moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
خبرکشتارها به دست آینزاتس‌گروپ B آلمان در سراسر منطقه پخش شد، و به زودی به لاخوا رسید. جوانان یهودی با رهبری ییتزهاک رخشین مقاومتی زیرزمینی ترتیب دادند. با کمک یودنرات، مقاومت زیرزمینی موفق به جمع‌آوری تبرها، چاقوها و میله‌های آهنی شد، اگرچه تلاش‌ها برای قاچاق اسلحه گرم به درون گتو اغلب بی‌نتیجه ماندند.
تا اوت ۱۹۴۲، یهودیان لاخوا می‌دانستند که گتوهای در آن حوالی برچیده شده بودند. در ۲ سپتامبر، به مردم محلی اطلاع داده شد که به برخی از کشاورزانی که نازی‌ها احضار کرده بودند، دستور کندن گودال‌های بزرگی در بیرون از شهر داده شده بود. بعدها در همان روز، ۱۵۰ سرباز آلمانی از یک جوخه مرگ آینزاتس‌گروپ با ۲۰۰ نفر همدست بلاروسی و اوکراینی گتو را محاصره کرده‌اند. رخشین و مقاومت زیرزمینی می‌خواستند نیمه شب به حصارهای گتو حمله کنند تا مردم توانایی فرار پیدا کنند، اما دیگران از تنها گذاشتن افراد پیر و کودکان خودداری کردند. لوپاتین درخواست کرد که حمله به صبح موکول شود."This Month in Holocaust History: September 3, 1942".Yad Vashem, The Holocaust Martyrs' and Heroes' Remembrance Authority ; accessed 27 April 2014.
در ۳ سپتامبر ۱۹۴۲، آلمانی‌ها به دوو لوپاتین اطلاع دادند که گتو باید برچیده شود و به ساکنان گتو دستور دادند تا برای «اسکان مجدد» گردهم آیند. برای اطمینان از همکاری رهبران گتو، آلمانی‌ها قول دادند که اعضای یودنرات، پزشک گتو و ۳۰ کارگر (که لوپاتین می‌توانست خود آنها را برگزیند) در امان خواهند بود. لوپاتین این پیشنهاد را رد کرد و گفت: «یا همه ما زندگی می‌کنیم، یا همه می‌میریم.»
هنگامی که آلمانی‌ها به گتو وارد شدند، لوپاتین مقر یودنرات را به آتش کشید، و این نقطه آغاز خیزش بود. ساختمان‌های دیگر نیز به آتش کشیده شدند. اعضای جنبش زیرزمینی گتو با استفاده از تبر، چوب، کوکتل مولوتف و نیز دست خالی، هنگام ورود به گتو، به آلمانی‌ها حمله کردند. باور بر این است که این نبرد نمایانگر نخستین خیزش در گتوهای یهودی در طول جنگ است. تقریباً ۶۵۰ یهودی در جریان نبردها یا درون شعله‌های آتش کشته شدند، و ۵۰۰ تن دیگر از آنها نیز به گودال‌ها برده و تیرباران شدند. شش سرباز آلمانی و هشت پلیس آلمانی و اوکراینی (یا بلاروسی) نیز کشته شدند. حصار گتو شکسته شد و تقریباً ۱۰۰۰ یهودی توانستند فرار کنند؛ از این تعداد حدود ۶۰۰ تن توانستند به مرداب‌های پینسک پناه ببرند. رخشینپس از کشتن یک سرباز آلمانی با وارد کردن ضربه تبر به سر، هنگام پریدن به رودخانه اسمیرک مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد. گرچه برآورد می‌شود ۱۲۰ نفر از فراریان توانسته باشند به واحدهای پارتیزانی بپیوندند، اما سرانجام بیشتر افراد دیگر ردیابی و کشته شدند. حدود ۹۰ نفر از ساکنان گتو از جنگ جان سالم به در بردند. دوو لوپاتین به یکی از واحدهای پارتیزانی کمونیست پیوست و در ۲۱ فوریه ۱۹۴۴ بر اثر برخورد با مین کشته شد.
ارتش سرخ در اواسط ژوئیه سال ۱۹۴۴ طی عملیات باگراتیون به لاخوا رسید."Lachva", Multimedia Learning Centre: The Simon Wiesenthal Center (last accessed 30 September 2006, no archive). Timeline of the Holocaust. جامعه یهودی این شهر اما هرگز ترمیم نشد. از هنگام فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ به این سوی، لاخوا از شهرهای کوچکتر در لونینتس در منطقه برست در بلاروس مستقل بوده‌است.
مونیکا تورس یک تکواندوکار مکزیکی است.
وی در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۱۹۸۷ در بارسلونا، پس از شکست در بازی نهایی در برابر جانگ او-سوک، مدال نقره را در دسته سبک‌وزن به دست آورد. وی در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۱۹۸۹ پس از شکست مقابل چین یو فانگ، در دسته سبک‌وزن مدال نقره را از آن خود کرد. در مسابقات قهرمانی تکواندو پان امریکن او در سال ۱۹۸۸ برنده مدال طلا، و در سال ۱۹۹۰ صاحب مدال برنز شد.
علی عارف برهان (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل جیبوتی است. وی از ۷ ژوئیه ۱۹۶۷ تا ۲۹ ژوئیه ۱۹۷۶ نخست‌وزیر این کشور بود.
کاپیتان مارول (موسیقی متن اصلی فیلم) () یک آلبوم موسیقی متن از فیلمی به همین نام از مارول استودیوز است. این موسیقی فیلم توسط پینار توپراک آهنگسازی شده است. این آلبوم در ۸ مارس ۲۰۱۹ توسط هالیوود رکوردز در ایالات متحده منتشر شد.
گتو میزوچ یک گتو نازی در جریان جنگ جهانی دوم بود که برای جداسازی اجباری و بدرفتاری با یهودیان توسط آلمان نازی در شهر میزوچ، اوکراین غربی، ایجاد شده بود.
یهودیان در سده هجدهم در میزوچ ساکن شدند. در ۱۸۹۷، کل جمعیت این شهر ۲٬۶۶۲ نفر بود و ۱۱۷۵ یهودی داشت که صاحب کارخانه‌های تولید نمد، روغن و شکر و همچنین کارخانه آرد و کارخانه‌های اره‌بری بودند. برخی از یهودیان در طول جنگ جهانی اول مهاجرت کردند. بر پایه سرشماری ملی سال ۱۹۲۱ در جمهوری دوم لهستان، ۸۴۵ یهودی در میزوچ زندگی می‌کردند که بیشترشان را یهودیان حسیدی تشکیل می‌دادند. با بهبود اقتصاد لهستان، تعداد آنها افزایش یافت.Shmuel Spector, Geoffrey Wigoder, The Encyclopedia of Jewish Life Before and During the Holocaust page 832. اجتماع آن‌ها، مانند بسیاری دیگر در کرسی (شرق لهستان)، جامعه‌ای شهری میان دو جنگ بود که در آن یهودیان و لهستانی‌ها به همراه اعضای اقلیت‌های دیگر از جمله اوکراینی‌ها زندگی می‌کردند. مدرسه‌ای نظامی در میزوچ وجود داشت که برای آموزش افسران گردان ۱۱ تیپ اول ارتش لهستان بود؛ همچنین یک کلیسای کاتولیک و یک کلیسای ارتدکس و یک کنیسه. نزدیکترین شهر بزرگ، ریونه بود.
میزوچ در حدود ۲۹ کیلومتری شرق دوبنو واقع شده‌است.JewishGen, Jewish Communities in Volhynia JewishGen Database, New York. پیش از حمله آلمان و شوروی به لهستان در سال ۱۹۳۹، این شهر در استان ولین در جمهوری دوم لهستان واقع شده بود. میزوچ که به دنبال حمله شوروی به شرق لهستان در سال ۱۹۳۹ ضمیمه خاک شوروی شده بود، در جریان عملیات بارباروسا، توسط ورماخت تصرف شد. حدود ۳۰۰ یهودی به اتحاد جماهیر شوروی گریختند.
در ۱۲ اکتبر ۱۹۴۲، ارتباط گتو با جهان بیرون قطع شد و در حدود ۱۷۰۰ یهودی توسط پلیس کمکی اوکراین و پلیس آلمانی محاصره شدند که در تدارک برچیدن گتو بودند. یهودیان در خیزشی که احتمالاً به مدت دو روز ادامه داشت، به مبارزه برخاستند. حدود نیمی از ساکنان پیش از فروپاشی قیام توانستند گریخته یا پنهان شوند. در ۱۴ اکتبر، بازماندگان اسیر شده با کامیون‌هایی به دره‌ای خلوت منتقل و تیرباران شدند.Shmuel Spector, quoting the memoirs of Peretz Goldstein, "The Jews of Volhynia and Their Reaction to Extermination".
از تیرباران ساکنان گتو عکس‌برداری شد.The USHMM collections (2012), Photographs of the Mizocz shootings. Zst. Photograph No. : #17878. #17877 , #17876, #17879). Retrieved 4 December 2017. تصاویر متعلق به "اس‌اس-اونترشارفورر" شافر بودند تا آنگه در سال ۱۹۴۵ بخشی از تحقیقات لودویگزوبورگ (با شماره ZSt. II 204 AR 1218/70) شدند. عکس‌ها منتشر شده و امروزه به خوبی شناخته شده‌اند. این عکس‌ها اغلب به اشتباه نمایانگر تصاویری مربوط به دیگر تیراندازی‌های هولوکاست به تصویر کشیده می‌شوند.
