moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اکسید جیوه در ۴۰۰ تا ۵۰۰ درجه سانتیگراد تجزیه می‌شود. از این پدیده در استحصال جیوه از منابع اکسیدی خود به کار می‌رود.مشخصات شیمیایی جیوه (پایگاه ملی داده‌های علوم زمین کشور) اکسید جیوه به عنوان گندزدا و به نام رسوب سرخ به کار می‌رود.
خط رِقاع از جمله خطوط ششگانه در خوشنویسی اسلامی است که اغلب برای مکاتبات خصوصی بر روی کاغذهایی در ابعاد کوچک یا نگارش کتاب‌ها و جزوات عرفی و غیر مذهبی به غیر قرآن یا ادعیه رواج داشت.
پدیدآوردن یا حداقل سامان‌دادن و منزه‌کردن تمامی خطوط ششگانه را از ابتکارات ابن مقله می‌دانندفرهنگ معین؛ اما در کتاب الفهرست اثر ابن ندیم اختراع این خط به ذوالریاستین فضل بن سهل نسبت داده شده‌است.فرهنگ دهخدا
این خط از خطوط محبوب خوشنویسان عثمانی بود و توسط خوشنویس مشهور شیخ حمدالله الاماسی (درگذشت: ۹۲۶ ه‍.ق) اصلاحات لازم در آن صورت گرفت.خط، خوشنویسی و تاریخچهٔ آن این خط به تدریج توسط دیگر خوشنویسان ساده‌تر شد و به صورت خط رقعه درآمد که امروزه از رایج‌ترین و متداول‌ترین خطوطی است که در سرتاسر دنیای عرب به‌کار می‌رود.
کلمه رِقاع جمع رُقعَة است به معنی پاره‌ها و نوشته‌های مختصر و به معنی صفحهٔ کوچک است.
این خط از ترکیب و تغییر دو خط نسخ و ثلث ایجاد شده و شباهت بسیار زیادی به خط توقیع دارد که بیشتر برای امضاء کردن آثار به‌کار می‌رفت. تفاوت خط توقیع با رقاع بیشتر در درشتی و ضخامت ِ بیشتر حروف نسبت به رقاع هستند و قوس‌ها نیز کم انحناترند.در این خط کلمات جمع تر و فشرده تر شده و بیشتر در عناوین وشرح بر قران ها و ادعیه وقطعات کاربرد دارد و در حد خود خطی واضح و روشن است.
خط رقاع بر اثر نیاز به تندنویسی و مختصرنوشتن، در مکاتبان به‌کار می‌رفته‌است و اغلب بر روی کاغذهایی در ابعاد کوچک نوشته می‌شده یا در نگارش کتاب‌های عرفی و غیر مذهبی به‌کار می‌رفته است.
از نظر تشابه و مقایسه، جایگاه رقاع در مقابل خطوطی مانند نسخ و ثلث در خطوط ششگانه، شبیه به خط شکسته نستعلیق در مقابل خط نستعلیق در خوشنویسی ایرانی است.
ماتو گروسو یکی از ایالت‌های برزیل است که در غرب این کشور قرار دارد.
ماتو گروسو با ایالت‌های روندونیا، آمازوناس، پارا، توکانتینس، گوییاس، ماتو گروسو دو سول و کشور بولیوی هم‌مرز است.
این ایالت ۹۰۳٬۳۵۷ کیلومتر مربع مساحت دارد.
در سال ۲۰۰۶ جمعیت آن ۲٬۸۵۶٬۹۹۹ نفر تخمین زده شده است.
اَبوسَعید بن محمد بن میرانشاه بن تیمور یا اَبوسَعیدِ گورَکان یا میرزا سلطان ابوسعید معروف به سلطان ابوسعید گورکانی (حک ۸۵۴–۸۷۳ ه‍.ق/ ۱۴۵۰–۱۴۶۹ م)، پسر میرزا سلطان محمد، نوه میرزا میرانشاه و نبیره امیر تیمور گورکان بود که بر فرارود یا ماوراءالنهر و خراسان حکم می‌راند. ابوسعید پس از شاهرخ دومین سلطان مقتدر از بازماندگان تیمور است که بر قسمت وسیعی از متصرفات تیمور از حدود مغولستان تا عراق و از فرارود تا سیستان و قندهار حکومت می‌کرد و سلطنت را نه به وراثت بلکه به زور شمشیر به دست آورد. او آخرین پادشاه مقتدر خاندان تیموری در ایران محسوب می‌شود.دانشنامه جهان اسلام - ابوسعید گورکان
ابوسعید پادشاهی توانا و با کفایت بود و خود را از گمنامی به سلطنت رسانید و توانست بر خراسان و فرارود و کابل و فارس و عراق و مازندران مسلط شود. او کسی بود که همواره از فرصت‌ها بهره مناسب می‌گرفت. رفتار او با مردم، نسبتاً عادلانه و خوب توصیف شده‌است. سلطان ابوسعید طرفدار تصوف و اهل عرفان بود و مشایخ صوفیه را گرامی می‌داشت.
ابوسعید ۱۴۲۴م در هرات دیده برجهان گشود از جوانی و ابتدای زندگی او اطلاعات کمی وجود دارد. او شاهزاده‌ای گمنام و پسر میرزا محمدبن میرزا میرانشاه بود و در آغاز، در ملازمت الغ‌بیگ به سر می‌برد. در سال ۸۵۳ ه‍.ق در جنگ میان الغ‌بیگ و پسرش میرزا عبداللطیف به میان طایفهٔ ارغونیان رفت و به کمک آنان سمرقند را محاصره کرد، ولی کاری از پیش نبرد و خود نیز به حبس افتاد. سپس از حبس گریخت و بخارا را به تصرف خود درآورد. پس از بعضی ناکامی‌ها، به شهر یَسی رفت و با کمک ابوالخیرخان (پادشاه اولوس جوجی) شهر سمرقند را تصرف کرد. او همچنین عبدالله میرزا را که حاکم تاشکند و سمرقند بود را شکست داد و حاکم فرارود شد.
در زمان سلطنت ابوالقاسم بابر، همچنان پادشاه سمرقند و فرارود بود و پس از مرگ او در سال ۸۶۱ ه‍.ق هرات و خراسان را تا عراق به تصرف درآورد و فارس و کرمان را نیز فتح کرد.
در میان کشمکش‌های خاندان تیموری برای تصاحب قدرت، سلطان ابوسعید در ۸۶۳ ه‍.ق پس از غلبه بر لشکریان مشترک علاءالدوله و ابراهیم سلطان و سنجر میرزا (نوهٔ عمرشیخ) توانست مستقلاً بر خراسان حکومت کند و با مرگِ این مدعیانِ حکومت، سلطان ابوسعید از این رقیبان آسوده‌خاطر شد و تا مدت‌ها از بازماندگان خاندان تیموری، کسی قدرت مقابله با او را نداشت.دولتشاه سمرقندی، ص ۴۷۵–۴۷۶
با کشته شدن جهانشاه به دست سپاهیان اوزون حسن آق‌قویونلو، اقتدار سلطان ابوسعید با خطری جدّی مواجه شد. اوزون حسن، یادگارمحمد (نوهٔ بایسنقر میرزا) را اسماً در آذربایجان بر تخت نشانده بود و خود به نام او حکومت می‌کرد. سلطان ابوسعید در ۸۷۲ ه‍.ق با لشکریان بسیار و امید دریافت کمک از شروانشاه (فرخ یسار)، به آذربایجان لشکر کشید، سپاهیان وی به سبب سرمای زودرس دچار بی‌آذوقگی گردیدند و پراکنده شدند و به سبب این خیانت، ابوسعید اسیر اوزون حسن گردید و در ۸۷۳ ه‍.ق کشته شد.اسفزاری، بخش ۲، ص ۲۹۱ ۲۹۸عبدالرزاق سمرقندی، ج ۲، جزء ۲، ص ۱۳۳۵، ۱۳۳۹، ۱۳۴۹، ۱۳۵۲–۱۳۵۳کنتارینی، ص ۳۹ لشکرکشی به آذربایجان را تنها اشتباه او می‌دانند.
با مرگ سلطان ابوسعید و پایان حکومت هجده‌سالهٔ او و نیز با قدرت گرفتن اوزون حسن در غرب ایران و عراق عجم، خاندان تیموری با سرعت بیشتری رو به زوال رفت. از سلطان ابوسعید ده پسر باقی ماند اما هیچ‌کدام اقتدار او را نداشتند.والهٔ اصفهانی، ص ۶۴۱–۶۴۲
کمک‌های یوگسلاوی به عراق در جنگ با ایران به مجموعه کمک‌های فنی و نظامی یوگسلاوی به عراق گفته می‌شود که در راستای دستیابی عراق به سلاحهای کشتار جمعی بوده است.
اوبنینسک شهرستانی در استان کالوگا در روسیه، واقع در ۱۰۲ کیلومتری جنوب غرب مسکو، در طول خط راه آهن اصلی بین مسکو و کی‌یف است. جمعیت آن ۱۰۵،۷۰۶ را در سرشماری سال ۲۰۰۲ و ۱۰۰،۱۷۸ در سرشماری سال ۱۹۸۹ بود. اوبنینسک یکی از مهمترین شهرستانهای علمی روسیه است. اولین نیروگاه هسته‌ای در جهان در مقیاس بزرگ تولید برق در اینجا در ۱۹۵۴ ژوئن ۲۷ باز شد، و آن را نیز به عنوان پایه برای آموزش خدمه از اتحاد جماهیر شوروی در اولین زیردریایی هسته ای Komsomol Leninsk، یا K-۳ مورد استفاده قرار گرفت. در حال حاضر شهرستان تا دوازده صفحه اصلی موسسات تحقیقات علمی است. فعالیت‌های اصلی خود به مهندسی انرژی هسته‌ای، فناوری اشعه، رادیولوژی پزشکی و هواشناسی.
