moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از سال ۲۰۱۷ همه مدل‌ها دارای گیربکس اتوماتیک ۷ سرعته هستند هرچند که قبلاً نیسان یک اتوماتیک ۵ سرعته و همچنین دستی ۶ سرعته را برای داشبورد سطح ورودی ارائه می‌داد. یک بسته حالت متغیر ۴ × ۴ امکان تعویض بین چهار حالت درایو را فراهم می‌کند: شن و ماسه، جاده، سنگ و برف. سیستم کنترل حرکت هیدرولیک بدن موجود است.
دیفرانسیل عقب قفل الکترونیکی، شروع تپه و کنترل نزول تپه و همچنین هشدار خروج از مسیر، ترمز به کمک کامپیوتر و کنترل پایداری. نسخه Infiniti در سال ۲۰۱۰ در ایالات متحده به بازار عرضه شد، اولین گشتی که از سال ۶۰ در آنجا به فروش می‌رسد. نیسان گشت در اوایل سال ۲۰۱۳ در استرالیا راه اندازی شد.
پیش از فیس‌لیفت
فیس‌لیفت اول
فیس‌لیفت دوم
نیسان آرمادا
فیس‌لیفت
سوزن منگنه قطعه‌ای فلزی‌ست که دو سر آن با زاویه نود درجه خم شده‌است و در داخل منگنه قرار می‌گیرد. معمولاً هر ۵۰ یا ۶۰ قطعه به هم چسبانده می‌شوند که بتوان آن را داخل منگنه قرار داد. انواع مختلفی از سوزن منگنه وجود دارد که متناسب با جنس و
ابعاد قطعاتی که به هم متصل می‌شوند مورد استفاده قرار می‌گیرند.
سوزن منگنه را می‌توان از ابزار فروشی‌ها یا لوازم تحریر فروشی‌ها تهیه کرد.
منگنه وسیله‌ای است که صفحات کاغذ یا تکه‌هایی از جنس‌های چوب، پلاستیک و … را با استفاده از سوزن منگنه به هم متصل می‌کند. نام دیگر این دستگاه آگراف یا پنس می‌باشد.این عمل را منگنه کردن می‌گویند و در انواع مختلفی اعم از برقی و دستی موجود می‌باشد.
کابلستان نامی است که در قدیم گاهی به سرزمینی وسیع و مرتفع اطلاق می‌شد که قسمت شمال شرقی افغانستان و مرکزش کابل را در برداشت و شامل قسمت عمده‌ای از حوضهٔ رود کابل بود. زابلستان هم در طرف جنوب غربیش قرار داشت. در شاهنامه فردوسی مکرر از کابل و کابلستان نام برده شده است و اغلب تفاوتی بین این دو نام (کابل، کابلستان) داده نمی‌شود. بعضی از جغرافی‌نویسان هم این دو نام را یکی میدانند، اما از شاهنامه چنین برمی‌آید که یکجا نیست بلکه دو جاست.
ایپ من (چینی: 葉問، پین‌یین: yè wèn؛ ۱ اکتبر ۱۸۹۳–۲ دسامبر ۱۹۷۲)، اولین استاد هنرهای رزمی بود که "«وینگ چون کونگ فو»" را به‌طور عمومی در هنگ کنگ آموزش داد.
ایپ من یک استاد بزرگ کونگ فو در چین بود. وی نخستین کسی بود که کونگ فو را به طور عمومی بین مردم هنگ کنگ آموزش داد. ایپ من شاگردان زیادی را تربیت کرد که می توان از بروس لی به عنوان موفق ترین و معروف ترین شاگرد او یاد کرد. او در ۲ دسامبر ۱۹۷۲ به دلیل سرطان سر و گردن درگذشت.
وی در سال۱۸۹۳ در کوانتونگ متولد شد، از ابتدای جوانی به آموزش هنرهای رزمی پرداخت و سه فرم مختلف «وینگ چون» را نزد سه استاد متخصص در هر فرم، فرا گرفت. ایشان تعلیماتش را زیر نظر «چان واه سون» شروع کرد. وی اولین مربی از سه نفری است که به ایپ من «وینگ چون» را آموختند. ایپ من تعلیماتش را در سن بسیار کم آغاز کرد و چان وی را به عنوان جوان ترین و آخرین شاگردش پذیرفت.
ایپ من به سه نفر فرم تعلیم هنرهای رزمی داد که یکی از آنها لی جون فان ملقب به بروس لی بود.
ایپ من تا زمان مرگ چان در سال ۱۹۰۵ زیر نظر او تعلیم می‌دید. پس از آن وینگ چون را با «ان جی چونگ سو» یکی از پیروان برگزیده «چان» ادامه داد. بعد از دو سال، ایپ فوشان را ترک کرد و به هنگ کنگ رفت و برای پیگیری تحصیلاتش در کالج سنت استفان ثبت نام کرد. زمانی که ایپ در کالج بود یکی از هم کلاسی‌هایش وی را تشویق به مبارزه با یک کونگ فو کار پیری کرد که در قایقی در خلیج کنگ زندگی می‌کرد. ایپ این کار را کرد و به جستجوی آن مرد پیر رفت و او را به مبارزه طلبید. پیرمرد پذیرفت که با او مبارزه کند. با وجود شهرت ایپ به عنوان مبارزی بی همتا، پیرمرد وی را به‌طور ماهرانه ای شکست داد. ایپ پس از شکست فهمید که آن پیرمرد استاد لیونگ بیک یکی از نوادگان مستقیم دودمان اصلی وینگ چون است.
پس از مبارزه و مغلوب شدن، لیونگ او را به عنوان تنها شاگردش در این هنر برگزید و باعث پیشرفت بیش از پیش وینگ چون شد. وی هم اصول تئوری ایپ را گسترش داد و هم تکنیک‌های او را تصحیح کرد. ایپ در سن ۲۴ سالگی به خانه اش بازگشت و به عنوان پلیس محلی منطقه نامهوئی مشغول به کار شد. ایپ به عنوان افسر مجری قانون، چندین سال کار کرد و در اوقات فراغت نیز به آموزش وینگ چون می‌پرداخت. اما همیشه در تطابق با سنت‌های وینگ چون، آموزش آن را تنها به تعداد کمی از شاگردانی که با دقت انتخاب شده بودند محدود می‌کرد.
ایپ این روش را تا تسلیم شدن چین در برابر انقلاب کمونیستی در سال ۱۹۴۹ ادامه داد. گزارش‌های تاریخی این چنین نشان می‌دهد که در قیامی مردمی، ایپ احساس کرد مجبور است از سرزمین اصلی چین به هنگ کنگ بگریزد. در هر صورت در ۵۴ سالگی ایپ خانه و خانواده اش را ترک کرد و این شانس را پیدا کرد که مخفیگاهی در ساحل بیابد.
در آن زمان، هنوز وینگ چون خصوصاً در مناطق انگلیسی‌نشین، ناشناخته بود. استاد شروع به آموزش کرد، منتهی فقط به چینی‌ها و با روشی بسیار سنتی. او شاگردان بسیار کمی را پذیرفت و با روشی به مراتب ساده و بی پیرایه به تدریس مشغول شد. او اولین مدرسه عمومی وینگ چون را در اواخر سالهای دهه ۱۹۶۰ میلادی باز کرد و قبل از بازنشستگی، ایپ من کانون ورزشی وینگ چون را در هنگ‌کنگ بنیانگذاری کرد که اولین مؤسسه رسمی هنرهای رزمی قرن بیست به‌شمار می‌آمد. وی پس از بازنشستگی " لئونگ تینگ " را به عنوان شاگرد ارشد و جانشین خود برای اداره این کانون معرفی کرد. استاد ایپ من در طی سال‌ها فعالیت آموزشی شاگردان زیادی را تربیت کرد که یکی از معروفترین آنها بروس لی بود.
ییپ من، در تمام دوران زندگیش، قهرمان وینگ چان کونگ‌فو بود. شهرت امروز «وینگ چان کونگ‌فو» به دلیل احساس مسئولیتی بود که او در قبال پیشرفت این هنر داشت. ییپ من، اولین سیفوئی بود که مدرسه‌ای در این رشته افتتاح کرد که قابل دسترس برای عموم بود. او خیلی زود آموزش خود را، زیر نظر استاد چان وا (اولین استاد از سه استاد وینگ چان که به تعلیم او پرداختند)، آغاز نمود. استاد چان او را به‌عنوان جوان‌ترین و آخرین شاگردش پذیرفت. ییپ، زیر نظر استاد چان تا زمان مرگ استاد در سال ۱۹۰۵ آموزش دید. پس از آن، آموزش خود را با استاد «ان جی چانگ سو»، یکی از شاگردان عالی چان ادامه داد. پس از گذشت بیش از دو سال تحصیل، ییپ، فوشان را به قصد هنگ‌کنگ ترک و برای ادامه تحصیلات آکادمیک، در کالج سنت استفن در استنلی ثبت نام کرد.
یکی از هم‌کلاسی‌های ایپ من که از پیشینهٔ او در کونگ‌فو باخبر شده بود، او را تشویق کرد تا با کونگ‌فوکار باسابقه‌ای که در قایقی در خلیج هنگ‌کنگ زندگی می‌کرد، مبارزه کند.
