moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
جاسپر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جابز ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
در نظریه بازی‌ها، بازی علامت دهی یک نوع ساده از بازی بیزی پویا است.Subsection 8.2.2 in
این بازی با دو بازیکن که به سیگنال دهنده یا فرستنده (S) و دریافت‌کننده سیگنال یا گیرنده (R) است:
این بازی دارای دو مرحله است:
این دو بازیکن دستاوردی (payoff) وابسته به نوع سیگنال دهنده، پیام سیگنال دهنده، و عملی که گیرنده انتخاب می‌کند، کسب می‌کنند.
مفهوم تعادلی بازی علامت دهی با تعادل بیزی کامل بیان می‌شود که ترکیبی از تعادل نش بیزی و تعادل زیر بازی کامل است.
یک فرستنده از نوع formula_6 یک پیام formula_7 در مجموعه احتمال توزیع بر روی formula_2 می‌فرستد. (formula_9 نشان دهنده احتمال آن است که نوع formula_6 هر کدام از پیام‌های درون formula_2 را ارسال کند) گیرنده با مشاهده پیام formula_12 یک عمل formula_13 در فضای توزیع احتمالی بر روی formula_4 را انجام می‌دهد.
یک بازی اگر هر چهار شرط زیر را داشته باشد، در تعادل بیزی کامل است:
تعادل بیزی کامل در این نوع از بازی‌ها را می‌توان به سه دسته متفاوت تقسیم کرد: تعادل درهم، تعادل جدا کننده و تعادل نیمه جدا کننده.
توجه داشته باشید که اگر تعداد انواع فرستنده بیشتر تعداد پیام‌های موجود باشد، تعادل جداکننده هرگز نمی‌تواند وجود داشته باشد (اما ممکن است تعادل نیمه جداکننده وجود داشته باشد). همچنین تعادل ترکیبی وجود دارد که در آن فرستنده بین جداکننده و درهم تصادفی بازی می‌کند.
در این بازیwhich is a simplified version of a reputation model suggested in 1982 by Kreps, Wilson, Milgrom and Roberts فرستنده و گیرنده شرکت هستند. فرستنده یک شرکت متصدی است و گیرنده شرکت وارد شونده است.
مطلوبیت‌ها در جدول نشان داده شده‌است. فرض می‌کنیم:
حال به دنبال تعادل بیزی کامل هستیم. تمایز بین تعادل جداکننده و تعادل در هم راحت است.
این بازی اولین بار توسط مایکل اسپنس (به انگلیسی: Michael Spence) معرفی شد.
در این بازی فرستنده کارگر یا نیروی کار است و گیرنده کارفرما است.
در این مدل برای سادگی فرض می‌شود که سطح تحصیلات بر بهره‌وری کارگر تأثیر ندارد و تنها به عنوان سیگنالی از استعداد کارگر عمل می‌کند.
به‌طور خلاصه، تنها کارگران با توانایی بالا می‌توانند سطح تحصیلاتی را کسب کنند که هزینه آن کمتر از افزایش حقوق باشد. یعنی برای کارگران با توانایی بالا، منافع تحصیلات بیشتر از هزینه‌های آن است؛ بنابراین تنها کارگران با توانایی بالا تحصیل می‌کنند.
این مسئله می‌تواند پیچیده‌تر باشد. فرض کنید بهره‌وری هر کارگر به اندازه formula_43 باشد و هزینه درس خواندن به صورت formula_44 باشد که نسبت به سطح تحصیلات (formula_37) اکیداً صعودی است (formula_46) و نسبت به سطح توانایی (formula_43) اکیداً نزولی است (formula_48)، یعنی هر چه فرد بیشتر درس بخواند، باید هزینه بیشتری بدهد و هر چه فرد تواناتر باشد، هزینه تحصیلات کمتر است. همچنین هزینه نهایی تحصیلات نسبت به توانایی فرد اکیداً نزولی است (formula_49) و نسبت به سطح تحصیلات اکیداً صعودی است (formula_50). در حالت کلی این مسئله می‌تواند تعادل جدا کننده، تعادل درهم یا مخلوطی از این دو تعادل را داشته باشد.
بازی آبجو-املت (به انگیسی: Beer-Quiche game) اولین بار توسط کو و کرپس (Cho and Kreps) معرفی شد. در این بازی، نفر اول (فرستنده) به احتمال formula_37 حالت "قوی" و به احتمال formula_38 حالت "ضعیف" دارد. حالت قوی فرستنده، آبجو را بیشتر دوست دارد و حالت ضعیف املت را دوست دارد. نفر دوم حالت فرستنده را نمی‌داند و با توجه به انتخاب غذای فرستنده، می‌تواند یکی از دو عمل "مبارزه" یا "تسلیم" را انتخاب کند. اگر فرستنده قوی باشد و گیرنده مبارزه کند، گیرنده می‌بازد. و اگر فرستنده ضعیف باشد و گیرنده مبارزه کند، گیرنده می‌برد. دستاورد فرد اول بسته به بردن یا باختن وی و همچنین انتخاب غذای مورد علاقه‌اش وابسته است. فرد دوم با بردن در برابر فرستنده ضعیف یا تسلیم شدن در برابر فرستنده قوی، دستاوردی مثبتی به دست خواهد آورد، در غیر این صورت، یعنی باختن در برابر فرد قوی یا تسلیم شدن به فرد ضعیف دستاوردی نخواهد داشت.
بازی علامت‌دهی شرایطی را توصیف می‌کند که یک بازیکن اطلاعات دارد و دیگری ندارد. چنین شرایط اطلاعات نامتقارن در اقتصاد و زیست‌شناسی رفتاری بسیار مرسوم است.
اولین بازی علامت‌دهی، بازی علامت‌دهی لوئیس بود که در پایان‌نامه دکترای دیوید لوئیس (به انگلیسی: David K. Lewis) آمده است که بعدها کتاب "قرارداد" "شد. " در پاسخ به ویلارد کواین، لوئیس سعی کرد تا نظریه قرارداد و مفهوم را با بازی علامت‌دهی توسعه دهد.
اولین کاربرد بازی علامت‌دهی در مسائل اقتصاد، مسئله بازی تحصیلات مایکل اسپنس است. دومین کاربرد آن مسئله بازی اعتبار است. علامت‌دهی یک راهی برای مسئله کژمنشی است. در کژمنشی، در حالت اطلاعات نامتقارن، باعث می‌شود که در نهایت کالای بی کیفیت در بازار بماند و معامله شود. چند مثال از آن، مسئله بازار کار با نیروی کار دارای توانایی‌های مختلف، مسئله بازار خودروی دست دوم و دیگر مسائلی از این قبیل است. این مسائل تا حدی با علامت‌دهی مناسب قابل حل است، به‌طور مثال در بازار کار تحصیلات می‌تواند به عنوان یک سیگنال مناسب عمل کند. یا در بازار خودرو مقدار کارکرد خودرو به عنوان یک سیگنال در نظر گرفته می‌شود. در اقتصاد با شروع از مدل‌های بسیار ساده تا مدل‌های پیچیده‌تر اینگونه از مسائل بررسی می‌شود. امکان علامت‌دهی باعث می‌شود در مقایسه با حالتی که علامت‌دهی امکان نداشته باشد، به بهینه پرتو نزدیک‌تر شویم.
پیشرفت‌های با ارزشی در زمینه سوالات زیست‌شناسی با استفاده از بازی علامت‌دهی انجام شده‌است. قابل توجه‌ترین آنها، مدل امتیاز دهی الن گرافن برای جلب نظر جفت است.
یکی از کاربردهای اصلی بازی علامت‌دهی در اقتصاد و زیست‌شناسی، این است که مشخص کنند در چه شرایطی پیام‌دهی صادقانه می‌تواند یک تعادل بازی باشد. یعنی در چه شرایطی می‌توان انتظار داشت که انسان‌های عقلایی یا حیوانات، اطلاعات نوع خود را آشکار کنند؟
اگر در هر دو سمت، منافع هم‌جهت باشد، یعنی هر دو در همه شرایط خروجی یکسانی را ترجیح بدهند، راستگویی می‌تواند یک تعادل باشد. البته در بیشتر این دسته از مسائل، تعادل‌های غیر همکارانه نیز وجود دارد؛ ولی اگر منافع دو طرف کاملاً هم‌جهت نباشد، ماندن در تعادلی که پیام حاوی اطلاعات باشد، مشکلاتی را به همراه دارد.
حالتی را که جان مینارد اسمیت توصیف کرده بود در نظر بگیرید که در آن پیام‌دهنده می‌تواند گرسنه باشد یا از گرسنگی در حال مرگ باشد. فرد می‌تواند این موضوع را به شخص دیگری که غذا دارد بگوید. فرض کنیم که فرستنده مستقل از وضعیت خود غذا را دوست داشته باشد؛ ولی فرد دوم تنها در حالتی غذا را به فرد اول می‌دهد که فرد اول از گرسنگی در حال مرگ باشد. با اینکه در حالت مردن از گرسنگی منافع هر دو هم‌جهت است، ولی وقتی شخص اول فقط گرسنه باشد، منافع آن دو در تضاد خواهد بود و فرد اول انگیزه دارد دربارهٔ وضعیت خود دروغ بگوید؛ بنابراین فرد دوم باید پیام را در نظر نگیرد و هر کاری که فکر می‌کند درست است را انجام دهد.
