moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
نازلی فاضل یکی از اولین زنانی بود که سنت محفل ادبی را احیا کرد و سهم بی‌اندازه‌ای در راه آزادی زنان در جهان عرب داشت. او در اواخر قرن نوزدهم شروع به دعوت مهمانان به محفل خود در قاهره کرد. محفل او مانند محفل ماریانا مراش، با نواختن پیانو همراه بود.Zeidan, 1995, pp. 50-53 مردانی که به سالن او رفت و آمد می‌کردند در جامعه مصر و عرب برجسته بودند. از جمله دولتمردان، دیپلمات‌ها، روزنامه نگاران و شخصیت‌های ادبی.Ashour "et al.", 2008, p. 12
در سال ۱۸۸۰، نویسنده لبنانی مریم نمر مکاریوس، انجمن ادبی طلوع سوریه را در بیروت تأسیس کرد.Zeidan, 1995, pp. 46, 49
این انجمن ادبی توسط زنان مسلمان در بیروت در سال ۱۹۱۴ تأسیس شد.Zeidan, 1995, pp. 46, 49
کیتی آنتونیوس محفلی را در خانه مشترکش با همسر ناسیونالش داشت در محله شیخ جراح قدس برگزار می‌کرد.Jay Gatsby in Jerusalem, Haaretz این محفل به خبرنگاران محلی، مقامات، افسران، سیاستمداران و دیپلمات‌های اروپایی فرصتی برای شبکه سازی و بحث در مورد موضوعات ادبی، اجتماعی و سیاسی می‌داد.
اندکی قبل از شروع جنگ جهانی اول، می زیاده میزبان مردان و زنان سرشناس از محافل فکری، ادبی و سیاسی در سراسر جهان عرب شد. جلسات این محفل در خانه خانوادگی او برگزار می‌شد.Badran, 1996, p. 56
محفل هدا شعراوی، فقط به صورت پراکنده برگزار می‌شد، اما بسیاری از شخصیت‌های سیاسی و روشنفکران مشهور در آن حضور داشتند. از جمله مهمانان این محفل احمد شوقی، جبرئیل تقلا و محمد حسین هیکل بودند. او عاشق موسیقی بود و اغلب تا شب در محفلش پیانو می‌نواخت. شعراوی هر سال یک جایزه ادبی می‌داد و همچنین نویسندگان جوان را به محفل خود با فرستادن آنها برای تحصیل به اروپا با هزینه شخصی تشویق می‌کرد.Zeidan, 1995, pp. 50-53Sha`arawi, 1986, p. 63
باشگاه ادبی زنان دمشق توسط مری عجمی در حدود سال ۱۹۲۰ تأسیس شد و هدف آن تقویت پیوند بین زنان بود.Zeidan, 1995, p. 45
ثریا الحافظ، معلم مدرسه و فمینیست محبوب سوریhttp://www.syrianhistory.com/thuraya-al-hafez در یک شب از شبهای سال ۱۹۵۳ محفلی در خانه خود در دمشق راه اندازی کرد.Zeidan, 1995, p. 55 این محفل به افتخار سکینه بنت الحسین، اولین زن عرب که میزبان یک محفل بود، نامگذاری شد.Zeidan, 1995, p. 82
جیمز میچل (; – ) پرتاب‌گر چکش اهل ایالات متحده آمریکا بود.
طایفه شهران، طایفه ای از قبایل شبه جزیره عربستان است که در جنوب غربی پادشاهی عربستان سعودی، بین کوه‌های حجاز و جنوب نجد ساکن هستند و در قطر، امارات، کویت و یمن نیز حضور دارند. شهران یکی از قدیمی‌ترین طوایف خثام است.
فرانک دیموث مادوشانکا کاروناراتنه (متولد ۲۱ آوریل ۱۹۸۸؛ سینهالی) معروف به دیموث کاروناراتنه، یک کریکت باز سریلانکایی و کاپیتان فعلی تیم تست کریکت سریلانکا است. در آوریل ۲۰۱۹ دیموث کاروناراتنه به عنوان کاپیتان بین‌المللی یک روزه جدید تیم پیش از جام جهانی کریکت ۲۰۱۹ انتخاب و جایگزین لاسیت مالینگا شد.
جورج دیکی (زاده ۱۲ اوت ۱۹۲۶ - درگذشته ۲۴ مارس ۲۰۲۰) استاد برجستۀ فلسفه در دانشگاه ایلینوی در شیکاگو بود.https://phil.uic.edu/profiles/dickie-george/ او متخصص زیبایی‌شناسی, فلسفۀ هنر, و نظریه‌های ذوق قرن هجدهم بود .
جورج دیکی پیش از تحصیلات کالج به مدت دو سال از ١٩٤٤ تا ١٩٤٦ در سپاه تفنگداران دریایی آمریکا خدمت کرد. او مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه ایالتی فلوریدا در سال ۱۹۴۹ و دکترای خود را از دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس در سال ۱۹۵۹ دریافت کرد. او کار تدریس فلسفه را از سال ١٩٥٦ در دانشگاه ایالتی واشینگتن آغاز کرد و پس از آن مدت کوتاهی نیز در دانشگاه هیوستن درس داد، تا سرانجام در سال ۱۹۶۵ به دعوت فیلسوف و منطق‌دان آمریکایی، روث بارکن مارکِس، به دانشگاه ایلینوی در شیکاگو (که در آن زمان حلقۀ شیکاگو خوانده می‌شد) رفتYanal (Ed.) 1994, p. 185 و تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۹۵ به تدریس فلسفه و زیبایی‌شناسی پرداخت. دیکی در طول ایام تحصیل و فعالیت خود بارها شایستۀ دریافت پژوهانه‌های معتبر علمی شناخته شده است؛ از جمله دریافت پژوهانۀ موقوفه ملی علوم انسانی (دو بار)؛ کمک‌هزینه گوگنهایم (۱۹۷۸)؛ و مؤسسۀ مطالعات پیشرفتۀ علوم انسانی در ادینبرا.
دیکی طی سالهای (۱۹۹۰-۱۹۹۱) ریاست انجمن فلسفه ایلینوی را بر عهده داشته؛ و دو دوره عضو هیئت امنا (١٩٦٧-١٩٦٩ و مجدداً ١٩٩٥-١٩٩٧)، نایب‌رئیس (١٩٩١-١٩٩٢)، و رئیس انجمن آمریکایی زیبایی‌شناسی (۱۹۹۳-۱۹۹۴) بوده است.
همسر دیکی، سوزان کانینگهم، استاد بازنشستۀ فلسفه دانشگاه لویولا در شیکاگو است.
دیکی فیلسوفی تحلیلی، و صاحب آرایی مهم و تأثیرگذار در فلسفۀ هنر بود. او واضع نظریه نهادی هنر است که موافقان و مخالفان بسیاری برانگیخته است. بعضی از موافقان نظریۀ او را با تغییراتی پذیرفته‌اند.
یکی از مهم‌ترین آثار او، "قرن ذوق" (۱۹۹۶)، پژوهشی است در مورد رویکردهای تنی چند از مهم‌ترین فیلسوفان قرن هجدهم در مورد نظریۀ ذوق. دیکی بخش عمده‌ای از این کتاب را به دفاع از نظریۀ ذوقِ دیوید هیوم در برابر آرای ایمانوئل کانت اختصاص داده است. مروری بر این اثر را می‌توان در "The Philosophical Review" ، 107:3 (ژوئیه، ۱۹۹۸) یافت.
جفری رابرت مارش (زاده ۳۱ دسامبر ۱۹۵۸) بازیکن سابق کریکت و مربی استرالیایی است. او ۵۰ مسابقه تست کریکت و ۱۱۷ مسابقه بین‌المللی یک روزه برای استرالیا انجام داد. او در جام جهانی کریکت انگلستان در سال ۱۹۹۹ مربی تیم استرالیا و بعدها مربی زیمبابوه (۲۰۰۱–۲۰۰۴) و سریلانکا (۲۰۱۱–۲۰۱۲) بود. در جام جهانی کریکت انگلستان در سال ۱۹۹۹ تیم استرالیا قهرمان شد.
نویل بولور-لیتون (; – ۹ فوریه ۱۹۵۱) افسر نظامی و بازیکن ژو دو پوم اهل بریتانیا بود.
ادوارد هولمز (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل بریتانیا بود.
چارلز فودن (؛ ۱۸۶۸ – ۱۴ اکتبر ۱۹۰۸) ورزشکار طناب‌کشی اهل بریتانیا بود.
جیمز دیوی (; – ) بازیکن راگبی ۱۵ نفره اهل بریتانیا بود.
یوهان بورک (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) قایقران روئینگ اهل هلند بود.
اداره پلیس پارادایس () یک پویانمایی بزرگسالان و کمدی موقعیت انیمیشنی آمریکایی ساخته وکو اگویین و راجر بلک که برای اولین بار ۳۱ اوت ۲۰۱۸ در شبکه اینترنتی نتفلیکس به نمایش درآمد. از ستارگان این انیمیشن می‌توان به دینا اسنایدر، دیوید هرمان، تام کنی، سارا چالک و کایل کینین اشاره کرد. در ۳۰ اکتبر ۲۰۱۸، اعلام شد که نتفلیکس سریال را برای فصل دوم تمدید کرده‌است. فصل سوم نیز در تاریخ ۱۲ مارس ۲۰۲۱ منتشر شد.
فصل چهارم هم منتشر شده ۸ قسمت هستش.
هیلدا کمبل وان (به انگلیسی:Hilda Campbell Vaughan؛ تلفظ: ؛ با نام متأهلی مورگان، ۱۲ ژوئن ۱۸۹۲–۴ نوامبر ۱۹۸۵) رمان‌نویس و داستان‌نویس ولزی بود که به زبان انگلیسی می‌نوشت. ده رمان متنوع او، که بیشتر در زادگاهش رادنورشایر اتفاق می‌افتد، به جوامع روستایی و قهرمانان مربوط می‌شود.
