moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ایلتُتمِش سرشناس‌ترین فرمانروای ممالیک هند، نخستین دودمان سلطنت دهلی است. او غلام و داماد قطب‌الدین ایبک بود. ایلتتمش در آغاز سلطان ناصرالدین قباچه، پادشاه سند و مربی محمد عوفی مؤلف «تذکره لباب‌الاباب» و کتاب «جوامع الحکایات» را شکست داد و در همان سال سلطان غیاث‌الدین پادشاه بنگال را نیز مجبور کرد که به اطاعت حکومت دهلی گردن نهد. سپس توانست کوششهای «ییلدیز» را برای بدست آوردن حکومت خود که خوارزمشاه در غزنه آنرا از او گرفته بود، خنثی کند و در مقابل هجوم جلال‌الدین خوارزمشاه که پس از شکست از قوای چنگیز می‌خواست دولتی در هند تشکیل دهد، به خوبی مقاومت نماید و سرزمین خود را تا کوه‌های هندوکش گسترش دهد.لین پل، استانلی. تاریخ دولت‌های اسلامی و خاندان حکومتگر. ج ۲
گر چه حملات مغول، به مدت چند سال موجب بروز ناآرامی‌ها و تشویش‌های شدیدی در هند بود ولی از حسن اقبال ممالیک، مغول‌ها مدت طولانی در سرزمین سند باقی نماندند. ایلتُتمِش همچنان با قدرت به حکومت خود بر تمامی مناطق واقع در شمال کوه‌های «ویندها» ادامه می‌داد و خلیفهٔ بغداد مستنصر بالله (۶۲۳–۶۴۱ ق / ۱۲۲۶–۱۲۴۲ م) نیز این نخستین دولت اسلامی هند را تأیید کرد و طی فرمانی، فرمانروائی آنجا را به ایلتتمش داد.سید کمال حاج سید جوادی. این قند پارسی که به بنگاله می‌رود
آنتونی هاروی (؛ زادهٔ ) کارگردان و تدوین‌گر اهل بریتانیا است. وی بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۹۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
چاقی فیلمی به کارگردانی و نویسندگی راما قویدل و تهیه‌کنندگی حمید آخوندی و علیرضا جلالی ساخته سال ۱۳۹۳ است.
این فیلم در سی و سومین دوره جشنواره فیلم فجر بخش فیلم‌های اول (نگاه نو) حضور داشته‌است.
امیر که صداگذار مشهور سینما است، با رامین که کارگردانی مشهور است رابطه دوستی قدیمی دارد. رامین قصد ازدواج با یکی از کارکنان دفترش را دارد. در این بین پس از یک برخورد ساده و پیش آمدن سوء تفاهم‌هایی بین امیر و شادی، کم‌کم بین آنها علاقه ای شکل می‌گیرد و این در حالی است که امیر صاحب همسر و فرزند است. امیر خود را درگیر ماجرایی عاطفی می‌بیند که حالا باید بین عشق و وجدان یکی را انتخاب کند…
امروزه از میرزا محمد تقی‌خان فراهانی (۱۱۸۶–۱۲۳۰ ه‍.خ) دست‌نوشته‌ها، اسناد و نامه‌هایی باقی مانده‌است. در مورد صحیح یا جعلی بودن چندی از نامه‌های منسوب به او، اختلاف نظرهایی وجود داشته‌است.
تصویری از یک دست‌نوشته منسوب به امیرکبیر وجود دارد که مخاطب آن ناصرالدین‌شاه است. متن این دست‌نوشته که چندین سال ابتدا به شکل پلی‌کپی (به ویژه میان ایرانیان مقیم آمریکا) و بعداً در اینترنت و شبکه‌های اجتماعی منتشر شد بدین شرح است:
این دست‌نوشته در منابعی به عنوان یک سند واقعی منتشر شده‌است که مقاله حسین شهسوارانی در فصلنامه "اباختر"، یادداشت مهدی غنی در روزنامه "اعتماد" و مطلبی در وبگاه خبری "تابناک" از آن جمله هستند.
الیاس نادران نماینده تهران در دوره هفتم مجلس شورای اسلامی در نطق پیش‌ازدستور خود در تاریخ ۹ دی ۱۳۸۳ این نامه را در صحن علنی مجلس خواند.
شاهین سپنتا در مطلبی در وبلاگ خود از نصب این نامه در باغ فین کاشان خبر داد.
ایرج افشار و نصرالله حدادی این دستخط را با ذکر دلایلی جعلی می‌دانند. ایرج افشار در "بخارا" آن را «نامه‌ای مزوّر و مجعول آن هم به طریقی جاهلانه» نامید و حدادی در یادداشتی در "اعتماد" (که بعداً در "اطلاعات" و "خبرآنلاین" بازنشر شد) آن را حاصل «سندسازی و جعل» خواند.
این سند در هیچ‌یک از کتاب‌های معتبری که در مورد امیرکبیر است (مانند "امیرکبیر و ایران" فریدون آدمیت، "امیرکبیر" عباس اقبال آشتیانی و "قبله عالم" عباس امانت) یا اسناد وی را جمع‌آوری کرده‌است (دو کتاب علی آل‌داوود، "نامه‌های امیرکبیر" (۱۳۷۱) چاپ نشر تاریخ ایران و "اسناد و نامه‌های امیرکبیر" (۱۳۷۹) چاپ سازمان اسناد ملی) ثبت یا اشاره نشده‌است.
به نوشته افشار، «شیوه خط و پیچ‌وخم کلمات آن گویای تازه‌نویسی و ناشی‌گرانه‌نویسی است». ایرادهای واردشده به شیوه نگارشی عبارتند از:
نامه فاقد تاریخ نگارش است و «هو» که در بالای نامه‌هایش می‌نوشت نیز وجود ندارد.
به نوشته افشار و حدادی، دستخط این نامه با خط امیرکبیر در دیگر اسناد کاملاً متفاوت است و جعلی بودن آن را نشان می‌دهد.
عبارت «سخن هزل بر زبان رانده‌اید» که خطاب به ناصرالدین‌شاه است، جمله‌ای عتاب‌آلود است که چنین لحنی در هیچ‌یک از نامه‌های امیرکبیر حتی در اوج قدرتش دیده نشده‌است.
شخصی به نام «موثق‌الدوله» که حاکم قم باشد وجود نداشته‌است.
به احتمال قوی ریشه جعل چنین نامه یی را می‌شود در نقاشی معروفی که توسط ابوالحسن غفاری کشیده شده جست و پاسخ ابهامات موجود در نامه را به صورتی دیگر و واقعی دریافت کرد.
این تصویر در سال ۱۲۶۷ قمری (یک سال قبل از عزل امیرکبیر) توسط ابوالحسن غفاری و در طول سفر به اصفهان کشیده شده‌است. در این سفر ناصرالدین‌شاه قصد نداشت عباس میرزا ملک‌آرا (برادر ناتنی خود که از کودکی مورد نفرت ناصرالدین بود و همچنین تصور می‌کرد که به تاج و تخت چشم دارد) و مادر وی را همراه ببرد اما به اصرار امیرکبیر آنان همراه کاروان شدند. در هنگام بازگشت شاه عباس میرزا را حاکم قم نمود تا در حالتی تبعید گونه از پایتخت دور بماند. امیرکبیر فرمان شاه را نقض کرد و به آن‌ها دستور داد همراه کاروان شوند. شاه با امیرکبیر به منازعه برخاست و بر حکم خود اصرار کرد و در ضمن به امیرکبیر بی‌اعتماد شد. ابوالحسن غفاری (عموی کمال‌الملک) در این پرده نقاشی که در اصل برای کتاب هزار و یکشب ترسیم شده، هارون الرشید را به شکل ناصرالدین شاه و جعفر برمکی را به شکل امیرکبیر در کنار جوانی که احتمالاً عباس میرزاست نقش کرده‌است که این نقاشی را می‌توان به هوشمندی و آینده‌نگری نقاش یا به بدخواهی دشمنی او با امیرکبیر منتسب کرد. این نقاشی هم‌اکنون در وضعیت بدی به سر می‌برد؛ و در واقع آن را پاره کرده و فقط تصویر امیرکبیر را از آن خارج کرده‌اند.
عباس امانت در کتاب خود "قبله عالم"، نوشته‌است که در محرم ۱۲۶۸ ق. امیرکبیر نامه‌ای به جاستین شیل (وزیر مختار بریتانیا) می‌دهد. وی در کتابش (صص ۲۲۹–۲۲۸) متن نامه را چنین نقل کرده‌است:
امانت در نقل نامه به سند شماره F.O. 60/164 در آرشیو ملی بریتانیا استناد کرده‌است.
اصل متن این نامه یا رونوشت آن به زبان فارسی موجود نیست، اما دست‌کم دو ترجمه از آن (به زبان انگلیسی) در اسناد وزارت خارجه بریتانیا موجود است که یکی مربوط به جاستین شیل است که در ۲۷ یا ۲۸ محرم (۱۸۵۱ م.) ارسال شده‌است و دیگری مربوط به چارلز موری وزیر مختار بعد از شیل است که تاریخ آن ۶ سال بعد (۱۸۵۷ م.) است.
فریدون آدمیت در کتاب "امیرکبیر و ایران" اشاره‌ای به این نامه نکرده‌است و عباس امانت او را به دلیل استفاده از این سند و چشم‌پوشی این نامه مورد انتقاد قرارداده‌است. امید پارسانژاد ستون‌نویس "شرق" نیز معتقد است که آدمیت عمداً از ذکر این نامه خودداری کرده و این کار «قابل‌توجیه» نیست.
پیروز مجتهدزاده در کتابش «میرزا نصرالله اعتمادالدوله صدراعظم نوری: بزرگ‌ترین قربانی تاریخ‌نویسی برای قهرمان‌پروری» (۱۳۸۷) با اشاره به این نامه، بحث مفصلی در این مورد می‌کند و صحت این نامه را تأیید می‌کند. به گفته مجتهدزاده «این مجموعه مکاتبات ابتدا نشان می‌دهد که دولت بریتانیا در دادن مجوز تحت‌الحمایگی به امیرکبیر ابا داشت و پس از استدلال‌های جاستین شیل با این امر موافقت کرد» اما در نهایت بریتانیا موفق به نجات جان او نشد. او همچنین معتقد است که این سند «دال بر نوکری امیرکبیر نیست».
