moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
باردانس که از حمایت مونولیت‌ها (مذهبیون معتقد به تک‌ذاتی مسیح که تنها طبیعت الهی او را شامل می‌شود) برخوردار بود تلاش‌هایی را برای دستیابی به تاج و تخت امپراتوری در نخستین شورش‌های عظیم انجام گرفته علیه ژوستینیان دوم انجام داد. او در زمان تیبریوس سوم به جزیرهٔ کفالونیا تبعید شد و پس از بازگشت مجدد ژوستینیان دوم به قدرت او را به تبعیدگاه جدیدش در کرسون فرستاد. باردانس در آنجا نام فیلیپیکوس را برگزیذ و با کمک خزرها توانست اهالی آنجا را به قیام علیه ژوستینیان وادارد. شورشیان با موفقیت قسطنطنیه را به تصرف خود درآوردند، ژوستینیان گریخت اما کشته شد و فیلیپیکوس با عنوان امپراتور جدید بیزانس بر تخت نشست.
از نخستین اقدامات فیلیپیکوس پس از رسیدن به قدرت خلع سایروس، اسقف‌اعظم ارتودوکس قسطنطنیه و انتصاب ژان چهارم از هم‌کیشان خود به‌جای او بود. او سپس با فراخوانی اسقف‌های کلیسای شرقی به لغو تصویب‌نامه‌های ششمین شورای جهانی (مبنی بر دو ذاتی عیسی مسیح و داشتن دو طبیعت آسمانی و انسانی) فرمان داد. اما این کار او سبب شد تا در مقابل، کلیسای روم از به‌رسمیت شناختن او به عنوان امپراتور جدید و اسقف‌اعظم انتصابیش خودداری نماید.
در ۷۱۲ تِروِل، فرمانروای بلغارستان به قسطنطنیه حمله کرد و به غارت آنجا پرداخت. فیلیپیکوس ارتشی را از اُپسیکون برای کنترل بالکان به آنجا فرستاد اما همزمان ولید پسر عبدالملک، از خلفای قدرتمند اموی با بهره‌برداری از ضعف استحکامات روم شرقی در آسیای صغیر آنجا را مورد تاخ و تاز خود قرار داد.
لشکریان اُپسیکون در ۷۱۳ در تراکیه سر به شورش برداشتند و در سوم ژوئن همان سال، گروهی از افسران که توانسته بودند وارد شهر شوند، فیلیپیکوس را در یکی از حمام‌های عمومی پیدا کرده و پس از کور کردنش او را از قدرت خلع و تبعیدش نمودند. پس از او آرتمیوس، از صاحب‌منصبان مهم فیلیپیکوس با عنوان آناستاسیوس دوم بر تخت امپراتوری نشست.
جام بزرگی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کازرون در استان فارس ایران که درهفت کیلومتری شمال شهرستان کازرون در مسیر کازرون به قائمیه واقع شده است.
بر اساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت این روستا در حدود ۱۰۰۰نفر بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
رؤیای تالار سرخ یا رؤیای خانه سرخ رمانی است نوشته کائو ژوکین، نویسنده چینی در قرن هجدهم می‌باشد. این کتاب از شاهکارهای ادبیات کلاسیک چین بشمار می‌آید که در زمان دودمان چینگ نوشته شده‌است. در مورد این کتاب دو دیدگاه وجود دارد. یکی آنکه کتاب بر اساس زندگی‌نامه شاعر منچو قرن هفدهم نالان هیسنگ ته (Na-Lan Hsing-te) نوشته شده‌است و دیگر آنکه کتاب زندگی‌نامه خود نویسنده می‌باشد.Joey Bonner
Wang Kuo-wei: An Intellectual Biography,
Publisher Harvard University Press, 1986
ISBN 0-674-94594-8, 9780674945944
اهمیت این رمان به سبب شخصیت پردازی برای تعداد زیادی از قهرمانان داستان، ساختار روانشناسانه قابل توجه‌است. همچنین این رمان از جهت پرداختن به جزئیات زندگی اشرافی چین قرن هجدهم و ساختار طبقاتی اشراف قابل توجه می‌باشد.
کتاب نثر خاصی دارد و سرشار از اصلاحات مختلف است که برای خواننده امروز، هر فصل نیازمند چندده پانویس است. رمان بسیار طولانی است (تقریبا دوبرابر حجم «جنگ و صلح») با این حال در تمامی کشورهای چینی زبان اغلب مردم آن را خوانده‌اند.
رمان یک روایت عاشقانه است و ماجرای بائویو اشراف‌زاده و علاقه او به دو عموزاده‌اش و تردید او در انتخاب میان آن دو را روایت می‌کند. این موضوع به خواننده اثر هم سرایت می‌کند. برخی شیفته لین دائی‌یو و زیبایی و شوخ‌طبعی‌اش می‌شوند و برخی ژوئه بائوچائی و صمیمیتش را دوست دارند. خود بائویو نیز خوانندگان را به دو دسته تقسیم می‌کند، برخی او را دوست دارند و برخی از او متنفر می‌شوند.
از این رمان چندین و چند اقتباس سینمایی، تئاتری، اپرایی و تلویزیونی صورت گرفته است.
این رمان را در چین، مردم با نام «داستان سنگ» می‌شناسند و به زبان فارسی با عنوان: "رؤیای خانه سرخ (دوشیزگان جوان)" نیز ترجمه شده‌است.
پروفسور و معادله محبوبش نام فیلمی به کارگردانی تاکاشی کوئیزومی محصول کشور ژاپن است که در ۲۱ ژانویه سال ۲۰۰۶ میلادی به نمایش درآمد.
فیلم با اولین روز کاری یک معلم جوان به نام روت (به معنی ریشه) آغاز می‌شود که برای جذب اشتیاق دانش‌آموزان، داستان چگونگی روی آوردن خود به ریاضیات را تعریف می‌کند و سپس فیلم با فلش‌بک‌هایی به حدود بیست سال پیش برمی‌گردد و مادر روت را نشان می‌دهد که در آن سالها به عنوان خدمتکار در خانه یک پروفسور ریاضیات کار می‌کرده است. پروفسور به گونه‌ای از بیماری حافظه دچار شده‌بود که در نتیجه آن حافظه کوتاه مدتش تنها رویدادهای هشتاد دقیقه اخیر را به یاد می‌آورد.
روت یا ریشه که نام معلم جوان فیلم است به جهت مفهوم ریشه اعداد یا جذر آنها در ریاضیات و برداشتی که پروفسور از آن دارد انتخاب شده‌است.
کارگروه مهندسی اینترنت (به اختصار IETF)، سازمانی است که استانداردهای اینترنت را ایجاد کرده و بهبود می‌بخشد. این گروه با کنسرسیوم وب جهان‌شمول موسوم به W3C و سازمان بین‌المللی استانداردسازی موسوم به ISO/IEC همکاری نزدیکی داشته و به‌طور ویژه بر روی مجموعه پروتکل اینترنت کار می‌کند. این گروه یک مؤسسه استاندارد باز بوده که هیچ عضویت رسمی یا شرایط عضویتی ندارد. همه شرکت کنندگان و مدیران داوطلب هستند، هرچند معمولاً کار آن‌ها به‌وسیلهٔ کارفرمایان یا حامیانشان از نظر مالی پشتیبانی می‌شود. برای مثال، رئیس فعلی به‌وسیله وری‌ساین و آژانس امنیت ملی دولت ایالات متحده آمریکا پشتیبانی می‌شود.
کارگروه مهندسی اینترنت از تعداد زیادی گروه‌های کاری و گروه‌های مباحثه‌ای (به انگلیسی: informal discussion groups (BoF)) تشکیل شده‌است که هرکدام به مقولهٔ خاصی می‌پردازند. هر گروه برای انجام دادن وظیفه‌ای تشکیل شده‌است و پس از پایان مأموریت منحل می‌شود.
هر گروه شامل یک رئیس و یک شخصیت برای توصیف موضوع کاری گروه و اینکه محصول چه باشد و کی آماده گردد، تشکیل شده.
ورود به این سازمان برای عموم آزاد است. کلیهٔ مباحث انجام شده در این سازمان در یک گروه ایمیلی باز منتشر می‌گردد، عضویت در این گروه ایمیلی یکی از اساسی‌ترین مباحث ساختاری این سازمان است. حق عضویت برای ورود به فهرست ایمیل این سازمان ۶۵۰ دلار کانادا است.
گروه‌های کاری این سازمان بر اساس موضوع بحث خود در فضاها کاری گوناگونی سازمان دهی می‌شوند. هم اینک فضاهای کاری این سازمان شامل: برنامه کاربردی؛ عمومی؛ اینترنت؛ عملیات و مدیریت؛ برنامه‌های بی درنگ و مدیریت؛ راه گزینی؛ امنیت و حمل و نقل است.
تلخان از جمله شیرینی محلی کشور افغانستان است. تلخان از میده (خرد کردن) کردن توت و چهارمغز (گردو) و گندم بریان جور (آماده) می‌شود. در صورتی که رطوبت به این شیرینی نرسد برای مدتها کیفیت خود را از دست نمی‌دهد.
توت و تلخان کاپیسا و پروان در کل افغانستان مشهور است.
مدادتراش (گاهی به آن خودتراش یا تراش گفته می‌شود) وسیله‌ای است که برای تراشیدن نوک مداد به‌کار می‌رود. مدادتراش ممکن است به صورت دستی یا با کمک موتور الکتریکی کار کند. برخی از انواع مدادتراش دارای دو تیغهٔ استوانه‌ای هستند. زاویهٔ تیغه نسبت به مداد، میزان تیزیِ نوک را تعیین می‌کند. پیدایش مداد نوکی به دلیل رفع نیاز به مدادتراش و عدم تغییر ضخامت نوک طی کاربرد بوده‌است.
مدادهای اولیه از جنس سرب ساخته می‌شد؛ به همین دلیل نام انگلیسیِ مغزِ مداد lead خوانده می‌شود. بعداً زغال چوب و گرافیت جایگزین آن شدند که با چاقو آنها را تیز می‌کردند. به دلیل سیاه شدن دست در تماس با این مواد، نوک مداد را در لفافی قرار می‌دادند و آن را کم‌کم باز می‌کردند. با تبدیل این لفاف به چوب، تراشیدن با چاقو و قلم‌تراش انجام می‌گرفت.