اقتصاددانان و زیست‌شناسان وجود هزینه برای علامت‌دهی را دارای نقش مهمی می‌دانند. اگر علامت‌دهی هزینه‌بر باشد، ممکن است برای فردی که فقط گرسنه است صرف نکند که دربارهٔ وضعیت خود دروغ بگوید. تحلیل اینکه چه زمانی هزینه برای باقی ماندن در راستگویی مهم است، زمینه مهمی از تحقیقات در هر دوی این رشته‌ها است.
کمالوند ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کارلشتات ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کاسپاروف ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کاتسورا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کندریک ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سد گلِن کَنیون ، یک سد بِتُنی قوسی-وزنی است که بر روی رودخانه کلرادو در شمال آریزونا در ایالات متحده آمریکا و در گلن کنیون و در نزدیکی شهر پیج ساخته شده‌است.
سارا حمیدی (زادهٔ ۲۴ خرداد ۱۳۶۶ -اصفهان) خواننده ایرانی ساکن فرانسه است.
سارا حمیدی ردیف‌های آوازی موسیقی ایرانی را نزد مائده طباطبائی از شاگردان محمدرضا شجریان از سال ۱۳۸۵ به مدت ۶ سال فرا گرفت.
او با کنسرواتوار پاریس همکاری می‌کند.
او با گروه‌هایی همچون، گروه کر اصفهان و گروه کر موسیقی کودک حوزه هنری اصفهان همراهی کرد و نیز اجراهای متعددی در انجمن موسیقی بانوان و دانشگاه هنر اصفهان داشت. او پس از انتشار ویدئویی که او را در حال آواز خواندن نشان می‌داد، شهرت یافت. در آن زمان، بسیاری صدای او را با قمرالملوک وزیری مقایسه کردند.
سارا حمیدی لیسانس مترجمی زبان انگلیسی و فارغ‌التحصیل سال ۱۳۸۸ دانشگاه غیردولتی شیخ بهایی اصفهان است.
سارا حمیدی به علت محدودیت‌های موجود برای فعالیت زنان در عرصه موسیقی در ایران و به دلیل علاقه اش به فراگیری آواز اپرا در سال ۲۰۱۲ به فرانسه مهاجرت کرد و در کنار تدریس موسیقی سنتی ایرانی و اجرا در کنسرتها و جشنواره‌های بین‌المللی و ایرانی، در کنسرواتوار ناسیونال سَن مور پاریس مشغول به تحصیل شد.
کیکا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کوپل ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
گلریز زربخش (زادهٔ ۱۳۶۱ در تهران)، موسیقی‌دان و نوازندهٔ ویلن اهل ایران است.
گلریز زربخش در سال ۱۳۶۱ در تهران متولد شد. او ساز ویلن را از کودکی در هنرستان موسیقی دختران فرا گرفت. ارسلان کامکار و ابراهیم لطفی از نخستین استادان وی بودند. او در سال ۲۰۰۷ تحصیلات تکمیلی خود را در مقطع کارشناسی ارشد نوازندگی ویلن در کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان جمهوری ارمنستان به پایان برد. «ویکتور خاچاطوریان» از استادان اصلی او در تحصیلات تکمیلی بوده است."ترانه موزیکخواهر او «ژابیز زربخش»، نوازنده ویلنسل می باشد.
برخی از فعالیت‌های هنری گلریز زربخش به شرح زیر است:"
لنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ماری ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دانا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لیندنبرگ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لوباتو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لوتسوو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ماتر و روح یک کارتون پویانمایی‌شده است که در سال ۲۰۰۶ در پیکسار ساخته شده‌است و بر روی دی‌وی‌دی بر اساس "ماشین‌ها" عرضه شد. این فیلم در ایالات متحده و کانادا در ۷ نوامبر ۲۰۰۶ عرضه شده. داستان این فیلم دربارهٔ ماتر است که در آخر فیلم می‌فهمد چیزی به نام شبح نورانی ترسناک وجود ندارد.
ماکنزن ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مالکوم ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مالین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مالینا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لئو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مارسل ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مارکو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سالواتوره ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مارسی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مارتی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مارتینو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مارتون ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بیلی ری ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ماتیاس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ماوریس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مدیین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مرینو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
میسترال ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مونته ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مونته‌بلو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مونتیرو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
هریسون ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مونتی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بایرون ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
موراوا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
نادری یک نام خانوادگی‌ست. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
نریمان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
نوویل ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
نیوبرن ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
نیوهال ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
نیولند ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
نیوتاون ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
نونو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
نوردهایم ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اولمدو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اورول ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آزبورن ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اوتو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پاگانی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پالرمو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پاترنو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پاویا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پلگرینی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پپه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فیلو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پیانو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پیکاسو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پینتو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دوازدهمین دوره جشن خانه سینمای ایران در تاریخ بیست‌ و پنجم شهریور ماه ۱۳۸۷ برگزار شد.
پونته ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سانتو دومینگو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اسمیتسونیان نام مجله‌ای رسمی است که توسط مؤسسه اسمیتسونین در واشینگتن دی سی منتشر می‌شود. اولین شمارهٔ منتشرهٔ آن در سال ۱۹۷۰ بوده‌است. این مجله به صورت ماهنامه پخش می‌شود.
پورتمن ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پوتمکین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پرستون ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پوشکین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
رادان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
راولینگز ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
رایش ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
رایشناو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ریدلی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
رینگو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ریورا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
رومانو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
رومانوف ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
روزن ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فرانکل ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لمان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
روسکو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
روبنس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
روبیو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ساعتچی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
صفا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
خرمای شاهانی یکی از ارقام خرما در ایران است. میوه آن کشیده و دارای نوکی باریک است و رنگ آن قهوه‌ای روشن می‌باشد. خرمای شاهانی نام‌های متفاوتی دارد در میناب شاونی، در قیروکارزین و جهرم و فیروزآباد شونی و در حاجی‌آباد (هرمزگان) به نام خورک شانی نامیده شده‌است. یکی از مهم‌ترین و فراوان‌ترین ارقام خرمای استان فارس می‌باشد که حدود ۹۵ درصد از نخل‌های جهرم و قیروکارزین را شامل می‌شود. این نوع خرما جزء خرماهای نرم است. خرمای شاهانی به علت شیرینی زیاد و خوش‌رنگی خرمای آن، مصرف داخلی فراوان دارد. خارک این رقم نیز شیرین است و مقداری از محصول شاهانی به صورت خارَک به مصرف می‌رسد.
خرما شاهانی جزو معدود خرماهایی است که به صورت ارگانیک کشت می‌شود که طعم لذیذتر، ماندگاری بهتر و ارزش غذایی بالاتری دارد و می‌توان آن را در دمای اتاق به‌راحتی نگهداری کرد ولی برای ماندگاری بیشتر بهتر است ان را در یخچال نگهداری کرد.
خرمای شاهانی به دلیل رنگ، قیمت و کاربرد آن متقاضی زیادی دارد.
با توجه به طعم و کیفیت مطلوبش طرفداران خاص خود را در دیگر نقاط مختلف دنیا دارد و بخش عظیمی از این خرما به کشورهای دیگر صادر می‌شود و از محصولات پرورش صادراتی می‌باشد.
این خرما در استانهای هرمزگان، فارس و بوشهر قابل کشت می‌باشد. خرمای هرمزگان رطوبت و شیرهٔ بالاتری دارد درحالی‌که خرماهای فارس و بوشهر بسیار شبیه هم هستند.
سنت المو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سنت جیمز ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سنت لاورنس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سلامی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سن مارتینو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سندفورد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ساویو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اشمیت ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سراجی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سستو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شکسپیر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دفترخانه شماره ۱۳ یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۸ به کارگردانی سیدوحید حسینی، نویسندگی راضیه برومند، گیتی مرتضوی، سیدوحید حسینی، شکوفه آروین، سیما تاجدینی، زینب زارع و مهدی شاه پیری و تهیه‌کنندگی حسن علیرضای لواسانی و سیدوحید حسینی می‌باشد که از شبکه یک پخش شد.
اتفاقات این مجموعه در یک دفترخانه ازدواج و طلاق که لوکیشن آن در اطراف صادقیه قرار دارد به وقوع می‌پیوندد.
سید ناصر هاشمی (زاده ۱۳۲۶ در سمنان) فیلمنامه‌نویس ایرانی است.
متولد ۱۳۲۶ در سمنان. پرسنل بازنشستهٔ نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران. همکاری با گروه‌های تئاتری در شهرهای همدان، تبریز، بوشهر و تهران و ایفا نقش بر روی صحنهٔ تئاتر. کارشناس فیلمنامه در واحد فیلم و سریال ارتش. نخستین فعالیت حرفه‌ای با بازی در نقشی کوتاه در فیلم ردپایی بر شن (۱۳۶۶) به کارگردانی محمدرضا هنرمند. شرکت در دورهٔ آموزش فیلمنامه‌نویسی باغ فردوس (۱۳۷۰) وابسته به وزارت ارشاد اسلامی.
انال نَثرَخ (به انگلیسی: Anaal Nathrakh) یک گروه اکستریم متال انگلیسی است که در ۱۹۹۸ در بیرمنگام تشکیل شد. موسیقی این گروه تلفیقی از بلک متال، گرایندکور، دث متال و اینداستریال متال است. نام گروه (به معنای «نفس مار بزرگ») برگرفته از نام یکی از افسون‌های مرلین در فیلم "اکس‌کالیبور" است.
اعضای کنونی و هسته اولیه گروه:
آتش‌سوزی‌های جنگلی ۲۰۱۷ کالیفرنیا در ژوئیه اتفاق افتاد و سریعاً رو به گسترش رفت. این آتش‌سوزی به صورت طبعیی اتفاق افتاد و هر ساله در فصل تابستان به دلیل گرم شدن هوا در این منطقه آتش‌سوزی‌هایی رخ می‌دهد که باعث تخریب خانه‌ها و امکانات اهالی منطقه می‌شود.
