moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
محلی که امروزه محله ژیژکوف در آن قرار دارد در قدیم منطقه‌ای روستایی و کم‌جمعیت بود تا این‌که شارل چهارم، پادشاه وقت، در سده چهاردهم تصمیم گرفت تاکستان‌هایی در اطراف مرکز شهر پراگ تأسیس کند. این مناطق به مرور به نام «تاکستان‌های سلطنتی» معروف شدند و ژیژکوف نیز بخشی از این منطقه شد. شهر پراگ در نیمه دوم قرن نوزدهم با رشد چشمگیری مواجه شد و در آن زمان توسعه شهری به محله وینوهرادی و بنابراین ژیژکوف نیز رسید.
ژیژکوف در سال ۱۸۷۵ از محله وینوهرادی جدا شده و در سال ۱۸۷۷ نام امروزی آن رسمی شد.
Wikipedia contributors, "Žižkov," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed May 18, 2013).
شل سنتر دفتر مرکزی شرکت نفتی شل است، که در شهر لندن، بریتانیا مستقر می‌باشد. برج شل سنتر، در جاده بلوه‌در و در منطقه لندن بارو لمبث، در ساحل جنوبی رودخانه تیمز، در نزدیکی هال کانتی قرار دارد و امروزه در پس زمینه چرخ‌وفلک چشم لندن دیده می‌شود.
مرکز شل در سال ۱۹۶۱ ساخته شد و طراحی آن، توسط سر هوارد رابرتسون انجام شده است. این برج ۱۰۷ متری، شامل ۲۷ طبقه در سطح (۲۶ طبقه به‌اضافه یک نیم‌طبقه) و سه طبقه؛ در زیرزمین است. این برج، اولین ساختمان اداری در شهر لندن است، که در زمان خود، ارتفاعش، بیشتر از برج ویکتوریا، از کاخ وست‌مینستر بود. این ساختمان در زمان تکمیل، بزرگترین ساختمان اداری در اروپا محسوب می‌شد.Christopher Winn, "I never knew that about London" (Ted Smart 2007) pg227.
سید مرتضی رضوی‌نژاد متخلص به عارف بجنوردی شاعر و عارف ایرانی در سال ۱۲۸۴ شمسی در روستای خراشا از توابع جاجرم متولد شد.
عارف بجنوردی در کودکی برای تحصیل به مدرسه نواب مشهد رفت و از شاگردان ادیب نیشابوری بود. پس از تحصیل مجدداً به بجنورد بازگشت و به معلمی پرداخت. پس از چندی از معلمی دست کشید و سرودن و نوشتن شعر گذراند؛ و در سال ۱۳۵۳ در ۷۰ سالگی بر اثر ضعف مزاج، تحلیل‌قوا و تشدید عارضه قلبی درگذشت و در امامزاده سیدعباس بجنورد به خاک سپرده شد.عارف بجنوردی - روزنامه خراسان - مورخ چهارشنبه ۱۳۹۲/۰۲/۲۴ شماره انتشار ۱۸۴۰۴
دموکراسی الکترونیکی-مشارکتی یا اَبَر دموکراسی (Collaborative e-democracy)، مفهومی است دموکراتیک که ویژگی‌های کلیدی دموکراسی مستقیم، دموکراسی نیابتی ودموکراسی الکترونیکی را در کنار هم قرار می‌دهد.
اَبَر دموکراسی به یک نظام سیاسی بازمی‌گردد که در آن نقش آفرینان انتفاعی (سیاستمداران، احزاب سیاسی، کابینه دولت، پارلمان و …) و نقش آفرینان غیرانتفاعی (سازمان‌های مردم نهاد (NGOs)، لابی‌های سیاسی، انجمن‌های محلی، شهروندان و …) در توسعه قوانین و سیاستهای عمومی مشارکت می‌کنند.
فرایند این سیاست‌گذاری مشارکتی بر پایه یک شبکه اجتماعی دولتی میسر می‌شود که در آن همه شهروندان عضویت دارند.
هنگامی که ضابطین دولت منتخب (آنهایی که توسط آراء عمومی انتخاب شده‌اند)، در حال اجرای قوانین و انجام فرایند سیاستگذاری در سطح کلان کشور می‌باشند، شهروندان با رأی خود نظراتشان را دربارهٔ تک تک قوانین و تصمیمات اخذ شده توسط این ضابطین اعلام می‌کنند. بعلاوه، شهروندان قادر خواهند بود تا سیاست‌های پیشنهادی خود را در حوزه مورد نظرشان پیشنهاد دهند و بدینوسیله فرایندهای جدید سیاست‌گذاری را بنیان نهند.
سیاستهایی که به صورت مشارکتی تهیه شده‌اند به تناسب به عنوان رأی و عقیدهٔ بخش عمده‌ای از شهروندان در نظر گرفته خواهد شد.
بنابراین این سیاست‌ها می‌توانند عادلانه تر، پایدارتر و ساده‌تر برای پیاده‌سازی و بکارگیری باشند.http://en.wikipedia.org/wiki/Collaborative_e-democracy
بازآفرینی یا اقتباس آن است که هنرمند با الهام گرفتن از اثر کهن، دست به آفرینشی دوباره بزند و اثر اولیه را به گونه‌ای دیگر بیافریند در واقع، اثر جدید، دقیقاً همان اثر اولیه نیست بلکه تنها رگه‌هایی از اثر اولیه در آن دیده می‌شود. پایه و اساس بازآفرینی، تخیل است و اثر بازآفریده، اثری است مستقل، تازه و بدیع. در بازآفرینی می‌توانیم از هر زاویه‌ای که بخواهیم وارد شویم و ساختمان اثر را به کلی در هم ریزیم. تفاوت بازنویسی و بازآفرینی نیز در همین نکته می باشد.کتاب فارسی سوم متوسطه
گریفولس شرکت چندملیتی و اسپانیایی است، که در زمینه داروسازی و تولید مواد شیمیایی فعالیت می‌کند. این شرکت به‌عنوان بزرگترین تولیدکننده پلاسمای خون و محصولات مرتبط با آن، (شامل: ایمونو گلوبولین، آلبومین، فاکتور هشت) در اروپا شناخته می‌شود.
شرکت گریفولس در زمینه ساخت دستگاه‌ها، ابزار و تجهیزات پزشکی نیز فعالیت گسترده‌ای دارد. این شرکت همچنین یکی از بزرگترین عرضه‌کنندگان واکنش‌گرهای موردنیاز آزمایشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی، به‌شمار می‌آید.
گَتسبی بزرگ () فیلمی در ژانر درام عاشقانهٔ تاریخی است که بر اساس رمان به همین نام چاپ ۱۹۲۵ اثر اف. اسکات فیتزجرالد ساخته شده‌است. نویسندگی و کارگردانی فیلم بر عهدهٔ باز لورمن بوده و در آن لئوناردو دی‌کاپریو، توبی مگوایر، کری مولیگان، جوئل اجرتون، آیلا فیشر، جیسون کلارک و الیزابت دبیکی به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فیلم زندگی و زمانه میلیونر، جی گتسبی (دی‌کاپریو)، و همسایه‌اش نیک کاراوی (مگوایر) را دنبال می‌کند که ملاقات او با گتسبی در اوج شکوفایی دهه بیست در لانگ آیلند نیویورک را بازگو می‌کند. مراحل فیلم‌برداری از سپتامبر تا دسامبر ۲۰۱۱ در استرالیا با بودجهٔ ۱۰۵ میلیون دلاری به طول انجامید.
نظر منتقدان نسبت به "گَتسبی بزرگ" ضد و نقیض بود؛ این فیلم بابت سبک بصری، کارگردانی، فیلم‌نامه، اجراها و موسیقی، هم مورد تحسین و هم مورد انتقاد قرار گرفت. تماشاگران بازخورد مثبت‌تری داشتند، و نوهٔ فیتزجرالد فیلم را تحسین کرد و گفت: «اسکات افتخار کرده بود». تا سال ۲۰۱۷، این پرفروش‌ترین فیلم لورمن است که بیش از ۳۵۳ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشته‌است. این فیلم در هشتاد و ششمین دوره جوایز اسکار هر دو نامزدی‌اش در رشتهٔ طراحی صحنه و بهترین طراحی لباس را برنده شد.
در دسامبر ۱۹۲۹، «نیک کاراوی»، کهنه سرباز جنگ جهانی اول که تحت معالجه در یک بیمارستان روانی است؛ برای دکترش از «جی گَتسبی»، امیدوارترین مردی که تا به حال در زندگی ملاقات کرده‌است، می‌گوید. دکتر به نیک پیشنهاد می‌کند، افکارش را که اکنون بیانش برای او سخت شده‌است؛ را بنویسد و با مرور خاطرات آرامش بگیرد. نیک شروع به نوشتن خاطراتش می‌کند.
در تابستان ۱۹۲۲، نیک برای کار در وال استریت از شیکاگو به نیویورک نقل مکان می‌کند. او یک خانه کوچک در ۳۰ کیلومتری نیویورک یعنی در لانگ آیلند و در محله «اِگ غربی»، در کنار عمارت گتسبی که یک تاجر موفق و البته مرموز که اغلب مهمانی‌های عجیب و غریب برگزار می‌کند؛ اجاره می‌کند.
نیک با دختر عموی زیبا و جوانش «دیزی» و شوهر ثروتمندش «تام بیوکنن» "(دوست نیک از زمان دانشکده در شیگاگو)" در عمارتشان در «اِگ شرقی» شام می‌خورند.
در میانه شام و در تماس تلفنی، نیک توسط دختری به‌نام «جُردن بیکر» (دوست دیزی) متوجه می‌شود، که تام معشوقه‌ای دارد؛ و به همسرش دیزی وفادار نیست. دیزی نیز شدیداً به این موضوع مشکوک شده‌است. وقتی نیک به خانه برمی‌گردد، گتسبی را می‌بیند؛ که در کنار ساحل بندر ایستاده و به نور سبزی که از «اِگ شرقی» "(خانه دیزی)" می‌آید؛ خیره شده‌است.
