده‌اند.
دستگاه‌های شنود پنهانی صدا و تصویر یا "باگ Bug" دستگاه‌های پنهان الکترونیکی هستند که برای ضبط تصویر و/یا صدا، و/یا دستیابی به داده جابجایی، برای یک گیرنده، مانند آژانس اجرای قانون، هستند.
آمریکا شمار زیادی برنامه اطلاعاتی داخلی دارد. مانند کوینتلپرو که خانه‌ها، دفترها، و خودروهای هزاران نفر از شهروندان آمریکا را شنود می‌کند که معمولاً کنشگران سیاسی، خرابکاران، براندازان، و بزهکاران هستند.
سازمان‌های اطلاعاتی و اجرای قانون بریتانیا و آمریکا فناوری‌ای دارند که با دسترسی به ویژگی‌های تشخیصی یا تنظیمات تلفن همراه، می‌توانند میکروفون تلفن‌های همراه را از راه دور، فعال کنند و به گفتگوهای اطراف دارنده تلفن همراه، گوش دهند.
با افزایش استفاده مردم از دورنگار و ایمیل، اهمیت نظارت پستی، در برابر نظارت اینترنتی و تلفنی، کاهش یافته‌است. اما رهگیری پستی، هنوز هم در برخی موارد، امکانی برای سازمان‌های اطلاعاتی و اجرای قانون است. اگرچه، این روش، عادی نیست و نهادهایی مانند نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا برای انجام این کار، نیاز به تاییدیه‌های سطح بالا دارند.
آژانس اطلاعات مرکزی و دفتر تحقیقات فدرال، ۱۲ برنامه مشترک، برای باز کردن و خواندن ایمیل دارند که شهروندان آمریکایی را هدف می‌گیرد. در یکی از این برنامه‌ها بیش از ۲۱۵٬۰۰۰ ارتباط، رهگیری، باز شده، و عکس‌برداری شد.
زیر نظرگیری، نظارت هماهنگ یک جا یا یک فرد است. زیر نظر گیران، اصولاً کار خود را پنهان و با هدف گردآوری مدرک دربارهٔ یک کار تبهکارانه انجام می‌دهند. ریشه این گزاره، در زبان انگلیسی Stakeout از کار نقشه‌بردارانی می‌آید که از میخ‌های چوبی Stake نقشه‌برداری برای اندازه‌گیری‌های نقشه‌برداری یک منطقه، پیش از آغاز پروژه، استفاده می‌کنند.
مدیریت جمعیت جانوران، اغلب نیازمند نظارت است. نمونه کاربرد این مسئله، نظارت بر ۱) موقعیت و فزونی جمعیت گونه‌های مهاجم برای مدیریت موثرتر ۲) ماهی‌گیران و شکارچیان غیرقانونی برای کاهش درو کردن و بهره‌برداری بیش از اندازه منابع طبیعی و ۳) فزونی جمعیت گونه‌های در معرض خطر برای کاهش ریسک انقراض و ۴) بیماری‌هایی که می‌توانند غلات، کشاورزی، و جمعیت طبیعی گونه‌ها را به خطر بیاندازند است.
پشتیبانان سامانه‌های نظارتی، باور دارند که این ابزارها می‌توانند از جامعه، در برابر تروریسم و بزهکاری، محافظت کنند. آنها می‌گویند که نظارت، می‌تواند بزه را از ۳ راه ۱) بازدارندگی ۲) دیدن و ۳) بازسازی، کاهش دهد. نظارت می‌تواند از افزایش احتمال انجام بزه، جلوگیری کند و عادت‌های بزهکاری را آشکار کند. این کار، به کمترین انداز تهاجم، نیاز دارد.Deviant Behaviour – Socially accepted observation of behaviour for security , Jeroen van Rest
روش دیگر استفاده از نظارت، برای مبارزه با تبهکاری می‌تواند پیوند دادن جریان اطلاعات بدست آمده از سامانه‌های شناسایی باشد. برای نمونه، سامانه دوربینی که خوراک خود را از تشخیص چهره بدست می‌آورد. این سامانه، می‌تواند فراری‌ها را شناسایی و جای آنها را به پلیس، نشان دهد.
در اینجا باید دربارهٔ گونه نظارت بکار رفته، فرق گذاشت. برخی می‌گویند که از نظارت شهری با دوربین، پشتیبانی می‌کنند ولی از شنود تلفنی همه‌گیر، پشتیبانی نمی‌کنند برخی دیگر نیز، برعکس این عقیده را دارند. به همراه گونه نظارت، روش انجام نظارت هم، بسیار مهم است. برای نمونه، به نسبت پشتیبانی از شنود تلفنی مظنون به همکاری در کارهای تبهکارانه، شمار بسیار کمتری از مردم از شنود تلفنی همه‌گیر، پشتیبانی می‌کنند.
همچنین می‌توان از نظارت، برای دادن برتری راهکنشی به مأموران، برای خبردهی دربارهٔ وضعیت یا برای پردازش خودکار چیزهایی مانند تحلیل محتوای تصویر، استفاده کرد. نظارت می‌تواند به بازسازی یک حادثه، کمک کند و چگونگی رخداد بزه در یک ویدیو را برای کارشناسان علوم قانونی، اثبات کند. همچنین اگر منابع نظارتی، در دید باشند یا پیامد نظارت را بتوان، حس کرد می‌تواند بر امنیت روانی نیز اثر بگذارد.
برخی سامانه‌های نظارتی، مانند سامانه‌های دوربینی که خوراک خود را از تشخیص چهره بدست می‌آورند می‌توانند کاربردهای دیگری در کنار مبارزه با بزهکاری، داشته باشند. نمونه آن، کمک به یافتن کودکان فراری، بزرگسالان دزدیده یا گم‌شده و مردم با مشکلات ذهنی است. دیگر پشتیبانان، به آسانی باور دارند که کاری برای از دست دادن حریم شخصی، نمی‌توان کرد و مردم باید به نداشتن حریم شخصی، عادت کنند. همان‌طور که مدیر عامل اجرایی سان مایکروسیستمز، اسکات مک‌نیلی گفت: «حریم شخصی شما صفر است. بپذیریدش.»
دیگر بحث معمول، این است: "اگر کار غلطی نمی‌کنید پس چیزی برای ترسیدن ندارید." به این ترتیب، اگر کسی در کارهای غیرقانونی، همکاری کند در اینصورت توجیهی برای حفظ حریم شخصی خود ندارد. اگرچه، اگر کسی از نظارت قانونی پیروی کند این نظارت بر او اثر نمی‌گذارد.
