moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اقتصاد فرانسه بسیار توسعه یافته و بازار محور است. این کشور هفتمین اقتصاد بزرگ جهان تا سال ۲۰۲۰ و نهمین اقتصاد بزرگ از نظر PPP است که ۳٫۳ درصد از تولید ناخالص داخلی جهان را تشکیل می‌دهد. از ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۰، این کشور سومین اقتصاد بزرگ اروپا، پس از اقتصاد آلمان و اقتصاد بریتانیا بود. فرانسه اقتصاد متنوعی دارد که تحت سلطه بخش خدمات است (که در سال ۲۰۱–۷۸٫۸ درصد از تولید ناخالص داخلی آن را تشکیل می‌داد)، در حالی که بخش صنعتی ۱۹٫۵ درصد از تولید ناخالص داخلی آن و بخش اولیه ۱٫۷ درصد باقی مانده را به خود اختصاص داده‌است. فرانسه در سال ۲۰۲۰ میلادی بزرگترین دریافت کننده سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در اروپا، و دومین سرمایه‌گذار اروپا در تحقیق و توسعه بود. این کشور بر اساس شاخص نوآوری بلومبرگ در سال ۲۰۲۰، در بین ۱۰ کشور مبتکر در جهان قرار گرفت، و همچنین بر اساس گزارش رقابت پذیری جهانی در سال ۲۰۱۹، پانزدهمین کشور رقابتی در سطح جهان بود (افزایش ۲ درجه نسبت به سال ۲۰۱۸). این کشور پنجمین کشور بزرگ تجاری در جهان (و دومین کشور اروپا پس از آلمان) بود. فرانسه همچنین پربازدیدترین مقصد در جهان است، و همچنین قدرت پیشرو کشاورزی اتحادیه اروپا است. بر اساس گزارش صندوق بین‌المللی پول (IMF)، در سال ۲۰۲۰، فرانسه با ۳۹۲۵۷ دلار به ازای هر نفر، بیستمین کشور جهان از نظر تولید ناخالص داخلی سرانه بود. در سال ۲۰۱۹، فرانسه در فهرست شاخص توسعه انسانی سازمان ملل متحد با ارزش ۹٫۱٪ (نشان دهنده توسعه انسانی بسیار بالا) و رتبه بیست و سوم در شاخص ادراک فساد در سال ۲۰۱۹ قرار گرفت. پاریس یک شهر جهانی پیشرو است و یکی از بزرگترین تولید ناخالص داخلی شهر در جهان را دارد. این شهر به عنوان اولین شهر در اروپا (و سومین شهر در سراسر جهان) از نظر تعداد شرکت‌های طبقه‌بندی شده در فورچون جهانی ۵۰۰ قرار دارد. پاریس در سال ۲۰۱۹ توسط KPMG به عنوان دومین شهر جذاب جهانی در جهان رتبه‌بندی شده‌است. La Défense، منطقه تجاری مرکزی پاریس، توسط Ernst & Young در سال ۲۰۱۷ به عنوان منطقه تجاری پیشرو در قاره اروپا و چهارمین منطقه در جهان رتبه‌بندی شد. دفتر مرکزی OECD در پاریس، پایتخت مالی کشور قرار دارد. از دیگر مراکز مهم اقتصادی این کشور می‌توان به لیون، تولوز (مرکز صنعت هوافضای اروپا)، مارسی و لیل اشاره کرد. اقتصاد فرانسه بعداً در اواخر دهه ۲۰۰۰ وارد رکود شد و به نظر می‌رسید که زودتر از اکثر اقتصادهای آسیب‌دیده از آن خارج شد. فرانسه بین سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴ رشدی راکد را تجربه کرد، با رشد اقتصادی ۰٪ در سال ۲۰۱۲، ۰٫۸٪ در سال ۲۰۱۳ و ۰٫۲٪ در سال ۲۰۱۴. رشد در سال ۲۰۱۵ با رشد ۰٫۸٪ افزایش یافت. این امر با رشد ۱٫۱ درصدی برای سال ۲۰۱۶، رشد ۲٫۲ درصدی برای سال ۲۰۱۷ و رشد ۲٫۱ درصدی برای سال ۲۰۱۸ همراه بود. بر طبق گزارش OFCE، نرخ رشد مورد انتظار برای سال ۲۰۱۹ ۱٫۳٪ بود.
فرانسه مرکز اقتصادی اروپا و پاریس پایتخت اقتصادی اروپا و منطقه یورو است ۰
فرانسه سالانه حدود ۸۷۳۰۰۰ میلیارد یورو از گردشگری درآمد دارد و پرگردشگر ترین و مرکز توریستی جهان است .
۳۰ ٪ درآمد فرانسه از صنعت کشاورزی و ۱۰ ٪ از صنعت هواپیماسازی و ۴۰ ٪ از صنعت مد و ۲۰ ٪ آن هم از صنعت گردشگری است .
فرانسه قطب اقتصادی اروپا و چهارمین اقتصاد بزرگ جهان و چهارمین قدرت بزرگ جهان و نوزدهمین ثروتمندترین کشور جهان و پنجمین کشور از لحاظ تولید ناخالص داخلی است .
ابراهیم باره میاناسارا (؛ – ) یک افسر نظامی اهل نیجر بود که در کودتای ژانویه ۱۹۹۶ به قدرت رسید و تا زمان ترورش در کودتای نظامی آوریل ۱۹۹۹ در نیجر حکومت کرد.
چسترویل، مین (به انگلیسی: Chesterville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فرانکلین، مین واقع شده‌است.
چسترویل ۹۷٫۲۵ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۳۵۲ نفر جمعیت دارد و ۱۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شرکت نوسازی صنایع ایران (به‌اختصار: IRCI) یک شرکت خصوصی ایرانی است که در بهمن‌ماه ۱۳۵۱ با نام «شرکت کشتی‌سازی خلیج فارس» تأسیس شد و در سال ۱۳۸۲ به شرکت نوسازی صنایع ایران تغییر نام داد. بالاخره پس از چند بار عرضه این شرکت در بهمن ۱۳۹۳ از طریق فرابورس به بخش خصوصی واگذار شد. فعالیت شرکت در حوزه بهسازی و نوسازی صنایع است که در راستای کاهش گازهای گلخانه ای نیز فعال می باشد.
https://web.archive.org/web/20160615181424/http://irci.ir/aboutus/
هامانی دیوری (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل نیجر بود. وی نخستین رئیس جمهور جمهوری نیجر بود. در سال ۱۹۶۰ هنگام که نیجر به استقلال رسید وی به این مقام برگزیده شد.
آندرس دوونی (۹ سپتامبر ۱۹۴۹) یک معمار آمریکایی برنامه‌ریز شهری و بنیان‌گذار کنگره شهرسازی نوین است. او در شهر نیویورک متولد شد اما تا سال ۱۹۶۰ در کوبا بود. او در مدرسه کووات تحصیل کرد و مدرک کارشناسی خود را در معماری و طراحی شهری از دانشگاه پرنیستون گرفت. پس از یک سال مطالعه هنرهای اکول دس بیکس در پاریس مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه معماری ییل دریافت کرد.
در سال ۱۹۹۷ دونی از بنیان‌گذاران شرکت میامی بود. همسر او الیزابت پلاتر، برنا ردوفرت و هروین با او شریک بودند. دنی پلاتر و شرکت در سال ۱۹۸۰ تأسیس شد.
این مجموعه در جنبش بین‌المللی بنام شهرسازی نوین که به دنبال پایان دادن پراکندگی حومه و عدم سرمایه‌گذاری شهری بود شرکت داشت. این شرکت برای اولین بار به عنوان طراح ساحلی فلوریدا، کنت لند و مریلند به رسمیت شناخته شد. طرح‌ها و کدها برای بیش از ۳۰۰ شهر جدید، طرح‌های منطقه‌ای و پروژه‌های احیای شهرستان‌ها به پایان رسید و یکی از سمبل‌های معماری جدید کلاسیک می‌باشد.
دونی یکی از بنیان‌گذاران بازنشسته‌ها و عضو هیئت شهرسازی نوین که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد می‌باشد. او همچنین ۵ کتاب نوشته است. دونی به عنوان استاد مهمان در بسیاری از موسسات تدریس کرده‌است و دارای دو دکترای افتخاری است.
او به همراه شریک زندگی خود چندین دکترای افتخاری و جایزه از جمله وینست توسط موزه ملی ساختمان در تقدیر از کمک‌های آنان به آمریکا دریافت نمود و چندین جایزه دیگر از قبیل جایزه براندیس برای معماری، توماس جفرسون مدال یادبود معماری، جایزه ارتراس طراحی و جایزه ریچارد برای معماری کلاسیک، جایزه بین‌المللی معماران انجمن آمریکایی و مدال تعالی البرت سیمونز به او اهدا گردید.
باغ گیاه‌شناسی آبرن یک باغ گیاه‌شناسی واقع در شهر آبرن، نیو ساوت ولز، استرالیا. است. باغ در سال ۱۹۷۷ تأسیس شد و مساحتی در حدود ۹٫۷ هکتار (۲۴ جریب) داشت. دراین باغ دو دریاچه، آبشار و پل‌هایی وجود دارد. رودخانه داک یا اردک در میان باغ رد می‌شود. این باغ توسط شورای شهرداری آبرن نگهداری می‌شود. باغ همه روزه باز است و هزینه ورود بسیار کم است. هیچ فضای نمایشگاه‌های داخلی وجود ندارد.
باغ گیاهی آبرن در هر سال هزاران نفر بازدید کننده دارد، و تعداد قابل توجهی از بازدبد کننده‌ها از خارج از استرالیا هستند. باغ‌های ژاپنی و تپه- مکان‌های مورد علاقه برای مراسم عروسی هستند و زوج‌های بسیاری از خارج از کشور را میزبانی می‌کنند. توپوگرافی از این مکان، که به آرامی به سمت دامنه‌های رودخانه اردک سرازیر می‌شود، جهت ایجاد دیدگاه و خرد اقلیم متفاوت تغییر یافته است. سه مکان باعث فراهم نمودن تجربه‌ای از استرالیا در شهر می‌شوند - نظیر: جنگل‌ها، باغ بومی و بیلوبانگ، و جنگل‌های بارانی استرالیا.