Obninsk برای برج هواشناسی خود که برای مطالعه گسترش پرتو از ایستگاه‌های هسته‌ای ساخته شده است، مشهور است.
کمک‌های فرانسه به عراق در جنگ ایران و عراق به مجموعه کمک‌های نظامی و اطلاعاتی گفته می‌شود که فرانسه از قبل از جنگ ایران و عراق یعنی سال ۱۹۷۳ شروع به اعطای آن‌ها به عراق کرد. با شروع جنگ ۸ ساله این کمک‌ها شدت گرفت. حجم کمک‌های نظامی و فروش تجهیزات فرانسه به عراق در طول جنگ تا حدی بود که این کشور در رده دوم فروشندگان تسلیحات به عراق بعد از شوروی قرار گرفت.شکست مفتضحانه حامیان عراق (۳) "خبرگزاری مهر"
با توجه به سند شماره ۵۳/۴/۲۰۹۹/د مورخ ۲ آوریل ۱۹۸۷ وزارت دفاع عراق، فیلیپ روندو، از نقش خود در ارسال هواپیماهای میراژ و موشک‌های رولاند خطاب به عدنان خیرالله سخن می‌گوید. وی همچنین خبر از بحث در هیئت دولت فرانسه بر سر امکان دست‌یابی محدود عراق به سلاح هسته‌ای در جنگ می‌دهد.دخالت دولت فرانسه در جنگ تحمیلی "بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس"
کنت تیمرمن در کتاب خود در مورد کمک‌های فرانسه به عراق که با تشویق آمریکا انجام می‌شد، می‌نویسد: «وقتی در پی حمله ایرانی‌ها رژیم عراق شدیداً تضعیف شده بود، واشینگتن فرانسه را تشویق کرد تا تحویل اسلحه به عراق را شدت بخشد.»
دکترین نیروی هوایی عراق بیش از شوروی به فرانسه نزدیک بود. عراق از بهترین خلبانان خود به جای هواپیماهای شوروی، بر روی هواپیماهای فرانسوی استفاده می‌کرد.
فرانسه قرار داد فروش ۱۳۳ فروند داسو میراژ اف۱ را بین سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۷ با عراق امضا کرد.
فرانسه ۵ فروند سوپر اتاندارد در اختیار عراق قرار داد که با موشک‌های موشک اگزوست مجهز شده و در جنگ نفتکش‌ها توسط عراق به کار گرفته شد. این مسئله برای نخستین بار در تاریخ رخ می‌داد که کشوری هواپیماهای مورد استفاده خود را در این تعداد اجاره دهد.
فرانسه هلیکوپترهای آئروسپاسیال آلوئت ۴ پوما (بالگرد) سوپر فرلون را در اختیار عراق قرار داد.
اطلاعاتی که در سال ۱۹۹۰ منتشر شد نشان می‌داد که فرانسه به احتمال زیاد از تأمین کنندگان زنجیره تولید بمب‌های شیمیایی برای عراق بوده‌است.http://www.nytimes.com/1990/09/21/world/confrontation-in-the-gulf-french-reportedly-sent-iraq-chemical-war-tools.html ده‌ها هزار ایرانی که بخش عمده ای از آنان را غیر نظامیان تشکیل می‌دادند از جمله ده‌ها هزار کرد عراقی با بمب‌های شیمیایی صدام قتل‌عام یا مجروح شدند و پس از تحمل سال‌ها درد و رنج از دنیا رفتند. مردم محلی معتقدند مشکلاتی از جمله به دنیا آمدن کودکان ناقص‌الخلقه در برخی روستاهای بمباران شده ایران، بالا بودن آمار خودسوزی در برخی مناطق ایران ناشی از استفاده عراق از گازهای شیمیایی از جمله گاز اعصاب است.
اعزام مستشار و فروش موشک‌های ضدهوایی و حمایت‌های اطلاعاتی نیروی دریایی فرانسه در خلیج فارس از دیگر کمک‌های فرانسه به عراق است.
حجت‌الله زادمحمود (متولد دزفول)بازیکن فعلی تیم باشگاه فوتبال پارس جنوبی جم است که در پست میانه بازی می‌کند. وی سابقه بازی در تیم‌هایی چون استقلال اهواز، سپاهان، فولاد خوزستان را نیز دارد.
حجت زادمحمود اهل شمس آباد دزفول است
صادق آهنگران (زادهٔ ۱۳۳۶ اهواز) خواننده، نظامی و مداح ایرانی است، که در طول جنگ ایران و عراق، از اعضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود. وی دانش‌آموخته کارشناسی زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران است و فعالیت خود را پس از وقوع انقلاب، از کمیته انقلاب اسلامی آغاز کرد. او هم‌اکنون به عنوان مسئول ستاد اجرای هیئت رزمندگان و امور شهرستان‌ها، در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، با درجه سرتیپ دومی فعالیت می‌کند.
صادق آهنگران با نام کاملِ محمدصادق آهنگری، در سال ۱۳۳۶ در اهواز زاده شد. والدین او از شهر دزفول به اهواز مهاجرت کرده بودند و وی اصالتاً دزفولی است. دوران کودکی و نوجوانی وی در شهر اهواز سپری شد. آهنگران مداحی را از نوجوانی و با خواندن در هیئت‌های مذهبی آغاز کرد. او در زمان وقوع انقلاب، شعارگو بود و پس از انقلاب، به فعالیت در کمیته انقلاب اسلامی پرداخت و بعدها با تأسیس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، به این نهاد پیوست.
او در سال ۱۳۵۹ با مرضیه اصفهانی‌الاصل ازدواج و صاحب ۳ پسر و یک دختر می‌باشند. در زمان جنگ ایران و عراق وی در هنگام انجام عملیات نظامی، به خواندن دعاهای بین نماز، دعای کمیل، خواندن و مداحی در مراسم سینه‌زنی می‌پرداخت و به دلیل صدای خوشی که داشت به بلبل خوش صدای خمینی شهرت یافت. اولین نوحه‌ای که از وی به‌طور سراسری در صداوسیما پخش شد، نوحهٔ «"ای شهیدان به خون غلتان خوزستان درود"» سرودهٔ حبیب‌الله معلمی بود، که در جماران، در حضور روح‌الله خمینی خوانده شد و این اجرا همان روز نیز چندین بار از تلویزیون ایران پخش گردید. از جمله دیگر کارهای وی می‌توان به «"ای لشکر صاحب زمان آماده باش"» و «"با نوای کاروان"» اشاره کرد. آهنگران پس از جنگ ایران و عراق، در دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران در رشته زبان و ادبیات فارسی، تا مقطع کارشناسی به تحصیل پرداخت. او هم‌اکنون مسئول ستاد اجرای هیئت رزمندگان و امور شهرستان‌ها، در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است.
صادق آهنگران تاکنون آثار خود را در قالب ۴ آلبوم بنام‌های «مثنوی شهادت»، «داغ ازلی» و «دشت کربلا» و «اشک افشان» ارائه کرده‌است.
آلبوم اشک افشان در سومین سالگرد مرگ خمینی در مدح او با صدای صادق آهنگران و آهنگسازی محمدعلی شکوهی و با اشعار حمید سبزواری، احمد عزیزی یاسری (چمن) و غلامحسین عمرانی با ۷ قطعه در سال ۱۳۷۱ عرضه شد.
قطعات آلبوم اشک افشان:
خاطرات و متن نوحه‌های صادق آهنگران، از ابتدای انقلاب و در خلال جنگ ایران و عراق، در سال ۱۳۹۱ تحت عنوان "کتاب آهنگران"، منتشر شد.
زن بابا نام یک مجموعه تلویزیونی به کارگردانی سعید آقاخانی و مشاوره رضا عطاران است که برای پخش در شبکهٔ ۳ تولید شده‌است. این مجموعه به تهیه‌کنندگی مهران مهام و ایرج محمدی در ۱۵ قسمت ۴۵ دقیقه‌ای تولید و پخش شده‌است. زنده یادان سیروس گرجستانی و محمود بهرامی از بازیگران این مجموعه هستند.
پیرمردی به نام عزیز آقا (سیروس گرجستانی) بعد از مرگ همسرش با پسر کوچکش بهبود (علی صادقی) به تنهایی زندگی می‌کند. عزیز آقا به خاطر مسائلی چون ملک و املاک، با محمود (محمد کاسبی) برادر خانم مرحومش اختلاف دارد. این اختلاف، ازدواج بهبود با دختر محمود (حدیث میرامینی) را با مشکل مواجه کرده‌است. از سوی دیگر، پزشک به داماد عزیزآقا (مهران غفوریان) اطلاع می‌دهد که پدرخانمش به علت تومور مغزی، دو ماه بیشتر فرصت زندگی ندارد؛ لذا او به طمع به‌دست آوردن پول، به صرافت افتاده و محمود را از این ماجرا با خبر می‌سازد. در همین زمان که همه فرزندان و آشنایان عزیزآقا، به فکر خود و منافعشان هستند؛ او که از همه چیز بی‌اطلاع است؛ برای رهایی از تنهایی، تصمیم به ازدواج مجدد می‌گیرد…
کمک‌های برزیل به عراق در جنگ ایران و عراق به مجموعه معاملات تسلیحاتی برزیل با عراق گفته می‌شود که از سال ۱۹۸۰ تا پایان جنگ ایران و عراق ادامه داشت. عراق هزینه بیشتر تسلیحات فروخته شده به این کشور از جانب برزیل را هیچگاه پرداخت نکرد. ارزش مجموع سلاحهای ارسال شده به عراق بالغ بر ۷۲۴ میلیون دلار می‌باشد.
موآن‌دات‌ارگ سازمانی سیاسی در امریکا است که برای اصلاحات سیاسی و اجتماعی کوشش می‌کند. این سازمان در ۱۹۹۸ بر پایه تماس‌هایی با ایمیل تأسیس شد و هم‌اکنون میلیون‌ها عضو دارد.
