moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مردم عرب برای این آداب و رسوم حساسیت به خرج می‌دهند و آن را قابل احترام می‌شمرند.نوع قهوه در میان عرب های خوزستان با هرمزگان و بوشهر متفاوت است که در استان خوزستان از قهوه الشمالیه استفاده میشود که رنگی تیره دارد ولی در نواحی عرب نشین هرمزگان و بوشهر قهوه بیشتر سبک خلیجی دارد و رنگ قهوه شفاف تر هست و نوع دم آوری کمی متفاوت تر هست در استان خوزستان میتوانید در شهر اهواز _خرمشهر و... نوع قهوه الشمالیه میل کنید. در مناطق هرمزگان در جزایر کیش و قشم و بندرکنگ و در بوشهر عسلویه نوع قهوه خلیجی میل کنید.همراه با قهوه عربی خرما و انواع حلوا عربی استفاده می شود .
این قهوه دادن همواره به همراه قوانینش در اکثر مراسم‌های رسمی و غیررسمی به خصوص در مراسم خواستگاری، مهمانی‌های رسمی من‌جمله عید فطر و در مراسم سوگواری اجرا می‌شود. دله‌های قهوه، فنجان‌های مخصوص و کوچکی دارند.حکایت بازار قدیمی عبدالحمید و دله عربی، روزنامه اعتماد، قاسم منصور آل کثیر، پنج شنبه، ۵ آبان ۱۳۹۰ - شماره ۲۲۹۶دله قهوه، اشیای هویتی مردم عرب ایران، روزنامه شرق، قاسم منصور آل کثیر، شماره ۱۳۸۲ دوشنبه، ۹ آبان ۱۳۹۰ایسنا خوزستان
راهکارهای تمیز کردن دله قهوه:
برای این منظور می‌توان از عصاره آب لیموی تازه با آب لیموی صنعتی به اضافه نمک استفاده کرد به نحوی که مواد را درون دله ریخته و حدود نیم ساعتی گذاشته و با اسفنج می‌شویند البته بعضی برای این منظور از نوشابه‌های گاز دار با طعم لیمو مثل سون آپ هم استفاده می‌کنند اما این روش به دلیل کم بودن خاصیت اسیدی لیمو در آن چندان جواب نمی‌دهد. در کشورهای عربی نظیر عربستان برخی فروشندگان قهوه و دله مواد مخصوص پاک‌کننده دله قهوه را نیز به فروش می‌رسانند.
باغ ابوالفتح‌خانی یکی از باغ‌های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده‌است که به دستور کریمخان زند برای پسرش ابوالفتح‌خان، بنا شده‌است.
این باغ در شمال غربی شیراز، در نزدیکی باغ صفا ، باغ ارم و باغ عطاالدوله قرار دارد.بخشی از دیوار شال غربی این باغ در نزدیکی ضلع جنوب شرقی باغ ارم واقع است.
فرصت الدوله شیرازی می نویسد:
عمارت قدیمی باغ که مانند باغ ارم بوده‌است از بین رفته و بخش‌های زیادی از زمین‌های باغ تفکیک شده‌است.برخی از درختان راهروی اصلی باغ تا هم‌اکنون باقی است که نشان از دوران شکوه و آبادانی آن دارد.
آلخاندرو سابه‌یا (زاده ۱۹۵۴ در بوئنوس آیرس – درگذشته ۸ دسامبر ۲۰۲۰) سرمربی اسبق تیم ملی فوتبال آرژانتین بود. وی در سال ۲۰۱۱ جانشین سرخیو باتیستا شد که پس از حذف آرژانتین از کوپا آمریکا از سمتش برکنار شده بود. وی پس از نایب قهرمان کردن آرژانتین در جام جهانی ۲۰۱۴ جای خودش را به هموطنش، مارتینو سپرد. سرانجام وی در ۸ دسامبر ۲۰۲۰ به دلیل حمله قلبی درگذشت.
او در ۸ دسمابر ۲۰۲۰ در حالی که از سرمربی گری بازنشسته شده بود،بر اثر حمله قلبی در سن ۶۶ سالگی در بوئنس آیرس آرژانتین درگذشت.
آلخاندرو سابه‌یا بازیکنی با استعداد محسوب می‌شد. فوتبال خود را با ریور پلاته شروع کرد ولی بیشتر بازیها ذخیره بود به این خاطر که با یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ باشگاه یعنی نوربرتو آلونسو هم پست و هم دوره بود و در دهه ۷۰ سه بار قهرمان لیگ آرژانتین شد.. در سال ۱۹۷۸ به لیگ دسته انگلیس و تیم شفیلد یونایتد ملحق شد و بعد از تجربه‌ای کوتاه با یه تیم لیگ برتری به اسم لیدز یونایتد، در سال ۱۹۸۱ به آرژانتین برگشت و برای استودیانتس بازی کرد و با این تیم دو بار در سال‌های ۸۲ و ۸۳ قهرمان لیگ آرژانتین شد.
بعد از بازنشستگی از فوتبال مدت زیادی دستیار دانیل پاسارلا در ریورپلاته و تیم ملی فوتبال آرژانتین (۹۸–۹۵) و همچنین تیم ملی فوتبال اروگوئه و تیم‌های پارما و مونتری مکزیک و کورینتیانس برزیل بود. سابه‌یا اولین بار در سال ۲۰۰۹ به عنوان سرمربی تیم استودیانتس شروع به کار کرد و در فصل ۱۱–۲۰۱۰ قهرمانی لیگ آرژانتین و کوپا لیبرتادورس را به ارمغان آورد. وی در ماه فوریه ۲۰۱۱ از سمتش استعفا داد و پس از آن به عنوان سرمربی تیم ملی آرژانتین انتخاب گردید. وی توانست آرژانتین را پس از ۲۴ سال به دیدار نهایی جام‌جهانی فوتبال رهنمون سازد، گرچه در فینال در مقابل آلمان شکست خورد.
قهرمان لیگ آرژانتین ۲۰۱۰–۲۰۰٩.
قهرمان جام حذفی آرژانتین ۲۰۱۰–۲۰۰۹.
قهرمان کوپا لیبرتادورس ۲۰۰۹.
نایب قهرمان جام باشگاه‌های جهان ۲۰۰۹.
نایب قهرمان جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ برزیل .
بدرخش یک مجموعه جعبه‌ای شامل ۹ لوح فشرده از گروه موسیقی پینک فلوید است که توسط ای‌ام‌آی رکوردز در بریتانیا و کلمبیا رکوردز در آمریکا همزمان با ۲۵امین سالگرد شکل‌گیری گروه منتشر شد. تمام لوح‌فشرده‌ها به صورت دیجیتال ریمستر شدند.
این مجموعه در جهت نمایش بهترین البوم‌های پینک فلوید منتشر شده بود و تصمیم بر این بود که آلبوم‌هایی که برای موسیقی فیلم منتشر شده بودند بمانند "موسیقی متن فیلم بیشتر"، "تیره و تار در پشت ابر" منتشر نشود. این امر شامل حال آلبوم‌هایی نظیر "اوماگوما"، "مادر قلب‌اتمی" و اولین البوم گروه "نی‌زن بر دروازه‌های سپیده‌دم" هم می‌شد و حتی آلبوم "برش نهایی" هم از این مجموعه کنارگذاشته شد.
زیست‌فناوری"زیست‌فناوری" از واژه‌های مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی به جای "biotechnology" در انگلیسی و در حوزهٔ ژن‌شناسی است. یا بیوتکنولوژی، به‌مفهوم به‌کارگیری سامانه‌های زیستی و جانداران برای توسعه یا تولید محصولات یا هر گونه کاربرد فناورانه که از سامانه‌های زیستی، جانداران یا مشتقات آن استفاده می‌کند تا محصولات یا فرایندهای خاصی را ایجاد یا اصلاح نماید، به‌کار برده‌شد. به‌طور کلی هر گونه کنش هوشمندانه بشر در آفرینش، بهبود و عرضهٔ فراورده‌های گوناگون با استفاده از جانداران، به ویژه از راه دستکاری آن‌ها در سطح مولکولی در حوزه این مهم‌ترین، پاک‌ترین و اقتصادی‌ترین فناوری حاضر یعنی زیست‌فناوری، جای می‌گیرد. نام این دانش از این رو در ایران با نام «بیوتکنولوژی» شناخته می‌شود که تقریباً در همهٔ کشورهای جهان با همین نام شناخته می‌شود. پیش‌بینی می‌شود ارزش بازار جهانی زیست‌فناوری تا سال ۲۰۲۵ میلادی به ۷۲۷٫۱ میلیارد دلار آمریکا برسد.
زیست‌فناوری از جمله واژه‌های پر سرو صدای سال‌های گذشته‌است. این واژه را درست یا نادرست به مفهوم همه‌چیز برای مردم به‌کار می‌برند. بیوتکنولوژی را در یک تعریف کلی به‌کارگیری ریزاندامگان یا جانداران یا فرایندهای زیستی در صنایع تولیدی یا خدماتی دانسته‌اند. تعریف ساده این پدیدهٔ نوین عبارت است از دانشی که کاربرد یکپارچه علوم پایه‌ای مانند ژنتیک، زیست‌شیمی، زیست‌شناسی سلولی، بافت‌شناسی، میکروب‌شناسی و فناوری‌های تولید را در سامانه‌های زیستی به دلیل استفاده‌ای که در سرشت میان‌رشته‌ای علوم دارد مطالعه می‌کنند.
