moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پسر چهارم مونجونگ، یویی چان (متولد ۱۰۵۵)، تبدیل به یک راهب بودایی شد که چی اونتای را به عنوان یک مکتب مستقل بودایی تاسیس کرد.
فردریک استل (; – ) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان گریگ (; – ) سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ساموئل وایلی کروفورد (; – ) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
لاورنس اس. بکر (; – ) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
چارلز رید (؛ ۱۲ مه ۱۸۴۰ – ۲۵ ژانویه ۱۸۹۰ (aged 49)) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
نبرد باتون روژ () یک نبرد زمینی و دریایی در طول جنگ داخلی آمریکا بودکه در تاریخ ۵ اوت ۱۸۶۲ به وقوع پیوست و نتیجهٔ این نبرد، پیروزی ارتش اتحادیه بود.
نبرد آلاتونا () همچنین شناخته شده با عنوان نبرد گذرگاه آلاتونا، عنوان نبردی است از دوران جنگ داخلی آمریکا که در تاریخ ۵ اکتبر سال ۱۸۶۴ به وقوع پیوست و حاصل این نبرد، پیروزی ارتش اتحادیه بود
جورج پی. فوستر (; – ) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان بیلی مکینتوش (; – ) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
الکساندر مک‌داول مک‌کوک (; – ) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جیمز آرژیل اسمیت (; – ) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان پارک (; – ) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
استفن دودسن رامسئور (; – ) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
آدولف فون اشتین‌ور (; – ) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ساموئل رایان کورتیس (; – ) سیاست‌مدار، افسر (ارتش)، و وکیل اهل ایالات متحده آمریکا بود.
نبرد میشنری ریج () نبردی است از مجموعه درگیری‌های منتسب به جنگ داخلی آمریکا که در تاریخ ۲۵ نوامبر سال ۱۸۶۳ به وقوع پیوست. ارتش اتحادیه تحت رهبری ژنرال یولیسیز سایمن گرانت توانست در این نبرد به پیروزی دست یابد.
دومین نبرد راپاهانوک استیشن () نبردی است منتسب به جنگ داخلی آمریکا که در تاریخ ۷ نوامبر ۱۸۶۳ به وقوع پیوست و در این نبرد، جورج مید ژنرال ارتش اتحادیه توانست که به پیروزی دست یابد.
ارتش میزوری () عنوان ارتش مستقلی است که در طول جنگ داخلی آمریکا و همزمان با ارتش ایالات مؤتلفه شکل گرفت
بئاتریس، کنتس آروندل (; ۱۳۸۰ – نوامبر ۱۴۳۹) دختر نامشروع خوان اول پادشاه پرتغال و خواهر آفونسو یکم و خواهر ناتنی ادوارد پرتغال بود که قبل از ازدواج پدرش و فیلیپا لانکستر به دنیا آمد و در ۱۳۸۰ احتمالاً در وروس در آلنتیجو پرتغال زاده شد و در آوریل ۱۴۰۵ با همسرش ارل آروندل ازدواج کرد جشن ازدواج در لیسبون برگزار شد و در همان سال وی به انگلستان مسافرت نموددر حالی که برادرش آفونسو وی را همراهی می نمود در ۲۶ نوامبر ۱۴۰۵ در لندن جشن دیگری با حضور هنری چهارم انگلستان برگزار شد و همسر وی در ۱۳ اکتبر ۱۴۱۵ فوت نمود در این راستا پس از فوت همسرش با گیلبرت تالبوت پنجمین بارون تالبوت ازدواج نمود .
پرطاقت یا جیب‌بر فیلمی محصول سال ۱۹۸۹ و به کارگردانی دیوید داوان است. در این فیلم بازیگرانی همچون سانجی دات، گوویندا، آنیتا راج، نیلم کوتهاری، پارش راوال، تانوجا، انوپم کهیر، گلشن گروور، شاکتی کاپور ایفای نقش کرده‌اند.
ویجی شرما، مسئول مبارزه با ساخت و سازهای غیرقانونی است. بسیاری از این ساخت و سازها متعلق به ثروتمند خلافکاری بنام مونجل کورانا است. پس از اینکه کورانا منافع خود را در خطر می‌بیند با خریدن گنگیا پلیس زیردست شرما، ویجی شرما را کشته و قتلش را به گردن معلمی بنام پیتر دیملو میندازد. همسر شرما متوجه ماجرا می‌شود ولی بخاطر نجات جان پسرش «امر» در دادگاه سکوت می‌کند. برای همین پس از اعدام «پیتر» پسر کوچکش «جان» را به خانه خود می‌آورد. «جان» از خانه فرار می‌کند و سالها از این حادثه می‌گذرد. تنها یادگاری که از او در خانه شرما مانده یک عکس سه نفره با «امر» و مادرش است. «امر شرما» همانند پدرش یک پلیس وظیفه‌شناس می‌شود و «جان دیملو» در یک محله فقیرنشین به یک جیب بر حرفه ای مبدل می‌گردد. «گنگیا» که از سوی «کورانا» طرد شده برای انتقام خبرهایی درمورد کارهای خلاف او به «امر شرما» می‌رساند. «جان دیملو» که کیف «آنجو» دختر «کورانا» را دزدیده توسط «امر» تعقیب می‌شود و «امر» چهره او را بخاطر می‌سپارد و همه جا مانع کارهای خلاف او می‌شود. تمام وقت «امر» صرف مبارزه با تشکیلات «کورانا» و کل کل کردن با «جان دیملو» می‌گذرد. تا اینکه «کورانا» تصمیم می‌گیرد «امر» را از بین ببرد. از این رو «جان» را به کار می‌گیرد تا با گذاشتن مبلغ هنگفتی در خانه «امر» او را متهم به رشوه خواری کند. اما وقتی وارد خانه می‌شود با دیدن عکس سه نفره متوجه می‌شود که «امر «در واقع همان دوست دوران کودکی اش است و به همین دلیل علیه او توطئه نمی‌کند. «امر» و «جان» برای گرفتن انتقام پدرانشان باهم متحد می‌شوند و سراغ «کورانا» می‌روند. پس از یک درگیری که در آن «گنگیا» هم سر می‌رسد. «کورانا» توسط پلیس دستگیر می‌شود و بخاطر اعمال خلافش به انتظار طناب اعدام می‌نشیند.
سیلیکون بلورین که به اختصار c-Si نوشته می‌شود، سیلیکون در حالت بلورین آن می‌باشد، که به دو گونه سیلیکون مولتی-کریستالی و سیلیکون مونو-کریستالی یا تک-بلوری موجود است.
سیلیکون مولتی-کریستالی از مجموعه ای از کریستال‌های کوچک و سیلیکون مونو-کریستالی از یک کریستال یکپارچه و بزرگ تشکیل شده‌است.
سیلیکون بلورین ماده اصلی ساخت نیمه رساناها محسوب می‌شود که در فتوولتائیک برای ساخت سلول‌های خورشیدی کاربرد دارد. از این سلول‌های خورشیدی برای ساخت صفحه‌های خورشیدی و تبدیل انرژی خورشیدی به برق استفاده می‌شود.
سیلیکون استفاده شده در الکترونیک معمولاً نوع مونو-کریستالی آن می‌باشد که برای ساخت تراشه‌ها از آن استفاده می‌شود. سیلیکون استفاده شده در این کاربرد باید خلوص خیلی بیشتری نسبت به سیلیکون استفاده شده در سلول‌های خورشیدی داشته باشد. ساخت سیلیکون گرید نیمه رسانا شامل یک مرحله خالص سازی شیمیایی برای ساخت پلی-سیلیکون فوق خالص است که پس از آن یک مرحله بلوری شدن دوباره (recrystallization) انجام می‌شود تا مونو-کریستال یا تک-بلور بدست آید. سپس ستون استوانه ای تک بلور بدست آمده که boule خوانده می‌شود توسط اره سیمی دقیقی برش داده می‌شود تا ویفرها بدست آیند.
گاهی به سلول‌های خورشیدی ساخته شده از سیلیکون بلورین، سلول‌های خورشیدی نسل اول یا سنتی گفته می‌شود چرا که این سلول‌ها اولین بار در دهه ۱۹۵۰ ساخته شدند و تا به امروز پرکاربردترین نوع آن بوده‌اند. از آنجایی که این سلول‌ها از ویفرهای خورشیدی ضخامت ۱۶۰ تا ۱۹۰ میکرومتر ساخته شده‌اند یعنی برش‌هایی از سیلیکون رده-خورشیدی، گاهی به آنها، سلول‌های خورشیدی پایه-ویفری گفته می‌شود.
ارتش موتلفه کنتاکی () ارتشی است متعلق به ارتش ایالات مؤتلفه و شکل‌گیری این ارتش در تاریخ ۲۵ اوت ۱۸۶۲ و در دوران جنگ داخلی آمریکا است.
جووانی می (؛ زادهٔ ۱۵ اکتبر ۱۹۵۳) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چزنا، باشگاه فوتبال آتالانتا، باشگاه فوتبال بولونیا، باشگاه فوتبال مودنا و باشگاه فوتبال کرمونزه اشاره کرد.
ورنر لورانت (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت، باشگاه فوتبال زاربروکن، باشگاه فوتبال شالکه ۰۴، باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند، باشگاه فوتبال روت‌وایس اسن، و باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶ اشاره کرد.
سیمون بولیوار باکنر (; – ) سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ارتش پنین‌سولا () یک واحد ارتشی متعلق به ارتش ایالات مؤتلفه در طول جنگ داخلی آمریکا بود که به درخواست جان بی. مگرودر تشکیل شد
هنری هاپکینز سیبلی (; – ) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان بی. فلوید (; – ) سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جوزف روبرت دیویس (; – ) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دیوید لانگ (; – ) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ارل وان دورن (; – ) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان پی. مک‌کاون (; – ۲۲ ژانویه ۱۸۷۹) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان جورج والکر (; – ) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
بارنارد الیوت بی جونیور (; – ) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
نبرد موتوریزه () اصطلاحی است منتسب به جنگ‌های مدرن که تقریباً پس از جنگ جهانی اول متداول گردید و اشاره به عملیاتی است که در آن خودروهای زره‌پوش جنگی مشارکت دارند. از مشهورترین فرماندهان عملیات نبردهای موتوریزه می‌توان به مارشال اروین رومل اشاره داشت که تاکتیک‌های نوین وی در اجرای این نوع نبرد، باعث حملات زرهی برق‌آسا توسط لشکر آفریکا کورپس در خلال جنگ جهانی دوم گردید.
سوزانا (زاده ۱۳ اکتبر ۱۹۴۲-درگذشته ۱۵ اکتبر ۲۰۰۸) بازیگر اندونزیایی بود.
لشکر بیست و یکم زرهی یکی از لشکرهای زرهی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در سال ۱۹۴۱ تشکیل شد و در جریان جنگ جهانی دوم در شمال آفریقا و جبهه غربی به عملیات پرداخت.
این لشکر روز ۱۸ فوریه سال ۱۹۴۱ در ابتدا تحت عنوان لشکر پنجم سبک موتوریزه و تماما با استفاده از یگان‌های لشکر سوم زرهی به فرماندهی سرتیپ یوهانس اشترایش در لیبی در شمال آفریقا ایجاد شد. این یگان‌ها شامل هنگ ۵ زرهی، هنگ ۲۰۰ پیاده‌نظام، گردان ۳۹ ضد تانک موتوریزه، گردان ۳ شناسایی و یک گردان از هنگ ۷۵ توپخانه که همگی توان رزمی کمتر از معمول داشتند، بود. ستاد لشکر پنجم سبک به کمک ستاد تیپ ۳ زرهی تشکیل گردید. یگان‌ها و آرایش‌های دیگری همچون گردان ۶۰۶ ضد هوایی، گردان ۶۰۵ ضد تانک و گردان‌های ۲ و ۸ مسلسل نیز به این نیرو پیوستند. در این زمان هنگ ۵ زرهی لشکر تنها ۱۳۰ تانک در اختیار داشت که یک سوم از آن‌ها نیز تانک‌های بدون تسلیحات شناسایی و فرماندهی بودند. تا ماه سپتامبر توان لشکر تا جایی که تدارکات امکان آن را می‌داد به سطح یک لشکر زرهی رسانده شد و عنوان آن به لشکر بیست و یکم زرهی تغییر یافت.
فراری جی‌تی‌سی۴لوسو (به‌ ؛ با کد اف۱۵۱ام) یک خودروی گرند تورر چهار در است که توسط شرکت خودروساز ایتالیایی فراری و از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ تولید شده‌است.
فراری جی‌تی‌سی۴لوسو جانشین فراری اف‌اف است.
جی‌تی‌سی۴لوسو جانشین مدل اف‌اف است، جی‌تی‌سی۴لوسو یک شوتینگ بریک ۳ در با انتقال قدرت تمام چرخ محرک است و دارای یک موتور وی۱۲ در وسط جلو و به حجم ۶٫۳ لیتر است.
جی‌تی‌سی۴لوسو دارای موتور "فراری اف۱۴۰" ۶۵ درجهٔ وی۱۲ با حجم
این خودرو با استفاده از نسخهٔ بهبود یافتهٔ (دوبد "۴آرام اوو") از سیستم چهار چرخ محرک فراری که در اف‌اف معرفی شده‌است، با فرمان چهار چرخ به "۴آرام-اس" متصل شده‌است.
از این خودرو در نمایشگاه خودروی ژنو ۲۰۱۶ معرفی شد.
در ۳۱ اوت ۲۰۲۰، فراری تولید جی‌تی‌سی۴لوسو را بدون اعلام هیچ جانشینی متوقف کرد.
جی‌تی‌سی۴لوسو تی یک نسخهٔ محور عقب از جی‌تی‌سی۴لوسو با موتور ۳٫۸ لیتری توئین توربو وی۸ است، اما سیستم فرمان چهار چرخ "۴دبلیواس" آن با جی‌تی‌سی۴لوسو یکسان است.
جی‌تی‌سی۴لوسو تی دارای موتور "فراری اف۱۵۴" وی۸ با توئین توربو به حجم ، به توان در ۷٬۵۰۰ دور در دقیقه و گشتاور در ۳٬۰۰۰–۵٬۲۵۰ دور در دقیقه است. طبق گفتهٔ سازنده، این خودرو می‌تواند به بیشینهٔ سرعت کیلومتر برسد و را در ۳٫۵ ثانیه پر می‌کند.
از این خودرو در نمایشگاه خودروی پاریس ۲۰۱۶ پرده برداری شد.
سبک بدنهٔ جی‌تی‌سی۴لوسو شبیه اف‌اف است. عقب این خودرو چراغ‌های گرد دوتایی دارد که آخرین بار در مدل فراری اف۴۳۰ به کار رفته‌است. در درون آن نیز طرح مفهومی کابین دوگانه وجود دارد که جدا کردن صندلی راننده و صندلی شاگرد در آن توسط یک تقسیم مرکزی صورت پذیرفته‌است. جلوی این خودرو یک جلو پنجرهٔ مشبک وجود دارد که تمام خنک‌سازی لازم را فراهم می‌کند.
طراحی جی‌تی‌سی۴لوسو پیشرفته‌تر از یک طرح شوتینگ بریک کوپه است. این پیچیدگی به‌حدی است که شاید بتوان آن را جزو فست‌بک‌ها قرار داد.
مدل‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ جی‌تی‌سی۴لوسو به دلیل استفاده از ایربگ‌های معیوب تاکاتا از سوی فراری فراخوان خوانده شدند.
پنزر واژه‌ای آلمانی است به معنای زره یا جوشن که عموماً به نیروی زرهی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم اطلاق می‌شود.
لشکر زرهی ورماخت که با عنوان لشکر پنتسر یا لشکر پنزر نیز شناخته می‌شود، یگانی زرهی در سطح لشکر در نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود.
دهه ۱۹۲۰ بسیاری همچنان بر این باور بودند که تانک‌ها می‌بایست در اتصال نزدیک با پیاده‌نظام به عملیات بپردازند و به پیشروی آن‌ها یاری رسانده و آن را پوشش دهند. با این حال نظریه‌پردازان نیروهای زرهی همچون اسوالت لوتس و هاینتس گودریان پخش کردن تانک‌ها بین پیاده‌نظام و سواره‌نظام را بی‌فایده دانسته و بر تمرکز این ادوات در آرایش‌هایی بزرگ و مستقل با قابلیت فائق آمدن بر دشمن در هر نقطه تأکید داشتند. در این حال، محدودیت‌های اعمال‌شده بر آلمان بر اساس پیمان ورسای رهبری نیروهای مسلح این کشور را وادار ساخته بود تا به دنبال راه‌حلی جهت دستیابی به بیشترین بازدهی نظامی ممکن با کمترین هزینه ممکن از منظر ادوات و نفرات باشند. این مسئله موجب پدیداری نیاز به ایجاد سطح بالایی از تحرک گشت؛ چرا که موفقیت سریع تنها در گروی به‌کارگیری تاکتیک‌های غافل‌گیری ممکن به نظر می‌رسید. این شرایط به طرح ایده لشکرهای مستقل و عملیاتی زرهی انجامید. جنگ داخلی اسپانیا نبردگاهی برای به آزمایش درآوردن این نظریه توسط آلمانی‌ها بود. با وجود کمبود جدی در زمینه تانک‌ها، راه‌های هماهنگی و همکاری بین نیروهای زرهی و سایر ارکان در این موقعیت مورد آزمایش و اصلاح قرار گرفت.
با وجود محدودیت‌های پیمان ورسای در منع به‌کارگیری تانک توسط آلمان، رایشسور، نیروهای مسلح این کشور، از سال ۱۹۲۸ به دنبال ایجاد گروهان‌های زرهی در عرض سه تا پنج سال آینده بود. نخستین گام بزرگ در این جهت با تشکیل «بازرسی نیروهای موتوری»Inspektionder Kraftfahrtruppen به رهبری سرهنگ اسوالت لوتس در اکتبر سال ۱۹۳۱ برداشته شد. تحت نظارت این ارگان خدمه به شکل مخفیانه در شوروی آموزش دیدند. سال ۱۹۳۳ دانشکده آموزش تانک آلمان در شوروی بسته و تمامی نیروها و تجهیزات جهت ایجاد یگان آموزشی در آلمان، به این کشور بازگردانده شد. نخستین یگان آموزش زرهی تحت عنوان پوششی "فرماندهی آموزش موتوریزهKraftfahrlehrkommando" در تسوسن در ماه نوامبر سال ۱۹۳۳ تشکیل گردید. این یگان از نیروهایی که در شوروی به صورت مخفیانه آموزش دیده بودند، تشکیل گشته بود و تنها شامل یک گروهان آموزشیLehrtrupp می‌شد. خودروهای زرهی در دسترس برای این یگان مجموعاً شامل شاسی چهار "گروس‌تراکتور"، چهار "لایش‌تراکتور" ۵ و شش "کلاین‌تراکتور" می‌شدند. تحویل ۱۵۰ شاسی تانک «آموزش راننده»Schulfahrgestell از ماه ژانویه سال ۱۹۳۴ آغاز شد. روز ۱۴ اکتبر همان سال چارت سازمانی یک لشکر زرهی آزمایشیVeruchs Panzer-Division در نیروی زمینی ارائه گشت.
