moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
راذان از حومه تیسفون تا رود بزرگ جوروان (نهروان) گسترده بوده‌است. شهرستان راذان را با قسمت شمال و خاور استان واسط (کوت) در تقسیمات کنونی عراق منطبق دانسته‌اند.
راذان در قدیم روستاهای بسیاری داشته و از دو قسمت راذان بالا و راذان پائین تشکیل شده‌بود.
رازان در زمان ساسانیان از توابع شهر به‌اردشیر بود و راذان بالا و راذان پائین دو تسوگ (شهرستان) در استان شادپیروز بودند. منابع گاه راذان را یک شهرستان و گاه دو شهرستان راذان بالا و پائین دانسته‌اند.
شهر به‌اردشیر یکی از هفت شهری بود که تیسفون را تشکیل می‌دادند.
آبادی مهم دیگر در جنوب به‌اردشیر زَریران نام داشت که بر سر راه کاروان‌رو مکه واقع بود.
دو تسوگ راذن بر روی هم ۱۶ روستا و ۳۶۲ خرمنگاه داشته‌اند و خراج آن‌ها ۴۸۰۰ کر گندم و ۴۸۰۰ کر جو و ۱۲۰ هزار درهم نقد بوده‌است.المسالک و الممالک، صص۱۲ و ۲۳۸.
در زمان اسلامی راذان را بر کرانهٔ رود نهروان، دارای محصولات نیکو و حقوق دیوانی آن را پنج تومان گفته‌اند. (نزهةالقلوب، مقالهٔ ۳، ص۴۱).
ابوعبدالله محمد بن حسن راذانی (درگذشتهٔ ۴۸۰ ق.) از پارسایان راذان بوده‌است.
شکیلا محسنی صداقت (زاده ١٣ اردیبهشت ١٣۴١) که با نام هنری شکیلا شناخته می شود، /فرزند حمیرا خواننده خواننده و ترانه‌سرای ایرانی است که در سن دیگو، کالیفرنیا زندگی می‌کند.خواننده ایرانی آمریکایی بازبینی ۱۸ فروردین ۱۳۹۹ او به زبان‌های فارسی، انگلیسی، هندی و اسپانیایی ، کردی و لری برنامه های هنری اجرا کرده است. وی در سال ۲۰۰۶ جایزهٔ آکادمی موسیقی فارسی و یک جایزهٔ جهانی موسیقی را دریافت کرد.دانلود-آهنگ-از-شکیلا بازبینی ۱۸ فروردین ۱۳۹۹سنتی ایرانی- برنده جوایز آکادمی موسیقی فارسی بازبینی فروردین ۱۳۹۹Global Music Award Winner بازبینی فروردین ۱۳۹۹ شکیلا تاکنون بیش از بیست آلبوم به زبان فارسی و همچنین آلبوم‌های بی‌شماری به زبان انگلیسی منتشر کرده است. او در درجهٔ نخست در مورد معنویت، عشق، صلح و بیداری می‌خواند. متن ترانه‌های وی از مولوی و دیگر شاعران اصلی الهام گرفته اند.زندگی‌نامه شکیلا در سایت آفتاب بازبینی فروردین ۱۳۹۹ او همچنین عضو رسمی رأی‌گیری در جوایز گرمی است.شکیلا عضو اصلی جایزه گرمی است بازبینی فروردین ۱۳۹۹
شکیلا در ۱۳ اردیبهشت ۱۳۴۱ در تهران زاده شد. در نه سالگی با اجرا در یک برنامهٔ تلویزیونی ایران کار هنری خود را آغاز کرد. بعدها به سن دیگو نقل مکان کرد و در کالج پالومار موسیقی تحصیل کرد. شکیلا اولین آلبوم خود را با عنوان کمی با من مدارا کن در سال ۱۳۷۰ منتشر کرد.Became a professional singer in 1990, by releasing her first album "Kami Ba Man Modara Kon" بازبینی ۱۸ فروردین ۱۳۹۹ آلبوم دوم او (گریه در رگبار) در سال ۱۳۷۱ منتشر شد.Geryeh Dar Ragbar Traditional بازبینی ۱۸ فروردین ۱۳۹۹ در سال ۱۳۷۲ سومین آلبوم خود با نام غیبت نور را منتشر کرد.Shakila's discography at Allmusic.com بازبینی ۱۸ فروردین ۱۳۹۹
از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۸، شکیلا در لس آنجلس پس از بستن قرارداد با کمپانی کلتکس رکوردز بیش از هشت آلبوم را با آنها منتشر کرد. شکیلا در سال ۲۰۱۳ شکیلا اینترتینمنتز را تأسیس کرد. وی بیش از ده تک‌آهنگ را در کمپانی ضبط خود منتشر کرده است. شکیلا آلبوم گنج نهان را در سال ۱۳۹۴ منتشر کرد که در نمودارهای مختلف بیلبورد به جایگاه شمارهٔ یک رسید. آلبوم دیگر او با نام شهر عشق نیز در سال ۱۳۹۴ منتشر شد. شهر عشق بیش از چهل و سه هفته را در موقعیت‌های شمارهٔ یک در چندین نمودار در بیلبورد داشت. شکیلا در سال ۲۰۱۶ آلبوم Splashing Tears را منتشر کرد که چند هفته نیز در جدول اوج در شمارهٔ یک در نمودار بیلبورد ماند.Persian Billboard #1 Artist SHAKILA sings about ocean’s mass extinction بازبینی ۱۸ فروردین ۱۳۹۹ شکیلا در سال ۲۰۰۶ جایزهٔ آکادمی موسیقی فارسی و در سال ۲۰۱۵ جایزهٔ جهانی موسیقی را دریافت کرده است. او دو بار در جوایز رسانهٔ هالیوود و در جوایز رسانه‌ای نامزد شده است.Shakila has received two Hollywood Music in Media Awards nominations بازبینی ۱۸ فروردین ۱۳۹۹
سیج برپایه اسطوره‌های مزدیسنا نام دیوی است. در بندهش دربارهٔ او آمده‌است: «سیج آن دروج‌است که نابودی آورد.»
سیج در فارسی معنای خطر و نابودی، زوال و مایه هلاکت می‌دهد. این نام در پارسی میانه sēj آمده‌است و معنای "خطر" و "گرفتاری" می‌دهد.
مانیومنت ولی یا دره یادبود که در واقع یک تختال است یک درهٔ مشهور در مرز ایالت یوتا و آریزونا در آمریکا است.
این مکان متعلق به سرخ‌پوستان قبیلهٔ ناواهو است و به زبان محلی سرخ‌پوستی «Tse' Nii' Ndzisgaii» (به معنای «وادی صخره‌ها») نامیده می‌شود.
این منطقه ۳۷۱٫۰۸ کیلومتر مربع مساحت داشته و حاوی بیش از ۱۰۰ خرابهٔ آناسازی با قدمت بیش از ۷۰۰ سال می‌باشد.
به‌دلیل چشم اندازهای منحصربه‌فرد آن، این مکان در فیلم‌های بسیاری به نمایش در آمده‌است.
مانیومنت ولی لوکیشن بسیاری از فیلم های جان فورد کارگردان بزرگ هالیوود بود،در واقع جان فورد بسیار دلبسته به این مکان بود.
به‌طور نمونه سکانسهای آغازین فیلم ماموریت غیرممکن ۲ (Mission Impossible II) نقش تام کروز را در حال صخره نوردی در این مکان نشان می‌دهد. و نیز نقش تام هنکس در فیلم فارست گامپ دوی ماراتن خود را در این مکان پایان می‌دهد.در تک‌آهنگ "من محو می‌شوم" از گروه متالیکا، و تک‌آهنگ "نبوت" از گروه سول‌فلای نیز از این مکان استفاده شده‌است.
در سریال دنیای غرب نیز (Westworld) لوکیشن اصلی در قسمت های وسترن این سریال همین مکان است.
نوبه‌نو برپایه اسطوره‌های مزدیسنا نام دیوی است. در بندهش آمده‌است که: «نوبه‌نو دیو آن‌است که نوبه‌نو از گناهی که آفریدگان کنند بر ایشان جهد.»
اَکه‌تَش برپایه اسطوره‌های مزدیسنا نام دیوی است. در بندهش دربارهٔ او آمده‌است که:«اکه‌تش دیو دروج انکار است که آفریدگان را از چیز نیکو منکر کند...». نام او دو بار در وندیداد آمده‌است.مهرداد بهار، پژوهشی در اساطیر ایران، چاپ پنجم، پاییز ۱۳۸۴، نشر آگه
این دیو که بدان دیو ِدروج یا اگه تش هم می گویند، ترسناک‌ترین دیوی است که انسان را گرفتار قهر خویش می‌سازد و تباه‌کننده زندگی و جهان است و در پرتو فروهر نیکان است که دروج شکست می یابد. در روایت‌ها آمده است که خواندن کلام مقدس، بیش از هر چیز دروغ را می راند.اساطیر ایران، جان راسل هینز، ترجمه: محمدحسین باجلان، چاپ دوم، ۱۳۸۵، انتشارات اساطیر، صفحه: ۱۵۹
این نام در پارسی میانه akataš و در اوستایی هم -akataš آمده‌است و معنای "آفرینندهٔ بدی" می‌دهد.
اودَگ برپایه اسطوره‌های مزدیسنا نام دیوی است. در بندهش درباره او آمده‌است که:«اودگ‌دیو آن است که مردم [چون] بر مستراح نشینند، یا چون خورش‌خورند، به مینوئی بدیشان فغان‌زند که هرزه‌گوی و فریادزن!که هرزه‌گویان خورید و هرزه‌گویان رینید و هرزه‌گویان میزید که تا بدان بهشت نرسید.»مهرداد بهار، پژوهشی در اساطیر ایران، چاپ پنجم، پاییز ۱۳۸۴، نشر آگه
همچنین اودگ، ماده دیوی است که کماریگان را هستی داد و همو بود که جم را به لذت جویی واداشت و مردم را به ژاژخایی و سخن گفتن در جایی که نباید سخن گفت، وامی دارد.اساطیر ایران، جان راسل هینلز، ترجمه: محمدحسین باجلان فرخي، چاپ دوم، ۱۳۸۵، انتشارات اساطیر، صفحه: 162
این نام در پارسی میانه ūdag آمده‌است. نام این دیو در اوستای دردست دیده‌نمی‌شود.
