moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
به فرایند یافتن تصویر یک جسم آسمانی در تصویرها یا صفحات عکاسی پیش از کشف آن، معمولاً به منظور محاسبهٔ مدار دقیق‌تر آن گفته می‌شود. این روند بیشتر در مورد سیاره‌های کوچک اتفاق می‌افتد، اما گاهی اوقات یک دنباله‌دار، یک سیاره کوتوله، یک ماهواره طبیعی (قمر)، یا یک ستاره در نگاره‌های بایگانی شدهٔ قدیمی یافت می‌شود. حتی مشاهدات پیش از کشف سیاره فراخورشیدی نیز به دست آمده‌است. «پیشگیری» به یک تصویر قبل از کشف اشاره دارد. «بازیابی» به تصویربرداری از جسمی اشاره دارد که از دید ما گم شده‌است (در پشت خورشید)، اما اکنون دوباره قابل مشاهده است (سیارک گم‌شده و دنباله‌دار گم‌شده را نیز ببینید).
تعیین مدار مستلزم اندازه‌گیری موقعیت یک جسم در موارد متعدد است. هر چه فاصله بین مشاهدات طولانی‌تر باشد، می‌توان مدار را با دقت بیشتری محاسبه کرد. با این حال، برای یک جسم تازه کشف شده، تنها چند روز یا چند هفته موقعیت‌های اندازه‌گیری شده ممکن است در دسترس باشد، که فقط برای یک محاسبه اولیه (غیر دقیق) مدار کافی است.
هنگامی که یک جسم مورد توجه خاص قرار می‌گیرد (مانند سیارک‌هایی که احتمال برخورد با زمین را دارند)، پژوهشگران جستجو برای تصویرهای پیش از کشف را آغاز می‌کنند. با استفاده از محاسبات اولیه مدار برای پیش‌بینی جایی که شی ممکن است در نگاره‌های آرشیوی قدیمی ظاهر شود، آن نگاره‌ها (گاهی چند دهه قدمت دارند) جستجو می‌شوند تا ببینند آیا واقعاً قبلاً شیئ عکس‌برداری شده‌است یا نه. اگر چنین است، یک قوس مشاهدهٔ بسیار طولانی‌تر می‌تواند محاسبات مداری بسیار دقیق‌تری را امکان‌پذیر کند.
محاکمه صدام حسین، محاکمه رئیس‌جمهور عزل‌شدهٔ عراق، صدام حسین توسط دولت موقت عراق و ایالات متحده آمریکا به اتهام جنایت علیه بشریت در طول دورهٔ حکومت او بود.
حکومت ائتلاف موقت عراق در ۹ دسامبر ۲۰۰۳ به تشکیل دادگاه ویژه عراق (IST)، متشکل از پنج قاضی عراقی، برای محاکمه صدام حسین و دستیارانش به اتهام جنایات جنگی، جنایت علیه بشریت و نسل‌کشی رأی داد.
صدام در ۱۳ دسامبر ۲۰۰۳ توسط نیروهای آمریکایی در عملیات سپیده‌دم سرخ دستگیر شد. او در طول بازداشت خود در اختیار نیروهای ایالات متحده در کمپ کراپر در بغداد و همراه با یازده نفر از مقامات ارشد حزب بعث زندانی بود. در جریان محاکمهٔ صدام، به مبارزات خشونت‌آمیز علیه کردهای شمال عراق در طول جنگ ایران و عراق و مبارزه علیه شیعیان در جنوب عراق در سال‌های ۱۹۹۱ و ۱۹۹۹ برای سرکوب شورش‌ها و در دجیل پس از سوءقصد نافرجام علیه او در ۸ ژوئیهٔ ۱۹۸۲ در جریان جنگ ایران و عراق، توجه ویژه‌ای شد. صدام در دفاع از خود اظهار داشت که حکومت او بطور غیرقانونی سرنگون شده و او هنوز رئیس‌جمهور عراق است.
نخستین محاکمه، در ۱۹ اکتبر ۲۰۰۵ در دادگاه ویژه عراق آغاز شد. در این محاکمه، صدام و هفت متهم دیگر به جرم جنایت علیه بشریت با توجه به وقایعی که پس از ترور نافرجامی که در دجیل در سال ۱۹۸۲ توسط اعضای حزب الدعوه اسلامی رخ داد، محاکمه شدند. محاکمه دوم و جداگانه در ۲۱ اوت ۲۰۰۶ آغاز شد، که صدام و شش متهم دیگر را برای نسل‌کشی در جریان عملیات نظامی انفال علیه کردهای شمال عراق محاکمه کرد.
در ۵ نوامبر ۲۰۰۶، صدام به اعدام با چوبهٔ دار محکوم شد. در ۲۶ دسامبر، درخواست تجدیدنظر صدام رد شد و حکم اعدام تأیید شد. تجدیدنظر دیگری صورت نگرفت و صدام ظرف ۳۰ روز پس از آن تاریخ، اعدام شد. تاریخ و مکان اعدام تا زمان اجرای حکم مخفی بود. صدام حسین در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۶ به دار آویخته شد.
منتقدان، آن محاکمه را یک محاکمهٔ نمایشی می‌دانستند که با استانداردهای بین‌المللی در مورد حق برخورداری از یک محاکمهٔ عادلانه مطابقت نداشت. عفو بین‌الملل اعلام کرد که این محاکمه «ناعادلانه» بود و دیده‌بان حقوق بشر نیز اعتقاد داشت که اعدام صدام «به دنبال یک محاکمه ناقص و نشان‌دهندهٔ دور شدن از حاکمیت قانون در عراق است.» چندین ماه پیش از برگزاری دادگاه، سالم چلبی، رئیس سابق دادگاه ویژه عراق (که برای محاکمه صدام حسین تشکیل شده بود)، ایاد علاوی، نخست‌وزیر موقت عراق را به فشار برای محاکمه نمایشی و اعدام عجولانه متهم کرد و گفت: «محاکمه‌ها را نمایش دهید. این اعدام‌های سریع ممکن است در کوتاه‌مدت به دولت موقت کمک کند، اما در درازمدت برای توسعهٔ دموکراسی و حاکمیت قانون در عراق اثر معکوس خواهد داشت.»
صدام حسین، رئیس‌جمهور ۶۷ ساله، در طول جلسهٔ ۴۶ دقیقه‌ای با اعتمادبه‌نفس و سرکش ظاهر شد. او، مشروعیت دادگاهی را که برای محاکمه او تشکیل شده بود، زیر سؤال برد و این دادگاه را یک «بازی» با هدف پیروزی جرج بوش درانتخابات ریاست جمهوری آمریکا نامید. او قاطعانه اتهامات علیه خود را رد کرد و اظهار داشت:
«تمامی این محاکمه تئاتر است. جنایتکار واقعی، جرج بوش است.»"Know Nothing, Do Nothing" , "The American Spectator", 11 October 2005. هنگامی که قاضی از وی درخواست کرد که در اولین حضورش در برابر یک قاضی عراقی هویت خود را معرفی کند (هویت سه قاضی از پنج قاضی و دادستان پرونده، به دلایل امنیتی هرگز افشا نشد و از آن‌ها عکسی گرفته نشد)، او پاسخ داد: «شما یک عراقی هستید، می‌دانید من کی هستم.»
همچنین در جریان محاکمه، صدام از حملهٔ عراق به کویت در اوت ۱۹۹۰ دفاع کرد و از کویتی‌ها با عنوان «سگ‌هایی» یاد کرد که می‌کوشند زنان عراقی را به «فاحشه‌های دو دیناری» تبدیل کنند، که این اظهارات، منجر به تذکر قاضی برای عدم استفاده از الفاظ ناپسند در دادگاه شد. در ۱ ژوئیه، وزیر اطلاعات کویت، ابوالحسن، گفت که از صدام «انتظار» سخنان خام می‌رود. وی همچنین گفت: «او این‌گونه بزرگ شده‌است.»Saddam upsets Kuwaiti 'dogs' at Mail & Guardian online
اگرچه هیچ وکیلی برای صدام در جلسه اول ژوئیه حضور نداشت، همسر اول او، ساجده طلفاح، یک تیم حقوقی چندملیتی از وکلای دادگستری به ریاست محمد راشدان اردنی، شامل عایشه قذافی (لیبی)، کرتیس دوبلر (ایالات متحده)، امانوئل لودوت (فرانسه) و مارک هنزلین (سوئیس) استخدام کرد. در پایان جلسهٔ نخست، رئیس‌جمهور معزول از امضای اسناد قانونی که تأیید کنندهٔ درک و اطلاع خود از اتهامات بود، خودداری کرد.
در متن فاش شده از دیدار جرج بوش در فوریهٔ ۲۰۰۳ و خوزه آزنار، نخست‌وزیر اسپانیا، بوش ابراز تمایل کرد که صدام در دیوان بین‌المللی دادگستری در لاهه محاکمه شود.
در دسامبر ۲۰۰۴، کلایو استافورد اسمیت یک گزارش مختصر ۵۰ صفحه‌ای برای گروه وکلای صدام تهیه کرد که در آن استدلال می‌کرد که صدام حسین باید در ایالات متحده تحت قوانین جزایی ایالات متحده محاکمه شود.
روزنامه عرب‌زبان القدس العربی چاپ لندن در اوایل ماه مه ۲۰۰۵ گزارش داد که صدام در دیدار با دونالد رامسفلد در اردن، پیشنهاد آزادی خود در قبال درخواست تلویزیونی صدام از گروه‌های مسلح حامی خود، برای آتش‌بس با نیروهای ائتلاف را رد کرد. روزنامه انگلیسی "دیلی تلگراف" به نقل از یک منبع بلندپایه دولت بریتانیا که نامش فاش نشد، دو هفته پیش گزارش داده بود که به شورشیان عراقی پیشنهاد «معامله‌ای» داده شده‌است که به موجب آن، رئیس‌جمهور سابق عراق در صورت دست کشیدن از حملات حامیان مسلح خود، مجازات ملایم‌تری دریافت خواهد کرد.
