moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این طراحی با طراحی دانته جیاکوزا برای فیات به اوج خود رسید. موتور را با شفت به جعبه‌دنده وصل کرد و دیفرانسیل را از مرکز خارج کرد تا راحتتر به جعبه‌دنده متصل شود؛ بنابراین، نیم شفت‌ها از دیفرانسیل تا چرخ‌ها از نظر درازا متفاوت بودند، که اگر سفتی پیچشی آن‌ها یکسان نبود، فرمان خودرو را نامتقارن می‌کرد. طرح جیاکوزا برای اولین بار در آوتوبیانکی پریمولا در سال ۱۹۶۴ و بعداً در فیات ۱۲۸ محبوب استفاده شد. با جعبه‌دنده‌ای که جداگانه روی موتور نصب شده بود، این خودروها لزوماً بزرگتر از مینی بودند، اما ثابت شد که این هیچ ضرری ندارد. این طرح، که هنوز هم امروزه مورد استفاده قرار می‌گیرد، همچنین بهبودی عالی، تعمیر آسان‌تر را ارائه می‌دهد و برای اتخاذ جعبه‌دنده‌های پنج سرعته نسبت به طراحی اولیه ایسیگونیس در مخزن مناسب‌تر بود.
لامبورگینی میورا از یک موتور ۴٫۰ لیتری وی۱۲ در وسط عرضی استفاده می‌کرد. این پیکربندی در سال ۱۹۶۵ ناشناخته بود، اما در دهه‌های بعدی رایج‌تر شد و خودروهایی مانند لانچیا مونتکارلو، نوبل ام۱۲، تویوتا ام‌آر۲، پونتیاک فیرو و نسل اول هوندا ان‌اس‌ایکس از چنین طراحی پیشرانه‌ای استفاده کردند.
لندرور ال‌آر۲ فریلندر، همراه با همه مدل‌های ولوو از سال ۱۹۹۸ به بعد (از جمله مدل‌های وی۸)، از یک موتور با نصب عرضی برای افزایش فضای سرنشینان در داخل خودرو استفاده می‌کند. این امر همچنین به دلیل ایجاد فضای طولی بیشتر در محفظه موتور، باعث بهبود ایمنی در برخورد از جلو نیز شده‌است. نتیجه یک ناحیه مچاله جلوی بزرگتر است.
موتورهای عرضی نیز در اتوبوس‌ها بسیار مورد استفاده قرار گرفته‌اند. در ایالات متحده، آنها در اوایل دهه ۱۹۳۰ توسط Twin Coach ارائه شدند و با موفقیت محدود در Pickwick Nite-Coach از Dwight Austin استفاده شدند. موتورهای اتوبوس عرضی برای اولین بار به‌طور گسترده در Yellow Coach 719 با استفاده از وی-درایو دوایت آستین ظاهر شدند. آنها تا دهه ۱۹۹۰ به استفاده متداول ادامه دادند، اگرچه موتورهای V-پیکربندی کوتاه‌تر در پیکربندی «تی-درایو» طولی در دهه ۱۹۶۰ رایج شدند. موتورهای عرضی نیز در بریتیش لیلاند آتلانتیس، در بسیاری از اتوبوس‌های ترانزیت و تقریباً در همه اتوبوس‌های دوطبقه مدرن مورد استفاده قرار گرفتند. آنها همچنین به‌طور گسترده توسط اسکانیا، ام‌آان، ولوو و بخش اتوبوس رنو استفاده شده‌اند.
موتورها ممکن است در دو موقعیت اصلی در داخل خودرو قرار گیرند:
فضای مجاز برای موتورها در چاه چرخ‌های جلو معمولاً به موارد زیر محدود می‌شود:
شرح جهت موتورهای V-twin و flat-twin موتور سیکلت گاهی اوقات با قراردادی که در بالا ذکر شد متفاوت است. گفته می‌شود موتورسیکلت‌هایی با موتور V-twin که میل‌لنگ آن موازی جهت حرکت است، به عنوان مثال AJS S3 V-twin، هندی ۸۴۱، ویکتوریا برگمایستر، سری هوندا سی‌ایکس و چندین موتو گوتزی از دهه ۱۹۶۰، دارای «عرضی» هستند.موتورها، درحالی‌که موتورسیکلت‌هایی با V-twin نصب شده با میل‌لنگ آن عمود بر جهت حرکت، به عنوان مثال بیشتر دوکاتی‌ها از دهه ۱۹۷۰ و بیشتر هارلی دیویدسون‌ها، گفته می‌شود که دارای موتورهای «طولی» هستند. این قرارداد از طولانی‌ترین بعد افقی (درازا یا پهنا) موتور به عنوان محور مرجع به جای میل‌لنگ استفاده می‌کند.
شهرستان آکسایسکی (به لاتین: Aksaysky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان آزوفسکی (به لاتین: Azovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان باگایفسکی (به لاتین: Bagayevsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان بلوکالیتوینسکی (به لاتین: Belokalitvinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان بوکوفسکی (به لاتین: Bokovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان چرتکوفسکی (به لاتین: Chertkovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان دوبوفسکی (به لاتین: Dubovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان کاگالنیتسکی (به لاتین: Kagalnitsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان کامنسکی (به لاتین: Kamensky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان کاشارسکی (به لاتین: Kasharsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان کنستانتینوفسکی (به لاتین: Konstantinovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان کراسنوسولینسکی (به لاتین: Krasnosulinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان مارتینوفسکی (به لاتین: Martynovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان کویبیشفسکی (به لاتین: Kuybyshevsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان ماتیوو-کورگانسکی (به لاتین: Matveyevo-Kurgansky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان میلروفسکی (به لاتین: Millerovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان میلیوتینسکی (به لاتین: Milyutinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان موروزوفسکی (به لاتین: Morozovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان میاسنیکوفسکی (به لاتین: Myasnikovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان نکلینوفسکی (به لاتین: Neklinovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان اوبلیوسکی (به لاتین: Oblivsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان زیموونیکوفسکی (به لاتین: Zimovnikovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان زرنوگرادسکی (به لاتین: Zernogradsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان زاوتینسکی (به لاتین: Zavetinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان یگورلیکسکی (به لاتین: Yegorlyksky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان ولگودونسکوی (به لاتین: Volgodonskoy District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان وسیولوفسکی (به لاتین: Vesyolovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان ورخندونسکوی (به لاتین: Verkhnedonskoy District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
ابوعبدالله حسین بن محمد معروف به کُله و عَمید از کاتبان اهل قم بود که مدتی هم ساکن قزوین بوده‌است. او از مشاغل پایین رده آغاز کرد و در سال ۳۲۱ هجری به وزارت وشمگیر زیاری در ری رسید. یحتمل او تا سال ۳۲۳ هجری در دیوان مرداویج زیاری در اصفهان به وزارت رسیده بود.
زمانی که در خدمت زیاریان بود، به سبب قاطری که از علی بویی به هدیه گرفته بود، به او لطفی کرده و علی‌رغم دستور مرداویج، اجازه داد علی بویی به کرج ابی‌دلف رفته و حکومت آن شهر را به دست گیرد. این اتفاق نه تنها موجب نجات علی بویی شد، بلکه خاندان آل بویه پس از این رخداد تدریجاً به سلطنت رسیدند و مستقل از مرداویج زیاری شدند.
ابوعبدالله پس از مرگ مرداویج در ۳۲۳ هجری، نزد ماکان بن کاکی رفته و دبیری او را برعهده گرفت ولی ماکان در جنگ با سامانیان شکست خورد و کُله اسیر شد و به بخارا برده شد. در زمان نوح بن نصر سامانی، دیوان رسائل به وی سپرده شد و لقب عمید یافت. عمید تا پایان زندگی خود نزد سامانیان ماند و در دستگاه آنان کاتبی چیره‌دست و شناخته‌شده بود.
ثعالبی نقل کرده‌است که عمید در این دوره به «شیخ» ملقب گردید و افرادی همچون «ابوجعفر محمد بن عباس بن حسین وزیر» و «اسکافی» به مقام او حسودی می‌کردند و اشعاری علیه او می‌سرودند. لیکن به نظر می‌رسد عمید تا جایگاه وزیری پیش رفته است. او نهایتاً از مرض نقرس درگذشت.
ورزش در مالزی () بخش مهمی از فرهنگ در مالزی است. ورزش در مالزی، هم از لحاظ مشارکت کننده و هم از لحاظ داشتن تماشاگر، طرفدار زیادی دارد. قشرهای مختلف مالزیایی برای تفریح و رقابت در گونه‌های زیادی از ورزش شرکت می‌کنند. در جامع‌ترین تعریف از ورزش-تمرین بدنی از همه نوع-چهار ورزش تفننی که در بین عموم مردم مالزی طرفدار زیادی دارند پیاده‌روی، نرمش هوازی، تمرینات قدرتی و دویدن هستند. سایر ورزش‌های پرطرفدار شامل دوچرخه‌سواری، شنا، صعود ورزشی، کمپینگ، بولینگ، پیاده‌گردی، ماهیگیری، غواصی اسکوبا و پاراگلایدر می‌باشند.