دو عکس "اکتسیون" در حال روی دادن را نشان می‌دهند. این عکس‌ها شواهد روشنی از اعدام‌هایی را نشان می‌دهد که در طول هولوکاست با گلوله در رایخس‌کومیساریات اوکراین انجام شدند. قربانیان را در گروه‌های تقریباً ۵ نفره به محل کشتار هدایت کردند و ناچارشان می‌کردند تا در میان قربانیان پیش از خود دراز بکشند، و سپس با گلوله‌ای از پشت گردن یا به سرشان کشته می‌شدند. تاریخ‌دانان دربارهٔ قساوت نشان داده شده در عکس‌های کشتار میزوچ گفته‌اند:
میزوچ بعدها صحنه کشتار لهستانی‌ها در ولنیا و گالیسیای شرقی شد که در آن حدود ۱۰۰ لهستانی توسط اوکراینی‌های ملی‌گرا در اواخر اوت ۱۹۴۳ کشته شدند. حدود ۶۰ درصد خانه‌های شهر به آتش کشیده شدند. پس از جنگ، مرزهای لهستان دوباره‌نویسی شدند و میزوچ به عنوان بخشی از جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین شناخته شد. جامعه یهودی آن شهر دیگر نتوانست خود را احیا کند. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، شهر بخشی از اوکراین مستقل شد.Sylwester Fertacz (2005), "Krojenie mapy Polski: Bolesna granica" (Carving of Poland's map). Magazyn Społeczno-Kulturalny "Śląsk." Retrieved from the Internet Archive on 5 June 2016.
ویکی‌پدیا: راهنمای گمشده () کتابی نوشتهٔ جان بروتون است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. این کتاب یک راهنمای چگونگی است که فرایند مشارکت در دانشنامهٔ اینترنتی ویکی‌پدیا را توضیح می‌دهد.
رابرت اسلید، بازبینی‌کنندهٔ کتاب نوشته‌است که «این کتاب مقدمه‌ای ممتاز است برای هرکسی که به تبدیل شدن به بخشی از این تجربهٔ باشکوه علاقه‌مند است»."Wikipedia: The Missing Manual", BKWKPDMM.RVW, a review by Robert Slade, The Internet Review Project, 2008 "ویکی‌پدیا: راهنمای گمشده" بخشی است از سری راهنمای گمشدهٔ اورایلی مدیا،O'Reilly Missing Manual series که توسط دیوید پوگ، ستون‌نویس فناوری در "نیویورک تایمز" و "ساینتیفیک آمریکن" خلق شده‌است.
در ۲۶ ژانویهٔ ۲۰۰۹، اورایلی مدیا اعلام کرد که محتوای این کتاب تحت یک پروانه آزاد که با ویکی‌پدیا سازگار باشد، منتشر می‌شود و در فضای نام راهنمای ویکی‌پدیا برای ویرایش در دسترس قرار خواهد گرفت.
تشلحیت (تیفیناغ: ⵜⴰⵛⵍⵃⵉⵜ Taclḥit) یکی از زبانهای اطلس آمازیغ است که زبان شالحیین در مراکش است و از نظر تعداد گوینده‌ها بزرگترین زبان آمازیغ است. منطقه تشلحیت در قسمت غربی کوه‌های اطلس بلند، کوه‌های اطلس کوچک و بیشتر دشت سوس و از مهمترین مراکز شهری این منطقه می‌توان به شهرهای آگادیر، گلیمیم، ترودانت و اوورزازات اشاره کرد. تعداد سخنرانان از 7 میلیون نفر فراتر می رود.
کلیسای تِمپِّلی‌آوکیو (انگلیسی: Temppeliaukio Church)، (فنلاندی: "Temppeliaukion kirkko", سوئدی: "Tempelplatsens kyrka")
یک کلیسای لوتری واقع در محله تولو در هلسینکی مرکز فنلاند است. این بنا توسط معماران فنلاندی برادران سوئومالاینِن طراحی و در سال ۱۹۶۹ افتتاح شد. در معماری این بنا مستقیماً از سنگ به عنوان مصالح اصلی استفاده شده در واقع برای ساخت کلیسا عملیات حفاری انجام شد و سنگ‌ها تراش خوردند. از این رو تمپلی‌آوکیو به کلیسای سنگی یا کلیسای صخره‌ای نیز مشهور است. در دیواره کلیسا شکافی متعلق به عصر یخبندان وجود دارد که از آن به عنوان محراب استفاده می‌شود. شهروندان هلسینکی به این کلیسا، میدان معبد هم می‌گویند.
برای محله تولو از اوایل قرن ۳۰ ساخت یک کلیسا توسط شورای شهر در نظر گرفته شده بود. برای این منظور معمار فنلاندی یوهان سیگفرید سیرن، معمار پارلمان فنلاند، در سال ۱۹۳۱۱ طرحی را ارائه داد که مورد قبول واقع شد. با این همه به دلیل شروع جنگ جهانی دوم عملاً شروع این پروژه متوقف شد.
۲ دهه بعد از جنگ برادران سوئومالاینن طراحی جدیدی برای کلیسا ارائه دادند. به دلایل اقتصادی، فضای داخلی کلیسا به حدود یک چهارم نقشه اصلی آن کاهش یافت. در فوریه ۱۹۶۸ عملیات ساخت بنا آغاز و در سپتامبر ۱۹۶۹ به پایان رسید.
فضای داخلی حفاری شده از سنگ دیواره کوه است. روشنایی کلیسا با نور طبیعی که از طریق نورگیر اطراف گنبد مسی مرکزی وارد می‌شود قابل تأمین است. نکته مهم وجود دیواره‌های سنگی به مثابه سیستم آکوستیک است که برای انعکاس صدا و موزیک مناسب است. انتخاب منحصر به فرد فرم در این بنا، آن را در بین متخصصان و علاقه‌مندان به معماری مورد پسند قرار داده‌است. ارگ مخصوصی برای این کلیسا ساخته شده و هیچ زنگی در کلیسا وجود ندارد. ضبط زنگ‌های ساخته شده از طریق بلندگوها بر روی دیوارهای خارجی کلیسا پخش می‌شود.
کلیسای تمپلی‌آوکیو یکی از محبوب‌ترین جاذبه‌های گردشگری هلسینکی محسوب می‌شود و سالانه نیم میلیون نفر از آن بازدید می‌کنند. این کلیسای سنگ‌تراش خورده در قلب هلسینکی واقع شده‌است.
کشت کلان، کلان‌کشت یا پلانتیشن که نوعی کشاورزی نقدی در مقیاس گسترده است، عموماً در یک محدوده‌ای به نام ناحیه کلان‌کشت یا کلان‌کشتزار (Plantation Area) انجام می‌شود. محصولاتی که به این روش کشت می‌شوند، شامل پنبه، قهوه، چای، کاکائو، نیشکر، تریاک، سیسال، روغن نباتی، نخل روغنی، میوه، کائوچو و درختان جنگلی می‌شود. حمایت‌گرایی و مزیت نسبی اغلب نقشی تعیین‌کننده در مکان‌یابی برای کشت کلان دارند. از اولین نمونه‌های کشت کلان می‌توان به لاتیفوندیست در امپراتوری روم اشاره کرد که در آن غله، شراب و روغن زیتون در مقیاس بزرگ برای صادرات تولید می‌شد. شکل‌گیری استعمارگری توسط کشورهای اروپایی و به تبع آن رشد تجارت بین‌الملل و توسعهٔ روند جهانی‌شدن سبب توسعهٔ کشت کلان شد.
هنری نامفی (; زاده – درگذشته )https://www.miamiherald.com/news/nation-world/world/americas/haiti/article213897519.html سیاستمدار، و پرسنل نظامی اهل هائیتی بود. وی دو بار از ۷ فوریه ۱۹۸۶ تا ۷ فوریه ۱۹۸۸ و سپس از ۲۰ ژوئن ۱۹۸۸ تا ۱۷ سپتامبر ۱۹۸۸ رئیس‌جمهور این کشور بود.
هنری نامفی در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۸، در سن ۸۵ سالگی بر اثر سرطان ریه درگذشت.
نئو سول ژانری از موسیقی عامه‌پسند است. این اصطلاح نخستین بار در اواخر دههٔ ۱۹۹۰، توسط کارآفرین صنعت موسیقی کیدار مسنبرگ معرفی شد و در توصیف سبکی از موسیقی به کار می‌رفت که از ترکیب سول و آراندبی معاصر ایجاد شده‌بود. این سبک با اتکا به موسیقی سول، نسبت به همتای آراندبی خود، از قواعد مرسوم کم‌تری پیروی می‌کرد و با عناصری از فانک، جاز فیوژن، هیپ هاپ، موسیقی آفریقایی، پاپ، راک و موسیقی الکترونیک ادغام شده‌بود. نئو سول به‌خاطر تأثیرپذیری از آراندبی سنتی، متون آگاهی‌محور و حضور قدرتمند زنان، مورد توجه ترانه‌سرایان واقع شده‌است.Ehrlich, Dimitri. "Young Soul Rebels". "Vibe": 72. February 2002. Retrieved November 2, 2011.
بیس‌کتبال فیلمی محصول سال ۱۹۹۸ و به کارگردانی دیوید زاکر است. در این فیلم بازیگرانی همچون تری پارکر، مت استون، یاسمین بلیث، جنی مک‌کارتی، رابرت وان، ارنست بورگناین، دیان باچار، ترور اینهورن و باب کاستا ایفای نقش کرده‌اند.
دهستان دره‌رود شمالی، یکی از دهستان‌های بخش دره‌رود شهرستان انگوت در استان اردبیل ایران است. مرکز این دهستان، روستای آقامحمد بیگلو است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان دره‌رود شمالی برابر با ۲٬۶۹۳ نفر بوده‌است.
به اشتباه متهم شد فیلمی محصول سال ۱۹۹۸ و به کارگردانی پت پرافت است. در این فیلم بازیگرانی همچون لسلی نیلسن، ریچارد کرنا، کلی لبروک، ساندرا برنهارد، مایکل یورک و ملیندا مک‌گرا ایفای نقش کرده‌اند.
