moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این جشنواره طی اولین آخر هفته در اکتبر صورت می‌گیرد و اتحادیه شکارچیان عقاب مغولستان نیز مجری آن است. این رویداد در فضای باز اجرا می‌شود. همچنین بخش‌های متنوعی نظیر برنامه افتتاحیه، رژه، نمایشگاه‌های فرهنگی و نیز عرضه صنایع دستی از دیگر بخش‌های جانبی این جشنواره است که در داخل شهر اوگلی برگزار می‌شود. در رژه افتتاحیه، قزاق‌های شرکت‌کننده در رقابت، با لباس‌های سنتی و در حالی که عقاب آموزش‌دیده خود را در دست دارند، سوار بر اسب در مسیرهای مشخص شده حرکت می‌کنند. رقابت‌های این جشنواره هم در بیرون از شهر صورت می‌گیرد. علاوه بر مسابقه شکار، رقابت‌های دیگری نظیر اسب‌سواری، تیراندازی با کمان و نیز مبارزه سوار بر اسب نیز صورت می‌گیرد.
گفتنی است در مستند «شکارچی عقاب» () که در سال ۲۰۱۶ ساخته شد، این جشنواره به تصویر کشیده شده‌است. در این مستند، یک دختر ۱۳ ساله قزاق توانست به عنوان اولین زن وارد این رقابت شده و البته در آن برنده شود.
یک جشنواره مشابه دیگر نیز البته در ابعادی کوچک‌تر در مغولستان اجرا می‌شود که جشنواره عقاب آلتای قزاق نام دارد. این جشنواره در آخرین هفته سپتامبر در نزدیکی روستای ساگسای برگزار می‌شود. الگوی برگزاری جشنواره عقاب آلتای قزاق مشابه جشنواره عقاب طلایی است و در آن حدود ۴۰ شکارچی عقاب به رقابت می‌پردازند. جشنواره عقاب آلتای قزاق اولین بار در سال ۲۰۰۳ برگزار شد.http://discover-bayanolgii.com/altai-kazakh-eagle-festival/
آذر فخر بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون ایران است.
آذر فخر بازیگر دههٔ ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ تئاتر است و سابقه بازی در سینما و تلویزیون نیز دارد. وی فارغ‌التحصیل رشتهٔ تئاتر از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است و در نمایشنامه‌های «ارثیهٔ ایرانی»، «لبخند باشکوه آقای گیل»، «روزنه آبی» و «افول» همگی نوشتهٔ اکبر رادی بازی کرده است. آذر فخر در سن سی و سه سالگی در اوج شهرت بازیگری و درخشیدن روی صحنهٔ تئاتر، ایران را همزمان با انقلاب ترک کرد و سال‌هاست در آمریکا زندگی می‌کند. آذر فخر هم اکنون همراه همسرش کامران نوزاد در حومهٔ سانفرانسیسکو زندگی می‌کند.
در چهاردهمین جشن بازیگر خانهٔ تئاتر از آذر فخر تجلیل شد.
انتخابات ۲۰۱۹ هنگ کنگ ()، انتخاباتی برای برگزیدن ۴۵۲ عضو مجلس محلی هنگ کنگ است، که در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۹ برگزار شد. این انتخابات در حالی برگزار می‌شود که در نزدیکی آن تظاهرات ۲۰۱۹ هنگ کنگ رخ‌داد.
قریب به سه میلیون نفراز مردم هنگ کنگ که بیش از ۷۰ درصد از رأی دهندگان ثبت نام شده به‌شمار می‌روند در این انتخابات شرکت کردند، چرا که این انتخابات به‌طور گسترده به عنوان یک همه‌پرسی در اعتراض به طرفداری از دموکراسی برگزار گردید. طرفداران دموکرات‌ها با هفده شورا از هجده شورای منطقه ای بزرگترین پیروزی خود در تاریخ هنگ کنگ را به دست آوردند و کرسی‌های خود را در مجلس نمایندگان از حدود ۱۲۴ به ۳۸۹ یعنی سه برابر افزایش دادند و می‌توانند ۱۱۷ کرسی را نیز در زیرمجموعه‌های شورای منطقه انتخاب کنند و در واقع شورای مناطق مسئولیت انتخاب رئیس اجرایی را هم بر عهده دارد.
ونوم: بگذارید کارنیج بیاید () یک فیلم ابرقهرمانی آمریکایی بر پایهٔ شخصیت ونوم از مارول کامیکس است که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد. تولید این فیلم بر عهدهٔ کلمبیا پیکچرز با همکاری مشترک مارول و تنسنت پیکچرز بوده‌است و توسط سونی پیکچرز ریلیزینگ عرضهٔ شده‌است. این دومین فیلم در جهان شخصیت‌های مارول سونی پیکچرز و دنبالهٔ فیلم "ونوم" (۲۰۱۸) است. کارگردانی فیلم بر عهدهٔ اندی سرکیس از فیلم‌نامهٔ نوشتهٔ کلی مارسل است که بر پایهٔ داستانی با همکاری تام هاردی نوشته شده‌است. در این فیلم تام هاردی در نقش ونوم / ادی براک، در کنار میشل ویلیامز، نائومی هریس، رید اسکات، استیون گراهام و وودی هرلسون ایفای نقش می‌کند. در این فیلم، براک سعی دارد با مصاحبه با قاتل زنجیره‌ای کلتوس کسدی (هرلسون)، که میزبان یک هم‌زیست بیگانهٔ مشابهٔ ونوم به نام کارنیج می‌شود، زندگی کاری خود را در روزنامه‌نگاری دوباره احیا کند.
در نظر گرفته شده بود که "ونوم" آغازگر یک جهان مشترک جدید باشد و برنامه‌های دنبالهٔ آن در طول ساخت فیلم نخست آغاز شد. هرلسون برای حضور کوتاه در نقش کلتوس کسدی در پایان فیلم "ونوم" انتخاب شد تا برای فیلم دنباله، شخصیت شرور خود را معرفی کند. کار رسمی ساخت این دنباله در ژانویه ۲۰۱۹ آغاز شد، و هاردی و هرلسون تأیید کردند که همراه با مارسل به عنوان نویسندهٔ فیلم بازگشته‌اند. سرکیس در ماه اوت به عنوان کارگردان استخدام شد، دلیل این امر تجربه کار با CGI و فناوری ضبط حرکت بود که قسمت مهمی در به تصویر کشیدن ونوم و کارنیج در فیلم بود. فیلم‌برداری در استودیوی لیوزدن در انگلیس از نوامبر ۲۰۱۹ تا فوریه ۲۰۲۰ و فیلم‌برداری اضافی در سان فرانسیسکو در فوریه انجام شد. عنوان فیلم در آوریل ۲۰۲۰ اعلام شد. در ساخت این فیلم عمدتاً از قوس داستانی کتاب کمیک «حداکثر قتل‌عام» (۱۹۹۳) و قوس داستانی «حماسهٔ ونوم» از مجموعهٔ پویانمایی "مرد عنکبوتی" محصول ۱۹۹۴ الهام گرفته شده‌است.
"ونوم: بگذارید کارنیج بیاید" اولین بار در ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۱ در لندن به نمایش درآمد. این فیلم پس از چندین تأخیر به‌دلیل همه‌گیری کووید-۱۹، سرانجام در ۱ اکتبر ۲۰۲۱ در ایالات متحده منتشر شد. این فیلم در حال حاضر با بیش از ۵۰۶ میلیون دلار فروش گیشه هفتمین فیلم پرفروش سال ۲۰۲۱ است و نقدهای ضد و نقیضی از سوی منتقدان دریافت کرده، اما به گفته‌شان به‌طور کلی نسبت به فیلم اول پیشرفت قابل توجهی داشته‌است. برای اکران در سال ۲۰۲۴ برنامه‌ریزی شده‌است.
سه سال پس از وقایع قسمت اول، ادی براک در تلاش است تا با تهیهٔ گزارشی در مورد قاتل زنجیره‌ای روانی به نام کلتوس کسدی که در انتظار اعدام است، به حرفهٔ روزنامه‌نگاری خود رونقی دوباره ببخشد. از آن‌جایی‌که کسدی ادی را بازتابی از درون خودش می‌داند، با هیچ‌کس غیر از او حاضر به صحبت کردن نیست. در حین ملاقات، کسدی ادی را تحریک می‌کند تا به او حمله کند و دست ادی را گاز می‌گیرد و از این طریق سیمبیوتی از ونوم را می‌بلعد. در همین حین، کارآگاه مولیگان که قادر به یافتن بقایای قربانیان کسدی نیست، از ادی درخواست کمک می‌کند. با این وجود، براک که زندگی آرام و دلپذیری را به‌عنوان یک قهرمان خودسر با ونوم سپری می‌کند، توسط رسانه‌ها و بین مردم به عنوان یک قهرمان جدید شناخته می‌شود، اما ونوم از رابطهٔ خود با ادی راضی نیست. ادی با ان ویینگ، که اخیراً با دان نامزد کرده‌است، ملاقات می‌کند.
در زندان ریون‌کرافت، کسدی برای اعدام آورده می‌شود اما با بیرون آمدن سیمبیوتی قرمزرنگ از کسدی، اعدام او متوقف می‌شود. کسدی که اکنون به کارنیج تبدیل شده‌است، وارد زندان شده و زندانیان را آزاد می‌کند و نگهبانان را می‌کشد. در راه خروج، کسدی با شیریک که احساسات عاشقانه‌ای به او دارد، روبرو می‌شود و او را آزاد می‌کند و با سررسیدن نگهبانان بیشتر، او از جیغ‌های فراصوتیش برای کمک به کارنیج برای فرار استفاده می‌کند.
