moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مانیوک یا کاساو گیاهی از تیره فرفیون است که بومی مناطق آمریکای جنوبی است و پس از کشف این قاره توسط اروپاییان به نقاط دیگر برده شد و برای تهیه دسر از آن استفاده می‌شود. ساکنان اولیه این قاره از آن به عنوان یکی از غذاهای اصلی خود استفاده می‌کردند. هم‌اکنون کشور نیجریه بزرگترین تولیدکنندهٔ این گیاه می‌باشد.
ریشه، برگ‌ها و پوست این گیاه نباید به‌طور خام استفاده شوند، و چنانچه به هنگام تهیه مراقبت نشود، می‌توانند به دلیل ایجاد مسمومیت، پیامدهای مرگ‌بار به همراه داشته باشند.
لئوپولد فون رانکه (زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۷۹۵ - درگذشتهٔ ۲۳ می۱۸۸۶) تاریخ‌نگار اهل آلمان بود که به عنوان یکی از برجسته‌ترین بنیان‌گذاران تاریخ‌نگاری مدرن شناخته می‌شود. وی استاندارهایی برای تاریخ‌نویسی معاصر بنیان‌گذارد و بیشتر بر تاریخ سیاسی و تاریخ دیپلماتیک تمرکز داشت.
رانکه در شهر ویهه به دنیا آمد. آموزش او کمی در منزل و کمی در موسسهٔ شولپفورتا صورت گرفت. سال‌های اول زندگی او با عشق به یونان باستان، زبان لاتین و کلیسای لوتری پیوند خورد. رانکه در سال ۱۸۱۴ وارد دانشگاه لایپزیگ شد.
برای انتشار اولین کتابش در سال ۱۸۲۴ با عنوان "تاریخ مردمان لاتین و آلمانی‌تبار از ۱۴۹۴ تا ۱۵۱۴" او به میزان زیادی از انواع وسیعی از منابع استفاده کرد که در آن زمان معمول نبود. این منابع شامل خاطرات، نامه‌های شخصی و رسمی، اسناد دولتی، حکم نامه‌های سیاسی، و روایات شاهدان عینی می‌شدند. به این معنا او به سمت فیلولوژی (زبان‌شناسی تاریخی) روی آورد ولی بر اسناد زمینی تأکید کرد تا متون عهد قدیم و بیگانه.
به دنبال موفقیت کتاب یادشده، به رانکه سمتی در دانشگاه برلین داده شد. در دانشگاه او عمیقاً درگیر مباحثاتی شد که بین طرفداران پروفسور فردریک کارل -که بر روی انواع مختلف دوره‌های زمانی متفاوت تاریخ تأکید می‌کرد- و طرفداران فیلسوف معروف هگل که به تاریخ به چشم یک داستان پایان ناپذیر جهانی می‌نگریست. رانکه از دیدگاه اول پشتیبانی می‌نمود و نظرگاه هگلی را تحت عنوان رهیافتی "همه‌کاره" مورد انتقاد قرار می‌داد.
عصاره روش رانکه این بود که باور نداشت نظریه‌های عمومی بتوانند در پهنه زمان و مکان حکمفرمایی کنند. بلکه دربارهٔ زمان می‌بایست بر اساس منابع اولیه نظر داد. او می‌گفت: "دریافت من از ایده‌های پیشرو این است که آن‌ها گرایشهای غالب هر سده هستند. این گرایشها اما فقط قابل توصیف هستند؛ نه اینکه قابل خلاصه سازی در یک مفهوم باشند." رانکه با فلسفه تاریخ مخالف بود، خصوصاً آن گونه که توسط هگل به کار گرفته می‌شد. او مدعی بود که هگل نقش انسان‌ها در تاریخ را با تکیه بر یک ایده یا یک کلمه که محدود به یک مفهوم است نادیده می‌انگارد.
این عدم تأکید بر نظریه‌های متحدکننده، سبب شد برخی او را به تجربه گرایی بدون تفکر متهم کنند. در سده نوزدهم میلادی، کار رانکه بسیار مشهور شده بود و نظریات او دربارهٔ کاربرد تاریخ تدریجاً، نظریه غالب تاریخ‌شناسی غرب شد. با اینحال او در معاصران خود منتقدینی داشت همچون کارل مارکس.
روش رانکه هنوز هم در کاربرد تاریخ تأثیرگذار به حساب می‌آید ولی طیف وسیعتر نظریات او در باب تاریخ‌شناسی و تجربه گرایی منسوخ شده‌اند. به عنوان مثال در اواسط قرن بیستم E. H. Carr در انتقاد از رانکه بیان نمود که کار مورخ صرفاً گزارش رخدادها نیست بلکه او باید از میان منابع به دستچین کردن نیز بپردازد.
لثه یا گوشت دندان شامل بافتی است که در غشاء مخاطی و بالای آرواره درون دهان قرار گرفته است.
لثه در حالت طبیعی و سالم باید صورتی رنگ باشد و در صورتی که هریک از رنگ‌های قرمز، آبی یا سفید را داشت نشانه دهندهٔ بیماری در این عضو است. البته رنگ‌دانه‌هایی که در ریشهٔ دندان است باعث تیره‌تر شدن لثه‌ها می‌شود در نتیجه رنگ‌ها لثه‌ها در همه یکسان نیست و می‌تواند تیره‌تر یا روشن‌تر باشد ولی چیزی که مهم است یکنواختی رنگ آن‌ها در هر فرد است.
لثه خود می‌تواند بیمار باشد و از معروفترین آن می‌توان به پیوره اشاره کرد. تغییر حالت لثه به شکل غیر طبیعی می‌تواند نشانه بیماری دیگری باشد مثلاً اسفنجی شدن لثه نشانه اسکوروی است.
آبسه پریودنتال جوشی است که بر روی لثه تشکیل می‌شود و ناشی از عفونت باکتریایی در بافت لثه است. علت جوش سفید دردناک روی لثه ها زمانی است که شما عفونت دهانی دارید که معمولاً پسوریازیس دهانی است.
حسین قرچانلو (زاده ۱۳۱۹) تاریخدان و نویسنده ایرانی است. وی سابقه تدریس در دانشکده الهیات دانشگاه تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، بنیاد دائرةالمعارف اسلام، دانشگاه تربیت مدرس را داشته و از نویسندگان دانشنامه تشیع و دانشنامه جهان اسلام است.
۱- حرمین شریفین «تاریخ مکه و مدینه» چاپ انتشارات امیرکبیر، ۱۳۶۲ش، «تألیف»
۲- ترجمه الاعلاق النفسیه، ابن رسته، انتشارات امیرکبیر، ۱۳۶۵ش، برنده کتاب سال جمهوری در ۱۳۶۵
۳- ترجمه المسالک و الممالک، ابن خرداذ به، انتشارات نشر نو، ۱۳۷۰ش
۴- ترجمه نُبِذَ من کتاب الخراج و صنعه الکتابه، قدامه بن جعفر، انتشارات البرز، ۱۳۷۰ش.
۵- ترجمه عجایب الاقالیم السبعه، سهراب، انتشارات سوره، ۱۳۷۵ش.
۶- تاریخ اسلام، انتشارات پیام نور، جلد اول، ۱۳۷۵ش. «تألیف»
۷- تاریخ اسلام، انتشارات پیام نور، جلد دوم، ۱۳۷۶ش، «تألیف»
۸- جغرافیای تاریخی کشورهای اسلامی، جلد اول، انتشارات سمت، ۱۳۸۰ش. «کتاب سال دانشگاه تهران».
۹- جغرافیای تاریخی کشورهای اسلامی، جلد دوم، انتشارات سمت، ۱۳۸۲ش.
۱۰- ترجمه کتاب الجغرافیه، ابوبکر زهری اندلسی، انتشارات وزارت ارشاد اسلامی، ۱۳۸۵ش.
۱۱- ترجمه اخبار الصین و الهند، ابوزید سیرافی، انتشارات اساطیر، ۱۳۸۲.
۱۲- ترجمه تاریخ میّافارقین «دیار بکر» ابن ازرق فارقی، انتشارات جهاد دانشگاهی، ۱۳۸۶ش.
۱۳- ترجمه صفه المغرب و ارض السودان، شریف ادریسی، زیر چاپ پژوهشکده تاریخ اسلام.
۱۴- ترجمه المغرب فی ذکر بلاد افریقیه و المغرب، ابوعبید بکری، قرارداد چاپ با پژوهشکده تاریخ اسلام بسته‌ام.
۱۵- اوضح المسالک، ابن سیاهی زاده در دست ترجمه برای پژوهشکده تاریخ اسلام.
۱۶- جنی الازهار من الروض المعطار، مقریزی، در دست ترجمه و تحشیه برای انجمن تاریخ
عنوان مقالات چاپ شده
۱- جغرافیای تاریخی ایلام: در بررسی‌های دانشکده الهیات و معارف اسلامی
۲- جغرافیای تاریخی ورامین: در بررسی‌های تاریخی ارتش، شماره ۵، سال ششم
۳- سفالینه‌های ری: در بررسی‌های تاریخی ارتش، شماره ۶، سال ششم
۴- جغرافیای تاریخی اصطخر، در بررسی‌های تاریخی ارتش، شماره ۷، سال سیزدهم.
۵- نزدیک به صد مقاله جغرافیای تاریخی و امامزاده‌ها در دائرةالمعارف تشیع
۶- حدود پنجاه مقاله جغرافیای تاریخی در بنیاد دائرةالمعارف بزرگ اسلام.
۷- حدود هشت مقاله جغرافیای تاریخی در دائرةالمعارف بزرگ اسلام.
