moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
وودیریانا (به لاتین: Vodiriana) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در مورامانگا واقع شده‌است. وودیریانا ۱۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۵۶۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تساراوینانی (به لاتین: Tsaravinany) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ماهانورو واقع شده‌است. تساراوینانی ۶٬۸۸۰ نفر جمعیت دارد.
تراترامارینا (به لاتین: Tratramarina) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آلائوترا-مانگورو واقع شده‌است. تراترامارینا ۴٬۷۳۹ نفر جمعیت دارد و ۸۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تانانانیفولولاهی (به لاتین: Tanananifololahy) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آندیلامنا واقع شده‌است. تانانانیفولولاهی ۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۶۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تانامبه (به لاتین: Tanambe) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آمپارافاراوولا واقع شده‌است. تانامبه ۱۹٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۷۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تانامبائو بساکای (به لاتین: Tanambao Besakay) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آمباتوندرازاکا واقع شده‌است. تانامبائو بساکای ۱۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سوآلازاینا (به لاتین: Soalazaina) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آمباتوندرازاکا واقع شده‌است. سوآلازاینا ۸٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۹۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ساهامامی (به لاتین: Sahamamy) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آلائوترا-مانگورو واقع شده‌است. ساهامامی ۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
سابوتسی آنجیرو (به لاتین: Sabotsy Anjiro) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در مورامانگا واقع شده‌است. سابوتسی آنجیرو ۱۷٬۴۱۸ نفر جمعیت دارد و ۹۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بئانانا (به لاتین: Beanana) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آمپارافاراوولا واقع شده‌است. بئانانا ۱۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۷۶۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بدیدی (به لاتین: Bedidy) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آمپارافاراوولا واقع شده‌است. بدیدی ۱۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۹۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بفورونا (به لاتین: Beforona) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در مورامانگا واقع شده‌است. بفورونا ۲۰٬۳۸۰ نفر جمعیت دارد و ۵۴۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رانوماینتی (به لاتین: Ranomainty) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آمپارافاراوولا واقع شده‌است. رانوماینتی ۸٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۸۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نیارووانا ماروسامپانانا (به لاتین: Niarovana Marosampanana) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آلائوترا-مانگورو واقع شده‌است. نیارووانا ماروسامپانانا ۶٬۸۳۳ نفر جمعیت دارد.
مورارانو گاره (به لاتین: Morarano Gare) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در مورامانگا واقع شده‌است. مورارانو گاره ۱۷٬۵۴۵ نفر جمعیت دارد.
مورارانو چرومه (به لاتین: Morarano Chrome) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آمپارافاراوولا واقع شده‌است. مورارانو چرومه ۴۲٬۱۴۷ نفر جمعیت دارد و ۷۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنتسانگاسانگا (به لاتین: Antsangasanga) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آمباتوندرازاکا واقع شده‌است. آنتسانگاسانگا ۷٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۷۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنتانیمناباکا (به لاتین: Antanimenabaka) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آندیلامنا واقع شده‌است. آنتانیمناباکا ۱۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۹۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنتانیدیترا (به لاتین: Antaniditra) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در مورامانگا واقع شده‌است. آنتانیدیترا ۶٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۹۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنتانانداوا (به لاتین: Antanandava) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در مورامانگا واقع شده‌است. آنتانانداوا ۱۲٬۷۵۵ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۶۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنتانانداوا (به لاتین: Antanandava) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آمباتوندرازاکا واقع شده‌است. آنتانانداوا ۱٬۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۰۱۳ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۶۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنوسیبه ایفودی (به لاتین: Anosibe Ifody) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در مورامانگا واقع شده‌است. آنوسیبه ایفودی ۶٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنوسیبه آنالا (به لاتین: Anosibe An'ala) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آلائوترا-مانگورو واقع شده‌است. آنوسیبه آنالا ۲٬۶۶۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷٬۱۹۱ نفر جمعیت دارد و ۸۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنورورو (به لاتین: Anororo) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آلائوترا-مانگورو واقع شده‌است. آنورورو ۱۴٬۹۹۲ نفر جمعیت دارد.
آندرومبا (به لاتین: Andromba) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آمباتوندرازاکا واقع شده‌است. آندرومبا ۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۷۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آندرباکلی سود (به لاتین: Andrebakely Sud) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آلائوترا-مانگورو واقع شده‌است.
آندرباکلی نورد (به لاتین: Andrebakely Nord) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آلائوترا-مانگورو واقع شده‌است. آندرباکلی نورد ۱۷٬۰۷۸ نفر جمعیت دارد و ۷۶۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آندرباکلی است (به لاتین: Andrebakely Est) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آمپارافاراوولا واقع شده‌است. آندرباکلی است ۱۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
مورامانگا سوبورباینه (به لاتین: Moramanga Suburbaine) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در مورامانگا واقع شده‌است. مورامانگا سوبورباینه ۱۷٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
آندیلاناتوبی (به لاتین: Andilanatoby) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آمباتوندرازاکا واقع شده‌است. آندیلاناتوبی ۲۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۸۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
میاریناریوو (به لاتین: Miarinarivo) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آندیلامنا واقع شده‌است. میاریناریوو ۱۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۵۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آندیلانا نورد () یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آندیلامنا واقع شده‌است.
آندیلامنا (به لاتین: Andilamena) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آندیلامنا واقع شده‌است. آندیلامنا ۳۷٬۲۲۹ نفر جمعیت دارد و ۹۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماروواتو (به لاتین: Marovato) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آندیلامنا واقع شده‌است. ماروواتو ۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۶۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایلافی (به لاتین: Ilafy) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آمباتوندرازاکا واقع شده‌است. ایلافی ۱۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۸۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایمریماندروسو (به لاتین: Imerimandroso) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آمباتوندرازاکا واقع شده‌است. ایمریماندروسو ۱۱٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۷۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لاکاتو (به لاتین: Lakato) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در مورامانگا واقع شده‌است. لاکاتو ۲۱٬۶۰۹ نفر جمعیت دارد و ۶۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لونگوزابه (به لاتین: Longozabe) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آلائوترا-مانگورو واقع شده‌است.
ماینتسوکلی (به لاتین: Maintsokely) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آندیلامنا واقع شده‌است. ماینتسوکلی ۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۴۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماناکامباهینی است (به لاتین: Manakambahiny Est) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آمباتوندرازاکا واقع شده‌است. ماناکامباهینی است ۸٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماناکامباهینی اوئست (به لاتین: Manakambahiny Ouest) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آمباتوندرازاکا واقع شده‌است. ماناکامباهینی اوئست ۳۸۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۷۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماندیالازا (به لاتین: Mandialaza) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در مورامانگا واقع شده‌است. ماندیالازا ۱۵٬۸۳۵ نفر جمعیت دارد و ۹۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماروآدابو (به لاتین: Maroadabo) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آندیلامنا واقع شده‌است. ماروآدابو ۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۶۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فیرنانا (به لاتین: Fierenana) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در مورامانگا واقع شده‌است. فیرنانا ۹٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۹۴۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فرامانگا نورد (به لاتین: Feramanga Nord) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آمباتوندرازاکا واقع شده‌است. فرامانگا نورد ۱۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۷۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دیدی (به لاتین: Didy) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آمباتوندرازاکا واقع شده‌است. دیدی ۱٬۷۷۳٫۱۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳٬۰۳۹ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۳۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بپاراسی (به لاتین: Beparasy) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در مورامانگا واقع شده‌است. بپاراسی ۹٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۹۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آمبالااومبی (به لاتین: Ambalaomby) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آلائوترا-مانگورو واقع شده‌است. آمبالااومبی ۴٬۷۸۳ نفر جمعیت دارد.
بجوفو (به لاتین: Bejofo) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آمباتوندرازاکا واقع شده‌است. بجوفو ۱۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۷۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلاواباری (به لاتین: Belavabary) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در مورامانگا واقع شده‌است. بلاواباری ۱۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۹۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بمایتسو (به لاتین: Bemaitso) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آندیلامنا واقع شده‌است. بمایتسو ۸٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۹۴۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آمباتوهارانانا (به لاتین: Ambatoharanana) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آلائوترا-مانگورو واقع شده‌است.
آمبودیمرانا (به لاتین: Ambodimerana) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آلائوترا-مانگورو واقع شده‌است. آمبودیمرانا ۵٬۶۳۰ نفر جمعیت دارد.
آمبودیرانو (به لاتین: Ambodirano) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آلائوترا-مانگورو واقع شده‌است.
آمبوهیباری (به لاتین: Ambohibary) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آلائوترا-مانگورو واقع شده‌است. آمبوهیباری ۹۷۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵٬۹۲۳ نفر جمعیت دارد و ۱٬۷۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آمبودیمانگا () یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آلائوترا-مانگورو واقع شده‌است
آمبولومبورونا (به لاتین: Ambolomborona) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است.
آمبوهیماندروسو () یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است.
آمپاسیکلی (به لاتین: Ampasikely) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آلائوترا-مانگورو واقع شده‌است. آمپاسیکلی ۶٬۹۹۵ نفر جمعیت دارد و ۷۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آمپاسیمانوا (به لاتین: Ampasimaneva) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آلائوترا-مانگورو واقع شده‌است.
