moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اهالی روستای کر تبهر خاصی در پختن نان دارند و عده ای در شهر تبریز به کار نانوایی لواش مشغول هستند و می توان گفت بهترین نانوایان ایران هستند.
روستای کر همجوار با روستاهای الوار و ترکمبور و آلانق و مرکید کندی و بخشایش میباشد
کزبین یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان قوری‌گل بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۱۹۶ نفر جمعیت دارد.
گله‌خانه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان قوری‌گل بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۱۶۰ نفر جمعیت دارد.
نوجه‌ده کوه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان قوری‌گل بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۷۰۰ نفر جمعیت دارد.
هراب یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان قوری‌گل بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۲۷۶ نفر جمعیت دارد.
این منطقه دارای طبیعت زیبا و توریستی میباشد، این روستا دارای دشت های پهن و رودخانه ای در دره است که در فصل بهار بسیار زیبا میشود.دارای دو چشمه آب‌درمانی میباشد(قوطور سووی و یل سووی).
یوسف‌آباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که مرکزدهستان قوری‌گل در بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۲۳۳ نفر جمعیت دارد.
وضعیت طبیعی روستا کوهستانی تپه‌ای می‌باشد؛ که دارای حدود ۵۲خانوار و جمعیت حدود بر ۲۳۳ نفر می‌باشد. روستای یوسف آباد مرکز دهستان قوری‌گل نیز می‌باشد.
سال بنیاد این روستا ۱۳۶۶ می‌باشد. کد تقسیماتی این روستا ۴۱۵۵۹می‌باشد.
آغبلاغ یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود جنوبی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۳۹۳ نفر جمعیت دارد.
وضعیت طبیعی روستا کوهستانی تپه‌ای می‌باشد؛ که دارای حدود ۷۲خانوار و جمعیت حدود بر ۳۹۳ نفر می‌باشد.
روستای اغبلاق دارای چشمه ای می‌باشد که از زیر مسجد روستا جاری می‌شود؛ که منبع اب زمین‌های کشاورزی اغبلاق است.
این روستا پر است از حیوانات وحشی مانند خرس و گرگهای گرسنه که هر لحظه ممکن است حمله کنند و همچنین عقابهای این منطقه نیز معروف هستند.
آقبلاغ سر آذربایجان است سیب زمینی‌های این روستا هم خیلی با کیفیت است آسیاب خرابه ای نیز در مسیر این چشمه قرار داشته که بر اثر شرایط محیط تخریب شده‌است یکی از بزرگ‌ترین ایرادهای آقبلاغ مسیر سخت و داغون آن می‌باشد درحالی که مسیر اصلی این روستا مسیر بالا می‌باشد که متأسفانه رسیدگی نمی‌شود و کم‌کاری شده‌است.
اکین‌آباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود جنوبی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۵۱۴ تا ۵۲۵ نفر جمعیت دارد.
وضعیت طبیعی روستاکوهستانی تپه‌ای می‌باشد. این روستا در دامنه کوه سهند واقع شده‌است که دارای حدود ۱۰۶خانوار و جمعیت حدود بر ۵۱۴ نفر می‌باشد.امارواطلاعات روستایییکی از هفته بازارهای روستایی نیز در این نزدیکی این روستا می‌باشد (اکین آباد بازاری)
آیقرچمن سفلی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود جنوبی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۳۹ الی ۶۰ نفر جمعیت دارد.
وضعیت طبیعی روستاکوهستانی تپه‌ای می‌باشد. این روستا در دامنه کوه به صورت شیب دار واقع شده‌است که دارای حدود ۹خانوار و جمعیت حدود بر ۶۰ نفر می‌باشد.
همچنین رودخانه بیوه چای (رودخانه بزرگ) که از دامنه‌های کوه سهند سرچشمه می‌گیرد نیز در نزدیک این روستا قرار دارد.
آیقرچمن علیا یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود جنوبی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.
وضعیت طبیعی روستاکوهستانی تپه‌ای می‌باشد. این روستا در دامنه کوه به صورت شیب دار واقع شده‌است که دارای حدود ۱۸خانوار و جمعیت حدود بر ۸۸ نفر می‌باشد.
حاج‌آقا یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود جنوبی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۱۳۷۵ تا ۱۴۴۳ نفر جمعیت دارد.
وضعیت طبیعی روستاکوهستانی تپه‌ای می‌باشد؛ که دارای حدود ۳۵۹ خانوار و جمعیت حدود بر ۱۳۷۶ نفر می‌باشد.
سال بنیاد این روستاسال ۱۳۶۶ می‌باشد. کد تقسیماتی این روستا ۰۰۰۰۰۰۰۰ می‌باشد.
خاتون‌آباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود جنوبی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.
وضعیت طبیعی روستاکوهستانی تپه‌ای می‌باشد. این روستا در دامنه کوه سهند واقع شده‌است که دارای حدود ۲۴خانوار و جمعیت حدود بر ۱۴۹ نفر می‌باشد.
این روستا به علت بکر بودن بسیار زیبا و دارای آبشاری به نام شرشر می‌باشد از طایفه‌های معروف این روستا طایفه حبیبی هستند.
دیزناب یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود جنوبی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.زبان مردم این روستا ترکی آذربایجانی می باشد.این روستا ۱۶۳ تا ۲۰۲ نفر جمعیت دارد.
وضعیت طبیعی روستا کوهستانی تپه‌ای می‌باشد. این روستا در دامنه کوه به صورت کم شیب واقع شده‌است که دارای حدود ۴۶خانوار و جمعیت حدود بر ۲۰۲نفر می‌باشد. همچنین از منابع آبی نیز می‌توان رودخانه بیوه چای را (رودخانه بزرگ) که از دامنه‌های کوه سهند سرچشمه می‌گیرد معرفی کرد که در همجواری این روستا قرار دارد.
گورستان دیزناب یکی از محلهای تاریخی شهرستان بستان‌آباد و روستای دیزناب می‌باشد.
نمایی از دیزناب
ساران یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود جنوبی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۳۰۹ الی ۴۱۵ نفر جمعیت دارد.
وضعیت طبیعی روستاکوهستانی تپه‌ای می‌باشد. این روستا در دامنه کوه به صورت شیب‌دار واقع شده‌است که دارای حدود۶۵خانوار و جمعیت حدود بر ۴۱۵ نفر می‌باشد.
از مهمترین چشمه‌های آن کهریز بوده که در تمام فصول سال دارای آب می‌باشد. همچنین رودخانه بؤیوک چای (رودخانه بزرگ) که از دامنه‌های کوه سهند سرچشمه می‌گیرد نیز در نزدیک این روستا قرار دارد.
این روستا دارای یک قبرستان تاریخی می‌باشد که در قدیم مجسمه‌هایی با شمایل شیر و قوچ داشته. که به اثر شرایط محیطی تخریب شدن.
tgrgrgrgrg
اقتصاد روستای ساران همانند بیشتر روستاهای ایران از کشاورزی، صنعتی، دامداری، باغداری و طیور است. محصولات کشاورزی روستای ساران را سیب زمینی،گیاهان دارویی،هویج، عدس، نخود، گندم است دامداری روستای ساران به صورت صنعتی و سنتی بوده ودام های اهلی همانند گاو شیری و گوشتی، گوسفند مادر و گوچ نگهداری می‌شود. نگهداری طیور در این روستا فقط برای مصرف خانگی است.
ویرایشگری از روستای ساران
سیسان قدیم یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود جنوبی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است. این روستا ۱۷ الی ۴۱ نفر جمعیت دارد.
قبل از انقلاب اسلامی در سیسان چهار صد و پنجاه خانواده بهائی زندگی می‌کردند که بعد از انقلاب مجبور به ترک خانه خود شدند.بررسی حیات 40 ساله بهائیت در کتاب «بهائیت در آذربایجان»
وضعیت طبیعی روستاکوهستانی تپه‌ای می‌باشد. این روستا در دامنه کوه به صورت شیب دار واقع شده‌است که دارای حدود ۹خانوار و جمعیت حدود بر ۴۱ نفر می‌باشد.امارواطلاعات روستایی
رودخانه بیوک چای (رودخانه بزرگ) که از دامنه‌های کوه سهند سرچشمه می‌گیرد نیز در نزدیک این روستا قرار دارد.
کَرگان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود جنوبی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.
وضعیت طبیعی روستا کوهستانی تپه‌ای می‌باشد. این روستا در دامنه کوه به صورت شیب دار واقع شده‌است که دارای حدود ۱۹۳ خانوار و جمعیت حدود بر ۹۰۶ نفر می‌باشد؛ و از بزرگ‌ترین روستاهای ایران می‌باشد. وضع طبیعی آبادی کوهستانی یا تپه‌ای می‌باشد.محل گذر اتوبان و جاده اصلی ، خطوط انتقال گاز و نفت و دو خط پر فشار برق می‌باشد
میاردان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود جنوبی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.
وضعیت طبیعی روستاکوهستانی تپه‌ای می‌باشد. این روستا در دامنه کوه به صورت شیب دار واقع شده‌است که دارای حدود ۱۷خانوار و جمعیت حدود بر ۹۴ نفر می‌باشد. همچنین رودخانه بیوه چای (رودخانه بزرگ) که از دامنه‌های کوه سهند سرچشمه می‌گیرد نیز در این روستا قرار دارد.