۸- حدود سی مقاله دربارهٔ امامزاده‌ها در مجله انگلیسی زبان محجوبه
۹- حدود سی مقاله دربارهٔ امامزاده‌ها در مجله زائر وابسته به آستان قدس رضوی
۱۰- حدود سه یا چهار مقاله دربارهٔ امامزاده‌ها در مجله میراث جاویدان اداره اوقاف
۱۱- در مجلات: دانشمند و کوهسار یک یا دو مقاله
۱۲- در مجله تاریخ اسلام قم نیز یک مقاله
۱۳- در فصلنامه تاریخ اسلام هم مشترکاً با دانشجویی یک مقاله
نشان‌هایی که در دوان تحصیل و بعد از آن کسب کرده‌اند:
۱- نشان ۲ فرهنگ برای شاگرد ممتاز بودن در فوق لیسانس
۲- نشان ۲ فرهنگ برای شاگرد ممتاز بودن در دکترا
۳- دریافت جایزه برای کتاب اعلاق النفیسه در سال ۶۵
۴- دریافت جایزه برای کتاب جغرافیای تاریخی کشورهای اسلامی در سال
فهرست تیره‌های متداول گیاهان گلدار شامل ۲۵ خانواده یا تیرهٔ متداول است که این تیره‌ها بر اساس اهمیت اقتصادی و زینتی انتخاب شده‌اند. اسامی تمامی تیره‌ها به آسه ختم می‌شود مگر بعضی از تیره‌های بسیار قدیمی که در این گونه موارد از اسامی سنتی استفاده شده‌است. تعداد سرده و گونه‌ها بر اساس زمان نوشته شدن منبع است و با گذشت زمان این اعداد در حال تغییر هستند.
۱۹ تیرهٔ این جدول جزو دولپه‌ای‌ها هستند.
۶ تیرهٔ پایین جدول جزو تک‌لپه‌ای‌ها به شمار می‌آیند.
الیور ریدل یک نوازنده آلمانی است. او نوازنده گیتار بیس در گروه نویه دویچه هرته رامشتاین است.
پال لندرز یک نوازنده آلمانی است. او نوازنده گیتار در گروه نویه دویچه هرته رامشتاین است.
کریستن لورنز یک نوازنده آلمانی است. او نوازنده ساز کلیدی در گروه نویه دویچه هرته رامشتاین است.
لیوپولد یوزف فرانتز یوهان فیتزینگر (۱۳ آوریل ۱۸۰۲ - ۲۰ سپتامبر ۱۸۸۴) جانورشناس اتریشی بود.
فیتزینگر در وین به دنیا آمد و گیاه‌شناسی را در دانشگاه وین گذراند. میان سال‌های ۱۸۱۷ و ۱۸۶۱ او در موزه تاریخ طبیعی وین کار می‌کرد و بعدها رئیس باغ وحش‌های دو شهر مونیخ و بوداپست شد.
در ۱۸۲۶، فیتزینگر کتاب "Neue Classification der Reptilien" خود را منتشر کرد. در سال ۱۸۴۳ نیز کتاب "Systema Reptilium" را منتشر کرد که پوشش‌دهنده مباحث مارمولکها و آفتاب‌پرستها و ایگواناها بود.
مزرعه زمان رستمی (سمنتوج)، روستایی از توابع بخش علامرودشت شهرستان لامرد در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان کهنویه قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۴۷ نفر (۹ خانوار) بوده‌است.
ززه روستایی از توابع بخش علامرودشت شهرستان لامرد در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان کهنویه قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱ نفر بوده‌است.
مزرعه فخرابی روستایی از توابع بخش علامرودشت شهرستان لامرد در استان فارس ایران است.
مردم این روستا از عشایر قشقایی می‌باشند. این روستا با نام مرتع فخرابی و مزرعه فخرایی نیز شناخته می‌شود.
این روستا در دهستان کهنویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵ نفر (۱۱ خانوار) بوده‌است.
مزرعه هرارسفید روستایی از توابع بخش علامرودشت شهرستان لامرد در استان فارس ایران است. مردم این روستا از عشایر قشقایی می‌باشند.
این روستا در دهستان کهنویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۵ نفر (۳ خانوار) بوده‌است.
مزرعه سیاه‌دانه (صیادان) روستایی از توابع بخش علامرودشت شهرستان لامرد در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان کهنویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۳ نفر (۲ خانوار) بوده‌است.
روستای انجیربند در شمال غربی بخش علامرودشت و در مسیر جاده علامرودشت به گله‌دار واقع شده‌است. مردم این روستا از عشایر قشقایی می‌باشند.
طایفه آنها بلو بوده و تیرهٔ آنها عمله است و مردم روستا به زبان ترکی قشقایی با یکدیگر تکلم می‌کنند. انجیربند به سه قسمت تقسیم شده‌است و شغل اکثر مردم این روستا کشاورزی و دامداری است. آب و هوای انجیربند گرم و خشک است. این روستا از قدیمی‌ترین روستاهای بخش علامرودشت می‌باشد، بطوری که سال تأسیس دبستان کمیل انجیربند به دوازده سال قبل از انقلاب اسلامی برمی‌گردد.این روستا در ابتدا انجیربان نام داشت و به مرور زمان به انجیربند تغییر نام پیدا کرد. این روستا و روستای ظالمی به لحاظ قدمت از سایر روستاهای بخش علامرودشت قدیمی تر هستند
پلنگی روستایی از توابع بخش علامرودشت شهرستان لامرد در استان فارس ایران است که در غرب روستای برکه سفید واقع شده‌است. مردم این روستا از عشایر قشقایی می‌باشند.
این روستا در دهستان کهنویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶ نفر (۱۰ خانوار) بوده‌است.
وردوان روستایی از توابع بخش علامرودشت شهرستان لامرد در استان فارس ایران با زمین‌های حاصلخیز کشاورزی فراوان است. در کنار این روستا رودخانه فصلی علامرودشت در جریان است. نخلستان وردوان در شمال این روستا و در دامنه کوه هوا واقع شده‌است.
از مهمترین جاذبه‌های گردشگری این روستا میتوان به موارد زیر اشاره نمود.
نخلستان وردوان
قنات آب گرم
آسیاب آبی وردوان
بقعه شاه رجب
برم اشتری
این روستا در دهستان کهنویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۵۵ نفر (۴۶ خانوار) بوده‌است.
ناتاشا بیدینگ فیلد متولد (۲۶ نوامبر ۱۹۸۱) خواننده و ترانه‌سرا اهل انگلستان است.
موشک بالیستیک کوتاه برد (SRBM) موشکی با برد حداکثر ۱٬۰۰۰ کیلومتر یا کمتر است. این موشک‌ها معمولاً قادر به حمل سلاح‌های هسته‌ای هستند. این موشک‌ها به‌طور بالقوه در درگیری‌های منطقه‌ای به دلیل فاصله کم کشورها، هزینه نسبی کم و سهولت تنظیمات و پیکربندی آن‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند.
موشک بالیستیک به موشک‌هایی می‌گویند که تا ارتفاع بسیار بالایی اوج می‌گیرند (که این قسمت مسیر با موتور روشن انجام می‌شود) و مابقی مسیر را با استفاده از نیروی گرانش زمین به سمت هدف می‌روند که مانند یک سقوط آزاد البته با هدایت صحیح است.
موشک‌های ایرانی فاتح ۱۱۰، قیام، خلیج فارس، ذوالفقار از این گروه هستند.
کرم‌های حلقوی (یا کرم قطعه-قطعه‌ای) شاخهٔ گسترده‌ای از کرم‌های بند بند است که دارای بیش از ۱۷٬۰۰۰ گونه می‌باشد. «کرم خاکی»، «زالو» و «کرم صدف» نیز در این شاخه جای دارند.
کرم‌های حلقوی شاخه‌ای از سلسلهٔ جانوران را تشکیل می‌دهند که در اصطلاح علمی حلقوی‌تباران (Annelida)گرفته شده از واژهٔ لاتین "anellus" به معنی "حلقهٔ کوچک" نامیده می‌شود. بدن حلقوی‌تباران از بندهای مشابه با اجزای همانند تشکیل شده‌است که از داخل به‌وسیلهٔ تیغه جدا می‌شوند؛ اعضای این شاخه تنها دهان‌نخستیانی هستند که گردش خون بسته دارند.
این کرم‌ها در منطقه‌های دریایی در ناحیهٔ جزر و مد،جایی که هنگام جزر بالای سطح آب و هنگام مد زیر سطح آب است. چاه‌های گرمابی،شکاف‌های بستر دریا که از آن حرارت اعماق زمین بیرون می‌زند آب‌های شیرین و در خاک‌های مرطوب یافت می‌شوند.
بدن بیشتر کرم‌های حلقوی از بخش‌هایی تشکیل شده که کاملاً شبیه هم اند و اندام‌های درونی و کرک‌های ("chaetae" از واژهٔ یونانی χαιτη به معنی مو) یکسان دارند با این حال دو بخش انتهایی و ابتدایی بدن را نمی‌توان به عنوان یک تکهٔ واقعی در نظر گرفت چون دارای مجموعهٔ استاندارد اندام‌ها نیستند و همان گونه که دیگر تکه‌ها توسعه می‌یابند، رشد نمی‌کنند.
بخش جلویی یا "prostomium" (گرفته شده از واژهٔ یونانی προ- به معنی «جلوی» و στομα به معنی «دهان») دربردارندهٔ مغز و اندام‌های حسی است. بخش پشتی یا "pygidium" (گرفته شده از واژهٔ یونانی πυγιδιον به معنی «دُم کوچک») دربردارندهٔ مقعد، معمولاً در زیرین است. اولین تکه از بدن پس از بند آغزین بدن پریستومیوم "peristomium" نام دارد (گرفته شده از واژهٔ یونانی περι- به معنی «اطراف» و στομα به معنی «دهان»). برخی از جانورشناسان این بخش را نیز یک بخش واقعی نمی‌دانند اما در برخی گونه‌های polychaeteها این بخش دارای مجموعه اندام‌های لازم برای یک بخش است.
سونداربانس جنگل حرایی متعلق به بنگلادش و بزرگترین جنگل حرای تک‌قطعه‌ای جهان است. این جنگل در فهرست میراث جهانی طبیعی یونسکو به ثبت رسیده و نامش در فهرست عجایب هفتگانه طبیعت آورده شده‌است.
