moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در قدیم‌ الایام زنی به نام مرغنه حکومت این منطقه را به دست داشته که (کوکه) مرغنه نام داشته است و مدت ها بعد زن دیگری به نام بانو که صاحب ثروت و سرمایه زیادی بود در شرق اناردره به امتداد شمال و جنوب رودی جاری کرد که حدود ۳ هزار جریب زمین زراعتی و درختان را آبیاری کرده و تا کنون هم همان رود بانو به عنوان بزرگترین رود در اناردره می‌باشد. اما اکنون به سبب خشک سالی ، مدیریت ناسالم آب و کاربرد بی رویۀ آب به بسیاری از باغ های پایین دست آب نمی رسد و چند سال است که مردم درختان آن باغ ها را می برند و باغ ها به دشت های خشک تبدیل شده است. آن چه از تاریخ برمی آید ، اناردره حدود پنج هزار سال پیش به دامنه سکاستیانا معروف بوده و زبان مردمش از زبان‌های ایرانی قدیم و نژادشان آریایی بوده‌است. در سال ۳۳۱ قبل از میلاد اسکندر مقدونی با سپاه انبوهی به قصد تسخیر آسیای میانه لشکر کشید. در زمان لشکرکشی وی مدت شش ماه اناردره به عنوان پایگاه نظامی وی قرار داشت و از این منطقه کوهستانی همچون دژ مستحکم و محفوظ استفاده اعظمی میکرد و حملات خود را از این جا به چهار سمت سازماندهی می‌کرد که در کتاب خاطرات خود از خوبی آب و هوای این منطقه و وضع جغرافیایی زیبای آن تمجید و ستایش کرده‌است.
روایت است که دراواخر قرن نهم میلادی یقوب لیث صفاری زمانی که به حکومت عباسیان لشکرکشی کرد از منطقه اناردره به عنوان مرکز فرماندهی نیروهای نظامی خویش استفاده می‌کرد و حملات سپاهیانش را بر سربازان عباسی در هرات رهبری می‌کرد. در گذشته اناردره گاهی جزو قلمرو ایرانی‌ها و گاهی جزو حکومت سیستانی‌ها و هم چنین جزو قلمرو حکومت عرب‌ها ، غزنوی‌ها و غوری‌ها گردیده‌ است. طبعآ اگر حکومتی در منطقه به شکل دراز مدت باقی‌ می ماند اناردره هم جزو آن در می‌آمد.
اکثریت باشندگان ولسوالی اَناردره فارسیوانان تاجیک و ایماق هستند و به زبان فارسی با لهجۀ فراهی گفتار می‌کنند. گروهی از پشتون‌های درانی هم در این منطقه زندگی می‌کنند. پنج طایفۀ بزرگ پشتون‌های درانی که در اطراف ولسوالی در قریه‌جات سکونت دارند عبارتند از (بارکزی، نورزی، علیزی،‌ اسحاقزی، و سدوزی یا مشهور به تیموری هستند.)
پر نفوس‌ترین قریه ذهیکن مردمان چون سدوزی یا مشهور به (تیموری) -نسل تیمورشاه درانی و اقلیت‌شان تاجیک تشکیل می‌دهند. در این ولسوالی مردم بلوچ نیز زندگی میکنند که اکثریت از قوم ازبکزهی هستند و مشهور به لطیفی هستند.
قبل از اسلام در اَناردره آیین زرتشت جریان داشت که زرتشتیان را گبر می‌نامیدند و پیر گبران که مسلمان بوده‌است و کال گبران آثار آن زمان است. مدت‌ها پس آیین اسلام در اناردره جاری شد اهل تشیع هم در آنجا نقش داشته‌است که کوچۀ (زخوانی) مخفف روضه‌خوانی اثری از آن زمان به‌شمار می‌رود.
پسانتر در سدۀ ششم با آمدن شیخ فخرالدین عبدالصمد به فقه حنفی روی آورده‌اند و تاکنون در مذهب حنفی می‌باشند.
مشغولیت مردم اناردره بیشتر در امر زراعت و مالداری به‌خصوص باغ‌داری انار و بافت انواع منسوجات اعم از لباس، گلیم و قالین و ساخت انواع کفش‌ها و غیره می‌باشد. اقلام صادراتی این ولسوالی را انواع میوه‌جات خصوصاً رب انار و انوع نخ‌های پشمی پنبه تشکیل می‌دهد. هم چنین تجارت و معامله در داخل و خارج مملکت از آن عادت دیرینۀ این مردم بوده‌است.
بالابلوک یکی از ولسوالی‌های ولایت فـَراه در باختر افغانستان است. جمعیت این ناحیه نزدیک به ۸۰٬۷۷۸ نفر در سال ۱۳۹۹ اعلام شده‌است.
ولسوالی بالابلوک فراه در ۵۰ کیلومتری شمال شرق فراه موقعیت دارد و از ۹۸ قریه تشکیل گردیده‌است. شاهراه‌های فراه-هرات و فراه–کابل از همین ولسوالی عبور می‌کند. این ولسوالی در شمال با ولسوالی شیندند هرات هم‌مرز است و بند بزرگ آب بخش‌آباد که بالای دریای فراه ساخته شده، نیز در این ولسوالی موقعیت دارد. نفوس این ولسوالی براساس سرشماری‌های اخیر احصاییهٔ مرکزی ۸۰ هزار تن تخمین شده‌است.
بیشتر باشندگان این ولسوالی پشتون‌ها می‌باشند و به زبان پشتو سخن می‌گویند. اقلیتی از فارسیوانان همچون تاجیک‌ها هم در این منطقه زندگی می‌کنند.
پُرچمن یکی از ولسوالی‌های ولایت فـَراه در باختر افغانستان است. جمعیت این ناحیه نزدیک به ۵۹۴۰۹ نفر اعلام شده‌است.
ولسوالی پرچمن در ۳۲۰ کیلومتری شرق شهر فراه موقعیت دارد و از ولسوالی‌های دور افتادهٔ این ولایت می‌باشد. این ولسوالی از ۳۴۱ روستا (قریه) تشکیل شده و در سمت شمال با ولسوالی ساغر غور هم‌مرز است.
پرچمن نیز یکی از ولسوالی‌های دور افتاده سرسبز است که دارای مزرعه‌های زیاد زنبور عسل می‌باشد و نفوس تخمینی آن در حدود ۶۰٬۴۵۰ نفر (۱۳۹۹) است. تعداد سادات باشنده این ولسوالی هستند که بزرگ مردم سادات الحاج سیداکبر سادات میباشد زبان گویشی همه فارس هستند همچنان شاعر مشهور از این دیار بی بی مستوره پرچمنی میباشد که زن زیبا رو با زبان دل گشای که همیشه در حال سرودن شعر های عارفانه و عاشقانه بود .
به عشقت ای نگارا پایبندم
بکن مستوره صبر و پیش
نگه داردخدا از هر گزندم
پشت‌رود یا خاک سفید یکی از ولسوالی‌های ولایت فـَراه در باختر افغانستان است. جمعیت این ناحیه نزدیک به ۴۵٬۱۷۹ نفر اعلام شده‌است.
ولسوالی پشت‌رود در ۲۸ کیلومتری شمال فراه موقعیت دارد که از ۶۴ روستا تشکیل گردیده‌است. کوه مشهور (بی‌بی‌چه باران) در همین ولسوالی موقعیت دارد و از ولسوالی‌هایی است که از همه ولسوالی‌های دیگر به شهر فراه نزدیک است و نفوس آن تا ۴۰ هزار تن تخمین شده‌است.
خاک سفید یکی از ولسوالی‌های ولایت فـَراه در باختر افغانستان است. جمعیت این ناحیه نزدیک به ۳۴،۶۰۰ نفر اعلام شده‌است.
ولسوالی خاک سفید در ۴۸ کیلومتری شمال شهر فراه موقعیت دارد که از ۷۶ روستا تشکیل گردیده‌است. این ولسوالی که ۲۹ هزار تن باشنده دارد؛ با ولسوالی ادرسکن هرات هم‌مرز می‌باشد.
ساکنین ولسوالی خاک سفید تماما از اقوام پشتون نورزی (گرگ) بوده که به زبان شیرین پشتو تکلم میکنند.
شیب‌کوه یکی از ولسوالی‌های ولایت فـَراه در باختر افغانستان است. جمعیت این ناحیه نزدیک به ۲۳،۰۱۳ نفر اعلام شده‌است.
ولسوالی شیب‌کوه ولایت فراه در ۷۰ کیلومتری غرب فراه موقعیت دارد که از ۵۷ روستا تشکیل گردیده و با کشور ایران هم‌مرز است. شیب‌کوه یکی از ولسوالی‌های ناامن این ولایت شمرده می‌شود و نفوس آن ۲۳ هزار تن تخمین شده‌است.
لاش و جُوَیْن یکی از ولسوالی‌های ولایت فَراه در باختر افغانستان است. جمعیت این ناحیه نزدیک به ۲۰٬۴۹۹ نفر می‌باشد. یک ناحیهٔ مرکزی سیستان قدیم است که در کنار غربی فراه رود و در جنوب‌غربی شهر فراه قرار دارد. در این ناحیه قلعهٔ کهنهٔ لاش واقع است که بر یک لاش مرتفع قرار دارد. این قلعه به نام دژ سپید و قلعهٔ اسپهید در شاهنامه ذکر شده‌است. در متن راورتی و همچنان در برخی از نسخه‌ها سفیدکوه (سپیدکوه) و (صفهید کوه) معرب‌شدهٔ سپیدکوه باد و آن قلعه‌ای بوده‌است که براساس روایت شاهنامه سهراب با گردآفرید برای تسخیر قلعه به نبرد پرداخته‌است. البته امروز این قلعه به نام قلعهٔ لاش در میان مردم معروف است. منطقه پهناوری که این قلعه در آن واقع است عبارت از جوین می‌باشد. این قلعهٔ باستانی در میانه قریهٔ لفتان و مرکز ولسوالی جوین قرار دارد.