فردیناند ماکسیمیلیان یوزف ( و ، زادهٔ ۶ ژوئیه ۱۸۳۲ – درگذشتهٔ ۱۹ ژوئن ۱۸۶۷) آرشیدوک اتریشی و تنها حکمران امپراتوری دوم مکزیک بود. دوران امپراتوری او از ۱۰ آوریل ۱۸۶۴ تا اعدام او در ۱۹ ژوئن ۱۸۶۷ دوام داشت. ماکسیمیلیان که برادر کوچک فرانتس یوزف بود کارنامهٔ درخشانی در مقام فرمانده کل نیروی دریایی ارتش سلطنتی اتریش داشت.
فرانسه، همراه با اسپانیا و بریتانیای کبیر، در زمستان ۱۸۶۱ به مکزیک حمله کرد تا دولت مکزیک را وادار به بازپرداخت بدهی‌هایش به این سه قدرت کند زیرا مکزیک مدتی قبل اعلام کرده بود که بازپرداخت بدهی‌هایش را تعلیق کرده‌است. اسپانیا و بریتانیا یک سال بعد در پی مذاکرات قراردادی با دولت مکزیک و پی‌بردن به نیت اصلی فرانسه جهت تلاش برای تصرف و حکمرانی بر مکزیک، از این کشور عقب‌نشینی کردند. امپراتور ناپلئون سوم در تلاش برای مشروعیت دادن به مداخلهٔ فرانسه در مکزیک، از ماکسیمیلیان دعوت کرد تا یک سلطنت جدید و طرفدار فرانسه در مکزیک تأسیس کند. این پیشنهاد پیش از این بارها از سوی سلطنت‌طلبان مکزیک مطرح شده بود. در نهایت، ماکسیمیلیان با قول پشتیبانی نیروهای نظامی فرانسه و بنا به دعوت رسمی گروهی از اعضای حزب محافظه‌کار مکزیک که سلطنت‌طلب و مخالف با حزب لیبرال به ریاست‌جمهوری بنیتو خوارس بودند، پادشاهی مکزیک را در ۱۰ آوریل ۱۸۶۴ پذیرفت. چندین قدرت اروپایی از جمله روسیه، اتریش و پروس، این امپراتوری جدید مکزیک را به رسمیت شناختند. اما ایالات متحده آمریکا همچنان خوارس را به عنوان رئیس‌جمهور قانونی مکزیک به رسمیت می‌شناخت و تهاجم فرانسه را نقض دکترین مونرو تلقی می‌کرد ولی تداوم جنگ داخلی آمریکا، مانع از مداخله آن در موضوع بود. ماکسیمیلیان و متحدان فرانسوی‌اش هرگز جمهوری مکزیک را به‌طور کامل شکست ندادند؛ نیروهای جمهوری‌خواه به رهبری خوارس در دوران حکمرانی ماکسیمیلیان کماکان فعالیت داشتند. با پایان جنگ داخلی آمریکا در سال ۱۸۶۵، ایالات متحده شروع به پشتیبانی و تأمین کمک به نیروهای خوارس کرد. سربازان فرانسوی در سال ۱۸۶۶ شروع به عقب‌نشینی از مکزیک کردند که یکی از آن دلایل آن آغاز جنگ اتریش و پروس بود. امپراتوری مکزیک بدون کمک و پشتیبانی فرانسه فروپاشید، ماکسیمیلیان دستگیر شد و در سال ۱۸۶۷ توسط دولت جمهوری اعدام گردید. جسد وی بعداً به اتریش منتقل و در گورابه سلطنتی وین دفن شد.
آرزو زن سلم است. فریدون پادشاه پیشدادی ایران که سه پسر داشت، سه دختر سرو شاه یمن را برای پسرانش به زنی گرفت. از میان این سه دختر آرزو که بزرگ‌تر بود زن سلم اولین پسر فریدون شد.
آرزو یکی از دختران شاه یمن است، فریدون پس از نشستن بر تخت پادشاهی زمان طولانی بدون منازعه بر هفت کشور یا اقلیم فرمان میراند. اوایل سلطنت متحد فریدون سرو شاه یمن است گاهی نیز به عنوان وزیر فریدون از او یاد می‌گردد ولی زمانیکه خواست برای سه فرزندش همسران مناسب برگزیند جندل را به اکتشاف و تجسس به میان هفت قوم یا کشور فرستاد. جندل گزینه مناسب را سه دختر سرو شاه یمن دانست:
چرکِسک (به روسی: Черке́сск) شهری است در جنوب روسیه.
این شهر مرکز جمهوری قره‌چای و چرکس است و ۱۱۶٬۲۴۴ نفر جمعیت دارد. (سال ۲۰۰۰).
چرکسک در سال ۱۸۰۴ بنیاد شد. نام آن در آغاز باتالپاشینسکایا بود.
این شهر در شمال جمهوری و در کنار رود کوبان واقع شده.
نام این شهر طی سال‌ها چندین بار به‌شرح زیر عوض شده‌است:
رویین نام یکی از پسران پیران است که در جنگ دوازده رخ به دست بیژن کشته شد. رویین سفیر و حامل آخرین پیام پیران به گودرز میان اردوگاه طرفین از کوه کنابد به کوه زیبد بود، او وقتی به اردگاه سپاه ایران رسید مورد استقبال گودرز قرار گرفت یک هفته مهمان بود تا پاسخ را گرفته نزد پدر ببرد:
ششمین نبرد تن به تن در جنگ دوازده‌رخ پیکار میان رویین با بیژن حادث شد. هر دو سوار بر اسب کمان‌ها آماده چپ و راست میدان گرد هم گشتند یکدیگر را آماج هدف تیر قرار دادند امّا کاری از پیش نرفت. بیژن دست به عمود برده و فرصت یافت ضربه‌ای بسر رویین کوبید که از زیر کلاه‌خئود خون و مغزش فرو ریخت و از پدر کمک خواست و در دم جان داد. طبق گزارش رویین جوان و سر تا پا جوشن آهنین داشت. آنگاه پیژن چون اهریمنان پیاده شد بر کمند پیچید بر زین کشید پشت اسب ببست و بالای تپهٔ نشان آمد فریاد پیروز باد شاه پیروزگر (کیخسرو) سر داد:
سابرینا (Sabrina) فیلمی از بیلی وایلدر با بازی هامفری بوگارت و آدری هپبورن محصول سال ۱۹۵۴ است.
خاندان لارابی سرمایه داران بزرگ لانگ آیلند توجه چندانی به سابرینا، دختر راننده خانوادهٔ لارابی ندارند؛ ولی سابرینای رؤیاپرور و نازنین، پنهانی دل در گرو عشق دیوید، پسر کوچکتر خانوادهٔ لارابی دارد.
پدر سابرینا برای آنکه سابرینا را از بند این عشق دست نیافتنی برهاند، وی را برای فراگیری هنر آشپزی به آموزشکده‌ای در پاریس می‌فرستد. ماندن در پاریس دیری نمی‌پاید و سابرینا پس از دو سال پخته‌تر و باوقارتر به خانه بازمی‌گردد.
بازگشت سابرینا به خانهٔ لارابی این بار همراه با عشق دیوید به سابرینا در روز نامزدی دیوید با دختر یکی از بازرگانان نیشکر می‌شود. لاینس برادر بزرگ‌تر دیوید که برای پیشبرد پروژه‌های اقتصادی خود به ازدواج دیوید با دختر بازرگان نیازمند است.
پس برای دست به سر کردن سابرینا دست به کار می‌شود، و روش‌های گوناگون را برای دور کردن سابرینا از دیوید بکار می‌بندد؛ ولی در این میان پی می‌برد که خود ناخواسته گرفتار عشق سابرینا شده‌است.
نسخه جدیدی از "سابرینا" در سال ۱۹۹۵ به کارگردانی سیدنی پولاک ساخته شده‌است.
لَهّاک یکی از شخصیت‌های داستانی در شاهنامه فردوسی، مهم‌ترین کتاب حماسه در زبان فارسی است. او از برادران پیران است که در جنگ دوازده رخ پس از کشته شدن پیران به همراه برادر دیگر خود فرشیدورد گریخت. گستهم پسر گژدهم آن دو را تعقیب کرد و کشت.
آخرین نبرد دوازده‌رخ، به عبارتی یازدهمین نبرد تن به تن میان گودرز و پیران که هر دو سپهسالار بودند حادث شد و در این پیکار پیران فرمانده سپاه توران به قتل رسید و لشکریان توران بی‌پناه و بی‌صاحب شدند. چون دیدبان از کوه کنابد عَلَم پیران را سرنگون دید به اردوگاه آمد پایان کار پیران و شکست لشکر را اعلام نمود. لهاک و فرشیدورد به محل پیکار شتافتند و با چشمان خود جسد پیران همراه ده دلاور دیگر را مشاهده کردند.
پیش از نبرد پیران عهد کرده بود که هر کدام از طرفین در این مبارزه پیروز شدند با افراد لشکر کاری نداشته باشند و آنها را در انتخاب مسیر آزاد بگذارند، ولی اینک او به قتل رسیده بود و گودرز هم قولی به پیران راجع به این موضوع نداده بود. لهاک و فرشیدورد اندرز پیران را به یاد آورند که گفته بود: اگر من کشته گشتم سپاه توران از گودرز امان خواهند خواست ولی شما دو تن از راه بیابان فرار کنید و جان خویش را نجات دهید تا نسل ویسه نابود نگردد:
گُستَهم نام چند تن از پهلوانان ایرانی است، که یکی بنام گستهم پسر گژدهم همچنین از فردی به همین نام گستهم دایی خسرو پرویز که در برخی منابع تاریخی به نام ویستهم شناخته می‌شود. و دیگری که این نوشتار در مورد اوست گستهم پسر نوذر است. این نام در اوستا به صورت ویستؤرو آمده است.
