moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
محدود کردن می‌تواند به روش‌هایی برای محدود کردن حداکثر سطح یک سیگنال طراحی شده، اشاره کند. بهبود به منظور کاهش شدت از برش‌دهنده، که در آن سیگنالی که از آن عبور می‌کند اگر از آستانه مشخصی فراتر رود، بریده می‌شود. برش‌دهنده نرم که به‌جای این‌که قله‌ها را برش دهد آن‌ها را پَخ می‌کند. محدودکننده سخت، نوعی فشرده‌ساز سطح صوت با بهره متغیر است، که در آن بهره یک تقویت‌کننده خیلی سریع تغییر می‌کند تا مانع از عبور سیگنال از یک دامنه خاص یا یک محدودکننده نرم شود که از طریق فشرده‌سازی بهره بیشینه خروجی را کاهش می‌دهد.
تقویت‌کننده سازهای بیس و تقویت‌کننده‌های قدرت معمولاً مجهز به مدارهای محدودکننده برای جلوگیری از اضافه بار تقویت‌کننده قدرت و محافظت از بلندگوها هستند. آمپر گیتار برقی معمولاً محدودکننده ندارد.
از دیودهای PIN می‌توان در مدارهای محدودکننده استفاده کرد تا انرژی را به منبع را برگرداند یا سیگنال را برش داد.
گیرنده رادیویی FM معمولاً حداقل دارای یک طبقه تقویت است که عمل محدودکننده را انجام می‌دهد. این طبقه یک سطح ثابتی از سیگنال را برای طبقهدمودولاتور FM فراهم می‌کند و اثر تغییر سطح سیگنال ورودی را به خروجی کاهش می‌دهد. اگر دو یا چند سیگنال به‌طور همزمان دریافت شوند، یک طبقه محدود کننده با کارایی بالا می‌تواند تا حد زیادی اثر سیگنال‌های ضعیف‌تر بر روی خروجی را کاهش دهد.
برای رادیوهای دو طرفه نظامی و ارتباطات صوتی VHF هواپیما، محدود کننده صدا به عنوان یک وی‌اوجی‌ای‌دی شناخته شده‌است؛ که طراحی شده‌است تا با سطح بالایی از نویز پس زمینه در نزدیکی میکروفون کار کند.
مهندسان مسترینگ غالباً از محدودکننده همراه با تغییر شکل بهره برای افزایش بلندی صوت ضبط صدا در طی فرایند مسترینگ استفاده می‌کنند.
دانتون () یک فیلم در ژانر درام به کارگردانی هانس برنت است که در سال ۱۹۳۱ منتشر شد.
گلوریا () یک فیلم در ژانر درام به کارگردانی هانس برنت است که در سال ۱۹۳۱ منتشر شد.
سمفونی بهار () یک فیلم در ژانر زندگی‌نامه‌ای به کارگردانی پیتر شامونی است که در سال ۱۹۸۳ منتشر شد.
سال آینده، همان زمان () یک فیلم در ژانر درام به کارگردانی اولریش شامونی است که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به اولا یاکوبسون و هانس پوسگا اشاره کرد.
استفانیا اورلاندو (؛ زادهٔ ) یک شوگرل، مدل، خواننده و شخصیت تلویزیونی اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
وی کارش را به‌عنوان شوگرل در مسابقهٔ تلویزیونی «بله یا خیر؟» () در شبکهٔ تلویزیونی مدیاست آغاز کرد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "فانتوتزی ۲۰۰۰ – شبیه‌سازی" اشاره نمود.
مصطفی عبداللطیف مشتت شناخته شده به مصطفی کاظمی (به عربی: مصطفی الکاظمی؛ زادهٔ ۱۹۶۷ در بغداد)، سیاستمدار، حقوقدان و نخست‌وزیر عراق بود که از می ۲۰۲۰ تا اکتبر ۲۰۲۲ این سمت را برعهده داشت. او همچنین سرپرست پیشین سرویس اطلاعات ملی عراق بود که از ژوئن سال ۲۰۱۶ و با تلاش‌های اطلاعاتی برای پشتیبانی از امنیت داخلی عراق و دستیابی به دستورکار سیاست خارجی در این جایگاه حضور داشت.
مصطفی کاظمی در سال ۱۹۶۷ در بغداد زاده شد و شهروندی دوگانه عراق و انگلستان را دارد. او دارای مدرک لیسانس حقوق از دانشگاه التراث عراق است.
کاظمی سخنران مخالف دیکتاتوری رژیم صدام حسین بود. او چندین سال در تبعید زندگی کرد، اما هنوز به هیچ‌یک از احزاب سیاسی عراق , ایران عضو نیست. وی در نقش مدیرعامل «بنیاد الذاکره» عراق در لندن بین سالهای ۲۰۰۳ و ۲۰۱۰، سازمانی که به منظور مستندسازی جنایات رژیم صدام حسین تأسیس شده‌است، تیمی را مدیریت کرد که در کشورهای مختلف از جمله عراق گسترش یافت. وی بر مستندات، شهادتها و جمع‌آوری فیلم‌های قربانیان رژیم صدام حسین نظارت داشت.
کاظمی نقش مهمی در جامعه مدنی و روزنامه‌نگاری عراق داشته‌است. او سه سال سردبیر مجله نیوزویک عراق بود و مدتی هم ستون نویس و سردبیر نسخه عراقی المانیتور بود، و در رسانه‌های متنوع مشارکت داشت. مقالات وی با هدف بالابردن روحیه صلح، مشارکت اجتماعی در عراق و نمایش آینده و موقعیت تاریخی مناسبی برای کشور و افشای پشت پرده ناکامی‌ها و سردرگمی‌ها با تأکید بر تجربه سیستم‌های سیاسی و راه‌های رفع آن بود. او همچنین بعنوان نویسنده کتاب‌هاو مطالعاتی را نیز منتشر کرده‌است که مهم‌ترین آنها کتابی با عنوان «مسئله عراق؛ آشتی بین گذشته و آینده» و نشریه مسائل عراق است.
کاظمی در سال ۲۰۱۶ به ریاست سازمان اطلاعات ملی عراق برگزیده شد. وی مسئول اصلاح خدمات برای کارآمدتر بودن و رسیدن به استانداردهای بین‌المللی و نظارت بر پایان دادن به سیاسی کردن اقدام اطلاعاتی، اجرای روشهای پیشرفته برای جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل اطلاعات و تعیین اولویت‌ها برای گسترش دامنه کار سرویس اطلاعات ملی بود. تحت رهبری وی، این آژانس صلاحیت خود را، به ویژه در مبارزه با تروریسم، چه در داخل و چه در خارج، گسترش داد و نقش مهمی در نبرد عراق علیه داعش داشت.
به دنبال ماه‌ها اعتراضاتی که در اکتبر سال ۲۰۱۹ در سراسر عراق رخ داد و کناره‌گیری نخست‌وزیر عادل عبدالمهدی و کابینه وی را در پی داشت، مصطفی کاظمی به عنوان مدعی اصلی رقابت‌های نامزدی نخست‌وزیری شناخته شد.
در ساعات اولیه ۷ نوامبر ۲۰۲۱ (۱۶ آبان ۱۴۰۰)، یک پهپاد انفجاری محل سکونت مصطفی الکاظمی در منطقه سبز بغداد را مورد هدف قرار داد ولی او جان سالم به در برد.
فاضل غیبی (متولد ۱۳۳۳ش. در تهران) تاریخ‌پژوه و فیلسوف فرهنگ است. مهمترین کتاب او «رگ تاک» نام دارد که با به ادعای فصلنامه "باران" و مصاحبه بهمن امینی با فاضل غیبی با تیراژ هشت هزار جلد پرفروش‌ترین کتاب تاریخ در خارج از کشور بوه است. .
فاضل غیبی در خانواده‌ای زرتشتی ـ بهائی متولد شد. در نوجوانی به کلاسی که در آن فرهنگ هلاکویی آثار بهائی درس می‌داد راه یافت و به مطالعات تاریخی و فلسفی علاقه‌مند شد. برای ادامهٔ تحصیل در رشتهٔ مهندسی برق به آلمان رفت و در آنجا نیز به موازات تحصیل و کار، کتابخوانی را پی گرفت. در این میان به مارکسیسم جلب شد و در شمار هواداران حزب تودهٔ ایران درآمد، تا آنکه بسال ۱۳۶۲ از آن کناره گرفت. فاضل غیبی در دانشکدهٔ فیزیک اتمی در دانشگاه صنعتی دارمشتاد (آلمان) مشغول به کار است و پس از آنکه به مدت دو سال در دانشگاه فرانکفورت فلسفه خواند به مطالعات شخصی در زمینهٔ فلسفه و تاریخ ادامه داد.
به سال ۱۳۷۶ش. کتاب "رگ تاک" (گفتاری دربارهٔ نقش دین در تاریخ اجتماعی ایران) را به نام "دلارام مشهوری" منتشر کرد . به سال ۱۳۷۹ش. "دو گفتار" دربرگیرندهٔ «حافظ، دیوانهٔ سرسامی یا فرزانهٔ جاودانی» و "ما و غرب‌زدگی آل‌احمد" نیز به همین نام منتشر شد. غیبی از سال ۱۳۹۰ش. به نگارش جستارهایی در زمینه‌های گوناگون تاریخی، اجتماعی و سیاسی دست زد که شمار آنها به ۹۷ رسیده و در سایت شخصی او در دسترس است.
برخی به فاضل غیبی انتقاد می‌کنند که از موضع «راست ملی»: «به کلِ جنبش چپ با بدبینی و گاه خصمانه نگاه می‌کند.»
منع رفت‌وآمد ()، دستوری است که زمانی را مشخص می‌کند که طی آن مقررات معینی اعمال می‌شود. به‌طور معمول، به زمانی که افراد ملزم به بازگشت و ماندن در خانه یا اقامت‌گاه خود باشند، اشاره می‌کند. چنین دستوری ممکن است نه فقط توسط مقامات دولتی، بلکه توسط صاحب یک خانه، برای کسانی که در آن خانه زندگی می‌کنند نیز صادر شود.