جوآن بلیدز و شوهرش وس بوید که صاحبان و مدیران شرکتی نرم‌افزاری در برکلی بودند در سال ۱۹۹۸ در جریان رسوایی مونیکا لویینسکی وبگاهی به نام موآن‌دات‌ارگ ساختند و در آن با طرح درخواست نامه‌ای از کنگره امریکا خواستند که به جای استیضاح بیل کلینتون او را توبیخ کند و به پیش روند (move on در انگلیسی معنی به پیش رفتن و فرارفتن از وضع کنونی می‌دهد.) این وبگاه که با فهرست ایمیل با اعضایش تماس می‌گرفت بسیار موفق بود و توانست بیش از نیم میلیون امضا برای درخواست‌نامه از کنگره جمع کند. پس از این موفقیت، پایه‌گذاران این وبگاه در موضوع‌های سیاسی و اجتماعی دیگر نیز همین روش را به کار بردند و در نتیجه شمار اعضای آن بیشتر شد.
در مبارزه ریاست جمهوری آمریکا در سال ۲۰۰۸ این سازمان از اوباما پشتیبانی می‌کرد.
در سال ۲۰۰۹ عده اعضای موآن‌دات‌ارگ ۵٫۲ میلیون نفر بود. این سازمان را بیست کارمند تمام‌وقت و بیست کارمند پاره‌وقت می‌گردانند.
گروه‌ها و شخصیت‌های جناح راست در صحنه سیاسی آمریکا از مخالفان این گروه هستند.
ایران سپاهبد: "فرمانده کل ارتش شاهنشاهی ساسانی بود."
از آغاز دورهٔ ساسانی (۲۲۴–۶۵۱) تا سدهٔ پنجم میلادی به فرمانده کل قوای ایرانشهر، ایران سپاهبد (به پهلوی:Ērān-spāhbed) یا سپاهبدان سپاهبد می‌گفتند. در مورد این عنوان ریکا گیزلن معتقد است که این لقب به معنای فرماندار یک ناحیه در ایران دوره ساسانی است و این عبارت «ایران سپاهبد سمتِ …» را به کار می‌برد در حالی که آرتور کریستین سن اعتقاد دارد که این یک سمت و فرمانده کل ارتش ساسانی بوده‌است، به هرحال اختلاف نظراتی در این مورد وجود دارد.این سردار که معمولاً از بین نجبا و خاندان‌های بزرگ برگزیده می‌شد اما در پاره ای از موارد حتی این منصب به عناصر خیر لشکری هم اعطا می‌شد.اختیارات وی به مراتب بیشتر از یک نفر ژنرال فعلی بود و حتی در عقد صلح اختیار وافی داشت. سردار مذکور عضو دایره کوچک مشاوران شاهنشاه بود و کارهای ادارات جنگی را تمشیت می‌داد البته ایران سپاهبد در زمان پادشاهانی که خود طبع سلحشوری داشتند، چندان دارای قدرت و استقلال نبود.در زمان قباد(۴۸۸–۴۹۶ و ۴۹۹–۵۳۱) و پسرش خسرو انوشیروان(۵۳۱–۵۷۹) این مقام از بین رفت و چهار سپاهبد به فرماندهی چهار ناحیه (کوست Kust) شاهنشاهی منسوب شدند. یکی سپاهبد خراسان (شمال شرقی)، سپاهبد خوروران (جنوب غربی)، سپاهبد نیمروز (جنوب شرقی) و سپاهبد آدوربادگان (شمال غربی)این تقسیم چهارگانه از سوی مهرهای کشف شده به اثبات رسیده‌است. با وجود این، مهرها برخلاف منابع ادبی وجود مقام ایران سپاهبد را انکار نمی‌کنند. همچنین در متن پهلوی شهرستان‌های ایران و بندهشن و برخی دیگر دربارهٔ این نواحی آمده‌است،علت این تقسیم‌بندی این بود که در قرن پنجم میلادی شاهنشاهی ساسانی با مشکلات مرزی زیادی روبه رو شد. از قرن سوم در حنوب قبایل اعراب بدوی به ایران هجوم می‌آوردند، در غرب جنگ‌های مداوم با امپراتوری روم، بویژه بر سر ارمنستان، و در شرق هپتالیان و ترکان شروع به هجوم به ایران کرده بودند. به سختی می‌شد یک ایران سپاهبد در چند نقطه با دشمن بجنگد.
بِرْکْلی شهری است که در کرانه شرقی خلیج سان فرانسیسکو و در شمال شهرستان آلامدا در ایالت کالیفرنیا در ایالات متحد آمریکا قرار دارد. نام آن برگرفته از جرج برکلی فیلسوف و کشیش انگلیسی ایرلندی قرن ۱۸ میلادی است. این شهر از جنوب با شهرهای اوکلند و امری‌ویل و از شمال با شهر آلبانی هم‌مرز است. برکلی خانه قدیمی‌ترین پردیس دانشگاهی در مجموعه دانشگاه کالیفرنیا به نام دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و آزمایشگاه ملی لارنس برکلی است.
سرزمینی که اکنون شهر برکلی در آن قرار دارد در هنگام ورود نخستین اروپائیان متعلق به شاخه چوچنیو/هوچیون از مردم اولونه بود. شواهد حضور آنان در این منطقه شامل حفره‌های درون سنگ که برای آسیاب بلوط استفاده می‌شدند و یک تل‌زباله است که در سواحل خلیج سانفرانسیسکو قرار داشتند. دست‌ساخته‌های دیگری نیز در دهه ۱۹۵۰ میلادی در مرکز شهر و هنگام بازسازی یک ساختمان تجاری یافت شده‌است.
این شهر دانشگاهی در کنار خلیج سان فرانسیسکو و در نزدیکی شهر سان فرانسیسکو قرار دارد.
دانشگاه معتبر برکلی در این شهر قرار دارد.
اَسپَهبَد یا سپهبَد یا سپهبذ (به ) عنوان فرمانده لشکر یکی از بخش‌های چهارگانهٔ ایران در ارتش ساسانیان بود. چهار بخش عبارت بوده‌اند: از اباختر (شمال / طبرستان)، خوراسان (خراسان مشرق)، نیمروز (جنوب)، خوروران (خاوران، مغرب).کریستین سن، ص ۳۷۶ پیش از آن در دوره اشکانیان نیز مقامی موروثی با این نام وجود داشته.Bosworth (1997), pp. 207–208 همچنین اسپبد یا آسپبد (برگرفته از فارسی میانه: *aspa-pati-) به عنوان فرمانده سواره نظام یک درجه باستانی نظامی بود که در ارتش اشکانی و ساسانی مورد استفاده قرار می‌گرفت. واژه اسپهبد برای اولین بار در دودمان گاوباریان توسط دابویه که خود را اسپهبد طبرستان نامید بکار رفت، و این روند در سلسله های پادوسبانیان و باوندیان هم ادامه پیدا کرد. این عنوان پس از حمله اعراب به ایران، تا حمله مغول به ایران، به شکل ) به کار می‌رفت. همچنین حکومتی به نام اسپهبدان در اطراف آستارای امروزی تا سال‌ها وجود داشته که پایتخت آن را نیز به همین نام می‌خواندند.Bazin, “ĀSTĀRĀ”, Encyclopædia Iranica. این لقب در دیلمستان نیز کاربرد داشته‌است. از اسپهبدان بزرگ ایران می‌توان به اسپهبدان رستم فرخزاد، خورشید و فرخان بزرگ اشاره کرد. در دودمان پهلوی این عنوان به صورت "سپهبد" به عنوان درجه نظامی دوباره به کار گرفته شد.
این کلمه ابتدا در کتیبه‌ای از شهر باستانی نسا که متعلق به اشکانیان است دیده شد، جایی که می‌گوید؛ «تیردات، فرمانده ارشد سواره نظام». این عنوان به احتمال زیاد یکی از بالاترین عناوین ارتش اشکانی بوده‌است که قدرت اصلی خود را از سواره نظام می‌گرفته‌است. عنوان ارمنی آسپت از اسپد مشتق شده‌است. خاندان قدرتمند سورن، امتیاز تاجگذاری به عنوان پادشاه را داشته‌اند، دارای تعداد زیادی عنوان اسپبد در اعضای خودش بوده‌است.
این عنوان در زمان ساسانیان‌ها نیز استفاده می‌شد. در یکی از کتیبه‌های شاپور یکم نوشته شده‌است که شخصی به نام پیروز این عنوان را داشته‌است. با این حال، درجه اسپبد در دوران ساسانیان از اهمیت کمتری نسبت به دوران اشکانی برخوردار بود چرا که درجهاسواران سالار جایگزین کاربرد نظامی آن گشت.
ریشه این واژه از ایرانی باستان است. در دوران اشکانیان، سْپاذپت (به spʾdpty) مقامی موروثی در یکی از هفت خاندان ممتاز پارتی بوده‌است.
"سْپاهبذ" (به ) عنوان فرمانده لشکر یکی از بخش‌های چهارگانهٔ ایران در ارتش ساسانیان بود. چهار بخش عبارت بوده‌اند: از اباختر (شمال)، خوراسان (خراسان بزرگ، مشرق)، نیمروز (جنوب)، خوروَران (خاوران، مغرب). در دوران ساسانیان، بیشتر مقام‌ها، از جمله پایه‌ها و درجات نظامی موروثی بودند. فرماندهٔ کل نیروهای مسلح ایران تا سدهٔ ششم میلادی ایران‌سپاهبذ بود که از سوی خسرو انوشیروان این مقام ملغی شد.
