moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
چند شب قبل از ترور فهیم دشتی، او با برنامه صفحه دو بی‌بی‌سی فارسی با اجرای فرناز قاضی‌زاده دربارهٔ تحولات افغانستان در حال گفتگو بود که در جریان این گفتگو، تصویر و صدای مصاحبه‌شونده محو و به جای آن شماره‌ای با فرکانس ماهواره از تلفن فهیم دشتی روی صفحه مانیتور نمایان می‌شود. در پی این اتفاق برخی گمانه زنی‌ها انگشت اتهام را به سمت شبکه بی‌بی‌سی فارسی در شناسایی محل مصاحبه و ترور وی نشانه رفت و گفته شد با این شیوه ردیابی مکانی از طریق ارائه شماره تلفن همراه توسط تلویزیون بی‌بی‌سی به مهاجمان انجام شده‌است و چند روز بعد فهیم دشتی در یک عملیات کشته شد.اما بی‌بی‌سی فارسی در توضیحی کلیه این اتهامات را رد کرد.
قاضی زاده در مهرماه سال ۱۳۸۰ با سینا مطلبی که یکی از روزنامه‌نگاران روزنامه نشاط بود، ازدواج کرد. حاصل این ازدواج، مانی، پسر آنهاست که درشهریور سال ۱۳۸۱ به دنیا آمد. فرناز برادر زاده علی‌اکبر قاضی‌زاده، روزنامه‌نگار باسابقه، و خواهر بزرگتر ساناز قاضی‌زاده از خبرنگاران و گوینده‌های شبکه تلویزیونی ایران اینترنشنال است.
نادر سلطانپور روزنامه‌نگار و مجری ایرانی شبکه‌های تلویزیونی فارسی‌زبان می‌باشد. با راه‌اندازی شبکه تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی، وی به‌عنوان یکی از مجریان اصلی برنامه‌های خبری این شبکه معرفی شد. او حرفه روزنامه‌نگاری را در رادیوی هفتگی صدای پارسی در تورنتوی کانادا آغاز کرد. در سال ۲۰۰۰، نادر موفق شد صدای پارسی را به برنامه‌ای شبانه تبدیل کند. سلطانپور در سال ۲۰۰۵ به رادیو و تلویزیون ملی کانادا، سی‌بی‌سی، پیوست و یکی از تهیه‌کنندگان برنامه اخبار صبحگاهی رادیو شد. نادر در سال ۲۰۰۹ به بی‌بی‌سی فارسی در لندن ملحق شد و با راه‌اندازی تلویزیون در سال ۲۰۰۹ ،مجری خبر شد. نادر سلطانپور در تاریخ هفتم مهرماه سال نود و هفت (۲۹ سپتامبر ۲۰۱۸) آخرین اجرای برنامه خبری ۶۰ دقیقه بی‌بی‌سی را اجرا کرد. وی در حال حاضر در شبکهٔ ایران اینترنشنال مشغول به کار می‌باشد.
در فوریه سال ۲۰۱۲ فیلم «جدایی نادر از سیمین» ساخته اصغر فرهادی جایزه اسکار برای بهترین فیلم خارجی را کسب کرد. نادر برنامه ویژه‌ای به همین مناسبت اجرا کرد.
در سال ۲۰۱۲ نادر مجری یک برنامه شش قسمتی تحت عنوان بزرگان ایران زمین بود. این برنامه به معرفی زرتشت، کوروش، فردوسی، ابوعلی سینا، حافظ و محمد مصدق پرداخت و از بینندگان بی‌بی‌سی فارسی دعوت شد تا به فردی که آنها معتقدند بزرگترین چهره ایران زمین است رای بدهند. نتیجه در نوروز همان سال اعلام شد و اکثر رای‌دهندگان کوروش را برگزیدند.
در اکتبر سال ۲۰۱۳ در جریان گفتگویی جنجالی نادر از چند کشور که در یکصد سال گذشته تشکیل شده‌اند نام برد. اما در همان جمله با اشاره به این که همه‌ی کشورها مرزهایشان بر خون بنا شده از ایران، عراق، سوریه و آمریکا اسم برد که مرزهایشان جعلی هستند. این گفته‌ها واکنش‌های گسترده‌ای را در پی داشت و نادر سلطانپور اعلام کرد که یک اشتباه تاریخی از سوی او بوده است. صادق صبا، مدیر وقت بی‌بی‌سی فارسی نیز گفت قصد او به هيچوجه اين نبوده که ايران کشوری جعلی است و اشتباهی صورت گرفته است.
در نوامبر سال ۲۰۱۳ نادر برای مراسم درگذشت نلسون ماندلا به آفریقای جنوبی رفت و هر روز با تهیه‌ی گزارش و گفتگو، برنامه‌های بزرگداشت رهبر جنبش ضد نژادپرستی و اولین رئیس‌جمهوری سیاهپوست را برای بی‌بی‌سی فارسی پوشش داد.
در نوامبر سال ۲۰۱۴ نادر گزارش ویژه‌ای به مناسبت یکصدمین سال اعلان بی‌طرفی ایران در جنگ جهانی اول تهیه کرد.
اوریسا می‌تواند به این مطالب مربوط باشد:
دسته (یا به فارسی افغانی: بلوک) یگانی نظامی و زیرمجموعهٔ گروهان که معمولاً از دو یا چند گروه یا رسد تشکیل می‌شود.
معمولاً ۴ گروه با هم یک دسته و ۴ دسته با هم یک گروهان را تشکیل می‌دهند. فرماندهِ یک دسته معمولاً درجهٔ ستوانی دارد.
احتمال می‌رود که «دسته» همچون یگان نظامی نخستین بار در سپاه اشکانیان (۲۵۰ تا میلاد — ۲۲۴ میلادی) پدید آمده‌است. چنانچه، در سفال‌نوشته‌های اشکانی از دهه ۴۰ پیش از میلاد، که از بایگانی شهر باستانی نسا بازیافت شده‌اند، اصطلاح «تَهم‌دار» () [tagm(a)dār] بازخوانی شده که پژوهشگران آن‌را روبردار از اصطلاح در سپاه روم باستان دانسته‌اند:
«تاگما» () در سپاه پادشاهی روم شرقی یگانی نامیده می‌شد که ۱۰۰ تا ۵۰۰ سرباز را در بر می‌گرفتهم‌اکنون هم در نیروهای مسلح یونان گردان به زبان یونانی «"τάγμα"» و سرگرد «"τάγματάρχης"» نامیده می‌شوند.. احتمال می‌رود که این اصطلاح در پی جنگ‌های ایران و بیزانس در زمان اشکانیان از رومیان وام گرفته شده و دیرتر با واژۀ "نیرومند"، "دلاور"، "دلیر"، "چابک" یا "نیرو، توان" (هر دو از "-taxma*" در زبان نیاایرانی و ریشۀ -tak√ "تاختن"، "دویدن"’ در زبان نیاهندوایرانی روییده‌اند جلد دوم: «پ - د»، ص. ۹۲۳−۹۲۴) اینهمان و مترادف شده‌است.
در زمان ساسانیان نیز سپاه () بر پایه سیستم شمارش دهدهی گروهبندی می‌شد،NIKONOROV, Valery. (2005), “K voprosu o Parfīanskom nasledii v Sasanidskom Irane: voennoe delo” [The issue of Parthian inheritance in Iran: warfare], in Tsentral ‘naia Aziia ot Akhemenidov do Timuridov: Arkheologiia, Istoriia, Etnologiia, Kul’tura [Central Asia from the Achaemenids to the Timurids: Archaeology, History, Ethnology, Culture], Valery NIKONOROV (ed.), Saint Petersburg: Oriental Department of the St. Petersburg State University, 141-182. فرمانده آن سپاهبد () خوانده می‌شد. جوخه در این زمان «رده» () و گروهان «تَهم» () نامیده و فرمانده آن «تهم‌دار» () خوانده می‌شدند. گردان در آن زمان «وَشت» () و سرگرد «وشت‌سالار» () نام داشته‌اند. هنگ نیز «درفش» () و سرهنگ «درفش‌سالار» () خوانده می‌شدند. لشکر در سپاه ساسانیان «گند» () نامیده می‌شد و سرلشکر را «گُندسالار» () می‌خواندند"Kaveh Farrokh", "Gholamreza Karamian", "Katarzyna Maksymiuk". A Synopsis of Sasanian Military Organization and Combat Units, Siedlce-Tehran 2018. — ISBN 978-83-62447-22-0 — c. 13.
گروه یا نیم‌رَسَد یکی از یگان‌های نظامی است. هر گروه معمولاً از ۲۰ تا ۵۰ سرباز تشکیل می‌شود. سه یا چهار گروه با هم یک دسته را تشکیل می‌دهند. فرمانده یک گروه معمولاً گروهبان است.
جوخه یگانی راهکنشی و کوچک که در ساختار سلسله‌مراتبی بزرگتر از تیم آتش و کوچکتر از گروه است و معمولاً از ۷ تا ۱۰ سرباز تشکیل می‌شود.
حدود ۱۰ نفر با هم یک جوخه و ۲ جوخه با هم یک گروه را تشکیل می‌دهند. در بعضی مواقع، به‌ویژه در مواقع غیرجنگی، مثل فعالیت‌های امنیتی در سطح شهر، مانند نیروی انتظامی، دستهٔ مذکور از سه گروه کوچک‌تر در ابعاد جوخه تشکیل می‌شود. در قدیم و مخصوصاً در ایران شاهنشاهی، فرماندهِ یک جوخه معمولاً درجهٔ سرجوخگی داشت ولی اکنون این اختیار به گروهبان‌ها و حتی استواردوم هم داده می‌شود.
