moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در می ۲۰۱۹، پس از اینکه رئیس کمیته تخصیص سنا آنتونی پورتانتینو لایحه ۵۰ سنا، لایحه‌ای که اصلاحات گسترده‌ای را برای رفع کمبود مسکن در کالیفرنیا با کاهش کنترل محلی (مانند الزامیت دریافت اجازه ساخت آپارتمان‌های بیشتر در نزدیکی ترانزیت عامه و در اطراف شغل‌های با مزد بالا) پیشنهاد می‌نمود، را در کمیته متوقف نموده و اجازه نمی‌داد تا از کمیته برای رأی‌گیری و بحث وارد مجلس سنا شود، اتکینز در حالیکه قدرت انجام مداخله را داشت اما هیچ مداخله‌ای انجام نداد. طرفداران این لایحه پورتانتینو را متهم نمودند که با اجازه ندادن معرفی لایحه ۵۰ سنا برای بحث و رأی‌گیری به مجلس، از قدرت خود سوءاستفاده می‌نماید. این عمل اتکینز از معرفی مجدد این لایحه برای رأی‌گیری در مجلس توسط قانون‌گذاران در همان سال جلوگیری نمود. بخاطر همین تأخیر، این لایحه تا ۲۰۲۰ میلادی برای رأی‌گیری به مجلس سنا معرفی نگردید.
در ژانویه ۲۰۲۰، زمانی که این لایحه مجدداً معرفی گردید، اتکینز از قدرت پارلمانی خود استفاده نموده و لایحه را از کمیته پورتانتینو خارج کرد. این لایحه برای رأی‌گیری به مجلس سنا معرفی شد، اما در چندین رأی‌گیری در مجلس شکست خورد.
اتکینز بخاطر پذیرفتن کمک‌های مالی از سوی شرکت‌های بزرگ سوخت فسیلی و عدم تصویب یک قانون عمده مرتبط با اقلیم، با انتقادهای مواجه شده‌است. به‌طور خاص، منتقدین اظهار داشتند که وی مخالفین اقدامات اقلیمی را در کمیته‌هایی گماشته‌است که می‌توانستند تأثیر بسزای روی قوانین مرتبط با اقلیم داشته باشند.
اتکینز یکی از هشت عضو فراکسیون ال‌جی‌بی‌تی مجلس نمایندگان کالیفرنیا است. وی با همسر خود جنیفر لی‌سار در محله ساوت پارک زندگی می‌کند.
جیم مک‌مانوس (؛ زاده ۱۹ مه ۱۹۴۰، در بریستول) یک بازیگر بریتانیایی است که در نقش‌های تلویزیونی، صحنه‌ای و سینمایی مختلف از جمله "اوج مخملی"، "قلب قانون‌شکن" و "فقط احمق‌ها و اسب‌ها" بازی کرده‌است. در دهه ۱۹۷۰ او در سریال "دکتر هو" ظاهر شد. او همچنین در درام تلویزیونی محبوب "تپش قلب" و دو بار در درام تحسین‌شده "یادآورنده" بازی کرده‌است. او همچنین صداپیشه فیلم پویانمایی "جستجوی قلب" در سال ۲۰۰۷ بوده‌است.
مک مأنوس در نقش کوچکی را به عنوان ابرفورث دامبلدور (ذکرشده به‌عنوان «بارمن») در "هری پاتر و محفل ققنوس" (۲۰۰۷)، پنجمین فیلم هری پاتر، ایفا کرد. او همچنین در فیلم‌های مسابقه‌ای "رؤیای نقره‌ای" (۱۹۸۰)، "فقط الماس بخواه" (۱۹۸۸)، "آهنگ دوست" (۱۹۹۱) و "سست‌عفاف" (۲۰۰۸) نقش‌هایی داشت و در فیلم "غرور" به کارگردانی متیو وارچوس در سال ۲۰۱۴ بازی کرد.
یونیتا زلما بلکول (Unita Zelma Blackwell) (۱۸ مارس۱۹۳۳–۱۳ مه ۲۰۱۹)، فعال حقوق مدنی آمریکا نخستین زن آمریکایی-آفریقایی بود که شهردار ایالت میسیسیپی انتخاب شد.Blackwell 2006, p. 10. بلکول مدیر پروژه کمیته هماهنگی دانشجویان علیه خشونت (SNCC) بود و در سازماندهی جنبش‌های رای‌دهندگان برای آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در سراسر میسیسیپی کمک کرد. وی همچنین یکی از بنیان‌گذاران انجمن دوستی مردم آمریکا و چین بود، گروهی که به‌منظور ترویج تبادل فرهنگی بین ایالات متحده و چین متعهد بود. پابرهنه، شرح زندگی بلکول که توسط خود وی نوشته شده بود و فعالیت‌های وی را به تصویر می‌کشد در سال ۲۰۰۶ منتشر شد.
بلکول موسوم به یو. ذی بروان، در ۱۸ مارس سال ۱۹۳۳ در شهر لولا ایالت میسیسیپی در خانوادهٔ ویردا مای مساقات و ویلایی بروان، متولد شد.*
بلکول و والدینش در شهر لولا زندگی می‌کردند. پدربزرگش توسط ارباب مزرعهٔ که از سفیدپوستان بود به قتل رسید. در سال ۱۹۳۶ در سه سالگی، پدرش پس از این‌که در مورد صحبت کردن ارباب با همسرش، با ارباب خود در تقابل قرار گرفت، مزرعهٔ را که در آن کار می‌کرد ترک کرد و از ترس جان خود به ممفیس ایالت تنسی فرار کرد.Blackwell 2006, pp. 12–13. پس از این حادثه، بلکول و مادرش مزرعه را ترک کردند تا به زودی به همسرش بپیوندند. خانوادهٔ بلکول غالباً در جستجوی کار سفر می‌کردند.Haskins 1999, p. 15. در ۲۰ ماه ژوئن سال ۱۹۳۸، پدر و مادر بلکول به دلیل اختلافات مذهبی از هم جدا شدند. بلکول و مادرش به هدف زندگی با پدر بزرگ بلکول به شهر هلنا غربی آرکانزاس رفتند تا فرصت آموزش برایش میسر گردد.Blackwell 2006, p. 13. آموزش با کیفیت در میسیسیپی گزینهٔ برای بلکول نبود، زیرا مدارس آنجا بر زرع محصولات و سیستم کشت و زرع متمرکز بود. کودکان سیاه‌پوست قبل از این‌که باید به مزارع پنبه می‌رفتند، صرف دوماه اجازه حضور در مدرسه را داشتند. در زمان اقامت در هلنا غربی، بلکول گهگاهی به دیدار پدرش در ممفیس می‌رفت. بلکول در جریان ماه‌های تابستان هلنا غربی را ترک می‌کرد و نزد پدربزرگ و مادربزرگش در لولا می‌رفت و در آنجا به زرع و کشت و برداشت محصولات پنبه کمک می‌کرد.Blackwell 2006, pp. 13–14. بلکول بیشترین زمان سال‌های اولیه زندگی خود را صرف خرد کردن پنبه در برابر ۳ دلار در روز در میسیسیپی، آرکانزاس و تنسی و به همین‌گونه پوست کندن گوجه فرنگی در فلوریدا سپری کرد. در ۱۴ سالگی کلاس هشتم را که سال اخیر مدرسه در سمت غری بود به اتمام رسانید، این مدرسه در هلنا غربی برای کودکان سیاه‌پوست اختصاص داشت.Blackwell 2006, pp. 48–49. بلکول مجبور شد مدرسه را ترک نماید تا برای خانواده‌اش درآمد بدست آورد.
بلکول در ۲۵ سالگی برای نخستین بار با جرمیا بلکول ملاقات کرد، جرمیا بلکول آشپز سپاه مهندسین ارتش ایالات متحده بود.Blackwell 2006, pp. 52–53. آن‌ها چند سال بعد به کلارکسدیل میسیسیپی رفتند و عقد ازدواج شان توسط یک قاضی صلح منعقد شد.Morrison 1987, p. 101.
بلکول در ژانویه سال ۱۹۵۷ شدیداً بیمار شد و در بیمارستان هلنا غربی بستری شدی و در همین بیمارستان اعلام کردند که وی مرده‌است. بعدها مشخص شد که در اتاق بیمارستان زنده است و ادعا می‌کند که تجربه نزدیک به مرگ را سپری کرده‌است.Blackwell 2006, pp. 56–58. در ۲ ژوئیه سال ۱۹۵۷ یگانه پسر این زوج بنام جرمیا بلکول جونیور (جری) متولد شد.Blackwell 2006, p. 55. در سال ۱۹۶۰، «خانم واشیت» مادربزرگ جرمیا درگذشت. چند ماه بعد خانواده بلکول به خانه دراز ردیفی که از مادربزرگش در شهرک مایرسویل در میسیسیپی یک شهرک با تقریباً پنج‌صد نفر جمعیت، به وی مانده بود نقل مکان نمود. خانواده بلکول بالاخره توانستند یک خانه آجری بزرگ بسازند اما بلکول می‌خواست خانه کوچکی را که از مادربزرگ جرمیا به میراث برده بود حفظ نماید.
بلکول پس از سکونت در میرسویل، کم‌کم درگیر جنبش مدنی شد.
بلکول بار نخست در ماه ژوئن سال ۱۹۶۴ پس از آمدن دو فعال کمیتهٔ هماهنگی دانشجویان علیه خشونت، به مایرسویل و برگذاری جلسات در رابطه با حقوق رای‌دهی آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در کلیسای متعلق به بلکول، در جنبش حقوق مدنی سیاه‌پوستان شرکت ورزید.*Blackwell 2006, pp. 65–74.
بلکول در جریان چند ماه آینده سه مرتبه تلاش کرد که آزمون ثبت نام رای‌دهندگان را سپری نماید. در اوایل فصل پائیز با موفقیت در آزمون شرکت ورزید و به عنوان رای‌دهنده ثبت شد.Blackwell 2006, pp. 76–77, 103–104.
زمانی‌که در ماه ژانویه سال ۱۹۶۵، کمیسیون حقوق مدنی ایالات متحده به میسیسیپی آمد، بلکول در مقابل آن‌ها در مورد مورد تبعیض رای‌دهی قرار گرفته بود چنین شهادت داد:*Blackwell 2006, pp. 123–124.
