moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ادی راما (زاده ۴ ژوئیه ۱۹۶۴) سیاستمدار، هنرمند، نویسنده و نخست وزیر فعلی آلبانی از سال ۲۰۱۳ است. وی از سال ۲۰۰۵ رهبر حزب سوسیالیست بوده است. او از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ وزیر فرهنگ، جوانان و ورزش آلبانی بود. او با حزب دست چپی ائتلاف کرده و در ژوئن ۲۰۱۳ با شکست دادن حزب محافظه‌کار جانشین نخست‌وزیر سالی بریشا شد.
حزب سوسیالیست به رهبری ادی راما در انتخابات پارلمانی ۲۰۱۷ آلبانی که در روز یکشنبه ۲۵ ژوئن برگزار شد ۷۷ کرسی به دست آورد و صاحب اکثریت شد.
«گریه را به مستی بهانه کردم» یا به اختصار «گریه را به مستی…» تصنیفی در سه بند در آواز دشتی از عارف قزوینی است که سال ۱۳۲۸ ه‍.ق ساخته شد.
خوانندگان مختلفی ازجمله مرضیه در برنامه گلهای رنگارنگ ۱۷۵، عبدالوهاب شهیدی در برنامهٔ گلهای رنگارنگ ۲۶۶، محمدرضا شجریان (در دو نسخه دشتی و سه‌گاه) ، حمیرا و محسن نامجو در آهنگ «آن مان نواران» این تصنیف را اجرا کرده‌اند.
این تصنیف دور دومی نیز داشته‌است که با مطلع «مرده بهتر آنکو هنر ندارد / نالهٔ دروغی اثر ندارد» آغاز می‌شد که باقی نمانده‌است.
عارف قزوینی "گریه را به مستی" را در شکایت از زمامداری ناصرالملک که در آن زمان نایب‌السلطنه احمدشاه بود، تصنیف کرده‌است. در بند سوم تصنیف آمده‌است: «شد چو ناصرالملک مملکت‌دار / خانه ماند واغیار لیس فی الدار / زین سپس حریفان خدانگهدار / من دگر بمیخانه خانه کردم». به گفتهٔ عارف:
در نهایت ناصرالملک به یپرم‌خان دستور دستگیری عارف را می‌دهد و عارف مجبور می‌شود از تهران بگریزد.
سیلم جنوبی (به انگلیسی: South Salem) یک منطقهٔ مسکونی در نیویورک است که در شهرستان وستچستر، نیویورک واقع شده‌است.
سیلم جنوبی ۱۶۴٫۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کورعش فولادی (متولد ۱۳۴۲) سیاستمدار ایرانی است. او نماینده خرم‌آباد در پنجمین دوره مجلس شورای اسلامی بود.احتمال کاندیداتوری ورزشکار شناخته شده از خرم‌آباد
تعداد آرای او در انتخابات، ۱۷۱۵۷۹ رأی بود.
سیمونه مورو (متولد ۲۷ اکتبر ۱۹۶۷) کوهنوردی ایتالیایی است. او برای ثبت اولین صعودهای زمستانی به چهار قله از هشت‌هزار متری‌ها مشهور است: شیشاپانگما در سال ۲۰۰۵، ماکالو در ۲۰۰۹ ، گاشربروم ۲ در سال ۲۰۱۱ و نانگاپاربات در سال ۲۰۱۶ .
مورو همین‌طور خلبانی باتجربه است. در سال ۲۰۱۳ او و دو متخصص امداد و نجات دیگر، رکورد بلندترین عملیات نجات با بالگرد را بر روی کوه لهوتسه و در ارتفاع ۷۸۰۰ متری، شکستند.
او در برگاموی (ایتالیا) و در خانواده‌ای متوسط به دنیا آمد. او در دهکده والتس که در نزدیکی بخش ایتالیایی آلپ قرار دارد (آلپ برگامو)، بزرگ شد و از حمایت بی‌حد پدرش در علاقه‌مندی به کوهستان، برخوردار بود. پدرش کوهنورد و دوچرخه‌سواری حرفه‌ای بود و محیطی پرجنب و جوش و بین‌المللی پیرامونش ایجاد کرده بود. او از ۱۳ سالگی صعود به قله پرسولانا در آلپ برگامو را آغاز کرد و همزمان، تحصیلش را تا دریافت مدرک دانشگاهی، ادامه داد.
سیمونه مورو فعالیت‌های کوهنوردی‌اش را از کوه‌های نزدیک محل زندگی‌اش و کوه‌های دولومیت آغاز کرد. اولین مربی‌اش پدرش بود و سپس از راهنمایی‌های آلبرتو کوسونی و برونو تاسی استفاده کرد. در این دوره او روی صخره‌نوردی متمرکز بود؛ فعالیتی که هیچ‌گاه ترک نکرده‌است. در ۱۹۹۲ در اولین صعود هیمالیایی‌اش به کوه اورست (۸۸۴۸ متر) شرکت کرد. یک سال بعد، مورو از آکونکاگوا (۶۹۶۲ متر) که بلندترین قله آمریکای جنوبی و یکی از هفت قله است، بالا رفت و اولین صعود زمستانی این قله را ثبت کرد. او در ادامه فعالیت حرفه‌ای‌اش از قله‌های بسیاری از جمله سِرو میرادور و ماکالو (۸۴۸۵ متر) در ۱۹۹۳، شیشاپانگما (۸۰۲۷ متر) و لهوتسه (۸۵۱۶ متر) در ۱۹۹۴ و کانگچنجونگا (۸۵۸۶ متر) در سال ۱۹۹۵ بالا رفت.
در ۱۹۹۶ مورو در عرض ۲۵ ساعت از دیواره غربی کوه فیتز روی (۳۴۰۵ متر در پاتاگونیا) بالا رفت و بازگشت؛ دیواره‌ای که در میان صخره‌نوردان، فنی‌ترین دیواره در جهان است. در همان سال، او شیشاپانگما را بدون اکسیژن و در مدت ۲۷ ساعت صعود کرد و از ارتفاع ۷۱۰۰ متری با اسکی پایین آمد. در ۱۹۹۷، از لهوتسه بالا رفت. در زمستان همان سال، جبهه جنوبی آناپورنا (۸۰۹۱ متر) را آزمود. در همین صعود بود که همراهان کوهنوردش، آناتولی بوکریف و دیمیتری سوبولف در سقوط بهمن مفقود شدند.
او در سال ۱۹۹۸ بازهم از اورست بالا رفت و چهار قله قله ابن سینا یا لنین (۷۱۳۴ متر)، کورژنوسکایا (۷۱۰۵ متر)، قله اسماعیل سامانی (۷۴۹۵ متر، این قله پیشتر کمونیسم نام داشت) و خان تنگری (۷۰۱۰ متر) را همراه با راهنمای جوان قزاقستانی دنیس اروبکو صعود کرد. او سپس همراه با دنیس در سال ۲۰۰۰ از اورست بالا رفت و در زمستان ۲۰۰۱ ماربل وال را فتح کرد.
او در سال ۲۰۰۲ سه صعود انجام داد: توده وینسون (۴۸۹۲ متر، واقع در قطب جنوب و یکی از هفت قله)، چو ایو (۸۲۰۱ متر) و اورست. در سال ۲۰۰۳ نیز سه قله را فتح کرد؛ قله‌های برود پیک (۸۰۵۱ متر)، البروس (۵۶۴۲ متر) و کلیمانجارو (۵۸۹۵ متر). در سال ۲۰۰۴ از قله‌های بارونتسه (۷۱۲۹ متر) از مسیری تازه و شیشاپانگما و آناپورنا بالا رفت. باروتا و باتوکشی را در ۲۰۰۵ فتح کرد و برود پیک را در زمستان ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷.
او در سال ۲۰۰۵ اولین صعود زمستانی قله شیشاپانگما را به همراه پیوتر موراوسکی ثبت کرد. در ۲۰۰۶ با استفاده از تراورس شمالی- جنوبی انفرادی در مدت ۵ ساعت از اورست پایین آمد. در ۲۰۰۸ اولین صعود تاریخ از بکاباراکای‌چوک (۶۹۵۰) در قارقروم را انجام داد. این صعود به روش آلپی یا روش سبکبار و در زمان ۴۳ ساعت انجام شد (صعود و پایین آمدن).
در ژانویه ۲۰۰۹ او اولین صعود زمستانی قله ماکالو را به همراه دنیس اوروبکو به اتمام رساند.
او در فوریه ۲۰۱۱ اولین صعود زمستانی گاشربروم ۲ را با همنوردی دنیس اوروبکو و کوری ریچاردز انجام داد. در آوریل ۲۰۱۳ در یک درگیری با گروهی از شرپاها در اورست شرکت داشت در حالی که خبرش به سراسر جهان مخابره می‌شد. این درگیری ظاهراً هنگام تراورس و بریدن طناب‌ها به وجود آمده بود.
در ماه مه ۲۰۰۱ در حالی که تلاش می‌کرد بین اورست و لهوتسه تراورس کند، روی دیوار لهوتسه و در ارتفاع ۸۰۰۰ متری، صعود خود را نیمه تمام گذاشت تا به عملیات نجات کوهنوردی به نام تام مورز بپردازد. برای این‌کار جایزه بازی جوانمردانه یونسکو به نام پیر د کوبرتین را دریافت کرد. همین‌طور مدال طلای شهروندی را از دست رییس‌جمهور ایتالیا کارلو آدزلیو چیامپی و جایزه یادبود دیوید آ سولز را از انجمن آلپ آمریکا دریافت کرد.
او در ۲۰۰۹ یک بالگرد با هزینه شخصی تهیه کرد تا در نپال و برای عملیات امداد و نجات مورد استفاده قرار گیرد. در چندین مورد او خود خلبانی بالگرد را به عهده گرفته تا کوهنوردان، شرپاها، راهپیمایان و مردمی را که در مناطق دورافتاده زندگی می‌کنند، نجات دهد.
