moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پرنده ماده در سطح پشتی به رنگ خاکستری مایل به قهوه‌ای می‌باشد، با گلو و سینه تقریباً سفید که پر از لکه‌ها و رگه‌های سیاه رنگ است و سینهٔ آنها به رنگ نخودی است.
این پرندگان بیشتر در بنگلادش، چین، هند، لائوس، میانمار، تایلند و ویتنام یافت می‌شوند. زیستگاه مورد نظر آن‌ها جنگل‌های گرمسیری و نیمه گرمسیری کوهستانی است که نواحی نمناکی به‌شمار می‌روند.
دیگر زیستگاه‌های مناسب برای آنها که از درجهٔ اهمیت پایین‌تری برخوردارند، می‌توان به جنگل‌های گرمسیری و نیمه‌گرمسیری خشک و همچنین درختچه‌زارهای جنگل‌های گرمسیری و نیمه‌گرمسیری و جنگل‌های درختان حرا که در سطح بالاتری از دریا قرار گرفته‌اند اشاره کرد. این پرنده در تپه‌های جنوب شرق چین نیز یافت می‌شود. آنها معمولاً در ارتفاعات نسبتاً زیاد بین ۱۲۲۰ متر تا ۲۵۰۰ متر دیده می‌شوند. با این حال آنها تمایل دارند که در فصل زمستان در ارتفاعات پایین‌تر حدوداً ۲۰۰ متری پرواز کنند.
مطالعات امنیتی که در طول جنگ سرد به سرعت توسعه یافت تحت تأثیر مطالعات راهبردی به وجود آمد. این رشته به‌طور سنتی به عنوان یکی از زیرشاخه‌های رشته روابط بین‌الملل محسوب می‌شود.Wæver, Ole (2004) New 'Schools' in Security Theory and their Origins between Core and Periphery" Paper presented at the annual meeting of the International Studies Association, Le Centre Sheraton Hotel, Montreal, Quebec
مطالعات امنیتی رشته ای بسیار مهم در مسائل بین‌المللی به ویژه آینده پژوهی است. به عنوان مثال سجاد صادقی مجری کارشناس رادیو گفتگو و فارغ التحصیل دکتری روابط بین‌الملل گرایش امنیت از دانشگاه علامه طباطبایی در مصاحبه با روزنامه جام جم، یک سال قبل از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری آمریکا(۲۰۱۶) پیروزی دونالد ترامپ را پیش‌بینی کرد.
گونتر کورتن (زاده ۲۶ ژوئیه ۱۸۹۸، مرگ ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۴) یک ژنرال آلمانی در دوره رایش سوم و از ۴ سپتامبر ۱۹۴۳ تا ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۴ رئیس ستاد کل لوفت وافه بود.
شیفتگی فیلمی به کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی علی زمانی عصمتی محصول سال ۱۳۹۲ است.
شایسته زنی است که بیش از سی سال است وجه زنانه خود را فراموش کرده‌است. او پس از آشنایی با یک موزیسین جوان به نام غوغا و کمک به او برای رفع گرفتاریش خود نیز دچار دگردیسی می‌شود.
پدیده تداخل لامپ خیابان ، (یا به اختصار SLI)، به پدیده‌ای غیرعادی گفته می‌شود که در آن به نظر می‌رسد یک فرد می‌تواند چراغ‌های خیابان را خاموش (یا روشن) نماید.
لامپ‌های خیابان ممکن است بر اثر تصادف خاموش شوند مانند خاموش و روشن شدن متناوب لامپ‌های بخار سدیم در انتهای دوره زندگی، اما با این حال افرادی که ادعای دارا بودن پدیده تداخل لامپ‌ها را دارند معتقدند این اتفاق برای آنها به‌طور منظم روی می‌دهد و از حالت تصادف و شانس خارج است. در برخی از مواقع برای توضیح فراهنجار این پدیده از علم استفاده کرده‌اند مثلاً اینکه ادعا کرده‌اند که پالس‌های الکترونیکی مغز این افراد با عملکرد این لامپ‌های الکترونیکی تداخل پیدا می‌کند.
این پدیده هیچگاه در آزمایش‌های علمی رخ نداده و هیچکدام از مدعیان آن نتوانسته‌اند در محیط آزمایشی آنرا انجام دهند و ادعا کرده‌اند که قدرت کنترلی روانی یا فیزیکی آن را ندارند. بیشتر اوقات این پدیده را در لامپ‌هایی خاص مشاهده کرده‌اند نه در حالت کلی در تمامی انواع لامپ‌های خیابان.
مطالعات راهبردی یا مطالعات استراتژیک یک رشته دانشگاهی میان رشته‌ای است که بر مطالعه جنگ و صلح، چه به عنوان یک متغیر مستقل یا یک متغیر وابسته متمرکز است. مطالعات راهبردی اغلب توجه ویژه‌ای به رابطه میان سیاست بین‌الملل، ژئواستراتژی، دیپلماسی بین‌المللی، اقتصاد بین‌الملل و قدرت نظامی (استراتژی)، همانند نقش جاسوسی، دیپلماسی و همکاری‌های بین‌المللی در جهت مسائل امنیتی و دفاعی دارد.
خودکشی ناموفق یا خودکشی غیر کشنده حالتی است که فرد پس از انجام خودکشی زنده می‌ماند.
طبق برآوردهای مؤسسه ملی بهداشت روان ایالات متحده آمریکا هر خودکشی موفق پس از دست کم ۱۱ مورد اقدام به خودکشی صورت می‌پذیرد. انجمن آمریکایی خودکشی شناسی این رقم را حتی تا ۲۵ مورد اعلام نموده‌است. با در نظر گفتن این آمار می‌توان گفت که نزدیک به ۹۲ تا ۹۶٪ خودکشی‌ها ناموفق هستند. نرخ موارد غیر کشنده خودآزاری در مقایسه با خودکشی ناموفق در زنان به‌طور چشم‌گیری بیشتر است.
برخی خودکشی شناسان بیشتر موارد اقدام به خودکشی را در حوضه نیمه خودکشی و خودآزاری مورد بررسی قرار می‌دهند.
آمار مرگ و میر ناشی از برخی روش‌های خودکشی از دیگر روش‌ها بیشتر است. به‌طور مثال می‌توان به خودکشی با سلاح گرم با ۹۰٪ نرخ مرگ، خودکشی به وسیله سم با ۷۵٪ و خودکشی با مصرف بیش از حد دارو با تنها ۳٪ نرخ مرگ اشاره نمود.
خودکشی ناموفق مهم‌ترین پیش‌بینی‌کننده احتمال خودکشی موفق فرد در آینده می‌باشد. آمار خودکشی در بین افرادی که خودآزاری کرده یا خودکشی ناموفق داشته‌اند، صدها برابر افراد معمولی است. براساس برآوردها ۱۰ تا ۱۵٪ اقدام به خودکشی‌ها منجر به مرگ شده‌است. نیز آمار مرگ در ماه‌ها و سال اول اقدام به خودکشی بیش از زمان‌های دیگر می‌باشد. نزدیک به ۱٪ افرادی که خودکشی ناموفق داشته‌اند، در سال اول می‌میرند.
اقدام به خودکشی اگر منجر به مرگ فرد نشود، آسیب بسیار شدیدی به وی وارد می‌کند. سالانه حدود ۳۰۰،۰۰۰ آمریکایی از خودکشی جان سالم به در می‌برند که از این میزان ۱۱۶،۰۰۰ تن بستری شده و ۱۱۰،۰۰۰ تن پس از مداوا از بیمارستان مرخص می‌شوند. متوسط هزینه زمانی و مالی بستری شدن در بیمارستان به سبب اقدام به خودکشی به ترتیب ۱۰ روز و ۱۵،۰۰۰ دلار برآورد شده‌است.۱۹،۰۰۰ تن از افرادی که خودکشی ناموفق را تجربه می‌کنند نیز به‌طور کامل تا آخر عمر معلول می‌شوند که برآورد هزینه مالی آن نیز ۱۲۷،۰۰۰ دلار می‌باشد.
در طول تاریخ مسیحیان افراد خودکش را کافر قلمداد می‌کرده‌اند و در اسلام نیز آن را گناه کبیره می‌دانستند. همچنین برخلاف امروز عمل خودکشی در قوانین بیشتر کشورها جرم محسوب می‌شد. با این حال در بیشتر کشورهای اسلامی هنوز آن را یک جرم به حساب می‌آورند. در قرن ۱۹ میلادی در انگلیس عمل خودکشی همچون قتل می‌توانست حتی منجر به اعدام فرد شود. در ایالات متحده آمریکا خودکشی جرم نیست اما تبعاتی برای فرد در بر دارد. با این حال در اروپا هیچ کشوری وجود ندارد که خودکشی را جرم به حساب آورد. در کشور سنگاپور و هند کسی که اقدام به خودکشی می‌کند، در صورت زنده ماندن ممکن است به یک سال زندان محکوم شود. براساس قانونی که در سال ۲۰۱۲ در کشور اوگاندا به تصویب رسید، خودکشی نیز یک جرم تلقی شد. در کشور غنا هم چنین قانونی در سال ۲۰۱۳ به تصویب رسید.
کنت داکولا یا قلعه هزار اردک مجموعه ی کارتونی کمدی-درام ترسناک بریتانیایی برای کودکان بود که در ۶ سپتامبر ۱۹۸۸ برای اولین بار پخش شد.
این فیلم در ایران با نام قلعه هزار اردک پخش شد و در دوبله آن هیچ اشاره ای به خون‌آشام بودن اجداد کنت داکولا نشده بود و نام کنت داکولا به داک بزرگ تغییر یافته بود.
