moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پس از اعلام انتشار آلبوم تا مرداد ماه، آلبوم در وزارت ارشاد در صف دریافت مجوز قرار داشت و قطعات یک به یک و به مرور مجوز انتشار را دریافت کردند، اما پس از آن نام آلبوم مشکل ساز شد و سید هادی حسینی در اردیبهشت ماه ۱۳۹۸ اعلام کرد که تا پایان خرداد ماه، پس از دریافت مجوز اسم آلبوم، آلبوم قمارباز منتشر خواهد شد و حتی پیشنهاد شد که یک نام جایگزین برای آن انتخاب کنند؛ در تاریخ ۰۶ مرداد ۱۳۹۸ هادی حسینی اعلام کرد که نام آلبوم نیز مجوز گرفته و آماده انتشار می‌باشد.
اما برخلاف انتظار در بیست و سوم مرداد، هادی حسینی خبر باطل شدن مجوز نهایی انتشار آلبوم را داد و افزود که به علت لغو مجوز نهایی، انتشار آلبوم تا قبل از ماه محرم عملاً غیرممکن می‌باشد و انتشار آن به زمان نامشخصی موکول شد.
هادی حسینی تهیه‌کننده جدیدترین آلبوم محسن چاوشی دربارهٔ آخرین وضعیت صدور مجوز آلبوم «قمارباز» در ۱۶ شهریور گفت: «هنوز در شورای موسیقی منتظر مجوزها هستیم، قول‌هایی دادند که مشکل حل شود و به زودی مجوز آلبوم صادر شود اما این اتفاق هنوز رخ نداده‌است.»
اما مشکل آلبوم «قمارباز» چیست؟ هادی حسینی در پاسخ به این سؤال می‌گوید: «یکی از ایرادهای اصلی که گرفته شد، اسم آلبوم بود که احتمالاً آلبوم با نام «قمارباز» ارائه نشود چون هنوز در دفتر موسیقی وزارت ارشاد اسم آن به تأیید نرسیده‌است.»
حسینی در ادامه همچنین به شعری از مولانا اشاره می‌کند که محل بحث اصلی در راه مجوز گرفتن تازه‌ترین آلبوم محسن چاوشی است و می‌گوید: «شعری که گیر دادند همان شعر تِرَک اصلی آلبوم است و اسم آلبوم هم از آن درآمده. بیتی هم که محل ایراد شده یکی از بیت‌های اصلی شعر است که اگر حذف شود کل شعر باید حذف شود و آلبوم در کل ماهیت خودش را از دست خواهد داد.»
در روزهای گذشته اما در یکی از رسانه‌ها گزارشی منتشر شده بود از متن ترانه‌های بعضی از خواننده‌هایی که این روزها حسابی طرفدار دارند و در آن گزارش به این نکته اشاره شده بود که چرا سخت‌گیری در ترانه تنها به محسن چاوشی و شعر مولانا منحصر می‌شود. هادی حسینی در پاسخ به این سؤال می‌گوید: «ماجرا این است که خیلی به ماهیت شعر کاری ندارند و فقط به بعضی لغات حساسیت دارند. ماهیت شعر هر چه می‌خواهد باشد؛ مثلاً دربارهٔ همین شعر استدلال ما این بود که ماهیت شعر معنوی است اما گفتند یک کلمه باید حذف شود و حرفشان هم این بود که ما که نمی‌توانیم شعر مولانا را تغییر بدهیم اگر شعر دیگری بود می‌شد گفت همین یک کلمه حذف شود اما دربارهٔ این شعر، این یک سطر باید حذف شود تا مجوز بگیرد.»
حسینی در پایان با اشاره به اینکه امیدوارم مشکل این شعر به زودی حل شود گفت: «با وجودی که شعر در شورای ترانه با ۴رای مخالف در مقابل ۳رای موافق رد شده اما آقای اللهیاری قول‌های مساعدی دادند دربارهٔ این که این موضوع به زودی حل شود و بتوانیم آلبوم را در اولین فرصت آماده کنیم.»
در ادامه بهمن بابازاده، خبرنگار موسیقی ما افزود: آلبوم قمارباز با صدای چاوشی⁩ هنوز مجوز نگرفته‌است. با اسمش مشکل دارند و چاوشی گفته اگر مخالفت کنند اسم آلبوم تحت عنوان ⁧"بی نام"⁩ منتشر می‌شود. نکته جالبتر تأکید شورای شعر به حذف کلمه ⁧ «روسبی» ⁩ از شعر مولاناست.
سرانجام هادی حسینی در ۲۵ مهر در گفتگو با باشگاه خبرنگاران جوان گفت: محمد اللهیاری، مدیر دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، برخلاف دیگر مدیران دفتر موسیقی در جلسات شورای شعر و شورای موسیقی شرکت کرد. شاید هم خیلی راحت‌تر می‌توانست دستوری این کار را انجام دهد، اما سعی کرد با مذاکره و اقناع شورای شعر و موسیقی و حتی جلساتی که خارج از شورای شعر و موسیقی با استادان این حوزه برقرار کرد، موانع را برطرف کند.
حسینی افزود: خدا را شکر در یکی دو روز اخیر مجوز شعر آلبوم محسن چاوشی صادر شد. البته روند اخذ مجوز به دلیل سوءتفاهم بین ما و دفتر موسیقی زمان زیادی را سپری کرد. دفتر موسیقی فکر می‌کرد، ما می‌خواهیم حاشیه سازی کنیم و با فشارهای رسانه‌ای نسبت به گرفتن مجوز اقدام کنیم؛ اما با صحبت‌هایی که انجام شد، این سوءتفاهم حل شد.
تهیه‌کننده آلبوم «قمارباز» در پایان گفت: مواردی جزئی برای اصلاحات مطرح شده که باید مرتفع شود تا مجوز شورای موسیقی هم صادر شود. اصلاحیات تکنیکال و بسیار جزئی است و به زودی با رفع این موارد، مجوز شورای موسیقی هم صادر می‌شود. فکر می‌کنم بعد از ماه صفر و با فرارسیدن ماه ربیع بتوانیم آلبوم را منتشر کنیم. به محض صدور مجوز وزارت ارشاد زمان دقیق انتشار آلبوم را اعلام خواهم کرد. قطعاً انتشار این اثر با شیوه انتشار آلبوم «ابراهیم» متفاوت خواهد بود. برای این آلبوم نسخه فیزیکی و دیجیتالی منتشر می‌شود. هنوز با شرکت فروش قراردادی نبستم. با چند سامانه فروش آنلاین وارد مذاکره شدیم، اما هنوز قراردادی را نهایی نکردیم.
مجوز آلبوم به اسم "بی‌نام" صادر شده و قطعه قمارباز بدون تغییر و سانسور منتشر خواهد شد.
به گزارش «موسیقی ما» در تاریخ ۲ آبان، دهمین آلبوم رسمی محسن چاوشی با عنوان «بی‌نام» با اعلام تهیه‌کننده اثر و انتشار قطعه جنجالی «قمارباز» در این آلبوم با همکاری دفتر موسیقی وزارت ارشاد موفق به اخذ همه مجوزهای لازم شد تا جدیدترین اثر این خواننده پس از چندین ماه خبرسازی، سرانجام آماده انتشار شود.
در ابتدا قرار بود آلبوم در ۲۷ خرداد منتشر شود اما به علت مجوز نگرفتن ۴ قطعهٔ جدید که به آلبوم اضافه شده بودند، انتشار به تعویق افتاد. تیم تولید، آلبوم را برای ۲۸ مرداد آماده انتشار کرده بودند اما به علت مجوز نگرفتن نام آلبوم و شعر قمارباز، انتشار آلبوم دوباره به تاریخ نامعلومی موکول شد.
در تاریخ ۱۲ آبان نیز، مجوز موسیقی، و در ۱۳ آبان شماره کتابخانه ملی صادر شد و قرار بر این بود که در ۵ آذر ۱۳۹۸، آلبوم بی‌نام رسماً منتشر شود. اما پس از اختلال سراسری به وجود آمده در اینترنت ایران توسط شورای امنیت کشوری از تاریخ ۲۴ آبان، برنامه تبلیغات آلبوم و پخش تیزر (که قرار بود دوشنبه یا سه شنبه، مورخ ۲۷–۲۸ آبان به صورت رسمی منتشر شود)، با مشکل مواجه شدند و تاریخ انتشار آلبوم نیز برای بار سوم به تعویق افتاد.
پس از آن اعلام شد در صورتیکه تا اواخر آذر ماه شرایط برای انتشار آلبوم بی‌نام مساعد باشد، قطعاً آلبوم نزدیک به شب یلدا منتشر خواهد شد. در غیر این صورت، دی ماه امسال باید منتظر انتشار آلبوم از طریق شرکت ایران گام بود.
برای بار چهارم در دهم آذر تاریخ انتشار مشخص شد که به گفته تیم تولید، تاریخ قطعی انتشار بود. ۱۶ آذر ماه، تیزر آلبوم که با استفاده از قطعه طرب‌انگیز «قند منی» که توسط «وحید امینی» کارگردانی و ساخته شده بود، منتشر شد. پیش فروش آلبوم نیز در سایت‌های بیپ تونز و ایران گام نیز در همان روز آغاز شد و قرار بود ۲۶ آذر، آلبوم «بی‌نام» رسماً منتشر شود. اما این بار نیز در روزِ پیش از انتشار، ۲۵ آذر، اعلام شد که انتشار آلبوم باز هم با تأخیر مواجه شده‌است. خشم هواداران محسن چاوشی پس از تأخیر چهار بارهٔ آلبوم، برانگیخته شد و در فضای مجازی از تهیه‌کننده آلبوم (هادی حسینی) و تیم تولید آلبوم به تندی انتقاد کردند. سپس صفحه رسمی هواداران چاوشی اعلام کرد: «بابت تأخیر به وجود آمده و دلجویی از هواداران فهیم محسن چاوشی، یک قطعه از آلبوم فردا (۲۶ آذر) منتشر خواهد شد».
