moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
علاوه بر آن، ادوارد اسنودن، وجود برنامه فوق محرمانه ایکس‌کی‌اسکور را فاش کرد که به آژانس امنیت ملی اجازه می‌دهد «در پایگاه داده‌های بسیار بزرگ فراداده‌ها به همراه درونمایه ایمیل و دیگر کنش‌های اینترنتی، مانند سوابق وبگردی، بر پایه نام، شماره تلفن، نشانی آی‌پی، کلیدواژه، زبان استفاده شده، یا گونه مرورگر وب، جستجو کند». ایکس‌کی‌اسکور، فناوری توانایی هدف‌گیری شهروندان آمریکایی برای نظارت الکترونیک گسترده بدون حکم دادگاه، با استفاده از برخی اطلاعات شناسایی، مانند نشانی آی‌پی یا ایمیل را برای مراجع غیرقانونی فراهم می‌کند که به نام «تحلیل‌گر» (واکاو) شناخته می‌شوند.Glenn Greenwald, XKeyscore: NSA tool collects 'nearly everything a user does on the internet', "The Guardian" (July 31, 2013).
با توجه به ضرورت این برنامه‌ها کیث بی آلکساندر در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۳ گفت که رهگیری فله‌ای تماس‌های تلفنی و اینترنت‌گردی، جلوی ۵۴ «رویداد» تروریستی را گرفته که ۱۳تای آن در آمریکا بوده‌اند و همه آنها به غیر از یکی، سرنخی برای «پرده‌برداری از جریان تهدید» ارائه داده‌اند.Kube, C. , June 27, 2013, "NSA chief says surveillance programs helped foil 54 plots", "US News on nbcnews.com". Retrieved September 27, 2013. در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۳ معاون اداره‌کننده امنیت ملی، جان سی. اینگلیس، در نشست مجلس سنای ایالات متحده آمریکا اعتراف کرد که این رهگیری‌ها در پیشگیری هیچ‌یک از حمله‌های تروریستی، حیاتی نبوده‌اند اما برای شناسایی و محکوم کردن چهار نفر در سن دیگو برای فرستاد ۸٬۹۳۰ دلار به گروه تروریستی الشباب در سومالی، کمک «نزدیک» به حیاتی کرده‌است."NSA Confirms Dragnet Phone Records Collection, But Admits It Was Key in Stopping Just 1 Terror Plot", "Democracy Now" August 1, 2013. Retrieved September 27, 2013.
دولت آمریکا به‌طور تهاجمی در صدد رد کردن و به چالش کشیدن پرونده‌هایی برآمده که بر پایه متمم چهارم قانون اساسی، علیه دولت، مطرح شده‌اند و به رساننده‌های خدمات اینترنتی و شرکت‌های مخابراتی همکار در نظارت داخلی، مصونیت قضایی عطف به گذشته داده‌است.
نیروی زمینی آمریکا تأیید کرده که دسترسی به بخش‌هایی از وبگاه روزنامه "گاردین" را برای هزاران نفر از کارکنان خود در سراسر کشور، بسته‌است."Restricted Web access to the Guardian is Armywide, say officials" , Philipp Molnar, "Monterey Herald", June 27, 2013. Retrieved October 15, 2014.Spencer Ackerman; Roberts, Dan (June 28, 2013). "US Army Blocks Access to Guardian Website to Preserve 'Network Hygiene'—Military Admits to Filtering Reports and Content Relating to Government Surveillance Programs for Thousands of Personnel". "The Guardian". Retrieved June 30, 2013. همچنین این دسترسی به "گاردین"، برای همه کارکنان این نهاد در افغانستان، خاور میانه، و جنوب آسیا به‌طور کامل بسته شده‌است.
یک گزارش اکتبر ۲۰۱۴ سازمان ملل، نظارت گسترده آمریکا و دیگر کشورها را به دلیل زیر پا گذاشتن پیمان‌نامه و عهدنامه‌های گوناگونی که حق اساسی حریم شخصی را ضمانت می‌کنند محکوم کرد.
اکسپلویت اترنال بلو که ادعا می‌شود آژانس امنیت ملی ساخته را گروه رخنه‌گر کارگزاران سایه و ادوارد اسنودن فاش کردند. در مه ۲۰۱۷ در حمله بی‌سابقه باج‌افزار واناکرای در سراسر جهان، از این اکسپلویت استفاده شد. گروه رخنه‌گر کارگزاران سایه، تقریباً یک ماه پیش از حمله واناکرای، وجود اترنال بلو را در اینترنت، درز داده‌بودند. شماری از کارشناسان، انگشت اتهام را به سوی سیاست عدم افشای آسیب‌پذیری اساسی آژانس امنیت ملی نشانه رفتند و اینکه باعث از دست رفتن کنترل آن سازمان بر حمله اترنال بلو شده که از آن بهره‌برداری می‌کرد. ادوارد اسنودن گفت: «اگر آژانس امنیت ملی، کاستی‌های پیدا شده در هنگام حمله به بیمارستان‌ها را زودتر و به صورت خصوصی برای آنها فاش می‌کرد و نه پس از از کنترل خارج شدن آن، [شاید چنین حمله‌ای] هرگز رخ نمی‌داد».
بنیان‌گذار ویکی‌پدیا، جیمی ویلز گفت که «به مایکروسافت و دیگر رهبران صنعت فناوری اطلاعات پیوسته که می‌گویند این کار دولت، نتیجه مدیریت بسیار ضعیف است… آژانس امنیت ملی، باید هنگامیکه چنین چیزی را پیدا می‌کرد مایکروسافت را بی‌سروصدا خبر می‌کرد تا این شرکت، بتواند وصله‌ای را ارائه دهد و مدت‌ها پیش از این مشکل بزرگ، افراد مسئول واناکرای را تعقیب می‌کرد».
یگان ۸۲۰۰ اسرائیل به‌طور منظم داده‌های خام و فیلتر نشده شهروندان آمریکا را از آژانس امنیت ملی آمریکا دریافت می‌کند. اگرچه استثنائاً مقامات رسمی دولت آمریکا از چنین همرسانی‌هایی معاف هستند. بر پایه آیین‌نامه جزئیات قوانین همرسانی داده‌های شهروندان آمریکایی، یگان ۸۲۰۰ موظف است به:
برنامه اصل چهار اشاره به نکته چهارم از سخنان هری ترومن، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا در سخنرانی وضعیت کشور آمریکا در سال ۱۹۴۹ دارد.
ترومن در این سخنرانی خود گفت که کشورهای غنی، یک مسؤولیت اخلاقی برای کمک به کشورهای فقیر دارند. در آن زمان برنامه کمک‌های ایالات متحده آمریکا محدود به کمک‌های فنی بود ولی از سال ۱۹۵۰ برنامه امنیت مشترک آمریکا برای کمک به کشورهای ضعیف، جهت جلوگیری از گرایش آنان به سوی اردوگاه شرق بود.
در سال ۱۹۴۷ ایالات متحده خود را در جنگ سرد علیه اتحاد جماهیر شوروی یافت.
با رهبری دستیاران کاخ سفید کلارک کلیفورد و جورج السی و بن هاردی از مقامات وزارت امور خارجه، دولت ترومن ایده برنامه کمک فنی را به عنوان ابزاری برای تسخیر "قلب و ذهن" کشورهای در حال توسعه پس از کشورهای در حال توسعه مطرح کرد.
با به اشتراک گذاشتن دانش آمریکایی در زمینه های مختلف، به ویژه کشاورزی، صنعت و بهداشت، مقامات می‌توانند به کشورهای جهان سوم در مسیر توسعه کمک کنند، سطح زندگی را بالا ببرند و نشان دهند که دموکراسی و سرمایه‌داری می‌تواند رفاه افراد را تامین کند.
پرزیدنت ترومن در سخنرانی تحلیف خود در بیست ژانویه ۴۹ چهارمین هدف سیاست خارجی خود را به شرح زیر بیان کرد:
ما باید یک برنامه جسورانه جدید را برای در دسترس قرار دادن مزایای پیشرفت‌های علمی و پیشرفت صنعتی خود برای بهبود و رشد مناطق توسعه نیافته آغاز کنیم. بیش از نیمی از مردم جهان در شرایطی به سر می‌برند که به فلاکت نزدیک می‌شود. غذای آنها ناکافی است. آنها قربانی بیماری هستند. زندگی اقتصادی آنها بدوی و راکد است. فقر آنها یک نقص و تهدید، هم برای آنها و هم برای مناطق مرفه‌تر است.برای اولین بار در تاریخ بشریت دانش و مهارت لازم برای تسکین درد و رنج این مردم را دارد.
ایالات متحده در بین کشورها در توسعه فنون صنعتی و علمی سرآمد است. منابع مادی که ما می‌توانیم برای کمک به مردم دیگر استفاده کنیم محدود است. اما منابع بی بدیل ما در دانش فنی دائماً در حال رشد و پایان ناپذیر است.
ترومن انکار کرد که این یک سرمایه‌گذاری استعماری برای تسلط بر کشورهای دیگر است. در عوض، او اصرار داشت: "امپریالیسم قدیمی - استثمار برای منفعت خارجی - جایی در برنامه‌های ما ندارد. آنچه ما در نظر می‌گیریم یک برنامه توسعه مبتنی بر مفاهیم رفتار منصفانه دموکراتیک است. همه کشورها، از جمله کشور ما، بسیار سود خواهند برد. از یک برنامه سازنده برای استفاده بهتر از منابع انسانی و طبیعی جهان».
طرح مارشال یک برنامه کمک‌های مادی بود ولی اصل چهارم فراخوانی برای کمک اقتصادی نبود و هدف ایالات متحده به اشتراک گذاشتن "دانش" خود و کمک به کشورها برای توسعه با کمک‌های فنی بود.
