moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
میشیو سوزوکی (۱۸۸۷–۱۹۸۲) در سال ۱۹۰۹ کارخانه نساجی سوزوکی را در روستای ساحلی کوچکی، در هاماماتسو راه‌اندازی کرد. این کارخانه به موفقیت غیرقابل توصیفی دست یافت، زیرا سوزوکی منسوجات بافتنی برای صنایع بزرگ ابریشم ژاپن تولید می‌کرد.
در سال ۱۹۲۹، میشیو سوزوکی یک دستگاه بافت پارچه جدید اختراع کرد، که به کشورهای خارجی نیز صادر شد. پس از آن این شرکت شروع به ابداع و ثبت اختراعاتش نمود و بیش از ۱۲۰ حق اختراع به نام خود ثبت کرد. دوره ۳۰ ساله اول این شرکت نیز به گسترش و تولید این ماشین‌آلات پیچیده نساجی اختصاص یافت.
سوزوکی به‌رغم موفقیت در زمینه نساجی، به دلیل اشتیاق بالا و علاقه به تولیدات متنوع، در صدد تغییر کاربری کارخانه خود برآمد. او پس از بررسی فراوان دیگر تولیدات و با توجه به نیاز آن زمان مردم، به این نتیجه رسید که تولید خودروهای کوچک می‌تواند بهترین و عملی‌ترین کار باشد.
این پروژه در سال ۱۹۳۷ شروع شد و پس از طی دو سال، سوزوکی چندین مدل اولیه مختلف ساخته بود. این خودروهای اولیه به وسیله موتورهای نوآورانه چهارسیلندر چهارزمانه با مایع خنک‌کننده به حرکت درمی‌آمدند. این موتور با جابه‌جا کردن فقط ۸۰۰ سی‌سی از گنجایش موتور و با داشتن میل لنگ و جعبه دنده آلومینیومی، بیش از ۱۳ اسب‌بخار نیرو تولید می‌کرد.
با آغاز جنگ جهانی دوم، دولت ژاپن تولید خودروهای کوچک شهری را غیرضروری دانست و برنامه‌های سوزوکی با شکست مواجه شد، بنابراین شرکت به تولید منسوجات بازگشت. این تجارت با ورود کشتی‌های حامل پارچه به ژاپن، بسیار ترقی کرد و آینده سوزوکی با افزایش سفارشات پرشماری که از کارخانجات بومی دریافت می‌کرد، روشن شد، ولی این موفقیت دوام چندانی نیافت و بازار پارچه در سال ۱۹۵۱ سقوط کرد.
سوزوکی پس از این شکست، دوباره تصمیم به بازگشت به خودروسازی گرفت. پس از جنگ، مردم ژاپن نیاز بسیاری به یک وسیله نقلیه شخصی مطمئن و ارزان داشتند. شماری از کارخانه‌ها شروع به تولید و عرضه موتورهای گازسوز قابل نصب بر روی دوچرخه کردند و سوزوکی نیز نخستین دوچرخه موتوردار خود، با نام "پاور فری" را تولید کرد. این دوچرخه دارای یک موتور دوزمانه ۳۶ سی‌سی، با قدرت یک اسب‌بخار بود، که توانایی ویژه‌ای نسبت به دیگر موتورهای دوچرخه داشت.
این ویژگی دوچرخه‌سوار را قادر می‌ساخت که موتور را به سه حالت مختلف تنظیم کند و بتواند با کمک موتور و بدون کمک آن رکاب بزند یا بدون رکاب تنها قدرت موتور را استفاده کند. این اختراع به قدری مورد توجه قرار گرفت، که دولت یارانه و کمک مالی بزرگی برای ادامه پژوهش‌ها بر روی مهندسی موتورسیکلت به کارخانه سوزوکی اعطا کرد.
سوزوکی در سال ۱۹۵۳ با برنده شدن موتور دایموند فری ۶۰ سی‌سی کوچک خود در تپه نوردی‌های کوه فوجی، به نخستین پیروزی خود در مسابقات موتور سواری دست یافت که این پیروزی‌ها، سالیان سال برای سوزوکی ادامه داشت.
با آغاز دهه ۱۹۶۰ میلادی، سوزوکی شش هزار موتورسیکلت در ماه تولید می‌کرد و نام خود را رسماً به سوزوکی موتور تغییر داد. این شرکت پس از موفقیت‌هایش در زمینه موتورسیکلت، یک خودرو موفق‌تر به نام سوزوکی سوزولایت تولید کرد، که در این خودرو نیز ابداعات قابل‌توجهی تعبیه شده بود. در ۱۹۶۹ کارخانه موتورسیکلت‌سازی سوزوکی در شهر اویابه، تویاما شروع به‌کار کرد.
در سال ۱۹۶۱ سوزوکی کری و در ۱۹۶۵ نیز سوزوکی فرانتی ۸۰۰ عرضه شد. در ۱۹۶۷ نخستین کارخانه مونتاژ موتورسیکلت‌های سوزوکی در خارج از ژاپن، در کشور تایلند فعالیت خود را آغاز نمود. در سال ۱۹۶۸ کارخانه سوزوکی در شهر ایواتا، شیزوئوکا تأسیس شد. سپس در اواخر همین سال از خودروی سوزوکی فرانتی رونمایی شد.
در سال ۱۹۷۰ کارخانه سوزوکی در کوسای، شیزوئوکا فعالیت خود را آغاز نمود، در همین سال (۱۹۷۰) خودروی چهارچرخ محرک این شرکت بنام سوزوکی جیمنی به بازار عرضه شد.
در ۱۹۷۱ کارخانه‌ای دیگر در شهر تویوکاوا، آیچی راه‌اندازی شد، که در زمینه تولید موتورسیکلت‌های متوسط و بزرگ فعالیت می‌نمود. در سال ۱۹۷۲ شرکت تولید قطعات سوزوکی در استان آکیتا ژاپن راه‌اندازی شد، که همان‌طور که از نامش مشخص است، وظیفه تأمین قطعات خودروهای ساخت این شرکت را بر عهده داشت. در ۱۹۷۳ نخستین شعبه سوزوکی در انتاریو، کانادا افتتاح و شرکت «سوزوکی کانادا» تأسیس شد.
در سال ۱۹۷۷ خودروی دو در سوزوکی کروو عرضه شد، که در سال بعد مدل چهار در همین مدل نیز ساخته و وارد بازار ژاپن شد. در ۱۹۷۸ اوسامو سوزوکی به‌عنوان مدیر عامل اجرایی و جیتسوئیجیرو سوزوکی نیز به‌عنوان رئیس هیئت مدیره این شرکت منصوب شدند.
شرکت سوزوکی در سال ۱۹۸۰ با معرفی سه خودروی الکتریکی (هیبریدی)، در سیدنی، استرالیا نیز شعباتی راه‌اندازی کرد. در ۱۹۸۰ فروش این شرکت از مرز ۵۰۰ میلیارد ین گذشت و در پی آن، یک سال بعد یعنی در ۱۹۸۱ سوزوکی مشارکت خود را با شرکت‌های خودروسازی جنرال موتورز و ایسوزو آغاز نمود.
در ۱۹۸۲ جنرال موتورز اقدام به خریداری ۵٫۳٪ درصد از سهام شرکت سوزوکی کرد. سال ۱۹۸۲ یکی از موفق‌ترین سال‌ها در تاریخ سوزوکی محسوب می‌شود. در اواسط این سال، شرکت سوزوکی قراردادی با شرکت پاکو امضاء و با مشارکت آن، شرکت پاک سوزوکی موتور را در شهر کراچی، پاکستان تأسیس نمود، سپس کارخانه مونتاژ خودروهای را در کراچی راه‌اندازی کرد.
سوزوکی همچنین در پی انعقاد قرارداد با دولت هند، یک شرکت در هندوستان با نام ماروتی سوزوکی تأسیس کرد. در اواخر سال ۱۹۸۲ نیز خودروی سوزوکی آلتو به بازار عرضه شد.
در ۱۹۸۳ دومین کارخانه سوزوکی در شهر کوسای، شیزوئوکا ساخته شد، که در زمینه تولید خودروهای کامپکت فعالیت می‌نمود. در همین سال (۱۹۸۳) دو خودرو نیز طراحی و ساخته شدند که عبارتند از: سوزوکی مایتی بوی و سوزوکی سوییفت.
در ۱۹۸۴ نخست سوزوکی نیوزیلند، سپس سوزوکی فرانسه و سوزوکی آلمان به‌عنوان شرکت‌های تابعه این شرکت تأسیس شدند. در ۱۹۸۸ سوزوکی اسکیود به تولید انبوه رسید و در ۱۹۸۹ سوزوکی اسکیود در بازار ایالات متحده آمریکا عرضه گردید.
در سال مالی ۱۹۹۱ فروش سوزوکی از مرز ۱ تریلیون ین عبور کرد. در همین سال شرکت مگیار سوزوکی به‌عنوان شرکت تابعه این شرکت در مجارستان راه‌اندازی شد.
در ۱۹۹۲ تولید خودروهای سوزوکی با مشارکت شرکت خودروسازی دوو در کره جنوبی آغاز گردید. در ۱۹۹۳ از مدل‌های سوزوکی کاپوچینو و سوزوکی واگن آر رونمایی شد.
در سال ۱۹۹۴ تولیدات شرکت تابعه ماروتی سوزوکی، به یک میلیون دستگاه رسیده بود. در ۱۹۹۸ جنرال موتورز میزان سهام خود را در سوزوکی به ۱۰٪ درصد افزایش داد.
در سال ۲۰۰۰ جنرال موتورز اقدام به خریداری ۱۰٪ درصد دیگر از سهام سوزوکی نمود، که در مجموع مالک ۲۰٪ درصد از سهام این شرکت گردید. در سال ۲۰۰۱ در نمایشگاه خودروی ژنو از سوزوکی آیرو رونمایی شد.
شرکت سوزوکی در سال ۲۰۰۳ مقام اول تولید خودروهای کوچک ژاپن را از آن خود کرد و نخستین خودروی کوچک هیبریدی خود را نیز تولید نمود. در سال ۲۰۰۶ سوزوکی دو مدل را به بازار خودرو جهانی عرضه کرد، نخست در نمایشگاه خودرو ژنو خودروی سوزوکی اس‌ایکس۴، سپس در نمایشگاه خودرو نیویورک سوزوکی ایکس‌ال۷.
