moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این دارو جهت مصارف درگاو وگوسفند، اسب، بز، سگ وگربه کاربرد دارد روش مصرف دارو تزریق داخل وریدی، عضلانی وزیرجلدی می‌باشد ودرکیست‌های تخمدانی۵ میلی لیتروجهت پیشگیری از تأخیر درتخمک گذاری ۵/۲میلی لیتر و برای بهبود وضعیت باروری بعد اززایمان ۵/۲ میلی لیترتجویز میگردد
سیدحسین اردبیلی (١٢۵٩ه.اردبیل -٧ تیرماه ١٢٩٧) از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره دوم بعنوان نماینده مشهد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
در سال ۱۲۹۷ قمری در اردبیل به دنیا آمد. تحصیلات اولیه خود را در اردبیل گذراند و در محضر اساتید بزرگ من‌جمله آخوند میرزا محمدعلی میر آخوراوغلی کسب دانش نمود. آنگاه از طریق قفقاز عازم مشهد گردید. هنگام اقامت کوتاه خود در قفقاز با دنیای خارج آشنا گردید و از افکار آزادیخواهان آن حوزه بهره گرفت.
او در مشهد از دانش آموختگان ساعی و باهوش بود. در اندک زمانی به مراحل ادب و معارف اسلامی دست یافت. در ضمن با توجه به وضع سیاسی آن دوره در نشر افکار آزادی‌خواهی کوشش نمود. ابتدا با نشر شب‌نامه سپس با نشر روزنامه خراسان در سال ۱۳۲۷ قمری به نشر افکار آزادیخواه پرداخت. این روزنامه جوانان خراسان از جمله محمدتقی ملک الشعراء بهار رابه دور هم جمع کرد و وسیله‌ای برای رشد استعدادهای درونی آن‌ها گشت.
خراسانیها دردوره دوم مجلس شورای ملی سید حسین رابه نمایندگی خود در مجلس انتخاب کردند. او منشی کمیسیون معارف مجلس بود و اقامت در تهران و حشر و نشرش با رجال و آزادیخواهان، وی را در ردیف مهره‌های سیاسی کشور قرار داد. اردبیلی باقبول مدیریت روزنامه ایران در پیشبر اهداف آزادی‌خواهی خواهان نقش ارزشمندی را ایفا نمود. مرگ وی در بیستم رمضان ۱۳۳۶ اتفاق افتاد. مدفن او در گورستان ابن بابویه است.
اردبیلی در شعر و ادب فارسی استعداد قابل تحسینی داشت. مخمس زیر استقبالی است که از اشعار سعدی نموده‌است:
ابن بزاز عارف و نویسندهٔ سدهٔ هشتم است. او در اردبیل به دنیا آمد. اولین کتابش صفوةالصفا نام دارد که سرگذشت شیخ صفی‌الدین اردبیلی و خانوادهٔ اوست.EBN BAZZAZ, Encyclopædia Iranica تالیف دیگر وی «المواهب السیه فی مناقب الصوفیه» می‌باشد که دربارهٔ تاریخ صوفی‌گری است. تالیف این کتاب ۲۴ سال بعد از وفات شیخ صفی الدین اردبیلی می‌باشد. تالیف دیگر وی «کشف القلوب» نام دارد که دربارهٔ اعتقادات صوفیان نوشته شده‌است.مشاهیر اردبیل
گورانسَراب روستایی است از توابع دهستان خانندبیل شرقی در بخش مرکزی شهرستان خلخال در استان اردبیل ایران.درگاه ملی آمار، بازدید: ۱۰ اکتبر ۲۰۰۸.
طبق آمار سال ۱۳۸۵ این روستا دارای ۱۹۸ خانوار و بیش از ۹۴۷ نفر جمعیت بوده‌است. به نظر می‌رسد اکنون این روستا دارای ۲۴۰ خانوار و بیش از ۱۲۰۰ نفر جمعیت می‌باشد.
گورانسراب در فاصلهٔ شش کیلومتری غرب شهر خلخال قرار دارد. از لحاظ موقعیت در منطقه کوهستانی و در دامنه کوههای گنج و کوه شفا قرار گرفته و دارای تابستانهای گرم و زمستانهای سرد است.
جاده ارتباطی آن آسفالت است.
شغل اکثر اهالی کشاورزی و دامداری بوده و محصولات جالیزی آن نظیر خیار و گرمک و کمبزه (خیرچا) زبانزد منطقه می‌باشد، از سایر محصولات می‌توان به گندم، جو و بعضی از حبوبات مثل لوبیا و عدس اشاره کرد.
به جهت کارهای فصلی کشاورزی، بیشتر اهالی در ماههای نیمه دوم سال به‌استان گیلان و سایر شهرهای کشور جهت کار و فعالیت عزیمت می‌کنند.این روستا تا امروز فاقد آب آشامیدنی لوله کشی می‌باشد و آب شرب اهالی بسیار آلوده می‌باشد آب مصرفی اهالی از چاههایی که هر کس در کنار منزل کنده است تأمین می‌شود. هنوز که هنوز است تنها 20 درصد از طرح هادی آن اجرا شده‌است
هم اکنون تعداد ۳ مدرسه مستقل در روستا وجود دارد که بعلت تعداد کم دانش آموز فقط از یک آموزشگاه استفاده می‌شود.
دارای یک مسجد بوده که بنام مسجد جامع معروف است و همه مراسم مذهبی وایام الله در آن مسجد اجرا می‌شود.
از افتخارات این روستا تقدیم ۱۲ شهید بزرگوار دهها جانباز و چندین آزاده به انقلاب اسلامی در دوران دفاع مقدس می‌باشد.
گورانسراب دهی است از دهستان خان اندبیل بخش مرکزی شهرستان هروآباد واقع در ۶ هزارگزی باختری هروآباد و یک هزارگزی شوسه هروآباد به میانه. کوهستانی و سردسیر است. سکنه آن ۵۵۹ تن است. آب آن از سه رشته چشمه تأمین می‌شود. محصول آن غلات و حبوب و شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی آنان جاجیم بافی وراه آن مالرو است.
این روستا دارای پیشینه تاریخی دیرینه‌ای می‌باشد و از جمله آثار باستانی ثبت شده آن که متأسفانه هنوز هم مورد بررسی و پیگیری قرار نگرفته و شهرت دارند می‌توان به هفت تپه اشاره نمود.
محل: استان اردبیل- شهرستان خلخال نشانی فعلی: شهرستان خلخال - بخش مرکزی - دهستان خانندبیل شرقی - ۲ کیلومتری شمال غربی روستای گورانسراب دوران: هزاره ۱ ق. م- تاریخی-اسلامی نوع: تپه - تپه تاریخ ثبت ملی:۱۳۸۲/۰۳/۱۰شماره ثبت ملی:۸۸۸۷کد اثر:۱۹۴۳۲
وب‌نوشت گورانسراب
بازار رقابت کامل بازاری است که تعداد زیادی تولیدکننده و مصرف‌کننده بر سر یک کالای همگن و خاص به داد و ستد می‌پردازند. در این نوع بازار سهم هر تولیدکننده از تولید آن کالای خاص اندک است و مثلًا یک تولیدکننده درصد بالایی از سهم بازار را در اختیار ندارد. در نتیجه هیچ تولیدکننده‌ای نمی‌تواند با استفاده از کم و زیاد کردن تولیدش روی قیمت بازار تأثیر بگذارد. قیمت کالا در بازار رقابتی به صورت یک داده‌است. اگر تولیدکننده‌ای کالای خود را با قیمتی بالاتر از از قیمت بازار ارائه کند، خریداری نخواهد داشت و اگر با قیمتی پایین‌تر ارائه کند، تمام کالایش به سرعت فروش خواهد رفت. در هیچ‌کدام از این دو مورد سایر فروشندگان واکنشی نشان نخواهند داد.
زیرا دسترسی به کلیه اطلاعات که منبع و منشاء تصمیمات است در بازار رقابت کامل برای همه،یکسان و کامل است.تعداد زیاد خریداران و فروشندگان در بازار رقابت کامل، بیان میکند ک خریداران و فروشندگان در بازار رقابت کامل، گیرنده قیمت(price taker)هستند نه تعیین کننده .همگن بودن کالاهای تولیدی و نیز فرض وجود اطلاعات کامل، مبین وجود قانون تک قیمتی(Unit price) در این بازار هااست.
بر طبق این مفروضات ادعا می‌شود که در این نوع بازار قیمت برابر با حداقل هزینه‌های متوسط تولید است و از آنجا که منحنی هزینه نهایی نیز در پایین‌ترین نقطه منحنی هزینه متوسط تولید را قطع می‌کند، در نتیجه با هزینه نهایی نیز مساوی است.
بنابراین قیمت در بازار رقابت کامل هرگز نمی‌تواند در درازمدت بالاتر یا پایین‌تر از حداقل هزینه متوسط تولید باشد. هرگاه قیمت بالاتر از هزینه متوسط تولید قرار بگیرد به علت آنکه سود در این بازار زیاد می‌شود، سایر تولیدکنندگان از بازارهای دیگر وارد این بازار می‌شوند و ورود عوامل تولید به این بازار تا جایی ادامه می‌یابد که نهایتاً به سبب افزایش عرضه قیمت کاهش یافته و به اندازه حداقل هزینه‌های متوسط تولید می‌رسد. همین‌طور اگر قیمت کالا پایین‌تر از متوسط هزینه تولید قرار بگیرد، تولیدکننده‌ای که قیمت بازار برایش زیان‌آور می‌شود بازار را ترک نموده و با کاهش عرضه‌کننده و عرضه، قیمت به جای قبلی خود بازمی‌گردد.
در نتیجه قیمت کالا در بازار رقابت کامل در درازمدت به علت آنکه برابر با حداقل هزینه متوسط تولید است، سود متعارف تولیدکننده و منافع مصرف‌کننده را دربردارد.
این بازارها در دنیای واقعی وجود ندارند و بیشتر محکی برای سنجش میزان رقابت در بازارهای دیگر هستند. به هر حال نزدیک‌ترین بازار به این نوع بازارها، بازار محصولات کشاورزی مثل گندم و غیره است.