ویلیام ‌ای. وارن ، سیاستمدار آمریکایی متخصص در زمینه آبیاری و کشاورزی در سال ۱۹۵۱ از سوی دولت ایالات متحده به ایران فرستاده شد تا آنچه را برنامهٔ اصل ۴ ترومن نام داشت، در این کشور اجرایی کند. او چهار سال در ایران ماند که در تاریخ معاصر ایران از پرحادثه‌ترین سال‌ها بودند. موزه و کتابخانه ریاست جمهوری هری ترومن، https://www.trumanlibrary.gov/library/oral-histories/warnewe اردشیر زاهدی به عنوان معاون و سپس عضو کمیسیون خزانه‌‏داری‏ اصل ۴ از این دوره در کتاب خاطراتش به کوتاهی می‏‌گذرد. ودیعی در اینباره گفته است که:"افسوس! جای‏ برشمردن طرح‌‏ها و نتایج آن و شرح گزارش‏ها از مثبت و منفی خالی‏ست. بعدها دیدیم که حتی یک کتاب بر این طرح نوشته نشد، زیرا چپ‏‌ها و چپ‌‏زن‏ها آن سازمان را سیاه کردند. هر چند در سال‏های اخیر، بعد بیش از ۵۰ سال آقای ویلیام وارن به مدد و تشویق اردشیر زاهدی‏ جانشین کتابی در باب ایران و اصل ۴ ترومن نگاشت"Mission for Peace: Point 4 in Iran" و وطنش‏ را روسفید کرد، ولی از آن همه ایرانیان خوب درس خوانده که در آن سازمان‏ در ایران کار کردند، کسی همتی به خرج نداد تا پرونده‏ اصل ۴، روشن‏ به ‏دست تاریخ برسد."اصلاح نژادی حیوانات
یکی از سرفصل های اصل چهار در ایران، اصلاح نژادی حیوانات خانگی و اهلی شامل الاغ، خروس و مرغ است. آمریکایی ها مدعی بودند که الاغ های ایرانی ضعیف هستند و بر این اساس، صد رأس الاغ از قبرس آوردند و ساکنین روستاها را وادار کردند که الاغ های خودشان را با این الاغ های قبرسی جفت گیری کنند. این اتفاق، باعث به وجود آمدن ضرب المثل آوردن خر از قبرس شد.
استفاده از دیکرو دیفنیل تری کلرواتان
سم پاشی یکی از سرفصل های اصل چهار ترومن بود. طبق گفته سازمان بهداشت جهانی استفاده از دیکرو دیفنیل تری کلرو اتان در روستاها، اقدامی زیان باری بوده است که باعث شده است اثرات سمی آن سال ها یر جانداران، گیاهان، خاک و آب محیط نهادینه شود.
توماس وودرو ویلسون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا در ۸ ژانویه ۱۹۱۸ میلادی پیشنهادهای خود را برای دنیای پس از جنگ جهانی اول اعلام کرد. این پیشنهادها که به اعلامیه چهارده ماده‌ای ویلسون مشهور است، هم از جهت پایان دادن به جنگ و هم از جهت تعیین‌کننده بودن برای دنیای بعد از جنگ، دارای اهمیت بسیار بود. یکی از انگیزه‌های پذیرش آتش‌بس و متارکه جنگ، مفاد اعلامیه ویلسون بود که در آن به حق تعیین سرنوشت به وسیله ملت‌ها اشاره داشت.
پیشنهادهای ویلسون شامل سه محور عمده بود. اولین موضوع، جلوگیری از جنگ‌های آینده به وسیله کاهش اقدام‌هایی نظیر محدودیت‌های تجاری، ایجاد اختلال در آزادی دریاها، دیپلماسی پشت پرده، تنش‌های استعماری و مسابقه تسلیحاتی بود. محور دوم، مجموعه‌ای از پیشنهادها با هدف به توافق رسیدن بر سر نکات مورد اختلاف در اروپا در زمینه تمامیت ارضی، مرزهای ملی و ناسیونالیسم قومی بود. محور سوم نیز دربرگیرنده مجمعی از کشورها بود که برای حفظ صلح فعالیت می‌کرد.ریچارد گاف و دیگران؛ تاریخ مختصر قرن بیستم؛ صفحه:۱۹۵ و ۱۹۶
آفتاب سوختگی نوعی التهاب پوستی است که در اثر مجاورت طولانی مدّت در آفتاب یا سایر منابع پرتو فرابنفش حاصل می‌شود. این سوختگی در اثر پرتو فرابنفش موجود در نور خورشید یا دستگاه‌های برنزه‌کننده (سولاریوم) به‌وجود می‌آید.
از نشانه‌های آن می‌توان سرخی بیش از حد پوست، دردناک شدن و گاهی ایجاد تاول را نام برد.
آفتاب سوختگی هنگامی رخ می‌دهد که مقدار تابش اشعه خورشید یا سایر منابع نوری حاوی پرتو فرابنفش بیش از توانایی رنگدانه محافظت‌کننده پوست بدن یعنی ملانین باشد.
آفتاب سوختگی شدید به همان اندازه سوختگی حرارتی وخیم است و ممکن است همان اثرات عمومی مانند تاول زدن، ورم و تب را داشته باشد؛ بنابراین نباید آفتاب سوختگی را بی‌اهمیت انگاشت.
هرسال بسیاری از افراد در نتیجه قرار گرفتن در معرض نور شدید خورشید فوت می‌کنند و میلیون‌ها نفر دچار آفتاب‌سوختگی می‌شوند.
آفتاب‌سوختگی برخلاف سوختگی حرارتی فوراً تظاهر نمی‌کند.
بنابراین هنگامی که دردناکی و قرمزی پوست شروع می‌شود، آسیب پوستی از قبل رخ داده‌است. درد در ۶ تا ۴۸ ساعت ابتدایی پس از قرار گرفتن در معرض آفتاب شدید بیشترین شدت را دارد. در موارد شدید ممکن است پوست تاول بزند. تورم پوست، به خصوص پاها شایع است.
سمومی در بدن به علت آفتاب سوختگی آزاد می‌شوند و باعث ایجاد تب به صورت یک علامت معمول می‌شوند. پوسته ریزی معمولاً سه تا هشت روز پس از قرارگرفتن در معرض آفتاب شدید رخ می‌دهد.
عواقب درازمدت سال‌های متوالی قرار گرفتن در معرض نور تند خورشید نیز مهم هستند.
یک بار آفتاب سوختگی همراه با تاول زدن پوست احتمال سرطان سلول‌های رنگی پوست (ملانوسیت‌ها) را که ملانوم نامیده می‌شود دو برابر می‌کند. قرار گرفتن مداوم در معرض نور خورشید باعث پیری زودرس پوست و ایجاد چین و چروک در آن می‌شود. لکه‌های پیری (lentigo) نتیجه تابش نور خورشید به پوست هستند.
سرطان پوست (چه از نوع سلول پایه‌ای و چه از نوع سلول فلسی) مستقیماً با میزان قرار گرفتن در معرض آفتاب (که بر حسب دو عامل رنگدانه‌های پوست و ساعات زیر آفتاب بودن معین می‌شود) ارتباط دارد.
نهایتاً در معرض قرارگیری به نور خورشید و صدمه ناشی از پرتو فرابنفش در ایجاد آب مروارید دخیل دانسته شده‌است.
عواملی که حساسیت شخص را نسبت به آفتاب‌سوختگی افزایش می‌دهد عبارت‌اند از:
کرم‌های ضدآفتاب بسیار مؤثری برای محافظت در برابر پرتوهای فرابنفش UVA و UVB (به ترتیب پرتو فرابنفش دارای طول موج بلند و کوتاه)، که اجزای نور خورشید هستند، مسئول سوختن و تغییرات سرطانی در پوست هستند.
کرم ضدآفتاب، لباس‌های پوشاننده و عینک‌های آفتابی ضد پرتو فرابنفش، همگی برای پیشگیری از قرار گرفتن در برابر نور خورشید توصیه می‌شوند. استفاده از کرم ضدآفتاب دارای فاکتور محافظتی نور خورشید (SPF) بالا توصیه می‌شود. اعداد بالاتر SPF بیانگر قدرت محافظت بیشتر کرم است. متأسفانه راهی برای «برنزه شدن بی‌خطر» در آفتاب وجود ندارد.
اگر دچار آفتاب سوختگی شُدید:
در صورتی که به همراه آفتاب سوختگی تب دارید یا تاول‌های پر از مایع، سرگیجه یا اشکالات بینایی به همراه آفتاب سوختگی وجود دارند، باید فوراً به پزشک مراجعه کنید.
خبرگزاری بین‌المللی روسیه «ریا نووستی» یک خبرگزاری متعلق به دولت روسیه است که اخبار خود را از طریق اینترنت و به صورت چندرسانه‌ای منتشر می‌کند. علاوه بر فارسی، این خبرگزاری اخبار خود را به زبان‌های روسی، انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، اسپانیایی، عربی، چینی و ژاپنی هم منتشر می‌نماید.
ریانووستی در فدراسیون روسیه و کشورهای مستقل همسود دارای شبکهٔ خبری گسترده‌ای است و در کشورهای ارمنستان، گرجستان، آذربایجان و مولداوی اخبار را نه تنها به زبان روسی بلکه به زبان‌های محلی نیز منتشر می‌نماید.
خبرگزاری ریانووستی بالاترین میزان نقل قول را در میان شبکه‌های روسی داراست.
از حدود هجدهم بهمن ماه ۱۳۸۸، بخش فارسی این سایت، در ایران فیلتر و از دسترس کاربران خارج شد.بخش فارسی خبرگزاری ریانووستی فیلتر شد پارسینه
در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۴، سازمان روسیا سودنیا سرویس خبری چندرسانه‌ای بین‌المللی اسپوتنیک را به عنوان جایگزین ریا نووستی و صدای روسیه در حوزهٔ بین‌الملل تأسیس کرد.http://rt.com/news/204231-sputnik-news-agency-launched/
ویلیام والاس (زاده ۱۲۷۲ - درگذشته ۲۳ اوت ۱۳۰۵) از شوالیه‌ها و ملاکان اسکاتلندی بود که به خاطر رهبری مقاومت اسکاتلندی‌ها در جریان جنگ استقلال اسکاتلند معروفیت یافته و امروزه در اسکاتلند از او به عنوان یک میهن‌پرست و قهرمان ملی یاد می‌شود.BBC، بازدید: دسامبر ۲۰۱۰.