در تعریف دیگر زیست‌فناوری را چنین تشریح کرده‌اند:
فنونی که از جانداران برای ساخت یا تغییر محصولات، ارتقا کیفی گیاهان یا جانوران و تغییر صفات میکروب‌ها برای کاربردهای ویژه استفاده می‌کنند. زیست‌فناوری به لحاظ ویژگی‌های ذاتی خود دانشی میان‌رشته‌ای است. کاربرد این گونه دانش‌ها در مواردی است که ترکیب ایده‌های حاصل در طی همکاری چند رشته به تبلور قلمرویی با نظام جدید می‌انجامد و زمینه‌ها و روش‌شناسی خاص خود را دارد و در نهایت حاصل برهم‌کنش بخش‌های گوناگون زیست‌شناسی و مهندسی است. زیست‌فناوری در اصل هسته‌ای مرکزی و دارای دو جزء است: یک جزء آن در پی دستیابی به بهترین کاتالیزور برای یک فرایند یا عملکرد ویژه است و جزء دیگر سامانه یا واکنشگری است که کاتالیزورها در آن عمل می‌کنند. (به مهندسی ژنتیک، کشت سوسپانسیون سلولی، کشت سلول، کشت بافت و فرآوری زیستی مراجعه کنید)
پیشینهٔ به‌کارگیری میکروارگانیسم‌ها برای تولید مواد خوراکی مانند نان، سرکه، آبجو، ماست، شراب و پنیر به بیش از ۸ هزار سال پیش برمی‌گردد. نقش میکروارگانیسم‌ها در تولید الکل، و سرکه در سدهٔ پیش زمانی کشف شد، که گروهی از بازرگانان فرانسوی در جستجوی روشی بودند، تا از ترش‌شدن شراب و آبجو هنگام جابه‌جایی آن‌ها با کشتی به نقاط دور جلوگیری کنند. آنان از لویی پاستور درخواست کمک کردند. لویی پاستور پی‌برد که مخمرها در خلأ قند را به الکل تبدیل می‌کنند. این فرایند تخمیر بی‌هوازی نام دارد؛ و نیز دریافت که ترشیدگی، و آلودگی بر اثر فعالیت باکتری‌هایی است که الکل را در حضور اکسیژن به اسید استیک تبدیل می‌کنند.
کاربردهای سنتی زیست‌فناوری، شامل: به‌نژادی گیاهان، و دام، تهیهٔ نان، مشروبات الکلی، سرکه، ماست و پنیر بوده‌است، و امروزه نیز با رایج‌شدن تخمیر صنعتی، رواج تولید پادزیست‌ها (آنتی‌بیوتیک‌ها)، تولید انسولین انسانی و اینترفرون آزمایشگاهی همچنین هم‌اکنون با پیدایش فناوری DNA نوترکیب، دستکاری ژن‌ها و انتقال ژن از یک جاندار به دیگری، یا به عبارت دیگر مهندسی ژنتیک، ظرفیت بهره‌گیری از این فناوری به گونهٔ فزآینده‌ای افزایش یافته‌است.
اکنون با توجه به افزایش بی‌رویهٔ جمعیت جهان و نیاز به تأمین مواد غذایی این جمعیت رو به تزاید، زیست‌فناوری کشاورزی مورد توجه ویژه‌است و محصولات تراریخته گوناگون پرمحصول و مقاوم کشاورزی مانند ذرت، برنج، سویا، گوجه فرنگی، گندم تولید و به‌کارگیری فنون نوین زیست‌فناوری در افزایش تولید شیر و گوشت دام مؤثر واقع شده‌اند. تراریزش برنج چند سالی است که در ایران آغاز شده‌است ولی به دلیل سرسخت بودن برنج به تراریزش که خود از دشوار بودن کشت‌بافت آن ناشی می‌شود، این رویکرد متوقف شده‌است و به بسیاری از تعمیم نیافته‌است. اگرچه تلاش‌های اندکی به منظور کشت‌بافت برخی از ارقام برنج بومی ایرانی صورت پذیرفته‌است، این مهم نیازمند تلاش بیشتر پژوهشگران در این زمینه می‌باشد.
تأمین سلامت و بهداشت جمعیت بیش از هفت میلیارد ساکنان کرهٔ زمین از طریق تولید داروهای نوترکیب و واکسن‌ها، دستیابی به روش‌های درمان کم‌هزینهٔ بیماری‌ها و یافتن درمان بیماری‌های بدون درمان و تشخیص سریع‌تر و موثرتر بیماری‌های گوناگون از جمله بیماری‌های ژنتیکی از وظایف زیست‌فناوری پزشکی است.
همچنین رویکرد جدید به محیط زیست در قرن کنونی و درنظرگرفتن آن به عنوان یک جزء از سرمایه ملی کشورها و لزوم حفظ آن با به‌کارگیری زیست‌فناوری از مهم‌ترین دغدغه‌های بشر در سده حاضر است. حذف مؤثر آلاینده‌های محیطی خطرناک از محیط زیست با استفاده از میکروارگانیسم‌های پالایشگر آلودگی و استفاده از فنون نگهداری ذخایر ژنتیکی کشور از جمله کاربردهای زیست‌فناوری در زمینهٔ محیط زیست است. کاربردهای زیست‌فناوری در صنعت که به تولید محصولات با صرف هزینه و انرژی کمتر، ضایعات اندک می‌انجامد و از همه مهم‌تر، کمترین اثر سوء بر محیط زیست را برجا می‌گذارد، باعث شد که از این فناوری به عنوان یکی از پاک‌ترین بخش‌های صنعت یاد شود. زیست‌فناوری همچنین تولید محصولاتی که پیش‌تر از روش‌های دیگر امکان تولید آن وجود نداشته یا بسیار سخت و دشوار بوده‌است، ممکن ساخته‌است.
کاربرد زیست‌فناوری در مهندسی نساجی، از حدود ۱۰۰ سال پیش، با به‌کارگیری آنزیم‌های آمیلاز استخراج شده از مالت برای زدودن آهارهای نشاسته‌ای آغاز شد. امروزه با پیشرفت زیست‌فناوری، راه‌حل‌های کم هزینه و مؤثر فزاینده‌ای در فرایندهای نساجی به وجود آمده‌است. با پیشرفت‌های صنعت نساجی، کاهش هزینه در تولید انبوه ضروری به نظر می‌رسد. زیست‌فناوری می‌تواند در هر مرحله از تولید و فرایندهای تکمیلی آن، از مواد اولیه الیاف تا مرحله تصفیهٔ پساب، باعث صرفه جویی در هزینه‌ها شود. این فناوری، علاوه بر کاهش هزینه، با کاهش مضرات زیست‌محیطی ناشی از شوینده‌ها و مواد شیمیایی، منجر به ایجاد صنعت دوست دار محیط زیست می‌گردد. از طریق زیست‌فناوری و استفاده از مواد جایگزین با آثار جانبی کمتر به جای مواد شیمیایی رایج در صنعت نساجی، نه تنها مشکل آلودگی زیست‌محیطی حل می‌شود، بلکه کیفیت و پایداری عملیات نیز بهتر می‌گردد. البته کاربردهای عملی امروزی بیشتر شامل به‌کارگیری آنزیم‌ها به ویژه آمیلازها در آهارگیری، سلولازها در زیست پرداخت کالاهای سلولزی و سنگ‌شویی کالاهای جین، پروتئازها در فرآوری پشم و ابریشم و بالاخره آنزیم‌ها در شوینده‌ها می‌باشد. دورنمای استفاده از زیست‌فناوری در سایر زمینه‌ها نیز مورد توجه پژوهشگران بوده و در حال پیشرفت است.
حدود ۳۰ سال از عمر این فناوری نو می‌گذرد و ایران نیز سرمایه‌گذاری‌هایی را برای تربیت نیروی انسانی و ایجاد چند مرکز پژوهشی آغاز کرده‌است. مؤسسهٔ واکسن و سرم‌سازی رازی و انستیتو پاستور از مؤسسات کهن ایران هستند که در زمینهٔ تولید سرم و واکسن از زیست‌فناوری استفاده می‌کنند. اما نخستین مرکز تخصصی زیست‌فناوری دو دههٔ پیش در سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران شکل گرفت. بعد از آن مرکز ملی تحقیقات مهندسی ژنتیک و مؤسسات پژوهشی دیگر در بخش‌های مختلف به‌ویژه دانشگاه‌ها فعال‌تر شدند. در دههٔ ۷۰ گروهی از سوی وزارتخانه‌های علوم، جهاد کشاورزی و بهداشت و درمان به خارج اعزام شدند و با بازگشت این گروه، فعالیت‌های پژوهشی رونق گرفت. در سال ۱۳۷۹ گروه زیست‌فناوری به درخواست متخصصان و به دستور محمد خاتمی، رئیس‌جمهور وقت، در وزارت علوم تشکیل شد و برنامهٔ ملی زیست‌فناوری نتایج فعالیت این گروه است. به دنبال پیشرفت‌های حاصل شده و اقدامات شورای عالی زیست فناوری، شورای عالی انقلاب فرهنگی در اسفندماه ۱۳۹۰ سند تشکیل ستاد توسعهٔ زیست‌فناوری را تصویب نمود و این ستاد ذیل معاونت علمی و فناوری رئیس‌جمهور تأسیس گردید.
مدرسهٔ ملی زیست‌فناوری ایران توسط انستیتو پاستور و با حمایت ستاد توسعهٔ زیست‌فناوری معاونت علمی و فناوری ریاست‌جمهوری راه‌اندازی شده‌است. دبیر علمی برنامه داریوش نوروزیان و دبیر اجرایی آن مجید مسگر طهرانی است. هدف از برگزاری این مدرسه، افزایش مهارت‌آموزی و فن‌آموزی دانش‌آموختگان حوزهٔ علوم زیست‌فناوری است.
تولیدات زیست‌فناوری ایران نیز عبارتند از: سرم و واکسن (بیشتر به روش بیوتکنولوژی سنتی)، کشت‌بافت گیاهی، کود و سموم بیولوژیک، فراورده‌های میکروبی و کیت‌های تشخیصی، برخی از مواد دارویی مثل آنتی‌بیوتیک‌ها، هورمون‌ها و فاکتورهای پروتئینی که با روش‌های بیوتکنولوژی و مهندسی ژنتیک تولید می‌شوند و در مراحل مختلف آزمایشگاهی تا تولید قرار دارند. مواد شیمیایی شامل الکل، اوره، استون و اسیداستیک نیز وجود دارند که تا حدودی در تولید آن‌ها از روش‌های بیوتکنولوژی استفاده می‌شود.