آتش‌سوزی‌های طبیعی ژوئیه ۲۰۱۷ در منطقه کالیفرنیا بوقوع پیوست و در بیش از ۱۷ نقطه؛ از شمال جنگل ملی شش رود تا جنگل سن برناردینو در شرق لس آنجلس گسترش پیدا کرده‌است. آتش‌سوزی به‌طور خاص در منطقه کانتی سانتا باربارا به وسعت بیش از ۹۳ کیلومتر مربع در جریان و پیشروی می‌باشد.
صدها نفر از این مناطق تخلیه شده‌اند و هزاران مامور آتش‌نشانی در شرایط سختی در هوای داغ و خشک با این حریق که به دلیل بادهای شدید رو به گسترش است، دست به گریبان‌اند. آن‌ها از طریق هوا و زمین سعی در مهار این آتش‌سوزی دارند. فرماندار ایالت نیز وضعیت اضطراری اعلام کرد.
۳۱ کشته و تعدادی مجروح و چندین خانه و وسیله نقلیه تخریب شده‌اند.
گسترش این آتش‌سوزی، در وضعیت هوا و تنفسی مردم این منطقه بخصوص اطراف لس آنجلس تأثیر گذاشته‌است. پیش‌بینی می‌شود که در هفته آینده دمای هوا همچنان بالا برود.
کالیفرنیا به دلیل شرایط جنگلی، در تابستانهای خشک هر ساله دچار چنین سوانحی می‌شود:
فرانسوا فابه (۲۶ ژانویهٔ ۱۸۸۷ – ۹ مهٔ ۱۹۱۵) رکابزن حرفه‌ای اهل لوکزامبورگ و فرانسه بود که در رشتهٔ دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد. او توانست در سال ۱۹۰۹ برندهٔ تور دو فرانس شود و رکورد ۵ پیروزی مرحله‌ای پیاپی او همچنان پابرجا است.Tour de France, Official site, History archive, Francois Faber فابه در جنگ جهانی اول کشته شد.Chany, Pierre (1988), La Fabuleuse Histoire du Tour de France, Nathan, France, p155
فابه در اولنه-سور-ایتون در نرماندی زاده شد. پدرش زادهٔ ویلتز در لوکزامبورگ بود و ملیت لوکزامبورگی برای پسرش گرفت. مادرش نیز زادهٔ لورن بود. فابه گذرنامهٔ لوکزامبورگی داشت؛ ولی در فرانسه زندگی می‌کرد و خود را فرانسوی به شمار می‌آورد.Chany, Pierre (1988), La Fabuleuse Histoire du Tour de France, Nathan, France, p109
فابه همزمان با شرکت در مسابقات آماتور به عنوان کارگر بارانداز و اوراق کنندهٔ مبلمان کار می‌کرد.
فابه از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۴ رکابزن حرفه‌ای بود. هیکل درشت او (با قد ۱٫۸۶ سانتی‌متر و وزن ۹۱ کیلوگرم) باعث شد که به او لقب غول کلومب دهند. نخستین بار در سال ۱۹۰۶ در تور دو فرانس شرکت کرد؛ ولی نتوانست آن مسابقه را به پایان برساند. در سال بعد در رتبهٔ هفتم قرار گرفت. در تور ۱۹۰۸ عضو تیم پژو بود و با پیروزی در ۴ مرحله، بر سکوی دوم ایستاد.
فابه حاکم مطلق تور دو فرانس ۱۹۰۹ بود و در ۵ مرحلهٔ پیاپی پیروز شد که همچنان رکورد محسوب می‌شود. تور ۱۹۰۹ در بدترین شرایط آب‌وهوایی برگزار شدAugendre, Jacques (1996), Le Tour, Panorama d'un Siècle, Société du Tour de France, France, p13 و بر اثر باران، برف، گِل ضخیم، شبنم و جاده‌های دارای شیارهای عمیق و روسازی‌نشده، ۵۰ رکابزن در روزهای ۷ تا ۱۳ ژوئیه از مسابقه خارج شدند. هرچه شرایط بدتر می‌شد، فابه بهتر رکاب می‌زد. در مرحلهٔ دوم به مسافت ۳۹۸ کیلومتر از روبه به سوی متز، فابه ۲۰۰ کیلومتر را به تنهایی رکاب زد و برنده شد.
روز سوم مسابقه در دمای ۳ درجه سانتی‌گراد آغاز شد و در طول مسیر، هوا بدتر شد. فابه دوباره فرار کرد و پس از طی ۱۱۰ کیلومتر در حالی که پوشیده از گل بود، ۳۳ دقیقه زودتر از رقیب اصلیش، گوستاو گاریگو، در بلفور از خط پایان گذشت.
مرحلهٔ بعدی در ساعت ۲ صبح آغاز شد. رکابزنی فابه جمعیتی ۳ هزار نفری را برای تماشای حرکت او گرد آورده‌بود. دوباره در ۶۲ کیلومتری خط پایان فرار کرد و به تنهایی تا پایان رکاب زد. در سربالایی گردنهٔ پورت، شدت باد دو بار او را از دوچرخه انداخت و یک بار با اسب برخورد کرد.McGann, Bill and Carol (2006), The Story of the Tour de France, Dog Ear, USA, p25 زنجیرش در نزدیکی لیون پاره شد و فاصلهٔ یک کیلومتری تا خط پایان را دوید و دوچرخه را با خود کشید. فابه در پنج مرحله از متز تا لیون با اتکا به توانایی فردی خود برنده شد.
در تور ۱۹۱۰ فابه تا مرحلهٔ هفتم جلوتر از هم‌تیمیش اکتاو لاپیز بود؛ ولی پس از برخورد با یک سگ در دامنهٔ پیرنه به شدت زخمی شد. هرچند در این مرحله به پیروزی رسید، ولی به دلیل مصدومیت قهرمانی را از دست داد. لاپیز در مراحل پایانی رهبری را به دست آورد و فابه بر سکوی دوم ایستاد.
در سال‌های بعد فابه باز هم در تور شرکت کرد و موفقیت‌های نسبی به دست آورد. آغاز جنگ جهانی اول باعث از بین رفتن دوران حرفه‌ای او و بسیاری از هم‌دوره‌هایش شد.
با آغاز جنگ جهانی، فابه به لژیون خارجی فرانسه پیوست و در ۲۲ اوت ۱۹۱۴ به هنگ دوم پیاده در بایون فرستاده شد. در ۹ مهٔ ۱۹۱۵ در نخستین روز نبرد آرتوا در نزدیکی آراس، تلگرامی دریافت کرد، مبنی بر این که دخترش به دنیا آمده‌است. بر پایه یک نقل قول، هنگامی که برای شادی از خاکریز بیرون پرید، هدف گلولهٔ سربازان آلمانی قرار گرفت. گفته‌ای دیگر که بیشتر مورد قبول است، این است که هنگام حمل یک زخمی حین درگیری میان کارنسی و مون-سن-الوا کشته شده‌است."Journal Officiel", France, 24 May 1922
«خرداد که می‌شود» عنوان دومین کتاب ناصر صارمی پیرامون زندگی اسیران جنگی در ایران و کاری جدید در قالب ۲۹ داستان کوتاه و مستند به روایت و نویسندگی او و البته هفتمین اثر این شاعر و نویسنده است. از صارمی پس از چاپ و نشر چند مجموعه شعر و کارهای پژوهشی، پیشتر از اینها به کوشش انتشارات پیام آزادگان، کتاب «جنگ را ما شروع کردیم» روانه بازار نشر شده بود که این کتاب نیز حاوی خاطراتی است از سالهای ۶۱ و ۶۲ که در اردوگاه اسرای عراقی سمنان رقم می‌خورد و عنوان آن برگرفته از عبارتی بوده که یک اسیر عراقی بر دیوار درمانگاه یکی از کمپ‌ها می‌نویسد؛ او نوشت: «نحن بدأناالحرب» یعنی جنگ را ما شروع کردیم. داستان‌های «خرداد که می‌شود» مربوط به اردوگاه‌های سمنان، اراک و تهران می‌باشد. صارمی در کتاب اخیر فقط به حالات جمعی اسرا محدود نمانده و به دنیای شخصی آنها هم سرک کشیده است. دنیایی که برای خواننده به مراتب جذاب‌تر از ترسیم یک وضعیت کلی است. او در فصل پنجم کتاب این وضعیت شخصی را چنین وصف می‌کند: «وسایل خیلی شخصی‌شان مثل زیورآلات و آلبوم عکس‌های خانوادگی می‌توانست طبقه زندگی اجتماعی‌شان را نشان دهد. در میان آنهایی که با سن بالا به جنگ اعزام شده بودند افراد مرفه، سرمایه‌دار و بازاری وجود داشت. از این قسمت به بعد، آزادی، فکر تکان‌دهنده‌ای بود که می‌شد در چشم‌ها و گفته‌هایشان دید و شنید.» این نزدیک شدن به جزئیات زندگی خصوصی اسرا بخش جذابی است که می‌تواند تحلیلی از سربازان عراقی به خواننده بدهد. اینکه از کجا آمده‌اند، طرز تفکرشان چیست و به دنبال چه هستند؟