وقتی والاس بزرگ شد، شاه الکساندر سوم حکم اسکاتلند را صادر کرد. اسکاتلند در مدت سلطنت او دوره صلح و ثبات اقتصادی را دیده بود. در ۱۹ مارس ۱۲۸۶، با این حال، الکساندر پس از سقوط از اسب خود درگذشت. وارث تاج و تخت نوه الکساندر، مارگارت، ملقب به خدمتکار نروژ بود. همان‌طور که او هنوز کودک و در نروژ بود، اربابان اسکاتلند دولت نگهبان را تأسیس کردند. مارگارت در سفر به اسکاتلند بیمار شد و در ۲۶ سپتامبر ۱۲۹۰ در اورکنی درگذشت. فقدان وارث روشن باعث شد که دوره ای به نام «علت بزرگ» شناخته شود، که چند خانواده مدعی تاج و تخت بودند. با تلاش اسکاتلند برای جنگ داخلی، شاه ادوارد اول انگلیس توسط اشراف اسکاتلند برای داوری دعوت شد. او قبل از شروع این روند، اصرار داشت که همه مدعیان او را لرد پارامونت اسکاتلند بشناسند. در اوایل نوامبر ۱۲۹۲، در یک دادگاه بزرگ فئودالی که در قلعه در Berwick-upon-Tweed برگزار شد، حکم به نفع جان بالیول که ادعای محکمی در دادگاه داشت، صادر شد. ادوارد اقدام به برگرداندن احکام لردهای اسکاتلندی کرد و حتی شاه جان بالیول را احضار کرد که به عنوان شاکی رایج در مقابل دادگاه انگلیس بایستد. جان پادشاه ضعیفی بود که به «توم تابارد» یا «کت خالی» معروف بود. جان در مارس ۱۲۹۶ از ادای احترام خود چشم پوشی کرد و تا پایان ماه ادوارد با حمله به برویک-توتد، شهر مرزی اسکاتلند را مورد حمله قرار داد. در ماه آوریل، اسکاتلندی‌ها در نبرد دانبار در شرق لوتیان شکست خوردند و تا ماه ژوئیه، ادوارد جان را مجبور به کناره‌گیری کرد. سپس ادوارد به مأموران خود دستور داد که از حدود ۱۸۰۰ نجیب اسکاتلندی ادب و احترام کنند (بسیاری از آنها در آن زمان اسیر جنگ بودند)
ویلیام والاس در روستای ایرشایر در اسکاتلند به دنیا آمد در آن روزها شاه الکساندر سوم بیش از ۲۰ سال بود که بر این سرزمین فرمانروایی می‌کرد. سبک و سیاق او در فرمانروایی به گونه‌ای بود که ثبات اقتصادی و آشتی را برقرار و سلطه‌طلبی همیشگی انگلیسی‌ها را به راحتی دفع کرده بود. در سال ۱۲۸۶ الکساندر در حین سوارکاری از اسبش به زمین افتاد و جان سپرد و بزرگان اسکاتلند، نوه ۴ساله او به نام «مارگارت» -که امروز از او با عنوان «بانوی نروژ» یاد می‌شود- را به عنوان ملکه اسکاتلند اعلام کردند و مقرر شد تا رسیدن او به سن قانونی، رایزن‌های پدربزرگ فقیدش اداره مملکت را به عهده گیرند. مارگارت در سال ۱۲۹۰ در حالی که ۸ ساله بود طی سفری از نروژ به سوی اسکاتلند بیمار شد و جان داد. لردهای اسکاتلند برای جلوگیری از ایجاد بی نظمی و آشوب تصمیم به برپایی حکومتی مستقل برای اسکاتلند گرفتند و بدین منظور از شاه ادوارد اول به واسطه حکومت موفقش دعوت کردند تا برای دستیابی به این هدف راهنمایی شان کند اما وقتی برای استقبال او رفتند با ارتش عظیمی از انگلستان روبه‌رو شدند و بدین ترتیب چیرگی انگلیسی‌ها بر سرزمین اسکاتلند آغاز شد.
ویلیام والاس در چنین شرایطی دوران کودکی خود را گذراند و با کینه انگلیسی‌ها بزرگ شد. بر پایه افسانه‌های محلی ایرشایر والاس اولین بار بر سر ماهیگیری با سربازان انگلیسی درگیر شد که در نتیجه آن دو تن از نظامیان انگلیسی را به قتل رساند و مقام‌های انگلیسی بی‌درنگ دستور دستگیری او را صادر کردند. بسیاری این رویداد را ناشی از کینه عمیق والاس از انگلیسی‌هایی می‌دانستند که در سال ۱۲۹۱ پدر و برادر بزرگ‌تر او را کشته بودند. کشته شدن نامزد والاس به دست انگلیسی‌ها خشم والاس را برمی‌انگیزد.
در ۱۱ سپتامبر ۱۲۹۷ والاس که به سپاه شورشی‌های «آندره دو مورای» پیوسته بود در نبرد «استرلینگ بریج» به پیروزی گسترده‌ای دست یافت و سربازان «دوماری» که از داشتن فرمانده‌ای چون «والاس» سرمست بودند به راحتی بر ۳۰۰ سواره نظام و ۱۰ هزار پیاده‌نظام انگلیسی چیره شدند. یک سال بعد در ۲۵ ژوئن ۱۲۹۸ نبردی دیگر به نام «فالکیرک» رخ داد و «والاس» توانست از دام ارتش انگلستان به سلامت بگریزد.
در این زمان اختلاف بزرگی میان سران نیروهای انقلابی درگرفته بود و سپتامبر همان سال «والاس» تصمیم به استعفا و سپردن سکان به «رابرت بروس» گرفت. او پس از استعفا به فعالیت‌های آشتی‌جویانه پرداخت و مدتی را نیز برای انجام یک مأموریت دیپلماتیک در فرانسه گذراند گواینکه بسیاری باور دارند دلیل اقامت او در فرانسه چیزی جز این بوده‌است. در ۵ اوت ۱۳۰۵ «سر ویلیام والاس» که دستگیری‌اش دیگر ناممکن می‌نمود به دست شوالیه‌ای به نام «ژان دو منته» دستگیر و به اردوگاه سربازان انگلیسی در منطقه‌ای نزدیک شهر گلاسکو منتقل شد. او که دولتمردان «پادشاه یاغی‌ها» می‌خواندنش طی محاکمه‌ای مجرم شناخته شد و به مرگ با چوبه دار محکوم شد که با مخالفت «والاس» مواجه شد و ترجیح داد با گیوتین اعدام شود. پس از آنکه سر او را از بدنش جدا کردند پیکر او را قطعه قطعه کردند، سر او بر بلندای پل لندن قرار گرفت، دستها و پاهایش به چهارگوشه بریتانیا فرستاده شد تا عبرتی باشد برای سایر انقلابیون؛ بعداز این اتفاق و در سال ۱۳۱۴(میلادی) سپاهیان اسکاتلند به رهبری رابرت بروس در نبرد بنوک بورن سپاهیان انگلستان به رهبری ادوارد دوم را شکست دادند و به استقلال رسیدند.
بر پایه داستان زندگی ویلیام والاس، در سال ۱۹۹۵ یک فیلم سینمایی با عنوان شجاع‌دل (به انگلیسی: Braveheart) به کارگردانی مل گیبسون ساخته شد که به عنوان برنده جایزه اسکار برگزیده شد.
شیرین نشاط (زاده ۶ فروردین ۱۳۳۶ در قزوین)، هنرمند عکاس و فیلم‌ساز ایرانی معاصر است. او برندهٔ تندیس شیر نقره‌ای جشنواره فیلم ونیز به عنوان بهترین کارگردان به‌خاطر فیلم "زنان بدون مردان" است. شیرین نشاط هم‌اکنون در نیویورک زندگی می‌کند.
شیرین نشاط در قزوین در خانواده ای تحصیل کرده و تا حدی مذهبی به دنیا آمد.پدر او سرلشکر علی نشاط فرمانده گارد جاویدان شاهنشاهی بوده که از نوادگان نشاط اصفهانی است.شیرین در سال ۱۳۵۳ برای ادامه تحصیل به آمریکا رفت و در دانشگاه کالیفرنیای برکلی به تحصیل هنر پرداخت. او در طول دهه ۸۰ میلادی مدیر شرکت نمایشگاه هنر و معماری نیویورک بود. در این دوره او با برگزاری نمایشگاه‌هایی مانند Werchitecture، عکس‌های ساختمان‌های آسیب‌ دیده در سارایوو به تحلیل نقش جنسیت در تعیین فضاها (و برعکس) معناهای فضای فیزیکی پرداخت، موضوعی که به همهٔ فیلم‌های او راه یافت.
او در سال ۱۹۹۰ که برای نخستین بار به ایران بازگشت، تحت تأثیر تغییرات بنیادی در کشور تصمیم گرفت به ثبت دریافت‌هایش از این تغییرات، به‌ویژه دربارهٔ وضع زنان بپردازد. او رشته عکس‌های «زنان الله» را به این علت تهیه کرد. او در این عکس‌ها که خود در آنها نقش‌آفرینی می‌کرد، با کنار گذاشتن کلیشه‌های رایج دربارهٔ زن مسلمان، به بررسی موضوع شهادت در اسلام پرداخت. در سال‌های بعد او سه چیدمان ویدئویی سیاه و سفید به نام‌های «عصیانگر» (۱۹۹۸)، «جذبه» (۱۹۹۹) و «اشتیاق» (۲۰۰۰) ساخت. این سه‌ گانه به موضوع پویایی رابطهٔ زن و مرد در جوامع اسلامی می‌پردازد. او به گفتهٔ خودش در این فیلم‌ها با قرار دادن موضوع در بافتی جدید و درون بافتی فلسفی و شاعرانه، به واسازی آن می‌پردازد.
