moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
نوشته‌های سئو دارای توصیفات روان‌شناختی ظریف و ادبی است."서하진" biographical PDF available at LTI Korea Library or online at: http://klti.or.kr/ke_04_03_011.do#
پادشاه یو از ژو (به چینی: 周幽王) با نام شخصی جی گونگ‌شنگ (به چینی: 姬宮湦)؛ دوازدهمین پادشاه دودمان ژو و آخرین پادشاه ژو باختری در چین باستان بود. وی از ۷۸۱ تا ۷۷۱ پ. م سلطنت کرد.
در سال ۷۸۰ پ. م، زلزله بزرگی گوانژونگ را لرزاند. فال‌بینی به نام بو یانگفو (伯陽甫) این را نشانه‌ای از پیشگویی نابودی دودمان ژو دانست.
در سال ۷۷۹ پ. م، صیغه‌ای به نام بائو سی وارد کاخ شد و پادشاه یو شیفته او شد. او پسری به نام بوفو برای او به دنیا آورد. پادشاه یو ملکه شن (申后) و ولیعهد ییجیو را خلع کرد. او بائو سی را ملکه جدید و بوفو را ولیعهد جدید اعلام کرد.
می‌گویند که بائو سی به سادگی نمی‌خندید. پس از استفاده از بسیاری از روش‌ها و شکست، پادشاه یو سعی کرد ملکه مورد علاقه خود را با روشن کردن چراغ‌های هشدار سرگرم کند و اشراف خود را فریب دهد تا فکر کنند عشایر چوانرونگ در شرف حمله هستند. اشراف به قلعه رسیدند در حالی که بائو سی به آنها می‌خندید. حتی پس از اینکه پادشاه یو بائو سی را تحت تأثیر قرار داد، او همچنان به سوء استفاده از چراغ‌های هشدار دهنده ادامه داد و اعتماد اشراف را از دست داد.
پدر ملکه شن، مرزبان شن، از برکناری دختر و نوه‌اش، ولیعهد ییجیو خشمگین شد و با چوانرونگ به کاخ پادشاه یو حمله کرد. پادشاه یو با استفاده از چراغ‌هایی که قبلاً مورد سوء استفاده قرار گرفته بود، اشراف خود را فراخواند، اما هیچکدام نیامدند. در نهایت پادشاه یو و بوفو کشته شدند و بائو سی اسیر شد.
پس از مرگ پادشاه یو، اشراف از جمله مرزبان شن، مرزبان زنگ (繒侯) و حاکم ون خو (許文公) از شاهزاده مخلوع ییجیو به عنوان پادشاه پینگ ژو حمایت کردند تا دودمان ژو را ادامه دهد. از آنجایی که پایتخت هائوجینگ آسیب زیادی دیده بود و به خاطر نزدیکی چوانرونگ در خطر بود، در سال ۷۷۱ پ. م، پادشاه پینگ ژو پایتخت را به سمت شرق به لوئویانگ منتقل کرد، بنابراین دومان ژو خاوری و دوره بهار و پاییز آغاز شد که بیش از ۳۰۰ سال طول کشید.
سارا سو ، استاد آمریکایی انسان‌شناسی در دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو است. او یک انسان‌شناس اجتماعی فرهنگی است که در مسائل زنان، جنسیت، تخصص دارد.
کتاب او "به نام در کره و ژاپن" بینش جدیدی را در مورد مسئله زنان ارائه می‌دهد.
او از دانشگاه سوگانگ در سئول فارغ‌التحصیل شد و مدرک کارشناسی ارشد و سپس دکترا را از دانشگاه هاوایی در سال ۱۹۸۷ گرفت.
او انسان شناسیِ فرهنگی را در دانشگاه‌های هاوایی در سال ۱۹۹۰، آریزونا از ۱۹۹۰–۱۹۹۱ و تگزاس از ۱۹۹۱–۱۹۹۴ تدریس کرد. سپس در سال ۱۹۹۴ به دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو پیوست.
سو گفته‌است که «نمی توان قربانی شدن غم‌انگیز زنانی که به زور به خدمت گرفته شده‌اند و از شرایطی مانند برده داری رنج می‌بردند، انکار کرد.»Kingston, Jeff (May 10, 2009). "Continuing controversy of 'comfort women'". "The Japan Times". به گفته سو، «این استعمار ژاپن بود که بدون شک قربانی شدن در مقیاس وسیع ده‌ها هزار زن کره‌ای را تسهیل کرد».Volodzko, David Josef (January 15, 2017). "Can Korea handle the truth about Japan’s 'comfort women'?" "South China Morning Post".
در جامعه‌شناسی، حساسیت فرهنگی (به انگلیسی:Cultural sensitivity) که گاهی به آن حساسیت بین یا میان فرهنگی (به انگلیسی:cross-cultural sensitivity) یا صرفاً آگاهی فرهنگی (به انگلیسی:cultural awareness) نیز گفته می‌شود، دانش، آگاهی و پذیرش فرهنگ‌های دیگر و هویت فرهنگی دیگران است. این اصطلاحات با شایستگی فرهنگی (مهارت‌های مورد نیاز برای برقراری ارتباط مؤثر با افراد فرهنگ‌های دیگر، که شامل شایستگی بین فرهنگی است) مربوط می‌شوند و گاهی به عنوان پیش‌درآمد دستیابی به شایستگی فرهنگی در نظر گرفته می‌شود، اما این اصطلاحات بیشتر از شایستگی فرهنگی استفاده می‌شوند. در سطح فردی، حساسیت فرهنگی مسافران و کارگران را قادر می‌سازد تا با موفقیت در فرهنگ متفاوتی که با آن در تعامل هستند، ارتباط داشته‌باشند.
حساسیت فرهنگی با قوم‌مداری مقابله می‌کند و شامل ارتباطات بین فرهنگی و سایر مهارت‌ها می‌شود. جمعیت بسیاری از کشورها شامل گروه‌های اقلیتی متشکل از مردم بومی و مهاجران از فرهنگ‌های دیگر است. محیط‌های کاری، مؤسسات آموزشی، رسانه‌ها و سازمان‌ها از هر نوع که هستند به این گروه‌ها حساس هستند. آموزش به‌طور فزاینده ای در محیط‌های کاری و برنامه‌های درسی دانش آموزان در تمام سطوح گنجانده می‌شود. این آموزش معمولاً فرهنگ غالب را هدف قرار می‌دهد، اما در جوامع چندفرهنگی ممکن است به مهاجران نیز آموزش داده شود تا در مورد سایر گروه‌های اقلیت به آنها آموزش داده شود، و همچنین ممکن است به مهاجرانی که در کشورهای دیگر کار می‌کنند نیز آموزش داده شود.
تنوع فرهنگی شامل عوامل جمعیت‌شناختی (مانند نژاد، جنسیت و سن) و همچنین ارزش‌ها و هنجارهای اجتماعی است.
تعاریف از حساسیت فرهنگی فراوان است. در اصل این اصطلاح به معنای دانش، آگاهی و پذیرش فرهنگ‌های دیگر است و شامل «تمایل، توانایی و حساسیت لازم برای درک افراد با پیشینه‌های مختلف و پذیرش تنوع» می‌باشد. مهم‌تر این است که «به آگاهی از تفاوت‌ها و شباهت‌های فرهنگی بین افراد "بدون اعطای ارزش به آنها" اشاره دارد» این اصطلاح همچنین به مجموعه مهارت‌هایی که با این یادگیری به دست می‌آید نیز دلالت دارد. آگاهی فرهنگی، آگاهی از وجود چندین فرهنگ مختلف با نگرش‌ها و جهان بینی‌های متفاوت است. حساسیت فرهنگی یعنی پذیرش آن تفاوت‌ها و باور نکردن به برتری فرهنگ خود.
در سال ۲۰۰۸ میلادی مشخص شد که حساسیت فرهنگی اصطلاح پرکاربردتری در جستجوی ادبیات پایگاه‌های داده جهانی، هم در میان عموم و هم علمی است. بر اساس تجزیه و تحلیل منابع یافت شده در همان جستجو، تعریف زیر اتخاذ شد: «حساسیت فرهنگی به‌کارگیری دانش، توجه، درک، احترام و تطبیق فرد پس از آگاهی از خود و دیگران و مواجهه با گروه یا فردی متنوع است».
انواع مختلفی از تنوع فرهنگی در هر جامعه ای وجود دارد، از جمله تفاوت‌هایی مانند گروه‌های به حاشیه رانده شده یا محروم از اجتماع. قومیت ; گرایش جنسی؛ ناتوانی؛ ارزش‌ها و نورم‌های فرهنگی. حساسیت فرهنگی به همه این اصطلاحات مربوط است. (Licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-Share Alike 3.0 United States License.)
حمایت از حساسیت فرهنگی مبتنی بر ملاحظات ایدئولوژیک یا عملی است. دبیرکل سابق سازمان ملل متحد، کوفی عنان، از حساسیت فرهنگی به عنوان یک ارزش اساسی در دنیای مدرن حمایت می‌کرد.
یک انتقاد رایج از حساسیت فرهنگی این است که بیش از حد بر نزاکت سیاسی یا ایده استفاده از زبان برای جلوگیری از ایجاد توهین متکی است. این اصطلاح که اکنون به عنوان نقدی از خود انتخاب می‌شود، توسط کت چاو مورد تحقیق قرار گرفت و توضیح داده شد که «عبارت نزاکت سیاسی از حکمت به سلاح تبدیل شده‌است.». حساسیت فرهنگی به یک موضوع سیاسی تبدیل شده‌است و ضرورت آن مورد بحث است.
ایلی سین یک دانشگاهی اهل کره جنوبی و رئیس دانشگاه Keimyung از ۱۹۸۸ تا ۲۰۰۴ و ۲۰۰۸ تا کنون است. او یک کالج کوچک را به یک دانشگاه بزرگ با بیش از ۲۴۰۰۰ دانشجو تبدیل کرد."Sill Society Recognizes Four New Inductees in 2010", "Kent Quarterly", vol. XXXVI.3, Summer 2010, p. 41. در سال ۲۰۰۷، سین جایزه ملی کره برای یک عمر دستاورد را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۱، سین به دلیل تعهدش به تقویت روابط کره و آلمان، نشان صلیب فرماندهی نشان شایستگی جمهوری فدرال آلمان را دریافت کرد.Woo-young, Lee. "Keimyung University head wins German Commander's Cross" , "کره هرالد", July 21, 2011, Retrieved on September 14, 2011.