نهر یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود جنوبی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۱۵۹ نفر جمعیت دارد.
هلان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود جنوبی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۳۴۶ نفر جمعیت دارد.
وضعیت طبیعی روستاکوهستانی تپه‌ای می‌باشد. این روستا در دامنه کوه به صورت شیب دار واقع شده‌است
این روستا دارای حدود ۸۲خانوار و جمعیت حدود بر ۳۴۶ نفر می‌باشد.
امارواطلاعات روستایی
آبریز یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود مرکزی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۱۳۲۴ نفر جمعیت دارد.
آتباتان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود مرکزی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۳۶۹ نفر جمعیت دارد.
این روستا با شهرستان سراب ۶۳کیلومتر فاصله دارد. در این روستا سردخانه و ماسه شویی قرار دارد.و یک دکتر معروفی به نام بیت الله اقاخانی دارد که هر ساله بیماران زیادی دارد.از کدخدا های این روستا میتوان به جناب اقای حاج علی نوری اشاره کرد.در این روستا مردم به کشاورزی و دامداری مشغول هستند و باغ و طبیعت های زیادی در این روستا هستند.
انواع محصولات کشاورزی این روستا عبارتند از گندم، جو، سیب زمینی، بزرک، یونجه می‌باشد.
بعد از انقلاب اسلامی تحولات بسیاری در این روستا اتفاق افتاد از جمله احداث ساختمان جدید بهداری، برق، آب، تلفن، گاز در این روستا از تحولات بعد از انقلاب اسلامی هستند.
دکل اینترنت هم فقط محدود به اپراتور ایرانسل می باشد،و اهالی هم برای اتصال به سایر اپراتورهای ارائه دهنده اینترنت ناگزیر دل به بام خانه ها یا مزارع می زنند.
این روستا دارای ۳ طایفه به نام‌های سارابلی، خاخ نَظَری، دودانی می‌باشد دلیل نام گذاری این روستا وجود ۳ طایفه هست، در زبان ترکی اش (اوش) به معنی ۳ می‌باشد و تُلق نیز به معنی طیره یا طایفه هست به همین خاطر این روستا از نام‌های اشتیره، اشتیلق و در آخر به اشتلق تغییر نام داده شده‌است.
رسم و رسومات سنتی اقوام ترک در این روستا نیز اجرا می‌شود ولی پر رنگترین مراسم، مراسم بزرگ شبیه خوانی در روز عاشورا در این روستا اجرا می‌شود که سالانه افراد زیادی برای تماشای این مراسم به این روستا سفر می‌کنند.
این روستا حدود ۹۰ خانوار و ۷۳۸ نفر جمعیت دارد، شهدا زیادی در این روستا وجود دارند که می‌توان به حسن نوین، اباذر امیری، ابولفتح والائی و جواد اعتمادی اشاره کرد که در راه حق به شهادت رسیدند.
تمام جمعیت این روستا اقوام ترک عموماً مسلمان و شیعه مذهب هستند که اکثر آنها از روستای اسب فروشان از توابع شهرستان سراب و از روستای قره داغ از توابع شهرستان اهر و روستای وردین هستند، گویش محلی مردمان این روستا به زبان ترکی (آذری) است.
اشدلق علیا یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود مرکزی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۱۰۱۳ نفر جمعیت دارد.
الوندی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود مرکزی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۷۲ نفر جمعیت دارد.
روستای الوندی یکی از روستاهای بستان آباد می‌باشد
انباردان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود مرکزی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است. این روستا جمعیتی نزدیک به 2000 نفر دارد و حدود450 تا 480 خانوار در این روستا سکونت دارند.
شغل اصلی اهالی این روستا از حدود 60 سال پیش به بعد ، پنیرسازی به روش سنتی با سبک پنیر لیقوان می‌باشد که به این شغل به صورت محلی شیرپزی می گویند. اهالی روستا برای تهیه شیر به روستاهای هم جوار، یا روستاهای دوردست حتی از استانهای دیگر می روند و کار شیرپزی را به صورت فصلی یا دائمی به صورت کارگاه‌های کوچک دایر می‌کنند. و محصولات خود را برای فروش به سراسر کشور و البته بیشتر به تهران می فرستند.در سالهای اخیر اهالی این روستا با اخذ مجوزهای لازم کارگاههای متعدد بسته بندی پنیر احداث کرده و محصولات خود را در اوزان مختلف بسته بندی کرده و روانه بازار میکنند.
البته غیر از شیرپزی که شغل اصلی اهالی روستاست، برخی منحصرا یا در کنار شیرپزی به کشاورزی نیز می پردازند. محصولات اصلی کشاورزی شامل هویج، سیب زمینی، خیار و یونجه می‌باشد.
انرجان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود مرکزی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۳۴۶ نفر جمعیت دارد.
تازه‌کند یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود مرکزی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.
ترکمبور یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود مرکزی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۴۰۸ نفر جمعیت دارد.
جانبهان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود مرکزی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است توسط عبدالله صفوی ساخته شد اخرین خان روستا سعیداله اصغری بود که در دهه پنجاه تمام شد از این به بعد توسط فرزند گرامی حسین اصغری با قوانین جدید شاهنشاهی اداره شد و اکنون توسط شورای روستا اداره میشود و تابع قوانین جمهوری اسلامی ایران است.این روستا ۶۹۲ نفر جمعیت دارد.
زیرکان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود مرکزی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۲۸۴ نفر جمعیت دارد.
سقین‌سرا یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود مرکزی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.که مشد علی بابا هم در آن است.این روستا ۲۲۷۲ نفر جمعیت دارد.
سیه‌ناب یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود مرکزی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۸۴۳ نفر جمعیت دارد.
طوراقیه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود مرکزی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۸۹۶ نفر جمعیت دارد.
قلعه قاضی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود مرکزی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۴۷۴ نفر جمعیت دارد.
قوزلوجه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود مرکزی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۴۸۹ نفر جمعیت دارد.
کردکندی یکی از شهرهای بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد در استان آذربایجان شرقی ایران است.
شهر کردکندی دارای سد منبع آب کشاورزی در جنوب غرب شهر است. این شهر در ۱۵ کیلومتری شهرستان بستان‌آباد واقع شده. کردکندی دارای یک سالن ورزشی چندمنظوره در مسیر کردکندی _نوجده‌سادات است که برای جوانان ورزشی این شهرستان و حومه ایجاد شده است. همچنین شهر کردکندی دارای دبیرستان دخترانه و پسرانه است.
شهرستان کردکندی به عزاداری در ایام محرم که شاه حسین گویان آن زبان زد است معروف است
کلیپ های عزاداری را میتوان
در اپارات و اینستاگرام
به ایدی:azadari_kordkandi@
مشاهده کرد.
جمعیت شهر کردکندی براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۴،۴۳۹ نفر (۱،۲۵۳ خانوار) بوده‌است.
کلو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود مرکزی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۷۳ نفر جمعیت دارد.
گورچین یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود مرکزی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۷۲۷ نفر جمعیت دارد.
نوجه ده سادات یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود مرکزی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۱۹۱۸ نفر جمعیت دارد.
شغل و فعالیت معیشتی مردم روستا را کشاورزی و دامداری و همینطور رانندگی تشکیل میدهد.
محصولات کشاورزی روستا عبارتند از:گندم،جو،سیب زمینی، خیار ودانه های روغنی.
همینطور کشاورزان روستا نسبت تولید خیارشور مبادرت میورزند.
سایت رسمی این روستا https://web.archive.org/web/20161008033421/ می‌باشد .
دهستان اوجان غربی یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است. این دهستان در سال ۱۳۶۶ خورشیدی تأسیس شده و جمعیت آن در سال ۱۳۸۵ خورشیدی بالغ بر ۱۰٬۴۵۸ نفر بوده‌است.
دهستان اوجان غربی دارای اب هوایی کوهستانی وتپه ای می‌باشد. نزدیک بودن کوه سهند در نوع اب وهوای این منطقه تعسیر زیادی دارد. مرکزیت این دهستان روستای بنه‌کهل مشتمل بر ۲۵روستا.سامانه قوانین و مقررات
دهستان مهران شبلی یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است. این دهستان در سال ۱۳۶۶ خورشیدی تأسیس شده و جمعیت آن در سال ۱۳۸۵ خورشیدی بالغ بر ۷٬۶۷۴ نفر بوده‌است.
دهستان شبلی دارای اب هوایی کوهستانی وتپه ای می‌باشد. نزدیک بودن کوه سهند در نوع اب وهوای این منطقه تأثیر زیادی دارد. مرکزیت این دهستان روستای سعیدآباد مشتمل بر ۱۳روستا.سامانه قوانین و مقررات
دهستان قوریگل یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است. این دهستان در سال ۱۳۶۶ خورشیدی تأسیس شده و جمعیت آن در سال ۱۳۸۵ خورشیدی بالغ بر ۱۰٬۹۰۳ نفر بوده‌است. مرکز این دهستان یوسف آباد است.