در سال ۲۰۰۳، طرح و تأمین مالی مدرسه‌ای برای ۳۹۶ نفر از کودکان شرپاها را در روستایی در نپال به انجام رساند. هدف این پروژه که با همکاری بنیادی ایتالیایی انجام شده، جلوگیری از ترک تحصیل این کودکان اعلام شد. مدرسه در سال ۲۰۰۵ افتتاح شد. این مدرسه در ارتفاع هزارمتری روستایی واقع شده که از اولین جاده سه ساعت فاصله دارد.
او همین‌طور در نزدیکی کمپ اصلی نانگا پاربات، در تأمین مالی و ساخت ساختمان سنگی کوچکی برای چوپانان منطقه و همین‌طور بیمارستان کوچکی در روستای سِر، شرکت داشت. او همین‌طور ماموریت‌های نجات رایگان در منطقه انجام می‌دهد.
ان جی سی ۳۸ یک کهکشان مارپیچی است که در صورت فلکی ماهی قرار دارد.
نیسیم بار سلوماه یا نیسیم بن سولومون یک حاخام یهودی ایرانی از شهر همدان بود که در سال ۱۸۴۷ میلادی از طرف حاخام همدان ملا الیاهو به اروپا و از آنجا به کانادا رفت. او کتاب تاریخ یهودیان را در سال ۱۸۵۰ در لندن منتشر کرد. ملا الیاهو حاخام نیسیم را به لندن و از آنجا به مونترال کانادا فرستاد تا از یهودیان اروپا و کانادا درخواست کمک نماید. بر اساس اطلاعات به دست آمده از بار سلوماه، حاخام آبراهام دو سولا، حاخام پرتغالیان مونترال هشت مقاله در مورد مشکلات یهودیان ایران نوشت. ربی نیسیم همچنین اطلاعات زیادی در مورد نحوه زندگی یهودیان همدان ارائه کرد. بر اساس نوشتارهای دو سولا در این زمان در همدان یک یشیوا وجود داشته است که در آن کتابهایی نظیر شولحان عاروخ، کتابهای ابن میمون، میشنا توراه، تلمود بابلی و اورشلیمی و عین یاکوف تدریس میشده است. The Jews of Iran: The History, Religion and Culture of a Community,Houman Sarshar , 2014, page 64.
در سال ۱۸۷۰ چارلز نتر که یکی از افراد تأسیس کننده اتحاد بود، اجازه تأسیس مدرسه کشاورزی میکوه اسراییل را در فلسطین از امپراتوری عثمانی گرفت. در این زمان بیش از ۶۰ مدرسه آلیانس در عثمانی ، ایران و شمال آفریقا شروع به کار کردند. بیشتر معلمین این مدارس در ترکیه و فرانسه تعلیم داده شده بودند. در سال ۱۹۰۰ اتحاد آلیانس دارای بیش از ۱۰۰ مدرسه بود و بیشتر حضور آن در مراکش، تونس و ترکیه بود. در سال ۱۹۶۸ میلادی سازمان آلیانس دارای ۳۱ مدرسه اتحاد در مراکش ، ۱۳ مدرسه در ایران، ۱۳ مدرسه در اسراییل، ۳ مدرسه در لبنان، ۳ مدرسه در تونس و ۱ مدرسه در سوریه بود.
نمایندگان آلیانس در ایران هرچه در توان داشتند به­کار بردند تا ماهیت فرانسوی این مدارس را حفظ کنند، اما بر اساس قوانین کشور این مدارس ناچار بودند ماهیت ایرانی به خود بگیرند.
تغییر مواد درسی مدارس آلیانس بر اساس برنامه‌های وزارت معارف، به نوبة خود در خدمت منافع فرزندان یهودی ایرانی قرار می­گرفت، زیرا مسیر آموزش این دانش­آموزان به مراتب بیشتر هم­جهت و هم­سو با مسیر واقعی زندگی‌شان به عنوان افراد ایرانی قرار داشت. محدودکردن تعلیمات دین یهود که در دورهٔ پهلوی در مدارس آلیانس صورت گرفت، در راستای سیاست‌های کلی کشور و حتی به نفع یهودیان بود. طبقات مختلف یهودی با این پدیده برخوردهای گوناگون داشتند. فقیرترین این طبقات طبعاً فرصت توجه به فعالیت­های آموزشی مدرسه را نداشتند. آن­ دسته از طبقات و قشرهایی هم که به دنبال شأن و موقعیت مناسب در اجتماع بودند از پیشرفت فرزندانشان در تحصیل دانش، آشنایی با زبان‌های فارسی، فرانسوی و دیگر زبان­ها خرسند بودند. بعضی از یهودیان هم متوجه شده بودند که تعلیمات فرزندانشان جواب­گوی انتظارات مذهبی آنها نیست؛ اما این دسته قادر به شناسایی و درک موقعیت و شرایط اجتماعی خود نبودند. بسیاری از اولیاء از این که مدارس آلیانس تحصیلات پیشرفته‌ای را در اختیار یهودیان ایران قرار داده، کمال قدردانی را داشته و اعتراض یا انتقادی به آن روا نمی‌داشتند، ولی باز هم تعدادی بودند که به خوبی می­دانستند که فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی مدارس آلیانس در جهت تقویت وحدت ملی کشور می‌باشد و محل مناسبی برای فعالیت‌های مذهبی نیست.
«به سوی غرب» تک‌آهنگی از هنرمند اهل بریتانیا آنی لنکس است که در سال ۲۰۰۳ میلادی منتشر شد.
این ترانه که موسیقی متن فیلم است در هفتاد و ششمین دوره جوایز اسکار جایزه اسکار بهترین ترانه بدست آورد.
سیگنال (به ) یک پیام‌رسان متن‌باز با امکان ارسال پیام‌های متنی، صوتی و تصویری رایگان و امن است که برای اندروید، آی‌اواس و دسکتاپ طراحی شده‌است. برای استفاده از این پیام‌رسان تنها به شماره تلفن نیاز دارید.
سیگنال در جایگاه نخست امن‌ترین پیام‌رسان دنیا قرار دارد؛ و با خبر تغییر سیاست‌های پیام‌رسان واتس‌اپ (محبوب‌ترین پیام‌رسان جهان) در ژانویه ۲۰۲۱ و به‌خصوص با پیشنهاد ایلان ماسک و جک دورسی، افراد زیادی به این پیام‌رسان روی آوردند.
از مشهورترین افرادی که از این پیام‌رسان استفاده می‌کنند می‌توان به ادوارد اسنودن کارمند سابق آژانس امنیت ملی آمریکا اشاره کرد. در سال ۲۰۱۸ مجلس سنای ایالات متحدهٔ آمریکا با تأیید امنیت بالای این پیام‌رسان دست سناتورهای آمریکایی را در استفاده از این نرم‌افزار باز گذاشت که برای تبادلات کاری و غیرکاری از این پیام‌رسان امن و سریع استفاده کنند.
سیگنال یک سرویس پیام رمزگذاری‌شده از طریق پلتفرم است که توسط بنیاد سیگنال و پیام‌رسان سیگنال ساخته شده‌است. از اینترنت برای ارسال پیام‌های یک به یک و گروهی استفاده می‌کند که می‌تواند شامل پرونده‌ها، یادداشت‌های صوتی، تصاویر و فیلم‌ها باشد. این برنامه همچنین می‌تواند برای برقراری تماس صوتی و تصویری یک به یک و گروهی مورد استفاده قرار گیرد و همچنین در نسخه اندروید آن می‌توان به صورت اختیاری به عنوان یک برنامه پیامکی استفاده شود.
سیگنال از شماره تلفن‌های همراه استاندارد به عنوان شناسه استفاده می‌کند و تمام ارتباطات را با سایر کاربران سیگنال با رمزگذاری پایان به پایان ایمن می‌کند. این برنامه‌ها شامل مکانیزمی است که به وسیله آن کاربران می‌توانند به‌طور مستقل هویت مخاطبین خود و یکپارچگی کانال داده را تأیید کنند.
نرم‌افزار سیگنال رایگان و منبع باز است. سرویس گیرندگان آن تحت مجوز GPLv3 منتشر می‌شوند، در حالی که کد سرور تحت مجوز AGPLv3 منتشر می‌شود. برنامه اندروید همچنین شامل اجزای شخص ثالث است که منبع بسته هستند. بنیاد غیرانتفاعی سیگنال در فوریه ۲۰۱۸ با بودجه اولیه ۵۰ میلیون دلار از برایان اکتون راه اندازی شد. سیگنال هم‌اکنون بیش از ۵۰ میلیون بارگیری در پلی اِستور (فروشگاه گوگل‌پلی) دارد و هم‌اکنون محبوب‌ترین اَپِ رایگان در اَپ اِستور شده‌است.
در ۶ بهمن ۱۳۹۹ این پیامرسان به دلایل نامعلومی در ایران فیلتر شد و دسترسی کاربران به این برنامه تنها از طریق فیلترشکن امکان‌پذیر است، البته برخی از شرکت‌های ارائه دهندهٔ اینترنت ثابت، مانند مخابرات هنوز دسترسی به این پیام‌رسان را قطع نکرده‌اند و ظاهراً این مشکل تنها بر روی اینترنت‌های همراه وجود دارد.
در طول سه سال گذشته سیگنال روی زیرساخت‌ها و امکانات خود سرمایه‌گذاری کرده تا بتواند از کاربران خود پشتیبانی کند. این پیام‌رسان در سال ۲۰۲۰ و در زمان اعتراضات برای مرگ «جورج فلوید» مورد توجه کاربران قرار گرفت چرا که به باور آن‌ها، نیروهای اجرای قانون آن‌ها را زیرنظر داشتند و کمپانی‌ها را مجبور به ارائه داده‌ها می‌کردند. حال این محبوبیت بیشتر شده و در صدر برنامه‌های رایگانِ اپ استورِ اپل و پلی استورِ گوگل قرار گرفته‌است. این محبوبیت به اندازه‌ای است که برخی کاربران از تأخیر در احراز هویت دو مرحله‌ای خبر می‌دهند.