او مدرک لیسانس خود را از کالج ترینیتی در سال ۱۹۶۲ دریافت کرد و در سال ۱۹۶۵ در دانشگاه هایدلبرگ عضو شد. او مدرک دکتری در زبان‌ها و ادبیات ژرمنی از دانشگاه پرینستون گرفت.
براندائوزینیو
یک بازیکن فوتبال حرفه‌ای برزیلی بود که به عنوان مهاجم برای باشگاه‌های برزیل، فرانسه و اسپانیا بازی می‌کرد.
برائولیو وازکز
یک مدیر و بازیکن سابق فوتبال اسپانیایی است که در پست مهاجم بازی می‌کرد. او مدیر ورزشی فعلی اوساسونا است.
وازکز در دوران حرفه‌ای بیشتر در لیگ سگوندا دیویسیون بی بازی کرده است.
پسر برائولیو به نام خسوس نیز یک بازیکن فوتبال است. او در پست مدافع چپ بازی می‌کند و فارغ التحصیل جوانان والنسیا است.
تالاب‌های میان‌رودان در عراق و به میزان کمتری در ایران در میان سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۹۰ برای پاکسازی مناطق وسیعی از تالاب‌ها در سامانه رودخانه‌ای دجله-فرات تخلیه شدند. این تالاب‌ها قبلاً مساحتی حدود را پوشش می‌داند. تالاب‌های اصلی هورالعظیم، قرنه و حمار هر سه در زمان‌های مختلف به دلایل مختلف زه‌کشی شدند.
تخلیه تالاب‌ها در درجه اول برای اهداف سیاسی انجام شد، یعنی مجبور کردن عرب‌های هور عراق برای خروج از منطقه از طریق تاکتیک‌های انحراف آب و مجازات آن‌ها به دلیل نقششان در خیزش سال ۱۹۹۱ علیه دولت صدام حسین. با این حال، دلیل اعلام شده دولت این بود که زمین‌ها را برای کشاورزی بازپس گیرد و مکان پرورش پشه‌ها را نابود کند. جابجایی بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ نفر از معدان و کارزار خشونت‌آمیز دولتی علیه آن‌ها، ایالات متحده و سایرین را بر آن داشته‌است که خشک شدن باتلاق‌ها را به عنوان بوم‌کشی یا پاک‌سازی قومی توصیف کنند.
خشک شدن تالاب‌های میان رودان توسط سازمان ملل متحد به عنوان یک «فاجعه غم‌انگیز انسانی و زیست‌محیطی» همتراز با جنگل‌زدایی جنگل‌های آمازون و توسط ناظران دیگر به عنوان یکی از بدترین بلایای زیست‌محیطی قرن بیستم توصیف شده‌است.
چهارپایه پلکانی وسیله‌ای مابین نردبان و چهارپایه هستند و به عنوان یک زیرپایی پشتیبان برای دسترسی به اهدافی که در ارتفاعات بین ۲ تا ۳ متر هستند استفاده می‌شود. رایج‌ترین نوع مدرن آن‌ها با دو نردبان مجزا که در انتهای بالایی به یکدیگر متصل هستند، ساخته می‌شود، جایی که کفی با مساحت کافی برای ایستادن با هر دو پا روی آن وجود دارد، و بقیهٔ پله‌ها در همان ناحیه هستند؛ اما این ویژگی در همهٔ مدل‌ها موجود نیست، در برخی از چهارپایه‌های پلکانی از پله‌های قدیمی نردبانی استفاده می‌شود. این چیدمان طراحی تاشو، مانند نردبان استاندارد، نیاز به تکیه‌گاه ثابت روی دیوار را از بین می‌برد. این چهارپایه‌ها در آشپزخانه کاربرد فراوانی دارند تا جایی که در بعضی جاها به آن‌ها «نردبان آشپزخانه» می‌گویند.
دزدی دریایی در خلیج فارس، جنگ دریایی را توصیف می‌کند که تا قرن نوزدهم میان اعراب دریانورد در عربستان شرقی (منطقه بحرین) و امپراتوری بریتانیا در خلیج فارس رخ داد. این به عنوان یکی از تهدیدهای اصلی برای مسیرهای تجارت دریایی جهانی، به ویژه آن‌هایی که برای هند بریتانیا و عراق اهمیت داشتند، تلقی می‌شد. بسیاری از نمونه‌های برجستع تاریخی این حملات توسط قبیله القاسمی انجام شد. این امر منجر به لشکرکشی بریتانیا به خلیج فارس در سال ۱۸۰۹ شد که توسط نیروی دریایی سلطنتی برای بمباران راس الخیمه، لنگه و سایر بنادر قواسم آغاز شد. حاکم فعلی شارجه، سلطان بن محمد القاسمی در کتاب خود "اسطوره دزدی دریایی در خلیج" استدلال می‌کند که ادعاهای دزدی دریایی توسط کمپانی هند شرقی برای قطع راه‌های تجاری بدون مالیات میان خاورمیانه و هند اغراق شده‌است.
فعالیت‌های دزدی دریایی در خلیج فارس از اواخر سده ۱۸ تا اواسط سده ۱۹، به ویژه در منطقه معروف به "ساحل دزدان دریایی" که از قطر امروزی تا عمان را در بر می‌گرفت رایج بود. دزدی دریایی از سال ۱۸۲۰ با امضای پیمان عمومی دریایی کاهش یافت، که در سال ۱۸۵۳ توسط آتش‌بس دریایی دائمی تثبیت شد، پس از آن ساحل دزدان دریایی توسط بریتانیایی‌ها به عنوان "ساحل آشتی" (امارات متحده عربی کنونی) شناخته شد.
را جونگ ییل ( ; متولد ۱۹۴۰) سفیر سابق کره جنوبی است که کتاب‌هایی در زمینه سیاست در مورد کره شمالی تألیف کرده‌است.
را جونگ ییل در دانشگاه کمبریج مدرک دکترا گرفت.
وی به عنوان سفیر کره جنوبی در بریتانیا از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ و به عنوان سفیر این کشور در ژاپن از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷ خدمت کرد. در سال ۲۰۱۳، Ra کتابی در مورد کانگ مین چول منتشر کرد. در سال ۲۰۱۶، "مسیر طی شده توسط جانگ سونگ تاک".
پادشاه شیه از ژو (به چینی: 周攜王؛ مرگ ۷۵۰ پ. م) در اواخر دودمان ژو باختری چین (۱۰۴۶-۷۷۱ پ. م) ادعای حاکمیت کرد. پس از اینکه پادشاه یو ژو، ملکه شن را با کنیز خود بائو سی جایگزین کرد، و همزمان پسر بائو سی، بو فو را به جای ییجیو ولیعهد کرد؛ پدر ملکه شن، مرزبان شن خشمگین شد. او همراه با ایالت زنگ و گروهی از عشایر چوانرونگ به پایتخت ژو در هائوجینگ حمله کردند. یو در این حمله کشته شد؛ در نتیجه مرزبان‌های شن و زنگ به همراه حاکم ون خو (許文公)، ییجیو را به عنوان پادشاه پینگ ژو در ایالت شن بر تخت نشاندند. در همان زمان، جی هان (姬翰)، حاکم گوئو (虢)، با چوانرونگ تبانی کردند تا یوچن را به عنوان پادشاه ژو به تاج و تخت برسانند. بدین ترتیب، دوره‌ای آغاز شد که دو پادشاه همزمان ژو وجود داشتند، این دوره تا سال ۷۵۰ پ. م با کشته شدن پادشاه شیه توسط مرزبان ون جین، به پایان رسید.
ایستگاه قطار شهری شهید مفتح ایستگاهی در خط ۱ قطار شهری اصفهان است. این ایستگاه در ۲۳ مهر ۱۳۹۴ افتتاح شد. این ایستگاه در بلوار بهارستان در ملکشهر در شمال اصفهان واقع شده‌است. ایستگاه بعدی در سمت غرب ایستگاه گلستان و در سمت شرق ایستگاه شهید علیخانی است.
ایستگاه قطار شهری شهید علیخانی ایستگاهی در خط ۱ قطار شهری اصفهان است. این ایستگاه در میدان شهید علیخانی، در ملک شهر در شمال اصفهان واقع شده‌است. ایستگاه بعدی در سمت غرب ایستگاه شهید مفتح و در سمت جنوب شرقی ایستگاه جابر است.
مرگ بر خامنه‌ای یکی از شعارهای سیاسی در ایران است که نخستین بار در اعتراضات انتخابات ریاست‌جمهوری ایران در سال ۱۳۸۸ فریاد زده شد.
از این عبارت به‌عنوان شعاری تند علیه عالی‌ترین مقام جمهوری اسلامی در راستای اعلام نارضایتی و مخالفت با نظام حاکم در ایران، به خصوص در اعتراضات، استفاده می‌شود؛ چرا که معترضان بر این باورند که شخص سید علی خامنه‌ای به‌عنوان رهبر نظام جمهوری اسلامی در برابر برخوردهای مرگبار و خشن با معترضان مسئول است.
شعار مرگ بر خامنه‌ای نخستین بار در اعتراضات ۱۳۸۸ سر داده شد و در اعتراضات پس از آن نیز بارها استفاده شد.
در جریان اعتراضات دی ۱۳۹۶ ایران مردم شعارهایی همچون «مرگ بر خامنه‌ای»، «خامنه‌ای حیا کن، مملکت و رها کن» سر دادند.
در جریان اعتراضات مرداد ۱۳۹۷، معترضان علاوه بر شعار «مرگ بر خامنه‌ای» شعارهای «توپ، تانک، فشفشه آخوند باید گم بشه»، «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران»، «رضا شاه، روحت شاد»، «ایرانی بسه دیگه، غیرتتو نشون بده»، «اصلاح طلب اصولگرا دیگه تمومه ماجرا» و «دشمن ما همین‌جاست، دروغ میگن آمریکاست» سر دادند.