وان در بیلث ولز، پویس در خانواده‌ای مرفه، به‌عنوان کوچک‌ترین دختر هیو وان وان و ایوا (با "نام خانوادگی" کمبل) به دنیا آمد. پدرش یک وکیل موفق بود و مناصب دولتی مختلفی را در رادنورشایر داشت. او از نوادگان شاعر قرن هفدهم هنری وان بود.
وان به‌طور خصوصی تحصیل کرد و تا آغاز جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ میلادی در خانه ماند و پس از آن در بیمارستان صلیب سرخ و برای ارتش زنان در برکونشر و رادنورشایر خدمت کرد. کار او باعث شد با زنانی که در مزارع محلی زندگی می‌کردند ارتباط برقرار کند و همین امر تأثیری بر نوشته‌هایش بگذارد.Thomas 2008, p. 7. در پایان جنگ او خانه را به مقصد لندن ترک کرد. او کمی بعد با مورگان ازدواج کرد و صاحب فرزند شد.
به توصیه شوهرش، وان تصمیم گرفت که رمان "مهاجم" را به عنوان اولین رمانش منتشر نکند. در عوض، او "نبرد برای ضعیفان" (۱۹۲۵) را انتخاب کرد که نسخه خطی آن را مورگان به‌طور گسترده ویرایش کرده بود. این زوج که هر دو نویسنده بودند، یکدیگر را در مورد مسائل ادبی راهنمایی و نصیحت می‌کردند.Thomas 2008, p. 10.
در سال ۱۹۲۶، وان دومین فرزند این زوج به نام راجر را به دنیا آورد که کتابدار کتابخانه مجلس اعیان شد. موفقیت اولین رمان او در آن سال با انتشار رمان "اینجا عاشقان هستند" تکرار شد. زمانی که "«مهاجم"» سرانجام در سال ۱۹۲۸ منتشر شد، با استقبال خوبی نیز مواجه شد.Thomas 2008, p. 12. دو رمان بعدی "او، خانه پدرش" (۱۹۳۰) و "سرباز و نجیب‌زاده" (۱۹۳۲) نیز مورد تحسین منتقدان قرار گرفتند. رمان دوم، احتمالاً موفق‌ترین رمان او، دراماتیزه شد و در همان سال در تئاتر وودویل لندن به نمایش درآمد.
دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ دوران ناامیدی بود، که در آن وان بی‌ثمر به دنبال انتشار مجدد آثار قبلی بود.Thomas 2008, p. 18. در سال ۱۹۵۷ او به همراه چارلز از هند غربی دیدن کرد، زیرا تصور می‌کرد آب و هوا ممکن است برای سلامت بیمار او مفید باشد. با این حال، این دیدار بی‌نتیجه ماند و او سال بعد درگذشت. وان که سلامت خودش را نیز تحت تأثیر قرار داده بود، دیگر هیچ رمانی منتشر نکرد و فقط نوشته‌هایی را برای بقیه عمرش منتشر کرد. آخرین قطعه او مقدمه ای بر "قرن"‌های توماس تراهرن بود که در سال ۱۹۶۰ منتشر شد و در آن شرحی از ایمان مذهبی خود را با عباراتی ارائه می‌دهد که به عنوان «شبه عرفانی» توصیف می‌شود.Newman pp. 81–82. در سال ۱۹۶۳ او به عنوان عضو انجمن سلطنتی ادبیات انتخاب شد. هیلدا وان در ۴ نوامبر ۱۹۸۵ در خانه سالمندان در پاتنی لندن درگذشت و در داسرت رادنورشایر به خاک سپرده شد.
آثار وان با استقبال خوبی از سوی معاصرانش مواجه شد و توسط نشریات سراسر جهان مورد بررسی قرار گرفت.Thomas 2008, p. 15. در طول زندگی او، شهرت او تحت الشعاع شهرت شوهرش قرار گرفت،Thomas 2008, p. 11. به ویژه پس از انتشار رمان او در سال ۱۹۳۲ به "نام فواره".Thomas, Lucy (2006). "Vaughan, Hilda 1892–1985". In Faye Hammill; Ashlie Sponenberg; Esme Miskimmin (eds.). Encyclopedia of British Women's Writing 1900-1950. Houndsmill: Palgrave Macmillan با این حال، شهرت او در اواخر عمر، با توجه انتقادی کم یا بدون توجه، کاهش یافت.Newman p. 6.
Differentially expressed in FDCP 6 homolog یا به شکل مخفف DEF6 پروتئینی است که در انسان توسط ژن "DEF6" کدگذاری می‌شود.
زنان در آلمان به نقش زنان در کشور آلمان می‌پردازد. نقش زنان آلمانی در طول تاریخ تغییر کرده‌است، زیرا فرهنگ و جامعه ای که در آن زندگی می‌کردند دستخوش دگرگونی‌های مختلفی شده‌است. از نظر تاریخی، و همچنین در حال حاضر، وضعیت زنان در بین مناطق آلمان متفاوت است، به ویژه در قرن بیستم، زمانی که یک سازمان سیاسی و اجتماعی-اقتصادی متفاوت در آلمان غربی در مقایسه با آلمان شرقی وجود داشت. علاوه بر این، جنوب آلمان دارای سابقه نفوذ قوی کاتولیک رومی است.
قانون خانواده در آلمان غربی، تا همین اواخر، نقشی فرعی در رابطه با شوهرانشان برای زنان قائل بود. تنها در سال ۱۹۷۷ بود که تغییرات قانونی برای برابری جنسیتی در ازدواج فراهم شد. تا آن تاریخ، زنان متأهل در آلمان غربی نمی‌توانستند بدون اجازه شوهران خود کار کنند.Reconciliation Policy in Germany 1998–2008, Construing the 'Problem' of the Incompatibility of Paid Employment and Care Work, by Cornelius Grebe; pg 92: ""However, the 1977 reform of marriage and family law by Social Democrats and Liberals formally gave women the right to take up employment without their spouses' permission. " اما در آلمان شرقی، زنان از حقوق بیشتری برخوردار بودند.
در سال ۱۹۷۷، قانون طلاق در آلمان غربی دستخوش تغییرات اساسی شد و از یک سیستم طلاق مبتنی بر تقصیر به سیستمی که اساساً بدون تقصیر است تغییر کرد. این مقررات جدید طلاق که امروزه در سراسر آلمان به قوت خود باقی است، تصریح می‌کند که می‌توان طلاق بدون تقصیر را به دلیل یک سال "جدایی" عملی در صورت رضایت هر دو زوج و سه سال "جدایی" عملی در صورت رضایت یکی از زوجین به دست آورد. . همچنین در صورتی که در دادگاه ثابت شود که ادامه ازدواج به دلایلی برای خواهان حرج غیرمنطقی برای خواهان ایجاد می‌کند، طلاق سریع و بدون مهلت جدایی از سوی زوجین به‌صورت تقاضای زوجین می‌تواند صادر شود.
در سال‌های اخیر، در آلمان، مانند سایر کشورهای غربی، افزایش سریع زندگی مشترک مجردی و تولدهای خارج از ازدواج مشاهده شده‌است. تا سال ۲۰۱۴، ۳۵ درصد از تولدها در آلمان مربوط به زنان مجرد بوده‌است. با این حال، تفاوت‌های مشخصی بین مناطق غربی و شرقی وجود دارد: به‌طور قابل توجهی تعداد کودکان خارج از ازدواج در آلمان شرقی نسبت به آلمان غربی بیشتر است: در سال ۲۰۱۲، در آلمان شرقی ۶۱٫۶ درصد از تولدها مربوط به زنان مجرد بود. اما در غرب آلمان این عدد تنها ۲۸٫۴٪ بوده‌است.
دیدگاه‌ها در مورد خودمختاری جنسی، همان‌طور که به ازدواج مربوط می‌شود، نیز تغییر کرده‌است: به عنوان مثال، تا سال ۱۹۶۹، زنا در آلمان غربی یک جرم کیفری بود. با این حال، تنها در سال ۱۹۹۷ بود که آلمان معافیت ازدواج خود را از قانون تجاوز جنسی پس از یک نبرد سیاسی طولانی که در دهه ۱۹۷۰ شروع شد حذف کرد و یکی از آخرین کشورهای اروپایی بود که این کار را انجام داد.Breaking Male Dominance in Old Democracies. به‌طور خاص، قبل از سال ۱۹۹۷، تعریف تجاوز جنسی در آلمان این بود: «"هرکس زنی را به زور یا تهدید به خطر فعلی جانی یا بدنی به رابطه خارج از ازدواج با او یا شخص ثالث وادار کند، به مجازات بیش از دو سال حبس" "محکوم خواهد شد."» در سال ۱۹۹۷ تغییراتی در قانون تجاوز به عنف به وجود آمد، تعریف را گسترده‌تر کرد، آن را از نظر جنسیت خنثی کرد و معافیت ازدواج را حذف کرد. پیش از این، تجاوز زناشویی تنها به عنوان "ایجاد صدمه بدنی" (بخش 223 قانون جزایی آلمان)، "توهین" (بخش ۱۸۵ قانون جزایی آلمان) و "استفاده از تهدید یا زور برای ایجاد آسیب به شخص قابل تعقیب بود که مجازات کمتری داشت و به ندرت تحت تعقیب قرار می‌گرفت.