بهمن بابازاده، خبرنگار موسیقی، در این باره توییت کرد:
۲۶ آذر ماه، قطعه «بازآمدم» با شعری از مولانا و آهنگسازی محسن چاوشی، منتشر شد.
پس از انتشار قطعه «بازآمدم»، مصاحبهٔ هادی حسینی با بیپ تونز در رابطه با آلبوم بی‌نام منتشر شد. هادی حسینی در رابطه با عمدی بودن یا نبودن تأخیر در انتشار گفت: واقعاً عمدی نبوده؛ ما تمام تلاش مان بر این بود که آلبوم سر زمانی که قول داده بودیم منتشر شود؛ اما چند بار تأخیر خورد که هر بار دلایلش متفاوت بود؛ ولی این بار آقای چاوشی بعد از اینکه تیزر پخش شد تصمیم گرفتند مجدداً روی تنظیم بعضی از قطعات کار کنند چون از زمانی که آلبوم آماده شده بود تا زمانی که به پخش رسیده بود، مقداری زمان برده بود؛ قبل از اینکه تیزر هم پخش شود، محسن روی فضاهای آلبوم بعدی کار می‌کرد و زمانش را صرف آن می‌کرد و پس از اینکه تیزر پخش شد و استقبال خوبی نیز از آن شد، تصمیم گرفت تا بیشتر بر روی قطعات کار کند. چند عدد از تنظیم‌ها عوض شد، روی میکس و مسترها بیشتر کار شد و با حساسیت زیادی روی کلیت فضای آلبوم کار کرده، و چند بار هم قرار بود میکس و مستر آلبوم تحویل داده شود اما محسن راضی نمی‌شد و خودش از طرفی دلش می‌خواست تحویل دهد و تأخیر نکند و از طرفی دیگر دوست نداشت از کیفیت کار چیزی کم شود؛ و در نهایت محسن اذعان داشته که کیفیت مهمتر است و اگر چند روزی تأخیر بخوریم، دوست دارم به کیفیت بهتری دست پیدا کنیم و تنظیم‌ها به روز شده باشند و بهترین کیفیتی که می‌توان ارائه داد را ارائه دهیم.
هادی حسینی در رابطه با قطعاتی که تغییر کردند گفت: تنظیم قطعات «قمارباز»، «راز» و «من ندانستم» تغییر کرد. سایر قطعات نیز سازهای جدیدی به آن‌ها اضافه شده و تغییرات کوچکی که به بعضی از قطعات داده شد که همه اینها منجر شد این اثر دیر به خط تولید برسد و در نهایت تأخیر بخورد.
تهیه‌کننده آلبوم «بی‌نام» در پاسخ به پرسش تاریخ انتشار آلبوم گفت: فکر می‌کنم یک هفته دیگر نیز تأخیر داشته باشیم.
حسینی در ادامه گفت: مطمئن هستم وقتی آلبوم منتشر شود، همه از شنیدن آن راضی خواهند بود، به دلیل اینکه روی کیفیت آلبوم تلاش زیادی صورت گرفته و وقتی آلبوم منتشر شود هیچ‌کدام از این بحث‌ها (انتقاد هواداران و ایرادهای گرفته شده) باقی نمی‌ماند.
چندی پس از خبر انتشار نیافتن آلبوم و جنجال خبری و اعتراض هواداران، هادی حسینی برای پنجمین بار، تاریخی را برای انتشار اعلام کرد. او گفت: «آلبوم «بی‌نام»، هفته اول دی ماه، در روز سه شنبه، مورخ ۳ دی ۱۳۹۸ منتشر خواهد شد.»
درحالی که مردم و هواداران، خود را برای انتشار آلبوم بی‌نام (قمارباز) در مورخه سه‌شنبه ۳ دی‌ماه آماده کرده بودند، ساعت ۵ صبح روز دوشنبه دوم دی ماه، بی‌نام در سایت «مدیا فایر» برای دانلود رایگان گذاشته شد و تلاش‌های چند ساعته تیم تولید اثر برای حذف آن نتیجه بخش نشد تا سرانجام حوالی ساعت ۱۷ دوشنبه دوم دی ماه نسخه رسمی دیجیتالی آلبوم از طریق بیپ تونز منتشر شد؛ نسخه‌های فیزیکی نیز فردای همان روز سه شنبه، ۳ دی، منتشر شدند.
صدرالدین حسین خانی (مدیرعامل شرکت ایران گام) که نسخه فیزیکی آلبوم «بی‌نام» تحت امتیاز این شرکت روانه بازار موسیقی شده، در گفتگویی با سایت «موسیقی ما» گفت: «من صاحب اثر نیستم. پخش این آلبوم را مجموعه ایران گام انجام داده‌است و برسر یک تیراژ مشخص توافق کرده‌ایم. خود ما هم از دیروز (۲ دی) که این حواشی رخ داد، با گروه تهیه‌کنندگان اثر درگیریم که چطور پیش از انتشار رسمی نسخه فیزیکی آلبوم، فروش نسخه اینترنتی آغاز شده و این ماجرای لو رفتن آلبوم هم که متأسفانه صحت داشت و ضربه بدی به فروش اثر و صاحبان اثر خواهد زد.»
حسین خانی افزود: «آلبوم فقط و فقط در اختیار صاحبان اثر بوده و هیچ راه دیگری برای لو رفتن آن وجود نداشته و ندارد. ما به عنوان مجموعه ای که قرار است انحصار توزیع و فروش نسخه فیزیکی را در اختیار داشته باشیم، هیچوقت که خودزنی نمی‌کنیم. محسن چاوشی حدود دو میلیون نفر در صفحات شخصی خود دنبال کننده دارند، ولی نسخه فیزیکی و دیجیتالی اثر هر کدام فقط سه الی چهار هزار نسخه فروش داشته!»
مجله دیجی‌کالا، در نقد و بررسی اختصاصی اش، «بی‌نام» را آلبومی نامید که در آن تکرار بی‌حاصل شده و حال و هوایی در مخاطب زنده نمی‌کند. صوفیا نصراللهی، خبرنگار دیجی کالا نوشت: «اگر در آلبوم «ابراهیم» اعتماد به نفس چاوشی باعث تأثیر مثبت روی وجه‌های مختلف قطعات موسیقی شده بود حالا به نظر می‌رسد یکه‌تاز بودنش کمی کار دستش داده‌است؛ به نظر می‌رسد در این آلبوم جای خالی تنظیم‌های بهروز صفاریان یا فرشاد حسامی به شدت حس می‌شود. احتمالاً اگر چاوشی مثل آلبوم‌های قبلی فقط چند قطعه را تنظیم می‌کرد و سلیقهٔ دیگری هم دخیل بود خروجی دلنشین‌تر و حرفه‌ای‌تر از کار درمی‌آمد. در حال حاضر فضای ملودی‌ها بی‌دلیل شلوغ و پرسروصداست و ترکیب سازبندی‌ها به دل نمی‌نشیند.»
ایراد دیگری که اکثر شنوندگان آلبوم از آن در فضای مجازی گرفتند، بی کیفیت بودن لاین‌های صوتی و واضح نبودن صدای محسن چاوشی و تنظیم قطعات است که البته این ایراد، به میکس و مسترینگ کار برمیگردد.
روزنامه خراسان در شماره ۲۰۲۷۶ خود نوشت: «محسن چاوشی نشان داده رگ خواب ترکیب صدای خود و اشعار مولانا و سعدی را به خوبی به دست آورده‌است. شاید هم از تکرار خود با مولانا خسته شده، به همین دلیل، میل سعدی کرده‌است و با استفاده از موسیقی ترنس، شکل جدیدی از خواندن اشعار او را ارائه داده. موضوعی که شاید به مذاق قدیمی ترها خوش نیاید اما پل جدیدی برای پیوند نسل جدید با شاعران کلاسیک باشد. حضور سازهای فولکلور در «بی‌نام» اتفاق تازه و تحسین‌برانگیزی است. نی انبان نوازی‌های محسن شریفیان، سرپرست گروه لیان به قطعه‌های ریتمیک آلبوم، مانند «قند منی» هویت داده‌است. همچنین صدای سازهای کردی تنبور و دیوان و همچنین باقلاما، ساز اصیل آذری‌ها، توسط سید محمد کاظمی جاسمی بیشتر از گیتار الکتریک عادل روح‌نواز که در چند آلبوم قبلی چاوشی به یک عنصر همیشگی تبدیل شده بود، به گوش می‌خورد.»
خراسان در ادامه اضافه کرد: «این‌طور به نظر می‌آید که این آلبوم به پای آلبوم‌های قبلی چاوشی نرسیده اما او نسبت به آلبوم‌های منتشر شده امسال، جلوتر از دیگر خوانندگان ایستاده‌است»
دربارهٔ تکراری بودن قطعات این آلبوم نیز نظراتی عنوان شد که از جمله آنها می‌توان به مقاله‌ای که در روزنامه ایندیپندنت فارسی منتشر شد که در آن آورده‌است: «چاوشی صدای بمِ پخته‌ای دارد و توانسته هویت صدایش را در همان محدوده بسیار معینی که می‌خواند، حفظ کرده و آن را به برندی برای خود تبدیل کند. اما این محدودیت سبب شده‌است تا تنوع از کار ستانده شود و برخی از کارها تکراری به نظر برسند با یک خط ملودی ثابت. شعر مولانا به خودی خود دارای وزن و ریتم معینی است و آهنگساز می‌بایست علاوه بر وزن آشکاری که این ابیات دارد، به سراغ وزن‌های پنهان آن هم برود و خوانشی متفاوت‌تر از وزن آشکار از اثر داشته باشد.»
