moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اولمو جنتیله (به ایتالیایی: Olmo Gentile) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آسته واقع شده‌است.
اولمو جنتیله ۵٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۹۳ نفر جمعیت دارد و ۶۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پارک شیرین (یا به کردی: "چیاسوور") یکی از پارک‌های قدیمی کرمانشاه با وسعتی بیش از ۱۰ هکتار می‌باشد که در مرکز شهر کرمانشاه جنب خیابان مؤید و شرق میدان آل‌آقا روی تپه‌ای به نام چیاسرخ (به کردی: چیاسوور) با سنگ‌های رسوبی سرخ رنگ و کهن قرار دارد. این پارک یکی از جاذبه‌های تفریحی و گردشگری شهر کرمانشاه است. از ویژگی‌های منحصربه‌فرد این پارک می‌توان به وجود منظرۀ سبز، آب‌نماها و آبشار مصنوعی در این پارک اشاره کرد. خیابان‌های اطراف آن خیابان مؤید، بلوار مهدیه و خیابان ناصری است.
تا کنون چندین بار بحث‌هایی مبنی بر تغییر کاربری پارک شیرین صورت گرفته است. ساخت رصدخانه، موزه و هتل از جملۀ‌ این موارد بوده که همگی با مخالفت کارشناسان حوزۀ‌ معماری و شهرسازی مواجه شده‌است.خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا): "گمانه‌زنی‌ها برای احداث هتل بر فراز تپۀ شیرین کرمانشاه"، نوشته‌شده در ۱۰ دی ۱۳۹۸؛ بازدید در ۱۰ دی ۱۳۹۸. از سال ۱۳۷۴ بحث ساخت یک رصدخانه بر فراز تپۀ چیاسور توسط شهرداری کرمانشاه در همکاری با انجمن نجوم کرمانشاه مطرح شده‌است که به نتیجه نرسیده و اقدامی برای ساخت آن صورت نگرفته‌است.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): "۲۷ سال انتظار برای ساخت یک رصدخانه در کرمانشاه"، نوشته‌شده در ۱۰ آبان ۱۴۰۱؛ بازدید در ۱۰ آبان ۱۴۰۱.
در جریان جنگ ایران و عراق یکی از جنایات جنگی عراق در پناهگاه مستقر در این پارک رخ داد. بمباران پناهگاه پارک شیرین کرمانشاه در ساعت ۱۴:۳۰ بعدازظهر ۲۶ اسفند سال ۱۳۶۶ بعد از حملۀ هوایی ارتش عراق به شهر کرمانشاه اتفاق داد که عده‌ای از مردم خود را به پناهگاه پارک شیرین رفته‌ بودند. این پناهگاه هدف موشک لیزری هواپیمای عراقی از تنها هواکش این پناهگاه قرار گرفت که در این حادثه دست‌کم ۷۶ نفر کشته و ۱۸۵ نفر زخمی شدند. مکان پناهگاه پس از پایان جنگ و در سال ۱۳۷۴ به مرکز فرهنگی دفاع مقدس کرمانشاه تبدیل شد.
در محل ورودی پارک شیرین کرمانشاه یادبود و مجسمه‌ای از زنی به نام فرنگیس حیدرپور نصب شده‌است. فرنگیس حیدرپور زن کُردی اهل روستای آوه‌زین گیلان‌غرب است که در زمان جنگ ایران و عراق ۱۸ سال داشته‌است. پدر و برادر او زمانی که برای تهیۀ غذا قصد بازگشت به روستا را داشته‌اند کشته می‌شوند و او در این حین با دو سرباز عراقی درگیر می‌شود و با تبر یکی را کشته و دیگری را هم با تمام تجهیزات به اسارت گرفته و به مقر فرماندهی ارتش ایران تحویل می‌دهد.
کنوانسیون ترافیک راه‌ها که معمولاً با نام کنوانسیون وین دربارهٔ ترافیک راه‌ها شناخته می‌شود معاهده‌ای بین‌المللی با هدف تسهیل ترافیک جاده‌ای بین‌المللی و افزایش ایمنی جاده‌ها با ایجاد قوانین استاندارد ترافیک میان مشارکت‌کنندگان است. بر سر این کنوانسیون در کنفرانس ترافیک راه‌های شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد (۷ اکتبر تا ۸ نوامبر ۱۹۶۸) توافق شد. این کنوانسیون از ۲۱ مارس ۱۹۷۱ به اجرا درآمد. این کنوانسیون در ۷۴ کشور تصویب شده است اما بعضی کشورهایی که این کنوانسیون را تصویب نکرده‌اند ممکن است عضوی از کنوانسیون ۱۹۴۹ درباره ترافیک راه‌ها باشند. در همین کنفرانس، بر سر کنوانسیون علائم و نشانه‌های جاده‌ای هم توافق شده است.
یکی از مزایای اصلی این کنوانسیون برای رانندگان تعهد کشورهای امضاکننده به قبول قانونی بودن وسایل نقلیه با پلاک سایر کشورهای امضاکننده است. شرایط زیر باید هنگام رانندگی در خارج از کشور ثبت‌کننده پلاک رعایت شود:
ایالات متحده و چین ار کشورهایی هستند که این کنوانسیون را امضا نکرده‌اند. گردشگران برای سفرهای کوتاه مجاز نیستند که با خود خودرو به چین بیاورند. همه وسایل نقلیه ثبت شده در خارج از چین، باید برای راندن در چین پلاک چینی داشته باشند.
این کنوانسیون همچنین حداقل تجهیزات ایمنی و مکانیکی لازم برای خودروها را بررسی می‌کند و یک در ضمیمه ۴ یک علامت شناسایی برای شناسایی کشور مبدأ خودرو تعریف می‌کند.
ارتش خلق یوگسلاوی (به صربی:Југословенска народна армија) ارتش جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی بود. این ارتش که از افراد بین ۱۵ تا ۶۵ سال تشکیل می‌شد، حدود ۲۰۰٬۰۰۰ پرسنل فعال و حدود ۳٬۲۰۰٬۰۰۰ پرسنل ذخیره داشت.
جمهوری صرب کراینا () نام دولتی غیر رسمی‌است که در گرماگرم جنگ‌های یوگسلاو از ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵ میلادی در کرواسی کنونی موجودیت داشت.
شهرستان ولی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شهرستان میلز ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
میلان مارتیچ (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار، پلیس و نظامی اهل صربستان است.وی از ژانویه ۱۹۹۴ تا اوت ۱۹۹۵ رئیس‌جمهور جمهوری صرب کراینا بود.وی زمانی فرمانده ارشد شورشیان صرب در گرماگرم جنگ استقلال کرواسی بود.
وی در ۱۲ ژوئن ۲۰۰۷ از طرف دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق به جرم جنایت جنگی مقصر شناخته شد و به ۳۵ سال زندان محکوم شد.
هُوْهانِس آوتیسیان (؛ – ) یک نقاش اهل ارمنستان بود. موضوعات اصلی آثار وی چشم‌انداز، طبیعت بی‌جان، کوهستان‌های ارمنستان بودند.
وی در ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۹ در گیومری به دنیا آمد. پدر هوهانس به جنگ رفت و دیگر بازنگشت. مادرش نیز زمانی که وی تنها یک سال سن داشت درگذشت. وی و چهار خواهرش یتیم شدند بنابراین مادرشان سرپرستی شان را برعهده گرفت. وی در مدرسه هنری مرکوروف تحصیل نمود. وی همچنین برنده جوایزی همچون شد. وی صاحب دو فرزند به نام‌های آندرانیک و نانه شد. وی در ۱ ژوئیهٔ ۲۰۰۰ در سن ۶۱ سالگی درگذشت.
چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد؟ () نام نمایش‌نامه‌ای از ادوارد آلبی نمایشنامه‌نویس آمریکایی است. این نمایش‌نامه داستان یک مهمانی شبانه را روایت می‌کند که در آن یک استاد دانشگاه میانسال با همسرش در حضور زن و شوهر جوانی دهن به دهن می‌شود و در جدال و جنگ بینشان، دروغ‌هایی که آن‌ها به هم گفته‌اند آشکار می‌شود.
در عنوان این نمایشنامه، از اسم ویرجینیا وولف رمان نویس انگلیسی استفاده شده است، همچنین اشاره ای به ترانه "چه کسی از گرگ بزرگ بد می ترسد؟ " دارد.
گوران هاجیچ (؛ ۷ سپتامبر ۱۹۵۸ – ) یک سیاست‌مدار اهل صربستان و از فوریه ۱۹۹۲ تا ژانویه ۱۹۹۴ رئیس‌جمهور جمهوری صرب کراینا بود.وی از طرف دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق به جنایت علیه بشریت و نقض آداب و قوانین جنگ متهم شد.
هاجیچ برای ۱۴ جرم تحت‌نعقیب این دادگاه قرار گرفت.از جمله آن:تبعید اجباری هزاران شهروند کروات یا غیرصرب از محل سکونت‌شان بین ژوئن ۱۹۹۱ تا دسامبر ۱۹۹۳ و در جریان جنگ استقلال کرواسی، کشیدن کار اجباری از بازداشتی‌ها و شکنجه و قتل آنان، نابودی یا قتل صدها شهروند کروات یا غیرصرب در ده شهر و روستای کرواسی از جمله ووکوار.
وی که آخرین فرد تحت‌تعقیب دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق بود، در ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۱ دستگیر شد.دادگاه وی به‌دلیل ابتلای او به تومور مغزی متوقف شد.وی در ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۶ درگذشت.
بهمن گلبارنژاد (۱۴ خرداد ۱۳۴۷ آبادان – ۲۷ شهریور ۱۳۹۵ ریو دو ژانیرو) دوچرخه سوار تیم ملی معلولان ایران و از جانبازان جنگ ایران و عراق بود که در پی سانحه‌ای در پارالمپیک ریو درگذشت.