جارگالانت (در مغولی به معنی شادی) ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
رود چولوت (به لاتین: Chuluut River) یک رود در مغولستان است که در استان خووسگول واقع شده‌است.
چولوت ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
خانگای ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اوگی نور ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اولزیت ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
تستسرلگ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بایان-اوندور ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
قلاب‌دارها ، یک سرده از گیاهان بالارونده چوبی از خانواده تک‌تبار قلاب‌داریان (Ancistrocladaceae) است. شاخه‌ها با تافتن ساقه‌های دیگر یا با نوک قلاب‌دار بالا می‌روند. آنها در مناطق مدارگان دنیای قدیم یافت می‌شوند.
سیستم ای‌پی‌جی دوم (APG II)، در سال ۲۰۰۳ (بدون تغییر نسبت به سیستم ای‌پی‌جی (APG)، ۱۹۹۸)، نیز این خانواده را شناسایی کرده و آن را به راسته میخک‌سانان در تبار دولپه‌ای‌های نو اختصاص می‌دهد.
شواهد مولکولی و زیست‌شیمی اخیر (به وب‌سایت AP مراجعه کنید) نشان می‌دهد که آرایه‌های گوشت‌خوار در راسته میخک‌سانان (خانواده‌های ژاله‌پوشان و گیاه‌پارچ‌ها و گونه‌های ژاله‌پوش پرتغالی و سه‌گون‌برگ) همگی متعلق به یک تبار هستند.[نیازمند منبع]، این خانواده قلاب‌داریان متعلق به همین تبار است، اگرچه گیاهان این خانواده گوشت‌خوار نیستند.
یک رابطه نزدیک بین این خانواده و خانواده جفت‌قلاب‌برگیان (حاوی گونه گوشت‌خوار سه‌گون‌برگ) توسط گرده و ساختار دمبرگ مشابه پشتیبانی می‌شود. سیستم کرونکوئیست (Cronquist) ۱۹۸۱، خانواده را در ردیف بنفشه‌سانان () (به همراه جفت‌قلاب‌برگیان) قرار داد. سیستم تختاجان () خانواده را به راسته خود، قلاب‌دارسانان (Ancistrocladales) قرار داد.
تنها سرده از خانواده قلاب‌داریان، قلاب‌دارها است که یک جنس کمتر شناخته‌شده از حدود ۲۰ گونه است. این گیاهان دیرین‌گرمسیری، بالارونده، تافتن هستند که در جنگل‌های دشت تا زیرکوهی، مرطوب تا فصلی همیشه‌سبز یا جنگل‌های باتلاقی یافت می‌شوند. ساقه کم شاخه و سمپودیال پیچیده () است و می‌تواند بیش از ۱۰ سانتی‌متر قطر داشته باشد. در امتداد یک طرف با چنگک‌ها (خارهای جانبی کوتاه و قلاب‌دار، که از راس‌های ساقه اصلاح‌شده تشکیل شده‌اند)، در مقابل برگ‌ها به درخت متصل است. برگ‌های آنها در حالت رزت متراکم و همیشه‌سبز دیده می‌شود. آنها کامل هستند، دارای دمبرگ کوتاه و فاقد گوشوارک هستند. آنها دارای یک کرک ترشح‌کننده موم در حفره‌ها و غدد اپیدرمی در سطح محوری هستند. گل‌ها کوچک با یک تاج به‌هم پیوسته هستند که به‌صورت پولک‌پولک یا از درازا نورد شده‌اند. میوه آن فندقی با کاسبرگ هلالی اغلب بال‌مانند است.
گونه قلاب‌دارها بومی مناطق مدارگان آفریقا، شبه‌قاره هند و آسیای جنوب‌شرقی است.Kew World Checklist of Selected Plant Families
علاقه علمی به این سرده به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافته‌است، زیرا تاج‌پوش گیاهان بالارونده "قلاب‌دارها کاروپنسیس" (Ancistrocladus korupensis) توسط موسسه ملی سرطان به‌عنوان یک منبع بالقوه ضد ایدز مطرح شده‌است، زیرا روش بسیار مؤثر آن در برابر اچ‌آی‌وی است.
این گیاه در کامرون کشف شد و پس از آن به‌عنوان یک گونه جدید برای علم شناخته شد. ماده تشکیل دهنده آن میشلامین بی (michellamine B)، یک آلکالوئید ناپتیل ایزوکینولین استوژنیک، موجود در برگ‌های بالغ، اصل فعال است. همچنین "کوروپنسامین ای" (korupensamine E) یک داروی ضد مالاریای جدید است که از همین گیاه استخراج شده‌است.
"قلاب‌دارها ابرویاتوس" (Ancistrocladus abbreviatus) در طب سنتی غنا برای درمان سرخک و تب استفاده شده‌است. ماده فعال آن "انسیستروبروین دی" (ancistrobrevine D) است که یک آلکالوئید استخراج شده از این گیاه است.
انسیستروکلین (Ancistrocline)، یک آلکالوئید مشتق شده از "قلاب‌دارها تکتوریوس" (A. tectorius)، در برابر اسهال خونی استفاده می‌شود.
بسیاری از آلکالوئیدهای دیگر هنوز در گونه‌های دیگر یافت می‌شوند.
گونه‌های پذیرفته شده از جولای ۲۰۱۴:
دانشگاه روتلینگن (به آلمانی "Hochschule Reutlingen"؛ سابقاً "FHTW Reutlingen") یک دانشگاه علوم کاربردی است که در زمینه آموزش و پژوهش فعالیت دارد. این مؤسسه در روتلینگن در ایالت بادن-وورتمبرگ در جنوب آلمان واقع شده‌است.
در سال ۱۸۵۵ توسط پادشاهی وورتمبرگ، در شهر روتلینگن که دارای صنایع نساجی بود یک مدرسه بافندگی تأسیس شد. این مدرسه در سال ۱۸۹۱ تغییر نام داد و به کالج سلطنتی فناوری برای صنعت نساجی تبدیل شد. در سال ۱۹۱۸ نام این کالج به کالج دولتی فناوری تغییر پیدا کرد.
گل وحشی گلی است که در طبیعت رشد می‌کند، به بیان دیگر گلی که کاشته نشده یا بذر آن در خاک قرار داده نشده‌است. گل‌های وحشی را می‌توان در بیابان‌ها، جنگل‌ها، چمنزارها و مزرعه‌ها یافت.
ایران کشوری با تنوع گیاهی غنی است که بیش از ۸۰۰۰ گونه گیاهی در آن یافت می‌شود. این شامل طیف گسترده‌ای از گل‌های وحشی است که در تمام نقاط کشور، از کوه‌ها و دره‌های شمالی تا بیابان‌های خشک جنوبی یافت می‌شوند.
برخی از رایج‌ترین و شناخته‌شده‌ترین گل‌های وحشی ایران عبارتند از:
لاله: ایران بیش از ۸۰ گونه لاله دارد که برخی از آنها از نادرترین و زیباترین لاله‌های جهان هستند. لاله‌ها را می‌توان در تمام نقاط ایران یافت، اما در ماه‌های بهار در کوه‌های زاگرس و منطقه دریای خزر به وفور یافت می‌شوند.
نرگس: ایران همچنین میزبان طیف گسترده‌ای از نرگس‌ها از جمله نرگس ایرانی معروف است. نرگس‌ها را می‌توان در تمام نقاط ایران یافت، اما در ماه‌های بهار در کوه‌های زاگرس و منطقه دریای خزر به وفور یافت می‌شوند.
گل آفتابگردان: گل آفتابگردان یکی دیگر از گل‌های وحشی رایج در ایران است. آنها را می‌توان در تمام نقاط کشور یافت، اما در ماه‌های بهار در کوه‌های زاگرس و منطقه دریای خزر به وفور یافت می‌شوند.
گل رز وحشی: گل رز وحشی را می‌توان در تمام نقاط کشور یافت، اما در ماه‌های بهار در کوه‌های زاگرس و منطقه دریای خزر به وفور یافت می‌شوند.
سوسن: سوسن یکی از اولین گل‌های وحشی است که در ایران شکوفا می‌شود و در اواخر زمستان و اوایل ماه‌های بهار ظاهر می‌شود. آنها را می‌توان در تمام نقاط کشور یافت، اما در کوه‌های زاگرس و منطقه دریای خزر به وفور یافت می‌شوند.
علاوه بر این گل‌های رایج، ایران همچنین میزبان تعداد زیادی گل وحشی نادر و بومی است. به عنوان مثال، لاله ایرانی (Tulipa persica) گونه‌ای نادر و در معرض خطر است که تنها در چند مکان منزوی در ایران یافت می‌شود.
گل‌های وحشی ایران بخشی ارزشمند از میراث طبیعی کشور هستند. آنها غذا و زیستگاه را برای انواع حیات وحش فراهم می‌کنند و نقش مهمی در اکوسیستم‌های کشور ایفا می‌کنند. گل‌های وحشی همچنین یک جاذبه گردشگری محبوب هستند و از طریق اکوتوریسم درآمدی برای جوامع محلی ایجاد می‌کنند.