بعد از انقلاب صنعتی و امکان تولید قطعات یک‌اندازه و ظریف، تیغ را روی سطحی ثابت می‌کردند و با گرداندنِ مداد، نوکِ آن را تیز می‌کردند. با کوچک شدن اندازهٔ این تیغه‌ها و استاندارد شدن آنها، سطح زیرین نیز کوچک و به شکل قابل حمل ساخته شد.
قبل از اختراع مداد تراش مردم مدادهایشان را با چاقو (قلم تراش) یا کاغذ سنباده می‌تراشیدند. بعضی از مدادها مثل مداد های نجاری اکنون هم با چاقو تیز میشوند زیرا به خاطر سطح مسطحشان قابل پیچاندن نیستند.
اختراع مداد تراش
مخترع مداد تراش کیست؟
در سال ۱۸۲۸ میلادی، ریاضیدان فرانسوی به نام برنارد لاسیمون اولین مداد تراش را طراحی کرد (اختراع شماره ۲۴۴۴ فرانسه) که از یک تیغه فلزی که در یک مکعب چوبی به صورت ۹۰ درجه قرار داشت، برای تراشیدن مداد استفاده میشد. این روش ساده تر و آسان تر از استفاده از چاقو نبود، بنابراین مورد اقبال مردم قرار نگرفت.
تری دیس استواکس از فرانسه در سال ۱۸۴۷ میلادی، با تغییر در طراحی مداد تراش قبلی و ایجاد یک محفظه مخروطی، مداد تراش جدیدی را ارائه داد. در سال ۱۸۵۱ میلادی، این طراحی استواکس توسط فردی به نام والترفوستر بهبود یافته و به تولید انبوه رسید. این اختراع فقط یک نقص داشت که حتما یا باید مداد ثابت بود یا مداد تراش که در غیر این صورت بسیاری از افراد موفق نمی‌شدند و نوک مداد میشکست. اولین مدادتراشی که این نقص در آن برطرف شده بود در سال ۱۸۹۶ میلادی ساخته شد که دارای صفحه ای متحرک حول مداد بود که نوک را تیز میکرد. جان لی لاو اهل شهر فال ریور، مداد تراش لاو را طراحی کرد. اختراع لاو مدادتراشی بسیار ساده و قابل حمل بود که هنرمندان زیادی از آن استفاده می کردند. مداد داخل حفره مدادتراش قرار میگرفت و با دست می چرخید. این اختراع در ۲۳ نوامبر ۱۸۹۷ (تحت شماره ۵۹۴۱۱۴ آمریکا) به ثبت رسید.
دریاچهٔ وَلَشت دریاچه‌ای است در جنوب غرب شهر چالوس و در شمال شرق کلاردشت، این دریاچه کوهستانی در ۲۵ کیلومتری جاده چالوس در نزدیکی شهر مرزن‌آباد واقع گردیده‌است. در قسمت جنوب غرب این ناحیه علم‌کوه قرار دارد. دریاچه ولشت یکی از دریاچه‌های آب شیرین ایران به‌شمار می‌رود. روستای سنار نزدیک‌ترین روستا به دریاچه است
ولشت در گویش مازندرانی به معنی رانش زمین است احتمالا نام این دریاچه به همین مسئله اشاره دارد (پیوند مرده)
دریاچهٔ ولشت ۷۱اُمین اثر طبیعی ملی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در ۱۵ مهر ۱۳۸۸ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت.
در ۱۷ تیرماه ۹۳ یک تیم غواصی ۷ نفره بمدت یک روز دریاچه را مورد بررسی و جستجو قرار داد. این دریاچه دارای آب شیرین است و ابعادی نزدیک به ۴۰۰ تا ۶۰۰ متر مربع دارد و حدود ۱۵۰ هزار متر مربع وسعت دارد. حداکثر عمق دریاچه ۲۲ متر می‌باشد که میانگین عمق اطراف ۹ متر و میانگین عمق وسط دریاچه ۱۸ متر می‌باشد. دمای محیط اطراف در ساعت ۱۰ صبح ۳۱ درجه و دمای آب در سطح ۲۶ درجه در عمق ۶ متری ۱۹ درجه در عمق ۱۴ متری ۱۳ درجه و در عمق ۲۰ متری دمای آب ۵ درجه می‌باشد
ارتفاع دریاچه از سطح دریای خزر ۹۳۵ متر می‌باشد. درون دریاچه اردک ماهی، ماهی کولی، مار آبی و قورباغه وجود دارد. آب دریاچه بوسیله بارش باران و همچنین چشمه‌های زیر زمینی که از بستر دریاچه بیرون می‌ریزد تأمین می‌گردد. بستر دریاچه از خاک بسیار نرم به رنگ خاکستری تشکیل شده‌است. عمق دید یا visibility بسیار محدود می‌باشد. تا عمق ۵ متری حدود ۱ متر تا عمق ۱۰ متری حدود ۶۰ سانت تا عمق ۱۵ متری حدود ۳۰ سانت و در عمق ۲۰ متری حدود ۱۰ سانت می‌باشد. اطراف دریاچه نیزار می‌باشد که تا عمق ۸ متری نیز ریشه دارند.
خانه نیما یوشیج در روستای یوش، بنایی است مربوط به دوره قاجار. این خانه به شماره ۱۸۰۲ از طرف سازمان میراث فرهنگی به عنوان اثر ملی ثبت شده‌است.
خانه نیما محل زندگی پدر و نیاکان نیما یوشیج بوده‌است، این خانه در سال ۱۲۰۷ هجری قمری توسط ناظم الایاله در محله لالوی یوش ساخته شد. این بنا دارای ۳ ورودی، شاه‌نشین و اتاق‌های زیادی است.
خانه نیما یوشیچ با داشتن آجرکاری و گچ‌کاری‌های زیبا از جاذبه‌های گردشگری استان مازندران به شمار می‌آید.
خشت‌پل نام محله‌ای کوچک در شهر قائم شهر در استان مازندران می‌باشد که اسم خود را از پلی با همین نام گرفته‌است. تعداد جمعیت روستا در حدود ۳۵۰ خانوار می‌باشد. فاصله این این روستا از قائم شهر حدود ۴٫۵ کیلومتر است.
پارک جنگلی چالدره در استان مازندران در فاصله ۱۸ کیلومتری مسیر تنکابن واقع شده‌است. ارتفاع از سطح دریا این پارک ۴۰۰ متر می‌باشد. این پارک با ۹۴ هکتار وسعت در بین دو رود سه هزار و دو هزار و محل تقاطع این دو رود قرار دارد. پارک جنگلی چالدره جزء جنگل‌های جلگه‌ای محسوب می‌شود.
موقعیت جغرافیایی چالدره روی نقشه و مکان‌های اطراف آن
تاویران یا طاویران، روستایی است از توابع بخش فیروزآباد استان کرمانشاه ایران.
روستای تاویران دارای سه بخش علیا، وسطا و سفلی است. مردم این روستا پیروی دین یارسان بوده و بیشتر آن‌ها از سادات این آیین هستند. مردم تاویران از سادات حسینی و از نوادگان سید میر حمزه کرد، از اعقاب عالی قلندر عارف قرن هفتم هجری کردستان و از بزرگان یارسان هستند.
یکی از مقابر مقدس یارسان به نام مقبره سید فرخ در این روستا قرار دارد. این مقبره با معماری خاص خود و دیوارهای کرسی‌چینی شده از سنگ و درخت‌های تنومند و کهنسال در بخش درونی حیاط مورد احترام مردم و زیارتگاه پیروان یارسان است. با وجود اقلیت بودن مردم تاویران، مسجدی از سوی حکومت جمهوری اسلامی ایران در این روستا ساخته شده‌است.خبر مرکز کرمانشاه: مسجد تاویران
بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ که به‌طور رسمی به عنوان هفدهمین دورهٔ بازی‌های آسیایی شناخته می‌شود یک رویداد چند ورزشی آسیایی می‌باشد که در اینچئون، کره‌جنوبی برگزار شد. این سومین باری بود که کره میزبان این بازی‌ها بود. پیش از این، کره‌جنوبی در سال‌های ۲۰۰۲ و ۱۹۸۶ میزبان این رویداد شده بود.
اینچئون در ۱۷ آوریل ۲۰۰۷، با شکست دادن دهلی نو، هند، میزبان بازی‌ها شد و بعد از سئول (۱۹۸۶) و بوسان (۲۰۰۲) سومین شهر کره‌جنوبی شد که میزبان بازی‌های آسیایی شده‌است. بازی‌ها از ۱۹ سپتامبر تا ۴ اکتبر ۲۰۱۴ برگزار شد، گرچه چندین رویداد از ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۴ آغاز شده بود. ۹٬۵۰۱ ورزشکار در این رویداد شرکت کردند که شامل ۴۳۹ رویداد در ۳۶ رشتهٔ ورزشی بود.
بازی‌ها توسط پارک گیون‌های، رئیس‌جمهور کره‌جنوبی در ورزشگاه اصلی بازی‌های آسیایی اینچئون گشایش یافت.
چین در صدر رده‌بندی مدال‌ها قرار گرفت و پس از آن کره‌جنوبی، میزبان بازی‌ها و ژاپن جای گرفتند، در حالی که کامبوج اولین نشان طلای خود را در بازی‌های آسیایی به‌دست‌آورد.
در طول برگزاری بازی‌ها، ۱۴ رکورد جهانی و ۲۷ رکورد آسیایی شکسته شد. کوزوکه هاژینو، شناگر ژاپنی به عنوان باارزش‌ترین ورزشکار (MVP) بازی‌ها اعلام شد.
با وجود چندین بحث و اختلاف نظر، برگزاری این بازی‌ها با کمترین هزینهٔ میزبانی و همچنین رشد سطح رقابت در بین کشورهای آسیایی، به‌طور کلی موفقیت‌آمیز به‌نظر می‌آید.
1.اینچئون-کره جنوبی
انتخاب: اینچئون
محل رای گیری: کویت (شهر)-کویت
دو شهر برای میزبانی آسیاد هفدهم نامزد شدند.