باغ توسط استاندار ولز جنوبی -رادن کاتلر در ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۷ تأسیس شد. این باغ توسط اریک بلک، مهندس ارشد شورای شهرداری آبرن از سال ۱۹۴۹ تا سال ۱۹۷۹ طراحی شد. گروه‌های اجتماعی یک باغ بونسای و جایگاهی مخصوص پرندگان را به طرح اولیه افزوده‌اند. راه‌اندازی محلی جهت نگهداری جانوران بومی، در مشورت با باغ وحش تارونگا طرح‌های دبگری بود که توسط بخش شورای پارک‌ها و باغ‌ها به وجود آمد.
تأسیس این باغ از طرح کامبرلند(۱۹۴۶–۱۹۵۱) شروع شد که جهت تفریح و سرگرمی در امتداد سواحل رودخانه Duck قرار داشت. قبل و بعد از این طرح، شورا مدت زیادی زباله و فاضلاب را در امتداد سواحل و در آجر و کاشی‌های خاک رس ریخته است. در ژوئیه ۱۹۶۸، بلک - یک گزارش مفصل پیرامون پیشنهادی راجع به امکانات ورزشی و گسترش پارک رودخانهٔ داک به شورای ارائه داد. بلک- یک مجموعه‌ای از باغ‌ها را که سمبلی از سبک‌های ملی در سراسر جهان بودند -ارائه داد. این مجموعه بعدها کاهش یافت، هر چند برخی از اجزاء مانند باغ‌های ژاپنی و دریاچه، باغ‌های رسمی و استخر، و زیستگاه‌های مختلف استرالیا همچنان محفوظند.
گام مهم بعدی زمانی بود که دولت Whitlam (1972-1975) پیشرو در به رسمیت شناختن دولت فدرال دولت‌های محلی از طریق کمک‌های مالی مستقیم بود. از طریق برنامه‌های توسعه منطقه‌ای، شورای آبرن بودجه‌ای را در سال ۱۹۷۴ و ۱۹۷۵–۱۹۷۶ در راستای پیشرفت باغ‌ها دریافت کرد.
باغ از زمان باز گشایی، به حدی پیشرفت کرده است که در برخی از مناطق عمر درختان و گیاهان به اتمام رسیده است و دوباره باید کاشته شوند. پارک ملی ولز جنوبی و شعبه حیات وحش سازمان حفاظت محیط زیست و آب و هوا باغ‌ها را به عنوان بخشی از طرح بهبود برای محیط‌های و گونه‌های خاص، از جمله جنگل خاک رس رودخانه آشپز اسکراب ساده، اتمام اقاقیا (گردن کرک) و multicaulis Wahlenbergia گل استکانی ابی رنگ Tadgell شناسایی کرده است.
سینی کنچه (؛ – ) یک افسر نظامی اهل نیجر بود که کودتای سال ۱۹۷۴ میلادی را رهبری نمود که منجر به خلع کابینه نخستین رئیس جمهور نیجر هامانی دیوری شد. وی از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۷ میلادی در این کشور به عنوان رهبر نظامی حکومت نمود.
کوه کورورا ()در شهر پومونا در منطقه سان شاین کوست، کوئینزلند، استرالیا واقع شده‌است. اوج پلاگین آتشفشانی آن ۴۳۹ متر ارتفاع دارد.
راس لفان (به عربی: رأس لفان) یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در الخور والدخیره واقع شده‌است.
سرهنگ دوم ممدو نگه (Mamadou Nigga)؛ زادهٔ ۱۹۳۸ – درگذشته ۲۴ نوامبر ۲۰۲۰) یک سیاست‌مدار و فرد نظامی بازنشسته اهل نیجر بود که از تاریخ ۲۲ دسامبر ۱۹۹۹ تا تاریخ ۱۸ فوریه ۲۰۱۰ سمت رئیس‌جمهوری نیجریه را برعهده داشت. وی در که سینی کنچه به قدرت رسید حضور داشت سپس به عضویت شورای عالی نظامی درآمد. از ژوئن ۱۹۸۸ تا مارس ۱۹۹۰ وی سفیر نیجر در نیجریه و از مارس ۱۹۹۰ تا مارس ۱۹۹۱ وزیر کشور نیجر بود.
ممدو تانجا در ۲۴ نوامبر ۲۰۲۰، در سن ۸۲ سالگی درگذشت.
راه‌یابی صوتی یا راه‌جویی صوتی ، یک نوع تمرین استفاده از سیستم شنوایی جهت ردیابی کردن اشخاص و جهت‌یابی مکان‌های فیزیکی به حساب می‌آید. این سیستم معمولاً توسط اشخاصی که نابینا هستند و به اشخاص اجازه می‌دهد که بدون وابستگی به علایم بینایی در محیط زیست به حرکت خود ادامه دهند.
راهیابی صوتی شامل استفاده از علایم شنوایی جهت به وجود آوردن نقشه ذهنی از محیط اطراف می‌باشد. این می‌تواند شامل تعدادی از تکنیک‌ها باشد: جهت‌یابی صدای محیط طبیعی نظیر، سیگنال گذرگاه پیاده، موقعیت زیستی، به وجود آوردن موج‌های صوتی (با ضربه زدن توسط عصا یا ساختن صداهای ضربه‌ای) جهت مشخص کردن موقعیت یا مکان و اندازه اشیاء اطراف و به یاد سپردن صداهای خاص در فضای مشخص جهت یاداوری آن در آینده. برای افراد نابینا، این علایم شنوایی جایگزین مناسبی برای اطلاعات دیداری پیرامون مسیر و فواصل افراد و اشیاء در محیط‌های خودشان می‌باشد.با این حال تعدادی موانع رایج برای تکنیک راه‌یابی صوتی وجود دارد. محیط‌های بیرونی شلوغ می‌تواند چالشی برای توانایی افراد جهت شناسایی اصوات پرکاربرد باشد در صورتی که در محیط‌های درونی، ممکن نیست که معمار پاسخ صوتی ای برای جهت‌یابی و مقصد پرکاربرد باشد فراهم کند. یکی از محیط‌هایی که جهت‌یابی برای افرادی که به راه‌یابی صوتی متکی می‌باشند. بسیار سخت است، محیط‌های شلوغ می‌باشند که علایم صوتی متمایز وجود ندارد. فروشگاه‌های بزرگ، ایستگاه‌های ترانزیت یا حمل و نقل، سالن هتل، یا فضاهای بازمانند، مانند پارکینگ‌ها.این بدین معنی است که افرادی که توسط راه‌یابی صوتی جهت‌یابی می‌کنند می‌بایست جهت تکمیل علایم شنوایی به تعدادی از دیگر گیرنده‌ها متکی می‌باشند نظیر: لامسه، بویایی، بینایی، این متدهای متفاوت می‌توانند جهت دو هدف کاربرد داشته باشند. برای مثال اغلب افراد نابینا از عصای سفید استفاده می‌کنند تا نه تنها موانع روبروی خود را تشخیص دهند، بلکه با ضربه زدن عصا و از روی صدای موانع، جنس و نوع مانع را مشخص کند. باضربه زدن عصا امواجی ایجاد می‌شوند که مکان و اندازه شیی را بسنجد.
اخیراً معمارها و کارشناسان علم اصوات به مشکلات مردمی پرداخته‌اند که متکی به راه‌یابی صوتی برای جهت‌یابی مکان‌های شهری هستند. پروژهٔ اولیه پیرامون مفهوم معماری راهیابی صوتی از همکاری بین کریس داونی و جاشوا معماری که در سال ۲۰۰۸ نابینا شد و تلاش کرده‌است تا طراحی معماری برای افراد نابینا را گسترش دهد و جاشوا کاشته فردی که تمرین مشاوره صوتی برای شرکت Arup در سانفرانسیسکو را رهبری می‌کند. کار آنها بر چگونگی ساخت تسهیلات جدیدی که شامل سیستم‌های حسی علایم صوتی و فضایی معماری که در میان علایم صوتی سیستم جهت‌یابی را قادر می‌سازد. در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۱، مؤسسه معماری آمریکایی بحث راه‌یابی صوتی و تور پیاده‌روی را توسط داونی و کاشنر سازمان‌دهی کرد. هدف این تور این بود که راه‌هایی را مشخص کند که افراد نابینا بتوانند صداها را با ساختمان‌های مشخص و مکان‌ها، علایم مرتبط کنند که به آنها کمک می‌کند تا راه خود را در خیابان‌ها یا در داخل ساختمان‌ها پیدا کنند و علایم خاص تری را در پروژه‌های طراحی شهری مورد بحث قرار دهند.
روابط ایران و گامبیا () به مجموعه روابط سیاسی میان کشورهای ایران و گامبیا گفته می‌شود.
آغاز رابطه ایران و گامبیا به سال ۱۳۵۳ بازمی‌گردد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ این رابطه چندسالی متوقف شد. در سال ۱۹۹۴ و پس از به قدرت رسیدن یحیی جامع این روابط رو بهبود نهاد. محمود احمدی‌نژاد در طول دوران ریاست جمهوری خود دو بار به گامبیا سفر کرد.
در آذر ماه ۱۳۸۹ به دنبال کشف یک محموله اسلحه منسوب به ایران در نیجریه، دولت گامبیا رابطه سیاسی خود با ایران را به حالت تعلیق درآورد.
و تمامی پروژه‌های مشترک میان دو کشور را لغو کرد.
شرکت آمانا یک شرکت آمریکایی لوازم خانگی است که در سال ۱۹۳۴ توسط جورج فورستنر با نام شرکت تجهیزات الکتریکی در میدل امانا، آیووا تأسیس شده است.