هنگام بازدید از ایران، مهم است که به گل‌های وحشی آن احترام بگذارید و از آنها محافظت کنید. لطفاً گل‌های وحشی را نچینید یا له نکنید و مراقب باشید که آتش روشن نکنید.
سایت سازمان حفاظت محیط زیست ایران
سایت وزارت جهاد کشاورزی ایران
سایت دانشنامه ایرانیکا
پپ پترسون (زاده ۲۹ مارس ۱۹۷۵) سیاستمدار اهل استونی است. وی از ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۲ به‌عنوان وزیر وزیر بهداشت و کار انتخاب شده‌است.
کریستیان یَروان (زاده ۱۰ اکتبر ۱۹۹۰) سیاستمدار اهل استونی است. وی از ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۲ به‌عنوان وزیر کارآفرینی و فناوری اطلاعات انتخاب شده‌است.
وارفریم () یک بازی ویدئویی رایگان در سبک نقش‌آفرینی اکشن تیراندازی سوم شخص چندنفره آنلاین است که توسط دیجیتال اکستریمز توسعه و منتشر شده است. این بازی نخستین بار در مارس ۲۰۱۳ برای ویندوز رایانه‌های شخصی منتشر شد، سپس در نوامبر ۲۰۱۳ به پلی‌استیشن ۴، در سپتامبر ۲۰۱۴ ایکس‌باکس وان، در نوامبر ۲۰۱۸ نینتندو سوئیچ، در نوامبر ۲۰۲۰ پلی‌استیشن ۵ و در آوریل ۲۰۲۱ به ایکس‌باکس سری اکس و سری اس منتقل شد. پشتیبانی از بازی چندسکویی در سال ۲۰۲۲ منتشر شد. ویژگی ذخیره میان پلتفرمی و همچنین پورت‌های دستگاه‌های تلفن همراه، برای سال ۲۰۲۳ برنامه‌ریزی شده است. این بازی در مرحله توسعه پرپچوال بتا و اوپن بتا است.
در وارفریم، بازیکنان اعضای تنو (Tenno) را کنترل می‌کنند، نژادی از جنگجویان باستانی که پس از برخاستن از قرن‌ها زیست تعویقی در آینده زمین، خود را در جنگ در منظومه سیاره‌ای با جناح‌های مختلف می‌ببینند. تنوها از زره‌های قدرتمندشان به نام وارفریم همراه با انواع سلاح‌ها و توانایی‌ها برای انجام ماموریت‌های خود بهره می‌برند. در حالی که بسیاری از ماموریت‌های بازی از سطوح تولید شده رویه‌ای استفاده می‌کنند، اما شامل مناطق بزرگ جهان باز مانند سایر بازی برخط چندنفره گسترده و نیز برخی از ماموریت‌های داستانی خاص با سطح ثابت است. این بازی شامل عناصر تیراندازی و بازی‌های ، پارکور و نقش‌آفرینی است تا به بازیکنان اجازه دهد تا تنوی خود را با تجهیزات بهبودیافته پیش ببرند. این بازی شامل عناصر بازیکن در مقابل محیط و بازیکن در مقابل بازیکن است. این بازی توسط ریزتراکنش‌ها پشتیبانی می‌شود، که به بازیکنان اجازه می‌دهد آیتم‌های درون بازی را با پول واقعی خریداری کنند، اما همچنین گزینه‌ای را ارائه می‌دهد که آنها را بدون هزینه از طریق (پیشرفت فرسایشی) به دست آورند.
وارفریم در مراسم انتخاب بهترین بازی ویدئویی در سال ۲۰۱۷، نامزد جایزه بهترین بازی آنلاین شد.
کلیم الله توحدی (زاده ۱۳ دی ۱۳۲۰) مشهور به «کانیمال»، نویسنده، شاعر، موسیقیدان، عضو پیوستهٔ خانه موسیقی ایران و پژوهشگر کورد کرمانج شمال خراسان فرزند «اسدالله توحدی» و ساکن شهر قوچان است که در روستای اوغاز مرکز ایل سیوکانلو که آن زمان دارالعلم سرحد (قوچان-شیروان) خوانده می‌شد، دیده به جهان گشود.
او در مهر ماه ۱۳۲۷ پا به دبستان رودکی روستای اوغاز گذاشت و دوران ابتدایی را در خرداد ۱۳۳۵ به پایان رسانید؛ اما به دلیل فقر مادی پدرش، نتوانست ادامه تحصیل بدهد. در آن زمان فقط در قوچان دبیرستان وجود داشت. توحدی برای کمک به هزینه خانواده‌اش، تحصیل را ترک کرده و به دنبال چوپانی رفت.
در شهریور ۱۳۴۲ به خدمت سربازی رفت. او در طول زمان سربازی خویش توانست، شعر و موسیقی کرمانجی را وارد آن محیط کند. سربازی‌اش در شهریور ۱۳۴۴ به پایان رسید و به ناچار برای ادامه تحصیل، استخدام در ادارهٔ پلیس را برگزید و برای طی دوره آموزشگاه پلیس عازم تهران شد. او در دی ماه همان سال ۱۳۴۴ به خراسان برگشت و در شهربانی قوچان مشغول به خدمت شد و توانست با خرید کتاب و درس خواندن در امتحانات متفرقه شرکت کند و در تابستان ۱۳۵۰ به اخذ مدرک دیپلم نایل آمد و در کنکور سراسری دانشگاه پلیس پذیرفته شود. در شهریور ماه وارد دانشکده افسری شد و پس از چندی خدمت در آنجا به علت تاثیرپذیری که از دانشگاه تهران یافته بود از دانشگاه پلیس استعفا داد و سال بعد در کنکور سراسری در دانشگاه مشهد، دانشکده الهیات و معارف اسلامی پذیرفته شد و به کارهای فرهنگی پرداخت.
اشعار و مقالات ایشان را، روزنامه‌های خراسان و آفتاب شرق که در مشهد منتشر شدند و نیز در ویژه‌نامه‌های دانشگاه مشهد چاپ می‌شد.
در خرداد ۱۳۵۵ از دانشگاه مشهد فارغ‌التحصیل شد، و به ریاست فرهنگ و هنر شهرستان سرخس درآمد و راهی این شهر مرزی و تاریخی ایران شد و در آنجا به اداره فرهنگ و هنر سرو و صورت ویژه‌ای داد که به زودی مورد توجه مدیرکل فرهنگ و هنر خراسان و وزیر فرهنگ و هنر وقت قرار گرفت؛ که وزیر دستور داد او را به عنوان کاردار فرهنگی ایران به فرانسه بفرستند؛ کارها در حال انجام بود که انقلاب ۱۳۵۷ ایران روی داد و این اتفاق روی نداد.
در شهریور ۱۳۵۸ که برای کارهای تحقیقاتی به روستاها می‌رفت؛ بر اثر واژگونی اتومبیل‌اش و سقوط به دره، فرزندش «ابوالفضل» را از دست داد و صدمه شدید روحی خورد. در چنین بحرانی از سرخس به مشهد منتقل شد و رئیس بزرگ‌ترین کتابخانه عمومی خراسان شد که آرم آن به کتابخانه عمومی شریعتی مشهد تغییر یافته بود.
در ۲ اردیبهشت ۱۳۹۸؛ نچیروان بارزانی نخست‌وزیر اقلیم کردستان از استاد توحدی تقدیر به عمل آورد و همزمان؛ خیابانی در شهر اربیل به اسم ایشان، نامگذاری شد.
استارلینک یک صورت فلکی اینترنتی ماهواره‌ای است که توسط اسپیس اکس اداره می‌شود و دسترسی به اینترنت ماهواره‌ای را به اکثر نقاط زمین فراهم می‌کند.
استقرار ۱۴۴۰ ماهواره اول در ۷۲ صفحه مداری، هر یک شامل ۲۰ ماهواره انجام خواهد شد با حداقل زاویه ارتفاع کمتر پرتوها برای بهبود دریافت: ۲۵ درجه به جای ۴۰ درجه دو پوسته مداری دیگر خواهد بود. استقرار ۱۴۴۰ ماهواره اول در ۷۲ صفحه مداری، هر یک شامل ۲۰ ماهواره انجام خواهد شد. اسپیس‌اکس نخستین منظومه ۶۰ ماهواره‌ای را در ماه مه ۲۰۱۹ به مدار ۴۵۰ کیلومتری پرتاب کرد و در آن زمان انتظار می‌رفت که حداکثر شش پرتاب با ۷۲۰ ماهواره (۶۰ * ۱۲) در سال ۲۰۱۹ برای پوشش مداوم در سال ۲۰۲۰ داشته باشد.
همچنین قرار است ماهواره‌های استارلینک روی استارشیپ، موشکی که در حال توسعه اسپیس‌ایکس است، با ظرفیت بار بسیار بزرگ‌تری پرتاب شوند.
در فوریه ۲۰۲۱، ماسک اظهار داشت که ماهواره‌ها در ۲۵ صفحه مداری که بین ۵۳ درجه شمالی و جنوبی خط استوا جمع شده‌اند، حرکت می‌کنند.