کلمه "Curfew" از عبارت فرانسوی باستان ""couvre-feu""، به معنی «پوشاندن آتش»cover fire آمده‌است. بعداً در انگلیسی میانه به‌عنوان "curfeu" به کار گرفته شد، و در ادامه به شکل کنونی "Curfew" تبدیل شد. معنای اصلی آن به قانونی که توسط ویلیام فاتح وضع شد اشاره دارد، که برای جلوگیری از گسترش آتش‌سوزی مخرب در اجتماعات ساختمان‌های چوبی، تمام چراغ‌ها و آتش‌ها باید در زمان نواختن زنگ ساعت هشت، پوشانده شوند."Bailey's Dictionary", fifth edition 1731
هدی حدادی (متولد ۱۴ بهمن ۱۳۵۵ در تهران) تصویرگر کتاب‌های کودک و نوجوان، نویسنده و شاعر است. تا کنون حدود هشتاد کتاب از وی در هر سه حوزهٔ تصویرگری، ادبیات داستانی و شعر در ایران و سایر کشورهای جهان به چاپ رسیده‌است.
او از کودکی علاقه وافری به نقاشی داشت و در سن ده سالگی با خواندن شاهنامه فردوسی به روایت‌های داستانی شاعرانه علاقه‌مند شد و شروع به نوشتن کرد اما فعالیت حرفه ای خود را از سن نوزده سالگی و با چاپ اثر تصویری در کیهان بچه‌ها و اثر داستانی در مجله سروش نوجوان آغاز کرد. در بیشتر آثار ادبی و تصویری وی به سبک بوم فمینیسم بوده و زنان راوی داستان‌های طبیعی خود هستند که رابطهٔ آنها با خود و با طبیعت پیرامونشان مورد بررسی قرار گرفته‌است. همچنین نوعی از نگاه خلاصه‌گرا را در آثار وی می‌توان دید. پس‌زمینه‌های سفید و کم جزئیات در تصاویر و جملات کوتاه و مؤثر در داستان‌ها و سطرهای بصری کوتاه در شعرها از مشخصات آثار او هستند.
هدا حدادی به خاطر تکنیک کلاژ و به خصوص کلاژ کاغذهای شفاف، نزد مخاطبان خود شناخته شده‌است.
از آثار پر مخاطب او در ایران رمان "دلقک" و در جهان کتاب "دو دوست" و "دختر طبل زن" هستند.
برخی از فعالیت‌های برجسته او عبارتند از:
او تا کنون جوایز متعددی از جشنواره‌های ایرانی و خارجی دریافت کرده‌است و در سال ۲۰۱۸ موفق شد تا پنج ستارهٔ روزنامه پولیتیکن دانمارک به خاطر نوشتن و تصویرگری کتاب "کوهی که می‌خواست سفر کند" (Bjerget der ville rejse) را دریافت کند. از جمله جوایزی که هدا حدادی کسب کرده عبارتند از:
یان کوماسا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده اهل لهستان است.
او به دلیل کارگردانی فیلم‌های اتاق خودکشی(۲۰۱۱)، ورشو ۴۴ (۲۰۱۴)، بدن مسیح (۲۰۱۹) مشهور است. فیلم‌های او در جشنواره فیلم کن، جشنواره فیلم برلین، جشنواره فیلم ونیز و جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو به نمایش درآمده یا جوایزی گرفته‌است. فیلم او بدن مسیح در نود و دومین دوره جوایز اسکار نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی شد.
فهرست زیر گلزنان فینال‌های جام جهانی فوتبال را نشان می‌دهد. تنها گلهایی در این فهرست آورده شده‌اند که در زمان عادی یا در وقتهای اضافی زده شده و گلهای ضربات پنالتی در این فهرست حساب نشده‌اند. تا《فینال جام جهانی فوتبال ۲۰٢٢》، ۶۲
بازیکن توانسته‌اند در مجموع ٨۰ گل را در تاریخ فینال‌ها به ثمر برسانند. ۱٢ بازیکن چند گله در این فهرست وجود دارند که نیمی از آنها در یک بازی بیش از یک گل زده‌اند. ۵ بازیکن از روی ضربه پنالتی در فینال گل زده‌اند. جف هرست و کیلیان امباپه تنها بازیکنانی هستند که در یک فینال هت-تریک کرده اند. ماریو مانجوکیچ اولین بازیکنی است که در بازی فینال گل‌به‌خودی زده است و هم چنین اولین بازیکنی است که در ادامه‌ی همان بازی توانسته گل‌به‌خودی خود را جبران کرده و دروازه‌ی حریف را باز کند. کیلیان امباپه و واوا تنها بازیکنانی هستند که در دو فینال متوالی جام جهانی گل زده‌اند.
امباپه و پله نیز بازیکنان جوان زیر بیست سالی هستند که در بازی فینال جام جهانی گل به ثمر رسانده‌اند. همچنین امباپه تنها بازیکنی است که در فینال جام جهانی چندین گل به ثمر رساند، اما شکست خورد.
به گفته یان مک دونالد، به جز موارد ذکر شده:
انجمن صنعت ارتباطات (TIA) ANSI / TIA-942-A ارتباطات استاندارد زیرساخت برای مراکز داده (ANS) که حداقل الزامات مورد نیاز برای کابل کشی ساختار یافته تعریف شده‌است، TIA / EIA-568 اغلب توسط شرکتهایی مانند ADC Telecommunications و Cisco Systems مورد اشاره قرار گرفته‌است. این استاندارد با استفاده از ANSI / TIA-942-A-1 در آوریل ۲۰۱۳ از TR-42.1 کمیته فرعی کابینه ارتباطات مخابراتی تجاری، بر توسعه استانداردها نظارت دارد.
انجمن صنعت ارتباطات، برنامه‌های صدور گواهینامه را ارائه نمی‌دهد یا مطابق با استانداردهای TIA تأیید نمی‌کند اما در بسیاری از موارد، سازمان‌ها و مشاوران دیگری وجود دارند که می‌توانند این خدمات را ارائه دهند. TIA این سازمان‌ها یا مشاوران را تأیید نمی‌کند. شبیه به سازمان‌هایی مانند ISO است که در آنها بر اساس گواهینامه‌ها متکی هستند تا اطمینان حاصل شود که نظارت بر سازمان‌هایی که چنین فعالیت‌هایی را انجام می‌دهند وجود دارد.
در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۵ کمیته فرعی به TIA TR-42.1 رای داد تا روند بازنگری ANSI / TIA-942-A را آغاز کند. این استاندارد قرار است در سال ۲۰۱۶ به روز رسانی شده و نسخه جدید ANSI / TIA-942 که به عنوان ANSI / TIA-942-B برچسب گذاری می‌شود، در ماه ژوئیه ۲۰۱۷ عرضه خواهد شد.
مشخصات ANSI / TIA-942-A مراجع داده‌های خصوصی و عمومی مورد نیاز برای برنامه‌ها و مراحل مانند:
رابرت تاپرت (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده سینما و تلویزیون و کارگردان تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است.رابرت تاپرت در وبگاه filmreference.com
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "مرده شریر" و "مرده شریر ۲" اشاره کرد.
سارکستودن یک سرده منقرض‌شده از راسته گوشت‌دندان‌سانان و خانواده کفتاردندانان است که حدود ۳۵ میلیون سال پیش در دوره ائوسن پسین زیست می‌کرده‌است. سارکستودن جانوری بزرگ و گوشت‌خوار بود و در سرزمین‌های کشور فعلی مغولستان زندگی می‌کرده‌است. تا کنون تنها بقایای جمجمه و آرواره سارکستودن شناسایی‌شده‌اند. با این حال بر پایه تخمین‌ها این جانور حدود ۳ متر طول و ۸۰۰ کیلوگرم وزن داشته‌است. طعمه‌های سارکستودن احتمالاً گیاه‌خواران بزرگی مانند تندرددان، ریگ‌ددان و کرگدن‌ها بوده‌اند.
دندان‌بندی سارکستودن شبیه به دندان‌بندی کفتار بود. وجود دندان‌های آسیای کوچک تیز و برنده در کنار دندان‌های آسیای بزرگ خردکننده این امکان را به جانور می‌دانند تا هم از گوشت و هم از استخوان شکار تغذیه کند. سارکستودن احتمالاً یک شکارچی کمین‌گر بوده و یک شکارچی چالاک و سریع محسوب نمی‌شده‌است.
الکساندر پرپیلیچنی (؛ – ) کارآفرین تبعیدی اهل روسیه بود. جسدش در سال ۲۰۱۲ در حالی پیدا شد که برای قدم زدن در نزدیکی عمارتش در منطقه ساری لندن بیرون رفته بود.
اصلان اصلانیان (زادهٔ ۱۳۲۴ در قم – درگذشتهٔ ۲۶ آبان ۱۳۹۷ در ملارد) شاعر و نویسندهٔ اهل ایران بود. شعر تصنیف «شب‌نورد» (برادر بی‌قراره) با صدای محمدرضا شجریان از آثار او است.
ابوالحسن اصلانیان معروف به اصلان اصلانیان، سال ۱۳۲۴ در شهر قم متولد شد. در کودکی، با درگذشت پدرش از شهر قم به تهران رفت و تا کلاس چهارم ابتدایی در مدرسهٔ شبانه تحصیل کرد. پس از آن در کارخانهٔ کبریت‌سازی در جنوب تهران مشغول به کار شد و درس را رها کرد. او در ابتدای جوانی به فعالیت‌های سیاسی علیه حکومت محمدرضا پهلوی روی آورد و به سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران پیوست. وی از دوستان نزدیک امیرپرویز پویان از بنیان‌گذاران سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران و سعید سلطان‌پور شاعر، نمایش‌نامه‌نویس و فعال سیاسی چپ‌گرا بود. او به دلیل فعالیت‌های سیاسی، مدتی به زندان افتاد. پس از آن‌که امیرپرویز پویان در محاصرهٔ ساواک دست به خودکشی زد، اصلان اصلانیان به یاد او شعری با عنوان «شب‌نورد» سرود و آن را در پنجمین شب از شب‌های شعر گوته خواند، که به سرشناس‌ترین اثر او نیز تبدیل شد. پس از آن در بحبوحهٔ انقلاب ۱۳۵۷ ایران، محمدرضا لطفی بر روی این شعر آهنگسازی کرد و توسط محمدرضا شجریان اجرا و در مجموعهٔ چاووش ۲ منتشر شد. این تصنیف با نام‌هایی نظیر: «تفنگم را بده»، «چهرهٔ میهن سیاهه» و «برادر بی‌قراره» نیز شناخته می‌شود.