در روز بعد، براک که می‌داند کسدی به‌زودی به سراغش خواهد آمد، موافقت می‌کند تا در ازای محافظت، با مولیگان ملاقات کند. ونوم که معتقد است با این کار براک خودش را به دردسر می‌اندازد، بدن ادی را ترک کرده و فرار می‌کند. کسدی وارد سانفرانسیسکو شده و کسانی را که به او خیانت کرده‌اند یا به پلیس لو داده‌اند می‌کشد و دست به سرقت و خشونت می‌زند. مولیگان برای دستگیری کسدی فراخوانده می‌شود، اما پلیس در مبارزه با کارنیج شکست می‌خورند. مولیگان و ادی فرار می‌کنند. ونوم به پیش ان می‌رود و می‌گوید که ادی را به دلیل کمک به مولیگان رها کرده‌است، زیرا می‌دانست که این کار او منجر به زندانی شدنش می‌شود. ان او را ترغیب می‌کند تا به پیش ادی بازگردد. ان ادی را آزاد می‌کند، ونوم به بدن ادی بازمی‌گردد و از دست نیروهای پلیس فرار می‌کنند. مولیگان به دنبال ونوم می‌رود. کسدی همچنان به ویرانی شهر ادامه می‌دهد و در این بین افراد زیادی کشته می‌شوند. شیریک به دیدن او می‌آید و عشقش به او را اعتراف می‌کند.
درحالی‌که شیریک به کارنیج در مقابل پلیس‌ها کمک می‌کند، ونوم حضور کسدی را حس کرده و او را پیدا می‌کند. شیریک مولیگان را می‌کشد و خودش توسط ونوم کشته می‌شود. کسدی که اکنون خشمگین است، ادی را در داخل کلیسایی پیدا می‌کند و در آن‌جا، ونوم به محض این که می‌فهمد کسدی میزبان کارنیج است، ترسیده و به ادی می‌گوید سیمبوت‌های قرمز، قوی‌تر هستند. کارنیج به ادی حمله می‌کند، اما ونوم به محض این‌که ادی به او اجازهٔ خوردن را می‌دهد، دوباره ظاهر می‌شود. کسدی به ادی می‌گوید تنها چیزی که می‌خواهد این است که کارنیج را در جهان آزاد کند. این دو با هم مبارزه می‌کنند و کارنیج بر ونوم چیره می‌شود اما ونوم در نهایت کارنیج را شکست داده و کسدی را زنده زنده می‌خورد. سپس ادی، ونوم و ان به سوی مخفیگاهی متواری می‌شوند. کارآگاه مولیگان که به نظر می‌رسد نمرده‌است، چشم‌هایش آبی رنگ می‌شود (که نشان می‌دهد کارآگاه مولیگان در اثر برخورد با کارنیج سیمبیوت در بدن او ظاهر می‌شود و به تاکسین تبدیل می‌شود).
در صحنهٔ پس از تیتراژ، ونوم در مورد آگاهی سیمبیوت‌ها از جهان‌های دیگر به بروک می‌گوید که ۸۰ میلیون سال نوری دربارهٔ جهان‌های موازی دارد که اگر آن‌ها را به براک کامل بگوید مغزش ذوب می‌شود در همین حین، ناگهان هردو با تابش نور خیره کننده‌ای، از اتاق هتل خود به محلی ناآشنا منتقل می‌شوند و در آنجا گزارشی از جیمز جونا جیمسون را می‌بینند که در آن هویت مرد عنکبوتی یا همان پیتر پارکر را که متهم به قتل میستریو است را افشا می‌کند.
آنینتون (به یونانی:Ἀνίνητον؛ لاتین:Anineton) یک شهر باستانی در کاریه باستانی در ترکیه امروزی است.
فرایند Pidgeon یکی از روشهای تولید فلز منیزیم از طریق سیلیوترمی کاهشی است. تولید عملی تقریباً ۳۵–۴۰ مگاوات ساعت بر تن از فلز تولید شده می‌باشد، که با روشهای تولیدالکترولیتی نمک مذاب مطابقت دارد، هر چند بالاتر از حداقل ۷ مگاوات در ساعت برتن تئوری است.
معادله شیمیایی اساسی این فرایند:
سیلیکون و منیزیم در تولید سیلیس و منیزیم واکنش نشان می‌دهند.
گرچه طبق نمودارهای الیینگام، این واکنش از نظر ترمودینامیکی نامطلوب است، مطابق اصل تعادل لو چتلیر ، با تأمین مداوم گرما می‌تواند پیوسته به سمت راست رانده شده و با تقطیر منیزیم بخار یکی از محصولات حذف می‌شود نقطه جوش فشار اتمسفر فلز منیزیم بسیار پایین است، فقط ۱۰۹۰ درجه سانتیگراد، و حتی در خلاء کمتر است. به واسطهٔ همین خلاء ترجیح داده می‌شود، زیرا دمای کمتری را برای ذوب امکان‌پذیر می‌کند.
رایجترین و ارزان‌ترین شکل سیلیکون به عنوان آلیاژ فروسیلیسون است. آهن موجود در آلیاژ در واکنش تماشاگر است.
ماده اولیه منیزیم در این واکنش اکسید منیزیم است که با چند روش قابل دستیابی است. در تمام موارد، مواد اولیه باید با روش کلسینه کردن آب و دی‌اکسید کربن حذف کنند، که در دمای واکنش به حالت گاز در می‌آید، در فضای اطراف بخار منیزیم قرار دارد و به دنبال برگشت واکنش است.
یک راه این است که از طریق دریا یا آب شیرین کلرید منیزیم با هیدرولیز هیدروکسید شود، که با حذف آب به اکسید منیزیم تبدیل می شود. روش دیگر استفاده از منیزیت معدنی (MgCO ) است که با حذف دی‌اکسید کربن به اکسید منیزیم تبدیل شده‌است. دولومیت به عنوان مواد اولیه استخراج می‌شود و مورد استفاده قرار می‌گیرد. دولومیت، یک مخلوط (کلسیم، منیزیم) CO که در آن اکسید کلسیم در منطقه واکنش scavenges سیلیس تشکیل می‌دهد و گرما آزاد کرده و با مصرف یکی از محصولات، فشار معادلهٔ واکنش به تعادل می‌رسد.
فرایند Pidgeon یک فرایند دسته ای است که در آن دولومیت در نهایت با کلسیم پودر شده ریز و فروسیلیکون مخلوط می‌شود، سپس در مخازن بریکت ساخته شده و با آلیاژ نیکل-کروم-فولاد شارژ می‌شوند. گرمای فضایی که در آن واکنش گرم صورت می‌گیرد توسط زغال سنگ یا گاز تأمین می‌شود. همچنین می‌توان کوره‌های برقی به عنوان کوره می‌توان بهره بردمی، در قسمت دیگر کوره مجموعه ای از کندانسورها برای خنک کاری وجود دارد. این کوندانسور‌ها در امتداد کوره قرار دارند و با آب خنک می‌شوند. به دلیل تقطیر، تاجهای منیزیم با خلوص بسیار بالا تولید می‌شوند و سپس جدا می‌شوند و به صورت شمش‌ها ریخته‌گری می‌شوند.
استفاده متالورژیک متداول از کربن به عنوان ماده کاهنده به جای سیلیکون قابل استفاده نیست، زیرا دی‌اکسید سیلیکون یک جامد است، در حالی که دی‌اکسید کربن و مونوکسید هر دو گاز هستند و منیزیم را در ناحیه میعان قرار دارد و واکنش را به شرح زیر بر می‌باشد.
در این حالت، واکنش کربوترمیک باعث می‌شود که بخارها به داخل مناطق خنک‌کننده در داخل رآکتور منتقل شوند، حتی اگر به‌طور موقت مونوکسید کربن و بخارات منیزیم واقعی وجود داشته باشد. البته یک فرایند تولید منیزیم با کربن وجود دارد، که از یخ زدگی بخارات منیزیم در حالت گاز استفاده می‌کند، که البته این واکنش نباید به صورت معکوس برگشت‌پذیر باشد. همچنین باید یک فرایند اقتصادی صنعتی باشد.
در دماهایی که منیزیم هنوز مایع یا جامد است (حدوداً ۶۰۰–۷۰۰ درجه سانتیگراد)، اما اکسیدهای کربن گازی هستند، قوانین ترمودینامیکی واکنشها را غیر عملی می‌کند، حتی اگر به عنوان مثال مونوکسید کربن توسط آرگون محافظت شود. از نظر تئوری می‌توان تعادل واکنش شیمیایی را به طریقی ایجاد کرد، اما اگر واکنش در جهت رفت سرعت بالایی داشته و در جهت برگشت دارای سرعت کمی باشد، از نظر عملی آهسته است.
در دماهای پایین، انرژی واکنش بر همه چیز غالب است، و از این نظر سیلیکون از کربن فراتر است، زیرا دی‌اکسید سیلیکون دارای حرارت بسیار بیشتری از اکسیدهای کربن است، همان‌طور که در نمودارهای الیینگام مشاهده می‌شود.