سیناژن در سال ۱۳۷۳ تأسیس گردیده و مطرح‌ترین داروی تولیدی این شرکت سینووکس، داروی مورد نیاز بیماران ام‌اس می‌باشد این محصول در کشور ایران به عنوان سومین تولیدکننده در جهان به بازار عرضه شده که با همکاری انستیتو فراونهوفر آلمان تولید و صادر می‌شود.
فراورده‌های به دست آمده از صنعت زیست‌فناوری در دنیا فراوان بوده و در کشور ایران شامل موارد زیر است.
۱- اینترفرون بتا-۱ای با نام‌های تجاری سینووکس و رسیژن
موریل باربری (متولد ۲۸ مه ۱۹۶۹ در کازابلانکا، مراکش) رمان‌نویس مراکشی‌الاصل فرانسوی و استاد فلسفه است. او از دانش‌آموختگان فلسفه مدرسه عالی فونتنی سن-کلود است. نخستین رمان او «پرخوری» در سال ۲۰۰۰ به بازار آمد و اثر مشهور «ظرافت جوجه‌تیغی» در سال ۲۰۰۶ عرضه شد که با فروش میلیونی و جوایز متعدد هم‌راه شد. دو رمان خانم باربری توسط نشر گالیمار در فرانسه منتشر شده‌اند. وی هم‌اکنون در ژاپن زندگی می‌کند.
ظرافت جوجه‌تیغی یکی از رمان‌های موریل باربری است. این کتاب اولین بار در اوت ۲۰۰۶ منتشر شد و ترجمه انگلیسی آن در سپتامبر ۲۰۰۸ به چاپ رسید. این کتاب را مرتضی کلانتریان به فارسی ترجمه کرده‌است.
نعنای آبی، پونه آبی یک گیاه دائمی از تیره نعناعیان و بومی اروپا، شمال غربی آفریقا و جنوب غربی آسیا است و به‌جز در مناطق کاملاً شمالی در بقیه جاها رشد می‌کند. همان‌طور که از اسمش پیداست این گیاه در آب و به ویژه کناره جوب، رودخانه و کانال‌های آب و در مرداب‌ها و محل‌های مرطوب نیز رشد می‌کند.
نعنای آبی گیاهی علفی، چند‌ساله و دارای ریزوم است. ساقه‌های چهارگوش رونده و ایستاده به ارتفاع ۲۰ تا ۹۰ سانتی‌متر و برگ‌هایی با پهنک تخم‌مرغی سه‌گوش دارد. گل‌آذین سنبله و گل‌های بنفش و ارغوانی کوچک فشرده در انتهای ساقه‌ها دارد.
فرهنگستان زبان فارسی این گیاه را نعناع جویباری نامیده و آن را توصیف کرده‌است.
ایالات متحده آمریکا متشکل از ۵۰ ایالت، یک ناحیهٔ فدرال (واشینگتن، دی.سی، پایتخت ایالات متحده)، پنج قلمرو بزرگ، و جزایر کوچک مختلف است. ۴۸ ایالت به‌هم پیوسته و واشینگتن، دی.سی. در آمریکای شمالی بین کانادا و مکزیک قرار دارند. آلاسکا منطقه‌ای در شمال غربی آمریکای شمالی است که فقط به کانادا متصل است و هاوایی مجمع‌الجزایری در میانهٔ اقیانوس آرام است. قلمروهای دیگر ایالات متحده در سراسر اقیانوس آرام و دریای کارائیب پراکنده‌اند. از زمان تأسیس ایالات متحده در سال ۱۷۷۶، تعداد ایالت‌ها از ۱۳ ایالت اولیه به ۵۰ ایالت کنونی افزایش یافته است.
فهرست ایالات به همراه اطلاعات کلی شامل وسعت و جمعیت آن‌ها در جدول زیر خلاصه شده‌است.
سامانه کنترل حلقه‌باز یا کنترل‌گر حلقه‌باز که سیستم بدون پس‌خورد نیز نامیده می‌شود، سیستم کنترلی است که در آن خروجی بر عمل کنترل تأثیری ندارد. در سیستم کنترل حلقه‌باز خروجی با ورودی مقایسه نمی‌شود؛ بنابراین خروجی نه اندازه‌گیری می‌شود و نه پسخورانده.
در سیستم‌های کنترل حلقه‌باز خروجی با ورودی مبنا مقایسه نمی‌شود؛ بنابراین برای هر ورودی مبنا شرط عمل خاصی وجود دارد. از این رو دقت سیستم به کالیبراسیون آن بستگی دارد. سیستم‌های کنترل حلقه‌باز باید به دقت کالیبره شوند و در صورتی مفیدند که این کالیبراسیون را حفظ کنند. چنانچه اغتشاشاتی به وجود آید، سیستم حلقه‌باز وظیفه مطلوب را انجام نخواهد داد. سیستم حلقه‌باز فقط در صورتی می‌تواند به کار آید که رابطه میان ورودی و خروجی معلوم و هیچگونه اغتشاش درونی یا برونی وجود نداشته باشد. چنین سیستم‌هایی از نوع کنترل پسخوردی نیستند.
اجزای سیستم کنترل حلقه‌باز را معمولاً می‌توان به دو بخش تقسیم کرد:کنترل‌کننده و فرایند کنترل‌شونده.
سیگنال ورودی یا فرمان به کنترل‌کننده اعمال می‌شود. خروجی کنترل‌کننده سیگنال کارانداز است که فرایند کنترل‌شونده را کنترل می‌کند. به این ترتیب متغیر کنترل‌شونده بر اساس استاندارد از پیش تعیین شده‌ای عمل خواهد کرد.
http://www.dynomotion.com/Help/BodeScreen/OpenClosedLoop.PNG
یکای پول ایران ریال ایران است که بنابر ماده یک قانون پولی و بانکی کشور، برابر یکصد و هشت هزار و پنجاه و پنج ده میلیونیم ۰٫۰۱۰۸۰۵۵ گرم طلای خالص است. یک ریال به یکصد دینار تقسیم می‌شود اما چون ریال واحد بسیار کوچکی است، تقسیمات آن در حسابداری به کار نمی‌رود. واحد غیررسمی تومان (ده ریال) نیز برای شمارش پول ایران به‌کار می‌رود. طبق استاندارد ISO-۴۲۱۷ ریال ایران با علامت اختصاری IRR در معاملات جهانی نشان داده می‌شود. استاندارد یونی‌کد برای ریال نویسهٔ سازگاری «نشان ریال» به‌شکل «﷼» را در موقعیت U+FDFC تعریف کرده‌است.
در تاریخ ایران انواع مختلفی از پول‌ها و سکه‌ها وجود داشته که نقش مهمی در زندگی انسان ایفا کرده‌اند و مردمان از آنها برای معاملات استفاده می‌کردند. آنچه می‌خوانید تاریخچه پول در ایران است.
از جمله نخستین پول‌های تاریخی در ایران که توسط حکومت‌ها ایجاد شده دریک است. تاریخچه دریک به حکومت هخامنشیان بازمی‌گردد و در آن زمان بسیار مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. دریک به سکه‌های طلا در زمان هخامنشیان گفته می‌شد که روی آن نقش یک کماندار حکاکی شده بود.
در زبان عامیانه پشیز را چیز بی‌ارزش می‌پندارند درحالی‌که در زمان‌های گذشته درصدی از یک واحد پولی (درم) در ایران محسوب می‌شده‌است. در حکومت ساسانیان سکه‌هایی مسی و برنزی ضرب می‌شد که به آن پشیز می‌گفتند و به‌عنوان پول از آن استفاده می‌کردند که ارزش آن تقریباً برابر پاپسی یا فلوس بوده‌است. البته نام‌های دیگری مانند فلس، قاز، پاپسی یا پول سیاه نیز برای پشیز به‌کار می‌رفته که در زمان خود رایج بوده‌است.
دینار درحال‌حاضر نیز واحد پول کشورهای بسیاری است. دینار در قدیم به نوعی سکه از جنس طلا گفته می‌شد که در زمان ساسانیان از آن برای تشریفات استفاده می‌شد. البته گفته می‌شود در ابتدا نام آن دنار بوده که امروزه در زبان عربی وارد شده و به دینار تبدیل شده‌است.
واحد پول حکومت غزنویان به فرماندهی سلطان محمود غزنوی که به‌نظر می‌رسد نام محمودی نیز برگرفته از نام سلطان محمود بوده‌است. در زمان حکومت غزنویان از محمودی به‌عنوان پول استفاده می‌شده و با این پول مبادلات صورت می‌گرفت.
با حمله مغول‌ها به ایران و در دست گرفتن حکومت پول رسمی کشور چاو شد. چاو اولین اسکناس کاغذی در ایران بود که در حکومت مغول‌ها تولید شد.
می‌گویند صنار مخفف صد دینار است که با تکرار زیاد به این صورت درآمده است. سکه‌های مسی که ارزش آنها برابر صد دینار بود و در زمان صفویان از آن به‌عنوان پول استفاده می‌شد.
همچون محمودی، عباسی نیز نوعی سکه در زمان حکومت صفویان بوده که از نام شاه عباس صفوی برگرفته شده‌است. سکه‌هایی از جنس نقره و مس که به‌عنوان پول از آنها استفاده می‌شد. ارزش آنها زیاد نبود و در مقابل به سکه‌های طلا در آن زمان اشرفی گفته می‌شد.
در دوران نادر شاه افشار به پول‌های رایج در آن زمان نادری می‌گفتند و با آن معاملات خود را انجام می‌دادند.
در اصطلاح عامیانه به پول‌های کم‌ارزش و پول خرد گفته می‌شد که ارزش آن برابر پشیز یا کمتر از آن بوده و به‌عنوان پول از آن استفاده می‌کردند.
در حکومت قاجار نوعی واحد شمارش پول بوده که در گذشته ارزش آن برابر پنجاه دینار بوده‌است. سکه‌های شاهی از نوع طلا نیز بوده‌است که ارزش آن برابر دو ریال در آن زمان بوده‌است.