با پیدایش برنامه‌هایی چون برنامه آگاهی کامل از اطلاعات و ادوایس، فناوری‌هایی چون رایانه‌های نظارتی پر سرعت و نرم‌افزارهای زیست‌سنجشی و قوانینی چون لایحه کمک‌های ارتباطاتی برای اجرای قانون، دولت‌ها می‌توانند توانایی بی‌همتایی برای نظارت بر موضوعات مورد نظر خود داشته باشند. بسیاری از گروه‌های حقوق مدنی و سیاسی و حریم شخصی، مانند بنیاد مرزهای الکترونیکی و اتحادیه آزادی‌های شهروندی آمریکا نگرانی خود را در اینباره، ابراز کرده‌اند که نظارت روزافزون حکومت بر شهروندان، به پیدایش یک جامعه با نظارت گسترده، و آزادی‌های فردی و/یا سیاسی بسیار کم یا حتی کاملاً از میان‌رفته، می‌انجامد. ترس از چنین آینده‌ای باعث ارائه دادخواست‌های بی‌شمار، مانند هپتینگ علیه ای‌تی اند تی شده‌است.
برخی منتقدین می‌گویند ادعای پشتیبانان نظارت حکومتی، باید با کمی تغییر، اینگونه خوانده شود: «تا وقتی که کاری که به ما گفته شده را انجام می‌دهیم، جایی برای ترس، وجود ندارد.» برای نمونه، ممکن است کسانی که عضو یک گروه سیاسی مخالفت سیاست‌های حکومت مرکزی هستند نخواهند که حکومت، نام آنها و چیزهایی را که می‌خوانند بداند تا نتواند به آسانی، سازمان آنها را سرنگون کند آنها را دستگیر کرده یا بُکُشد. دیگر منتقدین می‌گویند درحالیکه شاید یک نفر، امروز چیزی برای پنهان کردن نداشته باشد ممکن است فردا حکومت، سیاست‌هایی را اعمال کند که آن شخص با آنها مخالف باشد. در این شرایط، مخالفت، غیرممکن است؛ زیرا نظارت گسترده، به حکومت، امکان می‌دهد تا تهدیدهای سیاسی را شناسایی و خنثی کند. همچنین، دیگر منتقدین به این حقیقت اشاره می‌کنند که بیشتر مردم، چیزی برای پنهان کردن دارند. برای نمونه، اگر کسی دنبال کار تازه‌ای باشد ممکن است نخواهد که کارفرمای کنونی خود از آن آگاه باشد. همچنین اگر یک کارفرما بخواهد کاملاً از حریم شخصی کارمندان خود و اطلاعات مالی آنها حفاظت کند ممکن است نتواند چنین کاری بکند و ممکن است نخواهد کسانی را که زیر نظر حکومت هستند استخدام کند. بیشترین نگرانی، حفاظت از زندگی کسانی است که تحت نظارت کامل زندگی می‌کنند، آموزش به کسانی که تحت نظارت صلح‌آمیز هستند و همزمان با شناسایی تروریست‌ها و کسانی که از همان سامانه‌های نظارتی و سازوکار مشابه برای مخالفت با صلح، علیه مردم استفاده می‌کنند و افشای زندگی کسانی که از خارج از قانون به حساب می‌آیند.
همچنین، ریسک بزرگ گردآوری داده شخصی، از این حقیقت می‌آید که این ریسک، بیش از اندازه، ناشناخته است که امروز، به راحتی، قابل ارزیابی باشد. نگهداری داده، به اندازه کافی، ارزان هست که داده را برای همیشه، نگهدارد و مدل‌هایی که در یک دهه آینده، از این داده برای تحلیل استفاده می‌کنند غیرقابل پیش‌بینی هستند.
در دسامبر ۲۰۱۷ پس از آنکه شرکت چیهو ۳۶۰ پخش زنده ده‌ها هزار دوربین را در اینترنت، در دسترس همگان گذاشت حکومت چین، گام‌هایی را برای جلوگیری از نظارت گسترده شرکت‌های سازنده دوربین امنیتی، وب‌کم، و دوربین تحت شبکه برداشت.
برنامه‌هایی چون آگاهی کامل از اطلاعات، و قوانینی چون لایحه کمک‌های ارتباطاتی برای اجرای قانون، به بیان ترس بسیاری از گروه‌ها از سوق دادن جامعه به سوی یک دولت نظارت گسترده انجامیده که در آن آزادی‌های فردی، مدنی، و سیاسیِ کمی وجود دارند و هرگونه، مخالفت فردی یا گروهی، به صورت راهبردی با برنامه‌هایی چون کوینتلپرو از میان می‌روند.
کیت مارتین از مرکز پژوهش‌های امنیت ملی، دربارهٔ استفاده از ماهواره‌های جاسوسی نظامی، برای نظارت بر شهروندان آمریکایی گفته که: «آنها دارند یکی‌یکی، آجرهای ساخت یک دولت پلیسی را روی هم می‌گذارند.»
جاییکه جداسازی مرز بین حریم عمومی و خصوصی، و خصوصی‌سازی جاهایی که پیشتر، عمومی انگاشته می‌شدند (مانند مرکز خرید و شهرک صنعتی) سخت است گردآوری قانونی اطلاعات حریم شخصی افزایش می‌یابد.Marx, G. T. , & Muschert, G. W. (2007). Personal information, borders, and the new surveillance studies . Annual Review of Law and Social Science, 3, 375–395. رد شدن از میان بسیاری از مکان‌های عمومی، مانند ساختمان‌های حکومتی، برای مردم، اجتناب‌ناپذیر است و هنوز، مصرف‌کنندگان به غیر از پذیرش نظارت‌شدن از سوی شرکت‌ها انتخاب خاص دیگری، ندارند. روش‌های نظارتی، به شکل برابر، ساخته نشده‌اند. برای نمونه، از میان بسیاری از فناوری‌های شناسایی زیست‌سنجشی، شناسایی چهره، به کمترین همکاری نیاز دارد. در مقابل اسکن اثر انگشت که باید از شخص، خواسته شود تا انگشت خود را در موقعیت خاصی روی دستگاه قرار دهد. این روش، نافذ است و بدون اجازه یا با کمترین اجازه، انجام‌پذیر نیست.Agre, Philip E. (2003), "Your Face is not a bar code: arguments against automatic face recognition in public places". Retrieved November 14, 2004.
برخی منتقدان، مانند میشل فوکو باور دارند که به غیر از کاربرد نظارت در شناسایی و گیراندازی کسانی که کارهای نادرستی انجام می‌دهند این حس به همه مردم، دست می‌دهد که همیشه زیر نظر هستند بنابراین خودسانسوری می‌کنند. این به دولت، امکان می‌دهد که بدون نیاز به زور فیزیکی که گران و مشکل‌زا است مردم را کنترل کند.