وی که در آغاز جنگ ایران و عراق و به همراه خانواده اش از آبادان به شیراز کوچ کرده بود، در سنین نوجوانی و همزمان با سال‌های واپسین جنگ به جبهه رفت. او تنها چند ماه پیش از پایان جنگ روی مین رفت و پای چپ خود را از ناحیهٔ زانو از دست داد.
گلبارنژاد سه سال پس از مجروحیت و نقص عضو به ورزش حرفه‌ای روی آورد و ابتدا به کُشتی و سپس به وزنه‌برداری پرداخت. او کمی بعد عضو تیم وزنه‌برداری جانبازان و معلولین ایران شد و در ۱۵ سالی که در این رشته فعالیت داشت به گفته فدراسیون ورزش‌های جانبازان و معلولین ایران، توانست ۱۲ مدالِ طلا و یک نقرهٔ جهانی به دست آورد. او وزنه‌برداری را به دلیل آسیب‌دیدگی کتفِ خود کنار گذاشت، اما همچنان به ورزش حرفه‌ای ادامه داد و در سال ۱۳۸۵ دوچرخه سواری را به عنوان رشتهٔ جدید خود انتخاب کرد. گلبارنژاد در مسابقات آسیایی فسپیک ۲۰۰۶ مدال نقره، در بازی‌های آسیایی گوانگجو ۲۰۱۰ مدال برنز و در مسابقات پاراآسیایی مالزی ۲۰۱۲ مدال طلا گرفت.
او همچنین تنها رکابزن ایرانی در پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن بود که البته به جایگاه درخوری دست نیافت. در بخش جاده، مادهٔ سرعت به خط پایان نرسید و در مادهٔ تایم‌تریل نیز مسابقه را آغاز نکرد. در بخشِ پیست هم در مادهٔ ۱ کیلومتر با زمان ۱ دقیقه و ۱۴ ثانیه و ۲۴۵ هزارم ثانیه در جایگاه هجدهم قرار گرفت. وی علت ناکامی خود در این مسابقات را ابتلای همسر خود به سرطان ذکر کرد.حدید نیوز ، بازدید در 12 مهر 1391.
او روز شنبه ۲۷ شهریور در گروهِ سی ۴–۵ (C4-5) در مسابقاتِ جاده، رشتهٔ دوچرخه‌سواری بازی‌های پارالمپیک ۲۰۱۶ ریو و در یک شیبِ تند دچار حادثه شد و در پی این حادثه و ایست قلبی جان خود را ازدست داد. او در این حادثه به شدت از ناحیه گردن آسیب دید و دچار شکستگی از این ناحیه شد که سبب درگذشت او گردید.
رئیس برگزاری مسابقات پارالمپیک ریو ۲۰۱۶ اعلام کرد که به احترام او، ۱ دقیقه سکوت در مراسم اختتامیه اعلام خواهد شد، همچنین پرچم کشور ایران تا پایان مسابقات به صورت نیمه‌افراشته درخواهد آمد. در پی مرگ دلخراش ورزشکار ایرانی، همچنین رئیس اتحادیهٔ جهانی دوچرخه سواری و برخی کاروان‌های ورزشی کشورهای دیگر از جمله آمریکا و انگلیس همدردی و تأثر شدید خود از این رخداد را اعلام کردند. حسن روحانی ریاست جمهوری ایران نیز وقوع این حادثه را تسلیت گفت.
تیم والیبال نشسته ایران که برنده مدال طلا پارالمپیک گردید این مدال را به بهمن گلبار نژاد تقدیم نمودند.
سال ۱۳۹۶ و یک سال پس از درگذشت ناگهانی این قهرمان ملی، فیلم مستندی با نام «بهمن عزیزم» به کارگردانی مصطفی پورمحمدی، تهیه کنندگی مهدی مطهر و تدوین محمدعلی حق‌پرست ساخته شد. در این مستند که محصول خانه مستند انقلاب اسلامی است زندگی این ورزشکار از کودکی تا مرگ و حواشی ایجاد شده پس از مرگ وی با نگاهی بی طرفانه روایت می‌شود. این مستند در دو نسخه تلویزیونی و سینمایی ساخته شده‌است.
پتروس پتروسیان (؛ – ) یک نقاش اهل ارمنستان بود.
وی در ۲۴ دسامبر ۱۹۶۸ در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبا پانوس ترلمزیان و فرهنگستان هنرهای زیبا ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان بود. وی در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۲ در سن ۴۳ سالگی در ایروان درگذشت.
آرئویک "آرو" بنیکی پتروسیان (؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان است.
وی در ۶ مه ۱۹۷۲ در ایروان در به دنیا آمد. در بین سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۱، آرو در دانشکده طراحی کالج هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان تحصیل نمود. در بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵ در رشته گرافیک و مدیریت اداری تحصیل نمود. در سال ۱۹۹۹ به عضو اتحادیه هنرمندان ارمنستان درآمد.
دنیس پترسون () یک نقاش ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا است. آثار وی در سبک واقعیتگرایی حادLinda Chase, "Photorealism at the Millennium: The Not-So-Innocent Eye: Photorealism in Context". Harry N. Abrams, Inc. New York, 2002."Robert Bechtle: A Retrospective" by Michael Auping, Janet Bishop, Charles Ray, and Jonathan Weinberg. University of California Press, Berkeley, CA, (2005). .Battock, Gregory. "Preface to Photorealism". Harry N. Abrams, Inc., Publishers, New York, 1980. pp. 8–10. در موزه بروکلین، موزه هنر آمریکایی ویتنی، مؤسسه هنر آمریکایی باتلر، تیت مدرن، موزه هنر اسپرینگویل و نگارخانه مکس هاچینسون نیویورک به نمایش گذاشته شده‌است.
دنیس پترسون یکی از نخستین نقاشان فوتورئالیستی بود که در نیویورک ظهور کرد.
ژیلا تقی‌زاده (زاده ۲ شهریور ۱۳۳۸ – درگذشته ۲ فروردین ۱۳۹۹) داستان‌نویس، نمایشنامه‌نویس و نقاش اهل ایران بود.
ژیلا تقی‌زاده در ۲ شهریور ۱۳۳۸ در تهران زاده شد. تقی‌زاده در سال ۱۳۶۷ در رشته کارشناسی گرافیک از دانشگاه الزهرا فارغ‌التحصیل شد. او از سال ۱۳۶۴ نمایشگاه‌های نقاشی گوناگونی به صورت انفرادی و گروهی در گالری‌های مختلف برگزار کرده‌است. ژیلا تقی‌زاده از سال ۱۳۸۴ همکاری خود را با رادیوی برون‌مرزی صدای آشنا، رادیو فرهنگ، رادیو جوان، رادیو نمایش و رادیو سلامت در زمینه نمایشنامه‌نویسی رادیویی آغاز کرد. از دیگر فعالیت‌های او طراحی و اجرای پوسترهای تئاتر، تصویرگری کتاب‌ها و نشریات گوناگون، طراحی صحنه و لباس و عروسک در نمایش‌ها و تئاترهای مختلف بوده‌است که جوایز مختلفی را نصیب او کرده‌است.
او ۲۱ سال درگیر بیماری سرطان بود و سرانجام صبح شنبه، ۲ فروردین ۱۳۹۹ درگذشت.https://www.radiofarda.com/a/30501219.htmlhttps://www.irna.ir/news/83723006/
آدمک، ۱۳۷۲
امانوئل قازاریان (؛ با نام هنری امیل کازاز (؛ زادهٔ ) یک نقاش، طراحی و مجسمه‌ساز اهل ارمنستان-ایالات متحده آمریکا است.
در ۱۴ ژانویه ۱۹۵۳ در گیومری به دنیا آمد و از کالج هنری ترلمزیان و دانشگاه هنرهای زیبا و تئاتر فارغ‌التحصیل شد.
جکی قازاریان (؛ زادهٔ شیکاگو، ایلینوی) یک نقاش و هنرمند ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا است.
پدربزرگ‌های جکی قازاریان آبراهام پتروسیان (ساکن آدانا) و قازار قازاریان (ساکن لاورنس آلما-تادما) پیش از سال ۱۹۱۵ میلادی ارمنستان غربی را ترک نموده بودند. آنها اهل سیواس و ماراش بودند.
ماریام هاکوبیان (؛ زاده ۱۷ اوت ۱۹۴۹) یک مجسمه‌ساز اهل ارمنستان است.
وی در ۱۷ اوت ۱۹۴۹ در ایروان به دنیا آمد و در سال ۱۹۶۸ از کالج هنری پانوس ترلمزیان و در سال ۱۹۷۴ آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان می‌باشد.
آندرانیک آوتیسیان (؛ زادهٔ ) یک هنرمند، تاجر و گردآورنده آثار هنری اهل ارمنستان است. شهرت او بیشتر به خاطر تصاویری است که با استفاده از تار عنکبوت خلق می‌کند.
وی فرزند هوهانس آوتیسیان می‌باشد.
مکرتیچ هُوْهانِسی جیوانیان (؛ ۱۸۴۸ – ۱۴ فوریه ۱۹۰۶) یک نقاش ارمنی‌تبار اهل امپراتوری عثمانی بود.
