moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
زمانی که سنون گائولز (که در شرقِ مرکزی ایتالیا اقامت داشت) در سال ۳۹۰ قبل از میلاد به رم حمله کرد، پس از جنگِ رودخانهٔ آلیا، تپهٔ کاپیتولین، به خاطر اینکه توسط مدافعان رمی مستحکم شده بود، بخشی از شهر برای فرار از دستگیری توسط بارباریان‌ها بود. بر اساس افسانه‌ها، به مارکوس مانلیوس کاپیتولینوس در رابطه با حملهٔ گالیک توسط غازهای مقدسِ جونو هشدار داده شده بود. زمانی که ژولیوس سزار در طی فتح خود از یک تصادف رنج می‌برد، به وضوح خشم ژوپیتر را برای اقداماتش در جنگ‌های داخلی نشان می‌دهد. او به عنوان راهی برای منع کردن فالِ بداقبالی به تپه و معبد ژوپیتر با پای خودش دست یافت (با این وجود او شش ماه بعد به قتل رسید و پس از آن بروتوس و دیگر قاتلانش خودشان را درون معبد زندانی کردند). برادرِ وسپاسین و برادر زاده اش نیز در طی سال ۴ امپراتور، در معبد محصور بودند.
تابولاریوم که در زیر زمین، ما تحتِ پیاتزا و نوکِ تپه واقع شده‌است، ساختمانی را با همان نام اشغال می‌کند که در قرن اول قبل از میلاد ساخته شده بود تا ازسوابق امور خارجی رومی‌ها نگهداری کند. تابولاریوم از پشت سر از حوزهٔ روم محافظت می‌کند. جذابیت اصلی تابولاریوم، در کنار ساختارش، معبدِ ویوویس است.
در طی دورهٔ طولانی رم باستان، تپهٔ کاپیتولین مرکز جغرافیایی و تشریفاتی بود. اگرچه با رنسانس، مرکزِ قبلی مجموعه‌ای درهم و برهم از ساختمان‌های ویران و مرکز اعدام‌های جنایی بود.ویکی‌پدیا انگلیسیen.wikipedia.org/wiki/Capitoline_Hill
کلیسای سانتا مارینا در آراکوئلی در مجاورت میدان است و در جایی قرار گرفته‌است که زمانی آرکسِ باستانی، یا دژ، در بالای تپه قرار داشتند. در پایه‌هایش، باقی مانده‌هایی از یک عایقِ رومی، با بیشتر از چهار طبقه است که از خیابان قابل مشاهده می‌باشد.
در قرون وسطی، عملکرد مقدس تپه توسط وظایف دیگرش به عنوان مرکز دولت مدنی رم پنهان شده و به عنوان یک کمیون در قرن ۱۱ احیا شده بود. حکومتِ شهر هم‌اکنون می‌بایست تحت کنترل شدیدِ پاپ قرار بگیرد، ولی کاپیتولین صحنهٔ جریان‌های مقاومت شهری، مانند صحنهٔ غم انگیزِ کَلا دی ریِنزو بود که جمهوری را احیا کرد. در ۱۱۴۴ یک شورش توسط شهروندان در برابر اختیاراتِ پاپ و اشراف‌زادگان انجام شد و منجر به این شد که سناتور محل اقامت رسمی اش را در تپهٔ کاپیتولین بگیرد. محلِ جدیدِ سناتور باعث شد تا وی به مجلس باستانی پشت کند و تغییری را در گرایش روی تپه آغاز کرد که میکل آنژ بعدها آن را برجسته نمود. یک پیاتزای کوچک روبروی مکانِ سناتور ساخته شد که برای اهداف همگانی در نظر گرفته شده بود. در اواسط قرن ۱۴، دیوان عدالت اصناف در انتهای جنوبی پیاتزا بنا شد. این‌جا جایی بود که بعدها محل سکنا ی محافظه کاران در قرن ۱۵ شد. در نتیجه پیاتزا توسط ساختمانهایی در قرن ۱۶ احاطه شده بود.
طراحی حاضر از Piazza del Campidoglio و پالاتزی‌های اطراف توسط هنرمند قرون وسطایی و معمار، میکل آنژ بوناروتی در بین سال‌های ۱۵۳۶ تا ۱۵۴۶ ساخته شد. در اوج شهرتش، او توسط فارنس پاپ پائول سوم سفارش شده بود که نمادی از رم جدید می‌خواست تا چارلز پنجم را تحت تأثیر قرار دهد، که انتظار می‌رفت در سال ۱۵۳۸ بیاید. این مهم، به میکل آنژ فرصت ساخت پلازایی مدنی و ناگذرا برای شهری مهم را در کنار برقراری دوبارهٔ عظمت رم داد. اولین طراحی میکل آنژ برای پیاتزا و مدلسازی دوبارهٔ پلاتزی‌های اطراف از سال ۱۵۳۶ شروع شد. نقشهٔ او به‌طور قوی ای گسترده بود. او گرایش‌های کلاسیک کاپیتولین را در یک ژستِ نمادین برجسته ساخت تا مرکز مدنی رم را از حوزهٔ رم دور سازد و به جای آن در جهت رم پاپی و کلیسای مسیحیان به شکل باسیلیکای سنت پیتر سوق دهد. این دایرهٔ نیمه پر همچنین می‌تواند به عنوان اشتیاق میکل آنژ به نشان دادن بخش جدید و در حال توسعهٔ شهر، به نسبت ویرانه‌های باستانی گذشته دیده شود. یک مجسمهٔ اسب سواری مارکوس آئورلیوس در مرکز مجموعهٔ پیاتزا در یک سطحِ بیضی شکلِ سنگفرش شده ایستاده بود. میکل آنژ نیاز داشت تا مجموعه‌ای برای مجسمه‌ها فراهم کند، و به یک نوکِ تپهٔ بی‌قاعده‌ای نظم ببخشد که توسط مجموعه‌ای از دو ساختمان قدیمی قرون وسطایی احاطه شده بود که یک زاویهٔ حاد با یکدیگر تشکیل می‌دادند. Piazza del Senator باید با دو راه پلهٔ بیرونی بازسازی می‌شد و برج کلیسا به محورهای مرکزی کاخ انتقال می‌یافت. Palazzo dei Conservatori همچنین باید بازسازی می‌شد و ساختمانی جدید که به اصطلاح Palazzo Nuovo نامیده می‌شد در همان گوشه ضلع شمالی پیاتزا ساخته شد تا Conservatori را خنثی کند و پیاتزایی ذوزنقه‌ای خلق کند. یک دیوار و نرده باید در جلوی میدان ساخته می‌شدند تا به آن تصویری محکم در طرفی که مجاور شهر بود بدهد. در نهایت، پروازی از پله‌ها باید منجر به پیاتزای محصور را از زیر می‌گشت که در ادامه محورهای مرکزی را برجسته می‌کرد.
توالیِ Cordonata piazza و the central palazzo اولین معارفهٔ شهریِ «فرقهٔ محورها» بود که باید نقشه‌های باغ ایتالیایی را اشغال کرده و به باروری‌ها در فرانسه دسترسی پیدا می‌کرد.
اجرای طرح به کندی پیش می‌رفت. در واقع در زمان زندگی میکل آنژ مقدار کمی از کار پیش رفت (زمانی که امپراتور چارلز رسید، Cordonata Capitolina سر جایش نبود و حزب سلطنتی باید تقلا می‌کرد که نشان دهد کار در حال پیشرفت است), ولی کارها درست منطبق بر طراحی او ادامه یافت و Campidoglio در قرن ۱۷ کامل شد، تنها طرح‌های سنگفرش که سه قرن بعد به طول انجامید بود که طبق طرح وی پیش نرفت.
منظرهٔ هوایی که توسط Étienne Dupérac حکاکی شده‌است، راه حل‌های میکل آنژ را در مورد مشکلات فضا در Piazza del Campidoglio را نشان می‌دهد.
حتی در نماهای جدیدشان که با قرا دادن پلاتزو در پشت، آن‌ها را در مرکز قرار می‌دهد، فضا ذوزنقه‌ای شکل شده بود و نماها به صورت میدانی با هم مواجه نمی‌شدند. از همه بدتر اینکه کل مجموعه شیب (در حکاکی به سمت چپ) پیدا کرد. راه حل میکل آنژ رادیکال بود. سه پالاتزیِ از نو مدلسازی شده و محصور شده با یک فضای هماهنگِ ذوزنقه‌ای، با یک راه پلهٔ صعودی به نام "Cordonata" قابل دسترسی بودند. پلهٔ صعودی کوردوناتا در نظر گرفته شده بود، مانند یک پله برقیِ آرام رو بازدید کنندگانش را به سوی آسمان بلند کرده و آن‌ها را به آستانهٔ قدرت شهری بسپارد. به این دلیل که هیچ شکل "کامل" ی در ابعاد پیاتزا کار نمی‌کرد، بیضی مشخصش در سنگفرش در واقع تخم مرغی شکل است که در یک انتها از انتهای دیگر نازکتر است. شکل بیضی با یک الگوی الماسِ ترکیب شده در داخلش، بازی ای بر هندسه‌های رنسانسی مربع و دایره بود. طراحی تراورتین اجرا شده در سنگفرش‌ها سطح بسیار بالایی دارد. پیرامون محیطش، پله‌های کوتاهی بر می‌آیند و در جایی که شیب احتیاج دارد درون سنگفرش می‌میرند. مرکزش به آرامی می‌جهد، بنابراین آدم حس مس کند که روی بخشی از یک تخم مرغ عظیم ایستاده‌است که همه اش در مرکز شهر و در مرکز جهان دفن شده، همان‌طور که تاریخ‌شناس میکل آنژ، آقای Charles de Tolnay بدان اشاره کرده‌است. یک ستارهٔ در هم آمیختهٔ ۱۲ نقطه‌ای، منبعی دقیق برای صور فلکی که بر دور این فضا می‌چرخند می‌سازد که "کاپوت موندی " نامیده می‌شوند که نام لاتینی برای " نوکِ جهان" است. طرح این سنگفرش هیچ‌وقت توسط پاپ‌هایی که ممکن است معنایی تلویحی، کمتر از واردات مسیح تشخیص داده باشند اجرا نشد. در سال ۱۹۴۰ بنیتو موسولینی دستور داد تا سنگفرش‌ها طبق طرح‌های میکل آنژ کامل شوند. میکل آنژ به مرکز نگریست تا راه حلی برای اختلال کاپیتولین پیدا کند. مجسمه یک مرکز و کانون را فراهم کرد. ساختمان‌ها فضا را تعریف کردند، و آن راه حل، این فضا است. فضا به اندازهٔ همه ساختمان‌ها که موفقیت تأثیر گذارِ مجموعهٔ کاپیتولین است.
