moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
برای تلافی وهن این شکست، کریم‌خان سردار دیگری از زندیه را به کردستان روانه نمود و او عثمانیان را در این حدود مغلوب نمود و ضمناً از اولیای دولت عثمانی فرستادن سر عمرپاشا والی بغداد را خواست و قبل از آن که جواب این درخواست برسد در اواخر سال ۱۱۸۸ برادر خود صادق خان را با ۳۰۰۰۰ سپاهی به تنبیه سلیمان آقا حکمران بصره که با شیخ عمان ضد ایران معاونت می‌نمود فرستاد و در این سفر ناصرخان آل مذکور حکمران بوشهر و بحرین نیز از دریا با صادق خان یاری می‌کرد.تاریخ تحولات سیاسی- ص۱۴۵
اردوی زندیه از خشکی و دریا در ماه صفر ۱۱۸۹ قمری بصره را در محاصره گرفتند. انگلیسی‌ها که می‌دانستند غرض عمدهٔ کریم‌خان از لشکرکشی به بصره دشمنی با ایشان است، دو کشتی جنگی خود را در اختیار سلیمان آقا گذاشتند و بعضی از اعراب خوزستان هم جانب عثمانی‌ها را گرفتند و دشمنان از راه خشکی و دریا کوشیدند که نگذارند قوای صادق خان و ناصرخان به یکدیگر اتصال و ارتباط حاصل کنند، لیکن این اقدامات نتیجه‌ای نداد و لشکریان صادق خان پس از فتح مهمی از اروندرود گذشتند و بصره را در محاصره درآوردند.تاریخ ایران- ص۴۵۵
محاصرهٔ بصره سیزده ماه طول کشید و در این مدت کار بر سلیمان آقا و عمرپاشا و دولت عثمانی سخت شد و به باب عالی با فرستادن پاشایان دیاربکر و وان و موصل و دعوت شیخ عمان، هرچه کوشیدند که بصره را از راه خشکی یا دریا از محاصره نجات دهد توفیق نیافت. عاقبت سلطان عثمانی سر عمرپاشا را چنان‌که کریم‌خان خواسته بود به شیراز پیش خان زند فرستاد و تقاضای صلح کرد.
کریم‌خان فرستادهٔ سلطان را در شیراز سرگرم کرد تا شاید در این فاصله صادق خان بصره را مفتوح سازد. چنان‌که بالاخره هم سلیمان آقا در سال ۱۱۹۰ قمری تسلیم شد و بصره به دست صادق خان و ناصر خان آل مذکور مفتوح گردید. صادق خان پس از چهار ماه اقامت در بصره، علی محمد خان زند را در آن جا گذاشت و خود با سلیمان آقا به شیراز به خدمت برادر آمد.
در غیاب صادق خان قسمتی از اعراب خوزستان بر علی محمد خان حکمران بصره شوریدند و به وسیلهٔ انداختن آب در میان سپاه زندیه جمعی از ایشان را تلف کردند و حکمران زند نیز به دست غلام خود به قتل رسید. کریم‌خان بار دیگر صادق خان را در سال ۱۱۹۲ قمری به تنبیه اعراب سرکش و ضبط بصره روانه نمود. صادق خان یاغیان را سرکوب کرده و به بصره آمد و تا ماه صفر ۱۱۹۳ قمری در آن جا بود. در این تاریخ خبر فوت کریم‌خان به او رسید به شیراز حرکت نمود و چون بصره خالی ماند، ترکان عثمانی به سهولت آن جا را بار دیگر به تصرف خود درآوردند.تاریخ ایران- ص۴۵۵ و ۴۵۶
کریم‌خان در اواخر زندگی به سل مبتلا شد. واقعهٔ قتل علی محمدخان و شورش اعراب و شورش‌هایی که در پاره‌ای از ولایات بر اثر انتشار خبر دروغی مرگ او بروز کرده بود، کریم‌خان را افسرده تر می‌کرد. در ۱۳ صفر ۱۱۹۳ قولنجی بر او دست داد و درگذشت. زمان حکومت کریم‌خان مجموعاً بالغ بر ۳۰ سال و هشت ماه بود."تاریخ ایران"، ص ۴۵۶. بلافاصله پس از مرگ کریم‌خان، سران زند در برابر هم صف‌آرایی کردند و پیش از خاک سپاری نبردی داخلی میان آن‌ها رخ داد. بزرگان زند برای اینکه عمل خود را موجه جلوه دهند، هریک زیر پرچم یکی از فرزندان کریم‌خان قرار گرفتند و برای رسیدن به قدرت، فرزندان وی را ابزار برتری‌جویی خود قرار دادند. رهبری یک گروه به عهده زکی‌خان و هم‌فکرانش بود که به حمایت از محمدعلی‌خان پسر دوم کریم‌خان برخاستند و رهبری گروه مقابل بر عهدهٔ نظرعلی‌خان، سردار زند، و هم‌رزمانش بود که به حمایت از ابوالفتح‌خان پسر بزرگ کریم‌خان، گرد او جمع شدند."تاریخ تحولات سیاسی"، ص ۱۶۱. درگیری میان این دو گروه سه روز طول کشید و سرانجام زکی‌خان توانست با حیله و نیرنگ نظر علی‌خان، رهبر گروه مخالف را به قتل برساند و قدرت را به دست بگیرد."کریم‌خان زند و زمان او"، ص ۲۱۹. جسد کریم‌خان در عرض این سه روز، همچنان بر زمین مانده بود. پس از آن زکی‌خان و یارانش که بر اوضاع مسلط شده بودند، جنازهٔ وی را به آیین "شاهنامه"، در عمارت کلاه‌فرنگی در قبری که مطابق وصیت کریم‌خان برای خود ساخته بود، دفن کردند."تاریخ تحولات سیاسی"، ص ۱۶۱ و ۱۶۲.
پس از چیرگی آقامحمد خان قاجار بر دودمان زند، به دلیل کینه‌اش دستور به نبش قبر کریم‌خان داد و در ۱۸ شوال ۱۲۰۶ توسط رحمان خان یوزباشی استخوان‌های وی را از شیراز به تهران، پایتخت جدید ایران، منتقل کرد؛ استخوان‌های کریم‌خان در کاخ زیر پله‌های جنب عمارت نگارخانه دفن گردید. به گفتهٔ جان ملکم، دلیل نبش قبر و انتقال آن به کاخ این بود که آقامحمدخان «به خیال خود هر روز استخوان‌های دشمنان را پامال کرده باشد.». به عقیدهٔ مورخان، دلیل این کارِ آقامحمدخان، «خلق و خوی خاص او و عقده فروخورده روزگار اسارتش در شیراز» بود و «رفتار محترمانه و نیکی و خوش رفتاری کریم خان با او و خانواده‌اش هم در نرم شدن دلش اثری نداشت.»
پس از به قدرت رسیدن رضاشاه از دودمان پهلوی، وی که قصد اعادهٔ حیثیت از خاندان زند را داشت، دستور داد تا این استخوان‌ها از زیر پله ایوان خارج و به شیراز برده و دفن شود. این مراسم با حضور خود شاه و وزیر دربار عبدالحسین تیمورتاش در حضور تعدادی عکاس شروع شد و کارگران کندند و آخر به تعدادی استخوان رسیدند که آن‌ها را در سینی نقره قرار داده به حضور رضاشاه تقدیم کردند.
کریم‌خان بر روی هم یکی از پادشاهان خوب و خوش‌سیرت ایران است؛ مردی رعیت‌دوست و خوش‌رفتار بود و خالی از حس کینه‌کشی و سخت‌کشی. او ساده می‌زیست و به تکلفات و زندگانی و دستگاه و جاه و جلال سلطنتی زیاد علاقه نداشت و حتی از قبول عنوان شاه و سلطان نیز احتراز می‌جست و خود را در تمام عمر وکیل‌الرعیا خواند."عبرتگاه تاریخ"، ص ۶۹. او را نیکوترین فرمانروا پس از حمله اعراب به ایران دانسته‌اند.
کم‌کم با سود بردن از جو به هم ریخته پس از مرگ نادر، کریم‌خان نیرویی به هم زد و پس از چندی با دو خان از ایل بختیاری به نام‌های ابوالفتح خان آسترکی و علیمردان خان ائتلافی فراهم ساخت و کسی را که از سوی مادری از خاندان صفوی می‌دانستند، به نام ابوتراب میرزا را به شاهی برگزیدند. در این اتحاد علیمردان خان نایب‌السلطنه بود و ابوالفتح خان بختیاری حاکم اصفهان و کریم‌خان نیز سردسته سپاه بود. اما چندی که گذشت علیمردان خان بختیاری، ابوالفتح‌خان بختیاری را کشت و بر دیگر همراهش کریم‌خان هم شورید ولی سرانجام پیروزی با کریم‌خان بود. چندی هم با محمد حسن خان قاجار دیگر مدعی پادشاهی ایران درگیر بود که سرانجام سربازانش محمد حسن خان را در حالی که رو به گریز بود کشتند. او بازمانده افغان‌های شورشی را نیز یا تار و مار کرد یا آرام نمود. سر انجام با لقب وکیل الرعایا (نماینده مردم) در ۱۷۵۰ میلادیطباطبایی- ۱۰۶ به فرمانروایی بخش بزرگی از ایران به جز خراسان رسید که آن را به احترام نادرشاه در دست نوه او شاهرخ‌میرزا باقی گذاشت.