از لحاظ تماشاگر، ورزش‌های پرتماشاگر با بیشترین طرفدار شامل فوتبال، هاکی روی چمن، راگبی ۱۵ نفره، بدمینتون، والیبال، هندبال، بسکتبال و هنرهای رزمی ترکیبی می‌باشند. مالزی میزبان چند رویداد ورزشی مهم از جمله بازی‌های کشورهای همسود در ۱۹۹۸ بود.
شهرستان اوست-دونتسکی (به لاتین: Ust-Donetsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان تسیملیانسکی (به لاتین: Tsimlyansky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان تسلینسکی (به لاتین: Tselinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان تاتسینسکی (به لاتین: Tatsinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان تاراسوفسکی (به لاتین: Tarasovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان شولوخوفسکی (به لاتین: Sholokhovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان سمیکاراکورسکی (به لاتین: Semikarakorsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان سالسکی (به لاتین: Salsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان سووتسکی (به لاتین: Sovetsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان رودیونوو-نسوتایسکی (به لاتین: Rodionovo-Nesvetaysky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان رمونتننسکی (به لاتین: Remontnensky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان پرولتارسکی (به لاتین: Proletarsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان پسچانوکوپسکی (به لاتین: Peschanokopsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان اورلوفسکی (به لاتین: Orlovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان اوکتیابرسکی (به لاتین: Oktyabrsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده‌است.
شهرستان کوپچینو (به لاتین: Kupchino district) یک بافت تاریخی در روسیه است.
شهرستان کرونشتادتسکی (به لاتین: Kronshtadtsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سن پترزبورگ واقع شده‌است.
شهرستان کولپینسکی (به لاتین: Kolpinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سن پترزبورگ واقع شده‌است.
شهر اریول خواهرخواندهٔ شهرستان کولپینسکی هست.
حامدرضا معاونیان (زاده ۲۸ اردیبهشت ۱۳۴۶ در تربت حیدریه) روحانی شیعه، خطیب، کارشناس مذهبی و استاد حوزه علمیه است. وی به عنوان سخنران مذهبی در مجالس و مراسمات دینی شناخته می‌شود. او همچنین مؤسس و مدیر شبکه جهانی ثامن و سلطان و مدیریت مرکز تخصصی بنیاد فرهنگی جعفری قم را نیز بر عهده دارد.
حامدرضا معاونيان در تاريخ ۱۳۴۶/۲/۲۸ در تربت حيدريه پا به دنيا نهاد. پدرش حاج محمد معاونيان فرزند حاج ابوالقاسم از ملاک‌ها و خوانين تربت حيدريه و مادرش دختر شيخ عبدالجواد مدرس‌زاده (مدرس و مفسر قرآن) بود. تحصيلات ابتدايی را از پنج سالگی در دبستان ملی حجت آغاز كرده و دوره راهنمايی و متوسطه را در مدرسه نحوی و دوره نهايی را در رشته علوم تجربی در دبيرستان رازی و در سن ١٧ سالگی به اتمام رسانده و پس از اخذ ديپلم وارد حوزه علميه مشهد شد. وی جامع المقدمات را نزد شيخ جواد علم الهدی و ديگر علوم ادبيات عربی از نحو و صرف و معانی و بيان و بديع در كتاب‌های سيوطی و مغنی اللبيب و المطول تفتازانی و حاشيه ملاعبدالله در منطق را نزد اديب شهير ابومعين حجت هاشمی‌ خراسانی خواند. او معالم الاصول را نزد شيخ عبدالمجيد سالم و تمام شرح لمعه را در نزد آقايان استاد سيد جواد فقيه‌ سبزواری و استاد سيد حسن صالحی به اتمام رساند. اصول فقه مظفر را نزد چند نفر از اساتيد از جمله استاد سيد صادق طهرانی و خيارات مكاسب و رسائل را نزد آیت‌الله اشرفی شاهرودی و كفايه را نزد آیت‌الله استاد رضازاده تربتی خوانده و سپس به مدت شش سال در درس خارج فقه و اصول آیت‌الله ميرزاعلی آقای فلسفی تلمذ نمود. در اين ميان در دروس خصوصی آیت‌الله علامه سيد محمود مجتهد سيستانی (قوانين الاصول، نقد منظومه ملاهادی سبزواری و خارج فقه خمس) حضور يافته و از خرمن انبوه دانش آن جناب به بهانه اين دروس بهره برد. در سال ۱۳٧٧ به قم هجرت كرده و مدتی در درس آیت‌الله وحيد خراسانی حضور يافت. وی سخنرانی را از ۲۵ سالگی آغاز نموده و در سال ١٣٧٣ به دست آيت‌الله حاج سيد محمد علی ابطحي اصفهانی معلم گشت و رسماً به كسوت روحانيت پيوست؛ و از آن مرحوم اجازه روايت دريافت كرده و منبر رسمی را آغاز كرد.
وی در سال ۱۳۸۵ مدیریت گروه تاریخ بنیاد فرهنگ جعفری (قم) را برعهده گرفت و بعد از یک سال از سال ۱۳۸۶ تا سال ۱۳۹۶ رسما مدیریت کل بنیاد جعفری را بر عهده داشت. همزمان از سال ۱۳۹۴ فعالیت رسانه‌ای خود را در شبکه ماهواره‌ای «سلام» با ضبط مباحث تاریخی و تفسیری شروع کرده و تا چهار سال به این همکاری ادامه داد. سپس با حمایت و‌ تمایل آقای سید باقر مصباح موسوی کارهای ابتدایی تاسیس شبکه جهانی «هادی تی‌وی» را  آغاز و‌ بعد از راه‌اندازی اولیه به مدیری پاکستانی (آقای نجفی) سپرده و سپس در سال ۱۳۸۸ به تأسیس شبکه ماهواره‌ای اختصاصی امام رضا علیه‌السلام به نام شبکه جهانی ثامن پرداخت.
- موقعیت اشکلک
اشکلک یکی از قدیمی‌ترین روستاهای بخش رحیم‌آباد[1] رودسر است. به طور دقیق مستنداتی از وجه تسمیه اشکلک وجود ندارد، اما با توجه به روایت های گذشتگان، می توان به سه مورد اشاره نمود. روایت اول بر می گردد به وجود گونه شمشاد که به زبان محلی کیش گفته می شد که هنوز هم آثار این گونه حفاظتی در برخی نقاط روستا موجود است. بر این اساس این منطقه را کیشکله می نامیدند که بعدها به اشکلک تغییر یافت. روایت دیگر برمی گردد به کنار آب بودن و اشکلک که بخش اول آن از اشکور گرفته شده که به کنار آب بودن اشاره دارد و روایت سوم که از روی فرهنگ های لغت به آن نسبت داده اند به معنی شکنجه ای که با فروبردن تراشه نی میان ناخن و گوشت یا نهادن چوب در فرجه های انگشتان و فشردن آن که این گونه شکنجه در روزگار استبداد متداول بود، البته به نظر این روایت از سایر روایت ها ضعیف تر است، اما در اینترنت فقط به این موضوع اشاره گردیده است. در خاطرات رابینو نیز به اشکلک اشاره شده است. در لغتنامه دهخدا اشکلک اینگونه توصیف شده که دهی است جزء دهستان رحیم آباد از بخش رودسر از شهرستان لاهیجان که در 12000 گزی جنوب رودسر متصل به مرکز دهستان واقع و منطقه ای جلگه، معتدل مرطوبی و مالاریائی است. سکنه آن 715 تن می باشد که از مذهب شیعه پیروی می کنند و به زبان فارسی و لهجه گیلکی سخن می گویند. آب آن از پل رود تامین می شود و  راه فرعی به شوسه دارد[2].
اشکلک به دو بخش جیر محله (پائین محله) و جور محله (بالا محله) تقسیم می شود. محلات کوچکی در گذشته ها با فاصله ناچیز از اشکلک وجود داشت که با افزایش جمعیت و خانه سازی تقریبا این محلات به اشکلک متصل شده اند. این محلات شامل نوشر، مقوم محله، چردوم، کربی سرا و حسین بک سرا بودند. این روستا از سمت شمال نزدیک روستای کوچکتری به نام دوگل سرا واقع شده است که باز هم به دلایل فوق الذکر این دو روستا از سمت محله کربی سرا به هم متصل شده اند. قبرستان و مسجد اشکلک توسط ساکنین این روستا هم مورد استفاده قرار می گیرد. با توجه به عدم فاصله بین این دو روستا، اما از لحاظ تقسیمات کشوری روستای اشکلک زیر نظر بخشداری رحیم آباد، اما روستای دوگل سرا زیر نظر بخشداری کلاچای قرار دارد که ساکنین روستای دوگل سرا با توجه به نزدیکی به رحیم آباد از این موضوع رضایت ندارند.
از یک سو اراضی روستای اشکلک از طرف نوشر یعنی غرب به رودخانه پلورود منتهی گردیده است، از سوی دیگر از سمت جنوب با شهر رحیم آباد و از سمت شمال شرقی با روستای گلدشت هم مرز است که با توجه به ساخت و سازهای صورت پذیرفته در سالیان اخیر به اشکلک متصل شده است.
