moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
جنبش استقلال تایوان () یک حرکت سیاسی است که اهدافش برای استقلال برخاسته از قانون بین‌المللی در رابطه با قرارداد ۱۹۵۲ سان فرانسیسکو است. آن‌ها معتقدند وقتی که ژاپن تمام حقوق جزیره تایوان و جزایر پنگ هو را نقض کرده‌است و جانشین دولت را مشخص نکرده‌است، در نتیجه حق حاکمیت این دو منطقه باید یک روز توسط خود مردم تایوانی (Taiwanese people) از طریق تعیین سرنوشت، مشخص شود.
سارا آرونسون (؛ – ) یکی از اعضای شبکه جاسوسی یهودی «نیلی» (Nili) بود که در طول جنگ جهانی اول به انگلیس خدمت می‌کرد. گاهی او را «قهرمان نیلی» می‌خوانند.
او در شهر زیخرون یاکوف در که در آن زمان بخشی از امپراتوری عثمانی بود به دنیا آمد و در همان شهر نیز از دنیا رفت. وی مدت کوتاهی نیز در استانبول زندگی کرد. در مسیر بازگشت از استانبول به حیفا، آرونسون، شاهد نسل‌کشی ارمنی‌ها بود. بنا به گفته «حییم هرزوگ»، او پس از مشاهده این رویداد، تصمیم گرفت به نیروهای انگلیس بپیوندد.
سارا، به همراه برادرانش آرون و الکس و یکی از دوستانش حلقه جاسوسی نیلی را پایه‌گذاری و رهبری کرد. زمانی که برادرانش برای مأموریت می‌رفتند، او عملیات جاسوسی در فلسطین را رهبری می‌کرد. گاهی نیز خودش برای گردآوری اطلاعات برای انگلیس در سرتاسر قلمرو عثمانی سفر می‌کرد، و اطلاعات به‌دست‌آورده را در مصر به آنان تحویل می‌داد. در سال ۱۹۱۷ میلادی، الکس که از انتقام عثمانی‌ها وحشت داشت، از او خواست تا در مصر تحت‌حکومت انگلیس بماند اما او بدون توجه به این هشدار، برای ادامه فعالیت‌های شبکه نیلی به زیخرون یاکوف بازگشت. در سپتامبر ۱۹۱۷، نیروهای عثمانی، کبوتر پیغام‌رسان او را به همراه پیامی رمزنویسی‌شده برای انگلیس گرفتند و پیام را رمزگشایی کردند. در اکتبر، عثمانی‌ها شهر را محاصره و مردم بسیاری از جمله سارا را دستگیر کردند. سارا آرونسون پس از چهار روز شکنجه و برای محافظت از همکارانش، توانست به ضرب گلوله، خود را بکشد.
روستای گاومیر سفلی در ۲۰ کیلومتری شهرستان بروجرد استان لرستان واقع شده‌است. کشت اصلی روستا گندم و به صورت دیم می‌باشد و باغات سرسبزی نیز در آن وجود دارد.
تقسیمات اداری مناطق خودمختار چین () مناطق خاصی است که با یک یا چند اقلیت قومی مرتبط هستند که در جمهوری خلق چین (PRC) مستقل هستند. این مناطق در قانون اساسی چین به رسمیت شناخته شده و به‌طور قانونی تعدادی از حقوق به آن‌ها داده شده که به سایر بخش‌های اداری غیرخودمختار چین اعطا نشده‌است. به عنوان مثال، اقلیت‌های تبت در منطقه خودمختار تبت آزادی‌های حقوقی و یارانه‌های مالی و پزشکی از طرف دولت مرکزی چین دریافت کرده‌اند که سایر مناطق با اکثریت چینی‌های هان آن را دریافت نکرده‌اند.
کولین فورز (متولد ۱۴ اکتبر ۱۹۷۹) یوتیوبر، مخترع، بدل‌کار و فیلم‌ساز اهل بریتانیا است. فورز دبیرستان را برای لوله‌کش شدن ترک کرد و به این کار تا زمان شرکت در برنامه تلویزیونی گجک گیکس که از شبکه اسکای۱ پخش می‌شد، مشغول بود. او با استفاده از مهارت‌هایی که در لوله‌کشی و مهندسی به‌دست آورده بود ابزارهای مختلفی را اختراع کرد ازجمله: یک دیوار مرگ، سریع‌ترین کالسکه بچه، موتورسیکلتی که با نیروی موتورهای تپ‌جت کار می‌کند و یک موتور پرنده.
کولین گفت که از کودکی علاقه زیادی به ساختن و اختراع داشته و در آن زمان چندین خانه درختی و کمینگاه زیرزمینی ساخته. در مصاحبه ای با روزنامه سان گفت که یک تاب معلق بالای دریاچه کوچکی در نزدیکی خانه‌شان ساخته بوده. او بعد از ترک دبیرستان در شانزده سالگی به کار لوله‌کشی مشغول شد، که به او وقت بیشتری برای تمرکز به‌روی ساخت ابزارها و مهندسی می‌داد. او بعد مرگ پدرش شروع به اشتراک گذاری ویدئوهایی از اختراع‌هایش در وبسایت یوتیوب کرد. اولین ویدئو او از دیوار مرگ در سال ۲۰۰۷ میلادی بود.
او ازدواج کرده و یک پسر به نام جِیک، که در سال ۲۰۱۲ به دنیا آمد، دارد.
ماشین حساب مکانیکی () دستگاهی مکانیکی است که اعمال اصلی حساب را به صورت خودکار انجام می‌دهد. بیشتر ماشین‌های حساب مکانیکی از نظر اندازه با رایانه‌های رومیزی قابل مقایسه‌اند و با ظهور ماشین‌های حساب الکترونیکی منسوخ شدند.
نوشته‌های باقی‌مانده از ویلهلم شیکارد در ۱۶۲۳ میلادی نشان می‌دهد که تلاش او قدیمی‌ترین و مدرن‌ترین تلاش برای طراحی و ساخت این ماشین‌هاست. ماشین او از دو مجموعه فناوری بهره می‌برد: چرتکه‌ای ساخته‌شده از استخوان‌های نپر برای ساده‌کردن جمع‌ها و تفریق‌ها که شش سال پیش از آن در تاریخ ۱۶۱۷ آن را توصیف کرده بود و برای بخش مکانیکی، یک گام‌شمار دارای شماره برای انجام جمع‌ها و تفریق‌ها. مطالعه‌ای روی نوشته‌های باقی‌مانده او نشان داده که این ماشین بعد از گرفتن چند ورودی از یک شماره دچار مشکل می‌شده‌استMichael Williams, History of Computing Technology, IEEE Computer Society, p. 122 (1997) و در صورت نقل کردن بیش از چند رقم (مثلاً زدن ۱ تا ۹۹۹) خراب می‌شده‌است.Michael Williams, History of Computing Technology, IEEE Computer Society, p. 124, 128 (1997) شیکارد پروژه‌اش را در ۱۶۲۴ کنار گذاشت و تا زمان مرگش، ۱۱ سال بعد در ۱۶۳۵، به آن اشاره‌ای نکرد.
دو دهه بعد از تلاش ناموفق شیکارد در ۱۶۴۲، بلز پاسکال به‌طور قطع مشکلات ویژه این ماشین را با اختراع ماشین حساب مکانیکی‌اش حل کرد.Prof. René Cassin, Pascal tercentenary celebration, London, (1942), Magazine Nature او که کارمند همکار پدرش که محصل مالیات در روئن بود، ماشین حسابی طراحی کرد تا حجم بالای محاسبات خسته‌کننده مورد نیاز کارشان را کم کند.Jean Marguin (1994), p. 48 این ماشین، ماشین حساب پاسکال یا پاسکالاین خوانده می‌شد.See Pascal's calculator#Competing designs
آریتمومترarithmometer توماس د کولمار که اولین ماشین حساب تجاری موفق بود، دو سده بعد در ۱۸۵۱ به بازار آمد. این ماشین، اولین دستگاه قابل اعتمادی بود که می‌شد به صورت روزانه در یک دفتر استفاده شود. برای چهل سال این دستگاه، تنها نوع ماشین حساب مکانیکی موجود بود.Beside two arithmometer clone makers from Germany and England, the only other company to offer calculators for sale was Felt & Tarrant from the USA which started selling their comptometer in 1887 but had only sold 100 machines by 1890.
کامپتومترcomptometer که در ۱۸۸۷ معرفی شد (دارای گواهی ثبت اختراعی به نام دُر ای فلت)، اولین ماشین حسابی بود که از صفحه‌کلیدی با ستون‌هایی با نُه کلید (از ۱ تا ۹) برای هر رقم بهره می‌برد. ماشین حساب دالتون در سال ۱۹۰۲ ساخته شد و اولین ماشینی بود که صفحه‌کلیدی ۱۰ کلیده داشت.Ernst Martin p. 133 (1925) از ۱۹۰۱ از موتور الکتریکی در ساخت برخی از ماشین‌های حساب استفاده شد.Ernst Martin p. 23 (1925) در ۱۹۶۱، نوعی از ماشین حساب کامپتومتر به نام آنیتا ام‌کی۷ از شرکت سام‌لاک، اولین ماشین حساب مکانیکی رومیزی شد که موتوری تمام الکتریکی داشت و پیوندی بین این دو صنعت برقرار کرد و آغاز زوال ماشین‌های حساب مکانیکی را رقم زد. تولید این ماشین‌ها در اواسط دهه ۱۹۷۰، پس از ۱۲۰ سال، متوقف شد.