از امکانات پیام رسان سیگنال می‌توان به امکان برقراری تماس صوتی و تصویری به صورت یک‌به‌یک و گروهی، ارسال پیام‌های متنی، تشکیل گروه، استفاده از ایموجی یا برچسب (استیکر) اشاره کرد.
تمام ارتباطات در سیگنال رمزگذاری سرتاسری می‌شوند، بنابراین تنها افراد حاضر در یک ارتباط می‌توانند به پیام‌ها و محتوا دسترسی پیدا کنند و حتی خود کمپانی هم نمی‌تواند آن‌ها را ببیند.
در اندروید، کاربران می‌توانند سیگنال را به عنوان برنامهٔ پیش‌فرض SMS / MMS در نظر بگیرند و به آن‌ها امکان ارسال و دریافت پیام کوتاه غیر رمزنگاری شده علاوه بر پیام‌های استاندارد رمزگذاری شده پایان به انتها را بدهند. سپس کاربران می‌توانند از همان برنامه برای برقراری ارتباط با مخاطبینی که سیگنال ندارند استفاده کنند. ارسال پیام بدون رمزگذاری نیز به عنوان یک چشم پوشی بین کاربران سیگنال در دسترس است.
TextSecure به کاربر اجازه می‌دهد تا یک عبارت عبور تنظیم کند که پایگاه داده پیام محلی و کلیدهای رمزگذاری کاربر را رمزگذاری کند. این پایگاه داده مخاطبین کاربر یا مهر زمان پیام را رمزگذاری نکرده‌است. برنامه سیگنال در اندروید و آی‌اواس را می‌توان با پین تلفن، عبارت عبور یا احراز هویت بیومتریک قفل کرد. کاربر می‌تواند یک فاصله «وقفه قفل صفحه» را تعریف کند و در صورت گم شدن یا دزدیده شدن تلفن، یک مکانیسم محافظت اضافی ارائه می‌دهد.
سیگنال همچنین به کاربران امکان می‌دهد تایمرها را روی پیام‌ها تنظیم کنند. پس از یک بازه زمانی مشخص، پیام‌ها هم از دستگاه فرستنده و هم از دستگاه گیرنده حذف می‌شوند. فاصله زمانی می‌تواند بین پنج ثانیه تا یک هفته باشد و تایمر برای هر گیرنده زمانی شروع می‌شود که نسخه پیام خود را بخوانند. توسعه دهندگان تأکید کرده‌اند که این ویژگی مشترک برای مکالمه‌هایی است که همه شرکت کنندگان می‌خواهند بهداشت داده‌های حداقلی را به‌طور خودکار انجام دهند، نه برای موقعیت‌هایی که مخاطب شما دشمن شماست.
سیگنال به‌طور پیش فرض پیام‌های کاربران را از پشتیبان‌گیری ابری غیر رمزگذاری شده حذف می‌کند.
سیگنال از رسیدهای خواندن و نشانگرهای تایپ پشتیبانی می‌کند، که هر دو آن‌ها می‌توانند غیرفعال شوند.
سیگنال به کاربران اجازه می‌دهد تا به صورت خودکار چهره افراد را در عکس‌ها تار کنند تا از هویت آن‌ها محافظت کنند.
در حقیقت تنها داده‌ای که شما در اختیار توسعه‌دهندگان سیگنال قرار می‌دهید، شماره تلفن است که البته این پیام‌رسان به دنبال راهی برای تغییر این موضوع است و می‌خواهد سرورهای مخاطبین را رمزگذاری کند. با اینکار موقعی که دولت‌ها یا سازمان‌ها خواستار دسترسی به داده‌های کاربران باشند، سیگنال دیتایی ندارد که در اختیارشان قرار دهد.
توسعه‌دهندگان سیگنال در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۱ از طریق صفحه اپلیکیشن در توییتر اعلام کردند که به زودی امکانات بیشتری از جمله کاغذ دیواری صفحات چت، اضافه شدن قسمت دربارهٔ در پروفایل، برچسب‌های (استیکرهای) متحرک و… به اپلیکیشن اضافه خواهند کرد.
در مورخ ۲۵ دی‌ماه ۱۳۹۹ دسترسی به برنامه پیام‌رسان سیگنال از طریق اپ‌استورهای ایرانی اندروید و ios مانند مایکت و بازار مسدود شد. این فروشگاه‌های فروش اجازه دانلود سیگنال را از کاربران خود سلب کردند، دلیل این حذف را دستورکارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه که به کارگروه فیلترینگ مشهور است اعلام کرده‌اند.
سیگنال ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شورای عالی فرهنگ از عالی‌ترین نهادهای دولتی فرهنگی و بالاترین نهاد در ساختار آموزش و پرورش ایران در عصر پهلوی بود‏ که بین ۱۳۱۷ و ۱۳۴۶ فعالیت می‌کرد. محمد معین، محمد سام، حسین نصر، ابوالحسن شعرانی، محمود شهابی و یدالله سحابی برخی از اعضای آن بودند. شورای عالی فرهنگ در سال ۱۳۱۷ با تغییر نام «شورای عالی معارف» تشکیل و مرجعی قانونی برای نظارت بر فعالیت‌ها و تدوین مقررات آموزشی تعیین شد. از مهمترین اقدامات آن توسعه دانشسراها، پایه‌گذاری اولین مدارس عشایری، انضمام بیمارستان‌ها به دانشکده پزشکی، تأسیس کتابخانه مرکزی دانشگاه و لایحه ترمیم حقوق معلمان بود.
این شورا در سال ۱۳۴۶ به شورای شاهنشاهی آموزش و پرورش تغییر نام داد و تا کنون مشغول به فعالیت می‌باشد.شورایی به قدمت 11٠ سال
از سوی دیگر در سال ۱۳۴۶ در اجرای «قانون تشکیل وزارت فرهنگ و هنر» شورایعالی جدیدی با نام شورای عالی فرهنگ و هنر تشکیل شد.قانون تأسیس شورای عالی فرهنگ و هنر
این شورا در هر دوره ۵ نفر عضو داشت. بسیاری از فرهیختگان و نویسندگان ایرانی عضو این شورا بودند، اگر چه برخی نیز به «دستور» مقامات دربار به عضویت این شورا درمی‌آمدند.
ذبیح‌الله صفا، سید فخرالدین شادمان، سید حسین نصر، محمود شهابی، یدالله سحابی، محمد معین، ابوالحسن شعرانی، محمد سام اسدالله آل بویه، احمد میرعلائی، مهدی حائری یزدی، و…
برگزاری کنگره‌ها و همایش‌های بین‌المللی و نامگذاری مکان‌های فرهنگی و چاپ نشریات و کتب خاص و تأسیس مؤسسه‌ها و بنیادهای فرهنگی فراوانی در دوران فعالیت شورای عالی فرهنگ انجام گرفت.
سید محمد تدین، فرهمند، غلامحسین رهنما، محمد مجتهدی، سید مهدی مجتهد لاهیجی، دکتر اسدالله ال بویه، محمدعلی فروغی، خلیل ملکی، دکتر ولی نصر، دکتر یدالله سحابی، اسماعیل مرآت، محسن غریب، ملک الشعرای بهار، دکتر محمود مهران، احمد سعیدی، دکتر احمد پارسا، احمد سعیدی، وحید تنکابنی، سید حسن تقی‌زاده، دکتر محمود حسابی، دکتر نصیری، دکتر علی‌اکبر سیاسی، محسن حداد، حسین اعلا، بدیع الزمان فروزانفر، یزدان فر، حسین پیرنیا (مؤتمن الملک)، سعید مالک (لقمان الملک)، رشید یاسمی، عیسی صدیق، محسن کلانتری، دکتر جواد آشتیانی، دکتر جهانشاه صالح، علی اکبر شایگان، مهندس مهدی بازرگان، دکتر عبدالله شیبانی، دکتر ابراهیم شمس آوری، دکتر منوچهر اقبال، ابوالقاسم نراقی، دکتر عباس ریاضی، دکتر روشن، دکتر سنجابی، مهندس ریاضی، سید محمد مشکوه، تجدد، غلامحسین مصاحب، غفاری، مهدی آذر، مرتضی قلی اسفندیاری، دکتر جناب، غلامعلی رعدی، حبیب‌الله مظفری، دکتر فرخ رو پارسا، محمد افشار، دکتر احمد هوشنگ شریفی، دکتر طوسی، حسین فرهودی، دکتر محمد سام، رضا جعفری، مهندس شقاقی، غلامحسین صدیقی، پرویز خانلری، دکتر محمد معین، فروغ کیا، میرسپاسی، فخرالدین شادمان، موسی آذرنوش، مجید آهی، احمد مقبلی، یحیی مهدوی، محمد علی ادب، نوروزیان، عظیم زاده، والی زاده، آیت الله مهدی حائری یزدی، دکتر ذبیح‌الله صفا، دکتر موسی عمید، نامدار، مهندس اشراقی، مرتضی موسی، دکتر خان بابا بیانی، شهابی، شعرائی، محمدنمازی، دکتر محمد مشایخی، رضافلاح، احمد مهران، دکتر بینا، پروفسور جمشید اعلم، فاطمی، دکتر اسماعیل فیلسوفی، دکتر فرهاد، محمد درخشش، دکتر محمود صناعی، مهندس اسفندیاری.
مرکز جهانی بهائی () نام مرکز معنوی و اداری آیین بهائیت در اسرائیل است. مرکز جهانی متشکل از ساختمان‌های مرکز جهانی بهایی یعنی آرامگاه بهاءالله در شهر عکا، آرامگاه باب در کوه کرمل در شهر حیفا و نیز ساختمان‌های گوناگون دیگری از جمله بیت‌العدل اعظم است. مرکز جهانی بهائیت محل زیارت بهائیان محسوب می‌شود
هماهنگی و نظارت بین‌المللی بسیاری از دین بهائیت در بیت‌العدل اعظم که ساختمان مدیریتی عالی دین بهائیت است، انجام می‌شود. این شامل احکامی می‌شود که بر این مذهب در سطح جهانی و بر مطالعه و ترجمهٔ متون مقدس بهائی تأثیر می‌گذارند.
