moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آشاغی شیبلو، روستایی است از توابع بخش ارس و در شهرستان پلدشت استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان گچلرات شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری جمعیت آن 308نفر (96 خانوار)
اله وردی کندی، روستایی است از توابع بخش پلدشت و در شهرستان ماکو استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان گچلرات غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۳۶نفر (۵۵ خانوار)
شیرمحمد، روستایی است از توابع بخش پلدشت و در شهرستان ماکو استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان گچلرات غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۹نفر (۱۱ خانوار)
گیوان، روستایی است از توابع بخش پلدشت و در شهرستان ماکو استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان گچلرات غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۶۲نفر (۱۰۱ خانوار)
نازک‌سفلی، روستایی است از توابع بخش پلدشت و در شهرستان ماکو استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان گچلرات غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۳۵نفر (۱۱۷ خانوار)
شهر نازک علیا مرکز بخش ارس از توابع شهرستان پلدشت استان آذربایجان غربی است . و مردم محلی به آن نازیک می گویند.مردم این شهر به زبان ترکی آذربایجانی سخن می گویند. بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۲٫۶۶۷ نفر (۸۲۹ خانوار) است.درگاه ملی آمار ایران
نازک را می‌توان به نازیک (که اسم نانی مشهور است و امروزه هم گندم و نان تولیدی نازک در کل منطقه مشهور است) نسبت داد.
در این بخش آثار تاریخی بسیاری به جای مانده‌است که تاکنون مطالعاتی بر روی آن‌ها انجام نشده‌است قابل ذکر می‌باشد که با توبه شواهد و آثار موجود می‌توان قدمت این منطقه قدیمی را بیش از ۱۰۰۰ سال دانست. همچنین این مکان تاریخی دو بار زندگی را تجربه نموده‌است یعنی اینکه این مکان در زمانهای خیلی قدیم وجوداشته و بر اثر مرور زمان خالی از سکنه شده و دوباره شکل زندگی به خود گرفته‌است. عمده شغل ساکنان نازک کشاورزی ودام داری و خدماتی و تجاری است.
شهر نازک به دیار مزرعه‌های گندم مشهور هست و حال انتظار می‌رود با سیراب شدن زمین‌های کشاورزی دشت نازک از آب سد آغچای و اتمام طرح آبرسانی به همه دشت نازک باز چون زمان‌های گذشته شهرت گندم و نان مرغوب این دیار کهن آوازه منطقه و کشور شود.
چخماقلوی سفلی روستایی در دهستان گچلرات غربی بخش ارس شهرستان پلدشت استان آذربایجان غربی ایران است که تمام جمعيت آن کورد است و پیرو مذهب سنی هستند.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۴۰۲ جمعیت این روستا ۲۵۰۰ نفر (در ۵۱۵ خانوار) بوده است.
قوچ‌کندی، روستایی است از توابع بخش پلدشت و در شهرستان ماکو استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان گچلرات غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰۸۶نفر (۲۱۹ خانوار)
کرم‌آباد یا کریم‌آباد روستایی در دهستان گچلرات غربی بخش ارس شهرستان پلدشت استان آذربایجان غربی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
آغ‌بلاغ مخور، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است.
این روستا در دهستان چشمه سرا قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۵نفر (۲۵ خانوار)
ایشگه‌سو، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است.
این روستا در دهستان چشمه سرا قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت ۹۴نفر (۱۹ خانوار)
دانابلاغ، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است.
این روستا در دهستان چشمه سرا قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۶۲نفر (۴۵ خانوار)
شیخ‌سلو، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است.
این روستا در دهستان چشمه سرا قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۳۱نفر (۹۱ خانوار)
صمدیوردی، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است.
این روستا در دهستان چشمه سرا قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۳۶نفر (۵۴ خانوار)
کورابلاغ، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است.
این روستا در دهستان چشمه سرا قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۰۸نفر (۹۲ خانوار)
روستای مخورمرکز دهستان چشمه سرا بخش قره قویون شهرستان شوط در استان آذربایجان غربی در کشور ایران است.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۴۷۱۷نفر بوده است.درگاه ملی آمار ایران
ملک لو، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است.
این روستا در دهستان چشمه سرا قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۸۷نفر (۱۲۳خانوار)
ایل‌بلاغی، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است.
این روستا در دهستان چشمه سرا قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۰۳نفر (۱۲۴ خانوار)
حسن‌کندی، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است.
این روستا در دهستان چشمه سرا قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۹نفر (۷ خانوار)
خضرلو، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است.
این روستا در دهستان قره قویون جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۶۱نفر (۱۷۶ خانوار)
خورابلو، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است.
در طول 15سال گذشته، با وجود منابع آبی غنی و مراتع سرسبز، به دلیل حفر چاههای غیر مجاز در روستاهای بالادست و عدم رسیدگی مسئولان مربوطه، منابع آبی این روستا خشک شده و بیش از ۹۰ درصد درختان و مراتع آن خشک شده و از بین رفته است. همچنین بیش از ۱۰ سال است که قرار است سدی در این روستا ساخته شود، تا مراتع و باغات غنی آن و روستاهای اطراف احیا شود؛ ولی به خاطر بی اعتنایی مسئولان مربوطه این موضوع فقط در حد قول مانده است و تاکنون اقدام عملی به خصوصی در این مورد صورت نگرفته است. در نتیجه همین عوامل شاهد مهاجرت بخشی از جمعیت این روستا به شهرها هستیم. با ادامه مهاجرت شاهد متروکه شدن این روستای زیبا خواهیم بود.
این روستا در دهستان چشمه سرا قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۷۹نفر (۱۰۶ خانوار)
زنجیره (شوط) روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است.
علی‌کندی (شوط)، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است.
این روستا در دهستان چشمه سرا قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۹۸نفر (۴۸ خانوار)
باش‌کهریز، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است.
این روستا در دهستان قره قویون جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ ، ۷۶۹نفر بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
نورآباد، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است.
این روستا در دهستان قره قویون جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۸۵نفر (۷۱ خانوار)
دوزآغل، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است.
این روستا در دهستان قره قویون جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۱۳نفر (۵۶ خانوار)
شمو سیلابی، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است.
این روستا در دهستان چشمه سرا قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۰۱نفر (۵۵ خانوار)
کوچلوی سفلی، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است.
این روستا در دهستان چشمه سرا قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۵نفر (۲۲ خانوار)
کوچلوی علیا، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است.
این روستا در دهستان چشمه سرا قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳۳نفر (۳۵ خانوار)
اینچه قدیم، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است.
این روستا در دهستان قره قویون جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۵۹نفر (۹۳ خانوار)
تازه کند(شوط) روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است.
این روستا در دهستان قره قویون جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال۱۳۹۴ جمعیت آن ۲۶۵۶نفر (۱۰۰۲خانوار)
مرگن اسماعیل‌کندی، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است. این روستا به همراه روستاهای مرگن قدیم، مرگن وسط و مرگن عزیزآباد تجمیع و به شهر مرگنلر ارتقا یافت.
این روستا در دهستان قره قویون جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۱۶نفر (۹۲ خانوار)
مرگن عزیزآباد، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است. این روستا به همراه روستاهای مرگن قدیم، مرگن اسماعیل‌کندی و مرگن وسط تجمیع و به شهر مرگنلر ارتقا یافت.
این روستا در دهستان قره قویون جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۹۶نفر (۱۵۴ خانوار)
مرگن قدیم، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی ایران است. این روستا به همراه روستاهای مرگن وسط، مرگن اسماعیل‌کندی و مرگن عزیزآباد تجمیع و به شهر مرگنلر ارتقا یافت.
.http://web.itu.edu.tr/~yayla/turkmit.pdf
این روستا در دهستان قره قویون جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۴۷نفر (۱۵۷ خانوار)
مرگن وسط، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط و در استان آذربایجان غربی کشور ایران است. این روستا به همراه روستاهای مرگن قدیم، مرگن اسماعیل‌کندی و مرگن عزیزآباد تجمیع و به شهر مرگنلر ارتقا یافت.
این روستا در دهستان قره قویون جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۴۰نفر (۱۷۰ خانوار)
قره‌آغاج، روستایی از توابع بخش قره‌قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است.
این روستا در دهستان قره قویون جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۷۵ نفر (۲۴۷ خانوار)
قیاسی، روستایی از توابع بخش قره قویون شهرستان شوط استان آذربایجان غربی کشور ایران است.
این روستا در دهستان قره قویون جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۵۶نفر (۴۷ خانوار)
دانشگاه علوم پزشکی ابن سینا دانشگاهی در شهر همدان است.با فضای آموزشی به مساحت ۴۴۲۴۱ متر مربع بوده و ۴۳۳ نفر عضو هیئت علمی می‌باشدوبر اساس‌نامه وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به شماره ۲۲۲ و مورخه یکم اردیبهشت ماه ۱۳۹۲، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی همدان به " تیپ یک " ارتقا یافت. دانشگاه علوم پزشکی همدان در حال حاضر با پذیرش دانشجو در بیش از هفتاد رشته تحصیلات تکمیلی شامل کارشناسی ارشد، دکترای تخصصی، دستیاری و فوق تخصصی پیشرفته‌ترین دانشگاه علوم پزشکی منطقه غرب کشور محسوب می‌گردد.
