moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
برنزها معمولاً آلیاژهایی انعطاف‌پذیر هستند که به‌طور قابل توجهی کمتر از چدن، شکننده هستند. برنز معمولاً تنها به‌صورت سطحی اکسید می‌شود. هنگامی‌که یک لایه اکسید مس (که در نهایت به کربنات مس تبدیل می‌شود) تشکیل شد، فلز زیرین از خوردگی بیشتر محافظت می‌شود. این را می‌توان در تندیس‌های مربوط به عصر هلنیستی مشاهده کرد. با این‌حال، اگر کلرید مس تشکیل شود، یک حالت خوردگی با نام «بیماری برنز» در نهایت آن را به‌طور کامل از بین می‌برد. آلیاژهای مبتنی بر مس دارای نقطه ذوب پایین‌تری نسبت به فولاد یا آهن هستند و به‌راحتی از فلزات تشکیل‌دهندهٔ آن‌ها تولید می‌شوند. آن‌ها به‌طور کلی حدود ۱۰ درصد چگالی بیشتری از فولاد دارند اما آلیاژهایی که از آلومینیوم یا سیلیسیم استفاده می‌کنند، ممکن است کمی چگالی کمتری داشته باشند. برنز نسبت به اکثر فولادها رسانای گرما و الکتریکی بهتری است. هزینهٔ آلیاژهای بر پایهٔ مس به‌طور کلی بالاتر از فولادها اما کمتر از آلیاژهای مبتنی بر نیکل است.
مس و آلیاژهای آن کاربردهای بسیار متنوعی دارند که نشان‌دهندهٔ خواص فیزیکی، مکانیکی و شیمیایی چندمنظوره و همه‌کارهٔ آن هاست. برخی از این ویژگی‌های رایج، عبارت‌اند از رسانایی الکتریکی بالای مس خالص، ایجاد اصطکاک کم در برنز یاتاقان (برنزی که میزان سرب بالایی دارد - ۶–۸ درصد)، کیفیت رزونانسی برنز زنگ (۲۰٪ قلع، ۸۰٪ مس) و مقاومت در برابر خوردگی توسط آب دریا در چندین آلیاژ برنز.
نقطهٔ ذوب برنز بسته به نسبت اجزای آلیاژی متفاوت است و حدود است. برنز معمولاً غیرمغناطیسی است اما آلیاژهای ویژه‌ای از آن که حاوی آهن یا نیکل هستند، ممکن است ویژگی‌های مغناطیسی داشته باشند.
برنز، یا آلیاژها و مخلوط‌های برنز-مانند، برای ضرب سکه‌ها به‌مدتی طولانی استفاده می‌شدند. برنز به‌ویژه برای استفاده در اتصالات قایق و کشتی تا پیش از استفادهٔ گسترده از فولاد زنگ‌نزن به‌دلیل ترکیبی از چقرمگی و مقاومت در برابر خوردگی در تماس با آب شور دریا مناسب بود. برنز هنوز هم معمولاً در ساخت پروانه‌های کشتی و یاتاقان‌های غوطه‌ور مورد استفاده است.
در قرن بیستم، سیلیکون به‌عنوان عنصر آلیاژی اولیه معرفی شد و آلیاژی با کاربرد گسترده در صنعت و شکل اصلی مورد استفاده در مجسمه‌سازی معاصر ایجاد کرد. مجسمه سازان ممکن است برنز سیلیکونی را ترجیح دهند، زیرا میله لحیم کاری برنز سیلیکونی آماده است، که امکان ترمیم عیوب در قطعات ریخته‌گری مطابق رنگ را فراهم می‌کند. آلومینیوم همچنین برای فلز ساختاری آلومینیوم برنز استفاده می‌شود. قطعات برنزی سخت هستند و معمولاً برای تولید گیره‌ها، اتصالات الکتریکی، فنرها و یاتاقان‌های موتورهای الکتریکی کوچک، استفاده می‌شوند. برنز فسفر به‌طور ویژه برای ساخت یاتاقان‌ها و فنرهای با درجهٔ دقیق، مناسب است و همچنین در سیم‌های گیتار و پیانو استفاده می‌شود.
برخلاف فولاد، برنزی که به سطحی سخت برخورد کند جرقه ایجاد نمی‌کند، بنابراین (همراه با مس بریلیوم) برای ساخت چکش، کوله، آچار و سایر ابزارهای بادوامِ بالا برای استفاده در محیط‌های انفجاری یا در حضور بخارات قابل اشتعال استفاده می‌شود. برنز برای ساخت پشم برنز برای کاربردهای نجاری که در آن پشم فولادی باعث تغییر رنگ بلوط می‌شود، استفاده می‌شود. برنز فسفر برای ساخت پروانهٔ کشتی‌ها، آلات موسیقی و اتصالات الکتریکی استفاده می‌شود. آلیاژ آلومینیوم برنز، سخت و مقاوم در برابر سایش است و برای ساخت یاتاقان‌ها و راه‌های ماشین‌ابزار استفاده می‌شود.
برنز به‌طور گسترده‌ای برای ریخته‌گری مجسمه‌های برنزی استفاده می‌شود. آلیاژهای معمولی برنز دارای خاصیت غیرعادی و مطلوبی هستند که درست پیش از گیرش، اندکی منبسط می‌شوند و در نتیجه، بهترین جزئیات یک قالب را پُر می‌کنند. پس از سرد شدن، برنز، کمی جمع می‌شود و جدا شدن آن از قالب راحت‌تر می‌شود.Savage, George, "A Concise History of Bronzes", Frederick A. Praeger, Inc. Publishers, New York, 1968 p. 17 مجسمه‌های برنزی به‌عنوان عالی‌ترین شکل مجسمه‌سازی در هنر یونان باستان در نظر گرفته می‌شدند. البته تعداد کمی از آن‌ها باقی مانده‌است، زیرا برنز مادهٔ ارزشمندی بود که در دوران باستان متأخر و دوره‌های قرون وسطی تا حدودی کمیاب بود. بسیاری از مشهورترین مجسمه‌های برنز یونانی، از طریق نسخه‌های رومی در سنگ مرمر شناخته شده‌اند که احتمال بقای آن‌ها بیشتر بوده‌است.
در هند، مجسمه‌های برنزی از دورهٔ شاهنشاهی کوشانی، گوپتا و دوره‌های بعدی، یافت شده‌است.Indian bronze masterpieces: the great tradition: specially published for the Festival of India, Asharani Mathur, Sonya Singh, Festival of India, Brijbasi Printers, Dec 1, 1988 صنعتگران هندی مربوط به دورهٔ امپراتوری چولا در تامیل نادو از برنز برای ساختن مجسمه‌های پیچیده با جزئیاتی پرآذین که خدایان هندوئیسم را نشان می‌داد، استفاده کرده‌اند.
در دوران باستان فرهنگ‌های دیگر نیز با استفاده از برنز آثار هنری عالی تولید می‌کردند. برای مثال: در آفریقا، سرهای برنزی پادشاهی بنین، در اروپا، برنزهای یونانی معمولاً از چهره‌هایی از اساطیر یونانی، در شرق آسیا، برنزهای آیینی چینی از دودمان شانگ و ژو. مجسمه‌های برنزی، اگرچه به خاطر ماندگاری طولانی‌شان شناخته می‌شوند، اما هنوز در معرض تخریب میکروبی توسط گونه‌های خاصی از مخمرها هستند. کاربرد برنز در دوران کنونی نیز به‌عنوان یکی از مواد انتخابی برای ساخت تندیس‌ها ادامه دارد.
تا پیش از این‌که تولید شیشه با سطوح مسطح قابل قبولی ممکن شود، برنز یک مادهٔ استاندارد برای ساخت آینه‌ها بود. سطح منعکس‌کننده معمولاً کمی محدب ساخته می‌شد به‌طوری‌که کل صورت را می‌توان در یک آینهٔ کوچک دید. برنز برای این منظور، در بسیاری از نقاط جهان، مورد استفاده قرار گرفت. آینه‌های برنزی از دورهٔ پادشاهی میانهٔ مصر (۲۰۴۰–۱۷۵۰ پیش از میلاد) باقی مانده‌است. در اروپا، اتروسک‌ها در قرن ششم پیش از میلاد، آینه‌های برنزی می‌ساختند و آینه‌های یونانی و رومی نیز از همین الگو پیروی می‌کردند. آینه‌های برنزی همچنان تا قرن ۱۸ میلادی در ژاپن ساخته می‌شدند.
برنز فلز ترجیحی برای ساخت زنگ‌ها و ناقوس‌ها به‌شکل آلیاژ برنز با میزان قلع بالا است که در زبان عامیانه با عنوان فلز زنگ شناخته می‌شود که دارای حدود ۲۳٪ قلع است. تقریباً تمام سنج‌های حرفه‌ای از برنز ساخته شده‌اند که تعادل مطلوبی از دوام و تن صدا ایجاد می‌کند. با افزایش محتوای قلع در زنگ، ناقوس یا سنج، تن صدا کاهش می‌یابد.
قدیمی‌ترین یافته‌های باستان‌شناسی برنزی در اندونزی مربوط به هزارهٔ یک تا دو پیش از میلاد، شامل آلات موسیقی به‌صورت صفحات تخت احتمالاً آویزان‌شده‌است که با یک پتک چوبی یا استخوانی ضربه می‌خورده‌است.McCreight, Tim. "Metals technic: a collection of techniques for metalsmiths". Brynmorgen Press, 1992. LaPlantz, David. "Jewelry – Metalwork 1991 Survey: Visions – Concepts – Communication": S. LaPlantz: 1991. قدمت طبل‌های برنزی باستانی از تایلند و ویتنام به ۲۰۰۰ سال پیش بازمی‌گردد. همچنین قدمت ناقوس‌های برنزی از تایلند و کامبوج به ۳۶۰۰ سال پیش از میلاد بازمی‌گردد.