در سال ۱۹۵۴، آمانه اولین فریزر عمودی را برای خانه‌ها تولید کرد و در ۱۹۴۹ ساخت یخچال فریزر ساید بای ساید افزوده شد. در سال ۱۹۵۰ شرکت به یک گروه از سرمایه گزاران از جمله بندانگزار شرکت فروخته شد و تبرید یا سردسازی آمانه شد.
در سال ۱۹۵۴ شروع به ساخت سیستمهای تهویه هوا کرد. آمانه در سال ۱۹۶۵ توسط ریتون کسی که اجاق مایکروویو را در سال ۱۹۴۷ اختراع کرده بود رهبری شد و راداررنج تجاری مدل ۱۶۱۱ را در ۱۹۵۴ معرفی کردو در سال ۱۹۶۷ مدلی مصرفی راداررنج، اولین مایکروویو مشهور را برای مصارف خانگی طراحی کرد.
آمانه از آن زمان به بعد تولید دیگر لوازم را گسترش داد که شامل: کوره محدوده آشپزخانه، ماشین ظرفشویی و ماشین لباسشویی و خشکشویی می‌شود.
در سال۱۹۹۷ این شرکت توسط گودمن که تولید کنندهٔ تولیدات سرمایشی و گرمایشی می‌باشد خریداری گردید و به مای تاگ در سال ۲۰۰۲ فروخته شد. گودمن هنوز صاحب سیستم‌های تهویه آمانه و بخاری می‌باشد، و محصولات خانگی آمانه اکنون توسط شرکت ویرپول تولید می‌شود. آمانه از UCW جدا شد و اکنون در بازار هوا خواهان بسیاری دارد. آمانه مبتکر و خلاق است و در سال ۲۰۰۰ یخچالهایش در رتبه‌ای عالی قرار داشت و در سال ۲۰۰۹ طی همکاری با تام جهت مجموعه‌ای از طراحیهای رنگارنگ که در نمایش سازندگان بین‌المللی در لاس و گاس آغاز شده بود، معرفی نمود.
شورای ساختمان‌سازی سبز اردن (عربی: المجلس الأردنی للأبنیة الخضراء) یک سازمان در کشور اردن است که در سال ۲۰۰۹ تأسیس شده‌است.
این سازمان که در آوریل ۲۰۱۲ به عضویت شورای ساختمان‌سازی سبز جهانی درآمده‌است مأموریت آن ترویج و حمایت از اتخاذ شیوه‌های ساخت‌وساز سبز در در اردن است. این سازمان عضوی از از یک شورای جهانی با بیش از ۸۰ عضو در سرتاسر جهان است.
باغداری پایدار یا باغبانی پایدار ، شامل محوطه‌های خاص پایدار، طراحی پایدار چشم‌انداز، محوطه سازی پایدار، و معماری پایدار محوطه است که منجر به ایجاد مکان پایدار می‌شود. آن شامل گروه متفاوتی از علایق باغبانی است که می‌تواند اهداف و مقاصد مرتبط با پست بین‌المللی (برنامه‌های توسعه پایدار و پایداری ارائه شده در دهه ۱۹۸۰ با در نظر گرفتن این واقعیت که انسان‌ها در حال حاضر از منابع بیوفیزیکی طبیعی سریع‌تر از توان تجدید طبیعت استفاده می‌کنند) را در خود داشته باشدMillennium Ecosystem Assessment (2005). "Ecosystems and Human Well-being: Biodiversity Synthesis. Summary for Decision-makers". pp.1-16. Washington, DC. : World Resources Institute. The full range of reports is available on the Millennium Ecosystem Assessment web site. . Retrieved on: 2009-03-16
موارد گنجانده شده در این مفهوم شامل باغبان‌های خانگی، اعضای صنایع چشم‌انداز و مقامات شهری است که عوامل محیطی، اجتماعی و اقتصادی را برای ایجاد آینده‌ای پایدار ادغام می‌کنند.
باغبانی ارگانیک و استفاده از گیاهان بومی بخش جدایی ناپذیر باغبانی پایدار است."Sustainable Gardening: The New Generation of Eco-Friendly Gardening!", "Cornucopia Network of New Jersey, Inc. Newsletter", Spring (April) 2009.
پس از استقرار کشاورزی پایدار در اوایل دهه ۱۹۸۰ و قبل از ظهور باغبانی پایدار (به عنوان باغبانی تولید پایدار)، انجمن بین‌المللی علوم باغبانی اولین همایش بین‌المللی در مورد توسعه پایدار در باغبانی را در کنگره بین‌المللی باغبانی در تورنتو در سال ۲۰۰۲ برگزار کرد. این همایش نتیجه‌گیری‌هایی … در مورد توسعه پایدار در باغبانی و اطلاعیه‌ای برای قرن ۲۱ ارائه نمود. Bertschinger, L. et al. (eds) (2004). Conclusions from the 1st Symposium on Sustainability in Horticulture and a Declaration for the 21st Century. In: Proc. XXVI IHC – Sustainability of Horticultural Systems. "Acta Hort". 638, ISHS, pp. 509-512. Retrieved on: 2009-03-16. اصول و اهداف مشخص شده در این کنفرانس در شرایط عملی‌تر در کنفرانس بعدی در سئول در سال ۲۰۰۶ مورد بحث قرارگرفت.Lal, R. (2008). Sustainable Horticulture and Resource Management. In: Proc. XXVII IHC-S11 Sustainability through Integrated and Organic Horticulture. Eds. -in-Chief: R.K. Prange and S.D. Bishop. "Acta Hort."767, ISHS, pp. 19-44.
بسیاری از اصول و ایده‌های سازگار با محیط زیست حمایت شده توسط باغ‌ها، مناظر و مکان‌های پایدار، اقدامات پایدار را به عنوان واکنشی به کشاورزی صنعتی منابع فشرده دائمی نموده‌اند. این اقدامات به عنوان جنبش‌هایی برای خودکفایی و کشاورزی در مقیاس کوچک بر اساس رویکرد سیستم‌های جامع و اصول زیست‌محیطی تعیین شدند. آنچه که در این حوزه گنجانده می‌شود شامل پویایی زیستی، کشاورزی بدون شخم، اگرواکولوژی، کشاورزی فوکوئوکا، باغبانی جنگلی، باغبانی ارگانیک و موارد دیگر است. در مقیاس بزرگتر، اخیراً (برنامه‌ریزی تمام مزرعه) [۵] [۶] در سال ۱۹۹۵ و کشاورزی بومی [۷] [۸] در سال ۲۰۰۰ و و انواع دیگری از سیستم‌های کشاورزی پایدار مطرح شده‌است. شاید پرنفوذترین مورد از این روش‌ها، کشاورزی پایدار است که توسط ۲ فرد استرالیایی بیل مولیسون و دیوید هولمگرین به صورت هم سیستم طراحی و هم فلسفه یا شیوه زندگی تعریف شد [۹]. کشاورزی پایدار شامل بسیاری از اصول و اقدامات ذکر شده در بالا است، اما پایه فلسفی گسترده را که تحت عنوان کشاورزی پایدار، اصول و مسیرهای فراتر از پایداری در سال ۲۰۰۲ نشان داده شد را در بر نمی‌گیرد [۹]. استفاده از اصول پایداری در حوزه باغبانی در حال حاضر به‌طور گسترده در تجارت و دانشگاه پذیرفته شده‌است.
اقدامات مکان‌های پایدار آمریکا [۱۰] ۱ رویکرد میان رشته‌ای استفاده شده توسط جامعه معماران محوطه آمریکا، مرکز وایلد فلاور لیدی برد جانسون، و باغ ایالات متحده برای ایجاد دستورالعمل‌های ملی داوطلبی و معیار عملکرد برای طراحی زمین پایدار و اقدامات ساخت و ساز و تعمیر و نگهداری است: آن در سال ۲۰۰۵ تأسیس‌شد. با استفاده از تعریف توسعه پایدار ارائه شده توسط گزارش براندتلند سازمان ملل متحد به عنوان ۱ مدل، آن پایداری را در حوزه ارجاع خود به صورت زیر تعریف می‌کند:
... اقدامات طراحی، ساخت، عملیات و تعمیر و نگهداری که پاسخگوی نیازهای زمان حال حاضر بدون به خطر انداختن توانایی نسل‌های آینده برای رفع نیازهای خود است با تلاش برای:
... محافظت، بازگرداندن و افزایش توانایی چشم‌انداز برای ارائه خدمات اکوسیستم که به نفع انسان و دیگر موجودات زنده است [۱۱].
مدیریت چرخه‌های جهانی بیوفیزیکی و خدمات اکوسیستم به نفع انسان، سایر موجودات و نسل‌های آینده در حال حاضر تبدیل به ۱ مسئولیت انسانی جهانی شده‌است [۱۲]. روش اعمال پایداری به باغ‌ها، محوطه‌ها و مکان‌ها هنوز تحت توسعه بوده و تا حدودی با توجه به موقعیت مورد نظر متغیر است. با این حال، تعدادی اصول و اقدامات پایه‌ای و مشترک بیولوژیکی و عملیاتی در ادبیات مکان‌های پایدار وجود دارد.
مدیریت پایدار چشم‌اندازهای انسان ساخته، فرایندهای طبیعی حفظ زیست کره و اکوسیستم آن را شبیه‌سازی می‌کند. اولین و مهم‌ترین نکته، بهره‌برداری از انرژی خورشید و بازیابی مواد برای به حداقل رساندن فاضلاب و مصرف انرژی می‌باشد.
با مدیریت و وابستگی به اقتصاد طبیعی، تولید و مصرف کالاها و خدمات در (اقتصاد انسانی) در حال حاضر به‌طور قابل توجهی به صورت مضری به صورت چرخه‌های طبیعی بیوژئوشیمی (موارد قابل توجه در اینجا چرخه آب، چرخه کربن، و چرخه نیتروژن می‌باشد و اقدامات پایداری از خدمات اکوسیستم حداکثر پشتیبانی را انجام می‌دهند) تغییر کرده‌است [۱].