داستان این مجموعه بر اساس اردک‌های خون‌آشام است که نسل به نسل در قلعه ای مخوف زندگی کردند و از لحاظ شخصیتی شبیه کنت دراکولا هستند اما آخرین نسل از این خانواده وقتی پرستار بچه (نانی) به او(کنت داکولا) به جای خون، سس کچاپ می‌دهد تبدیل یه اردکی گیاهخوار می‌شود. در طی این داستان پیش خدمت کنت داکولا که ایگور نام دارد می‌خواهد تا به هرطریقی کنت داکولا را به خصلت خون‌آشامی اش بازگرداند، همچنین قلعه ای که آن‌ها در آن زندگی می‌کنند توانایی عجیبی در جابه جایی خود دارد و می‌تواند مکان خود را تغییر دهد و حتی در زمان سفر کند. همچنین در این مجموعه شخصیتی به نام دکتر فن گوسوینگ وجود دارد که برگرفته از شخصیت آبراهام ون هلسینگ است دشمن کنت داکولا است و می‌خواهد او را بکشد.
آدولف روبرت اریش براندنبرگر (۱۵ ژوئیه ۱۸۹۲ – ۲۱ ژوئن ۱۹۵۵) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود.
اریش براندنبرگر روز ۱۵ ژوئیه سال ۱۸۹۲ در آوگسبورگ زاده شد. سال ۱۹۱۱ به نیروی زمینی امپراتوری آلمان پیوست و در جنگ جهانی اول خدمت کرد. سال ۱۹۴۱ در آغاز عملیات بارباروسا، تهاجم به شوروی، فرمانده لشکر هشتم زرهی بود. در ادامه سپاه‌های ۱۷ و ۲۹ را در جبهه شرقی فرماندهی کرد. ماه اوت سال ۱۹۴۴ فرماندهی ارتش هفتم را در جبهه غربی بر عهده گرفت. در جریان نبرد آردن در ماه دسامبر سال ۱۹۴۴ ارتش او موظف به محافظت از جناح جنوبی تهاجم ارتش‌های پنجم و ششم زرهی بود. در ابتدا موفقت‌هایی کسب کرد اما در نهایت با ضد حملات آمریکایی‌ها وادار به عقب‌نشینی شد. در جریان پیش روی نیروهای متفقین به سمت شرق در سال ۱۹۴۵، اقدامات دفاعی و تاخیرآفرین ماهرانه‌ای به اجرا گذاشت. به هر صورت روز ۲۰ فوریه توسط فیلدمارشال والتر مدل از مقامش برکنار شد. روز ۲۵ مارس فرماندهی ارتش نوزدهم را در دست گرفت و در ناحیه شوارتس‌والت در مقابل نیروهای فرانسوی ایستاد. ارتش او روز ۵ مه سال ۱۹۴۵ در نزدیکی اینسبروک در اتریش تسلیم دشمن شد. اریش براندنبرگر در نهایت روز ۲۱ ژوئن سال ۱۹۵۵ در بُن درگذشت.
پژو ۳۰۷ ( به انگلیسی: PEUGEOT 307) خودروی خانوادگی کوچک است که در کلاس های هاچبک ، استیشن واگن ، سدان ( در بازار چین ) و کروک توسط خودروساز فرانسوی پی اس ای پژو سیتروئن، تحت نام پژو، از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۸ در اروپا تولید شد و جانشین پژو ۳۰۶ بود که پس از ۹ سال تولید در سال ۲۰۰۲ متوقف شد. . با استفاده از پلتفرم PSA PF2، عنوان خودروی سال اروپا را برای سال ۲۰۰۲ دریافت کرد، و با وجود عرضه ۳۰۸ در سپتامبر ۲۰۰۷ در فرانسه (جانشین مورد نظر آن) تا سال ۲۰۱۴ در چین و برخی بازارهای آمریکای جنوبی عرضه شد. ) که بر روی همان پلتفرم ساخته شده است.
اگرچه که مدل جدیدتر این خودرو به نام پژو ۳۰۸ در سال ۲۰۰۷ معرفی و رونمایی شد، ولی تولید آن همچنان در چین و چند کشور دیگر آمریکای جنوبی تا سال ۲۰۱۴ ادامه داشت.
۳۰۷ قرار بود به ایران بیاید تا در کنار ۲۰۶ (و بعدها۴۰۷) پژوهای مدرن بازار ایران باشند. حتی حضور چندین باره این خودرو در نمایشگاه بین‌المللی خودرو کشور در غرفه ایران خودرو نیز به این احتمال قوت بخشید؛ اما در نهایت تنها چند نمونه سفارتی و وارداتی آن در کشور ماندند. ۳۰۷ اما از بسیار جهات بسیار شبیه به ۲۰۶ بود. این شباهت‌ها از ظاهر و فرم کلی آن آغاز شده، به انبوهی از متعلقات فنی و حتی تجهیزات تزئینات کابین ختم می‌شد. همین نکته در کنار برنامه گسترده تولید این خودرو در عرصه جهانی (برای مثال چین) به حضور گسترده آن در ایران کمک شایان ذکری می‌کرد. قطعاً با استفاده از تجارب بین‌المللی و آنچه ایران از تولید ۲۰۶ و بومی‌سازی آن (و حتی ساخت رانا و نمونه سدان ۲۰۶) آموخته بود، ۳۰۷ می‌توانست به یک ۲۰۶ بزرگ‌تر بدل شود. با این حال ممکن بود همان معضلاتی که برای ۲۰۶ به دلیل تحریم‌های آمریکا، اتفاق افتاد بود هم برای ۳۰۷ نیز پدید بیاید.
تیم ملی بسکتبال بحرین،نماینده بحرین در مسابقات بین‌المللی بسکتبال است و توسط انجمن بسکتبال بحرین کنترل کنترل می‌شود.FIBA.com – National Federations & Leagues .
اسکرتسو فُرمی در موسیقی است که حالتی طنزآلود و همراه با شوخ‌طبعی دارد. اسکرتسو اغلب به‌عنوان بخشی از یک اثر بزرگ‌تر مانند سمفونی یا سونات به‌کار می‌رود (معمولاً در موومان سوم از چهار یا پنج موومان). اسکرتسو همچنین ممکن است یک قطعهٔ تک‌موومانهٔ دارای کیفیتی طنزآلود باشد. مبدع و پدیدآورندهٔ این فرم لودویگ فان بتهوون است،"دائرةالمعارف زرین"، جلد اول، شرح حال بتهوون تا پیش از ابداع این فُرم، همان‌طور که در آثار ولفگانگ آمادئوس موتسارت، یوزف هایدن و سایر مصنفانِ قبل از بتهوون می‌بینیم، از فُرم منوئه استفاده می‌شد.
واژهٔ اسکرتسو (Scherzo) در زبان ایتالیایی به‌معنای جوک است.
به رنگ صدف مجموعه تلویزیونی بود که در سال ۱۳۷۵ از شبکه ۱ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش گردید. این مجموعه به کارگردانی عباس رنجبر و تهیه‌کنندگی محمد ناجی بود.
دستگاه غشایی درونی از غشاهای گوناگون شناور در سیتوپلاسم یاخته یوکاریوتی تشکیل شده‌است. این غشاها یاخته را به بخش‌های کارکردی و ساختاری یا اندامک‌ها تقسیم می‌کنند. در یوکاریوت‌ها اندامک‌های دستگاه غشایی درونی عبارتند از: پوشش هسته‌ای، شبکهٔ آندوپلاسمی، دستگاه گلژی، لیزوزوم، وزیکول، اندوزوم و غشای پلاسما (یاخته‌ای). این دستگاه در یک تعریف دقیق‌تر، مجموعه‌ای از غشاهاست که یک واحد کارکردی و تکاملی را تشکیل می‌دهند که مستقیماً به هم پیوند دارند یا مواد را از طریق وزیکول‌ها جابه‌جا می‌کنند. نکته مهم این است که غشاهای کلروپلاست یا میتوکندری جزو دستگاه غشایی درونی نیستند؛ گرچه برخی از اجزای این دستگاه از میتوکندری تکامل یافته‌اند.
پوشش هسته‌ای از دو لایه غشای لیپیدی دولایه ساخته شده‌است و محتوای هسته را در بر می‌گیرد. شبکهٔ آندوپلاسمی اندامکی سازنده (سنتزکننده) و انتقال‌دهنده است که در یاخته‌های گیاهی و جانوری در داخل سیتوپلاسم منشعب می‌شود. دستگاه گلژی مجموعه‌ای از چند کیسه است که در آن مولکول‌ها برای تحویل به سایر اجزای یاخته یا ترشح از یاخته بسته‌بندی می‌شوند. واکوئل‌ها که هم در یاخته‌های گیاهی و هم در جانوران یافت می‌شوند (اگرچه در یاخته‌های گیاهی بسیار بزرگتر هستند)، مسئول حفظ شکل و ساختار یاخته و همچنین ذخیره مواد زائد هستند. وزیکول کیسه‌ای غشایی نسبتاً کوچک است که مواد را ذخیره یا حمل می‌کند. اندامکی معروف به اشپیتزن‌کورپر نیز در قارچ‌ها یافت می‌شود که با رشد نوک نخینه در ارتباط است.
در مخمر، بیشتر لیپیدها در شبکه آندوپلاسمی، ذرات لیپید یا میتوکندری ساخته می‌شوند و ساخت لیپید در غشای پلاسما یا غشای هسته‌ای کم است یا اصلاً وجود ندارد. بیوسنتز اسفنگولیپید در شبکه آندوپلاسمی آغاز و در دستگاه گلژی تکمیل می‌شود. در پستانداران نیز به استثنای چند مرحله نخست بیوسنتز لیپید اتری که در پراکسی‌زوم‌ها رخ می‌دهد، وضعیت مشابه است. لیپیدها با انتقال از این مکان‌های سازنده، غشاهای گوناگونی را می‌سازند که اندامک‌های درون یاخته را محصور می‌کنند. با اینکه روشن است که در پیدایش اندامک‌ها، انتقال لیپید یک فرایند اصلی است، هنوز سازوکارهای انتقال لیپیدها درک نشده‌اند.