وی در ۱۸۴۸ در محله بشیکتاش، کنستانتینوپل به دنیا آمد. نوازنده ویولن دربار عبدالمجید یکم بود. برادر کوچکترش هاروتیون نیز نقاش بود. در دهه ۱۸۶۰ زیر نظر آبراهام ساکایان، دیگر نقاش ارمنی‌تبار اهل امپراتوری عثمانی آموزش دید. جیوانیان تحصیلات خویش را در آکادمی هنرهای زیبا در محله بی‌اوغلو (استانبول) تحت راهنمایی و آموزش نقاش فرانسوی پیر گیومه که بانی نیز آکادمی بود، ادامه داد. در سال ۱۸۷۴ وی نقاش سرشناس ارمنی-روس، ایوان آیوازوفسکی را ملاقات نمود. جیوانیان با شناختی که به زبان ایتالیایی داشت در ۱۸۷۶ به ایتالیا سفر نمود و تا سال ۱۸۷۹ در آنجا بسر برد. به محض بازگشت به کنستانتینوپل، در سال ۱۸۸۵ با یک زن ایتالیایی ازدواج نمود. در بهار ۱۸۹۴، هنگام کشتار ارمنیان در جریان کشتار حمیدیه، جیوانیان در اودسا پناه گرفت. پس از هفت سال زندگی در اودسا، جیوانیان به سنت پترزبورگ نقل مکان نمود و برای ده سال در آنجا کرد. وی سپس در تابستان ۱۹۰۵ به کنستانتینوپل بازگشت و ناگهان در ۱۴ فوریه ۱۹۰۶ در سن ۵۸ سالگی درگذشت. گمان بر این است که جیوانیان حدود ۱۰۰۰ اثر هنری در طول حیات خویش خلق نموده باشد.
مکرتیچ جیوانیان به خاطر نقاشی مناظر کنستانتینوپل به خصوص تنگه بسفر شناخته شده‌است.
ناهید کاشی‌چی مترجم و دانش‌آموختهٔ زبان و ادبیات روسی است.
ناهید کاشی‌چی فرزند محمود کاشی‌چی، مؤسس انتشارات گوتنبرگ است. وی در سن ۱۵سالگی همزمان با کار در انتشارات پدر، زبان روسی را در انجمن روابط فرهنگی ایران - شوروی آموخت و بعدها از مدرسه عالی ترجمه فارغ‌التحصیل شد. وی پیش از این مجموعه آثار چخوف همچون «باغ آلبالو»، «مرغ دریایی»، «سه خواهر»، «ایوانف»، «خرس»، دایی وانیا و... را به فارسی ترجمه کرده‌است. این کتاب‌ها برای چندمین‌بار بازچاپ شده‌اند.
کارن گورگنی آقامیان (؛ زاده ۱ ژانویه ۱۹۴۶ در ایروان) نقاش اهل ارمنستان است.
وی در ۱ ژانویه ۱۹۴۶ در ایروان به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ‌التحصیل شد. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی سمت ریاست اتحادیه هنرمندان ارمنستان را بر عهده دارد. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال کارگر ممتاز و مدال یادبود نخست‌وزیر ارمنستان شد.
داستان باغ وحش () با نام اصلی پیتر و جری نام یک نمایش‌نامه تک‌پرده‌ای اثر ادوارد آلبی نمایش‌نامه‌نویس آمریکایی است. این اولین نمایش‌نامه آلبی به‌شمار می‌رود که نوشتن آن در سال ۱۹۵۸ به مدت ۳ هفته به طول انجامید.
آرا گولر (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته ) عکاسی خبری ارمنی‌تبار اهل ترکیه بود که با عنوان چشم استانبول شناخته می‌شد. آرا گولر، یکی از معروف‌ترین عکاسان دنیا است.
آرا گولر در یک خانواده ارمنی در سال ۱۹۲۸ در استانبول متولد شد. او عکاسی را با یک روزنامه در ترکیه آغاز کرد و در سال‌های ۱۹۵۰ به عنوان خبرنگار خاور نزدیک مجله لایف انتخاب شد.
او با عکاسان مشهوری چون مارک ریبو و آنری کارتیه-برسون آشنا شد و از اواخر دهه ۱۹۵۰ همکاری خود را با آژانس مگنوم فوتوز آغاز کرد.
آرا گولر، که چشم استانبول لقب گرفته بود، روایتگر شهری بود که دوست می‌داشت. عکس‌های سفید و سیاه او این شهر را، آن طور که در دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰ میلادی بود، در تاریخ ثبت شده‌است.
گولر یک بار گفته بود:
آرا گولر که او را را به نام عکاس استانبول می‌شناختند، عکس‌های خود را را عمدتاً با دوربین لایکا می‌گرفت.
از اواخر دهه ۱۹۵۰ همکاری خود با آژانس مگنوم فوتوز را آغاز کرد و خبرنگار مجله‌های تایم و لایف در ترکیه هم بود. کارهای او در موزه‌های بسیاری در سراسر جهان به نمایش گذاشته شده‌است.
گولر می‌گفت:
در سال ۱۹۵۲، او اولین گزارش تصویری خود را با موضوع ماهیگیرهای محله کومکاپی استانبول، در یک روزنامه ارمنی زبان منتشر کرد.
گولر در دهه ۱۹۵۰ از چهره بسیاری از مشاهیر جهان عکاسی کرد، از جمله وینستون چرچیل، نخست‌وزیر دوران جنگ جهانی دوم بریتانیا، ایندیرا گاندی، نخست‌وزیر سابق هند، برتراند راسل، ماریا کالاس، آلفرد هیچکاک، مارک شاگال، سالوادور دالی، تنسی ویلیامز، نمایشنامه‌نویس آمریکایی و پابلو پیکاسو.
او برای عکاسی از آهنگساز معروف ارمنی، آرام خاچاطوریان، به مسکو سفر نمود.
آرا گولر از رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهوری ترکیه هم عکس گرفته‌است.
گولر مانند همه ارامنه ترکیه، به زبان ارمنی غربی صحبت می‌کند که با زبان ارمنی شرقی، که در خود ارمنستان بکار می‌رود، بسیار متفاوت است.
یکی از مهم‌ترین گزارش‌های او، مجموعه‌ای از گزارش‌های ویژه در مورد زندگی روزمره ماهیگیرهای ارمنی محله کومکاپی استانبول بود. این گزارش‌ها در میانه دهه ۵۰ در روزنامه «زمانک» در استانبول منتشر شد.
کارهای او در موزه‌های بسیاری در سراسر جهان به نمایش گذاشته شده‌است.
آقای گولر، روز چهارشنبه ۱۷ اکتبر ۲۰۱۸ در سن ۹۰ سالگی در بیمارستانی در استانبول به دلیل سکته قلبی درگذشت وی از نارسایی کلیوی رنج می‌برد و تحت درمان دیالیز بود.
آقای اردوغان با عرض تسلیت به خانواده آرا گولر گفته که وی به خاطر آثارش همیشه در خاطرها باقی خواهد ماند.
وی برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده‌است.
رافیک گارگینی خاچاتریان ( ۷ اکتبر ۱۹۳۷ – ۱۶ ژانویه ۱۹۹۳) مجسمه‌ساز اهل ارمنستان بود.
وی در ۷ اکتبر ۱۹۳۷ در آپاران در به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی در ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۹۳ در سن ۵۵ سالگی در ایروان درگذشت.
ادگار پتروسی شاهین (؛ ۳۱ اکتبر ۱۸۷۴ – ۱۸ مارس ۱۹۴۷) نقاش، گراورساز و تصویرگر ارمنی‌تبار اهل فرانسه بود.
ادگار شاهین در شهر وین به دنیا آمد اما در سنین جوانی به کنستانتینوپل تقل مکان نمود جایی که با حمایت مالی پدرش که مدیر بانک عثمانی بود شروع به تحصیل نمود. وی سپس به ونیز، ایتالیا نقل مکان نمود جایی که وی در کالج برجسته ارمنیان «موراد-رافائلیان» واقع در جزیره سن لازار شرکت جست. سپس در سال ۱۸۹۵ به پاریس نقل مکان نمود. وی در آکادمی ژولیان ثبت نام کرد و نمایشگاه‌های موفقی در جامعه هنرمندان فرانسوی داشت.
هاروتیون "آریل" استپانی آجمیان (؛ ۱۹۰۴ – ۱۹۶۳) یک پرتره‌نگار، تذهیب‌کار و نقاش اهل ارمنستان بود.
وی در ۱۹۰۴ در بورسا به دنیا آمد و در کالج موراد-رافائلیان واقع در صومعه ارمنی جزیره سن لازار تحصیل نمود. مدال طلا از سوی پاپ پیوس دوازدهم به وی اعطا گردید. وی در ۱۹۶۳ در سن ۵۹ سالگی درگذشت.
آرمان مانوکیان (؛ – ) یک نقاش ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود که به خاطر آثارش که از صحنه‌های هاوایی به تصویر کشیده‌است شناخته شده‌است.
مانوکیان بزرگترین در میان سه فرزند یک خانواده ارمنی بود که در کنستانتینوپل به دنیا آمد. وی در هنگام نوجوانی از نسل‌کشی ارمنی‌ها جان سالم به در برد. مانوکیان در سال ۱۹۲۰ به ایالات متحده آمریکا مهاجرت نمود. در سن ۱۶ سالگی در رشته نگارگری در مدرسه طراحی رود آیلند تحصیل نمود. وی اقدام به خودکشی نمود. از ۳ ژوئیه ۲۰۱۴ تا ۱۱ ژانویه ۲۰۱۵ تعدادی از نقاشی‌های مانوکیان در موزه هنری هونولولو به نمایش گذاشته شد.
آشوت آناتولی ملکونیان (; ؛ زاده ۱ مارس ۱۹۳۰ – درگذشته ) یک نقاش اهل ارمنستان بود.
در ۱ مارس ۱۹۳۰ در روستوف-نا-دونو به دنیا آمد . وی همچنین برنده نقاش افتخاری جمهوری ارمنستان، نشان برجسته افتخار و مدال شجاعت کار شده‌است. عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان بود. وی در ۹ دسامبر ۲۰۰۹ در سن ۷۹ سالگی در فرزنو، کالیفرنیا درگذشتՄահացել է նկարիչ Աշոտ Մելքոնյանը.
مارگاریتا تیگرانی ماتولیان (; ؛ زادهٔ ) یک مجسمه‌ساز اهل ارمنستان است.