دهستان قوریگل دارای دریاچه‌ای به همین نام است. این دریاچه در ارتفاع ۱۹۵۰ متری از سطح دریاهای آزاد برسر جادهٔ تبریز–تهران و در ۴۰ کیلومتری جنوب‌شرق تبریز واقع شده‌است. متوسط عمق آن ۳-۲ متر بوده و مساحتی برابر ۱۲۰ هکتار دارد. آب این دریاچه شیرین بوده و کمی لب‌شور است.
در این دریاچه انواع گونه‌های پرنده‌ها از جمله کشیم گردن سیاه، اردک سرسفید، اردک بلوطی، چنگر، چوپا و در برخی از سال‌ها کشیم گردن‌سرخ، مرغ سقای سفید و مرغابی‌های وحشی به‌صورت عبوری از جمله خوتکای سفید، تهجه و آنقوت قابل مشاهده هستند.
دهستان مهرانرود جنوبی یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است. این دهستان در سال ۱۳۶۶ خورشیدی تأسیس شده و جمعیت آن در سال ۱۳۸۵ خورشیدی بالغ بر ۴٬۶۶۱ نفر بوده‌است.
دهستان مهرانرود جنوبی دارای اب هوایی کوهستانی وتپه ای می‌باشد. نزدیک بودن کوه سهند در نوع اب وهوای این منطقه تعسیر زیادی دارد. مرکزیت این دهستان روستای حاج آقا مشتمل بر ۱۶روستا.سامانه قوانین و مقررات
دهستان مهرانرود مرکزی یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است. این دهستان در سال ۱۳۶۶ خورشیدی تأسیس شده و جمعیت آن در سال ۱۳۸۵ خورشیدی بالغ بر ۱۹٬۲۱۶ نفر بوده‌است.
دهستان مهرانرود مرکزی دارای آب و هوایی کوهستانی و تپه‌ای می‌باشد. نزدیک بودن کوه سهند در نوع آب و هوای این منطقه تاثیر زیادی دارد. مرکزیت این دهستان روستای کردکندی مشتمل بر ۲۰ روستا است.سامانه قوانین و مقررات
نوکیا ۵۸۰۰ اکسپرس‌میوزیک یک گوشی از سری ۵۰۰۰ شرکت نوکیا است.
این گوشی دارای یک دوربین ۳.۲ مگاپیکسلی مجهز به لنز کارل زایس، جی‌پی‌اس، خروجی تلویزیون، حافظه داخلی بالا و غیره می‌باشد. ابعاد آن ۱۵٫۵×۵۱٫۷×۱۱۱ میلی‌متر و وزن آن ۱۰۹ گرم است. رویه گوشی را صفحه نمایش بزرگ ۳٫۲ اینچی (با ۱۶ میلیون رنگ) احاطه کرده‌است. این گوشی از سیستم‌عامل سیمبیان نسخه ۹٫۴ + سری ۶۰ ویرایش پنجم بهره می‌برد.
اين مدل نيز مانند ساير مدل های اين گروه شامل 3 طرح تلفيقی قرمز مشکی ، آبی مشکی و کاملا مشکی می باشد .
فهرست گوشی‌های نوکیا
میمون انسان‌نما (یا کَپی) به هر یک از اعضای بالاخانوادهٔ انسان‌واران گفته می‌شود. نمونه‌های آشنای آن گیبون، اورانگوتان، گوریل، شامپانزه و انسان است. به دلیل ابهام در واژهٔ کپی، بیشتر ترجیح داده می‌شود از نام علمی هومینوئید (Hominoidea، انسان‌واران) که روابط آرایه‌شناختی را می‌رساند، استفاده شود.
در حقیقت اصطلاح «کَپی» دارای تاریخچه‌ای از ابهامَست. واژهٔ «کَپی» /kapi/، یک واژهٔ پارسی میانه است که به‌طور کلی به خانوادهٔ انسان‌واران گفته می‌شود. معادل انگلیسی آن "Ape" است. نام علمی «کَپی»، «هومونوئید» است. در بیشتر کتاب‌ها و مقالات فارسی، واژهٔ «میمون» در برگردان "ape" استفاده شده‌است. در زمانی برای اشاره به هر نخستین‌سان بی‌دُم که شامل ماکاک (که به انسان‌واران تعلق ندارند) می‌شد. میمون‌های انسان‌نما با دو زیر طبقه شناخته می‌شوند. انسان‌نماهای بزرگ شامل: شامپانزه، گوریل و اورانگوتان و انسان‌نماهای کوچک که شامل گیبون‌ها می‌شود.
بیشتر انسان‌واران به‌جز گونه‌های انسان و گوریل‌ها به خوبی می‌توانند از درخت بالا روند و گیبون ماهرترین بالارونده درخت در میان انسان‌واران است. انسان‌واران بسیار باهوش و توانایی حل مسئله را دارند. شامپانزه‌ها و اورانگوتان‌ها ابزارهای ساده‌ای می‌سازند و استفاده می‌کنند. دانشمندان اورانگوتان‌ها را در اسارت مطالعه کرده‌اند و نشان داده‌اند که اورانگوتان‌ها توانایی استفاده از زبان اشاره، حل پازل‌ها و تشخیص نمادها را دارند.
در مقایسه با دیگر نخستی‌سانان، انسان‌واران دارای مرکز ثقل پایین‌تر، ستون فقرات کوتاه (با توجه به طول بدنشان)، لگن خاصره پهن و سینه‌ای پهن هستند.
فرم کلی بدن میمون‌های انسان‌نما به آن‌ها حالت سرپا ایستادن بیشتری نسبت به نخستی‌سانان دیگر می‌دهد. همانند بیشتر نخستی‌سانان، میمون‌های انسان‌نما گروه‌های اجتماعی تشکیل می‌دهند که هر گونه ساختار اجتماعی خاص خود را دارد. گیبون‌ها ساختار اجتماعی تک همسری تشکیل می‌دهند در حالیکه گوریل‌ها در تعدادی بین ۵ تا ۱۰ یا بیشتر (بیشتر اوقات ۱ نر با ۱۰ ماده) زندگی می‌کنند. همچنین شامپانزه‌ها گروه‌هایی ۴۰ تا ۱۰۰ نفر را تشکیل می‌دهند. در این میان اورانگوتان‌ها استثنائی در بین نورم‌های اجتماعی نخستی‌سانان هستند چرا که تنها زندگی می‌کنند.
انسان‌واران جانورانی هستند که به انسان بیشترین شباهت را دارند. گروه‌های خونی و بیش‌تر بیماری‌های آن‌ها شبیه انسان است. این جانوران مغزهای بزرگی دارند اما حتی مغز گوریل نیز تنها حدود نصف مغز انسان است. بوزینه‌ها بر خلاف دیگر میمون‌ها دارای دم نیستند.جلد اول دائرةالمعارف کودکان و نوجوانان انتشارات پیام آزادی چاپ پنجم سال ۱۳۸۱
بر طبق سیستم رده‌بندی کنونی دو خانوادهٔ انسان‌واران وجود دارند.
در میان تمام انسان‌واران گیبون‌ها پرتنوع‌ترین انسان‌وار با ۴ سرده و ۲۰ گونه گیبون، شامپانزه‌ها با دو گونه، گوریل‌ها با دو گونه، اورانگوتان‌ها با سه گونه، و انسان‌ها با ۱ گونه (در زمان کنونی).
زیستگاه میمون‌های انسان‌نما در جنگل‌های بارانی گرمسیری در بخش‌های از غرب و مرکز قاره آفریقا و همچنین جنوب شرقی آسیا می‌باشد. اورانگوتان‌ها فقط در آسیا، شامپانزه‌ها، در غرب و مرکز قاره آفریقا، گوریل‌ها در مرکز قاره آفریقا و گیبون‌ها در جنوب شرقی آسیا زندگی می‌کنند.
خوراک انسان‌واران شامل برگ‌ها، دانه‌ها، میوه و تعداد کمی از جانوران دیگر به عنوان طعمه است.
بیشتر گونه‌های انسان‌واران در خطر تخریب زیستگاه هستند. خطراتی همچون شکار غیرقانونی، شکار برای گوشت بیشه (گوشت جانوران وحشی آفریقایی) و شکار برای پوست. هر دو گونه شامپانزه‌ها در معرض خطر انقراض هستند. گوریل شرقی در خطر انقراض و گوریل غربی هم به شدت در خطر انقراض است.
جنوبی‌کپی انامی با نام علمی "Australopithecus anamensis" گونه‌ای از سردهٔ کپی‌های جنوبی بود که حدود چهار میلیون سال پیش در جنوب دریاچهٔ ترکانا در کنیای امروزی می‌زیست. نزدیک به 100 فسیل از این موجود در کنیای امروزی پیدا شده است. این کپی ابزارسازی نمی‌کرد و هنوز کاملاً دوپا نبود. بینی‌اش بیشتر به اورانگوتان شباهت داشت. نام این گونهٔ کپی از "انام" گرفته شده‌است که در زبان ترکانایی به معنی دریاچه است.