این روند در اوایل دهه ۱۹۴۰ توسط دکتر لوید مونتگومری پیجون از شورای تحقیقات ملی کانادا (NRC) اختراع شد. اولین کارخانه در سال ۱۹۴۱ ساخته شد و توسط دومینیون منیزیم در هالی ، انتاریو، کانادا به بهره‌برداری رسید. این فرایند به مدت ۶۳ سال فعالیت داشته‌است، که اخیراً توسط Timminco Metals انجام شده‌است. در ۱۰ سال گذشته، فرایند Pidgeon به سلطه بر تولید منیزیم در جهان رسیده‌است. چین منبع اصلی تولید فلز منیزیم است که تقریباً منحصراً به این روش متکی است.
روش سیلیکوترمی کاهشی دولومیت برای نخستین بار توسط دکتر آماتی در سال ۱۹۳۸ در دانشگاه پادوا به اجرا درآمد، جایی که پایان‌نامه وی بایگانی شده‌است. بلافاصله پس از آن، یک محصول صنعتی در بولزانو تأسیس شد. این فرایند با استفاده از ممانعت از گرمایش خارجی در مفهوم مشابه با پروژه‌هایی که دکتر پیدون دو سال بعد از آن استفاده کرده بود، استفاده شده‌است.
پیش از اواسط دهه ۱۹۹۰، بازار جهانی برای تولید فلز منیزیم تحت سلطه فرایندهای الکترولیتی قرار داشته و ایالات متحده به عنوان تأمین کننده اصلی آن قرار داشت. برای بیش از ۸۰ سال، شرکت شیمیایی داو با استفاده از الکترولیز کلرید منیزیم از آب دریا منیزیم استخراج کرده‌است، که یک تأمین کننده اصلی فلز منیزیم تا زمان تعطیل شدن در سال ۱۹۹۸ بود، یک کارخانه ظرفیت ۶۵ کیلوتن در سال در نزدیکی فریپورت، TX فعالیت می‌کرد. از سال ۲۰۰۵، در یوتا، منیزیم ایالات متحده، یک شرکت تولیدکننده تنها ایالات متحده وجود دارد، یک شرکت که در Magcorp در حال حاضر بهره‌برداری است. در سال ۲۰۰۵، آمریکا حدود ۴۵ از ۶۱۵ کیلوتن در سال (۷٪) را تولید کرد، در حالی که در سال ۱۹۹۵ ۱۴۰ از ۳۱۱ کیلوتن در سال (۴۵٪). در مقابل، در سال ۲۰۰۵ چین ۴۰۰ مورد از ۶۱۵ کیلوتن در سال (۶۵٪) تولید کرد، در حالی که در مقایسه با ۱۲ از ۳۱۱ کیلوتن در سال (۴٪) در سال ۱۹۹۵بیشتر است.
قیمت فلز منیزیم در سال ۱۹۹۵ از ۲۳۰۰ دلار در روز به ۱۳۰۰ دلار در هر تن کاهش یافت، اما اخیراً (۲۰۰۴) بیش از ۲۳۰۰ دلار در تن صعود کرد، به دلیل افزایش قیمت فروسلیسون، انرژی و حمل و نقل قیمت منیزیم افزایش پیدا کرده‌است.
همان‌طور که گفته شد، راندمان انرژی فرایندهای گرمایی قابل مقایسه با فرایندهای الکترولیتی است، هر دو تقریباً به ۳۵–۴۰ مگاوات ساعت در ساعت نیاز دارند. روش Pidgeon از نظر فنی پیچیده‌تر است و به دلیل شرایط رسوب تقطیر / بخار، یک محصول با خلوص بالا و به راحتی قابل دستیابی است. در گذشته، علاوه بر ایالات متحده، سایر تولیدکنندگان مهم منیزیم نیز به‌طور سنتی شامل نورسک هیدرو از نروژ / کانادا، و تا حدی کمتر، کشورهای اتحاد جماهیر شوروی سابق، برزیل و فرانسه بودند که همگی دارای نیروی برق ارزان قیمت و فراوانی از هیدروالکتریک یا هسته ای هستند. بازیکنی که اخیراً در بازارهای جهانی قدم گذاشته اسرائیل است، در حالی که شرکت استرالیایی مگنزیوم بین‌المللی با استفاده از فرایند الکترولیتی داو برنامه‌ریزی برای کارخانه ذوب ۱۰۰ کیلو در سال در Sokhna در مصر دارد.
لا فالدا (به اسپانیایی: La Falda) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در Punilla Department واقع شده‌است. لا فالدا ۳۶٬۲۰۲ نفر جمعیت دارد و ۹۳۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سان ایسیدرو پارتیدو (به اسپانیایی: Partido de San Isidro) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده‌است. سان ایسیدرو پارتیدو ۵۱٫۴۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۹۱٬۶۰۸ نفر جمعیت دارد.
پورتو دسیادو (به اسپانیایی: Puerto Deseado) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در Deseado Department واقع شده‌است. پورتو دسیادو ۱۴٬۱۸۳ نفر جمعیت دارد.
یاپایو (به اسپانیایی: Yapeyú) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در San Martín Department واقع شده‌است. یاپایو ۲٬۱۲۴ نفر جمعیت دارد و ۵۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر بایلن خواهرخواندهٔ یاپایو (کورینتس) هست.
پریتو مورنو (به اسپانیایی: Ciudad de Perito Moreno) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان سانتا کروس، آرژانتین واقع شده‌است. پریتو مورنو ۴٬۶۱۷ نفر جمعیت دارد و ۵۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آویانیدا پارتیدو (به اسپانیایی: Partido de Avellaneda) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده‌است. آویانیدا پارتیدو ۵۵٫۱۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴۰٬۹۸۵ نفر جمعیت دارد.
لا ماتانزا پارتیدو (به اسپانیایی: Partido de La Matanza) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده‌است. لا ماتانزا پارتیدو ۳۲۵٫۷۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۷۷۵٬۲۷۲ نفر جمعیت دارد.
بخش پوسیتو (به اسپانیایی: Departamento Pocito) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان سان خوآن، آرژانتین واقع شده‌است. بخش پوسیتو ۵۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰٬۹۶۹ نفر جمعیت دارد.
آننائیا (به یونانی:Ἄνναια؛ لاتین:Annaea) یک شهر باستانی در ایونیه در ترکیه امروزی است.
بخش کاوسیتی (به اسپانیایی: Departamento Caucete) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان سان خوآن، آرژانتین واقع شده‌است. بخش کاوسیتی ۷٫۵۰۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳٬۶۰۹ نفر جمعیت دارد.
کاپیلا دل مونته (به اسپانیایی: Capilla del Monte) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در Punilla Department واقع شده‌است. کاپیلا دل مونته ۱۱٬۲۸۱ نفر جمعیت دارد و ۹۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بخش زوندا (به اسپانیایی: Departamento Zonda) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان سان خوآن، آرژانتین واقع شده‌است. بخش زوندا ۲٬۹۰۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۰۵۰ نفر جمعیت دارد.
لا پلاتا پارتیدو (به اسپانیایی: Partido de La Plata) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده‌است. لا پلاتا پارتیدو ۹۲۶ کیلومتر مربع مساحت و ۷۷۴٬۳۶۹ نفر جمعیت دارد.
خسوس ماریا (به اسپانیایی: Jesús María) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در Colón Department واقع شده‌است. خسوس ماریا ۳۱٬۶۰۲ نفر جمعیت دارد و ۵۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مویسز ویل (به اسپانیایی: Moisés Ville) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در San Cristóbal Department واقع شده‌است. مویسز ویل ۲۹۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۴۲۵ نفر جمعیت دارد و ۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سالا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
باراندا (به اسپانیایی: Barranda) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در مورسیا واقع شده‌است. باراندا ۸۸۴ نفر جمعیت دارد.
بارانگوا (به اسپانیایی: Baranguá) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در استان اوئسکا واقع شده‌است. بارانگوا ۳ نفر جمعیت دارد.
باریو د لا لاتینا (به اسپانیایی: Barrio de La Latina) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در Embajadores واقع شده‌است.
بلارا (به اسپانیایی: Belarra) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در استان اوئسکا واقع شده‌است. بلارا ۷ نفر جمعیت دارد و ۸۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلوزو (به اسپانیایی: Belsué) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در نوئنو واقع شده‌است. بلوزو ۱۱ نفر جمعیت دارد و ۹۳۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بنتو د رسال (به اسپانیایی: Bentué de Rasal) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در استان اوئسکا واقع شده‌است. بنتو د رسال ۶ نفر جمعیت دارد و ۸۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بنتو د نوسیتو (به اسپانیایی: Bentué de Nocito) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در استان اوئسکا واقع شده‌است. بنتو د نوسیتو ۱ نفر جمعیت دارد و ۸۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوربوتی (به اسپانیایی: Borbotó) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در استان والنسیا واقع شده‌است. بوربوتی ۷۴۲ نفر جمعیت دارد و ۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فضای فرهنگی عربستان سعودی بسیار تحت تأثیر فرهنگ عربی و فرهنگ اسلامی است. به‌طور کلی جامعه عمیقاً مذهبی، محافظه کار ، سنتی و خانواده محور است. بسیاری از نگرش‌ها و سنت‌ها قرن هاست که برگرفته از تمدن عرب و میراث اسلامی است. با این حال، فرهنگ آن نیز تحت تأثیر تحولات سریع قرار گرفته‌است، چراکه این کشور تنها از چند سال در دهه ۱۹۷۰ از یک جامعه عشایری فقیر به تولیدکننده ثروتمند کالا تبدیل شد. این تغییر همچنین تحت تأثیر عوامل مختلفی از جمله انقلاب ارتباطات و بورس‌های تحصیلی خارجی قرار گرفته‌است. آخرین فرمانروا یا پادشاه سعودی پادشاه سلمان بن عبدالعزیز آل سعود است.Tripp, "Culture Shock", 2003: p.28
نهضت اسلامی وهابی، که در قرن ۱۸ به وجود آمد اکنون در کشور حاکم است. پیروی از اصل " امر به معروف و نهی از منکر "، محدودیت‌ها و ممنوعیت‌های زیادی در رفتار و لباس وجود دارد که از نظر قانونی و اجتماعی کاملاً بیشتر از سایر کشورهای مسلمان اعمال می‌شود. با این حال، بسیاری از محدودیت‌های سنتی اخیراً توسط دولت برداشته شده‌است از جمله این که به زنان اجازه رانندگی داده می‌شود. از طرف دیگر مواردی که در اسلام ممنوع اعلام شده‌است در کشور ممنوع است، به عنوان مثال نوشابه‌های الکلی به شدت ممنوع است.