در اعتراضات آبان ۱۳۹۸ با شدت گرفتن اعتراضات مردم شعار «مرگ بر خامنه‌ای» سر دادند.
اعتراضات دی ۱۳۹۸ مردم در واکنش به سرنگونی پرواز شماره ۷۵۲ هواپیمایی بین‌المللی اوکراین توسط پدافند هوایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامیاعتراف ایران به سرنگونی هواپیمای اوکراینی؛ سپاه شلیک کرد صدای آمریکا علیه رهبر جمهوری اسلامی، سید علی خامنه‌ای و سپاه پاسداران سردادند. شعارهای «مرگ بر دیکتاتور» و «مرگ بر خامنه‌ای»، «ننگ ما، ننگ ما، رهبر الدنگ ما»، «کشته ندادیم که سازش کنیم، رهبر قاتل را ستایش کنیم» از جملهٔ شعارها در این اعتراضات بود.
اعتراضات تابستان ۱۴۰۰ ایران با موضوع بی‌آبی خوزستان گسترش یافت و شعارهای سیاسی علیه نظام جمهوری اسلامی داده شد. گروهی از مردم ایذه با برگزاری تجمعی در حمایت از معترضان به بی‌آبی در مناطق دیگر استان خوزستان به خیابان آمدند و شعارهایی از جمله «مرگ بر خامنه‌ای» و «خامنه‌ای قاتله، حکومتش باطله» سر دادند. در خاک‌سپاری هادی بهمنی، نوجوان هفده ساله‌ای که در جریان این اعتراضات در ایذه کشته شد شعار «مرگ بر خامنه‌ای» داده شد. در تظاهرات اعتراضی که در همبستگی با مردم خوزستان در تهران برگزار شد مردم شعارهایی مانند «توپ تانک فشفشه آخوند باید گم بشه»، «نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران»، «مرگ بر دیکتاتور»، «مرگ بر خامنه ای»، «تهران تا خوزستان، اتحاد، اتحاد»، «آذربایجان عرب فارس اتحاد اتحاد!» و «خامنه‌ای حیا کن، مملکتو رها کن» سر دادند. در دوازدهمین شب اعتراضات تابستان ۱۴۰۰، با وجود اختلال شدید اینترنت معترضان در برخی مناطق تهران و کرج از پنجره‌های خانه‌ها یا پشت بام‌ها شعارهای «مرگ بر دیکتاتور» و «مرگ بر خامنه‌ای» سر دادند.
در بحبوحه اعتراضات تابستان ۱۴۰۰ ایران، پست‌هایی در اینستاگرام قرار داده می‌شد که در آن از شعار "مرگ بر خامنه‌ای" استفاده شده بود یا در ویدئوها شعار فوق در طی اعتراضات از زبان معترضان شنیده می‌شد. شرکت متا، مالک اینستاگرام، پست‌های حاوی این عبارت را با توضیح «نقص محتوای منع اشاعه خشونت» حذف می‌کرد و در نتیجه این اقدام کنشگران مبارزه با سانسور طی مکاتباتی با متا توضیح دادند که این عبارت در راستای نشان‌دادن مخالفت با جمهوری اسلامی استفاده می‌شود و معادل عباراتی چون «لعنت بر ترامپ» است. پس از این مکاتبات و توضیحات، شرکت متا اعلام کرد که موقتاً در مواجهه با پست‌های حاوی این عبارت طی یک بازه زمانی محدود اجازه نمایش این محتوا را خواهد داد. نماینده متا همچنین اضافه کرد که سابقاً نیز این شرکت محتوای حاوی «مرگ بر خامنه‌ای» را به عنوان استثناء قلمداد کرده‌است، هرچند در مورد این که دقیقاً راجع به چه زمانی صحبت می‌کند یا این که چرا این‌بار این استثناء را قائل نمی‌شود توضیحی نداد. یک سخنگوی دیگر این شرکت نیز عنوان کرد که متا این شعار را به‌عنوان یک عبارت نیابتی جهت ابراز مخالفت با نظام جمهوری اسلامی و نه به‌عنوان عبارتی که «دعوت به خشونت می‌کند» می‌پذیرد.
هیئت نظارت شرکت متا در ژانویه ۲۰۲۳ به این شرکت حکم داد تا شعار «مرگ بر خامنه‌ای» را سانسور نکند. این هیئت از شرکت متا بابت «حذف بیش از حد» محتوای اعتراضی «در برهه‌ای تاریخی در ایران» انتقاد کرد و گفت عبارت «مرگ بر خامنه‌ای» در زبان فارسی بیشتر به معنی درخواست سقوط است تا تشویق به کشتن شخص سید علی خامنه‌ای.
اعتراضات ۱۴۰۱ خوزستان مردم برخی از شهرهای خوزستان در اعتراض به گرانی به خیابان‌ها آمدند و شعارهای «مرگ بر خامنه‌ای» و «رئیسی حیا کن، مملکت را رها کن» سر دادند.
در جریان اعتراضات اردیبهشت ۱۴۰۱ ایران که پس از آزادسازی بهای آرد مصرفی صنف و صنعت در کنار حذف ارز ترجیحی ۴۲۰۰ تومانی آغاز شد، معترضان شعارهایی مانند «مرگ بر خامنه‌ای»، «توپ تانک فشفشه، آخوند باید گم بشه»، «خامنه‌ای قاتله، حکومتش باطله»، «رئیسی حیا کن مملکتو رها کن» علیه سید ابراهیم رئیسی، رئیس‌جمهوری ایران و سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران سر دادند. در شهرکرد، مرکز استان چهارمحال و بختیاری، مردم معترض هنگام تلاش برای آتش زدن یک حوزه علمیه شعارهایی همچون «مرگ بر خامنه‌ای» و «بختیاری می‌میرد، ذلت نمی‌پذیرد» و «زنده باد قیام بختیاری» سر داده‌اند.
اعتراضات خرداد ۱۴۰۱ ایران در پی فروریختن ساختمان متروپل ابتدا در آبادان آغاز شد و سپس به سایر شهرها نیز گسترش پیدا کرد. در تجمعی که در برابر شهرداری آبادان برگزار شد، معترضان خواهان محاکمه مقصران این حادثه از جمله شهردار و اعضای شورای شهر شدند. شعار «مرگ بر خامنه‌ای» و «رهبر بی‌لیاقت، نمی خوایم، نمی خوایم» از جمله شعارهایی است که در این تجمع شنیده شد.
در اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ که پس از کشته‌شدن مهسا امینی به دلیل ضرب‌وشتم در بازداشتگاه گشت ارشاد آغاز شد شعار «زن، زندگی، آزادی» «مرگ بر دیکتاتور» و «مرگ بر خامنه‌ای» از پر استفاده‌ترین شعارها در این اعتراضات بوده‌است. سه روز پس از آغاز اعتراضات در ۲۹ شهریور در دانشجویان دانشگاه خوارزمی شعارهای اعتراضی‌ای همچون «توپ، تانک، فشفشه، آخوند باید گم بشه»، «این همه سال جنایت، مرگ بر این ولایت» و «مرگ بر خامنه‌ای» سر دادند؛ تعدادی از دانشجویان این دانشگاه عکس علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی را زیر پا لگد کردند. همچنین در جریان اعتراضات ایرانیان مقیم خارج کشور در تجمع اعتراضی برلین از این شعار استفاده شد. چهارشنبه ۱۱ آبان در منطقه چیتگر تهران، دختران دانش‌آموزان در خیابان، شعارهای «مرگ بر خامنه‌ای» و «لعنت بر خمینی» سر دادند. مرگ بر خامنه‌ای همچنین در شعارهای شبانه نیز، سر داده می‌شد. برخی از رسانه‌ها اعتراضات را انقلاب عنوان کرده‌اند.‏
ایستگاه قطار شهری جابر ایستگاهی در خط ۱ قطار شهری اصفهان است. این ایستگاه در ۲۳ مهر ۱۳۹۴ افتتاح شد. این ایستگاه در خیابان عادلپور، در شمال اصفهان واقع شده‌است. ایستگاه بعدی در سمت شمال غربی ایستگاه شهید علیخانی و در سمت جنوب ایستگاه کاوه است.
ایستگاه قطار شهری شهید چمران ایستگاهی در خط ۱ قطار شهری اصفهان است. این ایستگاه در ۲ آبان ۱۳۹۵ افتتاح شد. این ایستگاه در بلوار کاوه جنوب پل چمران (تقاطع بزرگراه شهید چمران و بزرگراه شهید ردانی‌پور) در اصفهان واقع شده‌است. ایستگاه بعدی در ضلع شمالی ایستگاه کاوه در ترمینال اتوبوسرانی کاوه و در سمت جنوب ایستگاه شهید باهنر است.
هوانگ کیونگ کوه مؤسس و اولین رئیس دانشگاه زنان سئول بود.
پدر Koh پزشک و استاد کالج پزشکی Severance (اکنون دانشکده پزشکی دانشگاه Yonsei) بود. او قبل از اتمام دکترای خود در دانشگاه ایالتی میشیگان در کالج زنان اوها و کالج زنان Doshisha در ژاپن تحصیل کرد.
Koh دانشگاه زنان سئول را در سال ۱۹۶۱ برای ارائه فرصت‌های آموزشی به زنان کره تأسیس کرد. SWU به دلیل برنامه آموزشی مبتنی بر فلسفه‌های Koh برای پرورش رهبران زن جهانی با ارزش‌های استوار دانش، صداقت و فضیلت شناخته شده‌است.
لی بائه یونگ (زاده ۱ ژانویه ۱۹۴۷) سیزدهمین رئیس دانشگاه اوها وومنز در مرکز سئول، کره جنوبی بود. در سال ۱۹۶۹، لی از گروه تاریخ دانشگاه اوها وومنز فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۷۱ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته تاریخ از دانشگاه دریافت کرد. لی در رشته تاریخ کره در دانشگاه سوگانگ تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۴ مدرک دکترا گرفت. از سال ۱۹۸۵، لی به عنوان استاد کار کرده‌است.