مرز بین اشکلک و رحیم آباد رودخانه کوچکی به نام اشکلک روخونه یا اشکلک ری (رودخانه خشک) است که در دو طرف آن منازل مسکونی واقع شده اند و بلواری این دو را به هم متصل نموده است. رحیم آبادی ها در زمان ارباب رعیتی، محل سکونت جایگاه ارباب ها بوده و در روستاهای اطراف محل اقامت رعایا. البته در اشکلک چندین ارباب سکونت داشتند که فقط مردم اشکلک به دو تن از آن ها حاصل می دادند. این دو ارباب آقای سید باقر معصومی و آقای حمید اشکلکی بودند. البته بیشتر اشکلکی ها از ارباب جمعی آقا سید باقر معصومی بودند. ایشان به رعایا توجه ویژه داشت و از ادامه تحصیل فرزندانشان حمایت می کرد[3] و نصف سایر ارباب های منطقه از رعایا حاصل می گرفت[4]. قدیمی ها از ایشان به عنوان وکیل الرعایا یاد می کنند. از تفاوت ایشان با سایر ارباب ها می توان به این نکته اشاره کرد که به همراه چند تن از رعایایشان به مکه مشرف شدند.
اشکلک از سمت محله حسین بک سرا به روستای گلدشت متصل شده است. البته با توجه به نزدیکی حسین بک سرا به گلدشت، تصور می شود که این محله که در گذشته جزئی از اشکلک بود، زیر مجموعه گلدشت است. بررسی سنگ قبرهای جلوی مسجد گل دشت نشان می دهد که پسوند تعداد قابل توجهی از آن ها اشکلک است. دلیل این موضوع این بود که در زمان رضا شاه تعدادی از اشکلکی ها برای توسعه گلدشت با ساخت خانه و دادن زمین مجاب به مهاجرت به آن منطقه نمودند که در پایین دست جاده سکونت یافتند. در آن روستا رضاشاه دارای یک ساختمان به نام کاخ بود. در حال حاضر آثاری از آن ساختمان موجود نیست، اما آثار خیابان کشی های آن زمان موجود است. مسیر آن کاخ دارای بلوار کوتاه و آب نما بود که اکنون آن مسیر شیب دار به صورت یکی از خیابان های منتهی به میدان گلدشت با ورود از سمت کلاچای کاملا مشخص است.
2- کشاورزی
الف- رودها، نهرها و کانال ها
با توجه به اینکه کشاورزی و باغ داری از مشاغل اصلی این روستا بود، بنابراین نقش آب در توسعه کمی و کیفی آن بسیار کلیدی بود. برای آبیاری علاوه بر منابع آبی طبیعی ساکنین از منابع آبی مهندسی شده هم بهره مند بودند. از جمله منابع آبی طبیعی می توان به جاری بودن رودخانه پلورود در پایین دست روستا که امکان آبیاری بخشی از اراضی آن را فراهم می ساخت، به جاری بودن اشکلک روخانه نیز که از داخل روستا عبور می کرد و بخشی از آب اراضی را تامین می کرد و همچنین جاری بودن جوب دیگری که از چشمه ای در بالا دست روستا که از دره مرسه عبور می کرد و با گذشتن از نزدیکی مسجد اشکلک در سه راهی چور دوم از زیر پلی که در گذشته به آن اسب پورد می گفتند، اراضی چوردم را آبیاری می نمود، اشاره نمود.
به صورت مهندسی شده برای توسعه اراضی شالیکاری که نیازمند آب قابل توجه بود در زمان رضا شاه توسط فردی به نام آقای صدرآبی نهری که از مرکز استان آمده بود، از سه موش زده شد که پس از عبور از بالنگاه و بندبن وارد رحیم آباد می شد و سپس با ورود به اشکلک در پایین تر از بازار به دو شاخه تقسیم می شد که یک شاخه آن با ساختن یک سازه از دره مرسه عبور و آب به بخشی از اراضی اشکلک و در ادامه به اراضی گلدشت می رسید. شاخه دیگر آن وارد اشکلک می شود که در کنار مدرسه اشکلک دو شاخه شده که یکی از آن ها به سمت پایین و دیگری به سمت نوشر می رود. این نهر نیز پس از سل[5] دو شاخه شده که یکی از آن ها اراضی نوشر و دیگری اراضی موقوم محله را آبیاری می کند. این نهرها کماکان فعال و تاثیرگذار هستند.
در انتهای نوشهر نیز نهری جاری بود که از پلورود بعد از رحیم آباد سرچشمه می گرفت و با گذر از انتهای چردوم به بی بالان می رفت که مسیر قبلی آن از اشکلک خشک شد. در حال حاضر نهری که از دره مرسه جاری است در انتهای چر دوم وارد بی بالان نهر شده و پس از عبور از تازه آباد به بی بالان می رود.
تمامی این رودها و نهرها در گذشته دارای آبی پاک و با دبی بالا بودند، بطوریکه حتی تا یک دهه بعد از انقلاب هم محل آب تنی بچه های محل بودن، اما متاسفانه در حال حاضر کم آب و با ریختن فاضلاب در آن مانند اکثر رودخانه های کشور، بسیار آلوده اند.
در هنگام ساخت ناو، چند تن از کشاورزان از جمله حاج تقی توکلی، برای ساخت یک کانال بتنی برای انتقال آب نهر به آن طرف دره مرسه به سمت گلدشت، مهندسی را برای عقد قرارداد آورده بودند. آقاسیدباقر معصومی هم از دور نظاره گر آن ها بود. پس از مدتی ایشان حاج تقی را صدا میزنند و میگویند با این مهندس قرارداد نبندید. ایشان دلیل را جویا می شوند. میگویند مهندس شما برای پیدا کردن فندک همه جیب هایش را گشت، به نظر میرسد محاسباتش برای ساخت ناو خوب نباشد. همینطور هم شد و فرد دیگری را برای ساخت آوردند. البته در تابستان ها با توجه به اینکه کف ناو جلبک بسته و لیز بود مورد توجه بچه های محل برای شنا و سر خوردن بود.
ب- کارخانه های برنجکوبی
در اشکلک 4 موتورخانه برنجکوبی فعال بود که در حال حاضر دو موتورخانه از بین رفته است. جور موتور، حیدری، آقاجانپور و جیر موتور که جور موتور و جیر موتور به صورت مشارکتی و دو موتورخانه دیگر مربوط به یک خانواده بود.
اولین موتورخانه ای که جمع آوری شد، جیر موتور بود که در انتهای منزل مسکونی آقای کوه پیما قرار داشت. بعد از آن موتورخانه آقاجانپور جمع آوری شد. در حال حاضر جور موتور به صورت مشارکتی و تقریبا به صورت سنتی با 24 سهم و موتورخانه حیدری در حال فعالیت هستند.
شایان ذکر است که قبل از راه اندازی موتورخانه برای سفید کردن برنج، از نیروی آب (انرژی پاک) در اشکلک بهره گرفته می شد و با آب دانگه سفید کردن برنج انجام می شد. در اشکلک 5 آب دانگه وجود داشت که به شرح زیر به موقعیت مکانی آن ها اشاره می گردد: آب دانگه مشت یعقوب خلقی در جور محله بالاتر از پل اشکلک روخانه، میان آب دانگه متعلق به کبل عیسی محمدپور که بعدها تبدیل به منبع چای شد که در ادامه به آن اشاره خواهد شد. آب دانگه حاج رمضان توکلی در محوطه مشتی رضا رضازاده، آب دانگه کبل مسلم که کمی بالاتر از خانه بهداشت اشکلک در نزدیکی مسجد قرار داشت و آب دانگه مشتی محمد شعبان نژاد در نوشر که بعد از بی بالان نهر قرار داشت.
پ- فناوری قدیمی چای
در این روستا یک دستگاه تحت عنوان منبع چای وجود داشت که همانند آسیاب آبی با کمک قدرت آب نهر، برگ های پلاسیده چای را مالش می داد. خروجی آن توسط کشاورزان به منازلشان منتقل و در تشت قرار می گرفت تا خشک گردد.
همچنین یک دستگاه کوچک فر برای خشک کردن چای موجود بود که با آتش زدن هیمه، برگ های چای را که قبلا در تشت های چوبی تحت عنوان لاک، با دستان کشاورزان، مالش داده شده بود، خشک می گردید.
3- فرهنگی
الف- مدارس اشکلک
توجه به تحصیل و گرایشی که از دوران ارباب رعیتی به دلیل عدم محدود نمودن ارباب محل، اشکلکی ها توجه ویژه ای به ادامه تحصیل فرزندانشان نشان می دادند. فرستادن فرزندان به رحیم آباد برای تحصیل که گاهی تحت تاثیر شرایط سیاسی آن زمان هم قرار می گرفت و همچنین فرستادن به شهرهای بزرگتر باعث گردید تا با پیگیری ها ساخت اولین مدرسه اشکلک به مناسبت جشن های 2500 ساله به نام مدرسه اشکانیان در مرکز اشکلک رقم بخورد که بعد از انقلاب ساختمان آن بازسازی و در حال حاضر به صورت مدرسه استثنایی فعال است.
