moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مهندسی الکترونیک یکی از شاخه‌های مهندسی است که از دانش علمی رفتار و اثر الکترون‌ها استفاده نموده و به توسعه قطعات، دستگاه‌ها، سیستم‌ها یا تجهیزاتی می‌پردازد که انرژی الکتریکی یکی از فاکتورهای آنهاست؛ همانند لامپهای خلاء، ترانزیستورها، مدارهای مجتمع و مدارهای چاپی.
این عبارت به شاخهٔ وسیعی از مهندسی اشاره دارد که زیرشاخه‌های بسیاری را در بر می‌گیرد. شامل رشته‌هایی که با توان، مهندسی ابزار دقیق، مخابرات، طراحی مدارهای نیمه هادی و بسیاری دیگر در ارتباط‌ هست.
این واژه همچنین بخش بزرگی از دوره‌های تحصیلی مهندسی برق را که در بیشتر دانشگاه‌های اروپایی تدریس می‌شود را شامل می‌شود؛ اگر چه در آمریکا، مهندسی برق شامل تمام شاخه‌های آن از جمله الکترونیک است. انجمن مهندسان برق و الکترونیک آمریکا یکی از مهم‌ترین و مؤثرترین سازمان‌های این رشته‌های مهندسی به‌شمار می‌رود..
ازنظر بازارکار درکشورهای همچون ، کانادا،آلمان،ایتالیا ،فرانسه،انگلیس ،ژاپن وچین بیشتر زمینه کاری صنعتی و تولید رادارد ومتاسفانه در کشور ایران چندان وضع مطلوبی ندارد
اما در دهه ای اخیر از لحاظ پژوهشی وتحقیقاتی پیشرفت های قابل ملاحضه ای را بدست آورده و در مقطع کارشناسی با عناوین برق الکترونیک ، الکترونیک عمومی ، الکترونیک کاربردی تدریس و مدرک اعطا می شود و در مقطع ارشد به گرایش های ؛
الکترونیک دیجیتال ، افزاره های الکترونیک ومدار مجتمع الکترونیک تقسیم وتدریس می شود .
مهندسی برق هنوز هم مهندسی الکترونیک را در دانشگاه‌ها تحت پوشش قرار می‌دهد و فارغ‌التحصیلان، مهندس برق لقب می‌گیرند. برخی بر این باورند که «مهندس برق» باید برای کسانی به کار رود که در مهندسی قدرت و جریان‌های بالا یا مهندسی فشار قوی تخصص دارند. در حالی که گروهی دیگر معتقدند که مهندسی قدرت تنها یکی از شاخه‌های مهندسی برق است. در سال‌های اخیر رشته‌هایی جدید و جداگانه همچون مهندسی اطلاعات و مهندسی سیستم‌های مخابراتی را شاهد بوده‌ایم که در گروه‌های آموزشی تحت همین نام‌ها تحصیل می‌شوند.
بیشتر دانشگاه‌های اروپایی مهندسی برق را برای مهندسان قدرت استفاده کرده و میان مهندسی برق و الکترونیک تفاوت قائلند. در آغاز دهه ۱۹۸۰ نیز واژه مهندسی کامپیوتر معمولاً برای اشاره به الکترونیک و مهندسی اطلاعات استفاده می‌شد.
مهندسی الکترونیکمهندسی الکترونیک به عنوان یک حرفه از پیشرفتهای فنی در صنعت تلگراف در قرن ۱۹ و صنایع رادیو و تلویزیون در قرن ۲۰ حاصل شد. مردم به رادیو به خاطر جاذبه فنی؛ اول به خاطر دریافت و سپس انتقال اطلاعات علاقه‌مند شدند. بسیاری از مردمی که در دههٔ ۱۹۲۰ به رادیو و تلویزیون رفتند تنها آماتورهای دوره قبل از جنگ جهانی اول بودند.
شاخه جدید مهندسی الکترونیک تا حد زیادی از پیشرفت تلفن، رادیو، تجهیزات تلویزیون و مقدار زیادی از توسعه سیستم‌های الکترونیکی در طول جنگ جهانی دوم از جمله رادار، سونار، سیستم‌های ارتباطی و مهمات پیشرفته و سیستم‌های جنگ‌افزاری حاصل شد. در مدت این سال‌ها این موضوعات به عنوان مهندسی رادیو شناخته می‌شدند و تنها در اواخر دهه ۱۹۵۰ استفاده از واژه مهندسی الکترونیک آغاز شد.
در همین هنگام آزمایشگاه‌های الکترونیک (برای نمونه آزمایشگاه بل در ایالات متحده آمریکا) ایجاد شدند و با استفاده از کمک هزینه‌های شرکت‌های بزرگ صنایع رادیو، تلویزیون، و دستگاه‌های تلفن، شروع به تولید سلسله پیشرفتهایی در الکترونیک کردند. در سال ۱۹۴۸ ترانزیستور روی کار آمد و در سال ۱۹۶۰، مدارهای مجتمع انقلابی در صنعت الکترونیک برپا کردند. در انگلستان اِنگلستان (به انگلیسی: England) کشوری است که بخشی از پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی است . انگلستان پراهمیت‌ترین بخش بریتانیاست که نیمه جنوبی جزیره بریتانیای کبیر را تشکیل می‌دهد. انگلستان وسیع‌ترین، پرجمعیت‌ترین و ثروتمندترین کشور پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی می‌باشد و پایتخت آن شهر لندن است.موضوع مهندسی الکترونیک به صورت مجزا از مهندسی برق به عنوان مدرک دانشگاهی در حدود سال ۱۹۶۰ اضافه شد. قبل از آن، دانشجویان مهندسی و موضوعات مرتبط همچون رادیو و تلویزیون، مجبور بودند تا در سازمان‌های آموزش برقی ثبت نام کنند که درسهای مربوط به الکترونیک نداشت. مهندسی برق نزدیک‌ترین موضوعی بود که می‌توانست با مهندسی الکترونیک همطراز قرار گیرد. اگرچه همسانی موضوعات تحت پوشش (بجز ریاضیات و الکترومغناطیس) تنها در سال اول دوره تحصیل سه ساله به طول می‌انجامد.
در سال ۱۸۹۸ نیکولا تسلا اوّلین ارتباط رادیویی را به نمایش عموم درآورد.
وی جزئیات مبادی و اصول ارتباط رادیویی را نمایش و شرح داد. در سال ۱۹۰۴ جان آمیروز فلمینگ، اولین استاد مهندسی برق در کالج لندن، اولین لامپ خلاء (دیود) را اختراع کرد. یک سال بعد در سال ۱۹۰۶ رابرت فون لیبن و لی-د-فارست به‌طور مستقل لامپهای تقویت‌کننده‌ای را ساختند که لامپ سه قطبی نامیده می‌شد.
آغاز الکترونیک معمولاً با اختراع لامپ خلاء توسط لی د فارست در ۱۹۰۷ در نظر گرفته می‌شود. در مدت ۱۰ سال، دستگاه او در فرستنده‌ها و گیرنده‌های رادیویی همچون سیستم‌هایی برای تماسهای تلفنی راه دور استفاده می‌شد. در ۱۹۱۲ ادوین هاوارد آرمسترانگ تقویت‌کننده ریجنراتیو فیدبک و نوسانساز را اختراع نمود. او همچنین گیرنده رادیو سوپرهیترودین را اختراع کرد که می‌توان آن را پدر رادیوی پیشرفته امروزی نامید. لامپهای خلاء به مدت ۴۰ سال به عنوان دستگاه‌های تقویت‌کننده مطرح بودند. تا اینکه محققانی که برای ویلیام شاکلی در آزمایشگاه بل در حال فعالیت بودند، ترانزیستور را در سال ۱۹۴۷ اختراع کردند. در همین سال‌ها رادیوهای ترانزیستوری، همچنین ساخت کامپیوترهای بزرگ و قدرتمند ممکن شد. ترانزیستورها کوچک‌تر بودند و برای کار به ولتاژ کمتری احتیاج داشتند.
پیش از اختراع مدارهای مجتمع در سال ۱۹۵۹، مدارهای الکترونیکی از قطعات جدا از هم ساخته می‌شد که می‌توانست با دست، دستکاری شود. مدارهای غیر یکپارچه به فضای بیشتری احتیاج داشته و مصرف توان بالاتری داشتند، خطای بیشتر و همچنین سرعت پایین‌تری داشتند؛ گرچه هنوز در کاربردهای ساده استفاده می‌شوند. در مقابل مدارهای مجتمع تعداد زیادی، گاهی میلیون‌ها، قطعه ریز الکتریکی، و عمدتاً ترانزیستور، را در یک تراشه کوچک در حدود اندازه یک سکه بسته‌بندی می‌کنند.
در ۱۹۲۷ فیلو فرانسورد اولین تلویزیون را به نمایش عموم درآورد. در طول دههٔ ۱۹۳۰ چندین کشور شروع به پخش برنامه نمودند؛ و تعداد تلویزیون‌ها بعد از جنگ دوم جهانی به میلیون‌ها گیرنده گسترش یافت و سرانجام جهانی شد. از آن زمان به بعد، الکترونیک کاملاً در دستگاه‌های تلویزیون حاضر شد.
تلویزیون‌ها و نمایشگرهای تصویری جدید هم از تکنولوژی لامپهای خلاء بزرگ تکامل یافتند و در دستگاه‌های جمع و جورتر استفاده شدند، همانند پلاسما و ال‌سی‌دی.
و تمایل به سمت دستگاه‌های کم مصرف‌تر است. نمایشگرهایی همچون اوال‌ای‌دی (organic light emitting diode) که به احتمال زیاد جایگزین ال‌سی‌دی و تکنولوژی پلاسما خواهد شد.
در طول جنگ جهانی دوم تلاش‌های بسیاری در الکترونیک برای یافتن موقعیت اهداف و هواپیماهای دشمن صورت گرفت. این‌ها همچنین شامل هدایت الکترونیکی بمب‌افکن‌ها، پادکارهای الکترونیکی، سیستم‌های اولیه رادار و… می‌شوند.