فردای آن‌روز تام که به‌ظاهر نیک را برای شام به نیویورک دعوت کرده‌است؛ در نیمه راه و در «دره خاکستر» "(محل تخلیه زباله صنعتی)" بین "اِگ شرقی" و نیویورک از قطار پیاده می‌شود؛ و نیک را نزد معشوقه‌اش «مِرِتِل» در گاراژی که متعلق به شوهرش «جورج ویلسون» است؛ می‌برد. تام با دادن پول از میرتل می‌خواهد، به همراه خواهرش «کاترین» و با قطار بعدی به خانهٔ مشترکشان در نیویورک برود. در آنجا دوستان به همراه هم مست می‌کنند؛ و به معاشقه و سکس می‌پردازند.
یک روز نیک دعوت‌نامه‌ای رسمی و منحصربه‌فرد، برای شرکت در مهمانی از گتسبی دریافت می‌کند. در آنجا نیک توسط جُردن با گتسبی "(با تکه‌کلام خاص “جناب”)" آشنا می‌شوند. گتسبی نیک را برای ناهار به منهتن می‌برد؛ و در راه به نیک "(به دروغ)" می‌گوید، که او فارغ‌التحصیل آکسفورد از خانواده ای ثروتمند از میانه‌غرب است. آن‌ها به یک کافه زیرزمینی می‌روند؛ و گتسبی نیک را به شریک تجاری‌اش «مایر وولفشایم» معرفی می‌کند.
جُردن برای نیک فاش می‌کند؛ که گتسبی کاپیتان ارتش ایالات متحده، در سال ۱۹۱۷ بوده‌است؛ و قبل از ورود آمریکا به جنگ جهانی اول و ناپدید شدنش، با دیزی رابطه عاشقانه داشته‌است، و هنوز هم عاشق اوست؛ و در واقع دیزی روز فردای عروسی با تام و طی نامه‌ای از زنده‌بودن گتسبی مطلع می‌شود. از آن زمان گتسبی، به امید حضور ودیدن دیزی، مهمانی می‌دهد. گتسبی از طریق جُردن از نیک می‌خواهد؛ که دیزی را در منزلش به چای دعوت کند.
پس از تأیید روز ملاقات، گتسبی خانه نیک را گل‌آرایی و باغچه منزل او را تزئین و هرس می‌کند؛ و بالاخره بعد از ۵ سال، گتسبی و دیزی رابطه عاشقانه خود را مجدداً آغاز می‌کنند. آن‌ها لحظات خوشی را همراه با بازید از عمارت گتسبی، شنا و رقص تجربه می‌کنند. در ادامه گتسبی از دیزی و همسرش تام، برای شرکت در یک مهمانی با شکوه دعوت می‌کند؛ و با سرگرم‌کردن تام، با دیزی در باغ به عشق‌بازی می‌پردازد.
گتسبی در ذهنش رؤیایی را می‌پروراند، که در آن دیزی به تام می‌گوید، که او را هیچ وقت دوست نداشته‌است؛ و بعد آن با دیزی ازدواج کرده و باهم به شهر زادگاهش برمی‌گردند. در ادامه با رفت و آمد مخفیانه دیزی به خانه گتسبی، قطع مهمانی‌ها و اخراج مستخدمان روابط جنسی آنها روز به روز بیشتر می‌شود.
در نهایت دیزی برای اعلام تصمیمش، نیک، جُردن و گتسبی را به خانه خود دعوت می‌کند. دیزی شهامت اعلام تصمیم خود را پیدا نمی‌کند؛ و در حالی که استرس تمام وجودش را فراگرفته و ناخواسته از زیبایی گتسبی در حضور تام، تعریف می‌کند؛ از تام می‌خواهد، که همگی به هتل پلازا در نیویورک بروند.
تام، نیک و جردن با ماشین گتسبی و گتسبی و دیزی با ماشین تام راهی نیویورک می‌شوند. تام برای گرفتن بنزین در گاراژ جورج توقف می‌کند، جایی که جورج که به خیانت مِرِتِل شک کرده‌است؛ به تام می‌گوید، که آن‌ها در حال نقل مکان به غرب هستند. در یک لحظه تام درمی‌یابد، که هم‌زمان درحال از دست دادن همسر و معشوقه‌اش است.
در پلازا، تام که دیگر از رابطه بین آن‌ها مطمئن شده‌است؛ با گتسبی به مشاجره می‌پردازد. گتسبی به تام می‌گوید، که دیزی هیچ‌وقت او را دوست نداشته‌است؛ و همواره عاشق او بوده‌است. تام از روابط عاشقانه و دوطرفه به دیزی یادآوری می‌کند؛ و هنگامی که گتسبی از دیزی می‌خواهد که واقعیت را به تام بگوید؛ دیزی درکمال تعجب و در حالی‌که اشک می‌ریزد، او را تأیید نمی‌کند؛ و می‌گوید قبلاً تام را دوست داشته‌است. در این لحظه تام، از تجارت مخفی و قاچاق الکل و مشروب گتسبی و مایر وولفشایم، پرده برمی‌دارد؛ و فاش می‌کند، مهمانی‌های گتسبی در حقیقت پوششی برای اعمال مجرمانه، رشوه‌دادن، فاسدکردن مدیران دولتی و به زیر سلطه درآوردن افسران پلیس بوده‌است.
در این لحظه گتسبی به تام حمله می‌کند؛ اما نهایتاً خود را کنترل کرده و از همه عذرخواهی می‌کند. اما دیزی که به واقعیت گتسبی پی‌برده‌است؛ از تام که خود را برنده مناظره می‌بیند، می‌خواهد که به خانه برگردند. در حین رانندگی برای برگشت، و پس از دعوای مِرِتِل و جورج بر سر داستان خیانت او، مِرِتِل پس از اشتباه گرفتن ماشین تام، به خیابان می‌دود و با ماشین گتسبی به‌طور مرگباری برخورد می‌کند. با اطلاع از مرگ مِرِتِل، تام که بعد از گتسبی حرکت کرده‌است؛ سرمی‌رسد و برای جورج فاش می‌کند، که ماشین متعلق به گتسبی است؛ و به دروغ جورج را مشکوک می‌کند، که گتسبی معشوق مِرِتِل است؛ و تقاص جنایتش را باید بپردازد.
نیک در صحبت با گتسبی متوجه می‌شود برعکس تصورات، دیزی راننده ماشین بوده‌است. نیک می‌شنود که دیزی وعده تام را برای رسیدگی به همه چیز می‌پذیرد؛ اما هیچ چیز به گتسبی نمی‌گوید. روز بعد، گتسبی در حالی که در استخر خود شنا می‌کند؛ و منتظر تماس دیزی است. تلفن زنگ می‌خورد و خدمتکار جواب می‌دهد. گتسبی با این باور که تماس گیرنده دیزی است، بیرون می‌آید؛ و توسط جورج مورد اصابت گلوله قرار گرفته، کشته می‌شود؛ هم‌زمان جورج نیز خودکشی می‌کند.
نیک که کسی بود که زنگ می‌زد، صدای تیراندازی را می‌شنود و تنها کسی است، که غیر از خبرنگاران در مراسم تشییع جنازه گتسبی شرکت می‌کند، زیرا دیزی، تام و دخترشان در حال ترک نیویورک هستند. رسانه‌ها به دروغ گتسبی را به عنوان معشوق و قاتل مِرِتِل معرفی می‌کنند؛ و این نیک را خشمگین می‌کند. نیک که هم از شهر و هم از ساکنان آن منزجر است، پس از آخرین قدم زدن در عمارت متروک گتسبی و تفکر در مورد توانایی گتسبی برای امیدواری، آنجا را ترک می‌کند. در آسایشگاه، نیک تایپ خاطرات خود را به پایان می‌رساند و نام آن را گتسبی بزرگ می‌گذارد.
قبل از این فیلم، یک اپرا و چندین اقتباس دراماتیک دیگر از رمان تحسین شده اف. اسکات فیتزجرالد با همین نام وجود داشت.https://www.variety.com/article/VR1117997638 در دسامبر ۲۰۰۸، ورایتی گزارش داد که این اقتباس سینمایی قرار است با کارگردانی باز لورمن ساخته شود. باز لورمن اظهار داشت؛ که به دلیل مضمون منتقدانه فیلم‌نامه، از شیوه زندگی اغلب غیرمسئولانه افراد ثروتمند، برنامه‌ریزی کرده‌است، که فیلم به روزتر باشد. برای تعهد به پروژه، در سپتامبر ۲۰۱۰ باز لورمن با خانواده اش از استرالیا به چلسی در منهتن پایین نقل مکان کرد؛ جایی که او قصد داشت فیلم گتسبی بزرگ را فیلمبرداری کند. زمانی که باز لورمن در نمایشگاه لوازم الکترونیکی مصرفی در ژانویه ۲۰۱۱ حضور داشت؛ به هالیوود ریپورتر گفت: که در حال کار بر روی کارگاه آموزشی سه بعدی گتسبی بزرگ بوده‌است؛ اگرچه هنوز تصمیم نگرفته‌است، که در این فرمت فیلمبرداری کند یا خیر! در اواخر ژانویه ۲۰۱۱ باز لورمن قبل از تصمیم به ماندن، در مورد ادامه پروژه تردید داشت. در سال ۲۰۱۰، گزارش شد که فیلم توسط سونی پیکچرز راه‌اندازی می‌شود. اما در سال ۲۰۱۱، برادران وارنر در آستانه کسب قراردادی برای تأمین مالی و توزیع جهانی گتسبی بزرگ قرار گرفتند.
