moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بعد از خروج آمریکا از برجام و از سرگیری تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران نخست‌وزیر وقت عراق، حیدر العبادی عنوان کرد: «ما مخالف وضع تحریم علیه ایران هستیم. اما بغداد به منظور حمایت از ملت عراق به این تحریم‌ها پایبند خواهد بود.»۵
پس از این بود که بحث دریافت غرامت دوباره مطرح شد و محمود صادقی، نماینده وقت مجلس شورای اسلامی در توییتی نوشت: «دولت عراق مطابق ماده ۶ قطعنامه ۵۹۸، مبلغ ۱۱۰۰ میلیارد دلار بابت غرامت خسارت مستقیم جنگ تحمیلی به ایران بدهکار است، دولت ایران با لحاظ تنگناهای مردم عراق در مطالبه این غرامت تعلل کرده‌است، اکنون نخست‌وزیر عراق به جای جبران، با تحریم‌های ظالمانه علیه مردم ایران همراهی می‌کند.»۶ در مقابل فائق الشیخ علی، نماینده وقت مجلس عراق خواستار پرداخت غرامت به کشته‌شدگان عراقی به دست القاعده از سوی ایران شد. ۷ ایرج همتی گفته‌است: «به گفته برخی صاحب‌نظران حقوق بین‌الملل، زبانی که در قطعنامه‌های مربوط به جنگ ایران و عراق به کار رفته نشان می‌دهد شورا [شورای امنیت سازمان ملل] قائل به تقسیم جنگ به دو دوره قبل و بعد از آزادی خرمشهر بود. در این صورت محاسبه غرامت و اعمال آن براساس دوره زمانی مسئولیت جنگ با پیچیدگی‌های حقوقی، فنی، و سیاسی زیادی روبرو می‌شد.»۸ همتی این را از دلایل احتمالی تصمیم اعضای شورای امنیت مبنی بر این که «از خیر آثار مستقیم مسئولیت جنگ بگذرند و جبران خسارت‌های جنگ را به کمک‌های بین‌المللی حواله دهند» دانسته‌است. ۹
بی‌بی‌سی فارسی در سپتامبر ۲۰۲۰ در فیلمی مستند با عنوان کودتای خزنده سپاه نوار ضبط شده اعتراض برخی فرماندهان سپاه تهران به فرمانده وقت سپاه محسن رضایی را منتشر کرد و نوشت هم فایل صوتی و هم متن پیاده شده فایل جلسه آذر ۶۳ که اخیراً در رسانه‌های حکومتی انتشار یافته‌اند، دستکاری شده‌اند.https://www.bbc.com/persian/iran-features-54325635
در طول جنگ، هر دو کشور ایران و عراق، یکدیگر را به نقض حقوق اسرای جنگی و شکنجه آنان متهم کرده و در این زمینه شکایاتی را به سازمان ملل ارائه نمودند. همچنین جنگ نفتکش‌ها در خلیج فارس خسارات جبران‌ناپذیری برجای گذاشت که سازمان ملل را نیز به واکنش وادار کرد.
عراق از مواد شیمیایی که از مصر برزیل لوکزامبورگ هند آلمان هلند و سنگاپور دریافت می‌کرد و نیز از تجهیزات جانبی که از چین ایتالیا و اسپانیا وارد می‌کرد برای مونتاژ و کاربرد سلاحهای شیمیایی استفاده می‌کرد.https://web.archive.org/web/20060504214128/http://www.iraqwatch.org/suppliers/nyt-041303.gifhttps://www.armscontrol.org/act/2002-10/features/iraq-chronology-un-inspections
اولین استفاده از سلاح شیمیایی در اواخر مهر ۱۳۵۹ (نوامبر ۱۹۸۰) توسط ارتش عراق برای مقابله با نیروهای ایران که به دلیل عدم آمادگی نظامی از موج انسانی استفاده می‌کردند از سلاح‌های شیمیایی ساخت عراق استفاده کرد.https://ke.army.mil/bordeninstitute/published_volumes/chemwarfare/CHAP2_Pg_09-76.pdf رفسنجانی در اول آذر ۱۳۶۱ می‌نویسد: محسن رضایی اطلاع داد که امروز صدامی‌ها در جبهه با گاز اشک آور و شیمیایی حمله کرده‌اند. نیروهای ما کمی عقب نشسته‌اند ولی با حمله مجدد عراقیها را عقب رانده‌اند… شروع حرکت خطرناکی است… باید برای دفاع از این سلاح خطرناک فکری بکنیم
مسئولان ایران اولین گروه مصدومان شیمیایی را در مارس ۱۹۸۴ (اسفند ۱۳۶۲) به اتریش و سوئد اعزام کردند. در ۹ مارس ۱۹۸۴ اولاف پالمر نخست‌وزیر سوئد از مصدومان شیمیایی ایرانی در بیمارستانی در استکهلم دیدار کرد.
بر اساس اسناد سیا در سال ۱۹۹۱، که از حالت طبقه‌بندی خارج شده‌اند، ایران در حدود ۵۰٬۰۰۰ مصدوم بر اثر استفاده عراق از چندین سلاح شیمیایی متحمل شده‌است. هرچند از آنجائیکه برخی اثرات با گذشت زمان آشکار می‌شوند تخمین‌های کنونی این تعداد را بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ مصدوم برآورد می‌کنند. در این تخمین سازمان سیا، جمعیت غیرنظامی آلوده شده ساکنان شهرهای مرزی یا فرزندان و بستگان مصدومان جنگی که بسیاری از آن‌ها دچار عوارض خونی، ریوی و پوستی شدند، لحاظ نشده‌است.
بر اساس مقاله‌ای که در سال ۲۰۰۲ در روزنامه استار-لجر منتشر شد، ۲۰٬۰۰۰ سرباز ایرانی در اثر گاز اعصاب جان باختند. عراق پیش از آغاز جنگ و در سال ۱۹۷۴، سابقه استفاده از تسلیحات شیمیائی علیه کردهای این کشور را در کارنامه خود داشت. زمانی که در ابتدای جنگ و در مهر ۱۳۵۹ ارتش عراق از سلاح‌های شیمیایی استفاده کرد واکنش ایران اعتراض به این اقدام غیرانسانی بود. رادیوی رسمی عراق این اتهام را انکار نمود؛ ولی در طول عملیات رمضان و خیبر بمب‍های شیمیائی تولید عراق که به کمک توپخانه و هواپیما فرو می‌ریخت به شکل گسترده‌ای مورد استفاده قرار گرفت. در واقع عراقی‌ها نه‌تنها خط دفاعی رزمندگان ایران را با سلاح‌های شیمیائی می‌شکستند، بلکه از طیف گسترده‌ای از این سلاح‌ها علیه شهروندان غیرنظامی نیز استفاده می‌کردند. از سال ۱۳۶۳ استفاده گسترده عراق از گاز اعصاب، گاز تاول‌زا و گازهای عامل خون آغاز شد. تنها در یکی از موارد استفاده عراق از این قبیل سلاح‌ها علیه شهروندان عراقی حامی ایران در اسفند ۱۳۶۶، متجاوز از ۵۰۰۰ نفر غیرنظامی کشته و ۷۰۰۰ نفر دیگر مجروح شدند. در مجموع عراق در ۳۷۸ مورد حمله شیمیایی در طول هشت سال جنگ با ایران، موجب کشته و زخمی شدن بیش از ۵۰۰۰۰ نفر شد.
در حالی که تجهیزات و مواد مورد نیاز برای تولید سلاح‌های شیمیایی عراق به وسیله اروپای غربی، شوروی و ایالات متحده تأمین می‌شد و در اختیار این کشور قرار می‌گرفت، سخنگوی وزارت امور خارجه دولت ایالات متحده از استفاده عراق از این جنگ‌افزارها «ابراز تاسف» می‌کرد.بر اساس اسناد افشا شده CIA دولت آمریکا با در اختیار قرار دادن اطلاعات به صدام او را به‌طور گسترده در حملات شیمیایی یاری کرده‌است. به دنبال اینکه ایران توانست حفره ای در خطوط دفاعی عراق پیدا کند که با استفاده از آن بتواند بصره را فتح کند و احتمال سقوط ارتش عراق وجود داشت، ریگان رئیس‌جمهور وقت آمریکا در پاسخ به گزارش سیا نوشت: پیروزی ایران غیرقابل قبول است. آمریکا تصاویر ماهواره ای دقیق از تحرکات نیروهای ایرانی را به ارتش عراق ارائه کرد. طبق اسناد اطلاعات ارائه شده به قدری دقیق بود که به عنوان بسته‌های هدف‌گیری یاد می‌شد. آمریکا چگونگی استفاده از سلاح‌های شیمیایی را هم به عراق آموزش داد. در یکی از گزارش‌های سیا آمده‌است: «اگر عراقی‌ها مقادیر زیادی گاز خردل تولید کنند به قطع از آن علیه ایران استفاده می‌کنند.»