در رشتهٔ مهندسی الکترونیک مهندسان، مدارهایی را طراحی می‌کنند که از خواص الکترومغناطیسی قطعات الکتریکی همچون مقاومت، خازن، سلف، دیود و ترانزیستور برای رسیدن به عملکرد خاصی بهره می‌برند. گیرنده رادیو که امکان می‌دهد تا همه سیگنال‌ها بجز سیگنال‌های یک ایستگاه را فیلتر کند، تنها یک نمونه از این مدارهاست.
در طراحی مدار مجتمع، مهندسان الکترونیک، ابتدا نقشه‌هایی را می‌سازند که قطعات الکتریکی را مشخص کرده و ارتباطات بین آن‌ها را وصف می‌کند که به آن شماتیک مدار گفته می شود . سپس مهندسان VLSI نقشه‌ها را به طرح‌هایی تبدیل می‌کنند که لایه‌های مختلف نیمه هادی مورد نیاز برای ساخت مدار را رسم می‌کنند. تبدیل نقشه‌ها به pcb می‌تواند توسط نرم‌افزارهای مختلفی انجام پذیرد که از مهمترین و پرکاربرد ترین آن ها میتوان به Altium Designer اشاره کرد . اما اغلب به تنظیمات انسان برای کاهش فضا و کاهش نویز پذیری و اثرات الکترومغناطیسی است. pcb می تواند تک لایه دولایه و حتی چندین لایه باشد پس از آماده شدن pcb می توان آن را برای ساخت به یکی از سازندگان pcb می توان فرستاد .
میکروکنترلر
میکروکنترلر یکی از دروس این رشته می باشد که بسیار کاربردی نیز می باشد در این درس بسته به دانشگاه تحصیل یکی از میکروکنترلر های AVR و ARM تدریس می شود در سال های گذشته 8051 نیز تدریس میشد که به مرور حذف شد و بعید میدانم دانشگاهی 8051 را تدریس کند در هر حال میکروکنترلر ARM یا همان میکرونترلر آرم به علت داشتن امکانات بیشتر و فرکانس کاری بالاتر و نویز پذیری کمتر درکنار قیمت مناسب گوی سبقت را از بقیه میکروکنترلر ها ربوده است
صنعت میکروالکترونیک یکی از صنایع پرسود جهانی الکترونیک است. در سال ۲۰۰۸ این صنعت و خدمات آن ۱۰٬۷٪ تولید ناخالص جهانی را به خود اختصاص داده‌است. کشورهایی مانند آمریکا تکنولوژیهای الکترونیک سطح پایین‌تر خود را به کشورهای دیگر انتقال داده تا شتاب پیشرفت خود را در این زمینه حفظ نماید.
رشته فناوری اطلاعات و ارتباطات،مهندسی صدا یکی از
شاخه‌های رشته الکترونیک است و از سال ۸۹ وارد ایران شده و شباهتی با رشته IT دارد.
در حالی که کشورهایی همچون آمریکا سالانه میلیاردها دلار از این صنعت کسب درآمد دارند، در کشور ایران با وجود داشتن ظرفیت مناسب، به هیچ عنوان چنین اتفاقی نیفتاده‌است. رشد یک صنعت در کشور نیازمند ایجاد زیرساخت‌های لازم در آن صنعت است. همچنین برای صنعت الکترونیک یکی از زیرساخت‌های مهم ایجاد آزمایشگاه‌های الکترونیک است. در کشورهای صنعتی دنیا آزمایشگاه‌های بزرگی همچون آزمایشگاه‌های بل برای این منظور تأسیس شده‌اند.
یکی از پیشنهادهای متخصصان برای پیشبرد صنعت الکترونیک ایران ایجاد شبکه‌های آزمایشگاهی است. از جمله معضلات ذکر و بررسی شده در آزمایشگاه‌های میکروالکترونیک ایران موارد زیر عنوان شده‌اند:
همچنین مشکلات مربوط به آزمایشگاه‌ها به صورت زیر عنوان و مورد بررسی قرار گرفته‌اند:
در ایران درس‌های مهندسی الکترونیک شامل «درس‌های عمومی»، «درس‌های پایه»، «درس‌های اصلی» و «درس‌های تخصصی» می‌شود. برای نمونه فهرست درس‌های ارائه شده و همچنین توضیح دربارهٔ برخی از آن‌ها را در تارگاه دانشکده برق دانشگاه شریف ببینید.
ژاک رنه شیراک (زاده در پاریس – درگذشته در پاریس) سیاست‌مدار راست میانه فرانسوی بود که از ۱۷ مه ۱۹۹۵ تا ۱۶ مه ۲۰۰۷ مقام رئیس‌جمهور فرانسه را عهده داشت.
وی از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ و از ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۸ نخست‌وزیر فرانسه (شیراک تنها کسی است که در جمهوری پنجم فرانسه دو بار به پست نخست‌وزیری رسیده‌است) و از ۱۹۷۷ تا ۱۹۹۵ شهردار پاریس بوده‌است. ژاک شیراک در روز ۱۱ مارس ۲۰۰۷ اعلام کرد که در رقابت برای رسیدن به سومین دوره ریاست‌جمهوری شرکت نخواهد کرد. نیمه شب ۱۶ مه ۲۰۰۷ وی سمت خود را به نیکلا سارکوزی واگذار کرد. شیراک در آن انتخابات از سارکوزی پشتیبانی کرده بود.
ژاک شیراک در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۹ پس از یک دوره طولانی بیماری بر اثر عفونت شش در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
ژاک شیراک در ۱۵ مارس ۱۹۵۰ (میلادی) برای «فراخوان استکهلم»، توماری علیه گسترش جنگ‌افزارهای هسته‌ای، امضا جمع می‌کرد. پس از گرفتن مدرک دیپلم، تلاش کرد دریانورد شود. اما پدرش (که کمی اقتدارگرا بود) می‌خواست که ژاک، مهندس شود.
ژاک در همان سال ۱۹۵۰ (میلادی) در مؤسسه مطالعات سیاسی پاریس (سیانس پو) ثبت نام کرد. او در هنگام تحصیل در مؤسسه مطالعات سیاسی پاریس عضو حزب‌های گوناگونی شد. برای مدت کوتاهی به حزب کمونیست فرانسه گرایش پیدا کرد و روزنامه «اومانیته» را می‌فروخت. او دلیل گرایش خود به کمونیسم را آرمان‌های صلح‌جویانه آن می‌داند.
ژاک شیراک در تابستان ۱۹۵۳ (میلادی) به ایالات متحده آمریکا سفر کرد. او در این سفر با فرهنگ و هنر آمریکا آشنا شد. در بازگشت به پاریس، با دختری به نام برنادت، که او نیز دانشجوی مؤسسه مطالعات سیاسی پاریس بود نامزد کرد و در سال ۱۹۵۶، بار دیگر برخلاف نظر خانواده‌اش، با برنادت ازدواج کرد. پس از ازدواج، از مارس ۱۹۵۶ تا ژوئن ۱۹۵۷ در حالی که دانشجوی مدرسه ملی اداری فرانسه بود در جنگ الجزایر شرکت کرد و در آن جنگ زخمی شد.
ژاک شیراک پس از بازگشت به فرانسه و پایان تحصیلات، مدتی در مؤسسه مطالعات سیاسی پاریس به تدریس پرداخت. در ژوئن ۱۹۶۲ برای نخستین بار وارد کارهای دولتی شد. او در آغاز در دفتر مدیرکل دولت کار کرد و چند ماه بعد، در هنگام ریاست‌جمهوری شارل دو گل به دفتر ژرژ پمپیدو، نخست‌وزیر فرانسه راه یافت. ژرژ پمپیدو، شیراک را «بولدوزر» می‌نامید. در ۱۹۶۵، به شورای شهر یکی از شهرستان‌های فرانسه انتخاب شد. دو سال بعد در ۱۹۶۷ (میلادی) از سوی ژرژ پمپیدو به سمت وزیر مشاور در امور کار منصوب شد و به هیئت دولت فرانسه راه یافت. با این سمت، راه ژاک شیراک برای تصدی وزارت‌های گوناگون فراهم شد.
در سال ۱۹۷۴ (میلادی) با درگذشت ژرژ پمپیدو در مقام رئیس‌جمهور فرانسه، انتخابات زودهنگام برگزار شد. در این انتخابات، ژاک شیراک به رهبر حزب خود پشت کرد و با پشتیباتی از والری ژیسکار دستن نقش تعیین‌کننده‌ای در پیروزی او داشت. با پیروزی ژیسکار دستن، ژاک شیراک به نخست‌وزیری فرانسه رسید. در ژوئن ۱۹۷۴ محمدرضا پهلوی برای سفری رسمی سه روزه به فرانسه رفت و شیراک در کاخ نخست‌وزیری با او و فرح پهلوی دیدار کرد.
اما همکاری والری ژیسکار دستن با ژاک شیراک به خاطر مناقشه‌های بین‌المللی و مشکلات اقتصادی داخلی فرانسه، عمر زیادی نداشت و ژاک شیراک در ژوئن ۱۹۷۶ از نخست‌وزیری فرانسه کنار رفت. والری ژیسکار دستن در یک گفتگوی تلویزیونی او را به ناتوانی در حل مشکلات متهم کرد.
پس از کناره‌گیری از نخست‌وزیری، ژاک شیراک در انتخابات میان‌دوره‌ای مجلس فرانسه در سال ۱۹۷۶ (میلادی) شرکت کرد و به آسانی به نمایندگی مجلس رسید. او در همان سال ۱۹۷۶ با پشتیبانی «گلیست‌ها» (پیروان سیاسی شارل دو گل) حزب راست‌میانه تجمع برای جمهوری را بنیان گذاشت و خودش ریاست آن را بر عهده گرفت؛ به این ترتیب، او رهبر نه همه مخالفان، بلکه مخالفان هم‌کیش رئیس‌جمهور (والری ژیسکار دستن) شد.