در سال ۲۰۰۱ فیلیپ گلاس آهنگساز آمریکایی از او خواست فیلمی بسازد که او برای آن آهنگ بسازد. شیرین نشاط تحت تأثیر مشاهده تصاویر تلویزیونی برخوردهای فلسطینی‌ها و سربازان اسرائیلی، فیلم رنگی یازده و نیم دقیقه‌ای «گذرگاه خمیده»، را ساخت که با موسیقی گلاس همراه شد. در همین سال او چیدمان سیاه و سفید ویدئویی دیوانه را دربارهٔ جدایی و شور، و نبض را دربارهٔ هویت‌های خصوصی و عمومی ساخت. از آثار دیگر او می‌توان از یک اثر تلفیقی بر مبنای مثنوی "منطق‌الطیر" عطار نام برد.
آثار نشاط دارای ریشه بومی از زندگی و جامعه ایران است و به‌ویژه آثار فراوانی پیرامون زندگی و موقعیت زنان ایرانی خلق کرده‌است.iranian visual art او در آثار خود از نقوش زنانه که زنان ایرانی با آنها تأثرات روحی‌شان را به صورت شعر بر کف دست و پای خود نقش می‌کنند استفاده می‌کند.فرخزاد، پوران شیرین نشاط به خصوص در آلمان چهره شناخته شده‌ای است. وی، پس از پرستو فروهر، دومین زن ایرانی است که آثارش توانسته به موزه هنرهای معاصر برلین راه یابد. این در حالی است که بسیاری از سرشناس‌ ترین نقاشان و هنرمندان اروپا و آمریکا هنوز در این کار موفق نشده‌اند.
او هم‌اکنون در حال ساخت فیلمی دربارهٔ زندگی ام کلثوم، خواننده نامدار عرب، است. فیلمبرداری فیلم او در پاییز سال ۲۰۱۳ میلادی در مصر آغاز شد. نشاط به عنوان کارگردان امیدوار است که بودجه فیلم از کشورهای عربی خاورمیانه تأمین شود.
اَسَرحَدّون یا آسَرحَدّون (ریخت یونانی و توراتی:Esarhaddon یا Asarxaddon؛ به اکدی:Aššur-aha-iddina، معنا": آشور برادری به من داده‌است."Kriwaczek, Paul. 2012. Babylon: Mesopotamia and the birth of civilization. New York: Thomas Dunne Books/St. Martin's Press. p.235) شاه آشور در بین سال‌های ۶۸۰ تا ۶۶۹ پیش از میلاد بود. او کوچک‌ترین پسر سناخریب پادشاه آشور و همسر دوم آرامی‌اش شهبانو نقیعه و پدر آشوربانیپال بود. وی پس از کشتن دو برادرش در نینوا شاه شد که این واقعه باعث شد تا امپراتوری آشور به جنگ داخلی و هرج و مرج فرورود.
اسرحدون در میان پسران سناخریب، هواخواه دستهٔ کاهنان و بازرگانان بود. پدرش وی را نامزد پادشاهی پس از خود نمود، ولی برادرانش کوشیدند وی را بی‌اعتبار کنند. پس پدرش او را به جایی در جنوب ترکیه کنونی راند ولی جایگاه ولیعهدی‌اش را از او نستاند. سناخریب در ژانویه ۶۸۱ پ. م ترور شد و می‌نماید که اسرحدون در مرگ پدر نقشی داشته‌است.دیاکونوف کشنده وی را یکی از پسرانش یادکرده‌است. پس از مرگ پدر، اسرحدون به نینوا پایتخت آشور بازگشت. او در جنگ با برادران هماوردش در شش هفته پیروز شد و در بهار همان سال به پادشاهی دست یافت. برادرانش گریختند و پیروان آنها از دم تیغ اسرحدون گذشتند.
بنا به روایت تاریخ بابلی، کیمریان در سال ۶۷۹ تا ۶۷۸ پ. م وارد خاک آشور شدند ولی تئوشپا پادشاه کیمریان مغلوب اسرحدون پادشاه آشور گشت و این شکست در آسیای کوچک به وی وارد آمد. «اخبار اسرحدون» که به زبان بابلی می‌باشد محل پیکار را کوشخنو می‌نامد ولی «سالنامه‌های» اسرحدون محل پیکار را در خوبوشنو نام می‌برند. محل اولی بالکل مجهول است اصطلاح دوم با خوبیش‌نا که در کاپادوکیه بوده یا خوبوشکیه واقع در جنوب دریاچه وان مقایسه شده.روایت نخست به نظر محتمل‌تر می‌آید.
پس از این شکست و در همان سال به کیمریانی برخورد می‌کنیم که در لشکر آشور به عنوان سپاهی مزدور خدمت می‌کنند.AVIU در حدود سال‌های ۶۷۶ تا ۶۷۴ پ. م بنا به مدارک باستانی که به مدد منابع اورارتویی مکشوف گردیده، کیمریان دولت فریگیه را که در مرکز آسیای صغیر قرار داشت تارومار کردند.به طوری که معلوم شده به شرکت اورارتو.
جنگ با کیمریان برای اسرحدون بسیار رعب‌آور بوده به طوری که دربارهٔ نتیجهٔ جنگ مجبور بود آن را با هاتِفغیب گو در میان بگذارد. در سالنامه‌های وی پرسش‌هایی که شاه اسرحدون از هاتف خدای شمش به عمل آورده‌است، یک بار سؤال شده از هاتف که اسکیت‌هایی که وارد خاک ماننائیان شده‌اند چه نیّتی دارند. در چند سؤال دیگر نیز به مناسبت قیام مادیها که ماننائیان و کیمریان نیز در آن شرکت جسته‌اند از اسکیت‌ها نام برده شده؛ و سرانجام پرسشی دربارهٔ عاقبت اتحاد با پارتاتوآ پادشاه کشور ایشکوزا که محل آن مشخص نشده، به عمل آمده‌است. جالب است که آشوریان رئیس اسکیت‌ها را «پادشاه» می‌شمرند و آن هم پادشاه «کشور» معیّنی و البته منظور نظر ایشان از «کشور ایشکوزا» میهن اسکیت‌ها در آنسوی قفقاز نبوده‌است؛ و چون از هاتف سؤال شده‌است که آیا شاهزاده خانم آشوری را به زنی به پارتاتوآ بدهند یا نه، و به دیگر سخن، موضوع ازدواج سیاسی به میان آمده، شکّی نیست که صحبت بر سر عقد اتحاد با کشور معیّن و مشخّصی، که در حدود عرصهٔ فعالیت‌های سیاسی آشور قرار داشته، بوده‌است نه دور از مرزهای آن.
اسرحدون در همان سال آغاز پادشاهی بابل را بازسازی کرد و اعتبار گذشته این شهر را بازگرداند. او در این شهر سازه شناخته‌شده به برج بابل را ساخت. در آشور هم دستور داد تا نیایشگاه‌های آشور، خدای بزرگ آشور را نوسازی کنند.
در ۶۷۸/۶۷۹ پ. م کیمریان به رهبری تئوشپا به مرزهای آشور تاختند و اسرحدون در جنگی در آسیای کوچک آنان را شکست‌داد. البته دسته‌ای از کیمریان در سپاه آشور در جایگاه مزدوری خدمت می‌کردند. می‌نماید که اسرحدون سرانجام از در آشتی با کیمریان درآمده‌باشد. پس از آن وی چند لشکرکشی به جنوب شرقی آسیای کوچک نمود.
همچنین صیدون به رهبری پادشاهش ابدی‌میلکوتی بر آشور شورید، ولی در ۶۷۷ پیش از میلاد شورش شکست خورد و پادشاه گردن زده شد.
میان سال‌های ۶۷۶ تا ۶۷۴ پیش از میلاد کیمریان که با پادشاه اورارتو روسای دوم هم‌پیمان شده‌بودند فریجیه را تارومار کردند. این رویداد آشوریان را بیمناک نمود.
در نزدیک سال ۶۷۶ پیش از میلاد سکاها به رهبری ایشپاکای برای جنگ با آشور با ماننا هم‌پیمان شدند. این رویداد آشور را نگران ساخت و حتی ایشان در پی دادن شاهدختی آشوری به همسری پادشاه سکایان افتادند تا بلکه با این زناشویی سیاسی خطر را دور کنند.
اسرحدون همچنین در جنگ با کیلیکیه پادشاه آن کشور سان‌دوآری را به بندکشید.
در روزگار اسرحدون ماد باجگذار آشور بود. در این زمان (۶۷۶ پیش از میلاد) مردمان ماد خاوری بر فرمانروایان گمارده آشور شوریدند و سه تن از این فرمانروایان را از سرزمینشان راندند. پس آشوریان به ایران لشکرکشیدند و از دشت کویر گذشتند و به پای دماوند(بیکنی) رسیدند. آشوریان در پدشخوار دو تن از بزرگان ایران به نام‌های شی‌تیرپرنه (به معنای افتخار پیشینیان) و دیگری اپاردو را با کسان و دام‌هایشان به بند کشیدند. از آن پس فرمانروایان رانده‌شده به سرزمین‌هایشان بازگشتند و باجی سالیانه به آشور می‌پرداختند.