پارک هیون ووک ( ; متولد ۱۹۶۷) نویسنده کره جنوبی است.
پارک هیون ووک در سال ۱۹۶۷ در سئول کره جنوبی متولد شد. او در دانشگاه یونسی جامعه‌شناسی خوانده‌است. او با اولین حضور ادبی خود در سال ۲۰۰۱ و ارائه رمانش "Dongjeong eopneun sesang" (동정 없는 세상 جهانی بدون باکرگی) جایزه نویسنده Munhakdongne را برد. همچنین مجموعه داستان کوتاه "Geu yeojaui chimdae") 그 여자의 침대 The Woman's Bed) و رمان‌های "Anaega gyeolhonhetda" (아내가 결혼했다 همسرم ازدواج کرد) و "Saen را" نوشت. Anaega دومین جایزه ادبیات جهان را دریافت کرد.
وود یک نام خانوادگی است. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
سئو یئونگ یون (به کره ای: 서영은؛ زاده ۱۸ مه ۱۹۴۳) نویسنده اهل کره جنوبی است."서영은" biographical PDF available at LTI Korea Library or online at: http://klti.or.kr/ke_04_03_011.do#
سئو که در گانگ‌نئونگ، گانگوون‌دو به دنیا آمد، در سال ۱۹۶۱ از مدرسه تربیت معلم Gangneung فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۶۸ داستان کوتاه او به نام «پل» (گیو) توسط انتشارات «دنیای افکار» (Sasangye) پذیرفته شد. او همچنین به عنوان ویراستار ادبیات و اندیشه (Munhaksasang) و گزارش برای ادبیات کره ای (Hanguk munhak) تحت سردبیری لی مونگو کار کرد."Kim Yeong-en" LTI Korea Datasheet available at LTI Korea Library or online at: http://klti.or.kr/ke_04_03_011.do# در سال ۱۹۸۳، او رمانی به نام "«دیگری دور"» منتشر کرد که برنده جایزه ادبی یی سانگ شد.
مسیحیان در آغاز قرن چهارم به سواحل خلیج فارس رسیدند. طبق "رویدادنامه سیرت"،pp. 236 & 292. اسقف داوود از پرات دمیشان در شورای سلوکیه-تیسفون در حدود سال ۳۲۵ حضور داشت و از طریق خلیج فارس به هند بادبان کشید. گفته می‌شود که راهب یونس در اواسط قرن چهارم صومعه‌ای را در خلیج فارس «در ساحل جزیره سیاه» تأسیس کرد.Peter Hellyer, "Nestorian Christianity in Pre-Islamic UAE and Southeastern Arabia", "Journal of Social Affairs" 18.72 (2001), 79–92, and original text referenced in "Bibliotheca Hagiographica Orientalis", 527–530. پیش از شورای دادیشوع در سال ۴۲۴ پس از میلاد، یک اسقف‌نشین نسطوری در ریواردشیر، تقریباً روبروی جزیره خارگ، در جنوب ایران تأسیس شد.
عربستان شرقی یا سرزمین بحرین به دو منطقه کلیسایی اصلی تقسیم شد: بت قطریه (شمال شرقی عربستان) و بت مازونیه (جنوب شرقی عربستان). مسیحیت در عربستان شرقی با ورود اسلام در سال ۶۲۸ کم رنگ شد با وجود این، آیین مسیحیت تا اواخر قرن نهم در منطقه ادامه داشت.
از قرن پنجم به بعد خلیج فارس تحت صلاحیت کلیسای مشرق قرار گرفت. مکان‌های مسیحی مربوط به آن زمان تا پس از ظهور اسلام در منطقه فیلکه، خارگ، جبیل و سکونتگاه‌های مجاور تاج، الهنه و جبل بری و صیر بنی‌یاس کشف شده‌است.
پس از اینکه این منطقه تحت فرمانروایی شاهنشاهی ساسانیان در اوایل سده سوم قرار گرفت، بسیاری از ساکنان شرق شبه‌جزیره عربستان به دنبال تبلیغ‌های مسیحیان بین‌النهرین با مسیحیت آشنا شدند. با این حال، در قرن چهارم مسیحیت در این منطقه محبوبیت پیدا کرد.Kozah, Abu-Husayn, Abdulrahim, Al-Thani. p. 54–55. این تا حد زیادی به دلیل ورود مسیحیانی بود که در زمان فرمانروایی شاهنشاه شاپور دوم از سال ۳۳۹ در عراق و ایران تحت آزار و اذیت قرار گرفتند. یکی دیگر از عوامل نفوذ فزاینده مسیحیت، مهاجرت بازرگانان مسیحی به منطقه بود که به دنبال سرمایه‌گذاری در تجارت فراگیر مروارید بودند.Kozah, Abu-Husayn, Abdulrahim, Al-Thani. p. 56.
حضور مسیحیان در شرق عربستان پس از آن به فزونی یافت. راهب یونس به وجود صومعه‌ای در جزایر سیاه، در بخش جنوبی بث قطریه اشاره می‌کند که بین سال‌های ۳۴۳ و ۳۴۶ توسط راهبی به نام مارزادویه ساخته شده‌است.Kozah, Abu-Husayn, Abdulrahim, Al-Thani. p. 57. علاوه بر این، رویدادنامه سیرت از راهبی به نام عبدیشو یاد می‌کند که مردم محلی رامث (جزیره‌ای که میان کویت و قطر قرار داشت) را مسیحی کرد و در سال‌های ۳۶۳ تا ۳۷۱، صومعه ای در آنجا ساخت سوابق نسطوری حاکی از حضور مستمر مسیحیان در منطقه میان سده‌های پنجم تا هفتم است، که حضور منظم اسقف‌های محلی در کلیساها نشان می‌دهد.
جمعیت مسیحی عمدتاً از سریانی‌ها و ایرانیان تشکیل شده بود، در حالی که بقیه عمدتاً عرب‌زبانان از قبیله عبدالقیس بودند.Kozah, Abu-Husayn, Abdulrahim, Al-Thani. p. 57. جوامع اغلب بر سر ساخت کلیساها و قصبه‌ها با هم رقابت می‌کردند. صومعه‌ها علاوه بر تسهیل در برگزاری مناسبت‌های مسیحی، به خاطر تاکستان‌هایشان نیز معروف بودند و اغلب برای چشیدن شراب از آن‌ها بازدید می‌شد.Kozah, Abu-Husayn, Abdulrahim, Al-Thani. p. 256. کلیساها معمولاً خدمات اولیه مانند مدرسه و مراقبت‌های بهداشتی را نیز ارائه می‌کردند.Kozah, Abu-Husayn, Abdulrahim, Al-Thani. p. 257.
بر اساس روایات اسلامی، محمد در سال ۶۲۸، فرستاده‌ای مسلمان به نام علاء حضرمی را نزد منذر بن ساوی، یکی از حاکمان بحرین فرستاد و از او و قومش درخواست کرد که اسلام را بپذیرند. بیشتر بت‌پرستان اندکی پس از آن به اسلام گرویدند.Kozah, Abu-Husayn, Abdulrahim, Al-Thani. p. 250. با این حال جمعیت یکتاپرست که علاوه بر مسیحیان متشکل از یهودیان و زرتشتیان بودند، بی‌درنگ به دین اسلام روی نیاوردند. در عوض، بسیاری تصمیم گرفتند جزیه بپردازند.Kozah, Abu-Husayn, Abdulrahim, Al-Thani. p. 54–55.
نام مسیحی که برای منطقه‌ای که شمال شرق عربستان را در بر می‌گیرد، بث قطریه یا گاهی «جزایر» است."Nestorian Christianity in the Pre-Islamic UAE and Southeastern Arabia", Peter Hellyer, "Journal of Social Affairs", volume 18, number 72, winter 2011, p. 88 این نام در سریانی به «منطقه قطری‌ها» ترجمه می‌شود. این منطقه شامل مناطق کنونی بحرین، جزیره تاروت، خط، احساء و قطر بود. برخی از بخش‌های امارات متحده عربی نیز ممکن است شامل آن باشند. این منطقه دارای صومعه‌هایی از سده چهارم تا نهم بود. از سده ششم تا هفتم، اسقف‌ها در نواحی میش‌ماهیگ (سماهیج)، دیرین (جزیره تاروت)، مازون، هاجر و حطا مستقر بودند. اسقف‌های بت قطریه در سال ۶۷۶ از شرکت در کلیساها دست کشیدند. اگرچه مسیحیت تا اواخر سده نهم در این منطقه تداوم داشت.
در سده پنجم، بت قطریه مرکز اصلی کلیسای مشرقی مسیحیت نستوری بود که بر سواحل جنوبی خلیج فارس تسلط داشت.Curtis E. Larsen. Life and Land Use on the Bahrain Islands: The Geoarchaeology of an Ancient Society University Of Chicago Press, 1984. نسطوریان به عنوان یک فرقه، اغلب به عنوان بدعت‌گذار توسط امپراتوری بیزانس مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفتند، اما عربستان شرقی خارج از کنترل امپراتوری بود و تا حدودی امنیت را ارائه می‌داد.
اسقف‌های بت قطریه، به جز مدت کوتاهی در اواسط تا اواخر سده هفتم، استان کلیسایی نبودند. در عوض تابع استان فارس بودند. در اواخر سده هفتم بت قطریه علیه اقتدار فارس قیام کرد. در تلاش برای آشتی دادن اسقف‌های قطریه، گیوارگیس یکم در سال ۶۷۶ در دیرین (جزیره تاروت) مجمعی برگزار کردKozah, Abu-Husayn, Al-Murikhi, Al-Thani. p. 7.
در سده هفتم و هشتم، فرهنگ ادبی مهمی در بت قطریه پدیدار شد. چندین نویسنده بومی برجسته نسطوری به این دوره منسوب می‌شوند، از جمله اسحاق نینوایی، دادیشوع قطری، جبرئیل قطری، گابریل آریا و آهوب قطری.Kozah, Abu-Husayn, Abdulrahim, Al-Thani. p. 1. شماری از محوطه‌های باستان‌شناسی نیز مرتبط با این بازه زمانی تاریخ‌گذاری شده‌اند.