ژاک شیراک در مارس ۱۹۷۷ به شهرداری پاریس رسید و این سمت را برای هجده سال و تا رسیدن به ریاست‌جمهوری در ۱۹۹۵ (میلادی) حفظ کرد. البته او در این مدت، دو بار، در سال‌های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۸ تلاش کرد به ریاست‌جمهور فرانسه برسد. اما در آن هنگام، سوسیالیست‌های فرانسه، یکه‌تاز عرصه سیاست فرانسه بود. در راس آنها فرانسوا میتران رهبر حزب سوسیالیست (فرانسه)، به دلیل دارا بودن شخصیتی کاریزماتیک، جایی برای دیگر رقیبان، نگذاشته بود. ژاک شیراک در ۱۹۸۱ در همان مرحله نخست انتخابات، حذف شد. اما با این وجود به کابینه دولت میتران وارد شد و برای بار دوم به نخست‌وزیری رسید. بار دوم در ۱۹۸۸ به دور دوم انتخابات راه یافت اما نتیجه را به میتران واگذار کرد.
در سال ۱۹۹۵ با پایان دو دوره ریاست‌جمهوری پیاپی فرانسوا میتران، ژاک شیراک بار دیگر در انتخابات شرکت کرد و به پیروزی رسید. او که در جوانی برای منع گسترش جنگ‌افزار اتمی امضا جمع می‌کرد در دوران ریاست‌جمهوری خود، دستور چند آزمایش هسته‌ای را صادر کرد. در دوره ریاست‌جمهوری ژاک شیراک، فرانسه وارد حوزه پولی یورو شد. همچنین برای نخستین بار یک رئیس‌جمهور فرانسه، مسئولیت این کشور را در اخراج یهودیان در زمان جنگ جهانی دوم بر عهده گرفت. یکی از مهم‌ترین اصلاحات سیاسی او به عنوان رئیس‌جمهور، کاهش دوره ریاست‌جمهوری فرانسه از ۷ سال به ۵ سال بود.
در سال ۱۹۹۷ (میلادی) به دنبال شکست‌های سیاسی حزب خود (تجمع برای جمهوری) دستور انحلال مجلس فرانسه را صادر کرد. این کار شیراک، راه قدرت گرفتن حزب چپگرای او را در انتخابات پارلمانی باز کرد و لیونل ژوسپن از حزب سوسیالیست به نخست‌وزیری رسید.
ژاک شیراک در آویل ۲۰۰۵ با دعوت از رئیس‌جمهور ایران، با محمد خاتمی در کاخ الیزه دیدار کرد.
در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۰۲ (میلادی) سوسیالیست‌ها و دیگر احزاب چپ، با این که شیراک را نماینده همه آرمان‌های خود نمی‌دانستند اما از بیم قدرت گرفتن ملی‌گرایان افراطی به رهبری ژان-ماری لو پن، از شیراک پشتیبانی کردند و او با به دست آوردن بیش از ۸۲ درصد آرا در مرحله دوم انتخابات پیروز شد. شکست راست افراطی در آن انتخابات، چنان برای برخی از هواداران این حزب سخت بود که در ۱۴ ژوئیه ۲۰۰۲ یکی از هواداران راست افراطی تلاش کرد که شیراک را در جریان رژه روز ملی فرانسه ترور کند. از دیگر تلاش‌های موفق او در دور دوم، طرحی برای درمان سرطان و کاهش تلفات جاده‌ای هستند.
در سال ۲۰۰۲ (میلادی) زمانی که جرج دابلیو بوش موضوع جنگ عراق را در سازمان ملل متحد مطرح کرد شیراک سخت به مخالفت با او برخاست و این موضع‌گیری، توجه عموم را بیشتر به او جلب کرد. شیراک در این راستا با گرهارد شرودر صدراعظم آن هنگام آلمان و ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور روسیه، یک ائتلاف ضدجنگ تشکیل داد. خودداری از همراهی با آمریکا و بریتانیا در حمله به عراق و رای منفی فرانسه در شورای امنیت سازمان ملل متحد به نماد استقلال رأی فرانسه در عرصه بین‌المللی تبدیل شد.
چند روز پس از مرگ شیراک، سر ریچارد دیرلاو رئیس پیشین سرویس اطلاعات مخفی (ام‌آی۶) ادعا کرد شیراک برای اتخاذ چنین مواضعی، از صدام حسین ۵ میلیون دلار رشوه دریافت کرده بود. به گفتهٔ دیرلاو پول‌ها به صورت نقد و با چمدان به شیراک منتقل شدند. دیرلاو گفته‌است که سرویس‌های اطلاعاتی آمریکا و بریتانیا شواهد قوی در دست دارند که شیراک پول‌هایی که از صدام می‌گرفته را صرف مبارزات انتخاباتی‌اش می‌کرده‌است.
در سال ۲۰۰۵ (میلادی) همزمان با شورش‌های اجتماعی حومه پاریس، ژاک شیراک دچار سکته مغزی شد. اما پس از چند روز از بیمارستان مرخص شد. با این حال، شیراک در دو سال پایانی ریاست‌جمهوری، از هر دو نظر جسمی و سیاسی، از همیشه ضعیف‌تر شد و به جای او، نیکولا سارکوزی در جایگاه وزارت کشور فرانسه زمام کار را در دولت فرانسه و حزب تجمع برای جمهوری به دست گرفت.
ژاک شیراک در انتخابات سال ۲۰۰۷ از نیکولا سارکوزی پشتیبانی نکرد. اما همسرش برنادت شیراک، چنین کرد.
پس از ریاست‌جمهوری، ژاک شیراک نخستین «رئیس‌جمهور پیشین» فرانسه شد که به اتهام ایجاد شغل‌های صوری در زمان شهرداری پاریس، تحت تعقیب قضائی قرار گرفت.
همچنین در این سال‌ها به دلیل بیماری آلزایمر در گردهمایی‌های همگانی دیده نمی‌شد. دختر بزرگ ژاک شیراک به نام «لورانس» در سال ۲۰۱۶ (میلادی) به دلیل افسردگی درگذشت. وضعیت جسمی شیراک در سال‌های آخر تا جایی بد بود که بارها در بیمارستان بستری شد و شایعاتی نیز مبنی بر درگذشت او منتشر می‌شد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به تاکسی ۲ اشاره کرد.
ژاک شیراک برنده جوایزی همچون لژیون دونور (صلیب بزرگ) و جایزه ایگ‌نوبل شده‌است.
شمشیرهای قادسیه یا دست‌های پیروزی نامِ طاق نصرتی است در مرکز شهر بغداد که به دستور صدام حسین تکریتی برای نشان دادن پیروزی بر ایران ساخته شد. نبرد قادسیه یکی از دو نبرد اصلی و موجب پیروزی حتمی نیروهای اسلامی بر امپراتوری ساسانی و سقوط آن دودمان بوده‌است.
ساخت این بنا در سال ۱۳۶۵ (دو سال قبل از پایان جنگ ایران و عراق) آغاز شد و شامل دو دست که از خاک بیرون آمده‌اند می‌شود. شکل و فرم هر دست را طراح آن از روی دستان خود صدام طراحی کرده‌است. هر دست نیز شمشیری به شکل کمان در دست دارد که در نوک به شمشیر دیگر وصل می‌شود. این بنا پس از طراحی توسط دو پیمان‌کار انگلیسی و آلمانی ساخته شد.
پس از ساخت، به دستور صدام، کلاهخود ۵۰۰۰http://www.ledevoir.com/culture/actualites-culturelles/201425/bagdad-redonne-du-lustre-a-ses-oeuvres ایرانی کشته شده در جنگ را در اطراف آن قرار دادند. در هر یک از کلاه‌خودها نیز با شلیک یک گلوله، سوراخی در آن ایجاد کردند. بعضی از کلاه‌خودها را نیز با سیمان به جاده زیر شمشیرها چسباندند تا در موقع رژه سربازان لگد مال شود. از زمان سقوط صدام و با وجود تشکیل دولت‌های مختلف این کلاه‌خودها همچنان در این محل وجود دارند و این نماد همچنان در منطقه سبز بغداد پابرجاست.
در جنگ اول خلیج فارس با وجودی که فرمانده کل نیروهای عملیاتی آمریکا، ژنرال شوارتزکوف، درخواست نابودی آن را داده بود، ولی به علت مخالفت مقامات بالاتر اجرا نشد.Baghdad Monuments این بنا در منطقه حفاظت شده بغداد (منطقه سبز) قرار دارد.
گزارش‌ها حاکی از آن است که در سال ۲۰۰۷ کلاهخودهای سربازان ایرانی از این مکان جابجا شده‌است.http://www.irdiplomacy.ir/fa/news/1914181/حذف-نمادهای-ایران-ستیزی-در-بغداد-عکس
آندرانیک تیموریان سامرانی معروف به آندو تیموریان ، (زاده ۱۵ اسفند ۱۳۶۱ در تهران با اصالت ارمنی) بازیکن بازنشسته و مربی فوتبال اهل ایران است. او نخستین کاپیتان اول ارمنی‌تبار تیم ملی فوتبال ایران است. وی اکنون دستیار امیر قلعه‌نویی در تیم ملی فوتبال ایران می‌باشد.
آندرانیک تیموریان سامرانی در ۱۵ اسفند ۱۳۶۱ (۶ مارس ۱۹۸۳) در محله مجیدیه تهران در خانواده‌ای ارمنی‌تبار به دنیا آمد. او در فوتبال ایران بیش‌تر با نام آندو تیموریان خطاب می‌شود؛ هر چند که نام خانوادگی او در مسابقات بین‌المللی با عنوان تیموتیان درج می‌شود. سرژیک تیموریان برادر بزرگتر آندو که در بیشتر دوران بازیگری او به عنوان مدیر برنامه‌هایش فعالیت می‌کرد، از بازیکنان سابق استقلال تهران بوده‌است که سابقه بازی در باشگاه فوتبال ماینس آلمان را به عنوان هافبک در کارنامه خود دارد.
وی تنها بازیکن فوتبال مسیحی ایرانی شاغل در تیم ملی فوتبال ایران در سال‌های اخیر بوده‌است.