اکنون برخی از شرکت‌ها ساکسیفون را از فسفر برنز (دارای ۳٫۵ تا ۱۰ درصد قلع و حداکثر ۱ درصد فسفر) می‌سازند. برنز همچنین در سیم‌پیچی سیم‌های فولادی و نایلونی سازهای زهی مختلف مانند کنترباس، پیانو، هارپسیکورد و گیتار استفاده می‌شود. سیم‌های برنزی معمولاً روی پیانوفورته برای زنگ‌های پایین‌تر در نظر گرفته می‌شوند، زیرا کیفیت پایداری بالاتری نسبت به فولاد با کشش بالا دارند.McCreight, Tim. "Metals technic: a collection of techniques for metalsmiths". Brynmorgen Press, 1992.
برنز در سکه‌ها نیز به‌کار رفته‌است. بیشتر سکه‌های مسی در واقع برنزی هستند، با حدود ۴ درصد قلع و ۱ درصد روی. مانند سکه‌ها، برنز قرن‌ها در ساخت انواع مختلف مدال‌ها استفاده شده‌است و در دوران معاصر برای کسب مقام سوم در مسابقات ورزشی و رویدادهای دیگر، مدال برنز اهدا می‌شود. این نوع استفاده از برنز، تا حدی به‌دلیل انتخاب طلا، نقره و برنز برای نشان دادن سه عصر اول انسان در اساطیر یونان نسبت داده شد: عصر طلایی، زمانی است که انسان‌ها در میان خدایان زندگی می‌کردند. عصر نقره‌ای که در آن جوانی، صد سال به‌طول انجامید و عصر برنز که عصر قهرمانان است. این دسته‌بندی در مسابقات ورزشی، نخستین بار در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۴ پذیرفته شد. در رویداد ۱۸۹۶، نقره به برندگان و برنز به نفرات دوم اهدا شد اما در سال ۱۹۰۰ جوایز دیگری به‌جای مدال داده شد.
عصر برنز پس از عصر مس رخ داده‌است. این تقسیم‌بندی به این جهت است که مصنوعات فلزی این دوره از زندگی بشر، بیشتر ترکیبی از مس و قلع است به‌طوری‌که کاوش‌های دیرین‌شناسی نشان داده، ساکنان ایران از پنج هزار سال پیش از میلاد مسیح نیز آلیاژ برنز را می‌شناخته‌اند و از آن برای ساختن مصنوعات فلزی خود استفاده می‌کرده‌اند. مصنوعات مفرغی که در سایر نقاط دنیا ضمن حفاری‌های گوناگون یافت شده، قدیمی‌تر از این تاریخ نیست؛ بنابراین می‌توانیم شروع عصر برنز را از پنج هزار پیش از میلاد مسیح بدانیم.
هزاران سال است که از برنز، کالاهای گوناگون می‌سازند. برنز اگرچه فلزی بسیار سخت و کار کردن با آن دشوار است، اما گفته می‌شود که چینی‌ها، مصری‌ها، یونانی‌ها، ایرانی‌ها و رومی‌های قدیم آن را می‌شناختند و از آن برای ساخت لوازم گوناگون استفاده می‌کردند. در کورن‌وال انگلیس معدن‌های زیادی وجود داشته که دارای ذخیره‌های عظیم قلع بوده‌است؛ بنابراین، قلعی که از کورن‌وال به‌دست می‌آمده، برای ساختن برنز در بخش‌های دیگر اروپا استفاده می‌شده‌است. بیش از هزار سال قبل در کشورهای چین، کره و ژاپن هم از برنز استفاده می‌شده‌است.
استفاده از کاسه‌های برنزی از قرون وسطی در کلیساهای انگلستان متداول شده‌است. در انگلستان ساختن بشقاب و فنجان‌های برنزی بسیار رایج بود، اما در همان زمان اشخاص ثروتمندتر از ظروف نقره‌ای استفاده می‌کردند و استفاده از ظروف برنزی فقط مختص طبقهٔ متوسط بود. در فرانسه، در قرن چهاردهم، از برنز برای ساختن ظرف‌های نوشیدنی، بشقاب، نمکدان، و قابلمه‌های غذا استفاده می‌کردند. در قرن چهاردهم در آلمان کارخانه‌ای تأسیس شد که در آن محصولاتی از برنز می‌ساختند. در همان زمان در بلژیک، هلند، سوئیس، روسیه و اسکاندیناوی نیز ظروف برنزی ساخته می‌شد. در ایالات متحده از برنز، در دوره‌های اولیهٔ کشف این قاره استفاده می‌شد و مقداری ظروف برنزی مربوط به قرن هفدهم وجود دارد، اما تولید اساسی آن بین سال‌های ۱۷۵۰ و ۱۸۵۰ میلادی انجام پذیرفت. در آن زمان از برنز برای تهیهٔ تمام ظروف آشپزخانه استفاده می‌شد.
ایران دارای پیشینهٔ بسیار طولانی در ذوب سنگ معدن و استخراج فلز مس است، آثار به‌دست آمده از تپه قبرستان دشت قزوین متعلق به نیمهٔ دوم هزارهٔ پنجم پیش از میلاد، روستاهای سنگتراشان و سرخه‌ده علیا (سرسراب) در خرم‌آباد لرستان، تپه علی‌کش در دهلران، تپه سیلک، تل ابلیس در بخش مرکزی رشته‌کوه‌های کرمان و کاوش‌های بمپور و شهداد گویای این مطلب است. فلزکاران قدیمی به‌مرور در جهت بهره‌گیری از عناصر و ترکیب آن‌ها، به ماده‌ای محکم‌تر از آلیاژ مس و قلع دست یافتند که برنز نامیده می‌شود. بدین ترتیب برنز به‌صورت یکی از برجسته‌ترین صنایع فلات ایران درآمد. عصر برنز در ایران به سه دورهٔ فرعی تقسیم می‌شود که عبارت‌اند از:
از آثاری که امروزه در کاوش‌ها در سیلک و گورهای آن به‌دست آمده، می‌توان به اسلحه‌ای چون خنجر، سپر، پیکان و شمشیر اشاره کرد که آن‌ها را با آهن و برنز ساخته‌اند.تاریخ سرزمین ایران، ص 32. از قرن نهم پیش از میلاد بر اثر توسعهٔ روزافزون دادوستد، تجارت آهن رو به ترقی گذاشت اما با وجود ازدیاد اشیای آهنین، آلات و ادوات مسی و برنزی ارزش خود را از دست نداد و در گورهای آن دوره اشیای ساخته‌شده از برنز و مس بسیار وجود دارد.تاریخ سرزمین ایران، ص 34.
یکی از مناطق شاخص ایران در زمینهٔ صنعت برنز، استان لرستان است. برپایهٔ شواهد موجود، فلزکاری در لرستان از هزارهٔ چهارم پیش از میلاد رواج داشته‌است. مجموعه اشیای فلزی منسوب به لرستان از نیمهٔ قرن گذشته توسط محققان و پژوهشگران مختلف بسیار مورد توجه قرار گرفته و برخی از این آثار، در موزه‌های بزرگ جهان به نمایش درآمده است. از اشیاء، وسایل و ابزار فلزی به‌جا مانده در زاگرس، می‌توان به جنگ‌افزارها شامل خنجر، شمشیر، گرز و ساز و برگ سوارکاری، وسایل زینتی و انواع ظروف و وسایل پذیرایی مخصوص اشاره کرد.
در کوه‌های سهند در نزدیکی تبریز، دامنه‌های جنوبی زاگرس، نزدیک استرآباد و شاهرود، انارک در استان اصفهان، رباط الک آباد در نزدیکی مشهد، استان لرستان و اطراف همدان و در حوالی دریای خزر، معادن سنگ قلع و مس فراوانی وجود داشته‌است. در ارتباط با فلز وارداتی می‌توان به این مسئله رجوع کرد که در اوایل هزاره دوم پیش از میلاد تجارت فلز از آناتولی شرقی به آشور وجود داشته و فلز به‌صورت غنائم جنگی به‌وسیلهٔ حکام آشوری منتقل می‌شده‌است.
گاوچِرانَک ، نوعی حواصیل ساکن آسیا، آفریقا و اروپا است که توانسته به راحتی در دیگر سامان‌های جهان نیز ساکن شود.
گاوچرانک از راستهٔ پلیکان‌سانان (Pelecaniformes) و خانواده حواصیلان (Ardeidae) است. از سال ۲۰۰۸ حواصیلان از راسته لکلکیان جدا شده و جز پلیکانان یا سقا مرغان محسوب می‌شوند.
زیاد دیده شده که گاوچرانک روی گاو یا در کنار آن، روی زمین بایستد و حشره‌های مزاحم گاو را شکار کند. گاهی هم بر گاو سوار می‌شود و از انگل‌های پوستی‌اش تغذیه می‌کند (گاو را می‌چرد). نام فارسی و انگلیسی این پرنده، از همین رفتارش گرفته شده‌است.
گاوچرانک در سراسر آسیا و استرالیا به‌طور وسیعی پراکنده‌است. در قرن بیستم، کلنی بزرگی در آمریکای شمالی و جنوبی داشت. در اروپا، در دو کشور لیبریا و فرانسه محدود شده‌است. در ایران، در نیمهٔ غربی و سواحل شمال و جنوب، جمعیت مناسبی دارد.
گاوچرانک در نواحی تالابی و علف‌زارها و فضاهای باز و خشک زندگی می‌کند و در مقایسه با حواصیل‌های دیگر، به آب وابستگی کم‌تری دارد.
گلهٔ گاوچرانک‌ها آشیانه‌های خود را در کنار هم، روی درختان یا جای خشکی روی بوته‌های کنار رودخانه‌ها، دریاچه‌ها و تالاب‌ها می‌سازند.