کریم‌خان هوشمند و باتدبیر بود و به آرامش و رفاه مردم اهمیت می‌داد و به دانشمندان ارج می‌گذاشت. وی کارخانه‌های چینی‌سازی و شیشه‌گری در ایران احداث کرد. صنایع و بازرگانی در دوره وی رونق فراوان یافت. با این وجود غربیان وی را «پادشاهی بزرگ» نمی‌دانستند چرا که در دورهٔ زمامداری او به بیگانگان امتیازی داده نشد؛ البته او خود نیز چنین ادعایی نداشت و خود را وکیل الرعایا می‌خواند. کریم‌خان با توجه به پیشه‌اش که سرپرستی ایل بود از نزدیک با مشکلات مردم آشنا بود و سپس سپاهی‌گری آن هم در ارتش نادری، که درگیر جنگ‌های پیاپی بود به او نشان داد که بار جنگ‌های پیاپی به دوش خراج مردم است؛ پس، بیشتر آرامش و درگیر نکردن کشور در درگیری‌ها را می‌پسندید تا مبادا آشوب یا جنگی به کشور و مردم آسیب برساند.طباطبایی- ۱۰۷
محمدهاشم آصف که خود در زمان زندیه می‌زیسته‌است در خصوص رونق دوره کریم‌خان زند چنین سروده‌است.
پوروشَسْب به معنای دارنده اسب سیاه پدر زرتشت است. او پسر پتیریترسب بزرگ خاندان اسپنتمان بوده‌است.آموزگار، ژاله-تفضلی، احمد. اسطوره زندگی زردشت. تهران. نشرچشمه. چاپ هشتم صفحه 35
بنا به سنت، پوروشاسپا در زمان پادشاهی کاوی آرواتاسپا زندگی می کرد و یک کشیش جن گیر بود. خانه او بر روی رودخانه درجه قرار داشت . پوروشاسپا با دختری به نام دوغدو ازدواج کرد . پس از یک سری اتفاقات معجزه آسا در مورد لقاح آنها، آنها والدین زرتشت پیامبر آینده شدند.
تمر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد.
نگاره‌های گوناگون از مراقبه (از راست به چپ پادساعت‌گرد): سوامی ویوکاناندای هندو، مانک بودایی هوسان هوال، بودانجین کینکونگ تائوئیست، سنت فرانسیس مسیحی، صوفیان مسلمان در ذکر، و اصلاح‌گر اجتماعی ناراینه گوروداروهای روان‌نما، روان‌گردان یا روان‌گشا به دسته‌ای از ترکیبات شیمیایی گفته می‌شود که موجب تأثیر بر مغز و سلسله اعصاب می‌شوند، و از این رو به این علت که آگاهی و روان فرد را تغییر می‌دهند، در دستهٔ سایکواکتیوِ توهم‌زا جای می‌گیرند.
این ترکیبات که با اثر آگونیستی روی گیرنده‌های سروتونین تأثیر خود را نمایان می‌کنند، دسته‌ای از داروهای توهم‌زا هستند که به صورت تخصصی توهم‌زای سروتونرژیکی نامیده می‌شوند. اثر اصلی آن‌ها تغییر دادن شناخت و ادراک فرد است.
ال اس دی، مسکالین، دی‌متیل‌تریپتامین، قارچ سیلوسایبین از معروف‌ترین ترکیبات روانگردان محسوب می‌شوند.
بسیاری از روان‌گردان‌ها در سرتاسر دنیا غیرقانونی محسوب می‌شوند، اما با این حال مصرف درمانی و تفننی این مواد در مناطق مختلف دنیا رایج است.
حولّه ، بَشگیر یا آب‌چین تکه‌ای از الیاف جذب‌کننده مایعات، از جنس پشم، پارچه یا کاغذ است که برای خشک کردن یا پاک کردن به کار می‌رود.
حوله‌ها معمولاً دارای پُرز هستند تا خاصیت آبگیری آن‌ها بیش‌تر شود.
انواع مختلفی از حوله‌های پارچه‌ای مورد استفاده خانگی قرار می‌گیرند، از جمله حوله‌های دستی، حوله حمام و حوله‌های آشپزخانه. در آب و هوای گرم، مردم ممکن است از حوله‌های ساحلی استفاده کنند. حوله‌های کاغذی در دستشویی فضاهای تجاری یا اداری برای کاربران فراهم می‌شوند تا دست‌هایشان را خشک کنند. حوله کاغذی همچنین در استفاده خانگی برای پاک کردن، تمیز کردن و خشک کردن در کارهای مختلف استفاده می‌شود.
حوله ها کاربرد زیادی در بین خانواده ها دارند برای مثال اگر فردی از حمام
بیرون بیاید اولین کاری که انجام می دهد این است که خود را با حوله خشک می کند
هم‌چنین نوع بافت حوله می‌تواند دابی‌باف یا ژاکارد باشد.
درباره ریشه واژه حوله دو دیدگاه در دست است:
Wikipedia contributors، «Towel،» Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Towel&oldid=260265737
کیومرث پوراحمد (۲۵ آذر ۱۳۲۸ – ۱۶ فروردین ۱۴۰۲) فیلم‌ساز و نویسندهٔ ایرانی بود. او یکی از مهم‌ترین فیلم‌سازان نسل بعد از انقلاب ۱۳۵۷ بود که در دهه‌های ۱۳۶۰ تا ۱۳۸۰ چندین فیلم و سریال ساخت. او در اواخر دههٔ ۱۳۶۰، مجموعهٔ تلویزیونی "قصه‌های مجید" را بر اساس داستانی به همین نام از هوشنگ مرادی کرمانی کارگردانی کرد. او برای "خواهران غریب" (۱۳۷۴) برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی جشنواره فیلم فجر شد. "اتوبوس شب" (۱۳۸۵) نیز جوایزی کسب کرد. پوراحمد در ۱۴۰۰ رمانِ "همه ما شریک جرم هستیم" را نوشت و دو سال بعد، در ۷۳ سالگی، از دنیا رفت.
کیومرث پوراحمد ۲۵ آذر ۱۳۲۸ در نجف‌آباد اصفهان زاده شد. مادرش پروین‌دخت یزدانیان بود که سال‌ها بعد در مجموعهٔ تلویزیونی پوراحمد، "قصه‌های مجید"، حضور داشت. او با مهرانه ربّی ازدواج کرد و دخترش، مریم پوراحمد، نیز در فیلم "شب یلدا" به ایفای نقش پرداخته‌است. پوراحمد زندگی‌نامهٔ خود را در کتابی تحت عنوان "کودکی نیمه‌تمام" منتشر کرده‌است. فیلم مستندی دربارهٔ زندگی پوراحمد به نام "به خاطر کیومرث" به کارگردانی مازیار هاشمی در سال ۱۳۹۴ ساخته شد.
پوراحمد فعالیت خود را با نقدنویسی به‌خصوص در ماهنامهٔ "فیلم" آغاز کرد و از ۱۳۵۳ با دستیاری کارگردان در مجموعهٔ تلویزیونی "آتش بدون دود" ساختهٔ نادر ابراهیمی وارد فیلم‌سازی حرفه‌ای شد. او در سال ۱۳۵۷ فیلمنامه فیلم "قصهٔ خیابان دراز" را نوشت که چندان دیده نشد. سال ۱۳۵۵ برای آنکه مجوز ساخت فیلم در کانون را بگیرد فیلم کوتاه "هدف" را با اقتباس از قصه بهرام صادقی ساخت و توانست سال ۱۳۵۶ فیلم "زنگ اول، زنگ دوم" را برای کانون پرورش فکری بسازد که جایزه بهترین فیلم کوتاه جشنواره جهانی کودک همان سال را گرفت، وی همان سال دربارهٔ جبار باغچه‌بان فیلم "هرگز نمیرد آنکه…" و در سال ۱۳۵۷ مستند تلویزیونی "خلیج فارس؛ جغرافیای فقر و غنا" را ساخت. سال ۱۳۵۸ فیلم "آوازه خوان" او جایزه بهترین فیلم زنده حرفه‌ای را از جشنواره کودک ایران و دیپلم افتخار دانشکده هنرهای دراماتیک را برای بهترین کارگردانی گرفت و سپس در سال ۱۳۵۹ فیلم کوتاه "به ترتیب قد" را ساخت.
پوراحمد در دههٔ ۱۳۶۰ ابتدا سریال هفت قسمتی "تابستان سال آینده" و فیلم یک ساعته "باران" را در ۱۳۶۱ ساخت که از "باران" در دومین جشنواره فجر تقدیر شد. او سپس اولین فیلم بلند خود "تاتوره" را ساخت. داستان این فیلم با بازی داوود رشیدی و پروانه معصومی، دربارهٔ مبارزهٔ کارگران با حکومت پهلوی بود. او سپس با "بی‌بی چلچله" وارد مسیر ساخت فیلم با محوریت شخصیت‌های کودک و نوجوان شد. این فیلم با نگاهی به رمان "درخت پرتقال زیبای من" نوشته ژوزه مائورو ده واسکونسلوس ساخته شد. وی همچنین سال ۱۳۶۵ در فیلم "خانه دوست کجاست؟" دستیار عباس کیارستمی شد. در نیمهٔ دوم دههٔ ۱۳۶۰ و بعد از موفقیت فیلم‌های "لنگرگاه" و "شکار خاموش" در گیشهٔ کارنامه حرفه‌ای او متحول شد.
پوراحمد که سابقهٔ کار در تلویزیون را داشت، در پایان دههٔ ۱۳۶۰ با "قصه‌های مجید" یکی از موفق‌ترین سریال‌های تاریخ تلویزیون ایران را ساخت که در ابتدای دهه ۱۳۷۰ پخش شد. "قصه‌های مجید" نه تنها یکی از پرمخاطب‌ترین مجموعه‌های صدا و سیمای جمهوری اسلامی در دههٔ ۱۳۷۰ بود که با تحسین گستردهٔ منتقدان سینما مواجه شد و به فاصلهٔ کوتاهی دو نسخهٔ سینمایی هم با عنوان "شرم" و "نان و شعر" با حضور شخصیت مجید کارگردانی کرد که در اکران موفق بودند.
در این دهه پوراحمد در اوج موفقیت و شهرت بود. او با "خواهران غریب" یکی از پرمخاطب‌ترین فیلم‌های دهه را ساخت و سپس مجموعه‌ای پلیسی معمایی "سرنخ" را ساخت. استعداد بازیگری محمدرضا فروتن که در همین دهه به ستارهٔ سینمای ایران تبدیل شد، نخستین بار در یک قسمت همین سریال کشف شد و مورد توجه قرار گرفت. او همچنین مستند به نام "مرتضی و ما" در ستایش از فیلم‌ساز همکار، سید مرتضی آوینی ساخت.