در آلمان اگرچه اکثر زنان شاغل هستند، بسیاری از آنها به صورت پاره وقت کار می‌کنند. در اتحادیه اروپا، تنها هلند و اتریش زنان بیشتری دارند که به صورت پاره وقت کار می‌کنند. یکی از مشکلاتی که زنان باید با آن روبرو شوند این است که مادرانی که فرزندان خردسال دارند و می‌خواهند شغلی را دنبال کنند ممکن است با انتقاد اجتماعی مواجه شوند. در سال ۲۰۱۴، ائتلاف حکومتی با اعمال سهمیه ۳۰ درصدی زنان برای پست‌های هیئت نظارت از سال ۲۰۱۶ به بعد موافقت کرد.
در مقایسه با سایر کشورهای غربی و حتی غیر غربی، نسبت زنان در نقش‌های رهبری تجاری پایین‌تر است. یکی از دلایل حضور کمرنگ زنان در پست‌های کلیدی، هنجارهای اجتماعی است که کار تمام وقت را برای زنان نامناسب می‌داند. به خصوص آلمان جنوبی در مورد نقش‌های جنسیتی محافظه کار است.
نرخ مرگ و میر مادران تا سال ۲۰۱۰ در آلمان ۷ مرگ در ۱۰۰۰۰۰ نفر بوده‌است. میزان ابتلا به ایدز براساس برآوردهای سال ۲۰۰۹ حدود ۰٫۱٪ از بزرگسالان ۱۵ تا ۴۹ ساله) است. نرخ باروری کل (TFR) در آلمان ۱٫۴۴ تولد به ازای هر زن (برآوردهای ۲۰۱۶) است که یکی از پایین‌ترین نرخ‌ها در جهان است. بی فرزندی در آلمان بسیار زیاد است: از زنان متولد سال ۱۹۶۸ در آلمان غربی، ۲۵ درصد بدون فرزند هستند.
سقط جنین در آلمان در سه‌ماهه اول به شرط مشاوره اجباری و در موارد ضروری پزشکی قانونی است. در هر دو مورد یک دوره انتظار ۳ روز وجود دارد.
آموزش جنسی در مدارس طبق قانون الزامی است.Sexualaufklärung in Europa (German) دادگاه قانون اساسی آلمان و در سال ۲۰۱۱ دادگاه حقوق بشر اروپا، شکایات چندین والدین را علیه آموزش جنسی اجباری مدرسه در آلمان رد کردند.
زنان در اوکراین به نقش زنان در کشور اوکراین می‌پردازد. زنان در زمینه‌های اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی و همچنین در خانواده از حقوق قانونی برابر با مردان برخوردارند. زنان حقوق کمتری دریافت می‌کنند و فرصت محدودی برای پیشرفت شغلی دارند.
حدود ۴۵ درصد از جمعیت اوکراین که از خشونت – فیزیکی، جنسی یا روانی – رنج می‌برند، زنان هستند.Kyivans join global rally to end violence against women, "Kyiv Post" (14 February 2013)
تاریخ اوکراین در طول دو قرن گذشته ارتباط نزدیکی با امپراتوری روسیه و بعداً اتحاد جماهیر شوروی دارد. اوکراین در سال ۱۹۹۱ استقلال یافت و اکنون کشوری با بیش از ۴۰ میلیون نفر است که اکثر آنها مسیحی ارتدوکس هستند و ۷۰ درصد جمعیت شهرنشین هستند.
یکی از بزرگترین سازمان‌های فمینیستی در اروپا در دهه ۱۹۲۰ در غرب اوکراین مدرن یا گالیسیا تأسیس شد. این سازمان اتحادیه زنان اوکراین نام داشت و توسط میلنا رودنیتسکا رهبری می‌شد. در دوران اتحاد جماهیر شوروی، فمینیسم به عنوان یک ایدئولوژی بورژوایی طبقه‌بندی می‌شد و از این رو ضدانقلاب و ضد شوروی بود.A Biographical Dictionary of Women's Movements and Feminisms: Central, Eastern and South Eastern Europe, 19th and 20th Centuries by Francisca De Haan, Krasimira Daskalova and Anna Loutfi, Central European University Press, 2006, (page 411 etc.) جامعه مدنی و فمینیسم در دوران شوروی عملاً وجود نداشت.Topless protesters gain fame in Ukraine, The Washington Post (November 19, 2010) پس از استقلال اوکراین در سال ۱۹۹۱، یک جنبش فمینیستی آغاز شد.
به گفته اوکسانا پوتاپووا، محقق و فعال فمینیست و فعال صلح‌ساز که یک سازمان غیردولتی به نام "تئاتر برای گفتگو" را ایجاد کرد، در طول جنگ در دونباس که در سال ۲۰۱۴ آغاز شد، حمایت از جنبش داوطلبانه بزرگی از زنان که اقدامات بشردوستانه و گفت‌وگوی اجتماعی را سازماندهی می‌کنند شکل گرفت.
حدود ۴۵ درصد از جمعیت اوکراین (۴۵ میلیون) از خشونت - جسمی، جنسی یا روانی - رنج می‌برند و بیشتر آنها زن هستند.Kyivans join global rally to end violence against women, "Kyiv Post" (14 February 2013) زنان خیابانی آسیب پذیرترین دسته هستند. حدود ۴۰ درصد از آنها از خشونت جنسی رنج می‌برند که ۲۵ درصد آنها زیر ۱۸ سال دارند. در سال ۲۰۰۱، اوکراین قانون "خشونت خانگی را تصویب کرد".http://sgdatabase.unwomen.org/uploads/Law%202789%20of%202001%20on%20Violence%20in%20the%20Family.pdf ماده ۱۷۳–۲ قانون تخلفات اداری اوکراین نیز به «خشونت در خانواده» می‌پردازد. نزهت احسان، نماینده صندوق جمعیت سازمان ملل متحد در اوکراین، در فوریه ۲۰۱۳ بیان کرد: «اوکراین واقعاً سطح غیرقابل قبولی از خشونت، عمدتاً توسط مردان و عمدتاً به دلیل مصرف بالای الکل دارد». وی همچنین خلأهای موجود در قانون را عاملی برای کمک به معضل خشونت خانگی دانست و گفت: «شما می‌توانید زنان را مورد تجاوز قرار دهید و همچنان اگر یک مقام عالی رتبه هستید یا از یک خانواده رسمی سطح بالا هستید، می‌توانید از آن فرار کنید.»
زنان ۵۴ درصد از جمعیت اوکراین و ۴۷٫۴ درصد از نیروی کار آن را تشکیل می‌دهند. بیش از ۶۰ درصد از زنان اوکراینی دارای تحصیلات عالی (سطح کالج و بالاتر) هستند. با این حال، نرخ بیکاری زنان در مقایسه با مردان با سابقه تحصیلی یکسان بسیار بالا است. ۸۰٪ از کل بیکاران در اوکراین را زنان تشکیل می‌دهند.http://www.belgium.iom.int/StopConference/relevantdocs/030%20Pyschulina.%20Human%20Trafficking%20in%20Ukraine%20and%20prevention.pdf
قوانین کار تساوی حقوقی زن و مرد از جمله دستمزد برابر برای کار مساوی را تعیین می‌کند، اصلی که به‌طور کلی رعایت می‌شد. با این حال، صنایع تحت تسلط کارگران زن کمترین دستمزد نسبی را داشتند و بیشتر از همه تحت تأثیر معوقات دستمزد قرار گرفتند. سن بازنشستگی به تدریج در حال افزایش است و تا سال ۲۰۲۱ به ۶۰ سال برای زنان و ۶۲ سال برای مردان و در کارمندان دولتی سن اولیه برای زنان ۵۵ سال و برای مردان ۶۰ سال بود. گزارش‌هایی مبنی بر امتناع برخی از کارفرمایان از استخدام زنان جوانی که احتمال باردار شدن دارند یا زنان بالای ۳۵ سال وجود دارد. زنان همچنین حقوق کمتری دریافت می‌کردند و فرصت محدودی برای پیشرفت شغلی داشتند. تعداد کمی از زنان در پست‌های مدیریتی عالی در دولت یا صنایع دولتی یا خصوصی بودند.