در سال ۲۰۰۸ نیز نخستین موتورسیکلت انژکتوری خود را معرفی کرد، در همین سال جنرال موتورز سهام خود در سوزوکی را به ۳٪ درصد کاهش داد.
در سال ۲۰۱۰ میلادی، گروه فولکس‌واگن ۱۹٫۹۰٪ درصد از سهام سوزوکی را خریداری کرد.
اکنون سوزوکی نهمین خودروساز بزرگ جهان از لحاظ تیراژ تولید است و با داشتن بیش از ۴۵ هزار کارمند در سراسر جهان، ۳۵ کارخانه بزرگ در ۲۳ کشور جهان و ۱۳۳ مرکز توزیع و عرضه خودرو در ۱۹۲ کشور، درآمد سالانه‌ای بالغ بر ۲۶ میلیارد دلار دارد.
از سال ۱۹۸۵ سوزوکی اقدام به مشارکت با شرکت‌های خودروسازی مطرح جهان نمود، که شماری از خودروهای تولید شده در زیر درج شده‌است:
هم‌اکنون تنها دو مدل از خودروهای شرکت خودروسازی سوزوکی، در بازار خودروی ایران موجود می‌باشد، که هر دو مدل نیز از طریق شرکت ایران خودرو عرضه می‌گردد. این خودروها عبارتند از:
همچنین شرکت تک تاز موتور تنها نماینده رسمی موتورسیکلت‌های سوزوکی در ایران به تولید و مونتاژ چند نسل از موتورسیکلت‌های سوزوکی مشغول می‌باشد.
ازجمله این موتورسیکلت‌ها عبارتند از:
GS125
DR200SE
DR400z
GSX150 - SF
GW250 INAZUMA
پونتیاک شرکت خودروسازی آمریکایی است، که در سال ۱۹۲۶ فعالیت اصلی خود در صنعت خودروسازی را به‌عنوان شرکت زیرمجموعه‌ای از شرکت اوکلند موتور، که خود از شرکت‌های تابعه کمپانی جنرال موتورز به‌شمار می‌آمد، آغاز نمود.
در سال‌های نخست فعالیت پونتیاک در صنعت خودروسازی آنچنان موفق عمل کرد، که از شرکت مالک خود؛ اوکلند نیز مشهورتر گشت، تا جایی‌که در سال ۱۹۳۳ جایگزین اوکلند شد. شرکت پونتیاک خودروهای تولیدی خود را در کشورهای ایالات متحده آمریکا، کانادا و مکزیک، با مدیریت جنرال موتورز عرضه می‌کرد.
در تاریخ ۲۷ آوریل ۲۰۰۹ در پی مشکلات مالی به وجود آمده که حاصل بازسازی و تجدید ساختار شرکت پونتیاک بود، جنرال موتورز اعلام نمود که تا پایان سال ۲۰۱۰ تولید خودروهای پونتیاک متوقف خواهد شد و این کمپانی نیروی خود را بر تولید خودروهای شورولت، بیوک، کادیلاک و جی‌ام‌سی متمرکز خواهد کرد. آخرین خودروی پونتیاک در اوایل سال ۲۰۱۰ تولید و در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۰ نیز آخرین نمایندگی فروش این شرکت، تعطیل شد.Pontiac Headed for Junk Yard - WSJ.com
در سال ۱۸۹۹ کارخانه تولید واگن و فنر پونتیاک توسط آلبرت نورث و هری همیلتون تأسیس گردید. شش سال بعد، در ۱۹۰۵ این کمپانی با خریداری شرکت رپید تراک، که بخش تولید کامیون شرکت خودروسازی رپید موتور محسوب می‌شد، تولید کامیون‌های سبک را آغاز کرد. در سال ۱۹۰۷ همیلتون و نورث تصمیم به تولید خودروهای سواری گرفتند.
اولین اتومبیل پونتیاک در سال ۱۹۰۷ تولید شد و مورد توجه و استقبال علاقه‌مندان صنعت خودروسازی قرار گرفت.
شرکت خودروسازی اوکلند موتور که در تاریخ ۲۸ اوت ۱۹۰۷ توسط ادوارد مورفی تأسیس شده بود، در ماه نوامبر سال ۱۹۰۸ با بخش خودروسازی شرکت پونتیاک ادغام گردید و در پی آن، شرکت تازه تأسیس، اقدام به تولید خودرو، تحت برند اوکلند نمود.
در ژانویه سال ۱۹۰۹، مدیرعامل وقت جنرال موتورز؛ ویلیام سی. دورانت ۵۰٪ درصد از سهام اوکلند موتور را خریداری کرد. یک سال بعد ۵۰٪ درصد دیگر سهام نیز پس از درگذشت ادوارد مورفی، رئیس شرکت اوکلند، به جنرال موتورز واگذار شد، که با تغییر مدیریت شرکت، نام اتومبیل‌های تولیدی این زیرمجموعه، مجدداً به پونتیاک تغییر پیدا کرد.
اولین مدل با مدیریت جنرال موتورز؛ پونتیاک سیکس نام داشت، که در سال ۱۹۲۶ تولید شد. تا سال ۱۹۲۹ شمار دویست هزار دستگاه از این خودرو به فروش رسید. در طول بحران‌های اقتصادی آمریکا در دهه ۱۹۳۰ این کمپانی نیز مانند مابقی کارخانجات خودروسازی از فروش پایینی برخوردار بود، اما با حمایت‌های کمپانی جنرال موتورز توانست به راه خود ادامه دهد.
پونتیاک در طول فعالیت تحت مدیریت جی‌ام، در سال‌های نخست، از مالک اصلی خود؛ اوکلند پیشی گرفت، بگونه‌ای که در اوایل دهه ۱۹۳۰ تمامی تلاش آن بر ابقای کمپانی اوکلند، مؤثر واقع نشد و اوکلند در سال ۱۹۳۳ منحل اعلام شد و پونتیاک به‌طور مستقیم، زیرمجموعه‌ای از جنرال موتورز گردید.
در سال ۱۹۳۴، مدل پونتیاک ایت با طرحی بسیار خوب ارائه شد که از این اتومبیل نیز تا سال ۱۹۳۷، تعداد ۲۰۰ هزار دستگاه به فروش رفت. این خودرو تا اواسط دهه ۱۹۴۰ یکی از بهترین تولیدات در ایالات متحده آمریکا محسوب می‌شد. یکی از علل موفقیت این خودرو، موتور هشت سیلندر آن بود. این موتور ۸ سیلندر بسیار قوی‌تر از موتورهای هشت سیلندر وی۸ کار می‌کرد."Car Body Splits Wide Open to Show Engine and Interior" "Popular Mechanics", January 1941 در ضمن از موتورهای شش سیلندر تولید شده در این کمپانی نیز، در خودروهای شورولت استفاده می‌شد. اگرچه این کمپانی به علت سوددهی بیشتر، از قسمت‌هایی از بدنه اتومبیل‌های دیگر کارخانه‌ها، استفاده می‌کرد. با این وجود محصولات آن در مقایسه با تولیدات شرکت‌های دیگر، کاملاً متفاوت بود.
از سال ۱۹۴۲ با وقوع جنگ جهانی دوم، پونتیاک برای مدت ۷ سال، تولیداتش را متوقف کرد و همانند کلیه شرکت‌های خودروسازی، اقدام به ساخت تجهیزات دفاعی و خودروهای نظامی نمود.
نخستین اتومبیل پونتیاک که پس از جنگ جهانی دوم طراحی شد، خودروی سایز بزرگ پونتیاک چیفتن بود، که در ۱۹۴۹ وارد بازار شد. سپس پونتیاک کاتالینا؛ در ۱۹۵۰ و پونتیاک پث‌فایندر؛ در ۱۹۵۳ عرضه شدند. یک سال بعد، در ۱۹۵۴ نیز پونتیاک استارچیف تولید گردید.
در اواسط دهه ۱۹۵۰، این شرکت اتومبیل‌هایی تمام هیدرولیک و کاملاً اتوماتیک را تولید کرد و در سال ۱۹۵۵ نیز توانست با بهره‌گیری از موتور جدید هشت سیلندر وی۸ و استفاده از نیروی برق ۱۲ ولت، فروش خود را به ۵۳٫۰۰۰ دستگاه در سال برساند.
در اواخر دهه ۱۹۵۰ اتومبیل‌های شرکت پونتیاک پهن‌تر، کشیده‌تر و کم‌ارتفاع‌تر بودند، که نخستین مدل از این کلاس، پونتیاک پاریسین بود و در سال ۱۹۵۸ عرضه شد. مدل پونتیاک تمپست محصول سال ۱۹۶۱، خودرویی چهار سیلندر با بازدهی بسیار بالا بود.http://clubs.hemmings.com/clubsites/pontiactn/ohc6.pdf retrieved 4/19/2009
یک سال بعد، در ۱۹۶۲ شرکت اقدام به تولید مدل پونتیاک گراند پریکس نمود، که نه تنها بهترین خودروی سال ۱۹۶۲ گردید، بلکه تقاضا برای این خودرو بگونه‌ای بود، که تا سال ۲۰۰۸ برای ۴۶ سال به تولید و عرضه این مدل در قالب مدل‌های پونتیاک جی۸ و جی۶ در کشورهای ایالات متحده، کانادا و مکزیک ادامه داد.
پونتیاک در سال ۱۹۶۷ بعد از موفقیت فورد و شورولت در عرضه مدل‌های اسپورت، ساخت یک مدل جدید به نام پونتیاک فایربرد یا "پرنده آتشین" را شروع کرد. فایربرد از دو نوع موتور ۶ و ۸ سیلندر استفاده می‌کرد و از شاسی و بسیاری از قطعات شورولت کامارو بهره می‌برد.
مدل پونتیاک فایربرد تا سال ۱۹۶۹ روی خط تولید بود، اما در سال ۱۹۷۰ که نسل دوم این مدل به بازار وارد شد، با خود، موجی از هیجان را در میان دوستداران سرعت به ارمغان آورد...!
بحران بنزین دهه ۱۹۷۰ باعث شد، تا کمپانی دچار مشکل در زمینه فروش خودروهایش شود. از خودروهای تولید شده در این دهه می‌توان به مدل پونتیاک ترنس اسپورت اشاره کرد، که بیشتر شبیه اتومبیل‌های اروپایی بود، تا مدل‌های قبلی پونتیاک. در ۱۹۷۱ پونتیاک گراند ویل ساخته شد.