در ۱۷ ژوئن ۲۰۰۵، ماهاتیر محمد، نخست‌وزیر سابق مالزی، رمزی کلارک، دادستان کل سابق ایالات متحده، رولان دوما، وزیر امور خارجه سابق فرانسه و احمد بن بلا، رئیس‌جمهور سابق الجزایر، تشکیل کمیتهٔ بین‌المللی اضطراری برای عراق، با هدف اصلی حصول اطمینان از محاکمه عادلانه صدام و سایر مقامات سابق حزب بعث که با او محاکمه می‌شوند را ارائه کردند.
در ۱۸ ژوئیه ۲۰۰۵، دادگاه ویژه صدام را به اولین مورد از یک سری اتهامات مورد انتظار متهم کرد که مربوط به کشتار جمعی ساکنان منطقهٔ دجیل در سال ۱۹۸۲ پس از یک سوءقصد نافرجام علیه وی بود.
در ۸ اوت ۲۰۰۵، خانوادهٔ صدام اعلام کردند که تیم حقوقی مستقر در اردن را منحل کرده و خلیل الدلیمی، تنها عضو مستقر در عراق را به‌عنوان تنها مشاور حقوقی منصوب کرده‌اند. در مصاحبه‌ای که در ۶ سپتامبر ۲۰۰۵ از تلویزیون عراق پخش شد، جلال طالبانی، رئیس‌جمهور عراق، گفت که او مستقیماً از صدام شنیده که در زمان رژیم خود، دستور کشتار جمعی و سایر «جنایت‌ها» را صادر کرده‌است و «او مستحق مرگ است.» دو روز بعد، وکیل صدام اعتراف او را تکذیب کرد.
وکیل صدام مکرراً تأخیر در رسیدگی به پرونده را درخواست می‌کرد و اصرار داشت که فرصت کافی برای بررسی اسناد دادستانی داده نشده‌است، اما او پس از این مطالبات، هیچ پاسخی از دادگاه دریافت نکرد. گروه‌های بین‌المللی حقوق بشری، از جمله دیده‌بان حقوق بشر، عفو بین‌الملل، برخی نهادهای سازمان ملل متحد و کمیساریای عالی حقوق بشر گفته‌اند که روند قانونی دادگاه ویژه عراق با استانداردهای بین‌المللی برای یک محاکمهٔ عادلانه مطابقت ندارد. کوفی عنان، دبیرکل سازمان ملل متحد، از حمایت از روند رسیدگی به اتهامات صدام، خودداری کرد و نگرانی‌های مشابهی را در مورد عدالت و همچنین احتمال صدور حکم اعدام در این پرونده ابراز کرد.
دادگاه در ۱۹ اکتبر ۲۰۰۵، چهار روز پس از همه‌پرسی ۱۵ اکتبر ۲۰۰۵ در مورد قانون اساسی جدید عراق، صدام و هفت مقام سابق عراقی دیگر را محاکمه کرد. این دادگاه به‌طور مشخص، متهمان را به قتل ۱۴۸ شیعه از دجیل، در انتقام از سوءقصد نافرجام در ۸ ژوئیه ۱۹۸۲ متهم کرد. حامیان صدام در تکریت، به انجام این محاکمه، اعتراض کردند. پس از قرائت اتهامات برای متهمان، هر هشت متهم، بی‌گناهی خود را اظهار کردند.
در حالی که این دادگاه در ابتدا برای عموم آزاد بود، دادگاه در ۱۵ مارس ۲۰۰۶ و پس از آن که صدام شروع به اظهارات سیاسی در جایگاه دفاع کرد و پس از مشاجره بین او و رئیس دادگاه، عمومی بودن این دادگاه، لغو شد.
متهمان هم‌دست صدام عبارت بودند از:
صدام در آغاز محاکمهٔ ۱۹ اکتبر، مانند جلسه قبل، سرکش ظاهر شد. او مشروعیت و استقلال دادگاه را رد کرد. صدام گفت: «من با تمام احترامی که برای کادر آن قائل هستم، به این دادگاه نمایشی پاسخ نمی‌دهم و حق قانونی خود را به عنوان رئیس‌جمهور عراق حفظ می‌کنم». وی افزود: نه نهادی که شما را تعیین و اختیار کرده‌است می‌شناسم و نه تجاوز را می‌شناسم، زیرا تمام آنچه بر پایهٔ دروغ ساخته شده، دروغ است. زمانی که قاضی نام او را پرسید، صدام گفت: «من رئیس‌جمهور عراق هستم». او این سؤال را پاسخ داد و از رزگار محمد امین قاضی کرد پرسید: «شما کی هستید؟ من می‌خواهم بدانم شما کی هستید.» وقتی امین، صدام را «رئیس‌جمهور سابق» خطاب کرد، صدام به شدت مخالفت کرد و گفت که او هنوز رئیس‌جمهور عراق است و برکنار نشده‌است.
نخستین جلسهٔ محاکمه صدام سه ساعت به طول انجامید. دادگاه، رسیدگی به این پرونده را تا ۲۸ نوامبر ۲۰۰۵ به تعویق انداخت، زیرا برخی از شاهدان به قدری ترسیده بودند که نمی‌توانستند در جلسه دادگاه شرکت کنند. رغد، دختر بزرگ صدام، طی مصاحبه‌ای با خبرگزاری عربی العربیه پس از آغاز دادگاه، دادگاه را «مضحک» خواند وی مدعی شد که پدرش در طول دادگاه مانند یک «شیر» رفتار کرده‌است. او گفت:
«پدرم حتی در قفس هم یک شیر خواهد بود. هر شخص صادقی که صدام را می‌شناسد، می‌داند که او محکم و قدرتمند است.»
دادگاه در ۲۸ نوامبر ۲۰۰۵ توسط رزگار محمد امین رئیس دادگاه، به تعویق افتاد تا فرصتی برای یافتن وکلای جایگزین برای چند تن از متهمان فراهم شود. سعدون سقایر جنابی، وکیل عواد البندر، در ۲۰ اکتبر ۲۰۰۵ توسط افراد مسلح از دفتر کارش ربوده شد و چند ساعت بعد در نزدیکی دفترش کشته شد. در ۸ نوامبر ۲۰۰۵، عادل زبیدی، وکیل دادگستری، که وکالت معاون رئیس‌جمهور سابق، طه یاسین رمضان و عبدالله کاظم را بر عهده داشت، توسط سه مرد مسلح در بغداد کشته شد. ثامر حمود خزاعی وکیل برزان تکریتی نیز در این حمله زخمی شد.
در جریان محاکمه، چندین اتفاق رخ داد که صدام با قضات وارد مشاجره شد و از دادگاه سرپیچی کرد. در یک اتفاق، تیم دفاع حقوقی صدام، پس از زیر سؤال بردن مشروعیت دادگاه، و درخواست در مورد بازگرداندن اسناد دفاعیات ضبط شده توسط نیروهای ارتش ایالات متحده و مسائل امنیتی در مورد حفاظت از وکلای مدافع، از دادگاه خارج شدند. صدام همچنین به همراه دیگر متهمان، علیه قاضی امین و دادگاه، انتقاد کردند.
روز بعد، صدام، پس از ساعت‌ها گوش دادن به ادای شهادت‌ها، به قاضی حمله کرد. او گفت که خسته شده‌است، قصد بازگشت به دادگاه و رفتن به جهنم را ندارد. مدتی بعد، در ۷ دسامبر ۲۰۰۵، صدام از ورود به دادگاه خودداری کرد، زیرا از شرایط نگهداری خود و اجرای محاکمه شکایت داشت. یکی از شکایات صدام، این بود که چهار روز نتوانسته بود لباس‌هایش را عوض کند.
در ۱۲ دسامبر ۲۰۰۵، صدام به جای واکنش در برابر اظهارات شاهدان، بازداشت‌کنندگان آمریکایی خود را به شکنجه متهم کرد و گفت: «از هر جای بدنم کتک خورده‌ام و نشانه‌ها در تمام بدنم دیده می‌شوند.»
جعفر الموسوی، دادستان کل عراق، خواستار مجازات اعدام برای صدام و چهار متهم دیگر از جمله برزان تکریتی، برادر ناتنی صدام، طه یاسین رمضان، معاون سابق رئیس‌جمهور عراق و عوض حامد البندر، قاضی ارشد سابق دادگاه انقلاب صدام شد. مظنونان در صورت مجرم شناخته شدن و محکومیت به اعدام، به دار آویخته می‌شدند.
پس از ترور خمیس العبیدی، وکیل مدافع اصلی خود، صدام در اعتراض به عدم حمایت بین‌المللی از وکلا دست به اعتصاب غذا زد. در ۲۳ ژوئن ۲۰۰۶، گزارش شد که صدام به اعتصاب غذای خود پایان داد.Reuters: "Saddam ends hunger strike after missing one meal" . Published 23 June 2006. در ۲۷ ژوئن ۲۰۰۶، دو تن از وکلای صدام حسین، رمزی کلارک، دادستان کل سابق ایالات متحده، و کرتیس دوبلر، کنفرانسی در باشگاه ملی مطبوعات در واشینگتن، دی.سی.، برگزار کردند و خواستار برقراری امنیت فوری برای همه وکلای مدافع عراقی شدند. آن‌ها در بیانیه‌ای کتبی شکایت کردند که محاکمه ناعادلانه بوده و توسط مقامات آمریکایی با استفاده از عراقی‌ها انجام می‌شود. این دو وکیل ادعا کردند که ایالات متحده علی‌رغم درخواست‌های مکرر، از ارائه حمایت کافی برای وکلای مدافع خودداری کرده‌است و ایالات متحده عمداً یک محاکمه ناعادلانه را ترجیح می‌دهد.