او از اعضای باسابقهٔ کانون نویسندگان ایران بود و تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷ در زمینهٔ ادبیات و سیاست فعال بود، اما پس از آن گوشه‌گیر شد، با این حال همچنان به نوشتن ادامه داد. در سال ۱۳۹۴ فیلم مستندی با نام «گمشده در زمان» دربارهٔ اصلانیان، توسط زهرا حموله و سمیرا سرآبادانی ساخته شد.
از جمله آثار «اصلان اصلانیان» به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
اصلان اصلانیان ۲۶ آبان ۱۳۹۷ در تنهایی و در سکوت خبری در ملارد کرج درگذشت. پیکر او ۲۹ آبان ۱۳۹۷ در قطعهٔ ۴۴ گلزار امام‌زاده ابراهیم ملارد به خاک سپرده شد. در مراسم بزرگداشتش که با دخالت نیروهای وزارت اطلاعات همراه بود، تصنیف «شب نورد» توسط حاضران به صورت دسته‌جمعی خوانده شد.
سید جواد میری مینق (متولد ۱۳۵۰) جامعه شناس ایرانی-سوئدی و استاد تمام جامعه‌شناسی در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی است. آثار او عمدتاً در حوزه نظریه اجتماعی و متفکران اسلامی است.
سید جواد میری، نظریه‌پرداز اجتماعی ایرانی-سوئدی، در یک خانوادهٔ ترکیه‌ای-روسی در شمال غربی ایران در شهر تبریز به دنیا آمد و در نوجوانی به سوئد رفت. او بنیان‌گذار نشریهٔ "دیدگاه اسلامی" (Islamic Perspective) است. میری انجمن جهانی مطالعات علامه جعفری را در سال ۲۰۱۴ در آمریکا تأسیس کرد. این انجمن به احیای گفتمان حکمت‌اندیشان معاصر ایرانی در آمریکا و اروپا اختصاص دارد. هدف این انجمن تهیه کتاب، مقاله و حتی دوره‌های آموزشی برای دانشگاهیان و دانشجویان علوم انسانی علاقمند به گفتمان‌های جایگزین در علوم اجتماعی و انسانی است. میری مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه یوتبری در سوئد دریافت کرد و سپس در سال ۱۹۹۸ به انگلستان رفت و در آنجا مدرک دکتری خود را زیر نظر گرگور مک‌لنان در گروه جامعه‌شناسی دانشگاه بریستول دریافت کرد. او با مقایسهٔ سنت‌های فکری قدسی و سکولار در آثار علی شریعتی و علامه اقبال (از سنت فکری پیشامدرن) و گیدنز و گافمن (از سنت فکری مدرنیستی) بر روی مسئله نظریه اجتماعی مبتنی بر گفت‌وگوی بین تمدنی کار کرد. وی از سال ۲۰۰۴ در چین، روسیه و در حال حاضر در تهران به تدریس مشغول است. او چندین کتاب و بیش از پنجاه مقاله در آمریکا و بریتانیا در مورد موضوعات مختلف مربوط به نظریه اجتماعی، فلسفه و دین منتشر کرده است. او متاهل و دارای دو پسر (سید محسن و سید مرتضی) است.
ماریو قصار (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده فیلم اهل لبنان است.
تست سریع تشخیص آنفولانزا (RIDT) یک تست سریع است که از طریق شناسایی آنتی‌ژن نوکلئوپروتئین ویروسی آنفلوانزا، ابتلای فرد را به آنفولانزای رایج مشخص می‌کند. RIDTهای تجاری موجود در مدت ۳۰ دقیقه نتیجه را مشخص می‌کنند. این نتایج را می‌توان با تغییر رنگ یا سایر سیگنال‌های بصری مشاهده کرد. برای پزشکان، RIDTها به عنوان یک تست خط اول عمل می‌کنند که با آزمایش‌های تشخیصی سنتی قابل تأیید است (بخصوص اگر منفی باشد). RIDTها همچنین به پزشکان این امکان را می‌دهند که سریعاً درمان ضد ویروسی را در جمعیت پرخطر آغاز کنند، تدابیر مؤثر کنترل عفونت را تدوین کرده و تصمیمات آگاهانه ای را در مورد تحقیقات تشخیصی اتخاذ کنند.
دقت تست سریع آنفلوانزا ممکن است به تکنیک جمع‌آوری مورد استفاده برای به دست آوردن نمونه بستگی داشته باشد. نمونه‌های مورد استفاده برای این تست، شامل نمونه‌های تنفسی مانند گلو، بینی و ترشحات نازوفارنکس، و همچنین حلقی یا شستشوهای جمع‌آوری شده از نای است.
فانتوتزی ۲۰۰۰ – شبیه‌سازی () یک فیلم کمدی ایتالیایی است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد.
سرجیو گیاوانی کیچنز (متولد ۱۴ ژوئن ۱۹۹۳)، که با نام هنری گانا شناخته می‌شود، خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی است.
گانا در کالج پارک، جورجیا متولد شد. وی توسط مادرش بزرگ شده‌است و چهار برادر بزرگ‌تر نیز دارد. او از پانزده سالگی شروع به ساخت موسیقی کرد.
زیبک‌ها نام دسته‌ای چریکی و شبه‌نظامی نامنتظم بود که اعضای آن از ناحیه اژه بودند و از سدهٔ هفدهم تا بیستم در خدمت امپراتوری عثمانی بودند. دربارهٔ اصالت زیبک‌ها اختلاف نظر است. منابع یونانی آنان را یونانی‌های مسلمان‌شده معرفی می‌کنند و منابع ترک آنان را ترک می‌دانند.
در مقاطعی از تاریخ زیبک‌ها به یاغی‌گری و یغما می‌پرداختند، ولی پس از اشغال ازمیر آنان به یونانی‌ها به نبرد پرداختند. با تشکیل نیروی زمینی ترکیه زیبک‌ها به این نیرو پیوستند. در خلال جنگ استقلال ترکیه از ایشان دیگر یغماگری دیده نشد، بلکه رشادت آنان در جنگ‌ها از آنان در نظر بقیه قهرمانانی پدیدآورد.
رقص موسوم به رقص زیبکی منسوب به آنهاست.
Wikipedia contributors, "Zeybeks," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Zeybeks&oldid=941699341 (accessed April 9, 2020).
در الکترونیک، سلول گیلبرت نوعی مخلوط‌کننده است که سیگنال‌های خروجی تولیدی متناسب با حاصل‌ضرب دو سیگنال ورودی است. چنین مدارهایی بطور گسترده برای تبدیل فرکانس در سیستم‌های رادیویی استفاده می‌شوند. مزیت این مدار این است که جریان خروجی ضرب دقیق جریان‌های بیس (تفاضلی) هر دو ورودی است. به عنوان یک مخلوط‌کننده در عملکرد متعادل آن بسیاری از ضرایب مخلوط‌شده ناخواسته را از بین می‌برد و منجر به خروجی «تمیزی» می‌شود.
این یک مورد کلی از یک مدار برای اولین بار توسط هوارد جونز در سال ۱۹۶۳ استفاده می‌شود،Jones, Howard E. , "Dual output synchronous detector utilizing transistorized differential amplifiers", U.S. patent 3,241,078A (filed: 18 June 1963 ; issued: 15 March 1966) در سال ۱۹۶۷ توسط بری گیلبرت به‌طور مستقل و بزرگ تکمیل شد. این در واقع نمونه‌ای خاص از طراحی "انتقال‌خطی"، یک روش حالت-جریان برای طراحی مدار آنالوگ است. خاصیت خاص این سلول این است که جریان خروجی تفاضلی یک ضرب جبری دقیق از دو ورودی تفاضلی آنالوگ آن است.
در ادبیات داستانی یا سینما، پیرنگ فرعی، یک لایه‌ی ثانویه از پی‌رنگ یا طرح اصلی است که یک داستان جانبی را در خود دارد. پیرنگ فرعی ممکن است از نظر زمانی و مکانی و یا از نظر موضوعی به پیرنگ اصلی مرتبط باشد. هر داستان می‌تواند به تعداد نامحدودی پیرنگ فرعی داشته باشد که در برخی از نقاط با پیرنگ اصلی در هم تنیده شوند. به شکل کلی، در پیرنگ‌های فرعی، شخصیت‌های مکمل نقش دارند و ممکن است شخصیت اصلی (پروتاگونیست) یا شخصیت منفی (آنتاگونیست) در آن حضور نداشته باشند.
پیرنگ‌های فرعی نسبت به پیرنگ اصلی دارای کنش کم‌تر و وقایعی کوچک‌ترند که بر جهانِ داستان، اثر کم‌تری دارند.
نسل جنگ (با عنوان ، یا "مادران ما، پدران ما") یک مینی سریال تلویزیونی آلمانی است که در جنگ جهانی دوم اتفاق می‌افتد و دارای سه قسمت می‌باشد. این مجموعه که در شبکه زد دی اف پخش شد توسط تیم تولیدی یو اف ای ساخته شده‌است. این سریال اولین بار در مارس ۲۰۱۳ در آلمان و اتریش به روی آنتن رفت و داستان پنج دوست آلمانی ۲۰ ساله را روایت می‌کند که در دوران آلمان نازی و جنگ جهانی دوم زندگی می‌کنند و به عنوان سربازان ورماخت در جبهه شرقی وارد نبرد می‌شوند، در بین آن‌ها یک پرستار جنگی، یک خواننده بااستعداد و یک خیاط یهودی حضور دارند. این روایت چهار سال به طول می‌انجامد، یعنی از سال ۱۹۴۱ در برلین آغاز می‌شود و پایان داستان اندکی پس اتمام جنگ در سال ۱۹۴۵ است.
