moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
گاهی اوقات مرکز F ممکن است یک الکترون اضافی به دست آورد که باعث می شود مرکز F بار منفی داشته باشد، به طوری که مرکز −F نامیده می شود. به طور مشابه، هنگامی که مرکز F یک الکترون را از دست می دهد، هنگامی که یونیزه می شود، یک مرکز +F خواهد بود. EXAMINATION OF COLOR CENTER FORMATION IN CAF2 CRYSTALS WHEN EXPOSED TO GAMMA AND MIXED NEUTRON/GAMMA FIELDS BY SARA PELKA B.S., Physics, Rutgers University, 2014 همچنین ممکن است یک آنیون باردار 2e- داشته باشیم که برای تشکیل مرکز F به 2 الکترون نیاز دارد. با افزودن یا حذف یک الکترون، آن را به ترتیب به مرکز −F یا +F تبدیل می‌کند.
نوع دیگری از یک مرکز F منفرد، مرکز F است که از یک مرکز F با یک یون مثبت همسایه تشکیل شده است که با یک یون مثبت از نوع متفاوت جایگزین شده است. این مراکز F بسته به نوع یون جایگزین به دو گروه F (I) و F (II) تقسیم می شوند. مراکز F (I) خواصی مشابه مراکز F معمولی دارند، در حالی که مراکز F (II) به دلیل جابجایی یک یون هالید باعث ایجاد دو چاه بالقوه در حالت برانگیخته می شوند. مشابه F مرکز F است که از یک مرکز F با دو یون مثبت همسایه تشکیل شده است که با یک یون مثبت از نوع متفاوت جایگزین شده است. مراکز F نیز به دو گروه F (I) و F (II) با رفتار مشابه مراکز F (I) و F (II) تقسیم می شوند. به دلیل ماهیت آماری توزیع یون های ناخالصی، مراکز F بسیار نادرتر از مراکز F هستند.
ترکیبی از مراکز F همسایه به دلیل جای خالی آنیون همسایه، به ترتیب برای دو و سه همسایه، مراکز F و F نامیده می شود. مجموعه های بزرگتر از مراکز F قطعا امکان پذیر است، اما جزئیات رفتار آن هنوز ناشناخته است. یک مرکز F نیز می تواند یونیزه شود و مرکز +F را تشکیل دهد. هنگامی که این نوع در کنار ناخالصی کاتیونی یافت می شود، این یک مرکز (+F) است.
مراکز F می توانند در هر جایی از کریستال ظاهر شوند، اما اگر روی سطح یک کریستال اکسید تشکیل شوند، خواص متفاوتی دارند. الکترون های محدود شده در مراکز F انرژی های انتقال کوچک تری در مقایسه با مراکز F توده دارند. مراکز سطح F در کریستال‌های هالید قلیایی به‌عنوان یک مرکز توده‌ای کمی آشفته، با جابجایی زیر 0.1- الکترون‌ولت رفتار می‌کنند. در مقایسه با نقاط مشبک معمولی نیز تمایل دارند از سطح بیرون بزنند. با توجه به اینکه مراکز F کمتر از الکترون ها در مکان های شبکه معمولی محدود می شوند، به عنوان کاتالیزوری برای جذب عمل می کنند. اما این بدان معناست که این نقص ها در هوای آزاد به سرعت با جذب اکسیژن تشدید می شوند، اما با حذف اکسیژن از محیط قابل برگشت هستند. طیف ESR مرکز F در ساختار فوق ریز در اکسیدها به دما وابسته است. این باید از همپوشانی فزاینده تابع موج الکترونی جفت نشده در هسته یون مثبت ناشی شود. مرکز F می توان با گرم کردن تغییر داد یا از بین برد. نقص در کریستال های هالید قلیایی در دماهای پایین از بین می رود. کریستال ها در دمای 200 کلوین به آرامی شروع به تغییر رنگ می کنند. دمای اکسیدها برای از بین بردن این عیوب به طور قابل ملاحظه ای بالاتر است، 570 کلوین برای CaO است. در اکسیدها می توان با بازپخت کردن، مراکز F پیچیده ایجاد کرد.
اولین مراکز F در کریستال های هالید قلیایی ایجاد شدند. این هالیدها در معرض تابش های پرانرژی مانند اشعه ایکس ، تابش گاما یا سیم پیچ تسلا قرار گرفتند. chem.beloit
سه مکانیسم جذب انرژی توسط تابش وجود دارد:
الف) تشکیل اکسایتون . این معادل برانگیختگی یک الکترون ظرفیتی در یک یون هالید است. انرژی به دست آمده (معمولاً 7 یا 8 الکترون‌ولت) تا حدی دوباره از طریق گسیل یک فوتون شب تاب از بین می رود. بقیه انرژی برای جابجایی یون ها در دسترس است. این انرژی از طریق شبکه به صورت گرما تابش می کند. با این حال، معلوم می شود که انرژی آن برای حرکت یون ها بسیار کم است و بنابراین قادر به تولید مراکز F نیست.
ب) یونیزاسیون منفرد. این مربوط به جداسازی یک الکترون از یک یون هالید است. انرژی مورد نیاز حدود 2 الکترون‌ولت بیشتر از تشکیل اکسایتون است. می توان تصور کرد که یون هالید که یک الکترون را از دست داده است، دیگر به درستی به محل شبکه خود متصل نیست. این امکان وجود دارد که از طریق شبکه حرکت کند. جای خالی ایجاد شده اکنون می تواند الکترون را به دام بیاندازد و مرکز F را ایجاد کند. اگر یون هالید ابتدا الکترون را دوباره بگیرد، می تواند انرژی گرمایی بیشتری نسبت به تشکیل اکسایتون آزاد کند ( بیشتر از 2 الکترون‌ولت) و می تواند باعث حرکت یون های دیگر نیز شود.
ج) یونیزاسیون چندگانه. این فرآیند به بیشترین انرژی نیاز دارد. یک فوتون با یک یون هالید برهمکنش می‌کند و آن را دو بار یونیزه می‌کند و بار مثبت آن را باقی می‌گذارد. یون باقی مانده بسیار ناپایدار است و به سرعت به موقعیت دیگری می رود و جای خالی باقی می گذارد که می تواند یک الکترون را به دام بیاندازد تا به مرکز F تبدیل شود. برای آزاد کردن دو الکترون، حدود 18 الکترون‌ولت لازم است (در مورد KCl یا NaCl). تحقیقات نشان می دهد که حدود یک یونیزاسیون دوگانه در ده یونیزاسیون منفرد رخ می دهد. با این حال، یون هالید مثبت ایجاد شده به راحتی و به سرعت یک الکترون را جذب می کند. باعث می شود نتواند مرکز F را ایجاد کند.
محتمل ترین مکانیسم ایجاد مرکز F هنوز مشخص نشده است. هر دو ممکن و محتمل هستند، اما اینکه کدام یک بیشتر اتفاق می افتد ناشناخته است.
شکل گیری یک مرکز F بسیار شبیه است. یک مرکز F یونیزه می شود و به جای خالی تبدیل می شود. الکترون در ماده حرکت می کند تا به مرکز F دیگر متصل شود و به مرکز −F تبدیل می شود. جای خالی الکترون در ماده حرکت می کند و به مرکز −F ختم می شود که الکترون خود را به جای خالی برمی گرداند و دو مرکز F همسایه، یعنی یک مرکز F را تشکیل می دهد.
روشی متفاوت برای ایجاد مراکز رنگی، رنگ آمیزی افزودنی است. یک کریستال با مراکز F از نظر شیمیایی معادل یک کریستال کامل به علاوه استوکیومتری اضافی فلز قلیایی است. این کار با گرم کردن کریستال تا دمای بالا در بخار فلز مربوطه انجام می شود. دما با نقطه ذوب آن و دمایی که در آن کلوئیدها تشکیل می شوند، محدود می شود، به عنوان مثال برای KCl بین 768 تا 400 ~ درجه سانتی گراد اتم های فلز روی سطح کریستال گرفته می شوند، جایی که یونیزه می شوند، الکترون ظرفیت به شبکه کریستالی شنت می شود. از آنجایی که این فرآیند در دماهای بالا اتفاق می افتد، تحرک یون ها نیز بالا است. یک یون منفی به سمت یون تازه تشکیل شده حرکت می کند. این یک جای خالی آنیونی را پشت سر می گذارد که می تواند الکترون را به دام بیاندازد تا مرکز F را تشکیل دهد. سپس کریستال خاموش می شود تا از حرکت مراکز F در کریستال برای تشکیل کلوئید جلوگیری شود. نمونه ای از این فرآیند، گرم کردن NaCl در یک جو فلزی سدیم است.
−Na 0 → Na + + e
+Na پس از رها کردن الکترون به کریستال NaCl وارد می شود. یک جای خالی −Cl برای متعادل کردن +Na اضافی ایجاد می شود. بار مثبت موثر جای خالی −Cl، الکترون آزاد شده توسط اتم Na را به دام می اندازد.
در اکسیدها می توان کریستال را با فلزی متفاوت از کاتیون رنگ آمیزی کرد. طیف‌های جذبی به‌دست‌آمده به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای مشابه حالتی هستند که از فلز جزء استفاده شده است.
ایجاد مراکز پایدار بر روی کریستال های هالید قلیایی با استفاده از رسوبات بخار در دماهای پایین، زیر 200- درجه سانتی گراد امکان پذیر است.
لیزرهای مرکز رنگ
برخی از مراکز F دارای نوارهای جذب نوری و انتشار هستند که آنها را به عنوان رسانه افزایش لیزر مفید می کند. لیزرهای مبتنی بر مراکز رنگی به طور مشابه لیزرهای رنگی عمل می کنند. آنها محدوده طول موجی از 0.8 تا 4.0 میکرومتر، منطقه مادون قرمز نزدیک نور را ارائه می دهند، بنابراین جایی که لیزرهای رنگی کار نمی کنند را می گیرند. لیزرهایی که در ناحیه مادون قرمز نزدیک طیف عمل می کنند به عنوان منبع نور در طیف سنجی فروسرخ استفاده می شوند که به عنوان مثال برای مطالعه ارتعاشات مولکولی استفاده می شود.