در ۵ نوامبر ۲۰۰۶، صدام حسین به جرم قتل ۱۴۸ شیعه از دجیل، به تلافی سوءقصد صورت‌گرفته در ۸ ژوئیه ۱۹۸۲، به اعدام با چوبه دار محکوم شد. وقتی قاضی حکم را اعلام کرد، صدام فریاد زد: «زنده باد مردم. زنده باد ملت عرب. مرگ بر جاسوسان» و سپس تکبیر گفت. خلیل الدلیمی، وکیل مدافع، بعداً بیانیه‌ای از صدام حسین که درست قبل از صدور حکم دادگاه صادر شد، نقل کرد. وی گفت که صدام از هموطنان خود خواسته‌است که «در مقابل درگیری‌های فرقه‌ای متحد شوند». الدلیمی افزود که پیام صدام به مردم، این بود که «غیرنظامی‌های ملت‌های متجاوز را عفو کنید و انتقام نگیرید». حکم صادرشده، یک درخواست تجدیدنظر که توسط سیستم قضایی عراق اجباری شده بود، به‌دنبال داشت. این گمانه‌زنی وجود داشت که درخواست تجدیدنظر می‌تواند سال‌ها طول بکشد و اجرای آن، به تعویق بیفتد. اما در ۲۶ دسامبر، درخواست تجدیدنظر صدام رد شد و حکم اعدام تأیید شد. هیچ درخواست تجدیدنظر دیگری امکان‌پذیر نبود و صدام باید ظرف ۳۰ روز پس از آن تاریخ، اعدام می‌شد. این تصمیم هنوز باید توسط رئیس‌جمهور عراق تأیید می‌شد، اما نمی‌توان آن را تغییر داد. قاضی عارف شاهین، یکی از ۹ قاضی تجدیدنظر، گفت: «این مدت، نمی‌تواند بیش از ۳۰ روز باشد. از فردا این حکم می‌تواند در هر زمانی اجرا شود. دادگاه تجدیدنظر، رأی خود را صادر کرده‌است و آنچه امروز تصمیم گرفتیم قطعی است.»
در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۶ تقریباً ساعت ۶:۰۵ بامداد به وقت بغداد، حکم صدام حسین اجرا شد و او را به دار آویختند.
همدستان صدام، برزان تکریتی، برادر ناتنی وی و رئیس اطلاعات عراق در زمان کشتار دجیل و عواد البندر که برای ساکنان دجیل به عنوان رئیس دادگاه انقلاب صدام (حزب بعث) حکم اعدام صادر می‌کرد نیز به اعدام با دار زدن محکوم شد. آن‌ها در ۱۵ ژانویه ۲۰۰۷ اعدام شدند. طه یاسین رمضان معاون سابق رئیس‌جمهور عراق به حبس ابد محکوم شد. با این حال، در ۱۲ فوریه سال ۲۰۰۷، حکم حبس ابد وی، به اعدام تغییر کرد و رمضان نیز در ۲۰ مارس ۲۰۰۷ به دار آویخته شد.https://news.yahoo.com/s/ap/20070320/ap_on_re_mi_ea/iraq
مقامات سابق حزب بعث در منطقه دجیل، عبدالله کاظم روید مشیخی، پسرش مظهر عبدالله روید مشیخی و علی دائم علی به ۱۵ سال زندان محکوم شدند. محمد عزاوی علی، همچنین یکی از مقامات حزب بعث در منطقه دجیل، به دلیل کمبود شواهد تبرئه شد.
صدام پس از محاکمه و محکومیت وی به اتهام قتل غیرقانونی ۱۴۸ شیعه در شهر دجیل در سال ۱۹۸۲، پس از محکومیت به جنایت علیه بشریت، با دار زدن اعدام شد. او در نخستین روز از تعطیلات مهم اسلامی، عید قربان، ۳۰ دسامبر ۲۰۰۶، تقریباً در ساعت ۰۶:۰۵ صبح به وقت محلی (۰۳:۰۵ UTC) به دار آویخته شد. این اعدام در " کمپ عدالت " یکی از پایگاه‌های ارتش عراق در کاظمین، در شمال شرق بغداد انجام شد.
منتقدان، از جمله خلیل الدلیمی، مشاور حقوقی صدام، ادعا کردند که مقامات آمریکایی نفوذ زیادی بر دادگاه داشتند. او در بیانیه‌ای گفت: این دادگاه، مخلوق اشغال نظامی آمریکاست.
خلیل الدلیمی و مفسران مختلف بین‌المللی ادعا کردند که روزی که در آن حکم دادگاه، به‌طور زنده برای جهانیان خوانده شد، یعنی ۵ نوامبر ۲۰۰۶، به عمد توسط دولت بوش انتخاب شد تا بر انتخابات میان‌دوره‌ای ایالات متحده که دو روز بعد برگزار شد، تأثیر بگذارد. انتظار می‌رفت که این حکم در ۱۶ اکتبر ۲۰۰۶ صادر شود، اما برای بررسی اظهارات برخی از شاهدان، به تعویق افتاد. حتی با توجه به این‌که حکم به‌صورت شفاهی در ۵ نوامبر خوانده شد، حکم کتبی و نهایی تا چند روز بعد منتشر نشد.
واشینگتن پست گزارش داد که «آمریکایی‌ها بیشتر قوانینی را که بر اساس آن‌ها، صدام حسین و همکارانش محاکمه می‌شوند، تهیه کرده‌اند». این نشریه همچنین گزارش داد که «یک مقام آمریکایی در بغداد، تأیید کرد که تنها ایالات متحده و بریتانیا کارشناسانی را برای مشاوره به دادگاه در مورد نحوه محاکمه دولت‌ها به دلیل جنایات جنگی و مواردی از این قبیل، مشارکت داده‌اند».
سازمان حقوق بشری عفو بین‌الملل از حکم اعدام انتقاد کرد و گفت که این دادگاه «عمیقاً ناقص و ناعادلانه» است. مالکوم استوارت، مدیر برنامه خاورمیانه و شمال آفریقای عفو بین‌الملل، گفت: این فرایند با «نقص جدی که صلاحیت دادگاه را زیر سؤال می‌برد، خدشه‌دار شد.» او به‌طور ویژه از مداخله‌های سیاسی، استقلال و بی‌طرفی دادگاه انتقاد کرد.
محمد بزی، روزنامه‌نگار در سال ۲۰۱۴ نوشت که محاکمه و اعدام صدام باعث تعمیق فرقه‌گرایی در عراق شده‌است.
ترو یا ترر یا ترِرِس یا تریری () نام یک قبیله تراکیایی بود.
ترری‌ها در شمال غربی تراکیه، در منطقه سردیکا (شهر صوفیه پایتخت فعلی بلغارستان) زندگی می‌کردند. ترری‌های منطقه سردیکا بعدها در جریان مهاجرت تریبالی‌ها به شرق جذب شدند.
در سال ۶۳۷ قبل از میلاد، قبیله ترِرِس از سمت تنگه بسفر تراکیا به سمت آناتولی حمله کرده و آنجا را تسخیر کردند؛ و به فرمان پادشاه خود کوبوس و در اتحاد با کیمریان و لیکیاها، در سال هفتم سلطنت آردیس، پادشاه لیدیا، به پادشاهی لیدیا حمله کردند.
آنها لیدی‌ها را شکست دادند و پایتخت لیدیا، ساردیس را به جز ارگ آن تصرف کردند و احتمالاً آردیس در این حمله کشته می‌شد. پسر و جانشین آردیس، سادیاتس، هم احتمالاً در سال ۶۳۵ قبل از میلاد در حمله دیگری به لیدیا به قتل رسید. اما اندکی پس از سال ۶۳۵ قبل از میلاد، با توافق با آشورها و در اتحاد با لیدیها، سکاها تحت فرمان مدهوان وارد آناتولی شدند، ترِرها را از آسیای صغیر بیرون راندند و سیمریان را شکست دادند تا دیگر تهدیدی برای آنها نباشد و بدین ترتیب بود که سکاها تسلط خود را تا آناتولی مرکزی گسترش دادند.
اسپارت‌ها یا لیدیایی‌ها () مردم ساکن لیدیه، منطقه ای در آناتولی، بودند که به یک زبان هند و اروپایی صحبت می‌کردند. پایتخت لیدیا در اسفارد یا ساردیس بود. آنها در همسایگی فریگیه بوده‌اند.
سوالات در مورد منشأ آنها، که به هزاره دوم قبل از میلاد می‌رسد، همچنان توسط مورخان زبان و باستان شناسان مورد بحث است. اما براساس مطالعات ژنتیکی که از عصر برنز در آناتولی موجود است، به نظر می‌رسد جمعیت لیدی مخلوطی از کشاورزان ایرانی بوده‌است و از لحاظ تبارشناسی ژنتیکی در زمینه کار شده‌است.‏
فرهنگ لیدیایی متمایز، آخرین بار در میان سوابق موجود، توسط استرابون، در کیبیرا در جنوب غربی آناتولی و در حدود زمان او (قرن اول پیش از میلاد) به اثبات رسیده‌است. قدرت لیدیا با سقوط پایتخت آنها در حوادث پس از نبرد هالیس در سال ۵۸۵ قبل از میلاد و حل شدن در زیرمجوعهٔ ممالک کوروش کبیر در سال ۵۴۶ قبل از میلاد به پایان رسید.
هرودوت در تاریخ‌های خود می‌گوید که اسپارت‌ها «نخستین مردانی بودند که می‌دانیم پول طلا و نقره را ساخته و از آنها استفاده کردند».
به گفته هرودوت، هنگامی که یک دختر لیدیایی به بلوغ رسید، تا زمانی که جهیزیه کافی به دست آورد، به تجارت فاحشگی می‌پرداخت و پس از جمع‌آوری جهیزه اش در دسترس بودن خود برای ازدواج را اعلام می‌کرد.