آثاری از نقاشی این دوران در کوه خواجه در سیستان و دورااروپوس در میانرودان به دست آمده‌است. این نقاشی‌ها هم خصوصیت هنر اشکانی یعنی تأثیر پذیری از هنر یونانی را در بر دارند. در این نقاشی‌ها با رنگ‌های تخت و بدون سایه روشن، و با قلم گیری سیاه در مرز پیکرها مواجهیم.تاریخ هنر ایران، ایرن محمدی، منصور دوالو، انتشارات مدرسه، ۱۳۸۶
تیپ (فارسی دری: لواء) در علوم نظامی یگانی راهکنشی معمولاً کوچک‌تر از لشکر که گروه‌ها یا گردان‌ها و یگان‌های کوچک‌تر برای رفع نیاز به آن اعزام می‌شوند.
هر تیپ معمولاً از ۴٬۰۰۰ تا ۶٬۰۰۰ سرباز تشکیل شده‌است. معمولاً ۲ هنگ با هم یک تیپ و ۳ تیپ با هم یک لشکر تشکیل می‌دهند. فرمانده یک تیپ معمولاً درجهٔ سرتیپی دارد.
تیپ همچون یگان رزمی نخستین بار در سپاه هخامنشیان (۵۵۰ — ۳۳۰ تا میلاد) پدید آمده که بر پایه سیستم شمارش دهدهی گروهبندی می‌شده و «بیوره» () نامیده می‌شده و آن را «بیوربد» () فرماندهی می‌کرد. هر بیوره از ۱۰ هزاره () تشکیل می‌شد و ۱۰ هزار سرباز را در بر می‌گرفت."J. Marquart", Untersuchungen zur Geschichte von Eran I, Göttingen, 1896, p. 19 n. 84
بیوره در سپاه اشکانیان (۲۵۰ تا میلاد – ۲۲۴ میلادی)، که سازمان رده‌بندی دهدهی سپاه هخامنشیان را به کار گرفته بود،"NIKONOROV, Valery". (2005), The issue of Parthian inheritance in Iran: warfare, in Central Asia from the Achaemenids to the Timurids: Archaeology, History, Ethnology, Culture, Valery NIKONOROV (ed.), Saint Petersburg: Oriental Department of the St. Petersburg State University, 141-182. «گُند» ( «لشکر؛ گروه، دسته» > احتمالاً از ایرانی باستان: -vr̥nda* «سپاه؛ گُند») نام گرفته و فرمانده آن «گُندسالار» () خوانده می‌شد.
در سپاه ساسانیان (۲۲۴ – ۶۵۱ میلادی) نیز همین رده‌بندی و نامگذاری به کار می‌رفته، ولی هر گُند از چند درفش () تشکیل می‌شد، که هر کدامی هزار سرباز را در بر می‌گرفت."Kaveh Farrokh", "Gholamreza Karamian", "Katarzyna Maksymiuk". A Synopsis of Sasanian Military Organization and Combat Units, Siedlce-Tehran 2018. — ISBN 978-83-62447-22-0. — c. 13 فرمانده گُند در سپاه ساسانیان نیز گُندسالار () نامیده می‌شد."Daryaee, Touraj". Sasanian Persia: The Rise and Fall of an Empire. — ISBN 978-1-85043-898-4. — p. 47
در پی شکست شاهنشاهی ساسانیان از مسلمانان و گسترش اسلام در ایران‌زمین، عرب‌ها برخی از اصطلاحات نظامی ایرانی را وام گرفتند. چنانچه، «عسکر» از laškar، «جند» از gund و «فیج» از payg (پیاده) در پارسی میانه وام گرفته شده‌اند."Tafazzoli A." Sasanian Society. I. Warriors. II. Scribes. III. Dehqāns. N.Y., 2000. اصطلاح «گُند» از زبان‌های ایرانی میانه (پهلوی و پارسی میانه) در زبان‌های ارمنی («gund»)، گرجی («gund-i»)، مندایی («gundā»)، سوریانی («guddā» < «gdd-»)، عبری («g’ḏud») نیز وام گرفته شده‌است.Encyclopædia Iranica, Vol. X, Fasc. 5, pp. 486-490. GEORGIA v. LINGUISTIC CONTACTS WITH IRANIAN LANGUAGES این اصطلاح همچنین از زبان فارسی دری به زبان ترکی وام گرفته شده و اصطلاح فارسی – ترکی «جنباشی» را تشکیل داده، که در زمان حکومت غزنویان و سلجوقیان فرمانده لشکری از چند هزار سرباز را می‌نامیدند. در سده‌های میانه فرمانده ۵ هزار سرباز را «پنج‌هزاری» نیز می‌گفتند.
اصطلاح «گُند» در نخستین سده‌های اسلامی با اصطلاح «لشکر» () جایگزین شده، که پیش از اسلام هم به کار می‌رفته‌است. این اصطلاح در زبان پشتو «غونډ» گشته و هنگ در نیروهای مسلح افغانستان چنین نامیده می‌شود.
نژاد ایرانی-افغانیS. M. Garn, Human races, Thomas, 1971, 3rd ed. , University of Michigan, p. ۱۹۶ لفظی بود که در نژادگرایی علمی برای جمعیت‌های بومی فلات ایران به کار می‌رفت. نوع ایرانی متعلق به نژاد بزرگتر قفقازی طبقه‌بندی می‌شد، و به کرات، بر اساس مآخذ مورد استفاده با یکی از زیرگونه‌های نوردیک یا مدیترانه‌ای پیوند داده می‌شد.
کارلتون سون در کتاب اش نژادهای اروپا، ایرانی-افغانی را نوردیک طبقه‌بندی می‌کند، و آنها را دارای صورتی دراز، با سری رو به بالا و دماغی خمیده توصیف می‌کند. برتیل لوندمان بر خلاف او ایرانی را یک زیررده از نژاد «مدیترانه شرقی» اش می‌شمرد. ارنست هوتون در ۱۹۴۶ گونه فلات ایرانی را از نوع مدیترانه‌ای اطلسی، به خصوص به دلیل برآمدگی بینی دراز، و پس آمده اش متمایز می‌کند.
نفر می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
جعفرخان از فرنگ آمده کمدی‌ای است که حسن مقدم به سال ۱۳۰۰ نگاشته است. مقدم در این نمایشنامه به موضوع تحجّر در اجتماع سنّتی و غرب‌زدگی فرنگ‌رفته در ایران می‌پردازد. علی حاتمی نیز در دهه ۱۳۶۰ بر اساس این نمایشنامه فیلمی به نام "جعفرخان از فرنگ برگشته" ساخته است.
"مقدم" این نمایشنامه را در سال ۱۳۰۰ به صورت تک پرده نگاشت و آن را با گروه "ایران جوان" به صحنه بردنمایشنامه نویسان ایران ۱:از میرزا فتجعلی آخوندزاده تا بهرام بیضایی / منصور خلج.-تهران:اختران, ۱۳۸۱. پس از زمان کوتاهی این نمایش توسط "جمعیت فرهنگ رشت" به صحنه رفت که باز با استقبال بینظیری روبرو شد. استقبال از این نمایشنامه به قدری زیاد است که بعد از کوته زمانی نام نمایش بر زبان مخاطبان افتاد به حدی که نام نمایش تبدیل به یک ضرب‌المثل شد.
مقدم پیش از نگارش این اثر مینویسد : «مدتی است که تماشای بعضی صحنه‌های مضحک و رویدادهای خنده‌آور فرنگ رفته‌ها مرا بر آن داشته که نمایشنامه‌ای بنویسم اسم آن را هم انتخاب کرده ام. جعفر خان از فرنگ آمده، هدفم اینست که نمایش سرگرم‌کننده باشد و نه تنها عده‌ای خاص بلکه توده مردم هم بتوانند با موضوع نمایشنامه رابطه برقرار نمایند.»
جعفرخان فرزند یکی از خانواده‌های متمول تهرانی که ۸ سال پیش برای تحصیل به اروپا رفته بود به ایران بازمیگردد ولی کاملاً تغییر کرده‌است و فارسی را هم به زحمت صحبت می‌کند. خانواده او که سنتی هستند رفتار او را برنمی‌تابند. از سوی دیگر جعفرخان می‌خواهد با تکیه بر تحصیلات خود در یکی از وزارتخانه‌ها شغلی بدست آورد ولی به خاطر روابط حاکم بر امور کشور سرخورده می‌شود.
در سال ۱۳۶۶ فیلم جعفرخان از فرنگ برگشته به فیلم‌نامه علی حاتمی براساس همین نمایشنامه با بازی افرادی چون عزت الله انتظامی, محمد علی کشاورز، حسین سرشار، ارحام صدر، کلارا استپانیانس، جهانگیر فروهر، ایرج راد و سرور نجات‌الهی به مدت ۸۸ دقیقه ساخته شد. گرچه بر اساس حسن مقدم بازنویسی شده‌است و خط داستان و شخصیت‌ها همان است، اما جای شخصیت‌های مثبت و منفی با هم عوض می‌شود. زمان نوشتن نمایشنامه اواخر دوره قاجار و زمانی که فیلم نشان می دهد اواخر دوران پهلوی است. در نمایشنامه جعفرخان شخصیتی تحصیل کرده، مبادی آداب معاشرت، آشنا به بهداشت فردی و داناست. در مقابل اعضای خانواده اش در ایران افرادی بی سواد، خرافاتی، دور از بهداشت و نادان هستند. اما در فیلم، جعفر خان شخصیتی غرب زده، بی عاطفه، بی ریشه، خیالاتی و نادان است اما خانواده اش در ایران (که در میان آن‌ها فرنگ رفته‌های دیگری هم وجود دارد) افرادی هستند ریشه دار، پرعاطفه و دانا.
مرای یا مراء روستایی واقع در بخش مرکزی شهرستان دماوند در استان تهران ایران است.
این روستا در طول جغرافیایی ۳۵٫۶۵۱۳ درجه شرقی و عرض جغرافیایی درجه شمالی ۵۲٫۰۱۶۵ قرار گرفته و میانگین ارتفاع آن نسبت به سطح آب‌های آزاد ۱۷۸۸ متر می‌باشد.http://www.fallingrain.com/world/IR/26/Mara.html هسته اولیه این روستا در هر دو طرف دره‌ای واقع شده که رودخانه تاررود در آن جریان دارد.