این حیوان را می‌توان در آفریقا و در کنار فیل‌ها اسب‌های آبی و دیگر حیوات گیاه‌خوار بزرگ پیدا کرد.
طول بدن گاوچرانک در حدود ۴۵ تا ۵۲ سانتی‌متر و طول دو بالش در حدود ۸۲ تا ۹۵ سانتی‌متر است.
گاوچرانک نر و ماده کم و بیش هم شکل هستند و گردن کوتاه و کلفت، منقار کوتاه و زردرنگ، گلوی برجسته و پاهای سیاه دارند که در زمستان‌ها سفید می‌شود. منقار گاوچرانک‌ها تقریباً قهوه‌ای است و پرهای دراز نخودی‌رنگی روی سر و سینهٔ آن‌ها را پوشانده‌است. در فصل زادآوری تاج، پشت و سینه به رنگ نارنجی مایل به نخودی در می‌آید و منقار نارنجی رنگ می‌شود.
غذای گاوچرانک‌ها، ماهی، دوزیستان و خزندگان، حشره‌ها به‌ویژه ملخ، سنجاقک و سوسک‌های آب‌زی است.
گاوچرانک ماده اواسط بهار تا اواسط تابستان، ۴ تا ۵ تخم مایل به آبی می‌گذارد. جفت‌ها به کمک هم، بین ۲۱ تا ۲۵ روز روی تخم‌ها می‌خوابند.
جوجه‌های گاوچرانک‌ها پس از بیرون آمدن از تخم، لخت هستند و کرک یا پر ندارند که از آن‌ها در برابر وضعیت محیطی محافظت کند. به همین سبب، تا مدتی نمی‌توانند از لانه بیرون بیایند.
گاوچرانک‌ها با تغذیه از دوزیستان، خزندگان، حشره‌ها (به‌ویژه ملخها)، سنجاقکها و سوسک‌های آب‌زی، در کنترل جمعیت این حیوانات در طبیعت نقش مهمی بازی می‌کنند. آن‌ها با خوردن حشره‌های مزاحم و انگل‌های روی پوست گیاه‌خواران بزرگ جثهٔ اهلی یا وحشی، به آسایش و سلامت آن‌ها کمک می‌کنند. گاوچرانک‌ها غذای پرندگان شکاری مانند عقابها هستند. جانوران گوشت‌خواری مانند روباه و شغال هم تخمهای گاوچرانک را می‌خورند.
کشاورزان با گاوچرانک‌ها میانهٔ خوبی ندارند؛ زیرا این پرندگان عادت دارند برای خوردن حشره‌ها و بی‌مهرگان، روی ساقه‌های گندم و برنج نیز بنشینند. این ساقه‌ها ممکن است در اثر وزن زیاد این پرندگان بشکنند و به محصولات کشاورزی آسیب برسد.
Wikipedia contributors, "Cattle Egret," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Cattle_Egret&oldid=201819046 (accessed March 29, 2008).
کافکا در ساحل یا کافکا در کرانه (海辺のカフカ, Umibe no Kafuka) رمانی است از نویسنده ژاپنی، هاروکی موراکامی که اولین بار در سال ۲۰۰۲ به ژاپنی و در سال ۲۰۰۵ به انگلیسی و در سال ۱۳۸۶ به فارسی منتشر شد.
دو ترجمه فارسی از این کتاب به طور همزمان در سال ۱۳۸۶ منتشر شدند. ترجمه گیتا گرکانی توسط انتشارات نگاه با نام "کافکا در ساحل" و ترجمه مهدی غبرائی توسط انتشارات نیلوفر با نام "کافکا در کرانه" به چاپ رسیده‌اند.
رمان از دو خط داستانی مجزا اما مرتبط به هم تشکیل شده است. روایت به‌طور مداوم در میان این دو خط داستانی جلو و عقب می‌رود و نحوه روایت به‌طور مرتب عوض می‌شود. فصل‌های فرد، داستان کافکای ۱۵ ساله را روایت می‌کند که از خانه پدرش فرار می‌کند تا از نفرین ادیپی‌اش فرار و هم‌چنین مادر و خواهرش را پیدا کند. بعد از یک‌سری اتفاقات او پناهگاه آرامی می‌یابد، یک کتاب‌خانه خصوصی در تاکاماتسو که از راه دور توسط خانم سائکیِ گوشه‌گیر و کتاب‌دار بااستعداد و خوش‌برخورد، هوشیما، اداره می‌شود. او روزهایش را به خواندن ترجمه آزاد ریچارد فرانس برتون از کتاب هزارویک شب و مجموعه آثار ناتسومه ساسه‌کی می‌گذراند تا این‌که پلیس جستجویی را به‌دنبال او به منظور ارتباط با یک قتل وحشیانه آغاز می‌کند.
فصل‌های زوج، داستان ناکاتا است. او دارای توانایی‌های مرموز و غریبی است. او یک کار پاره‌وقت در سال های پیری‌اش پیدا کرده است: یافتن گربه‌ها.(قبل‌تر در کتاب وقایع‌نگاری پرنده کوکی موراکامی در بخشی از داستان، جستجوی گربه‌های گمشده وجود دارد). یک مورد از جستجوهای ناکاتا به‌دنبال گربه‌های گمشده، او را از خانه‌اش دور می‌کند و وارد مسیری می‌کند که برای نخستین بار است که آن را طی می‌کند. او با یک راننده کامیون به اسم هوشینو همراه می‌شود که او را در ابتدا به عنوان مسافر سوار می‌کند اما در ادامه بسیار دل‌بسته پیرمرد می‌شود.
"کافکا در کرانه" دل‌بستگی‌های همیشگی موراکامی به فرهنگ عامه، جزئیات این جهانی، رئالیسم جادویی، تعلیق، طنز، زمینه داستانی پیچیده و تمایلات جنسی قوی را به اجرا می‌گذارد. هم‌چنین به آیین‌های سنتی ژاپن به‌خصوص شینتو تأکید می‌کند. شخصیت‌های اصلی در حال عزیمت هستند. همانند پروتاگونیست اصلی رمان "جنگل نروژی"، تورو واتانابه، تورو اوکا در رمان "وقایع‌نگاری پرنده کوکی" که اغلب در سال‌های بیست یا سی عمرشان هستند و شخصیت و صفات ملال‌آوری دارند. در هر حال مضامین مشابهی وجود دارند که در ابتدا در رمان‌های دیگری بوده‌اند و در این رمان گسترش یافته‌اند: قدرت و زیبایی موسیقی به‌عنوان یک رسانه گویا و صریح یک از مضمون‌های اصلی رمان است (نام رمان از یک صفحه ضبط شده که کافکا در کتابخانه می‌یابد، می‌آید). موسیقی بتهوون به‌خصوص سه‌نوازی آرشیدوک به عنوانی استعاره‌ای از رستگاری استفاده شده و متافیزیک هم به عنوان مضمون اصلی در رمان، دیالوگ‌ها و تک‌گویی‌های شخصیت‌ها به شکل پرسش آن‌ها از دنیای اطراف‌شان و رابطه آن‌ها تکرار شده‌است. از دیگر مضامین موجود می‌توان به: تقواپیشگی، رابطه میان رؤیا و واقعیت، مورد تهدیدِ سرنوشت قرار گرفتن، پیش‌گویی‌های مشکوک و تأثیرات ناخودآگاه اشاره کرد. جی. دابلیو. اف. هگل تأثیر زیادی بر کتاب گذاشته و در یک نقطه مستقیماً به او اشاره شده‌است. مناظرات (گذاره‌ها، پادگذاره‌ها، ترکیب‌ها) تاثیرگذار بوده‌اند. محمد قاسم‌زاده در نقدی که در نشریه جشن کتاب بر این اثر نوشته‌است، هاروکی موراکامی را پس از کاواباتا و کنزابورو اوئه سومین نام مطرح در ادبیات ژاپن و "کافکا در ساحل" را حادثه‌ای در ادبیات آسیا می‌داند و رمان را الهام گرفته از "کمدی الهی" دانته، در آمیزه‌ای با اسطوره ادیپ شاه می‌بیند. او هم‌چنین ناکاتا را نماد وجدان ژاپنی می‌داند.
پس از انتشار رمان، نشر ژاپنی رمان از خوانندگان خود خواست سؤالات‌شان را درباره معنای کتاب در وب‌سایت آن مطرح کنند. موراکامی خود شخصاً به ۱۲۰۰ سوال از ۸۰۰۰ سؤال مطرح‌شده پاسخ داد.
در یک مصاحبه منتشرشده در وب‌سایت انگلیسی کتاب، موراکامی می‌گوید که: «راز فهم رمان در چندباره خواندن آن نهفته است. کتاب شامل چندین معما می‌شود اما راه‌حلی تدارک دیده نشده؛ در عوض چندی از معماها ترکیب شده‌اند و از طریق تعامل با احتمال‌ها شکل می‌گیرند. پاسخ‌ها برای هر خواننده متفاوت خواهد بود. راه دیگر در نظر گرفتن عملکرد معماها به‌عنوان بخشی از پاسخ است. توضیحش مشکل است اما بالأخره این همان رمانی است که شروع به نوشتنش کردم.»
اسم اصلی این شخصیت هیچ‌گاه بر مخاطب فاش نمی‌شود. بعد از فرار از خانه پدری، او یک اسم جدید انتخاب می‌کند: کافکا، به افتخار نویسنده چکسلواکی‌تبار فرانتس کافکا. او به‌عنوان نوجوانی که جثه‌ای بزرگ‌تر از هم‌سالان خویش دارد توصیف می‌شود: یک «پسر باحالِ قدبلندِ پانزده‌ساله با عضلاتی قوی». او هم‌چنین فرزند یک مجسمه‌ساز معروف _کویچی تامورا_ است. مادر و خواهر او خانواده را وقتی که او فقط چهار سال داشته ترک کرده‌اند و او چهره‌شان را به‌خاطر ندارد. گه‌گاه او با ضمیر تغییرشکل‌یافته‌اش پسری به اسم کلاغ وارد بحث می‌شود (Kafka آوایی شبیه به Kavka دارد که در زبان مردم چکسلواکی-وطن فرانتس کافکا- به معنای غُراب است). کلاغ در سرتاسر رمان به کافکا می‌گوید که محکم‌ترین پانزده‌ساله دنیا باشد و به این شکل او را برای ماجراجویی‌هایش در مکان‌های دور از خانه برمی‌انگیزد. در کل رمان به این نکته که کلاغ، خانم سائکی و ناکاتا به شکلی به‌وسیله واقعیتی متغیر به هم مرتبط‌اند به‌صورت مرتب اشاره می‌شود.