اولین بار گستهم پسر نوذر شاه زمانی‌که نوذر مطمئن هست که در جنگ پیش‌رو با افراسیاب پورپشنگ شکست خواهد خورد و خود و تمام ایرانیان هلاک خواهند گشت نام برده شده است. به همین خاطر برای اینکه از نژاد کیان بر عرصهٔ خاک باقی بماند دو فرزند خویش یعنی طوس و گستهم را شبانه از محاصره لشکر توران رهانیدهتورانیان با سپاهی عظیم پشت حصار دهستان پایتخت ایران اردو زده بودند. نوذر و ایرانیان در محاصره شدید قرار داشتند از قارن‌کاوگان شاه ری متحد نوذر برای دفع محاصره نیز کاری بر نیامد به سوی پارس روانه کرد. وداع نوذر در شب آخر با فرزندان خویش چنین است:
در داستان دوازده رخ شاهنامه از گستهم یاد می‌شود که دوشادوش بیژن و گرازه و هجیر به قلب سپاه توران که پیران پهلوان توران فرمانده سپاه تورانیان آنجا است حمله ور می‌شود:
مهراب در شاهنامه از شاهان هندوستان شاهنامه از زبان رستم : همان مادرم دخت مهراب بود بدو کشور هند شاداب بود و جد مادری رستم است. او از نوادگان ضحاک بود. رودابه دختر او از سیندخت، همسر زال شد و رستم از او زاده شد.
مهراب نام و واژه‌ای است پارسی که ریشه در کیش مهر دارد. این نام از دو کلمه مهر + اب تشکیل گردیده‌است که به معنی جایی برای برآمدن خورشید است.
درآیین مهرپرستی مهراب جایی است که در آن مراسم دینی برگزار می‌گردید. در دوران اسلامی مهراب به‌شکل محراب نوشته و به بخشی از مسجد که در آن نماز می‌گذارند گفته می‌شود.
زال به فرمان منوچهر از نوجوانی به حکمرانی زابل برگزیده شد و روزی با گردان خویش در تفرّج و شکار به مرزهای کابل رسید و در حاشیهٔ رودی بنام رودبار نزدیک کاخ مهراب خیمه زد و با شاه کابل ملاقاتی داشت. در اثنای دیدارها و رفت‌وآمدها زال پی برد او دختری بنام رودابه در خانه دارد. سر انجام زال و رودابه عاشق یکدیگر شده و ازدواج نمودند. مهراب عاقبت از جریان رابطه مخفیانهٔ رودابه و زال خبر یافت و خشمگین گشت:
گُرازه یکی از پهلوانان دربار کیکاووس و کی‌خسرو است. او در جنگ دوازده رخ سیامک را در نبرد تن به تن کشت.
گرازه یعنی به نیرو و دلیری گراز.
سهراب زمانی‌که از پدرش رستم جدا گشت در زادگاه مادریش توران رشد نمود و اینک بجنگ کیکاووس آمده اما می‌خواهد از هجیر که گرفتار اوست و از بالای تپه‌ای اردوگاه ایرانیان را می‌نگرند نشانی از پدر یابد اما هجیر عمداً سهراب را گمراه می‌نماید و رستم را معرفی نمی‌نمایدگرازه از فرزندان گیو بوده است البته نه همان گیو معروف شاهنامه.
در میان پرس‌و‌جوهایی که سهراب از هجیر برای پیدا کردن پدرش می‌کند او نشان گرازه را هم بیان می‌کند. خیمه‌گاه گرازه زرد یا سرخ است و پرچمش سفید است و شامل یک گراز که بالای آن ماه قرار دارد.
قضیه لاگرانژ در نظریه گروه‌ها از جمله قضایای مهم است. این قضیه بیان می‌کند که مرتبه هر زیرگروه از یک گروه متناهی، مرتبه آن گروه را عاد می‌کند.
این قضیه به افتخار ژوزف لویی لاگرانژ نام‌گذاری شده‌است. توجه داشته باشید که قضیه‌ای با همین نام در نظریه اعداد در مورد همنهشتی‌های جبری وجود دارد که نباید آن را با این قضیه خلط کرد.
در حقیقت لاگرانژ این قضیه را اثبات نکرده‌است و تنها حالتی خاص از آن را کشف کرده‌است. لاگرانژ هنگامی که روی چندجمله‌ای‌ها کار می‌کرد، دریافت که اگر متغیرهای یک چندجمله‌ای n متغیره را به !n حالت ممکن جایگشت دهیم، تعداد چندجمله‌ای‌های متمایز تولید شده حاصل از جایگشت‌ها !n را عاد می‌کند. به عنوان مثال در چندجمله‌ای سه متغیره x+y-z تعداد کل حالات جایگشت متغیرها برابر !۳=۶ است که از این تعداد تنها سه حالت یعنی x+y-z,x+z-y،y+z-x حالات متمایز هستند و دقت کنید که ۳ عدد ۶ را عاد می‌کند.
بنابراین لاگرانژ قضیه را برای گروه‌های متقارن به اثبات رسانید، اما با پیشرفت جبرمجرد و نظریه گروه‌ها این نتیجه به گروه‌های متناهی تعمیم داده شد.
می‌دانیم که اگر "G" یک گروه باشد و "H" زیرگروهی از "G" در این صورت "G" را می‌توان به مجموعه همه هم مجموعه‌های راست متمایز "H" در "G" افراز نمود. بعلاوه چون "G" متناهی است پس هم مجموعه‌های متمایز "H" در "G" نیز متناهی است که این تعداد برابر است با اندیس "H" در G(اندیس H در G تعداد هم مجموعه‌های متمایز H در G هستند) که آن را با [G:H] نشان می‌دهیم.
از طرفی توجه می‌کنیم بنابر خواص هم مجموعه‌های H در G، می‌دانیم برای هر g∈G، داریم |H|=|Hg|. یعنی تعداد عناصر تمام هم مجموعه‌های H در G برابر تعداد اعضای H است.
بنابر آنچه گفته شد نتیجه می‌شود مجموعه G را می‌توان به [G:H] زیرمجموعه که هر یک |H| عضو دارند افراز کرد. پس:
ولذا مرتبه H یعنی |H| مرتبه G یعنی |G| را عاد می‌کند و برهان کامل می‌شود.
بنابر آنچه گفته شد، ممکن است این سؤال به ذهن خطور کند که آیا عکس قضیه لاگرانژ نیز برقرار است. یعنی اگر G گروهی متناهی باشد، آیا G به ازای هر مقسوم علیه مرتبه خود چون n زیرگروهی از مرتبه n دارد؟
پاسخ این پرسش در حالت کلی برای گروه G منفی است. برای رد این مطلب می‌توان گروه متناوب از مرتبه ۱۲ یعنی A را به عنوان مثال نقض در نظر گرفت. با وجود این که ۶ یک مقسوم علیه ۱۲ است ولی این گروه هیچ زیرگروهی از مرتبه ۶ ندارد.
در حقیقت برای برقراری عکس قضیه لاگرانژ به شرایط اضافی نیازمندیم. به عنوان نمونه اگر G گروهی آبلی متناهی باشد در این صورت عکس قضیه لاگرانژ در مورد G صدق می‌کند یعنی اگر G گروهی آبلی و متناهی باشد و n یک مقسوم علیه مرتبه G باشد، G دارای زیرگروهی از مرتبه n است.
همچنین قضایای سیلو و قضیه کوشی برای گروه‌های آبلی متناهی به بررسی این گروه‌های خاص می‌پردازند.
از قضیه لاگرانژ می‌توان نتیجه گرفت اگر G گروهی متناهی از مرتبه n باشد و x∈G آنگاه xn=e.
سوالبار یا سوالبارد (به نروژی: "Svalbard") به معنای کرانه سرما مجمع الجزایری در منطقه شمالگان واقع در اقیانوس منجمد شمالی، شمالی‌ترین منطقه تحت کنترل کشور نروژ است. در شمال سوالبار اقیانوس منجمد شمالی و در جنوب آنها دریای بارنت قرار دارد.
برای ورود به سوالبار نیازی به روادید و اجازه اقامت نیست. مدت مجاز اقامت خارجیان هم نامحدود است.
به این جزیره دامنه اینترنتی .sj اختصاص داده شده‌است، ولی عملاً از همان دامنه نروژ .no استفاده می‌گردد.
سوالبار در شمالی‌ترین نقطه اروپا و بین نروژ و قطب شمال قرار دارد. این مجمع‌الجزایر بین عرض‌های جغرافیایی ۷۴ درجه تا ۸۱ درجه شمالی و طول‌های جغرافیایی ۱۰ درجه تا ۳۵ درجه شرقی و درون حوزه مدار قطب شمال واقع شده‌اند. بزرگ‌ترین جزیره سوالبار، اسپیتس‌برگن می‌باشد که در کنار دیگر جزایر اصلی نورداستلندت و ادگئویا قرار دارد. مرکز اداری و اجرایی مجمع الجزایر، شهر لانگییربین با جمعیتی بالغ بر ۱۸۰۰ نفر می‌باشد، علاوه بر آن دیگر سازمان‌های سوالبارد که به امور اکتشاف معادن مشغول هستند، اداره معدن بارنتسبورگ روسیه و سازمان اکتشاف معادن نای آلسوند و شرکت اسویگروآ می‌باشند. مجمع‌الجزایر سوالبارد، با سازماندهی "فرمانداری سوالبارد" کنترل می‌گردد.
سوالباردر دهه ۹۰ سده نوزدهم، مقصدی برای گردشگران سرزمین‌های شمالگان گردید. در سال ۱۸۹۹ اولین فعالیت‌های معدنی توسط نروژی‌ها صورت گرفت.
با وجود این که سوالبار تحت تأثیر آب و هوای قطبی قرار دارد ولی دارای دمای بیشتری نسبت به مناطق هم عرض (جغرافیایی) خود می‌باشد. با توجه به پدیده خورشید نیمه شب، روزهای تابستانی در سوالبارد ممکن است بیشتر از ۱۰۰ دوره بیست و چهار ساعته تقویمی طول بکشند و این مزیتی برای پوشش گیاهی این جزایر است تا تاریکی‌های شب‌های قطبی را که بیشتر از ۱۰۰ دوره بیست و چهار ساعته تقویمی است، جبران کنند.