محسن چاوشی در بیشتر مواقع، درگیر معضل لو رفتن و پخش اینترنتی آهنگ‌هایش از ابتدای فعالیتش تا به امروز بوده‌است. دموی قطعه «بحر تفکر» (یا همان «من ندانستم») که پیش تر گفته شده بود یکی از قطعات داخل آلبوم «بی‌نام» می‌باشد، چندی قبل توسط اشخاص ناشناسی به صورت اینترنتی و در فضای مجازی دست به دست شده و در نهایت لو رفت.
هادی حسینی، تهیه‌کننده آلبوم، در ۱۳ آبان ۱۳۹۸، در بیانیه خود با مقصر شمردن هواداران در امر لو رفتن قطعات آلبوم، و با هدف اصلاح تفکر و یادگیری مخاطبان و جلوگیری آنها از انتشار گسترده‌تر قطعات، گفت قطعه «بحر تفکر» تنها با همکاری هواداران و سعی و همت ایشان مبنی بر پشیمانی لو دهنده‌ها منتشر خواهد شد.
بهمن بابازاده، خبرنگار موسیقی نیز در این باره توییت کرد: شاهکارهای تیم تهیه آلبوم قمارباز (بی‌نام) با صدای محسن چاوشی ادامه دارد. چهارمین تراک آلبوم هم لو رفته و به صورت گسترده در فضای نت پخش شده. تهیه‌کننده آلبوم هم گفته بخاطر تنبیه هوادارا که قطعه لو رفته رو برای هم فوروارد کردن، تراک بحر تفکر از آلبوم حذف میشه تا هوادارها ادب بشن!
۲۰ آبان ماه، هادی حسینی در پیام دیگری اضافه کرد: اگر به جز ورژن لو رفته بحر تفکر تا فاصله انتشار آلبوم، آهنگ دیگری لو نرود طبق توافق با شرکت پخش، بحر تفکر در آلبوم خواهد بود و در این صورت با احتساب این قطعه، آلبوم با ۱۱ تراک منتشر خواهد شد.
در نهایت، ۵ آذر ماه، تهیه‌کننده آلبوم با نشر پیامی اعلام کرد «بحر تفکر» با نام «من ندانستم» به آلبوم اضافه شده.
جودث کواینی (هنگام تولد: شکسپیر؛ غسل تعمید ۲ فوریهٔ ۱۵۸۵ – ۹ فوریهٔ ۱۶۶۲)، دختر کوچکتر ویلیام شکسپیر و آن هثوی و دوقلوی غیرهمسان تنها پسرشان همنت شکسپیر بود. او با توماس کواینی، یک می‌فروش در استراتفورد ازدواج کرد. رویدادهای ازدواج، شامل بدرفتاری کواینی، ممکن است باعث بازنویسی وصیت‌نامهٔ شکسپیر شده باشد. توماس خارج شد، در حالی که وراثت جودث با مقررات به حفاظت این از همسرش وابسته بود. میزان املاک شکسپیر که در یک ملک موقوفهٔ متروکه باقی مانده بود، به خواهر بزرگترش سوزانا و وراث مذکرش رسید.
هِلِن بِآتریس جوزِف ("زاده" فِنیل؛ ؛ – ) فعال ضد-آپارتاید اهل آفریقای جنوبی بود. او در ساسکس غربی واقع‌در جنوب شرقی انگلیس زاده شد. هلن پس از اتمام دبیرستان به لندن رفت و در رشته زبان و ادبیات انگلیسی از کینگز کالِج فارغ‌التحصیل شد. آنگاه به هند رفت و در آنجا سه سال در مدارس دخترانه موسوم به محبوبیه در حیدرآباد آموزش داد. در سن ۲۶ سالگی به آفریقای جنوبی رفت و در شهر دوربان به تعلیم در دبستان‌های پسرانه پرداخت، در آنجا با دندانپزشک بیلی جوزف آشنا و سپس ازدواج کرد و نام خانوادگی جوزِف را پذیرفت ولی این ازدواج دوام نیاورد.
نیماه () یک محدوده ثبت‌نشده است شهرستان پاسیفیک ایالت واشینگتن آمریکا .
پیشینه این محل به زمانی برمی‌گردد که در سال ۱۸۹۴ پستخانه‌ای به نام نیماه در آن تأسیس شد و تا سال ۱۹۲۳ فعال بود. معنی نام نیماه شناخته شده نیست.
این محل شکارگاه محبوبی برای شکار واپیتی بوده است.
یک شرکت نوپای تکشاخ () شرکت تازه تاسیسی است که ارزش بازار آن از یک میلیارد دلار عبور می‌کند. این اصطلاح در سال ۲۰۱۳ توسط سرمایه‌دار مطرح استفاده شده‌است و دلیل انتخاب، اشاره به یک حیوان اسطوره ای برای نشان دادن خاص بودن چنین کسب و کارهایی بوده‌است.
فاکر بایکورت در ۱۵ ژوئن ۱۹۲۹، پسر الیف و ولی بایکورت، در آچاکوی استان بوردور ترکیه متولد شد. او در سال ۱۹۳۶ در مدرسه ابتدایی آکاچوی ثبت نام کرد و فقط دو سال بعد پدرش را از دست داد. پس از مرگ پدرش، فاکیر با کمک عمویش برای کارگری در نساجی به برهانیه در بورسا نقل مکان کرد. در دوران جنگ جهانی دوم، عموی او، عثمان، به ارتش ترکیه پیوست و این به فاکیر کمک کرد تا آزادانه به تحصیل ادامه دهد. سال ۱۹۴۲ سالی بود که فاکیر با وجود ابتلا به مالاریا شروع شعر نوشتن کرد.
پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه ابتدایی، او در یک موسسه روستایی در گونن، ایسپارتا ثبت نام کرد. در طی آن دوران فاکیر بر خواندن و سرودن شعر متمرکز شد و فرصتی برای خواندن کتاب پیدا کرد. او دربارهٔ آن زمان می‌گوید: «مؤسسه روستایی فرصتی عالی برای من بود. من می‌توانستم پس از فارغ‌التحصیلی به هر مدرسه‌ای که خانواده‌ام توان تأمین هزینه آن را نداشت، وارد شوم. موسسات روستایی دانش‌آموزان روستایی مانند من را که آرزوی تحصیل در مقاطع دانشگاهی داشتند جذب می‌کردند.» در این سال‌ها فاکیر اشعار ناظم حکمت، شاعر چپ و رمان‌نویس که در آن زمان دستگیر شده بود را می‌خواند. او به دلیل فشار سیاسی بر کمونیست‌ها در ترکیه مجبور به خواندن این اشعار در خفا بود.
اولین شعر "منتشرشدهٔ فاکیر، رایحهٔ باسیلی من،" در مجله محلی "Türke Doğru" چاپ شد. در سال ۱۹۴۷، او نام فاکیر بایکورت را به عنوان اسم مستعار خود برگزیدکه بیش از نام واقعی‌اش، طاهر، در میان جامعه ادبی ترکیه شناخته شده‌است. او در دوران حرفه‌ای‌اش چندین بار شاعران و نویسندگان آن زمان را ملاقات کرد. دو سال بعد، فاکیر وارد دانشکده ادبیات ترکی دانشگاه گازی شد. به دلیل برخی از نوشته‌های او در مجلهٔ "غیرت"، تحت بازگرد قرار گرفت. در سال ۱۹۵۵ او از دانشگاه فارغ‌التحصیل شد و اولین کتابش "کک‌مکی" منتشر شد.
در سال ۱۹۵۸ فاکیر جایزه یونس نادی را برای اولین رمانش به نام با نام "Yılanların Öçü" (انتقام مارها) به دست آورد. با این حال او و کمیتهٔ داوری یونوس نادی به دلیل این تصمیم تحت پیگرد قانونی قرار گرفتند. پس از این پیگرد قانونی، فاکیر برای روزنامهٔ سکولار و جمهوری‌خواه "جمهوریت"، شروع به نوشتن کرد.
پس از تمام شدن سرکوب سیاسی در ترکیه در اثر کودتای ۱۹۶۰، اولین رمان فاکیر "Yılanların Öcü" توسط متیین ارکسان به فیلم درآمد اقتباسی تئاتری نیز از آن ساخته شد. اگر چه در ابتدا با توجه به لحن منتقدانه، این فیلم ابتدا ممنوع از نمایش شد، اما بعداً توسط نفوذ رئیس‌جمهور چمال گورسل فرصت پخش پیدا کرد. رمان‌های او "Onuncu Köy" ("دهمین دهکده")، "Karın Ağrısı" (دل‌درد)، "Irazca'nın Dirliği" ("صلح در ایرازجا") در این دوره منتشر شدند.
رمان‌های او "American" "Sargisy" ("لاپوشانی آمریکایی") و "Kaplumbağalar" ("لاک‌پشت‌ها") در سال ۱۹۶۷ منتشر شدند.
استخراج یا ماینینگ ابری، روشی است برای استخراج رمز ارز‌ها (نظیر بیت کوین و آتریوم) بدون نیاز به خرید، پیاده‌سازی و اجرای نرم‌افزارهای مورد نیاز یک دستگاه یا مزرعه استخراج به‌طور مستقیم و فیزیکی.
شرکت‌های استخراج ابری تمام فرایندهای فنی و زیرساختی راه اندازی و همین‌طور نگهداری یک مزرعه استخراج ارزهای رمزنگاری شده را انجام می‌دهند و در نهایت قدرت پردازش یا به‌طور خاص دستگاه‌های به کار گرفته شده را با هزینه ای مشخص اجاره می‌دهند. به این صورت تمام افراد فارغ از مواردی نظیر، برخورداری از دانش فنی یا دسترسی به برق مناسب می‌توانند به استخراج رمزارز مدنظرشان اقدام کنند.
هزینه بالای برق: استخراج ارز‌های دیجیتال به برق زیادی نیاز دارد. اگر از استخراج ابری استفاده می‌کنید، این هزینه به شمای مشتری منتقل می‌شود. این هزینه می‌تواند بسیار گران باشد و بازده سرمایه‌گذاری شما را کاهش دهد.