انوشیروان، ایران را به چهار بخش تقسیم کرد و در رأس هر یک از این بخش‌ها یک "سپاهبذ" (فرمانده لشکر) جداگانه‌ای قرار داد؛ زیرا تمرکز قدرت نظامی در دست یک فرمانده، ممکن بود به کسب نیروی عظیم و طمع در تاج و تخت و وارد آوردن فشار بر شاهنشاه منجر گردد. سپهبدان مأمورین مهم دولت بشمار می‌رفتند و هر کدام در قلمرو خود صاحب اختیار بودند و بر یک ربع مملکت حکومت می‌کردند و معاونی در اختیار داشتند، موسوم به مرزبان. مرزبانان فرمانفرمای ایالت‌ها بودند. تقسیم مناطق تحت نفوذ هر اسپهبد به شرح زیر بود:
همچنین یعقوبی ذکر کرده‌است که هر سپاهبذ، یک نفر پاذگوسپان تحت امر خود داشت.کریستن سن، ص ۵۴۲
پیش از اسلام، واژه اسپهبد طبرستان در دودمان دابویگان که اسلام را نمیپذرفت، بکار می‌رفت.
این عنوان توسط ارمنیان هم اقتباس شد، و یک بار در دوران اشکانیان به صورت "آسپاراپِت" یا "سْپاراپِت" (a)sparapet و یک بار در زمان ساسانیان به صورت "آسپاهاپِت" aspahapet وارد زبان ارمنی شد. این عنوان همچنین توسط گرجیان و ختنیان (به ختنی: spāta، شکل متأخر: spā) به کار می‌رفت. در یونانی به صورت aspabedēs ضبط شده‌است.
هنگام حمله اعراب به ایران، "اسپهبد" خراسان به کوهستان‌های طبرستان پناه برد. او از واپسین شاهنشاه ساسانی، یزدگرد سوم، دعوت کرد تا به طبرستان بیاید ولی یزدگرد دعوتش را نپذیرفت و در ۶۵۱ به قتل رسید.Kennedy (2007), p. 187 مانند بسیاری از حکام محلی دیگر در نواحی همجوار گرگان و گیلان، "اسپهبد" در پیمان‌هایی با عرب‌ها شرایطی برقرار ساخت که در ازای پرداخت خراج سالانه، حکومت خود را برقرار دارد.Kennedy (2007), pp. 178–179, 192 اسپهبدان این حکومت، به نام گاوباریان، تا هنگام نابودی توسط خلافت عباسیان، سکه‌هایی به نام خود و به خط پهلوی ضرب می‌کردند و بر آن‌ها لقب "پتشخوارگرشاه" و "اسپهبذ خراسان" ذکر می‌کردند.Madelung (1975), pp. 198–200
عنوان اسپهبذ پس از انقراض دودمان گاوباری نیز توسط دیگر خاندان‌های طبرستان همچون کارنوندیان و باوندیان استفاده می‌شد و تا هنگام فتوحات مغول در قرن سیزدهم میلادی دنباله داشت.Madelung (1975), pp. 200–202
همچنین حکومتی به نام اسپهبدان در اطراف آستارای امروزی تا سال‌ها وجود داشته که پایتخت آن را نیز به همین نام می‌خواندند. این لقب همچنین در دیلمستان، همسایه غربی طبرستان، مورد استفاده قرار می‌گرفت. در منابع تاریخی حاکمان محلی طبرستان گاه به سهولت "اسپهبد" نامیده شده‌اند.Bosworth (1978), pp. 207–208
در خراسان این لقب به شاهزادگان سغد داده شده‌است. همچنین عناوین "اسپهبد بلخ" در سال ۷۰۹, "اسپهبد نسا" در ۷۳۷ و "اسپهبد" در اشاره به شاه کابل در اوایل قرن نهم میلادی سابقه دارد. در دههٔ ۱۰۹۰ میلادی نیز امیر ترکی از سوی سلجوق بر شهر مکه منصوب شد که نامش اسپهبد بوده‌است.
پاذوسپان یا پاذگوسپان یا پاذگوس یا پایگوس یا پادوسپان یا پادوسبان، در زمان ساسانیان، معاون و تحت فرمان یکی از سپاهبذ‌های چهارگانهٔ کشور بود. چهار بخش کشور عبارت بوده‌اند: از اباختر (شمال / طبرستان)، خوراسان (خراسان، مشرق)، نیمروز (جنوب)، خوروران (خاوران، مغرب).کریستین سن، ص ۳۷۶
در دوران ساسانیان بیشتر مقام‌ها، از جمله پایه‌ها و درجات نظامی موروثی بودند. فرماندهٔ کل نیروهای مسلح ایران تا سدهٔ ششم میلادی و زمان خسرو انوشیروان، ایران سپهبد (ایران سپاهبذ) بود که از سوی انوشیروان این مقام ملغی شد.
انوشیروان، ایران را به چهار بخش تقسیم کرد و در رأس هر یک از این بخشها یک سپاهبذ (سپهبد، فرماندهٔ لشکر) جداگانه‌ای قرار داد. زیرا تمرکز قدرت نظامی در دست یک فرمانده، ممکن بود به کسب نیروی عظیم و طمع در تاج و تخت و وارد آوردن فشار بر شاهنشاه منجر گردد.کریستن سن، ص ۳۹۴
همچنین یعقوبی ذکر کرده‌است که هر اسپهبد (فرماندهٔ لشکر)، یکنفر پاذگوسپان تحت امر خود داشت.کریستن سن، ص ۵۴۲ این پادشاه بود که چهار پاذگوسپان را در کشور معین می‌کرد.
منوچهر آذری (زادهٔ ۸ تیر ۱۳۲۲، تهران) بازیگر و گوینده رادیو ایرانی است.
دانش‌آموختهٔ هنرکدهٔ هنرهای دراماتیک فن بیان هنرپیشگی و کارگردانی است. در تئاتر گروه ملی زیر نظر عباس جوانمرد، بهرام بیضایی و نصرت کریمی آموزش تئاتر و فن بیان دید. او در سال ۱۳۴۵ از هنرکدهٔ هنرهای دراماتیک فارغ‌التحصیل شد. او مدتی نزد مهدی فروغ و پرویز تأییدی آموزش دید. نخستین برنامه او با حسن خیاط باشی در سال ۱۳۵۴ در رادیو بود. همچنین در برنامه «شما و رادیو» در کنار حمید قنبری، عزت اله مقبلی، منوچهر نوذری، مرتضی احمدی، تاجی احمدی و… حضور پیدا کرد. پس از انقلاب او فعالیت‌های خود را ادامه داد و به واسطه برنامه بسیار محبوب صبح جمعه با شما معروفیت و محبوبیت فراوانی به دست آورد. منوچهر آذری به همراه فرهنگ مهرپرور یکی از موفق‌ترین زوج‌های هنری در عرصهٔ کمدی رادیویی را تشکیل می‌دادند. وی مدتی در دوبله نیز به افکت دادن و نیز مردی گویی فعالیت داشته که از آن جمله می‌توان به حضور در دوبله فیلم وصیت نامه دکتر مابوزه (به مدیریت دوبلاژ غلامعلی افشاریه و گویندگی در این فیلم درکنار نصراله مدقالچی، اکبر منانی، غلامعلی افشاریه، پرویز ربیعی، جواد پزشکیان، عباس سعیدی و…) اشاره کرد. علاوه بر سریالها و برنامه‌های تلویزیونی که در قسمت پایین اشاره شده، در بسیاری از نمایشهای طنز تلویزیونی همچون پهلوان پنبه، ژاپنی‌ها، استاد پ.پ. پ، جنگ هفته و ۰۰۰ ایفای نقش کرده‌است.http://www.iranjewish.com/essay/Essay132_28_9.htm منوچهر آذری گاهی به دلیل شباهت نام با منوچهر نوذری اشتباه گرفته می‌شود. او همچنین از اقلیت کلیمی ایران است و فعالیت‌های فرهنگی فراوانی برای جامعه کلیمیان انجام داده‌است دین او یهودی است و چهار فرزند دارد که سه تا از آنها پزشک و یکی مترجم زبان است. او در برنامه دورهمی مورخه سوم مهرماه ۹۵ میهمان مهران مدیری بود.http://www.iranjewish.com/essay/Archive_Shakhsiatha.htm در سال ۱۳۹۷ از وی تجلیل شد و نیز ابوالفضل توکلی مستندی دربارهٔ ایشان به نام «شادخوان» ساخت و از تلویزیون پخش شد.
فرون آبادی‌ها
من پلیس نیستم ۱۳۸۹
درد بیهوده عشق نمایشنامه‌ای کمدی اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال های ۱۵۹۲-۱۵۹۰ نوشته شده‌است. شکسپیرشناسان عموماً از این نمایشنامه به عنوان اولین کمدی وی یاد می‌کنند.
ماخذی برای این اثر شناسایی نشده‌است. احتمالاً وقایع معاصر، به ویژه حرف‌های درباری و روابط دیپلماتیک انگلیسی-فرانسوی توسط شکسپیر برای نوشتن این نمایشنامه مورد استفاده قرار گرفته‌است.
این نمایش در ۵ پرده تدوین شده و دارای ۱۷ شخصیت و تعدادی سیاهی لشکر است. شخصیت‌های اصلی نمایش عبارت اند از:
یک سرزمین پادشاهی قدیمی در شمال اسپانیا و جنوب فرانسه به نام ناواره.
فردیناند پادشاه ناواره ناگهان اراده کرده‌است که به جای تفریحات معمولی و همیشگی درباری، کاخ خود را به صورت آکادمی برای کسب علم و دانش درآورد. در مجلس عیشی که در کاخ برگزار می‌شود سرانجام میعاد بسته می‌شود که در مدت سه سال مردان دربار جز مطالعه و روزه گرفتن و فقط سه ساعت خواب در شبانه روز کار دیگری انجام ندهند؛ و از همه مهم تر با هیچ زنی حرف نزنند؛ولی...
کمدی اشتباهات نمایشنامه‌ای کمدی اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال‌های ۱۵۹۴-۱۵۹۲ نوشته شده‌است.
نمایشنامه کمدی لاتینی "مناخمی" یا "دوقلوها" اثر پلاتوس ماخذ اصلی است. تشابه دو خدمتکار دوقلو و اربابان دوقلو و همچنین پرده سوم نمایشنامه، احتمالاً از نمایش "آمفیترو" که باز اثر دیگری از پلاتوس است اقتباس شده‌است.