درهٔ حام یکی از بزرگترین ودرازترین دره‌های امارت فجیره در منطقهٔ شرقیه، ویکی از نقاط دیدنی امارات متحده عربی است.
این دره به درازی ۳۰ کیلومتر از کوهای مسافی سر چشمه گرفته‌است. آبخیز این دره عظیم ابتداء از قله‌های بلند کوه حجر شروع می‌شود، و به دره‌های (الفرفار)، (سهم)، (بیقا)، (مدوک)، و (وادی الأحاطی) ملحق می‌شود، تمام آب این دره‌های بلند وکوتای اطراف به (وادی حام) می‌ریزد، سپس به سد حام سرازیر می‌شود.
کوه‌های‌های بلند اطراف (وادی حام) با پوششی از درختان جنگلی، دره‌های عمیق با آبشارها و چشمه‌های جوشان، عوارض طبیعی دل‌انگیز، صخره‌های مرتفع، چشمه آب‌های معدنی، پوشش گیاهی انبوه، پرندگان و جانوران وحشی از پدیده‌هایی است که خالق هستی در این منطقه به ودیعه گذاشته‌است.
دره ( وادی حام ) در قسمت شمال غربی شهر فجیره، و در مسیر جادهٔ ذید به مسافی و سیحی قرار گرفته که روزانه صدها نفر از دوستداران طبیعت از شهرهای امارات وهمجنین از کشورهای اطراف برای گردش و تفریح به سویش می‌شتابد.
این منطقه به دلیل سخت گذر بودن، مامن و پناهگاه بسیاری از حیات وحش بوده‌است، وجود آب شیرین در ته دره حیات وحش کوناکونی از قبیل:
بز کوهی، آهو، جوجه‌تیغی، میش، روباه، گربه وحشی، شغال، خرگوش، کبک، عقاب، شاهین، بادخور، قُمری، تیهو، فاخته.، بلبل و گنجشک، چکاوک، دم جنبانک، چکاوک هدهد، سبزقبا، خضیر (کراشکین) و «مرغ سلیمان» یا هدهد به شکل دائم زندگی می‌کنند. پرندگان مختلف و رنگارنگ، مخصوصاً در فصل زمستان و بهار با آواز دلنشین خود این منطقه کوهستانی را شاد می‌کنند.
اغلب زمین‌های اطراف (وادی حام) دارای قابلیت مرتعی است ومناسب‌ترین اراضی جهت استفاده‌های مرتعی و برداشت علوفه محسوب می‌شوند. در کوه‌های کناره‌های وادی حام درخت‌های گوناگونی وجود دارد که در مواسم مختلف پرندگان در هنگام جفت‌گیری و تخمگذاری روی شاخه‌های آن‌ها لانه می‌سازند.
در اطراف وگوشه کنار وادی درختان بزرگ و تنوهمندی و کوهستانی وجود دارد مانند: کُور، کُنار، کِرت، سمر، کُوهِنگ، سَلَم وغیره، در زمان قدیم مردمان این مننطق از هیزم این درختان برای پخت و پز و برای تدفئه خانه‌هاشان استفاده می‌کرده‌اند، احیاناً از تنه این درختان زغال نیز می‌ساخته‌اند.
به گفتهٔ رئیس اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری امارت الفجیرة، در نیمه نخست امسال ۲۰ هزار گردشگر از این دره و زیبایی‌های آن بازدید کرده‌اند. در طول دره (وادی حام) باغ‌های نخل خرما منتشر است.
گوایاکیل (اسپانیایی: Guayaquil) با نام رسمی سانتیاگو ده گوایاکیل، مرکز استان گوایاس اکوادور است. این شهر با جمعیتی بالغ بر ۲/۷ میلیون نفر دومین شهر بزرگ اکوادور است. ناحیه شهری گوایاکیل و حومه با بیش از ۳/۵ میلیون ساکن پرجمعیت‌ترین ناحیه شهری کشور است. خلیج گوایاکیل در نزدیکی این شهر واقع است.
این شهر بزرگ‌ترین شهر اکوادور و اصلی‌ترین بندر آن به حساب می‌آید و از پایتخت اکوادور (کیتو) نیز بزرگ‌تر است.
پارک‌های جنگلی گرمسیری و موزه‌های متعدد جزء جاذبه‌های دیدنی آن است. آب و هوای این شهر در تمام طول سال گرم و شرجی است.
بزرگ‌ترین هتل شهر گوایاکیل هتل هیلتون کولون است.
یکی از بهترین تیم‌های اکوادور با نام بارسلونا نیز در این شهر به وجود آمده‌است.
ورزشگاه مونومنتال لسیدرو رومرو کاربو با گنجایش ۵۷ هزار نفر، بزرگ‌ترین استادیوم اکوادور و دوازدهمین استادیوم بزرگ در آمریکای جنوبی است.
دارتالاب، سَرو مُرداب، یا سرو تالاب (Taxodium distichum) گونه‌ای از درختان مخروطی و بومی جنوب خاوری ایالات متحده‌است و به صورت طبیعی در کرانه‌های خلیج مکزیک و اقیانوس اطلس گسترده‌است.
دارتالاب درختی از شاخه مخروطیانPinophyta رده ناژویان،Pinopsida راسته کاجیان،Pinales تیرهٔ سَرویانCupressaceae و سردهٔ دارتالابTaxodium است.
دارتالاب از گونه‌های خزان‌کننده با خزانی به رنگ قرمز شرابی و زودرُست است. این گونه در رویشگاه‌های طبیعی خود با تنه صاف و مستقیم به قطر ۱ تا ۷/۱ متر و به ارتفاع ۴۰ متر گزارش شده‌است.بررسی رویش دارتالاب در اراضی ماندابی غرب گیلان (Taxodium distichum (L.) Rich: ذوقعلی سیاهی‌پور بالاده، بیت‌اله امان‌زاده. ص ۹۸
ریشه‌های درختان دارتالاب از نوع ریشه‌های تنفس‌گرPneumatophores هستند. این ریشه‌ها در بعضی از گیاهانی که در باتلاق‌ها یا نواحی جزر و مد ظاهر می‌شوند دیده می‌شود. طول برخی از این ریشه‌ها ممکن است به دو متر نیز برسد. ریشه‌های تنفس‌گر بر خلاف ریشه‌های معمولی به طرف هوا رشد کرده از آب و خاک خارج شده کمک به تنفس ریشه گیاه می‌کنند.
بزرگ‌ترین درخت موجود از نوع دارتالاب تک‌درختی است که به آن نام سناتور داده‌اند و در نزدیکی لانگ‌وود ایالات فلوریدای آمریکا واقع شده‌است.
بلندای این درخت ۳۵ متر و قطر تنهٔ آن ۳۴۴ سانتیمتر و حجم آن ۱۱۹٫۴ متر مکعب برآورد می‌شود. البته بلندترین دارتالاب در نزدیکی ویلیامزبورگ ایالت ویرجینیا قرار دارد که ارتفاع آن ۴۴ متر است.Gymnosperm Database: Taxodium distichum ، بازدید: ۹ اکتبر ۲۰۰۸
برای کشت این گیاه در جنگل‌های شمال ایران بررسی‌هایی صورت گرفته‌است.
شقایق فراهانی (زاده ۲ مرداد ۱۳۵۱) بازیگر سینما و تلویزیون اهل ایران است، وی خواهر گلشیفته فراهانی است.
شقایق فراهانی فرزند بهزاد فراهانی و فهیمه رحیم‌نیا، و خواهر بزرگتر گلشیفته فراهانی، از بازیگران سینما و تلویزیون ایران و آذرخش فراهانی سرپرست، نوازنده، ترانه‌سرا است. وی در طول مدت بازیگری‌اش پرکار بوده‌است و منتقدین بازی وی را در فیلم "چتری برای دو نفر" ستوده‌اند. این بازیگر نقش‌هایش در فیلم‌های چتری برای دو نفر، پروانه‌ای در باد و سریال کلاه پهلوی را ماندگار می‌داند. او از کودکی در کنار پدر و مادرش در تئاتر بازی می‌کرد.
او با حضور در فیلم لیلا به سینما آمد. در بزرگسالی با بازی در فیلم پروانه در سطح بین‌المللی توانست موفق شود.
گورو ارجن دیو جی (پنجابی: ਗੁਰੂ ਅਰਜੁਨ ਦੇਵ) (زاده شده در آمریتسار، پنجاب، هند در سال ۱۵۶۳ - مرگ در لاهور، پاکستان در سال ۱۶۰۶ میلادی) پنجمین رهبر و پیشوای مذهبی آئین سیک بود که پس از مرگ گورو رامداس به عنوان گورو برگزیده شد.
او در گوئیندوال روستایی در نزدیکی آمریتسار زاده شد و کوچکترین پسر گورو رامداس از بی بی بهانی دختر گورو امرداس بود. ارجن، پیش از مرگ وصیت کرد که پسرش هرگوبیند پیشوایی معنوی آئین سیک را برعهده بگیرد.
رهبری گورو ارجن بر سیک‌ها، بیست و پنج سال به طول انجامید؛ در طول این مدت گورو ارجن شهر آمریتسار را بنیاد کرد و شهرهای دیگری چون تاران تران و کارتاپور را بنا نهاد. او در لاهور معبد بزرگی ساخت که بوردین نامیده شد. شهر آمریتسار در این زمان، به شهر مقدس سیک‌ها تبدیل شد و جمعیت بسیاری را به خود جذب کرد.
گورو ارجن نوشته‌های چهار گوروی پیشین را گردآوری کرد و آنها را به نظم درآورد؛ این مجموعه که آدیگرانت نامیده شد، مهم‌ترین اشعار و سرودهای مذهبی آئین سیک را تشکیل می‌دهند. آدیگرانت تنها کتابی است که نخستین دست نوشته آن، به خط بهای گورداس امروز برجای مانده‌است.
گورو ارجن یکی از یاران نزدیک نانک به نام بهایی بودا را به عنوان کاهن اعظم معبد طلایی برگزید. در زمان ارجن، قوانین ویژه‌ای برای پیروان آئین سیک تدوین شد که به سریبران مشهور شد.