مرکز جهانی بهائی از زمان سوریهٔ عثمانی ریشه‌های تاریخی در منطقه دارد. قدمت آن به دههٔ ۱۸۵۰ و ۱۸۶۰ بر می‌گردد، زمانی که ناصرالدین‌شاه ایران و سلطان امپراتوری عثمانی، عبدالعزیز یکم یکی پس از دیگری بهاءالله را برای حبس ابد از ایران به قلعهٔ عکا تبعید کردند.
بسیاری از مکان‌های مرکز جهانی بهائیت، شامل باغ‌های بهائی حیفا و آرامگاه باب که شیب شمالی کوه کرمل را تشکیل می‌دهند در سال ۲۰۰۸ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شدند.
سارا فانلی ، متولد سال ۱۹۶۹ میلادی، هنرمند و تصویرگر انگلیسی ایتالیایی-تبار است که بیشتر به خاطر نقاشی در کتاب‌های کودکان شناخته می‌شود.
سارا فانلی، در فلورانس ایتالیا، به دنیا آمد. مدتی بعد، وی به لندن رفت تا در کالج هنر کمبرول درس بخواند و سپس، در سال ۱۹۹۵، از کالج سلطنتی هنر فارغ‌التحصیل شد.
وی اوقاتش را بین تصویرگری، کتاب‌ها و پروژه‌های شخصی تقسیم می‌کند. وی چند کتاب کودک نوشته است که به چند زبان مختلف چاپ شده و برای آن کتاب‌ها و سایر تصویرگری‌ها، تقدیرنامه‌ها و جایزه‌های بین‌المللی به دست آورده است. علاوه بر آنها، دو بار برندهٔ جایزهٔ تصویرگری موزهٔ ویکتوریا و آلبرتhttp://www.vam.ac.uk/content/articles/v/about-the-winning-artists/ در لندن بوده و همچنین از D&AD که در زمینهٔ طراحی گرافیک و تبلیغات فعالیت می‌کند؛ سه بار مدال نقره برای تمبر پستی در سال ۲۰۰۰، طراحی پوستر در سال ۲۰۰۳، و برای کتابش «بعضی وقتها من فکر می‌کنم؛ بعضی وقتها من هستم.» در سال ۲۰۰۸ گرفته‌است. از سال ۲۰۰۰ عضو انجمن بین‌المللی گرافیک AGI بوده و در سال ۲۰۰۶، اولین زنی بود که در انجمن هنرمندان سلطنتی صنعت در انگلیس، در زمینهٔ تصویرگری جایزه به دست آورد و یکی از ۲۰۰ نفری شد که (از سال ۱۹۳۹ سال تأسیس انجمن تا کنون) دارای مدال عضویت افتخاری این انجمن هستند. قابل به ذکر هست که این انجمن به صورت خیلی انحصاری و تحت شدیدترین شرایط، مدال عضویت به هنرمندان اهدا می‌کند.
در سال ۲۰۰۶، سارا فانلی توسط کمیسیون «modern tate» انتخاب شد تا برای آن‌ها چهار ورودی گالری کلکسیون دائمی و اثر هنری چهل متری «خط زمانی طولانی هنرمندان در قرن بیستم» طراحی کند. این اثر هنری در شمارهٔ دوم مجلهٔ استودیو معماری و شهرسازی آوریل ۲۰۱۲ به چاپ رسید.http://issuu.com/rrcstudio/docs/studiomagazine02/25
«کتاب نقشهٔ من»، یکی از کارهای سارا فانلی، به‌طور وسیعی در مقیاس دو به یک در کتابخانه‌های وردکت نگهداری می‌شود.http://www.worldcat.org/identities/lccn-n94-014957/ این کتاب تصویری با یک نقشهٔ تا خورده در یک جیب در سال ۱۹۹۵، توسط انتشارات ABC Books چاپ شد. سپس توسط انتشارات هارپرکالینز.WorldCat. Select "My map book"; "View all formats and editions" و بعدها در انتشارات واکر به چاپ مجدد رسید. کتاب مذکور در کنفرانس سالانهٔ انجمن ادبی کودکان ژوئن ۲۰۱۴ به عنوان برندهٔ جایزهٔ کتاب کودک ققنوس سال بعد اعلام شد؛ و این در حالی هست که کنفرانس تشخیص داده بود که این بهترین کتاب تصویری کودک {به ناحق} در ۲۰ سال گذشته، هیچ جایزه‌ای نبرده بوده‌است؛ و دلیلش برای انتخاب این کتاب اینچنین بود: «کتابها فقط برای کیفیت تصویرگری هایشان انتخاب نمی‌شوند، بلکه برای روشی انتخاب می‌شوند که در آن روش، نوشته و تصویر با هم همکاری می‌کنند.»
ملاپریشان شاعر و عارف لک زبان سده چهارده و پانزده میلادی استایسنا: ملا پریشان کسیت؟ (مصادف با نیم دوم قرن هشتم هجری) که در دلفان یا دینور زندگی می‌کرده‌است بسیاری از منابع اورا ازقوم لر میدانند مقدمه بر دیوان پریشان لر نویسنده: اسفندیار غضنفر ی امرایی مشاهیر لر نویسنده: ایرج کاظمی ج ۱ ص ۳۲۰نشانی=https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/16944/%D8%B9%D8%B1%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%82%D9%84%D9%85%D8%B1%D9%88-%D9%85%D8%B4%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D8%AF%D8%A8-%D9%84%D8%B1?q=%D9%85%D9%84%D8%A7%20%D9%BE%D8%B1%DB%8C%D8%B4%D8%A7%D9%86&score=111.29403&rownumber=2 اشعار وی به زبان لکی است دایرةالمعارف اسلامی زبان اشعارش را لری و لکی می‌داند. مرکز دایرت المعارف بزرگ اسلامی نشانی=https://www.cgie.org.ir/fa/article/229417/%D9%BE%D8%B1%DB%8C%D8%B4%D8%A7%D9%86-%D9%84%D8%B1او یکی از مشاهیر مردم لر در حوزه ادب عرفانی محسوب می‌شود. اشعار وی دارای وزن هجایی هستند. سید خلیل عالی‌نژاد و گروه مستور از جمله کسانی هستند که اشعار وی را در موسیقی خود به کار برده‌اند. دیوان او در سال ۱۹۱۶ برای اولین بار در کرمانشاه چاپ شده‌است.
اکثر محققان زادگاه او را دینور دانسته‌اند. برخی دیگر او را از قوم لر ایل قیاسوند و اهل سلسله و دلفان به‌شمار آورده‌اند، ملاپریشان اشعار خود را به زبان زبان لکی و گورانی سروده است. دایرةالمعارف اسلامی وی را به عنوان شاعران نام دار قوم لر معرفی می کند دایرت المعارف اسلامی نشانی=https://www.cgie.org.ir/fa/article/229417/%D9%BE%D8%B1%DB%8C%D8%B4%D8%A7%D9%86-%D9%84%D8%B1بسیاری از منابع اورا ازقوم لر میدانند مقدمه بر دیوان پریشان لر نویسنده: اسفندیار غضنفر ی امرایی مشاهیر لر نویسنده: ایرج کاظمی ج ۱ ص ۳۲۰نشانی=https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/16944/%D8%B9%D8%B1%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%82%D9%84%D9%85%D8%B1%D9%88-%D9%85%D8%B4%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D8%AF%D8%A8-%D9%84%D8%B1?q=%D9%85%D9%84%D8%A7%20%D9%BE%D8%B1%DB%8C%D8%B4%D8%A7%D9%86&score=111.29403&rownumber=2
در دیوان شعر نورعلی بن علی مردان بیرانوند، نام ملا پریشان با پسوند حسنوند ذکر شده‌است.
هَر چَن ماوِرْدِم دَلیل ژَ قُرآن | مَوات یا لا نَدر کُرد یُخدُر ایمان
البته درک اشعار ملا پریشان برای کسانی که به گویشهای لکی و کردی آشنا نیستند، مشکل است.پریشان عارف و شاعر قرن هشتم، اندیشمند
http://andishmand.org/%D9%85%D9%84%D8%A7-%D9%BE%D8%B1%DB%8C%D8%B4%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%A7%D8%B1%D9%81-%D9%88-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%82%D8%B1%D9%86-%D9%87%D8%B4%D8%AA%D9%85/برخی نیز من جمله زیباجویی ملا پریشان را اهل دینور می‌دانند. اسفندیار غضنفری امرایی گردآورنده دیوان ملا پریشان بر طبق این شعر وی را هم دوره شیخ رجب بُرسی می‌داند؛ و می‌گوید با توجه به معاصر بودند وی با شیخ رجب بررسی استنباط می‌شود وی در قرن هفتم یا هشتم می‌زیسته‌است. ملا پریشان یکی از شاعران متعصب نهضت حروفیه است. عقاید حروفیه در اشعارش نمایان است.
اشعار ملاپریشان در دیوان وی، مشهور به پریشان نامه گرد آمده‌اند. اشعار او نشان می‌دهد که او شیعه جعفری بوده و در جای‌جای دیوان خود بر ولایت علی تأکید نموده‌است. وی همچنین اشعاری در سوگ شهیدان کربلا دارد. از اشعار او می‌توان دریافت که او پیرو مذهب حروفیه نیز بوده که در زمان حیات او در لرستان رواج داشته‌است. ملاپریشان ظاهراً با تصوف رایج در زمان خود میانه‌ای نداشت و در برخی اشعار خود صوفیه را به باد نقد گرفته‌است. از این رو برخلاف نظر پاره‌ای از محققان که او را از صوفیان برشمرده‌اند، نمی‌توان او را صوفی به معنای معمول به حساب آورد.