این نمایش در ۵ پرده تدوین شده و دارای ۱۳ شخصیت و تعدادی سیاهی لشکر است. شخصیت‌های اصلی نمایشنامه عبارت اند از:
شهر افه سوس.
به دلیل دشمنی طولانی بین اهالی دو شهر افه سوس و سیراکیوس در روم غربی، اژئون که بازرگانی مسن و اهل سیراکیوس است در سفر به شهر رقیب و دشمن به وسیله مردان سولینوس دستگیر و محکوم به مرگ می‌شود. هنگامی که اژئون در حضور دوک است با تعریف زندگی غم آلود و پردرد خود احساس ترحم دوک را برمی‌انگیزد و از او یک روز مهلت می‌گیرد تا پولی را که برای فدیه و آزادسازی او مقرر شده‌است فراهم کند... ودر نهایت این تجر به پسرش می‌رسد و آذادی خود را میابد وغلامان که دوتا برادر است نیز یک دیگر را پیدا می‌کند
دو نجیب‌زاده ورونایی نمایشنامه‌ای کمدی اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال‌های ۱۵۹۴–۱۵۹۲ نوشته شده‌است.
داستان درگیری «پروتئوس-جولیا» نزدیک‌ترین تطابق را با درگیری‌های دو شخصیت «فلیکس-فلیسمنا» در رمان "دیانا انامورادا"، اثر عاشقانه اسپانیایی نوشته خورخه دو مونته مایر در سال ۱۵۸۲ دارد. برای بقیه نمایشنامه تطابق دیگری پیدا نشده‌است، اما رفاقت بین رقبا در مثلث‌های عشقی در ادبیات رنسانس متداول بوده‌است.
ورونا، میلان و بیشه‌ای نزدیک مانتوآ.
پروتئوس و والنتاین دو جنتلمن جوان از اهالی ورونا که سال‌ها دوستان خوب و معتمد هم بوده‌اند با مسافرت والنتاین به میلان و دربار امپراتور از هم جدا می‌شوند. پروتئوس که عاشق ژولیای آسمانی است در شهر باقی می‌ماند تا شاید به کام دل برسد. پروتئوس نزدیک است که به کام دل خود برسد که به وسیله پدرش که از ماجرا باخبر شده و معتقد است که "برای مرد هیچ خوبی ندارد که در جوانی سیروسفر نکند" به دنبال والنتاین به میلان فرستاده می‌شود…
ماریا استلا مارتینز کارتاز دو پرون (زادهٔ ۴ فوریه ۱۹۳۱)، که بیشتر با نام ایزابل مارتینز دو پرون یا ایزابل پرون یا ایزابلیتا شناخته می‌شود، رئیس‌جمهور سابق آرژانتین است. او همچنین سومین همسر رئیس‌جمهور سابق آرژانتین خوآن پرون نیز بوده‌است.
ماریا استلا مارتینز دختر کوچک کارملو مارتینز و ماریا خوزفا کارتاس در ۴ فوریه ۱۹۳۱ در لاریوخا در یک خانواده متوسط به دنیا آمد. پدر او کارمند یک بانک در بوئنوس آیرس بود دوران بچگی او هم در بوئنوس آیرس سپری می‌شود جایی که او درس خواند و رقصیدن یادگرفت.
سپس او در سال ۱۹۳۸ پدرش را از دست داد او خیلی زود در کلاس پنجم مدرسه را رها کرد و در سال‌های ۱۹۵۰ به عنوان یک رقاص کلوب‌های شبانه شروع به کار کرد. در واقع نام ایزابل نام هنری اوست سپس او به استخدام یک شرکت رقص درآمد برای اجرای برنامه در کشورهای آمریکای لاتین در سال ۱۹۵۵ در حال اجرای یک برنامه در یک کاباره جایی که او به نام هنری ایزابل گومز«Isabel Gómez" معروف شد او در پاناما بود که با همسر آینده‌اش خوآن پرون آشنا شد کسی که به آنجا تبعید شده بود سپس آنها با هم زندگی کردن در کشورهای دیگری مثل ونزوئلا، پاناما، جمهوری دومینیکن و در نهایت اسپانیا جایی که با هم ازدواج کردند در سال ۱۹۶۱ سپس در سال ۱۹۶۵ به آرژانتین بر می‌گردد به عنوان نماینده شخصی پرون برای اینکه از عهده پدیده نیوپرونیسوneoperonismo براید در دوران حکومت هکتور خوزه کامپوراHéctor José Cámpora در ۲۰ ژوین ۱۹۷۳ پرون به آرژانتین برگشت کمی بعد کامپورا در یک ملاقات وعده انتخابات آزاد را داد سپس جانشین او انتخابات ریاست جمهوری و معاون ریاست جمهوری را برگزار کرد در ۲۳ سپتامبر ۱۹۷۳ پرون برنده انتخابات شد و همسرش ایزابل هم به عنوان معاون رئیس‌جمهور برنده آرا شد اما در ۱ ژوئیه ۱۹۷۴ پرون درگذشت و ایزابل عهده‌دار مقام ریاست جمهوری شد
در ۱ ژوئیه ۱۹۷۴ به عنوان معاون رئیس‌جمهوری آرژانتین وارد عرصه قدرت شد و بعد از مرگ رئیس‌جمهور خوآن پرون که شوهر او بود به عنوان رئیس‌جمهور آرژانتین انتخاب شد و در دوران او بود که در روز چهارشنبه ۲۴ مارس ۱۹۷۶ کودتای نظامی علیه او شکل گرفت
و سپس در زمان سازماندهی مجدد ملی او به‌طور غیرقانونی دستگیر شد برای چند سال سپس در سال ۱۹۸۱ آزاد شد و به اسپانیا رفت جایی که به زندگی ادامه داد در سال ۲۰۰۷ یک قاضی آرژانتینی دستور توقیف ایزابلیتا و استرداد او را به آرژانتین صادر کرد جرم وی سر به نیست کردن یک فعال در سال ۱۹۷۶ در شرایطی که ناپدید شدن او مجاز اعلام شد بر اساس حکم امضا شده ایزابلیتا سپس در ۱۲ ژانویه ۲۰۰۷ او در نزدیکی منزلش در اسپانیا دستگیر شد ولی دادگاه اسپانیا متعاقباً از استرداد او به آرژانتین امتناع کرد
رؤیای شب نیمه تابستان نمایشنامه‌ای کمدی اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال‌های ۱۵۹۶–۱۵۹۴ نوشته شده‌است.
برای این نمایشنامه مآخذ واحدی شناسایی نشده‌است، اما عناصر گوناگون تشکیل دهنده اش موضوعات شناخته شده‌ای هستند. داستان مرکزی شاه و ملکه پریان تسوس و هیپولیتا در «حکایت شوالیه» اثر چاسر؛ همچنین در «زندگی‌ها» اثر پلوتارک وجود دارد. طرح اصلی عاشقانه (مسیر ناهموار عشق واقعی) از شیوه نمایشی عصر الیزابت پیروی می‌کند. عنصر پری و فرشته نیز به فولکلور و هم به ادبیات افسانه‌های دیرین برمی‌گردد. سرانجام، «کمدی/ تراژدی» پیراموس و تیسبی نیز وجهی از حکایت کلاسیک و معروف «مسخره بازی‌های اوید» است که در «حماسه زنان خوب» اثر چاسر نیز بازگو شده‌است.
این نمایش در ۵ پرده تدوین شده و دارای ۲۱ شخصیت و تعدادی سیاهی لشکر است. شخصیت‌های اصلی نمایشنامه عبارت اند از:
آتن و بیشه‌ای در حومه آن.
تسوس، دوک آتن، قرار است ماه آینده، چله تابستان، شبی که ماه قرص کامل است با هیپولیتا ازدواج کند؛ بنابراین تسوس به فیلوسترانه رئیس تشریفات و جشن و سرورهای خود فرمان می‌دهد برنامه‌ای بریزد تا آن شب "جوانان آتنی واقعاً به عیش و نوش پردازند. " اما تمام جوانان آتنی از این موضوع خوشحال نیستند. لیساندر و دیمیتریوس که از کودکی با هم دوست بوده‌اند، هردو عاشق هرمیای زیبا و ریزه میزه دختر همسایه‌شان هستند و مسئله غامضی دارند. اژئوس پدر هرمیا دو پا را در یک کفش کرده که دخترش باید شب عروسی دوک و در حضور دوک با دیمیتریوس ازدواج کند، وگرنه هرمیا را می‌کشد یا به معبد کاهنان می‌فرستد که تا آخر عمر همان‌جا بماند، حال آنکه هیچ‌کس در آن محله آتن نیست که نداند هرمیا از بچگی عاشق لیساندر بوده‌است…
رام کردن زن سرکش نمایشنامه‌ای کمدی اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال‌های ۱۵۹۷–۱۵۹۴ نوشته شده‌است. بسیاری از منتقدان رام کردن زن سرکش را جنسیت زده، زن ستیز، وحشیانه و زننده می‌خوانند. کارگردانان امروزی برای آنکه نمایش را به سلیقه مخاطبان امروزی نزدیک کنند و از وجه مردسالارانه آن بکاهند، بسیار تلاش می‌کنند. جورج برنارد شاو در مورد رام کردن زن سرکش می‌گوید: ((هیچ مردی نیست که شعور احساسی داشته باشد و در حضور زنی به تماشا این نمایش بنشیند و از آن تصویر خداگونه ای که در شرط بندی پایان نمایش از مرد کشیده می‌شود و نطقی که در دهان خود زن (کاترینا) گذاشته می‌شود، عرق شرم نریزد)).
در اواخر قرن نوزدهم با جنبش آزادی بخش زنان کارگردانان نیز از راه‌های مختلف مثل تغییر پایان اثر یا اتکا به بازی بازیگران سعی کردند تم برتری مرد را تا حدودی از بین ببرند ولی نطق پایانی کاترینا چنان طولانی و زننده است که تلاش‌ها بی ثمر می‌ماند.