ارجن با اکبرشاه روابط دوستانه‌ای برقرار کرد؛ اما پس از مرگ اکبر و به پادشاهی رسیدن جهانگیر، گورو ارجن دستگیر شد و مورد شکنجه قرار گرفت و در زیر شکنجه درگذشت.
شبکهٔ چهار در ۲۴ فروردین ۱۳۷۵ تأسیس شد و یکی از شبکه‌های تلویزیونی دولتی کشور ایران است که در مجموعهٔ صدا و سیما جمهوری اسلامی ایران مدیریت می‌شود. شعار این شبکه، «شبکهٔ چهار، شبکه دانایی» است.
شبکهٔ چهار سیما، جمعه ۲۴ فروردین ۱۳۷۵ (۱۲ آوریل ۱۹۹۶) با هدف جذب مخاطبان خاص و با شعار شبکهٔ فرهیختگان افتتاح شد.
طرح تأسیس شبکهٔ چهار سیما جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۷۴ شمسی با هدف جذب مخاطبان خاص و با شعار شبکهٔ فرهیختگان و نخبگان به تصویب رسید. تولید و پخش برنامه‌های تلویزیونی در حوزه‌های علمی، فرهنگی، هنری و دینی با پشتوانه تحلیلی غنی‌تر از اهداف اصلی تأسیس این شبکه است و اینکه شبکه بتواند بستری برای مشارکت نخبگان، فرهیختگان و اندیشمندان جامعه در برنامه‌های کلان و خرد نظام جمهوری اسلامی ایران، بیان نظرات و آرا و نقد سازی مسائلی سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و تعاملی افکار و اندیشه‌های گوناگون در جهت ارتقاء سطح اندیشه‌ورزی باشد. شبکهٔ چهار سیما با مدیریت دکتر معینی پور، در پنج گروه تخصصی برنامه سازی ادب و هنر، فرهنگ و اندیشه، دانش، اجتماعی و سیاسی در زمینه‌های علمی، فرهنگی، هنری، سیاسی و اجتماعی فعالیت می‌کند.
برنامه‌های این شبکه در بیشتر مناطق ایران از طریق فرستنده‌ها آنالوگ و دیجیتال زمینی روی باند UHF قابل دریافت است. همچنین برنامه‌ها این شبکه از طریق ماهواره اینتل‌ست ۳۹ و بدر ۵ در ایران و برخی مناطق آسیا پخش می‌شود.Intelsat 902 (62 E) تماشای زنده شبکهٔ چهار از طریق پایگاه اینترنتی سازمان صدا و سیما نیز میسر است. همچنین می‌توان نسخه متنی برخی از برنامه‌های این شبکه را از پایگاه اینترنتی آن دریافت کرد. دریافت این شبکه مانند سایر شبکه‌های تلویزیونی وابسته به صدا و سیما جمهوری اسلامی ایران رایگان است.
پخش برنامه‌های شبکهٔ چهار از سال ۱۳۹۳خ، ۲۴ ساعته شد.
شبکهٔ چهار از پنج گروه برنامه‌ساز تشکیل شده‌است. این گروه‌ها عبارتند از گروه دانش، گروه اجتماعی، گروه فرهنگ و اندیشه، گروه سیاسی و گروه ادب و هنر. این شبکه دارای یک واحد تأمین برنامه نیز می‌باشد که تهیه برنامه‌هایی نظیر چهارسوی علم که به پخش مستندهای خارجی می‌پردازد و سریال‌های خارجی چون دوران کهن را بر عهده دارد. همچنین هر روز یک بخش خبری تهیه شده در خبرگزاری صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران از شبکهٔ چهار پخش می‌شود. اخبار علمی، فرهنگی در ساعت ۲۰ و به مدت سی دقیقه از این شبکه پخش می‌شود.
گروه فیلم و نمایش به تهیه برنامه‌های تخصصی در حوزه سینما و تئاتر می‌پردازد. تهیه تله‌تئاتر بر اساس نمایش‌نامه‌های مشهور ایران و جهان از دیگر تولیدات گروه فیلم و نمایش است. برنامه‌هایی چون مجله تئاتر از محصولات این گروه به‌شمار می‌روند. هم‌اکنون ایمان احمدی مدیر این گروه است.
تهیه برنامه با موضوعات دانش محور به این گروه واگذار شده‌است. مدار بسته، آسمان شب، طلوع، پنگان، چرخ و پایان ناباروری از جمله این برنامه‌ها هستند. مدیریت این گروه با ندا سپانلو است.
تهیهٔ برنامه در حوزه مسائل سیاسی ایران و جهان و همچنین علوم سیاسی به این گروه محول شده‌است. سپهر سیاست و عصر اندیشه از جمله این برنامه‌ها است.
این گروه با هدف تولید برنامه با رویکرد تحلیل مسائل روز فرهنگی و اجتماعی در سال ۱۳۸۳ تأسیس شد. برنامه‌هایی همانند اردی‌بهشت، انسان نمای بسته، دلنوازان، تا خوشبختی راهی نیست و زندگی روی پرده از جمله تولیدات گروه فرهنگی و اجتماعی است. این گروه در ارتباط نزدیک با کارشناسان، مسائل اجتماعی را مورد بحث و بررسی قرار می‌دهد. مدیریت این گروه را سید فرشاد عریضی برعهده دارد.
تولید برنامه‌های دینی با رویکرد تحلیلی در دستور کار این گروه قرار دارد. برنامه گفتگو محور حکمت الهی در حوزه فلسفه اسلامی از جمله این برنامه‌هاست که استاد دینانی مهمان این برنامه است. این برنامه هر جمعه ساعت ۷ بعدازظهر است. هزار و یک شب هم از برنامه‌های زنده این گروه است. از سایر برنامه‌های این گروه می‌توان به برنامه کتاب‌نامه اشاره کرد؛ تنها برنامهٔ معرفی کتاب و اخبار این حوزه که هر روز در چهار نوبت از این شبکه پخش می‌شود.
پخش پیام‌نما (تله‌تکست) شبکهٔ چهار از سال ۱۳۸۶ و پس از مدتی وقفه مجدداً از سال ۱۳۹۱ آغاز شد. این گروه، محتوای پیام‌نمای شبکه را تولید می‌کرد و با رویکردی جدید از طریق باشگاه هم اندیشان با مخاطبان خود در ارتباط بود. پخش پیام نما پس از ۳ سال در اواسط سال ۱۳۹۴ متوقف شد.
تأمین برنامه شبکه از جمله گروه‌های چند بعدی می‌باشد و وظایف ترسیم شده در این مجموعه، شامل بخش‌های متعدد و متنوعی است که هر کدام دارای ویژگی‌های منحصربه‌فردی می‌باشد که می‌توان به تأمین برنامه‌های خارجی به زبان اصلی مانند چهارسوی علم اشاره کرد. سینما سینما و سینما چهار نیز، از تولیدات دیگر این واحد است.
ربابه مرادوا (زادهٔ ۲۱ مارس ۱۹۳۳ اردبیل – درگذشته ۲۸ اوت ۱۹۸۳ باکو) (به شمسی ۲ فروردین ۱۳۱۲ اردبیل – ۱۴ شهریور ۱۳۶۲ باکو) خواننده ایران زاده ی آذربایجانی بود.
(ربابه اشراقی) در ۲۱ مارس ۱۹۳۳ م درشهر اردبیل در محله عالی قاپوی کوچه دربندلر یا دربندلی این شهر (عالی قاپو یکی از محلات قدیمی اردبیل محسوب می‌شود و همان محله‌ای است که بقعه شیخ صفی الدین اردبیلی در آنجا قرار دارد) و درخانواده‌ای مذهبی متولد گردید. او در سنین نوجوانی در گروه‌های تئاتر و موسیقی اردبیل شرکت می‌نمود. پدرش میرزاخلیل (mirza khalil)روحانی خوش صدایی بود که قرآن را به نیکویی قرائت می‌کرد. زمانی که ربابه از رادیو ترانه‌های آذربایجانی را می‌شنید آرزو می‌کرد که ای کاش من هم خواننده می‌شدم. پدرش که علاقه او را می‌دید به او قول داده بود که او را به دانشگاه موسیقی باکو بفرستد. شایان ذکر است که ربابه دو خواهر بنام طاهره مرادوا و ماهرخ مرادوا نیز دارد./ بیوگرافی ربابه مراداوا/ خاطرات استاد جانعلی اکبراف از ربابه مراداوا/ خاطرات اربابه مراداوا از خواهرش ربابه مراداوا
در سال ۱۹۴۶ به دنبال دستگیری پدرش و بعد از اتفاقات آذرماه سال ۱۳۲۵ ربابه به اجبار و با دو برادر، سه خواهر و مادرش به جمهوری آذربایجان و به شهر علی بایراملی مهاجرت می‌کنند. او در تئاتر آن شهر شروع به فعالیت می‌کند. در سال ۱۹۵۰ یک گروه فرهنگی جهت اجرای برنامه‌های فرهنگی از باکو به آن شهر اعزام می‌شوند. در آن گروه، گروهی بود که تئاتر اجرا می‌کرد. از قضا خانمی که نقش خرامان خانم را ایفا می‌کرد بیمار می‌گردد و مسئول شهر علی بایراملی به ربابه پیشنهاد بازی در آن نقش را می‌نماید و او با شوق می‌پذیرد. در راستای اجرای این نقش آوازی دربیات کرد می‌خواند که نظر علی عسگر علی اکبروف را جلب می‌نماید.