هزینه‌های تعمیر و نگهداری: همچنین باید هزینه‌های تعمیر و نگهداری سخت‌افزار خود و همچنین هرگونه خرابی را در نظر بگیرید که در طی آن دستگاه ممکن است خراب شود یا توسط شرکت ارائه‌دهنده آن تعمیر شود. اگر آن‌ها سابقه خوبی در تعمیرات و تعویض سریع نداشته باشند، می‌تواند بر بازده سرمایه گذاری شما تأثیر منفی بگذارد.
بازده کم سرمایه: در نهایت، هیچ تضمینی وجود ندارد که ارزش یک ارز دیجیتال خاص در طول زمان افزایش یابد. حتی ممکن است کاهش یابد. اگر این اتفاق در حالی رخ دهد که شما هزینه‌های بالایی می‌پردازید تا شخص دیگری بتواند به جای اینکه ارز‌ها را برای شما استخراج کند مستقیماً برای خودش سکه استخراج کند، احتمالاً این ضرر‌ها بیشتر از سود استفاده از خدمات استخراج ابری خواهد بود.
روش‌های متفاوت و متنوعی برای استخراج ابری ارزهای دیجیتالی وجود دارد و افراد می‌توانند هر یک از آن‌ها را با توجه به میزان دانش فنی و متناسب با نیاز خود، انتخاب کنند.
در این روش، ماینر (شخص استخراج کننده)، با اجاره یک ماشین استخراج یا ASIC، کار خود را پیش می‌برد و استخراج ابری را آغاز می‌کند. در این روش، میزبان به شما اجازه می‌دهد تا شروع به استخراج ارز دیجیتال کنید بدون اینکه نگران هزینه‌های تعمیر و نگه‌داری آن باشید.
در روش استخراج میزبانی مجازی، شخص می‌تواند با اجاره یک سرور مجازی خصوصی، نرم‌افزارهای ماینینگ خود را بر روی آن نصب کند و کار استخراج ابری را شروع کند.
در این روش از استخراج ابری، شما می‌توانید قدرت پردازش سیستم‌های ماینینگ را اجاره کنید و هیچ نگرانی‌ای برای از بین رفتن، تعمیر و نگهداری سخت‌افزارهای مخصوص ماینینگ نداشته باشید.
فرآیند به این صورت عمل می‌کند:
• شما در یک شرکت استخراج ابری (مانند Hashflare یا Genesis Mining) ثبت نام می‌کنید.
• آن‌ها از طریق یک کلید API یا رابط وب به شما امکان دسترسی به تجهیزات و نرم افزار مزرعه ماینینگ خود را می‌دهند.
• شما یک حساب کاربری برای آن‌ها ایجاد می‌کنید و به آن پول واریز می‌کنید (معمولاً بیت کوین).
سپس می‌توانید از این پول به‌گونه‌ای استفاده کنید که گویی متعلق به خودتان است –، اما به‌جای خرید سخت‌افزار فیزیکی برای خودتان، همه آن کار قبلاً توسط شخص دیگری انجام شده است.
استخراج ابری راهی برای کسب ارز‌های دیجیتال بدون نیاز به خرید سخت افزار گران قیمت است. می‌توانید قدرت هش را از یک شرکت استخراج ابری خریداری کنید، به این معنی که نیازی به راه اندازی سخت افزار یا نرم افزار خود نخواهید داشت. برای شروع و درآمدزایی سریع با این روش استخراج ارز‌های دیجیتال، به دانش یا مهارت خاصی نیاز ندارید.
استخراج ابری بیت‌کوین فرآیندی است که طی آن تراکنش‌ها تأیید می‌شوند و به دفتر کل عمومی، معروف به زنجیره بلوکی (blockchain)، اضافه می‌شوند. بلاک چین چیزی است که به کاربر اجازه می‌دهد بیت‌کوین یا سایر ارز‌های دیجیتال را بین حساب‌های خود ارسال کند و از هر فروشنده‌ای که ارز‌های دیجیتال را می‌پذیرد، کالا‌ها یا خدمات دریافت کند.
بلاک چین در هزاران رایانه در سراسر جهان توزیع شده است. یکی از آن کامپیوتر‌ها متعلق به شماست! بنابراین هنگامی که رایانه شما روی ایجاد یک بلوک تراکنش جدید کار می‌کند، مقداری هش رمزنگاری را اضافه می‌کند که بلوک و تمام بلوک‌های بعدی را تأیید و ایمن می‌کند.
بخش کلیدی در اینجا این است که اگر چه رایانه شما روی بلوک تراکنش شخص دیگری کار می‌کند، بیت کوین یا سایر ارز‌های رمزپایه به شما پاداش داده می‌شود که می‌توانید هر طور که می‌خواهید خرج کنید. با قیمت امروزی بیش از ۲۲۰۰۰ دلار، بیت کوین ارزی است که بیشترین استخراج را دریافت می‌کند.
برای جلوگیری از تقلب، باید به دنبال شرکت‌هایی باشید که مالکیت و مکان خود را شفاف اعلام می‌کنند. برای صحت به نام دامنه و وب سایت شرکت نگاه کنید. از همکاری با هر شرکت ماینینگ ابری که آدرس فیزیکی یا شماره تلفنی را در وب سایت خود ارائه نمی‌کند خودداری کنید.
توجه داشته باشید که بازار ارز‌های دیجیتال دائماً در حال تغییر است و عملکرد و شهرت شرکت‌های استخراج ابری ممکن است در طول زمان تغییر کند. انجام تحقیقات کامل، خواندن نظرات از چندین منبع و احتیاط در هنگام سرمایه‌گذاری در خدمات استخراج ابری یا هر شکل دیگری از سرمایه‌گذاری در ارز‌های دیجیتال ضروری است. همیشه ریسک‌ها را در نظر بگیرید و با سرمایه گذاران باتجربه مشورت کنید یا قبل از تصمیم‌گیری در مورد سرمایه‌گذاری از مشاور‌های حرفه‌ای بخواهید تا شما را راهنمایی کنند.
تیِرس () یا تِرتیان () در تئوری موسیقی به معنی سوم‌ها است و مربوط می‌شود به هر نوع قطعهٔ موسیقی، آکورد، کنترپوان و غیره که از فاصله‌های سوم بزرگ و سوم کوچک تشکیل شده‌است.
نت‌های تیرس، آکورد تیرس و هارمونی تیرس به صورت کلی مبتنی بر سوم‌ها است.
به عنوان مثال فاصلهٔ بین نت لا تا دو که شامل سه نیم‌پرده است (لا، سی بمل، سی بکار، دو)، یک سوم کوچک از گام مینور است. یا مثال دیگر، فاصلهٔ نت دو تا می است که دارای چهار نیم‌پرده (دو، ر بمل، ر بکار، می بمل، می بکار) است و یک «سوم بزرگ» از گام ماژور محسوب می‌شود.
یک آکورد سه‌صدایی را می‌توان به عنوان یک ستون از دو تیرس مورد استفاده قرار داد. در این نوع ترکیب‌بندی چهار جایگزین وجود دارد که عبارتند از: دو «سوم بزرگ» که آکورد افزوده است، دو «سوم کوچک» آکورد کاسته، یک «سوم بزرگ» و یک «سوم کوچک» آکورد ماژور و یک «سوم کوچک» و یک «سوم بزرگ» آکورد مینور است.
آکوردهای ساخته شده از ترکیب با فاصلهٔ ششم نیز به «تیرس» اشاره دارد، زیرا ششم‌ها معکوس سوم‌ها هستند. به عنوان مثال نت دو تا لا دارای فاصلهٔ ششم بزرگ است و در معکوس (لا تا دو) یک فاصلهٔ «سوم کوچک» است. همچنین «هارمونی تیرس» در تضاد با «هارمونی کُوارتال» قرار می‌گیرد که بر اساس فاصلهٔ چهارم یا پنجم ترکیب‌بندی می‌شود.
فاتما نزیهه آراز (زاده ۱۱ مه ۱۹۲۰ - مرگ ۲۵ ژوئیه ۲۰۰۹) نویسنده و روزنامه‌نگار ترک بود. او علاوه بر رمان معروفش به نام "قدیسان آناتولی"، چندین نمایشنامه و فیلمنامه برای تلویزیون و تئاتر نوشته و همچنین سه کتاب دربارهٔ آتاتورک دارد.
آراز در ۱۱ مه ۱۹۲۰ در قونیه متولد شد. پدرش عضو مجلس ترکیه از حزب جمهوری‌خواه ترکیه بود. او از دبیرستان دخترانه آنکارا در سال ۱۹۴۱ و در رشتهٔ روانشناسی و فلسفه از دانشگاه آنکارا فارغ‌التحصیل شد.
در دوران دانشگاه، او به شدت تحت تأثیر دو معلم خود، مظفر شریف باشوغلو و بهیچه بوران قرار گرفت و بعدها به حزب کمونیست ترکیه پیوست.
یانه لوندبلاد (۱۱ آوریل ۱۸۸۷ – ۲۴ نوامبر ۱۹۴۰) یکی از افسران ارتش سوئد و سوارکار سوئدی بود که در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ و بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ شرکت کرد. در سال ۱۹۲۰ او و اسبش اونو مدال طلای درساژ انفرادی را در بازیهای المپیک بدست آوردند.
هشت سال پس از آن او مدال نقره تیمی سوئد را این بار با اسبی به نام بلک مار بدست آورد. آنها همچنین در بخش انفرادی نیز شرکت کردند که مقام چهارم را بدست آوردند.