(shrew) در لغت نامه آکسفور به معنا زن بدزبان و غوغایی آمده‌است ولی در گذشته معانی دیگری نیز داشته‌است. اصل واژه به هرگونه حیوانی از حشره خواران اشاره دارد و تا سال 725 میلادی در زبان انگلیسی باستان با این معنی ضبط شده‌است. از نیمه قرن 13 به معنای مرد اهریمنی، بدذات یا بداندیش و در اواخر قرن 14 به معنای ابلیس به کار می‌رفته‌است. نخستین کاربرد این واژه برای (زن بدزبان و غوغایی)در موخره قصه بازرگان جفری چاوسر یافت می‌شود که تا به امروز نیز به این معنا برجای مانده‌است. در زبان فارسی نزدیکترین واژه به (shrew)واژه سلیطه است که در لغت نامه دهخدا به (زن دراز زبان، چیره بر شوی، غوغایی و فتنه انگیز) معنی شده‌است.
شکسپیر در رام کردن زن سرکش از (Induction) یا همان صحنه مقدماتی استفاده می‌کند. صحنه مقدماتی مانند مقدمه ای عمل می‌کند که از داستان خود نمایشنامه جدا است و هیچ ربطی به وقایع اصلی ندارد. در رام کردن زن سرکش این صحنه اولیه به کریستوفر و حیله ای که برای او راه اندازی شده‌است، می‌پردازد. مشخص نیست شکسپیر برای استفاده از این مقدمه از کدام اثر یا نویسنده الهام گرفته‌است ولی تم فریب دادن یک فرد عادی به اینکه او اشراف زاده‌ای نجیب است در بسیاری از اثار آن دوره دیده می‌شود. برای مثال در (شب‌های عربی) هارون الرشید همان حیله را برای مردی که در کوچه ای به خواب رفته‌است به کار می‌برد. (شب‌های عربی) تا اواسط قرن هجدهم به انگلیسی ترجمه نشده‌است ولی امکان دارد شکسپیر آن را تحت عنوان ادبیات شفاهی از دیگران شنیده باشد. درمورد داستان پتروکیو و کاترینا تاثیرات احتمالی مختلفی وجود دارد ولی منبع خاص و مشخصی وجود ندارد. عناصر اصلی روایت در داستان 35 کتاب اسپانیایی قرن چهاردهم Libro de los ejemplos del conde Lucanor y de Patronio اثر دون خوان مانوئل وجود دارد که درباره مرد جوانی است که با "زنی بسیار قوی و آتشین" ازدواج می‌کند. این متن در قرن شانزدهم به انگلیسی ترجمه شده بود، اما هیچ مدرکی وجود ندارد که شکسپیر از آن استفاده کرده باشد. در آن دوران داستان زن سرسختی که توسط مردی رام می شد بسیار رایج و شناخته شده بود. مثلا در داستان‌های کانتربری اثر جفری چاوسر، همسر نوح هم زنی سرکش بود. برپایه متن‌های تاریخی به جا مانده زنتیپی، همسر سقراط نیز زنی سرسخت بوده‌است. به طور کلی شخصیت‌هایی این گونه در ادبیات قرون وسطی ،فوکلور و نمایش‌های مسخره‌ای عامه پسند هم قبل و هم در دوران زندگی شکسپیر دیده می‌شوند.
در سال 1964 ریچارد هاسلی، پیشنهاد کرد که منبع اصلی نمایشنامه ممکن است تصنیف ناشناس "A merry jeste of a shrewde and curst Wyfe, lapped in Morrelles Skin, for her good behauyour" باشد. تصنیف مانند رام کردن زن سرکش در مورد ازدواجی است که مرد باید زن سرکش خود را رام کند همچنین مثل نمایشنامه با دو خواهر روبرو هستیم که خواهر کوچکتر زن ایده آل است ولی خواهر بزرگتر به دلیل آموزش‌های مادر سرکش خود می‌خواهد مردان را زیر سلطه خود درآورد. در نهایت خواهر سرکش به خانه در حالتی بسیار مطیع برمی گردد و درمورد خوبی‌های زن مطیع به خواهر کوچکتر خود سخن می گوید. شیوه‌هایی که این مرد برای رام کردن به کار می‌برد از نمایشنامه شکسپیر خشن تر است و او همسر خود را با میله کتک می‌زند.
در سال 1966 یان هارولد برونوند استدلال کرد که منبع اصلی نمایشنامه منابع ادبی نیست بلکه سنت شفاهی و داستان‌های عامیانه است.او استدلال کرد که داستان پتروکیو/کاترینا نمونه‌ای از نوع 901 ("مجتمع رام کردن") در سیستم طبقه‌بندی آرنه تامپسون است. برووند 383 نمونه شفاهی از نوع 901 را کشف کرد که در سی کشور اروپایی پراکنده شده بود، اما او فقط توانست 35 نمونه ادبی بیابد، و او را به این نتیجه رساند: «طرح رام کردن شکسپیر، که به طور کامل در هیچ نسخه چاپی شناخته شده‌ای با موفقیت ردیابی نشده‌است، برگرفته از سنت شفاهی است."
همچنین ارتباط نمایشنامهٔ "رام کردن زن سرکش" شکسپیر با یک نمایشنامهٔ دیگر به نام "یک سرگذشت مطبوع و خودبینانه به نام رام کردن زن سرکش" (۱۵۹۴) اثر نمایشنامه‌نویسی ناشناس همواره مورد بحث شکسپیرشناسان بوده‌است. اکثر شکسپیرشناسان معتقدند که آن اثر منبع مستقیم نمایشنامه شکسپیر بوده و بعضی نیز بر این اعتقادند که صورتی ناقص و تحریف شده از آن است. تمام عناصر مختلف طرح داستان نیز در هر دو نمایشنامه مشترک‌اند. موضوع زن سرکش نیز در کمدی‌های دوران الیزابت وجود داشته‌است؛ یک مثال آن «"شوخی شاد یک همسر سرکش و ملعون و جا گرفتنش در دل مورل به خاطر رفتار خوبش"» (۱۵۶۰) است. زیربنای معاشقه رؤیایی خواهر جوان نیز به منظومه "ای سوپوزتو" اثر شاعر قرن چهاردهم ایتالیا آریوستو مشابهت دارد.
این نمایش دارای یک پیش پرده و ۵ پرده است. شخصیت‌های پیش پرده عبارت اند از:
نمایشنامه دارای ۱۵ شخصیت است. شخصیت‌های نمایشنامه عبارت اند از:
پادوآ و خانه ییلاقی پتروکیو.
=تسلیم شدن زن=
در اخر نمایشنامه کاترینا مونولوگی دارد که بسیار طولانی است. این مونولوگ از نظر محتوا حائز اهمیت است زیرا یکی از تم‌های نمایشنامه را به خوبی نمایش می‌دهد. 4 نظریه نسبت به رفتار رام شدن کاترینا وجود دارد:
1. خالصانه است و پتروکیو توانسته او را رام کند.
2. خالصانه است و کاترینا رام شده ولی نه به خاطر رفتار پتروکیو بلکه کاترینا عاشق پتروکیو شده و نقش خود به عنوان همسر پتروکیو پذیرفته‌است.
3. کنایه آمیز است و او پتروکیو را فریب داده‌است.
4. نباید جدی یا کنایه آمیز خوانده شود، بخشی از ماهیت نمایش است.
ولی اگر بخواهیم بر اساس نطق پایانی کاترینا نتیجه‌گیری بکنیم، به نظر می‌رسد کاترینا رام شده و حتی این را به عنوان راهی برتر برای زندگی قبول کرده که به زنان دیگر نیز توصیه می‌کند.
=جنسیت=
جورج برنارد شاو نمایش را از ابتدا تا پایان توهینی به زنان و مردان می‌خواند.
منتقدان دیگر نیز بیانیه‌های متفاوتی ارائه می دهند، مثلا امیلی دتمر، منتقد، اشاره می‌کند که در اواخر قرن 16 و 17 قوانین به نحوی بود که تربیت زنان توسط همسران خود به روش‌های خشونت آمیز کاملا رایج و متداول بود. در چنین جامعه ای شکسپیر با نمایشنامه رام کردن زن سرکش می‌خواست نشان بدهد تربیت کردن زن می‌تواند با روشی به غیر خشونت فیزیکی باشد مثل پتروکیو که همسرش را به شیوه روانشناسانه تربیت می‌کرد. البته امیلی دنمر منتقدان دیگر را که شکسپیر را به خاطر این نمایشنامه تحسین می‌کنند نیز نقد می‌کند و تا حدی با جورج شاو هم فکر است که نمایشنامه رام کردن زن سرکش بی احترامی ای است به هر دو جنسیت.
در بیانیه ای نه چندان محبوب شکسپیر را فمینیست می‌خوانند. مثلا مایکل بوگدوناو استدلال می‌کند که شکسپیر از این همه ظلم در حق زنان به ستوه آمده و نمایش این همه جنسیت زدگی درواقع اعتراضی است به حقیقت جامعه.
=ظلم و خشونت=
در طول نمایش به ورزش‌هایی مثل شکار که با خشونت رابطه نزدیکی دارند بسیار اشاره می‌شود. منتقدان باور دارند دلیل این همه تاکید، آماده کردن ذهن مخاطب برای خشونتی است که در نمایش با آن مواجه خواهد شد. شکسپیر در این نمایش بسیار تلاش می کند خشونت را عادی سازی کند تا مخاطب آن را برای تاثیر کمدی قبول کند.
رام کردن زن سرکش بارها برای اپرا، تئاتر، باله، موزیکال و فیلم سینمایی اقتباس شده‌است. از موزیکال موفق می‌توان به اقتباس کول پورتر اشاره کرد.