فقط مراکز F خاص برای استفاده در لیزرهای مرکز رنگ مناسب هستند، اینها به اصطلاح مراکز F فعال لیزری هستند. مراکز F ساده، لیزر فعال نیستند، با این حال، نشان داده شده است که مراکز F پیچیده تر، لیزرهای مرکز رنگی پایدار را تشکیل می دهند. یعنی مراکز F (II)+، F (II)، F و +(F) . سایر مراکز F پیچیده تر که به طور بالقوه لیزر فعال هستند، اما نقش مهمی در فیزیک لیزرهای مرکز رنگ ایفا نمی کنند. نمونه‌هایی از مواد با مراکز F که در لیزرهای مرکز رنگ استفاده می‌شوند، کریستال‌های کلرید پتاسیم (KCl) یا کلرید روبیدیم (RbCl) دوپ شده با کلرید لیتیوم (LiCl)، حاوی مراکز F هستند. مشخص شده است که این کریستال ها مواد خوبی برای لیزرهای مرکز رنگ دارای خطوط انتشاری با طول موج بین 2.45 و 3.45 میکرومتر هستند.
مراکز F معمولاً یک نوار جذب در نور مرئی دارند، انتشار استوکس به طول موج های بلندتر منتقل می شود . تفاوت در قله ها اغلب بزرگتر از ضریب 2 است و انتشارات حاصل نزدیک به مادون قرمز است. اما در دماهای پایین تر، جابجایی کوچکتر می شود. اگرچه کریستال هایی وجود دارند که قادر به انتشار نور مرئی هستند. یکی از این نمونه ها پودر MgO است که با رنگ های افزودنی مخلوط شده است، و با جذب نور بنفش در خلاء، نور آبی-بنفش ساطع می کند.
تشکیل نوارهای حاصل از حرکت نابجایی‌ها یک لغزش یک طرفه متمرکز بر روی سطوح خاص را نشان می‌دهد که باعث افزایش تراکم تنش می‌شود. به‌طور معمول، نوارهای لغزش باعث ایجاد پله‌های سطحی می‌شوند (به عنوان مثال، زبری ناشی از نوارهای لغزش مداوم در هنگام خستگی) و تراکم تنش که می‌تواند محل هسته‌زایی ترک باشد. نوارهای لغزش آنقدر حرکت می‌کنند و گسترش می‌یابند تا زمانی که با یک مرز برخورد کنند پس از رسیدن به مرز دانه دو اتفاق می‌تواند بیوفتد یا تنش ایجاد شده از انباشته شدن نابجایی در برابر آن مرز یا متوقف می‌شود یا لغزش عملیاتی را منتقل می‌کند.
ایجاد نوارهای لغزش تحت شرایط چرخه ای به عنوان نوار لغزش پایدار (PSBs) در نظر گرفته می‌شود که در آن شکل‌گیری در شرایط یکنواخت به عنوان آرایه‌های مسطح نابجایی خطاب می‌شود. خطوط نابجایی را می‌توان به سادگی، با استفاده از حرکن خطوط نابجایی که به دلیل تنش اتفاق میوفتد مشاهده کرد. و در جایی که PSBها معمولاً با بردار (مؤثر) برگر هم تراز با صفحه اکستروژن مطالعه می‌شوند، زیرا نوارهای لغزشی در سراسر دانه گسترش می‌یابد و در هنگام خستگی افزایش می‌یابند. نوار لغزشی یکنواخت یک بردار برگرز برای انتشار و دیگری برای اکستروژن‌های صفحه است که شرایط لبه هردو را کنترل می‌کند.
تولید اولین تجمع نابجایی‌ها به راحتی قابل ردیابی و مشاهده است. هنگامی که تنش در منبع به r* رسید، حلقه‌ها ایجاد می‌شوند و تا زمانی که استرس پس از بهمن متوقف شود، تولید می‌شوند. بهمن دوم بلافاصله در پلی کریستال‌ها رخ نمی‌دهد، زیرا حلقه‌ها در بهمن اول در مرزهای دانه متوقف می‌شوند یا تا حدی متوقف می‌شوند و فضای دانه را برای بهمن بعدی محدود تر می‌کنند و تنش بیشتری برای ایجاد بهمن دوم لازم است. تنها در صورتی که تنش خارجی به میزان قابل توجهی افزایش یابد، بهمن دوم تشکیل خواهد شد و همچنین فضا برای بهمن‌های بعدی محدود تر خواهد شد. به این ترتیب می‌توان تشکیل بهمن‌های اضافی با افزایش تنش را درک کرد.
باقی مانده‌است که جابجایی بهمن‌های متوالی را با مقدار کمی نرمال نسبت به صفحه لغزش توضیح دهیم، در نتیجه ساختار ظریف مشاهده شده نوارهای لغزش را در نظر بگیریم. جابجایی از این نوع مستلزم آن است که منبع فرانک-رید نسبت به سطحی که نوارهای لغزش مشاهده می‌شود حرکت کند البته باید این را هم در نظر گرفت که میدان‌های تنشی و سایر نابجایی‌ها چگونه در هر دانه توزیع شده‌اند.
کار نانو فشرده سازی درجا در میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) نشان می‌دهد که تغییر شکل a-Fe در مقیاس نانو یک فرایند ناهمگن است که با یک سری انفجارهای جابجایی کوتاه و انفجارهای جابجایی بزرگ متناوب مشخص می‌شود. مجموعه ای از انفجارهای کوتاه با حرکت جمعی نابجایی‌ها در داخل کریستال مطابقت دارد. انفجارهای بزرگ منفرد از SBهایی هستند که از سطح نمونه هسته گرفته شده‌اند. این نتایج نشان می‌دهد که تشکیل SBs را می‌توان به عنوان یک فرایند انعطاف‌پذیری محدود منبع در نظر گرفت. تغییر شکل پلاستیک اولیه با ضرب / حرکت چند نابجایی در فواصل کوتاه به دلیل در دسترس بودن منابع نابجایی در نانو تیغه مشخص می‌شود و البته باید در نظر گرفت که این نا بجایی بصورت نا محدود نمی‌توانند حرکت کنند و اغلب این حرکت به مرز دانه محدود می‌شود چون که یک نا بجایی برای گذر از مرز دانه و ورود به دانه دیگر نیازمند انرژی وتنش زیادی است و گاهی ممکن است جسم توان تحمل این مقدار تنش را نداشته باشد و دچار شکستگی شود. هنگامی که به مرحله ای رسید که در آن نابجایی‌های متحرک در امتداد صفحات لغزش ترجیحی از طریق نانو تیغه حرکت کردند یا در پیکربندی‌های بدون حرکت درگیر شدند و حرکت نابجایی بیشتر در داخل کریستال دشوار شد، شکل‌پذیری با تشکیل SBها انجام می‌شود که هسته می‌شوند. از سطح و سپس از طریق نانو تیغه منتشر می‌شود.
فیشر "و همکاران" پیشنهاد کرد که SBها به صورت دینامیکی از منبع فرانک-رید در سطح نمونه تولید می‌شوند و توسط میدان تنش خود در تک بلورها خاتمه می‌یابند و با ایجاد هر کدام از این SBها و به دلیل میدان تنشی اطرافش تولید و جاگیری SB جدید به تنش بیشتری احتیاج دارد. رفتار ترکیدگی جابجایی که توسط Kiener و Minor در فشرده سازی نانوستون‌های تک کریستالی مس گزارش شده‌است. بدیهی است که پیشرفت تسلیم دندانه دار را نسبت به آن بدون نانوساختار اسپینودال سرکوب کرد. نتایج تحقیقات نشان داد که در طول تغییر شکل فشاری، نانوساختار اسپینودال حرکت نابجایی‌ها را محدود می‌کند (که منجر به افزایش قابل‌توجه در چگالی دررفتگی می‌شود)، باعث ایجاد یک اثر تقویتی قابل‌توجه می‌شود، و همچنین مورفولوژی نوار لغزش را مسطح نگه می‌دارد و استحکام ماده را افزایش می‌دهد.
حرکت خطوط نا بجایی که بر اثر تنش وارد شده به آنها رخ می‌دهد به رشد رسوبات آستنیت کمک می‌کند و داده‌های کمی را برای آشکار کردن میدان تنش ایجاد شده توسط مهاجرت رابط فراهم می‌کند. تغییر سریع سرعت حرکت لبه هاب نابجایی احتمالاً بخاطر شل شدن و تجمع میدان تنشی در نزدیکی این لبه‌ها است. پس از خروج از نوک، حلقه دررفتگی به سرعت جلوتر از نوک منبسط می‌شود، بنابراین تغییر در سرعت نوک با انتشار نابجایی همراه است. این نشان می‌دهد که دررفتگی ساطع شده به شدت توسط میدان تنش موجود در نوک لت دفع می‌شود. هنگامی که حلقه با سطح فویل برخورد می‌کند، به دلیل وجود یک لایه نازک اکسید روی سطح، به دو بخش دررفتگی شکسته می‌شود که اثری قابل مشاهده از خود باقی می‌گذارد. انتشار یک حلقه دررفتگی از نوک ممکن است بر سرعت حرکت نوک از طریق تعامل بین حلقه دررفتگی موضعی و نابجایی‌های سطحی احتمالی در رابط نیمه منسجم اطراف نوک تأثیر بگذارد و به دلیل ایجاد میدان تنشی در اطرافی فصای دانه را برای بوجود آمدن نابجایی جدید محدود تر می‌کند و همچنین برای ایجاد نابجایی جدید در این شرایط به تنش بیشتری احتیاج است و از طرفی به دلیل اینکه حرکت از دانه ای به یک دانهٔ دیگر برای نابجایی انرژی بسیار بالایی نیاز دارد عملاً با ایجاد هر نابجایی حرکت و بوجود آمدن برای سایر نابجایی‌ها دشوارتر می‌شود و اینگونه استحگام ماده افزایش می‌یابد. در نتیجه نوک به‌طور موقت متوقف شد. تنش برشی خالص اعمال شده بر روی هر نابجایی ناشی از ترکیبی از میدان تنش در نوک لت ( τ)، تنش تصویر که تمایل به جذب حلقه نابجایی به سطح دارد ( τ)، کشش خط () و تنش اندرکنش بین نابجایی‌ها (τ ). این بدان معناست که میدان کرنش به دلیل تبدیل آستنیت به اندازه کافی بزرگ است که باعث ایجاد هسته و انتشار نابجایی‌ها از نوک لت آستنیتی شود.