ایپ قبول کرد و در اسرع وقت به جستجوی او پرداخت و آن مبارز زبردست را به مبارزه طلبید. او نیز دعوت ایپ را پذیرفت و علی‌رغم شهرت زیاد ییپ به‌عنوان یک مبارز کم‌نظیر، او را با مهارت شکست داد. ایپ بعد از این شکست، فهمید که این مرد، در واقع استاد لی یونگ بیک Leung Bik، نخستین نوه خاندان وینگ چان که به خودِ «وینگ چان» برمی‌گشت، بوده‌است. پس از مبارزه، لی یونگ، ایپ را به‌عنوان تنها شاگرد خویش در این هنر پذیرفت و سبب پیشرفت او در هنر وینگ چان، در هر دو زمینهٔ تئوری و تکنیکی گشت. ییپ در سن ۲۴ سالگی به فوشان بازگشت و مقام فرماندهی پلیس گشت محلی نام هوی Nomhoi را برعهده گرفت. او برای سال‌های متوالی به‌عنوان مأمور اجرای قانون انجام وظیفه کرد و در وقت‌های آزادش سبک وینگ چان را آموزش داد، اما همواره برطبق سنت وینگ چان، آموزش‌هایش را به تعداد اندکی از دانش‌آموزان که با دقت گزینش شده بودند محدود می‌کرد. ییپ به این روش خود ادامه داد تا این‌که چین در سال ۱۹۴۹ با انقلاب کمونیستی از پای درآمد.
همزمان با انقلاب کمونیستی در چین، ییپ در سن ۵۴ سالگی خانواده خویش را ترک و به هنگ‌کنگ اشغال شدهٔ بریتانیا بازگشت. ییپ وقتی تنها و بی‌چیز به هنگ‌کنگ رسید، با فقر شدیدی روبه‌رو شد. او مجبور شد که بلافاصله از مهارت‌های رزمی‌اش برای امرار معاش استفاده کند. ییپ تصمیم گرفت رسم محدودیت آموزش وینگ چان را که فقط برای تعداد اندکی از افراد گزینش شده میسر بود را زیر پا بگذارد و مدرسه ملی وینگ چان را در ساختمان اتحادیه برای کارگران رستوران افتتاح کند. اگرچه ییپ من، تکنیک‌ها و اصول تدریس خود را در هنگ‌کنگ پایه‌ریزی کرد، اما موفق شد همراه با آن، بذرهای یک هنر رزمی انقلابی را که با تلاش تعدادی از دانش‌آموختگان ایجاد کرده بود، به سرتاسر دنیا توسعه دهد. با وجود این‌که ییپ من هرگز خارج از منطقه نفوذ چین آموزش نداد، شاگردانش روش وینگ چان را به سرتاسر جهان انتقال دادند. لئونگ تینگ در آلمان و سراسر اروپا به کمک ارشدترین هنرجوی خود کرنشپشت و بروس لی را می‌توان نام برد. در حوزه هنر رزمی وینگ چان، نسبت به سایر استادان، از استاد بزرگ ییپ من، بسیار با احترام یاد می‌شود. او تا هنگام مرگش در سال ۱۹۷۲، یک استاد بی‌نظیر در این هنر بود. شهرت ییپ من به سبب آموزش و تحولی بود که در سبک وینگ چان ایجاد کرد و آن را از یک سیستم رزمی نامفهوم (که تنها در چین شناخته شده بود) به یک سبک کونگ‌فوی کاربردی و اجتماعی مشهور در سطح جهان تبدیل کرد که تاکنون توسط هزاران نفر مطالعه شده‌است.
برنامه مدیریت محتوای زوپس، یک نرم‌افزار آزاد قدرتمند است که با زبان پی‌اچ‌پی و با استفاده از پایگاه داده مای اس‌کیوال برای راه‌اندازی وب‌گاه‌ها نوشته شده‌است. این نرم‌افزار از یک ساختار وابسته به بسته‌های جانبی (یا ماژولار) استفاده می‌کند که به کاربران، اجازهٔ ویرایش و بروزرسانی وب‌گاه خود را می‌دهد. زوپس تحت اجازهٔ عمومی همگانی (GPL) منتشر می‌شود و برای استفاده، ویرایش و توزیع همگان آزاد است.
پروژهٔ زوپس توانست مقام اول در زمنیهٔ توسعه را در جایزهٔ بهترین انجمن سال ۲۰۰۶ که توسط وب‌گاه سورس‌فورج‌دات‌نت ارائه می‌شود، کسب کند.
زوپس (انگلیسی: xoops) مخفف عبارت eXtensible Object Oriented Portal System به معنای سامانهٔ درگاهی شیءگرای قابل گسترش است. اگرچه زوپس در ابتدا به عنوان یک سامانهٔ درگاهی بود اما به صورت یک سامانهٔ مدیریت محتوا گسترش پیدا کرد. هدف اصلی زوپس، تبدیل شدن به یک بستهٔ نرم‌افزاری است تا بتواند در راه‌اندازی وب‌گاه‌های کوچک، متوسط و بزرگ بکار آید. به عنوان مثال، برای راه‌اندازی یک وب‌نوشت یا یک مجلهٔ الکترونیکی می‌تواند یک وب‌گاه کوچک به حساب آید که با استفاده از زوپس می‌تواند با توجه به نیاز کاربران، گسترش پیدا کند یا تغییراتی روی آن اعمال شود، که به عنوان مثال می‌توان به بسته‌های جانبی آن از جمله اخبار، تالارهای گفتگو، مرکز دریافت فایل، و… اشاره کرد!
شایان ذکر است که سیستم زوپس از انعطاف زیادی برای طراحی نیز برخوردار می‌باشد، ولی به دلیل اینکه اکثر قالب‌ها پولی بوده، بیشتر کاربران فکر می‌کنند که از نظر گرافیکی جالب نیست!
از خصوصیت‌های قالب‌های زوپسی این است که در زوپس قالب‌ها به زبان HTML نوشته می‌شوند که به دلیل رایج بودن این زبان به سازندهٔ قالب امکان عملیات بیشتری را می‌دهد.
از دیگر امکانات فوق العادهٔ زوپس می‌توان به زیاد بودن ماژول‌های آن اشاره کرد که خودش طرفداران به سزایی دارد، شما در زوپس بیش از ۲۰۰۰ ماژول دارید که هر کدام برای کاربردی ساخته شده‌اند (البته تمامی این‌ها فارسی سازی نشده‌اند، شما می‌توانید تمامی فارسی سازهای زوپس را در پروژهٔ فارسی سازی و در پروژه‌ای دیگر برای فارسی سازی پیدا کنید.
؛ مشارکت: از آنجایی که زوپس تحت اجازه‌نامه عمومی همگانی GPL منتشر می‌شود، بنابراین گسترش و رشد زوپس به مشارکت و تلاش جامعهٔ جهانی نیازمند است.
؛ پایگاه داده: زوپس برای نگهداری از اطلاعات مورد نیاز برای یک سامانهٔ مدیریت محتوا، با یک پایگاه داده (که هم‌اکنون MySql) است استفاده می‌کند.
؛ مدیریت و کنترل دسترسی‌ها به صورت پیشرفته: مدیران وب‌گاه‌های ساخته‌شده با زوپس، این قابلیت را دارند که به برخی از گروه‌های کاربران سایت، دسترسی‌های خاصی را برای محتوا و ویژگی‌های سایت مانند ویرایش، حذف، بارگذاری فایل و ضمیمه، انتشار محتوا و … بدهند.
؛ قابلیت گسترش با بسته‌های جانبی: بسته‌های جانبی زوپس (modules) می‌توانند به صورت مستقل از یکدیگر روی هستهٔ اصلی زوپس و به کمک سامانهٔ مدیریت زوپس نصب شوند، حذف شوند یا غیرفعال شوند. هستهٔ زوپس به تنهایی شامل هیج ماژول اضافه‌ای نیست و کلیهٔ قابلیت‌هایی که می‌توان با زوپس برای یک وب‌گاه با امکانات یک سامانهٔ مدیریت محتوا ایجاد کرد، با نصب بسته‌های جانبی که تعداد آن‌ها به چند صد هم می‌رسد، امکان‌پذیر است.
؛ ویژگی‌های هستهٔ زوپس قابل استفاده برای بسته‌های جانبی: زوپس با استفاده از ویژگی‌هایی که در هستهٔ خود دارد این امکان را می‌دهد که دسترسی‌ها، فرستادن نظرها، آگاهی‌رسانی مربوط به بروزرسانی‌های وب‌گاه، و ویژگی‌های بلاک‌ها توسط بسته‌های جانبی قابل استفاده باشد.
؛ شخصی‌سازی: مدیران وب‌گاه‌های ساخته شده با زوپس این امکان را دارند که به برخی از کاربران سایت، دسترسی‌ها و امکانات اختصاصی بدهند.
؛ مدیریت اعضا: این امکان وجود دارد که میان اعضای سایت، با استفاده از یک الگوی مشخص و با توجه به ضابطهٔ انتخابی شما، جستجو شود، پست الکترونیکی و پیام شخصی (pm) فرستاده شود.
؛ پشتیبانی به زبان‌های بین‌المللی: انجمن زوپس، برای پشتیبانی از کاربران غیر انگلیسی‌زبان زوپس، اقدام به راه‌اندازی یک سری وب‌گاه‌های پشتیبانی در سرتاسر دنیا کرده‌است. علاوه‌براین، زوپس از زبان‌های با کاراکترهای چندبایتی که از الفبای لاتین استفاده نمی‌کنند، همانند ژاپنی، کره‌ای، چینی، عربی و…، هم پشتیبانی می‌کند.
؛ قابلیت پوسته‌گذاری مستقل: زوپس برای نمایش محتوای وب‌گاه از پوسته‌های استفاده می‌کند. کلیهٔ مدیران و کاربران وب‌گاه می‌توانند از پوسته‌های موجود، ظاهر وب‌گاه را برای خود شخصی کنند.
؛ الگوها: زوپس از یک موتور الگوگذاری اسمارتی (smarty) استفاده می‌کند که قابلیت‌های بسیاری را از جمله تفاوت‌گذاری بین منطق نمایش ظاهر وب‌گاه و منطق کاری وب‌گاه، می‌دهد.