در مورد زبان مورد استفاده در بت قطریه ابهاماتی وجود دارد.Kozah, Abu-Husayn, Abdulrahim, Al-Thani. p. 151. متون مکتوب حاوی واژگان فارسی و سامی است. گرچه برخی از واژگان سامی عربی هستند، صرف کلی و آوایی آن شباهت بیشتری به آرامی دارد.Kozah, Abu-Husayn, Abdulrahim, Al-Thani. p. 152. شرق‌شناس آلمانی این زبان را به عنوان «آرامی جنوب شرقی» دسته‌بندی می‌کند. به دلیل این آمیختگی منحصر به فرد عناصر زبانی، راهبان بت قطریه در ترجمه متون میان فارسی، سریانی و عربی فعال بودند. گفته می‌شود که یک مسیحی اهل بت قطریه حتی به عنوان مترجم فارسی ملک نعمان سوم که عرب‌زبان بود، خدمت کرده‌است.
عمان و امارات متحده عربی اسقف‌نشینی موسوم به بت مازونیه را تشکیل می‌دادند. این نام از «مازون»، نام فارسی عمان و امارات متحده عربی گرفته شده‌است."Nestorian Christianity in the Pre-Islamic UAE and Southeastern Arabia", Peter Hellyer, "Journal of Social Affairs", volume 18, number 72, winter 2011, p. 88 صحار شهر مرکزی حوزه بود.
سئونو هوی (Seonu Hwi) (۱۹۲۲–۱۹۸۶) نویسنده و رمان‌نویس کره جنوبی بود.”Sunwoo Hwi" LTI Korea Datasheet available at LTI Korea Library or online at: http://klti.or.kr/ke_04_03_011.do#
اولین حضور ادبی او در سال ۱۹۵۵ با انتشار داستان «شبح» صورت گرفت.
دزدی دریایی در تنگه ملاکا مدت‌هاست که تهدیدی برای مالکان کشتی و دریانوردانی است که از این مسیر دریایی ۹۰۰ کیلومتری عبور می‌کنند. در سال‌های اخیر، گشت‌های هماهنگ‌شده توسط اندونزی، مالزی، تایلند و سنگاپور به همراه افزایش امنیت در کشتی‌ها باعث کاهش شدید دزدی دریایی شده‌است.
جغرافیای تنگه مالاکا این منطقه را بسیار مستعد دزدی دریایی می‌کند. این تنگه یک گذرگاه مهم میان چین و هند بود و هست که به شدت برای مسیرهای تجاری استفاده می‌شود. این تنگه در مسیر میان اروپا، کانال سوئز، کشورهای صادرکننده نفت خلیج فارس و بنادر شلوغ شرق آسیا قرار دارد. تنگه ملاکا تنگه باریکی و شامل هزاران جزیره و خروجی رودخانه‌های فراوانی است که موقعیتی ایده‌آل برای دزدان دریایی فراهم نموده تا از دستگیری فرار کنند.
سماهیج روستایی در بحرین در ساحل شمالی جزیره محرق است. روستای دیر در شمال غربی آن و قلالی در جنوب شرقی آن قرار دارد. این روستا در شمال فرودگاه بین‌المللی بحرین است.
نام "سماهیج" دارای ریشه فارسی و به معنای «سه ماهی» است. این نام مربوط به شکل جغرافیایی منطقه‌ای است که این روستا در آن واقع شده‌است.
سیم سانگ دای (Sim Sang-dae) (زادهٔ ۱۹۶۰) یک نویسنده اهل کره جنوبی است.
برجسته‌ترین ویژگی سیم سانگ دای توانایی او در ایجاد تعادل بین موضع زیبایی شناختی و تکمیل روایت است. از سه کار اول او، "Myosachong" (묘사총 A توضیحات)، "Mukhoreul aneunga" (묵호를 아는가 آیا می دانی Mukho) و "Suchaehwa gamsang" (수채화 감상 او به آب نگاه می‌کند) که در هر اثر ظاهر بسیار متفاوتی را نشان می‌دهد، علیرغم اینکه همه آنها حس زبانی و مهارت فنی عالی را نشان می‌دهند.Lee, Dong-ha, "The Alchemist and the Storyteller", Mukhoreul aneunga, Munhakdongne, 2001.
به‌طور کلی، او اشتیاق به زندگی را به تصویر می‌کشد که در آن مردم واقعاً با یکدیگر پیوند می‌خورند، جایی که مردم با عزت زندگی می‌کنند، جهانی قبل از تمدن و نظم عقل، که در آن نفس پرنشاط و وحشی زندگی منحصر به فرد برای انسان‌ها هنوز زندگی می‌کند و نفس می‌کشد.
سون هونگ کیو (Son Hong-kyu) ( ; متولد ۱۹۷۵) نویسنده کره جنوبی است.
سون هونگ کیو در سال ۱۹۷۵ در Jeongeup، استان Jeolla شمالی به دنیا آمد. او فارغ‌التحصیل ادبیات کره ای از دانشگاه دونگوک است. او همچنین برنده پنجمین جایزه داستانی مردمی بنفش در سال ۲۰۰۸ شده‌است.Yes24, accessed July 28th, 2017.
جایزه گرمی برای بهترین آهنگ راک، جایزه‌ای است که در جوایز گرمی اهدا می‌شود. مراسمی که در سال ۱۹۵۸ شروع شد و در ابتدا جوایز گرامافون نامیده می‌شد. این جایزه به هنرمندانی که آهنگ‌های با کیفیت در ژانر موسیقی راک ساخته‌اند، اهدا می‌شود.
این جایزه که مختص ترانه سرایان است، اولین بار در سال ۱۹۹۲ به موسیقیدان انگلیسی استینگ اهدا شد.
جایزه به ترانه‌سرا تعلق می‌گیرد. اگر آهنگ حاوی متن‌ها یا تکه‌هایی از آهنگ‌های قبلی باشد، ناشر و ترانه‌سرای اصلی می‌توانند برای گواهی برندگان درخواست دهند.Grammy Blue Book (edition 2021)
بروس اسپرینگستین با کسب چهار جایزه از ۹ نامزدی، رکورد بیشترین کسب جایزه و نامزدی را در اختیار دارد. دیگر برندگان جوایز متعدد عبارتند از آلانیس موریست و گروه‌های رد هات چیلی پپرز و یوتو که هر کدام دو جایزه دارند. آهنگ‌های برنده جوایز بیش از هر ملیت دیگری توسط هنرمندان آمریکایی اجرا شده‌اند، اگرچه این آهنگ‌ها توسط نوازندگان یا گروه‌هایی از کانادا، ایرلند و بریتانیا نیز اجرا شده‌اند. گروه کلدپلی با چهار نامزدی رکورددار بیشترین نامزدی بدون برد است.
ولایت فارس یکی از یکی از ولایات مطران‌نشین کلیسای شرق (کلیسای سریانی شرقی) در فاصله سده‌های ششم و دوازدهم میلادی بود. مرکز آن استان فارس کنونی، مهد تاریخی تمدن ایران باستان بود و علاوه بر تعدادی از مراکز در خود منطقه فارس، شامل تعدادی اسقف‌نشین در شبه‌جزیره عربستان و یک اسقف‌نشین برای جزیره سقطرا نیز بود.
اسقف یزداد ریواردشیری از جمله امضاکنندگان لوایح شورای دادیشوع در سال ۴۲۴ بود.Chabot, 273 and 275
اسقف ماری ریواردشیری در حدود سال ۴۵۰ شکوفا شد. او نامه‌ای مشهور از اسقف ایباس ادسایی دریافت کرد و معروف است که شرحی بر نامه‌های آکاکیوس عمیدی، تفسیری بر کتاب دانیال و رساله‌ای علیه مجوس نصیبینی نوشته‌است.Wright, 51 and 59
به نظر می‌رسد که سه اسقف‌نشین فارس در جریان انشقاق نرسه و الیشاع سال‌های اولیه سده ششم تقدیس شده‌اند: اسحاق، که قبل از ۵۴۰ درگذشت. جانشین او ایشوبخت؛ و آکاسیوس. ایشوبخت و آکاسیوس هر دو توسط پدرسالار ابای یکم در سال ۵۴۰ برکنار شدند و اسقف معنا که در سال ۵۴۰ یکی از امضاکنندگان نامه پدرسالار بود، جایگزین شدند.Chabot, 322–3, 330–1 and 350–1
اسقف زادوی استخری از جمله امضاکنندگان اعمال شورای دادیشوع سال ۴۲۴ بودChabot, 285
اسقف فربخت اردشیرخوره یکی از یازده اسقف نامگذاری شده بود که در اعمال شورای دادیشوع در سال ۴۲۴ ذکر شده‌است که در مجمع اسحاق در سال ۴۱۰ و یهب‌اللهChabot, 287 در سال ۴۲۰ مورد سرزنش قرار گرفته‌است.