نویسنده کتاب «خرداد که می‌شود» در مصاحبه‌هایش با جراید داخلی و خارجی بیان می‌کند که:"«ادبیات می‌تواند به هر کشور و هر فرهنگی کمک کند. زیرا به ‌مانند پلی میان ملل جهان در روزگاران مختلف کار می‌کند. ما می‌توانیم این پل را برای نشان دادن چهرۀ واقعی جنگ، واقعیت آن و جلوگیری از بروز آن بدون استفاده صورتهای قالبی و کلیشه‌ای، به گونه‌ای تأثیرگذار بسازیم. یکی از رخدادهای مهم تاریخ ایران، جنگ هشت ساله با عراق بوده است. پس حقایق جنگ را باید صادقانه نوشت و بازگو کرد تا آیندگان نتوانند با توجه به گمان و حدس به موارد دستیافتهٔ خود عنوان «کشف» بدهند و با این عنوان، آن را به دلخواه تعبیر و تفسیر کنند. آن‌چنان که در کتابم به‌عنوان راوی و نویسنده‌ای که بخشی از تاریخ جنگ را نوشته، یادآور شده‌ام ما باید از ساختن قدیس و ابلیس از روی تعصب پرهیز کنیم و مطلبی است که در یک کتاب دیگر آمده‌است. تحقق این مسئله با یکی بودن راوی و نگارنده امکان بیشتری پیدا می‌کند. صد البته که نمی‌توان از یک راوی و شاهد عینی، نویسنده تراشید یا برعکس؛ چرا که گفته‌اند: بعد از هر جنگی، نظامیان عقب می‌نشینند و نویسندگان در خط مقدم قرار می‌گیرند اما سخن من این است که یکی بودن نویسنده و راوی، تاریخ را معتبر و به واقعیت نزدیک‌تر می‌کند.»" هلن اولیایی نیا، استاد دانشکده زبان‌های خارجی دانشگاه اصفهان که روزگاری را پای صحبت و دلنوشته‌های دانشجویان آزاده نشسته و تجارب و مستنداتی انبوه در این زمینه فراهم آورده، بر یادداشت‌های ناصر صارمی، مطلبی نوشته که در پایان کتاب و با عنوان ضمیمه آمده است. یادداشت‌های ناصر صارمی پس از سی و چند سال در خرداد سال ۹۳ کتابی می‌شود تا بخشی از تاریخ را گفته باشد. نویسنده کتاب «خرداد که می‌شود» اضافه می‌‌کند که نهایت تلاش خود را به خرج داده تا از حقیقت و واقعیت فاصله نگیرد و وامدار آیندگان نباشد، وی همچنین بر این باور است که ساختن قدیس و ابلیس، آفت تاریخ است. او جنگ را از منظری متفاوت و از اردوگاه اسرای عراقی در ایران روایت کرد. جایی که کمتر کسی تا به حال به سراغش رفته بود و عموم مردم اطلاعات کمی درباره‌اش داشته‌اند. نگاهی به وضعیت اسرای عراقی در ایران سوژه جذابی بود که صارمی توانست در کتابش به آن بپردازد.
پایهٔ گرانشی، یا بدنهٔ مرکزی، اصلی، یا اولیه ، جسم فیزیکی اصلی در یک سیستم گرانشیِ محدود و چندقسمتی‌است که آن قسمت‌ها با نیروی گرانش باهم پیوسته و وابسته باشند. این بدنهٔ اصلی بیشترین مقدار جرم آن سامانه را تشکیل می‌دهد و به طور کلی در نزدیکی مرکز سنگینی آن قرار می‌گیرد.
در سامانهٔ خورشیدی، خورشید برای همهٔ اشیائی که در اطراف آن قرار دارند، "پایهٔ گرانشی" است. به همان ترتیب، "پایهٔ گرانشیِ" تمام ماهواره‌ها (چه ماهواره‌های طبیعی آنها (ماه‌ها) یا ماهواره‌های مصنوعی باشند) سیاره‌ای است که آنها در مدار آن قرار گرفته‌اند. اصطلاح "پایهٔ گرانشی" اغلب برای جلوگیری از نیاز به روشن‌سازی این‌که جسمِ در نزدیکی مرکز سنگینی لزوماً یک سیاره، ستاره یا هر شیء دیگر نجومی باشد، استفاده می‌شود. بر همین اساس‌است که همیشه "پایهٔ گرانشی"، یا بدنهٔ مرکزی، به عنوان اسم برای هر آنچه که گرانش مرکزی را تأمین کند مورد استفاده قرار می‌گیرد.
موقعیت مرکز سنگینی سراسریِ همهٔ اشیای تشکیل‌دهندهٔ یک سامانه میانگین موقعیت آن‌ها و مقدار جرم آن‌هاست. در سامانهٔ خورشیدی خورشید چنان عظیم است که مرکز سنگینی سراسری سامانه در نزدیکی مرکز خورشید قرار دارد. با این حال، غول‌های گازی به اندازهٔ کافی از خورشید دور هستند که سبب شوند گاهی مرکز سنگینی سراسریِ سامانهٔ خورشیدی در خارج از خورشید قرار گیرد، با این‌که خورشید دارای بیشترین جرم سامانهٔ خورشیدی‌است.
در این باره که چه چیزی می‌تواند در واقع "پایهٔ گرانشی" نامیده شود، رابطهٔ پلوتو با ماه آن، شارون نمونهٔ جالبی‌است. مرکز سنگینی سراسری این‌دو جسم همیشه در خارج از سطح پلوتواست. این باعث شده که برخی از اخترشناسان سیستم پلوتو-شارون را به عنوان یک «سیارهٔ کوتولهٔ دوتایی» یا سیارهٔ دوگانه؛ به جای تنها یک سیاره کوتوله به عنوان "پایهٔ گرانشیِ" و ماه آن، از آن یاد کنند. در سال ۲۰۰۶، اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی به طور مختصری تعریف رسمی واژهٔ سیارهٔ دوگانه را که می‌توانست به طور رسمی شامل پلوتو و چارون شود، مورد بحث قرار داد اما این تعریف در نهایت به تصویب نرسید.
فراتر از سامانهٔ خورشیدی، امروز استفاده از نام "پایهٔ گرانشی"، در اشاره به یک سیاره فراخورشیدی، پرسش‌برانگیزاست؛ اخترشناسان هنوز هیچ جسمی را که در پیرامون یک سیارهٔ فراخورشیدی قرار داشته‌باشد، شناسایی نکرده‌اند. استفاده از "پایهٔ گرانشی" برای اشاره به سیاه‌چاله‌های کلان‌جرم در مرکز بیشتر کهکشان‌ها نیز در ژورنال‌های علمی تاکنون دیده‌نشده‌است.
ماریا آگوستا فون تراپ (۲۶ ژانویه ۱۹۰۵۲۸ مارس ۱۹۸۷) مادرخوانده گروه آوازه خوانی خانوادگی فون تراپ بود.
داستان او الهام بخش فیلم خانواده تراپ بود که در سال ۱۹۵۶ در آلمان غربی ساخته شد. این فیلم خود مایه اقتباس تئاتر موزیکال آوای موسیقی بود که فیلمی به همین نام در سال ۱۹۶۵ از روی این نمایش تولید شد. این فیلم در ایران به نام اشک‌ها و لبخندها به نمایش درآمد.
احمد کاظم کرعاوی بصری معروف به ضیا عبدالزهرا کاظم یا ضیاء کرعاوی (زاده:۱۹۷۰ - مرگ:۲۰۰۸) رئیس و بنیانگذار فرقه و سازمان تروریستی جند السما است که ادعاهای مختلفی از جمله مهدویت و همچنین رجعت علی بن ابی‌طالب اولین امام شیعیان را داشته‌است.
گفته می‌شود وی قصد داشته همزمان با روز عاشورا حمله‌ای را به قصد تصرف شهر نجف که مرکز حوزه‌های علمیه شیعه در عراق آغاز نماید که پیش از اجرای عملیات با یورش نیروهای امنیتی و نظامی عراق، او به همراه جمعی از پیروانش کشته شد. Hardy, Roger (January 31, 2007). "Confusion surrounds Najaf battle". BBC.Roug, Louise; Fakhrildeen, Saad (January 30, 2007). "Religious cult targeted in fierce battle near Najaf". "Los Angeles Times."
وی در دوران رژیم صدام دو بار به زندان افتاده و تعدادی از پیروانش از اعضای حزب بعث و زندانیانی بودند که با او در حبس آشنا شده بودند.
کوکب کوهی بومی مناطق جنوبی چین، هنگ کونگ، ججودو در کره جنوبی، هندوستان، جزایر ریوکیو، جزایر اوگاساوارا (جزایر بونین)، تایوان، آسام، بنگلادش، جزایر آندامان و جزایر نیکوبار، کامبوج، لائوس، میانمار (برمه)، جزایر پاراسل و جزایر اسپراتلی، تایلند، ویتنام، موریس، بورنئو، جزیره کوکوس، جاوه، جزایر سوندای کوچک، مالزی شبه‌جزیره‌ای، سولاوسی، سوماترا، فیلیپین، جزیره کریسمس، مجمع‌الجزایر بیسمارک، گینه نو، جزیره نورفک، استرالیا، فیجی، ساموآ، کالدونیای جدید و وانواتو است. در مکزیکو، هند غربی ،فلوریدا ،لوئیزیانا ،میکرونزی ،پلی‌نزی ،ملانزی ،ماداگاسکار ،مجمع‌الجزایر چاگوس به عنوان گیاه بومی در نظر گرفته می‌شود.