زندگی روزمره تحت رعایت شئون اسلامی است. هر روز پنج بار از مناره‌های مساجد در سراسر کشور اذان پخش می‌شود. از آنجا که جمعه مقدس‌ترین روز برای مسلمانان است، آخرین روز هفته جمعه است."Weekend shift: A welcome change", SaudiGazette.com.sa, June 24, 2013 مطابق آموزه‌های وهابی، فقط دو تعطیلات مذهبی، "عید فطر" و "عید قربان"، به‌طور عمومی شناخته شده‌اند. ۲۳ سپتامبر به عنوان یک روز تعطیل غیردینی که یادآور اتحاد پادشاهی است جشن گرفته می‌شود.Govender, Veloshnee, and Loveday Penn-Kekana. "Gender biases and discrimination: a review of health care interpersonal interactions." Global public health 3.S1 (2008): 90–103
سرزمین حجاز، به ویژه مکه و مدینه، شهرهایی هستند که در ابتدای ظهور اسلام تأسیس شده‌اند؛ بنابراین، اکثر جمعیت آن را مسلمان تشکیل می‌دهند. علاوه بر این، قانون اساسی عربستان سعودی بر پایه قرآن و مفاهیم اسلامی در نظر گرفته شده‌است و قانون اسلامی «شریعت» منبع اصلی قانون است. در عربستان سعودی، اسلام فقط از نظر سیاسی رعایت نمی‌شود بلکه تأثیر زیادی در فرهنگ مردم و زندگی روزمره آنها نیز دارد.
۸۵ تا ۹۰٪ از شهروندان سعودی مسلمان سنی هستند در حالیکه ۱۰ تا ۱۵٪ آنها از مذهب شیعه هستند. ۸۰٪ از شیعیان دوازده امامی هستند که در استان شرقی عربستان سعودی و مدینه زندگی می‌کنند. در استان نجران حدود ۷۰۰٬۰۰۰ هفت نفر شیعه وجود دارند. علاوه بر این، اکثر مهاجران در عربستان سعودی مسلمان هستند.
به رغم وجود غذاهای مشترک و متداول، آشپزی سعودی به دلیل تفاوت‌های فرهنگی، در مناطق مختلف متفاوت است.
ظرفی متشکل از یک بره پر شده (شکم پر)، معروف به "قوزی"، غذای سنتی ملی این کشور است. کباب نیز از غذای‌های محبوب و پرطرفدار در آشپزی سعودی می‌باشد، شاورما که در آن از گوشت بره، گوسفند، بز، مرغ، بوقلمون، گاو، گوساله یا ترکیبی از آنها استفاده می‌شود که معمولاً تمام روز به شیوه سیخ‌گردانی بریان می‌شود. قسمت‌های پخته شده گوشت به صورت تراشه‌هایی بریده می‌شوند و گوشت‌های زیرین را در معرض حرارت قرار می‌دهند. با وجود آنکه می‌توان گوشت را به تنهایی و به صورت پرسی میل کرد، ساندویچ‌های "شاورمایی" که داخل نان مخصوص پیتا پیچیده شده‌اند، طرفداران زیادی دارد. مانند سایر کشورهای عربی، شبه جزیره عربستان، کبسه، که ظرفی حاوی برنج با ماهی یا میگو می‌باشد، از غذاهای محبوب است. قهوه که به سبک عربی سرو می‌شود نوشیدنی سنتی است.
عربستان سعودی کشوری متروک است که در آن می‌توان واحه‌های بسیاری را یافت. بر این اساس، بالغ بر ۱۸ میلیون نخل خرما در کشور وجود دارد و سالانه ۶۰۰ میلیون پوند خرما تولید می‌شود؛ بنابراین، خرما یکی از اصلی‌ترین میوه‌ها در عربستان سعودی به ویژه در ماه رمضان محسوب می‌شود که در هنگام غروب خورشید و به هنگام افطار توسط روزه داران مصرف می‌شود. علاوه بر این، خرما به عنوان میان‌وعده میل می‌شود و بسیاری از دسرهای سعودی از خرما تهیه می‌شوند. علاوه بر خرما، انواع زیادی غذا در عربستان سعودی از جمله گندم، برنج، لوبیا، هندوانه و سایر موارد دیگر کاشته می‌شود. حیواناتی مانند بز، گوسفند، گاو و شتر نیز در این کشور پرورش می‌یابند.
نوعی رقص فولکور در شبه جزیره عربستان است. در این رقص دو گروه از مردان در مقابل یک دیگر می‌ایستند و ممکن است شمشیر یا نیزه نیز داشته باشند، و هماهنگ با صدای طبل و غزل خوانی به اجرای رقص می‌پردازند.
در ابتدا، مردان قبایل منطقهٔ نجد، پیش از عزیمت به میدان نبرد این نوع رقص را اجرا می‌کردند، اما امروزه در مراسم شادی، مردان همهٔ قبایل شبه جزیرهٔ عربستان این رقص را اجرا می‌کنند.
این رقص انواع مختلفی دارد.
یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) و یک رویداد از شبکه دبلیودبلیوئی می‌باشد که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی برای هردو برند راو و اسمک‌دَون تهیه و در ۲۷ آوریل ۲۰۱۸ در مجموعه ورزشی بین‌المللی ملک عبدالله شهر جده در کشور عربستان سعودی برگزار شد. در این رویداد بر سر هر هفت قهرمانی مردان دبلیودبلیوئی مسابقه‌ای انجام شد و برای اولین بار ۵۰ کشتی‌کج کار در یک مسابقه رویال رامبل حضور داشتند که به همین منظور لقب بزرگترین رویال رامبل را به خود اختصاص داد.
یک جشن فرهنگی و موروثی است که هر ساله در جنادریهMohammad Nowfal, Janadriyah, Saudi Arabia , "Splendid Arabia" website. Retrieved 2010-08-23 در نزدیکی ریاض عربستان به مدت دو هفته برگزار می‌شود. این جشن توسط گارد ملی عربستان سعودی و اولین بار در سال ۱۹۸۵ برگزار شد.این جشن شامل برنامه‌هایی مانند شتر سواری، اجرای موسیقی محلی و رقص‌هایی مانند العرضه و مزمار می‌شود. هر ساله بیش از یک میلیون نفر در این جشن حضور می‌یابند.Jenadriyah Heritage and Cultural Festival, SAMIRAD, the Saudi Arabian Market Information Resource. جشن «معمولاً در ماه فوریه یا مارس اجرا می‌شود… قبلاً با نام 'Rowdhat Souwais' شناخته می‌شد و نویسندگان و تاریخدانان بسیاری به آن اشاره کرده‌اند.»
بوخاندا (به اسپانیایی: Bujanda) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در استان آلابا واقع شده‌است. بوخاندا ۱۹ نفر جمعیت دارد و ۶۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بولیا (به اسپانیایی: Bolea) یک منطقه مسکونی در اسپانیا است که در La Sotonera واقع شده‌است. بولیا ۴۷۰ نفر جمعیت دارد و ۶۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوکستا (به اسپانیایی: Bucesta) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در لاریوخا واقع شده‌است. بوکستا ۲ نفر جمعیت دارد.
پالس د لارا (به اسپانیایی: Paúles de Lara) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در خوریسدیکسین د لارا واقع شده‌است.
پالوماس (به اسپانیایی: Palomas) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در Hortaleza واقع شده‌است.
پدرینا (به اسپانیایی: Pedreña) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در Marina de Cudeyo واقع شده‌است. پدرینا ۱٬۴۵۴ نفر جمعیت دارد و ۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پاردینیلا (به اسپانیایی: Pardinilla) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در استان اوئسکا واقع شده‌است. پاردینیلا ۲۷ نفر جمعیت دارد و ۸۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سان باو (به اسپانیایی: Son Bou) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در الایور واقع شده‌است. سان باو ۱۶۷ نفر جمعیت دارد.
پنته مایورگا (به اسپانیایی: Puente Mayorga) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در سن روکه (کادیس) واقع شده‌است. پنته مایورگا ۲٬۲۴۵ نفر جمعیت دارد.
پورتو د وگا (به اسپانیایی: Puerto de Vega) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در نابیا واقع شده‌است.
پروبلاسکو (به اسپانیایی: Peroblasco) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در Munilla واقع شده‌است. پروبلاسکو ۱۲ نفر جمعیت دارد.
تروینو (به اسپانیایی: Treviño) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در کندادو د تربینیو واقع شده‌است. تروینو ۲۰۲ نفر جمعیت دارد.
تاراگویلا (به اسپانیایی: Taraguilla) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در استان کادیس واقع شده‌است. تاراگویلا ۳٬۰۵۷ نفر جمعیت دارد.