آن یک اتاق بیرونی بزرگ، یک پلازای محصور شده ومحافظت شده ولی باز به آسمان و قابل دسترس از طریق پنج ورودی متقارن. محوریت و تقارن بر تمامی بخش‌های Campidoglio حکومت می‌کند. جنبه‌های پیاتزا که این را بیشتر از همه فوراً آشکار می‌کند، ساختمان مرکزی با سنگفرش‌هایی است که چشم بازدیدکنندگان را به پایین می‌دوزد. میکل آنژ همچنین به medieval Palazzo del Senatore برج کلیسای مرکزی می‌دهد، یک نمای بازسازی شده و یک راه پلهٔ عظیمِ قسمت شده. او یک نمای جدید برای Palazzo dei Conservatori ی ردیف شده طراحی کرد و سازه‌ای یکسان the Palazzo Nuovo را برای سمت مخالف پیاتزا، طرح‌ریزی کرد. در قسمت تنگ نقشهٔ ذوزنقه‌ای، محورهای مرکزی را با یک پلهٔ با شکوه امتداد داد تا نوک تپه را با شهرِ زیرش مرتبط کند.
در مرکز، و نه طبق علاقهٔ میکل آنژ، مجسمهٔ اصلی امپراتور مارکوس آئورلیوس ایستاده‌است. میکل آنژ یک پایه ستون ساده برای آن فراهم کرد. مجسمه با شکوه نگهداری می‌شد، زیرا تصور بر این بود که امپراتور کنستانتین، اولین امپراتور مسیحی را به نمایش می‌گذارد. مجسمهٔ برنزی در آن موقعیت هم‌اکنون یک کپی مدرن است. مجسمهٔ اصلی در Palazzo dei Conservatori همان نزدیکی در است.
او دو فونت جدید برای دو ساختمان رسمی دولت مدنی رم، the Palazzo dei Conservatori, و Senatorio, و در نهایت برای the Nuovo فراهم کرد. میکل آنژ نمای جدیدی برای Palazzo dei Conservatori ویران طراحی کرد؛ و Palazzo Nuovo را طراحی کرد تا آنجا با فراهم کردن تعادل و ارتباط با گروه از هم گسیختهٔ ساختمان‌های موجود تعریفی آیینه‌ای باشد. ساختمان‌های این دو سازه، پس ا ز مرگ میکل آنژ تحت نظارت توماسو کاوالیری ساخته شدند. موتیفِ قوسی تنها در کل طراحی Campidoglio , سنگفرشِ تیکه‌ای بر فراز پنجره‌هایشان است که نرمش آرامی به تعادل کاملاً گوشه‌ای و عمودی-افقی طرح می‌دهد. هر سه پلاتزس هم‌اکنون خانه‌ای برای موزهٔ کاپیتولین هستند.
Plazzo caferelli Clementino مجاور به Plazzodei Conservatori است و هم‌اکنون ضمیمه‌ای به آن قلمداد می‌شود. در اینجا نمایشگاه‌های کوتاه مدت برگزار می‌شوند. پلاتزو بین ۱۵۷۶و ۱۵۸۳توسط جیوجیو کانونیکو برای ژان پیترو کافرللی دوم ساخته شده‌است.
تا زمان توقف جنگ جهانی اول، پیاتزا به عنوان سفارت آلمان در رم استفاده می‌شد. با ادامهٔ جنگ، اینجا توسط "کمیون دی روما " تسخیر شد که بخش بزرگی از بال شرقی را برای ایجاد تراسِ Caffarelli تخریب کردند.
(کاخ محافظه کاران) در قرون وسطی در دادگاه محلی در بالای یک معبد قرن ۶ قبل از میلاد مسیح ساخته و به ماکسیموس کاپیتولینوس اختصاص داده شد. نوسازی میکل آنژ از آن، اولین استفاده از یک سفارش عظیم که دو طبقه آن را محدودکرد را در اینجا با طیفی از دیوارهای چهار گوشِ قرنتسی و ستون‌های یونی طرفینِ ورودی ایوان سر پوشیده و پنجره‌های طبقهٔ دوم ترکیب کرد. رواق میکل آنژ نوسازی ایده‌های قدیمی است. رواق یا ایوان سر ستونرا به همراه یک کف و یک سقف صندوق مانند شامل می‌شود. سر ستون روی مجموعهٔ ستون‌ها قرار می‌گیرند در حالی که نصف ستونهای ایستاده در برابر دیوار پشتی را هماهنگ می‌کنند. هر ستون چهارگوش، ترکیبی واحد با پایه و ستون سمت دیگرش تشکیل می‌دهد. ستون‌های چهار گوش عظیم‌الجثه قرار گرفته روی پایه‌های عظیم به رواق و بقیه ماجرا متصل‌اند. همهٔ پنجره‌ها با سنگفرش‌های تکه‌ای پوشیده شده‌اند. نرده‌ای در حاشیهٔ سقف افقیتِ محضِ کل را در برابر خط‌های عمودی ای که در یک کنتراست با شکوه پدید آمده‌اند را تأکید می‌کند. عمدیت نظم عظیم‌الجثه، احساس فضای به خود تعلق داشته را به انسان می‌دهد در حالی که افقیت رواق‌ها و نرده‌ها بر محورهای طولی پیاتزا تأکید دارد. نمای پلاتزو توسط میکل آنژ از سال ۱۵۳۰ به بعد بارها به روزرسانی شد. در رم، رواقِ پلاتزو دی کنسرواتوری انجمن‌های بسیاری را پناه داد. در اینجا نزاعاتِ برخاسته در معامله‌های بیزینسی محاکمه شده‌است، مگر اینکه آن‌ها اهمیت کافی برای رفتن قبل از یک دادگاه عمومی را داسته باشند، مانند معاملات محافظه کاران. اینجا جایی طبیعی برای همچین کاری بود. تا دههٔ ۱۴۷۰ بازار اصلی درون و اطراف کمپیدوگلیو تشکیل می‌شد، در حالی که گله گاو مشمول مالیات می‌شد و در حوزهٔ باستانی که در جنوب قرار گرفته بود فروخته می‌شد.
Plazzo Senatori (کاخِ سناتوری) در طی قرون ۱۳ و ۱۴ ساخته شد و در بالای تابالاریوم قرار داشت که یک بار میزبان آرشیو رم باستان بود. بلوک‌های پرپرینو از تابالاریوم در سمت چپ کاخ و گوشهٔ برج ناقوس دوباره استفاده شدند. این کاخ هم‌اکنون میزبان سالن شهر رومی است. پله‌های دوتایی اش توسط میک آنژ طراحی شده بود. این پلهٔ دوتایی به پلاتزو جایگزین پرواز قدیمی پله‌ها و لژهای دوتایی شد که باید در سمت راست کاخ می‌ایستادند. راه پله به تنهایی قابل دیدن نیست از نظر اینکه به این ساختمان تعلق داشته باشند ولی باید در مجموعهی پیاتزا به عنوان یک کل ست شود. پله‌ها که از باله‌های هر طرف شروع می‌شوند به آرامی به سمت بالا می‌روند تا به گوشه‌ای داخلی برسند پایین بیایند و و به سمت سطح اصلی نما پس بروند. سپس یک فراز ممتد را به سمت هم ادامه می‌دهند و به سمت درگاه اصلی طبقهٔ دوم همگرا هستند. این فاصله در خط مورب و تغییر مختصر درونی هردو، محورهای درونی را جذب کرده و دو طرف را مرتبط می‌کند. فواره در مقابل راه پله خداهای رودِ تیبر و نیل را به خوبی Dea Roma نشان می‌دهد. قسمت بالایی نما توسط میکل آنژ با ستون‌های چهارگوش به همراه قرنتس‌های عظیم‌الجثه که با دو ساختمان هماهنگی دارند طراحی شد. برج ناقوسش توسط مارتینو لونگیِ بزرگ طراحی شد و بین سال‌های ۱۵۷۸ تا ۱۵۸۲ ساخته شد. نمای اخیر آن جیاکومو دلا پورتا و گیرولامو رینالدی ساخته شده‌است.
Plazzo Nuovo یا کاخِ جدید، بسیار نزدیک به گورستان پیاتزی است و برج آراکوئلی را می‌پوشاند. Plazzo Nuovo در سال ۱۶۰۳ بنیان نهاده و در ۱۶۵۴ ساخت آن به اتمام رسید و در سال ۱۷۳۴ مورد بازدید عمومی قرارگرفت. نمای آن، نمای Plazzo dei Conservatori را تکرار می‌کند. به عبارت دیگر، یک کپی یکسان است که از طرح میکل آنژ در زمانی که Plazzo dei Conservatori را یک قرن پیش دوباره طراحی کرد، استفاده می‌کند.
یک نرده، نشانه‌گذاری شده‌است با مجسمه‌ها در بالای ستون‌ها، ترکیبات را پوشانده و یکی از تأثیرگذارترین طراحی‌های میکل آنژ است. دو مجسمهٔ عظیم باستانی کاسترو و پولوکس که نرده را تزیین می‌کنند همانند آنهایی نیستند که میکل آنژ ارائه داده بود و اکنون در مقابل Plazzo del Quirinale هستند.