میان سال‌های ۶۷۴/۶۷۳ پیش از میلاد مردمان ماد به یاری سکاها که به سربازان آشوری می‌تاختند، باز در برابر آشور پایداری کردند و از دادن باج خودداری نمودند. ایلام نیز آماده شورش بر آشوریان بود. بدین سان مردمان سرزمین‌های میان خلیج فارس تا رود کورا در آستانه جدایی از آشور بودند. در این میان خشثریته از ایالت مادی کارکاشی در کنار دو رهبر دیگر ماد مامی‌تیارشو از مادای و دوساننی از ساپاردا رهبری شورش مادها بر آشوریان را آغاز کردند. اینان با پادشاهان سکا و ماننا همپیمان‌شدند. اینان دژهای آشوریان را در چند جبهه محاصره‌کردند. تا ماه آوریل سال ۶۷۳ سراسر ماد مرکزی بر آشور شوریده‌بود. در سوی دیگر پادشاهی آشور نیز فنیقیه دچار آشوب بود و دولت آشور در جنگ با مصر باستان بود. در درون آشور نیز بسیاری از بردگان و کشاورزان ناخرسند گریخته و به بخش جنگلی پشته ارمنستان پناه برده‌بودند. اسرحدون به ناچار پیش از هرکاری بدانجا لشکرکشید تا گریختگان را باز به بندکشد. پس از آن در ۶۷۲ پیش از میلاد اسرحدون کوشید تا با خشتریتی از در آشتی درآید. او همچنین پیک‌هایی به سوی دیگر هم‌پیمانان گسیل داشت و کوشید میانه آنها را به هم‌بریزد.
سرانجام ایشپاکای پادشاه سکا در نبرد با آشوریان کشته‌شد و پسرش پارتاتوآ با آشور آشتی کرد و اسرحدون هم دختر خویش را برای استواری پیوند به همسری او داد. این گونه با پیوستن سکاها به آشور خیزش شورشیان باناکامی رودرروشد. با این همه سه ایالت شورشی ماد توانستند به استقلال برسند و چیرگی آشور را در آن سامان از میان ببرند. خشثریته تا ۶۵۲ (پیش از میلاد) پادشاه ماد ماند.
در ۶۷۱ پیش از میلاد اسرحدون به جنگ تهارقا فرعون مصر رفت. بخشی از سپاهیانش در صور بر او شوریدند. اسرحدون با مانده سپاه به سوی جنوب رفت و آنگاه از صحرای سینا گذشت. او در تابستان ممفیس را گرفت و تهارقا به مصر علیا گریخت. اینچنین اسرحدون با غنیمت‌های فراوانی که از تاراج شهرهای دلتای نیل به دست آورده‌بود به آشور بازگشت. البته چندی پس از آن که فرعون به سرزمینش بازگشت، مصر بر آشوریان شورید. اسرحدون سالار خود شانبوشو را به دره نیل فرستاد تا شورش را بخواباند. در ۶۶۹ پیش از میلاد او خود راهی مصر شد ولی در راه در حران در پاییز همان‌سال به ناگاه مرد. پس از اسرحدون پسرانش آشوربانیپال پادشاه آشور و شمش شوم اوکین پادشاه بابل گشتند.
از اسرحدون سندهایی به زبان اکدی دربارهٔ رخدادهای زمان او به جای مانده که بخش بسیاری از آن با به همریختگی و نابودشدگی می‌باشد. در این سندها دربارهٔ مادها و درگیری‌های این پادشاه با آنان نیز سخن به میان‌آمده‌است. بسیاری از این سندها دربردارنده پرسش‌های اسرحدون از هاتف خدای شمش دربارهٔ چاره گرفتاری‌ها و نگرانی‌های سیاسی اوست.
شِنگ اوراسیایی جانوری گوشتخوار از خانوادهٔ راسویان (Mustelidae) و جنس شنگ‌ها (lutra) است. زیستگاهش کنار آبهای شیرین است. دارای بدنی دراز و نسبتاً باریک و دم بلند و سر مسطح، پوزه کوتاه و رنگ قهوه‌ای است و طول بدن آن تا ۷۵ سانتی تر و طول دم آن تا ۵۰ سانتیمتر می‌رسد.
این جانور بومی اروپا و آسیا ست و در ایران در استان‌های گیلان، مازندران، کردستان، فارس، خوزستان و شهرستان گلپایگان یافت می‌شود. غذای اصلی شنگ ماهی است و زمانی که ماهی کم باشد جانوران دیگری چون دوزیستان، سخت‌پوستان، حشرات، پرندگان و گاهی پستانداران کوچک از جمله سگ‌های آبی کوچک را شکار می‌کند.
در نیمه دوم قرن بیستم جمعیت این جانور بسیار کاهش یافته که دلیل اصلی آن آلودگی آب‌ها به آفت‌کشهایی چون ارگانوکلرین و بیفنیل پلی‌کلروینه است. تخریب زیستگاه و شکار قانونی و غیرقانونی از دلایل دیگر تهدید شدن این جانور است. البته در سال‌های اخیر در بیشتر قسمت‌های اروپا جمعیت شنگ در حال احیاست و در سال ۲۰۱۱ وزارت محیط زیست بریتانیا اعلام کرده که اکنون سمورهای آبی به تمام شهرستان‌های کشور بازگشته‌اند. این احیا بخشی به دلیل ممنوعیت آفت‌کش‌های خطرناکتر است که از سال ۱۹۷۹ در اروپا اعمال شده و بخشی به دلیل بهبود کیفیت آب که به افزایش جمعیت طعمه‌ها منجر شده و بخشی به دلیل محافظت در مقابل شکار.
رادیو زمانه یک رسانهٔ فارسی‌زبان است که بخشی از بودجهٔ آن از سوی پارلمان هلند، وزارت خارجه آمریکا، وزارت خارجه کانادا و کمیسیون اروپا تأمین می‌شود. این رسانه، بر اساس ادعای خودش، به لحاظ عملکرد محتوایی مستقل عمل می‌کند مرکز آن در آمستردام، پایتخت هلند قرار دارد.
رادیو زمانه از ۱۳ مرداد ۱۳۸۵ خورشیدی با تلاش فرح کریمی، نمایندهٔ وقت حزب سبزهای چپ پارلمان هلند و از اعضای سابق مجاهدین خلق فعالیت خود را آغاز کرد. برنامه‌های این رسانه از راه ماهواره و اینترنت پخش می‌شوند و دربرگیرندهٔ اخبار و گزارش‌های سیاسی، اجتماعی، فلسفی، ادبی و هنری هستند. رادیو زمانه در حال حاضر روزانه نود دقیقه برنامه پخش می‌کند. مدیر عامل رادیو، جوریس ون دوین است و از فوریهٔ ۲۰۱۲، محمدرضا نیک‌فر سردبیر آن شد.
سیاست رادیو زمانه به‌کارگیری گروهی کوچک در مقر اصلی آن در آمستردام و همکاری با گروهی از نویسندگان، روزنامه‌نگاران و وبلاگ نویسان ایرانی در کشورهای گوناگون بوده‌است. از جمله این افراد باید به ایرج ادیب زاده، آزاده اسدی، پژمان اکبرزاده، شهرنوش پارسی‌پور، مهدی خلجی، داریوش رجبیان (شفقت)، اردوان روزبه، ماه‌منیر رحیمی، عبدی کلانتری، معصومه ناصری، شهزاده نظروا، نیک آهنگ کوثر، عباس معروفی، بابک مینا، بهنام دارایی زاده، بهداد بردبار، بیژن روحانی، زهرا باقری شاد، مریم حسین خواه، احسان سنایی، لیدا حسینی نژاد، بهرنگ تاج دین، هادی ناصری، مهدی جامی، صنم دولتشاهی، پانته آ مدیری و … اشاره کرد.
از ژوئن ۲۰۰۶ تا ژوئن ۲۰۰۸ مسئولیت دبیری و مدیریت اجرایی بر عهدهٔ مهدی جامی بود. پس از آن به مدت کوتاهی زوران جوکوویچ و روت کرونن بورخ مدیریت رادیو زمانه را به صورت موقت بر عهده داشتند. فرید حائری‌نژاد از ژوئن ۲۰۰۹ تا ژوئن ۲۰۱۱ سردبیر این بنیاد بود و پس از آن تا۳۱ جولای ۲۰۱۳ محمدرضا نیکفر سردبیر رادیو زمانه بود و از اکتبر ۲۰۱۳ تا کنون دکتر ایمان گنجی سردبیر زمانه است. از فوریه ۲۰۱۰ تاکنون جوریس ون دوین مدیریت این بنیاد را بر عهده دارد.
بر اساس ادعای این رسانه، محور اصلی فعالیت‌های «زمانه»، پشتیبانی از کوشش‌های فعالان حقوق بشر و جامعه مدنی در ایران است. با توجه به نبود فضای باز رسانه‌ای در ایران، یکی دیگر از اهداف زمانه، تلاش در جهت ایجاد تنوع رسانه‌ای است. «زمانه» می‌کوشد تریبونی برای صداهای «دیگر» باشد. این رسانه علیه تبعیض است و تلاش می‌کند امکانات اطلاع‌رسانی خود را در اختیار افراد و گروه‌های اجتماعی‌ای بگذرد که مورد تبعیض قرار می‌گیرند. مباحث مربوط به زنان، اقلیت‌های مذهبی، قومی، جنسی و … در کانون توجه «زمانه» قرار دارند. همچنین این رسانه می‌گوید که یک رسانه باز و آزاد و انتقادی است. همکاران زمانه ضمن رعایت استانداردهای عمومی نویسندگی و ژورنالیسم باکیفیت، خلاق و نقاد، دستی باز در گزینش و پرورش موضوع دارند. هیچ مطلبی موضع رسمی «زمانه» در کلیت آن یا در بخش مدیریت آن نیست.
مجید محمدی، جامعه‌شناس ایرانی، رادیو زمانه را رسانه‌ای با گرایش واضح چگ‌گرایی و ضدآمریکایی می‌داند که با دموکراسی‌های غربی مشکل دارد. از نظر او، گرایش ایدئولوژیک این رسانه حتی باعث شده که از اقدام پوتین در اشغال کریمه و دخالت در امور اکراین دفاع کند.