دبیرستان پسرانه ای نیز در قبل از انقلاب در زمینی که در گذشته سل (آب بند) بود و برای آبیاری اراضی بالادست اشکلک مورد استفاده قرار می گرفت، ساخته شد و اکنون به صورت دبیرستان متوسطه اول و همچنین هنرستان فنی و حرفه ای در حال بهره برداری است.
دو مدرسه دیگر نیز با اهدای زمین توسط دو خانواده ساخته شد که یکی از آن ها هنرستان دخترانه در مقوم محله به یاد زنده یاد سیدجوادهاشمی[6] و دیگری مدرسه ابتدایی به یاد زنده یاد مهدی حمید پناه[7] در جیر محله است که هم اکنون نیز در حال بهره برداری است.
ب- بازار اشکلک
بازار اشکلک هم در گذشته از امروز رونق بیشتری داشت. وجود یک شعبه بانک صادرات، دایر بودن خانه انصاف، و همچنین وجود بزازی، عطاری، قهوه خانه، خیاطی و نفت فروشی و برنج فروشی در آن محیط گرمی را جمع شدن بزرگان محل می داد و نشان از رونق آن بازار داشت. ثقل دکان استاد قربان که ساخت داس و داره را انجام می داد و همچنین اسب ها را نعل می کرد، پای روستائیان دیگر را هم به بازار اشکلک باز می کرد، زیرا بسیاری از روستاهای اطراف دارای ثقل دکان یا نعل بندی نبودند.
پ- مسجد و قبرستان ها
اولین مسجد در اشکلک مسجدی قدیمی و تلاردار بود که تخریب شد و به جای آن در سال 1344 با همت آقایان اصغر صادقی، حاج حسین آقاجانپور و محمد امیری ساخته شد. ساکنین روستا هم به وسع خود در اینکار تا حدودی دخیل بودند. البته ساخت آن مسجد در انتهای کار با حمایت مالی آقای محمد امیری به اتمام رسید. این مسجد در سال 1400 با همفکری برخی از ساکنین روستا تخریب گردید و در حال ساخت است.
قبرستان قدیمی اشکلک در محوطه مسجد، قرار دارد که با توجه به پر شدن آن در سال 1382 در نزدیکی مسجد قطعه زمینی خریداری و به قبرستان جدید تبدیل شد. در گذشته ها هم در جور محله قبرستان کوچکی وجود داشت که در کنار منزل آقای فرزادفر بود. البته سنگ قبری در آن موجود نبود و در حال حاضر اثری از زمینش نیست و به نظر می رسد تصرف شده باشد.
ت- ملاخانه
برای یادگیری قرآن و سواد قرآنی در گذشته ملاخانه در اشکلک دایر بود. اولین ملای اشکلک آقای ذوقی، اهل طالقان بود که در خانه مشت جواد تسلیمی ملاخانه را دایر و در همانجا سکونت داشت. سیاه اسماعیل هم از ملاهای دیگر اشکلک بود و آخرین ملا، سید احمد میر حسینی بود که در زیر ساختمان آسید باقر معصومی ملاخانه را دایر نموده بود.
ث- بازی های محلی
در این روستا بازی های متنوعی توسط بچه ها و گاهی بزرگان انجام می شد. برخی از این بازی ها خاص پسران و برخی دختران و برخی هم به صورت مشترک انجام می پذیرفت. چیک تیره بازی از جمله بازی های مردانه ای بود که رده های سنی متنوعی آن را بازی می کردند. دخوس دخوسه، ماشین بازی، هفت سنگه، کور کوره، بود که جنسیت در آن مطرح نبود و به صورت مشترک نیز بازی می شد.
کش بازی، تخته بره و عروس بازی به صورت اختصاصی توسط دختران بازی می شد. قیش بازی، شیرسنگ بازی، آکوله ماره و جیج جز بازی های خاص پسران بود. در حال حاضر مانند تمامی شهرها و روستاهای کشور بازی های کامپیوتری بیشترین سهم را در بازی بچه ها دارد.
در ضمن در گذشته های دور مرحوم علیجان شریف زاده در کشتی گیله مردی به عنوان پهلوان مطرح بود. فوتبال در دهه های بعد با تشکیل تیم پنجه طلایی که تیم پر قدرت محلی بود، توانست به محبوبیت زیادی بین جوانان اشکلک دست یابد.
ج- عرف ها
- پا زدن
برای خوش یمنی، بلافاصله پس از سال تحویل یک فرد مورد تایید خانواده که خوش قدم بود به عنوان اولین نفر با در دست داشتن قرآن و یک ظرف آب با پای راست وارد خانه می شد و به تمامی اتاق های خانه سر می زد که به این عمل پا زدن می گفتند.
پس از سال تحویل هم خانواده ها با عشق و علاقه و با روی باز به دید و بازدید هم می رفتند. بچه های محل هم به اکثر خانه ها برای گرفتن عیدی سر می زنند. عیدی مرسوم آن زمان تخم مرغ و شیرینی محلی بود. با دریافت تخم مرغ ها، بازار بازی جیج بسیار پر رونق می شد.
از دیگر عرف های این منطقه می توان به آب سواری، نصفه کاری مزارع و ... اشاره نمود.
- لافندبازی
این ورزش آئینی کم‌نظیر در جشن های عروسی های اشکلک اجرا می شد. در این بازی لافند باز یا پهلوان شخصیت محوری و بازیگر اصلی بود. کار پهلوان اجرای انواع نمایش‌های آکروباتیک و هیجان‌آور روی بند است. لنگر هم وسیله‌ای چوبی‌است که باعث حفظ تعادل پهلوان روی بند یا لافند می‌شود.
پهلوان دستیاری نیز داشت که در پایین طناب و روی زمین می‌ایستاد که به آن شیطانِ می‌گفتند که کارش شیطنت کردن، دلقک بازی و اجرای حرکات خنده‌آور بود. برخی از پهلوانان هنگام لافندبازی فرزندان واقعی(پسر و دختر) و حتی همسر خود را روی بند می‌بردند و به اجرای نمایش می‌پرداختند که آن ها نیز در غالب پرسوناژ و شخصیت پهلوان گنجانده می‌شدند. در لافندبازی، طناب به ۲ ستون فلزی یا چوبی محکم که به صورت ضرب دری قرار گرفته بود مهار می شد. طول طناب لافند بازی معمولا ۴۵ تا ۵۰ متر و ارتفاع آن از زمین ۵ تا ۶ متر بود.
4- مدیریت محلی
- کدخداها
اولین کدخدای اشکلک مشت یعقوب خلقی بود که پس از ایشان کبل اسماعیل عباسی کدخدا شد و سپس حسین نصیری به کدخدایی انتخاب گردید. انتخاب کدخدا بر عهده ارباب محل یعنی آسید باقر معصومی بود. آخرین کدخدای اشکلک، یوسف خلقی بود که انتصابش با امضای ساکنین و حکم دولتی از فرمانداری در قبل از انقلاب انجام پذیرفت.
5- سایر
الف- خانواده های قدیمی
منطقه ای در اشکلک وجود داشت که برخی رحیم آبادی در آن سکونت داشتند. خانواده های جوادی، سفلایی، رضایی، فنایی و ذبیحی از آن جمله اند. برخی از آن ها اراضی شان را فروختند و برخی هنوز هم در آن اراضی سکونت دارند، اما آن ها میت هایشان را در قبرستان اشکلک دفن نمی کنند. خلیلی هم دیگر خانی بود که در جیر محله سکونت داشت. از دیگر خانواده های رحیم آبادی آقای قریشی و میر فندرسکی بودند که در جیر محله در کنار اراضی آقای خلیلی ساکن بودند.
بجز اشکلکی های اصیل تعدادی خانواده نیز از اشکورات به اشکلک مهاجرت نمودند که این موضوع امروزه به صورت بسیار پررنگ تری وجود دارد.
ب- مازودار
مازودار تنومندی در نوشر وجود داشت که قطر آن به میزانی بود که چندین نفر باید دور آن حلقه می زدند. عظمت و تاج پوشش این درخت آن قدر بود که وقتی از ارتفاعات اشکورات به پایین نگاه و پلورود به صورت یک نخ دیده می شد، این درخت از آن جا قابل رویت بود. قدیمی ترهای اشکلک این درخت را به همراه خاطرات گذراندن سیزده بدر حتما به یاد دارند. این درخت ظرفیت ثبت در میراث طبیعی ملی را داشت، اما متاسفانه  بریده شد.
پ- کردآقاجان
بعد از شکست مجاهدین و کشته شدن میرزا کوچک خان، کردآقاجان چند سالی در نوشر سکونت داشت. این موضوع با توجه به سرقت هایی که به آنان نسبت داده می شد، مشکلات و ناراحتی هایی را برای ساکنین بوجود آورده بود و پیگیری این موضوع توسط کدخدای اشکلک منجر به ضرب و شتم جدی ایشان شد.
ت- چل باغ
با جابجایی مسیر اشکلک روخانه، منطقه تقریبا وسیعی درحاشیه آن که به صورت چاله بود، توسط حاج رمضان توکلی و حاج تقی توکلی به باغ چای تبدیل شد. قبل از تبدیل شدن به باغ چای درختان لیلکی به همراه گیاه خشخاش به صورت خودرو در آن رشد می کرد که در آن زمان، تریاک هم از آن برای مصارف دارویی گرفته می شد. این باغ وسیع به دلیل قرار گرفتن در گودی، مشهور به چل باغ می باشد که در حال حاضر تفکیک شده است.