آندرانیک به مانند بیشتر ورزشکاران ارمنی ایران، فعالیت خود را از ۱۵ سالگی در باشگاه فوتبال آرارات تهران آغاز کرده‌است. پس از دو سال بازی در آرارات، در ۱۷ سالگی به تیم جوانان استقلال تهران پیوست. آندو در آن دوران به همراه مجتبی جباری و خسرو حیدری از استعدادهای پرورش یافته جوانان باشگاه استقلال تهران به‌شمار می‌رفتند که زیر نظر صمد مرفاوی مربی وقت امیدهای استقلال رشد و پرورش یافتند.
آندرانیک تیموریان برای اولین در سطح فوتبال در ابومسلم مشهد چهره شد و که از همین تیم نیز به اروپا منتقل شد و به جام جهانی فوتبال راه یافت.
آندو در تابستان سال ۱۳۸۵ پس از درخشش در جام جهانی آلمان به تیم فوتبال بولتون واندررز پیوست. در آن زمان سام آلاردایس سرمربی بولتون بود. روز ۶ ژانویه سال ۲۰۰۶ آندرانیک در دیدار مقابل دونکستر راورز با به ثمر رساندن دو گل نخستین گلزن ایرانی جام اتحادیه انگلیس نام گرفت. هافبک ملی پوش ایرانی در دقایق ۲۲ و ۴۹ گل‌های تماشایی را وارد دروازه حریف کرد و با توجه به گل‌های دیوایس و تال تیم بولتون با اقتدار در مرحله سوم جام اتحادیه انگلیس به پیروزی رسید؛ و نقشی تعیین‌کننده در پیروزی ۴ بر ۰ تیمش داشت. او در بازی تیم بولتون با ویگان نیز دو گل از سه گل تیمش (بولتون) را به ثمر رساند و نقش مهمی در پیروزی ۳ بر ۱ تیمش داشت. او در انتهای فصل جایزه بهترین بازیکن جوان فصل از نگاه هواداران را کسب کرد. تیموریان در مجموع دو فصل به سال‌های ۱۳۸۵–۱۳۸۷ در بولتون ۲۰ بازی انجام داد که در نهایت توانست به عنوان هافبک دفاعی ۲ گل نیز به ثمر برساند. پس از جدایی آلاردایس از بولتون، سامی لی و بعد گری مگسون (مربیان بعدی بولتون) علاقه‌ای به این بازیکن نشان ندادند وی پس از درخشش در چند بازی با افت شدید مواجه شد که همین امر یکی از عوامل نیمکت‌نشینی وی بود تا در پایان قراردادش راهی تیم فولهام لندن شود و زیر نظر روی هاجسون به فوتبال خود ادامه دهد.
آندرانیک در فصل جدید ۱۳۸۷ با اتمام قراردادش، به تیم فولام پیوست که موفقیتی را در این تیم کسب نکرد و تنها یک بازی در لیگ برتر و یک بازی در کارلینگ کاپ انجام داد.
او پس از مصدومیت در ۲ فوریه ۲۰۰۹ به عنوان بازیکن قرضی به تیم بارنزلی در لیگ دسته اول انگلستان رفت؛ او توانست ۱۱ بازی برای این تیم انجام دهد.
آندو پس از دوری ۴ ساله از لیگ برتر ایران به تراکتور تبریز پیوست که ۲۱ بازی در لیگ برتر فوتبال ایران ۹۰–۱۳۸۹ انجام داد و موفق به زدن یک گل شد، وی در یک دیدار جام حذفی نیز برای تراکتور به میدان رفت.
وی در مجموع ۲۵ بازی برای استقلال تهران انجام داد که ۲۰ بازی در لیگ، ۲ بازی در حذفی و ۳ بازی در قهرمانی آسیا انجام داد؛ و در انتها توانست قهرمانی جام حذفی فوتبال ایران ۹۱–۱۳۹۰ را به همراه استقلال به دست آورد.
آندو بعد از دو فصل بازی در استقلال و تراکتور در لیگ برتر خلیج فارس، در فصل نقل و انتقالات ۹۲−۱۳۹۱ راهی لیگ ستارگان قطر شد تا برای تیم باشگاه الخریطیات بازی کند.
آندو تیموریان در تاریخ ۲۶ تیرماه ۱۳۹۲ با عقد قراردادی ۱ ساله دوباره به استقلال تهران پیوست. آندرانیک تیموریان در فصل ۹۴–۱۳۹۳ نیز در تاریخ ۲۶ تیر ماه ۱۳۹۳ قرارداد خود را به مدت دو سال با استقلال تهران تمدید کرد. در نیم فصل لیگ چهاردهم، پس از کش و قوس‌های فراوان و اختلاف نظرهایی که با قلعه‌نویی پیدا کرد سرانجام به تراکتور، تیم سابق خود بازگشت. گل وی در چارچوب لیگ قهرمانان آسیا فصل (۲۰۱۳)به بوریرام تایلند در مرحله یک چهارم پایانی به عنوان بهترین گل تاریخ این رقابت‌ها انتخاب شد.
آندو پس از اختلافات با امیر قلعه‌نویی و سران باشگاه استقلال تهران، به باشگاه فوتبال تراکتور بازگشت.
در تیرماه ۱۳۹۴ برابر با ژوئیه ۲۰۱۵ با عقد قراردادی یک ساله به ارزش یک میلیون و دویست هزار دلار به باشگاه ام صلال قطر پیوست.
در تاریخ ۲۹ دیماه ۱۳۹۴ آندو در آخرین روز نقل و انتقالات نیم فصل با عقد قراردادی به مدت نیم فصل به تیم سایپا تهران پیوست.
در تاریخ ۱۴ تیرماه ۱۳۹۵ با عقد قرارداد یک ساله راهی تبریز شد تا دوباره شاگرد رسول خطیبی شود.
وی در نقل و انتقالات نیم فصل ۱۳۹۵ برای پیوستن به استقلال تهران قرارداد خود را فسخ کرد. همچنین او هفتاد درصد از مبلغ قرارداد خود را بخشید. اما پس از محروم شدن استقلال از بازار نقل و انتقالات زمستان قرارداد خود را با استقلال فسخ کرد تا در ادامه به تیم دیگری بپیوندد.
تیموریان بعد از فسخ قرارداد با باشگاه استقلال به عنوان بازیکن آزاد به جمع شاگردان علی دایی پیوست تا نیم فصل دوم را برای نفتی‌های پایتخت بازی کند. او در نفت بار دیگر به اوج برگشت و بازی‌های درخشانی را برای تیم علی دایی انجام داد. آندو در قهرمانی نفت تهران در جام حذفی نیز نقش قابل توجهی ایفا کرد اما با پایان قراردادش و با توجه به مشکلات نفت دیگر قصد ماندن نداشت.
وی پس از خروج از نفت تهران بازیکن آزاد محسوب می‌شد در تاریخ ۹ مرداد ۱۳۹۶ باز هم‌راهی تبریز شد و با قراردادی یک ساله رسماً شاگرد لوکا بوناچیچ شد. هنگامی که گسترش فولاد در نزدیکی قعر جدول قرار داشت، سرمربی وقت این تیم آندرانیک تیموریان را کنار گذاشت.
وی نخستین بار برای تیم ملی فوتبال ب ایران به میدان رفت و از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۶ در عضویت تیم ملی فوتبال ایران بوده‌است. آندو پس از درخشش در تیم فوتبال ابومسلم خراسان، توسط برانکو ایوانکوویچ به تیم ملی دعوت شد، و در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ آلمان برای تیم ملی ایران در هر سه بازی این تیم به میدان رفت. پس از آن، آندو تیموریان در روی‌دادهای بزرگی نظیر جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۷، مسابقات فوتبال غرب آسیا ۲۰۱۰، جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۱ تیم ملی فوتبال ایران را همراهی کرد. وی در بازی‌های مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ برزیل نیز از اعضای ثابت تیم ملی فوتبال ایران بود؛ از جملهٔ این بازی‌ها در آخرین و حساس‌ترین بازی در برابر تیم ملی کره‌جنوبی در اولسان، تنها گل تیم ملی با پاس وی توسط رضا قوچان‌نژاد به ثمر رسید. در این مسابقه آندرانیک بیش از ۶۰ دقیقه با دست شکسته به بازی ادامه داد. او در دقیقه ۲۹ این بازی با برخورد زانوی یک بازیکن کره‌ای از ناحیهٔ دست به شدت آسیب دید اما تا پایان بازی در زمین باقی‌ماند. پس از پایان مسابقه مشخص شد که استخوان ساعد دست او شکسته‌است. پیروزی در بازی آخر و در خانهٔ حریف موجب شد تا ایران به عنوان تیم نخست گروه و بالاتر از کره جنوبی به جام جهانی برزیل راه یابد.
آندرانیک در هر سه بازی تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل حضور کامل داشت.
نام او و پولادی در فهرست صد نفرهٔ برترین بازیکنان جام از نگاه پایگاه «بلیچر ریپورت» آمده‌است.
وی در تاریخ ۱۱ فروردین ۱۳۹۴ پس از خداحافظی جواد نکونام در بازی ایران برابر سوئد که با برتری ۳–۱ سوئد به پایان رسید به عنوان کاپیتان تیم ملی فوتبال ایران برگزیده شد.
بازی ایران کره جنوبی در مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه در تاریخ ۲۰ مهر ۱۳۹۵ آخرین بازی ملی او شد. او نخستین کاپیتان مسیحی تاریخ تیم ملی فوتبال ایران است.
ستار زارع (زاده ۲۴ آبان ۱۳۶۰ - شیراز) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ایران است.
او در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان به همراه تیم ملی فوتبال ایران حاضر بود، اما به میدان نرفت.
وی سابقه عضویت در تیم‌های برق شیراز، شاهین بوشهر و راه‌آهن را دارد.