شماره: تعداد ترتیبی غیررسمی ماموریت‌های استارلینک. پرتاب ماهواره‌های استارلینک که به عنوان محموله ثانویه در ماموریت‌های دیگر پرواز کرده‌اند در اینجا حذف شده‌اند
مأموریت: علامت پرتاب اسپیس‌اکس همان‌طور که در برنامه‌های مجوز پرتاب ذکر می‌شود
نسخه: نسخه ماهواره‌ها. نسخه ۰٫۹ نمونه اولیه بودند. نسخه ۱/۰ و ۱/۵ ماهواره‌های نسل اولی هستند که هنوز از لینک‌های لیزری استفاده نمی‌کنند. نسخه ۲/۰ مینی نسخه کوچکتری از نسل دوم استارلینک است که در ابتدا قرار بود با استارشیپ پرتاب شود و برای فالکون ۹ بسیار بزرگ بود. به دلیل تأخیر در توسعه استارشیپ، اکنون فقط از استارشیپ برای نسل سوم ماهواره‌ها استفاده خواهد شد. جرم هر کدام از ماهواره‌ها در نسخه‌های مختلف به‌صورت زیر است:
نسخه ۰/۹: ۲۲۷ کیلوگرمنسخه ۱/۰: ۲۶۰ کیلوگرمنسخه ۱/۵: ~۲۹۵ کیلوگرم-۳۰۶ کیلوگرمنسخه ۲/۰: ~۱۲۵۰ کیلوگرم
ارتفاع و زاویه انحراف مداری: نشان‌دهنده تقریبی ارتفاع و شیب مداری
تاریخ و زمان: تاریخ و زمان شروع پرتاب در ساعت هماهنگ جهانی
موشک: نوع موشکی که برای پرتاب استفاده می‌شود
تعداد مستقر شده: تعداد ماهواره‌های پرتاب‌شده با پرواز مربوطه
تعداد فعال: تعداد ماهواره‌هایی که هنوز فعال هستند و از کار نیفتاده‌اند
نتیجه: نشان‌دهنده موفقیت یا عدم موفقیت اسپیس‌اکس در پرتاب مربوطه. تا به حال تمام پرتاب‌های استارلینک با موفقیت انجام شده‌اند
نکات: اطلاعات بیشتر در مورد مأموریت
تا ۹ اوت ۲۰۲۳:
مجموع ماهواره‌های پرتاب‌شده: ۵٬۲۴۳
مجموع ماهواره‌های از کار افتاده: ۳۹۲
مجموع ماهواره‌های در حال گردش در مدار: ۴٬۸۶۴
مجموع ماهواره‌های در حال کار در مدار: ۴٬۸۳۰
مجموع ماهواره‌های در حال سرویس‌دهی: ۴٬۲۶۵
بنیاد پرندگان وحشی یک بیمارستان دام‌پزشکی غیرانتفاعی در بخش غربی منهتن در شهر نیویورک است. این نخستین و تنها بیمارستان جانوران وحشی شهر است.
بنیاد پرندگان وحشی توسط ریتا مک ماهون در سال ۲۰۰۱ پس از پیدا کردن یک غاز کانادایی زخمی در کنار ایالتی ۶۸۴ بنیان‌گذاری شد. او تلاش کرد یک دام‌پزشک برای درمان پرنده پیدا کند، اما هیچ‌کدام حیات وحش را قبول نکردند. در نهایت، او به یک بیمارستان دام‌پزشکی گفت که حیوان خانگی اوست، اما در آن زمان دیگر خیلی دیر شده بود و غاز زنده نمانده بود. او که از اینکه جایی در شهر برای مراقبت از پرندگان وحشی وجود ندارد ناراحت بود، به دنبال آموزش بود و در آپارتمان آپر وست ساید خود کار را آغاز کرد که در آن ۶۰ پرنده در آن نگهداری می‌شد. بنیاد پرندگان وحشی به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی در سال ۲۰۰۵ ثبت شد و نخستین بیمارستان دارای مجوز حیات وحش شهر را به ثبت رساند. چندین سال در آپارتمان مک ماهون در نیویورک و در فضایی در داخل یک بیمارستان دامپزشکی، Animal General، در خیابان کلمبوس در منهتن، کار کرد.
این مرکز نجات در بهار سال ۲۰۱۲ امکانات اختصاصی خود را در روبه‌روی Animal General در خیابان کلمبوس افتتاح کرد، اگرچه هنوز برای برخی تجهیزات تخصصی یا پزشکان به دامپزشکان محله نیازمند است.Vadukul, Alex (February 4, 2012). "Rescuing the Birds Many Hate (Published 2012)". "The New York Times". ISSN 0362-4331. Archived from the original on January 21, 2021. Retrieved January 15, 2021. طبقه اول شامل اتاق ورودی، اتاق قرنطینه، دستگاه‌های تصویربرداری پزشکی و استخر برای پرندگان آبزی است. طبقه پایین دارای یک اتاق عمل و قفس است. این تنها درمانگاه جانوران وحشی شهر است و ممکن است بیش از ۴۰۰ پرنده را در یک زمان معالجه کند که تا سال ۲۰۲۰ روزانه ۵۰ پرنده و ۷۰۰۰ بیمار سالانه می‌آمدند."Outlook – The Shopkeeper Defusing IS Booby Traps – BBC Sounds". "www.bbc.co.uk". July 18, 2017. Archived from the original on May 20, 2021. Retrieved May 20, 2021.
تورهای پرتابی و تورهای موشکی (Rocket nets) انواعی از تله‌های جانوران هستند که برای به دام انداختن بسیاری از جانوران زنده، معمولاً پرندگان، استفاده می‌شوند، اما برای گرفتن جانوران بزرگ مانند گونه‌های مختلف گوزن نیز استفاده می‌شوند. شبکه‌های موشکی، تورهای پرتابی و دیگر وسایل پرتاب تور بر اساس اصول مشابهی ساخته شده‌اند که از دهه ۱۹۵۰ استفاده شده‌است (Dill and Thornsberry 1950, Hawkins et al. 1968, Grubb 1988 and 1991).Dill, H. S. , and W. H. Thornsberry. 1950. A cannon-projected net trap for capturing waterfowl. Journal of Wildlife Management 14:132-137.Grubb, Teryl G. 1988. A portable rocket-net system for capturing wildlife. Research Note RM-484. Fort Collins, co: U.S. Department of Agriculture, Forest Service, Rocky Mountain Forest and Range Experiment Station.Grubb, T. G. 1991. Modifications of the portable rocket-net capture system to improve performance. USDA Forest Service Rocky Mountain Forest and Range Experiment Station. Research Note RM-502.Hawkins, R. E. , L. D. Martoglio, and G. G. Montgomery. 1968. Cannon-netting deer. Journal of Wildlife Management 32:191-195.
تورهای پرتابی و موشکی در برنامه‌های حفاظتی استفاده می‌شوند که در آن بسیاری از جانوران زنده برای تجزیه و تحلیل، مراقبت‌های دام‌پزشکی یا جابجایی باید اسیر شوند.
دوربین جعبه آشیانه‌ای ، که همچنین با عنوان دوربین جعبه پرنده (Bird box camera) شناخته می‌شود، یک دستگاه عکاسی است که در درون یک جعبه آشیانه‌ای برای پایش ساکنان آن نصب می‌شود. بسیاری از وبگاه‌های اینترنتی جریان‌های ویدئویی و تصاویر ثابتی از پرندگان دارای آشیانه را در زمان واقعی پخش می‌کنند.
جعبه آشیانه‌ یا جعبه آشیانه‌ای یا جعبه‌آشیانه‌ (Nestbox)، محفظه‌ای است که توسط انسان ساخته شده‌است تا جانوران به‌ویژه پرندگان در آن آشیانه داشته باشند. جعبه‌های آشیانه‌ای بیشتر برای پرندگان مورد استفاده قرار می‌گیرند، در این صورت، به آنها خانهٔ پرنده یا جعبهٔ پرنده / جعبه‌پرنده نیز می‌گویند، اما برخی از گونه‌های پستانداران مانند خفاش‌ها نیز ممکن است از آنها استفاده کنند. قرار دادن جعبه‌های لانه یا جعبه‌های خواب نیز ممکن است برای کمک به حفظ جمعیت گونه‌های خاص در یک منطقه استفاده شود. جعبه آشیانه نوین توسط چارلز واترتون حفاظت‌گرای بریتانیایی در اوایل سدهٔ نوزدهم اختراع شد تا زندگی پرندگان و پرندگان وحشی بیشتری را در حفاظتگاه طبیعی که او در املاک خود ساخته بود، تشویق کند. جعبه‌های آشیانه سنتی از دوران باستان در بسیاری از تمدن‌ها وجود داشته‌است.
جعبه‌های آشیانه توجه بیشتری را به خود جلب می‌کنند زیرا افزایش صنعتی شدن، رشد شهری، روش‌های نوین ساخت‌وساز، جنگل‌زدایی و دیگر فعالیت‌های انسانی از اواسط سدهٔ بیستم سبب کاهش شدید زیستگاه‌های طبیعی پرندگان شده و مانعی برای تولیدمثل کرده‌است. جعبه‌های آشیانه می‌توانند به جلوگیری از انقراض پرندگان کمک کنند، همان‌طور که دربارهٔ ماکائوهای سرخ‌فام در آمازون پرو نشان داده شد.