این فیلم نقیضه فیلم فراری است.
دهستان دره‌رود جنوبی، یکی از دهستان‌های بخش دره‌رود شهرستان انگوت در استان اردبیل ایران است. مرکز این دهستان، روستای قره خان بیگلو است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان دره‌رود جنوبی برابر با ۳٬۸۲۰ نفر بوده‌است.
هولوکاست در لتونی به جنایات جنگی آلمان نازی و همدستانشان در قربانی کردن یهودیان لتونی در هنگام اشغال لتونی اشاره دارد.
ارتش آلمان صبح زود روز یکشنبه ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱ در جبهه وسیعی که از دریای بالتیک تا مجارستان گسترده می‌شد، از مرز شوروی گذر کرد. آلمانی‌ها از راه لیتوانی به سوی دوگوپیلس و دیگر نقاط استراتژیک در لتونی پیشروی کردند. ساختار پلیس نازی شامل سازمانی به نام سرویس امنیت بود که به شکل کوته SD نامیده می‌شد و مقر آن در برلین به عنوان اداره اصلی امنیت ملی (یا رایش) شناخته می‌شد.Ezergailis, "The Holocaust in Latvia", at page 245.
پیش از حمله، SD چهار «واحد کاری ویژه» را سازماندهی کرده بود که با نام آلمانی آن‌ها «آینزاتس‌گروپن» شناخته می‌شدند. نام این واحدها یک حسن تعبیر بود، زیرا هدف اصلی آن‌ها کشتن تعداد زیادی از کسانی بود که نازی‌ها آن‌ها را «عناصر نامطلوب» می‌دانستند؛ این‌ها شامل کمونیست‌ها، کولی‌ها، بیماران روانی، همجنس گرایان و به ویژه یهودیان می‌شد. آینزاتس‌گروپن در فاصله ای نزدیک، نیروهای تهاجمی آلمان را دنبال می‌کرد و طی چند روز و گاه چند ساعت پس از اشغال یک منطقه توسط ورماخت، در لتونی حضور پیدا می‌کرد.
SD در لتونی را می‌توان در عکس‌ها و توصیف یونیفورم‌هایشان تشخیص داد؛ لباس کامل سیاه اس‌اس نازی بندرت پوشیده می‌شد. در عوض، لباس معمولی شامل یونیفورم خاکستری ورماخت با سایه‌های سیاه بود.
SD ابتدا پایه‌های قدرت خود را در لتونی توسط آینزاتس‌گروپ A مستحکم کرد، که به واحدهایی به نام آینزاتس‌کماندوهای ۱a , 1b، ۲ و ۳ تقسیم می‌شد. با پیشروی خط مقدم به سوی شرق، آینزاتس‌گروپ A تنها پس از چند هفته بودن در لتونی از آن کشور خارج شد و وظایف آن توسط SD «مقیم» تحت نظارت "Kommandant der Sicherheitspolizei un SD"، که به صورت کوتاه آلمانی "KdS" عنوان می‌شد، اجرا شد. KdS هم از اداره اصلی امنیت رایش در برلین و هم از مقام دیگری به نام "Befehlshaber der Sicherheitspolizei und des SD" یا BdS فرمان می‌گرفت. هر دو KdS و BdS تابع مقام دیگری به نام فرمانده اس‌اس و پلیس ("Höherer SS-und Polizeiführer") یا HPSSF بودند. گستره اختیارات این گروه‌ها همپوشانی داشت و گاه مبهم بودند.Ezergailis, "The Holocaust in Latvia", at page 253
در لتونی، هولوکاست از شب ۲۳ تا ۲۴ ژوئن ۱۹۴۱ آغاز شد، هنگامی که یک گروهان SD در گورستان گروبینا شش یهودی محلی، از جمله داروساز شهر، را کشت.Ezergailis, "The Holocaust in Latvia", at page 211 در روزهای بعد ۳۵ یهودی در دوربه، پریکول و آسیت پاکسازی شدند. در ۲۹ ژوئن، مهاجمان نازی اقدام به تشکیل نخستین واحد کمکی اس‌دی لتونی در یلگاوا کردند. مارتینش واگولانس، عضو سازمان "پرکون‌کراستس"، به عنوان رئیس آن برگزیده شد. در تابستان ۱۹۴۱، ۳۰۰ تن از اعضای این واحد در نابودی حدود ۲۰۰۰ یهودی در یلگاوا و جاهای دیگر در منطقه زمگاله شرکت کردند. نظارت بر این قتل توسط افسران SD آلمان، رودولف باتس و آلفرد بکو انجام شد که از نیروهای اس‌اس آینزاتس‌گروپ در این عملیات بهره می‌گرفتند. کنیسه اصلی یلگاوا با تلاش مشترک آن‌ها به آتش کشیده شد. پس از حمله به ریگا، فرانتس اشتالکر با کمک اعضای پرکون‌کراستس و دیگر همدستان محلی، پوگروم یهودیان را در پایتخت لتونی ترتیب داد. ویکتورس آراس، که در آن هنگام ۳۱ ساله و یکی از اعضای احتمالی سابق پرکون‌کراستس و عضوی از یک انجمن اخوت دانشجویی بود، به عنوان مجری مستقیم این عملیات گماشته شد. آراس برای مدتی مشخص در پلیس لتونی کار کرده بود.
در ۲ ژوئیه، ویکتورس آراس اقدام به تشکیل واحد مسلح خود کرد که به درخواست Pērkonkrusts برای گرفتن اسلحه و پاکسازی لتونی از یهودیان و کمونیست‌ها شکل گرفت. در آغاز، این واحد عمدتاً شامل اعضای انجمن‌های برادری گوناگون دانشجویی بود. در ۱۹۴۱ در مجموع حدود ۳۰۰ مرد درخواست عضویت داده بودند. نزدیکترین دستیاران ویکتورس آراس شامل کنستانتینس کاکیس، آلفرد دیکمانیس، بوریس کینسلر و هربرتس کوکورس می‌شدند. در شب ۳ ژوئیه، آراس کماندو دست به دستگیری، ضرب و شتم و سرقت از یهودیان ریگا زد. در ۴ ژوئیه، کنیسه سرودخوانی در خیابان Gogoļa و پس از آن، کنیسه‌های خیابان‌های Maskavas و Stabu سوزانده شدند. در آن روزها بسیاری از یهودیان از جمله پناهندگان از لیتوانی کشته شدند. مردان آراس کماندو با گاری و اتوبوس‌های آبی‌رنگ به مکان‌های مختلفی در کورلند، زمگاله و ویدزمه رفتند و هزاران یهودی را در آن مناطق کشتند.
بنا بود تا این کشتارها به عنوان نمونه ای برای سایر افراد یهودستیز هوادار متجاوزان نازی باشند. واحدهای تکی Selbstschutz لتونی نیز در پاکسازی یهودیان نقش داشتند. برای نمونه، در منطقه ایلوکست، یهودیان توسط واحد مرگ Selbstschutz به فرماندهی اسکارس بالتمانیس، که متشکل از ۲۰ قاتل بود، کشته شدند. تمام کشتارها توسط افسران اس‌اس و اس دی آلمان نظارت می‌شدند. در ژوئیه ۱۹۴۱، کشتار جمعی یهودیان ریگا در جنگل بیکرنیکو صورت گرفت. حدود ۴۰۰۰ تن در آنجا جان دادند. فرماندهی اعدام‌ها به عهده اشتورمبانفورر رودولف لانگ، رئیس تازه گماشته‌شده گتو ریگا، بود.
به گفته تاریخ‌دان لتونیایی، اندرو ازرگایلیس، اشغال لتونی آغاز «بزرگترین عمل جنایتکارانه در تاریخ لتونی» بود. از ژوئیه ۱۹۴۱ یهودیان لتونی نیز به طرق مختلف مورد تحقیر قرار گرفتند و از حقوقی که سایر شهروندان لتونی از آن برخوردار بودند مروم شدند. یهودیان از ترک خانه‌های خود در عصر، شب و صبح به شدت منع شده بودند. سهمیه غذای کمتری به آنها اختصاص داده شد، آنها تنها می‌توانستند در بعضی فروشگاه‌های ویژه خرید کنند و ناچار بودند که نشان شناسایی - ستاره داوود زردرنگ - بر روی لباس‌هایشان بگذارند. حضور آنها در مکان‌هایی که در آن رویدادهای عمومی برگزار می‌شود، از جمله سالن‌های سینما، زمین‌های ورزشی و پارک‌ها، ممنوع بود. آن‌ها اجازه استفاده از قطار و تراموا، رفتن به حمام عمومی، استفاده از پیاده‌روها، حضور در کتابخانه‌ها و موزه‌ها یا رفتن به مدارس را نداشتند و ناچار شدند دوچرخه‌ها و رادیوهای خود را تحویل دهند. پزشکان یهودی تنها مجاز به مشاوره و درمان یهودیان بودند و اداره داروخانه برای آنها ممنوع بود. بالاترین هنجارها برای مبلمان، لباس و پارچه نیز به زودی برای یهودیان معرفی شدند. کلیه اشیای قیمتی‌تر از هنجار معمول برای نیازهای رایش مصادره می‌شدند. تمام جواهرات، اوراق بهادار، سکه‌های طلا و نقره باید در صورت درخواست در اختیار گذاشته می‌شدند. از این روی، یهودستیزی منبع غنی شدن مقامات نازی و همدستان محلی آن‌ها، که اموال یهودیان را مصادره می‌کردند، شد. پاکسازی یهودیان متناسب با اهداف این نازی‌ها بود، چرا که کسی زنده نمی‌ماند و خواستار بازگرداندن وسایل دزدیده شده نمی‌شد.