نخستین پیشنهادی که بیان داشت غشای درون یاخته‌ها دستگاهی واحد تشکیل می‌دهند که مواد را بین اجزای آن مبادله می‌کند، توسط موره و مولنهاور در سال ۱۹۷۴ ارائه شد. این پیشنهاد به عنوان روشی برای توضیح چگونگی جمع شدن غشاهای چربی گوناگون در یاخته از راه جریان چربی از مکان‌های ساخت چربی، ارائه شد. ایده جریان چربی از راه یک دستگاه پیوسته از غشاها و وزیکول‌ها، جایگزینی برای غشاهای گوناگون با موجودیت مستقل بود که از جابه‌جایی اجزای چربی آزاد، مانند اسیدهای چرب و استرول‌ها، از طریق سیتوزول تشکیل می‌شوند. انتقال لیپیدها از طریق سیتوزول و جریان لیپیدها از راه یک دستگاه غشایی درونی پیوسته، فرآیندهای متقابل انحصاری نیست و هر دو ممکن است در یاخته‌ها رخ دهند. در تعریفی دقیق‌تر، این دستگاه مجموعه‌ای از غشاهاست که با تشکیل یک واحد کارکردی و تکاملی، یا مستقیماً با هم پیوند دارند یا از طریق وزیکول‌ها با هم ارتباط دارند.
پوشش هسته‌ای از دو لایه غشای لیپیدی دولایه ساخته شده‌است و محتوای هسته را در بر می‌گیرد و آن را از سیتوپلاسم جدا می‌کند. غشای هسته‌ای بیرونی با غشای شبکه آندوپلاسمی زبر پیوسته‌است و همانند آن روی سطح خود ریبوزوم‌هایی چسبیده دارد. غشای هسته‌ای بیرونی با غشای هسته‌ای درونی پیوسته‌است زیرا این دو لایه در سوراخ‌های کوچک زیادی به نام منفذ هسته‌ای به هم چسبیده‌اند. این منافذ که قطری نزدیک به ۱۲۰ نانومتر دارند، با اجازه دادن به عبور برخی مولکول‌ها از غشا و اجازه ندادن به برخی دیگر، عبور و مرور از غشا را تنظیم می‌کنند. از آنجا که منافذ هسته‌ای در منطقه‌ای با رفت‌وآمد زیاد قرار دارند، نقش مهمی در فیزیولوژی یاخته‌ها دارند. فضای میان غشاهای خارجی و داخلی را فضای هسته‌ای می‌نامند که با حفره شبکه آندوپلاسمی زبر پیوسته‌است.
ساختار پوشش هسته‌ای توسط شبکه‌ای از رشته‌های میانی (رشته‌های پروتئینی) تعیین می‌شود. این شبکه، لایه‌ای سازمان‌یافته و توری‌شکل به نام لامینای هسته است که به کروماتین، پروتئین‌های سراسری غشایی و سایر اجزای هسته‌ای در امتداد سطح درونی هسته متصل می‌شود. به نظر می‌رسد که لامینای هسته‌ای به رسیدن مواد درون هسته به منافذ هسته‌ای و از هم پاشیده شدن پوشش هسته‌ای در هنگام میتوز و ساخت دوبارهٔ آن در پایان میتوز کمک می‌کند.
منافذ هسته‌ای از نظر انتخابی اجازه عبور مواد از هسته را می‌دهند و از هسته بسیار کارآمدتر هستند، زیرا پوشش هسته‌ای میزان رفت‌وآمد قابل توجهی دارد. آران‌ای و زیرواحدهای ریبوزوم باید به‌طور پیوسته از هسته به سیتوپلاسم منتقل شوند. هیستون‌ها، پروتئین‌های تنظیم کننده ژن، دی‌ان‌ای پلیمراز و آران‌ای پلی‌مراز و سایر مواد ضروری برای فعالیت‌های هسته‌ای باید از سیتوپلاسم به هسته وارد شوند. پوشش هسته‌ای یک یاختهٔ پستاندار معمولی شامل ۳۰۰۰ تا ۴۰۰۰ مجموعهٔ منفذی است. اگر یاخته در حال ساخت دی‌ان‌ای باشد، هر مجموعه منفذی نیاز به انتقال حدود ۱۰۰ مولکول هیستون در دقیقه دارد. اگر یاخته به سرعت در حال رشد باشد، هر مجموعه باید حدود ۶ زیرواحد ریبوزومی بزرگ و کوچک تازه جمع شده در هر دقیقه را از هسته به سیتوزول - جایی که برای ساخت پروتئین‌ها استفاده می‌شوند - منتقل کند.
شبکهٔ آندوپلاسمی (ER) یک اندامک غشایی سازنده (سنتزکننده) و انتقال‌دهنده است که در یاخته‌های گیاهی و جانوری، در ادامهٔ پوشش هسته‌ای در داخل سیتوپلاسم منشعب می‌شود. بیش از نیمی از غشاهای یاختهٔ یوکاریوتی را شبکهٔ آندوپلاسمی می‌سازد. شبکهٔ آندوپلاسمی از کیسه‌های مسطح و لوله‌های منشعب ساخته شده‌است که تصور می‌شود به یکدیگر متصل باشند، به طوری که غشای شبکهٔ آندوپلاسمی یک سطح پیوسته را تشکیل می‌دهد که یک فضای درونی واحد را می‌سازند. این فضای کاملاً پیچیده لومن شبکهٔ آندوپلاسمی نامیده می‌شود و از آن به عنوان فضای مخزنی شبکهٔ آندوپلاسمی نیز یاد می‌شود. لومن حدود ده درصد از کل یاخته را اشغال می‌کند. غشای شبکهٔ آندوپلاسمی اجازه می‌دهد تا مولکول‌ها به‌طور انتخابی میان لومن و سیتوپلاسم جابه‌جا شوند و از آنجا که به پوشش هسته‌ای متصل است، یک کانال میان هسته و سیتوپلاسم فراهم می‌کند.
شبکهٔ آندوپلاسمی نقش اصلی در تولید، پردازش و انتقال ترکیب‌های بیوشیمیایی برای استفاده در درون و بیرون یاخته را دارد. غشای آن جایگاه ساخت پروتئین‌ها و چربی‌های تراغشایی برای بیشتر اندامک‌های یاخته از جمله خود شبکهٔ آندوپلاسمی، دستگاه گلژی، لیزوزوم، اندوزوم، میتوکندری، پراکسی‌زوم، وزیکول‌های ترشحی و غشای پلاسما است. افزون بر این، تقریباً همهٔ پروتئین‌هایی که قرار است از یاخته خارج شوند، به علاوهٔ آن‌هایی که برای لومن شبکهٔ آندوپلاسمی، دستگاه گلژی یا لیزوزوم‌ها اختصاص دارند، در اصل به لومن شبکهٔ آندوپلاسمی منتقل می‌شوند. در نتیجه، بسیاری از پروتئین‌های موجود در فضای کیسه‌ای لومن شبکهٔ آندوپلاسمی، حضوری موقتی دارند زیرا در مسیر خود به مکان‌های دیگر منتقل می‌شوند. پروتئین‌های دیگر، به‌طور پیوسته در لومن باقی می‌مانند و به عنوان پروتئین‌های ساکن شبکهٔ آندوپلاسمی شناخته می‌شوند. این پروتئین‌های ویژه دارای یک سیگنال ویژهٔ نگهداری هستند که از توالی ویژه‌ای از آمینواسیدها تشکیل شده‌است که باعث نگهداری آن‌ها توسط اندامک می‌شود. یک نمونه از پروتئین‌های مهم ساکن شبکهٔ آندوپلاسمی، پروتئین شپرون معروف به پروتئین اتصال‌دهنده ایمونوگلوبولین (BiP) است که پروتئین‌های دیگری را که به‌طور نامناسب ساخته یا پردازش شده‌اند، شناسایی کرده و آن‌ها را از ارسال به مقصد نهایی بازمی‌دارد.
شبکهٔ آندوپلاسمی در مرتب‌سازی پروتئین‌ها بر پایهٔ ترجمه نقش دارد. پلی‌پپتیدی که دارای توالی سیگنالی شبکهٔ آندوپلاسمی است، توسط یک پروتئین تشخیص سیگنال که تولید پروتئین را متوقف می‌کند، شناسایی می‌شود. ذره شناسایی سیگنال (SRP) پلی‌پپتید را به غشای شبکهٔ آندوپلاسمی منتقل می‌کند تا در آنجا، از طریق منفذهای غشایی رها شده و ترجمه از سر گرفته شود.
دو بخش متمایز اما به‌هم‌پیوسته از شبکهٔ آندوپلاسمی وجود دارد که از لحاظ ساختار و کارکرد گوناگون هستند: شبکهٔ آندوپلاسمی صاف و شبکهٔ آندوپلاسمی زبر. دلیل نام‌گذاری شبکهٔ آندوپلاسمی زبر وجود ریبوزوم‌ها در سطح سیتوپلاسمی آن است. این نوع شبکه آندوپلاسمی هنگام مشاهده با میکروسکوپ الکترونی، ظاهری پر از دست‌انداز دارد. شبکهٔ آندوپلاسمی صاف از آنجا که سطح سیتوپلاسمی آن فاقد ریبوزوم است، صاف به نظر می‌رسد.
در بیشتر یاخته‌ها، نواحی کاملاً صاف شبکهٔ آندوپلاسمی، کمیاب‌اند و این شبکه‌ها بیشتر به‌صورت نیمه‌صاف -نیمه‌زبر هستند. به شبکهٔ آندوپلاسمی صاف گاه شبکهٔ آندوپلاسمی انتقالی نیز گفته می‌شود، زیرا دارای جایگاه‌های خروجی است که از آن‌ها وزیکول‌های حامل پروتئین‌ها و لیپیدهای تازه ساخته شده برای انتقال به دستگاه گلژی خارج می‌شوند. با این حال، در برخی یاخته‌های ویژه، شبکهٔ آندوپلاسمی صاف فراوان است و کارکردهای بیشتری دارد. کارکردهای شبکهٔ آندوپلاسمی این یاخته‌های ویژه، در فرآیندهای سوخت‌وسازی گوناگون از جمله ساخت لیپیدها، سوخت‌وساز کربوهیدرات‌ها و سم‌زدایی از داروها و سموم است.