یک نکته در مورد نامه، عدم تطابق تاریخ‌های آن است که مشخص نیست در ۲۷ محرم بوده یا ۲۸ محرم. امانت در پانویس کتابش می‌نویسد: «تاریخ نامه پنجشنبه ۲۸ محرم سال ۱۲۶۸ (قمری)، ۲۲ نوامبر ۱۸۵۱ (میلادی) است. تاریخ میلادی متقارن با پنجشنبه است ولی ۲۸ محرم به جمعه می‌افتد. بعید نیست این تفاوت در نتیجه بد خواندن تاریخ به خط فارسی روی داده و تاریخ ۲۷ محرم بوده‌است». برخی منتقدان یه این دلیل نامه را مخدوش می‌دانند.
آرش بهداد در "شرق" می‌نویسد «نمی توان به نتیجه‌ای قطعی در مورد اصالت این نامه رسید». او نقل می‌کند ر.ج. واتسون، منشی سفارت بریتانیا در تهران، در کتاب خود «تاریخ ایران» به این نامه اشاره‌ای نکرده‌است و معتقد است به لحاظ منطقی نیز می‌توان ایرادهایی به متن نامه وارد کرد. اما «از سوی دیگر قرینه یا دلیلی قطعی بر جعلی بودن این نامه نیز وجود ندارد».
محمدرضا جوادی یگانه، دانشیار گروه جامعه‌شناسی دانشگاه تهران، در مقاله‌ای در "همشهری ماه" (ش. ۴۵) تردیدهایی دربارهٔ صحت این نامه ابراز کرد اما در عین حال نوشت «نمی‌توان از یک سند موجود در وزارت خارجه بریتانیا چشم‌پوشی کرد». مسعود رضایی در شماره بعدی همین نشریه صحت این نامه را زیر سؤال برد.
عبدالله شهبازی که نامه را اصیل نمی‌داند می‌نویسد: «سند یادداشتی است به خط و زبان انگلیسی که ضمیمه گزارش مورخ ۲۲ نوامبر ۱۸۵۱ کلنل شیل به لندن است و به عنوان «ترجمه نامه» امیرکبیر به وزارت خارجه بریتانیا ارسال شده. به عبارت دیگر، نامه‌ای به خط و امضای امیرکبیر در دست نیست».
مجید تفرشی، سندشناس، در یادداشتی در سایت "تاریخ ایرانی" می‌نویسد که «نامه منتسب به امیرکبیر، تنها یک ترجمه شتاب‌زده توسط مترجمان سفارت بریتانیاست». او معتقد است که عدم حفظ نسخه اصلی این سند توسط جاستین شیل برخلاف سنت دیپلماتیک بریتانیاست و در آرشیو ملی بریتانیا اصل نامه‌های فارسی بسیاری از شخصیت‌ها از شاه تا مردم عادی حفظ شده‌است. او همچنین دو ترجمه این نامه را «مغلوط و متفاوت» نسبت به هم می‌داند. البته او احتمال درست‌بودن گزارش شیل را نیز منتفی نمی‌داند و این احتمال را مطرح می‌کند که افرادی به عنوان واسطه برای نجات امیرکبیر چنین کرده‌اند.
در مقابل حسن کامشاد که کتاب عباس امانت را از انگلیسی به فارسی ترجمه نموده‌است می‌گوید ترجمه انگلیسی اسناد و نامه‌ها که مورد استفاده و استناد مترجم کتاب بوده‌است به کار وی نیامده است چرا که ترجمه فارسی متنی که قبلاً از فارسی به انگلیسی برگردانده شده به کار نمی‌آمده‌است، بلکه او با مراجعه به کتابخانه ملی بریتانیا و طی مراحل دشوار به اصل نامه‌ها به زبان فارسی دست یافته و آن‌ها را در کتاب مورد استفاده قرار داده‌است. کامشاد به همین علت ترجمه قبله عالم را توان‌فرساترین کار ترجمه خود می‌خواند که پنج سال زمان برده‌است. صفحهٔ ۱۹۶
دیوید. ای. رو (زاده ۱۱ اوت ۱۹۵۰) یک تاریخ‌نگار علم بویژه تاریخ ریاضیات اهل آمریکا است. او دانش‌آموختهٔ ریاضیات و تاریخ علم از دانشگاه اکلاهما و همچنین دانش‌آموختهٔ تاریخ ریاضیات از دانشگاه نیویورک است. رو ویراستار مجلهٔ هیستوریا ماتماتیکا نیز بوده است و از سال ۱۹۹۲ استاد دانشگاه یوهانس گوتنبرگ در ماینتس است.
دیوید رو بیش از همه برای پژوهش‌هایش در زمینهٔ ریاضیات آلمان و ریاضیات در مکتب دانشگاه گوتینگن بویژه فلیکس کلاین و داوید هیلبرت و آلبرت آینشتاین - فضای سیاسی دوران او و پرورش نظریه نسبیت عام و همچنین بحث و جدل‌های پیرامون نظریه نسبیت در آلمان- نامبردار است.
راجح عمر (؛ زادهٔ ) نویسنده و روزنامه‌نگار سومالیایی‌تبار اهل بریتانیا است که در شهر موگادیشو به دنیا آمده است.
او زمانیکه‌که خبرنگار شبکهٔ بی‌بی‌سی در عراق بود به عنوان یک خبرنگار مشهور شد و در سال ۲۰۰۶ به شبکه الجزیره انگلیسی ملحق‌شد.
نوک‌تیره‌ها نام یک سرده از زیرخانواده اکراس است.
اکراس‌های باشکوه نام یک سرده از زیرخانواده اکراس است.
این سرده شامل دو گونه زیر است:
داسی‌ها نام یک سرده از زیرخانواده اکراسیان است.
اکراس‌های آفریقایی یا نوک‌خمیده‌ها نام یک سرده از زیرخانواده اکراس است.
اکراس‌های سرتاس نام یک سرده از زیرخانواده اکراسیان است.
اکراس سربی نام یک گونه از سرده نوک‌تیره‌ها است.
اکراس مقدس مالاگاسی نام یک گونه از سرده مرغ‌مقدسی است.
اکراس رئونیون نام یک گونه منقرض‌شده از سرده مرغ‌مقدسی است.
اکراس سفید سلیمان نام یک زیرگونه از گونه اکراس سفید استرالیا است.
اکراس گردن‌کاهی نام یک گونه از سرده مرغ‌مقدسی است.
اکراس ماداگاسکار نام یک گونه از تیره مرغ‌مقدسیان است.
اکراس رخ‌سفید نام یک گونه از سرده داسی‌ها است.
اکراس رخ‌برهنه نام یک گونه از تیره مرغ‌مقدسیان است.
اکراس سبز نام یک گونه از تیره مرغ‌مقدسیان است.
اکراس دم‌تیز نام یک گونه از تیره مرغ‌مقدسیان است.
اکراس گردن‌نخودی نام یک گونه از سرده نوک‌تیره‌ها است.
اکراس غبغبک‌دار نام یک گونه از سرده نوک‌خمیده‌ها است.
اکراس سینه‌خالدار نام یک گونه از سرده نوک‌خمیده‌ها است.
اکراس زیتونی نام یک گونه از سرده نوک‌خمیده‌ها است.
اکراس سرتاس جنوبی نام یک گونه از سرده اکراس‌های سرتاس است.
اکراس شانه‌سفید نام یک گونه از سرده اکراس‌نما است.
اکراس غول‌آسا نام یک گونه از زیرخانواده اکراسیان است.
اکراس سائوتومه نام یک گونه از سرده نوک‌خمیده‌ها است.
رنگینه کارگر (۱۳۶۴ در ولسوالی سیغان) سیاستمدار اهل افغانستان و نمایندهٔ ولایت فاریاب در ولسی جرگه است.نقش جوانان در نهادینه ساختن دموکراسی ، خبرهای افغانستان - طلوع نیوز. تاریخ بازبینی ۶ ژانویه ۲۰۱۵
در سال ۱۳۶۴(خورشیدی) در قریهٔ قرونه ولسوالی سیغان ولایت بغلان متولد شد. مکتب را در لیسه ستاره شهر مزارشریف به پایان رساند، در سال ۱۳۸۲ وارد دانشکدهٔ اقتصاد دانشگاه بلخ شد و در سال ۱۳۸۶ از شعبه مالی و پولی آن دانشکده فارغ‌التحصیل گردید. کارگر مجمع‌های زنان را تأسیس کرد و برای ارتقای سواد زنان دهات، در ولسوالی اندخوی به تدریس در کورس‌های سوادآموزی پرداخت. وی همچنان به عنوان کارمند کمیسیون پروسه برگذاری انتخابات ریاست جمهوری افغانستان و منحیث ترینر معلم در مؤسسه سی. اچ. ای ایفای وظیفه نموده‌است.
خانم کارگر در سال ۱۳۸۹ برای پارلمان افغانستان کاندید شد که از مردم رأی اعتماد گرفت و عضویت دوره شانزدهم مجلس نمایندگان را کسب کرد.
وی به هیچ حزب، تنظیم و جریان سیاسی وابسته نبوده‌است، خود را متعلق به نسل نوین افغانستان می‌داند که به دموکراسی، پلورالیسم سیاسی، حقوق بشر و تساوی حقوق زنان باورمند است.
او به‌عنوان جوان‌ترین عضو مجلس نمایندگان افغانستان متأهل بوده و دارای یک فرزند پسر و یک دختر است. او به زبان‌های فارسی دری، ازبکی، انگلیسی و پشتو تسلط دارد.