هرودوت همچنین اسپارتی‌ها را به اختراع انواع بازی‌های باستانی، به ویژه یک قل دو قل نسبت می‌دهد، و ادعا می‌کند که محبوبیت بازی‌ها به این دلیل حاصل شد که اسپارت‌ها در طول خشک‌سالی شدیدی که تجربه کرده بودند، تبدیل به کسانی شده بودند که بازی‌ها به آنها مجال رهایی روانی از مشکلاتشان را می‌داد.
گاس آرنهیم (۴ سپتامبر ۱۸۹۷ – ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۵۵) نوازندهٔ پیانو و رهبر گروه اهل ایالات متحدهٔ آمریکا بود. او به خاطر نوشتن چند قطعه از جمله اولین اثر موفقش با نام «من برایت گریه کردم» (۱۹۲۳) شناخته شده‌است. اوج محبوبیت آرنهیم در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ میلادی بود., retrieved 29 October 2011 او در کنار حرفهٔ موسیقی‌اش، در چند فیلم هم نقش‌های کوچکی ایفا کرد.
آرنهیم که زادهٔ فیلادلفیا است، در شیکاگو بزرگ شد. در سال ۱۹۱۹ به‌همراه ایب لیمن (درامز) و هنری هالستد (ویلون) در مهمانخانهٔ سانسِت سنتا مونیکا، کالیفرنیا پیانو می‌نواخت. هر سهٔ آن‌ها بعداً به رهبر گروه‌های معروف تبدیل شدند.
آرنهیم در سال‌های ۱۹۲۸ و ۱۹۲۹ اولین آثارش را با برچسب اوکی رکوردز منتشر کرد و پس از آن با ویکتور رکوردز (بعدا آرسی‌اِی) قرارداد بست که همکاری‌شان تا سال ۱۹۳۳ ادامه داشت. آرنهیم و گروهش در سال ۱۹۳۱ در اولین ضبط‌های بینگ کرازبی او را همراهی کردند. قطعه‌های ضبط‌شده در آن دوره، نقش مهمی در محبوبیت بعدی کرازبی به‌عنوان خواننده داشتند.
رود نارا () یک رود در استان مسکو و استان کالوگا در روسیه است.
نعمان بن عمرو صحابی انصار از بنی غنم بن مالک بن النجار از خزرج، در روایت ابن اسحاق ، شاهد آخرین بیعت عقبه با هفتاد نفر از انصار بود و نزد پیامبر شهادت داد. نعمان بن عمرو در زمان خلافت معاویه بن ابی سفیان درگذشت.
محمود خاتمی (زادهٔ تهران) استاد تمام گروه فلسفهٔ دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران است. انتشار موارد متعدد دستبردهای علمی او در سال ۹۳ منجر به جنجال‌هایی در سطح بین‌المللی شد.
در تاریخ ۵ نوامبر ۲۰۱۴، مطلبی از سوی کاربری مهمان در تارنمای فلسفی دیلی‌نوس منتشر شد که در آن ادعا شده بود محمود خاتمی در برخی از آثار انگلیسی خود مرتکب دستبرد فکری گسترده شده‌است. در پی این ادعا، مجله ارگانون اف – که یکی از مقالات محمود خاتمی را در سال ۲۰۰۳ منتشر کرده بود – رسماً در وب‌سایت خود اعلام کرد که محمود خاتمی در این مقاله مرتکب سرقت علمی شده‌است؛ طبق اعلام این مجله، مقالهٔ خاتمی تقریباً رونوشت واژه به واژه‌ای از مقالهٔ اندرو کارپنتر است که انتشارات راتلج آن را ضمن مجموعه‌ای از مقالات منتشر کرده بود. این مجله سپس مقالهٔ خاتمی را با توضیحی دربارهٔ کلاهبرداری علمی او از تارنمای خود برداشت.
روزنامه شرق در گزارشی دربارهٔ سرقت علمی در ایران در آذر ۱۳۹۳ نوشت «ناشر این کتاب – خانه نشر دکتر مولر – در سال ۲۰۱۰، دقیقاً ۱۰ کتاب از محمود خاتمی منتشر کرده که حتی یک نسخه هم از این کتاب‌ها در هیچ‌یک از کتابخانه‌های دانشگاه تهران موجود نیست. اما آنچه مسلم است در دانشگاه‌های ایران انتشار کتاب به زبان انگلیسی در فرایند ارتقای استادان از رتبه دانشیار به استاد تمام بسیار تأثیرگذار است». این روزنامه، در هنگامی که خاتمی در فرصتی پژوهشی در کانادا به سر می‌برد، با سید حمید طالب‌زاده، مدیر گروه فلسفه دانشگاه تهران، گفتگو کرد. به گفتهٔ طالب‌زاده، نامه‌نگاری‌های گروه فلسفه دانشگاه تهران با خاتمی پاسخی از وی در پی نداشته‌است.
جواد طباطبایی در مقدمهٔ کتابِ "ملاحظات دربارهٔ دانشگاه" مفصلاً به این سرقت علمی و شرایط و پیامدهای آن پرداخته‌است.
در سال ۱۴۰۱ شایعاتی مبنی بر احتمال بازگشت خاتمی به تدریس در دانشگاه تهران منتشر شد. عبدالرضا سیف رئیس دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران در پاسخ به این شایعات اعلام کرد که «وضعیت همکاری دکتر خاتمی با دانشکده از زمان اجرای حکم تخلف وی در سال ۹۴ تعلیق درآمده و تاکنون هیچ تغییری نکرده است [و] روند همکاری مجدد محمود خاتمی با گروه فلسفه، منوط به نظر کمیته‌های ذی‌ربط در دانشگاه است که مشغول بررسی پرونده وی هستند.»
در همین سال انجمن علمی دانشجویان فلسفهٔ دانشگاه تهران در نامه‌ای به سیدمحمد مقیمی، رئیس دانشگاه تهران، خواستار شفافیت در وضعیت رسیدگی به پروندهٔ تخلفات علمی محمود خاتمی شد. ۱۰۴ دانشجوی فلسفهٔ دانشگاه تهران نیز در نامهٔ دیگری به مقیمی ضمن اشاره به شایعات موجود مبنی بر احتمال بازگشت خاتمی به دانشکده، خواستار اعلام نتایج بررسی‌های دانشگاه تهران دربارهٔ تخلفات علمی خاتمی، تجدیدنظر در استادتمامی ایشان به دلیل استفاده از امتیاز آثار منحول برای نیل به این مرتبه و بررسی آثار جدید ایشان برای تأیید اصالت آن‌ها شدند و اعلام کردند که از نظر ایشان «تدریس مجدد آقای خاتمی در دانشکدهٔ ادبیات حیثیت علمی این دانشکده را بیش از پیش لکه‌دار خواهد ساخت.»
قلعه برست () یک قلعه قرن نوزدهمی در برست، بلاروس، بلاروس است. در سال ۱۹۶۵، عنوان «قلعه قهرمان» به خاطر دفاع از سنگر مرزی در طول هفته اول عملیات بارباروسا هنگامی که در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱، نیروهای ویژه به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی حمله کردند، به این قلعه داده شد.
مسجد چوخور محله () یک مسجد در شهر شوشی بود.
این مسجد در بخش شرقی شوشی و در خیابان وزیروف محله چوخور محله، یکی از ۹ محله پایین شهر شوشی قرار داشت. مسجد چوخور محله یکی از هفده مسجد شوشی در اواخر سده نوزدهم میلادی بود. این مسجد دو مناره داشت.
شهر شوشی در دهه ۱۷۵۰ میلادی تأسیس شد و چوخور محله حتی پیش از اتمام ساخت دیوارهای قلعه شوشی آباد بود. چشمه‌ای در نزدیکی آن محله آب معدنی معروف شوشی را تأمین می‌کرد و مسجد یکی از ارزشمندترین بناهای ذخیره‌گاه تاریخی و معماری دولتی شوشی بود.
دروازه گنجه () یکی از چهار دروازه ورودی به دژ شوشی در شهر شوشی است.
با رعایت سنت‌های قرون وسطایی در شهرسازی دوره خانات، دیوارهای دژ شوشی با چهار دروازه ساخته شد. دروازه اصلی رو به شمال به سمت جاده گنجه بود و به همین دلیل دروازه گنجه نام گرفت. دروازه غربی رو به نواحی غربی از جمله خانات ایروان ایران بود و از این رو دروازه ایروان یا اریوان نامیده می‌شد. دو دروازه دیگر به روستاهای کوهستانی پیرامون باز می‌شد. قلعه داخلی شوشی بر فراز قله‌ای نزدیک دروازه گنجه قرار داشت. دروازه گنجه دارای اهمیت معماری است و اغلب در میان ۲۷۹ اثر و ویژگی مهم ذخیره‌گاه تاریخی و معماری دولتی شوشی در سده هجدهم میلادی ذکر می‌شود. دروازه گنجه در خیابان نیازی این شهر قرار دارد.
اورخان فرج‌اف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
قدرت فیلمی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی مادور باندارکار است. در این فیلم بازیگرانی همچون راوینا تاندون، سمیر دارامادیکاری، آتول کولکارنی، ویپین شارما و مانوج جوشی ایفای نقش کرده‌اند.
زندگی کن اما مغرور نباش فیلمی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی سانجای جیها است. در این فیلم بازیگرانی همچون امان ورما، رینکی خانا، راوینا تاندون، دیا میرزا، بهارات جاداو، نامراتا شیرودکار، شویتا منون، ساچین خدکار، ویجای راز، ماهش مانجرکار، سوشمیتا سن، شیواجی ساتام، سایاجی شینده، ریما لاگو و شاکتی کاپور ایفای نقش کرده‌اند.
پرستار خوب () یک فیلم جنایی و درام آمریکایی به کارگردانی توبیاس لیندهولم محصول سال ۲۰۲۲ با بازی جسیکا چستین، ادی ردمین، نمدی آسوموگا، نوآ امریک و کیم دیکنز است. این فیلم دربارهٔ تعقیب و دستگیری قاتل زنجیره‌ای آمریکایی چارلز کالن است که در طول ۱۶ سال دوران کاری خود به عنوان پرستار، بیمارانی را به قتل رساند.