چارلز ببیج دو نمونه تازه از ماشین حساب مکانیکی را طراحی کرد است که چنان بزرگ بودند که برای کار به نیروی تولیدشده در موتور بخار نیاز داشتند و آن‌قدر پیچیده بودند که او عمرش را برای ساخت آن، صرف کرد. اولین آن‌ها ماشین حسابی خودکار بود به نام «موتور تفاضل» که به صورت خودکار حساب می‌کرد و جداول محاسباتی را چاپ می‌کرد. در ۱۸۵۵، گئورگ شوتس اولین فرد از معدود طراحانی شد که در ساخت مدلی کوچک‌تر و ساده‌تر از موتور تفاضل موفق شد.#MARG,Jean Marguin p. 171, (1994) نمونه دوم ماشین ببیج، ماشین حساب "قابل برنامه‌ریزی" موتور تحلیلی بود که ببیج طراحی‌اش را در ۱۸۳۴ آغاز کرد؛ «در کمتر از دوسال، او بسیاری از ویژگی‌های رایانه‌های امروزی را طراحی کرد. یک گام بسیار مهم اقتباس از سیستم کارت پانچ استفاده‌شده در ماشین نساجی ژاکارد بود»Anthony Hyman, "Charles Babbage, pioneer of the computer", 1982 که آن را به صورت بی‌نهایت قابل برنامه‌ریزی می‌کرد."The introduction of punched cards into the new engine was important not only as a more convenient form of control than the drums, or because programs could now be of unlimited extent, and could be stored and repeated without the danger of introducing errors in setting the machine by hand; it was important also because it served to crystallize Babbage's feeling that he had invented something really new, something much more than a sophisticated calculating machine." Bruce Collier, 1970 در ۱۹۳۷ هوارد اچ. آیکن، آی‌بی‌ام را متقاعد کرد که «ای‌اس‌سی‌سی/مارک۱» را که اولین ماشین از نوع خودش بود و اساسش را از موتور تحلیلی ببیج گرفته بود، بسازد؛I. Bernard Cohen, p. 66-67, (2000) وقتی ماشین آی‌بی‌ام ساخته شد، گروهی از آن تقدیر کردند و گفتند: «رؤیای ببیج به حقیقت پیوست.»Brian Randell, p. 187, 1975
در مکانیک دو یا چند فنر زمانی به صورت سری هستند که پشت سر هم و به صورت متوالی بسته شوند و زمانی به صورت موازی هستند که در کنار هم به یک قطعه بسته شوند.
به‌صورت کلی دو یا چند فنر وقتی در حالت سری هستند مقدار کرنش آن‌ها تحت یک بارگذاری واحد برابر مجموع کرنش‌های هر فنر به تنهایی تحت همان بارگذاری است؛ و همچنین در حالت موازی مقدار تنش وارده به مجموع فنرها تحت یک بارگذاری واحد برابر مجموع تنش‌های هر فنر به تنهایی تحت همان بارگذاری است.
هر نوع ترکیب فنرهای هوک (رفتار-خطی) به حالت سری و موازی مانند یک فنر هوک رفتار می‌کند. فرمول‌های مشخصات فیزیکی ترکیب فنرها مشابه خازنها در ترکیب سری و موازی، مدارهای الکتریکی است.
جدول زیر مقدار ثابت فنر و دیگر متغیرهای مربوط به فنر را در حالتهای سری و موازی نشان می‌دهد.
ماهی آب‌شور که ماهی دریایی هم خوانده می‌شود، ماهی‌هایی هستند که در آب اقیانوس زندگی می‌کند. ماهی‌های آب‌شور می‌توانند به تنهایی یا به صورت گروهی زندگی یا شنا کنند، که آن‌ها را یک دسته ماهی می‌نامند. ماهی‌های آب‌شور در بین ماهیگیران دریای عمیق و آکواریوم‌های سراسر کشور بسیار شناخته شده و محبوب هستند. ماهی‌های آب‌شور معمولاً در آکواریوم‌ها برای سرگرمی نگهداری می‌شوند. بسیاری از ماهی‌های آب شور نیز برای خوردن صید می‌شوند.
https://www.aquaticshouse.com/search.aspx?cid=1046&category=Rays
ماهیان آب شور
ماهی‌هایی که در آب شور اقیانوس زندگی می‌کنند، می‌توانند گوشت‌خوار،گیاه‌خوار یا همه‌چیزخوار باشند. ماهی‌های گیاه‌خوار در اقیانوس چیزهایی مانند جلبک و علف دریایی می‌خورند.بسیاری از رژیم‌های گیاهخواری در درجهٔ اول شامل جلبک‌ها هستند.بسیاری از ماهی‌های آب شور هم جلبک دریایی و هم ریز جلبک‌ها را می‌خورند.بسیاری از ماهی‌ها جلبک‌های قرمز، سبز، قهوه‌ای و آبی را می خورند، اما برخی از ماهی‌ها انواع خاصی را ترجیح می دهند.بیشتر ماهی‌های آب شور که گیاه‌خوار هستند تحت هیچ شرایطی جلبک نخواهند خورند.رژیم‌های غذایی گوشت‌خواری شامل: میگو ،پلانکتون و سخت‌پوستان ریز است.
اجزای مختلفی وجود دارد که زیستگاه یک موجود دریایی را تشکیل می‌دهند. بعضی از این اجزاء عبارتند از: درجه حرارت، کیفیت و مقدار آب (جریان و عمق آب). ویژگی‌های دیگر فیزیکی هم وجود دارد که در ایجاد یک زیستگاه کمک می‌کنند که مواد فیزیکی مانند سنگ‌ها، صخره‌ها و شن و ماسه یا پوشش گیاهی مانند مقدار جلبک‌ها، گیاهان دریایی و شوره‌زار ساحلی است. ماهی‌های خاص بر اساس آنچه می‌خورند یا چرخه‌ای از زندگی که در حال حاضر درآن به سر می‌برند، در زیستگاه‌های خاصی زندگی می‌کنند، چیز دیگر مقدار نمکی است که در آب آن محل خاص وجود دارد. چیز دیگر این است که برخی از زیستگاه‌های اقیانوس در واقع در اقیانوس نیستند و پای‌رود نامیده می‌شوند، و آن‌ها مناطقی هستند که اقیانوس‌ها و رودخانه‌ها به هم رسیده و با ایجاد مخلوطی از آب‌شور و آب‌شیرین زیستگاه متفاوتی برای زندگی انواع متفاوتی از ماهی‌ها و موجودات دیگر برای زندگی در آن پدیدمی‌آورند. اقیانوس خانهٔ جاندارانی به بزرگی نهنگ و همچنین جانداران میکروسکوپی کوچکی مثل فیتوپلانکتون‌ها است. با این حال، اکثریت عظیمی از جانداران اقیانوس که انسان‌ها می‌شناسند، ماهی‌های سادهٔ آب‌شور هستند. ماهی‌های آب‌شور می‌توانند در عمیق‌ترین مناطق اقیانوس که در آن هیچ نور خورشیدی نیست زندگی کنند، اما در سطح آب هم می‌توانند زندگی کند.
فهرست جنبش‌های جدایی طلب فعال در آسیا () فهرستی از جنبش‌های جدایی طلب فعال در آسیا است. جدایی طلبی شامل خودمختاری و تجزیه طلبی است. گاهی اوقات جنبش تجزیه طلب با خودمختاری داخلی در تضاد هستند. مقالات موجود در این لیست باید دارای سه معیار باشند:
سین‌کیانگ
اقلیم کردستان
روژاوا و ترکمنهای شمال سوریه
مردم روهینگیا
امارت قفقاز
جمهوری یاقوتستان
جمهوری سیبری
فهرست جنبش‌های جدایی طلب فعال در اروپا () فهرستی از جنبش‌های جدایی طلب فعال در اروپا است. جدایی طلبی شامل خودمختاری و تجزیه طلبی است. گاهی اوقات جنبش تجزیه طلب با خودمختاری داخلی در تضاد هستند. مقالات موجود در این لیست باید دارای سه معیار باشند:
جمهوری صرب بوسنی
شهرستان ایستریا
قبرس شمالی
کارلیا
جمهوری خلق دونتسک
جمهوری خلق لوهانسک
جمهوری خودمختار کریمه
ترانس‌نیستریا
گالیسیا
جزایر الند
آبخاز
اوستیا ()
جاواختی
ریس لوک نلسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آرسنال و هوفنهایم اشاره کرد.
رازاوَر (به کُردی: ڕازاوه‌ر) نام یکی از رودخانه های استان کرمانشاه است که سرچشمه‌های آن از کوه‌های اطراف کندوله و کامیاران آغاز می‌شود و در مسیر خود از کوه قرال عبور می‌کند و در جنوب قزانچی به رودخانه قره‌سو می‌ریزد.رودخانه های استان کرمانشاه ، سیری در ایران.
رازاور، به مانند بسیاری دیگر از رودخانه‌های ایران، به دلیل کاهش بارندگی‌ها و از سوی دیگر سوء‌مدیریت در برداشت غیر‌اصولی از منابع آبی و حفر بی رویۀ چاه‌های عمیق و نیمه‌عمیق در پیرامون خود و نیز احداث یک سد انحرافی در روستای دارشادمان، در گذر زمان به یکی از رودخانه‌های خشک تبدیل شده‌است. رودخانه «رازآور» در استان کرمانشاه خشک شد+تصاویر، خبرگزاری تسنیم.
در ۲ مرداد ۱۴۰۰ مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای استان کرمانشاه اعلام کرد که رودخانۀ رازآور بر اثر خشکسالی و کاهش شدید بارندگی در سال آبی اخیر خشک شده‌است.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): "حال ناخوش سرآب‌ها و رودخانه‌های کرمانشاه"، نوشته‌شده در ۲ مرداد ۱۴۰۰؛ بازدید در ۲ مرداد ۱۴۰۰.
در ۱۱ مرداد ۱۴۰۱ رئیس ادارۀ محیط زیست شهرستان کرمانشاه اعلام کرد که رودخانۀ رازاور تا نزدیک ورودی کامیاران خشک شده‌است.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): "جلوی کشت دوم گرفته نشود، سراب نیلوفر هم خشک خواهد شد"، نوشته‌شده در ۱۱ مرداد ۱۴۰۱؛ بازدید در ۱۱ مرداد ۱۴۰۱.