هویت یک نقّاشی از آیدین آغداشلو، که در سال ۱۳۵۴ کشیده شده‌است.http://www.aghdashloo.com/?page_id=19
"هویت" از معروف‌ترین تابلوهای آغداشلو است. این اثر براساس "پرتره مرد با مدال کازیموی پدر" کار ساندرو بوتیچلی کشیده شده‌است و در موزه هنرهای معاصر تهران نگهداری می‌شود.آغداشلو، آیدین؛ سید فرزام حسینی؛ محمد بیات. «نقاش محبوب دولت‌ها نبودم، نقاش مردمم: گفتگو با «آیدین آغداشلو» به مناسبت برگزاری نمایشگاه نقاشی پس از ٣٩ سال». روزنامه اعتماد، سال دوازدهم، شماره ۳۱۰۶، پنجشنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۳.
در کارِ بوتیچلی مرد جوان مدالی در دست دارد که بر آن نیمرخ کازیمو مدیچی نقش شده. در کار آغداشلو مرد جوان چهره ندارد و چهره اش به همان صورتی که در نقاشی بوتیچلی است بر مدالی که در دست دارد دیده می‌شود.
سونیا اسمیتس (؛ زادهٔ ۸ سپتامبر ۱۹۵۸) هنرپیشه تلویزیون اهل کانادا است. از فیلم‌های وی می‌توان به "ویدئودروم" به کارگردانی دیوید کراننبرگ اشاره کرد. او همچنین در فیلم "مالک ماهونی" و "نحوه برخورد" بازی کرده‌است.
چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت عنوان فیلمی سینمایی ساختهٔ وحید جلیلوند محصول سال ۱۳۹۳ ایران است. نویسندگان این فیلم وحید جلیلوند، علی زرنگار و حسین مهکام هستند و این فیلم توسط علی جلیلوند و محمدحسین لطیفی تهیه شده‌است. این فیلم در هفتاد و دومین دورهٔ جشنواره فیلم ونیز به روی پرده رفت و برنده جایزه فیپرشی شد.
داستان دربارهٔ سه شخصیت است که روایت هر کدام به‌صورت جداگانه بازگو می‌شود. جلال آشتیانی که ۳۰ میلیون از دارایی خود را برای کمک به نیازمندان در روزنامه آگهی داده‌است - لیلا که بخاطر مشکل همسرش که بر اثر یک تصادف از کار افتاده و نیاز به مبلغ ۱۵ میلیون برای جراحی دارد - ستاره که پدر و مادر خود را در زلزله بم از دست داده و سال‌هاست با خانواده عمه‌اش زندگی می‌کند و حالا برخلاف میل خانواده مخفیانه با پسری به نام مرتضی عقد کرده.
دو فیلمی به کارگردانی و نویسندگی سهیلا گلستانی و تهیه‌کنندگی پرویز پرستویی محصول سال ۱۳۹۳ است.
این فیلم در تاریخ ۷ اسفند ۱۳۹۴ در سینماهای ایران اکران شده است.
میهای ویگ (زادهٔ ۱۹۵۷ در بوداپست) آهنگساز، شاعر، ترانه‌سرا، گیتاریست و خواننده مجارستانی است. وی همچنین برای همکاری با کارگردان مجار، بلا تار، در فیلم‌هایی مثل "نفرین"، "تانگوی شیطان"، "هارمونی‌های ورکمایستر"، "مردی از لندن" و "اسب تورین" مشهور است.
ساندرین بونر (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۸۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده و تا کنون در بیش از ۴۰ فیلم شامل فیلم‌های هالیوودی حضور داشته است.
از جمله فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "برای عشق‌هایمان"، "زیر آفتاب شیطان" و "پلیس" به کارگردانی موریس پیالا (هر سه عنوان) اشاره کرد.
ماهی سیاه کوچولو فیلمی تماشایی به کارگردانی مجید اسماعیلی نویسندگی علی طالب‌آبادی و تهیه‌کنندگی محمدرضا شفیعی ساخته سال ۱۳۹۳ است. این فیلم در ۵ آبان ۱۳۹۴ در سینماهای ایران اکران شده‌است.
ماجرای فیلم ارتباطی با داستان ماهی سیاه کوچولو نوشته صمد بهرنگی ندارد.
این فیلم در بستر تاریخی دهه شصت و مبارزات چریکی نیروهای چپ در شمال کشور و در قیام آمل روایت می‌شود و دربارهٔ یک زن به نام شهرزاد است که معروف به ماهی سیاه کوچولو است و برای انتقام مرگ شوهرش وارد مبارزه شده و حالا با دو شخصیت دیگر آشنا می‌شود و مباحث ایدئولوژیک دربارهٔ مبارزه و نقد تفکر چپ و… میان آنها درمی‌گیرد.
چارلز والاس ریچموند (؛ – ) یک دانشمند در زمینه پرنده‌شناسی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
مهرداد قریشی بازیکن فوتبال است که هم‌اکنون در باشگاه فوتبال تراکتورسازی تبریز در پست دفاع بازی می‌کند.
ناهید فیلمی به کارگردانی آیدا پناهنده و نویسندگی مشترک با ارسلان امیری به تهیه‌کنندگی بیژن امکانیان ساخته سال ۱۳۹۳ است. این فیلم که منتخب بیش از سی فستیوال فیلم جهانی است در ۲۷ آبان ۱۳۹۴ در سینماهای ایران و از ماه فوریه ۲۰۱۶ در بیش از پنجاه سینمای کشور فرانسه توسط کمپانی ممنتو فیلمز و در اسپانیا (کارامل فیلمز) و یونان (استرادافیلمز) اکران شده‌است. شرکت نوری پیکچرز پخش‌کننده جهانی فیلم حق نمایش ناهید را به بیش از پانزده کشور از آسیا، اروپا و آمریکای جنوبی فروخته‌است.
ناهید، زن جوانی است که از شوهرش احمد به خاطر اعتیادش جدا شده و خرج زندگی خود و پسر خردسالش را از طریق تایپ پایان‌نامه‌های دانشجویی درمی‌آورد. طبق توافق با همسر سابقش، او تنها در صورتی می‌تواند بچه را نزد خودش نگه دارد که ازدواج نکند. او دلباخته مرد ثروتمندی به نام مسعود است که به او پیشنهاد ازدواج هم داده، اما ناهید به خاطر ترس از دست دادن فرزند، علی‌رغم میل درونی‌اش به پیشنهاد مسعود جواب رد داده‌است.
مراسم رژه گل رز () هر ساله با فرارسیدن سال نو میلادی در شهر «پاسادینا، کالیفرنیا» برگزار می‌شود، نخستین بار در سال ۱۸۹۰ در روز سال نو به اجرا درآمد و هر ساله از سوی چندین شبکه تلویزیونی در ده‌ها کشور جهان به‌طور مستقیم پخش می‌شود.
جهت‌گیری رسانه‌ای یا سوگیری رسانه‌ای اصطلاحی در ارتباطات و روزنامه‌نگاری است که به معنای اثرگذاری سیاست‌ها و منافع یک رسانه در انتخاب وقایع مورد پوشش خبری و نحوه پوشش آن‌هاست.
بر اساس پژوهش‌ها، در جوامع گوناگون رسانه‌ها بر اساس سیاست‌های مالکان خود اداره می‌شوند و به این دلیل تنها بخشی از واقعیت را منعکس می‌کنند که در چارچوب منافع آن‌ها باشد.
از عوامل اثرگذار بر سوگیری رسانه‌ها، دولت و قدرت است.
از دید هارولد اینیس سوگیری رسانه‌ها تمدن بشری را شکل می‌دهد و از آن شکل می‌پذیرد؛ زندگی شخصی مردم و مصرف رسانه‌ای آن‌ها نیز را جهت می‌دهند.
مارشال مک‌لوهان این پدیده را یک ابزار واسط برای اتصال صف‌بندی‌های اجتماعی ناشی از جریان ثروت، دانش و قدرت (=جریان‌های تعیین‌کننده تاریخ) به جهان طبیعی در نظر می‌گیرد.
اگرچه داشتن گرایش فکری برای روزنامه‌نگاران (مانند هر شخصی) طبیعی است، اما سوگیری رسانه در صورتی که فشاری برای جانبداری ایجاد کند می‌تواند مانعی برای استقلال روزنامه‌نگاران و چالشی برای اخلاق حرفه‌ای این شغل باشد.
سوگیری رسانه‌ای دو نوع متفاوت دارد:
نوعی سوگیری، که از آن به عنوان «سوگیری ایدئولوژیک» یاد می‌شود، نشان دهنده تمایل یک رسانه برای تأثیرگذاری بر نظرات مخاطبین در یک جهت خاص است.نبرد گفتمانی یا جنگ روایت‌ها، ۱۴۰۰، ص۱۲
نوع دوم، که «تبدیل» نامیده شده، نشان دهنده تلاش برای ایجاد یک داستان خبری به یاد ماندنی است. سوگیری رسانه‌ای از نوع تبدیل، شبیه کاری است که رسانه‌های زرد در انعکاس اخبار؛ انجام می‌دهند.نبرد گفتمانی یا جنگ روایت‌ها، ۱۴۰۰، ص۱۲
سوگیری رسانه‌ای شیوه‌های مختلفی دارد. گاه این عمل واضح بوده و به راحتی قابل تشخیص است و در مواردی به دلیل استفاده از روش‌های زیرکانه، تشخیص سوگیری مشکل و حتی گاه ناممکن می‌گردد؛ زیرا نیاز به آگاهی و سواد رسانه‌ای از سوی مخاطب دارد.
نوعی سوگیری رسانه‌ای در هنگام تهیه خبر اتفاق می‌افتد. که شامل:
۱- پوشش بعضی از وقایع و پوشش ندادن برخی دیگر: یکسان نبودن موضوعات خبری منتشرشده از سوی خبرگزاری‌های مختلف موید این مطلب است و نتیجه آن شکل‌گیری سوگیری‌های موضوعی متفاوت برای بنگاه‌های خبری متفاوت است.