واحد پول در زمان حکومت قاجار قران بوده‌است. به‌نظر می‌رسد قران برگرفته از سلطان صاحب قران لقب ناصرالدین‌شاه بوده‌است. ارزش هر قران برابر هزار دینار بوده‌است.
تومان یا در زبان عامیانه تومن واحد شمارش پول در زمان قاجار بود. هر تومان برابر ۱۰ ریال است. امروزه نیز از تومان به‌عنوان واحد شمارش پول البته به‌صورت غیررسمی استفاده می‌شود. کلمه تومان به معنی ۱۰ هزار است. در زمان امپراتوری مغول‌ها کسی را که ۱۰ هزار سرباز داشت امیرتومان می‌گفتند.
یکای پول ایران از زمان پهلوی که ارزش آن یک دهم تومان است و در واقع ارزش کمی است. اکنون نیز واحد پول رسمی کشور است اما در میان عوام از تومان استفاده می‌شود. در معاملات بین‌المللی از علامت IRR برای نمایش ریال ایران استفاده می‌کنند.
در طول حکومت‌های برسرکار آمده در ایران انواع پول‌ها و سکه‌های مختلفی به‌وجود آمده و از آن استفاده شده که هر یک پس از مدتی از بین رفته‌اند و جای خود را به پول دیگری داده‌اند.https://donya-e-eqtesad.com/بخش-اقتصاد-36/3652990-تاریخچه-پول-در-ایرانhttp://eghtesadgardan.ir/fa/news/29/از-دريك-تا-ريال-روند-پول-هاي-ايراني-از-هخامنشيان-تا-عصر-حاضر
«زار» در یکای پول ایران، مثل دوزاری، مخفف هزار و معنای آن هزار دینار است.
فرهنگ معین ریال را چنین تعریف کرده‌است:
«۱- واحد پول که در زمان محمدشاه قاجار (۱۲۵۰–۱۲۶۴ ه‍.ق) از مسکوکات نقره و معادل ۱۲۵ دینار بود. در اواخر قاجاریه معادل یک قران و پنج شاهی بود.
۲_ واحد رسمی پول ایران که عبارت است از ۱۰۰ دینار (یک ریال).»فرهنگ محمد معین، جلد دوم، صفحهٔ ۱۷۰۱
ریال از کلمهٔ اسپانیایی و پرتقالی "real" وارد فارسی شده‌است که هم به معنی «شاهی» است، هم نام سکهٔ نقره رایج در آن دو کشور و در سرزمینهای وابسته به آن بود. این واژه از کلمه لاتینی «رگالیس» (regalis) به معنی شاهنشاهی می‌آید که صفتی است از اسم «رکس» (rex) به معنی شاه. کلمه انگلیسی «رویال» (royal) هم‌ریشه با "real" اسپانیایی و پرتغالی است.
سکه نقره با نام ریال در اسپانیا از سالِ ۱۴۹۷ تا ۱۸۷۰ میلادی ضرب می‌شد. ریال همچنین واحدِ پولِ بسیاری از مستعمره‌های اسپانیا بود، مثلاً برزیل تا سالِ ۱۹۹۴ واحدِ پولش ریال بود یا به تلفظِ محلی رییِل.
ریال برای اولین بار در سال ۱۷۹۸ معروف شد و آن سکه‌ای جهانی بود که ۱۲۵۰ دینار یا یک‌هشتم تومان ارزش داشت. در سال ۱۸۲۵، ریال از رواج افتاد و به جای آن قران که معادل هزار دینار (یک دهم تومان) ارزش داشت رواج یافت (به این ترتیب واحد پول ایران وارد سیستم اعشاری شد).
ریال میان مردم مقبولیت و رواج نیافت و مردم ایران ریال را معادل قران گرفتند و همچنان از کلمات قران و تومان (معادل ده قران) استفاده کردند. میان مردم واژگان تومان و قران (تُمَن و قِرون) کاربرد دارد و واحدهای رسمی ریال و دینار در محاوره مردم استفاده نمی‌شود. حتی در رسانه و نزد مسئولان هم استفاده از تومان مرسوم‌تر است. قبل از تبدیل واحدهای پولی به دستگاه اعشاری در سال ۱۳۱۱ خورشیدی سکه‌ها و واحدهای پولی که در جدول زیر آمده‌اند رواج داشتند. برخی از این الفاظ هنوز استفاده‌های گسترده‌ای در زبان ایرانیان و ضرب‌المثل‌های ایرانی دارند:
واحد پول رسمی ایران از سده هفتم هجری تا اواخر دوره قاجار، دینار بود که واحدهای بزرگتر آن نیز، یعنی عباسی، شاهی، قران و تومان نیز به کار می‌رفت. پس از مشروطیت، قران معادل هزار دینار واحد پول رسمی و پشتوانه پول ایران، نقره تعیین شد تا اینکه در ۲۷ اسفند ۱۳۰۸ خورشیدی، حسن مشار وزیر مالیه لایحه‌ای به تصویب مجلس شورای ملی رساند که پشتوانه پول ایران را از نقره به طلا تغییر داد. یکی از دلائل اصلی تغییر پشتوانه پول به طلا، افت ارزش نقره در بازارهای جهانی بود. واحد پول رسمی نیز از قران به ریال تغییر یافت و سکه‌های رایج در کشور از آن پس از این قرار شد:
کلمه زار در مبحث یکای پول ایران مثل ۲ زاری و ۵ زاری مخفف هزار است و معنای آن مثلاً در ۲ زاری ۲۰۰۰ هزار دینار است.وقتی می‌گوییم یک قرون، دوزار یعنی چقدر؟ خبرآنلاین - ۷ دی ۱۴۰۱
رواج واحد پول جدید به دلیل تأخیر در ساخت ضرابخانه و مشکلاتی که برای چاپ اسکناس در آمریکا به وجود آمد تا تا نوروز ۱۳۱۱ به تأخیر افتاد و از این تاریخ سکه‌ها و اسکناسهای جدید به گردش افتاد. از سال ۱۳۱۴ سکه‌های نیکلی پنج و ده و ۲۵ دیناری و از سال ۱۳۱۶ سکه نقره پنجاه دیناری، مسی شد. نود و یک و نیم درصد از این سکه‌ها مس و هشت‌ونیم درصد آلومینیوم بود.
وبگاه بانک مرکزی ایران
وبگاه مرکز خبری بانک و بیمه
وبگاه حافظه قوانین
گاشربروم ۳ (به اردو: گاشر برم -3، به چینی ساده: 加舒尔布鲁木III峰، به چینی سنتی:加舒爾布魯木III峰، پین یین: Jiāshūěrbùlǔmù III Fēng) به ارتفاع ۷۹۵۲ متر، یکی از قله‌های تودهٔ گاشربروم در رشته‌کوه قره‌قوروم است که در بین دو قلهٔ دیگر این توده، گاشربروم ۲ و گاشربروم ۴، در مرز بین پاکستان و چین قرار دارد.
گاشربروم ۲
اوپن‌بی‌اس‌دی یک سیستم‌عامل شبه یونیکس است که از بی‌اس‌دی یونیکس مشتق شده‌است. بی‌اس‌دی یونیکس خود از مشتقات یونیکس بود که در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی توسعه می‌یافت. تئو درات پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی را در پایان سال ۱۹۹۵ از پروژهٔ نت‌بی‌اس‌دی منشعب کرد. سیستم‌عامل اوپن‌بی‌اس‌دی تا اندازهٔ زیادی سازگارپذیر است و بر روی نزدیک به ۲۰ گونه سکوی سخت‌افزاری گوناگون اجرا می‌شود. افزون بر خودِ سیستم‌عامل، پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی نرم‌افزارهای سازگارپذیر زیاد دیگری را هم ساخته است که به گستردگی در سیستم‌عامل‌های دیگر بکار برده می‌شوند. پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی بیشتر برای پافشاری توسعه‌دهندگانش بر روی متن‌بازبودن کدهای منبع این سیستم‌عامل، داشتن مستندات باکیفیت، نپذیرفتن هر پروانهٔ نرم‌افزاری، تمرکز بر روی امنیت و درستی کدهای منبع آن شناخته می‌شود. تئو درات این پروژه را از خانهٔ خود در کلگری کانادا هماهنگی و سرپرستی می‌کند. نشان و نماد شانس این سیستم‌عامل، یک بادکنک‌ماهی است.
توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی پیوسته کدهای منبع آن را برای پیدا کردن مشکلات امنیتی و باگ‌های نرم‌افزاری، بازبینی می‌کنند. پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی سیاست‌های سخت‌گیرانه‌ای برای پروانه‌های نرم‌افزاری به‌کاررفته در اوپن‌بی‌اس‌دی دارد. این سیاست در گذشته، باعث شد کدهایی که پروانهٔ دلخواه توسعه‌دهندگان آن را نداشته‌است را یا از اوپن‌بی‌اس‌دی بزدایند، یا اینکه آن‌ها را با کدهایی با یک پروانهٔ مورد تایید جایگزین کنند.
همانند دیگر سیستم‌عامل‌های خانوادهٔ بی‌اس‌دی، هسته سیستم‌عامل اوپن‌بی‌اس‌دی، به همراه همهٔ برنامه‌های جانبی و سطح کاربر (مانند پوسته، cat و ps)، همگی با هم در یک مخزن کد منبع، نگهداری و توسعه داده می‌شوند. همچنین، اوپن‌بی‌اس‌دی می‌تواند پرونده‌های باینری دیگر سیستم‌عامل‌ها همچون لینوکس را با یک لایه سازگاری اجرا کند.