در کنار پله‌های قدیمی تر و تند تر که منتهی به آراکوئلی می‌شوند، میکل آنژ پله‌ای وسیع و بی پایان به کوردوناتا درست کرده‌است که به تدریج به سمت تپه صود می‌کنند تا به پیاتزاهای مرتفع برسند تا اینکه Campidoglio قاطعانه به حوزهٔ رومی‌ها پشت کند که یکبار نیز دستور آن داده شده بود. این کاخ ساخته شده بود تا به اندازهٔ کافی برای سوارکاران عریض باشد که بتوانند از تپه بدون پیاده شدن بالا روند. نرده‌ها با دو مجسمهٔ شیر مصری از جنس بازالت سیاه در پایه‌ها و سنگ مرمر کاستر و پولوکس در بالایشان قرارگرفته‌اند.
هفت تپه رم در شرق رود تیبر تشکیل‌دهنده بخش های مهم شهر رم در ایتالیا هستند. این هفت تپه درون دیوارهای باستانی دور تا دور شهر قرار گرفته‌اند و عبارتند از:
گروه صنعت هوانوردی چنگدو یک شرکت تولیدکننده هواپیمای جنگنده در چین است که در سال ۱۹۵۸ تأسیس گردیده و همچنین یکی از اصلی‌ترین مراجع تولید جنگنده برای ارتش چین می‌باشد.
جمهوری خلق چین (PRC) رسماً کشوری چندحزبی تحت رهبری حزب کمونیست چین در یک جبهه متحد مشابه جبهه‌های مردمی کشورهای اروپای شرقی دوره-کمونیستی نظیر جببهه ملی آلمان دموکراتیک است.
در چارچوب طرح یک کشور دو نظام، مناطق اجرایی ویژه هنگ کنگ و ماکائو با نظامی سیاسی متفاوت از سایر مناطق جمهوری خلق چین عمل می‌کنند. هم‌اکنون در دوی آن‌ها نظامهای چند حزبی دارند.Buckley, Roger. (1997) "Hong Kong: The Road to 1997". Cambridge University Press.
http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_political_parties_in_the_People%27s_Republic_of_China
بررسی‌های ژنتیکی نشان می‌دهد که جمعیت عمده مسلمانان ساکن فلسطین، از جمله شهروندان عرب اسرائیل، فرزندان مسیحیان، یهودیان و دیگر ساکنان جنوب شام هستند که حضورشان به در منطقه به دوران پیش از تاریخ می‌رسد. یک تحقیق با کیفیت بالا بر روی هاپلوتیپها نشان داده‌است که بخش قابل توجهی از کروموزم‌های Y یهودیان (۷۰٪) و مسلمانان عرب فلسطینی (۸۲٪) به یک خزانه کروموزومی تعلق دارد.. Studies cited are: and Another study says; "Our recent study of high-resolution microsatellite haplotypes demonstrated that a substantial portion of Y chromosomes of Jews (70%) and of Palestinian Muslim Arabs (82%) belonged to the same chromosome pool." تصرف‌های مسلمانان در قرن هفتم میلادی سبب شد که جمعیت عمده‌ای از فلسطینی‌ها تغییر دین دهند و مسلمان سنی شوند، با این حال عده قابل توجهی مسیحی هستند، همچنانکه دروزیها و جامعه کوچکی از سامریان نیز موجودند. با اینکه فلسطینی‌های یهودی تا قبل از ایجاد کشور اسرائیل بخشی از فلسطین را تشکیل می‌دادند، امروزه تعداد کمی از آنان هویت فلسطینی دارند. فرهنگ پذیری، مستقل از مسلمان شدن یا نشدن، سبب شده که فلسطینی‌ها امروزه از لحاظ زبانی و فرهنگی عرب باشند. فلسطینی‌ها فارغ از اینکه چه دینی دارند به گویش فلسطینی از زبان عربی تکلم می‌کنند. بسیاری از شهروندان عرب اسرائیل عبری را به عنوان زبان دوم می‌دانند و آن را روان صحبت می‌کنند.
تاریخچه هویت ملی متمایز فلسطینی محل مناقشه میان محققان است. عصاف لیخوفسکی تاریخ‌شناس حقوق می‌گوید نظر غالب این است که هویت فلسطینی از دهه‌های اول قرن بیستم سرچشمه می‌گیرد. فلسطینی به مفهوم ملت فلسطین تا پیش از جنگ جهانی اول توسط عرب‌های فلسطین به صورت محدود به کار برده می‌شده. نخستین تقاضا برای استقلال ملی شام در تاریخی ۲۱ سپتامبر ۱۹۲۱ توسط کنگره سوری-فلسطینی بیان شد.Porath, 1974, p. 117. "On 21st September, after twenty-six days of discussion, the joint Syrian-Palestinian Congress issued a public statement to the League of Nations demanding: 1) Recognition of the independence and national rule (al-Sultan al-Qawmi) of Syria, Lebanon and Palestine" پس از تأسیس کشور اسرائیل، موج اول پناهندگان در ۱۹۴۸ و بیشتر از آن پس از موج دوم پناهندگان در ۱۹۶۷، این واژه نه تنها تعلق به یک سرزمین را بلکه حسی از گذشته و آینده مشترک در یک کشور فلسطینی را می‌رساند.
اسبچه یا پونی، اسبی کوچک است. بسته به نژاد و قد، اسبچه ممکن است اسبی با ارتفاعی حدوداً برابر جدوگاه یک اسب بالغ باشد، یا اسبی کوچک با هیکلی خاص.
درواقع اسبچه‌ها اسب‌های کوچک جثه‌ای هستند که قد آن‌ها کمتر از ۱٫۵ متر است. اما این به این معنا نیست که هر اسبی که قدش کوتاه است اسبچه به حساب می‌آید. اسبچه‌ها اعضای نژاد خاصی از اسب‌ها به‌شمار می‌روند.
نژاد اسبچه انواع گوناگونی در سرتاسر جهان دارد. در نمایشگاه‌ها معمولاً اسبچه‌ها را برحسب قدشان به سه دسته تقسیم می‌کنند: تا ۱٫۲ متر، تا ۱٫۳۴ متر، و تا ۱٫۴ متر.
اسبچه‌ها عموماً باهوش و با رفتاری دوستانه شمرده می‌شوند گرچه گاهی کله‌شق هم توصیف می‌شوند.
این اسبچه‌ها همانهایی هستند که اکثر مردم با شنیدن اسم اسبچه آن‌ها را در ذهنشان مجسم می‌کنند. این اسبچه‌ها واقعاً ریزجثه هستند و قدشان معمولاً ۱و۱ متر است. این نوع اسبچه دارای رنگ‌های مختلفی نیز هست.
اسبچه ویلزی
اسبچه‌های ویلزی (Welsh ponies) در واقع چهار نوع دارند که به ترتیب قد از کوتاه به بلند عبارتند از: اسبچه ویلیزی کوهستان، اسبچه ویلزی، اسبچه ویلزی نوع پاکوتاه (تاتو)، و تاتوی ویلزی.
این اسبچه‌ها در اصل از پیوند اسبچه آپالوسا (Appaloosa) با اسبچه شتلند به وجود آمدند و معمولاً خصوصیات اسبچه Appaloosa را دارند. این نوع اسبچه هم برای بچه‌ها خوب است و غالباً به اسم POA شناخته می‌شود.
این نوع اسبچه ظاهری پیراسته دارد و از انواع قد بلند اسبچه‌ها به حساب می‌آید؛ به همین دلیل برای افراد بزرگسال مناسب تر است تا کودکان. این نوع اسبچه در پرش استعداد زیادی دارد.
این نوع اسبچه وحشی بوده و در دو تا از جزیره‌های ساحل ویرجینیا زندگی می‌کند. این اسبچه‌ها اولین بار در دهه ۱۷۰۰ میلادی کشف شدند، گله‌های آن‌ها توسط آتش‌نشانی منطقه Chincoteague کنترل شد که در چهارم ژوئیه آن‌ها را با گله اسبچه‌های جزیره Assateague یکی کردند و از باریکهٔ اقیانوسی به جزیره Chincoteague عبور دادند تا به حراج گذاشته شوند.
این نوع اسبچه نسبتاً سرسخت است، اما برای سوارکاری مورد استفاده قرار گرفته‌است. این اسبچه‌ها در همه رنگ‌ها دیده می‌شوند اما رنگ ابلق در آن‌ها غالب است.
جایزه ملی دانش و هنر آلمان (به آلمانی: "Deutscher Nationalpreis für Kunst und Wissenschaft") توسط آدولف هیتلر در سال ۱۹۳۷ و به عنوان جایگزین و رقیبی برای جایزه نوبل ایجاد شد. جایزه توسط هرمان مولر طراحی شد و به‌شکل آویزی بود با نوک الماس. این نشان بقدری سنگین ساخته شده بود که برای درست ایستادن بر روی لباس نیاز به یک پایه نگهدارنده داشت. یک جعبه بسیار نفیس، آویز را در بر می‌گرفت و یک حمایل پهن نظامی برنگ سرخ و سفید نیز به همراه آن بود.Nimmergut 2001, p. 1910
دروازهٔ نقیض وَ یا گیت نند یکی از دروازه‌های منطقی ترکیبی است که از ترکیب دروازه‌های منطقی و و وارونگر حاصل می‌شود؛ به عبارت دیگر این دروازه مانند یک دروازهٔ وَ عمل می‌کند که خروجی آن توسط یک دروازهٔ منطقی وارونگر عکس شده باشد. هرگاه دست کم یکی از ورودی‌های این دروازه در وضعیت صفر منطقی باشد، خروجی‌اش در وضعیت یک منطقی قرار می‌گیرد.
تراشهٔ ۷۴۰۰ از تراشه‌های تی‌تی‌ال سری ۷۴۰۰ شامل چهار دروازهٔ منطقی نقیض و است. همچنین تراشهٔ CD4011 شامل چهار دروازهٔ منطقی نقیض و اما از نوع سیموس می‌شود.