سربازان بهشت یک فرقه مذهبی شیعه و مسلح است که توسط (احمد کاظم کرعاوی بصری (ضیاء کرعاوی) معروف به ضیا عبدالزهرا کاظم و سامر بوقمره (کاظم عبد الزهره) تأسیس شد. گفته می‌شود این گروه حمله‌ای را به نجف در سال (۲۰۰۷) طرح‌ریزی کرده بود اما پیش از شروع کشف و خنثی شد. در این عملیات رهبر فرقه جند السماء کشته شد. نام این فرقه در درگیری‌های سال ۲۰۰۸ بصره و ناصریه که از سوی فرقه احمد الحسن ایجاد شد نیز در رسانه‌های غربی مطرح شد.http://www.mcclatchydc.com/latest-news/article24460759.htmlhttps://www.theguardian.com/world/2008/jan/19/iraq.international این گروه مجدداً تحرکاتی را در سال ۱۳۹۱ شروع کرده‌است.
در جریان حمله نیروهای امنیتی و نظامی عراق به محل این فرقه در سال ۲۰۰۷ در منطقه «الزرکه» نجف ۲۲۰ کشته و ۷۳۶نفر به ظن همکاری با این فرقه دستگیر شدند. پس از این حمله مدیر مرکز فرماندهی نیروهای ملی عراق وابسته به وزارت کشور مدعی ارتباط این گروه با نخست‌وزیر سابق عراق ایاد علاوی شد.
سودابه فضائلی (متولد ۱۳۲۶) نویسنده، مترجم و پژوهشگر ایرانی است.
فضایلی بیشتر با آثارش در اسطوره‌شناسی و نمادشناسی شناخته می‌شود. در طول بیش از چهار دهه فعالیت بیش از ۴۰ کتاب از وی منتشر شده که بعضی از مراجع اصلی در فارسی محسوب می‌شوند. فضائلی در کمبریج و لندن به تحصیل ادبیات انگلیسی (۱۳۵۱–۱۳۴۸) پرداخت و در دانشگاه سوربون-پاریس رشته‌های زبان پهلوی (۱۳۵۵) و زبان و ادبیات تطبیقی (۱۳۵۶–۱۳۵۲) خواند.وهمن: گفتگو با سودابه فضایلی درباره‌ی شعر دیگر /ناکجا: سودابه فضائلی با محمّدرضا اصلانی ازدواج کرد و در تهران زندگی می‌کند. او در سال ۱۳۹۵ جدیدترین رمان خود را منتشر کرد.مهرنیوز: ناصر فکوهی به نقد کتاب «حکایت گل‌های رازیان» می‌نشیند
آثاری که فضائلی تالیف کرده‌است مورد توجه مجامع مختلفی قرار گرفته‌است. ناصر فکوهی در خصوص آثار فضائلی می‌گوید: «ارزش کار فضائلی در تولید آثار در چند حوزه مختلف از اسطوره و نماد شناسی تا رمان، شعر نمایشنامه و ادبیات است.» از وی به خاطر نگارش آثاری چند در نشستی به میزبانی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری؛ تقدیر شد. در این نشست، پژوهشکده فرهنگ پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات و پژوهشکده مردم‌شناسی نیز همکاری داشتند. دبیر علمی این نشست را علیرضا حسن زاده عهده‌دار بود. او در کارنامه حرفه‌ای خود، عضویت در هیئت انتخاب و نظارت سمینار بین‌المللی نمایش‌های آئینی و سنتی را دارد. او یکی از اعضاء هیات علمی جایزه ادبی پروین اعتصامی نیز می‌باشد.
- فضایلی، سودابه(۱۳۸۸)، «ارتباط آیین، اسطوره و نماد»، انتشارات نمایش، شماره۳۱۴، (نخستین سمینار بین‌المللی نمایش‌های آیینی و سنتی، صص۴۱–۵۶
- فضایلی، سودابه(۱۳۹۲)، «اشکال و مراحل گوناگون در آیین سرسپاری نحله‌های باطنی جهان»، انتشارات نمایش، شماره۴۲۵، (سومین سمینار بین‌المللی نمایش‌های آیینی و سنتی، صص۱۹۵–۲۰۳سودابه فضائلی: سر سپردن به معنای خروج از عالمی و ورود به عالمی دیگر است
- فضایلی، سودابه (۱۳۹۴)، «آیین ور»، انتشارات نمایش، ش۴۴۶، (چهارمین سمینار بین‌المللی نمایش‌های آیینی و سنتی، صص۱۱–۲۲
- فضایلی، سودابه (۱۳۹۵)، «از روزهای رفته حکایت»، مجله تجربه، ش۴۷، صص۳۳–۳۴
- فضایلی، سودابه (۱۳۹۵)، «نگاهی به اسطورهٔ میمون و مفاهیم نمادین آن»، مجله شبکه آفتاب، ش۲۹، صص۸–۱۲
- فضایلی، سودابه (۱۳۹۳)، «رقص اسطورهٔ عدالت بر زمین»، مجله گذر، ش۲، صص۳۰–۳۷
- فضایلی سودابه(۱۳۹۶)، «هایپررئالیتی در فیلم مستند»، در کتاب خیال و سینمای مستند، انتشارات مرکز گسترش سینمای مستند.
- فضایلی، سودابه (۱۳۹۳)، «هدایت نشسته بود و با هم گپ می‌زدیم»، نمایه تهران، ش۹، صص۱۲-۱۵
- فضایلی، سودابه (۹/۹/۱۳۹۲)، «آناهیتا»، مجله نمایه تهران، و انسان‌شناسی و فرهنگ
- فضایلی، سودابه (امرداد۱۳۹۴)، «ایکاش چون آماتیس بودیم»، مجله نمایه تهران.
- فضایلی، سودابه (آذر۱۳۹۵)، «در خیابان‌های خاموش این شهر سربی» ده شعر منتخب جهان و بنفش‌تر از خود، در کارنامه مؤلف: محمدرضا اصلانی، کتاب هفته، ش۱۳۳، صص۳۶–۴۴
- دورگنات، ریموند؛ ترجمه سودابه فضایلی(از انگلیسی) (۱۳۷۵)، «فرانژو»، نقد سینما، ش۷، ص ۹۴-۱۰۲
- فضایلی، سودابه (۱۳۹۱)، «سنگینی سایه‌ی اعلام و اسما در ترجمه متون اساطیری»، آزما، ش۹۴، صص۴۴-۴۹ (+دانلود از noormags)
- فضایلی، سودابه (۱۳۹۱)، «سوختن در آتش تاوان نگاهی دیگر:تأملی بر اندیشه‌ی جوردانو برونو»، آزما، ش۹۱، ص ۴۲
- فضایلی، سودابه (۱۳۹۱)، «جهان، روی صحنه تئاتر کمدی»، آزما، ش۸۹، ص ۵۴ (دانلود از noormags)
- فضایلی، سودابه (۱۳۹۱)، «اشراق روزی کروسی»، آزما، ش۸۷، ص ۳۹ (دانلود از magiran)
- فضایلی، سودابه (۱۳۹۱)، «یک نسترن، یک نسترن است: در بارهٔ گرترود استاین»، آزما، ش۸۸، ص ۲۸ (دانلود از noormags)
- فضایلی، سودابه (۱۳۸۹)، «همذات پنداری فیروز و مبارک»، آزما، ش۷۲، ص ۲۳
- فضایلی، سودابه (۱۳۸۷-۱۳۸۸)، «فیروز مقدس: بحثی در نمادشناسی حاجی فیروز طلایه‌دار نوروز و بهار»، آزما، ش۶۴، صص۹- ۶
- فضایلی، سودابه (۱۳۹۵)، «بازی با دم شیر؛ درباره‌ی کتاب «زائر خوشبخت»، شرق، ش۲۶۱۶، ص ۱۲
- فضایلی، سودابه (۱۳۹۵)، «رهایی از واقعیت‌گرایی ناپاک»، سینما و ادبیات، ش۵۹، ص ۲۲۰ (دانلود از magiran)
- فضایلی، سودابه (۱۳۹۵)، «تقلید و تکرار در شعر امروز بیداد می‌کند- برای شاملو»، نوآوران، ۱۸ تیر]
- فضایلی، سودابه (۱۳۸۷)، «زمانی بی‌مرگ و جاودان: در اساطیر ایرانی دربارهٔ بهار می‌خوانیم»، آزما، ش ۵۷، صص ۶–۸ (دانلود از noormags)
- فضایلی، سودابه (۱۳۹۱)، «کتابخانه»، آزما، ش ۸۷، ص ۳۹–۴۱ (دانلود از noormags)
- فضایلی، سودابه (۱۳۸۹)، «کتابخانه: معرفی کتاب»، آزما، ش ۷۲، ص ۴۵–۴۶
- باتلر، ایوان، سودابه فضایلی، (۱۳۷۵)، «نگره دین- سینما: مذهب در سینما (۱)»، نقد سینما، ش ۷، ص ۲۳-۳۳
- باتلر، ایوان، سودابه فضایلی، (۱۳۷۵)، «مذهب در سینما»، نقد سینما (۲)، ش ۸، ص ۸۳-۹۱
- باتلر، ایوان، سودابه فضایلی، (۱۳۷۵)، «مذهب در سینما (۳): فصل سوم: کشیشان، اسقفان و کلیسا»؛ نقد سینما، ش ۹، ص ۶۰-۶۹
