moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
فیس‌تایم یک برنامه تماس ویدیویی اختصاصی محصول شرکت اپل است. فیس تایم برای تلفن‌های همراه و مک اسنو لئوپارد در دسترس است. فیس تایم از هر دستگاه آی‌اواس با دوربین جلو و هر کامپیوتر مک مجهز به دوربین پشتیبانی می‌کند.
در ۲۹ زانویه ۲۰۱۹ گزارشی مبنی بر وجود نقص امنیتی در فیس تایم منتشر شد و در آن ادعا شده بود که تماس گیرنده با این برنامه می‌تواند صدا و تصویر طرف مقابل را حتی قبل از اینکه طرف مقابل به تماس تلفنی پاسخ دهد، دریافت کند. پس از انتشار این گزارش شرکت اپل نیز وجود این نقص امنیتی را تأیید و این اپلیکیشن را به‌طور موقت در گوشی‌های آیفون غیرفعال کرد. برای غیرفعال کردن فیس تایم به‌صورت دستی در گوشی می‌توانید وارد بخش تنظیمات (settings) گوشی خود شده و نماد فیس تایم را بیابید و آنرا غیرفعال کنید.
من گیلدا هستم، یک فیلم محصول آرژانتین در ژانر درام-زندگینامه محصول سال ۲۰۱۶ به است. این فیلم زندگینامه گیلدا، ترانه‌سرا و خواننده آرژانتینی با بازیگری ناتالیا اوریرو است.
این فیلم روایت زندگی گیلدا در دوران نوجوانی و بزرگسالی او است.
کارگردان: لورنو مونیوز
تصویربرداری: دنیل ارتگا
تدوین: ارنستو فلدر و الخاندرو برودرسن
طراحی لباس: خولیو سوارز
صدابرداری: لئاندرو دلورنو
موسیقی: پدرو اونتو
طراح صحنه: آلبرتو موسیا
باغ رنسانس ایتالیایی یک سبک جدید از باغ‌هایی است که ظهور آن‌ها در اواخر قرن ۱۵ در ویلاها در رم و فلورانس، با الهام از ایده‌آل‌های کلاسیک انجام شده‌بود و برای لذت بردن از منظره باغ و چشم‌انداز و فراتر از آن برای تفکر و برای لذت بردن از مناظر و صداها و بوی باغ طراحی شده‌بود.
در اواخر رنسانس، باغ‌ها بزرگتر و متقارن‌تر شدند و با چشمه‌ها، مجسمه‌ها، غارها، وسایل آبی و دیگر ویژگی‌های طراحی شده برای لذت بردن صاحبان آنها و بازدید کنندگان طراحی شده‌بود. این سبک در سراسر اروپا تقلید شد و بر باغهای رنسانس فرانسه و باغهای انگلیسی تأثیر گذاشت.
قبل از رنسانس ایتالیا، باغ‌های ایتالیا توسط دیوارها محصور شدند و به پرورش سبزیجات، میوه‌ها و گیاهان دارویی، یا در مورد باغ‌های صومعه‌ها، برای مدیتیشن و دعای خاموش اختصاص داده شدند. باغ رنسانس ایتالیا، دیوار باغ، خانه و منظره بیرون را درهم شکست.Prevot, Philippe. "Histoire des Jardins," Editions Sud-Ouest, Bordeaux, 2002
باغ رنسانس ایتالیا، مانند هنر رنسانس و معماری رنسانس، توسط دانشمندان رنسانس از مدل‌های کلاسیک رومی پدید آمد. از وصف باغ‌های روم باستان که در کتاب مسخ خود در اثر نامه‌های پلینی جوانتر با کتاب تاریخ پلینی قدیمی شرح داد، و توسط وارو، که همه آن‌ها شرحی مفصل و بزمی از باغ‌های ویلایی رومی دادند، الهام گرفته بودند.Attlee, Helen. "Italian Gardens - A Cultural History", 2006: 10.