وقتی این سریال برای اولین بار در آلمان پخش شد، هر قسمت حدود ۷ میلیون بیننده داشت. "نسل جنگ" جنجال‌های زیادی ایجاد کرده‌است. "اکونومیست" اظهار داشت که این درام تلویزیونی آلمانی تاکنون باعث ایجاد بحث‌های عمومی زیادی شده‌است. این فیلم از نظر نوع روایت تاریخی مورد انتقاد قرار گرفته‌است. منتقدان تأیید کرده‌اند که این فیلم در به تصویر کشیدن جنگ در جبهه شرقی به خوبی عمل کرده‌است. با این حال، بخش‌هایی مانند جنبش مقاومت ضد نازی لهستان، یهودستیزی و هولوکاست کوچک نشان داده شده‌است.
این مینی سریال دارلی سه قسمت ۹۰ دقیقه ای است: بخش اول "زمانی دیگر" (')، بخش دوم "جنگی دیگر" (')، و بخش سوم "کشوری دیگر" ("").
غارهای کورکا () دو غار حلال‌پوشی‌شده است که در حاشیهٔ سواحل دریای تیرنی در کالابریا، و در نزدیکی کورکا در کومونهٔ آمانتئا واقع شده‌است.
دو مدخل ورودی این غارها بسیار نزدیک به هم هستند و در حدود ۱۰–۹ متر از هم فاصله دارند. در گذشته‌های دور، این ورودی‌ها در سطح دریا بودند، اما اینک حدود ۲۵ متر بالاتر از سطح آب هستند و این موضوع، دسترسی به آنها را مشکل می‌سازد. ابعاد ورودی‌ها متفاوت است و در «غار تاریکی» (Grutta du 'Scuru) باریکتر از «غار گروتونی» است.
این غارها در اواخر عصر برنز مورد استفادهٔ انسان‌های نخستین بوده‌اند. اشیاء یافت‌شده در این غار نظیر سفال‌های تراکوتا، دستاس و سنگ‌های تراش‌خورده به‌خوبی حفظ شده بودند. این دو غار مصارف گوناگونی داشته‌اند: از «غار تاریکی» برای انجام مراسم تدفین مردگان و از «غار گروتونی» به عنوان سکونت‌گاه استفاده می‌شده‌است.
تری هیز (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل انگلستان ساکن استرالیا است.
آبروی از دست رفته کاترینا بلوم با نام کامل "آبروی از دست رفته کاترینا بلوم، یا، خشونت چگونه شکل می‌گیرد و به کجا می‌انجامد" رمانیست نوشته هاینریش بل که در سال ۱۹۷۴ منتشر شده‌است.
"آبروی از دست رفته کاترینا بلوم" داستان زن جوانی‌ست به نام کاترینا که به عنوان مستخدم و پیشخدمت کار می‌کند. از بد حادثه، یک شب را با مردی سر می‌کند که بعداً معلوم می‌شود مشکوک به فعالیت‌های تروریستی‌ست. پلیس کاترینا را بازجویی می‌کند. به زودی بی‌گناهی کاترینا ثابت می‌شود، اما طی این مدت، حریم خصوصی کاترینا اول از سوی پلیس و بعد مطبوعات زرد مورد حمله قرار می‌گیرد و آبرو و زندگی کاترینا نابود می‌شود. کاترینا به روی خبرنگاری که بیشترین نقش را در بی‌آبرو کردن او داشته اسلحه می‌کشد.
شیوه‌ای که نویسنده برای نوشتن این داستان به کار برده استفاده از اطلاعات دست دوم است، یعنی از طریق گزارش‌های رسمی پلیس و اظهارات کسانی که کاترینا بلوم را می‌شناختند.
در سال ۱۹۷۱ در آلمان غربی، در زمانی که جامعه در هراس از فراکسیون ارتش سرخ به سر می‌برد، به یک بانک دستبرد زده شد و در جریان سرقت یک نگهبان کشته شد. روز بعد، مهم‌ترین روزنامه کشور، بیلد، فراکسیون ارتش سرخ را مقصر قلمداد کرد، بی آن که در تأیید این ادعا مدرکی پیدا شده باشد. هاینریش بل، نویسنده برنده جایزه نوبل، در یادداشتی که به مجله اشپیگل فرستاد از عملکرد این روزنامه انتقاد کرد. همین یادداشت خشم رسانه‌ها را برانگیخت، روزنامه‌ها علیه او نوشتند، نامه‌ها و تماس‌های تهدیدآمیزی از سوی افراد ناشناس دریافت کرد، بارها مورد توهین قرار گرفت، او را هوادار تروریست‌ها خواندند و در جایی او را با وزیر تبلیغات هیتلر، یوزف گوبلس مقایسه کردند. این تجربه تلخ، زمینه‌ای شد برای نوشتن رمان "آبروی از دست رفته کاترینا بلوم".
در ابتدای نسخه انگلیسی کتاب، مانند بسیاری از کتاب‌های دیگر آمده‌است شخصیت‌ها و اتفاقات این کتاب ساختگی هستند. در نسخه آلمانی جمله دیگری نیز اضافه شده‌است: «اگر آنچه نگاشته شده با شیوه عمل روزنامه‌نگاران روزنامه بیلد شباهت دارد، نه عمدی یا اتفاقی، بلکه اجتناب ناپذیر است.»
رسانه‌های آلمان، هرگز بل را به خاطر این ماجرا نبخشیدند. بیش از یک دهه بعد در آگهی درگذشت هاینریش بل نوشته شد: «مرد خوبی بوداما به اعتبار ادبی خود صدمه زد.»
در سال ۱۹۷۵ فیلمی به همین نام، به کارگردانی فولکر شلوندورف و مارگارته فون تروتا و با بازی آنگلا وینکلر بر اساس این کتاب ساخته شده‌است. این فیلم را یکی از فیلم‌های شاخص جریان سینمای نوین آلمان می‌دانند، اولین فیلم در این جنبش فیلم‌سازی که در گیشه موفق بود.
این کتاب به فارسی ترجمه شده‌است:
گلوبال لیکس یک نرم‌افزار آزاد و متن باز است که قصد دارد تا ابتکارات افشاگری امن و ناشناس را فعال کند. این سازمان توسط مرکز Hermes برای شفافیت و حقوق بشر دیجیتال، توسط یک سازمان غیردولتی مستقر در ایتالیا که از آزادی بیان آنلاین حمایت می‌کند، توسعه یافت.
این نرم‌افزار به هر کسی، حتی افراد غیر فنی، قابلیت راه‌اندازی و نگهداری یک سکوی افشاگری را می‌دهد.
این پروژه توسط فابیو پتروسانتی آغاز شد و برای اولین بار در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۰ در جامعه hacktivist به اشتراک گذاشته شد.
ارقام مربوطه در اولین توسعه عبارتند از: کلودیو آگوستی، آرتورو فیلاستو، میشل اورو، جیووانی پلرانو و فابیو پتروسانتی. اولین نمونه اولیه در تاریخ ۶ سپتامبر ۲۰۱۱ توسط مصاحبه‌کننده دربارهٔ نحوه آغاز پروژه Full اعلام شد.
فیلاستو در پاسخ به سؤالی که توسط مصاحبه‌کننده در مورد نحوه شروع پروژه گلوبال لیکس پرسیده شد، توضیح داد: " بعد از کل ماجرای ویکی لیکس، تصمیم گرفتیم که روی این پروژه کار کنیم."
ایده "گلوبال لیکس" از تحقق نیاز به روزنامه نگاران برای تضمین محرمانه بودن منابع خود علی‌رغم یک شبکه ناامن به وجود آمد.
این برنامه توسط روزنامه نگارانی که مهارت‌های کامپیوتری پیشرفته ندارند و به یک پلت فرم امن برای حفاظت از منابع خود نیاز دارند، طراحی شده‌است.
این نرم‌افزار روزنامه نگاران و منابع آن‌ها را قادر می‌سازد که به‌طور ایمن ارتباط برقرار کنند و "جریان پیوسته اطلاعات در میان افراد با امنیت کامل" را مجاز کنند.
همچنین روزنامه نگاران را قادر می‌سازد تا منابع را با درخواست انواع مختلف داده‌ها و اسناد تأیید کنند. علاوه بر این، گلوبال لیکس انعطاف‌پذیرتر از ویکی لیکس است که تنها به زبان انگلیسی و متمرکز بر "رویداده‌ای طنین ملی و بین‌المللی" است.
فیلاستو و همکارانش متوجه شدند که اغلب سایت‌های افشاگری"امنیت ضعیفی دارند" و آسیب‌پذیری‌های وال استریت ژورنال، به عنوان مثال، تنها چند ساعت پس از آن که به صورت آنلاین منتشر شد، "در معرض خطر قرار گرفتند".
فیلاستو اظهار داشت: " ما دیدیم که یک پایگاه کاربری وجود دارد اما توسعه دهندگان این کار را اشتباه انجام می‌دهند. ما گفتیم: "ما افراد امنیتی هستیم، ما می‌توانیم این کار را بهتر انجام دهیم". ما دو سال پیش با یک نمونه اولیه پیشرفته آشنا شدیم: Globaleaks ۰٫۱. این یک آزمایش اولیه بود، اما کاملاً خوب پیش رفت. سپس آن را از صفر جدا می‌کنیم و اکنون در حال نسخه ۲٫۲۴. هستیم."
در سال ۲۰۱۱، Tor2web, proxy خدمات پنهان که توسط آرون سوارتز و ویرجیل گریفیث طراحی شده‌بود، گلوبال لیکس به عنوان بخشی از پروژه extending به عنوان یک جز برای گسترش پلتفورم‌ها به اتصالات سنتی HTTPS شد.