یانه لوندبلاد سروان ارتش سوئد بود.http://runeberg.org/statskal/1940/0354.html
قانون مقابله با نقض حقوق بشر و اقدامات ماجراجویانه و تروریستی آمریکا در منطقه در شهریور ۱۳۹۶ به تصویب مجلس شورای اسلامی ایران رسید. این قانون پاسخی به اقدام قانونگذاران آمریکا بود که طرح قانون مقابله با اقدامات بی‌ثبات ساز ایران را به تصویب رسانده بودند.
این قانون مشتمل بر بیست و هفت ماده و ده تبصره است که در نه بخش کلی تصویب شده‌است:
باشگاه فوتبال اکسلسیور () یک باشگاه فوتبال در شهر روتردام، هلند است.
این باشگاه که در سال ۱۹۰۲ تاسیس شده سابقه ۳ قهرمانی در لیگ دسته اول فوتبال هلند را در کارنامه دارد.
باشگاه فوتبال آلباسته بالومپیه () یک باشگاه فوتبال در شهر آلباسته، اسپانیا است.
این باشگاه که در سال ۱۹۴۰ تاسیس شده سابقه یک قهرمانی در لیگ سگوندا دیویسیون را دارد.
پاول کالدر جی لرو برنامه‌نویس سابق، رئیس پیشین یک کارتل جنایت کار و خبرچین اداره مبارزه با مواد مخدر ایالات متحده (DEA) است.
در سال ۱۹۹۹، لرو یک نرم‌افزار رایگان رمزنگاری هارد دیسک ویندوز به نام E4M (اختصار یافته نام Encryption for masses یا رمزنگاری برای عموم) را به صورت متن‌باز نوشت. احتمال می‌رود وی از سازنده‌های نرم‌افزار تروکریپت باشد که بر پایه E4M ساخته شده‌است. با این حال خود او این ادعا را رد کرده‌است.
لرو در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۲ به جرم اقدام برای وارد کردن مواد مخدر به ایالات متحده بازداشت شد، , و موافقت کرد که در ازای همکاری با مقامات حکم سبک تری بگیرد و در مقابل جرایمی که در آینده به آن اعتراف می‌کند مصون باشد. او متعاقباً اعتراف کرد که به عنوان بخشی از برنامه گسترش امپراطوری خلاف خود، در قتل هفت نفر همکاری کرده‌است.
لرو در ژوئن ۲۰۲۰ به ۲۵ سال زندان محکوم شد.
مایکل مان فیلمی را بر اساس کتابی نوشته الین شانون دربارهٔ پاول لرو در دست ساخت دارد.
لرو در ۲۴ دسامبر ۱۹۷۲ در بیمارستان Lady Rodwell Maternity Home در شهر بولاوایو در کشور زیمبابوه به دنیا آمد، خانواده او سرپرستیش را نپذیرفت و او را به سرپرستی خانواده دیگری سپردند. در گواهی تولد او، نام او «ناشناس» درج شده‌است و از پدرش نامی برده نشده‌است. هویت مادر واقعی او کشف نشده‌است، یک منبع ادعا می‌کند مادرش یک جوان فقیر بوده‌است، در حالی که منبع دیگری می‌گوید مادربزرگ مادری اش با یک سناتور آمریکایی ازدواج کرده بوده‌است.
وقتی که او دوماهه بود، توسط زوجی که در روستای معدنی ماشاوا زندگی می‌کردند به سرپرستی گرفته شد و نام آینده اش یعنی پاول کالدر لرو را به او دادند. خانواده او هرگز دربارهٔ به سرپرستی گرفتن او به او چیزی نگفتند، در حالی که اکثر اعضای خانواده ناتنی او از این موضوع مطلع بودند، خود او نهایتاً در سال ۲۰۰۲ از این موضوع با خبر شد. او یک خواهر کوچک‌تر داشت و عشق بسیاری از سوی خانواده ناتنی اش و بستگان آنها دریافت می‌کرد.
در خلال رویدادهای سیاسی سال ۱۹۸۰، با به قدرت رسیدن رابرت موگابه و پایان سلطه اقلیت سفید، خانواده او در سال ۱۹۸۴ برای برخوردار شدن پاول از موقعیت تحصیلی بهتر، به جنوب آفریقا نقل مکان کردند. آنها خانه جدیدی در شهر معدنی کروگرزدورپ پیدا کردند، جایی که پدر پاول شرکت مدیریت استخراج زغال خود را راه اندازی کرد و به زودی خانواده آنها ثروتمند شد.
کمی بعد لرو اولین کامپیوتر خود را در ازای شستن اتومبیل پدرش به دست آورد. به عنوان یک جوان لرو قد بلندی داشت، تر و تمیز و خوشتیپ بود، با این حال خیلی اجتماعی نبود و به ورزش هم علاقه ای نداشت. ولی علاقه بسیاری به بازی ویدیویی وینگ کامندر داشت، که با یک کنسول که به تلویزیون خانه متصل بود با آن بازی می‌کرد.
در سن ۱۵ یا ۱۶ سالگی بعد از اینکه پلیس او را دستگیر کرد و خانهٔ آنها را گشتند، لرو را به جرم فروش پورنوگرافی دستگیر شد. خانواده تلاش کردند موضوع را مخفی نگه دارند. بعد از این دستگیری، لرو حتی بیشتر از قبل منزوی شد. او دانش آموز خوبی بود، اما در سن ۱۶ سالگی او از یادگیری زبان آفریکانس که در مدارس آفریقا تدریس می‌شد سرباز می‌زد و به آن «زبان مرده» می‌گفت و در نهایت از مدرسه اخراج شد. او در یک دوره برنامه‌نویسی محلی ثبت نام کرد، دوره ای یکساله که او موفق به اتمام آن در ۸ هفته شد.
پس از بازگشت از یک تعطیلات خانوادگی از ایالات متحده، لرو ی ۱۷ ساله تصمیم گرفت آفریقای جنوبی را ترک کند، و هشت ماه بعد عازم ایالات متحده شد. او به عنوان برنامه‌نویس کار پیدا کرد و در ۱۹۹۴ با همسر آینده خود میشل ملاقات کرد. بعد از گذشت ۶ ماه در ایالات متحده، در ۱۹۹۵ همراه میشل به استرالیا نقل مکان کرد. آنها ازدواج کردند و لرو اقامت استرالیا گرفت. آنها در پرت (استرالیا) و سیدنی زندگی کردند. مشخص نیست که آیا این زن و شوهر بچه ای داشته‌اند یا نه -برخی از منابع به یک فرزند پسر اشاره می‌کنند- در حالی که برخی دیگر از منابع اشاره دارند که اولین فرزند لرو (پسر) از همسر دوم او بوده‌است.
لرو دربارهٔ دوران جوانی خود اطلاعات خیلی کمی ارائه کرده‌است، و اکثر این اطلاعات توسط خبرنگاری به نام ایوان رتلیف افشا شده‌است، که عموماً بر پایه دانسته‌های یکی از نزدیکان لرو که هویت او نامعلوم بود در اختیار او قرار گرفته بود. او بعداً منبع ناشناس را پسر عموی لرو و کارمند سابق او متیو اسمیت معرفی کرد.
پست‌های موجود از لرو در گروه‌های خبری یوزنت فقط از سال ۱۹۹۰ به بعد در دسترس است. بعضی از آنها صحبت‌های خیلی تکنیکی دربارهٔ رمزنگاری هستند، در حالی که برخی دیگر را می‌توانیم در ترول بودن خلاصه کنیم. لرو به‌طور متدوال پیام‌های خشن، طعنه آمیز و توهین آمیز منتشر می‌کرد، که شامل توهین‌های کلامی شدید به کشور استرالیا و پیام‌های نژاد پرستانه بود. در موارد مختلف، او ابراز می‌کرد از واکنش کاربران به حرف‌هایش سرگرم می‌شود.
در سال ۱۹۹۵، نام لرو به عنوان صاحب شرکت World Away Pty مطرح شد.
حول و حوش سال‌های ۱۹۹۷–۱۹۹۸، لرو شروع به توسعه نرم‌افزار E4M کرد، که اولین نسخه آن در ۱۸ دسامبر ۱۹۹۸ منتشر شد. این محصول قادر بود تمام دیسک را رمزنگاری کند، و حتی می‌توانست در صورت نیاز انکار کند که اصلاً همچین دیسکی که رمزنگاری شده وجود دارد. لرو ادعا می‌کند که نرم‌افزار از صفر نوشته شده‌است. نرم‌افزار به صورت رایگان و با کد باز برای همگان منتشر شد. در قسمت "سیاست"‌های وبسایت E4M، لرو نوعی مانیفست منتشر کرد که در آن اظهار کرد که دولت به صورت فراگیر و گسترده در حال جمع‌آوری اطلاعات است. پروژه‌های زیر نظر گرفتن مردم توسط دولت مانند پروژه اشلون، در پنج کشور دنیا در حال انجام است که بعد از حدود یک دهه به آنها پنج چشم نیز می‌گویند، او اظهار داشت که رمز نگاری تنها راه صیانت از آزادی شهروندی مان است.
پس از دوسال کار بدون حقوق اکنون لرو با مشکلات مالی دست و پنجه نرم می‌کرد. او از همسر اولش در ۱۹۹۹ در بریزبن طلاق گرفت. منابع نزدیک به لرو از طلاق او به عنوان «خشونت‌آمیز» یاد می‌کنند، در حالی که برخی دیگر اظهار داشتند که آنها به صورت توافقی از هم جدا شدند.
لرو به هنگ کنگ نقل مکان کرد، بعد به روتردام رفت، جایی که با یک زن هلندی به نام لیلین چونگ یوئن پوی ازدواج کرد. و مدتی بعد صاحب یک فرزند پسر شدند.
برای کسب درآمد از E4M، او نسخه حرفه ای نرم‌افزار(SW Professional) را در سال ۲۰۰۰ منتشر کرد. او در آفریقا بود، که شرکت او درخواست‌های برنامه‌نویسی از راه دور دریافت می‌کرد، از جمله پروژه‌های شخصی‌سازی E4M. بر اساس وبسایت E4M، او ۵ یا ۶ کارمند داشت. لرو به ندرت در آفریقای جنوبی دیده می‌شد، و همچنان در وضعیت اقتصادی بدی بود.