دههٔ ۱۳۸۰ برای کیومرث پوراحمد با یکی از نقاط اوج کارنامهٔ سینمایی‌اش آغاز شد. "شب یلدا" که بر اساس تجریبات شخصی خود او در مقطعی از زندگی‌اش ساخته شده بود یکی از موفق‌ترین فیلم‌های او بود. این فیلم نظرات مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد و در اکران نیز نظر تماشاگران را جلب کرد. اما تلاش بعدی پوراحمد برای ساخت "گل یخ" به‌عنوان فیلمی موزیکال و عامه‌پسند شکست خورد و دورانی در کارنامه‌اش آغاز شد که دیگر موفقیت مداوم نداشت. در همین دهه او چند بار قصد داشت فیلم تاریخی "شاه" را دربارهٔ دورانی از سلطنت محمدرضا پهلوی بسازد که علی‌رغم تغییر دادن فیلمنامه، به‌دلیل مخالفت برخی نهادها به سرانجام نرسید.
مهم‌ترین فیلم او در این دهه "اتوبوس شب" محصول ۱۳۸۵ بود؛ فیلمی سیاه‌وسفید دربارهٔ انتقال اسرای عراقی در دوران جنگ ایران و عراق که به‌دلیل بازی قابل‌توجه خسرو شکیبایی در نقش راننده اتوبوس و مایه‌های ضدجنگ، مورد توجه قرار گرفت. سریال "پرانتز باز" که بعد از انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۸۸ از تلویزیون پخش شد، یک اثر نه‌چندان موفق دیگر پوراحمد بود که به‌گفتهٔ خودش با بی‌میلی ساخت و به‌اندازهٔ سریال‌های قبلی او به‌یادماندنی از کار درنیامد.
تلاش پوراحمد در ابتدای دههٔ ۱۳۹۰ برای تجربهٔ متفاوت در یک فیلم جنگی دیگر با "پنجاه قدم آخر" به‌شدت شکست خورد و در اولین نمایش در جشنوارهٔ فیلم فجر با واکنش منفی منتقدان مواجه شد. در سال ۱۳۹۴ روایت شخصی او از بیماری آلزایمر مادرش در فیلم "کفش‌هایم کو؟" بازگشتی به سینمای دههٔ ۱۳۷۰ خودش به‌شمار رفت که در اکران عمومی به موفقیت چندانی دست نیافت.
در سال ۱۳۹۳ جلسات کارگاه فیلم‌نامه‌نویسی با تدریس پوراحمد با همت مرکز آموزش معاونت فرهنگی و اجتماعی دانشگاه علامه طباطبائی برگزار شد.
پوراحمد در این دهه دو فیلم دیگر ساخت؛ "تیغ و ترمه" در سال ۱۳۹۷ که تلاشی بود برای نزدیک شدن به دغدغه‌ها و دنیای شخصی جوانان نسل جدید اما ناموفق از آب درآمد و "پرونده باز است"، که داستانی دربارهٔ «قصاص» دارد و پس از مرگ پوراحمد اکران شد.
پوراحمد در سال ۱۴۰۰ کتاب "همه ما شریک جرم هستیم" را نوشت. در ابتدا نام نویسندهٔ این کتاب حمید حامد معرفی شده بود، اما نشر مهری در ۱۹ فروردین ۱۴۰۲، چند روز پس از درگذشت پوراحمد، او را به‌عنوان نویسنده این رمان معرفی کرد. این اثری صریح و انتقادی علیه انقلابِ ۱۳۵۷ و حاکمانِ نظام جمهوری اسلامی ایران و ستایشی آشکار از زنان و بعضی چهره‌های معاصر سیاسی ایران از جمله فرخ‌رو پارسا و امیرعباس هویدا است.
"پرونده باز است" آخرین فیلم پوراحمد بود که بدون او در چهل و یکمین دورهٔ جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم فجر حضور پیدا کرد. پوراحمد حتی در نشست خبری فیلم خود در این جشنواره — که بعد از خیزش ۱۴۰۱ ایران برگزار شد — حضور پیدا نکرد و در صفحهٔ اینستاگرام خود نوشت «جشنوارهٔ فیلم فجر دیگر جشن سینمای ایران نیست، جشن دو سه ارگان خاص است، در این چند ساله جشنواره برای من هیچ ارزش و اهمیتی نداشته به‌خصوص در این سال خونبار و دردناک، با این همه داغی که بر دل داریم دیگر چه جشنی چه جشنواره‌ای؟»
پوراحمد در خودزندگی‌نامه‌‌‌اش، "کودکی نیمه‌تمام" نوشت که در جوانی «آرزوی سقوط شاه» را داشت. او طی انقلابِ ۱۳۵۷ هنگام ورود سید روح‌الله خمینی به ایران، به‌عنوان عکاس در کمیته استقبال از او فعالیت داشت. او گفت برخی آثارش در سال‌های آغاز پس از انقلاب متأثر از این اتفاقات بود. اما او در کتاب "همه ما شریک جرم هستیم" علیه انقلابِ ۱۳۵۷ و حاکمانِ نظام جمهوری اسلامی ایران انتقاد و برخی چهره‌های سیاسی ایران پهلوی شامل فرخ‌رو پارسا و امیرعباس هویدا را ستایش کرد.
پوراحمد بارها در بیان دیدگاه‌های سیاسی‌اش از جنبش سبز دفاع کرد. او در سال ۱۳۸۸ عکس میرحسین موسوی و سید محمد خاتمی را در دست داشت و سال ۱۳۹۶ با حضور در برنامهٔ "سی و پنج" از برجام دفاع کرد و صدا و سیما را «رسانهٔ میلی» خواند. او در فروردین ۱۳۹۹ در مصاحبه با رادیو فردا خواستار آزادشدن زندانیان سیاسی از جمله زندانیان محیط زیستی شد.
پوراحمد ۱۶ فرودین ۱۴۰۲ در بندر انزلی درگذشت. خبرگزاری‌های رسمی به‌نقل از خانواده پوراحمد اعلام کردند که او بر اثر «ایست قلبی» درگذشت، اما بعضی رسانه ها دلیل مرگ او را «خودکشی» اعلام کردند. همچنین رسانه‌های ایران گزارش دادند پوراحمد پیش از مرگ هشت صفحه یادداشت نوشته که در اختیار نیروی انتظامی است. دادستان عمومی و انقلاب استان گیلان نیز اعلام کرد که براساس بررسی‌های اولیه مرگ وی به‌علت خودکشی بوده‌است. کانون کارگردانان در بیانیه‌ای گفت : « پوراحمد کارگردانی عصیانگر بود نه افسرده، معترض بود نه ناامید و بیش از خویش نگران آینده سینمای ایران بود» برخی خبرگزاری های معتبر از جمله دویچه وله با توجه به انتقادات صریح پوراحمد از حکومت مرگ وی را مشکوک دانست.
همچنین پگاه پوراحمد دختر کیومرث پوراحمد در یادداشتی خودکشی پدر خود را تکذیب کرد.
باربد گلشیری فرزند هوشنگ گلشیری نوشت: «این روزها بسیار جوان‌ها را کشتند و گفتند از بلندی افتاده‌اند. کم هم نبوده است از این دست تصادف‌ها. "احمد تفضلی"را به حیلت کذب تصادف حذف کردند. علت مرگ "شمس‌الدین امیرعلایی" وزیر مصدق نیز که مانند پوراحمد ولایت‌فقیه را نقد کرده بود، تصادف اعلام شد اما دلیل حقیقی مرگ، تزریق بود؛ مانند "مجید شریف" و "احمد میر اعلایی".»او در ادامه تاکید کرده است که «تردیدها درباره‌ وصیت‌نامه‌ پوراحمد فراوان است؛ این‌که به خط خود او است یا نه و آیا نثر و قلم خود او است یا نه؟ ناشر او معتقد است هیچ‌یک از آنِ زنده‌یاد پوراحمد نیست. ورای این‌ همه، چه‌طور ممکن است کالبدی بر جاذبه‌ زمین غلبه کند، دست راست شکسته یا تا شده به سمت بالا و پا گیر مانده به گوشه‌ای و مرد خود حلق‌آویز؟ دیگر همه می‌دانیم جمودِ نعشی یا «مرگاخُشکی» چیست. مرگاخشکی پوراحمد نشان از این دارد که او در جا و در زمان دیگری ــ چند ساعت پیش از به دار کشیده شدن ــ جان داده است. »
اصغر فرهادی در پیامی گفت : « مرگ کیومرث پوراحمد یکی از دردناکترین اتفاق‌های سینمای ماست،» و همچنین گفت : « او بعد از دیدن سریال من، فیلمنامه «شب یلدا» را داد که بخوانم و نظر بدهم، آن هم وقتی هنوز جوان بودم. این ویژگی او بود که آدمها را به عنوان آدم نگاه می‌کرد. برای من مرگ علی حاتمی هم چنین حسی داشت و انگار ریشه هر دو در کارهایشان یک جور است. مرگ این دو به عنوان ایرونی‌ترین فیلمسازانی که می‌شناسم، برایم غم‌انگیز بود و فکر نمی‌کنم نمونه و مشابهی در این دوران رقابت‌ها و ناخالصی‌ها همچون کیومرث پوراحمد پیدا شود. »
مراسم تشییع جنازه پوراحمد در ۱۸ فروردین ۱۴۰۲ در قطعه هنرمندان بهشت زهرا تهران برگزار شد.پیکر خالق «قصه‌های مجید» راهی خانه ابدی شد/مرضیه برومند: پوراحمد عین هوای بهار بود ایرنا در این مراسم کتایون ریاحی، گلاب آدینه و فاطمه معتمد آریا، سه بازیگر سرشناس، بدون داشتن حجاب شرکت کردند.