ساکنان شبه‌جزیرهٔ اسکاندیناوی، بنا بر احتمال قوی در قرن دوازدهم میلادی کاشفان سوالبارد بوده‌اند. متون کهن و باستانی اسکاندیناوی به سرزمینی با نام سوالبارث اشاره کرده‌است اما بدون تردید نخستین کاشف سوالبارد ویلم برنتز دانمارکی است، او به منظور یافتن دریای روت شمالی این کشف را حاصل نمود. در سال ۱۶۰۴ یک کشتی انگلیسی به منظور شکار شیرهای دریایی در بیورنویا پهلو گرفت.
این جزایر در خلال قرن‌های هفدهم و هجدهم میلادی به عنوان یک پایگاه شکار نهنگ به‌شمار می‌آمد ولی پس از آن به دست فراموشی سپرده شد. معادن زغال سنگ در ابتدای قرن بیستم در سوالبارد شروع به فعالیت کردند، افزون بر آن تعداد زیادی از دیگر سازمان‌ها و شرکت‌ها، به صورت همیشگی در این جزایر تأسیس شدند. قرارداد ۱۹۲۰ اسپیتس‌برگن، اسوالبارد را تحت حکومت پادشاهی نروژ قرار داد. همچنین پیمان نامه ۱۹۲۵ سوالبارد را کاملاً جزء خاک حکومت پادشاهی نروژ برشمرد. سوالبارد پس از آن تبدیل به منطقهٔ آزاد تجاری و غیرنظامی گردید. پس از آن شرکت نروژی استور نورسک و شرکت روسی آرکتیکوگال به عنوان تنها شرکت‌های اکتشاف معدن در این جزایر باقی‌ماندند.
امور علمی پژوهشی و گردشگری نیز از صنایع مهم اسوالبارد به‌شمار می‌آیند. در کنار این صنایع دانشگاه مرکزی سوالبارد و انبار جهانی دانه‌های کشاورزی سوالبارد نیز تأسیس شدند. این جزایر فاقد جاده‌های میان‌شهری هستند و خودروهای مخصوص سرزمین‌های برف‌خیز، هواپیماها و قایق‌ها، به عنوان وسائل نقلیهٔ عمومی در این جزایر محسوب می‌شوند. تنها دروازهٔ ورودی این سرزمین فرودگاه لانگیر سوالبارد (LYR) می‌باشد.
سوالبارد مجمع الجزایری است در منطقهٔ شمالگان و شمالی‌ترین قسمت خاک نروژ است. سوالبارد در شمالی‌ترین نقطهٔ اروپا و میان دریای گرینلند، قطب شمال، دریای نروژ و دریای بارنتز قرار دارد. این مجمع‌الجزایر دور افتاده میان عرض‌های جغرافیایی ۷۴ درجه تا ۸۱ درجه شمالی و طول‌های جغرافیایی ۱۰ درجه تا ۳۵ درجه شرقی و در شمال مدار قطب شمال واقع شده‌اند. مساحت کل جزایر سوالبارد ۶۱٬۰۲۲ کیلومتر مربع (۲۳، ۵۶۱ مایل مربع) می‌باشد، بزرگ‌ترین جزیرهٔ سوالبارد، اسپیتس‌برگن، بیش از نیمی از مساحت جزیره‌ها را به خود اختصاص داده‌است. جزیره‌های نورداستلندت و ادگئویا نیز از لحاظ وسعت و اهمیت پس از جزیرهٔ اسپیتسبرگن قرار دارند. به استثناء کارمندان پایگاه‌های هواشناسی در هوپن و بیر آیلند (جزیرهٔ خرس‌ها)، تمام ساکنان سوالبارد در جزیرهٔ اسپیتس‌برگن زندگی می‌کنند. پس از معاهدهٔ اسپیتس‌برگن، دولت نروژ ۲/۹۵ درصد خاک مطالبه نشدهٔ مجمع‌الجزایر سوالبارد را در اختیار داشت. مابقی خاک نیز تحت تملک استور نورسک، آرکتیکوگال و دیگر مالکان خصوصی به ترتیب ۴، ۰٫۴ و ۰٫۴ درصد قرار داشت.
سوالبارد در گوشهٔ شمال غربی صفحهٔ زمین‌ساختی اوراسیا قرار دارد. از جنوب به شرق، بستر دریا کم عمق است و ۲۰۰ تا ۳۰۰ متر (تا ۹۸۰ پا) ژرفا دارد اما این مقدار از سمت شمال تا غرب حدود ۴ کیلومتر (دو و نیم مایل) می‌باشد. سوالبارد از شمال با توده‌های یخچالی و قطب شمال، از غرب به گرینلند، از جنوب با قطعهٔ اصلی خاک نروژ و از شرق با مجمع‌الجزایر روسی نووایا زملیا و فرانز جوزف لند، همسایه‌است.
واقع شدن سوالبارد در شمال مدار قطب شمال باعث شده‌است تا این سرزمین در تابستان‌ها با پدیده خورشید نیمه شب و در زمستان‌ها نیز با پدیدهٔ شب قطبی مواجه باشد. در عرض جغرافیایی ۷۴ درجه (جنوبی‌ترین نقطهٔ سوالبارد)، پدیده خورشید نیمه شب، ۹۹ روز و پدیدهٔ شب قطبی، ۸۴ روز به طول می‌انجامد، همچنین در عرض جغرافیایی ۸۱ درجه (شمالی‌ترین نقطه سوالبارد)، پدیدهٔ خورشید نیمه‌شب، ۱۴۱ روز و پدیدهٔ شب قطبی، روز به طول می‌انجامد. در شهر لانگییربین، خورشید نیمه‌شب از ۲۰ آوریل تا ۲۳ اوت و شب قطبی از ۲۶ اکتبر تا ۱۵ فوریه، به طول می‌انجامد. در زمستان ترکیب نورهای ماه کامل (ماه شب چهارده) و بازتابش نور حاصل از برف، روشنایی مضاعفی را ایجاد می‌کند.
توده‌های یخ ۶۰ درصد، زمین‌های سنگی و صخره‌ای ۳۰ درصد و زمین‌های دارای پوشش گیاهی ۱۰ درصد خاک سوالبارد را تشکیل می‌دهند. بزرگ‌ترین یخچال طبیعی سوالبارد، آستفونا نام دارد که در جزیرهٔ نورداستلندت واقع است. اولاو وی لند و وست فونا نیز دیگر یخچال‌های طبیعی سوالبارد هستند.
سوالبارد محل زندگی انواع گونه‌های مرغ‌های دریایی، گوزن‌های شمالی، پستانداران دریایی و خرس‌های قطبی است. این سرزمین دارای فضاهای سبز طبیعی حفاظت شده و دست‌نخوردهٔ فراوانی است. ۷ پارک ملی، ۲۳ اندوختگاه طبیعی، هفتاد درصد مجمع الجزایر را به خود اختصاص داده‌است. شصت درصد مجمع جزایر سوالبارد از رودهای یخی، توده‌های یخ غلتان، یخچال‌های طبیعی، کوه‌های یخی و آب دره‌ها تشکیل شده‌است. در سوالبارد زمستان‌ها میانگین دمای هوا ۱۲ درجه زیر صفر است.
تاریخ چاپ در ایران به پنج قرن پیش از میلاد یعنی به زمان پادشاهان هخامنشی (هخامنشیان) و مهرهای سلطنتی می‌رسد که برای تأیید احکام و فرمان‌های حکومتی از آن‌ها استفاده می‌کردند. ورود واژهٔ چاپ به زبان فارسی را به اواخر قرن هفتم هجری و زمان سلطنت گیخاتوخان، پسر اباقاخان مغول (۶۹۰–۶۹۴ق) نسبت می‌دهند و آن مربوط به پول‌های کاغذی ای بوده که به آن چاو یا کا اوcao می‌گفتند. اولین دستگاه چاپ در ایران به‌شمار آورد. این دستگاه بسیار ساده بود و بر اساس پِرِس و حکاکی روی چرم استوار بود. عده‌ای نیز معتقدند واژهٔ چاپ همان چهاب یا چهابه است در زبان هندی به مفهوم مهری که با آن بر روی پارچه نقش می‌زدند. به ظن برخی، لغات «چاپ» و «چاپ خانه» از همین دوره وارد زبان فارسی شده و اصل آن از «چاو» و «چاوخانه» گرفته شده‌است. البته دهخدا لغت چاپ را از ریشه «چهاپ» یا «چهاپه» سانسکریت می‌داند.
نخستین چاپخانه در ایران به دوران صفویان بازمی‌گردد که کشیشان ارامنه در جلفای اصفهان با آن تعدادی دعا و ذکرهای مسیحی را چاپ کردند. در دوره حکومت نادرشاه افشار به گزارش دو سیاح خارجی جزوه‌هایی به لاتینی و عربی در ایران چاپ و پخش شد. اما این در دوران ولایت عهدی عباس میرزای نایب السلطنه است که صنعت چاپ در ایران به‌طور جدی آغاز و شکل می‌گیرد. زمان فتحعلیشاه قاجار. عباس میرزا به دلیل استقرار حکومتش در تبریز و نزدیکی‌اش با عثمانی و با برخی از صنایع که در آن دیار به کار گرفته می‌شد، آشنا شد؛ علاوه بر آن، او خواهان پیشرفت‌های نظامی و سیاسی بود، به ویژه برای تعلیم و آموزش سپاه شکست خورده در جنگ‌های با روس و دیگر علوم لازم، به ضرورت رفع عقب ماندگی‌های محسوس در آن زمان؛ در این میان چاپخانه‌ای لازم بود که به نشر روزنامه و کتاب‌های آگاهی دهنده به ویژه کتاب‌های علمی اختصاص یابد. این مهم سرانجام با حمایت و پی‌گیری‌های او محقق شد. بدین ترتیب، او بنای نخستین چاپخانه‌ای را گذاشت که در ایران، به زبان فارسی و با روش چاپ سربی، به نشر کتاب پرداخت.