۲- استفاده از منابع خبری غیر بی‌طرف: استفاده از خبرهایی که از سوی افراد، نهاد یا مراکزی منتشر می‌شوند که سود یا نفعی از آن می‌برند.تحلیل سوگیری رسانه ای در متون خبری فارسی، ۱۳۹۵، ص۱۰
اما نوع دوم اعمال شیوه‌های سوگیرانه در هنگام تولید خبر است. در هنگام تولید خبر؛ با بزرگ‌تر یا کوچک‌تر نشان دادن رویدادها، می‌توان باعث معطوف شدن توجه مخاطبان به یک مطلب و منحرف شدن آن از موضوعی دیگر شد. برخی از روش‌های اعمال سوگیری در تولید خبر، شامل این موارد است:
۳- استفاده از آمار و ارقام: خبرهایی که دربارهٔ آمار و ارقام مربوط به یک رویداد اعلام می‌شوند معمولاً نیاز به تعبیر و تفسیر و مدارک مستدل دارند و نباید در یک سرخط خبری خلاصه شوند. همچنین نوعی از سوگیری وجود دارد که مربوط به نحوه اعلام آمار و ارقام است. به‌طور مثال در خبر خوانده یا شنیده می‌شود «در حمله فلان گروه به فلان مکان تعداد ۱۰۰ نفر کشته و زخمی شده‌اند.» وقتی که خبر را پیگیری می‌کنید متوجه می‌شوید ۲ نفر کشته و ۹۸ نفر زخمی شده‌اند. اما رسانه از طریق بازی با آمار و نحوه گزینش عنوان خبر، قصد القای انگاره‌ای خاص را دارد. این نوع عنوان بندی ممکن است برای جذب مخاطب (تبدیل)، یا برای القاء تمایلات رسانه (سوگیری ایدئولوژیک) باشد.
۴- عدم انطباق تیتر با محتوا: گاهی برای جلب توجه مخاطب، عناوین خبرها طوری تغییر داده می‌شوند که علیرغم اینکه کلماتی از متن اصلی در آن‌ها به کار رفته اما محتوای اصلی متن به‌طور کلی یا تا حدود زیادی با عنوان خبر متفاوت است.نبرد گفتمانی یا جنگ روایت‌ها، ۱۴۰۰، ص۱۳
گاهی در هنگام ویرایش خبر روش‌هایی مانند به‌کارگیری فنون زبانی اتفاق می‌افتد که موجب انتشار اخباری خلاف واقع می‌گردد تا شاید به این ترتیب دیدگاه افراد جامعه نسبت به مسئله مورد نظر همسو با نظرات و اهداف سفارش دهندگان شود و با آن‌ها همراه گردند. از جمله روش‌هایی که برای این منظور مورد استفاده قرار می‌گیرند، موارد زیر را می‌توان ذکر کرد:
۳- استفاده از زبان سوگیرانه: به عنوان نمونه می‌توان به امکان استفاده از لفظ خرابکار به جای معترض یا بالعکس؛ استفاده از واژه پیکارجو به جای تروریست و… اشاره کرد. البته قضاوت دقیق دربارهٔ سوگیرانه یا غیرسوگیرانه بودن کلمات، همیشه ساده نیست و باید برای دریافت پیام کلمه به بافت زبانی یا غیرزبانی متن توجه کرد.نبرد گفتمانی یا جنگ روایت‌ها، ۱۴۰۰، ص۱۴
۴- به کاربردن قسمت‌های جداشده از داخل یک جمله یا پاراگراف: می‌توان با تقطیع یک متن یا گفتار و آوردن تنها بخشی از آن، کلمات را از بافت متنی خارج کرد به طوری که معنا و مفهومی جز آنچه که منظور گوینده بوده‌است از آن برداشت شود.تحلیل سوگیری رسانه ای در متون خبری فارسی، ۱۳۹۵، ص۱۱
نوع دیگری از اِعمال سوگیری رسانه‌ای در هنگام انتشار خبر اتفاق می‌افتد. در این هنگام با تأکید بر یک خبر می‌توان به مخاطب؛ «اهمیت»، «شیوع و همه‌گیری» و «گستردگی» موضوع خبر را القاء نمود. مولفه‌های جنگ شناختی نظیر تکرار و برجسته‌سازی در این مرحله قابلیت اِعمال زیادی دارند.نبرد گفتمانی یا جنگ روایت‌ها، ۱۴۰۰، ص۱۴
اسپين دكتر
رابرت آردن هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "آقای آرکادین" اشاره کرد.
پاتریشا مدینا (؛ – ) هنرپیشه اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۷۸ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "آقای آرکادین" اشاره کرد.
اینسایت نام غیر رسمی شرکت بی‌ای‌ئی سیستمز اینتگریتد سیستمز تکنالجیز ، بخشی از شرکت بی‌ای‌ئی سیستمز بود. این بخش سازندهٔ اصلی تجهیزات الکترونیک دفاعی، سیستم‌های فرماندهی و کنترل یکپارچه، رادارها، شبیه سازها، سیستم‌های هواشناسی بود.
رنتسو لوچیدی (؛ ) تدوین‌گر اهل ایتالیا است که بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۹۲ بر روی بیش از شصت فیلم کار کرد.
او چندین بار با اورسن ولز همکاری کرده و فیلم "آقای آرکادین"، "روسینی"، "هارلم"، "آره که میشه رفیق" و "مارکو ویسکونتی" را تدوین کرده است.
شهرستان شرمن (به انگلیسی: Sherman County) ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پابرهنگی یا برهنه‌پایی به معنای نپوشیدن پای‌افزار است. پابرهنگی در زبان فارسی به کنایه از فقر نیز به‌کار می‌رود. پابرهنگی می‌تواند به‌دلیل ساده‌زیستی افراد باشد که مثال مشهور آن سقراط است. مردم اکثرا برای آسایش در خانه‌‌ی خود پابرهنه راه می‌روند.
پابرهنگی در کشور‌های مختلف ممکن است با تفاوت‌های فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی، دینی و قانونی مرتبط باشد. برخی کشور‌ها ممکن است پابرهنگی را به عنوان یک نشانه از فقر، بی‌احترامی، بی‌آبرویی یا حتی جرم تلقی کنند. برخی دیگر ممکن است پابرهنگی را به عنوان یک روش ساده زیستی، طبیعت‌دوستانه، آزادانه یا حتی مقدس تصور کنند.
برای مثال، در بسیاری از کشور‌های آفریقای جنوب صحرا، پابرهنگی در بین کودکان و نوجوانان رایج است و به عنوان یک عادت فرهنگی و اقتصادی در نظر گرفته می‌شود. در این کشور‌ها، پابرهنگی نشان دهنده فقر نبوده و به عنوان چالش برای سلامت و امنیت در نظر گرفته نمی‌شود.
همچنین در برخی مکان‌ها،به منظور تنبیه مجرمان، آنها را پابرهنه می‌کردند. از دلایل این کار می‌تواند فلک کردن افراد باشد.
پابرهنگی ممکن است برای کودکان فواید مختلفی داشته باشد، از جمله:
پابرهنه می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
کورنل ولریش با نام مستعار ویلیام آیریش () (زاده ۱۹۰۳ - درگذشته ۱۹۶۸) رمان‌نویس جنایی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
آیریش داستان‌نویس آمریکایی در سال ۱۹۰۳ بدنیا آمد. وی دارای داستان‌هایی چون "کابوس"،"پسرکی در تعقیب تبهکار"،"عروس سیاهپوش"،"پنجره رو به حیاط "،"پری دریائی میسی‌سی‌پی" و "نردبان خطر" می‌باشد. این نویسنده در سال ۱۹۶۸ درگذشت.
«پری دریایی می‌سی‌سی‌پی» در اصل رمانی آمریکایی است که آیریش آن را به انگلیسی نوشته و ژرژ بلمن آن را به فرانسه به نام La sirene du mississippi برگردانده و مهراوه فیروز آن را از روی نسخه فرانسه کتاب به فارسی ترجمه کرده‌است.
برخی از آثار آیریش توسط فیلم سازان بزرگ دنیا به روی صحنه رفته‌اند.
«عروس سیاه پوش» به سال ۱۹۶۷، که افسانه‌ای تعلیق‌دار از انتقام است که در آن ژن مورو پنج مرد را، که در قتل تصادفی شوهرش در شب عروسی دست داشتند، تعقیب می‌کند و با بی‌رحمی آنها را می‌کشد. این فیلم اقتباسی از رمان ویلیام آیریش است.
هیچکاک «پنجره رو به حیاط» آیریش را به سال ۱۹۵۴ به فیلم تبدیل کرد. «عروس سیاه‌پوش» یک الگوبرداری دقیق و کتابی است از آثار هیچکاک و فیلم دوم، «پری دریائی میسی‌سی‌پی» به سال ۱۹۶۹، نیز از رمان ویلیام آیریش اقتباس شده‌است.
داگلاس اسلوکام (؛ – ۲۲ فوریه ۲۰۱۶) فیلم‌بردار اهل بریتانیا بود.
اسلوکام در تاریخ ۲۲ فوریه ۲۰۱۶ در ۱۰۳ سالگی در بیمارستانی در لندن درگذشت.
وی سه بار نامزد دریافت جایزه اسکار و در سال‌های ۱۹۶۳، ۱۹۷۴ و ۱۹۷۷ برندهٔ جایزهٔ بفتا شد.
منو مَیِس فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان و تهیه‌کننده اهل هلند است. وی در سال ۱۹۷۲ به آمریکا رفت و در آنجا شروع به تحصیل کرد. وی برای نوشتن فیلم‌نامه "رنگ ارغوانی"، فیلمی به اقتباس از رمانی نوشتهٔ آلیس واکر، نامزد جوایز متعددی شد.
رابرت واتس (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده اهل بریتانیا است. وی بیشتر برای سری فیلم‌های "جنگ ستارگان" و "ایندیانا جونز" شناخته شده است.
آلیسون دودی (؛ زادهٔ ) بازیگر و مدل اهل ایرلند است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ایندیانا جونز و آخرین جنگ صلیبی"، "تافین" و "قصه‌گو" اشاره کرد.