ولسوالی جوین در ۹۳ کیلومتری جنوب شهر فراه موقعیت دارد و از ۷۴ قریه تشکیل گردیده‌است. این ولسوالی با کشور ایران هم‌مرز است و از مناطق باستانی افغانستان می‌باشد و ساحات تاریخی دارد؛ چون قلعهٔ لاش (شهر پشاوران) و همچون جای‌های دیگر در آن موقعیت دارد. نفوس جوین در حدود ۲۸ هزار تن تخمین شده‌است.
فراه یکی از ولسوالی‌های ولایت فــَراه در باختر افغانستان است. جمعیت این ناحیه نزدیک به ۱۰۹٬۴۰۹ نفر اعلام شده‌است.
ولسوالی قلعهٔ کاه واقع در غرب ولایت فراه است و بزرگترین ولسوالی در ولایت فراه به‌شمار می‌آید. از شمال به ولسوالی اَناردره و از جنوب به ولسوالی شیب‌کوه و از شرق به شهر فراه، از غرب با کشور ایران هم‌مرز است. اکثریت مردم به زبان فارسی و دو سه قریه به زبان پشتو صحبت میکند.
بیشتر مردم به کشاورزی و دامداری مشغول هستند. بهترین زمین‌های حاصلخیز کشاورزی زمین‌های (گلۀ جو) است که از آب (هاروت رود) استفاده می‌کند و روستاها هم از این آب استفاده می‌کنند. هر ساله ۶۰ کشاورز به نام (۶۰مرد) برای تقسیم‌بندی آب از رود به‌کار گرفته می‌شود که بیشترین آب /۶مرد برای ِگست/ و۵مرد برای دزدباد/ و بقیه هم برای قریه‌های دیگر تقسیم می‌شود.
بیشترین دامداری را مردمان طائفۀ «بامدی» و تیموری دارند که در غرب ولسوالی هم‌مرز با کشور ایران ساکن هستند. این ولسوالی «۸۲قریه» دارد. جمعیت نزدیک به«۳۰۶۵۳»نفر اعلام شده است.
نام پیشین‌اش شهرسبز بوده‌است؛ قبرپادشاه شهرسبز بالای یک تپۀ بلند در قریۀ گست است که مردم آن را به نام زیارت سلطان پادشاه یاد می‌کنند.
سبب نامگذاری درسال ۱۲۴۰ هجری قمری بهبودخان بارکزی از منطقۀ (کاه)اوکل. ولسوالی شیندند می‌آید به قریه گِست در قریه گِست زندگی می‌کند و یک قلعهٔ تاریخی با برج‌های بلند می‌سازد. مردم بهبودخان و فرزندانش را به‌ نام کاهی می‌شناختند و ولسوالی را بنام ولسوالی قلعهٔ کاه نامگذاری می‌کنند. در زمان امیر دوست محمدخان بارکزی، بهبودخان قهرمان بزرگ و مرد شجاع بود که با نیروهای انگلیس در آن زمان مبارزه می‌کرد و در میوند قندهار جنگ افغان-انگلیس کشته شد. پس از آن،لعل محمد خان فرزند بهبودخان راه مبارزه با انگلیس ها را ادامه داد و عظیم‌خان و لعل محمد خان فرزندان بهبودخان زمین‌های شمال گِست تا دشت دراز و غرب گست تا چهل‌پیر را در سال ۱۲۷۷ هجری قمری خریداری می‌کند که سند به‌عنوان یک میراث فرهنگی موجود است. قریه گِست در آن زمان (۹) نخ کاریزآب (قنات) داشته است.
مجموعه تک‌آهنگ‌ها دومین مجموعه آلبوم بهترین آهنگ‌ها از خواننده آمریکایی بریتنی اسپیرز است که در ۱۰ نوامبر ۲۰۰۹ توسط جایو رکوردز منتشر شد. این آلبوم مجموعه‌ای از ده سال فعالیت بریتنی اسپیرز از ابتدا تا سال ۲۰۰۹ است. این مجموعه در فرمت‌های مختلف از جمله سی دی و دی وی دی و ست باکس منتشر شد که فرمت ست باکس شامل ۲۹ آهنگ می‌باشد. این آلبوم تنها یک آهنگ جدید به نام "۳" داشت که مقام اول در آمریکا و بیلبورد ۱۰۰ را به‌دست آورد. این آلبوم در جدول آهنگ‌های برتر کشورهای استرالیا، ژاپن، مکزیک و آمریکا قرار گرفت.
ولسوالی چَخانسور یا اصل چخانسور یکی از ولسوالی‌های ولایت نیمروز افغانستان است. مرکز آن شهر چخانسور است. ولسوالی چخانسور ٢۶٬٨٣٧ نفر جمعیت و ۹٬۶۹۹ کیلومتر مربع مساحت دارد که ۹۸٫۸ درصد از زمین‌های این ولسوالی هموار و بیابان اند.
۵۰ درصد جمعیت آن مرد و ۵۰ درصد زن هستند. بیشتر باشندگان این ولسوالی بلوچ، و تاجیک می‌باشند. میانگین سن در این ولسوالی ۳۵ تا ۴۰ سال است.
این ولسوالی ۱۳٧ روستا و سه پاسگاه (پوسته) امنیتی دارد. ولسوالی چخانسور در زمستان آب‌وهوای معتدل و در تابستان آب‌وهوایی گرم دارد. محصولات زراعتی چخانسور تربوز، خربوزه است که به پیمانه زیاد به کابل و هرات صادر میگردد، بیشتر کشت در زمین‌های این ولسوالی دیمی هستند.
یک سامانهٔ مفهومی، سامانه‌ای است که از اشیای غیر فیزیکی (مثل ایده‌ها یا مفهوم‌ها) تشکیل شده باشد. در این راستا یک سیستم به معنای مجموعه اشیای درون‌مرتبط و درون‌کاری در نظر گرفته می‌شود.
یک سامانهٔ مفهومی به‌طور ساده یک مدل مفهومی است. هیچ محدودیتی در این نوع از مدل به جز محدودیت‌های تخیل انسان وجود ندارد. اگر یک تناظر تجربی تائیدشده بین یک سامانهٔ مفهومی و یک سامانهٔ فیزیکی صورت گیرد، آنوقت آن سامانهٔ مفهومی، سامانهٔ فیزیکی را مدل‌سازی می‌کند. «ارزش‌ها، ایده‌ها، و باورهایی که نگاه هر انسان نسبت به جهان را می‌سازند» که یک مدل از جهان است؛ یک سامانهٔ مفهومی است که مدلی از یک سامانهٔ فیزیکی (جهان) می‌باشد. فردی که این مدل را دارد یک سامانهٔ فیزیکی است.
در روانشناسی و کار اجتماعی، وقتی دربارهٔ سامانهٔ مفهومی حرف می‌زنند، به مدل فرد از جهان اشاره دارند، اما اگر سعی کنند تا آن مدل را درک کنند، به ایجاد مدلی از آن مدل خواهند رسید، که تنها مدلی از رفتار فرد است. در هر حالت، این دقیقاً هدف عبارت کلی «سامانه‌های مفهومی» است.
این‌ها مثال‌هایی از سامانه‌های مفهومی هستند:
ارغنداب یکی از ولسوالی‌های ولایت قندهار در جنوب خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ (میلادی) ۵۴٬۹۰۰ نفر اعلام شده‌است.
پنجوائی یکی از ولسوالیهای ولایت قندهار در جنوب خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۸۲۸۰۰ نفر اعلام شده است.
خاکریز یکی از ولسوالیهای ولایت قندهار در جنوب خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۱۹۲۰۰ نفر اعلام شده است.
دامان یکی از ولسوالی‌های ولایت قندهار در جنوب خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۲۴۸۰۰ نفر اعلام شده است.
ریگستان یکی از ولسوالیهای ولایت قندهار در جنوب خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۱۶۰۰ نفر اعلام شده است.
ژری یکی از ولسوالیهای ولایت قندهار در جنوب خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۴۹۵۰۰ نفر اعلام شده است.
سپین‌بولدک شهر مرزی است که در جنوب ولایت قندهار افغانستان در شمال کویته پاکستان واقع‌ شده‌است. این شهر درست در کنار خط دیورند مرز با پاکستان موقعیت دارد. سپین‌بولدک دومین گذرگاه ورود عمده میان افغانستان و پاکستان است؛ که طرف پاکستان را بنام چمن و طرف افغانستان را سپین بولدک می‌گویند. این دو بندر راه عمده حمل بین دو کشور همسایه‌ است. حملات انتحاری در ژانویه ۲۰۰۶، در یک موتر‌سیکلت منجر به کشته شدن حداقل ۲۰ نفر و زخمی‌شدن ۲۰ نفر دیگر شد. بمب‌گذاری که در فوریه ۲۰۰۸ صورت گرفت منجر به کشته شدن ۳۸ افغان و مجروح شدن چندین سربازان کانادایی گردید.
در آوریل ۲۰۱۰، سه برادرزاده فرماندار سابق ولسوالی سپین بولدک، حاجی فیض الدین، به سنین ۱۵، ۱۳ و ۱۲ ساله، در یک بمب گذاری کشته شدند. بمب متصل به یک خر بود که در مقابل خانه فرماندار سابق به پاسگاه رهبری از راه دور توسط ریموت‌کنترل منفجر شد. دراین بمب گذاری حاجی‌فیض‌الدین سالم دو تماشاگران و دو پلیس زخم برداشتند. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۴۱۰۰۰ نفر اعلام شده‌است.
