moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در بنگلادش ۲۳۰ سالن سینمای فعال وجود دارد. سرانه تولید فیلم در این کشور ۹۰ فیلم بلند است و جمعیت سینماروی آن سالیانه حدود ۴۷ میلیون نفر برآورد شده‌است.
گورگن جانیبکی جانیبکیان (در-خاچاتریان) (؛ ؛ – ) یک هنرپیشه فیلم و تئاتر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۷۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "کارو" (۱۹۳۷)، "زانگزور" (۱۹۳۸)، "ماهی‌گیران سوان" (۱۹۳۹)، "پرتگاه (فیلم ۱۹۷۳)" (۱۹۷۳) اشاره کرد.
وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی، جایزه دولتی اتحاد شوروی، نشان لنین شده‌است.
سینمای اوکراین () تأثیر بسیاری بر سینمای جهان داشته‌است؛ زیرا اوکراین دارای پیشینهٔ طولانی در زمینهٔ فیلمسازی و همچنین دارای کارگردانان بزرگی بوده‌است.
قبل از دهه ۲۰ سینمای اوکراین به سبب حضور چند چهره مستعد، پیشرفت قابل توجهی در زمینه‌های فنی تولید فیلم و همچنین در شیوه‌های کارگردانی از خود نشان داد. ژیگا ورتوف، الکساندر داوژنکو و سرگئی پاراجانف از مهمترین این چهره‌ها بودند.
از ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۹ ژیگا ورتوف کارگردان، فیلمبردار و تدوینگر لهستانی‌تبار که در مسکو فعالیت هنری داشت و ساخت اولین فیلم‌های خبری سینمای روسیه به او نسبت داده می‌شود؛ به همراه دو برادرش بوریس و میخائیل کافمن که هردو فیلمبردار بودند و در کنار همسرش الیزابت اسویلوا، طی مأموریتی دولتی به کیف و دیگر شهرهای اوکراین رفتند و نقش بسیاری مهمی در شکل‌گیری فیلم‌های خبری و مستند سینمای اوکراین ایفا کردند.
در سینمای اوکراین اما نام الکساندر داوژنکو به عنوان پیشگام سینمای داستانی و فیلم بلند همواره جاودانه شده‌است. او که از همراهی همسرش یولیا سولنتسه وا نیز بهره می‌برد؛ سرگئی پاراجانوف سینماگر ارمنی و چندین همکار مستعد وی را به استودیوی خود در کیف دعوت کرد. تولیدات گروه داوژنکو بین سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۴ دارای نوع‌آوری‌های فراوانی برای سینمای نوپای آن زمان به حساب می‌آمد. مهمترین و احتمالاً ماندگارترین خروجی سینمایی گروه داوژنکو فیلم بلند "زمین" محصول ۱۹۳۰ نام دارد.
با همه این درخشش‌ها، سینمای اوکراین پس از جنگ جهانی دوم ظهور و بروزی از خود نشان نداد. در اوکراین و به ویژه در شهرهای کوچک و بزرگ همواره سالن‌های سینمایی زیادی ساخته و بهره‌برداری می‌شد. به طوری که بین سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۹۰ تعداد سالن‌های سینما در این کشور به بیش از ۲۰۰۰ عدد رسید بود. اما روندی که طی دوران جنگ سرد تقریباً در عمده جمهوری‌های شوروی به لحاظ فرهنگی و هنری ایجاد شده بود ساخت و تولیدات سینمایی سفارشی بود. و این روش تا سال ۱۹۹۰ ادامه یافت.
جشنواره کن از آغاز دهه ۹۰ نقش مؤثری در شناسایی دوباره سینمای اوکراین ایفا کرد. در این دهه چهره‌های جوان زیادی از بدنه سینمای اوکراین آثار خود را به جشنواره‌های اروپایی به ویژه جشنواره فیلم کن می‌فرستادند.
در کن ۱۹۹۱ یک کارگردان اوکراینی به نام یوری ایلنکو برای فیلم "دریاچه قو" موفق شد به جایزه فیپرشی برسد. از این پس بسیاری از آثاری که پیش از این در سالهای قبل توسط دولت کمونیستی توقیف شده و رنگ پرده را به خود ندیده بودند سر از جشنواره‌های سراسر دنیا درآوردند.
در زمینه ساخت و تولید فیلم کوتاه نیز سینمای اوکراین آثاری قابل ارائه داده‌است. فیلم‌های کوتاه اوکراینی به دفعات برنده جایزه نخل طلای فیلم کوتاه کن شده‌اند. که از این میان نام‌هایی مانند ایگور استرامبیسکی در کن ۲۰۰۵ و ماریانا رودا در کن ۲۰۱۱ قابل اشاره‌اند.
طی سال‌های ۲۰۰۰ بدین‌سو چندین کارگردان مستعد اوکراینی دارای نام و آوازه شدند. اوکسانا باریاک با فیلم "آئورورا" محصول ۲۰۰۶؛ ایهور پودولچاک با فیلم‌هایی نظیر "لاس‌منیناس" محصول ۲۰۰۸ و دلیریوم محصول ۲۰۱۳ و همچنین سرگئی لوزنیتسا با فیلم "مای‌جوی" که در کن ۲۰۱۰ در بخش مسابقه حضور داشت.
در حال حاضر در کشور اوکراین بیش ۱۰ جشنواره فیلم به‌طور سالیانه برگزار می‌شود که در میان آنها جشنواره بین‌المللی فیلم اودسا معتبرترین است. مرکز ملی تولید فیلم داوژنکو نیز همراه با برگزاری کلاس‌های آموزشی، در زمینه آرشیو و تولید فیلم نیز بسیار فعال است. تولید فیلم سینمایی اکنون در این کشور بسیار افت کرده و در سال تنها ۵ فیلم بلند در اوکراین ساخته می‌شود. تعداد سینماهای این کشور ۲۳۲۲ سالن و مخاطبین آن ۱۵ میلیون نفر گزارش شده‌اند.
گریگور بگلاری آمیربکیان () با نام هنری آرام آمیربکیان (؛ ; – ) یک هنرپیشه اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۴۹ میلادی فعالیت می‌کرد. آمیربکیان از نخستین هنرپیشگان سینمای ارمنستان بوده‌است.
وی برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی شد. آمیربکیان در مدرسه نرسیسیان تحصیل نمود.
اُلیور دیمسدیل (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بایرون"، "راکنرولا"، "مردم خوب" و دانتون ابی "(۲۰۱۳)" اشاره نمود.
اِد کوپر کلارک () یک هنرپیشه تئاتر، سینما و تلویزیون اهل انگلستان است.
محمدجواد عاصمی‌پور (زاده ۱۰ مهر ۱۳۲۹ خرمشهر) اقتصاددان، سیاست‌مدار و مدرس دانشگاه ایرانی است، که هم‌اکنون به‌عنوان مدرس دانشگاه صنعت نفت فعالیت می‌کند. او در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۷ و در خلال جنگ ایران و عراق مدیرعاملی شرکت مناطق نفت‌خیز (بزرگترین تولید کنندهٔ نفت ایران) را برعهده داشت، از ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۶ قائم‌مقام مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران بود و از ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۸ به‌عنوان مدیرعامل شرکت بازرگانی نفت ایران فعالیت می‌کرد.
وی دانش‌آموختهٔ دکتری اقتصاد از دانشگاه اکلاهمای مرکزی و نیز دکتری مدیریت از دانشگاه تهران است. عاصمی‌پور سابقهٔ مدیرعاملی شرکت ملی حفاری ایران و بورس نفت ایران، ریاست هیئت مدیره شرکت توسعه صنعت نفت و گاز پرشیا، همچنین معاونت وزیر صنایع سنگین و معاونت وزیر معادن و فلزات، ریاست سازمان غله کشور و سرپرستی معاونت لجستیک و تحقیقات صنعتی ستاد کل نیروهای مسلح را در کارنامهٔ شغلی خود دارا می‌باشد.
جین لَپوتی‌یر (؛ زادهٔ ) یک نویسنده و هنرپیشه تئاتر، سینما و تلویزیون اهل بریتانیا است.
او در سال ۱۹۸۱ میلادی برندهٔ جایزه تونی در شاخهٔ «بهترین بازیگر نقش اصلی زن» شد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به بانو جین (۱۹۸۶) و دانتون ابی (۲۰۱۴)، نجات پیکاسو (۱۹۹۶)، "تیراندازی ماهی" (۱۹۹۷) و سریال ماری کوری (۱۹۷۷) اشاره کرد.
آلیس پتن () یک هنرپیشهٔ سینما و تلویزیون اهل انگلستان است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تا کنون مشغول به فعالیت هنری بوده‌است.
وی دانش‌اموختهٔ «کوئینز کالج»
در دانشگاه کمبریج است.
وی دانش‌اموختهٔ «کوئینز کالج» در دانشگاه کمبریج است.
بئاتا ماری شدوو () (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل لهستان است.
او در اوشویمچین زاده شد. پدرش یک معدنچی بود.
او در سن ۳۵ سالگی شهردار گمینا بژشچه بود.
او با Edward Szydło ازدواج کرده‌است. این زوج دو فرزند دارند.
بئاتا شدوو به دنبال برخورد خودرویش با درخت در بیمارستان بستری شد.
اِیدرین لوکیس (؛ زادهٔ ۱۹۵۸) بازیگر تلویزیون و سینما اهل بریتانیا است.
سه پیشی کوچولو یک ترانه کودکانه به زبان انگلیسی است. در گذشته شعر این آهنگ بسیار پیچیده‌تر از اکنون بود، اما حالا نسخه ساده شده این شعر در دسترس است. منابعی در دسترس است که خبر از این می‌دهند که این شعر را، الیزا لی کابوت فولن (۱۷۸۷–۱۸۶۰)، شاعر آمریکایی سروده است.