رله‌ها یا تجهیزات حفاظتی، دستگاه‌هایی هستند که با قطع مدار و بازکردن کلیدهای قدرت، کارحفاظت قطعات و دستگاه‌های سیستم قدرت در برابر آسیب و اتصالیها انجام می‌دهند. پیش از اینکه کلید قدرت بتواند باز شود، سیم پیچی کنشگر آن باید روشن شود این روشن شدن از سوی رله‌ها انجام می‌پذیرد. رله به دستگاهی گفته می‌شود که در پی دگرگونی اندازه برقی مانند ولت و گردش یا اندازه فیزیکی مانند دما و جابجایی روغن (در رله بوخهولتس) برانگیخته شده و موجب به کار افتادن دستگاه‌های دیگر و در پایان بازشدن چرخه از سوی کلید قدرت (در سیستم تولید و انتقال و پخش) یا دژنکتور می‌گردد.
بنابراین از سوی رله قسمت معیوب از شبکه جداسازی شده و مانع از آن می‌شود که دیگر بخش‌های سالم شبکه همچنان به کار خود ادامه دهند و پایداری و استواری شبکه به همان حالت پیشین نگهداشته شود. کالاها و دستگاه‌ها در برابر آسیب و اتصالی‌ها پناه داده شده و اندازه آسیب‌های درونی به آن‌ها محدود می‌گردد.
به دو علت زیر اتصالی‌ها می‌توانند پدید آیند
الف – تأثیرات درونی: تأثیرات درونی که باعث از کار افتادن و از بین رفتن دستگاه‌ها یا توان‌راه‌ها (خطوط انتقال انرژی) و سامانه‌های پخش (توزیع) می‌شود به اینگونه‌اند:
پوسیدن بخش‌های جداگر در یک منبع تولید (ژنراتورها)، ترانسفورماتور، خط، کابل و دیگر بخش‌ها. این آسیب‌ها می‌تواند به دلیل پیرشدگی عایق‌ها، نبود آراستگی درست، ساخت نادرست یا نصب نادرست عایق‌ها باشد.
ب – تأثیرات بیرونی: تأثیرات بیرونی دارای تأثیرات فراوانی است از آن جمله آذرخش، اضافه ولتاژها که باعث پدید آمدن گرما شود، برف و باران، باد و توفان، شاخه درختها، جانوران و پرندگان، به پایین افتادن چیزی به اشتباه در کردار و آسیب‌هایی که از سوی مردم بوجود می‌آید و غیره. هنگامی که یک اتصالی در چرخه رخ دهد، جریان افزایش یافته و ولتاژ (ناهمسانی پتانسیل) کاهش پیدا می‌کند افزایش جریان، گرمای فراوانی را پدیدآورده که می‌تواند به آتش‌سوزی یا انفجار بینجامد. اگر اتصالی به‌گونه آذرخش باشد می‌تواند آسیب فراوانی به همراه داشته باشد.
برای نمونه اگر آذرخشی بر روی خطوط انتقال پدید آمده و زود زدوده نشود سیم خط انتقال را سوزانده و باعث پاره شدن آن خواهد شد و پیآمد آن نبود برق برای زمان دراز خواهد بود. کاهش ولتاژ که در پی یک اتصالی پدید می‌آید برای دستگاه‌های برقی بسیار زیان‌آور است و اگر این ولتاژ کم برای چندین ثانیه ادامه داشته باشد، ژنراتورها از کار بازایستاده، و منابع تولید برق نابسامان و ناآراسته خواهد شد پس با رخداد جریان زیاد و ولتاژ کم به سبب اتصالی در چرخه می‌بایست به تندی اتصالی پیدا و زدوده شود و گردش ولتاژ به حالت عادی بازگردانده شود.
رله‌های جریانی برای حفظ شبکه‌های برقی در برابر خطر ناشی از جریان بکار می‌روند.
بیشتر آسیب‌هایی که از سوی رله‌های جریانی شناسایی داده می‌شوند به این‌گونه است:
نخستین و برجسته‌ترین حفاظت‌ها در یک سیستم الکتریکی، حفاظت اتصال کوتاه و اضافه جریان و ارت فالت می‌باشند. این حفاظت‌ها با حفاظت اضافه بار تفاوت آشکاری دارد چون حفاظت اضافه بار بر پایه ظرفیت گرمای واحد می‌باشند.
در این گونه حفاظت‌ها، گردش سه فاز از سوی سه دانه ترانسفورمر گردش حس می‌گردد و به رله فرستادن می‌شود و بر پایه آن حفاظت انجام می‌گیرد. دربارهٔ حفاظت بالا خمش برش رله از ارزش بسیار بالایی برخوردار است زیرا حفاظت درست بر پایه آن انجام می‌گیرد. این رله‌ها می‌توانند دارای دو گروه خمیدگی برش باشند:
به این گونه که هر چه جریان گذری از رله بیشتر گردد زمان قطع رله کمتر خواهد بود. بسته به رفتار و نوع بهره‌گیری از رله خمش‌های استانداردی برای این رله‌ها وجود دارد که بشرح زیر است: Standard Inverse Curve (SIT)Very Inverse Curve (VIT)Extremely Inverse Curve (EIT)Ultra Inverse Curve (UIT) پناه سیستم‌های فرهی از ارزش بسیار فراوانی برخوردار است و امروزه کمپانی‌های فراوانی در حال برنامه‌ریزی و ساخت رله‌های حفاظت می‌باشند. برخی از کمپانی‌های شناخته شده که در این زمینه دست به کار می‌باشند عبارتند از Siemens , Alstom , ABB , GE Power , Schneider , CEE , Reyroll
روی هم رفته رله حفاظتی باید دارای ویژگی‌های زیر باشند:
الف) رله‌های گردشی: این رله‌ها بر پایه اندازه گردش ورودی به رله رفتار می‌کند. حال این گردش می‌تواندگردش در فازها، گردش در سیم نول، برآیند جبری گردشهای فازها باشد (رله‌های گردش بالا – رله‌های ارت فالت و ….) و گردش ورودی رله می‌تواند کاستی دو یا چند گردش باشد (رله‌های دیفرانسیل و رستریکت ارت فالت)
ب) رله‌های ولتاژی: این رله‌ها بر پایه ولتاژ ورودی به رله عمل می‌کند این ولتاژ می‌تواند ولتاژ فازها باشد (رله‌های افزوده یا کمبود ولتاژ و ….) یا می‌تواند برآیند جبری چند ولتاژ باشد (رله دگرگونی جای نوک تلاقی بردارهای سه فاز)
ج) رله‌های فرکانسی: این رله‌ها بر پایه بسامد ولتاژ ورودی عمل می‌کند (رله‌های افزایش و کمبود فرکانس)
د) رله‌های توانی: این رله‌ها بر پایه توان عمل می‌کنند برای نمونه رله‌هایی که جهت توان را اندازه‌گیری می‌کنند یا رله‌هایی که توان اکتیو و راکتیو را اندازه‌گیری می‌کنند.
ه) رله‌های جهت دار: این رله‌ها از گونه رله‌های قدرت هستند که بر پایه زاویه بین بردارهای ولتاژ و جریان کار می‌کنند مانند رله‌های جریان زیاد جهت دار که در توانراه‌های چند سویه تغذیه زنجیره‌ای و موازی بکار می‌روند یا رله‌های جهت دار قدرت که برای پرهیز از چرخاکی شدن آفریدار هنگام برش کوپلینگ آن بکار می‌رود.
و) رله‌های ناگذراییی (امپدانسی): مانند رله دیستانس که در توانراه‌ها کاربرد فراوانی دارند.
ز) رله‌های وابسته به اندازه‌های فیزیکی: مانند گرما – فشار – سطح آبینه‌ها (مایعات) و …. مانند رله بوخهلتس ترانسفورمرها
ح) رله‌های ویژه: رله‌هایی هستند که برای خواست‌های ویژه به کار می‌روند همچون رله شناسایی گزند کلید – رله پاییدن چرخه تریپ بریکر – رله لاک اوت و …..
این رله‌ها در دو نمونهٔ مکانیکی و میکروکنترلری تولید و به بازار صنعت عرضه می‌شوند که رله‌های مکانیکی در صنایع قدیمی مورد استفاده قرار گرفته و به تدریج در حال جایگزینی با رله‌های میکروکنترلر هستند.
قابلیت زمان ثبت خطا، اندازه‌گیری میزان پارامترهای خطا (به عنوان مثال میزان جریان اتصال کوتاه) و سرعت عملکرد بسیار بالا از جمله ویژگی‌های بارز رله‌های میکروکنترلری می‌باشد.
رله‌های حفاظتی ممکن است به صورت تکی یا به صورت مولتی فانکش (چند رله در یک بسته‌بندی) عرضه شوند، در رله‌های مولتی فانکشن کاربر می‌تواند حفاظت‌های مختلف را با استفاده از یک رله بر روی سیستم خود اعمال کند
جاش کلی متولد (۳۰ ژانویه ۱۹۸۰) خواننده و ترانه سرا اهل ایالات متحده آمریکا است. او همسر کاترین هیگل است.
دنی توماس زادهٔ بازیکن فوتبال اهل انگلستان که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود دارد. وی در تاریخ نخستین بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال استرالیا انجام داد و با حضور در ۲ بازی ملی، در تاریخ واپسین بازی ملی‌اش را در برابر تیم ملی فوتبال استرالیا برگزار کرد.
لوله ان‌ام‌ار یک وسیله آزمایشگاهی است که به شکل یک لوله شیشه‌ای باریک است که برای قرار دادن نمونه در دستگاه اسپکتروسکوپ ان ام آر استفاده می‌شود. این لوله‌ها معمولاً در قطر ۵ میلی متر ساخته می‌شوند اما در قطر ۳ میلی‌متر و ۱۰ میلی‌متر نیز موجود است.