در سال ۱۸۹۱ دولت بریتانیا خواست سیستم راه آهن هندوستان را گسترش دهند که بر دلایل سیاسی نتوانست این سیستم را در داخل افغانستان گسترش دهند. در حال حاضر راه آهن پاکستان از شهر مرزی چمن از طریق تونل خوجک از راه قلعه عبداله گذشته الی سپن بولدک توقف نموده‌است. اسپین بولدک، افغانستان کمتر از ۱۰ کیلومتر از چمن پاکستان فاصله دارد
در طول قرن گذشته، پیشنهاد برای گسترش راه آهن چمن به دولت افغانستان از طریق سپین بولدک صورت گرفت است. این پیشنهادها به پایه تکمیل نرسیده‌است. در جولای ۲۰۱۰، پاکستان و افغانستان تفاهم نامه را غرض توسعه راه آهن به امضا رسانیدند. این راه‌آهن کشور افغانستان، ایران، ترکمنستان، تاجکستان، ازبکستان و چین را به‌هم وصل می‌سازد. راه مذکور تاکنون ۲۷ اکتبر ۲۰۱۲به پایه اکمال نرسیده‌است.
شاه‌ولی‌کوت یکی از ولسوالیهای ولایت قندهار در جنوب خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۳۶۴۰۰ نفر اعلام شده است.
شورابک یکی از ولسوالیهای ولایت قندهار در جنوب خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۹۶۰۰ نفر اعلام شده است.
غورک یکی از ولسوالیهای ولایت قندهار در جنوب خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۸۰۰۰ نفر اعلام شده است.
قندهار یکی از ولسوالی‌های ولایت قندهار در جنوب خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۴۶۸۲۰۰ نفر اعلام شده است.
میانشین یکی از ولسوالیهای ولایت قندهار در جنوب خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۱۲۶۰۰ نفر اعلام شده است.
میوند یکی از ولسوالیهای ولایت قندهار در جنوب خاوری افغانستان است.اصالت مردم این ولسوالی لرتبار هستند که در جریان فتح قندهار برای همیشه ماندگار شدند. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۴۰۷۰۰ نفر اعلام شده است.
نیش یکی از ولسوالیهای ولایت قندهار در جنوب خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۱۱۳۰۰ نفر اعلام شده است.
معروف یکی از ولسوالیهای ولایت قندهار در جنوب خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ٢٠٠٠٠٠ نفر اعلام شده‌است. ولسوالی معروف ۳۰۰ قریه دارد قوم مشهور درقومهای پشتونها بارکزی و بعداٙ علیزی می‌باشد امپراطور احمدشاه درانی درین ولسوالی درنزدیک توبه وفات نموده درانی‌ها برای اولین بار درین ولسوالی جابجا ګردیده سربن نيکه جد دراني‌ها درهمين ولسوالی زندګي کرده معروف از شهر کندهار به فاصله ۱۹۰ کیلومتر دور است نصف از راهش تا ولسوالی ارغستان قیر ریزی شده نصفش خراب است معروف منطقه کوهستانی است سه دره عمده بنام معروف ناوه، سالیسون و اعلی جرګه دارند،
معروف در شکم خود یک دریای کلان که در جغرافیه بنام ارغستان مسمی است در وی میګزرد امیر دوست محمد خان اولین شاه بارکزی‌ ها بودند که سرچشمه اش از معروف هست خاندان شان ۱۵۷ سال حکمرانی را برخاک افغانستان کرد، قبرستان از جد محمدزی (بارکزی) در معروف و ارغستان که پیشتر یک ولسوالی بودند وجود دارند که نامش در قدیم اراکوزیا بود اراکوزیا در زمانه‌های سکندر مقدونی ۳٢٣ سال قبل المیلاد بر ولسوالی‌های معروف وارغستان نهاده شده‌است که یک تاریخ علیحده در منطقه آسیای جنوبی داشت از روایات قدیمی نام پشتون‌ها برای اولین بار درین جا بر پشتون‌ها نهاده شده‌است امروز هر قوم درانی خود را از معروف وارغسان می‌دانند، و اجداد غلجی‌ها هم درنزدیک این ولسوالی زندګی داشت مثلاً هوتک بابا در اتغر متولد در قرن ششم شده ولسوالی معروف در قدیم‌ها تا ساحات پشین بلوچستان طولانی‌تر بود و بعد از کشیدن دیورند کوچک درآمد محصولات عمده اين ولسوالي عبارت است از ګندم ، انګور ، بادام ، نصوار ، انار وغيره.
معروف در جنګ باروسها مخفي ګاه اولين براى مجاهدين بود با ديورند 160 کيلومتر طول دارد
من خان هستم (به انگلیسی:My Name Is Khan) فیلمی آمریکایی به کارگردانی کاران جوهر است. این فیلم درام و عاشقانه است و در ۱۲ فوریهٔ ۲۰۱۰ اکران شده‌است.
این فیلم با هنرپیشگی شاهرخ خان و کاجول، دو هنرپیشهٔ مطرح سینمای هالیوود ساخته شده‌است و برای ساخت آن، هالیوود و بیش از پنج شرکت سینمایی همکاری کرده‌اند که از بارزترین آن‌ها کمپانی فاکس قرن بیستم را می‌توان نام برد.
این فیلم جایزه فیلم فیر برای بهترین بازیگر مرد، بهترین بازیگر زن و بهترین کارگردان را از جوایز فیلم فیر ازآنِ خود کرد. "نام من خان است"، در سه هفتهٔ اول، در بیش از ۱۱۹ سینما در ایالات متحدهٔ آمریکا و کانادا اکران شد. در ۱۷ روزِ نخست، ۳٬۶۳۵٬۰۰۰ دلار فروش داشته که رکورد جدیدی برای بالیوود به‌شمار می‌آید. شعار این فیلم این جمله است: «آقای رئیس‌جمهور، اسم من خان است، و من تروریست نیستم.»
"من خان هستم"، داستان پسر مسلمانی به نام رضوان خان (شاهرخ خان) اهل منطقهٔ بندر بوریویلا از بمبئی هند است که با دختری هندو به نام مندیرا (کاجول) در سانفرانسیسکو ازدواج می‌کند، اما پس از رخدادهای یازده سپتامبر، او به اشتباه به‌عنوان یک تروریست تحت پیگرد قرار می‌گیرد. او، که به‌دنبال اثبات بی‌گناهی خود است، سعی در دیدار با جرج بوش، رئیس‌جمهور آمریکا دارد…
نکته جالب در رابطه با این فیلم این است که شاهرخ خان در پی سفر خود به آمریکا و برخورد غیرمنتظره پلیس فرودگاه با او به دلیل مسلمان بودنش، خود درخواست ساخت همچین فیلمی را می‌دهد.
استالف یکی از ولسوالی‌های ولایت کابل در شمال شهر است با جمعیت نزدیک به ۲۹۸۰۰ نفر. مرکز این ولسوالی استالف است. مردم استالف اکثراً پیشۀ دهقانی داشته و صنایع معروف ایشان می‌توان از کالالی و چرمدوزی نام برد. اکثریت مردم استالف تاجیک بوده و اقلیتی از پشتون‌های کوچی و هزاره‌های بومی اهل سنت در این منطقه زیست دارند.
استالف دارای آب و هوایی گورا و محیطی زیبا است که مردم برای تفریح به این منطقه میروند.
استالف بیشتر بخاطر هوای خوب در تابستان محل میله برای مردم کابل و دیگر شهر ها است اما نبود امکانات رفاهی در این منطقه یک مشکل جدی برای صنعت گردشگری این منطقه محسوب میشود.
استالف با دو سرک اسفالت به شاهراه کابل پروان وصل است و مشکل عمده این منطقه کمبود آب در تابستان ها میباشد.
استالف در سالهای حاکمیت طالبان توسط این گروه به آتش کشیده شده و ویرانی های زیادی را دید بعد از حاکمیت گروه طالبان دو باره کار بازسازی این منطقه شروع شده و فعلا به علت موجود نبود شغل تعداد زیادی از مردم استالف در شهر کابل و دیگر شهر های افغانستان به کار و بار مشغول هستند
چهارآسیاب یکی از ولسوالی‌های ولایت کابل در خاور افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۳۲٬۵۰۰ نفر. مرکز این ولسوالی قلعۀ نعیم است.
خاک جبار یکی از ولسوالیهای ولایت کابل در خاور افغانستان است با جمعیتی نزدیک به ۷۵۰۰۰ نفر. مرکز این ولسوالی خاک جبار است.
شکردره یکی از ولسوالیهای ولایت کابل در خاور افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۷۲۹۰۰ نفر. مرکز این ولسوالی شکر دره است.
شکردره بزرگترین ولسوالی کابل از نگاه جمعیت و وسعت محسوب می‌شود که در قسمت شمالی شهر کابل واقع شده‌است.
بیشتر باشندگان این ولسوالی تاجیک‌ها می‌باشند و به زبان فارسی سخن می‌گویند.
شکردره دارای چندین روستا می‌باشد که می‌توان از آن‌ها سیابقلی، صوفی خیل، قلعۀ مرادبیگ، حاجی بخشی، قلعۀ صاحبزاده، غازه، کاریزمیر (بالا کاریز و پایین کاریز)، دانشمند و خروتی نام برد.
فَرزه یکی از ولسوالی‌های ولایت کابل در خاور افغانستان است با جمعیتی نزدیک به ۱۸٬۰۰۰ نفر. مرکز این ولسوالی پاینده است.
فرزه به چم سبزه بسیار تازه و خوش می باشد انرا ورزگ و فرزگ نیز گویند و نامهای ورزقان در اذربایجان نیز از همین فرزه گرفته شده است
از خانه چو رفت بر سر کوی
چون فرزه نشست بر لب جوی
ای که در بستان جانم شاخ مهر
دست در هم داده همچون شاخ فرز
قره‌باغ یکی از ولسوالی‌های ولایت کابل در خاور افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۱۸۰٬۰۰۰ نفر. بیشتر باشندگان این ولسوالی را تاجیک‌ها و پشتون‌ها تشکیل می‌دهند. مرکز این ولسوالی قره‌باغ می‌باشد.