درآمد زنان به‌طور متوسط ۳۰ درصد کمتر از مردانی است که پست‌های مشابهی دارند.Topless protesters gain fame in Ukraine, The Washington Post (November 19, 2010)On Women's Day, struggle for equality remains, "Kyiv Post" (8 March 2012)
حدود ۵۰ درصد تمام شرکت‌های بدون کارمند متعلق به زنان هستند. حدود ۲۷ درصد از شرکت‌هایی که ۱ تا ۵ کارمند دارند در اختیار زنان هستند. شرکت‌هایی که کمتر از ۵۰ کارمند دارند، ۳۰ درصد آن متعلق به زنان است. این اعداد مشابه با سایر اقتصادهای غربی است. زنان تمایل دارند کسب و کارهای کوچک در خرده فروشی، عمده فروشی و پذیرایی را رهبری کنند.New Perspectives on Women Entrepreneurs by John Butler, Information Age Publishing, 2000, (page 251) ۲٪ از شرکت‌های بزرگ توسط زنان اداره می‌شوند.Topless protesters gain fame in Ukraine, The Washington Post (November 19, 2010)
در انتخابات پارلمانی اوکراین در سال ۲۰۱۹، ۸۷ زن به پارلمان راه یافتند که یک رکورد برای اوکراین بود و ۲۰٫۵۲ درصد از تعداد کل نمایندگان می‌شد. The new Council has increased the number of women deputies, Ukrayinska Pravda (23 July 2019) در انتخابات حدود ۵۰ درصد از نمایندگان منتخب صدا و ۳۷ درصد از نمایندگان منتخب همبستگی اروپا را زنان تشکیل می‌دادند. کمترین مکان برای زنان در پلتفرم مخالفان - برای زندگی با ۱۱٫۴ درصد بود. در سال ۲۰۱۴، حدود ۱۲٫۱ درصد رادای ورخوونا (پارلمان اوکراین) زن بودند. از انتخابات پارلمانی ۲۰۱۴ تا انتخابات ۲۰۱۹ این تعداد به ۵۳، یعنی ۱۲٫۶ درصد افزایش یافته‌است. درصد نمایندگان زن در هر انتخابات در نوسان است.On Women's Day, struggle for equality remains, "Kyiv Post" (8 March 2012)Women's Social Activism in the New Ukraine by Sarah D. Phillips, Indiana University Press, 2008, (page 57/58)Central and East European Politics: From Communism to Democracy Second Edition, edited by Sharon Wolchik and Jane Curry, Rowman & Littlefield Publishers, Inc., 2011, از ۴۷ زن انتخاب شده در سال ۲۰۱۴ به پارلمان، تنها ۲ نفر با پیروزی در یک حوزه انتخابیه به این موفقیت دست یافتند. در این انتخابات از سیستم انتخاباتی مختلط استفاده شد که ۵۳٫۲ درصد از نمایندگان بر اساس لیست‌های حزبی و ۴۶٫۸ درصد در ۱۹۸ حوزه انتخابیه انتخاب شدند.Parliamentary elections not to be held at nine constituencies in Donetsk region and six constituencies in Luhansk region - CEC, Interfax-Ukraine (25 October 2014) در سال ۲۰۱۹، ۲۶ زن موفق به کسب یک کرسی در حوزه انتخابیه شدند. در پارلمانی که در انتخابات پارلمانی اوکراین در سال ۲۰۱۲ انتخاب شد، زنان ۹٫۹ درصد از پارلمان را تشکیل می‌دادند.Too few women in the Ukrainian parliament, "Kyiv Post" (14 December 2012) در اولین انتخابات پارلمانی که پس از استقلال اوکراین در سال ۱۹۹۱ در سال ۱۹۹۴ برگزار شد، تنها ۱۱ زن (۳/۲ درصد از پارلمان) انتخاب شدند.Parliament has record number of women, "Kyiv Post" (11 December 2014) یک تحقیق که در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۴ منتشر شد نشان داد که در سراسر جهان به‌طور متوسط ۲۲٪ از پارلمان را زنان تشکیل می‌دهند، در حالی که در کشورهای اتحادیه اروپا این رقم ۲۵٪ است. The new parliament greatest women in history, Ukrayinska Pravda (12 November 2014) بر اساس یک مطالعه (منتشر شده در ۱ نوامبر ۲۰۱۴) توسط اتحادیه بین پارلمانی، اوکراین در بین ۱۸۹ کشور در رتبه ۱۱۲ از نظر نمایندگی سیاسی زنان در پارلمان قرار دارد. قوانین مربوط به اجرای مجدد سهمیه دوران شوروی برای زنان در پارلمان (۳۰٪ یا 35%) در پارلمان مورد بحث قرار گرفته‌است اما تصویب نشده‌است.
زنان در اوکراین مجاز به پیوستن به ارتش هستند،Women in the military by country#Ukraine اما از نظر تاریخی حضور به نقش‌های غیر رزمی چون پزشک، آشپز، حسابدار و غیره محدود شده‌است. از ژوئیه ۲۰۱۶، نیروهای نظامی اوکراین به زنان اجازه شرکت در نقش‌های رزمی از جمله پیشاهنگ نظامی، و تک تیرانداز را دادند.
یک آنتی‌آندروژن غیر استروئیدی (NSAA) یک آنتی آندروژن با ساختار شیمیایی غیر استروئیدی است. آن‌ها معمولاً آنتاگونیست‌های انتخابی و کامل یا خاموش گیرنده آندروژن (AR) هستند و با مسدود کردن مستقیم اثرات آندروژن‌هایی مانند تستوسترون و دی‌هیدروتستوسترون (DHT) عمل می‌کنند. NSAA‌ها در درمان شرایط وابسته به آندروژن در مردان و زنان استفاده می‌شود. آن‌ها برعکس آنتی آندروژن‌های استروئیدی (SAAs) هستند که آنتی‌آندروژن‌هایی هستند که استروئید بوده و از نظر ساختاری با تستوسترون مرتبط هستند.
NSAA‌ها در پزشکی بالینی برای موارد زیر استفاده می‌شوند:Singh SM, Gauthier S, Labrie F (2000). "Androgen receptor antagonists (antiandrogens): structure-activity relationships". "Curr. Med. Chem". 7 (2): 211–47. doi:. PMID 10637363.
زنان در اسپانیا به نقش زنان در کشور اسپانیا می‌پردازد. وضعیت زنان در اسپانیا از اولین تاریخ، فرهنگ و هنجارهای اجتماعی این کشور شکل گرفته‌است. در سراسر اواخر قرن بیستم، اسپانیا از اسپانیای فرانکوئیستی (۱۹۳۹–۱۹۷۵)، که طی آن حقوق زنان به شدت محدود شده بود، به جامعه‌ای دموکراتیک که برابری جنسیتی یک اصل اساسی است، تغییر کرد. به این ترتیب، در طول دهه‌های گذشته موقعیت زنان در جامعه اسپانیا بسیار بهبود یافته‌است. تعداد زنان در جمعیت گسترده‌تر اسپانیا ۹۰۰۰۰۰ نفر از مردان بیشتر است که جمعاً گروهی ۲۴ میلیونی (تا ژوئیه ۲۰۱۷) تخمین زده می‌شود. کلیسای کاتولیک در اسپانیا تا پیش از ایجاد جدایی کلیسا از دولت در سال ۱۹۷۸ نقش عمده‌ای را با توجه به دیدگاه‌های رسمی در مورد نقش زنان در جامعه ایفا می‌کرد.
در دوران فرانکوئیست، ارزشهای اجتماعی اسپانیایی یک موضع اخلاقی را تدوین کرد که با محدود کردن فرصت‌های شغلی و ممنوع کردن طلاق، پیشگیری از بارداری و سقط جنین، استانداردهای سفت و سختی را برای تمایلات جنسی زنان ایجاد کرد.Eric Solsten and Sandra W. Meditz (eds. بازگشت دموکراسی با تغییرات گسترده‌ای در وضعیت زنان همراه بود. در دنیای سنتی اسپانیا، زنان به ندرت وارد بازار کار ملی می‌شدند یا به مشاغل خود ادامه می‌دادند. در اواخر دهه ۱۹۷۰، حدود ۲۲ درصد از زنان بالغ کشور تا حدودی کمتر از ایتالیا و ایرلند، وارد نیروی کار شده بودند. تا سال ۱۹۸۴ این رقم به ۳۳ درصد افزایش یافت، سطحی که تفاوت چندانی با ایتالیا یا هلند نداشت. زنان هنوز کمتر از یک سوم کل نیروی کار را تشکیل می‌دادند و در برخی بخش‌های برجسته مانند بانکداری، این رقم به یک دهم نزدیک‌تر بود. یک نظرسنجی در سال ۱۹۷۷ نشان داد که وقتی از آنها پرسیده شد که آیا جای یک زن در خانه است در مقایسه با ۲۶٪ در بریتانیا، ۳۰٪ در ایتالیا و ۳۷٪ در فرانسه تنها ۲۲٪ از جوانان اسپانیا موافق آن بودند. مانع اصلی زنان در محل کار، فشار اجتماعی نبود، بلکه عواملی مانند نرخ بالای بیکاری و نبود مشاغل پاره وقت بود. زنان در اواخر دهه ۱۹۷۰ به برابری آموزشی با مردان دست یافتند. در سال ۱۹۸۳، تقریباً ۴۶ درصد از ثبت‌نام دانشگاه‌های اسپانیا را زنان تشکیل می‌دادند که ۳۱ درصد بالاتر از میانیگن در جهان و قابل مقایسه با سایر کشورهای اروپایی بود.
در اوج دوران فرانکوئیست، قانون اسپانیا علیه زنان متأهل تبعیض قائل شد.Eric Solsten and Sandra W. Meditz (eds. در قانون بدون تأیید شوهرش (که به آن "اجازه ازدواج" گفته می‌شود)، زن از اشتغال و مالکیت اموال منع می‌شد. این قانون همچنین تعاریف کمتری را از جنایاتی مانند زنا و ترک خدمت برای شوهران نسبت به زنان ارائه کرده‌است. در دوران فرانکو، اگرچه نقش زن به عنوان یک خانه‌دار تعریف می‌شد که برای مراقبت از کودکان مجبور بود تا حد زیادی از فضای عمومی اجتناب کند، حقوق قانونی بر فرزندان به پدر تعلق داشت. تا سال ۱۹۷۰، شوهر می‌توانست فرزند خانواده را بدون رضایت همسرش به فرزندخواندگی بدهد. اصلاحات قابل توجهی در این سیستم اندکی قبل از مرگ فرانکو آغاز شد و از آن زمان با سرعت زیادی ادامه یافت. "اجازه ازدواج" در سال ۱۹۷۵ لغو شد. قوانین علیه زنا در سال ۱۹۷۸ لغو شد. و طلاق در سال ۱۹۸۱ قانونی شد. در آن سال بخش‌هایی از قانون مدنی که مربوط به امور مالی خانواده بود نیز اصلاح شد.