مارگاریتا ماتولیان در سال ۱۹۸۵ در ایروان در یک خانواده هنری به دنیا آمد. پدر وی تیگران ماتولیان هنرمند و نقاش سرشناسی می‌باشد. وی از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ‌التحصیل شده‌است. ماتولیان از ۲۰۱۰ عضو اتحادیه هنرمندان ارمنستان می‌باشد.
وی مجسمه‌های از جنس کاغذ مس و برنز خلق می‌کند.
وارتنی موسدیچیان (؛ زاده ) نقاش اهل ارمنستان-ایالات متحده آمریکا است. وی در شهر بوستون فعالیت می‌کند.
در ۲۴ ژوئن ۱۹۵۳ ‏در استانبول به دنیا آمد.
زاره موسکوفیان (؛ ؛ ۱۸۹۸ - ۱۹۸۷) یک نقاش ارمنی‌تبار اهل امپراتوری عثمانی بود.
وی در یک خانواده ارمنی در شهر ازمیت به دنیا آمد. وی در مدرسه محلی ارمنی حضور یافت. پس از بازگشت از سفری از حلب به نقاشی مشغول شد. وی با نقاشی از مناظر کنستانتینوپل کار خود را آغاز کرد. سپس به لیون فرانسه نقل مکان نمود. در فرانسه، موسکوفیان فعالیت هنری خویش را همچنان ادامه داد و معلم نیز شد. وی در ۱۹۸۷ درگذشت. پیکر وی یک ماه پس از مرگش کشف شد. همچنین وی در طی جنگ جهانی دوم به یهودیان فراری از هولوکاست پناهگاه و مامن داد
آرمنوهی روبیکی مارتیروسیان (؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان است.
در ۳ مه ۱۹۶۲ در ایروان به دنیا آمد و از استودیوی نمایشی آرمن‌فیلم ایروان فارغ‌التحصیل گشت.
هُوسِپ پوشمان (؛ – ) یک هنرمند، و نقاش ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. او بیشتر به خاطر آثار طبیعت بیجان فکرشده اش و پرتره‌هایی که از زنان در لباس‌های عجیب و غریب می‌کشید مشهور است.
وی در ۹ مهٔ ۱۸۷۷ در تیگراناکرت به دنیا آمد وی در ۱۳ فوریهٔ ۱۹۶۶ در سن ۸۸ سالگی در نیویورک درگذشت.
کامو رافیکی ساهاکیان (کاماسار) (؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان است.
وی در ۱۶ آوریل ۱۹۶۱ در یغگنادزور در به دنیا آمد
مارتیروس مانوکیان (؛ زاده ۵ اوت ۱۹۴۷) یک نقاش اهل ارمنستان-ایالات متحده آمریکا است.
مانوکیان نقاشی کردن را به صورت جدی از سن ۱۱ سالگی شروع کرد. در سال ۱۹۶۷ وارد «آکادمی هنر ایروان» شد. وی همچنین در مسکو و لنینگراد آموزش دید. هنگامی که تنها ۲۶ سال سن داشت در «اتحادیه هنرمندان اتحاد شوروی» پذیرفته شد. نخستین نمایش خویش را در سال ۱۹۷۲ در ایروان برگزار کرد. وی تا سال ۱۹۸۷ زمانی که به ایالات متحده آمریکا مهاجرت نمود در نمایشگاه‌های بسیاری شرکت کرد. وی هم‌اکنون در آمریکا زندگی می‌کند.
آلن میکلی () زادنام آلن میکلیتاریان (; زاده ۱ آوریل ۱۹۵۵) یک طراح عینک دست‌ساز با کیفیت بالا و لوازم جنبی ارمنی‌تبار اهل فرانسه است. در سال ۱۹۷۸ در سن ۲۳ سالگی، آلن میکی استودیوی طراحی خویش را در شهر پاریس تأسیس نمود. حدود ۵۰۰٬۰۰۰ جفت از عینک‌های ساخت میکلی در سرتاسر دنیا به فروش رفته‌است. در تاریخ ۲۳ ژانویه ۲۰۱۳ آلن میکلی اینترنشنال توسط لوکساتیکا، غول صنعت عینک ایتالیا به مبلغ ۹۰ میلیون یورو خریداری شد.
هریپسیمه سیمونیان ( ؛ – ) یک هنرمند مجسمه‌ساز اهل ارمنستان بود. عنوان افتخاری هنرمند نقاش مردمی ارمنستان شوروی در سال ۱۹۷۴ به وی اعطا شد.
در سال ۱۹۴۵ از آکادمی هنری تفلیس فارغ‌التحصیل شد.
همسر وی «روبن پارونیان» جراح بود و پسرش «آرتسوین گریگوریان» معمار است.
نونه سیراویان (؛ ؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان است. هنریک سیراویان نقاش سرشناس پدر وی بود.
نارینه سیمونیان (; زاده ۱۹۶۵) نوازنده پیانو کلاسیک، نوازنده ارگ باروک فرانسوی، و رهبر و تهیه‌کننده موسیقی اپرایی اهل ارمنستان است. نارینه سیمونیان در سال ۱۹۶۵ در گیومری، ارمنستان به دنیا آمد. آموزش موسیقی را در سن هفت سالگی آغاز نمود. وی رئیس انجمن ناسودبر فرانسوی «"Les Amis de Gumri.France"» می‌باشد.
پتروس سیرابیان (؛ زاده - درگذشته ) نقاش و پرتره‌نگار ارمنی‌تبار اهل امپراتوری عثمانی بود. وی همچنین با نام «موسیو پیر» نیز شناخته می‌شد.
وی در ۱۸۳۳ در ناحیه اورتاکوی، کنستانتینوپل در به دنیا آمد وی در ۱۸۹۸ در سن ۶۵ سالگی در صوفیه درگذشت.
مارو زئنونی سارگسیان (؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان است.
پدرش زئنون سارگسیان و مادر وی هنرمند، سفالگر بودند. پدر بزرگ وی ، هنرمند افتخاری اتحاد شوروی و دایی اش ، هنرمند ارمنی بودند. مارگو سارگسیان در بین سال‌های ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۲ در دپارتمان نقاشی و هنرهای گرافیکی کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان، در بین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۹ در کرسی نقاشی آکادمی هنرهای زیبای ایروان و در نهایت در بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳ در CSDCA تحصیل نمود. از سال ۲۰۰۱ عضو اتحادیه هنرمندان ارمنستان، از سال ۲۰۰۲ عضو اتحادیه هنرمندان ارمنستان: انجمن بین‌المللی طراحان و از سال ۲۰۱۴ عضو اتحادیه هنرمندان پاریس «les seize anges» بوده‌است.
گاگیک هنریکی سیراویان (؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان است.
گاگیک سیروانیان در ایروان، ارمنستان در خانواده هنرمند مردمی ارمنستان، هنریک سیراویان به دنیا آمد. وی در سال ۱۹۸۹ از مدرسه هنری ترلمازیان ایروان و در سال ۱۹۹۵ از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ‌التحصیل شد. سیراویان از سال ۱۹۹۶ عضو اتحادیه هنرمندان ارمنستان می‌باشد. گاگیک سیراویان در سال ۲۰۱۳ دانشجوی هنر در بنیاد آمادئوس در بوداپست مجارستان بود.
از سال ۲۰۱۴ وی در تعدادی از نمایشگاه‌های گروهی ملی و بین‌المللی شرکت نموده‌است. نخستین نمایشگاه انفرادی وی در … در نروژ برگزار شد. آثار وی در می‌توان در مجموعه‌های خصوصی در ایالات متحده آمریکا، اتریش، نروژ، سوئیس، آلمان، اسپانیا، ایتالیا و ارمنستان پیدا کرد.
کارن سمباتیان (؛ ؛ – ) یک نقاش اهل ارمنستان بود.
کارن سمباتیان در خانواده‌ای ارمنی در گیومری زاده شد. تحصیلات هنری خود را در کالج هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان کسب نمود. او در نمایشگاه‌های متعدد بین‌المللی شرکت جسته‌است. آثار وی در گالری‌های کشورهای مختلف از جملهٔ نگارخانه ملی ارمنستان، موزه هنر مدرن واشینگتن، گالری ریچارد مانوکیان در دیترویت، گالری آرشیل گورکی در پاریس، درنیوجرسی و مجموعه‌های هنری خصوصی نگهداری می‌شود.
کارن سمباتیان به عنوان یک هنرمند چند بعدی در طی زندگی هنری خود برای حفظ فطرتی آزاد و نگرشی صادقانه مبارزه کرده‌است. سرنوشت ارامنه و حفظ هویت ملی در کنار فعالیت‌های خلاقانه هنریش همواره برایش مهم بوده‌است.
آثارش در بین سال‌های ۵۰–۶۰ بر اساس جستجوهای وی برای به تصویر کشیدن اشیاء و مظاهر انسانی به شیوه‌ای که زندگی و جاودانگی به آن‌ها ببخشد شکل گرفته‌است.
سمباتیان در سال‌های ۱۹۸۰–۱۹۶۶ سردبیر نشریات و بوده‌است و تصویرسازی‌هایی برای کودکان انجام داده‌است. از جمله تصویرسازی بر اساس افسانه‌های جانی روداری و تصویرسازی برای نشریات با روش‌هایی نو. به موازات این فعالیت‌های هنری او اهمیت بسیاری به مطالعه‌های هنری می‌داد و توجه خاصی به پژوهش در زمینه ریشه‌های هنر ارمنی از جمله مینیاتور ارامنه داده‌است.
او با درک عمیق دستاوردهای هنر نقاشان به نام ارمنی ماردیروس ساریان، کالنتز و میناس آوتیسیان در زمینه استفاده از رنگ، رنگ‌های سطوح تصویرهای خود را بسیار تأثیرگذار خلق می‌نماید. «هنر جشن رنگ است» او با این گفته اوژن دولاکرواهم عقیده می‌شود با باور بر اینکه طرح در اثر نباید غالب بر رنگ باشد.