کابل یکی از ولسوالی‌های ولایت کابل در خاور افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۱٬۹۲۵٬۵۴۸ نفر. مرکز این ولسوالی کابل است.
گلدره یکی از ولسوالی‌های ولایت کابل در خاور افغانستان است با جمعیتی نزدیک به ۲۵٬۲۱۳ نفر. این آمار بدون در نظر داشت مردمانی که سالیان قدیم از این ولسوالی به مناطق مرکزی افغانستان بالاخص دایکندی مهاجرت کرده اند می باشد. مرکز این ولسوالی گلدره است.
گلدره یکی از ولسوالی‌های پانزده‌گانه ولایت کابل است که در شمال غرب شهر در منطقه یی به نام کوهدامن کابل موقعیت دارد.
این ولسوالی بیشتر توسط کوه‌های بلند و برفی احاطه شده و یکی از مناطق سرسبز ولایت کابل به‌شمار می‌رود.
ولسوالی گلدره دارای یک دریا نسبتآ بزرگ و سه دریاچه است که در هفت ماه آب کافی داشته و در ماه‌های تابستان تنها برای کشاورزی و باغداری این منطقه کفایت می‌کند.
هوای ولسوالی گلدره در شب‌های تابستان مرطوب بین ۲۰ تا ۲۵ و در روزها تا ۳۵ درجه سانتی گرات می‌رسد و در زمستان برفی و خنگ تا منفی ۱۸ و بیشتر ثبت شده‌است.
ده نو مرکز این ولسوالی است که تمام دفترهای اداری مانند دفتر ولسوالی، فرماندهی پولیس و مراکز دولتی دیگر در این منطقه موقعیت دارد.
مردم ولسوالی گلدره با نزدیکی که به شهر کابل دارند بیشتر مواد مورد نیاز را از شهر خریداری می‌کنند اما بازارهای کوچک که مواد اولیه را ارایه می‌کنند نیز در این ولسوالی وجود دارد.
مردم بومی این ولسوالی تاجک‌ها اند و عرب‌ها، خواجه‌ها، سادات و پشتون‌ها نیز در رده‌های پاین در این ولسوالی زندگی می‌کنند.
مردم این ولسوالی همه مسلمان و پیروی اهل سنت اند
نزدیک به ۹۵ در صد مردم ولسوالی گلدره به زبان فارسی در شش لعجه متفاوت تکلم می‌کنند و متباقی پشتو حرف می‌زنند.
در رابطه با تعداد دقیق جمعیت این ولسوالی همچون سایر ولسوالی های کشور آمار دقیقی در دست نیست؛ اما با توجه به آمار تخمینی که وجود دارد و تعداد نفوس قابل توجهی از مردم این ولسوالی که سالیان قدیم به مناطق مرکزی افغانستان بالاخص دایکندی مهاجرت نموده اند، انتظار می رود تعداد نفوس آن در بین هفت شهرستان کوهدامن در رده سوم و چهارم قرار بگیرد.
در ولسوالی گلدره بیش از ۱۲ مکتب لیسه و ابتدایی دخترانه و پسرانه وجود دارد و بیش از ۹۵ درصد کودکان و نو جوانان مشغول آموزش و پرورش در این ولسوالی اند.
دانشگاه و موسسات آموزشی نیمه عالی
در این ولسوالی دانشگاه و موسسات نیمه عالی وجود ندارد و بیشتر جوانان با ختم دروس مکاتب به دلیل دور بودن دانشگاه‌ها با چالش کلان مواجه می‌شوند به ویژه ۹۹ در صد دختران پس از ختم صنوف دوازدهم مکتب نمی‌توانند به آموزش‌های عالی دست یابند.
ساحات دیدنی
ولسوالی گلدره یکی از ساحات سبز و دست نخوردنی در کابل بوده و در فصل‌های گرم هزاران تن از کابل و ساحات دیگر به این ولسوالی سفر می‌کنند.
مکان‌های زیارتی
آرامگاه بابا ملنگ در یکی از دامنه‌های کوه در این ولسوالی قرار گرفته‌است که سالانه صدها تن از مریدان این فرد از بخش‌های افغانستان به زیارت می‌آیند.
نام‌های روستاهای این ولسوالی
ده نو، یکه توت، بیدک، تولاد، ده میانه، ده عرب‌ها، گد دره، میر خیل، قول کلان، شکر خیل، باغ وفا، ده بالا، شامیر، سنگ شانده، قول نعمت، دره، قلعه فرمان از مناطق مشهور این ولسوالی اند.
مشغولیت مردم ولسوالی گلدره
بیشتر مردم این ولسوالی مشغول کارهای خصوصی و دولت در شهر کابل اند و متباقی مشغول باغداری و کشاورزی.
بیشتر مردم ولسوالی گلدره مشغول پرورش میوه‌های سرد سیر مانند، انواع سیب، ناک، آلو، گیلاس (شالو) توت، چهارمغز، انگور، آلوبالو، بادام، سنجد، زرد آلو، آلوچه، شلیل و خرم آلو اند.
پرورش باغ‌ها در این ولسوالی کاملاً سنتی و در بیشتر حالات غیر معیاری اند.
پرورش کچالو، گندم، لوبیا، رومی (سیب زمینی)، ماش، مشنگ و انواع سبزیجاد به رقم پاین و سنتی نیز در این ولسوالی کشت می‌شود.
مراکز بهداشت
در ولسوالی گلدره دو مرکز بهداشتی موقعیت دارد که خدمات ابتدایی را ارایه می‌کنند و بیماران عاجل و نسایی ولادی باید حدود سی کلیومتر را طی کنند تا به مراکز معیاری برسند.
کمک جهانی از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۰ در این ولسوالی
قیر اندازی جاده ولسوالی گلدره تا ده بالا، حفر چاه‌های آب آشامیدنی، ساخت آب روهای زراعتی، ساخت مکاتب اما مردم گلدره این کمک‌ها را زیاد بنیادی ندانسته می‌گویند پول جامعه جهانی باید در بخش‌های مصرف می‌شد که زمینه کار را برای دوامدار مساعد می‌ساخت.
موسهی یکی از ولسوالی‌های ولایت کابل در خاور افغانستان است با جمعیتی نزدیک به ۳۰٬۰۰۰ نفر. مرکز این ولسوالی موسهی است.
میربچۀکوت یکی از ولسوالی‌های ولایت کابل در خاور افغانستان است با جمعیتی نزدیک به ۴۶٬۳۰۰ نفر. مرکز این ولسوالی میربچۀکوت است.
استالف (به لاتین: Istalif) یک روستا در افغانستان است که در ولسوالی استالف واقع شده‌است. این روستا در ۱۸ مایلی شمالغربی شهر کابل قرار گرفته‌است و از سطح دریا ۱۶۹۳ متر ارتفاع دارد
ولسوالی قره‌باغ ممکن است به یکی از این موارد اشاره کند:
ولسوالی سروبی ممکن است به یکی از این موردها اشاره کند:
سروبی یکی از ولسوالی‌های ولایت کابل در خاور افغانستان است با جمعیتی نزدیک به ۴۴٬۸۷۱ نفر. مرکز این ولسوالی سروبی است. بیشتر باشندگان این ولسوالی را تاجیکان و پشتون‌ها تشکیل می‌دهند و به زبان فارسی و پشتو سخن می‌گویند.
ولسوالی سروبی (ولایت پکتیکا)
سیاره میمون‌ها فیلمی آمریکایی در سبک علمی- تخیلی است که در سال ۲۰۰۱ ساخته شد. این فیلم بر اساس رمان سیاره میمون‌ها اثر «پیر بول» و بازسازی فیلم "سیاره میمون‌ها" در سال ۱۹۶۸ می‌باشد. کارگردان فیلم تیم برتون است و مارک والبرگ، تیم راث، هلنا بونهام کارتر، مایکل کلارک دانکن، پل جیاماتی و استلا وارن بازیگران فیلم می‌باشند. داستان فیلم دربارهٔ فضانوردی به نام «لئو دیویدسون» است که سفینه‌اش روی سیاره‌ای که ساکنانش میمون‌هایی هوشمند هستند سقوط می‌کند. در این سیاره میمون‌ها با انسان‌ها مثل برده رفتار می‌کنند اما لئو با کمک میمونی به نام «اری» شورش به راه می‌اندازد.
«ویلیام برویلس» نویسندهٔ فیلمنامه‌است و «لارنس کانر» و «مارک روزنتهال» فیلم‌نامه را بازنویسی کردند. فیلمبرداری از نوامبر ۲۰۰۰ تا آوریل ۲۰۰۱ انجام شد. "سیاره میمون‌ها" بعد از انتشار با نظرات مثبت و منفی روبرو شد اما فروش موفقیت‌آمیزی داشت. بیشتر انتقادها به دلیل پایان سردرگم‌کنندهٔ فیلم بود. همچنین طرح‌های گریم «ریک بیکر» مورد تحسین قرار گرفت. با وجود فروش موفقیت‌آمیز، استودیو فاکس قرن بیستم ادامه‌ای برای این فیلم نساخت و در سال ۲۰۱۱ فیلم "ظهور سیاره میمون‌ها" را با داستانی جدید تولید کرد.
در سال ۲۰۲۹ در «ابرون»، ایستگاه فضایی نیروی هوایی آمریکا «لئو دیویدسون» با نخستیها که برای مأموریت فضایی آموزش دیده‌اند کار می‌کند. میمون همکار مورد علاقه او شامپانزه‌ای به نام «پریکلیز» است. با نزدیک شدن یک طوفان الکترومغناطیسی کشنده به ایستگاه، پریکلیز با ربات فضایی کوچکی برای بررسی طوفان می‌رود. پریکلیز به سمت طوفان می‌رود و ناپدید می‌شود. لئو با سرپیچی از دستور فرماندهانش با یک ربات دیگر به دنبال پریکلیز می‌رود. با وارد شدن به طوفان ارتباط لئو با «ابرون» قطع می‌شود و در سیاره‌ای به نام «اشلر» در سال ۵۰۲۱ سقوط می‌کند. او در می‌یابد دنیا به دست میمون‌هایی شبیه انسان که می‌توانند به زبان انسان‌ها صحبت کنند و با انسان‌ها مثل برده رفتار می‌کنند، اداره می‌شود.