او بیش‌تر توانایی‌های ذهنی خود را وقتی که کودک بوده از دست داده است. او یکی از ۱۶ دانش‌آموزی بود که به اردوی جمع‌آوری قارچ در روزهای اواخر جنگ جهانی دوم رفته بود. بچه‌ها متوجه نوری مرموز در آسمان می‌شوند و بی‌هوش می‌شوند (البته بعدها فاش می‌شود که آن علت اصلی بی‌هوشی نبوده است). از این حادثه در رمان به عنوان «حادثه‌ی تپه‌ی برنج» نام برده می‌شود. بر خلاف دیگر بچه‌ها که در مدت کوتاهی بهبود یافتند، ناکاتا مدت زیادی بی‌هوش ماند. وقتی به‌هوش آمد دریافت که حافظه و توانایی خواندنش را از دست داده‌است. همان‌طور بهره هوشی بالایش را از دست داده و تبدیل به یک لوح سفید شده‌است. با این‌حال، او توانایی مکالمه با گربه‌ها را پیدا کرده است.
یک فرد مذکر باهوش بیست‌ویک‌ساله مبتلا به هموفیلی که دگرباش است. او کتاب‌دار کتاب‌خانه یادبود کامورا و صاحب کلبه جنگلی است. او با کافکا صمیمی شده و با پاسخ‌هایی که به او می‌دهد به نوعی تبدیل به مرشد او می‌شود.
یک راننده کامیون در میانه دهه بیست سالگی. او با ناکاتا همانند پدربزرگ خود احساس نزدیکی می‌کند و دو نفری به سوی مقصدی نامعلوم می‌روند.
او مدیر کتابخانه خصوصی‌ای است که اوشیما در آن کار می‌کند و کافکا در آن وقت می‌گذراند. سابقاً یک خواننده بوده و ترانه مشهوری به نام «کافکا در کرانه» را اجرا کرده است که بسیاری از مضامین کتاب را در بر می‌گیرد. با این‌که سیمای ظاهری او معمولی است اما از یک بحران جدی پس از مرگ دوست پسرش رنج می‌برد.
یک دختر جوان که کافکا در اتوبوس به صورت اتفاقی ملاقات می‌کند و او را در سفرش یاری می‌کند.
قاتل گربه‌ها که نقشه کشیده تا از روح گربه‌ها فلوت بسازد. اسم او از یک برند ویسکی اسکاچ گرفته شده و شبیه به یک شومَن لباس می‌پوشد.
به گفته خودش یک مفهوم آبستره است که به شکل یک پاانداز یا قمارباز ظاهر می‌شود. اسم او از هارلند ساندرز مبدع مرغ سوخاری کنتاکی گرفته شده‌است. او به هوشینو برای یافتن سنگ گوهر کمک می‌کند.
گوما (به معنای کنجد): گربه گمشده خانم کویزوی
اوتسوکا (به معنای سرگروه): یک گربه سیاه سردسته که به سادگی با ناکاتا ارتباط برقرار می‌کند.
کاوامورا (به معنای روستای رودخانه): گربه‌ای که بعد از تصادف دوچرخه خرفت شده و با این که بقیه دوستانش حرف‌هایش را متوجه می‌شوند ولی ناکاتا نمی‌تواند جملات عجیب و غریب او را درک کند.
میمی (به معنای گوش): یک گربه‌ی نژاد سیامی باهوش
اوکاوا (به معنای رود بزرگ): گربه‌ای ماده
تورو (به معنای ماهی تونایا): یک گربه سیاه که موقتاً تبدیل به مفهومی آبستره می‌شود.
رمان ۷۹ درصد آرا را از وبسایت آی‌دریم‌بوکس بر اساس ۳۱ نقد از منقدان حوزه‌ی کتاب دریافت کرد. جان آپدایک امتناع از مطالعه این کتاب را غیرممکن و خود کتاب را «ورزدهنده ذهن» خوانده‌است.Subconscious Tunnels - Haruki Murakami’s dreamlike new novel. by John Updike ترجمه انگلیسی کتاب در سال ۲۰۰۶ توسط فیلیپ گابریل صورت گرفت و برنده جایزه‌ی ترجمه مونث‌کلاب شد. رمان در مجموع نقدهای مثبتی دریافت کرد و تحسین شد. از افتخارات دیگر که کتاب دریافت کرد به قرار گرفتن در میان ده کتاب سال "نیویورک تایمز"The 10 Best Books of 2005 - New York Times و کتاب فانتزی سال شدن اشاره کرد.
عصر یخ‌بندان یا عصر یخی ، دورهٔ درازمدت کاهش دمای آب و هوای زمین است که در گسترش یخسارهای قاره‌ای، یخسارهای قطبی و یخسارهای آلپی اثرگذار است. از دیدگاه یخبندان‌شناسی، عصر یخبندان بیشتر به دوره‌ای از یخسارها در نیمکرهٔ شمالی و جنوبی، گفته می‌شود؛ با این تعریف، ما هنوز در عصر یخبندان هستیم چرا که یخسارهای گرینلند و قطب جنوب هنوز وجود دارند. به زبان گفتاری (محاوره‌ای)، هنگامی که دربارهٔ چند میلیون سال آینده، سخن گفته می‌شود، عصر یخبندان برای اشاره به دوره‌های سردتر با یخسارهای پهناور در قاره‌های شمالی آمریکا و اوراسیا گفته می‌شود: با این دید، آخرین عصر یخبندان، نزدیک به۱۱۰۰۰ سال پیش، پایان یافت.
در سال ۱۷۴۲، پیر مارتل (۱۷۰۶–۱۷۶۷)، مهندس و جغرافیدان ساکن ژنو، از درهٔ چامونیکس در آلپ‌های ساووی بازدید کرد. Note: p. 374 دو سال بعد، وی شرح سفر خود را منتشر کرد. وی گزارش داد که ساکنان آن دره پراکندگی تخته‌سنگ‌های نامنظم را به یخچال‌های طبیعی نسبت می‌دهند و می‌گویند که آن‌ها زمانی بسیار دورتر گسترش یافته‌اند. See for a full bibliography بعداً توضیحات مشابهی از دیگر مناطق آلپ گزارش شد. در سال ۱۸۱۵، نجار و شکارچی نجار ژان پیر پیراودین (۱۸۱۵–۱۷۶۷) تخته‌سنگ‌های ناپایدار در وال دو بانگنز در کانتون سوئیس "Valais" را توضیح داد که دلیل این یخچال‌های طبیعی است که پیش‌تر بیشتر گسترش می‌یافتند. یک نجار چوب ناشناخته از میرینگن در برنز اوبرلند از یک ایدهٔ مشابه در گفت‌وگو با جغرافی‌دان شارپنتییر (۱۷۸۶–۱۸۵۵) در سال ۱۸۳۴ با یک زمین‌شناس سوئیسی و آلمانی دفاع کرد. توضیحات قابل مقایسه‌ای نیز در مورد "Val de Ferret" در "Valais" و "Seeland" در غرب سوئیس و در کارهای علمی گوته وجود دارد.Goethe, Johann Wolfgang von: Geologische Probleme und Versuch ihrer Auflösung, Mineralogie und Geologie in Goethes Werke, Weimar 1892, , book 73 (WA II,9), p. 253, 254. چنین توضیحاتی را می‌توان در سایر مناطق جهان نیز یافت. هنگامی که ارنست فون بیبرا، طبیعت‌نگار باواریایی (۱۸۰۶–۱۸۷۸) در آندهای شیلی در ۱۸۵۰–۱۸۴۹ بازدید کرد، بومیان یخ‌های فسیل را به اقدامات پیشین یخچال‌های طبیعی نسبت می‌دادند.
کَشتی نوح نام یک کشتی در داستان‌های کتب مقدس در دین‌های ابراهیمی است. در این داستان گفته می‌شود نوح به فرمان یهوه این کشتی را ساخت تا خود، خانواده خود و چند نمونه از هر حیوان را از پیامدهای طوفان نوح نجات دهد. در بین تمدنهای میانرودان نیز داستانی مشابه وجود داشته‌است.
این داستان در بخش‌های ۶ تا ۹ کتاب پیدایش، اولین کتاب از تورات یهودیان و قرآن (سوره‌های ۱۱ و ۷۱) آمده و نسخه‌های دیگری از آن نیز در دیگر منابع یهودی، مسیحی و اسلامی دیده می‌شود.