استفاده از گیاهان بومی در باغ یا محوطه می‌تواند هم اکوسیستم‌های طبیعی را حفظ و حفاظت کند و هم میزان مراقبت و انرژی مورد نیاز برای حفظ چشم‌انداز یا باغ سالم را کاهش دهد. گیاهان بومی به آب و هوا و زمین محلی تطبیق یافته‌اند و اغلب نیاز کمتری به نگهداری نسبت به گونه‌های عجیب و غریب دارند. گیاهان بومی هم چنین از جمعیت بومی پرندگان، حشرات و سایر حیوانات پشتیبانی می‌کنند و در نتیجه جامعه سالمی از موجودات زنده ایجاد می‌شود [۲].
گیاهان باغ‌ها یا چشم‌اندازهای حفاظت شده اغلب می‌تونند منبع گیاهانی باشند که برای قلمه زنی به مناطق جدید دیگر انتقال بیابند. اجتناب از استفاده از گونه‌های مهاجم به جلوگیری از توسعه جمعیت‌های جدید این گیاهان کمک می‌کند. به همین نحو، استفاده از گونه‌های بومی می‌تواند منبع ارزشمند برای قلمه زنی این گیاهان در مناطق جدید فراهم کند.
برخی از گونه‌های غیر بومی می‌توانند دام زیست‌محیطی ایجاد کنند که در آن گونه‌های بومی در محیطی به دام انداخته بشوند که جذاب به نظر می‌رسد اما برایشان مناسب نیست.
با این حال، تحقیقات دانشگاه شفیلد بریتانیا به عنوان بخشی از پروژه BUGS (تنوع زیستی در باغ‌های شهری در شفیلد) [۶] نشان داده‌است که برای بسیاری از بی مهرگان (تشکیل دهنده بخش اکثریت حیوانات وحشی اکثر باغات) فقط گیاهان بومی مناسب است. این یافته‌ها به شکل محبوبی در کتاب کن تامپسون (نباید هیچ آسیبی برسد: حقیقت در مورد باغبانی حیات وحش) منتشر شد [۷]. او بر رویکردی تأکید کرد که کریس بینز در (چگونه باغ وحش ایجاد کنیم) حمایت کرده بود [۸].
افزایش خدمات اکوسیستم در طول چرخه عمر هر مکانی با ارائه معیارهای روشن طراحی، ساخت و ساز، (عملیات) و مدیریت تشویق می‌شود [۱۰]. پایداری در دراز مدت نیاز به در نظر گرفتن تقاضاهای محیطی، اجتماعی و اقتصادی دارد تا عدالت بین نسلی با ارائه سیستم‌های پایدار احیاکننده ایجاد بشود. دستورالعمل‌های عملیاتی مرتبط با و تکمیل‌کننده دستورالعمل‌های موجود برای محیط ساخته شده (مکمل دستورالعمل‌های موجود چشم‌انداز و ساخت و ساز سبز هستند) [۱۰] و محیط وسیعتر هستند و شامل معیارهایی (معیارها، ممیزی‌ها، ضوابط، شاخص‌ها و غیره) می‌باشند که میزان پایداری (سیستم امتیازدهی) را با مشخص کردن آنچه پایدار است یا نیست یا به احتمال بیشتر، چه چیزی کم یا زیاد پایدار است، بدست می‌دهد.
اثرات ۱ مکان را می‌توان در هر مقیاس یا موقعیت زمانی-مکانی ارزیابی یا اندازه‌گیری نمود.
تأثیر ۱ مکان می‌تواند مستقیم (با داشتن اثرات قابل اندازه‌گیری مستقیم بر تنوع زیستی و محیطی در خود مکان) یا غیرمستقیم (زمانی که اثرات دور از مکان رخ می‌دهد) باشد.
کمپوست هیپ در باغ سلطنتی گیاهی، کیو
در ادامه برخی از اصول مکان برای باغبانی پایدار ارائه شده‌است [۱۰]:
یکی از ویژگی‌های عمده که رویکرد باغ، چشم‌انداز و مکان‌های پایدار را از دیگر مفاهیم مشابه متمایز می‌کند، کمی سازی پایداری مکان با ایجاد معیار عملکرد است. از آنجا که پایداری مفهوم گسترده و فراگیری است، اثرات زیست‌محیطی مکان‌ها را می‌توان به روش‌های متعدد بسته به هدف جمع‌آوری اعداد طبقه‌بندی نمود. این پروسه می‌تواند شامل به حداقل رساندن اثرات منفی زیست‌محیطی و به حداکثر رساندن اثرات مثبت باشد. در حال حاضر، محیط زیست معمولاً به عوامل اجتماعی و اقتصادی اولویت قائل است و می‌توان آن‌ها را به عنوان بخش اجتناب ناپذیر و جدایی ناپذیر فرایند مدیریت در نظر گرفت. باغبان خانه احتمالاً از معیارهای ساده‌تری به نسبت محوطه ساز یا بوم‌شناس حرفه‌ای استفاده می‌کند.
۳ روش برای اندازه‌گیری پایداری مکان شامل BREEAM توسعه یافته توسط سازمان BRE در انگلستان، LEED توسعه یافته در آمریکا و شاخص پایداری آکسفورد ۳۶۰ مورد استفاده در پارک آکسفورد و توسعه یافته توسط گروه پایدار آکسفورد در اسکاندیناوی است.
پیشنهادهایی برای صنعت چشم‌انداز آمریکایی فراهم نموده‌است. استانداردها و دستورالعمل‌های اتخاذ شده منجر به ایجاد ۱ استاندارد یکنواخت ملی که در حال حاضر وجود ندارد، خواهد شد. مکان‌های پایدار در حال حاضر در مرحله برنامه آزمایشی بوده و به‌طور رسمی اولین سیستم امتیازدهی خود را تا ۲۰۱۳ معرفی خواهد کرد [۱۴]. شورای ساختمان سبز ایالات متحده از این پروژه حمایت می‌کند و در نظر دارد معیارهای مکان پایدار را در نسخه‌های آینده رهبری سیستم امتیازدهی ساخت و ساز سبز طراحی محیطی و انرژی بگنجاند. مکان‌ها با توجه به تأثیرشان بر خدمات اکوسیستم امتیازدهی می‌شوند [۱۰]. خدمات اکوسیستم زیر توسط گروه مطالعه مشخص شده‌است:
ورودی خروجی
سوخت فسیلی انرژی و آب
استفاده از انرژی و آب غذا
کمپوست زباله سبز
مالچ اکولوژی و تنوع زیستی
اکولوژی و تنوع زیستی مواد شیمیایی
کود مواد قدیمی سخت چشم‌انداز سخت
مواد سخت چشم‌انداز تجهیزات قدیمی
تجهیزات محصولات قدیمی
هر نوع حسابرسی یا تعیین معیار به انتخاب و تعیین اهمیت معیارهای انتخاب شده، عمق و جزئیات تحلیل مورد نیاز، هدف جمع‌آوری آمار و شرایط زیست‌محیطی آن مکان خاص بستگی دارد.
قانون اساسی ۱۹۷۸ اسپانیا قانون عالی در قلمرو پادشاهی اسپانیا است. این قانون در پی رفراندوم قانون اساسی ۱۹۷۸ و تغییرات دموکراتیک در اسپانیا تصویب شد. قانون اساسی ۱۹۷۸ آخرین قانون اساسی رسمی اسپانیا است که پیش از آن دارای تعداد دیگری قانون اساسی مصوب بود.
این قانون اساسی ابتدا در رفراندوم ۶ دسامبر ۱۹۷۸ تأیید شد و در ۲۷ دسامبر به امضای شاه خوآن کارلوس رسید. امضا قانون اساسی یه عنوان نقطه اوج تغییرات دموکراتیک اسپانیا پس از مرگ حاکم قبلی، فرانسیسکو فرانکو در سال ۱۹۷۵ می‌باشد. این پروسه موجب شروع تعدادی از تغییرات سیاسی و تاریخی شد و کشور از رژیم ژنرال فرانکو به دولتی دموکراتیک تبدیل شد. در قانون اساسی شاه اسپانیا به عنوان رئیس حکومت شناخته می‌شود. با این حال، عنوان پادشاهی سمبولیک است و او دارای هیچ قدرت اجرایی نیست.
باغبانی در بستر برجسته گونه‌ای از باغبانی است که در آن بستر کشت (منطقه کاشت ریشه) در ۱–۱٫۲ متری زمین بوده و می‌تواند با هر شکل یا طولی باشد. خاک بستر کشت بالاتر از سطح خاکِ اطراف، مرتفع شده‌است و گاهی توسط یک قاب چوبی، سنگی یا با بلوک‌های بتنی محصور می‌شود و خاک آن را با کمپوست غنی می‌کنند. در باغبانی در بستر برجسته گونه‌های گوناگون گیاهان را در الگوهای هندسی منظم می‌کارند و معمولاً فاصله بین گیاهان کمتر از چیزی است که در باغبانی در زمین باز رایج است. فاصله‌ها به شکلی تنظیم می‌شود که وقتی گیاهان کامل رشد کردند، برگ‌های آن‌ها تنها کمی با یک دیگر تماس بگیرند و از این محیط زیست برای رشد علف هرز درست نشود و همچنین رطوبتِ خاک حفظ شود. روش بستر برجسته مزایای مختلفی دارد: فصل کاشت را گسترش می‌دهد، اگر به درستی کاشته و طراحی شود می‌تواند باعث کاهش علف‌های هرز شود و نیاز به این که خاک منطقه با کیفیت باشد را از بین می‌برد زیرا که نیازی به استفاده از خاک محل نیست و می‌توان خاکِ بهتری را به‌کار برد. از سوی دیگر از آن جا که باغبانان بر روی بستر برجسته راه نمی‌رود خاک فشرده نشده که به رشد آسان‌تر ریشه و رسیدن اکسیژن مناسب به ریشه‌ها می‌شود. فواصل نزدیک کاشت و استفاده از کمپوست بازده بیشتری در مقایسه با روش‌های متدوال باغبانی دارد. همچنین بستر برجسته اجازه می‌دهد که افراد مسن و معلول جسمی که تمایل به رشد گیاهان دارند بتوانند بدون نیاز به خم شدن این امکان را انجام دهند.