مردم روستای مراء به زبان تاتی سخن می‌گویند، مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند.رزم آرا، فرهنگ جغرافیایی ایران، استان مرکزی، جلد ١، ص ٢٠٦. مردم محلی می گویند به خاطر زیبایی‌هایی که «مراء» در منطقه دماوند دارد، به آن لقب پاریس کوچولوی دماوند را داده‌اند. هنوز تعداد کمی از زنان قدیمی روستا، غذاهای محلی را می پزند. «ترخینه ترش» را با آلوچه درست می‌کنند که شبیه آش است. «خاشِل» را با آرد و آب درست می‌کنند، غذایی شبیه شیربرنج است که روی آن را با عصاره  تمشک و بادمجان تزئین می‌کنند. «بیجیک» نوع دیگری از غذای محلی منطقه است که با سبزی‌های محلی، سیب زمینی و گندم پخته می‌شود که معمولاً در زمستان‌ها استفاده می‌کنند. برای «ته چین گوشت» هم از قسمت گوشت چربی دار بره استفاده می‌کنند و بعد ازآغشته کردن گوشت با ادویه، پودر غوره فراوان و نمک، آن را با برنج و چشم بلبلی مخلوط کرده و به مدت چهار ساعت دم می گذارند.
در قبرستان این روستا بقاع دو امامزاده معروف به امامزاده دوبرادران یا امامزاده دوبرار وجود دارد که در شمال غربی روستای مراء واقع شده‌اند. این بقاع که مربوط به دو برادر است به صورت دو بنای جدا از هم ساخته شده‌است. پلان هر دو امامزاده هشت ضلعی و دارای گنبدمخروط است. با توجه به سفالهای یاد شده در محل و شواهد معماری، قدمت این دو بنا به دوره ایلخانی یا تیموری می‌رسد. این بقعه‌ها با شماره ۹۰۹۹ در تاریخ ۱۰/۳/۸۲ در فهرست آثار ملی ثبت گردیده‌است.
این روستا مرکز دهستان تاررود است و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۱۵ نفر (۲۳۸خانوار) بوده‌است.
پاریسی کوچک در دل دماوند
شهرستان فراهان دارای ۲ بخش (مرکزی، خنجین) در استان مرکزی ایران است که در سال ۱۳۸۹ به‌طور رسمی شهرستان شد.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
فراهان یکی از شهرستان‌های استان مرکزی و پاره‌ای از سرزمین تاریخی فراهان بزرگ است که منطقهٔ وسیعی از شمالِ شهر اراک تا مناطقی از شهرستان‌های کمیجان آشتیان و تفرش را در بر می‌گرفت و روستای خوش آب و هوای کسرآصف و خلت آباد جلال‌آباد و روستای تاربخی حسین‌آباد و اسفین و گازاران و چاله خومان در آن قرار دارد.
بیش از دویست روستای کوچک و بزرگ در فراهانِ بزرگ وجود دارد که در دشت فراهان و کوه‌های اطراف پراکنده‌اند. شهر فرمهین در مرکز فراهان و در سه راهی اراک - تفرش - کمیجان قرار گرفته‌است و یک شهرک صنعتی در شهر فرمهین نیز دارد.
دهستانها و بخش‌های شهرستان فراهان:
بخش خنجین
نقطه شهری: خنجین ، تلخاب
لغت شناسان فراهان را فشرده واژه فرا هامون می‌دانند، سرزمینی که از یکسر به خورهه و از سویی به تفرش و از سوی دیگر به کمیجان کشیده شده بود فرا هامون نامیده می‌شد. یونانیان آن را مدیا می‌نامیدند برخی گفته‌اند فراهان را طهمورث بنا کرد و دارالملک آن را ساروق کرد. ابن مقنع می‌گوید (ولاشگرد را بلاش پسر پیروز و بورقان را پوران دختر خسرو ساخته‌است) فراهان شامل ناحیهٔ پهناوری میان شهرستان‌های اراک و کمیجان و تفرش و آشتیان است.
حمدالله مستوفی در نزهت القلوب می‌نویسد:"فراهان ولایتی است و در دیه‌ها معتبر بود، دیه ساروق را دارلملک آنجا و طهمورث ساخت، اکنون دولت‌آباد و ماستر معظم قرای آنجاست".
نام یکی از شهرهای بخش مرکزی شهرستان فراهان، فرمهین است. این شهر در شمال شهر اراک و کویر میقان واقع است. هوای آن سرد و سالم و آب کلیه روستاهای آن از قنوات است که طول اکثر آن‌ها به ۶هزار گز می‌رسد. فراهان از سه قسمت به نام بالا و پائین و سادات تشکیل می‌گردد. جمع روستاهای دهستان فراهان ۱۲۹ قریه و دارای ۲۹ هزار تن سکنه‌است. محصولاتش غلات، بنشن و میوه جات است. گله داری یکی از کارهای عمده سکنه بخش و پوست بره این حدود به خوبی معروف است و خریدار زیاد دارد. صنایع دستی زنان این دهستان قالی و قالیچه بافی با نقشه‌است.
دیگر از روستاهای قدیمی فراهان زلف آباد است که روزگاری روستای مهم و پرجمعیتی بوده‌است.
شهر فرمهین در مرکز بخش مرکزی شهرستان فراهان واقع و مرکز شهرستان است. روستاهای مهم دیگر فراهان عبارتند از روستای خوش آب و هوای حرآباد، غیاث آباد، امیرآباد، کسرآصف، دستجان، خوشدون، عباس‌آباد و خلج آباد، نظام آباد، تلخ آب، فشک، مجد آباد، تبرته، ماستر، شتریه، مشهدزلف آباد واشقان. روستاهای نزدیک به کویر به واسطه مجاورت با کویر دارای هوای ناسالم و آب شورند.(از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲).
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان فراهان در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۸٬۹۹۴ نفر بوده‌است.
کشاورزی و دامداری کار اصلی مردم فراهان است. آب قنات یکی از منابع اصلی آبیاری به‌شمار می‌آید. کشت غلات بخصوص گندم و نیز باغداری (از جمله انگور، بادام و گردو) در فراهان رواج دارد. فرش مهم‌ترین صنایع دستی این شهرستان است.
در بیشتر مناطق فراهان به زبان فارسی صحبت می‌شود. در برخی از روستاها زبان لری وجود دارد. ترکی خلجی از دیگر زبانهای فراهان است و در تلخاب و خلجستان صحبت می‌شود.و در مناطق شمال غربی مانند دستجان، شهر خنجین و کودزر به زبان ترکی صحبت می‌کنند.چهارگوشه: خنجین
جشن تیرگان از رسوم قدیمی و کهن ایرانیان است که قدمتی برابر با دوران ساسانیان داشته‌است.
ایرانیان باستان برای هر روز از سال اسم خاصی برگزیده بودند که هر گاه اسم روز اول ماه با اسم ماه هم نام بود آن روز را گرامی داشته جشن می‌گرفتند که از این بین جشن تیرگان (تیر اسم روز اول ماه تیر) و جشن مهرگان (مهر اسم روز اول ماه مهر) معروف تر است.
جشن تیرگان امروزه با گذشت حدود ۱۶۰۰ سال هنوز در دشت فراهان استان مرکزی برگزار می‌شود
فراهانی‌ها همه ساله در اولین روز از فصل گرم سال با حضور در کنار امامزاده ذلف آباد شهر فرمهین این روز را گرامی داشته جشن می‌گیرند.
مردم دشت فراهان در این روز از گوشه و کنار مرز پر گهر به منطقه زادگاه خود برگشته روز را تا شب در دامان طبیعت می‌گذرانند وبا طبخ غذاهای محلی مثل دلمه و آش‌های محلی در کنار اقوام روز خاطره انگیزی را سپری می‌کنند.
در منطقه فراهان به این جشن عید صغری ویا جشن آب پاشان هم می‌گویند.
برگزاری بازی‌های محلی-پاشیدن آب به همدیگر و برگزاری مجالس پرده خوانی و شبیه خوانی از دیگر رسوم این روز است.
ادوارد سوم (۱۳ نوامبر ۱۳۱۲ میلادی - ۲۱ ژوئن ۱۳۷۷ میلادی) پادشاه انگلستان و لرد ایرلند از سال ۱۳۲۷ تا هنگام مرگش در سال ۱۳۷۷ میلادی بود. ادوارد سوم یکی از موفق‌ترین فرمانروایان انگلستان در قرون وسطی به‌شمار می‌آید که پس از حکومت فاجعه‌بار پدرش، ادوارد دوم، بار دیگر قدرت را به خاندان سلطنتی بازگرداند و پادشاهی انگلستان را به یکی از کارآمدترین قدرت‌های اروپا بدل ساخت. ادعای او نسبت به تاج‌وتخت فرانسه موجب به پا شدن جنگ صدساله، طولانی‌ترین جنگ تاریخ اروپا شد.
ادوارد سوم سیزدهم ماه نوامبر سال ۱۳۱۲ میلادی در قلعه وینزر در برک‌شایر زاده شد. او بزرگ‌ترین پسر ادوارد دوم پادشاه انگلستان و ایزابل فرانسه، دختر فیلیپ چهارم، پادشاه فرانسه بود.