سال ۱۹۷۲ بدترین سال برای پونتیاک و مدل فایربرد آن بود، پیش‌لرزه‌های بحران نفتی سال ۱۹۷۳ از یک سو، اعتصاب کارکنان جنرال موتورز که مدت ۱۷۴ روز به طول انجامید، از سوی دیگر، تولید پونتیاک را بشدت کاهش داد. در این سال رینگ‌های کاملاً جدید که از اشکال شش گوش شبیه لانه زنبور تشکیل شده بود، به بازار آمد.
در سال ۱۹۷۳ مدل‌های مختلف اتومبیل‌های آمریکایی کوچک‌تر شدند و دلیل آن هم بالا رفتن قیمت نفت بود. در این سال پونتیاک تغییرات مختصری در قسمت جلویی این مدل‌ها ایجاد کرد و موتورها نیز نسبت به سال‌های قبل، ضعیف‌تر شدند.
در سال‌های دهه ۱۹۷۰ در حالی که خودروهای آمریکایی به سوی ژاپنی شدن به پیش می‌رفتند، پونتیاک یک مدل افسانه‌ای به نام پونتیاک لمان به بازار ارائه کرد. این اتومبیل که در حقیقت یک خودروی مسابقه‌ای مناسب، برای استفاده در خیابان بود، کاملأ به وسیله دست ساخته می‌شد. کارخانه، قدرت آن را ۳۱۰ اسب بخار اعلام کرد، که البته در عمل میزان نیروی تولیدی، بالاتر از این میزان بود.
پونتیاک با مدل لمان، به تنها سازنده اتومبیل‌های اسپورت اصیل آمریکایی تبدیل شد، زیرا تمام رقبا مدل‌های کوچک‌تری را معرفی کرده بودند. این کمپانی در دهه ۱۹۸۰ با شعار «ما هیجان را به شما هدیه می‌کنیم»، مدل دو سرنشینه پونتیاک فیرو را تولید کرد، که به خوبی گویای این شعار بود و با فائق آمدن بر مشکلات اقتصادی، توانست از فروش بالایی برخوردار شود.
در ۱۹۸۲ خودرو عضلانی در کلاس کوپه پونتیاک فایربرد (نسل سوم) تولید شد، که هرگز نتوانست موفقیت‌های نسل اول و دوم فایربرد را تکرار نماید. در سال ۱۹۸۴ خودروی اسپورت پونتیاک فیرو تولید شد. در ۱۹۸۹ نخستین خودروی مینی‌ون این شرکت؛ بنام پونتیاک ترنس اسپورت به بازار خودرو عرضه گردید.
پونتیاک از سال ۱۹۹۶ شروع به بازیابی گذشته و تولید مدل‌های قدیمی خود کرد. در ۱۹۹۹ مینی‌ون پونتیاک مونتانا را ارائه کرد و در سال بعد، به بازسازی، توسعه و طراحی مجدد پونتیاک بونویل، بر مبنای بدنه اولدزموبیل پرداخت.
در سال ۲۰۰۱ خودرو سایز متوسط در کلاس اس‌یووی کراس‌آور پونتیاک آزتک؛ در کارخانه راموس اریزپه، مکزیک ساخته شد. پونتیاک ویبه که یک خودروی کامپکت در کلاس هاچ‌بک بود، در سال ۲۰۰۲ ارائه گردید. پونتیاک جی۵ در ۲۰۰۴ تنها در بازار کانادا عرضه شد. در سال ۲۰۰۵ ابتدا این شرکت مدل اس‌یووی پونتیاک تورنت، سپس خودروی موتور جلو- محور عقب پونتیاک سالستیس را تولید کرد، که عرضه آن، تا ۲۰۰۹ ادامه داشت.
کمپانی پونتیاک با تولید خودروهای اسپورت خود، توانست به شهرتی جهانی دست یابد و تولیدات آن هنوز در لیست خودروهای مطرح جهان قرار دارد. در آوریل سال ۲۰۰۹ در پی تلاش‌های کم سود و مشکلات مالی، جنرال موتورز از قطع تولید پونتیاک در انتهای سال ۲۰۱۰ و تمرکز بر برندهای شورولت، کادیلاک، بیوک و جی‌ام‌سی خبر داد.
ساترن کورپوریشن، شرکت خودروسازی آمریکایی بود، که از شرکت‌های تابعه جنرال موتورز به‌شمار می‌آمد، که در تاریخ ۳۱ اکتبر ۲۰۱۰ خط تولید آن متوقف شد.
شرکت ساترن در ماه ژانویه ۱۹۸۵ در واکنش به حضور خودروسازهای ژاپنی و موفقیت در فروش خودروهای کم‌مصرف آن‌ها، توسط مدیریت وقت جنرال موتورز، در شهر اسپرینگ هیل، تنسی راه‌اندازی شد.
در ماه سپتامبر سال ۲۰۰۹، در پی صرف‌نظر کردن شرکت پنسکه اتوموتیو از خریداری این شرکت، ابرشرکت جنرال موتورز اقدام به متوقف کردن برند ساترن نمود، همچنین در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۰ کلیه مراکز فروش این شرکت را نیز در ایالات متحده آمریکا و کانادا تعطیل کرد.Saturn’s sudden death marks end of dream - The Driver's Seat- msnbc.com
کادیلاک شرکت خودروسازی آمریکایی است که در واقع نشان تجاری خودروهای لوکسی می‌باشد که توسط جنرال موتورز تولید می‌شوند. خودروهای کادیلاک به‌طور رسمی در بیش از ۵۰ کشور جهان فروخته می‌شوند و عمده فروش آن نیز در ایالات متحده و کانادا می‌باشد. در سال ۲۰۱۰ فروش کادیلاک شاهد رشدی ۳۵٪ نسبت به سال پیش از آن بود و شمار کل خودروهای تولید شده کادیلاک در آن سال به ۱۴۶٬۹۲۵ دستگاه رسید. پس از ایالات متحده آمریکا، چین دومین بازار بزرگ فروش خودروهای کادیلاک است. در میانه قرن بیستم نام کادیلاک در محدوده ایالات متحده به نامی مترادف با کیفیت بالا تبدیل شد. عبارت‌هایی نظیر کادیلاک ساعت‌ها اشاره به برند رولکس دارد. شعار کنونی کادیلاک این است: زندگی، آزادی و کار. این شعار به حقوقی اشاره دارد که در بیانیه استقلال ایالات متحده شرح داده شده‌است.
نخستین استارت برقی، نخستین چراغ روشنایی استاندارد، نخستین خودرو هشت سیلندر (V) شکل جهان و نخستین مونتاژ استاندارد خودرو در جهان که در لندن صورت گرفت، تنها گوشه‌ای از افتخارات بی‌شمار کادیلاک محسوب می‌گردد.
کادیلاک به تعریف مهندسی پیشرفته، تجمل و سبک در آغاز صنعت خودروسازی کمک کرد و خودروهای کادیلاک به عنوان خوش ساخت‌ترین خودروهای جهان شناخته شدند. تولید دقیق برای قابلیت تعویض پذیری قطعات به صورت واقعی، یکی از نخستین‌های صنعت در سال ۱۹۰۸ میلادی بود.
کادیلاک نخستین تولیدکننده‌ای بود که خودروهایی با اتاق کاملاً بسته تولید کرد (سال ۱۹۱۰ میلادی).
در سال ۱۹۱۲ میلادی کادیلاک نخستین تولیدکننده‌ای بود که سامانه الکتریکی شامل راه‌اندازی، روشنایی و استارت را به خدمت گرفت.
در سال ۱۹۱۵ میلادی آن‌ها نخستین خودروسازی بودند که خنک سازی موتور را به کمک ابزارهای دماسنجی انجام دادند و در سال ۱۹۲۲ میلادی نخستینی بودند که کنترل حرارتی کاربراتور موتور را معرفی کردند.
کادیلاک همچنین نخستین خودروسازی بود که موتورهای هشت سیلندر بالانس را ساخت(۱۹۲۳ میلادی).
در سال ۱۹۱۲ میلادی کادیلاک نخستین خودروسازی بود که سامانه راه‌اندازی الکتریکی (استارت) را به صورت استاندارد ارائه می‌کرد. این سامانه توسط چارلز کترینگ توسعه داده شد و به عنوان ابزار راحتی برای بانوان راننده به بازار عرضه شد.
در سال ۱۹۱۰ کادیلاک نخستین شرکت بود که موفق به تولید خودروی شد که اتاقک آن کاملاً متصل به شاسی‌اش بود.
در سال ۱۹۲۷ کادیلاک نخستین شرکت در جهان شد که طراحان صنعتی اش را به طراحی بدنه خودرو تشویق کرد.
در سال ۱۹۲۸ کادیلاک نخستین سامانه تعویض دنده با به‌کارگیری چرخ دنده را تولید کرد که تحول عظیمی در صنعت خودرو به حساب می‌آمد.
کادیلاک نخستین شرکتی بود که خودروی با سقف تمام فلزی تولید کرد که بسیار امن‌تر و بی‌صداتر از سایر سقف‌های آن زمان که از چوب و چرم ساخته می‌شد بود.
در سال ۱۹۴۱ کادیلاک نخستین خودروی لوکس جهان با دندهٔ اتوماتیک را تولید کرد.
در بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۰ کادیلاک با سرمایه‌گذاری که کرد توانست نخستین موتور ۱۶سیلندر جهان را طراحی کند، همچنین در بین همین سال‌ها کادیلاک نخستین موتور ۱۲سیلندر جهان را نیز تولید کرده بود.
از دیگر ابداعاتی که که کادیلاک وارد صنعت خودرو سازی جهان کرد سامانه تهویهٔ هوای داخل خودرو بود، این سامانه که به صورت خودکار قادر بود خود را با شرایط محیط وفق دهد در سال ۱۹۶۴ بر روی خودروهای کادیلاک به کار گرفته شد.
خودروهایی که کادیلاک در سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۷ تولید کرد نخستین خودروهای جهان بودند که در آن‌ها برای ایمنی سرنشینان از کیسه هوا استفاده شده بود.
در سال ۱۹۳۴ کادیلاک انقلاب بزرگی را در خط تولید خودرو ایجاد کرده بود، در این سال مخترعی به نام هنری اف. فیلیپس دستگاهی را به بازار عرضه کرد که به صورت خودکار می‌توانست پیچ و مهره‌ها را محکم نماید. کادیلاک نخستین خودروساز جهان بود که از فناوری فیلیپس استفاده کرد.