داستان مذکور منجر شده تا تحقیقات بسیاری از سوی پیروان ادیان ابراهیمی برای یافتن بقایای کشتی نوح، به خصوص در منطقه آرارات انجام شود. در سال ۲۰۰۷ تیمی با حمایت کلیسای مسیحی تکه چوب‌هایی در ارتفاعات قله آرارات در ترکیه پیدا کرد. هرچند تیم جستجوگر مدعی شد که ۹۹٪/۹ مطمئن است که کشتی نوح را یافته‌است ولی باستان شناسان این ادعا را با توجه به شواهد علمی موجود مورد تردید فراوان دانسته‌اند.Noah's Ark Found in Turkey? در ایران نیز در پی پژوهشی، تکه چوب‌هایی در اطراف کوه‌های تخت سلیمان در شمال ایران یافت شد که برخی باورمندند این چوب‌ها از آنِ کشتی نوح است؛ این پژوهشگران مدعی شده‌اند که بر پایهٔ بقایای یافته، کشتی نوح در بالای کوه تحت سلیمان در شمال ایران جا گرفته بوده‌است. این پژوهشگرانِ باستان‌شناسی، طی بررسی‌هایی که انجام دادند تکه چوب‌های سنگ شده‌ای را، در کوهِ تحت سلیمان در شمال ایران، پیدا کردند که باور دار هستند این چوب‌ها از آنِ کشتی نوح هست و با نگریستنِ ادعاهایی که پژوهشگران بنیاد باستان‌شناسی و جست‌وجو و کاوش کتاب‌های مقدس به‌دست آورده‌اند، شواهد بسیار نیرومند و درستی، بودن دارد که بر پایهٔ آن می‌گویند بقایای کشتی نوح در بالای کوهِ تخت سلیمان در شمال ایران، نقش دارد. این گروه از پژوهشگران اعلام کرده‌اند که تکه‌هایی از چوبِ سنگ شده را، در بُلندای ۴۵۰۰ متری، پیداکرده‌اند که پس از بررسی، شواهدی از زندگی موجودات آبزی که به‌طورمعمول در کف دریا زندگی می‌کنند را نیز، در این تکه‌های چوبِ سنگ شده، یافته‌اند. طبق بسیاری از روایات یهودیان مسیحیان و مسلمانان نیز محل فرود این کشتی در کوه جودی در ترکیه است.
مرکز مسیحی جنسیس (یک مرکز مسیحیان در آمریکا)، ماکتی بزرگ از کشتی نوح را بازسازی کرد و درب آن را از ژوئیه ۲۰۱۶ به عنوان یک پارک تفریحی بروی عموم باز کرده‌است. سازندگان این کشتی می‌گویند اندازه‌های آن را هم بر اساس داده‌های انجیل محاسبه کرده‌اند؛ ۱۵۵ متر طول، ۲۶ متر عرض و ۱۵ متر ارتفاع. ساخت کشتی نوح ۱۰۰ میلیون دلار هزینه برداشته‌است.'کشتی نوح' در کنتاکی آمریکا افتتاح شد بی‌بی‌سی فارسی
در داخل این کشتی ماکت‌هایی از حیوانات و خانواده نوح بر اساس باورها و برداشت‌های مذهبی قرار گرفته‌است. در این کشتی حتی ماکت‌هایی از دایناسورها هم قرار داده شده چرا که پیروان این گروه مسیحی معتقدند همه موجودات حتی دایناسورها را خداوند حدود ۶ هزار سال پیش آفریده‌است. این در حالی است که دانشمندان می‌گویند دایناسورها حدود ۶۵ میلیون سال پیش و قبل از آن که گونه انسان روی کره زمین پدیدار شود، منقرض شدند. این پروژه در سال ۲۰۱۴ معافیت مالیاتی به ارزش ۱۸ میلیون دلار دریافت کرد. ساخت این ماکت عظیم در چند سال گذشته، منشأ بروز مناقشه‌های فراوان در ایالت کنتاکی بود. منتقدان ساخت آن می‌گویند از آنجا که فرضیه‌های پشت احداث این پروژه در تضاد با نظریات علمی پذیرفته شده‌است، نباید دولت معافیت مالیاتی برای آن در نظر می‌گرفت.
http://en.wikipedia.org/wiki/Noah%27s_Ark مشارکت ویکی انگلیسی
وصل در رسم منحنی‌های دال بر قوانین پدیدارها، عبارت است از پر کردن نقاط خالی و فاصله‌های منحنی و پیوستن این نقاط به یکدیگر به نحوی که بتواند این قانون را با بیان دقیق نشان دهد.جمیل صلیبا-منوچهر صانعی دره بیدی، فرهنگ فلسفی، 1جلد، انتشارات حکمت - تهران، چاپ: اول، ۱۳۶۶ ص ۶۶۷
در محاسبات عددی، درون‌یابی روشی است برای یافتن مقدار تابع درون یک بازه، زمانی که مقدار تابع در تعدادی از نقاط گسسته معلوم است. یافتن مقدار تابع در خارج از این بازه را برون‌یابی گویند که عموماً از روش‌های مشابهی برای هر دو استفاده می‌شود.
در بسیاری از کاربردها در مهندسی و علوم پایه نقاط معلوم در دسترس است، مانند داده‌های بدست آمده از آزمایش یا نمونه‌برداری. در چنین مواردی سعی می‌شود تابعی یافت که حتی‌المقدور به داده‌ها نزدیک‌تر باشد. یکی از روش‌های یافتن چنین تابعی درون‌یابی می‌باشد که وجه مشخصه این روش آن است که تابع یافت شده از این روش از تمامی نقاط داده شده می‌گذرد.
دهستان گَرَکان دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.
جمعیت این دهستان بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ ۲۶۰۳ نفر (۹۵۹ خانوار) متشکل از ۱۳۱۷ مرد و ۱۲۸۶ زن بوده‌است.https://www.amar.org.ir/سرشماری-عمومی-نفوس-و-مسکن/نتایج-سرشماری/جمعیت-به-تفکیک-تقسیمات-کشوری-سال-1395
دهستان مزرعه نو دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.
جمعیت این دهستان بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، ۳۱۴۲ نفر (۱۱۱۳ خانوار) متشکل از ۱۵۴۸ مرد و ۱۵۹۴ زن بوده‌است.https://www.amar.org.ir/سرشماری-عمومی-نفوس-و-مسکن/نتایج-سرشماری/جمعیت-به-تفکیک-تقسیمات-کشوری-سال-1395
لودهیانا (انگلیسی: Ludhiana پنجابی:ਲੁਧਿਆਣਾ) یکی از پنج شهر مهم ایلات پنجاب در شمال کشور هندوستان است که در فاصله ۳۶۰ کیلومتری از دهلی نو واقع شده‌است. جمعیت شهر در حدود ۴/۱ میلیون نفر و مساحت آن ۳۷۶۷ کیلومتر مربع برآورده شده‌است.
لودهیانا شهری بیشتر تجارتی و صنعتی است. بیشتر صنایع آن، ریسندگی و منسوجات، نوشابه سازی، مونتاژ خودرو و لبنیات است. در عین حال این شهر همانند دیگر بخش‌های ایالات پنجاب از نظر تولیدات کشاورزی نیز موقعیت ممتازی دارد. از نظر سطح درآمد و تراز اقتصادی از جمله شهرهای گران و مرفه پنجاب به‌شمار می‌آید. میزان آلودگی هوا و معابر بالاست.
این شهر فاقد بنای تاریخی مهم، مرکز تفریحی مطلوب و تفرّجگاه و وسایل سرگرمی و رفاه به ویژه جهت استفاده خارجیان است. با این وجود می‌توان از مراکز زیر نام برد
۱. چورا بازار (Choura Bazaar)
این بازار مرکز تجارت لودهیانا است ولی در منطقه‌ای پرترافیک و آلوده واقع است. معابر بسیار تنگ منطقه، رفت‌وآمد را برای عابران مشکل می‌کند. با این وجود قیمتهای اجناس در مقایسه با مناطق دیگر شهر مناسب تر است.
۲. گومار ماندی (Gumar Mandi)
این بازار در فاصله نزدیک تری به دانشگاه واقع است. در عمده فروشگاه‌ها، البسه و منسوجات به فروش می‌رسد. دانشجویان پس از تهیه و اجاره منزل برای خرید لوازم اولیه زندگی از قبیل ظروف به این بازار مراجعه می‌کنند. در این بازار مجتمع تجاری جدیدی به نام new shopping complex احداث شده‌است.
۳. مال رود (Mall Road (The Mal
این خیابان (بلوار) از جمله مناطق نسبتاً تمیز شهر لودهیانا است و چندین مجتمع تجاری و فروشگاه‌های لباس (انواع پوشاک) از مارکهای معتبر تجاری دنیا در آن واقع است. البته سطح قیمتها بسیار بالاتر از سایر مناطق لودهیانا است.
۴. خیابان باس استند Bus Stand Road
در انتهای این خیابان، ترمینال اتوبوس شهر لودهیانا واقع است. دانشجویان جهت خرید وسایل چوبی و فلزی (از قبیل کمد، میز تحریر، صندلی و مانند آن‌ها) به این خیابان مراجعه می‌کنند.
این سینما در فاصله زمانی حدود ۵–۶ دقیقه (با وسیلة نقلیّه) از در شماره ۲ دانشگاه در حاشیه Ferouzepur Road و نرسیده به میدانی که به همین نام مشهور است (Aarty Chowk) واقع است.
۷. سینما ماهار Malhar cinema
این سینما در بلواری معروف به Malhar road منشعب از F. Road واقع است.
۸. پارک رز گاردن (Rose Garden)
تنها مکان عمومی تفریحی شهر است.
این شهر از طریق جاده اصلی دهلی - آمریستار و همچنین راه‌آهن به دهلی و سایر شهرهای ایالت متّصل می‌شود. مناسب‌ترین وسیله برای سفر به دهلی نو، قطار SHATABDI است که طی ۴ ساعت و در دو نوبت در روز (صبح و عصر) و در تمام ایام هفته قابل استفاده‌است.
عمده شهرت لودهیانا به عنوان شهری دانشگاهی به واسطه وجود دانشگاه کشاورزی پنجاب (PAU) می‌باشد. این دانشگاه قدمتی ۴۰ ساله دارد و همواره جزء سه دانشگاه برتر هند در زمینة علوم کشاورزی بوده‌است. (دو دانشگاه دیگر، انستیتو تحقیقات کشاورزی درپوسا (دهلی نو) و دانشگاه کشاورزی بنگلور می‌باشند) سایر رشته‌ها و گرایشهای آموزشی دانشگاه ایالتی پنجاب در مرکز ایالت در شهر چندیگر متمرکز است.