جنوبی‌کپی عفاری با نام علمی "Australopithecus afarensis" گونه‌ای از سردهٔ جنوبی‌کپی است که از ۳٫۷۶ میلیون سال پیش تا ۲٫۹۲ میلیون سال پیش در شمال کنیا و جنوب اتیوپی می‌زیست. فسیل معروف لوسی متعلق به همین گونه‌است. کپی، از درخت می‌توانست بالا رود، ولی بیشتر ترجیح می‌داد که بر زمین باشد. با اینکه بر دو پا هم راه می‌رفت احتمالاً برای حرکت تند، حرکت چهاردست‌وپا را ترجیح می‌داد. شواهد مستقیم دال بر استفادهٔ ج". عفاری" از ابزارسنگی برای دسترسی به مغزاستخوان لاشهٔ جانوران به دست آمده‌است. این قدیم‌ترین شواهد از استفاده از ابزار سنگی و مصرف گوشت و مغزاستخوان در انسان‌تباران است. با این حال مشخص نیست که آیا "ج. عفاری" خود ابزار سنگی هم ساخته یا فقط از تراشه‌های سنگی‌ای که یافته می‌شد استفاده می کرده‌است.McPherron et al.
جنوبی‌کپی آفریقایی با نام علمی "Australopithecus africanus" گونه‌ای از سردهٔ جنوبی‌کپی بود که در جنوب افریقا (کشور افریقای جنوبی امروزی) زندگی می کرده‌است. قدمت فسیل‌های به دست آمده از "ج. آفریقایی" را نمی توان چندان قطعی تعیین کرد، حدود ۲٫۵ تا ۳٫۵ میلیون سال پیش بازهٔ قطعی‌تری است ولی قدمت این فسیل هارا با شک و گمان تا حدود ۴ میلیون سال نیز تخمین زده‌اند. تا اوایل دههٔ ۶۰ میلادی گمان بر این بود که این کپی ابزارساز بوده‌است ولی امروزه دانشمندان چندان بر این امر مطمئن نیستند.Sarmiento 99
انسان رودولفی با نام علمی "Homo rudolfensis" یکی از کهن‌ترین گونه‌های سردهٔ انسان است که ۱٫۸۸ تا ۱٫۹ میلیون سال پیش در شرق دریاجهٔ ترکانا در کنیای امروزی می‌زیست. نشان مستقیمی دال بر ابزارسازی این انسان وجود ندارد. با این حال ابزارسازی—اگر محتمل نباشد—ممکن هست.Sarmiento 110 به نظر می‌آید که انسان رودولفی به نیای مشترک سردهٔ انسان و پرامردم بسیار نزدیک باشد.Samiento 120
شائول طرسوسی (به عبری: שאול התרסי) شناخته شده به‌نام پولُس رسول (به یونانی: Σαούλ "سائول"، Σαῦλος "سوئولوس" و Παῦλος "پولوس") یک یهودی از شاخهٔ فریسیان بود که بعدها به عیسی به عنوان مسیح ایمان آورد و از مبلغان مسیحیت یا رسولان مسیح بود؛پولس برخلاف حواریون، هرگز با عیسی دیدار مستقیم نداشته‌است. در کتاب اعمال رسولان، پولس پیشوای غیریهودیاناعمال ۲۴:۵ و یعقوب پیشوای یهودیاناعمال ۱۱:۲۶ خوانده شده‌اند.
اگرچه مسیحیت توسط عیسی بنیان نهاده شد، اما تبدیل شدن آن به دین جهانی تحت تأثیر پولس بوده‌است. چرا که عیسی مسیح در مدت کوتاه سه سال فعالیت خود تا قبل از مصلوب شدن، صرفاً بین یهودیان فعالیت کرد و بعدها شاگردان و پیروان او -از جمله پولس-، کلام خداوند را بین تمام انسان‌ها، اعم از یهودی و غیریهودی، اعلام کردند. زمان نگارش رساله‌های پولس در مقایسه با اولین انجیل (مرقس) بیست سال به زمان حیات عیسی نزدیک‌تر بوده‌است و پولس احتمالاً اطلاعات دست اولی دربارهٔ عیسی داشته که نویسندگان انجیل‌ها نداشته‌اند. البته باید اشاره کرد: اینکه برخی تاریخ شناسان غیر مسیحی تاریخ نگارش اناجیل اَربَعه (متی، مرقس، لوقا، یوحنا) را به بعد از سال ۷۰ میلادی نسبت می‌دهند این است که در انجیل‌ها عیسی مسیح ویرانی معبد اورشلیم را پیش‌بینی کرده‌است و از آنجا که این دسته از تاریخ شناسان غیرمسیحی باور ندارند که عیسی مسیح قادر به پیشگویی تخریب معبد اورشلیم بوده باشد، پس نتیجه می‌گیرند که انجیل‌ها بعد از تخریب معبد اورشلیم یعنی سال ۷۰ میلادی نوشته شده‌اند، حال آنکه برخی دیگر از تاریخ شناسان که باور دارند مسیح قادر به پیشگویی ویرانی معبد اورشلیم بوده، با استناد به تحلیل درون متنیِ انجیل‌ها، تاریخ تألیف بسیار زودهنگام تری را تخمین زده‌اند. به این ترتیب سال نگارش رساله‌های پولس و انجیل‌ها تقریباً هم‌زمان خواهند بود.
برخلاف اناجیل که توسط نویسندگان ناشناس و با هدف جلوگیری از محو شدن خاطرهٔ عیسی تألیف شده‌اند، در انتساب رساله‌های پولس به او شکی وجود ندارد. هرچند قابل ذکر است که، اینکه نویسندگان انجیل‌ها ناشناس هستند، گزارهٔ قطعی نیست، چرا که دلایل تاریخی و نسخه‌شناسی ای هم وجود دارد، که بر مبنای آن‌ها انجیل‌ها فی الواقع توسط متی، مرقس، لوقا و یوحنا (و یا کاتبِ ایشان) نوشته شده باشداز جمله اینکه، لوقای رسول، در کتاب اعمال رسولان که آن را پس از انجیل نگاشته، روایت را در زمانی پایان می‌برد که پولس در روم زندانی/حبس خانگی است و با اینکه کشته شدن یعقوب زبدی و استیفان را روایت کرده، اما پولس در زندان است و کتاب اعمال رسولان در اینجا به پایان می‌رسد، که می‌تواند به این باشد که کتاب اعمال رسولان، پیش از درگذشت/کشته شدن پولس در روم در سال ۶۷ میلادی نگاشته شده‌است.
گفته می‌شود پولس کسی است که اولین بار لغت «انجیل» («مژده» یا «خبر خوش» در یونانی) را در مسیحیت به کار برد.
بیش‌تر آگاهی‌ها دربارهٔ زندگی پولس از نوشته‌های کتاب اعمال گرفته شده‌است. گفتار پولس در مورد زندگی خویش در کتاب غلاطیان آمده‌است؛ با این حال دربارهٔ زندگیش پیش از گرویدن به مسیحیت اطلاعات جامعی در دست نیست و اختلاف‌هایی میان نظر تاریخ‌نگاران هست. پولس — که در انجیل گاهی «سولس» هم نامیده شده — در شهر طرسوس در کیلیکیه (که در ترکیه امروزی قرار دارد)، در حدود سال پنجم میلادی، در خانواده‌ای یهودی فریسی زاده شد. وی پس از کارمندی روم نام یونانی پولس (که به معنی کوچک است) را به جای نام عبری شائول برگزید. پولس، زبان یونانی و رومی را آموخت و با نوشته‌های شناخته شده ادبیات باستانی یونان آشنا شد؛ وی حرفه چادردوزی را آموخته بود و چندین سفر نیز به اورشلیم داشت. وی در اورشلیم، از گملیئل بن هیلل که یکی از مراجع مهم سنهدرین بود، علوم دینی و تلمود را آموخت. او نخست به نام دین یهود به مبارزه شدید با مسیحیت پرداخت و در اورشلیم بسیاری از مسیحیان را تعقیب، دستگیر و زندانی کرد یا در دادگاه‌های محاکمهٔ مسیحیان، به محاکمه شدن مسیحیان رأی می‌داد. او پس از ایمان آوردنش به مسیح، به گناهان گذشتهٔ خود جهت تعقیب و دستگیری مسیحیان اعتراف می‌کند، و خود را تا حدی گناهکار می‌داند، که حتی پس از توبه و بشارت مسیحیت، خود را در معرفی به کلیسایی که خودش در کرنت (Corinth) بنیان نهاده بود، نه تنها کوچکترینِ شاگردان مسیح می‌داند، بلکه خود را لایق داشتن عنوان شاگرد مسیح نمی‌داند.
بنا به روایت خود او در «انجیل» در یکی از سفرها در حدود سال ۳۱–۳۶ پس از میلاد، در جاده دمشق، شبانگاه شخص «عیسای مسیح» بر او ظاهر شد. مسیح او را به نام عبری اش خطاب کرد و این جمله را به او گفت: «شائول، شائول، چرا مرا آزار می‌رسانی؟» در ادامه مسیح شخصاً به او مأموریت داد، تا سفیر خداوند برای غیر یهودیان باشد. مسیح همچنین به او گفت، که بینایی اش را از دست خواهد داد و به او شخصی در مقصد راهش - دمشق - معرفی کرد تا به نزدش برود. پولس شگفت زده از این اتفاق فراطبیعی و در نابینایی کامل به آن شهر و ملاقات آن شخص - مردی به نام «حنانیا» - می‌رود و سپس بینایی اش را بازمی‌یابد. بدین ترتیب، پولس که یک یهودی بود به مسیحیت گروید.