در حالی که بارگذاری معکوس مکرر معمولاً منجر به محلی سازی سر خوردن نابجایی و محدودیت حرکت برای سایر نابجایی‌ها می‌شود، ایجاد اکستروژن‌ها و نفوذهای خطی بر روی سطح آزاد می‌شود، ویژگی‌های مشابهی می‌تواند حتی در صورت عدم برگشت بار ایجاد شود و فضای هر دانه برای حرکت نابجایی‌ها محدود است مگر در صورتی که تنش آنقدر بالا برود که نا بجایی بتواند صفحه لغزش خود را عوض کند و پلکانی از این جنس درست شود. اینها از نابجایی‌هایی ناشی می‌شوند که روی یک صفحه لغزش خاص، در یک جهت لغزش خاص، تحت یک بار خارجی می‌روند و البته بسته به تعداد خطوط نابجایی در دانه اندازهٔ این بار می‌تواند متفاوت باشد. پله‌ها را می‌توان بر روی سطح آزاد به‌عنوان یک نتیجه از تمایل به دنبال شدن نابجایی‌ها در امتداد یک مسیر سر خوردن، که ممکن است چندین مورد به موازات یکدیگر در دانه مورد نظر وجود داشته باشد، ایجاد کرد. عبور قبلی نابجایی‌ها ظاهراً سر خوردن را برای موارد بعدی آسان‌تر می‌کند، و این اثر ممکن است با منابع نابجایی، مانند منبع فرانک-رید، که در هواپیماهای خاص عمل می‌کند، مرتبط باشد.
ظاهر چنین نوارهایی که گاهی به آنها «خطوط لغزش پایدار» می‌گویند، شبیه به آنهایی است که از بارگذاری چرخه ای ناشی می‌شوند، اما مراحل حاصل معمولاً موضعی تر و دارای ارتفاع کمتری هستند. آنها همچنین ساختار دانه را آشکار می‌کنند. آنها اغلب روی سطوح آزاد که قبل از تغییر شکل صیقل داده شده‌اند دیده می‌شوند. به عنوان مثال، شکل ریزنگارهای (گرفته شده با بزرگنمایی‌های مختلف) از ناحیه اطراف یک تورفتگی ایجاد شده در نمونه مسی با یک فرورفتگی کروی را نشان می‌دهد. خطوط موازی درون دانه‌های منفرد هر کدام نتیجه چند صد نابجایی از یک نوع هستند که به سطح آزاد می‌رسند و پله‌هایی با ارتفاع چند میکرون ایجاد می‌کنند. اگر یک سیستم لغزشی منفرد در یک دانه عمل می‌کرد، آنگاه فقط یک مجموعه از خطوط وجود دارد، اما معمول است که بیش از یک سیستم در یک دانه فعال شود (مخصوصاً زمانی که کرنش نسبتاً زیاد باشد)، که منجر به دو یا چند خط می‌شود. مجموعه ای از خطوط موازی ویژگی‌های دیگری که نشان‌دهنده جزئیات چگونگی تغییر شکل پلاستیک است، مانند ناحیه‌ای از برش مشارکتی ناشی از دوقلوزایی تغییر شکل، نیز گاهی اوقات در چنین سطوحی دیده می‌شود دوقلویی‌ها نوعی از نابجایی‌ها هستند که در آن خطی نا بجایی را به دو نیم که دقیقاً هم شکل هستند تقسیم کرده. در میکروگراف نوری نشان داده شده، همچنین شواهدی از چرخش دانه وجود دارد - به عنوان مثال، در «رینگ» تورفتگی و به شکل فرورفتگی در مرزهای دانه اما حرکت نابجایی‌ها از یک دانه به دانهٔ دیگر و عبور آنها از مرز دانه به سادگی انجام نمی‌شود و نیازمند انرژی بالایی است و به همین دلیل است که یکی از روش‌های استحکام بخشی به مواد کوچک کردن فضای دانه و ایجاد خطوط نابجایی و میدان تنشی بیشتر در هر دانه است تا سایر نایجایی برای حرکت و ایجاد شدن به سختی بیشتری بیوفتند البته باید دقت کرد که اندازهٔ دانه‌ها بیش از حد کوچک نشود؛ بنابراین چنین تصاویری می‌توانند بسیار آموزنده باشند.
میدان تغییر شکل در نوار لغزش به دلیل کرنش‌های الاستیک و پلاستیکی سه بعدی است که در آن برش متمرکز نوک نوار لغزش دانه را در مجاورت آن تغییر شکل می‌دهد. کرنش‌های الاستیک غلظت تنش را در جلوی نوار لغزش توصیف می‌کنند، که مهم است زیرا می‌تواند بر انتقال تغییر شکل پلاستیک در مرزهای دانه تأثیر بگذارد و حرکت خطوط نابجایی را با سختی مضاعف مواجه کند زیرا هرچه خطوط نا بجایی بیشتر و غلظت تنش بالاتر باشد ایجاد و حرکت خطوط نابجایی جدید سختتر است زیرا اطراف خطوط نا بجایی میدان تنشی خاصی وجود داره که این خطوط را با یکدیگر ادغام ناپذیر می‌کند و فضای دانه را برای خطوط نابجایی جدید محدود تر می‌کند. درک این موضوع برای حمایت از مطالعه عملکرد و شکستگی بین / داخل دانه ای مورد نیاز است. برش متمرکز نوارهای لغزش همچنین می‌تواند ترک‌هایی را در صفحه نوار لغزش ایجاد کند، و نوارهای لغزش پایدار که منجر به شروع و رشد ترک خستگی درون دانه‌ای می‌شوند نیز ممکن است تحت شرایط بارگذاری چرخه‌ای تشکیل شوند. برای مشخص کردن صحیح نوارهای لغزش و اعتبارسنجی مدل‌های مکانیکی برای برهمکنش آنها با ریزساختار، تعیین کمیت میدان‌های تغییر شکل محلی مرتبط با انتشار آنها بسیار مهم است. با این حال، توجه کمی به نوارهای لغزش درون دانه‌ها (یعنی در غیاب برهمکنش مرزی دانه) شده‌است.
میدان تنش دوربرد (یعنی میدان کرنش الاستیک) در اطراف نوک یک متمرکز کننده تنش، مانند یک نوار لغزش، می‌تواند یک تکینگی معادل ترک در نظر گرفته شود. این تکینگی را می‌توان با استفاده از یک انتگرال مستقل از مسیر تعیین کرد زیرا قوانین بقای کشش را برآورده می‌کند. قوانین بقای کشش مربوط به تقارن‌های انتقالی، چرخشی و مقیاس بندی در ابتدا توسط نولز و استرنبرگ از قضیه نوتر استخراج شد. بودیانسکی و رایس انتگرال J-, M-، L- را معرفی کردند و اولین کسانی بودند که به ترتیب تفسیری فیزیکی به عنوان نرخ آزادسازی انرژی کرنش برای مکانیسم‌هایی مانند انتشار حفره، انبساط یکنواخت همزمان و چرخش نقص ارائه کردند. . هنگامی که بر روی سطحی که یک نقص را در بر می‌گیرد، ارزیابی می‌شود، این انتگرال‌های حفاظتی نشان دهنده نیروی پیکربندی بر روی نقص هستند. این کار راه را برای زمینه مکانیک پیکربندی مواد هموار کرد، با انتگرال J مستقل از مسیر که اکنون به‌طور گسترده برای تجزیه و تحلیل نیروهای پیکربندی در مسائل مختلف مانند دینامیک نابجایی، گنجاندن نامناسب، استفاده می‌شود. انتشار ترک‌ها، تغییر شکل برشی رس‌ها، و هسته دررفتگی همسطح از ترک‌های بارگذاری شده برشی. انتگرال‌ها برای مواد الاستیک خطی و الاستیک-پلاستیک به کار رفته‌اند و با فرآیندهایی مانند بارگذاری حرارتی و الکتروشیمیایی و کشش‌های داخلی همراه شده‌اند و این کشش‌های داخلی باعث ایحاد محدودیت در حرکت خطوط نابجایی می‌شود و هرچه خطوط نا بجایی بیشتر باشند میدان تنشی اطراف این نابجایی‌ها فضای بیشتری را اشغال کرده قابل ذکر است که خطوط نابجایی به دلیل میدان‌های تنشی متفاوت اطرافشان با یکدیگر ادغام نمی‌شوند و همین امر باعث می‌شود که افزایش تعداد این خطوط باعث سختتر شدن حرکت سایر نابجایی‌ها بشود و به دلیل ستتر شدن حرکت نا بجایی در دانه استحکام ماده بالاتر می‌رود. اخیراً، مطالعات تجربی مکانیک شکست از اندازه‌گیری‌های میدان کامل در محل جابجایی‌ها و کرنش‌های الاستیک برای ارزیابی میدان تغییر شکل موضعی اطراف نوک ترک به‌عنوان یک انتگرال J استفاده کرده‌اند.