دوستداران هنر به او لقب «شوالیه رنگ» را دادند. هنر او با انرژی، دید و فرم‌های خاص هنری بر بینندگان متجلی می‌شود.
سمباتیان از سال ۱۹۶۵ به مناسبت پنجاهمین سالگرد نسلکشی ارامنه مجموعه پرتره‌هایی از میهن‌پرستان ارمنی کشیده‌است.
او با تیزبینی خاص یک چهره‌نگار با شیوه‌ای آزاد و ضربه قلم موهای ماهرانه پرتره‌هایی با ظرافت زیاد، رنگ‌ها و سایه روشن‌های هماهنگ خلق کرده‌است که از بیانی قوی برخوردار است. آثار منظره‌نگاری و طبیعت بی جان وی با رنگهای زنده و زیبا و ضربه قلم موهای قاطع شکل گرفته‌است. در این آثار نقاش با شور و شوق آشکاری سرزمین مادری خودرا به تصویر کشیده‌است. با نگاه به آثار مختلف سمباتیان بیننده لبریز از نور می‌شود و زندگی زیباتر و روشن‌تر نگریسته می‌شود. رنگ‌های سمباتیان روشن، تن‌های رنگی او واضح و نقاشی‌های وی صمیمی، صادقانه و لبریز از احساس می‌باشد. سمباتیان در آثارش در زمینه استفاده از فرم‌ها، رنگ‌ها و ترکیب بندی به مهارت رسیده‌است.
ماریام شاهینیان (؛ ) یک عکاس سرشناس ارمنی‌تبار اهل ترکیه بود. که به عنوان نخستین بانوی عکاس استودیوی در ترکیه شناخته می‌شود. وی به زبان‌های فرانسوی، ایتالیایی، ارمنی و ترکی آشنایی داشت.
ماریام شاهینیان نخستین بانوی عکاس ترکیه بود. این بانوی هنرمند در سال‌های ۱۹۳۵–۱۹۸۵ یکه‌تاز هنر عکاسی به ویژه عکاسی از چهره در محیط بستهٔ کارگاهی بود. مجموعهٔ عکس‌هایی که او در کارگاه شخصی خود، به نام گالاتاسرای گردآورد نه تنها چهرهٔ مردم عادی شهر و روستا را از نوجوان گرفته تا سالخورده، در بیش از دویست هزار عکس ثبت کرده، بلکه با مهارت تمام موفق شده تا افکار و حتی رویاهای قهرمانان خود را نیز ثبت کند.
زن‌ها، در سال‌های فعالیت‌های شاهینیان، تنها اجازه داشتند در حضور عکاسی از جنس خود تن‌پوش اسلامی را درآورند و دور از قوانین نوشته و نانوشته اجتماع، امیال، احساسات و افکار شخصی خود را بر چهره منعکس سازند. همین امکان خاص موقعیتی استثنایی برای عکاس فراهم آورد تا با اختصاص بیش از ۷۰ درصد از کارهای خود به بانوان، تصویری کم‌نظیر از جامعهٔ آن روز ترکیه بر جای گذارد.
هاکوپ شاهینیان پاشا، پدر بزرگ ماریام، از نمایندگان نخستین مجلس ترکیه پس از فروپاشی امپراتوری عثمانی بود. خانوادهٔ شاهینیان هنگامی که ماریام تنها چهار سال داشت به گونه ای معجزه آسا از جهنم نسل‌کشی ارمنی‌ها جسته و در خفا از شهر سیواس، زادگاه خود، به استانبول پناه آورده بودند. ماریام شاهینیان، که با نام مریم یا ماریام شاهین اوغلو نیز از او یاد شده، در ۱۹۸۶ میلادی کارگاه گالاتاسرای و عکاسی را در ۷۵ سالگی برای همیشه ترک گفت.
وی در گورستان ارامنه شیشلی به خاک سپرده شد.
آرتور سارگسیان (؛ زادهٔ ) یک نقاش و هنرمند اهل ارمنستان است.
وی در ۱۱ مهٔ ۱۹۶۰ در گیومری به دنیا آمد
آرکادی باغداساریان (آرکو) (؛ ؛ زادهٔ ۲۵ اوت ۱۹۴۵ - درگذشته ۲۰۲۲) یک نقاش اهل ارمنستان بود.
وی در سال ۱۹۷۱ از دپارتمان نقاشی، انستیتو تئاتر-هنر ایروان فارغ‌التحصیل شده‌است. وی از ۱۹۷۶ عضو «اتحادیه هنرمندان ارمنستان» و از سال ۱۹۹۴ عضو «انجمن بین‌المللی هنرمندان حرفه‌ای» می‌باشد. وی در سال ۲۰۲۲ در سن ۷۷ سالگی درگذشت.
کاراپت «شارل» آدامیان (؛ ؛ زاده – درگذشته ) یک نقاش ارمنی‌تبار اهل فرانسه بود.
آدامیان در ۱۸ سپتامبر ۱۸۷۲ در کنستانتینوپل به دنیا آمد. وی یکی از نجات‌یافتگان کشتار حمیدیه بود. وی از کالج موراد-رافائلیان فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده جوایزی همچون شد. وی در ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۴۷ در سن ۷۴ سالگی در پاریس درگذشت.
سرگئی خاچاتریان (؛ زادهٔ ) یک نوازنده ویولن اهل ارمنستان است؛ که از سال ۱۹۹۳ در آلمان زندگی می‌کند.
اولین هنرنمایی اجرای اثر لودویگ فان بتهوون در تاریخ ۴ اوت ۲۰۰۶ در در نیویورک سیتی بود. در ژوئن ۲۰۱۳ به همراه ، اثر دمیتری شوستاکوویچ را به رهبری اجرا نمود.
وی برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان و مدال موسس خورناتسی در سال ۲۰۰۸ شده‌است.
خانواده ماناس () یک خانواده ارمنی‌تبار بودند که در رشته‌های نقاشی و پرتره فعالیت می‌کردند.
مالاک کارش (؛ – ) یک عکاس ارمنی‌تبار اهل کانادا بود.
وی یکی از بنیانگذار جشنواره لاله کانادا است.
گارگین رافیکی خاچاتریان (; زاده ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۵ - درگذشته ۲ سپتامبر ۱۹۹۵) یک مجسمه‌ساز، هنرمند و مبارز آزادی‌خواهی اهل ارمنستان بود. وی از سال ۱۹۸۸ سرباز لژیون آزادیبخش ملی ارمنستان بود. وی یک داوطلب در نیروهای تدافعی بود و تمرینات خوبی به عنوان یک چترباز و نیروی ویژه در نیروهای داوطلب دیده بود. «مدال شجاعت» جمهوری ارمنستان به وی اعطا شد.
وی فرزند رافیک خاچاتریان بود.
نونه تومانیان (; ؛ زادهٔ ) یک مجسمه‌ساز و هنرمند اهل ارمنستان است. وی از «مدرسه هنری هاکوب کوجویان» («کالج هنری پانوس ترلمزیان» فعلی) فارغ‌التحصیل شده است. بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۹ نونه تومانیان دانشیار در آکادمی هنرهای زیبا بود.
آثار نونه در نمایشگاه مختلفی در داخل و خارج از ارمنستان به نمایشگاه گذاشته شده است:گالری هنری ملی، ارمنستان، موزه چارنتس، ایروان، اتحادیه هنرمندان ارمنستان،Nune Tumanyan Personal exhibition مقر سازمان ملل در ارمنستان،Nune Tumanyan's and Hasmik Avetisyan's works at the UN Office نگارخانه بویاجیان، سن پترزبورگ، ایتالیا، شارجه، امارات متحده عربی.
آرمن روبن وارداپتیان (وار) (; زادهٔ ) یک نقاش، جواهرساز و مجسمه‌ساز اهل ارمنستان است.
در ۲۳ ژانویه ۱۹۸۰ در ایروان به دنیا آمد.
میله مرکشیچ (؛ – ) یک ژنرال اهل جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی بود.وی از فرماندهان ارتش جمهوری صرب کراینا در زمان جنگ‌های یوگسلاو بود.
وی توسط دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق به جرم جلوگیری نکردن از کشتار دسته‌جمعی ۲۶۴ کروات در شهر ووکوار که پس از سقوط این شهر صورت گرفت، به ۲۰ سال زندان محکوم شد.
وی در ۱۶ اوت ۲۰۱۵ در زندان درگذشت.
آرتو در-هاروتیونیان (؛ - ) یک سرآشپز، هنرمند، مترجم و نویسنده اهل ارمنستان-بریتانیا بود.
وی در ۱۹۴۰ به دنیا آمد. پدر وی از نجات‌یافتگان نسل‌کشی ارمنی‌ها توسط دولت ترکان جوان عثمانی بود. در سال ۱۹۵۲ خانواده در-هاروتیونیان در شمال غرب انگلستان سکونت گزید. وی در ۱۹۸۷ در سن ۴۷ سالگی در اثر سکته قلبی درگذشت.
نشان پژوهش از نشان‌های افتخار در ایران است. براساس ماده ۸ آیین‌نامه اعطای نشان‌های دولتی، نشان «پژوهش» به افرادی اعطا می‌شود که به جهتی از جهات ذیل منشأ ایجاد تحول اساسی یا خدمت کم سابقه شوند:
کشتار ووکوار () (که گاهی کشتار بیمارستان ووکوار نیز خوانده میشود) کشتاری بود که در ۲۰ نوامبر ۱۹۹۱ و کمی پس از نبرد ووکوار در جریان جنگ استقلال کرواسی، به‌دست ارتش مردمی یوگسلاو و شبه‌نظامیان صرب در مزرعه اووچارا در جنوب ووکوار اتفاق افتاد.