باز لورمن گفت که نتایج حاصل از روند کارگاهی فیلم، برای تست بازیگری برای نقش‌هایی در گتسبی بزرگ، برای او «بسیار دلگرم کننده» بوده‌است. لئوناردو دی‌کاپریو ابتدا برای نقش اصلی جی گتسبی انتخاب شد. این دومین بار است که لورمن و دی‌کاپریو با هم کار می‌کنند. دی‌کاپریو در فیلم "رومئو + ژولیت" (۱۹۹۶) به کارگردانی لورمن هم به ایفای نقش پرداخت. توبی مگوایر برای بازی در نقش نیک کاراوی انتخاب شد. همچنین این دومین بار است که توبی مگوایر و لئوناردو دی‌کاپریو از زمان فیلم زندگی این پسر(۱۹۹۳) با هم کار می‌کنند. گزارش‌ها در اکتبر ۲۰۱۰ حاکی از انتخاب آماندا سایفرید به عنوان نقش اصلی دیزی بودند. ماه بعد ددلاین هالیوود گزارش داد، که لورمن بازیگران زن متعددی از جمله آماندا سایفرید، کیرا نایتلی، جسیکا آلبا، ربکا هال، بلیک لایولی، ابی کورنیش، میشل ویلیامز و اسکارلت جوهانسون و همچنین ناتالی پورتمن را برای نقش دیزی تست کرده‌است. بلافاصله پس از آن، با تعهد به کامرون کرو، فیلم ما باغ وحش خریدیم (۲۰۱۱)، اسکارلت جوهانسون از قبول نقش کنار کشید.
در ۱۵ نوامبر، لورمن اعلام کرد که کری مولیگان پس از خواندن نقش دیزی، در ۲ نوامبر و در نیویورک انتخاب شده‌است. او این نقش را مدت کوتاهی پس از اینکه لورمن فیلم‌های استماع خود را به مدیران سونی پیکچرز اینترتینمنت، ایمی پاسکال و داگ بلگراد به او نشان داد؛ قبول کرد؛ و تحت تأثیر شخصیت دیزی قرار گرفتند. کری مولیگان پس از اطلاع از انتخاب نهایی‌اش به عنوان بازیگر از طریق تماس تلفنی [لورمن، در حالی‌که او روی فرش قرمز مراسمی در نیویورک حضور داشت، مطلع شد؛ و گریه کرد.
لورمن گفت: «من این افتخار را داشتم که با برخی از بااستعدادترین بازیگران زن جهان، این شخصیت را کشف کنم، که هر کدام تفسیر خاص خود را داشتند، که همه آنها هیجان‌انگیز بود. کری مولیگان انتخابم برای شخصیتی خاص و برای تولیدی خاص به‌نام «گتسبی بزرگ» بود. خوشحالم که ساعتی پیش تلفن را برای بازیگر جوان بریتانیایی نامزد جایزه اسکار، کری مولیگان بردارم و به او بگویم: «سلام، دیزی.»
لورمن در آوریل ۲۰۱۱ با بن افلک در حال مذاکره در مورد ایفای نقش تام بیوکَنِن بود؛ اما به دلیل درگیری برنامه‌ریزی با "آرگو" موفق به قبول آن نشد. بردلی کوپر قبلاً برای این قسمت لابی کرده بود و لوک ایوانز یکی از رقبای اصلی بود. در ماه می، نهایتاً جوئل اجرتون برای شخصیت تام تأیید شد. آیلا فیشر برای بازی در نقش مِرِتِل انتخاب شد. الیزابت دبیکی، بازیگر استرالیایی، در نقش جُردن بیکر انتخاب شد.
در حین انتخاب نقش مکمل جُردن، لورمن گفت که این شخصیت نیز باید به اندازه دیزی، برای تولید در زمان تاریخی فیلم، به‌طور کامل بررسی شود. در ژوئن ۲۰۱۱، جیسون کلارک به عنوان جورج ویلسون انتخاب شد. بازیگر هندی آمیتاب باچان در نقش مایر وولفشایم ظاهر می‌شود. این اولین نقش او در هالیوود بود.
برین ال. هیلمن به پنج تغییر کلیدی که در طرح فیلم‌نامه اقتباسی از رمان اف. اسکات فیتزجرالد ایجاد شده‌است؛ اشاره کرد:
گتسبی بزرگ قرار بود از ژوئن ۲۰۱۱ در شهر نیویورک فیلمبرداری شود؛ جایی که رمان در آن جای می‌گرفت. لورمن در عوض تصمیم گرفت که فیلم‌برداری اصلی را در سیدنی بگیرد. فیلمبرداری در ۵ سپتامبر ۲۰۱۱ در فاکس استودیوز استرالیا آغاز شد و در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۱ با نماهای اضافی در ژانویه ۲۰۱۲ به پایان رسید. فیلم با دوربین‌های دیجیتال رِداِپیک و لنزهای اولترا پرایم زایس فیلمبرداری شد. «دره خاکستر»، زمین متروک واقع بین وست اگ و نیویورک در بالمین (نیو ساوت ولز) و «مدرسه دینی سنت پاتریک» در منلی، نیو ساوت ولز - معروف به مدرسه کلاسیک سنت پاتریک - که به عنوان «عمارت گتسبی» دو برابر شده‌است، فیلمبرداری شد. «خانه‌نیک» در سنتنیال پارک، آریزونا قرار داشت؛ و «خانه دیزی» گوان‌برا که یک عمارت تاریخی، مدرسه پادشاه پاراماتا بود.
در ایجاد مناظر پس‌زمینه برای دنیایی که در فیلم به تصویر کشیده شده‌است، کاترین مارتین اظهار داشت: که تیم زیر نظر او، مجموعه‌های داخلی عمارت جی گتسبی را با طلاکاری مجلل‌شده، به سبکی که سلیقه تاریخی را با «هنر دکو» "(سبکی از هنرهای تجسمی، معماری و طراحی است)" ترکیب می‌کند؛ طراحی کرده‌اند. برج‌های بیکن که مدت‌ها ویران شده بودند؛ توسط محققان تصور شد که تا حدی الهام‌بخش املاک جی گتسبی در رمان اف. اسکات فیتزجرالد بوده‌است؛ و به عنوان الهام‌بخش اصلی خانه گتسبی در فیلم استفاده شد.https://en.wikipedia.org/wiki/Special:BookSources/978-0-8478-2649-0 فیلمبرداری نمای بیرونی عمارت جی گتسبی، ساختمان کالج بین‌المللی مدیریت، سیدنی بود. ویژگی‌هایی که عمارت‌های لانگ آیلند را تداعی می‌کنند؛ و در مراحل پس از تولید اضافه شدند.
الهام بخش نسخه سینمایی املاک بیوکَنِن از باغ‌های قدیمی وستبری بود. نمای بیرونی عمارت بر روی یک صحنه استودیویی ساخته شده بود و پیشرفت‌های دیجیتالی اضافه شد. مجموعه‌های داخلی عمارت بوکانان از سبک «هالیوود رگِنسی» الهام گرفته شده‌است.
"(هالیوود رگِنسی: یک سبک طراحی است؛ که هم طراحی داخلی و هم معماری مناظر را توصیف می‌کند؛ که با استفاده جسورانه از رنگ و تضاد اغلب با مترلیال‌های فلزی و شیشه ای، به منظور نشان دادن مجللی و راحتی مشخص می‌شود)"
خانه نیک کاراوی برخلاف عظمت عمارت گتسبی همسایه، به عنوان یک کلبه نقلی در نظر گرفته شد. اشیاء انتخاب‌شده صحنه، به اصل چیزی که طراحان لانگ آیلند کلاسیک می‌دیدند، پایبند بودند. این معماری هنرها و صنایع دستی آمریکایی را با اثاثیه‌هایی از نوع «گوستاو استیکلی» "(طراح و مبلمان ساز آمریکایی)" در داخل و موجی به «سبک آدیرونداک» "(محله‌ای در نیویورک)" تداعی می‌کند.
صحنه افتتاحیه، از «واحد کودک، نوجوان و خانواده ریوندل در کنکورد سیدنی»، تنها چند کیلومتر از استادیوم المپیک ۲۰۰۰ سیدنی فیلمبرداری شد.
بسیاری از طراحان لباس برای همکاری در تولید لباس‌های فیلم مدنظر قرار گرفتند. گتسبی بزرگ به قطعات نمادین دهه ۱۹۲۰ آرشیو شده مد پرادا و میومیو به دست یافت. کاترین مارتین (طراح) همچنین با بروکس برادرز برای لباس‌هایی که بازیگران مرد و افراد اضافی پوشیده بودند، همکاری کرد. تیفانی اند کو. جواهرات این فیلم را تهیه کرده‌است. کاترین مارتین (طراح) و میوچیا پرادا پشت کمد لباس بودند؛ و از نزدیک با هم کار کردند، تا قطعاتی با «ظرافت اروپایی که در میان جمعیت اشرافی «اِگ شرقی» در دهه بیست در حال ظهور بود» خلق کنند.
با این حال، مورّخان لباس آن دوره گفتند؛ که لباس‌ها اصیل نیستند، اما در عوض مدهای دهه ۱۹۲۰ را مُدرن کردند، تا بیشتر شبیه مدهای مُدرن باشند. بارزتر از لباس زنان، تأکید بر سینه‌هایشان بود، مانند سینه‌بند مُدبِرا دیزی، برخلاف مدهای سینه‌بند آن دوران است. در حالی که داستان این کتاب در سال ۱۹۲۲ اتفاق می‌افتد، فیلم شامل مدهای کل دهه ۱۹۲۰ و حتی ۱۹۳۰ می‌شد. بسیاری از مدهای موجود در آرشیوها مفاهیمی از باند و مجلات مد بودند؛ که هرگز در زندگی واقعی توسط زنان پوشیده نشدند. کاترین مارتین (طراح) می‌گوید که سبک‌های دهه ۱۹۲۰را انتخاب کرده و آنها را جذاب‌تر کرده‌است؛ و سعی کرده سبک‌های دهه ۱۹۲۰ را برای مخاطبان مُدرن تفسیر کند. آلیس جورو، از انجمن هنردکو کالیفرنیا، گفت که او این فیلم را دوست دارد، اما اکثر اعضای آن‌ها فیلم‌های کامل‌تری را ترجیح می‌دهند. لباس‌های مردانه اصیل‌تر بود، با این تفاوت که شلوارها خیلی تنگ بود.
"برای مقاله اصلی گتسبی بزرگ (موسیقی متن) از فیلم باز لورمن را ببینید."