علی عسگر علی اکبروف که استعداد ربابه را لمس کرده بود به او پیشنهاد کرد برای موفقیت بایستی به باکو برود. ربابه پیشنهاد او را می‌پذیرد. او در محضر استادان بنام موسیقی آذربایجانی از جمله خان شوشینسکی تحصیل می‌نماید. از همکلاسان ربابه می‌توان به اسلام رضایف اشاره کرد. در سال ۱۹۵۳م از کالج آصف زینالی باکو فارغ‌التحصیل می‌گردد. او از سال ۱۹۵۴م در سازمان اپرای آذربایجان و تئاتر Ballet شروع به فعالیت می‌نماید. او شروع به ایفای نقش‌های اپرایی می‌نماید که تا ابد از ذهن‌ها فراموش نخواهد گشت. نقش‌های لیلی (اپرای لیلی و مجنون) و اصلی (اپرای اصلی وکرم) را برای چند سال متوالی ایفا می‌کند. به اعتراف عارف بابایف و نزاکت تیموراوا هیچ‌کس به زیبایی و ظرافت ربابه ایفای نقش ننموده‌است. خود ربابه گفته‌است: «من نقش لیلی را اجرا نمی‌کنم، بلکه بهانه‌ای است که من بخت و اقبالم را اجرا کنم. آنچه که من می‌خوانم درفراق زادگاهم اردبیل است…»./ موفقیت ربابه مراداوا در
طاهره اشراقی خواهر ربابه که خود از خوانندگان موسیقی آذربایجانی است خاطراتی از ربابه به شرح ذیل نقل می‌کند:
ربابه دلتنگ اردبیل بود. او برای شب‌های زیبای اردبیل دلتنگ شده بود. برای زمستان اردبیل، برای بهار اردبیل.
او همیشه بخاطر دوری از اردبیل سوخت و ساخت و گریست. می‌گفت: کاش راه‌های ایران - شوروی باز بود و من به هر زحمتی که شده‌است خود را به اردبیل می‌رساندم. هر ذره از خاکش را بوسیده و در آنجا می‌مردم.
میراحمد عسکرلی از کارکنان مرزی شوروی نقل می‌کند:
ربابه برای نزدیکی به اردبیل اکثر کنسرتهایش را در نوار مرزی آذربایجان و در همسایگی اردبیل اجرا می‌نمود. روزی که به آستارا (آستارای شوروی) آمده بود از مرزبان خواست تا مرز را برای او باز نمایند تا او خود را به اردبیل نزدیک حس کند. مرزبان با وجود خفقان شدید دولت شوروی با مسئولیت خویش مرز را فقط به خاطر حرمت و ارزش ربابه باز می‌نماید. ربابه خود را به روی پل ارتباطی بین آستارای ایران و آستارای شوروی می‌رساند و باصدای حزینی ترانه قره گیلا را آنچنان برای اردبیل زمزمه می‌کند که اشک از گونه‌های خود و دیگر مرزبانان جاری می‌گردد(تنها کسی که در آواز قراگیله نام کوچه ی زادگاه خود را آورده است:دریند آراسی کونلوم یارالی...اشاره به دربندلی و جایی که خاطره هایی با نامزد خود در اردبیل را داشته است که به هنگام مهاجرت به باکو از هم دور ماندند)
. طاهره مرادوا عضو گروه موسیقی باکو که این گروه از استادان موسیقی آذربایجان تشکیل شده، در تاریخ۱۹/۰۴/۱۳۸۳درفرهنگسرای هنر (ارسباران) تهران برنامه‌ای اجرا کردند./ خاطرات دختر ربابه مراداوا
او در اواخر عمر به بیماری دیابت مبتلا گردید. از او یک دختر بنام قمر به یادگار مانده‌است که اکنون در باکو در قید حیات است. به نقل از خواهرش طاهره، او در چند ماه آخر حیاتش دربستر بیماری افتاد و در سال ۱۹۸۳م در باکو همچنان که در حسرت اردبیل می‌سوخت درسن ۵۰ سال و ۵ ماه داشت، دارفانی را وداع و چشم از جهان فروبست. وصیت نموده بود که درمراسم تدفین وی استادکامیل جلیلوف ساز قوپوز
بنوازد؛ و همچنین به خواهرش طاهره وصیت نموده بود که یک مشت خاک از حیات منزلشان در اردبیل بر روی قبرش بریزند تا قلب نا آرامش که در فراق اردبیل دلتنگ است آرام بگیرد./ وصیت ربابه مراداوا در اواخر عمر/ خاطرات طاهره ، خواهر ربابه مراداوا
او این وصیت را کرد که :"Öləndə bir ovuc Ərdəbil torpağını qəbrim üstə səpərsiniz"وصیت ربابه مراداوا
اردبیل درگذرگاه تاریخ- تألیف باباصفریhttp://en.wikipedia.org/wiki/Rubabe_muradova
هکاته ممکن است به یکی از این اشخاص گفته شود:
اُ. هنری با نام اصلی ویلیام سیدنی پورتر، (زاده ۱۱ سپتامبر ۱۸۶۲ - درگذشته ۵ ژوئن ۱۹۱۰) نویسنده آمریکایی بود. داستان‌های کوتاه اُ. هنری به دلیل لطافت طبع، بازی با کلمات، شخصیت‌پردازی شورانگیز و پایان هوشمندانه و غافلگیرانه معروف هستند.ویکی‌پدیای انگلیسی. این نویسنده در طول عمر خود بیش از ۴۰۰ داستان کوتاه نوشت. امروزه جایزه‌ای نیز به نام او وجود دارد.
نخستین مجموعه داستان‌های کوتاه او. هنری مجموعه «چهار میلیون» با نام اصلی «The Four Million» در ۱۸۹۹ منتشر شد. وی در ادبیات آمریکا نوعی از داستان کوتاه را به وجود آورد که در آن‌ها گره‌ها و دسیسه‌ها در پایان داستان به طرزی غافلگیرانه و غیرمنتظره گشوده می‌شوند.خبرگزاری کتاب ایران، بازدید: ۱۰ اکتبر ۲۰۰۸.
داستان‌های این نویسندهٔ آمریکایی معمولاً حول چهار محور زندگی شهری به ویژه نیویورک، عشق و روابط عاشقانه، زندگی در غرب در مایهٔ وسترن و طنز می‌چرخد.آفتاب، بازدید: ۱۰ اکتبر ۲۰۰۸.
پورتر به تاریخ ۱۱ سپتامبر ۱۸۶۲ در شهر گرینزبورو متولد شد. نام میانی او در زمان تولد sidney بود که در سال ۱۸۹۸ املای آن را به Sydney تغییر داد. پدر او، دکتر آلگرنون سیدنی پورتر (۱۸۲۵–۱۸۸۸) و مادر او، ماری جین ویرجینیا سواین پورتر (۱۸۳۳–۱۸۶۵) در ۲۰ آوریل ۱۸۵۸ ازدواج کردند. ویلیام سه‌ساله بود که مادرش بر اثر بیماری سل درگذشت و او به همراه پدر به خانه مادربزرگ پدری‌اش نقل مکان کردند. پورتر از زمان کودکی همواره در حال مطالعه بود و کتاب‌های فراوانی را از داستان‌های معروف گرفته تا رمان‌های کیلویی (کتاب داستانِ جلدکاغذی و پرماجرا که در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم به قیمت حدود ده سنت به فروش می‌رفت) می‌خواند، اما کتاب مورد علاقه او ترجمه انگلیسی کتاب هزار و یک شب (از عربی) بود.
پورتر در سال ۱۸۷۶ از دبستانی که متعلق به عمه‌اش، اولینا ماریا پورتر بود، فارغ‌التحصیل شد و در دبیرستان لیندسی استریت ثبت‌نام کرد، اما عمه‌اش تا ۱۵ سالگی همچنان مشغول آموزش خصوصی او بود. در سال ۱۸۷۹، به عنوان دفتردار در داروخانه عمویش شروع به کار کرد و در سال ۱۸۸۱ یعنی در سن ۱۹ سالگی مجوز داروسازی دریافت نمود. همچنین او با گرته‌برداری چهره افراد مختلف در داروخانه، استعدادهای هنری ذاتی خود را به نمایش گذاشت.
پورتر در ماه مارس ۱۸۸۲ همراه با دکتر جیمز کِی. هال به تگزاس رفت، با این امید که تغییر آب و هوا بتواند در درمان سینه‌درد مزمنی که به آن مبتلا شده بود، تأثیرگذار باشد. او در مزرعه پرورش گوسفندِ پسر جیمز یعنی ریچارد هال در روستای لا ساله ساکن شد و به عنوان چوپان، کارگر مزرعه، آشپز و پرستار بچه شروع به کار کرد. هم‌زمان با کار در مزرعه، با کمک چوپانان مهاجر، اندکی زبان اسپانیایی و آلمانی آموخت. او همچنین مقداری از وقت خود را به مطالعه آثار ادبی کلاسیک اختصاص داد.
وضعیت سلامت پورتر رو به بهبود گذاشت و او در سال ۱۸۸۴ به همراه ریچارد به شهر اوستین (مرکز ایالت تگزاس) سفر کرد و تصمیم گرفت همان‌جا در خانه خانواده هارلز که دوستان ریچارد بودند، بماند. پورتر ظرف چند سال، چند شغل متفاوت داشت. ابتدا به عنوان داروساز کار می‌کرد. سپس مشغول نقشه‌کشی شد. مدتی تحویلدار بانک بود و سپس به روزنامه‌نگاری روی آورد. او همچنین در کنار کار، به نویسندگی پرداخت.
او در شهر اوستین زندگی اجتماعی فعالی داشت و در گروه‌های تئاتر و موسیقی شرکت می‌کرد. پورتر خواننده و موسیقی‌دان خوبی بود. او در این دوران به نوازندگی گیتار و ماندولین پرداخت. او همچنین به عضویت گروه «هیل سیتی کوارتت» درآمد. این گروه شامل مردان جوانی بود که در گردهم‌آیی‌ها آواز می‌خواندند و زنان جوان شهر را دلشیفته خود می‌کردند.
پورتر در این دوران با دختری به نام آتول استس که در آن زمان هفده ساله و از خانواده‌ای ثروتمند بود، آشنا شد و از او خواستگاری کرد. مادر آتول به دلیل آنکه دخترش به بیماری سل مبتلا بود، با ازدواج آن دو مخالفت می‌کرد. پورتر در یکم ژوئیه ۱۸۸۷ همراه با آتول فرار کرد و به خانه دوستش به نام رورند اسموت رفت و در آنجا آن‌ها با هم ازدواج کردند.