مواد اولیه و تجهیزات تولید از منابع مختلفی تأمین شدند. دولت عراق توان بومی گسترده‌ای برای ساخت سلاح داشت. علائم موجود روی بقایای بسیاری از بمب‌هایی که در حلبچه پیدا شده‌اند، نشان می‌دهد که ساخت اتحاد شوروی سابق بوده‌اند. داده‌های موجود از مشارکت ۸۵ شرکت آلمانی، ۱۹ شرکت فرانسوی، ۱۸ شرکت بریتانیایی و ۱۸ شرکت آمریکایی حکایت دارند.http://www.bbc.co.uk/persian/world/2012/12/121205_an_saddam_halabja_chemical_weapons.shtml
در نقطه مقابل، یک پژوهش سازمان ملل نشان داد که هیچ گزارش معتبری که نشان دهد ایران نیز در طول این جنگ سلاح‌های شیمیائی را به کار گرفته باشد وجود ندارد؛ بنابراین هرگونه اتهام در این مورد ضد ایران صرفاً در حد ادعا باقی‌ماند.
مناطق و شهرهایی که عراق بر روی آن‌ها بمب‌های شیمیایی انداخت:
حمله عراق به مناطق مسکونی و غیرنظامی از روز سوم جنگ شروع شد. شهر اهواز اولین هدف غیرنظامی در جنگ بود که در ۲ مهر ۱۳۵۹ توسط نیروی هوایی عراق بمباران شد. در طول جنگ دزفول نیز مورد بمباران و موشک باران شهرشان بودند، اولین بار در تاریخ ۱۶ مهر ۱۳۵۹ مورد هجوم ۴ فروند میگ عراقی واقع شدند. در این حمله ۷۰ نفر ساکنان شهر کشته و ۳۰۰ نفر زخمی و خسارات فراوانی به تأسیسات شهری وارد شد. با این‌حال نیروهای نظامی ایران تا خرداد ۱۳۶۳ از بمباران مناطق مسکونی عراق خودداری کردند. شورای امنیت که طی سه سال گذشته موضع سکوت داشت، برای نخستین‌بار تنها چند روز بعد و در یکم تیر ۱۳۶۳ از طرفین درخواست کرد تا از بمباران مناطق غیرنظامی دست بردارند. با این حال عراق همچنان به بمباران شهرهای بزرگ ایران ادامه داد. در پاسخ به حملات عراقی‌ها به مناطق مسکونی، ایران نیز برخی شهرهای عراق را مورد حمله هوایی، موشکی و توپخانه‌ای قرار داد که شدیدترین آن شهر بصره بود.
در زمستان ۱۳۶۵ جنگ شهرها توسط عراق وارد مرحله جدیدی شد. در این دوره که ۲۲ روز به طول انجامید، بیش از ۳۰۰۰ ایرانی غیرنظامی کشته و بیش از ۱۱۰۰۰ نفر مجروح شدند. عراق در طول این مدت اهدافی مانند مدارس و بیمارستان‌ها را هدف موشک‌های خود قرار داده بود؛ ولی مهم‌ترین دوره جنگ شهرها از دهم اسفند ۱۳۶۶ تا یازدهم اردیبهشت ۱۳۶۷ به طول انجامید و طی آن بیش از ۱۲ هزار غیرنظامی شامل کودکان و سالخوردگان کشته و متجاوز از ۵۳ هزارنفر مجروح شدند. عراق آغازگر تمامی دوره‌های جنگ شهرها بود.
از روح‌الله خمینی در مورد شرکت در جبهه در سال ۱۳۶۱ استفتاء شد. سؤال ۶۱۹۹: آیا برای رفتن به جبهه اجازهٔ والدین شرط می‌باشد یا خیر؟
‏جواب: مادامی که جبهه‌ها نیاز به نیرو دارد و از طرف مسئولان اعزام نیرو اعلان کفایت‏ ‏نشده شرکت در جبههٔ دفاع بر بالغین(۱۴ سال و شش ماه شمسی یا ۱۵ سال قمری) واجب است و اجازهٔ والدین شرط نیست.‏
۹۵۰۰۰ کودک سرباز ایرانی در طول جنگ تلف شدند که اکثراً بین ۱۶ تا ۱۷ سال سن داشتند و معدودی جوان‌تر
بودند. یک منبع تخمین می‌زند که ۳ درصد از تلفات جنگ ایران و عراق زیر ۱۴ سال بودند.
البته عده‌ای (تعداد نامعلوم) از پسران مثل محمدحسین فهمیده، بدون اطلاع والدین خود تحصیل را ترک کردند و در جنگ ایران و عراق شرکت کردند. افسران عراقی ادعا می‌کردند که آنها گاهی کودکان سرباز ایرانی را تا سن هشت سالگی اسیر کردند.
بیانیه حقوق کودک سازمان ملل هر انسان زیر ۱۸ سال را کودک محسوب می‌کند.
اساسنامه دادگاه کیفری بین‌المللی رم سال ۲۰۰۲ (A/CONF.183/9)" استفاده مستقیم از کودکان زیر ۱۵ سال در درگیری‌های مسلحانه را منع و آن را جنایت جنگی می‌شناسد.
"شوخ‌طبعی‌های جبهه"، به جمله‌های کوتاه طنزآمیزی که در گفتگوی رزمندگان ایرانی وجود داشته، گفته می‌شود. گستره واژگانی مانند: استتار، عملیات، پوتین، خشاب، چفیه، خاکریز، مین، ترکش و ضدهوایی مطابق با فضای مناطق جنگی و روحیهٔ گوینده بیان می‌شد.شوخ‌طبعی‌های جبهه سایت جامع فرهنگی مذهبی شهید آوینی
به دلیل جنگ سینمای دفاع مقدس شکل گرفت. سالهای پس از جنگ برنامه راهیان نور ایجاد شد.
شخصیت‌های صادق آهنگران، سید مرتضی آوینی آثار بزرگی بر محتوای فرهنگ جنگ دارند.
آثار مهم دربارهٔ دوره جنگ شاملِ "باشو، غریبه‌ی کوچک"، "روایت فتح"، "ما مسلح به الله به اکبریم" و بقیه است.
پس از جنگ دولت دفن کشته‌های جنگ در محل‌های پارک‌ها و دانشگاه‌ها مثل کوه صفه و تدفین کشته‌شدگان جنگ در دانشگاه صنعتی شریف را انجام داد.
در برخی رسانه‌ها خبری مبنی بر کلیدهای پلاستیکی طلایی رنگی که بین رزمندگان توزیع می‌شده که نمادی بوده از ورود به بهشت برای داوطلبانی که در جریان نبرد کشته می‌شدند پخش شده بود. این مسئله مورد مناقشه پژوهشگران جنگ است. این مسئله در کتاب و فیلم پرسپولیس از مرجان ساتراپی نیز مطرح شده و تصوری عمومی از تشویق داوطلبان برای رفتن به جبهه و «"شهادت"» می‌دهد. به نظر حسین دهباشی:
https://ir.voanews.com/
حافظه پنهان، میانگیر، که کاشه"فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، دفتر پنجم، بخش اول http://www.persianacademy.ir/UserFiles/File/Mosavvab/05_FARSI.rar " یا کش ‌(به انگلیسی: Cache) نیز نامیده می‌شود، بخشی از حافظه سریع که چند دستور بعدی را که باید توسط پردازنده پردازش شوند را به صورت موقت درخود جای می‌دهد تا رایانه بتواند به سرعت به آنها دسترسی داشته باشد.
حافظه پنهان حافظه‌ای سریع درون پردازنده مرکزی است که جهت صرفه جویی در زمان مراجعه به حافظه اصلی بکار می‌رود. زمانی که پردازنده مرکزی به مکانی در حافظه اصلی نیاز داشته باشد احتمالاً در آینده نزدیک مجدداً به آن محل دسترسی خواهد داشت که به این اصل همجواری زمانی (Temporal Locality) می‌گویند. همچنین اگر پردازنده مرکزی به مکانی در حافظه اصلی نیاز داشته باشد احتمالاً در آینده نزدیک به مکان‌های مجاور آن نیز نیاز خواهد داشت که به این اصل همجواری مکانی (Spatial Locality) می‌گویند. بر این اساس حافظه نهان گاهی در زمان دسترسی به یک مکان حافظه مکان‌های مجاور آن را نیز به درون پردازنده مرکزی می‌آورد تا در صورت نیاز سریعتر قابل دسترسی باشند و این اطلاعات را تا زمانی که مورد نیاز باشند در پردازنده مرکزی حفظ می‌کند. چون با افزایش سرعت پردازنده مرکزی، پردازنده مرکزی زمان بیشتری را در حال انتظار پاسخ حافظه اصلی می‌گذراند، حجم حافظه پنهان تأثیر زیادی در بهبود کارایی پردازنده مرکزی دارد.
برای آن که حافظه پنهان تأثیر مثبتی در کارایی سامانه داشته باشد می‌بایست جستجو درون آن در زمان بسیار کوتاهی انجام شود. تشخیص این که آیا داده مورد نیاز پردازنده مرکزی درون حافظه پنهان هست یا نیست باید بسیار بسرعت انجام شود. به همین دلیل ساختار حافظه پنهان کاملاً با ساختار حافظه اصلی متفاوت است و بسیار پیچیده‌تر است و هرچه حجم حافظه پنهان افزایش یابد این پیچیدگی نیز بیشتر می‌شود. به همین دلیل حافظه پنهان بسیار گرانتر است و افزایش قیمت پردازنده با افزایش حجم حافظه پنهان بسیار زیاد است.