این ترانه را می‌توان نوعی بازی با کلمات، یا حتی عاشقانه کودکانه دانست. شاعر در پایان شعر از اصطلاح «بوی یک موش صحرایی» استفاده کرده که معنای دقیق آن مشخص نیست.
Three little kittens they lost their mittens,
And they began to cry,
Oh, mother dear, we sadly fear
Our mittens we have lost.
What! lost your mittens, you naughty kittens!
Then you shall have no pie.
Mee-ow, mee-ow, mee-ow.
No, you shall have no pie.
The three little kittens they found their mittens,
Oh, mother dear, see here, see here,
Our mittens we have found!
Put on your mittens, you silly kittens,
And you shall have some pie.
Purr-r, purr-r, purr-r,
Oh, let us have some pie.
The three little kittens put on their mittens,
And soon ate up the pie;
Oh, mother dear, we greatly fear
Our mittens we have soiled.
What! soiled your mittens, you naughty kittens!
Then they began to sigh,
Mee-ow, mee-ow, mee-ow
Then they began to sigh.
The three little kittens they washed their mittens,
And hung them out to dry;
Oh! mother dear, do you not hear,
Our mittens we have washed!
What! washed your mittens, then you’re good kittens,
But I smell a rat close by.
We smell a rat close by.
سه بچه گربه کوچولو، دستکشهای مخصوص غذا خوردن را گم کردند
و شروع به فریاد کردند:
آه مادر عزیز... ما متأسف و ترسیده‌ایم
ما دستکش هایمان را گم کرده‌ایم
(مادر):چی؟ شما دستکش هایتان را گم کرده‌اید؟ شما بچه گربه‌های بازیگوشی هستید.
پس شما نباید پای بخورید (یعنی مادر برای اینکه دستکش هایشان را گم کرده‌اند، آن‌ها را تنبیه کرد)
میو... میو... میو (صدای تمنای بچه گربه‌ها)
(مادر):نه... شما نباید پای بخورید
سه بچه گربه کوچولو، دستکش هایشان را پیدا کردند
آه مادر عزیز... اینجا را ببین... اینجا را ببین...
ما دستکش هایمان را پیدا کردیم
پس شما باید پای بخورید (این جایزه بچه گربه‌ها به خاطر پیدا کردن دستکش هایشان است)
... صدای خر خر بچه گربه‌ها...
بریم که پای بخوریم...
سه بچه گربه کوچولو، دستکش هایشان را پوشیدند
و خیلی زود پای را خوردند
(و می‌گویند):آه مادر عزیز... ما واقعاً ترسیده‌ایم
دستکش هایمان خاکی شده!
(مادر): چی؟ دستکش هایتان خاکی شده؟... شما بچه گربه‌های بازیگوشی هستید.
سپس آن‌ها (بچه گربه‌ها) شروع به آه و افسوس کردند:
میو... میو... میو...
سپس آن‌ها شروع به آه و افسوس کردند
سه بچه گربه، دستکش هایشان را شستند
و آن‌ها را بیرون آویزان کردند تا خشک شود
آه... مادر عزیز... به ما گوشی می‌دهی؟ ما دستکش هایمان را شستیم
(مادر): چی؟ دستکش هایتان را شستید؟ شما بچه گربه‌های خوبی هستید...
اما من بوی یک موش صحرایی به مشامم رسیده که دارد به اینجا نزدیک می‌شود
ما بوی یک موش صحرایی به مشاممان رسیده که دارد به اینجا نزدیک می‌شود
این شعر برای اولین بار در سال ۱۸۳۳ در بریتانیا، در مجموعه «آهنگ‌های بچگانه فولن، برای پسران و دختران کوچک» منتشر شد. فولن، نسخه‌های دستکاری شده این شعر را تکذیب کرد. در سال ۱۸۵۸، rm.ballantyne، نسخه موزیکال این شعر را در مجموعه «کتابخانه خوک خوب کوچک» منتشر کرد.
پاتریشا هاج () هنرپیشه تئاتر، سینما و تلویزیون اهل انگلستان است. وی از سال ۱۹۷۱ میلادی تا کنون مشغول فعالیت بوده است.
او تا کنون دو مرتبه در سال‌های ۱۹۸۱ و ۱۹۹۰ میلادی، نامزدِ دریافتِ «جایزهٔ الیویه» بوده و یک بار در سال ۲۰۰۰ میلادی این جایزه مهم را، از آنِ خود کرد. وی همچنین در سال ۱۹۸۷ میلادی، برندهٔ جایزه بفتا بابت بهترین هنرپیشه زن تلویزیون شد.
کلود پیرون ،(زادهٔ ۲۶ فوریه ۱۹۳۱ در شهر نمور بلژیک — درگذشتهٔ ۲۲ ژانویه ۲۰۰۸ در شهر گلان سوئیس) که در دنیای اسپرانتو خود را کلاودیو می‌نامید، و از نام‌های مستعار یوهان والانو و یوهان بالانو نیز برای نگاشتن برخی از رمان‌ها و نوول‌های خود استفاده می‌کرد، اسپرانتودان سوئیسی، زبان‌شناس، روان‌شناس و روان‌کاو، نویسندهٔ اسپرانتیست، مترجم هم‌زمان در سازمان ملل متحد از زبان‌های چینی، انگلیسی، روسی و اسپانیایی به زبان فرانسوی (از سال ۱۹۵۶ تا سال ۱۹۶۱)، و کارشناس بین‌المللی سازمان جهانی بهداشت بود."Libera Folio", "Forpasis Claude Piron".http://www.esperantio.net/index.php?id=480
پروفسور پیرون، ازجمله، عضو آکادمی اسپرانتو، عضو افتخاری سازمان جهانی اسپرانتو، و عضو انجمن نویسندگان اسپرانتوزبان بود.
پیرون پس از همکاری ۶سالهٔ خود با سازمان ملل متحد، برای سازمان جهانی بهداشت در سراسر جهان کار کرد و آثار فراوانی به زبان فراساخته‌ی اسپرانتو نگاشت. وی در طول مسافرت‌های کاری خود از زبان اسپرانتو در بسیاری از کشورهای دنیا استفاده کرد، ازجمله: ژاپن، چین، ازبکستان، قزاقستان، و تعدادی از کشورهای آفریقا و آمریکای لاتین، و تقریباً تمامی کشورهای اروپائی.
پروفسور پیرون، که روان‌شناس و روان‌کاو نیز بود، از سال ۱۹۷۳ تا سال ۱۹۹۴ در دانشکدهٔ روان‌شناسی دانشگاه ژنو (سوئیس) مشغول تدریس بود.
پروفسور پیرون در دانشگاه ایالتی سان‌فرانسیسکو به تدریس زبان اسپرانتو نیز پرداخت.
اثر مشهور پروفسور پیرون، تحت عنوان چالش زبانی - از هرج‌ومرج به سوی خرد سالم (انتشارات لارماتان، پاریس، ۱۹۹۴)، در واقع نوعی روان‌کاوی علمی در ارتباط با ارتباطات بین‌المللی است."Le Défi des langues " ترجمهٔ پرتغالی این کتاب در سال ۲۰۰۲ منتشر گردید - نشر پونتس ، کمپیناس.
طیف آثار پروفسور پیرون بسیار وسیع است و ژانرهائی مانند رمان، نوول، شعر، علمی، آموزشی، و … را شامل می‌شود. آز آثار مشهور او می‌توان از گردا ناپدید شد که رمانی کوتاه برای آموزش زبان اسپرانتو است، و زبان خوب که در مورد ابعاد گوناگون زبان اسپرانتو است، نام برد. در این کتاب، پیرون ازجمله به ابعاد بنیادین زبانشناختی و اجتماعی زبان اسپرانتو می‌پردازد. تز پیرون در این اثر مشهور، این است که زبان اسپرانتو نسبت به زبان‌های ملی موجود بسیار آسان‌تر است، زیرا منطبق با اصول بنیادی ذهن انسان در ارتیاط با زبان‌آموزی است - به‌ویژه گرایش ذهن انسان به تعمیم دادن اَشکال و قواعد گرامری. وی در این کتاب بر روی قدرت واژه‌سازی اسپرانتو بر اساس سازوکار پیوندی بودن آن نیز تکیهٔ فراوانی کرده‌است: ویژگی‌ای که سبب می‌شود در زبان اسپرانتو، شخص فراگیرنده با یادگیری تعداد محدودی ریشه‌ی‌کلمه، پایانه و آوند (پیشوند و پسوند) قادر به ساختن واژگان فراوانی شود که نیازی به از برکردن آن‌ها و معانی‌شان ندارد - چراکه معنی آن‌ها برابر است با معنی کل اجزای به‌کاررفته در ساخت آن‌ها.
رمان‌های پروفسور پیرون، که اکثراً با نام‌های مستعار او، یوهان والانو و یوهان بالانو منتشر گردیده‌است، از اصل زبان اسپرانتو به زبان‌های گوناگون زیادی در دنیا ترجمه و منتشر شده‌اند. در این‌جا فهرست کوتاهی از آثار فراوان پروفسور پیرون آورده می‌شود:
پیرون تصنیف‌های زیادی را نیز از زبان‌های گوناگون به زبان اسپرانتو ترجمه کرده‌است، و در برخی موارد/مواقع به اجرای آن‌ها با همراهی گیتاری که می‌نواخت، مبادرت می‌ورزید.