لغت بالذات به معنای، به خودی خود و موجود دارای استقلال بکار می‌رود؛ اما لغت بالعرض به معنای موجود وابسته به غیر بکار می‌رود. این دو تعبیر در فلسفه کاربرد زیادی دارند و کلیدهای مهمی برای فهم بسیاری از مفاهیم و مباحث فلسفی است.
اصطلاح بالذات ممکن است متوجه وجود باشد یا متوجه صفات وجود.
در صورت نخست موجودِ مستقل و بی‌نیاز از شیء دیگر را بالذات و موجود وابسته را بالعرض اطلاق می‌شود. اما اگر این اصطلاح متوجه صفات وجودی باشد آنگاه مراد از بالذات این است که چیزی خودش حقیقتاً صفتی را دارا باشد. اما «بالعرض» بدین معنا است که خودش حقیقتاً متصف به صفتی نباشد، بلکه در اثر ارتباط و اتحاد با شیء دیگر به این صفت متصف است، مثال معروف حکما این است که اگر کسی در کشتی نشسته‌است و کشتی در حال حرکت است، در این‌جا کشتی «بالذات» حرکت دارد، اما فرد نشسته «بالعرض» متصف به حرکت می‌شود؛ بنابراین حرکت برای کشتی «بالذات» بوده و برای شخص نشسته در آن «بالعرض» است.
غالب تقسیم‌بندی‌ها در فلسفه به صورت دوتایی و بین یک مفهوم و نقیض آن تحقق می‌یابد به همین دلیل این تقسیمات دوتایی جامع همه افراد بوده و از نگاه عقل بشری همه افراد موجود و مفروض را دربردارد. تقسیم میان «بالذات» و «بالعرض» همین‌طور است. یکی سلب دیگری است؛ بنابراین اگر موجود را به دو قسم بالذات و بالعرض تقسیم کنیم جامع همه افراد است.
علاوه براین، تقسیم دوتایی بالذات و بالعرض در بسیاری از مسائل فلسفی راه دارد. مثلاً «علت» را به دو قسم بالذات و بالعرض تقسیم می‌کنند. نظر ملا صدرا این است علت معدّه علت بالعرض است و نه بالذات، ولی علت حقیقی علت بالذات است.
چاه نیمه‌عمیق به چاه‌هایی گفته می‌شود که عمق آن‌ها حداکثر ۳۰ تا ۳۵ متر است. از آنجا که چاه‌های نیمه‌عمیق با دست و به واسطهٔ نیروی انسانی حفر می‌شوند در ردهٔ چاه‌های دستی قرار می‌گیرند. به گفتهٔ برخی چاه نیمه‌عمیق چاهیست که تا رسیدن به اولین سفرهٔ آب زیرزمینی حفر شده است. گروهی نیز بر این باورند که تا زمانی که کیفیت آب در زیر زمین تغییر نکند، چاهی که حفر شده یک چاه نیمه‌عمیق است. اما به‌طور کلی چنین به نظر می‌رسد که هرگاه چاهی تا رسیدن به اولین سفرهٔ آب زیرزمینی حفر شود، در صورتی که عمق آن بیشتر از ٨۰ متر نباشد، یک چاه عمیق به حساب می‌آید.
برای استخراج آب از داخل چاه نیمه‌عمیق، می‌توان از دلو متصل به طناب استفاده کرد. همچنین با استفاده از دینام و پمپ‌های برقی و دیزلی می‌توان آب را از چاه‌های نیمه‌عمیق به محل مورد نظر انتقال داد.
از چاه‌های نیمه‌عمیق می‌توان برای مصارف خانگی، پر کردن استخر شنا، آبیاری مزارع، باغ، بوستان‌های معمولی و گلخانه‌ها و نیز استفاده در دامپروری‌ها و موارد مشابه بهره جست.
آب چاه‌های نیمه‌عمیق اگر چه قابل شرب است، اما به دلیل بالا بودن عناصری چون نیترات و کادمیم در منابع زیرزمینی، پزشکان مصرف آن را توصیه نمی‌کنند و مصرف مکرر آب چاه را خطری برای سلامت انسان و حتی احتمال ابتلا به بیماری سرطان می‌دانند.
کرفس کوهی (به انگلیسی: Celeriac)، که با نام‌های کرفس بیابانی و کرفس قمری نیز شناخته می‌شود،‌ نوعی کرفس با ریشه‌ای شلغم مانند است. این گیاه به خاطر ریشه و ساقه خوراکی آن کشت می‌شود. برخلاف ظاهر کرفس کوهی، این گیاه خویشاوندی نزدیکی به شلغم ندارد. کرفس کوهی مانند سبزیجات ریشه‌ای است، با این تفاوت که دارای یک هیپوکوتیل پیازی و تعداد زیادی ریشه کوچک متصل به آن است.
کرفس کوهی در حوزهٔ مدیترانه و شمال اروپا به‌طور گسترده کشت می‌شود. این گیاه هم چنین در شمال آفریقا، سیبری، جنوب غربی آسیا و شمال آمریکا نیز کشت می‌شود.
منشأ این گیاه حوضهٔ مدیترانه است. در کتاب ادیسه از این گیاه به عنوان کرفس نام برده شده‌است. مشخص نیست که این گیاه برای اولین بار چه زمانی کشت شده اما برخی منابع اولین کشت این گیاه را مربوط به سدهٔ هفدهم میلادی می‌دانند. در خارج از اروپا این گیاه به‌طور گستره مصرف نمی‌شود. این گیاه در کشور فرانسه پرطرفدار است و در غذایی فرانسوی به نام céleri rémoulade و نوعی سس مایونز از آن استفاده می‌شود.
معمولاً کرفس کوهی را وقتی برداشت می‌کنند که قطر ریشه تقریباً بین ۱۰ تا ۱۴ سانتیمتر باشد. این گیاه را می‌توان هم خام و هم به صورت پخته‌شده مصرف کرد. و مزه آن شبیه به ساقه کرفس معمولی است. کرفس کوهی را می‌توان به صورت کباب شده، له شده یا در خورشت استفاده کرد. از خلال‌های کرفس کوهی در انواع سوپ و کسرول استفاده می‌شود. از برگ و ساقه این گیاه نیز برای تزئین غذا استفاده می‌شود.
عمر انباری این گیاه اگر در دمای بین ۰ تا ۵ درجه سانتیگراد نگهداری شود و از خشک شدن آن جلوگیری شود، بین شش تا هشت ماه است. اگر ریشه‌های ریز متصل به ریشه قطع نشوند ریشه تمایل بیشتری به فاسد شدن از درون خواهد داشت. تازه بودن کرفس کوهی را می‌توان از داخل ریشه آن تشخیص داد، داخل یک ریشه تازه نباید توخالی یا گود باشد. طراوت این گیاه همچنین از مزه آن نیز قابل تشخیص است، هرچه گیاه تازه تر باشد مزه آن نیز قوی‌تر است.
انجمن علوم سیاسی ایران نهادی غیردولتی و غیرانتفاعی است که در سال ۱۳۸۲ «به منظور گسترش و پیشبرد و ارتقای علمی اعضای انجمن و توسعه کیفی نیروهای متخصص وبهبود بخشیدن به امر پژوهش و آموزش در زمینه‌های علم سیاست و حوزه‌های مرتبط» تأسیس گردید. این انجمن زیر نظر وزارت علوم، تحقیقات و فن آوری به دنبال ایجاد محیطی علمی برای اساتید و دانشجویان رشته‌های علوم سیاسی و روابط بین‌الملل می‌باشد. انجمن علوم سیاسی ایران در حال حاضر در زمینه‌های مرتبط با رشته علوم سیاسی کارگاه‌های آموزشی متعددی برگزار می‌کند. اساتید، پژوهشگران و کلیه افرادی که حداقل درجه کارشناسی ارشد در رشته علوم سیاسی، روابط بین‌الملل و رشته‌های وابسته دارند می‌توانند به عضویت پیوسته در آیند. بر اساس ارزشیابی انجام شده توسط وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در رابطه با وضعیت و عملکردانجمن‌های علمی کشور، برای چندین سال متوالی، انجمن علوم سیاسی ایران، موفق به کسب رتبه A گردید.
انجمن علوم سیاسی ایران در حال حاضر دارای کمیته‌های علمی متعددی است که در راستای گسترش فعالیت‌های انجمن و نیز بهره‌گیری از ظرفیت‌های علمی و تخصصی اساتید، صاحب‌نظران و دانشجویان علاقمند به منظور توسعه کیفی و ارتقاء سطح حوزه‌های مختلف دانش سیاسی و نیروهای متخصص و بهبود امور آموزشی و پژوهشی راه اندازی شده‌است. این کمیته‌ها عبارتند از:
جامعه‌شناسی سیاسی، دانشجویی، اطلاع‌رسانی، اندیشه سیاسی، اقتصاد سیاسی، مناسبات خارجی، روابط بین‌الملل، مطالعات منطقه‌ای، سیاست خارجی و روش‌شناسی.
انجمن برای گسترش فعالیت‌ها و همکاری‌های علمی در حال حاضر به غیر از دفتر مرکزی که در تهران است، دفاتری در استان‌های کرمانشاه، آذربایجان شرقی، خراسان، همدان و زنجان نیز تأسیس کرده‌است. در حال حاضر دفاتر خراسان، کرمانشاه و همدان فعال می‌باشند.