در نتیجهٔ مشارکت بلکول در کمپین ثبت نام رای‌دهندگان، وی و سایر فعالان دائماً مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفتند.Haskins 1999, p. 16.
میان آتش و عشق () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی جرج نیکولز است که در سال ۱۹۱۴ منتشر شد.
اتنا کاربری (؛ – ) با نام اصلی آنا بلا جانسون () روزنامه‌نگار، شاعر، ترانه‌سرا و نویسنده اهل ایرلند بود.
از فیلم‌های او می‌توان به "میان آتش و عشق" اشاره کرد.
استفان رودری (زاده ۱ مارس ۱۹۶۷) یک هنرپیشه سینمای ولزی است که بیشتر به خاطر ایفای نقش دیو کوچ در فیلم گاوین و استیسی و نقش رج کترمول در هری پاتر و یادگاران مرگ – قسمت اول شناخته می‌شود.
جیغ ۶ () فیلم اسلشر آمریکایی محصول ۲۰۲۳ به کارگردانی تایلر جیلت و مت بتینلی-اولپین، و نویسندگی جیمز وندربیلت و گای بوسیک است. این ششمین قسمت از سری فیلم‌های "جیغ" و دنبالهٔ مستقیم "جیغ" (۲۰۲۲) است. در این فیلم ملیسا باررا، جنا اورتگا، هیدن پنیتیر، کورتنی کاکس، جاسمین ساوی براون و میسون گودینگ بازی می‌کنند که همگی نقش‌های خود را از قسمت‌های قبلی تکرار می‌کنند. درموت مالرونی و هنری چرنی نیز به بازیگران می‌پیوندند. نو کمبل ستارهٔ فرنچایز اعلام کرد که به این فیلم باز نخواهد گشت زیرا از پیشنهاد ارائه‌شده به او راضی نبود؛ این نخستین فیلم از این سری است که کمبل در آن حضور ندارد.
"جیغ ۶" سومین فیلم از این مجموعه است که در خارج از شهر خیالی وودزبورو، کالیفرنیا اتفاق می‌افتد و مکان فیلم را به شهر نیویورک منتقل می‌کند و یک «گوست‌فیس» (Ghostface؛ شبح‌چهره)، جدید را دنبال می‌کند که اعضای بازمانده از «حملات وودزبورو» را هدف قرار می‌دهد. این فیلم خشونت ژانر اسلشر را با عناصر کمدی سیاه و رمز و راز معمایی ترکیب می‌کند و روند فرنچایزهای چندرسانه‌ای و براندازی انتظارات تماشاگران را به سخره می‌گیرد.
"جیغ ۶" در ۶ مارس ۲۰۲۳ در منهتن به نمایش درآمد و در ۱۰ مارس توسط پارامونت پیکچرز در ایالات متحده اکران شد. این فیلم ۱۶۸ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشته‌است و عموماً نقدهای مثبتی را از سوی منتقدان دریافت کرد که از کشتارها و اجراهای بازیگران تمجید کردند. این اولین قسمت از این فرنچایز پس از فیلم "جیغ ۲" (۱۹۹۷) بود که از ۱۰۰ میلیون دلار در گیشهٔ داخلی عبور کرد.
لورا کرین، استاد مطالعات فیلم، در بیرون از یک بار در شهر نیویورک فریفته می‌شود و توسط شاگردش، جیسون کاروی، با لباس گوست‌فیس به قتل می‌رسد. جیسون با هم اتاقی‌اش گرِگ نقشه می‌کشد تا خواهران کارپنتر را بکشند، اما او تماسی از یک گوست‌فیس دریافت می‌کند که گرگ را به قتل رسانده و متعاقباً جیسون را با چاقو می‌کشد.
سم کارپنتر اکنون با خواهرش تارا، هم اتاقی‌اش کوئین بیلی، و دوقلوها چاد و میندی میکس-مارتین، همراه با دوست‌دختر میندی، آنیکا و هم‌اتاقی چاد، ایثن در شهر نیویورک زندگی می‌کند. سم با دکتر استون برای درمان ملاقات می‌کند و اغلب به دلیل یک تئوری توطئه آنلاین که بیان دارد او قتل‌های اخیر وودزبورو را سازماندهی کرده باشد و ریچی کرش را برای آن قاب کرده باشد، در ملاء عام طرد می‌شود. پدر کوئین، کارآگاه وین بیلی، سم را برای بازجویی فرا می‌خواند زیرا شناسنامه او در صحنه قتل جیسون به همراه ماسک گوست‌فیس که توسط ریچی و امبر فریمن استفاده می‌شد، پیدا شده‌است. در راه رسیدن به ایستگاه، گوست‌فیس از طریق تلفن ریچی با سم تماس می‌گیرد، که سپس به تارا حمله می‌کند و چندین نفر از اطرافیان آن‌ها را می‌کشد.
در ایستگاه، خواهرها با کربی رید، مأمور ویژه اف‌بی‌آی، یکی از بازماندگان قتل‌های وودزبورو در سال ۲۰۱۱، و سپس گیل وترز ملاقات می‌کنند که فاش می‌کند که سیدنی پرسکات در پاسخ به حملات اخیر مخفی شده‌است. دکتر استون توسط گوست‌فیس به قتل می‌رسد که پرونده سم را می‌دزدد و ماسک دیگری را که در قتل‌های سال ۲۰۱۱ استفاده شده بود، به جا می‌گذارد. گوست‌فیس سپس به کوئین در آپارتمان سم و تارا حمله می‌کند و در نهایت آنیکا را می‌کشد، اگرچه سم، تارا، میندی و چاد به لطف کمک دنی، همسایه و دوست پسر سم، فرار می‌کنند.
کارآگاه بیلی پس از مرگ کوئین رسماً از پرونده خارج می‌شود، اما قول می‌دهد که به انتقام دخترش کمک کند. گیل گروه را به سینمای متروکه‌ای می‌برد که در حین تحقیق پیدا کرده بود، که به عنوان «زیارتگاه» قاتلان گوست‌فیس، شامل سلاح‌ها و لباس‌های هر مجموعه از حملات پیشین، راه‌اندازی شده‌است. گوست‌فیس بعداً با گیل در آپارتمانش تماس می‌گیرد و پیش از کشتن دوست پسرش و حمله به او، او را در مورد مرگ دیویی عذاب می‌دهد. تارا و سم به موقع می‌رسند تا جلوی گوست‌فیس را بگیرند.
گروه موافقت می‌کنند تا با کربی در تئاتر ملاقات کنند تا گوست‌فیس را به دام بیندازند. در سکوی مترو آنها از هم جدا می‌شوند و میندی مورد حمله قاتل قرار می‌گیرد. در تئاتر، سم رؤیایی از پدرش بیلی لومیس را می‌بیند که به او یادآوری می‌کند که از خود دفاع کند و به کسی اعتماد نکند. سم با گرفتن چاقوی بیلی از قتل‌های اصلی، متوجه می‌شود که آنها در داخل زندانی شده‌اند.
بیلی با سم تماس می‌گیرد و ادعا می‌کند که کربی ماه‌ها پیش به دلیل بی‌ثباتی روانی از اف‌بی‌آی اخراج شده‌است. گوست‌فیس ظاهر می‌شود و به تارا حمله می‌کند و سپس یک گوست‌فیس دوم ظاهر شود و به چاد حمله می‌کند. در حالی که تارا و سم سعی می‌کنند فرار کنند، کربی و بیلی هر دو با اسلحه می‌رسند. بیلی به کربی شلیک می‌کند و خود را به‌عنوان سومین گوست‌فیس نشان می‌دهد. او اعتراف می‌کند که این قتل‌ها را با فرزندانش، ایثن و کوئین، که مشخص شد هنوز زنده هستند، ترتیب داده‌است تا انتقام مرگ ریچی، که پسر ارشدش بوده‌است، را بگیرد. سم و تارا با خانواده بیلی مبارزه می‌کنند و تارا با چاقو به ایثن و سم به کوئین شلیک می‌کند. سم لباس گوست‌فیس پدرش را می‌پوشد و پیش از اینکه او را با چاقو بکشد، با استفاده از صدای گوست‌فیس به او زنگ می‌زند. ایثن دوباره ظاهر می‌شود و کربی تلویزیونی را که استیو ماچر را کشته بود، بر سرش می‌کوبد و او را می‌کشد.
سم موافقت می‌کند که تارا مستقل‌تر زندگی کند و تارا موافقت می‌کند که به درمان برود. در حالی که میندی، چاد و کربی به بیمارستان منتقل می‌شوند، سم به ماسک گوست‌فیس پدرش خیره می‌شود و سپس آن را دور می‌اندازد و به دنبال خواهرش تارا وارد شهر می‌شود.
کوین ویلیامسون، خالق فرنچایز، پیش از انتشار "جیغ ۴" ادعا کرد که قبلاً نقشه‌های "جیغ ۵" و "جیغ ۶" را ترسیم کرده‌است، اما منتظر ماند تا عملکرد قسمت چهارم را در گیشه ببیند و برای هر فیلم دیگری قرارداد ببندد. او در ژوئیه ۲۰۱۴ فاش کرد که "جیغ ۴" برای شروع یک سه‌گانهٔ جدید از فیلم‌ها در نظر گرفته شده‌است، اما این فیلم «هیچ وقت آنطور که آنها امیدوار بودند پخش نشد». ویلیامسون همچنین گفت که او احتمالاً در هیچ اثر دیگری شرکت نخواهد کرد، زیرا کار وس کریون، کارگردان سریال و تیمش با او «تمام» شده‌است. در طرح اولیهٔ ویلیامسون، "جیغ ۵" جیل رابرتز را توسط یک قاتل در محوطه دانشگاه تحت تعقیب نشان می‌داد، در حالی که "جیغ ۶" گیل وترز را به عنوان شخصیت اصلی نمایش می‌داد و به رابطهٔ او با دیوی رایلی می‌پرداخت.