اصطلاح cache از کلمه Cacher فرانسه به معنای نهان کردن و مخفی کردن گرفته شده‌است.فرم ابتدایی
Wikipedia contributors, "Cache," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Cache&oldid=207824567
ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران عالی‌ترین نهاد نظامی در مجموعهٔ نیروهای مسلح ایران است، که مسئولیت هماهنگی میان نیروهای ارتش جمهوری اسلامی ایران و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، همچنین فرماندهی انتظامی و نیز وزارت دفاع را برعهده دارد. هم‌اکنون ریاست ستاد کل نیروهای مسلح برعهده سرلشکر پاسدار محمد باقری می‌باشدhttps://farsi.khamenei.ir/message-content?id=42950https://www.tasnimnews.com/fa/news/1398/04/11/2045145/با-سوابق-جانشین-جدید-ستادکل-نیروهای-مسلح-و-رئیس-جدید-سازمان-بسیج-آشنا-شوید و سرتیپ عزیز نصیرزاده جانشینی رئیس ستاد کل را برعهده دارد.
ستاد کل نیروهای مسلح، بالاترین مرجع نظامی در مجموعه نیروهای مسلح ایران محسوب می‌شود. این ستاد وظیفهٔ سیاست‌گذاری، نظارت و کنترل کلیهٔ نیروهای مسلح ایران شامل ارتش، سپاه پاسداران و فرماندهی انتظامی اعم از زمینی، دریایی و هوایی را برعهده دارد. رئیس ستاد کل نیروهای مسلح، طبق اصل ۱۱۰ قانون اساسی به‌طور مستقیم توسط رهبر جمهوری اسلامی (بعنوان فرمانده کل قوا) منصوب می‌شود.
ستاد کل نیروهای مسلح ابتدا با نام ستاد فرماندهی کل قوا تأسیس شد، در اواخر جنگ ایران و عراق، به‌علت اختلاف و تعارضاتی که میان ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران و ستاد مشترک سپاه پاسداران، در جریان طراحی و اجرای عملیات‌های نظامی به‌وجود می‌آمد، تشکیل شد. این اختلافات، مسئولان ارشد کشور را بر آن داشت تا با تشکیل ستاد کل به عنوان مرجع عالی‌تر، به اختلافات میان ستادهای ارتش و سپاه خاتمه دهند. این ستاد از دی‌ماه ۱۳۷۰ به ستاد کل نیروهای مسلح تغییر نام پیدا کرد.فرمان به دکتر فیروزآبادی و سرلشکر محسن رضایی برای تغییر عنوان «ستاد فرماندهی کل قوا» به «ستاد کل نیروهای مسلح» و «ستاد کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی» به «ستاد مشترک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی»
در آئین‌نامه انضباطی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران؛ ستاد کل نیروهای مسلح به‌همراه ارتش جمهوری اسلامی ایران، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و فرماندهی انتظامی، همچنین وزارت دفاع و سازمان‌های وابسته را مجموعه نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران تعریف کرده‌است. ستاد کل نیروهای مسلح، در طول ستاد مشترک ارتش، ستاد فرماندهی سپاه پاسداران، ستاد فرماندهی انتظامی و در رده بالاتر از آنها قرار دارد.
رئیس ستاد کل نیروهای مسلح به‌طور مستقیم توسط رهبر جمهوری اسلامی ایران (در جایگاه فرمانده کل قوا) منصوب می‌شود.
جنیفر جونز (زادهٔ ۲ مارس ۱۹۱۹ – درگذشتهٔ ۱۷ دسامبر ۲۰۰۹) هنرپیشه و خوانندهٔ آمریکایی بود.
وی پنج بار، برای بازی‌های خود در فیلم‌های مختلف، نامزد دریافت جایزه اسکار شد و در سال ۱۹۴۳، برای ایفای نقش در فیلم به‌یادماندنی "آوای برنادت"، جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را از آن خود کرد.
جنیفر جونز، که نام اصلی‌اش "فیلیس ایسلی" بود، در سال ۱۹۱۹ در تالسا، اکلاهما به دنیا آمد. والدین وی هردو از هنرپیشه‌های وودویل بودند."دائرةالمعارف سینمایی"، بیژن خرسند، چاپ دوم، ص ۱۰۴ مادر او «فلورا مای» (با نام اصلی «سوبر») و پدرش «فیلیپ راس ایسلی» بود. پدر و مادر او در ایالت‌های غرب میانه آمریکا، یک تور مخصوص جهت نمایش‌های دوره‌ای به راه انداخته بودند که خود صاحبان و اداره‌کنندگان و بازیگران آن بودند و نمایش‌های مختلف را در یک چادر اجرا می‌کردند. جنیفر جونز نخستین بار در چادر یکی از همین نمایش‌های دوره‌ای به روی صحنه آمد.
در سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۷، جونز وارد "کالج مونت کازینو جونیور"، واقع در تالسا شد و سپس در دانشگاه نورث وسترن تحصیلات خویش را ادامه داد، اینجا همان جایی بود که وی در آن به عضویت یکی از معروفترین انجمن‌های أخوّت در ایالات متحده، یعنی انجمن خواهری "کاپا آلفا تتا" درآمد. وی سپس و در سال ۱۹۳۸ به "آکادمی هنرهای دراماتیک آمریکا" (آکادمی هنرهای نمایشی آمریکا)، در شهر نیویورک رفت و در آنجا نیز آموزش‌های خویش را ادامه داد. در همین آکادمی، وی با یکی از دانشجویان همکار خویش، یعنی "رابرت واکر" ملاقات کرد و کار آن دو به عشق انجامید. این زوج در ۲ ژانویهٔ ۱۹۳۹، با یکدیگر ازدواج کردند.
آنها سپس به تالسا بازگشتند تا در یک برنامه رادیویی ۱۳ هفته‌ای که توسط پدر جنیفر تنظیم می‌شد، شرکت کنند. همین موضوع سبب شد که آن دو، راه خویش به سمت هالیوود را پیدا کنند. ایسلی (جنیفر)، برای نخستین بار در سال ۱۹۳۹ در دو نقش کوچک ظاهر شد که اولی ایفای نقش در یک فیلم وسترن با شرکت جان وین با عنوان "مرزبانان جدید"، و دیگری نقشی کوچک در سریالی با شرکت دیک تریسی تحت عنوان "گروه مردان"(جی من) بود. در این دو فیلم، او با نام فیلیس ایسلی شناخته شد. با این حال، وی نتوانست از پس یک تست بازیگری که توسط کمپانی پارامونت انجام می‌شد، با موفقیت برآید و به همین خاطر تصمیم به بازگشت به شهر نیویورک گرفت.
در حالی که همسر ایسلی، یعنی "رابرت واکر" مشغول انجام فعالیت‌هایی مداوم در برنامه‌های رادیویی بود، ایسلی بدنبال شغلی مناسب در عرصهٔ بازیگری می‌گشت و در همین زمان، درعین حال به صورت پاره وقت، به عنوان مدل در یک کارخانهٔ ساخت کلاه زنانه که به "آژانس پاورتی" (قدرت) وابسته بود، مشغول به کار شد.
هنگامی که وی اطلاع یافت که یک تست بازیگری برای یافتن ستاره‌ای تازه جهت ایفای نقش اصلی یک فیلم ("کلودیا" که نقش اصلی آن عاقبت توسط "رُز فرانکن" ایفا گردید)، در حال انجام است، خودش را به دفتر فیلمسازی دیوید او سلزنیک در نیویورک رسانید و برای ایفای این نقش اعلام آمادگی کرد. امّا پس از پایان این تست بازیگری وی به گریه افتاد!، چراکه تصور می‌کرد در ارائهٔ هنر خویش، بسیار بد عمل کرده‌است. با این حال، خود "دیوید او سلزنیک" برحسب اتفاق صدای وی را در موقع ارائهٔ تست بازیگری شنید و همین شنیدن اجرای او، سلزنیک را به اندازه کافی تحت تأثیر قرار داد که سبب شود وی از منشی اش بخواهد که با ایسلی تماس حاصل کند و او را دوباره فرابخواند. بدین ترتیب پس از انجام مصاحبه، میان آن‌ها یک قرارداد ۷ ساله به امضاء رسید.
بدین ترتیب وی در سال ۱۹۴۱ بوسیلهٔ دیوید سلزنیک کشف شد و در یک نمایشنامه در نیویورک به روی صحنه رفت.