چی سائو یک متد آموزشی منحصر به فرد در وینگ چون می‌باشد که به هنرجویان یاد می‌دهد تا چگونه نیروی حریف را با مؤثرترین روش علیه خودش در نبرد تن به تن استفاده کند
چی سائو یا همان دستان چسبناک برای توسعه رفلکس خودکار استفاده می‌شود . در وینگ چونگ شاگردان از طریق تماس دستان و استفاده از حس لامسه و به صورت کاملاً خودکار به اجرای فنون می پردازند، اجرای این تکنیک بر اساس احساس فشار در مکانیک بدن حریف مقابل انجام می‌شود، حرکت و فشار دو اصل مهم در چی سائو بوده و هر چه این حس افزایش پیدا کند رفلکس حمله و ضد حمله با دقت و سرعت بیشتر اعمال می‌شود.
در چی سائو شرکت کنندگان در برابر یکدیگر می ایستند و در یک دایره در حالی که سعی در آرام باقی ماندن هستند، شروع به احساس نیروی حریف می کنند و پیدا کردن مقاومت و شکاف‌های دفاعی می پردازند و در لحظه مناسب از شکاف پیدا شده دردفاع حریف با وضعیت جالبی به نام حمله به همراه دفاع به حریف حمله می کنند.
در برخی از مکاتب مانند مکتب شروع حرکت چی سائو با یک دست می‌باشد تا نو آموز بتواند در مقابل احساس فشار و مکانیک بدن حساس بشود و از طرفی به طرف دیگر بشود تا با تمرین حساسیت پاسخ‌های خاص را درک کند و بتواند پاسخ‌های خاص به دست بیاورد و این تمرین به یک مبارزه تبدیل نشود بلکه حالت تمرین را برای نو آموز داشته باشد.
در چی سائو ، از این فاکتورها استفاده می شود که با درک فرد از تمام بدن، با توجه به توانمندیهایش ، نشات میگیرد
خالی کردن و هدایت
اهرم نمودن
قفل نمودن
جابجا شدن بدن، نسبت به محل برخورد دستها یا پاها یا نقاط مختلف بدن هر دو فرد نسبت به یکدیگر
و از ادقام نمودن فاکتورهای بالا، با یکدیگر نیز شکل پذیر است.
تمارین ابتدا با یک دست از داخل یا خارج شروع می شود ، پس از آن با هر دو دست از داخل یا خارج و در مرحله سوم از هر دو دستی که یکی در داخل قرار میگیرد و دیگری در خارج. تمارین ادامه می یابد.
پایدار بودن هنرجو در انجام تمرین
بدون فکر و قضاوت بودن حین انجام تمارین
انجام هر کدام از فاکتورهای ذکر شده ، توسط هنرجو ،متناسب با مقدار و جهت و زمان انجام عمل.
فاکتورهایی هستند که به شما یادآور میشوند که، آیا تمرین صحیح انجام دادید یا خیر
در غیر اینصورت ، شما فقط فکر کردید و تکنیک ( مجموعه ای از حرکات که قبلا فرا گرفته شده و بر حسب عادت یا تفکر زمان حال انجام میشود ) را انجام دادید.
و این از اصول اصلی وینگ چون اصل نمی باشد.
در چی سائوی صحیح، شما پویا و مبتکر، به اندازه کافی و بدون پیش بینی ، با تعادل روحی و جسمی مناسب خواهید بود.
چی سائو نوعی درمان نیز می باشد
چی سائو به هماهنگی سیستم عضلانی و عصبی، روانی و تنظیم نمودن فرد ، نسبت به محرکهای خارجی و در نتیجه عملکرد متناسب با آن محرک نیز کمک زیادی می کند.
چی سائو برای پرورش بخشهای مختلف مغز مفید است.
سیفو بهروز دهنادی مربی وینگ چون
هنرهای رزمی چینی به تمامی انواع هنرهای رزمی گفته می‌شود که از چین سرچشمه می‌گیرند.
کونگ فو یا ووشو عبارات عمومی هستند که به مرور زمان مترادف با هنرهای رزمی چینی شده‌اند. هر چند این دو عبارت تفاوت بسیاری در اصل معنایی با یکدیگر دارند. هر کدام از این دو لغت می‌تواند سنت‌های متفاوتی از هنرهای رزمی را توصیف کند و حتی می‌تواند در مفهومی غیر از هنرهای رزمی استفاده شود."سی ام ای" C.M.A نام دیگری که گاه برای اشاره به هنرهای رزمی چینی کاربرد دارد.
در زبان چینی واژه کونگ فو اشاره به هر دستاورد شخصی یا مهارت پیچیده حتی در زمینه‌های کاملاً غیر مرتبط با هنرهای رزمی دارد. در مقابل ووشو یک عبارت دقیقتر در زبان چینی ماندارین است که می‌توان آن را به «هنر رزمی» ترجمه کرد. علاوه بر این عبارت ووشو امروزه اسمی برای یک ورزش کلاسیک و در عین حال بسیار مدرن است که مسابقات آن در دو بخش اصلی مبارزه، سانشو یا ساندا و فرم‌های با سلاح و بدون سلاح برگرفته از فرم‌های هنرهای رزمی چینی با نام تالو برگزار می‌شود. وینگ چون کونگ فو یا وینگ چون ووشو نیز یکی از اصیل‌ترین و قدیمی‌ترین فنون مبارزه و دفاع شخصی است که امروزه در سراسر دنیا و به شکل آکادمیک آموزش داده می‌شود. همچنین سبک جیت کان دو سبکی بسیار منحصر به فرد که توسط بروس لی یکی از بزرگ‌ترین اساتید رزمی قرن بنیانگذاری شد و زیر مجموعه فدراسیون جهانی ووشو اداره می‌شود.
حمید اسکندری
WingTsun Kung Fu یا Wing Tsun یکی از شاخه‌های وینگ چون است که توسط استاد لئونگ تینگ و پروفسور کرنشپشت در المان و چین گسترش داده شده‌است. و در حال حاضر به روز و مدرنترین سیستم در دنیا می باشد. استادان بزرگی همچون ، امین بوزتب که سسیتم ابماس را تاسیس نمودند. ویکتور گوترزبر از اسپانیا که وینگ فایت را تاسیس نمودند. سرجیو که سیستم دیگر و ... کسانی هستند موفق ، که کلیه اصول اصلی وینگ چون را در این سیستم اموزش گرفته و پس از طی درجاتی. سیستم خودرا برای اموزش به هنرجویان برگزیدند.
مهم‌ترین هدف Wing Tsun وینگ چون (WT) واقع گرایی در سیستم دفاع شخصی می‌باشد. WT به جای تأکید بر تکنیکهای مبارزه بر روی اصول انرژی و مبارزه تکیه می‌کند.
ایده اصلی این است که، تحت فشار و استرس مبارزه، غیرممکن است که از طریق بینایی جهت دقیق و سرعت یک حمله را تشخیص داد و تصمیمی هوشمنداته با استفاده از روشی مؤثر در مفابل حمله حریف گرفت. که این تصمیم باید در زمانی کوتاه و قبل از فردود آمدن حمله حریف گرفته شود.ترجیحاًَ شخص باید بلافاصله حمله‌ای را مستقیماً و محتاطانه طراحی کند.این عکس العمل‌های غیرارادی است که تعیین می‌کند در صورتیکه حمله حریف در ادامه خطرساز شود، واکنش چگونه باشد.چی سائو یا دستان چسبان به هنرجو یاد می‌دهد که چگونه به‌طور غیر اردادی به سرعت، نیرو و جهت یک حمله بر مبنای حس لامسه (حسی که مغز بسیار سریع تر از حس بینایی آن را پردازش می‌کند)واکنش نشان دهد.
Wing Tsun نوع خاصی از طرز نوشتن به زبان المانی. که سازمان EWTO را در تمام دنیا شامل میشود و نماینده رسمی ان در ایران، گرندمستر شیرویه حسن زاده می باشد.
چُغا (و نیز چیا ، چوغا، چوقا و چقا)به معنی تپه منفرد میباشد یا قله منفرد است که دور آن زمین هموار است. چغا در مناطق غرب و جنوب غربی ایران برای نامیدن مکان‌های مختلف و روستاها به کار رفته‌است. مانند چغازنبیل که نقوش لباس لرهای بختیاری از ان گرفته شده و یا چغا بروجرد و چغا اراک و چغا شیراز در استان فارس و یا چغا هله در استان بوشهر.
همچنین چوغا (و نیز چوخا، چوقا، چغا و چقا) نوعی پوشش نمدی است که معمولاً توسط مردان لر به دلیل طرح قله مانند استفاده می‌شود.
چغایی:روستایی در 25 کیلومتری ملایر در محور بروجرد. که اکنون بیشت از بیست سال است متروکه شده است
موزه ملی روم (در ایتالیایی: Museo Nazionale Romano) نام یک سری از موزه‌های بهم پیوسته‌ای است که در شهر روم و در کشور ایتالیا قرار دارند. موزه ملی روم در سال ۱۸۹۰ تأسیس شد. در دوران اتحاد ایالات ایتالیا آثار هنری و تاریخی از قرن پنجم پیش از میلاد مسیح تا قرن سوم پس از میلاد مسیح در آن گردآوری شد.
وینگچون یکی از سبک‌های ورزشی رزمی چینی، با مدیریت دای سی فو شیرویه حسن‌زاده رئیس و نماینده ایران زیر نظر فدراسیون ووشو می‌باشد. این سبک دارای فلسفه سنتی کونگ فو و قدمت بیش از ۳۵۰ ساله است و بیشتر بر روی مبارزه در فاصله نزدیک و کاربردی یک به چند نفر بر اساس رفلکسولوژی بدن تأکید دارد.
این روش مبارزه که ابتدا به نام سئولیم تائو یا سئونیم تائو (به معنی روش ایده کوچک) معروف بود، ابتدا توسط استادان ارشد معبد شائولین طراحی و ایجاد شده بود، که برخلاف سبک‌های دیگر شائولین بر اساس آناتومی بدن و قوانین ریاضی و اشکال هندسی برای حملات ساده، سریع و کاربردی و دفاع کردن توسط زاویه‌های خاص به خصوص زاویه ۴۵ درجه و گارد بر اساس خط مستقیم و نسبت طلایی ۱٫۶۱... بود.