فرار مرغی: طلوع ناگت یک انیمیشن کمدی استاپ موشن رو به اکران به کارگردانی سم فل، بر اساس فیلمنامه ای از کری کرک‌پاتریک، جان اوفارل و ریچل تانرد است. این انیمیشن دنباله "فرار مرغی" (۲۰۰۰) است که توسط استودیوهای آردمن انیمیشن، پتی و استودیوکانال تولید شده‌است. صداپیشگانی از جمله تندی نیوتون، زکری لی‌وای، بلا رمزی، ایملدا استنتون، دیوید بردلی، جین هرکس، دنیل میز و نیک محمد در این انیمیشن به ایفای نقش پرداخته‌اند.
"فرار مرغی: طلوع ناگت" برای اکران در نتفلیکس در تاریخ ۱۵ دسامبر ۲۰۲۳ (۲۴ آذر ۱۴۰۲) برنامه‌ریزی شده‌است.
تندی نیوتون در نقش جینجر
زکری لی‌وای در نقش راکی
بلا رمزی در نقش مولی
رومش رانگاناتان در نقش نیک
دنیل میز در نقش فیچر
دیوید بردلی در نقش فاولر
جین هرکس در نقش ببز
ایملدا استنتون در نقش بانی
لین فرگوسن در نقش مک
نیک محمد در نقش دکتر فرای
جوزی سدویک دیویس در نقش فرایزل
کاندیدا اوریس () گونه‌ای قارچ که به‌صورت مخمر رشد می‌یابد. کاندیدا اوریس یکی از معدود گونه‌هایی از سرده کاندیدا است که باعث کاندیدیاز در انسان می‌شود. کاندیدیاز بیشتر به‌صورت عفونت بیمارستانی و در بیمارانی که سیستم ایمنی ضعیف دارند، دیده می‌شود. کاندیدا اوریس ممکن است سبب بروز کاندیدیاز تهاجمی (گسترش قارچ در خون) شود که در آن جریان خون، سیستم عصبی مرکزی و اندام‌های داخلی دچار عفونت قارچی می‌شوند. به دلیل مقاومت دارویی متعدد، کاندیدا اوریس توجه گسترده‌ای را به خود جلب کرده‌است. درمان آن نیز فرایندی پیچیده‌است زیرا به سادگی با سایر گونه‌های کاندیدا اشتباه گرفته می‌شود.
کاندیدا اوریس اولین بار در سال ۲۰۰۹ پس از جداسازی آن از مجرای گوش یک زن ۷۰ ساله ژاپنی در بیمارستان سالمندان متروپولیتن توکیو در ژاپن توصیف شد. در سال ۲۰۱۱، کره جنوبی اولین موارد بیماری‌زای کاندیدا اوریس را ثبت کرد. طبق گزارش‌ها، این قارچ در سراسر آسیا و اروپا گسترش یافت و اولین بار در سال ۲۰۱۳ در ایالات متحده آمریکا ظاهر شد. نخستین نمونه این قارچ در اروپا در سال ۲۰۱۶ در بیمارستان رویال برامپتون لندن (یک بیمارستان تخصصی جراحی قلب و قفسهٔ سینه) کشف شد.
تجزیه و تحلیل دی‌ان‌ای از چهار سویه متمایز اما مقاوم به داروی کاندیدا اوریس نشان دهنده یک واگرایی تکاملی است که حداقل ۴۰۰۰ سال پیش رخ داده‌است، با یک جهش مشترک در بین این چهار گونه به سمت مقاومت دارویی، که احتمالاً به استفاده گسترده از مواد ضد قارچ دارایِ آزول در کشاورزی مرتبط است. با این حال، توضیح دربارهٔ چگونگی ظهور آن همچنان در حد حدس و گمان است.
دنیاگیری کووید-۱۹ منابع و امکانات لازم برای مبارزه و ردیابی این قارچ را محدود کرد که منجر به همه‌گیری محدود آن شده‌است. کمبود تجهیزات حفاظتی شخصی، پرسنل پزشکی را مجبور به استفاده مجدد از روپوش و ماسک در طول همه‌گیری کووید-۱۹ کرد، که به گسترش قارچ کمک کرده‌است. در سال ۲۰۲۱، مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری سویه‌هایی از کاندیدا اوریس را شناسایی کرد که در برابر تمام داروهای موجود که برای درمان عفونت‌های قارچی استفاده می‌شوند، مقاوم بودند. تحقیقات منتشر شده در «گزارش سالانه بیماری‌های داخلی» برای ردیابی گسترش کاندیدا اوریس از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ نشان داد که این قارچ در بیش از نیمی از ایالات آمریکا وجود دارد.
کاندیدا اوریس یک قارچ بیماری‌زای مقاوم در برابر چند دارو است که به دلیل توانایی آن در ایجاد عفونت‌های شدید در انسان به عنوان یک نگرانی جهانی بهداشت مطرح شده‌است.
کاندیدا اوریس که نخستین بار در سال ۲۰۰۹ شناسایی شد، گونه‌ای از قارچ‌های کیسه‌ای از سرده کاندیدا است که به‌صورت مخمر رشد می‌کند. نام آن از کلمه لاتین «گوش» (آئوریس: auris) گرفته شده‌است. این قارچ روی محیط‌های رشد، کلونی‌های صاف، براق، خاکستری مایل به سفید و چسبناک ایجاد می‌کند. از نظر میکروسکوپی، سلول‌ها به شکل بیضی هستند.
کاندیدا اوریس به دلیل مقاومت دارویی متعددی که دارد، توجه پزشکان و پژوهشگران را به خود جلب کرده‌است.
در شرایط آزمایشگاهی، بیش از ۹۰ درصد از موارد کاندیدا اوریس به فلوکونازول و طیفی از ۳ تا ۷۳ درصد از آنها به وریکونازول مقاوم هستند، در حالی که سایر تریازول‌ها (پوساکونازول، ایتراکونازول و ایزاووکونازول) فعالیت بهتری را نشان می‌دهند. در میان سایر موارد جداشده، ۱۳ تا ۳۵ درصد آنها به آمفوتریسین بی مقاوم بودند؛ با این حال، بیشتر موارد به اکینوکاندین‌ها حساس هستند.
درمان این قارچ پیچیده‌است زیرا کاندیدا اوریس به سادگی با گونه‌های مختلف کاندیدا اشتباه گرفته می‌شود.
بر اساس مقالات منتشر شده از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۶، مرگ و میر افراد مبتلا به عفونت‌های گسترده خون با کاندیدا اوریس (BSI) بین ۳۰ تا ۶۰ درصد بود. بسیاری از این افراد بیماری‌ها و عارضه‌های جدی دیگر (چندابتلایی) داشتند که خطر مرگ را در آنها افزایش می‌داد.
تا زمان نگارش این مقاله (سال) هیچ واکسن مؤثر انسانی علیه کاندیدا اوریس وجود ندارد. آزمایش‌های مربوط به واکسن NDV-3A، موش‌ها را با موفقیت در برابر این قارچ ایمن‌سازی کردند. این واکسن همچنین اثر محافظتی داروی ضد قارچی میکافونژین را در برابر عفونت کاندیدا اوریس در جریان خون موش بهبود بخشید.
چندین طرح پیش‌نویس ژنومی از توالی‌یابی کل ژنوم کاندیدا اوریس تا کنون منتشر شده‌است. اندازه ژنوم این قارچ در حدود ۱۲٫۳ تا ۱۲٫۵ میلیون جفت‌باز است و محتوای محتوای سیتوزین-گوانین آن ۴۴٫۵ تا ۴۴٫۸٪ است.
مطالعات بیشتری مورد نیاز است تا نشان دهد آیا واگرایی فیلوژنتیکی کلون‌های کاندیدا اوریس از لحاظ الگوهای تهاجمی، حدت و/یا مقاومت دارویی بر حسب منطقه فرق دارند یا خیر.
رگناروک آنلاین (به ؛ به بازار عرضه شده با عنوان Ragnarök، و با نام فرعی سرنوشت نهایی خدایان؛ به ) یک بازی ویدئویی در سبک نقش‌آفرینی برخط چندنفره گسترده است که توسط گراویتی بر پایه مانهوای اثر لی میونگ جین، ساخته شده است.
رگناروک آنلاین در ۳۱ اوت ۲۰۰۲ در کره جنوبی برای مایکروسافت ویندوز منتشر شد. این بازی، یک مجموعه پویانمایی به نام و یک بازی دنباله‌دار به نام را تولید کرده است. شخصیت‌های بازیکن در دنیایی با محیط بازی وجود دارند که با گذشت زمان به تدریج تغییر می‌کند. تغییرات عمده در ویژگی‌ها و تاریخچه جهان به عنوان قسمت‌هایی در خط زمانی RO رخ می‌دهد.
کلیا () که به عنوان «درونی‌ترین بیابان» شناخته می‌شود، یک جامعه رهبانی مسیحی مصری قرن چهارم بود که در کیلومترهای مربع در صحرای نیترین در حدود ۴۰ مایلی جنوب اسکندریه گسترده شده بود.
مارموتیر () یک کمون (فرانسه) در بخش با-رن در گرانت است در شمال شرقی فرانسه است.