در سال ۲۰۰۱ لرو به ویلفراید هافنر نزدیک شد، یکی از مشتری‌هایی که چندین سال با او دربارهٔ E4M صحبت کرده بود. هافنر به او پیشنهاد کرد در شرکت تازه تاسیسش یعنی SecurStar او را استخدام کند. لرو قرار بود در شرکت روی هسته محصول جدید شرکت یعنی DriveCrypt کار کند که بر پایه نرم‌افزار E4M بود، و محصول دیگری به نام اسکرم دیسک (که سازنده آن شاون هاولینگورث است و او هم به SecurStar ملحق شده بود و تا اواسط ۲۰۱۹ در این شرکت مشغول به کار بود). هم هافنر و هم هاولینگورث از او به عنوان یک برنامه‌نویس با استعداد و کسی که ایده‌های نو آورانه می‌داد یاد می‌کنند. لرو در سال ۲۰۰۲ اخراج شد چون هافنر دریافت که لرو در این مدت همواره در حال کار رو نرم‌افزار E4M نیز بوده‌است و برخی از کارهایی که در securStar کرده بود روی E4M هم پیاده شده بود. با این وجود، هافنر و لرو مشکلات شخصیشان را حل کردند و تا مدت‌ها با هم در ارتباط بودند.
در آن زمان، لرو در حال کار کردن روی یک سیستم بازی برای کازینوی آنلاین بود و قصد داشت کازینو را در کانادا و رومانی راه اندازی کند. بعدها هافنر توضیح داد که لرو «فروشنده نبود» و به همین خاطر «نمی‌دانست چطور بازیکن‌ها را به سایت بیاورد تا بازی کنند.» در ۲۰۰۱، نام لرو در لیست مدیران شرکتی به نام SSD Software ظاهر شد. نسخه حرفه ای E4M در اکتبر ۲۰۰۲ از بازار خارج شد و لرو در یک پست یوزنت اعلام کرد برای کار پیمانکاری آماده است.
در فوریه ۲۰۰۴ اولین نسخه تروکریپت توسط توسعه دهنده‌های ناشناس که نام خود را «گروه تروکریپت» گذاشته بودند، منتشر شد، که کد آن بر پایه E4M بود. Alt URL از آنجایی که توسعه دهندگان آن ناشناس باقی ماندند، بعضی از همکاران سابق لرو در SecurStar، از جمله هافنر به این مشکوک شدند که لرو در ساخت و توسعه این نرم‌افزار دست داشته اما سند موثقی پیدا نکردند. نویسندگان واقعی تا به الان (۲۰۲۱) ناشناس باقی مانده‌اند.
به گفته متیو گرین، پروفسور علوم کامپیوتر در مؤسسه امنیت اطلاعات دانشگاه جانز هاپکینز و رهبر گروه نگهداری از تروکریپت در سال ۲۰۱۴، «تروکریپت توسط افراد ناشناس نوشته شد، پشت این نام می‌تواند پاول لرو باشد، یا یک فرد کاملاً متفاوت.»
هافنر یک نامه توقف فعالیت به آدرس ایمیل منتسب به توسعه دهندگان تروکریپت فرستاد. تیم تروکریپت بلافاصله توسعه و توزیع تروکریپت را متوقف کردند، و با یک اعلامیه در یوزنت این را به همگان اعلام کردند. یکی از اعضای تیم دیوید تاسیریک می‌گوید بین لرو و SecurStar مجادلات حقوقی وجود داشته، و به او توصیه حقوقی شده بود که دربارهٔ تروکریپت هیچ نظری ندهد. به همین خاطر او نمی‌تواند مشروعیت تروکریپت را تأیید یا رد کند و توسعه آن را لنگ در هوا گذاشته‌است. نسخه جدید تروکریپت در جوئن منتشر شد، اما با امضای دیجیتال متفاوت، و حالا توسعه دهنده‌ها نام خود را «بنیاد تروکریپت» گذاشته بودند. پروژه منابع مالی دریافت کرد، اما منبع آن ناشناس مانده‌است.
لرو در جواب جنجال‌های تروکریپت، آخرین پست یوزنت خود را نوشت، که در آن گفته بود «حدس و گمان‌ها دربارهٔ تروکریپت (که گاهی به عنوان حقیقت از آن یاد می‌شود) آسیب زننده هستند و در برخی مواقع افترا آمیز هستند.» به نظر می‌رسد این آخرین فعالیت آنلاین او با نام واقعی اش است.
همکاری لرو در تروکریپت تا سال ۲۰۱۶ همچنان نامشخص است. خود لرو در جلسه استماع دادگاه در مارس ۲۰۱۶ گفت که در توسعه تروکریپت شرکت نداشته، او در همین جلسه دادگاه تأیید کرد که نرم‌افزار E4M را او نوشته‌است. از طرف دیگر، گزارش شده‌است که او در سال ۲۰۰۷ به کارکنانش دستور داد که هارد دیسک‌های خود را با E4M رمزنگاری کنند ولی بعداً گفت که آن را با تروکریپت رمزنگاری کنند.
در سال ۲۰۰۳، لرو درخواستی به گروه‌های مختلف یوزنت فرستاد، در این پیام‌ها او به دنبال رابط‌های تجاری در ایالات متحده بود:ما سرمایه گذاران خصوصی مستقر در اروپا هستیم و به دنبال یک شهروند ایالات متحده یا شهروند دارای گرین کارت هستیم که به ما در راه اندازی شرکت جدیدمان که در فلوریدا مستقر خواهد شد کمک کند، ما تمام کاغذ بازی‌ها را انجام می‌دهیم و به کمک شما نیاز داریم تا با قوانین ایالات متحده مطابقت داشته باشد. اما ما می‌دانیم که در این دنیا هیچ چیز رایگان نیست، پس در ازای کمک شما ما ۵۰۰ دلار به شما می‌دهیم. لطفاً فقط افراد واقعی، نه وقت تلف کن‌ها.
در حدود سال ۲۰۰۴، با توصیه یک وکیل در کاستاریکا، لرو فعالیت‌های قمار آنلاین خود را رها کرد و چندین وب سایت و مرکز تماس برای فروش آنلاین داروی نسخه‌ای ایجاد کرد.
برای ثبت سفارش در این سایت‌ها، مشتریان پرسشنامه‌هایی در مورد سابقه پزشکی و علائم خود پر می‌کنند، داروی انتخابی خود را سفارش می‌دهند و با کارت اعتباری هزینه آن را پرداخت می‌کنند. این پرسشنامه‌ها به پزشکان در ایالات متحده ارسال می‌شود، آنها به نوبه خود برای داروهای سفارش داده شده نسخه می‌نویسند، هرچند بیمار را شخصاً معاینه نکرده‌اند. نسخه، همراه با سفارش مشتری، به داروخانه ای در ایالات متحده می‌رود، و سپس دارو برای مشتری فرستاده می‌شود. هم پزشک و هم داروخانه کمیسیون سفارش را دریافت می‌کنند. در پیگرد قضایی لرو برای این جرم در سال ۲۰۱۴ اظهار شد که «دستان برخی از مشتریان [RX Limited] اکنون سرد است و ۲ متر زیر خاک هستند»
RX Limited خدمات خود را از طریق هرزنامه تبلیغ کرد. از آنجا که پیامهایی که به یک وب سایت خاص هدایت می‌شوند به سرعت توسط فیلترهای اسپم مسدود می‌شوند، RX Limited سایتهای جدیدی را باز می‌کرد تا از این کار جلوگیری کند. در ابتدا دامنه‌های جدید به صورت جداگانه از فروشندگان دامنه مانند گوددی خریداری می‌شدند، تا اینکه RX Limited شرکت فروش دامنه ABSystems را راه اندازی کرد و به RX Limited اجازه داد دامنه‌های جدید را در مقیاس بسیار بزرگ تولید کند. تا سال ۲۰۱۲، لجیت اسکریپت تخمین زده‌است که بیش از نیمی از داروخانه‌های آنلاین سرکش در جهان از طریق ABSystems ثبت شده‌اند.
این تجارت به صورت شبه قانونی فعالیت می‌کرد، اما بسیاری از کارمندان و داروسازان تصور می‌کردند که این کار کاملاً قانونی است. هر سفارش همراه با نسخه پزشک بود، و سیستم، سفارش‌های مشتریان را ردیابی می‌کرد، و سفارش‌های غیرمعمول و بزرگ را که در مدت زمان کوتاهی ارسال می‌شدند مسدود می‌کرد. به نظر می‌رسد این سیستم به مرور زمان خود را با تغییر رویه‌ها نیز وفق می‌داد. به داروسازان پروانه پزشکانی که نسخه‌ها را می‌نویسند نشان داده می‌شد و افراد استخدام کننده بر این واقعیت که تجارت در فروش داروها کاملاً کنترل شده‌است، تأکید می‌کردند. حداقل در یک نمونه، اطلاعات تماس با یک مأمور سابق DEA به یک داروساز داده شد، مأمور تأیید کرد که از نظر قانونی هیچ مشکلی در حمل و نقل هیچ‌یک از داروهای ارائه شده توسط RX Limited وجود ندارد.
کسب و کار به شدت سود آورد بود. خدمات درآمد داخلی ایالات متحده اعلام کرد که RX Limited تا سال ۲۰۰۵ بیش از ۱٫۵ میلیون دلار فقط مالیات معوقه داشته. این بدهی هنوز پرداخت نشده‌است.
داروهای ارائه شده در وبسایت RX Limited عبارتند از:
در ابتدا مراکز تماس در اسرائیل راه اندازی می‌شدند، این مراکز سفارش‌های مشتریان را بررسی می‌کردند و به شکایات رسیدگی می‌کردند. به کارمندان مراکز تماس اسرائیلی گفته شد که در تماس با مشتری از اسامی آمریکایی استفاده کنند و به مشتریان بگویند که در یوتا واقع شده‌اند.