هامر یک برند کامیون و خودروهای اس‌یووی آمریکایی است که در مالکیت جی‌ام‌سی جنرال موتورز می‌باشد.
نمونه‌های نظامی این خودرو با نام هاموی به‌طور گسترده توسط ارتش ایالات متحده به کارگرفته می‌شوند.
از نمونه‌های غیرنظامی این خودرو می‌توان هامر اچ۱ (اس یو وی بزرگ و نمونه غیرنظام که نمونه غیرنظامی دو مدل نخست در زمره خودروهای لوکس قرار می‌گیرد.
همچنین شرکت‌های دیگری اقدام به ساخت لیموزین‌های بسیار بزرگی بر پایه این مدل‌ها بخصوص هامر اچ۲ کرده‌اند.
در تابستان ۲۰۰۸ شرکت تاتاموتورز هندوستان در پی خرید لندرور و جگوار از شرکت فورد با شرکت جنرال موتورز برای خرید هامر وارد مذاکره شد. در نهایت در پی ورشکستی جنرال‌موتورز در جون ۲۰۰۹، شرکت چینی تنگژونگ هامر را خریداری کرد ولی بنابر اعلام این شرکت مقر هامر در آمریکا باقی خواهند ماند و هامر همچنان به عنوان یک خودروی آمریکایی تولید خواهد شد. در سال ۲۰۱۰ این شرکت منحل و اکنون تنها به‌عنوان برند زیرمجموعه.
جی‌ام‌سی شرکت آمریکایی تولیدکننده انواع کامیون، خودروهای ون، خودروهای نظامی و اس‌یووی است، که تولیدات خود را در آمریکای شمالی و خاورمیانه ارائه می‌نماید.
شرکت جی‌ام‌سی اکنون متعلق به جنرال موتورز می‌باشد. در سال ۲۰۰۷ دومین شرکت بزرگ زیرمجموعه جنرال موتورز از نظر شمار خودروهای تولیدشده پس از شورولت محسوب می‌شد.
ساب (به انگلیسی: Saab) شرکت خودروساز سوئدی بود.
شرکت ساب بین ۱۹۹۰–۲۰۱۰ متعلق به جنرال موتورز آمریکا بود. جنرال موتورز این خودرو را در سال ۲۰۱۰ به شرکت اسپایکر کارز فروخت. ساب در سال ۲۰۱۶ منحل شد.
ساب در سال ۲۰۱۰ دو خودرو به نام‌های ۵–۹ سدان و ۳–۹ایکس را روانهٔ بازار کرد.
شرکت فورد موتور شرکت خودروسازی آمریکایی چندملیتی مستقر در دیربورن، میشیگان از حومه شهر دیترویت می‌باشد.
این شرکت در تاریخ ۱۶ ژوئن ۱۹۰۳ میلادی توسط هنری فورد بنیاد نهاده شد و امروزه علاوه‌بر خودروهای سواری و باری فورد، خودروهای لوکسی با مارک لینکلن هم تولید می‌کند. این شرکت از سال ۱۹۳۸ خودروهای لوکس ارزان قیمت‌تری با برند مرکوری تولید می‌کرد، اما از سال ۲۰۱۱ تولید خودرو با این مارک را متوقف نمود.
فورد سهام اندکی از شرکت ژاپنی مزدا و شرکت بریتانیایی استون مارتین را نیز در اختیار دارد. شرکت فورد در سال ۱۹۸۹ شرکت خودروسازی جگوار کارز و در سال ۲۰۰۰ شرکت لندرور را خریداری نمود، اما در ماه مارس سال ۲۰۰۸ هر دو را به شرکت هندی تاتا موتورز فروخت. فورد میان سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۰ مالک شرکت سوئدی ولوو نیز بود.
بنابر گزارش مرکز پژوهش Navigant در اوایل سال ۲۰۱۷ شرکت خودروسازی فورد در صدر فهرست سازندگان خودروهای خودگردان قرار دارد. شرکت خودروسازی فورد، هم‌اکنون دومین تولیدکننده خودرو در ایالات متحده آمریکا بوده و از پایان سال مالی ۲۰۱۱ به‌عنوان پنجمین خودروساز بزرگ جهان محسوب می‌شود. این شرکت در سال ۲۰۱۰ در فهرست فرچون ۵۰۰ در جایگاه هشتمین شرکت بزرگ در ایالات متحده شناخته شد. اکنون شمار کارکنان شرکت فورد بیش از ۲۱۳ هزار نفر اعلام شده، که در ۹۰ کارخانه این شرکت در سراسر جهان، فعالیت می‌کنند. خانواده فورد هم‌اکنون با در اختیار داشتن ۲درصد از سهام شرکت فورد، مالک اصلی آن محسوب می‌شود.
فورد برانکو آر خودروی مسابقه‌ای جدید از شرکت فورد می‌باشد.
یکی ار نخستین خودروهای جهان در شرکت فورد تولید شد. گرچه این شرکت در سال، اما هفت سال پیش از آن، هنری فورد، بنیان‌گذار شرکت، به‌عنوان یک مهندس جوان و خلاق، نخستین وسیله نقلیه چهار چرخ را ابداع کرده و ساخته بود. این وسیله که «چهارچرخ» (QUADRICYCLE) نامیده می‌شد، مانند یک قایق، با فرمانی رانده می‌شد و بدون اینکه امکان برگشت به پشت داشته باشد، با دو سرعت متفاوت حرکت می‌کرد.
فورد جوان پنج سال پیش از آن، یعنی در سال ۱۸۹۱ به‌عنوان یک مهندس در شرکت توماس ادیسون در دیترویت کار می‌کرد. دو سال بعد که به جایگاه سرمهندسی ارتقا یافت، آن‌قدر پول کافی به دست آورده بود، تا به تکمیل تجارب شخصی خود در زمینه موتورهای درون‌سوز بپردازد.
سال ۱۹۰۳ زمانی که هنری فورد با سرمایه ۲۸٫۰۰۰ دلار به همراه ۱۱ سرمایه‌گذار توافق‌نامه همکاری با ایالت میشیگان را گرفت، شرکت فورد تأسیس شد. کمتر از یک ماه بعد، نخستین خودروی شرکت در دیترویت به یک دکتر فروخته شد.
مدل‌های تولیدی خودرو شرکت نخست نام حروف الفبا انگلیسی را داشت و تا ۱۹ حرف تولید شد. پس از تولید خودروی فورد مدل ای، در سال ۱۹۰۸ معروفترین و ماندگارترین مدل خودروی شرکت، یعنی فورد مدل تی به بازار آمد.
این خودرو سیاه رنگ، ساده و از نظر قیمت، مناسب بود. یک سال بعد که بیش از ۱۰۰ هزار دستگاه از این مدل تولید شد، قیمت خودرو از ۸۲۵ به ۳۶۰ دلار کاهش یافت. بهبود چشم‌گیر در کارایی تولید، به‌ویژه نصب و به‌کارگیری نخستین نوار نقاله خط مونتاژ، در سال ۱۹۱۳ در شرکت دلیل اصلی این امر بود.
در سال ۱۹۱۴، شمار کارکنان شرکت ۱۳٫۰۰۰ نفر بود، که ۳۰۰ هزار خودرو تولید می‌شد. در آن زمان بقیه ۲۹۹ خودروساز، با ۶۶٫۳۵۰ پرسنل، تنها ۲۸۰٫۰۰۰ خودرو تولید می‌کردند.
در سال ۱۹۱۸ نیمی از خودروهای ایالات متحده آمریکا، فورد مدل تی بود. سال ۱۹۲۲ شرکت بیش از یک میلیون خودرو از فورد مدل تی تولید کرد، که ۵۶ درصد تولید خودرو جهان بود. این مقدار در سال‌های بعد، به سالانه دو میلیون خودرو رسید. در سال ۱۹۲۰، فورد در هر دقیقه، یک خودرو تولید می‌کرد. در فاصله ۲۰ سال از تولید مدل تی، بیش از ۱۵ میلیون دستگاه از آن به فروش رفت.
در سال ۱۹۱۹ فورد و پسرش ادسل، که قصد توسعه شرکت را داشتند و با مقاومت سهام‌داران روبرو شده بودند، همه سهام شرکت را خریدند. درهمین سال، هنری فورد، رهبری شرکت را به دست پسرش سپرد. یک سال بعد، شرکت برای حمل مواد و قطعات به کارخانه و آمادگی برای تولید انبوه، از راه‌آهن استفاده کرد. شرکت در سال ۱۹۲۵، شرکت موتور لینکلن را خرید و در دهه ۱۹۳۰ نیز بخش مرکوری برای خودروهای با قیمت متوسط، تأسیس شد.
ادسل فورد، برخلاف پدرش که به مکانیک علاقه و تأکید داشت، دوستدار طراحی بود. او اول بار در سال ۱۹۳۳ واحد طراحی را در شرکت فورد، دایر کرد، که حاصل کار آن، طراحی‌های نوین خودرو بود. در سال ۱۹۴۳، ادسل که از ۱۹۱۷ نایب رئیس و از ۱۹۱۹ رئیس هیئت مدیره شرکت فورد بود، درگذشت. هنری فورد دوباره به صحنه اجرایی شرکت برگشت و رهبری را به دست گرفت. پس از انتظام کارها، رهبری شرکت به پسر ادسل و نوه هنری یعنی؛ هنری فورد دوم رسید. او تا سال ۱۹۷۹ قدرتمندانه در سمت مدیرعاملی شرکت، فعال بود و هشت سال بعد، درحالی‌که به‌عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت فورد، عمل می‌کرد، درگذشت.
در این مدت نخستین شرکت لیزینگ خودرو توسط فورد تأسیس شد. در سال ۱۹۸۸ فروش شرکت به ۳٬۵ میلیارد دلار رسید، که تا آن زمان بالاترین سطح در شرکت‌های خودروسازی محسوب می‌شد.