در روز ۲ دسامبر ۲۰۰۶، دهلی نو (هندوستان) و اینچئون (کره‌جنوبی) به‌طور رسمی پیشنهاد خود را برای میزبانی این دوره در دوحه، قطر ارائه دادند.
رأی‌گیری در ۱۷ آوریل ۲۰۰۷ در هتل مرییات در شهر کویت، کویت، و در بیست و ششمین مجمع عمومی شورای المپیک آسیا (OCA) برگزار شد. اینچئون در برنامهٔ نهایی خود پیش از رأی‌گیری، پیشنهاد جدیدی ارائه داد و در این برنامه بودجه‌ای با مبلغ ۲۰ میلیون دلار برای حمایت از کشورهایی که هنوز در این رویداد موفق به کسب مدال نشده‌اند ارائه داد. همچنین بلیط‌های پرواز و محل اقامت رایگان به تمام شرکت‌کنندگان را پیشنهاد داد، در حالی که هند هیچ تغییری در برنامهٔ پیشنهادی خود ایجاد نکرد. تمام ۴۵ عضو، به صورت مخفی رأی خود را دادند. بعد در همان روز، اعلام شد که اینچئون حق میزبانی بازی‌ها را به‌دست آورده‌است. اگرچه جزئیات این فرایند رأی‌گیری منتشر نشد، اما مشخص شد اینچئون با نتیجه ۳۲–۱۳ به پیروزی رسیده‌است.
به‌طور کاملاً محسوسی، عدم اشتیاق دهلی برای میزبانی این رویداد، دلیل اصلی این شکست به حساب می‌آید. در آن هنگام، مانی شانکار عیار، وزیر ورزش هند، با میزبانی دهلی در این بازی‌ها به شدت مخالفت کرد و اظهار داشت: بهتر است پولی که دولت هند برای برگزاری این رویداد ورزشی اختصاص داده، صرف ساختن امکانات برای فقرا شود. رئیس انجمن المپیک هند (IOA) فاش کرد اظهارات وزیر ورزش هند در مورد میزبانی بازی‌ها دلیل اصلی باخت دهلی نو بود. نمایندهٔ IOA همچنین اضافه کرد که کمیتهٔ ارزیابی نامزدهای میزبانی، از آلودگی و ترافیک موجود در دهلی نگران است. دهلی مبلغ ۲۰۰٬۰۰۰ دلار برای پشتیبانی هر تیم شرکت‌کننده در بازی‌ها ارائه کرده بود، در حالی که در برابر این پیشنهاد، اینچئون مبلغ ۲۰ میلیون دلار برای پشتیبانی از هر ۴۵ کشور شرکت‌کننده ارائه کرد، و این یکی از مهم‌ترین دلایل شکست دهلی در برابر رقیب خود بود.
هزینهٔ بازی‌ها حدود ۱٬۶۲ میلیارد دلار آمریکا تخمین زده شده‌است که دولت کره و دولت اینچئون به ترتیب ۱۹٪ و ۷۸٫۹٪ را از آن را تأمین کرده‌اند. از کل بودجه، مبلغ ۱٬۳۹ میلیارد دلار برای ساخت اماکن و زیرساخت‌ها استفاده شده‌است، در حالی که تقریباً ۱۱ میلیون دلار برای ساخت و ساز و تعمیر و نگهداری زمین‌های تمرین استفاده شده‌است. حدود ۱۰۳ میلیون دلار برای پروژه‌های راه و ترابری اختصاص یافته‌است.
با این حال، گزارشی که در آوریل ۲۰۱۲ منتشر شد حاکی از آن بود که این شهر زیر فشار طغیان بدهی‌های خود قرار دارد.
کمیتهٔ سازماندهی بازی‌های آسیایی اینچئون (IAGOC) پس از توافق برای کاهش تعداد ورزشکارانی که برای آن‌ها حمل و نقل و اسکان رایگان فراهم شده، از ۱۵٬۰۰۰ نفر به ۲٬۰۲۵ نفر، ۳۴ میلیون دلار پس‌انداز کرد.
برنامهٔ ویژهٔ داوطلب‌های بازی‌های آسیایی اینچئون ۲۰۱۴ در ۱ نوامبر ۲۰۱۳ با هدف قرار دادن ۱۳٬۵۰۰ داوطلب تنظیم شد. از تاریخ ۱۶ مارس ۲۰۱۴، ۲۵٬۸۲۷ درخواست برای داوطلبی دریافت شد و ۲۱٬۲۳۷ متقاضی برای آموزش دیدن برگزیده شدند.
در اکتبر ۲۰۱۳، مشعل بازی‌ها با طرحی براساس نقش و نگار درنا، پرندهٔ رسمی کلانشهر اینچئون همراه با استوانهٔ داخلی آبی رنگ، که نشان‌دهندهٔ آسمان و اقیانوس اینچئون است، رونمایی شد. چهار رنگ دیگر آن (سبز، زرد، قرمز، بنفش) برای نشان دادن پنج منطقهٔ آسیا طراحی شده‌اند.
این مشعل در ۹ اوت ۲۰۱۴ در ورزشگاه ملی دیان چاند در دهلی نو، هند روشن شد. این نخستین بار بود که مشعل در خارج از کشور میزبان روشن شد.
همچنین برای نخستین مرتبه در بازی‌هایی که به میزبانی شهری از کره‌جنوبی برگزار شد، مشعل، حمل بین‌المللی داشت زیرا ویهای، شهری در استان شاندونگ جمهوری خلق چین، تنها شهر دیگری بود که در ۱۲ اوت ۲۰۱۴ میزبان مراسم حمل مشعل بود.
مراسم روشنایی مشعل در داخل مرزهای کره‌جنوبی، در ۱۲ اوت ۲۰۱۴، در مانیسان در جزیرهٔ گانگوا برگزار شد. مراسم حمل مشعل در داخل مرزهای کره‌جنوبی از ۱۳ اوت ۲۰۱۴ آغاز شد و تا مراسم افتتاحیه از ۷۰ شهر، به طول ۵٬۷۰۰ کیلومتر عبور کرد.
نشان رسمی بازی‌ها نیز در همان روز نمایان شد. در این نشان یک بال پرنده، متشکل از پیوند چندین رشته "A"، حرف نخست کلمهٔ آسیا (Asia)، به همراه یک خورشید درخشان در سمت چپ و بالای تصویر، دیده می‌شود و این نمادی از مردم آسیا است که در آسمان دست در دست یکدیگر داده‌اند.
در ۴ نوامبر ۲۰۱۰، و در جزیرهٔ سانگدو، اینچئون، سه فک خالدار به عنوان عروسک رسمی بازی‌ها، رونمایی شدند.
نام این سه فک، «بارامه» (바라메)، «چومورو» (추므로) و «ویچوئون» (비추온) است که به معنی باد، رقص و نور در کره‌ای می‌باشند و انتخاب این نام‌ها به دلیل تطابق با ورزشگاه اصلی بازی‌ها در اینچئون می‌باشد.
نمونهٔ اصلی این عروسک از بنگ‌یئونگدو گرفته شده‌است.
این نماد که یکی از گونه‌های کمیاب جانوری در سواحل بین دو کشور کره‌جنوبی و کره‌شمالی می‌باشد، به عنوان نمادی برای صلح آینده بین کره‌جنوبی و کره‌شمالی انتخاب شده‌است.
طراحی مدال بازی‌ها در ۱۹ اوت ۲۰۱۳ توسط شورای المپیک آسیا (OCA) تأیید شد. بر روی مدال، یک پنج‌ضلعی به نشان پنج بندر اینچئون- Airport, Seaport, Teleport, Leisureport و Businessport به همراه بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴، در داخل و مرکز این پنج‌ضلعی، حک شده‌است؛ که نماد این شهر به عنوان مرکزیت شمال‌شرقی آسیا است. در سمت دیگر هم شعار بازی‌ها به دو زبان کره‌ای و انگلیسی نوشته شده‌است.
در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۰، از شعار بازی‌ها با عنوان "«تنوع در این‌جا می‌درخشد»" رونمایی شد. این شعار نشان‌دهندهٔ اهمیت فوق‌العادهٔ وجود تنوع شگفت‌انگیز در تاریخ، فرهنگ‌ها و ادیان آسیایی است.
شعار رسمی به زبان کره‌ای «평화의 숨결, 아시아의 미래» به معنای واقعی کلمه به معنای «نفس صلح، آیندهٔ آسیا» می‌باشد.
شش پوستر رسمی برای بازی‌های آسیایی اینچئون، در ۳۱ مارس ۲۰۱۱ منتشر شد. این طرح شامل ۲۸ ورزش المپیکی می‌شد که به پنج گروه تقسیم می‌شوند: ورزش‌های راکتی، ورزش‌های توپی، ورزش‌های آبی، ورزش‌های مهارتی و ورزش‌های دارای وزن‌بندی. از راه‌های مختلف، ارزش‌ها و فلسفهٔ هفدهمین دورهٔ بازی‌های آسیایی در این پوسترها نشان داده شده‌است.
سازمان دهندهٔ بازی‌ها ۳۰ روز پیش از آغاز بازی‌ها فروش کالا را آغاز کرد و «IB Worldwide» را به عنوان فروشندهٔ رسمی این رویداد منصوب کرد.
در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۴، آلبوم رسمی بازی‌ها با اجرای جی‌وای‌جی و توسط شرکت یونیورسال میوزیک گروپ (Universal Music) منتشر شد.
۴۹ مکان مسابقه و ۴۸ مکان برای تمرین در طول بازی‌ها مورد استفاده قرار گرفتند. در بین ۴۹ مکان مسابقه، ده مکان در شش شهر استان گیونگی-دو واقع شده و دو مورد دیگر نیز در چونگجو و سئول واقع شده‌است. باقی مکان‌ها در هشت منطقه و یک ایالت داخل کلانشهر اینچئون قرار دارند. ده ورزشگاه جدید برای برگزاری بازی‌ها ساخته شد. همچنین این بازی‌ها شامل دهکدهٔ ورزشکاران و رسانه بود که دارای بیش از ۳٬۳۰۰ واحد آپارتمان و ۹٬۵۶۰ اتاق برای ورزشکاران و اهالی رسانه می‌باشد.