خطوط حرکت نابجایی به دلیل تغییر شکل قابل بازگشت شکل می‌گیرند و خود می‌توانند عامل این باشند که جسم قابلیت چکش خواری و تغییر شکل باشند بدون اینه از بین بروند و تجزیه و تحلیل نیروی وارد بر نابجایی ماهیت دو بعدی نقص خط نابجایی را در نظر می‌گیرد. تعاریف کلی نیروی پیکربندی هلو– کوهلر (𝑃 ) (یا تانسور الاستیک انرژی- تکانه) در یک جابجایی در دلخواه , , سیستم مختصات Burger (بردار تجزیه کننده بردار) 𝑏) به اجزای متعامد. این منجر به تعریف تعمیم یافته J-انتگرال در معادلات زیر می‌شود. برای یک انباشته نابجایی، انتگرال J مجموع نیروی پیکربندی هلو- کوهلر نابجایی‌های انباشته‌است (از جمله خارج از صفحه، 𝑏 ).
𝐽 = ∫ 𝑃 𝑛 𝑑𝑆 = ∫(𝑊 𝑛− 𝑇 𝑢) 𝑑𝑆
𝐽𝑥 = 𝑅 𝐽, 𝑖,𝑗,𝑘=۱٬۲,۳
که در 𝑆 یک کانتور در اطراف محل تجمع خطوط نابجایی واحد به سمت خارج عمود است انتگرال است که در امتداد جهت 𝑥 می‌شود، و 𝑅 یک تانسور نگاشت مرتبه دوم است که در جهت 𝑥 نگاشت می‌شود. این انتگرال - منجر به مشکلات عددی در تجزیه و تحلیل از می‌شود و برای یک نوار لغزش سه بعدی یا ترک شیبدار، عبارت را نمی‌توان نادیده گرفت و محاسبهٔ انرژی لازم برای حرکت نابجایی‌ها معادلات انرژی پیچیده نیاز است.
در بیوشیمی و زیست‌شناسی سلولی، جداسازی به روش گریز از مرکز تفاضلی (همچنین به عنوان گریز از مرکز ارتعاشی تفاضلی شناخته می‌شود) یک روش رایج است که برای جداسازی اندامک‌ها و سایر ذرات زیر سلولی بر اساس سرعت ته‌نشینی آنها استفاده می‌شود. اگرچه اغلب در تجزیه و تحلیل بیولوژیکی استفاده می‌شود، گریز از مرکز تفاضلی یک تکنیک عمومی است که برای خالص سازی خام ذرات معلق غیر زنده (مانند نانوذرات، ذرات کلوئیدی، ویروس‌ها) نیز مناسب است. در یک مورد معمولی که از گریز از مرکز تفاضلی برای تجزیه و تحلیل پدیده‌های بیولوژیکی سلولی استفاده می‌شود (مثلاً توزیع اندامک)، یک نمونه بافت ابتدا لیز می‌شود تا غشای سلولی شکسته و اندامک‌ها و سیتوزول آزاد شود. سپس ماده متلاشی شده تحت سانتریفیوژهای مکرر قرار می‌گیرد، به گونه ای که ذراتی که در یک نیروی گریز از مرکز معین برای مدت زمان معین رسوب می‌کنند یک لایه فشرده در انتهای لوله سانتریفیوژ تشکیل می‌دهند.
پس از هر سانتریفیوژ، مایع شناور بالای لوله (محلول رسوب نشده) از لوله خارج شده و با نیروی گریز از مرکز بالاتر یا زمان بیشتر مجدداً سانتریفیوژ می‌شود. گریز از مرکز تفاضلی برای جداسازی خام بر اساس سرعت ته‌نشینی مناسب است، اما ممکن است خالص سازی‌های ریزدانه تر به روش معادله جداسازی گریز از مرکز بر مبنای شیب چگالی صورت گیرد. بنابراین، روش گریز از مرکز تفاضلی، لایه سازی ذره از ذرات رسوب نشده قبلی با نیروی گریز از مرکز زیاد شونده و بالاتر است. اندامک‌های سلولی جدا شده توسط گریز از مرکز تفاضلی، تا زمانی که در طول جداسازی در معرض شرایط برهم زننده‌ای قرار نگیرند، میزان نسبتاً بالایی از عملکرد طبیعی خود را حفظ می‌کنند.
در یک سیال چسبناک، "سرعت" ته‌نشین شدن یک ذره معلق فرضی (تا زمانی که ذره متراکم تر از سیال باشد) تا حد زیادی تابعی از عوامل زیر است:
ذرات بزرگتر سریعتر و با نیروهای گریز از مرکز کمتر رسوب می‌کنند. اگر چگالی ذره ای کمتر از سیال باشد (مثلاً چربی‌های موجود در آب)، بدون توجه به قدرت نیروی g وارد شده، ذره رسوب نمی‌کند، بلکه شناور می‌شود. نیروی گریز از مرکز اجزاء را نه تنها بر اساس چگالی، بلکه بر اساس اندازه و شکل ذرات جدا می‌کند. در مقابل، جداسازی تخصصی تر گریز از مرکز به روش معادله شیب چگالی، تفکیک را تنها بر مبنای چگالی ذره انجام می‌دهد و بنابراین برای جداسازی‌های ریزدانه تر مناسب است.
نیروی g بالا باعث می‌شود که ته‌نشین شدن ذرات کوچک بسیار سریعتر از انتشار براونی باشد، حتی برای ذرات بسیار کوچک (در مقیاس نانو). هنگامی که از سانتریفیوژ استفاده می‌شود، از قانون استوکس با اصلاحات برای استدلال تغییرات نیروی g بر مبنای فاصله از مرکز گردش، استفاده کنیم.
جداسازی گریز از مرکز تفاضلی را می‌توان با ذرات دست نخورده (به عنوان مثال سلول‌های بیولوژیکی، میکروذرات، نانوذرات) استفاده کرد یا برای جداسازی اجزای تشکیل دهنده یک ذره معین استفاده کرد. با استفاده از مثال جداسازی اندامک‌های یوکاریوتی از سلول‌های دست‌نخورده، سلول باید ابتدا لیز و همگن سازی شود (به‌طور ایده‌آل با روشی ملایم، مانند همگن سازی دونس؛ تکنیک‌های سخت‌تر یا همگن‌سازی بیش از حد منجر به نسبت کمتری از اندامک‌های دست‌نخورده می‌شود). هنگامی که عصاره اندامک خام به دست آمد، می‌توان تحت سرعت‌های گریز از مرکز مختل قرار گیرد تا اندامک‌ها جدا شوند:
نمونه تحلیل رفته اکنون برای جداسازی گریز از مرکز در یک اولتراسانتریفیوژ آماده است. یک اولتراسانتریفیوژ شامل یک محفظه سرد و کم فشار دارای یک روتور است که توسط یک موتور الکتریکی با قابلیت چرخش با سرعت بالا به حرکت در می‌آید. نمونه‌ها در لوله‌هایی درون دستگاه یا متصل به روتور قرار می‌گیرند. سرعت چرخش ممکن است تا ۱۰۰۰۰۰ دور در دقیقه برای مدل کف، ۱۵۰۰۰۰ دور در دقیقه برای مدل رومیزی (Beckman Optima Max-XP یا Sorvall MTX150 یا himac CS150NX) برسد و نیروهای گریز از مرکز سریعی از 800000g تا 1000000g را ایجاد کند. این نیرو باعث ته‌نشینی درشت مولکول‌ها می‌شود و حتی می‌تواند باعث توزیع غیر یکنواخت مولکول‌های کوچک شود.
از آنجایی که بخش‌های مختلف یک سلول اندازه‌ها و چگالی‌های متفاوتی دارند، هر بخش با حداقل نیروهای گریز از مرکز متفاوت به یک گلوله تبدیل می‌شود؛ بنابراین، جداسازی نمونه به لایه‌های مختلف می‌تواند ابتدا با جداسازی ذره تجزیه شده اصلی تحت نیروهای ضعیف، حذف گلوله‌ها، سپس جداسازی نمونه‌های بعدی در معرض میدان‌های گریز از مرکز زیاد شونده انجام شود. هر بار قسمتی با چگالی متفاوت در کف ظرف رسوب می‌کند و استخراج می‌شود، و با استفاده مکرر لایه‌هایی ایجاد می‌شود که شامل قسمت‌های مختلف نمونه اصلی می‌شود. مراحل اضافی را می‌توان برای پالایش بیشتر هر یک از گلوله‌های به دست آمده انجام داد.
ته‌نشینی به جرم، شکل و حجم ویژه جزئی یک ماکرومولکول و همچنین چگالی حلال، اندازه روتور و سرعت چرخش بستگی دارد. سرعت رسوب را می‌توان در طول آزمایش برای محاسبه وزن مولکولی کنترل کرد. مقادیر ضریب رسوب (S) قابل محاسبه است. مقادیر بزرگ S (سرعت رسوب سریعتر) مربوط به وزن مولکولی بزرگتر است. ذرات متراکم سریع تر رسوب می‌کنند. پروتئین‌های درازتر ضرایب اصطکاک بیشتری دارند و برای اطمینان از دقت، کندتر رسوب می‌کنند.
تفاوت بین تکنیک‌های جداسازی گریز از مرکزی تفاضلی با گرادیان چگالی در این است که روش دوم از محلول‌هایی با چگالی‌های مختلف (مانند ساکارز، فیکول) یا ژل‌هایی استفاده می‌کند که نمونه از آن عبور می‌کند. این کار نمونه را با چگالی مرتبط به لایه‌هایی جدا می‌کند، بر اساس این اصل که مولکول‌ها تحت یک نیروی گریز از مرکز قرار می‌گیرند تا زمانی که به محیطی با چگالی مشابه خود برسند. درجه جدا شدن یا تعداد لایه‌ها به محلول یا ژل بستگی دارد.