از آن پس ایسلی به دقت برای تبدیل شدن به یک ستاره سینما، مورد توجه قرار گرفت و صاحب نام تازه‌ای شد: جنیفر جونز. در سال ۱۹۴۳، کارگردانی به نام هنری کینگ برای انتخاب هنرپیشه‌ای که در نقش «برنادت سوبیرو» در فیلم "آوای برنادت" (۱۹۴۳)، ایفای نقش کند، یک آزمون به انجام رسانید. در این آزمون جنیفر جونز توانست کارگردان مذکور را به شدت تحت تأثیر قرار دهد و از میان صدها نفر داوطلب که آرزومند ایفای این نقش بودند، برای این نقش برگزیده شود. بدین ترتیب جنیفر جونز در سال ۱۹۴۴، و در بیست و پنجمین سالروز تولد خود موفق شد که برندهٔ جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن برای بازی درخشان خود در نقش برنادت سوبیرو گردد. در همان سال، اینگرید برگمن، که از دوستان جنیفر جونز بود نیز، نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن برای بازیش در نقش "ماریا" در فیلم: "ناقوس مرگ چه کسی را می‌نوازند؟" [که در تهران با عنوان: زنگ‌ها برای که به صدا در می‌آیند؟، نمایش داده شد]، گردیده بود. به همین دلیل جونز وقتی برای دریافت جایزه‌اش رفت، از برگمن عذرخواهی نمود، امّا برگمن جواب داد: «نه جنیفر! برنادت تو، خیلی بهتر از ماریای من بود!». البته یک سال بعد، جونز جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را، به خاطر ایفای نقشی که اینگرید برگمن در فیلم "چراغ گاز" کرده بود، به برگمن واگذار نمود.
در طول دو دههٔ بعد، جونز در طیف گسترده‌ای از نقش‌هایی که توسط سلزنیک انتخاب شده بودند، ظاهر شد. چهرهٔ سبزه و زیبایی خاصّ و ویژهٔ جنیفر جونز، در کنار طبع ظریف و حساس وی، از او چهره‌ای جذاب برای مخاطبان می‌ساخت و طیف‌های متفاوتی از تماشاگران سینما را جذب او می‌نمود.
تصویر اولیهٔ او در سینما (تصویری که با نخستین ایفای نقش جدی او، در نقش "برنادت سوبیرو" پدید آمده بود) چهرهٔ او را در هاله‌ای از قداست پیچیده بود، امّا این چهره در تضاد کامل با نقشی بود که او، سه سال بعد و هنگامیکه وی نقش یک زن دورگهٔ اغواگر و تحریک‌کننده در فیلم جنجال‌برانگیز "دوئل زیر آفتاب" (۱۹۴۶) [که در تهران با عنوان "جدال در آفتاب" نمایش داده شد]، را ایفا نمود.
از جملهٔ هنرپیشگان برجستهٔ مرد که در این دوره همبازی جنیفر جونز بودند، می‌توان به این افراد اشاره کرد: شارل بوآیه، جوزف کاتن، گریگوری پک، جان گارفیلد، چارلتون هستون، لارنس الیویه، مونتگومری کلیفت، هامفری بوگارت، ویلیام هولدن، رابرت استاک، جان گیلگد، راک هادسن و جیسون روباردز. از چهرهٔ جنیفر جونز برای فیلم پرترهٔ جنی (تصویر جنی)، پرترهای قابل توجه تهیه شد که در سرتاسر فیلم محوریت داشت. این پرترهٔ معروف، بوسیلهٔ رابرت براکمن نقاشی شده بود.
آخرین ظهور و هنرنمایی بزرگ و قابل توجه جنیفر جونز بر روی صفحه نقره‌ای سینما، یک فیلم فجیع و تماشایی به نام "برج جهنمی" (آسمانخراش جهنمی) بود که در سال ۱۹۷۴ ساخته و اکران شد و در آن او همراه با فرد آستر، رقصی به یاد ماندنی را بر فراز یک برج که در معرض خطر آتش‌سوزی بود، انجام می‌دهد. آن هم درست قبل از آن که آتش در سان فرانسیسکو سرتاسر یک آسمانخراش را در روزی که افتتاح رسمی آن را به عنوان بلندترین ساختمان در جهان جشن گرفته‌اند، فرابگیرد. آخرین صحنهٔ حضور جنیفر جونز در این فیلم یا صحنهٔ خروج او از تصویر [که معادل با خروج او برای همیشه از سینماست] نیز، صحنه‌ای بسیار احساسی و تأثربرانگیز است. در این صحنه وی پس از اینکه به دو کودک برای فرار از فاجعه کمک می‌کند، خود قربانی انفجار می‌شود و در آسانسوری که از کار افتاده و در خارج از ساختمان قرار گرفته و از فراز ۱۱۰ طبقه، به پایین سقوط می‌کند و می‌میرد. نقش آفرینی او در این فیلم برایش نامزدی جایزه گلدن گلوب به عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل زن را به ارمغان آورد. صحنه‌هایی در اوایل این فیلم هست که در آن نقاشی‌های زیبایی قرض گرفته شده از گالری هنری" نورتون سیمون" نشان داده می‌شود که این سیمون همسر جنیفر جونز در زمان تولید فیلم مذکور بود.
جنیفر جونز از نخستین ازدواج خود که با رابرت واکر بود، صاحب دو پسر شد: "رابرت واکر جونیور" (متولد ۱۵ آوریل ۱۹۴۰ که تنها فرزند جونز است که هنوز در قید حیات می‌باشد)، و "مایکل واکر" (متولد: ۱۳ مارس ۱۹۴۱، درگذشت: ۲۷ دسامبر ۲۰۰۷). هر دوی این پسرها بعدها بازیگر شدند. جونز پس از آشنایی با دیوید. او. سلزنیک، عاشق او شد که این امر به جدایی او از رابرت واکر در نوامبر ۱۹۴۳ و در نهایت به طلاق از او در ژوئن ۱۹۴۵ منجر گردید.
اما سلزنیک در ۱۳ ژوئیهٔ ۱۹۴۹ با جونز ازدواج کرد که این پیوند، تا زمان مرگ سلزنیک در ۲۲ ژوئن سال ۱۹۶۵ به طول انجامید. پس از مرگ سلزنیک، جونز به حالت نیمه بازنشسته درآمد و فعالیتش در سینما کاهش یافت.
بر اساس گزارش رسانه‌ها، جونز در نوامبر ۱۹۶۷ پس از شنیدن خبر مرگ دوست نزدیکش، «"چارلز بیک فورد"»، دست به خودکشی زد و سعی کرد خود را نابود سازد. او این عمل را به گونه‌ای ناخودآگاه با پرتاب خود از فراز صخره‌ای مشرف به ساحل مالیبو، انجام داد؛ پس از این اقدام، او مدتی در حالت کما (اغما) بود و در نهایت تا قبل از دوره نقاهت خود در بیمارستان بستری شده بود. دختر جوان او، «"ماری جنیفر سلزنیک"» (۱۹۵۴–۱۹۷۶) نیز، در روز ۱۱ ماه مه سال ۱۹۶۷ با پریدن از پنجرهٔ یک ساختمان ۲۰ طبقه در لس آنجلس خودکشی نمود. این موضوع به علاقه‌مندی جونز نسبت به مسائل بهداشت روانی منجر گردید.
در روز ۲۹ ماه مه سال ۱۹۷۱، در حالیکه تنها دو سال قبل و در سال ۱۹۶۹، پسر جونز، یعنی «"رابرت جونیور"» خودکشی کرده بود، جونز با صنعتگر مولتی میلیونر، "نورتن سیمون" که در زمینهٔ فعالیت‌های بشردوستانه هم فعال بود و در ضمن یک کلکسیونر اشیاء هنری محسوب می‌شد، ازدواج کرد. در سال قبل از این ازدواج، سیمون برای خرید پرتره‌ای از جنیفر تلاش کرده بود. این همان پرتره‌ای بود که در فیلم تصویر جنی مورد استفاده قرار گرفت. سیمون جونز بعدها در یک میهمانی که میزبان آن همکار صنعتگر و کلکسیونر او، والتر آننبرگ بود، جنیفر جونز را ملاقات کرد که این امر به ازدواج آنان انجامید. نورتون سیمون در ماه ژوئن سال ۱۹۹۳ از دنیا رفت. جنیفر جونز، که حالا جنیفر جونز سیمون خوانده می‌شد، عضو هیئت امناء موزه نورتن سایمن در پاسادنا بود.
جونز از بیماری سرطان پستان جان سالم به در برده بود. یک بازیگر زن به نام "سوزان اشتراسبرگ"، که از همین بیماری در سال ۱۹۹۹ درگذشت، قبل از مرگ به اتفاق همسرش که او نیز بازیگری به نام "کریستوفر جونز" بود، دختر خود، رابین جنیفر جونز را به افتخار بازیگر قدیمی سینما (جنیفر جونز) به این نام خواندند.
جنیفر جونز به لحاظ مذهبی یک کاتولیک رومی بود.
جونز در سال‌های پایانی عمرش از بازنشستگی آرام خود در جنوب کالیفرنیا و در کنار پسرش لذت می‌برد. او در هیچ مصاحبه‌ای شرکت نمی‌کرد و به ندرت در انظار عمومی ظاهر می‌شد. سرانجام او در روز پنجشنبه ۱۷ دسامبر ۲۰۰۹، و در سن ۹۰ سالگی بر اثر علل طبیعی در خانه‌اش واقع در ملیبو، کالیفرنیا درگذشت و در آرامگاه فارست لان مموریال پارک به خاک سپرده شد
۱۹۴۳ جایزه اسکاربهترین بازیگرزن برای فیلم "آهنگ برنادت." ۱۹۴۴از وقتی تو رفتی
نخستین مراسم گلدن گلوب برنده بهترین بازیگر نقش اول زن. ۱۹۴۵جایزه اسکاربهترین بازیگرزن برای فیلم "نامه‌های عاشقانه.۱۹۴۶جایزه اسکاربهترین بازیگرزن برای فیلم "دوئل زیر آفتاب.""