تگویسه (به اسپانیایی: Teguise) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در لانزاروته واقع شده‌است. تگویسه ۱٬۷۷۶ نفر جمعیت دارد.
توندلونا (به اسپانیایی: Tondeluna) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در لاریوخا واقع شده‌است. توندلونا ۲ نفر جمعیت دارد.
توری د لا هورادادا (به اسپانیایی: Torre de la Horadada) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در پیلار دلا هورادادا واقع شده‌است.
جکسنویل ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سلول سندان الماس (DAC) وسیله ای با فشار بالا است که در آزمایش‌های علمی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این وسیله فشرده سازی یک قطعه کوچک (ابعاد کوچکتر از میلی‌متر) را در فشارهای شدید، معمولاً تا حدود ۱۰۰–۲۰۰ گیگاپاسکال امکان‌پذیر می‌کند، اگرچه دستیابی به فشارهای تا ۷۷۰ گیگاپاسکال (۷٬۷۰۰٬۰۰۰ بار / ۷٫۷ میلیون اتمسفر) امکان‌پذیر است.Improved diamond anvil cell allows higher pressures. "Physics World" November 2012
از این وسیله برای بازسازی فشار موجود در سیارات استفاده شده‌است تا مواد و فازهایی که در شرایط عادی محیط مشاهده نشده‌اند، بررسی شوند. نمونه‌های قابل توجه شامل یخ غیر مولکولی X , نیتروژن پلیمری و مراحل فلزی زنون و هیدروژن است.
سلول سندان الماس از دو الماس در جهات مخالف همراه با نمونه فشرده شده بین سطوح زیرین صیقلی (نوک‌ها) تشکیل شده‌است. فشار ممکن است با استفاده از ماده ای مرجع کنترل شود که رفتار آن تحت فشار شناخته شده‌است. استانداردهای متداول فشار شامل یاقوت فلورسانس، و فلزات مختلفی با ساختار ساده مانند مس یا پلاتین است. فشار تک محوره اعمال شده توسط سلول سندان الماس می‌تواند توسط یک ماده انتقال دهنده فشار مانند آرگون، زنون، هیدروژن، هلیوم، روغن پارافین یا مخلوطی از متانول و اتانول به فشار هیدرواستاتیک یکنواخت تبدیل شود. این ماده انتقال دهنده فشار توسط یک واشر و دو سندان الماس محصور شده‌است. نمونه را می‌توان از درون الماس‌ها مشاهده کرد و توسط پرتوهای ایکس و نور مرئی روشن می‌شود. در این روش، پراش پرتو X و فلورسانس؛ جذب نوری و نورتابناکی؛ طیف بینی موسباور، پراکندگی رامان و پراکندگی بریلوئن؛ نابودی پوزیترون و سایر سیگنال‌ها را می‌توان از مواد تحت فشار بالا اندازه‌گیری کرد. میدان‌های مغناطیسی و مایکروویو را می‌توان از خارج به سلول اعمال کرد که اندازه‌گیری رزونانس مغناطیسی هسته ای، رزونانس مغناطیسی الکترونی و سایر اندازه‌گیری‌های مغناطیسی را ممکن می‌سازند. اتصال الکترود به نمونه اجازه می‌دهد تا اندازه‌گیری‌های الکتریکی و مغناطیسی و همچنین گرم کردن نمونه تا چند هزار درجه انجام شود. دماهای بسیار بالا را (تا 7000 K) می‌توان با گرمایش ناشی از لیزر به دست آورد، و خنک کردن تا میلیکلوین‌ها نشان داده شده‌است.
عملکرد سلول سندان الماس به یک اصل ساده متکی است:
که در آن "P" فشار، "F" نیرو اعمال شده "و" "A" مساحت است. اندازه‌های معمولی برای سندان‌های الماس ۱۰۰–۲۵۰ میکرون است، به گونه ای که با اعمال نیروی متوسط بر روی نمونه با یک ناحیه کوچک، به جای اعمال نیروی زیاد در یک مساحت بزرگ فشار بسیار بالا حاصل می‌شود. الماس ماده ای بسیار سخت و تقریباً غیرقابل فشرده سازی است، بنابراین تغییر شکل و خرابی سندان‌هایی که نیرو را اعمال می‌کنند به حداقل می‌رسد.
مطالعه مواد در شرایط سخت، فشار زیاد و درجه حرارت بالا، از روش‌های گسترده‌ای برای دستیابی به این شرایط و بررسی رفتار مواد در حالی که در محیط سخت قرار دارند، استفاده می‌کند. پرسی ویلیامز بریدگمن، پیشگام بزرگ تحقیقات فشار بالا در نیمه اول قرن بیستم، با توسعه یک دستگاه با سندان‌های در جهات مخالف با سطح کوچک که اهرمی دو سطح را به هم فشار می‌داد، در زمینه فشارهای بالا تحولی ایجاد کرد. سندان‌ها از کاربید تنگستن (WC) ساخته شده بودند. این دستگاه می‌توانست به فشار چند گیگاپاسکال برسد و در مقاومت الکتریکی و اندازه‌گیری تراکم پذیری مورد استفاده قرار می‌گرفت. اصول سلول سندان الماس شبیه به سندان‌های Bridgman است، اما برای دستیابی به بالاترین فشار ممکن بدون شکستن سندان‌ها، آنها از سخت‌ترین مواد شناخته شده ساخته شده‌اند: یک الماس تککریستالی. اولین نمونه‌های ساخته شده در حدود فشار محدود بودند و روش قابل اطمینان برای کالیبراسیون فشار وجود نداشت.
پس از دستگاه Bridgman، سلول سندان الماس به همه‌کاره‌ترین دستگاه تولید فشار تبدیل شد که یک ویژگی واحد آن را از سایر دستگاه‌های فشار جدا می‌کند. این دستگاه به پیشگامان اولیه فشار بالا این امکان را می‌داد که به‌طور مستقیم خواص ماده تحت فشار را مشاهده کنند. تنها با استفاده از میکروسکوپ نوری، می‌توان مرزهای فاز، تغییرات رنگ و تبلور مجدد را فوراً مشاهده کرد، در حالی که پراش پرتونگاری یا طیف‌سنجی به زمان برای نمایش و توسعه فیلم عکاسی نیاز دارد. آلوین ون والکنبورگ به پتانسیل وجود سلول سندان الماس پی برد در حالی که نمونه ای را برای طیف‌سنجی IR آماده می‌کرد و هم ترازی صفحه‌های الماس را بررسی می‌کرد.
سلول الماس در دفتر ملی استاندارد (NBS) توسط چارلز ویر، الیس لیپیکوت و المر بانتینگ ساخته شد. در گروه، هر عضو روی بخش‌های مختلف سلول الماس متمرکز شد. ون بر روی مشاهدات بصری، چارلز بر XRD و الیس بر طیف‌سنجی IR متمرکز شد. این گروه قبل از شروع همکاری در خارج از جمع با محققان دانشگاه‌هایی مانند ویلیام باست و تارو تاکاهاشی در دانشگاه روچستر، همکاری داشته و هر یک بر تکنیک‌های خود کاملاً مسلط بودند.
در اولین آزمایش‌ها با استفاده از سندان الماس، نمونه بر روی نوک صاف الماس قرار گرفت و بین صفحه‌های الماس فشرده شد. هرچه صفحه‌های الماس به هم نزدیک تر می‌شدند، نمونه فشرده می‌شد و از مرکز خارج می‌شد. با استفاده از میکروسکوپ برای مشاهده نمونه، مشاهده می‌شد که یک شیب فشار هموار در سراسر نمونه وجود دارد که بیشتر قسمتهای خارجی نمونه به عنوان نوعی واشر عمل می‌کرد. نمونه به‌طور مساوی در سراسر سطح صاف الماس توزیع نشده‌است، اما به دلیل «فنجانی شدن» الماس در فشارهای بالاتر در مرکز قرار گرفته‌است. این پدیده فنجانی شدن کشش الاستیک لبه‌های صاف الماس است که معمولاً به آن «ارتفاع شانه» گفته می‌شود. بسیاری از الماس‌ها در اولین مراحل تولید یک سلول جدید شکسته شدند یا هر زمان که یک آزمایش تا فشار بالاتر جلو برده می‌شد. گروه NBS در موقعیت منحصر به فردی قرار داشت که تقریباً منبع بی پایانی از الماس در اختیار آنها قرار داشت. مأموران گمرک گاه به گاه الماس را از افرادی که قصد قاچاق آنها را به کشور داشتند، مصادره می‌کردند. دفع چنین مواد مصادره ای با توجه به قوانین و مقررات می‌تواند مشکل ساز باشد. راه حل این بود که اگر سایر آژانس‌های دولتی مورد استفاده قانع کننده ای ارائه می‌دادند، این مواد در دسترس آنها قرار می‌گرفت. این الماس‌ها به یک منبع بی رقیب تبدیل شدند زیرا سایر تیم‌های دانشگاه شیکاگو، دانشگاه هاروارد و جنرال الکتریک نیز وارد حوزه فشار بالا شدند.
طی دهه‌های بعد، سلول‌های سندان الماس به‌طور متوالی بهبود یافتند، مهمترین نوآوری‌ها استفاده از واشر و کالیبراسیون فشار یاقوت است. سلول سندان الماس به عنوان قدرتمندترین دستگاه آزمایشگاهی برای تولید فشار بالای استاتیک تکامل یافته‌است. دامنه فشار استاتیک قابل دستیابی امروز تا 640 GPa گسترش می‌یابد که بسیار بیشتر از فشارهای تخمین زده شده در مرکز زمین (360 GPa ~ 360).