دانشگاه کشاورزی پنجاب (PAU) دارای یک کمپ (پردیس) اصلی در لودهیانا و چندین ایستگاه تحقیقاتی در سایر نقاط ایالت می‌باشد. فضای سبز و محیط عمومی پردیس دانشگاه تفاوت بسیار چشمگیری با سطح شهر دارد به طوری که عموماً جهت بهره‌مندی از هوای مناسب و محیط آن و پیاده‌روی عمومی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این دانشگاه از ۴ دانشکده: college of basic science , college of veterinary , college of agric.eng , college of agriculture تشکیل شده‌است.
سایت رایزن علمی سفارت جمهوری اسلامی ایران در هند و شبه قاره
خالص نخستین آلبوم جهانی هیلی وستنرا است. آلبوم‌های پیشین او تنها در زلاند نو و نزدیک استرالیا منتشر می‌شدند. این آلبوم هم‌چنین از فرد مشهور، سر جرج مارتین، که در تهیهٔ ترانهٔ «unique appeal» او کمک کرد، مشاوره‌های حرفه‌ای را دریافت کرد. این آلبوم، پرفروش‌ترین آلبوم زلاند نو در سال ۲۰۰۴ بود و در نتیجهٔ آن، هیلی را با دریافت جایزه‌ای از جوایز موسیقی زلاند نو در سال ۲۰۰۴ برتری بخشید. این آلبوم به وسیلهٔ گروه موسیقی دکا در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. این آلبوم به وسیلهٔ یونیورسال کلسیکس در سال ۲۰۰۴ در ایالات متحده توزیع شد و در طی اولین هفته، ۱۹۰۶۸ نسخه از آن به فروش رفت. تا ۲۰۰۷، خالص، پرفروش‌ترین آلبوم کلاسیک قرن ۲۱ در بریتانیا است. "خالص" شامل گزیده‌ای متفاوت و متغیر از ترانه‌ها، چون ترجمه‌هایی از «Who Painted the Moon Black?»، «Hine e Hine» (ترانه‌ای از مائوری‌ها، قبایل بومی زلاند نو)، «In Trutina»، از آلبوم کارمینا بیورنا، «Wuthering Heights» (تقلیدی از ترانهٔ مشهور کیت باش)، و ترانهٔ کلاسیک جاودانهٔ روحانی «Amazing Grace» است. هم‌چنین در آلبوم، Pokarekare Ana که ترانهٔ عاشقانهٔ نیوزیلندی که محبوبتت درازمدتی داشته نیز وجود دارد.
میسور (انگلیسی:Mysore کانارا: ಮೈಸೂರು) دومین شهر بزرگ ایالت کارناتاکا در کشور هندوستان پس از بنگلور و شاید زیباترین شهر این ایالت باشد که در فاصله ۱۴۰ کیلومتری جنوب غربی بنگلور، مرکز این ایالت و در ارتفاع ۷۶۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است. این شهر مساحتی معادل ۱۲۸ کیلومتر مربع و جمعیتی بالغ بر یک میلیون نفر (در سال ۲۰۱۴) دارد.ویکی‌پدیای انگلیسی صفحه میسور
زیبائی میسور به خاطر طبیعت سرسبز آن می‌باشد که به همین خاطر مناظر و مناطق دیدنی زیادی را در خود جای داده‌است. دمای هوا در میسور به ندرت تغییرات قابل ملاحظه‌ای دارد و در بیشتر ماه‌های سال مشابه هوای بهار در ایران را دارا ست. به‌طور دقیق تر ماه‌های «ژوئن» تا «نوامبر» هوا بیشتر بارانی و ابری، «دسامبر» تا «فوریه» کمی سرد و «مارس» تا «ژوئن» نیمه گرم می‌باشد به‌طوری‌که در فصل گرما دمای هوا بین ۲۵– تا ۳۰ درجه در نوسان است.
مردم میسور مردمی میهماندوست و آرام هستند که تقریباً بین ۶۰ تا ۶۵٪ آنان را هندوها، ۲۰ تا ۳۰٪ آنان را مسلمانان و حدود ۱۰٪ آنان را مسیحیان تشکیل می‌دهند. مردم به زبان محلی کانارا تکلم می‌کنند ولی اکثر آنان زبان زبان انگلیسی و هندی را نیز می‌دانند.سایت رایزن علمی سفارت جمهوری اسلامی ایران در هند و شبه قاره صفحه اطلاعات تحصیلی شهر میسور
میسور دارای مناطق دیدنی زیادی است که عموماً جنبه تاریخی و طبیعی دارد و به همین خاطر در کتب محلی آن را شهر «باغها و قصرها» می‌نامند. این شهر یکی از مراکز مهم توریستی ایالت کارناتاکا به حساب می‌آید و در ایام جشن‌های داسارا از مراکز مهم گردشگری هند است
از جمله معروفترین نقاط دیدنی میسور به این موارد می‌توان اشاره کرد:
همچنین این شهر به عنوان مرکزی برای آموزش یوگا به جلب گردشگران خارجی می‌پردازد. و
۱- رشته‌های غیر پزشکی:
مهمترین مرکز تحصیلی در میسور دانشگاه میسور است این دانشگاه که در سال ۱۹۱۶ میلادی تأسیس شده، جزء دانشگاه‌های پنج ستاره هند است. این دانشگاه تقریباً در تمامی رشته‌ها در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری دانشجو می‌پذیرد و دوره‌های کارشناسی آن در کالجهای وابسته به دانشگاه برگزار می‌گردد.
علاوه بر مرکز اصلی دانشگاه، کالجهای وابسته به دانشگاه در مقطع لیسانس نیز در بسیاری از رشته‌ها از جمله کامپیوتر، مدیریت، بیوتکنولوژی، بازرگانی، تغذیه و کنترل بهداشتی مواد غذائی، حقوق، علوم اجتماعی و سایر رشته‌های مطرح دانشجو می‌پذیرند.
علاوه بر آن میسور دارای چندین مرکز تحقیقاتی مهم از جمله «سی–اف–تی–آر–آی» (مرکز تحقیقات تکنولوژی غذائی هند) – مرکز تحقیقات ابریشم و مرکز تحقیقات گفتار درمانی و شنوائی سنجی نیز می‌باشد که این مراکز نیز عمدتاً در مقاطع دکتری دانشجو می‌پذیرند.
۲ - رشته‌های پزشکی:
در بخش تحصیل در رشته‌های پزشکی نیز کالجهای شهر میسور به‌طور کلی زیر نظر دانشگاه مادر و معتبر دانشگاه راجیو گاندی «Rajive Gandhi university of Health sciences» اداره می‌شوند.
در شهر میسور سه کالج وابسته به این دانشگاه به این شرح فعالیت دارند:
۳ – رشته‌های مهندسی:
در بخش تحصیل در مقاطع کارشناسی میسور دارای کالجهای معتبری همچون: SJCE , NIE , JSS , Maharaga می‌باشد که تقریباً اکثر رشته‌های مهندسی و همچنین کارشناسی علوم را شامل می‌شوند. رشته‌های «مهندسی عمران، کامپیوتر، مکانیک، بیوتکنولوژی، الکترونیک و کارشناسی علوم در رشته‌های کامپیوتر، بیوتکنولوژی و مدیریت» از جمله رشته‌های تحصیلی در این کالجها می‌باشند.
https://web.archive.org/web/20080109120406/http://www.iiee.ir/index.php?option=com_content&task=view&id=32&Itemid=46
مریم پالیزبان (، ارومیه) بازیگر سینما و تئاتر و شاعر اهل ایران است.
مریم پالیزبان دارنده دکترای فلسفه و علوم انسانی با گرایش مطالعات تئاتری از دانشگاه فرای برلین (Freie Universität Berlin) و فارغ‌التحصیل رشته هنرهای نمایشی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. وی از سال ۱۳۷۸ در حوزهٔ شعر و تئاتر شروع به فعالیت کرد و در نخستین تجربهٔ بازیگری خود در سینما با فیلم نفس عمیق کاندید بهترین بازیگر زن از جشنواره فیلم فجر شد. از دیگر تجربه‌های او در حوزهٔ بازیگری می‌توان به فیلم‌های لرزاننده چربی و لانتوری اشاره کرد.
مریم پالیزبان از محققان مرکز تحقیقات مطالعات فرهنگ و ادبیات برلین (ZFL) بوده و دورهٔ فوق دکترای خود را در مطالعات مذهبی با گرایش مطالعات تئاتری از دانشگاه بوخوم در کالج کِته هامبورگر (Käte Hamburger Kollegs) گذرانده‌است. تألیفات و سخنرانی‌های وی به زبان‌های آلمانی، انگلیسی و فارسی در حوزهٔ مطالعات فرهنگی و گرایش بینارشته‌ایست. رسالهٔ دکترای او با عنوان ابعاد نمایشی قتل در سال ۲۰۱۶ به زبان آلمانی به چاپ رسیده‌است که به موضوع آیین و نمایش خشونت در حوزه مطالعات تئاتری، به‌خصوص تعزیه می‌پردازد.
در حوزهٔ اجرایی تئاتر، فعالیت‌های وی بیشتر بر تئاتر آزمایشی و تجربی تمرکز داشته و در پروژه‌های مختلف نمایشی در آلمان و سایر کشورهای اروپایی حضور داشته‌است. آخرین تجربهٔ تئاتری وی در مقام بازیگر، نمایش زمستان /داخلی/خانه‌ی عروسک است که در بهمن و اسفند سال ۱۳۹۸ در ایران به روی صحنه رفته‌است.
مریم پالیزبان از بازیگران زنی بود که در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران به نشانه همراهی با زنان ایرانی، حجاب از سر برداشت.