اسقف قرداغ اردشیرخوره از جمله اسقف‌هایی بود که در سال ۵۴۰ نزد پدرسالار ابای یکم گرد آمد و نامه او را امضا کرد.Chabot, 330–1
اسقف یزدبوزید دارابگردی یکی از یازده اسقف نامبرده‌ای بود که در اعمال شورای دادیشوع سال ۴۲۴ ذکر شده‌است که در مجمع اسحاق در سال ۴۱۰ و یهب‌الله اول در سال ۴۲۰ مورد سرزنش قرار گرفته.Chabot, 287
اسقف فربخت بیشاپوری در سال ۴۲۱ توسط بهرام گور پادشاه ایران به عنوان اسقف کلیسای مشرق منصوب شد، اما تنها پس از چند ماه از مقام خود خلع شد.Mari, 36 (Arabic), 31 (Latin)
اسقف ابراهیم بیشاپوری از جمله اسقفانی بود که در سال ۵۴۰ نزد پدرسالار ابای یکم گرد آمدند.Chabot, 322
اسقف داوود کیشی، اسقفی در فارس یا بت قطریه، از جمله اسقف‌هایی بود که در سال ۵۴۰ نزد پدرسالار ابای یکم گرد آمدند.Chabot, 330–1
اسقف بتایی میشماهیگی که قبلاً به مناسبت یک جنایت نامعلوم محکوم شده بود، مجدداً در مجمع اسحاق در سال ۴۱۰ محکوم و معزول شد و اسقف الیای میشماهیگی از جمله امضاکنندگان اعمال مجمع بود.Chabot, 273 and 275
اسقف یوحنان مازونی از جمله امضاکنندگان اعمال شورای دادیشوع در سال ۴۲۴ بودChabot, 285
اسقف پولس توسط پدرسالار اسحاق در سال ۴۱۰ برای «جزایر آردای و تودورو»، احتمالاً دیرین، تقدیس شد.Chabot, 473
اسقف پوسای هاجری از جمله امضاکنندگان اعمال شورای دیرین در سال ۶۷۶ بودChabot, 482
اسقف شاهین حتایی از جمله امضاکنندگان اعمال شورای دیرین در سال ۶۷۶ بودChabot, 482
پدرسالار سربیشوع سوم اسقفی ناشناس را اندکی پس از تقدیس او در سال ۱۰۶۳/۱۰۶۳، برای سقطرا فرستاد.Mari, 125 (Arabic), 110 (Latin)
راهب پیتر از صومعه بت آبه اسقف یمن و صنعا در زمان پدرسالاری ابراهیم دوم (۸۳۷–۵۰) بود.Wallis Budge, "Book of Governors", 448
دوران دزدی دریایی در دریای کارائیب در دهه ۱۵۰۰ آغاز شد و در دهه ۱۸۳۰ پس از اینکه نیروی دریایی کشورهای اروپای غربی و آمریکای شمالی با مستعمرات در دریای کارائیب شروع به مبارزه با دزدان دریایی کردند، از بین رفت. دوره ای که دزدان دریایی در آن بیشترین موفقیت را داشتند، از دهه ۱۶۶۰ تا ۱۷۳۰ بود. دزدی دریایی در کارائیب به دلیل وجود بنادر دریایی دزدان دریایی مانند پورت رویال در جامائیکا،Campo-Flores/ Arian, "Yar, Mate! Swashbuckler Tours!," Newsweek 180, no. 6 (2002): 58. تورتوگا در هائیتی و ناسائو در باهاما رونق گرفت.Smith, Simon. "Piracy in early British America." History Today 46, no. 5 (May 1996): 29. دزدی دریایی در دریای کارائیب بخشی از یک پدیده تاریخی بزرگتر دزدی دریایی بود، زیرا این وضعیت نزدیک تمام مسیرهای تجاری و اکتشافی اصلی در پنج اقیانوس وجود داشت.Kris Lane, foreword by Hugh O'Shaughnessy "Blood and Silver: the history of piracy in the Caribbean and Central America", Oxford, Signal (1967) and (1999)
بسیاری از داستان‌های تخیلی مربوط به دزدان دریایی و دزدی دریایی در دریای کارائیب اتفاق می‌افتد.
پارک سانگوو (Park Sangwoo) (Hangul 박상우؛ زادهٔ ۲ ژوئیه ۱۹۵۸) نویسنده اهل کره جنوبی است. در سال ۱۹۹۹ او بیست و سومین جایزه ادبی یی سانگ را برای داستان کوتاه خود " "Nae maeumui oktapbang" " (내 마음의 옥탑방 اتاق زیر شیروانی قلب من) دریافت کرد.
او در دوران دانشجویی بیشتر شعر می‌گفت، اما پس از اینکه شاهد خودکشی یکی از دوستانش ناامیدش از آشفتگی سیاسی کره جنوبی در سال ۱۹۸۰ بود، شعر را رها کرد و داستان نوشت.
۱. 비밀 문장 (۲۰۱۶)
"جملات مخفی" (۲۰۱۶)
۲. 인생을 충전하는 ۹۹가지 이야기 (۲۰۱۱)
"۹۹ داستان برای شارژ مجدد زندگی شما" (۲۰۱۱)
۳. 작가 (۲۰۰۹)
"نویسنده" (۲۰۰۹)
۴. 인형의 마을 (۲۰۰۸)
"دهکده عروسک‌ها" (۲۰۰۸)
۵. 혼자일 때 그곳에 간다 (۲۰۰۸)
"وقتی تنها هستم به آنجا می‌روم" (۲۰۰۸)
۶. 짬봉 (۲۰۰۷)
"Jjamppong" (۲۰۰۷)
۷. 길모퉁이 추락천사 (۲۰۰۶)
"فرشته افتاده در گوشه و اطراف" (۲۰۰۶)
۸. 화성 (۲۰۰۵)
"مریخ" (۲۰۰۵)
۹. 칼 (۲۰۰۵)
"چاقو" (۲۰۰۵)
۱۰. 지붕 (۲۰۰۵)
"سقف" (۲۰۰۵)
۱۱. 사랑보다 낯선 (۲۰۰۴)
"غریب تر از عشق" (۲۰۰۴)
۱۲. 반짝이는 것은 모두 혼자다 (۲۰۰۳)
"همه آنچه که می‌درخشد تنهاست" (۲۰۰۳)
۱۳. 노란 잠수함 (۲۰۰۳)
"زیردریایی زرد" (۲۰۰۳)
۱۴. 열대야 (۲۰۰۳)
"شب گرمسیری" (۲۰۰۳)
۱۵. 백마، 그 폐허 (۲۰۰۳)
"خرابه Baekma" (۲۰۰۳)
۱۶. 가시면류관 초상 (۲۰۰۳)
"پرتره تاج خارها" (۲۰۰۳)
۱۷. 산타페 (۲۰۰۲)
"سانتافه" (۲۰۰۲)
۱۸. 내 마음의 옥탑방 (۲۰۰۲)
"اتاق زیر شیروانی قلب من" (۲۰۰۲)
۱۹. 말무리 반도 (۲۰۰۲)
"شبه جزیره اسب‌های وحشی" (۲۰۰۲)
۲۰. 까마귀떼 그림자 (۲۰۰۱)
"Shadows Cast by a Murder of Crows" (2001)
۲۱. 내 영혼은 길 위에 있다 (۲۰۰۰)
"روح من در راه است" (۲۰۰۰)
۲۲. 사탄의 마을에 내리는 비 (۲۰۰۰)
"باران در دهکده شیطان" (۲۰۰۰)
۲۳. 따뜻한 집 (۱۹۹۴)
"خانه گرم" (۱۹۹۴)
۲۴. 청춘의 동쪽 (۱۹۹۹)
"شرق جوانان" (۱۹۹۹)
۲۵. 카시오페아 (۱۹۹۷)
"Cassiopeia" (1997)
۲۶. 소설가는 유서를 남기지 않는다 (۱۹۹۶)
"رمان‌نویس وصیت نامه ای را ترک نمی‌کند" (۱۹۹۶)
۲۷. 백야 (۱۹۹۶)
"شب سفید" (۱۹۹۶)
۲۸. 블루 노트 (۱۹۹۶)
"یادداشت آبی" (۱۹۹۶)
۲۹. 호텔 캘리포니아 (۱۹۹۶)
"هتل کالیفرنیا" (۱۹۹۶)
۳۰. 독산동 천사의 시 (۱۹۹۵)
"شعر فرشته دوکسان دونگ" (۱۹۹۵)
۳۱. 섬 그리고 트라이앵글 ۱، ۲، 3 (1994)
"جزیره و مثلث جلد ۱–۳" (۱۹۹۴)
۳۲. 나는 인간의 빙하기로 간다 (۱۹۹۳)
"من برای عصر یخبندان انسان‌ها را ترک می‌کنم" (۱۹۹۳)
۳۳. 술병에 별이 떨어진다 (۱۹۹۳)
"سقوط ستاره‌ها روی بطری مشروب" (۱۹۹۳)
۳۴. 시인 마태오 (۱۹۹۲)
"متیو شاعر" (۱۹۹۲)
۳۵. 샤갈의 마을에 내리는 눈 (۱۹۹۱)
"برف که بر دهکده شاگال می‌بارد" (۱۹۹۱)
۳۶. 지구인의 늦은 하오 (۱۹۹۰)
"بعد از ظهر برای مردم روی زمین" (۱۹۹۰)
۳۷. 사람구경 (۱۹۸۸)
"مشاهده مردم" (۱۹۸۸)
1.荆棘冠冕的画像 (چینی)
آمریکا یک مجله ماهانه مسیحی است که توسط یسوعی‌های ایالات متحده آمریکا منتشر می‌شود و دفتر مرکزی آن در مرکز شهرمنهتن است. امریکا شامل اخبار و نظرات در مورد کلیسای کاتولیک و چگونگی ارتباط آن با سیاست و زندگی فرهنگی آمریکا است. از سال ۱۹۰۹ به‌طور مداوم منتشر شده‌است و به صورت آنلاین نیز در دسترس است.
دزدی دریایی در خلیج گینه بر تعدادی از کشورهای غرب آفریقا و همچنین به‌طور گسترده‌تر بر جامعه بین‌المللی تأثیر می‌گذارد. در سال ۲۰۱۱، این موضوع به یک موضوع نگران‌کننده جهانی تبدیل شد. دزدان دریایی در خلیج گینه اغلب بخشی از شرکت‌های جنایی مسلح به شدت مسلح هستند که از روش‌های خشونت‌آمیز برای سرقت محموله‌های نفتی استفاده می‌کنند. در سال ۲۰۱۲، دفتر بین‌المللی دریایی، اقیانوس‌ها فراتر از دزدی دریایی و برنامه واکنش بشردوستانه دزدی دریایی گزارش دادند که تعداد حملات کشتی‌ها توسط دزدان دریایی آفریقای غربی به بالاترین سطح جهانی رسیده‌است و در طول سال ۹۶۶ دریانورد مورد حمله قرار گرفته‌اند. بر اساس گزارش گروه کنترل خطرات، حملات دزدان دریایی در خلیج گینه تا اواسط نوامبر ۲۰۱۳ سطح ثابتی از حدود ۱۰۰ تلاش برای کشتی‌ربایی در سال را حفظ کرده‌است، که پس از تنگه ملاکا در جنوب شرقی آسیا در رده دوم قرار دارد. دزدی دریایی در خلیج گینه همچنان یک نگرانی برای صنعت کشتیرانی است که به‌طور قابل توجهی تحت تأثیر قرار گرفته‌است. در عین حال، دولت‌های منطقه به‌طور کلی تأکید می‌کنند که مبارزه با دزدی دریایی مستلزم درک گسترده‌ای از امنیت دریایی در سراسر خلیج گینه است.