در روزهای پایانی نبرد ووکوار، موضوع تخلیه بیمارستان ووکوار میان مقامات کروات، ارتش مردمی یوگسلاو و ناظران اتحادیه اروپا در همکاری با کمیته بین‌المللی صلیب سرخ مورد مذاکره بود.ارتش مردمی یوگسلاو از دسترسی کمیته بین‌المللی صلیب سرخ به بیمارستان خودداری کرد و حدود ۳۰۰ نفر را از آن‌جا خارج نمود.این گروه (که بیشتر کروات‌ها را شامل می‌شد اما برخی صرب‌ها، مجارها، مسلمانان و دو نفر با ملیت‌های دیگر نیز در بین آنان بودند) ابتدا به پادگان ارتش مردمی یوگسلاو در ووکوار انتقال داده شدند.برخی از زندانیان که به‌عنوان کارکنان بیمارستان شناسایی شدند از این گروه جدا، و باقی آنان به مزرعه اووچارا در جنوب ووکوار برده شدند.زندانیان پس از اینکه به‌مدت چندین ساعت مورد ضرب و شتم قرار گرفتند، به محلی آماده‌شده برده شدند، در گروه‌های ۱۰ تا ۲۰ نفره اعدام‌شدند و در یک گور دسته‌جمعی دفن شدند.
این گور در اکتبر ۱۹۹۲ یافت شد.در سال ۱۹۹۶ اجساد ۲۰۰ تن از آنان توسط دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق از خاک بیرون کشیده شد.این دادگاه دو افسر ارتش مردمی یوگسلاو و همچنین اسلوبودان میلوشویچ رئیس‌جمهور صربستان را به این کشتار متهم نمود.همچنین برخی از اعضای سابق نیروهای صرب کرواسی و شبه‌نظامیان صرب در این رابطه توسط دستگاه قضایی صربستان متهم شناخته‌شدند.
لوئیسا نوئل کراوس بازیگر فیلم، تئاتر و تلویزیون آمریکایی و فارغ‌التحصیل دانشگاه هنرهای نمایشی درام کارنگی ملون است.
کراوس در ۲۰ مه ۱۹۸۶ در فالز چرچ، ویرجینیا به دنیا آمد. پدر او از نژاد نیمه ژاپنی است. (از اوکیناوا، ژاپن) و مادرش آمریکایی است. او یک برادر کوچکتر به نام ناتانیل دارد که کارگردان است. او علاقه خود را به هنر را از سنین جوانی آغاز کرد و هنگامی که وارد دبیرستان شد، شروع به اجرا در انواع نمایش‌ها و تئاترهای موزیکال از جمله ساید شو به عنوان وایولت هیلتون، کولی به عنوان ماما رز و اکوئوس به عنوان دورا استرانگ شرکت کرد. پس از دبیرستان، او در دانشکده درام کارنگی ملون ثبت نام کرد و کمی بعد، احساس کرد که برای شروع حرفه ای خود به عنوان بازیگر آماده است.
جِین یک دوست پسر میخواهد یک فیلم کمدی رمانتیک محصول سال ۲۰۱۵ با هنرپیشگی لوئیسا کراوس و الیزا دوشکوه است.
رؤیای آمریکایی () نام نمایش‌نامه تک‌پرده‌ای از ادوارد آلبی نمایش‌نامه‌نویس نامدار آمریکایی است. این اثر برای اولین بار به کارگردانی آلن اشنایدر در ژانویه ۱۹۶۱ در تماشاخانه یورک نیویورک بر روی صحنه رفت. نمایش‌نامه با لحنی طنزآمیز زندگی یک خانواده آمریکایی و دغدغه‌های آنان را روایت می‌کند.
آکادیا (به ایتالیایی: Accadia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فوجا واقع شده‌است.
آکادیا ۳۰٫۴۸ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۳۸۳ نفر جمعیت دارد و ۶۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای San Marco in Lamis و اسپلو خواهرخوانده‌های آکادیا هستند.
آکری (به ایتالیایی: Acri) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کزنتزا واقع شده‌است.
آکری ۱۹۸ کیلومترمربع مساحت و ۲۱٬۱۸۰ نفر جمعیت دارد و ۷۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر چترارو خواهرخواندهٔ آکری هست.
آیتا (به ایتالیایی: Aieta) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کزنتزا واقع شده‌است.
آیتا ۴۷ کیلومترمربع مساحت و ۸۸۸ نفر جمعیت دارد و ۵۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آیلوکه (به ایتالیایی: Ailoche) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بیه‌لا واقع شده‌است.
آیلوکه ۱۰٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۳۲۱ نفر جمعیت دارد و ۵۶۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آیزونه (به ایتالیایی: Aisone) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است.
آیزونه ۳۶٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۲۶۹ نفر جمعیت دارد و ۸۳۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آلی (به ایتالیایی: Alì) یک کومونه در ایتالیا است که در استان مسینا واقع شده‌است.
آلی ۱۶٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۹۰۰ نفر جمعیت دارد.
توازن ظریف () نام نمایش‌نامه‌ای از ادوارد آلبی نمایش‌نامه‌نویس نامدار آمریکایی است که برای نخستین بار در سال ۱۹۶۶ در نیویورک بر روی صحنه رفت. این اثر جایزه پولیتزر را برای آلبی به ارمغان آورد، جایزه‌ای که آلبی دو بار دیگر موفق به دریافت آن شد.
این نمایشنامه، داستان زوجی با نام اگنس و توبیاس را روایت می‌کند که میزبان دختر ۳۶ ساله خود جولیا هستند که به تازگی برای چهارمین بار طلاق گرفته‌است. در حالی که هری و ادنا از دوستان قدیمی خانواده مهمان آن‌ها هستند، کلر خواهر الکلی اگنس نیز به خانه آن‌ها می‌آید.
یاسمین ایلرز بازیگر فیلم و تئاتر آمریکایی است.
ایلرز در هارلم اسپانیایی در نیویورک به عنوان فرزند وسط ​​یک خانواده 7 نفره به دنیا آمد. او دارای لیسانس علوم روانشناسی است او رهبر تیم رقص و بازیگر ذخیره تئاتر اجاره جاناتان لارسون در برادوی بود. او همچنین در تولیدات برادوی Capeman و تئاتر "نمایش راکی هارور" ظاهر شد. ایلرز در تور بین المللی The Who's Tommy و تور ملی "اجاره" ظاهر شده است. او به تازگی در "بر روی پاهایت" و در مرکز تئاتر GEVA در روچستر با "The Heights" در برادوی حضور داشت و در آنجا نقش ابوئلا کلودیا را بازی کرد.
سه زن بلندبالا () نام نمایش‌نامه‌ای از ادوارد آلبی نمایش‌نامه‌نویس نامدار آمریکایی است که سومین جایزه پولیتزر را در سال ۱۹۹۴ برای او به ارمغان آورد. این اثر برای اولین بار در سال ۱۹۹۱ به کارگردانی خود آلبی در وین بر روی صحنه رفت.
ساوت اِند نام محله‌ای خوش‌نشین در شهر بوستون، ایالت ماساچوست است. بسیاری از خانه‌های محلهٔ ساوت اِند با معماری ویکتورین ساخته شده‌اند. نزدیک به ۳۰ پارک در محدودهٔ محلهٔ ساوت اِند قرار دارند.South End، شهرداری بوستون
خیابان‌های ترمونت، کلومبوس و مَس از مهم‌ترین خیابان‌های ساوت اِند به‌شمار می‌روند.
علی‌رضا پهلوی، از ساکنین خیابان نیوتون غربی در محلهٔ ساوت اِند بود.Younger son of Shah of Iran commits suicide in US, "The Herald Sun"Son of deposed shah of Iran kills self in Hub home, "Boston Herald" وی در تاریخ ۱۴ دی ۱۳۸۹ خورشیدی، در منزل شخصی‌اش، با شلیک گلوله، به زندگی خود پایان داد.علیرضا پهلوی خودکشی کرد، "بی‌بی‌سی فارسی"
مرگ بِسی اِسمیت () نمایش‌نامه تک‌پرده‌ای در انتقاد از نژادپرستی است. این اثر توسط ادوارد آلبی، نویسنده نامدار آمریکایی نوشته شده‌است. این نمایش‌نامه که در سال ۱۹۵۹ نگاشته شد، برای نخستین‌بار در سال ۱۹۶۰ در برلین غربی بر روی صحنه رفت. داستان نمایش‌نامه در سال ۱۹۳۷ و در شهر ممفیس اتفاق می‌افتد و به داستان مرگ بسی اسمیت خواننده شهیر موسیقی بلوز در اثر تصادف اتومبیل و پذیرفته نشدن در بیمارستان به دليل رنگ پوستش اشاره دارد.
لولیتا () نمایش‌نامه اقتباسی اثر ادوارد آلبی نمایشنامه‌نویس نامدار آمریکایی است. این اثر که اقتباسی از رمان لولیتا اثر ولادیمیر ناباکوف است در سال ۱۹۸۱ برای نخستین بار به روی صحنه رفت و پس از ۳۱ پیش نمایش و ۱۲ اجرا متوقف شد.
بز، یا سیلویا کیست؟ () نمایشنامه‌ای از ادوارد آلبی نمایشنامه‌نویس آمریکایی است که در سال ۲۰۰۲ در برادوی نیویورک بر روی صحنه رفت.
این نمایش‌نامه داستان مارتین معمار میانسال به همراه همسرش استیو و پسرش بیل را روایت می‌کند که زندگی خانوادگیشان پس از آن که مارتین عاشق یک بز می‌شود فرو می‌پاشد. نمایش‌نامه بر محدودیت‌های یک جامعه به ظاهر لیبرال تمرکز دارد و آلبی در تلاش است با تصویر کردن بحران در این خانواده قضاوت‌های اخلاقی مخاطبان دربارهٔ تابوهای اجتماعی را به چالش بکشد.