هونوراتوس (; c. 350 – ) قدیس مسیحی بود. بنیانگذار کلیسای لرینز بود که بعدها اسقف اعظم اولیه آرل شد. او به عنوان یک قدیس در کلیساهای کاتولیک و ارتدکس شرقی مورد احترام است.
لرینز ابی () صومعه سیسترسی‌ها در جزیره سنت هونورات، یکی از جزایر Lérins، در ریویرا فرانسه کوت دازور، با جامعه رهبانی فعال است.
فرهنگ گالو رومی () نتیجه رومی‌سازی گال‌ها (فرانسه) تحت حکومت امپراتوری روم بود. با پذیرش یا اقتباس گالی از فرهنگ، زبان، اخلاق و شیوه زندگی رومی و فرهنگ روم باستان در زمینه منحصر به فرد گالی مشخص شد. آمیختگی به خوبی مطالعه شده فرهنگ‌ها در گال (سرزمین) به مورخان الگویی می‌دهد که با آن می‌توانند تحولات موازی رومی‌سازی را در دیگر استان‌های روم کمتر مورد شده را تحت مطالعه قرار دهند.
زیارت مسیحی () مسیحیت سنت قوی سفر زیارتی دارد، هم به مکان‌های مربوط به روایت عهد جدید (به ویژه در سرزمین مقدس و هم به مکان‌های مرتبط با مقدسین بعدی. قدیس یا معجزه.
یانوش هرسکو (؛ ۹ آوریل ۱۹۲۶ – ۱۲ اکتبر ۲۰۱۱) کارگردان فیلم و بازیگر اهل مجارستان بود. او بین سال‌های ۱۹۶۳ تا ۲۰۰۶ به‌عنوان بازیگر در ۱۵ فیلم ظاهر شد. او همچنین ۹ فیلم را بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۹۰ کارگردانی کرد. هرسکو در سال ۱۹۶۳ عضو هیئت داوران سومین جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو بود.
یانوش هرسکو پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه عالی هنرهای دراماتیک و سینمایی در بوداپست در سال ۱۹۴۹، به مدت دو سال در مسکو در رشته سینما تحصیل کرد. او پیش از کارگردانی دو فیلم کوتاه در اواخر دهه ۱۹۴۰، به عنوان بازیگر فعالیت داشت. نخستین فیلم داستانی او با نام "زیر شهر" (۱۹۵۳) به جوانان بوداپست اختصاص داشت. او در سال ۱۹۵۶ در فیلم "پروفسور هانیبال"، دستیار زلتان فابری بود. یانوش هرسکو که در سال‌های منتهی به ۱۹۷۱، استاد مدرسه عالی هنرهای دراماتیک و سینمایی در بوداپست بود، پس از کارگردانی فیلمی حزن‌انگیز با نام "مرثیه به سبک مجارستانی"، در همان سال کشورش را ترک کرد و در سوئد ساکن شد.
لارس فون تریر از او برای بازی در فیلم‌های عنصر جنایت (۱۹۸۴) و اروپا (۱۹۹۱) دعوت کرد.
روتیلیوس کلودیوس ناماتیانوس (; – ) شاعر، سیاستمدار، و نویسنده اهل روم باستان بود.
سریر حواری () سریر اسقف که بنیان آن به یک یا چند نفر از حواریون حضرت عیسی یا به یکی از یاران نزدیک آنها نسبت داده شده‌است. در کلیسای کاتولیک این عبارت، قبل از حرف تعریف و معمولاً با حروف بزرگ نوشته شده‌است، به سریر مقدس اشاره دارد.
توسعه قانون عهد جدید () قانون عهد جدید یا حکم کتاب مقدس مجموعه کتاب‌هایی است که بسیاری از مسیحیان مدرن آن را الهام گرفته از الهی و تشکیل دهنده عهد جدید کتاب مقدس مسیحیان می‌دانند. برای مسیحیان تاریخی، قدیس‌سازی بر این اساس بود که آیا مطالب از نویسندگان از نظر اجتماعی تقریبی از رسولان یا حواریون و نه صرفاً بر اساس الهام الهی است - با این حال، بسیاری از محققان مدرن تشخیص می‌دهند که متون عهد جدید توسط رسولان نوشته نشده‌است. برای بیشتر، این فهرستی از ۲۷ کتاب مورد توافق است که شامل انجیل متعارف، اعمال رسولان، نامه‌های منسوب به رسولان مختلف، و مکاشفه یوحنا است. بسیاری از تغییرات متنی کتابهای قانون عهد جدید قبل از سال ۱۲۰ بعد از میلاد نوشته شده‌است.
پنجاه کتاب مقدس کنستانتین () کتاب مقدس به زبان یونانی اصلی بود که در سال ۳۳۱ توسط کنستانتین بزرگ و مسیحیت سفارش و توسط یوسبیوس قیصریه تهیه شد.
فرمان جدید () اصطلاحی است که در مسیحیت برای توصیف فرمان عیسی برای «همدیگر را دوست بدارید» استفاده می‌شود که طبق کتاب مقدس به عنوان بخشی از دستورهای نهایی به شاگردانش پس از آخرالزمان داده شد. هنگامی که شام آخر به پایان رسید، و پس از خروج یهودا اسخریوطی در یوحنا ۱۳:۳۰.
اسقف‌نشین پونتوس () یک اسقف‌نشین رومی از امپراتوری روم بعدی بود که استان‌های شمال و شمال شرق آسیای صغیر (آناتولی) تا مرز شاهنشاهی ساسانی در ارمنستان بزرگ را در بر می‌گرفت.
حکم () نامه‌های یک پاپ است که تصمیماتی را در قانون کلیسایی کلیسای کاتولیک تنظیم می‌کند.
یونان بیزانس تاریخچه‌ای دارد که عمدتاً با تاریخ خود امپراتوری بیزانس منطبق است.
شبه‌جزیره یونان در ۱۴۶ پیش از میلاد تحت‌الحمایه روم شد و جزایر دریای اژه در سال ۱۳۳ پیش از میلاد به این قلمرو اضافه شد. آتن و سایر شهرهای یونان در سال ۸۸ پیش از میلاد شورش کردند و شورش شبه‌جزیره توسط ژنرال رومی سولا در هم شکست. جنگ‌های داخلی روم، این سرزمین را بیشتر ویران کرد، تا اینکه در ۲۷ پیش از میلاد سزار آگوستوس شبه‌جزیره را به عنوان استان آخیا سازمان داد.
یونان یک استان معمولی شرقی از امپراتوری روم بود. رومی‌ها مستعمره نشینان را به آنجا فرستادند و ساختمان‌های جدیدی به شهرهای آن بخشیدند، به ویژه در آگورا آتن، جایی که مارکوس ویپسانیوس آگریپا، کتابخانه تیتوس فلاویوس پانتانوس، و برج بادها، در میان دیگران ساخته شد. رومی‌ها تمایل به فیللین داشتند و یونانیان عموماً به روم وفادار بودند.
زندگی در یونان تحت استیلای امپراتوری روم تقریباً مانند گذشته ادامه یافت و یونانی همچنان زبان فرانسه در شرق و مهم‌ترین بخش امپراتوری بود. فرهنگ رومی به شدت تحت تأثیر فرهنگ کلاسیک یونانی قرار داشت (به جهان یونانی رومی مراجعه کنید) همان‌طور که هوراس گفت: "Graecia capta ferum victorem cepit" (ترجمه: "یونان اسیر، فاتح گستاخ خود را به اسارت گرفت"). حماسه‌های هومر الهام‌بخش انه‌اید ویرژیل بودند، و نویسندگانی مانند سنکای جوان با استفاده از سبک‌های یونانی نوشتند، در حالی که رومی‌های معروف مانند شیپیو آفریکانوس، ژولیوس سزار و مارکوس اورلیوس آثاری را به زبان یونانی گردآوری کردند.
در آن دوره، روشنفکران یونانی مانند جالینوس یا آپولودور دمشقی پیوسته به رم آورده می‌شدند. در داخل شهر رم، زبان یونانی توسط نخبگان رومی، به ویژه فیلسوفان، و طبقات پایین کارگر مانند ملوانان و تجار صحبت می‌شد. امپراتور نرون در سال ۶۶ میلادی از یونان بازدید کرد و در بازی‌های المپیک، علی‌رغم قوانینی که مخالف شرکت غیریونانی بود، اجرا کرد. او البته در هر مسابقه با پیروزی در آن مفتخر شد و در سال ۶۷ آزادی یونانیان را در بازی‌های ایستمی در کورینتوس اعلام کرد، درست مانند تیتوس کوئینکتیوس فلامینیوس در بیش از ۲۰۰ سال پیش از آن وجود داشته‌است.