ورزشگاه اصلی بازی‌ها که به نام ورزشگاه اصلی آسیاد اینچئون شناخته می‌شود، در طول بازی‌ها ۶۱٬۰۷۴ صندلی ظرفیت داشت و ۳۰٬۰۰۰ صندلی آن پس از بازی‌ها متغیر بود.
این ورزشگاه ۴۰۰ میلیون‌دلاری با پیش‌بینی گنجایش ۷۰٬۰۰۰ صندلی، توسط شرکت پاپولوس طراحی شده‌است که چندین محل برگزاری مسابقات در سراسر جهان از جمله ورزشگاه المپیک بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ را طراحی کرده‌است. مراسم کلنگ‌زنی و آغاز ساخت این مکان در یئونهوی-دونگ در روز ۲۸ ژوئن ۲۰۱۱ انجام شد. این پروژه که در ژوئن ۲۰۱۱ شروع شده بود، در ژوئیه ۲۰۱۴ به پایان رسید.
دهکدهٔ ورزشکاران در گوول، نامدونگ دیستریکت ساخته شد که ۲۲ ساختمان آپارتمان و ۲٬۲۲۰ واحد داشت. در این مکان، حدود ۱۴٬۵۰۰ ورزشکار و مسئول تیم جای می‌گیرند.
پروژهٔ ساخت متروی اینچئون که طبق برنامه‌ریزی‌های قبلی قرار بود در سال ۲۰۱۸ تکمیل شود، در دورهٔ کوتاه‌تری به انجام رسید. با توجه به محبوبیت روزافزون فرودگاه بین‌المللی اینچئون در طول بازی‌ها، روش‌های مهاجرت برای راحتی بیشتر مسافران، بهبود یافت.
آیین افتتاحیه، ساعت ۱۸:۰۰ به وقت محلی، در روز ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۴ آغاز شد. کارگردانی اجرای این مراسم افتتاحیه برعهدهٔ دو تن از مشهورترین کارگردانان کره‌ای بود. ایم کوان-تا، کارگردان، به همراه جانگ جین، نمایش‌نامه نویس و بازیگر کره‌ای، کارگردان مراسم بودند. کیم سئونگ-جو، هنرمند و یون سو-یئونگ، رئیس تشریفات کی‌بی‌اس میزبان مراسم بودند.
پارک گون-هه، رئیس‌جمهور کره‌جنوبی، که بازی‌ها را افتتاح کرد، به همراه توماس باخ، رئیس کمیته بین‌المللی المپیک، یوئیچی ماسوزوئه، فرماندار توکیو و همچنین یو جیونگ-بوک، شهردار اینچئون، در این مراسم حضور داشتند.
بازیگران، جانگ دونگ-گون و کیم سو هیون اجرای این نمایش را به‌عهده داشتند که در چهار بازی نمایشی تحت پوشش قرار گرفت، از «آسیا مدت‌ها قبل»، «دیدار آسیا از طریق دریا»، «آسیا به عنوان خانواده و دوستان» و «آسیا به عنوان یک و آینده در حال پیوستن به امروز»، گذشته و آیندهٔ کره را با فناوری دیجیتال به نمایش گذاشت. نوازندگان دیگر شامل پیانویست چینی، لانگ لانگ، خوانندهٔ سوپرانو، سومی جو، جی‌وای‌جی، اکسو، و سای در این آیین که با نمایش گانگنام استایل به پایان رسید، شرکت کردند.
تمام ۴۵ عضو شورای المپیک آسیا، از جمله کره‌شمالی، که در ابتدا و پس از بروز اختلافات با کره‌جنوبی در مورد مسائل اداری مربوط به هیئت ورزشکاران و مسئولان این کشور، تهدید به تحریم بازی‌ها کرده بود، در این بازی‌ها شرکت کردند.
عربستان سعودی تنها کشوری بود که ورزشکاران زن را به بازی‌ها اعزام نکرد.
فهرست کمیته‌های ملی المپیک شرکت‌کننده به همراه تعداد ورزشکاران هر کشور که در داخل پرانتز آمده، مشاهده می‌شود.
ورزشکاران کمیته‌های ملی المپیک شرکت‌کننده (از بیشترین تا کمترین)
بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ شامل ۲۸ ورزش المپیکی بود که در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ حضور داشتند. علاوه بر این، هشت ورزش غیر المپیکی در این دوره حضور داشتند: بیسبال، بولینگ، کریکت، کبدی، کاراته، سپک تاکرا، اسکواش و ووشو. این فهرست در ۹ دسامبر ۲۰۱۰ در جلسهٔ هیئت مدیرهٔ OCA در مسقط، عمان تصویب شد. در این نشست شش ورزش دیگر: رول‌اسکیت، بازی‌های تخته‌ای (شطرنج، گو، ژیانگ‌کی)، بیلیارد، سافت‌بال، رقص ورزشی و دراگون بوت (قایق اژدها) که در بازی‌های دورهٔ قبل حاضر بودند، از فهرست حذف شدند. در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۱، در طی برگزاری سی‌امین مجمع عمومی سالانه در توکیو، سافت‌بال و بیسبال به عنوان یک رشتهٔ ورزشی به ثبت رسیدند، درحالی که سافت تنیس زیرمجموعهٔ تنیس قرار گرفت.
برای اولین‌بار، رویدادهای تیراندازی با کمان کامپوند، سه‌گانه مختلط و جودو تیمی در فهرست رویدادهای بازی‌ها جای گرفتند. تغییر در ورزش‌های غیر المپیکی حاضر در بازی‌های آسیایی تحت تأثیر بحث و گفتگو با سازمان دهندگان بازی‌ها قرار داشت، که پیشنهاد کرده بودند که کریکت از برنامهٔ بازی‌ها حذف شود، زیرا احساس می‌کردند تعداد بسیار کمی از کشورها آن را بازی می‌کنند و زیرساخت‌های لازم برای میزبانی آن وجود ندارد. با این حال، OCA با استناد به محبوبیت و علاقهٔ بیننده، با پیشنهاد حذف کریکت مخالفت کرد.
مراسم اختتامیه روز ۴ اکتبر ۲۰۱۴ و در ساعت ۱۹:۰۰ به وقت محلی آغاز شد. موضوع این مراسم «خاطرات به یادماندنی ما از اینچئون» بود. رئیس OCA، شیخ احمد الفهد الصباح، نخست‌وزیر کره جنوبی، جونگ هونگ-وون، و شهردار اینچئون، یو جئونگ-بوک مهمان این مراسم بودند.
در این مراسم اجراهایی از شرکت رقص ملی کره جنوبی و گروه مرکز رقص گوگاک و آکادمی تکواندو کوکی‌وون به انجام رسید. سپس سانهه ایم، خوانندۀ سوپرانو سرود ملی را در مراسم خواند و پس از آن ورزشکاران در امتداد هم به همراه داوطلبان و حمل‌کنندگان پلاکارد وارد ورزشگاه شدند. پیش از سخنان شیخ احمد الفهد الصباح، گروه موسیقی سی‌ان‌بلو دو آهنگ ""I'm sorry"" و ""Can't stop"" را اجرا کرد، جایزۀ MVP سامسونگ بهترین ورزشکار بازی‌ها کوزوکه هاژینو اهدا شد و پایان بازی‌های آسیایی اینچئون ۲۰۱۴ اعلام شد.
پرچم شورای المپیک آسیا پایین آورده شد و پرچم اندونزی، کشور میزبان دورۀ بعد همزمان با پخش سرود ملی اندونزی برافراشته شد.
ریتا سوبووو عضو کمیتۀ بین‌المللی المپیک، الکس نوئردین فرماندار سوماترای جنوب و باسوکی تیاهاجا پورناما فرماندار جاکارتا پرچم بازی‌ها را برای بازی‌های ۲۰۱۸ دریافت کردند.
این مراسم با اجرای بخش مربوط به جاکارتا و پالم‌بانگ، شهرهای میزبان دورۀ بعدی بازی‌های آسیایی ادامه پیدا کرد. این بخش با اجرای "«رنگ‌های جاکارتا»" آغاز شد و با رقص جاوه‌ای با نام رُنگنگ و سپس با نمایش «روح سوماترای جنوبی»، رقص مالایی همراه با نواختن طبل‌های رامپاک نوسانتارا ادامه یافت.
با اجرای آهنگ‌های ""Hands up"" و ""Fantastic Baby"" از ستارۀ موسیقی پاپ کره، بیگ بنگ، مراسم اختتامیه به پایان رسید درحالی که پیشتر گروه سیستار کنسرت پیش از مراسم را اجرا کرده بود.
مدیریت پخش میزبان بازی‌های آسیایی اینچئون (IHB) با یک سرمایه‌گذاری مشترک بین سیستم پخش کره (KBS) و بنگاه پخش مونهوا (MBC) که در ۸ مه ۲۰۱۳ راه‌اندازی شد به عنوان پخش‌کنندۀ میزبان بازی‌ها انجام وظیفه کرد.
۱۰ پخش‌کنندۀ کره‌ای دیگر و پخش‌کننده‌های خارج از کره مانند تلویزیون مرکزی چین (CCTV) و سرویس پخش بازی‌های بین‌المللی (IGBS) نیز علاوه بر KBS و MBC در تولید سیگنال بین‌المللی (IHB) مشارکت داشتند. محل مرکز پخش بین‌المللی پخش بازی‌ها در سونگدو کونورسیا واقع در یئونسو دیستریکت قرار داشت.
مریم‌نگار روستایی در استان کرمانشاه از توابع شهرستان صحنه، بخش دینور، دهستان دینور می‌باشد.
این روستا از شمال شرق استان کرمانشاه و در جوار روستاهای احمدآباد و کرج واقع شده‌است.
در سال ۱۳۸۲ این روستا بر اثر زلزله‌ای به قدرت ۵.۳ دهم ریشتر که در نزدیکی این روستا اتفاق افتاد متحمل زیان فراوان در خصوص منازل مسکونی شد.