این سیستم‌عامل که نخستین نسخهٔ آن در سال ۱۹۹۶ منتشر شده‌است را توسعه‌دهندگانی داوطلب از سرتاسر جهان توسعه می‌دهند. هر کسی که توانمندی‌های لازم را داشته باشد، می‌تواند در توسعهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی همکاری کند. به کسانی که همکاری دنباله‌دار و برجسته‌ای داشته باشند، دسترسی کامیت و انجام تغییر در کدهای منبع داده می‌شود. تئو درات هم هماهنگ‌کنندهٔ پروژه است و دربارهٔ اینکه سیستم باید چگونه کار کند، چه چیزی باید در سیستم گنجانده شود یا چه کسی باید به مخزن کد منبع دسترسی داشته باشد، سخن آخر را می‌زند.
همانند دیگر سیستم‌عامل‌های خانوادهٔ بی‌اس‌دی، همهٔ بخش‌های سیستم‌عامل اوپن‌بی‌اس‌دی، در یک درخت کدهای منبع نگه‌داری می‌شوند. ولی این درخت کد منبع، خود شاخه‌های گوناگونی با نام‌های -current، -stable و -release دارد. شاخهٔ -current برای تغییرات تازه و آزمایش‌نشده‌ای است که برای نخستین‌بار عرضه می‌شوند. برای همین، این شاخه از پایداری برخوردار نیست و تنها توسعه‌دهندگان و آزمایش‌کنندگان آن را بکار می‌برند. هر چند روز یک‌بار، نسخه‌ای از اوپن‌بی‌اس‌دی که بر پایهٔ کدهای این شاخه است، عرضه می‌شود که به این نسخه‌ها، تصویر لحظه‌ای یا اسنپ‌شات می‌گویند. هر شش ماه یک‌بار هم کدهای این شاخه در یک شاخهٔ تازه به نام -release گنجانده می‌شود که این شاخه از پایداری کامل برخوردار است و کاربران نهایی می‌توانند آن را بکار بَرَند. شاخهٔ دیگری به نام -stable هم هست که در اصل همان شاخهٔ -release است؛ ولی اشتباه‌ها و مشکلات امنیتی برجسته‌ای که پس از انتشار شاخهٔ -release پیدا شده‌اند، در -stable زدوده شده‌اند. هر چند که این شاخه هم تنها یک شاخهٔ «رو به پیشرفت» است، اما پایدار و قابل اطمینان است و بهره‌مندی از آن خطر کمی برای کاربر نهایی دارد.
در هر سال، دو نسخه از اوپن‌بی‌اس‌دی در نخستین روز از ماه‌های مه و نوامبر پخش می‌شود.هر شش ماه یک بار درست پس از انتشار یک نسخه، توسعهٔ نسخهٔ پسین هم در شاخهٔ -current آغاز می‌شود. چهار ماه نخست، برای توسعه و افزودن قابلیت‌های تازه است و دو ماه پایانی، برای بازبینی کدها، پاک‌سازی و پایدارکردن سیستم است. نزدیک به ده هفته پیش از انتشار، توسعه‌دهندگان دست از افزودن قابلیت‌های تازه می‌کشند و دگرگونی‌های انجام‌شده را موبه‌مو بررسی می‌کنند. پس از پایان این دوره، درخت کدهای منبع، برای چندی فریزfreeze می‌شود و سپس دیسک‌های نصب اوپن‌بی‌اس‌دی ساخته و آزمایش می‌شوند. پس از عرضه شدن آن نسخه، درخت کدهای منبع دوباره از حالت فریز درمی‌آید و توسعه‌دهندگان دوباره می‌توانند دگرگونی‌های دلخواه خود را در آن انجام دهند.
کدهای منبع اوپن‌بی‌اس‌دی از کیفیت بالایی برخوردارند و هیچ چیزی در نصب پیش‌فرض نیمه‌کاره و ناآزموده پیاده‌سازی نشده‌است. توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی کدهای انحصاری را در درخت کد منبع اوپن‌بی‌اس‌دی نمی‌گنجانند. همچنین از آنجایی که تولیدکنندگان سخت‌افزار معمولاً از منتشر کردن مستندات سخت‌افزارهای خود روی‌گردانی می‌کنند، گروه توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی معمولاً خود دست به کار شده و در برخی موارد، گرداننده‌های دستگاه‌ها را خود به روش مهندسی معکوس می‌نویسند. آن‌ها به‌ویژه به گونهٔ فعالانه‌ای در برابر لکه‌های دودویی مبارزه می‌کنند و اوپن‌بی‌اس‌دی به نداشتن این‌گونه گرداننده‌های انحصاری سرشناس شده‌است. توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی بر این باور هستند که لکه‌های دودودیی امنیت سیستم را خدشه‌دار می‌کنند، چرا که هیچ‌کس نمی‌داند آن‌ها چکار می‌کنند؛ در حالی که با بالاترین سطح دسترسی هم اجرا می‌شوند. هم‌چنین این گونه گرداننده‌ها، کاربر را به فروشندگان وابسته می‌کنند و افزون بر آن، لکه‌های دودویی را نمی‌توان سازگرد کرد و همچنین شاید آن‌ها را نتوان بر روی سخت‌افزارهای نو اجرا کرد همچنین توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی گرایشی هم به بستن پیمان‌نامه عدم افشا با فروشندگان سخت‌افزارها ندارند و توسعه‌دهندگان لینوکس (و اخیراً فری‌بی‌اس‌دی) را بابت امضاء کردن این‌گونه پیمان‌نامه‌ها نکوهش می‌کنند. درات، بر این باور است که بستن این‌گونه پیمان‌نامه‌ها، بزرگ‌ترین چالشی است که هستهٔ سیستم‌عامل‌های متن‌باز امروزه با آن روبروست. توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی، تولیدکنندگان قطعات سخت‌افزاری را تشویق به منتشرکردن مستندات برای سخت‌افزارهای خود می‌کنند و آن‌ها به‌ویژه از شرکت‌های آسیایی بازخوردهای خوبی دراین‌باره دریافت کرده‌اند.
اوپن‌بی‌اس‌دی نزدیک به ۸۰ توسعه‌دهنده دارد. توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی هر چند گاه‌به‌گاه از سرتاسر جهان گردهم می‌آیند و رویدادی به نام هکاتون را برگزاری می‌کنند و در آن به کدنویسی و پیاده‌سازی اندیشه‌های خود می‌پردازند. درات دربارهٔ چرایی برگزاری این رویداد بیان داشته‌است که گرد آمدن توسعه‌دهندگان در کنار هم، به پیشرفت کارها شتاب می‌بخشد. هزینهٔ این گردهمایی‌ها بیشتر از دیسک‌هایی فراهم می‌شود که پروژه به فروش می‌رساند. چند بار هم برخی از شرکت‌های تجاری، هزینهٔ هکاتون‌ها را پرداخت کرده‌اند.
به دو روش می‌توان اوپن بی‌اس‌دی را دریافت کرد. اوپن‌بی‌اس‌دی را می‌توان به رایگان از وب‌گاه رسمی آن دریافت کرد؛ کدهای منبع اوپن‌بی‌اس‌دی را هم می‌توان از یک مخزن سی‌وی‌اس همگانی دریافت کرد. نسخهٔ باینری و از پیش کامپایل‌شدهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی و همچنین تصاویر لحظه‌ای از نسخه‌های «رو به پیشرفت»همانند شاخه -current را هم می‌توان به کمک سرویس‌دهنده‌های اف‌تی‌پی، اچ‌تی‌تی‌پی، rsync و AFS دریافت کرد. افزون بر آن، دیسک‌های نوری از پیش بسته‌بندی‌شده را هم می‌توان به گونهٔ آنلاین و با هزینهٔ اندکی فراهم کرد که این بسته‌ها افزون بر خود سیستم‌عامل اوپن‌بی‌اس‌دی، ترانهٔ آن نسخه را هم در خود دارند. درآمد بدست‌آمده از فروش این بسته‌ها بودجهٔ اصلی پروژه را فراهم می‌کند.
در دسامبر سال ۱۹۹۴، تئو درات که خود از بنیان‌گذاران و توسعه‌دهندگان برجستهٔ نت‌بی‌اس‌دی بود و در تیم هسته،The NetBSD Core Group این پروژه هم عضویت داشت، درخواست کناره‌گیری می‌کند. چرایی انجام این کار به‌درستی دانسته نیست، اما کسانی این‌گونه گمانه‌زنی کرده‌اند که درگیری‌های شخصی در پروژهٔ نت‌بی‌اس‌دی و در لیست پستی این سیستم‌عامل، او را به انجام این کار واداشته‌است. در اکتبر سال ۱۹۹۵، درات، پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی را بنیان نهاد، اوپن‌بی‌اس‌دی پروژه‌ای بود که از نسخهٔ ۱٫۰ نت‌بی‌اس‌دی منشعب می‌شد. نخستین انتشار رسمی اوپن‌بی‌اس‌دی، نسخهٔ ۱٫۲ در ژوئیهٔ سال ۱۹۹۶ (میلادی) انجام شد و در اکتبر همان سال هم نسخهٔ ۲٫۰ منتشر شد.
هنگامی که پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی بنیان نهاده شد، تئو درات این‌گونه می‌خواست که کدهای منبع آن به آسانی و در هر زمانی در دسترس هرکسی باشد. او برای رسیدن به این آرمان، با کمک Chuck Cranor، یک سرویس‌دهندهٔ CVS همگانی برپا کرد. این کار در نوع خود برای نخستین بار بود که در جهان توسعهٔ نرم‌افزار رخ می‌داد. در آن زمان، رسم بر این بود که تنها شمار اندکی از توسعه‌دهندگان به کدهای منبع یک پروژه دسترسی داشته باشند. Cranor و درات بر این باور بودند که این روش برخلاف فلسفهٔ متن‌باز است و برای مشارکت‌کنندگان در پروژه دردسرآفرین است. این کار درات مایه‌ای برای کاربران شد ا «نقش فعال‌تری» داشته باشند و پایه‌ای شد برای سیاست‌های پروژه در دردسترس‌گذاشن کدهای منبع به گونهٔ همگانی و آزادانه.