مرحله نخست برنامه گسترش فرماندهی آموزش موتوریزه آن را در ۱ نوامبر سال ۱۹۳۴ به یک هنگ کامل با دو گردان بدل ساخت. هنگ مشابه دیگری نیز با دو گردان در اوردروف ایجاد شد. ماه فوریه سال ۱۹۳۵ نخستین تیپ زرهی آلمان با جذب نیروهای سه هنگ پیشین سواره‌نظام به شکل مخفیانه تشکیل گردید. با علنی شدن تسلیح مجدد آلمان، از ماه مارس از عنوان این یگان به صورت آشکار استفاده شد. ماه ژوئیه نمایشی از برخی عناصر موتوریزه گرد آمده در لشکر زرهی برای آدولف هیتلر صورت گرفت که پیشوا را به شدت متاثر ساخت. هیتلر در حضور فرمانده نیروی زمینی مواکدا از طرح لشکر زرهی استقبال کرد.
از همان ابتدا مشخص بود لشکر زرهی مسئله بزرگ و نیازمند برنامه‌ریزی‌های تدارکاتی فراوان است. نخستین لشکرهای زرهی خواهان ۱۳ هزار نفر نیرو بودند که جهت عملکرد مناسب و مؤثر به عنوان نیروی زرهی به ۴ هزار خودرو و ۴۸۱ خودروی شنی‌دار نیاز داشتند. تعداد ۳۱۸ دستگاه تانک پنزر ۱ در ماه اوت سال ۱۹۳۵ تحویل گردید. آموزش و تمرینات مختلف با این تانک‌ها ادامه پیدا کرد. نخستین رزمایش لشکر زرهی با چارت سازمانی مذکور همان ماه در مونستر اجرا گردید. جهت این رزمایش ۱۲٬۹۵۳ نفر، ۴٬۰۲۵ خودروی چرخ‌دار و ۴۸۱ خودروی شنی‌دار گرد آمده بودند. هدف از این رزمایش چهار هفته‌ای نمایش ظرفیت‌های فرماندهی یگان‌های بزرگ و بسیار متحرک زرهی در هنگام رزم و در همکاری با سایر نیروها بود.
سه لشکر نخست زرهی رسماً ۱۵ اکتبر سال ۱۹۳۵ پدید آمدند. بخش تانک این لشکرها یک تیپ زرهی بود که از دو هنگ متشکل می‌شد. هر هنگ به دو گردان و هر گردان به چهار گروهان تقسیم می‌گشت. هر گردان ۳۲۱ تانک در اختیار داشت. مجموع تانک‌های هر لشکر رزهی با تانک‌های فرماندهی ۵۶۱ تانک بود. به جهت جلوگیری از پراکندگی و کاربرد تکه‌تکه لشکرهای زرهی، در سطحی بالاتر سپاه ۱۶ متشکل سه لشکر زرهی نخست، نیز در ماه فوریه سال ۱۹۳۸ ایجاد گشت. با این حال ماه سپتامبر سال ۱۹۳۹ لشکرهای زرهی همچنان تحت فرماندهی‌های مختلف پراکنده شده بودند. یک لشکر زرهی در اختیار گروه ارتش شمال، دو لشکر زرهی در اختیار گروه ارتش جنوب و دو لشکر زرهی نیز در اختیار ارتش چهاردهم بودند.
پس از حصول تجربیات نبردهای لهستان و فرانسه، بخش سازمان‌دهی نیروهای زرهی با صدور فرمانی خواهان ارائه گزارش‌هایی از طرف تعدادی از یگان‌ها گردید. سنجش دقیق این گزارش‌ها موجب چندین تغییر در ساختار لشکرهای زرهی شد.
وضعیت اقتصادی، کمبود مواد اولیه و شرایط تولید در آلمان سبب شده بود لشکرهای زرهی ورماخت از سال ۱۹۴۰ بدون پیشروی از جدول سازمانی، به شکل نامشابهی تجهیز گردند. با ادامه جنگ جهانی دوم این حالت صورت مرسوم لشکرهای زرهی به حساب می‌آمد.
یک لشکر زرهی در ورماخت می‌بایست یگانی مستقل با قابلیت اجرای عملیات تهاجم سرنیزه زرهی، رخنه در خط مقدم دشمن و ادامه پیشروی می‌بود. نیروهای این یگان می‌بایست پس از آن که پراکنده شده و دشمن را در جناحین هدف قرار می‌دادند، در مواضع پشتی آن پیشروی نموده و لایه‌های ارتباطی و تدارکاتی را به تصرف خود درمی‌آوردند. یگان‌های ثانویه سپس عملیات پاکسازی جهت انهدام مابقی قوای دشمن در منطقه نبرد را به انجام می‌رساندند.
تا ماه سپتامبر سال ۱۹۳۹ تنها ۵ لشکر زرهی در ورماخت وجود داشت. این مقدار تا پایان همان سال به ۱۰ لشکر زرهی رسید. این لشکرها مجموعاً ۳ هزار تانک در خدمت فعال یا در جایگاه ذخیره داشتند. تمامی این تانک‌ها به‌جز ۳۰۰ مورد، تانک‌های پنزر ۱ و پنزر ۲ بودند. از ماه اوت سال ۱۹۴۰ تا ماه ژانویه سال ۱۹۴۱ شمار لشکرهای زرهی ورماخت به ۲۰ لشکر افزایش یافت. این عمل با کاهش توان لشکرهای پیشین صورت گرفت. این لشکرها هم‌اینک به جای دو هنگ زرهی پیشین، تنها یک هنگ زرهی داشتند.
در پی ناکامی عملیات بارباروسا، شانزده لشکر زرهی ورماخت در جبهه شرقی اواخر ماه مارس سال ۱۹۴۲ روی هم مجموعا تنها ۱۴۰ تانک عملیاتی، حدودا معادل ادوات یک لشکر، در اختیار داشتند.
نخستین عملیات یک لشکر زرهی ورماخت توسط لشکر دوم زرهی هنگام ورود نیروهای آلمانی به اتریش از روز ۱۳ مارس سال ۱۹۳۸ آغاز شد. این لشکر در عرض دو روز صدها کیلومتر را طی کرد. به هر حال طی این مسافت موجب نقص فنی یک سوم از تانک‌های آن شد. با استقبال مردم اتریش از نیروهای آلمانی، این لشکر در هیچ اقدام رزمی در این عملیات درگیر نشد.
ورماخت در تهاجم به لهستان از شش لشکر زرهی استفاده کرد که بیشتر آن‌ها در قسمت جنوبی جبهه حضور داشتند. لشکرهای زرهی ورماخت در نخستین تجربه رزمی عملیاتی خود، در قالب تاکتیک "بلیتس‌کریگ"، با شکستن خط دفاعی دشمن در عمق اراضی آن پیشروی کردند و موجب حصول پیروزی تنها در عرض چند هفته شدند. در این زمان آلمان هیچ لشکر زرهی در مناطق غربی در مقابل تهاجم احتمالی متفقین غربی مستقر نکرده بود.
طرح عملیاتی مورد زرد جهت تهاجم به کشورهای سفلی و فرانسه، پنج لشکر زرهی را در کنار سه لشکر پیاده‌نظام موتوریزه، در قالب دو سپاه موتوریزه گروه "کلایست" از گروه ارتش آ، به عنوان سرنیزه زرهی جهت گذر از جنگل‌های آردن، مشخص کرده بود. پنج لشکر زرهی دیگر نیز به ارتش‌های دیگر در امر سلطه بر بلژیک و هلند تعلق یافت. با اجرای عملیات در ماه مه سال ۱۹۴۰، لشکرهای زرهی ورماخت با موفقیت، طبق برنامه خود را به کانال مانش رساندند و هزاران نفر قوای متفقین را به محاصره انداختند. در جریان تهاجم لشکرهای زرهی چندین بار بر اساس اقتضائات میدانی، بین سپاه‌های مختلف جابه‌جا می‌شدند. در مرحله نهایی تهاجم به فرانسه، پس از یک باز سازماندهی عمده، بر مبنای طرح عملیاتی مورد قرمز، شش لشکر زرهی در طول رود مارن و در ناحیه اطراف پاریس و چهار لشکر زرهی دیگر در مجاورت خط ماژینو و مرز سوئیس، از روز ۵ ژوئن به عملیات پرداختند. تسلیم فرانسه در ۲۰ روز بعد، فرایند توسعه پنج ساله لشکرهای زرهی ورماخت ثمره خود را هویدا ساخت.
وارشا اوسگااونکار (زاده ۲۸ فوریه ۱۹۶۸) بازیگر هندی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم فرزند پسر باید اینطور باشد، قتل، هستی، قرض شیر و خدای بشریت اشاره کرد.
لشکر پانزدهم زرهی () عنوان منتسب به واحد پانزدهم از لشکر پنزر ارتش آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم می‌باشد که در نبردهای موتوریزه مشارکت عمده‌ای داشت
لشکر دهم زرهی یکی از لشکرهای زرهی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جنگ جهانی دوم به نبرد پرداخت.
لشکر دهم زرهی به عنوان بخشی از گروه زرهی ۲ از گروه ارتش مرکز، هنگام آغاز عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، در روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ در جایگاه ذخیره قرار داشت و در تهاجم اولیه مشارکت نکرد؛ با این حال آتشبارهای توپخانه این لشکر با الحاق به لشکر هجدهم زرهی در گلوله‌باران اولیه سهیم بود.
مدل‌سازی هندسی () شاخه‌ای از ریاضیات کاربردی و هندسه محاسباتی است، که روش‌ها و الگوریتم‌های لازم برای توصیف ریاضی اشکال مختلف را مطالعه می‌کند. شکل‌های مورد مطالعه در مدل‌سازی هندسی اغلب به‌صورت دو بعدی یا سه بعدی می‌باشند و بسیاری از ابزارها و اصول استفاده شده در آن، قابلیت بکارگیری اشکال با ابعاد مختلف را خواهند داشت. امروزه بیشتر مدل‌سازی‌های هندسی با استفاده از کامپیوترها و برنامه‌های کاربردی مبتنی بر رایانه، انجام می‌شود، که در شاخه‌های فنی و زمینه‌های کاربردی همچون مهندسی مکانیک، معماری، مهندسی عمران، زمین‌شناسی و تصویربرداری پزشکی، مورد استفاده قرار می‌گیرد.