لئو با شامپانزه‌ای به نام «آری» (با بازی هلنا بونهام کارتر) که به رفتار وحشتناکی که با انسان‌ها می‌شود اعتراض می‌کند، آشنا می‌شود. آری تصمیم می‌گیرد لئو و یک بردهٔ زن به نام «دینا» را به عنوان خدمتکار بخرد تا در خانه پدرش سناتور سندر، کار کنند. لئو از قفسش فرار می‌کند و بقیه انسان‌ها را هم آزاد می‌کند. آری آن‌ها را می‌بیند اما لئو موفق می‌شود تا آری را متقاعد کند تا به شورش انسان‌ها بر ضد میمون‌ها بپیوندد. «جنرال تید» و «کلونل اتر» میمون‌های جنگجو را به دنبال انسان‌ها می‌فرستند.
لئو «کالیما» (معبد سیموس) را که مکانی ممنوع اما مقدس برای میمون‌هاست پیدا می‌کند. کالیما بقایای ابرون همان ایستگاه فضایی‌اش است که در این سیاره سقوط کرده‌است و حالا باستانی به نظر می‌رسد (کلمهٔ کالیما از حروفی از علامت "CAution LIve aniMAls" که با غبار پوشیده نشده، گرفته شده‌است). طبق اطلاعات کامپیوتر این ایستگاه از هزاران سال پیش آنجا بوده‌است. لئو نتیجه می‌گیرد که وقتی که او وارد جریان طوفان شده‌است در زمان به سمت آینده رفته‌است در حالی که ابرون در جستجوی او نبوده بلکه خیلی قبل از او روی این سیاره سقوط کرده‌است. داده‌های ابرون نشان می‌دهد که میمون‌ها به فرماندهی سیموس شورش به راه می‌اندازند و کنترل آن را به دست می‌گیرند. انسان‌ها و میمون‌هایی که از این درگیری جان سالم به در می‌برند سفینه را ترک می‌کنند و فرزندان آن‌ها همان مردمی هستند که لئو از زمان سقوطش تا به حال آن‌ها را دیده‌است.
بلافاصله جنگی بین انسان‌ها و میمون‌ها در می‌گیرد. سفینه‌ای آشنا در آسمان دیده می‌شود و لئو فوراً آن را می‌شناسد. سفینه همان ربات پریکلیز، شامپانزه فضانورد است. پریکلیز هم مثل لئو در جریان طوفان به آینده سفر کرده‌است و تازه رسیده‌است. وقتی پریکلیز فرود می‌آید میمون‌ها فکر می‌کنند که او سیموس اولین میمون و ارباب آنهاست که بازگشته‌است. میمون‌ها تعظیم می‌کنند و دشمنی بین انسان‌ها و میمون‌ها تمام می‌شود.
پریکلیز وارد ابرون می‌شود و لئو هم به دنبالش می‌رود در حالی که جنرال تید به دنبال لئو است. داخل معبد لئو و تید با هم درگیر می‌شوند و پریکلیز که می‌خواست به لئو کمک کند محکم به دیوار کوبیده می‌شود. تید تفنگ لئو را می‌گیرد و به نظر می‌رسد که می‌خواهد به لئو شلیک کند. لئو وقتی می‌بیند تید در کابین پرواز است درهای خودکار ورود را می‌بندد و تید را به دام می‌اندازد. تید مدام به در شلیک می‌کند و گلوله‌ها کمانه می‌کنند. اما دیده می‌شود که تید پشت صفحه کنترل پرواز زنده‌است. لئو تصمیم می‌گیرد که سیاره میمون‌ها را ترک کند. او پریکلیز را به آری می‌سپارد و آری قول می‌دهد که از او مراقبت کند. لئو با همه خداحافظی می‌کند و سوار سفینه پریکلیز که سالم مانده می‌شود و از مسیر طوفان الکترومغناطیسی به گذشته برمی گردد.
لئو در واشنگتن دی. سی در زمان خودش فرود می‌آید و سرش را بالا می‌آورد تا به مجسمه یادبود لینکلن نگاه کند اما می‌بیند مجسمه جدیدی به افتخار جنرال تید آنجاست. گروهی از افسران پلیس، آتشنشان‌ها و خبرنگاران به سمت لئو می‌آیند. وقتی نزدیکتر می‌شوند مشخص می‌شود که همه آن‌ها میمون هستند.
سروبی ممکن است به یکی از این موردها اشاره کند:
۳ درجه تب نام فیلمی سینمایی با درونمایه کمدی است که به وسیلهٔ حمیدرضا صلاحمند کارگردانی شده و یوسف صمدزاده تهیه‌کنندگی آن را بعهده داشته‌است. این فیلم در سال ۱۳۸۹ تولید شده و در آن رضا عطاران، الهام حمیدی، علی صادقی و امیرعلی دانایی به عنوان بازیگران اصلی حضور دارند. مجری طرح و سرمایه‌گذار جواد فرحانی است.
الهام (الهام حمیدی) در آستانه ازدواج با نامزد پولدارش سهیل (امیرعلی دانایی)، بینی‌اش را به خاطر بزرگ بودن و حساسیتی که مادر سهیل (مهتاج نجومی) نسبت به آن دارد، عمل جراحی می‌کند. او برای تغییر عکس شناسنامه وارد مشکلات جدیدی می‌شود و در شناسنامه المثنی نام فردی به نام عبدالکریم (رضا عطاران) را می‌بیند که ماجراهایی را برایش به‌وجود می‌آورد.
شب رؤیایی رمانی از اشتفان تسوایگ، نویسندهٔ اهل اتریش است که سال ۱۹۲۲ منتشر شده‌است.
شب ایگوانا نمایش‌نامه‌ای از تنسی ویلیامز، نویسندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا است که آن را بر پایهٔ داستان کوتاهی از خودش نوشت.
شب‌نشینی‌های تست نام یک کتاب ادبی است که توسط پل والری، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده‌است.
گویش ایرانی تبریز لهجه‌یی بوده است از لهجه‌های ایرانی که در دورهٔ کنونی دیگر در میان مردم تبریز رایج نیست. این زبان پیش از ترک‌زبان شدنِ تبریزیان، در این شهر رواج داشته،مشکور، محمد جواد: «نظری به تاریخ آذربایجان»، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ص 200
http://azargoshnasp.net/languages/Azari/zabaanpahlavidarazarbaijan.pdf آذری یا پهلوی نامیده می‌شده و به پارسیمقالات شمس تبریزی. به تصحیح محمدعلی موحد، انتشارات خوارزمی، تهران ۱۳۶۹ خورشیدی هم شناخته می‌شده است. این زبان با فارسی دری تفاوت دارد.مشکور، محمد جواد: «نظری به تاریخ آذربایجان»، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ص 200
http://azargoshnasp.net/languages/Azari/zabaanpahlavidarazarbaijan.pdf لهجه‌یی بوده‌است از زبان ترکی تا اینزمان در میان مردم رایج بوده‌است. ملاحظاتی دربارهٔ زبان کهن آذربایجان»: اطلاعات سیاسی - اقتصادی، شمارهٔ 182-181 http://azargoshnasp.net/languages/Azari/26.pdf به گفته‌ی پروفسور ژان دورینگ در قرن دوم قبل از میلاد ساکنین تبریز به زبان آذری، شاخه‌یی از زبان‌های هند و اروپایی(آریایی)،
گویش داشتند.Jean Druing, "The Spirit of Sounds: The Unique Art of Ostad Elahi", Cornwall Books, 2003. Excerpt from pg 172: "In this Maqased ol al-han (1418), Maraghi mentions the Turkish and the Shirvani tanbour, which had two strings tuned in second (which the Kurds and Lors call Farangi) and was quite popular among the inhabitants of Tabriz (a region which was not yet Turkish speaking at the time)". http://books.google.com/books?id=jyr0TxuzB18C&pg=PA172&lpg=PA172&dq=inhabitants+of+Tabriz+(a+region+which+was+not+yet+Turkish+speaking+at+the+time)&source=bl&ots=sPl1zuRKKO&sig=olXvT-QkMW28gwH8DFa1CUDUhGM&hl=en&sa=X&ei=l1RRT5ypDOjViALM2M21Bg&ved=0CDAQ6AEwAg#v=onepage&q=inhabitants%20of%20Tabriz%20(a%20region%20which%20was%20not%20yet%20Turkish%20speaking%20at%20the%20time)&f=false
قطران تبریزی (شاعر قرن یازدهم میلادی) دربارهٔ زبان مردم تبریز می‌گوید:The Iranic dialect of Tabriz
The language of Tabriz, being an Iranian language, was not the standard Khurasani dari. Qatran Tabrizi(11th century) has an interesting couplet mentioning this fact:
بلبل به سان مطربِ بی‌دل فرازِ گل
گه پارسی نوازد و گاهی زند دری
شمس تبریزی در مقالاتش می‌گوید:مقالات شمس تبریزی. به تصحیح محمدعلی موحد، انتشارات خوارزمی، تهران ۱۳۶۹ خورشیدی
زبان ترکی تبریز از شاخه اغوزی مرکزیTurkic-Iranian contact areas: historical and linguistic aspects http://books.google.com/books?id=YB1UWaDMCKcC&pg=PA93&dq=%22iranic+dialect+of+tabriz%22&hl=en&sa=X&ei=CVtRT9ToM8aoiAKa-uC1Bg&ved=0CEEQ6AEwAg%23v=snippet&q=%22central%20oghuz%22%20tabriz&f=false زبانهای ترکی است. زبان ترکی آذربایجانی هشت گویش متفاوت دارد که در این میان، دو زیر شاخه گویشهای شرقی و غربی را می‌توان برشمرد. از میان گویش‌های شرقی می‌توان به گویش رایج در باکو پایتخت جمهوری آذربایجان اشاره کرد. گویشهای غربی هم خود به دو زیر شاخه ایرانی شمالی و ایرانی جنوبی تقسیم می‌شوند که زبان ترکی تبریز زیر شاخه شمالی آن است.There are eight Azerbaijani dialect groups: the Eastern dialect group that includes the dialect spoken in the capital city, Baku; the Western dialect group that includes a dialect called Kazakh that differs from the language Kazakh; the Central dialect group; the Northern dialect group; and the Southern dialect group. The Eastern Anatolian dialect is called Karapapak, which is not the same as the Turkic language Karakalpak. Two dialect groups are spoken in Iran: the Northern Iranian group, whose single dialect is spoken in the city of Tabriz, and the Southern dialect group.