سامُرا (به اسپانیایی: Zamora دراسپانیایی صدای ز وجود ندارد و z به صورت س تلفظ می‌شود) استانی در غرب اسپانیا، در غرب بخش خودمختار کاستیا-لئون است.
این استان هم‌مرز با استان‌های اورنس، لئون، بالادولید، سالامانکا و کشور پرتغال است.
مرکز استان شهر سامُرا است.
جمعیت این استان ۲۰۰٬۶۷۸ نفر است (۲۰۰۲) که از این میان یک سوم در شهر سامرا ساکن هستند.
مساحت استان ۱۰٬۵۶۱کیلومتر مربع است و ۲۵۰ دهستان دارد.
گاگْرا (به آبخازی و روسی: Гагра، به گرجی: გაგრა) شهر کوچکی است در جمهوری آبخاز واقع در کشور گرجستان.
گاگرا در راستای ۵ کیلومتر از کرانهٔ دریای سیاه و در کوه‌پایه‌های قفقاز واقع شده است. کوهستان گاگرا در نزدیکی شهر گاگرا به دریای سیاه نزدیک می‌شود و به این خاطر که راه رسیدن بادهای سرد و خشک از شمال و شرق را سد می‌کند، نقش مهمی در تعدیل آب‌وهوای این شهر دارد.
این شهر به خاطر آب‌وهوای نیمه‌گرمسیری خود، در زمان روسیه تزاری و شوروی از تفرج‌گاه‌های محبوب بود.
جمعیت گاگرا در سال ۱۹۸۹ برابر با ۲۶٬۶۳۶ نفر بوده است ولی پس از آن در پی کشمکش‌های قومی در منطقه کاهش یافته است.
گفته شده که در دوران باستان یک کوچ‌نشین یونانی به نام تریگلیت، در جای این شهر وجود داشته است که ساکنان آن را یونانی‌ها و کولخیس ها تشکیل می‌داده‌اند.
این شهر بعدها در تصرف پادشاهی پونتوس و پس از آن در سدهٔ یکم پ.م. تحت سیطره امپراتوری روم قرار گرفت.
Wikipedia contributors, "Gagra," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed March 30, 2008).
واردنیس (به ارمنی: Վարդենիս) یک شهر در ارمنستان است که در استان گغارکونیک واقع شده‌است. واردنیس در کیلومتری شمال گاوار، مرکز استان گغارکونیک واقع شده است.
از سال ۱۸۳۰ توسط مهاجران ارمنی از ارمنستان غربی مسکونی شد؛ و نام‌های تاریخی این شهر، واساکاشِن (تا سال ۱۹۶۹) بوده‌است.
شهر واردنیس در استان گغارکونیک و در کرانه‌های جنوبی دریاچهٔ سِوان واقع شده‌است.
واردنیس ۱۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۲٬۶۸۵ نفر جمعیت دارد و ۱٬۹۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
منحنی فراموشی، کاهش توانایی به‌یادآوری حافظهٔ انسان در طول زمان، و نحوهٔ فراموشی اطلاعات زمانی که کوششی برای حفظ آن نشود را نمایش می‌دهد. یک مبحث مرتبط قدرت حافظه است که به ماندگاری حافظه در ذهن اشاره دارد. حافظه هر چقدر قوی‌تر باشد، مدت طولانی‌تری می‌توانیم آن را به یاد بیاوریم. نموداری نوعی از منحنی فراموشی نشان می‌دهد که معمولاً انسان‌ها ناخودآگاهانه در طول چند روز یا هفته، بخشی از اطلاعات جدید یادگرفته شده را از خاطر می‌برند مگر اینکه آن را مرور کنند. منحنی یادگیری خاصیت نمایی دارد، به این معنی که فراموشی اطلاعات در چند روز اولیه در بیشترین حد خود است و سپس نرخ فراموشی کاهش می‌یابد.https://www.psychestudy.com/cognitive/memory/ebbinghaus-forgetting-curve
منحنی فراموشی اولین بار توسط روانشناس آلمانی هرمان ابینگ هاوس در سال ۱۸۸۵ معرفی شد. تحقیق وی در سال ۲۰۱۵ مجدداً انجام شده و نتایج مشابهی به دست آمده‌است.Murre J.M.J. , Dros J. (2015) "Replication and Analysis of Ebbinghaus’ Forgetting Curve". "PLOS ONE 10(7): e0120644". doi: 10.1371/journal.pone.0120644
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حَزین و معروف به شیخ علی حزین ، شاعر، عارف و دانشمند ایرانی در سال ۱۱۰۳ قمری در اصفهان زاده شد. او از تبار زاهدی‌ها و نوادگان شیخ زاهد گیلانی است. از استادان حزین می‌توان به امیر سید حسین طالقانی اشاره کرد.
او جهانگرد و همچنین دانشمندی جانورشناس بود.دولت نادر شاه افشار ترجمه حمید مؤمنی وی همچنین از آخرین شاعران بزرگ سبک هندی بود.
از آثار او می‌توان به تذکره شعرا، دیوان اشعار، صفیر دل و حدیقه ثانی در برابر حدیقه سنایی و تذکارات العاشقین در برابر لیلی و مجنون اشاره کرد. تذکره حزین لاهیجی با سبکی ساده و پخته به نگارش درآمده‌است.
حزین در کتاب تاریخ خود به نام «زندگی شیخ حزین به قلم خود او» وضعیت اصفهان در زمان حمله افغانان و نیز اشغال ایران به وسیلهٔ ترکان عثمانی را شرح می‌دهد.
حزین از خانواده‌ای از علما و زمینداران در گیلان برخاسته بود و تبار او به شیخ زاهد گیلانی می‌رسید. پدر او در دورهٔ شاه سلیمان اول برای تحصیل به اصفهان رفت و محمد در دربار صفوی در سن کم به عنوان بحر العلوم و شاعر پرورش یافت. او در ایران و هند و تا عربستان سفرهای متعدد کرد.
حزین لاهیجی در سال ۱۱۴۶ق به هند رفت و در سال ۱۱۸۱ق در حدود هفتاد و هشت سالگی در بنارس درگذشت و در همان شهر دفن شد.
حزین لاهیجی از ترس نادرشاه به هندوستان رفت و تا پایان در هند زندگی کرد.
سکونت محمدعلی حزین لاهیجی در نوزده سال آخر زندگی خود در بنارس که تحت حکومت نواب‌های شیعه بود، از رویدادهای مهم در حیات فرهنگی، مذهبی و ادبی این شهر است. آرامگاه او - که مدفن خلیل علی ابراهیم خان نیز در جوار آن است - در بنارس و در محله فاطمان زیارتگاه مهمی است که زوار آن، علاوه بر شیعیان، سایر مسلمانان نیز هستند. حضور حزین و درسهای او در ترویج و اشاعه تشیع در آن سامان نقش بسیار مهمی داشت.دانشنامه جهان اسلام ، به نقل از منابعی قدیمی‌تر: (بهبهانی، ص ۲۴؛ کُل، ص ۵۱–۵۲؛ بهگوان داس هندی، ص ۵۲) و (گلچین معانی، ۱۳۶۳ ش؛ رضوی، ج ۲، ص ۱۱۴).
بخشی از سروده‌های او به زبان فرانسه نیز ترجمه شده‌است.
شهر تبریز دارای چند بزرگراه است که عبارتند از:
قرآن مهم‌ترین منبع برای بررسی‌ها و پژوهش‌های اسلامی است. از آغاز نگارش قرآن تا کنون در مدت ۱۴ سده مسلمانان به آموختن و آموزاندن آن پرداخته و بر محور آن بررسی‌های گوناگونی را گسترش داده‌اند. به طوری که قرآن را می‌توان یکی از پرترجمه‌ترین کتاب‌ها دانست. ترجمه این کتاب با اهداف و اغراض گوناگونی توسط مسلمانان و حتی پیروان دیگر ادیان انجام پذیرفته‌است و این رویکرد همچنان رو به افزایش است.«پیشگفتار»، "فهرستگان نسخه‌های خطی ترجمه‌های فارسی قرآن کریم"، علی صدرایی خویی.
برخی روحانیان مسلمان در گذشته براین باور بودند که ترجمهٔ قرآن به زبان دیگری جایز نیست؛ اما امروزه در آن اختلافی نیست و روحانیان اسلام ترجمه قرآن و دیگر کتاب‌های اسلامی را از مصادیق «راهنمایی دینی» دیگران می‌دانند.سید روح‌الله خمینی، "کتاب البیع"، چاپ نجف، جلد ۲، صص ۵۳۸–۵۴۵ این درحالی است که ترجمه قرآن را نمی‌توان با قرآن یکی دانست. چنان‌که بیشتر مترجمان مدعی شده‌اند که «نه می‌توان لطافت و قوّت عربی آن را حفظ کرد و نه مفاهیم و رموزش را منتقل نمود.»
موضوع ترجمه قرآن از زمانی که اسلام مورد پذیرش مسلمانان غیر عرب واقع گردید، مطرح شد؛ و این بحث بین روحانیون اسلامی مخالفان و موافقانی پیدا کرد. بعضی، حکم به تحریم ترجمه قرآن دادند و در مقابل، گروهی دیگر ترجمه قرآن را جایز دانستند.