آنزیم‌های شبکهٔ آندوپلاسمی صاف برای ساخت لیپیدها از جمله روغن‌ها، فسفولیپیدها و استروئیدها حیاتی هستند. هورمون‌های جنسی مهره‌داران و هورمون‌های استروئیدی ترشح‌شده از غدد فوق کلیوی از جمله استروئیدهای ساخته شده توسط شبکهٔ آندوپلاسمی صاف در یاخته‌های جانوری هستند. یاخته‌هایی که این هورمون‌ها را می‌سازند، سرشار از شبکهٔ آندوپلاسمی صاف هستند.
یاخته‌های کبد نمونه دیگری از یاخته‌های ویژه‌ای هستند که دارای شبکهٔ آندوپلاسمی صاف فراوانی هستند. این یاخته‌ها نمونه‌ای از نقش شبکهٔ آندوپلاسمی صاف در سوخت‌وساز کربوهیدرات را نشان می‌دهند. یاخته‌های کبدی کربوهیدرات‌ها را به صورت گلیکوژن ذخیره می‌کنند. تجزیه گلیکوژن در نهایت منجر به آزاد شدن گلوکز از یاخته‌های کبدی می‌شود که در تنظیم غلظت قند خون مهم است. با این حال، محصول اصلی تجزیه گلیکوژن گلوکز-۱-فسفات است. این ماده به گلوکز-۶-فسفات تبدیل می‌شود و سپس یک آنزیم شبکهٔ آندوپلاسمی صاف یاخته کبدی فسفات را از گلوکز خارج می‌کند، به طوری که پس از آن می‌تواند یاخته را ترک کند.
آنزیم‌های شبکهٔ آندوپلاسمی صاف همچنین می‌توانند به سم‌زدایی داروها و سموم کمک کنند. سم زدایی معمولاً با افزودن یک گروه هیدروکسیل به دارو باعث حل شدن بیشتر دارو و در نتیجه پاک سازی بدن می‌شود. یک واکنش سم زدایی به‌طور گسترده توسط خانوادهٔ آنزیم‌های سیتوکروم پی ۴۵۰ انجام می‌شود که داروها یا متابولیت‌های محلول در آبی را کاتالیز می‌کند تا سطوح سمی در غشای یاخته تجمع نیابند.
کارکرد ویژهٔ دیگری از شبکهٔ آندوپلاسمی صاف در یاخته‌های ماهیچه‌ای دیده‌می‌شود. غشا شبکهٔ آندوپلاسمی یون‌های کلسیم را از سیتوزول به فضای حفره‌ای پمپ می‌کند. هنگامی که یک یاخته ماهیچه‌ای تحت فشار عصبی تحریک می‌شود، کلسیم از طریق غشای شبکهٔ آندوپلاسمی به درون سیتوزول بر می‌گردد و انقباض یاخته ماهیچه‌ای را ایجاد می‌کند.
بسیاری از انواع یاخته‌ها، قادرند پروتئین‌های ساخته شده توسط ریبوزوم‌های متصل به شبکهٔ آندوپلاسمی زبر را برون‌ریزی کنند. ریبوزوم‌ها از آمینواسیدها، واحدهایی پروتئینی می‌سازند که برای تنظیم و تعدیل بیشتر، به شبکهٔ آندوپلاسمی زبر منتقل می‌شوند. این پروتئین‌ها ممکن است یا پروتئین‌های تراغشایی باشند که در غشای شبکهٔ آندوپلاسمی قرار می‌گیرند یا پروتئین‌های محلول در آب، که می‌توانند با عبور از غشا به لومن وارد شوند. پروتئین‌هایی که به داخل شبکهٔ آندوپلاسمی می‌رسند، از چین‌خوردگی‌های سه‌بعدی درستی در ساختار خود برخوردار خواهند بود. مواد شیمیایی مانند کربوهیدرات‌ها یا قندها به آن افزوده می‌شود، سپس شبکهٔ آندوپلاسمی، پروتئین‌های کامل‌شده را که «پروتئین‌های ترشحی» نامیده می‌شون، به مناطقی از یاخته که مورد نیاز است منتقل می‌کند یا آنکه برای پردازش و اصلاح بیشتر به دستگاه گلژی ارسال می‌کند.
به محض تشکیل پروتئین‌های ترشحی، غشای شبکهٔ آندوپلاسمی آن‌ها را از پروتئین‌های باقی‌مانده در سیتوزول جدا می‌کند. پروتئین‌های ترشحی با وزیکول‌های غشایی حباب‌مانند از شبکهٔ آندوپلاسمی انتقالی بیرون می‌آیند. به این وزیکول‌هایِ در حالِ انتقال به بخش‌هایِ دیگری از یاخته، وزیکول‌های ناقل گفته می‌شود. پروتئین‌های انتقال لیپید موجود در محل تماس غشایی، راهکاری جایگزین برای انتقال لیپیدها و پروتئین‌ها به خارج از شبکهٔ آندوپلاسمی هستند. محل تماس غشایی، مکانی است که شبکهٔ آندوپلاسمی با غشای دیگر اندامک‌ها مانند غشای پلاسما، گلژی یا لیزوزوم ارتباط نزدیک و پایداری دارد.
شبکهٔ آندوپلاسمی زبر، افزون بر ساخت پروتئین‌های ترشحی، سبب ایجاد غشایی می‌شود که در اثر افزودن پروتئین‌ها و فسفولیپیدها در محل رشد می‌کنند. از آنجا که پلی‌پپتیدهای در نظر گرفته‌شده به عنوان پروتئین‌های غشایی از ریبوزوم‌ها رشد می‌کنند، آن‌ها در غشای شبکهٔ آندوپلاسمی قرار می‌گیرند و توسط بخش‌های آب‌گریز در آنجا نگهداری می‌شوند. شبکهٔ آندوپلاسمی زبر نیز فسفولیپیدهای غشایی خود را تولید می‌کند. آنزیم‌های ساخته شده در غشای شبکهٔ آندوپلاسمی فسفولیپیدها را می‌سازند. غشای شبکهٔ آندوپلاسمی قابلیت گسترش دارد و می‌تواند توسط وزیکول‌های ناقل به سایر اجزای دستگاه غشایی درونی منتقل شود.
دستگاه گلژی مجموعه‌ای از چند کیسه است که در آن مولکول‌ها برای تحویل به سایر اجزای یاخته یا ترشح از یاخته، بسته‌بندی می‌شوند. این دستگاه از کیسه‌های جداگانه‌ای به نام سیسترنا تشکیل شده‌است. شکل آن شبیه چند پنکیک است که روی هم قرار گرفته‌اند. شمار این دسته‌ها با کارکرد ویژه یاخته متفاوت است. یاخته با استفاده از دستگاه گلژی، اصلاح بیشتری روی پروتئین‌ها انجام می‌دهند. بخشی از دستگاه گلژی که وزیکول‌ها را از شبکه آندوپلاسمی دریافت می‌کند، به عنوان «رویهٔ سیس» شناخته می‌شود و معمولاً نزدیک شبکه آندوپلاسمی است. انتهای مخالف دستگاه گلژی «رویهٔ ترانس» نامیده می‌شود که همان جایی است که ترکیبات اصلاح‌شده، دستگاه گلژی را ترک می‌کنند. رویهٔ ترانس معمولاً رو به غشای پلاسمایی است که دستگاه گلژی بیشتر مواد را به آنجا می‌فرستد.
وزیکول‌های دارای پروتئین فرستاده‌شده توسط شبکهٔ آندوپلاسمی، در دستگاه گلژی تغییرات بیشتری می‌یابند و سپس برای ترشح از یاخته یا انتقال به سایر قسمت‌های یاخته آماده می‌شوند. اتفاق‌های گوناگونی ممکن است برای پروتئین‌ها طی عبور از طریق فضای آنزیمی دستگاه گلژی رخ دهند. اصلاح و ساخت بخش‌های کربوهیدرات گلیکوپروتئین‌ها در پردازش پروتئین معمول است. دستگاه گلژی مونومرهای قند را حذف و جایگزین و الیگوساکاریدهای زیادی را تولید می‌کند. گلژی افزون بر اصلاح پروتئین‌ها، خود درشت‌مولکول‌ها را نیز تولید می‌کند. گلژی در یاخته‌های گیاهی پکتین و سایر پلی‌ساکاریدهای مورد نیاز ساختار گیاه را تولید می‌کند.
دستگاه گلژی پس از اتمام فرایند اصلاح، محصولات فرآوری‌شده را طبقه‌بندی کرده و به قسمت‌های مختلف یاخته می‌فرستد. آنزیم‌های گلژی برای کمک به این موارد، برچسب‌ها یا برچسب‌های شناسایی مولکولی را اضافه می‌کنند. بعد از اینکه همه چیز مرتب شد، دستگاه گلژی محصول‌های خود را با وزیکول‌هایی که از غشای آن جوانه می‌زنند، از رویهٔ ترانس خود ارسال می‌کند.
واکوئل‌ها، مانند وزیکول‌ها، کیسه‌های غشایی درون یاخته و بزرگتر از وزیکول‌ها هستند. آن‌ها هم در یاخته‌های گیاهی و هم در جانوران یافت می‌شوند (اگرچه در یاخته‌های گیاهی بسیار بزرگتر هستند) و مسئول حفظ شکل و ساختار یاخته و همچنین ذخیره مواد زائد هستند. کارکرد واکوئل‌ها در گیاهان و جانوران متفاوت است.
در یاخته‌های گیاهی، واکوئل‌ها، ۳۰ تا ۹۰ درصد از کل یاخته را پوشش می‌دهند. بیشتر یاخته‌های گیاهی بالغ دارای یک واکوئل مرکزی بزرگ هستند که توسط غشایی به نام تونوپلاست احاطه شده‌است. واکوئل‌های یاخته‌های گیاهی به عنوان محفظه ذخیره مواد مغذی و مواد زائد یاخته عمل می‌کنند. به محلولی که این مولکول‌ها در آن ذخیره شده‌اند، شیره یاخته گفته می‌شود. رنگدانه‌هایی که یاخته را رنگ می‌کنند، گاهی در شیره یاخته قرار دارند. واکوئل‌ها همچنین می‌توانند اندازه یاخته را افزایش دهند، که با افزودن آب کشیده و بزرگ می‌شوند و آماسیدگی یا تورژسانس (فشار اسمزی که باعث می‌شود دیواره یاخته متلاشی نشود) را کنترل می‌کنند. مانند لیزوزوم یاخته‌های جانوری، واکوئل‌ها دارای pH اسیدی و آنزیم‌های هیدرولیزگر هستند. pH واکوئل‌ها آن‌ها را توانا می‌کند تا مراحل هم‌ایستایی را در یاخته انجام دهند. برای نمونه، هنگامی که pH در محیط یاخته کاهش می‌یابد، یون‌های +H که در سیتوزول قرار می‌گیرند می‌توانند به واکوئل منتقل شوند تا pH سیتوزول ثابت بماند.