حکمت‌الاشراق مهم‌ترین اثر شهاب‌الدین سهروردی است که در آن نظریه خود، اشراق، در پایانه‌های سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم ارائه کرد. سهروردی کسی است که مکتب فلسفی "اشراق" را به وجود آورد که پس از مرگش گسترش یافت.
کتاب حکمت‌الاشراق اثر شهاب‌الدین سهروردی (۵۴۹ – ۵۷۸ هجری قمری) یکی از مهم‌ترین کتبی است که دربرگیرندهٔ مسائل ذوقی و فلسفه اشراق است. فلسفه اشراق به‌قول مؤلف کتاب عبارت از حکمت مشارقه است که در عین حال مبتنی بر روشن‌یابی و ادعای «درک فراطبیعی» در مقابل حکمت مشا که مبتنی بر استدلال و برداشت سنجشی است. نام این حکمت را شهاب الدین حکمت ذوقی نهاده‌است و حکمت مشاء را حکمت بحثی.
شهاب الدین گوید: منشاء این حکمت ایران باستان است و به سرزمین یونان در حوزه افلاطون یا در حوزه اسکندریه و افلاطونیان اخیر از ناحیه استادان ایرانی یا دانشجویان سرزمین یونان که به ایران آمده‌اند راه یافته‌است.
این کتاب نخستین کتابی است در فلسفه که در روزگار اسلامی دربارهٔ حکمت اشراق نوشته شده‌است. چند شرح بر این کتاب نوشته شده‌است؛ از جمله شرح قطب‌الدین کازرونی. این اثر از سهروردی شامل دو بخش منطق و فلسفه است که در هر بخش، سهروردی با توجه به نظام فلسفی اشراقی خود مباحث اصلی مرتبط با منطق یا فلسفه نظام اشراقی را تاسیس کرده و گسترش داده است. در واقع می‌توان حکمت الاشراق را چکیده تمام دانسته‌ها و نظام فلسفی سهروردی دانست. این اثر در دو جلد اول و دوم مجموعه «الحکمة الاشراقیة» منتشر شده است که جلد اول ... حاوی بخش منطق حکمت الاشراق است و جلد دوم در بر دارنده بخش حکمت یا فلسفه... این اثر ارزشمند شیخ اشراق است. معرفی کامل این اثر در دائرةالمعارف بزرگ اسلامی منتشر شده است.مدخل «حکمة الاشراق» در دائرة المعارف بزرگ اسلامی... ترجمه این اثر به زبان فارسی توسط مصحح و محقق مجموعه آثار کامل شهاب الدین سهروردی انجام گرفته است که از سوی انتشارات طه منتشر خواهد شد.
نظریه فلسفی سهروردی این بود که هستی غیر از نور چیزی نیست و هر چه در جهان است و بعد از این به وجود می‌آید نور می‌باشد. منتها بعضی از نورها رقیق است و برخی غلیظ و برخی از انوار ذرات پراکنده دارد و پاره‌ای دیگر دارای ذرات متراکم است.
حمیدرضا صدر (۳۰ فروردین ۱۳۳۵ – ۲۵ تیر ۱۴۰۰) نویسنده، منتقد سینما و مفسر فوتبال بود. او در دههٔ ۸۰ و ۹۰ خورشیدی به عنوان کارشناس فوتبال به برنامه‌های صدا و سیما دعوت می‌شد. وی همچنین کارشناس سینما و منتقد فیلم بود که در نشریه هفت و ماهنامه فیلم به مدتی طولانی می‌نوشت.
حمیدرضا صدر در ۳۰ فروردین ۱۳۳۵ در محلات به دنیا آمد. سید محسن صدر از نخست‌وزیران ایران در عصر پهلوی، عموی پدرش بود. وی دارای دو برادر با نام‌های امیرحسین و شاهین و یک خواهر بنام مهرناز می‌باشد. حاصل ازدواج او و مهرزاد دولتی دختری با نام غزاله صدر می‌باشد.
صدر سال‌های کودکی و جوانی را در ایران سپری کرد و سپس مدتی برای تحصیل راهی انگلستان شد و پس از اتمام تحصیلات خود به ایران بازگشت. وی تا سال‌های آخر عمر خود در ایران زندگی می‌کرد تا آنکه پس از ابتلا به بیماری سرطان برای ادامه فرایند درمان خود راهی کالیفرنیا آمریکا شد و تا پایان عمر خود نیز در آنجا ماند. بنا به توصیه صدر، پیکر او در ایران و در بهشت زهرای تهران دفن شده‌است.
او در ایران و انگلستان تحصیل کرد. صدر دانش‌آموختهٔ کارشناسی اقتصاد از دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران و کارشناسی ارشد شهرسازی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و دکترای برنامه‌ریزی شهری از دانشگاه لیدز بریتانیا بود.
حمیدرضا صدر نویسنده ثابت مجله فیلم بود و با نشریات زن روز، هفت، مجله سروش، تهران امروز، وبگاه گل و تعدادی نشریه ورزشی همکاری داشت.
صدر در اکثر برنامه‌های زنده فوتبال در شبکه سوم سیما حضور داشت. او همچنین در برنامه آنسوی نیمکت در شبکه ورزش به عنوان کارشناس شرکت می‌کرد. همچنین، وی در مستند تاریخچه شهرآورد فوتبال ایران ساختهٔ مزدک میرزایی به عنوان کارشناس کار کرده‌است.
اگرچه صدر دربارهٔ تاریخ فوتبال اطلاعات زیادی ارائه می‌داد، به گفته خودش نسبت به دیدگاه بازیکنان و مربیان حرفه‌ای فوتبال «در سیاره دیگری به سر می‌برد» و بعضی از کارشناسان با تحلیل‌های فنی او موافق نبودند.
صدر در ستون هنری شرق و ستون تحلیل سینمای جهان بانی‌فیلم مقالات خود را چاپ می‌کرد. وی همچنین در برنامه‌های تماشاخانه ایرانشهر شرکت می‌کرد. وی در گذشته در ماهنامهٔ سینمایی فیلم تحلیل روز سینمای جهان را انجام می‌داد و همچنان به خاطر تحلیل‌ها و نقدهایش در جشنواره فیلم لندن شناخته می‌شود.
در تیر ۱۴۰۰ برای بار نخست خبر ابتلای صدر به بیماری سرطان رسانه‌ای شد. دختر او با اعلام خبر ابتلای پدرش به بیماری سرطان بیان داشت که او قریب به سه سال بوده‌است که با این بیماری دست‌وپنجه نرم می‌کرده‌است. در مقطعی از ابتلا به بیماری وضعیت وی رو به وخامت گذاشت و بابت همین موضوع و عدم کشش بدن، شیمی‌درمانی او متوقف شد. سرانجام وی در صبح روز ۲۵ تیر ۱۴۰۰ براثر بیماری سرطان درگذشت. بنا به وصیت وی، پیکر او از آمریکا به ایران انتقال پیدا کرده و در گورستان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
آثار متعددی به قلم حمیدرضا صدر منتشر شده‌است.‏‏
ویدا شقاقی (متولد ۱۳۲۷) زبان‌شناس ایرانی، استاد تمام گروه زبان‌شناسی دانشگاه علامه طباطبایی و رئیس سابق انجمن زبان‌شناسی ایران است. او دوره کارشناسی زبان انگلیسی را در مدرسه عالی ترجمه و دوره کارشناسی ارشد و دکتری زبان‌شناسی را در دانشگاه تهران گذرانده‌است.معرفی کتاب مبانی صرف در روزنامه ایرانبرگزاری کارگاه آموزشی و پژوهشی صرف
اسماعیل مرآت (۱۷ اسفند ۱۲۷۱ تهران – ۲۷ آذر ۱۳۲۸ واشنگتن) وزیر فرهنگ ایران در دورهٔ رضاشاه و از پایه‌گذاران آموزش عالی نوین در ایران بود.
اسماعیل مرآت اصالتاً اهل روستای گرکان از توابع شهرستان آشتیان می باشد.
ساختمان‌های دانشکدهٔ حقوق و دانشکدهٔ فنی و باشگاه دانشجویان و رستوران دانشجویان دانشگاه تهران از یادگارهای مرآت است. دانشکدهٔ هنرهای زیبا را نیز او تأسیس کرد. در سال ۱۳۱۹ قانون اصلاح دانشگاه را در مورد دانشکدهٔ پزشکی از تصویب مجلس شورای ملی گذراند که بیمارستان‌های دولتی تهران را ضمیمه و تابع دانشکدهٔ پزشکی کرد و کارآموزی دانشجویان پزشکی در بیمارستان‌ها آسان‌تر شد. به پاس این خدمت‌ها در سال ۱۳۳۵ با تجلیل از اقدامات مؤثر اسماعیل مرآت در پیشرفت دانشگاه، یکی از خیابان‌های دانشگاه به نام او نام‌گذاری شد.