آسپیراتور دستگاهی می‌باشد که جهت خارج کردن مخاط و سایر مایعات از بدن بکار می رود.مشکساران،شهین.کاربرد مهارتهای پرستاری در اتاق عمل.١٣٨٥ این وسیله به شکل یک محفظه که با پمپ خلا تخلیه می‌شود، ساخته می‌شود. ورودی دستگاه به بدن بیمار متصل شده و مایعات را به داخل محفظه منتقل می‌کند. این وسیله معمولاً به شکل قابل حمل طراحی می‌شود تا بتوان از آن در آمبولانس‌ها نیز استفاده کرد.p. 97, Minor surgery, Henry R. Wharton, in "System of surgery", vol. II, Frederic S. Dennis and John S. Billings, eds. , Philadelphia: Lea Brothers & Co. , 1895.
ظرف آگار نمونه‌ای از یک پتری دیش است که حاوی مواد رشد دهنده (معمولاً آگار و دیگر مواد مغزی) می‌باشد و برای رشد اورگانیسم ها و گیاهان ریز استفاده می‌شود. دلیل اصلی استفاده از آگار جامد کردن محیط کشت می باشد.
قطره‌چکان وسیله‌ای ‌شیشه‌ای یا پلاستیکی است که یک طرف آن دارای حباب لاستیکی قابل ارتجاع و طرف دیگر آن یک میلهٔ شیشه‌ای (یا پلاستیکی) با نوک بسیار باریک است. طول لولهٔ قطره‌چکان با ارتفاع دهانهٔ ظرف محتوای مایع مورد استفاده متناسب است و از چند سانتی‌متر تجاوز نمی‌کند.
معمولاً از قطره‌چکان برای ریختن معرف‌ها (فنل فتالئین، تورنسل، متیل اورانژ) یا برداشتن محلول‌هایی که بخار سمّی تولید می‌کنند (مانند اسید کلریدریک غلیظ، آب برم، آمونیاک و…) یا محلول‌هایی که احتمال خطر آن‌ها هنگام ریختن به دست و لباس زیاد است (مانند محلول اسید سولفوریک غلیظ یا اسید نیتریک غلیظ) استفاده می‌کنند.
بال هشتاد و هشتی کرامر گونه‌ای پروانه‌است که در تیره فرچه‌پایان قرار دارد. زیستگاه این گونه از مکزیک تا پرو و برزیل گسترده‌است. پهنای بال این گونه ۳۰ تا ۴۰ میلی‌متر است. پروانه‌های بزرگسال، سیاه رنگ با نوارهای آبی و زیر بال قرمز رنگ با نوارهای مشکی با پیراخط و طرح عدد 88 لاتین می‌باشد.
برادران مون‌گلفیه به نام‌های ژوزف-میشل مون‌گلفیه (Joseph-Michel Montgolfier) و ژاک-اِتیِن مون‌گلفیه (Jacques-Étienne Montgolfier) کارخانه دار و مخترع اهل کشور فرانسه بودند. برادران مون‌گلفیه متولد ویدالون-له-آنونه (Vidalon-lès-Annonay) که اکنون با نام دوزیو (Davézieux) شناخته می‌شود خالق بالون هوای گرم هستند که در سال ۱۷۸۳ نخستین پرواز بشر به لطف این بالونها ممکن شد.
ژوزف متولد ۲۶ اوت ۱۷۴۰ دوازدهمین و اتیِن متولد ۶ ژانویه ۱۷۴۵ پانزدهمین فرزند خانواده ۱۶ نفری مون‌گلفیه بودند.
برخلاف ژوزف، اتیِن علاقه‌مند به درس و تحصیل بود و رشته آرشیتکت را در پاریس خواند و زیر نظر و مدیریت ژاک-ژرمن سوفلو(Jacques-Germain Soufflot) آغاز بکار کرد و بدین ترتیب ساختمان کارخانه کاغذسازی ژان-باتیست روییون (Jean-Baptiste Réveillon) را بنا کرد.
ژوزف علاقه‌ای به تحصیل از خود نشان نمی‌داد ولی دارای ذهن خلاق و بسیار کنجاو بود. ژوزف بسیار علاقه‌مند به علوم طبیعی و فیزیک بود و بمحض اتمام تحصیل ابتدا یک آزمایشگاه شیمی را برپاکرد و سپس برای مدت کوتاهی در پاریس مستقر شد و بزودی به ویدالون بازگشت و در آنجا پدرش مسئولیت کارخانه جدید در ویدالون-لو-با (Vidalon-le-bas) را به او و برادرش اوگوستن-موریس (Augustin-Maurice) و خواهرش ماریان (Mariane) سپرد.
در سال ۱۷۷۲ با مرگ رمون (Raymond) برادر بزرگ خانواده مون‌گلفیه، پدرش از اتین خواست تا مسئولیت کارخانه کاغذسازی را به عهده بگیرد و در نهایت در سال ۱۷۷۴ مسئولیت کارخانه را به اتین و امور فنی کارخانه را به ژوزف سپرد.
سرو سانتیاگو میدانی آتشفشانی به ارتفاع ۱۱۹۲ متر واقع در گواتمالا در آمریکای مرکزی است.
میدان آتشفشانی سانتیاگو از مجموعه‌ای از مخروط‌های خاکستر و آتشفشان‌های سپری کم‌ارتفاع در اطراف شهر خوتیاپا در جنوب شرقی گواتمالا تشکیل شده و مشخصترین آتشفشان آن، مخروط خاکستر سرو سانتیگو است که بر بالای یک آتشفشان سپری واقع در جنوب شرقی خوتیاپا به‌وجود آمده‌است. آتشفشان بازالتی و پرشیب کولما در شرق شهر قرار گرفته است و در غرب شهر، سرو گوردو یا آتشفشان آمایو که مخروط خاکستری بدون دهانه است قرار دارد. این آتشفشان یکی از چندین مخروط خاکستری است که جریان‌های گدازهٔ آن منطقه‌ای بین خوتیاپا و تپه‌های آتشفشانی ترشیاری واقع در جنوب آن را پوشانده است.
ماهنامه زنان‌موسیقی نخستین و تنها ماهنامه موسیقی در ایران با تمرکز تخصصی بر زنان موسیقی‌دان است و از اسفندماه سال ۱۳۹۰، به صورت برخط (اینترنتی) و ماهانه منتشر می‌شود.نخستین بانک اطلاعات زنان موسیقی، روزنامهٔ جام‌جم، شمارهٔ ۲۳۷۴، ۱۷ شهریور ۱۳۸۷
سردبیر این ماهنامه نیکو یوسفی، نویسنده، پژوهشگر، نوازنده و موسیقی‌دان ایرانی است.سایتی با تمرکز بر زنان پدیدآورنده موسیقی، همشهری آنلاین، چهار شنبه، ۷ تیرماه ۱۳۹۱
این ماهنامه نه به قصد تفکیک جنسیتی موسیقی‌دان‌های مرد و زن، بلکه با هدف تمرکز بیشتر بر روی زنان موسیقی‌دان و بررسی تخصصیِ موسیقی‌هایی که توسط زنان خلق و اجرا شده، منتشر می‌شود.ماهنامه‌ی‌زنان موسیقی، شماره‌اول، سرمقاله ، نیکو یوسفی
بنا بود در سال ۱۳۸۸ اولین سالنامهٔ زنان موسیقی منتشر شود، نیکو یوسفی در مصاحبه‌ای با روزنامهٔ اعتماد ملی گفت:
«من اولین ایده‌ای که داشتم یک دائرةالمعارف موسیقی زنان بود، به نام زنان ایران از اسطوره تا امروز، که خیلی کار وسیعی بود.
منابع خیلی کم بود، تا قبل از انقلاب مجلاتی بود مانند مجله رادیو یا مجله موسیقی که می‌توانستیم به آنها رجوع کنیم، اتفاقاتی بود که در زمینه موسیقی زنان به وجود آورده بودند که همه اینها را می‌توانستیم آن مواقع پیگیری کنیم.
ولی بعد از یک دوره ما دیگر هیچ خبری از زنان و موسیقی زنان نداشتیم. خیلی از زن‌هایی که در ایران بودند و موسیقی کار می‌کردند به علت فضایی که در موسیقی برایشان ایجاد شد در ایران نماندند و به همه جای دنیا پراکنده شدند. در نتیجه وقتی من شروع به کار کردم خیلی سخت و عجیب بود.
حدوداً ۱۱ یا ۱۲ سال پیش شروع کردم به این کار و هرچه پیش می‌رفتم بیشتر می‌دیدم که کار چقدر سخت است و بعداً متوجه شدم که حتماً این کار خیلی خطا دارد و وقتی منتشر شود حتماً خیلی‌ها هستند که از قلم افتاده‌اند و حتماً یک تعدادی در آن جایگاهی که باید باشند معرفی نشده‌اند.
برای همین به این نتیجه رسیدم که حالت آزمون و خطا انجام بدهم؛ این چند سال مطالبم فشرده و خلاصه به صورت یک سالشمار موسیقی منتشر کنم و وقتی منتشر شد می‌توانم بازخورد اجتماعی آن را ببینم این خیلی کمک می‌کند تا بتوانم نقص‌ها را جبران کنم.
برای الان قصدم این است که سالشمار موسیقی زنان را منتشر بکنم و بعد از چند سال مفصل‌تر راجع به دائرةالمعارف کار خواهم کرد. دائرةالمعارف را هم می‌خواهم در ۳ جلد منتشرش کنم.
جلد اول راجع به بیوگرافی و عکس زنان ایران که در زمینه موسیقی فعالیت کردند.
جلد دوم اسناد و تصاویر و عکس از گروه‌های موسیقی است که حضور زنان را در عرصه موسیقی نشان می‌دهد.
جلد سوم هم بررسی جامعه‌شناسی راجع به حضور زنانی است که در موسیقی کار می‌کنند، خیلی بحث مفصلی است که از خیلی از جامعه‌شناسان باید کمک بگیرم نه فقط موزیسین‌ها، این تفکر من راجع به دائرةالمعارف موسیقی‌زنان است.