اولین گام‌های ایجاد دانشگاه علوم پزشکی در اسفند ۱۳۵۱ بر اساس معاهده مشترک دولت‌های ایران فرانسه برداشته شد که با نام دانشگاه بوعلی سینا در زیر مجموعه‌ای به نام مجتمع آموزشی علوم تندرستی در سال ۱۳۵۴ در مجموعه دانشگاه بوعلی سینا با رشته‌های پزشکی، پرستاری و بهداشت شروع بکار کرده و با این امکانات هسته اولیه گروه پزشکی را پایه‌گذاری شد و پس از جداشدن دانشکده‌های پزشکی ایران از وزارت علوم تحقیقات و فناوری به صورت مستقل و با تحت وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی در سال ۱۳۶۵ قرار گرفته‌است.
جلسه هیجدهم شورای گسترش دانشگاه‌های علوم پزشکی در تاریخ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۶۷ مقرر گردید دانشگاه‌های علوم پزشکی هر استان به نام همان استان نامگذاری شوند و نهایتاً اینکه در اجرای مصوبه شماره ۷۴۴۷/ د/ ش مورخ ۱۴ اسفند ۱۳۷۲ شورای عالی اداری کشور مبنی بر ادغام سازمان منطقه بهداشت و درمان در دانشگاه‌های علوم پزشکی و تشکیل دانشگاه‌های علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی سازمان منطقه‌ای بهداشت و درمان استان همدان و دانشگاه علوم پزشکی همدان در یکدیگر ادغام گردیدند و دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی استان همدان تشکیل گردید.
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی استان همدان متولی اصلی تأمین و ارتقاء و اعاده سلامتی در سطح استان می‌باشد. رسالت عمده این دانشگاه به‌طور کلی در راستای تربیت نیروی انسانی متخصص بهداشتی درمانی و تأسیس و تجهیز مراکز بهداشتی درمانی در سطوح مختلف شامل خانه بهداشت، مراکز بهداشتی درمانی شهری و روستائی، پایگاه بهداشتی، بیمارستان، کلینیک و مراکز تحقیقاتی می‌باشد. این دانشگاه به منظور تحقق اهداف بهداشتی درمانی و آموزشی فعالیت‌های خود را در قالب ۶ معاونت آموزشی، پژوهشی، بهداشتی، درمان و دارو، دانشجوئی و فرهنگی و پشتیبانی انجام می‌دهد.
این دانشگاه دارای ۱۱ دانشکده به شرح زیر می‌باشد.
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی استان همدان
شورایعالی انقلاب فرهنگی
دویچه بان شرکت ملی راه‌آهن آلمان است. این شرکت در سال ۱۹۹۴ از به‌هم پیوستن دو شرکت دویچه بوندس‌بان از آلمان غربی و شرکت دویچه رایش‌بان از آلمان شرقی تشکیل شد.
پیشینه راه‌آهن آلمان به سال ۱۸۳۱ و ساخت راه‌آهن "پرنس ویلهلم" بازمی‌گردد. واگن‌های قطار در این خط آهن به وسیلهٔ اسب کشیده می‌شد.
دومین خط آهن آلمان در ۷ دسامبر ۱۸۳۵ بین دو شهر نورنبرگ و فورت در ایالت باواریا ساخته‌شد و لودویگس بان باواریا نام گرفت. در این خط آهن از قطارهای بخار استفاده می‌شد.
سومین خط آهن آلمان، در سال ۱۸۳۹ بین دو شهر درسدن و لایپزیگ کشیده شد. پس از آن به سرعت خطوط راه‌آهن در آلمان کشیده شد. بطوریکه تا سال ۱۸۴۵، بیش از ۲۰۰۰ کیلومتر خط آهن در آلمان کشیده شد و ده سال بعد این رقم به هشت هزار کیلومتر رسید. هنگامی که در سال ۱۸۷۱ امپراتوری آلمان تأسیس شد، هر یک از ایالت‌های آلمان برای خود شرکت راه‌آهن مستقلی داشت.
پس از جنگ جهانی اول این شرکت‌ها با هم یکی شدند و «دویچه رایش بان» (راه‌آهن امپراتوری آلمان) نامیده شدند.
در جنگ جهانی دوم، شرکت راه‌آهن آلمان «دویچه رایش بان»، اداره کل قطارهای آلمان در زمان نازیها بود. پس از پایان جنگ جهانی دوم، این شرکت به دو شرکت دویچه بویندس بان در آلمان غربی و شرکت دویچه رایش بان در آلمان شرقی تقسیم شد.
شبکهٔ راه‌آهن المان در سراسر کشور گسترده‌است. طول خطوط راه‌آهن در آلمان ۳۸۰۰۰ کیلومتر است. شبکه‌های محلی و سراسری راه‌آهن در آلمان، هماهنگ شده‌اند. روزانه ۶۰ قطار مسافران را از آلمان به کشورهای همسایه در اروپا منتقل می‌کنند.
انجمن ماکس پلانک که در ۲۶ فوریه ۱۹۴۸ توسط تعدادی از فیزیکدانان اتمی آلمان مانند ورنر هایزنبرگ و اتو هان تأسیس گردید، جایگزین انجمن قیصر ویلهلم برای توسعه علوم است، که در سال ۱۹۱۱ ایجاد شده بود. مؤسسه‌های ماکس پلانک در زمینه‌های علوم طبیعی به ویژه فیزیک، زیست‌شناسی، علوم انسانی و علوم اجتماعی به پژوهش‌های پایه می‌پردازند. انجمن ماکس پلانک با دانشگاه‌های مرتبط با خود دانشکده‌های پژوهشی ماکس پلانک (Max-Planck-Research-Schools) را بنا نهاده‌است (۱۶ دانشکده). محققین شاغل در موسسات انجمن ماکس پلانک تا به حال موفق به دریافت ۲۲ جایزه نوبل شده‌اند.انجمن ماکس پلانک ۶۰ ساله شد. وب‌گاه دویچه وله این تعداد جایزه نوبل توسط هیچ انجمن تحقیقاتی دیگر در دنیا دریافت نشده‌است.
در سال ۲۰۰۶ در رتبه بندی مجله "تحصیلات عالی تایمز" (Times Higher Education) انجمن ماکس پلانک در بین مؤسسه‌های تحقیقاتی غیر دانشگاهی در زمینه علوم رتبه اول در دنیا و در زمینه تکنولوژی رتبه سوم را کسب کرد.
تعداد مؤسسه‌های وابسته به انجمن ماکس پلانک که با نام عمومی مؤسسه ماکس پلانک برای... (آلمانی:... Max Planck Institute für) شناخته می‌شوند، هم‌اکنون به ۷۸ رسیده است.
این مؤسسه بنام ماکس کارل ارنست لودویگ پلانک فیزیکدان معتبر آلمانی برنده جایزه نوبل نامگذاری شده‌است که او را پدر علم کوانتوم می‌شناسند.
قوی سیاه ، پرنده‌ای بزرگ و آبزی از خانواده مرغابیان است که بیشتر در نواحی جنوب‌شرقی و جنوب‌غربی استرالیا زندگی می‌کند. این گونه به دلیل شکار بی‌رویه در نیوزلند منقرض شد، با این حال پس از معرفی دوباره به جمعیت آن در این کشور افزوده شد. قوهای سیاه در استرالیا مهاجرت می‌کنند و بسته به آب و هوا از منطقه‌ای در این قاره به منطقه دیگر می‌روند. این پرندگان همچون قوهای سفید تک‌همسر هستند و وظایف نگهداری از جوجه‌ها میان نر و ماده تقسیم می‌شود.
یک قوی سیاه دارای پرهای سیاه بر روی بدن خود و پرهای سفید بلند برای پرواز است. نوک این پرنده قرمز رنگ با باریکه‌ای به رنگ سفید است. پاها نیز به رنگ سیاه خاکستری هستند. نرها معمولاً اندکی بزرگتر از ماده‌ها هستند و نوک بلندتر و صاف‌تری دارند. قوی سیاه بالغ طولی میان ۱۱۰ تا ۱۴۲ سانتی متر دارد و وزنش به ۹ کیلوگرم می‌رسد. طول بال‌های بازشده میان ۱٫۶ تا ۲ متر است. گردن این پرنده، که در میان همسانان خود بلندترین است، شکلی S مانند دارد.Pizzey, G. (1984). A Field Guide to the Birds of Australia. Sydney: Collins. p. 66. ISBN 0002192012
صدای تولید شده توسط این پرنده موسیقایی است و آن را در هنگام پرواز یا بر روی آب تولید می‌کند. البته اگر هنگامی که بر روی تخم خود خوابیده است یا از جوجه‌های خود نگهداری می‌کند تهدید شود، توانایی تولید صدای خرخر تهدید کننده‌ای از گلو را نیز داراست.
قوهای سیاه اغلب در مناطق آبخیزی جنوب غربی و شرقی استرالیا و نیز جزیره‌های کرانه‌ای دیده می‌شود. حوضه آبی ماری-دارلینگ جمعیت زیادی از این گونه را در خود جای می‌دهد.Waterfowl in New South Wales. Sydney: CSIRO and NSW Fauna Panel. 1964. pp. 11–12 این پرنده در بخش‌های شمالی و نیز بخش‌های خشک مرکزی استرالیا دیده نمی‌شود.