اسماعیل مرآت در تهیهٔ کتاب‌های درسی کوشش مداوم داشت. در زمان وزارت او نزدیک به دویست جلد کتاب درسی دبیرستانی تألیف و چاپ شد. او مرآت به همراه احمد نخجوان، وزیر جنگ، بر سره‌نویسی در زبان فارسی تأکید داشت و کوشش‌های این دو و دیگران، همراهی رضا شاه را برای صدور فرمان تأسیس فرهنگستان ایران به دنبال داشت.Karimi-Hakkak, Ahmad (1988): Language Reform Movement and its Language: the Case of Persian. In: Jernudd, Bjorn H. , and Michael J. Shapiro. 1989. The Politics of language purism. Berlin [etc.]: Mouton de Gruyter. p.96.
اسماعیل فرزند میرزا موسی خان مرآت‌الممالک در شعبان سال ۱۳۱۰ قمری (اسفند ۱۲۷۱ خورشیدی) در تهران به دنیا آمد. تحصیلات دورهٔ متوسطه را در تهران به پایان رساند و در سال ۱۲۹۰ جزء شاگردان اعزامی به اروپا رفت. پس از چند سال تحصیل در سوئیس و دارالمعلمین شهر بلوا و سن‌کلود در فرانسه در رشتهٔ طبیعی و تعلیم و تربیت و روانشناسی، بر اثر وقوع جنگ جهانی اول و دشواری‌های زندگی ناچار به بازگشت به ایران شد. وزارت معارف در ۱۲۹۴ او و چند تن دیگر از بازگشتگان از فرنگ را مأمور تدریس در دارالفنون کرد.
اسماعیل مرآت در ۱۲۹۷ به معاونت دارالمعلمین و تدریس فیزیک در آن مدرسه مأمور شد. در مهر ۱۳۰۷ که نخستین گروه از محصلان اعزامی به خارج راهی اروپا شدند، اسماعیل مرآت که در وزارت معارف رئیس تعلیمات ابتدائی بود، آنان را تا پاریس همراهی کرد. در آنجا حسین علاء وزیر مختار ایران در فرانسه به وی پیشنهاد کرد که با سمت سرپرست محصلان در اروپا بماند و مرآت پذیرفت.
اسماعیل مرآت در تمام مدتی که سرپرست دانشجویان ایرانی در اروپا بود با دقت و مواظبت به پیشرفت تحصیل و حسن رفتار محصلان توجه خاص داشت. این مراقبت‌ها و نظم مستمر بر برخی محصلان و کارمندان سفارت و سرپرستی گران می‌آمد و بعضی بر او عیب می‌گرفتند.
در سال ۱۳۱۴ اسماعیل مرآت پس از بازگشت به ایران، رئیس ادارهٔ تعلیمات عالیهٔ وزارت معارف شد و در آبان همان سال به عضویت شورای عالی معارف انتخاب گردید. مقارن این احوال، مرآت به سببی از خدمت معارف کناره گرفت و در وزارت مالیه به کار پرداخت. در آبان ۱۳۱۶ که تقسیمات کشوری جدید در ایران شکل گرفت، استاندار کرمان شد که استان‌های هرمزگان و سیستان و بلوچستان کنونی را نیز در بر می‌گرفت. مرآت نه ماه در کرمان بود تا اینکه در ۲۲ امرداد ۱۳۱۷ پس از استعفای علی‌اصغر حکمت از وزارت معارف، به کفالت (سرپرستی) این وزارت‌خانه انتخاب شد.
در زمان سرپرستی مرآت، هیئت وزیران در جلسهٔ مورخ ۲۷ مهر ۱۳۱۷ به پیشنهاد وزارت معارف نام این وزارت‌خانه را به وزارت فرهنگ تغییر داد. مرآت از ۲۷ شهریور ۱۳۱۸ وزیر فرهنگ شد و تا شهریور ۱۳۲۰ در این سمت بود.
اسماعیل مرآت به تربیت آموزگار، تنظیم برنامه‌های درسی، چاپ کتاب‌های درسی و ایجاد ساختمان‌های مناسب توجه زیادی کرد و موفق شد پانزده بنای استوار در نقاط مختلف پایتخت برپا کند، آن چنان مستحکم که پس از سالها خرابی در آنها پدید نیامده‌است. همچنین در شهرستان‌ها از محل درآمد موقوفات مجهول‌المالک و بودجهٔ فرهنگ، چندین دبستان و دبیرستان با ساختمان‌هایی باعظمت ساخت.
ساختمان‌های دانشکدهٔ حقوق و دانشکدهٔ فنی و باشگاه دانشجویان و رستوران دانشجویان در دانشگاه تهران از یادگارهای مرآت است. دانشکدهٔ هنرهای زیبا را نیز او تأسیس کرد. در دوازدهم آبان ۱۳۱۹ قانون اصلاح دانشگاه را در مورد دانشکدهٔ پزشکی از تصویب مجلس شورای ملی گذراند که بیمارستان‌های تهران را ضمیمه و تابع دانشکدهٔ پزشکی کرد و کارآموزی دانشجویان پزشکی در بیمارستان‌ها آسان‌تر شد.
اسماعیل مرآت در تهیهٔ کتاب‌های درسی کوشش مداوم داشت. در زمان وزارت او نزدیک به دویست جلد کتاب درسی دبیرستانی تألیف و چاپ شد. وی خطی خوش داشت، و از این رو در کتاب‌های درسی سخت‌گیری بسیار می‌کرد چندان که خطاطان به عجز درآمده‌ بودند.
در اوایل ۱۳۱۹ مرآت برای سرکشی به ادارات فرهنگ آذربایجان به آن استان سفر کرد و پس از بازگشت در هیئت دولت که با حضور رضا شاه تشکیل شد پیشنهاد کرد به منظور رفع بهانه‌جویی احتمالی دولت‌های متخاصم و جهات دیگر، کلیهٔ مدارس خارجی در ایران تعطیل شود. این پیشنهاد پذیرفته آمد و به دستور شاه، همهٔ مدرسه‌های بیگانگان در ایران منحل شد.
انتقاداتی هم به وزارت فرهنگ مرآت وارد بود. پیش از او دوره دوم دبیرستان به دو شاخه علمی و ادبی تقسیم می‌شد که او این دو شاخه را تا سال پنجم دبیرستان یکی کرد. دیگر اینکه قانونی برای فروش موقوفه‌ها به تصویب مجلس رساند و بنای امامزاده یحیى تهران را تخریب کرد.
در سی‌ام شهریور ۱۳۲۰ که محمدعلی فروغی مأمور تشکیل دولت شد، او که از هوشمندی و کاردانی مرآت آگاه بود، خواست مسئولیت وزارت فرهنگ را بدو سپارد، اما مرآت که دریافته‌بود در چنان آشفتگی و هرج‌ومرج قادر به خدمت در وزارت فرهنگ نخواهد بود، نپذیرفت. چون اصرار فروغی از حد گذشت، وزارت بهداری را پذیرفت که پیشتر وجود نداشت (بجز سه ماه در سال ۱۳۰۰ به عنوان وزارت صحیه) اما در ۲۱ آبان ۱۳۲۰ از این مقام استعفا کرد.
مرآت در سال ۱۳۲۴ بازرس عالی وزارت فرهنگ و سال بعد، مشاور فنی این وزارت‌خانه شد. پس از مدتی، خدمت در هیئت نظارت مالی و شورای عالی انطباعات را پذیرفت. حسین علا که سفیر ایران در آمریکا بود، از آزردگی‌های مرآت آگاه شد و او را برای قبول مسئولیت سرپرستی محصلان ایرانی در آمریکا دعوت کرد.
این آخرین مأموریت اسماعیل مرآت بود. در روز ۲۷ آذر ۱۳۲۸ دور از میهن درگذشت و جسدش را به تهران بردند و در یکی از رواق‌های حرم شاه عبدالعظیم که امروزه رواق شهید رضائی خوانده می‌شود، به خاک سپردند.
به پاس خدمات اسماعیل مرآت، در سال ۱۳۳۵ با تجلیل از اقدامات او در پیشرفت دانشگاه، یکی از خیابان‌های دانشگاه تهران به نام او نام‌گذاری شد.
علی شاطر زاده (متولد ۱۳۵۲ - درگذشته ۲۲ تیر ۱۳۸۹)، نایب قهرمان کاراته جهان است. او با بدست آوردن چهار عنوان قهرمانی آسیا پرافتخارترین کاراته کای ایران در مسابقات آسیایی است. او در مسابقات سال ۱۹۹۸ قهرمانی جهان در برزیل نایب قهرمان جهان شد.
شاطرزاده پس از خداحافظی از دنیای قهرمانی مدتی سرمربیگری تیم ملی کاراته قطر را برعهده داشت و پس از بازگشت به ایران به عنوان سرمربی تیم فجر، نفت و در ۴ سال آخر قبل از مرگش فولاد مبارکه سپاهان، بارها این تیم‌ها را به مقام قهرمانی لیگ کاراته کشور رساند.