پولس پس از بیان عمومی در بین اهالی دمشق در خصوص اتفاقی که بر او گذشته بود (ظهور مسیح بر او و نابینایی و بازیافتن بینایی و توبه و ایمان آوردنش به عیسی مسیح) برای مدتی در دمشق نام عیسی مسیح را تبلیغ می‌کند. مدتی بعد یهودیان فرماندار دمشق را به دستگیری پولس واداشتند. مسیحیان شهر دمشق پولس در میان سبدی از فراز دیوارهای شهر فراری می‌دهند. پولس چندی به عربستان رفت و از آنجا مجدداً به دمشق بازمی‌گردد و برای دیدار حواریون به اورشلیم عازم می‌شود. فاصلهٔ زمانی توبهٔ پولس تا عزیمت او به اورشلیم حدود ۳ سال به طول می‌انجامد. برنابا، دست موافقت به او داد و کلیسای اورشلیم را ترغیب کرد تا بشارت عیسوی را ابلاغ کند. پولس و برنابا در همکاری با یکدیگر به تبلیغ مسیحیت پرداختند. زمانی که آن دو در انطاکیه در حال بشارت پیام عیسی مسیح بودند، عده ای از مسیحیان (که با توجه به کتاب اعمال رسولان به نظر قبلاً جزو یهودیان فریسی بودند و به اجرای احکام ظاهری دینی اهمیت زیادی می‌دادند و حتی عیسی مسیح نیز بسیار آنان را سرزنش کرده بود) در مورد ختنه شدن مسیحیان غیریهودی با پولس و برنابا به مشاجره می‌پردازند که در نتیجهٔ آن همگی به اورشلیم سفر می‌کنند تا نظر بزرگان کلیسای اورشلیم را که توسط چند تن از حواریون مسیح اداره می‌شد، جویا شوند. در نهایت نظر پولس و برنابا توسط کلیسای اورشلیم تأیید می‌شود. مدتی بعد پس از بازگشت پولس و برنابا از اورشلیم، پولس و برنابا در تصمیم‌گیری در مورد انتخاب همسفرانی دیگر برای ادامهٔ سفرهای تبلیغی خود دچار اختلاف نظر می‌شوند که در نهایت در ادامهٔ سفر، برنابا و مرقس راهی قبرس و پولس و سیلاس عازم بازدید از کلیساهای دیگر می‌شوند. پولس اندکی پس از آن عازم سومین سفر تبلیغی خود شد، با مسیحیان در انطاکیه و آسیای صغیر دیدار کرد، دو سال را در افسس گذرانید، چند ماه را در فیلیپی، تسالونیکا، و بیریه گذرانید. او به سئوالات مسیحیان جواب می‌داد. نهایتاً به نظر می‌رسد پولس، برنابا و مرقس، اختلافی را که پیشتر بین آن‌ها پیش آمده بود، بعد از مدّتی (شاید چند سال بعد) کنار گذاشته و مجدداً همدیگر را در تبلیغ انجیل همراهی کرده باشند، به نحوی که پولس، مرقس و لوقا با هم در زندان بوده‌اند.
بر اساس رساله غلاطیان، پولس پس از ایمان آوردن به عیسی مسیح و توبه از گذشتهٔ خود، پس از گذراندن مدتی در دمشق، به عربستان رفته و از آنجا مجدداً به دمشق (جایی که در آن توسط یک مسیحی با ایمان به نام بینایی خود را بازیافته بود) بازمی‌گردد. کل این مدت حدود ۳ سال به طول می‌انجامد و سپس پولس برای اولین بار به اورشلیم سفر کرده و خواهان پیوستن به شاگردان مسیح می‌شود، اما شاگردان مسیح به دلیل سابقهٔ پولس و ترس از او، پولس را نمی‌پذیرند، که نهایتاً برنابای رسول پولس را نزد پطرس حواری و برادرخواندهٔ عیسی مسیح به نام یعقوب عادل بُرده و ایمان آوردن پولس به مسیح را به آنان شرح می‌دهد و به این ترتیب پطرس حواری و یعقوب رسول پولس را می‌پذیرند و پولس به مدت پانزده روز با آنان می‌ماند و این اولین دیدار پولس با پطرس حواری و یعقوب رسول بود. پولس حدود چهارده سال بعد، به همراه برنابای رسول و ، برای بار دوم به اورشلیم سفر می‌کند و این بار علاوه بر پطرس حواری و یعقوب رسول، یوحنای حواری (که به سُتون‌های مسیحیت شناخته می‌شده‌اند) ملاقات می‌کند. ایشان مأموریت پولس و برنابا برای اعلام پیام عیسی مسیح بین غیریهودیان تأیید کرده و ایشان را مسئول جمع‌آوری کمک مالی برای مسیحیان نیازمند و تحت فشار قرار گرفته توسط روحانیون در اورشلیم قرار می‌دهند. پولس آن طور که در رساله غلاطیان می‌نویسد، بیشتر آموزه‌ها را براساس مکاشفات و الهام از روح خداوند ارائه می‌کرده: «"ای برادران، به شما اعلام می‌کنم از انجیلی (خبر خوش، مژده) که من بدان بشارت دادم که به طریق انسان نیست؛ زیرا که من آن را از انسان نیافتم و نیاموختم مگر به کشف عیسی مسیح…"».
در خصوص سفر پولس به عربستان که بالاتر اشاره شد، آن طور که در مقالهٔ خود می‌نویسد، دربارهٔ این سفر اطلاعاتی در دست نیست، بلکه صرفاً حدس و گمان‌های متفاوتی در مورد این سفر از سوی افراد مختلف مطرح می‌شود. اما پروفسور رایت در صفحهٔ ۶۸۵ از مقالهٔ تحلیلی خود به شباهت سفر پولس به عربستان و سفر الیاس نبی به کوه حوریب می‌پردازد. علت این وجه تشابه، این است که پولس در رسالهٔ خود به غلاطیان، خود را «غیور» معرفی می‌کند، و این استفاده از واژهٔ غیور، احتمالاً به اِلیاس نبی اشاره دارد که خود را کتاب خود «غیور» معرفی می‌کند که تهدید به مرگ شده بود و به سبب حفاظت از جان خویش به کوه حوریب گریخت و خداوند در آنجا او را به بازگشت به مأموریتش فرمان داد. این احتمال نیز وجود دارد که پولس هم پس از توبهٔ خود، علاوه بر عذاب فکری به خاطر آزار و دستگیری مسیحیان و حال روحی خود، به جهت حفظ جان خود در مقابل نظامیان دمشق و همچنین همراهانش که او را به دمشق آورده بودند، به منطقه ای دوردست در حوالی عربستان و کوه حوریب گریخته باشد. پولس در نامهٔ دیگری نیز اشاره ای کوتاه داشته به تعقیب شدن توسط فرماندار دمشق، که احتمالاً تحت تأثیر روحانیون و افراد بانفوذ یهودی ساکن دمشق بوده و اینکه به سبب جان خود، شبانه از دمشق و از دیوار شهر گریخته بود. درنتیجه این احتمال هست، که خداوند پولس را نیز که همچون اِلیاس نبی، به کوه حوریب در ناحیهٔ عربستان گریخته بوده، به بازگشت و ادامهٔ مأموریت خود فرا می‌خواند. او سپس پس از مدتی از عربستان به دمشق بازگشته و پس از مجموعاً سه سال به اورشلیم می‌رود. در واقع به‌طور خلاصه هرچند بازسازی تاریخ به‌طور قطع و با جزئیات امر ساده ای نیست، اما به احتمال بالا، سفر/فرار پولس به عربستان پس از آیهٔ ۲۵ و قبل از آیهٔ ۲۶ باب ۹ در کتاب اعمال رسولان رخ داده‌است که کتاب اعمال رسولان آن را شرح نداده‌است و پس از شرح فرار پولس، مستقیماً به شرح سفر پولس به اورشلیم می‌پردازد.