حکومت ادوارد دوم موفقیت‌آمیز نبود. یکی از منابع اختلاف، عدم فعالیت و شکست مکرر پادشاه در جنگ با اسکاتلند بود.Tuck (1985), p. 52. موضوع بحث‌برانگیز دیگر، حمایت انحصاری پادشاه از گروه کوچکی از افراد سلطنتی مورد علاقه‌اش بود.Prestwich (1980), p. 80. تولد یک وارث مرد در سال ۱۳۱۲ به‌طور موقت موقعیت ادوارد دوم را در رابطه با بارون‌های مخالف بهبود بخشید.Prestwich (2005), p. 189. برای تقویت بیشتر اعتبار مستقل شاهزاده جوان، پادشاه مقام اشرافی ارل چستر را تنها در دوازده روزگی وی ایجاد کرد.Mortimer (2006), p. 23. او به دنبال کودتایی در سال ۱۳۲۷ میلادی توسط ملکه ایزابل و معشوقش، راجر مورتیمر، از سلطنت خلع و پسرش جانشین او شد. ادوارد جوان با عنوان ادوارد سوم، روز ۱ فوریه سال ۱۳۲۷ میلادی در کلیسای وست‌مینستر لندن، تاج‌گذاری نمود و از آنجا که چهارده سال بیشتر نداشت، مادرش ملکه ایزابل و راجر مورتیمر به عنوان نایب‌السلطنه، ادارهٔ امور را در دست گرفتند. ادوارد سوم سال ۱۳۲۸ میلادی با فیلیپای اِنوPhilippa of Hainault ازدواج کرد و فرزندشان ادوارد که بعدتر با عنوان شاهزاده سیاه شهرت یافت در سال ۱۳۳۰ میلادی به دنیا آمد.
ادوارد سوم ماه اکتبر همان سال، ایزابل را کنار زده و مورتیمر را به دار آویخت. ایزابل نیز به کسل رایزینگ تبعید گردید. ادوارد اداره کامل حکومت را در دست گرفت و توانست قدرت و اعتبار خاندان سلطنتی را بار دیگر به آن بازگرداند. او از ادوارد بالیو در دستیابی به تخت پادشاهی اسکاتلند علیه دیوید دوم حمایت نمود و سپاهیان انگلیسی موفق به شکست نیروهای اسکاتلندی در نبرد هالیدون هیل در سال ۱۳۳۳ میلادی شدند.
پس از مرگ فیلیپ چهارم، پادشاه فرانسه در سال ۱۳۱۴ میلادی، سه پسر تاجدار او نیز در سنین جوانی تا سال ۱۳۲۸ میلادی بدون بر جای گذاشتن هیچ جانشین مذکری درگذشتند. با توجه به محدود شدن امر جانشینی در قوانین سلطنتی فرانسه به افراد مذکر طبق قانون سالیک، ادوارد سوم به عنوان نوه دختری فیلیپ چهارم، در کنار دو برادرزاده فیلیپ چهارم، مدعی تاج و تخت فرانسه شد. فرانسوی‌ها که نمی‌خواستند پادشاه انگلستان را پادشاه کشور خود کنند، با رد این ادعا، فیلیپ ششم، برادرزاده فیلیپ چهارم را وارث حقیقی تاج و تخت فرانسه دانسته و بدون مخالفت آشکاری از او به عنوان نخستین پادشاه دودمان والوآ پشتیبانی کردند. هر دو رقیب در ابتدا دست کم در ظاهر، این انتخاب را پذیرفتند و ادوارد حتی شخصاً برای ادای پیمان وفاداری در ارتباط با دوک‌نشین گوینGuienne به عنوان خراج‌گزار فرانسه، به نزد فیلیپ ششم رفت.
با این حال، ادوارد سوم نمی‌توانست خطر فرانسه را نادیده بگیرد. فرانسه متحد اسکاتلند بود و به آن یاری می‌رساند. فیلیپ ششم به دیوید دوم، پادشاه اسکاتلند در خاک کشورش پناه داده بود و از حملهٔ اسکاتلندی‌ها به شمال انگلستان پشتیبانی می‌کرد. به علاوه نیروهای فرانسوی چندین دهکدهٔ ساحلی انگلیسی را مورد حمله قرار داده بودند و بیم تهاجم گسترده‌تری می‌رفت. تلاش انگلیسی‌ها برای گسترش قلمروی خود در خاک فرانسه و فشار فرانسوی‌ها برای باز پس گرفتن اراضی فرانسوی تحت سلطه پادشاه انگلستان، موجب بروز درگیری‌های دامنه‌داری بین طرفین شده بود. فیلیپ ششم در نهایت سال ۱۳۳۷ میلادی، این اراضی را مصادره شده خواند تا ادوارد سوم در پاسخ خود را پادشاه راستین فرانسه بنامد و آماده جنگ شود. گفته می‌شود ادوارد بیش از آن که واقعاً به دنبال پادشاهی بر فرانسه باشد، خواهان بهانه‌ای جهت پایان دادن به درگیری‌ها بر سر گوین بود. درباریان، مخصوصاً بانوان، در ترغیب ادوارد به این عمل نقش داشته‌اند. فیلیپای انو، همسر ادوارد سوگند یاد کرد اگر پادشاه اقدام به دستیابی به حق مسلم خود در تاج و تخت فرانسه نکند جان خود و کودک درون شکمش را خواهد گرفت. بدین صورت درگیری بین دو خاندان سلطنتی والوآ در فرانسه و پلانتاژنه در انگلستان شعله جنگ صدساله بین دو کشور را برافروخت.
در آغاز جنگ برتری با فرانسوی‌ها به عنوان قدرت غالب اروپا بود اما ادوارد سوم موفق شد در نبرد اسلایز، ناوگان فرانسویان را در هم شکسته و خطر تهاجم آنان به بدنه اصلی خاک انگلستان را از بین ببرد. با این وجود با هزینه سنگینی که این نبردها بر خزانه انگلستان وارد ساخته بود، ادوارد مجبور به بازگشت به کشورش شد. او هزینه‌های مرحله نخست جنگ را با استقراض بیش از یک میلیون فلورین طلا از بانک‌های فلورانسی تأمین کرد. پیش‌بینی می‌شد با عواید حاصل از مالیات بر پشم این دیون تسویه شود. ناتوانی ادوارد در باز پس دادن قرض خود به ورشکسته شدن بانک‌های فلورانسی منجر شد و اثر بسیار وخیم و مخربی بر اقتصاد آن منطقه گذاشت.
با گرفتاری به ناتوانی مالی، ادوارد سال ۱۳۴۴ میلادی برای گردآوری نیروی دیگری جهت تهاجم دوم به فرانسه، بزرگان سه طبقه اجتماعی را فراخواند. آن‌ها از او خواستند جنگ را با «نبرد یا یک صلح شرافت‌مندانه» به پایان برساند و در میانه آن به درخواست‌های پاپ یا هر کس دیگر توجه نکند. بزرگان به ادوارد مجوز دادند از تمامی زمین‌داران بخواهد خود شخصاً خدمت نظامی کنند یا جایگزینی بدین جهت تایین کنند یا معادل پولی آن را بپردازند. علاوه بر این، ادوارد برای تأمین مخارج این لشکرکشی دست نیروهای خود در غارت‌گری را باز گذاشت. بدین ترتیب ادوارد بار دیگر ماه ژوئیه سال ۱۳۴۶ میلادی با چهار هزار سوار، ده هزار تیرانداز و مقداری نیروی پیاده ایرلندی و ولزی راهی نرماندی در شمال فرانسه شد. ادوارد با بهره‌جویی از عدم آمادگی نورمن‌ها، در شمال فرانسه پیش رفت و به غارت آن پرداخت. پس از تسخیر و تاراج کان، سپس راه پاریس را پیش گرفت. نیروهای ادوارد آبادی‌ها مسیر را غارت کردند و به آتش کشیدند. با مطلع شدن از نیروی بسیج‌شده حول فیلیپ، ادوارد که در این زمان قصد تقابل نداشت، مسیر خود را از پاریس تغییر داد و ظاهراً به قصد فلاندر، به سمت شمال شرقی رفت تا با استفاده از کشتی‌های آن، باز بودن راه عقب‌نشینی را تضمین کند با راهپیمایی اجباری سپاه فرانسه، پیش از آن که انگلیسی‌ها به ساحل کانال مانش برسند، دو طرف روز ۲۶ اوت سال ۱۳۴۶ میلادی در نزدیکی روستای کرسی در پیکاردی با یکدیگر رودررو شدند. ادوارد ناگریز از نبرد، موضع دفاعی مناسبی بر فراز تپه‌ای عریض اتخاذ کرد. بر خلاف دستور فیلیپ، شوالیه‌های فرانسوی با «جسارت و تهور ناعاقلانه»، شروع به بالاتر رفتن از تپه کردند. مزدوران جنوایی سپاه فرانسه با کمان زنبورکی که هنوز به برد کافی برای تیراندازی نرسیده بودند، زیر باران تیر کمان‌های بلند انگلیسی شروع به گریز نمودند. برخورد آن‌ها با شمار دیگری از فرانسوی‌ها که از پشت سر قصد ورود به میدان را داشتند، آشفتگی بزرگی به پا کرد. پایداری و مهارت کمانداران انگلیسی تلفات سنگینی متوجه فرانسوی‌ها ساخت. بدین ترتیب، با خروج شبانه فیلیپ از معرکه، پیروزی بزرگی نصیب ادوارد شد. ادوارد که خود از این پیروزی شگفت زده شده بود، تلاشی برای تعقیب دشمن نکرد.
در ادامه نیروهای ادوارد با حرکت در طول خط ساحلی به سمت شمال، شهر کاله را به محاصرهٔ خود درآوردند. با مقاومت مدافعان، امر محاصره به درازا کشید. در این حین، ادوارد سعی کرد با ازدواج دخترش با لوئی دوم، کنت فلاندر اتحادی با او ایجاد کند. با این حال، لوئی که پدرش، کنت پیشین فلاندر، را در نبرد کرسی در جانب فرانسوی‌ها از دست داده بود، از این مسئله سر باز زد. اشراف فلاندری با شوریدن بر حاکم خود، او را در حبس خانگی قرار دادند تا به خواسته ادوارد سر نهد. لوئی پس از چند ماه ظاهرا پذیرفت چنین کند. ادوارد ماه مارس سال ۱۳۴۷ میلادی به همراه همسر و ایزابل، دخترش از کاله به فلاندر رفت. مراسم نامزدی مجللی بین ایزابل و لوئی برگزار شد. با این حال لوئی یک هفته پیش از مراسم عروسی، در حین شکار به فرانسه گریخت و به فیلیپ پیوست.