ستار زارع از ۸ سالگی به آکادمی برق شیراز پیوست. او تا ۲۰ سالگی در تیم‌های پایه این بازی کرد و در نهایت به تیم بزرگسالان برق شیراز منتقل شد. در میانه‌های فصل ۸۶–۸۷ توسط محمود یاوری سرمربی وقت تیم به دلیل بی انضباطی از تیم اخراج شد اما یاوری زارع را به تیم بازگرداند. در پایان این فصل قرارداد زارع با برق به پایان رسید و او پیشنهادهایی از استقلال و پرسپولیس دریافت کرد اما وی تیم برق را ترک نکرد. زارع حتی پس از سقوط برق شیراز به لیگ آزادگان از این تیم شیرازی جدا نشد اما پس از عدم موفقیت این تیم در صعود به لیگ برتر، زارع در سال ۱۳۸۹ به شاهین بوشهر پیوست.
او سال‌های متمادی در تیم ملی ایران بازی کرد همچنین او در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان به همراه تیم ملی فوتبال ایران حاضر بود، پس از سقوط تیم محبوب شهرش به همراه آن تیم به رده پایین‌تر رفت و پیشنهادهای فراوان تیم‌های بزرگ و لیگ برتری را نپذیرفت.
امیرحسین صادقی (زاده ۱۵ آذر ۱۳۶۰) بازیکن سابق فوتبال اهل ایران است.
صادقی در اولین تجربه سرمربیگری خود در لیگ دسته ۳ ایران، در تاریخ جمعه ۲۳ دی ماه ،هدایت تیم پیشگامان فنون را برعهده گرفته است
وی یک خواهر و برادر بزرگتر از خود و یک خواهر و برادر کوچکتر از خودش دارد.
همسر او زهرا حبوبی نیز از بازیکنان حرفه ای بسکتبال است. وی همچنین صاحب دو فرزند پسر است.
فوتبالش را در تیم تخت جمشید با مربیگری مجید مالمیر در دسته دوم جوانان تهران شروع کرد و به مدت ۲ سال در این تیم بود، در
سال ۱۳۷۵ به تیم جوانان شاهشد.
در سال ۱۳۷۷ به تیم مقاومت تهران با مربیگری محسن آقازاده، بابا رضی و نقوی جهت گذراندن خدمت سربازی پیوست
و تا سال ۱۳۷۹ در تیم‌های امید و بزرگسالان مقاومت بازی کرد
در سال ۱۳۷۹ و با دیدن عبدالصمد مرفاوی به امید های استقلال دعوت شد و در سال ۱۳۸۰ برای تیم بزرگسالان استقلال بازی کرد.
صادقی پس از چندین سال عضویت در باشگاه استقلال تهران، در فصل 88–1387 به باشگاه مس کرمان پیوستپس از ثبت قرارداد با مس، امیرحسین صادقی از شنبه در کرمان حضور پیدا می‌کند (خبرگزاری فارس) اما دوباره به تیم استقلال بازگشت . در لیگ یازدهم وی به تیم باشگاه فوتبال تراکتورسازی تبریز پیوست و بعد از یک فصل حضور در این تیم در لیگ دوازدهم بار دیگر به استقلال برگشت. وی در بهمن ماه سال ۱۳۹۵ خورشیدی در کلاس مربیگری کنفدراسیون آسیا شرکت کرد.
او در جام جهانی ۲۰۰۶ فوتبال آلمان به همراه تیم ملّی ایران حاضر بود. امیرحسین صادقی در هر سه بازی ایران در جام جهانی ۲۰۰۶ فوتبال آلمان ، جزو نفرات ذخیره و نیمکت‌نشین تیم ملّی ایران بود .
امیر حسین صادقی ۲۲ بازی ملی برای ایران انجام داد و ۱ گل ملی در کارنامه خود دارد و وی دو جام جهانی را با تیم ملی ایران تجربه کرد .
http://bleacherreport.com/articles/2129351-25-biggest-surprises-of-the-2014-world-cup/page/3http://bleacherreport.com/articles/2129351-25-biggest-surprises-of-the-2014-world-cup
امیرحسین صادقی در هر سه بازی تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل به صورت فیکس در پست دفاع وسط بازی کرد.
ششم شهریور ۱۴۰۱ ، در ورزشگاه دیهیم از سری مسابقات فوتبال باشگاهی حوزه شمال شرق تهران دو تیم نسل فردا و سهیل ، در رده سنی جوانان برتر برابر یکدیگر قرار گرفته بودند که در اواسط این بازی برای یکی از بازیکنان تیم سهیل اتفاق ناگواری روی داد و در اثر آن زبان بازیکن راه گلو بازیکن را بست.
در شرایطی که خیلی زود نیاز به عملیات احیا بود تا این بازیکن از مرگ نجات یابد، فشردگی دندان های وی مانع از انجام عملیات میشد.
امیرحسین صادقی که در محل مسابقه حاضر بود در این لحظه سریعا وارد زمین مسابقه شد و شخصا اقدام به گشودن مجاری تنفسی بازیکن کرد ، در حالی که با توجه به فشار دندان بازیکن مصدوم ، دست امیرحسین صادقی نیز به شدت آسیب دیده بود ،در نهایت کاپیتان اسبق استقلال موفق شد جان این بازیکن آسیب دیده را از مرگ حتمی نجات دهد.
نکته ۱: صادقی جمعاً ۳۱۶ بازی رسمی برای استقلال انجام داده و ۱۶ گل به ثمر رسانده‌است و با ۲۵۸ بازی رکورددار بازی برای استقلال در لیگ برتر است.
لوتار (زاده ۹۴۱ - درگذشتهٔ ۱ مارس ۹۸۶) پادشاه فرانک باختری از ۹۵۴ تا زمان مرگش بود.
از دودمان کارولنژی‌ها و پسر لوئی چهارم از همسرش گربرگا بود. او در ۹۵۴ هنگامی که سیزده سال داشت به جای پدر بر تخت نشست و سرپرستی پادشاهی را هوگوی بزرگ از آن خود کرد.
سالهای آغازین پادشاهی هم‌زمان با نبرد با زیردستانی چون دوک نرماندی بود که از پیروی از دربار سرباز زده بودند. در ۹۵۹ که هوگوی بزرگ و لوتار شهر پواتیه را در محاصره داشتند، هوگو درگذشت و چندی پس از آن لوتار چایگاه پدر را به پسرش هوگو کاپه سپرد و به پسر دیگرش بورگوندی را واگذار کرد. این هوگو کاپه در آینده دودمان پادشاهی کاپتی‌ها را بنیاد گذارد.
در ۹۶۲ با درگذشت کنت فلاندر و بر پایه وصیت او، سرزمینش به لوتار واگذار شد. لوتار در بهار ۹۷۸ در اندیشه بازپس‌گیری لوران که در زیر فرمان خویشاوندش اوتوی دوم، امپراتور مقدس روم بود افتاد و به این شهر دست یازید؛ ولی در پاییز همان سال به تلافی این کار لوتار، اوتوی دوم به فرانسه تاخت و بخش‌هایی از این کشور را ویران کرد؛ ولی در ۹۸۰ سرانجام این دو با هم آشتی کردند و حتی سه سال پس از آن با مرگ اوتو، لوتار به سرپرستی پسر او، اوتوی سوم، امپراتور مقدس روم برگزیده شد.
چندی دیگر لوتار به دشمنی با هوگو کاپه پرداخت. در ۹۸۵ هنگامی که فرمانروای خلیفه قرطبه منصور بن ابی عامر کنت‌نشین بارسلون را تاراج کرد، لوتار درخواست یاری کنت بورل دوم را نپذیرفت و این پایانی بر پیوند میان اسپانیا و جانشینان لوتار بود.
لوتار در ۱ مارس۹۸۶ درگذشت.
ابوتراب خسروی (زادهٔ در فسا) نویسنده معاصر ایرانی و برنده هفتمین دوره جایزه ادبی جلال آل احمد برای رمان ملکان عذاب است. وی علاوه بر این داور جایزه های ادبی معتبری چون داستان ایرانی، داستان کوتاه نارنج و داستان تهران نیز بوده است.
ابوتراب خسروی در سال ۱۳۳۵ در شهر فسا زاده شد. پدرش نظامی بود؛ به همین دلیل سال‌های جوانی او در شهرهای گوناگون ایران گذشت. در سال‌های ۱۳۴۸ و ۱۳۴۹ در دبیرستانی در اصفهان درس می‌خواند و شاگرد هوشنگ گلشیری، نویسنده ایرانی بوده‌است.
ابوتراب خسروی مدرک کارشناسی آموزش ابتدایی دارد و سال‌ها در شیراز به کودکان عقب‌ماندهٔ ذهنی آموزش می‌داد. ابوتراب خسروی هم‌اکنون بازنشسته شده و در شهر شیراز زندگی می‌کند. جلد ۵ و ۶ "مجله سیاه‌مشق" به زندگی او پرداخته‌است.
نوشته‌های ابوتراب خسروی از مضامین فراواقع‌گرایانه با تکیه بر ویژگی‌های پسانوگرایانه مایه می‌گیرد. گفتگوی متن‌های گوناگون و بینِ‌متنی در آثار خسروی دیده می‌شود. نوشته‌های خسروی انسان را به درنگ در واژه‌ها دعوت می‌کنند. موضوعاتی مانند هستی، مرگ، عشق و انسان که با استحاله‌های پی‌درپی از موضوعات اصلی کارهای او هستند. کلمه، کلیدواژهٔ اصلی آثار ابوتراب خسروی است. «کلمه» در آثار خسروی اصالت دارد.
سه رمان اسفار کاتبان، رود راوی و ملکان عذاب، تریلوژی هستند که خسروی در آنها به سه موضوع قداست، فرقه گرایی، خرافات پرداخته‌است.
خسروی حق نشر رمان‌های سه‌گانه‌اش «اسفار کاتبان»، «رود راوی» و «ملکان عذاب» و همچنین «مبانی داستان‌نویسی» را در سال ۱۳۹۳ به نشر گمان واگذار کرد.
به پاس خدمات ارزشمند ایشان مراسم تکریمی به همت بنیاد نخبگان استان فارس و با همکاری اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان در سال ۱۳۹۷ با حضور جمعی از مسئولان، اساتید دانشگاه، هنرمندان، دانشجویان و مستعدین برتر برای ایشان برگزار شد.