فیلیپ آر. زیمرمن (متولد ۱۹۵۴) دانشمند کامپیوتر و رمزنگار آمریکایی است. او خالق پی‌جی‌پی، پرکاربردترین نرم‌افزار رمزگذاری ایمیل در جهان است.
او در کمدن، نیوجرسی به دنیا آمد. زیمرمن در سال ۱۹۷۸ مدرک کارشناسی علوم کامپیوتر خود را از دانشگاه فلوریدا آتلانتیک در بوکا راتون، فلوریدا دریافت کرد. در دهه ۱۹۸۰، زیمرمن در بولدر، کلرادو به عنوان مهندس نرم‌افزار در کمپین فریز سلاح‌های هسته‌ای به عنوان یک تحلیلگر سیاست نظامی کار کرد.
ژو خاوری (به چینی: 東周؛ به پین‌یین: "Dōngzhōu؛" ۷۷۰–۲۵۶ پ. م)؛ بخش دوم دودمان ژو در چین باستان است. این بخش به دو دوره تقسیم می‌شود: دوره بهار و پاییز و دوره ایالت‌های جنگ‌طلب.
در سال ۷۷۰ پ. م، پایتخت پادشاهی ژو از هائوجینگ (شهرستان چانگان در شهر شیان) به لویی (که امروزه به نام لوئویانگ، استان هنان معروف است) منتقل شد. این امر باعث آغاز دودمان ژو خاوی (بر خلاف دودمان ژو باختری) شد که به دلیل قرار گرفتن لویی در شرق هائوجینگ به این نام خوانده شد. بیش از ۲۵ پادشاه بر دودمان ژو شرقی سلطنت کردند که در مجموع ۵۱۵ سال دوام آورد.
با مرگ پادشاه یو ژو، آخرین پادشاه دودمان ژو باختری، ولیعهد ییجیو توسط اشرافی از ایالت‌های ژنگ، لو، چین و مرزبان شن به عنوان پادشاه پینگ ژو معرفی شد. در دومین سال سلطنت خود و پس از حمله چوانرونگ به هائوجینگ؛ پادشاه پینگ پایتخت را به شرق به لویی منتقل کرد، این جابه‌جایی نشان‌دهنده پایان دودمان ژو باختری است. نیمه نخست دودمان ژو خاوری، تقریباً از ۷۷۱ تا ۴۷۶ پ. م، دوره بهار و پاییز نامیده می‌شود، که طی آن حاکمان و مرزبان‌های بسیاری استقلال منطقه‌ای به دست آوردند و دربار پادشاه در لویی را به چالش کشیدند و بین خود جنگ به راه انداختند. نیمه دوم این دودمان، از ۴۷۵ تا ۲۲۱ پ. م، دوره ایالت‌های جنگ‌طلب نامیده می‌شود، که در طی آن پادشاه ژو به تدریج قدرت خود را از دست داد و صرفاً به عنوان یک مقام اسمی حکومت می‌کرد.
پس از انتقال پایتخت به شرق، خانواده سلطنتی ژو در وضعیت انحطاط قرار گرفت. همچنین محبوبیت پادشاه پینگ با انتشار شایعاتی مبنی بر کشتن پدرش کاهش یافت. با قدرتمند شدن روزافزون خراج‌گزاران با تقویت موقعیت خود از طریق شکست سایر ایالت‌های رقیب و افزایش تهاجم به کشورهای همسایه، پادشاه ژو قادر به تسلط بر کشور نبود. او باید دائماً برای کمک به خراج‌گزاران قدرتمند متوسل شود. مهم‌ترین خراج‌گزاران (که بعدها به عنوان دوازده خراج‌گزان شناخته می‌شوند) در نشست‌های منظمی گرد هم می‌آمدند و در آن در مورد مسائل مهم مانند لشکرکشی‌های نظامی علیه گروه‌های خارجی یا علیه اشراف متخلف تصمیم می‌گرفتند. در طول این نشست‌ها، گاهی یکی از فرمانروایان خراج‌گزار فرادست اعلام می‌شد. صدراعظم گوان ژونگ از چی، سیاست «به پادشاه احترام بگذارید، بربرها را اخراج کنید» (به چینی: 尊王攘夷، نگاه کنید به سوننو جوئی) آغاز کرد. حاکم هوان چی با پذیرفتن و پایبندی به آن، خراج‌گزاران را گرد هم آورد تا تهدید بربرها را از کشور از بین ببرد. در دوره ایالت‌های جنگ‌طلب، بسیاری از رهبران خراج‌گزار ادعای پادشاهی کردند و در نتیجه نفوذ خاندان سلطنتی ژو محدودتر شد.
در سال 635 m. l، آشوب شاهزاده دای اتفاق افتاد. پادشاه شیانگ ژو برای کمک به حاکم ون جین مراجعه کرد، او شاهزاده دای را کشت و حکمرانی بر هنی و یانگفان پاداش گرفت. در سال ۶۳۲ پ. م، پادشاه شیانگ ژو توسط حاکم ون جین مجبور شد در نشست خراج‌گزاران در جیانتو شرکت کند.
در سال ۶۰۶ پ. م، پادشاه ژوانگ چو برای اولین بار در مورد «وزن دیگ‌ها» (问鼎之轻重) پرس‌وجو کرد اما وزیر ژو وانگ سون من (王孙满) او را به تندی رد کرد. پرسیدن چنین سؤالی در آن زمان چالشی مستقیم برای قدرت دودمان حاکم بود.
در زمان پادشاه نان ژو، پادشاهان ژو تقریباً تمام قدرت سیاسی و نظامی خود را از دست داده بودند، زیرا حتی سرزمین پادشاهی باقیمانده آن‌ها به دو ایالت یا دسته تقسیم شد که توسط اربابان فئودال رقیب رهبری می‌شد: ژو باختری، جایی که پایتخت وانگ‌چنگ بود. واقع شده‌است، و ژو خاوری، در مرکز چنگژو و کونگ. پادشاه نان ژو موفق شد دودمان تضعیف شده خود را از طریق دیپلماسی و توطئه به مدت پنجاه و نه سال حفظ کند تا اینکه در سال ۲۵۶ پ. م توسط چین از سلطنت خلع شد و درگذشت. هفت سال بعد، ژو باختری نیز توسط چین فتح شد.
این دوره نقطه عطف بزرگی را در تاریخ چین رقم زد، زیرا مواد غالب ابزارسازی در پایان دوره به آهن تبدیل شد. اعتقاد بر این است که دوره ژو خاوری آغاز عصر آهن در چین است.
توسعه قابل توجهی در کشاورزی با افزایش متوالی جمعیت صورت گرفت. دائماً بین خراج‌گزان برا رسیدن به منابع و زمین‌ها جنگ می‌شد. مردم شروع به استفاده از سکه‌های مسی کردند. آموزش برای غیرنظامیان همگانی شد. مرزهای بین اشراف و عوام فروکش کرد. دگرگونی انقلابی جامعه در حال رخ دادن بود، که سیستم قبیله‌ای پدرسالار ساخته شده توسط دودمان ژو دیگر نمی‌توانست با آن سازگار شود.
زالومون فرانک (؛ ۶ مارس ۱۶۵۹ – ۱۱ ژوئیه ۱۷۲۵) یک وکیل، دانشمند و شاعر اهل آلمان بود.
زالومون فرانک نویسندهٔ لیبرتوهای برخی از آثار مشهور یوهان سباستیان باخ بود. وی هم‌عصر باخ بود و چون او ساکن شهر وایمار بود. فرانک دانش‌آموختهٔ رشته‌های الهیات و حقوق و در شهرهای تسویکاو، آرنشتات و وایمار مشاغل دولتی داشت. همکاری او با باخ از سال ۱۷۱۳ آغاز شد.
بارتولد هاینریش بروکس (؛ ۲۲ سپتامبر ۱۶۸۰–۱۶ ژانویهٔ ۱۷۴۷) شاعر اهل آلمان بود.
او دانش‌آموختهٔ دانش نظری حقوق در دانشگاه هاله-ویتنبرگ بود و بعد از سفرهای زیاد به ایتالیا، فرانسه و هلند سرانجام در هامبورگ سکنی گزید و در همان‌جا درگذشت.
آثار شعری او در ۹ جلد منتشر شد. وی همچنین برخی آثار الکساندر پوپ، جیمز تامسون و جیامباتیستا مارینو را به آلمانی ترجمه کرد. از برخی از لیبرتوهای وی در اوراتوریوهای مصائب عیسی استفاده شده و بزرگانی چون جرج فردریک هندل، گئورگ فیلیپ تیلمان، یوهان ماتزون، یوهان فریدریش فاش و یوهان سباستیان باخ از لیبرتوهای او در موسیقی خود استفاده کردند.
سی‌پی\ام، که در ابتدا مخفف برنامه کنترل\مانیتور و بعداً برنامه کنترل برای میکرو کامپیوترها بود، سیستم عامل با تولید انبوه در بازار که در سال ۱۹۷۴ برای میکرو کامپیوترها اینتل ۸۰۸۰ \ ۸۵ - توسط گری کیلدال از دیجیتال ریسرچ در ابتدا محدود به تک کار بر روی پردازنده های ۸ بیتی و حداکثر ۶۴ کیلوبایت حافظه بود، نسخه های بعدی سی‌پی\ام تغییرات چند کاربره را اضافه کردند و به پردازنده های ۱۶ بیتی منتقل شدند.