با توسعه فناوری دیجیتال، مردم، بیشتر، از یکدیگر با خبر می‌شوند و نظارت، مجازی می‌شود. نظارت برخط، به معنی استفاده از اینترنت برای دیدن کنش‌های یک شخص در فضای مجازی است. شرکت‌ها، شهروندان، و حکومت‌ها با انگیزه‌های تجاری، روابط فردی و اجتماعی، کنجکاوی، یا قانونی، در ردیابی رفتار دیگران، با یکدیگر همکاری می‌کنند. چایکو در کتاب خود به نام "ابر متصل Superconnected" بین دو گونه نظارت افقی و عمومی، فرق می‌گذارد. نظارت عمودی یعنی هنگامیکه یک نیروی غالب، مانند حکومت، تلاش می‌کند که کارهای یک جامعه مشخص را کنترل کند یا تغییر دهد. چنین حکومت‌های قدرتمندی، معمولاً عملکرد خود را با پوشش محافظت از جامعه، در برابر تهدیدهای امنیتی یا تروریستی توجیه می‌کنند. برخی مردم، می‌پرسند که آیا این، تعرض به حقوق فردی است؟
نظارت افقی، جابجا شدن ناظر ردیاب از یک منبع قدرتمند به یک شکل روزانه، مانند دوستان، همکاران، یا غریبه‌هایی است که به دانستن دربارهٔ کارهای دیگران، علاقه‌مند هستند. هنگامی که مردم، برخط هستند از خود، رد اطلاعاتی را بر جا می‌گذارند که از طریق آن، میل و علاقه خود را به دیگران نشان می‌دهند. درحالیکه این می‌تواند به دیگران اجازه ارتباط با یکدیگر و توسعه ارتباط اجتماعی برخط را بدهد از سوی دیگر می‌تواند ریسک احتمالی آسیب‌هایی چون قلدری رایانه‌ای یا سانسور/گرم‌گرفتن با یک غریبه، و کاهش حریم شخصی را افزایش دهد.
به علاوه، سیمون براون، می‌گوید که نظارت، تأثیر زیادی بر برتری‌جویی ویژگی‌های نژادی دارد تا جایی که به «نظارت نژادی» می‌انجامد. براون از نظارت نژادی برای اشاره به زمان‌هایی استفاده می‌کند که از مقررات نظارتی برای جداسازی محدوده‌ها، مرزها، و مردم، بر پایه نژاد، انجام شود که پیامد آن، تبعیض علیه کسانی است که از دید این نظارت، منفی، انگاشته می‌شوند. او می‌گوید که نظارت نژادی به جدایش بین آنچه «درون یا بیرون از محل» است ربط دارد.
بسیاری از گروه‌های مدافع حقوق مدنی و سیاسی، به خاطر زیر پا گذاشتن حق حریم شخصی مردم، مخالف نظارت هستند. برخی از این گروه‌ها مرکز اطلاعات حریم شخصی الکترونیک، بنیاد مرزهای الکترونیکی و اتحادیه آزادی‌های شهروندی آمریکا هستند.
مردم یا گروه‌ها در مخالفت با برخی روش‌های نظارتی، دادخواست‌های بسیاری مانند هپتینگ علیه ای‌تی اند تی و مرکز اطلاعات حریم شخصی الکترونیک علیه وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا به دادگاه ارائه کرده‌اند.
دادرسی‌های قانونی، مانند آنهایی که در کمیته کلیسا مطرح شدند به بازرسی دربارهٔ برنامه‌های اطلاعات داخلی مانند کوینتلپرو و برشمردن خوبی‌ها و بدی‌های نظارت انجامید.
مردم علیه دیاز (۲۰۱۱) پرونده‌ای دربارهٔ حریم شخصی تلفن همراه بود. حتی با وجود اینکه بعدها این تصمیم، لغو شد. در این پرونده، گرگوری دیاز که تلاش می‌کرد قرص اکستازی بفروشد در یک عملیات استینگ، دستگیر شد. در هنگام دستگیری او، پلیس، تلفن همراه دیاز را بازرسی کرد و شواهد مجرمانه بیشتری مانند پیامک‌ها و نگاره‌هایی از کارهای مرتبط با مواد مخدر یافت. در هنگام دادگاه او، دیاز تلاش کرد که شواهد را از تلفن خود پاک کند اما دادگاه این کار را قانونی ندانست و درخواست دیاز در دیوان عالی کالیفرنیا و پس از آن در دیوان عالی ایالات متحده آمریکا رد شد. تنها سه سال پس از آن این تصمیم، به خاطر پرونده رِیلی علیه کالیفرنیا لغو شد.
ریلی علیه کالیفرنیا (۲۰۱۴) یک پرونده بسیار حیاتی در دیوان عالی آمریکا بود که در آن یک نفر به همکاری در یک تیراندازی سوار بر خودرو دستگیر شده بود. چند روز پس از این تیراندازی، پلیس، مظنون (رِیلی) را دستگیر کرد و در هنگام دستگیری او، پلیس، خانه او را نیز گشت. اما این گشتن، تنها به بازرسی بدنی رِیلی، محدود نشد و پلیس، درون تلفن همراه او را هم گشت و نگاره‌هایی از دیگر اسلحه‌ها، مواد مخدر، و خود ریلی با نشانه‌های گانگستری یافت. در دادگاه، این پرسش مطرح شد که آیا جستجوی تلفن همراه، قانونی بوده یا متمم چهارم قانون اساسی از رِیلی پشتیبانی می‌کرده‌است. تصمیم بر این شد که جستجوی تلفن همراه رِیلی، در هنگام دستگیری او غیرقانونی بوده و متمم چهارم قانون اساسی از او پشتیبانی می‌کند.
ضد نظارت به معنی انجام کاری برای دوری از نظارت یا سخت‌تر کردن نظارت است. توسعه فناوری اطلاعات در اواخر سده ۲۰ (میلادی) باعث رشد چشمگیر ضد نظارت در هر دو زمینه گستره و پیچیدگی، شده‌است. نمونه آن اینترنت، افزایش گسترش سامانه‌های امنیت الکترونیک، پهپادهای پرواز کننده در ارتفاع بالا (و احتمالاً مسلح)، و پایگاه داده‌های رایانه‌ای بزرگ شرکتی و حکومتی هستند.
نظارت معکوس به معنی انجام کاری برای نظارت بر دیگر گروه‌ها یا مردم نظارت‌گر، مانند عکس‌گرفتن شهروندان از پلیس است. نمونه پرآوازه نظارت معکوس فردی، فیلم‌برداری جرج هالیدی از وحشیگری پلیس در برخورد با رادنی کینگ است. نمونه سازمانی آن سازمان دیدبان پلیس است که برای جلوگیری از وحشیگری پلیس، بر افسران پلیس، نظارت می‌کند. همچنین از نظارت معکوس می‌توان برای پیشگیری جاسوسی شرکتی، ردیابی دیگر بزهکاران برخی سازمان‌های بزهکاری، یا جلوگیری از روش‌های نظارت پنهانی نهادها و سازمان‌ها استفاده کرد.