این زوج جوان همچنان در گروه‌های موسیقی و تئاتر عضو بودند. در این دوران، آتول همسرش را به نویسندگی تشویق کرد. او در سال ۱۸۸۸ پسری به دنیا آورد که پس از تولد درگذشت. در سپتامبر ۱۸۸۹، دختر آن‌ها به نام مارگارت وورث پورتر متولد شد.
ریچارد هال، دوست پورتر به رئیس سازمان ثبت املاک غیرمنقول ایالت تگزاس منصوب شد و یک شغل در ادارات تحت ریاست خود به پورتر پیشنهاد کرد. پورتر در سال ۱۸۸۷ کارش را به عنوان نقشه‌کش با حقوق ۱۰۰ دلار در ماه در اداره ثبت املاک عمومی تگزاس شروع کرد. او در این دوران با استفاده از نقشه‌برداری و یادداشت‌های میدانی، نقشه‌ها را تهیه می‌کرد. دستمزد او برای اداره خانواده کافی بود، اما او همچنان در مجلات و روزنامه‌ها مقاله می‌نوشت.
او در اداره ثبت املاک به شخصیت‌پردازی و طراحی پلات داستان‌هایی مثل «حکومت جورجیا» (۱۹۰۰) و «دفینه» (۱۹۰۸) پرداخت. حتی ساختمان قصرمانندی که او در آن کار می‌کرد، در برخی از داستان‌های او مثل «گواهی مالکیت بِکسار شماره ۲۶۹۲» (۱۸۹۴) وجود دارد. شغل او در اداره ثبت املاک در واقع یک انتصاب سیاسی از سوی ریچارد هال بود. هال تلاش کرد تا در انتخابات ۱۸۹۰ فرماندار شود، اما شکست خورد. پورتر هم در اوایل سال ۱۸۹۱ هنگامی که فرماندار جدید مراسم تحلیف را بجا آورد، استعفا داد.
در همان سال پورتر در اولین بانک ملی شهر اوستین با همان مقدار حقوقی که در اداره ثبت املاک می‌گرفت، به عنوان تحویلدار و دفتردار شروع به کار کرد. این بانک به صورت غیررسمی کار می‌کرد و این امر مشکلاتی در موازنه حساب‌ها برای پورتر پیش می‌آورد. او در سال ۱۸۹۴ متهم به اختلاس شد و شغل خود را از دست داد، اما محاکمه نشد.
او اکنون تمام وقتش را به کار روی هفته‌نامه طنز خود به نام «رولینگ استون» می‌گذراند که کار روی آن را از زمان اشتغال در بانک آغاز کرده بود. رولینگ استون شامل مطالب طنز در مورد زندگی، افراد، سیاست و همچنین داستان‌های کوتاه‌ و طرح‌های پورتر بود. اگرچه این نشریه در نهایت به تیراژ ۱۵۰۰ نسخه رسید، اما احتمالاً به دلیل مسخره کردن و به طنز کشاندن افراد پرقدرت توسط پورتر، انتشار آن در آوریل ۱۸۹۵ متوقف شد. شاید هم به دلیل پایین بودن درآمد، پورتر دست از کار در نشریه کشید. در آن زمان، مقالات و طرح‌های او توجه سردبیر نشریه «هوستون پست» را جلب کرده بود.
پورتر و خانواده‌اش در سال ۱۸۹۵ به شهر هوستون نقل مکان کردند و او به عنوان نویسنده، کار برای نشریه هوستون پست را آغاز کرد. حقوق او فقط ۲۵ دلار در ماه بود، اما به موازات افزایش محبوبیت او، دستمزد او نیز پیوسته بالا رفت. پورتر با انتشار اطلاعیه در لابی هتل‌ها، مشاهده مردم و صحبت با آن‌ها در شهر، ایده‌هایی برای ستونی که در روزنامه می‌نوشت، جمع‌آوری می‌کرد. این تکنیکی بود که او در سراسر کار نویسندگی خود مورد استفاده قرار داد.
زمانی که او در هوستون بود، اولین بانک ملی شهر اوستین حسابرسی شد و حسابرسان فدرال با چندین مورد اختلاف و ناهم‌خوانی برخورد کردند. آن‌ها تصمیم گرفتند یک کیفرخواستِ فدرال علیه پورتر تنظیم کنند. به این ترتیب، پورتر به اتهام اختلاس در ارتباط با شغل خود در بانک دستگیر شد، اما این اتهام را نپذیرفت.
ناپدری پورتر برای آزاد کردن او وثیقه گذاشت، اما روز قبل از محاکمه یعنی ششم ژوئیه ۱۸۹۶، پورتر فرار کرد. او ابتدا به شهر نیو اورلئان و سپس به کشور هندوراس رفت. وقتی در هندوراس بود، اصطلاح «جمهوری موزی» را ساخت که این اصطلاح بعدها برای اطلاق به انواع خرده‌دیکتاتوری‌های آمریکای لاتین به کار رفت.
پورتر توانست آتول و مارگارت را به اوستین بفرستد تا با والدین آتول زندگی کنند. اما متأسفانه آتول به شدت بیمار شد و نتوانست چنان‌که پورتر برنامه‌ریزی کرده بود، پورتر را در هندوراس ببیند. وقتی پورتر متوجه شد که همسرش در حال مرگ است، در فوریه ۱۸۹۷ به اوستین بازگشت. او خود را به دادگاه تسلیم کرد و در انتظار دادگاه فرجام ماند. یک بار دیگر ناپدری پورتر برای آزادی او وثیقه گذاشت تا پورتر بتواند در کنار همسر و دخترش باشد.
آتول اِستِس پورتر در ۲۵ ژوئیه ۱۸۹۷ بر اثر بیماری سل درگذشت. پورتر که در دادگاه نتوانست دفاعی شایسته از خود کند، در فوریه ۱۸۹۸ به اتهام اختلاس، مجرم شناخته شد و به پنج سال زندان محکوم گردید. او در ۲۵ مارس ۱۸۹۸ به عنوان زندانی فدرال شماره ۳۰۶۶۴ در ندامتگاهِ اوهایو در شهر کلمبوس زندانی شد. پورتر که مجوز داروسازی داشت به عنوان داروفروشِ شیفتِ شب در بیمارستان زندان کار می‌کرد. پورتر دارای اتاق مخصوص به خود در بخش بیمارستان بود .
او در همان دوران زندان، چهارده داستان با نام‌های مستعار چاپ کرد که «اُ. هنری» معروف‌ترین این نام‌ها بود. این نام مستعار اولین بار در داستان «جوراب کریسمس ویسلینگ دیک» در یکی از شماره‌های مجله مک‌کلورز که در ماه دسامبر ۱۸۹۹ چاپ شد، به کار رفت. یکی از دوستان پورتر در نیواورلئان، داستان‌های او را برای ناشران می‌فرستاد، به‌طوری‌که آن‌ها نمی‌دانستند نویسنده داستان‌ها زندانی است. پورتر در ۲۴ ژوئیه ۱۹۰۱ پس از سه سال زندان، به دلیل خوش‌رفتاری در زندان، آزاد شد.
پورتر دوباره زندگی خود را با دخترش مارگارت که اکنون ۱۲ ساله بود در شهر پیتسبورگ ایالت پنسیلوانیا آغاز کرد. خانواده آتول پس از محکومیت پورتر، به این شهر نقل مکان کرده بودند. هیچ‌گاه به مارگارت گفته نشد که پدرش در زندان به‌سر می‌برده و او گمان می‌کرد پدرش طی این مدت مشغول انجام مأموریت بوده‌است.
فعال‌ترین دوره نویسندگی پورتر در سال ۱۹۰۲ آغاز شد، یعنی زمانی که به شهر نیویورک نقل مکان کرد تا به ناشران نزدیک‌تر باشد. او در این دوره ۳۸۱ داستان کوتاه نوشت. او در طول یک سال، هر هفته یک داستان برای مجله وورلدساندیِ نیویورک می‌نوشت. خوانندگان او، شخصیت‌پردازی و پیچیدگی پلات‌های او را تحسین می‌کردند، اما منتقدان آن‌ها را به باد انتقاد می‌گرفتند. با این وجود او به تدریج در سایر کشورها هم معروف شد و اکنون نیز به دلیل معرفی داستان کوتاه به عنوان یک پدیده هنری ادبی، مورد تمجید قرار می‌گیرد.
پورتر در سال ۱۹۰۷ با معشوقه دوران نوجوانی‌اش، سارا (سالی) لیدسی کولمن ازدواج کرد. او سارا را طی یک سفر به ایالت مادری خود، کارولینای شمالی، ملاقات کرد. با این حال، با وجود موفقیت داستان‌های کوتاه او که در مجلات و کتاب‌های مجموعه داستان چاپ می‌شدند (یا احتمالاً به خاطر فشاری که موفقیت به همراه دارد)، پورتر به می‌خوارگی روی آورد.
او در سال ۱۹۰۸ به تدریج سلامتی‌اش را از دست داد. سارا در سال ۱۹۰۹ او را ترک کرد و پورتر در ۵ ژوئن ۱۹۱۰ به دلیل بیماری کبد، عوارض بیماری قند و همچنین ناراحتی قلبی درگذشت. او پس از انجام مراسم سوگواری، در گورستان ریورساید در شهر آشویلِ ایالت کارولینای شمالی به خاک سپرده شد. دخترش مارگارت نیز در سال ۱۹۲۷ درگذشت و کنار پدر جای گرفت.
داستان‌های اُ. هنری به دلیل پایان غافلگیرانه معروف هستند، تا حدی که اصولاً این نوع پایان را «پایانِ نوع اُ. هنری» می‌نامند. صاحبنظران گاهی او را پاسخ آمریکا به «گی دو مو پاسان»، نویسنده فرانسوی می‌دانند، زیرا هر دوی آن‌ها در داستان‌های خود از پایان‌های ناگهانی و غافلگیرانه استفاده کرده‌اند، اما داستان‌های اُ. هنری بسیار شورانگیزتر و خوش‌بینانه‌تر هستند.