- مدب، عبدالوهاب؛ سودابه فضایلی، (۱۳۷۴) «شمایل و حروف (زیباشناسی اسلامی، باستان‌شناسی سینما)»، نقد سینما، ش ۶، ص ۲۲-۲۸
- اپشتاین، ژان، سودابه فضایلی، (۱۳۷۴)، «نقد-نگره: هوشیاری یک ماشین (۱)»، نقد سینما، ش ۵، ص ۲۰۰–۲۰۱ (دانلود از noormags)
- زیمر، کریستیان، سودابه فضایلی، (۱۳۷۴)، «سینما و سیاست (نظریه و تفکر)»، نقد سینما، ش ۵، ص ۲۴۰-۲۵۱
- فضایلی، سودابه (۱۳۹۰)، «کتابخانه»، آزما، ش ۸۶، ص ۵۴–۵۷ (دانلود از noormags)
- فضایلی، سودابه (۱۳۸۷)، «حکیم موسیقی: به مناسبت هشتادمین سال تولد داریوش صفوت»، اعتماد ملی، ش۶۸۹، ص۷
- شیوا، کوروش (۱۳۹۲)، «شعر اکنون درگفت و شنید: در آزادی خواهد سرود»، کتاب هفته، ش۱۰۶۲، ص۱۲
- بنکدار، امید (۱۳۷۹)، «فرهنگ نمادها: کسی نیست که با عالم معنا آشنا نباشد»، مجله زنان، ش۶۷، صص۵۳–۵۴
- منصوری مریم (۱۳۸۸)، «فرهنگ نمادها: نمادها جاری و جهان شمول هستند»، فرهیختگان، ش۱۷۹، ص۷
- منصوری، مریم (۱۳۸۴)، «۴۰ سال کار، ۲۰۰۰ مدخل در فرهنگ غرایب»، کتاب هفته، ش ۲۵۳، ص ۱۱
- آرامش، جواد (۱۳۸۴)، «دربارهٔ روح نغمات»، افتخار، ش۴۲۸، ص۱۲
- محمدی، سایر (۱۳۸۴)، «امروز با سودابه فضایلی»، ایران، ۱۶ش۳۲۷۵، ص ۲۴
- محمدی، سایر (۱۳۸۸)، «فرهنگ نمادها جایگاه خود را یافته‌است»، ایران، ش۴۲۵۳، ص۱۶
- گروه فرهنگی (۱۳۷۸) «فرهنگ نمادها: رمزهایی که آدمیان برای شناخت خداوند طرح ریخته‌اند»، قدس، ش۳۵۱۱، ص۱۲
- عابد، ندا (۱۳۸۲)، «فرهنگ نمادها در گفتگو با سودابه فضایلی»، آزما، ش ۲۵، ص ۱۳–۱۶
- ؟(۱۳۹۵)، «همراه با: سودابه فضایلی، گیتا گرگانی، اسدالله امرایی، محمود حسینی زاد، ویدا سامعی، فرید مرادی: چه کسی کتاب مرا دزدید؟، نگاهی به مسئله حقوق مؤلف در ایران و چاپ کتاب‌های مسروقه در مافیای سیاه کتاب»، آزما، ش ۱۱۷، ص ۱۵
- اسماعیل‌زاده، حوریه (۱۳۹۵)، «گفتگو با سودابه فضایلی در پی انتشار نامهٔ گلایه‌آمیزش از اوضاع نابسامان فرهنگی»، آزما، ش ۱۱۷، ص ۱۶ (دانلود از magiran)
- نیاورانی، نیلوفر (۱۳۹۴)، «نشست سودابه فضایلی، مشیت علایی، کاوه میرعباسی، علی عبداللهی، در بارهٔ ترجمه جدید کمدی الهی، از دیروز تا امروز»، سینما و ادبیات، ش ۴۵، ص ۱۸۶
- پنج‌تنی، منیره (۱۳۸۸)، «فرهنگ نمادها: گفتگو با سودابه فضایلی»، اطلاعات حکمت و معرفت، ش۳، صص ۶۹–۷۲مصاحبه با فضائلی درباره‌ی فرهنگ نمادها (noormags)
- حسن‌زاده، علیرضا (۱۳۸۲)، «قدرت، نماد و تاویل»، نافه، ش ۴۱، صص۴۷–۵۱
- صائبی، مرجان (۱۳۹۴)، «برهوت فرهنگی در سرزمین ترجمه/ میزگردی دربارهٔ ترجمه و ویراستاری با حضور سودابه فضایلی، گیتا گرکانی و ناصر فکوهی»، ایران، ۵۹۶۹، ص ۸
- اسماعیل‌زاده، حوریه (۱۳۹۲)، «آنچه باید اتفاق می‌افتد/ شعر دیگر در گفتگو با سودابه فضایلی به بهانه انتشار کتاب «از کف دستانم..»»، آزما، ش ۹۸، ص 46-49
- سپاسگزار، ندا (۱۳۸۵)، «بد نیست مثل یک آبنبات (گپی با سودابه فضایلی دربارهٔ کتاب سیر تحول موسیقی ایران به بهانه کسب جایزه کتاب سال ترجمه)»، آزما، ش ۴۸، صص ۱۴–۱۵ (دانلود از noormags)
- عابد، ندا (۱۳۸۳)، «گفتگو: شکسپیر از نگاهی دیگر»، آزما، ش ۳۲، صص ۱۴–۱۷
- نظیری، فؤاد (۱۳۹۶)، «با راوی حکایت گل‌های رازیان: نگاهی به جدیدترین رمان سودابه فضایلی»، آزما، ش۱۲۱، ص۹۷
- بامداد، فرهاد(۱۳۹۱)، «به انسان فکر کنید»، دیباچه پروین، ویژه نامهٔ جشنواره پروین اعتصامی
- عاشوری، نرگس (۱۳۹۴)، «جمال و زیبایی صفت هنر در این دنیاست»، روزنامهٔ ایران ش۵۹۵۸، ۳خرداد۱۳۹۴
- تقی‌زاده، نگار (۱۳۹۶)، «پی‌جوی معنا و نماد»، دو ماهنامه شوکران، فروردین۹۶، ش۵۴ و۵۵
- گهستونی، مجتبی؛ (۱۳۹۰) (انجمن دوستداران میراث فرهنگی تاریانا خوزستان) بخشی از مفاهیم و نمادهای یک سرزمین را باید در طبیعت جستجو کرد.
شهرستان وانگتسوت یک شهرستان در لهستان است که در استان پودکارپاتسکیه واقع شده‌است. شهرستان وانگتسوت ۴۵۱٫۹۵ کیلومتر مربع مساحت و ۷۷٬۷۱۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان ووبز یک شهرستان در لهستان است که در استان پومرانی غربی واقع شده‌است. شهرستان ووبز ۱٬۰۶۵٫۱۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳۷٬۹۳۱ نفر جمعیت دارد.
شهرستان وومژا یک شهرستان در لهستان است که در استان پودلاسکی واقع شده‌است. شهرستان وومژا ۱٬۳۵۳٫۹۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵۰٬۸۸۷ نفر جمعیت دارد.
شهرستان ووشتسه یک شهرستان در لهستان است که در استان ماسوویان واقع شده‌است. شهرستان ووشتسه ۷۷۱٫۷۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱٬۶۲۸ نفر جمعیت دارد.
شهرستان ووکوف یک شهرستان در لهستان است که در استان لوبلین واقع شده‌است. شهرستان ووکوف ۱٬۳۹۴٫۰۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۸٬۳۹۳ نفر جمعیت دارد.
شهرستان شرودا شلانسکا یک شهرستان در لهستان است که در استان سیلزی سفلی واقع شده‌است. شهرستان شرودا شلانسکا ۷۰۳٫۶۸ کیلومتر مربع مساحت و ۵۰٬۱۱۹ نفر جمعیت دارد.
شهرستان شرم یک شهرستان در لهستان است که در استان لهستان بزرگ‌تر واقع شده‌است. شهرستان شرم ۵۷۴٫۴۱ کیلومتر مربع مساحت و ۵۸٬۶۴۶ نفر جمعیت دارد.
شهرستان شرودا ویلکوپولسکا یک شهرستان در لهستان است که در استان لهستان بزرگ‌تر واقع شده‌است. شهرستان شرودا ویلکوپولسکا ۶۲۳٫۱۸ کیلومتر مربع مساحت و ۵۴٬۵۶۸ نفر جمعیت دارد.
شهر خویرزوردا خواهرخواندهٔ شهرستان شرودا ویلکوپولسکا هست.
شهرستان شویدنیتسا یک شهرستان در لهستان است که در استان سیلزی سفلی واقع شده‌است. شهرستان شویدنیتسا ۷۴۲٫۸۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۹٬۳۲۳ نفر جمعیت دارد.
شهرستان شویدنگک یک شهرستان در لهستان است که در استان لوبلین واقع شده‌است. شهرستان شویدنگک ۴۶۸٫۹۷ کیلومتر مربع مساحت و ۷۲٬۶۴۲ نفر جمعیت دارد.
گمینا ستوجنگتسه یک گمینا در لهستان است که در شهرستان بتوف واقع شده‌است. گمینا ستوجنگتسه ۱۷۵٫۹۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۴۰۸ نفر جمعیت دارد.
گمینا ستوپسک یک گمینا در لهستان است که در Mława County واقع شده‌است. گمینا ستوپسک ۱۱۸٫۰۴ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۹۹۶ نفر جمعیت دارد.
کوشچیووکوو یک روستا در لهستان است که در Gmina Zagórów واقع شده‌است.