نظارت از پایین، در زبان انگلیسی به صورت Sousveillance نوشته می‌شود که از کنار هم آمدن sous (در زبان فرانسه به معنی "از پایین") و Surveillance پدید می‌آید به معنی نظارت توسط مردم عادی، به جای نظارت شرکتی یا حکومتی است.
ارباب ماه عنوان دهمین آلبوم استودیویی گروه هوی متال دیو است. این آلبوم در ۷ سپتامبر ۲۰۰۴ با همکاری شرکت نشر سنچوری در آمریکا و ۳۰ اوت ۲۰۰۴ با همکاری شرکت اس‌پی‌وی در اروپا منتشر شد. این آلبوم تا دسامبر ۲۰۰۹ آخرین آلبوم استودیویی گروه دیو است.
"ارباب ماه" همچنین فرصتی بود تا کریگ گلدی نوازنده سابق گروه که در آلبوم‌های "مجیکا" و "رویاهای پلید ببین" هم همراه گروه بو دوباره به دیو بپیوندد. اعضای دیگر گروه در ضبط آلبوم عبارت بودند از جف پیلسن، نوازنده گیتار باس، سیمون رایت نوازنده درامز و اسکات وارن برای نوازندگی کیبورد.
تمامی آهنگ‌های این آلبوم توسط رانی جیمز دیو و کریگ گلدی نوشته شده‌است مگر در مواردی که در داخل() توضیح داده شده باشد.
"قطعه اهدایی، در نسخه ویژهٔ این آلبوم برای ژاپن منتشر گشت."
پریاپوس ، در اسطوره‌های یونان، ایزد کوچک حاصلخیزی باغ‌ها و حامی درختان میوه، دام‌ها و آلت تناسلی مردها بود. او را معمولاً با آلت تناسلی بزرگ و نعوظ دائمی که داشت می‌شناختند، که این مسئله همچنین باعث به وجود آمدن اصطلاح پزشکی پریاپیسم شد.
فرزند دیونیسوس و آفرودیته بود. قدی کوچک و خمیده داشت. به قدری زشت بود که مادر طردش کرد. عاشق یک پری به نام لویتس شد. آنقدر او را دنبال کرد تا اینکه ایزدان از روی دلسوزی او را تبدیل به گیاه لوتوس کردند. او در داستانی دیگر سعی کرد به ایزد آتشدان هستیا تجاوز کند. زمانی که می‌خواست با او در حال خواب بیامیزد، صدای خری باعث بیدار شدن هستیا و فرار او شد. به این دلیل "پریاپوس" از خرها بیزار بود.
در گذشته لرستان به دو بخش پیشکوه و پشتکوه تقسیم می شده. "لرستان پیشکوه" برابر با استان لرستان کنونی و "پشتکوه" برابر با استان ایلام فعلی می باشد.
بین استان لرستان و استان ایلام رشته کوه کبیرکوه قرار دارد که این ناحیه را به دو بخش تقسیم می کرده است
لرستان به معنی سکونتگاه مردم لر و به معنای گستره جغرافیایی است که مردم لر در آن سکونت دارند. گستره نام لرستان پیش از حکومت صفویان، سکونتگاه لرهای بختیاری، لرهای کهگیلویه و بویراحمد و لرهای ممسنیرا هم شامل می‌شد. اما پس از حکومت صفویان سکونتگاه لرهای بختیاری را منطقه بختیاری نام‌گذاری کردند و جغرافیای نام لرستان به حدود استان لرستان و ایلام کنونی محدود شد. این منطقه نیز در حکومت قاجاریان به دو بخش پشتکوه و پیشکوه تقسیم شد. امروزه لرستان نام یکی از استان‌های غربی ایران است. در نمودار زیر تقسیمات لرستان از ۳۰۰ هجری قمری تاکنون آورده شده‌است.
پریاموس یا پریام ، در اسطوره‌های یونان، پادشاه تروآ است.
پسر لائومدون و سترومو بود. با هکابه ازدواج کرد و از جمله فرزندانش هکتور، کاساندرا، و پاریس هستند. با نابودی تروا او نیز جان داد.
در اسطوره‌شناسی یونانی، پریاموس، پادشاه اساطیری تروآ (شهر) در طول جنگ تروآ، ظاهراً ۱۸ دختر و ۶۸ پسر داشت. پریام چندین همسر داشت، زن اصلی هکابه، دختر دیماس یا سیسئوس، و چند صیغه که فرزندان او را به دنیا آوردند. فهرست کاملی وجود ندارد، اما بسیاری از آنها در اسطوره‌های مختلف یونانی ذکر شده‌اند. تقریباً همه فرزندان پریام در جریان جنگ یا اندکی پس از آن توسط یونانیان کشته شدند.
تَمغا یا تَمقا مهر و نشانی بوده که با مرکب سرخ یا شنگرف بر اسناد، نامه‌ها و فرمان‌ها می‌زدند. در متون اسلامی این واژه به صورت اَلْتَمغا، تمغاء آل، آل تمغا، آل طَمغی و یک مورد تَمْقا (تذکرةالملوک) ثبت شده‌است.
واژه تَمغا از اویغوری به زبان مغولی راه یافته ولی معمولاً از آن به عنوان واژه‌ای مغولی - ترکی یاد می‌شود. کاوه فرخ معتقد است که اصل واژه در پارسی «تمگا» بوده که وارد زبان‌های ترکی و مغولی شده و سپس دوباره به شکل تمغا وارد پارسی شده‌است.اسواران ساسانی نگارش: دکتر کاوه فرخ تصویرگر: آنگس مکبراید برگردان به پارسی: یوسف امیری سال انتشار: ۱۳۸۸ خ/ ۲۰۰۹ م. ناشر: گل آفتاب (مشهد) قطع رقعی، ۱۶۵ صفحه
آل تمغا از دو جزء آل به معنای سرخ تمغا به معنی مهر و نشان و روی هم به نوعی مهر گفته می‌شد که با مرکب سرخ یا شنگرف بر اسناد، نامه‌ها و فرمان‌ها زده می‌شده‌است. آل تمغا اصطلاحی دیوانی بوده که با تصرف ایران و ممالک همجوار به دست مغول‌ها، به زبان فارسی راه یافت. این واژه در دوران ایلخانان، چوپانیان، جلایریان و تیموریان رایج بوده‌است. اما رفته‌رفته از رونق افتاد و در روزگار صفویان، دیگر به عنوان یک اصطلاح دیوانی استفاده نمی‌شده‌است و ظاهراً اصطلاح «نشان» جای آن را می‌گیرد.
آن‌ها در طول دوران باستان کلاسیک و قرون وسطی در بین عشایر اوراسیا (آلان‌ها، سرماتیان، سکاها)، مغول‌ها و ترک‌ها رایج بودند.