محاصره طولانی یک‌ساله کاله به خصوص در طول زمستان، نیروی انگلیسی‌ها را به شدت فرسود. با این حال، مدافعان کاله ماه اوت سال ۱۳۴۷ میلادی در نهایت تسلیم شدند. به هر صورت این بار نیز اتمام منابع نقطه پایانی بر پیروزی‌های ادوارد بود و او نتوانست در این زمان آن‌ها ادامه دهد.
سال ۱۳۵۶ پسر بزرگ ادوارد سوم معروف به شاهزاده سیاه پیروزی چشمگیری در نبرد پواتیه به دست آورد. نیروهای انگلیسی نه تنها لشکریان فرانسوی را شکست دادند بلکه توانسته بودند ژان دوم، پادشاه فرانسه و جانشین فیلیپ ششم را نیز اسیر کنند که منجر به امضای پیمان برتینی در سال ۱۳۶۰ شد. حاکمیت فرانسه تقریباً به‌طور کامل از هم پاشید و انگلستان توانست متصرفات مهمی را در آن کشور به دست آورد.
برخلاف سال‌های نخستین فرمانروایی، سال‌های پایانی حکومت ادوارد سوم با سکون، شکست‌های نظامی و درگیری‌های سیاسی همراه بود. رسیدگی به امور روزانهٔ کشور در مقایسه با لشکرکشی‌های نظامی از جذابیت کمتری برای او برخوردار و در طول دههٔ ۱۳۶۰ بیشتر به کمک زیردستانش برای ادارهٔ امور وابسته بود. درگذشت قابل اعتمادترین مردان پادشاه بر مشکلات ادوارد سوم می‌افزود زیرا بدین ترتیب بر تعداد درباریان جوانی که با شاهزادگان تعامل بیشتری داشتند تا با پادشاه افزوده می‌شد. در این سال‌ها با کناره‌گیری از انظار عمومی، امور روزمره حکومت را به شورایی تحت رهبری ویلیام ویکهام، صدراعظم خود و اسقف وینچستر سپرده بود. ویکهام که از سال ۱۳۶۷ صدراعظم ادوارد بود، توانایی ضعیفی در مدیریت و امور خارجه داشت و باعث افول اوضاع شد. مدتی بعد قدرت در اختیار ویلیام لاتیمر قرار گرفت. در این هنگام جان گونت، پسر دیگر ادوارد نفوذ و تسلط زیادی در دربار و دولت داشت.
ژان دوم به هنگام اسارت در انگلستان در سال ۱۳۶۴ درگذشت و فرزندش شارل پنجم که فرمانروایی نیرومند بود، جانشین او شد. سال ۱۳۶۹ بار دیگر جنگ با فرانسه از سر گرفته شد و ادوارد سوم مسئولیت لشکرکشی به فرانسه را به جان گونت سپرد. جان در این نبرد شکست خورد و سال ۱۳۷۵ عهدنامه بروژ بین دو کشور منعقد شد که به موجب آن، انگلستان بخش عظیمی از متصرفات خود در خاک فرانسه را از دست داد و تنها شهرهای ساحلی کاله، بوردو و بایون برای آن باقی‌ماند.
ادوارد سوم روز ۲۹ سپتامبر ۱۳۷۶ به سختی بیمار شد و پس از آنکه برای مدت کوتاهی در فوریه ۱۳۷۷ بهبود نسبی یافت، بر اثر سکته مغزی روز ۲۱ ژوئن ۱۳۷۷ در سن ۶۴ سالگی درگذشت. از آنجا که پسر بزرگ ادوارد سوم، ادوارد، شاهزاده سیاه خود در ۸ ژوئن ۱۳۷۶ درگذشته بود، نوهٔ ده ساله‌اش با عنوان ریچارد دوم جانشین او شد.
به نقل از ژان لو بل، وقایع‌نگار فلاندری، دربار انگلستان فرستادگانی به نزد ژان بومو، برادر گیوم یکم، کنت انو در کشورهای سفلی، گسیل کردند تا از برادرش گیوم بخواهد یکی از دخترانش را به ازدواج ادوارد درآورد. گیوم مشتاقانه با این درخواست موافق کرد. این وصلت با توجه به خویشاوندی بسیار نزدیک آن‌ها به موافقت پاپ منوط شد؛ چرا که مادران دو طرف ازدواج عموزاده درجه یک یکدیگر بودند. نمایندگان دربار انگلستان راهی اوینیون شدند و به سرعت مجوز پاپ بدین منظور را کسب کردند. ازدواج غیابی ادوارد و فیلیپای انو ماه اکتبر سال ۱۳۲۷ میلادی به وسیله اسقف کاونتری، نایب پادشاه انگلستان، در والنسین صورت گرفت. فیلیپا که هم‌اینک ملکه همسر انگلستان شده بود، در مشایعت عمویش ژان بومو به انگلستان منتقل شد. مراسم عروسی ادوارد و فیلیپا روزهای ۲۵ و ۲۶ ژانویه سال ۱۳۲۸ میلادی در یورک برگزار گردید. به نقل از ژان لو بل جشن عروسی برای سه هفته تمام در جریان بود.
دیمن آلبارن (زادهٔ ۲۳ مارس ۱۹۶۸) خواننده/ترانه‌سرا و تهیه‌کنندهٔ موسیقی اهل انگلستان است. او طی سال‌های فعالیت حرفه‌ای‌اش در پروژه‌های متعدد و سطح بالا مشارکت داشته‌است.
آلبارن در ابتدا در جایگاه ترانه‌سرا و خوانندهٔ گروه آلترنتیو بلِر فعالیت موسیقی‌اش را آغاز کرد و شناخته‌شد، اما پس از تأسیس گروه مجازی گوریلاز به شهرت بین‌المللی رسید. او در گوریلاز هم، ترنه‌سرای اصلی و خواننده-تحت نام مستعار تودی- است.
پروژه‌های دیگر او د گود، د بد اند د کویین، و مالی میوزیک هستند.
ایستگاه راه‌آهن و روستای تَلِه‌زَنگ در مسیر ناحیه راه‌آهن لرستان (تهران – اهواز) قرار دارد. روستای تله زنگ در تقسیمات کشوری، از توابع شهرستان اندیمشک همچنین ایستگاه راه‌آهن تله زنگ یا ایستگاه شهید چراغی زیر نظر اداره کل راه‌آهن زاگرس قرار دارد و از سمت اندیمشک ششمین و از سمت دورود نهمین ایستگاه است. ایستگاه تله‌زنگ معمولاً برای دسترسی طبیعت‌گردان به آبشار زیبای شوی استفاده می‌شود.لغتنامه دهخدا
بجز ایستگاه تله زنگ، روستاهای فصلی زیادی در فصل زمستان و روستای زیبای شوی به‌طور ثابت در این منطقه قرار دارند.
گویش اغلب اهالی لری بختیاری و گویش لری بالاگریوه است. شغل اغلب مردم تله زنگ (بجز کارمندان راه‌آهن) دامداری و در روستاهای فصلی منطقه کشت جو دیم و باغات انار و کشت برنج در روستای زیبای زیبای شوی وجود دارد. ساکنین محلی تله زنگ از طایفه تادخیری و شوینی از ایل بختیاری و توه ای از ایل پاپی هستند. روستای تله زنگ شهدای زیادی تقدیم اسلام وانقلاب فدا کرده‌است و ایستگاه شهید چراغی هم به همین اسم نام گذاری شده‌است. اسامی تعدادی از شهدای طایفه تادخیری:
شهیدایرج فتحی/ شهید بزرگی چراغی /شهید جهانبخش سبزواری (اشیری)/ شهید چراغعلی امیدی /شهید حسن علی نامداریان /شهید حسین (قپانی) شمسی/ شهید حسین چراغی /شهید حسین حاجیوند /شهید حسین نامداری شوی
شهید سلطانعلی چراغی /شهید سلطانعلی مرادی /شهید شاهپور چراغی /شهید صفر مرادی/شهید عباس دهقان شوی شهید عباس سالمی چکانی/ شهید علی حسن حاجیوند / شهید علی حسن شهبازی/شهید علی حسین جهانگیری /شهید علی حسین چراغی / شهید لطیف حاجیوند/شهید محمد چناری/ شهید محمد حاجیوند/شهید محمود امانی چکانی /
شهید محمود نامداری/ شهید مراد نادیسرد / شهید میرزا حسن‌زاده /شهید میرعباس چکانی /شهید رجبعلی غلامی
تله‌زنگ بجز ایستگاه راه‌آهن، دارای پاسگاه نیروی‌انتظامی، نمازخانه، خانه بهداشت و خواربارفروشی است. پل زیبای راه‌آهن تله‌زنگ نیز در نزدیکی روستا قراردارد.
روستای تله‌زنگ، بجز راه‌آهن دسترسی دیگری ندارد. به همین دلیل در روستا خودرو دیده نمی‌شود. قطارهای سریع‌السیر و فوق‌العاده در این ایستگاه توقف ندارند و ساکنین و طبیعت‌گردان از دو قطار محلی اندیمشک_دورود و دورود - اندیمشک استفاده می‌کنند. از ایستگاه تا روستای زیبای شوی جاده دسترسی در حال احداث است.
----سمندر لرستان
«سمندر لرستانی» به جانوری گفته می‌شود که شبیه سوسمار است و در آب و خشکی زیست می‌کند، چهار پا دارد، پوستش تیره رنگ همراه با لکه‌های زرد و قدش حدود ۲۵ سانتی‌متر است و از حشرات تغذیه می‌کند، نام‌های ایرانی آن شامل «آذرتش، آذرشین و آذرنشین» است؛ در زبان فرانسه به نام «سالاماندر» شناخته می‌شود. این گونه دوزیست بخشی از زندگی خود را در اب و بخش دیگر عمر خود را در خشکی می‌گذراند. سمندر از خزه و جلبک و ریشه گیاهان و گونه‌های مختلف بی مهرگان تغذیه می‌کند.