----[1] - بخش رحیم‌آباد از شمال به بخش کلاچای از جنوب به استان قزوین و رودبار و از شرق به رامسر و از غرب به املش و سیاهکل متصل و در ضلع شمال غربی، غرب و جنوب قله سماموس و در ۹ کیلومتری دریای خزر قرار دارد. این منطقه در پای کوه سماموس و نزدیک به رودخانه پولورود، از دیرباز زمستانگاه خوانین اشکور بوده‌است. باغ‌های نارنج و مرکبات و چای آن معروف هستند. این منطقه یکی از قطب‌های تولید فندق در کشور هم است.
[2] - از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 2
[3] - به همین دلیل تحصیلات عالیه جوانان در این روستا قبل و بعد از انقلاب با توجه به آمار و ارقام قابل رصد است.
[4] - ارباب ها در آن زمان به ازای هر جریب یعنی 1000 متر زمین 5 پیمانه یعنی 75 کیلو یعنی 0.5 خروار متداول منطقه حاصل می گرفتند.
[5] - سل ها یا آب بند ها، استخرهای بزرگی برای ذخیره سازی آب برای استفاده در کشاورزی در ایام کم باران بودند. با ساخته شدن این نهرها سل های موجود نیز خشک و به اراضی کشاورزی تبدیل شدند. در اشکلک هم چندین سل وجود داشت که در پایین منزل آقای آقاجانپور یکی از آن ها توسط حاج تقی توکلی و دیگری توسط کربلایی یعقوب خلقی به زمین کشاورزی تبدیل شد. دبیرستان اشکلک نیز در سل موجود در آن ساخته شد، اما راه دسترسی به آن با دادن زمین توسط آقای مسلم باقرپور انجام پذیرفت.
[6]- دانشجوی با اخلاق رشته مهندسی مکانیک که متاسفانه در جوانی به علت بیماری در گذشت.
[7] - متاسفانه در نوجوانی بر اثر حادثه رانندگی مرحوم شد.
موتور وی۱۶ یک موتور پیستونی شانزده سیلندر است که در آن دو بانک هشت سیلندر در یک وی‌شکل در اطراف یک میل‌لنگ مشترک قرار گرفته‌اند. موتورهای وی۱۶ کمتر از موتورهای با سیلندرهای کمتر مانند موتورهای وی۸ و وی۱۲ رایج هستند. هر بانک از یک موتور وی۱۶ را می‌توان به عنوان یک طراحی هشت سیلندر خطی در نظر گرفت، طرحی که ذاتاً می‌تواند متعادل باشد. بیشتر موتورهای وی۱۶ دارای زاویه انحرافی ۴۵ درجه هستند.
نخستین استفاده از موتور وی۱۶ در هواپیمای آزمایشی آنتونت۷ در سال ۱۹۱۰ و به دنبال آن چندین اتومبیل در دهه ۱۹۳۰ بود. امروزه رایج‌ترین کاربردهای موتورهای وی۱۶، لوکوموتیوهای راه‌آهن، کشتی‌های دریایی و ژنراتورهای برق ثابت هستند.
نخستین خودروی تولیدی که از موتور وی۱۶ استفاده کرد کادیلاک وی-۱۶ بود که در ژانویه ۱۹۳۰ معرفی شد. موتور کادیلاک وی۱۶ در ابتدا با حجم تولید شد، سوپاپ رو و زاویه وی ۴۵ درجه. برای سری ۹۰ ۱۹۳۸، موتور به حجم تغییر یافت. یک سوپاپ سر مسطح و یک زاویه وی ۱۳۵ درجه (این دومی برای دستیابی به ارتفاع کاسه کمتر). این ۴۳۱ مس نسخه جدید به اندازه نسخه پیشین خود قدرت تولید می‌کرد در حالی که پیچیدگی بسیار کمتری داشت، میل‌لنگ سفت‌تری داشت که به دوام و صافی کمک می‌کرد و حتی فیلتر روغن خارجی داشت که در آن روزها برای هر خودرویی با هر قیمتی نادر بود.
شرکت خودروسازی مارمون در واقع توسعه موتور وی۱۶ را در سال ۱۹۲۷ (پیشتر از کادیلاک) آغاز کرد. با این حال، برنامه توسعه آن بیشتر طول کشید و "Marmon Sixteen" در سال ۱۹۳۱ منتشر شد. این موتور دارای زاویه وی ۴۵ درجه بود، از آسترهای سیلندر فولادی فشرده استفاده می‌کرد و بیشتر از آلومینیوم ساخته شده بود. تنها ۴۰۰ دستگاه مارمون سیکست بین سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۳ تولید شد.
در سال ۱۹۹۱، سیزتا-مورودر وی۱۶تی آغاز به تولید کرد که دارای یک موتور ۱۶ سیلندر در یک پیکربندی منحصربه‌فرد بود. به‌جای طرح‌بندی وی۱۶ معمولی، موتور در واقع دو موتور وی۸ مجزا بود که به صورت عرضی نصب می‌شدند و چرخ دنده‌ای بین این دو وجود داشت که خروجی واحدی را از مرکز مجموعه موتور به گیربکس ارائه می‌کرد. تنها چند خودرو پیش از توقف فعالیت شرکت تولید شد.
شرکت پیرلس موتور یک موتور وی۱۶ را در اوایل دهه ۱۹۳۰ توسعه داد، با این حال فقط یک نمونه اولیه ساخته شد پیش از اینکه همه تولیدات خودرو متوقف شود و این شرکت کارخانه خود را به یک کارخانه آبجوسازی پس از پایان ممنوعیت در ایالات متحده تبدیل کرد.Georgano, G. N. , ed. (1971). Encyclopedia of American Automobiles (2nd ed.). London: Rainbird Reference Books. pp. 153–154. .
در اواخر دهه ۱۹۸۰، BMW Goldfish V16 موتور بر پایه موتور وی۱۲ جدید ب‌ام‌و در آن زمان توسعه یافت. نمونه‌های اولیه روی یک شاسی بلند سری ۷ و سپس در اوایل دهه ۱۹۹۰ به یک بنتلی مولسان نصب شدند. تقریباً در همان زمان، مرسدس بنز نسخه را توسعه داد موتور وی۱۶ برای لیموزین کلاس اس. میان سال‌های ۱۹۸۸ و ۱۹۹۰، تقریباً ۳۵ نمونه اولیه ساخته شد.
خودروی مفهومی کادیلاک سیستین ۲۰۰۳ با رونمایی شد. موتور وی۱۶ که بر اساس موتورهای جنرال موتورز ال‌اس وی۸ ساخته شده بود. سال بعد، خودروی مفهومی رولز رویس 100EX با موتور وی۱۶ رونمایی شد. خودرویی که در فیلم "جانی انگلیش دوباره متولد می‌شود" از این موتور وی۱۶ استفاده می‌کند.
نمونه اولیه دول سیکستین ۲۰۱۷ از یک موتور ۱۶ سیلندر ۱۲٫۳ لیتری چهار توربو استفاده می‌کرد.
نخستین مورد استفاده از وی۱۶ در مسابقات اتومبیل رانی "مازراتی تیپو وی۴" بود که در مسابقات گرندپری استفاده شد. تیپو وی ۴ در سال ۱۹۲۹ در مونزا معرفی شد و رکورد سرعت جهانی را به دست آورد. در یک رویداد در کرمونا، ایتالیا.
در سال ۱۹۳۱ در ایندیاناپولیس ۵۰۰، یک موتور وی۱۶ سفارشی بر روی یک «سوپراسپرت» کورد که توسط شورتی کانتلون هدایت می‌شد، نصب شد. این خودرو رقابتی بود و از رتبه ۲۶ در شبکه به رتبه ۳ شارژ می‌شد، اما به دلیل غیرقابل اطمینان بودن کند شد و با تعویض هر ۱۶ شمع تشدید شد. سال بعد، برایان ساولپاگ این خودرو را در جایگاه سوم قرار داد. ماشین در دور ۵۵ دچار شکستگی خط روغن شد و مسابقه آنها به پایان رسید. مدت کوتاهی پس از مسابقه، وی۱۶ حذف شد و با یک موتور چهار سیلندر معمولی میلر جایگزین شد.1931 Miller V16 Racing Car , "RM Auctions", Retrieved 2010-06-14
خودروهای موتور وسط Auto Union "تایپ ای"، "تایپ بی" و "تایپ سی" گرند پریکس در سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۸ با موتورهای کار می‌کردند. با توجه به تغییر قوانین در سال ۱۹۳۸، اینها با یک موتور وی۱۲ برای ماشین مسابقه‌ای تایپ دی جایگزین شدند. قبل از این تغییر قانون، آلفا رومئو تیپو ۳۱۶ در گرندپری ۱۹۳۸ طرابلس با موتور ۶۰ درجه وی۱۶ شرکت کرد.