لشکر یازدهم زرهی عنوان منتسب به واحد یازدهم از لشکر پنزر ارتش آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم می‌باشد که در نبردهای موتوریزه مشارکت عمده‌ای داشت.
در جریان عملیات بارباروسا لشکر یازدهم زرهی به عنوان بخشی از گروه زرهی ۱ از گروه ارتش جنوب، روزهای آغازین تهاجم در غرب اوکراین به محاصره تانک‌های دشمن افتاد. این محاصره توسط لشکر شانزدهم زرهی شکسته شد. لشکر یازدهم زرهی در جریان رزم چهار روزه ۱۵۰ تانک دشمن را منهدم کرد.
لشکر دوازدهم زرهی یکی از لشکرهای زرهی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم به نبرد پرداخت.
در جریان عملیات بارباروسا، لشکر دوازدهم زرهی به عنوان بخشی از سپاه ۳۴ موتوریزه روز ۱۴ ژوئیه سال ۱۹۴۱ خود را به لسنو رساند و رو به اسمولنسک در شرق آورد. با وجود این که این حرکت با قرار گرفتن زیر حمله دشمن از سه جهت در رودنیا متوقف شد، این لشکر توانست مواضع خود در بزرگراه دمیدوف در شمال شرقی اسمولنسک را حفظ کند.
لشکر سیزدهم زرهی یکی از لشکرهای زرهی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جنگ جهانی دوم به نبرد پرداخت.
در جریان عملیات بارباروسا لشکر سیزدهم زرهی به عنوان بخشی از گروه زرهی ۱ از گروه ارتش جنوب، روز ۲۷ ژوئن سال ۱۹۴۱ در برخورد به دفاع آماده دشمن در غرب اوکراین مخصوصاً از جانب توپخانه ارتش سرخ، متحمل خسارت جدی شد. این لشکر روز ۱۰ ژوئیه خود را به رود ایرپن در غرب کی‌یف رساند و سر پلی بر آن تصاحب نمود. لشکر در این موقعیت منتظر مابقی نیروهای سپاه ماند. در ادامه پیشروی، برای ایجاد گذرگاهی بر رود دنیپر به سمت دنیپروپتروفسک حمله برد. در این زمان سه لشکر تفنگ‌دار شوروی از این شهر دفاع می‌کردند. لشکر سیزدهم زرهی پس از سه روز مبارزه با گذر از سه خط دفاعی دشمن، صبح روز ۲۵ اوت وارد شهر شد و تا شپ هنگام بر آن مسلط گشت. نیروهای دشمن در حین عقب‌نشینی دو پل را در این شهر منهدم کردند اما لشکر سیزدهم زرهی توانست از پل سومی به طول ۱۴۰۰ متر با وجود آسیب‌دیدگی آن، عبور و جای پایی برای خود در آن سوی رود باز کند. یک روز بعد لشکر لشکر شصتم پیاده‌نظام موتوریزه در این موقعیت به لشکر سیزدهم زرهی ملحق شد. این سر پل به‌دست‌آمده برای مرحله بعدی عملیات بارباروسا در اوکراین حیاتی بود.
راکت تنیس روی میز , ضروری‌ترین وسیله ورزشی مورد استفاده توسط یک بازیکن پینگ پنگ می‌باشد که در آمریکا به آن Paddle, در انگلیس و هند Bat و در اصطلاحات فدراسیون جهانی تنیس روی میز به آن راکت Racket می‌گویند. معمولاً یک طرف این راکت‌ها سیاه و طرف دیگر قرمز است.
براساس قوانین فدراسیون جهانی تنیس روی میز، راکتهای پینگ پنگ می‌توانند به هر شکل و اندازه و وزنی باشند اما باید سطوح مسطحی در هر دو طرف آن وجود داشته باشد. به‌طورکلی راکتهای پینگ پنگ از دو بخش اصلی تیغه و رویه لاستیکی تشکیل شده‌اند، که جنس، ضخامت و ساختار هر یک از این دو اجزاء نقش بسیار مهمی در نحوه عملکرد تنیس باز ایفاء می‌کنند. در دهه ۱۹۸۰ فدراسیون بین‌المللی تنیس روی میز، قوانین جدید در مورد راکت تنیس روی میز را معرفی کرد که بیان می‌کند یک طرف راکت باید قرمز باشد و طرف دیگر سیاه.
متن رایج این قانون عبارت است از: مواد پوشش دهندهٔ سطح کنار تیغه یا طرف دیگر که پوشانده نشده باید قرمز مات روشن و در طرف دیگر سیاه باشد.
عموماً راکتها به دو صورت آماده و سفارشی وجود دارند. راکتهای آماده، راکتهایی هستند که به‌صورت مونتاژ شده هستند و دارای تیغه و رویه لاستیکی مشخصی برای سبک بازی خاصی می‌باشند. این گونه از راکتها دارای انواع زیادی می‌باشند و تولیدکنندگان متعددی براساس یافته‌های خود اقدام به تولید این گونه از راکتهای پینگ پنگ می‌کنند. در اینگونه از راکتها کافیست که براساس سبک بازی خود اقدام به انتخاب یکی از راکتهای آماده بکنید. اما، بعضی از ورزشکاران حرفه ای براساس سبک بازی خود، ترجیح می‌دهند که اجزاء مختلف راکت را به‌صورت جداگانه تهیه کنند و توسط خودشان راکتها را مونتاژ کنند که به این گونه از راکتها، راکتهای سفارشی می‌گویند.
با پیشرفت تکنولوژی و اضافه شدن کربن به چوب راکتهای پینگ پنگ، راکتها به دو دسته کربن دار و بدون کربن تقسیم شدند با وجود اینکه موادی مانند شیشه، فایبر گلاس و تکسالیوم هم به چوب راکتها اضافه می‌شوند اما دسته‌بندی راکتها به دو نوع کربن دار و بدون کربن می‌باشند. یکی از مباحث پیچیده و بسیار پیشرفته نوع لایه‌های چوب (سفت، تقریباً سفت، سرعتی نرم،کنترلی نرم، نرم) است.
هرچقدر لایه‌های چوب سفت‌تر باشد سرعت ضربه بیشتر می‌شود کنترل و احساس آن کم می‌شود و بازیکنان باید با توجه به سبک بازی و نظر مربی خود راکت مورد نظر را انتخاب کنند. هرچه بازیکنان تجربه بیشتری در بازی داشته باشند از چوب لایه‌های سفت‌تر استفاده می‌کنند چرا که سرعت بازی را افزایش می‌دهد و با تمرین بیشتر به این نوع بازی عادت می‌کنند و حرفه ای تر می‌شوند و همین‌طور بازیکنان مبتدی بهتر است از چوب‌های کنترلی نرم و سرعتی نرم استفاده کنند.
سبک Shakehand grip متداول‌ترین روش برای نگهداری راکت تنیس روی میز است. تقریباً همهٔ بازیکن در اروپا و آسیا به همین شکل بازی می‌کنند. نحوه نگه داشتن راکت مانند این است که می‌خواهید با کسی دست بدهید. به نظر ما، این بهترین روش نگهداری راکت برای مبتدیان است.
سبک Penhold grip این سبک زیاد رایج نیست اما توسط برخی بازیکنان آسیایی در چین، ژاپن و کره استفاده می‌شود. بازیکنان هجومی بیشتر از این سبک استفاده می‌کنند زیرا به ضربات فورهند قدرت بالایی می‌دهد، اما هنگام ضربات بک هند زیاد کاربردی نیست و جزو نقاط ضعف این سبک محسوب می‌شود.
لشکر چهاردهم زرهی یکی از لشکرهای زرهی ورماخت در جنگ جهانی دوم بود.
دختر خدا فیلمی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی ای. ال ویجی است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویکرام، سارا آرجون، آنوشکا شتی، امالا پال، نثار، سانتانام ایفای نقش کرده‌اند.
لشکر شانزدهم زرهی یکی از لشکرهای زرهی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جنگ جهانی دوم به نبرد پرداخت.
در جریان عملیات بارباروسا لشکر شانزدهم زرهی به عنوان بخشی از گروه زرهی ۱ از گروه ارتش جنوب، در روزهای نخست تهاجم در غرب اوکراین، محاصره تانک‌های دشمن دورادور لشکر یازدهم زرهی را شکست. این لشکر در این رزم چهار روزه ۲۶۱ تانک دشمن را منهدم کرد. لشکر، در جریان نبرد محاصره‌ای اومان، روز ۲۱ ژوئیه بر موناستیریشچه در ۵۰ کیلومتری شمال غربی آن مسلط شد. این موقعیت تنها ۲۴ ساعت پیش محل قرارگاه جهت جنوب شرقی سیمیون بودیونی بود.
لشکر هفدهم ردهی یکی از لشکرهای زرهی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت.
لشکر هفدهم زرهی در جریان آماده‌سازی برای عملیات بارباروسا، به کمک ریل و جاده تا ۱۱ ژوئن سال ۱۹۴۱ به نزدیکی ورشو در لهستان منتقل شد.