موسیقی متن فیلم که در ۷ می منتشر شد، در «نسخه لوکس» نیز موجود است. نسخه انحصاری تارگت همچنین دارای سه آهنگ اضافی است. موسیقی فیلم توسط جی-زی و جیمز ساموئل ("با نام هنری بولیتز") تولید شده‌است.
آهنگ توسط جوان و زیبا (ترانه لانا دل ری) و کارگردان فیلم، باز لورمن نوشته شده بود، به عنوان تک آهنگ برای رادیو موفق معاصرhttps://fa.wiki5.ru/wiki/Contemporary_hit_radio منتشر شد و به عنوان تک آهنگ "باز" (فیلم) استفاده شد. قطعه ای از آهنگ در تریلر رسمی فیلم استفاده شد و در صحنه ای پخش شد، که در آن شخصیت‌های لئوناردو دی‌کاپریو و کری مولیگان احساسات عاشقانه خود را نسبت به یکدیگر ابراز می‌کنند.http://www.mtv.com/news/articles/1704988/great-gatsby-soundtrack-jay-z-beyonce-lana-del-rey.jhtml
مجله موسیقی هیپ هاپ رَپ‌آپ این تک‌آهنگ را «هَنگ‌اَنگیز» نامید، در حالی که ام‌تی‌وی آن را «صدایی غم‌انگیز» نامید.http://www.mtv.com/news/articles/1704988/great-gatsby-soundtrack-jay-z-beyonce-lana-del-rey.jhtml آهنگ اجرا شده توسط فلورانس و ماشین، «بیش از عشق»، به نماد «نور سبز» از رمان در اشعار آن اشاره دارد.کریس پین از بیلبورد (مجله) کاور بیانسه و آندره ۳۰۰۰ از "بازگشت به سیاهی (ترانه ایمی واینهاوس)" را ستایش کرد، که با داون‌تمپو موسیقی رقص الکترونیک منحصر به فرد ساخته شد. گروه «ایکس‌ایکس» آهنگ را برای این فیلم ضبط کرد؛ و جیمی اسمیت (معروف به جیمی ایکس‌ایکس) به ام‌تی‌ویV گفت که سهم گروه در موسیقی متن «ناامیدانه» به نظر می‌رسد، و نشان داد که از یک ارکستر ۶۰ قطعه ای استفاده می‌کند.
باز لورمن با صحبت از اهداف خود برای پس‌زمینه موسیقی فیلم، تمایل خود را برای آمیختن موسیقی عصر جاز، مرتبط با صحنه داستان ۱۹۲۲، با یک چرخش مدرن ابراز کرد "(نکته: همانند کاری که در طراحی لباس اجرا نمودند)". بسیار شبیه پیچش‌های مدرن او در فیلم‌های "مولن روژ!" و "رومئو + ژولیت"، لورمن از موسیقی فیلم نه به عنوان پس‌زمینه، بلکه به‌طور برجسته در پیش‌زمینه استفاده کرد؛ که شخصیتی خاص به فیلم داد.
این فیلم در ابتدا برای اکران در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۲ برنامه‌ریزی شده بود اما در ۶ اوت ۲۰۱۲ گزارش شد که فیلم برای اکران به تابستان ۲۰۱۳ منتقل می‌شود. در سپتامبر ۲۰۱۲، این تاریخ برای ۱۰ می ۲۰۱۳ تأیید شد. نهایتاً این فیلم در ۱۵ مه ۲۰۱۳ در شصت و ششمین جشنواره فیلم کن اکران شد.
اولین تریلر برای گتسبی بزرگ در ۲۲ می ۲۰۱۲ تقریباً یک سال قبل از انتشار فیلم منتشر شد. آهنگ‌هایی که در تریلرهای مختلف نمایش داده می‌شوند عبارتند از: «هیچ کلیسایی در طبیعت وجود ندارد»https://fa.tr2tr.wiki/wiki/No_Church_in_the_Wild توسط جی-زی و کانیه وست. یک جلد از یوتو "عشق کور است" توسط جک وایت اجرا شد. جلدی از "شاد با هم ("آهنگ")" از "لاک‌پشت‌هاً توسط فیلتر ("گروه موزیک"). کاور آهنگ بازگشت به سیاهی (ترانه ایمی واینهاوس) که توسط بیانسه و آندره ۳۰۰۰ اجرا شد. "جوان و زیبا (ترانه لانا دل ری)" و دو آهنگ "سرودهای اتاق خواب" و "بیش از عشق" که توسط فلورانس و ماشین اجرا شد.
در ۱۵ آوریل ۲۰۱۳، بروکس برادرز برای اولین بار «مجموعه گتسبی» را به نمایش گذاشتند، خطی از لباس‌ها، کفش‌ها و اکسسوری‌های مردانه «با الهام از لباس‌هایی که کاترین مارتین (طراح) که برای گتسبی بزرگ باز لورمن طراحی کرده بود». به گفته هفته نامه مد، «صورت ظاهری بر اساس سبک دهه ۱۹۲۰نبود: لباس‌های جدید بر اساس آرشیوهای واقعی برند طراحی شدند. بروکس برادرز یکی از تولیدکنندگان البسه گتسبی بود. لباس‌های واقعی طراحی شده توسط کاترین مارتین (طراح)، در بوتیک‌های برگزیده بروکس برادرز به نمایش گذاشته خواهد شد."
در ۱۷ آوریل ۲۰۱۳، تیفانی اند کو از ویترین‌های فروشگاه مرکزی خیابان پنجم خود با الهام از فیلم باز لورمن که با همکاری باز لورمن و کاترین مارتین (طراح) ساخته شده بود؛ رونمایی کرد. این جواهرفروشی همچنین اولین سری جواهرات «مجموعه بزرگ گتسبی» را که در پیش‌بینی فیلم طراحی شده بود، به نمایش گذاشت. این مجموعه شامل ۷ قطعه است: یک سنجاق سینه، یک سرسر (که هر دو بر اساس طرحهای آرشیوی تیفانی اند کو هستند)، یک گردنبند و چهار حلقه مختلف، از جمله یکی از پلاتین با الماس ۵/۲۵ قیراط، به قیمت ۸۷۵٬۰۰۰ دلار آمریکا.https://www.cbsnews.com/2300-207_162-10016508.html
این فیلم ۱۴۴/۸ میلیون دلار در آمریکای شمالی و ۲۰۸/۸ میلیون دلار در سایر کشورها به دست آورد؛ این مبلغ در کل جهان ۳۵۳٬۶۵۹٬۸۵۱ دلار است. با محاسبه تمام هزینه‌ها، ددلاین هالیوود تخمین می‌زند، که فیلم ۵۸/۶ میلیون دلار سود داشته‌است.
در آمریکای شمالی، گتسبی بزرگ ۱۹/۴ میلیون دلار در روز جمعه افتتاحیه خود به دست آورد؛ که شامل ۳/۲۵ میلیون دلار از پنج شنبه شب و نمایش‌های نیمه شب بود. در آخر هفته افتتاحیه‌اش، پس از فیلم مرد آهنی ۳، با ۵۱/۱ میلیون دلار در جایگاه دوم قرار گرفت. این ششمین آخر هفته بزرگ افتتاحیه برای فیلمی بود که در مرحله اول اکران نشد؛ دومین آخر هفته افتتاحیه بزرگ برای فیلمی با بازی لئوناردو دی کاپریو پس از فیلم سرآغاز است.
از سال ۲۰۱۷، این فیلم پرفروش‌ترین فیلم باز لورمن است؛ که بیش از ۳۵۳ میلیون دلار در سراسر جهان فروخته‌است.
این فیلم توانست در مجموع ۱۳۶ بار کاندیدای دریافت جایزه از جشنواره‌های جهانی و معتبر فیلم گردد؛ و در نهایت موفق به کسب ۵۰ جایزه شد. از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به جوایز و کاندیداتوری‌های زیر اشاره کرد.
فیلم به شدت در میان منتقدان دوقطبی بود. به خاطر سبک بصری، کارگردانی، فیلمنامه، اجراها و موسیقی متن، هم مورد تحسین و هم انتقاد قرار گرفت؛ اما تماشاگران پاسخ مثبت تری نشان دادند و نوه اف. اسکات فیتزجرالد فیلم را تحسین کرد و اظهار داشت: «اسکات به این فیلم افتخار خواهد کرد».
در وب‌سایت راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس ۳۰۵ نقد از منتقدان سینما ۴۸ درصد مورد تأیید و از میان بیش از صدهزار رأی مخاطبین ۶۷ درصد تأیید شده‌است این نمره در سایت آی‌ام‌دی‌بی میانگین امتیاز ۷/۲ از ۱۰است.
اجماع انتقادی وب‌سایت راتن تومیتوز می‌گوید: «در حالی که فیلم مطمئناً جاه‌طلبانه است؛ و به همان اندازه از نظر بصری خیره‌کننده است؛ "گتسبی بزرگِ" باز لورمن بر شکوه بصری به بهای از دست دادن قلب پر جنب و جوش داستان رمان اصلی تأکید می‌کند.» "(به معنی پایبند نبودن به داستان رمان اف. اسکات فیتزجرالد)"
جو مورگنسترن از وال استریت ژورنال احساس کرد، که طراحی‌های دقیق تولید اشتباه بوده‌است؛ و فیلم را به خود دهه بیستم که اف. اسکات فیتزجرالد تصور می‌کرد، تشبیه کرد؛ و از آن انتقاد نمود. جو مورگنسترن اظهار داشت: «اشتباهی غیرقابل حل در فیلم این است؛ که واقعیتی برای اوج‌گیری وجود ندارد. نمایشی بدون روح».
بررسی‌های شیکاگو ریدرhttps://fa.tr2tr.wiki/wiki/Chicago_Reader نشان می‌داد: «لورمن شخص اشتباهی برای اقتباس از ظرافت رمان اف. اسکات فیتزجرالد بوده‌است، و ویژگی‌های ۳ بعدی او از دهه ۲۰ مانند یک انفجار وحشتناک، در خانه‌ای کوچک است». در آتلانتیک (مجله)، کریستوفر اور عنوان نمود: «مشکل این است که وقتی فیلم سرگرم‌کننده است، گتسبی نیست، و وقتی گتسبی است سرگرم‌کننده نیست.»