حبیب احمدزاده که به‌گفتهٔ خود پوراحمد سال‌ها از نزدیک‌ترین دوستانش به‌شمار می‌رفت، در مراسم خاکسپاری او گفت: «کیومرث همیشه معتقد بود باید ایرانی باشد که بتوانیم دربارهٔ آینده آن صحبت کنیم، اگر ایرانی نباشد همهٔ این بحث‌ها کشک است. شکوه و زحماتی که کیومرث برای این مملکت کشیده را خراب نکنیم.»
بعد از قتل داریوش مهرجویی تئوری‌هایی از سوی برخی مطرح شد که این جنایت برایشان یادآور قتل‌های زنجیره‌ای ایران، است. در همین راستا رضا پهلوی در پیامی نوشت : «قتل داریوش مهرجویی و وحیده محمدی‌فر، ماه‌ها پس از مرگ مشکوک دیگر کارگردان شناخته‌شده سینمای ایران، کیومرث پوراحمد، برای بسیاری از ایرانیان، نشانه‌هایی از قتل‌های حکومتی را در خود دارد.»
فیلم‌نامه‌های کیومرث پوراحمد عبارت است از:
هَخامَنِش (به پارسی باستان: ) (درگذشته ۶۵۰ پیش از میلادCHRONOLOGY OF IRANIAN HISTORY PART 1 "iranicaonline.org") نام کسی است که دودمان هخامنشی خود را به نام او می‌خواندند. واژه "هخامنش" معنای دارنده اندیشه راست را می‌رساند. وی نیای بزرگ هخامنشیان و سرپرست طایفه پاسارگادیان بوده‌است.
برگرفته از فارسی باستان Haxāmaniš (𐏃𐎧𐎠𐎶𐎴𐎡𐏁 𐏃𐎧𐎠𐎶𐎴𐎡𐏁) مشتق شده‌است، همان‌طور که همراه با زبان ایلامی 𒄩𒀝𒋡𒉽𒉡𒆜 (Ha-ak-ka-nu-iš یا hâkamannuiš) و اکدی 𒀀𒄩𒈠𒉌𒅖𒀪 (a-ḫa-ma-ni-iš-ʾ) در کتیبه سه زبانه بیستون عصر داریوش یکم ذکر شده‌است. نام خاص پارسی باستان به‌طور سنتی از haxā- «دوست» و manah «قدرت فکر کردن» گرفته شده‌است که به معنای «داشتن ذهن دوست» است. «مشخصه روح پیرو است».. این نام در فارسی جدید هخامنش (Haxâmaneš) نوشته شده‌است.
در سنگ‌نوشته بیستون (حدود ۴۹۰ پیش از میلاد)، داریوش یکم هخامنش را به عنوان پدر چیش‌پیش، جد کوروش دوم (کوروش بزرگ) و داریوش اول به تصویر می‌کشد. اواسط قرن ۵ پیش از میلاد «تاریخ» (۷٫۱۱) هرودوت اساساً داستان مشابهی دارد، اما دو خط موازی از تبار «چیش‌پیش پسر هخامنش» را در هم می‌آمیزد. ورای چنین ذکر مختصری از نام، هیچ چیز از شخصیت پشت آن معلوم نیست، نه از منابع بومی و نه از منابع تاریخ‌نگاری. ممکن است هخامنش فقط یک نیای اسطوره‌ای باشد نه تاریخیBourke, Stephen (ed.) "The Middle East: The Cradle of Civilization Revealed" p. 216 بسیاری از محققان بر این باورند که او فرمانروای پارسوماش، یک ایالت تابع شاهنشاهی ماد بوده‌است و در ۶۸۱ پ. م از آنجا لشکرهایی را علیه امپراتوری آشوری نو و پادشاه سناخریب رهبری می‌کند.
ممکن است ادعای سنگ‌نوشته بیستون در تبار از هخامنش، اختراع داریوش یکم باشد تا تصرف تاج و تخت توسط داریوش را توجیه کند. کوروش دوم در شجره‌نامه مفصلی که در استوانه کوروش آمده اصلاً از هخامنش نامی نمی‌برد. در حالی که در کتیبه‌ای در پاسارگاد منسوب به کوروش دوم، نام طایفه هخامنشیان از هخامنش آمده‌است، این کتیبه ممکن است به دستور داریوش اول پس از مرگ کوروش نوشته شده باشد.Bruce Lincoln. Religion, empire, and torture: the case of Achaemenian Persia, 2007, University of Chicago Press, Page 4–5 به این ترتیب، هخامنش می‌تواند مخلوق واپسگرایانه داریوش بزرگ باشد. ساخته شده به منظور مشروعیت بخشیدن به رابطه خاندانی با کوروش کبیر باشد. مطمئناً داریوش از داشتن اجداد مشترک کوروش و خودش سود زیادی داشت (اما، چیش‌پیش قبلاً یکی بود)، و ممکن است نیاز به پیوند قوی‌تری نسبت به ازدواج بعدی او با دختر کوروش آتوسا داشته باشد.
نویسندگان یونانی دوران باستان چندین افسانه را در مورد این شخصیت حفظ کرده‌اند:. نویسنده شبه افلاطونی دیالوگ «آلکیبیادس یکم»، که در اواخر قرن چهارم پیش از میلاد نوشته شده‌است، هخامنش را به عنوان قهرمان-بنیانگذار پرسه‌ای‌هادولت‌شهر یونانیبه تصویر می‌کشد. به همان صورتی که یونانیان از تبار هراکلس هستند، و اینکه هخامنش و هرکول هر دو پسران پرسئوس، پسر زئوس بودند. نسخه دیگری از داستان، هخامنش را پسر آیگیوس می‌سازد که یکی دیگر از بنیان‌گذاران-قهرمان افسانه‌ای است. نویسنده قرن سوم میلادی، آلیان ("De nat. anim." 12.21) می‌گوید هخامنش توسط یک عقاب پرورش یافته‌است.
بهرام صادقی (۱۵ دی ۱۳۱۵، نجف آباد - ۱۲ آذر ۱۳۶۳، تهران) پزشک، نویسنده داستان کوتاه و از مهم‌ترین چهره‌های حلقه ادبی جُنگ اصفهان بود. از وی یک مجموعه داستان کوتاه به نام "سنگر و قمقمه‌های خالی" و همچنین یک داستان بلند به نام "ملکوت" باقی مانده‌است. اغلب داستان‌های وی نمایانگر فروپاشی و بیهودگی زندگی شهری است.
بهرام صادقی در ۱۵ دی ۱۳۱۵ در نجف‌آباد به دنیا آمد. او چهارمین و آخرین فرزند حسین‌علی صادقی (خرده‌فروشی در شهر نجف‌آباد) و جهان‌سلطان بود. مادرش علاقه به شعر فارسی را در بهرام ایجاد کرد.
او دوران ابتدایی را در دبستان دهقان نجف‌آباد گذراند و سپس به همراه خانواده به اصفهان نقل مکان کرد و در دبیرستان ادب اصفهان مشغول به تحصیل شد. در آن‌جا با محمد حقوقی آشنا شد که مدتی بعد در زمینه شعر و نقد ادبی به شهرت رسید.
صادقی در سال ۱۳۳۴ پس از قبولی در رشته پزشکی دانشگاه تهران، اصفهان را ترک کرد و مقیم تهران شد. در سال ۱۳۴۵ قبل از پایان تحصیلات پزشکی، راهی خدمت سربازی شد و پس از گذراندن دوره آزمایشی، دوران خدمت خود را در سپاه دانش در یاسوج گذراند.
در سال ۱۳۴۷ به تهران بازگشت و در کلینیکی در کرج مشغول طبابت شد و در کنار آن تحصیلات خود در دانشگاه تهران را نیز ادامه داد و مدرک پزشکی خود را در سال ۱۳۵۳ دریافت کرد.
صادقی باقی عمرش را در تهران گذراند، به‌جز دو دوره کوتاه در سال‌های ۱۳۶۱ و ۱۳۶۲ که برای شرکت در جنگ ایران و عراق راهی دزفول شد.
سال‌های پایانی عمر کوتاه بهرام صادقی به درگیری با اعتیاد به مواد مخدر گذشت. تقریبا دست از نوشتن کشیده بود و خلاقیتش در اپیزودهای نامنظمی اوج می‌گرفت و در این دوره‌ها داستان‌های جدیدش را شفاها برای دوستانش تعریف می‌کرد.
صادقی در ۱۲ آذر ۱۳۶۳، یک سال پس از مرگ مادرش که تاثیر ویرانگری بر زندگی او گذاشت، در ۴۸ سالگی بر اثر ایست قلبی که به احتمال زیاد ناشی از مصرف شدید موادمخدر بود، درگذشت.
بهرام صادقی نوشتن شعر و نثر را از نوجوانی آغاز کرد. در دبیرستان با نام مستعار «صهبا مقداری» (که در واقع مقلوب نام اصلی بود) شعر می‌سرود و اشعارش در مجله‌های ادبی نیز منتشر می‌شد. هرچند با ادبیات کلاسیک فارسی و عروض و قافیه آشنا بود اما به پیروی از نیما یوشیج به سرودن شعر نو رو آورد.
شهرت صادقی به عنوان یک نویسنده مدرنیست در دهه ۲۰ زندگی او و زمانی آغاز شد که داستان‌های کوتاه او در مجلات روز منتشر شدند. این همزمان با وقوع رویداد تاریخی کودتای ۲۸ مرداد در سال ۱۳۳۲ بود که تاثیر بسیار عمیقی بر روح و روان ملت ایران گذاشت. اولین داستان کوتاه او «فردا در راه است» نام داشت که در سال ۱۳۳۵ در مجله ادبی سخن منتشر شد. پس از آن، چندین داستان کوتاه مشهور او مانند «وسواس»، «سراسر حادثه»، «اذان غروب»، «تاثیر متقابل» و «آقای نویسنده تازه‌کار است» در مجله سخن و کتاب هفته به چاپ رسید. انتشار این داستان‌ها باعث شهرت صادقی شد. غلامحسین ساعدی درباره صادقی نوشته است «نويسنده تازه‌ای پا به ميدان گذاشته بود. شاید هم کسی حدس نمی‌زد که پشت اين نقاب ناآشنا، از راه رسيده‌ای پنهان شده با کوله‌باری از طنز و هزل، نه به معنای طنز متداول يا هزل مرسوم و پذيرفته‌شده، يعنی ساده و گذرا. نويسنده‌ای پيدا شده که گريه و خنده را چنان ظريف به‌ هم گره خواهد زد که به‌صورت پوزخندی شکوفه کند؛ نه به سبک گوگول يا مايه‌گرفته از کار چخوف و دیگران. انگشت روي نکته‌ای خواهد گذاشت و دنیای تازه‌ای را نشان خواهد داد که کم کسی آن‌ را می‌شناخته».