نو کمبل، دیوید آرکت، مت بتینلی-اولپین و تایلر جیلت در ژانویه ۲۰۲۲ به ساخت فیلم‌های آینده در این مجموعه ابراز علاقه کردند. کورتنی کاکس بعداً در حین تبلیغات برای "دره درخشان" به این دنباله ابراز علاقه کرد. فیلم ششم به‌طور رسمی در ۳ فوریه ۲۰۲۲ توسط گروه رسانه ای اسپای‌گلس چراغ سبز گرفت. اولپین و ژیلت از رادیو سایلنس برای کارگردانی بازخواهند گشت و جیمز وندربیلت و گای بوسیک بار دیگر فیلمنامه را خواهند نوشت. در پایان ماه، کمپبل برای بازگشت به فیلم نزدیک شد. ماه بعد، کاکس فیلمنامه را دریافت کرده بود و از او خواسته شد تا دوباره نقش خود را بازی کند. همچنین در مارس ۲۰۲۲، تاریخ اکران فیلم ششم برای ۳۱ مارس ۲۰۲۳ تعیین شد. جزئیات داستان در ماه مه ظاهر شد و مکان داستان خارج از وودزبورو، در عوض، در شهر نیویورک اتفاق خواهد افتاد. اورتگا در ماه ژوئن گفت که این فیلم نسبت به فیلم‌های قبلی دارای چهره و روحی «تهاجمی و خشن‌تر» خواهد بود.
در مهٔ ۲۰۲۲ اعلام شد که ملیسا باررا، جاسمین ساوی براون، میسون گودینگ و جنا اورتگا نیز برای فیلم ششم باز خواهند گشت. روز بعد، اعلام شد که هیدن پنیتیر در نقش کربی رید از فیلم چهارم دوباره بازی خواهد کرد. وقتی از کاکس در مورد مشارکت او در این فیلم پرسیده شد، وی ادعا کرد که قراردادش هنوز تکمیل نشده‌است. همچنین درموت مالرونی در ماه ژوئن در نقش یک افسر پلیس به بازیگران پیوست، و کاکس رسماً مشارکت خود را با این فیلم تأیید کرد. دیگر بازیگران از جمله جک چمپین، لیانا لیبراتو، دوین نکودا و جاش سگرا در ۱۶ ژوئن و پس از آن هنری چرنی در ۲۳ ژوئن به بازیگران پیوستند.
در ۶ ژوئن ۲۰۲۲، اعلام شد که نو کمبل در نقش سیدنی پرسکات برای فیلم ششم باز نخواهد گشت. این بازیگر دربارهٔ اینکه چگونه مذاکرات قرارداد و دستمزدش با پارامونت پیکچرز به بن‌بست خورده‌است، اظهار داشت:
"ایندی‌وایر" اشاره کرد که کمپبل ۲۶ سال در این فرنچایز بازی کرده بود و آنرا «پایان یک عصر» نامید. دیوید آرکت اظهار داشت: «دوست داشتم او بخشی از آن می‌بود [...] یک فیلم "جیغ" بدون سیدنی تاسف‌آور است، اما من تصمیم او را درک می‌کنم. همه اینها به نوعی یک تجارت است، آنها باید همه این عناصر را متعادل کنند تا با بودجه متناسب باشند و یک فیلم تولید کنند.» جاسمین ساوی براون، و همچنین بازیگران سابق "جیغ"، اما رابرتس، متیو لیلارد و جیمی کندی، نیز حمایت خود را از تصمیم کمپل ابراز کردند و از مشارکت او در فرنچایز تمجید کردند.
فیلمبرداری در ۹ ژوئن ۲۰۲۲ در مونترآل کانادا آغاز شد و واندربیلت، پل نینشتاین و ویلیام شراک به عنوان تهیه‌کننده تحت پراجکت ایکس انترتینمنت ایفای نقش کردند، در حالی که چاد ویلا، کتی کنراد، ماریان مدالنا و ویلیامسون به عنوان تهیه‌کنندگان اجرایی ایفای نقش خواهند کرد. تولید در ابتدا قرار بود در ۶ ژوئن آغاز شود. تا ژوئیه ۲۰۲۲، فیلم هنوز به‌طور رسمی «بدون عنوان» بود؛ اسناد تولید نشان داد که عنوان کاری فیلم «Blackmore» بوده‌است، در حالی که تصاویر تنظیم‌شده، عنوان کاری را به صورت «"!! Scream"» نشان می‌دادند. هیدن پانتییر در تاریخ ۶ اوت، همراه با جاسمین ساووی براون، برای یک تصویر تنظیمی ظاهر شد، که با توجه به بازگشت او به فرنچایز توسط رسانه‌های مختلف مورد توجه قرار گرفت. کورتنی کاکس اعلام کرد که فیلم‌برداری نقش خود را تا ۱۴ اوت به پایان رسانده‌است. فیلم‌برداری در اواخر اوت ۲۰۲۲ به پایان رسید.
موسیقی این فیلم توسط برایان تایلر نوشته شده‌است که این کار را برای قسمت قبلی نیز انجام داده‌است. در ژانویه ۲۰۲۳، اعلام شد که سون فالکونر برای موسیقی فیلم به تایلر خواهد پیوست. در فوریه ۲۰۲۳، مایک شینودا از لینکین پارک در طی مصاحبه ای با «KROQ» اعلام کرد که او یک ترانهٔ انفرادی را به عنوان بخشی از موسیقی اصلی متن "جیغ ۶" منتشر خواهد کرد. دمی لواتو خواننده آمریکایی نیز ترانهٔ «هنوز زنده» را در ۳ مارس توسط آیلند رکوردز به عنوان تک‌آهنگ اصلی موسیقی متن فیلم منتشر کرد.
"جیغ ۶" نخستین نمایش جهانی خود را در ۶ مارس ۲۰۲۳ در تئاتر میدان لینکلن در منهتن داشت. این فیلم در ۱۰ مارس ۲۰۲۳ توسط پارامونت پیکچرز در ایالات متحده منتشر شد. فیلم در ابتدا قرار بود در ۳۱ مارس ۲۰۲۳ منتشر شود. این فیلم در قالب‌های ریل‌دی ۳دی، ۴دی‌اکس و دالبی سینما منتشر شد.
در چندین شهر، یک بازاریابی ویروس‌وار انجام شد، که در آن شرکت بازاریابی استودیو، افرادی را با لباس و ماسک گوست‌فیس فرستاد تا بی‌حرکت در مقابل دوربین‌ها بایستند و در خیابان‌ها قدم بزنند، که در نتیجه چندین تماس با پلیس ۹۱۱ از ساکنان ناآرام دریافت شد. این کمپین بازاریابی همچنین شامل راه‌اندازی وب‌سایتی بود که به کاربران آمریکایی اجازه می‌داد تماس‌های تلفنی شخصی‌شده را از گوست‌فیس دریافت کنند، و شامل وعده‌های غذایی با مضمون "جیغ" در رستوران‌های زنجیره‌ای مختلف و یک رژهٔ همه‌جانبه با لوازم و مجموعه‌های بازسازی‌شده از فرنچایز در کالیفرنیا بود، راهپیمایی شامل حضور کارگردانان و تهیه‌کنندگان ریدیو سایلنس، همراه با بازیگران میسون گودینگ، درموت مالرونی و تونی ریوولوری بود.
در ایالات متحده و کانادا، "جیغ ۶" در کنار فیلم‌های "۶۵" و "قهرمانان" اکران شد، و پیش‌بینی شده بود که در آخر هفته افتتاحیه خود از ۳۶۷۰ سینما ۳۵ تا ۴۰ میلیون دلار فروش داشته باشد. این فیلم در نخستین روز اکران ۱۹٫۵ میلیون دلار فروش داشت، که ۵٫۷ میلیون دلار آن از پیش‌نمایش‌های پنج‌شنبه‌شب بود، که به این ترتیب از افتتاحیه ۳٫۵ میلیون دلاری فیلم سال قبل پیشی گرفت. فیلم برای نخستین بار به ۴۴٫۵ میلیون دلار رسید، که بهترین آخر هفته افتتاحیه برای این فرنچایز است و در گیشه اول شد؛ از بین تماشاگران آخر هفتهٔ افتتاحیه، ۷۱ درصد از مخاطبان بین ۱۸ تا ۳۴ سال داشتند (۴۲ درصد بین ۱۸ تا ۲۴ سال)، در حالی که ۵۱ درصد مرد بودند. فیلم در دومین آخر هفتهٔ خود ۱۷٫۵ میلیون دلار به دست آورد و پس از فیلم تازه‌وارد "شزم! خشم خدایان" در جایگاه دوم قرار گرفت، و در سومین آخر هفته ۸٫۴ میلیون دلار فروش داشت و در رتبهٔ چهارم گیشه قرار گرفت. این فیلم در ۵ آوریل از مرز ۱۰۰ میلیون دلار عبور کرد و اولین فیلمی شد که پس از ۲۶ سال از زمان انتشار "جیغ ۲" این کار را در داخل ایالات متحده انجام داد.
تماشاگران شرکت‌کننده در نظرسنجی سینماسکور به فیلم نمره متوسط «B+» در مقیاس «A+» تا «F» دادند، همان امتیازی که "جیغ ۲" (۱۹۹۷) و "جیغ" (۲۰۲۲) دریافت کرده‌اند، در حالی که مخاطبان پست‌ترک در مجموع امتیاز مثبت ۸۷٪ را به آن دادند و ۷۴٪ از آنها گفتند که قطعاً فیلم را توصیه می‌کنند.
ریچارد روپر از "شیکاگو سان-تایمز"، امتیاز سه از چهار ستاره به فیلم داد و نوشت: «با این وجود، ما وارد یک جشنوارهٔ "جیغ" به‌شدت وحشتناک، بسیار خنده‌دار و گاهی هوشمندانه می‌شویم که با خوش‌حالی منطق را به چالش می‌کشد و تمام کارهای درست را انجام می‌دهد؛ همان‌طور که از فرنچایز انتظار آن را داریم.» او عملکرد باررا، اورتگا و براون را تحسین کرد و پایان فیلم را «بیگانه‌وارترین و تماشایی‌ترین از همه‌چیز» دانست. اوون گلایبرمن، نویسنده "ورایتی"، علیرغم اینکه فیلم را «بیش از حد طولانی» تعریف کرد، نقد مثبتی به این فیلم داد و خاطرنشان کرد که «یک دلهره‌آور بسیار خوب است [...] [و] یک بازی پوسته جنایتکارانه وحشتناک است که از همه راه‌های درست هوشمندانه بهره می‌برد و با قدرت بیشتری نسبت به فیلم قبلی به روی صحنه رفته و فیلمبرداری شده‌است.»