کامیلا باتمانقلیچ (متولد ۱۹۶۳ میلادی در تهران) روانشناس و دختر سرمایه دار ایرانی فریدون باتمانقلیج است. کامیلا باتمانقلیچ رئیس و مؤسس سازمان خیریه کودکان موسوم به «کیدز کامپانی» در انگلستان است که همینک بیش از یازده هزار کودک یتیم را تحت پوشش خود دارد. وی در ۱۲ سالگی ایران را ترک گفت و همینک در انگلستان زندگی می‌کند. پدر وی در جریان انقلاب اسلامی ۵۷ دستگیر شد و اموالش مصادره شد. وی هیچگاه پس از انقلاب به ایران بازنگشت و زندگی خود را وقف کمک به کودکان بی سرپرست و فقیر کرد.
وی به دلیل فعالیت‌های خیریه‌اش در محله‌ای عمدتاً فقیرنشین در جنوب شرقی لندن به «فرشته محله پکهام» شهرت یافته‌است.
کامیلا باتمانقلیچ در سال ۲۰۰۶ از طرف یک بنیاد نیکوکاری به نام «بانوی سال، عرصه اقدام و ساختار» (The Women of the Year Lunch and Assembly) به عنوان بانوی سال بریتانیا انتخاب شد. علت اعطای این نشان، شجاعت، فداکاری و دلسوزی برای بهبود زندگی افراد جامعه عنوان شده است.؛
حدیث ثَقَلین یا دو گران سنگ یکی از حدیث‌های متواتر محمد است.
«من در میان شما دو امانت نفیس و گرانبها می‌گذارم یکی کتاب خدا قرآن و دیگری عترتم را. تا وقتی که از این دو تمسک جویید، هرگز گمراه نخواهید شد و این دو یادگار من هیچ‌گاه از هم جدا نمی‌شوند. تا کنار چشمه کوثر بر من وارد شوند.»
همچنین ام سلمه از محمد بن عبدالله حدیثی با همان مضمون حدیث ثقلین نقل می‌کند که وی گفت: «علی با قرآن است و قرآن با علی است، آن‌ها از هم جدا نمی‌شوند تا اینکه در حوض کوثر بر من وارد شوندمستدرک حاکم، ج ۳، ص ۱۲۴صواعق المحرقه، ابن حجر، فصل ۹، بخش ۲، ص ۱۹۱، ۱۹۴تاریخ الخلفا، جلال الدین سیوطی، ص ۱۷۳».
حسین بن علی نام این اشخاص را آورده‌است. همچنین صحّت حدیث ثقلین توسط رساله‌ای که «دارالتقریب، بین المذاهب الاسلامیه» در مصر در چند سال پیش در مورد این حدیث چاپ کرد به اثبات رسیده‌است.وحدت و انسجام اسلامی از دیدگاه آیت‌الله بروجردی
حدیث ثقلین از موارد اختلاف اهل تسنن و شیعه است. شیعیان اهل تسنن را به این موضوع متهم می‌کنند که پیشوای ایشان، عمر بن خطاب با قول معروف خویش _ «حسبنا کتاب الله»۱. صحیح بخاری، باب کتابه العلم من کتاب العلم، ۱/ ۲۲ و مسند احمد حنبل، تحقیق احمد محمد شاکر، حدیث ۲۹۹۲ و طبقات ابن سعد، ۲/ ۲۴۴، چاپ بیروت. _ رهنمودهای این حدیث نبوی را زیر پا گذاشته‌است
این حدیث در منابع اهل سنت از جمله صحیح مسلم با لفظ دیگری امده:
ثِقْل در لغت به معنای "بار سنگین" و "گنج" است.نگاهی به حدیث ثقلین، سید علی میلانی
در بسیاری از کتاب‌های شیعی و سنی به این حدیث اشاره شده‌است. برخی از منابع اهل تسنن که حدیث ثقلین در آن آورده شده عبارتند از:
۲۵۳ ماتیلده (253 Mathilde) سیارکی است در کمربند اصلی سیارک‌ها که توسط فضاپیمای نیر شومیکر که در راه فضاپیمایی به سوی سیارک ۴۳۳ اروس بود از آن دیدار شد. سیارک ۲۵۳ دویست و پنجاه و سومین سیارک کشف شده‌استطبق اینجا شماره سیارک معرف شماره کشف شدن آنهاست. که در ۱۲ نوامبر ۱۸۸۵ و در وین کشف شد. بازیابی‌شده در تاریخ ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۹
قدر مطلق سیارک برابر ۱۰٫۲۰ است.
عددی که جبری نباشد، عدد متعالی یا ترافرازنده یا غیرجبری نامیده می‌شود.
نمونه‌های برجسته‌ای از اعداد ترافرازنده π و e می‌باشند. نمونه‌های کمی از اعداد ترافرازنده شناخته شده‌اند چرا که اثبات ترافرازنده بودن یک عدد دشوار است. با این حال، شمار آن‌ها کم نیست و تقریباً همهٔ اعداد مختلط و حقیقی ترافرازنده شمرده می‌شوند.
نخستین اثبات وجود اعداد ترافرازنده (متعالی) را جوزف لیوویل، ریاضی‌دان فرانسوی، در سال ۱۸۴۴ داده است لگاریتم، نوشتهٔ گ. ک. استاپو، ترجمهٔ پرویز شهریاری، انتشارات خوارزمی، چاپ اول، ص ۸۴..
راه کمال نام کتابی است از بهرام الهی دربارهٔ چکیده‌ای از رئوس فلسفه سیر کمال پدرش نورعلی الهی.
این کتاب جدیدترین ویراست از کتاب La Voie de la Perfection است که پس از بازنگری کامل و اصلاحات گسترده مؤلف- بهرام الهی- تجدید چاپ می‌شود.
بسیاری از فصول این کتاب بر اساس جدیدترین تحقیقات علمی و سیستماتیک نویسنده در سال‌های اخیر تدوین شده که ضمناً موضوع سخنرانی‌های متعدد او در دانشگاه سوربن و دیگر مراکز علمی اروپا و آمریکا نیز قرار گرفته‌است.
در این کتاب بهرام الهی حاصل کار و تحقیقات خود را که مبتنی بر اصول تعلیمات پدرش، استاد الهی است و خود امانت‌دار آن می‌باشد، ارائه می‌دهد.
کوشش مؤلف مصروف بر این است که محورهای اصلی فلسفه استاد را به زبانی ساده تشریح کند. این مجموعه فشرده‌ای است از آنچه که آن را «معنویت فطری» نامیده‌است.
کتاب راه کمال تاکنون به هفت زبان دیگر ترجمه شده است.
«زندگی معنادار است و هستی بی هدف نیست. ما نه زاییده اتفاقیم و نه به عدم بازمی‌گردیم. وجود انسان، تنها به این جسم بیولوژیکی محدود نمی‌شود و ویژگی ضمیر آگاهش آن گونه است که نمی‌توان او را صرفاً حاصل فعل و انفعالات شیمیایی سلول‌های عصبی دانست. هرچند که ارگانیزم بیولوژیکی انسان یا جسم، خود از شگفتی‌های خلقت است، اما وجود حقیقی انسان چیزی ورای آن است …»
روی سخن استاد الهی به انسان است تا مفهوم و هدف اصلی از زندگی‌اش را دریابد. در این کتاب طی فصولی چند، سوالاتی که همیشه ذهن را به خود مشغول داشته، پاسخ داده می‌شود، سوالاتی از جمله:
چاپ ششم کتاب راه کمال با تجدید نظر کامل نویسنده در ژانویه ۲۰۱۸ توسط انتشارات آلبن میشل در فرانسه منتشر شد. این کتاب اولین بار در سال ۱۹۷۸ منتشر شد و سپس در سال ۲۰۰۲ تجدید چاپ شد. در چاپ ششم کتاب، فصول جدیدی به کتاب اضافه شده است.مارک آلپوزو و بررسی کتاب راه کمال ۲۰۱۹
شهر سیلیسترا (به بلغاری: Силистра) بیست و هفتمین شهر بزرگ کشور بلغارستان می‌باشد. این شهر مرکز استان یامبول محسوب می‌گردد. بر اساس سرشماری انجام شده در سال ۲۰۱۱ این شهر دارای جمعیتی بالغ بر ۳۵٬۲۳۰ نفر می‌باشد.
این شهر بندری در شمال خاوری بلغارستان و در بخش جنوبی دانوب سفلی و در مرز رومانی واقع شده‌است.
محل کنونی شهر سیلیسترا یک سکونتگاه سلتی به نام دوروستورومDurostorum بود. رومی‌ها در سال ۲۹ پس از میلاد در این محل دژی ساختند و همان نام را برای آن نگه داشتند.
این محل بعداً گسترش یافت و تبدیل به یک کانون مهم نظامی ایالت موئسیای امپرتوری روم شد و در زمان امپراتور روم، مارکوس آرلیوس، تبدیل به شهر شد.
در سال ۳۸۸ یک اسقف‌نشین مسیحی در سیلیسترا استقرار یافت و این شهر مرکز دین مسیحیت در منطقه شد.
مجید شریف واقفی (مهر ۱۳۲۷ – ۱۶ اردیبهشت ۱۳۵۴) از دانشجویان دانشگاه صنعتی آریامهر و یکی از رهبران سازمان مجاهدین خلق بود که توسط دیگر اعضای سازمان به خاطر تعلقات اسلامی کشته شد. بعد از انقلاب اسلامی، دانشگاه صنعتی آریامهر در تهران به نام او (دانشگاه صنعتی شریف) تغییر نام داده شد.
شریف واقفی در مهر ماه سال ۱۳۲۷ در یک خانواده مذهبی در شهر اصفهان به دنیا آمد اما خانواده او اصالتاً به شهرستان نطنز در استان اصفهان تعلق دارند. بعد از چند روز از تولد او، پدرش که کارمند اداره فرهنگ و هنر بود، به شهر اصفهان منتقل شد. وی در سال ۱۳۴۵ برای ادامه تحصیلات خود در رشته مهندسی برق در دانشگاه صنعتی آریامهر، راهی تهران شد. پس از هواداری و عضویت در سازمان مجاهدین خلق، بنابر رسم ازدواج‌های سازمانی، تصمیم گرفته شد شریف واقفی و لیلا زمردیان با یکدیگر ازدواج کنند.