در سال ۲۰۱۲ مرکز Hermes برای شفافیت و سازمان غیردولتی حقوق بشر دیجیتال در ایتالیا تأسیس شد.
براندون استاش گلوبال لیکس را به عنوان " یک پروژه متن‌باز با هدف ایجاد جهانی، بی‌نام، سانسور و مقاوم در برابر سانسور، توصیف کرد.
"گلوبال لیکس" به دنبال "دموکراتیزه کردن مدل ویکی لیکس" و تبدیل "استاندارد دو فاکتو (بالفعل در حوزه فناوری)" بر روی تحقیق در زمینه بهترین روابط بین امنیت و کاربردپذیری است.
"ان جی اوی مرکز Hermes" قصد دارد تا با انتشار اطلاعات در مقیاسی متفاوت از ویکی لیکس به انتشار اطلاعات کمک کند. وی افزود که در دسامبر ۲۰۱۳، ما نیاز به یک "راه‌حل یا نرم‌افزاری" را شناسایی کردیم که هر سازمان را قادر می‌سازد که با درخواست فعال، حتی در سطح محلی، با یک درخواست فعال درگیر شود."
از اندی گرینبرگ به نقل از پتروسانتی در گفتن این که "هدف هرمس" گسترش جنبش نشت ناشی از پنجاه یا هزاران گره نشتی است که توسط همه شرکت‌های آمریکایی اداره می‌شوند که به‌طور قانونی موظف به اداره یک خروجی داخلی درونی به فعالان افراطی هستند که امیدوارند که مواد خود را به ناشران منتقل کنند در حالی که از تور استفاده می‌کنند تا کاملاً ناشناس بمانند.
گرینبرگ نوشت که هدف از آن پراکنده کردن خطر کنترل مواد حساس بر یک ارتش از افراد به جای یک گروه آسیب‌پذیر است.
پتروسانتی می‌گوید: بعضی از مردم ممکن است مثل آسانژ باشند و بگویند: بسیار خوب، ما منتشر می‌کنیم و دعوا می‌کنیم. اما بسیاری از مردم می‌خواهند بی آن که این مسئولیت را بر عهده بگیرند، با فساد مبارزه کنند. اگر پروفایل خطر هر کسی که یک گره نشتی را اجرا می‌کند، کاهش یابد، گره‌های نشتی زیادی وجود خواهد داشت. ویکی لیکس به ما چیزی آموخت؛ و این واژه جاسوس را به آگاهی مردم تبدیل کرد (…)اما GlobaLeaks گام منطقی بعدی است."
در اکتبر ۲۰۱۳، تسل رنزنبرینک در مقاله خود "ساخت یک زیرساخت برای افشاگری" نوشت که "مکانیسم‌های حفاظتی بسیار کمی وجود دارند" و به این دلیل، "افشاگری" به عنوان یک موضوع مهم در OHM۲۰۱۳، بزرگ‌ترین جشنواره هکرها در فضای باز در اروپا، به نمایش درآمد.
در این جشنواره، رنزنبرینک با مردم "چندین سازمان" صحبت کرد که طرح‌هایی را برای ساخت یک زیرساخت افشاگری بهتر آغاز کرده‌اند "از جمله فیلاستو که به او گفته بود:" گلوبال لیکس یک نرم‌افزار طراحی‌شده که به هر کسی اجازه می‌دهد که به راحتی یک پایگاه نظامی راه‌اندازی کند ". فیلاستو تأکید کرد که " این نرم‌افزار متن‌باز است تا هر کسی بتواند آن را دانلود کند، آن را نصب کند و یک پایگاه نظامی تشکیل دهد. (…)ما خودمان یک سکوی افشاگری(…)اجرا نمی‌کنیم، اما با قادر ساختن دیگران به اجرای طرح‌های موفق، به این اکو سیستم کمک می‌کنیم."
یک سایت گلوبال لیکس از خدمات مخفی تور استفاده می‌کند تا بتواند نامش فاش نشود.
هنگامی که ارایه روی یک پلت فرم گلوبال لیکس انجام می‌شود، داده‌ها با استفاده از PGP و سیستم به‌طور خودکار دریافت کنندگان ثبت‌شده (به عنوان مثال، رسانه‌های محلی، ان جی اوها یا حتی یک روزنامه‌نگار واحد) را مطلع می‌کند. سکوهای گلوبال لیکس هیچ چیزی را برای همیشه ذخیره نمی‌کنند و اطلاعات و پرونده‌های ارسال‌شده به محض امکان با یک سیاست حفظ اطلاعات دقیق حذف می‌شوند.
این فرایند به‌طور کلی با پیشنهاد منابع برای استفاده از سیستم‌عامل بی‌نام در حین اتصال به گلوبال لیکس بهبود می‌یابد.
جاوا اسکریپت برای دسترسی به گلوبال لیکس لازم است.
تا سال ۲۰۱۹، گلوبال لیکس در ۲۰ زبان بین‌المللی ترجمه شده و توسط هزاران پروژه و ابتکاراتی در سراسر جهان اجرا شده که گستره وسیعی از پذیرندگان، رسانه‌های مستقل، فعالان، سازمان‌های رسانه‌ای، شرکت‌ها و بیشتر را در بر می‌گیرند.
جان بورلاند گفت که در حال حاضر [۳۰ دسامبر ۲۰۱۳] در حال صحبت با سازمان‌ها در تعدادی از کشورهای دیگر، از جمله چندین گروه رسانه‌ای که می‌خواهند مدل موفقیت‌آمیز هلندی را تکرار کنند "بورلاند افزود که" فعالان همچنین سایت‌های خاص را برای مسائلی مانند حقوق بشر، جرایم حیات وحش، نظارت، امنیت غذایی در ایالات‌متحده و سانسور بررسی می‌کنند."
بزرگ‌ترین اجرای در سال ۲۰۱۴ توسط PubLeaks در هلند رخ داد، «بنیادی که ۴۲ نفر از بزرگ‌ترین سازمان‌های رسانه‌ای کشور را در بین اعضایش تشکیل می‌دهد. بورلاند در آنجا، هر سازمان ۵۰۰ پوند در سال پرداخت می‌کند، و در عوض یک لپ‌تاپ ویژه برای دسترسی به Publeaks دریافت می‌کند. تمام سازمان‌های شرکت‌کننده در مورد دوره‌های تحریم موافق هستند و اطلاعات را می‌توانند بدون فشار انتشار فوری مورد بررسی قرار دهند. این گروه قبلاً چندین نشت پروفایل با پروفایل بالا داشته‌است، از جمله یکی که منجر به استعفای یکی از نمایندگان برجسته مجلس شد.»
دیگر سازمان‌های اصلی که از راه‌اندازی سیستم‌عامل مبتنی بر گلوبال لیکس پشتیبانی می‌کنند Free Press Unlimited(FPU)و Associated Whistleblowing Press(AWP)هستند.
FPU، یک سازمان در هلند، AfriLeaks و MexicoLeaks را خلق کرد. پلرانو به گاردین گفت: «Afrileaks اولین پروژه خارج از دنیای غرب است که توسط بیش از ۱۵ اتحاد سازمان‌های خبری آفریقایی اجرا می‌شود که متعهد به گفتن حقیقت به قدرت هستند». در مورد MexicoLeaks، این یک سکوی افشاگری مستقل است که هدف آن آشکار کردن اطلاعات برای منافع عمومی در مکزیک است که جایزه FRIDA سال ۲۰۱۶ را دریافت کرده‌است.
WildLeaksیکی از موفق‌ترین پروژه‌های گلوبال لیکس، اولین ابتکار فعال جهانی است که به جرم حیات وحش و جنگل اختصاص یافت و توسط انجمن اقدام فیل(Elephant Action League) (EAL)اداره و مورد بررسی قرار گرفت. یکی از تحقیقات در مستند نت فلیکس به نام «بازی ساحل‌عاج» مورد توجه قرار گرفت.
گلوبال لیکس همچنین با مبارزه با فساد مالی و سازمان‌های غیردولتی حقوق بشر مانند Allerta اینترنشنال Anticorruzione, OCCRP (OCCRPLeaks)و سازمان عفو بین‌الملل همکاری می‌کند.
در سال ۲۰۱۷، Xnet، یک پروژه که برای دموکراسی شبکه‌ای و حقوق دیجیتال بر روی آن کار می‌کند و از سال ۲۰۰۸ شروع به کار کرده‌است، اولین شکایت عمومی ضد فساد عمومی را با استفاده از فناوری حفاظت گمنام مانند تور و گلوبال لیکس ("Bustia Etica" در کاتالان) آغاز کرد. با این پروژه پیشگام، تالار شهر بارسلونا اولین دولت شهری است که شهروندان را به استفاده از ابزارهایی دعوت می‌کند که آن‌ها را قادر به ارسال اطلاعات به شیوه‌ای امن می‌سازد، که حریم خصوصی را تضمین می‌کند و به شهروندان امکان می‌دهد که کاملاً ناشناس باشند.
در سال ۲۰۱۸، اداره مبارزه با فساد ایتالیا (ANAC)، یک ناظر اجرایی، سکوی ملی افشاگری خود را با استفاده از خدمات گلوبال لیکس و onion آغاز کرد و به whistleblowers که راه مطمئنی برای گزارش فعالیت‌های غیرقانونی در حین حفاظت از هویت آن‌ها ارائه داد.
در سال ۲۰۱۱، GlobaLeaks ۰٫۱ درصد بودجه دریافتی از آژانس توسعه بین‌المللی ایالات‌متحده را دریافت کرد.
در سال ۲۰۱۲، GlobaLeaks ۲٫۰ با ۱۰۸٬۴۰۰ دلار از سوی صندوق فناوری باز تحت برنامه Freedom2Connect سرمایه‌گذاری شد.
در سال ۲۰۱۳، این پروژه توانست با چند کمک مالی و کاره‌ای داوطلبانه زیادی که توسط اعضای هسته آن انجام شده‌بود، جان سالم به در ببرد.