چندین طرح مختلف سلول سندان الماس وجود دارد اما همه چهار مؤلفه اصلی دارند:
به عملکرد یک بازوی اهرمی، پیچ‌های محکم کننده یا فشار پنوماتیک یا هیدرولیکی که بر روی غشایی اعمال می‌شود متکی است. در همه موارد، نیرو تک محوره است و به صفحه‌های (پایه‌های) دو سندان اعمال می‌شود.
ساخته شده از جواهر با کیفیت بالا، الماس بی عیب و نقص، معمولاً با ۱۶ جنبه، وزن آنها معمولاً به ۱/۸ به ۱/۳ قیراط (۲۵ تا ۷۰ میلی‌گرم) می‌رسد. سطح زیرین (نوک) به صورت صاف به یک سطح شش ضلعی موازی با سطح بزرگتر جلا داده شده‌است. سطوح زیرین دو الماس روبرو یکدیگر هستند و برای ایجاد فشار یکنواخت و جلوگیری از کرنش‌های خطرناک باید کاملاً موازی باشند. سندان‌های ویژه برای اندازه‌گیری‌های خاص،انتخاب و مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای مثال، جذب کم الماس و تابناکی در آزمایش‌های مربوط لازم است.
واشر مورد استفاده در آزمایش سلول الماس، یک فویل فلزی نازک، معمولاً با ضخامت ۰٫۳ میلی‌متر است که بین الماس‌ها قرار می‌گیرد. مواد مطلوب برای واشرها فلزات مقاوم و سخت مانند رنیوم یا تنگستن هستند. فولاد اغلب به عنوان جایگزینی ارزان قیمت برای آزمایش‌های کم فشار استفاده می‌شود. مواد یادشده را نمی‌توان در هندسه‌های پرتوی که پرتوی ایکس باید از واشر عبور کند، استفاده کرد. از آنجا که مواد ذکر شده پرتوی ایکس را از خود عبور نمی‌دهند، در صورت نیاز به روشن سازی با اشعه ایکس از طریق واشر و عبور اشعه ایکس از آن، از مواد سبک‌تر مانند بریلیوم، بورن نیترید، بور یا الماس به عنوان واشر استفاده می‌شود. واشرها به وسیله الماسها عقب رانده شده‌اند و برای ایجاد محفظه نمونه سوراخی در مرکز تورفتگی حفر شده‌است.
ماده انتقال فشار، مایعی تراکم پذیر است که محفظه نمونه را پر می‌کند و نیروی اعمال شده را به نمونه منتقل می‌کند. برای آزمایش‌های با فشار بالا فشار هیدرواستاتیک بهتر است زیرا تغییر تنش در طول نمونه می‌تواند منجر به مشاهده رفتارهای مختلف تغییر یافته و تادرست شود. در برخی آزمایش‌ها روابط تنش و کرنش مورد بررسی قرار گرفته و تأثیر نیروهای غیر هیدرواستاتیک مورد نظر است. یک ماده انتقال فشار خوب تا فشار بالا مایعی نرم و تراکم پذیر باقی می‌ماند.
طیف کامل روش‌های موجود در یک نمودار درختی توسط ویلیام باست خلاصه شده‌است. توانایی استفاده از همه این تکنیک‌ها بر مبنا این است که بتوان از درون الماس‌ها نگاه کرد که برای اولین بار با مشاهدات بصری نشان داده شد.
دو مقیاس اصلی فشار مورد استفاده در آزمایش‌های فشار بالا استاتیک پراش پرتوی ایکس با معادله حالت شناخته شده و اندازه‌گیری انتقال خطوط فلورسانس یاقوت است. مقیاس اول با NaCl آغاز شد، که برای آن تراکم پذیری توسط اصول اولیه در سال ۱۹۶۸ مشخص شده بود. مشکل اصلی این روش اندازه‌گیری فشار این است که شما به اشعه ایکس نیاز دارید. بسیاری از آزمایش‌ها به پرتوهای ایکس نیازی ندارند و این یک مشکل بزرگ برای انجام آزمایش مورد نظر و آزمایش پراش است. در سال ۱۹۷۱، گروه فشار بالای NBS به دنبال استفاده از روش طیف‌سنجی برای تعیین فشار رفت. مشخص شد که طول موج انتشار فلورسانس یاقوت با فشار تغییر می‌کند و این به راحتی در مقابل مقیاس NaCl تنظیم شد و به صورت قاعده معین درآمد.
هنگامی که توانایی ایجاد فشار و اندازه‌گیری آن به‌وجود آمد، به سرعت بالا بردن این توانایی در سلول‌ها به یک رقابت تبدیل شد. در این رقابت نیاز به یک مقیاس فشار قابل اعتماد اهمیت بیشتری پیدا کرد. در این زمان داده‌های امواج شوک برای تراکم پذیری مس، مولیبدن، پالادیم و نقره در دسترس بوده و می‌توانست برای تعریف معادلات حالت تا فشارهای مگابار مورد استفاده قرار گیرد. با استفاده از این مقیاسها، این فشارها گزارش شده‌است: ۱٫۲ مگابار (۱۲۰ گیگا پاسکال) در سال ۱۹۷۶، ۱٫۵ مگابار(۱۵۰ گیگا پاسکال) در سال ۱۹۷۹، ۲٫۵ مگابار (۲۵۰ گیگا پاسکال) در سال ۱۹۸۵ و ۵٫۵ مگابار (۵۵۰ گیگا پاسکال) در سال ۱۹۸۷.
امروزه هر دو روش به‌طور مداوم بهبود یافته و مورد استفاده قرار می‌گیرند. با این حال، روش یاقوت در دمای بالا کمتر قابل اعتماد است. معادلات حالت تعریف شده مناسب هنگام تنظیم دما و فشار مورد نیاز است، دو پارامتری که بر پارامترهای شبکه مواد تأثیر می‌گذارد.
قبل از اختراع سلول سندان الماس، دستگاه‌های فشار بالای استاتیک به پرس‌های بزرگ هیدرولیکی نیاز داشت که چندین تن وزن داشتند و به آزمایشگاه‌های تخصصی بزرگ احتیاج داشتند. سادگی و کوچکی سلول سندان الماس به این معنی بود که می‌توان آن را در طیف گسترده‌ای از آزمایش‌ها مورد استفاده قرار داد. برخی سلولهای سندان الماس معاصر به راحتی می‌توانند درون یک سرماپا برای اندازه‌گیری در دمای پایین، و برای استفاده با یک ابررسانا الکتریکی قرار گیرند. الماس علاوه بر سخت بودن، مزیت شفاف بودن در گستره وسیعی از طیف الکترومغناطیسی از اشعه مادون قرمز تا گاما را دارد، به استثنای اشعه ایکس نرم و اشعه فرابنفش. این باعث می‌شود سلول سندان الماس یک وسیله عالی برای آزمایش‌های طیف‌سنجی و مطالعات کریستالوگرافی با استفاده از اشعه X سخت باشد.
نوعی از سلول سندان الماس، سلول سندان الماس هیدروترمال (HDAC) که در پترولوژی / ژئوشیمی در آزمایش‌هایی برای مطالعه مایعات آبی، ذوب سیلیکات، مایعات غیرقابل کشف، حلالیت مواد معدنی و گمانه زنی مایع در فشارها و دماهای زمین‌شناسی استفاده می‌شود. HDAC گاهی اوقات برای بررسی ترکیب‌های آبی در محلول با استفاده از تکنیک‌های سنکوترون منبع نور XANES و EXAFS استفاده می‌شود. طراحی HDAC بسیار شبیه به سلول سندان الماس است، اما برای مطالعه مایعات بهینه شده‌است.
یک کاربرد نوآورانه از سلول سندان الماس، آزمایش پایداری و دوام زندگی در فشارهای بالا، از جمله جستجوی زندگی در سیارات خارج از منظومه شمسی است. تست قسمتهای تئوری پان اسپرمیا (نوعی سفر میان ستاره ای) یکی از کاربردهای سلول سندان الماس است. هنگامی که اجرام بین ستاره ای که شامل اشکال زندگی هستند بر روی یک سیارک برخورد می‌کنند، فشار زیادی حاصل از ضربه وارد می‌شود و سلول سندان الماس می‌تواند این فشار را شبیه‌سازی و تعیین کند که آیا موجودات زنده می‌توانند زنده بمانند. یکی دیگر از دلایلی که سلول سندان الماس برای آزمایش حیات روی سیارات خارج از منظومه شمسی قابل استفاده است این است که سیاراتی که پتانسیل حیات را دارند، می‌توانند فشار فوق‌العاده ای روی سطح خود داشته باشند.
در سال ۲۰۰۲، دانشمندان مؤسسه کارنگی واشینگتن محدودیت‌های فشار برای بقای زندگی را مورد بررسی قرار دادند. سوسپانسیونی از باکتری‌ها، به‌طور خاص "اشریشیا کولی"، در سلول الماس قرار داده شد، و فشار به ۱٫۶ گیگا پاسکال افزایش یافت که بیشتر از ۱۶۰۰۰ برابر فشار سطح زمین است (۹۸۵ هکتوپاسکال). پس از ۳۰ ساعت، فقط حدود ۱٪ از باکتری‌ها زنده مانده بودند. سپس آزمایشگ کنندگان یک رنگ به محلول اضافه کردند. اگر سلولها از فشرده شدن زنده ماندند و قادر به انجام فرایندهای حیاتی، مخصوصاً تجزیه فرمات باشند، رنگ روشن می‌شود. ۱٫۶ گیگاپاسکال چنان فشار بزرگی است که در طی آزمایش سلول الماس محلول را به یخ IV، یخ دمای اتاق تبدیل می‌کند. هنگامی که باکتری‌ها فرمات را در یخ شکستند، کیسه‌های مایع به دلیل واکنش شیمیایی شکل گرفتند. این باکتری‌ها همچنین توانستند با دم خود به سطح DAC بچسبند.