صورتی (به فارسی افغانستان: گلابی) یا چهره‌ایرایج در یزد، کرمانمخلوطی از رنگ‌های سرخ و سفید است. واژهٔ "Roseus" در زبان لاتین به معنی رنگ گل رز یا همان صورتی است. در فارسی ایران، واژهٔ صورتی به معنی رنگ صورت است. در زبان فارسی افغانستان واژهٔ گلابی به معنی رنگ گلِ گلاب است.
براساس بررسی‌های انجام‌شده در اروپا و ایالات متحده، صورتی رنگی است که اغلب جذابیت، ادب، حساسیت، شیرینی، کودکی، زنانگی و عاشقانه را تداعی می‌کند. ترکیبی از صورتی و سفید با عفت و بی‌گناهی همراه است، در حالی‌که ترکیبی از پیوندهای صورتی و سیاه به اغواگری دلالت دارد.Heller, Eva: Psychologie de la couleur – effets et symboliques, pp. 179-184
رنگ صورتی از زمان‌های قدیم در ادبیات توصیف شده‌است. در ادیسه، که در حدود ۸۰۰ سال پیش از میلاد مسیح نوشته شده‌است، هومر نوشت: «پس، هنگامی که کودک صبح، سپیده دم صورتی ظاهر شد …»The "Odyssey", Book XII, translated by Samuel Butler. شاعران رومی نیز این رنگ را توصیف کردند. Roseus کلمه لاتین به معنی «گل سرخ» یا «صورتی» است. لوکریتوس در شعر حماسی خود دربارهٔ طبیعت چیزها (De rerum natura) از این واژه برای توصیف سپیده دم استفاده کرد.
صورتی در قرون وسطی یک رنگ رایج نبود؛ اشراف معمولاً قرمزهای درخشنده‌تر مثل زرشکی را ترجیح می‌دادند. با این حال، رنگ صورتی در مُد زنان و در هنر مذهبی ظاهر شد. در قرن سیزدهم و چهاردهم میلادی، در آثاری از چیمابوئه و دوچو، کودک مسیح گاهی با لباس صورتی پوشیده شده بود، رنگی که مربوط به بدن مسیح است.
در دوره رنسانس، صورتی عمدتاً برای رنگ پوست صورت و دست‌ها استفاده می‌شد. رنگدانه ای که معمولاً برای این کار استفاده می‌شد، cinabrese سبک نامیده می‌شد. این ترکیب ترکیبی از رنگدانه‌های سرخ به نام سینوپیا یا قرمز ونیزی و یک رنگدانه سفید به نام Bianco San Genovese یا همان آهک سفید بود. در کتابچه راهنمای معروف خود در قرن پانزدهم در مورد نقاشی، الی لیبرو دل آرت، سنینو سینینی اینگونه توضیح داده‌است: «این رنگدانه از دوست داشتنی‌ترین و سبک‌ترین سینوپی ساخته شده‌است که یافت می‌شود و با سفیدِ «جان قدیس» مخلوط می‌شود و این رنگ سفید از آهک کاملاً سفید و کاملاً خالص ساخته شده‌است؛ و هنگامی که این دو رنگدانه کاملاً با هم مخلوط شده‌اند (یعنی دو قسمت سینابریس و یک سوم سفید)، نان‌های کوچکی از آنها را مانند نیمه گردو درست کرده و بگذارید. اگر به مقداری احتیاج دارید، مقدار زیادی از آن مناسب به نظر میسید؛ و اگر از آن برای نقاشی چهره، دست و گل روی دیوار استفاده می‌کنید، این رنگدانه اعتبار بالایی دارد …».Lara Broecke, "Cennino Cennini's "Il Libro dell'Arte": a New English Translation and Commentary with Italian Transcription", Archetype 2015, p. 62.
استفاده از رنگ صورتی در رنگ قرن ۱۸ام میلادی به اوج خود رسید، زمانی که رنگ‌های پاستلی در کلیه قسمت‌های اروپا بسیار شیک و شکیل شدند. صورتی به خصوص توسط مادام د پومپادور (۱۷۲۱–۱۷۲۱)، معشوقه پادشاه لوئیز شانزدهم فرانسه، که ترکیبی از رنگ آبی و صورتی کمرنگ را می‌پوشید، شناخته شد. همچنین رنگ خاصی از رنگ صورتی را کارخانه چینی سازی Sevres برای او ساخت که با اضافه کردن مقدار اندکی رنگ‌های آبی، سیاه و زرد ساخته می‌شد.Eva Heller, "Psychologie de la couleur, effets et symboliques", pp. 182-83
در قرن ۱۹ انگلستان، نوارهای صورتی یا تزئینات صورتی اغلب توسط پسران جوان پوشیده می‌شد. پسرها به سادگی مردان کوچک محسوب می‌شدند و در حالی که مردان در انگلستان لباس قرمز پوشیدند، پسران لباس صورتی داشتند. در حقیقت، لباس کودکان در قرن نوزدهم تقریباً همیشه سفید بود، زیرا قبل از اختراع رنگ‌های شیمیایی، رنگ لباس‌ها هنگام شستن در آب جوش به سرعت محو می‌شدند. ملکه ویکتوریا در سال ۱۸۵۰ با فرزند هفتم (پسر سومش)، پرنس آرتور که سفید و صورتی پوشیده بود، نقاشی شد. در اواخر قرن نوزدهم فرانسه، نقاشان امپرسیونیستی که در یک پالت رنگ پاستلی کار می‌کردند، گاه زنان را به رنگ صورتی رنگ نشان می‌دادند، مانند تصویر ادگار دگا از رقصندگان باله یا تصاویر مری کسات از زنان و کودکان.
در مراسم تحلیف دوایت آیزنهاور به عنوان رئیس‌جمهوری ایالات متحده در سال ۱۹۵۳، همسر آیزنهاور، میمی آیزنهاور، لباس صورتی به تن کرد. تصور می‌شود که لباس تحلیف او یک نقطه عطف اساسی در ارتباط با رنگ صورتی به عنوان یک رنگ مرتبط با دختران بود. تمایل شدید میمی به رنگ صورتی باعث شد که باور عمومی به رنگ صورتی به عنوان رنگی که خانم‌های متشخص می‌پوشند، تغییر کرد.
در اپتیک، کلمه «صورتی» می‌تواند به هر یک از سایه‌های رنگ پریده بین قرمز مایل به آبی تا قرمز، از نور متوسط تا زیاد و اشباع کم تا متوسط اشاره کند. [۲۱] اگرچه صورتی به‌طور کلی یک رنگ قرمز به حساب می‌آید، رنگ اکثر سایه‌های صورتی کمی مایل به آبی است و بین قرمز و سرخابی قرار دارد. چند تغییر رنگ صورتی، مانند رنگ ماهی سالمون، به نارنجی می‌زند.Colors by Hue at MSDN
در اروپا و ایالات متحده آمریکا، رنگ صورتی اغلب برای دختران در نظر گرفته می‌شود، در حالی که رنگ آبی برای پسران در نظر گرفته می‌شود. این رنگ‌ها ابتدا قبل از جنگ جهانی اول (برای دختران یا پسران) به عنوان نشانگر جنسیت مورد استفاده قرار گرفتند، و رنگ صورتی برای اولین بار به عنوان نشانگر جنسیت زن در دهه ۱۹۴۰ بکار رفت.Jo B. Paoletti, "Pink and Blue: Telling the Girls From the Boys in America" (Indiana University Press, 2012), 87 در قرن بیستم، این شیوه در اروپا از کشوری به کشور دیگر متفاوت بود و برخی رنگ‌ها بر اساس چهره کودک و برخی دیگر رنگ صورتی را به پسران و گاه دختران اختصاص می‌دادند.
اریک سالتر بالفور (زاده ۲۴ آوریل ۱۹۷۷) بازیگر و خوانندهٔ آمریکایی سریال‌های تلویزیونی می‌باشد. او به خاطر بازی در نقش مایلو پرسمن در سریال "۲۴" و نقش دوک کراکر در سریال "پناهگاه" مشهور شده‌است. از دیگر فیلم‌هایش در مقام بازیگر می‌توان "با من بخواب"، "در موقعیت او" و "روح" را نام برد.
بالفور در لس آنجلس، کالیفرنیا به دنیا آمد. مادر او شارون بالفور مشاور ازدواج و پدرش دیوید بالفور کایروپرکتیک است. او یک خواهر کوچک‌تر به نام توری دارد.
بالفور در سال ۱۹۹۱ برای اولین بار در یک فصل از یک برنامه کودک ظاهر شد. سپس در سال ۱۹۹۷ در سریال بافی قاتل خون‌آشام‌ها به عنوان یکی از قربانی‌ها در سریال بازی کرد. او در سه سریال کوتاه در نقش‌های اصلی ظاهر شد. سریال هاوایی که از شبکه NBC پخش می‌شد، پس از پخش ۷ اپیزود متوقف شد. سریال یوپی‌ان و سریال سکس و راز پس از پخش ۴ اپیزود متوقف شد. در سال ۲۰۰۵ بالفور در فیلم سکسی با من بخواب در نقش مقابل لورن لی‌اسمیت بازی کرد. در سال ۲۰۰۶ بالفور در سریال جنایی و درامای شبکه NBC به نام محکومیت بازی کرد. این سریال هم نیمه‌تمام ماند.
بالفور در سال ۲۰۰۱، در سریال ۲۴ هفت اپیزود در نقش مایلو پرسمن تکنسین کامپیوتر بازی کرد. پنج سال بعد دوباره در فصل ششم این سریال ۱۹ اپیزود بازی کرد و به درخواست خودش از این مجموعه خارج شد.
در سال ۲۰۰۹ او به همراه لوئیس لومباردی در یک اپیزود از سریال مانک بازی کرد. لوئیس لومباردی هم یکی از نقش‌آفرینان سریال ۲۴ می‌باشد.
هم‌اکنون او در نقش دوک کراکر در سریال پناهگاه به ایفای نقش می‌پردازد.ویکی‌پدیای انگلیسی
او همچنین در فیلم‌های دلبر آمریکایی و گسترش بازی کرده‌است.