در سال ۲۰۰۳ و با همت ایرانیانی مانند فرح کریمی، نمایندهٔ وقت پارلمان هلند، بودجه‌ای در این پارلمان به تصویب رسید تا یک تلویزیون فارسی‌زبان، با هدف تعامل فرهنگ‌ها و پیشبردِ آرمان حقوق بشر، در آمستردام بنیان گذاشته شود. خبر ایجاد این تلویزیون با واکنش شدید دولت ایران مواجه شد. طرح مدتی متوقف ماند و سپس بودجه در نظر گرفته شده میان چند پروژه تقسیم شد که رادیو زمانه، روزآنلاین و شهرزاد نیوز از دریافت‌کنندگان اصلی آن بودند. منبع مالی اصلی رادیو زمانه از سوی پارلمان، توسط یک نهادِ غیردولتی در زمینه رسانه با عنوان پرس ناو (Press Now) قرار گرفته‌است.
در ژوئیه سال ۲۰۰۶ رادیو زمانه از ده‌ها تن از روزنامه‌نگاران و وبلاگ‌نویسان ایرانی که بیشتر در خارج از ایران ساکن بودند دعوت کرد تا در کارگاهی یک هفته‌ای به ارائه دیدگاه‌های خود برای ایجاد یک رسانه مستقل، تهیه برنامه و تجربیات کاری بپردازند. گزارش این گردهمایی همراه با تصاویر متعدد در تارنمای «ایرانیان» (به مدیریت جهانشاه جاوید) منعکس شد.
فرح کریمی، نماینده پیشین پارلمان هلند، در کارگاه ابراز امیدواری کرد که با کوشش‌های گردانندگان این رادیو، طرح در نهایت به ایجاد تلویزیون منتهی شود.
مدت کوتاهی پس از کارگاه، از سوم اوت ۲۰۰۶ پخش آزمایشی رادیو از اینترنت آغاز شد و از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۶ پخش رسمی از راه موج کوتاه و ماهواره و اینترنت با اجرای تنی چند از تهیه‌کنندگان و مجریانِ رادیو از جمله یکی از مشهورترین آنان یعنی آزاده اسدی، صورت گرفت.
شماری از منتقدان رادیو اظهار داشته‌اند رادیو زمانه هویت مشخصی پیدا نکرده و خط مشی آن روشن نیست.
پخش بیش از اندازهٔ موسیقی زیرزمینی نیز در آغاز راه‌اندازی رادیو اعتراض برخی شنوندگان را برانگیخت.
رادیو همچنین در ابتدای کار از بابت فعالیت ناچیز در زمینه مسایل سیاسی روز ایران و مسایل حقوق بشر مورد انتقاد قرار گرفت لذا تاکنون با دگرگونی‌های متعددی در تخصیص برنامه‌های خود به مسایل سیاسی ایران همراه بوده‌است و در حال حاضر روزانه نیم ساعت مجله خبری-سیاسی پخش می‌کند. رادیو همچنین برنامه‌های متعددی را در زمینه مسئله سنگسار در ایران و بازداشت پژوهشگران ایرانی-آمریکایی پخش کرد.
روزنامه کیهان در یادداشتی این رادیو را به اشاعه فحشا متهم کرده‌است. در پاسخ به این اتهام، ویلکو د یونگه، مدیر مؤسسه هلندی "پرس نو"٫ حسین شریعتمداری سردبیر روزنامه کیهان را به مذاکره دعوت کرد. از سوی دیگر شماری از ایرانیان مقیم هلند نیز آن را به ارتباط با دولت ایران یا نهادهای استعماری هلند متهم کرده‌اند. رادیو زمانه در پاسخ به اتهام ارتباط با خانه آزادی نیز پاسخی را منتشر کرد. باشگاه روزنامه‌نگاران جوان وابسته به صدا و سیمای جمهوری اسلامی نیز از رادیو زمانه با عنوان فتنه‌گر یاد کرده‌است. سپاه پاسداران ایران نیز در اطلاعیه‌ای رادیو زمانه و روزآنلاین را به عنوان نیروی برانداز جمهوری اسلامی ایران نام برد. با این‌حال رادیو زمانه خود را یک منبع مستقل و جدا از وابستگی نهادی و حکومتی می‌داند که صدای همهٔ قشرها را در خود جای داده‌است.
رادیو زمانه برای نخستین بار تعداد زیادی از داستان‌های نویسندگان ایرانی را با صدای خودشان پخش کرده‌است که برخی از این داستان‌ها در ایران مجوز نشر پیدا نکردند. سرپرستی این طرح با عباس معروفی، نویسندهٔ ایرانی مقیم برلین و سردبیر مجله توقیف شدهٔ گردون است. رادیو با همکاری او و یکی از مجریان با سابقهٔ رادیو زمانه یعنی آزاده اسدی، در حال برگزاری مسابقه‌ای با عنوان «قلم زرین زمانه» است.
رادیو در آغاز گرایش زیادی به پخش موسیقی زیرزمینی ایران از گروه‌های گوناگون داشت. این عملکرد مورد استقبال گروه‌های زیرزمینی قرار گرفت و همچنین انتقادات زیادی را از پخش این ترانه‌ها به دلیل زبان و کلمات مورد کاربرد برانگیخت. این رویه به مرور با پرداختن به دیگر سبک‌های موسیقی تعدیل شد. رادیو زمانه در برگزاری جشنواره میان‌کهکشانی موسیقی ایرانی در شهر زندام در هلند نیز همکاری نزدیکی داشته‌است.
در حال حاضر به‌طور هفتگی مجلات موسیقی ایرانی، کلاسیک، و موسیقی ملل از رادیو زمانه پخش می‌شود.
رادیو زمانه تاکنون پشتیبانی مالی جشنواره موسیقی زیرزمینی ایرانی در زندان (۲۰۰۶)، بخش تهران جشنواره جهانی فیلم روتردام (۲۰۰۷) و بخشی از پروژه مستند «سخن از هایده» را به عهده داشته‌است.
رادیو زمانه در دسامبر ۲۰۰۹ نشستی برای بررسی وضعیت حقوق بشر و آزادی رسانه‌ها در ایران، با اجرای آزاده اسدی و با حضور شادی صدر، فعال حقوق بشر، نماینده عفو بین‌الملل و دو نماینده پارلمان هلند برگزار کرد. در این نشست، بخش‌هایی از فیلم «زنان در کفن» ساخته سردبیر رادیو، فرید حائری نژاد هم به نمایش درآمد.
در می ۲۰۱۰ رادیو زمانه به عنوان «پشتیبان رسانه‌ای» برای برگزاری شب بزرگداشت احمد شاملو و رونمایی ترجمه هلندی سروده‌های او در کتابخانه مرکزی آمستردام با ناشر همکاری داشت.
در تاریخ ۱۱ بهمن ۱۳۸۸ منابع خبری اطلاعاتی مبنی بر هک شدن وبسایت این رادیو توسط ارتش سایبری ایران ارائه کردند. فرید حایری نژاد، سردبیر وقت این رادیو اعلام داشت که هکرها به ایمیل‌های مشترکان این رادیو نفوذ کرده و سعی کرده‌اند اطلاعات شخصی افرادی که در تماس با این رادیو بوده‌اند را به دست آورند.
پس از این حمله سرورهای رادیو زمانه به یکی از امن‌ترین شرکت‌های اینترنتی سپرده شده و پس از آن امکان نفوذ هکرهای ارتش سایبری از آن گرفته شد.
مجله گردون ماهنامه‌ای فرهنگی و ادبی و اجتماعی بود که از سال ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۴ به سردبیری عبّاس معروفی در تهران منتشر می‌شد.
تاثیر گردون بر آگاهی‌بخشی به جوانان و تغییر مسیر برخی شاعران و نویسندگانی که حلقه‌های فکری حکومت آن‌ها را با تلاش بسیار به خود جذب کرده بودند، خشم رسانه‌ها و چهره‌های فرهنگی حاکمیت را در پی داشت. مرتضی آوینی در یادداشتی تند، «گردون» و روشنفکری ایران را حلزون‌هایی خانه‌به‌دوش معرفی کرد و درباره فعالیت عباس معروفی و دیگر نویسندگان شناخته‌شده هشدار داد. روزنامه کیهان با مدیریت مهدی نصیری نیز از جمله مخالفان این مجله بود تا جایی که در یک دادگاه که عباس معروفی در آن حکم برائت گرفت به محمد یزدی، رئیس وقت قوه قضائیه حمله می‌کند.
پس از بیانیه ۱۳۴ نویسنده، جمهوری اسلامی فشار بر جریان روشنفکری و نویسندان را بیشتر کرد. ماهنامه "گردون" توسط دادگاه انقلاب در سال ۱۳۷۴ با این اتهام که عکس پشت جلد آن توهین‌آمیز است توقیف شد. همچنین سردبير و ناشر آن به ۳۵ ضربه شلاق و ۶ ماه زندان محکوم شدند. عباس معروفی، سردبیر آن پس از مدتی به آلمان مهاجرت کرد.
این مجله همچنین بنیان‌گذار جایزه‌ای ادبی بود که "قلم طلایی گردون" نام داشت.
دیوید لوئیس (زادهٔ ۱۹۴۱ ـ درگذشت ۲۰۰۱) از بزرگ‌ترین فیلسوفان تحلیلی نیمه دوم قرن بیستم بود.
او در سال ۱۹۶۷ در دانشگاه هاروارد شاگرد کواین بود و در همین‌جا بود که برای نخستین بار با جان اسمارت (فیلسوف استرالیایی و از بنیانگذاران نظریه این همانی) ملاقات کرد و با استرالیا مرتبط شد.
او با نظریه واقع گرایی موجهه (modal realism) معروف است اما در فلسفه زبان، فلسفه ذهن، متافیزیک، معرفت‌شناسی و منطق فلسفی هم تأثیر بسزایی داشته‌است.
یکی از معروف‌ترین و بحث انگیزترین نظریات او این است که تعداد نامحدودی از «جهان‌های ممکن» انضمامی و از لحاظ علّی مستقلی وجود دارند که جهان ما تنها یکی از آنها است.