در گذشته باور بر این بوده‌است که قوهای سیاه مهاجرت‌کننده نیستند، با این حال اکنون مشخص شده‌است که این گونه بسیار مهاجرت می‌کند. در رفتار مهاجرتی این پرنده الگوی ویژه‌ای دیده نمی‌شود و منطقه‌ای که در آن فرود می‌آیند بسته به شرایط بارانی یا خشکسالی دگرگون‌پذیر است. در سال‌های پرآب مهاجرت از مناطق جنوب شرقی و جنوب غربی به مناطق میانی قاره صورت می‌گیرد و در سال‌های خشک عکس آن.
قوهای سیاه به دلیل از دست دادن پرهای پرواز خود پس از تخم‌گذاری به مدت تقریبی یک ماه توانایی پرواز خود را از دست می‌دهند. در این هنگام ترجیح می‌دهند در پهنه‌های آبی گسترده و باز زندگی کنند.
تا سال ۱۸۶۴، گونه‌ای از قوهای سیاه بومی نیوزلند به دلیل شکار زیاد منقرض شده بودند که پس از معرفی دوباره قوهای سیاه به این منطقه در این سال، اندک اندک بر جمعیت آن‌ها در این منطقه افزوده شد.
به جر در قاره استرالیا، قوهای سیاه به عنوان گونه‌های معرفی شده در دیگر مناطق جهان نیز دیده می‌شوند؛ از جمله در انگلستان که جمعیت اندکی از آن‌ها در ناحیه دوون این کشور آنچنان از سوی جامعه محلی پشتیبانی می‌شوند که نماد شهر داولیش در این ناحیه به شکل این پرنده است.
قوی سیاه به گونه کامل گیاهخوار است و غذایش شامل گیاهان زیر آب، از جمله انواع جلبک، می‌باشد؛ با این حال گاهی از کرم‌ها و حشرات کوچک نیز تغذیه می‌کند. برای این منظور سر خود را به درون آب برده و بدنش را عمود بر سطح آب نگه می‌دارد. پرنده در این حال می‌تواند با دراز کردن گردن خود، سر را تا یک متر زیر سطح آب ببرد. هنگام سیلاب، که دسترسی به غذای زیر آب دشوار می‌شود، این پرنده از علف‌های روییده بر کرانهٔ آب بهره می‌گیرد.
قوی سیاه همانند دیگر قوهای همسان خود اغلب تک‌همسر است و میزان جدایی میان زوج‌ها پایین است. تخمین زده می‌شود که یک چهارم همهٔ زوج شدن‌ها میان زوج‌های همجنس، بیشتر نرها، اتفاق می‌افتد. این زوج‌ها برای جوجه‌دار شدن یا تخم‌دزدی می‌کنند یا به گونهٔ موقت با یک ماده گروهی سه تایی تشکیل می‌دهند و پس از آنکه ماده تخم‌گذاری کرد، او را از گروه بیرون می‌کنند.Braithwaite, L. W. (1970). "The Black Swan". Australian Natural History 16: 375–9
در حالت کلی قوی سیاه در ماه‌های زمستانی مرطوب استرالیا (بهمن تا شهریور) تخم‌گذاری می‌کند. تخم‌ها در آشیانه‌ای بزرگ که از نی، تکه چوب و علف ساخته شده‌است گذاشته می‌شوند. از آشیانهٔ هر سال در سال بعد نیز بهره گرفته می‌شود و برای این منظور قوهای سیاه آشیانه‌های خود را بازسازی می‌کنند. یک قوی ماده هر بار میان ۴ تا ۸ تخم می‌گذارد و ۳۵ تا ۴۰ روز طول می‌کشد تا جوجه‌ها سر از تخم درآورند. هر دو سرپرست وظیفه نگهداری از تخم‌ها را بر دوش می‌گیرند و بر روی تخم‌ها می‌خوابند، ماده در شب و نر در هنگام روز.
همانند دیگر گونه‌های قو، قوهای سیاه به شدت از تخم‌ها و جوجه‌های خود پاسبانی می‌کنند و به مهاجمان با بال‌ها و نوک خود حمله می‌برند. میزان زمان نگهداری فرزندان توسط والدین در میان این گونه ۶ ماه است.
قوی سیاه نماد فرهنگی مهمی در استرالیا است. این پرنده در نماد رسمی و پرچم ایالت استرالیای غربی دیده می‌شود. همچنین نقش معنوی مهمی در داستان‌های تاریخی بومیان استرالیا داراست.
در باله‌ی دریاچه قو، اثر چایکوفسکی آهنگساز نامدار روسی، این پرنده در شکل زنی اغواگر که به دنبال فریب شاهزاده سیگفرید است به تصویر کشیده شده‌است. در سال ۲۰۱۰ نیز فیلم قوی سیاه به کارگردانی دارن آرونوفسکی بر پایه این داستان ساخته شد.
نسیم طالب، نویسنده لبنانی، کتابی به نام قوی سیاه نوشته است. این کتاب به مدت ۱۷ هفته در لیست کتاب‌های پرفروش روزنامه نیویورک تایمز قرار داشت.Taleb Outsells Greenspan as Black Swan Gives Worst Turbulence - Bloomberg
خانهٔ عروسک یا عروسکخانه نمایشنامه ای است از هنریک ایبسن (۱۸۲۸–۱۹۰۶) شاعر، نمایشنامه‌نویس و درام نویس نروژی که در سال ۱۸۷۹ نگاشته شد و در دبیرستان‌ها و دانشگاه‌های بسیاری خوانده می‌شود.ویکی‌پدیای انگلیسی عروسکخانه داستان بیرون آمدن از توهم، و طغیان زنی به نام «نورا» را شرح می‌دهد.
داستان در کریستیانیا و در مدت سه روز از ایام هفته میلاد مسیح، اتفاق می‌افتد. توروالد هلمر که حقوقدانی خودبین ولی با وجدان است، به تازگی در بانک ترفیع رتبه پیدا کرده و همسرش نورا که زنی زیبا، مو بور و ظاهراً نادان و بوالهوس است، احساس می‌کند که آن‌ها می‌توانند در جشن کریسمس قدری ولخرجی کنند، هلمر که با نورا همچون بچه‌ای رفتار می‌کند و او را «جوجه کاکلی» می‌نامد، وی را آگاه می‌سازد که بیشتر مواظب باشد، چون همیشه پول از پنجه‌های او سهواً خرج می‌شود، ولی نورا مدام تقاضای پول بیشتری می‌کند.
خانم لیندن یکی از دوستان بیوه و پیر نورا به او می‌گوید که خبر ترفیع شوهرش را شنیده و از نورا می‌خواهد که کاری در بانک شوهرش برای وی پیدا کند. نورا با غرور به دوستش می‌گوید که او هم پول زیادی به دست آورده‌است.
هلمر در نخستین سال ازدواجش بسیار مریض و علیل بود و برای نجات زندگیش باید مسافرتی به ایتالیا می‌کرد. نورا پول لازم را قرض کرد ولی به هلمر گفت که ارث کمی از پدرش به ارث برده‌است. او ترتیبی داده تا نزول پول را از بابت کرایه لباس‌هایش و گاهی با یافتن کارهای پنهانی از شوهرش بپردازد؛ ولی حالا قرض تقریباً ادا شده‌است. هلمر موافقت می‌کند که کار شخصی به نام نیلز کروگستاد را که حقوقدان مرموزی است و محکوم به جعل اسناد شده، به خانم لیندن دوست نورا تفویض نماید.
ولی کروگستاد همان مردی است که نورا از او پول قرض کرده بود و او نورا را تهدید می‌کند که اگر کارش را از دست بدهد موضوع قرض را برای شوهرش فاش خواهد نمود. او همچنین متوجه می‌شود پدر نورا که قرار بود پای سند قرض را امضاء کند، در آن زمان مرده بوده‌است.
نورا سرانجام تصدیق می‌کند که امضای پدرش را جعل کرده و سعی می‌نماید شوهرش را متقاعد نماید که کروگستاد را که سعی می‌کند اعتبار خود را در اجتماع به دست آورد، در شغل خود نگه دارد؛ ولی هلمر می‌گوید که کروگستاد یک کلاش جاعل است و در تعویض او اصرار می‌ورزد.
خانم لیندن که از دوستان قدیمی کروگستاد محسوب می‌شود قول می‌دهد که از طرف نورا از او خواهش و تمنا کند ولی ناگهان درمی یابد که او از شهر بیرون رفته‌است. در همین ضمن کروگستاد نامه‌ای به هلمر نوشته و تمام جریان را تعریف می‌کند و به این ترتیب نورا کاملاً مأیوس می‌شود. او نامه را در جعبه نامه‌ها می‌یابد، اما نمی‌تواند به نحوی آن را از بین ببرد چون کلید جعبه پیش شوهر است. او هر کاری که ممکن است می‌کند تا مانع از خواندن آن نامه توسط شوهرش شود.
آنها به یک مجلس بالماسکه در آپارتمان بالایی می‌روند. در این جشن یکی از دوستانشان، دکتر رانک نیز با آنهاست. دکتر می‌داند که در حال مرگ می‌باشد و لذا نومیدانه سودای عشق نورا را در سر می‌پروراند. نورا لباسی ایتالیایی می‌پوشد و تارانتلا می‌رقصد و سعی دارد صورت ظاهر را حفظ کند و حتی المقدور ناراحتی‌اش هویدا نگردد.