سوبکم‌سف دوم با نام کامل سوبکم‌سف دوم سِخِم‌رَع واجخاو فرعونی مصری در دودمان هفدهم در دوره دوم میانی بود.
نام او در چندین منبع از جمله نگاره‌هایی بر روی سنگ‌های وادی حمامت در صحرای شرقی که به تعریف سفرهای اکتشافی برای منظورهای کشف معدن در دوران او می‌پردازند، دیده می‌شود. یکی از این سنگ‌نوشته‌ها به ویژه به سال هفتم پادشاهی او اشاره می‌کند.
او همچنین معبد منثو در مدامود را بسیار ارج نهاد و به تعمیر و تزیین آن همت کرد. سنگ‌نگاره‌ای در این معبد است که او را در حال هدیه دادن به خدایگان نشان می‌دهد.
همسر اصلی سوبکم‌سف یکم شهبانو نوبِمهات بوده است. نام پسر سوبکم‌سف دوم نیز همچون پدر سوبکم‌سف بود. تصویر او در حالی که در زیر و میان پاهای پدر قرار دارد در تندیس CG 386 قاهره که در ابیدوس پیدا شده به تصویر کشیده شده است.
کلاه‌قرمزی و بچه‌ننه سومین فیلم سینمایی بر اساس شخصیت کلاه قرمزی است که پس از "کلاه‌قرمزی و پسرخاله" و "کلاه‌قرمزی و سروناز" به نویسندگی حمید جبلی، ایرج طهماسب و به کارگردانی ایرج طهماسب ساخته شده‌است. حمید جبلی، ایرج طهماسب، خسرو احمدی، مهدی باطبی، عیسی یوسفی پور، بهادر مالکی، بنفشه صمدی و پوپک مظفری در این فیلم به ایفای نقش می‌پردازند.
فیلمبرداری این فیلم دی ۱۳۹۰ آغاز شد و در اسفند همان سال پایان یافت. فیلم از روز ۲۷ مرداد ۱۳۹۱ در اکران عید فطر به روی پرده سینماها رفت و در پنج روز اول اکران ۷۵۰ میلیون تومان فروش کرد.
همزمان با اکران این فیلم، پروین شمشکی تهیه‌کننده‌ای که برای نخستین بار کاراکتر کلاه قرمز و پسرخاله را معرفی کرد از نادیده گرفته شدن حقوق معنوی‌اش انتقاد کرد.
پسرعمه‌زا که از عید در خانه آقای مجری ساکن شده‌است، با گذاشتن هیزم در اجاق‌گاز، خانه را منفجر می‌کند و با شکایت همسایگان به زندان می‌افتد و …
برخی منتقدان برداشت‌هایی فراتر از متن دربارهٔ این فیلم ذکر کرده‌اند. آرمان اسلامبولچی، روزنامه‌نگار و محقق علوم رسانه دانشگاه خرونینگن در نوشتاری به نام «کلاه‌قرمزی و بچه‌ننه: فیلمی برای نخندیدن» دربارهٔ این فیلم نوشته‌است: «فیلم‌ساز در درجهٔ اول می‌داند که مخاطب اصلی‌اش دیگر بچه‌ها نیستند… بعد می‌رود سراغ مسایلی که گفتیم و اصلاً خنده دار نبودند. فقر، تصاویری بدون توضیح از یک کودک که شبیه‌بچه‌های خیابانی است (و من فکر می‌کنم واقعاً از میان بچه‌های خیابانی انتخاب شده) زن‌هایی که خودشان قبول دارند تنها کارشان شستن و رفتن است و خانوادهٔ محترمی که برای خوردن یک وعده صبحانه، چیزی بیشتر از چند تکه نان خشک ندارند، اما زیاد به روی‌خودشان نمی‌آورند که بی‌چیز شده‌اند. پلیس‌های بی‌دست و پا و آدم‌هایی که بازیگر نیستند، آدم‌های معمولی کوچه خیابانند و خودشان آن‌قدر گیر هستند که حتی حاضر نیستند مستراح مغازه یا خانه‌شان را در اختیار یک کودک قرار دهند که دارد فشار سختی را تحمل می‌کند! اما فیلم‌ساز بعد از نمایش این مسایل که بیشتر نماد مسایل جدی اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی هستند، به سرعت با صحنه‌هایی از ساز و آواز و نوعی کمدی که زیاد هم خنده‌دار نیست (که بیشتر مسخره است) نمادین بودن فیلمش را تکذیب می‌کند.»وب‌سایت پندار: کلاه‌قرمزی و بچه‌ننه: فیلمی برای نخندیدن
کلاه‌قرمزی و سروناز فیلمی ایرانی به کارگردانی ایرج طهماسب و محصول سال ۱۳۸۱ است. این فیلم پس از فیلم‌های "کلاه‌قرمزی و پسرخاله" (۱۳۷۳)، "یکی بود یکی نبود" (۱۳۷۹) و "دختر شیرینی‌فروش" (۱۳۸۰) چهارمین فیلم بلند ایرج طهماسب در مقام کارگردان است
"کلاه‌قرمزی و سروناز" با میانگین بهای بلیت ۵۵۰ تومان موفق شد نزدیک به ۵۵۰ میلیون تومان به‌عنوان پرفروش‌ترین فیلم سال هم دست یابد.
کلاه قرمزی پس از سال‌ها مردود شدن، بالاخره در امتحانات مدرسه‌اش قبول می‌شود و به عنوان شاگرد ممتاز مدرسه معرفی می‌شود؛ طوری که حتی تصویرش از تلویزیون نیز پخش می‌گردد. حالا بنا به قولی که داده شده آقای مجری باید برایش یک دوچرخه بخرد ولی او توانایی مالی ندارد. در همین زمان تلفنی از سوی عموی کلاه قرمزی که قرمزی بزرگ نام دارد، به او می‌شود و کلاه قرمزی را همراه آقای مجری و نرگس به منزل مجللش دعوت می‌کند. در آن دیدار عموی کلاه قرمزی یک دوچرخه با ارزش به او هدیه می‌دهد. اما چندی بعد در جریان یک دزدی از منزل آقای مجری و نرگس که کلاه قرمزی نزد آن‌ها زندگی می‌کند، دوچرخه او نیز به سرقت می‌رود. پس از آن کلاه قرمزی از خانه قهر می‌کند و پیش عمویش می‌رود. کلاه قرمزی دوچرخه را در خانه عمو نزد مشاورش اژدر می‌بیند که توسط سارقین به وی تحویل داده می‌شود. اژدر کم‌کم کلاه قرمزی را در منزل قرمزی بزرگ به عنوان یک مزاحم می‌بیند. مزاحمی که خیلی زود وجود شخص دیگری در آن منزل به نام سروناز را کشف می‌کند که بنا به توطئه اژدر از پدرش یعنی همان عموی کلاه قرمزی، دور نگه داشته می‌شود. کلاه قرمزی سروناز را نزد عمو می‌آورد ولی اژدر با کمک همان سارقین برای سر به نیست کردن کلاه قرمزی، او و سروناز را می‌دزدند. آقای مجری و نرگس و پسرخاله هم برای کشف موضوع به خانه عمو می‌آیند. کلاه قرمزی که با اقدامات خود سارقان را عاجز کرده‌است، به اژدر عودت داده می‌شود و حالا همگی برای نجات سروناز به دنبال اژدرخان می‌روند. در محل درگیری کلاه قرمزی توسط اژدر به گروگان گرفته می‌شود ولی بالاخره آقای مجری او را از چنگ اژدر نجات می‌دهد و توطئه اژدر برای تصاحب ثروت عموی کلاه قرمزی بی‌نتیجه می‌ماند. قرمزی بزرگ با حضور کلاه قرمزی و سروناز و آقای مجری و پسرخاله جشن تولدش را برگزار می‌کند.
کلاه قرمزی ۹۱ سومین سریال نوروزی کلاه قرمزی پس از کلاه قرمزی ۸۸ و کلاه قرمزی ۹۰ است. در این مجموعه که شخصیت‌های عروسکی مهمان آقای مجری (ایرج طهماسب) هستند، داستان‌ها و قصه‌های جذابی را اجرا می‌کنند.
جیگر، همساده، دختر عمه‌زا و نی نی از جمله شخصیت‌های عروسکی اضافه شده در سال ۹۱ در کنار شخصیت‌های دیگر هستند.
در دوازدهم اسفند ۱۳۹۰ خبر رسید که کلاه قرمزی ۹۱ بلافاصله بعد از پایان فیلم سینمایی کلاه قرمزی و بچه ننه کلید خورده‌است.
در ابتدا گفته می‌شد که به دلیل فیلم‌برداری این فیلم سینمایی کلاه قرمزی نوروز ۹۱ به تلویزیون نمی‌آید، اما این اتفاق افتاد. به گفته عوامل آن از دوازدهم اسفند تمرین‌ها شروع شد و فیلمبرداری روز ۲۲اسفند آغاز شد و تا ۱۱فروردین ۱۳۹۱ ادامه داشت.