بسترهای برجسته خود وامدار به توسعه سیستم‌های کشاورزی پیچیده‌ای است که از بسیاری از اصول و روش‌های کشاورزی دائمی استفاده می‌کند؛ که می‌توان به‌طور مؤثر برای کنترل فرسایش و بازیافت و حفظ آب و مواد مغذی را با ساخت آن‌ها در امتداد خطوط تراز در دامنه از آن‌ها استفاده کرد. [۳] همچنین باعث می‌شود فضای بیشتری برای تولید محصول متراکم در دسترس باشد. [۲] آن‌ها را می‌توان در مناطق بزرگ با استفاده از چندین تراکتور که معمولاً در دسترس هستند و به‌طور مؤثری در کاشت، داشت و برداشت با استفاده از ابزار دستی، ساخت.
این روش باغبانی سازگار با باغبانی در محل‌های کوچک است و اجازه می‌دهد که با همکاری افراد محلی و دوستان و نزدیکان به باغبانی بپردازیم. بستر برجسته دایره‌ای با یک مسیر به مرکز (یک تکه از دایره را برش دادن) باغ سوراخ کلید نامیده می‌شود. [۵] اغلب در این مرکز یک آبراه از انواع ساخته شده با چوب که بعد از آن با کیسه‌های نخی یا چمن اندود شده‌است، قرار دارد که اجازه می‌دهد آبی که در مرکز قرار گرفته جذب خاک شود و به ریشه گیاهان برسد.
مصالح ساختمانی بستر گیاهان باید به دقت انتخاب شده‌است. برخی معضل‌هایی در مورد استفاده از چوب فشرده شده وجود دارد. چوب کاجی که با استفاده از یا CCA که ترکیب شیمیایی سمی است و برای حفظ و افزودن بر عمر چوب است به کار می‌رود اندود شده باشد، ممکن است مواد شیمیایی آن تدریجاً به خاک منتقل و در نهایت به خود گیاهان برسد که معضلی برای تولیدکنندگان گیاهانی است که در آن تمام یا قسمتی که از گیاه خورده می‌شود. اگر از الوار چوب به منظور ارتفاع دادن به بستر استفاده می‌شود، مطمئن شده که الوار بدون محافظ باشد. چوب جنگلی از خطر رسوب مواد شیمیایی به داخل خاک جلوگیری می‌کند. یک روش متدوال استفاده از الوارها، و پیوست با میله‌های فولادی است که آن‌ها را با همدیگر نگه می‌دارد. روش دیگر، استفاده از بلوک‌های بتنی است که اگر چه کمتر زیبا و دلنشین است ولی منبع ارزان وکاربرد آسان است. در بازار نیز بسترهای برجسته از پیش ساخته وجود دارد که از پلی اتیلن طولانی مدت است که UV تثبیت کننده و درجه مواد غذایی باعث می‌شود مواد شیمیایی نامطلوب در خاک رسوخ نکند و عناصر کاهش پیدا نمی‌کند. دیوار دو جداره یک کیسه هوایی عایق ایجاد می‌کند که موجب به حداقل رساندن نوسانات درجه حرارت و خشک شدن خاک بستر باغچه می‌شود.
لری ریورز (; – ) یک مجسمه‌ساز، و نقاش اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وزارت نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا با یک لایحه کنگره در ۳۰ آوریل ۱۷۹۸ تأسیس شد،Bernard C. Steiner and James McHenry, "The life and correspondence of James McHenry" (Cleveland: Burrows Brothers Co. , 1907). تا برای نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا، نیروی تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا فراهم کند و با هدایت رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا (یا کنگره ایالات متحده آمریکا در زمان جنگ), نگهبان ساحلی ایالات متحده آمریکا به عنوان نیرویی درون نیروی دریایی، ساختار سازمانی دولتی فراهم کند،Chap. XXXV. 1 Stat. 553 from "A Century of Lawmaking for a New Nation: U. S. Congressional Documents and Debates, 1774 - 1875". Library of Congress، Law Library of Congress. Retrieved March 24, 2012. گرچه هر یک سرویسی مستقلند.
این وزارت تحت حاکمیت، هدایت و کنترل وزیر دفاع ایالات متحده آمریکا قرار دارد.
لوئیس پالمر در سال ۱۹۷۱ در بوداپست متولد شد یک سخنران مطرح سوئیس، ماجراجوی جهانی محیط زیست، و از «پیشگامان استفاده از انرژی خورشیدی» است.http://www.morgenpost.de/web-wissen/article1375733/In-80-Tagen-ohne-Abgase-um-die-Welt.html
لوئیس پالمر را لوئیس پالمر در لوسرن سوئیس پرورش یافت.http://www.solartaxi.com/mission/louis-page/ از همان زمان کودکی رؤیای او این بود که مزایای منابع انرژی تجدیدپذیر و خودروهای خورشیدی را به جهانیان معرفی کند. پس از اتمام مدرسه، او یک معلم مدرسه شد. پس از چند سفر به کشورهای خارجی، او ایدهٔ خود را کشف کرد و اولین گام خود را به سمت انرژی خورشیدی برداشت. در سال ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸، او اولین فردی بود که دور جهان را با انرژی خورشیدی پیمود.
لوئیس پالمر یک سخنران با انگیزه در کنفرانس‌های سرتاسر جهان است. او در مورد دیدگاه خود پیرامون انرژی خورشیدی و در مورد رؤیای خود از یک دنیای بهتر با انرژی‌های تجدیدپذیر صحبت می‌کند. تجربه او به عنوان یک معلم بخشی از شیوهٔ خاص خود در برقراری ارتباط با مردم است. به عنوان یک سخنران کنفرانس است، او این فرصت را جهت صحبت با مخاطبان: محققان، سیاستمداران، و دانش آموزان داشت. این بخش از آموزش به مخاطب و تشویق مردم جهت تغییر رفتار مصرفی خود به سمت یک آگاهی از محیط زیست - اهمیت زیادی برای داشت. در سال ۲۰۰۹، به پالمر جایزه خورشیدی اروپا اهدا شد، و در سال ۲۰۱۱، جایزه قهرمان زمین برای دستاوردهای او به اواهدا شد.
در سال ۲۰۰۴ با کمک اسپانسرهای مالی و پشتیبانی فنی، پالمر شروع به ساخت یک ماشین خورشیدی به نامسولار تاکسی کرد. جهت تخصص فنی با بسیاری از افراد و سه دانشگاه سوئیس همکاری کرد. در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ با سولار تاکسی دور دنیا را رانندگی کرد- او ۵۴۰۰۰ کیلومتر را در بیش از ۴۰ کشور پیمود. در سال ۲۰۰۸ تور پس از ۱۸ ماه پایان یافت که اولین گردش دور دنیا بود که با ماشین انرژی خورشیدی انجام شد.http://www.spiegel.de/reise/fernweh/0,1518,597903,00.html در طول سفر همراه وی اریک اسمیت فیلم مستندی را پیرامون تور ساخت. در سال ۲۰۰۹ بخاطر سولار تاکسی جایزهی سولار اروپایی را دریافت کرد.http://www.eurosolar.de/en/index.php?option=com_content&task=blogcategory&id=76&Itemid=115
پس از تور سولار تاکسی پالمر- آواز تجربه قبلی خود هنگامی که آغازگر و مدیر تور سازمان یافته شده بود – دست کشید. مسابقهٔ خروجی صفر – بین اوت ۲۰۱۰ و فوریه ۲۰۱۱ برگزار شد. هدف این بود که در طی ۸۰ روز درو دنیا را بگردد و نشان دهد که چگونه ماشین‌های بدون خروجی‌های مضر می‌تواند عمل کند. پالمر از چهار تیم جهت ورود به رقابت دعوت به عمل آورد و معیارهایی را مشخص کرد که بسیار ملموس بودند: آن‌ها می‌بایست با موتور برقی حرکت کنند- و همچنین مسافت معینی را در زمان معینی طی کنند- و حداقل دو مسافر را حمل کنند. با مسابقهٔ خروجی صفر –پالمر دیگر توجه را به سمت دیدگاهش که زندگی قابل تحمل بود – کشید.http://www.bbc.co.uk/news/world-europe-12578749http://vietnamnews.vnagency.com.vn/Industries/202631/Green-cars-begin-world-race.html
سومین تور پالمردر ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۱ در پاریس آغاز شد و در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۱ در پراگ به پایان رسید. ۲۵ خودرو از هشت کشور به میزان ۳٬۰۰۰ کیلومتر و هشت کشور به موج اول پیوست. تور در حدود ۳۰ شهر متوقف شد تا به مردم نشان دهد که خودروهای الکتریکی قابل اعتماد، سرگرم‌کننده و قدرتمند می‌باشند. تمام وسایل نقلیه می‌بایست برای تولید برق خود را از یک منبع تجدید پذیر مانند باد یا خورشید استفاده کنند. در ماه دسامبر، موج دوم در هند صورت گرفت. پنج اتومبیل برقی به این تور پیوست و از بمبئی به بنگلور رفت و برگشت. در سال ۲۰۱۴، ۷۵ وسایل نقلیه در حال حاضربه این تور اضافه شدند، و پالمر برای بزرگترین رژه وسیله نقلیه الکتریکی با ۴۸۱ وسایل نقلیه، که به موج در لحظهٔ شروع پیوستند رکورد جهانی را ثبت کرد.