واژهٔ سونداربان، متشکل از دو کلمهٔ شوندور و بون، در زبان بنگالی به معنای «جنگل زیبا» است و احتمالاً این کلمه برگرفته از درختان سونداری است که به‌وفور در سونداربانس یافت می‌شوند. شق دیگر آن است که این واژه تغییریافتهٔ کلمهٔ سامودرابان یا نام قبیلهٔ بدوی چاندرا-باندهه باشد. علی‌رغم این شق، همان نظریهٔ نخست که این نام را با درختان سونداری مرتبط می‌داند پذیرفته شده‌است.
جنگل سونداربانس در دلتای وسیعی در خلیج بنگال که از تلاقی دو رود براهماپوترا و مگهنا در جنوب بنگلادش به‌وجود آمده قرار دارد. این جنگل‌ها منطقه‌ای به وسعت ۱۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع را می‌پوشاند که از این میزان، ۶۰۰۰ کیلومتر مربع آن در بنگلادش قرار دارد.
سونداربانس توسط شبکهٔ پیچیده‌ای از آبراه‌های کشندی، جلگه‌های گلی و جزیره‌های کوچکِ درختانِ مقاوم به نمک حرا تقسیم‌بندی‌شده و پهنه‌های آبی میان جنگل‌ها همچون رودخانه‌ها، کانال‌ها و نهرها در حدود ۱٬۷۰۰ کیلومتر مربع را به خود اختصاص داده‌اند. تقریباً هر گوشهٔ این جنگل به‌دلیل وجود شبکهٔ به‌هم‌متصلی از آبراه‌ها توسط قایق قابل دسترسی است.
دلتای سونداربانس دارای خاکی حاصلخیز است که مورد بهره‌برداری شدید انسان در طی قرن‌ها قرار گرفته‌است و بیشتر منطقهٔ اکولوژیکی آن به منطقه‌ای کشاورزی تبدیل شده و تنها اندکی از جنگل‌ها در این بخش باقی‌مانده‌اند. این اندک جنگل‌ها همراه با درختان حرا زیستگاهی مهم را برای ببر بنگالی که در خطر انقراض نسل قرار گرفته‌است پدید می‌آورد و برای میلیون‌ها سکنهٔ خولنا و مونگلا و نواحی اطراف، همچون سدی نگهدارنده در برابر سیل‌های ناشی از گردباد، کارکردی حیاتی دارد.
منطقهٔ سونداربانس به وجود ببر بنگال سلطنتی با نام علمی "Panthera tigris tigris" شهره است و ۱۷۰ گونه پرنده از جمله ماهی‌خورک بال‌قهوه‌ای، عقاب دریایی شکم‌سفید، عقاب ماهی‌گیر کله‌خاکستری و چنگر ساکن آنند. شمار دیگری از جانداران نیز همچون ماهیان کوچک، خرچنگ، میگو، آهوی خالدار، روباه، روباه پرنده، گربه جنگلی، پانگولین، گراز وحشی، میمون ماکاک، گربه ماهی‌گیر، انواع کروکودیل و مار در سوندرابانس می‌زیند.
سوندرابانس همچنین یکی از مناطق مهم زمستان‌گذری پرندگان آبزی مهاجر است.
سوندرابانس طی بیست و یکمین نشست سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو) در سال ۱۹۹۷ به عنوان میراثی طبیعی در فهرست میراث جهانی یونسکو در منطقهٔ آسیا به ثبت رسید.
مرکز قلب تهران یک بیمارستان تخصصی قلب وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران است. این مجموعه درمانی در خیابان کارگر شمالی در محله امیرآباد تهران و مجاور بیمارستان شریعتی قرار گرفته‌است. این بیمارستان پس از مرکز قلب رجایی دومین بیمارستان تخصصی قلب تهران و ایران به‌شمار می‌رود.
ایده ساخت مرکز قلب تهران به واپسین سال‌های دهه ۶۰ خورشیدی بازمی‌گردد. در سال ۱۳۶۹ مرکز درمانی، پژوهشی قلب تهران به صورت شرکت سهامی خاص با مدیریت دکتر حسن عارفی آغاز به کار نمود. عملیات ساختمانی مرکز قلب تهران در سال ۱۳۷۱ و به دنبال دریافت وام از بانک توسعه اسلامی آغاز شد. ساختمان بیمارستان در ضلع شرقی بیمارستان شریعتی که محوطه پارکینگ و فضای سبز بود بنا شد. با وجود پایان ساخت بیمارستان در سال ۱۳۷۸، به دلیل مشکلات مدیریتی و اختلاف با دانشگاه علوم پزشکی تهران بر سر روش مدیریت بیمارستان، گشایش بیمارستان تا سال ۱۳۸۰ به تأخیر افتاد.
سرانجام بیمارستان در تاریخ ۲۲ بهمن ۱۳۸۰ با حضور رئیس‌جمهور وقت، سید محمد خاتمی، و تحت مدیریت و نظارت علمی-آموزشی دانشگاه علوم پزشکی تهران گشایش یافت.http://publicrelations.tums.ac.ir/content/?contentID=28 وبگاه روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی تهران، بازدید ۱۸ نوامبر ۲۰۱۱
در حال حاضر این بیمارستان زیر نظر هیئت امنا و دانشگاه علوم پزشکی تهران اداره می‌شود. ریاست کنونی بیمارستان بر عهده دکتر واشقانی فراهانی است.
این کتابخانه که به نام بنیانگذار بیمارستان، کتابخانه دکتر سید حسن عارفی نامیده شده‌است دربرگیرنده منابع تخصصی پزشکی به ویژه در زمینه بیماری‌های قلب و عروق به زبان‌های فارسی و انگلیسی است.
ژورنال پزشکی مرکز قلب تهران با نام Journal of Tehran University Heart Center از سال ۱۳۸۴ زیر چاپ رفت. این مجله تخصصی پژوهشی که به زبان انگلیسی است هر ۳ ماه یک بار منتشر می‌شود. در تابستان ۱۳۹۰ این مجله برای فهرست شدن در بانک‌های اطلاعاتی PubMed و PubMed Central پذیرفته شد.
وبگاه مرکز قلب تهران
منهتن جنوبی (به انگلیسی: "Lower Manhattan") جنوبی‌ ترین قسمت جزیره منهتن است که مرکز اصلی تجاری و حکومتی شهر نیویورک در کشور ایالات متحده آمریکا می‌باشد. منهتن جنوبی یا بخش تجاری منهتن، عموماً به منطقه‌ای گفته شود که از شمال به خیابان چهاردهم، از غرب به رودخانه هادسون، از شرق به رودخانه شرقی و از جنوب به بندر نیویورک (که به آن خلیج بالای نیویورک نیز گفته می‌شود) محدود شده است. به دلیل قرارگیری وال استریت در منهتن جنوبی، نیویورک به عنوان مرکز اقتصادی جهان شناخته می‌شود. همچنین بازار بورس نیویورک که بزرگ ترین بازار بورس جهان است در این محله قرار دارد.
پادری جنبشی متاثر از وهابیت بود که طی سالهای ۱۸۰۳ - ۱۸۳۸ درسوماترای اندونزی فعال بود. این حرکت نهایتاً توسط استعمارگران هلندی سرکوب شد.
ابوالفرج حسین بن محمد بن هندو شاعر و دبیر دیوان دیلمیان بود.
اِبْنِ هِنْدو، نام چند تن از کاتبان، شاعران و ادیبان ایرانی‌نژاد سده‌های ۴ و ۵ ق(۱۰ و ۱۱م.) است که زندگی‌نامهٔ دو تن از آنان چنان به هم آمیخته که تفکیک یکی از دیگری دشوار می‌نماید. منابع ما در موارد بسیار، روایات مربوط به علی را به پدرش حسین نسبت داده‌اند یا روایات مربوط به حسین را ذیل نام علی نهاده‌اند.
این خاندان، احتمالاً همه منسوب به خاندان شیعی مذهب آل هندو بوده (امینی، ۴/۱۷۲) و موطن اصلی نیاکان آنان هندوجان (هندیجان کنونی)، از روستاهای پیرامون قم، بوده‌است و کلمهٔ «هندو» در نام و نسبشان نشانهٔ تبار هندی آنان نیست (مدرسی، ۲/۱۷۸؛ دانش‌پژوه، ۲۷؛ قس: مایرهوف، ۹۵؛ فروخ، ۳/۸۸). با این‌همه، چنین نیز می‌توان پنداشت که لفظ هندو در نام آن روستا، دلیل بر اقامت گروهی مهاجر هندی در آن بوده‌است. نسبت قمی (نک‍: باخرزی، ۱/۶۰۸؛ ماخروخی، ۸۰)، رازی، بغدادی و احیاناً طبرستانی که در بعضی منابع به دنبال نام آنان آمده، بی‌گمان از آن‌جاست که اعضای این خاندان به قم با دیگر شهرها مناصب دولتی داشته‌اند.
ابوالفرج حسین بن محمد بن هندو، در آغاز، یکی از شاعران و دبیران دیوان انشای عضدالدوله دیلمی (حک‍ ۳۳۸-۳۷۲ق) در فارس بود (تنوخی، ۴/۵۸). هنگامی که متنبی در ۳۵۴ق از ارّجان، میان شیراز و اهواز، دیدار کرد، ابن هندو نیز در آن شهر می‌زیسته‌است (دانشنامه) و بعید نیست که در دستگاه ابوالفضل ابن عمید (د ۳۶۰ق) فرماندار ارّجان مشغول خدمت بوده باشد. همچنین، از آن‌جا که مافروخی (همانجا)، ابوالفرج ابن هندوی قمی را از متقدمان اهل ادب اصفهان برشمرده‌است، می‌توان احتمال داد که وی مدت زمانی نه چندان کوتاه هم در اصفهان، در خدمت صاحب بن عباد (د ۳۸۵ق) دبیر ویژهٔ مؤیدالدوله (د ۳۷۳ق) بوده باشد.