در ۲۵ ژوئیه سال ۲۰۰۷، یکی از توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی به نام باب بکBob Beck بنیان نهاده شدن بنیاد اوپن‌بی‌اس‌دی را به آگاهی همگان رساند. این بنیاد، برای پشتیبانی از پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی و دیگر پروژه‌های وابسته به آن همچون OpenBGPD، OpenSSH، OpenNTPD و OpenCVS بنیان نهاده شده و کار آن ساماندهی به کمک‌های مالی با ارقام بالا، تجهیزات، اسناد، مستندات و منابعی است که در اختیار پروژه‌های نامبرده گذاشته می‌شود.
در سپتامبر سال ۲۰۰۵، گروه نوپای BSDCG، پژوهشی برای برشمردن درصد کاربران سیستم‌عامل‌های خانوادهٔ بی‌اس‌دی انجام داد که در آن مشخص شد ۳۲٬۸ درصد از کاربران بی‌اس‌دی (۱۴۲۰ نفر از ۴۳۳۰ نفر شرکت‌کننده) از اوپن‌بی‌اس‌دی بهره می‌برند. بدین گونه، اوپن‌بی‌اس‌دی پس از فری‌بی‌اس‌دی که ۷۷ درصد کاربران را دارد و پیش از نت‌بی‌اس‌دی که ۱۶٬۳ درصد کاربران را دارد، در جایگاه دوم در بین سیستم‌عامل‌های بی‌اس‌دی می‌ایستد.
بودجهٔ اصلی پروژه، از فروش دیسک‌ها و تی‌شرت‌هایی بدست می‌آید که پروژه آن‌ها را به فروش می‌رساند. همچنین کمک‌های مالی که کاربران و شرکت‌ها به پروژه می‌دهند هم درآمد دیگری برای پروژه است. هرچند که پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی تاکنون محصولات زیادی ساخته که به گستردگی در دیگر پروژه‌های متن‌باز و همچنین در شرکت‌های تجاری بکار برده می‌شوند، اما تنها بخش بسیار اندکی از بودجهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی از سوی این شرکت‌ها می‌آید.
پیرامون سال ۲۰۰۰، پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی نزدیک به دو سال از پشتیبانی مالی دارپا برخوردار شد. بر پایهٔ گفتهٔ درات، در این دوره، حدود ۳۰٬۰۰۰ دلار سخت‌افزار خریداری شد، به پنج نفر دست‌مزد پرداخت شد تا تمام‌وقت بر روی پروژه کار کنند و همچنین هزینهٔ سه هکاتون هم پرداخت شد. با این همه، هنگامی که در آوریل ۲۰۰۳، تئو درات در مصاحبه‌ای ناخرسندی خود از نبرد آمریکا در عراق را بیان داشت، دارپا این بودجه چند میلیون دلاری را لغو کرد.
تئو درات در یک مصاحبه نگرانی خود از بابت بودجه را چنین بیان داشته‌است: «من فکر می‌کنم که کمک‌ها در درجهٔ نخست باید از سوی شرکت‌های تجاری، در درجهٔ دوم از سوی اشخاص حقوقی و در درجهٔ سوم از سوی کاربران عادی باشد. اما این روند سراسر وارونه است، به گونه‌ای که افراد عادی با نرخ ۱۵ به ۱ دلار بیشتر کمک می‌کنند، سپاس بسیار کاربران عادی!»
در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۴، باب بک از بنیاد اوپن‌بی‌اس‌دی، در لیست پستی اوپن‌بی‌اس‌دی بیان داشت که پروژه اوپن‌بی‌اس‌دی نیاز به کمک‌های مالی برای پرداخت هزینهٔ برق و انرژی سرورهای خود دارد و اگر این هزینه برآورده نشود، شاید پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی تعطیل شود.
پروژه اوپن‌بی‌اس‌دی سالانه ۲۰٬۰۰۰ دلار آمریکا صرف هزینهٔ برق و انرژی سرورهای خود می‌کند که این خود برای شمار زیاد سکوها و معماری‌هایی است که اوپن‌بی‌اس‌دی از آن‌ها پشتیبانی می‌کند.
پروژه اندکی بعد ۲۰٬۰۰۰ دلار آمریکا از میرسی پاپسکو، خالق رومانیایی MPEx Bitcoin stock exchange دریافت کرد. این مبلغ پروژه را توانا می‌سازد تا بتواند هزینهٔ برق سال ۲۰۱۳ خود را پرداخت کند. در کنار دیگر کمک‌هایی که از جاهای دیگر رسیده‌است، بنیاد اوپن‌بی‌اس‌دی هم‌اکنون روی‌هم‌رفته نزدیک به ۱۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا گردآوری کرده‌است. این پروژه هنوز هم تلاش در جمع‌آوری کمک‌های بیشتر دارد و هدف آن گردآوردن مبلغ ۱۵۰٬۰۰۰ دلار برای سال ۲۰۱۴ است که برای برگزاری هکاتون‌ها و دیگر هزینه‌های مرتبط با توسعه کافی است.
یک بار دیگر هم پروژه در سال ۲۰۰۶ با مشکلات مالی روبرو شد که کمک‌هایی از سوی نهادهایی همچون بنیاد موزیلا و GoDaddy.com دریافت کرد.
پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی به داشتن مستندات باکیفیت شناخته می‌شود. با اینکه همهٔ سیستم‌عامل‌های خانواده بی‌اس‌دی از مستندات خوب و با کیفیتی برخوردار هستند، مستندات اوپن‌بی‌اس‌دی نسبت به دیگر سیستم‌عامل‌های خانوادهٔ بی‌اس‌دی هم از کیفیت بالاتری برخوردار است.
دو روش برای نصب نرم‌افزارها در اوپن‌بی‌اس‌دی وجود دارد:
در روش نخست، نرم‌افزارها از روی کد منبع کامپایل شده و سپس نصب می‌شوند. این کار شاید زمان زیادی به درازا بکشد، به جای آن، کاربر می‌تواند برنامه‌ها را بر پایهٔ نیازهای شخصی و ویژهٔ خود پیکربندی و سفارشی‌سازی کند. از سوی دیگر، بسته‌های باینری که از پیش کامپایل شده‌اند، بی‌درنگ نصب می‌شوند، با این همه، نمی‌توان آن‌ها را سفارشی کرد.
میزکارهای گرافیکی همچون گنوم و KDE، زبان‌های برنامه‌نویسی مانند پایتون و PHP، مرورگرهای وب همچون کرومیوم و فایرفاکس، مجموعه اداری لیبره‌آفیس، کامپایلر LLVM، ویرایشگرهای متن همانند ایمکس و ویم، سرورهای شبکه مانند مای‌اس‌کیوال، پست‌فیکس و پست‌گرس‌کیوال و همچنین بسیاری برنامه دیگر بخشی از برنامه‌هایی هستند که در پورت‌های اوپن‌بی‌اس‌دی یافت می‌شوند. پورت‌های اوپن‌بی‌اس‌دی روی‌هم‌رفته نزدیک به ۷٬۸۰۰ نرم‌افزار را دربرمی‌گیرد.
همانند دیگر سیستم‌عامل‌های خانوادی بی‌اس‌دی، اوپن‌بی‌اس‌دی هم یک لایه سازگاری دارد که به کمک آن می‌تواند پرونده‌های باینری برخی از سیستم‌عامل‌های بیگانه همچون لینوکس، فری‌بی‌اس‌دی، بی‌اس‌دی/اواس، SVR4 و SCO/ISC را اجرا کند.
جدول زیر سکوهایی را نشان می‌دهد که اوپن‌بی‌اس‌دی از آن‌ها پشتیبانی می‌کند، یا در یک دوره زمانی در گذشته از آن‌ها پشتیبانی می‌کرده‌است. "پشتیبانی رسمی" به این معنی است که دیسک‌های نصب اوپن‌بی‌اس‌دی برای این معماری‌ها در دسترس است، همچنین می‌توان بدون کمک‌گرفتن از یک معماری دیگر، اوپن‌بی‌اس‌دی را بر روی این معماری‌ها کامپایل کرد. همچنین بیشتر ابزارهای پایه‌ای سیستم برای این معماری‌ها هم در دسترس است. برخی از سکوها هم به شکل رسمی پشتیبانی نمی‌شوند، اما تلاش بر این است که آن‌ها هم پورت شوند. بر پایهٔ گفته پروژه اوپن‌بی‌اس‌دی، ممکن است با گذشت زمان برخی سکوها دیگر پشتیبانی نشوند.
یکی از آرمان‌ها و اولویت‌های اصلی پروژه اوپن‌بی‌اس‌دی، امنیت این سیستم‌عامل است و این پروژه تاکنون چندین فناوری گوناگون در رابطه با امنیت سیستم‌عامل ارائه کرده‌است که در دیگر سیستم‌عامل‌ها هم به کار گرفته شده‌اند. کدهای منبع اوپن‌بی‌اس‌دی، پیوسته بازنگری می‌شوند. یکی از سیاست‌های پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی در رابطه با امنیت سیستم، این است که مشکلات و باگ‌های امنیتی را به آگاهی کاربران برسانند و آن‌ها را از کاربران پوشیده نگه ندارند، کاری که بسیاری از شرکت‌ها، حتی برخی از پروژه‌های نرم‌افزار آزاد، از انجام آن سر باز می‌زنند. «ایمن به‌طور پیش‌فرض»Secure by default یکی از شعارهای پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی است. این سخن به این معنی است که در اوپن‌بی‌اس‌دی، همهٔ سرویس‌ها به گونهٔ پیش‌فرض خاموش و غیرفعال هستند تا اینکه کاربر به خواست خود آن‌ها را راه‌اندازی کند. هرچند که شاید این کار کاربر را ناچار کند که تنظیمات بیشتری را نسبت به دیگر سیستم‌عامل‌های شبه یونیکس انجام دهد؛ اما به جای آن، زمان کمتری برای انجام تنظیمات امنیتی هزینه خواهد کرد.