از طرف دیگر، جداسازی تفاضلی از گرادیان چگالی استفاده نمی‌کند و جداسازی در سرعت‌های در حال افزایش انجام می‌شود. سرعت‌های مختلف سانتریفیوژ اغلب باعث جدایی به بیش از دو بخش نمی‌شود، بنابراین ذرات شناور را می‌توان در مراحل سانتریفیوژ اضافی جدا کرد. به همین دلیل، در هر مرحله سرعت سانتریفیوژ باید افزایش یابد تا ذرات مورد نظر جدا شوند. در مقابل، جداسازی گریز از مرکز گرادیان چگالی معمولاً تنها با یک سرعت سانتریفیوژ انجام می‌شود.
روزشمار اعتراضات ۱۴۰۱ دانشجویان ایران به‌صورت جزءبه‌جزء اعتراضات دانشجویی را در ماه‌های شهریور و مهر ۱۴۰۱ روایت می‌کند که از ۲۷ شهریور ۱۴۰۱ در پی کشته شدن مهسا امینی آغاز شد. این اعتراضات از دانشگاه تهران آغاز شد و با همراهی دانشگاه‌های تهران و شهرستان‌ها ادامه پیدا کرد.
در پی اعتراض دانشجویان دانشکده توسط نیروهای امنیتی و لباس شخصی‌ها محاصره و ضمن علامت گذاری دانشجویان با تفنگ پینت بال هنگام خروج توسط لباس شخصی‌ها بازداشت می‌شدند، نیروی حراست نیز از خروج دانشجویان ممانعت می‌نمود، سر انجام نیروهای امنیتی به داخل دانشگاه حمله و در پارکینگ دانشگاه اقدام به تیراندازی با فشنگ جنگی به دانشجویان نمودند.
صدور فراخوان ادامه اعتصابات دانشجویی توسط دانشجویان دانشگاه‌های مختلف مانند: صنعتی شریف، تهران و علم و فرهنگ انجام شد. همچنین دانشجویان دانشگاه تهران اعلام کردند از روز شنبه ۱۶ مهر، دختران و پسران همگی در یک سلف غذاخوری مشترک حضور خواهند یافت.
در دانشگاه آزاد تهران واحد مرکز، دانشجویان دانشکده هنر نیز به معترضان پیوستند و شعار می‌دادند «خیابونا غرق خون، استادامون خفه خون». آنها خواهان حمایت هر چه بیشتر استادان دانشگاه از قیام سراسری شدند.
به گزارش شورای صنفی دانشجویان دانشگاه همدان، نگین عبدالملکی، دانشجوی مهندسی پزشکی، بر اثر ضربات باتوم کشته شده‌است.
روزشمار اعتراضات ۱۴۰۱ دانشجویان ایران به‌صورت جزءبه‌جزء اعتراضات دانشجویی را در آبان ماه ۱۴۰۱ روایت می‌کند که از ۲۷ شهریور ۱۴۰۱ در پی کشته شدن مهسا امینی آغاز شد. این اعتراضات از دانشگاه تهران آغاز شد و با همراهی دانشگاه‌های تهران ادامه پیدا کرد.
دانشجویان و پزشکان نظام‌پزشکی در شیراز تجمع اعتراضی برگزار کرده و شعار «می‌جنگیم، می‌میریم، ایران رو پس می‌گیریم»، دادند.
اعتراضات دانشجویان در دانشگاه‌های تهران دانشکده زبان و ادبیات، دانشکده کشاورزی و دانشکده فنی، بهشتی، الزهرا، آزاد سوهانک، علم و فرهنگ، ، کرمان، آزاد همدان، نوشیروانی بابل، آزاد یزد، علوم پزشکی زاهدان، محقق اردبیلی، دانشگاه تبریز، آزاد بروجرد، آزاد واحد شمال تهران، دانشگاه باهنر کرمان، آزاد شیراز، سبزوار، هنر و معماری پارس، آزاد اراک، دانشگاه یزد، آزاد نجف‌آباد، آزاد کرج، علوم و تحقیقات تهران، و بوعلی همدان ادامه داشت.
نیروهای امنیتی دانشگاه بهشتی تهران به دانشجویانی که شعار «آزادی» سر می‌دادند حمله کرده و شماری از آنها را مورد ضرب و شتم قرار دادند.
دانشجویان در دانشگاه فردوسی مشهد نیز با سر دادن شعارهای ضد حکومتی مانند «این همه سال جنایت، مرگ بر این ولایت» تجمع اعتراضی برگزار کردند.
به گزارش شورای صنفی دانشجویان کشور، هنگام تجمع اعتراضی دانشجویان دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، ۲۵ دانشجو توسط پلیس امنیتی دستگیر شدند.
در روز چهلم قتل نیکا شاکرمی و هم‌زمان با برگزاری مراسم چهلم وی در استان لرستان، دانشجویان معترض در دانشگاه آزاد تهران تظاهرات کردند و شعار دادند: «نیکای ما رو بردن، جنازه‌ش رو آوردن»
دانشجویان دانشگاه علمی-کاربردی «سیتی‌سنتر» اصفهان تجمع اعتراضی برپا کرده و شعار «آزادی» سر دادند.
دانشجویان دانشگاه آزاد یزد تجمع اعتراضی برگزار کردند.
دانشجویان دانشگاه هنر و معماری پارس تهران در محوطه دانشگاه تجمع کرده و شعارهایی مانند «دانشجوی زندانی آزاد باید گردد»، «هر یک‌نفر کشته شه، هزار نفر پشتشه» و «آهای آهای نشسته‌ها، مهسای بعدی از شماست» سر دادند.
دانشجویان دانشکده هنر و معماری بوشهر در تجمعی ترانه «برای آزادی» را هم‌خوانی می‌کردند.
دانشجویان دانشگاه آزاد کرج با سر دادن شعارهایی مانند «دانشجو می‌میرد، ذلت نمی‌پذیرد» تجمع اعتراض بر پا کردند.
دانشجویان در تهران دانشجویان دانشگاه‌های بهشتی، الزهرا، علم و فرهنگ، آزاد شمال تهران، رزیدنت‌ها و دانشجویان پزشکی دانشگاه خمینی و دانشجویان دانشگاه‌های آزاد شهر ری، نوشیروانی بابل، پیام نور مریوان، صنعتی اصفهان، علوم پزشکی شیراز، مدنی تبریز، سیستان و بلوچستان با شعار «مرگ بر دیکتاتور»، «دانشجوی زندانی آزاد باید گردد»، «چه با حجاب چه بی‌حجاب پیش بسوی انقلاب» و… به اعتراض و تجمع‌های ضد حکومتی ادامه دادند.
از بازداشت ۱۴۸۲۳ نفر تعداد ۴۲۸ تن دانشجو هستند. ۱۳۵ دانشگاه و ۱۳۶ شهر نیز تا این لحظه درگیر اعتراضات بوده‌اند.
مولوی عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان در دیدار با جمعی از دانشجویان دختر مربوط به دانشگاه‌های زاهدان از تبعیض‌های حکومتی که نسبت به زنان و اقلیت‌ها صورت می‌گیرد انتقاد کرد. وی گفت: «در طول ۴۳ سال که از انقلاب می‌گذرد، زنان، اقوام، مذاهب و اقلیت‌ها با تبعیض و نابرابری روبرو شدند.»
بیش از ۳۳۰ پزشک با انتشار یک نامه سرگشاده، خواستار آزادی دانشجویان پزشکی، پزشکان و کادر درمان بازداشت‌شده در هفته‌های اخیر شدند.
دانشجویان دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران، عکس‌های کشته‌شدگان اعتراضات مردمی را در کلاس‌های درس و محوطه دانشگاه نصب کردند. همچنین دانشجویان دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران درب‌های اتاق بسیج دانشجویی و استادان حامی حکومت را با دست‌های خونین رنگین کردند.
دانشجویان دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران نیز مقابل «تریبون آزاد» عکس‌هایی از کشته‌شدگان و دستگیرشدگان اخیر را نصب کردند.
شادمان احمدی (درگذشتهٔ ۱۷ آذر ۱۴۰۱) پس از ربوده شدن توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی در بازداشتگاه کلانتری شهر دهگلان و زیر شکنجه کشته می‌شود. به گفته فعالان کرد او یکی از معترضان خیزش ۱۴۰۱ ایران بوده‌است. نزدیکان خانواده او نحوه بازداشت او را اینگونه روایت کردند: «نیروهای اداره اطلاعات با دو اتومبیل سمند سفید و یک دستگاه پژو ۴۰۵ به منزل آنها هجوم برده و وی را با خود می‌برند.».
پس از خبر مرگ او تعدادی از مردم در مقابل منزل پدر و مادر او تجمع کرده‌اند تا مانع از خاکسپاری شبانه وی شوند. قوه قضاییه ضمن تأیید کشته شدن او در بازداشت مدعی شده «او چندین‌بار اقدام به خودزنی خطرناک مانند کوبیدن سر به دیوار و بریدن گلو با شیشه کرده بود و طبق بررسی‌ها شادمان احمدی پس از بازداشت و قبل از انتقال به زندان فوت کرده‌است.» اما ویدئوهایی از شستشوی پیکر او منتشر شده که گفته می‌شود مربوط به مراسم غسل و خاکسپاری او است. در این ویدئوها کبودی‌های فراوانی روی بدن دیده می‌شود و به نظر می‌رسد جای زخم‌هایی نیز روی صورت مانده است.
گرترود فنتون (زاده ۱۸۴۱ درگذشته ۱۱ آوریل ۱۸۸۴)، رمان‌نویس و سر مقاله نویس مجله انگلیسی بود. فنتون در تحریر نمودن داستان های عاشقانه مشهور مهارت داشت و میان سال های ۱۸۶۹ و ۱۸۷۱ ۴ رمان منتشر نمود مشهور ترین رمان او نخستین "رمان کورا: یا رمان عاشقانه سه سال: یک رمان بود."