پخش این سریال از ۲۹ اسفند ۱۳۹۰ آغاز شد. ۱۴ قسمت آن در نوروز و ۴ قسمت دیگر آن در مناسبت‌های مختلف روی آنتن رفتند.
سال ۱۳۹۱ سال کلاه قرمزی است
خسرو احمدی (زاده در قائمشهر) بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون اهل ایران است. او با بازی در مجموعه تلوزیونی النگ و دولنگ به کارگردانی ایرج طهماسب به شهرت
رسید.
احمدآباد (جرقویه)، روستایی از توابع بخش جرقویه علیا شهرستان جرقویه در استان اصفهان ایران است. این روستا در ۱۶۰ کیلومتری جنوب‌شرقی شهر اصفهان ۸۰ کیلومتری شهر شهرضا و در ٨۰ کیلومتری شهر ورزنه واقع شده‌است. جمعیت این روستا حدود ۴۵۲ نفر می‌باشد.
این روستا در عرض جغرافیایی۸۳۲۴۱۲۲°۳۱ و طول جغرافیایی ۵۸۹۷۰۷۴°۵۲ قرار دارد.
شمال: روستای فیض‌آباد و روستای حارث‌آباد (که آخرین روستاهای منطقه جرقویه علیا هستند و با استان یزد هم‌مرز می‌باشند)،
جنوب: سینه سر تختی،
شرق: مزارع سعادت ابادوروستای مبارکه، روستای رامشه، روستای مالواجرد و سپس شهر حسن‌آباد،
غرب: روستای اسفنداران (که بعد از آن جاده‌ای است که به سمت ایزدخواه و شهرستان آباده قرار دارد).
منطقهٔ احمداباد دارای کشاورزی محدود که منابع آن معمولاً سفره‌های زیرزمینی قنات چاه و چشمه‌است و عمدهٔ محصول میوه این باغات انار است؛ اخیراً نیز کشت نهال پسته در این روستا آغاز شده‌است.
سنتری الکیو، (زاده ۱۷ ژوئن ۱۸۶۲ – در گذشته ۲۴ ژوئیه ۱۹۳۰) یک سیاستمدار، نویسنده و روزنامه نگار فنلاندی بود. هم چنین وی به عنوان پدر ایدلوژیک حزب میانه روی فنلاند به شمار می‌آید.
سنگ‌نوشته کاخ دروازه کشورها در دیواره‌های کاخ دروازه کشورها، بالای چهار پیکر بزرگ حیوانات و در تخت جمشید قرار دارد. این کتیبه‌ها در ۴ سری و در ۳ زبان در این کاخ نقر شده‌است. چیدمان کتیبه‌ها به نحوی است که در هر ۴ سری، متن بابلی به سمت اندرون کاخ و بنا، متن پارسی در میان دو زبان دیگر و متن ایلامی در جهت خارجی و بیرونی دروازه حک شده‌است. ستایش اهورامزدا، معرفی خشایارشا و خاندان او، ثبت ساخت و تکمیل کاخ دروازه کشورها، موضوع کتیبه‌ها را تشکیل می‌دهد. این سنگ‌نوشته‌ها به فرمان خشایارشا ایجاد شده‌است.
خدای بزرگ (است) اهورمزدا که این زمین را آفرید، که این آسمان را آفرید، که شادی مردم را آفرید که خشایارشا را شاه کرد، یک شاه از بسیاری، یک فرماندار از بسیاری.
من خشایارشا، شاه بزرگ، شاه شاهان، شاه کشورهای شامل همه گونه مردم، شاه در این زمین بزرگ دور و دراز، پسر داریوش شاه هخامنشی.
خشایارشا گوید: به خواست اهورمزدا این دالان همه کشورها را من ساختم، بسیار چیزهای زیبای دیگر در این پارس کرده شده که من کردم و پدر من کرد. هر کاری که بدیده زیبا است آن همه را بخواست اهورمزدا کردیم.
خشایارشا گوید: اهورمزدا مرا و شهریاری مرا بپایاد و آنچه بوسیله من کرده شده و آنچه بوسیله پدرم کرده شده آن را اهورمزدا بپایاد.
سانتا کروز د مودلا، شهری در استان سیوداد رئال اسپانیا می باشد. این شهر در جنوب شرق منطقه خودگردان کاستیا-لامانچا قرار گرفته است.
این شهر در ناحیه اقلیمی قاره ای مدیترانه قرا داشته که با زمستان های سرد و تابستان های گرم و مقدار کم نم نسبی مشخص می شود. مدرکی که بر جا مانده به تاریخ نیمه دوم هزاره دوم پیش از میلاد اشاره دارد.
طرح‌واره یا شماتیک، نموداری برای نمایش عناصر یک سامانه است که به جای استفاده از تصاویر واقعی، با استفاده از نمادهای کلی ترسیم می‌شود. در طرح‌واره معمولاً کلیهٔ جزئیاتی که لازم نیست همراه طرح‌واره بیایند، حذف می‌شوند و گاهی عناصری غیرواقعی برای کمک به فهم بهتر استفاده می‌شود. برای مثال در یک نقشهٔ مترو که برای راهنمایی مسافران در نظر گرفته شده، ممکن است ایستگاه‌ها را با یک نقطه نمایش دهند؛ با وجود اینکه این نقطه شباهتی به ایستگاه واقعی ندارد، اما اطلاعات را بدون درهم‌ریختگی‌های دیداری به بیننده انتقال می‌دهد. طرح‌وارهٔ یک فرایند شیمیایی از نماد برای نمایش لوله‌کشی‌ها، شیرها، ظروف و دیگر اجزای سامانه استفاده می‌کند تا مسیرهای ارتباطی را مشخص‌تر و جزئیات فیزیکی را محدود کند. در یک نمودار مداری الکترونیکی، چیدمان نمادها ممکن است با چیدمان مدار فیزیکی متفاوت باشد. در طرح‌واره، نمادها به گونه‌ای آرایش می‌یابند که درکشان برای نویسنده آسان‌تر باشد.
شبه‌طرح‌واره، عناصر طرح‌واره را که کاملاً انتزاعی هستند با عناصری که تا حد ممکن واقعی هستند، ترکیب می‌کند. چنین طرحی سازشی بین یک نمودار کاملاً انتزاعی (مانند طرح‌وارهٔ متروی واشنگتن) و یک نمایش منحصراً واقعی است (مانند نمای هوایی واشنگتن).
در صنعت برق، از طرح‌واره‌ها معمولاً برای شرح‌دادن طراحی تجهیزات استفاده می‌شود. طرح‌واره‌ها معمولاً برای نگهداری و تعمیر سامانه‌های الکترونیکی و الکترومکانیکی استفاده می‌شوند. طرح‌واره‌های نخستین با استفاده از دست و به وسیلهٔ الگوهای استاندارد یا نمادهای از پیش چاپ‌شده رسم می‌شدند. اما امروزه اغلب از نرم‌افزارهای طراحی الکتریکی به کمک رایانه استفاده می‌شود.
در خودکارسازی طراحی الکتریکی، تا دهه ۱۹۸۰ میلادی، طرح‌واره‌ها تقریباً تنها نمایش رسمی مدارها بودند. به تازگی، با کمک پردازش رایانه‌ای، نمایش‌های دیگری نیز معرفی شده‌اند و زبان‌های برنامه‌نویسی مخصوصی برای اینکار گسترش یافته‌است، چراکه با گسترش و پیچیده‌شدن ناگهانی مدارهای الکتریکی، طرح‌واره‌های سنتی کمتر کاربرد عملی پیدا می‌کنند. برای نمونه، استفاده از زبان‌های توصیف سخت‌افزار برای طراحی مدارهای دیجیتال مدرن اجتناب‌ناپذیرند.همچنین نرم افزارهای گوناگونی همچون ePLAN جهت طراحی نقشه‌های شماتیک الکتریکی استفاده می‌شود.
طرح‌واره‌های مدارهای الکترونیکی به وسیلهٔ ابزارهای خودکارسازی طراحی الکترونیکی آماده می‌شوند که به آن‌ها ابزارهای گرفتن طرح‌واره گفته می‌شود. این ابزارها کاری فراتر از رسم سادهٔ وسایل و ارتباط آن‌ها انجام می‌دهند و معمولاً در کل جریان طراحی آی‌سی‌ها شرکت دارند و برای شبیه‌سازی و درستی‌سنجی مدار تحت طراحی، به دیگر ابزارهای خودکارسازی طراحی الکترونیک پیوند می‌خورند.
در طراحی سامانه‌های قدرت، استفاده از یک طرح‌واره به نام نمودار تک‌خطی برای نمایش پست‌های الکتریکی و سامانه‌های توزیع یا حتی کل شبکهٔ نیروی الکتریکی بسیار رایج است. چنین نمودارهایی جزئیاتی را که ممکن است در هر سه فاز شبکه تکرار شوند، ساده و فشرده می‌کنند و تنها یکی از سه عنصر به کار رفته را نمایش می‌دهند.
طرح‌واره‌ها کاربرد گسترده‌ای در راهنماهای تعمیر دارند تا به کاربران در فهم ارتباط اجزای داخلی کمک کنند و دستورالعملی تصویری را برای بازسازی مکانیکی اجزا فراهم آورند. بسیاری از دفترچه‌های راهنمایی تعمیر خودرو و موتورسیکلت، تعداد زیادی از صفحات خود را به طرح‌واره‌ها اختصاص می‌دهند.
در صنعت الکترونیک نرم افزار های متفاوت جهت رسم شماتیک مدارهای الکترونیک ایجاد شده است که بعضی از ان ها در زیر آورده شده است.