نورا در حالتی از یأس و نومیدی تصمیم می‌گیرد که اگر شوهرش نامه را بیابد، خودکشی کند. وقتی هلمر نامه را می‌خواهد. او را به جرمی بزرگ متهم می‌کند، جرمی که هلمر را از میان خواهد برد. هلمر به نورا می‌گوید که لایق معاشرت فرزندانشان نیست.
درست‌کاری هلمر خیلی بیش از انتظار و پیش‌بینی نورا است. کروگستاد سند وعده دار را پس می‌فرستد و هلمر با خوشحالی فریاد می‌زند که نجات یافته است؛ ولی ضربه عمیقی بر روح نورا وارد شده‌است و درحقیقت بیش از آن نمی‌تواند در خانه شوهرش بماند و سرانجام در یک صحنه دراماتیک هلمر را ترک می‌کند تا خودش به تنهایی زندگی جدیدی را آغاز کند و بیش از آنکه متلون مزاج باشد به مسائل زندگی بیندیشد.
او امید کوچکی به هلمر می‌دهد که اگر معجزه‌ای رخ دهد، شاید آنان دوباره زندگی را با هم از نو شروع کنند.
فیلم‌های بسیاری بر اساس این نمایشنامه ساخته شده‌است:
این اثر بیشتر از شش بار به زبان فارسی ترجمه شده‌است؛ از جمله ترجمه‌های رضا دادویی، منوچهر انور و بهزاد قادری که نام نمایشنامه را به صورت "عروسک‌خانه" به فارسی درآورده‌اند.انور و «عروسک خانه»اش
نظریه قوی سیاه، استعاره‌ای است که به اثرات شدید ناشی از برخی از رویدادهای غیرقابل‌پیش‌بینی و نادر و همچنین تمایل انسان به یافتن توضیحاتی ساده و دم دستی برای این رویدادها می‌پردازد. این نظریه در سال ۲۰۰۷ توسط نسیم نقولا طالب در کتابی تحت عنوان کتاب قوی سیاه مطرح شد. نسیم طالب در این کتاب اشاره به رخدادهای بسیار نادر و مهمی دارد که به‌طور معمول کسی انتظار وقوع آنها را ندارد.نسیم طالب،
قوی سیاه استعاره‌ای است از پیشامدهایی که مشاهده آن‌ها شگفت‌انگیز و بسیار نادر است و چون کسی به طور معمول انتظار وقوع آن‌ها را ندارد، توده‌های مردمی در توجیه دلایل وقوع چنین پدیده‌هایی گاه به استدلال‌های غیرعقلانی و حتی خرافی روی می‌آورند. فارغ از اندیشه توده‌ها، در توجیه علت و عواقب این پدیده‌ها معمولاً بین روشنفکران و خردگرایان نیز هنگامه‎ای از اختلاف نظر و کشمکش‌ها پدید می‌آید که ممکن است دهه‌ها و سده‌ها به نتیجه نرسد.
وجه تسمیه این پدیده ریشه در فرهنگ غرب دارد که قوی سفید را مظهر پاکی تصور می‌کردند و از آن‌جایی که بیشتر مردم قوی سیاه را ندیده بودند، وجود آن را مظهر شیطان و نماد شرّ و جادوگری می‌پنداشتند. این اسطورهٔ دیرینه چنان ریشه در باور مردم غرب داشته که در باله دریاچه قو (اثر پیوتر ایلیچ چایکوفسکی) نیز الهام‌بخش موسیقی‌دان‌ها و ادیبان بوده است. در این باله که در سال ۱۸۷۷ در «بالشوی تئاتر مسکو» روی صحنه رفت، قوی سیاه جادوگری است که می‌کوشد شاهزاده زیگفرید را فریب دهد.
با کشف قاره استرالیا، مهاجرینی که به این سرزمین هزاران ساله پای گذاشتند در کمال شگفتی در جنوب این قاره با دسته‌هایی پرشمار از قوی سیاه مواجه شدند که بین آن‌ها فقط قوی سفید موجب تعجب بود. آن‌ها این نوع قو را با خود به اروپا بردند و باور قوی سیاه، دست‌کم به عنوان مظهر شرّ و ناپاکی، به تدریج در تخیل مردم رنگ باخت.
استعاره قوی سیاه برای نخستین بار توسط نسیم طالب در قوی سیاه (کتاب) در بحث احتمال و آمار برای پدیده‌هایی با سه ویژگی زیر به کار گرفته شد:
نسیم طالب رخدادهای «جنگ جهانی اوّل»، «فروپاشی شوروی سابق»، «ابداع و ظهور وب» و «حمله سپتامبر ۲۰۰۱ به برج‌های دوقلو» را در رده رخدادهای قوی سیاه قرار داده است.
اگر بخواهید در مورد رخدادی قضاوت کنید و آن را پدیدۀ قوی سیاه بنامید باید آن رخداد با ویژگی‌های زیر مشاهده شود:
یکی از پرسش‌های اصلی در حوزه شبکه‌ها و سیستمهای کامپیوتری این است:
این که چه پدیده‌هایی در دنیای شبکه‌ها و سیستم‌های رایانه‌ای می‌تواند در رده پدیده‌های قوی سیاه دسته‌بندی شود و برای مدیریت بحران ناشی از وقوع این پدیده‌ها باید چه سیاستی را در پیش گرفت و چقدر هزینه کرد؟ فروپاشی کل زیرساخت اینترنت آیا می‌تواند به مثابه جنگ جهانی سوم تلقی شود؟ بی‌تردید همین خواهد بود! ولی افزون بر این موضوعات کلان، موضوعات فنی‌تر و جزیی‌تری از ساختار سیستم‌های عامل، نرم‌افزارها و سخت‌افزارهای جهان‌شمول و مسائلی از این نوع هستند که می‌توانند در رده پدیده‌های قوی سیاه قرار بگیرند.احسان ملکیان؛ ارزیابی کارایی شبکه‌ها و سیستم‌های کامپیوتری؛ فصل پنجم؛ بخش 6-5؛ ناشر: انتشارات نص؛ 1395
دوچرخه‌سواری استفاده از دوچرخه برای ترابری، تفریح، تمرینات ورزشی یا ورزش به‌طور مستقل است. افرادی که دوچرخه‌سواری می‌کنند را «دوچرخه‌سوار» یا «دوچرخه‌ران» می‌گویند. دوچرخه‌سواری به‌طور وسیعی به عنوان یک نوع بسیار مؤثر و کارآمد از حمل و نقل در فاصله‌های کوتاه و متوسط در نظر گرفته شده‌است.
دوچرخه‌ها در مقایسه با وسایل نقلیه موتوری دارای مزایای متعددی هستند، از جمله ورزش بدنی مداوم در دوچرخه‌سواری، پارک آسان‌تر، افزایش قدرت مانور، و دسترسی به جاده‌ها، مسیر دوچرخه‌سواری و مسیرهای پیاده‌روی روستایی است. دوچرخه‌سواری کاهش مصرف سوخت‌های فسیلی، آلودگی هوا یا صوتی کمتر، و کاهش بسیار بار ترافیکی را سبب می‌شود. این امر منجر به هزینه‌های مالی کمتر به کاربر و همچنین به جامعه در اشل بزرگ می‌شود (آسیب ناچیز به جاده‌ها، فضای کمتر مورد نیاز برای جاده).
برای توسعه دوچرخه‌سواری به عنوان یک وسیله حمل و نقل سالم و کاهنده بار آلودگی هوا، ترافیک و ناهنجاری‌های صوتی، از سال ۱۳۹۴ یک پویش مردمی گسترده موسوم به سه‌شنبه‌های بدون خودرو توسط کوروش بختیاری و با حمایت محمد درویش - مدیرکل وقت آموزش و مشارکت‌های مردمی سازمان حفاظت محیط‌زیست - راه‌اندازی شد که همچنان ادامه داشته و توانسته صدها کیلومتر مسیر ایمن دوچرخه‌سواری در شهرهای مختلف کشور ایجاد کند.
دوچرخه در قرن ۱۹ معرفی شد و در حال حاضر حدود یک میلیارد عدد از آن در سراسر جهان وجود دارد. آن‌ها ابزار اصلی حمل و نقل در بسیاری از نقاط جهان نیز می‌باشند.
اولین فرد در تاریخ که سوار بر دوچرخه شد، یک فرانسوی به نام سیوراک بود. سیوراک، در سال ۱۶۹۰ میلادی دوچرخه‌ای چوبی ساخت که شاخه‌هایی عمودی بر روی چرخهای آن قرار داشت و هر دو چرخ به وسیله یک چوب افق به هم متصل می‌شد. این دستگاه، پنجه رکاب نداشت و حرکت آن به کمک فشار دادن پاها بر روی زمین صورت می‌گرفت. اهالی پاریس، دوچرخه سیوراک را اسب چوبی عنوان داده بودند. اسب چوبی گرچه تعجب مردم پاریس را برانگیخته بود، چندان مورد استقبال قرار نگرفت و فقط فروشندگان دوره‌گرد بودند که برای حمل بار از آن استفاده می‌کردند.
در سال ۱۸۱۷، در شهر کارلسروهه آلمان شخصی به نام بارون فون دریاس دوچرخه پایی کاملتری ساخت و یک زین کوچک هم بر روی آن قرار داد. دوچرخه‌های فون دریاس به زودی در چند پایتخت اروپایی به مردم معرفی شد و شخصی به نام دنیس جانسون یکی از آنها را با خود به انگلستان برد تا از روی آن بسازد و بفروشد.