عده ای از منتقدانِ مسیحیت هم معتقدند پولس به علت سوابقی که او در آزار و اذیت مسیحیان داشته لازم بوده‌است مدتی را در خفا زندگی کند تا مقداری از آن خاطره‌ها محو شود و همچنین در این مدت به مطالعه یا بقول مسیحیان مراقبه بپردازد. پس از بازگشت به دمشق مسیحیان به شدت به وی مشکوک بودند و وی را در جمعشان راه نمی‌دادند، اما با وساطت برنابا، پولس به جمع مسیحیان راه یافت. مسیحیانی که از شنیدن نام پولس لرزه بر اندامشان می‌افتاد، نمی‌توانستند به ادعاهای وی اعتماد کنند و از وی سفارش‌نامه معتبر می‌خواستند تا مطمئن شوند وی مورد تأیید حواریون است. پولس سفارش‌نامه‌ای به آنها نداد و گفت: ""تصور نمی‌کنم نیازی داشته باشید که کسی برای معرفی ما، نامه‌ای به شما بنویسد! این طور نیست؟"" البته این گمانهٔ درستی به نظر نمی‌رسد، زیرا هیچ مدرکی وجود ندارد مبنی بر اینکه مسیحیانِ دمشق پولس را به جمع خود راه نمی‌دادند، ضمناً آیهٔ نقل شده قبلی از رساله به قرنتیان در مورد معرفی نامه، نمی‌تواند به سفر به عربستان و دمشق مرتبط باشد، چرا که این رساله به مسیحیان شهر قرنت یا کرنت واقع در یونان نوشته شده که اصولاً اصالتاً نه مسیحی و نه یهودی، بلکه یونانی و بت‌پرست بودند. حال آنکه اولین مسیحیان و جمعیت مسیحی شهر کرنت توسط خود پولس پایه‌گذاری شده بود، پس نمی‌توان تصور کرد که آیهٔ نقل شده از رسالهٔ دوم قرنتیان اساساً ربطی به جمعیت مسیحی دمشق یا اورشلیم داشته باشد. در ضمن در هیچ بخشی از کتب عهدجدید هیچ سندی دال بر این موضوع وجود ندارد که برنابا در دمشق بوده و در آنجا برای پولس وساطتی کرده باشد، بلکه همان‌طور که بالاتر اشاره شد، برنابا برای دیدار پولس با پطرس حواری و یعقوب رسول در اورشلیم وساطت کرده بود، که پطرس حواری و یعقوب رسول نیز پس از شنیدنِ شرحِ ماوقع توسط برنابا، پولس را پذیرفتند تا تأییدی باشد برای مسیحیان، مبنی بر تأیید صداقت پولس در ایمان آوردن و توبهٔ وی. با این حال پولس هیچگاه گذشتهٔ گناه بار خود به سبب دستگیری مسیحیان انکار نکرد، بلکه خود را تا حدی گناهکار می‌داند، که حتی پس از توبه و بشارت مسیحیت، خود را در معرفی به کلیسایی که خودش در کرنت بنیان نهاده بود، نه تنها کوچکترینِ شاگردان مسیح می‌داند، بلکه خود را لایق داشتن عنوان شاگرد مسیح نمی‌داند.
در روایت پولس در غلاطیان آمده‌است که ۱۴ سال پس از توبه و ایمان آوردن به عیسی مسیح، او دوباره به اورشلیم رفت. مشخص نیست که در این مدت چه اتفاقی افتاده‌است، در پایان این زمان، برنابا به یافتن پولس رفت و او را به انطاکیه آورد. در آنجا بودکه برای اولین بار عنوان مسیحی به پیروان مسیح داده شد و اولین سفر تبلیغی پولس از انطاکیه شروع می‌شود. در سفرتبلیغی اول برطبق کتاب اعمال پولس و بارنابا و مرقس از انطاکیه به سمت قبرس حرکت می‌کنند. سپس مرقس از آن دو جدا می‌شود و پولس و بارنابا به شهر دیگری که نام آن هم انطاکیه بود می‌روند (انطاکیه پسیدیا) و همچنین در چند شهر دیگر نیز در همان مناطق تبلیغ کرده و به انطاکیه بازمی‌گردند.
بیشتر تاریخ نویسان معتقدند که دیداری مهم در اورشلیم بین پولس و کلیسای اورشلیم در سال ۴۸ تا ۵۰ صورت گرفت. این اتفاق در اعمال ۱۵:۲ نوشته شده‌است. مسئله اصلی این بود که آیا جنتیلهایی (غیر یهودیان) که به مسیحیت می‌گروند احتیاجی به ختنه شدن دارند.ببینید ختنه شدن در مسیحیت اولیه را. در کتاب اعمال رسولان و برخی رساله‌های به نگارش درآمده توسط پولس این برداشت به دست می‌آید که پطرس، یعقوب و یوحنا، پولس را به عنوان رسول مسیح به ویژه جهت تبلیغ بین امّت‌های غیریهودی تأیید کرده و با او در ارتباط بودند و پولس از مسیحیان نواحی دیگر، برای مسیحیان تحت فشار سیاسی-اقتصادی در اورشلیم کمک مالی می‌فرستاده‌است. به این ترتیب پیام عیسی مسیح برخلاف پیامبران و انبیای پیشین که مختصّ یهودیان و بنی اسرائیل بود، این بار به‌طور جهانی و برای تمام مردم اعلام می‌شود. پولس با اینکه با یهودیان نیز در کنیسه‌ها در مورد مسیح بودن عیسی صحبت می‌کرده، اما برخی یهودیان از روی حسادت به اینکه غیریهودیان نیز جزو اُمّت مسیحی و رستگار به حساب می‌آمدند، اقدام به ایجاد تشنج و دردسرآفرینی می‌کردند. به همین جهت پولس و برنابا پس از آن کلام مسیح را بیشتر خطاب به غیریهودیان ارائه می‌کردند و به همین جهت پولس و برنابا به‌طور خاص و بیشتر با عنوان به رسولی برای اُمّت‌های غیریهودی شناخته می‌شدند.
بر اساس کتاب اعمال رسولان، زمانی که پولس و برنابا در انطاکیه در حال بشارت و تبلیغ دین مسیح بودند، عده ای از مسیحیان از ایالت یهودیه آمده (که احتمالاً جزو دستهٔ فریسیان بودند) و به آنها گفتند «اگر طبق شریعت موسی ختنه نشوید، نجات نمی‌یابید»، در نتیجه مسیحیان نو ایمان که بزرگسال بوده‌اند، می‌بایست ختنه می‌شدند تا بتوانند مورد رحمت خداوند قرار بگیرند. در نتیجه بحث نسبتاً شدیدی بر سر این موضوع بین آن دسته از مسیحیان (که احتمالاً جزو دستهٔ فریسیان بودند) با برنابا و پولس صورت می‌گیرد، که درنتیجه همگی تصمیم می‌گیرند تا به اورشلیم سفر کرده و در این مورد با کلیسای اورشلیم که پطرس، یعقوب و یوحنا آن را رهبری می‌کردند صحبت کنند. پس از اینکه پولس و برنابا در کلیسای اورشلیم مورد استقبال قرار می‌گیرند، برای صحبت در مورد موضوع ختنه شدن مسیحیان غیریهودی جلسه ای برگزار می‌کنند. در این جلسه عده ای از مسیحیان که سابقاً جزو فرقهٔ یهودیان فریسی بودند (این احتمال می‌رود که همین افراد بوده‌اند که به انطاکیه رفته بودند و بحث ختنه را پیش کشیده بودند) می‌گویند «باید ایشان (مسیحیان غیر یهودی) را ختنه کنند». پطرس -که احتمالاً نگران شکاف و جدایی بین مسیحیان بود و نقش میانی بین مسیحیان یهودی و غیریهودی داشت- در این جلسه به صورت ضمنی از پولس و برنابا حمایت می‌کند. سپس برنابا و پولس صحبت می‌کنند. در نهایت یعقوب در تأیید سخنان پطرس، اعلام می‌دارد که ""رأی من این است که آن‌هایی را که از امت‌ها (ی غیر یهودی) به خدا روی می‌آورند، نباید مشوّش کرد و اما فقط برایشان بنویسیم که از آلودگی‌های بتان و از زنا و از گوشت حیوانات خفه شده و خوردن خون پرهیز کنند"» در نتیجه در مورد موضوع ختنه شدن یا نشدن مسیحیان نو ایمان که ختنه نشده بودند، کلیسای اورشلیم (شامل پطرس و یعقوب) با پولس و برنابا هم نظر بودند مبنی بر اینکه «ختنه برای یک مسیحی نو ایمان (که قاعدتاً بزرگ‌سال است) و رستگاری ضرورتی ندارد». این توافق احتمالاً برای آن عده که سابقاً جزو یهودیان فریسی بوده‌اند و باعث شده بودند تا برنابا و پولس به اورشلیم بیایند، رضایت بخش نبود. نهایتاً یعقوب رسول و بزرگان کلیسای اورشلیم نامه ای خطاب به مسیحیان غیریهودی نوشته و آن را به برنابا و پولس سپردند که در آن نامه از این اقدام خودسرانهٔ مسیحیانِ سابقاً یهودی فریسی مبنی بر اجباری بودن ختنه برای غیریهودیان، اعلام برائت کردند.
پولس در رسالهٔ غلاطیان شرح می‌دهد که زمانی که پطرس و پولس و برنابا در شهر انطاکیه و به همراه مسیحیان غیریهودی بودند، عده ای از مسیحیانی که سابقاً جزو دستهٔ یهودیان فریسی بوده‌اند و خود را جزو کلیسای اورشلیم به رهبری یعقوب می‌دانستند، به انطاکیه نزد پطرس و پولس و برنابا آمدند، پطرس که تا پیش از آن برای صرف طعام با غیریهودیان بر سر یک سفره می‌نشست، پس از آمدن این عده، خود را به علت ترس یا نگرانی از ایجاد مشاجره از مسیحیان غیریهودی جدا می‌کند و برنابا نیز احتمالاً اقدامی مشابه انجام می‌دهد. پولس با دیدن این موضوع، در حضور همه و آشکارا از این اقدام پطرس انتقاد می‌کند. این واقعه «واقعه انطاکیه» نامیده می‌شود.