بنجامین لی از "گاردین" به این فیلم امتیاز ۴ از ۵ ستاره داد و آن را به عنوان دنباله‌ای با خونِ بیشتر و هوشمندانه‌تر از "جیغ" (۲۰۲۲) توصیف کرد. سیمون تامپسون از "پلی‌لیست" به فیلم نمره «A» داد از نقش‌آفرینی هیدن پنیتیر تحسین کرد. کلاریس لافری از "ایندیپندنت" در نقد خود ۴ از ۵ ستاره را به فیلم اختصاص داد، و آنرا «خونین، رضایت‌بخش و به طرز مضحکی سرگرم‌کننده» خواند و به‌طور مشابه از عملکرد پنیتیر که «نقش خود را با ذکاوت ایفا می‌کند» تمجید کرد.
در مارس ۲۰۲۳، کارگردانان مت بتینلی-اولپین و تایلر ژیلت برای ساخت هفتمین فیلم از این مجموعه «امیدوار» بودند و گفتند که مایلند همچنان فیلم‌های بیشتری را در این فرنچایز ببینند: «چه ما درگیر آن باشیم یا نه». آنها همچنین اظهار داشتند که می‌خواهند نو کمبل در قسمت‌های بعدی بازگردد و گفتند: «ما امیدواریم تا بتوانیم فیلم دیگری با او بسازیم و تسلیم نمی‌شویم.»
سیناپس تحریکی (excitatory synapse)، سیناپسی است که در آن پتانسیل کنش در نورون پیش-سیناپسی - یعنی نورون قبل، که همان نورون تحریک کننده مورد نظر ماست - احتمال وقوع پتانسیل کنش در سلول پس-سیناپسی - یعنی سلول تحریک شونده بعدی اعم از عصبی یا غیر عصبی (مانند غده یا ماهیچه)- را افزایش می‌دهد. این نورون‌ها شبکه‌هایی را تشکیل می‌دهند که از طریق آن تکانه‌های عصبی حرکت می‌کنند و هر نورون اغلب ارتباطات متعددی با سلول‌های دیگر برقرار می‌کند. این سیگنال‌های الکتریکی ممکن است تحریک کننده یا بازدارنده باشند، و اگر تأثیرات تحریکی از تأثیرات بازدارنده بیشتر شود، نورون پتانسیل عمل جدیدی در تپه آکسون خود ایجاد می‌کند، بنابراین اطلاعات را به سلول دیگری منتقل می‌کند.
این پدیده به عنوان یک پتانسیل پس سیناپسی تحریکی (EPSP) شناخته می‌شود؛ که ممکن است از طریق تماس مستقیم بین سلول‌ها (یعنی از طریق اتصالات شکافدار)- مانند سیناپس الکتریکی - رخ دهد؛ اما معمولاً از طریق انتشار میانجی‌های عصبی (تحت وزیکول) از پایانه آکسون پیش‌سیناپسی به شکاف سیناپسی - مانند یک سیناپس شیمیایی - رخ می‌دهد.
میانجی‌های عصبی تحریک‌کننده، که رایج‌ترین آنها گلوتامات است، از طریق انتشار به ستون فقرات دندریتیک نورون پس-سیناپسی می‌روند و پروتئین گیرنده سطح سلول خاصی را به آن متصل می‌کنند که باعث دپلاریزاسیون آن سلول می‌شود.M. Sheng; C. Hoogenraad (2006). "The Postsynaptic Architecture of Excitatory Synapses: A More Quantitative View". "Annual Review of Biochemistry". 76: 823–47. doi:. PMID 17243894. دپلاریزاسیون احتمال پتانسیل عمل را افزایش می‌دهد که معمولاً با هجوم یون‌های سدیم با بار مثبت (Na +)، به داخل سلول پس-سیناپسی، از طریق کانال‌های یونی که با اتصال میانجی عصبی فعال شده‌اند، رخ می‌دهد.
ناو هواپیمابر فوجیان، فوجیان (۱۸؛ چینی: 福建舰؛ پینیین: Fújiàn Jiàn) Type 003 () یک ناو هواپیمابر چینی است که برای نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق چین (PLAN) ساخته شده و به نام استان فوجیان نامگذاری شده‌است. فوجیان در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۲ راه‌اندازی شد و اولین ناو هواپیمابر چین است که با طراحی کاملاً بومی ساخته شده و دارای سیستم کاتوبار و منجنیق‌های الکترومغناطیسی است.
کلاس Type 003 در ابتدا به‌طور غیررسمی Type 002 نامیده می‌شد، زمانی که شاندونگ، دومین حامل ناقص چین در آن زمان، به عنوان Type 001A شناخته می‌شد. نام رسمی شاندونگ، Type 002، در هنگام راه‌اندازی آن فاش شد. از این رو ناظران بر این باور بودند که حامل سوم نوع ۰۰۳ خواهد بود.[۵]
انتظار می‌رود تایپ ۰۰۳ از توربین‌های بخار و منجنیق الکترومغناطیسی استفاده کند.
زنجیره سینفایر (زنجیره شلیک همزمان) یا synfire chain، یک شبکه عصبی پیش خور از نورون‌ها، با چند لایه (یا استخر) است. در زنجیره سینفایر، تکانه‌های عصبی به‌طور همزمان از لایه ای به لایه دیگر به جلو و عقب انتشار می‌یابند. هر نورون در یک لایه، اتصالاتی تحریکی به نورون‌های لایه بعدی وارد می‌کند، در حالی که هر نورون در لایه دریافت کننده توسط نورون‌های لایه قبلی برانگیخته می‌شود.
فعالیت (منظور فعالیت نورونی یا همان شلیک است) در امتداد یک زنجیره synfire در حالت همزمان یا ناهمزمان منتشر می‌شود. در حالت ناهمزمان، نرخ شلیک بالا در یک استخر جمع می‌شود و سرعت شلیک در لایه بعدی افزایش می‌یابد. در حالت سنکرون یا همزمان، یک رگبار از اسپایک‌ها در یک لایه، پس از یک تاخیر سیناپسی، یک رگبار سنکرون در لایه دیگر ایجاد می‌کند. استدلال شده‌است که تنها حالت پایدار انتقال، حالت همزمان است.
اصطلاح زنجیره سینفایر، نخستین بار توسط موشه آبلز در سال ۱۹۸۲ استفاده شد. هدف او، توضیح پیدایش توالی شلیک‌های همزمان، با تاخیرهای طولانی بین اسپایک‌ها بود؛ که پیش از این با خواص شناخته شده فیزیولوژی قشر مغز قابل توضیح نبود.
این ساختار، با هر نورون در یک حوضچه که همه نورون‌های حوضچه دوم را تحریک می‌کند، توسط گریفیث به عنوان ساختاری پیشنهاد شد که می‌تواند سطح ثابتی از فعالیت را در شبکه‌ای از نورون‌های تحریک‌کننده تضمین کند. او این ساختار را «خط انتقال کامل» نامید. گریفیث خواص آن را با جزئیات مطالعه نکرد. ایده تقریباً مشابهی نیز توسط هب در سال ۱۹۴۹ پیشنهاد شد که در آن طنین‌های هماهنگ شده در میان جمعیت‌های عصبی اطلاعات را منتقل می‌کردند.
جن‌گیر: مؤمن یک فیلم فراطبیعی ترسناک آمریکایی محصول ۲۰۲۳ به کارگردانی دیوید گوردون گرین است که فیلم‌نامه را مشترکاً با پیتر ساتلر نوشت. این فیلم‌نامه بر پایهٔ داستانی از اسکات تیمز، دنی مک‌براید و گرین است. این فیلم ششمین قسمت در فرنچایز "جن‌گیر" و دنباله‌ای بر "جن‌گیر" (۱۹۷۳) به‌شمار می‌رود. لسلی اودم جونیور، لیدیا جیوت، اولیویا اونیل، جنیفر ندلز، نوربرت لئو بوتس و آن داود از بازیگران فیلم هستند و الن برستین و لیندا بلر نقش‌هایشان از فیلم نخست مجموعه را بازآفرینی می‌کنند. داستان آن به عکاسی می‌پردازد که دخترش و بهترین دوستِ دخترش تسخیر می‌شوند.
این پروژه نخستین بار به‌طور رسمی در اوت ۲۰۲۰ به‌عنوان یک بازراه‌اندازی اعلام شد، و به‌عنوان دنبالهٔ مستقیم فیلم اصلی مشخص شد. یونیورسال پیکچرز با پیکاک همکاری کرد تا در ژوئن ۲۰۲۱ حقوق پخش را به قیمت ۴۰۰ میلیون دلار به دست آورد و قصد داشت سه‌گانهٔ جدیدی از فیلم‌های "جن‌گیر" را راه‌اندازی کند. تصویربرداری اصلی بین نوامبر ۲۰۲۲ و مارس ۲۰۲۳ با بودجهٔ ساخت ۳۰ میلیون دلاری صورت گرفت.
"جن‌گیر: مؤمن" در ۶ اکتبر ۲۰۲۳ توسط یونیورسال پیکچرز در ایالات متحده اکران شد. این فیلم با نقدهای منفی از سوی منتقدان مواجه شد؛ منتقدان عقیده داشتند این فیلم نتوانست به سطح و تأثیر فیلم اصلی برسد. این نخستین فیلم از سه فیلم جدید "جن‌گیر" است که دومین فیلم با عنوان "فریب‌دهنده" در ۱۸ آوریل ۲۰۲۵ اکران خواهد شد.
پدر یک کودک جن‌زده، ناامید برای کمک به جستجوی شخصی می‌رود که تجربیات مشابهی داشته‌است، کریس مک‌نیل.
شخصیت شیطانی پازوزو که در قسمت‌های قبلی فرنچایز ظاهر شده‌است، در داستان نقش خواهد داشت.