پالمر به همراه همسرش، دکتر جولیانا پریسکین- اکسپلورر سوئیسی را با اولین تور ۱۰۰ درصد برقی جهان کشف کرد. هدف اکسپلورر این بود که گروه یا توریست‌ها را به تورهایی در سوئیس ببرد. اتوبوس در ابتدا در خدمت ارتش آلمان بود و سپس به ماشین برقی تبدیل شد.
کاما می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
SolaRoad اولین مسیر دوچرخه سواری ساخته شده از پانل‌های خورشیدی در جهان، و پروژه آزمایشی امکان‌سنجی طرح‌های پیشنهادی مختلف برای بزرگراه‌های هوشمند است. ۷۲ متر (۲۳۶ فوت) از مسیر در هفته ۲۱ اکتبر سال ۲۰۱۴ افتتاح، و توسط یک کنسرسیوم از سازمان‌ها، که مسیر کرومنی به هلند را ساخته بودند؛ طراحی شده است.
مسیر به طور رسمی در ماه نوامبر سال ۲۰۱۴ توسط وزارت هلندی کمپ انرژی هنک افتتاح شد.
این فناوری توسط یک کنسرسیوم متشکل از سازمان هلندی برای اعمال پژوهش‌های علمی (TNO)، مؤسسه شهرسازی ایم تک و اومس با کمک مالی ۱٫۵ میلیون دلار از استان (شهرستان) هلند شمالی به عنوان مالک مسیر توسعه داده شد. کل هزینه این پروژه آزمایشی ۳٫۵ میلیون دلار بود. علاوه بر ۱٫۵ میلیون دلار تأمین شده توسط استان هلند شمالی، شرکت‌های علمی پژوهشی TNO، شهرسازی اومس، ایم تک و پروژه اروپایی پی وی-سین (تا حدی یارانه توسط دولت هلند) سهیم شدند.
سطح جاده متشکل از پانل‌های پیش ساخته با سطح یک سانتی‌متری (۰٫۳۹ اینچ) شیشه نازک سخت شده است. در زیر این سطح شیشه‌ای سلول‌های خورشیدی نصب شده است. شرکت علمی پژوهشی TNO بیان می‌کند که این انرژی می‌تواند برای روشنایی جاده، چراغ‌های راهنمایی و علائم جاده استفاده می‌شود. این انرژی به خانه‌های محلی نیز رسانده می‌شود. شرکت علمی پژوهشی TNO فکر می‌کند در آینده وسایل نقلیه الکتریکی ممکن است توسط خود جاده رانده شوند. [۵] این نمونه اولیه بیش از سه سال آینده مورد مطالعه قرار خواهد گرفت.
در ماه اول، این مسیر انرژی کافی برای حفظ یک خانواده را تحویل داده است.
در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۴، ۱ متر مربع (۱۱ فوت مربع) بخش فوقانی پوشش از لایه شیشه‌ای جا شده بود، و آن بخش از مسیر دوچرخه سواری در دست تعمیر واقع شد.
در اکتبر ۲۰۱۵ بخش فوقانی پوشش در بدترین شرایط ممکن بود که جایگزین شد.
منتقدان این فناوری چندین مشکل را مشاهده کرده‌اند:
پس از شش ماه نتیجه آزمایش مهندسین «بهتر از حد انتظار" بوده است. استن د ویت؛ سخنران منتخب شرکت برای Solaroad: "اگر ما این را به عملکرد سالانه تبدیل کنیم، انتظار ما بیشتر از ۷۰ کیلووات ساعت در هر متر مربع در سال است."
وبلاگ EEV نتایج ۶ ماه از آزمایش SolaRoad حاصل از داده‌های سه سیستم خورشیدی واقع در پشت بام در عرض چند کیلومتر جاده را مورد مقایسه قرار داده است. داده‌ها نشان داد که سیستم‌های خورشیدی پشت بام دو برابر خروجی SolaRoad در هر متر مربع در مدت مشابه تولید دارند.
در نوامبر سال ۲۰۱۵ اعلام شد که مسیر در یک سال ۹۸۰۰ کیلووات ساعت برق تولید کرده است.
یک خط نوآورانه دوچرخه در کره جنوبی دارای یک سقف خورشیدی تأمین کننده پناهگاه برای دوچرخه سواران از خورشید و باران در ضمن تولید برق است. در این مفهوم پانل‌های خورشیدی مستقیماً در سود آورترین موقعیت برای بهره‌وری مطلوب قرار دارند.
۳۲ کیلومتر (۲۰ مایل) مسیر بین دایجون و سجونگ در وسط یک بزرگراه شش خط اجرا می‌شود.
درفش‌ماهی نام یک گونه از تیره گیش‌ماهیان است.
ماهی چشم‌درشت هاوایی نام یک گونه از تیره تیبرماهیان است.
قیام ورشو (؛ ) یکی از مهم‌ترین عملیات‌های جنبش مقاومت لهستان در طی جنگ جهانی دوم بود که برای آزاد سازی ورشو از سلطه آلمان نازی سامان داده شد.
در روز اول اوت سال ۱۹۴۴ میلادی هنگامی که نیروهای ارتش شوروی به نزدیکی ورشو رسیده بودند و پشت رودخانه ویستولا قرار داشتند، اعضای جنبش مقاومت لهستان به رهبری ارتش میهنی در داخل شهر ورشو حمله علیه اشغالگران نازی را شروع کرد. هدف از این قیام که خود جزئی از قیامی بزرگ‌تر و ملی به نام عملیات تندباد بود، پیش‌دستی نسبت به نیروهای شوروی برای در تصرف درآوردن ورشو به عنوان پایتخت و مهم‌ترین شهر لهستان بود. اعضای جنبش مقاومت می‌خواستند از این موقعیت برای بازگشت دولت در تبعید لهستان از لندن و برقراری جمهوری استفاده کنند. اما شوروی که این مسئله را به ضرر خود می‌دید از هرگونه کمک به شورشیان در داخل شهر اجتناب کرد تا بتواند پس از نابودی نیروهای لهستانی، دولت دست‌نشانده خودش را در لهستان برپا کند.
طی روزهای اول قیام قسمت‌های مهمی از شهر به دست شورشیان افتاد اما نیروهای آلمانی در درون نواحی آزادشده هنوز بسیاری از پادگان‌ها و مناطق حساس را حفظ کرده و سرسختانه مقاومت می‌کردند. با گذشت روزهای بیشتر و رسیدن قوای کمکی، نیروهای آلمانی به سازماندهی خود پرداختند و حملات سهمگینی را برای بازپس‌گیری شهر آغاز کردند. در همین حال اما نیروهای روس بی‌توجه به خواست لهستانی‌ها برای کمک از پیشروی و یاری به شورشیان سرباز زدند و در نزدیکی شهر توقف کردند؛ تنها در اواسط ماه سپتامبر تعدادی از لهستانی‌هایی که زیر نظر قوای شوروی می‌جنگیدند از رود ویستولا عبور کرده و خود را به شورشیان رساندند اما برای آن‌ها نیز کمکی ارسال نشد و نتوانستند کاری از پیش ببرند. با افزایش وخامت اوضاع، بریتانیا و آمریکا در قالب عملیاتی تحت عنوان پل هوایی ورشو اقدام به ارسال مهمات و ملزومات از طریق هوا کردند که این کمک‌ها به دلیل عدم همراهی شوروی و دور بودن مسیر و پاره‌ای از مشکلات دیگر ناکافی بود.
این نبرد خونین ۶۳ روز به طول انجامید و بزرگترین عملیات نهضت‌های مقاومت در طول جنگ جهانی دوم بود که منجر به نابودی کامل ورشو و تلفات سنگین غیرنظامی در کنار قتل‌عام‌هاو تجاوزها شد. در طول این قیام اهالی ورشو سعی می‌کردند با راه‌اندازی رادیو و دیگر سرویس‌های شهری، زندگی عادی خود زیر سایه آزادی را ادامه دهند اما در نهایت و در فقدان کمک کارآمد از خارج ورشو، این قیام در روز دوم اکتبر سال ۱۹۴۴ میلادی شکست خورد.
تخمین زده می‌شود در طول این قیام بیش از ۱۵٬۰۰۰ نظامی و ۲۰۰ هزار نفر غیرنظامی لهستانی جان خود را از دست داده باشند. تعداد زیادی نیز به اردوگاه‌های کار آلمان برده شدند و بعداً در آن‌جا کشته شدند. شهر ورشو در طول نبرد آسیب جدی دید و پس از پایان قیام نیز به دستور هیتلر کاملاً ویران شد. نیروهای آلمانی نیز در طول این قیام تلفات زیادی دادند و نزدیک به ۲۰ هزار نظامی آلمانی به علاوه صدها تانک و کامیون و زره‌پوش دیگر از دست رفت.
سال ۱۹۴۴ لهستان پنجمین سال اشغال توسط آلمان نازی را می‌گذراند. پس از تهاجم تابستانه روس‌ها در عملیات باگریشن قوای آلمان در جبهه شرق به شدت آسیب دیده و در حال عقب‌نشینی بودند. روس‌ها پس از آزادسازی بلاروس وارد مرزهای لهستان پیش از جنگ شده و در ماه ژوئیه نیروهای روس به حومه شرقی ورشو رسیدند.
اما لهستانی‌ها شوروی را نه به چشم نیروی آزادی‌بخش که به دید تجاوزکارانی مانند نازی‌ها می‌دیدند. در سال ۱۹۳۹ شوروی و آلمان نازی با تجاوز به لهستان و اشغال آن، کشور را بر اساس مفاد پیمان مولوتوف-ریبنتروپ که مخفیانه میان خود امضا کرده بودند، تقسیم کردند. ویاچسلاو مولوتف در آن زمان دربارهٔ این تقسیم گفت:
پس از اشغال لهستان توسط این دو نیروی متخاصم، شوروی در نواحی اشغالی خود دست به پاکسازی و سرکوب نیروهای مخالف خود زد که یکی از مهم‌ترین آن‌ها واقعه کشتار کاتین بود. طی این کشتار ده‌ها هزار لهستانی شامل روشنفکران، قضات، فعالان سیاسی و تعداد زیادی از نظامیان لهستانی که اسیر شده بودند توسط کمیساریای خلق در امور داخلی اتحاد جماهیر شوروی اعدام شدند.