"پرستار خوب" در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲ در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو به نمایش درآمد و در ۱۹ اکتبر انتشار محدودی داشت. این فیلم در ۲۶ اکتبر در نتفلیکس منتشر شد. نظرات منتقدان به این فیلم عموماً مثبت بود و ردمین برای نقش‌آفرینی در آن نامزد دریافت جوایز گلدن گلوب و بفتای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.
امی (با بازی جسیکا چستین) یک پرستار دلسوز و مادری مجرد است که با بیماری قلبی سختی دست و پنجه نرم می‌کند و با این حال، شیفت‌های شبانه و طاقت‌فرسایی را در آی‌سی‌یو می‌پذیرد چراکه سعی دارد نیازهای دختران خودش را تأمین کند. با این حال، با ورود یک پرستار متفکر و همدل به نام چارلی (با بازی ادی ردمین) در بخش او، باری از دوش امی کم می‌شود.
آن‌ها در طی شیفت‌های طولانی در بیمارستان، رابطه دوستانه قوی‌ای با یکدیگر برقرار می‌کنند و برای اولین بار در چند سال گذشته، امی واقعاً به آینده خودش و دخترانش ایمان دارد. با این حال، مجموعه‌ای از مرگ‌های مرموز بیماران سبب می‌شود تا تحقیقاتی در رابطه با چارلی به عنوان متهم اصلی صورت بگیرد و حالا امی مجبور است تا زندگی، شغل و همچنین امنیت دختران خودش را به خطر بیاندازد تا بتواند حقیقت را برملا کند.
ساخت این فیلم در سال ۲۰۱۶ اعلام شد. در اوت ۲۰۱۸، جسیکا چستین و ادی ردمین برای بازی در این فیلم وارد مذاکره شدند. فیلمبرداری در ۱۲ آوریل ۲۰۲۱ در استمفورد، کنتیکت آغاز شد.
"پرستار خوب" در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۲، یک روز پس از اکران، پربیننده‌ترین فیلم نتفلیکس بود. این فیلم در هفته اول، در رتبه اول ۱۰تای برتر نتفلیکس با ۶۸٫۳۱ میلیون ساعت بازدید قرار گرفت و در ۹۳ کشور در میان جایگاه ۱۰ فیلم برتر بود.
کنده شده فیلمی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی گاراو پاندی است. در این فیلم بازیگرانی همچون علی خان، راوینا تاندون، سورش منون، سلمان خان، آنجان سیرواستاو و سچین تندولکر ایفای نقش کرده‌اند.
نظریه میدان (جامعه‌شناسی) در جامعه‌شناسی، بررسی می‌کند چگونه افراد، "میدان‌ها" یا "میدان‌های اجتماعی" را می‌سازند و چگونه تحت تأثیر چنین میدان‌هایی قرار می‌گیرند.
میدان‌های اجتماعی محیط‌هایی هستند که در آن بین افراد و بین گروه‌ها، رقابت اتفاق می‌افتد. بازارها، رشته‌های دانشگاهی و سبک‌های موسیقی نمونه‌هایی از میدان‌های اجتماعی هستند.
میدان‌ها دارای جایگاه‌های مختلفی هستند که کنشگران اجتماعی آگاه می‌توانند تصاحب کنند. بازیکنان مسلط در این میدان که «متصدیان» نامیده می‌شوند، به‌طور کلی برای حفظ زمین به شکل فعلی رقابت سرمایه‌گذاری می‌کنند زیرا تغییر در قوانین رقابت سبب بی‌ثباتی جایگاه غالب آنها می‌شود.کاتانی، جینو، سیمون فریانی و پل آلیسون، ۲۰۱۴. "خودی‌ها، خارجی‌ها و مبارزه برای وقف در زمینه‌های فرهنگی: یک هسته پیرامونی چشم‌انداز. بررسی جامعه‌شناسی آمریکایی ۷۸(۳):۴۱۷–۴۴۷. . Archived via Google Docs.
ممکن است در میدان‌ها «مخالفانی» باشند و بخواهند میدان را تغییر دهند تا بتوانند با موفقیت با متصدیان کنونی رقابت کنند.فلیگشتاین، نیل، ۲۰۰۱: «مهارت اجتماعی و نظریه میدان‌ها»، «نظریه جامعه‌شناسی»، ۱۹:۲ تغییر چشمگیر در میدان‌های پایدار پیشین می‌تواند از هر یک از مدیران موفق یا نفوذ از سایر میدان‌ها یا از تغییر قوانین تحمیلی توسط دولت رخ دهد. به‌طور کلی، جایگاه‌های میدانی مختلف انگیزه‌های متفاوتی ایجاد می‌کند. جایگاه میدانی توسط افراد به شکل انگیزش تجربه می‌شود.مارتین، جان لوی، ۲۰۰۳: "نظریه میدان چیست؟"، "مجله جامعه‌شناسی آمریکایی". تصدیق سهام این میدان و کسب منافع و سرمایه‌گذاری‌های تعیین شده توسط میدان را "ایلوسیو" می‌نامند. میدان‌های ناپایدار با تغییر سریع و اغلب با اشکال مخرب رقابت، مانند رقابت خالص بر سر قیمت‌ها تعریف می‌شوند که حاشیه سود را به سطوح غیرقابل دفاع پایین می‌برد؛ بنابراین، میدان‌ها باید با قوانینی تثبیت شوند تا اطمینان حاصل کنند که رقابت اشکال غیرمخرب دارد. میدان‌های پایدار بندرت به تنهایی پدیدار می‌شوند ولی باید توسط کارآفرینان ماهر ساخته شوند. حکومت اغلب در این فرایند نیز نقش دارد.
«میدان» یکی از مفاهیم اصلی است که توسط دانشمند علوم اجتماعی فرانسوی پیر بوردیو استفاده می‌شود. در صورت بندی او، میدان به محیطی گفته می‌شود که در آن کارگزاران انسانی و جایگاه اجتماعی آنها قرار دارد. جایگاه هر عامل خاص در میدان، نتیجه تعامل بین قوانین خاص میدان، عادت‌واره‌ها و سرمایه (اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی) عامل است.بوردیو، پیر، (۱۹۸۴). "تمایز: نقد اجتماعی قضاوت های ذوقی"، لندن: راتلج. میدان‌ها با یکدیگر تعامل دارند و سلسله مراتبی هستند: بیشتر آنها تابع میدان بزرگتر روابط قدرت و طبقه هستند.
بوردیو به جای تحدبد تحلیل خود از روابط اجتماعی و تغییر به عاملیت داوطلبانه یا صرفاً بر اساس مفهوم ساختاری طبقه، از مفهوم کارگزاری - ساختار «میدان» استفاده می‌کند: هر عرصه تاریخی و غیرهمگن اجتماعی - فضایی که در آن مردم برای دستیابی به منابع مطلوب مانور می‌دهند و مبارزه می‌کنند. بیشتر آثار بوردیو نقش نیمه مستقل منابع آموزشی و فرهنگی را در بیان عاملیت مشاهده می‌کند. این امر باعث می‌شود کار او برای مطالعات لیبرال-محافظه‌کار سازگار باشد که شکاف‌های اساسی جامعه را در میان جناح‌های بی‌نظم طبقه کارگر قرار می‌دهد که نیاز به مداخله انضباطی دارند، جایی که آنها بیش از حد از نابرابری اجتماعی رنج می‌برند. با توجه به موقعیت تاریخی و زنذگینامه او، جای تعجب ندارد که برخلاف برخی از پیروانش یا جامعه‌شناس بانفوذ آلمانی، ماکس وبر، بوردیو در عمل بخاطر شناخت و تاثیرپذیری و همدلی با مارکسیست، فرماندهی اقتصاد را به عنوان مؤلفه اصلی قدرت و عاملیت در جامعه سرمایه‌داری بپذیرد.مراجعه شود به:
در آثار بوردیو، میدان، نظامی از جایگاه‌های اجتماعی (مثلاً حرفه‌ای مانند قانون) است که ساختار درونی آن بر اساس قدرت روابط (مانند اختلاف قدرت بین قضات و وکلا) است. به‌طور خاص، میدان یک عرصه اجتماعی مبارزه بر سر تخصیص گونه‌های خاصی از سرمایه است. - سرمایه هر چیزی است که برای عوامل اجتماعی مهم تلقی می‌شود (بارزترین مثال سرمایه پولی است. میدان هم به صورت عمودی و هم افقی سازماندهی می‌شوند. این بدان معناست که میدان‌ها کاملاً مشابه طبقات نیستند و اغلب فضاهای مستقل و مستقل بازی اجتماعی هستند. میدان قدرت از این جهت خاص است که به صورت افقی در همه میدان‌ها وجود دارد و مبارزات درون آن "نرخ مبادله" اشکال سرمایه فرهنگی، نمادین یا فیزیکی بین خود میدان‌ها را کنترل می‌کند. یک میدان از تفاوت‌های رابطه‌ای در جایگاه عوامل اجتماعی تشکیل می‌شود. مرزهای یک میدان با جایی مشخص می‌شوند که تأثیرات آن به پایان می‌رسد. میدان‌های مختلف می‌توانند مستقل یا مرتبط با یکدیگر باشند (به عنوان مثال، تفکیک قدرت بین قوه قضاییه و قوه مقننه را در نظر بگیرید). جوامع پیچیده‌تر دارای میدان‌های بیشتر و روابط بیشتر بین میدان‌ها هستند.