واکوئل‌ها در جانوران در فرآیندهای اگزوسیتوز (برون‌رانی) و آندوسیتوز (درون‌بری) خدمت می‌کنند. در آندوسیتوز مواد از فضای میان‌یاخته‌ای وارد یاخته شده و در اگزوسیتوز مواد از یاخته به فضای برون‌یاخته‌ای منتقل می‌شوند. غشای پلاسما موادی که باید جابه‌جا شوند را احاطه و سپس به واکوئل منتقل می‌کند. آندوسیتوز دو نوع است، فاگوسیتوز (بیگانه‌خواری) و پینوسیتوز (قطره‌خواری). در فاگوسیتوز، یاخته‌ها ذرات بزرگی مانند باکتری‌ها را می‌بلعند اما در پینوسیتوز یاخته مواد مایع را به درون می‌آورند.
وزیکول‌ها واحدهای کوچک غشایی و ناقل هستند که می‌توانند مولکول‌ها را ذخیره و میان بخش‌های گوناگون جابه‌جا کنند. بیشتر وزیکول‌ها غشاهای ساخته شده در شبکه آندوپلاسمی را به دستگاه گلژی و سپس از دستگاه گلژی به مکان‌های مختلف منتقل می‌کنند.
انواع گوناگونی از وزیکول‌ها وجود دارند که هر یک پیکربندی پروتئینی متفاوت دارند. بیشتر آن‌ها از مناطق ویژه‌ای از غشا ساخته می‌شوند. هنگامی که وزیکول از غشا جوانه می‌زند، دارای پروتئین‌های ویژه‌ای در سطح سیتوزولی آن است. هر غشایی که وزیکول به سمت آن می‌رود در سطح سیتوزولی خود نشانگری دارد. این نشانگر با پروتئین‌های موجود در وزیکول در حال حرکت به سمت غشا مطابقت دارد. هنگامی که وزیکول غشا را پیدا می‌کند، به آن اضافه می‌شود و سطح آن غشا را افرایش می‌دهد.
سه نوع وزیکول شناخته شده وجود دارد: وزیکول‌های پوشیده‌شده با کلاترین، پوشیده‌شده با COPI و پوشیده‌شده با COPII. هر یک از این وزیکول‌ها کارکردهای گوناگونی در یاخته دارند. برای نمونه، وزیکول‌های پوشیده‌شده با کلاترین مواد را میان دستگاه گلژی و غشای پلاسما جابه‌جا می‌کنند. از وزیکول‌های پوشیده‌شده با COPI و COPII بیشتر برای جابه‌جایی میان شبکه آندوپلاسمی و دستگاه گلژی استفاده می‌شود.
لیزوزوم‌ها اندامک‌هایی دارای آنزیم‌های هیدرولاز هستند که برای گوارش درون‌یاخته‌ای استفاده می‌شوند. کارهای اصلی لیزوزوم پردازش مولکول‌های جذب‌شده توسط یاخته و بازیافت قطعه‌های فرسوده یاخته است. آنزیم‌های داخل لیزوزوم‌ها هیدرولاز اسیدها هستند که برای کارکرد بهینه به محیط اسیدی نیاز دارند. لیزوزوم‌های اندامک‌ها با ثابت نگه‌داشتن اندازه pH در ۵٫۰، چنین محیطی را فراهم می‌کنند. اگر یک لیزوزوم پاره شود، آنزیم‌های آزادشده به دلیل pH خنثی سیتوزول برای مدت زیادی فعال نخواهند بود. با این حال، اگر لیزوزوم‌های زیادی پاره شوند، یاخته ممکن است در اثر گوارش خودش از بین برود.
لیزوزوم‌ها با ترکیب شدن با واکوئل و آزادسازی آنزیم‌های خود در واکوئل، گوارش درون‌یاخته‌ای را طی فرآیندی به نام فاگوسیتوز انجام می‌دهند. قندها، آمینواسیدها و سایر مونومرها از طریق این فرایند به سیتوزول منتقل می‌شوند و به عناصر غذایی یاخته تبدیل می‌شوند. لیزوزوم‌ها همچنین در فرآیندی به نام خودخواری از آنزیم‌های هیدرولیتیک خود برای بازیافت اندام‌های فرسوده یاخته استفاده می‌کنند. لیزوزوم اندامک فرسوده را می‌بلعد و آنزیم‌های آن اندامک را تجزیه می‌کنند. سپس مونومرهای آلی حاصل برای استفاده دوباره به سیتوزول بازگردانده می‌شوند. آخرین عملکرد لیزوزوم گوارش خود یاخته از طریق خودکافت است.
اشپیتزن‌کورپر بخشی از دستگاه غشایی درونی است که فقط در قارچ‌ها یافت می‌شود و با رشد نوک نخینه مرتبط است. این یک جسم تاریکفاز است که از تجمع وزیکول‌های متصل به غشا دارای اجزای دیوارهٔ یاخته‌ای تشکیل شده‌است و به عنوان نقطه‌ای برای ساخت و آزادسازی چنین اجزای میانی بین گلژی و غشای یاخته کار می‌کند. اشپیتزن‌کورپر متحرک است و با حرکت رو به جلو رشد نوک نخینه جدیدی را آغاز می‌کند.
غشای پلاسما غشایی ساخته شده از دو لایه فسفولیپید است که درون یاخته را از محیط جدا می‌کند و انتقال مولکول‌ها و سیگنال‌ها را به داخل و خارج یاخته تنظیم می‌کند. پروتئین‌های جاسازی شده در غشا، کارهای غشا را انجام می‌دهند. غشای پلاسما یک ساختار ثابت یا سفت و سخت نیست و مولکول‌های سازندهٔ آن توانایی حرکت جانبی دارند. این حرکت و اجزای متعدد غشا باعث شده‌اند که از آن به عنوان موزاییک سیال یاد می‌شود. مولکول‌های کوچک‌تری مانند کربن دی‌اکسید، آب و اکسیژن می‌توانند با انتشار یا اسمز، آزادانه از غشای پلاسما عبور کنند. مولکول‌های بزرگ‌تر مورد نیاز یاخته توسط پروتئین‌ها از طریق انتقال فعال از غشا عبور می‌کنند.
غشای پلاسمای یاخته کارکردهای پرشماری دارد. این موارد شامل انتقال مواد مغذی به داخل یاخته، اجازه خروج مواد زائد، جلوگیری از ورود مواد به یاخته، جلوگیری از خروج مواد مورد نیاز از یاخته، حفظ pH و فشار اسمزی سیتوزول است. پروتئین‌های انتقالی که فقط به برخی از مواد اجازه عبور می‌دهند، برای این کارکردها استفاده می‌شوند. این پروتئین‌ها با دریافت انرژی پس از هیدرولیز ATP، مواد را در خلاف شیب غلظت پمپاژ می‌کنند.
غشای پلاسما افزون بر این کارکردهای کلی نقش ویژه‌تری در جانداران چند یاخته‌ای دارد. گلیکوپروتئین‌های موجود در غشا به یاخته در شناسایی یاخته‌های دیگر برای تبادل متابولیت‌ها و تشکیل بافت‌ها، کمک می‌کنند. دیگر پروتئین‌های غشای پلاسما امکان اتصال به اسکلت یاخته‌ای و ماتریکس برون‌یاخته‌ای را فراهم می‌کنند؛ کارکردی که شکل یاخته را حفظ کرده و محل پروتئین‌های غشایی را ثابت می‌کند. آنزیم‌هایی که واکنش‌ها را کاتالیز می‌کنند نیز در غشای پلاسما یافت می‌شوند. پروتئین‌های گیرنده روی غشا شکلی دارند که با یک پیام‌رسان شیمیایی مطابقت دارد و در نتیجه پاسخ‌های یاخته‌ای گوناگونی ایجاد می‌شود.
اندامک‌های دستگاه غشایی درونی یا از راه تماس مستقیم یا با انتقال بخش‌های غشایی به صورت وزیکول، با یکدیگر ارتباط دارند. با وجود این روابط، غشاهای گوناگون از نظر ساختار و کارکرد یکسان نیستند. ضخامت، ترکیب مولکولی و رفتار سوخت وسازی یک غشا ثابت نیستند و ممکن است چندین بار در طول زندگی غشا اصلاح شوند. یکی از ویژگی‌های یکسان غشاها، دو لایه چربی است که پروتئین‌ها به هر دو طرف متصل شده‌اند یا از آن‌ها عبور می‌کنند.
خاستگاه دستگاه غشایی درونی به خاستگاه خود یوکاریوت‌ها و خاستگاه یوکاریوتی‌ها به خاستگاه درون‌هم‌زیستانهٔ میتوکندری مرتبط است. مدل‌های زیادی برای توضیح خاستگاه دستگاه غشایی درونی ارائه شده‌است (بررسی شده در). جدیدترین پیشنهاد نشان می‌دهد که دستگاه غشایی درونی، از وزیکول‌های ترشح‌شده غشای خارجی میتوکندری (OMV)، تکامل یافته‌است. این مدلِ مبتنی بر OMV برای توضیحِ خاستگاه دستگاه غشایی درونی، مدلی است که در حال حاضر پذیرفته شده‌است و نیاز چندانی به تازه‌اندیشی برای یافتن منشأ یوکاریوت‌ها ندارد و بسیاری از پیوندهای میتوکندری را با دیگر بخش‌های یاخته توضیح می‌دهد.