افراد مشکوک بحث کردند که آیا تجزیه فرمات برای زنده در نظر گرفتن باکتری‌ها کافی است. آرت یایانوس، اقیانوس‌شناس در انستیتوی اقیانوس‌شناسی اسکریپس در لا ژولا، کالیفرنیا، معتقد است که ارگانیسم را باید در صورتی زنده در نظر بگیریم که بتواند تولید مثل کند. نتایج بعدی از گروه‌های تحقیقاتی مستقل اعتبار کار ۲۰۰۲ را نشان داده‌است. این یک مرحله مهم است که مجدداً نیاز به یک رویکرد جدید برای مسئله قدیمی مطالعه محیط‌های ناملایم را از طریق آزمایش نشان می‌دهد. عملاً بحثی وجود ندارد که آیا زندگی میکروبی می‌تواند تا فشارهای ۶۰۰ مگاپاسکال زنده بماند، که در طول دهه گذشته توسط تعدادی از نشریات پراکنده معتبر نشان داده شده‌است.
آزمایش‌های مشابه با سلول کم فشار الماس (۰٫۱–۶۰۰ مگاپاسکال)، که دارای کیفیت تصویربرداری بهتر و جمع‌آوری سیگنال است، انجام شد. میکروبهای مورد مطالعه، "ساکارومایسس سرویشیا" ("مخمر" نانوا)، در برابر فشارهای ۱۵–۵۰ مگاپاسکال مقاومت کردند و در ۲۰۰ مگاپاسکال زنده نماندند.
آزمایش‌های پراش خوب تک کریستال در سلول‌های سندان الماس نیاز به چرخش پایه نمونه در محور عمودی، امگا دارد. اکثر سلولهای سندان الماس دارای دهانه بزرگی نیستند که باعث شود سلول به زوایای زیاد چرخانده شود، بازشدن ۶۰ درجه برای اکثر کریستال‌ها کافی است اما زاویه‌های بزرگتر امکان‌پذیر است. اولین سلولی که برای آزمایش‌های تک کریستال مورد استفاده قرار گرفت توسط یک دانشجوی فارغ‌التحصیل از دانشگاه روچستر، لئو مریل طراحی شد. سلول، مثلثی با پایه‌های بریلیم بود که الماس‌ها روی آن سوار شده بودند. سلول با پیچ و پین‌های راهنما که همه چیز را در جای خود نگه می‌داشتند تحت فشار قرار می‌گرفت.
گرمایش در سلولهای سندان الماس معمولاً با دو روش گرمایش خارجی یا داخلی انجام می‌شود. گرمایش خارجی به صورت گرم کردن سندان‌ها تعریف می‌شود و شامل تعدادی گرمکن مقاومتی است که در اطراف الماس یا در اطراف بدنه سلول قرار می‌گیرند. روش مکمل باعث تغییر در دمای سندان‌ها نمی‌شود و شامل گرمکن‌های مقاوم که در محفظه نمونه قرار داده شده و گرمایش لیزری است. مزیت اصلی برای گرمایش مقاومتی اندازه‌گیری دقیق دما با ترموکوپل‌ها است، اما محدوده دما توسط خواص الماس محدود است که در هوا و در دمای ۷۰۰ درجه سانتیگراد اکسید می‌شود استفاده از یک فضای بی اثر می‌تواند این محدوده را تا بالاتر از ۱۰۰۰ درجه ساتنیگراد افزایش دهد. با گرمایش لیزری نمونه می‌تواند به دمای بالاتر از ۵۰۰۰ درجه سانتیگراد برسد اما حداقل دما که می‌تواند هنگام استفاده از سیستم گرمایش لیزر اندازه‌گیری شود ۱۲۰۰ درجه سانتیگراد است و اندازه‌گیری با دقت بسیار کمتر است. پیشرفت در گرمایش مقاومتی باعث از بین رفتن شکاف بین دو روش می‌شود تا سیستم‌ها با ترکیب این دو از دمای اتاق تا فراتر از ۵۷۰۰ درجه سانتیگراد مورد مطالعه قرار گیرند.
ماده انتقال دهنده فشار یکی از اجزای مهم در هر آزمایش فشار بالا است. انتقال دهنده فضای داخل محفظه نمونه را پر می‌کند و فشار انتقال یافته به ماذه را بر روی نمونه اعمال می‌کند. در یک آزمایش فشار بالای خوب،انتقال دهنده فشار باید توزیع همگن فشار را بر روی نمونه را حفظ کند. به عبارت دیگر، برای اطمینان از تراکم یکنواخت نمونه ماده انتقال دهنده فشار باید هیدرواستاتیک بماند. هنگامی که یک ماده انتقال دهنده فشار، هیدرواستاتیکی خود را از دست داد، یک گرادیان فشار در محفظه شکل می‌گیرد که با افزایش فشار افزایش می‌یابد. این گرادیان می‌تواند تا حد زیادی بر نمونه تأثیر بگذارد و نتایج را به خطر اندازد. این ماده همچنین باید بی اثر باشد، تا با نمونه واکنش نداشته باشد و تحت فشارهای زیاد پایدار باشد. برای آزمایش‌های با گرمایش لیزری ، انتقال دهنده فشار باید از رسانش حرارتی کمی برخوردار باشد. اگر از تکنیک نوری استفاده شده‌است، ماده انتقال فشار باید در برابر پراش پرتوی ایکس شفاف باشد، ماده باید یک پراکنده ساز ضعیف برای اشعه ایکس باشد - تا به سیگنال کمک نکند.
برخی از متداول‌ترین انتقال دهنده‌های فشار، سدیم کلرید، روغن سیلیکون و مخلوط ۴: ۱ متانول - اتانول هستند. استفاده از سدیم کلرید برای این دستگاه بسیار آسان است و برای آزمایش در دمای بالا مورد استفاده قرار می‌گیرد زیرا به عنوان عایق حرارتی خوبی عمل می‌کند. مخلوط متانول-اتانول حالت هیدرواستاتیکی خوبی را تا حدود ۱۰ گیگاپاسکال نشان می‌دهد و با اضافه کردن مقدار کمی آب می‌توان آنرا تا حدود ۱۵ گیگاپاسکال افزایش داد.
برای آزمایش‌های با فشار بیش از ۱۰ گیگاپاسکال، گازهای نجیب ترجیح داده می‌شوند. هیدرواستاتیک افزایش یافته، گرادیان فشار را در نمونه‌های با فشار بالا کاهش می‌دهد. گازهای نجیب مانند هلیوم، نئون و آرگون از نظر بصری شفاف، عایق حرارتی، دارای پراکندگی اشعه ایکس کم و در فشارهای بالا دارای هیدرواستاتیکی خوبی هستند. حتی پس از استحکام ، گازهای نجیب محیطهای شبه هیدرواستاتیک را فراهم می‌کنند.
آرگون برای آزمایش‌های مرتبط با گرم کردن لیزری استفاده می‌شود زیرا از نظر شیمیایی بی اثر است. از آنجا که در دمای بالاتر از نیتروژن مایع چگالش رخ می‌دهد، می‌توان آن را به صورت کرایوژنیک بارگذاری کرد. هلیوم و نئون عوامل پراکندپی اشعه ایکس کمی دارند و از این رو برای جمع‌آوری داده‌های پراش پرتو X استفاده می‌شوند. هلیوم و نئون همچنین مدول‌های تنش برشی کمی دارند؛ تنشبه را به حداقل می‌رسانند. این دو گاز نجیب در دمای بالاتر از نیتروژن مایع چگالش ندارند و نمی‌توانند به صورت کرایوژنیک بارگیری شوند. در عوض، یک سیستم بارگیری گاز با فشار بالا ایجاد شده‌است که از یک روش فشرده سازی گاز استفاده می‌کند.
برای بارگیری یک گاز به عنوان ماده انتقال دهنده فشار، گاز باید در حالت چگال قرار داشته باشد تا هنگامی که فشار وارد شود، محفظه نمونه را کوچک نکند. برای دستیابی به حالت متراکم، می‌توان گازها را در دماهای کم مایع یا فشرده کرد. بارگیری کرایوژنیک روشی است که از گاز مایع به عنوان ابزاری برای پر کردن محفظه نمونه استفاده می‌کند. سلول سندان الماس مستقیماً درون مایع کریوژنیک که محفظه نمونه را پر می‌کند فرومی‌رود. با این حال، در بارگذاری کرایوژنیک مضراتی نیز وجود دارد. با دمای پایین که گواه بارگذاری کرایوژنیک است، نمونه در معرض دمائی قرار می‌گیرد که می‌تواند آن را به صورت برگشت‌ناپذیر تغییر دهد. همچنین، مایع در حال جوش می‌تواند نمونه را جابجا کند یا یک حباب هوا را در محفظه به دام بیندازد. به دلیل تفاوت نقطه جوش در اکثر گازها، بارگیری مخلوط‌های گازی با استفاده از روش کرایوژنی امکان‌پذیر نیست. روش فشرده سازی گاز، گازها را در دمای اتاق متراکم می‌کند. با این روش، بیشتر مشکلات مشاهده شده در بارگیری کرایوژنیک برطرف می‌شود. همچنین بارگیری مخلوط‌های گاز امکان‌پذیر می‌شود. در این تکنیک از یک مجرا یا محفظه استفاده می‌شود که سلول در آن قرار گرفته و از گاز پر می‌شود. گازها توسط یک کمپرسور تحت فشار قرار گرفته و درون مجرا پمپ می‌شوند. پس از پر شدن مجرا و رسیدن به فشار مورد نظر، سلول الماس با سیستم گیره ای که توسط پیچ‌هایی که به وسیله موتور اداره می‌شوند بسته می‌شود.