تنها مورد استفاده شناخته شده از موتور وی۱۶ در دوران پس از جنگ جهانی دوم، موتور وی۱۶ موتورهای مسابقه بریتانیا (BRM) است که در مسابقات فرمول یک از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۵ استفاده شد. موتور بود طراحی سوپرشارژ، که با وجود توان خروجی بالا ناموفق بود. رسماً تولید کرد اما احتمالاً حدود تحویل داده شده‌است.Nye, Doug (2003). BRM: Front Engined Cars, 1945-1960. Volume 1. Motor Racing Publications. . رانندگی ماشین دشوار بود، زیرا باند قدرت در محدوده باریک و در دور بالا قرار داشت.
پیکربندی وی۱۶ همچنین در چندین موتور دیزلی با جابه‌جایی بزرگ که به عنوان موتورهای دریایی یا در لوکوموتیوهای ریلی استفاده می‌شود، استفاده می‌شود. این امر به این دلیل است که سازندگان اغلب موتوری را حول یک جابه‌جایی ثابت در هر سیلندر طراحی می‌کنند، سپس سیلندرهای اضافی را تا رسیدن به توان خروجی مورد نیاز به طرح اضافه می‌کنند. برای مثال، محدوده موتورهای Electro-Motive Diesel 710 از در هر سیلندر استفاده می‌کند و نسخه ۱۶ سیلندر (موسوم به EMD 16-710) بیش از تولید می‌کند.
جی‌ای ترنسپورتیشن سیستمز موتورهای چهار زمانه "سری 7FD" (مورد استفاده در کاربردهای دریایی، لوکوموتیو و ثابت) را تولید می‌کند که دارای جابه‌جایی هستند. در هر سیلندر و می‌تواند بیش از تولید کند. جنرال الکتریک همچنین GEVO-16 را تولید می‌کند که بیش از تولید می‌کند.
موتور دیزلی وی۱۶ دیگر وارتسیلا 46F است که بیش از دور در دقیقه تولید می‌کند.
در بریتانیا از سال ۱۹۴۷ به بعد، موتورهای دیزلی انگلیسی الکتریک زیرمجموعه شرکت انگلیسی الکتریک یک موتور وی۱۶ را برای استفاده ریلی و دریایی بر اساس سری کی ۱۰ اینچ در ۱۲ اینچ (۲۵۴ میلی‌متر در ۳۰۵ میلی‌متر) ساخت که به ویژه در بریتانیا استفاده می‌شد. لکوموتیوهای کلاس ۴۰ و ۵۰ راه‌آهن با توان خروجی در محدوده ۲۰۰۰–۳۰۰۰ اسب بخار (۱۴۹۲–۲۲۳۸ کیلووات) در سرعت‌های ۶۰۰ تا ۹۰۰ دور در دقیقه. این موتور نیز از یک سری مبتنی بر اندازه سیلندر ثابت ۹۴۲ متر مکعب گرفته شده‌است. (۱۵٫۴ لیتر) در هر سیلندر، که ظرفیت کلی وی۱۶ را ۱۵۰۷۲ مکعب می‌کند. (۲۴۶ لیتر).
یکی دیگر از سازندگان قابل توجهی که پیکربندی وی۱۶ را ارائه کرد، شرکت دیترویت دیزل بود، به ویژه در موتورهای دیزلی دو زمانه سری ۷۱، ۹۲ و ۱۴۹ آن‌ها، با توان خروجی از حدود ۶۵۰ تا بیش از ۲۴۰۰ اسب بخار (۴۸۵–۱۷۹۰ کیلووات) در سرعت‌های بیش از ۲۰۰۰ دور در دقیقه در محدوده‌های کوچکتر. یک بار دیگر این موتورها بر پایه قطعات معمولی بودند (تعداد عددی اندازه سیلندر در اینچ مکعب است) و برای کاربردهای دریایی، ژنراتور و کامیون‌های معدن خارج از جاده استفاده می‌شد. ماهیت ماژولار موتورها به این معنی است که پیکربندی وی۱۶ با کنار هم قرار دادن ۲ بلوک موتور وی۸ ساخته شده‌است و چرخه ۲ زمانه قدرت بسیار خوبی نسبت به وزن ارائه می‌دهد. 16V149 قادر است با خروجی موتورهای ۴ زمانه بسیار بزرگتر و کندتر برابری کند.
فیربنکس مورس موتورهای دیزلی وی۱۶ زیر را تولید می‌کند، FM | ALCO 251F, FM | COLT-PIELSTICK PA6B STC, FM | COLT-PIELSTICK PC2.5 STC, FM | MAN 28/33D STC, FM | MAN 32/44CR, FM | MAN 48/60 CR و FM | MAN 175D.
نسخه ۱۹۱۰ آنتوانت۷ از موتور وی۱۶ استفاده می‌کرد و در جام گوردون بنت در سال ۱۹۱۰ در ایالات متحده شرکت کرد.
کشتی‌های هوایی هیندنبورگ دهه ۱۹۳۰ هر کدام از چهار موتور دیزلی دایملر-بنز دی‌بی ۶۰۲ وی۱۶ استفاده می‌کردند.
در نیمه نخست سده بیستم، چندین هواپیمای نمونه اولیه از موتورهای وی۱۶ استفاده کردند، از جمله:
آلفارومئو تیپو ۳۱۶ ، ۳۱۶ یا ۱۶سی-۳۱۶ اتومبیل گرند پری در فصول جایزه بزرگ ۱۹۳۸ و ۱۹۳۹، زمانی که توسط جوزپه فارینا و کلمنته بیوندتی هدایت می‌شد، مورد استفاده قرار گرفت. تیپو ۳۱۶ یکی از سه خودروی آلفارومئو بود که برای قوانین جدید در سال ۱۹۳۸ طراحی شد، که عمدتاً از نظر موتور متفاوت بودند، دو خودروی دیگر آلفارومئو تیپو ۳۰۸ مستقیم-۸ و آلفارومئو تیپو ۳۱۲ با موتور وی۱۲ بودند. این خودرو بر اساس آلفارومئو سی۱۲–۳۷ ساخته شده‌است. دارای ریشه‌های سوپرشارژ ۶۰ درجه (وی۱۶ حاصل از دو موتور ۱۵۸ نصب شده در یک میل لنگ معمولی) بود که حدود در ۷۵۰۰ دور در دقیقه. موتور قدرتمندتر از موتور تیپو ۳۰۸ یا ۳۱۲ بود، اما هنوز واقعاً در برابر آلمانی‌ها قابل رقابت نبود.
این خودرو در اولین مسابقه مهم فصل برای گرندپری تریپولی، جایی که بیوندتی استعفا داد، به نمایش درآمد. در مسابقه اولیه برای جایزه بزرگ ایتالیا، فارینا که در رتبه دوم به ثمر رسید تنها اتومبیل روی سکو بود، بیوندتی چهارم شد. آخرین حضور این ماشین در مسابقه اولیه برای جایزه بزرگ سوئیس در فصل ۱۹۳۹ بود، جایی که فارینا پس از رهبری دورهای اول استعفا داد. پس از آن تلاش‌های تیم به خودروی ۱٫۵ لیتری آلفارومئو ۱۵۸ برای کلاس Voiturette اختصاص یافت و تیپو ۳۱۶ دیگر توسعه نیافته بود.
پیتر ارنست، گراف فون منسفلد (; ح. ۱۵۸۰۲۹ نوامبر ۱۶۲۶)، خلاصتاً ارنست فون منسفلد، یک فرمانده نظامی آلمانی بود. او با وجود این که یک کاتولیک بود، در سال‌های اولیه جنگ سی ساله برای پروتستان‌ها جنگید. او یکی از ژنرال‌های مزدور برجسته در جنگ بود.
منسفلد پسر نامشروع کنت پیتر ارنست فون منسفلد (۱۵۱۷–۱۶۰۴) بود؛ پدر او یکی از اعضای خاندان منسفلد و وابسته به درگاه سلطنتی اسپانیا بود. او با مذهب کاتولیک در کاخ پدرش در لوکزامبورگ بزرگ شد.
او اولین تجربیات نظامی خود را در طول جنگ طولانی در مجارستان به دست آورد، جایی که برادر ناتنی بزرگترش چارلز (۱۵۴۳–۱۵۹۵) نیز یک سرباز مشهور بود و فرماندهی رده بالایی در ارتش امپراتوری مقدس روم داشت. در حالی که برادرش مدت کوتاهی بعد در اثر یک بیماری همه گیر درگذشت، ارنست جوان چندین سال در جنگ ماند. او در جنگ جانشینی یولیخ زیر نظر آرشیدوک لئوپولد پنجم اتریش خدمت کرد تا این که مدعی شد شاهزاده به او ناسپاسی کرده و او تغییر جناح داده و از آن پس برای دشمنان خاندان هابسبورگ شمشیر زد. اگرچه او یک کاتولیک رومی باقی ماند، از حدود سال ۱۶۱۰ میلادی آشکارا با شاهزادگان اتحادیه پروتستان هم‌پیمان و در اوایل جنگ سی ساله یکی از برجسته‌ترین قهرمانان آن‌ها بود.