دنیس جانسون کلاسهایی برای آموزش فن دوچرخه‌سواری ترتیب داد و با این کار مشتاقان بسیاری برای کالای خود به وجود آورد. به این ترتیب، کار و بار دنیس جانسون به قدری گرفت که دوچرخه‌سواری تبدیل به یکی از تفریحات محبوب و متداول روز شد.
در سال ۱۸۱۸، شخصی به نام بارون ساوربرن در فرانسه دوچرخه‌ای ساخت که دارای چرخ بسیار بزرگی در جلو و چرخ کوچکی در عقب بود. به چرخ جلو این دوچرخه عجیب، طنابی دایره‌وار (به صورت حلقه) بسته می‌شد که راننده باید آن را با دست می‌کشید تا چرخ جلو به حرکت درآید و دستگاه را به جلو ببرد. چنین کاری فقط از عهده بندبازها و دوچرخه سوارهای بسیار ماهر برمی‌آمد. از روی این دستگاه عده زیادی افتادند و مجروح و مصدوم شدند.
در سال ۱۸۳۴، آهنگری اسکاتلندی به نام مک میلان برای دوچرخه پنجه رکاب اختراع کرد تا دیگر احتیاجی به فشار پا بر روی زمین نباشد. مک میلان دوچرخه خود را به تدریج و طی پنج سال چنان کامل کرد که می‌توانست تا ۲۲ کیلومتر در ساعت سرعت بگیرد. خود مک میلان نمایشهایی هم برپا می‌کرد تا به مردم ثابت کند که وسیله نقلیه او چه اندازه مطمئن و بی‌خطر است. دوچرخه مک میلان اکنون در موزه لندن نگهداری می‌شود.
در بسیاری از کشورهاو به خصوص اروپا و آسیای شرقی، ابزاری که بیشتر در حمل و نقل جاده‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد دوچرخه است. این عمل با تنظیم چهارچوب‌های مهندسی چون حفاظت از دوچرخه‌ران در برابر سراسیمگی‌های ناشی از جاده و سهولت فرمانپذیری در سرعت‌های پایین انجام پذیرفته‌است. ابزار دوچرخه تمایل به تجهیز با لوازم جانبی مانند گلگیر، صندوق بار و چراغ دارد، و به صورت روزانه کاربرد آن‌ها گسترش می‌یابد. از زمانی‌که دوچرخه به عنوان یک وسیله حمل و نقل تأثیر آفرین شد، شرکت‌های مختلف، روش‌هایی را برای حمل هر چیزی، از خرید هفتگی گرفته تا کودکان در دوچرخه ایجاد کردند. برخی کشورها، تکیه بالایی بر دوچرخه کردند و فرهنگ خود را دربارهٔ دوچرخه به عنوان یک شکل اصلی حمل و نقل آن توسعه دادند. در اروپا، دانمارک و هلند بیشترین سرانه دوچرخه دارند و اغلب از دوچرخه برای حمل و نقل روزمره خود استفاده می‌کنند.
دوچرخه‌های جاده‌ای تمایل دارند که شکل عمودی تر و فاصلهٔ دو محور کوتاه تری داشته باشند، که باعث قابلیت سیاری بیشتر ولی راندن سخت‌تر در سرعت آهسته می‌شود. در طراحی، جفت شدن با فرمان پایین یا آویخته، نیاز بیشتر دوچرخه ران را به خم شدن به جلو، استفاده از عضلات قوی تر (به ویژه گلوتئوس ماکسیموس) و کاهش مقاومت در برابر هوا در سرعت بالا، به همراه دارد.
قیمت یک دوچرخه جدید می‌تواند از حدود ۵۰$ تا بیش از $۲۰٬۰۰۰ (بالاترین قیمت دوچرخه در جهان، دوچرخهٔ Madone، به سفارش دیمین هرست، است که $ ۵۰۰٬۰۰۰ به فروش رسید)بسته به کیفیت، نوع و وزن (عجیب‌ترین دوچرخه جاده‌ای می‌تواند وزنی به مقدار ۳٫۲ کیلوگرم (۷ پوند) داشته باشد). اگر چه، UCI در آیین‌نامه‌ای تصریح کرد که یک دوچرخه مسابقه قانونی نمی‌تواند وزنی کمتر از ۶٫۸ کیلوگرم (۱۴٫۹۹ پوند) داشته باشد. اندازه‌گیری دوچرخه و سوار شدن آزمایشی آن قبل از خرید توصیه می‌شود.
اجزای پیشرانه دوچرخه نیز باید در نظر گرفته شود. دوچرخه Derailleur درجه متوسط برای یک مبتدی کافی است، اگر چه بسیاری از دوچرخه‌ها به دنده هاب مجهز شده‌است. اگر دوچرخه‌ران قصد دارد تا مقدار قابل توجهی از تپه نوردی کند، یک سیستم دنده طبق قامه (Crankset) دارای سه زنجیرگیر (triple-chainrings) ممکن است ترجیح داده شود. درغیر این صورت، دو زنجیرگیر (chainring) که نسبتاً سبک‌تر و ارزان‌تر است بهتر میی باشد. دوچرخه‌هایی ساده‌تر با چرخ ثابت (دنده ثابت) نیز در دسترس هستند.
بسیاری از دوچرخه‌های جاده ای، در کنار دوچرخه‌های کوهستان، شامل پدال‌های بدون گیره با کفش‌های ویژه ضمیمه هستند، که از طریق یک گوه، دوچرخه‌سواران را قادر می‌سازند تا پدال‌ها را هم‌زمان که فشار می‌دهد بطرف خود بکشد. از لوازم‌های جانبی دیگر دوچرخه، چراغ‌های جلو و عقب، زنگ یا بوق، صندلی حمل کودک، رایانه دوچرخه سواری با GPS، قفل، نوار فرمان، گلگیرها، صندوق، سبد و حامل بار، بطری آب و جای بطری هستند.
با نصب قفسه دوچرخه در جلوی اتوبوس، سازمان‌های حمل و نقل به‌طور قابل توجهی می‌توانند پوشش مناطق خدمت خود را افزایش دهند. در میان معایب دوچرخه‌سواری ایجاب و التزام دوچرخه (به استثنای سه چرخه یا چهار چرخه) به مواردی چون، حفظ تعادل آن توسط دوچرخه‌ران به منظور راست ماندن، حفاظت کم در برابر تصادفات در مقایسه با وسایل نقلیه موتوری، زمان سفر طولانی (به جز در مناطق پرجمعیت)، آسیب‌پذیری در شرایط آب و هوایی، مشکل در حمل و نقل مسافر وجود دارد، و این واقعیت که یک سطح اولیه تناسب اندام برای دوچرخه‌سواری در مسافت‌های متوسط و طولانی مورد نیاز است.
لباس مناسب و تجهیزاتی نظیر کلاه و عینک در تمامی رشته‌های دوچرخه سواری از اهمیت ویژه ای برخوردار است. لباس مناسب می‌تواند راحتی شما را در زمان دوچرخه سواری افزایش دهد و تجهیزات کلاه، عینک، دستکش و حتی شورت مخصوص دوچرخه سواری برای جلوگیری از آسیب یک الزام است.
دوچرخه‌سواری نام ورزشی است که آن را می‌توان به صورت تک‌نفره یا گروهی انجام داد.
به دلیل کشش عضلات پا در این ورزش لازم است که دوچرخه‌سوار در حین مسابقه از استقامت بسیار بالایی برای طی کردن مسافت‌های نسبتاً طولانی برخوردار باشد.
از مهم‌ترین مسابقات دوچرخه‌سواری جاده، می‌توان از تور دو فرانس نام برد.
یکی از ورزش‌هایی که با جرئت می‌توان گفت بیشترین زیر مجموعه‌ها را دارد دوچرخه‌سواری است.
۱:دوچرخه‌سواری کوهستان:
کراس کانتری، تایم تریل کوهستان، ماراتن کوهستان، دانهیل
۲:دوچرخه‌سواری جاده:
استقامت، دوامتیازی، تایم تریل تیمی، تایم تریل انفرادی، آمونیوم
۳:دوچرخه‌سواری نمایشی:
جامپ / dirt jump، جامپ تریال
۴:دوچرخه‌سواری پیس:
اسپرینت، اسپرینت تیمی، دوچرخه‌سواری کیرین، نیمه استقامت، تعقیبی انفرادی، تعقیبی تیمی، دور امتیازی، سرعتی- استقامتی.
این ۴ گروه به چند دسته دیگر تقسیم می‌شوند که هر کدام یک ورزش مجزا است و دوچرخه‌های مخصوص خودشان را دارند؛ مثلاً در دوچرخه‌سواری کوهستان دو رشته مرسوم و پر طرفدار کراس کانتری و دانهیل وجود دارد که در ایران از محبوبیت خاصی میان دوچرخه‌سواران برخوردار است.
در دوچرخه‌سواری نمایشی دوچرخه‌سواری بی ام ایکس و تریال و در کورسی پیست و جاده.