صادقی در این سال‌ها، در سفرهای متعددش به اصفهان، در انجمن ادبی صائب شرکت می‌کرد که به‌تازگی از سوی حمید مصدق و همفکران او پایه‌گذاری شده بود. صادقی همچنین داستان‌های خود را در مجله جنگ اصفهان نیز منتشر می‌کرد که یک مجله ادبی مستقل و آوانگارد بود و در سال ۱۳۴۴ توسط گروهی از نویسندگان و شعرا از جمله هوشنگ گلشیری، ابوالحسن نجفی و محمد حقوقی منتشر می‌شد.
شناخته‌شده‌ترین رمان کوتاه بهرام صادقی به نام ملکوت، نخستین بار در مجله کتاب هفته (۱۳۴۰) و بعدها در مجموعه داستان سنگر و قمقمه‌های خالی (۱۳۴۹) و نهایتا به‌صورت مستقل در سال ۱۳۵۰ به چاب رسید. عناصر فراطبیعی و اندیشه‌های غم‌انگیز و تیره جزو ویژگی‌های شاخص این رمان کوتاه هستند.
داستان‌های بهرام صادقی با اقبال بسیار خوبی روبرو شد و در سال ۱۳۵۴، جایزه ادبی فروغ فرخزاد به صادقی و هوشنگ گلشیری اهدا شد.
صادقی خواننده پروپاقرص داستان‌های جنایی و کارآگاهی به‌خصوص آثار نویسندگانی مانند آگاتا کریستی و ژرژ سیمنون بود.
بهرام صادقی در سال ۱۳۵۵ با ژیلا پیرمرادی ازدواج کرد و حاصل این ازدواج دو دختر به نام‌های مانلی و نیلوفر بود.
کارت پانچ یا کارت سوراخ‌شده یکی از روش‌های قدیمی برای ورود اطلاعات به رایانه و سایر وسایل الکترونیکی و مکانیکی است.
در این روش با وسیله‌ای خاص، سوراخ‌هایی کوچک در محل‌های از پیش تعیین شده بر روی یک کارت کاغذی ایجاد می‌شود. نوع کامپیوتری این کارت تقریباً به اندازهٔ پاکت نامه است.
از این وسیله برای ورود متن برنامه‌ها و داده‌ها به سامانه‌های رایانه‌ای قدیمی مورد استفاده قرار می‌گرفت و امروز استفاده از آن در رایانه منسوخ شده‌است ولی هنوز در برخی ماشین‌های بافندگی قدیمی از آن استفاده می‌شود.
در این روش وجود سوراخ در بخش تعیین شده به معنای مقدار یک در جبر بولی است.
کهن‌الگوهای یونگ در روان‌شناسی تحلیلی آن دسته از اشکال ادراک و دریافت را که به یک جمع به ارث رسیده‌است کهن‌الگو یا سَرنمون می‌خوانند. هر کهن‌الگو تمایل ساختاری نهفته‌ای است که بیانگر محتویات و فرایندهای پویای ناخودآگاه جمعی در سیمای تصاویر ابتدایی است. مانند اساسی‌ترین کنش‌های زیستی احتمالاً مهم‌ترین تصاویر ابتدایی در همهٔ دوران‌ها و نژادها مشترک است.
یک کهن‌الگو را می‌توان همچون یک ذخیرهٔ هوش‌افزا، یک نقش سر، یا یک اثر ارثی تصور کرد که از طریق تراکم تجربیات روانی بی‌شماری که همواره تکرار شده‌اند تکوین یافته‌است. تصاویر ابتدایی محصول و مرتبط با دو عامل هستند: فرایندها و رویدادهای طبیعی که پیوسته تکرار می‌شوند و عوامل تعیین‌کننده درونی زندگی روانی و کل زندگی. این تصاویر با کمک طبیعت دوگانه به خوبی می‌توانند هر دو دسته دریافت‌های بیرونی و درونی را هماهنگ سازند و به آن‌ها معنا بخشند و اعمال انسان را در راستای همین معنا هدایت کنند. این تصاویر با هدایت غرایز ناب به درون قالب‌های نمادی، انرژی روانی را از سردرگمی عظیمی که ادراک محض پدیدمی‌آورد، خلاصی می‌بخشد. از این جهت این تصاویر قرینهٔ ضروری غرایز هستند، ولی افزون بر آن مکانیسمی هستند که بدون آن در یک وضعیت جدید ممکن نبود.
کهن‌الگوها نیز همانند دیگر مفاهیم تعریف‌شده در روان‌شناسی تحلیلی دارای دو ماهیت "فردی" و "جمعی" هستند. هرگاه نیروهای کهن‌الگویی در مقیاس گسترده فعال شوند، می‌توان انتظار نتایج خطرناک یا سودمندی داشت، زیرا کهن‌الگوها تعیین‌کنندهٔ نگرش‌های روانی و رفتار اجتماعی فرد و جمعند و هر کهن‌الگو حاوی هر دو دستهٔ ویژگی‌های مثبت و منفی است. اگر محتویات مثبت کهن‌الگو نتوانند به‌طور ناخودآگاه بروز کنند، بلکه سرکوب شوند انرژی آن‌ها به جنبه‌های منفی کهن‌الگو منتقل می‌شوند و در این حال پس از مدتی آشفتگی‌های جدی و غیرقابل کنترل در روان انسان و در جامعه بروز خواهد کرد.
کهن‌الگوها عناصر فاسدنشدنی ناخودآگاه هستند اما شکل و شمایل آن‌ها اغلب تغییر می‌کند. کهن‌الگوها عناصر روانی هم‌بسته با غرایزند که یونگ در کتاب "انسان و سمبول‌هایش" آن‌ها را چنین توصیف می‌کند:
یونگ کهن‌الگوها را دارای جایگاهی مهم در ناخودآگاه جمعی انسان‌ها می‌داند. به‌سبب همین ویژگی ناخودآگاه، برای یافتن و درک آن‌ها باید به بررسی رفتار، هنر، اساطیر، مذهب یا رویاهای افراد پرداخت. کهن‌الگوها به‌باور یونگ، انگاره‌ها و تصاویری جهانی و باستانی و رونوشت روانی غرایز هستند. آن‌ها عوامل ارثی پنهانی هستند که چون به خودآگاه می‌رسند، در برهم‌کنش با جهان خارج برای افراد یا فرهنگ‌ها شکل تصویر یا بازنمودهای رفتاری را می‌یابند.
غریزه‌ها و کهن الگوها عواملی هستند که هر دو در ساختن ناآگاه جمعی دست دارند. اختلاف این دو در این است که غریزه حالت وجودی است و کهن الگو حالت درک و دریافت. غریزه تکانه‌ای طبیعی است که به صورت کنش و واکنش عادی بروز می‌کند و کهن الگو به صورت اندیشه و تصویر در آگاهی پدید می‌آید. با وجود این تمایز، از یکدیگر مستقل نیستند و عمیقاً به هم مربوطند زیرا کهن الگوها تصویری از غرایز و الگوهای رفتار غریزی‌اند.یونگ، خدایان و انسان مدرن. آنتونیو مورنو، ترجمه داریوش مهرجویی. از مجموعه فلسفه امروز، نشر مرکز. صفحهٔ ۳۲
مادر، پدر، کودک، دختر باکره، فرمانروا، کاهن، درمانگر، آموزگار، چهار صورت نوعی اساسی نرینه و مادینه - مرد یا زنی که جذابیت جسمی یا جنسی دارد، زن عاشق‌کش و مرد عاشق‌پیشه - مرد پرتکاپو در جهان، پیرمرد و پیرزن خردمند.
شامل تولد، بلوغ، خواستگاری، همبستری، ازدواج و مرگ است.
کلمه کهن الگو، که به عنوان ترجمه برای archetype، این اصطلاحِ یونگ، مصطلح گشته‌است، پیشتر با ترکیب‌های دیگری به عنوان معادل، به زبان فارسی ترجمه می‌شده، از جمله:روانشناسی کمال :الگوهای شخصیت سالم. دوآن شولتس، ترجمه گیتی خوشدل. نشر پیکان. صفحه 132، پانویس 1
کلید دَرج یا اینسرت (به انگلیسی: Insert Key) یکی از کلیدهای صفحه‌کلید رایانه است که با فشار دادن آن می‌توان نویسه‌هایی را بین نویسه‌های موجود وارد کرد.فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی.
کلید درج در صفحه‌کلیدهای انگلیسی‌زبان با واژه «Ins» یا «Insert» مشخص می‌شود. یکی از کلیدهای صفحه‌کلید رایانه
در صفحه کلیدها وضعیت ویرایشی محیط پردازش متن را در یکی از دو حالت درج یا بازنویسی قرار می‌دهد، گرچه ممکن است کارهای دیگری نیز در برنامه‌های کاربردی مختلف انجام دهد.
عروس و تعصب فیلمی سینمایی محصول سال ۲۰۰۴ هندوستان است. این فیلم به کارگردانی گاریندر چادا و با هنرپیشگی آیشواریا رای ساخته شده‌است.
نام این فیلم کنایه‌ای به نام رمان معروف انگلیسی، غرور و تعصب اثر جین آستن است. این فیلم در واقع اقتباسی از کتاب "غرور و تعصب" اما با تغییر نام‌ها و مکان‌ها و بردن داستان به هند، انگلستان و آمریکا است.