لشکر هفدهم زرهی به عنوان بخشی از سپاه ۴۷ موتوریزه از گروه زرهی ۲ هاینتس گودریان در گروه ارتش مرکز، در جریان مراحل آغازین نبرد اسمولنسک، همچنان درگیر پاکسازی ناحیه تحت محاصره در جنوب غربی میسنک بود. گودریان روز ۳ ژوئیه به این لشکر دستور داد یک گروه رزمی برای تقویت دفاع سر پل رود برزینا در بوریسوف در شرق اعزام کند. پس از دفع موفقیت‌آمیز ضد حمله دشمن در این ناحیه، این لشکر در همراهی با لشکر هجدهم زرهی، حرکت آهسته اما مداوم خود به سمت شرق در جهت اورشا در ساحل رود دنیپر را ادامه داد. لشکر هفدهم زرهی که به فرمان ۵ ژوئیه گودریان، قصد دور زدن تجمع نیروی ارتش بیستم شوروی در اورشا را با رخنه در ناحیه ویتبسک در شمال داشت، روز بعد خود را به سنو رساند. در موقعیت با ضد حمله نیروهای مکانیزه دشمن مواجه شد. روز ۱۱ ژوئیه مقرر شد لشکر با تغییر مسیر از سر پل حاصل‌شده در کوپیس در جنوب اورشا توسط سایر نیروها، از روز دنیپر بگذرد. لشکر هفدهم زرهی با تلاش فراوان و در مقابل مقاومت شدید دشمن، روز ۱۳ ژوئیه بر اورشا مسلط شد. در پی مجروح شدن وبر در نبردهای روز ۱۷ ژوئیه ناحیه کراسنی، سرلشکر ویلهلم فون توما فرماندهی لشکر را عهده‌دار گشت. این لشکر در قالب سپاه ۴۷ موتوریزه مأمور به حفظ دیواره جنوبی محاصره در حال تشکیل در منطقه اسمولنسک بود. با فرا رسیدن لشکرهای پیاده‌نظام، لشکر هفدهم زرهی روز ۱۸ ژوئیه از طرف سپاه به جانب شهر اسمولنسک که زیر حملات دشمن برای بازپس‌گیری آن بود، فرستاده شد و توانست پس از دو روز نبرد سنگین شرایط را در جنوب شرقی آن به‌سامان کند. به هر صورت با درگیر بودن در این نقطه، بر خلاف میل گودریان، فعلاً امکان تمرکز لشکر بر یاری‌رسانی جهت تکمیل حلقه محاصره در ناحیه یارتسفو در شرق اسمولنسک نبود. به هر صورت حرکت آن به سمت شرق از روز ۲۰ ژوئیه از سرگرفته شد. لشکر هفدهم زرهی از روز ۲۴ ژوئیه تلاش برای اتصال به لشکر بیستم پیاده‌نظام موتوریزه در شمال برای بستن حلقه محاصره منطقه اسمولنسک را آغاز کرد. این اقدام در مواجهه با حملات منحرف‌کننده دشمن از سمت شمال شرقی و شرق، برای چند روز به نتیجه نرسید. بدین شکل بخشی نیروهای دشمن با استفاده از شکاف ۱۰ کیلومتری باقی‌مانده قادر به گریز از محاصره شدند. تا این زمان با درگیر بودن در نبردهای بدون پشتیبانی پیاده‌نظام و تحمل خسارات سنگین، تنها ۴۷ تانک عملیاتی برای لشکر هفدهم زرهی باقی مانده بود.
ویلهم ریتر فون توما (; – ) فرد نظامی اهل آلمان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب شوالیه آهنین و صلیب اسپانیایی شده‌است.
لشکر هجدهم زرهی یکی از لشکرهای زرهی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جنگ جهانی دوم به نبرد پرداخت.
لشکر نوزدهم زرهی یکی از لشکرهای زرهی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت.
لشکر نوزدهم زرهی روز ۳۱ اوت دمیانسک را به تصرف خود درآورد.
لشکر نوزدهم زرهی در جریان نبرد مسکو روز ۱۶ اکتبر حمله به مارویاروسلاوتس را آغاز کرد. این لشکر در روز نخست حمله به این شهر 12 تانک و روز بعد 18 تانک دیگر خود را از دست داد. مارویاروسلاوتس مدت کوتاهی بعد تصرف شد.
لشکر دوم زرهی یکی از لشکرهای زرهی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در در جبهات غربی و شرقی جنگ جهانی دوم به نبرد پرداخت.
لشکر دوم زرهی ۱۵ اکتبر سال ۱۹۳۵ مشتکل از تیپ ۲ پیاده‌نظام، تیپ ۲ زرهی، هنگ ۷۴ توپخانه و گردان ۵ شناسایی موتوریزه، ایجاد گردید. بیشتر نیروهای این لشکر از اهالی زاکسن و تورینگن بودند.
لشکر دوم زرهی در تسلط رایش سوم بر اتریش در سال ۱۹۳۸ مشارکت داشت و زان پس قرارگاه آن به وین منتقل گشت. در هنگام آغاز جنگ جهانی دوم بیشتر نیروهای لشکر دوم زرهی از اهالی اتریش بودند. در جریان نبرد لهستان در سال ۱۹۳۹، این لشکر در اراضی مرکزی لهستان متحمل تلفات سنگین شد. لشکر دوم زرهی به فرماندهی سرلشکر رودولف فایِل در نبرد فرانسه در سال ۱۹۴۰ بخشی از سپاه ۱۹ موتوریزه هاینتس گودریان در گروه ارتش آ بود. این لشکر در لوکزامبورگ، جنوب بلژیک و فرانسه به رزم پرداخت و در عملیات محاصره نیروهای متفقین در ناحیه دانکرک، ماه مه ابویل را در ساحل کانال مانش به تصرف درآورد. ماه بعد صرف دور زدن خط ماژینو شد.
لشکر دوم زرهی پس از انتقال به جبهه شرقی، هنگام آغاز عملیات "تایفون"، تهاجم نیروهای آلمانی به شهر مسکو، پایتخت شوروی، در روز ۲ اکتبر سال ۱۹۴۱، بخشی از سپاه ۴۰ موتوریزه از گروه زرهی ۴ در گروه ارتش مرکز بود. روز نخست عملیات عناصر جلودار لشکر به سه تانک دشمن برخورد کردند و برای درگیری با آن‌ها متوقف شدند. شلیک متوالی گلوله‌ها از جمله گلوله‌های ویژه ضد زره بر این اهداف کارگر نمی‌افتاد؛ تا این یک افسر پیاده‌نظام تانک‌های مذکور را دور زد و به آن‌ها نزدیک شد. در نهایت مشخص شد این اهداف تانک‌های چوبی ساختگی هستند. لشکر در تعقیب لشکر دهم زرهی، صبح روز ۷ اکتبر از جنوب به ویازما رسید تا تکمیل‌گر محاصره نیروهای دشمن باشد. لشکر در این موقعیت در دیواره شرقی حلقه محاصره زیر آماج حملات بی‌مهابای نیروهای به‌محاصره‌افتاده دشمن قرار گرفت. در یک قسمت از خط مقدم لشکر حمله دشمن موجب مرگ ۵۰۰ تن از سربازان ارتش سرخ و به اسارت درآمدن تنها ۱۰۰ نفر از آن‌ها شد. در موردی دیگر روز ۱۱ اکتبر حمله نیروهای دشمن به مرگ ۸۰۰ تن از آن‌ها و اسارت ۵۰۰ تن دیگر انجامید. لشکر دوم زرهی در این زمان از نظر عددی یکی از قدرتمندترین لشکرهای زرهی ورماخت در جبهه شرقی بود. با پایان ذخایر سوخت پیشروی لشکر به سمت شرق تا روز ۱۹ اکتبر متوقف گشت. روزهای بعد لشکر زیر حملات هوایی دشمن قرار گرفت و خواهان پوشش جنگنده‌های "لوفت‌وافه" شد. تا روز ۲۴ اکتبر لشکر ۱۳ تانک خود را به کلی از دست داده و ۴۰ تانک دیگر آن غیر عملیاتی بودند تا مجموعاً ۱۴۹ تانک عملیاتی برای آن باقی بماند. لشکر دوم زرهی بیش از ۱۰۰ تن از نیروهای خود را در روزهای پایانی اکتبر در اثر حملات هوایی دشمن از دست داد.
مه ۱۹۴۰:
۱۹۴۳:
گاندو یک مجموعه تلویزیونی محصول گروه فیلم و سریال شبکه ۳ در سبک اجتماعی، اکشن و امنیتی است که نخستین قسمت آن در ۱۵ خرداد ۱۳۹۸ از شبکه ۳ تلویزیون ایران با کارگردانی جواد افشار و نویسندگی آرش قادری پخش شد و در ۱۵ تیر ۹۸ به پایان رسید. فصل دوم این مجموعه تلویزیونی با نام گاندو ۲ از ۳۰ اسفند ۱۳۹۹ در ۱۳ قسمت از شبکه ۳ پخش شد. فصل دوم این مجموعه به دلیل ژانر سیاسی که داشت، با اعتراض برخی از مسئولان دولت متوقف شد و ادامه آن بعد از انتخابات ۱۴۰۰ پخش شد.
ساخت مجموعه گاندو به کارگردانی جواد افشار با حضور تعدادی از بازیگران اصلی از ۱۹ شهریور کلید خورد. این در حالی است که علاوه بر تهران، در شهر استانبول کشور ترکیه نیز تصویربرداری سریال ادامه داشت و گروه‌هایی ساخت برخی دکورها را در تهران ادامه دادند. تصویربرداری مجموعه گاندو در فروردین ماه در کشور چین به پایان رسیده بود.
کارگردان مجموعه «گاندو» دربارهٔ بودجهٔ این سریال گفت: من پیش‌تر سریال آنام را با بودجهٔ دولت ساختم اما کل بودجه سریال «گاندو» را سازمان صدا و سیما پرداخت کرده‌است. وقتی سریال آنام را کار کردیم، پراید بیست میلیون بود. اما حالا بودجه سریال «گاندو» تنها سی درصد بیشتر از آن سریال است و فکر نمی‌کنم بیشتر از هفت میلیارد بوده باشد.