ابراهیم‌خان افشار برادر نادرشاه و یکی از سرداران سپاه او بود. ابراهیم در زمان شاه طهماسب دوم در سپاه صفویه شروع بخدمت کرد و در کنار برادرش به مبارزه با اشرف‌افغان پرداخت. با بسلطنت رسیدن نادرشاه و بنیان گذاری سلسله افشاریان ابراهیم خان به‌عنوان حاکم خراسان انتخاب شد، سپس سپهسالار ارتش برادرش در آذربایجان شد و حکومت آذربایجان، شروان و داغستان به او سپرده شد. او در سال ۱۱۵۱ در مبارزه با شورش لزگی‌ها در داغستان روبه‌رو شد و سپس در جنگ با آن‌ها کشته و جسدش سوزانده شد.
کاترین استدمن () یک هنرپیشه اهل بریتانیا است.
شیخ محمدجواد ارکانی نماینده اهواز و دشت آزادگان از استان خوزستان، در دوره‌های هفتم تا سیزدهم مجلس شورای ملی بود.
محمود خان ناصری یا میرزا محمود خان مصدق‌الدوله سیاست‌مدار ایرانی بود، که در ادوار هفتم تا سیزدهم مجلس شورای ملی به‌عنوان نماینده شوشتر در مجلس شورای ملی حضور داشت.
مرگ و زندگی بابی زد فیلمی است محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی جان هرتسفلداست. در این فیلم بازیگرانی همچون پل واکر، لارنس فیشبرن، اولیویا وایلد، جیسون لوئیس، خواکیم دی آلمیدا، جیسون فلمینگ، کیت کارادین، جیکوب بارگاس، مایکل بوون و جاش استوارت ایفای نقش کرده‌اند.
ناصر عجم (زاده ۱۲۹۶ اهواز - درگذشته ؟) سیاست‌مدار و مدیر اجرایی ایرانی بود، که در دوره بیست و دوم مجلس شورای ملی به‌عنوان نماینده اهواز از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت. وی از سال ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۶ شهردار اهواز بود.
صدری کیوان (زاده ۱۳۰۵) حقوق‌دان، نویسنده، سیاست‌مدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی است، که در دوره‌های بیست و یکم، بیست و دوم، بیست و سوم و بیست و چهارم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده اهواز از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
احمد عامری سیاست‌مدار و مدیر اجرایی ایرانی بود، که در دوره بیستم مجلس شورای ملی به‌عنوان نماینده اهواز از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت. وی از ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۰ شهردار اهواز بود.
موزه گرافیک ایران یکی از موزه‌های شهر تهران و اولین موزه طراحی گرافیک آسیا است. این موزه در عمارت ارباب هرمز در منطقه مجیدآباد واقع است. در گنجینه این موزه هر آنچه که به عنوان تاریخ طراحی گرافیک ایران شناخته می‌شود، نگهداری می‌شود.
از زمان تأسیس انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، در سال ۱۳۷۷ ایجاد موزه طراحی گرافیک ایران به عنوان یکی از اهداف بلندمدت انجمن در دستور کار قرار گرفت. به همین منظور، کمیته موزه با هدف گردآوری، حفظ و نمایش آنچه به عنوان تاریخ طراحی گرافیک ایران شناخته می‌شود با هدف تأسیس موزه گرافیک در اردیبهشت ۱۳۷۹ آغاز به کار نمود. این کمیته با سرپرستی مجید بلوچ شروع به فعالیت نمود. از برنامه‌های نخستین این کمیته این بود که اطلاعیه‌های خود برای جستجو و کشف تاریخ گمشده گرافیک ایران را هدف قرار داد و از همه مشتاقانی که در حافظهٔ خود خاطره‌ای از گرافیک دهه‌های گذشتهٔ ایران را حفظ کرده‌اند، طلب یاری نمود تا نشانی آثار قدیمی مرتبط با گرافیک در ایران را به دست آورد و شخصیت‌های گمنام این عرصه در سال‌های آغازین آن را کشف کند. پس از مدتی که به ساختارسازی کلی و نوشتن اساسنامه و آیین‌نامه گذاشته شد بالاخره کار کمیته در سه بخش اساسی شروع شد:
مصاحبه با اساتید و دریافت آثار، مرمت و نگهداری، پژوهش و بانک الکترونیک.
بعد از فراخوان همکاری بیش از ۶۰ الی ۷۰ تن از اساتید آثار خود و دیگران را که در نزد خود نگهداشته بودند به کمیته اهدا کردند. آثار گنجینهٔ موزه گرافیک ایران در تابستان ۱۳۹۰ از ۶۰۰۰ اثر گذشته است، در این گنجینه بیش از ۳۵۰۰ پوستر تعداد زیادی آرت ورک و اعلان‌هایِ تک‌رنگ قدیمی، بسته‌بندی‌های سال‌های دور، کتاب، کاتالوگ، مجلات هنری، عنوان‌بندی، نشانه، عکس و فیلم و ابزار و وسایل کار هنرمندان در آرشیو کمیته موزه نگهداری می‌شود. مرکز و بانک اطلاعات گرافیک آماده کمک به دانشجویان و پژوهشگرانی است که مشغول به تحقیق در مورد بخشی از تاریخ گرافیک ایران هستند. همکاری‌های لازم با برگزارکنندگان چند نمایشگاه گرافیک از دیگر فعالیت‌های کمیته موزه تاکنون بوده است. با گذشت زمان و جمع‌آوری آثار، کمیته موزه به برپایی نمایشگاه‌های ادواری به منظور نشان دادن بخشی از تاریخ گرافیک ایران پرداخت. اولین مجموعه آثار در سال ۱۳۸۸ با عنوان "گنجینه بی‌مکان" در هفته گرافیک همان سال در خانه هنرمندان برپا شد.
آثار نادیده‌ای از تاریخ گرافیک ایران که کمیته موزه در طی سال‌ها با کمک اعضای فعال خود (داود شیرمحمدی، محمد عرفانیان، مریم رونقی، ایمان صفایی، هدی استادی مقدم، امیرعلی قاسمی، مریم پروانه و جواد میرحسینی و …) به نمایش درآمد. در این نمایشگاه آرت ورک‌های دهه‌های ۳۰ و ۴۰ و تصویرسازی‌های دهه‌های ۳۰ و پوسترهایی از طراحانی چون مرتضی ممیز، قباد شیوا، فرشید مثقالی و .. به نمایش درآمد.
مکان برگزاری: خانه هنرمندان ایران
دبیر اجرایی نمایشگاه گنجینه بی‌مکان و کپی رایتر: بابک اربابی
طراح پوستر: آریا کسایی
در این نمایشگاه آثاری از مرتضی ممیز، آیدین آغداشلو، آربی اوانسیان، فریدون آو، امیرحسین اثباتی، فرشید مثقالی، ابراهیم حقیقی، بهزاد غریب‌پور، قباد شیوا، واحد خاکدان، علیرضا اسماعیلی، محسن امانی، مصطفی اوجی، آشور بانیپال بابلا، محمدعلی بنی‌اسدی، تقی بهلولی، ژینوس تقی‌زاده، شهریار تیمورپور، بیژن ثقةالاسلامی، بهزاد حاتم، محمد حمزه، بهرام خائف، علی خسروی، خسرو خورشیدی، محمدرضا دادگر، احمد درخشان، مصطفی رمضانی، عباس سارنج، امیر سلیمانی، شهرام شهمیری، شاپور شهیدی، شراره صادقی، امید صادقی، بیژن صفاری، محمدحسن فرجی، رضا کرم‌رضایی، فریدون کوچکیان، مصطفی کی‌پور، شهرام گلپریان، علی‌اصغر محتاج، افسانه محمدی، هومن مرتضوی، مهنوش مشیری، مصورزاده، معظمی، تابش میرمیرانی، مرتضی نبی‌پور، جمشید نرسی، عباس نعلبندیان، محمد وجدانی، تربتی، حسینی‌پور، موحد، جرجانی، محجوبی، آرشامیان، فرخی، صمدیان، علیاری، همدانی و نیز تعدادی پوستر بدون امضای دیگر از طراحان گمنام به نمایش گذاشته شد.
محل برگزاری: موزه امام علیشورای سیاست گذاری و برنامه‌ریزی: فرزاد ادیبی، اونیش امین الهی، پریسا تشکری، علی رشیدی، کوروش قاضی مراد، ساعد مشکی
دبیر نمایشگاه: پریسا تشکری
طراح پوستر: قباد شیوا
این رویداد به نمایش گوشه‌ای از پوسترهای موسیقی ایران اختصاص داشت و شامل آثاری از ژوبین آصف جاه، صادق بریرانی، ابراهیم حقیقی، بهزاد حاتم، درخشانی، قباد شیوا، فوزی حسن‌تهرانی، مرتضی ممیز و محمد وجدانی که در سه دههٔ ۱۳۴۰، ۱۳۵۰ و ۱۳۶۰ خورشیدی تولید شده‌اند، بود.