او در فلسفه ذهن، استدلالی برای این همانی ذهن و مغز مطرح کرد که بر اصل صرفه‌جویی (تیغ اوکام) مبتنی نیست، بلکه بر پایه «تعدی این همانی» (قیاس مساوات) استوار است.
او همچنین با صورت دادن آزمون فکری «درد دیوانه و درد مریخی» اشکالی را بر فیزیکالیسم مطرح می‌کند و با تقریر خودش از نظریه این همانی سعی می‌کند به این اشکال پاسخ دهد.
تسلا رودستر نسل یک، یک خودروی اسپورت برقیTesla Roadster Sport – Electric Supercar | Car Advice | News | Reviews و نخستین محصول شرکت تسلا موتورز است. این خودرو بر پایهٔ شاسی لوتوس الیس ساخته و از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ تولید شده‌است. رودستر نخستین خودروی تمام برقی تولید انبوه قانونی برای بزرگراه بود که از سلول‌های باتری یون‌لیتیم استفاده کرد و نخستین خودروی تمام برقی تولیدی بود که به ازای هر بار شارژ بیش از می‌پیمود. همچنین نخستین خودروی تولیدی بود که در ۶ فوریهٔ ۲۰۱۸ توسط موشک فالکون هوی در یک پرواز آزمایشی به فضا پرتاب شد.
شرکت تسلا حدود ۲۴۵۰ دستگاه خودروی رودستر نسل یک را در بیش از ۳۰ کشور فروخت، و بسیاری از آخرین رودسترها در سه ماههٔ چهارم سال ۲۰۱۲ در اروپا و آسیا فروخته شدند. تسلا از اوایل سال ۲۰۱۰، رودسترهای فرمان سمت راست تولید کرد. رودستر برای انگیزاننده‌های دولتی برای خودروهای برقی در چندین کشور واجد شرایط بود.
بر پایهٔ گزارش سازمان حفاظت محیط زیست ایالات متحده، رودستر نسل یک می‌تواند را با یک بار شارژ طی کند و بسته به نوع باتری لیتیم یون خود، در ۳٫۷ یا ۳٫۹ ثانیه از شتاب بگیرد. حداکثر سرعت این خودرو است.
مراحل تولید این اتومبیل نوظهور توسط مارتین ابرهارد با تأمین منابع مالی از میلیاردرهای اینترنتی مثل بنیان‌گذاران شرکت پی‌پل (Pay pal) صورت گرفته‌است.
این اتومبیل نیروی خود را تماماً از باتری به دست می‌آورد. رودستر تسلا نیروی خود را در تقریباً ۷۰۰۰ باتری قابل شارژ لیتیوم-یونی ذخیره می‌کند. این باتری‌ها دقیقاً همانند باتری‌هایی هستند که در کامپیوترهای لپ‌تاپ به‌کار می‌روند.
سوابق مهندسی ابرهارد، به او دانش ساخت اتومبیلی با بالاترین کارایی را داده‌است. او می‌گوید ایده ساخت این اتومبیل را از ایده‌های مشابه و نوظهور دیگران، مثل پرستون تاکر و جان دلرون در صنعت اتومبیل به ذهن او رسیده‌است.
به جای اختراع نوع جدیدی از باتری‌ها، وی از همان باتری‌های لیتیوم-یون استفاده کرد، چون وی در صنایع کامپیوتر نیز دست داشت و می‌دانست این صنایع، برای پیشرفتشان کار می‌کنند و وی می‌تواند از نتیجه آن‌ها استفاده کند.
تسلا از یک اتومبیل ایده‌ای به مرحله تولید رسیده‌است و ظرف کمتر از سه سال برای فروش عرضه شده‌است. اولین نمونه‌ها در کارخانه‌های شرکت لوتوس در انگلستان تولید شده و در ژوئیهٔ ۲۰۰۸ فروش عمده آن در ایالت کالیفرنیای آمریکا آغاز شد.
جیانّی آنیلی (زاده ۱۲ مارس ۱۹۲۱ – درگذشته ۲۴ ژانویه ۲۰۰۳) کارخانه دار، مدیر و سرمایه‌دار اصلی شرکت سرمایه‌گذاری اکسور بود. شرکت اکسور بزرگترین شرکت سرمایه‌گذاری ایتالیا است و می‌توان از شرکت‌های خودروسازی فیات، کرایسلر، آلفا رومئو، لانچیا، داج، مازراتی، جیپ، رم تراکس، ایوکو و فراری، گروه رسانه ای و نشریهٔ اکونومیست، بانک لئوناردو، شرکت تجهیزات استخراج نفت و گاز ولتک و باشگاه ورزشی یوونتوس به عنوان بخش اعظم دارایی‌های این شرکت نام برد.
جیانی فرزند جووانی آنیلی بود و پدربزرگش نیز ادواردو آنیلی نام داشت که در ۴۰ سالگی درگذشت. او با مارلا کاراچولو دی کاستانیتو، نجیب‌زاده خاندان کاراچولو ازدواج کرد. حاصل این ازدواج یک پسر به نام ادواردو و یک دختر به نام مارگریتا بود. مارگریتا در اولین ازدواج خود با آلن الکان، از نوادگان خاندان مشهور و سرمایه‌دار یهودی الکان، رمان‌نویس و فعال رسانه‌ای، پسر ژان-پل الکان، بانکدار، سرمایه‌دار و مدیر سابق شرکت تولید کالاهای لوکس کریستین دیور اس. آ. و همچنین رئیس انجمن مرکزی اسرائیلیان فرانسه وصلت کرد و حاصل این پیوند دو پسر به نام‌های جان الکان و لاپو الکان و یک دختر به نام جینورا الکان بود.
علیرغم اینکه طبیعتاً ادواردو، به عنوان تنها پسر جیانی آنیلی، وارث ثروت خانواده آنیلی به حساب می‌آمد، اما پدرش، جیووانی آلبرتو آنیلی (پسر عموی ادواردو) را به عنوان میراث دار مجموعه فیات اعلام کرد، و تنها بخشی که به ادواردو واگذار شد، مدیریت باشگاه یوونتوس در یک بازه زمانی کوتاه در سال ۱۹۸۶ بود؛ ولی با مرگ جیووانی آلبرتو در سال ۱۹۹۷ میلادی باز ناگزیر این ادواردو بود که به عنوان صاحب این ارثیه معرفی می‌شد.
پس از خودکشی ادواردو، جیانی آنیلی نوه خود جان الکان را به عنوان وارث انتخابی خود برگزید و کنترل مجموعه فیات را به او سپرد.
معبد سِت یکی از مشهورترین سازمان‌های شیطان‌پرستی است که در سال ۱۹۷۵ راه‌اندازی شد. معبد ست از جنبش‌های نوپدید دینی است که از شکل‌های اولیه باطن‌گرایی غربی در آن استفاده می‌شود. ست نام یکی از خدایان مصر باستان است.
معبد ست در سال ۱۹۷۵ توسط مایکل آکینو (Michael Aquino) در سان فرانسیسکو بنیان‌گذاری شد. او و چند نفر دیگر از کاهنان کلیسای شیطان به خاطر اختلافات بارز عقیدتی و مدیریتی، همچنین با ادعای فساد در کلیسای شیطان، از آن جدا شده و سازمان معبد ست را تشکیل دادند. در همان سال، معبد ست به عنوان یک کلیسای غیرانتفاعی در کالیفرنیا به ثبت رسید.
در بین پژوهشگران آکادمیک مطالعات دینی بحث‌هایی وجود دارد که آیا می‌توان معبد ست را یک نهاد شیطان‌گرا نامید یا خیر. اسبیون دایرندل (Asbjorn Dyrendal)، جیمز آر لوئیس (James R. Lewis)، مسیمو اینترووین و جسپر آ پیترسن (Jesper Aa. Petersen) معبد ست را به عنوان یک گروه شیطانی توصیف می‌کنند (اگرچه خود این سازمان تمایلی ندارد که خود را شیطان‌گرا بنامد) زیرا معبد ست نیز شاخه‌ای از کلیسای شیطان است که همچنان به اساطیر شیطانی استناد می‌کند. اما پژوهشگری به نام کنت گرنهولم (Kennet Granholm) با این نظر مخالف است. او می‌گوید که نباید معبد ست را شیطان‌گرا دانست چون تأکیدی بر ظاهر شیطان ندارد و فقط در محیط شیطانی فعال است و می‌توان آن را جزئی از طریقت دست چپ و سنت‌های باطنی دانست. گرنهولم پیشنهاد داد که بهتر است معبد ست را نوعی شیطان‌گرایی ثانویه بنامیم که منعکس کننده ریشه‌های تاریخی آن در شیطان‌پرستی دینی است.
بارزترین تفاوت میان کلیسای شیطان (Church of Satan) و معبد ست مربوط به مفهوم شیطان است.
معتقدین به کلیسای شیطان (C.o.S)، که شیطان گرا یا سِیتنیست (Satanist) نامیده می‌شوند بر این باورند که شیطان موجودی نمادین است، و وجود خارجی ندارد. آنها از شیطان به عنوان سمبلی از غرور و آزادی و برای به استهزاء گرفتن مسیحیت بهره می‌گیرند.
در حالی که پیروان معبد سِت (T.O.S) که سِتیانس (Setians) نامیده می‌شوند معتقدند که شیطان واقعی وجود دارد که به آن «پادشاه تاریکی (The Prince of Darkness)» می‌گویند. آنها او را «ست، پادشاه حقیقی تاریکی» ("Set" the TRUE Prince of Darkness) می‌نامند. سِیتِن (Satan) نامی است مأخوذ از انجیل به عنوان پادشاه تاریکی؛ ولی سِت نام خداوند مرگ و عالم اموات در مصر باستان است.