پس از مرگ هنری فورد دوم، پسر برادرش بیل فورد رهبری شرکت را در دست گرفت و با توجه به تغییرات فضای صنعت خودروسازی، شرکت را در مسیر جدید هدایت کرد. در سال ۱۹۹۸ فورد نخستین شرکت خودروسازی بود که استاندارد زیست‌محیطی ایزو ۱۴۰۰۱ را دریافت کرد. در سال ۲۰۰۱ حداقل ۹۰٪ درصد از تأمین کنندگان فورد، طرح اجرای این استاندارد را در برنامه داشتند و اکنون همه تأمین‌کنندگان به دریافت این گواهینامه نائل آمده‌اند.
ابداع خط تولید برای تولید انبوه، کاری که هنری فورد انجام داد، استفاده از نوار نقاله برای خط تولید و دستیابی به تولید انبوه خودرو از این طریق بود. درحقیقت به‌کارگیری همین خط تولید انبوه توسط فورد بود، که کاربرد عملی مدیریت علمی تیلور را، که به محور تخصص‌گرایی و تقسیم کار استوار شده بود، به نقطه اوج رساند.
گفته می‌شود که هنری فورد ایده خط تولید را، از مشاهداتی در کشتارگاه شیکاگو یادگرفته بود. نکته دیگری که در کار فورد وجود داشت و محور تفکر او محسوب می‌شد، به‌وجود آوردن استاندارد واحد در تولید قطعات خودرو از طریق تأمین کنندگان مختلف بود.
این همان چیزی است، که امروزه نیز خودروسازان به آن تکیه و تأکید می‌کنند. فورد در بدو تأسیس تنها چهار تأمین‌کننده داشت. با ورود خودروی مدل تی و تولید انبوه آن، شمار تأمین کنندگان به سرعت افزایش یافت و در دهه ۱۹۵۰ به ۶۰۰۰ رسید.
در آن زمان اصطلاح ۶۰۰۰ شریک برای نامیدن این تأمین‌کنندگان از سوی شرکت فورد به کار برده می‌شد. گرچه روش تولید انبوه فورد با افزایش بهره‌وری منجر به دستیابی شرکت به سودهای کلان شد، اما مهارت‌ها و شایستگی‌های فردی، از میان رفت و به جای آن تولید بر پایه تقسیم‌بندی‌های دقیق و جزئی کار با حد و مرز کاملاً مشخص مطرح گردید.
او معتقد بود که افراد باید همان کاری را انجام دهند که برای آن استخدام شده‌اند. کارگران باید بدون تفکر مشغول به یک کار ویژه تکراری شوند. بدین جهت از فورد به‌عنوان کسی یاد می‌شود، که محیط کار را انسانیت‌زدایی کرد. البته آنچه هنری فورد با ماشین‌آلات انجام می‌داد، نوه‌اش هنری فورد دوم با نیروی کار عمل می‌کرد و بدین ترتیب، به مرور زمان از خشکی و بی‌رحمی آن روش کاسته می‌شد.
شرکت فورد، در تاریخچه فعالیتش در صنعت خودروسازی، تاکنون محصولاتش را در قالب ۹ برند و زیر برند عرضه نموده است، که عبارتند از: فورد، لینکلن، مرکوری، جگوار، استون مارتین، مزدا، ولوو، لندرور، رنجرور، چانگان و ادسل.
خط تولید خودروهای برند ادسل، در سال ۱۹۶۰ تنها ۲ سال پس از آغاز فعالیتش، متوقف شد. در ۱۹۸۹ تولید برند مرکوری نیز متوقف گشت. کارخانه تولید خودروهای برند مرکوری نیز در سال ۲۰۱۱ بعلت اقتصادی نبودن، تعطیل شد.
همچنین بزرگترین خودروساز چین یعنی چانگان نیز اکنون بزرگترین جوینت ونچر شرکت فورد آمریکاست و در هر دو بخش طراحی بدنه و موتور وامدار شرکت فورد است و به همین خاطر محصولات چانگان به واسطه این شریک تجاری در ایالات متحده هم به فروش می‌رسد. فورد یکی از معدود شرکت‌های تولیدکننده خودرو در چین است که در این کشور زیر برند sub brand ندارد. دفاتر مرکزی و طراحی چانگان اکنون علاوه بر شانگهای در میشیگان واقع شده‌اند. منبع
در سال ۲۰۰۸ برندهای جگوار، لندرور و رنجرور به‌طور یک‌جا به ارزش ۲٫۳ میلیارد دلار به شرکت هندی تاتا موتورز واگذار گردید.
شرکت فورد در سال ۲۰۱۰ میلادی ولوو کارز را با قیمت ۱٫۸ میلیارد دلار به شرکت چینی جیلی فروخت.
لیست متنوع خودروهایی که شرکت فورد در بیش از صد سال تولید کرده، حجم یک کتاب را اشغال می‌کند. نخستین مدل شرکت فورد، خودروی فورد مدل ای و نخستین مدلی که به تولید انبوه رسید فورد مدل تی بود، که ابتدا تنها با رنگ مشکی تولید می‌شد و سپس در رنگ‌های دیگر نیز عرضه گردید. مدل تی فورد رکورد بیشترین تولید یک مدل خودرو در جهان را دارد و از مدل فولکس‌واگن بیتل نیز پیشی گرفته‌است.
چشم‌انداز شرکت فورد در وب‌گاه رسمی شرکت خودروسازی فورد، چنین عنوان شده‌است: خلق محصولات عالی که به مشتری، سهام‌داران و جامعه فایده برساند.
شرکت فورد از دهه ۱۹۶۰ برای توسعه خودروهایی که نسبت به موتورهای سنتی، آلودگی کمتری ایجاد می‌کنند، سرمایه‌گذاری و تحقیق کرده‌است. اکنون فورد یکی از پیشگامان تولیدکننده خودروهایی است که با انتشار کمترین آلودگی، استانداردهای مختلف زیست‌محیطی را پاسخ می‌دهند.
خودروهای هیبریدی شرکت با موتور برقی چهار سیلندر در همین حوزه عرضه شده‌است. شرکت فورد، در زمینه عرضه خودروهایی که از هیدروژن به‌عنوان نیروی محرکه استفاده می‌کنند و آب تنها خروجی آنهاست نیز کار کرده‌است. در این موارد از پیل‌های سوختی استفاده می‌شود.
نخستین خودرو شرکت با سوخت هیدروژنی در سال ۲۰۰۲ عرضه گردید. شرکت در زمینه فناوری بیودیزل و دیزل‌های تمیز نیز در حال تحقیق است.
به‌کارگیری اتانول به‌عنوان یک سوخت تمیز نیز در دستور کار قرار دارد. اتانول سوخت تجدیدشونده‌ای است، که از ذرت یا سایر دانه‌های روغنی گرفته می‌شود و به میزان ۸۵ درصد با گازوئیل مخلوط می‌شود. از ۱۹۹۶ تاکنون، بیش از ۶/۱ میلیون دستگاه خودرو که با سوخت اتانول کار می‌کند توسط شرکت فورد فروخته شده‌است.
شمار کارکنان شرکت در سال ۲۰۰۶، معادل ۲۸۳٫۰۰۰ نفر بوده‌است، که در ۱۰۸ کارخانه فورد، در سراسر جهان به کار مشغول هستند. از این شمار ۱۲۸ هزار نفر در آمریکای شمالی کار می‌کنند و به ترتیب در آمریکای جنوبی، اروپا و آسیا، ۱۳، ۶۶ و ۱۸ هزار نفر فعال هستند.
شرکت فورد با فروش ۱۷۷ میلیارد دلاری در سال ۲۰۰۶، از لحاظ درآمد به‌عنوان چهارمین خودروساز جهانی پس از جنرال موتورز، دایملر آگ و تویوتا قرار گرفت. بدین ترتیب رتبه نهم برترین شرکت‌های جهان، به فورد اختصاص یافت. میزان تولید خودرو در این سال در شرکت۵،۹۷۶،۰۰۰ دستگاه بوده‌است که نیمی از آن در آمریکای شمالی تولید شده‌است.
در سال ۲۰۱۲ میزان درآمد فورد به ۱۳۴ میلیارد دلار کاهش یافت، که در این سال، سود خالصی معادل ۵٫۶۶ میلیارد دلار را عاید این شرکت نمود. شرکت فورد از سال ۲۰۱۰ به بعد، در فهرست بزرگترین خودروسازهای جهان یک پله سقوط کرد و پس از جنرال موتورز، تویوتا، گروه فولکس‌واگن و دایملر آ گ در جایگاه پنجم قرار گرفت.
هنری فورد (۱۹۴۷ – ۱۸۶۳) در سال ۱۹۰۳ شرکت فورد را تأسیس کرد. هنگامی که در سال ۱۸۹۹ او شغل خود را در شرکت ادیسون ترک کرد و همه سرمایه‌اش را در کسب تجربه تولید خودرو گذاشت، همگان او را نادان خواندند. البته او یک انسان خود ساخته بود. از روزی که در مزرعه رشد کرد و برای گذران زندگی به تعمیر ساعت پرداخت، همواره مستقل بود.
هنری فورد شیوه استفاده از خط تولید و رسیدن به تولید انبوه را به جهان ارائه داد. او به طراحی و ساخت قطعات هم‌سان و هم‌شکل در خودرو همت گماشت و نخستین استانداردها را در این زمینه تدوین و عرضه کرد. او پیش از آنکه در ساخت و ساز صنعتی نابغه باشد، در بازاریابی نابغه بود.
فورد به خوبی دریافته بود، که بازار خاصی برای خودرو میان طبقه متوسط جامعه وجود دارد. فورد انسان سخت‌کوش و متفکری بود. او بر این باور بود که همه چیز در کسب و کار موفق با تفکر آغاز می‌شود و با تفکر توسعه و تحول می‌یابد. بهبود ناشی از تفکر، باعث افزایش موفقیت است. او تأکید داشت که وقتی این راه را آغاز کردم، یک ایده داشتم و دائماً راجع به آن فکر می‌کردم. اگر فکر کنید و کار را با تفکر همراه سازید موفقیت شما حتمی است. هنری فورد عامل بزرگ موفقیت را در یافتن نیازهای اجتماع و فهم طبیعت آدمی می‌دانست.
از سپتامبر ۲۰۰۶، آلن مولالی به سمت مدیرعامل شرکت فورد برگزیده شده‌است. او نایب رئیس شرکت بوئینگ و مدیرعامل هواپیماهای تجاری بوئینگ بود، که از ۱۹۶۹ در آن شرکت فعالیت می‌کرد. شاید به کار گرفتن او در این سمت به دلیل تجارب ارزشمندش در ارتقای شرکت بوئینگ و استفاده از آن برای حل بحران‌های پیش روی شرکت فورد، در فضای کاملاً رقابتی است.