حمله به معبد توسط دولت چین و کشته شدن بسیاری از شاگردان و استادان و همچنین نابودی معبد باعث شد که هر کدام از استادان باقی‌مانده در گوشه‌هایی از چین به‌طور مخفیانه زندگی کنند. در این میان یکی از استادان باقی مانده که راهبه خانمی به اسم انجی مویی بود، روش سئولیم کونگ فو خود را به دختری به نام وینگ چون (به معنی بهار زیبا) با تغییراتی که بر اساس آناتومی زنانه و استفاده از نیرو و انرژی حریف علیه خودش بود، آموزش داد، که بعدها به نام سبک وینگ چون به شهرت رسید. مبارزاتی که توسط وینگ چون انجام می‌شد باعث شهرت او شد به‌طوری‌که افراد بسیاری برای مبارزه با او از نقاط دیگر به آن‌جا می‌آمدند. خانم وینگ چون با شخصی به نام لئونگ بک چائو که تاجری به نام و مبارزی قوی بود -که البته با خانم وینگ چون مبارزه کرده بود و شکست هم خورده بود- ازدواج کرد. خانم وینگ چون تمامی آموخته‌های خود را به او یاد داد این سبک چند نسل بعد توسط استاد لئونگ جان که یکی از استادان معروف کونگ فو در زمان خود بود به شهرت رسید. از استاد لئونگ جان، به عنوان استاد بدون شکست یاد می‌شود. شهرت جهانی وینگ چون توسط استاد ایپ من و شاگردانش (ایپ چون، دکتر لئونگ تیگ، چو شونگ تینگ، وون شون لئونگ، لومن کام، و بروس لی) به اوج خود رسید.
ایپ من اولین فردی بود که به صورت عمومی آموزش وینگ چون را در هنگ کنگ آغاز کرد؛ و دکتر لئونگ تینگ دومین سیفو از سبک وینگ چون بود که به صورت عمومی این هنر را آموزش و در جهان گسترش داد در حال حاضر بیشتر مدرسان درجه یک وینگ چون از سیستم WT تبعیت دارند. حرکت دریک مسیر مستقیم و مسیرهای متفاوت، سرعت ضربات و تکنیک‌های مستقیم و ترکیبی، در جهت خنثی نمودن حملات حریف -بیشتر از اعمال نیرو برای ضربه زدن- یا حمله مستقیم از خصوصیات و ویژگی‌های بارز این هنر محسوب می‌شود. حرکات دست در این سبک بیشتر است و جزو سبکهای جنوبی چین محسوب می‌شود.
مهم‌ترین هدف وینگ‌چون واقع‌گرایی در سیستم دفاع شخصی است. وینگ‌چون به جای تأکید بر تکنیک‌های مبارزه، بر روی اصول انرژی و مبارزه تکیه می‌کند.
ایدهٔ اصلی این است که زیر فشار و استرس، مبارزه غیرممکن است که فقط از «راهِ دیدن»، جهتِ دقیق و سرعتِ یک حمله را تشخیص داده و تصمیمی هوشمندانه با استفاده از روشی مؤثر در مقابل حمله حریف گرفت و باید بر حسِ لامسه و تماس‌ها با بدن تکیه کرد. این تصمیم باید در زمانی کوتاه و قبل از فرودآمدنِ حملهٔ حریف گرفته شود. ترجیحاَ شخص باید بلافاصله حمله‌ای را مستقیماً و محتاطانه طراحی کند. این واکنش‌های غیرارادی است که تعیین می‌کند در صورتی که حملهٔ حریف در ادامه خطرساز شود، واکنش چگونه باشد.حق‌شناس، علی، دانشنامهٔ هنرهای رزمی، تهران، انتشارات بوستان، چ اول، ۱۳۹۵، ص ۳۵۹.
چی سائو یا «دستان چسبان» به هنرجو یاد می‌دهد که چگونه به‌طور غیرارادی در برابر سرعت، نیرو و جهتِ یک حمله بر مبنای حسِ لامسه (حسی که بسیار سریع تر از حس بینایی و تصمیم، پس از پردازش مغز) واکنش نشان دهد.
درحال حاضر این هنر به ورزشهای المپیک به دلیل نداشتن قوانین امتیازی و اخطاری که با قوانین حال، مطابقت داشته باشد ورود نکرده‌است. ولی در ایران و چین هنرجویان در سطح مسابقات کشور و بدور از امتیازات فدراسیون کشورهای دنیا، در گروه ساندای ووشو برای راه‌یابی به المپیک تلاش و شرکت می‌کنند.
یکی از شاخه‌های وینگ چون که به دستِ لئونگ تینگ گسترش داده شده به جای آوانویسی مرسوم Wing Chun از آوانویسی Wing Tsun (که همان وینگ چون با لهجه آلمانی خوانده می‌شود) به منظور متمایزسازی این شاخه از دیگر شاخه‌ها استفاده می‌کند.حق‌شناس، علی، دانشنامهٔ هنرهای رزمی، تهران، انتشارات بوستان، چ اول، ۱۳۹۵، ص ۳۶۰.
نخستین و همچنان بزرگ‌ترین و به روزترین هنرجوی وی، گرند مستر کرنشپشت است که پس از اخذ مدرک بزرگ‌ترین استاد سازمان جهانی وینگ چون EWTO “ را ثبت و قصر شائولین اروپا را پایه‌گذاری نمودند و هم‌اکنون گرند مستر شیرویه حسن‌زاده، نماینده رسمی این سازمان در ایران می‌باشند.
اصول هشت‌گانهٔ وینگ‌چون، سنگ بنای یک سیستم دفاع شخصی تهاجمی را تشکیل می‌دهد که به فرد اجازهٔ تطبیق به اندازه، قدرت و سبکِ مبارزه‌ایِ حریف را می‌دهد.
همان قدر که عکس‌العمل‌ها در یک دفاع شخصی بیانگر پیشرفت هستند، اصول قدرتی نیز باعث پیشرفت هر چه بیشتر هستند. به‌طوری‌که یک هنرجوی وینگ‌چون طی سالیان تمرین همه آن‌ها را مد نظر دارد. اول: تمرین فرم و تعداد زیاد مشت برای یادگیری ریلکسیشن در مبارزه (به منظور ضدحمله بر مبنای حس لامسه) و زدن مشت بدون تنش. دوم: ساعت‌های بیشمار تمرین چی سائو به منظور افزایش توانایی در رها کردن نیروی خودی و قرض گرفتن نیروی حریف و در آخر تمرینات قدرتی خاص برای افزایش هر چه بیشتر قدرت مشت و ضربات.
متد آموزشی وینگ چون بر مبنای توسعه رفلکس‌ها یا همان عکس‌العمل‌های بدن است. روش‌های آموزش در قالب‌های متنوعی دسته‌بندی می‌شوند که تعدادی از آن‌ها پس از گذراندن دوره هنرجویی و گرفتن درجه استادی یادگرفته می‌شود.حق‌شناس، علی، دانشنامهٔ هنرهای رزمی، تهران، انتشارات بوستان، چ اول، ۱۳۹۵، ص ۳۶۱.
با طراحی تمرینی ویژه که در این سبک صورت گرفته‌است، عصب و عضله به صورت هماهنگ و متناسب با مدیریت منابع مبارز انجام می‌گیرد،
<ins>آموزشها شامل شناخت بدن و نقاط حساس و تقویت آنها، شناخت تمامی عضلات و مفاصل و انتقال هر نوع فشار و در هر جهت، در بدن. استفاده بهینه از زمان و توان جسمانی شما در برابر حریفان، با استراتژیهای گوناگون. شناخت قوانین فیزیک و آناتومی دقیق بدن، و شناخت مسیرهای گوناگون انتقال نیروهای دریافتی از حریف و بلعکس که باعث تعادل بیشتر و سرعت و زمانبندی بهتر در این میان، منجر به پیروزی فرد وینگ چون کار می‌گردد. و زوایای دید جدید را به هنرجو آموختن در جهت سیال و هماهنگ شدن تمامی توانایی هنرجو، بر اساس تواناییهای وی که با مهاجمان برخورد می‌کند در کسری از ثانیه، که این امر با شناخت و آموزش یک مربی مجرب صورت می‌گیرد.</ins>
چی سائو (黐手) یا «دستان چسبان» یک اصل و همچنین تمرینی است که به منظور توسعهٔ رفلکس‌های خودکار یا عکس‌العمل‌های غیرارادی در مبارزه استفاده می‌شود. این شکل منحصربه‌فرد از تمرین مستقیماً با اصول وینگ چون در ارتباط است و در منطقه‌ای انجام می‌شود که مبارز با حریفش در تماس است. با برقراری تماس، بدن مبارز نسبت به تمامی حرکات حریف حساس می‌شود. چی سائو در ادامه با تمرینات "لات سائو" تکمیل می‌شود.حق‌شناس، علی، دانشنامهٔ هنرهای رزمی، تهران، انتشارات بوستان، چ اول، ۱۳۹۵، ص ۳۶۱.
"لات سائو" یا «تمرینِ دستان غلتان»، در منطقه ایست که دو هنر جو تماس شان را با یکدیگر حفظ می‌کنند درحالی‌که تکنیک‌های مختلف را اجرا می‌کنند. به‌وسیله این تمرین، دو هنرجو تغییرات در مکانیک، فشار و شدت حرکت بدن حریف را احساس می‌کنند. افزایش میزان حساسیت که توسط این تمرین به‌دست می‌آید،
یه هنرجو کمک می‌کند تا به‌طور غیرارادی و بدون فکر کردن، حمله و ضد حمله‌اش را علیه حریف با دقت، سرعت و تکنیک مناسب اجرا کند. این فرایند می‌تواند نوعی "حافظهٔ ماهیچه‌ای" یا "ناخودآگاه" نامیده شود.