او با مفاهیم عرفانی، کلامی و فلسفی آشنایی داشت. کاربرد اصطلاحاتی چون حدوث و قدم، قدم زمانی و قدم ذاتی، قوس صعود و قوس نزولی، احاطه و محاط و … در اشعار وی نشان از دانش او در این زمینه‌ها دارد. دیوان او نشان می‌دهد که او بر زبان عربی احاطه کامل داشته‌است. به علاوه اشارات او به منطق الطیر عطار و مثنوی مولوی و نیز سرودن قطعه‌ای بر سیاق «ساقی‌نامه» دیوان حافظ حکایت از آشنایی و انس او با این کتاب‌ها دارد. و سرسپردگی او به امام اول شیعیان، در اشعارش به وضوح پیداست.سخن ملاپریشان، اندیشمند
رأی خرکی به نوعی از رأی دادن گفته می‌شود که رأی‌دهنده به جای رتبه‌بندی نامزدان بر حسب ارجحیت، نامزدان را به همان ترتیبی که در برگهٔ رأی ترجیحی آمده‌است، رتبه‌بندی کند.
در انتخابات استرالیا که برگه‌های رأی ترجیحی با رأی‌دهی اجباری در هم آمیخته، مشاهده شده‌است که تعداد نامزدانی که نام خانوادگی‌شان با حروف ابتدایی الفبا (A تا K) آغاز می‌شود شانس بیشتری برای انتخاب شدن دارند. احزاب هم متوجه این امر شده و مایلند آن نامزدان را وارد فهرست‌هایشان کنند. تخمین زده شده که در یک انتخابات معین در ۸ حوزهٔ انتخابیه، برنده از روی رأی‌های خرکی تعیین شده، گرچه این امر تأثیری روی انتخاب حزب حاکم نداشته‌است.
خرکی رأی دادن ممکن است ناشی از رأی‌گریزی، اعتراض به انتخابات، سخت‌فهم بودن شیوهٔ رأی‌گیری و . . . باشد. حتی ممکن است آنچه به نظر رأی خرکی می‌آید، صرفاً رتبه‌بندی صادقانه، آگاهانه و واقعی رأی‌دهنده بوده باشد.
کسری از نام‌های اصیل ایرانی است که برای پادشاهان ایران در زمان امپراطوری ساسانی استفاده می‌شده است و ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کلنی یعنی سرزمینی فاقد استقلال سیاسی و اقتصادی که در همه شئون کاملاً تابع دولت امپریالیستی استیلاگر است.
کلنی همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کی‌خسرو در اساطیر ایرانی فرزند سیاوش و فرنگیس است.
کیخسرو ممکن است به موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
لاله‌زار یکی از خیابان‌های قدیمی و مرکزی شهر تهران است.
لاله‌زار همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
«شبح» تک‌آهنگی از هنرمند اهل بریتانیا الا هندرسون است که در منتشر شد.
این تک‌آهنگ در چارت‌های اسکاتلند، بریتانیا در رتبه اول و در چارت‌های لهستان، استرالیا، نیوزلند، اتریش، جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
حسین شهاب‌الدین (زاده ۱۳۳۲) سیاست‌مدار و مدیر اجرایی ایرانی است، که تا سال ۱۳۹۳ بعنوان رئیس هیئت مدیره شرکت هواپیمایی نفت ایران فعالیت می‌کرده‌است. وی فعالیت شغلی را از استانداری خوزستان آغاز کرد، سپس به وزارت نفت رفت و در زمان وزارت مهندس غرضی به وزارت پست، تلگراف و تلفن نقل مکان کرد. شهاب‌الدین فعالیت در صنعت نفت را از سال ۱۳۶۲ از شرکت ملی نفت ایران آغاز کرد و در فاصله سال‌های ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۰ بعنوان مدیرعامل شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب (بزرگترین تولیدکننده نفت ایران) فعالیت نمود. وی از سال ۱۳۸۶ به‌عنوان مشاور وزیر نفت و مجری طرح کمک به مناطق نفت‌خیز کشور در وزارت نفت منصوب شد و تا سال ۱۳۹۲ در این جایگاه فعالیت نمود. شهاب‌الدین در سال ۱۳۷۵ از رئیس‌جمهور وقت؛ سیدمحمد خاتمی، نشان لیاقت و مدیریت دریافت نمود.
حسین شهاب‌الدین در زمان وزارت غرضی، معاون مخابراتی وزارت پست، تلگراف و تلفن و مجری تأسیس فرودگاه پیام بود. او همچنین مجری طرح موبایل و طرح دیتا بود و در زمان مدیریت شهاب‌الدین، برای نخستین بار موبایل و دیتا در کشور ایجاد و راه‌اندازی شد.
اسپرینگفیلد شمالی، ویرجینیا (به انگلیسی: North Springfield) یک منطقه سرشماری‌شده در ویرجینیا است که در شهرستان فرفکس، ویرجینیا واقع شده‌است.
اسپرینگفیلد شمالی ۶٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۲۷۴ نفر جمعیت دارد و ۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هانتینگتون، ویرجینیا (به انگلیسی: Huntington) یک منطقه سرشماری‌شده در ویرجینیا است که در شهرستان فرفکس، ویرجینیا واقع شده‌است.
هانتینگتون ۲٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۱٬۲۶۷ نفر جمعیت دارد و ۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لورل هیل، ویرجینیا (به انگلیسی: Laurel Hill) یک منطقه سرشماری‌شده در ویرجینیا است که در شهرستان فرفکس، ویرجینیا واقع شده‌است.
لورل هیل ۶٬۸۵۵ نفر جمعیت دارد.
جرج میسون، ویرجینیا (به انگلیسی: George Mason) یک منطقه سرشماری‌شده در ویرجینیا است که در شهرستان فرفکس، ویرجینیا واقع شده‌است.
اسپرینگفیلد غربی، ویرجینیا (به انگلیسی: West Springfield) یک منطقه سرشماری‌شده در ویرجینیا است که در شهرستان فرفکس، ویرجینیا واقع شده‌است.
اسپرینگفیلد غربی ۱۷٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۲۲٬۴۶۰ نفر جمعیت دارد و ۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سنترویل، ویرجینیا (به انگلیسی: Centreville) یک منطقه سرشماری‌شده در ویرجینیا است که در شهرستان فرفکس، ویرجینیا واقع شده‌است.
سنترویل ۷۱٬۱۳۵ نفر جمعیت دارد و ۱۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فرانکلین فارم، ویرجینیا (به انگلیسی: Franklin Farm) یک منطقه سرشماری‌شده در ویرجینیا است که در شهرستان فرفکس، ویرجینیا واقع شده‌است.
فرانکلین فارم ۱۹٬۲۸۸ نفر جمعیت دارد و ۱۱۴٫۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لینکلنیا، ویرجینیا (به انگلیسی: Lincolnia) یک منطقه سرشماری‌شده در ویرجینیا است که در شهرستان فرفکس، ویرجینیا واقع شده‌است.
لینکلنیا ۷٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۲۲٬۸۵۵ نفر جمعیت دارد و ۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برک، ویرجینیا (به انگلیسی: Burke) یک سکونتگاه مسکونی و منطقه سرشماری‌شده در ویرجینیا است که در شهرستان فرفکس، ویرجینیا واقع شده‌است.
برک ۳۰٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۵۹٬۴۶۸ نفر جمعیت دارد و ۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برک سنتر، ویرجینیا (به انگلیسی: Burke Centre) یک منطقه سرشماری‌شده در ویرجینیا است که در شهرستان فرفکس، ویرجینیا واقع شده‌است.
برک سنتر ۸٫۱۹ کیلومترمربع مساحت و ۱۷٬۳۲۶ نفر جمعیت دارد و ۱۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کلیفتون، ویرجینیا (به انگلیسی: Clifton) یک شهرک در ویرجینیا است که در شهرستان فرفکس، ویرجینیا واقع شده‌است.
کلیفتون ۰٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۲۸۲ نفر جمعیت دارد و ۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
معامله گران انحصاری () به معامله‌گرانی اطلاق می‌گردد، که خارج از تالار بورس، برای یک شرکت معتبر تجاری، بانک‌های بازرگانی یا اتاق‌های تجاری و معاملاتی، بعنوان مرکز اصلی مالی، در زمینه مبادله سهام سرمایه، اوراق قرضه، ارز، کالای اقتصادی یا ابزار مشتقه فعالیت می‌نمایند.
معامله انحصاری (همچنین به عنوان معاملات پراپ شناخته می‌شود) زمانی اتفاق می‌افتد که یک معامله گر سهام، اوراق قرضه، ارز، کالا و مشتقات آنها یا سایر ابزارهای مالی را با پول خود شرکت (به جای استفاده از پول سپرده گذاران) معامله می‌کند تا برای خود سود کند. معامله انحصاری می‌تواند تضاد منافع بالقوه ای را ایجاد کند، مانند معاملات خودی و پیش فروش.
معامله گران انحصاری ممکن است از استراتژی‌های مختلفی مانند آربیتراژ شاخص، آربیتراژ آماری، آربیتراژ ادغام، تجزیه و تحلیل بنیادی، آربیتراژ نوسانات، یا تجارت کلان جهانی، مانند یک صندوق تأمینی استفاده کنند. بسیاری از تحلیلگران بر این باورند که بانک‌های بزرگ عمداً نسبت معاملات انحصاری در مقابل غیرانحصاری را مبهم می‌گذارند، زیرا احساس می‌شود که معاملات انحصاری ریسک‌پذیرتر است و منجر به سودهای نوسان بیشتری می‌شود.
ایوان بوسکی ، استیون ا از جمله تاجران فعال در این زمینه بودند. سالومون برادرز و درکسل برنهام لمبرت از بانک‌های سرمایه‌گذاری بودند که از لحاظ تاریخی با این معاملات مرتبط بودند.
نیک لیسون برینگ بانک را با موقعیت‌های انحصاری غیرمجاز سقوط داد. کوکو آدوبولی تاجر ۲٫۲ میلیارد دلار از پول بانک را از دست داد و به دلیل اقدامات خود محکوم شد.
آرمین اس، یک تاجر خصوصی آلمانی، از بی‌ان‌پی پاریبا برای ۱۵۲ میلیون یورو شکایت کرد زیرا آنها محصول ساختار یافته ای را به قیمت ۱۰۸ یورو به او فروختند که ارزش آن ۵۴ یورو بود.