گشایش این نمایشگاه همراه با رونمایی کتابی از آثار نمایشگاه و مقالاتی دربارهٔ پیوندهای موسیقی و گرافیک بود.شورای سیاست گذاری و برنامه‌ریزی: فرزاد ادیبی، اونیش امین الهی، پریسا تشکری، علی رشیدی، کوروش قاضی مراد، ساعد مشکی
محل برگزاری: موزه امام علی
دبیر نمایشگاه: مازیار تهرانی
طراح پوستر: مجید کاشانی
این نمایشگاه منتخبی بود از ۹۸ پوستر نمایشگاه‌های هنرهای تجسمی ایران از طراحانی چون محمد احصایی، آرمان استپانیان، مصطفی اسدالهی، کارل اشلامینگر، فرهاد باتمانقلیچ، آراپیک باغداساریان، صادق بریرانی، محمدعلی بنی‌اسدی، رویین پاکباز، کامران حسینی، ابراهیم حقیقی، محمدرضا دادگر، عباس سارنج، جلال شباهنگی، عباس شیشه‌گران، طلوعی، ابوالفضل عالی، قباد شیوا، فوزی حسن‌تهرانی، بهروز متین‌صفت، فرشید مثقالی، پرویز محلاتی، مرتضی ممیز، مسعود مهرابی، موحد، نیکزاد نجومی و علی وزیریان که در سال‌های ۱۳۴۰، ۱۳۵۰ و۱۳۶۰ خورشیدی تولید شده بودند. همچنین گشایش این نمایشگاه همراه با رونمایی کتابی از آثار به نمایش درآمده بود.شورای سیاست گذاری و برنامه‌ریزی: فرزاد ادیبی، اونیش امین الهی، پریسا تشکری، علی رشیدی، کوروش قاضی مراد، ساعد مشکی
محل برگزاری:موزه امام علی
دبیر نمایشگاه: مریم رونقی
طراح پوستر: مجید بلوچ
در ۲۸ دی ماه ۱۳۹۳ با مساعدت سازمان زیباسازی شهر تهران و هیئت مدیره دوره ششم انجمن صنفی طراحان گرافیک توانست اولین موزه طراحی گرافیک آسیا را در بنای ارباب هرمز که از دوران قاجار بازمانده است، تأسیس کند. هم‌زمان با افتتاح موزه و به مناسبت بازگشایی آن، کتابی از آثار گنجینهٔ موزه گرافیک ایران به چاپ رسید.
شورای سیاست گذاری و برنامه‌ریزی تأسیس اولین موزه گرافیک ایران: فرزاد ادیبی، اونیش امین الهی، مجید بلوچ، پریسا تشکری، محسن سلیمانی، علی رشیدی، کوروش قاضی مراد، ساعد مشکی
مدیر پروژه افتتاحیه موزه گرافیک: بابک اربابی
گروه اجرایی افتتاحیه: مریم رونقی، فریبا سلیمانی روزبهانی، داود شیرمحمدی، محمد عرفانیان، محمدمهدی مجیدی‌راد.
طراح پوستر: مصطفی اسداللهی
اولین نمایشگاه بعد از افتتاحیهٔ موزه گرافیک با عنوان "با چشم‌های کودکی" همزمان با هفته ملی کودک در ۲۳ مهرماه ۱۳۹۴ افتتاح شد.
مجموعه‌های به نمایش درآمده، روایت‌گر سیر تحول و تطور طراحی کتاب کودک از ورود فناوری چاپ و عکاسی تا ظهور طراحی گرافیک در ایران هستند. از آثار ارزشمند این نمایشگاه می‌توان به نخستین کتاب چهار رنگ ایرانی اشاره کرد که در چاپخانه بانک ملی به زیور طبع درآمده است. آثار هنرمندانی چون محمود جوادی‌پور، مرتضی ممیز، فرشید مثقالی، علی‌اکبر صادقی، بهزاد حاتم، پرویز کلانتری، ابوالفضل همتی آهویی، پرویز محلاتی، علی‌اصغر محتاج و دیگر تصویرگران عرصه کتاب کودک بر غنای این نمایشگاه افزوده‌اند.
طراح پوستر: سیامک پورجبار
طراح گرافیک محیطی: بابک اربابی
اتوبان همت شرق، اتوبان باقری شمال، بلوار استقلال شرق، خیابان قزوینی، محوطه پارک پلیس شمالی، موزه گرافیک ایران
وب‌گاه رسمی موزه گرافیک ایران
صومعه نغوتسی (; ) یک صومعه حواری ارمنی واقع در به صورت تقریبی در فاصله ۲ کیلومتری شمال‌غرب روستای آرزاکان در استان کوتایک، ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان سده‌ ۱۰ام یا ۱۱ام میلادی؛ به پایان رسید. همچنین در نزدیکی این صومعه خرابه‌های صومعه آستواتساتسین (مادر مقدس خدا) متعلق به سده سیزدهم میلادی نیز وجود دارد. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده‌است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم "همسایه جاسوس" اشاره کرد.
کلیسای گایانه قدیس یک کلیسا حواری ارمنی واقع در ارمنستان می‌باشد. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده‌است. این کلیسا در سده هفتم میلادی در واغارشاپات استان آرماویر ساخته شد. گایانه سرپرست گروهی راهبه‌های بود که در سال ۳۰۱ میلادی، او به همراه گروهی دیگر از راهبه‌ها، توسط تیرداد سوم ارمنستان کشته‌شدند. بر این اساس او به یکی از قدیسان کلیسای حواری ارمنستان تبدیل شد. در سال ۲۰۰۰ میلادی، این کلیسا توسط سازمان یونسکو در فهرست میراث جهانی قرار گرفت.
جنگ ابوطوق (سپتامبر ۱۷۶۶) یکی از نبرهای مشهور سپاه شیخ سلمان کعبی با بریتانیا بود که منجر به شکست سنگین انگلیسی‌ها شد.
شیخ سلمان کعبی یکی از حکام محلی خوزستان از سال‌های ۱۱۵۰ ق تا سال ۱۱۷۸ ق بود که بارها با انگلیسی‌ها نبرد کرد.
هیپ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بخش مرکزی شهرستان فیروزه یکی از بخش‌های شهرستان فیروزه در استان خراسان رضوی ایران است که در سال ۱۳۸۶ تأسیس شده‌است و دارای یک شهر و دو دهستان است.
بخش تخت جلگه در تصویب‌نامهٔ هیئت وزیران در تاریخ ۲۱ شهریور ۱۳۶۹ به عنوان یکی از بخش‌های شهرستان نیشابور معرفی شد. سپس در جلسه هیئت وزیران در ۲۹ مهر ۱۳۸۶، شهرستان تخت جلگه تأسیس شد و نام این بخش به بخش مرکزی شهرستان تخت جلگه تغییر یافت. در ۱ آبان ۱۳۹۰ نام شهرستان تخت جلگه به فیروزه تغییر یافت.
بخش مرکزی شهرستان فیروزه به مرکزیت فیروزه دارای دو دهستان و یک شهر است:
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان فیروزه در سال ۱۳۹۰ برابر ۲۱٬۵۱۳ نفر (۶٬۲۷۳ خانوار) است.
علی‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. این روستا در زمان قاجار جزو خالصه جات (املاک دولتی) بود. پس از درگذشت ملامحمدکاظم آخوند خراسانی مرجع بزرگ تقلید شیعه به پاس زحمات او در استقرار مشروطیت، به موجب فرمانی از جانب احمدشاه به تاریخ ۱۹ جمادی الثانی ۱۳۳۰ (اردیبهشت ۱۲۹۱) پنج سهم از دوازده سهم روستای علی آباد و مالکیت کامل روستای فخرآباد به فرزندان وی واگذار شد. عایدی سالیانه این املاک در آن زمان مجموعا هزار تومان بود خانواده کفائی در مشهد فرزندان آخوند خراسانی بودند.
این روستا در دهستان بینالود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۶۷ نفر (۲۲ خانوار) بوده‌است.
پس از تولد دیگر نمی‌توانی پنهان شوی () فیلمی به کارگردانی مارکو تولیو جوردانا است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به السیو بونی، میکائلا چسکون و آدریانا استی اشاره کرد. داستان فیلم در مورد مهاجرت نامستند به ایتالیا از طریق دریای مدیترانه است.
حسن علی وزیری (۱۲۶۹، تهران – ۱۳۳۳، تهران) نقاش و پیکرتراش برجستهٔ ایرانی، پیرو سبک رئالیسم (واقع‌گرایی) بود. او از نخستین شاگردان هنرکده نوبنیاد کمال‌الملک (صنایع مستظرفه) بود.
شاگردان این هنرکده نخستین نقاشان سبک واقع‌گرا در ایران به‌شمار می‌آیند. در آن دوران که بیشتر نقاشان پیرو کمال الملک به شیوهٔ کلاسیک کار می‌کردند، کارهای حسن علی وزیری ـ به ویژه در تابلوی» ناظم مدرسه «ـ به سبک امپرسیونیسم نزدیک‌تر است.
حسن علی در خانواده‌ای فرهنگی و هنردوست چشم به جهان گشود. مادرش بی‌بی خانم استرآبادی، جزو نخستین زن روزنامه‌نگاران ایرانی به‌شمار می‌آید، که پایه‌گذار نخستین دبستان دخترانه نیز بوده‌است. او بانویی فرهیخته بود که می‌پنداشت پاسداری از ایران تنها با تفنگ شدنی نیست، با خامه و قلم مو و ساز هم می‌توان نگهبان فرهنگ ایران زمین بود.
در ۱۲۸۷ خورشید در هجده سالگی با درجهٔ ستوانی از مدرسهٔ قزاق‌خانه فارغ‌التحصیل شد.
مجلس شورای ملی به پیشنهاد وزیر فرهنگ به تأسیس مدرسهٔ صنایع مستظرفه به ریاست کمال‌الملک رأی داد.
حسن علی وزیری با این که مدرسه نظام را با درجه سرهنگی گذراند، با گرایشی که به هنر داشت و با پشتگرمی مادر، در هنرکده کمال الملک نام‌نویسی کرد. او با به پایان رساندن دوره‌های هنری، آموزگار و مدیر هنرکده شد. در سالهای ۱۳۱۲–۱۳۱۴ در مقام معاون هنرهای زیبا به آمریکا، فرانسه، سویس، آلمان، انگستان و روسیه سفرکرد با برگزاری چندین نمایشگاه از آثارش، هنر ایران را در این کشورها شناساند.