آژانس ارتباطات کاخ سفید () که به عنوان سپاه سیگنال کاخ سفید (WHSC) شناخته شده، رسماً توسط وزارت جنگ ایالات متحده آمریکا و در میانه جنگ جهانی دوم، در ۲۵ مارس سال ۱۹۴۲ در زمان ریاست جمهوری فرانکلین روزولت. تشکیل شد. این سازمان برای ارائه نیازهای ارتباطات نرمال و اضطراری در حمایت از رئیس جمهور ایجاد شده است کار این واحد آن است که همزمان با بروز اتفاق‌های عادی یا بحرانی از نظر ارتباطی رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا را پشتیبانی می‌کند. این واحد در عرصه ارتباطات سیار، ارتباطات دور و تلفنی و همچنین ارتباطات رمزنگاری شده فعال است. مقر این بخش در شنگری‌لا، کمپ‌دیوید قرار دارد. مأموریت سازمانی این بخش آن است که رئیس‌جمهوری را در موقعیت ارتباطی بهتری قرار دهد تا بتواند زودتر از دیگران از اتفاقات خبردار شود و بتواند مدیریت مؤثرتری را اعمال کند.
این آژانس در حوادث مختلفی از جمله در حوادث تاریخی مهمی چون جنگ کره، جنگ ویتنام، پاناما، گوآتمالا، عملیات طوفان صحرا در عراق و عملیات امید در سومالی. یکی از مهمترین نهادهای پیگیر قتل کندی و همچنین بازدارنده ترور ریگان و جرالد فورد نقش نامحسوسی اما قابل توجهی داشته است.
هسته اصلی این آژانس از یک تیم کوچک ۳۲ نفره نظامی از نیروهای هوایی، دریایی، زمینی و نیروهای امنیتی تشکیل می‌شود، ولی مهمترین سلاح در دست این گروه توان ارتباطی قوی آنان است.
سید ابوالقاسم ممکن است نام یکی از افراد زیر باشد:
شهرستان فیلادلفیا، پنسیلوانیا (به انگلیسی: Philadelphia County) شهرستانی در مشترک‌المنافع پنسیلوانیا ی ایالات متحده آمریکا است. بنا بر سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا، جمعیت آن ۱٬۵۲۶٬۰۰۶ بوده، که با وجود این که دومین شهرستان کوچک در این ایالت از نظر وسعت است، آن را به پرجمعیت‌ترین شهرستان آن بدل می‌کند. این شهرستان در کنار شهرستان چستر، پنسیلوانیا و شهرستان باکس، پنسیلوانیا یکی از سه شهرستانی هستند که ویلیام پن آنها را در نوامبر ۱۶۸۲ تأسیس کرد.
شهرستان فیلادلفیا ۳۷۰٫۳۷ کیلومترمربع مساحت دارد.
مشترک‌المنافع اصطلاحی است که توسط چهار ایالت از ۵۰ ایالت ایالات متحده آمریکا در نام کامل رسمی ایالتی شان به کار می‌رود: کنتاکی،Third Constitution of Kentucky (1850), Article 2, Section 1 "ff." Other portions of the same Constitution refer to the "State of Kentucky". ماساچوست،Constitution of the Commonwealth of Massachusetts, Preamble. پنسیلوانیا،Constitution of Pennsylvania, Preamble. و ویرجینیا.The Hornbook of Virginia History, 4th ed. , page 88. همهٔ آنها پیش از سال ۱۷۷۶ که آمریکا مستقل شد، یکی از مستعمرات بریتانیا یا بخشی از آنها بودند (کنتاکی در اصل بخشی از زمین اهدایی مستعمره ویرجینیا بود) و در تاثیرپذیری شدیدی از قانون مشترک (Common Law) انگلیسی در بخشی از قوانین و نهادهایشان مشترکند.Paul Reinsch. English Common Law in the Early American colonies. Ph.D. thesis. Un. of Wisconsin. 1898.William E. Nelson. The Common Law in Colonial America. Vol. I. Oxford University Press. 2008.
سوفیکو چیائوریلی (؛ – ) یک هنرپیشه اهل گرجستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۲۰۰۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به علی‌بابا و چهل دزد، عاشق غریب، رنگ انار اشاره کرد.
کیت بوک (زاده ) مدل کانادایی است.
هیلی کلاسون (زاده ) مدل آمریکایی است.
تس هالیدی (زاده ) مدل آمریکایی است.
ایسکرا لارنس (زاده ) مدل انگلیسی است.
تارا لین (زاده ) مدل آمریکایی است.
احمد کلی (؛ زادهٔ ) شناگر پارالمپیکی استرالیایی متولد عراق است. او به نمایندگی از استرالیا در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۶ و بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۲ شرکت کرد.
کلی در نوامبر ۱۹۹۱ در بغداد بدون دو دست و پا به دنیا آمد. او تا هفت سالگی با برادرش امانوئل که معلولیت مشابهی دارد در یتیم‌خانه مادرترزای بغداد زندگی کرد. مویرا کلی، بشردوست استرالیایی در ۱۹۹۸ این دو برادر را ملاقات کرد و با کمک والدینش آنها را در سال ۲۰۰۰ به ویکتوریای استرالیا آورد تا از مراقبت پزشکی بهره‌مند شوند. او در سال ۲۰۰۰ این دو برادر را به فرزندخواندگی قبول کرد.
پُست-هاردکُور () یکی از زیرگونه‌های موسیقی پانک راک است که از دل هاردکور پانک زاده شده اما با الهام‌گیری از سبک‌های پست-پانک و نویز راک تأکید بیشتری بر بیان خلاقانه دارد. این سبک از میانه تا اواخر دهه ۱۹۸۰ در آمریکا شکل گرفت. از پیشگامان سبک پست-هاردکور می‌توان گروه‌هایی نظیر فوگازی، بیگ بلک و جاوباکس را نام برد.
جنی رانک (زاده ) مدل آمریکایی است.
رزی مرکادو (زاده ) مدل آمریکایی است.
امی لمونز مدل آمریکایی است.
کریستینا کوتس-هوتلیب (زاده ) خواننده و ملکه زیبایی اوکراینی است.
او در سال ۲۰۰۹ دختر شایسته اوکراین شد.
فرانسه از ۵ تا ۲۱ اوت ۲۰۱۶ در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو در برزیل به رقابت پرداختند. فرانسه با ۱۰ طلا، ۱۸ نقره و ۱۴ برنز در جایگاه هفتم دنیا قرار گرفت.
فوگازی () گروه موسیقی پست-هاردکور آمریکایی است که سال ۱۹۸۷ در واشینگتن شکل گرفت. اعضای گروه عباتند از: ایان مکای (گیتارنواز و خواننده)، گی پیچوتو (گیتارنواز و خواننده)، جو لالی (بِیسیست) و برندان کنتی (درامر).
فوگازی بیشتر به‌خاطر شیوهٔ مستقل و خودکفای تولید آثار و احتراز از آلوده‌شدن به مناسبات تجاری عرضهٔ موسیقی شناخته می‌شود. فعالیت گروه از سال ۲۰۰۳ متوقف شده است.
آراژانتین از ۵ تا ۲۱ اوت ۲۰۱۶ در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو در برزیل به رقابت پرداختند. آراژانتین با ۳ طلا، ۱ نقره در جایگاه بیست و هفتم دنیا قرار گرفت.
استرالیا از ۵ تا ۲۱ اوت ۲۰۱۶ در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو در برزیل به رقابت پرداختند. استرالیا با ۸ طلا، ۱۱ نقره و ۱۰ برنز در جایگاه دهم دنیا قرار گرفت.
ایان تامس گارنر مکای (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، گیتارنواز، خواننده، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا است. او از سال ۱۹۷۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده و بیشتر به‌عنوان مؤسس دیسکورد رکوردز (شرکت مستقل عرضهٔ موسیقی) و رهبر گروه‌های موسیقی ماینر ترت (Minor Threat) و فوگازی شناخته می‌شود.
«بی‌رحم نباش» ترانه ایست در سبک راک اند رول. خواننده الویس پریسلی و آهنگساز و ترانه‌سرای آن اوتیس بلکوود می‌باشد. این ترانه در تاریخ ۲ ژوئیه ۱۹۵۶ در استودیوی آر سی ای در نیویورک ضبط گردید. در قسمت دوم آن نیز ترانه Houd Dog قرار داشت.
«بی رحم نباش» در سال ۲۰۰۲ به تالار مشاهیر گرمی راه یافت . این آهنگ همچنین در سال ۲۰۰۴ رتبه ۱۹۷ از ۵۰۰ ترانه برتر تمام اعصار را در مجله رولینگ استون بدست آورد. «بی رحم نباش» بعدها در این جدول به مقام بالاتری صعود کرد ودرحال حاضر دارای رتبه ۱۷۳ در لیست ۵۰۰ ترانه محبوب همه اعصار و رتبه ششم از بهترین آهنگهای سال ۱۹۵۶ را در وبسایت موسیقی‌های تحسین‌برانگیز (Acclaimed Music) دارا می‌باشد.https://en.wikipedia.org/wiki/Don%27t_Be_Cruel
اولگا رومانووسکایا (زاده ) خواننده ، مجری تلویزیون ، مدل اوکراینی است.
آلمان از ۵ تا ۲۱ اوت ۲۰۱۶ در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو در برزیل به رقابت پرداختند. آلمان با ۱۷ طلا، ۱۰ نقره و ۱۵ برنز در جایگاه پنجم دنیا قرار گرفت.
نشان لیاقت و مدیریت از نشان‌های افتخار در ایران است. براساس ماده ۹ آیین‌نامه اعطای نشان‌های دولتی، نشان «لیاقت و مدیریت» به افرادی اعطا می‌شود که در مدیریت یا انجام فعالیت‌های شایسته و کمک رسانی به محرومان و مستضعفان یا بهره‌برداری صحیح از امکانات یا ارائه روش‌های بدیع، موفقیت استثنایی کسب نمایند.