در سال ۲۰۱۴، بنیادهیوس به مرکز هرمس ۲۰۰٫۰۰۰€ برای اولویت‌بندی طرح‌های ابتکاری در آفریقای جنوبی به اهدا کرد.
در ژولای ۲۰۱۴، پروژه گلوبال لیکس با ۲۳۴٬۰۰۰ دلار از سوی صندوق فناوری باز به منظور توسعه یک نقشه راه جدید از Q3 / ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ / Q1 سرمایه‌گذاری شده‌است که در آن تمام گزارش‌ها پیشرفت در دسترس عموم قرار دارند.
در سپتامبر ۲۰۱۴، سازمان بین‌المللی شفافیت سازمان بین‌المللی مشاوره و مشاوره حقوقی خود (ALAC)را با هم‌کاری از کمک اتحادیه اروپا آغاز کرد.
https://en.wikipedia.org/wiki/GlobaLeaks
این صفحه باشگاه‌های معتبر و مشهور فوتبال در آلمان را نشان می‌دهد.
عملیات پستانک یک اقدام گسترده در زمینه شنود مکالمات تلفنی از اداره تحقیقات فدرال بود که در سال ۲۰۱۵ شروع به کار کرد و دربارهٔ فعالیت جنایی در وب تاریک تحقیق کرد. این بزرگ‌ترین عملیات از زمان عملیات Operation Torpedo بود.
بدافزار شناخته‌شده به نیروی انتظامی به عنوان تکنیک‌های جستجوی شبکه برای کشف آدرس‌های IP واقعی کاربران تور از یک وب سایت پورنوگرافی کودکان به نام Playpen استفاده شد.
ماهیت بین‌المللی این عملیات تعدادی از سوالات قانونی را در مورد حوزه قضایی بین‌المللی اف‌بی‌آی مطرح کرد و موضوع تحقیقات قانونی و روزنامه‌نگاری در حال انجام است.
آب‌سنگ‌های کورکا () به مجموعه‌ای از صخره‌های آبی گفته می‌شود که در دریای تیرنی در کالابریا و در شهر کورکا واقع شده‌اند. این مجموعه آب‌سنگ از ۱۰ صخرهٔ سنگی تشکیل شده‌است: «کاپوتو» (بزرگترین صخره)، «فورمیکا»، «لونگارینو»، «پیچیریلو»، «تیروله» (که به آن پیروله هم می‌گویند) و ۴ اسکوالی دل فونتانا.
کاپوتو بزرگترین صخرهٔ این مجموعه است و مساحت آن ۵۰ متر مربع است و بیشتر از آن برای شیرجه در آب، یا عکاسی و فیلم‌برداری استفاده می‌شود.
در فاصلهٔ دهه‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰ میلادی، این منطقه میعادگاه تصویربرداران، علاقه‌مندان به رادیوی آماتور و گردهمایی‌های فعالان محیط زیست همچون «اتحادیه محافظت از پرندگان ایتالیا» (LIPU) بود که این فعالیت‌ها اینک دیگر در این منطقه دیده نمی‌شود.
این آب‌سنگ‌ها زیر نظر مقامات محلی آمانتئا واقع در استان استان کوزنتسا قرار دارد.
پیندیبن بین سالهای ۱۹۰۸ و ۱۹۲۸ برای باشگاه فوتبال پنیارول بازی کرد. در زمان حضورش با "کربنروس"، چهار قهرمانی در لیگ دسته اول فوتبال اروگوئه کسب کرد.
پیندیبن اولین بازی خود را برای تیم ملی فوتبال اروگوئه در سال ۱۹۰۹ مقابل آرژانتین در بوینس آیرس انجام داد. وی در طی ۱۴ سال حضور در تیم ملی ۴۰ بار در ترکیب قرار گرفت و ۲۰ گل به ثمر رساند. وی آخرین حضور خود را در نوامبر ۱۹۲۳ برای "اروگوئه انجام داد".
پیندیبن دو بازی مسابقات غیررسمی کوپا آمریکا ۱۹۱۰ انجام داد.
در جام ملت‌های آمریکای جنوبی ۱۹۱۶ پیندیبن اولین گل این تورنمنت را در بازی مقابل تیم ملی فوتبال شیلی به ثمر رساند. او این مسابقات را با دو گل به پایان رساند و در لیست گلزنان در مقام دوم قرار گرفت.
پیندیبن عضو تیم اروگوئه برای جام ملت‌های آمریکای جنوبی ۱۹۱۷ بود اما در این مسابقات یک مسابقه هم انجام نداد.
او در جام ملت‌های آمریکای جنوبی ۱۹۲۰ که اروگوئه سومین قهرمانی خود را در مسابقات قهرمانی آمریکای جنوبی کسب کرد در ترکیب تیم اروگوئه قرار داشت که در سه مسابقه یک گل به ثمر رساند.
او در جام ملت‌های آمریکای جنوبی ۱۹۲۱ که اروگوئه در رده سوم قرار گرفت، در تیم اروگوئه بازی کرد. پیندیبن یک گل به ثمر رساند.
او پس از اتمام دوره بازی، مربیگری باشگاه فوتبال پنیارول را بر عهده داشت.
برنده (۲): ۱۹۱۰، ۱۹۱۱
نفر دوم(۳): ۱۹۱۳، ۱۹۱۵، ۱۹۱۶
برنده: (۴): ۱۹۱۲، ۱۹۱۵، ۱۹۱۹، ۱۹۲۰
نفر دوم(۲): ۱۹۱۱
برنده (۲): ۱۹۱۰، ۱۹۱۲
نفر دوم(۴): ۱۹۰۹، ۱۹۱۱، ۱۹۱۴، ۱۹۲۰
برنده (۵): ۱۹۱۱، ۱۹۱۲، ۱۹۱۴، ۱۹۱۸، ۱۹۲۰
نفر دوم(۱): ۱۹۱۶
ضمیرِ ناآگاه عنوانِ اثری است از زیگموند فروید عصب‌شناس اتریشی و بنیانگذار علم روانکاوی. این نوشتار نخستین بار در سال ۱۹۱۵ م. در دو قسمت (فصل‌های ۱ تا ۴ و فصل‌های ۵ تا ۷) در مجله ی بین المللی روانکاوی (Internationale Zeitschrift für Ärztliche Psychoanalyse) و به زبان آلمانی‌ منتشر شد.https://archive.org/stream/InternationaleZeitschriftFuumlraumlrztlichePsychoanalyseBandIiiHeft4/Z_III_1915_4#page/n1/mode/2up بازدید از صفحه به تاریخ پنجشنبه ۱۶ آوریل ۲۰۲۰.
این جستار حاوی یکی‌ از محوری‌ترین یافته‌های علمی‌ او یعنی‌ همان ضمیر ناآگاه می‌باشد که در راستای تبیینِ دقیق و عالمانهٔ مفهومِ ساختارِ روانِ انسان میباشد. فروید در نظریهٔ اولِ خود دستگاهِ روان را متشکل از سه ضمیر، آگاه (das Bewußte)، پیش‌آگاه (das Vorbewußte) و ناآگاه (das Unbewußte) میداند که البته بخش اعظم آنرا ناآگاه تشکیل میدهد. طبق نظریه فروید راه‌های دستیابی به ضمیر ناآگاه عبارتند از: رویاها، لغزش‌های کلامی‌ و غیرِ کلامی‌ و نشانگان.
APA Dictionary of Psychology, Gary R. VandenBos, American Psychological Association, Washington DC. 2015
ضمیر ناآگاه در هفت فصل نگاشته شده است:
Studienausgabe - Band III von X - Psychologie des Unbewußten - Das Unbewußte (S. 125-162), Limitierte Ausgabe, Fischer Verlag, Frankfurt am Main, 2000
در سال ۱۳۹۲ ترجمهٔ فارسی این اثر برای نخستین‌بار از زبان اصلی نوشتار یعنی‌ آلمانیhttps://www.reclam.de/data/media/978-3-15-018955-9.pdf متنِ آلمانیِ ضمیر ناآگاه توسط نشر پژواک هنر و انديشه، و با ترجمهٔ علی فولادین٫ آرین مرادزاده و سید حسین مجتهدی همراهِ متن انگلیسی و آلمانی آن روانهٔ بازار نشر شد.
مترجمان با داشتن آشنائی با مبانیِ نظری و عملیِ روانکاوی و زبانشناسی، کوشیده ا‌ند تا حد امکان انتقال درست محتوا، وفاداری به متن و نگهداری فضای ادبی متون فرویدی را مراعات نمایند.
http://www.ibna.ir/fa/tolidi/258148 خبرگزاری کتاب، ترجمه‌ای برای زنده کردن سخن فردریش شلایرماخر، يکشنبه ۶ اسفند ۱۳۹۶، بازدید از صفحه به تاریخ پنجشنبه ۲۱ فروردین ۱۳۹۹.
در ویراستِ دوم فرهنگِ موجزِ اصطلاحاتِ تخصصیِ پرکاربرد بر مبنای منبع معتبری چون «واژگانِ روانکاوی»
Jean Laplanche, Jean-Bertrand Pontalis: Das Vokabular der Psychoanalyse, Suhrkamp, Frankfurt 1973 اثر لاپلانش و پونتالیس و همچنین واژه نامه یِ تخصصی یِ سه زبانه در ضمیمه یِ کتاب آورده شده.
شَب‌نَوَرد نام یک قطعه موسیقی از ساخته‌های محمدرضا لطفی با شعری از اصلان اصلانیان و خوانندگی محمدرضا شجریان است.
در سال ۱۳۵۰ امیرپرویز پویان، از بنیان‌گذاران سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران، پس از آن‌که در محاصرهٔ نیروهای ساواک قرار گرفت، دست به خودکشی زد. اصلان اصلانیان شاعر و فعال سیاسی چپگرا که با امیرپرویز پویان دوست بود، به یادش شعری با عنوان «شب‌نورد» سرود که آن را در پنجمین شب از شب‌های شعر گوته خواند.