برخی کارشناسان هنری، کارهای این هنرمند بزرگ را با کارهای هنرمندانی چون داوینچی، رامبراند و دیگر نقاشان برجسته اروپایی مقایسه کرده‌اند. پس از بازگشت به ایران، پیگیرانه در سامان دهی هنرهای زیبا تلاش کرد. حسنعلی خان در این دوران پرکاری همزمان با استادی در هنرستان عالی هنرهای زیبا، با برگزاری چند نمایشگاه، نگارش کتاب» کمال الملک «و چاپ مقاله‌ای دربارهٔ پرسپکتیو هنردوستی خود را نمایاند. همچنین برای گرامی داشت یاد و آثار استادش کمال الملک کوشا بود.
در ۱۲۸۹ خورشید مدرسهٔ صنایع مستظرفه به سرپرستی کمال‌الملک تأسیس شد. حسن‌علی خان که درجهٔ سرهنگی دریافت کرده بود، به رغم آن که پدر و برادرانش نظامی بودند و زمانه هم زمانهٔ سپاهی‌گری بود، برای پی‌گیری جدی‌تر نقاشی از خدمت ارتش استعفا داد. به همت محمد حجازی کارمند ادارهٔ پست و تلگراف، در آن جا مشغول به کار شد اما دیری نپایید و از این کار کناره گرفت. در خانه به نقاشی نشست؛ در اولین روز، نخستین تابلویش را که تصویری از مسیح بود، به پیشنهاد و تشویق محمد حجازی به قیمت پنج تومان فروخت.
در مدرسهٔ صنایع مستظرفه School of Fine Arts (واقع در ضلع جنوبی باغ نگارستان، میدان بهارستان فعلی) ثبت نام کرد و کمال‌الملک پس از دیدن نمونهٔ کارش، او را به شاگردی پذیرفت.
«چه محفلی بود این خانهٔ محقر، در سادگی و بی‌آلایشی چه عوالمی را سیر می‌کرد، جذبهٔ استاد به حدی بود که شاگردان بر خورشید سبقت می‌گرفتند و پیش از طلوع به مدرسه می‌آمدند و تا غروب در خدمت استاد… با هم کار می‌کردند با هم گفت و شنود می‌کردند و با هم می‌خوردند. کم‌کم یک خانوادهٔ روحانی را تشکیل داده بودند… استاد و شاگرد همه مست و مدهوش هم بودند. آن مست تعلیم و این مست تعلم…» [حسن‌علی وزیری؛ از مقدمه‌ی نمایشنامه‌ی کمال‌الملک؛ چاپ نشده]
در ۱۳۰۳ خورشیدی «کلوپ موزیکال» توسط علی‌نقی وزیری که تازه از اروپا مراجعت کرده بود، راه‌اندازی شد.
حسن‌علی خان در کلوپ موزیکال به مدت ۲ سال برای علاقه‌مندان به نقاشی کلاس‌های آموزشی دایر کرد.
در ۱۳۰۶ خورشیدی کمال‌الملک، در اعتراض به کارشکنی‌های وزیر معارف وقت و قطع بودجهٔ مدرسه، از معاونت وزارت صنایع مستظرفه (وزارت معارف و اوقاف) استعفا داد.
سپس در سال ۱۳۰۷ خورشیدی کلوپ موزیکال مجدداً از سوی کلنل وزیری در خانه‌ای اجاره‌ای در خیابان لاله‌زار احیا شد.
حسن‌علی وزیری برای نخستین بار تابلوهایش را در کلوپ موزیکال که دارای سالن‌های متعدد بود، برای عموم به نمایش گذاشت.
حریق کلوپ موزیکال صد عدد از تابلوها را که بیشتر در سبک کلاسیک و رئال بود، خاکسترکرد.
کمال‌الملک پس از استعفا، برای زندگی رهسپار حسین‌آباد نیشابور شد. اسماعیل آشتیانی (از شاگردان کمال‌الملک) پس از کناره‌گیری او ریاست مدرسه را بر عهده گرفت.
در برخورد با کارشکنی‌های بی شمار، در روستای گلاب دره در شمال تهران جایگزین شد و زیبایی‌های آن را در تابلوهای خود جاودانه کرد. در این بخش از زندگی هنری به نقاشی، سرودن شعر و خواندن سرگرم بود.
افزون بر اینها در کنار آفرینندگی‌های هنری، آناتومی را در دانشگاه تهران می‌آموزاند. او در سال‌های پایانی زندگی، بوم نقاشی و قلم مو را کنار نهاد و بیشتر به خواندن نوشته‌های ادبی و بازنگری غزلیات حافظ و همچنین کشاورزی پرداخت. ۱۷۰ تابلوی ارزشمند این هنرمند بزرگ در دو رخداد آتش‌سوزی خاکستر شدند.
از تابلوهای بازمانده - تنها چند تابلو در موزه نگهداری می‌شوند - دیگر آثار نزد فرزندان و نزدیکانش است که بیشترشان بی امضاء هستند.
از کارهای برجسته و شناخته شده ایشان؛ تابلوهای» پرندهٔ مازندران «،» برادر من «،» ناظم مدرسه «و ۵ تابلو با نام» آشیانهٔ تابستانی وزیری «را می‌توان نام برد. همچنین در زمینهٔ پیکرتراشی؛ سردیس‌ها و تندیس‌های» فردوسی «،» ادیب پیشاوری «،» کاکاسیاه نی‌زن «،» فخردیوان فکری «و» علی اصغر وزیری «را به یادگار گذاشته‌است.
انتسو کاناواله (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "سینما پارادیزو"، "ایتالیای کوچک"، "بهیار"، "چشم گربه"، "معلم مدرسه"، "پوکر در رختخواب"، "راننده تاکسی"، "چگونه از دست زن خلاص شده، یک معشوقه پیدا کنیم"، "شیرین‌بیان"، "دریای جنوب"، "لطفاً مراقب آملیا باش"، "خانم صاحبخانه"، "نجیب و پاکدامن" و "پاگنده" اشاره کرد.
کاناواله در سال ۱۹۸۸ برنده جایزه انجمن ملی فیلم ایتالیا بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده است.
امیرآباد (نیشابور)، روستایی از توابع بخش میان‌جلگه شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان عشق‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۵۰ نفر (۴۶ خانوار) بوده‌است.
انیو فانتاستیکینی (؛ زادهٔ - ۱ دسامبر ۲۰۱۸) بازیگر اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به ""، ایستگاه، گانگستر، انتقام، "ناپلئون"، "دردسرسازان"، "اتوبوس شب"، "یک داستان ساده"، "ویولا"، "یک زندگی خشن" و "یوسف نجار" اشاره کرد.
فانتاستیکینی در سال ۱۹۹۱ و ۲۰۱۰ برنده جایزه انجمن ملی فیلم ایتالیا بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده‌است.
پائولو بوناچلی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "قطار سریع‌السیر نیمه‌شب"، "کالیگولا"، "سالو یا ۱۲۰ روز در سودوم"، "جوردانو برونو"، "ارث"، "دانونزیو"، "هانری چهارم"، "زمان سخت شاهزادگان"، "افکار شیطانی"، "جسدهای سرشناس"، "فرانچسکو" و "ریمینی ریمینی" اشاره کرد. بوناچلی در سال ۱۹۹۲ برنده جایزه انجمن ملی فیلم ایتالیا بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده‌است.
محمد جزایری سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست‌وچهارم مجلس شورای ملی ایران بعنوان نماینده اردل از چهارمحال و بختیاری در مجلس شورای ملی حضور داشت.
مدیترانه () فیلمی ایتالیایی به کارگردانی گابریله سالواتورس است که در سال ۱۹۹۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به دیگو ابتنتوئونو اشاره کرد. این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان شد.
گردان تکاوران دریایی بوشهر از یگان‌های تکاوری نیروی دریایی ارتش ایران است. این گردان نقش مهم عملیاتی در ماه‌های اول جنگ ایران و عراق برعهده داشت،سی‌وپنجمین سالگرد عملیات مروارید؛ روزی که نیروی دریایی عراق «فلج شد»، "بی‌بی‌سی فارسی" همچنین نقش برجسته‌ای در نبرد خرمشهر داشت.یک جنگ، صدها هزار قربانی، سی سال بعد؛ گاهشمار هشت سال جنگ، "رادیو فردا" در حال حاضر تکاوران دریایی ارتش جز بهترین نیروهای ویژه ایران محسوب می‌شوند، که قادر به انجام مأموریت در همه مناطق بدون هیچ گونه محدودیت عملیاتی می‌باشند. از مناطق رزمی این یگان می‌توان به جنگل، بیابان، کوهستان، باتلاق، نفوذ از آسمان، از سطح آب، از زیر سطح دریا و مناطق صعب‌العبور اشاره کرد. این یگان به‌طور عامیانه به کلاه‌سبزها و به صورت رسمی به S.B.S معروف هستند.
گردان تکاوران دریایی بوشهر در جریان اجرای عملیات مروارید، نقش برجسته‌ای در تصرف و انهدام دو اسکله عراقی «البکر» و «الامیه» داشت.