اولین تلاش‌ها برای ایجاد انجمن علوم سیاسی ایران با هدف بالا بردن سطح و گسترش دانش سیاسی و بهبود کیفیت آموزش سیاسی، در اواسط دهه ۱۳۵۰ انجام شد. پیگیری‌های هیئت مؤسس اگرچه در نهایت به ثبت انجمن در سال ۱۳۵۵ منجر شد و دفتر آن نیز در سازمان برنامه و بودجه تعیین گردید، اما انجمن علوم سیاسی تا دهه ۱۳۸۰ ه‍.ش هیچگونه فعالیتی نداشت و در فضای جریانات سیاسی حاکم بر ایران حذف گردید. در سال ۱۳۸۲ با ثبت انجمن در اداره کل ثبت شرکت‌های سازمان اسناد و املاک، انجمن علوم سیاسی ایران فعالیت خود را آغاز نمود.
پژوهشنامه ای با عنوان پژوهشنامه علوم سیاسی با سردبیری مجتبی مقصودی در هر فصل چاپ می‌شود. جایگاه فصلنامه انجمن علوم سیاسی ایران در میان نشریات علمی و پژوهشی کشور در فهرست جدید کمیسیون بررسی نشریات علمی کشور (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)، در رده B ارزیابی شده‌است. در این فهرست، نام ۴۹ نشریه علمی در رشته علوم سیاسی و روابط بین‌الملل ذکر شده و فقط ۴ نشریه در رده A قرار گرفته‌اند.
دوازدهمین همایش سالانه انجمن علوم سیاسی ایران، "ایران آینده؛ دشواره‌ها و تصمیمات حیاتی" ۳ اسفند ۱۳۹۷.
یازدهمین همایش سالانه انجمن علوم سیاسی ایران با موضوع «وضعیت رشته علوم سیاسی؛ اکنون و آینده»، ۱۰ اسفند ۱۳۹۶
برگزاری نشست «انتخابات اخلاقی، اخلاق انتخاباتی» به همکاری انجمن علمی مطالعات صلح ایران، ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۶.
نشست "ایران و میراث هاشمی؛ تأملی آکادمیک بر کارنامه سیاسی آیت الله" با همکاری خانه اندیشمندان علوم انسانی و انجمن مطالعات صلح ایران، ۶ بهمن ۱۳۹۵.
دهمین همایش سالانه انجمن علوم سیاسی ایران با عنوان «وضعیت فکر سیاسی در ایران معاصر» ۱۳۹۵.
نهمین همایش سالانه انجمن علوم سیاسی ایران با موضوع «سیاست و شهر»، ۲ دی ماه ۱۳۹۴
هشتمین همایش سالانه انجمن علوم سیاسی ایران «دیپلماسی هسته ای» آذر ۹۳.
نشست «هابرماس: مدرنیته، پروژهٔ ناتمام»، ۹ مهرماه ۱۳۹۲.
برگزاری همایش «تبیین مفهوم اعتدال» در مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام، در تاریخ پنج و ششم شهریور ماه ۱۳۹۲.
هفتمین همایش سالانه انجمن علوم سیاسی ایران "حکمرانی، سیاست و دوستی"، بهار ۹۲.
ششمین همایش سالانه انجمن علوم سیاسی ایران با عنوان «امنیت منطقهای در پرتو تحولات جهانی: تحلیل علمی دگرگونیهای خاورمیانه»، ۲۰ مهرماه ۱۳۹۱
همایش مشترک پژوهشکده مطالعات استراتژیک خاورمیانه و انجمن علوم سیاسی ایران با موضوع "دو سال پس از انقلاب۲۵ ژانویه؛ درس‌ها و دستاوردها"، ۵ اسفند ۱۳۹۱.
سومین همایش سالانه انجمن علوم سیاسی ایران، «وضعیت پژوهش در حوزه علوم سیاسی و روابط بین‌الملل ایران»
مجلس دانش‌آموزی جمهوری اسلامی ایران نهادی "صنفی-مشورتی" و زیر مجموعه سازمان دانش آموزی می‌باشد که بر اساس آیین‌نامه تشکیل این مجلس مصوب ششصد و هفتاد و دومین جلسه شورای عالی آموزش و پرورش جمهوری اسلامی ایران از سال ۱۳۸۰ آغاز به کار کرد. مصوبات این مجلس پس از تأیید در شورای عالی آموزش و پرورش، قابلیت اجرایی پیدا می‌کند.
مطالعه اولیه برای تشکیل مجلس دانش آموزی از حدود سال ۱۳۷۷ آغاز شد و تحقیقات ملی و بین‌المللی، معاونت پرورشی و تربیتی وقت آموزش و پرورش را در تشکیل این مجلس مصمم تر کرد.
وزارت آموزش و پرورش تصمیم گرفت در سال تحصیلی ۱۳۷۸ در ۳۰٪ دبیرستان‌های کشور با اهدافی همچون ارج نهادن به شخصیت دانش آموزان، استفاده از نظرات و واگذاری مسئولیت به آنان تقویت و ارتقاء روحیه مشارکت در ابعاد مختلف و ایجاد تقویت قدرت تصمیم سازی، روحیه همدلی، و تعادل فکری و مسئولیت اجتماعی و اجرایی، شورایی متشکل از دانش آموزان برگزار نماید.
در گام اول این طرح با برگزاری انتخاباتی هماهنگ در ۳۰٪ دبیرستان‌های ایران آغاز گردید و نمایندگان منتخب دانش آموزی مدارس برای پیگیری نظرات و پیشنهادها همکلاسی‌های خود فعالیت را آغاز نمودند. هم‌زمان با برگزاری این طرح پروژه ای، پژوهشی برای سنجش میزان تأثیرگذاری این طرح مشارکتی در ارتقای روابط اجتماعی حاکم بر ساختار مدیریتی مدارس با نمونه آماری ۲۶۰۷ نفر از دانش آموزان دبیرستانی برگزار شد و با ۵/۹۳ درصد میزان رضایت دانش آموزان از برگزاری آن استقبال شد.
یکی از سیاست‌های وزارت آموزش و پرورش رویکرد دانش آموز محوری است که تشکیل شوراهای دانش آموزی نقش بسزایی در تحقق این سیاست داشت به واقع این نوع رویکردها گام بلندی در جهت به رسمیت شناختن نظرات و مطالعات دانش آموزان بود که زمنیه مشارکت و تصمیم سازی نوجوانان برای تعیین سرنوشت خود را فراهم می‌آورد و امکان بررسی نقاط ضعف و قوت نظام تعلیم و تربیت از دیدگاه دانش آموزان را میسر می‌ساخت.
مجلس دانش آموزی در ایران ۳ سال بعد از تشکیل شوراهای دانش آموزی در مدارس متوسطه سراسری کشور ایجاد شد.
آموزش و پرورش لازم دانست تا در زمینه تشکیل این مجلس، به عنوان اولین مجلس جوانان جمهوری اسلامی ایران اهتمام ورزد که با این رویکردکه نهادی صنفی – مشورتی باشد، شکل گرفت.
اولین هدف این مجلس، تدوین طرح راه اندازی شوراهای دانش آموزی در تمامی مدارس بود.
دلیل صنفی-مشورتی بودن نوع این مجلس بخاطر آن است که از استعداد نمایندگان مجلس دانش آموزی بهره‌گیری بشود و آنان بتوانند با استفاده از طرح، لایحه، بیانیه، سند و منشور، خواسته‌های دانش آموزان را به متصدیان آموزش و پرورش کشور برسانند.
اولین نشست مجلس دانش آموزی کشور، در مهر ماه سال ۱۳۸۰ در محل ساختمان مجلس در بهارستان با حضور نمایندگان مؤسس تشکیل شد.
از سال ۱۳۸۰ تاکنون، ۱۱ دوره مجلس دانش آموزی برگزار گردیده‌است.
اکنون مجلس دانش آموزی با ۱۴۸ نماینده (۱۴۲ نماینده عادی، ۴ نماینده دانش آموزان اقلیت دینی، ۲ نماینده استثنایی و ۲ نماینده مدارس خارج از کشور(در دوره یازدهم ازاین نماینده‌ها چشم‌پوشی شد)) متشکل از ۷۴ نماینده دختر و ۷۴ نماینده پسر که هر ۲ سال یکبار از میان دانش آموزان سراسر کشور در پی برگزاری انتخابات سراسری ۳ مرحله ای به ترتیب در سطح مدارس، مناطق و استانها شکل می‌گیرد.
با توجه به جمعیت استان‌ها و سهمیه دبیرخانه مجلس دانش آموزی افراد منتخب به مجلس دانش آموزی ارسال می‌شوند.
انتخابات مجلس دانش آموزی برای نخستین بار به صورت الکترونیکی در استان‌های کشور انجام شد.
در اجرای ماده ۷ آیین‌نامه تشکیل مجلس دانش‌آموزی به منظور بحث و بررسی پیرامون مسائل، مشکلات و مقررات تحصیلی و انضباطی، برنامه‌ها و فوق برنامه‌های دانش‌آموزی، رسیدگی به مسائل و مشکلات نوجوانان و جوانان و همچنین بررسی و تنظیم طرح‌ها و برنامه‌های دانش‌آموزی، کمیسیون‌های تخصصی در مجلس تشکیل می‌شوند.
کمیسیون‌ها تحت عناوین پنجگانه زیر تشکیل می‌شوند و بصورت قطبی اداره می‌شوند:
هر استان با توجه به تعداد نمایندگان خود می‌تواند یک یا دو کاندید برای تصدی سمت‌های هیئت رئیسه معرفی کند.
پست‌های هیئت رئیسه شامل: "رئیس، ۲نائب رئیس، ۲ منشی، ۲ کارپرداز" است.