همچنین هادریان به یونانیان علاقه خاصی داشت. قبل از اینکه امپراتور شود، به عنوان آرخون همنامدر یونان باستان، قاضی اصلی در دولت‌شهرهای مختلف یونان، آرخون همنام (ἐπώνυμος ἄρχων، epōnymos archōn) نامیده می‌شد. «Archon» (ἄρχων, pl. ἄρχοντες, archontes) به معنای «حاکم» یا «ارباب» است که غالباً به عنوان عنوان یک منصب دولتی خاص به کار می‌رود، در حالی که «همنام» به این معناست که نام خود را به سالی داده‌است که در آن سال انجام می‌شود. او منصبی را برعهده داشت، دقیقاً مانند دوران رومی که در سالهای کنسولی انجام می‌شد. آتن خدمت می‌کرد. او همچنین طاق همنام خود را در آنجا ساخت و معشوقه‌ای یونانی به نام آنتینوس داشت.
در همان زمان، یونان و بسیاری از بقیه شرق روم تحت تأثیر مسیحیت قرار گرفتند. پولس رسول در کورینتوس و آتن موعظه کرده بود و یونان به زودی به یکی از مناطق بسیار مسیحی شده امپراتوری تبدیل شد.
در طول قرن دوم و سوم، یونان به استان‌هایی شامل آخیا، مقدونیه، Epirus vetus و تراکیا تقسیم شد. در زمان سلطنت دیوکلتیان در اواخر قرن سوم میلادی، غرب بالکان به عنوان یک اسقف‌نشین رومی سازماندهی شد و توسط گالریوس اداره می‌شد. یونان در زمان کنستانتین یکم، یونان بخشی از اسقف‌نشین‌های مقدونیه و تراکیا بود. شرق و جنوب جزایر دریای اژه استان Insulae در اسقف‌نشین آسیا را تشکیل دادند.
یونان با تهاجمات هرولی، گوت‌ها و وندال‌ها در طول سلطنت تئودئوس یکم مواجه شد. استیلیکو، که به عنوان نایب السلطنه برای آرکادیوس عمل می‌کرد، با حمله ویزیگوت‌ها در اواخر قرن چهارم تسالی را تخلیه کرد. آرکادیوس کاخ‌دار اوتروپیوس به آلاریک اجازه ورود به یونان را داد و او کورینتوس و پلوپونز را غارت کرد. سرانجام استیلیکو او را در حدود سال ۳۹۷ بیرون کرد و آلاریک استاد سربازان در فرمانداری پرایتوری ایلیریکوم شد. سرانجام آلاریک و گوت‌ها به ایتالیا مهاجرت کردند، در سال ۴۱۰ رم را غارت کرده و پادشاهی ویزیگوت را در شبه‌جزیره ایبری و جنوب فرانسه ساختند که تا سال ۷۱۱ با ظهور اعراب ادامه یافت.
یونان بخشی از نیمه شرقی نسبتاً یکپارچه امپراتوری باقی ماند. برخلاف تصورات منسوخ دوران باستان متأخر، شبه‌جزیره یونان به احتمال زیاد یکی از پر رونق‌ترین مناطق روم و بعداً امپراتوری روم شرقی/بیزانس بوده‌است. سناریوهای قدیمی‌تر فقر، کاهش جمعیت، تخریب بربرها و زوال مدنی با توجه به اکتشافات باستان‌شناسی اخیر مورد بازنگری قرار گرفته‌اند.روتاس، ص. 10. "مسئله تداوم نهادهای مدنی و ماهیت "پولیس" در اواخر دنیای باستانی و اوایل بیزانس به دلایل مختلف به یک سؤال آزاردهنده تبدیل شده‌است. دانشجویان این موضوع همچنان با دانشمندان درگیر هستند. مربوط به دوره‌های قبلی که به دیدگاه بسیار منسوخ شده‌ای از دوران باستان متأخر پایبند هستند، به عنوان یک انحطاط رو به تکه تکه شدن فقیرانه. شهرهای یونان اواخر دوران باستان درجه قابل توجهی از تداوم را نشان دادند. سناریوهای تخریب وحشیانه، زوال شهروندی، و ارباب نشینی به سادگی مناسب نیستند. در واقع به نظر می‌رسد که پولیس به عنوان یک نهاد در این دوره در یونان رونق داشته‌است. اوایل قرن ششم "Synecdemus" هیروکلس در ارزش اسمی گرفته شده‌است، یونان اواخر دوران باستان بسیار شهری بود و تقریباً هشتاد شهر را در خود جای داده بود. برای یونان اواخر دوران باستان، پارادایم شکوفایی و دگرگونی دقیق‌تر و مفیدتر از پارادایم زوال و سقوط است. این دیدگاه رونق شدید امروزه به‌طور گسترده پذیرفته شده‌است، و فرض بر این است که بین قرن‌های قرن چهارم و قرن هفتم پس از میلاد، یونان ممکن است یکی از فعال‌ترین مناطق اقتصادی در شرق مدیترانه‌ای بوده باشد.
پس از از دست دادن اسکندریه و آنطاکیه به اعراب، تنها پس از قسطنطنیه، سالونیک دومین شهر بزرگ امپراتوری بیزانس شد که به آن «هم‌سلطان» می‌گویند ("symbasileuousa"). شبه جزیره یونان یکی از قوی‌ترین مراکز مسیحیت در اواخر روم و اوایل دوره بیزانس باقی ماند. پس از بازیابی منطقه از تهاجمات اسلاوها، ثروت آن احیا شد. وقایعی مانند تهاجم سلجوقی به آسیای صغیر و اشغال قسطنطنیه توسط لاتینی‌ها در اواخر دوره بیزانس، به تدریج توجه امپراتوری بیزانس را به شبه جزیره یونان متمرکز کرد. پلوپونز به ویژه از نظر اقتصادی و فکری حتی در دوران سلطه لاتین خود، بازپس‌گیری توسط بیزانس و تا سقوط نهایی آن به دست امپراتوری عثمانی، موقعیت خود را حفظ کرد.
در زمان سلطنت آندرونیکوس سوم پالئولوگوس، که در سال ۱۳۲۸ آغاز شد، امپراتوری بیشتر یونان، به ویژه کلان‌شهر سالونیک را تحت کنترل داشت، اما خیلی کم. اپیروس اسماً بیزانسی بود اما هنوز گهگاه شورش می‌کرد تا اینکه در سال ۱۳۳۹ به‌طور کامل تحت تسلط قرار گرفت. یونان بیشتر به عنوان میدان جنگ در طول جنگ داخلی بین ژان پنجم پالئولوگوس و ژان ششم کانتاکوزنوس در دهه ۱۳۴۰ مورد استفاده قرار گرفت. در همان زمان صرب‌ها و عثمانی‌ها حمله به یونان را نیز آغاز کردند. تا سال ۱۳۵۶، امیرنشین مستقل دیگری در اپیروس و تسالی تأسیس شد.
پلوپونز که معمولاً در این دوره موریا نامیده می‌شد، اکنون تقریباً مرکز امپراتوری بود و مطمئناً حاصلخیزترین منطقه بود. میستراس و مونمواسیا حتی پس از طاعون سیاه در اواسط قرن چهاردهم پرجمعیت و مرفه بودند. میستراس از نظر اهمیت با قسطنطنیه رقابت می‌کرد. این مرکز دژ ارتدکس یونانی بود و با تلاش‌های امپراتورها برای اتحاد با کلیسای کاتولیک به شدت مخالف بود، حتی اگر این امر به امپراتوری اجازه می‌داد در برابر عثمانی‌ها از غرب کمک بگیرد.
عثمانی‌ها فتح شبه‌جزیره بالکان و یونان را در اواخر قرن چهاردهم و اوایل قرن پانزدهم میلادی با تصرف سالونیک، یوانینا و تسالی آغاز کرده بودند. در سال ۱۴۴۵، تسالی تحت اشغال عثمانی توسط امپراتور آینده کنستانتین یازدهم، در زمان مستبد میستراس، بازپس گرفته شد، اما او نمی‌توانست در برابر بیشتر مناطق عثمانی انجام دهد. امپراتور کنستانتین یازدهم در سال ۱۴۵۳ هنگامی که عثمانی‌ها سرانجام قسطنطنیه را تصرف کردند، شکست خورد و کشته شد. پس از سقوط قسطنطنیه، عثمانی‌ها تا سال ۱۴۵۸ آتن را نیز تصرف کردند، اما تا سال ۱۴۶۰ یک مستبد بیزانسی در پلوپونز باقی گذاشتند. ونیزی‌ها همچنان کرت، جزایر دریای اژه و برخی از شهر-بندرها را کنترل می‌کردند، اما در مقابل، عثمانی‌ها بسیاری از مناطق یونان را به جز کوه‌ها و مناطق جنگلی انبوه کنترل می‌کردند.
آزار و اذیت مسیحیان توسط گوت‌ها () گزارشی از آزار مسیحیان به سبک گوت‌ها در قرن سوم وجود دارد. به نقل از بازیل قیصریه، تعدادی از اسیران که در یورش گوتیک‌ها به کاپادوکیه در حدود سال ۲۶۰ به اسارت درآمدند، به شهادت رسیدند. یکی از آنها اوتیخوس بود.
ساباس گوت (؛ ۳۳۴ – ۳۷۲) قدیس مسیحی و شهید در مسیحیت بود.
پاتریارک ارتدوکس یونانی اورشلیم () اسقف اعظم ریش سفید ارتدکس یونانی اورشلیم است، و در رتبه چهارم از نه پاتریارک در کلیسای ارتدکس شرقی قرار دارد.