گردان تکاوران دریایی بوشهر با استعداد ۷۰۰ نفر نیرو، در روز ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ وارد خرمشهر شد. خرمشهر نهایتاً در روز ۴ آبان و پس از ۳۴ روز مقاومت و جنگ خیابانی در برابر ارتش عراق اشغال شد. در صبح‌دم ۴ آبان با تخلیه شهر و کمک به خروج باقی‌مانده مردم، تکاوران دریایی آخرین نفراتی بودند که با لنج و قایق، از شهر خارج شدند. در خلال نبرد خرمشهر، اعضای این گردان، به فرماندهی هوشنگ صمدی، در برابر چندین لشکر تقویت‌شده از ارتش عراق به مدت ۳۴ روز مقاومت کردند و ۳۰۰ نفر آن‌ها مجروح و ۷۶ نفر کشته شدند.سی و پنج سالگی سقوط خرمشهر؛ «مقاومت با آخرین فشنگ‌ها»، "بی‌بی‌سی فارسی"
شب‌های شهوانی مردگان زنده () فیلمی در ژانر ترسناک و پورنوگرافی به کارگردانی جو داماتو است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به لورا خمسر و جرج ایستمن اشاره کرد. فیلم‌برداری آن همزمان با فیلم "هولوکاست پورنو" که هنرپیشگان و دست اندکاران آن با این فیلم یکی هستند، انجام شد و داستان دو فیلم مشابه است. این فیلم با نقدهای منفی روبرو شد.
میدان گازی تابناک در قسمت شرقی شهرستان عسلویه و جنوب شهرستان لامرد و شمال شهرستان پارسیان واقع شده و بخش اعظم آن در سال ۱۳۷۸ کشف گردیده‌است. تاکنون ۴۴ حلقه چاه در این میدان حفاری شده که ۴۳ حلقه آن تولیدی می‌باشد و بهره‌برداری از این میدان از نیمه دوم سال ۱۳۸۲ آغاز گردیده‌است. گاز تولیدی چاه‌ها پس از ارسال به مراکز سه‌گانه جمع‌آوری، به وسیله دو خط لوله ۳۰ اینچ هر کدام به طول ۳۰ کیلومتر به پالایشگاه گاز پارسیان مُهر ارسال و از آنجا به خط لوله سراسری گاز فرستاده می‌شود. هم‌اکنون توان تولید روزانه گاز طبیعی و مایعات گازی این میدان به ترتیب برابر "۳۹/۴" میلیون متر مکعب و ۱۹٫۵۸۰ بشکه می‌باشد.
این میدان گازی بزرگ‌ترین میدان گاز شیرین کشف شده در خشکی ایران است که به سبب شیرین بودن گاز تحصیل شده از آن و امکان تزریق سریع تر آن به خطوط لولهٔ سراسری گاز، از اهمیت بسیاری برخوردار است. میدان گازی تابناک که بخش اولیه آن در سال ۱۹۶۳ کشف شده، در جنوب ایران در بخش شرقی تاقدیس عسلویه قرار دارد. لایه‌های دشتک و کنگان و دالان بالایی در این میدان حاوی هیدروکربن هستند.
میدان گازی تابناک به همراه میدان‌های گازی شانول، هما و وراوی، چهار میدان فعال منطقه عملیاتی پارسیان به‌شمار می‌روند که در مجاورت شهرهای پارسیان، لامرد و خنج قرار گرفته‌اند.
تارگت سنتر یک مجموعه ورزشی چند منظوره در پایین شهر مینیاپولیس، ایالات مینه‌سوتا، کشور ایالات متحده می‌باشد. تارگت سنتر میزبان کنسرت‌ها، شوهای خانوادگی، مراسم ورزشی، مراسم فارغ‌التحصیلی، و مراسم شخصی می‌باشد. شرکت تارگت مالک اولیه و اصلی مجموعه می‌باشد. این مجموعه دارای ۷۰۲ صندلی و ۶۸ جایگاه ویژه می‌باشد.
مجموعه تارگت سنتر محل برگزاری بازی‌های خانگی ان بی ای برای مینه‌سوتا تیمبرولوز می‌باشد.
علیرضا رضایی (۲۳ اسفند ۱۳۵۳ – ۶ آذر ۱۳۹۷) نویسنده، کارگردان و طنزپرداز ایرانی بود. او متن برنامه پارازیت را برای تلویزیون صدای آمریکا می‌نوشت و تولیدکنندهٔ برنامهٔ «شفاف‌سازی» بود.
رضایی به دلیل شرایط شغلی پدر و مادرش، که هر دو در استخدام نیروی هوایی ارتش بودند، سال‌ها در منازل سازمانی ارتش در شهرهای مختلفی زندگی کرده بود. او در این خصوص در مصاحبه تلویزیونی در برنامه چهره‌ها گفت به دلیل شرایط خاص زندگی و شغلی والدینش، خودش در شیراز، و برادر و خواهرش، هرکدام در یک شهر (همدان و تبریز) به دنیا آمدند.
رضایی در دو رشتهٔ متفاوت تحصیل کرد؛ ابتدا تحصیلاتش را در دانشکده فنی بابل در رشته مهندسی عمران به پایان رساند و پس از آن به رشتهٔ ادبیات داستانی پرداخت. سپس، سرپرستی و کارگردانی گروه طنز را تحت نظارت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان بابل برعهده گرفت. او در ادامه کارهای هنری خود، مدتی به عنوان رئیس بخش هنری فرهنگسرای اندیشه در تهران مشغول به کار شد.
علیرضا رضایی طنزنویسی را از ۱۶–۱۷ سالگی با مجله گل آقا شروع کرده بود. به قول خودش: "هر هفته به اندازه کل تحریریه گل آقا برای‌شان طنز می‌نوشتم که ماهی یکیش منتشر می‌شد.
رضایی در زمانی که در بابلسر زندگی می‌کرد، در چند نوبت به دلیل اجرای طنزهای سیاسی بازداشت شد. پس از حوادث عاشورای ۸۸ از طریق کردستان عراق، به اروپا مهاجرت کرد.
علیرضا رضایی پس از مهاجرت از ایران به یکی از پرکارترین طنزنویسان ایران تبدیل شد. برایش مهم نبود که رابطه‌اش را با هیچ جماعتی حفظ کند.
«شفاف‌سازی» نام یکی از کم‌هزینه‌ترین ویدئوهای تولیدشده پیرامون طنز سیاسی و مذهبی است که او پس از جدا شدن از صدای آمریکا آن‌ها را به صورت فعال تولید می‌کرد. او ابتدا این ویدئوها را که با حمایت سایت خودنویس ساخته می‌شد، بدون استفاده از امکانات، و دوربین حرفه‌ای، به واسطهٔ وب‌کم یک لپ‌تاپ و به صورت غیرحرفه‌ای ضبط می‌کرد. سپس با حمایت سایت خودنویس، این ویدئوها، به صورت منظم، هر دوشنبه، از طریق اینترنت منتشر می‌شد.
وی در روز سه‌شنبه ۶ آذر ۱۳۹۷ و پس از دوره‌ای مواجهه با عارضه قلبی در شهر لیل فرانسه درگذشت.
زمین‌لرزه هندوکش ۲۰۱۵ () زمین‌لرزه‌ای به قدرت ۷٫۵ درجه ریشتر و در عمق ۲۱۰ کیلومتری زمین بود که جنوب آسیا را لرزاند.
کانون این زلزله در ۲۵۰ کیلومتری کابل، در دامنهٔ کوه‌های هندوکش و در عمق ۱۹۶ کیلومتری بوده است. دست‌کم ۱۳۲ نفر در قسمتهای مختلف پاکستان کشته و حدود ۴۰۰ نفر دیگر مصدوم شده‌اند. در افغانستان نیز دست کم ۳۳ نفر کشته شده‌اند.
مرکز وقوع این زمین‌لرزه در ۸۲ کیلومتری جنوب شرقی شهر فیض‌آباد مرکز ولایت بدخشان افغانستان است.
مؤسسه لرزه‌نگاری آمریکا در آغاز بزرگی این زمین‌لرزه را ۷٫۷ ریشتر اعلام کرده‌بود اما پس از بررسی دوباره قدرت آن را ۷٫۵ ریشتر اعلام کرد.
لرزش‌های این زلزله در بیشتر مناطق جنوب آسیا احساس شده و از کابل تا دهلی نو ساختمان‌ها را لرزانده و در برخی مناطق باعث قطع خطوط ارتباطی و برق شده‌است. لرزش زمین در شمال غرب پاکستان و استان پنجاب به‌شدت حس شده و در اسلام آباد، پایتخت پاکستان، نیز مردم با هراس به خیابان‌ها آمده‌اند. این زمین‌لرزه در دهلی نو، پایتخت هند، نیز ساختمان‌ها را به مدت یک دقیقه لرزانده‌است.رادیو فردا. اکتبر ۲۰۱۵.
جیمی مورالس (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار و رئیس‌جمهور گواتمالا است.
جیمی مورالس، کمدین سابق تلویزیونی است که هیچ سابقه‌ای در دنیای سیاست نداشت ولی در انتخابات ریاست جمهوری گواتمالا در سال ۲۰۱۵ برنده شد. شعار وی که در دور دوم انتخابات توانست ۷۲ درصد آرا را به دست آورد، مبارزه با فساد در گواتمالا بود.
ویکی‌پدیای لری شمالی نسخهٔ زبان لری شمالی وبگاه ویکی‌پدیا است.
ویکی‌پدیای زبان لری شمالی در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۵، با بیش از ۴٬۸۳۰ مقاله، در ردهٔ صد و پنجاه و هشتم ویکی‌پدیاها قرار داشت. در ۱۱ فوریهٔ ۲۰۱۶، با گذشتن از مرزِ ۵٬۰۰۰ مقاله، در ردهٔ صد و شصتم ویکی‌پدیاها قرار داشت. در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۸، با ۵٬۳۶۱ مقاله، صد و هفتاد و دوم بود. این ویکی‌پدیا در ژوئن ۲۰۲۱ غیرفعال شد.