بیشتر داستان‌های اُ. هنری در عصری که اُ. هنری در آن می‌زیست یعنی سال‌های اول قرن بیستم اتفاق می‌افتند. بسیاری از این داستان‌ها در شهر نیویورک رخ می‌دهند و بیشتر به مردم عادی از قبیل کارمندان، مأموران پلیس، پیشخدمت‌ها و … می‌پردازند. داستان‌های او همچنین به دلیل روایت شوخ‌طبعانه معروف هستند.
آثار اُ. هنری از آنجا که اساساً محصول زمانه خود هستند، از بهترین نمونه‌های ادبیات انگلیسی به‌شمار می‌روند که تصویری کامل از یک عصر و دوره تاریخی به دست می‌دهند. اُ. هنری که حتی هنگام قدم زدن در چراگاه‌های تگزاس یا شنیدن ماجرای حقه‌بازی «یک رشوه‌خوار محترم» یا تحقیق دربارهٔ تنش‌های بین طبقات و نظام توزیع ثروت در نیویورکِ آغاز قرن بیستم، به داستان‌هایش فکر می‌کرد، توانایی بی‌نظیری در برجسته‌سازی عناصر خاصی از لایه‌های زیرین جامعه و شاخ و برگ دادن به آن با استفاده از زیبایی و ایجاز زبانی داشت.
برخی از بهترین آثار او که چندان شناخته شده نیستند، در مجموعه داستانی به نام «کلم‌ها و پادشاه‌ها» جمع‌آوری شده‌است. هر کدام از داستان‌ها جنبه‌ای شخصی و فردی از زندگی را در شهری خاموش و بی‌جنب و جوش در آمریکای مرکزی روایت می‌کند. در عین حال هر داستان بخشی از یک پلات بزرگ‌تر است و تمام داستان‌ها در چارچوبِ ساختاری پیچیده با هم ارتباط دارند. پس‌زمینه این پلاتِ بزرگ‌تر به تدریج روشن‌تر می‌شود و تمام قسمت‌های شهر در داستان مورد توصیف و تشریح قرار می‌گیرد. این داستان یکی از مفصل‌ترین ابتکارات ادبی آن دوره است.
«چهار میلیون» نام یکی دیگر از مجموعه داستان‌های پورتر است. داستان با اشاره به این گفته «وارْدْ مک‌آلیستر» آغاز می‌شود که: «فقط چهارصد نفر در شهر نیویورک بودند که واقعاً ارزش توجه داشتند.» در این داستان آمده‌است «اما مردی خردمندتر از نیویورک برخاست -آمارگیر- و توجه بیشتر او به کرامت انسانی و سرشماری چهار میلیون نفر (اهالی نیویورک) توسط او در تعیین پس‌زمینه داستان‌های کوتاه «چهار میلیون» تأثیرگذار بوده‌است.» از نگاه اُ. هنری، تمام انسان‌ها در شهر نیویورک ارزش توجه داشتند. او دلبستگی خاصی به شهر نیویورک داشت. او شهر نیویورک را «بغداد در زیرگذر» می‌نامد و بسیاری از داستان‌هایش در این مکان رخ می‌دهند- اما داستان‌های دیگر در سایر شهرهای بزرگ و کوچک اتفاق می‌افتند.
برخی از داستان‌های او عبارت‌اند از:
پورتر توضیحات متفاوتی دربارهٔ دلیل انتخاب نام اُ. هنری به عنوان نام مستعار ارائه داده‌است. او در سال ۱۹۰۹ با نشریه نیویورک تایمز مصاحبه کرد و توضیح داد که:
گایگی دَوِنپورت، نویسنده و استاد دانشگاه توضیح دیگری ارائه می‌دهد «نام مستعاری که پورتر در زندان برای خودش انتخاب کرد، از دو حرف اول Ohio (اوهایو) و همچنین دومین حرف و دو حرف آخرِ کلمه penitentiary (به معنای ندامتگاه) تشکیل شده‌است».
مجموعه‌هایی از داستان‌های او تحت عناوین زیر تاکنون به فارسی درآمده‌است:
آشنایی با زندگی و آثار اُ. هنری (به فارسی)
علی اطهری کرمانی (زادهٔ مرداد ۱۳۰۵ – درگذشته ۱۳۷۷) از شاعران برجسته شهر کرمان ایران است. مهارت او در سبک غزل است.
اشعار او نخستین بار در روزنامه‌های کرمان به ویژه روزنامه روح‌القدس چاپ و مورد توجه قرار گرفت.
از برخی از غزلیات و مفردات او در ترانه‌های خوانندگان مشهور ایرانی استفاده شده‌است.
از جمله در آلبوم گل‌های رنگارنگ ۵۴۳ که با همکاری خوانندگان ایرج، سیما بینا، همایون خرم، جلیل شهناز و ناصر افتتاح اجرا شد، غزل آوازها از اطهری کرمانی بود و آخرین خواننده ای که اشعار او را به زیبایی اجرا کرده امین شهابی نژاد با همکاری حوزه هنری کرمان و پخش از شبکهٔ استانی کرمان به نام قمار عشق میباشد.
علی اطهری یک سال و نیمه بود که مادر خود را از دست داد و بعداً به یاد مطهر بودن او نام خانوادگی اطهری را برای خود برگزید.
او در سال ۱۳۴۵ به تهران مهاجرت کرد و سی سال است در آن شهر سکونت دارد.
در ۲۳ مهر ۱۳۷۵ مراسم نکوداشت علی اطهری در تالار وحدت دانشگاه شهید باهنر برگزار شد.
معروف‌ترین غزل اطهری که دستمایه کار هنرمندان دیگر هم شده‌است این است:
غروب(آن هم) جمعه - شعر- رفتی ولی
آند دارای معانی و کاربردهای زیر است.
برادران ابتهاج، سه برادر بودند که در سالهای دهه سی و چهل خورشیدی مصدر برخی امور مهم در جامعهٔ در حال گذار ایران بودند:
این سه عموی هوشنگ ابتهاج شاعر بودند.https://www.isna.ir/news/96110502912/راز-کشته-شدن-سلطان-سیمان
جوانمرد قصاب نام شخصیتی نیمه‌افسانه‌ای، نیمه‌تاریخی، و آرامگاهی (بقعه) در نزدیکی شهر ری است که در پاره‌ای از متون به او اشاره‌هایی شده‌است.
محله پیرامون این بقعه نیز محله جوانمرد قصاب نام دارد.
بعضی‌ها اعتقاد دارند این مکان مقبره ابوالعباس قصاب آملی است که از طایفه جوان آملی بوده است که معروف به ابوالعباس قصاب جوانمرد یا جوان آملی است.
پیرامون شخصیت جوانمرد قصاب روایت‌های متفاوتی ذکر شده‌است. در رساله‌ای در بارهٔ قصابان و سلاخان دربارهٔ او آمده‌است: کنیزکی از جوانمرد قصاب گوشت خواست، اما به هر گوشتی که جوانمرد به او می‌داد، راضی نمی‌شد. جوانمرد خشمگین شد و پول او را پس داد. کنیزک که از ملامت و آزار آقای خود می‌ترسید، گریه آغاز کرد. شاه مردان، علی بن ابی‌طالب، که از آنجا می‌گذشت مشکل کنیز را دریافت و به جوانمرد گفت که به کنیز گوشت بدهد. جوانمرد که علی را نمی‌شناخت، دست خود را به علامتِ امتناع از قبول فرمان آن حضرت تکان داد. پس از آنکه حضرت رفت، قنبر به جوانمرد گفت: «تو شاه مردان را نشناختی؟» جوانمرد دو چشم خود را با کارد بیرون آورد و دست خود را با ساطور از تن جدا کرد و به قنبر گفت که او را نزد علی علیه‌السلام ببرد. حضرت علی فرمود چشمان و دست وی را در موضع خود بنهند، سپس فاتحه‌ای خواند و بر جوانمرد دمید، فوراً چشمان و دست او درست شد.در بیان کار سلاّخان و قصّابان، در چهارده رساله در باب فتوّت و اصناف، مهران افشاری و مهدی مداینی، تهران، نشر چشمه، ۱۳۸۱
این داستان با اندکی تغییر در برخی از کتاب‌های مقتل، از جمله "طریق‌البُکاء" از محمدحسین بن عبدالله گریان شهرابی، که در آن داستانی دیگر دربارهٔ یکی از قصابان هواخواه علی‌بن ابی‌طالب آمده‌است و شاید منظور از او نیز جوانمرد قصاب بوده باشد هم ذکر شده‌است.محمدحسین‌بن عبداللّه گریان شهرابی، کتاب طریق البکاء، تهران، شرکت سهامی چاپ و انتشارات کتب ایران، بی‌تا، صفحه ۷۵–۷۸؛ صفحه ۶۷–۷۲محمد قزوینی، یادداشت‌های قزوینی، چاپ ایرج افشار، تهران ۱۳۶۳، جلد ۲، صفحه ۳۷۷–۳۷۹
در برخی آثار کهن جغرافیایی و تاریخی نیز از مقبره جوانمرد قصاب یاد شده‌است و این گمان را پدیدمی‌آورد که شاید جوانمرد قصاب شخصیت تاریخی ناشناخته‌ای باشد. حمدالله مستوفی از مدفن او در ری و عبدالرزاق سمرقندی در ذکر وقایع از مدفن او در سرخس یاد کرده‌اند. به‌نظر قزوینی جوانمرد قصابِ مدفون در سرخس به جوانمرد قصابِ ری ربطی ندارد.محمد قزوینی، یادداشت‌های قزوینی، چاپ ایرج افشار، تهران ۱۳۶۳ امروزه نیز در جنوب تهران به سوی ری، در زمین‌های منصورآباد در منطقه بیستم شهرداری تهران بقعه‌ای به نام جوانمرد قصاب هست که به احتمال زیاد بعد از عهد فتحعلی شاه (۱۲۱۲–۱۲۵۰) ساخته شده‌است.محمدتقی مصطفوی، آثار تاریخی طهران، تنظیم و تصحیح میرهاشم محدث، تهران ۱۳۶۱، جلد ۱، صفحه ۱۶۸–۱۶۹
ابیات لوحه قبرِ داخل بقعه نشان می‌دهد که صاحب آن را همان پیر افسانه‌ای صنف قصاب دانسته‌اند. محله اطراف بقعه نیز جوانمرد قصاب نام گرفته و قصه جوانمرد قصاب برای مردم این محل، معروف و مقبره او زیارتگاه است. مقبره‌های دیگری هم در برخی روستاها به نام جوانمرد قصاب هستمحمدتقی مصطفوی، آثار تاریخی طهران، تنظیم و تصحیح میرهاشم محدث، تهران ۱۳۶۱، جلد ۱، صفحهٔ ۱۶۹ و احتمال دارد همه آنها مقبره‌هایی نمادین برای شخصیت افسانه‌ای جوانمرد قصاب باشند. قصابان افغانستان شب‌های جمعه به نام جوانمرد قصاب نذری می‌دهند و در حین مراسم، یکی از پیران خانواده قصه جوانمرد قصاب را نقل می‌کند.روشن رحمانی، افسانه‌های دری، تهران ۱۳۷۷، صفحهٔ ۶۰۳
در تاریخ ۱۶ مرداد ۱۴۰۲ انفجار گاز در مقابل مقبره جوانمرد قصاب، منجر به ویرانی چندین خانه، کشته شدن یک زن و مصدومیت ۲۶ نفر شد.