در اوت ۲۰۲۰، رسماً اعلام شد که مورگان کریک انترتینمنت قسمت جدیدی از فرنچایز "جن‌گیر" را در قالب یک بازراه‌اندازی خواهد ساخت. تعداد زیادی از طرفداران پس از اعلام این خبر درخواست رسمی آنلاین برای لغو راه اندازی مجدد دادند. در طومار آمده بود:
در دسامبر ۲۰۲۰، مشخص شد که پروژه در حال توسعه دنباله‌ای مستقیم و دنباله‌ای بر فیلم اصلی خواهد بود و دیوید گوردون گرین در مذاکرات اولیه برای کار به عنوان کارگردان در حال انجام است. جیسون بلام، دیوید رابینسون و جیمز رابینسون به عنوان تهیه‌کننده خواهند بود.
در ژوئیه ۲۰۲۱، فاش شد که سه‌گانه‌ای از دنباله‌ها همزمان در حال توسعه هستند و دیوید گوردون گرین رسماً برای کارگردانی اولین قسمت جدید، از فیلمنامه‌ای که با پیتر ساتلر نوشته بود، از یک فیلم استخدام شد. داستان اصلی او با همکاری ساتلر، اسکات تیمز و دنی مک‌براید نوشته‌است. الن برستین نقش خود را در فیلم اصلی با لسلی اودم جونیور بازی خواهد کرد. این پروژه‌ها تولیدات سرمایه‌گذاری مشترک بین بلوم‌هاوس پروداکشنز و مورگان کریک انترتینمنت با شرکت یونیورسال پیکچرز به عنوان شرکت توزیع کننده خواهد بود. یونیورسال با پیکاک برای خرید حقوق توزیع به مبلغ ۴۰۰ میلیون دلار همکاری کرد. قسمت‌های دوم و سوم این سه‌گانه به عنوان فیلم‌های بالقوه انحصاری پیکاک انتخاب می‌شوند. گرین تا اکتبر ۲۰۲۱ قصد خود را برای کارگردانی هر سه فیلم، با طرح کلی فیلمنامه برای دو فیلم آخری که او با ساتلر نوشته بود، اعلام کرد. در اواخر همان ماه، جیمی لی کرتیس که با گرین در سه‌گانه "هالووین" کار کرده بود، به حضور در فیلم‌های "جن‌گیر" او ابراز علاقه کرد و بازیگر نقش بالقوه خود را به عنوان صدای دیو پازوزو ارائه کرد.
برستین در فوریه ۲۰۲۲ اظهار داشت که تولید نقش خود در این فیلم را به پایان رسانده‌است و فاش کرد که تصویربرداری اصلی مدتی قبل شروع شده بود. گرچه گرین پیشتر گفته بود که کار بر روی دنباله را پس از تکمیل سه‌گانه "هالووین" خود، با توجه به سن بازیگر زن و تأثیر دنیاگیری کروناویروس بر سینما، آغاز خواهد کرد، تیم سازنده با بورستین کار کردند تا مطمئن شوند که نقش او را برای این فیلم کامل کرده‌اند. بودجهٔ فیلم ۳۰ میلیون دلار بود.
این فیلم در ۶ اکتبر ۲۰۲۳ توسط یونیورسال پیکچرز در ایالات متحده منتشر شد. این فیلم پیش‌تر برای اکران در ۱۳ اکتبر برنامه‌ریزی شده بود اما به‌منظوری جلوگیری از رقابت با فیلم مستندی ""، اکران به تاریخ کنونی موکول شد.
در ژوئیه ۲۰۲۱، زمانی که سه‌گانه‌ای از فیلم‌های "جن‌گیر" اعلام شد، ساخت دو دنباله به‌طور همزمان تأیید شد. دیوید گوردون گرین قرار است به عنوان کارگردان کار کند، در حالی که کار بر روی فیلمنامه دو فیلم دیگر ادامه دارد.
چرا من؟ یک فیلم کمدی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۰ به کارگردانی جین کوئینتانو با بازی کریستوفر لمبرت، کیم گرایست، کریستوفر لوید و جی.تی. والش است.LAMBERT LADRO POCO GENTILUOMO repubblica.it فیلمنامه بر اساس پنجمین کتاب از مجموعه رمان‌های وست لیک از جان دورتموندر ساخته شده‌است.
این فیلم در ۲۰ آوریل ۱۹۹۰ در ایالات متحده اکران شد.
ریتا حرب (زاده ۲۳ نوامبر ۱۹۷۹) یک مدل، بازیگر و شخصیت رسانه ای لبنانی است.ریتا حرب عشیة عید میلادها کلام خطیر:رانیا ماجازین
او متولد بیروت است و از سنین پایین به مدت شش سال در کار مدلینگ بود و عنوان خانم مونت لبنان را به دست آورد. ریتا همچنین به عنوان مدل در موزیک ویدیوها شرکت کرد.
نرم‌افزار طراحی چشم‌انداز توسط معماران چشم‌انداز، طراحان چشم‌انداز و طراحان باغ برای ایجاد طرح‌های کاشت، نرم‌افزار، [لوئر و سخت‌افزار پیش از ساختن چشم‌انداز استفاده می‌شود.
در زیر فهرستی از برخی ویژگی‌های ارائه‌شده توسط این نرم‌افزار آورده شده است:
ارزیابی چشم‌انداز زیرمجموعه‌ای از ارزیابی اثر زیست‌محیطی (EIA) است که به ارزیابی کیفیت چشم‌انداز مربوط می‌شود. کیفیت چشم‌انداز یا به عنوان بخشی از فرایند برنامه‌ریزی استراتژیک یا در ارتباط با توسعه خاصی که بر چشم‌انداز تأثیر می‌گذارد، ارزیابی می‌شود. این روش‌ها به ترتیب به ارزیابی‌ها بر پایهٔ منطقه یا ارزیابی‌های پیشنهادمحور تقسیم می‌شوند. اصطلاح «ارزیابی چشم‌انداز» را می‌توان به معنای ارزیابی دیداری یا ارزیابی شخصیت استفاده کرد. از آنجایی که ارزیابی چشم‌انداز برای کمک به حفظ و ارتقای کالاهای زیست‌محیطی در نظر گرفته شده‌است، معمولاً لازم است که یک ارزیابی کامل از دیدگاه جغرافیایی به عنوان مرحله‌ای از فرایند EIA و برنامه‌ریزی چشم‌انداز داشته باشیم. در طول مراحل اولیه یک پروژه، مانند انتخاب مکان و مفهوم طراحی، معمار چشم‌انداز آغاز به شناسایی مناطق فرصت یا عقب‌مانده می‌کند که ممکن است محدودیت‌هایی ایجاد کند. معمار گزینه‌های جایگزین را برای مقایسه ارزیابی‌های آنها آماده می‌کند و پیشنهادهایی را شناسایی می‌کند که کمترین اثر نامطلوب را بر چشم‌انداز یا نماها می‌دهند. یک متخصص چشم‌انداز با یک تیم طراحی کار می‌کند تا اثر بالقوه را در حین ایجاد یک پیشنهاد پایدار بررسی کند. پس از ایجاد یک طرح پیشنهادی، متخصص چشم‌انداز منظره و جلوه‌های دیداری را که ممکن است رخ دهد شناسایی و توصیف می‌کند و اقدامات کاهشی را پیشنهاد می‌کند تا اثر منفی آنها را کاهش داده و منافع را در صورت وجود به حداکثر برساند.
فضا در طراحی چشم‌انداز به نظریه‌هایی در مورد معنا و ماهیت فضا به عنوان یک حجم و به عنوان عنصری در طراحی اشاره دارد. مفهوم فضا به عنوان رسانه اساسی طراحی منظر از بحث‌های مرتبط با نوگرایی، هنر معاصر، هنر و طراحی آسیایی که در باغ ژاپنی دیده می‌شود و معماری شکل گرفت.
دلار برای مردگان یک فیلم تلویزیونی وسترن آمریکایی محصول ۱۹۹۸ به کارگردانی و نویسندگی جین کوئینتانو با بازی امیلیو استوس، ویلیام فورسایت، ژواکیم دی آلمیدا، جاناتان بنکس، اد لاتر، جوردی مویا، دانیل مارتین و هاوی لانگ است.
این فیلم به‌عنوان ادای احترام به فیلم‌های وسترن اسپاگتی دهه ۱۹۶۰ تلقی می‌شود.
کابوی تنها و فوق سریع «بی نام» (استیوس) از دامدار (هاوی لانگ) و افرادش فرار می‌کند که قصد دارند او را به خاطر کشتن پسر دامدار بکشند.
سمی فیلمی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی آلن پائو است. در این فیلم بازیگرانی همچون مستر پی، کوری لارج، دامینیک سوین، دنی ترخو، دامین پوتیر، سوزان وارد، چریتی شی، بایی لینگ، استیون باوئر، نیک چینلاند، جیمز دووال، جان انوس سوم، سی توماس هوول، شار جکسون، پل جوهانسون، کستاس مندیلر، هولت مک‌کالانی، ساندار مک‌کوی، لاکلین مونرو، برند رادریک، تام سایزمور، تابیتا استیونز، یوهان اورب، سرینا وینسنت و جنیفر والکوت ایفای نقش کرده‌اند.
جاده‌ای به‌ هیچ‌جا یا جاده‌ای به‌ ناکجاآباد فیلمی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی مونتی هلمن است. در این فیلم بازیگرانی همچون کلیف دیانگ، وایلون پین، تایج رونیان، شانین سوسامون، دامینیک سوین، جان دیهل، راب کولار، نیک پائول و فابیو تستی ایفای نقش کرده‌اند.
یک آتش از مجموعه مستندهای چشم‌اندازها به کارگردانی ابراهیم گلستان و به روایتی شاهرخ گلستان است که در فاصله سال‌های ۱۳۳۶ تا ۱۳۴۱ ساخته‌شده‌است. این فیلم روایتی از مهار یکی از بزرگ‌ترین آتش‌سوزی‌های چاه‌های نفت در اهواز است. یک آتش اولین تجربه فیلم‌برداری شاهرخ گلستان و اولین تجربه فروغ فرخزاد در تدوین فیلم است.