دوچرخه دارای تنوع بسیار بالایی جهت انواع کاربردهای گوناگون است. از دوچرخه‌های شهری تا دوچرخه‌های مسابقات جاده، کوهستان، مسافرتی، و ده‌ها سبک دیگر می‌توان برای آن نام برد. در ضمن ورزش دوچرخه سواری برای بالا بردن سلامتی امکان بهره‌مندی از طبیعت را نیز فراهم می‌کند. به خصوص با دوچرخه کوهستان می‌توان در کمترین زمان ممکن بیشترین بهره و استفاده از طبیعت‌های بکر را برد. همچنین برای شناخت کامل از انواع دوچرخه و سبک‌های زیر مجموعه آن مقالات منتشر شده در مجله دوچرخه و طبیعت که بصورت رایگان در دسترس قرار دارد را مطالعه نمایید.
دلایل موفقیت دوچرخه سوار در ارتش چندان دور از ذهن نیست؛ نخست باید بدانیم که سرباز دوچرخه سوار، بر خلاف سواره نظام، می‌تواند مسیرهای سربالایی را بدون تولید هیچگونه صدایی پیش برود. این امر، برتری بسیاری را نسبت به دشمن پر سر و صدایش به او می‌بخشد. اما سکوت تنها مزیت استفاده از دوچرخه نیست بلکه سرعت، دیگر ویژگی مهمی است که می‌تواند بسته به شرایط، هم در زمان حمله و هم در هنگام عقب‌نشینی مورد استفاده قرار گیرد. قابلیت استتار دوچرخه هم یکی دیگر از امتیازت مهم دوچرخه است که می‌تواند منجر به شکست را به پیروزی تبدیل کند. دوچرخه سوار گاه می‌تواند در جاده‌های هموار به نحوی مستتر شود که عملاً مثل موجودی نامرئی به نظر برسد.
به علاوه بسیاری از استراتژیست‌های نظامی می‌گویند که دوچرخه برخلاف اسب، نیازی به استراحت، تغذیه و آب نوشیدن ندارد و همین امر سبب می‌شود که به مقدار زیادی در هزینه‌های دوچرخه و آموزش سربازان صرفه جویی شود و سوار شدن و راندنش نیز به سرعت و آسانی صورت پذیرد. ماجرای زیر یکی از بهترین نمونه‌های تأثیرگذاری سربازان دوچرخه سوار است که طی آن چند دوچرخه سوار بریتانیایی توانستند جان صدها نفر از متحدان خود را نجات دهند.
زمانی که دوچرخه سواری با سبک زندگی بی تحرک مقایسه شود مزایای سلامتی دوچرخه سواری بیشتر از خطرات و عوارض آن است، یک مطالعه هلندی نشان داد که دوچرخه سواری منظم می‌تواند طول عمر را تا ۱۴ ماه افزایش دهد.
دوچرخه سواری در هلند اغلب ایمن تر از سایر نقاط جهان است، بنابراین نسبت ریسک خطر به فایده دوچرخه سواری در مناطق دیگر متفاوت خواهد بود. به‌طور کلی، نشان داده شده‌است که مزایای دوچرخه‌سواری یا پیاده‌روی در مقایسه با عدم ورزش، از جمله طیف گسترده‌ای از پیامدهای فیزیکی و ذهنی، با نسبت‌های ۹:۱ تا ۹۶:۱ از خطرات بیشتر است.
طبق تحقیقات به دست آمده، دوچرخه سواری به‌طور کلی با افزایش سلامت و تندرستی مرتبط است. طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی WHO))، عدم تحرک بدنی پس از سیگار کشیدن به عنوان یک خطر برای سلامتی در کشورهای توسعه یافته، رتبه دوم را دارد و با ۲۰ تا ۳۰ درصد افزایش خطر ابتلا به سرطان‌های مختلف، بیماری‌های قلبی و دیابت مرتبط است. و مطابق گزارش سازمان بهداشت جهانی WHO)) ده‌ها میلیارد دلار هزینه مراقبت‌های بهداشتی در سال می‌شود.
آذر محبی تهرانی (۲۲ آبان ۱۳۲۵ – ۸ آذر ۱۳۹۹) معروف به رامش
خوانندهٔ ایرانی بود.
رامش در سبک‌های مختلف موسیقی از سنتی تا پاپ کلاسیک، جاز و راک ترانه اجرا کرده‌است.
رامش در ۲۲ آبان ۱۳۲۵ در تهران به دنیا آمد، در خانواده‌ای با سه خواهر و یک برادر که ساکن خیابان اردیبهشت (پاستور
) تهران بودند.
پدرش ناصر محبی تهرانی کارمند گمرک فرودگاه مهرآباد تهران و مادرش اقدس اعتصامی بود.
تا دیپلم طبیعی به تحصیلات خود ادامه داد و تصمیم داشت بخواست پدر بعد از دیپلم وارد دانشگاه شود و در رشتهٔ جراحی به تحصیلات ادامه دهد، اما با آشنایی به عطاءالله خرم در یک مهمانیبه عرصهٔ خوانندگی روی آورد.
رامش از ریشه‌های موسیقی کلاسیک فارسی شکوفا شده‌بود و حرفهٔ خود را رسماً در ۱۲ فروردین سال ۱۳۴۴ با ترانهٔ «پرستو جان» در برنامهٔ «یک شاخه گل» رادیو گل‌ها از سروده‌های لعبت والا آغاز کرد. نام رامش را داود پیرنیا برای او برگزید چون خوانندهٔ دیگری با نام آذر در آن هنگام فعالیت داشت
تجربیات خود را در زمینهٔ سنتی را در موسیقی غربی بهره گرفت. او گاهی اوقات ابزار غربی یا ریتم غربی را در موسیقی سنتی خود به کار می‌برد. در کارهای سال ۱۳۴۵ می‌توان ریتم‌هایی مانند رومبا، بوسا نوا و همچنین صداهای گیتار سورف و کمبو ارگان را در موسیقی رامش شنید که این استفاده‌ها در سال ۱۳۴۷ بیشتر شد.
رامش ترانه‌های دوصدایی با عارف، منوچهر سخایی و ویگن به‌جای بازیگران در فیلم‌ها اجرا کرد که در این دوران رامش بیشتر کارهای عطاءالله خرم را اجرا می‌کرد که حرفهٔ خود را با همکاری با ویگن، اولین ستارهٔ موسیقی پاپ، آغاز کرده‌بود.
در سال‌های ۱۳۵۰–۱۳۵۱ همکاری خود را با ارکستر استودیویی که دارای سازهای بادی برنجی نیز بود آغاز کرد که «خورشید خانوم» اولین کار رامش در سبک فانک بود. «دلکم» نیز مقدمه‌ای برای استفاده از سبک فانک با گیتارهای Wah Wah بود.
در سال ۱۳۵۲ رامش رسماً با ترانهٔ «غروبا قشنگن» وارد سبک راک شد که شامل ضربه‌های سخت طبل و گیتار Wah Wah بود که در واقع ملودی با ارگ به سمت سبک غربی هدایت می‌شود و هارمونیکای استفاده‌شده در آهنگ نشانی از قطعهٔ موسیقی وسترن اسپاگتی یا همان وسترن ایتالیایی ساختهٔ انیو موریکونه دارد.
رامش با ترانهٔ «تهمت» چیرگی سبک فانک بر سازهای بادی برنجی را اثبات کرد که در این دوره سبک فانک با قطعات ترکیبی از موسیقی سنتی بازمی‌گشت. همکاری رامش با اسفندیار منفردزاده در ترانهٔ «نماز» نیز نمونهٔ دیگری از آن دوره است.
پیشرفت تکنولوژی در ایران در سال‌های ۱۳۵۳–۱۳۵۴ تأثیر زیادی در سبک غربی موسیقی رامش داشت. حال و هوای فانک لاتین در ترانهٔ «دلم برات هلاکه» و همچنین روح ریتم بوسا نوا در ترانهٔ «تو بارونی، تو آفتابی» با سینث‌سایزر آنالوگ درهم آمیخته شده‌است. ترانهٔ «درد عاشقی» گوش‌ها را با گیتارهای جاز، توقف‌های ناگهانی و دراماتیک احاطه کرده‌است اما او به سبک فانک با سازهای بادی برنجی برگشت او همچنین ترانهٔ «قسمت» را در سبک فانک شعرهای حماسی اجرا کرد.
«نگو نه» قطعهٔ پیشگامانه‌ای بود از رامش در سال‌های ۱۳۵۴–۱۳۵۵ که با این ترانه سبک فانک به یک عنصر طبیعی در ترانه‌های رامش مبدل شد و در همین سال‌ها ترانهٔ «پیشواز» را ضبط کرد که این ترانه یک ترانهٔ پاپ پیشرو به‌صورت پلی فونیک و همراهی چند صدا بود، در حالی که ترانهٔ «زیارت» ترکیبی از پاپ هندی و فارسی بود و رامش با استفاده از طبله یک نمونه از استفاده اولیهٔ ماشین درام را در ترانهٔ «وصیت» به نمایش گذاشت.
بابک افشار نیز یکی دیگر از آهنگسازان این دوره که ترانهٔ «کان یا زمان» از ساخته‌های برادران رحبانی که فیروز اجرا کرده‌بود را به نام «تابستون» برای رامش تنظیم کرد.
یکی دیگر از ترانه‌های رامش که مورد توجه قرار گرفت، ترانهٔ «اسمر اسمر» که یک ترانهٔ محلی کردیاست و با نام «اسمر یارم» نیز در آن دوره شناخته می‌شد که تنظیم این ترانه را ناصر چشم‌آذر انجام داده‌است.