علی شاطرزاده در حین تمرین سکته مغزی کرد و به بیمارستان الزهرا اصفهان برده شد. در شرایطی از حالت کما خارج شد و مجدداً به زندگی برگشت که بسیاری از پزشکان آن را یک معجزه تلقی کردند، اما شدت ضایعه مغزی شاطرزاده به حدی بود که وی بینایی خود را از دست داد و به دلیل مشکلات کلیوی ناشی از سکته مغزی به اجبار تحت دیالیز قرار گرفت. در حالی که همه امید به بهبودی وی داشتند، اما وی پس از جدالی ۱۰ روزه با ضایعه مغزی در سن ۳۷ سالگی دار فانی را وداع گفت.
مهدی‌آباد، روستایی است از توابع بخش دستگردان شهرستان طبس در استان خراسان جنوبی ایران.
این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۸۷ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بیژگرد، روستایی است از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران.
این روستا در دهستان گندمان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۶۷ نفر (۱۷۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کتک سفلی، روستایی از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری است.
این روستا در دهستان گندمان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۷ نفر (۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کتک علیا، روستایی است از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران.
این روستا در دهستان گندمان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۳ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
خوزه مانوئل پینتو کلورادو (زاده ۸ نوامبر ۱۹۷۵ در کادیز) فوتبالیست اسپانیایی که در پست دروازبان برای بارسلونای اسپانیا بازی می‌کرد. وی اکنون خواننده است .
پینتو محصول آکادمی جوانان باشگاه رئال بتیس است. او از آکادمی باشگاه به تیم اصلی راه یافت و نخستین بازیش را به عنوان یار جایگزین در برابر سانتاندر در فصل ۹۸-۱۹۹۷ انجام داد.
پینتو فصل بعد به سلتاویگو رفت و در این تیم موفق به کسب جایزه زامورا در فصل ۲۰۰۶-۲۰۰۵ شد. او در این فصل در ۳۷ دیدار تنها ۲۹ گل دریافت کرد.
وی در سال ۲۰۰۸ با یک قرارداد قرضی به بارسلونا پیوست. پینتو در آن فصل جایگزین آلبرت خورکرای مصدوم شد و نخستین بازیش را ۲۶ آوریل در برابر دپورتیو لاکرونیا انجام داد. بارسلونا در این بازی ۰-۲ شکست خورد.
قطب صنعتی گندمان، روستایی است از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران.
این روستا در دهستان گندمان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۰ نفر (۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
چرمینه، روستایی از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران.
این روستا در دهستان گندمان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۰ نفر (۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سناجان، روستایی است از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران.
این روستا در دهستان گندمان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۷۸ نفر (۵۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کنارک بالا، روستایی است از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران.
این روستا در دهستان گندمان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۹۳۴ نفر (۲۲۷خانوار) بوده‌است.مردم این روستااز طایفه زراسوند تیره اورگونی چغاخورنشین می‌باشند. البته خانواده های متفرقه ی دیگری هم دربین آنان سکونت گرفته انددرگاه ملی آمار ایران
کنارک پایین، روستایی است از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران.
این روستا در دهستان گندمان قرار داشته/. براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۸۲ نفر (۸۱خانوار) بوده‌است.مردم
این روستا از طایفه زراسوند(تیره اورگونی) میباشند و به زبان لری بختیاری صحبت میکنند. درگاه ملی آمار ایران
معموره، روستایی از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری است
این روستا در دهستان گندمان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۷۷ نفر (۱۳۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
نصیرآباد، روستایی است از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران.
این روستا در دهستان گندمان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۱۱ نفر (۱۱۳خانوار) بوده‌است.مردم روستا بختیاری از طایفه زراسوند تیره اورگونی میباشند وبه زبان لری بختیاری صحبت میکنند.درگاه ملی آمار ایران
تگرگ اب، روستایی است از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران.
این روستا در دهستان دوراهان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۱۹ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
له دراز، روستایی از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
این روستا در دهستان دوراهان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۷۱ نفر (۵۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سولگان، روستایی از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری است.
این روستا در دهستان دوراهان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۰۶ نفر (۸۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
مردم این روستا از ایل بختیاری طایفه عکاشه می باشند.و به زبان لری سخن می گویند.
ده باغ، روستایی است از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران.
این روستا در دهستان دوراهان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۲ نفر (۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ده خدا، روستایی از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
این روستا در دهستان دوراهان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۸۰ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
قطب صنعتی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران.
این روستا در دهستان حومه قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۰ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
شهرک صنعتی سفیددشت، ناحیه صنعتی از توابع بخش مرکزی شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری است
این روستا در دهستان حومه قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن :
دهستان حومه نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان بروجن، استان چهارمحال و بختیاری در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۲۳۰ نفر (۲۵۰۵ خانوار) بوده‌است.
آق‌بلاغ، روستایی از توابع بخش بلداجی شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری است.آقبلاغ یعنی چشمه سفید.آقبلاغ یک کلمه به زبان ترکی می باشد.وگویش مردم روستابه ترکی می باشد
این روستا در دهستان امامزاده حمزه علی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۹۴ نفر (۱۶۹خانوار) بوده‌است اکثریت مردم روستا دامدار و عشایرند و در درجات بعدی کشاورزی و مشاغل فنی شغل مردم روستااست.فامیل های مقیمی، رفیعی ،مردانی ،طهماسبی، جباری،صفیان ،هاشمی از فامیلی های ساکن روستا هستند .درگاه ملی آمار ایران
جشنواره فیلم لندن بزرگترین رویداد سینمایی ملی در بریتانیا است که هر بار بیش از ۳۰۰ فیلم بلند، مستند و کوتاه از حدود ۵۰ کشور را به نمایش می‌گذارد. جشنواره لندن (LFF) که هم‌اکنون در دهه ششم عمر خود به‌سر می‌برد هر ساله در نیمه دوم اکتبر زیر نظارت و پشتیبانی بنیاد فیلم بریتانیا (BFI) برگزار می‌شود.
این جشنواره همچنان‌که سعی دارد به عنوان ویترینی برای عرضه بهترین و خلاقانه‌ترین آثار سینمای دنیا شناخته شود، در کنار اکران فیلم‌های روز و برگزاری فرش قرمزهای پرزرق و برق، به نمایش فیلم‌های آرشیوی مرمت‌شده، کشف و معرفی استعدادهای نوظهور، برگزاری نشست‌های پرسش و پاسخ، سخنرانی، کارگاه‌های آموزشی می‌پردازد.
در سال ۱۹۵۶ گروهی از منتقدان سینمایی از جمله دیلیز پاول از نشریه ساندی تایمز، ایده بنیان‌گذاری یک جشنواره فیلم را برای لندن مطرح کردند. آن‌ها استدلال می‌کردند، درحالی که کن و ونیز و حتی ادینبرو جشنواره فیلم خودشان را دارند، قطعاً لندن نیز باید میزبان چنین رویدادی باشد.
دستگرد، روستایی است از توابع بخش بلداجی شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران.
این روستا در دهستان چغاخور قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۷۸ نفر (۱۳۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کلبی بک، روستایی است از توابع بخش بلداجی شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران.
این روستا در دهستان چغاخور قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۸۷۴ نفر (۱۹۸ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
متویی، روستایی است از توابع بخش بلداجی شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران.
این روستا در دهستان چغاخور قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۳۲ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ساکی‌آباد، روستایی است از توابع بخش بلداجی شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران.
این روستا در دهستان چغاخور قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۴۴ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.مردم این روستا بختیاری زبان و از طایفه زراسوند دورکی میباشنددرگاه ملی آمار ایران
سلطان‌آباد، روستایی است از توابع بخش بلداجی شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران.
این روستا در دهستان چغاخور قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۹۷ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سیف‌آباد، روستایی است از توابع بخش بلداجی شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران.
این روستا در دهستان چغاخور قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۱۰ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
شهرک گلوگرد، روستایی از توابع بخش بلداجی شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری است.
این روستا در دهستان چغاخور قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱٬۰۹۸ نفر (۲۲۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
علی‌آباد، روستایی است از توابع بخش بلداجی شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران.
این روستا در دهستان چغاخور قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا ۴۶ نفر (۱۷ خانوار) بوده‌است.
خدرآباد، روستایی است از توابع بخش بلداجی شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران.
این روستا در دهستان چغاخور قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۲۶ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
فیلیپس ان.وی. شرکت صنایع الکترونیک هلندی چندملیتی است، که دفتر مرکزی آن در شهر آمستردام قرار دارد. این شرکت در سال ۱۸۹۱ توسط جرارد فیلیپس، در شهر آیندهوون تأسیس شد.
شرکت فیلیپس یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های تولیدکننده لوازم و تجهیزات الکترونیکی در جهان است، که شمار کارکنان آن بیش از ۱۲۲٬۰۰۰ نفر می‌باشد و در ۱۰۰ کشور جهان، خدمات خود را ارائه می‌نماید. در سال ۲۰۱۲ شرکت فیلیپس به‌عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده تجهیزات روشنایی و نورپردازی در جهان، شناخته شد.