ساندرا تورس (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل گواتمالا است. او در انتخابات ریاست جمهوری گواتمالا در سال ۲۰۱۵ رقیب جیمی مورالس بود.
جهنده‌خرگوشان نام یک تیره از زیرراسته دم‌پولکی‌شکلان است.
خرگوش‌های جهنده نام یک سرده از تیره جهنده‌خرگوشان است.
خرگوش جهنده شرق آفریقا نام یک گونه از سرده خرگوش‌های جهنده است.
خرگوش‌های صخره‌ای لائوس نام یک تیره از فروراسته تشی‌آروارگان است.
آگوتی نام یک سرده از فروراسته تشی‌آروارگان است و بومی آمریکای مرکزی، شمالی، مرکز آمریکای جنوبی و آنتیل کوچک می باشد. آگوتی ها نزدیک ترین خویشاوند خوکچه هندی هستند ولی از آنها بزرگتر هستند و پاهای درازتری نیز دارند.
لشکر یکم زرهی اس‌اس لایب اشتاندارته اس‌اس آدولف هیتلر (به آلمانی:Leibstandarte SS Adolf Hitler) یکی از لشکرهای وابسته به وافن اس‌اس در جنگ جهانی دوم بود.
ادکا () شرکت خرده‌فروشی آلمانی است، که در زمینه مدیریت شبکه گسترده‌ای از فروشگاه‌های زنجیره‌ای خرده‌فروشی، سوپرمارکت‌ها و هایپرمارکت‌ها فعالیت می‌کند.
شرکت ادکا در سال ۱۸۹۸ در شهر برلین، آلمان راه‌اندازی شد و در حال حاضر مالک شبکه‌ای از ۴٫۱۰۰ شعبه در سراسر اروپا می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر هامبورگ قرار دارد. زمینه ساختار این سازمان از نوع تعاونی است و ۵۰ درصد از این شرکت متعلق به ۴۵۰۰ تعاونی مستقل (مغازه‌داران با یک یا چندین واحد) در سطح کشور و ۵۰٪ مابقی متعلق به شرکت سهامی مرکزی است، که آن نیز با رعایت قوانین شرکت‌های سهامی به نوعی تابع قوانین «تعاونی» است.
لئو گولوتا (؛ زادهٔ ) یک بازیگر و صداپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به سینما پارادیزو، ستاره‌ساز، بچه‌های خیابان، "فروشگاه بزرگ"، "نجیب و بدجنس"، "بهیار"، "کافه اکسپرس"، "دخترک سرباز در دیدار نظامی"، "یک مرد محترم" و "باریا" اشاره کرد.
گولوتا در سال ۱۹۸۴ و ۲۰۰۲ برنده جایزه انجمن ملی فیلم ایتالیا بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده است.
رناتو کارپنتیری (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "خاطرات عزیز"، "پدر ماتئو"، "انتقام" و "شورای مصر" اشاره کرد. کارپنتیری در سال ۱۹۹۳ برنده جایزه انجمن ملی فیلم ایتالیا بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده است.
اروس پاگنی (؛ زادهٔ ) یک بازیگر اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "قرمز تیره"، "شام"، "لاسیدن"، "شیرین‌بیان"، "مادربزرگ رو بذار توی فریزر"، "ترزا"، "ژنرال ایستاده می‌خوابد" و "شب بخیر، آقایان و خانم‌ها" اشاره کرد.
پاگنی در سال ۱۹۹۹ برنده جایزه انجمن ملی فیلم ایتالیا بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده است.
آنتونیو کاتانیا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "مدیترانه"، "نیروانا"، "شام"، "علاج محافظ شخصی"، "بدترین هفته زندگی‌ام"، "شورای مصر" و "اتوبوس شب" اشاره کرد.
کاتانیا در سال ۱۹۹۹ برنده جایزه انجمن ملی فیلم ایتالیا بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده‌است.
جوستینو دورانو (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به زندگی زیباست اشاره کرد. دورانو در سال ۱۹۹۸ برنده جایزه انجمن ملی فیلم ایتالیا بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده است.
جانی کاوینا (؛ ۹ دسامبر ۱۹۴۰ – ۲۶ مارس ۲۰۲۲) هنرپیشه و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود.
از نقش آفرینی‌هایش می‌توان بازی در فیلم "خانه‌ای با پنجره‌های خندان"، "لطفاً مراقب آملیا باش" و "کروسان با خامه" را نام برد.
کاوینا در سال ۱۹۹۷ برنده جایزه انجمن ملی فیلم ایتالیا بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده‌است.
مارکو مسری (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "سفر کاپیتان فراکاسا"، "نجیب و بدجنس"، "بهیار" و "نهار یکشنبه" اشاره کرد.
مسری در سال ۱۹۹۵ برنده جایزه انجمن ملی فیلم ایتالیا بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده است.
آدولف شک (زاده ۲۷ فوریه ۱۹۵۱) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی آلمانی است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت ادکا فعالیت می‌کند.
جورجو تیراباسی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "شام"، "حوزه استحفاظی"، "کاپوت موندی"، "بوی شب" و "اسنک بار بوداپست" اشاره کرد.
تیراباسی در سال ۱۹۹۹ برنده جایزه انجمن ملی فیلم ایتالیا بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده است.
کورادو اولمی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "ستیریکون"، "اسکی مارپیچ"، "شام"، "چهار مگس روی مخمل خاکستری"، "ریمینی ریمینی - یک سال بعد"، "پری‌ها" و "رسوایی در خانواده" اشاره کرد.
اولمی در سال ۱۹۹۹ برنده جایزه انجمن ملی فیلم ایتالیا بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده است.
جورجو کولانجلی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ایل دیوو، مردم رم، شام، زندگی ما و "با من از عشق بگو" اشاره کرد. کولانجلی در سال ۱۹۹۹ برنده جایزه انجمن ملی فیلم ایتالیا بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده است.
فلیچه آندرئاسی (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "مظنون"، "شب بخیر، آقایان و خانم‌ها"، "چگونه از دست زن خلاص شده، یک معشوقه پیدا کنیم"، "نخستین شیره زفاف" و "زیبایی زنان" اشاره کرد.
آندرئاسی در سال ۲۰۰۰ برنده جایزه انجمن ملی فیلم ایتالیا بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده است.
رافائلا پیسو (؛ زادهٔ - درگذشت ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۹) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "پیامدهای عشق" و "تعطیلات آخر هفته، به سبک ایتالیایی" اشاره کرد. پیسو در سال ۲۰۰۵ برنده جایزه انجمن ملی فیلم ایتالیا بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.
مارکو جالینی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌های او می‌توان به "چهره پیکاسو" و "غریبه‌های تمام‌عیار"، "کاپوت موندی"، "صبح بخیر پدر"، "بوی شب"، "حرکت نکن" و "مکان" اشاره کرد.
جالینی در سال ۱۹۸۸ برنده جایزه انجمن ملی فیلم ایتالیا بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده‌است.
جوزپه باتیستون (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
باتیستون در سال ۲۰۱۱ برنده جایزه انجمن ملی فیلم ایتالیا بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده است.
بازیگر انگلیسی، بندیکت کامبربچ در بسیاری از فیلم‌ها، نمایش‌های تلویزیونی، تولیدات تئاتر، برنامه‌های مختلف رادیویی، روایت‌ها و بازی‌های ویدئویی حضور داشته‌است. او از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۷ در نقش شرلوک هولمز در مجموعۀ "شرلوک" حضور داشته‌است. او در فیلم "تاوان" (۲۰۰۷) و "بندزن خیاط سرباز جاسوس" (۲۰۱۱) ظاهر شد و در فیلم "پیشتازان فضا به‌سوی تاریکی" (۲۰۱۳)، "۱۲ سال بردگی" (۲۰۱۳)، "دسته پنجم" در نقش جولین آسانژ (۲۰۱۳) و "بازی تقلید" در نقش آلن تورینگ (۲۰۱۴) به ایفای نقش پرداخته است. از طریق ضبط صدا و حرکت، او شخصیت‌های اسماگ و سائورون در سری فیلم "هابیت" را بازی کرد. او از سال ۲۰۱۶ نقش دکتر استرنج را در فیلم های دنیای سینمایی مارول ایفا می کند که با "دکتر استرنج" (۲۰۱۶) آغاز شد.
کامبربچ جوایز و نامزدی‌های متعدد را برای بازیگری از جمله یک جایزه لارنس الیویه دریافت کرده‌است او همچنین یک جایزه امی ساعات پربیننده را دریافت کرده‌است. نقش‌آفرینی او در "بازی تقلید" و "قدرت سگ" (۲۰۲۱) برایش نامزدی جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را به همراه داشت.
موزها در لباس خواب () نام یک برنامهٔ تلویزیونی کودکان و محصول کشور استرالیا است. این برنامهٔ تلویزیونی با نام موزی و مازی از تلویزیون ایران دوبله و پخش شده است.
روبان نقره‌ای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد () یکی از جوایز اتحادیه ملی روزنامه نگاران سینمای ایتالیا است از سال ۱۹۴۶ تاکنون به صورت سالانه به بهترین بازیگر مرد نقش دوم داده می‌شود.
جوزف زیتو کارگردان و تهیه کننده فیلمهای سینمایی سابق اهل ایالات متحده امریکاست. او شاید به دلیل این که فیلم‌های بسیار زیادی از جمله عملیات جنگی، تهاجم آمریکایی، ولگرد و را با بودجه‌های کم به اتمام رسانده‌است، در ایالات متحده آمریکا به شهرت رسیده‌است. در اواسط سال ۱۹۸۰ زیتو، نسخه کنونی مرد عنکبوتی را ساخت که قبل از وی، این نسخه هرگز ساخته نشده بود.