بدین جهت است که شرکت فورد، در هیئت مدیره خود از یورما اولیلا مدیرعامل پیشین شرکت نوکیا و رئیس هیئت مدیره رویال داچ شل نیز استفاده کرده‌است.
ویلیام کلی فورد، جونیور. مدیرعامل پیشین شرکت نیز در سمت رئیس هیئت مدیره فورد عمل می‌کند. او از خانواده فورد و افراد تأثیرگذار در شرکت محسوب می‌شود. ویلیام فورد می‌گوید: شرکت ما بر ارزش‌ها بنا نهاده شده‌است. ارزش‌ها به ما کمک کرده‌است تا بدین جایگاه برسیم و به ما کمک خواهد کرد تا آینده پایداری به دست آوریم. ما اصول کسب و کار ۱۰۰ سال بعد خود را تنظیم کرده‌ایم. این اصول، استانداردهایی را پی می‌ریزد که به نظر من برای بقای هر شرکتی در قرن بیست و یکم الزامی است. آن‌ها مشخص می‌کنند که ما چگونه ارزش دراز مدت برای سهام‌داران خود می‌آفرینیم.
پس از افت شدید فروش خودرو و متحمل شدن زیان سنگین ۱٫۶ میلیارد دلاری در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶، مدیران شرکت فورد تصمیم به تغییر ساختار تولید و منابع انسانی شرکت گرفتند. در این راستا شرکت فورد اعلام کرد که ۱۴ کارخانه را تعطیل و ۳۰٬۰۰۰ کارمند خود را اخراج خواهد نمود.
در این راستا، ولوو و جگوار را فروخته، و تولید خودرو با مارک مرکوری را متوقف کرد.
خانواده برجسته آمریکایی است، که از نوادگان هنری فورد می‌باشند. از سال ۱۹۰۳ که شرکت فورد تأسیس شد، تا ۱۹۴۷ که هنری فورد درگذشت، تنها مالک شرکت، شخص فورد بود. فورد پس از مرگ، همهٔ ثروتش را به بنیاد فورد بخشید، اما ترتیبی داد که خانواده‌اش برای همیشه کنترل آن را در دست داشته باشند.
خانواده فورد هم‌اکنون مالکیت ۲٪ درصد از سهام شرکت فورد را در اختیار دارند. بر پایه ارزش بازار سرمایه این شرکت، که در سال ۲۰۱۳ معادل ۴۸ میلیارد دلار اعلام شد، ارزش اسمی دارایی خانواده فورد، در شرکت، برابر ۱٫۲ میلیارد دلار برآورد می‌شود.
از اعضای شناخته شده خانواده فورد، می‌توان به افراد زیر اشاره کرد:
شرکت لینکلن موتور شرکت خودروسازی آمریکایی است، که تولیدکننده انواع مختلف خودروهای لوکس می‌باشد. این شرکت هم‌اکنون از زیرمجموعه‌های شرکت خودروسازی فورد محسوب می‌شود.
اکنون تولیدات شرکت لینکلن موتور، در ایالات متحده آمریکا عبارتست از: دو گونه خودروی سدان لینکلن ام‌کی‌اس و لینکلن ام‌کی‌زی، دو خودروی کراس‌آور لینکلن ام‌کی‌تی و لینکلن ام‌کی‌ایکس و یک خودروی اس‌یووی مدل لینکلن ناویگیتور. دفتر مرکزی این شرکت، در شهر دیربورن، میشیگان قرار دارد.
شرکت لینکلن موتور در سال ۱۹۱۷ توسط هنری ام. لیلند و پسرش ویلفرد لیلند در دیترویت، میشیگان تأسیس شد. لیلند به‌دلیل علاقه‌ای که به آبراهام لینکلن داشت، نام شرکتش را لینکلن موتور نهاد.
شرکت خودروسازی لینکلن در سال ۱۹۲۲ در پی ورشکستگی و در ازای مبلغ ۸ میلیون دلار، به کمپانی فورد واگذار شد. این شرکت هم‌اکنون متعلق به فورد می‌باشد. فورد عموماً خودروهای لوکس خود را با برند لینکلن به بازار عرضه می‌نماید.
مرکوری شرکت خودروسازی آمریکایی بود، که وظیفه ساخت و تولید خودروهای نیمه لوکس کمپانی فورد را بر عهده داشت.
اما در سال ۲۰۱۱ مدیران فورد تصمیم بر آن گرفتند، که شرکت مرکوری را که از لحاظ لوکس بودن، محصولاتش بین محصولات فورد و لینکلن موتور کمپانی قرار داشت، برای همیشه بازنشسته و مختوم کنند و تلاش خود را در عرصه ساخت ماشین‌های لوکس، به لینکلن معطوف کنند. لینکُلن شرکت خودروسازی خودروهای تمام لوکس، متعلق به فورد است.Ford to End Mercury - WSJ.com
وینیفرد واگنر (۲۳ ژوئن ۱۸۹۷ - ۵ مارس ۱۹۸۰) زنی انگلیسی‌تبار و همسر زیگفرید واگنر، پسر ریشارد واگنر بود.
او از ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۵ یکی از سران مؤثر خانوادهٔ واگنر و دوست صمیمی پیشوای رایش سوم، آدولف هیتلر بود.
پارتیتور (به آلمانی: Partitur، به ایتالیایی: partitura، به فرانسوی: partition، به انگلیسی: sheet music) عبارت است از صفحهٔ نت‌نویسی‌شده‌ای که نت همهٔ بخش‌های موسیقی سازی و آوازیِ یک ارکستر سمفونیک، ارکستر مجلسی یا هم‌نوازان دیگر بر روی آن ثبت شده باشد.
در پارتیتور، هر حامل متعلق به یک بخش، یک ساز یا گروهی از سازهای هم‌نام است که ملودی را هم‌زمان اجرا می‌کنند. میزان‌بندی در پارتیتور به وسیلهٔ خطوط عمودی صورت می‌گیرد که تمام حامل‌های مربوط به بخش‌های ملودیک هم‌زمان را دربرمی‌گیرد. هر رهبر ارکستر در کار رهبری، به نتی که به شکل پارتیتور نوشته شده‌است نیاز دارد و از روی آن ارکستر را رهبری می‌کند.
بارگذاری مجدد ماتریکس یک فیلم عملی-تخیلی آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی واچوفسکی‌ها است که در مه سال ۲۰۰۳ اکران شد. در این فیلم بازیگرانی همچون کیانو ریوز، لارنس فیشبرن، کری-ان ماس، هوگو ویوینگ، دنیل برنهارت، مونیکا بلوچی، جیدا پینکت اسمیت، کولین چو، هارولد پرینوا، لمبرت ویلسون و گلوریا فاستر ایفای نقش می‌کنند. این فیلم دومین قسمت در سه‌گانه "ماتریکس" و ادامهٔ فیلم "ماتریکس" در سال ۱۹۹۹ است. قسمت سوم این سری نیز با نام "انقلاب‌های ماتریکس"، شش ماه پس از "بارگذاری مجدد"، در ۵ نوامبر ۲۰۰۳ اکران شد.
شش ماه پس از اتفاقات نسخهٔ اول، اکنون نئو و ترینیتی معشوقه یکدیگر هستند. در ادامه داستان که نئو در یک سردرگمی به سر می‌برد که دلیل انتخاب او چه بوده‌است. داستان ماتریکس ۲ و ۳ کاملاً به هم پیوند دارد و در اصل می‌توان آن دورا یکی فرض کرد.
در ماتریکس ۲ نئو در جستجو برای پیدا کردن جواب سوالات خود به ملاقات طراح ماتریکس می‌رود. او پس از مواجه شدن با مشکلات فراوان از جمله پیدا کردن کلیدساز، ملاقات دوباره با مأمور اسمیت و مقابله با نرم‌افزاری خطرناک به نام مرویجین، بالاخره نزد طراح ماتریکس می‌رسد. این شخص به نئو می‌گوید که تو اولین فرد منتخب نیستی و پنج تن دیگر هم قبل از تو وجود داشته‌اند. در ادامه نئو باید بین نجات زایان و نجات ترینیتی یکی را انتخاب کند. نئو ترینیتی را نجات می‌دهد و داستان تا ماتریکس ۳ دنباله پیدا می‌کند.
کار خون ، فیلمی معمایی مهیج آمریکایی محصول سال ۲۰۰۲، به تهیه‌کنندگی، کارگردانی و نقش‌آفرینی کلینت ایستوود است. این فیلم به نویسندگی برایان هالگلند بر اساس رمانی به همین نام از مایکل کانلی ساخته شده است. "کار خون" توسط برادران وارنر در ۹ اوت ۲۰۰۲ اکران شد.
تری مک کالب بازپرس پلیس در آخرین روزهای خدمتش با پروندهٔ یک سری قتل زنجیره‌ای روبه‌رو شده است که قاتل پس از هر قتل برای وی پیغام می‌گذارد. تری در حین تعقیب قاتل دچار سکته قلبی می‌شود. پس از دو سال تری با عمل پیوند قلب نجات پیدا می‌کند، اما بلافاصله پس از ترخیص از بیمارستان با زنی به نام گرسیلا آشنا می‌شود که مدعی است قلب خواهرش در سینهٔ تری می‌تپد و از تری می‌خواهد که قاتل خواهرش را پیدا کند.
کیم پیک دارای سندرم ساوان یا همان حافظه تصویری یا فتوگرافیک بود. قسمت‌هایی از مغز او دچار نارسایی بود. در فیلم مرد بارانی شخصیت ریموند یا مرد بارانی، که داستین هافمن نقش او را بازی می‌کند، با الهام از زندگی واقعی کیم پیک ساخته شده‌است.
کیم پیک کوه حافظه تصویری دنیابود و او را با نام " مگانابغه " هم می‌شناسند.
کیم پیک هر ناحیه و کد پستی در ایالات متحده، شامل شهرهای بزرگ، شهرهای کوچک و حتی نواحی بین آنها را می‌شناخت.
او قادربود دو صفحه از یک کتاب را به‌طور همزمان بخواند (هر صفحه با یک چشم) و این کار را تنها در ۸ ثانیه و با دقت ۹۸ درصد انجام می‌داد.
وی ۱۲٬۰۰۰ جلد کتاب را تا کنون با همین روش مطالعه کرده‌است.