در لیپایا نخستین کشتار جمعی یهودیان در ۳ و ۴ ژوئیه رخ داد که در آن حدود ۴۰۰ نفر به ضرب گلوله کشته شدند؛ و نیز در ۸ ژوئیه که ۳۰۰ یهودی کشته شدند. گروهی آلمانی از SD و مردان پلیس تیراندازی‌ها را انجام دادند، و در همین حال اعضای Selbstschutz لتونی قربانیان را به محل کشتار می‌فرستادند. در ۱۳ ژوئیه، تخریب کنیسه بزرگ آوازخوانی لیپایا آغاز شد. طومارهای کتاب مقدس در میدان Ugunsdzēsēju بر روی زمین پخش شدند، و یهودیان ناچار شدند که بر روی مقدسات خود راه بروند، در حالی که تماشاگران عادی از صحنه دیدن می‌کردند. این عملیات با هدایت مستقیم ارهارد گراوئل، فرمانده زوندرکوماندو انجام شد.
به نسبت گروه‌های شناخته شده دیگر، کمتر دربارهٔ هولوکاست مردم کولی، موسوم به "پرایموس"، سخن گفته می‌شود.Niewyk, "The Columbia Guide to the Holocaust", at 47. بیشتر اطلاعات موجود در مورد آزار و اذیت کولی‌ها در اروپای شرقی تحت اشغال نازی‌ها مربوط به لتونی است.Lewy, "The Nazi Persecution of the Gypsies", at page 123. بر پایه سرشماری سال ۱۹۳۵ در لتونی، ۳٬۸۳۹ کولی در این کشور زندگی می‌کردند که بیشترین جمعیت در میان کشورهای بالتیک به‌شمار می‌رفت. بسیاری از آن‌ها درون کشور به شکل عشایری سفر نمی‌کردند، بلکه زندگی ساکن یا «ایستا» داشتند.
در ۴ دسامبر ۱۹۴۱، هینریش لوهس فرمانی صادر کرد که در آن آمده بود:
اگرچه نام لوهس بر روی این فرمان بود، اما در واقع به درخواست برونو یدیک ، [۲۱] رئیس اوردنونگس‌پولیتزای در کشورهای بالتیک، صادر شد. یدیک به نوبه خود تابع فردریش یکلن، مرد ارشد اس‌اس در کشورهای بالتیک و بلاروس بود.Lewy, "The Nazi Persecution of the Gypsies", at page 124.
کولی‌ها همچنین از زندگی در کنار ساحل منع شده بودند. تاریخ‌دان لوی بر این باور است که این محدودیت ممکن است پیش‌درآمد نخستین کشتار بزرگ کولی‌ها در لتونی بوده باشد. در ۵ دسامبر ۱۹۴۱، پلیس لتونی در لیپایا ۱۰۳ کولی (۲۴ مرد، ۳۱ زن و ۴۸ کودک) را دستگیر کرد. از میان این افراد، پلیس لتونی ۱۰۰ تن را به سرپرستی رئیس پلیس آلمان، فریتس دیتریش، «برای پیگیری» (به آلمانی: "zu weiteren Veranlassung")، که حسن تعبیر نازی‌ها برای قتل بود، تحویل داد. در ۵ دسامبر ۱۹۴۱، همه ۱۰۰ تن در نزدیکی فروئنبورگ کشته شدند.
در ۱۲ ژانویه ۱۹۴۲، یدیک دستور لوهس را در ۴ دسامبر ۱۹۴۱ ابلاغ کرد و به زیردستان خود دستور داد که در همه موارد اطمینان حاصل کنند که «پیگیری» های مورد نیاز انجام شوند. تا ۱۸ مه ۱۹۴۲، پلیس آلمان و فرمانده اس‌اس در لیپایا در سیاهه‌ای خاطر نشان کرد که طی دوره‌ای نامشخص پیش از آن، ۱۷۴ کولی با تیراندازی کشته شده‌اند. سیاست آلمان در مورد کولی‌ها متنوع بود. به‌طور کلی، به نظر می‌رسید کولی‌های سرگردان یا «در گردش»، بر خلاف جمعیت غیر سرگردان یا «ایستا»، هدف قرار گرفته بودند؛ بنابراین، در ۲۱ مه ۱۹۴۲، فرمانده اس‌اس در پلیس لیپایا اعدام ۱۶ کولی گردشی از منطقه هاسن‌پوت را ثبت کردند. با این حال، اسناد و مدارک اغلب میان گروه‌های مختلف کولی تمایز قائل نمی‌شدند، و از این روی در ۲۴ آوریل ۱۹۴۲، گزارش شد که ۱۲۷۲ تن، از جمله ۷۱ کولی، کشته شده‌اند، بدون شرح بیشتر. علاوه بر این، سیاست نازی‌ها در مورد نحوه روبرو شدن با کولی‌ها به شکل تناوبی تغییر می‌کرد و برخورد با هر گروه خاص از کولی‌ها را نمی‌توان لزوماً منعکس کننده آنچه که به نظر می‌رسد سیاست رسمی آن زمان بوده باشد، به‌شمار آورد.Lewy, "The Nazi Persecution of the Gypsies", at pages 125 to 126.
همچون یهودیان، کشتار کولی‌ها در سراسر شهرهای کوچکتر لتونی و با کمک لتونی‌های محلی انجام شد. گزارش شده‌است که آراس کماندو بسیاری از کولی‌ها را میان ژوئیه و سپتامبر ۱۹۴۱ کشت. در آوریل ۱۹۴۲، ۵۰ کولی، عمدتاً زنان و کودکان کوچک، در زندان والمیرا گردآورده شدند، سپس آنها را بیرون برده و تیرباران کردند. کشتارهای دیگری در باوسکا و توکومس گزارش شده‌اند.
مشخص نیست که چه تعداد از کولی‌های لتونی توسط نازی‌ها و همکاران لتونی آنها کشته شدند. ازرگایلیس تخمین می‌زند که نیمی از جمعیت کولی‌ها کشته شدند، اما احتمالاً هرگز تعداد مشخص تری وجود نخواهد داشت.Ezergailis, "The Holocaust in Latvia", at page 100, n.5
برخی از قاتلان رومبولا پس از جنگ دستگیر شدند.
لا لیگا ۴۰–۱۹۳۹ نهمین دوره از دسته برتر فوتبال اسپانیا و اولین دوره از آن پس از تعلیق سه ساله به دنبال آغاز جنگ داخلی اسپانیا بود. این فصل از ۳ دسامبر ۱۹۳۹ آغاز شد و در ۲۸ آوریل ۱۹۴۰ پایان یافت.
علی رغم سقوط در فصل گذشته، اتلتیکو مادرید توانست نخستین عنوان قهرمانی خود را در لا لیگا کسب کند.
در این فصل از لا لیگا، تیم رده دهم جدول می‌بایست در یک بازی تک‌حذفی و در یک ورزشگاه بی طرف به مصاف تیم رده دوم جدول سگوندا دیویسیون برود. پیروز این بازی در فصل بعد لا لیگا حضور خواهد داشت.
پس از جنگ داخلی اسپانیا، به دلیل خسارات وارده به ورزشگاه بوئناویستا، رئال اویدو شرایط حضور در این فصل را پیدا نکرد. با این وجود، فدراسیون فوتبال اسپانیا به آنها اطمینان داد که در لا لیگا ۴۱–۱۹۴۰ حضور خواهند داشت.
بعد از ادغام اتلتیکو مادرید با آویاسیون ناسیونال (Aviación Nacional) نام خود را به اتلتیک آویاسیون (Athletic Aviación) تغییر داد. با وجود سقوط به سگوندا دیویسیون در فصل گذشته، اتلتیکو مادرید با پیروزی برابر اوساسونا در یک بازی پلی آف به منظور انتخاب جایگزین رئال اویدو، در لیگ باقی ماند. به دلیل آسیب وارده به ورزشگاه متروپولیتانو مادرید، آنها بازیهای خود در این فصل را در ورزشگاه چامارتین و یک بازی را در کمپ فوتبال والکاس انجام دادند.
دو باشگاه سلتاویگو و ساراگوسا اولین حضور خود در لا لیگا را در این فصل انجام دادند.
بازی پلی آف در ورزشگاه چامارتین در چامارتین مادرید برگزار شد.
بخش مرکزی، یکی از بخش‌های شهرستان انگوت در استان اردبیل ایران است. مرکز این شهرستان، شهر انگوت است.
شهر: انگوت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان انگوت برابر با ۱۴٬۲۵۷ نفر بوده‌است.
اندرو ازرگایلیس (؛ زادهٔ ) تاریخ‌نگار و استاد بازنشسته تاریخ در کالج ایتاکا، ایتاکا، نیویورک، است. او به خاطر پژوهش‌هایش در زمینه تاریخ لتونی، به ویژه انقلاب ۱۹۱۷ و هولوکاست در لتونی شناخته شده‌است.
در اوت ۲۰۰۷، ازرگایلیس صلیب نشان افتخار سه ستاره، بالاترین نشان افتخار لتونی، را به دلیل مشارکت‌هایش در تاریخ آن کشور دریافت کرد."Ezergailis Honored by Latvia", "Ithaca College Quarterly", April 2006 همسر وی اینتا ازرگایلیس، استاد بازنشسته ادبیات آلمانی در دانشگاه کرنل، بود.