در پروکاریوت‌ها دستگاه غشایی درونی نادر است، اگرچه در بسیاری از باکتری‌های فتوسنتزکننده غشای پلاسما بسیار چین خورده و بیشتر سیتوپلاسم یاخته با لایه‌های غشای جمع‌کننده نور پر شده‌است. این غشاهای جمع‌کننده نور حتی ممکن است در باکتری‌های گوگردی سبز ساختارهای محصور به نام کلروزوم ایجاد کنند.
سری فوریه گسسته کاهنده که در ریاضیات کاربردی مورد استفاده قرار می‌گیرد، در واقع بسط و گسترش تبدیل فوریه گسسته است. در این گسترش ضرایب تبدیل با روشی مشابه کمترین مربعات و دورهٔ تناوب انتخابی محاسبه می‌گردد. این سری اولین بار توسط ارودا معرفی شد. از این سری می‌توان برای هموار کردن (smooth) اطلاعات در یک و دو بعد استفاده کرد.
سری فوریه گسسته کاهندهٔ یک بعدی که توسط ارودا معرفی شد را می‌توان به صورت ساده‌ای نشان داد. با داشتن آرایهٔ نمونه‌برداری (سیگنال) formula_1، می‌توان عبارت جبری زیر را نوشت:
در این حالت معمولاً و نه لزوما formula_3 برقرار است.
فرمول بالا را می‌توان به صورت ماتریسی نیز نوشت:
راه حل کمترین مربعات برای دستگاه معادلات خطی بالا به صورت زیر تعریف می‌شود:
سیگنال هموار (smooth) شده نیز از معادله زیر به دست می‌آید:
اولین مشتق سیگنال هموار شده formula_7 نیز به صورت زیر محاسبه می‌شود:
پهن‌زیان (نام علمی: "Platyzoa") نام یک superphylum از branch نخست‌دهانیان است.
موی‌شکم‌تباران (نام علمی: "Gastrotricha") شاخه‌ای از سلسلهٔ جانوران است شامل جانوران ریز با طول کمتر از یک میلی‌متر و شکمی تخت و پوشیده از مژه‌های شکمی.واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان دفتر یازدهم فرهنگ واژه‌های مصوّب
کرم‌های آرواره‌دار شاخه‌ای از جانوران را تشکیل می‌دهند. نام علمی این شاخه دهان‌فک‌تباران (Gnathostomulida) است. دهان‌فک‌تباران شاخه‌ای از سلسلهٔ جانوران که به کمک آرواره‌های حلقی و با تراشیدن باکتری‌ها و قارچ‌های سطح بستر غذای خود را به دست می‌آورند؛ حلق آنها به رودهٔ کور ختم می‌شود و فاقد مخرج هستند و به همین دلیل آنها را گروه خواهری شاخهٔ پهن‌کرم‌تباران در نظر می‌گیرند.واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان دفتر یازدهم فرهنگ واژه‌های مصوّب
دایره‌دارتباران (نام علمی: "Cycliophora") شاخهٔ تازه‌شناسایی‌شده‌ای از سلسلهٔ جانوران است با تنها یک سرده و طول کمتر از یک میلی‌متر و تقارن دوطرفی که با یک صفحهٔ چسبنده به میزبان متصل می‌شوند؛ در اطراف دهان این جانوران و درست در مقابل مخرج آنها یک حلقهٔ مژک‌دار وجود دارد.واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان دفتر یازدهم فرهنگ واژه‌های مصوّب سرده یادشده را هم‌زیکان (Symbion) می‌نامند.
چرخ‌زیان (نام علمی: "Lophotrochozoa") نام یک شاخه (زیست‌شناسی) از شاخه نخست‌دهانیان است.
کرم‌های بادام‌زمینی نام یک شاخه از فرمانرو جانوران است. نام علمی این شاخه، ماشوره‌تباران (Sipunculida یا Sipuncula) است که شاخه‌ای از سلسلهٔ جانوران با ظاهری کرم‌شکل و بدنی استوانه‌ای و بدون بند هستند که دهانشان با چندین شاخک احاطه شده‌است که بخشی از حلق مکندهprotrusible introvert هستند. به دلیل برخی شباهت‌ها، به نظر می‌رسد که کرم‌های بادام‌زمینی به عنوان یک بالا گروه با کرم‌های حلقوی دارای نیای مشترک باشد. این جانوران دارای دستگاه گوارش نعلی‌شکل هستند که مخرج آن‌ها در سطح پشتی پیشین قرار می‌گیرد و دستگاه عصبی آن‌ها شامل مغز و اندام‌های حسی است.واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان دفتر یازدهم فرهنگ واژه‌های مصوّب
درون‌مُرزتباران (نام علمی: "Entoprocta") شاخه‌ای از سلسلهٔ جانوران است با دهان و مخرجی که درون تاجیانهٔ lophophore شاخکی قرار دارد و بدنی جام‌شکل و ظاهری شبیه به گزنده‌تباران Cnidaria که به کمک مژه از ذرات بسیار ریز تغذیه می‌کند؛ طول آنها حداکثر ۵ میلی‌متر است.واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان دفتر یازدهم فرهنگ واژه‌های مصوّب
برای این شاخه از جانوران، نام خم‌پذیران Kamptozoa هم استفاده شده‌است.
پاگردداران (نام علمی: "Ambulacraria") نام یک superphylum از superphylum دوم‌دهانیان است.
نیزَک نوعی جاندار طناب‌دار دریایی شبیه به ماهی است که ۳۲ گونه مختلف دارد.
سرطناب‌داران یکی از زیرشاخه‌های طناب‌داران هستند و نیزک‌ها نماینده زنده و امروزی این زیرشاخه هستند.
راسته‌ای که نیزک‌ها در آن قرار می‌گیرند دوسرتیزریختان (Amphioxiformes) و رده آن‌ها کوچک‌دلان (Leptocardii) نام دارد.
بی‌فَک‌ماهی یا خانواده مخاطی‌واران (نام علمی: "Myxinidae") نام یک تیره از superclass بی‌آروارگان است.
بدن این مارماهی با غدد ویژه‌ای پوشانده شده‌است که می‌تواند گل و لجن‌های چسبنده‌ای منتشر کند. در واقع یک مارماهی دهان گرد، به تنهایی می‌تواند لجنهای زیادی را در یک زمان تولید کند و حیات مارماهی‌های دهان گرد هم کاملاً با این مواد چسبناک تولیدی در ارتباط می‌باشد.
بعضی از انواع بی‌فک‌ماهی‌ها پولک دارند. مارماهی دهان گرد جمجمه ناقصی دارد و در کل فاقد ستون فقرات است.
اسکلت آن‌ها به‌طور کامل از غضروف ساخته شده‌است. چشم‌های این موجود ضعیف هستند و در واقع قدرت بینایی خوبی ندارند؛ اما از حس بویایی قوی ای برخوردارند و این حس شامه قوی به آن‌ها در پیدا کردن غذا در تاریکی دریای عمیق کمک می‌کند. مارماهی دهان گرد در اعماق اقیانوس اطلس و تا حد اکثر ۵۶۰۰ فوت (حدود ۱۸۰۰ متر) زندگی می‌کنند.
جالب است بدانید که مارماهی دهان‌گرد زمانی که با شکارچیان مواجه می‌شود با استفاده از این لجن و ماده چسبناک از خود محافظت می‌کند؛ و بعد از اینکه خطر را از خود دور کرد ترفند جالبی را برای پاک کردن این لجن‌ها از بدن خود اجرا می‌کند؛ به این صورت که مارماهی خود را گره می‌زند و بعد تلاش می‌کند به وسیلهٔ پیچ و تابی که به بدن خود می‌دهد گره را باز کرده و گل و لجن و مواد چسبناک را از بدن خود پاک کند.
بی فک ماهی به‌طور معمول حدود ۵۰ سانتی‌متر (۱۹٫۷ اینچ) طول دارد. بزرگ‌ترین گونه شناخته شده Eptatretus goliath است که ۱۲۷ سانتی‌متر (۴ فوت ۲ اینچ) برای آن به ثبت رسیده‌است، در حالی که Myxine kuoi و Myxine pequenoi به نظر می‌رسد حداکثر به ۱۸ سانتی‌متر (۷٫۱ اینچ) طول برسند. دیده شده‌است که بعضی از آنها به اندازه ۴ سانتی‌متر (۱٫۶ اینچ) هستند.
بی فک ماهی‌ها بدنهای کشیده یا مارماهی مانندی داشته و دمهای پارویی دارند. پوست برهنه است و مانند یک جوراب کاملاً گشاد بدن را می‌پوشاند. آنها دارای جمجمه‌های غضروفی هستند (اگرچه قسمت اطراف مغز در درجه اول از غلاف رشته‌ای تشکیل شده‌است) و ساختارهایی مانند دندان از کراتین تشکیل شده‌است. رنگ آنها به گونه‌هایشان بستگی دارد، از صورتی تا آبی-خاکستری متغیر هستند و ممکن است لکه‌ها یا خال‌های سیاه یا سفید داشته باشند. چشم‌ها یک نقطه چشمی ساده بوده، نه چشمی که بتواند تصاویر را تحلیل کند. بی فک ماهی‌ها فاقد باله واقعی هستند و دارای شش یا هشت زایدهٔ ریش مانند در اطراف دهان بوده و یک سوراخ بینی دارد. به جای اینکه فکها را به صورت عمودی، مانند ناثوستوماتا (مهره داران دارای فک) حرکت کنند، فک آنها به صورت افقی حرکت کرده و فک آنها دارای برآمدگی‌های دندان مانندی است که برای بیرون کشیدن غذا به کار می‌رود. دهان بی فک ماهی‌ها دارای دو جفت دندان شاخی و شانه ای شکل روی صفحه غضروفی است که کشیده و جمع می‌شود.Hyperotreti. Tree of Life
چشم بی فک ماهی‌ها فاقد لنز، عضلات خارج از چشم و سه عصب حرکتی (III , IV و VI) بوده. وجود اندام‌های مذکور برای تکامل چشم‌های پیچیده‌تر قابل توجه است. یک چشم جداری و اندام پاراپین نیز در بی فک ماهی‌های موجود وجود ندارد. چشم بی فک ماهی‌ها در صورت وجود می‌توانند نور را تشخیص دهند، اما تا آنجا که مشخص است هیچ‌یک نمی‌توانند تصاویر را به شکل دقیق ببینند.