در سال ۱۹۸۴ نویسنده‌ای را ملاقات کرد که نتیجه آن ساخت فیلم " مرد بارانی " توسط " بری لوینسن " بود. در واقع شخصیت و ویژگی‌های کیم اساس شکل‌گیری کارکتر " ریموند " شد. " داستین هافمن " که بازی در این نقش را بر عهده داشت با کیم ملاقات کرد تا بتواند به خوبی از عهده اجرای آن برآید. این فیلم توانست اسکار بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر مرد و بهترین فیلمنامه را در همان سال ازآن خود کند.
کیم در ۱۹ دسامبر ۲۰۰۹ بر اثر حمله قلبی در گذشت.
خانهٔ بروجردی‌ها از آثار تاریخی شهر کاشان است. این بنا که سید حسن نطنزی ساخته‌است در محلهٔ سلطان میراحمد واقع است و در نیمهٔ دوم قرن ۱۳ هجری و در زمان قاجار ساخته شده و تحت شماره ۱۰۸۳ در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده‌است. این خانه با بادگیرهای قرینه هلالی شکل زیبایی بر بام تالار و کلاه فرنگی روی آن یکی از زیباترین جلوه‌های معماری ایرانی را به معرض نمایش می‌گذارد. به‌طوری‌که در کتیبه چهار طرف تالار آن آمده‌است، ساخت بنا به سال ۱۲۹۲ ه-ق بازمی‌گردد.
مساحت این خانه ۱۷۰۰ متر مربع و زیربنای آن ۱۰۰۰ مترمربع است؛ شامل ۲ قسمت بیرونی و اندرونی، ۲ ورودی اصلی و فرعی، هشتی، راهرو، حیاط، تابستان نشین، زمستان نشین، آشپزخانه، حیاط‌های سرپوشیده و زیرزمینی بزرگ است. خانهٔ بروجردی‌ها در دو طبقه و در قسمت جنوبی با سرداب ۳ طبقه می‌باشد.
نقاشی‌های ارزنده و گچ‌بری‌های این خانه، زیر نظر صنیع الملک، نقاش بزرگ ایران و عموی کمال الملک اجرا شده‌است. صاحب این خانه، سید حسن نطنزی از بازرگان‌های نطنزی مقیم کاشان و معمار آن استاد علی مریم کاشانی بوده‌است. وی به خاطر سفرهای زیادی که به شهر بروجرد داشته به بروجردی معروف شده. وی عاشق دختر سید جعفر طباطبایی نطنزی یکی از بزرگ‌ترین تاجران فرش آن زمان می‌شود و طباطبایی نیز برای رضایت دادن نسبت به ازدواجشان شرطی می‌گذارد. او که در خانهٔ بسیار زیبایی که اکنون با نام خانه طباطبایی‌ها شناخته می‌شود زندگی می‌کرده و به سید حسن می‌گوید که باید خانه‌ای همچون خانهٔ من بسازی تا دخترم را به همسریت در بیاورم. سید حسن نیز قبول می‌کند و بعد از ۷ سال که ساخت حیاط اندرونی به پایان می‌رسد در خانه ساکن شده و بعد از ۱۱ سال تالار اصلی نیز تکمیل می‌شود. خانه بروجردی اکنون محل اداره میراث فرهنگی کاشان است.
خانه تاریخی بروجردی‌های کاشان از نظر محبوبیت جاذبه توریستی به عنوان انتخاب برتر یونسکو در سال ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ اعلام شد.
این خانه یکی از لوکیشن‌های سریال شبکه نمایش خانگی قبله عالم می‌باشد.خانه تاریخی بروجردی‌های کاشان انتخاب برتر ۲۰۱۵ یونسکو خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا)
مسجد آقابزرگ مسجد و مدرسه‌ای بزرگ در کاشان، منسوب به ملا محمد مهدی نراقی (برادر ملا احمد نراقی) ملقب به آقابزرگ که به هزینه مردی نیکوکار به نام محمدتقی خانبان و پسرش در نیمه قرن ۱۳ق، مقارن با دوران پادشاهی محمد شاه قاجار (متوفی ۱۲۶۴ق) ساخته شده‌است.
این مسجد و مدرسه در محدوده تاریخی و بافت قدیمی شهر، مجاور بقعه خواجه تاج‌الدین و در محله‌ای به همین نام بنا گردیده و در خیابان آقابزرگ، منشعب از خیابان فاضل نراقی واقع است و از نظر استواری هنوز وضع مطلوبی دارد.
ساختمان این بنا در روزگار پادشاهی محمدشاه قاجار آغاز گردید و در سال‌های نخستین سلطنت ناصرالدین‌شاه (۱۲۶۴–۱۳۱۳ق)، به پایان رسید.
به نظر می‌رسد که این مجموعه، بر روی آثار به جای مانده پس از زلزله ۱۱۹۲ق یا دوره‌های گذشته ساخته شده باشد، به خصوص شبستان ۴۰ ستون شمالی مسجد که احتمالاً پیش از احداث گنبدخانه بر روی بقایای خانقاه، مسجد، مقبره و مدرسه خواجه تاج الدین (متعلق به اواسط سده ۹ق) ساخته شده‌است.
تلفیق این شبستان با مسجد و مدرسه‌ای که بعداً در کنار آن ایجاد گردید، یکی از نمونه‌های ایجاد هماهنگی و اتصال دو بنا در کنار هم است.
مسجد و مدرسه آقابزرگ مجموعه نفیسی است از عناصر معماری و تزییناتی، و ترکیبی از این حجم‌ها و اندام‌های متناسب به هم تنیده، شامل: سردر و هشتی ورودی، صحن مرکزی، مقصوره و شبستان‌ها. همچنین مدرسه آقا بزرگ کاشان با طرح گودال باغچه و بادگیرهای که نمایانگر استفادهٔ هوشمندانه از عناصر اقلیمی است. استفاده از خاک بستر ساختمان، بدون باقی گذاشتن آثار یا ضایعات در محل استخراج، برای ایجاد مصالح موجب شده‌است تا با حداقل مصرف انرژی و افزودنی‌های غیر محلی، درصد عمدهٔ مصالح مورد نیاز از درون محل کارگاه ساختمان تأمین شود.
کلی براین (؛ زادهٔ ۲۴ آوریل ۱۹۸۲) مشهور به کلی کلارکسون (Kelly Clarkson)، خواننده، ترانه‌نویس و مجری تلویزیونی آمریکایی است. او پس از پیروزی در فصل نخست "امریکن آیدل" در ۲۰۰۲ به شهرت رسید که سپس با آرسی‌ای رکوردز قرارداد بست. نخستین تک‌آهنگش «لحظه‌ای مانند این» به صدر جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ آمریکا رسید و پرفروش‌ترین تک‌آهنگ این کشور در ۲۰۰۲ شد. نخستین آلبومش "سپاس‌گزار" (۲۰۰۳) رتبهٔ نخست جدول "بیلبورد" ۲۰۰ را کسب کرد. کلارکسون به‌منظور بازآفرینی تصویر خود، با مدیریت "آیدل" قطع ارتباط کرد و برای آلبوم بعدیش، "فرار" (۲۰۰۴) به پاپ راک روی آورد که بیش از ۱۲ میلیون نسخه در جهان فروخت و دو جایزهٔ گرمی برنده شد.
کلارکسون کنترل هنری بیشتری را برای سومین آلبومش، "دسامبر من" (۲۰۰۷) به دست گرفت و در نوشتن تمام قطعات آن مشارکت داشت و تهیه‌کنندهٔ اجرایی آن بود. اما، ناشر او از موسیقی راک تاریک‌تر آلبوم ناراضی بود و با اکراه آن را تبلیغ کرد. آلبوم‌های بعدی—"تنها چیزی که تا حالا خواستم" (۲۰۰۹) و "قوی‌تر" (۲۰۱۱)—لحنی ملایم‌تر و آوای پاپ راک داشتند، که اولی دومین آلبوم نامبروان او در ایالات متحده شد و دومی او را به نخستین هنرمند تبدیل کرد که دو بار جایزهٔ گرمی بهترین آلبوم آواز پاپ را کسب کرد. این دو آلبوم با تک‌آهنگ‌های پرفروش «زندگیم بی‌تو مزخرف است» و «قوی‌تر (چیزی که تو رو نمی‌کشه)» همراه بود. کلارکسون با "پیچیده در سرخ" (۲۰۱۳) پرفروش‌ترین آلبوم کریسمسی در سال را داشت؛ تک‌آهنگش «زیر درخت» از سوی انجمن آهنگسازان، پدیدآوران و ناشران آمریکا، محبوب‌ترین ترانهٔ کریسمس منتشرشده در قرن بیست و یکم نام گرفت. هفتمین آلبومش، "قطعه به قطعه" (۲۰۱۵)، در ایالات متحده رتبه اول را کسب کرد. پس از ترک آرسی‌آی و امضای قرارداد با آتلانتیک در سال ۲۰۱۶، کلارکسون آلبوم "معنای زندگی" (۲۰۱۷) متأثر از سول، دومین آلبوم کریسمسی خود "وقتی کریسمس سر می‌زند…" (۲۰۲۱) و آلبوم استودیویی "کمیستری" (۲۰۲۳) را منتشر کرد.
کلارکسون بیش از ۲۵ میلیون آلبوم و ۴۵ میلیون تک‌آهنگ در سراسر جهان فروخته‌است. او ۱۱ تک‌آهنگ تاپ تن در ایالات متحده و ۹ تک آهنگ تاپ تن در بریتانیا، کانادا و استرالیا دارد. او نخستین هنرمند تاریخ شد که به صدر جدول هر یک از جداول پاپ، معاصر بزرگسالان، پاپ بزرگسالان، کانتری و رقص "بیلبورد" رسید. کلارکسون به‌عنوان داور در "د ویس" از فصل ۱۴ تا فصل ۲۱ و دوباره برای فصل ۲۳ حضور داشته‌است. او از سال ۲۰۱۹ مجری برنامه گفتگوی خود، "شوی کلی کلارکسون"، بوده‌است. در میان جوایز متعددش، کلارکسون سه جایزهٔ موسیقی ویدئوی ام‌تی‌وی، سه جایزهٔ گرمی، چهار جایزهٔ موسیقی آمریکا، دو جایزه آکادمی موسیقی کانتری، پنج جایزه امی دی‌تایم و یک ستاره در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود کسب کرده‌است. "بیلبورد" از او به‌عنوان «یکی از بزرگترین خوانندگان موسیقی پاپ» یاد کرد و از او با جایزهٔ پاورهاوس تجلیل کرده‌است. او در رتبهٔ نوزدهم رتبه‌بندی وی‌اچ‌وان از فهرست ۱۰۰ زن برتر موسیقی قرار گرفت.