Wikipedia contributors, "Bride and Prejudice," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Bride_and_Prejudice&oldid=191710192 (accessed February ۱۹، ۲۰۰۸).
اَلْفی یک فیلم کمدی درام به سال ۲۰۰۴، محصول مشترک آمریکا و انگلیس، به کارگردانی چارلز شایر. موضوع آن کمدی و رمانتیک است.
جود لا، سی نا میلر، سوزان ساراندون، ژولین دیویس، و عمر اپس از بازیگران این فیلم هستند.
برنده گلدن گلوب بهترین ترانه موسیقی متن ۲۰۰۵
بتمن آغاز می‌کند فیلمی ابرقهرمانی محصول سال ٢٠٠۵ به کارگردانی کریستوفر نولان و نویسندگی نولان و دیوید اس. گویر است. این فیلم بر پایهٔ شخصیت بتمن دی‌سی کامیکس است و در آن کریستین بیل در نقش بروس وین / بتمن، به همراه مایکل کین، لیام نیسون، کیتی هلمز، گری الدمن، کیلین مورفی، تام ویلکینسون، روتخر هاور، کن واتانابه و مورگان فریمن در آن به ایفای نقش پرداختند. این فیلم، که بازراه‌اندازی مجموعه فیلم‌های بتمن به حساب می‌آید، داستان زندگی بروس وین را از مرگ پدر و مادرش تا داستان تبدیل شدنش به بتمن و مبارزه‌اش با رأس‌الغول و مترسک که قصد وارد کردن گاتهام سیتی به هرج و مرج را دارند، روایت می‌کند.
پس از شکست مالی و انتقادی فیلم "بتمن و رابین" در سال ۱۹۹۷، برادران وارنر پیکچرز فیلم‌های آینده بتمن را لغو کردند، از جمله فیلم برنامه ریزی شده "بتمن: از زنجیر رها شده" جوئل شوماخر. بین سال های ١٩٩٨ و ٢٠٠٣ فیلمسازان متعددی برای بازراه‌اندازی این مجموعه وارد همکاری با برادران وارنر شدند. پس از کنار گذاشتن داستان پیشنهادی جاس ویدون، برادران وارنر نولان و دیوید اس. گویر را استخدام و آنها در سال ۲۰۰۳ کار بر روی این پروژه را آغاز کردند و از همان اول سعی کردند لحنی تاریک‌تر به فیلم بدهند و انسانیت و واقع‌گرایی از پایه‌های فیلم باشد. هدف این بود که تماشاگر هم به بروس وین و هم به بتمن اهمیت بدهد. در این فیلم که به‌طور عمده در بریتانیا، ایسلند و شیکاگو فیلم‌برداری شده، از تصویر تولیدشده توسط کامپیوتر خیلی کم استفاده شد و بیشتر متکی بر بدل‌کاریهای سنتی و جلوه های مینیاتوری بود. تعدادی از داستان های کامیک بوکی، مانند مردی که سقوط می‌کند، بتمن: سال اول و بتمن: هالووین طولانی، الهام بخش خطوط داستانی فیلم بودند.
"بتمن آغاز می‌کند" هم در گیشه و هم در نظر منتقدان موفق بود. این فیلم در ۱۷ ژوئن ۲۰۰۵ در ایالات متحده و کانادا در ۳٬۸۵۸ سالن سینما اکران شد. در هفته اول اکران، ۴۸ میلیون دلار در آمریکا و کانادا فروش داشت. در نهایت هم با فروش جهانی ۳۷۴ میلیون دلار به کار خود پایان داد. این فیلم توسط منتقدان تحسین شد و به این نکته اشاره کردند که ترس موضوع اصلی فیلم است و نسبت به فیلم‌های قبلی فضای تاریک‌تری دارد. این فیلم نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین فیلم‌برداری و سه جایزهٔ بفتا گردید.
فیلم‌های "شوالیهٔ تاریکی" (۲۰۰۸) و "شوالیهٔ تاریکی برمی‌خیزد" (۲۰۱۲) در دنبالهٔ این فیلم ساخته شد که بعدها "سه‌گانهٔ شوالیهٔ تاریکی" نام گرفت.
بروس وین در کودکی داخل چاهی می‌افتد و مورد هجوم خفاش‌ها قرار می‌گیرد و به همین دلیل وحشتی از خفاش‌ها در وجودش نهادینه می‌گردد. کمی بعد، یک شب که با پدر و مادرش در حال بازگشت از سالن اوپرا هستند، پدر و مادرش توسط دزدی به نام جو چیل کشته می‌شوند و آلفرد پنی‌ورث خدمتکار خانوادگی آن‌ها، بروس را بزرگ می‌کند.
چهارده سال بعد، چیل در ازای شهادت علیه کارمین فالکونی آزادی مشروط می‌گیرد. بروس به دادگاه می‌رود تا او را بکشد، اما یکی از قاتلین فالکونی این کار را زودتر انجام می‌دهد. ریچل داوس دوست کودکی بروس که در حال حاضر وکیل شده‌است، پس از مطلع شدن از این ماجرا، بروس را سرزنش می‌کند و به او می‌گوید که پدرش اگر زنده بود، از این کار او سرافکنده می‌شد. بعد بروس به یک کلوب شبانه می‌رود و با فالکونی روبه‌رو می‌شود. فالکونی به او می‌گوید که قدرت واقعی از ترساندن به دست می‌آید. بروس تصمیم می‌گیرد تا به دور دنیا سفر کند و در مورد مجرمان بیشتر بفهمد. سپس خودش هم به خلافکاران می‌پیوندد و توسط پلیس دستگیر می‌شود. در زندان هنری دوکارد به بروس پیشنهاد می‌دهد که او عضو انجمن سایه‌ها به رهبری رأس‌الغول شود و روش و فنون مبارزه با جنایتکاران را بیاموزد. پس از اتمام دوره طولانی آموزش او، بروس می‌فهمد که انجمن سایه‌ها قصد نابودی گاتهام سیتی را دارند، چرا که آن قدر فاسد شده که چاره‌ای جز آن وجود ندارد. بروس از پیوستن به آن‌ها سر باز می‌زند و معبد انجمن را آتش می‌زند. رأس در این آتش‌سوزی کشته می‌شود. بروس هنری دوکارد را نجات می‌دهد و در حالی که بیهوش است، او را به روستاییان اطراف می‌سپارد.
بروس به گاتهام بازمی‌گردد و به صورت عمومی خود را فردی دخترباز معرفی می‌کند. او به کمپانی پدرش، وین اینترپرایزز که هم‌اکنون توسط ویلیام ارل اداره می‌شود، علاقه نشان می‌دهد. بروس با دانشمند برتر شرکت، لوشیوس فاکس دیدار می‌کند و او نمونه‌های اولیه محصولاتی مانند زره و ماشین مخصوص، که هرگز به تولید انبوه نرسیدند را نشان بروس می‌دهد. بروس با استفاده از این‌ها راهی به غار زیر عمارت وین پیدا می‌کند، در آن‌جا کارگاهی درست می‌کند و با ترسش از خفاش‌ها روبه‌رو می‌شود و هویت "بتمن" را برای خودش خلق می‌کند. او با همکاری ریچل و جیمز گوردون علیه فالکونی مدرک به دست می‌آورد و وی محکوم می‌شود.
دکتر جاناتان کرین بعد از تزریق دارو به فالکونی و هم‌دستانش، آن‌ها را دیوانه اعلام می‌کند و می‌گوید که آمادگی روانی برای حضور در دادگاه را ندارند و آن‌ها را به تیمارستان آرکهام منتقل می‌نماید. کرین با استفاده از ماسک مترسک دارو را به فالکونی می‌دهد و با ترس از مترسک وی را دیوانه می‌کند. وقتی بتمن با کرین روبه‌رو می‌شود، کرین به او نیز این دارو را می‌دهد، اما آلفرد او را نجات می‌دهد و فاکس هم پادزهر آن را می‌سازد. ریچل به آرکام می‌رود و کرین به او می‌گوید او مدت‌هاست در حال ریختن این دارو در آب شهری است. او ریچل را نیز مسموم می‌کند، ولی بتمن او را نجات می‌دهد و با استفاده از پادزهر حال او را خوب می‌کند و به او دو نمونه پادزهر می‌دهد، یکی برای گوردون و دیگری برای تولید انبوه. در همین حین گوردون متوجه می‌شود که داروی ریخته شده در آب مصرفی شهر، هیچ ضرری ندارد مگر این که آب تبخیر شود.
در تولد ۳۰ سالگی‌اش، بروس با دوکارد روبه‌رو می‌شود و متوجه می‌شود که او خودش همان رأس‌الغول است. بروس برای محافظ از مهمانان، آنان را بیرون می‌کند. رأس نقشه‌اش برای نابودی گاتهام را برملا می‌کند. آن‌ها دستگاه ساطع‌کننده امواج مایکروویو که از اموال شرکت وین بوده و قابلیت تبخیر آب از راه دور را دارد، را دزدیده‌اند. آن‌ها عمارت وین را آتش می‌زنند و آلفرد بروس را نجات می‌دهد. بتمن ریچل را از دست عده‌ای خلافکار نجات می‌دهد و هویت واقعی‌اش را برای ریچل فاش می‌کند. بعد به سراغ رأس می‌رود که داخل مونوریلی است که دستگاه تبخیرکننده نیز در آن است. گوردون با استفاده از ماشین بتمن، پایه‌های خطوط مونوریل را خراب می‌کند و بتمن نیز از قطار خارج می‌شود و رأس داخل آن می‌مانند و کشته می‌شود.
بتمن تبدیل به یک قهرمان عمومی می‌شود، اما ریچل را از دست می‌دهد، زیرا ریچل نمی‌تواند با این هویت دوگانهٔ وی کنار بیاید. بروس بیشتر سهام شرکت وین را می‌خرد، ارل را اخراج کرده و فاکس را جانشین وی می‌کند. گوردون که پس از این ماجراها به مقام ستوانی ترفیع می‌یابد، به بتمن می‌گوید که خلافکاری در صحنه‌های جرمش، کارت جوکر جا می‌گذارد. بتمن قول پی‌گیری می‌دهد و ناپدید می‌شود.