ابن هندو را زمانی دیگر، در جمع یاران و ملازمان صاحب بن عباد وزیر فخرالدوله (د ۳۸۷ق) در شهر ری می‌یابیم. ثعالبی ضمن اشاره به این مطلب، وی را از دست‌پروردگان مکتب ادبی صاحب بن عباد به شمار آورده، بر حسن تأثیر مصاحبت صاحب بن عباد در شعر و ادب و مقامات ابن هندو تصریح دارد (یتیمه، ۳/۳۹۴). وی قطعات و قصاید متعددی در مدح صاحب بن عباد سروده که به «صاحبیات» معروف شده‌است (برای نمونه‌ای از آنها، نک‍: همان، ۳/۳۹۵-۳۹۶).
گویا ابن هندو سرانجام تاوان این روابط صمیمانه با صاحب بن عباد را نیز داده‌است (نک‍: محقق، ۲۰۷)، زیرا بعید نیست که صاحبیات وی، حسد ابوالفضل ابن عمید را برانگیخته باشد. ابن عمید به گزارش ابوحیان (ص ۲۵۳) در کار گروهی از اهل کتابت از جمله ابن هندو چندان دسیسه کرد که عاقبت مورد سرزنش یاران خود قرار گرفت.
ابن ابی اصیبعه (۲/۳۶۴-۳۶۹) شرح حال مختصر و اشعار حسین بن هندو را که ثعالبی در یتیمه (۳/۳۹۴-۳۹۶) آورده، با شرح حال و اشعار و فهرست آثار علی بن حسین بن هندو که همو در تتمه (۱/۱۳۴-۱۴۴) آورده، درهم آمیخته‌است، حال آن‌که تأکیدات ثعالبی در هر دو فقره (نک‍: یتیمه، ۳/۳۹۶؛ تتمه، ۱/۱۳۵)، راه را بر چنین تلفیقی می‌بندد.
در معجم الادباءِ یاقوت حموی نیز گزارش تنوخی و روایت و شعر نقل شده از ابوجعفر بن سهل هروی که راجع به حسین بن هندو بوده، با گزارش‌های مربوط به شرح حال و اشعار علی بن حسین بن هندو درهم آمیخته (نک‍: ۱۳/۱۳۶-۱۳۷) و این خلط و به‌هم‌ریختگی از این دو منبع به منابع بعدی راه یافته‌است (برای نمونه، نک‍: ابن فضل الله، ۹/۳۰-۳۳؛ ابن شاکر، فوات، ۳/۱۳-۱۸). این درهم‌ریختگی، خوشبختانه در برخی منابع متأخر تصحیح شده‌است. امینی (همانجا) کوشیده‌است که تا سر حد امکان این رشته‌های به‌هم‌ریخته را از یکدیگر بازشناسد و حتی در نامهٔ دانشوران (۳/۱۲۷-۱۳۴) نیز به رغم آشوبی که در شرح احوال این مردان می‌بینیم، گویی کوششی در تفکیک آنان به کار گرفته شده‌است.
آیریس (متولد ۱۹۹۵ در مورهوون, بلژیک) یک خوانندهٔ دختر بلژیکی است. آیریس هم‌اکنون با آهنگ جدید خود به نام «زیبا» (Wonderful)در صدر فهرست پرفروش‌ترین آهنگ‌های بلژیک است.Iris to represent Belgium in Baku | News | Eurovision Song Contest - Baku 2012
در تاریخ ۱۸ نوامبر ۲۰۱۱ اعلام شد که آیریس نمایندهٔ کشور بلزیک در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۲ می‌شود.
منطقه شکارممنوع انجرک در شهرستان بافت استان کرمان قرار دارد. این منطقه در سال ۱۳۶۶مورد حفاظت قرار گرفته‌است.
بلندترین قله این منطقه ۲۸۰۹متر ارتفاع دارد.
حیات وحش آن می‌توان به کل و بز، قوچ و میش، پلنگ، گراز، کفتار و پرندگانی مانند کبک، تیهو، باقرقره، کبوتر وحشی، عقاب و انواع پرندگان شکاری اشاره کرد.
این منطقه استعداد تولید گونه‌های گیاهی و جانوری را دارا می‌باشد و از چهارپایان علف‌خوار قابل شکار با ارزشی نیز برخوردار است.تنوع زیستی استان کرمان کم‌نظیر است
نازگول یا نَزگول (؛ از زبان سیاه: ، «حلقه»، و ، «شبح، روح») که با نام سواران سیاه و نیز اشباح حلقه و نه نفر معروفند، شخصیت‌هایی تخیلی در سرزمین میانه اثر جی. آر. آر. تالکین هستند. آن‌ها نه نفر
انسان بودند که از طریق در دست کردن حلقه‌های قدرت تسلیم قدرت سائورون شدند. حلقه‌ها به آن‌ها جاودانگی بخشید، اما آنها را به اشباح نامزئی کاهید؛ بندگانی که به قدرت حلقه یگانه وابسته و کاملاً تحت کنترل سائورون هستند.
در دوران دوم سائورون به نه شاه از انسانها نه حلقه قدرت را هدیه داد که آن‌ها را تا ابد جاودان نگاه می‌داشت ولی طمع شاهان باعث شد که آن‌ها رفته رفته جاه و مقام خود را از دست بدهند غافل از اینکه سائورون حلقه‌ای قدرتمند تر از تمام حلقه‌ها برای خود در اعماق کوه هلاکت ساخته است. در نهایت کار به جایی رسید که هر نه پادشاه محکوم شدند تا ابد به عنوان برده‌های سائورون خدمت کنند. در طول هزاران سال آن‌ها کم‌کم شکل انسانی خود را از دست دادند. آن‌ها همواره شنلی سیاه می‌پوشند و صورتشان قابل دیدن نیست هرچند گاهی اوقات چشمهای قرمز رنگشان در تاریکی شب مشخص می‌شود. در کتاب دو برج از آن‌ها به عنوان مالکان فل بیست یاد می‌شود.
فل بیست یا شاهین جهنم موجودی اژدها مانند و سیاه رنگ است که بسیار قدرتمند و قدیمی است و در طول زندگی اش فقط از یک صاحب فرمان می‌برد.
یکی از آن‌ها از پادشاهان ایسترلینگ‌ها به نام خامول (سایه‌ی شرق) بوده است. سه تن دیگر من جمله ویچ‌کینگ به حتم از بزرگان نومِنور بودند. جز این اطلاع دیگری از ایشان نیست.
پادشاه جادوگر آنگمار به عنوان ارباب نازگول‌ها شناخته می‌شد. او فوق‌العاده قدرتمند بود به‌طوریکه ادعا می‌شد هیچ مرد زنده‌ای نمی‌تواند او را بکشد. او سرانجام در جنگ گاندور به دست ائووین که یک زن بود و با کمک مریادوک برندی باک که خنجری را به کشکک زانوی او زد و به این وسیله جادوی محافظ او را از بین برد کشته شد.
نازگول‌ها از روی جیغشان که کر کننده است شناخته می‌شوند.
http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Nazgûl&oldid=461017021
http://lotr.wikia.com/wiki/Fell_beast
جشنواره ملی گردو نخستین بار در شهریور ماه ۱۳۹۰ در شهرستان بافت برگزار شد. ایجاد نمایشگاه واجرای برنامه‌های شاد با حضور هنرمندان ملی و پخش زنده از شبکه‌های ملی از برنامه‌های این جشنواره بود. قریب به ۲۰٫۰۰۰ نفر از استان‌های مختلف کشور از جشنواره ملی گردوی بافت دیدن کردند. در این جشنواره گردو به عنوان نماد شهر بافت انتخاب شد. این جشنواره قرار است هرساله در شهریور ماه برگزار شود.صداوسیمای کرمان:جشنواره ملی گردو در بافت کرمان
سالن پیروزی اصفهان از سالن‌های ورزشی سرپوشیده مجهز ایران است که در شهر اصفهان واقع شده‌است.
تیم فوتسال گیتی‌پسند در این سالن٬ میزبان حریفان خود نیز می‌باشد.
اولین دورهٔ مسابقات جام باشگاه‌های فوتسال آسیا، در سال ۲۰۱۰ در این سالن برگزار شد که با قهرمانی تیم فولاد ماهان اصفهان، نمایندهٔ ایران به پایان رسید.
سیب سبز گرنی اسمیت یک رقم از سیب است که ریشه آن به استرالیا و در سال ۱۸۶۸ بر می‌گردد. نام آن به زنی به نام ماریا آن اسمیت بر می‌گردد که از طریق دانه‌دهی تصادفی آن را به دست آورد. تصور می‌رود این محصول حاصل پیوند سیب خودروی اروپایی و سیب خانگی باشد. به طرز گسترده در نیوزیلند کشت شد و در سال ۱۹۳۵ به بریتانیا توسط گردی آویل معرفی شد. در بخش‌هایی از کانادا با نام خوشمزه سبز در مقابل خوشمزه قرمز که نام انگلیسی سیب سرخ است از آن نام برده می‌شود.
نیروهای متفقین که رایش بزرگ آلمان را در جنگ جهانی دوم شکست دادند، کشور را از غرب مرز اودر-نایسه به چهار منطقه اشغال شده به منظور استفاده‌های اداری در مدت ۱۹۴۵–۴۹ تقسیم کردند.
پس از فروپاشی و شکست آلمان نازی در جنگ جهانی دوم، متفقین پیروز، اقتدار و حاکمیت مشترک خود را بر آلمان به عنوان یک کل، که در مجموع به عنوان آلمان اشغال شده توسط متفقین شناخته می‌شود، اعلام کردند، که به عنوان تمام قلمروهای رایش آلمان سابق در غرب اودر-نایسه (مرز اودر-نایسه)، با اعلام نابودی آلمان نازی در مرگ (آدولف هیتلر اعلامیه برلین ۱۹۴۵) بر آن حاکم خواهند بود. چهار قدرت، «آلمان را به عنوان یک کل» به چهار منطقه اشغالی برای اهداف اداری تحت سه متحد غربی (ایالات متحده، بریتانیا، فرانسه) و اتحاد جماهیر شوروی تقسیم کردند. این تقسیم‌بندی در کنفرانس پوتسدام اوت ۱۹۴۵ به تصویب رسید. در خصوص این چهار منطقه، ایالات متحده، بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی در کنفرانس یالتا در فوریه ۱۹۴۵ به توافق رسیدند و تقسیم قبلی به سه منطقه (به استثنای فرانسه) پیشنهاد شده توسط پروتکل لندن در سپتامبر ۱۹۴۴ را کنار گذاشتند.
تمام مناطقی که قبل از جنگ توسط آلمان از اتریش و چکسلواکی ضمیمه شده بود به این کشورها بازگردانده شد. قلمرو ممل (منطقه کلاپیدا) که قبل از جنگ توسط آلمان از لیتوانی اشغال شده بود، در سال ۱۹۴۵ توسط اتحاد جماهیر شوروی بازپس گرفته شد و به جمهوری شوروی سوسیالیستی لیتوانی منتقل شد. تمامی مناطقی که در طول جنگ توسط آلمان اشغال شده بودند از بلژیک، فرانسه، ایتالیا، لوکزامبورگ، لهستان و یوگسلاوی به کشورهای مربوطه بازگردانده شدند.
با انحراف از مناطق اشغالی برنامه‌ریزی شده بر اساس پروتکل لندن در سال ۱۹۴۴ در پوتسدام، ایالات متحده، بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی جدا شدن آلمان از سرزمین‌های شرق خط اودر-نایس را با خط دقیق مرز تصویب کردند. در یک معاهده صلح نهایی آلمان تعیین شد. انتظار می‌رفت این معاهده تغییر مرزهای لهستان را به سمت غرب تأیید کند، زیرا بریتانیا و ایالات متحده متعهد شدند از الحاق دائم آلمان شرقی به لهستان و اتحاد جماهیر شوروی حمایت کنند. از مارس ۱۹۴۵ تا ژوئیه ۱۹۴۵، این مناطق شرقی سابق آلمان زیر نظر مقامات اشغالگر نظامی شوروی اداره می‌شد، اما پس از کنفرانس پوتسدام آنها به دولت‌های غیرنظامی شوروی و لهستان واگذار شد و دیگر بخشی از آلمان تحت اشغال متفقین را تشکیل نمی‌دادند.
در هفته‌های پایانی نبرد در اروپا، نیروهای ایالات متحده از مرزهای توافق شده برای مناطق اشغالی آینده فراتر رفتند، در برخی نقاط تا . به اصطلاح خط تماس بین نیروهای شوروی و ایالات متحده در پایان خصومت‌ها، که عمدتاً در شرق مرز داخلی آلمان در ژوئیه ۱۹۴۵ ایجاد شده بود، موقتی بود. نیروهای ایالات متحده که مناطقی را که به شوروی اختصاص داده شده بود را در اختیار خود نگه داشته بودند را پس از دو ماه در اولین روزهای ژوئیه ۱۹۴۵ پس داده و عقب‌نشینی کردند. برخی به این نتیجه رسیده‌اند که این اقدامی حیاتی بود که اتحاد جماهیر شوروی را متقاعد کرد که به نیروهای آمریکایی، بریتانیایی و فرانسوی اجازه ورود به بخش‌های تعیین شده خود در برلین را بدهد، که تقریباً در همان زمان اتفاق افتاد، اگرچه ممکن است نیاز به جمع‌آوری اطلاعات (عملیات گیره کاغذ) نیز یکی از عوامل این اتفاق بوده باشد. در سال ۱۹۴۹ دو ایالت آلمان شرقی و غربی پدید آمدند.
سیب خودروی اروپایی یک گونه از "سیب" است که بومی اروپا از جنوب، اسپانیا, ایتالیا و یونان تا شمال، اسکاندیناوی و روسیه است. نام علمی آن به معنی «سیب جنگلی» است.
سیب زرد یک رقم از سیب با ظاهری زرد است. ریشه آن به شهرستان کلی، ویرجینیای غربی در ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۰۵ برای اولین بار کشت شد.
شرایط رشد درخت این نوع سیب به گونه‌ای است در مناطق بسیار سرد سیر مناسب نبوده و در مناطقی با دمای بالای ۵۰- و با نور جزئی خورشید و خاک مرطوب و شده رشد می‌کند.
بهترین فصل برداشت این میوه پاییز می‌باشد.
لویی ژرژ دوورنوا (زاده ۶ اوت ۱۷۷۷ - مرگ ۱ مارس ۱۸۵۵) پزشک و جانورشناس فرانسوی بود.
او در شهر مونتبلیر در شهرستان دو به دنیا آمد. در سال ۱۸۰۹، ژرژ کوویه از او برای استادی در دانشکده علوم دانشگاه مونتبلیر دعوت کرد. دوورنوا دستیار کوویه در نوشتن کتاب «مباحثی در کالبدشناسی مقایسه‌ای» (به فرانسوی: "Leçons d'anatomie comparée") گشت.
در سال ۱۸۴۷، دوورنوا به عنوان عضو آکادمی علوم فرانسه برگزیده شد. در ۱۸۵۱ نیز عضو خارجی آکادمی علوم سوئد گشت. او در روز نخست ماه مارس ۱۸۵۵ در پاریس درگذشت. دوورنوا پدربزرگ شارل فریدل است.
زندگی‌نامه ژرژ دوورنوا، پایگاه آزاد نسب‌شناسی، به زبان فرانسوی.
کاپیتان رابرت فالکون اسکات (۶ ژوئن ۱۸۶۸ – ۲۹ مارس ۱۹۱۲) از افسران نیروی دریایی سلطنتی و مکتشفی بود که فرماندهی دو هیئت در سفر اکتشافی دیسکاوری در فاصلهٔ ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۴ و سفر اکتشافی نافرجام ترا نووا در فاصلهٔ ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۳ در نواحی جنوبگان را برعهده داشت. اسکات در دومین سفر مخاطره‌آمیزش به قطب جنوب رهبری هیأتی پنج نفره را عهده‌دار بود و در ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۱۲ کمتر از پنج هفته از سفر اکتشافی آمونسن به قطب جنوب به قطب رسید. اسکات و چهار نفر همراهش در طی سفر بازگشتشان بر اثر خستگی، گرسنگی و سرمای شدید جان باختند.
در راه برگشت ملاقات برنامه‌یزی شده تیم حمایتی همراه سگ‌ها از بیس کمپ، با وجود راهنمایی‌های مکتوب اسکات شکست خورد و اسکات و همراهانش در فاصله از دپوی بعدی و در فاصله از بیس کمپشان در نقطه هوت جانشان را از دست دادند. هنگامی که اجساد اسکات و همراهانش کشف شدند، آنها اولین نمونه فسیل قطبی کشف را به همراهشان داشتند. این فسیل‌ها متعلق به درخت زبان‌سرخس بودند و ثابت کردند که جنوبگان زمانی پوشیده از جنگل بودند و به باقی قاره‌ها متصل بود.
اسکات تا پیش از انتصابش به فرماندهی سفر اکتشافی دیسکاوری، افسر نیروی دریایی سلطنتی در بریتانیای عصر ویکتوریا بود، دوره‌ای که فرصت‌های پیشرفت شغلی برای او یا محدود بود یا دیگر افسران جاه‌طلب در پی تصاحب موقعیت‌های پیش‌آمده بودند. پس اسکات نه از سر علاقه‌مندی به سفرهای اکتشافی به قطب بلکه تنها به منظور متمایزساختن خود از دیگران برای فرماندهی کشتی دیکساوری در سفر به قطب جنوب ثبت نام کرد. اما پس از آن او باقی عمرش را به فعالیت در زمینهٔ موضوعات مربوط به جنوبگان اختصاص داد و دوازده سال آخر عمر او با این موضوع عجین شده‌بود.
به دنبال پخش خبر مرگ اسکات و همراهانش، او به یکی از قهرمانان بریتانیا تبدیل شد و تا بیش از ۵۰ سال این جایگاه را در اختیار داشت. تا آنکه در اواخر قرن بیستم سوالاتی در باره شخصیت و شایستگی وی مطرح شدند. با این حال مفسران در سدهٔ بیست و یکم با اطلاع یافتن از افت دمای ۴۰ درجه سیلسیوس در مارچ ۱۹۱۲ و با یافتن و بازخواندن دستورهای او برای کمک کردن به او در راه سفر بازگشت با دیدی مثبت به اسکات می‌نگرند.
مارک ریچ (زاده ۹ دسامبر ۱۹۳۴در آنتورپ بلژیک - درگذشته ۲۶ ژوئن ۲۰۱۳ در لوسرن سوئیس)، با نام قبلی «مارسل داوید رایش» ، سرمایه دار و دلال در بخش تجارت مواد خام، مواد غذایی، نفت، بنزین و املاک بود. بیشتر شهرت او به خاطر تأسیس شرکت گلنکور و محکومیت او به دلیل فرار از پرداخت مالیات در ایالات متحده و همچنین تجارت غیرقانونی نفت با ایران در زمان بحران گروگانگیری سفارت ایالات متحده در ایران بود. او در زمان محکوم شدن در سوئیس زندگی می‌کرد و هیچگاه به ایالات متحده بازنگشت. در زمان دولت بیل کلینتون او به صورت بحث برانگیزی در ۲۰ ژانویه ۲۰۰۱ و روز آخر دولت کلینتون مورد عفو قرار گرفت.
او در سال ۱۹۳۴ از پدر و مادری آلمانی یهودی متولد شد. پدرش سمسار بود و در فرانکفورت امرار معاش می‌کرد. پس از روی کار آمدن نازیها خانواده او به بلژیک گریختند، کشوری که مارسل در آنجا به دنیا آمد. پس از مدتی آلمان‌ها بلژیک را نیز تسخیر کردند و خانواده رایش اینبار به فرانسه گریختند و پس از یک سال از آنجا در تهی دستی و بدون آشنایی با زبان انگلیسی خود را با یک کشتی باری به مراکش و از آنجا به آمریکا رساندند و در سال ۱۹۴۱ نیویورک نزد اقوام ماندگار شدند. خانواده «رایش» در سال ۱۹۴۵ تبعیت ایالات متحد آمریکا را پذیرفت و نام جدید «ریچ» را برگزید که ترجمه انگلیسی نام آلمانی آن‌ها است. پدر او شرکتی در کوئینز نیویورک تأسیس کرد و شروع به واردات مواد اولیه برای تولید کیف نمود. بعدها پدرش شروع به واردات مواد کشاورزی نمود و به تأسیس بانک آمریکایی بولیوی کمک نمود.
مارک پس از دوره دبستان در دبیرستان رودز در منهتن نیویورک و سپس مدت کوتاهی در دانشگاه نیویورک در رشته بازاریابی درس خواند (۱ یا ۲ ترم) و پس از ترک تحصیل در دکان جواهرفروشی پدرش و نزد دیگر یهودیان فراری آلمانی تبار به شاگردی پرداخت. مارک در سال ۱۹۵۴ در شرکت «فیلیپ برادرز» که بزرگترین دلال مواد خام در جهان محسوب می‌شد استخدام شد.
او با دنیس آیزنبرگ ازدواج کرد. دنیس وارث ثروت زیادی از شرکت تولید کفش پدرش بود. آن دو سه فرزند داشتند و یکی از آن‌ها به نام گابریل ریچ در ۲۷ سالگی در اثر سرطان خون درگذشت. در سال ۱۹۹۶ آن دو از هم جدا شدند ولی دنیس به استفاده از نام خانوادگی ریچ ادامه داد. شش ماه بعد مارک با گیسلا روسی ازدواج نمود و این ازدواج هم در سال ۲۰۰۵ به طلاق منجر شد.
در زمان کار در شرکت فیلیپ برادرز او در مورد تجارت بین‌المللی و تجارت با کشورهای جهان سوم مطالب زیادی یاد گرفت. او به فعالیت‌های شرکت در کوبا، بولیوی و اسپانیا کمک می‌کرد.
ریچ در سال ۱۹۷۴ با چند تن از یارانش از جمله پینکوس گرین یک شرکت دلالی مواد خام به نام «Marc Rich + Co AG» در شهر زوگ (معروف به بهشت مالیاتی جهان)بازاریابی و تبلیغ برای شهر زوریخ و حومه... از جمله زوگ به عنوان بهشت مالیاتیThe company is located 23 km south from Zurich in the well known tax paradise Zug
در سوئیس بنیان نهاد. ریچ در سال ۱۹۹۳ بخشی از شرکت خود را به مدیرانش فروخت که از آن پس «Glencore International AG» نامیده شد. او به عنوان پادشاه نفت لقب داشت و در گسترش تجارت نفت بین‌المللی در دهه ۱۹۷۰ نقش زیادی داشت.
فعالیتهای او در شرکتش باعث روابط خوب او با بسیاری حکومت‌های دیکتاتوری شد. او بعدها در خاطرات خود گفته بود که بیشترین سود وی از شکستن تحریم‌های جهانی علیه آفریقای جنوبی در زمان آپارتاید بود. او همچنین با فیدل کاسترو، آنگولا در زمان مارکسیسم، جبهه آزادی‌بخش ملی ساندینیستا در نیکاراگوا، معمر قذافی در لیبی، نیکلای چائوشسکو در رومانی و آگوستو پینوشه در شیلی روابط خوبی داشت.
در زمان تحریم فروش نفت توسط اعراب در سال ۱۹۷۳ و ۱۹۷۴ مارک ریچ از دوستانش در خاورمیانه استفاده نمود تا بتواند تحریم‌ها را بشکند و از ایران و عراق نفت خریداری کند. او با خرید نفت ارزان و فروختن گران آن به شرکت‌های آمریکایی سود سرشاری بدست آورد. بعد از انقلاب ایران در سال ۱۹۷۹ میلادی مارک ریچ از روابط خوب خود با دولت جدید ایران استفاده نمود تا بتواند تحریم‌های آمریکا علیه نفت ایران را شکسته و از ایران نفت خریداری کند. با وجود اینکه بیشتر افرادی که قبل از انقلاب در وزارت نفت با ریچ در تماس بودند نظیر دکتر پرویز مینا و علی رضایی از ایران گریخته بودند، ریچ مطمئن بود که دولت جدید ایران در کشوری که بیش از ۹۰ درصد درآمدش از طریق فروش نفت است محتاج او خواهد بود. به خصوص در شرایطی که تمام شرکتهای اروپایی و آمریکایی صنعت نفت ایران را ترک کرده بودند.
در سال ۱۹۸۰ و در زمان واقعه گروگانگیری در سفارت آمریکا، مارک ریچ قرارداد نفتی بزرگی با دولت ایران بست.The New Encyclopedia of American Scandal By George C. Kohn, Infobase Publishing, 2001, page 330. در این زمان او به همراه پینکی گرین برای دولت ایران اسلحه، از جمله مسلسل، راکت و سایر مهمات از تایلند ارسال می‌کرد. در زمانی که در دهه ۱۹۸۰ نفت در دنیا تا ۴۰ دلار در بشکه بالا رفت ریچ نفت را از ایران نصف این قیمت خریداری میکرد. از این زمان ایران به مهم‌ترین مشتری ریچ در خاورمیانه به مدت ۱۵ سال بدل شد. او به کمک یک کانال مخفی نفت ایران را برای اسرائیل ارسال می‌نمود.http://www.haaretz.com/business/.premium-1.532365 او در خاطرات خود در کتاب "پادشاه نفت" نوشته دانیل امان ادعا کرده‌است که هر دو کشور ایران و اسرائیل از این تجارت آگاه بودند.http://www.theguardian.com/business/2013/jun/26/marc-rich-commodities-trader-fugitive-dies بر طبق گفته ریچ ایران هر ساله ۱۵٫۷ میلیون بشکه نفت برای اسرائیل ارسال می‌کرده‌است با اینکه دولتهای دو کشور روابط رسمی نداشتند. ریچ همچنین ذکر کرده‌است که از ابتدای تجارت او در ایران مقام‌های بالای حکومت ایران از رابطه او با اسرائیل و ارسال نفت برای این کشور آگاه بودند.http://www.themarker.com/wallstreet/1.2055831
همچنین او ادعا کرده‌است که به دلیل روابط خوب ریچ با دولت ایران، او توانست به مأموران موساد کمک کند که در داخل ایران مأموران اطلاعاتی بدست آورند.http://www.economist.com/news/obituary/21580438-marc-rich-king-commodities-died-june-26th-aged-78-marc-rich
در سال ۱۹۸۳ ریچ و همکارش پینتوس گرین به ۶۵ فقره مورد اختلاس مالی و فرار از مالیات و شکستن تحریم‌های ایران محکوم شدند. در صورت محکومیت او احتمالاً به بیش از ۳۰۰ سال زندان محکوم می‌شد. به گفته رودی جولیانی، دادستان وقت پرونده، مارک ریچ بزرگترین فراری مالیاتی تاریخ ایالات متحد آمریکا بود. اف بی آی تا اواسط دهه ۸۰ میلادی او را درلیست «Ten Most Wanted Fugitives» قرار داده و برای دستگیری او جایزه کلانی تعیین کرده بود.President Clinton's last-minute pardon of fugitive financier Marc Rich در سال ۱۹۸۵ اف بی آی قصد ربودن او را داشت ولی نقشه لو رفت و دولت سوئیس ریچ را پناه داد. او هیچگاه به ایالات متحده بازنگشت و خود را بیگناه می‌دانست. بعدها شرکت‌های مارک ریچ ۳۵ فقره فرار مالیاتی را قبول کرده و بیش از ۹۰ میلیون دلار جریمه دادند. او چندین بار از دستگیری در انگلستان، آلمان، فنلاند و جامائیکا فرار کرد و حتی به دلیل ترس از دستگیری در مراسم ختم دخترش در سال ۱۹۹۶ نیز شرکت نکرد.
بیل کلینتون در سال ۲۰۰۱، دقیقاً در دروز آخر ریاست جمهوری خود ۱۴۰ نفر را مورد عفو قرار داد. یکی از آن افراد که بسیار بحث‌برانگیز بود مارک ریچ بود. در آن زمان، شیمون پرز و ایهود باراک شخصاً تلاش بسیاری برای عفو ریچ کرده بودند. چون همسر سابق ریچ، (مادر ۳ فرزند او) در دوران حکومت کلینتون، ۴۵۰.۰۰۰ دلار به حزب دموکرات کمک نقدی پرداخت، اینست که در برخی محافل گفته می‌شود، ریچ بخشودگی خود را با این پول خریده است.جو کاناسون، دلیل حقیقی عفو مارک ریچ توسط بیل کلینتوننامه «جیمز کامی» در رابطه با نامزدی «اریک هالدر» برای دادستانی کل آمریکا«The Face of Scandal» , Maureen Orth, Vanity Fair, June 2001
کلینتون بعدها گفت که دولت اسرائیل از او درخواست بخشش مارک ریچ را نموده بود. مارک ریچ کمک‌های مالی بزرگی به اسرائیل نموده بود و بسیاری سران دولت اسرائیل از جمله شیمون پرز و ایهود اولمرت از او کمک مالی دریافت کرده بودند. بحث‌ها در مورد دلیل بخشیده شدن او ارتباط زیاد وی با سازمان اطلاعاتی اسرائیل (موساد) را نیز مطرح کرد. مارک ریچ بعدها در زندگی‌نامه خود گفت که او بارها به مأموران موساد در عملیاتهای مختلف کمک کرده‌است. این ادعای او توسط مقامات موساد نیز مورد تأیید قرار گرفته‌است. مارک ریچ گفته‌است که او به مأموران موساد اطلاعات می‌داده است و کمک زیادی برای انتقال نفت ایران به اسرائیل توسط کانال مخفی نموده بوده‌است. رئیس سابق موساد، اونر عزولای، نیز به شخصه از بیل کلینتون درخواست عفو وی را نموده بود. همچنین یکی دیگر از رؤسای موساد، شبتای شاویت نیز از کلینتون درخواست عفو ریچ را نموده بود. رئیس اتحادیه ضد افترا، آبراهام فاکسمن نیز که سازمان او از ریچ بیش از ۲۵۰۰۰۰ دلار در طول سال‌های مختلف دریافت کرده بود به کلینتون نامه نوشت و درخواست عفو ریچ را نمود. http://www.jta.org/2001/03/21/archive/foxman-meets-with-investigators-admits-adl-took-money-from-rich
ریچ در تمامی زندگی خود به شدت از کشور اسرائیل حمایت می‌کرد. او مبلغی نزدیک به ۱۵۰ میلیون دلار به موسسات اسرائیلی نظیر موزه اسرائیل، موزه تل آویو، موسسات تحقیقاتی و تئاترهای اسرائیلی کمک کرده‌است. ریچ به دانشگاه آی دی سی هرتزلیا مبلغ زیادی کمک نمود و ساختمانی در این دانشگاه به نام وی نامگذاری شده‌است.
ریچ به همراه پینکی گرین شریک خود سازمان ریچ را در اسرائیل بنیان نهاد که بزرگترین سازمان خیریه در اسرائیل است و توسط اونر عزولای ( که به کلینتون برای عفو وی نامه نوشته بود) مدیریت می‌شود. سازمان ریچ بیش از ۱۳۵ میلیون دلار در دو دهه گذشته در اسرائیل سرمایه‌گذاری کرده‌است. ریچ همچنین ساختمان مهندسی بافت در دانشگاه بار ایلان را تأمین هزینه کرده بود.
ریچ در اثر سکته در سال ۲۰۱۳ در بیمارستان لوسرن درگذشت. در زمان مرگ او ۷۸ سال سن داشت. بر اساس وصیت وی او در اسرائیل دفن شد.
مارک ریچ در سال ۲۰۰۷ [دکترای افتخاری] از دانشگاه بار ایلان اسرائیل به دلیل کمک‌های شایان به اسرائیل دریافت نمود. او همچنین دکترای افتخاری از دانشگاه بن گوریون نیز در سال ۲۰۰۷ دریافت کرد. مرکز چایم شبا در تل هاشومر در حومه تل آویو نیز در سال ۲۰۰۸ به او جایزه داد.
مادر ، ترانه‌ای از گروه آلمانی رامشتاین از آلبومی با همین نام است. Rammstein – Mutter (4:29) http://www.last.fm/music/Rammstein/_/Mutter
حاج عمر بونگو اوندیمبا (۳۰ دسامبر ۱۹۳۵ – ۸ ژوئن ۲۰۰۹) که تا پیش از گرویدن به اسلام در سال ۱۹۷۳ آلبر برنار بونگو نام داشت، سیاستمداری گابنی و رئیس‌جمهور گابن برای ۴۲ سال از ۱۹۶۷ تا زمان مرگش در ۲۰۰۹ بود.
عمر بونگو نخست به‌عنوان صاحب‌منصبی جوان در دوران ریاست جمهوری لئون امبا، اولین رئیس‌جمهور گابن، به مقام‌هایی کلیدی گمارده شد تا آنکه در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۷ معاون رئیس‌جمهور و پس از مرگ امبا در ۱۹۶۷ دومین رئیس‌جمهور این کشور شد.
بونگو تا ۱۹۹۰ رهبری رژیمی تک‌حزبی وابسته به حزب دموکراتیک گابن را برعهده داشت تا آنکه فشار عمومی بر او سبب شد تا مجبور به معرفی سیاستی چند حزبی در کشور شود. او همچنین توانست در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ بر مخالفت‌های بسیار با حاکمیت خود فائق آمده و با گردآوردن رهبران مهم مخالفان در کنار خود، بار دیگر به تحکیم قدرتش بپردازد. بونگو سپس در انتخابات بحث‌برانگیز ریاست‌جمهوری سال ۱۹۹۳ و انتخابات بعدی سال‌های ۱۹۹۸ و ۲۰۰۵ انتخاب شد و با افزایش اکثریت وابسته به او، گروه‌های مخالف در هر انتخابات بیشتر مطیع او گردیدند.
بونگو به جهت آنکه تنها منافع خود، خانواده‌اش و خاصگان محلی را مد نظر داشته و کاری به نفع گابن و مردم گابن انجام نداده‌است مورد انتقاد قرار گرفت. برای مثال اوا ژولی، سیاستمدار فرانسوی مدعی شد که در دوران زمامداری عمر بونگو، علی‌رغم افزایش سرانهٔ تولید ناخالص داخلی نفت گابن تا یکی از بالاترین سطوح در آفریقا، تنها سالیانه ۵ کیلومتر آزادراه در این کشور ساخته شد و یکی از بالاترین میزان مرگ و میر نوزادان در جهان تا هنگام مرگ بونگو در ۲۰۰۹ نیز متعلق به گابن بود.
بونگو که سرطان داشت در ژوئن ۲۰۰۹ در اسپانیا درگذشت و پسرش علی بونگو که برای مدتی طولانی از سوی پدرش عهده‌دار مسئولیت‌های اداری کلیدی بود در اوت ۲۰۰۹ به جانشینیش انتخاب شد.
عمر بونگو پس از کناره‌گیری فیدل کاسترو از ریاست‌جمهوری کوبا در سال ۲۰۰۸، طولانی‌ترین دوران ریاست‌جمهوری را داشت و حتی امروزه نیز از او به‌عنوان یکی از رهبران دارای طولانی‌ترین دورهٔ زمامداری در طول تاریخ یاد می‌شود.
دوک‌نشین بزرگ مسکو یک شاهزاده‌نشین روس در اواخر قرون وسطی بود که مرکز آن شهر مسکو و دولت قبل از روسیه تزاری بود.
حَنّه یا حَنّای قدیس دختر فاقوذ (به عبری: חַנָּה) بر طبق مطالب دین‌های ابراهیمی مادر مریم و مادربزرگ عیسی بود که نسبش به داوود می‌رسید. نام «آن» (Anne) در انگلیسی از این نام گرفته شده‌است. این شخص در اسلام، مسیحیت مورد احترام است اما نامش در انجیل و قرآن نیامده است.
در تفسیر صافی حدیثی از موسی الکاظم نقل شده‌است که نام اصلی مادر مریم «مَرثا» بوده، که در عربی به معنای «وهیبة» (هبه شده، بخشیده شده) است.تفسیر صافی، ج ۱، ص ۳۳۰؛ تفسیر شریف لاهیجی، ج۱، ص ۳۱۷.
اشغال اتریش توسط متفقین از ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۵ به طول انجامید.
http://en.wikipedia.org/wiki/Allied-occupied_Austria
سرده کیسه‌خرس شامل ۳ گونه است که فقط یکی از آن (کوآلا) هنوز زنده‌است. بزرگترین گونه آن کوآلای غول است که از دوره پلیستوسن زندگی می‌کرده‌است و فسیل‌های آن در دریاچه ایردر استرالیای جنوبی یافت شده‌است از گونه دیگر P. mairs اطلاعات زیادی در دست نیست.
Wikipedia contributors، "Phascolarctos،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Phascolarctos&oldid=427345155 (accessed November 20، 2011).
جرونیمو (به زبان مسکالرو-چیریکاهوا: Goyaałé، به معنای "آنکه خمیازه می‌کشد") (۱۶ ژوئن ۱۸۲۹ – ۱۷ فوریه ۱۹۰۹) یکی از رهبران برجستهٔ سرخپوست در آمریکا بود که رهبری آپاچی‌های در جنگ‌هایی موسوم به جنگ‌های آپاچی علیه مکزیک و ایالات متحده که به زمین‌های قبیلهٔ آنان دست‌اندازی کرده بودند را برای چندین دهه برعهده جرونیمو(سال های ۱۸۲۹-۱۹۰۹م)رهبر آپاچی ها بود بعد از این که سربازان مکزیکی خانواده اورا کشتند او جنگجوی چریک شد که هم سربازان مکزیکی و هم آمریکایی از او می ترسیدند. او سرنجام تسلیم شد و در سال ۱۹۰۵م در رژه پیروزی انتخاب رئیس جمهور (دوموکراسی)روزولت شرکت کرد.
جرونیمو در ۱۸۲۹ در دستهٔ آپاچی‌های بدونکوهه در نزدیکی رود تورکی در ایالت امروزی نیو مکزیکو که در آن زمان بخشی از خاک مکزیک بود اما خانواده‌اش آن را جز زمین‌های بدونکوهه می‌دانستند متولد شد. پدربزرگ او رئیس بدونکوهه‌ها بود و او سه برادر و چهار خواهر داشت. پس از مرگ پدر، مادرش او را پیش آپاچی‌های چیهنه برد و او با آنها بزرگ شد. در ۱۷ سالگی با دختری از دستهٔ ندنی-چیریکاهوا ازدواج کرد و صاحب سه فرزند شد.
در سال ۱۸۵۸ گروهی متشکل از ۴۰۰ سرباز مکزیکی به فرماندهی کلنل خوزه ماریا کاراسکو به کمپ جرونیمو در بیرون شهر ، در زمانی که مردان در درون شهر مشغول داد و ستد بودند، حمله‌کرده و دست به کشتار زنان و کودکان زدند. همسر، فرزندان و مادر جرونیمو نیز از جمله کشته‌شدگان این حمله بودند. پس از این رویداد جرونیمو به انجام حملات انتقامی علیه مکزیکیان روی آورد. چنین بر می‌آید که عنوان «جرونیمو» نیز در همین زمان به او داده شد. وجه تسمیهٔ این نام به نبردی بازمی‌گردد که جرونیمو در آن، بی‌توجه به گلوله‌های مرگباری که به سویش می‌آمد مرتب با چاقو به سربازان مکزیکی حمله می‌برد و آنان نام جروم مقدس (جرونیمو) را صدا می‌زدند. آمریکایی‌ها این را شنیدند و گمان بردند که نام واقعی او جرونیمو است و همین نام بر او باقی ماند.
جرونیمو پیوسته حملات و جنگ علیه استان‌ها و شهرهای مختلف مکزیک و سپس علیه مناطق آمریکایی در سرتاسر آریزونا، نیو مکزیکو و غرب تگزاس را ترغیب می‌نمود تا آنکه سرانجام در سال ۱۸۸۶ و پس از سال‌ها تعقیب و گریز، خود را تسلیم مقامات آمریکایی نمود. او به عنوان زندانی جنگی به شخصی نامدار بدل شد و در بازارهای مکاره حضور می‌یافت، هرچند هرگز به او اجازهٔ بازگشت به زادگاهش داده نشد. جرونیمو بعدتر از اینکه خود را تسلیم کرده بود احساس پشیمانی نمود زیرا معتقد بود به شروطی که برای این کار تعیین کرده بود توجهی نشده است.
جرونیمو در فوریهٔ ۱۹۰۹ از اسبش به‌هنگام رفتن به خانه فرو افتاد و تمام طول شب را در سرما درآنجا به‌صورت درازکش ماند تا آنکه یکی از دوستانش او را که به‌شدت بیمار شده بود یافت. جرونیمو در ۱۷ فوریهٔ همان سال بر اثر عوارض ناشی از ذات‌الریه در اوکلاهما درگذشت و همان‌جا در گورستان زندانیان جنگی آپاچی به خاک سپرده شد.
"'ژیاردیا" انگلی از دسته برون‌کافتگان است که در روده باریک انسان و بسیاری از پستانداران زندگی می‌کند. این انگل سبب بیماری روده‌ای همه‌گیر و محلی و اسهال می‌شود.
این تک‌یاخته گلابی‌شکل و دارای چهار جفت تاژک است. این امر شناسایی آن را زیر میکروسکوپ آسان می‌کند.
ژیاردیا در گذشته در دسته پروتوزوآ طبقه بندی می‌شد.
"Giardia agilis"
"Giardia ardeae"
"ژیاردیا لامبلیا" ژیاردیا لمبلیا
"Giardia muris"
"Giardia microti"
"Giardia psittaci"
به دنبال خوردن کیست‌های موجود در محیط اطراف، این عفونت ایجاد می‌گردد. کیست‌ها پس از ورود به روده باریک باز شده و تروفوزوئیت‌ها از آن خارج می‌شوند. تروفوزوئیت‌ها از طریق تقسیم دوتایی شروع به زیاد شدن می‌کنند. ژیاردیا در دوازدهه باقی مانده و از طریق خون منتشر نمی‌شود. آنها با استفاده از دیسک‌های چسبنده خود به جدار روده می‌چسبند. در برخی حالات خاص به صورت کیست درآمده و در مدفوع دفع می‌شوند. این کیست‌ها قادر به تحمل گرما و خشکی نیستند ولی در آب سرد به مدت چند ماه به حیات خود ادامه می‌دهند. متوسط تعداد کیست دفع شده در انسانها مختلف است ولی به حدود یکصد میلیون کیست در هر گرم از مدفوع می‌تواند برسد. در حالی که خوردن ده کیست می‌تواند عفونت را در فرد جدیدی ایجاد نماید. بنا بر این انتقال این عفونت براحتی صورت می‌گیرد. این عفونت در مهد کودک‌ها شایع است. کیست‌ها از طریق نبود بهداشت فردی، آلوده شدن غذا یا آب به کیست، منتقل می‌شوند. متأسفانه کلر زدن به آب آشامیدنی نمی‌تواند کیست‌ها را از بین ببرد و نیاز به جوشانیدن یا استفاده از فیلتر‌های ویژه برای جدا کردن کیست‌ها از آب آشامیدنی وجود دارد.
علت این که چرا در برخی بیماران علایم شدید و در برخی علایم خفیف یا بدون علامت هستند به درستی شناخته نشده است. بیماران دچار صاف شدن پرز‌های سطح روده باریک و نوعی سوء جذب می‌گردند. بعد از یک دوره ۵-۶ روزه علایم بیماری شروع می‌شوند. البته ممکن است برخی بیماران بدون علامت و به عنوان ناقل بیماری در آیند. علایم اولیه شامل اسهال، دردشکم، آروغ زدن، نفخ، تهوع و استفراغ است. اسهال معمولاً یک هفته طول می‌کشد. وجود خون و موکوس در مدفوع و تب شایع نیست.
مشاهده کیست یا تروفوروئیت در مدفوع یا روده باریک. کیست‌ها حدود ده میکرون اندازه داشته و دارای چهار هسته می‌باشند. برای تشخیص از آزمایش مدفوع استفاده می‌شود.
آنتی بیونیک‌های مترونیدازول و تینیدازول معمولاً در درمان ژیاردیا مصرف می‌شود. نحوه مصرف و درمان ترکیبی با داروها مطابق نظر پزشک معالج است.اصول طب داخلی هاریسون، بیماریهای ناشی از تک یاخته‌ها و کرمها، ترجمه دکتر علی سرشاد، انتشارات شمال،1374، ص:193
کریل نامی است که به راسته Euphausiacea از سخت‌پوستان گفته می‌شود که ظاهری همچون میگو دارند. این بی‌مهرگان در آب‌های همه اقیانوس‌های جهان یافت می‌شوند. نام «کریل» از واژهٔ نروژی "krill" به معنای «بچه کوچک ماهی» می‌آید.
کریل بخش مهمی از زنجیره غذایی را تشکیل می‌دهد و در نزدیکی پایین هرم غذایی قرار دارد چرا که از فیتوپلانکتون‌ها تغذیه می‌کند و آن‌ها را به منبعی غذایی مناسب حال بسیاری از جانوران بزرگتر، که کریل منبع اصلی تغذیه‌شان به‌شمار می‌رود، تبدیل می‌کند. در اقیانوس منجمد جنوبی، گونه‌ای کریل که با نام کریل قطب جنوب شناخته می‌شود، جمعیتی با وزن تقریبی ۵۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ تن دارد؛ وزنی دو برابر بیشتر از وزن همه انسان‌های روی زمین با هم. از این‌ها، نیمی توسط نهنگ‌ها و پنگوئن‌ها و خوک‌های دریایی و ماهیان مرکب و ماهی‌ها مصرف می‌شود و توسط رشد و زایش جبران می‌گردد. بیشتر کریل‌ها دارای الگوهای مهاجرتی در طی روز هستند؛ از این رو این امکان را برای شکارچیان نزدیک سطح آب در طی شب و شکارچیان اعماق در روز فراهم می‌آورند تا به تغذیه از آن‌ها بپردازند.
با دارا بودن جمعیتی با بیش از ۶۵۰ میلیون تن وزن، کریل پر تعدادترین جاندار روی زمین پس از پاروپایان به‌شمار می‌رود.
کریل‌ها غذای خوبی هستند٬ چون پروتئین و ویتامین آ فراوان دارند.در سال‌های اخیر این جانوران را به مقدار زیاد صید کرده‌اند و زیست شناسان نگران‌اند که مبادا آن‌ها را بیش از حد شکار کنند.این امر ممکن است در بقیهٔ جانوران دریایی از جمله بالن‌ها٬ که جمعیتشان به‌طور خطرناکی کم شده‌است٬ تأثیر بدی بگذارد.
کارشناسان مؤسسه حلال جهانی پس از یک کار پژوهشی در مورد آناتومی و ویژگی‌های این آبزی، میگو بودن آن را احراز و در نتیجه با تأکید بر میگو بودن این آبزی حلیت آن و محصولات منتج از آن را اعلام نموده‌اند.
راسته Euphausiacea، رده‌بندی شده توسط جیمز وایت دانا در ۱۸۵۲، از دو خانواده تشکیل می‌شود:
فلورنس اُوِنز تامسون (۱سپتامبر، ۱۹۰۳ – ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۳), متولد شده با نام فلورنس لنا کریستی ، شخصی بود که سوژه‌ی عکاسی مشهور دوروتیا لنگ یعنی قرار گرفت و به یک نماد فرهنگی دوران رکود بزرگ و داست‌بول تبدیل شد. کتابخانه کنگره تصویر مادر مهاجر را اینگونه تشریح می‌کند: «یک نخود جمع‌کن بی‌بضاعت در کالیفرنیا، مادر هفت فرزند، سی‌ودو ساله، نیمپو، کالیفرنیا».Library of Congress Prints and Photographs Division. "fsa1998۰۲۱۵۳۹/PP" Accessed July 14, 2۰۰8.
لنگ در آن روز شش تصویر عکاسی کرد که پنج‌تای دیگر این تصاویر هستند:
دوروتیا لنگ (۲۶ مه ۱۸۹۵ – ۱۱ اکتبر ۱۹۶۵) یک عکاس مستند و خبری تاثیرگذار آمریکایی بود که علت شهرت وی تصاویر وی از دوره رکود بزرگ با عنوان پروژه اداره حفاظت از مزارع (FSA) و تاثیرات جنگ جهانی دوم بر جامعه آمریکا بود.
منصوره رحماندوست متولد ۱۳۳۵ روان‌شناس و کارشناس مسایل خانواده و خواهر مصطفی رحماندوست می‌باشد.
او همسر شهید ترابی و در سال 1390 سرپرست امور زنان وزارت آموزش و پرورش بوده است.
ایشان دارای مطالعات حوزوی و همچنین تحصیلات دانشگاهی در رشتهٔ روان‌شناسی بالینی و مدیریت می‌باشد.نوید شهادت