بر اساس نتایج تحقیقات Steinfartz ۲۰۰۲ سمندرهای خاورمیانه از جنس Neurergus شامل چهارگونه می‌باشند. هر چهار گونه در خاورمیانه یافت شده و در کشورهای ایران، عراق و ترکیه وجود دارند. گونه N.Strauchii در ترکیه یافت شده و سه گونه دیگر در ایران وجود دارند. این گونه‌ها بر اساس ویژگی‌های ظاهری و اکولوژیکی به راحتی قابل تشخیص هستند.
مشخصات سمندر لرستان
سمندر کوهستانی لرستان دارای بدنی به طول ۱۴ سانتی‌متر است و پوست آن در قسمت پشت بدن قهوه ای رنگ با خال‌ها یا نوارهایی زرد یا نارنجی است که ظاهری زیبا به این دوزیست بومی ایران بخشیده‌است. تنه، کمی تخت بوده و آبشش‌های بزرگ از مشخصه‌های آن است. روی سر بین دو چشم، لکه سفید رنگی وجود دارد که به سمت پایین کشیده شده‌است.
ویژگی سمندر لرستانی نسبت به دیگر گونه‌ها، خط طولی پشت آن است. سمندر لرستانی اگر چه در آبهای سرد زیست می‌کند اما در مقابل گرما مقاومت بیشتری نسبت به دیگر سمندرها دارد. این سمندر در آبهای راکد نظیر جویبارهای فصلی و تالابها، جایی که دارای شرایط محیطی پایدار باشد ساکن است
وجه تسمیه و نامهای محلی
نام این گونه ترکیبی از دو کلمه سام (آتش) و اندر (به معنی درمیان) بوده و به همین دلیل در برخی از کتب قدیمی آنرا فرزند آتش نامیده‌اند. در حقیقت جوامع محلی سمندر را نماد پاکی، شجاعت و انسان راست کردار دانسته و در بین آنها از احترام ویژه ای برخوردار است.
سمندر لرستان، خالدار قیصری، خالدار امپراتور، حاجی باریک آو (حاجی باریکاب) نامهایی بر این دوزیست لرستان هستند. برخی اهالی منطقه نام‌هایی را به این جاندار زیبا نسبت می‌دهند که نشان دهنده باور مردم منطقه به تقدس این جانور است. حاجی باریکاو که کلمه حاجی نوعی مصونیت و تقدس به این جانور داده‌است و وقمی یا وقفی یعنی جانوری که از طرف کسی شاهزاده احمد وقف شده‌است نیز حاکی از این امر است. بعضی هم آن را با نام چرق پرق می‌شناسند. یکی از زیستگاه‌های سمندر لرستان در منطقه تله زنگ از جمله؛ کرناس، مورت، منجر، پاتافا آبشار شوی، کول موسی، جوکار، کوه لنگر امامزاده شاهزاده احمد است.
طبیعت‌گردان زیادی همه ساله برای بازدید از آبشار شوی از ایستگاه تله زنگ استفاده می‌کنند.
دارا، دارای کاربردهای زیر است:
تدریس یا آموختن به آن بخش از پویندگی (فعالیت)های آموزشی که با حضور آموزگار در کلاس درس رخ می‌دهد نام نهاده می‌شود. تدریس بخشی از روند آموزش و پرورش است که یک رشته کردارهای به سامان و از پیش برنامه‌ریزی شده را در برمی‌گیرد و هدفش پیدایش شرایط دلخواه یادگیری از سوی آموزگار است.
به آن بخش از کردارهای آموزشی که از سوی رسانه‌ها و بدون حضور و تعامل آموزگار با فراگیران رخ می‌دهد، تدریس گفته نمی‌شود و آموزش و پرورش معنایی بسیار گسترده‌تر از تدریس دارد.
چهار ویژگی خاص در شناخت (تعریف) تدریس هست که به گونه زیر است:
واژه تدریس اگرچه آشنا و آشکار می‌نماید اما بیشتر معلمان و مجریان برنامه‌های آموزشی به ندرت با چیستی و چگونگی درست تدریس آشنایی دارند. برداشت‌های گوناگون آموزگاران از از مفهوم تدریس، می‌تواند در نگرش آنان نسبت به دانش‌آموزان و شیوه کار کردن با آنان و به‌طور کلی فرایند آموزش و پرورش، بسیار اثرگذار -چه مثبت و چه منفی- باشد.
برداشت چندگانه یا نابجا از یافته‌های تدریس می‌تواند ریشه‌های گوناگونی داشته باشد مانند سستی و ناتوانی در دانش پایه، اختلاف در ترجمه و برداشت نادرست آموزگاران از دیدگاه‌های پرورشی.
برخی از مفاهیم تدریس:
اسمیت (۱۳۴۰) از پنج نوع شناخت تدریس یاد کرده‌است که به این‌گونه اند: توصیفی، موفقیتی، خودخواسته، هنجاری، دانشی.
لاگرانژ، ریاضی‌دان نامی بر این باور بود که هیچ ریاضی‌دانی اکتشافات شخصی خود را درک نکرده‌است، مگر این هنگام که این مطالب آن قدر در نظر او واضح و روشن شوند که چون از خانه به کوچه برود بتواند آن‌ها را برای اولین فردی که بر سر راه خود می‌بیند به سهولت شرح دهد.ریاضی دانان نامی
در دهه‌های گذشته روش‌ها و الگوهای جدیدی برای تدریس پدید آمده‌است که کارایی و بازده بسیار بیشتری از روش‌های سنتی تدریس دارد و در پرورش اندیشیدن و روحیهٔ دانش‌آموز ردپای بسیار خوبی بر جای می‌گذارد. برخی از این روش‌های نوین عبارتند از:
یادگیری تفکر به شیوهٔ استقرایی، دریافت یافته‌های (مفهوم)، الگوی استقرایی کلمه-تصویر، کاوشگری دانشی و ورزیدگی‌آموزی در کاوشگری، بدیعه پردازی، یادگیری از عرضهٔ مطالب (پیش‌سازمان‌دهنده)، یاران در یادگیری، بررسی ارزش‌ها (ایفای نقش و آموزش خط‌مشی عمومی)، تدریس غیر مستقیم، توسعهٔ مفهوم مثبت از خویشتن، یادگیری از شبیه‌سازها و …جویس، بروس و همکاران، "الگوهای تدریس"، ترجمهٔ محمدرضا بهرنگی، انتشارات کمال تربیت، ۱۳۸۵. (مقدمه)
در تمامی کشورهای جهان زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجه، تدریس می‌شود.
کوه کایلاش (به تبتی: གངས་རིན་པོ་ཆེ)، قله‌ای در رشته کوه‌های هیمالیا است که «کوه مقدس» نام گرفته است.مدرسه پزشکی تبتی واقع در دامنه کوه شگفت‌انگیز, رادیو صدای چین کوه کایلاش برای پیروان پنج آئین هندوگرایی، بوداگرایی، جین، Ayyavazhi و Bön مکانی مقدس محسوب می‌شود.
بدلیل اهمیت مذهبی کوه کایلاش برای آئین‌های هندو و بودایی، تاکنون تلاش ضبط‌شده‌ای برای صعود از قله کایلاش به ثبت نرسیده است.However, sources say گورو نانک was able to reach on the peak to meet یوگی (هندوئیسم) meditating there. Other notable peaks that are now closed due to religious concerns, include ماچوپوچار and گانگکهار پونزوم.
آسمان دژ یک بازی استراتژی برخط چندنفره گسترده مبتنی بر مرورگر است؛ که توسط یک شرکت ایرانی با نام توسعه‌گرشبیه ساز تولید شده‌است. این بازی به دو زبان فارسی و انگلیسی عرضه شده‌است. پس از پایان نسخهٔ اول بازی، نسخهٔ دوم با تغییر تکنولوژی، در بستر HTML5 طراحی و منتشر شد.
سال ۲۸۰۸ منظومه شمسی. بشر در اوج پیشرفت تکنولوژیکی خود به سر می‌برد. عمر بشر به متوسط ۱۵۰ سال رسیده و با استفاده از پرش در فضا Hyper Space به فواصلی در حد ۱۰ واحد نجومی بشر موفق شده که نسل خود را در منظومه شمسی گسترش دهد و ایجاد و استفاده از کرم چاله‌ها همچنان بزرگترین آرزوی بشر برای دست یافتن است.
در نخستین جشنواره بازی‌های رایانه‌ای بازی آسمان‌دژ به عنوان برترین بازی آنلاین ایرانی سال ۹۰ شناخته شد.
در ششمین جشنوارهٔ رسانه‌های دیجیتال بازی آسمان‌دژ به عنوان برترین بازی آنلاین سال 91 شناخته شد.
مینای مشهدی ("Tanacetum joharchii") گیاهی صخره‌زی از تیرهٔ گل‌ستاره‌ای‌ها است که تنها رویشگاه آن ارتفاعات کوهستان‌های بینالود و هزارمسجد در استان خراسان رضوی است.
مینای مشهدی گیاهی چندساله با برگ‌های متراکم و کوتاه و گل‌های متعدد سفیدرنگ است.
این گل در سال ۲۰۰۸ توسط پژوهشگران پژوهشکده علوم گیاهی دانشگاه فردوسی مشهد در صخره‌های ارتفاعات ۲ هزار متری کوه بینالود کشف شد و به نام محمدرضا جوهرچی کاشف این گیاه نام‌گذاری شد.
نظامیه نام مدارسی است که در زمان سلجوقیان در دوران طلایی اسلام برای آموزش علوم و فنون روز در شهرهای بزرگ آن دوره،نیشابور، بغداد، قاهره، اصفهان، آمل، بلخ و هرات تأسیس شد.