الان هم کارهایش انجام شده که باید تا اواخر زمستان گذشته بیرون می‌آمد اما بنابه دلایلی فعلاپخش نشده‌است؛ ولی امسال قطعاً منتشر می‌شود. من در ۳ ژانر موسیقی این تقسیم‌بندی را انجام دادم؛ موسیقی سنتی، کلاسیک و فولکلور.»گفتگو با نیکو یوسفی درباره آلبوم <تریو منهای یک>؛ هفت آهنگساز از هفت کشور مختلف ، نیکان مهمان‌نواز، روزنامهٔ اعتماد، شماره ۶۴۷، ۱۳۸۷/۲/۲۸
به دلایل مختلفی این موضوع به تعویق افتاد، تا اینکه قرار شد این تحقیق‌ها، همراه با مطالب دیگر در ماهنامه‌ای اینترنتی به مدیریت نیکو یوسفی، منتشر شود.
مشکلات صنعت چاپ و البته در امان نبودن از سانسور باعث شد این ماهنامه به شکل اینترنتی منتشر شود.یوسفی: جای خالی تفکر را در موزیسین‌ها می‌بینم، سجاد پورقناد، گفتگوی هارمونیک، ۱۰ تیرماه ۱۳۹۱
ماهنامهٔ زنان موسیقی، قرار است تمام فعالیت‌های مرتبط با حوزهٔ زنان در موسیقی را پوشش دهد و تمرکز ماهنامه بر شاخه‌ای از موسیقی خواهد بود که پدیدآورندگان‌اش زنان هستند.
از شمارهٔ نخست این ماهنامه نویسندگان مختلفی مطالب خود را در آن انتشار داده‌اند که برخی از آنها عبارتند از:
نیکو یوسفی، پیمان سلطانی، سجاد پورقناد، غلامرضا سلیمانی، فاطمه‌خان‌محمدی، محمدرضا شرایلی، نرگس ذاکر جعفری، محبوبه خلوتی، فرید تفسیری، ضیاالدین ناظم پور، مسعود میری، سیامند امینی، کوروش رنجبر، سهیلا درستکار، پیمان ناصح‌پور، فرشاد توکلی، مهیار شادروان، محسن قانع بصیری، شاهین مهاجری، رامین بحیرایی، غفار ذابح، سینا سلیمانی، رضا همتی راد، Miguel Cruz Guerrero(نقاش اسپانیایی) و…
دروازهٔ نقیض یا یا گیت نُر یکی از دروازه‌های منطقی ترکیبی است که مانند دروازهٔ یا عمل می‌کند با این تفاوت که خروجی‌اش نقیض شده‌است. به زبان ساده‌تر این دروازه کار دروازهٔ یا را انجام می‌دهد، با این تفاوت که خروجی‌اش را نقیض می‌کند. خروجی این دروازه هنگامی در وضعیت یک منطقی قرار می‌گیرد که همهٔ ورودی‌هایش در وضعیت صفر منطقی قرار داشته باشند.
تراشهٔ ۷۴۰۲ از تراشه‌های سری ۷۴۰۰ شامل چهار دروازهٔ منطقی نقیض یا است.
اودِتا هولمز (زادهٔ ۳۱ دسامبر ۱۹۳۰-درگذشتهٔ ۲ دسامبر ۲۰۰۸) که بیشتر با نام کوچکش شناخته می‌شود خواننده، ترانه‌سرا، گیتاریست، هنرپیشه و فعال اجتماعی و حقوق بشر اهل آمریکا بود. سبک موسیقایی اودتا موسیقی فولک آمریکایی، جَز، بلوز و موسیقی روحانی سیاهان آمریکا را شامل می‌شود.
او یکی از چهره‌های مهم احیای موسیقی فولک آمریکایی در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۶۰ میلادی بود و هنرمندان هم‌سبکش مانند باب دیلن، جوآن بائز، مِیویس استِیپلز و جنیس جاپلین که پس از اودتا طهور کردند از او تأثیر گرفته‌اند. فیلیپ ون ویک در وبگاه آل‌میوزیک از اودتا به‌عنوان "یکی از قوی‌ترین صداهای موسیقی فولک و جنبش حقوق مدنی آمریکا" یاد کرده‌است.
مجلهٔ تایم اجرای قطعهٔ «این چکش را بردار»Take This Hammer توسط اودتا را جزو یکی از ۱۰۰ ترانهٔ برتر همهٔ زمان‌ها فهرست کرده‌است. رزا پارکس یکی از هواداران جدی اودتا بوده و مارتین لوتر کینگ از او با عنوان «ملکهٔ موسیقی فولک آمریکایی» یاد کرده‌است.
اودتا طی دوران فعالیت هنری‌اش ۲۰ آلبوم استودیویی، ۸ آلبوم اجرای زنده و ۱۱ آلبوم برگزیدهٔ آثار منتشر کرد و در تعداد زیادی فیلم و سریال نقش‌آفرینی کرد. او ۱ ماه پیش از تولد ۷۸ سالگی‌اش بر اثر نارسایی قلبی درگذشت.
ادموند جوزف سالیوان ، زادهٔ (۱۸۶۹–۱۹۳۳میلادی) که معمولاً با نام (E. J. Sullivan) نیز شناخته می‌شد، تصویرگر کتب و مجلات انگلیسی بود که سبک تصویرگری سنتی انگلیسی را با جنبهٔ هنر نو تلفیق کرد. از مشهورترین کارهای او تصویرگری رباعیات خیام در سال ۱۹۱۳ بود که در نسخه‌های زیادی منتشر شده‌است.
نبرد بیتونتو (۲۵ مه ۱۷۳۴ میلادی) نبردی بود که میان اسپانیا و اتریش در نزدیکی بیتونتو واقع در جنوب ایتالیا رخ داد. این نبرد با پیروزی اسپانیایی‌ها به پایان رسید.
فهرست فرمانروایان بیتینیا شامل شاهان و حکامی است که بر سرزمین بیتینیا واقع در شمال غربی آناتولی فرمان می‌راندند.
بوشتو (Buštu) بارها به مثابه مرکز مهمی، به مناسبت ماننا و پارسوآ در الواح اورارتویی آمده‌است. اینجا محل سکونت و دفاع یکی از قبایل ماننا در آغاز حکومت آرگیشتی یکم پادشاه اورارتو در سال ۷۸۰ پ. م. بود. طبق آنچه اصطلاحاً سال‌نامهٔ خورخور آرگیشتی‌یکم نامیده می‌شود آرگیشتی در نقطه‌ای واقع در جنوب ماننا، یعنی در ناحیهٔ آرسیتا در اراضی بوشتو و باروآتا سه بار پیکار کرد و با لشکریان آشور تلاقی نمود و حتا وارد درّهٔ رود دیاله و نامار شد. آرگیشتی بار دیگر در سال ۷۷۵ پ. م. موفق به تصرف قلعهٔ بوشتو گردید.به عقیده برخی تاریخ‌نگاران تپه قبلانتوی کنونی.
ناحیهٔ آرسیتا Arsita به مرکزیت قلعهٔ بوشتو ناحیهٔ کوهستانی بود که در سرزمین قبیلهٔ کوموردیان در حدّ ماننا قرارداشته و کتیبه‌های آشور بانی‌پال بوشتو را نقطهٔ مسکونی در پارسوآ می‌خوانند. قلعهٔ بوشتو واقع در مرز ماننا و پارسوآ از لحاظ اهمیت با ایزرتا پایتخت ماننا رقابت می‌کرده دژ ایزرتا مرکز نظامی مهمی بوده که پایتخت ماننا یا پارسوآ بشمار می‌رفت. و در قرن‌های هشتم و هفتم پ. م. جزو کشور ماننا بشمار می‌رفت. خارشی، خارشو یا هارسو در منابع سومری - Harši, Haršu, Harsu
دایان آشور تورتان دایان آشور ( سردار دایان آشور). تورتان به معنی سردار ترجمه شده. سردار سلمنسر سوم در لشکرکشی به نواحی دریاچه اورمیه از زاموای داخلی ( ماننا ) و پارسوآ گذشت و به سوی نامار سرازیر شد و در بین راه دژ کوهستانی بوشتو را در مرز ماننا و پارسوآ تصرف کرد.
سال‌نامه‌های تیگلت پیلسر سوم در سال ۷۴۴ پ. م. از تصرف ناحیهٔ دیگری بنام بوشتو در سرزمین اتحادیه قبایل ماد خبر می‌دهند اما این بوشتو را با دژی به همین نام که در ملتقای ماننا و پارسوآ و گیزیل بوندا واقع بوده نباید اشتباه گرفت. آشوریان پس از تصرف ناحیهٔ بوشتوی ثانی وارد خاک اصلی اتحادیه قبایل ماد و جلگهٔ کنونی قزوین شدند.
برام مولینار (زاده ۱۹۶۱ در هلند - ۳ اوت ۲۰۲۳) برنامه‌نویس هلندی و یکی از اعضای فعال جامعه نرم‌افزار آزاد و متن‌باز بود. او خالق ویرایشگر متن ویم بود که در بین برنامه‌نویسان و افراد حرفه‌ای بسیار محبوب است.
ویرایشگر ویم که خالق آن مولینار است، در سال ۱۹۸۸ به عنوان "Vi IMitation" بر روی پلتفرم آمیگا شروع به کار کرد، اما بعدها به "Vi IMproved" تغییر نام داد و پلتفرم‌های بسیاری را پشتیبانی کرد. از آنجایی که وی‌آی ویرایشگری محبوب در میان برنامه‌نویسان و مدیران سیستم بود، در ابتدا شک‌هایی در مورد این وجود داشته که ویرایشگر «بهبودیافته» مولینار بتواند به همان کیفیت و محبوبیت برسد. اما از همان انتشار اول برای یونیکس در سال ۱۹۹۲، ویم از همان ابتدا وی‌آی را تحت‌الشعاع خود قرار داد و برنده چندین جایزه شد و از آن به عنوان یکی از محبوب‌ترین ویرایشگرهای متن یاد می‌شود.
مولینار به تشویق خیرات و حمایت از بچه‌های فقیر در اوگاندا می‌پرداخت و حامی خیریۀ ICCF بود.