وبسایت رسمی هواداران اریک بالفور
اریک بالفور در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها
اریک بالفور در AllMovie
دودمان، خاندان یا سلسله یک دنباله از فرمانرواها هستند که از یک خانواده به حساب می‌آیند. تاریخ‌شناسان به‌طور سنتی تاریخ کشورها مانند ایران، چین و مصر را در چارچوب دودمان‌های پشت‌سرهم بررسی می‌کنند. بیشتر تاریخ سیاسی اروپا نیز با شاهان دودمان‌های مختلف مانند کارولنژی‌ها، کاپتی‌ها، استوارت، رومانوف و هابسبورگ تعریف می‌شود. تا سده نوزدهم میلادی، کارکرد یک پادشاه با بزرگ کردن دودمان و قلمرو و افزودن ثروت و قدرت اعضای خانواده شناخته می‌شد.
کوه لوس یکی از مکان‌های زیبای شهرستان نور می‌باشد.
این کوه بیشتر اوقات مه گرفتگی دارد. آب شرب نیز به این کوه کشیده شده و برق نیز دارد گر چه در ارتفاع بالایی قرار دارد. در فاصلهٔ ۳۰ کیلومتری رویان قرار دارد، در مسیرش آبشار آب پری قابل مشاهده است.
ماریسول نیکولز(زاده ۲ نوامبر ۱۹۷۳) بازیگر، آمریکایی می‌باشد که به خاطر بازی در نقش نادیا یاسیر در فصل ششم سریال "۲۴" مشهور شده است.ویکی‌پدیای انگلیسی
نیکولز در محله‌ی راجر پارک در شیکاگو به دنیا آمد.پدرش اصلیتی رومانیایی و مجارستانی دارد و اهل تگزاس است.مادرش هم اصلیتی اسپانیایی و مکزیکی دارد.او دو برادر کوچک‌تر از خود دارد.او در ایلینوی بزرگ شد.برای اولین بار در ۱۷ سالگی در مصاحبه‌ای با AskMen.com شرکت کرد.
در کنار ایفای نقشش در سریال ۲۴، او به خاطر بازی در فیلم سینمایی تعطیلات وگاس و پخش صدایش از بلندگوهای مرکز بدنسازی Bally نیز مشهور است.
در سال ۲۰۱۰، نیکولز در نقش سارا موناهان در سریال تلویزیونی و تابستانی The Gates بازی کرد.این سریال از شبکه ABC پخش شد.
همچنین او برای بازی در فصل دوم سریال NCIS: Los Angeles قرارداد امضا کرده و شخصیت او از فصل دوم وارد سریال می‌شود.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم های "خانه مامان بزرگ ۲"، "بوفینگر" اشاره کرد.
نیکولز در ۱۳ آوریل ۲۰۰۸ با کارگردانی به نام تارون لکستون ازدواج کرد.نخستین فرزند آن‌ها ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۸ به دنیا آمد.نام او رین ایندیا لکستون می‌باشد.
وبسایت رسمی ماریسول نیکولز
ماریسول نیکولز در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها
ماریسول نیکولز در توئیتر
ماریسول نیکولز در TV.com
مصاحبه با مارسول نیکولز
اوآخاکا یکی از سی و یک ایالت مکزیک است. این ایالت دارای ۵۷۱ بخش است و مرکز آن اوآخاکا د خوارز است.
این ایالت در جنوب غربی مکزیک واقع است. و با ایالت‌های گوئررو از غرب، پوئبلا از شمال غربی، وراکروز از شمال، چیاپاس از شرق مرز دارد. اوآخاکا از جنوب مرز قابل توجهی با اقیانوس آرام دارد.
دوزکند دهی است از دهستان قزل‌گچیلو شهرستان ماه‌نشان در استان زنجان حدودا در ۶۵ کیلومتری جاده دندی قرار دارد. دارای معادن نمک و گچ است.در اطراف آن روستای کهریز بیک و اغلبیک و ابراهیم آباد و تبریزک می باشند.شغل بیشتر مردم کشاورزی و دامداری است .معدن نمک دوزکند بسیار مرغوب و خالص و فضای فیزیکی معدن بسیار زیبا و دیدنی می باشد.این روستا یکی از مهمترین روستاهای شهرستان دندی است.دارای درمانگاه و مدرسه ابتدایی و راهنمایی و پست بانک می باشد.وجه تسمیه این روستا به خاطر وجود معدن نمک که در زبان شیرین ترکی با اصطلاح 《دوز》و 《کند》 یعنی روستای نمک گرفته شده است که به خاطر وجود معدن نمک میباشد.
بسیاری از گونه‌های ابتدایی‌تر، تولید مثل غیرجنسی دارند. به این معنا که در این‌گونه‌ها نر و ماده وجود ندارد و اگر هم وجود دارد تولید مثل لزوماً وابسته به آمیزش جنسی نر و ماده با یکدیگر نیست. برای مثال می‌توان به باکتریها یا بسیاری از گونه‌های حشرات یا حتی برخی از خزندگان اشاره کرد.ژنتیکِ استانسفیلد – الرود – ترجمهٔ رضا پیله چیان، دکتر محمدی، دکتر معتمدی – نشرِ آییژ – صفحهٔسوسیوبیولوژی - اثر ادوارد ویلسون – ترجمهٔ دکتر وهاب زاده – نشر جهاددانشگاهی مشهد – صفحهٔ 15انسان به روایتِ زیست‌شناسی اثر آنتونی بارنت ترجمهٔ دکتر باطنی – ماه طلعتِ نفرآبادی– نشرِ نو – چاپِ سوم – صفحهٔ 83 این شکل از تولیدمثل در جانوران چند سلولی نادر است. به‌طور کامل مشخص نیست که چرا در روند تکامل این روشی تغییر یافته گرچه فرضیه‌هایی به عنوان اشکالات این شیوهٔ تکامل مطرح هستند.Dawson, K.J. (October 1995). "The Advantage of Asexual Reproduction: When is it Two-fold؟". Journal of Theoretical Biology. 176 (3): 341–347. doi:10.1006/jtbi.1995.0203.
بسیاری از جاندارانی که تولید مثل غیرجنسی می‌کنند، توانایی تولید مثل جنسی نیز دارند و انتخاب روش تولید مثلشان به شرایط محیطی بستگی دارد. به‌طور مثال گونهٔ کوسه سرچکشیSavage, Juliet Eilperin (23 May 2007). "Female Sharks Can Reproduce Alone, Researchers Find". Washington Post. Retrieved 27 April 2008. در نبود جنس نر، تنها کوسهٔ ماده قادر به تولید مثل غیرجنسی خواهد بود.
آناستاسیوس دوم با نام کامل آرتمیوس آناستاسیوس (درگذشتهٔ ۷۱۹) امپراتور روم شرقی (بیزانس) از ۷۱۳ تا ۷۱۵ بود.
آرتمیوس نام واقعی آناستاسیوس بود و او در زمان امپراتوران پیشین خود شغل دیوانی داشت. پس از آنکه ارتش اُپسیکون در تراکیه سر به شورش برداشت و فیلیپیکوس از قدرت خلع گردید، آرتمیوس با نام آناستاسیوس دوم بر تخت امپراتوری بیزانس نشست.
آناستاسیوس پس از رسیدن به قدرت، ارتش را وادار به رعایت نظم و انضباط نمود و فرمان به اعدام آن افسرانی داد که مستقیماً در توطئه علیه فیلیپیکوس شرکت داشتند. او تغییرات مذهبی فیلیپیکوس را ملغی کرده و بار دیگر تصویب‌نامه‌های ششمین شورای جهانی را اعمال نمود. او سپس در ۷۱۵ ژان چهارم، اسقف‌اعظم و مونولیت‌مذهب قسطنطنیه را از مقام خود برکنار و ژرمانوسِ ارتودوکس را جانشین او ساخت.
مسلمانان در این زمان امپراتوری روم شرقی را از طریق زمین و دریا مور تهدید قرار داده بودند و تا ۷۱۴ موفق شده بودند تا گالاتیا پیشروی کنند. آناستاسیوس در مقابل تلاش نمود تا از راه‌های دیپلماتیک بار دیگر صلح را در منطقه برقرار سازد. او فرستادگانی را برای گفتگو به دمشق فرستاد که حاصلی دربر نداشت، در نتیجه او فرمان به بازسازی دیوارهای قسطنطنیه و ایجاد ناوگانی تازه داد. اما ولید پسر عبدالملک، خلیفهٔ اموی در ۷۱۵ درگذشت و آناستاسیوس با بهره‌برداری از فرصت پیش‌آمده، ناوگان خود را در رودس متمرکز نمود تا نه تنها از پیشروی دشمن جلوگیری نمایند بلکه پایگاه‌های دریاییشان را نیز نابود کنند. او در عین حال لشکری را نیز به فرماندهی لئوی ایسوریایی (بعدتر امپراتور لئوی سوم) برای فتح سوریه به آنجا فرستاد.
اعمال نظم و محدودیت آناستاسیوس بر ارتشیان سبب شد تا سپاهیان اُپسیکون بار دیگر سر به شورش برداشته و با کشتن دریاسالار خود، مأمور جمع‌آوری مالیاتی با نام تئودوسیوس را به امپراتوری برگزینند. به‌دنبال این اتفاق آناستاسیوس به نیکه‌آ گریخت اما در ۷۱۶ خود را تسلیم امپراتور جدید نمود و در صومعه‌ای در تسالونیکا گوشه‌نشین شد.
در ۷۱۷ لئوی ایسوریایی علیه تئودوسیوس سوم شورید و خود با عنوان لئوی سوم بر تخت امپراتوری نشست. به‌دنبال این تغییر قدرت آناستاسیوس نیز در ۷۱۸ علیه لئو سر به شورش برداشت و با حمایت بلغارها توانست تا قسطنطنیه پیش رود. اما این شورش در نهایت با شکست مواجه شد و آناستاسیوس که دستگیر شده بود به فرمان لئوی سوم اعدام گردید.