اوپن‌بی‌اس‌دی نخست دیوار آتشی آی‌پی‌فیلتر که دارن ریدDarren Reed نوشته بود را بکار می‌برد. در مه ۲۰۰۱، دارن رید، پروانهٔ دیوار آتش آی‌پی‌فیلتر را تغییر داد و بند «[...] آری، این [حرف] به معنی آن است که آثار اشتقاقی یا تغییریافته، بدون کسب رضایت پیشین نویسندهٔ [نرم‌افزار]، مجاز نیستند.» را به آن افزود. افزودن این بند باعث شد برنامه آی‌پی‌فیلتر دیگر یک نرم‌افزار آزاد نباشد. پیامدی که داشت این بود که در ۲۹ می، آی‌پی‌فیلتر از درخت کد منبع اوپن‌بی‌اس‌دی زدوده شد. با کنارگذاشتن آی‌پی‌فیلتر، پروژه اوپن‌بی‌اس‌دی چندی بدون یک دیوار آتش ماند. آن‌ها دنبال جایگزین‌کردن آی‌پی‌فیلتر بودند تا اینکه دانیل هارتمیرDaniel Hartmeier یک دیوار آتش نو به نام پی‌اف نوشت و در درخت کدهای منبع اوپن‌بی‌اس‌دی گنجانده شد.
در بخش‌های گوناگون اوپن‌بی‌اس‌دی، تدابیر امنیتی اندیشیده شده‌است. دو تابع تازه به نام‌های strlcat و strlcpy، جایگزین توابع strncat و strncpy در کتابخانه استاندارد سی شده‌اند.
اوپن‌بی‌اس‌دی یک سازوکار حفاظت از حافظه به نام W^X دارد. به کمک این سازوکار، هر صفحه در فضای آدرس یک فرایند، یا خواندنی است یا نوشتنی، اما نمی‌تواند هم‌زمان هم خواندنی و هم نوشتنی باشد؛ به این گونه که اگر برنامه بتواند بر روی صفحه‌ای عمل نوشتن اطلاعات را انجام دهد، به صورت هم‌زمان قادر به اجرا کردن اطلاعات موجود در همان صفحه نخواهد بود. به‌طور مشابه، اگر برنامه بتواند اطلاعات یک صفحه را اجرا کند، در همان حالت اجازه ندارد که اطلاعات را در آن بنویسد. نام این قابلیت از عملگر بولی XOR آمده‌است. این توانایی از بروز برخی حملات سرریز بافر پیشگیری می‌کند.
در اوپن‌بی‌اس‌دی، یک فضای خالی (گپgap) با اندازهٔ تصادفی در بالای پشتهٔ برنامه گذاشته می‌شود تا انجام حملات تخریب پشته سخت‌تر شود. همچنین یک مقدار تصادفی به نام "مقدار قناری"Canary valueاین نام در اصل از تکنیک رایجی که کارگران معدن در گذشته‌استفاده می‌کردند گرفته شده‌است. بدین صورت که برای اطمینان از نبودن گازهای سمی در معدن، در حین کار کردن یک قناری را در معدن رها می‌کردند، اگر قناری آوازخواندن خود را متوقف می‌کرد یا می‌مرد، متوجه می‌شدند که گازهای سمی در معدن وجود دارد و باید به سرعت از معدن خارج شوند، در غیر این صورت معدن ایمن بود. در بین قاب‌هایframe پشته گذاشته می‌شود. پیش از اینکه تابع برگردد،اجرای آن به اتمام برسد این مقدار قناری بررسی می‌شود. اگر تغییر نکرده بود، سرریز رخ نداده است، وگرنه، سرریز رخ داده است. این قابلیت در کامپایلر جی‌سی‌سی گنجانده شده‌است. مقدار قناری، که در هر بار فراخوانی شدن تابع به صورت تصادفی گزینش می‌شود، می‌تواند ۲۳۲ حالت گوناگون داشته باشد که احتمال اینکه مهاجم بتواند آن را حدس بزند بسیار بعید است.
فراخوان سیستمی mmap به گونه‌ای پیاده‌سازی‌شده که بسته به نیاز برنامه‌نویس، می‌تواند حافظه را از جایی تصادفی به برنامه اختصاص دهد. بدین گونه، برنامه در هر بار اجرا، یک فضای آدرس متفاوت و تصادفی خواهد داشت. همچنین تابع malloc در کتابخانه استاندارد سی هم هنگامی که میزان فضای درخواستی برنامه‌نویس، از اندازه یک صفحه بیشتر باشد، از فراخوان سیستمی mmap برای واگذاری حافظه به برنامه‌ها استفاده می‌کند؛ بنابراین قابلیت تصادفی‌سازی که در mmap در دسترس بود، در malloc هم بکار گرفته می‌شود.
از آنجایی که پایگاه پروژه اوپن‌بی‌اس‌دی در کانادا است، قوانین و محدودیت‌های وابسته به صادرات نرم‌افزار از ایالات متحده آمریکا در مورد آن صدق نمی‌کند.بر اساس قانونی در ایالات متحده آمریکا، نمی‌توان نرم‌افزارهای مربوط به رمزنگاری را از این کشور به کشورهای دیگر صادر کرد. این ویژگی می‌گذارد تا اوپن‌بی‌اس‌دی بتواند به همراه یک چارچوب رمزنگاری توکار پخش شود. رمزنگاری در بیشتر بخش‌های سیستم بکار گرفته شده‌است. برای نمونه، فضای swapدر سیستم‌عامل‌های شبه یونیکس، فضای swap فضایی در دیسک سخت است که در مواقعی که سیستم دچار کمبود حافظه (RAM) می‌شود، برخی از فرایندها به آنجا مبادله می‌شوند تا فضا برای فرایندهای جدیدتر مهیا شود. در اوپن‌بی‌اس‌دی به بخش‌های کوچکتری بخش می‌شود و هر بخش هم با کلید ویژهٔ خود رمزنگاری می‌شود. تولیدکننده‌های اعداد شبه تصادفی هم در اوپن‌بی‌اس‌دی گنجانده شده‌اند تا این اطمینان بدست آید که اعداد تصادفی را نمی‌توان بر پایهٔ وضعیتی کنونی سیستم، پیش‌بینی کرد.
در بخش‌های گوناگون اوپن‌بی‌اس‌دی، از روش تصادفی‌سازی بهره گرفته شده تا رفتار برنامه‌ها پیش‌بینی‌نشدنی شود و احتمال آسیب‌پذیری آن‌ها کاهش یابد. برای نمونه، در اوپن‌بی‌اس‌دی، شناسه فرایندها به گونهٔ تصادفی ساخته شده و به فرایندها داده می‌شود، تابع bind از شماره پورت‌های تصادفی بکار می‌برد، پرونده‌ها با آی‌نودهای تصادفی ساخته می‌شوند، دیتاگرامهای آی‌پی شناسه‌های تصادفی دارند و موارد دیگر.
برای کمتر کردن خطرات برآمده از آسیب‌پذیری‌های امنیتی و همچنین کاهش خطرات برآمده از پیکربندی اشتباه نرم‌افزارها، که شاید بگذارند یک مهاجم بتواند دسترسی خود به سیستم را بالا ببرد، برخی از برنامه‌ها با روش جداسازی امتیازی و بازپس‌دهی امتیازی نوشته شده‌اند یا اینکه در یک محیط chroot اجرا می‌شوند. جداسازی امنیتی شگردی است که بدست توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی و متأثر از اصل حداقل بودن اختیارات آفریده شده‌است. در این شگرد، یک برنامه به چندین بخش بخش‌بندی می‌شود که یکی از این بخش‌ها، به انجام دادن کارهایی می‌پردازد که نیازمند دسترسی بالا هستند و دیگر بخش‌های برنامه، بدون داشتن هر گونه امتیازی، اجرا می‌شوند. بازپس‌دهی امتیازی هم شگردی همگون است؛ در این شگرد، یک برنامه نخست با دسترسی بالا اجرا می‌شود؛ سپس نخست به انجام دادن کارهایی که نیازمند دسترسی بالا هستند می‌پردازد و پس از پایان آنها، دسترسی‌های خود را به سیستم پس می‌دهد و با دسترسی پایین‌تر به اجرای خود ادامه می‌دهد. شگرد chroot شگرد است که در آن یک برنامه به بخش خاصی از سیستم فایل محدود می‌شود و از دستیابی به منابعی که در بیرون از آن محدوده قرار دارند، بازداشته می‌شود. وب‌سرور آپاچی که به گونهٔ پیش‌فرض در اوپن‌بی‌اس‌دی گنجانده شده، از این شگرد بهره می‌برد.
برنامهٔ اوپن‌اس‌اس‌اچ یک جایگزین آزاد و ایمن برای telnet، rlogin و ftp است که برخلاف این برنامه‌ها، همهٔ اطلاعات رااز جمله نام کاربری و کلمه عبور را به صورت ایمن و رمزنگاری‌شده بر روی شبکه می‌فرستد تا این اطمینان بدست آید که اطلاعات در بین راه، بدست بدخواهان و مهاجمین نخواهد افتاد. این برنامه یکی از زیرپروژه‌های اوپن‌بی‌اس‌دی است و امروزه به گونهٔ گسترده‌ای در دیگر سیستم‌های شبه یونیکس بکار گرفته می‌شود.