ماریا گرترود توماس ، مشهور به گرترود فنتون در سال ۱۸۴۱ در همپتون ویک در میدلسکس متولدشد. او دختر یک وکیل دادگستری قرار گرفته شده در لندن ویلیام لوئیس توماس و همسرش آن هلیر بود. سالهای تشکیل نمودن او در چلسی طی شد و در سال ۱۸۶۵ با آرتور فنتون، فرزند پسر جان فنتون ، نماینده پیشین راچدیل و برادر عکاس تهاجم پیشروی راجر فنتون (از سال ۱۸۱۹تا سال۱۸۶۹) ازدواج نمود. London and Surrey, England, Marriage Bonds and Allegations, 1597-1921 for Annette Marie Gertrude Thomas They were married at Holy Trinity Brompton church on 18 April 1864. The banns records and marriage certificate state her name as Annette Marie Gertrude Thomas. این همسرجوان در سرشماری سال ۱۸۷۱ ثبت گردیده اند که در حومه آیلشام در نورفولک و در سرشماری سال ۱۸۸۱ در آب شیرین در جزیره وایت، همپشایر مشغول زندگی می باشند. در حالی که در جزیره وایت مشغول زندگی بود، او و همسرش مجله ماهانه "مجله کاریزبروک را" از سال ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۱ هنگامی که فنتون در وضعیت نامطلوبی قرار داشت انتشار نمود. او در تاریخ ۱۱ آوریل ۱۸۸۴ در اثر بیماری عروق مغزی و کبدی فوت کرد و در قبرستان کاریزبروک به خاک سپرده شد.
فنتون ۴ رمان عاشقانه تحریر کرد که در میان سال‌های ۱۸۶۹ و ۱۸۷۱ انتشار گردید و یک رمان در سال ۱۸۷۳ که با کورا آغاز "گردید: یا رمان عاشقانه ۳سال" ، پیروزمند ترین رمان او و انتهای پیدا نمودن با "آیا بانو کلارا فوت شده؟" آنان نمونه هایی از داستان های احساسی می باشندکه در دوره های میانی ویکتوریا شکوفا گردیدند. انتشار یافته توسط اف.اینوس آرنولد لندن به عنوان یک جلد زرد "کورا" به عنوان کتاب خواندن سرگرم کننده و بیشتر در ایستگاه های راه آهن فروخته می شد. این شامل جلدی با رنگ روشن بود که توسط کروموکسیلوگرافی چاپ گردیده بود و اهداف های آن لیستی از نوازندگان زن بیشترجوان بود. "مجله" اس تی"."
"کورا" آنقدر پیروزمند بود که ناشر اف یی آرنولد ۳ رمان نظیر را در سال ۱۸۷۱ انتشار نماید. "فیلم بانوی شرور" که تا اندازه ای در یک آرامگاه روانیطی می کند، توسط نمایشنامه نویس و هنرمند، براندون الیس، که در سال ۱۸۷۴ در تئاتر رویال در هادرزفیلد با آن تور برگزار نمود، برای صحنه گرفته شد. یک رمان عاشقانه نظیر انتقام با یک جلد قهوه ای رنگ حکاکی شده با نقش ویژه، "سری" سنت جیمز چاپ گردید و به اندازه ای در عرضه، تلاشی برای فاصله گرفتن گرترود فنتون از پشتیبانان زرد زرق و برق بود. نقد ادبی تماشاگر یک نقد خوب عرضه نمود و انتقام "را" یک «عاشقانه مهیج» نام گذاری کرد.
ریزترک‌ها در سنگ، که به‌عنوان ریزشکستگی و شکاف نیز شناخته می‌شوند، فضاهایی خالی در سنگ با بیشترین طول ۱۰۰۰ میکرومتر و در ۲ بعد دیگر ۱۰ میکرومتر می‌باشند. به‌طور کلی، نسبت عرض به طول ریزترک‌ها بین ۰٫۰۰۱ تا ۰٫۰۰۰۰۱ است.
با توجه به مقیاس، ریزترک‌ها را می‌توان با استفاده از میکروسکوپ مشاهده کرد تا ویژگی‌های اصلی آنها مشخص شود. چیدمان ریزترک اطلاعاتی در مورد استحکام و رفتار سنگ هنگام تغییر شکل ارائه می‌دهد. نتایج تجربی و عددی هر دو نقش بسزایی در مطالعه ریزترک‌ها، به‌ویژه در دینامیک و سینماتیک آنها دارند. ریز شکستگی‌ها در سنگ برای فهم مسائل زمین‌شناسی مانند مراحل اولیه زلزله و تشکیل گسل مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. در مهندسی، ریزترک‌های سنگ با مشکلات مهندسی زیرزمینی، مانند فضاهای خالی عمیق زمین‌شناسی مرتبط هستند.
به‌طور کلی ریزترک‌ها در سنگ را به چهار گروه می‌توان تقسیم کرد:
مشخصات ریزترک‌ها جهت‌گیری، طول، عرض، نسبت این ابعاد، تعداد و چگالی آنها است. تلاش شده‌است که این ویژگی‌ها را توسط توابع ریاضی توضیح دهند. به عنوان مثال، توزیع طول ریزترک در فاصله از گسل توسط توزیع‌های لگاریتم نرمال یا نمایی توصیف شده‌است.
جهت‌گیری ریزترک‌ها در سنگ بدون تنش، به صورت تصادفی است. هنگامی که یک سنگ تحت تنش قرار بگیرد، روند جهت‌گیری ریزترک‌ها تقریباً موازی با حداکثر تنش اعمال شده یا محل گسل خواهند بود. برای مثال، جهت‌گیری متوسط ریزترک‌های گرانیت غربی تحت تنش، ۳۰ درجه نسبت به نقطه اثر گسل است.
در یک برش نازک، طول و عرض مشاهده شده لزوماً ممکن است طول و عرض واقعی یک ریزترک در سه بعد نباشد. نسبت ابعاد نسبت عرض به طول است. این نسبت معمولاً ۰٫۰۰۱ تا ۰٫۰۰۰۰۱ است. طول ترک با افزایش حداکثر تنش اعمالی افزایش می‌یابد و در نهایت منجر به کاهش نسبت ابعاد می‌شود.
چگالی و تراکم ریزترک‌ها می‌تواند تعداد ریزترک‌ها بر واحد سطح یا دانه، یا طول ریزترک بر واحد سطح باشد. تراکم ریزشکستگی‌ها در نزدیکی یک گسل به‌طور چشمگیری زیاد است، اما به سرعت در چند دانه معدنی با فاصله از گسل کاهش می‌یابد.
ریزشکستگی‌ها را می‌توان با اعمال تنش یا دما در سنگ ایجاد کرد.
ریزترک زمانی ایجاد می‌شود که تنش اعمال شده از استقامت درونی دانه‌ها فراتر رود. استحکام مصالح توانایی مقاومت آنها در برابر بار اعمال شده‌است تا خرابی رخ ندهد. خواص ذاتی سنگ مانند ناهمگونی‌های مربوط به کانی‌شناسی سبب القاء مکانیکی انواع مختلفی از ریزترک‌ها می‌شود. مکانیسم‌های زیر هم‌بستگی قوی‌ای با مکان‌هایی دارند که امکان تمرکز تنش در مقیاس دانه را فراهم می‌کنند.
القای حرارتی ریزترک‌ها، به تشکیل شدن ریزترک‌ها به وسیله اثرات دمایی اشاره دارد. گرمایش یا سرمایش به ترتیب می‌توانند به انبساط یا انقباض حرارتی بین دانه‌ها منجر شوند. مواد معدنی با خواص ترمو-الاستیک متفاوت واکنش‌های متفاوتی نسبت به سرمایش یا گرمایش دارند و در نتیجه ریزترک ایجاد می‌شود. همچنین، در مرزهای داخلی دانه‌ها گرادیان‌های حرارتی نیز ممکن است اجازه تمرکز تنش را بدهند، بنابراین ریزترک‌ها تشکیل می‌شوند.
تکامل ریزترک‌ها از طریق آزمایش مورد بررسی و مطالعه قرار گرفته‌است. زمانی که نیرویی به یک نمونه سنگ اعمال می‌شود، در آغاز ریزترک‌ها به صورت تصادفی در فضا ایجاد می‌شوند. سپس با بارگذاری مداوم، حالت موضعی بیشتر و بیشتر و شدیدتر می‌شود. این پدیده محلی سازی ترک نام دارد. نظریه شکست به توضیح چگونگی تکامل ریزترک‌ها همراه با افزایش بارگذاری کمک می‌کند:
پس از شکست، تراکم کلی ریزترک در نزدیکی گسل بیشتر می‌شود و دور از گسل به سرعت کمتر می‌شود. علاوه بر این، تراکم شکست‌های فرا دانه‌ای در فاصله کمی از گسل افزایش می‌یابد، در حالی که تراکم ترک‌های مرزی دانه‌ای کمتر است.وصل شدن مناطق ترک متراکم محلی، آرایه‌های ترک و مرز دانه‌ها در نهایت یک ماکروترک را تشکیل می‌دهد.
پیش از ایجاد شدن یک گسل، یک منطقه فرایند شکست (FPZ) وجود دارد. این منطقه ای از ریزترک‌ها در نزدیکی نوک یک ترک از سنگ است. این با محلی سازی ترک همراه است و با تلف شدن انرژی در رابطه است. اندازه یک منطقه فرایند شکست با اندازه نمونه در ارتباط است. هر مقدار اندازه نمونه بزرگتر باشد، اندازه منطقه فرایند شکست بزرگتر خواهد بود. وقتی اندازه نمونه بزرگتر از اندازه تعیین شده باشد، این رابطه دیگر صحت نخواهد داشت.
ناهمگون بودن سنگ، رفتار ریزترک را بسیار پیچیده‌تر از سایر مواد ساده می‌کند. عوامل کنترل‌کننده رفتار ریزترک خوردن هنوز شناسایی و مطالعه می‌شوند:
علاوه بر ایجاد ریزترک‌ها، ریزترک‌های سنگ را می‌توان با بستن ریزترک یا ترمیم ریزترک بازیابی کرد. بازیابی ریزترک به‌طور مستقیم موجب کاهش نفوذپذیری سنگ می‌شود.