هربرتس کوکورس (زاده ۱۷ مه ۱۹۰۰ در لیپایا، امپراتوری روسیه - ۲۳ فوریه ۱۹۶۵ در شانگریلا، اروگوئه) خلبانی لتونیایی بود. وی یکی از اعضای آراس کماندو بود که در کشتار یهودیان لتونی به عنوان بخشی از هولوکاست نقش داشت. اگرچه چندین شاهد عینی وجود داشتند که وی را به جنایات جنگی مرتبط می‌کردند، کوکورس هرگز محاکمه نشد.https://web.archive.org/web/20190409213313/http://www.latviannews.lv/news/6232/Kaufmann, "The Destruction of the Latvian Jews", at 81 وی در سال ۱۹۶۵ توسط عوامل سرویس اطلاعاتی اسرائیل (موساد) ترور شد. مأمور موساد با نام رمز «کونزل» که کوکورس را کشت و گاد شیمرون روزنامه‌نگار کتابی به نام «اعدام جلاد ریگا» نوشتند که در آن آن‌ها کوکورس را «قصاب ریگا» نامیده و بعدها این اصطلاح توسط چندین منبع استفاده شد.Press, "The Murder of the Jews of Latvia", at pages 69 to 70.Künzle and Shimron, "The Execution of the Hangman of Riga", at page 127.Lumans, "Latvia in World War II", at page 240.Eksteins, "Walking Since Daybreak", at page 150.Michelson, Max, "City of Life, City of Death", at 103.
بخش دره‌رود، یکی از بخش‌های شهرستان انگوت در استان اردبیل ایران است. مرکز این بخش، شهر زیوه است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش دره‌رود برابر با ۶٬۵۱۳ نفر بوده‌است.
مطالعات اورشلیم درباره‌ی زبان عربی و اسلام یک مجله آکادمیک است که مطالعه اسلام سنتی، اندیشه دینی اسلام، زبان و ادبیات عربی ، ریشه نهادهای اسلامی و تعامل بین اسلام و تمدن‌های دیگر را در بر می‌گیرد. این ژورنال توسط بنیاد یادبود ماکس شلوسینگر در موسسه‌ی مطالعات آسیایی و آفریقایی( دانشگاه عبری اورشلیم ) منتشر شده است. این بنیاد طبق وصیت ماکس و میریام اس. شلوسینگر برای تسهیل انتشار متون عربی و همچنین مطالعات مربوط به اسلام ، زبان و ادبیات عرب و تاریخ خاورمیانه تأسیس شد.
این مجله در سال ۱۹۷۹ به سردبیری ام. جی. کیستر تأسیس شد. از سال ۱۹۹۳ سردبیر آن یوهانان فریدمن است. این مجله سالانه منتشر می‌شود، اما گاهی دو جلد در یک سال منتشر می‌شود.
پایگاه داده های دین آتلا ( ATLA RDB) نمایه ای از مقالات مجلات دانشگاهی در حوزه دین است که ماهانه به‌روز می‌شود"ATLA Announces Monthly Updates and Major Product Enhancements". "www.atla.com". و توسط انجمن کتابخانه الهیات آمریکا منتشر می‌شود. این پایگاه داده مقالات، جستارها و بررسی کتاب‌های مرتبط با طیف وسیعی از رشته‌های علمی مرتبط با دین را نمایه می کند. پایگاه‌داده به صورت اشتراکی در دسترس است.
کل پایگاه داده شامل بیش از 2.1 میلیون استناد مقاله از بیش از 1،940 ژورنال است. بیش از یک چهارم میلیون نقل مقاله از بیش از ۱۸۰۰۰ اثر چندین نویسنده وجود دارد. تعداد بررسی‌های کتاب بیش از نیم‌میلیون کتاب است. آتلا آثار چند نویسنده مانند یادنامه‌ها و جلسات کنفرانس را با سوابق جداگانه برای هر مقاله فهرست‌بندی می‌کند.
"پایگاه داده دین آتلا،" که قبلاً در سی‌دی رام موجود بود، براساس استاندارد مارک در حوزه‌ی پایگاه داده‌ها می‌باشدLuedtke, Tami (1998). "American Theological Library Association Summary of Proceedings". American Theological Library Association. pp. 243–246. که شامل آثار غیر چاپی شاخصی است.Golderman, Gail; Connolly, Bruce (April 15, 2011). "Finding Religion". "Library Journal". 136 (7): 120–126.
ایندکس‌های این وایگاه در زمینه ادیان بزرگ جهان کار می‌کند.Campbell, Cameron J. (2004). "World Religions/Religious Studies in ATLA's RDB". American Theological Library Association Summary of Proceedings. pp. 85–89. با این وجود، معیارهای انتخاب برای ورود با توجه به شایستگی و دامنه علمی است. بیش از ۶۰ زبان پذیرفته شده است. برخی از سوابق مقالات مربوط به قرن ۱۹ را پوشش می‌دهند. آتلا ادعا می کند که پوشش کامل مجلات اصلی به سال ۱۹۴۹ بازمی‌گردد.
در دهه ۱۹۹۰، "پایگاه داده دین آتلا" انتقاداتی را در یک پایان نامه کارشناسی ارشد دریافت کرد که در پوشش خود به زمینه‌های نوظهور الهیات لزبین و الهیات زنگرایی نمی‌پردازد. Smailes, Suzanne A. (May 1996). "Reliability of Coverage of Periodical Indexing of Lesbian Theological and Womanist Theological Articles in the ATLA Religion Database" (Master of Library Science thesis). Kent State University.
ویکی‌لاک وبگاهی است که از سال ۲۰۰۵ راه‌اندازی شده‌است و کاربران می‌توانند در آن مسیرهایی که طی شده و با استفاده از جی‌پی‌اس ضبط شده‌است را به اشتراک بگذارند تا دیگران به‌طور رایگان از آن استفاده کنند. از نسخهٔ موبایل این نرم‌افزار می‌توان در کوهنوردی برای یافتن مسیرهای صعود و دوری کردن از خطرات استفاده کرد. کاربران می‌توانند عکس‌های موقعیت‌های مکانی مختلف از جمله پناهگاه‌ها، چشمه‌ها، پاکوب‌ها و قله‌ها را که موقعیت مکانی آنها ذکر شده‌است، ببینند.
این نرم‌افزار علاوه بر کوهنوردی، در دوچرخه‌سواری، پیاده‌روی، اسب‌سواری، رانندگی و پاراگلایدینگ هم کاربرد دارد.
فانوس دریایی دریانورد سرخ (به ) یک فانوس دریایی ساحلی در شهرداری اورلند در استان تروندلاگ، نروژ است. فانوس دریایی در یک جزیره کوچک در دهانه بیونه فیوردن حدود غرب روستای اوتاگ و جنوب روستای نس در شهرداری بیونه واقع شده‌است.
این فانوس دریایی در سال ۱۸۸۰ ساخته شده و در سال ۱۹۸۷ بازسازی شده و به‌صورت خودکار درآمده‌است. پیش از اینکه به حالت اتوماتیک در بیاید، نگهبان فانوس دریایی و خانواده‌اش در طبقات پایین ساختمان زندگی می‌کردند.
این فانوس دریایی روی برجی با ارتفاع با برج هشت ضلعی و به رنگ قرمز رنگ و از سنگ ساخته شده‌است. چراغ ۱۴٬۴۰۰- شمع (یکا) در ارتفاع بالاتر از سطح دریا قرار دارد. نور سفید، قرمز یا سبز (بسته به جهت) هر ۶ ثانیه یک بار مخفی می‌شود. یک لنز فرنل وجود دارد که از سال ۱۹۰۶ مورد استفاده قرار گرفته‌است. تا این فانوس دریایی هر ساله از ۲۱ ژوئیه تا ۱۶ مه روشن می‌شود. در اواخر ماه بهار و اوایل ماه‌های تابستان به دلیل آفتاب نیمه شب هوا تاریک است.
مانفرد فرانک فیلسوف آلمانی و استاد بازنشسته دانشگاه توبینگن است. حیطهٔ فعالیت‌های علمی وی ایدئالیسم آلمانی، رمانتیسم و مسائلی چون خودآگاهی و سوبژکتیویتیسم می‌باشد.
پروفسور مانفرد فرانک به سال ١٩۴۵ در شهر اِلبرفلد آلمان متولد شد.برای تحصیل به دانشگاه هایدلبرگ رفت و زیرنظر فلاسفهٔ بزرگی چون هانس گئورگ گادامر، کارل لویت، دیتر هنریش و ارنست توگندهات پرورش یافت.
او تاکنون در این سه دانشگاه تدریس داشته است: دانشگاه دوسلدورف، ژنو و درنهایت دانشگاه توبینگن.مانفرد فرانک از مهمترین متفکران متخصصِ عصر ایدئالیسم آلمانی و جنبش رمانتیسیم است و آثار وی نیز احاطهٔ کامل او را بر این دوره از فلسفه آلمان نشان می‌دهد.همچنین فلسفهٔ ادبیات نیز از دیگر علایق او می‌باشد.مانفرد فرانک عضو رسمی گروه "شعر و هرمنوتیک " آلمان و آکادمی علوم انسانی دانشگاه هایدلبرگ می‌باشد.
"مهم‌ترین آثار مانفرد فرانک"
در طول زمان، شرکت‌های هواپیمایی مختلف تعدادی پرواز بدون توقف فوق‌العاده را شروع کرده‌اند. این مقاله طولانی‌ترین پروازها را در بین آنها پوشش می‌دهد. شروع این مسیرهای فوق‌العاده طولانی می‌تواند تعداد توقف‌هایی را که مسافران باید برای افزایش راحتی مسافر در سفر داشته باشند و زمان مورد نیاز برای سفر بین جفت شهرهای دور از هم را کاهش دهد، هرچند توقف می‌تواند در سفرهای طولانی مدت نیز طراوت آفرین باشد.People on Twitter aren't on board with longest non-stop flight – one that goes directly from London to Australia همچنین می‌تواند به ایجاد حس شخصیت و ایجاد وفاداری در بین مجموعه ای از مسافرین پروازی کمک کند. بنابراین رقابت بین شرکت‌های هواپیمایی برای شروع طولانی‌ترین پرواز وجود دارد.