نورعلی الهی در برهان‌الحق به نقل از شاهنامه حقیقت (حق‌الحقایق) نوشتۀ پدرش نعمت‌الله مکری جیحون‌آبادی، از جوانمرد قصاب در کنار دده رجب استانبولی، حبیب نجار و حسن گاویار به عنوان یارانی یاد می‌کند که «پرتوی فیض جماعت اهل حق» (یارسان) مستفیض شده‌بودند.الهی، نورعلی، "برهان‌الحق"، تهران: جیحون، ۱۳۷۳، ص ۲۹.
آنُد ، الکترودی که جریان الکتریکی از طریق آن وارد دستگاه الکتریکی (electrical device) قطبیده می‌گردد.
به صورت عامیانه در یک باتری الکترود مثبت را کاتد و الکترود منفی را آند می‌نامند اما در واقع آند الکترودی است که در یک مجموعه دو الکترودی (داخل محلول الکترولیت)، الکترون از دست می‌دهد یا جریان الکتریکی (جریان الکتریکی به صورت قراردادی مخالف جهت حرکت الکترون می‌باشد) به آن وارد می‌شود. در نتیجه در یک باتری که در حال دشارژ شدن است (در حال مصرف شدن) قطب منفی آند و در یک باتری که در حال شارژ شدن است قطب مثبت آند نامیده می‌شود.
بچه‌اژدهاماهیان (Callionymidae) خانواده‌ای از ماهیان هستند.
فراوانی و تنوع مراحل لاروی ماهی در ناحیه خور- مصب فراکه در سواحل شمالی استان بوشهر
سوزن‌ماهیان یا پیپ‌ماهیان (syngnathidae) یکی از خانواده‌های ماهیان هستند.
زمین‌کن‌ماهیان (Platycephalidae) خانواده‌ای از ماهیان دریازی هستند.
گونه‌های این خانواده به طور طبیعی در سراسر آب‌های اقیانوس‌های هند و آرام یافت می‌شوند و برخی گونه‌ها هم که از راه کانال سوئز به دریای سرخ و مدیترانه کوچیده‌اند در مدیترانه شرقی دیده شده‌اند.
زمین‌کن‌ماهی‌ها از ماهیان کفزی هستند و به این خاطر روغن کمتری در بدن آن‌ها وجود دارد. ماهیان لُجه‌زی یا پلاژیک که در سطوح بالاتر آب زندگی می‌کنند در حدود ۳۰ درصد روغن ماهی دارند در حالی که این میزان در ماهی‌های کفزی، صفر تا چهار درصد است.
زمین‌کن‌ماهیان گوشتخوار هستند و از ماهی‌های دیگر و سخت‌پوستان تغذیه می‌کنند.
در ریاضیات، ضرب نرده‌ای یکی از عملگرهای اصلی برای تعریف یک فضای برداری در جبر خطی است (یا به‌طور کلی، یک مدول در جبر مجرد).
در هندسه، ضرب نرده‌ای به معنی ضرب یک کمیت نرده‌ای حقیقی در یک بردار اقلیدسی است. ضرب یک مقدار مثبت، طول بردار را تغییر می‌دهد، بی‌آن‌که جهتش را تغییر دهد؛ در حالی که ضرب یک عدد منفی، جهت بردار را نیز تغییر می‌دهد. در ضرب نرده‌ای، راستای بردار ثابت می‌ماند.
اگر "formula_1" یک میدان مثل formula_2 و "formula_3" یک فضای برداری روی "formula_1" باشد، ضرب نرده‌ای با نماد formula_5، تابعی از formula_6 به "formula_3" است. نتیجهٔ این تابع (ضرب مقدار formula_8 در بردار formula_9) را با formula_10 یا formula_11 نشان می‌دهیم.
طبق تعریف یک عملگر، formula_3 باید نسبت به ضرب نرده‌ای بسته باشد.
رُفتِگَرماهیان (Cobitidae) خانواده‌ای از ماهیان هستند.
رفتگرماهیان خانواده‌ای از ماهیان کوچک هستند که ۱۸ جنس و ۱۱۰ گونه را در خود جای داده‌اند.پایگاه اطلاع‌رسانی شیلات ایران ، بازدید: اکتبر ۲۰۰۸.
نام‌های دیگری که برای این خانواده از ماهیان به‌کار رفته عبارت است از: رفتگرماهیان خاردار، سگ‌ماهیان جویباری" لیست کامل ماهی‌های ایران و وضعیت آنها". 2018. Hsu.Ac.Ir. Accessed July 7 2018. http://www.hsu.ac.ir/museum/2012/06/16/لیست-کامل-ماهی-هی-ایران-و-وضعیت-آنها/ . و لوچ‌ماهیان.
سگ‌ماهیان جویباری (Balitoridae) نام عمومی خانوده‌ای از ماهیان آب شیرین(River loaches) از راسته کپورماهیان (Cypriniformes)می باشد. قریب به 248 گونه ماهی از 31 جنس مختلف در این خانواده جای دارد.ماهیان کور غار ایران / مهندس علیرضا خیابانی. پایگاه اطلاع‌رسانی شیلات ایران، بازدید: اکتبر ۲۰۰۸
سگ‌ماهی
شَقایق‌ماهیان ویا دوشیزه‌ماهیان (Pomacentridae) از خانواده‌های ماهیان هستند.
این خانواده شامل دوشیزه‌ماهیها و دلقک‌ماهیها می‌شود.
حدود ۲۸ سرده در ۴ زیر خانواده از این خانواده شناسایی شده‌است:
آبزی‌دان
شوریده‌ماهیان (Sciaenidae) خانواده‌ای از ماهیان هستند. شوریده‌ماهیان بالهٔ پشتی بلندی دارند که تا نزدیک دُم آن‌ها می‌رسد. یکی از ویژگی‌های بارز خانواده شوریده‌ماهیان داشتن خط جانبی بسیار پیشرفته‌ است که مثلاً در ماهی شوریده تا انتهای باله دمی هم می‌رسد در حالی که این خط در بهترین حالت در ماهی‌های دیگر تا ابتدای ساقهٔ دمی گسترش یافته است. همچنین این ماهی‌ها دارای اتولیت یا سنگ گوش‌های بسیار بزرگی هستند که نام سردهٔ ماهی شوریده یعنی اتولیتس نیز بر همین اساس انتخاب شده است. اکثر این اتولیت‌ها دارای نقوشی هستند و مثلاً در ماهی شوریده نقش یک نوزاد قورباغه بر روی آن دیده می‌شود. از دیگر ویژگی‌های خانواده شوریده ماهی‌ها قابلیت ایجاد صوت در آن‌هاست و برای همین آن‌ها را ماهی‌های غرغر کننده می‌نامند. در این تولید صوت، کیسه شنای بسیار بزرگ آن‌ها نقش دارد. کیسه شنا در اکثر این ماهیان هویجی شکل و دارای زوائدی است.
در سال‌های اخیر به علت صید بی‌رویه و استفاده از ابزار غیر استاندارد مانند تور ترال صید میگو و صید ماهیان کوچک و همچنین نامناسب بودن فصل ممنوعیت صید و گرمای شدید هوا و کم‌آبی در منطقه هندیجان و خور موسی، صید ماهی شوریده با کاهش همراه بوده‌است. ظاهراً در برخی کشورهای حاشیه خلیج فارس فعالیت‌هایی برای پرورش مصنوعی ماهی شوریده انجام پذیرفته‌است ولی چنین گزارشی در مورد ایران در دست نیست.
https://web.archive.org/web/20081224051043/http://www.articles.ir/article281.aspx
وَزَغ‌ماهیان (Batrachoididae) خانواده‌ای از ماهیان هستند.
از مهمترین گونه از این خانواده در خلیج فارس، می‌توان به گونه وزغ‌ماهی (Austrobatrahus dussumieri) اشاره نمود.
این ماهی از گونه ماهیان سمی می‌باشد، که پراکنش آن‌ها درخلیج فارس، دریای عمان، آنگولا، آفریقا، آتلانتیک، شمال اقیانوس هند ومجمع‌الجزایر می‌باشند.
دانشمندان کشف کرده‌اند که وزغ‌ماهیان برای جلب توجه جفت خود «آواز می‌خوانند».Homely toadfish carry a tune to attract mates, usatoday: بازدید: اکتبر ۲۰۰۸.
دوشیزه‌ماهی یکی از گونه‌های ماهی از خانوادهٔ شقایق‌ماهیان است.
بیشتر دوشیزه‌ماهیان در میان مرجان‌های دریایی گرمسیری یا آکواریوم‌ها زندگی می‌کنند. گروهی دیگر نیز در آب‌های معتدل زندگی می‌کنند.
دَلقَک‌ماهی یکی از گونه‌های ماهی از خانوادهٔ شقایق‌ماهیان و یا به عبارت صحیح‌تر دوشیزه‌ماهیان (Pomacentridae) است.
در حدود بیست و هشت گونه از دلقک‌ماهی‌ها شناسایی شده‌است.