وی کار خود با کمپانی «آرسی‌ای» را پس از برنده‌شدن در فصل اول برنامه تلویزیونی «امریکن آیدل» در سال ۲۰۰۲ آغاز کرد. او با انتشار اولین آلبوم موسیقی خود با نام "سپاس‌گزار" در سال ۲۰۰۲ در اصل خود را به‌عنوان یک خوانندهٔ سبک پاپ عرضه کرد.
پس از آن کلی با انتشار آلبوم تأثیرگذار و تأمل‌برانگیز "فرار" در سال ۲۰۰۴ توانایی و تمایل خود را به سبک پاپ راک به همگان نشان داد.
سومین آلبوم او با نام "دسامبر من" در ۲۰ ژوئن ۲۰۰۷ منتشر شد که می‌توان آن را آلبومی تماماً پاپ راک نامید. بر اساس آمار شرکت سونی میوزیک، کلارکسون تاکنون نزدیک به ۲۰ میلیون آلبوم در سراسر جهان فروخته‌است. ۸ تک ترانهٔ او بین ده ترانهٔ برتر ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد قرار گرفت. سه آلبوم اول او بیش از ۹/۵ میلیون نسخه در آمریکا فروخت. در سال ۲۰۰۸ او یکی از ۱۰ هنرمندی شد که بیشترین تعداد حضور در رادیوی بزرگ‌سالان معاصر را داشت. آلبوم چهارم کلارکسون با عنوان "تنها چیزی که تا حالا خواستم" در ۱۰ مارس ۲۰۰۹ منتشر شد و در همان آغاز به رتبهٔ اول بیلبورد ۲۰۰ رسید. تک‌آهنگ او با نام «زندگی من بدون تو اعصاب خرد کن است» در هفتهٔ اول انتشارش در لیست ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد با ارتقائش از رتبهٔ ۹۷ به صدر جدول، رکورد صعود در رتبه را در تاریخ شکست.
در حال حاضر او تنها شرکت‌کننده در مسابقات "امریکن آیدل" است که توانست به رتبهٔ اول در انگلستان نایل شود. وی همچنین به کمک همین تک‌آهنگ منتشر شده از آلبوم چهارمش به تنهایی توانست در ۱ مارس ۲۰۰۹ به رتبهٔ اول تعداد دانلودها دست یابد.
کلارکسون با فروش بیش از ۱۰/۲ میلیون آلبوم موسیقی در آمریکا و بیش از ۲۰ میلیون آلبوم در سراسر جهان، موفق‌ترین برندهٔ مسابقهٔ "امریکن آیدل" از لحاظ تعداد فروش به حساب می‌آید. همچنین بر طبق گزارش نیلسن ساند اسکن کلارکسون در بین ۲۰۰ هنرمندی که بیشترین تعداد فروش آلبوم موسیقی را داشته‌اند، در رتبهٔ ۱۸۷ قرار گرفت.
وی اکنون در مسابقهٔ امریکاز گات تلنت داور موقت است.
کلی کلارکسون در فورت ورث، از شهرهای ایالت تگزاس، متولد شد و در شهرک کوچکی در حومهٔ فورت ورث به نام برلسون بزرگ شد. او سومین و کوچک‌ترین فرزند یک معلم سال اول و یک مهندس بازنشسته بود و یک برادر با نام جیسون و خواهری به نام آلیشا دارد. هنگامی که او شش سال بیشتر نداشت والدین او پس از ۱۷ سال زندگی در کنار هم از یکدیگر جدا شدند. در نتیجه برادر او تصمیم به زندگی با پدرش و خواهر او نیز تصمیم به زندگی در کنار عمه‌اش گرفت و کلی در کنار مادرش باقی‌ماند. زمانی که مادرش برای تأمین هزینهٔ خانواده روزانه کارهای مختلفی را انجام می‌داد، کلی بارها به اطراف شهر تگزاس می‌رفت. در نهایت پس از آنکه مادرش با مرد دیگری به نام جیمی تیلور ازدواج کرد، خانوادهٔ تازه‌تشکیل‌شدهٔ کلارکسون به برلسون نقل مکان کرد.
در دوران رشد و بلوغ، خانوادهٔ کلارکسون از نظر مالی در شرایط دشواری قرار گرفته و در منزل مشاجره‌های بسیاری در مورد مسائل مالی می‌شد. از همین‌جا بود که کلی تصمیم به مسئولیت و استقلال مالی را در همان سن نوجوانی گرفت. پس از اولین طلاق والدینش، موسیقی تنها چیزی بود که او را آرام کرده و به او پناه می‌داد، اما نمی‌توانست آن را به‌عنوان علاج درد خود قبول کند. او دورهٔ راهنمایی و دبیرستان خود را به ترتیب در مدارس «Pauline G Hughes» و "Burleson" می‌گذراند. او در اصل می‌خواست یک زیست‌شناس شود. اما در سال هفتم از تحصیلش، هنگامی که او داشت در راهروی مدرسه آواز می‌خواند، یکی از معلمانش با نام سینتیا گلن صدای او را شنید و از او خواست تا در گروه سرود مدرسه ثبت نام کرده و به فعالیت بپردازد. کلی خطاب به معلمش گفت که او تاکنون در هیچ کلاسی برای تمرین شرکت نکرده‌است. او در دبیرستان در تئاترهای موزیکالی شرکت کرد مانند "Annie Get Your Gun", "Seven Brides for Seven Brothers" و "Brigadoon". از اینجا بود که کلی تصمیم به ادامه دادن موسیقی گرفت. پس از آنکه مردی این جملات امید بخش را با او در میان گذاشت: «خداوند این فرصت را نصیب تو کرده‌است. تو باید آواز بخوانی. هدف تو خوانندگی است.» کلی در نمایش استعدادهای مدرسهٔ خود شرکت کرد. او به خواندن ادامه داد و شروع به تمرین‌های ابتدایی کرد. از آنجایی که خانوادهٔ او توانایی مالی پایینی داشت، کلی امیدوار بود تا موسیقی بتواند هزینهٔ دانشگاهش را تعمیم کند.
کلی بسیار سخت مشغول درس و مدرسه شده‌بود و همچنین در کنار آن اضافه‌کاری‌هایی مانند چمن‌زنی و کمک به ناپدری پیمان‌کارش در ساخت ایوان می‌کرد. او همچنین در ۱۶ سالگی در یک تله‌تئاتر هم کار می‌کرد، تا زمانی که به لس آنجلس نقل مکان کرد.
به محض فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، برای او بورسیه‌های تحصیلی کاملی از طرف دانشگاه تگزاس، دانشگاه نورث تگزاس و دانشکده موسیقی برکلی پیشنهاد شد، ولی او تمایلی به رفتن به کالج نداشت و او «پیش از این ترانه‌های بسیاری نوشته بود و می‌خواست خودش آن‌ها را امتحان کند» و او معتقد بود که هیچ وقت برای رفتن به کالج دیر نمی‌شود.
کلارکسون در ۴ سپتامبر ۲۰۰۲ با به‌دست‌آوردن ۵۸ درصد آراء برندهٔ اولین دورهٔ مسابقات امریکن آیدل شد. به دنبال آن، کلی تصنیف «لحظه‌ای مانند این» را سرود که متعاقباً این آهنگ در نخستین آلبوم او، "سپاس‌گزار"، قرار گرفت. موزیک ویدئوی این ترانه در تئاتر پنتیجز در هالیوود فیلم‌برداری شد و گوشه‌هایی از اجراهای او در "امریکن آیدل" هم در آن گنجانده شد. زمانی که این ترانه به‌عنوان یک تک‌آهنگ در اکتبر ۲۰۰۲ منتشر شد، در فهرست ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد در رتبهٔ پنجاه و دوم قرار گرفت و پس از اندک زمانی از این رتبه به صدر جدول ارتقاء پیدا کرد. این موفقیت تا حد زیادی به دلیل تکثیر سی‌دی تک‌آهنگ‌ها توسط "امریکن آیدل" در وسعت ۲۳۶ هزار کپی در هفتهٔ اول در ایالات متحده آمریکا، بود. این ترانه همچنین به مدت ۵ هفته در کانادا صدرنشین بود.
اجرای اصلی: «برای خودت بیان کن» از مدونا و «در نهایت» از اتا جیمز
دانشگاه تگزاس در سن آنتونیو دومین بزرگ‌ترین دانشگاه سیستم دانشگاه تگزاس در ایالت تگزاس در ایالات متحده آمریکا می‌باشد که علی‌رغم سن جوان خود در حال جهش
گسترده‌ای در رتبه‌بندی دانشگاه‌های ایالت تگزاس و ایالات متحده آمریکا است. این دانشگاه دارای تنوع بسیار خوبی در انواع رشته‌های دانشگاهی است و با بودجه خوب خود دارای برنامه‌ای بلند مدت است که تا سال ۲۰۱۶ به یکی از دانشگاه‌های سطح اوّل آمریکا تبدیل شود.UTSA 2016 A Shared Vision
این دانشگاه که در شهر سن آنتونیو قرار دارد در سال ۲۰۰۸ از بیش از ۲۸۵۰۰ دانشجو ثبت نام بعمل آورد. این دانشگاه از نظر تعداد دانشجو، اعضای هیئت علمی و کارمندان جزو رده دانشگاه‌های بزرگ ایالات متحده آمریکا می‌باشد.
این دانشگاه در ۲۱ رشته و گرایش در مقطع دکترا و در ۴۷ رشته و گرایش در مقطع کارشناسی ارشد فعال می‌باشد و اکثر دپارتمانهای آن در حال کسب اعتبار بالایی در بین دانشگاه‌های ایالت تگزاس، ایالات متحده آمریکا و جهان می‌باشند. به عنوان بخشی از برنامه بلند مدت برای گسترش این دانشگاه تا سال ۲۰۱۶ قرار است تعداد بیشتری از مقاطع دکترا و کارشناسی ارشد به این دانشگاه اضافه شوند.