در خصوص تحلیل این واقعه، توجه به چند نکته حائز اهمیت است:
در نهایت با توجه به موارد فوق، پطرس احتمالاً نقش میانجی بین دو گروه مسیحیان نخستین -یهودی و غیریهودی- را داشته که در واقعهٔ انطاکیه نیز، نه به دلیل اعتقاد، بلکه صرفاً به دلیل عدم جانبداری از هیچ‌یک از دو گروه، پس از آمدن مسیحیان یهودی به انطاکیه، از مسیحیان غیریهودی فاصله می‌گیرد. در مقابل اما پولس خواستار این بود که نباید در مقابل آن عده از مسیحیان یهودی -که از فریسیان بوده‌اند- کوتاه آمد. به همین دلیل، حتی وقتی پولس موضع پطرس را مورد انتقاد قرار می‌دهد -و نه ایمان یا جایگاه پطرس را- به نظر می‌رسد پطرس از این اقدام خود دفاع نکرده و فقط سکوت کرده.
دربارهٔ نتیجه نهایی این واقعه اختلاف نظر وجود دارد. بر اساس دائرالمعارف کاتولیک موضع پولس در آن جمع پذیرفته شد با این حال در رسالهٔ غلاطیان ادامهٔ این واقعه شرح داده نشده و نظر قطعی نمی‌توان داد. در کتاب «از عیسی تا مسیحیت» اثر مایکل وایت نتیجه مخالفی را به‌دست می‌آورد: به نظر او «مشاجره با پطرس برای پولس کاملاً یک ناکامی سیاسی بود، و پس از این واقعه پولس خیلی زود انطاکیه را ترک کرد و دیگر هرگز برنگشت».
چهارده بخش عهد جدید به پولس نسبت داده می‌شود. رسالهٔ رومیان، اول قرنتیان، دوم قرنتیان، گالاتیان (غلاطیان)، فیلیپیان، اول تسالونیکیان، افسسیان، کولوسیان، دوم تسالونیکیان و فیلمون به‌طور قطع نوشته او هستند. در مورد چهار بخش دیگر بیشتر محققان معتقدند نوشته او نیست که این قسمت‌ها عبارتند از: اول تیموتائوس، دوم تیموتائوس، تیتوس.
اکثر تاریخ شناسان در اصل بودن رساله‌های پولس هم تردید نکرده‌اند. از طرف دیگر چون او در زمانی بین ۳۵ تا ۴۰ میلادی تغییر کیش داده و احتمالاً در سال ۶۴ میلادی توسط نرون کشته شده باشد، پس زمان تقریبی نگارش این رساله‌ها مشخص می‌شود. در مورد سایر کتاب‌های عهدجدید این که چه کسی آنها را نوشته و همچنین در مورد تقدم و تأخر آنها بین دانشمندان اختلاف نظر وجود دارد. و نیز از نظر زمانی نوشته‌های پولس را جزو اولین کتابهای عهد جدید می‌دانند.. (1997). "". Anchor Bible. New York: Doubleday. OCLC 1035750767
در مورد رسالهٔ عبرانیان، البته برخلاف سایر رساله‌های پولس که همیشه نام خود را در رساله ذکر می‌کرد، هیچ اسمی از نگارنده نیست و این رساله با توجه به تفاوت‌های روش نگارشی ای که با رساله‌های پولس دارد، به اعتقاد بسیار از محققان و همچنین مسیحیان اولیه، این رساله توسط پولس نوشته نشده، بلکه توسط یک شخص دیگر، که خطاب به مسیحیان یهودی نژاد (عنوان رساله: به عبرانیان) می‌نویسد، برخلاف پولس که مسیحیت را بین بت پرستان و مشرکان تبلیغ می‌کرد. در خصوص نگارندهٔ «رساله به عبرانیان» احتمالات دیگر نیز داده شده‌است:
بعضی معتقدند که او با یهودیت در تقابل است، در صورتی که در طرف مقابل، بسیاری دیگر آموزه‌های پولس را در چهارچوب تورات و سایر کتب انبیا (عهد قدیم) است.
از دیدگاه برخی منتقدان مسیحیت، پولس دین عیسی مسیح را تغییر داده‌است. مسیحیان امّا به تمامی کتب عهدجدید (از جمله رساله های پولس رسول) ایمان داشته و آن ها را کلام خدا می دانند.
منتقدان پولس مانند لئو تولستوی معتقد بودند که پولس تعلیمات عیسی را تحریف کرد. به عقیده تام اوگولو پولس یک پیامبر دروغین بود که نمی‌خواست رومیها را مسیحی کند بلکه می‌خواست مسیحیان را رومی‌کند. به عقیده تام اوگولو پولس چندین ایده اصلی را وارد مسیحیت کرد که آن‌ها عبارتند از:
نکتهٔ مهم اینکه: موارد اشاره شده در بالا ظاهراً توسط نویسنده ای به نام تام اوگولو (Tom O'Golo) مطرح شده، که اطلاعات چندانی دربارهٔ او (تام اوگولو) در موتور جستوجوگر گوگل موجود نیست و مشخص نیست او دقیقاً کیست، چه پیش زمینهٔ تحصیلاتی ای دارد، بر اساس کدام مطالعات انتقاداتش را مطرح کرده و اصولاً منابع تحقیقاتش چیست! در هر حال می‌توان به موارد نوشته شده در بالا به ترتیب به صورت زیر پاسخ داد:
در انجیلی که به برنابا منتسب است و نزد مسیحیان فاقد ارزش است (انجیل برنابا، اثری جعلی متعلق به قرن ۱۴ یا ۱۵ میلادی که نه توسط برنابا، بلکه توسط یک یا چند نویسندهٔ مسلمان و در فضای اسلامی نوشته شده)، گفته شده‌است:
هرچند باید توجه داشت که نویسندهٔ «انجیل برنابا» سایر حواریون و رسولان مسیح، از جمله پطرس رسول را نیز در چندین نوبت سرزنش کرده و حتی مریم مقدس را در زمرهٔ افرادی می‌داند که به اشتباه فکر می‌کرد که عیسی مصلوب شده‌است. نهایتاً نویسندهٔ انجیل برنابا پولس را نیز سرزنش و عامل تحریفِ تعالیم عیسی معرفی می‌کند و در کتابش به مخالفت با آموزه‌های موجود در رساله‌های پولس پرداخته؛،انجیل برنابا، ۲–۱۰، ۵۲: ۱۰–۱۴، ۱۲۸: ۸، ۲۱۲: ۵–۶، ۲۱۸: ۳، ۲۲۲: ۳–۳۳۷. از جمله اینکه انجیل برنابا معتقد است که ختنه برای رستگاری و نجات الهی لازم و واجب است و به این جهت پولس را جهت منسوخ شدن حکم ختنه سرزنش می‌کند، در حالی که منسوخ شدن ختنه در شورای اورشلیم بین پولس و برنابا با پطرس و یعقوب و سایر رسولان مسیح به دست آمده بود.
نکتهٔ جالب توجه اینکه، انجیل برنابا که ادعا می‌کند توسط برنابا نوشته شده، می‌گوید: این موضوع که عیسی مسیح مصلوب نشده، تا زمان آمدن پیامبر اسلام مانند یک راز باقی خواهد ماند تا او این راز را بر همگان آشکار سازد. این یک تناقض درون متنی است، چرا که انجیل برنابا ادعا می‌کند توسط برنابا و قبل از اسلام نوشته شده‌است و خودش این راز مصلوب نشدن عیسی مسیح را آشکار کرده‌است!
""و بعد از ایام چند، پولس به برنابا گفت، برگردیم و برادران را در هر شهری که در آن‌ها به کلام خداوند اعلام نمودیم، دیدن کنیم که چگونه باشند. اما برنابا چنان مصلحت دید که یوحنای ملقب به مَرقُس را نیز همراه بردارد. لیکن پولس چنین صلاح دانست که شخصی را که از پمفلیه از ایشان جدا شده بود، و با ایشان در کار همراهی نکرده بود، با خود نبرد. پس نزاعی سخت شد بحدی که از یکدیگر جدا شده، برنابا مَرقُس را برداشته به قبرس از راه دریا رفت. اما پولس سیلاس را اختیار کرد و از برادران به فیض خداوند سپرده شده، رو به سفر نهاد. و از سوریه و قیلقیه عبور کرده، کلیسا‌ها را استوار نمود""
دیدگاه‌ها به این واقعه را می‌توان به دو بخش تقسیم کرد:
برخی منتقدان مسیحیت، جدایی بین برنابا و پولس را، به دلایل اعتقادی می‌دانند و روایت ذکر شده در بالا را قبول ندارند؛ به دلایل ذیل:
نمی‌توان قبول کرد جدایی بین دو دوست صمیمی مبلغ و دینی، فقط به دلیل بردن و نبردن یک شخص به یک مکان، عاقلانه و منطقی باشد. به‌خصوص اینکه در هر چهار انجیل، عیسی دستور داد: «با همدیگر محبت و مهربانی نمایید»
پولس در رسالهٔ خود به غلاطیان، به صراحت کامل، برنابا را منافق و دو روی خوانده‌است، و می‌گوید:
«و سایر یهودیان هم با وی (پطرس) نفاق کردند، بحدی که برنابا نیز در نفاق ایشان گرفتار شد»
منافق خواندن برنابا توسط پولس، نشان می‌دهد که علت اختلاف و جدایی بزرگتر بوده، و اختلافات برسر عقاید اساسی و اصولی بوده‌است که پولس را وادار به «منافق خواندن برنابا و پطرس» نموده‌است. نه فقط به دلیل بردن و نبردن یک شخص.