دلایل مخالفان ترجمه قرآن را می‌توان این‌گونه برشمرد:
در مقابل دلایل موافقان ترجمه قرآن چنین است:
به لحاظ زبان‌شناختی، ترجمهٔ متنی از زبانی به زبان دیگر با مشکلات متعددی روبروست که از جمله می‌توان به تمثیلات، چند پهلو بودن، ذووجوه بودن معانی و… اشاره کرد. این مشکل به ویژه در متون دینی اهمیت می‌یابد. زبان‌شناسی چون ایزوتسو تلاش کرده‌است تا با تشکیل شبکه‌های معنایی، منظور قرآن از واژه‌هایی چند را بیان کند.ر. ک. خدا و انسان در قرآن
عبدالله یوسف‌علی در مقدمهٔ چاپ اول ترجمهٔ قرآن به زبان انگلیسی آورده‌است:Wikipedia contributors, "Abdullah Yusuf Ali" article: "Gentle and discerning reader! what I wish to present to you is an English Interpretation, side by side with the Arabic Text. The English shall be, not a mere substitution of one word for another, but the best expression I can give to the fullest meaning which I can understand from the Arabic Text. "
میرجلال‌الدین کزازی در خصوص ترجمه قرآن معتقد است:برگردان پارسی سَره قرآن مخاطب فراگیر ندارد "خبرگزاری ایکنا"
چنان‌که از نوشته‌های مورخان بر می‌آید به نظر می‌رسد که نخستین ترجمه‌ها از قرآن مربوط به «ترجمه سوره مریم برای پادشاه حبشه» و نیز «ترجمه نامه‌های محمد حاوی آیات قرآن» باشد. اولین زبانی که قرآن به آن ترجمه شد، زبان فارسی بود.
اولین فردی که اقدام به ترجمه قرآن کریم به فارسی نمود، سلمان فارسی بود.
همچنین به نظر می‌رسد، اولین مفسر قرآن که اقدام به ترجمه قرآن با سبک ترجمان قرآن به قرآن نموده است، محمد صادقی تهرانی می‌باشد وی نام این ترجمه را ترجمان وحی گذارده است. ترجمان وحی از جمله ترجمه‌های سبک نوین قرآن است که محتوای آن با دید تفسیری است و بر خلاف روش دیگران «بسم الله الرحمن الرحیم»[۲] را «به نام خدای رحمتگر بر آفریدگان، رحمتگر بر ویژگان» ترجمه کرده‌است.ترجمان فرقان - انتشارات شکرانه - چاپ اول 1388
در حال حاضر یکی از جدیدترین ترجمه‌های قرآن را می‌توانید در سایت فرقان ببینید
یکی از ترجمه‌های فارسی قرآن که تاکنون منتشر شده‌است و قلم روان و دقیقی دارد، ترجمه فارسی مکارم شیرازی است که برگرفته از تفسیر ۲۷ جلدی نمونه می‌باشد.
پس از این ترجمه، ترجمه فولادوند نیز توانسته است جایگاه خوبی را در بین مخاطبین خود کسب نماید.http://www.hawzah.net/fa/news/newsview/48991?ParentID=75666
ترجمه ی مهدی الهی قمشه‌ای از مشهور ترین و رایج ترین ترجمه های فارسی قرآن کریم می باشد.
پیشینهٔ ترجمه قرآن به زبان‌ها اروپایی کمابیش از نظر سال و مطالب، مورد اختلاف است ولی آنچه مسلم است اینکه اولین ترجمهٔ قرآن در اسپانیا به زبان لاتین صورت گرفته‌است. هدف اصلی این ترجمه تبلیغ علیه دین اسلام بوده از این روی خالی از غرض‌ورزی و کینه‌توزی نبوده‌است. این ترجمه مدت‌ها تنها مرجع کشیشان و نویسندگان مسیحی بوده‌است. بعدها ترجمه‌های دیگری و بهتری ارائه شد و به تدریج قرآن به سایر زبان‌ها نیز ترجمه شد.
به‌طور دقیق اولین ترجمه‌ای که از قرآن به زبان‌های اروپایی صورت گرفت در سال ۱۱۴۱ بود. مطابق گفته‌های رژی بلاشر، خاورشناس فرانسوی، در آن زمان اسقف شهر «تولد» در اسپانیا گروهی را مأمور به ترجمهٔ قرآن از عربی به لاتین تحت ریاست "روبرت رتین"Robertus Ketenensis کرد. از آنجا که آن‌ها به زبان عربی تسلط کافی نداشتند، به درستی معانی قرآن را متوجه نمی‌شدند و در برخی موارد آن را خلاصه کردند به طوریکه نمی‌توان آن را ترجمه نامید بلکه یک اقتباس از قرآن بود. این ترجمه حدود ۵ قرن تنها مرجع مسیحیان برای قرآن بود.
در سده ۱۶ پس از اختراع صنعت چاپ، کشیش سوئیسی به نام "تئودور بوخمان"Theodor Bibliander (Buchmann) همین ترجمه را دز شهر «بال» در سوئیس چاپ کرد. نسخه‌ای از این چاپ که در ۱۵۴۳ چاپ شده در کتابخانه ملی پاریس نگه‌داری می‌شود.
ترجمهٔ این کتاب چاپ شده در سوئیس، توسط "سالومون شوایگر"Solomon Schweigger با قدری تغییر در متن در سال ۱۶۱۶ در نورنبرگ نشر یافت. ترجمهٔ آلمانی در ۱۶۴۱ (میلادی) به زبان هلندی نیز ترجمه شد و چاپ شد.
تا نیمه سده ۱۷ اروپاییها به‌طور مناسبی از قرآن شناخت نداشتند و ترجمهٔ مناسبی از قرآن در دست اروپائیان نبود؛ ولی در سده ۱۷ چند ترجمهٔ خوب در اروپا منتشر شد که تا حدودی این ضعف را جبران کرد.
از آن جمله ترجمهٔ قرآن توسط آندره دوریه بود. آندره دوریه مدتی کنسول فرانسه در مصر بود و مدتی نیز در قسطنطنیه اقامت داشت، و از آنجا که زبان عربی را به‌خوبی می‌دانست مبادرت به ترجمه قرآن کرد. این ترجمه در ۱۶۴۷ با نام «قرآن محمد» در پاریس منتشر کرد. این ترجمه به سرعت مورد توجه قرار گرفت و در مدت پنج سال (تا ۱۶۵۲) چند بار در پاریس و آمستردام (هلند) بازچاپ شد. کمتر از ۲۰ سال از انتشار ترجمه دوریه، دیگران ترجمه‌های انگلیسی و آلمانی و هلندی از آن ارائه دادند.
در سال ۱۵۴۷ آندره‌آ آریوابنهAndrea Arrivabene ترجمهٔ قرآن را به زبان ایتالیایی در ونیز با عنوان «قرآن محمد»Alcorano di Macometto منتشر کرد، که ظاهراً اولین ترجمهٔ ایتالیایی قرآن است.
نخستین ترجمه قرآن از عربی به زبان گرجی توسط گیورگی لوبژانیته در تفلیس صورت گرفت.
http://www.hawzah.net/fa/News/View/15385/قرآن-مجید-به-زبان-گرجی-ترجمه-و-منتشر-شد
ترجمه قرآن به زبان ماندایی توسط «مومودو کیسی» امام جمعه گامبیا در سال ۲۰۰۶ (میلادی) صورت گرفت. کیسی در دانشگاه الازهر قاهره، در مصر مطالعات اسلامی و زبان عربی آموخته این ترجمه‌ها را طی شش ماه در سال ۲۰۰۶ به پایان رساند. وی با مشورت زبان‌شناسان ترجمه‌ای از قرآن ارائه داد که مورد تصدیق روحانیون مسلمان قرار گرفت.
ملا محمد امین واصل لاهیجی از شاعران قرن ۱۱ بوده‌است. مدتی از عمر خویش را در تبریز و مشهد گذراند و سرانجام به اصفهان رفت و در مدرسه حاج محمد باقر مهابادی به ادامه تحصیل مشغول شد و در همین شهر نیز درگذشت. از وی شعرهایی هم به زبان گیلکی برجای مانده است.
از آثار وی خلوت راز است که بر وزن تحفه العراقین سروده شده‌است.
جلد یا رُویه، نگهدارنده و محافظ کتاب، کتابچه، ژورنال (مجله)، دفتر، کاتالوگ، صفحه موسیقی یا هر چیز دیگر در برابر آسیب‌های فیزیکی بیرون است. در واقع، «طراحی جلد نشریات را می‌توان نوعی طراحیِ بسته‌بندی به حساب آورد؛ زیرا جزئیات فنی طراحی جلد شباهت نزدیکی با طراحی بسته‌بندی دارد، چرا که در طراحی جلد هم باید به سطوح و وجوه مختلف جلد فکر کرد و طراحی مناسب هنری/فنی را انجام داد، و دقایق و ریزه کاری‌های حرفه نشر را در کار ملحوظ داشت. طراحی جلد نیز مانند هر کوشش پویایی، انواع گوناگون دارد که معروف‌ترین آن طراحی جلد کتاب است، زیرا کیفیت کار طراحی جلد کتاب و تقسیمات و سطوح آن، کامل‌ترین در میان انواع جلدهای نشریات است».ممیز، ۱۳۸۰.
این قسمت با محوریت بحث دربارهٔ اهمیت طراحی جلد کتاب پی گرفته می‌شود، چرا که انواع جلدهای دیگر نیز هرکدام وجهی و بخشی از خصوصیات جلد کتاب را دارند. «در حقیقت جلد کتاب، لباس کتاب است و این لباس باید متناسب باشد. حتی اگر کتاب ترجمه است و خودش دارای یک لباس فرنگی است اما طبعاً وقتی وارد فرهنگ ما می‌شود باید لباس خاص خودش را داشته باشد؛ این لباس باید اطلاعاتی از محتوای کتاب ارائه بدهد. چیز دیگری که در صنعت نشر مهم است، جذب خریدار کتاب است که با جذابیت جلد کتاب، طبعاً فروش کتاب بالا رفته و موجب افزایش تیراژ کتاب می‌شود. جلد باید به خواننده، اطلاعاتی در مورد کتاب بدهد و او را ترغیب کند که کتاب را بخرد».حقیقی، ۱۳۷۸، ۴۵. بنابراین، جلد علاوه بر آنکه یک محافظ است؛ در ترغیب مخاطب برای خرید و خواندن و در کل استقبال از محصول مورد نظر، سهم مهمی دارد زیرا جلد، ماهیت کلی آن محصول را نشان می‌دهد.