در سال ۱۳۹۵ محمد ناصری‌فرد باستان‌شناس ایرانی از تلاش‌های سال‌های گذشتهٔ خود برای تحقیق روی سنگ‌نگاره‌هایی با قدمت احتمالی ده‌ها هزار ساله در کوه‌های اطراف شهر خمین در استان مرکزی خبر داده‌است. برخی رسانه‌های جهانی در روزهای گذشته با انتشار گزارش‌هایی در این باره نوشته‌اند این مکان ممکن است، قدیمی‌ترین سنگ‌نگاره‌های کشف شده در جهان را درون خود جا داده باشد. قدمت برخی سنگ‌نگاره‌های انسانی کشف‌شده در این محل، بین ۴۰ تا ۵۰ هزار سال تخمین زده می‌شود. گفتنی است تا کنون هزاران سنگ‌نگارهٔ انسانی در استان‌های مختلف ایران کشف شده‌است اما گمان می‌رود سنگ‌نگاره‌های کشف‌شده در محوطه‌های سی و یک گانهٔ تیمره خمین، نه تنها قدیمی‌ترین سنگ‌نگاره‌های کشف شده در ایران بلکه قدیمی‌ترین سنگ‌نگاره‌های کشف شده در جهان نیز باشد. تعداد سنگ‌نگاره‌های این منطقه به بیش از ۲۱ هزار مورد می‌رسد. برخی این محوطهٔ سی و یک‌گانه را که بیش از ۱۵۰ کیلومتر مربع مساحت دارد، به یک موزهٔ بدون سقف تشبیه کرده‌اند. سنگ‌نگاره به باقی‌ماندهٔ آثار نقاشی و حکاکی انسان روی سنگ در هزاره‌های پیشین و پیش از ابداع خط گفته می‌شود. در این آثار غالباً جانوران و عناصری از طبیعت زمین ترسیم می‌شوند. ناصری‌فرد به خبرگزاری فرانسه گفته‌است: اکتشافات او در تیمره خمین می‌تواند اثبات گر این فرضیه باشد که انسان‌های ساکن در ده‌ها هزار سال پیش در این منطقه پیش از خروج از منطقهٔ خاورمیانه ابداع‌گر یک نوع سنت هنری جمعی بوده‌اند.
هر یک از قبیله‌های ترک اغوز تمغای ویژه خود را داشتند به‌صورت زیر:بیگدلی، محمدرضا، ایل‌سون‌ها (شاهسون‌های) ایران، تهران: انتشارات پاسارگاد، ۱۳۷۴، ص۱۶۶.
مجدالدین کیوانی. «"آل تمغا"» دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، جلد ۱۶
پلوپس ، در اسطوره‌های یونان، پسر تانتالوس و دیونه است.
اوینومائوس شرط ازدواج با دخترش، هیپودامیا را برنده شدن در مسابقهٔ ارابه‌رانی قرار داده بود. پلوپس به مورتیلوس، ارابه‌ران اوینومائوس، رشوه داد تا میخ محور ارابهٔ شاهی را بیرون آورد و پیمان بست اگر در کارش کامیاب شود، وی را در سلطنت شریک کندویل دورانت، ۴۷ بدین ترتیب در مسابقه ارابه شاه در هم شکست، شاه کشته شد و پلوپس با هیپودامیا ازدواج کرد و پادشاه الیس شد. آن‌گاه مورتیلوس را به دریا افکند. مورتیلوس نیز هم‌چنان‌که در آب فرو می‌رفت، پلوپس و نسلش را نفرین کرد.
از فرزندان پلوپس و هیپودامیا می‌توان به آترئوس و توئستس اشاره کرد.
تعداد بیشتری از عمارات دوران صفوی در مقایسه با بناهای دوران‌های دیگر ایران، باقی مانده‌است؛ با این وجود معماری دوران صفوی نسبت به معماری سلجوقی، ایلخانی و تیموری ناشناخته مانده‌است. چند عامل به تعیین این تناقض کمک می‌کند. یکی از این عوامل، عامل به‌ظاهر پیش پا افتادهٔ تعصب و پیشداوری است. عمارات زیبای دوران صفوی پیوسته تحسین بی چون و چرا در پی داشته، از این رو به سادگی در زمرهٔ طبقه‌بندی ناخوشایند جذابیت‌های توریستی قرار گرفته و به همین دلیل تعدادی از آن‌ها به صورت جدی ارزیابی مفصل و محققانه نشده‌است. از طرف دیگر، می‌توان مستندات ناقض و ناکافی معماری صفوی را نیز ذکر کرد: یعنی کمبود نسبی مقاله‌ها، طراحی‌ها و رسالات علمی در این زمینه به جستارهای عموماً شتابزده انجامیده‌است. عامل مهم دیگر، بی حفاظی و در دسترس همگان بودن معدودی از بناهای مهم اصفهان است که این امکان دسترسی به‌آن‌ها باعث شده که در مقایسه با آثار غیر غابل دسترس اردبیل، ماهان، کرمان و مشهد بطور غیر منصفانه نا شناخته باقی بمانند. معنای این غفلت متناقض از آثار خلاقه و غنی این دوره، در این‌است که اصطلاح صفوی به‌منظور کاربرد آن در زمینهٔ معماری چندان وافی به‌مقصود نیست. هنوز نمی‌توان نوع خاصی از پلان کف، سازمان‌بندی فضایی، ترکیب بندی نمای پیشین، مقرنس، نیمرخ‌های قوسی یا طاق‌بندی را بدان اطلاق کرد.معماری ایران در دوره صفویان، پژوهش از دانشگاه کمبریج. ترجمه دکتر آژند. انتشارات جامی. ص۴۰۳
زمینه سیاسی این روزگار در نظر اول حاکی از اوضاع مطلوب برای برنامه‌ریزی‌های عظیم معماری است. هر کدام از شاهان صفوی سلطنت‌های بیست و پنج ساله یا بیشتر داشتند. این سلطنت‌های طولانی و ثبوت شرایط مطلوبی را برای عملیات مطمئن معماری پدیدمی‌آورد. اما این عملیات و اقدام‌ها بطور پراکنده صورت می‌گرفت چون تعدادی از این شاهان یعنی شاه اسماعیل اول و شاه تهماسب اول نتوانستند محرکهٔ لازم را از بالا تزریق کنند. به همین دلیل در فاصلهٔ بین سال‌های ۱۵۹۰–۱۵۰۰م کارهای معماری عظیمی در ایران صورت نپذیرفت، یعنی قرنی که از زمان ورود آل بویه به صحنهٔ سیاسی- در ایران بی‌سابقه بود.