سریال «گاندو» یک مجموعه امنیتی است و فیلمنامه آن بر اساس مستندات و وقایع تاریخی و کشف جاسوس‌های داخل و خارج از ایران است و همچنین به موضوع آقازاده‌ها نیز اشاره‌هایی می‌کند. در مجموعه گاندو تمامی اسامی افراد و اشخاص حقیقی در آن عوض شده‌است. به‌طور مثال بخشی در سریال در ارتباط با جیسون رضاییان است که ایران رضائیان را به همراه همسرش (یگانه صالحی) در ۳۱ مرداد ۱۳۹۳ به اتهام جاسوسی از طرف سیا دستگیر کرد که در این مجموعه با نام مایکل هاشمیان شناخته می‌شود.
گاندو، تمساح پوزه کوتاه ایرانی است. جواد افشار در توضیح انتخاب این نام می‌گوید گاندو موجودی است که می‌تواند مدت‌ها با صبر و حوصله‌ای زیاد به کمین شکارش بنشیند و در لحظه مناسب، ضربه خودش را بزند که بر همین اساس به شکارچی کمین‌گر هم مشهور است. ویژگی جاسوسان و حتی ضدجاسوس‌ها نیز همین است که بیشتر در کمین، جستجو، کشف و شهود، طرح و برنامه‌ریزی، کسب اطلاعات، چیدن منابع و سرنخ‌ها و درنهایت تکمیل کردن پازل‌ها به سر می‌برند.
طی نشست مطبوعاتی سریال «گاندو»، آرش قادری نویسنده این سریال دربارهٔ این موضوع که ۸۰ درصد متن واقعی نیست، اظهار کرد: تیتری که از مصاحبه من منتشر شد واقعی نبود. ما کارمان بر اساس یک پرونده واقعی بود، اما برای درام و قصهٔ مجموعه نیاز به داستان داشتیم. در پرونده جیسون رضاییان همه اتفاقاتی که شاهد بودید موبه‌مو رقم خورده‌است. ما چند پرونده واقعی داشتیم که باید آن‌ها را با رابط و قصه به هم مرتبط می‌کردیم.
البته مجتبی امینی، تهیه‌کننده این سریال در توییتی نسبت به ادعای جواد ظریف که این سریال را دروغ خوانده بود، اظهار داشت: «‏سریال گاندو «دروغ» نبوده و نیست. «گاندو» صدای در گلو مانده مردم است نمایش «خیانت» و «فریبکاری» آمریکا و انگلیس است، دروغ، تضمین امضای جان کری بود. دروغ، وعده‌های آمریکا و انگلیس برای برداشته شدن همه تحریم‌ها بود. دروغ، وعده رونق اقتصادی است، که نتیجه آن کوچک شدن سفره مردم بوده‌است. ‏گاندو بر اساس اسناد واقعی ساخته شده… اسناد و مدارکی که پشتوانه پژوهشی نگارش فیلم نامه بوده را، در فیلم مستندی در اختیار مردم قرار خواهیم داد.»
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما به نقل از روابط عمومی رسانه ملی، مرکز تحقیقات سازمان صدا و سیما براساس نظرسنجی که ۲۰ تیر از سراسر کشور داشته‌است اعلام کرد: ۸۰ و نیم درصد از مردم بیننده برنامه‌های صدا و سیما بوده‌اند که در این بین مجموعه تلویزیونی «گاندو» با حدود ۴۴ درصد بیننده در صدر مجموعه‌های جدید تلویزیون قرار گرفت.
فصل دوم این مجموعه با نام گاندو ۲ برای نوروز ۱۴۰۰ برای پخش از شبکه سه در ۳۰ قسمت آماده شد و پس از پخش ۱۳ قسمت از آن به علت اعتراض شماری از مسئولان دولت، پخش آن متوقف شد تا پس از انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ در قالب گاندو ۲ پخش شود که پخش آن پس از چهار ماه وقفه در ۳۱ تیر ۱۴۰۰ بر روی آنتن شبکه ۳ رفت.
پخش مجموعه گاندو واکنش‌های مختلفی را از سوی جریان‌های سیاسی، افراد وابسته و غیر وابسته به دولت و دیگر سیاسیون به همراه داشت. در رسانه‌های داخلی و خارجی نیز قسمت‌های متعددی از این سریال مورد نقد، بررسی و تحلیل قرار گرفت.نگاه متفاوت جریان‌های سیاسی به سریال "گاندو" / ایرنا
روزنامه جروزالم پست چاپ اورشلیم در تحلیل گاندو نوشت: نمایش تلویزیونی جدید ایران در تلاش است تا به شیوه‌ای نو سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را خوب نشان بدهد.
تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی با اشاره به برخی واکنش‌ها به سریال گاندو، این سؤال را مطرح کرد که آیا گاندو پروژه‌ای برای مقابله با دولت ایران است؟
آرمان امروز در انتقاد به پخش سریال نوشت: نوک پیکان هجمه گاندو به سمت رئیس‌جمهور، وزیر خارجه و دیپلمات‌های کشور است و البته گاهی برای ایجاد تلطیف به سعدی شاعر پرآوازه کشور هم انتقاد وارد کردند.نگاه متفاوت جریان‌های سیاسی به سریال "گاندو"
رادیو فردا در تحلیل گاندو با تیتر «گاندو» چه سودی برای سپاه پاسداران دارد، نوشت: این سریال، هم دولت حسن روحانی را زخمی کرده و هم زخم‌های امنیتی که این چند سال به این دولت زده را یادآوری کرده و مهم‌تر اینکه به گفته مسئولان دولت روحانی، قصد دارد برخی دستاوردهای این دولت مثل پول گرفتن در ازای آزاد کردن گروگان‌های دوتابعیتی را به نام خودش ثبت کند. مجموع این رویدادها که نمک بر زخم دولت پاشیده، سبب شده که صدای دولت بلند شود و جنجال گاندو هم بیشتر نمود پیدا کند. آنچه که اکنون در متن و حاشیه سریال گاندو می‌بینیم، نه یک جنگ قدرت تازه یا رویداد عجیب بلکه ادامه منطقی فعالیت‌های نهادی است که به تعبیر کنایه‌آمیز حسن روحانی، رئیس‌جمهور ایران، «سرمایه، سایت، روزنامه، خبرگزاری، توپ و امکانات نظامی و دیگر مظاهر قدرت» را در خود جمع کرده‌است.
محمدجواد ظریف در جمع خبرنگاران در پاستور در واکنش به این مطلب که «فردی در سریال گاندو به شما شبیه و در نقش منفی است»، گفت: «من بحمدالله نگاه نمی‌کنم بنابراین نگران نیستم.» وی همچنین یک سال بعد در گفت و گویی ضمن شرح پرونده جیسون رضائیان گفت: «آنچه که شما در سریال گاندو دیدید یک دروغ تمام‌عیار بود.»
رادیو بین‌المللی فرانسه در انتقاد به شیوه برچسب زندن نهادهای حکومتی به ویژه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نوشت: در گاندو سعی شد شخصیت‌های خبرنگار، فعال محیط زیست، عکاس و نقاش به عنوان جاسوس نشان داده شود، افرادی با این عنوان‌ها و شغل‌ها که هر از چندگاه به اتهام جاسوسی در جمهوری اسلامی بازداشت می‌شوند چندان هم بی‌دلیل دستگیر نشده‌اند.
در تحلیلی دیگر با موضوع هدف دار بودن سریال در ایران وایر نوشته شد: سریال گاندو با هدف تأیید تئوری نفوذ مدنظر رهبر انقلاب اسلامی ساخته شده‌است. این سریال تلاش می‌کند نشان دهد نگرانی رهبر از نفوذ در ارکان قدرت جدی و واقعی بوده‌است.
در یکی از پربازدیدترین و سیاسی‌ترین سکانس‌های قسمت اول این سریال عملیات به زمین نشاندن هواپیمای مسافربری برای جلوگیری از خروج آقازاده با پول بیت‌المال از کشور توسط نیروهای امنیتی ایران به تصویر کشیده شد که به نظر می‌رسید کاملاً برگرفته از قصه دستگیری عبدالمالک ریگی، رهبر پیشین گروه تروریستی جندالله باشد.
جواد افشار دربارهٔ سکانس نشاندن هواپیما به ایلنا گفت: این اتفاق به صورت مستند چندین بار اتفاق افتاده و تنها مربوط به دستگیری ریگی نبوده‌است.
در سکانسی از قسمت بیست و ششم، صحبت از کتاب گلستان سعدی به میان می‌آید. در این سکانس یکی از شخصیت‌های منفی آمریکایی به آیدین ستوده (جاسوس) رو می‌کند و با نشان دادن نسخه‌ای از گلستان سعدی می‌گوید: «ممکنه باورت نشه این قدر که این کتاب در تقابل با ایران به من کمک کرده، منابع مالی آمریکا و قدرت دولت آمریکا نکرده. این کتاب شاهکار بشره. توصیه می‌کنم شما هم بخونیش». تابناک به نقل از روزنامه خراسان در واکنش به بخش ابتدایی این جملات گفت: «حقیقت این است که سعدی در کنج آرامگاه خود آرام گرفته و شوربختانه باید بعد از حضور عجیب بدلش در ویژه برنامه تحویل سال شبکه ۴ و مراسم بزرگداشت پرحاشیه چند ماه اخیرش در سعدیه، چشمش به جمال سکانسی از سریال گاندو روشن شود که یک شخصیت منفی آمریکایی، گلستان را بزرگ‌ترین نقشه راه برای تقابل با ایرانی‌ها می‌خواند! دود سیگار، نگاه‌های مرموز و تعقیب‌کننده چند جاسوس و گلستان سعدی؛ این شاید ناهمگون‌ترین سکانس از همنشین‌های سعدی در ذهن‌مان باشد».