فیلم سینمایی (مرا ببوس کیت) هم اقتباسی از موزیکال پورتر است. یکی دیگر از اقتباس‌های موفق در سینما (10 چبز درباره تو که ازشان متنفرم) هست که به شکل مدرن و در محیط دبیرستان اقتباس شده‌است.
سرمقاله عبارت است از بیان دیدگاه هیئت تحریریه یک روزنامه یا نشریه. این هنر با هنرهای دیگرِ روزنامه‌نگاری تفاوت دارد و بیانگر خط مشی گردانندگان روزنامه است و به‌همین دلیل در بیشتر اوقات، اسم و امضای نویسنده‌ای، پای آن نیست، بلکه امضای کلیه هیئت تحریریه را در پای خود دارد.
سرمقاله اهمیت فراوانی در شناساندن مشی سیاسی نشریه به مخاطب دارد؛ مسئله‌ای که برای بسیاری از خوانندگان مهم است.
در اکثر روزنامه‌ها، بسیاری از سرمقاله‌ها به قلم سردبیر روزنامه به رشته تحریر درمی‌آید؛ اما گاهی هم این مسؤولیت به دبیر تحریریه یا یکی از کارکنانی که با اصول و فنون روزنامه‌نگاری و خط‌مشی و سیاست روزنامه آشنایی کامل دارد، سپرده می‌شود و در مواقع حساس و هنگام وقوع رویدادهای مهم، سرمقاله اهمیتی دوچندان می‌یابد.
سرمقاله را می‌توان به شیوه‌های زیر تعریف کرد:
کار سرمقاله براساس سرشت و ویژگی‌های جامعه‌ای که روزنامه در آن جا منتشر می‌شود، متفاوت است. برای مثال در جوامع لیبرال دموکرات، سرمقاله بیانگر دیدگاه دست‌اندرکاران روزنامه است که می‌تواند یک فرد، یک جمع یا یک حزب خاص باشد. اما در کشورهای سوسیالیستی و جوامع در حال توسعه، چون روزنامه‌ها دولتی هستند، سرمقاله‌ها بیانگر دیدگاه حکومت یا حزب حاکم بر جامعه است. در اینجا سرمقاله نقش پروپاگاندا و تبلیغات را برای حکومت بازی می‌کند. چنین سرمقاله‌هایی را خود سردبیر یا یکی از نویسندگان قابل‌اعتماد او می‌نویسد.
«توماس برگ» بر این باور است که سرمقاله، اهداف زیر را دنبال می‌کند:
سرمقاله ویژگی‌های خاصی دارد که آن را از سایر هنرهای روزنامه‌نگاری جدا می‌کند. برخی از این ویژگی‌ها عبارتند از:
مقاله‌ای است که به تشریح مسئله یا رویداد می‌پردازد و ابعاد مختلف آن را روشن می‌کند. در این مقاله‌ها بهتر است از مقدمه‌چینی و حاشیه‌روی خودداری کرده و به تجزیه و تحلیل متن مسئله پرداخته شود.
مقاله‌ای است که پیشاپیش دیدگاه خود را بیان می‌کند و می‌کوشد این دیدگاه تنگ‌نظرانه و یک‌جانبه را بر خوانندگان خود تحمیل کند و دیدگاه‌های مخالف را محکوم نماید.
مقاله‌ای است که نویسنده آن با توجه به تحلیل یک رویداد مشخص و درنظرگرفتن کلیه عوامل دخیل در مسئله مزبور، به پیش‌بینی سرانجامِ آن می‌پردازد و عقیده خود را در این مورد برای خوانندگانش تشریح می‌کند.
سرمقاله؛ مقاله اصلی روزنامه است که اصولاً در صفحه اول و گاهی در صفحات داخلی مطبوعات منتشر می‌شود و آن مقاله‌ای است که به مهم‌ترین رویداد و خبری می‌پردازد که نزد اکثر مخاطبان نیز اهمیت زیادی دارد.
این مقاله برعکس خبر - که به سبک هرم وارونه نوشته می‌شود - به شیوه هرم ساده به تحریر در می‌آید و درابتدا موضوع و مسئله‌ای که نزد همه مشخص و همه فهم است، مطر ح می‌شود و به تدریج درپایان، مهم‌ترین موضوع گفته می‌شود.
براساس اصل فوق، هر سرمقاله دارای سه بخش به شرح زیر خواهد بود:
درمقدمه، پیشنهاد یا ایده‌ای به صورت کوتاه مطرح خواهد شد یا این که رویدادی که نزد خواننده با اهمیت بوده (وهست) توصیف می‌شود. دراین بخش، مخاطب را با موضوع آشنا می‌سازیم و ذهنیت وی را برای خواندن مطلب آماده می‌کنیم.
از دیگر اهدافی که این بخش از سرمقاله دنبال می‌کند؛ یادآوری رویدادهای بااهمیت به مخاطب است، با نوشتن یک مقدمه خوب، قطعاً خواننده به طرف مطلب تمایل پیدا خواهد کرد.
این بخش از سرمقاله شامل، آوردن اسناد و بهانه‌هایی برای تقویت فکر و ایده اصلی مطلب، دادن اطلاعات، آمار و حقایقی در رابطه با موضوع، دادن سابقه تاریخی و بررسی جنبه‌های مختلف سوژه است.
این قسمت؛ خلاصه‌ای از ایده مطرح در سرمقاله و دیدگاه نشریه، دعوت خواننده برای پیدا کردن راه حل و ترغیب و تشویق مخاطب را درمی‌گیرد.
- این متن، ترجمه‌ای است از بخشی از فصل هفتم کتاب «هونه ری روزنامه نووسی»، دانا حبیب کرکوکی، سمیره احمد، عراق، شهر هولیر، انتشارات موکریانی، چاپ اول۲۰۰۸، صص۱۵۶–۱۴۷.
- این قسمت از مطلب، از صفحات ۱۲۹، ۱۳۰، ۱۳۴و ۱۳۵ کتاب «هونه‌ری روزنامه نووسی» اثر کاروان علی، نویسنده روزنامه‌های کردستان نوی و ئاسو ی کردستان عراق برگرفته شده‌است.
ابی دوکسیم یک عضو از خانوادهٔ اکسیم (oxime) است که در درمان مسمومیت با گاز اعصاب مورد استفاده قرار می‌گیرد. اکسیم‌ها داروهای شناخته شده‌ای هستند که توانایی خنثی کردن اثر سموم ارگانوفسفره‌ها را (از طریق تأثیر بر آنزیم استیل کولین استراز acetylcholinesterase یا(AChE) دارند.
آنزیم استیل کولین استراز آنزیمی است که استیل کولین را، پس از ایجاد تحریک مورد نیاز در سلول عصبی بعدی، از پایانهٔ پس سیناپسی حذف می‌کند. پس اگر این آنزیم مهار شود، استیل کولین پس از تحریک حذف نمی‌شود و تحریک‌های مکرری ایجاد می‌شوند که نتیجهٔ آن‌ها انقباضات عضله و فلج خواهد بود.
ارگانوفسفاتها (همانند گازهای اعصاب و حشره کش‌های ارگانوفسفره) مهارکننده‌های به خوبی شناخته شدهٔ استیل کولین استراز به‌شمار می‌آیند. آن‌ها به یک محل خاص در این آنزیم متصل می‌شوند و از عملکرد معمول آن با تغییر در گروهOH روی باقی‌ماندهٔ اسیدآمینهٔ سرین serine و نیز با پروتون گذاری protonating (نیتروژن کواترنری، R۴N +) در نزدیکی اتم نیتروژن واقع درباقی‌ماندهٔ اسیدآمینه هیستیدین (histidine)، جلوگیری می‌کنند.
اکسیمهایی مانند ابی دوکسیم، پرالیدوکسیم pralidoxime و آسوکسیم asoxime (معروف به اچ آی سیکس یا HI-۶) به منظور بازگرداندن عملکرد آنزیم مورد استفاده قرار می‌گیرند. آن‌ها نسبت به آنزیم میل بیشتری برای باقی‌ماندهٔ فسفاتهای آلی(ارگانیک) دارند و قادر به حذف گروه فسفات، بازگرداندن گروه OH به آمینواسید سرین و تبدیل و بازگرداندن نیتروژن از شکل هیستیدین به شکل R۳N خود(نیتروژن ترشیاری یا نیتروژن عالی) هستند. نتایج حاصل از بهبودی کامل آنزیمی و ترکیبات فسفات - اکسیم در ارگانیسم (موجود زنده) از طریق ادرار حذف می‌شوند.
اکسیم‌هایی شبیه ابی دوکسیم دارای عوارض جانبی زیر هستند : آسیب کبدی، صدمه به کلیه، حالت تهوع، استفراغ. ولی این داروها آنتی دوتهای بسیار کارآمدی در درمان مسمومیت با گازهای عصبی محسوب می‌شوند. معمولاً درمان مسمومیت ارگانوفسفره‌ها بااستفاده از آتروپین atropine که داروی در دسترستری است آغاز می‌شود، تا از سرعت عمل سم بکاهد و زمان بیشتری برای درخواست نمودن اکسیم را در اختیار بگذارد.
اتاکریدین لاکتات به انگلیسی : Ethacridine lactate (اتاکریدین مونولاکتات مونوهیدرات ethacridine monolactate monohydrate، یا آکرینول Acrinol، با نام تجارتی: ریوانول Rivanol) یک نوع ترکیب آلی آروماتیک بر اساس آکریدین acridine می‌باشد. نام رسمی آن
۲ - اتوکسی ۶ و ۹ دی آمینوآکریدین مونولاکتات مونوهیدرات می‌باشد. شکل این ترکیب به صورت کریستالهای زرد پرتقالی با نقطهٔ ذوب ۲۲۶ درجه سانتیگراد است و بوی زننده‌ای دارد.
کاربرد اصلی و اولیه این مادّه استفاده از آن به عنوان محلول ضدعفونی‌کننده در غلظت ۰٫۱ درصد آن می‌باشد.