اولین مدارس از این دست به همت وزیر برجستهٔ آلب ارسلان سلجوقی، خواجه نظام الملک توسی تأسیس گردیدند. به همین خاطر به این مدارس نام "نظامیه" دادند.
کلمهٔ نظامیه به همین معنا در این بیت از سعدی نیز به کار رفته‌است. تاسیس مدارس نظامیه آغاز نهضتی چشم گیر در گسترش دامنه مدارس اسلامی گردید و بسیاری از بزرگان علمی و سیاسی را بر آن داشت که به تاسی از روش خواجه نظام الملک به تاسیس مراکزی از این نوع مبادرت ورزند، چنانکه فاصله نیمه دوم قرن پنجم تا حمله مغول در نیمه دوم قرن هفتم در تاریخ علم به وفور مدارس ممتاز و مشهور گردیده است. در مدارس نظامیه به مدرسان، مدیران و كاركنان نظامیه ها، حقوق پرداخت می شد. این مدارس مقررات خاصی داشتند و استادان و شاگردان با دقت خاصی گزینش می شدند و رقابت شدیدی برای رسیدن به مقام استادی در این مدارس وجود داشت.
مدرسه نظامیه در بغداد توسط «خواجه نظام الملک» بنیان نهاده شد. نظامیه همچنان تحت تأثیر آرای افرادی همچون امام محمد غزالی است. آموزش در نظامیه، تعالیم اشاعره بود.
نظامیه یکی از معروف‌ترین مدارس بغداد بود که حجرههایی به سکونت طلاب افراشته داشت. این مدرسه به تدریس مذهب شافعی می‌پرداخت. شایع است که خلیفه به شکایت بعضی از مخالفان این مدرسه را مدتی بسته‌است.
آبشار نوژیان از مرتفع‌ترین آبشارهای ایران در استان لرستان واقع شده‌است. این آبشار در بخش پاپی از توابع شهرستان خرم آباد قرار دارد که ارتفاع آن ۹۵ متر و عرض تاج ۵ متر است.
آبشار نوژیان چهل و ششمین اثر ملی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در ۲۷ اسفند ۱۳۸۷ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت.
گردشگاه جنگلی نوژیان بالای کوه تاف قرار دارد. در کوه تاف انواع گیاهان دارویی می‌رویند و دارای طبیعتی زیبا و دیدنی است. مردم و گردشگران زیادی برای تماشای این آبشار و برای جمع‌آوری گیاهان دارویی به این ناحیه می‌آیند. راه ارتباطی آن از طریق خرم‌آباد به گردنه نوژیان جاده آسفالته یا از راه‌آهن به ایستگاه کشور و از آن طرف هم با پای پیاده حدود ۲ ساعت پیاده‌روی به سمت آبشار است.
دسترسی به این آبشار از طریق مسیر خرم‌آباد به سنگتراشان می باشد و تا نزدیکی آبشار نوژیان جاده آسفالته وجود دارد.
دسپینا مالِئا (زاده: ۲۲ ژوئیه ۱۹۶۹) مشهور به دسپینا وندی خواننده یونانی است.«Despina-Phoebus Ten Year Anniversary" (in Greek). ANT1. 2007-12.
دسپینا وندی در ابتدای دهه ۱۹۹۰ به آتن رفت و با شرکت "مینوس امی" قرارداد بست.
در سال ۱۹۹۴ آلبوم ""به من لبخند بزن"" (gela mou) را منتشر کرد. آلبوم بعدی وی در سال ۱۹۹۶ منتشر شد ""منتظرت می مونم""(Esena Perimeno) نام داشت. حدود سی هزار کپی از این آلبوم فروخته شد.
در سال ۱۹۹۷ آلبوم ""ده فرمان"" (deka endtoles) را روانه بازارهای موسیقی کرد که هیاهویی در بین جوانان یونانی و قبرسی به پا کرد و فقط در یونان صد هزار سی دی از این آلبوم خریداری شد.
همچنین در ۱۹۹۸ میلادی در یک سریال تلویزیونی بازی کرد. در ۱۹۹۹ آلبوم ""پیشگویی ها"" (Profities) منتشر ساخت.
وندی در ۲۰۰۰ تک آهنگ ""من رنج می‌کشم""("Ipofero)" را خواند و این آهنگ تبدیل به موفق‌ترین آهنگ یونانی تمام تاریخ بدل گشت. فروش آن به بیش از صد و پنجاه هزار نسخه در تمام جهان رسید و باعث شد که بسیاری به موسیقی یونانی روی بیاورند.
او آلبومی را در ۲۰۰۱ به نام""سلام"" (gia) ساخت و جایزه موسیقی ملل را از آن خود کرد.
وندی در کشورهای مختلف از جمله یونان، ترکیه، لبنان، اسرائیل، آمریکا، کانادا، انگلستان، فرانسه، آلمان، رومانی، برزیل، اسپانیا و… اقدام به برگزاری کنسرت کرده‌است و از تاثیرگذارترین خوانندگان زن یونانی است.
او همچنان به ساخت آهنگ مشغول است.
دسپینا وندی در ۲۲ ژوئیه ۱۹۶۹ در اشتوتگارت آلمان متولد شد. او هرگز آلمانی را برخلاف بقیه خانواده‌اش یادنگرفت. او یک خواهر و یک برادر بزرگتر دارد. او در ۶ سالگی به همراه خانواده اش به یونان برگشت.
او در رشته فیزیولوژی تحصیل کرده‌است.
او در سال ۲۰۰۸ یک تصادف رانندگی داشت که مقصر راننده‌اش بود. در این تصادف سرش مجروح شد.
وندی در سال ۲۰۰۳ با دمیس نیکولایدیس بازیکن فوتبال یونان ازدواج کرد. دخترش ملینا در سال ۲۰۰۴ و پسرش جورجس در سال ۲۰۰۷ به دنیا آمدند.
میهن‌شیفتگی یا شووینیسم در معنای اصلی و ابتدایی آن، یک نوع میهن‌پرستی افراطی و ستیزه‌جو، و یک ایمان کور به برتری و شکوه ملی است. با بسط معنا، شوونیسم طرفداری مفرط و غیرعقلانی به نام هر گروهی را که کسی عضو آن است شامل می‌شود، به خصوص هر وقت این طرفداری، همراه با کینه و بداندیشی نسبت به گروه رقیب باشد. جینگوئیسم معادل انگلیسی این واژه فرانسوی است.
همچنین، در کاربرد امروزی تر، به اعتقادی گفته می‌شود که در آن یک جنسیت خود را برتر، با هوشتر و مهم‌تر از جنسیت دیگر بداند.
این واژه از نام گرفته شده‌است، یک سرباز شبه عارف تحت فرمان ناپلئون بناپارت، که به نظر می‌رسد در انقلاب فرانسه نیز خدمت کرده باشد. با وجود عدم محبوبیت بناپارتیسم در فرانسه بعد از ۱۸۱۵، گفته می‌شد شوون یک هوادار بسیار پرحرارت بوده‌است و اغلب در لباسی با نماد امپراتور معزول مشاهده می‌شده‌است.Boller, Jr. , Paul F. ; George, John (1989). They Never Said It: A Book of Fake Quotes, Misquotes, and Misleading Attributions. New York: Oxford University Press.
آلفرد ادوارد هاوسمَن (۲۶ مارس ۱۸۵۹ – ۳۰ آوریل ۱۹۳۶) معروف به ای. ایی. هاوسمن، عالم در زمینه دوران کلاسیک و شاعر انگلیسی بود.
او بیشتر به خاطر مجموعه شعر «پسر بچه‌ای از شروپ شایر» شناخته شده‌است. اشعارش غنائی و در بسیاری موارد تلخ و گزنده است و اکثرشان را قبل از سال ۱۹۰۰ نوشته‌است. شعرهای در شکل غزل و بیشتر در سبک هجونامه و سخره نوشته شده‌است. شعرها در غالب ایجاد حس شکست، و ناامیدی در دوران جوانی در انگلستان بوده‌است.
زیبایی، راحتی، و تمایز این اشعار به کام اِدواردین‌ها (طرفداران او) و شماری از نویسنده و سراینده‌ها بسیار شیرین آمد و لذا تا قبل و بعد از جنگ جهانی مورد توجه بود.
او یکی از معروف‌ترین پیروان سبک‌های باستانی یونان و یکی از صاحب منصبان ادیب در دوران خود بوده‌است. وی شهرت خود را بین مردم با انتشار «دانش پژوه خصوصی» یکی از قوی‌ترین و با کیفیت‌ترین اثرش، تثبیت کرد.
آخرین اشعار (۱۹۲۲)
مجموعه اشعار (۱۹۴۰، هِنری هولت و کمپانی)
شعر زیر که مناظره‌ای بین یک انسان زنده و یک فرد مرده‌است از مشهورترین اشعار هاوسمن به‌شمار می‌رود.
«اسب‌هایم زمین را شخم می‌زنند هنوز؟
آن چموشان که به پیش می راندمشان
و صدای سایش یراقشان را می‌شنیدم
آن گاه که نفس می‌کشیدم.»
و هنوز یراقشان صدا می‌کند،
همه چیز چون پیش است
گرچه اکنون در زیر خاک‌هایی آرمیده‌ای
که خود زمانی خیششان می‌کردی.
«آیا اکنون که من دیگر سرپا نیستم
بر ساحل جویبار
هنوز دوستان پا به توپ می‌شوند؟»
بچه‌ها با شور و شوق به هم پاس می‌دهند
دروازه‌ها پابرجاست
و گلرها هم دروازه‌بانی می‌کنند.
«آیا معشوقه‌ام که جدایی از او برایم سخت بود
آرام گرفته‌است؟
آیا او که چشمانش در وقت خواب از فراق من اشکبار بود
آرام گرفته‌است؟»
و دیگر از گریستن در وقت خواب دست کشیده‌است.
دخترت دیگر آرام گرفته‌است
نگران نباش ای دوست من و آرام بخواب.