نکته دیگر، این است که نویسنده اعمال رسولان بعد از جدایی که در فصل ۱۵ کتاب مذکور است، تا آخر کتاب نه از برنابا نام می‌برد و نه هم از کارکردها و نوشته‌هایش. ولی قبل از داستان این جدایی، از وی به نیکویی یاد می‌کند، چنان‌که می‌گوید «و یوسف که رسولان او را برنابا یعنی ابن الواعظ (پسر پند‌ها) لقب دادند، مردی از سبط لاوی و از طایفهٔ قبرسی، زمینی که داشت، فروخت، قیمت آن را آورد و پیش قدم‌های رسولان گذارد»
ویل دورانت می‌گوید "محتملا در سال ۵۰ میلادی، پولس به سفر تبلیغی دوم رفت، با برنابا که از آن هنگام به بعد در زادگاهش، قبرس از صحنه تاریخ محو می‌شود، مشاجره کرده بود…". همچنین تاریخ با کاستن نابجای سهم برنابا آن را نخستین سفر تبلیغی پولس می‌نامد.
در مقابل، مسیحیان و سایر موافقان روایت مذکور در کتاب اعمال رسولان، دلایل زیر را در تأیید صحّت روایت و رد انتقادات مطرح شدهٔ فوق مطرح می‌کنند:
نکتهٔ اول اینکه بحث بر سر «بردن یا نبردنِ یک نفرِ» معمولی و کم‌اهمیت نبود، بلکه شخص مذکور، مَرقُس، پسرعموی برنابا بود، که بر طبق سنّت مسیحی، نگارندهٔ انجیل مَرقُس (=یکی از چهار انجیل موجود در کتاب مقدس) می‌باشد، از سوی دیگر، اینکه چه افرادی در یک سفر تبلیغی حضور پیدا کنند، آن هم در نیمهٔ اولِ قرن اولِ بعد از میلاد، که مسیحیت از سوی مأموران حکومتی و همچنین تندروهای یهودی مورد آزار قرار داشت، موضوع با اهمیتی است و می‌تواند موضوع مورد اختلاف نظر باشد.
ادر انتهای رساله به کولسیان (یکی از آخرین رساله‌های پولس، در رُم)، نیز به نظر به همین اختلاف پولس و مرقس در سفر تبلیغی اشاره شده باشد و اینکه پولس از مسیحیان مخاطب خود می‌خواهد تا ""مَرقُس، پسرعموی برنابا"" را با گرمی بپذیرند.
این سفارش پولس در خصوص مرقس، شاید به این دلیل بوده که بازگشت مرقس به اورشلیم در هنگام سفر تبلیغی به پامفیلیه، تبعات منفی ای داشته، علی‌الخصوص که بازگشت از سفر می‌توانسته هزینهٔ زمانی و مالی نیز داشته باشد که برای مسیحیان در آن دوران، می‌توانسته هزینهٔ قابل توجهی باشد.
واقعه بین پولس و مرقس و برنابا ظاهراً بعدتر از سوی هر دو شخص با دیدهٔ چشم پوشی نگریسته شده و آنها مجدداً همدیگر را در تبلیغ انجیل همراهی کرده باشند، به نحوی که پولس، مرقس و لوقا با هم در رُم در زندان بوده‌اند. پولس همچنین در رسالهٔ فیلمون، که حدود سال ۶۲ میلادی نگاشته شده، مَرقُس را در کنار لوقا و جزو همراهان/همکاران خود می‌خواند. این رسولان (برنابا، پولس و مرقس) صرفاً در برنامه‌ریزی برای سفر تبلیغی خود اختلاف نظر داشتند و نه در خصوص آموزه‌های خود. مثال دیگر در خصوص اختلاف نظر بین دو شخص ایمان دار و خداترس، مریم و مارتا هستند که وقتی عیسی مسیح میهمان خانهٔ آن‌ها بود، مریم گوش سپردن به کلام مسیح را در درجهٔ اول اولویت می‌دانست، اما مارتا خدمت گزاردن و احترام به عیسی مسیح را اولویت اول می‌دانست، حال آن که هدف هر دوی این اشخاص با ایمان، انجام دادن کار درست بود. در این روایت اختلاف طرز دیدگاه و نگرش مریم و مارتا به نحوی است که مارتا مستقیماً نزد عیسی مسیح از مریم انتقاد می‌کند. عیسی مسیح هیچ‌کدام از این دو شخص ایمان دار را محکوم نکرد بلکه هردوی ایشان را تسلی داد، زیرا هدف و باور هر دو درست بود، تفاوت تنها در راه و روش ایشان بود.
این انتقاد نمی‌تواند صحّت داشته باشد، چرا که:
پس در جمع این نتیجه به دست می‌آید که پطرس (به عنوان پیشوای مسیحیان) و پولس و برنابا از نظر اصول اعتقادی اختلاف نداشتند، بلکه همچون مریم و مارتا تفاوت نحوهٔ مواجهه و برخورد با وقایع را داشتند. همچنین پطرس و پولس و برنابا همدیگر را همواره به عنوان رسولان خداوند می‌دانستند.
در این بخش، نظرات منتقدان مسیحیت و پاسخ مسیحیان به این انتقادات در خصوص «ارتباط پطرس و پولس» مطرح شده‌است.
شمعون پطرس به همراه برادرش جزء اولین حواریون مسیح گردیدند. او توسط عیسی به «کیفا» یا همان «پطرس» که به معنای صخره است ملقب شد. و اظهار داشت که کلیسای خود را بر این صخره بنا می‌کند. عیسی خطاب به پطرس می‌گوید: ای شمعون، پسر یونا،... تو پطرس [= صخره] هستی ومن بر این صخره کلیسای خود را بنا می‌کنم و نیروهای مرگ هرگز بر آن چیره نخواهد شد و کلیدهای پادشاهی آسمانی را به تو می‌دهم. آنچه را که تو در زمین منع کنی در آسمان ممنوع خواهد شد و هر چه را که بر زمین جایز بدانی، در آسمان جایز دانسته خواهد شد. در فقره‌ای دیگر از انجیل یوحنا مگوید از گوسفندان من پاسداری کن. مسیح پس از زنده شدن خویش نیز، بر پطرس ظاهر شده و بار دیگر مسئولیت رهبری کلیسا را به وی گوشزد نمود. پس از عیسی نیز پطرس همواره به عنوان رهبر و سخنگوی جامعه مسیحی و بزرگ حواریون تلقی می‌شد. هر چهار انجیل، پطرس را نزدیک‌ترین شخص به عیسی معرفی می‌کنند. بابهای اولیه کتاب اعمال رسولان نشان می‌دهد پطرس رهبری امت مسیحی را بر عهده داشت.
خلاصه تا زمانی که پولس، اظهار ایمان نکرده بود، همه شاگردان و مسیحیان بعد از عیسی، پطرس را پدر و رهبر خود می‌دانستند. ریاست جلسات در تصمیم گیریهای مهم با او بود. سخنگوی حواریون بود و با "غیر مسیحیان" سخن می‌گفت. ولی با ادعای رسالت از جانب پولس وضعیت عوض می‌شود.
چند ایراد در تحلیل منتقدان مسیحیت قابل توجه است:
۱- پطرس «سخنگوی حواریون» نبود، بلکه پیشوا و مرجع حواریون و تمام مسیحیان بود.
۲- منظور از «با "غیر مسیحیان" سخن می‌گفت» در بخش «تحلیل منتقدان مسیحیت» چیست؟ چرا که این وظیفهٔ تمام حواریون و شاگردان مسیح بود، که با "غیرمسیحیان" سخن بگویند و ایشان را به مسیحیت فرا بخوانند.
۳- احتمالاً منظور نویسندهٔ انتقاد فوق ""غیریهودیان"" باشد و اینکه شاید منظور این است که "فقط پطرس حق داشت غیریهودیان را به مسیحیت فرا بخواند". امّا این بسیار نادرست است، زیرا عیسی مسیح، خطاب به "تمام حواریون و شاگردان" مأموریت داد تا تمام انسان‌ها (یهودی و غیر یهودی) را به کلام خدا فرابخوانند. پطرس تنها مبلّغ مسیحیت نبود، بلکه مرجع و پیشوا و معیار سنجش بود که تمام حواریون و شاگردان مسیح (از جمله پولس و برنابا) باید آموزه‌های مسیحی توسط پطرس را مرجع و سرلوحهٔ خود قرار می‌دادند و اگر پطرس کسی را تأیید می‌کرد، او شاگرد حقیقی مسیح بود و اگر پطرس کسی را رد می‌کرد، وی شاگرد مسیح نبود. اما این به این معنی نیست که سایر حواریون حق نداشتند یا نمی‌توانستند پیام مسیح را به ""غیریهودیان"" اعلام کنند. چرا که به نظر عقلانی نمی‌رسد که فقط پطرس به تنهایی به تمام نقاط و قاره‌های دنیا رفته و کلام مسیح را آنجا اعلام کند و همچنین پس از درگذشت پطرس در حدود سال ۶۵ میلادی، کلام مسیح به فراموشی سپرده شود.