در هر دوره متنی با عنوان سند که هویت و معرف آن دوره و برآیند فعالیت‌ها و مباحث آن دوره در جلسات علنی و کمیسیون‌های مجلس دانش آموزی است؛ پس از گزارش کمیسیون‌ها به رئیس، طبق تبصره ۲ ماده ۴۵ آیین‌نامه مجلس دانش آموزی کارگروهی جهت تدوین سند مرکب از رئیس، نائب رئیس و منشی کمیسیون‌های قطبی و همچنین هیئت رئیسه مجلس دانش آموزی تشکیل می‌شود و کارگروه تدوین سند مجلس دانش آموزی در هر دوره یک مخبر خواهد داشت که وظیفه آن تدوین پیش نویس سند و ارائه آن در صحن علنی مجلس دانش آموزی جمهوری اسلامی ایران است.
پس از تصویب توسط نمایندگان در صحن علنی، این سند حسب مورد در سیاست گذاری‌ها و تصمیم‌گیری‌های کلان مسئولان ارشد آموزش و پرورش مدنظر قرار می‌گیرد.
عنوان سند دهمین دوره مجلس دانش آموزی جمهوری اسلامی ایران «اهداف سند برنامه درسی ملی» بود.
همچنین عنوان سند دوره یازدهم «ارائه آموزش‌های اثربخش و مهارت‌های زندگی برای دانش‌آموزان» است.
چاه عمیق به چاه‌هایی گفته می‌شود که با دستگاه‌های مخصوص و پیشرفته حفر می‌شوند و در مواقعی هم به صورت دستی حفر می‌شود و عمق آنها بالای ۸۰ متر است. بیشتر چاه‌هایی که در سفره‌های آب زیر زمینی که سطح آبشان در عمق زیاد قرار دارد حفر می‌شوند چاه عمیق به حساب می‌آیند. برخلاف چاه‌های نیمه عمیق که تا رسیدن به اولین سفره آب زیر زمینی حفر می‌شوند، چاه‌های عمیق از سفره‌های مختلف عبور می‌کنند و می‌توانند از بیشتر سفره‌ها آب بگیرند.انواع چاه‌ها ، اویل داک.طبقه‌بندی چاه‌ها و تخلیه چاه‌ها از نظر عمق آنها، سپهر سرویس.
آبشار کشیت در بخش کشیت از توابع شهرستان گلباف استان کرمان واقع است.
دره کشیت به طول سه کیلومتر مملو از نخلستان و درختان میوه است و دیواره‌های این دره عمیق نیز مملو از خزه و نوعی سرخس است که در کنار آبشارهای همیشه جاری آن روییده و منظره‌ای بدیع را به وجود آورده است. نکته قابل توجه در مورد این منطقه وجود آبشاری به ارتفاع ۱۲ متر است که به محوطه‌ای می‌ریزد که مردم محلی به آن دریا می‌گویند. آب این آبشارها شیرین است.
این آبشار حوضچه‌ای طبیعی و بزرگ را به وجود آورده‌است که ۶۰۰ متر مربع وسعت دارد. حوضچه دریاچه بسیار عمیق است و تاکنون اقدامی در راستای تعیین عمق آن صورت نگرفته‌است.
کوه کیتا () کوهی از کوهستان آکای‌شی – آلپ جنوبی- در استان یاماناشی در ژاپن است.
این کوه بعد از کوه فوجی دومین کوه ژاپن از نظر ارتفاع است و به عنوان اصلی‌ترین کوه آلپ جنوبی شناخته می‌شود. کینا یکی از صد کوه معروف ژاپن است و در پارک ملی آلپ می‌نامی در نزدیک شهر می‌نامی-آروپوسو واقع شده‌است.
پایه کیتادک یک صخره به ارتفاع ۶۰۰ متر (۱۹۶۹ فوت) در سمت شرقی کوه است
گیاهان آلپ به فراوانی رشد می‌کنند، بویژه در شیب جنوب شرقی کوه در امتداد جاده مونت ناکاشیران و در امتداد کوساسوبری و مسیر میگیماتا در امتداد حوضچه شیرانئو روی سمت شمالی کوه. از کلبه‌های در نزدیکی قله خوشه‌های گیاهان دیده می‌شوند. گونه‌های کلی‌ینتمن گیاهان خاص این کوهستان هستند.
کوه‌های اصلی کوهستان آگای شی کوه کیتا، کوه آئینو، کوه نوتوری هستند و این سه کوه که با هم شیران سانزان نامیده می‌شوند که به معنی سه قله سفید است. نام کوه کیتا به معنی کوه شمالی چرا که شمالی‌ترین این سه کوه است.
مناطق کوهستانی اطراف کوه کیتا یکی از مناطق مورد علاقه مردم در ژاپن است که بعد از کوه یاری و منطقه کوهستان هوتاکا دوم است. نقاط ورودی برای صعود ورزشی در هیروگاوارا در شرق و ریوماتا در غرب هستند. با این وجود اغلب مردم مایل به بالا رفتن از هیروگاوارا هستند که امکانات بهتری دارد. دو کلبه کوهستانی در نزدیکی قله حدود ۱۵۰ نفر را مسکن می‌دهد و در نزدیکی آن محلی برای اردوگاه زدن وجود دارد.
برای رسیدن به قله کوه کیتا سه راه اصلی وجود دارد. اولین آن از هیروگاوارا شروع شده و رودخانه اوکان بازاوا را از میان دره دایسکی دنبال می‌کند. مسیر دیگر زودتر از دره رودخانه جدا شده و از جنگل در شیران اویک - کوساسوبری بیرون می‌زند. راه سوم از رایوماتا گذشته در نزدیکی ناکاشیرا نزاوا سرک کشیده به قله کوه می‌رود.
از قله مسیری در طول خط الراس از طریق ناکاشیرانسان ادامه داده به کوه آئینو. کوه نیشسنوتوری و کوه نوتوری می‌رود و به سمت جنوب ادامه پیدا می‌کند. یک راه مابازا هم درست شده‌است که سکوی تماشا در واشینوسومیاما را از طریق دماغه در بوکون زاوا به قله وصل می‌کند. این مسیر به استثنای زمستان‌ها که استفاده بیشتری از آن می‌شود چندان مورد علاقه مردم نیست. پایه کیتادک یک مسیر کلاسیک برای کوهنوردی آزاد در ژاپن است.
کلبه‌های اصلی کوهستان در اطراف کوه کیتا کلبه کیتاداکاکاتانو. کلبه کوهستان کیتاداک. کلبه شیرانویک و کلبه ریوماتا می‌باشند.
گورستان شاهی اور یک مکان باستانی در جنوب عراق امروزی در استان ذی‌قار است. نخستین کاوش‌ها در اور در میانهٔ سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۴ زیر نظر لئونارد وولی از سوی موزه بریتانیا، دانشگاه پنسیلوانیا و موزهٔ باستانشناسی و انسان‌شناسی فیلادلفیا، پنسیلوانیا صورت گرفت.
فرایند شناسایی و کاوش در ۱۹۲۲ به دستور وولی با کندن شکاف‌های آزمایشی برای شناسایی محدودهٔ شهر باستانی آغاز شد. در یکی از شکاف‌های کنده شده که ظاهراً تهی بود، لئونارد وولی دستور داد تا عمیق‌تر کنده شود؛ پس از آن گلدان‌هایی از گل رس، کاسه‌هایی از سنگ آهک، اجسام برنزی کوچک و تسبیه پیدا شد. وولی فرض کرد که احتمالاً می‌تواند تسبیه‌های طلایی پیدا کند از این رو برای تشویق کارگران به کندن بیشتر به آنها پیشنهاد پول داد. اما کارگران طلاهای یافته شده را فروختند و با پولی که از وولی دریافت کردند مجبور به خرید دوبارهٔ طلاها شدند.
بی صداقتی کارگران یک مشکل بود اما تنها مشکل در کاوش‌ها نبود؛ محلی‌ها تجربه قبلی در باستان‌شناسی نداشتند این مسئله باعث شد تا وولی پروژه را چهار سال نیمه کاره رها کند تا هنگامی که کارگران دانش و تجربهٔ کافی در کاوش‌های باستان‌شناسی را پیدا کنند. همچنین دانش باستان‌شناسی هنوز در گام‌های نخست خود بود و چندان پیشرفت نکرده بود. اجسام زرین پیدا شده به یک اهل فن نشان داده شد و او سن آنها را مربوط به پایان دورهٔ بابلی‌ها (۷۰۰ پیش از میلاد) برآورد کرد در حالی که سن واقعی آنها مربوط به ۲۳۰۰ پیش از میلاد دورهٔ سارگن بزرگ است.
در گورستان اور بیش از ۲۰۰۰ تن به خاک سپرده شده‌اند که وولی ۱۶ تن از آنها را از خانوادهٔ شاهی می‌داند. تشخیص او از روی بزرگی سازه و گوناگونی اجسام و کالاهای ارزشمند موجود در اتاقک هر آرامگاه صورت گرفته‌است.Irving, Alexandra and Janet Ambers. “Hidden Treasure from the Royal Cemetery at Ur: Technology Sheds New Light on the Ancient Near East. ” Near Eastern Archaeology 65, no. 3 (September, 2002): 206-213.
این گورستان دست کم سیصد سال در حال ساخت بوده که به نیمهٔ دوم هزارهٔ سوم پیش از میلاد بازمی‌گردد. بیشتر آرامگاه‌ها فردی است و اجساد مرد و زن به همراه متعلقات شان در آنجا دفن اند که نشان می‌دهد آن فرد ثروتمند بوده یا فقیر.Reade, Julian. "The Royal Tombs of Ur." In "Art of the First Cities: The Third Millennium B.C. from the Mediterranean to the Indus", edited by Joan Aruz and Ronald Wallenfels New York and New Haven: Metropolitan Museum of New York and Yale University Press, 2003. 93-94,96.