نقدهای مثبت شامل ای.او. اسکات از نیویورک تایمز بود که احساس می‌کرد: این اقتباس "بسیار سرگرم کننده" است و "کمتر از یک اقتباس سینمایی معمولی است؛ تا یک اُپرای پر زرق و برق و بی ارزش؛ یک جشن نمایشی بی حوصله و مجلل از اسراف عاطفی و مادی. اف. اسکات فیتزجرالد با دوسوگرایی شگفت‌انگیزی مورد بررسی قرار گرفت». ای.او. اسکات توصیه کرد "بهترین راه برای لذت بردن از فیلم این است، که هر برنامه ادبی را که وسوسه می‌شوید با خود بیاورید؛ کنار بگذارید".
تای بور از بوستون گلوب (روزنامه) از بازی لئوناردو دی‌کاپریو تمجید ویژه ای کرد و گفت: «شگفت‌انگیز، تنها کلمه ای است که می‌تواند این بازی را توصیف کند؛ بهترین فیلم گتسبی تا اکنون؛ فوق بشری در جذابیت و ارتباطات، میزبان عیاشی‌های فراتر از تصور؛ و در قلب گتسبی، فریبکاری ناامن که امیدش به عشق دیزی است».https://www.boston.com/ae/movies/2013/05/09/baz-luhrmann-eye-popping-vision-gatsby/SFS5AYzxWygNdwLZ7woGCL/story.html
مجله صحنه به فیلم امتیاز "بی-" داد و بازی بازیگران را تحسین کرد، به ویژه گفت که "بازیگر برجسته جوئل اجرتون در نقش تام بیوکَنِن است که علیرغم این‌که، خشنی کاراکتر را به خوبی نشان می‌دهد؛ ابعاد جدید به او داده شده‌است». یکی از نوه‌های اف. اسکات فیتزجرالد سبک و موسیقی فیلم را ستود.
نقش توبی مگوایر در نقش نیک با نقدهای متفاوتی از سوی منتقدان مواجه شد و فیلیپ فرنچ از گاردین او را «اشتباه نادرست انتخاب کارگردان» خواند؛ آن هورنادی از واشینگتن پست گفت: «توبی مگوایر حضوری همیشه مغلوب در فیلم دارد؛ و به سختی به عنوان یکی از آنها پذیرفته می‌شود. بخش پویا از وقایعی که او توصیف می‌کند؛ یا شاهد هوشیار آنها بوده‌است».https://www.washingtonpost.com/goingoutguide/ann-hornaday-reviews-the-great-gatsby/2013/05/08/212e2e5a-b714-11e2-92f3-f291801936b8_story.html
و الیزابت ویتزمن از نیویورک دیلی نیوز می‌گوید: «با وجود مهارت‌های مشاهده‌ای بدبینانه مورد نیاز برای نجابت نیک در «اِگ غربی»، شخصیت به سمت یک روان‌پزشک هدایت می‌شود. اجرای یک نُت».
ریک گرون از گلوب اند میل (روزنامه) نگاهش نسبت به شخصیت توبی مگوایر مثبت‌تر بود و گفت: «راوی ما مستعد لفاظی‌های گه‌گاه و ارغوانی‌اش است. اما به نظر می‌رسد که این خودبزرگ بینی تحمیلی، تصویر یک نوشته افسرده‌آمیز با نویسنده‌ای با استعداد از درون تخیل او، برای اعتبار بخشیدن به نثر "(کتاب گتسبی)" برجسته و بهتر از آن، اجازه برای شعر ذاتی آن را، قدر بدانیم».
دیگر اقتباس‌های سینمایی رمان گتسبی بزرگ از "اف. اسکات فیتزجرالد به شرح جدول زیر است."
انتظامی می‌تواند به موارد زیر یا نسبت با آنها اشاره کند:
ابراهیم ذکری اردبیلی (متولد:۱۲۰۵‌/۱۷۹۰، اردبیل) از شاعران با استعداد آذربایجانی که در قرن سیزدهم هجری می‌زیست. وی آثار خود را به زبان ترکی می‌نوشت.
ابراهیم ذکری اردبیلی در سال ۱۷۹۰ میلادی در اردبیل به دنیا آمد پدرش حسن نام داشت؛ وی شعر گفتن را از استادش فکری فرا گرفت.
حلال عربی به پارسی روا در اسلام به معنای مجاز و مقابل آن حرام به معنای غیر مجاز است.
اسلام به دو بخش تقسیم می‌شود:
اعتقادات،
احکام یا تشریعیات.
منظور ازاعتقادات ، اصول فکری و مبانی ایدئولوژیک است که باید با تفکر و تدبر به آن‌ها رسید مثل توحید و عدل و نبوت و امامت و معاد و...
اما منظور ازاحکام و تشریعیات مطالبی است که از طریق وحی بر پیامبر نازل شده و اطاعت از آن‌ها برای فرد معتقد به اسلام واجب است.
اسلام برای همه اعمال شیوه های حلال یا روا و حرام در نظر می گیرد.نوع کسب و کار و ارتباط زناشویی و نیایش نمونه هایی از آن اند
و خلاصه همه ابعاد زندگی انسان در قالب حلال و حرام در شرع دارای دستور است.
چرم حلال به چرمی گفته می‌شود که از پوست حیوانات حلال مانند گاو، گوسفند، شتر و مرغ ساخته شده است. در اسلام، برای ذبح حیوانات، شرایط خاصی وجود دارد که باید رعایت شود تا ذبح شرعی باشد. برخی از فقها، چرمی که از کشورهای غیر اسلامی وارد می‌شود را صرفا در صورتی پاک می‌دانند که فرد بداند، حیوانی که چرم از آن تهیه شده است ذبح شرعی شده و الا خرید و فروش آن را جایز نمی‌دانند. بنابراین، برای اطمینان از حلال بودن چرم، باید از منابع قابل اعتماد خرید کرده و از چرم‌های حلال استفاده کرد.
انواع چرم‌ها شامل چرم گاوی، چرم بوفالو، چرم خوک، چرم گوسفند، چرم کروکودیل، چرم مار، چرم گوزن، چرم نبوک، چرم فوتر و چرم ورنی هستند. همچنین، چرم‌ها بر اساس وزن و ضخامت آن‌ها به سه دسته سبک، سنگین و نیمه سنگین تقسیم می‌شوند. چرم سبک از پوست حیواناتی مانند بز و گوسفند تهیه می‌شود، چرم سنگین از پوست حیواناتی مانند گاو و گاومیش ساخته می‌شود و چرم نیمه سنگین از پوست حیواناتی مانند کروکودیل ساخته می‌شود.
جوزپه روتونو (زادهٔ ۱۹ مارس ۱۹۲۳ – درگذشتهٔ ۷ فوریهٔ ۲۰۲۱) فیلمبردار ایتالیایی بود.
در بین بزرگترین فیلمبرداران بین‌المللی در حرفه خود در تحقق شاهکارهای بزرگ سینما و برای مدت طولانی در میان نامهایی مانند لوکینو ویسکونتی و فدریکو فلینی حضور داشته‌است. و این شدت کاری در خارج از ایتالیا نیز مانند ایالات متحده در کارهای او مشهود است.
در میان جوایز بیشمار در زندگی حرفه‌ای او می‌توان به هفت فقره روبان نقره‌ای برای بهترین عکس، دو جایزه دیوید دوناتلو برای بهترین فیلمبرداری و یک نامزدی اسکار برای بهترین فیلمبرداری برای فیلم All about Jazz در سال ۱۹۸۰اثر باب فوس و همچنین برنده شدن جایزه بریتانیایی بفتا اشاره کرد. و نامزدی دیگری در بفتا برای فیلم کازانووای فلینی در سال ۱۹۷۶ بود.
او طی سالیان بسیاری دوره‌های عکاسی مؤسسه فیلم ملی در مرکز فیلم‌برداری تجربی را اداره می‌کرد.
از سال ۲۰۰۹ جشنواره فیلم باری جایزه‌ای با عنوان جوزپه روتونو برای بهترین فیلمبرداری بین فیلم‌های جشنواره اختصاص داده‌است.
ماجولا-۳
در علوم کامپیوتر ماجولا-۳ به عنوان یک آپدیت موفق ماجولا-۲ به نام ماجولا-۲+ تصور می‌شود.
با وجود اینکه این زبان به عنوان زبانی در سیکل تحقیقات زبان‌های دیگر (در طراحی زبان‌های جاوا، سی شارپ و جاوا) تأثیرگذار بوده‌است ولی به صورت گسترده در صنعت مورد استفاده قرار نگرفته‌است. این زبان در اواخر دهه ۱۹۸۰ توسط لوکا کاردلی، جیم دوناهو، لوسیل گلاسمن، مایک جردن (در لابراتوار تکنولوژی‌های نرم‌افزاری اولیوت)، بیل کالسو و گرگ نلسون در شرکت مرکزی تحقیقات سیستمی تجهیزات دیجیتال و تحقیقات مرکزی اولیوتی طراحی شده‌است.
ویژگی‌های اصلی ماجولا-۳ سادگی و امنیت می‌باشد که دلایلی بر قدرت یک زبان است و این ویژگی‌ها زبان را قدرتمند نگاه می‌دارد. با وجود اینکه ماجولا-۳ قصد داشت که امنیت وجود در زبان پاسکال را داشته باشد قصد معرفی ساختاری جدید برای زبان‌های کاربردی جهانی را نیز داشت.
ماجولا-۳ پشتیبانی برنامه‌نویسی عمومی (مثل قالب‌ها)، چند نخ، کنترل استثنا، بازیابی زباله، برنامه‌نویسی شی گرا، آشکار سازی و نشانه واضح کدهای نا امن را به زبان خود افزود.