یکی از عملیات‌ها «بیت اوریدان» (بعدا اسم آن را به IBS Systems تغییر دادند و نهایتاً به SCSM تغییر دادند). تجارت مستقر در اورشلیم در سال ۲۰۰۵ توسط دو برادر اسرائیلی به ثبت رسید، در حالی که لرو به عنوان یک شریک خاموش فعالیت می‌کرد. یکی از برادران در ژوئیه ۲۰۰۶، و دیگری در پاییز ۲۰۰۷، بدون هیچ توضیحی رسمی شرکت را ترک کردند، و حالا لرو مستقیماً بر این عملیات نظارت داشت و دو مدیر اسرائیلی اکنون مستقیماً به او گزارش می‌دادند.
در پاییز ۲۰۰۸، دو مدیر مرکز تماس اورشلیم وظیفه نظارت بر افتتاح مرکز تماس جدید در تل آویو را بر عهده داشتند. مرکز تماس جدید در سال ۲۰۰۹ با نام CSWW ((Customer Service World-Wide)خدمات مشتری در سطح جهان) افتتاح شد و خدمات مشتری را بر عهده گرفت، در حالی که SCSM مستقر در اورشلیم کارهای زیرساختی و حسابداری شرکت‌ها را اداره می‌کرد.
با ادامه رشد RX Limited، لرو شروع به افتتاح مراکز تماس در فیلیپین کرد، و سمت‌های مدیریتی این مراکز تماس را به مدیران اسرائیلی سپرد. با اینکه هزینه‌های زندگی در مانیل کمتر از اسرائیل است، لرو به کارکنانش به اندازه حقوق اسرائیلی‌های در اسرائیل حقوق می‌داد، که پیشنهاد وسوسه کننده ای بود. وی آپارتمانهایی را در محله‌های مختلف مانیل در اختیار مهاجران اسرائیلی قرار داد اما اغلب آنها را از جایی به جای دیگر منتقل می‌کرد و اظهار می‌داشت که به آپارتمان آنها احتیاج دارد. تا سال ۲۰۱۰، او حداقل ده مرکز تماس با بیش از ۱۰۰۰ کارمند داشت.
در سال ۲۰۱۱ دولت آمریکا توزیع داروی سوما را محدود کرد و انتقال آن بین ایالت‌های مختلف آمریکا را ممنوع کرد، و برای توزیع آن داروخانه‌ها را مجبور به دریافت تأییدیه ویژه DEA کرد. از آنجا که سوما در میان داروهای پرفروش RX Limited بود، این شرکت حدود یک سوم تجارت خود را از دست داد و مجبور شد شرکت را کوچک کند. لرو تصمیم گرفت مرکز تماس تل آویو را ببندد و دفتر اورشلیم را کوچک کند. او برای تأمین سفارش‌های مشتریان شروع به قاچاق دارو از مکزیک به ایالات متحده کرد.
با گسترش سریع RX Limited و جستجوی مداوم آن برای پیدا کردن داروخانه‌های جدید در اواخر سال ۲۰۰۸، دو مدیر مرکز تماس اسرائیلی یک بحث عادی و روزانه را دربارهٔ اینکه می‌توانند داروخانه خود را در ایالات متحده باز کنند آغاز کردند. آنها معتقد بودند که می‌توانند در عین کمک به فعالیت‌های لرو، یک تجارت شکوفا راه اندازی کنند.
چند ماه پس از این مکالمه روزانه، یکی از این دو مدیر به فیلیپین اعزام شد برای آنچه که فکر می‌کرد یک جلسه تجاری با سه شریک است که آنها نمی‌شناخت، نام یکی از آنها دیو اسمیت بود. در این ملاقات او از رو عرشه یک قایق تفریحی به آب انداخته شد و اسمیت در حالی که به سمت او شلیک می‌کرد او را متهم می‌کرد که از لرو دزدی کرده‌است. بعد از اینکه مدیر برای اسمیت توضیح داد که قصد او راه اندازی کسب و کاری بوده که برای هر دو طرف (لرو و خودش) مفید باشد، او را روی عرشه کشتی بالا کشید. بعده‌ها لرو به او هشدار داد که حتی اگر شک کند که او در حال دزدی است، یا قصد دارد او را ترک کند جانش را از دست خواهد داد.
بین سپتامبر ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸، لرو ۱۲ میلیون دلار خرج کرد تا زمین‌های کشاورزی که دولت از کشاورزان سفیدپوست غصب کرده بود (اصلاحات ارضی در زیمبابوه) برای ۹۹ سال اجاره کند، و همچنین با کمک یک لابی کننده و افسر سابق اطلاعات اسرائیلی به نام آری بن مناشه، با موگابه لابی کند. نقشه او این بود که کشاورزان سفیدپوست را دوباره به زمین‌های کشاورزی برگرداند. به قولی او «می‌خواست دوباره زیمبابوه را تحت کنترل سفید پوستان دربیاورد». او در تنها بیانیه رسانه ای خود به روزنامه واشینگتن هیل گفت:ما می‌خواهیم نا عدالتی که در گذشته اتفاق افتاد به رسمیت شناخته شود و برنامه اصلاحات ارضی این ناعدالتی را جبران کند.شایعاتی مبنی بر بزرگتر بودن نقشه لرو وجود داشت، طبق این شایعات اجاره زمین‌های کشاورزی تنها بخشی از نقشه بوده و این نقشه نهایتاً به حذف موگابه از قدرت منجر می‌شد. لرو نهایتاً در ۲۰۰۸ نقشه‌های خود را رها کرد.
در سال ۲۰۰۷، لرو عملیات قطع درختان جمهوری دموکراتیک کنگو را آغاز کرد. همچنین حول و حوش سال‌های ۲۰۰۷–۲۰۰۸، لرو، بن مناشه را استخدام کرد تا با دولت وانواتو برای قطع درختان کائوری لابی کند. با این که لابی موفقیت‌آمیز بود، لرو ناپدید شد. اواخر سال ۲۰۰۸ و اوایل ۲۰۰۹ لرو تمام عملیات‌های قطع درختان خود را کنار گذاشت.
در سال ۲۰۰۷، لرو خانواده خود را به مانیل برد، و در خانه ای در داسمارینیاس زندگی می‌کردند، و او هم از آنجا به تجارت خود نظارت می‌کرد.
لرو متوجه موفقیت تجاری داروخانه آنلاین خود، که در آن زمان یک کسب و کار شبه قانونی بود شده بود، با این حال تصمیم گرفت تنوع ایجاد کند و در حول و حوش سال ۲۰۰۷ تجارت خود را به محدوده غیرقانونی گسترش دهد. این موارد شامل چوب بری، استخراج فلزات گرانبها، قاچاق طلا، معاملات زمین، حمل مواد مخدر، قاچاق اسلحه و پولشویی است. او در مکان‌های مختلفی از جمله مانیل، هنگ کنگ، کلمبیا، آفریقا و برزیل فعالیت می‌کرد. تعداد زیادی از اسرائیلی‌ها در آن زمان از طریق RX Limited در استخدام شدند، به فیلیپین دعوت شدند و سپس به فعالیت‌های خارج از شرکت RX Limited منتقل شدند. اینها شامل تجارت چوب در جمهوری دموکراتیک کنگو، تهیه مستقیم طلا از معادن آفریقا یا نگهبانی از خانه‌های متعلق به لرو در هنگ کنگ بود. بسیاری از سازمانهای لرو با سربازان سابق کار می‌کردند.
هنگ کنگ، مرکز مالی سازمان لرو بود. درآمد حاصل از عملیات‌های مختلف لرو صرف سرمایه‌گذاری در میله‌های طلا، الماس و دانه‌های نقره می‌شد و در هنگ کنگ در یکی از چندین خانه و آپارتمانی که لرو برای ذخیره آنها در اختیار داشت انبار می‌شد. تعدادی از اسرائیلی‌ها، که بسیاری از آنها سربازان نخبه سابق بودند، برای محافظت از این آپارتمان‌ها و خانه‌ها استخدام شده بودند. در نهایت، این کالاها توسط قایق و هواپیماهای شخصی به مرکز فرماندهی لرو در مانیل منتقل می‌شد. پرداخت به مراکز تماس و تأمین کنندگان RX Limited از هنگ کنگ منتقل می‌شد. چندین شرکت کاغذی ثبت شده توسط لرو یا از طرف لرو در هنگ کنگ مستقر بودند.
لرو عملیات خود را بسیار طبقه‌بندی شده نگه داشته بود. افراد کمی در سازمان او، از تمام فعالیت‌های او باخبر بودند. در یک مورد، زمانی که لرو به عنوان خبرچین فعالیت می‌کرد، او یک تیم را برای یک سری جلسات به موریس فرستاد، در حالی که تیم دیگر بر آنها نظارت می‌کردند. هیچ‌یک از تیم‌ها از دیگری خبر نداشتند تا زمانی که تیم نظارت از مأموریت خود بازگشت، رئیس تیم نظارت، هانتر، اعضای تیم دیگر را در عکسهای گرفته شده از آنها تشخیص داد.