خلیفهٔ وقت ارمنی‌های جلفای اصفهان، خاچاطور کساراتسی به همراه روحانی دیگری به نام «سیمون» به لهستان سفر کرد تا به برخی از مشکلات جامعهٔ ارمنیان آن کشور در خصوص مسائل دینی آن دیار سر و سامان دهد؛ در آنجا از چاپ کتاب آگاه گردید. چون به جلفا بازگشت درصدد برآمد چاپخانه‌ای دایر نماید. بر این اساس، یکی از روحانیان را به اروپا گسیل داشت تا در این زمینه تحقیق کند. پس از بازگشت این روحانی، بر اساس توضیحات و مشاهدات وی و بدون دسترسی به تجربهٔ کافی، استادان ارمنی جلفا با همکاری خلیفه دست به کار شدند و تمامی وسایل چاپ از قبیل ماشین چاپ، حروف، کاغذ مرکب و غیره را با دست تهیه و اقدام به ساخت آن کردند. آن‌ها پس از یک سال و پنج ماه تلاش موفق شدند اولین کتاب را در ایران چاپ کنند و این سرآغاز تاریخ چاپ در ایران بود.گوتنبرگ دوم؛ نخستین چاپخانه و کتاب در ایران. صنعت چاپ. ش ۱۵۶. دی ۱۳۷۴: ۶۸–۶۹.اولین چاپخانه ایران و فهرست چاپخانه‌های اصفهان. اصفهان: لوون میناسیان، ص۳۲. ۱۳۷۹ش.دکتر سید ابوالفضل رضوی (مروری بر تاریخچه چاپ و چاپ خانه در ایران) کتاب ماه تاریخ و جغرافیا مهر ۱۳۸۷
نخستین کتاب «زبور داوود» بود که در سال ۱۶۳۸ میلادی چاپ شد. یک سال و پنج ماه برای چاپ این کتاب وقت صرف شد. در یادداشت‌های این کتاب نوشته شده‌است:نخستین کتاب چاپ شده در ایران. راهنمای کتاب. ش ۶۳. شهریور ۱۳۴۶: ۲۹۴–۲۹۵.لغت نامه دهخدا، ماده چاپ، تاریخ چاپ در ایران
«یک سال و پنج ماه است که روز و شب بدون وقفه با کل اعضاء حوزهٔ علمیه به کار مشغولیم، برای اینکه نه از جایی دیده‌ایم و نه استادی داشته‌ایم.»
دومین کتاب به نام «هاراتس وارگ» در سال ۱۶۴۱ میلادی به چاپ رسید. کتاب مزبور شرح حال روحانیون ارمنی، تارک دنیاها و پندنامه است. این کتاب تنها در پانصد نسخه، با حروف بسیار درشت و صفحات دو ستونه، به چاپ رسانند.
کتاب «خورهر تاددر» سومین کتابی بود که در چاپخانه وانک در سال ۱۶۴۱ میلادی به چاپ رسید. در سال ۱۶۴۲ میلادی چهارمین کتاب به نام «ژاماگیرک آدنی» چاپ شد؛ که از نظر شکل ظاهری، در مقایسه با کتاب اول، دارای حروف کوچکتر و زیباتر و چاپی منظم تر و مرتب تر بود و بخش‌هایی از آداب انجام مراسم کلیسایی را شامل می‌شد.سفرنامهٔ تاورنیه، ترجمهٔ ابوتراب نوری، چ۲، ص۵۹۷ کتاب ژاماگیرک آدنی مزین به تصاویر زیبایی از حروف ارمنی به شکل پرندگان و تزیینات قوسی شکل به سبک ارمنی است که احتمال می‌رود کار میناس، نقاش اهل جلفا، باشد. در یادداشت‌های این کتاب نوشته شده‌است:
«... زیرا خاچاطور هر روز آثار چاپی را در میان ملل لاتین مشاهده می‌کرد و آرزو داشت که ارمنیان نیز از این نعمت برخوردار باشند. باید همراه ذکر نام این پدر مقدس و شاگردان پاک‌سرشت او نامهای سیمون، داویت، مگردیچ، باقداسار و بقیه را ذکر کنیم و نیز وارتاپت هوهانس را، که به کشورهای لاتین سفر کرد تا از آنها بیاموزد و به ارمنستان بازگردد این صنعت را به ارمنیان بشناساند».
چاپخانهٔ جلفای اصفهان پس از وقفه‌ای طولانی از ۱۸۷۲میلادی بار دیگر شروع به کار کرد با همت شخصی به نام مانوک هوردانانیان بار دیگر صنعت چاپ در محله جلفا (اصفهان) رونق گرفت. هوردانانیان ضمناً بنیان‌گذار مدرسه‌ای دخترانه در جلفا بود. او، که در جاوه زندگی می‌کرد، یک دستگاه کامل چاپ به زادگاهش، جلفا، فرستاد (۱۸۴۴ میلادی)، تا در کلیسای وانک از آن استفاده شود. این دستگاه چاپ به مدت ۲۸ سال بی استفاده ماند تا اینکه در ۱۸۷۲میلادی با کوشش خلیفهٔ وقت، اسقف «گریگوریس هوانسیان»، راه‌اندازی شد و کتبی خاص تعلیم زبان ارمنی منتشر کرد.
به کوشش اسقف «استپانوس مخیتاریان»، خلیفه ارمنیان آذربایجان، در سال ۱۸۸۹ میلادی یک دستگاه ماشین چاپ برای رفع نیازهای مدرسه «آرامیان» تهیه شد. این چاپخانه پس از هشت سال تحت نظارت خلیفه‌گری ارمنیان آذربایجان قرار گرفت و چاپخانه خلیفه‌گری نامیده شد. در سال ۱۹۰۳ میلادی خلیفه ارمنیان آذربایجان «یقیشه مرادیان» به باکو سفر کرد. در باکو «میرزاجان میرزابگیان»، کارخانه دار بزرگ ارمنی که در مسکو و باکو کارخانه دخانیات داشت، یک دستگاه ماشین چاپ به خلیفه اهدا کرد. این ماشین چاپ در تبریز حدود هشتاد سال از آن استفاده شد. هم‌اکنون این ماشین چاپ در موزه خلیفه‌گری آذربایجان نگهداری می‌شود.
عباس میرزا نایب السلطنه میرزا زین العابدین تبریزی را مأمور فراگیری فن چاپ و به راه انداختن چاپخانه در تبریز کرد.فرهنگ دهخدا
میرزا زین العابدین تبریزی به سال ۱۲۳۳ هجری قمری اسباب و آلات چاپ حروفی را به تبریز آورده و تحت حمایت عباس میرزا نایب السلطنه که در آن زمان حکمران آذربایجان بود مطبعه کوچکی برقرار نمود و کتاب مزبور میرزا ابواقاسم فراهانی بود که حاوی قصه‌هایی از جنگ میان دولت ایران و روسیه که در مورخ ۱۲۲۸ هجری قمری (برابر با ۱۸۱۳ میلادی) با عهدنامه گلستان به پایان رسیده بود.تاریخ هیجده ساله آذربایجان -احمد کسروی
دکتر "فهیمه باب‌الحوائج" در کتاب «"آشنایی با مبانی چاپ و نشر"» خود می‌نویسد: "عباس میرزا ولیعهد فتحعلیشاه چند تن از ایرانیان را به اروپا گسیل کرد تا صنعت چاپ را بیاموزند. سپس دستور داد که از روسیه ماشین چاپ وارد کنند. در سال ۱۸۱۶ میلادی هنرمند آذربایجانی میرزا زین العابدین تبریزی یکی از همین ماشین‌ها رابه کار گرفت. دومین مطبعه که به ایران وارد شد مطبعه سنگی است که آن نیز در تبریز دایر شده‌است. جای تعجب است که مطبعه نخستین پس از کار کردن دیگر معمول نشد و مطبعه سنگی جای آن را گرفت.فرهنگ دهخدا
شاید علت جایگزینی مطبعه سنگی به جای مطبعه سربی این باشد که افرادی مطبعه سربی و حروف آن را با نظر بدبینی نگاه می‌کردند و علامت کفر می‌دانستند یا چون حروف ما فارسی بود با حروف سربی در آن زمان نمی‌توانستیم تنوع در خطوط داشته باشیم در صورتی که در مطبعه سنگی از خوشنویسان کمک گرفته می‌شد. "علی قاضی زاده" در کتاب "تبریز شهر اولین‌ها" می‌نویسد: سخت‌گیری‌های کهنه پرستان باعث شده بود که به سبب گرانی طولانی و سخت بودن چاپ سنگی چاپ کتب و مطبوعات بسیار گران تمام شده و در نتیجه سال‌ها انتشار کتاب و نشریه با دشواری‌های فراوان همراه باشد.
دستگاه‌های چاپ که به ایران آورده شدند چاپ حروفی (سربی) بودند؛ اما این نوع چاپ دارای اشکالاتی بود که راه را برای پیدایش چاپ سنگی هموار کرد. چاپ‌های سربی دارای کیفیت خوبی نبودند و با نادرستی املایی و مشکلاتی هم چون کم رنگی و پاک شدن خطوط مواجه بودند. این نقیصه‌ها وقتی که در کنار نوشته‌های دست‌نویس با خط نستعلیق و دیگر خطوط دارای کیفیت عالی قرار می‌گرفت، بیشتر خود را نشان می‌داد و آشکار بود که مردم به متون دست‌نویس بیشتر بها می‌دهند.
متأسفانه این چاپخانه‌ها همیشه مورد بغض و کینه کوته اندیشان بود و در هر فرصتی که به دست می‌آوردند این مکان‌های فرهنگی را غارت می‌کردند. به گونه‌ای که کسروی می‌نویسد: مستبدین حروف سربی چاپخانه امید ترقی را ذوب کرده و به صورت گلوله درآورده و به روی این ملت بیچاره انداختند.
"حسین امید" در کتاب "اولین‌ها" می‌نویسد: در میان مطابع سنگی معروف تبریز می‌توان "مطبعه سنگی علمیه" ("چاپ سنگی علمیه") را نام برد که به‌وسیله حاج زین العابدین که به نام "حاجی حاج آقا علمیه" مشهور بود (نوه حاج میرزا زین العابدین تبریزی) در سال ۱۲۹۰ هجری شمسی تأسیس یافته و این مطبعه در چاپ کتب مختلف خدمات مهمی انجام داده‌است.