او توسط چارلز امانوئل، دوک ساووی، در راس حدود ۲۰۰۰ مرد برای کمک به شورشیان بوهمیایی هنگام شروع جنگ در سال ۱۶۱۸ عازم شد. او شهر پیلزن را فتح کرد، اما در تابستان ۱۶۱۹ در نبرد سابلات شکست خورد. پس از این، او خدمات خود را به امپراتور فردیناند دوم ارائه کرد و در حالی که پادشاه بوهمیا، فردریک پنجم، از پراگ رانده شد او عکس‌العملی نشان نداد. با این حال، منسفلد به زودی توسط فردریک به فرماندهی ارتش خود در بوهم منصوب شد، و در سال ۱۶۲۱ او موقعیت خود را در پالاتین علیا بدست آورد و با موفقیت در برابر تلاش‌های کنت تیلی برای برکناری او مقاومت کرد.
او از پالاتین علیا به پلاتین رِنیش رفت. در اینجا او فرانکنتال را آزاد کرده و آگنو را فتح نمود. سپس به همراه فرمانده خود، فردریک، تیلی را در ویزلوخ (۲۵ آوریل ۱۶۲۲) شکست داد و آلزاس و هسن را غارت کرد. با این حال، ویرانی‌های منسفلد به سرزمین‌های دشمنانش محدود نمی‌شد. آنها برای شهرهایی که مأمور دفاعشان بودند هم ویرانگر بودند. در نهایت، فردریک نیروهای منسفلد را از خدمت به او منع کرد. او سپس همراه با کریستین برانسویک به خدمت استان‌های متحد هلند درآمد و از طریق هلند اسپانیایی به جمهوری لشکر کشید. در اوت ۱۶۲۲، در فلوروس، ارتش او مجبور شد با اسپانیایی‌ها مانع او شدند، بجنگد. ارتش او در سپتامبر بهبود یافت و دوباره تجهیز شد و سپس با ارتش هلند برای آزادسازی شهر Bergen op Zoom که توسط اسپانیا محاصره شده بود، به راه افتاد. پس از آن، او محل اقامت خود را در فریزیای شرقی تصرف کرده و قلعه‌ها را گرفت و سختی‌های زیادی را بر ساکنان تحمیل کرد. منسفلد یک مزدور و رهبر مزدوران بود و سفر می‌کرد تا افرادی را بیابد که پول بیشتری برای جنگیدن به او بپردازند و در راضی کردن چنین افرادی برای اخذ مال بیشتر چیره‌دست بود.
در حدود سال ۱۶۲۴ او سه بار به لندن رفت، جایی که مردم از او به عنوان یک قهرمان استقبال کردند و حداقل یک بار به پاریس رفت. جیمز اول که پدرشوهر فردریک پنجم بود، مشتاق بود به که با پرداخت پول، پس گرفتن قصرش را به کمک منسفیلد بدست آرد؛ اما تا ژانویه ۱۶۲۵ منسفلد و ارتش ضعیف‌شدهٔ او در محاصره بردا شکست خوردند و از دوور به سوی هلند رفتند. بعداً در همان سال، جنگ سی ساله که تحت رهبری کریستین چهارم دانمارک تجدید شد، دوباره وارد آلمان شد و منسفیلد مجدداً در آن شرکت کرد، اما در ۲۵ آوریل ۱۶۲۶ والنشتاین در پل دسائو شکست سختی بر او وارد کرد. اما منسفلد به سرعت ارتش دیگری را تشکیل داد و قصد داشت با آن به سرزمین‌های موروثی حاکمان اتریش حمله کند و والنشتاین به دنبال آن بود که به سمت مجارستان پیش رود. منسفیلد امیدوار بود با کمک گابریل بتلن، شاهزاده اتریش، به هدف خود برسد. اما زمانی که بتلن سیاست خود را تغییر داد و با امپراتور صلح کرد، منسفلد مجبور شد نیروهای خود را منحل کند. او عازم ونیز شد، اما هنگامی که به راکوویکا در نزدیکی سارایوو در بوسنی رسید، بیمار شد و در ۲۹ نوامبر ۱۶۲۶ به دلایل طبیعی درگذشت. او در اسپلیت به خاک سپرده شد.
Endnotes:
بئاتا کافکا (؛ زادهٔ ۷ سپتامبر ۱۹۶۷) بازیگر، صداپیشه، مدیر دوبلاژ، مدیر تولید و کارگردان نمایش اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "در خوشی و سختی"، "خودِ زندگی"، "پرستار کودک"، "رنگ‌های خوشبختی"، "عشق اول"، "قانون حقیقی"، "کمیسر آلکس"، "بلفر"، "پدر متیو" و "دهن‌به‌دهن" اشاره نمود.
سید قاسم قریشی سرتیپ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که هم‌اکنون به‌عنوان جانشین رئیس سازمان بسیج مستضعفین فعالیت می‌کند.
وی فعالیت نظامی را در خلال جنگ ایران و عراق در نیروی زمینی سپاه پاسداران آغاز کرد. او از ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۱ فرماندهی منطقه مقاومت بسیج قم را برعهده داشت، از ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۵ به‌عنوان معاون بازرسی نیروی مقاومت بسیج فعالیت می‌کرد و از ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۷ مسئول سیاسی سپاه فجر فارس بود.
قریشی در فاصله سالهای ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۵ به‌عنوان معاون نظارت و تأیید صلاحیت نمایندگی ولی‌فقیه در سپاه پاسداران فعالیت می‌کرد، از ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۶ فرماندهی هوافضای سپاه صاحب‌الزمان اصفهان را برعهده داشت، از ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۹ معاون هماهنگ‌كننده نمایندگی ولی‌فقیه در سپاه پاسداران بود و از اسفندماه ۱۳۹۹ جانشین سازمان بسیج است. او در سال ۱۳۹۹ درجه سرتیپی دریافت کرد.
جوزپه برتونه (به انگلیسی: Giuseppe Bertone) که «نوچیو» نیز نامیده می‌شود (۴ ژوئیه ۱۹۱۴، در تورین – ۲۶ فوریه ۱۹۹۷، در تورین) یک طراح و سازنده خودرو بود. او پس از جنگ جهانی دوم، کاروتزریا برتونه را از پدرش، جیووانی، تصاحب کرد، و تجارت کوچک را به یک ساختمان اتومبیل و طراحی نیروگاه توسعه داد. پس از مسابقات فیات، OSCA، مازراتی و فراری، برتونه به سمت ساخت و ساز رفت و با ساخت نخستین خودروی خود، سری ۲۰۰ ام‌جی، در نمایشگاه موتور تورین ۱۹۵۲ موافقت کرد. او در آن سال در نمایشگاه اتومبیل پاریس با یک کانسپت آبارث توجهات را به خود جلب کرد و برای طراحی جایگزین آلفارومئو دیسکو ولانته انتخاب شد. این خودروهای به اصطلاح بی‌ای‌تی (Berlina Aerodinamica Tecnica) از شاسی آلفارومئو ۱۹۰۰ اسپرینت استفاده می‌کردند. برتونه همچنین مسئول طراحی سری اسکوترهای معروف Lambretta GP/DL و سری اسکوترهای Luna است.
دو سال بعد در تورین، برتونه کانسپت استورم زد را بر پایه شاسی دوج در کنار آخرین کانسپت بی‌ای‌تی خود و نمونه اولیه آلفارومئو جولیتا اسپرینت معرفی کرد که محصول اصلی این شرکت برای سال‌های آینده خواهد بود. برتونه در سال ۱۹۶۰ بیش از ۳۱۰۰۰ بدنه از جمله فیات ۸۵۰ اسپایدر، فیات دینوس، کوپه سیمکا 1200S، آلفارومئو مونترال و لامبورگینی ساخت. صدمین طرح او یک فورد موستانگ ویژه بود که در نمایشگاه خودروی نیویورک در سال ۱۹۶۵ معرفی شد و توسط اتوموبیل کوارترلی سفارش داده شد. از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۹ فیات X1/9 ساخته شد.
برتونه فلسفه خود را هنگام معرفی فیات ۸۵۰ خلاصه کرد:
طراحی‌های فراری برتونه یک حرکت رادیکال برای آن شرکت بود و خشم رقیب پینینفارینا را برانگیخت. دو کوپه ۲۵۰جی‌تی او تنها پیشگویی از ۳۰۸جی‌تی۴ بحث‌برانگیز دهه ۱۹۷۰ بودند.
او در سال ۲۰۰۶ به تالار مشاهیر خودرو و تالار مشاهیر خودرو اروپا راه یافت. او با لیلی ازدواج کرد و دو دختر داشت.
اَلفی سولومونز یک شخصیت خیالی با بازی تام هاردی در درام جنایی دوره ای بریتانیایی "پیکی بلایندرز" است. او رهبر یک باند یهودی مستقر در شهر کمدن است و در فصل دوم معرفی شد.
1_ویکی پدیای انگلیسی
2_سریال پیکی بلایندر
کاتاژینا پیرشچونیک (؛ زادهٔ ۲۲ مه ۱۹۸۱) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "عشق اول"، "ع چون عشق"، "در خیابان سپولنی"، "۳۹ و نیم"، "خودِ زندگی"، "پدر متیو"، "در خوشی و سختی"، "رنگ‌های خوشبختی" و "طایفه" اشاره نمود.