شعله کشیدن () برهم‌کنشی خصومت‌آمیز و توهین‌آمیز بین کاربران اینترنت است که غالباً همراه با دشنام‌گویی است.
شعله کشیدن معمولاً در زمینهٔ اجتماعی تالارهای گفتگو، آی‌آرسی، با ایمیل، در سرورهای بازی مثل ایکس‌باکس لایو یا شبکه پلی‌استیشن، و سایت‌های اشتراک‌گذاری ویدئو رخ می‌دهد. غالباً در نتیجهٔ مباحثات موضوعات داغ جهان واقعی مثل سیاست، دین، و فلسفه، یا مسایلی که خرده جمعیت‌ها را دوقطبی می‌کند رخ می‌دهد ولی تفاوت‌های ظاهراً جزئی می‌تواند آن را ایجاد کند.
شعله برانگیزی عمدی، بر خلاف شعله کشیدن در نتیجهٔ مباحثات احساسی، توسط افرادی که به عنوان شعله‌برانگیز شناخته می‌شوند به وجود می‌آید که انگیزهٔ خاصی برای تحریک شعله‌ها دارند. این کاربران متخصص برانگیختن شعله و هدف‌گیری جنبه‌های خاصی از مکالمات مجادله برانگیزند.
فصلنام سازمانه معماری و ساختمان یک مجلهٔ ایرانی در حوزهٔ معماری و صنعت ساختمان‌سازی است. در سال ۱۳۸۲ مجوز نشریه صادر شد و نخستین شماره آن در بهار ۱۳۸۳ منتشر شد. مدیرمسئول و سردبیر این مجله احمد زهادی است.روزنام سازمانه شرق، چهارشنبه ۱ آبان، ۱۳۹۲، بخش هنر، صفحه ۹ این فصلنام سازمانه همچنین برگزارکنندهٔ جوایزی از قبیل «معماری داخلی ایران» کنفرانس بین‌المللی معماری پایدار (فرهنگ، تاریخ، هویت و میراث)روزنام سازمانه شرق، پنجشنبه ۱۸ اردیبهشت، ۱۳۹۳، بخش هنر، صفحه ۱۱ و مراسم تقدیر از معمار معاصر ایرانی بوده‌است.
معماری و ساختمان از سال ۱۳۸۷ جایزهٔ «معماری داخلی ایران» را برگزار می‌کند.
اتمیک کیتن گروه موسیقی انگلیسی است.
لیز مک‌کلارنون (زاده ۱۰ آوریل ۱۹۸۱) خواننده انگلیسی که عضو گروه اتمیک کیتن است.
حب جدوار ترکیبی دارویی در پزشکی سنتی است که اثر ضد درد دارد.
حب جدوار از ریزوم گیاهی به نام زبان در قفا یا جدوار "Delphinium Denudatum" از سرده آلاله سانان تشکیل شده است.
حب جدوار دارویی گیاهی و مسکن با اثرات تقویتی می‌باشد. داروی مسکن حب جدوار به خوبی قابل تحمل بوده و مانند آسپرین عوارض جانبی بسیاری ندارد و از آن‌جاکه برای خرید و مصرف داروی مسکن حب جدوار نیازی به نسخه پزشک نیست، این دارو به صورت آزاد در دسترس همگان است. این دارو معمولاً برای درمان تسکین انواع دردهای مزمن مانند دندان درد، گوش درد، کمر درد، سردرد میگرنی، وسایر دردهای استخوانی مفصلی و ترک اعتیاد به مواد مخدر نظیر (تریاک و ترامادول) استفاده می‌شود. داروی مسکن حب جدوار معمولاً در بیشتر نسخه‌های تجویز شده، برای درمان ترک اعتیاد به مواد مخدر، تسکین دردهای مزمن و ضعف جنسی به‌کار می‌رود؛ و نیز برای تسکین علائم آرتریت (التهاب مفصل)، حملات نقرس و آسیب‌های حین ورزش و به ویژه در دردهای ناشی از التهاب استفاده می‌شود.
وسایر موارد مصرف داروی مسکن حب جدوار عبارتند از: افزایش انرژی، رفع خستگی، سم زدایی، دفع مواد زائد از بدن، تقویت عمومی، ضعف قوای جنسی، اختلالات نعوظ در آقایان، تقویت‌کننده چشم، نافع صرع، فلج، لقوه، رعشه، استرخاء، استسقاء، ضعف معده، گزیدگی و خفقان.
از گذشته تاکنون گیاه جدوار مورد توجه ویژه قدما و حکمای کشورهایی نظیر ایران، هند، پاکستان و یونان باستان بوده‌است و در کتاب‌های مفردات و قرابادین طب سنتی ایران، طب یونانی و طب آیروودیک پیرامون خواص آن مطالب زیادی آمده‌است. و در این منابع در شرح خواص گیاه جدوار چنین آمده‌است: گیاه جدوار گرم و خشک در اول سوم و حرارت آن لذاع و موضی نیست و به سبب مناسبت آن با حرارت غریزی و ارواح نفع عظیم دارد و لهذا تریاق انواع سموم حاره و بارده می‌باشد و در افعال و خواص آن آمده‌است مفرح، مقوی اعضای رئیسه (قلب، مغز، کبد)، پادزهر جمیع سموم، مفتح، ملطف، محلل، منضج، مسکن دردهای مزمن، مسمن بدن، مقوی باصره، دندان، مبهی و منعظ است.عقیلی علوی شیرازی، سید محمد حسین بن محمد هاری (1380). مخزن الادویه: دائرةالمعارف خوردنیها و داروهای پزشکی سنتی ایران (طبع قدیم). تهران: مؤسسه انتشارات باورداران. p. 299..انصاری شیرازی، علی بن حسین (1371). اختیارات بدیعی. تهران: شرکت دارویی پخش رازی. p. 94..حکیم مؤمن، سید محمد مؤمن بن محمد زمان (1210). تحفة المومنین (ج1). تهران: کتابخانه مجلس شورای اسلامی ایران. p. 262.در کتاب قانون بوعلی سینا آمده‌است جدوار در خنثی کردن اثر سم تأثیر شگفت‌آوری دارد. در کتاب تحفة المومنین و قرابادین نسخه‌های ترکیبی زیادی برای گیاه جدوار با عناوین حب جدوار ذکر گردیده است.عقیلی شیرازی، سید محمد حسین بن محمد هادی. قرابادین کبیر. p. 697.
در کتاب قرابادین کبیر، قانون ترک عادت افیون (اعتیاد به مواد مخدر) با جدوار را این‌گونه شرح داده است: تدریجاً هر روز بقدر دانه خشخاش یا بیشتر از قدر خوراک افیون کم نمایند و بقدر آن هر روز جدوار اضافه نمایند تا به مرور ایام به جدوار تنها قرار یابد و هر روز به قدر خوراک افیون جدوار صرفاً میل نمایند و باز به تدریج همان مقدار روز به روز از جدوار کم نمایند تا هیچ نماند و این قانون بهترین قوانین ترک افیون است و به آسانی می‌توان ترک نمود و موجب ضعف و سستی نمی‌گردد جهت آنکه جدوار به سبب تریاقیت و کیفیت حرارت جمیع قوت‌های بدنی و حرارت غریزی را قوت می‌دهد و از این رو موجب انبساط و نشاط می‌گردد.عقیلی علوی شیرازی، سید محمد حسین بن محمد هادی. ثرابادین کبیر. تهران: دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی تهران. p. 674.
افراد بالاتر از ۱۲ سال:
در کودکان ۶ الی ۱۲ سال در صورت نیاز با پزشک مشورت شود.
مبارزان خیابانی ۵ یک بازی ویدئویی به سبک مبارزه‌ای از مجموعه بازی‌های "مبارزان خیابانی" که توسط شرکت کپ‌کام ساخته شده و در فوریه سال ۲۰۱۶ برای پلی‌استیشن ۴ و مایکروسافت ویندوز منتشر شده‌است.مبارزان خیابانی ۵ به عنوان انحصاری پی‌اس۴ و رایانه‌شخصی آشکار شد. وبگاه گیم‌اسپات، بازدید در ۶ ژانویه ۲۰۱۵ این عنوان از موتور گرافیکی آنریل ۴ استفاده می‌کندمبارزان خیابانی ۵ بر پایه موتور بازی‌سازی آنریل ۴ ساخته شده‌است. نوشته شده توسط Samit Sarkar، در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۴ و از ویژگی اجرای بازی به صورت چندسکویی بین نسخه‌های پلی‌استیشن ۴ و ویندوز بهره می‌برد، و همچنین همانند نسخه پیشین دارای روند بازی به صورت سه‌بعدی می‌باشد.
بازتاب دامنه زمان یا به صورت مخفف یک روش اندازگیری برای تعیین مشخصات خطوط انتقال است که مهم‌ترین کاربردش یافتن محل خطا در خطوط انتقال برق، کابل‌ها مسی و کابل‌های فیبر نوری می‌باشد. هر چند امروزه از این روش در کاربردهای دیگر استفاده می‌شود. استفاده از این روش یکی از بهترین روش‌ها برای اندازگیری رطوبت خاک می‌باشد.
اپیک گیمز یک توسعه دهنده نرم افزار و ناشر بازی ویدئویی آمریکایی است که در کری، کارولینای شمالی مستقر است. این شرکت توسط تیم سوئینی به عنوان سیستم‌های رایانه‌ای پتوومک در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد، و در اصل در خانه پدر و مادرش در پتوومک، مریلند واقع شده بود. به دنبال اولین انتشار بازی ویدیویی تجاری او، ZZT 1991، این شرکت در اوایل سال ۱۹۹۲ به اپیک مگاگیمز تبدیل شد و مارک رین که اکنون معاون رئیس شرکت است، به منصه ظهور رساند. با انتقال دفتر مرکزی خود به شهر کری، نام این استودیو به اپیک گیمز تغییر کرد.