پاتریارک‌نشین ارتدکس یونانی اورشلیم () یک کلیسای خودمختار در جامعه گسترده‌تر کلیسای ارتدکس شرقی است.
کپلر-۹سی () یکی از هفت سیاره ی اول فراخورشیدی، سیاره‌ای فراخورشیدی است که توسط مأموریت کپلر ناسا کشف شد و یکی از حداقل دو سیاره‌ای است که به دور ستاره کپلر-۹ می‌چرخند. "کپلر-۹بی" و "کپلر-۹سی" نخستین سیاره‌های فراخورشیدی تأیید شدهٔ در حال گذر از برابر ستاره خود هستند.
کشف این سیاره توسط تیم مأموریت کپلر در ۲۶ اوت ۲۰۱۰ پس از کشف اولیه آن توسط کپلر اعلام شد. در آن زمان، این یکی از ۷۰۰ نامزد سیاره‌ای بود که کپلر به آن اشاره کرد.
مشاهدات این سیاره حاکی از آن است که این سیاره یک غول گازی هیدروژن-هلیوم است که کمی کوچکتر از زحل است و در نزدیکی ستاره ی خود در ۲۲۵ یکای نجومی می‌چرخد. "کپلر-۹سی" و بی از این نظر قابل توجه هستند که سیاره‌هایی دارای یک الگوی رزنانس مداری مشترک هستند که در آن مدار هر سیاره مدار سیاره دیگر را تثبیت می‌کند. در طول مدتی که توسط فضاپیما مشاهده شد، مدار سیاره که به‌طور متوسط تقریباً ۳۸ روز طول می‌کشد، به دلیل این تأثیر، در هر تناوب مداری ۳۹ دقیقه کوتاه می‌شود. مدار آن با گذشت زمان کمی بالاتر و پایین‌تر از نسبت ۲:۱ با سیارهٔ بی در نوسان است.
باشگاه ورزشی تیماناوا یک باشگاه فوتبال در مائاتیا، موئورئا، تاهیتی است. آنها در حال حاضر پس از گذراندن چندین سال در لیگ محلی موئورئا، در لیگ ۲، دسته دوم فوتبال تاهیتی بازی می‌کنند. آنها بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه مائاتیا انجام می‌دهند.
با قهرمانی در جام حذفی تاهیتی، این تیم به لیگ قهرمانان اقیانوسیه ۲۰۰۷ صعود کرد؛ که این تیم را تبدیل به تنها تیمی از موئورئا می‌کند که توانسته در رقابت‌های بین‌المللی شرکت کند.
شوراهای کارتاژ () سینود کلیساها در قرون ۳، ۴ و ۵ در شهر کارتاژ (مسیحیت اولیه) در آفریقا برگزار می‌شد.
شورای هیپو () اشاره به سینود سال ۳۹۳ که در هیپو رگیوس در شمال آفریقاکه در طول کلیسای مسیحیت اولیه میزبانی می‌شد. مجامع اضافی در سالهای ۳۹۴، ۳۹۷، ۴۰۱ و ۴۲۶ برگزار شد. آگوستین هیپو در برخی از آنها شرکت کرد.
حکم ترنت () فهرست کتاب‌هایی است که به‌طور رسمی در شورای کاتولیک رومی یا شورای ترنت به عنوان رسمی شناخته می‌شوند. فرمانی، De Canonicis Scripturis، از جلسه چهارم شورا (در ۸ آوریل ۱۵۴۶)، تحقیر مخالفان کتاب‌های تأیید شده در ترنت را صادر کرد.
باشگاه ورزشی مونت دور یک باشگاه فوتبال از لی مونت دور، نومئا، کالدونیای جدید است که در سوپر لیگ کالدونیای جدید بازی می‌کند.
کدکس الکساندرینوس () (کتابخانه بریتانیا، Royal MS 1. D. V-VIII), دست‌نوشته‌های کتاب مقدس و نسخه خطی از کتاب مقدس یونانی است که روی پوست (نوشت‌افزار) نوشته شده‌است.
کدکس واتیکانوس () (کتابخانه واتیکان، Vat. gr. 1209), دست‌نوشته‌های کتاب مقدس، نسخه خطی مسیحی قرن چهارم از یک کتاب مقدس یونانی است که شامل اکثر عهد عتیق یونانی و اکثریت عهد جدید یونانی است. این یکی از چهار کد بزرگ یک دوازدهمی است: ۶۸ همراه با کدکس الکساندرینوس و سینائیه، یکی از قدیمی‌ترین و کامل‌ترین نسخه‌های خطی کتاب مقدس است. قدمت کدکس از نظر کتیبه‌شناسی به قرن چهارم می‌رسد.
نامه عید پاک () مجموعه ای از نامه‌های سالانه است که اسقف اسکندریه مطابق با تصمیم اولین شورای نیقیه، تاریخ برگزاری جشن عید پاک را اعلام کردند. شورا اسکندریه را به دلیل مکتب معروف نجوم آن انتخاب کرد، و تاریخ عید پاک به اعتدال بهاری و مراحل ماه بستگی دارد.
مسیحیت پروتو ارتدوکس () جنبش مسیحیت اولیه را توصیف می‌کند که پیشروی ارتدکس مسیحی بود. این عنوان توسط بنتلی لیتون (پژوهشگر بزرگ گنوسیسم و کوپتولوژیست در ییل) ابداع شد، اما اغلب به اشتباه به محقق عهد جدید، برت ایرمان نسبت داده می‌شود.
شورای کوینیسکت () شورای کلیسایی بود که در سال ۶۹۲ در قسطنطنیه در زمان ژوستینین دوم برگزار شد. به عنوان «شورای در ترولو» شناخته می‌شود، زیرا مانند سومین شورای قسطنطنیه، در تالار گنبدی شکل در کاخ امپراتوری (τρούλος [troúlos] به معنی جام یا گنبد) برگزار می‌شد.
نینیان (; – AD 432) یک قدیس مسیحیت است، که برای اولین بار در قرن هشتم به عنوان مبلغ مبلغ مذهبی در میان مردمان پیکت اسکاتلند کنونی از او نام برده شد. به همین دلیل او به عنوان رسول پیکت‌های جنوبی شناخته می‌شود و در بخش‌هایی از اسکاتلند با میراث پیکتی، در سرتاسر سرزمین‌های پست اسکاتلند یا اسکاتلند غیرکوهستانی و در بخش‌هایی از انگلستان شمالی پادشاهی نورثامبریا فعال بوده ست. او همچنین به عنوان رینگان در اسکاتلند، و به عنوان تیرانیان در شمال انگلستان شناخته شده‌است.
تافونا جتس یک تیم فوتبال از پاگو پاگو، ساموآی آمریکا است. آنها در لیگ سنیور ساموآی آمریکا بازی می‌کنند.
آپولیناریس لائودیسه (؛ – ) کشیش، شاعر، و متخصص الهیات اهل روم باستان بود.
شورای رم () مجمع یا سینود که در سال ۳۸۲ پس از میلاد در رم به رهبری پاپ دامازوس ا، اسقف یا پاپ وقت رم برگزار شد. تنها بیانیه صلحی باقیمانده ممکن است فرمان گلاسیان باشد که حاوی یک قانون کتاب مقدس و حکم کتاب مقدس است که توسط شورای روم به رهبری پاپ داماسوس در سال ۳۸۲ صادر شد و با فهرست ارائه شده در شورای ترنت یکسان است.
وایواسه تای یک باشگاه فوتبال ساموایی است که در توآنایماتو واقع شده‌است و در حال حاضر در لیگ ملی ساموآ بازی می‌کند. این تیم هشت بار قهرمان لیگ ملی ساموآ شده‌است که همین، این تیم را به یکی از پرافتخارترین تیم‌های ساموآ تبدیل می‌کند.
وایواسه چهار قهرمانی از پنج دوره اول مسابقات قهرمانی ملی را به دست آورد و فقط آلافوا یک قهرمانی را قبل از سال ۱۹۸۴ به دست آورد.
فرومنتیوس (؛ 4th century – ۳۸۳) قدیس مسیحی اهل امپراتوری بیزانس بود.
رهبانیت مسیحی () عمل عبادی مسیحیان است که به صورت ریاضت‌طلبی و معمولاً زندگی در صومعه‌ای که به عبادت مسیحی اختصاص دارد، زندگی می‌کنند. در اوایل تاریخ کلیسای مسیحی، با الگوبرداری از نمونه‌ها و آرمان‌های کتاب مقدس، از جمله نمونه‌های موجود در عهد عتیق، شروع به توسعه کرد، اما به عنوان یک نهاد در متون مقدس اجباری نشد.
نوع متن سزاری () اصطلاحی است که توسط برخی از محققان برای نشان دادن الگوی ثابتی از قرائت های متفاوت پیشنهاد شده است که ادعا می شود در دست‌نوشته‌های کتاب مقدس زبان یونانی کوینه از چهار انجیل آشکار است.
سنت نینو (; c. 280 – c. 332) قدیس مسیحی بود.
آکاسیوس قیساریه (؛ – ) نویسنده، متخصص الهیات، و جانشین یوسبیوس در مقام اسقف شهر قیساریه فلسطین بود.