این گونه از ماهی‌ها در آب‌های شور زندگی می‌کنند.
نام عمومی این ماهی دلقک ماهی یا شقایق‌ماهی است. علت نامگذاری دلقک‌ماهی به دلیل رنگ‌آمیزی بدن این ماهی و علت نام گذاری به عنوان شقایق‌ماهی به علت هم‌زیستی این ماهی با شقایق دریایی است.
جالب است که این ماهی نسبت به شاخک‌های سمی شقایق دریایی مقاوم است. برخی دانشمندان بر این عقیده‌اند که مخاط ویژه‌ای که روی بدن این ماهی وجود دارد باعث این مقاومت می‌شود.
دلقک‌ماهی نوعی رابطهٔ هم‌زیستی با شقایق دریایی دارد. دلقک ماهی در کنار شقایق دریایی زندگی می‌کند و جانوران دیگر نمی‌توانند آن را شکار کنند
وجود دلقک ماهی سبب نزدیک شدن جانوران دیگر به شقایق دریایی می‌شود و غذای شقایق تأمین می‌شود.
دلقک‌ماهی نوعی مادهٔ مخاطی و ناشناخته در پوست خود دارد که مانع آزاد شدن نماتوسیست‌های شقایق دریایی می‌شود. در حالی که اگر ماهی دیگری با بازوهای شقایق دریایی تماس پیدا کند، طعمهٔ جانور می‌شود. به این ترتیب شقایق دریایی پناهگاه ماهی می‌شود و ماهی نیز ممکن است با حرکات خود، آب را جابجا کند، رسوبات روی بدن شقایق دریایی را بردارد و حتی ممکن است ماهی‌های دیگری را اغوا کرده، و آن‌ها را به دام شقایق دریایی بیندازد؛ بنابراین با توجه به مطالب ذکر شده دلقک‌ماهی برای شقایق دریایی چندان بی‌فایده نیست و رابطهٔ آن‌ها می‌تواند از نوع هم یاری باشد.
این ماهی از نظر جنسی protandrous hermaphrodites می‌باشد. در زمان تولد همگی نر بوده و پس از بلوغ بزرگترین و غالب‌ترین گروه از نر به ماده تغییر جنسیت می‌دهد و البته دومین گروه نیز جفت مناسبی برای وی می‌باشد.
این ماهی برای نگهداری یکی از بهترین گزینه‌ها بوده و تقریباً محبوب‌ترین ماهی آکواریوم‌های آب شور می‌باشد. جهت نگهداری به دمای بین ۲۴ تا ۲۶ درجه سانتی‌گراد و ph حدود ۸٫۴ نیاز دارد. (شوری بین ۱٫۰۲۳ الی ۱٫۰۲۷)
نگهداری از گونه‌های مختلف این ماهی در یک آکواریوم به شرط فضای مناسب و تعداد شقایق مناسب امکان‌پذیر بوده، ولی باید تمام آن‌ها را در یک زمان و یک شرایط به آکواریوم اضافه کرد چون در غیر اینصورت دلقک قدیمی به تازه‌واردها حمله کرده و برای حفظ قلمرو خود آسیب‌های مهلکی به آن‌ها وارد می‌کند.
از "جام جهانی ۲۰۰۸ برزیل" به بعد "فیفا" تصمیم به اهدای جوایز متعددی برای جذابیت بهتر مسابقات،افزایش انگیزه تیمهای شرکت‌کننده و اعتبار بیشتر مسابقات در نظر گرفت که برندگان این جوایز به این نحو می‌باشند.
به سه بازیکن برتر هر دوره به ترتیب اثربخشی آن‌ها سه جایزه توپ طلا،توپ نقره و توپ برنز اهدا می‌شود.
برندگان این جوایز به این ترتیب می‌باشد
سه گلزن برتر هر دوره به ترتیب توپ طلا،توپ نقره و توپ برنز دریافت می‌کنند.
جایزه بهترین دروازه بان هر دوره
عبدالوهاب (درگذشت:۱۳۲۸ ه‍. ق) معروف به یزدانی کوچکترین فرزند وصال شیرازی است که هم خوشنویس بوده، هم به فنون آشنا و هم به فارسی و عربی شعر می‌گفته است.
خط او بر کتیبه‌های مقبره شاه چراغ در شیراز و نیز حرم علی بن موسی‌الرضا در مشهد موجود است. دیوان او مشتمل بر هزار و پانصد بیت است.
افزون بر پدر، پنج برادر او نیز از خوشنویسان و شاعران صاحب‌نام سده سیزدهم هجری هستند. عبدالوهاب یزدانی در خوشنویسی خط نستعلیق صاحب‌نام شده است.فضایلی ص۳۵۹ وی در ۱۳۲۸ ه‍. ق درگذشت و نزد برادرش فرهنگ به‌خاک سپرده شد.پایگاه شهر زیبای فرهنگ و هنر ایران شیراز او پدر علی روحانی وصال شیرازی است.
جزایر لاین به مجموعه دوازده جزیره مرجانی که در اقیانوس آرام و در جنوب جزایر هاوایی گفته می‌شود که هشت جزیره از این یازده جزیره به کشور کیریباتی تعلق دارد و سه جریره دیگر به ایالات متحده آمریکا تعلق دارد
این جزایر در سال ۱۸۸۸ ضمیمه بریتانیا شد. این جزایر در گذشته و حال در مالکیت ایالات متحده آمریکا بوده است.
جزایر لاین به سه گروه جغرافیایی تقسیم شده است:
مارتی آهتیساری (، ۲۳ ژوئن ۱۹۳۷ – ۱۶ اکتبر ۲۰۲۳) رئیس‌جمهور پیشین کشور فنلاند در سال‌های ۱۹۹۴–۲۰۰۰ بود. او به عنوان دیپلمات میانجی سازمان ملل برای حل مناقشات بین‌المللی فعالیت می‌کرد.
او در سال ۲۰۰۸ به‌خاطر تلاش‌هایش در سه دهه برای برقراری صلح در جهان و حل مناقشات بین‌المللی موفق به دریافت جایزه صلح نوبل شد.
آهتیساری نماینده ویژه سازمان ملل متحد برای کوزوو بود که مسئول برگزاری روند مذاکرات در مورد وضعیت کوزوو بود و هدف از آن حل و فصل اختلافی طولانی مدت در کوزوو بود که بعداً استقلال خود را از صربستان در سال ۲۰۰۸ اعلام کرد. در اکتبر ۲۰۰۸، او به موفق به اخذ جایزه صلح نوبل «برای تلاش‌های مهم خود در قاره‌های مختلف و بیش از سه دهه برای حل و فصل اختلافات بین‌المللی» شد. بیانیه نوبل تأکید کرد که آهتیساری نقش مهمی در حل اختلافات جدی و طولانی مدت، از جمله در نامیبیا، آچه (اندونزی)، کوزوو و عراق داشته‌است.
آهتیساری در ۱۹۶۸ با ایوا ایرملی هیوارینن که در دانشگاه هلسینکی در حال تحصیل در رشته تاریخ بود و از کودکی او را می‌شناخت، در لیسیوم، کووپیو یکدیگر را شناختند و سپس ازدواج نمودند. آنها یک پسر به نام مارکو آهتیساری داشتند که در سال ۱۹۶۹ به دنیا آمد.
در ۲۴ مارس ۲۰۲۰، در بحبوحه شیوع گسترده کووید-۱۹، اعلام شد تست کرونا آهتیساری مثبت شده‌است. همسر وی، ایوا آهتیساری، در ۲۱ مارس به همین ویروس مبتلا شد. ایوا آهتیساری در حالی که به کرونا مبتلا شده بود در کنسرت روز جهانی زن در ۸ مارس در مرکز موسیقی هلسینکی شرکت کرده بود. در ۱۴ آوریل ۲۰۲۰ اعلام شد که مارتی و ایوا آهتیساری در حال بهبودی از عفونت کروناویروس هستند.Uusitalo, Kaisa: Presidenttipari parantumassa koronaviruksesta – Martti ja Eeva Ahtisaaren uusimmat koronavirusnäytteet negatiivisia , YLE 14 April 2020. Accessed on 16 April 2020.
در ۲ سپتامبر ۲۰۲۱، اعلام شد که آهتیساری به بیماری آلزایمر مبتلا شده و لذا بازنشسته شده‌است.
آهتیساری بر اثر عوارض بیماری آلزایمر در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۳ در هلسینکی در سن ۸۶ سالگی درگذشت. مراسم تشییع جنازه ایالتی او در ۱۰ نوامبر ۲۰۲۳، که به عنوان روز سنت مارتین نیز شناخته می‌شود، برگزار می‌گردد. مراسم تشییع جنازه آهتیساری در ساعت ۱۳:۰۰ در کلیسای جامع هلسینکی برگزار شد و پس از آن در قبرستان هیتانیمی هلسینکی به خاک سپرده شد.
والیس و فوتونا از مستعمرات فرا دریایی فرانسه در منطقهٔ اقیانوسیه به‌شمار می‌رود، این جزیره واقع شده در اقیانوس آرام جنوبی، بین فیجی و ساموآ.
نام فارسی آن برگرفته از نام کاشف انگلیسی آن سموئل والیس است که این جزایر را در ۱۷۹۷ کشف کرد. برای اولین بار سموئل والیس دریانورد انگلیسی در قرن ۱۸ پای بر این جزیره نهاد که نام او نیز بر این جزیره ماند، نام دیگر والیس، یووآ در زبان بومیان والیس و فوتونا به معنی «شرق» می‌باشد، زیرا این جزیره در شرق جزیرهٔ دیگر (فوتونا) می‌باشد.
واژهٔ فوتونا برای اولین بار توسط دریانوردان آلمانی به روی این جزیره گذاشته شد، در زبان بومیان والیس و فوتونا، هورو نام دیگر جزیرهٔ فوتونا به معنی «غرب» می‌باشد زیرا این جزیره در غرب والیس واقع شده‌است.
در سال ۱۸۸۰ والیس و فوتانا به صورت تحت‌الحمایهٔ فرانسه درآمد و یکی از مستعمرات فرانسه شد.