این اوضاع با جلوس شاه عباس با پویائی تمام تغییر یافت، و دلیل آن هم بی تردید در اشتیاق خود شاه و درباریان او به بناسازی و عمارت‌پردازی بود. بعید نیست که رقبای قبیله‌ای و گروهی دربار صفوی بهانهٔ رقابت خویشتن را در برنامه‌ریزی‌های معماری یافته باشند. چنین می‌نماید که زنان در امر بناسازی چندان دست نداشته‌اند و زنانی که از برنامه‌های معماری حمایت کرده‌اند فقط به امر مدرسه‌سازی پرداخته‌اند. در خارج از محدودهٔ دربار، احتمالاً طبقه تجار هم با حمایت مالی خود تعداد زیادی بازار و حمام‌هایی را (در قزوین، کرمان، کاشان، قم، آمل (به غیر از خود اصفهان) بر پا کرده‌اند.استیونس، ص ۴۳۰
این امر نیز ارتباطی مستقیم با زمینهٔ سیاسی معماری دورهٔ صفوی دارد. می‌توان تعمیم‌هایی را دربارهٔ کمیت، توزیع، نوع و زمان‌بندی آنها صورت‌بندی کرد. کمیت ابنیه شاید عاملی عمده و ناقص نام‌های جغرافیایی مشکاتی، آثار زیادی را در مقایسه با سایر ادوار تاریخ ایران به دورهٔ صفوی نسبت داده‌است. گزارش‌های منتشر شده دربارهٔ بناهای اصفهان و یزد، نقصان و شمول آن را بر عمارات صفوی به ثبوت می‌رساند. بعید نیست که تعداد ۱۱۱ بنای صفوی که دکتر پیکت گزارش کرده نیمی از کل آثار واقعی این دوره باشد.تاریخ ایران، دوره صفویان. کمبریج. مترجم: دکتر یعقوب آژند. ص ۴۷۵.
بهتر آنست که سبک بناهای صفوی با توجه به کمیت و تنوع آن‌ها با تمرکز در سه ناحیه عمده بررسی و ارزیابی شود: ابنیه سده هفدهم اصفهان، آرامگاه‌های بزرگ، معماری غیر مذهبی سده هفدهم. بهترین معماری این دوره آنست که مفهومی منسجم از ارزش‌های فضائی دارد. این مفهوم تماشائی‌ترین وجه خود را در مناظر کلی به نمایش می‌گذارد که در آن هر بنائی بناهای مجاور را تکمیل می‌کنند. این مفهوم در سطح وسیعی از معماری منظرهای چهارباغ بیان شده یعنی جائی که به نظر می‌آیند و بطور سنجیده فرع بر منظره‌پردازی خیابان قرار گرفته‌اند. معماری صفوی محتاط است. این معماری با حجم‌ها و توده‌های عظیم سرو کار دارد و سطوح نرم و ساده را بر سطوح پیچیده و بغرنج ترجیح می‌دهد. طاق بندی که اساس و ذرات هر نوع معماری خط خمیده‌است، به جز در چند ساختمان زیارت گاهی نظیر ماهان، یکنواخت و تکرار شونده‌است. هنگامی که معمار دوره صفوی تردیدی می‌کرده، چند ردیف دیگر از کندوهای مقرنسی دیگر می‌ساخته‌است. گنبدهای دوره صفوی از الگوهای دوره تیموری و ایلخانی، نه جلوتر، پیروی کرده‌اند.تاریخ ایران، دوره صفویان. کمبریج. مترجم: دکتر یعقوب آژند. ص ۴۸۶-۴۸۸
این بنیاد سعی کرده‌است کلیه آثار اعم از گفته‌ها، نوشته‌های منتشر شده و منتشر ناشده علی شریعتی را به روشی دقیق، با در نظر گرفتن کلیهٔ تصحیحات و تجدیدنظرهای وی و با پرهیز از هرگونه دخل و تصرف تدوین و چاپ نماید. در این مجموعه آثار کوشش شده‌است که تمامی مطالب مربوط به یک موضوع - که قبلاً در جزوه‌های کوچک و متوسط پراکنده بود - در یک یا چند مجلد با عنوان واحد طبع و نشر گردند. این کار در واقع خواست خود شریعتی بوده‌است. (ر.ک. به وصیت وی در مجموعه آثار ش. ۱). شماره‌های فهرست زیر، شماره مجموعه آثار است (مثلاً مجموعه آثار شماره ۳: ابوذر).
خیج یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستا مرکز دهستان کلاته‌های غربی در بخش بسطام است. جمعیت روستای خیج بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۱٬۵۹۱ نفر (۴۴۷ خانوار) بوده‌است.
بخش‌هایی از مجموعه تلویزیونی گرگ‌ها و "مختارنامه" در روستای خیج ساخته شده است.
مزج یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستا در اطراف شهر شاهرود در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای مزج بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۶۶۶ نفر (۲۱۵ خانوار) بوده‌است.
روستای مزج مردمانی شریف و با اصالت دارد و ایام محرم در این روستا دیدنیست.
می‌توان از اصالت این مردمان به قوم قومس اشاره کرد.
زبان و گویش مردم این روستاشیرین و شنیدنی است.
گشت و گذار در باغ‌های آن صفایی تکرار نشدنیست.
از جمله دیدنی‌های این روستا می‌توان به قلعه یوز باشی و به قول محلی‌ها کجِ جو، یخچال مزج و مسجد و تکیه قدیم و حسینیه تازه ساخت روستا اشاره کرد.
مراسم‌های شبیه خوانی و دسته‌های عزاداران حسینی و از مراسم عروسی‌های قدیمی و به اصطلاح قدیمی‌های روستا (پروارکشون).
مزج در ۳۶ دقیقه و ۳۶ درجه عرض جغرافیایی و ۲۴ دقیقه و ۵۵ درجه طول جغرافیایی قرار گرفته و در حدود ۱۲۴۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. این روستا در بین دو روستای خیج و گیلان (جیلان) قرار گرفته و مردم این خطه روستای خود را مغز می‌نامند. شغل اصلی اهالی روستا، کشاورزی و دامپروری است.
پ ن : امیرمهدی محبی
جیلان یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
روستای جیلان واقع در ۷۵ کیلومتری شهرستان شاهرود یکی از روستاهای تاریخی بشمار می‌آید و در دهستان کلاته‌های غربی در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای جیلان بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۹۵ برابر با ۶۵۲ نفر (۱۸۰ خانوار) بوده است.