عیسی‌قلی احمدی‌نیا (زاده ۱۳۲۸ ایذه) سیاست‌مدار ایرانی است، که در دوره ششم مجلس شورای اسلامی به‌عنوان نماینده ایذه و باغملک از استان خوزستان در مجلس شورای اسلامی حضور داشت.
حمید کهرام (زادهٔ ۱۳۳۷ – درگذشتهٔ ۲۹ اسفند ۱۳۹۸) سیاست‌مدار، دامپزشک ایرانی و استادیار پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران بود.
کهرام در دوره ششم مجلس شورای اسلامی به‌عنوان نماینده حوزهٔ انتخابیهٔ اهواز، از استان خوزستان در مجلس شورای اسلامی حضور داشت. وی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۶ رئیس ستاد حسن روحانی در استان خوزستان بود.
کهرام همچنین طی سال‌های ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۴ و نیز ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶ رئیس مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی بوده‌است.
او در ۲۹ اسفند ۱۳۹۸ به علت ابتلا به کروناویروس درگذشت.
علی قنبری عدیوی (زاده ۲۹ بهمن ۱۳۳۳ کوهرنگ ، چهارمحال وبختیاری) سیاست‌مدار و اقتصاددان ایرانی است، که در دوره پنجم مجلس شورای اسلامی و دوره ششم مجلس شورای اسلامی به‌عنوان نماینده حوزهٔ انتخابیهٔ اردل،فارسان، كوهرنگ و كيار از چهارمحال و بختیاری در مجلس شورای اسلامی حضور داشت.او سابقه استانداری کهکیلویه و بویر احمد از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۵ و عضویت در هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس را نیز در کارنامه خود دارد.علی قنبری بالاخره از بازرگانی دولتی رفت
آلفرد میشو (زادهٔ ۵ ژوئیه ۱۸۵۹ در نزدیکی شهر بولون-سور-مر و درگذشتهٔ ۱۹۳۷ در بولون)، وکیل، نویسنده و خطیب اسپرانتودان برجستهٔ فرانسوی بود.
وی که رئیس کانون بین‌المللی حقوق‌دانان اسپرانتیست و رئیس کانون وکلای بولون بود، شخصی بسیار فعال و شناخته‌شده در زمینهٔ حقوق و زبان‌های فراساخته، به‌خصوص زبان اسپرانتو، محسوب می‌شد.
میشو در ابتدا به مطالعه و فراگیری زبان فراساخته‌ی نئو-لاتین پرداخت و قادر به تکلم به آن شد، ولی پس از آشنائی با زبان فراساخته‌ی اسپرانتو، تبدیل به یکی از موتورهای اصلی در جنبش اسپرانتو شد و نخستین همایش جهانی اسپرانتو به پیشنهاد و با کمک او در سال ۱۹۰۵ در شهر بولونی-سور-مر برگزار شد: در روز ۷ آکوست سال ۱۹۰۴ که حدود ۱۲۰ تن از اسپرانتودانان در شهر کاله فرانسه گردهم‌آمده بودند، چند تن از حضار پیشنهاد کردند که چنین همایشی در سال‌های آینده نیز برگزار شود؛ و میشو این جملهٔ معروفش را بیان کرد، که: «خب، من شما را برای یک همایش اسپرانتیستی واقعی و مهم در بولون در سال آینده دعوت می‌کنم»، و به این ترتیب پایهٔ همایش‌های جهانی اسپرانتو در دنیا استوار گردید، به‌ترتیبی که صدمین همایش جهانی اسپرانتو در سال ۲۰۱۵ با حضور ۲۶۹۸ اسپرانتو دان از سراسر گیتی در شهر لیل فرانسه که فاصلهٔ کوتاهی با بولون-سور-مر دارد، برگزار شد.
در طول نخستین همایش جهانی اسپرانتو، میشو میزبان دکتر لودویک زامنهوف، مخترع زبان اسپرانتو بود. عمل‌گرائی میشو کمک مؤثری به زامنهوف و این همایش و نتایج آن کرد.
میشو - مانند پروفسور ادمون پریوا - از مؤثرترین و موفق‌ترین مروجان زبان بین‌المللی اسپرانتو در عصر خود بود، و به سخن‌رانی‌های بی‌شماری در کشورهای فرانسه، بلژیک، هلند و انگلستان در مورد اسپرانتو و محاسن به‌کارگیری آن به‌عنوان زبان مشترک جهانی پرداخت.
جدا از مقالات فراوانی که میشو در روزنامه‌های فرانسه در مورد اسپرانتو انتشار داد، با هم‌کاری پل بوله کتاب‌های زیر را نیز به زبان فرانسوی در ارتباط با زبان اسپرانتو نگاشت:
هایک هوسپیان () با نام هنری هایک (زاده ۱۳۱۲ در تهران) ورزشکار و هنرپیشه سینما ایرانی ارمنی‌تبار بود.
از قهرمانان زیبایی اندام و کشتی کج بود که در سال ۱۳۴۳ توسط ساموئل خاچیکیان کشف شد و با بازی در فیلم "ضربت" رسماً به جمع بازیگران سینمای ایران پیوست.
فیلم‌هایی که هایک در دههٔ چهل و اوایل دهه پنج خورشیدی در آن بازی کرده عبارتنداز:
همه‌پرسی تغییر نظام انتخاباتی در بریتانیا به منظور تغییر روش انتخاب نمایندگان مجلس عوام از اکثریت ساده به روش بدیل در پنج‌شنبه ۵ مهٔ ۲۰۱۱ برگزار شد. برگزاری این همه‌پرسی از شروط اصلی حزب لیبرال دموکرات در ائتلاف با حزب محافظه‌کار برای تشکیل دولت پس از انتخابات سراسری ۲۰۱۰ بود. همه‌پرسی از مردم می‌پرسید که آیا روش کنونی نخست‌نفری با روش حذفی دوری جایگزین شود یا خیر. رأی‌دهندگان این پیشنهاد را رد کردند.
میزان مشارکت مردم ۴۲٫۲٪ بود که ۶۸٪ خیر گفتند و ۳۲٪ آری. فقط در ۱۰ حوزهٔ انتخابیه از مجموع ۴۴۰ حوزه، بالای ۵۰ درصد رأی‌دهندگان آری گفته بودند، متشکل از ۶ حوزه در لندن و حوزه‌های آکسفورد و کیمبریج و نیز حوزه‌های مرکزی ادینبرو و کلوین گلاسگو در اسکاتلند.
ایان مک‌لین، دانشمند علوم سیاسی، این همه‌پرسی را «مشاجرهٔ عمومی بدخلقان و ناآگاهان» خواند.
عطاآباد یکی از شهرهای شهرستان دهاقان در استان اصفهان می‌باشد. شهر عطا آباد در حدود هزار و صد سال قدمت دارد یافته‌های باستان‌شناسی از مقبره‌ها و کتیبه‌های موجود و سایر مستندات گواه این مدعاست که در حدود یازده قرن پیش قومی در این مکان اسکان گزیدند که اصالت آن‌ها به استان کرمان بر می‌گردد. اسم اولیه این شهر «کوشک عادل خان» بوده که پس از مدتی با ورود بابا شاه حسین به این خطه نام «شاه نظر» به خود می‌گیرد. «شاه نظر» پس از حمله افاغنه تقریباً تخریب می‌گردد و حتی برج کبوتری آن به دلیل قتل مردم در داخل آن به برج خونین نامیده می‌شود. در سال ۱۱۷۰هجری قمری با ورود میرزا مهدی خان استر آبادی وزیر منشی‌الممالک نادرشاه افشار به این شهر کوچک و ایجاد قلعه با برج‌های تنومند، جاده کشی، ایجاد دیوان‌خانه نام این شهر برای سومین بار تغییر یافت و به افتخار نام فرزند میرزا مهدی خان یعنی عطا الله خان معمار، نام عطا آباد بر این خطه نهاده شد.
این شهر پس از سرشماری سال ۱۳۵۵ به روستای دهاقان ملحق شده‌است.
عطا آباد اولیه در محلی موسوم به کوچه جارچی مستقر بوده‌است. در اطراف این کوچه سه محله شکل می‌گیرد؛ که به ترتیب ایجاد عبارتند از:
- محله یخچال که حدود ۹۰۰ سال قبل احداث شده‌است.
- محله قلعه پایین که پس از تخریب قلعه‌ها به محله پایین تغییر نام یافت و قدمتی حدود ۷۰۰ سال دارد.
- محله قلعه بالا که هم‌اکنون محله بالا نامیده می‌شود و قدمتی حدود ۲۷۰ سال دارد.
مزارع مهم اطراف عطا آباد عبارتند از: مزرعه قنات غُلغُله، مزرعه ارجنی، مزرعه جعفرآباد، کوشک هادی، کوشک سنگِر، حسین‌آباد و لورک و از باغستان‌های عطا آباد نیز می‌توان به: باغ‌های محمود، باغ‌های کهنه، باغ‌های سوتی و باغ‌های میراحمدی اشاره نمود.
عمارت‌های تاریخی موجود عبارتند از:
خانهٔ میرزا مهدی خان استر آبادی
مقبرهٔ میرزا مهدی خان استر آبادی
چاه قلعه
برج خونین
برج دوقلو
سنگ عصارخانه حاج امیر
حمام قدیمی عطا آباد (زورخانه قمر بنی هاشم فعلی)
عمارت‌های که متأسفانه تخریب شده‌اند عبارتند از:
کاروانسرای محله یخچال
دیوانخانه عدالت اداری در محله پایین
قلعه میرزا مهدی خان و برجهای اطرافش
کارگاه رنگ آمیزی قدیمی نزدیک قبرستان فعلی
همچنین تخت توت قاضی (تختی که ملّا عبدالرحمان قاضی عطاآبادی روی آن به امر قضاوت می‌پرداخته)
احیای مرده: راز کاشی‌های توینبی () فیلمی در ژانر مستند است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. موضوع اصلی این مستند دربارهٔ کاشی‌های توینبی است.