با لات سائو یک مبارز وینگ‌چون می‌تواند چگونگی حرکات حریف را بدون نگرانی از آسیب دیدن خودش و حریفش بررسی کند. به همین علت است که لات سائو یکی از قسمت‌های کلیدی در آموزش وینگ چون است. لات سائو تمرینی برای میزان حساسیت به منظور کسب واکنش‌ها ی خاص غیرارادی در چی سائو است.
اگرچه یک فرد عادی ممکن است به این تمرین مثل یک نوع مبارزه بنگرد، اما یک هنرجوی وینگ‌چون به هیچ عنوان نگرش مبارزه‌ای نسبت به این تمرین ندارد، بلکه آن را به عنوان نوعی تمرین هدفمند جهت افزایش واکنش‌پذیری در مبارزه در نظر می‌گیرد.
در واقع تکنیک‌هایی که در لات سائو انجام می‌شود همان تکنیک‌هایی است که در چی سائو انجام می‌شود و تفاوت در آن است که آموزش تکنیک در لات سائو برای هنرجویانی است که هنوز چی سائو را فرا نگرفته‌اند.حق‌شناس، علی، دانشنامهٔ هنرهای رزمی، تهران، انتشارات بوستان، چ اول، ۱۳۹۵، صص ۳۶۲–۳۶۱.
فرم‌های مقدماتی وینگ چون در بستهٔ آموزشی دورهٔ شاگردی قرار دارد. تکنیک‌های بیشتر در فرم‌های بعدی به هنرجو آموزش داده می‌شوند. در متدِ وینگ چون هدفِ هر دوره، آموزش در حدّ نیازِ هنرجو است. از این حیث که در هر دوره، آموزش بر مبنای آن چیزی است که از قبل هنرجو آموخته‌است. بدین ترتیب فرد به سرعت درک بیشتری نسبت به داشته‌های قبلی و جدیدش پیدا می‌کند. ممکن است هنرجو در ابتدا قسمت‌های مقدماتی را وقتی که آموزش می‌بیند، به‌طور کامل درک نکند اما آموزش‌های اولیه به عنوان شالودهٔ اصلی در درجات بالاتر محسوب می‌شود.
سه فرم اصلی بدون سلاح به نام‌های، سیو نیم تائو، چام کیو، بیو جی می‌باشد.حق‌شناس، علی، دانشنامهٔ هنرهای رزمی، تهران، انتشارات بوستان، چ اول، ۱۳۹۵، ص ۳۶۲.
سیو نیم تائو یا «فرم ایده‌های کوچک» شامل فرم پا به همراه حرکات سنتی دست می‌باشد.
سیو نیم تائو اولین فرم وینگ چون می‌باشد. این فرم شامل حرکات دست که همگی در حالت نشست سائو چانگ (نشست وینگ چون) اجرا می‌شود می‌باشد. در این فرم از حرکات پا (جابجایی و لگد) خبری نیست. هنرجو با فراگیری این فرم اولین گام را جهت آشنایی با وینگ چون برداشته. در این مرحله از هنر جو انتظار می‌رود اصول و قواعد وینگ چون را درک کرده (انعطاف داشته باش تا شکسته نشوی) و توانایی اجرای دان چی (چی سائو با یک دست) را کسب کرده باشد.حق‌شناس، علی، دانشنامهٔ هنرهای رزمی، تهران، انتشارات بوستان، چ اول، ۱۳۹۵، صص ۳۶۳–۳۶۲.
"چام کیو" دومین فرم وینگچون است (پل) که شامل حرکات دست (دفاع و حمله) و پا (جابجایی، لگد، چرخش) است. هنرجو پس از فراگیری قسمت اولِ وینگچون (سیو نیم تائو) آمادگی فراگیری چام کیو را به‌دست می‌آورد.
در این مرحله به هنرجو چی سائو (کار با نیروی حریف به گونه‌ای که نیاز به قدرت نباشد) آموزش داده می‌شود. چی سائو یک تمرین برای کسب مهارت در مبارزه برای فاصله نزدیک است ولی اصول حاکم بر چی سائو برای فواصل دور نیز صادق است.
در این مرحله از هنرجو انتظار می‌رود که با سلاحهای خود آشنا شده و به گونه‌ای تمرین کرده باشد که سلاح‌هایش کاربردی باشد.حق‌شناس، علی، دانشنامهٔ هنرهای رزمی، تهران، انتشارات بوستان، چ اول، ۱۳۹۵، ص ۳۶۳.
وینگ چون فرم‌های گوناگونی دارد که قسمتی از آن‌ها تنها وقتی آموزش داده می‌شود که فرد به یک مربی با صلاحیت تبدیل شده باشد. در زیر جزئیات بیشتری در مورد فرم‌های پیشرفته وینگ چون می‌خوانید:
بیو جی (به معنای «انگشتان پیشرو») کاربرد تکنیک‌های دست (منظور از دست در اینجا، کف دست می‌باشد) باز را در بر می‌گیرد. (در مقابل تکنیک‌های دست بسته (همان مشت))یه همین خاطر است که این اسم بر آن نهاده شده‌است.
"موک یان جونگ" لفظ به لفظ به معنای «"ستون چوبی که به عنوان یک آدمک استفاده می‌شود"» می‌باشد، در واقع جای یک حریف فرضی تمرینی را می‌گیرد. اگرچه آدمک چوبی را نمی‌توان به عنوان یک حریف هوشمند در نظر گرفت اما می‌تواند نماینده نیرو و انرژی حریف باشد.حق‌شناس، علی، دانشنامهٔ هنرهای رزمی، تهران، انتشارات بوستان، چ اول، ۱۳۹۵، ص ۳۶۴.
یکی از ویژگی‌های وینگ چون سیستم آموزش سازمان یافته‌اش می‌باشد. درحالی‌که بسیاری از سبک‌های رزمی با روش غیر یکنواختی آموزش می‌دهند، ساختار سیستم مانند دوره‌های تحصیلی در مدارس است. بگونه‌ای که هر سطح روی سطح قبلی بنا می‌شود.
برخلاف مدل آموزش سنتی استاد-شاگردی که یک شاگرد سال‌ها یا حتی تا آخر عمر به دنبال استادش بود، متد آموزشی IWTA به همه هنرجویان تضمین می‌دهد که در هر درجه تحصیلات کامل را دریافت کند. یک فرد پر مشغله که در هفته تنها دو بار فرصت ورزش کردن دارد، هرگز ایده‌های مهمی که همکلاسی‌های تمام وقت، که ظاهراً همیشه در کلاس هستند (که یک امتیاز ناعادلانه‌است)، دریافت می‌کنند را از دست نمی‌دهد.
دوره آموزش وینگ چون شامل دوازده درجه شاگردی است که دو فرم ابتدایی سیو نیم تائو و چام کیو به‌علاوهٔ تمرینات پون سائو و دان چی و کاربردهای چی سائو را پوشش می‌دهد. در کنار ترکیبات مختلف دست در سیو نیم تائو، مجموعه استانداردی از فرم‌های پا نیز در این دوره یادگرفته می‌شود.حق‌شناس، علی، دانشنامهٔ هنرهای رزمی، تهران، انتشارات بوستان، چ اول، ۱۳۹۵، ص ۳۶۴.
درجات شاگردی بر مبنای عناوینی که در هر دوره آموزش داده می‌شود، به سه بخش تقسیم می‌شود:
درجات ۱ تا ۴، یادگیری مهارت‌های پایه‌ای در سه فاصله مبارزاتی
درجات ۵ تا ۸،
درجات ۹ تا ۱۲، کاربردها
در درجه ۹ شاگردی هنرجو نه تنها باید سبک را به خوبی بشناسد (همچنین در درجه ۸) بلکه باید به خوبی از کاربردهای آن استفاده کند. مهارت تنها تفاوت مهم بین این دو درجه‌است، که بسته به مدرسه‌ای که هنرجو تحت تعلیم است، درجه ۸ و ۹ می‌تواند با عنوان کمربند مشکی برابری کند. البته هیچ اجماعی روی این مسئله وجود ندارد چون هیچ مقایسه قراردادی و ریتمی در این بین وجود ندارد.
در بعضی مدارس درجات مختلف با تی شرت‌های مختلف مشخص می‌شوند، مثل لباس با رنگ خاکستری کمرنگ تا درجه پنجم، خاکستری پر رنگ برای درجه ۵ تا ۸ و استین مشکی و خط قرمز برای درجه ۹ تا ۱۲.
در ادامهٔ درجات شاگردی، ۱۲ درجهٔ استادی نیز وجود دارد. در سطوح مربیگری، هنرجو تمرینات را در غالب برنامه‌های پیشرفته وینگ چون آغاز می‌کند.
سطوح مربیگری به سه بخش تقسیم می‌شود:
از یک "تکنسین" انتظار می‌رود که با تکنیک‌هایش مبارزه کند. از یک "پراکتسین" انتظار می‌رود که یک مبارز تجربی کامل باشد و یک "فیلسوف" باید عناصر عقلی و معنوی را به خوبی درک کرده باشد.
این درجات صرفاً برای سبک دبلیو تی و تمام شاخه‌ها و اساتیدی است که بعضاً از این سبک جدا شده‌اند.
در دیگر سبک‌ها و شاخه‌های وینگ چون به هیچ عنوان از این عنوان‌ها برای درجه‌بندی استفاده نمی‌شود
اطلس زبانشناسی گونه‌ای اطلس است که محدوده تاریخی و جغرافیایی پراکندگی گویشوران زبان‌ها را نشان می‌دهد. این اطلس در حقیقت کتابی است که در هر صفحه نقشه کامل یک کشور آمده و در هر مکان گویش رایج آن مکان نوشته می‌شود. به گزارش یونسکو در فوریه سال ۲۰۰۲، بیش از ۶۰۰۰ تا ۷۰۰۰ زبان در حال تکلم در دنیا در حال نابودی و انقراض کامل قرار دارند و تهیه یک اطلس از این گویش‌ها قبل از انقراض آن‌ها، بسیار ضروری و لازم است.