مارک بون جونیور در نقش کارآگاه آرنولد فلاس ایفای نقش می‌کند؛ لری هولدن نیز در نقش دادستان گاتهام، کارل فینچ بازی می‌کند. کالین مک‌فارلن در نقش رئیس پلیس جیلیان بی. لوب، کریستین آدامز در نقش جسیکا، منشی شرکت وین، لاینس روچ و سارا استیوارت در نقش دکتر توماس وین و مارتا وین، از دیگر بازیگران این فیلم هستند. راده سربزیا در نقش مرد بی‌خانمانی که آخرین نفری است که بروس را پیش از عزیمتش از گاتهام می‌بیند و نخستین شهروند عادی است که بتمن را می‌بیند. جک گلیسون که پیش از این با بیل در "سلطنت آتش" (۲۰۰۲) هم‌بازی بوده و بعدها به خاطر بازی در نقش جافری براتیون در سریال "بازی تاج و تخت" مشهور شد، در این فیلم در نقش پسربچه‌ای بازی می‌کند که علاقه‌مند به بتمن است و مدتی بعد بتمن جانش را نجات می‌دهد.
در ژانویه ۲۰۰۳، وارنر برادرز نولان را برای کارگردانی فیلمی بی‌نام از "بتمن" استخدام کرد، دیوید اس. گویر دو ماه بعد برای نوشتن فیلم‌نامه استخدام شد. نولان گفت که قصد دارد تا این مجموعه را دوباره از نوع بسازد و این بار «داستان خاستگاه بتمن گفته شود، داستانی که تاکنون مطرح نشده‌است.» نولان اعلام کرد که انسانیت و واقع‌گرایی پایه‌های فیلم خواهند بود. گویر گفت هدف این بوده که مخاطبان هم به بتمن و هم به بروس وین توجه کنند. نولان هم اعلام کرد که منبع الهامش فیلم "سوپرمن" (۱۹۷۸) ساختهٔ ریچارد دانر است و قصد دارد تمرکزش را بر روی رشد شخصیت بتمن بگذارد.
بخش آمده ای از این فیلم به خصوص بخش‌های جلوه ویژهٔ آن با استفاده از تکنیک کروماکی انجام شده.
صومِعِه یک ساختمان مذهبی است که راهب‌ها و راهبه‌ها تحت سرپرستی یک رئیس مرد یا زن در آن زندگی می‌کنند. در قرون وسطی صومعه‌های بسیاری در سراسر اروپا ساخته شدند. بعضی از صومعه‌ها کلیساهای زیبایی داشتند که زیر نظر آن‌ها اداره می‌شدند.
یک صومعه اغلب دارای یک محوطه باز با تالار بزرگ، ایوان سرپوشیده برای قدم زدن، مطالعه و تفکر راهبان و یک خوابگاه برای استراحت آن‌ها بود. درون صومعه آشپزخانه، اصطبل، انبار و اتاق میهمان نیز وجود داشتند و درون دیوارهای آن باغچه‌های صیفی جات ایجاد شده بودند.
راهبها غذای خود را در سالن بزرگ غذاخوری صرف می‌کردند. گاهی راهب‌ها و راهبه‌ها غذای خود را در سکوت کامل صرف می‌کردند و در حین غذا خوردن به آیاتی از کتاب مقدس گوش می‌دادند.
آن‌ها هر نوع کاری از جمله نظافت، آشپزی، نجاری، کشاورزی و پرورش زنبور عسل انجام می‌دادند. بعضی از صومعه‌ها به خاطر محصولاتشان مانند دارو و پنیر معروف بودند. راهب‌ها از معدود افراد باسواد آن روزگار بودند و دستخط و کتاب‌های مصور آن‌ها بسیار گران‌قیمت بودند.
در طی سال‌های ۱۵۲۴ تا ۱۵۴۰ به دستور هنری هشتم تمام صومعه‌های انگلستان تعطیل شدند و مالکیت زمین‌هایشان نیز از بین رفت.
راهب‌ها و راهبه‌ها از معدود کسان باسواد قرون وسطی بودند می‌توان گفت تقریباً تمامی کتاب‌های قرون وسطی به دست آن‌ها نوشته شده‌است؛ آن‌ها تمامی کتاب‌های قرون وسطی را با دست نوشته و برای آن‌ها تصویر می‌کشیدند.
تقریباً تمامی صومعه‌ها دارای کتاب‌خانه‌ای بودند که راهبان تحصیل کرده به رونویسی کتاب‌ها و تألیف کتب پزشکی، تاریخی، و فلسفه می‌پرداختند.
حزب حیات آزاد کردستان (به کُردی: Partiya Jiyana Azad a Kurdistanê: پارتی ژیانی ئازادی کوردستان) که با نام اختصاری پژاک یا PJAK شناخته می‌شود، یک حزب سیاسی چپ‌گرای آپوئیسم که در کردستان ایران فعالیت می‌کند. مرکز این حزب در اقلیم کردستان می‌باشد.
پژاک در ۴ آوریل ۲۰۰۴ تأسیس شد.
ایدئولوژی پژاک و پ‌ک‌ک آپوگرایی (Apoism) است.PEJAK: PKK’s “Search For A New Mission In The Region , January 2008 Global Terrorism
این حزب اغلب تحت‌تأثیر حزب کارگران کردستان (پ.ک. ک) در نظر گرفته می‌شود.Iran says killed dozens in push on Kurdish rebels, Reuters (August 17, 2011).Jane's intelligence digest: the global early-warning service, P1, Jane's Information Group, 2009 در سال ۲۰۰۹، وزارت خزانه‌داری ایالات متحده پژاک را گروه زیرمجموعه پ.ک. ک در نظر گرفت.Treasury Designates Free Life Party of Kurdistan a Terrorist Organization (press release), U.S. Department of the Treasury, (February 4, 2009). این در حالی‌ست که هر دو حزب زیرمجموعهٔ جوامع کنفدرال کردستان (KCK: ) هستند.
شاخهٔ نظامی پژاک با نام یگان‌های شرق کردستان (ی.ر. ک) و شاخهٔ نظامی زنان آن با نام نیروهای مدافع زن (ه.پ. ژ) دارای ۳۰۰۰ عضو از کشورهای ایران، ترکیه، عراق، سوریه است.The Washington Institute فعالیت مسلحانهٔ این حزب بیشتر در مرز بین ایران، عراق و ترکیه و منطقه قلعه‌رش در شهرستان سردشت، از توابع استان آذربایجان غربی و منطقه اورامانات، کرمانشاه، گیلان‌غرب و قصرشیرین از توابع استان کرمانشاه و ایوان‌غرب از توابع ایلام و مریوان و منطقه چهل چشمه از توابع استان کردستان و بخش شرقی کوهستان قندیل در کردستان عراق است.تا سال ۲۰۱۴، پژاک اعلام کرده است که ۵۳۹ نیروی نظامی ایرانی را کشته است که برخی از آنان سربازان مرزی ایران بوده اند.
چهار حکومت جمهوری اسلامی ایران، جمهوری ترکیه، ایالات متحده آمریکا و پادشاهی مشروطهٔ ژاپن حزب حیات آزاد کردستان را در فهرست گروه‌های تروریستی خود قرار داده‌اند.
رهبران فعلی پژاک، «سیامند معینی» و «زیلان وژین» هستند. طبق گفته‌های واشینگتن پست، نصفی از اعضای پژاک زن هستند. یکی از همین زنان که عضو رهبری پژاک است، «گلستان دوگان» است که خود دانش آموختهٔ روانشاسی دانشگاه تهران می‌باشد. پژاک معتقد است که زنان باید همگام با مردان در تمام عرصه‌ها حضور داشته باشند و زن و مرد برابر باشند. این گروه به‌طور فعال چریک‌های زن را استخدام می‌کند.
پژاک از اعضای جوامع کنفدرالسیم کردستان (kck) می‌باشد، تعدادی از گروه و اعضای کردی که زیر سایه (kck) هستند که از طرف کمیته اجرایی انتخاب شده رهبری می‌شود.
پژاک نیز تعدای هسته در داخل خود دارد.
یکی از مهم‌ترین شاخه آنها، (HPJ) است، که تلاش می‌کند ارزش زن را درون حزب و در جامعه افزایش دهد.
همانند اهداف پ‌ک‌ک (PKK) در ترکیه، رهبران پژاک می‌گویند که هدف بلند مدت پژاک، تشکیل دادن اقلیم خودمختار کردستان در ایران است. فرق آنها با (PKK) این است که آنها با ترکیه می‌جنگند ولی پژاک با ایران، هر چند ترکیه مواضع پژاک را نیز هدف قرار می‌دهد. پژاک تمرکز زیادی بر روی براندازی نظام دینی در ایران و پی‌ریزی یک حکومت فدرال که در آن هر یک از اتنیک‌های ایران، اقلیم خودمختار خود را داشته باشند. حکومت جمهوری اسلامی پژاک را یکی از مهم‌ترین عوامل سد راه جاه طلبی سیاست توسعه خود می‌داند.
پژاک در سال ۲۰۰۴ اولین کنگره خود را برگزار نمود. رئیس این حزب (در سال ۲۰۰۴) عبدالرحمان حاجی‌احمدی نام دارد. منابع شمال عراق گزارش می‌کنند که حاجی‌احمدی، تنها اسماً رئیس پژاک بوده و هیچ کاری بدون اجازهٔ پ‌ک‌ک انجام نمی‌دهد.رادیو زمانه، دسامبر ۲۰۰۸.
حاجی‌احمدی، رهبر پیشین پژاک در اسفند ۱۳۸۸ در منزل خود در آلمان توسط مأموران ضدتروریسم پلیس آلمان و با درخواست دولت بلژیک دستگیر و پس از دو روز آزاد شد.