تولیدمثل جنسی یا بازفرآورش جنسی روشی از تولیدمثل است که در آن به دو جنس نر و ماده برای تولیدمثل نیاز است مانند تولیدمثل در گیاهان، پرندگان و… انسان‌ها نیز با این روش تولیدمثل می‌کنند، یک زن و یک مرد باهم می‌توانند یک بچه به وجود بیاورند. این زن و مرد والدین نوزاد خود هستند. برای انجام تولیدمثل با این روش باید یک گامت یا سلول جنسی نر و هاپلوئید (مثل اسپرم)، با یک گامت ماده هاپلوئید دیگر (مثل تخمک)، ترکیب شده (لقاح) و یک سلول جدید دیپلوئید به‌نام زیگوت یا سلول تخم، ساخته می‌شود. در جانداران چندسلولی، این سلول، سپس با تقسیم سلولی، تبدیل به جانداری چندسلولی می‌شود.John Maynard Smith & Eörz Szathmáry, The Major Transitions in Evolution, W. H. Freeman and Company, 1995, p 149 تولیدمثل جنسی، معمول‌ترین روش تولیدمثل در یوکاریوت‌ها و جانداران چندسلولی از جمله گیاهان، جانوران و قارچ‌هاست است. تولیدمثل جنسی در پروکاریوت‌ها که بدون هسته سلول هستند، انجام نمی‌گیرد اما در برخی از آن‌ها نیز، روش‌های مشابهی مثل هم‌یوغی باکتری و تراریختی و مشاهده شده‌است.
تولیدمثل انسان، به روش تولیدمثل جنسی انجام می‌گیرد. چرا که برای تولید نسل جدید به دو جنس (نر و ماده) احتیاج است تولیدمثل جنسی به وسیله سلول‌های جنسی یعنی گامت نر و ماده انجام می‌گیرد و برای تولیدمثل باید سلولهای جنسی با هم ترکیب شوند و چون تولیدمثل جنسی در پستانداران به صورت لقاح داخلی است، ترکیب گامت نر و ماده باید در بدن جاندار ماده انجام پذیرد. ما معمولاً عادت داریم در موردِ خود یا گونه‌های اهلی (نظیرِ گاو و گوسفند) جنس را با نر و ماده بودن برابر بدانیم. گیاهان نیز دارای جنس هستند و حداقل می‌دانیم که گل‌ها دارای بخش‌های نر و ماده هستند. با این وجود، جالب است بدانید که همهٔ موجوداتِ زنده دارای دو جنس نیستند و برخی از ساده‌ترین اشکالِ گیاهان و جانوران ممکن است چندجنسی باشند. به عنوانِ مثال، در یک تک‌سلولی مژکدار به نامِ «پارامسی»، هشت جنس یا هشت تیپِ جفت‌گیری وجود دارد که همگی از نظرِ شکلِ ظاهری یکسان‌ند. از این گذشته، حتی در جاندارانِ پیچیده که دو جنس وجود دارد نیز ممکن است این دو جنس هر دو در یک نفر وجود داشته باشد. به این نوع جانوران که دارای هر دو سامانۀ جنسی نر و ماده هستند اصطلاحاً هرمافرودیت (دو جنسی) گفته می‌شود.انسان به روایتِ زیست‌شناسی اثر آنتونی بارنت ترجمهٔ دکتر باطنی – ماه طلعتِ نفرآبادی– نشرِ نو – چاپِ سوم – صفحهٔ 83سوسیوبیولوژی - اثر ادوارد ویلسون – ترجمهٔ دکتر وهاب زاده – نشر جهاددانشگاهی مشهد – صفحهٔ 15ژنتیکِ استانسفیلد – الرود – ترجمهٔ رضا پیله چیان، دکتر محمدی، دکتر معتمدی – نشرِ آییژ – صفحهٔ 147
قدیمی‌ترین شواهد فسیلی یافت‌شده از تولید مثل جنسی در یوکاریوت‌ها، مربوط به دورهٔ استنین، یعنی ۱ تا ۱٫۲ میلیارد سال پیش، یافت شده‌است.
زمین‌لرزهٔ کوبه یا زمین‌لرزهٔ بزرگ هانشین زمین‌لرزه‌ای است با بزرگای گشتاوری ۶٫۸ یا با بزرگی ۷/۳درجه در مقیاس ریشتر، که در ۱۷ ژانویه ۱۹۹۵، در ساعت ۵:۴۶ صبح شهر کوبه در ژاپن را به مدت ۲۰ثانیه لرزاند و در هم کوبید. این زمین‌لرزه یکی از بدترین رویدادهای طبیعی در ژاپن بود که خسارات شدیدی به بار آورد و باعث خرابی بسیاری از پل‌ها و سازه‌های دیگر شد.
کانون این زمین لرزه در عمق ۱۴کیلومتر آب‌های سواحل شهر کوبه اعلام شد، مسوولان ژاپنی، علت بالا بودن سطح آسیب‌ها و ویرانی‌های شهر کوبه را نوع این زمین لرزه می‌دانند که تقریباً در زیر منطقه و به صورت عمودی رخ داده بود. ویرانی شهر کوبه به مردم ژاپن این احساس را داد که با وجود پایان یافتن جنگ جهانی دوم، ژاپن همچنان آسیب‌پذیر است.
بعدها باوجود جبران آسیب‌های زمین‌لرزه و بازسازی بندر کوبه، مردمی که شاهد این رویداد بودند همچنان از مشکلات روانی آن رنج می‌بردند.
در نتیجهٔ این زمین‌لرزه ۶هزار و ۴۳۳نفر کشته و بیش از ۴۳هزار نفر زخمی شدند. حدود ۱۰درصد از کل تلفات این زلزله به علت آتش‌سوزی تأسیسات شهری پس از وقوع زمین لرزه بود. در جریان این زمین‌لرزه، حدود ۲۵۰هزار دستگاه ساختمان و تأسیسات زیر بنایی در استان هیوگو و استان‌های همسایهٔ آن تخریب شد.
خرابی‌های گستردهٔ ناشی از این زمین‌لرزه، سبب بی‌خانمان و آواره شدن ۳۰۰ هزار نفر شد. ژاپنی‌ها خسارت وارده به شهر کوبه و مناطق مجاور آن را در مجموع حدود یکصد میلیارد دلار برآورد کرده‌اند.
مبلغی که دولت ژاپن برای بازسازی شهر کوبه اختصاص داد، در حدود ۱۶ میلیارد دلار بود. دولت‌های مرکزی، محلی و بخش خصوصی به‌طور نمونه در طول سال‌های بعد از این زلزله افزون بر ۱۲تریلیون ین برای بازسازی شهر کوبه هزینه کردند.
این زلزله با وجود تمامی هزینه‌های مالی و انسانی‌اش، محل‌های کاستی در یک ساختار شهری امروزی در برابر زمین‌لرزه را به خوبی آشکار کرد؛ به همین کارشناسان زلزله از این رویداد به عنوان یک مدل حقیقی و ارزشمند مطالعاتی در زمینهٔ شناخت زمین‌لرزه و آثار تخریبی آن در جوامع شهری امروزی و صنعتی استفاده کردند.
زمین‌لرزهٔ کوبه در شهری روی داد که ساختمان‌ها و زیرساخت‌های آن از حداقل استانداردهای ایمنی برخودار بود، به همین دلیل مطالعه بر روی این شهر و بهره گیری از نتایج آن برای دیگر شهرها ارزشمند است.
زمین‌لرزهٔ هان‌شین علاوه بر تخریب خط‌های برق، آب، گاز و تلفن شهری، دو شاه‌راه اصلی شهر کوبه و بخش‌هایی از شبکهٔ راه‌آهن و ترابری زیرزمینی (مترو)، فرودگاه و بندر این شهر را نیز از بین برد. با ازبین رفتن پل‌های بزرگ شهر، ترابری در منطقهٔ زلزله زده، فلج و عملیات کمک رسانی به ویژه در ساعت‌های نخستین پس از زلزله کاملاً ناممکن شده بود. همچنین در اثر شکسته شدن خط‌های گاز شهری، آتش‌سوزی گسترده‌ای به ویژه در سوی غربی کوبه رخ داد و نزدیک به ۷هزار ساختمان به‌طور کلی در آتش سوخت.
شکسته شدن لوله‌های آب در شهر کوبه نیز علاوه بر ایجاد بی‌آبی، سبب شد که بسیاری از ساختمان‌های شهری که ویران نشده بودند به دلیل نفوذ آب به پی آنها، دچار خسارت شدید شوند.
در زمان وقوع زلزلهٔ کوبه بسیاری از نیروهای کمکی و آتش‌نشانی این شهر ابزارهای لازم برای کمک رسانی به ساختمان‌های بلند مرتبه را نداشتند در نتیجه کمک رسانی به این گونه ساختمان‌ها بسیار کند صورت می‌گرفت.
نبود هماهنگی لازم میان نیروهای کمکی سبب کندشدن عملیات کمک رسانی در زمان زلزله شده بود و این از جمله انتقادهایی بود که به دولت وقت ژاپن وارد شد.
پس از زمین‌لرزهٔ کوبه، آثار اجتماعی زمین‌لرزه به شدت در شهر آشکار شد که از آن جمله می‌توان به افزایش بیکاری، اضطراب، خودکشی، پناه بردن به الکل و دارو و افزایش طلاق اشاره کرد.
دست‌اندرکاران دولت ژاپن پس از زمین‌لرزهٔ کوبه تلاش داشته‌اند تا از تجربه‌های بدست آمده بخوبی بهره برند و حساسیت‌ها را نسبت به بروز سرپیچی از قوانین ایمنی به شدت بالا برده‌اند. بر همین اساس است که علاوه بر برگزاری مانورهای دوره‌ای و سراسری برای آمادگی دستگاه‌ها و مردم برای مقابله با آسیب‌های زمین‌لرزه، معیارها و استانداردهای ایمنی در ساختمان‌ها و زیرساخت‌های شهری را نیز تقویت کرده‌اند.
با وجود تمامی این نکات ایمنی، تلاش‌های سازمان‌های تحقیقاتی ژاپن بر روی روش‌های مقاوم‌سازی و مقابله با زمین‌لرزه، و اجرایی کردن این تحقیقات بوسیلهٔ بخش خصوصی این کشور که نمود آن ساخت ساختمان‌های بسیار مقاوم در مقابل زمین‌لرزه است؛ همچنان ادامه دارد.