اتاکریدین Ethacridine همچنین به عنوان یک عامل سقط جنین در سه ماهه دوم بارداری نیز مورد استفاده واقع می‌شود. بدین منظور تزریق داخل مایع آمنیوتیک تا ۱۵۰ میلی لیتر از محلول ۰٫۱ ٪ آن با استفاده از سوند فولی صورت می‌گیرد که پس از ۲۰ تا ۴۰ ساعت، به مینی لیبر (شروع زایمان جزئی یا همان افتادن جنین) منتهی می‌شود. در کشور چین، همچنین از روش درون مایع آمنیوتیکی نیز بدین منظور استفاده شده‌است. مشخص شده که اتاکریدین به عنوان عامل منجر به سقط جنین مطمئن تر و بهتر از نرمال سالین هیپرتونیک ۲۰ ٪ تحمل می‌شود.
همسران خوش ویندزور نمایش‌نامه‌ای کمدی اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال‌های ۱۵۹۷–۱۶۰۰ آن را نوشته‌است.
عناصر این نمایش کمدی نظیر شوهر حسود و گیج، زن الکی خوش و نقشه‌کش و عاشق مخفی در خانه در ادبیات رنسانس در ایتالیا و انگلیس متداول بوده‌است.
این نمایش در ۵ پرده تدوین شده و دارای ۱۹ شخصیت است. استفاده از تمثیل در نام‌های اشخاص در رابطه با شخصیت‌ها و نقش آنان در این نمایش بیش از سایر کارهای شکسپیر بارز و قابل توجه است. شخصیت‌های اصلی نمایش عبارت اند از:
کاخ ویندزور و اطراف آن.
یک قاضی پیر روستایی به نام شلو (Shallow)، با خواهرزاده نسبتاً جوان، لاغر، دراز و عصاقورت داده اش سلندر (Slender)، در شکایت و انتقاد از سر جان فالستاف (Falstaff) و کارهای نادرست او و اطرافیان رذلش صدای خود را بلند کرده‌اند. ماستر پیج از آنان دعوت می‌کند به خانه‌اش بیایند و همه نامهربانی‌ها را با جامی شراب به دست فراموشی بسپارند. در این مهمانی خود جان فالستاف نیز حضور می‌یابد و این پیر شهوت پرست ویندزور با همسران ماستر پیج و ماستر فورد آشنا می‌شود؛ دو بانوی خانه‌داری که بر جیب و زندگی شوهرانشان حاکم‌اند. فالستاف که در عالم خیال خود تصور می‌کند این دو بانو با لبخندها و بذله گویی‌هایشان او را به عشق بازی فراخوانده‌اند، تصمیم می‌گیرد فن «"درستکاری را ول کردن"» و «"انگلیسی شدن"» را به این دو بیاموزد…
کنتِ مونت-کریستو رمانی از الکساندر دوما پدر (۱۸۰۲–۱۸۷۰)، نویسنده فرانسوی، منتشر شده به سال ۱۸۴۵ است.
ادموند دانتس، دریانوردی زندانی و مسافری مرموز با چندین چهره، می‌خواهد با ثروت‌های افسانه‌وار خود طبقه اشراف پاریس را به هم بریزد. دانتس در ۱۸۱۵، در روز ازدواجش، به اتهام دروغین طرفداری از ناپلئون در بندر مارسی زندانی می‌شود و بر اثر سعایت رقیب عشقی‌اش، فرنان، و رقیب تجاری‌اش، دانگلار، مدت چهارده سال محبوس می‌ماند و این واقعه، در عین حال، به نفع مقاصد سیاسی یک قاضی جوان و جاه‌طلب به نام ویلفور است که در زندانی‌شدن او دست دارد. درسیاهچال پس از چندین سال از زندانی شدنش، متوجه می‌شود که زندانی دیگری مشغول حفاری جهت فرار کردن از زندان است سرانجام او نیز مشغول به کار می‌شود و متوجه می‌شود که او «آبه‌فاریا» یک کشیش و دانشمند ایتالیایی است. آبه‌فاریا، نقشه گنج سرشار جزیرهٔ مونت‌کریستو را در اختیار او می‌گذارد ولی درست قبل از اینکه بتوانند نقشه فرار خود را نهایی کنند آبه می‌میرد. دانتس با طرح بسیار ماهرانه‌ای از زندان می‌گریزد، گنج را به دست می‌آورد، به پاریس می‌رود و از سه دشمن خود انتقام وحشتناکی می‌گیرد. دانتس از حد همه قوانین انسانی و الهی فراتر می‌رود و مانند تقدیر، بی‌رحم و تزلزل‌ناپذیر می‌شود. این کتاب، به سبب فراوانی ابداعات عجیب و غریبش و به لطف صفا و صداقت بیانش، هنوز هم می‌تواند برای خوانندگان جالب باشد. عجیب‌ترین ماجراها در این اثر نقل می‌شود. نویسنده پروای حقیقت‌نمایی ندارد. سبکش روی هم رفته روان و پویاست. با این همه، بسیاری از بخش‌های کتاب با حقیقت روان‌شناختی شخصیت‌ها و امکان وقوع ماجراها مغایرت دارد. شهرت کم‌نظیر این رمان با نمایشی که خود نویسنده بر اساس آن تنظیم کرد و بر صحنه آورد (سال ۱۸۴۸) ادامه یافت.
سعید ابوطالب (زادهٔ ۳ آذر ۱۳۴۸) فیلم‌ساز، مستندساز و سیاست‌مدار ایرانی است. او از اصولگرایان مستقل است و نماینده مردم تهران در مجلس هفتم شورای اسلامی بود.جبهه به هم ریخته: آرایش اصولگرایان در آستانه انتخابات ریاست جمهوری در گفتگو با سعید ابوطالب ، امین علم الهدی - روزنامه اعتماد، یکشنبه، ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۸ - شماره ۱۹۴۱
او پس از حمله آمریکا به عراق در راس یک گروه فیلمبرداری به این کشور رفت و همراه یکی دیگر از اعضای گروه، توسط نیروهای امریکایی بازداشت شد که حدود چهار ماه طول کشید و پس از آزادی و بازگشت به ایران به عنوان چهره فرهنگی اصولگرا معرفی شده و به کرسی نمایندگی مجلس رسید.نخستین فیلم مستند درباره مجلس ایران - بی‌بی‌سی - پنج شنبه ۲۹ مه ۲۰۰۸ - ۰۹ خرداد ۱۳۸۷با سعید ابوطالب از ماهواره تا مارمولک آفتاب نیوز -هنگامه منهاجی
او که عضو کمیسیون فرهنگی مجلس بود، طرح استفاده مدیریت‌شده از ماهواره را در مجلس دنبال می‌کرد که طبق این طرح «سازمان صدا و سیما موظف است حداکثر تا شش ماه، با راه‌اندازی حداقل سه شبکه تلویزیونی با گستره کشوری، نسبت به دریافت و پخش هم‌زمان آن دسته از برنامه‌های شبکه‌های ماهواره‌ای که مغایر با ارزش‌ها و مبانی فرهنگ اسلامی و ملی نباشد، اقدام نماید.»وبلاگ بزنم، فیلتر می‌شود! (گفتگو با سعید ابوطالب) - هفته‌نامه چلچراغ او رئیس و سخنگوی کمیته هنر و رسانه کمیسیون فرهنگی مجلس نیز بودخبرگزاری فارس: کمیته هنر و رسانه کمیسیون فرهنگی مجلس گفت: عذرخواهی خبرنگار اعتماد ملی کفایت نمی‌کند و باید با توهین‌کننده برخورد قانونی شود. ۸۷/۰۲/۰۲
وی در مجلس هفتم همراه با سید محمود مدنی و عماد افروغ در مقابله با بد اخلاقی های اصولگرایان و جبهه پایداری اقدام به تاسیس حزب اصول گرایان مستقل در مجلس نمود. اما پس از کارشکنی ها توهین و مخالفت حداد عادل حزب ادامه حیات نداد و از میان رفت.[https://www.farsnews.ir/news/8602180379%20%20%20%20/%D8%A7%D8%B5%D9%88%D9%84%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%8A%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%82%D9%84-%D9%85%D8%AC%D9%84%D8%B3-%D8%A7%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85-%D9%85%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF%D9%8A%D8%AA-%D9%83%D8%B1%D8%AF اصولگرايان مستقل مجلس اعلام موجوديت كرد
به گفته امین علم الهدی، ابوطالب مانند محمد خوش چهره، در انتخابات مجلس هشتم به خاطر نقدهای تند خود از راه یافتن به دوره بعدی مجلس بازماند.
او در انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) اعلام کرد «جبهه اصولگرایان حامی میرحسین» تشکیل شده‌است.تشکیل جبهه اصول گرایان حامی میرحسین - هم میهن ۱۳۸۸/۲/۲اصولگرایان حامی موسوی چه کسانی هستند؟ خبر آنلاین او در مصاحبه‌ای گفت «بیان شعارهایی علیه «اصل ولایت فقیه» و «حمایت از آرمان فلسطین» و شعار «نه شرقی نه غربی جمهوری ایرانی» از اعتراضات انتخاباتی جدا هستند و باید با عوامل آن برخورد شود» «نظریه جامع ولایت فقیه، مبتنی بر پشتوانه و تجارب تاریخی و علمی امام بر پایه صدها سال مبارزه فقهی و مجاهدت عالمان و مجاهدان شیعه است» «مردم در نهم دی نشان دادند که اگر کسی در برابر دینشان بایستد، در برابر تمام دنیایش می‌ایستند» «برخی به راحتی کسانی را که در کنار امام حضور داشته و الان نیز با همه وجود، پای رهبری و اصل ولایت فقیه ایستاده‌اند، به خوراندن جام زهر متهم می‌کنند.»این اگر نامش افراط و تفریط و التقاط نیست، پس چیست؟ - تابناک - ۲۹ دی ۱۳۸۸