لشکر پنجم زرهی یکی از لشکرهای زرهی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت.
لشکر پنجم زرهی روز ۱۵ نوامبر سال ۱۹۳۸ در شهر آپلن در جریان دومین موج از ایجاد لشکرهای زرهی پس از زیر پا نهادن محدودیت‌های پیمان ورسای تشکیل شد. نیروهای این لشکر بیشتر از آلمانی تبارهای منطقه سوتدنلند و سیلزی که به تازگی به آلمان پیوسته بودند جذب شده بود.
این لشکر به فرماندهی هاینریش فن فیتینگهوف در تهاجم آلمان به لهستان حضور داشت اما نقش عمده‌ای ایفا نکرد. در این تهاجم لشکر پنجم زرهی از جبهه جنوبی وارد لهستان شد و به سمت شهر لویو پیشروی کرد. این لشکر نقش مهم‌تری را در حمله آلمان به بلژیک و فرانسه بر عهده داشت. لشکر پنجم زرهی به فرماندهی ماکس فن هارتلیب-والسپورن با ورود به فرانسه به سمت لیل حرکت نمود و در نبرد دانکرک تحت فرمان یواخیم لملزن مشارکت کرد. سپس پیشروی خود را رو به جنوب ادامه داد، وارد شهر برست شد و تا مرز فرانسه و اسپانیا پیش رفت.
این لشکر تا ماه ژانویه سال ۱۹۴۱ در فرانسه باقی ماند. در اوایل سال ۱۹۴۱ برای مشارکت در حمله آلمان به یوگسلاوی و یونان عازم بلغارستان و رومانی شد. پس از اسقرار در مرز ترکیه از جنوب یوگسلاوی حمله خود را به یونان آغاز نمود و درگیر نبردهای سختی با قوای دشمن از جمله لشکر دوم پیاده نیوزیلند گردید.
پس از پایان عملیات در یونان برای مشارکت در عملیات بارباروسا به مرزهای شرقی با شوروی ارسال شد و در نبرد بر سر مسکو به کار گرفته شد اما در برابر مقاومت شدید مدافعان در ۳۴ کیلومتری شهر از پیشروی بازماند و با ضدحمله آن‌ها عقب رانده شد. لشکر پنجم زرهی فصل زمستان را در حالت تدافعی گذراند و بدون مشارکت در عملیات‌های تهاجمی در قالب گروه ارتش مرکز درگیر نبردهای دفاعی بود. این لشکر در نبرد کورسک حضور نداشت اما برای دفع ضد حمله‌های دشمن فعالیت نمود. لشکر پنجم زرهی مابقی طول جنگ را در عقب‌نشینی به سوی غرب سپری نمود تا نهایتاً در شبه‌جزیره سامبیا محاصره شد. بخشی از لشکر که به کمک نیروی دریایی از محاصره خارج گشت بعدها به متفقین غربی و مابقی باقیمانده در محاصره به همراه فرمانده خود هانسهانس-گئورگ هرتسوگ در روزهای آخر جنگ تسلیم ارتش سرخ شدند.
برخی گزارش‌ها نشان می‌دهد لشکر پنجم زرهی یکی از بهترین واحدهای نظامی آلمانی در جبهه شرقی در مقابل قوای ارتش سرخ بوده‌است به گونه ای که در جریان عملیات باگراتیون و نابودی گروه ارتش مرکز، فرماندهی عالی شوروی از نیروهای خود خواست تا جای ممکن از درگیری مستقیم با این لشکر زرهی اجتناب کنند.
لشکر ششم زرهی یکی از لشکرهای زرهی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در ابتدا با عنوان لشکر یکم سبک در ماه اکتبر سال ۱۹۳۷ تشکیل شد و سپس در ماه اکتبر سال ۱۹۳۹ به این عنوان نامیده شد. این لشکر در جریان جنگ جهانی دوم در جبهه‌های شرقی و غربی به نبرد پرداخت.
برنامه مدرن‌سازی سواره‌نظام نیروی زمینی آلمان منجر به تشکیل تیپ ۱ سبک در الگو برداری از سازمان «لشکر سبک مکانیزه» فرانسه، در ۱۲ اکتبر سال ۱۹۳۷ در ووپرتال به فرماندهی سرتیپ اریش هوپنر به عنوان بخشی از سپاه ۱۵ شد. هدف این تیپ بدون شمول وظایف تهاجمی، عمل به نقش سنتی سواره‌نظام در عملیات‌های شناسایی راهبردی و امنیتی بود. هسته این تیپ یک هنگ پیاده‌نظام موتوریزه متشکل از چهار گردان پیاده‌نظام و یک هنگ شناسایی با دو گردان بود. این تیپ همچنین شامل هنگ ۷۶ توپخانه با دو گردان موتوریزه هر یک با ۱۲ هویتزر ۱۰۵ میلی‌متری، گردان مستقل ۶۵ زرهی با ۷۰ تانک سبک پنزر ۱ و ۲ و یگان‌های مختلف پشتیبانی دیگر می‌شد. با توجه به عدم کفایت ستاد تیپ ۱ سبک در کنترل ساختار این آرایش، این تیپ در بهار سال ۱۹۳۸ با تغییرات کوچک سازمانی به لشکر یکم سبک تغییر عنوان داد.
در جریان بحران سودتنلند، این لشکر ماه سپتامبر سال ۱۹۳۸ ابتدا عازم زاکسن و سپس مرز چکسلواکی شد. در این موقعیت، امکان وقوع عملیات‌های تهاجمی ضعف بخش زرهی این لشکر را هویدا ساخت. بدین منظور هنگ ۱۱ زرهی از تیپ ۶ زرهی متشکل از دو گردان هر یک با دو گروهان تانک سبک و یک گروهان تانک متوسط، موقتاً به لشکر یکم سبک ملحق شد تا این لشکر در جریان ورود نیروهای آلمانی به سودتنلند، اساساً به یک لشکر زرهی با توان کمتر از معمول بدل شود. بیشتر تانک‌های این لشکر را تانک پنزر ۱ تشکیل می‌داد. این لشکر در تصرف مابقی چکسلواکی در ماه مارس سال ۱۹۳۹ مشارکت نداشت اما پس از دستیابی ورماخت به تانک‌های اشکودا ۳۵ در چکسلواکی در ماه آوریل که پنتسر ۳۵(تی) نامیده شدند، حدود ۱۳۰ دستگاه از این تانک‌ها به لشکر یکم سبک و تیپ ۱۱ زرهی سپرده شد تا با کنار نهاده شدن تانک‌های پنزر ۱ و بخشی از تانک‌های پنزر ۲ در ماه ژوئیه، به ستون فقرات آن بدل شوند. در این زمان لشکر دارای یک تیپ زرهی با سه گردان هر یک با یک گروهان تانک متوسط و دو گروهان تانک سبک با ۶۵ تانک پنزر ۲، ۱۱۴ تانک پنتسر ۳۵(تی) و ۴۲ تانک پنزر ۴ و مجموعاً ۲۲۱ تانک بود. در همین مدت آرایش نیروهای پیاده‌نظام لشکر نیز با ایجاد تیپ ۶ پیاده‌نظام مجدداً سازماندهی شد. این تیپ شامل گردان ۶ موتورسوار و هنگ ۴ سواره‌نظام با سه گردان و یک گروهان توپخانه پشتیبانی، می‌شد.
این لشکر در میانه ماه اوت سال ۱۹۳۹، با ترک قرارگاه خود و راهی شدن به سمت سیلزی تحت عنوان پوششی «رزمایش پاییزه»، روز ۲۶ اوت با آمادگی عملیات تهاجمی، در مرز لهستان مستقر شد.
در جریان تهاجم آلمان به لهستان که به آغاز جنگ جهانی دوم منجر گردید، این لشکر تنها آرایش زرهی ورماخت بود که از آمادگی کامل رزمی برخوردار بود. لشکر یکم سبک در ابتدا به عنوان نیروی ذخیره ارتش دهم، سپاه ۱۱ را تعقیب می‌کرد اما با ناتوانی پیاده‌نظام در شکستن خط دفاعی دشمن، وارد میدان شد. این لشکر به عنوان بخشی از سپاه ۱۴، با بهره‌گیری از پشتیبانی هوایی با عبور از ویلون خود را به رود وارتا رساند و گذرگاهی بر آن به سمت لودز ایجاد کرد. شرایط بد راه‌ها و تحرک پایین خارج از جاده خودروهای چرخ‌دار، مدت زمان گذر از رود را طولانی کرد. در این موقعیت لشکر مأموریت یافت با پیشروی به سمت رود ویستولا جلوی عقب‌نشینی نیروهای لهستانی از رادوم و کیلتس به سمت ورشو را بگیرد. لشکر یکم سبک بدین منظور می‌بایست خود را در شرق کوژینیتسه به رود ویستولا می‌رساند. این لشکر با طی ۳۱۰ کیلومتر در عرض ۵۰ ساعت و با عبور از رادومسکو، وشچووا و رادوم، روز ۹ سپتامبر به رود ویستولا رسید تا حلقه محاصره کیلتس-رادوم، اولین محاصره جنگ جهانی دوم، را حول نیروهای دشمن تکمیل کند. لشکر یکم سبک نقش ویژه‌ای در به اسارت گرفتن ۶۰ هزار نفر از قوای دشمن در این منطقه ایفا نمود. روز ۱۵ سپتامبر این لشکر به سپاه ۱۵ منتقل شد و دستور به پیشروی به جانب شمال گرفت. لشکر یکم سبک می‌بایست در جنگل‌های حومه غربی ورشو در کرانه رود ویستولا از نفوذ نیروهای لهستانی در حال عقب‌نشینی از مناطق غربی، به شهر جهت شکستن حلقه محاصره آن، جلوگیری می‌کرد. در این شرایط لشکر باید در جغرافیایی نامناسب برای تانک‌ها در دو جبهه به نبرد دفاعی در مقابل نیروهای قدرتمندتر دشمن می‌پرداخت. با شدت گرفتن سختی شرایط، این لشکر مجبور به عقب نشستن از مواضع خود گردید که به رسیدن ۳۰ هزار نفر نیروهای لهستانی از خارج از ورشو به داخل آن شد. با سپردن شدن موقعیت به پیاده‌نظام در ۲۱ سپتامبر، لشکر به گرویچ در جنوب ورشو منتقل شد. حضور این لشکر در نبرد لهستان مجموعاً به کشته شدن ۲۲ افسر و ۲۰۲ سرباز، زخمی شدن ۳۵ افسر و ۵۴۰ سرباز و مفقود شدن ۸۱ سرباز آن انجامید که بیشتر آن نتیجه درگیری‌های مناطق جنگی اطراف ورشو بود.