حدود نود سال پس از تأسیس چاپخانه در تبریز نوه حاج زین العابدین کسی که چاپخانه سنگی و سربی را در تبریز دایر کرد بنام زین االعابدین مطبعه چی که پس از زیارت مکه به نام حاجی حاج آقا معروف و هنگام گرفتن شناسنامه نام علمیه را برخود انتخاب نمود. وی ماشین چاپی از اروپا خریداری کرده و از طریق کشور مصر وارد بندراستانبول در ترکیه فعلی نمود و از این بندر توسط چهل گاومیش به تبریز منتقل کرد. حاجی حاج آقا علمیه همرا با دستگاه‌های چاپ سنگی خود هشت تن از متخصصین صنعت چاپ را نیز از کشور آلمان برای نصب و آموزش این دستگاه‌ها به تبریز آورد.
این آلمانی‌های متخصص صنعت چاپ در منزل مسکونی حاجی حاج آقا که ماشین‌های چاپ نیز در قسمتی از این خانه ۲۲۰۰ متر مربعی دایر شده بود ساکن شدند.
دختر "حاجی حاج آقا علمیه" اظهار می‌دارند که: زمان حمل گاومیش‌های حامل دستگاهای چاپ از کوچه‌های تنگ و باریک محله منجم تبریز به اجبار دیوارهای تعداد زیادی از خانه‌های همسایه‌ها را فرو ریخته و خراب کردند که حاجی حاج آقا هزینه بازسازی دیوارهای فرو ریخته را نیز متحمل شدند. گفتنی است که نوه‌های حاجی حاج آقا علمیه اغلب به کار آبا و اجدادی خویش روی آورده‌اند و در صنعت چاپ ایران مشغول به فعالیت هستند.
پیدایش چاپ تصویری در ایران به زمان محمد شاه بر می‌گردد. نخستین کتاب شناخته شده‌ای که چاپ مصور شد، کتاب «لیلی و مجنون» مکتبی بود که در سال۱۲۵۹هـ. ق به چاپ رسیده‌است. در چهار صفحه از این کتاب چهار تصویر وجود دارد که با مرکب چاپ ترسیم و به معمول زمان با دست آن‌ها را رنگ کرده‌اند.
پس از آن در سال۱۲۶۴قمری «دیوان فضولی بغدادی» را با بیست تصویر به چاپ رساندند.
بعد از آن کتاب «روضه المجاهدین» با هشت تصویر چاپ شد. از اول محرم سال ۱۳۰۰هجری قمری که اولین شمارهٔ روزنامهٔ «شرف» منتشر شد تا سال ۱۳۰۹هـ. ق هشتاد و هفت شمارهٔ آن دارای تصاویر بود.
روزنامهٔ «شرافت» هم که از صفر ۱۳۱۴ هـ. ق به چاپ می‌رسید مصور بود.
روزنامهٔ وقایع اتفاقیه به عنوان اولین روزنامهٔ دولتی و دومین روزنامهٔ ایرانی نیز از شماره ۴۷۰ (مورخ پنج شنبه ۲۱ محرم ۱۲۷۷) به بعد، مصور است و در مدت چهار سال ۸۸ شماره آن را مصور چاپ کرده‌اند. از آن پس، بهره‌گیری از چاپ مصور به تدریج در روزنامه‌های دیگر نیز معمول شد.
اولین فرد ایرانی که چاپ تصویری را فرا گرفت، آقا میرزا عبدالمطلب نقاش باشی اصفهانی بود.
میرزا عبدالمطلب از طرف امنای دولت به فرنگ فرستاده شده و در آن جا چاپ تصویری آموخته بود. وی از هوشمندان عصر خود بود و افراد دیگری از جمله آقا میرزا ابوتراب نقاش مخصوص وزارت انطباعات چاپ مصور را از او فراگرفته‌اند.روزنامهٔ اطلاعات، شماره 576، 23 جمادی الثانی 1300 در نظر داشته باشیم که میان چاپ سنگی مصور و چاپ سربی مصور تفاوت بود.
چاپ سنگی مصور همانند چاپ معمولی بود و تنها تفاوت آن به مهارت نقاش در ترکیب مرکب چاپ برمی‌گشت که مرکب آن را از مرکب معمولی غلیظ تر می‌ساخت، اما چاپ سربی مصور منوط به گراورسازی بود و هم‌زمان با پیدایش چاپ مصور در ایران، در اروپا با استفاده از تیزاب مطالب را روی چوب می‌کندند و از روی مدل حاصله به چاپ می‌رساندند.
اِسپیتس‌بِرگِن (به نروژی: Spitsbergen) (پیش از این معروف به اسپیتس‌برگن باختری) بزرگ‌ترین جزیره در مجمع‌الجزایر سوالبارد نروژ است. اسپیتس‌برگن یکی از سه جزیره مسکونی این مجمع‌الجزایر است. اسپیتس‌برگن تنها جزیره مجمع‌الجزایر اِسوالبار نروژ است که ساکنان دائمی دارد.
این جزیره در اقیانوس منجمد شمالی واقع شده. از آنجا که اسپیتس‌برگن در مسافت زیادی در بالای مدار قطبی قرار گرفته، خورشید از اواخر آوریل تا اواخر اوت ۲۴ ساعت در روز می‌درخشد.
نام اسپیتس‌برگن از زبان هلندی آمده و به معنای «کوه‌های نوک‌تیز» است. این نام را ویلم بارنتس، کاشف هلندی به این جزیره داد. او در راه جستجوی راه دریای شمالی در سال ۱۵۹۶ اسپیتس‌برگن را کشف کرد.
با این حال احتمال این نیز هست که شکارچیان پومور روسی در سده‌های ۱۴ و ۱۵ این جزیره را کشف کرده‌باشند.
امروزه بزرگ‌ترین آبادی این جزیره، شهر نروژی لونگیربین (Longyearbyen) است و دومین آبادی بزرگ بارنتس‌بورگ است که محل زندگی معدن‌چیان روس است.
هلندیان در سال ۱۹۳۲ بارنتس‌بورگ را به شرکت آرکتیکوگول شوروی فروختند.
انگلستان و کانادا در سال ۱۹۴۱ سربازانی به اسپیتس‌برگن فرستادند تا از اشغال آن از سوی آلمان‌ها جلوگیری کنند.
دولت نروژ قصد دارد تا در سال ۲۰۰۷ محل مستحکمی برای نگهداری ۱۰ هزار دانه گیاهی در یکی از غارهای این جزیره بسازد تا در صورت در گرفتن یک جنگ هسته‌ای در جهان، این دانه‌ها از پرتوهای اتمی در امان بمانند.بی‌بی‌سی انگلیسی
در داستان ملکه برفی، اسپیتس‌برگن محل کاخ ملکه برفی است.
سوالبارد و یان ماین یک تقسیم‌بندی آماری بر پایهٔ ایزو ۱-۳۱۶۶ از دو خشکی کشور نروژ در اقیانوس یخ‌بسته شمالی است.
جزیره یان ماین و مجمع‌الجزایر سوالبارد به منظور تسهیل امور اداری در این طبقه‌بندی آماری قرار گرفته‌اند در صورتی‌که در تقسیمات کشوری ارتباط دیگری با هم ندارند.
به این دو منطقه دامنه اینترنتی .sj اختصاص داده شده‌است، ولی عملاً از همان دامنه نروژ .no استفاده می‌گردد.
حمید لولایی (زادهٔ ۳ دی ۱۳۳۴ در کیاشهر)، بازیگر اهل ایران است.
با آنکه اولین حضور لولایی در تلویزیون در سریال "فراموش‌خانه" بود، اما شهرت او بیشتر به خاطر بازی در سریال‌های "زیر آسمان شهر" در نقش «خشایار مستوفی» و مسافران در نقش «فرخ افروخته» است.
او فعالیت خود را از سال ۱۳۵۸ آغاز کرد. در این سال، رضا قاسمی او را برای ایفای نقش در تئاتر "سبزه، دوست بچه‌ها" به کارگردان آن رضا ژیان پیشنهاد داد و لولایی در این نمایش، در دو نقشِ «فیل» و «دارکوب» ظاهر شد. سپس در سال ۱۳۵۹ در نمایش "بچه‌ها و خمرهٔ سخنگو" به کارگردانی سیاوش طهمورث بازی کرد و کمی بعد در تئاتر "آن شصت نفر، آن شصت هزار" به کارگردانی بهرام ابراهیمی به ایفای نقش پرداخت.حمید لولایی در مصاحبه‌ای با سروش صحت که در قسمت سوم از فصل هفتم مجموعهٔ شام ایرانی انجام شد، شرح کاملی از زمانِ شروعِ فعالیت هنری و همچنین سه اثر نخست خود در زمینهٔ تئاتر بیان کرد. این مصاحبه در وبگاه‌های گوناگون قابل مشاهده و دی‌وی‌دی آن قابل تهیه است. او در سال ۱۳۸۴ بابت ایفای نقش در فیلم چند می‌گیری گریه کنی برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنواره فیلم فجر شد.
برنامه شب آهنگی (حامد آهنگی) ۱۴۰۰
جوکر (احسان علیخانی) ۱۴۰۰
موچین (حسین تبریزی) ۱۳۹۹
شام ایرانی ۱۳۹۴
فیلم ویدیویی هفت خط (سعید آقاخانی) ۱۳۹۲
فیلم ویدیویی آخرین مجرد (محمدرضا فاضلی) ۱۳۸۸
فیلم شادی‌های زندگی (بهنام بروجردی) ۱۳۹۰
میرزا زین‌العابدین تبریزی به سال ۱۲۳۳ هجری قمری اسباب و آلات چاپ حروفی را به تبریز آورده و تحت حمایت عباس میرزا نایب‌السلطنه، حکمران آذربایجان، مطبعهٔ کوچکی به نام چاپ سنگی علمیه برقرار نمود.
رساله جهادیه تألیف میرزا عیسی قائم‌مقام به‌عنوان نخستین کتاب چاپ سربی، در سال ۱۲۳۳ قمری به استادی محمدعلی بن حاجی محمدحسین آشتیانی از شاگردان میرزا زین‌العابدین در مطبعه تبریز به‌چاپ رسیده است. رسالهٔ دیگری به نام فتح‌نامه تألیف میرزا ابوالقاسم قائم‌مقام ثانی (فرزند قائم‌مقام اول) در همان سال در مطبعه تبریز به چاپ رسید. این رساله در شرح فتوحات عباس میرزا و عهدنامه گلستان است.