لشکر سوم زرهی اس‌اس "توتنکوپف" (به آلمانی:SS-Division Totenkopf) یکی از لشکرهای وافن اس‌اس در جنگ جهانی دوم بود.
اریش فون مانشتاین، فیلدمارشال نام‌دار آلمانی در کتاب خاطرات خود، "پیروزی‌های از دست رفته"، لشکر "توتن‌کوپف" را بهترین لشکر از وافن اس‌اس که با آن برخورد داشته‌است، می‌داند.
لشکر پنجم زرهی اس‌اس "ویکینگ" (به آلمانی:5. SS-Panzer-Division Wiking) یکی از لشکرهای وافن اس‌اس در جنگ جهانی دوم بود.
لشکر نهم زرهی اس‌اس هوهنشتاوفن (به آلمانی:9. SS-Panzer-Division „Hohenstaufen“) یکی از لشکرهای وابسته به وافن اس‌اس در جنگ جهانی دوم بود.
لشکر دهم زرهی اس‌اس فروندسبرگ (به آلمانی:10. SS-Panzer-Division „Frundsberg“) یکی از لشکرهای وابسته به وافن اس‌اس در جنگ جهانی دوم بود.
شیفته () فیلمی ایتالیایی در سبک ماجراجویی و کمدی-درام به نویسندگی و کارگردانی لینا ورتمولر است که در سال ۱۹۷۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جانکارلو جانینی، ماری‌آنجلا ملاتو، ایزا دنیلی و اروس پاگنی اشاره کرد.
لشکر دوازدهم زرهی اس‌اس جوانان هیتلری (به آلمانی:12. SS-Panzer-Division „Hitlerjugend“) یکی از لشکرهای وابسته به وافن اس‌اس در جنگ جهانی دوم بود.
لشکر ششم کوهستانی اس‌اس نورد (به آلمانی:6. SS-Gebirgs-Division „Nord“) یکی از لشکرهای وابسته به وافن اس‌اس در جنگ جهانی دوم بود.
تامس فیلیپ "تیپ" اونیل، جونیر (؛ – ) سیاست‌مدار آمریکایی و رئیس مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا بود. اونیل لیبرال دمکراتی صریح الهجه و از اعضای بانفوذ مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا بود، که به مدت ۳۴ سال نمایندگی بخش شمالی بوستون، ماساچوست را بر عهده داشت. او از ۱۹۷۷ تا زمان بازنشستگیش در سال ۱۹۸۷ ریاست این مجلس را بر عهده داشت که تنها رئیس مجلسی شد که پنج دورهٔ کامل متوالی کنگره ریاست را بر عهده داشته و دومین دورهٔ طولانی ریاست را در تاریخ آمریکا پس از سم ریبرن داشته‌است.
دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب، دانشگاهی غیر دولتی واقع در غرب شهر تهران، ایران است. این دانشگاه در سال ۱۳۷۳ به عنوان یکی از زیرمجموعه‌های دانشگاه آزاد اسلامی در پاسخ به افزایش تمایل به فراگیری تحصیلات عالی در ایران تأسیس شد.http://www.phdarshad.ir/index.php/welcome/nextpageblock9?t=iu_posts&p=51&linking_word=معرفی%20دانشگاهها
دانشگاه آزاد اسلامی تهران غرب، فعالیت خود را از ۱۲ بهمن ماه ۱۳۷۳ تحت عنوان مؤسسه فنی و آموزش عالی سما وابسته به دانشگاه آزاد اسلامی با جذب دانشجو به صورت تمام وقت در رشته کاربرد کامپیوتر در مقطع کاردانی ناپیوسته آغاز و در سال ١٣٧٨ با افزایش جذب دانشجو درمقطع کاردانی و کارشناسی، به واحد تهران سما تغییر نام یافت. در سال ۱۳۸۲ آموزشکده فنی و حرفه‌ای دخترانه تهران سما و در سال ۱۳۸۳ آموزشکده فنی حرفه‌ای پسرانه تهران سما با ظرفیت جذب دانشجو در مقطع کاردانی ناپیوسته به عنوان زیر مجموعه ایی از این واحد دانشگاهی راه اندازی گردیدند. در سال ۱۳۸۵ واحد تهران سما از سازمان سما منفک و به عنوان یکی از واحدهای دانشگاهی آزاد اسلامی فعالیت خود را ادامه و در سال ۱۳۸۶ رسماً با نام دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب تغییر نام داد. در سال ۱۳۸۷ دانشگاه تهران غرب اقدام به جذب دانشجو در مقطع کارشناسی مهندسی معماری کرد و به دنبال آن طی سال‌های ۱۳۸۸–١٣٩٠ ضمن تکمیل رشته‌های فنی و مهندسی، مدیریت و علوم انسانی نسبت به جذب کادر هیئت علمی این واحد دانشگاهی اقدام گردید.
در تاریخچه دانشگاه آزاد اسلامی تهران غرب، سال ۱۳۹۳ را می‌توان به عنوان نقطه عطفی در شکل‌گیری، گسترش و ارتقای این دانشگاه معرفی نمود. در این سال ضمن گسترش فضای آموزشی، دانشکده هنر و معماری و متعاقب آن دانشکده مدیریت تأسیس و علاوه بر گسترش رشته گرایش‌های کارشناسی این دانشکده‌ها، در مقطع تحصیلات تکمیلی، در ۸ رشته گرایش دکتری و ۲۳ رشته گرایش کارشناسی ارشد اقدام به جذب دانشجو گردید بطوریکه در پایان سال ۹۳ تعداد دانشجویان این دانشگاه به بیش از ۱۰۰۰۰ نفر افزایش یافت.
سال‌های ۹۶–۹۴ را می‌توان به عنوان سال‌های گسترش فضای آموزشی، اصلاح و توسعه ساختار اداری و تکمیل نیروی انسانی، تجهیزات آزمایشگاهی و کارگاهی و زیر ساخت‌های فناوری اطلاعات، گسترش رشته گرایش‌های تحصیلات تکمیلی، راه اندازی مراکز تحقیقاتی و رشد، برقراری روابط و همکاری با مراکز صنعتی و پژوهشگاه‌ها نام برد بطوریکه دانشگاه آزاد اسلامی تهران غرب به عنوان واحد دانشگاه آزاد اسلامی پیشرو نه تنها در استان تهران بلکه در سطح کشور با دارا بودن قریب ۱۶۰۰۰ دانشجو در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری در رشته‌های فنی و مهندسی، مدیریت، هنر و معماری و علوم انسانی، ۱۸۰عضو هیئت علمی، بیش از۳۲ آزمایشگاه و کارگاه، دو مرکز تحقیقاتی و مرکز رشد معرفی می‌گردد.
این واحد دارای ۵ دانشکده می‌باشد: ۱ - فنی و مهندسی ۲ - مدیریت ۳ - علوم انسانی ۴ - هنر و معماری ۵ - علوم پایه و عمومی (صدرا)
این دانشکده دارای ۷ رشته-گرایش در مقطع کارشناسی، ۲۵ رشته-گرایش در مقطع کارشناسی ارشد و ۴ رشته-گرایش در مقطع دکتری می‌باشد.
دانشکده فنی و مهندسی دارای بیش از ۷۰۰۰ دانشجوی در حال تحصیل و مجهز به آزمایشگاه‌ها و کارگاه‌های عمران، صنایع و برق و الکترونیک می‌باشد و در نظر دارد تا نسبت به توسعه آزمایشگاه‌ها و کارگاه‌ها از نظر کیفی اقدام نماید. ضمناً کتابخانه ای مجهز و بزرگ با حدود ۲۰۰۰۰ جلد کتاب در موضوعات مختلف کمک رسان و یاری دهنده دانشجویان و استادان در امر پژوهش و تحقیق است. این دانشکده در حال حاضر دارای ۶۷ عضو هیئت علمی در گروه‌های پنج‌گانه می‌باشد و مصمم است با افزایش تعداد اعضا هیئت علمی نه تنها در جهت تعالی و رشد اهداف آموزش عالی نسبت به جذب دانشجویان در مقاطع تحصیلات تکمیلی همت گمارد، بلکه با افزایش سطح کیفی آموزشی در رشته‌های مختلف در به ثمر رسانی امر آموزش کوشا باشد.
لازم است ذکر شود فضای آموزشی دانشکده فنی و مهندسی دارای سی و دو کلاس آموزشی مجهز، دو آتلیه نقشه‌کشی، دو سایت آموزشی، یک سایت عمومی، کتابخانه، سالن مطالعه، کارگاه‌ها و آزمایشگاه‌های آموزشی و پژوهشی، اتاق سمینار و سالن آمفی تئاتر می‌باشد. همچنین گروه‌های آموزشی مشغول به فعالیت دارای شش انجمن علمی در دانشکده می‌باشند که تمامی فعالیت‌های این انجمن‌ها توسط دانشجویان گروه‌های مربوط انجام می‌شود.
دانشکده مدیریت پیش از این در دانشکده علوم انسانی فعالیت می‌کرد که پس از تأیید سازمان مرکزی مصوبه آن مورد پذیرش قرار گرفته و در دست اقدام است. در نیمسال اول ۹۶–۹۵ در ساختمانی که پیش از این متعلق به دانشکده برق، کامپیوتر و محیط زیست بود، به صورت مستقل فعالیت خود را آغاز نمود این دانشکده حدوداً دارای ۳۰۰۰ دانشجو در رشته‌های مدیریت و محیط زیست می‌باشد.