طبق این قوانین، فعالیت در این میدان توسعه می‌یابد که مانند بازاری عمل می‌کند که در آن بازیگران برای منافع خاص مرتبط با آن رقابت می‌کنند. این رقابت روابط عینی بین شرکت‌کنندگان را از طریق عواملی مانند حجم سرمایه‌ای که مشارکت می‌کنند، مسیر حرکت آنها در حوزه یا توانایی آنها برای انطباق با قوانین ذاتی میدان تعریف می‌کند. میزانی که شرکت‌کنندگان می‌توانند از منابعی که به آنها وقف شده‌است استفاده مؤثری کنند تابعی از انطباق "عادت‌واره" آنها در این میدان خاص است. عادت‌واره، نظام ذهنی انتظارات و استعدادهایی است که از طریق تجربه گذشته به دست آمده‌است.
سرمایه عملیاتی در هر زمینه مجموعه منابعی است که می‌توان برای کسب مزیت در آن استفاده کرد؛ بنابراین، سرمایه عاملی از میدان پویایی و همچنین محصول جانبی میدانی است که خارج از آن وجود ندارد. گونه‌های مختلف سرمایه در میدان‌های مختلفی عمل می‌کنند که به نوبه خود با توازن قدرت اعمال شده توسط سرمایه تعریف می‌شوند.
میدان‌ها بر اساس «قانون»، اصول بنیادی «نگرش و تقسیم بندی» (تقسیم بندی ذهن و بدن برای مثال، یا مرد و زن) یا سازمان‌دهی «قوانین» تجربه‌ای ساخته می‌شوند که بر اعمال و تجربیات درون یک حوزه حاکم است. «قانون» زیربنای یک میدان اغلب به میدان دیگری تقلیل‌ناپذیر است، مانند تفاوت مشخص شده بین قانون میدان زیبایی‌شناختی که به سرمایه فرهنگی ارزش می‌دهد و به نوعی سرمایه اقتصادی را طرد می‌کند و میدان اقتصادی که برای اقتصاد ارزش قایل است. کارگزاران نه از طریق قرارداد صریح بلکه از طریق تصدیق عملی آنها از مخاطرات در یک زمینه خاص مشترک می‌شوند که ضمناً در همان "بازی بازی" مستتر است.
این تصدیق در مورد سهم برندگان در این میدان و کسب منافع و سرمایه‌گذاری‌های تعیین شده توسط این میدان، "ایلوسیو نامیده می‌شود.
کاخ بابلسبرگ () در پارک و محله پوتسدام، مرکز ایالت براندنبورگ آلمان، در نزدیکی برلین قرار دارد. این کاخ به مدت بیش از ۵۰ سال اقامتگاه تابستانی شاهزاده ویلیام، بعدها امپراتور آلمان ویلیام اول و پادشاه پروس و همسرش، آگوستا از خاندان ساکس-وایمار-آیزناخ، ملکه آلمان و ملکه پروس بود.
این ساختمان که به سبک احیای گوتیک انگلیسی طراحی شده‌است، در دو مرحله در دوره ۱۸۳۵–۱۸۴۹ ساخته شده‌است. قرارداد طراحی کاخ به معماران کارل فردریش شینکل، لودویگ پرسیوس و یوهان هاینریش استراک داده شده بود.
در ۲۲ سپتامبر ۱۸۶۲ در کاخ و پارک مجاور مذاکراتی بین پادشاه پروس ویلیام اول و اتو فون بیسمارک انجام شد که به معرفی بیسمارک به عنوان وزیر و وزیر امور خارجه پروس انجامید.
معماری کاخ بابلسبرگ الگوی ساخت کاخ کیتندورف بین سال‌های ۱۸۴۸ و ۱۸۵۳ در مکلنبورگ-فورپومرن توسط شاگرد شینکل، فردریش هیتزیگ، صورت گرفت.
از سال ۱۹۹۰ کاخ بابلسبرگ بخشی از سایت میراث جهانی یونسکو «کاخ‌ها و پارک‌های پوتسدام و برلین» محسوب می‌شود. این کاخ توسط بنیاد کاخ‌ها و باغ‌های پروس برلین-براندنبورگ اداره می‌شود.
از سال ۲۰۱۳ این کاخ تحت بازسازی گسترده نماها و فضای داخلی خود قرار گرفته‌است.
تارکی () یک شهر در کشور روسیه است که در داغستان واقع شده است.С.Т.Еремян. Моисей Каланкатуйский о посольстве албанского князя Вараз Трдата к хазарскому хакану Алп-Илитверу. "Записки Института Востоковедения АН СССР", т. VII, М.-Л, 1939.Лавров Л.И. Ученые записки Института истории, языка и литературы ДФ АН СССР", т. 4. 1958
رافائل محرم‌لی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال جمهوری آذربایجان اهل است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال جمهوری آذربایجان و زیر ۲۱ سال جمهوری آذربایجان بازی کرده‌است.
ایلکین قیرتیموف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سیمرغ زاقاتالا و باشگاه فوتبال کشله اشاره کرد.
جزیره فک () فیلم مستند آمریکایی محصول سال ۱۹۴۸ است که توسط جیمز آلگار کارگردانی و به تهیه‌کنندگی والت دیزنی می‌باشد. این اولین قسمت از مجموعه فیلم مستندی دربارهٔ طبیعت به‌نام "ماجراهای زندگی واقعی" بود که در سال ۱۹۴۹ برنده اسکار بهترین فیلم کوتاه شد.
در سال ۱۹۴۷، والت دیزنی با آلفرد و آلما میلوت قرارداد بست تا فیلم مستندی از حیات وحش و فرهنگ آلاسکا تهیه کنند. دیزنی برای فیلم‌برداری از فعالیت‌های انسانی در آلاسکا ارزشی ندید اما مجذوب فیلم‌هایی که میلوت‌ها از اجتماع فوک‌ها در جزایر پریبیلوف گرفتند، گشت. خود دیزنی عنوان جزیرهٔ فک را برای این فیلم ابداع کرد و آن را به‌عنوان اولین فیلم از سری جدید مستندهای طبیعت به نام "ماجراهای زندگی واقعی" در نظر گرفت.
میلوت‌ها بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ فوت از فک‌ها فیلم‌برداری کردند و روند فیلم‌برداری بیش از یک سال به طول انجامید. تولید فیلم برای دیزنی کمی بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ دلار هزینه داشت.
ربات شبکهُ اجتماعی که با نام‌های مختلفی مانند socbot یا ترول‌بات نیز شناخته می‌شوند، عامل‌هایی کم و بیش خودکار هستند که با اهداف مختلفی ساخته شده و در شبکه‌های اجتماعی فعالیت می‌کنند. از جمله مهم‌ترین اهدافی که برای ربات‌های شبکهُ اجتماعی تعریف می‌شوند عبارتند از: حمایت از ایده‌ها، کمپین‌ها و اشخاص، تأثیرگذاری بر افکار عمومی، برندسازی، فعالیت به عنوان فالوور یک حساب یا جمع‌آوری فالوور برای آن‌ها، خودکارسازی انتشار محتوا و تبلیغات.
حساب‌هایی که کاملاً توسط ربات‌های اجتماعی گردانده می‌شوند، معمولاً تعاملات بسیار ساده‌ای انجام می‌دهند یا اینکه به‌طور کل، فعالیت خاصی در بستر شبکهُ اجتماعی ندارند. محتوایی که این ربات‌ها در شبکهٔ اجتماعی (مثلا توئیت در توئیتر یا دایرکت و پست در اینستاگرام) منتشر می‌کنند، عمدتاً بسیار ساده بوده و حالت پیش ساخته دارند که توسط برنامه نویسان اولیه تعریف شده‌است. ربات‌های شبکهُ اجتماعی ممکن است به صورت گروهی یا انفرادی فعالیت کنند. همچنین ممکن است فعالیت‌های آنان توسط افراد واقعی کنترل شود. با وجود چنین دایرهٔ نسبتاً محدودی از عملکرد، می‌توان گفت این ربات‌ها آزمون تورینگ را با موفقیت پشت سر گذاشته‌اند.
برخی از حساب‌های کاربری در شبکه‌های اجتماعی به‌طور کامل توسط ربات‌های اجتماعی گردانده می‌شوند. برای درک بهتر موضوع، می‌توان اینطور تصور کرد که اگر حساب‌های موجود در شبکه‌های اجتماعی را افراد واقعی در نظر بگیریم، این نوع از ربات‌ها حساب‌های جعلی محسوب می‌شوند. فرایند خودکار ایجاد و راه‌اندازی حساب‌های متعدد با استفاده از ربات‌های اجتماعی اگر در خلاف جهت سامانه یا جامعه باشد، یکی از اشکال حمله سیبیل به‌شمار می‌رود.
بسیاری بر این باورند که ربات‌های اجتماعی نقش برجسته‌ای در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ ایالات متحده داشته‌اند.Bessi, A & Ferrara, E. (2016) Social Bots Distort the 2016 US Presidential election online discussion. First Monday 21(11), 2016 به نظر می‌رسد تاریخچهُ این‌گونه ادعاها، حداقل به دوران انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۱۰ ایالات متحده بازمی‌گردد. تخمین زده می‌شود که ۹–۱۵٪ از حساب‌های توئیتری که هم‌اکنون فعال هستند، مربوط به ربات‌ها باشند. همچنین مطابق برخی تخمین‌ها، ۱۵٪ از کل جمعیت توئیتری فعالی که در بحث‌های مربوط به انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ ایالات متحده شرکت داشتند، ربات‌ها بودند. براساس این تخمین‌ها، حداقل ۴۰۰٬۰۰۰ ربات مسئول بیش از ۳٫۸ میلیون توئیت بودند که تقریباً ۱۹٪ از کل حجم این مباحثات را تشکیل می‌داد.