1. Atlas of the World's Languages in Danger of Disappearing New revised edition
By Stephen A. Wurm - Cartographer: Ian Heyward
2. Atlas des langues : L'origine et le développement des langues dans le monde
de Bernard Comrie (Auteur), Stephen Matthews (Auteur), Maria Polinsky (Auteur
Collectif (Auteur), Catherine Bricout Traduction
رادیو تلسکوپ یا تلسکوپِ رادیویی، نوعی آنتن رادیویی است که در اخترشناسی رادیویی به منظور جمع‌آوری اطلاعات از ماهواره‌ها و کاوشگرهای فضایی و هر گونه منبع رادیویی در فضا استفاده می‌شود.
این نوع تلسکوپ‌ها با تلسکوپ‌های نوری متفاوتند چون فقط می‌توانند از منابع رادیویی اطلاعات بگیرند، زیرا فرکانس کار این تلسکوپ‌ها در رده امواج رادیویی است، که به مراتب از فرکانس امواج نوری کمتر است.
رادیو تلسکوپ‌ها دارای دیش‌های بزرگی هستند که به صورت تکی یا چند تایی کار می‌کنند و معمولاً برای جلوگیری از تداخل امواج الکترومغناطیسی منتشر شده از تلویزیون و رادیو و رادار و… در مکان‌های خالی از جمعیت واقع شده‌اند. این دقیقاً مانند تلسکوپ نوری است که باید
از آلودگی نوری پرهیز کند.
از رادیو تلسکوپ برای مطالعه رخدادهای رادیویی از ستاره‌ها، کهکشان‌ها اخترنماها، و
سایر اشیا فضایی استفاده می‌شود در طول موجی بین ۱۰ متر (۳۰ مگاهرتز) و ۱ متر (۳۰۰ مگاهرتز)
در طول موج‌های بلندتر مانند ۲۰ سانتیمتر(۱٫۵ گیگاهرتز). بی قاعدگی‌ها در طبقه یونسفر زمین باعث خمیدگی امواج ورودی می‌شود، به این پدیده جرقه زدن می‌گویند که قابل قیاس با چشمک زدن ستارگان در طول موج مرئی می‌شود جذب امواج کهکشانی توسط لایه یونسفر با افزایش طول موج افزایش می‌یابد تا جایی که طول موج‌های بالاتر از ۱۰ متر با رادیو تلسکوپ‌های زمینی قابل دریافت نیستند.
اولین آنتن رادیویی استفاده شده برای تشخیص منابع رادیویی نجومی توسط کارل گوت جنسکی یکی از مهندسان آزمایشگاه تلفن بل در سال ۱۹۳۱ ساخته شد. جان اسکای شغل خود را به شناسایی منابع ایستا که توانایی مداخله با سرویس رادیویی تلفن را دارند اختصاص داد. آنتن جان اسکای برای دریافت سیگنال‌های رادیویی موج کوتاه در یک بسامد ۲۰٫۵ MHz (طول موجی تقریباً ۱۴٫۶ m) طراحی شده بود. آن نصب شده بود در یک صفحه گردون که اجازه می‌داد تابه هر سمتی بچرخد، و چرخ و فلک جان اسکای نام گرفت. آن دارای ضخامتی تقریباً ۱۰۰ فوت(۳۰ متر) و ۲۰فوت (۶ متر) ارتفاع بود و به وسیلهٔ مجموع‌های از چهار چرخ چرخش و هدایت می‌شد در دریافت منابع رادیویی مزاحم (ایستا) و می‌توانست با دقت اشاره کند. بخشی کوچک امواج از یک طرف آنتن با سامانه خودکار و کاغذ آنالوگ ذخیره می‌شدند. بعد از ثبت سیگنال‌ها از همه مسیرها در چندین ماه، جان اسکای عاقبت آن‌ها را به سه نوع ایستا دسته‌بندی کرد:نزدیک به وسیلهٔ توفان همراه با آذرخش و صاعقه، دور توفان همراه با آذرخش و یک صدای ضعیف هیس از منبعی ناشناخته.
رادیوتلسکوپ‌ها همانند دستگاه‌های رادیویی معمولی که در تمام منازل یافت می‌شود، کار می‌کنند. اما میان این دو وسیله، دو تفاوت عمده وجود دارد. اول امواجی که رادیوتلسکوپ‌ها مجبور به آشکارسازی آن‌ها هستند، بسیار ضعیف بوده و دوم رادیوتلسکوپ‌ها باید تمام سیگنال‌های دریافتی را برای آنالیزهای بعدی ذخیره نمایند. از نظر ساختمانی، یک رادیوتلسکوپ را می‌توان به هشت قسمت اصلی و مهم زیر تقسیم‌بندی نمود:ساختار فنی رادیوتلسکوپها ، توسط: شهرام یزدان‌پناه در: وب‌گاه دانش فضایی، بازدید: ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۰
رینو شهری در شمال ایالت نوادا در ایالات متحدهٔ آمریکا است. در دههٔ ۱۹۵۰ و قبل از آن، رینو مرکز قمار آمریکا بود، ولی در بیست سال اخیر جای خود را به لاس وگاس داده‌است. امروزه کازینوهای این شهر توریستها را از شمال کالیفرنیا جذب می‌کنند.
کارسون‌سیتی مرکز ایالت نوادا در آمریکاست.
این شهر در سال ۲۰۰۰ میلادی ۵۲ هزار نفر جمعیت داشت و مساحت آن ۴۰۰ کیلومتر مربع است.
کارسون‌سیتی در غرب ایالت نوادا واقع شده و بخشی جدا به‌شمار می‌آید و جزو هیچ‌یک از شهرستان‌های ایالات نیست.
کارسون‌سیتی در سال ۱۸۵۱ و در زمانی که معدنکاری در نوادا شکوفا شده‌بود تأسیس شد و در مورد کارسون‌سیتی معدن نقره‌ای که اکنون کانی‌های آن کاملاً‌استخراج شده باعث ایجاد این شهر شده‌بود.
این شهر به نام کیت کارسون که از مسافران کاشف در منطقه بود نام‌گذاری شده‌است.
Wikipedia contributors, "Carson City, Nevada," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed January 9, 2008).
دانشگاه نوادا، رینو یکی از دانشگاه‌های تحقیقاتی دولتی ایالات متحده است که در شهر رینو ایالت نوادا قرار دارد و در سال ۱۸۷۴ تأسیس شد. این دانشگاه با برتری نسبی دربرابر دانشگاه نوادا، لاس وگاس برترین دانشگاه ایالت نوادا به‌شمار می‌آید.
http://en.wikipedia.org/wiki/University_of_Nevada,_Reno
دانشگاه نوادا در لاس وگاس یکی از دانشگاه‌های ایالات متحده آمریکا است و در لاس وگاس واقع می‌باشد.
http://en.wikipedia.org/wiki/University_of_Nevada,_Las_Vegas
رودخانه کلرادو از رودخانههای بلند ایالات متحده آمریکا و رودخانه‌ایست که از گرند کنیون می‌گذرد.
این رودخانه از دو کشور مکزیک و آمریکا و از پنج ایالت یوتا، آریزونا، نوادا، کلرادو و کالیفرنیا عبور می‌کند و مهم‌ترین رودخانه ایالات متحده جنوب غربی و مکزیک شمال غربی محسوب می‌شود. سد هوور بر روی این رودخانه، در مرز نوادا و آریزونا و در چند کیلومتری شرق لاس وگاس ساخته شده‌است. سد گلن کنیون نیز بر روی همین رودخانه بسته شده‌است.
در زبان بومی سرخ‌پوستان منطقه، به این رودخانه «'Aha Kwahwat» می‌گویند.
این رودخانه ۲۳۰۰ کیلومتر طول داشته و به خلیج کالیفرنیا می‌ریزد.
سرچشمه این رودخانه در ارتفاعات پارک ملی کوه راکی می‌باشد.
اتوبوس، گونه‌ای وسیله نقلیه جاده‌ای است که برای جابجایی شمار بسیاری مسافر طراحی شده‌است. ظرفیت اتوبوس‌ها می‌تواند به ۳۰۰ مسافر نیز برسد. متداول‌ترین گونه آن اتوبوس صلب یک طبقه است، و در جایی که شمار مسافران بیشتر باشد از اتوبوس‌های دوطبقه یا اتوبوس‌های مفصلی استفاده می‌شود. در مسیرهایی که مسافران کمتر هستند از میدی‌بوس‌ها (Midibus) و مینی‌بوس‌ها استفاده می‌شود در حالی که از اتوبوس‌های برون‌شهری برای خدمات با مسافت بیشتر استفاده می‌شود. بسیاری از گونه‌های اتوبوس‌ها مانند اتوبوس‌های شهری و میان‌شهری از مسافران یک کرایه ثابت دریافت می‌کنند. گونه‌های دیگر، مانند اتوبوس‌های مدارس ابتدایی یا متوسطه یا اتوبوس‌های شاتل در پردیس دانشگاه‌ها، کرایه‌ای دریافت نمی‌کنند. در بسیاری از کشورها، رانندگان اتوبوس بنا به قانون به مجوز ویژه بالاتر و فراتر از گواهینامه رانندگی عادی نیاز دارند.
از اتوبوس‌ها ممکن است برای ترابری زمانبندی شده درون‌شهری، ترابری میان‌شهری زمان‌بندی شده، سرویس مدرسه، گردشگری یا کرایه دربست استفاده شود. اتوبوس‌های تبلیغاتی ممکن است برای کارزارهای سیاسی مورد استفاده قرار گیرند و دیگر موارد به‌طور خصوصی برای اهداف مختلفی از جمله وسایل نقلیه تور خواننده‌های پاپ و راک اداره می‌شوند.