توسعه گرمایش لیزری تنها ۸ سال پس از آن آغاز شد که چارلز وایر، از دفتر ملی استاندارد (NBS)، اولین سلول الماس را ساخت و آلوین ون والکنبورگ، NBS، پتانسیل را برای دیدن نمونه در حالی که تحت فشار است، فهمید. ویلیام باست و همکارش تارو تاکاهاشی پرتو لیزر را روی نمونه در حالی که تحت فشار قرار داشت متمرکز کردند. اولین سیستم گرمایش لیزری از یک لیزر یاقوت با پالس ۷ ژول استفاده کرد که نمونه را تا ۳۰۰۰ درجه سانتیگراد گرم کرد در حالی که در فشار ۲۶۰ کیلوبار است. این برای تبدیل گرافیت به الماس کافی بود. نقص عمده در سیستم اول مربوط به کنترل و اندازه‌گیری دما است.
اندازه‌گیری دما در ابتدا توسط باست با استفاده از پیرومتر نوری برای اندازه‌گیری شدت نور در حال تابش از نمونه انجام شد. همکارانی در دانشگاه برکلی قادر به استفاده بهتر از اشعه جسم سیاه و اندازه‌گیری دقیق تر دما بودند. نقطه داغ تولید شده توسط لیزر همچنین باعث ایجاد اختلاف حرارتی زیادی بین بخشهایی از نمونه شده که توسط لیزر متمرکز شده و آنهایی که نبودند شد. راه حل این مشکل در حال انجام است اما با معرفی یک رویکرد دو طرفه پیشرفت‌هایی صورت گرفته‌است.
استفاده از دو لیزر برای گرم کردن نمونه اختلاف دمای محوری را کاهش می‌دهد، این باعث می‌شود نمونه‌های ضخیم‌تر به‌طور یکنواخت گرم شوند. برای موفقیت‌آمیز بودن سیستم گرمایش دو طرفه، لازم است که این دو لیزر به هم تراز شوند تا هر دو در موقعیت نمونه متمرکز شوند. برای گرمایش فوری در آزمایش‌های پراش، لیزرها باید به همان نقطه در فضا که پرتوی اشعه ایکس متمرکز است متمرکز شوند.
مرکز تابش سنکروترون اروپا (ESRF) و بسیاری دیگر از مراکز سنکروترون همانند سه مرکز اصلی سنکروترون در ایالات متحده، همگی دارای پرتوهای مجهز به سیستمهای گرمایش لیزری هستند. خطوط پرتو مربوط به سیستم‌های گرمایش لیزری ESRF ID27، ID18، و ID24 هستند. در منبع فوتون پیشرفته 13-ID-D GSECARS و 16-ID-B HP-CAT؛ در منبع نور سنکروترون ملی، X17B3؛ و در منبع نور پیشرفته، ۱۲٫۲٫۲. گرمایش لیزری در علم فشار بالا به یک روش معمول تبدیل شده‌است، اما اطمینان به اندازه‌گیری دما هنوز بحث‌برانگیز است.
در اولین آزمایش‌های گرمایش لیزری، درجه حرارت از ایجاد رابطه بین توان لیزر ساخته شده با نقاط ذوب از مواد مختلف شناخته شده ناشی می‌شود. هنگام استفاده از پالس لیزر یاقوتی به دلیل کوتاه بودن پالس غیرقابل اعتماد بود. لیزر YAG به سرعت تبدیل به استاندارد شد، گرم کردن برای مدت زمان نسبتاً طولانی، و امکان مشاهده نمونه در طول فرایند گرمایش. با اولین استفاده از لیزرهای YAG بود که باست از یک پیرومتر نوری برای اندازه‌گیری دما در دامنه ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد تا ۱۶۰۰ درجه سانتیگراد استفاده کرد. اولین اندازه‌گیری دما دارای انحراف استاندارد ۳۰ درجه سانتیگراد از درجه حرارت روشنایی بود، اما به دلیل اندازه کوچک نمونه ۵۰ درجه سانتیگراد تخمین زده شد با این احتمال که دمای واقعی نمونه ۲۰۰ درجه سانتیگراد بالاتر از اندازه‌گیری میزان روشنایی است. طیف‌سنجی از نور رشته‌ای روش بعدی اندازه‌گیری دما است که در گروه باست استفاده شد. انرژی تابش ساطع شده را می‌توان با طیفهای شناخته شده اشعه جسم سیاه مقایسه کرد تا یک درجه حرارت معین حاصل شود. کالیبراسیون این سیستم‌ها با استفاده از نقاط ذوب منتشر شده یا نقاط ذوبی که توسط گرمایش مقاومت اندازه‌گیری می‌شود انجام می‌شود.
از لیزر برای گرم کردن نمونه در ابعاد میکروگرم در سلولهای سندان الماس هنگام مطالعه ماده در شرایط شدید استفاده می‌شود. این به‌طور معمول به معنای یکی از چهار مورد زیر است:
انتخابات مجلس تایوان () دهمین دوره مجلس قانونگذاری جمهوری یوان جمهوری چین به‌شمار می‌رود که در تاریخ ۱۱ ژانویه ۲۰۲۰ برای کسب تمامی ۱۱۳ کرسی قوه مقننه مجلس یوان برگزار شد. این انتخابات همزمان بود با برگزاری پانزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری. آغاز دور جدید مجلس قانونگذاری یوان از اول فوریه ۲۰۲۰ آغاز می‌شود.
در آخرین انتخابات ۲۰۱۶، حزب پیشروی دموکرات (DPP) با کسب ۶۸ کرسی، به نسبت کومینتانگ (KMT) اکثریت را به دست آورد، در حالی که آرای نمایندگان کومینتانگ تنها به ۳۵ کرسی رسید.
حزب دموکراتیک پیشرو(DPP) هفت کرسی از دست داد اما اکثریت را در پارلمان با کسب ۶۱ کرسی از آن خود کرد. با اینحال کومینتانگ سه کرسی به کرسی‌هایش اضافه شد و سی و هشت کرسی را تصاحب کرد. علاوه بر این حزب قدرت جدید سه کرسی کسب کرد که پنج کرسی از انتخابات قبلی کمتر است؛ و حزب مردم تایوان و جنبش استقلال تایوان نیز وارد با کسب به ترتیب پنج کرسی و یک کرسی وارد مجلس یوآن شدند و همچنین پنج کاندید مستقل صاحب کرسی شدند. از طرف دیگر حزب اول مردم تمامی کرسی‌های خود را از دست داد.
۱۱۳ نفر از اعضای مجلس قانونگذاری یوان به وسیله نظام انتخاباتی مختلط یا نظام موازی انتخاب می‌شوند که ۷۳ نفر از حوزه‌های انتخاباتی بر اساس موقعیت جغرافیایی از طریق نظام انتخاباتی نخست‌نفری انتخاب می‌شوند و ۶ نفر از دو حوزه بومی بومیان تایوان هر کدام سه نفر از طریق تک‌رأی انتقال‌ناپذیر و ۳۴ نماینده با نظام انتخاباتی (نمایندگی تناسبی) با شاخص هر رای حزبی بر اساس محاسبات انتخاباتی هارا کوت کرسی‌ها انتخاب می‌شوند.
براساس ماده ۳۵ و ۳۷ قانون انتخاب یادآوری می‌کند که کارمندان دولت و تقسیمات انتخاباتی هر ۱۰ سال یکبار براساس سهمیه جمعیت برآورد شده و تا پایان دو سال و دو ماه مانده به پایان دوره تصدی قانون گذاران جدید بدست می‌آید. این انتخابات به وسیله تحقیقات کمیسیون مرکزی انتخابات صورت می‌گیرد و سپس ۲۰ ماه قبل از انتخابات، پیشنهاد تغییر مناطق حوزه انتخابیه مطرح شده و پس از تصویب و اعلام نهایی به مجلس قانونگذاری یوان ارسال می‌شود. پس از مذاکرات بین روسای هیئت‌های اجرایی و قانونگذاری یوان، تغییرات در بخش‌های انتخابیه شامل موارد زیر انجام می‌گیرد:蘇嘉全、賴清德協商立委選區定案　僅屏東再微調 Mirror Media, 7 January 2019
نتایج توسط حوزه انتخابیه
نتایج توسط لیست حزب
‌لیست احزاب از فرمول سهمیه‌ها برای ۳۴ کرسی اختصاص می‌یابد. برای اینکه واجدین شرایط برای کسب کرسی انتخاب شوند. این برگزیدگی مبتنی است بر سهم آرایی که در فهرست احزاب آمده‌است، به‌طوری‌ که یک حزب باید در مرحله دوم از ۵ درصد آرا در سطح کشور فراتر رود. برای هر حزب حداقل نیمی از اعضای مجلس قانونگذاری که تحت این سیستم انتخاب می‌شوند باید زن باشند.