روز ۳ اوت ۲۰۲۳ خانواده او در گوگل گروپ اعلام کردند که مولینار بر اثر یک بیماری که در چند هفتۀ گذشته به سرعت پیشرفت می‌کرد در سن ۶۲ سالگی درگذشت.
نبرد کلین در ۱۸ ژوئن ۱۷۵۷ میلادی طی جنگ هفت ساله میان ۵۴ هزار اتریشی به فرماندهی کنت فون داون در یک طرف و ۳۲ هزار پروسی تحت فرماندهی فردریک کبیر رخ داد. اتریشی‌ها در این نبرد حملات پروس را دفع کرده و به پیروزی رسیدند. این نبرد تنها پنج ساعت و نیم طول کشید و پروسی‌ها ۱۳۷۰۰ نفر و اتریشی‌ها ۸۱۰۰ نفر از دست دادند.
کشورهای عربی و در رأس آنها سوریه و مصر به طور رسمی ۴ بار در سالهای ۱۹۴۸، ۱۹۵۶، ۱۹۶۷ و ۱۹۷۳ با اسرائیل وارد جنگ شدند و جز در یک مورد که موفقیت جزئی داشتند در بقیه موارد شکست خوردند در نتیجه روابط بین کشورهای مصر و اسرائیل در طول تاریخ فراز و نشیب‌های بسیاری داشته‌است.
پیمان کمپ دیوید پس از دوازده روز مذاکرات مخفی و با میانجی‌گری ایالات متحده در کمپ دیوید که یکی از استراحتگاه‌های مقام ریاست جمهوری در ایالات متحده آمریکا است نهایی شد و در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۸ با حضور جیمی کارتر، رئیس جمهور وقت ایالات متحده آمریکا در کاخ سفید به امضا نهایی رسید. پیمان کمپ دیوید اولین پیمان صلح میان طرفین جنگ اعراب و اسرائیل بود که به صلح میان مصر و اسرائیل انجامید.
پس از روی کار آمدن جمال عبدالناصر و اعلام ملی شدن کانال سوئز و بستن آن توسط دولت مصر در سال ۱۹۵۶ میلادی، کشور اسرائیل که مدعی بود حق عبور بی ضرر آن به آبهای آزاد خدشه دار شده، برای باز گشایی کانال سوئز اقدام نمود.
مجمع عمومی سازمان ملل ضمن اینکه این تهاجم یک جانبه به مصر را محکوم کرد و خواهان آتش بس فوری شد، اگر چه انگلیس و فرانسه آن را وتو کردند اما نهایتاً کانال سوئز برای مصر ملی اعلام شد.
انور سادات اولین رئیس وقت یک کشور عربی از طرفین جنگ اعراب و اسرائیل بود که به صلح با اسرائیل و به رسمیت شناختن این کشور اقدام کرد. وی به سبب این اقدام خود، دو سال بعد در هنگام یک رژه نظامی ترور شد.
در پی برکنار شدن دیکتاتور مصر حُسنی مبارک از مقام ریاست‌جمهوری مصر در تاریخ ۱۰ فوریه ۲۰۱۱ میلادی و واگذاری اختیارات کشور به «شورای عالی نیروهای مسلح مصر» این شورا با انتشار بیانیه‌ای بر تعهد این کشور به معاهدات بین‌المللی و منطقه‌ای مصر، از جمله «پیمان کمپ دیوید» تاکید کرد.مصر به همه معاهدات بین‌المللی پایبند خواهد ماندبی‌بی‌سی فارسی با اینحال بعد از پیروزی محمد مرسی در انتخابات ریاست جمهوری مصر، وی از تجدیدنظر در قرارداد کمپ دیوید خبر داد.نظر رئیس جمهور مصر درباره رابطه با ایران "تابناک"
بعد از افزایش درگیری‌های اسرائیل و غزه و انجام عملیات ستون ابر، دولت مصر سفیر خود را از اسرائیل فراخواند و همه کشورهای عربی از اقدام دولت مصر برای فراخواندن سفیر خود از اسرائیل حمایت کردند، و وزیران خارجه عرب که روز سه شنبه (بیستم نوامبر) به غزه سفر کردند، مجدداً پشتیبانی خود را از موضع قاهره اعلام نمودند.بعد از مدتی با اعتراضات در مصر،محمد مرسی توسط ارتش مصر برکنار شد و چندی بعد روابط مصر و اسرائیل از سر گرفته شد.
سرزمین‌های فلسطینی‌نشین یا اراضی فلسطینی به همگی سرزمین‌های کرانه باختری رود اردن (شامل بیت‌المقدس شرقی) و نوار غزه نیز گفته می‌شود. در طول تاریخ عمدتا جنگ های صلیبی از این مناطق به‌ عنوان سرزمین های مقدس یاد شده است. این سرزمین‌ها در جنگ شش‌روزه ۱۹۶۷ به تصرف اسرائیل درآمدند و از سال ۱۹۹۳ با تأسیس حکومت خودگردان فلسطین ادارهٔ بخش‌هایی از آن‌ها به این نهاد واگذار شد. جنگ داخلی فلسطین در سال ۲۰۰۷ موجب شد که غزه تحت کنترل حماس درآید.
تا سال ۱۹۴۸ فلسطین تحت قیومیت بریتانیا قرار داشت. خروج بریتانیا از این سرزمین به جنگ عرب‌ها و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ منجر شد. در موافقت‌نامه‌های آتش‌بس موقت مابین اسرائیل و کشورهای عرب همسایه آن هیچگاه از فلسطین به عنوان یک سرزمین مجزا نامی برده نشد. در این موافقت‌نامه‌ها فلسطین بین اسرائیل، مصر، سوریه و اردن تقسیم شد.
اسرائیل علاوه بر مناطقی که سازمان ملل متحد تقسیم‌بندی کرده بود ۲۶ درصد از سرزمین‌های فلسطین تحت قیمومت در کرانه باختری رود اردن را نیز تصرف کرد. اردن نیز ۲۱ درصد از سرزمین‌های تحت قیمومت را تصرف و به خاک خود ضمیمه کرد. بیت‌المقدس به دو بخش تقسیم شد؛ اردن بخش‌های شرقی از جمله شهر باستانی را در اختیار گرفته، و اسرائیل بخش غربی را در اختیار گرفت. مصر نیز باریکه غزه را در اختیار گرفت.
در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷، مجمع عمومی سازمان ملل متحد، با دو سوم رأی اکثریت بین‌المللی، طرح سازمان ملل برای تجزیهٔ فلسطین را به تصویب رساند (قطعنامهٔ ۱۸۱ مجمع عمومی سازمان ملل متحد)، این طرح که برای پایان دادن به مناقشهٔ عرب‌ها و اسرائیل (مناقشهٔ عرب‌ها و یهودیان) در نظر گرفته شده بود سرزمین فلسطین را به دو کشور یهودی‌نشین و عرب‌نشین تقسیم می‌کرد، و بخش اعظم بیت‌المقدس را که شامل بیت‌اللحم می‌شد تحت کنترل نیروهای بین‌المللی قرار می‌داد. رهبران یهودیان (و از آن جمله آژانس یهودیان)، این طرح را پذیرفتند، اما رهبران عرب فلسطین آن را نپذیرفته و از مذاکره در مورد آن امتناع کردند. کشورهای عرب و مسلمان همسایهٔ فلسطین نیز با طرح تجزیه مخالفت کردند. پس از آنکه کمیتهٔ عالی عرب در سال ۱۹۴۷ اعلام شورش در بیت‌المقدس کرد، جامعهٔ عرب واکنش خشونت‌آمیزی نشان داده و دست به درگیری زدند که در نتیجهٔ آن بسیاری از ساختمان‌ها و مغازه‌ها در آتش سوختند. با ادامهٔ کشمکش‌های نظامی میان شبه‌نظامیان فلسطینی و یهودی در فلسطین، حق سرپرستی انگلیس بر فلسطین در تاریخ ۱۵ مهٔ ۱۹۴۸ به پایان رسید در حالیکه یک روز پیش از آن تأسیس کشور اسرائیل اعلام شده بود (رجوع شود به اعلام تأسیس کشور اسرائیل). همسایگان عرب و ارتش‌های آنان (لبنان، سوریه، عراق، مصر، اردن، ارتش جهاد، ارتش آزادی‌بخش عرب و عرب‌های محلی) بلافاصله پس از اعلام استقلال اسرائیل به این کشور حمله کردند، و متعاقب آن جنگ عرب‌ها و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ درگرفت. در نتیجه، طرح تجزیه فلسطین هیچگاه عملی نشد.
از دههٔ ۱۹۶۰ به بعد، اصطلاح «فلسطین» مرتباً در بافت‌های سیاسی به کار گرفته می‌شد. اعلامیه‌های مختلف، همچون اعلام تشکیل کشور مستقل فلسطین در سال ۱۹۸۸ توسط سازمان آزادی‌بخش فلسطین به کشوری که فلسطین نامیده می‌شد اشاره می‌کرد، و مرزهای آن را با درجات مختلف وضوح تعریف کرده، و از جمله خواستار ضمیمه شدن کل کشور اسرائیل به فلسطین شد. اخیراً، پیش‌نویس قانون اساسی فلسطین بر اساس کرانهٔ باختری و نوار غزه پیش از ۱۹۶۷ (جنگ شش روزه) مرزهای فلسطین را تعیین کرده‌است. این خط سبز (اسرائیل) بر اساس موافقت‌نامهٔ خط آتش‌بس موقت۱۹۴۹ تعیین شده؛ و مذاکرات مربوط به تعیین مرزهای دائمی هنوز انجام نشده‌است. افزون بر این، از سال ۱۹۹۴، تشکیلات خودگردان فلسطین کنترل بخش‌های مختلف فلسطین باستانی را در اختیار گرفته‌است.
طبق آمار فلسطینی‌ها بیش از ۴٫۲ میلیون فلسطینی در ساحل غربی زندگی می‌کنند. طبق یک بررسی که در ششمین کنفرانس "Herzliya" دربارهٔ تراز امنیت ملی اسرائیل ارائه شد، ۴٫۱ میلیون فلسطینی وجود دارد. طبق آمار فلسطینی‌ها بیش از ۲/۱ میلیون فلسطینی دیگر در نوار غزه هستند.