ادوار (به معنی دورها یا دایره‌ها)، در تئوری موسیقی قدیم ایران و کشورهای دیگر جهان اسلام، نظریه‌ای برای توصیف و طبقه‌بندی موسیقی بوده‌است. این نظریه در آثار نظریه‌پردازان بعد از اسلام دیده می‌شود و در آثار صفی‌الدین ارموی و عبدالقادر مراغی به تفصیل شرح داده شده‌است. پس از تحول مقام به دستگاه، نظریه ادوار تقریباً کنار گذاشته شد.
در نظریه ادوار، دستان‌بندی سازها (نحوهٔ کوک ساز و موقعیت پرده‌های آن) به کمک تناسب‌های ریاضی توضیح داده می‌شد و برای هر نت موسیقی نامی با استفاده از ترکیب الفبای ابجد تعیین می‌گردید. به این ترتیب فاصله‌های موسیقایی دقیقاً مشخص می‌شدند. سپس با ترکیب این فواصل جنس‌هایی (دانگ‌هایی) درست می‌شد که ذی‌الاربع (دارای چهار نت) یا ذی‌الخمس (دارای پنج نت) نام می‌گرفتند و از ترکیب یک جنس ذی‌الاربع و یک جنس ذی‌الخمس یک اکتاو کامل به دست می‌آمد که به آن «دور» گفته می‌شد. از بین این ادوار (که عموماً تعدادشان ۹۱ عدد در نظر گرفته می‌شده‌است)، برخی «ملایم» دانسته می‌شدند (یعنی به گوش خوش‌آهنگ بودند) و برخی ناملایم. دوازده دور ملایم در این میان اصلی دانسته می‌شدند که مقام‌های موسیقی را تشکیل می‌دادند.
فواصلی که در نظریه ادوار تعریف می‌شدند با کوک فیثاغورثی مطابقت داشتند (به جز فواصل ریزپرده‌ای که در کوک فیثاغورثی وجود ندارد). کوک سازهای موسیقی ایرانی در دوران معاصر، به اعتدال مساوی نزدیکتر است تا به کوک فیثاغورثی؛ به بیان دیگر، زمانی که تحول مقام به دستگاه رخ داد، سازهای ایرانی هم تا حدی مطبوع‌سازی شدند و لذا نظریهٔ ادوار، هم از حیث تعریف نحوهٔ دستان‌بندی ساز، و هم از حیث تعریف ساختار مُدال موسیقی ایرانی، کنار گذاشته شد. ساختار مدال موسیقی ایرانی اکنون با کمک ردیف شرح داده می‌شود.
اکثر رسالات قرون میانهٔ اسلامی در "مکتب منتظمیه" نوشته شده‌اند که سبکی از تشریح ادوار بود که بر پایهٔ نظریات صفی‌الدین ارموی در اواخر قرن هفتم هجری شکل گرفت. موسیقی‌دانان شاخص موسیقی کهن ایران نظیر فارابی، ابن سینا، صفی‌الدین ارموی و عبدالقادر مراغی همگی تئوری موسیقی را با استفاده از ادوار شرح داده‌اند؛ برخی از موسیقی‌دانان معاصر نظیر داریوش صفوت، مهدی برکشلی و تقی بینش نیز دیدگاه این نظریه‌پردازان کهن را شرح داده‌اند.
اساس نظریهٔ ادوار همان نظریهٔ دایره پنجم‌ها است که در یونان باستان توسط فیثاغورث شرح داده شده بود. در نظریهٔ ادوار، موقعیت نت‌ها و ساختار مُدال موسیقی به کمک فواصل چهارم درست (ذی‌الاربع) و پنجم درست (ذی‌الخمس) توضیح داده می‌شود (ر.ک. بخش دانگ‌ها). اما تعاریف و جزئیات این دانگ‌ها در طول زمان تغییر یافته‌است. برای مثال خیام نیشابوری در رسالهٔ موسیقی‌اش که تنها بخش‌هایی از آن به جا مانده، در بخشی تحت عنوان «» از ۲۱ نوع ذی‌الاربع نام برده‌است. امروزه نظریهٔ ادوار بیشتر بر اساس دیدگاه صفی‌الدین ارموی و موسیقی‌دانان متأثر از او (نظیر عبدالقادر مراغه‌ای) شناخته می‌شود که هر دو هفت دانگ ذی‌الاربع را برمی‌شمارند و تعداد دانگ‌های ذی‌الخمس را هم دوازده یا سیزده عدد می‌دانند.
پس از دوران رخوت موسیقی ایران، و در دورهٔ قاجاریه که بار دیگر موسیقی مورد توجه قرار گرفت، مواجهه با موسیقی کلاسیک غربی باعث شد تا تئوری موسیقی ایرانی بر اساس تئوری موسیقی غربی و روش‌های نت‌نویسی نزدیک به آن بازنویسی شود. به بیان دیگر، با تحول مقام به دستگاه، نظریهٔ ادوار نیز عملاً کنار گذاشته شد.
در نظریهٔ ادوار، فرض بر آن می‌شده که موسیقی را می‌توان با کمک مجموعه‌ای از دایره‌ها یا دورها (ادوار) توصیف کرد؛ هر دایره تقریباً معادل مفهوم امروزی گام بوده‌است و شروع و پایان آن روی یک نت (موسیقی) بوده‌است. بر خلاف گام دیاتونیک در موسیقی کلاسیک غربی که از دوازده نیم‌پرده تشکیل می‌شود، در نظریهٔ ادوار هر دور از هفده موضع (هفده نت) تشکیل می‌شده که جمعاً یک دور کامل (معادل اکتاو) را تشکیل می‌دادند. فاصلهٔ بین این مواضع با هم برابر نبوده‌است (یعنی یک دور به هفده فاصلهٔ مساوی تقسیم نمی‌شده‌است) و بر حسب ترتیب فواصل، دورهای مختلفی به دست می‌آمده‌است. بین نظریه‌پردازان مختلف (نظیر فارابی و ابن سینا) هم در مورد این ادوار اختلاف نظر بوده‌است اگر چه همگی به وجود دوازده «دور ملایم» اشاره کرده‌اند. موقعیت این نت‌ها روی دستهٔ ساز، موضوع بحث دستان‌بندی است. سید عباس معارف، مفهوم ادوار (یا دور) را معادل مفهوم امروزی تنالیته می‌داند.
برای نامگذاری نت‌هایی که ادوار را تشکیل می‌داده‌اند، از نت‌نویسی ابجد استفاده می‌شده‌است. در این شیوه، حروف بر اساس ابجد مرتب می‌شدند و به ترتیب به نت‌ها (پرده‌ها) منتسب می‌شدند. نشان دادن نت‌ها با حروف ابجد سابقهٔ طولانی دارد، چنان‌که یعقوب بن اسحاق کندی (درگذشتهٔ ۲۶۰ ه‍.ق) در آثار خود نت‌هایی که در هر اکتاو قرار داشتند را با کمک حروف ابجد از «ا» (الف) تا «ل» نشان داده و این را در اکتاوهای بعدی هم تکرار کرده‌است، فارابی (درگذشتهٔ ۳۳۹ ه‍.ق) در اکتاو دوم به جای تکرار حروف، حرف‌های بعدی (از «م» به بعد) را استفاده کرده‌است. اولین کسی که به مفهوم عددی حروف ابجد توجه کرد و برای نت دهم به بعد، از ترکیب «یا» (ی = ۱۰ + الف = ۱)، «یب»، «یج» و … استفاده کرد ابن زیله اصفهانی بود (درگذشتهٔ ۴۴۰ ه‍.ق).
در روشی که توسط صفی‌الدین ارموی و پس از او استفاده شده هم با رسیدن به حرف دهم ابجد (ی) که برابر با نت سل کرن می‌بود، حرف ی به ابتدای ابجدها اضافه می‌شد و حرف دوم مجدداً بر اساس حروف ابجد افزوده می‌شد (یا، یب، ...). در مجموع هجده نشان (برای هفده نت یک دایره، به اضافه تکرار نت اول در فاصلهٔ یک اکتاو بالاتر) استفاده می‌شد، لذا این نت آخر «یح» نام می‌گرفت. پس از «یح» نت‌های دیگری نیز تعریف می‌شد (به ترتیب یط، ک، کا، کب، کج، کد و …) اما این نت‌ها مربوط به دایره نبودند. ابتدای سیم با حرف الف (مخفف «اَنف» به معنی بینی، در اینجا به معنی شیطانک سر دستهٔ ساز)، و انتهای سیم با حرف «م» (مخفف «مشط» به معنی شانه، در اینجا به معنای خرک ساز) نشان داده می‌شد، و موقعیت تمام پرده‌های دیگر روی دستهٔ ساز عود، با استفاده از محاسباتی نشانه‌گذاری می‌شد، که به این نشانه‌ها «دستان» گفته می‌شد. عبدالقادر مراغی در جامع الالحان به نقل از صفی‌الدین ارموی، نحوهٔ محاسبهٔ این دستان‌ها را با تقسیم طول وتر (سیم ساز) به این شکل نقل کرده‌است:
در زیر، جدول سمت راست موقعیت این نت‌ها را نشان می‌دهد و جدول سمت چپ نحوهٔ کوک ساز عود (که در آن زمان پنج سیم داشت) را نمایش می‌دهد.
در نظریهٔ ادوار، فاصله‌ها یا "ابعاد" اصلی بین نت‌ها عبارت بودند از:
بعدها فرصت شیرازی یک فاصلهٔ دیگر هم معرفی کرد به نام طنینی مُستَزاد (بیش‌طنینی) که معادل دوم بیش‌بزرگ است و آن را با «ه‍» نمایش می‌دهند. به فواصل طنینی، مجنب، و بقیه "ابعاد صِغار" (فواصل کوچک) گفته می‌شد و گاه نیز به آن‌ها "فواصل لحنیه" (فاصله‌های ملودیک) نام می‌دادند.