در بحبوحهٔ انقلاب ۱۳۵۷ ایران، منزل مسکونی محمدرضا لطفی در محلهٔ امیرآباد تهران، در کنار بیمارستان هزار تختخوابی و نزدیک به میدان ۲۴ اسفند (میدان انقلاب)، کانون تظاهرات ضد حکومتی بود. در یکی از شب‌های بهمن ۱۳۵۷ محمدرضا لطفی که با لباس آغشته به خون، خسته و پریشان به خانه بازمی‌گشت، در جستجوی شعری بود تا مناسب حال و هوای آن زمان باشد. او شعر «شب‌نورد» را یافت و همان شب ساز سه‌تار را برداشت و در آواز دشتی، موسیقی این تصنیف را ساخت. او خوانندگی این اثر را به محمدرضا شجریان پیشنهاد داد. پس از چند روز موسیقی این تصنیف، شبانه و به صورت مخفیانه در زیرزمین خانهٔ مسکونی محمدرضا لطفی توسط برخی از نوازندگان گروه شیدا ضبط شد و پس از آن در استودیو بل، به خوانندگی محمدرضا شجریان به اتمام رسید. تا قبل از ۲۲ بهمن، گروه‌های عارف و شیدا زیر نظر کانون فرهنگی و هنری چاووش به تولید مخفیانه آثار موسیقی حماسی ادامه می‌دادند.
محمدرضا لطفی ۲۳ بهمن ۱۳۵۷ یک روز پس از پیروزی انقلاب، با در دست داشتن ۲ سرود «شب نورد» با صدای محمدرضا شجریان و دکلمهٔ مهدی فتحی و «آزادی» با صدای شهرام ناظری، به پخش رادیو می‌رود. او در این‌باره گفته‌است:
این تصنیف در دستگاه شور، آواز دشتی ساخته شده و در آلبوم موسیقی چاووش ۲ منتشر شده‌است. نام اصلی شعر «شب‌نورد» است اما این اثر با نام‌هایی نظیر: «تفنگم را بده»، «چهرهٔ میهن سیاهه» و «برادر بی‌قراره» نیز شناخته می‌شود.
زیدالله طلوعی، علی اکبر شکارچی، حسین علیزاده، پرویز مشکاتیان، هادی منتظری، پشنگ کامکار، محمد فیروزی، اسماعیل صدقی‌آسا، محمدعلی درخشانی، بیژن کامکار، جمشید عندلیبی، بهمن رجبی
با این که اصلان اصلانیان نام «امیرپرویز پویان» را در شعرش گنجاند، اما این مسئله مانع حاشیه‌ها و تحریف‌های تاریخی که پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران در رابطه با این شعر صورت گرفت، نشد. حتی در جایی اعلام شد که اصلانیان شعر شب‌نورد را به یاد «کامران نجات‌اللهی» سروده‌است، این در حالی است که اصلانیان این شعر را یک سال و سه ماه پیش از کشته شدن نجات‌اللهی در شب‌های شعر گوته خواند و نام امیرپرویز پویان را نیز در این بیت شعر آورد:
بلوار مدرس یکی از بلوارهای اصلی در شرق شهر شیراز است که از میدان ولیعصر آغاز شده و پس از گذشتن از کنار ترمینال مدرس، کاوه، بلوار فضیلت، خیابان ایثار، کوی آزادگان، کوی زهرا، پست مرکزی، بلوار رازی، فضل‌آباد ،دانشگاه صنعتی شیراز، پل غدیر، بلوار جانبازان (پودنک)، فرصت شیرازی و پایگاه هوایی شهید دوران در میدان گلسرخ، ابتدای ورودی فرودگاه شهید دستغیب شیراز پایان می‌یابد و همچنین مدرس از طریق پل غدیر به بزرگراه سرداران و بزرگراه رحمت متصل می‌شود. قسمت‌های مختلف این بلوار به ترتیب زیرنظر مناطق ۳ و ۱۱و ۲ و ۷ شهرداری شیراز محسوب می‌شوند. بسیاری از ادارت دولتی استان فارس در این بلوار قرار دارند.بلوار مدرس چند کیلومتر است؟ شیراز۱۴۰۰
ساخت این بلوار به دههٔ چهل شمسی بازمی‌گردد. زمانی که تصمیم به ساخت فرودگاه جدید شیراز(فرودگاه شهید دستغیب) گرفته شد. این جاده در زمان پهلوی به صورت چهاربانده ساخته شد که دو باند کوچک‌تر برای افراد عادی بوده و بعداً آسفالت شده‌است.
تا سال‌های سال بعد از ساخت این بلوار در دورهٔ پهلوی کسی اجازه خرید زمین و ساخت و ساز در این بلوار را نداشت و این بلوار به عنوان بلوار تشریفاتی یاد می‌شد و افراد معروفی از جمله ملکه انگلستان برای بازدید از شیراز و تخت جمشید از این بلوار عبور می‌کردند. در این سال‌ها فقط موزهٔ تاریخ طبیعی و کارخانه زیمنس در این بلوار ساخته شد. البته بعدها در همان دوران زمین‌های اطراف این بلوار برای ساخت و ساز فروخته شد. همچنین این بلوار اولین بلوار چهار بانده شیراز بوده‌است.
چو شانگ-تین (؛ ۶ ژوئن ۱۹۳۳–۲۸ ژوئیه ۲۰۱۴) یک رزمی‌کار سبک وینگ‌چون اهل هنگ کنگ بود.
چو شانگ-تین از شاگردان استاد بزرگ این سبک ییپ من بود که در مدرسهٔ اصلی او باقی ماند و از استادان ارشد آنجا شد. او در سال ۱۹۴۹ به هنگ کنگ آمد و یادگیری وینگ‌چون را از سن ۱۷ سالگی در سال ۱۹۵۰ آغاز نمود. وی منشی حسابداری رستورانی بود که کلاس‌های ییپ من در همان ساختمان برگزار می‌شد. چو شانگ-تین از سال ۱۹۵۱ به‌طور رسمی شاگرد ییپ من شد و با توجه به اینکه وضعیت جسمانی خوبی نداشت، بیشتر به یادگیری مباحث فلسفی و تئوری این هنر رزمی پرداخت.Lam, Lana (Sep 11, 2011) "Grandmaster of wing chun wins fight with cancer". "South China Morning Post" وی به زبان انگلیسی آشنایی نداشت و شاگردان را با استفاده از زبان اشاره و بدن و همچنین کمک سایر دانشجویان، آموزش می‌داد. او یک کتاب و چند دی‌وی‌دی آموزشی منتشر کرده‌است. گفته می‌شود که او در سبک وینگ چون به کمال رسیده بود چرا که «تمرین، مباحثه و پرسش‌گری، بهترین راه‌های موفقیت محسوب می‌شوند».
گیتا پارخ در ۸ آوریل ۱۹۵۵ به دنیا آمد و در اوگاندا مستعمره تحت‌الحمایه بریتانیا (تا پیش از آن که عیدی امین خانواده‌اش را در دهه ۷۰ به تبعید براند) پرورش یافت. او قبل از ورود به دانشگاه ساندرلند در انگلستان، در دبیرستانی در هند تحصیل می‌کرد. وی در سال ۱۹۸۰ با مدرک کارشناسی شیمی و فیزیولوژی فارغ‌التحصیل شد. او با یکی از هم‌کلاسی‌های آفریقایی-هندی‌تبار خود به نام پرواین رامجی ازدواج و به دوربان نقل مکان کرد و در آنجا کار خود را در بخش کودکان دانشکده پزشکی دانشگاه کوازولو -ناتال آغاز نمود. پس از به دنیا آمدن دو پسرش، تحصیلات کارشناسی ارشد خود را به اتمام رساند، و سپس مدرک دکتری خود را در سال ۱۹۹۴ دریافت کرد. دوران تحصیلات او همزمان با اوج انکار بیماری ایدز توسط دولت وقت آفریقای جنوبی و سیاست‌های نادرست آنها در این زمینه بود. بخشی از بودجه تحقیقاتی وی از کمکهای مالی مؤسسه ملی سلامت (NIH) تأمین می‌شد. این مؤسسه همچنین واکسنهایی را برای آفریقای جنوبی فراهم می‌کرد.
رامجی پس از اتمام دوره دکتری خود در زمینه بیماریهای کلیوی کودکان، در مقام یک دانشمند به شورای تحقیقات پزشکی آفریقای جنوبی پیوست. او به سرعت مدارج ترقی را سپری نمود و به ریاست بزرگترین واحد شورا؛ واحد تحقیقات پیشگیری از اچ‌آی‌وی رسید. وی به گسترش این واحد تحقیقاتی کمک شایانی نمود، به طوری که تعداد کارمندان علمی این واحد را از ۲۲ نفر به ۳۵۰ نفر رساند. او همچنین در بالا بردن اعتبار بین‌المللی این واحد علمی تأثیر بسزایی داشته‌است.
تخصص او در تحقیقات مربوط به پیشگیری و درمان HIV، این تحقیق را از فاز یک به فاز سه پیشرفت داد و به مرحلهٔ کارآزمایی بالینی در منطقه دوربان رساند. او خود مسئولیت ارشد واحد کارآزمایی بالینی را به عهده داشت. رامجی معتقد بود این پژوهش نباید صرفاً بر کارآزمایی بالینی متمرکز باشد بلکه لازم است به درمان و پیشگیری از HIV نیز توجه داشت. وی در مصاحبه‌ای اظهار داشت: "زنان در این منطقه بیشتر از مردان به ویروس اچ آی وی مبتلا شده‌اند و هنوز برای حل مشکلات بهداشتی در کشورهای در حال توسعه اقدامات بسیاری لازم است. برای پیشگیری از بیماری ایدز نیازمند اقدام جامع‌تری هستیم که بهداشت تناسلی زنان را هم شامل شود. رامجی یکی از اولین دانشمندان آفریقایی بود که در زمینهٔ مواد میکروب‌کش که در مقعد یا مهبل کارگذاری می‌شوند پژوهش نمود.