عملکرد قلب، گردش خون و تعادل مایعات
شناخته شده‌است که بی فک ماهی‌ها دارای یکی از کمترین فشار خون‌ها در بین مهره داران هستند. یکی از ابتدایی‌ترین انواع تعادل مایعات موجود در میان این موجودات است، هر زمان که افزایش مایعات خارج سلول رخ می‌دهد فشار خون بالا می‌رود و این به نوبه خود توسط کلیه احساس می‌شود، بنابراین مایع اضافی را دفع می‌کند.
اغلب در بیشتر دنیا بی فک ماهی‌ها مصرف خوراکی ندارند. در کره، بی فک ماهی‌ها یک غذای با ارزش محسوب می‌شوند، جایی که به‌طور کلی پوست آن را کنده، آن را در سس تند می‌غلطانند و روی ذغال کباب یا سرخ می‌کنند. این غذا به ویژه در شهرهای بندری جنوبی شبه جزیره مانند بوسان محبوب است. بی فک ماهی‌های ساحلی که در شمال غربی اقیانوس آرام یافت می‌شود، در ژاپن خورده می‌شود. از آنجایی که بی فک ماهی‌ها مقدار زیادی مایعات را حتی در دمای پایین در خود نگه داشته، به عنوان یک گزینه به صرفه در مصرف انرژی برای تولید توفو که به گرمایش نیازی نیست، محسوب می‌شود.
پوست بی فک ماهی‌ها در زیورآلات و پوشاک کار می‌رود و از آن به عنوان «پوست مارماهی» یاد می‌شود. از پوست آنها نوعی چرم که دارای مقاومت بالاست تولید می‌کنند که مخصوصاً برای کمربند و کیف پول مناسب می‌باشد.
بی‌کاوریخت‌تباران یا آسلاها شاخه‌ای است از جانورانِ بدون سلوم (coelom) و حفرهٔ گوارشی یا حلق که تولیدمثل غیرجنسی دارند و فاقد دستگاه عصبی مرکزی هستند ولی تقارن دوطرفی دارند.واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان دفتر یازدهم فرهنگ واژه‌های مصوّب
بی‌کاواکان (نام علمی: "Acoela") نام یک رده از فرمانرو جانوران است.
شاه‌خزنده‌ریختان (نام علمی: "Archosauromorpha") نام یک کلاد دوکاوان است.
شاه‌سوسمارسانان (نام علمی: "Archosaurifomes") نام یک کلاد از شاه‌خزنده‌ریختان است.
دَدکَمانان یا تراپسیدها (نام علمی: "Therapsida") یک راسته یا به عبارتی دقیق‌تر کلاد از رده هم‌کمانان است که شامل پستانداران و خویشاوندان منقرض‌شده آن‌ها می‌شود. تراپسیدها در اوایل دوره پرمین از پلیکوسورها فرگشت یافتند و در میانه این دوره جایگزین آن‌ها شدند. در پایان دوره پرمین ددکمانان جانوران حاکم بر خشکی بودند اما با وقوع رویداد انقراض پرمین-تریاس بسیاری از آن‌ها منقرض شدند و شاه‌خزندگان جای خالی ددکمانان در اکوسیستم زمین را پر کردند. نخستین پستانداران در حدود ۲۲۵ میلیون سال پیش از گروهی ددکمانان با نام سینودونت‌ها به وجود آمدند آخرین تراپسیدهای غیرپستاندار نیز که سه‌تکمه‌دندانان نام داشتند از همین گروه بودند و در دوره کرتاسه حدود ۱۰۰ میلیون سال پیش منقرض شدند.
یک درخت AA در علوم کامپیوتر، نوعی از درخت جستجوی دودویی خود متوازن است که مورد استفاده آن در ذخیره‌سازی و بازیابی اطلاعات مرتب شده، به صورت بهینه و مناسب است. دلیل نامگذاری درخت AA، کاشفان آن، یعنی Arne Andersson می‌باشد.
درخت‌های AA یک نوع درخت سرخ-سیاه(red-black) هستند، که به نوبه خود تعمیمی بر درخت جستجوی دودویی محسوب می‌شوند.
برخلاف درختان سرخ-سیاه(red-black)، در درخت AA، گره‌های قرمز فقط می‌توانند به عنوان فرزند سمت راست اضافه شوند. به عبارت دیگر هیچ گره قرمزی نمی‌تواند به عنوان فرزند سمت چپ انتخاب شود.
این باعث می‌شود که در شبیه‌سازی یک درخت ۲-۳ به جای یک درخت ۴-۳-۲، در ساده‌سازی عملیات‌های نگهداری بسیار کمک کند.
الگوریتم‌های نگهداری برای یک درخت سرخ-سیاه(red-black) به هفت شکل متفاوت زیر، برای متعادل نگه کردن درخت، در نظر گرفته می‌شوند:
در صورتی که در یک درخت AA، فقط کافی است که به دو شکل زیر در نظر گرفته شود و علت آن هم این است که تنها لینک‌های سمت راست می‌توانند به رنگ قرمز باشند:
از آنجایی که درخت‌های سرخ-سیاه به یک بیت از فراداده‌های هر گره (رنگ) برای متعادل ساز ی نیاز دارند، درخت‌های AA به پیچیدگی محاسباتی log N بیت از فراداده‌های هر گره نیاز دارد، به صورت یک عدد طبیعی به نام «سطح».
یک درخت AA دارای ویژگی‌های زیر است:
لینکی (یال) که در آن سطح یک فرزند با سطح والد خود برابر باشد را لینک (یال) "افقی" می‌نامند و مشابه آن لینک قرمز در درخت سرخ-سیاه است. تک یال‌های افقی به سمت راست مجاز ولی یال‌های متوالی غیرمجاز هستند. این‌ها محدودیت‌های بیشتری (در درخت AA) هستند از محدودیت‌های مشابه، در درخت سرخ-سیاه، با این نتیجه که متعادل‌سازی مجدد یک درخت AA بسیار ساده‌تر از درخت سرخ-سیاه است.
درج کردن و حذف کردن در درخت AA به صورت موقتی آن را نامتعادل می‌کند (که باعث می‌شود با ویژگی‌های آن در تضاد باشد). تنها دو عملیات مجزا نیاز است تا درخت را مجدداً متعادل سازیم:
“skew” (مورب) و ”split” (شکاف).
مورب (skew) یک دوران به سمت راست است که منجر به جایگزاری یک زیر درخت، شامل یک یال افقی به سمت چپ، با، یک زیر درخت، شامل یک یال افقی به سمت راست، می‌شود.
شکاف (split) یک دوران به سمت چپ و افزاینده سطح است که یک زیر درخت، شامل دو یا بیشتر از دو یال افقی متوالی به سمت راست، را با یک زیر درخت، شامل دو یا کمتر از دو یال افقی متوالی به سمت راست، جایگزین می‌کند.
پیاده‌سازی «متعادل نگه داشتن» درج کردن و حذف کردن، توسط عملگرهای مورب (skew) و شکاف (split) ساده‌سازی شده است، تا فقط در صورت نیاز اصلاح درخت صورت گیرد، به جای اینکه صدا زننده‌های آن انتخاب کنند که مورب صورت بگیرد یا شکاف.
عملیات درج کردن با جستجوی دودویی درخت (به صورت معمولی) و پروسهٔ درج کردن آغاز می‌شود.
هنگامی که پشته صدا زده می‌شود (یک پیاده‌سازی بازگشتی از جستجو را متصور باشید)، به سادگی می‌توان صحت درخت را بررسی کرد و در صورت نیاز هر گونه دوران، دوران انجام داد.
اگر یک یال افقی به سمت چپ ظاهر شود، عملیات مورب (skew) انجام می‌گیرد، و اگر دو یال افقی به سمت راست ظاهر شود، عملیات شکاف (split) انجام می‌پذیرد، و احتمالاً افزایش سطح گره ریشه جدید از زیر درخت کنونی. توجه کنید که در کد بالا، برای سطح ریشه T همین اتفاق افتاد. این باعث می‌شود که چک کردن صحت درخت برای اصلاح از برگ‌ها به بالا، اهمیت پیدا کند.
در اکثر درختان دودویی متعادل، حذف کردن یک گره داخلی، قابل تغییر به حذف یک برگ است، که بوسیله جابجایی گره داخلی با، یا نزدیک‌ترین جدش، یا نزدیک‌ترین جانشین اش (نوه اش)، انجام می‌گیرد که به اینکه چه چیزی در درخت است یا به اجراکننده آن وابسته است. بازیابی یک جد، به سادگی دنبال کردن یک یال به سمت چپ و سپس دنبال کردن تمام یال‌های به سمت راست است. به‌طور مشابه، یک جانشین (نوه) با رفتن یک گام به راست و رفتن به چپ، تا جایی که به اشاره گر تهی برسیم، قابل یافتن است. به دلیل خاصیت درخت AA (اینکه تمام گره‌های دارای سطح بیشتر از یک، دو فرزند دارند) گره جد و نوه در سطح یک باشد که حذف آن را بدیهی می‌سازد.
برای دوباره متعادل‌سازی یک درخت چند رویکرد وجود دارد. روشی که توسط Andersson در مقاله‌اش original paper توصیف شده است، ساده‌ترین است، و اینجا هم شرح داده شده‌است. هر چند پیاده‌سازی‌های عملی ممکن است رویکرد بهینه تری داشته باشند. بعد از هر حذف اولین گام برای حفظ صحت درخت، این است که سطح هر گره‌ای که بچه‌هایش دو سطح پایین ترش باشند یا بچه نداشته باشد کاهش داده شود. این رویکرد به این علت مورد علاقه است که در دید کلی سه گام مجزای قابل فهم دارد:
البته اینبار به جای یک گره باید کل سطح را مورب (skew) کنیم یا شکاف (split) دهیم که باعث پیچیدگی کدمان می‌شود.