اندازهٔ فاصلهٔ طنینی با تفاضل یک چهارم درست (ذی‌الاربع) از یک پنجم درست (ذی‌الخمس) به دست می‌آمد. فاصلهٔ بقیهٔ دقیقاً نصف طنینی نبود. هر فاصلهٔ طنینی (یک پرده) را به صورت مجموع دو فاصلهٔ بقیه (نیم‌پرده) به اضافهٔ یک فاصلهٔ «فضل» (یا فضله، به معنای اضافه) در نظر می‌گرفتند. فاصلهٔ مجنب هم بر حسب موقعیتش، یا برابر با بقیه + فضل، یا برابر بقیه + بقیه (یعنی دو برابر بقیه) در نظر گرفته می‌شد. اندازهٔ فاصلهٔ «بقیه»، با کمک ترکیب آن با طنینی برای تشکیل یکی از فواصل بزرگتر تعریف می‌شد؛ مثلاً پنجم درست یا ذی‌الخمس به صورت ط + ط + ط + ب تعریف می‌شد، و چهارم درست به صورت ط + ط + ب.
فاصلهٔ مجنب که از طنینی کوچکتر اما از نیم‌پرده بزرگتر بود، یک فاصلهٔ ریزپرده‌ای است. روح‌الله خالقی در کتاب "نظری به موسیقی" فاصلهٔ «مجنب» را دوم نیم‌بزرگ می‌نامد. اندازهٔ این فاصله نیز به‌طور تقریبی «سه ربع پرده» توصیف شده‌است اگر چه در این نظام کوک، ربع پرده به معنای یک چهارم پرده وجود نداشت. فاصلهٔ «بقیه» از همه کوچکتر بود و مراغی در جامع الالحان به این نکته که فاصلهٔ مجنب و بقیه از جایی به جای دیگر تغییر می‌کند اشاره کرده و اندازهٔ تقریبی بقیه را حدوداً با نسبت ۲۰:۱۹ نزدیک دانسته‌است.
روشی که برای کوک کردن این فاصله‌ها به کار می‌رفت، منطبق بر کوک فیثاغورثی بود؛ مثلاً موقعیت فاصلهٔ پنجم درست، با نسبت ۳:۲ تعریف می‌شد (یعنی اگر نت دو با نواختن سیم ساز با دست باز به دست می‌آمد، چنانچه با انگشت گذاشتن روی ساز طول سیم به دو سوم کاهش می‌یافت، نت جدید در فاصلهٔ پنجم درست از نت اول می‌بود، یعنی نت سل). فاصلهٔ چهارم درست نیز به طریق مشابهی با نسبت ۴:۳ به دست می‌آمد، و فاصلهٔ طنینی هم با نسبت ۹:۸ تعریف می‌شد. بسامد نت‌ها نیز با استفاده از همین تناسبات قابل محاسبه است، مثلاً اگر بسامد نت دو ۲۶۱ هرتز باشد، بسامد نت سل (با فاصلهٔ پنجم درست و نسبت ۳:۲) با محاسبهٔ ۲۶۱ × ۳ ÷ ۲ حدود ۲۹۳٫۶ هرتز خواهد بود.
در موسیقی معاصر غربی، کوک سازها با روش اعتدال مساوی انجام می‌شود. در این روش هر اکتاو که برابر ۱۲۰۰ سنت است، به ۱۲ نیم‌پرده متساوی که هر کدام ۱۰۰ سنت هستند تقسیم می‌گردد، لذا هر پرده برابر ۲۰۰ سنت خواهد بود. از آنجا که کوک مورد نظر در نظریه ادوار، کوک فیثاغورثی بوده‌است، فاصلهٔ طنینی (یک پرده) به جای ۲۰۰ سنت، حدود ۲۰۳٫۹۱ سنت یا به‌طور تقریبی ۲۰۴ سنت به دست می‌آید و فاصلهٔ «بقیه» هم تقریباً برابر ۹۰ سنت خواهد بود. جدول زیر، فواصل نت‌های پیاپی را بر حسب سنت نشان می‌دهد.
فاصله‌های ذی‌الکل، ذی‌الخمس و ذی‌الاربع را فواصل «ملایم» می‌نامیدند زیرا در صورت هم‌زمان نواخته شدن، صدایشان برای گوش هماهنگ (یا هارمونیک) بود. بقیهٔ فاصله‌ها به صورت هم‌زمان ملایم دانسته نمی‌شدند، اما اجرای آن‌ها به صورت پیاپی (لحنی، یا ملودیک) گاهی ملایم دانسته می‌شد؛ مثلاً اجرای دو فاصلهٔ طنینی پیاپی، ملایم دانسته می‌شد، اما اجرای دو فاصلهٔ بقیه به صورت پیاپی، ناملایم دانسته می‌شد. همچنین اجرای فاصلهٔ مجنب بعد از فاصلهٔ بقیه، اجرای سه فاصلهٔ طنینی به صورت پیاپی، اجرای چهار فاصلهٔ مجنب به‌طور پیاپی، و توالی هر سه بعد لحنی (طنینی، مجنب و بقیه) در یک دانگ (ذی‌الاربع)، ناملایم دانسته می‌شدند. با این حال صفی‌الدین ارموی در فواصلِ پنجم درست (ذی‌الخمس) عدول از برخی از این شرط‌ها را مجاز می‌داند (به خصوص، توالی دو بقیه، یا سه طنینی، یا چهار مجنب) و به‌طور خاص، توالی سه طنینی اگر از دو دانگ مختلف حاصل شده باشد (مثلاً دو طنینی انتهای یک ذی‌الاربع و سومی در ابتدای ذی‌الخمس متصل به آن باشد) لزوماً ناملایم دانسته نشده‌است.
هر دور معمولاً شامل هفت نت به اضافهٔ تکرار نت اول (جمعاً هشت نت) می‌شد، اگر چه برخی از دوایر ۹ نت داشتند. از بین تمام ادواری که از ترکیب هفده پردهٔ یک ساز و با شروع از هر کدام از نت‌ها می‌تواند به دست بیاید، بیشتر منابع تنها ۹۱ دور را در خور قبول می‌دانستند؛ این شامل ۱۲ دور ملایم و ۶۹ دور متنافر می‌شد. ادوار متنافر نیز به دو زیرگروه ادوار خفی‌التنافر (با تنافر مخفی)، و ادوار ظاهرالتنافر (با تنافر آشکار) تقسیم می‌شدند؛ ادواری که در آن‌ها عوامل تنافر (همان معیارهای ناملایم بودن) وجود داشت «ظاهرالتنافر» دانسته می‌شدند، و ادواری که در آن‌ها عوامل تنافر وجود نداشت اما کماکان تعداد نسبت‌های مطبوع (فواصل هشتم، پنجم و چهارم درست) بین درجاتشان کمتر از شمار کل درجات آن دور بود، «خفی‌التنافر» تلقی می‌شدند.
ادوار ملایم مقام‌های دوازده‌گانه را تشکیل می‌دادند که عبارت بودند از عشاق، نوا، بوسلیک، راست، زنگوله، اصفهان، حسینی، حجازی، زیرافکند، راهوی، عراق، و بزرگ. دورهای متنافر با نام شناخته نمی‌شدند بلکه با شماره شناسایی می‌شدند؛ مثلاً عبدالقادر مراغی در مقاصدالالحان دایره ۴۴ را (که مطابق مقام اصفهان با شروع از موضع اصلی آن مقام است) با نام «اصفهان» یا «اصفهان اصل» می‌شناسد اما دایره ۶۷ را که فواصلی دقیقاً مشابه دارد اما از نتی دیگر شروع شده، اصفهان نمی‌خواند بلکه تنها دایره ۶۷ می‌نامد.
در مورد تعداد کل ادوار نیز بین منابع مختلف اختلاف هست. ارموی نشان داد که هر دور از ترکیب یک دانگ کوچک (به اندازهٔ فاصلهٔ چهارم درست) و یک دانگ بزرگ (به اندازهٔ فاصلهٔ پنجم درست) تشکیل می‌شود و با معرفی هفت دانگ کوچک و دوازده دانگ بزرگ، جمعاً ۸۴ دور "ملایم" به دست آورد. بعد از او علی بن محمد جرجانی نشان داد که دانگ بزرگ را می‌توان به نوزده نوع تنظیم کرد و به این ترتیب ۱۳۳ دور ملایم و "غریب به ملایم" به دست آورد. نهایتاً عبدالقادر مراغه‌ای از این میان ۹۱ دور را درخورد توجه دانست.
چنان‌که گفته شد، هر دور به صورت ترکیبی از دو دانگ (یک ذی‌الاربع و یک ذی‌الخمس) تعریف می‌شد که به آن‌ها «جنس» می‌گفتند. فاصله هر نت دانگ با نت بعدی برابر با بقیه، مجنب یا طنینی بود و فواصل دیگر به کار نمی‌رفتند؛ مثلاً جنس ذی‌الاربع «دو، ر کرن، ر بکار، می» ملایم دانسته نمی‌شد چرا که فاصلهٔ بین ر کرن و ر بکار کمتر از «بقیه» بود. همچنین جنس ذی‌الاربع «سل، لا بمل، لا بکار، دو» نیز ملایم دانسته نمی‌شد چون دو فاصلهٔ «بقیه» به صورت پیاپی در آن استفاده شده بود (که این توالی ملایم دانسته نمی‌شد).