وولی در آغاز ۱۸۵۰ گور شناسایی کرد بعدها ۲۶۰ گور دیگر به آنها افزوده شد.Baadsgaard, Aubrey, Monge, Janet, Cox, Samantha, and Zettler, Richard L. "Human Sacrifice and Intentional Corpse Preservation in the Royal Cemetery of Ur." "Antiquity 85", no. 327 (2011): 27-42. با این حال ۱۶ مورد از آن‌ها در نظر وولی ویژه بود. این ۱۶ مورد از دید سازه، ثروت و آیین دفن با دیگران متفاوت بودند از این رو وولی تصور کرد که این موردهای ویژه ممکن است از خاندان شاهی بوده باشند. به همراه جسد چیزهای دیگری دفن شده که برای آسایش در زندگی پس از مرگ کافی باشد. هنگامی که بزرگی می‌میرد او را دفن می‌کنند و دیگران که زیردست اند باید به احترام او قربانی شوند و همان‌جا به خاک سپرده شوند.Woolley, Leonard. "Ur Excavations". vol. 2. "The Royal Cemetery". (London: Publications of the Joint Expedition of the British Museum and of the Museum of the University of Pennsylvania to Mesopotamia, 1934). 33, 37-38.
در یک آرامگاه می‌شد از ۶ تا هفتاد هشتاد جسد دفن یافت. شرکت کنندگان در خاک‌سپاری در ردیف‌های منظم در میانهٔ گودال مرگ میان اتاقک‌ها آرمیده‌اند هنوز روشن نیست که آنها همان‌جا دراز کشیده و کشته شده‌اند یا پس از مرگ به آنجا آورده شده‌اند. جسد اصلی بر روی یک قالیچهٔ کوچک از جنس شاخ و برگ قرار می‌گیرد. جلوی درب برخی آرامگاه‌ها جنازه‌های مردانی با کلاه-خود و نیزه است که انگار از درون آرامگاه که جنازهٔ زنها قرار دارد نگهبانی می‌کند.
سوزن دوزی سیستان یا خامه دوزی سیستان یکی از صنایع دستی سیستان است که به آن خامک دوزی یا خمک دوزی هم می‌گویند و به نوعی می‌توان گفت خامه دوزی واژه دگرگون شده این دو اسم است.
این هنر بیشتر در روستاهای سیستان رواج دارد و به عقیده برخی از کارشناسان خامه دوزی در بنجار زبان زد خاص و عام بوده‌است.
خامه دوزی یا سفید دوزی روی الیاف و پارچه‌های مخصوص به همت دستان زنان با ذوق سیستانی به نقش در می‌آید. این هنر هنری از خانواده سوزن دوزی است که از نقوش خاص و اصیل بومی شکل گرفته و به وسیله ابریشم نتابیده به شکل‌های برجسته هندسی و به صورت گل‌های هشت پر، مربع، مثلث و… روی پارچه‌هایی از جنس کتان می‌نشیند. خامه دوزی شباهت زیادی به هنر سوزن دوزی دستان زنان بلوچ دارد اما تنها تفاوت بین آن‌ها استفاده از نخ ابریشم رنگ سفید در هنر خامه دوزی است.
تزیین با خامه دوزی و ابریشم دوزی را نیز تطریز گویندخامه دوزی. تقریبا " شبیه سوزن دوزی و عبارتست از پیش سینه، کلاه، عرقچین، جانماز، جلیقه، رومیزی، کوسن، مواد آن پارچه و نخ و گاهی نیز آئینه‌های مورد استفاده قرار می‌گیرد مهم‌ترین صنایع دستی ایلات و طوایف سیستان عبارت اند از: حصیر قالی، خامه دوزی و سوزن دوزی. حصیربافی در سیستان رایج است.خامه دوزی هنری است نظیر سوزن دوزی منتهی با استفاده از نخ یک رنگ که معمولا " سفید می‌باشد، نقشها نیز متفاوت از سوزن دوزی بوده و شکلها بیشتر از خطوط منحنی تشکیل می‌گردد و فقط در روستاهای سیستان این هنر رواج داردامروزه خامه دوزی توسط زنان زابلی و روستاهای اطراف آن به مقدار زیاد انجام می‌شود
قدیمی‌ترین واژه برای این هنر همان خمک دوزی است. دلیل این نام گذاری این است که در سال‌های دور، ابریشم بدون هیچ گونه پرداختی از قبیل رنگرزی و پخت و پز یا سفیدکاری به صورت خام استفاده می‌شد. البته در اصل خامه دوزی همان سوزن دوزی است که در آن از نخ ابریشم استفاده می‌شود. بسیاری از کارشناسان معتقد هستند قدمت این هنر به زمان پیدایش ابریشم در سیستان بر می‌گردد و خامه دوزی را به دوره‌های اشکانی و سیستانی (احتمالا ساسانی) نسبت می‌دهند، زیرا در نوشته‌های اسلامی، سیستان مکان تولید بهترین بافت‌های ابریشمی و پشمی توصیف شده‌است. بر اساس گزارش‌های تاریخی، سیستان با داشتن باغ‌های فراوان توت یکی از بزرگترین مراکز تولید ابریشم بود، به همین دلیل حدود یک قرن پیش در روستای چلنگ زابل کارگاه‌های تولید پیله و ابریشم وجود داشت. هنر خامه دوزی از نقش‌های خاص و اصیل بومی شکل می‌گرفت که به وسیله الیاف ابریشم به صورت برجسته هندسی روی پارچه کتان و بیشتر برای تزیین دور یقه و آستین لباس‌های مردان عالی‌رتبه استفاده می‌شد. در اسناد و کتب تاریخی از خامه دوزی نام برده شده و که نشان از قدمت کهن این هنر دارد. رو طاقچه بخاری یک شال ترمه پهن است وروی آن یک آئینه، گذاشته شده. اینطرف و آنطرف آئینه، کمی پایین، رودیوار، دوتا قاب خامه دوزی بدساخت که با پیله ابریشم و مروارید بدلی رو مخمل سیاه دوخته شده آویزان است. حاشیه قبا را با نخ سفید خامه دوزی کرده‌اند و نقش‌ها نقش نیلوفر استعرق چین و شب کلاه مخصوصی هم داشتند که روی آنها خامه دوزی شده بود.روزی نبود دخترهای خانواده سیب نقش کرده و دستمال خامه دوزی شده برام نفرستند.کلاه کلاه زیر لونگوته، از پارچه کتان سفید و خامه دوزی شده‌است که بیشتر در محل دوخته می‌شود. نوع دیگر کلاه سمی است که در افغانستان و پاکستان دوخته می‌شود و در بازار سیستان وجود دارد.این علامتهای ایران در قصرهای شاهی حجاری و در روی جامه بیرقها خامه دوزی شده‌است و بر روی یک نشان شاهی و نظامی هم که شاه ایران به سربازان و صاحبان مناصب خویش، که به جرأت و دلیری بر دیگران امتیاز یافته‌اند، عطا می‌کندگاهی خود بر کراواتها یا جلیقه‌های ساده اش خامه دوزی می‌کرد و با خامه، خالهای پراکنده یی بر آنها می‌دوخت و چون مدتی در روسیه بسر برده بود از مردان زمان خود با سلیقه تر بودوحتی ما نند یک کدبانو در کارهای خانه دخالت می‌کرد.
خامه دوزی بیشتر در تزیین لباس به ویژه دور یقه، عرقچین، پیش‌بند، جانماز، دستمال، سفره و سر آستین‌های مردانه و زنانه استفاده می‌شود. گلدوزی کردن روی پارچه با خامه یا همان ابریشم نتابیده در سیستان قدمت زیادی دارد چون سیستان با داشتن باغ‌های فراوان انگور یکی از بزرگترین مراکز تولید ابریشم بوده و این امر در منابع تاریخی نیز مشخص شده که این منابع از وجود کارگاه‌های تولید پیله ابریشم در روستای چلنگ زابل در حدود بیش از ۱۰۰ سال قبل خبر می‌دهند. پیش سینه، کلاه (عرقچین) جانماز، جلیقه، رومیزی و کوسن خامه دوزی می‌گردد مواد اولیه مصرفی پارچه و نخ و گاهی آینه‌های ریز می‌باشد نخ از نوع پنبه ای مرسریزه نظیر نخ .D. M .C و پارچه نیز اغلب برنگ سفید است.تولیدات خامه دوزی سیستان چندین بار نشان مرغوبیت صنایع دستی یونسکو را دریافت کردند.
به گفته صنعت‌گران هنر خامه دوزی، نقوش ستاره ای، نقوش هندسی، انواع گره‌ها، خطوط منحنی، خامه کشی، بته جقه ای، نرگسی، الگوهای مختلف دم ماهی و تخم خربزه ای از نقوش رایج در این هنر است که خامه دوزان به سلیقه خود آن‌ها را روی پارچه می‌دوزند.
بیشتر بانوان شهر ادیمی با هنر خامه دوزی آشنایی دارند که از این تعداد به ۱۸۵ نفر توسط اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی شهرستان آموزش داده شده و ضمن اعطای گواهینامه مهارت نیز برای ۱۲۵ نفر مجوز تولیدی صادر شده‌است.
شهر ادیمی در شمال سیستان و بلوچستان به عنوان شهر ملی خامه دوزی درفهرست شهرهای ملی صنایع دستی ثبت شد.
در جلسه شورای عالی ثبت شهرها و روستاهای ملی صنایع دستی کشور، شهر ادیمی مرکز شهرستان نیمروز استان به عنوان شهر ملی خامه‌دوزی در فهرست شهرهای ملی صنایع دستی کشور به ثبت رسید. پرونده شهر ادیمی شهرستان نیمروز واقع در شمال سیستان و بلوچستان به عنوان شهر خامه دوزی تهیه و برای ثبت ملی به تهران ارسال شده بود که امروز در فهرست شهرهای ملی صنایع دستی کشور به ثبت رسید. ادیمی چهارمین منطقه استان است که در حوزه صنایع دستی در سطح جهانی و ملی قرار می‌گیرد، پیش از این کلپورگان به عنوان روستای جهانی، ایرانشهر شهر ملی سوزن دوزی و تنگه سرحه به عنوان روستای ملی حصیر بافی ثبت شده‌اند.