کاشی‌های توینبی (به انگلیسی: Toynbee tiles) یا پلاک‌های توینبی (به انگلیسی: Toynbee plaques)، پیام‌هایی با منشأ ناشناخته هستند که در آسفالت خیابان‌های حدود ۲۰ شهر ایالات متحده و ۴ شهر آمریکای جنوبی پیدا شده‌اند. از دهه ۱۹۸۰، چند صد مورد از این کاشی‌ها دیده شده است.
این کاشی‌ها، به طور معمول در ابعاد پلاک‌های وسایل نقلیه آمریکایی (تقریباً ۳۰ سانتی‌متر در ۱۵ سانتی‌متر) می‌باشند؛ با این حال برخی نیز به طور قابل توجهی بزرگ‌تر هستند. فیلم مستندی با عنوان احیای مرده: راز کاشی‌های توینبی، به بررسی این کاشی‌ها پرداخته است.
سنجتک ممکن است به یکی از مکان‌های زیر اشاره بدارد:
صلح‌آباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
نیان ممکن است به یکی از مکان‌های زیر اشاره بدارد:
روزهای بی‌تقویم فیلمی مستند به کارگردانی مهرداد اسکویی است که در سال ۱۳۸۵ شمسی ساخته شد.http://www.aparat.com/v/NdcAq/بخشی_از_مستند_روزهای_بی_تقویم_کاری_از_مهرداد_اسکویی جایزهٔ بهترین فیلم مستندِ نیمه‌بلند از جشنوارهٔ هات‌داکز، جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران سومین جشنوارهٔ اوکراین، جایزهٔ بهترین فیلم مستند جشنوارهٔ سه قارهٔ هندو دیپلم افتخار بهترین کارگردانی از جشنوارهٔ فیلم فجر در کارنامهٔ روزهای بی تقویم دیده می‌شود. این فیلم همچنین جایزهٔ بهترین فیلم در بخش مبارزه با مواد مخدر و دیپلم بهترین صدابرداری از جشنوارهٔ بین‌المللی سینما حقیقت را از آن خود کرده‌است.
روزهای بی‌تقویم گزارشی اجتماعی از کانون اصلاح و تربیت است. این فیلم دربارهٔ نوجوانان پسر زیر ۱۸ سالی است که همه در یک آسایشگاه با هم هستند و به جرم‌های مختلف باید دوران اصلاح و بازتوانی را بگذرانند. پیش از به تصویر کشیدن زندگی دسته جمعی بچه‌های کانون، تمرکز بر سه نفر از آن‌ها بیشتر است. وحید، سجادو علیرضا.http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=169410
این فیلم اولین قسمت از مستندهای سه‌گانه مهرداد اسکویی است. قسمت دوم «آخرین روزهای زمستان» و قسمت سوم «رؤیاهای دم صبح» نام دارند.
این فیلم جوایزی متعددی را به‌دست آورده‌است. از جمله:
اسکویی با تکیه بر ابعاد روانشناسی نشان داده که شخصیت‌های فیلمش در کنش‌ها و واکنش‌هایی احساسی و نه از روی عمد دست به بزه می‌زنند. این رفتارها را می‌توان کنترل کرد. اگر در جامعه بستری همگن برای آن‌ها متناسب با طبقه اجتماعی آن‌ها تدارک دیده شود، عقده‌های درونی آن‌ها دسته دسته فروکش کرده و زمینه‌های بزه در جامعه رو به کاهش می‌گذارد.http://vista.ir/article/258419/نگاهی-به-مستند-روزهای-بی-تقویم-کار-مهرداد-اسکویی
نگاه مگان بنتل بر فیلم روزهای بی تقویم به نقل از روزنامه مستقل دانشجویی ویلیامز ریکورد ایالات متحده، مترجم: محمد تهامی نژاد
"روزهای بی تقویم (همیشه برای آزادی دیراست) مستندی حدودأ یک ساعته است که به زندگی نوجوانان ساکن در کانون اصلاح و تربیت تهران می‌پردازد. هنگامی که اسکویی، از زندگی خانوادگیشان می‌پرسد، معلوم می‌شود بچه‌ها بخاطر این‌که ممکن است کتک بخورند از رفتن به نزد خانواده خود در هراس اند. ویلیام یانگ، نویسنده نیویورک تایمز در ماه مه امسال در توصیف خصوصیات اسکویی نوشت: " مهارت و تخصص او به چنگ آوردن صحنه‌هایی عمیقآ شخصی است. گویی نه او و نه دوربین اش هیچ‌یک در اتاق حضور ندارند ". حتی بدون نگاه تخصصی هم آشکار است که فیلم‌های اسکویی، از نگاهی همدلانه به افراد مورد مطالعه خود برخوردار است. من شانس تماشای سایر آثار اسکویی را نداشتم ولی تجربه دیدار من از همین فیلم روزهای بی تقویم نشان می‌دهد آن‌ها نیز با حساسیتی آموزنده به مباحث جامعه ایرانی می‌پردازند که اسکویی در این مورد مهارت کامل دارد. کسانی که شاهد سخن رانی و فیلم‌های او بوده‌اند از مواجهه با یک هنر پرقدرت اجتماعی که از نظر زمان و موضوع مورد مطالعه‌اش انقلابی است خشنودند"
چاه پالیز ممکن است به یکی از مکان‌های زیر اشاره بدارد:
«مردی در حال نوشیدن آبجو» () یک فیلم صامت کمدی بریتانیایی به کارگردانی جرج آلبرت اسمیت است که در سال ۱۸۹۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به توماس گرین اشاره کرد. این فیلم نمایش خوردن آبجو و حرکات خاص بعد از آن، توسط یک مرد است.
مزاحم یا آمریکای جوان یک فیلم کمدی صامت سیاه‌وسفید و کوتاه آمریکایی است که در سال ۱۸۹۷ منتشر شد.
این فیلم مزاحمت یک پسر را که برای دو زوجِ در حال معاشقه ایجاد کرده‌است، نشان می‌دهد.
آندژی مونک (؛ – ) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل لهستان بود.
وی کارگردان فیلم‌هایی همچون "مسافر" و "بدشانسی" بوده است.
«دل هوس سبزه و صحرا ندارد» یا به‌اختصار «دل هوس...» تصنیفی در آواز سارنگ-ابوعطا از عارف قزوینی است که سال ۱۳۲۸ ه.ق ساخته شد.
سیما بینا، شهرام ناظری، علیرضا قربانی و مهدی امامی تاکنون این تصنیف را اجرا کرده‌اند.
به‌نوشتهٔ عارف قزوینی در دیوانش، "دل هوس سبزه و صحرا ندارد" هنگامی ساخته شده که شاه مخلوع، محمدعلی‌شاه به‌تحریک روس‌ها وارد گموش‌تپه شده بوده است.
«"نبرد دریایی در یونان"» () یک فیلم صامت و کوتاه فرانسوی به کارگردانی ژرژ ملی‌یس است که در سال ۱۸۹۷ منتشر شد. این فیلم مرتبط با جنگ یونان و ترکیه در سال ۱۸۹۷ می‌باشد.
مدت زیادی تصور می‌شد این فیلم گمشده است، تا اینکه توسط جان بارنز در آگوست ۱۹۸۸ در آرشیو ملی بی‌اف‌ای، جایی که با عنوان اشتباه فهرست شده بود، دوباره کشف شد.
«ریچارد بندلر» (متولد ۲۴ فوریه ۱۹۵۰) نویسنده آمریکایی و مربی در زمینه خود یاری است. او به همراه «جان گریندر» از بنیانگذاران علم ان ال پی (برنامه‌ریزی عصبی – کلامی) است. وی دانشجوی ریاضیات بود و زمانی که از وی خواسته شد تا دست نوشتة سخنرانی‌های فریتز پرلز بنیانگذار گشتالت درمانی را برای کتاب‌های علمی و درمانی ویرایش کند، وی در حال مطالعهٔ تحقیقات پرلز بود. همچنین در همان زمان وی با ویرجینیا ساتیر یکی از نوابغ خانواده درمانی همکاری اش را آغاز کرد.
ریچارد زمانی که در دانشگاه کالیفرنیا در سانتاکروز دانشجو بود، جان گریندر را که در آن زمان استاد زبان‌شناسی بود، ملاقات کرد.
در سال ۱۹۷۴ بندلر و گریندر از الگوهای زبانی که توسط فریتز پرلز بنیانگذار گشتالت درمانی، ویرجینیا ساتیر روانشناس مشهور در حیطة خانواده درمانی و بهترین هیپنوتراپیست دکتر میلتون اریکسون، استفاده می‌شد، مدل‌برداری کردند، این الگوها را در کتابهای The structure of Magic Volumes I&II(1975,1976), Patterns if the Hypnotic Techniques of Milton H.Erickson, Volumes I&II(1975,1977) و Changing With Families (1976) منتشر نمودند. این کتابها پایه و اساس علم ان ال پی را تشکیل دادند.
تمرکز بیشتر ریچارد بندلر در آثار اخیرش معطوف به کاربردهای Submodalityها است. یعنی تغییر ماهرانه‌ای که می‌توان در تجربة حسی و نماد درونی آن در یک شخص ایجاد کرد.
وی به خاطر تجربه‌اش به عنوان یک موسیقی دان و به خاطر علاقه اشبه تئوری صدا و تأثیر عصب‌شناسی صداها فعالیتش را در زمینة Neuro-Sonics گسترش داد. تا بتوان با استفاده از کیفیات موسیقی و صدا، حالات درونی خاصی را ایجاد کرد. همچنین ریچارد به عنوان بنیانگذار تکنیکهای DHE (Design Human Engineering) نیز شناخته شده‌است.
در کنار نبوغ خلاقانه اش، ریچارد بندلر به خاطر شوخ‌طبعی، توانایی اش در استفاده از الگوهای زبانی پیچیده و روش آموزشی پویا و پر انرژی اش مشهور است.
«جنگ بالش دخترها» یا "جنگ بالش جدید" () یک فیلم صامت کوتاه آمریکایی با بازی امیلی لوبین و مارگریت سسلراست که در سال ۱۸۹۷ منتشر شد. این فیلم چهار دختر کوچک را نشان می‌دهد که با بالش‌هایی با هم می‌جنگند. پس از فیلم همه جا مملو از پر می‌شود.