شریف واقفی در سال ۱۳۴۲ در واقعه پانزده خرداد در قم به رهبری سید روح‌الله خمینی، در ردیف کفن‌پوشان برای پشتیبانی از خمینی، راهپیمایی کرد. شریف واقفی با وجود شرایط در آن زمان، عکس‌ها و اعلامیه‌های سید روح‌الله خمینی را در کوچه و بازار نصب می‌کرد. وی پس از ورود به دانشگاه، همراه با دوستان خود انجمن اسلامی آن دانشگاه را بنیان نهاد. سپس برای مبارزه علیه رژیم پهلوی به سازمان مجاهدین خلق پیوست و با صعود در سلسله مراتب آن به یکی از رهبران سازمان تبدیل شد. پس از مدتی بعضی از سران این گروه تصمیم گرفتند که ایدئولوژی سازمان را از اسلام به مارکسیسم تغییر دهند. شریف واقفی به شدت با این تصمیم به مخالفت پرداخت؛ که این مخالفت باعث اخراج وی از شورای مرکزی شد.
اختلافات تقی شهرام و بهرام آرام با شریف واقفی به حدی بالا گرفت که در مقاله‌ای با عنوان «پرچم مبارزه ایدئولوژیک را برافراشته تر سازیم» که در آذر ماه ۱۳۵۳ در نشریه سازمان چاپ شد؛ شریف واقفی به شدت مورد انتقاد تشکیلاتی قرار گرفت.
شریف واقفی در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۵۴ به دلیل اصرار بر هویت اسلامی خود و مخالفت با مارکسیست شدن سازمان مجاهدین خلق و نیز پاره‌ای از اختلافات درون تشکیلاتی بر سر تسلیحات سازمان، به دستور رهبری سازمان، کشته شد.
در روز چهارم خرداد ۱۳۵۳ شریف واقفی به همراه همسرش لیلا زمردیان در شرکت جنرال الکتریک بمب‌گذاری نمودند. در این بمب‌گذاری سرایدار شرکت جنرال الکتریک کشته شد.http://www.jahannews.com/vdcefn8zfjh8xei.b9bj.html شریف واقفی و لیلا زمردیان هر دو تحت تعقیب کمیته مشترک ضد خرابکاری و مبارزه با تروریسم ساواک بودند. گفته می‌شود که زمردیان در یک تعقیب و گریز توسط ساواک، در نهایت از فرار ناامید شده و با قرص سیانور خودکشی می‌کند.
لیلا زمردیان همسر سازمانی وی به مرکزیت سازمان خبر داد که مجید قصد تأسیس شاخه اسلامی مجاهدین خلق را دارد و در حال عضوگیری از اعضایی است که هنوز به اسلام وفادارند. به دنبال آن با ابلاغ سازمان، قراری بین وحید افراخته با مجید در ساعت ۴ بعد از ظهر روز ۱۶ اردیبهشت ماه ۱۳۵۴ در سه راه بوذرجمهری نو (۱۵ خرداد شرقی) گذاشته می‌شود. هنگامی که وی بر سر قرار حاضر می‌شود توسط وحید افراخته و محسن سید خاموشی کشته شده و سپس برای جلوگیری از هویت یابی، جسدش توسط حسین سیاه‌کلاه و محسن سید خاموشی، سوزانده می‌شود و آن را در محل دفن زباله‌ها در خارج از تهران می‌اندازند اما بعد از دستگیری وحید افراخته و محسن سید خاموشی، جسد توسط ساواک کشف و شناسایی می‌شود.
پس از انقلاب ۱۳۵۷، تقی شهرام در دادگاه به اتهام دست داشتن در تصفیه فیزیکی مجید شریف واقفی به اعدام محکوم شد.
فیلم سینمایی سیانور به بخش‌هایی از زندگی شریف واقفی می‌پردازد. این فیلم به کارگردانی بهروز شعیبی و محصول سال ۱۳۹۴ است.
سیّد مرتضی آوینی ( – ) کارگردان فیلم مستند و روزنامه‌نگار حوزهٔ فرهنگی اهل ایران بود.
مجموعه فیلم‌های مستند تلویزیونیِ او دربارهٔ جنگ ایران و عراق با نام "روایت فتح" شناخته‌شده‌است.
سیّد مرتضی فرزند اول سیّد مهدی آوینی و منصوره منزوی بود. پدر آوینی مهندس معدن بود و به اقتضای آن، می‌بایست به معادن مختلف سطح کشور سفر می‌کرد. با این که نام شناسنامه‌ایِ او «سید مرتضی» بود، از همان کودکی و در خانواده با نام «کامران» که نام دومش بود مورد خطاب قرار می‌گرفت.
سیّد مرتضی آوینی در ۲۱ شهریور ۱۳۲۶ در شهر ری به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطهٔ خود را در شهرهای زنجان، کرمان و تهران به پایان رساند. او از کودکی با هنر انس داشت. شعر می‌سرود داستان و مقاله می‌نوشت و نقاشی می‌کرد.
به گفته بسیاری از آشنایان و نزدیکان آوینی، او در جوانی دگرگون شد و زندگی او در آغاز دهه ۱۳۴۰ با سال‌های انقلاب فرق بسیار داشت. گذشته او، کمتر در رسانه‌های ایران بررسی شده‌است. ابراهیم حاتمی‌کیا در یادداشتی در شهروند امروز می‌نویسد «آیا کسی مرتضای قبل از انقلاب را می‌شناسد. آنانی که در آن دوران با او حشرونشر داشته‌اند از مرتضای تثبیت شده بعد از شهادتش راضی‌اند؟»؛ و دخترش کوثر معتقد است برای برخی «آوینی خوب، آوینی مرده‌است.»
آوینی در سال ۱۳۴۴ به عنوان دانشجوی معماری وارد دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد. غزاله علیزاده، شهرزاد بهشتی و امیرهوشنگ اردلان از دوستان دوران دانشجویی او بودند. برخی ارتباط مرتضی آوینی با غزاله علیزاده را یکی از نکات پرابهام زندگی خصوصی او می‌دانند. هرچند برخی روایت‌های دست اول، از جمله آنچه امیرهوشنگ اردلان در مستند "آقا مرتضی" نقل می‌کند، حاکی از آن است که گرایشی از جانب آوینی وجود نداشته بلکه علیزاده پیگیر رسیدن به وی بوده‌است. طبق این نقل، علیزاده از طریق همکلاسی‌هایش از جمله اردلان برای آوینی پیغام می‌فرستاده اما آوینی از این موقعیت اجتناب می‌کرده‌است.
مرتضی آوینی با مریم امینی (زاده ۱۳۳۶) ازدواج کرد. به گفته همسرش، آن‌ها پیش از ازدواج آشنایی چند ساله داشتند (از پانزده‌سالگی) و با هم کتاب رد و بدل می‌کردند و به کنسرت و سخنرانی می‌رفتند.
مرتضی آوینی که در آغاز خود را «کامران آوینی» معرفی می‌کرد به اشعار فروغ فرخزاد، احمد شاملو، و مهدی اخوان ثالث علاقه داشت. به ظاهر خود می‌رسید کراوات می‌زد و به فلسفهٔ غرب علاقه‌مند بود.
امیرهوشنگ اردلان دوست و همکلاس پیشین او در دانشکده معماری هم دربارهٔ او می‌گوید:
مسعود بهنود دربارهٔ او می‌گوید:
در مقابل دیدگاهی وجود دارد مبنی بر این که چرخش آوینی یک چرخش صدوهشتاددرجه‌ای نبوده، بلکه گرایش دینی و اسلامی از همان پیش از انقلاب در او وجود داشته‌است. عادل فرهنگی دوست دوران دانشگاهش در این باره می‌گوید:گفته‌های دست اول از دوستان دوران دانشکده کامران آوینی
فرهنگی همچنین دربارهٔ جلسه دفاعیه پایان‌نامه آوینی می‌گوید:گفته‌های دست اول از دوستان دوران دانشکده کامران آوینی
امیرهوشنگ اردلان دیگر هم‌دوره‌ای آوینی دربارهٔ دوران دانشجویی وی گفته‌است:گفته‌های دست اول از دوستان دوران دانشکده کامران آوینی
شهرزاد بهشتی از هم‌دانشکده‌ای‌های او معتقد است:آوینی به روایت هم‌دانشکده‌ای‌اش شهرزاد بهشتی
به گفته همسرش:
آوینی بعدها با اندیشه‌های روح‌الله خمینی آشنا شد و در سالیان بعد به یک انقلابی بدل شد و مسیر زندگی خود را تغییر داد.
خودِ آوینی دربارهٔ جوانیش می‌گوید:
آن گونه که خود گفته‌است با گرایش به اندیشه‌های انقلابی و اسلامی همه نوشته‌های پیشین خود را از بین برد.
مرتضی آوینی معماری را با علاقهٔ زیاد یادگرفت، ولی پس از پیروزی انقلاب ایران (۱۳۵۷) بنا به ضرورت‌های انقلاب آن را کنار گذاشت و به فیلم‌سازی پرداخت.
از نخستین کارهای او در گروه جهاد می‌توان به مجموعهٔ شش‌روز در ترکمن‌صحرا، سیل خوزستان، و مجموعهٔ مستند خان‌گَزیده‌ها اشاره کرد. گروه جهاد نخستین گروهی بود که بلافاصله پس از آغاز جنگ به جبهه رفت. دو نفر از اعضای گروه در همان روزهای نخست جنگ در قصر شیرین اسیر شدند و نفر سوم، در حالی که تیر به شانه‌اش خورده بود از حلقهٔ محاصره گریخت. پس از یک هفته که خرمشهر سقوط کرد و گروه که تازه توانسته بود شکل دوباره به خود بگیرد راهی منطقه شد. آن‌ها در جست‌وجوی حقیقت ماجرا به خرمشهر و آبادان رفتند که سخت در محاصره بود. ساخت مجموعهٔ حقیقت این‌گونه آغاز شد.