یک آتش در اردیبهشت ۱۳۴۰ در کانون فیلم تهران به نمایش درآمد و در همان سال در جشنواره ونیز به نمایش درآمد و برنده جایزه مرکور طلایی شد. نسخه مرمت‌شده این فیلم برای اولین بار و به زبان فارسی، نسخه‌های بیشتر دیده‌شده این فیلم به زبان انگلیسی هستند، با صدای اسدالله پیمان در سی و ششمین دوره جشنواره فیلم ایل چینما رتیراتو در شهر بولونیای ایتالیا به نمایش درمی‌آید. «سینما تک بولونیا» آن را بازسازی کرده است.
یک آتش دربارهٔ مهار چاه‌های نفت دچار حریق شده در اهواز است. آتشی که برخی آن را یکی از بزرگترین آتش سوزی‌های تاریخ نفت دانسته‌اند و خاموش کردن آن ۶۵ روز طول کشید.
این فیلم را ابراهیم گلستان با سرمایه شخصی خود ساخت. فیلمبرداری آن در ۱۳۳۷ توسط شاهرخ گلستان شروع شد و تدوین آن در ۱۳۴۰ توسط فروغ فرخزاد به پایان رسید. یک آتش اولین تجربه فیلم‌برداری شاهرخ گلستان و اولین تجربه فروغ فرخزاد در تدوین فیلم است.
در مستند «نیم رخی از شاهرخ گلستان سروی از گلستان» که در ۱۵ تیر ۱۴۰۲ از شبکه بی‌بی‌سی فارسی پخش شد ، شاهرخ گلستان از دعوای شصت ساله و قهر خود با ابراهیم گلستان می‌گوید. او و چندین شاهد دیگر از جمله منوچهر انور روایت می‌کنند که ابراهیم گلستان به واسطه شکستگی پا در بیمارستان بستری می‌شود و فیلم از ابتدا تا انتها توسط شاهرخ گلستان کارگردانی و فیلمبرداری می‌شود.
ذکریا هاشمی در این مستند عنوان می‌کند از طریق محمود هنگوال که صدابردار فیلم یک آتش بوده متوجه شده که ابراهیم گلستان مدت کوتاهی در صحنه فیلم نبوده و نکات کارگردانی را به شاهرخ گلستان در نبود خود دیکته کرده بود.
در همان زمان، علاوه بر گلستان، گروه دیگری نیز به سرپرستی ابوالقاسم رضائی از استودیو ایران فیلم به اهواز اعزام شدند تا از عملیات اطفای حریق فیلم بگیرند. اما فیلم رضائی با عنوان «مبارزه با آتش در اهواز» یک اثر صرفاً گزارشی بود که تنها به شرح عملیات کارگران و متخصصان ایرانی می‌پرداخت، حال آنکه فیلم یک آتش با نگاه ویژه گلستان و تدوین فروغ فرخزاد از حد یک مستند گزارشی و صنعتی فراتر رفت و به یک مستند هنری در سینمای ایران بدل شد.
یک آتش در تیرماه ۱۳۴۰ در بخش مسابقه فیلم‌های مستند جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد و برنده مجسمه مرکور طلایی و مدال شیر سن مارکو شد و نقدهای زیادی در ستایش آن منتشر شد، از جمله بهرام بیضایی در مقاله «کارنامه فیلم گلستان» درباره آن چنین نوشت: «این فیلم حماسه کار بود و نمایش دهنده زیبایی وحشتناک آن آتش گردن افراشته، آتشی که هم با شکوه و هم وحشت آور بود و پای چنین آتشی کار بود و قهرمانان گمنام بین ماشین و باروت و آتش و قهرمانان گمنام دیو آتش را مهار می‌کردند و آتش فشان چاه را دهانه می‌زدند و این کار و حماسه بود. می‌شود گفت که حسن انتخاب موقعیت‌ها توسط فیلمبردار، حسن انتخاب عکس‌ها توسط مونتور و صداقت در این انتخاب‌ها و گفتاری در خور، یک آتش را تبدیل به بی نقص‌ترین فیلم ایرانی در آن شرایط کرد، فیلمی که فیلم بود.»
ابراهیم گلستان در اردیبهشت ۱۳۴۰ پس از نمایش فیلم در کانون فیلم تهران گفت:«اکنون فیلم «آتش» از من جداست و من و دوستانم که آن را ساختیم دیگر به آن نمی‌اندیشیم. خوب یا بد تمام شده‌است، ما آن را برای تجربه ساختیم. شاهرخ گلستان تا این زمان فیلمی را فیلم‌برداری نکرده بود و فروغ فرخزاد تاکنون فیلمی را مونتاژ نکرده‌ بود. ما می‌دانستیم که تصاویر ما گویای واقعه‌ای گیراست و می‌خواستیم روی این مشخصه یا مزیت تکیه نکرده باشیم. بسیار چاه‌های نفت آتش گرفته بود و از بسیاری آتش‌ها فیلم ساخته بودند و ما می‌خواستیم حالتی و فضایی دیگر بسازیم، برای همین مدت‌ها معطل شدیم تا آن را ساختیم. اکنون تماشای قوس‌وقزحی که بر آدریاتیک کمانه کشیده، از هر جایزه و پاداشی خوش‌تر است.
هان گو-اون (؛ زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۷۵) بازیگر اهل کره جنوبی است. از آثاری که در آنها ایفای نقش کرده‌است می‌توان به "الهه آتش" (۲۰۱۳) اشاره کرد.
یون یو-سون (؛ زادهٔ ۱۷ ژانویه ۱۹۶۹) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ بازیگری خود را به عنوان بازیگر کودک در سال ۱۹۷۵ آغاز کرد و پس از آن به فعالیت در فیلم و تلویزیون ادامه داد و از جمله کارهای او می‌توان به "داستان دو زن" (۱۹۹۴)، "حتی اگر باد می‌وزد" (۱۹۹۵)، "ضربه عالی انتقام پاکوتاه" (۲۰۱۱) و "قول دیگر" (۲۰۱۴) اشاره کرد.
لی هیون ووک (؛ زادهٔ ۱۷ ژوئن ۱۹۸۵) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در "غریبه‌هایی از جهنم" و "او هرگز نخواهد فهمید" شناخته می‌شود.
ایمان احسان‌نژاد (زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی هندبال اهل ایران است. وی سابقه عضویت در تیم‌های دانشگاه آزاد،برای شرکت در تورنمنت بین‌المللی هنگ کنگ؛ تیم هندبال دانشگاه آزاد امشب عازم می‌شود ایسنا ذوب‌آهن18 بازیکن در دومین اردوی تیم ملی هندبال برای جام ملت‌های آسیا ایسنا و سنگ آهن بافقاز دعوت ناراضی‌ها تا حضور بازیکنان مقیم اروپا ایمنا را در کارنامه دارد.
اکنون برای توقف جنگ و پایان دادن به نژادپرستی (ANSWER)، که به نام‌های بین‌المللی پاسخ و ائتلاف پاسخ نیز شناخته می‌شود، یک گروه چتر اعتراضی مستقر در ایالات متحده است که متشکل از بسیاری از سازمان‌های ضد جنگ و حقوق مدنی است. ائتلاف پاسخ که در پی حملات ۱۱سپتامبر شکل گرفت، از آن زمان به سازماندهی بسیاری از بزرگترین تظاهرات ضد جنگ در ایالات متحده، از جمله تظاهرات صدها هزار نفری علیه جنگ عراق کمک کرده‌است.این گروه همچنین فعالیت‌هایی را پیرامون موضوعات مختلف سازماندهی کرده‌است، از بحث اسرائیل/فلسطین گرفته تا حقوق مهاجران و تامین اجتماعی تا استرداد لوئیس پوسادا کریلس.
ائتلاف پاسخ خود را ضد امپریالیست معرفی می‌کند و کمیته راهبری آن متشکل از سوسیالیست‌ها، کمونیست‌ها، مدافعان حقوق مدنی، و سازمان‌های چپ یا مترقی از جوامع مسلمان، عرب، فلسطینی، فیلیپینی، هائیتی و آمریکای لاتین است. بسیاری از سازمان‌دهندگان اصلی ائتلاف پاسخ در زمان تأسیس ائتلاف پاسخ با مرکز اقدام بین‌المللی و حزب جهانی کارگران ارتباط داشتند.
ائتلاف پاسخ به دلیل وابستگی‌ها، تاکتیک‌های خود در تظاهرات و رویکرد فرقه‌ای به کار مشترک ضد جنگ با انتقاد سایر گروه‌های ضد جنگ مواجه شده‌است. همچنین به دلیل سیاست ادعایی ضد صهیونیستی خود با انتقاد منابع مختلف مواجه شد.
مقر ملی این سازمان در واشینگتن دی سی است.
اولین اقدام مهم ائتلاف پاسخ در ۲۹ سپتامبر۲۰۰۱، تجمع و راهپیمایی سیاسی «ضد جنگ، ضد نژادپرستی» در واشینگتن دی سی بود که عمدتاً در اعتراض به تهاجم قریب‌الوقوع ایالات متحده به افغانستان بود. حدود ۸۰۰۰نفر شرکت کردند.
تظاهرات بزرگ بعدی ائتلاف پاسخ در ۲۰ آوریل۲۰۰۲ برگزار شد که طبق وب سایت ائتلاف پاسخ، ۱۰۰۰۰۰نفر را در بزرگترین تظاهرات طرفدار فلسطین در تاریخ ایالات متحده به واشینگتن کشاند. در ۲۶اکتبر همان سال، ائتلاف پاسخ تظاهراتی را علیه رای کنگره برای اجازه استفاده از زور علیه عراق برگزار کرد که طبق وب سایت آن ۱۰۰۰۰۰نفر در سانفرانسیسکو و ۲۰۰۰۰۰نفر در واشینگتن دی سی جمع شدندAccording to police and the media, the numbers were about a tenth as many. Extreme left groups are notorious for grossly inflating the numbers in attendance at their rallies.