از دهه ۱۸۲۰ از کالسکه ها و دلیجان‌هایی که توسط اسب کشیده می‌شدند و به دنبال آن در دهه ۱۸۳۰ از اتوبوس‌های بخار و در سال ۱۸۸۲ از اتوبوس‌های برقی ترولی استفاده شد. نخستین اتوبوس‌ها با موتور درون‌سوز در سال ۱۸۹۵ مورد استفاده قرار گرفتند. به‌تازگی، علاقه به اتوبوس‌های برقی هیبریدی، اتوبوس‌های سلول سوختی و اتوبوس‌های برقی و همچنین اتوبوس‌هایی که با گاز طبیعی فشرده (CNG) یا بیودیزل کار می‌کنند، افزایش یافته‌است. از سال ۲۰۱۰، با معرفی طرح‌های مشابه در کشورهای مختلف، صنعت اتوبوس‌سازی به‌طور فزاینده‌ای در حال گسترش و جهانی‌سازی است.
در گذشته کف اکثر اتوبوس‌های شهری در سطح بالا قرار داشت. اما امروزه بیشتر اتوبوس‌های شهری در حال جایگزینی با اتوبوس‌های ارتفاع پایین هستند. برخی از اتوبوس‌ها حتی دارای رمپ‌های هیدرولیکی، پنوماتیکی یا برقی هستند که امکان سوار شدن افراد ویلچر سوار یا کالسکه کودک را تسهیل می‌کنند.
اتوبوس‌های با دسترسی خوب همچنین دارای درهای ورودی بزرگ، فضای عبور و قرار گرفتن ویلچر نیز هستند. اتصالات و دستگیره‌های داخلی، نمایشگرهای ال‌ای‌دی مقصد، و اعلام‌کننده‌های صوتی مقصد همگی می‌توانند مناسب افراد با محدودیت‌ها و معلولیت‌های جسمی طراحی شوند و به راحتی آن‌ها کمک کنند. اتوبوس‌های بین شهری معمولاً به جای سطح پایین، دارای بالابر ویلچر هستند. در برخی کشورها بر اساس قوانین جلوگیری از تبعیض معلولین، اتوبوس‌های عمومی ملزم به داشتن چنین امکاناتی هستند.
نخست اتوبوس‌ها با یک موتور در جلو و یک ورودی در عقب پیکربندی شده بودند. با گذر ار دوره‌ای که اتوبوس‌ها توسط چندنفر اداره می‌شد به دوره اداره فقط توسط راننده، بسیاری از تولیدکنندگان به سمت طراحی‌های موتور میانی یا عقب حرکت کردند که یک درب در جلو یا چند درب دارد. حرکت به سمت طراحی ارتفاع پایین باعث حذف کامل طرح موتور میانی شده‌است، اگرچه برخی از اتوبوس‌های بین‌شهری هنوز موتورهای نصب شده در وسط دارند. تولید اتوبوس‌های موتور جلو هنوز در برخی بازارهای دست نخورده، مانند اتوبوس مدرسه طرح آمریکایی، همچنان ادامه دارد. بیشتر اتوبوس‌ها دو محور دارند، و اتوبوس‌های مفصلی سه محور دارند.
اتوبوس‌های هدایت‌شده دارای فناوری خاصی هستند که به آن‌ها اجازه می‌دهد در مسیرهای از پیش تعیین شده خاصی حرکت کنند. هدایت می‌تواند مکانیکی، نوری یا الکترومغناطیسی باشد. سیستم‌های Bombardier Guided Light Transit و Translohr توسعه‌هایی از سیستم‌های هدایت شده هستند، هر چند گاهی این سامانه‌ها، «تراموای لاستیک‌دار» نامیده می‌شوند، زیرا این اتوبوس‌ها قادر به هیچ گونه انحرافی از مسیر از پیش تعیین شده نیستند.
به‌طور معمول اتوبوس‌های شهری برای شناسایی مسیر یا اپراتور، عملکرد یا تمایز با اتوبوس‌های خدمات کم هزینه یا ممتاز رنگ آمیزی می‌شوند. این کار را می‌توان از طریق رنگ آمیزی، استفاده از فناوری‌های چسب وینیل یا با استفاده از عکس برگردان‌ها انجام داد. اتوبوس‌ها غالباً می‌توانند بر روی قسمت قابل مشاهده خود حامل تبلیغات باشند. اتوبوس‌های کمپین ممکن است با پیام‌های اصلی کمپین تزئین شده باشند. این پیام‌ها می‌تواند برای پیشبرد یک رویداد یا طرح باشد.
متداول‌ترین منبع توان از دهه ۱۹۲۰ تا به امروز موتور دیزل بوده‌است. اتوبوس‌های اولیه، که معروف به اتوبوس ترولی بودند، با برق تأمین شده از خطوط هوایی تغذیه می‌شدند. امروزه، اتوبوس‌های برقی غالباً باتری مخصوص به خود را حمل می‌کنند که گاهی اوقات در ایستگاه‌ها شارژ می‌شوند تا اندازه باتری کوچک و سبک باشد. در حال حاضر، علاقه به اتوبوس‌های برقی هیبریدی، اتوبوس‌های سلول سوختی، اتوبوس‌های برقی و اتوبوس‌هایی که از گاز طبیعی فشرده یا بیودیزل استفاده می‌کنند وجود دارد. ژیروبوس‌ها که از چرخش یک فلایویل بزرگ توان می‌گیرند، در دهه ۱۹۴۰ امتحان شدند.
زَلمِی خلیل‌زاد (متولد: ۲۲ مارس ۱۹۵۱) نمایندهٔ ویژهٔ ایالات متحده برای صلح افغانستان است.https://af.usembassy.gov/dar/ورود-نمایندۀ-خاص-ایالات-متحده-برای-صلح/ خلیل‌زاد سفیر ایالات متحده آمریکا در سازمان ملل متحد در دوره جرج دابلیو بوش و مدت کوتاهی در دوره باراک اوباما بود. وی بالاترین مقام مسلمان در دولت جورج دبلیو بوش بود. پیش از این، وی به عنوان مشاور در مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی و رئیس در گرایفون پارتِنَرز و همکاران خلیلزاد که شرکت مشاوره بازرگانی بین‌المللی، مستقر در واشینگتن، دی.سی.، ایفای وظیفه نموده‌است.
در ۵ سپتامبر ۲۰۱۸، خلیلزاد توسط وزیر خارجه ایالات متحده، مایک پمپئیو به عنوان فرستاده ویژه آمریکا در افغانستان منصوب شد. آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه دولت بایدن نیز خلیلزاد را در پُستش نگهداشت.
زلمی خلیل‌زاد متولد مزار شریف افغانستان و از پدر نورزی پشتون و مادر تاجیک است.USATODAY.com - Bush names special envoy to Afghanistan زبان رسمی وی فارسی دری است. وی در جوانی به عنوان دانشجو به آمریکا مهاجرت کرد و بعداً شهروند این کشور شد. خلیل‌زاد در کابل، افغانستان بزرگ شد. والدینش اهل ولایت لغمان بودند، و زمانی که پدر او در زمان سلطنت محمد ظاهرشاه از مقامات دولتی بود به مزار شریف نقل مکان کرده بودند.
خلیل‌زاد تحصیلات خود را در مدرسه دولتی لیسه غازی در کابل شروع کرد. مدتی را در چارچوب برنامه‌های بین‌المللی تبادل فرهنگی در دبیرستان کرس، کالیفرنیا سپری کرد. بعدتر، لیسانس و فوق لیسانس خود را از دانشگاه آمریکایی بیروت در لبنان دریافت کرد. خلیل‌زاد پی اچ دی خود را در دانشگاه شیکاگو در آمریکا دریافت کرد، در آنجا او با البرت ولستتر از متفکرین و استراتژیست‌های برجسته بازدارندگی هسته‌ای مطالعه کرد و او خلیل‌زاد را با ارتباطات خود در دولت و مؤسسه رند مرتبط کرد.International House at the University of Chicago – Alumni In The News, "Ambassador Zalmay M. Khalilzad, PhD '79"
خلیل‌زاد اولین آمریکایی افغانستانی الاصل و شاید اولین مسلمانی باشد که در پله‌های قدرت آمریکا به قلب دستگاه حاکمه آن کشور راه یافته‌است.
بین سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۹ خلیل‌زاد به عنوان استادیار علوم سیاسی در مدرسه روابط عمومی و بین‌المللی دانشگاه کلمبیا فعالیت کرد. در این دوره، او ارتباط کاری نزدیکی با زیبیگنیو برژینسکی، معمار سیاست دولت کارتر در حمایت از مقاومت مجاهد در برابر اشغال افغانستان به دست شوروی، داشت. (همچنین ببینید: عملیات سایکلون.)
در ۱۹۸۴ خلیل‌زاد، فلوشیپ یک ساله‌ای را از شورای روابط خارجی قبول کرد تا به وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا بپیوندد، او در آنجا مشاور دفتر خاورنزدیک و جنوب آسیا به ریاست ریچارد مرفی بود. خلیل‌زاد از ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۹ در دولت رئیس‌جمهور رونالد ریگان به عنوان یکی از مسئولین ارشد وزارت امور خارجه فعالیت می‌کرد و در خصوص جنگ شوروی در افغانستان و جنگ ایران و عراق مشاوره می‌داد.
او به آرامی به عنوان یکی از طراحان برنامه بلند پروازانه تغییر منظر سیاسی خلیج فارس و آسیای مرکزی شاخص شد. پیشرفت خلیل‌زاد تا اندازه‌ای با نقش او در سال‌های ۱۹۸۰ و اوایل سال‌های ۱۹۹۰ میلادی به عنوان مشاور عمده وزارت خارجه و پنتاگون در جنگ ضد شوروی در افغانستان و مسایل منطقه بستگی داشت. سال‌های ۱۹۹۰ و در دوران حکومت بیل کلینتون، این خلیل‌زاد بود که با تهیه سندی به نام «کتاب سفید دربارهٔ افغانستان» خواستار دخالت مجدد آمریکا برای تغییر وضع در افغانستان شد.