همه ازدواج‌ها در اسپانیا باید توسط کلیسا تأیید می‌شد. از آنجایی که کلیسا طلاق را ممنوع می‌کرد، ازدواج تنها از طریق روش‌های دشوار فسخ نکاح امکان‌پذیر بود، که تنها پس از یک سری مراحل اداری طولانی و فقط برای افراد نسبتاً ثروتمند قابل دسترس بود. این محدودیت‌ها احتمالاً یکی از دلایل اصلی نتیجه یک نظرسنجی در سال ۱۹۷۵ بود که نشان داد ۷۱ درصد از اسپانیایی‌ها موافق قانونی کردن طلاق بودند. با این حال، از آنجایی که دولت تا سال ۱۹۸۲ در دست محافظه کاران باقی ماند، پیشرفت به سوی قانون طلاق کند و پر از درگیری بود. در تابستان ۱۹۸۱، کنگره نمایندگان (مجلس پایین کرتس خنرالس یا پارلمان اسپانیا) سرانجام با رای حدود ۳۰ نماینده اتحادیه مرکزی دموکراتیک (Union de Centro Democratico یا UCD) قانون طلاق را تصویب کرد. در نتیجه، اسپانیا یک قانون طلاق داشت که اجازه فسخ ازدواج را در کمتر از دو سال پس از جدایی قانونی شرکا می‌داد.Eric Solsten and Sandra W. Meditz (eds.
علیرغم این دستاوردهای مهم، ناظران انتظار داشتند که دستیابی به حقوق برابر برای زنان یک مبارزه طولانی باشد که در بسیاری از جبهه‌های مختلف انجام می‌شود. برای مثال، تا زمانی که در مورد یک پرونده در سال ۱۹۸۷ تصمیم‌گیری شد، دادگاه عالی اسپانیا به این نتیجه رسید که قربانی تجاوز به منظور راستی آزمایی صحت ادعای خود نیازی به اثبات این موضوع ندارد که برای دفاع از خود جنگیده‌است. تا قبل از آن پرونده مهم دادگاه، عموماً پذیرفته شده بود که یک زن قربانی تجاوز جنسی، برخلاف قربانیان جنایات دیگر، باید نشان دهد که «مقاومت» انجام داده‌است تا ثابت کند متجاوز را اغوا نکرده یا او را تشویق نکرده‌است.Eric Solsten and Sandra W. Meditz (eds.
در سال‌های اخیر، نقش زنان در اسپانیا به‌ویژه در سیاست و همچنین در بازار کار و سایر مناطق عمومی افزایش یافته‌است. قوانین جدید رسماً انواع تبعیض‌ها را از بین برده‌اند و حتی توسط برخی به عنوان تبعیض مثبت تلقی می‌شوند، اما بخش محافظه کار جامعه هنوز در فرهنگ "ماچو" ریشه دوانده‌است. با این حال، زنان اسپانیایی به سرعت به همتایان اروپایی خود نزدیک می‌شوند و نسل‌های جوان "ماچیسم" را منسوخ می‌دانند.
زنان در اسپانیا ۱۳ درصد در بخش دولتی و ۱۹ درصد در بخش خصوصی حقوق کمتری می‌گیرند. زنان در رسانه‌ها در نقش‌های سنتی به‌عنوان خانه‌دار و مادر و مطیع مردان به تصویر کشیده می‌شوند.
همان‌طور که کل جامعه اسپانیا دستخوش دگرگونی‌های عمده ای شد، سازمان زندگی خانوادگی نیز دچار تحولات اساسی شد. آزادسازی فضای سیاسی امکان تشکیل خانواده جایگزین را فراهم کرده‌است. در اواسط دهه ۱۹۹۰، زندگی مشترک در اسپانیا هنوز به عنوان یک پدیده حاشیه ای توصیف می‌شد، اما از دهه ۱۹۹۰، زندگی مشترک به‌طور چشمگیری افزایش یافته‌است.http://www.demographic-research.org/volumes/vol32/5/32-5.pdf در سال ۲۰۱۵، ۴۴٫۴ درصد از تولدها خارج از ازدواج بوده‌است. دیدگاه‌ها در مورد خانواده سنتی نیز تغییر کرده‌است. در مطالعه ارزش‌های اروپایی (EVS) در سال ۲۰۰۸، درصد پاسخ‌دهندگان اسپانیایی که با این ادعا موافق بودند که «ازدواج یک نهاد قدیمی است» ۳۱٫۲٪ بود.http://zacat.gesis.org/webview/index.jsp?study=http%3A%2F%2F193.175.238.79%3A80%2Fobj%2FfStudy%2FZA4783&variable=http%3A%2F%2F193.175.238.79%3A80%2Fobj%2FfVariable%2FZA4783_V252&mode=documentation&submode=variable&top=yes&language=en See: Variable Description - Family - Q 45. در سال ۲۰۰۵، اسپانیا ازدواج همجنس گرایان را قانونی اعلام کرد.
پس از سقوط رژیم فرانکو، اسپانیا گام‌های زیادی برای رسیدگی به موضوع خشونت علیه زنان برداشته است. دیوان عالی در سال ۱۹۹۲ حکم داد که رابطه جنسی در ازدواج باید توافقی باشد و جنسیت در ازدواج باید در پرتو اصل آزادی تصمیم‌گیری در رابطه با فعالیت جنسی درک شود. با انجام این کار، محکومیت مردی که توسط دادگاه بدوی به تجاوز به همسرش مجرم شناخته شده بود، تأیید شد.
ماریا فرانسیسکا «کیکا» سیلوا سانچزاین نام از آداب نامگذاری اسپانیایی پیروی می‌کند: نام‌خانوادگی اول یا پدری سیلوا و نام‌خانوادگی دوم یا مادری سانچز است. (María Francisca "Kika" Silva Sánchez) (زادهٔ ۱۸ مارس ۱۹۹۲ میلادی) یک مدل، بازیگر و شخصیت تلویزیونی شیلیایی است.
فرانسیسکا سیلوا در ۱۸ مارس ۱۹۹۲ میلادی در سانتیاگو، شیلی به دنیا آمد. او دختر دنیل سیلوا و بازیکن هاکی فرانسیسکا سانچز است و بزرگ‌ترین چهار خواهر و برادر است. در دوران دانش‌آموزی در مدرسهٔ ناصره، او در تیم دو و میدانی شرکت کرد، اما یک آسیب ستون فقرات زمانی که تنها ۱۴ سال داشت، او را مجبور به توقف کرد. او پس از اتمام تحصیلات متوسطهٔ خود در سال ۲۰۱۰ میلادی، در دانشگاه ملی آندرس بلو به تحصیل در رشته تربیت بدنی پرداخت. در سال ۲۰۱۲ میلادی او پنج ماه را در مکزیک گذراند تا وارد حرفهٔ مُدلینگ شود و در آنجا با مجلهٔ وُگ آمریکای لاتین کار کرد. در اواخر همان سال او به شیلی بازگشت تا بازیگری در تلویزیون را دنبال کند.
سیلوا حرفهٔ تلویزیونی خود را با میزبانی برنامهٔ "ویا دِ اسکاپه" (راه فرار) در کانال تلویزیون کابلی ویوه دپورتس (ورزش زنده) آغاز کرد و بعداً بخشی از برنامهٔ شوبیز اس‌کوپه (SQP) شد. او مُدل و عضو هیئت برنامهٔ صبحگاهی بین‌ونیدوس (خوش آمدید) در کانال ۱۳ است.
در سال ۲۰۱۷ میلادی در جشنوارهٔ بین‌المللی آهنگ وینا دل مار به عنوان ملکهٔ جشنواره تاجگذاری کرد. فینال مسابقه در مقابل مُدل اسپانیایی گالا کالدیرولا و خوانندهٔ مکزیکی جاس ریس در یک رای‌گیری محدود برگزار شد. «پیسکینازو» سنتی قرار بود روز شنبه، ۲۵ فوریه برگزار شود، اما به دلیل مشکلات امنیتی که پس از تظاهرات در مجاورت هتل او'هیگینز به وجود آمد، به حالت تعلیق درآمد. تاج را ویرجینیا رجیناتو تحویل داد. برندهٔ مسابقه همچنین حلقهٔ کلاسیک را دریافت کرد که در آن سال دارای ۳۲ الماس و ۲۰ زمرد بود.
زنان در فنلاند به نقش زنان در کشور فنلاند می‌پردازد. زنان در فنلاند از «درجه بالایی از برابری» و «مهارت سنتی» در برخوردارند. در سال ۱۹۰۶، زنان فنلاند اولین زنان در اروپا بودند که به آنها حق رای داده شد. زنان زیادی در فنلاند وجود دارند که در جامعه فنلاند، در دانشگاه، در زمینه تجارت و در دولت فنلاند موقعیت‌های برجسته ای دارند. نمونه ای از زنان قدرتمند در سیاست فنلاند "تارجا هالونن" است که اولین رئیس‌جمهور زن این کشور شد که قبل از رئیس‌جمهور شدن وزیر امور خارجه فنلاند بود.
در دین، جایی که اکثر مردم فنلاند اعضای کلیسای انجیلی لوتری فنلاند هستند (دیگر فرقه اصلی مسیحی در فنلاند، کلیسای ارتدوکس شرقی است)، زنان می‌توانند به عنوان کشیش منصوب شوند. از نظر مالی، زنان فنلاندی به عنوان «معمولاً از نظر مالی مستقل» توصیف شده‌اند. زنان متأهل بنابر عرف خود را ابتدا با ذکر نام و سپس نام خانوادگی و سپس نام خانوادگی شوهر معرفی می‌کنند.Alho, Olli. A guide to Finnish customs and manners, November 2002/March 2010
فنلاند از شرق با روسیه، از جنوب با خلیج فنلاند و استونی، و از غرب با خلیج بوتنیا و سوئد، و از شمال/شمال غرب با نروژ همسایه است. یک چهارم این قلمرو در شمال دایره قطب شمال قرار دارد.