دوایت یک شخصیت خیالی در مجموعه کتاب های مصور "مردگان متحرک" است و توسط آستین آملیو در مجموعه تلویزیونی آمریکایی به همین نام و سریال همراه آن "از مردگان متحرک بترسید" به تصویر کشیده شده است.
در مجموعه کتاب‌های مصور، دوایت نفر دوم گروهی از بازماندگان به رهبری نِیگِن به نام "نجات‌دهنده‌ها" است که در ازای محافظت در برابر زامبی‌ها ، از جوامع اطراف برای تامین منابع خود اخاذی می‌کنند. دوایت به خاطر اینکه نیگن همسر او را از آن خود کرد از نیگن متنفر شد و به متحد ریک گرایمز به عنوان یک خبرچین علیه نیگن تبدیل شد. پس از شکست نیگن ، دوایت رهبر جدید نجات‌دهنده‌ها می‌شود و آن‌ها را در ترتیبات مسیر تجاری بین جوامع دیگر قرار می‌دهد.
در مجموعه تلویزیونی، دوایت، شری و خواهر شری یعنی تینا، از نجات‌دهندگان فرار می‌کنند که از حکومت بر پایه وحشت نیگن خسته شده‌اند. آنها با دریل دیکسون روبرو می شوند که به آنها کمک می کند تا فرار کنند، اما دوایت به داریل خیانت می کند و کمان کراسبو (زوبین) و موتورسیکلت دریل را می دزدد. از آن زمان، رقابتی بین دوایت و دریل شکل می‌گیرد. پس از ناپدید شدن شری، دوایت به نیگن خیانت می کند و با ریک به عنوان یک جاسوس علیه نجات دهنده ها همکاری می کند. پس از جنگ، دوایت توسط دریل تبعید می شود و راهی یافتن شری،همسر خود می‌شود.
در ژانویه سال ۲۰۱۹ میلادی ، اعلام شد که آملیو نقش دوایت را در فصل پنجم "از مردگان متحرک بترسید" که در 2 ژوئن ۲۰۱۹ پخش شد، دوباره بازی خواهد کرد. در اسپین آف این مجموعه (ترس از مردگان متحرک)، دوایت به کاروان مورگان می‌پیوندد و به دنبال شری می‌گردد که او را در سراسر کشور تعقیب کرده است.
1_سریال مردگان متحرک(تمام مطالب این مقاله با اتفاقات سریال مطابقت دارد)
2_ویکی پدیای انگلیسی
منحنی جاده ()
پیچ‌های نامنظم در جاده‌ها هستند تا تغییر جهت را به تدریج ایجاد کنند. منحنی های مشابه در راه آهن و کانال وجود دارد.
منحنی های ارائه شده در صفحه افقی به عنوان منحنی های افقی شناخته می شوند و عموما دایره ای یا سهمی هستند. منحنی های ارائه شده در صفحه عمودی به عنوان منحنی عمودی شناخته می شوند.
پنج نوع منحنی افقی در جاده ها و راه آهن وجود دارد:
دو نوع پیچ عمودی در جاده ها:
علی خردپژوه (به انگلیسی: Ali Kheradpazhouh) زندگانی (۱۴۰۲ - ۱۳۲۰) خبرنگار، استاد خبر، کارشناس ارشد، پیشکسوت عرصه رسانهٔ کشور و رئیس اسبق خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران استان کرمان، هرمزگان، لرستان، یزد، اصفهان و همچنین در سه کشور آرژانتین، عربستان و امارات بعنوان مدیر و خبرنگار فعالیت داشته است.
آخرین برگ دفتر خبرنگار پیشکسوت خبرگزاری ایرنا ورق خورد.
دوست بدار یا رها کن () یک فیلم کمدی لهستانی به کارگردانی سیلوستر خنچینسکی است که در سال ۱۹۷۷ منتشر شد.
هالینا باینو-وُزا (؛ – ) بازیگر و هنرمند رقص اهل لهستان بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "به‌دور از جاده"، "دوست بدار یا رها کن"، "قماری بالاتر از زندگی"، "یک فاجعه"، "لوتنا" و خرده‌دهقانان اشاره نمود.
مَری کلُود پُتی (متولد ۱۶۷۳) زنی فرانسوی که قمارخانهٔ موفقی را در پاریس اداره می‌کرد. هنگامی که سفیر جدید فرانسه در ایران به بودجه نیاز داشت، پتی هزینه سفر او را تأمین کرد و با او به ایران سفر کرد. پس از مرگ ناگهانی سفیر، پتی به عنوان سفیر خودخوانده با رجال صفوی دیدارهای دیپلماتیک انجام داد. او سپس به فحشا، ارتداد و اقدام به قتل متهم شد و به زندان افتاد.
پتی در سال ۱۶۷۳ در مولن فرانسه در یک رفوگری و رختشوی‌خانه متولد شد.
او در دههٔ بیستم زندگی خود، به پاریس نقل مکان کرد، و یک قمارخانه، بین مازارین و خیابان دوفین را اداره کرد. پتی با تلاش‌هایش در قمارخانه بسیار ثروتمند شد.
در سال ۱۷۰۲، پتی با ژان باپتیست فابر (حدود ۱۶۵۰–۱۷۰۶) که به تازگی توسط لوئی چهاردهم به عنوان سفیر فرانسه در ایران منصوب شده بود ملاقات کرد. پژوهشگران معتقدند که این دو احتمالاً همسایه بوده یا اینکه فابر از مشتریان ثابت قمارخانه بوده‌است. فابر سی سال از پتی بزرگتر بود. او برای سفر خود به بودجه نیاز داشت و پتی هشت هزار لیور به صورت نقدی به او قرض داد، در حدود ۴۵۰٫۰۰۰ دلار به دلار آمریکا در سال 2020. پتی تصمیم گرفت با فابر به ایران سفر کند تا مطمئن شود که پولش را باز پس خواهد گرفت. محققان معتقدند که احتمال دارد پتی این سفر را به عنوان یک فرصت تجاری دیده‌است.
پتی و فابر در ۲ مارس ۱۷۰۵ سوار کشتی "تریدان" در تولون فرانسه شدند در سفر خود در اسکندرون و حلب توقف کردند. در حلب طلبکارانی وجود داشتند که فابر به آنها بدهکار بود اما قادر به پرداخت آنها نبود. پتی دو هزار لیور دیگر به او قرض داد. آنها با مشکلات بیشتری روبرو شدند که سعی کردند حلب را ترک کنند، در حالی که مقامات اجازه خروج از آن را نمی‌دادند. آنها با همسر فابر، آنه کاتارو در قسطنطنیه تماس گرفتند تا از سفیر فرانسه در آنجا، شارل دو فریول، مجوز عبور دریافت کنند. فابر و پتی در نهایت به قسطنطنیه سفر کردند و بیش از یک ماه در آنجا ماندند.
سرانجام، در ژوئن ۱۷۰۶، پس از سفر در لباس مبدل به عنوان بازرگان، به ایروان در سرزمین آن زمان ایران رسیدند. ناگهان، در ۱۶ اوت ۱۷۰۶، تنها چند ماه پس از ورود آنها، فابر احتمالاً در اثر مسمومیت در حین شکار درگذشت.
وقتی فابر درگذشت، پتی وظایف دیپلماتیک در منطقه را بر عهده گرفت. او با خان ایروان، فرماندار استانی منطقه، ملاقات کرد تا بر سر بازگرداندن وجوهش از فابر با او مذاکره کند، زیرا اموال فابر پس از مرگ وی تحت کنترل خان بود پتی خود را به عنوان «نماینده شاهزاده خانم‌ها» سفیر فرانسه اعلام کرد. در طول سه سال بعد، او به انواع تلاش‌های دیپلماتیک پرداخت و به گرمی مورد استقبال مقامات ایرانی قرار گرفت.
هنگامی که در ایروان بود، از طرف یک یسوعی محکوم به اعدام درخواست عفو کرد، حتی پیشنهاد کرد که در کنار او بمیرد، بنابراین خان او را آزاد کرد.Takeda, Junko Thérèse (2019). Coller, Ian (ed.). "Trade". pp.  45–68. doi:. ISBN . codice_1: codice_2 ignored ()
پس از ملاقات با شاه، در ژوئیه ۱۷۰۷ به دربار واختانگ ششم، والی/پادشاه کارتلی در گرجستان صفوی رسید و مورد استقبال قرار گرفت و چند ماه در آنجا ماند.Takeda, Junko Thérèse (2019). Coller, Ian (ed.). "Trade". pp.  45–68. doi:. ISBN . codice_1: codice_2 ignored ()
وقتی دیگر دیپلمات‌ها و مبلغان فرانسوی از اقدامات پتی با خبر شدند از عملکرد او عصبانی شدند.Takeda, Junko Thérèse (2019). Coller, Ian (ed.). "Trade". pp.  45–68. doi:. ISBN . codice_1: codice_2 ignored ()
مخالفان پتی او را به چیزهای زیادی متهم کردند و ادعاهای بی اساس کردند. آنها او را فاحشه، اغواگر، مرتد، قاتل، دزد و خیانتکار می‌نامیدند.Takeda, Junko Thérèse (2019). Coller, Ian (ed.). "Trade". pp.  45–68. doi:. ISBN . codice_1: codice_2 ignored ()