در مطالعات ژانر، داستان بلوغ گونه‌ای داستانی در ادبیات و سینما است که به‌طور معمول در آن تمرکز داستان بر روی شخصیت اصلی است که در حال پا گذاشتن به سنین نوجوانی یا جوانی است و در سن بلوغ به سر می‌برد. در داستان بلوغ، روند قصه بر پایه دیالوگ یا مونولوگ شکل می‌گیرد. در این ژانر، شخصیت‌های اصلی نوجوانانی هستند که با مشکلات ریز و درشت سن بلوغ درگیر می‌شوند. داستان‌های بلوغ انواع مختلفی دارند و می‌توانند به روش‌های ممکن تعریف شوند. برای مثال، در داستان‌های هری پاتر، داستان بلوغ با ژانر فانتزی ترکیب شده‌است یا در آثاری همچون "مزایای گوشه‌گیر بودن" و "ناطور دشت"، این ژانر با عناصر روانشناسی درآمیخته است. درام نوجوان و رمان تربیتی از زیرمجموعه‌های مهم داستان بلوغ محسوب می‌شوند.
در سینما و تلویزیون، داستان بلوغ معمولاً در رده فیلم‌های دبیرستانی قرار می‌گیرد. داستان‌های بلوغ در سینما بر روی تغییرات روحی و اخلاقی شخصیت اصلی از نوجوانی به بزرگسالی تمرکز دارند. رشد و تغییر شخصیت‌ها یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این ژانر است. شخصیت‌ها در داستان بلوغ احساسی حرف زده و عمل می‌کنند. شخصیت اصلی داستان نیز معمولاً پسران نوجوان هستند. در آثاری که در چند سال اخیر در ژانر داستان بلوغ ساخته شده‌است، از روش‌های گوناگون همچون فلاش‌بک برای پیش بردن داستان استفاده می‌شود. تاکنون آثار بسیاری زیادی در سینما و تلویزیون در ژانر داستان بلوغ ساخته شده‌است که بعضی از آن‌ها همچون "کشتن مرغ مقلد"، "مزایای گوشه‌گیر بودن"، "با عشق، سایمون"، "کنار من بمان" و "اکنون شگفت‌انگیز" با اقتباس از رمان‌هایی مشهور ساخته شده‌اند. "پادشاهان تابستان"، "خیلی بد"، "پسرانگی" و "لیدی برد" از دیگر آثار سینمایی در ژانر داستان بلوغ هستند.
تلویزیون کمی دیر به ساخت آثاری در ژانر داستان بلوغ روی آورد. در چند سال اخیر به خاطر استقبال از سریال‌هایی همچون "۱۳ دلیل برای اینکه"، "چیزهای عجیب" و "تین ولف"، آثار بیشتری از این دست در تلویزیون تولید شده‌است. سریال‌های "اسکینز" و "گلی" از جمله سریال‌هایی هستند که مورد استقبال قرار گرفته‌اند.
کشتی جنگی ژاپنی کایو مارو نخستین کشتی جنگی مدرن ژاپنی بود. این کشتی یک ناومحافظ بود که توسط هم بادبان و بخار طراحی شده بود. این کشتی در هلند ساخته شده بود و در جنگ بوشین بخشی از نیروی دریایی شوگون‌سالاری توکوگاوا محسوب می‌شد.
استان ساموت ساکون (, ) یکی از استان‌های کشور تایلند است. استان ساموت ساکون ۸۷۲٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵۶۸٬۴۶۵ نفر جمعیت دارد. این استان که در شمال خلیج تایلند قرار دارد از لحاظ جمعیت در رتبه هفتاد و دوم، از لحاظ جمعیت در رتبه پنجاه و سوم و از لحاظ تراکم جمعیت در رتبه چهارم در بین ۷۶ استان کشور تایلند قرار دارد.
واژه ساموت در زبان سانسکریت برگرفته از واژه "سامودرا" (samudra) به معنی اقیانوس و واژه ساکون برگرفته از نام "ساگارا" (sagara) به معنی دریاچه است.
قدیمی‌ترین نام این منطقه تا چین بوده که احتمالاً اشاره به این واقعیت است که آنجا یک بندر تجاری بود که کشتی‌های جانک به آن وارد میشده‌اند، در سال ۱۵۴۸ شهر ساکون بوری پایه‌گذاری شده و در سال ۱۷۰۴ میلادی به ماهاچای تغییر نام پیدا کرد و سپس توسط مانگکوت پادشاه تایلند به نام فعلی تغییر نام پیدا کرده است.
این استان از سمت غرب با استان ساموت سونگخرام و استان راتچابوری، سمت شمال با استان ناخون پاتوم و سمت شرق بانکوک همسایه است.
سرچشمه "رود چا چین کلونگ" در استان ساموت ساکون قرار دارد و رود چائو پرایا از آن عبور می‌کند به خلیج تایلند می‌ریزد و از سواحل آن نمک دریایی استخراج می‌شود.
کشتی جانک و همین‌طور دودکشی سیگار مانندی که از آن دود خارج می‌شود و در کنار ساحل قرار دارند در پرچم و نماد استان ساموت ساکون دیده می‌شود که هر دوی آن اشاره به سنت‌های تجاری قدیمی و صنایع محلی آن اشاره دارد.
ساموت ساکون استان پیشرو در تولید نمک دریایی در کشور تایلند است، براساس یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۱ میلادی، ۱۲٬۵۷۲ مجموعه تولید نمک توسط ۲۴۲ خانواده فعال بوده است.
این استان دارای ۳ بخش به نام‌های بخش موانگ ساموت ساکون، بخش کراتوم بان و بخش بان پائو می‌باشد، همچنین این سه بخش دارای ۴۰ کومونه و ۲۸۸ روستا می‌باشد.
قلعه تاریخی منوجان یکی از قلعه‌های با ارزش حوزه میراث فرهنگی جنوب استان کرمان است که بر پایه پژوهش‌های صورت گرفته باستانشناسی، سابقه شکل‌گیری آن به سده چهارم هجری و قمری می‌رسد.
کیک برنج نوعی از اقلام غذایی ساخته شده از برنج است که به صورت یک واحد شکل گرفته یا بهم چسبانده شده‌است یا در غیر اینصورت به برنجی که با نوعی ماده شیرین ترکیب شده باشد گفته می‌شود.
آن انواع مختلفی دارد که یک نوع محبوب آن در ایران بنام نان برنجک یافت میشود که محصولی تهیه شده از برنجک یا برنج پف کرده است و معمولاً بدلیل کالری کم بعنوان محصولی پرهیزی مورد استفاده قرار میگیرد.
بسیج خلخالی با نام واقعی محمدقلی نوروزی که با نام محمدقلی بسیج خلخالی نیز از وی یاد شده‌است، (زاده ۲۷ فروردین ۱۲۹۷ در خلخال، درگذشته ۱۳۷۴ در تهران) سیاستمدار و شاعر ایرانی است. وی چند دوره به عنوان نماینده مجلس فعالیت کرده و با وجود فعالیتهای سیاسی و اجتماعی، فعالیتهای ادبی نیز داشته‌است.
کتاب "حماسه هیزم شکن" عنوان شاخصترین اثری است که از بسیج خلخالی منتشر شده‌است، در سال ۱۳۴۵ این کتاب به عنوان نامزد جایزه ادبی نوبل معرفی شد لکن چون به زبان فارسی نوشته شده بود در کمیتهٔ نوبل بررسی نمی‌شود. محمدعلی جمالزاده ادعا دارد شانس نوبل بردنش بالا بوده‌است ولی دربار پهلوی با وی موافق نبوده، چراکه می‌خواسته بسیج خلخالی برنده نشود. پس از وقایع جنگ جهانی دوم که فرقه دموکرات آذربایجان تمایل به جدایی آذربایجان از ایران داشت، بسیج خلخالی منظومهٔ حماسی "آذربایجان سنگر استقلال ایران" را در بیان شور و احساسات وطن پرستانهٔ آذربایجانیان نسبت به استقلال و تمامیت ارضی ایران سرود. این اثر مورد توجه محافل سیاسی و مطبوعاتی آن زمان واقع شد و به میزان گسترده و فراگیری چاپ و از رادیو پخش شد. وی همچنین منظومهٔ بلندی در رثای آبراهام لینکلن سروده‌است.
برخی از آثار و کتابهای بسیج خلخالی به شرح زیر می‌باشند:
زوج پشیمان
آناهید «آنا» جانبازیان ; طراح برجسته رقص، رقصنده بزرگ و دختر سرکیس جانبازیان هنرمند و تاریخ ساز رقص در ایران بود.
آنا در ۱۳۳۱ (۲۲ مه ۱۹۵۲) در تهران به دنیا آمد. وی از ۳ سالگی در هنرستان پدرش استاد باله سرکیس جانبازیان یادگیری رقص را آغاز کرد و در ۵ سالگی در تالار فرهنگ شهر تهران، به اجرای رقص پرداخت و در ۷ سالگی رسماً به فراگیری فنون باله کلاسیک روی آورد. آنا جانبازیان فوق لیسانس رشته طراحی و رقص مدرن از دانشگاه یوسی ال ای بود و به دلیل رقص‌های آبستره و انتزاعی، جایگاهی رفیع در صحنه طراحی رقص و جایگاهی رفیع در صحنه طراحی باله مدرن ایران داشت.