می‌تواند به دلیل زیاد شدن تنش اعمالی یا کم شدن تنش مؤثر باشد. برای مثال، ریزترک‌های عمود بر جهت حداکثر تنش بسته می‌شوند. اگرچه، در طبیعت، بخش‌هایی از یک ریزترک قادر است در جهات گوناگون باشد. به همین دلیل منجر به بسته شدن ناقص می‌شود که برخی از قسمت‌های ریزترک بسته می‌شوند در حالی که برخی از قسمت‌ها هنوز باز هستند.
درمان ریزترک، با هدایت و انتقال سیال شیمیایی در ریزترک‌ها انجام می‌شود.برای مثال، بهبود ریزترک‌ها در کوارتز توسط دما فعال می‌شود. بهبودی در کوارتز هنگامی که درجه حرارت از ۴۰۰ درجه سلسیوس عبور کند سریع تر می‌شود میزان بهبودی نیز به اندازه ترک بستگی دارد. هر چه ترک‌ها کوچکتر باشند، سریعتر بهبود می‌یابند.
ریزترک‌ها در ویژگی‌های سنگ از جمله سختی، استحکام، مدول الاستیک، نفوذپذیری، چقرمگی شکست و سرعت موج الاستیک مؤثر هستند.
مطالعات ریزترک‌ها بر توزیع و پراکندگی ویژگی‌ها و رفتار ریزترکی متمرکز است. آزمایش‌های متعددی در دهه‌های گذشته با هدف مطالعه ریزترک‌ها در سنگ انجام شده‌است، در حالی که در سال‌های اخیر به علت پیشرفت فناوری، مطالعات عددی نیز به صورت گسترده برای مطالعه ریزترک‌ها مورد استفاده قرار گرفته‌اند. از این مطالعات برای قیاس آن با شرایط طبیعی استفاده می‌شود.
مطالعه تجربی، آنالیز و بررسی نمونه‌های سنگی‌ای است که در آزمایشگاه به آنها تنش اعمال می‌شود. دو روش شایع و متداول برای مطالعه ریزترک‌ها وجود دارد. مشاهده مقاطع نازک به وسیله میکروسکوپ برای به دست آوردن توزیع طول، عرض و نسبت ابعاد، تعداد و تراکم و همچنین جهت‌گیری ریزترک است. روش دیگر بهره‌گیری از انتشار آکوستیک برای تشخیص و نظارت بر رشد ریزترک است. نتایج تجربی می‌توانند به دانشمندان در توسعه نمونه‌های عددی، مانند شبیه‌سازی رشد الگوی شکست کمک کند.
آزمایش‌های بسیاری بر روی مکانیسم شکست سنگ در آزمایشگاه انجام شده‌است، اما این آزمایش‌ها ممکن است نیازهای گوناگونی از شکل‌گیری و پیکربندی نمونه و طرح بارگذاری داشته باشند. آنها دو عامل مهم کنترل‌کننده رفتار ریزترک‌ها مانند توسعه و گسترش آنها هستند.
پیکربندی نمونه به ابعاد یک نمونه و ترک مصنوعی ایجاد شده در آن اشاره دارد. سنگ‌های نمونه عموماً از هسته‌های سنگی به دست می‌آیند. در نتیجه، شکل استوانه، خم شورون، و خم نیم دایره (SCB) اشکال نمونه متداول و مورد استفاده در مطالعات تجربی هستند. برای مثال، یک مورد نمونه خمشی نیم دایره ای یک ترک مصنوعی را در خود دارا است که به آن شکاف نیز می‌گویند. برای کنترل مورفولوژی شکستگی سنگ استفاده می‌شود. دو گونه ناچ قابل القاء هستند: یکی بریدگی شورون یا بریدگی مستقیم. یکی نمونه خم نیم دایره ای با شکاف مستقیم (SNCCB) که خود یک بریدگی با انتهای صاف را دارا است، ضمن اینکه یک نمونه بریدگی نیمه دایره ای (CNSCB) دارای یک دهانه وی شکل به هوا است.
در مکانیک شکست، با سه روش بارگذاری نیرو می‌توان این ترک را ایجاد کرد به طوری که قادر به انتشار باشد. روش اول (باز شدن)، روش دوم (برش درون صفحه) و روش سوم (برش خارج از صفحه) می‌باشد. با انواع طرح‌های بارگذاری می‌توان این حالت‌های بارگذاری را به دست آورد. شکستگی‌های حالت اول متداول‌ترین ریزترک‌های سنگ در حالت طبیعی هستند.
انتشار آکوستیک (AE) یک موج الاستیک با فرکانس بالا است. که این موج با ایجاد ریزترک تولید می‌شود و با سرعت رشد ریزترک در ارتباط است. سنسورهای انتشار آکوستیک به سطح نمونه وصل می‌شوند. آنها سیگنال‌های تولید شده در طول مدت ایجاد ریزترک را جمع‌آوری می‌کنند. این داده‌ها را می‌توان برای شرح رفتار ریزترک‌ها مورد استفاده قرار داد. اشاره شد که یک انتشار صوتی شناسایی شده لزوماً سازنده ریزترک نمی‌باشد.
انواع داده‌های به‌دست آمده از حسگرهای انتشار صوتی عبارتند از:
این دو نوع داده متضمن اطلاعات زیر هستند:
از مطالعه عددی برای درک مسائل پیچیده مربوط به مکانیک سنگ کمک می‌گیرند. چهار نوع مدل مورد استفاده در مدل‌سازی ریزترک‌ها در سنگ عبارتند از: مدل‌های برپایه ذره، مدل‌های برپایه بلوک، مدل‌های برپایه دانه و مدل‌های برپایه گره. از آنجایی که مدل‌های برپایه دانه می‌توانند همه مدل ریزترک را در بر بگیرند، برای درک رفتار ریزترک‌ها مفید هستند.
مطالعه تجربی ریزترک‌ها اطلاعاتی را در مورد شکل‌گیری گسل‌ها و ریزترک‌ها در طبیعت ارائه می‌دهد. مطالعات ریزترک‌ها به وسیله CL و مطالعات گنجاندن سیال، قادر به ترمیم و بازسازی رشد شکستگی‌ها از ریزترک‌ها هستند. جمعیت ریزترک‌ها به سبب تشخیص این مهم که آیا جداشدگی حاصل از لغزش زمین است یا تکتونیک مفید است. منطقه فرایند شکست (FPZ) می‌تواند برای تشخیص نفوذپذیری محدوده‌های حاوی گسل که جریان سیال را کنترل می‌کند، استفاده شود. در نتیجه، ریزشکستگی‌ها می‌توانند برای سنجش گذشته و تاریخچه تنش یا تاریخچه حرکت سیال سنگ مفید باشند. انتشار صوتی ناشی از رشد ریزشکستگی می‌تواند به درک زلزله کمک کند.
ریزترک‌ها می‌توانند بر ویژگی‌های حرارتی و انتقال سنگ تأثیر بگذارند. مطالعات ریزترک‌ها در سنگ، اطلاعات با ارزشی در مورد مسائل مهندسی زیرزمینی به شرح زیر ارائه می‌کند:
مخزن زمین‌شناسی عمیق یک مخزن و فضای خالی عظیم زیرزمینی برای دفع زباله‌های پرتوزا مانند سوخت هسته‌ای استفاده می‌شود. که در عمق صد متری درون توده سنگی پایدار قرار دارد. این مخازن عمیق زمین‌شناسی در سراسر جهان مانند ایالات متحده (WIPP) و فنلاند (نیروگاه هسته ای Olkiluoto) قرار دارد.
مخزن زمین گرمایی یکی از سه بخش یک سامانه زمین گرمایی می‌باشد که نقش یک منبع انرژی را دارا است. این توده سنگی، متخلخل و نفوذپذیر می‌باشد، به گونه‌ای که جریان همرفت آب گرم و بخار آب محبوس شده و شارژ دوباره گرما می‌تواند رخ دهد. مخزن زمین گرمایی ایده‌آل یک ماتریس سنگی شکسته و بسیار نفوذپذیر است.
مخزن هیدروکربنی یک مخزن و فضای خالی عظیم در اعماق زمین است که هیدروکربن‌ها را درون خود نگه می‌دارد. سنگهای مخزنی دارای تخلخل و نفوذپذیری بالایی می‌باشند در حالی که سنگهای اطراف که همانند سد عمل می‌کنند نفوذپذیری پایینی دارند. در نتیجه، هیدروکربن‌هایی که به صورت مایع یا گاز وجود دارند، در سنگ‌های مخزنی محبوس می‌شوند در آنجا باقی بمانند.
جمع‌آوری و دفن کردن CO در مخازن زیرزمینی راه حلی برای حذف CO موجود در جو است. این مخازن متشکل از سنگ‌های متخلخلی هستند که توسط سنگ‌های غیر متخلخل احاطه شده‌اند به گونه ای که می‌تواند را برای مدت طولانی به دام بیندازد. یک مخزن نفت و گاز تخلیه شده که منبع انرژی ندارد یکی از نمونه‌هایی است که برای ذخیره‌سازی زیرزمینی استفاده می‌شود.
تورال محمود اوغلو احمد () (۹ مه ۱۹۸۳، باکو) — بازیگر، صداپیشه و خوانندهٔ اهل کشور جمهوری آذربایجان است.
میکروسکوپ تضاد فاز (phase-contrast microscopy: PCM) یک روش تصویربرداری با میکروسکوپ نوری است که تغییرات فاز نور عبوری از نمونه شفاف را به تفاوت‌هایی در روشنایی تصویر تبدیل می‌کند. تغییرات فاز در حالت عادی نامرئی هستند، اما زمانی که به صورت تفاوت‌هایی در روشنایی نشان داده شود، قابل مشاهده می‌شوند.