اصطلاح «طولانی‌ترین پرواز» می‌تواند معنای مختلفی داشته باشد. متداولترین سنجه مورد استفاده فاصله بین فرودگاه مبدأ و فرودگاه مقصد است، اما همچنین می‌تواند به طولانی‌ترین مدت زمان مورد نیاز برای پرواز مسیر یا مسافتی که هواپیما واقعاً پرواز می‌کند اشاره داشته باشد (هنگامی که یک مسیر طولانی‌تر می‌تواند از جریان جتی برای کاهش کل زمان سفر استفاده کند). همچنین، اگرچه این اصطلاح معمولاً برای مقایسه بین پروازهای مختلف بدون توقف به کار می‌رود، اما پروازهای مستقیم با توقف (همان شماره پرواز که برای سفر کامل استفاده می‌شود) نیز ممکن است در بعضی موارد مقایسه شود.
«طولانی‌ترین پرواز جهان» به دلیل عموم بودن چنین ادعایی، دارای مناقشه است. در حالی که فاصله بین دو شهر ثابت است، هواپیماها مسیر مستقیمی را دنبال نمی‌کنند اما مسیر پرواز را بر اساس بادهای عقب و عقب و سایر حوادث آب و هوایی تنظیم می‌کنند و از پرواز بر فراز کشورهای خاص به دلیل سیاست یا جنگ جلوگیری می‌کنند.مدت زمان سفر دبی تا نیو مکزیکو ۹ ساعت و ۲۰ دقیه است. By distance now the longest route is SQ21/SQ22, the inaugural flight from Newark to Singapore was recorded in full by world aviation had (a total of 17 hours 30 minutes, 1 hour 15 minutes quicker than scheduled)
از ۱۱ اکتبر ۲۰۱۸، طولانی‌ترین پرواز هواپیمایی برنامه‌ریزی شده با فاصله دایره ای زیاد، پرواز ۲۱/۲۲ هواپیمایی سنگاپور ایرلاینز با استفاده از ایرباس A350-900ULR بین سنگاپور و نیوآرک، نیوجرسی، با مسافت است.
در مارس ۲۰۲۰، یک هواپیمای بوئینگ ۷۸۷–۹ ایر تاهیتی نوی طولانی‌ترین پرواز مسافری را که از قبل برنامه‌ریزی شده بود انجام داد و از فرودگاه بین‌المللی فاآ در پاپیت، تاهیتی به فرودگاه شارل دوگل پاریس پرواز کرد. معمولاً این هواپیما در فرودگاه بین‌المللی لس آنجلس توقف سوخت‌گیری دارد و کلیه مسافران هواپیما را پیاده می‌کنند و قبل از سوار شدن مجدد به هواپیما از دروازه گمرک و حفاظت مرزی ایالات متحده عبور می‌کنند و به پاریس ادامه مسیر می‌دهند. با این حال، به دلیل محدودیت‌های همه‌گیری کووید-۱۹، سرویس تصمیم گرفت که در لس آنجلس متوقف نشود. این تک پرواز نیز با کاهش بار مسافر هواپیما امکان‌پذیر شد و این امر نیاز به سوخت‌گیری را از بین برد. این هواپیما برای مدت کمی کمتر از ۱۶ ساعت پرواز کرد و مسافت ، کمی طولانی‌تر از پرواز بین سنگاپور و نیوارک که توسط هواپیمایی سنگاپور انجام می‌شود را طی کرد. این پرواز همچنین با پرواز بین قلمروهای فرانسه رکورد طولانی‌ترین پرواز داخلی جهان را به ثبت رساند.
مسیریابی‌ها ممکن است برای استفاده از حرکت در مسیر بادهای موافق برای صرفه جویی در وقت و سوخت از فاصله کوتاهتر زمین از یک مسیر دایره ای بزرگ خودداری کنند و مسافت هوای ثابت خود را کوتاه کنند. به‌طور معمول، طولانی‌ترین پروازهایی که با مسافت زمینی طی شده اندازه‌گیری می‌شوند، پرواز ۲۱/۲۲ هواپیمای سنگاپور ایرلاین از سنگاپور به نیوآرک است. هر دوی این مسیرها از نظر هندسی مسیر دایره ای بزرگ را در نزدیکی قطب شمال دارند، اما ترجیح می‌دهند از طریق اقیانوس آرام که کمک جریان جتی برای صرفه جویی در وقت پرواز و سوخت در دسترس است پرواز کنند. پرواز ایر ایندیا از دهلی نو به سانفرانسیسکو برای جلوگیری از وزش بادهای مخالف غربی، به جای مسیر کوتاهتر بر فراز اقیانوس اطلس، مسافت بیشتری را بر فراز اقیانوس آرام می‌پیماید. AI173 و AI183 با طی حدود ۱۵۱۰۰ کیلومتر (۹،300 mi) یکی از طولانی‌ترین پروازهای بدون توقف هستند. به‌طور کلی، هر دو این پروازها حدود در فاصله زمینی و این که پروازهای خاص بیش از پرواز داشته باشند غیرمنتظره نیست. با این وجود، برای هر دوی این پروازها، فاصله دایره بزرگ در بین ۳۰ پرواز طولانی است.
تعداد پروازهایی که به زودی فعال می‌شوند، با پروازهای بدون توقف بیش از پرواز ، که آنها را در ۳۰ لیست برتر، قرار می‌دهد:
در جدول زیر طولانی‌ترین مسیرهای مسافرتی بدون توقف مسافرتی جهان با فاصله «دایره بزرگ» ذکر شده‌است. فاصله واقعی انجام شده به دلایل مختلف می‌تواند از فاصله دایره بزرگ بیشتر باشد، از جمله جلوگیری از هوای شدید، استفاده از وزش باد مناسب در سطح بالا، دور زدن از فضای هوای بسته و انحراف به اطراف مناطق جنگی.
برای اهداف این جدول، پروازهای متعددی که توسط یک شرکت هواپیمایی بین فرودگاه‌های یکسان انجام می‌شود به عنوان یک پرواز محاسبه می‌شود، در حالی که خطوط هوایی مختلفی که بین فرودگاه‌های مشابه فعالیت می‌کنند به‌طور جداگانه محاسبه می‌شوند. همچنین، هر جفت فرودگاه جداگانه محاسبه می‌شود، حتی اگر بعضی از شهرها چندین فرودگاه داشته باشند که از پروازهای دوربرد پشتیبانی می‌کنند (به عنوان مثال فرودگاه‌های کندی و نیوارک در خدمت شهرهای نیویورک و هاندا و ناریتا در خدمت توکیو).
پرواز مستقیم بین مبدأ و مقصد نهایی دارای توقف متوسط است، در حالی که همه بخشها دارای شماره پرواز یکسان هستند و از هواپیمای یکسانی استفاده می‌کنند. در جدول زیر، ستون «مبدأ تا فاصله مقصد نهایی» فاصله بزرگ دایره بین مبدأ و مقصد نهایی را ذکر می‌کند، به استثنای توقف. ستون «فاصله همه بخش‌ها» کل فاصله بزرگ دایره از مبدأ تا توقف تا مقصد نهایی را لیست می‌کند.
! class=sortable| رتبه !! از !! به !! پرواز!! فاصله!! مدت زمان
! هواپیما!! اولین پرواز
حبیب‌الله نصیری‌فر (زادهٔ مرداد ۱۳۱۴) نویسنده و پژوهشگر اهل ایران است. از او با عنوان «پدر شرح حال نویسی موسیقی ایران» یاد می‌شود.
حبیب‌الله نصیری‌فر، مرداد ۱۳۱۴ در تهران متولد شد. او تحصیلات متوسطهٔ خود را در مدرسهٔ مروی به پایان بُرد و در سال ۱۳۳۱ به استخدام شهرداری تهران درآمد. وی به عنوانِ بازرس سینما و تئاتر در ادارهٔ درآمدِ شهرداری مشغول به کار شد اما پس از چند سال از شهرداری استعفا داد و در چاپخانهٔ روزنامهٔ کیهان کارِ خود را آغاز کرد. او در این زمان به دلیل علاقه‌ای که به نویسندگی داشت، ویراستاری مطالبِ کوتاهِ مطبوعاتی را آغاز کرد و پس از گذراندنِ یک دورهٔ شش ماههٔ آموزشی، نخستین کتاب خود را با عنوان "صنعت سینما در ایران،" چاپ و منتشر کرد. نصیری‌فر پس از چهار سال، مجدداً به شهرداری بازگشت. وی در طول فعالیت‌های خود به عنوانِ خبرنگار سینمایی نیز با مجله‌های متعددی همکاری داشت. او در سال ۱۳۴۸، همزمان با پایان یافتنِ برنامهٔ موسیقی گلها در رادیو، نوشتنِ شرحِ حال هنرمندان موسیقی گلها را آغاز کرد. وی در سال ۱۳۶۰ بازنشسته شد. حبیب‌الله نصیری‌فر بیش از ۴۰ جلد کتاب نوشته و منتشر کرده‌است که بیشتر آن‌ها در ارتباط با زندگی‌نامهٔ هنرمندان است.
بهمن ۱۳۹۹، در آیینِ ششمین سال‌نوای موسیقی ایران، از حبیب‌الله نصیری‌فر، تقدیر به ‌عمل آمد. عبدالله طریقت در غیاب وی، لوح تقدیر و تندیس «سال‌نوا» را دریافت کرد.