ترکیب کامپیوترهای اس-۱۰۰ و سی‌پی\ام به استاندارد اولیه در صنعت ریز کامپیوتر تبدیل شد. این پلت فرم کامپیوتری در اواخر دهه ۱۹۷۰ و تا اواسط دهه ۱۹۸۰ به طور گسترده در تجارت مورد استفاده قرار گرفت. سی‌پی\ام اندازه بازار را برای سخت‌افزار و نرم‌افزار با کاهش بسیار زیاد برنامه‌نویسی مورد نیاز برای نصب یک برنامه کاربردی بر روی رایانه سازنده جدید افزایش داد. یکی از محرک‌های مهم نوآوری نرم‌افزار، ظهور میکروکامپیوترهای کم‌هزینه (نسبتاً) کم‌هزینه‌ای بود که سی‌پی\ام را اجرا می‌کردند، زیرا برنامه‌نویسان و هکرهای مستقل آنها را خریداری کردند و ساخته‌هایشان را در گروه‌های کاربری به اشتراک گذاشتند. سی‌پی\ام در نهایت توسط داس پس از معرفی آی‌بی‌ام پی‌سی در سال ۱۹۸۱ جایگزین شد.
گردشگری پزشکی در مالزی طبق اعلام شورای سفر بهداشت و درمان مالزی (ام اچ تی سی)، بنابر گزارش‌ها این کشور در سال ۲۰۱۱ بالغ بر ۶۴۱٬۰۰۰ نفر بیمار خارجی، در سال ۲۰۱۲ تعداد ۷۲۸٬۸۰۰ نفر، در سال ۲۰۱۳ تعداد ۸۸۱٬۰۰۰ نفر، در سال ۲۰۱۴ تعداد ۸۸۲٬۰۰۰ نفر، در سال ۲۰۱۵ تعداد ۸۵۹٬۰۰۰ نفر و در سال ۲۰۱۶ تعداد ۹۲۱٬۰۰۰ نفر را پذیرش نموده‌است. آمار گردشگری پزشکی مالزی از تعداد گزارش شده تمام بیماران خارجی که با بهره بردن از تسهیلات و امکانات پزشکی تأیید شده، توسط شورای سفر بهداشت و درمان مالزی تحت درمان قرار گرفته‌اند، بدست آمده‌است. این آمار تمام بیماران ثبت شده با گذرنامه خارجی را در بر می‌گیرد، که به صورت پیش فرض شامل خارجی‌های دور از وطن، مهاجران، مسافران با فعالیت تجاری و مسافرینی که در روزهای تعطیل به سفر می‌روند می‌باشد که ممکن است بهره بردن از خدمات درمانی هدف اصلی آنها از اقامت در کشور نبوده‌است. شمار وسائل پزشکی مورد حمایت شورای سفر بهداشت و درمان مالزی با گذر سال‌ها در کشور افزایش یافته‌است (به عنوان مثال ۳۵ عدد در سال ۲۰۰۹، ۴۹ عدد در سال ۲۰۱۱، ۶۳ عدد در سال ۲۰۱۲، ۷۲ عدد در سال ۲۰۱۳ و ۷۸ عدد در سال ۲۰۱۴)، که در افزایش آمار رسمی بیماران خارجی ایفای نقش می‌کند. مالزی در فهرست ۱۰ مقصد برتر گردشگری دنیا، در کتاب راهنمای گردشگری پزشکی بیماران فراتر از مرزها (Patients Beyond Borders)، قرار گرفته‌است.
بیگانه -(انگلیسی: Alienoid) یک فیلم اکشن و خیال‌پردازی علمی محصول سال ۲۰۲۲ سینمای کره جنوبی به کارگردانی چوی دونگ-هون با بازی ریو جون-یول، کیم وو-بین، کیم ته-ری، سو جی سوب، یوم جونگ-آه، جو وو-جین و شین جونگ-گون است.
قسمت دوم این فیلم برای اکران در سال ۲۰۲۳ برنامه‌ریزی شده‌است.
این فیلم داستان خارق‌العاده‌ای را به تصویر می‌کشد که با باز شدن دروازه‌های زمان بین اواخر گوریو و زمان حال در سال ۲۰۲۲، زمانی که بیگانگان ظاهر می‌شوند، باز می‌شود.
فیلمبرداری در مارس ۲۰۲۰ آغاز شد. هر دو قسمت اول و دوم به مدت ۱۳ ماه به‌طور همزمان فیلمبرداری شدند. فیلمبرداری در آوریل ۲۰۲۱ به پایان رسید. طبق گزارش‌ها، فیلمبرداری در آندونگ، استان گیونگ‌سانگ شمالی انجام شد. هزینه تولید ساخت این دو قسمت ۴۰ میلیارد وون کره جنوبی برآورد شد.
در ۲۰ ژوئیه ۲۰۲۲ در قالب‌های آی‌مکس و 4DX منتشر شد.
این فیلم با استقبال متفاوت منتقدان فیلم کره جنوبی مواجه شد. برخی جهان بینی منحصر به فرد بیگانه ارائه شده را ستایش می‌کنند، در حالی که برخی دیگر به پتانسیل سردرگمی از نظر شخصیت‌ها و داستان‌های آن و حواس‌پرتی ناشی از اختلاط بیش از حد عناصر مختلف اشاره می‌کنند. با این حال، به نظر می‌رسید که بسیاری از مخاطبان از تلاش کارگردان برای خلق چیزی جدید قدردانی می‌کنند.
گری آرلن کیلدال (؛ ۱۹ می ۱۹۴۲ – ۱۱ ژوئیه ۱۹۹۴) دانشمند کامپیوتر و کارآفرین ریزرایانه آمریکایی بود.
در طول دهه ۱۹۷۰، کیلدال سیستم عامل سی‌پی\ام را در میان سایر سیستم عامل‌ها و ابزارهای برنامه‌نویسی ایجاد کرد، و متعاقباً دیجیتال ریسرج (یا "دی‌آرآی") را برای بازاریابی و فروش محصولات نرم‌افزاری خود تأسیس کرد. کیلدال یکی از اولین افرادی بود که ریزپردازنده‌ها را به‌عنوان رایانه‌های کاملاً توانمند (و نه صرفاً به‌عنوان کنترل‌کننده تجهیزات) تشخیص داد و شرکتی را پیرامون این مفهوم سازماندهی کرد. با توجه به دستاوردهای خود در این دوران، کیلدال از پیشگامان انقلاب رایانه‌های شخصی در نظر گرفته می‌شود.
در طول دهه ۱۹۸۰، کیلدال همچنین به عنوان میزبان مشترک (به همراه استوارت چیفت) "کامپیوتر کرانیکل"، یک برنامه اطلاعاتی هفتگی که آخرین تحولات در رایانه‌های شخصی را پوشش می‌داد، در پی‌بی‌اس ظاهر شد.
اگرچه حرفه کیلدال در محاسبات بیش از دو دهه به طول انجامید، اما او عمدتاً در ارتباط با توسعه سیستم عامل سی‌پی\ام، یک سیستم عامل میکرو رایانه چند پلت فرم اولیه که شباهت‌های زیادی با ام‌اس-داسی که در رایانه شخصی آی‌بیآم استفاده شد، به یاد می‌آورند.
فاطمه خانم کمینه
یکی از شاعران زن معروف آذربایجان در قرن نوزدهم بود.
فاطمه خانم کمینه در سال ۱۸۴۱ در شهر شوشی به دنیا آمد. پدرش «میرزا بیگ‌بابا فنا» نیز شاعر بود. فاطمه خانم کمینه در شهر شوشی تحصیل گرفت. به خاطر اینکه یک زن تحصیل کرده بود مردم او را «میرزا فاطمه خانم» می‌نامیدند. وی بیشتر اشعارش را در سبک کلاسیک می‌سرود. میر محسن نواب در «تذکره نواب» از وجود ۴۰۰ شعر فاطمه خانم خبر داده‌است. فاطمه در تشکل ادبی «مجلس فراموشان» روشنفکران شوشی که هدایت آن بر عهده میرمحسون نواب بود و در محفل ادبی «مجلس اونس» حضور فعالی داشت.
فاطمه خانم کمینه در سال ۱۸۹۸ در شوشی درگذشت. فریدون‌بیگ کوچرلی در نوشته خود دربارهٔ مرگ فاطمه خانم کمینه، او را «یکی از افراد نادر زمانه خود» دانسته‌است.
فاطمه خانم کمینه از خانواده «طاهرف‌ها»، یکی از خاندان اصیل شهر شوشی به‌شمار می‌رود. وی خویشاوند «طاهره طاهروا»، وزیر امور خارجه آذربایجان شوروی، و «میرزا حسن طاهرزاده»، چهارمین شیخ‌الاسلام قفقاز بود.انور چنگیز اوغلو, Tahirovs, "Soy" magazine, 2007, №1, pp.18-25, Baku
چوی دونگ هون (؛ زادهٔ ۲۴ فوریه ۱۹۷۱) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل کره جنوبی است. او به عنوان یکی از موفق‌ترین کارگردان‌های فعال در عرصهٔ سینمای کره جنوبی شناخته می‌شود و از آثار او می‌توان به فیلم‌های "دزدان"، "ترور" و "اشک" اشاره کرد.
خلیل محمدف سرلشکر نیروی پلیس آذربایجانی، قهرمان اتحاد شوروی و وزیر کشور جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی بود. وی در جنگ جهانی دوم حضور داشت و به فرماندهی گردان تانک رسید. از خلیل محمدف در پاس خدماتش در عملیات دومین تهاجم یاش-کیشیناو که به تصرف شهر رومان کشور رومانی توسط گردان تحت امر او انجامید، تقدیر به عمل آمد. او پس از اتمام جنگ با درجه سرگرد از ارتش بازنشسته شد. در وزارت کشور آذربایجان شوروی استخدام شد و به درجه سرلشکری نائل شد. در میان سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۵ مسئولیت وزارت کشور را در دست گرفت.
خلیل محمدف در ۵ ماه مه سال ۱۹۱۶ در شهر شوشی به دنیا آمد. آموزش متوسطه در هنرستان دید. از سال ۱۹۳۷ در کارخانه لوکوموتیو در شهر قزل‌رُباط شروع به کار کرد. در سال ۱۹۳۹ به خدمت نظامی در ارتش سرخ فراخوانده شد و در گردان تانک شماره ۱۲۲ خدمت کرد. در سال ۱۹۴۱ به عضویت حزب کمونیست اتحاد شوروی درآمد.