وقتی امواج نوری در محیطی غیر از خلاء حرکت کنند، برهمکنش آن‌ها با محیط اطراف باعث می‌شود دامنه و فاز موج به طریقی وابسته به ویژگی‌های محیط تغییر کند. تغییرات در دامنه (روشنایی) که از جذب و پراکندگی نور ناشی می‌شود اغلب وابسته به طول موج نور است و امکان دارد باعث تجزیه نور و ایجاد نور رنگی شود.
چشم انسان و تجهیزات عکاسی فقط به تغییرات در دامنه حساس هستند. درنتیجه بدون تمهیدات ویژه، تغییرات فاز برای ما نامرئی هستند. با این حال، تغییرات فاز اغلب اطلاعات مهمی را منتقل می‌کنند.
میکروسکوپ تضاد فاز در زیست‌شناسی نیز خیلی مهم است. همان‌طور که در شکل نشان داده شده‌است، می‌تواند بسیاری از ساختارهای سلولی که با یک میکروسکوپ زمینه روشن نامرئی هستند را نشان دهد. این ساختارها در گذشته با رنگ‌آمیزی برای میکروسکوپ‌نگاران قبلی قابل مشاهده بودند، اما این روش نیاز به آماده‌سازی بیشتر داشت و باعث مرگ سلول‌ها می‌گشت. میکروسکوپ تضاد فاز به زیست شناسان امکان مطالعه سلول‌های زنده و چگونگی تکثیر آنها از طریق تقسیم سلولی را می‌دهد. این روش یکی از روش‌های انگشت شمار موجود برای تعیین کمیت ساختار سلولی و اجزاء آن هاست که از فلورسانس استفاده نمی‌کند. پس از اختراع آن در اوایل ۱۹۳۰ میلادی، میکروسکوپ تضاد فاز چنان پیشرفتی در تصویر برداری میکروسکوپی بود که مخترع آن فریتز زرنیک در سال ۱۹۵۳ جایزه نوبل فیزیک را برنده شد.
روش اساسی برای قابل مشاهده کردن تغییرات فاز در میکروسکوپ تضاد فاز، این است که نور روشن کننده (پس زمینه) و نور پراکنده شده در نمونه (که جزئیات پیش زمینه را تشکیل می‌دهد) از هم جدا شده و هر کدام را به روش جداگانه ای دستکاری شوند.
نور حلقه ای شکل روشن کننده (سبز رنگ) که از حلقه کندانسور عبور می‌کند توسط کندانسور بر روی نمونه متمرکز می‌شود. مقداری از نور روشن کننده توسط نمونه پراکنده می‌شود (زرد رنگ). نور باقیمانده تحت تأثیر نمونه قرار نمی‌گیرد و نور پس زمینه (قرمز رنگ) را تشکیل می‌دهد. هنگام مشاهده یک نمونه بیولوژیکی رنگ‌آمیزی نشده، نور پراکنده شده ضعیف است و معمولاً ۹۰- درجه نسبت به نور پس‌زمینه (به دلیل ضخامت نمونه و تفاوت ضریب شکست بین بافت بیولوژیکی و محیط اطراف) تغییر فاز می‌دهد. این اتقاق منجر به این می‌شود که پیش زمینه (بردار آبی رنگ) و پس زمینه (بردار قرمز رنگ) تقریباً یک شدت داشته باشند و در نتیجه تضاد تصویر کم باشد.
در میکروسکوپ تضاد فاز، تضاد موجود در تصویر به دو صورت افزایش می‌یابد:
در ابتدا نور پس‌زمینه از یک حلقه تغییر فاز عبور داده می‌شود و به میزان -۹۰ درجه تغییر فاز می‌دهد، که باعث می‌شود اختلاف فاز بین پس‌زمینه و پرتوهای نور پراکنده حذف شود.
وقتی نور روی صفحه تصویر (محل قرارگیری چشمی یا دوربین) متمرکز می‌شود، تغییر فاز ایجاد شده باعث می‌شود که پس زمینه و پرتوهای نور پراکنده شده (پرتوهای منشأ گرفته از مناطقی از میدان دید که حاوی نمونه است)، به‌طور سازنده تداخل پیدا کنند و این تداخل منجر به افزایش روشنایی در این مناطق در مقایسه با مناطقی که نمونه را در بر نمی‌گیرند شود. در نهایت، پس‌زمینه توسط یک حلقه فیلتر کاهنده نور (فیلتر خاکستری) ۷۰–۹۰٪ کم‌نور تر می‌شود. در این روش در حالی که میزان نور پراکنده شده (نور روشن کننده ای که توسط نمونه پراکنده شده) حداکثر می‌شود، میزان نور روشن کننده که به صفحه تصویر می‌رسد حداقل می‌شود. بخشی از نور پراکنده شده که کل سطح فیلتر را روشن می‌کند، توسط حلقه‌های کاهنده نور کم نور شده و تغییر فاز می‌دهد، اما نور پس زمینه به میزان بسیار کمتری از آن کم نور شده و تغییر فاز می‌دهد زیرا فقط حلقه‌های خاکستری و حلقه‌های فیلتر تغییر فاز را روشن می‌کند.
در پاراگراف بالا "تضاد فاز منفی" را توضیح دادیم. در حالت تضاد فار "مثبت"، نور پس‌زمینه ۹۰+ درجه تغییر فاز پیدا می‌کند؛ بنابراین نور پس زمینه ۱۸۰ درجه نسبت به نور پراکنده شده تقاوت فاز خواهد داشت. سپس نور پراکنده شده از نور پس زمینه کم می‌شود تا تصویری با پیش زمینه تیره‌تر و پس زمینه روشن‌تر، همان‌طور که در تصویر اول نشان داده شد، تشکیل شود.
موفقیت میکروسکوپ تضاد فاز منجر به تعدادی روش تصویربرداری فازی شد. پس از آن در سال ۱۹۵۲، اختراعی را به ثبت رساند که امروزه به عنوان میکروسکوپ تضاد تداخل دیفرانسیل (DIC) شناخته می‌شود. در این نوع میکروسکوپ با ایجاد سایه‌های مصنوعی تضاد افزایش می‌یابد، گویی که جسم از پهلو روشن می‌شود. اما میکروسکوپ DIC زمانی که جسم یا ظرف آن پلاریزاسون را تغییر دهد، نامناسب است. با افزایش استفاده از ظروف پلاستیکی پلاریزه کننده در زیست‌شناسی سلولی، میکروسکوپ DIC به‌طور روزافزون با که توسط رابرت هافمن در سال ۱۹۷۵ اختراع شد، جایگزین می‌شود.
روش‌های سنتی تضاد فاز، تضاد ایجاد شده را با روش‌های نوری افزایش می‌دادند و در نهایت روشنایی و اطلاعات فاز را در یک تصویر ترکیب می‌کردند. اما از زمان معرفی دوربین‌های دیجیتال در اواسط دهه ۱۹۹۰ میلادی، چندین روش جدید تصویربرداری دیجیتال فاز توسعه یافت که به‌طور کلی به عنوان شناخته می‌شود. در این روش به صورت دیجیتالی دو تصویر جداگانه ایجاد می‌شود، یک تصویر معمولی با زمینه روشن و یک "تصویر تغییر فاز یافته". در هر نقطه تصویر، تصویر تغییر فازیافته، تغییر فاز "کمی" القا شده توسط جسم را نشان می‌دهد که با ضخامت نوری جسم متناسب است.
رسوب ناشی از پرتو الکترونی (EBID) فرآیندی است که در آن مولکول‌های گازی توسط یک پرتو الکترونی تجزیه می‌شوند که منجر به رسوب قطعات غیرفرار بر روی یک لایه مجاور می‌شود. پرتو الکترونی معمولاً توسط یک میکروسکوپ الکترونی روبشی ارائه می‌شود که منجر به دقت فضایی بالا (به‌طور بالقوه زیر یک نانومتر) و امکان تولید ساختارهای سه‌بعدی مستقل می‌شود.
معمولاً از پرتو الکترونی متمرکز میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) یا میکروسکوپ الکترونی عبوری روبشی (STEM) استفاده می‌شود. روش دیگر، رسوب ناشی از پرتو الکترونی (IBID) است که در آن یک پرتو یون متمرکز به جای آن اعمال می‌شود. مواد پیش ساخته معمولاً مایع یا جامد هستند و قبل از رسوب به گاز تبدیل می‌شوند، معمولاً از طریق تبخیر یا تصعید، و با نرخ (سرعت) دقیق کنترل شده به محفظه خلاء بالای میکروسکوپ الکترونی وارد می‌شوند. از طرف دیگر، پیش سازه‌های جامد را می‌توان توسط خود پرتو الکترونی تصعید کرد.
هنگامی که رسوب در دمای بالا رخ می‌دهد یا شامل گازهای خورنده می‌شود، از یک محفظه رسوب دهی خاص استفاده می‌شود. از میکروسکوپ جدا می‌شود و پرتو از طریق روزنه ای به اندازه میکرومتر وارد آن می‌شود. دهانهٔ کوچک فشار دیفرانسیلی را در میکروسکوپ (خلاء) و محفظه رسوب (بدون خلاء) حفظ می‌کند. چنین حالت رسوب گذاری برای EBID الماس استفاده شده‌است.
در حضور گاز پیش ساخته، پرتوی الکترونی روی لایه اسکن می‌شود و در نتیجه مواد رسوب می‌کنند. اسکن معمولاً توسط کامپیوتر کنترل می‌شود. نرخ رسوب به پارامترهای مختلف فرایند، مانند فشار جزئی پیش ساخته، دمای لایه، پارامترهای پرتو الکترونی، چگالی جریان اعمال شده و غیره بستگی دارد. معمولاً در حد ۱۰ نانومتر بر ثانیه است.