مِلِکِئوک یکی از ایالت‌های کشور جزیره‌ای پالائو در قارهٔ اقیانوسیه است پایتخت این کشور یعنی شهر Ngerulmud در این ایالات واقع شده‌است.
این ایالت در کرانهٔ خاوری بزرگ‌ترین جزیرهٔ پالائو یعنی بابـِلدائوب واقع شده است.
ملکئوک از ۷ اکتبر ۲۰۰۶ پایتخت پالائو شد.
پیش از آن شهر کورور پایتخت این کشور بود.
حاج زین‌العابدین علمیه، مشهور به حاجی حاج آقا علمیه بازرگان اهل تبریز و از پیشگامان صنعت چاپ در ایران بود.
در میان مطابع سنگی معروف تبریز می‌توان مطبعه سنگی علمیه را نام برد که بوسیله حاج زین العابدین که به نام حاجی حاج آقا علمیه مشهور بود (نوه حاج میرزا زین العابدین تبریزی) در سال ۱۲۹۰ هجری شمسی تأسیس یافته و این مطبعه در چاپ کتب مختلف خدمات مهمی انجام داده‌است.
حدود نود سال پس از تأسیس اولین چاپخانه در تبریز نوه حاج زین العابدین (کسی که اولین چاپخانه سنگی و سربی را در ایران و تبریز دایر کرد) به نام زین العابدین مطبعه چی که پس از زیارت مکه به نام حاجی حاج آقا معروف و هنگام گرفتن شناسنامه نام علمیه را برخود انتخاب نمود. وی ماشین چاپی از اروپا خریداری کرده و از طریق کشور مصر وارد بندر استانبول در ترکیه فعلی نمود و از این بندر توسط چهل گاومیش به تبریز منتقل کرد. حاجی حاج آقا علمیه همرا با دستگاه‌های چاپ سنگی خود هشت تن از متخصصین صنعت چاپ را نیز از کشور آلمان برای نصب و آموزش این دستگاه‌ها به تبریز آورد. این آلمانی‌های متخصص صنعت چاپ در منزل مسکونی حاجی حاج آقا که ماشین‌های چاپ نیز در قسمتی از این خانه ۲۲۰۰ متر مربعی دایر شده بود ساکن شدند. دختر حاجی حاج آقا علمیه اظهار می‌دارند که زمان حمل گاومیش‌های حامل دستگاهای چاپ از کوچه‌های تنگ و باریک محله منجم تبریز به اجبار دیوارهای تعداد زیادی از خانه‌های همسایه‌ها را فرو ریخته و خراب کردند که حاجی حاج آقا هزینه بازسازی دیوارهای فرو ریخته را نیز متحمل شدند. نوه‌های حاجی حاج آقا علمیه اغلب به کار آبا و اجدادی خویش روی آورده‌اند و در صنعت چاپ ایران مشغول به فعالیت هستند.
مطبعه سنگی علمیه یکی از چاپخانههای سنگی تبریز است که به‌وسیله حاج زین العابدین که به نام حاجی حاج آقا علمیه مشهور بود (نوه حاج میرزا زین العابدین تبریزی) در سال ۱۲۹۰ هجری شمسی تأسیس یافته و این مطبعه در چاپ کتب مختلف خدمات مهمی انجام داده‌است.
هانگول الفبای بومی زبان کره‌ای و الفبای رسمی کره شمالی و کره جنوبی است که مجزا از نویسه‌های لوگوگرافیک هانجا می‌باشد.http://www.wdl.org/ar/item/4166
هانگول یک الفبای آوایی است که متشکل از قطعات هجا است. هر قطعه متشکل از حداقل دو حرف از ۲۴ حروف هانگول، همراه با حداقل یکی از ۱۴ صامت (همخوان) و ۱۰ مصوت (واکه) است. این قطعات هجایی را می‌توان افقی از راست به چپ همچنین عمودی از بالا به پائین در ستون‌های از راست به چپ نوشت. در اصل، الفبای هانگول چندین علامت اضافه داشته‌است.
تا حدود سال ۱۴۴۳ میلادی زبان کره‌ای با سیستم نگارش چینی که آن را در کره‌ای هانجا (한자/漢字)، معادل هَنزی یا خَنزی در چینی و کانجی در ژاپنی می‌نامند، نوشته می‌شد. امّا از آن سال سیستم نگارشی جدیدی به نام هانگول (한글) که مبتنی بر روش الفبائی است به وسیله شاه سِه جُونگ اختراع شد و اکنون این زبان با این نوع الفباء نوشته می‌شود. البته هنوز هم از علائم چینی یا همان هانجاها به صورت تشریفاتی یا در جهت اهداف تحقیقاتی (تاریخی و ادبیات) استفاده می‌شود.
اهمیت و شاید حتّی بشود گُفت قداست این خط (هانگول) در بین مردم کره به حدی است که در هر دو کره روزی که خط هانگول اختراع شد به نام روز هانگول (در کره جنوبی به نام 한글날 و در روز ۹ اکتبر و در کره شمالی به نام조선글날/朝鮮글날 و در روز ۱۵ ژانویه) تعطیل رسمی است و بدین منظور جشنواره‌های متعددی به خصوص در کره جنوبی برگزار می‌شود.
باب ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
"باب" واژه‌ای در زبان عربی به معنای در که در فارسی نیز کاربرد دارد.
جرم لَختی یا جرمِ مانْد در فیزیک ویژگی بنیادی هر جسم است که تمایل آن را به مقاومت دربرابر شتاب می‌نمایاند. نخستین بار در فیزیک این کمیت در قانون دوم نیوتن ظاهر شد. این جرم در برخی دیگر از نظریه‌های فیزیک نیز ظاهر می‌شود، مثلاً جرم در معادلهٔ شرودینگر نیز همان جرم لختی است.
جرم لختی را نباید با جرم گرانشی یکی پنداشت. جرم گرانشی میزان نیروی وارد بر جسم را در یک میدان گرانشی نشان می‌دهد. جرمی که در قانون جهانی گرانش نیوتن ظاهر می‌شود جرم گرانشی است. جرم گرانشی را گاهی بار گرانشی نیز می‌نامند (شبیه بار الکتریکی) تا بتوان آن را از جرم لختی بازشناخت. در کتاب‌های درسی معمولاً هر دوی این کمیت‌ها را با "m" نشان می‌دهند.
آزمایش‌های گوناگون نشان می‌دهند که جرم لختی و جرم گرانشی با دقت بسیار زیادی با هم متناسب هستند و با برگزیدن یکاهای مناسب مقدار عددی آن‌ها نیز با هم برابر می‌شود. این برابری به اصل هم‌ارزی معروف است. در مکانیک کلاسیک هیچ توضیحی برای این برابری وجود ندارد، ولی در نسبیت عام اصل هم‌ارزی یکی از اصول موضوعهٔ این نظریه است.
مارچلو وینچنزو دومنیکو ماسترویانی (زاده ۲۸ سپتامبر ۱۹۲۴ – درگذشته ۱۹ دسامبر ۱۹۹۶) بازیگر ایتالیایی بود. او در طول فعالیت سینمایی خویش در بیش از ۱۲۰ فیلم نقش‌آفرینی کرد و توانست برنده جوایزی چون بهترین بازیگر جشنواره فیلم کن، بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد و گلدن گلوب شود.مارچلو ماسترویانی با چهرهٔ جذاب و سبک بازی‌اش که نشان از روحیه صمیمی‌اش داشت، به عنوان نماد سینمای اروپای مدرن به موفقیت فراوانی دست یافت.
ماسترویانی در ۲۸ سپتامبر ۱۹۲۴ در فونتانا لیری روستای کوچکی در استان فروزینونه زاده شد. پدرش نجار بود.
او از اواخر ۱۹۴۰ شروع به بازی در سینما کرد. در اوایل ۱۹۴۸ بود که به عضویت شرکت بازیگری لوچینو ویسکونتی کارگردان vive le foot ایتالیایی درآمد.
در دهه ۱۹۵۰ در فیلم‌های مهمی چون "شب‌های سفید" و "معامله بزرگ در خیابان مدونا" ایفای نقش کرد و در ۱۹۶۰ در فیلم «زندگی شیرین» ساخته فدریکو فلینی ظاهر شد. در این فیلم او در نقش یک روزنامه‌نگار رومی تصویر نویی از یک قهرمان عصر جدید ارائه می‌کند.
در فیلم "شب" با میکل‌آنجلو آنتونیونی همکاری می‌کند. اما ارتباط نزدیکش با فدریکو فلینی باعث می‌شود که در نقش بدلی از او در فیلم "هشت ونیم" بازی کند. استعداد ماسترویانی در کمدی باعث می‌شود که اولین جایزه بازیگری اش را جهت بازی در فیلم "طلاق به سبک ایتالیایی" در ۱۹۶۲ کسب کند.
در زمانه‌ای که ماسترویانی شروع به بازیگری کرد و پس از بازی در چند فیلم مهم از کارگردانان معروف اروپا به شهرت و محبوبیت رسید به راحتی می‌توانست مانند آلن دلون، سیمون سینیوره، ژان لویی ترنتینیان، ژان‌پل بلموندو یا سوفیا لورن جذب سینمای هالیوود شود و در با ایفای نقشی ثابت شبیه به آن نقش‌هایی که وی را ستاره کرده بود و ادامه دادن همان سبک بازیگری تبدیل به سوپراستاری هالیوودی شده و آینده خود را از نظر مالی و شهرت بیمه کند اما ماسترویانی تا انتهای عمر دلبسته سینمای اروپا و فیلم‌های روشنفکرانه از کارگردانان بزرگ باقی ماند و لذت کار در اروپا را با درگیر شدن در فضای هنر صنعت هالیوود تاخت نزد و در واقع یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد این بازیگر اروپایی این بود که هیچ‌گاه تحت تأثیر جریان اقتصادی و پر زرق و برق سینمای هالیوود ذوق زده عمل نکرد و اگر تشخیص می‌داد که فیلمی از نظر هنری ظرفیت آن را دارد که در آن نقش آفرینی داشته باشد، در آن شرکت می‌کرد و در غیر این صورت هرگز تصمیمی نگرفت که اعتبارش را زیر سؤال ببرد.مارچلو ماسترویانی ؛ بازیگر هالیوودی که دلبسته سینمای اروپا باقی ماند
ماسترویانی در انواع مختلفی از فیلم‌ها از جمله فیلم‌های رمانتیکی چون "دیروز، امروز، فردا" و "ازدواج به سبک ایتالیایی" در مقابل سوفیا لورن و همِچنین فیلم‌های انگلیسی زبانی چون "مکانی برای عاشقان" و "مردم از کار افتاده" نقش آفرینی کرده‌است. وی در سال ۱۹۹۶ میلادی بر اثر سرطان لوزالمعده درگذشت.