با وجود ادامه نبردها در لهستان لشکر یکم سبک به آلمان بازگشت. نهایتاً روز ۱۸ اکتبر سال ۱۹۳۹ این لشکر با ضمیمه‌سازی دائمی هنگ ۱۱ زرهی و انحلال تیپ ششم پیاده‌نظام، به لشکر ششم زرهی تغییر عنوان داد.
لشکر ششم زرهی به فرماندهی سرتیپ ورنر کمپف، روز ۳۰ ژانویه سال ۱۹۴۰، برای آماده‌سازی جهت تهاجم به فرانسه، راهی اویسکیرشن در غرب بن شد و روز ۲ فوریه در آن ناحیه مستقر گشت. قرارگاه لشکر در مونسترایفل بر پا گردید. لشکر روز ۱ مارس به ناحیه وستروالت منتقل گردید و یک هفته بعد، در این موقعیت، به بخشی از سپاه ۴۱ سپهبد گئورگ-هانس راینهارت از گروه زرهی "کلایست"، بدل گشت. لشکر ششم زرهی در قالب این سپاه، مأمور به مشارکت در عملیات "سیشل‌اشنیت" (برش داس)، تهاجم زرهی ورماخت از طریق جنگل‌های آردن، بود. عملیات گذر از رود موز چندین بار بر رود لان در نزدیکی لیمبورگ تمرین شد. روز ۹ ماه مه هنگ ۱۱ زرهی این لشکر به مایِن در ۸۰ کیلومتری غرب، منتقل گشت اما بدنه اصلی لشکر همچنان در وستروالت در شرق رود راین باقی ماند.
روز نخست تهاجم آلمان به فرانسه و کشورهای سفلی در ۱۰ ماه مه سال ۱۹۴۰، لشکر ششم زرهی نقشی بر عهده نداشت. تا این که دو روز بعد با گذر از مرز در ویاندن وارد خاک لوکزامبورگ شد. نیروهای لشکر ششم زرهی در کنار لشکر هشتم زرهی، توانستند در عرض ۲۴ ساعت از طریق جنگل‌های آردن از سه مرز بین‌المللی عبور کنند. هدف لشکر عبور از رود موز در مونترمه بود. بدین منظور، سرگرد هلموت اشتتکه، افسر ستاد لشکر درخواست «پشتیبانی هوایی قدرتمند» کرد. پشتیبانی هوایی درخواست‌شده ارسال گردید اما یک یگان از بمب‌افکن‌های هائی ۱۱۱ "لوفت‌وافه" به اشتباه بخشی از بمب‌های خود را بر روی آتشبارهای ۴ و ۸ هنگ ۷۶ توپخانه لشکر ریخت که به کشته شدن ۲۰ تن و زخمی شدن ۲۶ تن دیگر انجامید. این حادثه نخستین تلفات لشکر در نبرد فرانسه را رقم زد.
نخستین اقدام برای گذر از رود بعد از ظهر ۱۲ مه با پیاده‌نظام صورت گرفت که با وجود آتش تانک‌ها بر مواضع آن سوی رود دشمن، موفقیت‌آمیز نبود. به هر صورت بخشی از هنگ ۴ پیاده‌نظام موفق شد تا پیش از تاریکی از رود عبور کند. سرتیپ کمپف فرمان به باز کردن راه برای گذر مابقی نیروها داد. یکی از گروهان‌های زرهی لشکر به فرماندهی ستوان یکم فرانتس باکه، در نهایت تا سپیده دم روز بعد خود را به آن سوی رود رساند و مسیر گذر را هموار ساخت. تانک‌ها و توپ‌های تهاجمی لشکر استحکامات توپخانه و جایگاه مسلسل‌های فرانسوی را از بین بردند. تانک‌های لشکر از محل کم عمقی از رود عبور کردند. لشکر ششم زرهی یکی از نخستین لشکرهای زرهی آلمان بود که وارد فرانسه شد. سرتیپ کمپف دستور به پیشروی بلافاصله داد. خط دفاعی مون ایده عصر روز ۱۳ مه شکسته شد.
پس از سلطه بر مونترمه، تا ساعت ۲۰ روز ۱۵ مه، شهر مونتکورنه در ۶۵ کیلومتری غرب رود موز به تصرف نیروهای این لشکر درآمد. روز بعد سپهبد راینهارت فرمان به «ادامه تعقیب دشمن شکست‌خورده» داد. لشکر ششم زرهی موظف به پیشروی با حداکثر سرعت به طرف رود اوآز شد. در جریان حرکت به طرف کانال مانش، لشکر ششم زرهی همان روز ۱۶ مه در شهر گیز به رود اوآز رسید و با وجود ضد حمله تانک‌های فرانسوی، تا صبح روز بعد گذرگاهی بر آن ایجاد کرد. گروه‌رزمی "فن رافنشتاین" لشکر روز ۱۸ مه با تهاجم به لو کَتوله در ۳۵ کیلومتری غرب گیز، تمامی اعضای ستاد ارتش نهم فرانسه را در هتلی در مرکز شهر، به اسارت گرفت و به اسناد ارزشمندی دست یافت. این یگان اگر نیم ساعت زودتر به این موقعیت می‌رسید ممکن بود بتواند فرمانده این ارتش و مارشال فیلیپ پتن را نیز اسیر کند. پیشروی سریع با تعقیب نیروهای بی‌روحیه و در حال عقب‌نشینی دشمن بدون موجهه با هیچ مقاومتی ادامه یافت.
در نهایت، ژنرال ژیرو، فرمانده جدید ارتش نهم فرانسه که به محاصره افتاده و در یک آغل پنهان شده بود، نیز روز ۱۹ مه توسط یگان آشپزخانه صحرایی یکی از گروهان‌های لشکر به اسارت درآمد. لشکر ششم زرهی روز ۱۹ ماه مه بر گذرگاهی بر کانال دو نورد در آوراکور نیز دست یافت و در ۲۰ ماه مه در موندیکور و دولو با شمار دیگری از قوای دشمن از جمله نیروهای بریتانیایی برخورد کرد که نبرد با آن‌ها تا شب‌هنگام به طول انجامید. در ادامه پیشروی، با چرخش به سمت شمال، لشکر ششم زرهی با رسیدن به روژفه، پس از ۳۵۰ کیلومتر پیشروی در عرض تنها ۹ روز، با خط ساحلی تنها ۲۰ کیلومتر فاصله داشت. در جریان محاصره نیروهای بریتانیایی و فرانسوی در شمال فرانسه، روز ۲۱ ماه مه گردان ۵۷ شناسایی زرهی به عنوان نخستین یگان لشکر به کانال مانش رسید. همان روز در مقابل مقاومت سبک دشمن، دستیابی به گذرگاه رود آ نیز محقق شد. روز ۲۳ ماه مه لشکر ششم زرهی در حال نزدیک شدن به کاسل بود که فرمان توقف آن صادر شد تا نیروهای بریتانیایی فرصت آماده‌سازی استحکامات دفاعی جهت خریدن وقت برای نیروهای متفقین در حال عقب‌نشینی به سمت دریا، را بیابند. سه روز بعد یورش به سمت این شهر مجدداً آغاز شد. تانک‌های لشکر بدون پشتیبانی کافی پیاده‌نظام، کاسل را از جنوب و شرق مورد هجوم قرار دادند که منجر به تلفات سنگین در بین آن‌ها و توقف حمله ناموفق در میانه شب شد. نهایتاً با اقدام به عقب‌نشینی شبانه مدافعان در ۲۹ ماه مه، تعدادی از آن‌ها به اسارت و شهر به سلطه درآمد. روز بعد لشکر ششم زرهی برای ادامه عملیات به مناطق جنوبی منتقل شد. روز ۳ ژوئن سرتیپ کمپف، فرمانده لشکر مفتخر به دریافت صلیب شوالیه صلیب آهنین گشت.
عملیات‌های لشکر با پیوستن به گروه زرهی "گودریان" با عبور از رود ان در نزدیکی رتل در ۱۰ ماه ژوئن، از سر گرفته شد و پرت نیز در همان روز به سلطه درآمد. این لشکر روز بعد در مواجهه با مقاومت سرسختانه دشمن که موجب تأخیر در پیشروی آن شد، از منطقه شامپانی و روز ۱۵ ژوئن از کانال راین-مارن گذر کرد. در این موقعیت با برخورد به قوای مستعمراتی فرانسه، لشکر ششم زرهی وادار به توقف شد. در ادامه، این لشکر پس از تغییر جهت، با تعقیب لشکر یکم زرهی، پس از طی صد کیلومتر، از راه لانژر خود را به ژوسی رساند. لشکر در این موضع مأمور به تسخیر قلعه اپینال گردید. پس از نبردهای شدید، ۲۱ ژوئن اپینال و قلعه آن نیز به تصرف درآمدند. با امضای پیمان ترک مخاصمه در ۲۵ ژوئن، نبرد رسماً در فرانسه به پایان رسید.