منطقه ای که در سال ۱۸۰۹ به فنلاند تبدیل شد، مجموعه ای از استان‌های یکپارچه پادشاهی سوئد برای بیش از ۶۰۰ سال بود، به این معنی که زنان در فنلاند نیز در دوران آزادی سوئد (۱۷۱۸–۱۷۷۲)، زمانی که حق رای اعطا شد، مجاز به رأی دادن بودند.Åsa Karlsson-Sjögren: "Männen, kvinnorna och rösträtten: medborgarskap och representation 1723–1866" ("Men, women and the vote: citizenship and representation 1723–1866")
دولت سلف فنلاند مدرن، دوک نشین بزرگ فنلاند از سال ۱۸۰۹ تا ۱۹۱۷ بخشی از امپراتوری روسیه بود و از درجه بالایی از خودمختاری برخوردار بود. در سال ۱۸۶۳ به زنان مالیات‌دهنده حق رأی در روستاها داده شد و در سال ۱۸۷۲ نیز همان اصلاحات به شهرها داده شد.P. Orman Ray: Woman Suffrage in Foreign Countries.
قانون پارلمان در سال ۱۹۰۶ مجلس فنلاند را تأسیس کرد و به زنان و مردان حق رأی داده شد و در انتخابات شرکت کردند؛ بنابراین زنان فنلاند اولین زنانی در جهان شدند که هم برای رای دادن و هم برای شرکت در پارلمان از حقوق نامحدود برخوردار بودند. در انتخابات سال بعد، ۱۹ نماینده زن، اولین نمایندگان در جهان، انتخاب شدند و زنان از آن زمان تاکنون نقش محوری در سیاست کشور داشته‌اند. مینا سیلانپا، یکی از چهره‌های کلیدی جنبش کارگری، اولین وزیر زن در سال ۱۹۲۶ شد.
اولین رئیس‌جمهور زن فنلاند تارجا هالونن در سال ۲۰۰۰ و برای دومین بار در سال ۲۰۰۶ به قدرت رسید. از زمان انتخابات پارلمانی ۲۰۱۱، تعداد زنان به ۴۲٫۵ درصد رسیده‌است. در سال ۲۰۰۳ آنلی یاتینماکی اولین نخست‌وزیر زن فنلاند شد و در سال ۲۰۰۷ کابینه دوم متی وانانن تاریخ ساز شد زیرا برای اولین بار تعداد زنان بیشتر از مردان در کابینه فنلاند بود (۱۲ در مقابل ۸).
در سال ۱۹۷۰ یک جنبش کوتاه اما قوی زنان وجود داشت. تجاوز جنسی در آن زمان جرم محسوب نمی‌شد و قربانیان خشونت خانگی مکان‌های کمی برای رفتن داشتند. فمینیست‌ها همچنین برای یک سیستم مهدکودک که برای عموم آزاد باشد و برای حق نه تنها مرخصی زایمان با حقوق، بلکه مرخصی پدری نیز مبارزه کردند. امروز در فنلاند ۲۶۳ روز مرخصی والدین وجود دارد. تبعیض علیه زنان در نیروی کار غیرقانونی است. دو گروه فمینیستی برای کمک به جنبش ایجاد شد: مارکسیست-فمینیست‌ها () و زنان سرخ ( , ). فمینیست‌ها در فنلاند از دیگر کشورهای اروپایی مانند سوئد و سوئیس الهام گرفتند.
فنلاند یکی از اولین کشورهایی بود که به زنان حق رای اعطا کرد و هنوز هم جزو کشورهای برتر برای برابری زنان است. فنلاند رتبه دوم را در شاخص جهانی شکاف جنسیتی در حقوق زنان کسب کرد. فنلاند در سال ۱۹۹۴ تجاوز زناشویی را غیرقانونی اعلام کرد. در سال ۲۰۰۳ دولت فنلاند رسیدگی به مسائل مربوط به نابرابری جنسیتی را پیشنهاد کرد. آنها برنامه‌ریزی کردند تا برابری جنسیتی را در کل اداره دولتی ترویج کنند، قانون برابری را اصلاح کنند که مردان و زنان در فنلاند دستمزد برابر را برای کار با ارزش برابر، افزایش تعداد زنان در نقش‌های سیاسی و اقتصادی، ارزیابی برابری جنسیتی از دیدگاه مردان، جلوگیری از خشونت خانگی و خشونت شریک جنسی، حمایت از قربانیان، قاچاق و امکان جرم انگاری خرید جنسی به اشتراک می‌گذارند. این قانون برنامه اقدام دولت برای برابری جنسیتی () نامیده می‌شود و شامل بیش از ۱۰۰ موضوع بود که نیاز به بحث داشت.
در اواخر قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹ مدارس خصوصی برای دختران در فنلاند تأسیس شد که از جمله مدارس خصوصی کریستینا کروک، آنا سالمبرگ و سارا واکلین هستند. این مدارس به دلیل آموزش کم عمق از دستاوردها مورد انتقاد قرار گرفتند، که منجر به تصمیم‌گیری شد که دختران باید در اصلاح مدرسه در سال ۱۸۴۳ گنجانده شوند و سال بعد، دو مدرسه دولتی دخترانه سوئدی زبان در تورکو و هلسینک تأسیس شد.Siegberg, Arthur: Den högre kvinnobildningen i Finland, dess utveckling och mål. , W. C. Fabritius & Sonner, Kr.a. این امر منجر به تأسیس شبکه ای از مدارس دخترانه از نوع مشابه در فنلاند شد. در ابتدا مدارس برای دختران خانواده‌های طبقه بالا اختصاص داشت.
دانش‌آموزان فنلاند یک سال بعد از بسیاری از کشورهای دیگر تحصیل خود را آغاز می‌کنند. با وجود این، فنلاند در حال حاضر یکی از بهترین کشورهایی است که در مهارت‌های ریاضی بهترین عملکرد را دارد، اما همچنین یکی از معدود کشورهایی است که پسرانش به خوبی دختران عمل می‌کنند. فنلاند علاوه بر این، در حالی که دانش‌آموزان با بالاترین عملکرد در حل مسئله در جهان عمدتاً پسر هستند، فنلاند یک استثنا قائل می‌شود که در آن نسبت زنان با عملکرد برتر تقریباً با نسبت مردان با عملکرد برتر برابر است. این موضوع در میان بررسی مهارت‌های بزرگسالان (PIAAC) نیز صادق است که در آن برترین عملکردها در حل مسئله، به جز فنلاند، استرالیا و کانادا، عمدتاً مردان هستند.
در مورد مزایای تحصیلی فنلاند برای دانش‌آموزان، مدارس فنلاند تحصیلی با بودجه دولتی ارائه می‌دهند که باعث می‌شود زنان و مردان پس از مرخصی والدین به سر کار بروند. زنان ۳۲ درصد از دانش آموزانی را تشکیل می‌دهند که در رشته‌های ریاضی و علوم کامپیوتر تحصیل می‌کنند.
طبق نظرسنجی نیروی کار فنلاند، حدود ۳۲ درصد از ۳۰۱۰۰۰ نفری که خوداشتغال هستند، زن هستند. زنان ابتدا از طریق جوامع کشاورزی وارد بازار کار شدند. حتی قبل از سیستم‌های مهدکودک عمومی، تعداد زنان در نیروی کار هنوز بسیار بالا بود، بیش از ۵۰٪. تعداد کارگران نیروی کار که زنان (۱۵ تا ۷۴ ساله) را تشکیل می‌دهند ۵۱٪ است، در حالی که مردان ۴۹٪ است. ۳۲ درصد از زنان در کارآفرینی هستند.
کارفرمایانی که حداقل ۳۰ کارمند دارند باید یک طرح برابری جنسیتی داشته باشند که شامل مقایسه حقوق زنان و مردان باشد. وزارت امور اجتماعی و بهداشت و سایر سازمان‌های مهم بازار کار دستورالعمل‌هایی را برای برنامه‌ریزی برابری جنسیتی تعیین می‌کنند.
خدمت سربازی در فنلاند برای مردان الزامی است، اما برای زنان داوطلبانه است. زنانی که نام‌نویسی می‌کنند مجاز به آموزش برای نقش‌های رزمی هستند. فنلاند یکی از ۱۶ کشور دیگر در جهان است که به زنان اجازه حضور در مواضع رزمی در خط مقدم را می‌دهد.
گراب پایین، روستایی در دهستان بم‌پشت بخش بم‌پشت شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بسلاخوبا (به لاتین: Beslakhuba) یک روستا در گرجستان است که در ناحیه اوچامچیرا واقع شده‌است. بسلاخوبا ۱٬۸۶۴ نفر جمعیت دارد.
کاسگی، روستایی در دهستان بم‌پشت بخش بم‌پشت شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
شادی کلک پایین، روستایی در دهستان بم‌پشت بخش بم‌پشت شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۹۳ نفر (۵۳ خانوار) بوده‌است.
مارزه، روستایی در دهستان بم‌پشت بخش بم‌پشت شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۶ نفر (۲۹ خانوار) بوده‌است.
کوهانسنت پایین، روستایی در دهستان بم‌پشت بخش بم‌پشت شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۲ نفر (۱۰ خانوار) بوده‌است.
نیکا چخاپلیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل روسیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کراسنودار، باشگاه فوتبال توسنو، باشگاه فوتبال بالتیکا کالینینگراد، باشگاه فوتبال روستوف، و باشگاه فوتبال اسپارتاک نعلچیک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Russia national under-17 football team و زیر ۲۱ سال روسیه بازی کرده‌است.
ویتالی داراسلیا (؛ виталий дараселия-младший: уровень моего отца — мадридский «реал»! sports.ru (19 january 2018) – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
لئون سابوئا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل روسیه است.
تمور کتسبایا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال (سابق) اهل جمهوری گرجستان (از جمله جمهوری‌های جدا شده از اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی) بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز، باشگاه فوتبال آنورتوسیس فاماگوستا، باشگاه فوتبال آ. ا. ک آتن، باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد، باشگاه فوتبال دینامو تفلیس، و باشگاه فوتبال داندی اشاره کرد.