بخشی از سهام این شرکت در بازار بورس یورونکست آمستردام معامله می‌شود. شرکت فیلیپس همچنین در فهرست ثانویه بازار بورس نیویورک ذکر شده‌است.http://blogs.wsj.com/source/2013/01/29/philips-exits-consumer-electronics/
جرارد فیلیپس در سال ۱۸۹۱ شرکت فیلیپس را، با هدف تولید انبوه لامپ‌های الکتریکی، در کشور هلند تأسیس کردKunstlichtkunst.nl, Centrum Kunstlicht و به مرور، خط تولید دیگر تجهیزات و وسایل برقی را، به کارخانجات تولیدی خود افزود. در سال ۱۹۱۴ نخستین آزمایشگاه پژوهشی مجهز، در زمینه‌های فیزیکی و شیمیایی راه‌اندازی و توسط این شرکت به جهان الکترونیک و پزشکی معرفی شد.
در سال ۱۹۲۵ این شرکت، محصول لامپ خلأ خود را تولید کرد. دو سال بعد، برای نخستین بار، تولید رادیو را تجربه نمود و چهار سال پس از آن، در ۱۹۳۱ فیلیپس وارد عرصه تولید تلویزیون شد. در فاصله دهه ۱۹۳۰ این شرکت توانست، یک میلیون محصول خود را به فروش برساند. در سال ۱۹۳۹ زمانی که شمار کارکنان فیلیپس، به ۴۵ هزار نفر رسیده بود، نخستین دستگاه ریش‌تراش با برند فیلیپس به بازار عرضه شد.
در سال ۱۹۴۹ شرکت، فروش ست‌های تلویزیون را آغاز نمود و در ۱۹۵۰ شرکت فیلیپس رکوردز، را راه‌اندازی کرد.
در سال ۱۹۶۳ نوار کاست صوتی توسط شرکت فیلیپس ارائه شد، که در زمان خود، موفقیت بزرگی برای این شرکت محسوب می‌شد. کمی پس از آن، برای نخستین بار، دستگاه رادیو ضبط با برند فیلیپس را تولید کرد. سپس دستگاه ضبط نوار کاست را، جهت استفاده به عنوان پیغام‌گیر، با دستگاه تلفن ترکیب نمود.
در طول دهه ۱۹۷۰ فروش این محصولات ادامه داشت و حتی در چندین سری از رایانه‌های شخصی از این کاست‌ها استفاده می‌شد. در گام بعدی نوار کاست‌هایی با نام تجاری «مینی‌کاست» در مقیاسی کوچکتر تولید شد که گمان می‌رفت به عنوان پیغام‌گیر تلفن‌های اداری، فروش خوبی داشته باشد اما در عمل این محصول به جهت تولید میکروکاست‌های شرکت المپوس، عملأ به موفقیت تجاری نرسید.
در سال ۱۹۷۲ نخستین سامانه ویدئو خانگی، یا دستگاه وی‌اچ‌اس در بازار تجهیزات الکترونیکی انگلیس ارائه شد. این محصول، عملاً در مواجهه با استانداردهای "بتاماکس" که توسط شرکت سونی تولید شده بود، در سطح بین‌المللی فروش چندانی نداشت. در ۱۹۷۸ وسایل صوتی فیلیپس، با لوح نوری به بازار عرضه شد. در سال ۱۹۸۲ لوح فشرده، با همکاری شرکت سونی تولید و به بازار وارد شد. سپس این محصول به‌ترتیب در سال‌های ۱۹۹۷ و ۲۰۰۶ به دی‌وی‌دی و دیسک بلو-ری تجهیز گردید.
دهه ۱۹۹۰ برای این شرکت، دوران تجدید ساختار و بازسازی فشرده محدوده فعالیت تجاری بود. در سال ۲۰۰۱ مرکزیت شرکت که تا آن زمان، در شهر آیندهوون، هلند بود، به شهر آمستردام منتقل شد.
شرکت فیلیپس که فعالیت خود را در حوزه روشنایی آغاز کرده بود، امروز در حوزه‌های دیگر مانند لوازم خانگی و وسایل شخصی، سامانه‌های پزشکی، لوازم و تجهیزات الکترونیکی حضور گسترده‌ای در سطح بین‌المللی دارد.
فیلیپس از سال ۱۹۵۳ وارد صنعت تولید و ارائه نیم‌رسانا شد. پیشرفت و توسعه بخش تولید نیمه‌رساناهای فیلیپس، بگونه‌ای بود که در سال ۲۰۰۶ مقام دهم برترین شرکت‌های فروشنده نیمه‌رساناها را در جهان به خود اختصاص داده بود.
بخش روشنایی فیلیپس با ۴۷٫۸۰۰ پرسنل در زمینه تولید انواع مختلف لامپ و نورافکن، بخش سامانه‌های پزشکی با ۳۳٫۰۰۰ پرسنل، در زمینه سامانه‌های عکس‌برداری عارضه‌یابی پزشکی و خدمات بالینی و بخش وسایل و محصولات الکترونیکی فیلیپس، با ۱۴٫۵۰۰ پرسنل در زمینه تولید نمایشگرها، وسایل صوتی و تجهیزات چندرسانه‌ای، ویدئو و شبکه‌های خانگی فعال است.
با توجه به سیاست این شرکت، مبنی بر روان‌سازی کارها و ساده‌سازی ساختار سازمانی، همه فعالیت‌ها در سه حوزه اصلی فناوری، بهداشت و شیوه‌های زندگی، متمرکز شده‌است.
خط مشی و استراتژی‌های اصلی شرکت فیلیپس عبارت است از:
در سال مالی ۲۰۱۱ شرکت فیلیپس درآمدی معادل ۲۴٫۷۸ میلیارد یورو را کسب نمود و در فهرست فورچون جهانی ۵۰۰ رتبه ۱۶۱ از بزرگ‌ترین شرکت‌های جهان را، به خود اختصاص داده‌است. در حوزه صنایع و تجهیزات الکترونیکی، پس از شرکت‌های زیمنس، سامسونگ، هیتاچی، پاناسونیک، سونی، ال‌جی گروپ، توشیبا، ریکو و هواوی مقام دهم را در جهان دارا است، گرچه در حوزه تجهیزات روشنایی، شرکت شماره یک جهان محسوب می‌شود.
فروش چهار حوزه اصلی فعالیت شرکت یعنی سامانه‌های پزشکی، لوازم خانگی، تجهیزات الکترونیک و روشنایی به ترتیب ۲۵٪، ۱۰٪، ۳۹٪ و ۲۰٪ درصد از کل فروش شرکت را شامل می‌شود.
در سال ۱۹۱۳ و در یکصدمین سالگرد استقلال هلند، شرکت فیلیپس، باشگاه فوتبالی بنام فیلیپس اسپورت کلاب را در شهر آیندهوون تأسیس نمود. این باشگاه، امروزه بنام باشگاه فوتبال پی‌اس‌وی آیندهوون شناخته می‌شود که به‌اختصار PSV مخفف فیلیپس اسپورت فرینیخینگ می‌باشد. این باشگاه هلندی کماکان در مالکیت شرکت فیلیپس بوده و دیدارهای خانگی خود را، در ورزشگاه فیلیپس استادیوم آیندهوون، انجام می‌دهد.
شرکت فیلیپس همچنین از ماه نوامبر سال ۲۰۰۸ به همراه شرکت ای‌تی اند تی به عنوان حامی مالی تیم ای‌تی اند تی ویلیامز، در مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک، فعالیت می‌نماید.
فعالیت‌های تحقیق و توسعه شرکت فیلیپس را می‌توان به سه مرحله زمانی تقسیم‌بندی کرد.
مرحله نخست بخش تحقیق و توسعه متعلق به فاصله میان سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۴۵ می‌باشد، که دوره رشد و تنوع‌سازی فیلیپس است. در سال ۱۹۱۴ تحت هدایت نخستین محقق شرکت، سازمان پژوهشی فیلیپس راه‌اندازی شد، که به مرکز اصلی رقابت و نوآوری فنی تبدیل گشت.
در این دوره بیشتر در حوزه لامپ کار می‌شد و راه برای تولید محصولات جدید مانند لامپ پرتو باز شد. در ۱۹۲۳ فیلیپس تصمیم گرفت به جای اینکه یک شرکت قطعه‌ساز باشد، به تأمین‌کننده سامانه‌ها تبدیل شود.
از ۱۹۴۵ تا ۱۹۷۰ مرحله توسعه و گسترش فعالیت‌های این شرکت است. در این دوره، فیلیپس با همکاری شرکت مخابراتی ای‌تی اند تی، به ثبت اختراعات مربوط به ترانزیستورها پرداخت.
مرحله آخر، از سال ۱۹۷۰ تاکنون است، که در آن فعالیت‌های پژوهشی با فعالیت‌های صنعتی، گره خورده‌است. شمار اختراعات به ثبت رسیده شرکت فیلیپس، امروزه بالغ بر ۸۰ هزار اختراع، می‌باشد و به‌ازای هر محقق، ۵۵٫۱ اختراع، ثبت شده‌است!