دلیل اصلی طراحی ماجولا-۳ این بود که زبانی طراحی شود که عمدهٔ ویژگی‌های زبان‌های امری را در فرم ساده‌ای دربرداشته باشد؛ بنابراین ویژگی‌های مشخص خطرناک و پیچیده مانند وراثت چندگانه و بارگذاری بر روی اپراتور حذف شدند.
پروژه ماجولا-۳ در نوامبر سال ۱۹۸۶ هنگامی که ماریس وایکس به نیکلاس ویس چند ایده در مورد ورژن جدید ماجولا نوشت شروع شد. وایکس که در DEC کار می‌کرد فقط به این نکات بسنده کرد و به انگلیس بازگشت و به صفحه استراتژی پژوهشی اولیوتیس پیوست. ویس به اوبرون انتقال داده شده بود ولی مشکلی به کار کردن به نام ماجولا مشکلی نداشت. زبان در آگوست سال ۱۹۸۸ به صورت کامل تعریف شد و در جون ۱۹۸۹ به ورژن جدید آپدیت شد. بلافاصله کامپایلری از طرف DEC و الیوت معرفی شد و قسمت سوم بعد از آن اجرا شد.
طراحی این زبان تحت تأثیر زیاد زبان ماجولا -۲ که در آن زمان در SRC و در مرکز تحقیقات کامپیوتری ACRON بود که این زبان در سیستم عامل برای پردازنده‌های VAX، DEC Firefly نوشته شده بود، و کامپایلر ACRON (CAMEL) نیز برای گسترش زبان ماجولا-۲ در ARC برای پروژه سیستم عامل ARX برای ARM که بر پایهٔ دستهٔ کامپیوترهای Acron Archimedes بود ساخته شده بود .
آنگونه که اعلام شده‌است زبان ماجولا-۳ از زبان‌های هم چوم Mesa، Cedar، Object Pascal، Oberon، و Euclid تأثیرپذیر یوده و گرفته شده‌است .
در دههٔ ۱۹۸۰، ماجولا-۳، به عنوان زبان قابل توجهی برای آموزش در نظر گرفته شد ولی هرگز این زبان برای استفاده‌های صنعتی پذیرفته نشد.
کمک به این زبان می‌توانست برابر از بین رفتن DEC باشد (بخصوص در زمانی که قبل از فروش DEC در سال ۱۹۹۸ متوقف شده بود). در هر صورت علی‌رغم سادگی و قدرت ماجولا-۳ به نظر می‌رسد تقاضا برای زبان کامپایلر بیس رویه‌ای و جود دارد که کمی از ویژگی‌های شی گرایی را داشته باشد.
در یک بازهٔ زمانی یک کامپایلر تجاری به نام CM3 توسط یکی از متخصصان پیاده‌سازی ارشد در DEC SRC که قبلاً توسط DEC که در آن استخدام شده بود توسط Compaq (دارای مجوز در فرمت‌های باینری و ساخته شده در Reactor) بود فروخته شد که این نظر به وسیله Critical Mas بود اما شرکت فعال ceased در سال قسمتی از سورس این محصول را به elego software solution GmbH فروخته شد .
ماجولا-۳ در حال حاضر در دانشگاه‌ها عمدتاً در دوره‌های تدریس زبان‌های برنامه‌نویسی تدریس می‌شود که کتاب‌هایش خارج از چاپ است.
اساساً تنها حامی ماجولا-۳ شرکت بزرگ elego software solution GmbH بوده‌است که سورس اصلی را از Critical Mas ارث برده است و تا کنون انتشارهای زیادی از سیستم CM3 برای سورس و کدهای باینری صورت گرفته‌است. Reactor IDE منبع متن بازی بود که بعد از چند سال انتشار یافت و با نام CM3 IDE نام نگرفته بود.
مثالی ساده از برنامهٔ Hello Word با نحو زبان ماجولا-۳ :
برنامه‌ها در ماجولا-۳ نهایتاً به یک فایل ماژول می‌باشد، که این فایل دارای یک سری رابطه می‌باشد که برای دسترسی کلاینت‌ها می‌باشد. شبیه زبان‌های دیگر ماجولا-۳ نیز می‌تواند یک ماژول اصلی داشته باشد که می‌تواند مثلاً Main.m3 نام بگیرد یا اینکه فایل می‌تواند ماژول اصلی را از طریق دستور export صدا زده شود .
MODULE Foo EXPORTS Main
بهتر است در این زبان فایل ماژول‌ها با نام اصلی ماژول نام گذاری شود و اگر این اتفاق صورت نگیرد کامپایلر پیغام خطا صادر خواهد شد .
کنوانسیون دیگر در نحو زبان شامل میانجی‌های نام گرفته به نام T که با نام کامل باید نام گرفته شود، مثلاً T با نام Foo.T در ماژول Foo نام خواهد گرفت که در قابلیت خوانایی کمک می‌کند، برای نام گذاری ماژول Public نیز از نحوهٔ نوشتن Public استفاده می‌شود.
اولین و بهترین ویژگی این است که گردآوری واحدها که خواه INTERFACE یا پیاده‌سازی ماژول باشد از بک نوع هستند. یک واحد گردآوری شده میانجی توسط کلمه کلیدی INTERFACE شروع می‌شود و ثابت‌ها، تایپ‌ها، متغیرها، استثناها و فرایندهای را معنی می‌نماید. ماژول شدن با آوردن کلمهٔ کلیدی MODULE در ابتدا محقق می‌شود و کد واقعی را فراهم می‌آورد و ثابتی، توعی یا متغیری اضاقی برای پیاده‌سازی میانجی‌ها احتیاج است.
به‌طور میانجی‌ها باید اسمی که ماژول به کار می‌برند را به کار ببرند ولی اگر ماژولی به صورت ضمنی در ماژول دیگری استفاده شود با دستور Export احتیاجی به این کار نیست، برای نمونه برنامهٔ اصلی ماژولی را برای میانجی اصلی پیاده‌سازی می‌کند و خروجی می‌دهد .
هر واحد گرد آوری شده شاید میانجی را IMPORT کند و زیر نظر کنترلر برنامه آیتم‌هایی را در میانجی‌ها شامل شود.
به‌طور نمونه برای دسترسی به محتوای داخلی ماژول می‌توان از حرف "." استفاده نمود (مانند دسترسی به رکوردها) یک استفاده معمولی این است که یک داده ساختار را برای هر میانجی معرفی می‌کنیم با هرگونه پشتیبانی. در اینجا مثلاً به داده نوع T دسترسی خواهیم داشت با استفاده از MyModule.T
بعضی از ویژگی‌ها به نظر می‌رسد نا امنی هستنئ، مثلاً زمانی که کامپایلر اطمینان نمی‌دهد که داده و نتیجه زمان زیادی موجود باشد (مثل زمانی که با برنامه‌نویسی c تداخل پیدا می‌کند) بکار بردن کلمهٔ UNSAFE در جلوی INTERFACE یا ماژول به این منظور است که به کامپایلر بفهماند که ویژگی‌های سطح پایین از زبان را فعال کن. برای مثال بکاربردن کلمهٔ UNSAFE به منظور LOOP HOLE یعنی اجازهٔ کپی کردن بیت‌های عدد صحیح در عدد ممیز شناور و REAL .
interface ای که ماژول را نا امنی را خروجی می‌دهد خود نیز باید نا امن باشد. interface امن شاید به کارگیری یک ماژول نا امن تولید شود. این استفاده معمول است وقتی که میانجی گری می‌کنید به کتابخانه‌ای بیرونی وقتی که دومیانجی ساخته شده‌است (یکی نا امن و دیگری امن)
interface عمومی و ماژول وابستهٔ عمومی آن با استفاده از کلمهٔ کلیدی GENERIC در ابتدای کلمهٔ INTERFACE یا MODULE ساخته می‌شود و به عنوان آرگومان‌های رسمی دیگیر interfaceها قرار می‌گیرد .
در نتیجه (مثل زبان C ++) به راحتی می‌توان داده‌های نوع انتزاعی را تعریف و استفاده نمود اما نه کاملاً مثل C++، دانه‌دانه بودن در سطح ماژول می‌باشد .
برای مثال، می‌توان GENERIC STACK را تعریف نمود سپس آن را به وسیله INTERFACE، Real یا حتی ارجاع به اشیا معرفی کرد. هر INTERFACE ماژول باید به یک interface عمومی پاس داده شود و در ماژول به عنوان آرگومان واقعی بکارگیری شود و کامپایلر ماژول را به صورت مرتب تولید خواهد نمود .
هر کدام از معین کننده‌های هویت می‌توانند پیگیری شوند که درکجا تولید شده‌اند که شبیه include در زبان‌های دیگر نیست. یک واحد یکپارچه باید معرفی کننده‌ها را از یک واحد یکپارچه دیگر وارد خود کند، با استفاده از کلمهٔ IMPORT. حتی شمارش ما را مجبور به استفاده از ‘. ’ می‌کند وقتی که می‌خواهیم به فیلد از یک رکورد دسترسی داشته باشیم .
برنامه‌نویسی با استفاده از تکنیک‌های شی گرا در ماجولا -۳ استفاده شده‌است اما استفاده از آن‌ها مورد احتیاج نیست. خیلی از ویژگی‌های دیگری که در ماجولا-۳ مانند ماژول و اینترفیس وجود دارد که بجای استفاده از برنامه‌نویسی شی گرا می‌توان از آن استفاده کرد. پشتیبانی از شی به خاطر سادگی در استفاده از آن می‌باشد. یک نوع شی (کلاس در زبان‌های دیگر) با استفاده از OBJECT معرفی می‌شود که نحوه شبیه به رکورد و معرفی آن دارد اگرچه یک نوع شی از نوع مرجع می‌باشد، گرچه رکوردها در ماجولا-۳ وجود ندارند. نوع‌های خروجی معمولاً با T نام گذاری می‌شوند و یک تایپ Public به صورت جداگانه برای متدها و داده‌ها ساخته می‌شود برای مثال :
TYPE T <: Public;
این برنامه یک اینترفیس به نام Person را تعریف می‌نماید همراه دو T و یک Public که شی را همراه دو روش تعریف می‌نماید getage() و init()، و T به عنوان یک زیر نوع از Public با استفاده زا :> تعریف می‌شود .