به گفته وب سایت این گروه، ائتلاف پاسخ تظاهرات ضد جنگ را در ۱۸ ژانویه۲۰۰۳ در واشینگتن دی سی و سانفرانسیسکو نامید که هر کدام با حضور ۲۰۰۰۰۰نفر برگزار شد. ائتلاف پاسخ یکی از چندین گروهی بود که مؤلفه ایالات متحده در تظاهرات ضد جنگ جهانی ۱۵ فوریه۲۰۰۳ را سازماندهی کرد، که در سراسر جهان، بزرگترین تظاهرات ضد جنگی بود که تا کنون برگزار شده‌است. ائتلاف پاسخ از تظاهرات اضطراری درست قبل از شروع تهاجم ایالات متحده به عراق در ۱۵ مارس۲۰۰۳ حمایت کرد که طبق وب سایت آن، هر کدام ۱۰۰۰۰۰نفر در سانفرانسیسکو و واشینگتن حضور داشتند. با اتحاد برای صلح و عدالت (UFPJ)، در ۲۵اکتبر همان سال از تظاهرات ضد اشغالگری در واشینگتن حمایت کرد که باز هم طبق وب سایت این گروه، ۱۰۰۰۰۰ نفر را در واشینگتن بیرون آورد.
ائتلاف پاسخ خواستار تظاهرات ملی ضد جنگ، طرفداران فلسطینی و ضد هائیتی در ۲۰ مارس ۲۰۰۴،(اولین سالگرد تهاجم به عراق) شد) تظاهرات در نیویورک، با حمایت اتحاد برای صلح و عدالت، با شرکت ۱۰۰۰۰۰ نفر بر اساس وب سایت ائتلاف پاسخ برگزار شد. ائتلاف پاسخ در راهپیمایی برای زندگی زنان در ۲۵ آوریل و اعتراضات کنوانسیون ملی جمهوری خواهان در سال ۲۰۰۴ از ۳۰ اوت تا ۲ سپتامبر شرکت کرد.
ائتلاف پاسخ و اتحاد برای صلح و عدالت به طور مشترک از تجمعی در واشینگتن دی سی در ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۵ حمایت کردند که تعداد شرکت کنندگان توسط پلیس ۱۵۰۰۰۰ نفر و توسط سازمان دهندگان ۳۰۰۰۰۰ نفر تخمین زده شد.
ائتلاف پاسخ با تظاهرات روز اول ماه مه ۲۰۰۶ در حمایت از حقوق مهاجران غیرقانونی که چندین میلیون نفر را در سراسر ایالات متحده بیرون آورد، شرکت داشت.
در اواخر ژوئن۲۰۰۶، ائتلاف پاسخ تظاهرات محلی را علیه تهاجم اسرائیل به غزه سازماندهی کرد و در آن شرکت کرد. اندکی پس از حمله اسرائیل به لبنان دو هفته بعد، ائتلاف پاسخ همراه با شورای ملی آمریکایی‌های عرب آمریکایی و جامعه مسلمانان آمریکا در ۱۲اوت ۲۰۰۶ فراخوانی برای اعتراض علیه "جنگ آمریکا و اسرائیل علیه مردم لبنان و فلسطین" آغاز کرد." سازمان دهندگان تخمین زدند که تظاهرات ۱۲اوت ۳۰۰۰۰معترض در واشینگتن، ۱۰۰۰۰در سانفرانسیسکو و ۵۰۰۰در لس آنجلس را به خود جلب کرد.
ائتلاف پاسخ تظاهرات ضد جنگ ملی را در سانفرانسیسکو و واشینگتن دی سی برای ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۷ فراخواند. به گفته این گروه، تعداد شرکت کنندگان ۱۰۰۰۰۰ نفر بود.
ائتلاف پاسخ به گروه‌های دیگر پیوست تا تظاهرات ضد جنگ ۲۰ مارس۲۰۱۰ را در واشینگتن دی سی سازماندهی کند.
در پاسخ به تشدید تنش‌ها در عراق بین ارتش و دیپلمات‌های آمریکایی و شبه نظامیان شیعه عراقی در مکاتبه با ایران، ائتلاف پاسخ خواستار تظاهرات ملی علیه جنگ در عراق و تجاوز به ایران شد. فراخوان تظاهرات از طریق رسانه‌های اجتماعی در تاریخ ۱ ژانویه2020 علنی شد، اما اهمیت تظاهرات پیشنهادی در ۳ ژانویه۲۰۲۰، زمانی که ایالات متحده کاروانی از وسایل نقلیه را در فرودگاه بین‌المللی بغداد هدف قرار داد و بمباران کرد و کشته شد. ژنرال ایرانی قاسم سلیمانی و چند شخصیت کلیدی در نیروهای حشد الشعبی عراق از جمله معاون رئیس شبه نظامی ابومهدی المهندس. در ۴ ژانویه۲۰۲۰، بیش از ۷۰تظاهرات به رهبری ائتلاف پاسخ و سایر سازمان‌ها با هماهنگی ائتلاف پاسخ در سراسر ایالات متحده برگزار شد. تظاهرات از اندازه کوچکتر در شهرهای کوچک تا تجمعات بزرگ در شهرهایی مانند نیویورک و شیکاگو متغیر بود. تظاهرات واشینگتن دی سی شامل بازیگر زن جین فوندا بود.
ائتلاف پاسخ برای مجوز اصلاحیه اول درخواست داده‌است که در حال حاضر توسط خدمات پارک ملی برای تظاهرات در روز تحلیف جو بایدن در ۲۰ ژانویه۲۰۲۱ پردازش می‌شود.
ائتلاف پاسخ به طور فزاینده ای توجه خود را به درگیری فزاینده بین ایالات متحده و جمهوری خلق چین معطوف کرده‌است. برایان بکر، مدیر ملی ائتلاف پاسخ، یکی از تأیید کنندگان بیانیه مأموریت سازمان "محوری برای صلح" است، که سازمانی متشکل از "آمریکایی‌های نگران از همه اقشار جامعه است که در مخالفت با افزایش چشمگیر حرکت به سوی صلح گرد هم آمده‌اند. رویارویی آمریکا و چین». آنها همچنین با «نه جنگ سرد» بر روی رویدادها کار کرده‌اند، از جمله وبینار آنها، «برای یک اقیانوس آرام» بود که ائتلاف پاسخ اقدام به برگزاری آن کرد.
پس از کشته شدن چندین زن آسیایی در یک جنایت ناشی از نفرت در آتلانتا در ۱۶ مارس۲۰۲۱، ائتلاف پاسخ یک روز سراسری در اعتراض به جنایت نفرت ضد آسیایی ترتیب داد. ائتلاف پاسخ جنایات ناشی از نفرت را نتیجه خصومت فزاینده با چین می‌داند.
ارقام ائتلاف پاسخ برای اندازه اعتراض مارس۲۰۰۷ بیشتر از ارقام مربوط به "سانفرانسیسکو کرونیکل" بود. ائتلاف پاسخ با "سانفرانسیسکو کرونیکل" در مورد اندازه آن تظاهرات درگیر مشاجره عمومی شد. پاسخ، ریچارد بکر، هماهنگ‌کننده منطقه ای غربی، در مقاله ای نوشت:در حالی که ده‌ها هزار نفر از راهپیمایان ضد جنگ هنوز در روز یکشنبه، ۱۸مارس وارد مرکز مدنی سانفرانسیسکو می‌شدند. سازمان‌دهندگان خبر دریافت کردند که یک خبرنگار "کرونیکل" که این رویداد را پوشش می‌داد قبلاً تشخیص داده بود که تنها ۳۰۰۰نفر در آن حضور دارند. کم شماری تظاهرات مترقی در رسانه‌های اصلی چیز جدیدی نیست، اما این تظاهرات یک حس شعبده بازداشت.بکر باتحلیل عرض و سرعت راهپیمایی همراه با زمان مورد نیاز برای عبور از یک نقطه معین، استدلال می‌کند که برآورد "کرونیکل" غیرممکن» است.
برخی از جناح چپ نیز ائتلاف پاسخ را به اغراق در حضور اعتراضی متهم کرده‌اند. یک سرمقاله "کارگر سوسیالیست" در اکتبر۲۰۰۷ که توسط تاد کرتین نوشته شد، اظهار داشت: «از هر کسی که با ائتلاف پاسخ کار کرده‌است بپرسید، و آنها به شما خواهند گفت که سازمان دهندگان آن همیشه تعداد افراد در راهپیمایی‌های خود را دو برابر می‌کنند. اخیراً ضریب ضرب افزایش یافته‌است." کرتین این را به عنوان "سرگردانی برای جنبش" توصیف می‌کند.
بسیاری از سازمان دهندگان اصلی ائتلاف پاسخ در زمان تأسیس ائتلاف پاسخ با مرکز اقدام بین‌المللی و حزب جهانی کارگران ارتباط داشتند.
تعداد کمی از گروه‌های برجسته ضد جنگ دیگر در ایالات متحده یا جاهای دیگر روابط رسمی با ائتلاف پاسخ دارند، اگرچه بسیاری از آنها در تظاهرات بزرگ تحت حمایت ائتلاف پاسخ شرکت کرده‌اند.
درمیان مخالفان چپگرای ایالات متحده در مورد تهاجم به عراق و افغانستان بحث‌های زیادی درمورد میزان تمایل یا عدم تمایل آنها به همکاری با ائتلاف پاسخ به دلیل وابستگی به آن وجود داشته‌است.
مایکل آلبرت و استفان آر. شالوم که در "مجله ضد" می‌نویسند استدلال می‌کنند که صرف نظر از دیدگاه‌های سیاسی برخی از سخنرانان در تظاهرات بزرگ ضد جنگ، «تا زمانی که دیگر سخنرانان بتوانند مواضع خود را با دیدگاهی متفاوت بیان کنند و انجام دهند، تأثیر کلی رویداد همچنان مثبت خواهد بود، به‌خصوص در غیاب گزینه‌های دیگر. بیشتر مردم حاضر در تظاهرات در واقع از اینکه دقیقاً چه کسی چه گفته‌است و آیا سخنران خاصی این یا آن نکته را حذف کرده‌است، بی اطلاع هستند. چیزی که آنها تجربه خواهند کرد یک اعتراض قدرتمند ضد جنگ خواهد بود. و بیشتر مردم نیز آن را اینگونه خواهند دید.»