در اوایل سال ۲۰۱۴ در رای‌گیری که در کنگره چهارم پژاک برگزار شد حاجی احمدی سرانجام پس از ۱۰ سال از رهبری پژاک برکنار شد و به جای رهبری واحد، سیستم رهبری مشترک در پژاک ایجاد شد.
بر اساس اساسنامهٔ حزب حیات آزاد کردستان مصوب کنگرهٔ چهارم، کنگرهٔ حزب می‌بایست هر ۳ سال یک بار برگزار شود، اما در صورت لزوم امکان برگزاری آن ۶ ماه زودتر یا دیرتر از زمان مقرر نیز پیش‌بینی شده‌است. حزب حیات آزاد کردستان تاکنون ۶ کنگره برگزار کرده‌است.آژانس خبری فرات: "گفتگوی مجلۀ آلترناتیو با زیلان وژین رئیس مشترک پژاک"، نوشته‌شده در ۹ بهمن ۱۳۹۵؛ بازدید در ۶ خرداد ۱۴۰۱.
پژاک برای جمهوری اسلامی بسیار خطرناک است.جمهوری اسلامی تلاش بسیاری برای خلع سلاح آنها انجام داد که بی‌نتیجه ماند. به واسطه سرکوب و سیاست اقتدارگرانه جمهوری اسلامی، گروه‌های مسلح از جمله پژاک در حال رشداند هر چند که توانایی نظامی آنها، به دلیل همکاری ایران و ترکیه کاهش داشته.
خبرنگار واشینگتن تایمز که به بازدید از مقر پژاک رفته بود، در مشاهدات خود می‌نویسد که چریک‌های پژاک لباس کردی خاکی می‌پوشند. حتی غذای فرماندهان آنها نیز وعده غذایی ساده شامل پنیر و ماست، نان و سبزیجات تازه است. سفره‌های آنها در فضای باز کوهستان پهن و گسترده‌است. بودجه آنان به وضوح محدود است، چون از کمک‌های مردمی تأمین می‌شود. خانه شان را روی پشتشان حمل می‌کنند و کمپ‌هایشان برای فرار سریع طراحی شده و کمی بهتر از روی تخته سنگ خوابیدن است به سرعت از سخت‌ترین زمین‌ها و قسمت‌های کوهستان بالا می‌روند معمولاً تیم‌های کوچکی هستند که کمین می‌کنند و مجهز به کلاشینکف(AK-47) و مسلسل‌های روسی (سلاح‌های سبک) هستند. بسیار مراقب هستند که دیده نشوند وگرنه درگیر آتش توپخانه سپاه پاسداران می‌شوند. تعریف می‌شود که چطور در غارها برای مدت زیاد، به خاطر حملات توپخانه پناه گرفته‌اند.
به گفتهٔ سیامند معینی دبیرکل پژاک در گفتگو با ژیار گل در بی‌بی‌سی فارسی، پایگاه اجتماعی این حزب نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری اعتراضات و اعتصابات در کردستان ایران داشته‌است.
به گفته مقامات، حزب حیات آزاد کردستان در حملات مختلف به نیروهای امنیتی در خاک جمهوری اسلامی ایران دست داشته‌است. یکی از این حملات در شهرستان مریوان صورت گرفته‌است پژاک می‌گوید که بیست نفر پاسدار کشته شده‌است. همچنین (YRK)اعلام کرده‌است که در واکنش به اعدام یکی از اعضایش دوازده نفر را کشته‌است.شاخه نظامی پژاک: ١٢ نیروی سپاه را در واکنش به اعدام سیروان نژاوی کشتیم
پژاک یک بالگرد و پانزده وسیله نقلیه ارتش را نابود کرد.در این درگیری هفت نفر از اعضای پژاک نیز کشته شدند
پژاک در سال ۲۰۰۵، در یک درگیری ۱۲۰ نفر از اعضای سپاه پاسداران را کشت
در سال ۲۰۰۶، پژاک بیست و چهار نفر از اعضای سپاه پاسداران به تلافی کشتن ده کرد در یک اعتراض در ماکو کشت
روابط عمومی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، روز ۱۲ شهریور ۱۳۹۰ پس از یک ماه آتش‌بس یک طرفه اعلام کرد که به دلیل فعالیت‌های نظامی این حزب که مانع از توسعهٔ شهرهای مرزی ایران است حملات خود را از سر گرفته‌است. یکی از فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی علت آتش‌بس یکطرفهٔ سپاه علیه مواضع پژاک را درخواست دولت اقلیم کردستان عراق و به خاطر ماه رمضان اعلام کرد.
به همین منظور پس از مهلت یک‌ماهه در ماه رمضان به پژاک برای عقب‌نشینی از مناطق مرزی شمال غرب ایران، به دلیل عدم رعایت این مهلت، نیروهای زمینی سپاه عملیات جدیدی را آغاز کردند.
این حملات که تقریباً از ابتدای پاییز سال ۱۳۹۰ شروع شد، حملات توپخانه‌ای قسمت‌های زیادی از مناطق کردنشین مرزی شامل خاک عراق را دربرگرفت. حملاتی که از سوی وزیر خارجه عراق «بی هدف» خوانده شد و در نتیجه آن مرگ چندین نفر از جمله کودکی ۱۲ساله و ویرانی روستاها و آوارگی چندصد نفر را به‌دنبال داشت. صلیب سرخ جهانی از ارسال کمک به آوارگان خبر داد. البته خبرگزاری‌های جمهوری اسلامی ایران با رد حملات توپخانه‌ای ایران به خاک عراق، این اظهارات زیباری را «عجیب» خواندند. دیوید رانس، سخنگوی سفارت آمریکا در بغداد اعلام کرد «ما ناظر این وضعیت هستیم. عراق دارای حاکمیت ارضی است. از همسایگان این کشور از جمله جمهوری اسلامی ایران می‌خواهیم که به حاکمیت ارضی عراق احترام بگذارند».
همچنین کریس باور، سرکنسول بریتانیا در اربیل کردستان عراق در نشستی خبری ضمن ابراز نگرانی از وضعیت ساکنان مناطق مرزی گفته بود: ما مخالف این هستیم که کشوری، کشور دیگر را گلوله‌باران کند و وضعیت منطقه را به‌هم بریزد.
در واکنش به تداوم این گلوله‌باران منطقه گردهمایی اعتراضی در شهر سلیمانیه علیه حملات توپخانه‌ای ایران با حضور صدها نفر برگزار گردید.
در سال ۲۰۲۳، سازمان حقوق بشری هه‌نگاو گزارش داد که سپاه پاسداران در حال ارسال اسلحه‌های سنگین و توپخانه به مناط مرزی کردستان ایران می‌باشدبا توجه با سابقه جمهوری اسلامی پیش‌بینی می‌شد که برای جنگ با احزاب کرد است. کمی بعد سپاه پاسداران شروع به توپ باران منطقه حفاظت شده کوسالان واقع در شهر سرواباد استان کردستان در روستای زراب کردند. پس از ان شروع به ساخت جاده و احداث برج دیده‌بانی کردند که برای این کار تمام محیط زیست منطقه را نابود کردند و شروع به آتش‌سوزی عمدی منطقه کردند. مردم محلی تلاش کردند که آتش‌سوزی را مهار کنند که سپاه پاسداران جلوگیری کرد. کمی بعد مشخص شد که سپاه پاسداران با پژاک درگیر شده و با پهپاد و توپخانه شروع به توپ باران کوسالان کردند.پژاک در واکنش گفت:کوهستان‌های کوسالان را حق خود می‌داند و ادعا می‌کنند که جمهوری اسلامی در حال میلیتاریزه کردن کردستان می باشدو در این درگیری نیز تا کنون کشته شدن سه پاسدار تأیید شده.
جمهوری اسلامی فعالان محیط زیست را در رابطه با این موضوع دستگیر کرده.
پلیس ایران و پلیس ترکیه، پژاک را از عوامل مؤثر در همکاری با باندهای قاچاق مواد مخدر می‌دانند.انهدام ۱۵ شبکه مافیا مواد مخدر با کمک ترکیه، پایگاه اطلاع‌رسانی دولتهمکاری تروریست‌های پژاک با قاچاقچیان مواد مخدر، آراز نیوزکشف 400 کیلوگرم موادمخدر / یکی از عوامل پژاک دستگیر شد، خبرگزاری مهر
فرماندهان حزب‌های ایرانی کرد ادعا کرده‌اند که پژاک مذاکرات مستقیم و غیر مستقیمی با مسئولان آمریکایی داشته‌است.رادیو فردا، بازدید: دسامبر ۲۰۰۸. دولت ایران نیز ادعا می‌کند که این گروه تحت حمایت آمریکا است.رادیو فردا، دسامبر ۲۰۰۸. این در حالی است که آمریکا این حزب را در فهرست گروه‌های تروریستی خود قرار داده و تحریم کرده‌است.
حاجی‌احمدی، به ایالات متحده سفر داشته و در آن‌جا تماس‌هایی برقرار کرده‌است. او می‌گوید: «هدف ما یکی است. ما در مورد براندازی حکومت صحبت نمی‌کنیم، ولی خواهان تغییر دموکراتیک در ایرانیم. در این سطح حاضریم با آمریکایی‌ها همکاری کنیم.». سایت خبری آمریکایی «نیوزمکس» در اوت ۲۰۰۷ مصاحبه‌ای با رحمان حاج احمدی انجام داد. حاج احمدی که به واشینگتن سفر کرده بود در این مصاحبه گفت: امیدوارم در دیدار با مقامات ارشد دولت آمریکا دربارهٔ وضعیت جاری در ایران و کمک واشینگتن به پژاک گفتگو و رایزنی کنم. وی در این مصاحبه ادامه داد: با کمک آمریکا اقوام کرد را در شورشی که می‌تواند به کل ایران گسترش یابد هدایت می‌کنیم. حاج احمدی همچنین گفت که از کمک آمریکا استقبال خواهد کرد
پژاک، چند روز پس از سالگرد اعتراضات ۱۴۰۱ در ایران، در سایت فرات نیوز اعلام کرد که به دنبال براندازی جمهوری اسلامی نیست. در این بیانیه آمده بود: