moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مَرهَشی (مَرـ هَ-شی)، از اواسط هزارۀ سوم ق.م و در زمان سلسله ­های میانرودان باستان به نام مرهشی اشاره می­شود و از این دوره به بعد و در زمان سلسله ­های آکدی، اور سوم بابل، ایسین­ لارسا و سلسله کاسی­ های بابل از سرزمین مرهشی نام برده شده است. امپراتوری لوگال آن موندو شاه سومر شامل سزمین های ایلام ، مرهشی ، گوتیوم ، سوبارتو ، «سرزمین کوه سدر» ، آمورو یا مارتو، «سوتیوم» ،  و «کوه ای آنا» ، ( اوروک با زیگوراتش ؟) میشده است. بر اساس کتیبه ی او "همه مردم سرزمین ها در صلح و صفا و در چمنزار زندگی می کنند".او همچنین به مقابله با ائتلافی متشکل از 13 فرماندار یا رؤسای شورشی به رهبری میگیر انلیل مرهاشی(Migir-Enlil Marhasi) اشاره می کند.The names of the 13 rebel chiefs in the inscription (as given by Guterbock) are: Migir-enlil, ensi of Marhashi; Enlil-ezzu, ensi of [...]; SHESH-kel (?), ensi of Kel; Su-Anum, ensi of Kagalla (?); [...]-Ellum, ensi of Amdama; Ibi-mama, ensi of Ardama; Nurshu-eli, ensi of [...]; Adad-sharrum, ensi of [...]; Badganum, ensi of [...]; Zumurtanu, ensi of [...]; Rimshunu, ensi of [...]; Abi-han[ish?], ensi of [...]; and [...]-bi-maradda(?), ensi of [...]. in .والتر هینتس می گوید : ریموش (2270- 2278 ق. م) پسر سارگن، در آکد تازه به جای او نشسته بود که شاه «هیشپ­راتب» ایلامی و شاه «آبالگاماش» مرهشی از این فرصت برای به ­هم پیوستن نیروهایشان به منظور برافکندن یوغ خاندان سارگن استفاده کردند. اما پیش از آنکه ریموش بتواند دربارۀ طغیان این کوه­نشینان فکری کند، ناچار بود تا طغیان­های درون میانرودان را فرو نشاند. وی بعد از فتح دِر، راه خود را در همان مسیر سختی که پدرش یکبار در آن جنگیده بود، به کوهستان­های پشتکوه و به سوی درۀ کرخه گشود
مرهشی در زبان سومریان مَرهَشی ("Mar-ḫa-ši") و در اسناد اکدی پَرَهه شوم ("pa-ra-ah-shum-k" :Parahshum) و در قدیمی ترین اسناد وَره خشه (Waraḫše) یاد شده است.
جهانشاه درخشانی پَرَشی را همان پارس (البته در کرمان کنونی) می‌داند و پَرَشیان را نیاکان پارسیان برمی‌شمارد.
فرانسوا والا مکان احتمالی مرهشی را در بلوچستان ایران می­داند. ایشان موقعیت شیماشکی را در استان کرمان متصور شدند و مکان مرهشی را در همسایگی شرق آن در بلوچستان ایران حدس زدند. در حالی که نتیجۀ مطالعات باستان شناسی حاکی از آنست که موقعیت باستان نه در منطقۀ کرمان، بلکه به در منطقۀ زاگرس مرکزی واقع است در دورۀ ایسین­ لارسا، «آنوم­موتابیل»، حاکم شهر دِر مدعی می شود که سپاه انشان، ایلام و شیماش را درهم کوبیده و مرهشی را به تصرف درآورده است (مجیدزاده، 1370: 12)، فرانسوا والا این اشاره را حاکی از این می­داند که مرهشی در بیرون از ایلام و در شرق قرار داشته است، در صورتی که اگر مرهشی در شرق ایران یعنی بلوچستان یا کرمان قرار می­داشت بایستی ابتدا انشان، ایلام و سیماش تصرف می­شدند. در حالی که متن مذکور به وضوح عکس این مطلب را می­رساند، در این متن اشاره شده که نایب­السلطنه دِر سپاهیان انشان، ایلام و سیماش را درهم کوبیده، لیکن مرهشی را که در دسترس بوده و در منطقۀ نزدیکتری به دِر یعنی پشت­کوه امروزی در استان ایلام قرار داشته به تصرف درآورده است.
استینکلر مکان مرهشی را در مشرق فارس و استان کرمان می­داندبه طور کلی، معروف­ترین و شاخص­ترین داده­ های باستان­شناختی سرزمین کرمان به هزارۀ چهارم و سوم ق.­م مربوط است و با ورود به هزارۀ دوم ق.­م این سرزمین دیگر نقش زیادی در تبادلات منطقه و به­ خصوص مطالعات ایلامی ندارد. مهم­ترین مکان استقراری حوزۀ کرمان تپۀ یحیی است که استقرار در آن فقط تا­ 1700­ق.م ادامه داشته است
بین محققان تنها والا و استینکلر، مرهشی را در شرق استان خوزستان دانسته اند و اکثر محققین جایگاه مرهشی را در شمال و شمال­غربی استان خوزستان و منطقۀ پشتکوه در استان ایلام می­دانند. به نظر والترهینتس، مرهشی در منطقۀ کوهستانی پشتکوه (استان ایلام امروزی) و سرزمین اطراف کرخه علیا در قسمت شمال­غرب سوزیان است. مرهشی به انگیزۀ حفظ خود، با ایلام باستان روابط دوستانه­ای داشته است زیرا هر حمله ه­ایی که میانرودانی ­ها علیه ایلام طرح می­کردند لزوماً از مسیر مرهشی می­ گذشت. وجود کتیبه آشوری گل گل ملکشاهی (در شهرستان ملکشاهی استان ایلام) که از آثار به جای مانده از آشوربانی‌پال است، این نکته را روشن می‌سازد‌.
مجیدزاده و نگهبان نیز موقعیت مرهشی را در شمال­غربی ایلام می­دانند به عقیده جورج کامرون مرهشی در نواحی غربی یا شمال­غربی دشت خوزستان بوده و در واقع پایگاهی بوده است که ایلامیان از آنجا به میانرودان می­تاختند
بر اساس کتیبه­ های ریموش پادشاه اکد وی با نیروهایی متشکل از زهر، ایلام و مرهشی در منطقه مرهشی رویارو شده است و مرهشی قبل از رسیدن به شوش به تصرف درآمده است.
فرانسوا دسه، به همراه جمعی از دیگر باستان شناسان (نصیر اسکندری، ماسیمو ویداله، علی اکبر مس‌گر، مژگان شفیعی، میثم شهسواری، اکبر عابدی، سلمان انجم روز، علی شهدادی) مکان اصلی مرهشی را در حوزه تمدنی هلیل رود میدانند که طبق کتیبه های بین النهرین منطقه بزرگی شامل استان کرمان، هرمزگان و سیستان و بلوچستان بوده و در بین ملوحا و مگان قرار داشته است و براساس گاه نگاری متون سومری، در زمان پادشاهان اکد و سلسله سوم اور (سومر جدید) ارتباط تنگاتنگی میان این منطقه از ایران و جنوب بین النهرین وجود داشته است. طبق گفته آن ها این منطقه از نظر سیاسی از ایلام مجزا بوده و پیش از ظهور نام مارهاشی در متون بین النهرین در قرن 23 پیش از میلاد، به مدت دست کم یک هزاره ارتباط تنگاتنگی میان دو منطقه جنوب کرمان و جنوب بین النهرین وجود داشته است که در متون بین النهرین بدان اشاره نشده و تنها مدارک باستان شناسی گواه این مدعاست.
امیلی اولیویا لورا بلانت (؛ زادهٔ ۲۳ فوریهٔ ۱۹۸۳) بازیگر بریتانیایی است. او جوایز گوناگونی از جمله یک جایزهٔ گلدن گلوب برنده شده و همچنین نامزد دریافت سه جایزهٔ فیلم بفتا بوده‌است. "فوربز" در سال ۲۰۲۰ او را یکی از بازیگران زن جهان با بیشترین مقدار دستمزد معرفی کرد.
بلانت بازیگری را در سال ۲۰۰۱ با محصول تئاتر "خانواده سلطنتی" آغاز کرد. او در فیلم تلویزیونی "بودیکا" (۲۰۰۳) ظاهر شد و کاترین هاوارد را در مینی‌سریال "هنری هشتم" (۲۰۰۳) به تصویر کشید. اولین حضور او در یک فیلم بلند مربوط به بازی در درام "تابستان عشقی من" (۲۰۰۴) بود. نقش برجستهٔ بلانت در سال ۲۰۰۶ با بازی در فیلم تلویزیونی "دختر گیدیون" و فیلم کمدی-درام "شیطان پرادا می‌پوشد" حاصل شد. فیلم اول برای او برد جایزهٔ گلدن گلوب را به همراه داشت و برای فیلم دوم خود نامزد دریافت جایزهٔ بفتای بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد.
حرفهٔ بلانت با بازی در نقش‌های اصلی چند فیلم پیشرفت کرد: فیلم دورانی "ویکتوریای جوان" (۲۰۰۹)، کمدی عاشقانهٔ "صید ماهی آزاد در یمن" (۲۰۱۱)، فیلم‌های علمی تخیلی "اداره تعدیل" (۲۰۱۱)، "لوپر" (۲۰۱۲) و "لبه فردا" (۲۰۱۴) و فیلم‌های موزیکال "به‌سوی جنگل" (۲۰۱۴) و "بازگشت مری پاپینز" (۲۰۱۸). او برای بازی در نقش مأمور اف‌بی‌آی پایبند به اصول در فیلم جنایی "سیکاریو" (۲۰۱۵)، یک الکلی در فیلم هیجان‌انگیز "دختری در قطار" (۲۰۱۶)، یک مادر بازمانده از آخرالزمان در فیلم ترسناک "یک مکان ساکت" (۲۰۱۸) و کاترین «کیتی» اوپنهایمر در فیلم زندگی‌نامه‌ای "اوپنهایمر" (۲۰۲۳) مورد تحسین منتقدان قرار گرفت.
بلانت در واندزوورث لندن به دنیا آمد و دومین فرزند از میان چهار فرزند خانواده است. او دختر جوآنا، یک بازیگر سابق و معلم، و الیور سیمون پیتر بلانت وکیل مدافع است. فیلیسیتی، سباستین و سوزانا خواهر و برادر او هستند. پدربزرگ او سرلشکر پیتر بلانت بود و یکی از عموهایش کریسپین بلانت، نماینده مجلس و عضو حزب محافظه‌کار است.
بلانت از سن ۷ تا ۱۴ سالگی مبتلا به لکنت زبان بود. او از کمک یک معلم مدرسه برای غلبه بر لکنت زبان از طریق بازیگری بهره برد. او بعداً عضو هیئت مدیره مؤسسه آمریکایی لکنت زبان شد. بلانت به مدرسه ایبستوک پلیس رفت و در ۱۶ سالگی، به هارتوود هاوس، یک کالج خصوصی که برای برنامه‌های هنرهای نمایشی اش شناخته شده بود وارد شد که در آنجا استعداد او توسط یک نماینده کشف شد.
در نوامبر ۲۰۰۱، بلانت اولین بازی حرفه‌ای خود را در مقابل جودی دنچ در نمایش "خانواده سلطنتی" ساخته سر پیتر هال انجام داد. بازی توسط منتقدان مورد ستایش قرار گرفت و روزنامه ایونینگ استاندارد او را «بهترین تازه» وارد نامید. او در ادامه در نقش یوجینی، در نمایش «وینسنت در بریکستون» ساخته نیکولاس رایت در تئاتر ملی و همین‌طور ژولیت، در نمایش رومئو و ژولیت ساخته ایندو روبیسینگهام در جشنواره تئاتر چیچستر، در سال ۲۰۰۲ به هنرنمایی پرداخت.
در سال ۲۰۰۳، بلانت اولین حضورش را بر صحنه تلویزیون، با حضور در درام بریتانیایی «بودیکا» که فیلمی دربارهٔ زندگی یک ملکه جنگجو باستانی سلتیک که با رومیان می‌جنگید، تجربه کرد. در همان سال، او برای بازی در نقش ملکه قرن شانزدهمی کاترین هاوارد، در سریال تلویزیونی ۲ قسمتی هنری هشتم مورد ستایش قرار گرفت.
در سال ۲۰۰۴، بلانت در نقش تمسین در فیلم درام "تابستان عشقی من" که دربارهٔ فریبکاری و عشق میان همجنس‌گراهای زنانه بود ظاهر شد. او به همراه ناتالی پرس موفق به دریافت جایزه سینمایی «ایونینگ استاندارد بریتیش» برای بازیگران تازه‌کار با استعداد شد.
در سال ۲۰۰۵، بلانت به همراه بیل نای و میراندا ریچاردسون در درام تلویزیونی دختر گیدئون به نویسندگی و کارگردانی استیون پولیاکوف در نقش تنها دختر اسپین دکتر حزب کارگر، دکتر گیدئون وارنر به ایفای نقش پرداخت. بلانت موفق شد جایزه گلدن گلوب را برای این اجرا به دست آورد. در سال ۲۰۰۶ بلانت در نقش مقابل مریل استریپ و ان هتوی در فیلم پر فروش "شیطان پرادا می‌پوشد" ظاهر شد. نقش او به عنوان امیلی گارنرد برایش نامزدی جایزه بفتا و جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل زن را به ارمغان آورد. در همان سال بلانت به همراه سوزان ساراندون در درام مستقل غیرقابل مقاومت ظاهر شد.
در سال ۲۰۰۷، بلانت در چهار فیلم "کولاک"، "باشگاه کتاب جین آستن"، "دن در زندگی واقعی" و "جنگ چارلی ویلسون" بازی کرد. در سال ۲۰۰۸ بلانت در دو فیلم آفتاب تمیزکننده در نقش لورا لورکووسکی و باک هاوارد بزرگ در نقش والری برنان ظاهر شد. در سال ۲۰۰۹ بلانت در نقش ملکه ویکتوریا در فیلم ویکتوریای جوان به کارگردانی ژان-مارک ولی و نویسندگی جولین فلوز بازی کرد.
او همچنین در فیلم کوتاه "کنجکاوی" به کارگردانی توبی اسپنتون ظاهر شد. او اولین انتخاب کارگردان جان فاورو برای بازی در نقش بیوه سیاه در فیلم مرد آهنی ۲ بود، اما تداخل با فیلم "سفرهای گالیور" او را مجبور کرد آن نقش را به اسکارلت جوهانسون واگذار کند. او صداپیشگی نقش مادر آنجلینا، ماتیلدا موزلینگ را در سریال تلویزیونی به عهده داشت.
در سال ۲۰۱۰ بلانت به همراه بنیسیو دل تورو و آنتونی هاپکینز در فیلم ترسناک و پر هزینه "مرد گرگ‌نما" به ایفای نقش پرداخت. او همچنین در فیلم سفرهای گالیور و "اداره تعدیل" در کنار مت دیمون به عنوان یک رقصنده که «به طرز مرموزی جدا از هم نگهداشته شده بودند» بازی نمود. بلانت به عنوان رهبر زنان در فیلم "" انتخاب شد اما از پذیرش آن خودداری کرد. در سال ۲۰۱۱ بلانت به عنوان سفیر عطر جدید ایو سن لوران به نام افیون نامیده شد.
بلانت در سال ۲۰۱۱ در فیلم کمدی بریتانیایی "صید ماهی آزاد در یمن" به کارگردانی لاسه هالستروم و هنرنمایی یوان مک‌گرگور و کریستین اسکات توماس حضور پیدا کرد. همچنین در همان سال او به صورت کوتاه در فیلم ساخته شرکت والت دیزنی به نام "ماپت‌ها" به عنوان منشی میس پیگی حضور پیدا کرد. او در سال ۲۰۱۲ در فیلم پنج سال نامزدی به کارگردانی نیکلاس استولر و هنرنمایی جیسون سیگل بازی کرد. در ژانویه ۲۰۱۱ بلانت فیلم‌برداری یک فیلم علمی تخیلی آمریکایی به نام لوپر و کارگردانی ریان جانسون و همکاری بروس ویلیس و جوزف گوردون لویت را آغاز کرد که این فیلم در سپتامبر ۲۰۱۲ اکران شد. همچنین در آن سال او بازی در فیلم "آرتور نیومن" را با همکاری کالین فرث را آغاز نمود.
در سال ۲۰۱۴ او در کنار تام کروز در فیلم "لبه فردا" که فیلمی اقتباسی از یک رمان ژاپنی به نام "تنها چیزی که نیاز داری کشتن است" اثر هیروشی ساکورازاکا بود ظاهر شد. همچنین در همان سال بلانت در همکاری مجدد با شرکت والت دیزنی بازی در نقش همسر بیکر در فیلم اقتباسی و موزیکال "بسوی جنگل" به همراه مریل استریپ، همبازی سابقش در فیلم "شیطان پرادا می‌پوشد" که نقش یک جادوگر را ایفا می‌کرد، آغاز کرد.
در سال ۲۰۱۵ بلانت به همراه بنیسیو دل تورو و جاش برولین در فیلم اکشن و جنایی "سیکاریو" به کارگردانی دنی ویلنوو حضور یافت. در این سال او رتبه ۹۸ام جذاب‌ترین زنان سال ۲۰۱۵ مجله اف‌اچ‌ام را به خود اختصاص داد. در سال ۲۰۱۶ او به همراه کریس همسورث، شارلیز ترون و جسیکا چستین در فیلم "" به کارگردانی سدریک نیکولاس ترویان ظاهر شد. همچنین او به همراه ربکا فرگوسن، جاستین ثرو و الیسون جنی در فیلم "دختری در قطار" بر اساس رمانی به همین نام نوشته پائولا هاوکینز به کارگردانی تیت تیلور حضور یافت. بلانت به صورت رسمی قرارداد بازی در نقش شخصیت مری پاپینز را در فیلم "بازگشت مری پاپینز" که در سال ۲۰۱۸ اکران شد و ادامه‌ای بر فیلم "مری پاپینز" محسوب می‌شود را امضا کرد.
بلانت یک رابطه سه ساله با مایکل بوبله خواننده کانادایی داشت. آن‌ها همدیگر را در سال ۲۰۰۵ در پشت صحنه جایزه تلویزیونی لوجی استرالیا ملاقات کردند. آن دو بعدها در یک خانه مشترک در ونکوور کانادا با هم زندگی می‌کردند، تا آنکه در سال ۲۰۰۸ از هم جدا شدند. در نوامبر ۲۰۰۸ بلانت رابطه دوستانه خود با جان کرازینسکی بازیگر آمریکایی را آغاز کرد. آن‌ها در اوت ۲۰۰۹ نامزد شدند و در تاریخ ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۰ در کومو ایتالیا ازدواج کردند.
او در ۱۶ فوریه ۲۰۱۴ دختر خود، هازل گریس کرازینسکی را به دنیا آورد. در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۶ بلانت تأیید کرد که آن‌ها در انتظار دومین فرزند خود هستند. شوهر خواهر بلانت استنلی توچی هم بازی او در فیلم "شیطان پرادا می‌پوشد" است. در سال ۲۰۱۲، توچی با فلیسیتی، خواهر بلانت ازدواج کرد. بلانت این دو را به هم معرفی کرده بود. برادر او سباستین هم یک بازیگر است. در ماه اوت ۲۰۱۵، بلانت شهروند آمریکا شد.
از جمله تحسین‌شده‌ترین آثار بلانت به گفتهٔ بازبینی منتقدان وبگاه راتن تومیتوز و وبگاه باکس آفیس موجو عبارتند از: "شیطان پرادا می‌پوشد" (۲۰۰۶) "لوپر" (۲۰۱۲)، "لبه فردا" (۲۰۱۴)، "به‌سوی جنگل" (۲۰۱۴)، "سیکاریو" (۲۰۱۵)، "دختری در قطار" (۲۰۱۶)، "یک مکان ساکت" (۲۰۱۸)، "بازگشت مری پاپینز" (۲۰۱۸)، "" (۲۰۲۱) و "اوپنهایمر" (۲۰۲۳).
واژهٔ آرکایو ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
سارا کنینگ (زادهٔ ۱۴ ژوئیه ۱۹۸۷) یک بازیگر تلویزیونی کانادایی است.
بیشتر شهرت و محبوبیت او به دلیل بازی در سریال خاطرات خون آشام است.
کنینگ در سال ۱۹۸۷ در نیوفاندلند، کانادا دیده به جهان گشود، او فرزند وین و داف کنینگ است، او در آلبرتا رشد یافت. او اکنون در ونکوور کانادا زندگی می‌کند.
او فعالیت خود را در زمینهٔ بازیگری از ۲۰۰۸ آغاز کرده‌است.
او بیشتر به دلیل بازی در نقش جنا سامرز در سریال آمریکایی خاطرات خون‌آشام مشهور شد
از دیگر نقش‌های درخشندهٔ او بازی در فیلم تاریخی و برگزیدهٔ زمین سیاه است.
دیوید بلِین وایت (زاده ۴ آوریل ۱۹۷۳) شعبده باز آمریکایی و اهل بروکلین در نیویورک می‌باشد.
از مهمترین کارهای خارق‌العاده او می‌توان به زنده به گور شدن، سرگیجه، بر فراز زمین، غرق شده در آب، گردش‌نما اشاره کرد و تا به حال توانسته اسم خود را در کتاب رکوردهای گینس به واسطه حبس نفس به مدت ۱۷ دقیقه و ۳۰ثانیه به ثبت برساند.
همچنین او برای اشخاص مشهوری از جمله بیل گیتس، هیلاری کلینتون، جورج دبلیو بوش، آرنولد شوارزنگر به صورت خصوصی برنامه اجرا کرده‌است.
چیره‌دست در انجام شعبده بازی و شیرینکاری و کارهای خارق‌العاده. او با اجرای نمایش جادوی خیابانی نام خود را بر سر زبان‌ها انداخت. او شعبده بازی را از زمان بچگی شروع به یادگرفتن کرد. پدرش اسپانیایی و مادرش اصالتاً روس است. از کارهای خارق‌العاده او می‌توان به زنده ماندن پس از ۱۷ روز زیر خاک دفن شدن، بسر بردن ۶۲ ساعت در قفس یخی، زنده ماندن در زیر آب در یک حباب شیشه‌ای برای ۷ روز و… اشاره کرد.
دیوید بلین در ۴ آوریل ۱۹۷۳ در نیویورک متولد شد. بلین اسم دومش است. در سن ۴ سالگی او کارهای یک شعبده باز را در مترو دید و تصمیم گرفت اول کارتهای شعبده بازی را خریداری کند. مادر بزرگ دیوید یک کولی بود و مقداری کارتهای فال ورق به او داد. او ساعتهای زیادی را دربارهٔ کتابهای شعبده بازی صرف می‌کرد. در سن ۵ سالگی او یادگرفت آنچه رویایش بود مادرش او را در همه جا تشویق می‌کرد در ۱۰ سالگی مادرش با یک بانکدار ازدواج کرد. در ۱۶ سالگی دیوید برای دکترش پرواز کرد.
زمانی که مادرش را از دست داد او یک شعبده باز خیابانی شد و در مهمانیهای غنی شرکت داشت. بخاطر استعداد و توانایی که در شعبده بازی داشت با ای بی سی تماس گرفت و آنها بعد از دیدن فیلم شعبده بازی دیوید از آن درخواست مصاحبه کردند. شعبده بازی خیابانی مخصوص دیوید بلین بود و روش جدیدی را در ان عصر آورد و ان فقط در خیابان و مردم واقعی شعبده بازی انجام می‌داد. دیوید در ۲۴ سالگی مشهور شد. او یک دوستی کوتاه با لیوناردو دی کاپریو داشت. دیوید بلین یک شاهکار بعد از هویدینی است. یکی از کارهای دیوید دفن شدن زنده هفت روز در زیر زمین است. دیوید برای ادامه زندگیش به شعبده بازی ادامه خواهد داد.
جادکمه یا جاتکمه سوراخی بر روی لباس می‌باشد که برای عبور دادن دکمه لباس از آن تعبیه شده‌است.
جادکمه برای سرعت بخشیدن به باز یا بستن لباس اختراع شد و آلمانی‌ها در قرن ۱۳ اولین قومی بودند که از جا تکمه استفاده می‌کردند و همچنین مدارکی موجود هست که ابرانیان باستان نیز از آن استفاده می‌کردند و در قرن ۱۳–۱۴ به خاطر سرعت بخشیدن در آماده شدن برای جنگیدن در اروپا استفاده از آن گسترش یافت.
معمولاً جادکمه‌ها در انتهای خود محلی را دارند که برای جلوگیری از شکافته شدن پارچه به وسیله دکمه طراحی شده‌است و همچنین محل شروع و اتمام کار ماشین دوخت است. در گذشته معمولاً در لباس‌های مردانه جادکمه در سمت چپ و در لباس‌های زنانه در سمت راست لباس قرار داشتند و علت آن این بود که لباس خانم‌ها را پیشخدمت تنشان می‌کرد و برای اینکه پیشخدمت گیچ نشود جهت قرارگیری را وارونه در نظر گرفتند بعد از آمدن بلوزهای مدرن نحوه قرارگیری جاتکمه براساس لباس مردان طراحی شد.
بی‌شرم نام سریال کمدی-درام، کمدی سیاه آمریکایی می‌باشد که از شبکه شوتایم پخش می‌شود. این مجموعه از روی مجموعه‌ای بریتانیایی با همین نام ساخته شده‌است. داستان این مجموعه در شیکاگو و در محله‌ای با نام کاناری‌ویل اتفاق می‌افتد و فیلمبرداری آن در ساوت لاندل و بربنک، کالیفرنیا در استودیوی وارنر بروز انجام شده‌است. پخش این سریال از ۹ ژانویه ۲۰۱۱ آغاز گردیده‌است. فیلم‌برداری فصل دوم از ۵ ژوئیه و پخش آن از ۸ ژانویه ۲۰۱۲ آغاز شد.
و در نهایت پخش این سریال در تاریخ ۱۱ آوریل ۲۰۲۱ به اتمام رسید.
این سریال داستان خانواده‌ای از طبقه کارگر آمریکایی را به تصویر می‌کشد. فرانک گلکر که صاحب ۶ فرزند است، عموماً دائم‌الخمر است و فرزندانش را به امان خدا رها کرده‌است. در این سریال تلاش شده تا نشان دهد چگونه اعتیاد به الکل می‌تواند یک خانواده را تحت تأثیر قرار دهد. پل ابوت، خالق این اثر می‌گوید: این فیلم نام من ارل است و روزنا نیست.. این داستان قشرهای کم درآمد نیست. این داستان یقه آبیها نیست؛ آنها اصلاً یقه ندارند.
اندرو دیوید تاونزند (زاده ۲۳ ژوئیه ۱۹۶۳) بازیکن فوتبال ایرلندی است.وی در تیم‌های انگلیسی از جمله استون ویلا، میدلزبورو و چلسی بازی کرده‌است.همچنین ۷۰ بازی و ۷ گل ملی در کارنامه این بازیکن دیده می‌شود ویکی‌پدیای انگلیسی
تار شارلوت (به انگلیسی: Charlotte's Web) یک پویانمایی آمریکایی است که در سال ۱۹۷۳ به کارگردانی چارلز اوگست نیکولز و ایوایو تاکاموتو ساخته شده است.
خوکی بنام ویلبور از این ترس دارد که در انتهای فصل تبدیل به غذای صاحب مزرعه بشود. او به کمک یک عنکبوت سعی می کند تا از این اتفاق جلوگیری کند...
رهبر روحانی یا رهبر دینی یا در برخی از ادیان استاد روحانی، شکلی از عنوان است که به رهبری دینی رجوع می‌کند.
در بودایی رهبران دینی معمولاً کسانی هستند که به مرحله بالایی از آگاهی دست بافته‌اند. آن رهبران می‌توانند مردم را به سوی آزمودگی روحانیت راهنمایی کنند.
رهبر روحانی ممکن است که موقعیتش در دستگاه یک حکومت باشد.
https://web.archive.org/web/20110511123457/http://www.strivingtogether.com/pages/The-Spiritual-Leader.html
http://www.allaboutgod.com/spiritual-leadership.htm
https://web.archive.org/web/20110710203609/http://www.etruth.com/Share/blogs/ViewBlog.aspx?bID=358
جزیرهٔ مریت محدوده ثبت‌نشده و مکان مختص سرشماری در شهرستان بروارد (فلوریدا)، ایالات متحده آمریکا است.https://www.census.gov/quickfacts/merrittislandcdpflorida این محل در ساحل شرقی ایالت با اقیانوس اطلس قرار گرفته‌است. با استناد به سرشماری سال ۲۰۰۰، جمعیت این منطقه بالغ بر ۳۶۰۹۰ نفر بوده‌است. این مکان قسمتی از شهرستان بروارد (فلوریدا) است. نام جزیرهٔ مریت نیز به معنای قدیمی جزیره که شبه‌جزیره بود، بر می‌گردد.
محمود حکیمی (متولد ۱۳۲۳، تهران) یکی از نویسندگان و مترجمان پرکار ایرانی است. حکیمی از جمله نویسندگان و پژوهشگرانی است که عمر خود را وقف پژوهش و مطالعه در حوزه معارف اهل بیت (علیهم السلام) کرده است.
محمود حکیمی در سال ۱۳۲۳ در تهران متولد شد و پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی و متوسطه، برای تحصیل دررشته زبان انگلیسی وارد دانشگاه تربیت معلم شد و پس از مدتی تدریس در مدارس تهران، برای ادامه تحصیل دررشته تعلیم و تربیت به انگلستان رفت و پس از دریافت درجه فوق لیسانس و بازگشت به ایران، به تدریس در مراکز تربیت معلم پرداخت. وی اکنون (۱۳۸۳) بازنشسته‌است و به کار مورد علاقه خود که همان تحقیق و تألیف درزمینه ادبیات معاصر انقلابی ایران و تاریخ تمدن است، می‌پردازد. محمود حکیمی از روزگار تحصیل به ادبیات فارسی و تاریخ تمدن علاقه داشت و با این گرایش به مطالعه آزاد می‌پرداخت.
محمود حکیمی سال‌ها در مدارس تهران به عنوان معلم زبان انگلیسی کار کرده، و پس از بازگشت از انگلستان به عنوان مدرس تعلیم و تربیت در مراکز تربیت معلم به تدریس اشتغال داشته و اکنون نیز مدتی است بازنشسته شده و به تحقیق و تألیف می‌پردازد. مطالعه، تحقیق و تألیف با مضمون ادبیات معاصر و انقلابی ایران و تألیف کتبی پیرامون تاریخ تمدن از کارهای روزمره محمود حکیمی است.
فرهنگسرای نوجوانان درمنطقه ۱۸ شهرداری تهران کتابخانه‌ای را به نام محمود حکیمی نام‌گذاری کرده‌است که در سال ۱۳۸۲ توسط او افتتاح شد.
وی در اوایل دهه ۸۰ شمسی به دلیل آثار و مقالات زیادی که در زمینه نهضت حسینی داشت، مورد تقدیر قرار گرفت و خادم فرهنگ عاشورایی لقب گرفت.روزنامه همشهری، یکشنبه 22 آذر 1394 شماره 6703، صفحه 28، نهضت عاشورا، بعثت دوباره است
بانوی دوم، عنوانی غیررسمی است که معمولاً به همسر معاون رئیس جمهور یا معاون فرماندار اطلاق می‌شود. عنوان بانوی دوم بر مبنای بانوی اول طراحی شده است که همسر رئیس جمهور یا فرماندار است. در یک نظام پادشاهی، بانوی دوم معمولاً همسر نخست‌وزیر است.
بانوی نخست ()، عنوانی غیررسمی است که در برخی کشور‌ها به همسر رئیس دولت داده می‌شود. این واژه معمولاً برای همسر نخست‌وزیر به کار نمی‌رود.
آقای نخست () واژه‌ای برابر بانوی اول است که زمانی استفاده می‌شود که همسر رئیس دولت، یک مرد باشد. در ایالات متحده آمریکا، به شوهران فرماندارها، آقای اول گفته می‌شود.
واژهٔ «بانوی نخست» برای نخستین بار به وسیلهٔ دوازدهمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، زکری تیلور، در سال ۱۸۴۹ به کار رفت. وی در مراسم خاکسپاری همسرش، دالی مدیسن، برای توصیف او این واژه را به کار برد.
خط تُوکیو دِن‌اِنتُوشی یکی از خطوط قطار شرکت راه‌آهن توکیو است. این خط ایستگاه شیبویا در توکیو را به ایستگاه چوئو–رینکان در استان کاناگاوا
متصل می‌کند.
ارّه موسیقی یک اره دستی است که از آن به عنوان ساز موسیقی استفاده می‌شود. احتمالاً اولین بار در سده ۱۹ میلادی در رشته‌کوه‌های آپالاچی ایالات متحده آمریکا از این وسیله به عنوان یک ساز استفاده شده‌است. اره موسیقی عموماً به وسیله کشیدن آرشه به قسمت بدون دندانه اره یا بعضاً ضربه زدن به آن تولید صدا می‌کند و صدایش بسیار شبیه به صدای ترمین می‌باشد.تاریخچه اره موسیقی ، وبگاه musicalsaw.com. بازدید در ۱۸ مارس ۲۰۱۱.چکیده تاریخچه اره موسیقی ، وبگاه musicalsaws.com. بازدید در ۱۸ مارس ۲۰۱۱.
منطقه شهری بارسلونا که غالباً بارسلونا بزرگ نامیده می‌شود از سه نهاد اجرایی منطقه‌ای تشکیل شده است که در کل به ۳۶ شهرداری تقسیم شده‌اند و جمعیت ۳٬۱۵۰٬۳۸۰ نفر (سرشماری ۲۰۰۷) را در منطقه‌ای به وسعت ۶۳۳ کیلومتر مربع در برمی‌گیرد. منطقه شهری بارسلون هسته مرکزی ناحیه شهری بارسلونا است که ۴٬۹۹۲٬۱۹۳ نفر جمعیت دارد.Idescat. BEMC. Àmbit Metropolità. Padró municipal d'habitants. Xifres Oficials. Recomptes
خط راه‌آهن میتاکه توزان یکی از خطوط وابسته به شرکت راه‌آهن کیئو است. این خط‌آهن در کوه میتاکه در منطقهٔ اومه در توکیو قرار دارد. میتاکه توزان دارای یک خط قطار کابلی که نامیده می‌شود و یک خط تله‌سی‌یژ است و در سال ۱۹۲۷ افتتاح شده‌است. این خط دو ایستگاه دارد ایستگاه پایینی در ارتفاع ۴۰۷ متری "تاکی‌موتو" نامیده می‌شود و ایستگاه بالا در نزدیک معبد موساشی‌میتاکه در ارتفاع ۸۳۱ متری کوه میتاکه "ایستگاه میتاکه سان" نامیده می‌شود.
ناحیه شهری بارسلوناVegueries یکی از هفت ناحیه‌ای است که در تقسیمات ناحیه‌ای کاتالونیا تعیین شده. این ناحیه در کنار ساحل مرکزی کاتالونیا و در بارسلون قرار دارد.
خط راه‌آهن تاکائو توزان یکی از خطوط ترابری توکیو است. این خط در کوه تاکائو در منطقهٔ هاچی‌اوجی قرار دارد. تاکائو توزان دارای یک خط قطار کابلی که نامیده می‌شود و یک خط تله‌سی‌یژ است و در سال ۱۹۲۱ میلادی افتتاح شده‌است. این خط دو ایستگاه دارد ایستگاه پایینی در نزدیکی ایستگاه تاکائو سان گوچی وابسته به خط کیئو "کیئوتاکی" نامیده می‌شود و ایستگاه بالا در نزدیک معبد تاکائوسان-یاکوئواین در ارتفاع ۴۲۷ متری کوه تاکائو "ایستگاه تاکائو سان" نامیده می‌شود. قیمت بلیط رفت و برگشت ۹۰۰ ین است.
ایستگاه آکیهابارا ایستگاهی است که در منطقهٔ چیودای توکیو پایتخت ژاپن واقع شده‌است. آکیهابارا یک ایستگاه از ایستگاه‌های شرکت راه‌آهن شرق ژاپن یا جی‌آر، متروی توکیو و شرکت راه‌آهن شوتو-کن شین-توشی محسوب می‌شود.
کُسِکانت () زاویۀ <chem>\alpha</chem> برابر معکوس سینوس است. کسکانت را با نماد formula_1 نمایش می‌دهیم.*
شرط وجود کسکانت این است که سینوس زاویه، مخالف صفر باشد؛ چرا که همواره در هر کسر اگر مخرج صفر باشد، تعریف نشده خواهد شد(چون عدد بر بی‌نهایت صفر می‌شود) بنابراین می‌توان گفت زاویه نباید به صورت formula_2 باشد.(k عدد صحیح)
ایستگاه چیبا ایستگاهی است که در شهر چیبا در استان چیبا در ژاپن واقع شده‌است. چیبا یک ایستگاه از ایستگاه‌های شرکت راه‌آهن شرق ژاپن یا شرکت راه‌آهن شرق ژاپن، و مونوریل چیبا به شمار می‌آید.
پی‌کا تیربار چندمنظوره ساخت کشور اتحاد جماهیر شوروی می‌باشد و در سال ۱۹۶۵ معرفی و بکار گرفته شد. طراح این سلاح سرگرد میخائیل کلاشنیکف بوده و طراحی آن نیز بر اساس تفنگ اتوماتیک معروف کلاشنیکف صورت گرفته‌است و تغذیه آن از طریق نوارهای ۲۵ فشنگی انجام می‌شود که می‌توان آن‌ها را به یکدیگر متصل کرده و در جعبه‌های مخصوص حمل نوار فشنگ با ظرفیت ۱۰۰، ۲۰۰ و ۲۵۰ عددی قرار داد.
پی‌کا به عنوان جانشینی برای تیربار متوسط گرینوف (گرینف) و تیربار سبک آرپی‌دی وارد ارتش شوروی شد و با توجه به شباهتش به تیربار گرینوف در ایران به نام گرینوف نیز معروف شد.
پی‌کا از فشنگ‌های ۷٫۶۲x۵۴ میلی‌متری استفاده کرده و نواخت تیر آن ۶۵۰ تا ۸۵۰ در دقیقه‌است. سرعت گلوله ۸۲۵ متر بر ثانیه و برد مؤثر آن ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ متر است. وزن آن در مدل اولیه ۹ کیلوگرم و در مدل پ‌کاام ۷٫۵ کیلوگرم است. این سلاح از موفق‌ترین مسلسل‌های دنیا بوده که هنوز هم به عنوان تیربار خط مقدم پیاده‌نظام و سلاح خودروهای رزمی در نیروهای مسلح روسیه استفاده می‌شود و به بسیاری از کشورهای دیگر دنیا نیز صادر شده و در برخی از این کشورها تولید می‌شود.
تعداد کل پی‌کاهای تولیدشده بیش از یک میلیون قبضه برآورد می‌شود. بقاپذیری بالا، حساسیت کم نسبت به عوامل محیطی همچون گرد و غبار، قیمت ارزان، وزن سبک از امتیازهای این تیربار نسبت به تیربارهای معروف هم‌رده خود است که آن را سلاحی مناسب برای نبردهای چریکی و نامتقارن و همچنین استفاده به عنوان یک تیربار سبک و تفنگ اتوماتیک جوخه می‌سازد هرچند که نواخت تیر، قابلیت آتش پیوسته و دقت آن در سنجش با تیربارهای همانند غربی همچون ام‌ژ۳ آلمانی و اف‌ان ام‌آژ بلژیکی پائین‌تر است.
این سلاح دارای مدل‌های گوناگون شامل قابل حمل توسط سرباز، قابل نصب بر روی هلیکوپتر و قابل نصب بر روی خودروهای رزمی زرهی است.
نخستین آشنایی نیروهای مسلح ایران با این سلاح مربوط به زمان جنگ ایران و عراق بوده‌است. جایی‌که کشور شوروی در راستای کمک‌های شوروی به عراق در جنگ ایران و عراق، اقدام به فروش نفربرهای زرهی بی‌ام‌پی-۱ به ارتش عراق کرد. بر روی این نفربرها مسلسل پی‌کا نصب شده بود و بعد از به غنیمت گرفته شدن تعدادی از این نفربرها توسط نیروهای ایرانی، ایران با این مسلسل آشنایی پیدا کرد. پیش از آن تعداد کمی از تیربارهای گرینوف که تیربار متوسط اصلی شوروی قبل از تولید پی‌کا بود، در نیروهای مسلح ایران موجود بود و به همین جهت پی‌کا هم به گرینوف معروف شد. در دوران جنگ با توجه به نیاز ایران به اسلحه و توقف خط تولید تیربار ژ۳ به دلیل عدم همکاری آلمانی‌ها، ایران به خرید سلاح روی آورده و سلاح‌های روسی از جمله تیربار پی‌کا با توجه به فراوانی، قیمت پائین و استفاده و نگهداری آسان بهترین انتخاب بودند. بعد از پایان جنگ، سازمان دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح اقدام به بررسی عملکرد و قابلیت‌های این مسلسل نمود و آن را مناسب جهت به‌کارگیری در نیروهای پیاده ایران دانست. از این رو در سالهای بعد اقدام به خریداری چند محموله از این سلاح جهت استفاده در نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران، نیروی زمینی سپاه پاسداران و نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران نمود. این سلاح هم‌اکنون نیز یکی از سلاح‌های عملیاتی یگان‌های پیاده نیروهای نظامی ایران می‌باشد و در کنار تیربار ام‌ژ۳ به عنوان دو تیربار کاربرد عمومی اصلی نیروهای مسلح ایران استفاده می‌شود.
«دریانورد» ، ترانه‌ای از آلبوم "قلب‌درد" گروه آلمانی رامشتاین است. این ترانه در آوریل ۱۹۹۶ در قالب دومین تک‌آهنگ آلبوم "قلب‌درد" منتشر شد.
گروه فنلاندی آپوکالیپتیکا با همراهی نینا هاگن در سال ۲۰۰۳ نسخهٔ جدیدی از ترانهٔ «دریانورد» را در آلبوم "بازتاب‌ها" منتشر کردند.
codice_1 [یا در برخی همگردان‌ها codice_2] یکی از فایل‌های هدر استاندارد سی است و وظیفۀ اصلی آن انجام محاسبات مختلف مربوط به زمان‌ها و تاریخ‌ها در برنامه‌ها است.
time_t timer = time(NULL);
چارلی شین (زاده ۳ سپتامبر ۱۹۶۵) بازیگر آمریکایی است.
او در سال ۲۰۱۵ اعلام کرد مبتلا به اچ‌آی‌وی است و این موضوع را از سال ۲۰۱۱ می‌دانسته ولی به مدت ۴ سال آن را پنهان کرده‌است. پزشک معالج او گفته‌است که این هنرپیشه سالم است و با وجود اینکه ویروس اچ آی وی در بدنش وجود دارد، به بیماری ایدز مبتلا نشده‌است. وی سال‌هاست که با مشکل مصرف مواد مخدر و نوشیدنی الکلی دست و پنجه نرم می‌کند.چارلی شین: اچ‌آی‌وی مثبت هستم بی‌بی‌سی فارسی، ۲۶ آبان ۱۳۹۴
لایرا بلاکوا شخصیت اصلی سه گانه "نیروی اهریمنی‌اش" می‌باشد.
لایرا دختری زیرک است و به راحتی دروغ می‌گوید؛ دروغ‌هایی که هر کس باور می‌کند. اما به گفته خودش از قوه تخیل خوبی برخوردار نیست. سالیان سال پیش جادوگر ها درباره‌ی او پیشگویی ای مبنی برساختن سرنوشت بشریت توسط او کرده‌اند که چندان مفهوم نیست.پدر او لرد عزریل بلاکوا و مادرش ماریسا کولتر می‌باشد. او به خاطر نجات دادن دوستش راجر از دست شفن‌ها دست به خیلی کارها می‌زند ولی در آخر ناخواسته باعث مرگش می‌شود.
سروموتور (یا موتور سروو) یک محرک چرخشی یا محرک خطی است که امکان کنترل دقیق موقعیت زاویه ای یا خطی، سرعت و شتاب را فراهم می‌کند. این شامل یک موتور مناسب است که به یک سنسور برای بازخورد موقعیت متصل شده‌است. همچنین به یک کنترلر نسبتاً پیچیده نیاز دارد که اغلب یک ماژول اختصاصی است که به‌طور خاص برای استفاده با سروموتورها طراحی شده‌است.
سروموتورها کلاس خاصی از موتور نیستند، اگرچه اصطلاح "سروموتور" اغلب برای اشاره به موتور مناسب برای استفاده در یک سیستم کنترل حلقه بسته استفاده می‌شود.
سروموتورها در کاربردهایی مانند رباتیک، ماشین آلات CNC و ساخت خودکار استفاده می‌شوند.
سروموتور یک سروومکانیسم حلقه بسته است که از بازخورد موقعیت برای کنترل حرکت و موقعیت نهایی خود استفاده می‌کند. ورودی کنترل آن یک سیگنال (آنالوگ یا دیجیتال) است که موقعیت فرمان شفت خروجی را نشان می‌دهد.
موتور با نوعی از رمزگذار موقعیت جفت می‌شود تا بازخورد موقعیت و سرعت را ارائه دهد. در ساده‌ترین حالت، فقط موقعیت اندازه‌گیری می‌شود. موقعیت اندازه‌گیری شده خروجی با موقعیت فرمان، ورودی خارجی به کنترل‌کننده مقایسه می‌شود. اگر موقعیت خروجی با موقعیت مورد نیاز متفاوت باشد، یک سیگنال خطا تولید می‌شود که باعث می‌شود موتور در هر جهت بچرخد تا شفت خروجی را به موقعیت مناسب برساند. با نزدیک شدن به موقعیت‌ها، سیگنال خطا به صفر می‌رسد و موتور متوقف می‌شود.
بسیار ساده‌ترین سروموتورها از سنجش موقعیت فقط از طریق پتانسیومتر و کنترل انفجار موتور خود استفاده می‌کنند. موتور همیشه با سرعت کامل می‌چرخد (یا متوقف می‌شود). این نوع سروموتور در کنترل حرکت صنعتی کاربرد زیادی ندارد، اما اساس سرووهای ساده و ارزان مورد استفاده در مدل‌های رادیویی را تشکیل می‌دهد.
سروموتورهای پیچیده‌تر از یک رمزگذار مطلق (نوعی رمزگذار چرخشی) برای محاسبه موقعیت شفت و استنتاج سرعت شفت خروجی استفاده می‌کنند. برای کنترل سرعت موتور از یک درایو با سرعت متغیر استفاده می‌شود. هر دوی این پیشرفت‌ها، معمولاً در ترکیب با یک الگوریتم کنترل PID، به سروموتور اجازه می‌دهند تا سریع‌تر و دقیق‌تر به موقعیت فرمان داده شده و با بیش‌پریشی کمتر به موقعیت فرمان‌دهی برسد.
سروموتورها معمولاً به عنوان جایگزینی با کارایی بالا برای موتور پله ای استفاده می‌شوند. موتورهای پله‌ای دارای توانایی ذاتی برای کنترل موقعیت هستند، زیرا دارای مراحل خروجی داخلی هستند. این اغلب به آنها اجازه می‌دهد تا به عنوان یک کنترل موقعیت حلقه باز، بدون هیچ رمزگذار بازخوردی استفاده شوند، زیرا سیگنال درایو آنها تعداد مراحل حرکت برای چرخش را مشخص می‌کند، اما برای این، کنترل‌کننده باید موقعیت استپر را بداند. موتور در حال روشن شدن بنابراین، در اولین راه‌اندازی، کنترل‌کننده باید موتور پله‌ای را فعال کرده و آن را در موقعیت مشخصی بچرخاند، مثلاً تا زمانی که یک کلید محدود انتهایی را فعال کند. این را می‌توان هنگام روشن کردن یک چاپگر جوهر افشان مشاهده کرد. کنترل‌کننده حامل جوهر افشان را به سمت چپ و راست حرکت می‌دهد تا موقعیت‌های انتهایی را تعیین کند. یک سروموتور بدون توجه به موقعیت اولیه در هنگام روشن شدن در صورت استفاده از رمزگذار مطلق، می‌تواند بلافاصله به هر زاویه ای که کنترل‌کننده به آن دستور می‌دهد بچرخد.
فقدان بازخورد یک موتور پله ای عملکرد آن را محدود می‌کند، زیرا موتور پله ای فقط می‌تواند باری را هدایت کند که به خوبی در ظرفیت خود باشد، در غیر این صورت از دست دادن مراحل زیر بار ممکن است منجر به خطاهای موقعیت‌یابی شود و سیستم ممکن است مجدداً راه اندازی یا کالیبره شود. رمزگذار و کنترلر یک سروموتور هزینه اضافی دارند، اما عملکرد کلی سیستم (برای تمام سرعت، قدرت و دقت) را نسبت به ظرفیت موتور اصلی بهینه می‌کنند. با سیستم‌های بزرگتر، که در آن یک موتور قدرتمند نشان دهنده نسبت فزاینده ای از هزینه سیستم است، سروموتورها از این مزیت برخوردارند.
در سال‌های اخیر محبوبیت فزاینده ای در موتورهای پله ای حلقه بسته افزایش یافته‌است. آنها مانند سروموتورها عمل می‌کنند، اما تفاوت‌هایی در کنترل نرم‌افزاری خود برای داشتن حرکت صاف دارند. مزیت اصلی استپر موتور حلقه بسته، هزینه نسبتاً پایین آن است. همچنین نیازی به تنظیم کنترل‌کننده پی‌آی‌دی روی سیستم پله ای حلقه بسته نیست.
بسیاری از کاربردها، مانند دستگاه‌های برش لیزری، ممکن است در دو محدوده ارائه شوند، محدوده قیمت پایین با استفاده از موتورهای پله ای و محدوده عملکرد بالا با استفاده از سرو موتورها.
اولین سروموتورها با synchros به عنوان رمزگذار آنها توسعه یافتند. کارهای زیادی با این سیستم‌ها در توسعه توپخانه‌های رادار و ضدهوایی در طول جنگ جهانی دوم انجام شد.
سروموتورهای ساده ممکن است از پتانسیومترهای مقاومتی به عنوان رمزگذار موقعیت خود استفاده کنند. اینها فقط در بسیار ساده‌ترین و ارزان‌ترین سطح استفاده می‌شوند و در رقابت نزدیک با موتورهای پله ای هستند. آنها از سایش و نویز الکتریکی در مسیر پتانسیومتر رنج می‌برند. اگرچه می‌توان سیگنال موقعیت آنها را به صورت الکتریکی متمایز کرد تا سیگنال سرعت به دست آید، کنترل‌کننده پی‌آی‌دی که می‌توانند از چنین سیگنال سرعتی استفاده کنند، معمولاً رمزگذار دقیق تری را تضمین می‌کنند.
سروموتورهای مدرن از رمزگذارهای چرخشی اعم از مطلق یا افزایشی استفاده می‌کنند. رمزگذارهای مطلق می‌توانند موقعیت خود را در هنگام روشن شدن مشخص کنند، اما پیچیده‌تر و گران‌تر هستند. رمزگذارهای افزایشی ساده‌تر، ارزان‌تر هستند و با سرعت‌های بالاتر کار می‌کنند. سیستم‌های افزایشی، مانند موتورهای پله‌ای، اغلب توانایی ذاتی خود را برای اندازه‌گیری فواصل چرخش با یک سنسور ساده موقعیت صفر ترکیب می‌کنند تا موقعیت خود را هنگام راه‌اندازی تنظیم کنند.
گاهی اوقات به جای سروموتورها از موتوری با رمزگذار خطی خارجی جداگانه استفاده می‌شود. این سیستم‌های موتور + رمزگذار خطی از عدم دقت در پیشرانه بین موتور و واگن خطی جلوگیری می‌کنند، اما طراحی آنها پیچیده‌تر می‌شود زیرا دیگر یک سیستم از پیش بسته‌بندی شده کارخانه نیستند.
نوع موتور برای سروموتور مهم نیست و ممکن است از انواع مختلفی استفاده شود. در ساده‌ترین حالت، موتورهای DC آهنربای دائمی برس خورده، به دلیل سادگی و هزینه کم، استفاده می‌شوند. سروموتورهای صنعتی کوچک معمولاً موتورهای براشلس کموتاسیون الکترونیکی هستند. برای سروموتورهای صنعتی بزرگ، معمولاً از موتورهای القایی AC استفاده می‌شود که اغلب با درایوهای فرکانس متغیر امکان کنترل سرعت آنها را فراهم می‌کند. برای عملکرد نهایی در یک بسته جمع و جور، از موتورهای AC بدون جاروبک با میدان آهنربای دائمی استفاده می‌شود که به‌طور مؤثر نسخه‌های بزرگی از موتورهای الکتریکی DC بدون جاروبک هستند.
ماژول‌های درایو برای سرو موتورها یک جزء صنعتی استاندارد هستند. طراحی آنها شاخه ای از الکترونیک قدرت است که معمولاً بر اساس یک ماسفت سه فاز یا پل H IGBT است. این ماژول‌های استاندارد یک جهت و تعداد پالس (فاصله چرخش) را به عنوان ورودی می‌پذیرند. آنها همچنین ممکن است شامل نظارت بر دمای بیش از حد، گشتاور بیش از حد، و ویژگی‌های تشخیص سکون باشند. از آنجایی که نوع رمزگذار، نسبت چرخ دنده و دینامیک کلی سیستم مختص برنامه کاربردی است، تولید کنترلر کلی به عنوان یک ماژول خارج از قفسه دشوارتر است و بنابراین اینها اغلب به عنوان بخشی از کنترل‌کننده اصلی اجرا می‌شوند.
اکثر سروموتورهای مدرن حول یک ماژول کنترلر اختصاصی از همان سازنده طراحی و عرضه می‌شوند. همچنین ممکن است کنترل‌کننده‌ها در اطراف میکروکنترلرها به منظور کاهش هزینه برای کاربردهای با حجم زیاد توسعه داده شوند.
سروموتورهای یکپارچه به گونه ای طراحی شده‌اند که موتور، درایور، رمزگذار و لوازم الکترونیکی مرتبط را در یک بسته واحد قرار دهند.
مرگ کوروش بزرگ در حدود سال ۵۲۹ پیش از میلاد، در سال بیست‌وهشتمبه روایت هرودوت یا سی‌اُمبه روایت کتزیاس، دینن و تروگ پومپه‌ای سلطنت او بر انشان و بیست‌ودوم پس از فتح پادشاهی مادبر اساس کتیبهٔ نبونید پادشاه بابل اتفاق افتاد. روایات مختلفی دربارهٔ مرگ کوروش وجود دارد. بیشتر تاریخ‌دانانی که در مورد مرگ او نوشته‌اند آن را در جنگ با یکی از طوایف سکایی در شمال‌شرق ایران گزارش کرده‌اند. اما در مورد نام قومی که کوروش در جنگ با آنان کشته شده یا زخمی و بر اثر جراحت آن کشته شد، اختلاف است. هرودوت آن را ماساگت نامیده، کتزیاس دربیک و برس کلدانی هم دها، که هر سه از اقوام ایرانی سکایی بوده که در فاصلهٔ گرگان تا ورای دریاچهٔ خوارزم و سیردریا سکونت داشته‌اند. نتیجهٔ جنگ هم مشخص نیست. به‌گفتهٔ هرودوت سپاه کوروش شکست خورد، به‌گفتهٔ کتزیاس با کمک یکی از اقوام سکایی پیروز شد و هردوت می‌گوید کوروش بایک راهبردی که در یک پادگان که نیروهای کوروش در آن اقامت داشتند در حملهٔ ماساگت‌ها به شکل ساختگی فرار کرده و در آن شراب‌های بسیاری به عنوان غنیمت بجا گذاشته سربازان ماساگت نوشیده و از حال خود خارج شده‌اند و در حملهٔ کوروش نیروهای مست شکست می‌خورند. هرودوت می‌نویسد این نبرد، خونین‌ترین جنگی بود که توسط «بربرها» صورت گرفته بود. بنابر گزارش مورخان یونانی، کوروش در جنگ با ماساگت‌ها ۲۰۰ هزار مرد جنگی را از دست داد که اغراق آشکاری است.
از نگاه داندامایف داستان‌های روایت‌شده توسط مورخان یونانی بیشتر از آنکه شرح یک رویداد واقعی باشند، رنگ و بوی یک رمان را دارند. اگرچه حقیقت دقیق مرگ کوروش را نمی‌دانیم، اما مشخص است که او در پاسارگارد دفن شده‌است. این حقیقت ممکن است که گفته‌های هرودوت را دروغ جلوه دهد اما ممکن است جنازهٔ کوروش از دشمن پس گرفته شده و به پایتخت آورده شده باشد. ریچارد فرای می‌گوید احتمالاً داستان هرودوت ساختگی است، اما گرفتن آسیای میانه توسط کوروش صحیح است زیرا دورترین شهری که در سغد وجود دارد، سایرس‌چَتا (سایروپولیس) نام دارد که گستردگی فتوحات شرقی او را ثابت می‌کند. کتزیاس می‌گوید که کمبوجیه باگاپاتس - یکی از درباریان - را همراه جسد کوروش به مراسم دفن فرستاده‌است.
انتقال پیکر کوروش، یکی دیگر از نشانه‌های نادرست بودن جنگ کوروش با ماساگت‌هاست؛ زیرا اگر تهم‌رییش، کوروش را کشته و سر او را بریده باشد، چگونه هخامنشیان توانسته‌اند با سپاهی شکست‌خورده جسد را از آنان پس بگیرند و آن را به درون قسمت‌های داخلی ایران وارد کنند؟
در دوازدهم اوت ۵۳۰ پیش از میلاد، زنی بابلی به نام «بورسیپه» زمینی را در نزدیکی دروازهٔ سنگ‌براق به نام یکی از خویشاوندانش کرد. تاریخ این لوحی گلی که به دبیرهٔ میخی اکدی نوشته شده بود، «نهمین سال کوروش، شاه کشورها» را نشان می‌داد. در سی‌ویکم همین سال در پایتخت بابل، مردی بابلی الاغش را فروخت. تاریخ این لوح مربوط به «سال آغاز فرمانروایی کمبوجیه، شاه کشورها» ست. این دو سند که در ظاهر اهمیت چندانی ندارند، در واقع نشان می‌دهند که کوروش در فاصلهٔ میان ۱۲ تا ۳۱ اوت سال ۵۳۰ پیش از میلاد درگذشته‌است یا حداقل، خبر درگذشت وی و بر تخت‌نشینی کمبوجیه در این تاریخ به بابل رسیده‌است.
هرودوت مورخ یونانی نوشته که کوروش پس از آن‌که بابل را فتح کرد برای مطیع کردن اقوام ایرانی ماساژت که در شرق رود آراکس (سیحون) سکونت داشتند لشکرکشی کرد. وی ابتدا به فرمان‌روای ماساژت‌ها تهم‌رییش («تُمیریس) که بیوهٔ پادشاه سابقشان بود پیشنهاد ازدواج داد اما او که دانست مقصود کوروش تسلط بر سرزمین اوست نپذیرفت و کورش به قصد جنگ با او به سوی سیحون حرکت کرد. او در ابتدا با حیلهٔ جنگی توانست یک‌سوم سپاه ماساژت‌ها را نابود کند اما تهم‌رییش با جمع‌آوری تمام قوای خود به او حمله‌ور شد و در جنگی سنگین به پیروزی رسید. بیشتر سپاه کورش نابود شده و او نیز کشته شد. هرودوت با اشاره به اینکه حکایات متعددی در مورد مرگ کوروش مطرح است و او آن که به حقیقت نزدیک‌تر است را انتخاب کرده مشخص می‌کند که خود نیز از صحت آن مطمئن نبوده‌است.پیرنیا، ۴۵۲–۴۴۶
هرودوت می‌نویسد، راجع به در گذشت کوروش روایات مختلف است اما من شرحی را که بیشتر در نظرم معتبر می‌نماید نقل می‌کنم. کوروش در آخرین نبرد خود به قصد سرکوب قوم ماساگت (ماساژت) قومی از سکاها که با حمله به نواحی مرزی ایران به قتل و غارت می‌پرداختند، به سمت شمال شرقی کشور حرکت کرد، میان مرز ایران و سرزمین سکاها رودخانه‌ای بود که لشگریان کوروش باید از آن عبور می‌کردند. هنگامی که کوروش به این رودخانه رسید، تهم‌رییش (تومیریس) ملکهٔ سکاها به او پیغام داد که برای جنگ دو راه پیش رو دارد یا از رودخانه عبور کند و در سرزمین سکاها به نبرد بپردازند یا اجازه دهند که لشگریان سکا از رود عبور کرده و در خاک ایران به جنگ بپردازند. کوروش این دو پیشنهاد را با سرداران خود در میان گذاشت. بیشتر سرداران ایرانی، جنگ در خاک ایران را برگزیدند، اما کرزوس امپراتور سابق لیدیه و دایی مادر کوروش که تا پایان عمر، به عنوان یک مشاور به کوروش وفادار ماند، جنگ در سرزمین سکاها را پیشنهاد کرد. کوروش نظر کرزوس را پذیرفت و از رودخانه عبور کرد. نخست عده‌ای از جنگاوران ماساگت‌ها به رهبری سپارگاپیس فرزند ملکه، به دسته‌ای از سربازان لشکر کوروش که از بقیه جدا افتاده‌بودند، حمله کرده و همه را به خاک هلاکت انداختند. بعد از آن پیروزی آن‌ها بر سفرهٔ طعام بازمانده از لشکر کوروش نشسته و با اشتیاق فراوان آنقدر خوردند و نوشیدند که مست و بیهوش شدند. پارسیان در این هنگام وقت را غنیمت شمرده بر سر آن‌ها ریختند و سپارگاپیس را اسیر کردند. سپارگاپیس وقتی به هوش آمد و خود را اسیر دید، از کوروش استدعا کرد که غل و زنجیر از او بردارند. کوروش این تقاضا را اجابت کرد. وقتی دستان او آزاد شد، از شدت ننگ و عار خود را درجا کشت. بعد از جنگی بین دو سپاه درگرفت که از جهات شدت و خشونت در میان سایر اقوام سابقه نداشت و عاقبت ماساگت‌ها غلبه کردند و خود کوروش نیز کشته‌شد.Histories of Herodotus Book 1, Section 214
بروسوس (مورخ کلدانی) در ۲۸۰ پیش از میلاد آورده‌است که کوروش در جنگ با طوائف داهه (دها، یکی از عشایر سکایی) کشته شده‌است. از قول کتزیاس پزشک دربار هخامنشی آمده‌است که کوروش در اثر جراحاتی که در جنگ با دربیک‌ها به او وارد آمده‌بود، کشته شده‌است. آن‌ها فیل‌هایشان را رها کردند، اسب کوروش رم کرده و کوروش بر زمین افتاد. یکی از سربازان هندی که با دربیک‌ها متحد بودند، زوبینی به ران او انداخته‌است و کوروش را به خیمه‌اش بردند و او در اثر این زخم بعد از سه روز درگذشته‌است.فره وشی، ص ۷۴
اینکه هر سه قوم یاد شده، در بالا از طوایف سکاها بوده‌اند، نشان می‌دهد که آخرین جنگ‌های کوروش با طوایف سکاها بوده‌است اما به نوشته زرین‌کوب بعید به نظر می‌رسد که وی در این جنگ‌ها کشته شده‌باشد. مخصوصاً در روایت هرودوت بسیار بعید می‌رسد که باقیماندهٔ سپاه شکست خورده توانسته باشند، جسد بدون سر او را برای دفن به پاسارگاد بیاورند.زرین‌کوب، ص ۱۲۹ بر طبق روایت‌های گزنفون و استرابون این جنگ‌ها به کشته شدن کوروش منجر نشده‌است و وی به مرگ طبیعی وفات یافته‌است. در هر حال راجع به پایان کارش، هیچ روایتی را از روی قطع بر روایت دیگر، نمی‌توان ترجیح داد.زرین کوب، ص ۱۳۰
کتزیاس مورخ دیگر یونانی جنگ کوروش را با قومی به نام دِربیک به پادشاهی آمُرّایوس گزارش کرده‌است. دربیک‌ها توانستند با فیل‌های جنگی خود سواره‌نظام ایرانیان را محاصره کنند و کوروش بزرگ از اسب به زیر افتاده و یک جنگجوی هندی — که از متحدین دربیک‌ها بودند — او را با زوبینی که به رانش می‌خورد، مجروح می‌کند. روز بعد «آمورگِس» پادشاه سکائی به کمک ایرانیان آمده و آن‌ها فاتح شده و دربیک‌ها مطیع می‌شوند اما کوروش چند روز بعد پس از وصیت به اطرافیان خود و تعیین کمبوجیه به عنوان جانشین خود می‌میرد.پیرنیا، ۴۵۴–۴۵۲
از بروسوس مورخ کلدانی نقل قول شده که کوروش در نبرد با قوم داها کشته شد. داها از اقوام ساکن اطراف گرگان بوده‌اند.پیرنیا، ۴۵۴A political history of the Achaemenid empire, By M. A. Dandamaev, BRILL, 1989, p. 67
تروگ پمپه‌ای مورخ رومی هم روایتی مشابه هرودوت را اتخاذ کرده با این تفاوت که می‌نویسد سپاه ۲۰۰ هزار نفرهٔ کوروش در گردنه‌های کوهستان به محاصرهٔ سپاه ملکه ماساژت‌ها درآمده و تمامی آن‌ها نابود شده‌اند و حتی یک نفر هم زنده نمی‌ماند تا خبر این واقعه را ایرانیان برساند.پیرنیا، ۴۷۰
گزنفون مورخ یونانی مرگ کوروش را در کتاب کوروش‌نامه به شکل طبیعی و در پارس گزارش داده. به گفتهٔ او کوروش در خواب از مرگ خود مطلع می‌شود و پس از نیایش و وصیت‌هایی به نزدیکان و دوستان و بزرگان کشور از دنیا می‌رود. روایت گزنفون در مورد مرگ کوروش به داستان‌های اساطیری مربوط به مرگ کیخسرو پادشاه کیانی شباهت دارد.پیرنیا، ا۴۶۹–۴۶۳Xenophon, "Cyropaedia" VII. 7; M.A. Dandamaev, "Cyrus II", in "Encyclopaedia Iranica", p. 250. See also H. Sancisi-Weerdenburg "Cyropaedia", in "Encyclopaedia Iranica", on the reliability of Xenophon's account.
رنگ‌افشانی،"فرهنگ مصور هنرهای تجسمی"، پرویز مرزبان و حبیب معروف، تهران، ۱۳۷۷.رنگ‌پاشی یا تاشیسم (به فرانسوی: Tachisme) یکی از سبک‌های نقاشی است که پس از جنگ جهانی دوم و در دهه ۱۹۵۰ توسط تعدادی از نقاشان جوان فرانسوی چون هانس هارتونگ، جرارد اشنایدر، پیر سولاژ، فرانس ولس، چائو ووچی و جرج ماتیو در پاریس شکل گرفت و همانند سبک مشابه آمریکایی خود، نقاشی کنشی، آثار به صورت شهودی و با حرکاتی خودانگیخته خلق می‌شدند. این سبک خود بخشی از یک جنبش بزرگ‌تر فرانسوی بود به نام هنر غیررسمی، که هنر انتزاعی هندسی را فدای بیان صریح می‌کرد.تاشیسم ، وبگاه دانشنامه بریتانیکا. بازدید در تاریخ ۲۴ دسامبر ۲۰۱۰.
فیلیه قصر شیخ خزعل حاکم خوزستان در سال ۱۹۱۷ در زمینی با زیربنای ۷۸۸ متر مربع در شهرستان خرمشهر کنار نهر فیلیه خرمشهر ساخته شد. شیخ خزعل حاکم وقت خوزستان (دوره قاجار) و شیخ عشایر عرب بنی کعب بود. این ساختمان یکی از بناهای زیبای دورهٔ قاجاریه به حساب می‌آمد و در گذشته جزء تفریحگاه‌های مردم خرمشهر بود.
رضاشاه در روز ۱۳ آذرماه (۱۳۰۳ش)، به دلیل اختلافاتی که حکومت تهران با شیخ خزعل پیدا کرده بود، به خرمشهر رفت و در قصر فیلیه سکونت کرد. بین رضاخان و شیخ خزعل توافقی صورت گرفت که طی آن به شیخ اجازه ماندن در خوزستان داده شد، مشروط بر آن که دستورهای خود را از حاکم ایالت بگیرد و پادگانی از قشون ایرانی در ایالت بماند و در مقابل مالیکت شیخ بر املاک و دارایی‌هایش محترم شمرده شود و مراقبت شود که شیخ و خانوادهاش مورد آزار و اذیت قرار نگیرد[رک. گزارش نمره ۱۹۰۸، بایگانی اسناد وزارت امور خارجه.]
ب‍رای س‍اخ‍ت ای‍ن قصر از م‍ص‍ال‍ح‍ی ه‍م‍چ‍ون آج‍ر و گ‍چ اس‍ت‍ف‍اده ش‍ده اس‍ت. ب‍ن‍ای م‍ذک‍ور در س‍ال ۱۳۵۵ م‍رم‍ت ش‍د و ب‍ع‍ده‍ا م‍ورد اس‍ت‍ف‍اده دانشکده علوم دری‍ای‍ی خرمشهر ق‍رار گ‍رف‍ت.
ق‍س‍م‍ت‌ه‍ای‍ی از ب‍ن‍ای ت‍اری‍خ‍ی قصر شیخ خزعل در اث‍ر ج‍ن‍گ ت‍ح‍م‍ی‍ل‍ی و ع‍وام‍ل ج‍وی ت‍خ‍ری‍ب ش‍د ول‍ی پ‍س از پ‍ای‍ان ج‍ن‍گ ت‍ح‍م‍ی‍ل‍ی ب‍ار دی‍گ‍ر م‍رم‍ت شد و در سال ۱۳۷۹ به شماره ۲۸۴۵ در فهرست آثار ملی ثبت شد. آجر کاری‌های زیبا و درب و پنجره‌های آن از چوب ساج و آبنوس ساخته شده و از آئینه کاری‌های سقف، داخل اتاق‌ها، طارم و ایوان‌هایی با تمثال پادشاهان قاجار برخوردار بود.
فیلیه در تاریخ ۱۶ آبان ۱۳۸۹ به دلایل نامعلومی تخریب شد. تخریب آن در حالی صورت گرفت که بر خلاف گفته‌های مدیران میراث فرهنگی آبادان مرمت بخشی از این بنا از دو سال قبل آغاز شده بود. میراث فرهنگی بانیان تخریب فیلیه را یک نهاد نظامی دانسته‌اند. تخریب این بنا با بازتاب وسیع خبری در سایت‌های خبری ایران و خارج مواجه شد.
در این راستا نمایندهٔ مجلس مردم خرمشهر به معاون رئیس‌جمهور وقت ایران و رئیس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری که در عین حال رئیس مرکز امور مناطق آزاد است صحبت و نامه‌نگاری کرده و خواهان رسیدگی به این موضوع و برخورد با متخلفان بر حسب حیطه قانونی آن شد. وی پیشنهاد داد که حتماً بنایی به آن سبک و سیاق ساخته و شرایط معماری و مهندسی سابق را بازسازی کنند.
جدای از مطالب اعتراضی که در سایت‌های خبری منجمله العربیه فارسی و عصر ایران و دیگر وب‌سایت و وبلاگ‌های داخلی و خارجی و همچنین پی‌گیری‌های نمایندگان وقت خوزستان در مجلس صورت گرفت، بعد از تخریب قصر فیلیه دو نهاد برای رسیدگی به این اتفاق اقدام به شکایت رسمی‌کردند، نهاد اول سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور بود که از نهاد نظامی تخریب‌کننده «کاخ شیخ خزعل» شکایت کرده و موضوع را به ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران اعلام کرد. نهاد دوم که کانون مبارزه با نژادپرستی و عرب‌ستیزی در ایران است نیز با صدور بیانیه‌ای اعتراض خود را اعلام کرد.
تعدادی از نویسندگان، روزنامه‌نگاران و فعالان ایرانی و خارجی در نامه‌ای به خانم ایرنا بوکووا دبیرکل سازمان یونسکو به تخریب قصر فیلیه در خرمشهر اعتراض کردند و از وی خواستند برای محافظت از آثار تاریخی در ایران تلاش کند. به عقیده امضاکنندگان «تخریب قصر یادشده نشانگر تخریب بخش مهمی از تاریخ و هویت قومیت عرب ایران و در چهارچوب فرایند قوم‌ستیزی منطقه‌ای صورت گرفته‌است.» آنها همچنین از سازمان یونسکو خواستند «تخریب قصر شیخ خزعل را محکوم کند و تضمین نماید تا این گونه تخریب‌ها دربارهٔ هیچ‌یک از آثار ملی و تاریخی، که برای مردم عرب ایران اهمیت دارند، تکرار نشود.»
برخی از امضاکنندگان نامه عبارتند از: رضا براهنی (شاعر و رمان‌نویس)، یوسف عزیزی د(بیر کانون مبارزه با نژادپرستی و عرب ستیزی در ایران)، کریم عبدیان (دبیر اجرایی سازمان حقوق بشر اهواز)، علی الطائی (استاد دانشگاه شاو آمریکا)، ضیاء صدر الاشرافی، رضا هیئت (سردبیر مجله وارلیق ترکیه)، علیرضا اصغرزاده (ستاد دانشگاه یورک کانادا). حسین بر (فعال بلوچ)، منصور راجح (نویسنده یمنی)، یوهان ولدستاو (روزنامه‌نگار نروژی).
دیمون لیندلوف (؛ زادهٔ ۲۴ آوریل ۱۹۷۳) یک تهیه‌کننده و فیلمنامه‌نویس آمریکایی است، او بیشتر به دلیل تهیه‌کنندگی اجرایی و فیلمنامه‌نویسی سریال لاست مشهور شده‌است، او همچنین نویسندهٔ سریال‌های بازماندگان، عبور از جوردن، نش پل و برهنه است، او در ابتدا با استودیوهای پارامونت، فاکس قرن بیستم و آلن لد کار می‌کرد.
لیندلوف در تینک، نیوجرسی دیده به جهان گشود، او تحصیلات دبیرستانی‌اش را در دبیرستان شهرش گرفت، او در نوجوانی استعداد نویسندگی‌اش را گسترش داد"North Jersey simply not 'Lost'" و پس از گذراندن دورهٔ کارشناسی تئاتر در دانشگاه نیویورک فارغ التحصیل شد، او یکی از طرفداران حزب دموکرات آمریکا است.Back to the Island for a Final Season . GlobalTV.com
لیندلوف علاوه بر فیلم و سریال نویسندهٔ چندین کمیک نیز هست.
لیندلوف یکی از نویسندگان و تهیه‌کنندگان لاست است، او در سال فوریهٔ ۲۰۰۶ به همراه دیگر نویسندگان لاست موفق به دریافت جایزهٔ انجمن نویسندگان آمریکا برای نویسندگی بهترین سریال درام در فصل‌های اول و دوم لاست شدند. او سه بار موفق به کسب این جایزه شد، در فوریهٔ ۲۰۰۷ برای کارش بر روی فصل دوم و فصل سوم، در فوریهٔ ۲۰۰۹ برای فصل چهارم و در فوریهٔ ۲۰۱۰ برای فصل پنجم موفق به دریافت جایزه شد.
لیندلوف تهیه‌کنندهٔ فیلم پیشتازان فضا و نویسندهٔ چندین قسمت از سریال‌هایی چون "عبور از جوردن" و "برهنه" است.
حکیمی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد
ویلیام هوارد آرمسترانگ (زاده ۱۹۱۱ - درگذشته ۱۹۹۹) یکی از نویسندگان آمریکایی است.
مهم‌ترین کتاب این نویسنده کتاب ساندر است که توسط محمود حکیمی به فارسی ترجمه شده‌است.
ساندر نام مهم‌ترین اثر داستانی ویلیام اچ. آرمسترانگ است که برنده جایزه نیوبری شده است. این کتاب توسط محمود حکیمی به فارسی ترجمه شده است.
ابوالحسن محمد بن یوسف عامری فیلسوف، منطق دان و دانشمند معروف در سده چهارم هجری بود. ابوالحسن عامری از جمله مهم‌ترین فیلسوفانی است که در فاصله زمانی میان فارابی و ابن‌سینا می‌زیسته‌است.
ابوالحسن در نیشابور زاده شد و در همان‌جا به تحصیل علوم دینی پرداخت و سپس در بلخ نزد ابوزید بلخی به تحصیل فلسفه پرداخت. پس از مرگ استاد به چاچ رفت و نزد ابوبکر قفال، فقه و کلام آموخت و سپس به بخارا بازگشت و کتاب معروف خود "السعاده و الاسعاد" را نوشت. در فاصله سال‌های ۳۵۲–۳۴۲ در نیشابور ساکن بود و حدود سال ۳۵۳، ۵ سال ساکن ری شد و به آموزش و نوشتن مشغول بود. ظاهراً در همین شهر ابوعلی مسکویه، مورخ نامدار در خدمت او بوده، ابوالحسن در ری از حمایت ابوالفضل بن عمید وزیر آل بویه و فرزند و جانشین او ابوالفتح برخوردار بود.
دو گزارش از سفر او به بغداد در تذکره‌ها آمده‌است: نخستین سفر، پیش از ۳۳۵ ق، ابوالحسن عامری در بغداد با بی‌اعتنایی دانشمندان روبه‌رو شد و آزرده‌خاطر به زادگاهش بازگشت.
در سفر دوم ابوالحسن عامری به بغداد، در مصاحبت ابوالفتح بن‌عمید، مناظره‌ای میان او و ابوسعید سیرافی اتفاق افتاد. وی در مجلسی که علمای بسیاری حاضر بودند آغاز سخن کرد و از ابوسعید دربارهٔ <طبیعت باء بسم‌الله> پرسید و ابوسعید که اهل بغداد او را شیخ الکلام میخواندند، پاسخ سوال ابوالحسن را می دهد ولی او قانع نمی شود و سخت بر ابوسعید می تازد.