اگرچه ائتلاف پاسخ با اتحاد برای صلح و عدالت (UFPJ) برای برپایی راهپیمایی ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۵ در واشینگتن دی سی کار کرد، بیانیه دسامبر ۲۰۰۵ توسط کمیته راهبری اتحاد برای صلح و عدالت می‌گوید که اتحاد برای صلح و عدالت "تصمیم گرفته‌است که دیگر با ائتلاف پاسخ در مورد یک مسابقه ملی هماهنگ نکند. مرحله. در این سند سه دلیل برای این تصمیم ذکر شده‌است:
این سند می‌گوید که کمیته راهبری اتحاد برای صلح و عدالت دربارهٔ تصمیم خود مبنی بر عدم همکاری با ائتلاف پاسخ «اجماعی» نداشت، اما «بیش از دو سوم اکثریت فوق‌العاده داشت. ما هیچ توصیه یا دستوری در مورد این موضوع به گروه‌های عضو اتحاد برای صلح و عدالت در منطقه محلی یا حوزه انتخابیه نمی‌دهیم."
ائتلاف پاسخ در پاسخ گفت که "اتحاد برای صلح و عدالت علناً قصد خود را برای تقسیم جنبش اعلام کرده‌است" و اتحاد برای صلح و عدالت را به "حمله نادرست و زشت به ائتلاف پاسخ" و انجام این کار به دلایل "خجالت آور کوچک و حیرت آور بی اهمیت" متهم کرد. بیانیه ائتلاف پاسخ علاوه بر ارائه نسخه خود از رویدادهای مربوط به ۲۴سپتامبر، نشان دهنده برخی تفاوت‌های کمتر بی‌اهمیت بین گروه‌ها است: آنها اتحاد برای صلح و عدالت را به دلیل تمایلش به حمایت از ایده‌های سیاستمداران جریان اصلی، مانند جان مورتا، که از جنگ ناراضی هستند،انتقاد می‌کنند. پاسخ "تلاش برای تطبیق پیام جنبش مترقی برای خشنود کردن حمایت‌های مورد انتظار اما خیالی از سوی سیاستمداران را مضر می‌داند." ائتلاف پاسخ می‌پرسد،"چرا رهبری اتحاد برای صلح و عدالت می‌تواند با سیاستمداران امپریالیست "جبهه متحد" جوشان بسازد، اما نه ائتلاف پاسخ، که صدها هزارنفر را برای ترویج صلح واقعی و خودمختاری سازماندهی کرده‌است؟
در طول قابل توجهی، ائتلاف پاسخ استدلال کرد که انشعاب کنونی ریشه‌های تاریخی دارد، به «جنگ اول عراق در سال های۱۹۹۰–۱۹۹۱،[زمانی که] برخی از همان نیروهای رهبری که اکنون در اتحاد برای صلح و عدالت هستند، تصمیم به ایجاد دومین ائتلاف ضدجنگ گرفتند و بر راهپیمایی پافشاری کردند. تحت عنوان «تحریم‌های اقتصادی نه جنگ» در حالی که برخی از کسانی که امروز در رهبری ائتلاف پاسخ هستند استدلال می‌کردند که تحریم‌های اقتصادی جنگ است و در عین حال یک سلاح کشتار جمعی. ما مدعی بودیم که تحریم‌های اقتصادی علیه عراق منجر بنوعی نسل‌کشی علیه مردم عراق خواهد شد و تنها موضع صحیح جنبش ضدجنگ ایالات متحده این بود که «جنگ علیه عراق ممنوع شود» براساس آمار خود سازمان ملل، تحریم‌های اقتصادی درنهایت جان بیش از یک میلیون عراقی را گرفت که اکثر آنها کودکان زیر پنج سال بودند. سؤال جنبش ضد جنگ این است: آیا ما جنبشی می‌سازیم که به‌طور همه‌جانبه امپریالیسم را به چالش می‌کشد یا فقط با تاکتیک‌های خاصی که امپریالیسم به کار می‌گیرد، مانند تهاجم نظامی آشکار و یکجانبه مخالفیم؟»
در رابطه با دورنمای همکاری مجدد با اتحاد برای صلح و عدالت، ائتلاف پاسخ نوشت: «[ما] جبهه متحدی را که به ابتکار [ما] تشکیل شد به طرز چشمگیری موفق بوده‌است» و بعداً، «گروه‌های مختلف ممکن است شعارهای متفاوتی بر روی بنرهای خود داشته باشند، اما آنها باید تلاش کنند تا بر نیروهای لشکر غلبه کنند تا شانه به شانه در برابر دشمن واقعی حرکت کنند.»
اگرچه زبان بیانیه کمیته راهبری اتحاد برای صلح و عدالت باعث می‌شود که وقفه قطعی به نظر برسد، آنها اظهارات مشابهی (در رد کار آینده با ائتلاف پاسخ) در گذشته منتشر کرده‌اند تا بعداً با تظاهرات متحد موافقت کنند. تصمیم مه۲۰۰۵ در همین راستا - اعلام تظاهرات ۲۴سپتامبر جدا از تظاهرات آغاز شده توسط ائتلاف پاسخ زمانی که اتحاد برای صلح و عدالت با یک تظاهرات متحد ضد جنگ موافقت کرد، لغو شد. تظاهرات متحد قبلی بین این دو گروه در ۲۵ اکتبر۲۰۰۳ و ۲۰ مارس۲۰۰۴ برگزار شد.
اتحادیه ضد افترا از ائتلاف پاسخ به دلیل حمایت از حزب‌الله و حماس و حملات تروریستی به اسرائیل توسط این گروه‌ها و سایر گروه‌ها و همچنین موضع ضد صهیونیستی آن انتقاد کرده‌است. همچنین ائتلاف پاسخ را با ذکر نمونه‌هایی از نشانه‌هایی که توسط شرکت‌کنندگان درترویج تئوری‌های توطئه ضدیهودی و شیطان جلوه دادن اسرائیل برگزار می‌شود، بعنوان یک محیط ضدیهودی دربرخی از راهپیمایی‌های خود تقویت می‌کند. مؤسسه استفان راث گفته‌است که «محتوای ضد اسرائیلی و یهودستیزانه برخی از رویدادهای ائتلاف پاسخ را مشخص کرده‌است.»
شماره مه تا ژوئن۲۰۰۳ "تیکون"، یک مجله مترقی با منافع یهودی، حاوی بخش ویژه ای با عنوان "استبداد و یهودستیزی در جنبش ضد جنگ بود؟" بگفته "تیکون"، «بسیاری از یهودیان گزارش می‌دهند که در تظاهرات ضد جنگی که توسط ائتلاف پاسخ سازماندهی شده بود، با چیزی که آنها تصور می‌کردند یهودی ستیز است مواجه می‌شدند.» "تیکون" تصورات یهودی‌ستیزی را بر این اساس توصیف کرد که اسرائیل برای انتقاد و شکست ائتلاف پاسخ مورد توجه قرار گرفته‌است. برای «به رسمیت شناختن یا حمایت از حق مردم یهود برای تعیین سرنوشت ملی.»
قابل ذکر است، نه انجمن گروه‌های زبان‌های خارجی، نه مؤسسه استفان راث، و نه "تیکین" هیچ پیام «یهودستیزی» از سخنگویان، شعارها یا رسانه‌های رسمی ائتلاف پاسخ را شناسایی نکردند و فقط به برخی از علائم و بنرهایی اشاره می‌کنند که توسط افرادی که در تظاهراتی که آنها سازماندهی کرده بودند حمل می‌کردند.
بر اساس پاسخ: «ما به شدت از هر گونه نژادپرستی و تعصب، از جمله یهودی‌ستیزی متنفریم. در عین حال، ما معتقد نیستیم که انتقاد از سیاست‌های دولت اسرائیل باید به‌عنوان یهودستیزی شناخته شود، همان‌طور که انتقاد از سیاست‌های دولت آمریکا باید برچسب ضدآمریکایی باشد.»
ائتلاف پاسخ با صدای یهودی برای صلح و دیگر گروه‌های یهودی مترقی مخالف یا منتقد اسرائیل کار می‌کند و ادامه می‌دهد.
علاوه بر فعالیت‌های ضد جنگ، ائتلاف پاسخ در دفاع از حقوق مهاجران غیرقانونی مشارکت دارد و معتقد است که همه مهاجرت‌ها باید قانونی باشد. ائتلاف پاسخ از طریق اعتراضات علیه گروه «کشور ما را نجات دهید»، یک گروه اعتراضی ضد مهاجرت غیرقانونی مستقر در کالیفرنیا، و پروژه دقیقه، گروهی که در مرز ایالات متحده و مکزیک گشت زنی می‌کند تا از عبور غیرقانونی مرزها جلوگیری کند، درگیر فعالیت‌های حقوق مهاجران شد، و ائتلاف پاسخ آن را به عنوان تمرین هوشیاری نژادپرستانه این اعتراضات بلافاصله پس از تأسیس گروه دقیقه در آوریل ۲۰۰۵ آغاز شد. ائتلاف پاسخ معمولاً سازمان دهنده اصلی این اعتراضات نبوده‌است، اما فعالانه از آنها حمایت کرده‌است. به عنوان مثال، ائتلاف پاسخ به سازماندهی تظاهرات ضد تظاهراتی که توسط گروه‌های راستگرا در الحمرا، کالیفرنیا در ۲۱ ژوئن ۲۰۰۵ برگزار شد، کمک کرد. در ساکرامنتو، کالیفرنیا در ۲۹ اوت 2005. در لس آنجلس در ۷ ژانویه 2006. و در بربنک، کالیفرنیا در ۲۱ ژانویه 2006
ائتلاف پاسخ همچنین در تظاهرات بسیار بزرگتر در مخالفت با لایحه سنسنبرنر و حمایت از قانونی سازی مهاجران غیرقانونی که از مارس ۲۰۰۶ در سراسر ایالات متحده رخ داده‌است، شرکت داشته‌است. ائتلاف پاسخ سازمان دهنده اصلی تظاهرات بزرگ اولیه در شیکاگو، لس آنجلس و دالاس در اواخر مارس و اوایل آوریل نبود، اما آنها را تأیید کرد. ائتلاف پاسخ در ترویج اعتصاب و بایکوت روز اول ماه مه " روز بدون مهاجر " برجسته تر بود، زیرا این فراخوان در جنبش حقوق مهاجران بحث‌برانگیز بود و به شکاف فزاینده بین طرفداران چپ و میانه‌روهایی که معتقد به اعتصاب و اعتصاب بودند کمک کرد. تحریم نتیجه معکوس خواهد داشت.