پیتر گیلمور کاهن اعظم کلیسای شیطان در مقاله‌ای پیرامون مایکل آکینو و شکل‌گیری معبد ست، گفته که در نظام گراتوها که قبلاً در کلیسای شیطان پیاده‌سازی می‌شد، برخی از اعضا به جای آنکه دنبال پیشرفت شخصی باشند سعی داشتند که پیشرفت خود را به همان منطقه جغرافیایی خاص (قلمرو گراتو) محدود کنند و به همین خاطر از سال ۱۹۷۴ میلادی، کلیسای شیطان قوانین جدیدی را وضع کرد. مایکل آکینو در آن زمان سردبیر نشریه کلاون هوف بود و ناگهان ادعا کرد برخی مقاله‌هایش حاصل القائات و الهامات موجودات فراطبیعی هستند. او آن زمان در سطح چهار (سطح ماجیستر) به عنوان یکی از کاهنان کلیسای شیطان فعالیت می‌کرد. انتان لاوی پی برد که سطح و درجه اعضای کلیسا باید مبتنی بر جایگاه افراد در خارج از سازمان کلیسای شیطان نیز باشد و نه صرفاً جایگاه سازمانی آنها. مایکل آکینو طی گذشت زمان، زاویه انحراف بیشتری با کلیسای شیطان پیدا کرد و تصمیم گرفت از کلیسا جدا شود. آکینو لاوی را متهم کرد که پول می‌گیرد و به اعضای کلیسا درجه و رتبه می‌دهد و همچنین آکینو توانست چند نفر از اعضا را نیز مجاب کند که استعفا بدهند و برای تشکیل یک کلیسای شیطان جدید به آکینو ملحق شوند. اما به علت قانون کپی رایت، آکینو موفق نشد نام سازمانش را به نام کلیسای شیطان ثبت کند و در عوض نام معبد ست را برای آن انتخاب نمود. از نظر آکینو، شیطان موجودی واقعی است و او مدعی شده بود که مکاشفه‌ای ماورایی با شیطان داشته و این مکاشفه به او حق می‌دهد که کلیسای شیطان را مغلوب کند. پیروان معبد ست، به عنوان منتخب ست نام‌گذاری می‌شوند. آنها در فرایندی به نام Xper (که خِفِر تلفظ شده و در زبان مصر باستان به معنای تبدیل شدن است) تلاش می‌کنند تا به شکل خداگونه تکامل یابند.
فیلم پورنوگرافی (پورن)، فیلم سوپر یا فیلم سکس، فیلم‌های وابسته به عشق شهوانی یا فیلم‌های جنسی، فیلم‌هایی هستند که موضوعات صریح و بی پرده جنسی را به منظور تحریک جنسی و رضایت بیننده ارائه می‌دهند. فیلم‌های پورنوگرافی تخیلات جنسی را ارائه می‌دهند و معمولاً شامل مواد محرک اروتیک مانند برهنگی (سافتکور) و آمیزش جنسی (هاردکور) هستند. گاهی بین فیلم‌های «وابسته به عشق شهوانی» و «پورنوگرافیک» تمایز گذاشته می‌شود، زیرا دسته اخیر حاوی سکسوالیته صریح تری است و بیشتر بر تحریک تمرکز دارد تا داستان سرایی، اما تمایز بسیار ذهنی است.
بر باور مخالفان فیلم پورنو، اعمال بازیگران فیلم‌های پورنوگرافی تأثیرات بد و مخربی بر نگرش و رفتار جنسی خشونت‌بار نوجوانان دارد و باعث احترام‌زدایی و شیءانگاری از انسان‌ها می‌شود.پورنوگرافی یا زن‌ستیزی: پورنوگرافیِ برزخی، رادیو زمانه فروش یا اجارهٔ فیلم‌های رده بزرگسالان از هر نوع، در کشورهای غربی و شرقی به افراد زیر سن قانونی ممنوع است.
فیلم‌های پورنوگرافی بسته به میزان تقاضا و فناوری موجود، در رسانه‌های مختلف تولید و توزیع می‌شوند، از جمله سهام فیلم‌های سنتی در قالب‌های مختلف، فیلم برای تماشای خانه، دی وی دی، بارگیری اینترنتی، تلویزیون کابلی و سایر رسانه‌ها. امروزه فیلم‌های پورنوگرافیک از طریق اینترنت، کانالهای ویژه و پرداخت به ازای هر کابل و ماهواره نشان داده می‌شود.
فیلم‌هایی با محتوای پورنو از زمان اختراع فیلم در دهه ۱۸۸۰ تولید شده‌اند. تولید چنین فیلم‌هایی سودآور بود و تعدادی از تهیه‌کنندگان تخصص خود را در تولید تولید کردند. با این حال، گروه‌های مختلف در جامعه چنین تصوراتی را غیراخلاقی می‌دانستند، و آنها را «پورنوگرافیک» می‌نامیدند، و تلاش می‌کردند تا آنها را با درجات مختلف موفقیت تحت قوانین فحاشی سرکوب کنند. چنین فیلم‌هایی همچنان تولید می‌شدند اما فقط از طریق کانال‌های زیرزمینی توزیع می‌شدند. از آنجا که تماشای چنین فیلم‌هایی دارای یک ننگ اجتماعی بود، آنها در خانه‌های فاحشه خانه، سالن‌های سینمای بزرگسالان، مهمانی‌های دزدی، در خانه، کلوپ‌های خصوصی و همچنین در سینماهای شبانه مورد بازدید قرار گرفتند.
فقط در دهه ۱۹۷۰، در دوران طلایی پورنو، فیلم‌های پورنوگرافی نیمه قانونی شدند. و تا دهه ۱۹۸۰، پورنوگرافی در ویدئوی خانگی به توزیع گسترده‌تری دست یافت. ظهور اینترنت در اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ به‌طور مشابه نحوه توزیع فیلم‌های پورنوگرافی را تغییر داد، رژیم‌های سانسور در سراسر جهان و پیگردهای قانونی «فحاشی» را پیچیده کرد.
پورنو- (porno-) از یونانی باستان پورنیا (πορνεία) به معنی روسپی، روسپی‌گری و -گرافی (-graphy) از یونانی گرافو (γράφω) به معنای نوشتن، نگاشتن، انگاشتن است.
از این فیلم‌ها، به عنوان فیلمِ اروتیک نیز نام برده می‌شود.
در سطح جهانی، صنعت پورنوگرافی تجارتی عظیم با درآمدی حدود ۹۷ میلیارد دلار است.
شهر لس‌آنجلس در ایالات متحده آمریکا، مرکز تجارت چند میلیارد دلاری صنعت پورنوگرافی است.رای‌گیری برای استفاده از کاندوم در فیلم‌های پورنوگرافی، بی‌بی‌سی فارسی
درآمد بازیگران بسته به محبوبیت، تجربه، درخواست مخاطبان و نوع رابطهٔ جنسی متفاوت است. به‌عنوان مثال بازی در صحنه‌های خودارضایی یا همجنسگرایی زنان نسبت به آمیزش جنسی زن و مرد درآمد کمتری دارد. بازیگران زن برای حفظ زیبایی ظاهر و بدن خود مجبور به پرداخت هزینه جهت عمل‌های زیبایی صورت، گونه، لب و پستان هستند در حالی‌که بازیگران مرد عموماً چنین هزینه‌های را متحمل نمی‌شوند. با این حال، درآمد بازیگران زن به‌طور میانگین در مقایسه با همکاران مردشان بیشتر است.
بازیگران زن، بابت هر صحنه‌ای که در فیلم‌های پورنو بازی می‌کنند حدود ۶۰۰ تا ۸۰۰ دلار حقوق می‌گیرند. در صورتی‌که اگر همان اعمال جنسی را به‌صورت «خصوصی» انجام دهند، حدوداً دو برابر درآمد بازی در فیلم‌های پورنو می‌توانند پول دریافت کنند. برای بسیاری از بازیگران این‌گونه از فیلم‌ها، کار بازی در فیلم عملی حاشیه‌ای است و بسیاری از بازی در فیلم‌های پورنوگرافی در جهت تبلیغ خود و رونق بخشیدن به «کار شخصی‌شان» استفاده می‌کنند. برای بازیگران مرد گزینه‌ها محدودتر هستند. کار وب‌کم و روسپی‌گری کمتر وجود دارد و حقوق آن‌ها برای بازی در فیلم هم از زنان به‌مراتب کمتر است.فیلم‌سازی پورنو، صنعتی که دیگر پول‌ساز نیست، بی‌بی‌سی فارسی
اعمال جنسی در فیلم‌های پورنوگرافی معمولاً به‌طور سنتی و بدون استفاده از کاندوم انجام می‌شود، همراه با خطر ابتلا به بیماری مقاربتی در بین مجریان. در سال ۱۹۸۶ شیوع عفونت ایدز (HIV) وجود داشت که منجر به مرگ چندین بازیگر از طریق ایدز شد. این امر منجر به ایجاد بنیاد مراقبت‌های بهداشتی پزشکی بزرگسالان در سال ۱۹۹۸ شد که به ایجاد یک سیستم نظارت در صنعت فیلم پورنوگرافی ایالات متحده کمک می‌کند، که به بازیگران فیلم‌های پورنوگرافی نیاز دارد هر ۳۰ روز از نظر HIV آزمایش شوند. از سال ۲۰۱۳، عفونت اچ آی وی از مجریان در صنعت پورنوگرافی ایالات متحده نادر بوده‌است، در طی سه دهه بعدی تنها چند شیوع ثبت شده‌است. AIM در ماه مه ۲۰۱۱ درهای خود را بست و به دلیل یک پرونده قضایی ناشی از نشت اطلاعات غیر محرمانه و اطلاعات محرمانه مشتری، از جمله نام و نتایج STD، ورشکستگی کرد.
هرساله تهیه‌کنندگان و دست‌اندرکاران صنعت پورن در آمریکا طی مراسمی در شهر لاس وگاس که به ای‌وی‌ان مشهور است، از بهترین تولیدات فیلم‌های پورنو، تقدیر می‌کنند.گزارش جوایز ای‌وی‌ان - ۲۰۰۴ "(وبگاه رسمی ای‌وی‌ان)"