او بیش از ۱۷۰ مقاله علمی منتشر کرد و داوری و سردبیری چندین مجله علمی را نیز بر عهده داشت.
رامجی در ۱۷ مارس ۲۰۲۰ برای سخنرانی در دانشگاه بهداشت و پزشکی گرمسیری لندن به لندن سفر کرد. هنگام بازگشت به آفریقای جنوبی، احساس بیماری نمود و در بیمارستان بستری شد. او در اثر عوارض ناشی از بیماری COVID-19 درگذشت.
میگل آلمان والدز (; زاده – درگذشته ) یک سیاستمدار و وکیل اهل مکزیک بود. وی از ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۲ رئیس‌جمهور مکزیک بود.
میگل آلمان والدز در ۱۴ مه ۱۹۸۳، در سن ۸۲ سالگی بر اثر سکته قلبی درگذشت.http://lfmopinion.com/468/MUERE-MIGUEL-ALEMÁN-VALDÉZhttps://www.memoriapoliticademexico.org/Biografias/AVM00.html
علی‌اصغر زرین‌کفش (اول فروردین ۱۲۶۴ تهران - ۱۴ امرداد ۱۳۴۸ تهران) قاضی، دیپلمات، روزنامه‌نگار و دولتمرد دوره قاجار و پهلوی بود. او مدت کوتاهی وزیر دارایی بود.
پدرش محمدزمان خان مستوفی بود. در مدرسه‌های افتتاحیه، تربیت و دارالفنون تهران تحصیل کرد. در سال ۱۲۸۶ خورشیدی، دوره مدرسه سیاسی را به پایان رساند و به استخدام عدلیه درآمد. در وزارت عدلیه در اداره تفتیش به قضاوت پرداخت و در سال ۱۲۸۸ مأمور به خدمت در وزارت جنگ شد. سپس به عدلیه بازگشت و بازپرس شد.
زرین کفش سپس در مطبوعات فعال شد و به عنوان خبرنگار و مترجم برای روزنامه‌های شرق و رعد (متعلق به سید ضیاءالدین طباطبایی) کار کرد. در همان ایام به استخدام در وزارت امور خارجه درآمد و ابتدا در اداره محاکمات وزارت خارجه (امور حقوقی و کیفری اتباع بیگانه) مشغول به کار بود. سپس به ترتیب، ثبات اداره تحریرات اطریش، آلمان و بلژیک، مترجم اول، معاون دوم اداره عثمانی و انگلیس و نایب سفارت ایران واشینگتن (در سه نوبت) شد.
پس از آنکه علی‌اکبر داور وزیر عدلیه شد و تشکیلات محاکم را به هم ریخت و به پایه‌ریزی دادگستری نوین پرداخت، زرین‌کفش را به کار دعوت و با رتبه ۸ قضایی در پنجم اردیبهشت ۱۳۰۶ به ریاست محکمه جنائی و پس از مدتی با رتبه ۹ به ریاست دیوان عالی جنائی منصوب کرد. زرین کفش در سال ۱۳۱۰ معاون کل اداری وزارت عدلیه و در سپس به جای سید محمد فاطمی، کفیل (سرپرست) معاونت پارکه (دادسرا) دیوان عالی تمییز (دیوان عالی کشور) شد. در نوزدهم تیر ۱۳۱۱ علی منصور وزیر داخله (کشور) او را به عنوان معاون خود به مجلس معرفی کرد و از فروردین ۱۳۱۲ که منصور وزارت طرق و شوارع (راه) را به عهده گرفت، زرین‌کفش سرپرست وزارت داخله شد.
در هجدهم آبان ۱۳۱۲ زرین‌کفش به عنوان نماینده مخصوص دولت ایران در امور شرکت نفت ایران و انگلیس به لندن اعزام شد اما پس از چند سال به دلیل بیماری به تهران بازگشت و به عنوان کارمند علی‌البدل دیوان محاسبات وزارت دارایی و سپس رئیس اداره مستشاری این وزارتخانه به کار پرداخت. در چهاردهم بهمن ۱۳۲۰ مجید آهی و در اسفند ۱۳۲۱ علی‌اصغر حکمت که در دولت‌های اول و دوم علی سهیلی وزیر دادگستری شدند، او را به عنوان معاون خود به مجلس معرفی کردند. زرین‌کفش سپس به معاون اولی دادستان کل کشور رسید.
زرین کفش در پانزدهم شهریور ۱۳۲۳ در ترمیم کابینه محمد ساعد تا سقوط این کابینه که دو ما بعد رخ داد، وزارت دارایی را عهده‌دار شد. از آن پس عضویت هیئت نظارت بانک ملی و ریاست هیئت مدیره بانک صنعتی و معدنی ایران با او بود با تدوین و تصویب نخستین برنامه توسعه هفت ساله ایران و تأسیس سازمان برنامه، دکتر شیخ به انتخاب مجلس در هفتم اردیبهشت ۱۳۲۹ به عضویت هیئت نظارت بر این سازمان انتخاب شد.
زرین کفش در تیر ۱۳۳۴ بازنشسته شد.
ویکتور کان (؛ زادهٔ ۱۹۴۱) یک رزمی‌کار سبک وینگ‌چون اهل هنگ کنگ است.
او از شاگردان ییپ من بود و به مدت ۷ سال زیر نظر او تعلیم دید و در همین هنگام به «سلطانِ چی سائو» و «تسخیرناپذیر» لقب یافت. او آموختن وینگ‌چون را از سن ۱۳ سالگی آغاز نموده بود و تا اواخر دههٔ ۱۹۵۰ میلادی دستیار ییپ من بود و در سال ۱۹۶۱ هنگ کنگ را ترک کرد و راهی اروپا شد. او از سال ۱۹۷۵ تا کنون در کشور انگلستان مشغول آموزش وینگ‌چون است."Complete Wing Chun: The Definitive Guide to Wing Chun's History and Traditions" Robert Chu, René Ritchie, Y. Wu (), page 9 باشگاه آموزشی شعبه‌هایی نیز در ایتالیا، استرالیا و هنگ کنگ دارد.
مشهور است که او، نیمهٔ نخست از سیو نیم تائو را به بروس لی آموخته‌است."An Instructor of the Yung-Ch'un Style in Britain" Sifu Wong Shun Leung, Secrets of Kung Fu, Vol. 3 No.4 1978
OpenLayers از انواع فایلها و سرویسهای جغرافیایی از جمله، GeoRSS , KML (زبان نشانه گذاری کلید)، زبان نشانه گذاری جغرافیایی (GML) , GeoJSON و داده‌های نقشه از هر منبعی با استفاده از OGC- standard به عنوان سرویس نقشه وب (WMS) یا سرویس ویژگی وب (WFS) پشتیبانی می‌کند.
همچنین در بخش مثالهای Open Layers در وب سایت اصلی، مثالهای متنوعی برای دولوپرها، فراهم می‌باشد.
OpenLayers توسط MetaCarta بعد از کنفرانس اوریلی Where 2.0 (۲۹–۳۰ ژوئن، ۲۰۰۵)، و به عنوان نرم‌افزار منبع باز، توسط آزمایشگاه MetaCarta منتشر شد. دو ابزار نقشه‌برداری منبع باز دیگر که توسط MetaCarta منتشر شده‌است FeatureServer و TileCache هستند. از نوامبر ۲۰۰۷، OpenLayers یک پروژه بنیاد جغرافیایی منبع باز است.
لو من کام (؛ زادهٔ ) یک رزمی‌کار سبک وینگ‌چون اهل هنگ کنگ است.
او از شاگردان ییپ من بود و وینگ‌چون را هنگامی که ییپ من در سال ۱۹۴۹ به هنگ کنگ بازگشت، از وی آموخت. در آن هنگام تعداد شاگردان ییپ من اندک بودند و شامل لیانگ شیانگ، لوک ییو و چو شانگ-تین هم می‌شد.
ییپ من، لو من کام را تشویق کرد که به تایوان برود و در آنجا به آموزش وینگ‌چون بپردازد و در آنجا مربی «نیروهای یگان ویژه پلیس تایوان» شد. وی همچنین نخستین مربی نیروهای «سُوات» چین و تایوان بود.
لوک ییو (؛ – ) یک رزمی‌کار سبک وینگ‌چون اهل هنگ کنگ بود.
او از سال ۱۹۵۰ میلادی، از شاگردان ییپ من بود و در سال ۱۹۵۹ میلادی، کلاس‌های تدریس خصوصی خودش را دایر کرد. نخستین آموزشگاه او در سال ۱۹۶۱ افتتاح شد.
مهارت او در وینگ‌چون شهرهٔ عام و خاص بود؛ اما به‌ویژه به‌خاطر آمادگی جسمانی عالی و قدرت زیادش، در تکنیک‌های «چوم کیو» (尋橋) و «دیم بان گوان» (六點半棍) تبحر خاصی داشت. او را در برخی محافل تخصصی وینگ‌چون، «سلطان چوم کیو» (尋橋王) لقب داده بودند. وی پس از ۵۰ سال آموزش هنرهای رزمی، بیش از ۱۰۰۰ هنرجو تربیت کرد.
محمدمهدی میرزا ابتهاج‌السلطان (۱۲۶۵– آبان ۱۳۳۰) که نام خانوادگی محوی برگزید، شاهزاده قاجار و از مدیران اقتصادی و سناتور دوران پهلوی بود.
محمدمهدی میرزا از بستگان نسبی و سببی احمدشاه بود. در اروپا تحصیلات امور مالی و اقتصاد کرد و به خدمت در وزارت مالیه درآمد. اولین سمت مهم او پیشکاری مالیه خراسان بود، سپس رئیس مالیه ارتش شد. در تابستان ۱۳۱۱ که سرتیپ عبدالمجید میرزا ناصرالدوله (فیروز) سرپرستی وزارت طرق و شوارع (راه) را به عهده گرفت، محمدمهدی میرزا را در چهارم امرداد آن سال به عنوان معاون خود به مجلس معرفی کرد.