ژاپن به‌علت قرار گرفتن بر روی چهار گسل بزرگ یکی از بزرگترین کشورهای زلزله‌خیز در جهان است، آمارها نشان می‌دهد که حدود ۱۰ درصد از کل زمین لرزه‌های جهان در ژاپن و اطراف آن رخ می‌دهد. برای نمونه در سال ۲۰۰۵میلادی در ژاپن، ۱۴۰مورد زمین‌لرزهٔ با قدرت بیش از پنج درجه در مقیاس ریشتر و سه مورد زمین‌لرزهٔ با قدرت بیش از هفت درجه در مقیاس ریشتر رخ داده‌است.
باوجود این دستاوردهای بزرگ، برخی از کارشناسان ژاپنی همچنان معتقدند که شهرهای بزرگ ژاپن مانند توکیو، هنوز در برابر زمین‌لرزه‌های بزرگ کاملاً ایمن نیستند و باید تلاش وسیع‌تری برای ایمن‌سازی این شهرها به عمل آید. برخی برآوردهای صورت گرفته نشان می‌دهد که در صورت وقوع زمین‌لرزه‌ای شبیه شبیه آنچه که در کوبه روی داد، در شهر توکیو اتفاق افتد، در این شهر حداقل یازده هزار نفر کشته و حدود یک تریلیون دلار خسارت اقتصادی وارد خواهد آمد.
آکادمی های ملی علوم، مهندسی و پزشکی ، سازمانی علمی مستقر در ایالات متحده آمریکا و بازوی کاری در آکادمی ملی علوم است. بر خلاف دیگر سازمان‌های مربوط به آکادمی ملی علوم، این شورا عضو سازمانی آکادمی نیست.
آذر ۱۳۸۹ نهمین ماه سال ۱۳۸۹ خورشیدی است.
آغاز آن میلادیمطابق با ۱۵ ذیحجه ۱۴۳۱ قمری قرارادی می‌باشد.
بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن چهاردهمین دوره از بازی‌های پارالمپیک می‌باشد که از ۸ تا ۱۹ شهریور ۱۳۹۱ (۲۹ اوت تا ۹ سپتامبر ۲۰۱۲) در ۲۱ رشتهٔ ورزشی برگزار شده‌است. کمیته بین‌المللی المپیک اعلام کرده‌است که بازی‌های پارالمپیک لندن بهترین دوره از برگزاری پارالمپیک‌ها بود.
شرکت‌کنندگان در این بازیها در ذیل آمده‌است:
مرد کوچک یا لیتل من (به معنای مرد کوچولو) یک فیلم کمدی آمریکایی است که در سال ۲۰۰۶ میلادی ساخته شد، هنرمندان اصلی این فیلم مارلون وینز، شان وینز و کری واشینگتن هستند، نسخهٔ دی‌وی‌دی این فیلم در ۷ نوامبر ۲۰۰۷ میلادی عرضه شد.
داستان مربوط به مرد جنایتکار (کالوین) قد کوتاه و کوچکی است که از زندان تازه آزاد شده‌است و قصد دارد الماسی گرانبها را بدزدد، او موفق به این کار می‌شود اما تحت شرایط سخت و تحت تقیب پلیس است و مجبور می‌شود آن را در کیف زنی به نام ونسا که با همسرش داریل زندگی خوبی دارد بگذارد، او پس از این درصدد بازگیری الماس می‌آید، با توجه به اینکه کالوین قد کوتاه و هیکل کوچکی دارد خود را به جای نوزادی جا می‌زند و به خانه‌شان وارد می‌شود، جریاناتی اتفاق می‌افتد که همگی مایهٔ خنده هستند، پس از این وقایع زوج متوجه این جریان میشوند و کالوین بهترین سالهای زندگی‌اش را در این دوره گذرانده بود پشیمان می‌شود و الماس را به پلیس تحویل می‌دهد و داریل و ونسا او را می‌بخشند و با خانوادهٔ جدید خود در چهارچوب قانون زندگی می‌کند، علاوه بر این جایزهٔ ۱۰۰ هزار دلاری برای الماس دریافت کردند و به زندگی خوش خود ادامه می‌دهند.
فوریه ۲۰۱۱، یکی از ماه‌های ۲۰۱۱ (میلادی) است.
آغاز آن روز سه‌شنبه، برابر با ۱۲ بهمن ۱۳۸۹ خورشیدی.
حسن بابک (زادهٔ مهر ۱۳۳۹) کشتی‌گیر فرنگی‌کار سابق ایرانی است که دو مدال طلا و دو مدال نقرهٔ قهرمانی آسیا و یک مدال نقرهٔ بازی‌های آسیایی در دستهٔ ۹۰ کیلوگرم به دست آورده‌است. بابک در المپیک ۱۹۹۲ بارسلون به مقام پنجم و در دو دورهٔ بازی‌های آسیایی ۱۹۸۶ سئول و ۱۹۹۰ پکن به مقام چهارم رسید.
عبدالله چمن‌گلی (زادهٔ ۳۱ شهریور ۱۳۵۰ در سقز) کشتی‌گیر فرنگی‌کار پیشین، مربی کشتی و مدیر ورزشی ایرانی است. او سال ۲۰۱۳ سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی ایران بود و همچنان سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی دانشجویان ایران در مسابقات جهانی دانشجویان سال ۲۰۱۳ در روسیه بوده‌است. او در سال ۲۰۱۲ از سوی فیلا به عنوان بهترین مربی کشتی فرنگی سال جهان انتخاب شد.
او دو مدال طلا، یک مدال نقره و یک مدال برنز قهرمانی آسیا را در دستهٔ ۶۸ کیلوگرم به‌دست آورده‌است. چمن‌گلی در المپیک ۱۹۹۲ بارسلون هم به مقام ششم رسید، چمن گلی ۲ بار در مسابقات جهانی به نشانه حمایت از مردم مظلوم فلسطین حاضر به مسابقه با کشتیگیران اسرائیلی نشده‌است، او که سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی جوانان ایران بود در سال ۲۰۱۲ از سوی فیلا به‌عنوان برترین مربی کشتی فرنگی جهان انتخاب شد.
چمن گلی، سابقاً ریاست اداره تربیت بدنی شهرستان سقز در سال ۷۶، مدیرکل اداره کل ورزش وجوانان استان کردستان، مدیرنمونه کشوری در سال ۸۸–۸۷، معاون مدیرکل امور هماهنگی استانهای وزارت ورزش و جوانان و مشاور معاون وزیر این وزرات را نیزدر کارنامه کاری خود دارد.
وی در اردیبهشت سال ۹۴ به عنوان مدیرکل ورزش و جوانان استان آذربایجان غربی انتخاب شد و همچنین در سالهای ۹۴_۹۵_۹۶ مدیر برتر ورزش ایران شد.http://www.irinn.ir/web/guest/home?p_p_id=101_INSTANCE_GlXN&p_p_lifecycle=0&p_p_state=maximized&p_p_mode=view&p_p_col_id=tabportlet_INSTANCE_XPYF_column-1&p_p_col_pos=4&p_p_col_count=5&_101_INSTANCE_GlXN_struts_action=/tagged_content/view_content&_101_INSTANCE_GlXN_redirect=/web/guest/home&_101_INSTANCE_GlXN_assetId=1659912&_101_INSTANCE_GlXN_title=عبدالله+چمن+گلی+بهترین+مربی+کشتی+فرنگی+جهان+شد ایشان در اواخر پائیز سال ۱۳۹۸ برای شرکت در انتخابات مجلس شورای اسلامی از حوزه سقز و بانه از پست خود در استان آذربایجان غربی استعفاء داد.
سید عبدالله مجتبوی (دی ۱۳۰۳ تهران –۲۳ دی ۱۳۹۰ تهران) کشتی‌گیر آزادکار سابق ایرانی است که برندهٔ مدال برنز المپیک ۱۹۵۲ هلسینکی و قهرمانی جهان ۱۹۵۱ هلسینکی در دستهٔ ۷۳ کیلو شده‌است. او در ۲۳ دی ۱۳۹۰ در تهران درگذشت.
مسابقات کشتی قهرمانی اروپا (۱۹۴۹)، دومین مسابقه بین‌المللی (پس از المپیک لندن ۱۹۴۸) تیم ملی کشتی ایران بود.
تیم ایران در این مسابقات با کسب ۴ مدال نقره و ۱ مدال برنز به مقام سوم مسابقات دست یافت.
سید عبدالله مجتبوی ۵ طلا و ۳ نقره در کشتی آزاد و فرنگی در مسابقات قهرمانی ایران بدست آورده‌است، نکته قابل اهمیت این است که وی در ۴ وزن مختلف این مدال‌ها را کسب کرده‌است.مدال‌آوران ایرانی المپیک؛ عبدالله مجتبوی، بی‌بی‌سی فارسی
محمدعلی خجسته‌پور بی‌رنگ (زادۀ ۱۳۱۰ – درگذشتۀ ۱۳۸۶) کشتی‌گیر آزادکار پیشین ایرانی است که برندهٔ مدال نقرهٔ المپیک ۱۹۵۶ ملبورن در دستهٔ ۵۲ کیلوگرم شده‌است. وی در مسابقات قهرمانی جهان ۱۹۷۴ مربی تیم ملی کشتی آزاد ایران بود.
۱) نفر چهارم مسابقات جهانی کشتی ۱۹۵۹ تهران در وزن اول، ۵۲ کیلوگرم
عبدالله بن مطیع بن اسود بن کعب قرشی عدوی (۵ هجری – ۷۳ هجری)، از آوریل ۶۸۵ تا برکناری وی توسط مختار، یکی از قریشی‌های برجسته مدینه و فرماندار کوفه برای خلیفه ضد امیه عبدالله بن زبیر بود. در اوت ۶۸۵ او در واقعه حره و محاصره مکه در سال ۶۸۳ فرمانده نظامی علیه امویان بود. او در محاصره دوم مکه در سال ۶۹۲ در کنار ابن زبیر جنگید و در آنجا به دست امویان کشته شد.
عبدالله بن مطیع در زمان حیات پیامبر اسلام حضرت محمد (م ۶۳۲) به دنیا آمد. او فرزند مطیع بن الاسود بود؛ آنها از قبیله بنی عدی از قبیله قریش مکه بودند. مادرش ام هشام بنت ابی‌الخیار عبدیل بن عبدالمناف بود.