برای ساخت یک Person.T جدید از NEW استفاده می‌شود همراه با استفاده از روش init .
ساختار REVAL در ماجولا-۳ یک مکانیزم قدرتمند، ساده و تمیز را برای پیاده‌سازی جزییات از دید کاربر را ارائه می‌دهد، با سطح‌های مختلف "friendliness".
REVAL را برای نشان دادن کاربرد کامل آن در Person نشان می‌دهیم .
REVEAL T = Public BRANDED
نکته استفاده از BRANCH شی "brands" برای یکی ساختن به عنوان اجتناب از مساوی‌های ساختاری. BRANDED می‌تواند یک رشته را به عنوان آرگومان دریافت نماید اما وقتی حذف می‌شود یک رشته برای ما تولید می‌کند.
ماجولا-۳ یکی از محدود زبان‌هایی است که به ماژول مرجع بیرونی احتیاج دارد که به صورت واضح توصیف شده‌است. مثلاً ماژول A یک مرجع به شی X دارد که این شی از ماژول B درست شده‌است پس باید از B.X استفاده شود. در ماجولا-۳ نمی‌توان از تمامی نام‌های export شده از یک ماژول استفاده کرد.
بخاطر احتیاجات زبان در نام‌ها و رونویسی روش‌ها می‌توان کاری را از انجام متوقف کرد با استفاده از اعلاناتی که به یک میانجی می‌دهیم (هر میانجی موجود).
این امکان این اختیار را به ما می‌دهد که بتوان در حین اجرای برنامه، برنامهٔ نوشته شده را ویرایش کرد بدون هیچگونه نگرانی در مورد برخورد چند برنامه با هم و می‌توان هستهٔ اصلی کتابخانه‌های زبان را با دانش قطعی در مورد زبان ویرایش کرد بدون اینکه برنامه‌های موجود دچار هیچگونه گسستگی شود .
مدیریت استثنا از طریق بلوک TRY...EXCEPT معمول می‌باشد.
یک ویژگی که در زبان‌های دیگر پذیرفته نشد، در دلفی، پایتون، اسکالا، ویژوال بیسیک دات نت این است که EXPECT در این زبان‌ها استفاده نشده‌است و شرطی مانند Switch statement مورد استفاده قرار گرفته‌است، ماجولا-۳ نیز ساختار LOOP...EXIT...END را دارد که در حلقه‌ها می‌ماند تا شرط EXIT فراهم شود یک مثال ساده مثل TRY...EXCEPT می‌باشد .
این زبان چند روندی را نیز پشتیبانی می‌کند و سنکرون بودن این روندها. MUTEX داده ساختاری را می‌سازد و LOCK گزارهٔ MUTEX را قفل می‌کند، در ماجولا-۳ در حال اجرا شاید استفاده از روندهای جداگانه باعث ازدیاد فضای بیهوده شود.
در این زبان ماژول استانداردی وجود دارد که runtime library نام دارد یا libm3 که نام روندها می‌باشد که پشتیبانی می‌کند از چند روندی.
ویژگی‌های زبان ماجولا-۳:
—ماژول‌ها و interfaceها
—کدهای نا امن را به‌طور واضح مشخص می‌کند
—عمومی
—مدیریت اتوماتیک داده‌های بیهوده
—ذخیره‌سازی تایپ‌ها
—شی گرایی
—مدیریت استثنا
—روندها
اصغر حاجیلو (زاده ۱۳۳۵ هـ. ش) بازیکن سابق فوتبال تیم ملی فوتبال ایران است که تمام دوران حرفه‌ای فوتبال خود را در استقلال تهران گذرانده‌است. وی در جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۴ که به چهارمی ایران منجرشد، عضو تیم ملی فوتبال ایران بود. حاجیلو از اسفند ۱۳۹۰ با حکم علی فتح‌الله‌زاده، رئیس آکادمی باشگاه فوتبال استقلال می‌باشد. اصغر حاجیلو برادر کوچکتر محسن حاجیلو مجری تلویزیون
است. http://www.tabnak.ir/fa/news/230154/حاجیلو-رئیس-آکادمی-فوتبال-استقلال-شد
او جزو ۱۴ نفری بود که در سال ۱۳۶۵ ه. ش، و هنگام بازی‌های آسیایی ۱۹۸۶ در اعتراض به کادر فنی تیم ملی، از این تیم استعفا داد. پس از این استعفا او سه ماه از حضور در میادین محروم شد و دیگر به تیم ملی برنگشت.
قهرمانی لیگ فوتبال ایران ۱۹۸۱-۸۲ و ۱۹۸۲-۸۳ به همراه استقلال تهران
نایب قهرمانی لیگ فوتبال ایران ۱۹۸۴-۸۵ و ۱۹۸۷-۸۸ به همراه استقلال تهران
قهرمانی جام حذفی فوتبال ایران ۵۷-۱۳۵۶ به همراه استقلال تهران
نقاشی سفیران اثر هانس هولباین در سال ۱۵۳۳ میلادی است و هم‌اکنون در نگارخانه ملی لندن نگهداری می‌شود. این تابلو نمونه مهمی از نقاشیِ تغییرشکل‌دهنده است.
هولباین پسر که بیشتر عمر خود را در انگلستان گذراند، تأثیری که از نقاشان هلندی پذیرفته بود را در این اثر به نمایش گذاشته‌است. این نمود را در رنگ روغنی که یک سده پیشتر در هلند گسترش یافته بود می‌توان دید. از جمله عناصری که در تابلو استفاده شده‌اند می‌توان به ابزارهایی علمی از جمله دو کره (یکی سیاره زمین‌سان و یک کره آسمان)، دو ابزار رصدِ ستاره ای و یک ساعت آفتابی، و یک فرش شرقی اشاره کرد.
شخصی که در سمت چپ ایستاده، پوششی عامی بر تن دارد و شخصِ سمتِ راست لباس کشیشی پوشیده‌است.
این اثر دارای نشانه‌های کمی از امور مذهبی است و فقط نشانی از مسیح مصلوب در پشتِ پردهٔ سمت چپ در بالا دیده می‌شود.
در جلوی نقاشی و میانِ دو نفر، چیزی هست که در نگاهِ نخست درست به نظر نمی‌رسد که چیست. این بخش از نقاشی، مهمترین کاری است که هولباین انجام داده و یک جمجمهٔ انسان را بگونهٔ ماهرانه‌ای در نقاشی گنجانده‌است. این بخش از اثر در واقع یک "معمای دیداری" مربوط به دوره رنسانس است و بیننده باید در نقطه‌ای خاص از اثر و در کنار تابلو بایستد و به تابلو بنگرد تا بتواند این جمجمه را -که نمادی از مرگی است که هر لحظه در کمینِ انسان نشسته‌است- ببیند.
این تابلو در واقع سه سطح را به ما می‌نمایاند:
"سطحِ آسمانی" که با نمادهای اُسطرلابی نشان داده شده‌است. "سطحِ دنیوی" که با نمادهای علمی نشان داده شده‌است و "مرگ" که با جمجمه نشان داده شده‌است.
یک دیدگاه نیز اینست که قرار بوده این تابلو در راه پله آویخته شود و از همین رو نقاش، جمجمه را بصورتی کشیده که رهگذری که در حالِ گذر از سمتِ چپ تابلو است، بتواند جمجمه را ببیند. دیدگاهِ دیگر نیز اینست که نقاش فقط می‌خواسته قدرتِ خود را در پنهان سازیِ یک عنصر در تابلو به نمایش بگذارد.
ایندرا سیستماس شرکت اسپانیایی فعال در زمینه فناوری اطلاعات و سامانه‌های دفاعی می‌باشد. نام این شرکت، از نام خدای هندوها؛ ایندرا گرفته شده‌است.
فعالیت‌های اقتصادی شرکت ایندرا در سه حوزه خلاصه می‌شود: فناوری اطلاعات، شبیه‌سازی-سامانه‌های اتوماسیون و تجهیزات الکترونیکی نظامی.
این شرکت همچنین در حوزه‌های دیگر فناوری اطلاعات نیز دارای فعالیت می‌باشد، که عبارتند از: ارائه خدمات رأی‌گیری الکترونیکی، عرضه شبیه‌سازهای پرواز، خدمات دفاعی و تجهیزات انفورماتیک پزشکی.
صحرای تاتارها () فیلمی است به کارگردانی والریو زورلینی. این فیلم اقتباسی است از رمانی به همین نام نوشته نویسندهٔ سرشناس ایتالیایی دینو بوتزاتی.
بسیاری از صحنه‌های این فیلم در ارگ بم فیلمبرداری شده بود.
بهمن فرمان آرا، یکی از تهیه‌کنندگان این فیلم بود.
از بازیگران ایرانی این فیلم می‌توان به محمدعلی کشاورز و کامران نوزاد اشاره نمود.
نسخهٔ مرمت شدهٔ این فیلم در شصت و ششمین دورهٔ جشنوارهٔ کن در سال ۲۰۱۳ به نمایش درآمد.
"صحرای تاتارها"، ماجرای سربازانی است که وظیفه دارند از پادگان خود در مقابل اقوام تاتار مهاجم مراقبت کنند…
Desert of the Tartars|ویکی‌پدیای انگلیسی
اینترنشنال ایرلاینز گروپ یا گروه خطوط هوایی بین‌المللی، شرکت هلدینگ هواپیمایی انگلیسی-اسپانیایی چندملیتی است، که مقر اصلی آن در شهر لندن، بریتانیا قرار دارد و دفتر عملیاتی آن نیز، در مادرید، اسپانیا مستقر می‌باشد.
این شرکت، در ژانویه ۲۰۱۱ از ادغام دو شرکت بریتیش ایرویز و هواپیمایی ایبریا، که خطوط هواپیمایی حامل پرچم انگلستان و اسپانیا هستند، تشکیل شده‌است. اینترنشنال ایرلاینز گروپ هم‌اکنون هفتمین شرکت هواپیمایی جهان به‌شمار می‌آید، همچنین به‌عنوان سومین شرکت هواپیمایی اروپا محسوب می‌شود.