ربات‌های توئیتر نمونه‌های شناخته‌شده‌ای از ربات‌های اجتماعی هستند، اما ربات‌های خودکار مشابه در شبکه‌های اجتماعی دیگری مانند فیس‌بوک و اینستاگرام نیز مشاهده شده‌اند. امروزه، ربات‌های اجتماعی به شخصیت‌های اینترنتی متقاعدکننده مجهز شده‌اند یا حتی می‌توانند این شخصیت‌ها را شبیه‌سازی کنند، به طوری که حتی می‌توانند افراد واقعی را نیز تحت تأثیر قرار دهند. با این وجود، بایستی در نظر داشت که این ربات‌ها همیشه قابل اعتماد نیستند.China kills AI chatbots after they start praising US, criticising communists Yahoo! News August 5, 2017
ربات‌های اجتماعی، می‌توانند به‌طور خودکار پیام‌ها و محتواها را (باز) تولید یا به‌طور مکرر استفاده کنند. همچنین، دستهٔ بزرگی از ربات‌هایی که با اهداف خرابکارانه ساخته می‌شوند، به دلیل تمایلشان به نفوذ و تأثیرگذاری در گروه‌های کاربری بزرگ، در بسیاری از ویژگی‌ها با هرزنامه‌ها مشترک در نظر گرفته می‌شوند.
به دلیل وجود محدودیت‌های متعدد در زمینهٔ شبکه‌های اجتماعی در ایران، تقریباً هیچگاه مطالعهٔ سراسری در زمینهٔ ربات‌های فعال در فیسبوک و توئیتر صورت نگرفته‌است. از آنجایی که به دلیل همین محدودیت‌ها بیشترین تجمع کاربران ایرانی در شبکه‌های اجتماعی اینستاگرام و تلگرام است، انتظار می‌رود تمرکز اصلی ربات‌های اجتماعی در ایران نیز بر روی همین دو بستر باشد. با این وجود، ربات‌های توئیتری همچون «زلزله» و «کتاب‌یاب» در ایران وجود دارند که بیشتر در زمینهٔ اطلاع‌رسانی و سرگرمی ساخته شده‌اند.
بیشترین تعداد ربات‌های اجتماعی در ایران در تلگرام مشاهده شده‌اند. صدها ربات در این شبکهٔ اجتماعی وجود دارند که در زمینهٔ سرگرمی، اطلاع‌رسانی و ابزارهای کنترل در گروه‌ها فعال هستند. در مورد اینستاگرام، از آنجایی که محدودیت‌های مرتبط با ربات‌ها در اینستاگرام شدیدتر است، ربات‌های کمتری وجود دارند. همچنین تعداد حساب‌هایی که به‌طور کامل توسط ربات‌ها کنترل می‌شوند، کمتر است. در این شبکهٔ اجتماعی، ربات‌ها بیشتر به عنوان ابزارهایی برای جذب دنبال کننده، ایجاد تعامل و تبلیغات به کار برده می‌شوند. اینکه ربات‌های اینستاگرامی ایرانی مانند «اینبو» در محدودهٔ خودکارسازی قابل قبول از طرف اینستاگرام فعالیت می‌کنند یا خیر، همچنان جای بحث دارد.
استفاده از ربات‌های اجتماعی برخلاف شرایط و قوانین بسیاری از پلتفرم‌ها، از جمله توئیتر و اینستاگرام است. با این حال، این شبکه‌های اجتماعی با ارائهٔ برخی از واسط‌های برنامه‌نویسی (API)، با درجات خاصی از خودکارسازی (اتوماسیون) موافق هستند. برای مثال، ربات «سندپالس» که یک ربات پاسخگویی به مشتریان محسوب می‌شود، با استفاده از واسط‌های برنامه‌نویسی ارائه‌شده توسط اینستاگرام فعالیت می‌کند.
موضوع وضع مقررات قانونی برای ربات‌های اجتماعی در بسیاری از کشورها روزبروز برای سیاست‌گذاران ضروری‌تر می‌شود؛ اما به علت دشواری در شناسایی ربات‌های اجتماعی و افتراق آن‌ها از ربات‌های اجتماعی که با استفاده از واسط‌های برنامه‌نویسی در سطوح استاندارد اتوماسیون فعالیت می‌کنند، فعلاً مشخص نیست که آیا این کار اصلاً شدنی است یا می‌تواند اجباری در این زمینه وجود داشته باشد یا خیر. به هر حال، با توجه به اینکه این ربات‌ها می‌توانند به واسطهٔ فعالیت خودکار، در قالب یک تأثیرگذار خستگی ناپذیر فعالیت کنند، انتظار می‌رود در آینده در شکل دهی به افکار عمومی نقش چشمگیری داشته باشند.
اگرچه استفاده از ربات‌های شبکه‌های اجتماعی صرفاً به خرابکاری محدود نمی‌شود، اما بازدهی بسیار بالا و قابلیت فعالیت خستگی ناپذیر، آن‌ها را برای این اهداف مناسب کرده‌است. در این زمینه، لوتز فینگر ۵ کاربرد ربات‌های اجتماعی در زمینه‌های خرابکارانه را چنین گزارش کرده‌است:
اثرات همهٔ این موارد را می‌توان تا حد زیادی به روش‌های جنگ روانی و جنگ اطلاعاتی مرسوم در گذشته تشبیه کرد.
از ربات‌های اجتماعی در زمینه‌های غیرمخرب نیز استفاده می‌شود. از جملهٔ مهمترین کاربردهای این ربات‌ها، موضوع تبلیغات، برندسازی و مدیریت مشتریان و مواردی از این قبیل است. البته، زمانی این فعالیت‌ها غیر مخرب تلقی می‌شوند که ربات‌های اجتماعی در محدوده قابل قبول خودکارسازی عمل کرده و مرتکب اعمالی مشابه هرزنامه نشوند.
نسل اول ربات‌ها را اغلب می‌توان با استناد به ظرفیت‌های مافوق بشری در زمینهٔ فعالیت شبانه‌روزی و با نرخ‌های هنگفت، از کاربران واقعی متمایز کرد. پیشرفت‌های بعدی موفق شده‌اند فعالیت‌های «انسانی» و الگوهای رفتاری انسانی را در سطوح بالاتری شبیه‌سازی کنند. برای تشخیص قطعی ربات‌های اجتماعی از کاربران واقعی، ترکیبی از معیارها و تکنیک‌های مختلف تشخیص الگو به کار برده شوند. برخی از معیارهایی که برای شناسایی ربات‌های اجتماعی به کار می‌روند، عبارتند از:
برخی از سرویس‌ها با هدف تمییز کاربران واقعی از ربات‌ها ساخته شده‌اند. Botometer (که قبلاً تحت عنوان BotOrNot شناخته می‌شد) یک سرویس وب عمومی است که فعالیت یک حساب توئیتر را بررسی می‌کند و بر اساس احتمال ربات بودن حساب، به آن امتیاز می‌دهد. این سیستم از بیش از هزار قابلیت در زمینه تشخیص ربات‌ها بهره می‌برد. یک روش فعال که در تشخیص ربات‌های هرزنامه اولیه به خوبی کار می‌کرد، حساب‌های هانی‌پات بود. در این حساب‌ها، محتواهایی منتشر می‌شد که به‌طور آشکار فاقد هرگونه معنا بودند. این محتواها معمولاً به‌طور کورکورانه‌ای توسط ربات‌ها بازپست (بازتوئیت) می‌شد. بدین ترتیب ربات بودن این کاربران مشخص می‌شد.
مطالعات اخیر نشان می‌دهد که ربات‌ها به سرعت تکامل می‌یابند و روش‌های تشخیص آن‌ها باید به‌طور مداوم به‌روز شوند؛ در غیر این صورت ممکن است پس از چند سال کارایی خود را کاملاً از دست بدهند.
ربات‌های توئیتر
واسط برنامه‌نویسی
باشگاه فوتبال زیره () یک باشگاه فوتبال در جمهوری آذربایجان است که در شهر باکو فعالیت می‌کند و در سال ۲۰۱۴ میلادی تاسیس شده است.
ورزشگاه چندمنظوره المپیک زیره () یک ورزشگاه در شهر باکو است که میزبانی بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال زیره را برعهده دارد.
گندمی رنگی است که رنگ زرد روشن دانه گندم را یادآور می‌شود.
نخستین استفاده ثبت‌شده از "گندمی" به عنوان نام رنگ در انگلیسی در سال ۱۷۱۱ بود.Maerz and Paul "A Dictionary of Color" New York:1930 McGraw-Hill Page 207; Color Sample of Wheat: Page 43 Plate 10 Color Sample F11
گندمی یکی از رنگ‌های وب X11 است.
خانه روغنی مربوط به دوره صفویه است و در اصفهان، سبزه میدان ‌هارونیه، جنب آسیاب نعمت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
همه‌پرسی قانون اساسی صربستان () در ۱۶ ژانویه ۲۰۲۲ در صربستان برگزار شد که در آن رأی دهندگان در مورد تغییر قانون اساسی صربستان در بخش مربوط به قوه قضاییه یا نظام دادگستری تصمیم به تغییر آن گرفتند.
پیش از این دولت برای انطباق قوه قضائیه با قوانین اتحادیه اروپا، روش انتخاب قضات و دادستانها را پیشنهاد کرده بود و مجلس ملی آن را با اکثریت دو سوم در ۷ ژوئن ۲۰۲۱ تصویب کرد.
قبل از اعلام همه‌پرسی، در ۲۵ نوامبر ۲۰۲۱ تغییراتی در قانون آن انجام شد که سرشماری را از همه‌پرسی لغو کرد، یعنی قاعده الزام مشارکت ۵۰ درصدی برای معتبر بودن همه‌پرسی کفایت می‌کند.
در ژانویه ۲۰۲۰، زمانی که وزیر امور خارجه رادومیر ایلیچ، برای اتخاذ «کنترل خارجی» طی بیانیه‌ای خواستار تغییر قانون اساسی شد که به رئیس‌جمهور صربستان اختیاراتی برای نصب و عزل قضات می‌داد، گمانه زنی‌هایی در مورد تغییر سیستم قضایی به وجود آمد. این بیانیه با مخالفت چندین قاضی سابق مواجه شد و آنها ادعا کردند که این امر باعث کاهش استقلال قوه قضائیه خواهد شد. وزارت دادگستری مدعی شد که «کنترل خارجی بایستی از طریق انتخاب اعضای شورای عالی قضایی توسط شهروندان کنترل شود».