موسسه ملی فناوری اطلاعات هندوستان، پانزدهمین مؤسسه پیشرو آموزش فناوری اطلاعات در سطح جهان است که به واسطه برنامه‌های آموزشی پیشرفته وروزآمد خود شناخته می‌شود. ساختار قوی پژوهشی این مؤسسه به طراحی متودولوژی‌های بسیار پیشرفته آموزشی و توسعه محتوای آموزشی فوق العاده قوی وارزشمند کمک شایانی نموده‌است.شبکه عظیم آموزشی NIIT در بیش از۳۰ کشور دنیا درآمریکا، اروپا، آسیا، آفریقاو اقیانوسیه گسترش یافته‌است و ترکیبی از کلاس‌های حضوری، آموزش الکترونیکی را ارائه می‌نماید. این مؤسسه محیط آموزشی جامعی را برای اشخاص وشرکت‌ها براساس نیازهای متنوع آن‌ها به آموزش فراهم می‌آورد.
NIIT مهم‌ترین وقوی‌ترین مؤسسه آموزشی فناوری اطلاعات در هندوستان در ۲۰ سال اخیر است و از سال ۲۰۰۰ میلادی جزء ۲۰ مؤسسه آموزشی برتر جهان بوده‌است.NIIT اولین انتخاب کارفرمایان از سال ۲۰۰۱ میلادی است که توسط ۱۱۸ کمپانی بزرگ فناوری اطلاعات در سراسر دنیا برگزیده شده‌است.همچنین این مؤسسه به عنوان مهم‌ترین همکار آموزشی کمپانی معظم Microsoft از سال ۱۹۹۹ شناخته می‌شود. و بیش از ۴۰۰۰ مرکز آموزشی NIIT دسترسی دانشجویان را به پیشرفته‌ترین متودولوژی آموزشی فناوری اطلاعات در اقصی نقاط دنیا فراهم کرده‌است.
موسسه ملی فناوری اطلاعات هندوستان هم‌اکنون در شهرهای موسسه ملی فناوری اطلاعات هندوستان مرکز مشهد، اصفهان، تهران،همدان، آبادان، بهبهان، ماهشهر، دزفول، شیراز، یزد، نجف آباد و مبارکه شعبه دارد.
ابر روستایی در مستقل از قعله نو بخش بسطام شهرستان شاهرود استان سمنان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۴۸۰ نفر (۵۰۴خانوار) بوده‌است.
قلعه عبدالله یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای قلعه عبدالله بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۹۵ برابر با۲۰۰۰ نفر بوده‌است.
گرمن یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای گرمن بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۳۵ نفر (۱۰۲ خانوار) بوده است.
روستای گرمن به دو بخش کهن گرمن و روستای گرمن تقسیم میشود.
یخدان تاریخی و کهن گرمن از مناطق دیدنی و تاریخی این روستاست.
سیاهپوش کردن، علم بندان، دسته روی، سینه زنی حلقه ، اطعام کلیه عزادارن در دهه اول محرم،تعزیه خوانی و مقتل خوانی از ویژه برنامه های دهه اول محرم در روستای گرمن است.
کد USSD دهیاری روستای گرمن #34226*6655*
در زبان محلی منطقه به گرمن (گرمه) گفته می شود.
یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است. این روستا در دهستان خرقان در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای چهارطاق پرو بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۲٬۱۷۱ نفر (۶۰۶ خانوار) بوده است.
قاسم‌آباد خانلرخان یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای قاسم‌آباد خانلرخان بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۹۸ نفر (۱۱۸ خانوار) بوده است.
قلعه میرزاسلیمان یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای قلعه میرزاسلیمان بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۱۵ نفر (۹۸ خانوار) بوده‌است.
حسین‌آباد زنده یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای حسین‌آباد زنده بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۵۵ نفر (۱۲۹ خانوار) بوده است.
زرگر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۳۲ نفر (۴۱ خانوار) بوده‌است.
قهیج پایین یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای قهیج پایین بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۸۸ نفر (۱۲۳ خانوار) بوده است.
قهیج بالا یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای قهیج بالا بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۰۴ نفر (۵۷ خانوار) بوده است.
دولت‌آباد یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای دولت‌آباد بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۴ نفر (۱۰ خانوار) بوده است.
شرف‌آباد یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای شرف‌آباد بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۵ نفر (۶ خانوار) بوده است.
علی‌آباد یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای علی‌آباد بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۷۲ نفر (۱۱۴ خانوار) بوده است.
گرجی یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است. این روستا در دهستان خرقان در بخش بسطام جای دارد.
جمعیت روستای گرجی بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۹۶ نفر (۴۸ خانوار) بوده است.
میان‌آباد از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان (شاهرود) در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای میان‌آباد بر پایه نتایج سرشماری سال 1395 برابر با 574 نفر ( 186خانوار) می باشد.
لهجه مردم این روستا کمی متفاوت با لهجه عامیانه شاهرودی است
بیشتر کلمات و شکل تلفظ گویش میان آبادی ریشه در واژگان پارتی و سکایی دارد
قلعه محمدآقا یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای قلعه محمدآقا بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۸۲ نفر (۵۱ خانوار) بوده است.
کلامو یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای کلامو بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۷۳۷ نفر (۱۹۷ خانوار) بوده است.
میقان از روستاهای بخش بسطام شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
مرحوم آیت اللَّه العظمی سید جعفر حسینی شاهرودی (معروف به کشفی) از فقها و مراجع عالیقدر جهان تشیع در همین روستا دیده به جهان گشود. از آثار آن مرحوم
1- رساله عملیه
2- رسالة فى الأمر بین الأمرین
به جا مانده است.
جمعیت روستای میقان بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۲٬۲۰۷ نفر (۵۸۷ خانوار) بوده‌است.همچنین براساس نتایج آخرین سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال 1395 توسط مرکز آمار ایران انجام شد ؛ جمعیت این روستا برابر با 4264 (چهارهزار و دویست و شصت و چهار) نفر (1461 خانوار) بوده است. مردم این روستا گویشی مانند روستاهای اطراف دارند و مانند مردمان روستاهای اطراف و سایر ابادی های شاهرود در این مناطق مردمانِ معروفی از لحاظ طینت و سرشت نیک نیستند.
ده‌خیر یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای ده‌خیر بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۸۲ نفر (۳۹ خانوار) بوده‌است.
علیکاهی(الیکایی) یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستادر دهستان خرقان دربخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۸۸ نفر ۲۶ خانوار) بوده‌است.
قلعه آقا عبدالله یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای قلعه‌آقا عبدالله بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۱٬۰۴۵ نفر (۲۸۵ خانوار) بوده است.
ٰآیت الله سید محمود شاهرودی فرزند سید علی در سال ۱۳۰۱ در این روستا متولد شد.
گنده‌پلو یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای گنده‌پلو بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۳۲ نفر (۳۲ خانوار) بوده است.
قلعه اقا عبدالله یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است..
این روستا در دهستان خرقان در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای نمدمال بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۷۴ نفر (۷۲خانوار) بوده است.