اپیک گیمز آنریل انجین را توسعه می‌دهد، یک موتور بازی تجاری موجود که همچنین بازی‌های ویدیویی توسعه یافته داخلی آن‌ها مانند "فورتنایت" و آنریل، "چرخ‌دنده‌های جنگ"، و "اینفینیتی بلید" را تقویت می‌کند. در سال ۲۰۱۴، آنریل انجین به عنوان «موفق‌ترین موتور بازی ویدئویی» توسط رکوردهای جهانی گینس لقب گرفت.
اپیک گیمز صاحبان توسعه دهندگان بازی‌های ویدیویی صندلی سرگرمی و سایونیکس و همچنین توسعه دهنده نرم‌افزار مبتنی بر ابر Cloudgine است و زیر استودیوهای معروف را در سیاتل، انگلیس، برلین، یوکوهاما و سئول اداره می‌کند. در حالی که تیم سوئینی همچنان سهامدار عمده است، تنسنت در سال ۲۰۱۲ ۴۸٫۴٪ سهام معادل ۴۰٪ از کل اپیک گیمز را در این شرکت به عنوان بخشی از توافق‌نامه با هدف انتقال اپیک گیمز به سمت یک مدل سرویس بازی خریداری کرد، پس از عرضه محبوب فورتنایت در سال ۲۰۱۷، این شرکت سرمایه‌گذارهای بیشتری به دست آورد که امکان گسترش پیشنهادات آنریل انجین خود، ایجاد رویدادهای ورزش الکترونیک در اطراف فورتنایت و راه اندازی فروشگاه اپیک گیمز را فراهم کرد. از آگوست سال ۲۰۲۰، ارزش سهام این شرکت بعد از انتشار فورتنایت ۱۷٫۳ میلیارد دلار بوده‌است.
اپیک گیمز در حال حاضر در ایران به دلیل محدودیت‌های تجاری ایالت متحده، غیرقابل استفاده است و گیم‌هایی نظیر "فورتنایت"، "فال گایز"، "راکت لیگ"، با محدودیت‌هایی از جمله خرید اعتبار مجازی بازی روبه رو هستند
سیستم‌های رایانه ای پتوومک توسط تیم سوئینی در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد. در آن زمان، سوئینی در حال تحصیل در رشته مهندسی مکانیک و زندگی در خوابگاه در دانشگاه مریلند بود. او مرتباً به والدین خود که در نزدیکی پوتومک، مریلند، محل زندگی رایانه شخصی او برای کار و تفریح بودند، مراجعه می‌کرد. سوینی از این محل، سیستم‌های رایانه ای پوتوومک را به عنوان مشاوری مشاوره رایانه ای راه اندازی کرد، اما بعداً فکر کرد که کار زیادی برای پایدار نگه داشتن تجارت باید انجام شود و این ایده را رد کرد.
پس از اتمام بازی ZZT در اکتبر ۱۹۹۱، سوئینی تصمیم گرفت تا مجدداً از نام سیستم‌های رایانه ای پتوومک استفاده کند تا بازی را برای عموم منتشر کند. این فقط با موفقیت غیرمنتظره ZZT بود که بیشتر اوقات به دلیل تغییرپذیری آسان بازی با استفاده از زبان برنامه‌نویسی سفارشی سوئیسی ZZT-oop ایجاد شد، که باعث شد سوئینی به فکر تبدیل سیستم‌های رایانه ای پتوومک به یک شرکت بازی‌های ویدیویی باشد. ZZT از طریق سیستم‌های تابلوی اعلانات به فروش می‌رسید، "ZZT" was sold through bulletin board systems, while all orders were fulfilled by Sweeney's father, Paul Sweeney. در حالی که کلیه سفارشات توسط پدر سوئینی، پاول سوئنی انجام می‌شد. این بازی تا ماه مه سال ۲۰۰۹ چندین هزار نسخه فروخت و پل سوئینی هنوز در آن زمان در آدرس سیستم‌های کامپیوتری سابق پتومک زندگی می‌کرد و تمام سفارشاتی را که در نهایت از طریق پست ارسال می‌شد، انجام می‌داد. نسخه نهایی ZZT توسط پل سوئینی در نوامبر ۲۰۱۳ ارسال شد.
در اوایل سال ۱۹۹۲، سوئینی خود و شرکت بازی‌های ویدیویی تازه تأسیس خود را در مشاغلی یافت که استودیوهای بزرگتر مانند Apogee Software و اید سافت‌ویر در آن مسلط بودند و او مجبور بود نام جدی تری برای خود پیدا کند. به همین ترتیب، سوئینی «اپیک مگاگیمز» را انتخاب کرد، اسمی که «اپیک» و «مگا» را در خود جای داده بود تا باعث شود بلد و قوی به نظر برسد که نمایانگر یک شرکت نسبتاً بزرگ است (مانند نرم‌افزار Apogee)، اگرچه تنها کارمند آن بود. سوئینی خیلی زود در جستجوی شریک تجاری خود قرار گرفت و سرانجام با مارک رین، که قبلاً کار خود را در اید سافت‌ویر رها کرد و به تورنتو ، انتاریو نقل مکان کرد، همکار شد. رین از راه دور از تورنتو کار می‌کرد و در درجه اول معاملات فروش، بازاریابی و انتشار را انجام می‌داد. توسعه تجاری که به نظر می‌رسد سوئینی به‌طور قابل توجهی در رشد شرکت نقش داشته بود. مدتی پس از آن، شرکت خیلی زود ۲۰ کارمند استخدام کرد که متشکل از برنامه نویسان، هنرمندان، طراحان و آهنگسازان بودند. در میان آنها کلیف بلزینسکی ۱۷ ساله بود که پس از ارسال بازی چرخ‌دنده‌های جنگ به سوئینی به این شرکت پیوست. سال بعد، آنها بیش از ۳۰ کارمند داشتند.Epic MegaGames Catalog – Winter & Spring 1993</ref/>
در سال 1996، اپیک مگاگیمز یک تیرانداز ایزومتریک نرم‌افزار اشتراکی به نام Fire Fight تولید کرد که توسط استودیوی لهستانی Chaos Works ساخته شده‌است. توسط الکترونیک آرتز منتشر شد. [12] تا سال 1997، اپیک مگاگیمز 50 نفر در سراسر جهان برای آنها کار می‌کرد. در سال ۱۹۹۷، اپیک مگاگیمز ۵۰ کارمند داشت که برای آن‌ها از سراسر جهان کار می‌کردند. در سال ۱۹۹۸، اپیک مگاگیمز آنریل را منتشر کرد، یک تیرانداز اول شخص 3D که با افراط دیجیتال ساخته شد و به یک سری بازی‌های آنریل گسترش یافت. این شرکت همچنین شروع به صدور مجوز برای فناوری اصلی، آنریل انجین، به سایر سازندگان بازی کرد.
باب کِین (متولد با نام "رابرت کان" ) یک نویسنده و طراح کتاب کامیک اهل آمریکا بود که به همراه بیل فینگر، ابرقهرمان مشهور دی‌سی کامیکس به نام بتمن را ساخت.
باب کین در نیویورک سیتی متولد شد، والدین او اوگوستا (Augusta) و هِرمان (Herman) کان، از یهودیان اشکنازی بودند. ویل آیزنر طراح و نویسندهٔ مشهور کامیک، دوست دوران دبیرستان و همکار او بود. باب پس از فارغ‌التحصیل شدن از دبیرستانی در نیویورک سیتی نام خود را به‌طور قانونی از "رابرت کان" به "باب کین" تغییر داد. او در کالج "کوپر یونی‌یِن" هنر آموخت و بعد از آن در سال ۱۹۳۴ به استودیو فلیشر که متعلق به مکس فلیشر و برادرش دیو فلیشر بود به عنوان انیماتور کارآموز پیوست.
او در نوامبر سال ۱۹۹۸، در سن ۸۳ سالگی به مرگ طبیعی فوت کرد و در قبرستان فارست لاون در لس آنجلس به خاک سپرده شد.
امید بنکدار (زاده ۲ تیر ۱۳۴۸ - تهران) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تدوین‌گر و نقاش اهل ایران است.
امید بنکدار دوم تیرماه هزار و سیصد و چهل و هشت در بیمارستان میثاقیه (مصطفی خمینی) به دنیا آمد. پدر و مادرش پیش از ازدواج همسایه و از زمان کودکی ساکن محلهٔ منیریه بودند. هنوز هم دو بن‌بست به نام‌های بنکدار و ناظمی در خیابان منیریه مجاور همدیگرند. او کودکی‌اش را در خیابان میرعماد گذراند و پس از هفت سالگی ساکن شمیران شد. او فعالیتش را در حوزه تجسمی با نقاشی آغاز کرد و تکنیک‌های آبرنگ را نزد هما افتخار (غفارزاده) و جمال‌الدین خرمی نژاد آموخت. استاد سیاوش کسرایی تأثیر عمیقی بر نگاه او به نقاشی و حوزهٔ تجسمی گذاشت.
پس از آن برای آموزش و تجربهٔ یک کار خلاقهٔ گروهی که با حوزهٔ تجسمی درارتباط باشد به مرکز اسلامی آموزش فیلم‌سازی (باغ فردوس) رفت تا دورهٔ طراحی صحنه را بگذراند. این مرکز بعدها تعطیل و به موزهٔ سینما تبدیل شد. او پس از گذراندن دورهٔ طراحی صحنه و لباس نزد ایرج رامین‌فر شیفتهٔ سینما شد و در دوران طلایی کادر آموزشیِ باغ فردوس- سینما را از استادانی مانند همایون پایور، بهرام بیضایی، دکتر احمد الستی، احمد ضابطی جهرمی، کامران شیردل و محمدرضا اصلانی آموخت.
در همان دوره او فعالیتش را در مطبوعات با دوست و هم دورهٔ دوران آموزشش کیوان علی‌محمدی آغاز کرد و با نشریات مختلفی مانند نقد سینما، ماهنامهٔ فیلم و ماهنامهٔ زنان همکاری کرد و پس از آن تیم دونفره‌شان شروع به ساخت فیلم‌های کوتاه، تجربی و مستند کردند تا اولین فیلم بلندشان شبانه ساخته شد.