با شروع عملیات بارباروسا در سال ۱۹۴۱ توسط آلمان نازی، تمامی لهستان به اشغال آن‌ها درآمد اما در ۱۹۴۴ بار دیگر شوروی در حال نزدیک شدن به لهستان بود و با توجه به سیر وقایع مشخص بود که به زودی تمام لهستان به دست قوای شوروی خواهد افتاد. مقامات لهستانی سعی می‌کردند تا از طریق سوییس و واتیکان با آلمانی‌ها ارتباط گرفته تا شاید بتوانند ایشان را متقاعد کنند که با اعلام شهر ورشو به عنوان شهر آزاد آن را از خطر تخریب و اشغال توسط شوروی دور نگاه دارند. اما آلمانی‌ها در نظر داشتند تا با تبدیل ورشو به دژی مستحکم دست به مقاومت در برابر قوای ارتش سرخ بزنند.
نگاه استالین به آینده لهستان با آنچه که متحدین غربی‌اش در سر داشتند تفاوت داشت. در سال ۱۹۴۳ میلادی و پس از کشف واقعه کشتار کاتین، دولت قانونی در تبعید لهستان که در لندن مستقر بود خواستار تحقیق دربارهٔ نقش شوروی در این کشتار شد و در نتیجه این درخواست شوروی رابطه خود با دولت در تبعید لهستان را قطع کرد. در همین زمان به دستور استالین نیروهای لهستانی طرفدار شوروی در خاک روسیه سازمان یافتند تا پس از آزادی لهستان از طریق ایشان کمونیسم در لهستان برقرار و این کشور تبدیل به یکی از اقمار شوروی شود. بعد از این دستور استالین، در ماه ژوئیه کمیته آزادی‌بخش ملی لهستان تشکیل شد تا در آینده دولت مورد نظر شوروی را در لهستان تشکیل دهد. در جبهه‌های نبرد نیز، ارتش سرخ با وجود یاری نیروهای مقاومت لهستانی به روس‌ها در پیش‌روی به سمت غرب، پس از پایان نبرد واحدهای اِن‌کاوه‌ده عملیات پاکسازی لهستانی را آغاز می‌کردند که شامل خلع سلاح، اعدام، زندانی و تبعید نیروهای لهستانی بود.
با توجه به این رویه در پیش گرفته شده از سوی حکومت شوروی جنبش مقاومت لهستان عملیاتی را طرح‌ریزی کرد تا در هنگام رسیدن نیروهای شوروی به نزدیکی ورشو طی قیامی شهر را آزاد کند. هدف این عملیات این بود که پیش از اشغال شهر به دست قوای ارتش سرخ با آزاد کردن آن توسط جنبش مقاومت از افتادن کنترل شهر در دوران بعد از جنگ به دست طرفداران شوروی جلوگیری کرده و زمینه برای بازگشت دولت در تبعید لهستان که آن زمان در لندن مستقر بود را فراهم آورد.
نیروهای مقاومت لهستان امیدوار بودند بتوانند با قیام، چند روز پیش از ورود ارتش سرخ به ورشو از اعتبار کسب‌شده و پایتخت آزادشده به عنوان شروعی برای آزادی کل لهستان استفاده کنند. در ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۴ دولت در تبعید لهستان به نیروهای حاضر در لهستان اشغالی اختیار داد تا قیام سراسری را برنامه‌ریزی کنند. در روز ۳۱ ژوئیه با شنیدن خبر رسیدن قوای ارتش سرخ به نزدیکی رودخانه ویستولا در حاشیه شهر ورشو جنبش مقاومت تصمیم گرفت قیام را شروع کند اما در شرق شهر ارتش آلمان توانسته بود پیشروی روس‌ها را متوقف کند و آن‌ها را تا حدی به عقب براند، با این حال از نظر جنبش شروع قیام اجتناب‌ناپذیر بود.
قوای شورشیان بین ۲۰ تا ۴۰ هزار نفر تخمین زده می‌شود که از این میان نزدیک به ۴۰۰۰ نفر از آنان را زنان تشکیل می‌دادند. از کل این نیروها تعداد ۲۳٬۰۰۰ نفر نیروهای آماده رزم بودند. علاوه بر این تعداد ۳۵۰۰ نفر نیز از دیگر گروه‌های مقاومت در ورشو حضور داشتند که عمدتاً سال‌ها در جنگ چریکی و جنگ شهری آموزش دیده بودند با این وجود هیچ‌کدام از این نیروها آماده یک نبرد طولانی‌مدت نبودند. علاوه بر نیروهای عضو گروه‌های مقاومت در طول دوره قیام داوطلبان زیادی از مردم عادی و همچنین یهودیان آزادشده از گتوی ورشو به شورشیان پیوستند. صدها داوطلب خارجی نیز در قیام ورشو حضور داشتند که دوشادوش نیروهای مقاومت علیه نیروهای آلمانی جنگیدند. تخمین زده می‌شود افرادی از بیش از ۱۵ ملیت در جریان این قیام در کنار لهستانی‌ها جنگیدند که در میان آن‌ها حتی یک سیاه‌پوست اهل نیجریه به نام «آگوست آگبولا اوبراون» حضور داشت که با نام مستعار علی شناخته می‌شد. این داوطلبان خارجی عمدتاً اسرا یا زندانیان فراری از اردوگاه‌ها یا شهروندان خارجی بودند که پیش از جنگ در ورشو اقامت داشتند. تمامی این گروه‌های مقاومت تحت رهبری ارتش میهنی در جریان قیام به عملیات می‌پرداختند.
در طی ماه‌های پیش از قیام فرماندهان ارتش میهنی برای کمک به واحدهایی که در شرق کشور مشغول عملیات بودند مقداری از نفرات و مهمات را از ورشو به سوی آن نواحی ارسال کردند که همین مسئله موجب کمبود مهمات نیروهای حاضر در ورشو شد. در شروع قیام تنها سلاح به اندازه مسلح کردن ۲۵۰۰ نفر و مهمات کافی برای فقط ۷ روز نبرد وجود داشت، امید شورشیان به غنیمت گرفتن سلاح از نیروهای آلمانی و همچنین کمک‌های هوایی متفقین بود. روز شروع قیام (۱ اوت ۱۹۴۴) نیروهای لهستانی مجموعاً دارای این تعداد سلاح بودند: ۱۰۰۰ قبضه تفنگ، ۱۷۰۰ قبضه اسلحه کمری، ۳۰۰ قبضه تپانچه خودکار، ۶۰ قبضه مسلسل دستی، ۷ قبضه مسلسل، ۳۵ قبضه سلاح ضد تانک و کارابین، ۲۵٬۰۰۰ عدد نارنجک دستی. ذخیره مهمات هم در موقعیت بسیار بدی قرار داشت. ۱۹۰۰ فشنگ کاربین، ۳۰۰۰ فشنگ مسلسل دستی و ۵۰۰۰ فشنگ مسلسل تمام دارایی زرادخانه جنبش مقاومت بود. در طول قیام علاوه بر بارریزی هوایی محدود متفقین و تولید سلاح توسط کارگاه‌های نیروهای مقاومت، منبع اصلی تأمین سلاح و مهمات مورد نیاز غنیمت گرفتن آن از نیروهای آلمانی بود. نیروهای مقاومت در این میان حتی توانستند دو عراده تانک پنتر و تعدادی خودرو زرهی دیگر را از نیروهای آلمانی غنیمت بگیرند. همچنین آن‌ها در طول قیام خود دست به ساخت یک خودرو زرهی به نام کوبوش زدند که می‌توانست ۷ تا ۱۲ سرباز را حمل کند.
در مقابل، پادگان نیروهای آلمانی در داخل ورشو دارای ۱۱ تا ۱۳ هزار سرباز مسلح بود که با ایجاد سنگرهای بتنی و شبکه‌های دفاعی از مدت‌ها پیش آماده دفاع از شهر بودند. علاوه بر این در حدود ۵۰۰۰ نفر از نیروهای اس اس و پلیس در شهر حضور داشتند که به این تعداد باید گروه‌های شبه نظامی طرفدار آلمان مانند زوندردینست را هم اضافه کرد. با شروع قیام ارسال کمک‌های روزانه برای نیروهای آلمانی باعث شد تعدادشان تا ۵۰ هزار نفر هم افزایش بیابد. بر خلاف نیروهای جنبش مقاومت لهستان که تنها مسلح به سلاح‌های سبک بودند ارتش آلمان از پشتیبانی زرهی، هوایی و توپخانه بهره می‌برد.
در روز ۱ اوت ۱۹۴۴ قوای شورشی به رهبری ارتش میهنی و فرماندهی ژنرال کوموروفسکی و ژنرال آنتونی خروشچل در ساعت ۵ عصر حمله علیه مواضع نیروهای آلمانی در شهر را آغاز کردند. به دلیل ضعف ارتباط میان واحدها عملیات به صورت ناهماهنگ آغاز شد. نیروهای لهستانی در پناه خمپاره‌هایی که از پشت بام‌ها پرتاب می‌شد با اتکا به سلاح‌های سبک خود حمله به ۱۸۰ مرکز تعیین شده را آغاز کردند. عمده مراکز تعیین‌شده ساختمان‌های اداری مهم به علاوه مراکز اس اس و ورماخت، مراکز پلیس، پادگان‌ها و انبارهای مهمات را دربرمی‌گرفت. حمله به این مراکز که اکثراً داری امکانات دفاعی قدرتمندی بودند توسط نیروهای آلمانی پس زده شد و نیروهای لهستانی علی‌رغم آنکه توانستند بر بخش‌هایی از مرکز شهر و قسمت قدیمی شهر تسلط پیدا کنند اما حملاتشان به فرودگاه، ایستگاه راه‌آهن و مناطق نظامی مهم با شکست مواجه شد. در ناحیه شرقی رودخانه به علت تمرکز شدید نیروهای آلمانی که در حال تشکیل خطوط دفاعی برای نبرد با نیروهای روس بودند جنگ فقط سه روز طول کشید و در نواحی دیگر هم با وجود موفقیت در تحت کنترل درآوردن یک منطقه، ساختمان‌ها و مراکزی در دست نیروهای آلمانی باقی ماندند که وجود همین هسته‌های مقاومت نیروهای آلمانی در سرتاسر شهر باعث می‌شد تا نیروهای لهستانی نتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کرده و به نواحی بیرون از شهر متصل شوند.