زلمی خلیل‌زاد پس از حملات ۱۱ سپتامبر و سقوط رژیم طالبان مهم‌ترین چهره دولت آمریکا در سیاست‌های آن کشور در ارتباط با افغانستان بوده و به عنوان فرستاده ویژه آمریکا در افغانستان خدمت کرده‌است. وی موضع سختی در قبال بقایای جنبش طالبان در افغانستان اتخاذ کرد و در آخرین سمت خود به عنوان سفیر آمریکا در افغانستان نقشی کلیدی در تحکیم دولت حامد کرزی بازی کرده‌است.
وقتی جورج بوش برای ساقط کردن حکومت طالبان در افغانستان و بعداً حذف صدام حسین از عرصه سیاسی عراق نیاز به کمک و مشورت داشت زلمی خلیل‌زاد دائماً حاضر بود.
خلیل‌زاد که با چندین دولت جمهوری‌خواه همکاری داشته به عنوان یکی از عوامل نزدیک به دیک چینی و طرف اعتماد گروه معروف به «بازها» در دولت بوش محسوب می‌شود.
در محافل واشینگتن به او «شاه زل» می‌گویند و در دوران سفارت اخیرش در کابل بسیاری او را «نایب السلطنه» می‌خواندند. او در این شغل به تثبیت حکومت حامد کرزی کمک زیادی کرده‌است.
اما تجربیات او در عراق هم بسیار گسترده‌است. درست پیش از حمله نیروهای آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ او در رأس هیأتی برای شرکت در نشست مخالفان دولت صدام به مناطق کردنشین شمال عراق سفر کرد.
خلیل‌زاد در ۲۱ جون ۲۰۰۵ کارش را به‌عنوان سفیر آمریکا در عراق آغاز کرد. در ۱۲ فبروری ۲۰۰۷، کاخ سفید وی را به‌عنوان سفیر آمریکا در سازمان ملل متحد تعیین کرد.
حدس و گمان‌هایی در مورد احتمال نامزد شدن زلمی خلیل‌زاد در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۴ افغانستان وجود داشت، هر چند که خود وی نه این شایعات را رد و نه تأیید کرد.
در سال ۲۰۰۱، رئیس‌جمهور جورج دبلیو بوش از خلیل زاد خواست تا به عنوان سرپرست، تیم انتقالی بوش و چنی را برای وزارت دفاع اداره کند و او مدت کوتاهی به عنوان مشاور وزیر دفاع، دونالد رامسفلد خدمت کرد. در ماه مه سال ۲۰۰۱، کاندولیزا رایس، مشاور امنیت ملی آمریکا، انتصاب خلیل زاد را به عنوان دستیار ویژه رئیس‌جمهور و مدیر ارشد منطقه جنوب غربی آسیا، خاور نزدیک و امور آفریقای شمالی در شورای امنیت ملی ایالات متحده اعلام کرد. در دسامبر ۲۰۰۲، بوش خلیل زاد را به سِمَت سفیر کل عراقی‌های آزاد منصوب کرد تا وظیفه هماهنگی «مقدمات عراق پس از صدام حسین» را بر عهده گیرد.The White House – "Statement by the Press Secretary (December 2, 2002)"
پس از حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر، بوش به تخصص خلیل زاد در افغانستان اعتماد کرد. خلیل زاد در مراحل اولیه برنامه‌ریزی برای سرنگونی طالبان نقش داشت و در ۳۱ دسامبر ۲۰۰۱، به عنوان فرستاده ویژه رئیس‌جمهور بوش برای افغانستان از نوامبر ۲۰۰۳ الی ژوئن ۲۰۰۵ انتخاب گردید.
در آن زمان، وی بر تدوین قانون اساسی افغانستان نظارت داشت، در اولین انتخابات این کشور شرکت داشت و به سازماندهی اولین جلسه "لویه جرگه افغانستان کمک کرد. در ژوئن ۲۰۰۲ نمایندگان ایالات متحده در لویه جرگه افغانستان برای انتخاب رئیس دولت، ظاهر شاه ۸۷ ساله پادشاه سابق افغانستان را متقاعد کردند که حتی اگر اکثر نمایندگان لویه جرگه از وی حمایت کنند وی کناره بگیرد. این حرکت باعث خشم پشتون‌ها شد که نگران قدرت نابرابر ائتلاف شمال در دولت کرزی بودند."New York Times" – Afghan Democracy and Its First Missteps By S. Frederick Starr and Marin J. Strmecki, Friday, June 14, 2002 در زمان تصدی خلیل زاد به عنوان سفیر، حامد کرزی رئیس‌جمهور جدید افغانستان به‌طور منظم دربارهٔ تصمیمات سیاسی با وی رایزنی نزدیک داشت و این دو به‌طور منظم با یکدیگر غذا می‌خوردند.TIME" – Inside Karzai's Campaign (October 4, 2004) در سال ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵، وی در تأسیس دانشگاه آمریکایی افغانستان که اولین مؤسسه آموزش عالی به سبک آمریکایی در افغانستان است، کمک کرد. در سال ۲۰۱۶، دوستان دانشگاه آمریکایی افغانستان جایزه خدمات عمومی بین‌المللی را به وی اهدا کردند.
خلیل‌زاده نماینده ویژه آمریکا در امور صلح افغانستان در پی اعلام ناتو در ۲۴ آوریل که از ضرورت کاهش خشونت و نیاز به حل سیاسی بحران افغانستان حمایت کرده بود نوشت: آمریکا و جامعه جهانی از افغانستان می‌خواهد که کشور و ملت خود را در اولویت قرار دهند. او توافقنامه صلح آمریکا با طالبان را یک «فرصت تاریخی برای افغانستان» شمرد. وی اضافه کرد که مبارزه با ویروس کرونا، فقر و جنگ بستگی به اقدام و نیت رهبران و جناح‌های سیاسی افغانستان دارد.حمایت خلیلزاد از دعوت ناتو به صلح در افغانستان
هرمز، صورت فارسی میانه و باستان این واژه، اورمَزد و اُهرمَزد با فتح میم است. تلفظ آن با ضم میم، غلط مصطلح شده در افواه غیرمتخصصان و در دهه‌های اخیر است. شایسته‌است این نام، دست کم در اشاره به مدلول‌های باستانی یا تخصصی اش از جمله در اشاره به پادشاهان ساسانی یا خداوند یکتا در ایران باستان، با تلفظ درست یعنی با فتح میم (hormazd/ hormaz) به کار رود. این واژه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کرانه باختری رود اردن ناحیه‌ای در غرب رود اردن در غرب آسیا و در منطقه خاورمیانه است.
پس از شکست نیروهای امپراتوری عثمانی از بریتانیا در جنگ جهانی اول، دولت وقت بریتانیا در ۲۵ آوریل ۱۹۲۰ میلادی کنترل کرانه باختری را به‌همراه دیگر سرزمین‌های فلسطین برعهده گرفت و با تشکیل یک سیستم حکومتی تحت عنوان قیومیت بریتانیا بر فلسطین به‌کنترل کرانه باختری و دیگر مناطق فلسطین پرداخت. پس از جنگ استقلال اسرائیل در سال ۱۹۴۸ میلادی و تأسیس اسرائیل در بخشی از سرزمین‌های تحت قیومیت بریتانیا و تصرف نوار غزه توسط ارتش اردن، پیمان صلح موقت ۱۹۴۹ میان رژیم تازه تأسیس اسرائیل و مصر، اردن، سوریه و لبنان به امضا رسید که بنابر مفاد آن مرزهای اسرائیل و فلسطین مشخص شده و کرانهٔ باختری تحت کنترل کشور اردن قرار گرفت. این عهدنامه تا آغاز جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷ اجرا می‌شد و پس از شکست اعراب از اسرائیل، کرانه باختری تحت اشغال نظامی ارتش اسرائیل درآمد. بر پایهٔ آمارهای رسمی بین ۲۲۰ هزاراسرائیل در کرانه باختری برای یهودیان مسکن جدید می‌سازد، بی‌بی‌سی فارسی تا ۳۰۰ هزارآمادگی ضمنی اسرائیل برای توقف شهرک‌سازی‌ها، دویچه وله فارسی شهرک‌نشین اسرائیلی در کرانهٔ باختری رود اردن زندگی می‌کردند.
از مهم‌ترین مناطق پرجمعیت در کرانه باختری، می‌توان به منطقه کوهستانی نوارگونه‌ای که از شمال به جنوب کشیده شده و شهرهای نابلس، آریل، ابودیس، رام‌الله، البیره، معاله آدومیم، بیت‌لحم، بعیتار ایلیت، گاش اتزیون، الخلیل، توباس و یاتاه که در آن قرار دارند اشاره کرد. شهر جنین در شمال کرانه باختری است که در جنوب مراتع جزریل و شهرک یهودی‌نشین مودیین الیت و شهرهای عرب‌نشین قلقیلیه و طولکرم قرار دارد. همچنین شهر فلسطینی‌نشین اریحا در دره اردن و در شمال دریای مرده قرار دارد.
نابلُس (در عربی: نابلس، در عبری: שכם شَخِم) شهری است در کرانه باختری رود اردن و تحت کنترل کشور فلسطین.
شهر نابلس با جمعیتی بالغ بر ۱۳۵ هزار فلسطینی یکی از مهم‌ترین شهرهای فلسطین نشین محسوب می‌شود.
مردم این شهر مسلمان با مذهب شافعی هستند. مسجد «الامام علی ابن ابی طالب» در حواره از توابع شهر نابلس قرار دارد.پایگاه اطلاع‌رسانی تبیان
نبرد جنین نام مجموعه درگیری‌های نظامی بود که از تاریخ ۳ تا ۱۱ آوریل ۲۰۰۲ در اردوگاه پناهندگان جنین به وقوع پیوست. نبرد جنین بخشی از عملیات سپر دفاعی بود که توسط نیروهای دفاعی اسرائیل، همزمان با دومین انتفاضه فلسطینی‌ها انجام گرفت.