یک مثال خوب از این الگوریتم در این آدرس Andersson paper موجود است.
عمل‌کرد یک درخت AA با عمل‌کرد یک درخت سرخ-سیاه معادل است. در حالی که درخت AA دوران‌های بیشتری نسبت به درخت سرخ-سیاه انجام می‌دهد، الگوریتم ساده‌تر سریعتر هم هست، و همه این‌ها منتج به یک عمل‌کرد مشابه می‌شود. یک درخت سرخ-سیاه عمل‌کرد پیوسته تری نسبت به درخت AA دارد، اما درخت AA به علت مسطح بودن، کمی جستجوی سریعتر دارد.
کم‌اندام‌سانان نام یک راسته از کلاد دوکاوان است.
یونگیناسانان (نام علمی: "Younginiformes") نام یک بالاخانواده از کلاد دوکاوان است.
ایکتیوسورها (نام علمی: "Ichthyosauria") نام یک راسته از کلاد دوکاوان است. واژه ایکتیوسور از کلمهٔ یونانی ιχθυς/ichthys به معنای ماهی و یونانیσαυρος/sauros به معنای مارمولک تشکیل یافته‌است. ایکتیوسورها گروهی از خزندگان دریایی کاملاً آبزی بودند که ظاهری شبیه ماهیان و آب‌بازسانان داشتند و در طول دوران میانه زیستیMesozoic فرگشت یافتند بر اساس شواهد سنگواره‌ای، آن‌ها تقریباً ۲۵۰ میلیون سال پیش ظاهر شدند و حدود ۹۰ میلیون سال پیش نیز منقرض شدند.
اینکه در آغاز دوره تریاسmiddle Triassic Period ایکتیوسورها
از کدام گروه از خزندگان اولیه به وجود آمدند هنوز مشخص نیست و تا کنون چندین گروه از خزندگان اولیه به عنوان اجداد ایکتیوسورها مطرح شده‌اند. ایکتیوسورها کاملاً با زندگی در دریا تطابق یافته بودند و دیگر قادر نبودند که به خشکی بازگردند. این جانوران با آن که از خزندگان بودند به جای تخم‌گذاری بچه‌های خود را به روش زنده‌زایی به دنیا می‌آوردند. کوچک‌ترین گونه کشف شده از ایکتیوسورها تنها ۳۰ سانتی متر طول داشت در صورتی که بزرگ‌ترین گونه کشف شده تا ۲۱ متر رشد می‌کرد. با این وجود اغلب ایکتیوسورها به‌طور میانگین ۲ تا ۴ متر طول و سرعت‌شان بوده در آب به ۴۰ کیلومتر در ساعت می‌رسید. ایکتیوسورهای اولیه که در دوره تریاس می زیستند اغلب بسیار بزرگ بودند و زندگی مشابه نهنگ‌ها داشتند اما در طول دوره‌های ژوراسیک و کرتاسه اندازه گونه‌های جدید کوچک‌تر شد و نحوه زندگیشان بیشتر شبیه به دلفین‌ها شد. ایکتیوسورها حدود ۲۴ میلیون سال پیش از وقوع رویداد انقراض کرتاسه-پالئوژن منقرض شدند و علت انقراض آن‌ها هنوز مشخص نیست. اما کاهش تعداد ایکتیوسورها و انقراضشان همزمان بود با ظهور و گسترش موساسوریان بنابراین شاید عامل انقراض ایکتیوسورها رقابت آن‌ها با موساسوریان بوده باشد.
تخت‌دندانان (نام علمی: "Placodontia") نام یک راسته از فراراسته سوسماربالان است.
کاذب‌خزنده‌سانان (نام علمی: "Nothosauria") نام یک راسته از سوسماربالان است.
بی‌بی‌یون مجموعه ای تلویزیونی به کارگردنی حسین پناهی محصول سال ۱۳۷۴ است. این مجموعه تلویزیونی اولین بار در سال ۱۳۷۷ از شبکه ۱ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد
محصول: ۱۳۷۴ شبکه اول سیما
حسین پناهی در سال ۱۳۷۴ فیلمنامه این مجموعه تلویزیونی را نوشت آن را کارگردانی کرد و در آن ایفای نقش نمود اما در همان سال‌ها مجموعه تلویزیونی توقیف و چند سال بعد نسخه سانسور شده آن در حدود دو-سوم مجموعه از تلویزیون نمایش داده شد. مجموعه تلویزیونی بی‌بی‌یون ساختاری اپیزودیک دارد و داستان هر اپیزود به قسمتی با داستان‌های دیگر مرتبط می‌باشد. در داستان‌های بی‌بی‌یون به وضوح می‌توان رگه‌هایی از اشعار مرحوم حسین پناهی را دید و گاه اشعار وی را در یالوگ‌ها شنید.
تمساح‌ریختان (نام علمی: "Crocodylomorpha") نام یک کلاد از راسته رایی‌سوسماران است.
پرنده‌گردنان (نام علمی: "Avemetatarsalia") نام یک کلاد از کلاد کهن‌سوسماران است.
هم‌کمانان یا سیناپسید (نام علمی: "Synapsida") یک رده از آب‌پرده‌داران (آمنیوت‌ها) است که شامل پستانداران و تمام آب‌پرده‌دارانی می‌شود که از فرگشتی به پستانداران نزدیک‌ترند تا به خزنده‌چهرگان. در گذشته از سیناپسیدهای غیر پستاندار با عنوان خزندگان پستاندارمانند یاد می‌شد اما این عنوان امروزه دیگر کاربرد ندارد و به جای آن از عنوان‌های پستانداران اولیه و دودمان پستانداران برای آن‌ها استفاده می‌شود چرا که سیناپسیدها خزنده نیستند و همگی به پستانداران نزدیکی بیشتری دارند.
در گذشته هم‌کمانان در رده خزندگان قرار می‌گرفتند اما در طبقه‌بندی‌های جدید به عنوان گروهی کاملاً جدا از خزندگان تعریف می‌شوند. هم‌کمانان خود به طور سنتی به دو راسته بزرگ لگن‌خزندگان (هم‌کمانان ابتدایی) و ددکمانان (هم‌کمانان پیشرفته) تقسیم می‌شوند. با این وجود امروزه از لگن‌خزندگان به عنوان یک گروه نافراگیر تعریف می‌شود و دیگر یک راسته محسوب نمی‌شود.
پولک‌خزندگان (نام علمی: "Lepidosauria") نام یک بالاراسته از پولک‌خزنده‌ریختان است.
سخت‌زبانان (نام علمی: "Scleroglossa") نام یک زیرراسته از راسته پولک‌داران است.
مارریختان یک کلاد متشکل از مارها و خویشاوندان اولیه و وابستگان پیشین آنها است که توسط پاسی و کالدوِل (۲۰۰۷) پیشنهاد شده‌استPalci, A. , & Caldwell, M. W. (2007). Vestigial forelimbs and axial elongation in a 95 million-year-old non-snake squamate. Journal of Vertebrate Paleontology, 27(1), 1-7. کلاد به عنوان یک کلاد مبتنی بر گره تعریف شد که حاوی جدیدترین جد مشترک dolichosaurs، ادریوسور، "Aphanizocnemus" و مارسانیان و همه نوادگان موجود آنها است.
وجود مارریختان به عنوان یک کلاد ممکن است مشکل‌ساز شود زیرا در داخل پایتون‌ریختان قرار می‌گیرد، کلادی که خود به‌طور کلی در مورد آن که شامل موساسوریان و مارها، آخرین جد مشترک آنها و همه نوادگانش باشد توافق نشده‌است. در واقع، بیشتر خزنده‌شناسان و دیرینه‌شناسان قرن بیستم این ایده را رد کردند و در عوض به دنبال نشان دادن رابطه نزدیک بین موساسوریان و مارمولک‌های بزمجه‌ای بودند.
موساسوریان (نام علمی: "Mosasauridae") نام یک تیره از راسته پولک‌داران و از خویشاوندان مارها و بزمجه ها بودند که در دوره کرتاسه پسین و بین ۱۰۱ تا ۶۶ میلیون سال پیش در تمام دریاهای جهان می زیستند ظهور و گسترش موساسوریان همزمان بود با انقراض آخرین ایکتیوسورها و کاهش تنوع پلسیوسورها.
نخستین موساسوریان تفاوت چندانی با بزمجه های معمولی نداشتند ولی گونه های بعدی به تدریج با زندگی در دریا تطابق بیشتری یافته و کاملا آبزی شدند دست ها ، پاها و دم گونه های پیشرفته تر حالتی باله مانند به خود گرفت و حتی برای تولید مثل به جای اینکه مانند لاکپشت ها به خشکی برگردند و تخم گذاری کنند مانند آب بازسانان و برخی کوسه ها نوزادان خود را به روش زنده زایی در دریا به دنیا می آورند موساسوریان دارای گونه های مختلف در اندازه های مختلف بودند کوچک ترین گونه (دالاسور) تنها ۱ متر طول داشت در حالی که بزرگ ترین گونه (موساسور) ۱۷ متر طول داشت.
بی‌کمانان یا آناپسید (نام علمی: "Anapsida") آب‌پرده‌دارانی هستند که در جمجمه خود حفره‌ای نزدیک گیجگاه ندارند. این زیرده از خزنده‌چهرگان شامل پیراخزندگان و در گذشته شامل لاکپشت‌ها نیز می‌شده اما پژوهش‌های ژنتیکی نشان می‌دهند که لاکپشت‌ها در اصل نوعی از دوکمانان هستند و ساختار مشابه جمجمه آنها با بی‌کمانان در اثر فرگشت همگرا به وجود آمده است.
الاسموسور یا دُم‌تخت‌سور (نام علمی: "Elasmosaurus") نام یک سرده از راسته نزدیک‌سوسماران است.الاسموسور با طولی نزدیک به ۱۴ متر و ۳۰۰۰ کیلو وزن گوشتخواری بزرگ بوده است. اسم این جانور به معنای خزنده‌ِ دارای پهنه‌ی تخت (thin-plate reptile) یا دُم‌تَخت (flat-tailed) است.