«اکنون که من نحیف و نزار گشته‌ام
دوست من، کار و بارت چگونه است؟
دنیا به کامت گشته‌است؟
آیا بستری بهتر از بستر من یافته‌ای؟»
من با معشوقه یک مرده ناکام هم بسترم
و بسیار کامروا گشته‌ام
اما مپرس معشوقه که را گزیده‌ام.وبلاگ مترجم
آلفرد بزرگترین فرزند از ۷ بچه بود که در برومزگرو آمریکا چشم به جهان گشود. مادرش را در دوازده سالگی از دست داد و با پدرش که مشاور حقوقی در کشور بود، زندگی کرد. بعد از فوت مادرش، پدر او با یکی از اقوام که از او بزرگتر بود (لوسی)، ازدواج مجدد کرد. دو همزاد دیگرش نویسنده‌های برجسته‌ای شدند. خواهرش (کلمنس آنی هوسمن) و برادرش (لارنس هوسمن). آلفرد تحضیلات خودرا در مدرسه گینک ادوارد در بیرمنگام به پایان رسانید و بعدها در مدرسه برومسگرو انگلستان برنده جوایزی برای اشعارش شد. در سال ۱۸۷۷ موفق به دریافت پذیرش در کالج سنت جان، آکسفورد شد و برای ادامه تحصیل در رشته ادبیات به آنجا رفت. اگرچه، هوسمن فردی درونگرا بود اما با دو هم‌اتاقی خود رابطه‌ای قوی برقرار کرد (موسی جان جکسون و ای. دابلیو. پولارد).
بعد از دوران تحصیلی جکسون در دفتر ثبت اختراعات به عنوان منشی در لندن مشغول شد و شغلی برای هوسمن پیدا کرد.
پس از این که پزشکان آلمانی برای اولین بار به کشف رابطه بین سیگار کشیدن و سرطان ریه شدند، رایش آلمان یک جنبش قوی ضد تنباکو را آغاز کرد. و اولین جنبش ضد سیگار در تاریخ مدرن را رهبری کرد. جنبش ضد تنباکو در آلمان نازی یکی از فعالیت‌های مهم اجتماعی و فرهنگی در دوران حکومت نازی‌ها بود. عمده‌ترین کار این جنبش فعالیت بر ضد استعمال تنباکو و مصرف نوشیدنی‌های الکلی بود.
جنبشهای ضد تنباکو از آغاز قرن بیستم در بسیاری از کشورها رشد کردند، ولی جز در آلمان که کارزار پس از به قدرت رسیدن نازیها از سوی دولت حمایت شد توفیق اندکی داشتند. این جنبش قوی‌ترین جنبش ضد دخانیات در جهان در دهه ۱۹۳۰ میلادی و اوایل دهه ۱۹۴۰ میلادی بود. رهبری ناسیونال سوسیالیست سیگارکشیدن را محکوم کرد و بسیاری از آنان علناً از مصرف تنباکو انتقاد کردند. پژوهش در خصوص سیگارکشیدن و اثرات اش بر سلامتی در دوره حکومت نازیها بسیار پیشرفت کرد و در آن زمان در نوع خود از مهم ترینها بود. بی علاقگی شخصی آدولف هیتلر به تنباکو و سیاستهای تولید مثل نازیها از جمله عوامل محرک کارزار آنان علیه دخانیات بود و کمپین به نژادگرایی و یهودستیزی مرتبط بود. دولت ناسیونال سوسیالیستی کوشش بسیار زیادی انجام داد تا بتواند به شیوه‌های فرهنگی و تبلیغاتی مردم را به ترک مشروبات الکلی و سیگار تشویق و ترغیب کند.
کارزار ضد دخانیات نازی شامل ممنوعیت سیگارکشیدن در ترامواها، اتوبوسها و قطارهای شهری، ارتقای آموزش بهداشت، محدود کردن سهمیه سیگار در ورماخت، سازماندهی درسهای درمانی برای سربازان، و افزایش مالیات تنباکو بود. ناسیونال سوسیالیستها همچنین محدودیتهایی بر تبلیغات تنباکو و سیگار کشیدن در فضاهای عمومی و رستورانها و کافی شاپها وضع کردند. جنبش در اولین سال‌های حکومت نازی تأثیر چنانی نداشت و مصرف تنباکو بین ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵ افزایش یافت، ولی سیگار کشیدن بین نظامیان از ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۵ کم شد. حتی تا آخر قرن بیستم، جنبش ضد تباکوی آلمان پس از جنگ نتوانست به حد کارزار ضد سیگار آلمان نازی تأثیرگذار باشد.
علاوه بر مشروبات الکلی، دولت آلمان نازی با پیگیری‌های شخصی هیتلر کوشش بسیاری برای ترغیب مردم آلمان به ترک سیگار و دخانیات انجام داد. تقریباً نیمی از پزشکان آلمانی به حزب نازی ملحق شدند و این مسئله نشانگر روابط خوب دولت ناسیونال سوسیالیستی با جامعه پزشکان است. یکی از مسائلی که نازی‌ها برای تبلیغ مکتب خود از آن استفاده می‌کردند این بود که رهبران کشورهای متفقین یعنی ژوزف استالین رهبر اتحاد جماهیر شوروی، وینستون چرچیل نخست‌وزیر انگلستان و روزولت رئیس‌جمهور ایالات متحده افرادی بودند که به شدت در استعمال سیگار و نوشیدن مشروبات الکلی افراط می‌کردند. و در مقابل رهبران کشورهای بزرگ فاشیستی همچون آدولف هیتلر رهبر آلمان نازی، بنیتو موسولینی رهبر ایتالیا و فرانسیسکو فرانکو رهبر اسپانیا سیگار نمی‌کشیدند و از نوشیدن مشروبات الکلی پرهیز می‌کردند.نبوغ هیتلر، حمید رضا نیک بخش، بخش ۵، نمونه‌هایی از پیشرفت‌های اجتماعی در رایش سوم، صفحهٔ ۱۲۹
اولین بار پژوهشگران آلمان نازی بودند که رابطه بین سرطان ریه و دخانیات را ثابت کردند. اما تحت تبلیغات وسیع متفقین در جریان جنگ جهانی دوم بسیاری از موفقیت‌های پزشکی در آلمان نازی از یاد رفت به‌طوری که بسیاری از مردم گمان می‌کنند اولین بار دانشمندان آمریکایی و بریتانیایی به این مسئله پی برده‌اند. مبارزه با دخانیات در آلمان نازی بسیار گسترده بود و جنبش مبارزه با دخانیات تحت پشتیبانی مستقیم هیتلر قرار داشت به‌طوری که نازی‌ها ترک سیگار و دخانیات را یک وظیفه ناسیونال سوسیالیستی می‌دانستند.نبوغ هیتلر، حمید رضا نیک بخش، بخش ۵، نمونه‌هایی از پیشرفت‌های اجتماعی در رایش سوم، صفحهٔ ۱۳۰ یکی از شعارهای معروف در دوره رایش سوم برای ترویج سلامت مادران این جمله بود.
راینه لوفت (هوای پاک) روزنامه اصلی جنبش ضد دخانیات بود علاوه بر راینه لوفت دیگر مجلات آلمانی همچون گزوندز فولک (مردم سالم) و گزوندز لبن (زندگی سالم) خطرات سیگار کشیدن را به مردم گوشزد می‌کردند.نبوغ هیتلر، حمید رضا نیک بخش، بخش ۵، نمونه‌هایی از پیشرفت‌های اجتماعی در رایش سوم، صفحهٔ ۱۳۲ در طول حکومت نازی‌ها قوانینی بر ممنوعیت استعمال دخانیات به تصویب رسید که سیگار کشیدن در تمام ادارات دولتی و هتلها و همچنین مدارس و حتی کشیدن سیگار برای اعضای اس اس در حین انجام کار ممنوع شد.نبوغ هیتلر، حمید رضا نیک بخش، بخش ۵، نمونه‌هایی از پیشرفت‌های اجتماعی در رایش سوم، صفحهٔ ۱۳۳
در وهرماخت (نیروی مسلح آلمان نازی) نیز محدودیت‌هایی در سیگار کشیدن ایجاد شد. در ابتدا جیره سیگار برای هر سرباز در روز به شش عدد محدود شد و در ادامه این محدودیت به پنجاه نخ سیگار در ماه برای هر سرباز رسید. در طول جنگ هیتلر دستور داد ارائه جیره سیگار به سربازان طوری باشد که آن‌ها از کشیدن سیگار منصرف شوند.نبوغ هیتلر، حمید رضا نیک بخش، بخش ۵، نمونه‌هایی از پیشرفت‌های اجتماعی در رایش سوم، صفحهٔ ۱۳۴ هیتلر پیشنهاد داد هزینه صرف شده برای تهیه سیگار را صرف دادن غذای بیشتر به سربازان یا دادن شکلات به آن‌ها کنند.
جنبش ضد دخانیات در آلمان نازی اگر چه در زمان خود نیرومندترین جنبش ضد دخانیات بود اما در نیمه اول حکومت آلمان نازی یعنی به‌طور تقریبی تا سال ۱۹۴۰ موفقیتی کسب نکرد و حتی مصرف سیگار توسط هر نفر آلمانی به‌طور سالانه گسترش یافت و میزان مصرف دخانیات در آلمان از فرانسه بیشتر شد. شاید مصرف سیگار در آلمان به این دلیل بود که مردم مشکلات اقتصادی سابق را نداشتند با این وجود از نیمه دوم حکومت هیتلر که دولت رسماً قوانینی را در ممنوعیت سیگار کشیدن در مکان‌های عمومی، ادارات دولتی، قطارهای شهری و اتوبوسها تصویب کرد میزان سیگار کشیدن نفری به‌طور سالانه در آلمان نازی کاهش یافت.نبوغ هیتلر، حمید رضا نیک بخش، بخش ۵، نمونه‌هایی از پیشرفت‌های اجتماعی در رایش سوم، صفحهٔ ۱۳۵