اَبَرسیج روستایی در دهستان خرقان بخش بسطام شهرستان شاهرود استان سمنان ایران است. این روستا به خاطر وجود درخت اورس ۲۵۰۰ ساله اش مشهور است.
نام ابرسج به دلیل وجود جنگل اورس در این ناحیه بوده‌است که از اورسی به اورسج و سپس ابرسج نامگذاری شده‌است.
البته درکتاب‌های تاریخی مختلف از نام‌های متفاوت نام برده شده‌است مانند اوریج، ابرسنگ و… که نزد اهالی معروف به اِوِرسی است.
قدمت آباد شدن ابرسج را در نعل قدیم مسجد سرخان ، هفت سال بعد از بسطام نوشته بوده اند که متأسفانه نعل مسجد از بین رفت اما عبارات آن در کتب تاریخی مضبوط است در گذشته به دارالمومنین مشهور بوده‌ و مسجد سرخان از قدمت زیاد این روستا حکایت دارد طوری که به روایتی قبل از اسلام آتشکده بوده‌است.
پیشه مردم روستا کشاورزی ، دامداری ، نمدمالی ، زنبور داری و کشاورزی است. روستای ابرسج از روستاهای عشایری است که قشر دامدار آن در مناطق سرد سال به سملقان استان خراسان شمالی کوچ میکنند.
ابرسج قطب نمدمالی استان سمنان است و محصولات آن به کشور های روسیه ، ترکمنستان و.. صادر میشود این شغل در این روستا قدمتی چند صد ساله دارد.
ورزش خاص این روستا کشتی با شال است که قوانین به خصوص خود را دارد و اهالی در مراسمات عروسی و شادی کشتی می گیرند که متأسفانه امروزه این رسم کمرنگ شده است.
این روستا در همه اعصار به عالم پروری شهیر بوده است.
پیر عبدالله داستانی : همنشین ابوالحسن خرقانی و هم درس ابو سعید ابوالخیر نزد قصاب آملی.
دودمان معیرالممالک که از عهد صفوی تا قاجار منصب وزارت را داشتند که بررسی همه آن ها در این مقال نمیگنجد ، بزرگان زیادی در این طایفه پا به عرصه وجود نهادند که فروغی بسطامی و رهی معیری شعرای مشهور زبان فارسی از این طایفه هستند.
میرزا هدایت الله اورسجی: عارف، فقیه و دانشمند قرن سیزدهم هجری
آیت الله حاج سید عباس موسوی شاهرودی: از فلاسفه و حکمای مطرح دوره قاجار و از شاگردان حکیم جلوه
و بسیاری دیگر که ذکر آن ها در این مقال نمیگنجد
ابرسج به دلیل قرار گرفتن در نقطه ای که دهانه ورودی به کوهساران شاهوار است از طبیعتی کوهستانی و از هوایی دل انگیز در فصول ابتدایی سال و هوایی سرد در فصول متأخر سال برخوردار است. در فصل بهار و تابستان باغات و مراتع روستا و کوه های منتهی به شاهوار زیبایی خاصی به چهره این روستا بخشیده اما جاذبه اصلی این روستا در زمستان و به هنگام یخ زدگی آبشار های هفتگانه دره روستا می باشد . روستای ابرسج بین دو دره اَوِستا و دره اِوِرسی که در هردو دره رودخانه دائمی درجریان است قرار دارد و به دلیل کوهستانی بودن این منطقه آبشار های زیادی در مسیر آب شکل گرفته که در فصول مختلف سال جاذبه های دیدنی خود را دارد.
همچنین می توان به منطقه اقبالیه ، اورس 2500ساله ، زیارتگاه عارف نامی پیر عبدالله داستانی همنشین شیخ ابوالحسن خرقانی و مسجد سرخان که از قدیمی ترین ابنیه و مساجد منطقه است و مناطق بسیار دیگر اشاره کرد.
معروف ترین محصولات ابرسج ؛ عسل ، نمد و گردوی آن است. اما می توان به همه فرآورده های لبنی و خشکبار و همچنین میوه زردآلو ، سیب ، گیلاس و... اشاره کرد.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۰۰۴ نفر (۳۵۱خانوار) بوده‌است.
امیریه یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای امیریه بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۱ نفر (۱۳ خانوار) بوده است.
نِگارمَن روستایی در شهرستان شاهرود است.
از نامهای این روستا می توان به نیگارمن، نکارمن، نگارمن نام برد.
این روستا در دهستان خرقان در بخش بسطام جای دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن برابر با ۶۹ نفر (۲۳ خانوار) بوده است.روستا در ٢۵کیلومتری شمال شاهرود و قبل از شهر مجن است در منطقه کوهستانی شاهرود بنا شده است و آب و هوای آن در تابستان معتدل و بسیار خنک و در زمستان سرد خشک می باشد. پیشه اکثر مردم ده کشاورزی و دامداری است.
آبشار نگارمن و چشمه نگارمن از دیدنی های این روستا به شمار می رود. در مسیر چشمه و آبشار، درختچه های قطار شده زرشک و گیاهان زیبای وحشی به چشم می خورد که از دیدنی های شاهرود و روستای نگارمن است.
چشمه نگار من در ٢٣کیلومتری شمال غربی شاهرود و ۵کیلومتری روستای نگار من واقع شده است. این چشمه از میان سنگهای آهکی خارج می شود و درجه سختی آب بسیار کم است و قابل شرب و گواراست.
در دل کوه شاهوار در میان صخره ها آبشار نگارمن قرار دارد این آبشار کوچک اما بسیار زیباست و در٣کیلومتری روستا واقع شده است.
رودخانه فصلی به طول ١۵کیلومتر از دامنه جنوبی کوه شاهوار از چشمه زیبای نگارمن سر چشمه می گیرد و بعد از سیراب کردن اراضی کشاورزی، دشتها و دامنه کوه شاهوار به رودخانه تاش می پیوندد.این رودخانه در فصل تابستان خشک است.
تاش‌علیا یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستا در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای تاش‌علیا بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۳۸ نفر (۴۰ خانوار) بوده‌است.
تاش سفلی یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای تاش‌سفلی بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۴۹ نفر بوده‌است.
علی‌آباد حاج تقی خان روستایی در دهستان دهملا بخش مرکزی شهرستان شاهرود استان سمنان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۶۵ نفر (۹۵خانوار) بوده‌است.
پامیری یک گروه قومی ایرانی‌تبار است که اکثریت جمعیت ولایت خودمختار کوهستانی بدخشان واقع در جنوب شرق تاجیکستان را تشکیل می‌دهند. برخی از آن‌ها هم در ولایت بدخشان در شمال شرق افغانستان و ترکستان شرقی در شمال‌غرب چین، زندگی می‌کنند.