نشان عدالت از نشان‌های افتخار در ایران است. براساس ماده ۱۰ آیین‌نامه اعطای نشان‌های دولتی، نشان «عدالت» به کسانی اعطا می‌شود که به جهتی از جهات زیر در اجرای احکام و حدود الهی و برقراری حق و عدل در جامعه سهم مؤثر داشته‌اند یا دارای سابقه قضایی و تفنینی شایسته باشند:
ورزشکاران بریتانیایی از ۵ تا ۲۱ اوت ۲۰۱۶ در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو، برزیل به رقابت پرداختند. بریتانیا با ۲۷ طلا، ۲۳ نقره و ۱۷ برنز در جایگاه دوم دنیا قرار گرفت.
نانسی درو یک فیلم معمایی کمدی سبک جدید محصول سال ۲۰۰۷، بر اساس سری رمان پر رمز و راز محبوب در مورد یک کارآگاهی نوجوان به همین نام است.
کره جنوبی از ۵ تا ۲۱ اوت ۲۰۱۶ در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو در برزیل به رقابت پرداختند. کره جنوبی با ۹ طلا، ۳ نقره و ۹ برنز در جایگاه هشتم دنیا قرار گرفت.
پولاریس با نام اصلی لورنا دِین ، یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است، که اغلب با مجموعه مردان ایکس در ارتباط است. شخصیت "پولاریس" توسط آرنولد دریک، دان هک و ورنر راث خلق شده‌است که برای اولین بار در شمارهٔ ۴۹ از مجموعه کمیک "مردان-ایکس" در اکتبر ۱۹۶۸ حضور پیدا کرد. "پولاریس" جهش‌یافته‌ای با توانایی کنترل نیروی مغناطیس، بسیار شبیه به شخصیت مگنیتو است، که او مدت‌ها به این مسئله مظنون بود که مگنیتو پدر بیولوژیکی او می‌باشد، حقیقتی که در شمارهٔ ۴۳۱ مجموعه کتاب کامیک "مردان-ایکس غیرطبیعی" تأیید شد. Austen, Chuck. Uncanny X-Men #421, Marvel Comics, 2003 "پولاریس" خواهر ناتنی دوقلوهای کوئیک سیلور و اسکارلت ویچ به‌شمار می‌رود، و همچنین دارای رابطهٔ بلند مدت و پیچیده‌ای با دیگر شخصیت مردان ایکس، هاوک است که با او نامزد بود.
اما دومان در مجموعه تلویزیونی "با استعداد" (۲۰۱۷) وظیفه بازی در این نقش را بر عهده دارد.
گفته شده والدین لورنا دین تنها چند هفته پس از تولدش، بر اثر سقوط هواپیما جانشان را از دست دادند. سپس او توسط خانوادهٔ دِین‌ها که به نظر می‌رسید خواهر مادر، و همسرش بودند، به فرزندخواندگی پذیرفته شد. دِین‌ها هرگز برای لورنا فاش نکردند که آن‌ها پدر و مادر واقعی‌اش نیستند، زیرا هراس داشتند که بازگویی این حقیقت ممکن است آسیب‌های مخربی به او وارد کند. لورنا نیز چیزی دربارهٔ سقوط هواپیما و حقیقتی که او به فرزندخواندگی گرفته شده است نمی‌دانست تا اینکه نزدیک به سن بیست سالگی خود رسید.
لورنا با موهایی سبز رنگ متولد شده بود، و به دلیل اینکه او را به چشم فردی متفاوت در نظر نگیرند، در ابتدای زندگی توسط والدینش و سپس بوسیلهٔ خودش، موهایش همیشه قهوه‌ای رنگ نگاه داشته می‌شد.
قزاقستان از ۵ تا ۲۱ اوت ۲۰۱۶ در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو در برزیل به رقابت پرداختند. قزاقستان با ۳ طلا، ۵ نقره و ۹ برنز در جایگاه بیست و دوم دنیا قرار گرفت.
اسرائیل از ۵ تا ۲۱ اوت ۲۰۱۶ در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو در برزیل به رقابت پرداختند. اسرائیل با ۲ برنز در جایگاه هفتاد و هفتم قرار گرفت.
قبایل دورافتادهhttps://mokhatab24.ir/fa/news/9803/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%82%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D8%B9%D8%AC%DB%8C%D8%A8-%DB%8C%DA%A9-%D9%82%D8%A8%DB%8C%D9%84%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D9%88-%D8%B9%DA%A9%D8%B3 یا قبایل منزوی (یا قبایلی که با آن‌ها ارتباط برقرار نشده) به اجتماعات انسانی گفته می‌شود که به صورت ایزوله و جدای از سایر مردمان جهان (دور از تمدنها) زندگی می‌کنند. این زندگی به دور از تمدن و تماس با سایر مردمان یا به صورت اختیاری توسط این گروه‌ها انتخاب شده یا به صورت اجباری و بر اثر شرایط مختلف ایجاد شده‌است. تعداد مردمان و قبایل منزوی بسیار اندک است. فعالان طرفدار حقوق بومیان معتقدند که بهتر است این اجتماعات منزوی به همین صورت به حال خود رها شوند چرا که تماس با آنها و آشناسازی آنها با دنیای تمدنی، با حق تعیین سرنوشت تعارض دارد.
در سال ۲۰۱۳ تخمین زده شد که بیش از ۱۰۰ قبیله منزوی در سراسر جهان وجود دارد که عمدتاً در مناطق جنگلی در آمریکای جنوبی، مرکز آفریقا و گینه نو زندگی می‌کنند. قبایل منزوی معمولاً وقتی کشف می‌شوند که تصویر هوایی از آنها به دست آید یا درگیری‌های فیزیکی بین آنها و همسایگانشان ایجاد شود. به دلیل عدم تماس با مردمان دیگر، ممکن مردمان قبایل منزوی بدون ایمنی در برابر بیماریهای عفونی شایع باشند که در صورت تماس با مردمان دیگر، این مسئله می‌تواند به کشته شدن درصد بالایی از آنها بینجامد.
نمونه قابل توجه تاریخی از برخورد با مردمان و قبایل منزوی به برخورد امپراتوری اسپانیا و مردمان آراواک (و در نهایت همه قاره آمریکا) در سال ۱۴۹۲ و مواجه بومیان استرالیا با اروپایی‌ها در سال ۱۷۸۸ زمانی نخستین ناوگان انگلیسی وارد سیدنی شد مربوط می‌شود.
اشتیاق زیادی به آشنایی با فرهنگ و شیوه زندگی مردمان منزوی وجود دارد و به همین علت، برخی تورهای گردشگری برای جستجوی اینگونه مردم راه افتاده‌است. یک برنامه مستند شبکه بی‌بی‌سی چهار در سال ۲۰۰۶ تور بحث‌برانگیز آمریکایی را نشان داد که گردشگران را برای کشف قبایل منزوی در پاپوآی غربی فراخوانی می‌کرد.First Contact, BBC Four Anthropology Season, part 1 of 6
دو قبیله از جزایر آندامان در هند علاقه‌مند به زندگی منزویانه و جلوگیری از تماس با جهان خارج هستند.
مردمان سنتینلی در جزیره سنتینل شمالی جزیره‌ای کوچک و دور افتاده در غرب جزایر آندامان و نیکوبار هستند که تخمین زده می‌شود که زندگی در جزیره خود را برای ۶۰٬۰۰۰ سال ادامه داده‌اند. زبان آنها به‌طور قابل توجهی متفاوت حتی از زبان‌های دیگر در جزیره آندامان است که نشان می‌دهد که آنها برای هزاران سال، قبایلی منزوی از بقیه مردمان آن ناحیه بوده‌اند؛ بنابراین مردم جزیره سنتینل به عنوان منزوی‌ترین مردمان جهان شناخته می‌شوند.
در طول سرشماری سال ۲۰۰۱ هند، یک گروه مشترک اعزامی در دودسته به جزیره سنتینل اعزام شد که منجر به برخورد با ۳۱ و ۳۹ نفر از آنها شد. مشاهدات هوایی صورت گرفته با هلیکوپتر پس از سونامی سال ۲۰۰۴ اقیانوس هند نشان داد که برخی از این مردمان جان به در برده بودند.
مقامات مسئول محلی در آندامان و نیکوبار در مواجه به ساکنان جزیره سنتیل شمالی سیاست دخالت حداقل همراه با نظارت را در پیش گرفته‌اند تا اطمینان حاصل شود که هیچ شکارچی به منطقه وارد نمی‌شود. یک پروتکلی برای این منظور در مشورت با دولت هند تهیه شده‌است.
گروهی دیگر از قبایل منطقه آندامان، مردمان Jarawa هستند که در جزیره اصلی آندامان زندگی می‌کنند. این گروه منزوی از بقیه مردم بودند اما ساخت جاده در سال ۱۹۹۷ در جنگلهای منطقه باعث به هم خوردن این انزوا شد. تعداد آنها ۳۰۰ نفر است.
مردمان راک (Rục people) نخستنین بار با سربازان ویتنام شمالی در طول جنگ ویتنام برخورد داشتند و زندگی آنها به صورت شکارچی-گردآورنده بود. محل زندگی آنها غارهای شرق "استان کوانگ بن" است. دولت تلاش‌های بسیاری را برای نقل مکان قبیله راک انجام داده‌است.
در سال ۱۹۸۴ یک گروه از مردم "Pintupi" افرادی که زندگی سنتی شکارچی-گردآورنده را داشتند در بیابان گیبسون در استرالیای غربی مشاهده شدند. اعتقاد بر این است که آنها آخرین مردم شناخته نشده استرالیا هستند."Colliding worlds: first contact in the western desert, 1932–84", National Museum of Australia