سخنان حبیب‌الله نصیری‌فر در ارتباط با زندگی و آثارش فیس‌بوک امیربابک رکنی
جنایت‌های نازی علیه ملت لهستان توسط آلمان نازی و نیروهای همدست محور در جریان تهاجم به لهستان، و همچنین گردان‌های کمکی در جریان اشغال متعاقب لهستان در طی جنگ جهانی دوم انجام شدند ، و باعث کشته شدن میلیون‌ها لهستانی‌تبار و نابودی سیستماتیک لهستانی‌های یهودی گشتند. آلمانی‌ها این نسل‌کشی‌ها را بر پایه سیاست نژادی خود، که لهستانی‌ها و سایر مردمان اسلاو را از نظر نژادی فرومایه و "دون‌انسان" به‌شمار می‌برد و یهودیان را تهدیدی دائمی، توجیه می‌کردند. تا سال ۱۹۴۲، آلمانی‌های نازی در حال اجرای نقشه خود را برای کشتن همه یهودیان در اروپای تحت اشغال بودند، و همچنین برنامه‌هایی برای از میان بردن مردم لهستان از راه کشتار، پاک‌سازی قومی، بردگی و پاکسازی از راه کار اجباری، و جذب اقلیت کوچکی از لهستانی‌های «دارای ارزش نژادی» به هویت آلمانی داشتند.
در طول جنگ جهانی دوم، آلمانی‌ها نه تنها میلیون‌ها لهستانی (یهودی و غیره) را به قتل رساندند، بلکه میلیون‌ها تن دیگر را با تبعید اجباری پاکسازی قومی کردند تا جا برای مهاجران آلمانی دارای «نژاد برتر» باز شود (نگاه کنید به طرح جامع برای شرق و سیاست لبنسراوم). بنا بر منابع گوناگونی همچون مؤسسه یادبود ملی لهستان، این نسل‌کشی‌ها جان ۲٫۷ تا ۳ میلیون یهودی لهستانی و ۱٫۸ تا ۲٫۷۷ میلیون لهستانی‌تبار غیر یهودی را گرفتند.
این تعداد بسیار زیاد از کشته‌ها، و فقدان مرگ قابل ملاحظه غیرنظامیان در کشورهای اشغالی دارای «نژاد برتر» اروپایی همانند دانمارک و فرانسه، گواه سیاست‌های نسل‌کشی آلمان علیه لهستانی‌ها بود.Timothy Snyder, "Bloodlands: Europe between Hitler and Stalin", New York, Basic Books, 2010, pp. 411–12.
سیاست‌های نسل‌کشی طرح‌های استعماری دولت آلمان، یا "Generalplan Ost"، پشتوانه اصلی جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت بودند که از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۵ علیه ملت لهستان صورت گرفتند. طرح جامع نازی‌ها شامل اخراج و نابودی گسترده ۸۵ درصد (بیش از ۲۰ میلیون) شهروند لهستانی از نظر قومی لهستانی‌تبار می‌شد، ۱۵ درصد باقیمانده نیز به برده تبدیل می‌شدند. در سال ۲۰۰۰، با اقدام پارلمان لهستان، نشر آگاهی در مورد جنایات آلمان نازی و شوروی استالینیستی در لهستان به مؤسسه یادبود ملی سپرده شد، که در ورشو در سال ۱۹۹۸ تأسیس شده بود. – "More important than the change of the name was that the activity of the [earlier] commission was... totally controlled by the communists."
از همان آغاز جنگ علیه لهستان، آلمان قصد داشت برنامه آدولف هیتلر را که در کتاب "نبرد من" آمده بود، برای دستیابی به «فضای زندگی» (Lebensraum) در شرق و اسکان گسترده استعمارگران آلمانی تحقق بخشد.Janusz Gumkowski and Kazimierz Leszczynski, "Hitler's War; Hitler's Plans for Eastern Europe", 1961, in "Poland under Nazi Occupation", Polonia Publishing House, Warsaw, pp. 7–33, 164–78. طرح هیتلر امپریالیسم کلاسیک را با ایدئولوژی نژادی نازی ترکیب می‌کرد. در ۲۲ اوت ۱۹۳۹، درست پیش از حمله به لهستان، هیتلر به صراحت به فرماندهان خود اجازه کشتن «بدون رحم یا ترحم همه مردان، زنان و کودکان لهستانی‌تبار یا لهستانی‌زبان» را داد.
بنا بود تا پاکسازی قومی به شکل سیستماتیک علیه مردم لهستان انجام شود. در ۷ سپتامبر ۱۹۳۹، راینهارت هایدریش گفت که تمام اشراف‌زادگان لهستانی، روحانیون و یهودیان باید کشته شوند. در ۱۲ سپتامبر، ویلهلم کایتل روشنفکران لهستانی را به این فهرست افزود. در ۱۵ مارس ۱۹۴۰، رئیس اس‌اس، هاینریش هیملر اظهار داشت: «همه متخصصان لهستانی در صنایع نظامی-صنعتی ما مورد بهره‌کشی قرار خواهند گرفت. بعدها، همه لهستانی‌ها از این جهان ناپدید می‌شوند. ضروری است که ملت بزرگ آلمان حذف همه مردم لهستان را به عنوان وظیفه اصلی خود در نظر بگیرد.» در پایان سال ۱۹۴۰، هیتلر طرح برچیده شدن «همه عناصر برجسته در لهستان» را تأیید کرد.
پس از شکست آلمان در جنگ، دادگاهی نظامی بین‌المللی در نورنبرگ و دادگاه عالی ملی لهستان به این نتیجه رسیدند که هدف از سیاست‌های آلمان در لهستان - یعنی پاکسازی لهستانی‌ها و یهودیان - «دارای تمام ویژگی‌های یک نسل‌کشی به معنای زیستی این اصطلاح» بوده‌است."Law-Reports of Trials of War Criminals, The United Nations War Crimes Commission", volume VII, London, HMSO, 1948, "Case no. 37: The Trial of Haupturmfuhrer Amon Leopold Goeth", p. 9: "The Tribunal accepted these contentions and in its judgment against Amon Goeth stated the following: 'His criminal activities originated from general directives that guided the criminal Fascist-Hitlerite organization, which under the leadership of Adolf Hitler aimed at the conquest of the world and at the extermination of those nations which stood in the way of the consolidation of its power... The policy of extermination was in the first place directed against the Jewish and Polish nations... This criminal organization did not reject any means of furthering their aim of destroying the Jewish nation. The wholesale extermination of Jews and also of Poles had all the characteristics of genocide in the biological meaning of this term.'""They conducted deliberate and systematic genocide, viz. , the extermination of racial and national groups, against the civilian populations of certain occupied territories in order to destroy particular races and classes of people and national, racial, or religious groups, particularly Jews, Poles, and Gypsies and others."
کمتر از یک سال پیش از آغاز جنگ، در یکم اکتبر ۱۹۳۸، ارتش آلمان مطابق توافقنامه مونیخ به منطقه سودتنلاند وارد شد. عملیات تا ۱۰ اکتبر به پایان رسید. دو هفته بعد، در ۲۴ اکتبر ۱۹۳۸، ریبنتروپ سفیر لهستان را به برشتس‌گادن احضار کرد و ایدهٔ "Gesamtlösung" هیتلر در مورد کریدور لهستان و ایالت آزاد دانتسیگ را به اطلاع او رساند. سفیر لیپسکی از پذیرش طرح سر باز زد.Janusz Osica (10 February 1998), Żądania Hitlera wobec Polski, październik 1938 – marzec 1939. "Historia." PolskieRadio.pl. سه روز بعد، نخستین تبعید دسته‌جمعی اتباع لهستان از آلمان نازی آغاز شد. این تخلیه شامل یهودیانی بود که با گذرنامه لهستانی در آلمان اقامت گزیده بودند. در ۹–۱۰ نوامبر ۱۹۳۸، حمله "شب بلورین" توسط نیروهای شبه‌نظامی SA انجام شد. هزاران تن از یهودیانی که تابعیت لهستان را داشتند گرد هم آمده و با قطار به مرز لهستان و اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها فرستاده شدند.. "Also in:" این به‌صف‌کشی شامل ۲۰۰۰ لهستانی‌تبار می‌شد که در آنجا زندگی و کار می‌کردند.
همچنین، پیش از حمله به لهستان، نازی‌ها با کمک اقلیت آلمانی که در جمهوری دوم لهستان زندگی می‌کردند، فهرست مفصلی را برای شناسایی بیش از ۶۱٬۰۰۰ هدف لهستانی (عمدتاً غیرنظامی) تهیه کردند. این فهرست بصورت پنهانی به عنوان کتاب ۱۹۲ صفحه‌ای به نام "Sonderfahndungsbuch Polen" (کتاب پیگرد ویژه لهستان) چاپ شد و تنها شامل نام و تاریخ تولد بود. فهرست شامل سیاستمداران، دانشمندان، بازیگران، روشنفکران، پزشکان، وکلا، نجیب‌زادگان، کشیش‌ها، افسران و بسیاری دیگر می‌شد، و ابزاری بود برای کمک به جوخه‌های مرگ شبه‌نظامی اس‌اس بود که توسط "فولکس‌دویچه زلبست‌شوتز" پشتیبانی می‌شدند. نخسین "آینزاتس‌گروپن" در جنگ جهانی دوم توسط اس‌اس در جریان حمله به لهستان شکل گرفت. آن‌ها به پشت خط مقدم جبهه فرستاده شدند تا گروه‌هایی از مردم را که به دلیل موقعیت اجتماعی خود می‌توانستند به مقاومت علیه آلمان‌ها کمک کنند، اعدام کنند.Holocaust Timeline. The History Place. دروغ پرکاربردی که همواره در توجیه کشتارهای بی‌رویه توسط جوخه‌های مرگ متحرک آورده می‌شد، ادعای ساختگی حمله ادعایی به نیروهای آلمانی بود.