پس از انتخابات پارلمانی ۲۰۲۰، حزب مترقی صربستان اکثریت کرسی‌های مجلس ملی را به دست آورد. اندکی بعد، دولت صربستان پیشنهادی برای تغییر قانون اساسی به مجلس ملی ارائه کرد. در ابتدا، تکمیل اصلاحات قانون اساسی که تضمین کننده استقلال قوه قضائیه بود برای ۲۰۱۷ برنامه‌ریزی شد. این امر که پس از تصویب استراتژی ملی توسط شورای ملی به منظور اصلاحات قضایی ۲۰۱۳ صورت گرفت، پیش‌بینی شد که توسط دولت در ۲۰۱۵ به تصویب برسد. بر اساس آن سند، صربستان قرار بود تا پایان ۲۰۱۶ پیش نویس اصلاحات متن قانون اساسی را تمام کند. در ۳ دسامبر ۲۰۲۰، مجلس ملی پیشنهاد تغییر قانون اساسی را تصویب کرد. رئیس مجلس ملی ایویکا داچیچ اظهار داشت در صورت برگزاری انتخابات زودهنگام، همه‌پرسی باید قبل از انتخابات برگزار شود. پیشنهاد دیگری برای اصلاح قانون اساسی در اواخر آوریل ۲۰۲۱ به مجلس فرستاده شد که این پیشنهاد در ۷ ژوئن ۲۰۲۱ پذیرفته شد.
تحلیلگران به این نتیجه رسیدند که مشارکت و موفقیت در همه‌پرسی برای دولت از اهمیت برخوردار است، اما به دلیل انتخابات سراسری صربستان (۲۰۲۲)، برد تبلیغات برای تغییرات قانون اساسی محدود خواهد شد.
وزیر دادگستری فعلی مایا پوپوویچ که در مذاکرات و تشکیل سند نهایی شرکت داشته‌است از چنین تغییراتی حمایت می‌کند. کمیسیون انتخابات ونیز نیز حمایت خود را اعلام کرد و اینکه این تغییرات بیشتر توصیه‌های آنها را برآورده می‌کند.
برخی از اعضای مجلس ملی که بخشی از اعضای احزاب حاکم هستند، مخالفت خود را با تغییرات قانون اساسی ابراز داشته‌اند. احزاب غیر پارلمانی مانند جنبش شهروندان آزاد با شعار «اجازه ندهید بلگراد غرق شود» نارضایتی خود را اعلام کردند، علاوه بر این احزاب با هم برای صربستان، سیاستمداران حزب مردم، حزب صربستان. پیمان‌داران و حزب دموکراتیک. همچنین میروسلاو پاروویچ، رهبر جنبش آزادیبخش خلق، خواستار تعویق رفراندوم گردید. حزب دمکرات صربستان و پوکس نیز مخالفت خود را با چنین تغییراتی ابراز داشته‌اند و از شهروندان خواستند تا در همه‌پرسی رای «نه» بدهند.
احزاب دیگر بس است و صربستان شکوفا مخالفت خود را با رفراندوم نیز اعلام کردند، و در ۳۰ نوامبر کمپین «بلوک سووراینیست» را تشکیل دادند، و اندکی پس از شروع مبارزات انتخاباتی خود. دوری و مقامات حزب رادیکال صربستان گفتند که شهروندان باید به همه‌پرسی رای «نه» بدهند.
مرکز انتخابات آزاد و دموکراسی (CeSID) صربستان، در ابتدا هیچ حادثه مهمی را طی چند ساعت اول برگزاری انتخابات گزارش نکرده‌است، اگرچه بعداً در طول روز بی‌نظمی‌ها و حوادثی در مراکز رأی‌گیری رخ داد. سازمان غیردولتی CRTA اظهار داشت که «ناآمادگی شدید هیئت‌های رای‌گیری مشاهده شد». گزارش شد که رای‌دهنده‌ای که ثبت نام نکرده بود اجازه داده شد رای خود را به صندوق بیندازد. سرجان نوگو، نماینده سابق مجلس پس از رای دادن، صندوق رای را شکست و بلافاصله پس از آن دستگیر و بازداشت شد. اندکی قبل از نیمه شب، گروهی از فعالان سازمان «۱ از ۵ میلیون پس از تلاش مشروعیت یافتند به ساختمان RIK وارد شوند. در ورشاچ گزارش شد اعضای کمیته انتخابات در حال فیلم گرفتن از رای‌دهندگان بودند. در برخی از شهرهای سراسر صربستان، همچنین گزارش شد که اعضای کمیته‌های انتخاباتی به‌جای رای‌دهندگان امضا می‌کردند. در نووی پازار، جایی که ۸۸ درصد از رای‌دهندگان به گزینه «آری» رای دادند، بی‌نظمی در چندین شعبه رای‌گیری در سراسر شهر گزارش شد.
اندکی پس از ساعت ۲۲/۰۰سنترال تایم، ووچیچ «نتایج اولیه» را در طی کنفرانسی اعلام کرد که در آن اظهار داشت ۶۰/۴۸٪ آرا به گزینه «آری» و ۳۹/۵۲٪ به «خیر» رفتند. در طول کنفرانس، نتایج اولیه رسمی هنوز در دسترس نبود. وی همچنین بیان کرده‌است که در بلگراد ۵۴ درصد آرا به گزینه «خیر» رای داده‌اند. در ۱۸ ژانویه، ووچیچ اظهار داشت که «SNS قادر به محاسبه نتایج است». بر اساس CRTA که اعلام کرد ۲۹/۶٪ از واجدین شرایط رای دادند و آرای «آری» ۵۷/۴٪ و «نه» ۴۱/۶٪ آرا را به دست آوردند. در یک شعبه رای، مشارکت ۱۰۰٪ گزارش شد.
میزان مشارکت در همه‌پرسی در ابتدا ۳/۶ درصد در ساعت ۱۰:۰۰ گزارش شد و در مقایسه با انتخابات پارلمانی ۲۰۲۰ سه برابر کمتر بود. میزان مشارکت کمترین میزان از زمان معرفی مجدد انتخابات پارلمانی در ۱۹۹۰ گزارش شده‌است. بر اساس RIK، گزینه «نه» در شهرهای بزرگ مانند بلگراد، نیش، و نووی ساد غالب بود. چندین حزب و جنبش مانند دوری، بس است، و ۱ از ۵ میلیون نفر دولت را به تقلب در انتخابات متهم کرده‌اند. تظاهراتی که توسط Dveri، حزب صربستان، صربستان سالم و POKS سازماندهی شده بود، یک روز بعد از همه‌پرسی در مقابل ساختمان RIK برگزار شد. والدان گلیسیچ نماینده مجلس اعتراضی به RIK ارائه کرد که در آن او ادعا کرد که آرا در ۳۳۹۳ شعبه رای‌گیری جعل شده‌است، اگرچه RIK آن را رد کرد.
تحلیلگران پس از آن به این نتیجه رسیدند که نتایج همه‌پرسی نشان می‌دهد که پتانسیل تغییر وجود دارد، اما طعمه ای برای مخالفان نیز وجود دارد و دولت نتایج را بیشتر به عنوان پیروزی خود و کمتر به عنوان راه حل همه‌پرسی تفسیر کرد. به مسائل قضایی». برخی نیز گفته‌اند که «نتایج رفراندوم هم برای دولت و هم برای اپوزیسیون مناسب است» و «شرکت پایین بی‌سابقه، مشروعیت تغییرات قانون اساسی را مطرح کردند».
لیام نیسون بازیگر ایرلندی اهل ایرلند شمالی است که با بازی تحسین‌شده‌اش در "فهرست شیندلر" برنده اسکار سال ۱۹۹۳ از استیون اسپیلبرگ به شهرت رسید. او پس از آن در تعدادی فیلم موفق دیگر از جمله ""، "ربوده‌شده"، "مایکل کولینز"، "بینوایان"، "بتمن آغاز می‌کند"، "کینزی"، "برخورد تایتان‌ها" و "مجموعه‌های داستان‌های نارنیا" بازی کرد. او نامزد جوایز متعددی از جمله جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد، جایزه بافتا برای بهترین بازیگر نقش اول مرد و سه جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد در فیلم درام شده‌است. "مجله امپایر" نیسون را در میان «۱۰۰ ستارهٔ جذاب تاریخ سینما» و «۱۰۰ ستارهٔ برتر سینمای تمام دوران» قرار داده‌است.
شتری یک رنگ شبیه به رنگ موی یک شتر است.
نخستین استفاده ثبت‌شده از "شتری" به عنوان نام یک رنگ در انگلیسی و در سال ۱۹۱۶ میلادی بود.Maerz and Paul "A Dictionary of Color" New York:1930 McGraw-Hill Page 191; Color Sample of Camel: Page 49 Plate 15 Color Sample A6
عنکبوت آهنی یک پیرا اسکلت برقی تخیلی است که توسط چندین شخصیت در مارول کامیکس استفاده شده‌است.
زره عنکبوت آهنی اولین بار در مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز شماره ۵۲۹ ظاهر شد و توسط جو کسادا بر اساس طرحی از کریس باچالو طراحی شد.Marvel.com announcement of Spider-Man's "Iron Spider" costume Goldstein, Hilary (January 11, 2006). "Spidey's New Costume Revealed". IGN.
پیتر پارکر این لباس طلایی و قرمز را به عنوان لباس رسمی مرد عنکبوتی می‌پوشید تا اینکه نویسنده جی. مایکل استرازینسکی تصمیم گرفت به لباس قدیمی‌تر برگردد. این به‌طور نمادین برای نشان دادن وفاداری‌های تقسیم شده شخصیت در طول خط داستانی «جنگ داخلی» ۲۰۰۶–۲۰۰۷ استفاده شد.
پیتر پارکر این لباس را که تونی استارک برایش ساخت در جریان رویداد جنگ داخلی پوشید