ابتدا یا قبل از سال ۲۰۰۸بود، که لرو شروع به پاک کردن رد پای خود کرد. او از طریق چندین شرکت کاغذی در کشورهای مختلف فعالیت می‌کرد و از چندین هویت جعلی استفاده می‌کرد، برخی از آنها با مدارک جعلی نیز پشتیبانی می‌شدند. در میان اینها یک گذرنامه دیپلماتیک قانونی کنگوئی بود که در اوت ۲۰۰۸ صادر شده بود (به نام "سولوتشی کالدر لرو، پاول"، و با تاریخ تولد ۱۹۸۲-۱۲-۲۴)، و یک گذرنامه زیمبابوه ای، صادر شده در سال ۲۰۰۹، با نام "برنارد جان بولینز"، متولد 1964-06-20. او در متن رونوشت یک چت آنلاین، دربارهٔ صحنه سازی مرگ خود و ناپدید شدن و ظاهر شدن با یک هویت جدید و با گواهی تولد و نام جدید صحبت می‌کند. در همان دوران، برای اولین بار گزارش شده‌است که وی برای ترساندن مخالفانش از خشونت استفاده کرده‌است: در سال ۲۰۰۸، وی دستور داد که خانه پسر عمویش ماتیو اسمیت که یکی از کارمندانش بود را به دلیل اختلافات مالی، بمباران کنند.
در حدود سال ۲۰۱۱ لرو برای مدت طولانی ناپدید شد و هیچ‌یک از کارمندان وی از محل زندگی او خبر نداشتند. هنگامی که مقامات ایالات متحده به دستگیری او نزدیک شده بودند، لرو در ریو دو ژانیرو اقامت موقت گرفت و شروع به برنامه‌ریزی قدم‌های بعدی خود کرد. اطلاعات مربوط به بازه زمانی متفاوت است: طبق منابع، او اولین بار بین سال‌های ۲۰۱۰ (دو سال قبل از ورود او در می ۲۰۱۲) و نوامبر ۲۰۱۱ به ریو رفته بود. لرو یک عشق برزیلی در ریو داشت، و آنها یک پسر داشتند، بنابراین طبق قوانین برزیل لرو (که سرپرست پسر برزیلی اش بود) از استرداد مصون بود.
لرو در ۱۹ مه ۲۰۱۲ همراه کانایان و دخترشان به عنوان توریست به ریو دو ژانیرو رفتند. در زمان غیبت او سه اسرائیلی بر عملیات‌ها نظارت می‌کردند.
اسمیت بومی انگلیس بود و دارای گذرنامه آمریکایی بود. او در عراق و سپس برای یک شرکت مدیریت ریسک در فیلیپین کارهای امنیتی انجام داده بود. لرو اسمیت را در سال ۲۰۰۸ یا قبل از آن استخدام کرد، لرو او را عملاً معاون خود، و رئیس بخش امنیت کرد. در عوض اسمیت به لرو دسترسی استفاده از شبکه ای از پیمانکاران امنیت سابق که در عراق یا افغانستان خدمت کرده بودند را داد.
قاتل قراردادی، رونالد باریکواترو، که در فوریه ۲۰۱۲ بازداشت شد و ترور مایک لونتوک در سپتامبر ۲۰۱۱، به او نسبت داده می‌شود، اظهار داشت که وی توسط اسمیت استخدام شده‌است تا یک روزنامه‌نگار به نام "مار تی" را زیر نظر بگیرد. سوپناد در حال آماده‌سازی قتل‌های برنامه‌ریزی شده بود. هر دو قتل مربوط به توقیف کشتی کاپیتان اوفوک در سال ۲۰۰۹ بود.
در سال ۲۰۱۱، لرو شک کرد که اسمیت درحال دزدیدن طلا و دارو از محموله‌ها است، پس دستور قتل او را صادر کرد. به گفته یکی از منابع، اسمیت در حالی که مست بود در بیرون یک بار ربوده شد، و در یک قبر کم عمق قرار گرفت. سپس به ضرب گلوله کشته و دفن شد. منبع دیگری ادعا می‌کند که اسمیت را از قایق به پایین انداختند و به روشی شبیه مدیر مرکز تماس اسرائیلی به او شلیک کردند. گویا خود لرو چند تا از شلیک‌ها را انجام داده‌است. در جلسه دادگاه در مارس ۲۰۱۶، لرو به دست داشتن در این قتل اعتراف کرد. قاضی اجازه سؤال در مورد نحوه قتل اسمیت را نداد.
جوزف هانتر، که بعداً قاتل برتر لرو شد، بین سالهای ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹ استخدام شد. هانتر در اوونزبورو ، کنتاکی بزرگ شده بود، در سال ۱۹۸۳ وارد ارتش شد و در سال ۱۹۸۵ به تکاوران ارتش ایالات متحده آمریکا پیوست. هشت ماه بعد، در سال ۱۹۸۶، هانتر به خاطر مشکلات روحی ناشی از مرگ یکی از اعضای یگانش و دوست صمیمیش در هنگام تمرین مرخص شد. ائ بقیه دوران فعالیت نظامی خود را به عنوان گروهبان آموزشی و مربی تک تیرانداز گذراند. در طول ۱۸ سال وی در آلمان، پاناما و پورتوریکو جابه‌جا شد. او در اواسط سال ۲۰۰۴ بازنشسته شد، در حالی که درجه نظامی گروهبان یکم را داشت. وی بخاطر خدمت در ارتش افتخارات متعددی دریافت کرد.
پس از بازنشستگی در ارتش، هانتر به اوونزبورو بازگشت. او قصد داشت به نیروهای پلیس بپیوندد، اما هرگز این کار را نکرد. منابع در مورد دلایل نپیوستن هانتر مطمئن نیستند: هانتر در امتحان پلیس شهر نیویورک قبول شد اما متوجه شد که زندگی در این شهر بسیار گران است، یا علی‌رغم داشتن شرایط جسمی عالی به دلیل سن بالا در این امتحانات رد شد.
در سال ۲۰۰۵ هانتر به مشاور زندانیان در مجتمع اصلاح و تربیت گرین رود تبدیل شد. او که از کار خود راضی نبود، پس از ۱۵ ماه در سال ۲۰۰۶ کار را رها کرد و پس از آن برای کار در یک شرکت امنیتی خصوصی ثبت نام کرد. او با گرفتن اثر انگشت و سواب دی ان ای از کارمندان شرکت آنها را به عراق اعزام می‌کرد. دو سال بعد او به شرکت دیگری پیوست که از کارمندان سفارت ایالات متحده محافظت می‌کرد و بمب‌گذاری‌های انتحاری را بررسی کرد.
طبق گفته خانواده اش، هانتر در مدت حضور در ارتش به خیلی بداخلاق شده بود. خود هانتر اظهار داشت که با حضور او در عراق این صفات تشدید شد. او بدخلق، تحریک پذیر و پرخاشگر شده بود. بعده‌ها، به دنبال دستگیری او در سال ۲۰۱۳، زمانی که در بازداشت بود، بیماری اختلال اضطراب پس از سانحه در او تشخیص داده شد.
بین سال‌های 2007 و ۲۰۰۹، هانتر توسط یکی از همکارانش به لرو معرفی شد. او در ابتدا مأمور خرید و فروش طلا در مالی شد. لرو در سال ۲۰۰۹ به هانتر پیشنهاد داد که به عنوان محافظ شخصی او فعالیت کند. طبق شواهد حساب‌های شخصی خود هانتر، او در میانه سال ۲۰۰۹ دریافت که در انجام عملیات‌های غیرقانونی دست داشته‌است، و از آنجایی که نام او در چندین عملیات آورده شده بود، او شک کرد که برنامه ای برای «قربانی» کردن او چیده شده، و قصد دارند او را به مقامات تحویل دهند، اما او ادعا کرد که از کارش استعفا نداد چون برای جانش می‌ترسید.
در سال ۲۰۱۰ دیو اسمیت هانتر را برکنار کرد، چون فکر می‌کرد «کله او خیلی داغ بود». هانتر یک سال در آمریکا زندگی کرد و پس از ترور اسمیت در سال ۲۰۱۱، هانتر جای او را در تشکیلات لرو اشغال کرد. خروج او از تشکیلات و دوباره بازگشت به آن، بعداً در دادگاه علیه او استفاده شد و دفاع او مبنی بر ماندن در تشکیلات به دلیل ترس از جانش را بی اساس کرد. هانتر چندین قتل را برای لرو انجام داد، که در سازمان به آنها «مشاغل جایزه دار» (bonus jobs) گفته می‌شد. او از طریق پیمانکارهای نظامی که سابقاً با آنها کار می‌کرد، شروع به جذب آدمکش کرد. بسیاری از مردانی که هانتر برای لرو استخدام کرد، مانند او، سربازان سابق بودند که برای کنترل زندگی عادی خود دچار مشکل بودند.
سندی در دادگاه سال ۲۰۰۴ منتشر شد که لرو را برای صادر کردن «کالا، فناوری و خدمات» به دولت ایران بین سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۲ محکوک می‌کند. بسیاری معتقدند که این کالاها سیستم‌های هدایت موشکی بوده‌اند.
لرو از طریق شرکت Southern Ace که او صاحبش بود، در آوریل ۲۰۰۹، با نقض تحریم تسلیحاتی موجود، اسلحه‌های تهاجمی AK-47 و مسلسل‌های سبک را به شبه نظامیان سومالی فروخت.
شایعاتی وجود داشت مبنی بر اینکه لرو قصد داشت گروه شبه نظامی برای حمله به سیشل ایجاد کند. مجری این طرح هانتر برای این طرح خیلی رجز خوانی می‌کرد و لاف می‌زد، اما رئیس تیم تحقیقات سازمان ملل، بیشتر نگران فعالیت‌های لرو در سومالی بود، در نتیجه این طرح را نادیده گرفت. بر اساس گفته‌های او، لرو قصد داشت یک شرکت امنیتی ویژه محافظت از کشتی‌های تجاری در برابر حملات دزدان دریایی ایجاد کند.
در مارس ۲۰۱۰، لرو قصد داشت مقدار زیادی سلاح سنگین را از راه هوایی به سومالی وارد کند، اگرچه تحویل آن هرگز صورت نگرفت. در اواسط سال ۲۰۱۰ لرو متوجه شد که او تقریباً دو برابر نرخ بازار به شبه نظامیان پرداخت می‌کند، و اختلافاتی با شریکش در این عملیات که فقط با نام مستعار «اتاویو» از او یاد می‌شود، درگرفت.