ایراکلی گپریدزه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گرجستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مسکو، باشگاه فوتبال اولیس، باشگاه فوتبال تورپدو مسکو، باشگاه فوتبال اسپارتاک نیژنی نووگورود، باشگاه فوتبال مکابی پتخ تیکوا، باشگاه فوتبال کازانکا مسکو، باشگاه فوتبال آرماویر (روسیه)، باشگاه فوتبال ساترن رامنسکویه، و باشگاه فوتبال اسپارتاک نعلچیک اشاره کرد.
سوماترا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فراتسچی () شرکت اسباب‌بازی برزیلی است، که در سال ۱۹۵۸ توسط گالیله فراتسکی تأسیس شد.
گروه سی‌بی‌سی () شرکت صنایع جنگ‌افزاری برزیلی است، که در سال ۱۹۲۶ توسط کوستابیله ماتارازو تأسیس شد.
آمادئو روسی () شرکت صنایع جنگ‌افزاری برزیلی است، که در سال ۱۸۸۹ توسط آمادئو روسی تأسیس شد.
یونیورسو آنلاین () شرکت مخابرات برزیلی است، که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد.
تی‌ای‌سی () شرکت خودروسازی برزیلی است، که در سال ۲۰۰۴ توسط نیمار براگا تأسیس شد.
اوبفیو () شرکت خودروسازی برزیلی است، که در سال ۱۹۹۷ تأسیس شد.
اونیباس () شرکت اتوبوس‌سازی برزیلی است، که در سال ۲۰۰۳ تأسیس شد.
اچ. استرن () شرکت کالای لوکس برزیلی است، که در سال ۱۹۴۵ توسط هانس استرن تأسیس شد.
کانابیس گلوبو () شرکت سرگرمی برزیلی است، که در سال ۱۹۹۱ توسط جوزف والاک تأسیس شد.
اروموت () شرکت هوافضای برزیلی است، که در سال ۱۹۶۷ تأسیس شد.
نوبانک () شرکت خدمات مالی و بانکداری برزیلی است، که در سال ۲۰۱۳ توسط دیوید ولز تأسیس شد.
صنایع نیوا () شرکت هوافضا و صنایع جنگ‌افزاری برزیلی است، که در سال ۱۹۵۴ تأسیس شد و هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از شرکت امبرائر می‌باشد.
هاوایاناس () شرکت پوشاک برزیلی است، که در سال ۱۹۶۲ تأسیس شد.
امید حامدی فر (زادهٔ ۲۹ مرداد ۱۳۷۹) بازیکن فوتبال اهل ایران است که برای باشگاه فوتبال استقلال در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.
حامدی‌فر پیش از استقلال، در صنعت نفت آبادان بازی می‌کرد.
او در ۸ شهریورماه ۱۴۰۲ برای خالی شدن لیست بازیکنان بزرگسال باشگاه استقلال جهت اضافه شدن بازیکنان خارجی توسط جواد نکونام کنار گذاشته شد اما پس از ناتوانی باشگاه استقلال در جذب بازیکن جدید به این تیم بازگشت.
تیم ملی امید ایران
نور ۲ تاسوارهٔ نظامی ساخت جمهوری اسلامی ایران استبازتاب پرتاب ماهواره نور ۲ در رسانه‌های عربی خبرگزاری ایسنا دریافت شده در ۱۹ اسفند ۱۴۰۰دومین ماهواره نظامی سپاه پاسداران به فضا پرتاب شد صدای آمریکا، دریافت شده در ۱۹ اسفند ۱۴۰۰ماهواره نور ۲ کاملاً سالم در مدار تزریق شده‌است خبرگزاری صدا و سیما، دریافت شده در ۱۹ اسفند ۱۴۰۰ که توسط ماهواره‌بر سه مرحله‌ای و سوخت ترکیبی قاصد نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به فضا پرتاب شد و در مدار ۵۰۰ کیلومتری زمین در ۱۸ اسفند ۱۴۰۰ قرار گرفت. این ماهواره که ماهواره‌ای سنجشی-شناسایی می‌باشد، با سرعتی برابر با ۷/۶ کیلومتر بر ثانیه و ۴۸۰ ثانیه بعد از پرتاب شدن، در مدار پانصد کیلومتری قرار گرفت. نور-۲ دومین ماهواره نظامی جمهوری اسلامی ایران محسوب می‌شود که در مدار نزدیک زمین (LEO) واقع می‌گردد. پیش از پرتاب ماهواره نور ۲، ماهواره نور ۱ در تاریخ سوم اردیبهشت ۱۳۹۹ توسط سپاه و بوسیله ماهواره‌بر ۳ مرحله‌ای و سوخت ترکیبی قاصد به فضا پرتاب شده بود و در مدار ۴۲۵ کیلومتری زمین قرار گرفته بود. این ماهواره همچنان در مدار زمین قرار دارد.پرتاب «ماهواره نور ۲» به فضا توسط سپاه پاسداران همزمان با آینده نامعلوم مذاکرات احیاء برجام رادیو بین‌المللی فرانسه دریافت شده در ۱۷ اسفند ۱۴۰۰ماهواره نور-۲ سپاه به فضا پرتاب شد خبرگزاری ایرنا دریافت شده در ۱۷ اسفند ۱۴۰۰
سی‌بی‌اس نیوز: «ایران روز سه‌شنبه دومین ماهواره نظامی خود را در مدار زمین قرار داد این در حالی است که مذاکرات احیای توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ میان تهران و قدرت‌های جهانی به مرحله حساسی رسیده‌است.»
روزنامه العربی الجدید: با نزدیک گردیدن به اعلام توافق در وین، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ماهواره به فضا پرتاب نمود. سپاه پاسداران ایران در روز سه شنبه ماهواره نور-۲ را به فضا پرتاب نمود، این پرتاب در زمانی بسیار حساس انجام گردید، و آن به این دلیل است که توقع است که مذاکرات هسته‌ای ایران در طی روزهای آینده به توافق منجر گردد. به گزارش این روزنامه، ایران هرگونه مذاکره پیرامون برنامه موشکی‌اش با دولتهای غربی‌ها را قبول نمی‌کند و این موضوع را جزو قدرت‌های دفاعی خویش و خط قرمز خود می‌داند.بازتاب گسترده پرتاب موفقیت‌آمیز ماهواره «نور ۲» در رسانه‌های جهان دریافت شده در ۱۳ فروردین ۱۴۰۰بازتاب گسترده پرتاب موفقیت‌آمیز ماهواره «نور 2» در رسانه‌های جهان دریافت شده در ۱۳ فروردین ۱۴۰۰
به گفته عیسی زارع‌پور، وزیر ارتباطات، تصاویر ارسالی ماهواره نور ۲ با کیفیت‌ترین تصاویر ارسالی از ماهواره‌های ایرانی بوده‌است. مهدی سالم، رئیس مرکز روابط عمومی وزارت ارتباطات، هم در توییتر تصویر تصویربرداری این ماهواره از پایگاه ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا در منامه را توییت کرد.
اودوریک اهل پوردنونه OFM (Odoric of Pordenone) (زاده ۱۲۸۶ – درگذشت ۱۳۳۱)، که به نام‌های ادوریکو ماتیوسی/ماتیوزی (Odorico Mattiussi/Mattiuzzi)، ادوریکوس اهل فریولی (Odoricus of Friuli) یا اردریک اهل پوردنونه (Orderic of Pordenone) نیز شناخته می‌شود، یک برادر روحانی فرانسیسکن و کاشف ایتالیایی اواخر قرون وسطی بود. او به هند، جزایر سوندای بزرگ و چین سفر نموده و سه سال را در پکن سپری کرد. پس از مرگش، او به نمادی از نیایش مبدل شده و در ۱۷۵۵ میلادی آمرزیده اعلام شد.
اودوریک داستان سفرهای خود را به تحریر درآورده و کتیبه‌های آن به زبان‌های لاتین، فرانسوی و ایتالیایی حفظ شده‌است. این کتیبه‌ها حاوی مشخصات صحیح رسومات اجتماعی و دینی مردمان آسیا است. یادداشت‌های او منبع مهمی برای یادداشت‌های جان ماندیویل بود. این امر ثابت شده‌است که بیشتر گزارش‌های خارق‌العاده در ماندیویل در واقع نسخه‌های درهم از یادداشت‌های چشم‌دید اودوریک است.
اودوریک در ویلانوا، یک دهکده کوچک که حالا بخشی از شهر پوردنونه در فریولی است، در حدود ۱۲۸۶ میلادی به‌دنیا آمد. او از خانواده ایتالیایی ماتیوسی بود، یکی از خانواده‌های که با تبعیت از پادشاه بوهم، اوتاکار دوم مسئولیت دفاع از شهر پوردنونه را برعهده داشت. طبق یادداشت "دانش‌نامه کاتولیک"، اتو هارتیگ می‌گوید که خانواده او اهل چک بود. اندریا تیلاتی در تریکانی می‌گوید که این روایت بی‌اساس است.Hartig, Otto. "Odoric of Pordenone." The Catholic Encyclopedia Vol. 12. New York: Robert Appleton Company, 1911. 5 April 2019Tilatti, Andrea. "ODORICO da Pordenone." "Dizionario Biografico degli Italiani". Vol. 79.
بنا بر یادداشت زندگی‌نامه نویس‌های کلیسایی، او در سال‌های اولیه او به پیروی از فرقه فرانسیسکن سوگند یاد کرده و در اودینه، پایتخت فریولی به خانقاه آنها پیوست. در ۱۲۹۶ میلادی، اودوریک به عنوان مبلغ مذهبی به بالکان و پس از آن به مناطق مغول نشین در جنوب روسیه رفت.