ادمون پریوا (زادهٔ ۱۸۸۹ و درگذشتهٔ ۱۹۶۲)، آزادمرد سوئیسیِ اسپرانتودان و از نویسندگان و شعرای برجسته و صاحب سبک زبان فراساخته‌ی اسپرانتو است، که هم در راه استقلال لهستان گام برداشت، و هم در جامعه‌ی ملل، نمایندگیِ افتخاریِ کشور ایران را بر عهده داشت و باعث شد تا به پیشنهاد هیئت نمایندگی ایران، به ریاست پرنس ارفعالدوله (۱۹۳۶–۱۸۴۸/۱۳۱۵–۱۲۲۷)، زبان اسپرانتو در مخابرات تلگرافی حکم یک زبان «واضح» را (به‌جای کُد) یافته و به این ترتیب از تعرفهٔ پایین‌تری نیز برخوردار گردد. پیش از آن، کشور ایران، هم‌چنین نخستین پیشنهاددهنده در جامعهٔ ملل برای به‌کارگیریِ اسپرانتو به‌عنوان زبان مشترک و بین‌المللی بود، ولی پیشنهاد ایران با مخالفت شدید نمایندهٔ کشور فرانسه روبرو شد، چرا که در آن دوره، زبان فرانسه ادعای بین‌المللی بودن را داشت.
وی که از اهالی فرانسوی‌زبان سوئیس بود، در سن ۱۴ سالگی اسپرانتو را آموخت و هنگامی‌که ۱۶ سال داشت در نخستین کنگره‌ی جهانی اسپرانتو در سال ۱۹۰۵ در شهر بولون-سور-مر فرانسه شرکت کرد. در همین همایش بین‌المللی و تاریخیِ اسپرانتو بود که وی استعداد درخشان خود را به‌عنوان یک خطیب و سخنران ماهر در زبان اسپرانتو نشان داد. در بین سال‌های ۱۹۰۷ و ۱۹۱۱ وی بسان سفیری مشتاق و توانا برای زبان اسپرانتو، طی سفرهایی به کشورهای ایالات متحدهٔ آمریکا، انگلستان، فرانسه و روسیه، به پیشبرد و توسعهٔ این زبان در دنیا کمک کرد. در این سفرها، ازجمله با مهاتما گاندی، روزولت، و ویلیام جیمز دیدار و در مورد زبان اسپرانتو گفتگو کرد. در سال ۱۹۱۲ مؤسسه‌ی بین‌المللی اسپرانتو در ژنو را بنیان نهاد و چندین بار به‌عنوان پرزیدنت سازمان جهانیِ اسپرانتو و انجمن اسپرانتوی سوئیس انتخاب شد. پریوا که از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۳ سردبیریِ مجلهٔ اسپرانتو را به‌عهده داشت و مقالات باارزشی را چه از نظر ارائهٔ نقطه‌نظرات روشن‌بینانهٔ خود و چه از نظر سبک نگارش برجسته‌اش، ارائه کرد، در واقع در طول سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۸ نهضت توسعهٔ زبان اسپرانتو را سازمان‌دهیِ مجدد کرد و رهبری این حرکت بین‌المللی را بر عهده داشت. کتاب سه جلدیِ تاریخ اسپرانتو دربارهٔ او چنین می‌گوید:
پریوا مبتکر ارائهٔ اسپرانتو به جامعهٔ مللِ سابق در سال ۱۹۲۱ بود، وی در آن‌جا، به‌عنوان نمایندهٔ دولت ایران، با بلاغت از زبان اسپرانتو دفاع کرد. علی‌رغم مخالفت‌های هیئت‌های نمایندگیِ فرانسه و برزیل، اجلاسیهٔ عمومیِ جامعه (ی ملل) مهر تأیید بر گزارش مهمِ تهیه شده توسط اُرگان‌های خودِ جامعهٔ ملل، تحت عنوان «اسپرانتو به‌عنوان زبان بین‌المللیِ کمکی» زد؛ با اهمیت‌ترین سند در مورد نهضت اسپرانتو، گزارشی که به ده زبان ترجمه شد، و تنها سند جامعهٔ ملل که در بیشترین مقیاس منتشر گردید.
پریوا با موفقیت تمام تحصیلات اولیه‌اش را در ژنو به پایان رساند و سپس دکترای خود را از دانشگاه سوربون در پاریس اخذ کرد. بنابر رسم خانوادگی تدریس زبان و ادبیات انگلیسی را در دانشگاه نوشاتل آغاز کرد. از ابتکارات او در دنیای اسپرانتو، برپائیِ همایش‌های علمی-فنی دربارهٔ اسپرانتو در مدارس و اسپرانتو در تجارت در سال ۱۹۲۳ در شهر وِنیز و ابداع دانشگاه تابستانی به زبان اسپرانتو است که تا به امروز نیز همزمان با همایش بین‌المللی اسپرانتو، همه‌ساله در کشورهای مختلف جهان برگزار می‌شود و در آن متخصصین رشته‌های گوناگون به زبان اسپرانتو سخنرانی‌های علمیِ خود را ارائه می‌کنند. در سال ۱۹۲۲ نیز وی برای نخستین بار همایشی در مورد اسپرانتو و رادیو در شهر ژنو ترتیب داد و در سال ۱۹۲۵ ایستگاه رادیوئی ژنو را تأسیس کرد.
پریوا انسانی آزاده و آزادی‌خواه بود و ازجمله در سال ۱۹۱۷ کمیته‌ی بین‌المللی برای استقلال لهستان را برپاساخت و مدافع مهاتما گاندی بود و او را در بازگشت‌اش به هندوستان در سال ۱۹۳۱ همراهی کرد.
دکتر فرنس سیلاجی، اسپرانتودانِ سوئدیِ مجارتبار، که خود از مؤلفینِ برجسته است و دارای بیش از ۳۰ کتاب به زبان اسپرانتو است و به ۹ زبان گوناگون کتاب آموزشی نگاشته، در مورد پریوا گفته‌است که:
«پریوا از ابتدای جوانیِ خود در دنیای اسپرانتو زندگی کرد، شخصیت او از کوشش‌های او برای اسپرانتو قابل تفکیک نیست، و این احساس و اعتقاد ـ اعتقادِ منطقیِ شخصی فرهیخته ـ در آثار او موج می‌زند. جملات او در تمامیِ نوشته‌هایش سرشار از سرزندگی است، و در آثارش به‌خوبی می‌توان تمامیِ رنگ‌های زندگیِ حقیقی را مشاهده کرد. تألیفات او از همان دورهٔ نخستِ نهضت اسپرانتو بر روی نسل جوان ـ که نسل دوم در نهضت اسپرانتو محسوب می‌شود ـ تأثیر گذار بود و ایشان را از تمایلات ادبیِ خشک و کهن رهایی بخشید.»
در چند سخنرانی از ۵۵ سخنرانیِ پروفسور پریوا، که حاوی خاطرات جالب وی در مورد زبان اسپرانتو و بزرگانی چون مهاتما گاندی، رومن رولان و … است، که بین سال‌های ۱۹۵۲ و ۱۹۵۴ نگاشته‌شده‌است و هر هفته از رادیو برن سوئیس در سال‌های ۱۹۶۱ و ۱۹۶۲ پخش گردیده، و در سال ۱۹۶۲، پس از فوتش به‌صورت کتاب نیز منتشر شد وی به خاطرات خود دربارهٔ جامعه‌ی ملل می‌پردازد و از جمله می‌گوید که:
به‌واسطهٔ این‌که در جامعهٔ ملل، سمت مترجم شفاهیِ لرد سسیل (۱۹۵۸–۱۸۶۴) و نانسن (۱۹۳۰–۱۸۶۱) را داشتم، از دوستیِ ایشان بهره‌مند شده و چیزهای فراوانی از آن‌ها، در ارتباطات خصوصی‌شان، فراگرفتم. در مورد پروفسور گیلبرت موری (۱۹۵۷–۱۸۶۶)، استاد یونان‌شناسی از آکسفورد نیز، چنین بود. وی سمت نمایندگیِ ژنرال سْماتْس (۱۹۵۰–۱۸۷۰) را به‌عنوان نمایندهٔ آفریقای جنوبی بر عهده داشت. در واقع در آن دوران، بسیاری از کشورها، شخصی خارجی را به‌عنوان نمایندهٔ خود در جامعهٔ ملل انتخاب می‌کردند. معیار انتخاب ایشان، نه ملیتِ افراد، بلکه ایده‌ها و اعتقادات‌شان بود، به این معنی که چنان‌چه افکار فردی با خواست‌های کشور مربوطه هم‌سو بود، وی به‌عنوان نمایندهٔ آن کشور، انتخاب می‌شد.
با ذکر مقدمهٔ فوق، در ادامه، دکتر پریوا به دوستی خود با پرنس ارفعالدوله، سرنمایندهٔ ایران در جامعه‌ی ملل می‌پردازد و چنین می‌گوید:
"خودِ من نیز، که بیش از دو سال از دوستی‌ام با پرنس ارفع (۱۹۳۶–۱۸۴۸/۱۳۱۵–۱۲۲۷)، سرنمایندهٔ ایران در جامعه (ی ملل) می‌گذشت، به زودی به‌عنوان مشاور افتخاری و پس‌از آن به‌عنوان معاون نمایندهٔ ایران انتخاب شدم. پرنس ارفع یکی از متشخص‌ترین افراد در جامعه (ی ملل) بود. وی، دیپلُماتی سال‌دار، خردمند و بسیار شجاع بود، به‌خصوص هنگامی‌که احساس می‌کرد اصلِ مهم عدالت، مورد تهدید قرار گرفته‌است. من از وی حکمت و تجربیات مفیدی آموختم و از صمیم قلب به او عشق می‌ورزیدم. او از آن انسان‌هایی بود که به‌خاطر شایستگی‌های شخصی‌شان، به مدارج عالی رسیده‌اند و به‌همین علت، به پاس خدمات فراوانی که انجام داده بود، عنوان پرنس را دریافت کرده بود.