شرکت اینترنشنال ایرلاینز در فهرست نخست بازار بورس لندن ذکر شده‌است.British Airways name will disappear from FTSE if Iberia merger goes ahead | Business. The Guardian (2010-04-08). Retrieved on 2012-07-07. سهام این شرکت همچنین، در فهرست ثانویه از بازارهای بورس مادرید، بارسلون، بیلبائو و والنسیا دادوستد می‌شود. بانک اسپانیایی بانکیا، با در اختیار داشتن ۱۲٫۰۹٪ درصد از سهام این شرکت، بزرگترین سهام‌دار آن محسوب می‌شود.International Consolidated Airlines Group SA (LSE:IAG) – Major Shareholders | Forecasts & Deals | Company Search | Simply Stockbrokers. Lt.hemscott.com. Retrieved on 2012-07-07.
ویتوریو گاسمن کارگردان و بازیگر تئاتر و سینمای ایتالیایی است. وی را یکی از بزرگ‌ترین بازیگران ایتالیا برمی‌شمرند. معمولاً وی را به عنوان بازیگری حرفه‌ای، با استعداد و منتقدی جذاب می‌شناسند.
وی در شهر جنوا در ایتالیا زاده شد. پدرش آلمانی و مادرش یک یهودی اهل شهر پیزا، ایتالیا بود.
در سال ۱۹۷۵ برای بازی در فیلم بوی خوش زن به کارگردانی دینو ریزی برنده جایزه بهترین بازیگر مرد از جشنواره فیلم کن شد.
این بازیگر شهیر در ۲۹ ژوئن ۲۰۰۰ در سن ۷۷ سالگی بر اثر حملهٔ قلبی در خانه‌اش واقع در شهر رم درگذشت.
از جمله فیلم‌های او می‌توان به صحرای تاتارها اشاره نمود.
ویتوریو گاسمن در طول بیش از نیم قرن فعالیت هنری در بیشتر از یکصد فیلم بازی کرد.
فرناندو کاسادو آرامبیلت با نام هنری فرناندو ری بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون اهل کشور اسپانیا بود که هم در اروپا و هم در آمریکا فعالیت هنری داشته‌است. وی را به عنوان یک بازیگر فرهیخته و بین‌المللی می‌شناسند. وی در طول مدت حدود نیم قرن در بیش از ۱۵۰ فیلم بازی کرد.
فرناندو ری در سال ۱۹۶۰ با بازیگری آرژانتینی به نام «میبل کار» ازدواج نمود. وی در سال ۱۹۹۲ ریاست «هنرهای فیلم اسپانیایی و علوم دانشگاهی» را به عهده گرفت. ری در سال ۱۹۹۴ به علت سرطان در شهر مادرید درگذشت.
معجزه شیلی لفظی است که میلتون فریدمن، اقتصاددان برنده جایزه نوبل برای توصیف بازجهت دهی اقتصاد شیلی به سوی نئولیبرالیسم و بازار آزاد در دهه ۱۹۸۰ و منفعتهای این شیوه از لیبرالیسم اقتصادی بکار برده‌است. او گفت «اقتصاد شیلی عالی کار کرد، ولی مهمتر از این، دولت مرکزی و نظامی با جامعه دمکراتیک جایگزین شد؛ بنابراین نکته مهم در مورد شیلی این‌است که بازار آزاد کار خود را برای ایجاد یک جامعه آزاد به انجام رساند.»
فریدمن دو سال پس از کودتا در سال ۱۹۷۵ در دانشگاه کاتولیک شیلی سخنرانی کرد. پس از آن وی ۴۵ دقیقه با پینوشه ملاقات کرد و ژنرال از او خواست در نامه‌ای نظرش را راجع به اقتصاد شیلی بنویسد. فریدمن پیشنهاد کاهش کسری بودجه دولت را داد. در اکتبر ۱۹۷۵ نیویورک تایمز نوشت که سیاست اقتصادی نظامیان شیلی مبتنی بر آرای میلتون فریدمن و مکتب شیکاگو ی وی بود.
اولین اصلاحات در سه دور پیاده‌سازی شد: ۱۹۷۴–۱۹۸۳, ۱۹۸۵, و ۱۹۹۰.
حکومت از سرمایه‌گذاری خارجی استقبال کرد و موانع تجاری حفاظت گرایانه را رفع کرد، که کسب و کارهای شیلیایی را مجبور به رقابت با واردات در یک جایگاه برابر یا از رده خارج شدن کرد. کودلکو، شرکت اصلی مس، به خاطر ملی کردن مس که در سالوادور آلنده انجام شده بود، در دست حکومت باقی ماند، اما شرکت‌های خصوصی اجازه یافتند معادن جدید را اکتشاف کنند و توسعه بدهند. سرگیو ده کاسترو، وزیر مالیه، با عدول از حمایت فریدمن از نرخ‌های ارز شناور، تصمیم گرفت نظام نرخ ثابت ارز ۳۹ پزو در برابر دلار را با منطق تحت کنترل درآوردن تورم افسارگسیخته اتخاذ کند. به هر روی، نتیجه این شد که یک مشکل جدی توازن تجارت بروز کرد که، باعث شد میلتون فریدمن از ده کاسترو و نظام نرخ ثابت ارز در خاطراتش انتقاد کند. از آنجا که تورم پزوی شیلی همچنان بیشتر از تورم دلار آمریکا بود، هر ساله قدرت خرید کالاهای خارجی توسط شیلیایی‌ها افزایش می‌یافت. وقتی حباب نهایتاً در اواخر ۱۹۸۲ ترکید، شیلی دچار کسادی شدیدی شد که بیش از دو سال ادامه یافت.
رکود اقتصادی عمیق ۱۹۸۲–۱۹۸۳ دومین رکود شیلی در هشت سال بود. (در ۱۹۷۵, که جی دی پی ۱۳ درصد کاهش یافت، تولید صنعتی ۲۷ درصد سقوط کرد و بیکاری به ۲۰ درصد افزایش یافت). علاوه بر این تورم در سال ۱۹۷۴ به ۳۷۵ درصد رسید-بالاترین میزان در جهان و تقریباً دو برابر اوج آن در دوره آلنده.Constable and Valenzuela, "A Nation of Enemies," p. 170 در جریان رکود ۱۹۸۲–۱۹۸۳ , برونداد واقعی اقتصادی ۱۹٪ کاهش یافت، و بیشتر بازیابی و رشد بعدی پس از این که پینوشه از قدرت کنار رفت که سیاست‌های اقتصادی با جهت‌گیری بازار بیشتر تحکیم شدند به وقوع پیوستند.
از سال ۱۹۸۵، با وزیر مالیه شدن هرنان بوچی، تمرکز سیاست‌های اقتصادی به سوی زیادتر شدن دارایی‌ها از بدهی‌ها و رشد اقتصادی منتقل شد. صادرات سریعاً رشد کرد و بیکاری پایین رفت، به هر روی فقر همچنان مشکل قابل توجهی بود و ۴۵ درصد از جمعیت شیلی در ۱۹۸۷ زیر خط فقر بودند. بوچی در کتاب "La transformación económica de Chile: el modelo del progreso خود" در ۱۹۹۰ در خصوص این تجربه اش نوشت. پاتریسیو ایلوین که به تازگی به قدرت رسیده بود برنامه «رشد و انصاف» را پیش گرفت و بر ادامه آزادسازی اقتصادی و همچنین کاهش فقر تأکید کرد. بین ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰، فقر از ۴۰ درصد جمعیت به ۲۰ درصد جمعیت کاهش یافت. ۶۰ درصد از این کاهش را می‌توان به رشد جی دی پی منتسب کرد و ۴۰ بقیه را به سیاست‌های اجتماعی."Chile: Successes and Failures in Poverty Eradication." World Bank
دولت‌های پی در پی شیلی فعالانه در پی توافق‌های آزادسازی تجارت بوده‌اند. این فرایند در دهه ۱۹۷۰ شروع شد، که پینوشه تعرفه واردات را به ۱۰٪ کاهش داد. پیش از آن، شیلی یکی از حفاظت گراترین اقتصادهای جهان بود، و در بین ۷۲ کشور در یک گزارش سالانه ۱۹۷۵ مؤسسه کیتو و مؤسسه فریزر در رتبه ۷۱ قرار داشت. در دهه ۱۹۹۰، شیلی با کانادا، مکزیک، و آمریکای مرکزی قراردادهای تجارت آزاد امضا کرد. شیلی همچنین با ونزوئلا، کلمبیا و اکوادور توافق‌های تجارت ترجیحی بست. توافق انجمنی با مرکوسور - آرژانتین، برزیل، پاراگوئه و اوروگوئه- در اکتبر ۱۹۹۶ اجرایی شد. شیلی با ادامه دادن استراتژی توسعه با جهت‌گیری صادراتی خود، در سال ۲۰۰۲ توافق‌های تجارت آزاد تاریخ سازی با اتحادیه اروپاو کره جنوبی بست. شیلی به عنوان عضو سازمان همکاری‌های اقتصادی آسیا–پاسفیک (APEC) در تلاش برای تقویت پیوندهای تجاری خود با بازارهای آسیایی است. در راستای این هدف، در سال‌های اخیر با نیوزیلند، سنگاپور، برونئی، هند، چین و اخیراً با ژاپن توافقات تجارت امضا کرده. در سال ۲۰۰۷، شیلی با استرالیا، تایلند، مالزی و چین مذاکرات تجاری برگزار کرد.
بنا بر شاخص آزادی اقتصادی ۲۰۱۵ (از بنیاد هریتج، مؤسسه فریزر و WSJ), اقتصاد شیلی هفتمین آزادترین اقتصاد جهان است. شیلی در میان ۲۹ کشور قاره آمریکا از این نظر اول است و بیش از یک دهه است از رهبران منطقه ای بوده‌است. رشد تولید ناخالص ملی سالانه شیلی ۳٬۲٪ در سال ۲۰۰۸ بوده و از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ میانگین ۴٫۸٪ داشته‌است.