در سال ۱۳۵۵ «موندنم از بودنت» پر انرژی‌ترین ترانهٔ رامش منتشر شد. آهنگسازی و تنظیم این ترانه از منوچهر چشم‌آذر است. این ترانه یک علامت تجاری از رامش بود که در آن سبک راک و فانک یک ترکیب کامل را خلق کرده‌بود و شخصیت زنی که با موسیقی سازهای برنجی و صدای گیتار Wild جیغ می‌کشد. رامش درهای زیادی را در ایران باز کرد اما به موسیقی‌های پراکندهٔ دیگری محدود می‌شد.
رامش در سال ۱۳۵۶ با موسیقی بومی «عشق گناهکار» ظاهر شد. این ترکیب به وسیلهٔ سیم‌ها به رشتهٔ دینامیک اجراهای دیسکو که هم موسیقی شرقی و هم موسیقی غربی را تحت تأثیر قرار داده‌بود متصل می‌شد و گیتار Slide نیز در ترکیب‌بندی اثری از خود نشان می‌داد.
در ترانه «وسوسه» رامش به دالیدای ایران با پاپ پیشرو تبدیل شد، ترانه‌ای با تک‌خوانی Rhodes، حملات طبل و جریان صدای بانگو. آهنگسازی این ترانه نیز از منوچهر چشم‌آذر است.
«رودخونه‌ها» که بیشتر از همهٔ ترانه‌ها در تلویزیون پخش و ضبط شده‌است از ساخته‌های صادق نوجوکی است. این ترانه یکی پرطرفدارترین ترانه‌های رامش است که محمدعلی بهمنی این ترانه را با الهام از داستان ماهی سیاه کوچولو اثر صمد بهرنگی سروده‌است؛ داستانی که کتاب آن در آن سال‌ها از کتاب‌های ممنوع به‌شمار می‌آمد. ناصر چشم‌آذر تنظیم‌کننده این آهنگ است.
«منتظر» از معدود ترکیبات رامش با سینث‌سایزر (موگ) است که یک نمونهٔ خوبی از ترکیب موسیقی شرقی و غربی است و همچین استفاده از ساز تار در فاز انتقالی آواز و ترانه و در ترانهٔ «سازش» هم می‌توان شاهد استفاده دیگر رامش از سینث‌سایزر (موگ) بود.
«افسوس» نیز ساختهٔ دیگری از منوچهر چشم‌آذر است که به‌صورت دوصدایی همانند «موندنم از بودنت» در تلویزیون با فریدون فرخزاد اجرا شد. «تک» نیز ترانه‌ای است که او به‌صورت دوصدایی با فریدون فرخزاد اجرا کرده‌است؛ و ترانه «نیش» که تأثیرات شرقی به وضوح در آهنگسازی آن نمایان است.
ترانه «تو بارونی تو آفتابی» با آهنگسازی منفردزاده و ترانه‌سرایی مینا اسدی را در سال ۱۳۵۱ اجرا کرد که تنها یک بار در برنامه صبح جمعه رادیو پخش شده بود. این ترانه را مینا اسدی برای عباس مفتاحی و اسدالله مفتاحی سروده بود.
رامش شعر پاییز از فروغ فرخزاد را با آهنگی از حسینعلی ملاح اجرا کرده بود. در یک مصاحبه تلویزیونی رامش این ترانه را در کنار ترانه زائر از محمد صالح‌علا از بهترین کارهای خود برمی‌شمارد.
در سال ۱۳۵۲ رامش به دعوت منوچهر نوذری برای اولین بار به عنوان بازیگر در فیلم خیالاتی حضور پیدا کرد و پس از آن در فیلمی بازی نکرد.
رامش در دوران انقلاب ۵۷ خانه ای در شهر لندن داشت و پس از انقلاب هم در آنجا ساکن بود.
رامش بعد از انقلاب در سال ۱۳۵۸ و ۱۳۵۹ دو ترانه به نام‌های گفتگوی سبز و تهرون را اجرا کرد که شعر و آهنگ ترانهٔ تهرون از خود رامش است و بعد از ۱۵ سال سکوت در سال ۱۳۷۴ برابر با ۱۹۹۵ توسط شرکت آونگ میوزیک آلبوم جهان سوم را در آمریکا منتشر کرد و بعد از هفت سال یعنی در سال ۲۰۰۲ میلادی برابر با ۱۳۸۱ دوباره یک آلبوم با داریوش اقبالی و فرامرز اصلانی به نام رومی - معشوق همین‌جاست را به بازار عرضه کرد که این آلبوم آخرین اجراهای او را ثبت کرده‌است.
او دربارهٔ کناره‌گیری اش از خوانندگی گفته بود: «نخواندن من ابتدا اعتراض بود به صدای قدغن زنان در ایران، صدای قدغن خوانندگان زن در سرزمینم، که حتی اجازه خواندن و فریاد درون خود را به گوش‌ها رساندن هم نداشتند. بعد کم‌کم این اعتراض یک عادت شد و با من سال‌ها ماند. حالا به نخواندن عادت دارم، ولی اگر روزی دوباره به ایران بازگشتیم، از ته دل برای همه مردم می‌خوانم.»
در سال ۲۰۱۵ رامش در گفتگویی با مجله "جوانان لس آنجلس" در پاسخ این پرسش که "آیا تابحال ازدواج کرده‌ای؟" گفته بود که پس از انقلاب در هنگام سفرش به بریتانیا در لندن با یک غیرایرانی ازدواج کرده‌است.
گیتی محبی (خواهر رامش) ازدواج رامش را با یک مرد انگلیسی مختوم به طلاق و بدون بچه، یاد می‌کند.
رامش در سال ۲۰۱۶ پس از درگذشت مادرش یک سال گوشه‌گیر و افسرده شد.
رامش در ۸ آذر ۱۳۹۹ به‌دلیل ایست قلبی درگذشت و در آرامگاه فارست لان مموریال پارک دفن شد.
رضا پهلوی در پیامی فقدان رامش را به خانواده و دوستدارانش تسلیت گفت و از او به نام یکی از صداهای کم‌نظیر نسل خود یاد کرد.
دهستانی است در عزلهٔ (بلدة عزان)، در ناحیه (عرش رداع)، در ۱۸ کیلومتری غرب (رداع)، از توابع استان عَدَن، در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت این دهستان در حدود (۱۷۶۵۲) نفر و (۲۷ خانوار) می‌باشد.
کَنَف ، گیاهی است از تیرهٔ پنیرکیان که در نساجی کاربرد دارد.
الیاف کنف از ساقه‌ی گیاه کنف استخراج می‌شوند. کنف گیاهی است یکساله، دولپه‌ای و گلدار، با ریشه‌هایی متراکم، عمیق و سفیدرنگ.
ساقه این گیاه نسبتاً علفی و اکثراً بدون انشعاب است. طول ساقه این گیاه به ۳ متر و قطر آن تا ۲ سانتی‌متر می‌رسد. برای استخراج آن مانند کتان و چتایی از عمل رتینگ استفاده می‌شود، رتینگ شبنم، یا مجاورت در کنار جویبار است. جداکردن الیاف کنف از چوب آن، آسانتر از کتان صورت می‌گیرد.
کنف گیاهی بوته مانند و دارای ساقه‌های پوشیده از خار است. برگ‌های کنف متناوب، با دمبرگی نسبتاً بلند، با رگبرگ‌های پنجه‌ای و برگ‌هایی ساده یا پنجه‌ای هستند. هر دو نوع برگ ممکن است روی یک بوته وجود داشته باشند. برگ‌ها دارای لبه‌های دندانه دار هستند و در سطح برگ و ساقه کرک‌های ریزی وجود دارند. گل به صورت منفرد نسبتاً بزرگ در روی ساقه در نقطه بین برگ و ساقه قرار دارد. گل کنف کامل و منظم می‌باشد. کاسه گل از ۵ کاسبرگ که در قاعده کم و بیش به یکدیگر چسبیده‌اند و جام گل از ۵ گلبرگ غالباً متقارن که در قاعده پیوسته هستند، تشکیل یافته‌است. کاسه گل دارای کاسچه‌ای (کاسه فرعی) می‌باشد که باریک و معمولاً دارای ۸ لوب است. جام گل زرد و در وسط بنفش رنگ است و گلبرگ‌ها سه تا چهار برابر بلندتر از کاسبرگ‌ها می‌باشند. نافه از تعداد بسیاری پرچم تشکیل یافته‌است. مادگی فوقانی از ۵ برچه پیوسته تشکیل یافته و تمکن آن محوری است. تخمدان دارایِ ۵ خانه‌ی مجزا است که در هر خانه‌ی آن دو ردیف تخمک واژگون (آناتروپ) قرار دارد. میوه کنف کپسول لوکولیسید، تخم مرغی شکل، نوک تیز کرک دار و اندازه‌ی آن‌ها تقریباً برابر نصف کاسبرگ است. هر کپسول دارای ۵ برچه است که در داخل هر برچه حداقل یک‌دانه وجود دارد. دانه‌ها به رنگ سیاه و خاکستری می‌باشند که در داخل هرکدامشان حدود ۱۸ تا ۲۰ دانه وجود دارد. این گونه دارای چهار واریته به قرار زیر می‌باشد:
(1) Hici var. Viridis
(2) H.c.var.vulgaris
(3) H.c. var purpurea
(4) H.c. var sinplox
از ارقام مهم کنف می‌توان از کوبا ۱۰۸ و کوبا ۲۰۳۲، کوبانو، مصری، اورگلاید، فلوریدا، رودزین و سودان ترادیف نام برد.