حداکثر پیشروی قوای شورشی در روز ۵ اوت به دست آمد اما اندک‌اندک نیروهای کمکی آلمانی متشکل از هزاران نیروی پلیس و واحدهای کمکی اس اس که طی روزهای ۳ و ۴ اوت به ورشو رسیده بودند جلوی موج حملات نیروهای ارتش میهنی لهستان را گرفتند. مقامات آلمانی از وقوع این شورش بزرگ بسیار عصبانی و ناراحت بودند. فرمانده نیروهای اس اس، هاینریش هیملر طی دستوری اعلام کرد:
از همین رو نیروهای آلمانی به صورت منظم برای سرکوب شورش قوای کمکی اعزام می‌کردند و تا ۲۰ اوت بیش از ۲۵٬۰۰۰ نیروی آلمانی در ورشو حضور داشت. همچنین آلمانی‌ها برای انهدام استحکامات نیروهای شورشی علاوه بر نیروی هوایی و توپخانه از مین شنی‌دار جالوت و یکی از سنگین‌ترین توپ‌هایشان یعنی (کارل گرات) استفاده کردند که باعث تخریب شدید شهر و تلفات سنگین غیرنظامی شد.
با فروکش کردن حملات نیروهای لهستانی و از راه رسیدن نیروهای کمکی، آلمانی‌ها شروع به ضد حمله برای بازپس‌گیری شهر کردند. راه حل نیروهای آلمانی برای درهم شکستن قیام استفاده انبوه از نیروی هوایی، توپخانه و زره‌پوش‌ها بود که لهستانی‌ها توان مقابله با آن را نداشتند. آن‌ها بلوک‌به‌بلوک اقدام به پاکسازی شورشیان، کشتار ساکنان و انهدام ساختمان‌ها می‌کردند. نیروهای آلمانی برای شکستن روحیه نیروهای لهستانی بدون توجه به سن و جنسیت دست به تجاوز و کشتار می‌زدند.
از همان ابتدای حمله، شورشیان سرتاسر شهر را سنگربندی کرده و آماده دفاع در برابر نیروهای آلمانی شدند. اولین ناحیه‌ای که آلمانی‌ها به آن حمله کردند در سمت غربی ورشو قرار داشت. با تصرف این نواحی علاوه بر جداسازی متصرفات شورشیان نیروهای آلمانی به پل‌های روی رودخانه می‌رسیدند و می‌توانستند ارتباط خودشان را با سمت شرقی رودخانه دوباره برقرار کنند تا به نیروهایشان در آن سمت رودخانه که در حال جنگ با روس‌ها بودند مهمات و اقلام مورد نیاز را برسانند. همچنین آلمانی‌ها باید فرمانده پادگان و فرماندار ورشو را که به همراه نیروهایشان در "برول پالاس" گیر افتاده بودند را آزاد می‌کردند. دو محله‌ای که در این ناحیه قرار داشتند وولا و اوختا بودند.
در روز ۲ اوت اولین تهاجم نیروهای آلمانی به این دو محله شروع شد. در ابتدا نیروهای مقاومت در برابر فشار نیروهای آلمانی مجبور به عقب‌نشینی شدند اما در نهایت با اتکا به مواضع مستحکم‌شان توانستند موج حمله را متوقف کنند. طی دو روز بعدی واحدهای کمکی آلمانی به این نواحی رسیدند و حملات سنگین‌تری با پشتیبانی تانک‌ها آلمانی شروع شد. نیروهای آلمانی از مردم غیرنظامی به عنوان سپری استفاده می‌کردند تا بتوانند مواضع لهستانی‌ها را تصرف کنند و هواپیماهای آلمانی برگه‌هایی را در سرتاسر شهر می‌ریختند که از شورشیان می‌خواست تا تسلیم شوند. طی این دو روز چندین بار مواضع بین طرفین دست‌به‌دست شد. نیروهای آلمانی با حمایت سنگین نیروی هوایی و توپخانه و به کار گرفتن تانک‌های سنگین سعی داشتند مواضع لهستانی‌ها را شکافته و در آن پیشروی کنند اما هر بار با مقاومت سنگین اعضای مقاومت لهستان مجبور به عقب‌نشینی می‌شدند. بیمارستان‌های شهر پر بود از مجروحانی که هر لحظه به تعدادشان اضافه می‌شد. در شب ۵ اوت اولین کمک‌های خارجی با چتر در قبرستان محله وولا ریخته شد که باعث تقویت توان لهستانی‌ها در مقابله با زرهی آلمانی‌ها شد. در همان روز لهستانی‌ها با کمک دو تانکی که از آلمانی‌ها غنیمت گرفته بودند به پادگان گتوی ورشو حمله کردند و توانستند ۳۵۰ یهودی اسیر در آنجا را آزاد کنند. روز ۶ اوت نیروهای آلمانی بالاخره توانستند به "برول پالاس" رسیده و نیروهای در محاصره را آزاد کنند. تا روز ۱۱ اوت نبرد سنگین در دو محله به پایان رسید و آلمانی‌ها عملیات پاکسازی را شروع کردند. به فرمان هیتلر شهر باید نابود می‌شد، تمام مردم غیرنظامی و اسرای جنگی اعدام می‌شدند و خانه‌ها به آتش کشیده می‌شد. تخمین زده می‌شود در این دو محله در طی یک هفته نزدیک به ۴۰٬۰۰۰ غیرنظامی شامل زنان، کودکان، کشیشان، خدمه بیمارستان و زخمی‌ها کشته شدند.
با سقوط محله‌های غربی، نیروهای آلمانی از روز ۱۲ اوت حمله به محله قدیمی شهر را آغاز کردند. میدان نبرد در این قسمت بسیار خشن و بی رحمانه بود. تمرکز آتش توپخانه و بمباران نیروی هوایی آلمان نازی در این ناحیه یکی از بزرگترین آتشباری‌های جنگ جهانی دوم بود. نیروهای آلمانی علاوه بر نیروی هوایی، زرهی و توپخانهٔ معمول از قطار زرهی نیز کمک گرفتند. همچنین آن‌ها از ۱۵ اوت توپ "کارل گرات" را که می‌توانست پرتابه‌هایی تا وزن ۲ تن را شلیک کند در ناحیه تازه تصرف شده وولا مستقر کردند و بمباران نواحی در تصرف شورشیان را آغاز کردند. در این زمان نیروهای روس تنها چند کیلومتر با ورشو فاصله داشتند اما هیچ اقدامی برای کمک به نیروهای لهستانی یا سرکوب نیروی هوایی آلمان انجام نمی‌دادند و آلمانی‌ها با فراغ بال کامل به تخریب شهر می‌پرداختند.
نیروهای ارتش میهنی لهستان در شهر قدیم با تمام توان به مقاومت می‌پرداختند و نبرد خانه‌به‌خانه جریان داشت. تلفات هر دو طرف بسیار بالا بود به طوری که در طول نبرد برای شهر قدیم، آلمانی‌ها روزانه ۱۵۰ نفر تلفات می‌دادند. در روزهای ۲۰ و ۲۱ اوت شورشیان حملاتی را به سوی استحکامات آلمانی‌ها ترتیب دادند تا بتوانند حلقه محاصره را بشکنند اما با وجود دادن ۴۰۰ نفر کشته و زخمی نتوانستند کاری از پیش ببرند. علی‌رغم وجود فشار زیاد نیروهای آلمانی، لهستانی‌ها تا ۲ سپتامبر به مقاومت پرداختند و نهایتاً بعد از اتمام مهماتشان ۱۵۰۰ نفر از نیروهای مقاومت با کمک مسیرهای فاضلاب که در طول قیام تنها راه ارتباطی نیروهای مقاومت بود دست به عقب‌نشینی به سمت مرکز شهر زدند. ۲۵۰۰ نفر هم که به علت جراحات جدی توانایی تخلیه نداشتند و تصمیم گرفته بودند به همراه خدمه بیمارستان همراه مجروحان باشند در محله باقی ماندند که همگی توسط نیروهای آلمانی کشته شدند.
در نواحی پرتراکم‌تر نیروهای شورشی با استفاده از وضعیت ساختمان‌ها می‌توانستند تا حدی از برتری آلمان‌ها کاسته و حملات موفق‌تری را سازمان‌دهی کنند. یکی از مهم‌ترین این عملیات‌ها آزادسازی ساختمان شرکت تلفن لهستان بود که به واسطه ارتفاعش نقش مهمی در ناحیه مرکزی شهر داشت. این ساختمان از روز اول نبرد در محاصره نیروهای لهستانی قرار داشت و نازی‌ها تلاش بسیاری برای رهایی آن از محاصره کرده بودند که همه آن‌ها بی‌نتیجه بود. در نهایت روز ۲۳ اوت مقاومت نیروهای آلمانی درهم شکسته شد و ساختمان به تصرف شورشیان درآمد. از این ساختمان مقادیر بسیاری سلاح به دست نیروهای مقاومت افتاد و بین ۶۵ الی ۷۶ نیروی آلمانی اسیر شدند. این ساختمان پس از تصرف توسط لهستانی‌ها به مرکز فرماندهی "ارتش ملی" تبدیل شد.