ساحل غربی، ممکن است به یکی از موارد زیر گفته شود:
بیس فسفونات (Bisphosphonates) نام دسته‌ای از داروها است که به آن‌ها دی فسفونات هم میگویند.
بیس فسفونات‌ها مانع از دست دادن توده استخوانی بدن می‌شود و بیشتر در استئوپروز یا پوکی استخوان بکار برده می‌شود.
اثر بیس فسفونات‌ها به صورت مهار کردن فعالیت دسته‌ای از سلول‌ها به نام استئوکلاست است که در درون استخوان‌ها قرار دارشته و وظیفه آن‌ها جذب مواد معدنی استخوان است. آلندرونیت و Etidronic acid نوعی بیس فسفونات هستند.
مصرف بیس فسفونات‌ها می‌تواند احتمال شکستگی مرضی در مبتلایان به پوکی استخوان را کاهش دهد.
توپولف تو-۹۵ (به روسی:Туполев Ту–۹۵ با نام ناتو: Bear خرس) یک بمب‌افکن استراتژیک دوربرد است که در شوروی پیشین طراحی و تولید گردیده است. این هواپیما مجهز به ۴ موتور توربوپراپ کوزنتسوف ان‌کی-۱۲ می‌باشد.
بمب افکن Bear یا همان «خرس» از جهاتی به دلیل استفاده از بال‌های به عقب برگشته و موتورهای جت انقلابی در ساخت بمب افکن‌های روسی به شمار می‌آمدند و از جهت دیگر به دلیل تقلید دوباره از نمونه‌های آمریکایی نقطه ضعفی برای صنعت هواپیماسازی محسوب می‌شدند. توپولف Tu-95 در سال‌های ۱۹۵۱ و ۱۹۵۲ طراحی و ساخته شد و به سال ۱۹۵۵ نخستین پرواز خود را انجام داد. بدنه Tu-95 از بسیاری جهات به همان B-29 قدیمی آمریکایی شباهت دارد، استفاده از سطح مقطع دایره‌ای شکل برای بدنه و موارد دیگر همه و همه اشاره به تقلید روس‌ها از آمریکایی‌ها دارد. قسمت دم هواپیما مقداری بالا کشیده شده است و برخلاف B-29 که مسلسل چی‌های آن درست در پشت بال‌ها قرار داشتند، در Tu-95 محفظه‌های نگهداری مسلسل چی‌ها و توپ‌های اینبار روسی آنان به قسمت عقب هواپیما و زیر دم منتقل شده است. دماغه این هواپیما به شکلی ورم کرده طراحی شده تا بتواند مقرهای ناوبری را در خود جای دهد. درست در پشت این دماغه کابین پرواز قرار گرفته است. این کابین پرواز از نظر داشتن دو کنترل برای خلبان و کمک خلبان بسیار به کابین‌های امروز شباهت دارد، جز این که ظاهراً بسیار تنگ و دارای دید کم و البته کمی قدیمی است.
سامری‌ها‏ ( "شومرُنیم"، ) اقلیتی قومی-دینی از مردم شام هستند که ریشه‌شان به ساکنان کهن سامی این منطقه می‌رسد. از لحاظ مذهبی سامریان پیروان سامری گرایی یا فرقه سامری هستند، یکی از ادیان ابراهیمی که نزدیکی زیادی با یهودیت دارد و برپایه آموزه‌های تورات سامری بنا شده، ایشان باور دارند که پیروان آیین راستین بنی اسرائیل، پیش از تبعید به بابل هستند که توسط مردمی که در سرزمین اسرائیل مانده‌اند محفوظ مانده است، از این رو با یهودیت مخالف اند و آن را شبیه دین خود اما تحریف شده و آورده بازگشتگان از تبعید می‌دانند.
از لحاظ نسب ادعا می‌شود که سامری‌ها شاخه‌ای از عبرانیهای کهن ساکن شام قدیم و از قبیله‌های افراییم و مناسه (دو پسر یوسف پسر یعقوب) و همچنین شاخه‌ای از قبیله کاهن لاوی هستند ، که ارتباطشان با سامریه به آغاز ورودشان به سرزمین کنعان می‌رسد، در عین حال بعضی حدس می‌زنند که این ارتباط از شروع تبعید به بابل تا پادشاهی بابا ربا در سامریه بوده‌است، در هر صورت خود سامری‌ها نامشان را نه از نام سرزمین سامریه که از لغت عبری شامریم שַמֶרִים به معنای نگهدارنده می‌دانند.David Noel Freedman, "The Anchor Bible Dictionary", 5:941 (New York: Doubleday, 1996, c1992).
در تلمود، یکی از متون یهودی که تاریخش به دوران تأسیس معبد دوم سلیمان می‌رسد، نسب سامریان مورد مناقشه‌است، در آن کتاب از سامریان با عنوان כותים کوثیم یاد شده‌است، که به شهر باستانی کوثا اشاره دارد، که از لحاظ جغرافیایی امروز جزئی از کشور عراق است "Cutheans were a very early race, widely extended and powerful. That from تاریخ آشور they extended to هند, جمهوری خلق چین, Arabia Petraea and Abyssinia," Journal of Sacred Literature and Biblical Record By Henry Burgess - Kessinger Publishing, May 1, 2003 - p.481 . در هر حال در کتاب مقدس کوثا تنها یکی از چندین شهری است که مردم از آنها به سامریه آمده‌اند، علی رقم این در ادامه باز از سامری‌های با عنوان کوثایی یاد شده‌است Yitzakh Magen,'The Dating of the First Phase of the Samaritan Temple on Mt Gerizim in Light of Archaeological Evidence,' in Oded Lipschitz, Gary N. Knoppers, Rainer Albertz (eds.) "Judah and the Judeans in the Fourth Century B.C.E. ," Eisenbrauns, 2007 pp.157ff.p.177 n.13.، با اضافه شدن این ادعا که مردان کوثا نرگال را به عنوان خدای خود برگزیده اند(2 Kings, 17:30). "According to the rabbins, his emblem was a cock".Clarke's Commentary on the Bible - 2 Kings 17:30. برریس‌های ژنتیکی جدید تصدیق می‌کند که سامریان و یهودیان همانگونه که در تلمود آمده ریشه‌هایی مشترک دارند., Hum Mutat 24:248–260, 2004.
از لحاظ تاریخی سامریان جمعیت عمده‌ای داشته‌اند - بیش از یک میلیون در اواخر دوران رومیها اما به تدریج در قرون بعدی به چند ده هزار نفر کاهش یافته‌اند - کاهش جمعیت بدین شکل نتیجه چندین حادثه تاریخی که از جمله مهمترینشان، سرکوب خونین سومین خیزش سامری‌ها توسط امپراطوری بیزانس و اسلام آوردن جمعیت‌های عمده‌ای از آنها در اوایل دوره اسلامی فلسطین است M. Levy-Rubin, "New evidence relating to the process of Islamization in Palestine in the Early Muslim Period - The Case of Samaria", in: "Journal of the Economic and Social History of the Orient", 43 (3), p. 257-276, 2000, SpringerFattal, A.(1958) "Le statut légal des non-Musulman en pays d'Islam", Beyrouth: Imprimerie Catholique, p. 72-73.http://www.thesamaritanupdate.com/. بر اساس سرشماری خودشان در تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۱۲ تنها ۷۵۱ سامری موجودند که در تنها در دو نقطه یعنی قریه لوزه در کرانه باختری رود اردن و شهر خولون در اسرائیل زندگی می‌کنند. همچنین ۸ خانواده سامری نیز در شهر غزه موجودند.Friedman, Matti (2007-03-18). "Israeli sings for her estranged people". Associated Press. Yahoo! News. pp. (Sun March 18, 2007, 2:45 PM ET). Archived from the original on 2007-03-26. "Today there are precisely 705 Samaritans, according to the sect's own tally. Half live near the West Bank city of Nablus on Mt. Gerizim [...]. The other half live in a compound in the Israeli city of Holon, near Tel Aviv." پیروانی با گذشته‌های مختلف نیز در خارج از اسرائیل به فرقه سامری پیوسته‌اند، به خصوص در ایالات متحده.
با زنده شدن دوباره تکلم به عبری توسط یهودیان در اسرائیل و همچنین گسترش آن و رسمی شدنش پس از پدید آمدن اسرائیل، بسیاری از سامریان در اسرائیل امروزه از زبان عبری استفاده می‌کنند. زبان مادری اکثر سامری‌ها در دوران جدید عربی بوده‌است، همچنانکه برای آنهایی که در کرانه باختری رود اردن زندگی می‌کنند هست. سامری عبری، سامری آرامی و سامری عربی به عنوان زبان ادبی مورد استفاده‌اند که توسط الفبای سامری و همچنین گونه‌های مختلف الفبای کهن عبری نوشته می‌شود که با الفبای عبری مورد استفاده یهودیان که خط مربعی نامیده می‌شود و از الفبای آرامی برگرفته شده متفاوت است. عبری و پس از آن آرامی زبان‌هایی بوده‌اند که توسط سامریان و یهودی‌ها در زمان تبعیدشان توسط رومی‌ها در یهودیه استفاده می‌شده."The Samaritans' Passover sacrifice", "Ynetnews", May 2, 2007
گرگ و میش: سپیده‌دم - قسمت دوم فیلمی محصول سال ۲۰۱۲ ، به کارگردانی بیل کاندون و قسمت پایانی مجموعهٔ گرگ و میش است.
در این فیلم کریستن استوارت، رابرت پتینسون و تیلور لاتنر در نقش‌های پیشین خود بازی می‌کنند و همچنین مک‌کنزی فوی نقش رنزمه کالن را ایفا می‌کند.
دانشگاه فناوری میشیگان یکی از مراکز آموزشی معتبر ایالات متحده آمریکا در زمینه فنی مهندسی بوده و در شمال ایالت میشیگان و شهر هوتون واقع است.