منشأ اصلی آن نواحی مختلف آفریقا ذکر شده‌است. از دانه آن روغن خوراکی استخراج و از الیاف آن محصولات مختلف منجله کاغذ، گونی، چتائی و … تهیه می‌شود.
از الیاف کنف جدیداً در صنعت ساخت زیورآلات نیز استفاده می‌کنند که به صورت بافت استفاده می‌شود. در این کار بیشتر از رنگ قهوه‌ای آن استفاده می‌شود که شبیه چرم است و به آن وکس‌کورد می‌گویند.
کشاورزان ساقه‌ها را در هنگام گل کردن می‌بُرند، آن‌ها را در آفتاب خشک می‌کنند و سپس در آب می‌خوابانند تا ورم کند و سپس پوست آن را می‌کنند. به این کار "retting" فیبر می‌گویند و سپس با دست الیاف را استخراج می‌کنند.
در مزارع کوچک دره‌های رود گنگ در بنگلادش و هند نوعی کنف کشت می‌شود که در هنگام رشد کامل ۱۲ فوت (3.6m) گیاهان قد دارد. آن‌ها برگ‌های ظریف و سبز و گل‌هایی زرد و کوچک دارند که توسط حشرات گرده‌افشانی می‌شوند.
الیاف کنف یکی از مقرون به صرفه‌ترین الیاف طبیعی است و بعد از پنبه در میزان تولید و تنوع رتبه دوم را دارا می‌باشد. الیاف کنف در لیف درخت (درخت) و هسته (چوب) پیدا می‌شود. لیف درخت به منزله ۴۰ درصد از گیاهان است. «فیبر خام» جدا از لیف درخت چند سلولی، متشکل از چندین سلول انفرادی بهم چسبیده‌است. هر سلول انفرادی فیبر ۲–۶ میلی‌متر طول، بلند و باریک است و دیواره سلولی ضخیم (۶٫۳ میکرومتر) دارد. هسته در حدود ۶۰ درصد از گیاهان و نباتات (۳ میکرومتر) سلول‌های فیبر را شامل می‌شود و دارای ضخامت (≈۳۸ میکرومتر) است اما کوتاه (۰٫۵ میلی‌متر) و به خصوص با دیوارهٔ نازک هستند. خمیر کاغذ از طیف ساقه تولید می‌شود بنابراین شامل دو نوع الیاف، از پوست و از هسته می‌باشیم.
آب و هوا: گیاه برای رشد و نمو و تولید الیاف بذر کافی باید در مناطق گرم و نیمه گرمسیری کشت گردد. کنف در برابر سرما حساس بوده و یخبندان عامل مهم محدودکننده کاشت، تولید جوانه و رشد آن است. حداقل درجه حرارت برای تولید جوانه کنف حدود ۱۲ درجه سانتی‌گراد است مناسب‌ترین درجه حرارت برای کنف در طول دوره رشد ۲۵ تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد می‌باشد در فصل تابستان می‌تواند گرمای ۳۵ تا ۴۰ درجه را تحمل کرده به رشد خود ادامه دهد. هر گاه کنف در مناطق مرطوب و در زمین‌هایی که در نزدیکی دریا کاشته شود، رطوبت نسبی ۶۸ تا ۸۲ درصد را تحمل می‌کند.
کنف گیاهی روز بلند و در مناطقی که روزانه کمتر از ۵/۱۲ ساعت روشنایی وجود دارد، به خوبی رشد نکرده بارور نشده و کشت آن موفقیت‌آمیز نمی‌باشد. مناطق با ورزش باد شدید برای رشد کنف مناسب نیست زیرا باد شدید علاوه بر تبخیر سریع باعث خوابیدگی (و رس) ساقه‌ها می‌شود. کشت کنف بخصوص انواع وحشی آن در زمین‌های هم سطح دریا تا ارتفاع ۱۲۵۰ متری امکان‌پذیر است لکن مناسب‌ترین ارتفاع برای انواع اصلاح شده کنف از سطح دریا حدود ۶۰۰ متر می‌باشد.
خاک: خاک محل کشت کنف باید دارای عمق کافی و کاملاً قابل نفوذ و حاصلخیز باشد برای همین زمین‌های رسی برای کاشت این گیاه مناسب نمی‌باشند. بهترین خاک برای کاشت کنف زمین‌های رسی شنی، شنی رسی لمونی شنی یا لمونی با مواد ارگانیکی کافی می‌باشند.
زمین‌هایی که سفره آب زیرزمینی آن‌ها بالا و به خوبی زه‌کشی نشده باشند و همچنین زمین‌های باتلاقی برای کاشت و رشد و نمو کنف مناسب نیستند. کنف نسبت به شوری کم و بیش مقاوم است.
pH مناسب برای رشد کامل کنف بین ۷/۴ تا ۸/۷ است لیکن در خاک‌هایی که pH آن‌ها بین ۶ تا ۸/۶ و حداکثر ۷ باشد بهتر رشد می‌نماید.
تناوب: کنف گیاهی است که در دوره رشد مواد غذائی زیادی را جذب و زمین را از وجود مواد غذایی به ویژه ماده ازته و فسفره نسبتاً ضعیف می‌نماید. کاشت مداوم یا چند ساله آن در یک زمین سبب بروز بیماری‌های گیاهی بخصوص بوته‌میری شده و موجب نقصان محصول می‌شود. علاوه بر اینها در مناطقی که کاشت کنف و پنبه رواج دارد چون این دو گیاه از یک تیره هستند و دارای آفات و بیماری‌های مشترک می‌باشند نباید آن‌ها را در تناوب بدنبال هم قرار داد و حتی در یک مزرعه حتی‌المقدور باید این دو را با فاصله نسبتاً زیاد و دور از یکدیگر کاشت در صورتی که در گردش زراعی کنف بعد از گیاهان تیره حبوبات کاشته شود، تولید الیاف و بذر رضایت بخش خواهد بود.
کنف را می‌توان در تناوب همراه با گیاهانی مانند حبوبات، بادام زمینی، گندم، ذرت و حتی برنج قرار داده، تناوب دو یا سه ساله بر قرار نمود. در شمال ایران برای تولید کنف اغلب تناوب سه ساله شرح زیر برقرار می‌گردد:
سال اول: ذرت
سال دوم: حبوبات
سال سوم: کنف.
زمین کشت کنف باید از لحاظ مواد آلی غنی باشد؛ لذا اگر برای تقویت و اصلاح زمین در سال قبل کود سبز داشته شده باشد باید در اواسط پائیز زمین را شخم زد تا در اثر زیر خاک رفتن کود سبز و پوسیدن آن مواد آلی زمین (هوموس) افزایش یابد یا با اضافه کردن کود دامی پوسیده در پائیز به مقدار ۲۰ تا ۳۰ تن در هکتار آن‌ها با شخم عمیق به زیر خاک برد. عمق این شخم بستگی به عمق خاک زراعتی دارد و حد متوسط آن ۲۰ سانتی‌متر است در بهار پس از یخبندان و سرما باید زمین را شخم سطحی یا دیسک زد تا کلوخ‌ها کاملاً خرد شوند شخم یا دیسک بهاره باید عمود بر شخم پائیزه باشد در صورت وجود بقایای محصول سال قبل از قبیل ریشه و ساقه یا علف‌های هرز در سطح زمین بایستی آن‌ها را جمع‌آوری و از زمین خارج کرده و سپس به تسطیح زمین اقدام نمود.
مواد غذایی مورد نیاز کنف:
برای آنکه کنف محصول کافی تولید نماید با توجه به شرایط آب‌وهوایی و نوعی که کاشته می‌شود لازم است از کودهای شیمیائی به ویژه ازت و فسفر و پتاس به مقدار مورد نیاز استفاده شود. برای استفاده بیشتر گیاه از مواد فسفره و پتاس بهتر است این دو ماده را قبل کاشت و به وسیله دیسک در عمق ۴ یا ۵ سانتی‌متری خاک قرارداد. لیکن اگر کود ازته (اوره) در دو مرحله و به صورت سرک به زمین اضافه شود نتیجه بهتر خواهد بود. مرحله اول پخش کود ازته هم‌زمان با تنک کردن بوته‌های اضافی و مرحله دوم ۳۰ روز بعد از مرحله اول است. هر گاه کنف به منظور تولید بذر کاشته شود مصرف بیش از حد مورد نیاز ماده ازته سبب دیرسی گیاه و علفی شدن آن گردیده و به ورس ساقه کمک می‌کند. در شمال میزان کود شیمیائی به قرار زیر است ازت ۱۰۰ کیلوگرم در هکتار، فسفر ۶۰ کیلوگرم در هکتار و پتاس ۳۰ کیلوگرم در هکتار.
زمان کاشت باید طوری انتخاب شود که شرایط جوی و خاک از هر نظر برای کاشت و رویش بذر مناسب باشد و برای رسیدن به این هدف تعیین مقدار بذر در هکتار نیز عامل مهمی برای تولید محصول خواهد بود؛ لذا پس از رفع سرما و افزایش درجه حرارت خاک در بهار هر چه زودتر اقدام به کشت شود زیرا کاشت به موقع دارای مزایای زیر است:
(۱) کشت به موقع سبب می‌گردد که در موقع بارش باران‌های بهاری جوانه به سرعت از بذر خارج و رشد اولیه آن بهتر انجام می‌شود.