چشم‌اندازهای سیاوش آباد اولین ساختهٔ مستند او جوایز زیادی را از جشنواره‌های مختلف دریافت کرد و در معرفی دو فیلمساز جوان تأثیر گذاشت. این فیلم نوعی ادای دین و احترام به استادش سیاوش کسرایی است که یک سال پس از ساخت آن از دنیا رفت.
امید بنکدار همکاری‌اش را با کیوان علی‌محمدی ادامه داد و تاکنون دو فیلم کوتاه، دو ویدیو آرت، دو فیلم تجربی، هشت فیلم مستند، یک مجموعهٔ تلویزیونی و چهار فیلم سینمایی در کارنامه دارد که بیشتر آنها به‌طور مشترک با کیوان علی‌محمدی ساخته شده‌اند. علی اکبر حیدری نویسندهٔ جوان از سومین فیلم آنها- ارغوان به تیم دو نفرهٔ آن‌ها دعوت شد و از آن پس در زمینهٔ فیلم‌نامه‌نویسی با بنکدار و علی‌محمدی همکاری داشته‌است.
همکاری با ستاره‌های سینما حتی در فیلم‌های مستند، تجربه‌گرایی و رویکرد به سینمای تجربی، کارکردن روی قاب‌بندی و نورپردازی و شاخصه‌های بصری فیلم، توجه به مسایل زنان، پژوهش در گرامر و زبان سینما و اهمیت به فرم از شاخصه‌های فیلم‌های امید بنکدار است.
کیوان علیمحمدی (زاده ۱۷ شهریور ۱۳۵۱ - تهران) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایران است.
چند نخست‌وزیر، رئیس‌جمهور، و تعدادی از وزرا ایران توسط گروه‌های شبه نظامی در قرن بیستم ترور شدند که برخی از قربانیان قابل توجه هستند، نخست وزیران حاج علی رزم آرا، محمد جواد باهنر، شاپور بختیار، امیرعباس هویدا، عبدالحسین هژیر بوده‌اند. محمد علی رجایی رئیس‌جمهور و رئیس قوه قضائیه محمد بهشتی و علی صیاد شیرازی فرمانده ارتش و داریوش فروهر وزیر کار از جمله این ترور شدگان هستند.
آتش زدن سینما رکس و قتل‌های زنجیره‌ای روشنفکران ناراضی در سال ۱۹۹۸ از جمله قابل توجه‌ترین نمونه‌های تروریسم در ایران می‌باشد. همچنین تعداد انگشت شماری از ایرانیان در میان قربانیان حملات ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱ وجود دارند. بهناز مزکی نیز از جمله ایرانیان در میان قربانیان بمب‌گذاری‌های ۷ ژوئیه ۲۰۰۵ لندنبود.
حسن شریعتمداری معتقد است که رواج تروریسم در جهان اسلام ارمغان و حاصل اسلام سیاسی است. به باور او ایرانیان در واقع بنیان‌گذار تروریسم اسلامی بوده‌اند و چنین روشی قبلاً در بین اهل تسنن چندان رایج نبود. غیر نظامیان متعدد، از جمله زنان، کودکان، مقامات دولتی، فعالان، روشنفکران سکولار و روحانیون قربانیان تروریسم، یا خشونت در طول تاریخ معاصر ایران بوده‌اند.
در فاصله زمانی ۵۰ ساله از زمان تأسیس سازمان اخوان المسلمین در مصر در سال ۱۹۲۸ میلادی تا سال ۱۹۷۸ که سرآغاز انقلاب اسلامی در ایران است، تروریسم اسلامی مراحل مختلفی را پشت سر گذاشته‌است. دو ویژگی مشترک تروریسم اسلامی که بین «فدائیان اسلام» در ایران و «اخوان المسلین مصر» بود. نخستین ویژگی این بود که اهداف این دو گروه در ابتدا نخست وزیران و امرای نظامی بومی بوده‌اند. همان‌طور نخست‌وزیر مصر به دست سازمان اخوان المسلمین به قتل رسید، در ایران، «فدائیان اسلام» علاوه بر علی رزم آرا و عبدالحسین هژیر که از نخست وزیران ایران بودند، احمد کسروی را کشتند و به جان حسین فاطمی و حسین علاء نیز سوءقصد کردند.
ویژگی دوم تروریسم اسلامی در همین دوره این است که شخصیت‌های خارجی هرگز هدف سوءقصدهایش قرار نداشتند. در این دوره شخصیت‌های خارجی غیرمسلمان هدف گروه‌های تروریستی اسلامی قرار نگرفتند. با شروع انقلاب اسلامی در ایران و آتش زدن سینما رکس آبادان به دست مسلمانان بنیادگرا، چرخشی مهم در نخستین خصیصهٔ تروریسم اسلامی روی داد. با واقعهٔ سینما رکس آبادان برای اولین بار مردم عادی هدف سوءقصد اسلام گرایان قرار گرفتند و حدود چهارصد نفر از شهروندان عادی ایران به دست اسلام گرایان در آتش سوزانده شدند.
با روی کار کردن اسلام گرایان در ایران خصیصهٔ دوم تروریسم اسلامی نیز دچار تغییر ماهیت شد. سوءقصدهای انتحاری که در سال ۱۹۸۳ در بیروت علیه سربازان فرانسوی، انگلیسی و آمریکایی در بیروت به وقوع پیوست ریشه در انقلاب ایران داشت. برخی از سوءقصدهای تروریستی همچون تیراندازی «شارلی ابدو» در پاریس ریشه در تحولاتی کیفی دارد که منشأ آن انقلاب اسلامی ایران بوده‌است.
پس از انقلاب ۱۳۵۷ و از زمان روی کار آمدن جمهوری اسلامی و از ابتدای زمامداری آیت الله خمینی در ایران سیاست «نصربالرعب» به رویکرد حکومت اسلامی ایران چه در قبال مخالفان و چه برای صدور انقلاب اسلامی تبدیل شد. با قدرت گرفتن شیعه سیاسی با رهبری خمینی، باعث شد که رقابت بین اقلیت شیعه و اکثریت تسنن شدت بگیرد، که کشورهایی مثل عربستان و قطر برای حفظ موجودیت خود ناچار به پشتیبانی مالی، سیاسی و لجستیکی از گروه‌های جهادی شدند. در واقع، رواج تروریسم در جهان اسلام ارمغان و حاصل اسلام سیاسی است.
نسیم ادبی (زادهٔ ۱۷ شهریور ۱۳۵۵ در تهران) صداپیشه و هنرپیشه سینما، تئاتر و تلویزیون اهل ایران است. وی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ نمایش با گرایش بازیگری از دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز است.
پانته‌آ پناهی‌ها (زاده ۱۳۵۶ در تهران) بازیگر تئاتر، سینما، تلویزیون و منشی صحنه اهل ایران است. وی در آلبوم در شعله با تو رقصان به همراه صابر ابر با مهیار علیزاده همکاری داشته‌است.
ابسلوت ودکا (به ) نوعی از ودکا است که در اسکونه و اوهوس در کشور سوئد تولید می‌شود و پیش از سال ۲۰۰۸ تحت مالکیت دولت سوئد و بعد از آن در مالکیت شرکت پرنود ریکارد فرانسوی قرار دارد. این محصول در ۱۲۶ کشور جهان به فروش می‌رسد. از انواع موجود آن در ایران می‌توان به ودکا ساندیسی اشاره کرد که با تولید غیرقانونی و زیر زمینی بارها باعث مرگ و عوارض دیگر شده‌است. ابسولوت یکی از ودکاهای محبوب بشمار می‌رود.
اسمیرنوف نوعی از ودکا است که توسط شرکت بریتانیایی دیاجیو تولید می‌شود.
برند اسمیرنوف با تقطیر ودکا در مسکو توسط پیوتر ارسنیویچ اسمیرنوف ایجاد شد. محصولات اسمیرنوف در کشورهای هند، ایرلند، هندوراس، آلبانی، مغولستان، لتونی، فیلیپین، ایتالیا، انگلستان و ایالات متحده آمریکا تولید می‌شوند.
امیر نصیری یکتا (زاده ۲۰ شهریور ۱۳۴۷ - تهران) بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون اهل کشور ایران است.
آنری پونسو (به فرانسوی: Henri Ponsot، زادهٔ ۱۸۷۷،بولونیا- درگذشت ۱۹۶۳) وی دیپلمات و سیاسی فرانسوی بود.
در سال ۱۹۰۳ فعالیت‌های دیپلماسیش را آغاز کرد، و در سیام و برلین در کانادا به فعالیت پرداخت. وی در سال ۱۹۲۲ دبیر کل حکومت تونس شد. وی کمیسر عالی فرانسه در شام (سوریه و لبنان) از اوت ۱۹۲۶ تا ژوئیه سال ۱۹۳۳ عهده دار شد، دفترش نیز در بیروت قرار داشت.* نام کتاب: Structures politiques du Maroc colonial. شابک:9782738408334 در گوگل کتاب
وی سفیر فرانسه در ترکیه از مارس ۱۹۳۶ تا اکتبر ۱۹۳۸ بود.
منازل السائرین کتابی از خواجه عبدالله انصاری و از مهمترین آثار در زمینه عرفان عملی و سیروسلوک است و مدتها در حوزه‌های علمیه تدریس می‌شده است. در این کتاب پیرامون صد مقام که فراروی سالک الی الله قرار دارد، بحث شده است. خواجه عبدالله در سال ۴۴۸ق. کتاب صد میدان را تألیف و ۲۷ سال پس از آن، منازل السائرین را املا کرد. این کتاب با صد میدان، در ۵۱ میدان مشترکند. منازل السائرین با یقظه و سپس توبه شروع شده و به توحید می‌انجامد. شرح سلیمان بن علی تلمسانی و [بخصوص] کمال‌الدین عبدالرزاق کاشانی از مهمترین شرحهای بر این کتاب است. سید روح‌الله خمینی ره منازل السائرین را در محضر آیت‌الله محمدعلی شاه‌آبادی فراگرفت و سالها درس اخلاق خود را در حوزه علمیّه بر پایه آن کتاب ایراد کرد.منازل السائرین و شرح کاشانی بر آن وبگاه پژوهشگاه علوم انسانی متن عربی این کتاب به همراه ترجمۀ فارسی آن توسط عبدالغفور روان فرهادی در انتشارات مولی تهران منتشر شده است. در این چاپ ابواب علل المقامات و صد میدان با متن کتاب منازل تطبیق داده شده و هر یک از منزل‌ها از روی دیگر آثار خواجه شرح شده است.