در کل، حدود ۱۵۰٬۰۰۰ تا ۲۰۰٬۰۰۰ لهستانی در طی ماه سپتامبر ۱۹۳۹ جان خود را، به دلیل هدف قرار گرفتن بی‌رویه و اغلب آگاهانه مردم غیرنظامی توسط نیروهای متجاوز، از دست دادند. بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ لهستانی در بمباران راهبردی لوفت‌وافه، همانند بمباران ویلون، کشته شدند. حملات گسترده هوایی به شهرهایی انجام شد که فاقد زیرساخت‌های نظامی بودند.Bruno Coppieters, N. Fotion, eds. (2002) "Moral constraints on war: principles and cases", Lexington Books, p 74. شهر فرامپول، در نزدیکی لوبلین، در ۱۳ سپتامبر با هدف آزمایش توانایی‌های بمبارانی لوفت‌وافه به شدت بمباران شد؛ چرا که خیابان‌هایی شبکه‌ای داشت و تالار مرکزی شهر در آن به راحتی قابل تشخیص بود. در بمباران فرامپول از ۷۰ تن مهمات بهره گرفته شد، که نابودی ۹۰ درصد ساختمان‌ها و کشته شدن نیمی از ساکنان آن را به همراه داشت.Davies, N (2009) , Pan Macmillan, P297 ستون‌های پناهندگان فراری به‌طور سیستماتیک توسط هواپیماهای جنگنده و بمب‌افکن‌های شیرجه‌رو مورد حمله قرار گرفتند.
از جمله شهرها و شهرک‌های لهستانی که در آغاز جنگ مورد بمباران قرار گرفتند می‌توان به این‌ها اشاره کرد: برودنیکا، بیدگوشچ، خلم، چیخانوف، چنتستوخووا، گرودنو، گرودژیاژ، گدینیا، یانوف، یاسلو، کاتوویچ، کیلتس، کوول، کراکوف، کوتنو، لوبلین، لووف، الکوچ، پیوترکوف تربونالسکی، پلوک، پلوتسک، پوزنان، پوک، رادوم، رادومسکو، سوله‌یوف، ورشو،Norman Davies (1986) "God's Playground" Volume II, Oxford University Press, . Page 437. ویلون، ویلنو و زاموچ.
بیش از ۱۵۶ شهرک و روستا توسط لوفت‌وافه بمباران شدند. ورشو بیشترین ضربه را به دلیل بمباران شدن هم به شکل هوایی و هم توسط توپخانه دید، و بیشتر بخش‌های تاریخی آن با خا یکسان شدند.O.Halecki "A History of Poland" Routledge & Kegan, 1983 Page 310 در این بمباران‌ها، ۶۰٬۰۰۰ تن جان باختند.
در سه ماه نخست جنگ، از پاییز ۱۹۳۹ تا بهار ۱۹۴۰، حدود ۶۰٬۰۰۰ مقام دولتی سابق، افسران نظامی ذخیره، زمین‌داران، روحانیون و روشنفکران لهستان منطقه به منطقه در جریان عملیات موسوم به "اینتلیگنتساکتسیون" اعدام شدند، و این شامل بیش از ۱۰۰۰ اسیر جنگی نیز می‌شد.Richard Rhodes, Bellona 2008.Jochen Bohler, Jürgen Matthäus, Klaus-Michael Mallmann, "Einsatzgruppen in Polen", Wissenschaftl. Buchgesell 2008.Yad Vashem, AB-Aktion (PDF file, direct download), Shoah Resource Center, International Institute for Holocaust Research . Washington, D.C.. اعدام‌های خودسرانه لهستانی‌ها توسط کلیه نیروهای آلمانی بدون استثنا از جمله، "ورماخت"، گشتاپو، اس‌اس و "Selbstschutz" بر خلاف توافقنامه‌های بین‌المللی انجام شدند.Samuel Totten, William S. Parsons, "A Century of Genocide: Critical Essays and Eyewitness Accounts" Taylor & Francis, 2008, p.  105. این کشتارهای جمعی بخشی از عملیات پنهانی تاننبرگ بودند و نخستین اقدام در جهت جایگزینی مردم محلی با شهرک‌نشینان آلمانی طبق «طرح جامع برای شرق» به‌شمار می‌رفتند. مسیحیان لهستانی و همچنین یهودیان یا در گورهای دسته جمعی که با شتاب کنده شده بودند، کشته شده، یا به زندان‌ها و اردوگاه‌های کار اجباری آلمان فرستاده شدند. هیتلر دستور داده بود:Tasks of Einsatzgruppen in Poland at Historyplace.com. «هر آنچه را که به شکل طبقه فرادست در لهستان پیدا شود، می‌بایست پاکسازی شود.»Geoffrey P. Megargee, "War of annihilation: combat and genocide on the Eastern Front, 1941", Rowman & Littlefield, 2007, p.  14 در جریان اینتلیگنتساکتسیون در پومرانی، استان پومرانی، ۲۳٬۰۰۰ لهستانی کشته شدند.Maria Wardzynska, "Byl rok 1939 Operacja niemieckiej policji bezpieczenstwa w Polsce. Intelligenzaktion", IPN Instytut Pamieci Narodowej, 2009 این کارزار توسط عملیات ویژه آرام‌سازی آلمان در لهستان در اواسط دهه ۱۹۴۰ ادامه یافت. عملیات ویژه آرام‌سازی (AB-Aktion) شامل کشتار استادان لووف و اعدام حدود ۱۷۰۰ لهستانی در جنگل پالمیری بود. چندین هزار قربانی غیرنظامی اعدام یا زندانی شدند. آینزاتس‌گروپن همچنین مسئول قتل بی‌رویه یهودیان و لهستانی‌ها در هنگام حمله آلمان به اتحاد جماهیر شوروی ۱۹۴۱ بود.
در صورتی که ضدحمله‌ای توسط نیروهای لهستان علیه نیروهای متجاوز آلمان انجام می‌شد، همه اعضای یک جامعه مسئول شمرده و توسط آلمانی‌ها مجازات می‌شدند. اعدام‌های دسته‌جمعی گروگان‌ها تقریباً هر روز در جریان پیشروی ورماخت در لهستان انجام می‌شدند. مکان، تاریخ و تعداد کشته‌شدگان این کشتارها عبارتند از: استاروگارد (۲ سپتامبر)، ۱۹۰ لهستانی، ۴۰ نفر آن‌ها یهودی ؛ شویکاتووو (۳ سپتامبر)، ۲۶ لهستانی ؛ ویروشوف (۳ سپتامبر)، ۲۰ لهستانی همه یهودی. در ۴ سپتامبر ۱۹۳۹ هنگ ۴۲ پیاده‌نظام (لشکر ۴۶ پیاده‌نظام (ورماخت)) در جریان کشتار چنتستوخووا ۱۱۴۰ تن یا بیشتر (۱۵۰ نفر از آنها یهودی) را در چندین عملیات تیراندازی وحشیانه در چندین نقطه شهر به قتل رساندند. در ایمیلین (۴–۵ سپتامبر)، ۲۸ لهستانی کشته شدند ؛ در کایتانویتس (۵ سپتامبر)، ۷۲ غیرنظامی به انتقام دو اسب آلمانی که توسط شلیک به خودی آلمانی‌ها کشته شده بودند؛ چبینیا (۵ سپتامبر)، ۹۷ شهروندان لهستانی ؛ پیوترکوف (۵ سپتامبر)، بخش یهودیان شهر به آتش کشیده شد ؛ بجین (۸ سپتامبر)، دویست غیرنظامی به آتش کشیده شدند. حدود ۳۰۰ نفر در تورک (۹ سپتامبر) به ضرب گلوله کشته شدند؛ کلکو (۹ تا ۱۰ سپتامبر)، سیصد شهروند اعدام شدند ؛ مسدلا (۱۰ سپتامبر)، ۱۵۳ لهستانی ؛ گمینا بسکو (۱۱ سپتامبر)، ۲۱ لهستانی ؛ کووالویتس (۱۱ سپتامبر)، ۲۳ لهستانی ؛ پیلیکا (۱۲ سپتامبر)؛ ۳۶ لهستانی، ۳۲ تن از آن‌ها یهودی ؛ اولسوو (۱۳ سپتامبر)، ۱۳ تن (نیمی از روستا) و ۱۰ تن از نزدیکی پیتکوو از جمله زنان و کودکانی که با سرنیزه ضربه خورده، توسط نارنجک منفجر شده، یا زنده زنده در یک انبار سوزانده شدند؛ می‌یلتس (۱۳ سپتامبر)، ۵۵ یهودی به آتش کشیده شدند ؛ پیانتک (۱۳ سپتامبر)، ۵۰ لهستانی، هفت نفر از آنها یهودی بودند. در ۱۴–۱۵ سپتامبر، حدود ۹۰۰ یهودی لهستانی در چند تیراندازی همزمان در پرزمیسی و در مدکا تیرباران شدند. تقریباً در همان زمان، در سولتس (۱۴ سپتامبر)، ۴۴ لهستانی کشته شدند ؛ کمی پس از آن در چوینیتس، ۴۰ شهروند لهستانی ؛ گمینا کوتسکو، ۲۳ لهستانی ؛ بادکوف، ۲۲ لهستانی ؛ داینف، دویست یهودی لهستانی. اعدام‌های علنی بسیار فراتر از ماه سپتامبر ادامه یافتند، از جمله در مناطق شهری همانند شهرستان ویروشوف ، گمینا بسکو، گمینا گیدله ، گمینا کلکو ، گمینا رچووو ، و گمینا شننگتسا، و غیره.
در بیدگوشچ و اطراف آن، حدود ۱۰ هزار غیرنظامی لهستانی در چهار ماه نخست اشغال کشته شدند (نگاه کنید به یکشنبه خونین، و دره مرگ). ارتش آلمان و واحدهای شبه نظامی "Selbstschutz" متشکل از فولکس‌دویچه آلمانی نیز در آن‌ها شرکت داشتند.Piata kolumna (The Fifth Column) at "1939.pl"