خور موسی یکی از خورهای خلیج‌فارس که در محدوده بخش بندر امام خمینی در شهرستان ماهشهر استان خوزستان است.
خور در فارسی به شاخه‌ای از دریا گفته می‌شود که به خشکی داخل شده باشد و موسی گفته می‌شود که ناخدای معروفی بوده که این خور به نام او نامیده شده.
خور موسی شاخهٔ مثلث‌شکلی است در منتهی‌الیه شمال غربی خلیج‌فارس. رأس این مثلث راست‌گوشه در شمال است و قاعدهٔ آن بر خط ۳۰ درجه عرض شمال منطبق می‌شود.
ژرفای خورموسی ۲۰ تا ۵۰ متر است که در برخی نقاط به ۷۳ متر نیز می‌رسد. وجود چنین عمقی باعث شده تا کشتی‌های ۷۰ هزار تنی نیز به سهولت در این آبراه رفت وآمد کنند.
ژرفترین جای این خور خطی است که از رأس به قاعده شکل مثلث کشیده می‌شود. زمین‌های پیرامون این خور گِل‌زار هستند. و ارتفاع آن‌ها از سطح دریا از ۲ تا ۴ متر است.
پهنای دهانه آن ۳۷ تا۴۰ کیلومتر و طول آن از دهانه تا بندر امام خمینی ۹۰ کیلومتر و تا ماهشهر ۱۲۰ کیلومتر است.
خورهای کوچک دیگری از خور موسی منشعب می‌شوند که بیشتر در کنارهٔ باختری آن قرار دارند و از جنوب به شمال عبارت‌اند از خور سِلِچ، خور مِلْح، خور قَناقه، خور مریموس و در شمال غربی خور دورق.
بخش که میان جزیرهٔ قبر ناخدا و کرانهٔ خاوری خشکی اصلی قرار دارد خور غَزْلان نام گرفته.
کشتیهای نفتکش که به طرف بندر امام خمینی در حرکت هستند، می‌بایست از خور موسی عبور کنند. این آبراهه یکی از مهم‌ترین آبراهه‌های طبیعی است و کشتی‌های تا ۱۰۰ هزار تن برای ورود به بندر امام خمینی باید از این آبراهه بگذرند.
در حدود ۶۰فروند شناوه (بویه) برای مشخص شدن گذرگاه کشتی‌ها از دهانه خور موسی تا بندر امام خمینی استقرار یافته‌است.
بیش از ۱۸۱۶ نفر از مردم بومی خور موسی از ماهیگیری گذران زندگی می‌کنند.
در شمال این خور بندر امام خمینی و بندر ماهشهر و منطقه ویژهٔ اقتصادی پتروشیمی ماهشهر قرار دارد.
در دهانهٔ این خور سه جزیره بونه، دارا و قبر ناخدا قرار دارد و در درونهٔ خور جزیره های کوچک نامسکونی زیادی وجود دارد.
بیشترین پراکنش ماهی حلوا سفید با نام محلی "زبیدی" در خلیج‌فارس، در منطقه خور موسی و جزیره قشم است.
گیلان‌شاه خالدار از پرندگان این خور و نهنگ و دلفین و فریاله از آبزیان آن هستند.
متأسفانه با ورود حجم زیادی از پساب‌های صنایع پتروشیمی بدون تصفیه شدن به خور موسی، زیست‌بوم‌ها و گونه‌های جانوری و همچنین گردشگری خور موسی در معرض نابودی است.http://www.iribnews.ir/fa/news/1065397/امکان-تبدیل-خورموسی-به-منطقه-گردشگری-دریایی
خور به معنای پستی زمین است
یک ناو آمریکایی در تاریخ ۱۳۸۴/۲/۶ و به منظور توقیف یک کشتی نفت‌کش پانامایی در حوالی خور موسی به آب‌های ایران وارد شد.
در ۱۶ آبان ۱۳۸۵ هم یک ناوشکن آمریکایی به آب‌های سرزمینی جزیره ابوموسی نزدیک شد که با اخطار نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران از منطقه خارج شد.
خور موسی با داشتن گونه‌های جانوری متفاوت از جمله دلفین‌های گوژپشت و پرندگان دریایی مانند فلامینگو‌ها، کفچه نوک‌ها، اگرت‌های ساحلی، سلیم‌های خرچنگ خوار، پرستوهای کاکلی، پرستوهای دریایی، پرستوهای پشت دودی، خرچنگ‌های کوچک، گلخورک‌ها و انواع ماهی‌ها جاذبه گردشگری خوبی برای دوستداران طبیعت می‌باشد.
در خور موسی جزایر بکر تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست و مناظر ساحلی زیبایی وجود دارند.http://www.mana.ir/110/index.aspx?nid=65146&mId=11541
همچنین شهرداری بندر ماهشهر در حال ایجاد بازارچه ساحلی و مکان تفریحی با حدود ۹۰ آلاچیق و … می‌باشد که در صورت تکمیل می‌تواند پذیرای گردشگران از سراسر کشور باشد.http://www.khoorna.com/85913/طرح-پیشنهادی-مرکز-تفریحی-گردشگری-غزا/
هر ساله در ایام نوروز نیز کشتی تفریحی خور پیما در خور موسی قرار دارد که می‌تواند جاذبه گردشگری خوبی برای مسافران نوروزی باشد.
لاویان (عبری:וַיִּקְרָא به معنی «و او می‌خواند») (به انگلیسی: Book of Leviticus ())، از کتابهای تورات در عهد عتیق و مشتمل بر بیست و هفت فصل است. یهودیان و مسیحیان معتقدند که قوانین و مقررات این کتاب در زمانی که بنی‌اسرائیل در کوه سینا اردو زده بودند؛ به موسی وحی شده‌است. بیشتر قوانین شرعی یهود دربارهٔ طهارت، اخلاق، روزهای مقدس و رسوم مذهبی از این کتاب گرفته شده‌است.
تَوْرات (به عبری: תּוֹרָה) (تلفظ عبری: توراه)؛ نامی است عبری که به پراهمیت‌ترین نوشتار یهود داده شده و به باور آنان به‌وسیله یهوه (خداوند) به موسی وحی شده‌است. تورات اولین بخش از کتاب «تنخ» بوده و مشتمل بر پنج کتاب می‌باشد. به همین خاطر، گاه «اسفار پنج‌گانه» و «کتب پنجگانه موسی» نیز خوانده می‌شود.
تَنَخ (به انگلیسی: Tanakh) یا تَناخ (به عبری: תנ"ך)، نام عبری کتاب مقدس یهودیان است که نزد مسیحیان، "تورات عبری" خوانده می‌شود و با برخی تغییرات و اضافات با عنوان عهد عتیق در کتاب مقدس مسیحیان جای گرفته‌است و مشتمل بر سه بخش است:
سفر اعداد (به عبری:בַּמִּדְבָּר، به معنی «در بیابان») چهارمین کتاب تورات یهودیان و از کتاب‌های عهد عتیق مسیحیان است. کتاب اعداد مشتمل بر سی و پنج فصل و شرح دوران سی و هشت سال سرگردانی بنی‌اسرائیل در بیابان بعد از پیمان بستن در کوه سینا است.اعداد در این کتاب توقف بنی‌اسرائیل در قادش برنیع و عزیمت آن‌ها به دشت‌های موآب نیز شرح داده شده‌است.اعداد بر اساس روایات یهودی، موسی این کتاب را نوشته‌است.خروج ؛۴:۲۴؛۲۷:۳۴
تَثنیه ، به معنی «سخنان»، نام آخرین کتاب تورات و از بخش‌های عهد عتیق است و مشتمل بر سی و چهار فصل است. بر اساس روایات یهودی، کتاب را موسی نوشته‌است.تثنیه ۱:۵، ۳۱:۹، ۲۲:۴، ۲۴:۱۱؛ اول پادشاهان ۲:۳، ۸:۵۳؛ دوم پادشاهان ۱۴:۶، ۱۸:۱۲ در انجیل‌های چهارگانه موسی نویسندهٔ تثنیه دانسته شده‌است.متی ۱۹:۷؛ مرقس ۱۰:۳؛۱۲:۱۹؛ لوقا ۸:۱۴یوحنا ۵:۴۶ سایر نویسندگان عهد جدید نیز تأیید کرده‌اند که تثنیه را موسی نوشته‌است.اعمال رسولان ۳:۲۲، ۷:۳۷؛ رومیان ۱۰:۱۹ در انجیل متی چندبار عیسی از تثنیه نقل قول کرده‌است.متی ۴:۴؛۷:۳؛۱۰:۱ در این کتاب حوادث بدون رعایت ترتیب تاریخی آن بیان شده‌است.اعداد ۱۰:۳ در پایان این کتاب سه خطابه از موسی نقل شده‌است.اعداد ۴۳:۴؛۶۸:۲۸؛۴۴:۴؛۳۳:۲۹؛۱:۱ این کتاب با مرگ موسی پایان یافته‌است؛ یهودیان نویسندهٔ این بخش را یوشع بن نون دانسته‌اند.
جزیرهٔ حالول یکی از جزیره‌های کوچک در خلیج فارس و در عین حال یکی از مهمترین جزایر برای کشور قطر است.
فاصلهٔ دریایی این جزیره از خارک ۲۵۰ کیلومتر و از جزایر قوین ۲۲۹ کیلومتر است. حالول در سمت خاوری قطر واقع شده و چاه‌های نفت نزدیک به آن عبارت‌اند از میدان مَهزَم و العِدّ الشَرقی. جزیرهٔ حالول دارای ذخیره‌گاه‌ها و تأسیسات نفتی است.