در وب‌گاه رسمی اوپن‌بی‌اس‌دی، شعاری در مورد رکورد امنیتی اوپن‌بی‌اس‌دی دربارهٔ ایمن‌بودن این سیستم به گونهٔ پیش‌فرض، به نمایش گذاشته شده‌است. تا تاریخ ژوئن ۲۰۰۲، این شعار «پنج سال بدون حتی یک حفرهٔ امنیتی راه دور در نصب پیش‌فرض!»Five years without a remote hole in the default install! بود. در آن سال یک حفرهٔ امنیتی در اوپن‌اس‌اس‌اچ پیدا شد که یک مهاجم را توانا می‌ساخت تا از راه دور بتواند در اوپن‌بی‌اس‌دی — و هر سیستم دیگری که در آن زمان از اوپن‌اس‌اس‌اچ بهره می‌برد — رخنه کرده و دسترسی ریشه را بدست آورد. این شکاف امنیتی زود برطرف شد. سپس این شعار به «تنها یک شکاف امنیتی راه دور در نصب پیش‌فرض، در مدت زمانی نزدیک به شش سال!»One remote hole in the default install, in nearly 6 years! تغییر کرد. در سال ۲۰۰۷، یک آسیب‌پذیری امنیتی راه دور وابسته به شبکه در اوپن‌بی‌اس‌دی پیدا شد که آن هم بی‌درنگ درست شد. به دنبال پیداشدن این آسیب‌پذیری، شعار به «تنها دو حفره امنیتی راه دور در نصب پیش‌فرض در طول یک مدت زمان طولانی!»Only two remote holes in the default install, in a heck of a long time! تغییر کرد که تا به امروز پابرجا است.
این شعار نقد شده‌است؛ چرا که در نصب پیش‌فرض اوپن‌بی‌اس‌دی، شمار کمی سرویس در حال اجرا و مشغول به‌کار وجود دارد. برخی از منتقدین ادعا می‌کنند که شعار باید به «بدون برنامه کاربردی مشغول به کار در نصب پیش‌فرض» تغییر کند. چرا که بیشتر کاربران، سرویس‌های بیشتری را پس از نصب اجرا خواهند کرد و برنامه‌های کاربردی بیشتری را نصب خواهند کرد.
اوپن‌بی‌اس‌دی با پروانه‌های نرم‌افزاری گوناگونی عرضه می‌شود و روی‌هم‌رفته تلاش می‌کند تا دنباله‌رو سیاست‌های حق تکثیر بی‌اس‌دی یونیکس باشد. امروزه، بیشتر پروژه‌های متن‌باز، پروانه‌هایی را بکار می‌برند که کاربران را ناچار می‌کند پس از انجام هرگونه دگرگونی در نرم‌افزار، آن دگرگونی‌ها را دوباره برای پروژه هم بفرستند. پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی یک پروانهٔ دارد که چنین بندی را ندارد. از دیگر پروانه‌هایی که اوپن‌بی‌اس‌دی با آن‌ها منتشر می‌شود، می‌توان به اجازه‌نامه بی‌اس‌دی و اجازه‌نامه آی‌اس‌سی اشاره کرد. پروانه آی‌اس‌سی، پروانه‌ای است که کدهای تازه با آن منتشر می‌شوند و بکاربردن آن به دیگر پروانه‌ها ارج دارد. همچنین کدهایی که پروژه‌های دیگر نوشته‌اند، اگر با سیاست‌های حق تکثیر پروژه سازگار باشند، می‌توانند به درخت کدهای منبع اوپن‌بی‌اس‌دی هم راه یابند. پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی، پروانه جی‌پی‌ال — که دیگر پروژه‌های متن‌باز به گستردگی آن را بکار می‌برند — را نامناسب می‌داند، چرا که بر پایهٔ گفتهٔ آنها، این پروانه محدودیت‌هایی دارد که برای استفاده از نرم‌افزار به صورت تجاری غیرقابل پذیرش هستند. در نتیجهٔ این سیاست، کدهایی که با اجازه‌نامهٔ جی‌پی‌ال (و روی‌هم‌رفته دیگر اجازه‌نامه‌های کپی‌لفت) هستند، در هستهٔ سیستم و همچنین در سایر «نهادهای فعال»runtime سیستم بکار برده نمی‌شوند و تنها در بخش‌های اختیاری یا «نهادهای غیرفعال» سیستم (همانند ابزارهای توسعه نرم‌افزار)، بکار برده می‌شوند. برای نمونه، کامپایلر جی‌سی‌سی و دیگر ابزارهای توسعه پروژهٔ گنو که جزء بخش‌های غیرفعال شمرده می‌شوند، در اوپن‌بی‌اس‌دی گنجانده شده‌اند.
در سال ۲۰۰۱، به دنبال نگرانی‌هایی که به دنبال تغییر پروانه دیوار آتش ipfilter به راه افتاده بود، توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی به گونه‌ای هدفمند آغاز به بازبینی پروانهٔ همه کدهای منبع اوپن‌بی‌اس‌دی کردند. در این بازبینی سراسری، کدهای زیادی پیدا شد که پروانه آن‌ها پذیرفتنی، یا سراسر بدون هرگونه پروانهٔ نرم‌افزاری بودند، یا اینکه یک پروانه سربسته و چندپهلو داشتند. پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی با دارندگان حق تکثیر این کدها تماس گرفتند و از آن‌ها درخواست کردند تا کدها را با یک پروانه دلپسندتر از دید آن‌ها پخش کنند. به دنبال این کار، با موافقت دارندگان حق تکثیر کدها، پروانه برخی از کدها تغییر کرد، تا اوپن‌بی‌اس‌دی بتواند آن‌ها را بکار بَرَد. برخی از کدها هم از درخت اوپن‌بی‌اس‌دی زدوده شدند. از میان کدهایی که زدوده شدند، همهٔ نرم‌افزارهایی بودند که دنیل برنشتاین آن‌ها را نوشته بود. برنشتاین در آن هنگام این گونه خواسته بود که همهٔ نسخه‌های تغییریافته از برنامه‌های او باید پیش از پخش دوباره، به تأیید او برسند. زدودن این کدها تنشی بین توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی و برنشتاین برانگیخت. برنشتاین بر این باور بود که زدودن کدهای او بیجا بوده‌است. او این‌گونه بیان داشت که مرورگر وب نت‌اسکیپ یک پروانهٔ سختگیرانه‌تر دارد و توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی را متهم به ریاکاری کرد که کدهای نت‌اسکیپ را دست نزدند، اما کدهای او را زدودند. موضع پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی در این مورد این‌گونه بود که هرچند نت‌اسکیپ یک نرم‌افزار متن‌باز نیست، شرایط مجوز آن بگونه‌ای است که برآورده کردن آن‌ها آسان‌تر است. آن‌ها مدعی شدند که اینکه قرار باشد برنشتاین همه کدها را تأیید کند نیازمند انجام کارهای نابایستهٔ زیادی خواهد بود و بهتر از همه این است که این کدها زدوده شوند.
نام اوپن‌بی‌اس‌دی اشاره به این نکته دارد که کدهای منبع اوپن‌بی‌اس‌دی را می‌توان به آسانی از اینترنت (یا به روش‌های دیگر) دریافت کرد. همچنین این نام اشاره به‌شمار زیاد سکوهای سخت‌افزاری دارد که این سیستم‌عامل از آن‌ها پشتیبانی می‌کند.
پروژه اوپن‌بی‌اس‌دی نخست غول بی‌اس‌دی را به عنوان نشان خود بکار می‌برد. در نسخه‌ای از این نشان که پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی بکار می‌برد، یک هاله در بالای سر این غول دیده می‌شد. این نشان را اریک گرینErick Green کشیده بود. درات از گرین خواسته بود که نشان را برای نسخه‌های ۲٬۳ و ۲٬۴ اوپن‌بی‌اس‌دی بکشد. ابتدا قرار بود که یک غول کامل (بدن و سر) در نشان کشیده شود، اما کار بر روی نشان به درازا کشید و گرین تنها توانست بخش سر را برای نسخهٔ ۲٬۳ بکشد. اما برای نسخهٔ ۲٬۴، هم بخش دُم و هم بخش نیزه را کشید.
در نسخهٔ ۲٬۵، یک نشان نو به نام غول پاسبانCop daemon معرفی شد که تای سماکاTy Semaka آن را کشیده بود.
با این همه، برای اینکه نماد شانس فری‌بی‌اس‌دی مانند نماد شانس اوپن‌بی‌اس‌دی که پروژهٔ فری‌بی‌اس‌دی بسیار هم در به‌کارگیری آن کامیاب شده بود، پروژه اوپن‌بی‌اس‌دی بر آن شد تا نشانی تازه برگزیند. این نشان تازه، پافیPuffy نام گرفت که یک بادکنک‌ماهی است. اندیشهٔ پشت این نشان، از الگوریتم bcrypt آمده‌است، که خود گونه‌ای از الگوریتم بلوفیش (بادکنک‌ماهی) است و دو تن از توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی به نام‌های نیلز پرووسNiels Provos و دیوید مازیرسDavid Mazieres آن را آفریده‌اند.
از نسخهٔ ۳٬۰ به این سو، یک ترانه به همراه هر نسخه عرضه می‌شود. موضوع این ترانه‌ها، معمولاً رویدادهایی است که در هنگام توسعهٔ آن نسخه برای توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی رخ داده است که عمدتاً مشکلاتی است که شرکت‌ها برای توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی پدید آورده‌اند یا در مورد رفتارهای «ریاکارانه‌ای» است که شماری از پروژه‌های متن‌باز انجام می‌دهند. همچنین گه‌گاهی، زمینه و مضمون ترانه‌ها، از فیلم‌ها و آهنگ‌های سرشناسی گرفته می‌شود که توسعه‌دهندگان، جایگاه کنونی خود را همانند آن‌ها می‌پندارند. برای نمونه ترانهٔ نسخهٔ ۳٬۸، "هکرهای RAID گمشده"Hackers of the Lost RAID نقیضه‌ای از سری ایندیانا جونز است، یا ترانهٔ "جادوگر شهر اواس"The Wizard of OS که نقضیه‌ای به جادوگر شهر از است. ترانه‌ها را می‌توان به دو گونه OGG و MP3 به رایگان از وب‌گاه رسمی اوپن‌بی‌اس‌دی دریافت کرد. همچنین همراه با هر ترانه، مضمون ترانه، متن اشعارLyrics آن ترانه و همچنین پوستر ترانه نیز ارائه می‌شود. گاهی، تای سماکا و گروه موسیقی پلید تونگد دویلز در آماده کردن این ترانه‌ها همکاری می‌کنند.