منازل صدگانه:
معروف‌ترین شرح‌ها عبارتند از:
پیتر یوهان نیپوموک گایگر (تولد: ۱۱ ژانویه ۱۸۰۵- مرگ: ۲۹ اکتبر ۱۸۸۰) هنرمند اتریشی و اهل شهر وین بوده‌است.
وی در شهر وین زاده شد. ابتدا می‌خواست که رسم خانوادگی را ادامه داده و پیکرتراش شود اما طراحی و نقاشی در ذاتش بود. در سال‌های ۱۹۳۹ و ۱۹۴۰ کتاب «آنتون زیگلر» را که «Vaterländischen Immortellen» نام داشت مصور کرد. او نگاره‌های فراوانی از آثار تاریخی و کارهای شاعرانه خلق کرد اما در کنار اینها برای دودمان هابسبورگ نقاشی‌های رنگ روغن می‌کشید.
رقص ایرانی به سبک‌های رقص بومی ایران اشاره می‌کند و گوناگونی بالایی دارد. دسته‌های رقص در ایران بسته به ناحیه، فرهنگ و زبان مردم محلی متفاوت است و می‌تواند از بازسازی‌های پیچیدهٔ رقص‌های درباری پایش‌شده تا رقص‌های پرتکاپوی محلی متغیر باشد. اصطلاح «رقص ایرانی» می‌تواند شامل هر چهار رقص تاریخی، محلی، شهری و آیینی باشد. رقص و موسیقی همواره برای شادی و خوشی در بزم‌ها و انگیزش حس‌های رزمی و شهوانی در میان ایرانیان در همهٔ دوران، رواج داشته‌است.
"رقص" واژه‌ای عربی برای اشاره به این هنر در ایران است و کم‌کم توانست جای خود را به انحصار در زبان فارسی باز کند. واژهٔ فارسی رقص، "پایکوبی"، کاربرد همگانی‌اش را از دست داده‌است.
پیشینهٔ رقص در ایران، به هزارهٔ پنجم و ششم پیش از میلاد می‌رسد. ایران، یکی از امپراتوری‌های باستانی بود که به گسترش رقص پرداخت. در ایران باستان، رقص در دربار پادشاهان ماد در نوشتار تاریخی یونانی گزارش شده‌است. نخستین اشاره به رقص نزد پارسیان نیز در کتاب‌هایی از گزنفون، تاریخ‌نگار اهل یونان بود. در دوره شاهنشاهی هخامنشی رقص، آواز و موسیقی برای دلخوشی و شادی در بزم‌های طبقه‌های گوناگون مردم ایران وجود داشته‌است و در این دوران افزون بر آموزش خواندن، اصول رقص نیز در ایران آموزش داده می‌شده‌است. پس از یورش اسکندر به ایران تمدن یونانی در سراسر سرزمین‌های هخامنشی گسترش یافت و بر رقص در شاهنشاهی نیز اثر گذاشت. ساسانیان به موسیقی و همراهان آن بسیار احترام می‌گذاشتند. شاهان این دوره به موسیقی علاقه داشتند که باعث توجه به رقص نیز شد. نقش‌های دیواری قرن ششم از پنجکنت شواهدی از نمود تشریفاتی رقص در شرق ایران ارائه می‌دهند. ممنوعیت مذهبی رقص در ایران با گسترش اسلام به وجود آمد و با رخدادهای تاریخی گوناگون تحریک گردید. در دورهٔ صفوی، حرام بودن موسیقی، این هنر را از پیشرفت بازمی‌داشته‌است اما به شکل محدود گاه موسیقی و رقص مورد توجه قرار می‌گرفتند. در دوران قاجار و صفویه، به پسربچه‌ها پوشاک دخترانه پوشانده می‌شد و از آنان برای رقص و آواز استفاده می‌کردند.
در اوایل دورهٔ پهلوی گونه‌ای از رقص ایرانی پدیدار شد و با توسعهٔ سینمای تجاری ایران، فراگیر شد تا زمینهٔ ساخت ژانرهای گوناگونی چون روحوضی، مطربی، بابا کرم، تهرونی و شاطری را فراهم آورد. در طول دههٔ ۱۹۶۰ اقدامات جدی پژوهشی رقص در ایران انجام شد. سازمان معتبر بالهٔ ملی ایران در سال ۱۹۶۷ در تالار رودکی گشایش یافت. تهران میزبان تولیدات سطح بالایی شد و با کسب جایگاه معتبر بین‌المللی، کم‌کم هنرمندان سرشناس خارجی برای اجرا به ایران می‌آمدند. رقص حرفه‌ای در این کشور در دوران پادشاهی محمدرضاشاه احترام و محبوبیت خود را بازیابی کرد. اجراهای رقص غیر سنتی بر پایهٔ نمونه‌های اروپایی در سالن‌های نمایش این دوره ارائه می‌شد. جدا از رقص‌های غیر بومی، برنامه‌ها برای رقص بومی ایرانی و سنتی نیز بسیار بودند و رقص سنتی نیز احیا گردید. سیستم نوین آموزشی ساخته‌شدهٔ این دوره، به‌خدمت رقص ایران درآمد و انواع سازمان‌ها و گروه‌های دولتی و خصوصی رقص ایجاد شدند. زیرساخت نوین این دوره در کنار پژوهش‌ها، توانست دوره‌ای موفق را برای رقص ایرانی رقم زند.
پس از انقلاب ۱۳۵۷، حکومت جدید رقص را در ردهٔ هنرهای ممنوعه گذاشت اما رقص‌های محلی گاه به مناسبت‌های گوناگون، شانس تنفس داشتند. اعلام جرم ضد رقصنده، دستگیری آموزش‌دهندگان رقص، شلاق‌زنی و ممنوعیت نمایش رقص، در این دوره تبدیل به محل کشمکش گردید. انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ پایان دوران موفق رقص و باله در ایران بود. به قدرت رسیدن حکومت اسلامی، حاصل چندین دهه تلاش ایران در رقص را از میان برد و کارکنان این بخش را از این کشور فراری داد یا باعث دست کشیدنشان از کار شد.
نمایش در شکل رقص، خنیاگری، بازی یا آیین و ابزارهای نمایشی چون سیماچه، پوشاک مبدل جانوران یا گیاهان، سازهایی برای آفرینش ریتم و دیگر موارد، دست کم از هزاره ششم پ. م در ایران شناخته شده و مورد بهره‌برداری بوده‌اند.صدرالدین طاهری، رقص، بازی، نمایش؛ بررسی کنش‌های نمایشی در آثار پیش از اسلام ایران، نشریه هنرهای زیبا، شماره ۴۳، ۱۳۹۰، ص ۴۱. نمونه‌های پرشماری از نقش‌های رقصندگان را می‌توان بر روی آثار یافت‌شده از تپه‌های باستانی این کشور همانند تپه سبز، جعفرآباد، چغامیش، تل جری، چشمه علی، اسماعیل‌آباد، تل باکون، سیلک، موسیان، تپه یحیی، شهداد، شوش و… یافت.صدرالدین طاهری، رقص، بازی، نمایش؛ بررسی کنش‌های نمایشی در آثار پیش از اسلام ایران، نشریه هنرهای زیبا، شماره ۴۳، ۱۳۹۰، ص ۴۱−۴۹. قدیمی‌ترین اثری که چگونگی و گسترش رقص در ایران را آشکار می‌سازد، نگارهٔ ساده و سیاه روی کاسهٔ گلی پخته‌ای است که از تپه خزینهٔ شوش به دست آمده‌است. این کاسه، تنها پیکر شش رقصنده را در دو دستهٔ سه‌تایی نشان می‌دهد. قدمت آن به ۴۵۰۰ تا ۵۰۰۰ سال پیش از میلاد می‌رسد. با وجود چنین سندهایی، پیشینهٔ رقص در ایران، به هزارهٔ پنجم و ششم پیش از میلاد می‌رسد. اثرهایی دیگر در نزدیکی تخت جمشید نیز به رقص اشاره داشته‌اند.
از سال‌های پایانی هزارهٔ پنجم و آغاز هزارهٔ چهارم پیش از میلاد نیز یک سفال در تپه سیلک، نزدیک کاشان، یافت شد که چهار زن را در هنگام رقص دسته‌بند (با گرفتن دست هم) نشان می‌دهد؛ این رقص، به شکل احتمالی وابسته با باورهای دینی آن دوره دانسته شده‌است.
گونه‌ای رقص جنگی مردانه در سفالی در تپه‌حصار دامغان (سمنان) یافت شده‌است که به ۴۵۰۰ تا ۳۸۰۰ پیش از میلاد می‌رسد و مردانی برهنه را به نمایش کشیده‌است. گونه‌ای رقص دسته‌بند دایره‌وار زنان از ۴۵۰۰ تا ۳۵۰۰ پیش از میلاد نیز در نهاوند پیدا شده‌است که موزه لوور آن را در اختیار دارد. از رقص ۵۰۰۰ تا ۳۶۰۰ پیش از میلاد یک تکه سفال دیگر که چند رقصنده را نشان می‌دهد در چشمه‌علی یافت شده و نگهداری‌اش نیز با موزه لوور بوده‌است.
گونه‌ای نوآوری در رقص در تکه سفال دیگری از سیلک (مرکز ایران) که از ۳۶۰۰ سال پیش از میلاد دانسته شده، آشکار گردیده‌است؛ سازندگان حلقهٔ رقص روی این سفال، به آشکارا چیزی را در دست دارند که برخی آن را پارچه دانسته‌اند. به دست داشتن پارچه در رقص، در دوران نوین ایران نیز دیده شده‌است.