نستور فرناندو موسلرا مایکل ، متولد ۱۶ ژوئن سال ۱۹۸۶ در بوینس آیرس آرژانتین در تیم ملی فوتبال اروگوئه و گالاتاسرای نقش دروازه بان را بر عهده دارد. او ششمین دروازه بان برتر جهان در سال ۲۰۱۱، IFFHS انتخاب شد.
در پی یافتن سیارهٔ نپتون در ۱۸۴۶ یک اندیشهٔ چیره وجود داشت که شاید سیاره‌های دورتر از نپتون وجود داشته‌باشد. جست‌وجو در نیمهٔ سدهٔ نوزدهم میلادی برای یافتن آن آغاز شد، ولی با جستجوهای پرسیوال لوول در آغاز قرن بیستم بود که به اوج رسید. لوول سیارهٔ ایکس (Planet X) را برای توضیح اختلال‌هایی در مدار نپتون، به‌ویژه اورانوس و نپتون که گمان می‌شد جاذبهٔ یک سیارهٔ بزرگ ناپیدا باعث آن است، به‌کار برد.
کشف پلوتو از سوی کلاید تامبا در سال ۱۹۳۰ فرضیهٔ لوول را تأیید نموده و پلوتو در سال ۱۹۳۰ به‌طور رسمی به‌عنوان نهمین سیاره در نظر گرفته شد. در ۱۹۷۸ کشف گردید که پلوتو کوچک‌تر از آن‌ است که بتواند سیاره‌های غول گازی را تحت تأثیر گرانشی قرار دهد که نتیجهٔ این اندیشه جست‌وجو برای یک سیارهٔ دهم بود. در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ این جست‌وجوها هم با بررسی اندازه‌گیری‌های فضاپیمای وویجر ۲ رها شدند. این اندازه‌گیری‌ها نشان دادند که نابهنجاری‌هایی که وجودشان در مدار اورانوس نتیجه‌گیری شده بود در اثر خطای جزئی در برآورد جرم واقعی نپتون بوده‌است.Tom Standage (2000). The Neptune File: A Story of Astronomical Rivalry and the Pioneers of Planet Hunting. New York: Walker. p. 188. .
پس از سال ۱۹۹۲، کشف بسیاری از اجرام کوچک یخی با مدار مشابه یا حتی گسترده‌تر از پلوتو به این بحث منجر شد که آیا پلوتو هنوز باید بنام یک سیاره باقی بماند، یا اینکه آیا به آن جرم و همسایگان آن باید، مانند سیارک‌ها، رده و طبقه‌بندی جداگانهٔ خودشان داده شود. هرچند که تعدادی از اعضای بزرگ‌تر این گروه در ابتدا به عنوان سیاره تعریف شده بودند، در سال ۲۰۰۶ اتحادیهٔ بین‌المللی اخترشناسی پلوتو و بزرگ‌ترین همسایگان آن را در طبقه‌بندی خود به عنوان سیاره‌های کوتوله دانست و نپتون را دورترین سیاره شناخته شده در منظومهٔ خورشیدی اعلام کرد.http://www.iau.org/static/resolutions/Resolution_GA26-5-6.pdf "IAU 2006 General Assembly: Resolutions 5 and 6" (PDF). International Astronomical Union. 2006-08-24.
داوری نام یک آلبوم استودیویی از گروه موسیقی راک بریتانیایی، آناتمااست که در ۲۱ ژوئن ۱۹۹۹ عرضه شد.این آلبوم اولین آلبومی بود که گروه از وجود دانک پترسون استفاده نکرد، دانک کسی بود که در دو آلبوم قبل نقش تاثیر‌گذاری در نوشتن آهنگ‌ها ایفا کرده بود.از این آلبوم به بعد گیتاریست گروه دنییل کاوانا نقش خود را به عنوان آهنگساز ایفا کرد و اکثر آهنگ‌های گروه توسط وی نوشته شده است.متن صفحه.مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا انگلیسی،
آهنگ "One Last Goodbye" به مادر برادران کاوانا تقدیم شده است که در سال ۱۹۹۸ از دنیا رفت.
این آلبوم در مکان ۱۵۱ آلبوم‌های سال ۱۹۹۹ بریتانیا قرار گرفت.
قطب‌الزمان محمد ابو طاهر مروزی یک فیلسوف برجسته ایرانی سده ۱۲ از خوارزم بود.
وی در سال ۱۱۴۴ در سرخس درگذشت.
شراب شیراز نام یک کتاب ادبی است که توسط ایوان تورگنیف، نویسندهٔ اهل روسیه نوشته شده‌است.
شاخه‌های سبز نام یک کتاب ادبی است که توسط ویلیام فالکنر، نویسندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا نوشته شده‌است.
شکارگاه نام یک کتاب ادبی است که توسط آنتوان چخوف، نویسندهٔ اهل روسیه نوشته شده‌است.
شهریار کوهسار نام یک کتاب ادبی است که توسط ادمون آبو، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده‌است.
شیطان و خدا نام نمایش‌نامه است که توسط ژان پل سارتر، فیلسوف اهل فرانسه در سال ۱۹۵۱ میلادی نوشته شده‌است.
موضوع این نمایشنامه سرگذشت مردی است که می‌خواهد آزادانه اول «بدی» را و سپس «خوبی» را تجربه کند. پس نخست شیطان و سپس خدا را سرمشق خود قرار می‌دهد. اما بیهودگی این انتخاب را درمی‌یابد؛ زیرا کاری عبث است که در انزواء و به دور از جامعه صورت می‌گیرد. صحنه وقایع در آلمان دوره رنسانس می‌باشد در آن زمان که زمین‌داران با زمین‌داران و روستائیان با زمین‌داران می‌جنگند. گوتس، سردار جنگ، که فرزند حرام‌زاده مادری از طبقه اشراف و پدری از طبقه دهقان است، نخست تصمیم گرفته است که بدی کند؛ دست به غارت می‌زند و می‌جنگد و به یارانش خیانت می‌کند؛ ولی سرانجام بدی به نظرش یکنواخت می‌آید و از اینکه همواره باید رذالتهای تازه‌ای ابداع کند خسته می‌شود. در رویارویی با کشیشی که هاینریش نام دارد تصمیم می‌گیرد که از این پس خوبی کند و مرد مقدسی شود. اما انگیزه او عشق به بشر نمی‌باشد، بلکه میل رسیدن به جایگاه است…
متن کتاب شیطان و خدا، به‌صورت حروف‌چینی مجدد براساس نسخه چاپ ۱۳۵۱ ترجمه ابوالحسن نجفی، انتشارات نیل، قطع رقعی ۲۴۲ صفحه
صبح آوریل نام رمانی است که توسط هوارد فاست، نویسندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا نوشته شده‌است. این کتاب را حسن پستا به فارسی ترجمه کرده‌است.
صد بند نام یک کتاب ادبی است که توسط رابیندرانات تاگور، نویسندهٔ اهل هند نوشته شده‌است.
صندلی‌ها (به فرانسوی "Les Chaises") نام یک نمایشنامه است از اوژن یونسکو، نویسندهٔ اهل رومانی، که احمد کامیابی مسک به پارسی برگردانده است.https://openlibrary.org/works/OL16812154W/Sandaliha این کتاب یکی از آثار ادبی برجستهٔ جهان در قرن بیستم است که در قالب نمایشنامه می‌باشد.
مهدی زمانیان و سحر داوری نیز این نمایشنامه را به پارسی برگردانده‌اند.
طوطی سبز نام یک کتاب ادبی است که توسط آرتور شنیتسلر، نویسندهٔ اهل اتریش نوشته شده‌است.
طوفان نام یک کتاب ادبی است که توسط ماکسیم گورکی، نویسندهٔ اهل روسیه نوشته شده‌است.
عبرت بودا نام یک کتاب ادبی است که توسط ویسنته بلاسکو ایبانز، نویسندهٔ اهل اسپانیا نوشته شده‌است.
عروسی خون نمایشنامه‌ای تراژیک اثر فدریکو گارسیا لورکا، نویسندهٔ اسپانیایی است. این نمایشنامه یکی از آثار ادبی برجستهٔ جهان است.. این اثر در سال ۱۹۳۲ نوشته شد و در ۱۹۳۳ در مادرید و بوینس آیرس به نمایش درآمد. منتقدان این اثر را به همراه یرما و خانه برناردا آلبا به عنوان "سه‌گانه‌ای روستایی" طبقه بندی می کنند. برنامهٔ لورکا برای "سه‌گانهٔ زمین اسپانیایی" با مرگ او ناتمام ماند.
عشق و عصیان نام یک کتاب ادبی است که توسط آناتول فرانس، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده‌است. این کتاب یکی از آثار ادبی برجستهٔ جهان است نام دیگر این کتاب زنبق سرخ میباشد.
عشق و عفت نام یک کتاب ادبی است که توسط شاتو بریان، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده‌است. در سال ۱۳۲۴ این کتاب از فرانسوی به فارسی توسط محمد حسین فروغی ملقب به ذکاالمللک اول ترجمه و به دستور ناصرالدین شاه چنانچه در دیباچه کتاب آمده‌است به کتابت نستعلیق در سال ۱۳۲۹ قمری نگاشته و به عبدالحسین خان سرباز میرپنج فرماندهٔ لشکر آذربایجان تقدیم شده‌است.
عشق نخستین نام یک کتاب ادبی است که توسط ایوان تورگنیف، نویسندهٔ اهل روسیه نوشته شده‌است. این کتاب عشق بین یک دختر ۲۱ ساله و یک پسر ۱۶ ساله را بیان می‌کند و یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
ترانه کهن و شیرین عشق نام نمایشنامه‌ای است که توسط ویلیام سارویان، نویسندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا نوشته شده‌است. نام این نمایشنامه از آهنگ قدیمی ایرلندی به همین نام گرفته شده است.
عشق و یک دروغ نام یک کتاب ادبی است که توسط مارگارت وست (زاده ۱۹۲۱)، نویسندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا نوشته شده‌است.