اودوریک در آوریل ۱۳۱۸ به سوی شرق اعزام شد. او سفر خود را از پادووا آغاز کرد، از طریق ونیز به قسطنطنیه رفت و پس از عبور از دریای سیاه به ترابزون رسید. از آنجا او به مناطق ارمنستان، سرزمین ماد و فارس سفر نموده و به تبلیغ مذهبی پرداخت. فرقه فرانسیسکن در تمامی این کشورها مراکز مذهبی بنیان‌گذاری نموده بود. او از سلطانیه حرکت نموده و از کاشان و یزد عبور کرد، از آنجا او یک مسیر تا حدودی غیر مستقیم را انتخاب نموده و با گذشتن از مناطق پرسپولیس، شیراز و بغداد به خلیج فارس رسید. او در مشایعت یک برادر روحانی دیگر، جیمز اهل ایرلند، از ملوک هرمز با کشتی به‌سوی هند سفر نموده و در منطقه تانه که در نزدیکی بمبئی واقع شده‌است، فرود آمد.
سنت توماس اهل تولنتینو و سه یاران فرانسیسکن همراه وی چندی قبل در این شهر در جریان یک پرونده خشونت داخلی به دلیل کفرگویی به پیامبر اسلام محمد (ص)، در مقابل قاضی محلی به قتل رسیده بودند.. اجساد آنها توسط جوردن اهل سیویراک، مسیحی دومینیکن که چندی قبل آنها را ترک کرده بود و بعداً نخستین اسقف دومینیکن در هند شد، گردآوری گردید. وی آنها را در کلیسای در سوپیرا، در نزدیکی وسائی که حدود ۲۶ مایل از بمبئی فاصله دارد، دفن کرد. اودوریک می‌گوید که او این یادگارهای مقدس را از قبر بیرون کرده و در بقیه سفرش با خود برد. او از تانه به‌سوی ساحل مالابار حرکت نموده و در کدونگالور و کولام توقف داشت. از آنجا، او به سفر خود در اطراف کانیاکوماری الی ساحل کوروماندل ادامه داد. در آنجا، او از کلیسای سنت توماس دیدار کرد.http://etheses.whiterose.ac.uk/4056/1/uk_bl_ethos_438596.pdf او همچنین از شهر پوری دیدار کرده و نخستین اطلاعات در مورد جشن چاریوتِ خدای هندو، جاگانات را به دنیای غرب فراهم کرد. طبق گزارش خود وی در ۱۳۲۱ میلادی، ادوریک گزارش داد که چگونه مردم «تندیس‌ها» را در ارابه‌ها گذاشته و شاه و ملکه و تمامی مردم آنرا با آهنگ و رقص از «کلیسا» به بیرون می‌آورند.
اودوریک از طریق کشتی جانک هند را به مقصد سوماترا ترک نموده و از بندرگاه‌های زیادی در ساحل شمالی این جزیره دیدن نمود. از آنجا، او از جزیره بزرگ نیکوبار عبور نموده و جاوه، بورنئو و چامپاMaspero, G. , & Tips, W. E. J. (2002). The Champa Kingdom: The history of an extinct Vietnamese culture. Bangkok, Thailand: White Lotus Press. . دیدار نمود. یکی از یادداشت‌ها در سایت رسمی قلمرو پاپی برونئی دارالسلام بیان می‌دارد که او از بورنئو سفر نموده و احتمالاً در ۱۳۲۵ میلادی به برونئی آمد. او از سیلان به گوانگ‌ژو (او از آن به نام «چین-کلان» یا «ماهاچین» یاد کرد) سفر کرد. از گوانگ‌ژو، او از راه زمینی به بندر بزرگ کوانژو («زیتون») سفر کرد، جاییکه در آن دو خانه از فرقه او تأسیس شده بود. او در یکی از این خانه‌ها بیشتر اجساد باقی‌مانده چهار شهید تانه را دفن نمود، هرچند او سر سنت توماس را در جریان سفر با خود حمل کرد تا اینکه آنرا به زادگاه فرانسیسکن، تولنتینو تحویل داد.
از فوژو، اودوریک با پیمودن مسیر کوه‌ها به چجیانگ رسیده و از هانگژو («کانسای») دیدار نمود. هانگژو در آن زمان یکی از شهرهای بزرگ دنیا بود و ادویک – همانند مارکو پولو، مارینیولی و ابن بطوطه – در مورد شکوه این شهر جزئیات می‌دهد. اودوریک با سفر به‌سوی شمال نانجینگ و عبور از یانگ‌تسه، وارد آبراه بزرگ شده و به سفر خود تا مقر خان بزرگ (احتمال یسون تیمور خان) در خان بالق (مکان امروزی پکن) ادامه داد. او برای سه سال، احتمالاً از ۱۳۲۴ تا ۱۳۲۷ در آنجا ماند. او بدون شک به یکی از کلیساهای که توسط اسقف فرانسیسکن به‌نام جان اهل مونته‌کوروینو که در آن زمان شدیداً کهنسال بود، بنا شده بود وابستگی پیدا کرده بود. او از یانگژو، جاییکه سنگ قبر کاترینا ویلیونی در ۱۹۵۱ میلادی دریافت شد، نیز دیدار کرد.
اودوریک تا پایان ۱۳۲۹ یا آغاز ۱۳۳۰ به ایتالیا بازنگشت؛ اما، با در نظر داشت سال‌های میانی، تمامی آنچه ما می‌توانیم از داستان وی یا سایر شواهد استنتاج نماییم این است که او چندی پس از ۱۳۲۱ (به احتمال قوی در ۱۳۲۲ میلادی) در هند غربی بود و اینکه او سه سال را در میان آغاز سال ۱۳۲۳ و پایان سال ۱۳۲۸ در چین سپری کرد. در یکی از سفرهای وی، کشتی او قریب بود توسط یک تیفون واژگون گردد، اما آنها به‌طور مصون به بولینائو، پانگاستایان در فیلیپین از کشتی پیاده شدند. گفته می‌شود که او در ۱۳۲۴ میلادی در آنجا یک مراسم عشای ربانی برگزار کرد. بر این اساس، این مراسم عشای ربانی حدود ۱۹۷ سال از مراسم عشای ربانی که توسط پیدرو د والدیراما در ۱۵۲۱ میلادی برای خدمه کشتی سفر جهان‌گردی ماژلان برگزار گردیده بود و معمولاً نخستین مراسم عشای ربانی در فیلیپین گفته می‌شود، پیش‌تر انجام شده‌است. با این حال، مورخ ویلیام هینری اسکات پس از بررسی نوشته‌های اودوریک در مورد سفرهای او، نتیجه‌گیری می‌نماید که او هیچگاه به خاک فیلیپین قدم نه نهاده‌است و حتی اگر قدم نهاده باشد، هیچ دلیلی را نمی‌توان برای انجام مراسم عشای ربانی تصور کرد.
اطلاعات روشن در مورد سفر بازگشت اودوریک ارایه نشده‌است. این رهنورد ماجراجو که از طریق زمین از آسیا بازمی‌گشت، ظاهراً با گذشتن از زمین یوحنای کشیش (احتمالاً منگولیا) و منطقه کاسان، به تبت وارد شده و حتی احتمالاً از لهاسا نیز دیدار نموده‌است. پس از آن، ما رد این برادر روحانی را در شمال فارس، در جاییکه او خود آنرا «میلیستورتی» می‌خواند و زمانی به سرزمین قاتل‌های حرفه‌ای (الموت) معروف بوده‌است، می‌یابیم. اطلاعات بیشتری در مورد مسیر او به‌سوی زادگاهش (ونیز) در دست نیست، اما به احتمال زیاد او از طریق تبریز آمده‌است.
مارتا مرده‌است یک بازی ویدئویی به سبک ماجراجویی و تریلر روان‌شناختی است که توسط استودیو ال‌کی‌ای توسعه یافته و به‌وسیلهٔ وایرد پروداکشنز در ۲۴ فوریه ۲۰۲۲، برای پلتفرم‌های مایکروسافت ویندوز، پلی‌استیشن ۴، پلی‌استیشن ۵، ایکس‌باکس وان، ایکس‌باکس سری اکس/اس، و آمازون لونا منتشر شده‌است. این بازی پیچیدگی‌های ذهن انسان، آسیب‌های روانی و خودآسیبی را مورد بررسی قرار می‌دهد و برای مخاطبان بزرگسال توصیه می‌شود.
"مارتا مرده‌است" یک تریلر روان‌شناختی تاریک با چشم‌انداز اول شخص است که در سال ۱۹۴۴ و کشور ایتالیا روایت می‌شود و مرزهای بین واقعیت، خرافات و تراژدی جنگ را محو می‌کند. با تشدید درگیری بین نیروهای آلمان و متفقین، جسد هتک حرمت شدهٔ زنی که غرق شده‌است پیدا می‌شود. مارتا مرده‌است، و خواهر دوقلویش جولیا، دختر جوان یکی از فرماندهان ارتش نازی آلمان، باید به تنهایی با آسیب روحی از دست دادن و عواقب قتل خواهرش مقابله کند.جولیا شخصیت اصلی بازی که به عکاسی علاقه دارد، در یکی از روزها جسد خواهر دوقلویش را در کنار دریاچه نزدیک خانه پیدا می‌کند. او تصمیم می‌گیرد هویت خواهرش را به دست بگیرد و گردنبند مارتا را به گردن خود می‌اندازد و شرایط را به گونه‌ای جلوه می‌دهد که گویی جولیا در کنار دریاچه مرده‌است. شکار حقیقت با فولکلور مرموز و وحشت شدید جنگ که هر لحظه نزدیکتر می‌شود پنهان شده‌است. اما چه کسی مارتا را کشته‌است!
لا لیگا ۴۱–۱۹۴۰ دهمین دوره از دسته برتر فوتبال اسپانیا بود. اتلتیکو آویاسیون قهرمان این فصل شد.