تا هنگام کوچ علاوه بر تعلیم و تربیت شاگردان و مربیان بسیار، بیش از ۱۰۰ باله تئاترال روی صحنه اجرا کرد. سرکیس جانبازیان از مهاجران ارمنی بود که ابتدا در قزوین ساکن شد و تعلیم رقص را آغاز نمود و سپس در سال ۱۳۲۰ به تهران رفت و اولین هنرستان باله را میان گذاشت و آنا با جانبازیان میوه زندگی هنری سرکیس بود و زمان ترک پدر ۱۱ سال بیشتر نداشت ولی بعد از یک دوره در ارمنستان، به بازسازی هنرستان پدر پرداخت و فعالیت او تا زمان انقلاب مرتب اوج می‌گرفت ولی انقلاب اسلامی] او را از فعالیت بازداشت و در سال ۱۳۶۳ آنا ایران را ترک گفت و سرانجام بنیاد باله جانبازیان را در گلندیل، کالیفرنیا برپا ساخت و به تحصیل آکادمیک نیز ادامه داد و در طی سال‌ها رقص‌های مدرن و محلی و فولکلوریک ایران و ارمنستان را برای نسل جوان مهاجر ارائه داد.
آنا جانبازیان قبل از اجرای یک برنامه بسیار با شکوه «باله تئاترال گوهر روح» برادر خود را براثر سرطان از دست داد و این برنامه را به او تقدیم کرد و در ضمن همه عواید آنرا به سازمان مبارزه با سرطان آمریکا هدیه کرد؛ و این یکی از آخرین و با شکوه‌ترین برنامه‌های او روی صحنه بود.
وی در تدارک اجرای بخش‌هایی از شاهنامه و موسیقی فولکلوریک ایران بود که متأسفانه به دلیل درگذشتش انجام نشد. روز جمعه ۳۰ ژوئن ۲۰۱۷ در لس آنجلس براثر سرطان درگذشت.
مرداب هسل (به معنای آبگیر فصلی) — که با نام‌های کَنّیچال، کنّو چال، گَن اُچال، مِهاز چال و مشل نیز خوانده می‌شود — مردابی است در نزدیکی روستای طلاجو در شهرستان چالوس، استان مازندران. این مرداب در دل جنگل‌های «مشل موزّی» واقع شده و از جاذبه‌های گردشگری استان مازندران به‌شمار می‌آید. روی آب راکد مرداب را جلبکهایی به ارتفاع نیم سانتی‌متر پوشانده‌اند. پوشش گیاهی اطراف آن از درختان انجیلی، مَمرُز و بلوط تشکیل شده و در گذشته جانورانی همچون لاک‌پشت، وزغ و زالو در آن می‌زیستند. احداث جاده‌ای در جنوب مرداب موجب افزایش تعداد بازدیدکنندگان و در نتیجه آلودگی آن شده‌است.
کشتی‌سازی یوکوسوکا، زرادخانه دریایی یوکوسوکا یکی از چهار کارخانه کشتی‌سازی متعلق به نیروی دریایی امپراتوری ژاپن در یوکوسوکا، کاناگاوا، استان کاناگاوا در خلیج توکیو، در جنوب یوکوهاما بود. این کارخانه در سال ۱۸۶۶ توسط شوگون‌سالاری توکوگاوا و با کمک مهندسان خارجی احداث شد.
پس از جنگ بوشین و اصلاحات میجی، دولت جدید میجی در سال ۱۸۷۱ کنترل این زرادخانه را در دست گرفت.
ناوشکن کلاس هاروسام
ناوشکن کلاس کامیکاز (۱۹۰۵)
ناوشکن کلاس ماتسو
هیئت اعزامی تریسی () یک هیئت دریایی نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود که در سال‌های ۱۸۶۷–۱۸۶۸ به ژاپن فرستاده شد. این امر درست قبل از اصلاحات میجی سال ۱۸۶۸ صورت گرفت. ارسال این هیئت توسط شوگون‌سالاری توکوگاوا برای کمک به توسعه نیروی دریایی شوگون‌سالاری، و به ویژه جهت سازماندهی و هدایت مدرسه نیروی دریایی در تسوکیجی، توکیو درخواست شده بود. این هیئت اعزامی توسط آدمیرال سر ریچارد تریسی رهبری می‌شد و متشکل از چند افسر و افسر ارشد بود. تریسی، که قبلاً به عنوان افسر جزء در اچ‌ام‌اس اوریالوس (۱۸۵۳) خدمت کرده بود و در هر دو عملیات در اوت سال ۱۸۶۳، در بمباران کاگوشیما و جنگ شیمونوسکی در سپتامبر ۱۸۶۴ شرکت کرده بود.
هیئت اعزامی تریسی به علت آغاز جنگ بوشین به سختی قادر به شروع کار بود و به دلیل وعده قدرت‌های خارجی جهت بی‌طرف بودن در جنگ بوشین، به انگلستان بازگشت.
دولت میجی دولتی بود که توسط سیاستمداران قلمروی ساتسوما و قلمروی چوشو در دهه ۱۸۶۰ میلادی در ژاپن تشکیل شد. دولت میجی یک دولت اولیه در امپراتوری ژاپن بود.
سیاستمداران دولت میجی که به عنوان الیگارشی میجی نیز شناخته می‌شوند، کسانی هستند که شوگون‌سالاری توکوگاوا را سرنگون کردند. تصمیم‌گیری در دولت محدود به الیگارشی میجی بود که شامل ۲۰ نفر سیاستمدار (از ساتسوما، چوشو، توسا، هیزن و دربار امپراتور) می‌شد.
پس از اصلاحات میجی، رهبران «سامورایی» شوگون‌سالاری توکوگاوا را سرنگون کرده بودند هیچ برنامه دقیق و مشخصی جهت توسعه برای اجرا در ژاپن نداشتند. بیشترین آن‌ها در اواسط دهه ۴۰ عمر خود بودند و اکثر آن‌ها از چهار قلمروی دایمیوهای توزاما غربی ژاپن بود (قلمروی ساتسوما، قلمروی چوشو قلمروی توسا و ولایت هیزن). اگر چه کسانی که از خانواده‌های رده پایین سامورایی، به پست‌های رهبری نظامی در حوزه‌های مربوط خود رسیده بودند، از یک پیشینه آموزشی مبتنی بر کنفسیوس‌گرایی که بر وفاداری و خدمت به جامعه تأکید داشتند. بیشتر سیاستمداران دولت میجی تجربه سفر در خارج از کشور یا تجربه دست دوم را از طریق تماس با مشاوران خارجی در ژاپن تجربه کرده بودند. در نتیجه، آن‌ها از برتری نظامی ملل غربی و نیاز ژاپن برای متحد شدن و تقویت خود برای جلوگیری از سرنوشت استعماری همسایگان خود در قاره آسیا آگاه بودند.
با این وجود، بلافاصله پس از استعفای توکوگاوا یوشینوبو در سال ۱۸۶۷، بدون حکومت متمرکز دولتی، کشور مجموعه ای بود از حوزه‌های فئودالی نیمه مستقل تحت کنترل دایمیو‌ها، که توسط قدرت نظامی اتحاد ساتچو، و با اعتبار دربار امپراتوری در کیوتو کنار هم نگهداشته شده بودند.
در اوایل ماه مارس ۱۸۶۸، در حالیکه هنوز نتیجه جنگ بوشین همچنان نامعلوم بود، دولت جدید میجی، نمایندگان را از هر حوزه به کیوتو برای تشکیل یک مجمع ملی موقت مشورتی احضار کرد. در ماه آوریل سال ۱۸۶۸، سوگندنامه پنج‌ماده‌ای اعلام شد، که در آن امپراتور میجی طرح کلی عمومی توسعه و مدرنیزاسیون ژاپن را تنظیم کرده بود.
دو ماه بعد، در ژوئن ۱۸۶۸، «سِی تایشو» اعلام شد که مبنای جدید اداری برای دولت میجی بود. این کد اجرایی توسط فوکوئوکا تاکاچیکا و سوئه‌جیما تانه‌اومی (که هر دو آن‌ها در خارج از کشور تحصیل کرده بودند و چشم‌انداز سیاسی لیبرالی داشتند، طراحی شده بود) و ترکیبی از مفاهیم غربی مانند تقسیم قدرت و یک احیای ساختارهای باستانی بوروکراسی که به دوره نارا می‌رسید. یک ساختار دولتی مرکزی یا «دایجوکان» ایجاد شد.
دایجوکان هفت بخش داشت:
وزارت دادگستری جداگانه برای ایجاد یک تفکیک قدرت در تقلید از کشورهای غربی ایجاد شد.
دولت فوهانکن سانچیسی را ایجاد کرد، قلمروهای قبلی را به مناطق شهری یا شهرداری (" فو ") و مناطق روستایی (" کِن ") تقسیم کرد. دولت محلی در ژاپن شامل منطقه‌ای بود که از زمان شوگون‌سالاری توکوگاوا، به صورت ۲۷۳ ناحیه نیمه مستقل اداره می‌شد. نمایندگان دولت مرکزی به هر یک از این حوزه‌ها فرستاده شدند تا به سمت یکپارچگی اداری و سازگاری با دستورالعمل‌های دولت مرکزی کار کنند.
در اوایل سال ۱۸۶۹، پایتخت از کیوتو به ادو منتقل شد، که به توکیو (پایتخت شرقی) تغییر نام یافت.
در ماه مارس سال ۱۸۶۹، دولت مرکزی به رهبری اوکوبو توشیمیچی از قلمروی ساتسوما به اندازه کافی قوی شد تا تأثیر بیشتری بر مرکزیت داشته باشد. پس از ادغام ارتش ساتسوما و چوشو به یک نیروی مشترک، اوکوبو توشیمیچی و کیدو تاکایوشی از قلمروهای ساتسوما و چوشو، دایمیوی ولایت هیزن و قلمروی توسا را متقاعد کردند که دامنه‌های اربابی خود را به امپراتور واگذار کنند. سپس دیگر دایمیوها نیز مجبور به انجام همان کار شدند، و همه آن‌ها به عنوان «فرمانداران» در حوزه‌های مربوط خود مجدداً تعیین شدند، که دیگر به عنوان بخشی از تقسیمات دولت مرکزی تلقی می‌شد.