کار گروه جهاد در جبهه‌ها ادامه یافت. عملیات والفجر هشت که آغاز شد گروه، دیگر منسجم و منظم شده بود. همین شد که مجموعهٔ تلویزیونی روایت فتح در همان حال و هوا شکل گرفت و تا پایان جنگ هم ادامه پیدا کرد. آوینی می‌گوید: «انگیزش درونی هنرمندانی که در واحد تلویزیونی جهاد سازندگی جمع آمده بودند آن‌ها را به جبهه‌های دفاع مقدس می‌کشاند نه وظایف و تعهدات اداری. روح کارمندی نمی‌توانست در این عرصه منشأ فعل و اثر باشد. گروه‌های فیلم‌برداری ما با همان انگیزه‌هایی که رزم‌آوران را به جبهه کشانده بود کار می‌کردند… این‌جا عرصه‌ای نبود که فقط پای تکنیک یا هنر در میان باشد».
مرتضی آوینی با پایان جنگ و در فاصلهٔ سال‌های پایان جنگ و تأسیس مؤسسهٔ روایت فتح، نوعی کار هنری-مطبوعاتی را تجربه کرد. او در این دوره به سینما، هنر، فرهنگ واحد جهانی و مواجههٔ آن با مسائل گوناگون می‌اندیشید. حاصل همهٔ آن افکار و پژوهش‌ها و مباحث، نوشته‌هایی‌است که از او به جا مانده‌اند. تأملات مرتضی آوینی در ماهیت سینما که در فصل‌نامهٔ فارابی به چاپ رسیدند و بعد مقالاتی با عناوین جذابیت در سینما، آینهٔ جادو، قاب تصویر، زبان سینما و… از فروردین ۱۳۶۸ در ماهنامهٔ سوره منتشر شدند. مجموعهٔ این مقالات در کتاب آینهٔ جادو که جلد نخست از مجموعهٔ مقالات و نقدهای سینمایی او هستند چاپ شده‌است.
هرچند آشنایی با سینما در طول مدت بیش از ده سال مستندسازی و تجارب مرتضی آوینی در زمینهٔ کارگردانی مستند و به‌ویژه مونتاژ باعث شد که پیش از هر چیز به سینما بپردازد ولی اندیشه و سخن وی ناظر بر افقی فراتر بود. او در کنار تألیف مقالات نظریه‌پردازانه دربارهٔ ماهیت سینما و نقد سینمای ایران و جهان، مقالات بسیاری دربارهٔ حقیقت هنر، هنر و عرفان، هنر جدید اعم از رمان، نقاشی، گرافیک، تئاتر، هنر دینی و سنتی، هنر انقلاب و… نوشت که بیشتر آن‌ها در ماهنامهٔ سوره به چاپ رسید. طی همین دوران در خصوص مبانی سیاسی- اعتقادی نظام اسلامی و ولایت فقیه، فرهنگ انقلاب در مقابله با فرهنگ واحد جهانی و موضوعات دیگر، تفکر و پژوهش کرد تا بتواند پاسخ‌هایی برای همهٔ پرسش‌هایی که داشت پیدا کند.
نوشته‌های آوینی در ماهنامه سوره باعث شد برخی جریان‌های سیاسی وابسته به حکومت با او مخالفت کنند. اما همان گروه پس از مرگ آوینی به طرفداری از او پرداختند.
اواخر سال ۱۳۷۰ مؤسسه فرهنگی روایت فتح به دستور سیدعلی خامنه‌ای تأسیس شد تا به کار فیلم‌سازی مستند و سینمایی دربارهٔ دفاع مقدس بپردازد و تهیهٔ مجموعهٔ روایت فتح را که پس از پذیرش قطع‌نامه رها شده بود ادامه دهد. آوینی و بقیهٔ گروه، سفر به مناطق جنگی را از سر گرفتند و طی مدتی کم‌تر از یک سال، کار تهیهٔ شش برنامه از مجموعهٔ ده قسمتی شهری در آسمان را به پایان رساندند و مقدمات تهیهٔ مجموعه‌های دیگری را دربارهٔ آبادان، سوسنگرد، هویزه، و فکّه تدارک دیدند. اگرچه مقارن با همین زمان، کارهای مطبوعاتی او نیز ادامه داشتند. شهری در آسمان که به واقعهٔ محاصره، سقوط و بازپس‌گیری خرمشهر می‌پرداخت، از سیما پخش شد، اما برنامهٔ وی برای تکمیل این مجموعه و ساختن مجموعه‌های دیگر با مرگش ناتمام ماند.
مرتضی آوینی از منتقدان سرسخت سیاست‌های فرهنگی محمد خاتمی بود.
آوینی روزِ ۲۰ فروردینِ ۱۳۷۲ در منطقهٔ فکّه در حال بررسی لوکیشن فیلم مستند شهری در آسمان، به همراه محمد سعید یزدان‌پرست با مین برخورد کرد و بر اثر اصابت ترکش مین باقی‌مانده از جنگ ایران و عراق کشته شد.سایت تخصصی مرتضی آوینی /دفتر مقام معظم رهبری/نوشته‌ها و خاطرات شهدا/سایت علمی و پژوهشی آی آر داکhttp://irdoc.net
آوینی فیلم‌سازی را پس از انقلاب اسلامی و بنا به ضرورت‌های آن آغاز کرد. نخستین فیلم‌های او با نام‌های شش روز در ترکمن‌صحرا، سیل خوزستان و خان‌گزیده‌ها معطوف به موضوعاتی چون غائلهٔ گنبد، سیل در خوزستان و خوانین قشقایی فارس بود. او و گروهش با شروع کار جهاد سازندگی در سال ۱۳۵۸، ابتدا برای فعالیت‌های عمرانی به روستاهای محروم رفتند، اما چندی نگذشت که به فیلم‌سازی روی آوردند. با وقوع سیل در خوزستان، گروهی که بعدها مجموعهٔ حقیقت را ساختند، به خوزستان رفتند و گزارشی از آن واقعه تولید کردند. پس از آن ماجرای خسروخان و ناصرخان قشقایی در فارس پیش آمد و گروه جهاد برای ضبط صحنه‌های درگیری، به آباده و فیروزآباد رفتند. آن‌ها توانستند در حالی که فیروزآباد در محاصره بود، به آنجا بروند و نخستین صحنه‌های جنگی را ضبط کنند. با شروع جنگ ایران و عراق در سال ۱۳۵۹، گروه فیلم‌سازی جهاد از نخستین گروه‌هایی بود که برای ثبت وقایع جنگ به جبهه رفت. در همان روز اول جنگ، دو تن از اعضای آن گروه در قصر شیرین اسیر شدند و یک تن دیگر هم زخمی شد. با این حال گروه بار دیگر سر و شکل گرفت و هم‌زمان با محاصرهٔ خرمشهر، برای ضبط فیلم وارد این شهر شد. نتیجهٔ این کار، پخش اولین فیلم مستند دربارهٔ جنگ از تلویزیون بود که فتح خون نام گرفت. حدود یک هفته پس از آن، خرمشهر سقوط کرد و گروه جهاد این بار برای تولید مجموعهٔ مستند حقیقت که هدفش ترسیم علت‌های سقوط خرمشهر بود، به آبادان رفت. در نهایت مجموعهٔ حقیقت در یازده قسمت تولید شد. فعالیت‌های گروه جهاد با شروع عملیات والفجر ۸ شکل منسجم‌تری پیدا کرد و مجموعهٔ مستند روایت فتح پس از این عملیات تا پایان جنگ در حدود هفتاد تولید و پخش شد.
در اواخر سال ۱۳۷۰ بود که مؤسسهٔ فرهنگی روایت فتح به دستور سید علی خامنه‌ای تأسیس شد. هدف از این کار تولید فیلم‌های مستند و سینمایی دربارهٔ جنگ ایران و عراق و همچنین ادامهٔ تولید مجموعهٔ روایت فتح بود که کار تولید آن پس از پذیرش قطع‌نامهٔ ۵۹۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد و پایان جنگ، متوقف شده بود. آوینی به همراه دیگر اعضای گروهش، به مناطق جنگی برگشتند و در کمتر از یک سال، شش قسمت از مجموعهٔ ده‌قسمتی شهری در آسمان ساخته شد. این مجموعه هم به چگونگی محاصره، سقوط و بازپس‌گیری خرمشهر می‌پرداخت که پخش آن در ماه‌های آخر زندگی آوینی انجام شد. او برای ساخت مجموعه‌های دیگری دربارهٔ شهرهایی چون آبادان، سوسنگرد، هویزه، فکّه و نیز اتمام کار مجموعهٔ شهری در آسمان برنامه‌هایی داشت که با کشته‌شدنش در ۲۰ فروردین ۱۳۷۲ در فکّه ناتمام ماند.
آوینی انگیزهٔ خود و دیگر اعضای گروه جهاد که در جبهه‌ها حضور داشتند را نه وظایف و تعهدات اداری، بلکه همان انگیزه‌ای می‌دانست که رزمنده‌ها را به جبهه‌ها کشانده بود. به عقیدهٔ او، در آنجا فقط پای هنر و تکنیک در میان نبود و انگیزه‌های دیگری برای کار در آن فضا نیاز بود. اولین نفر از اعضای این گروه که در جنگ کشته شد، علی طالبی در عملیات طریق‌القدس بود. یکی از اعضای به نام مهدی فلاح‌پور نیز در سال ۱۳۷۱ در لبنان کشته شد. به گفتهٔ آوینی، حقوق دریافتی اعضای گروه جهاد که از طریق جهاد سازندگی یا سپاه پاسداران تأمین می‌شد، ماهیانه هفت هزار تومان بود. با این حال جهاد سازندگی در سال ۱۳۶۶ مبلغ نود هزار تومان به گروه فیلم‌سازی جهاد کمک مالی کرد که آوینی می‌گوید آن را به خانواده‌های کشته‌شدگان گروه در جنگ هدیه داده‌اند.