اولین متن دوره رنسانس شامل (۱۰ کتاب معماری)، اثر لئون باتیستا آلبرتی (۱۴۰۴–۱۴۷۲) بود. او اصول معماری رومیان را ترسیم کرد و با اقتباس از پلینی مهین و پلینی کهین برای توصیف این که یک باغ چگونه باید مورد استفاده قرار گیرد و چگونه از آن استفاده شود، استفاده کرد. او استدلال می‌کرد که ویلا باید از هر دو نظر نگاه شود؛ جایی که از آن نگاه می‌شود و جایی که دیده می‌شود، خانه را باید در بالای باغ قرار داد، جایی که دیده می‌شود و صاحب آن می‌تواند به باغ نگاه کند.Cited in Attlee, 2006: 13.
باغ اسپانیایی سنتی به سبک باغ یا طراحی چشم‌انداز که در تاریخ اسپانیا توسعه یافت. اصول ترکیب و عناصر طراحی باغ را از پیشینیان در باغ‌های ایرانی، باغ‌های رومی و باغ‌های اسلامی و باغ‌های موری در عصر اندلس در شبه جزیره ایبری گرفت.
سونامی تنگه سوندا ۲۰۱۸ () در نتیجه فعال شدن کراکاتوآ در تنگه سوندا در سواحل اندونزی به وجود آمد.
اندونزی در حلقه آتش قرار دارد و به همین دلیل زمین‌لرزه‌های فراوانی را تجربه می‌کند، علاوه بر این، ۱۲۷ آتشفشان فعال در آن وجود دارند. یکی از این آتشفشان‌ها که فعال است کراکاتوآ می‌باشد که در تنگه سوندا واقع شده‌است. در سال ۱۹۲۷ این آتشفشان فعال شد و از دل دریا سر برآورد.
تحصیلکرده نام کتاب نویسنده آمریکایی تارا وستوور است. نویسنده، سرگذشت خود را تا حدود سی سالگی توصیف می‌کند. تارا، دختری است که در آیداهوی آمریکا (۲۷ تا ۲۹ سپتامبر ۱۹۸۶) و در خانواده‌ای مورمون و به شدّت متعصّب به دنیا می‌آید. دوران کودکی تارا و خانواده‌اش شدیداً زیر سایه باورهای مذهبی پدر خانواده قرار دارد. آنها به جد و جهد خود را برای روزهای آخرالزمان آماده و مجهّز می‌کنند. روزهای تارا یا به کارکردن در «حیاط ضایعات و خودروهای اوراقی» به سر می‌رسد یا به پر کردن شیشه‌های میوه‌های کنسرو شده، سپری می‌شود.
سخت‌گیری پدر، و سوءظن او به حکومت، موسسات درمانی، آموزش دولتی و … سبب می‌شود که تارا به مدرسه نرود و تا هفده‌سالگی رنگ کلاس را نمی‌بیند، تا ۹ سالگی فاقد شناسنامه است و هیچگاه او را نزد پزشک یا درمانگاه نمی‌برند.
در خانه‌های آنها خبری از رادیو، تلویزیون و تلفن نیست."دختر تحصیلکرده"، تارا وستور، ترجمه هوشمند دهقان، انتشارات نیلوفر 1397
کتاب تحصیل‌کرده، سرگذشت پر فراز و نشیب و جدال تارا برای تحصیل‌کردن و در عین حال حفظ خانواده است.
کتاب مزبور، اولین بار در فوریه ۲۰۱۸ به چاپ رسید و بلافاصله به کتابی پرفروش مبدّل گردید. در دسامبر ۲۰۱۸ ویراستاران آمازون «تحصیلکرده» را به عنوان کتاب برتر سال انتخاب کردند.https://www.amazon.com/b?ie=UTF8&node=17276804011 وب‌سایت گودریدز در بخش زندگینامه، عنوان نخست را به تحصیلکرده اختصاص داد.https://www.gatesnotes.com/Books/Educated
«تحصیلکرده» جز ۱۰ کتاب برتر نیویورک‌تایمز و نشریه تایم قرار گرفت.https://www.nytimes.com/2018/11/29/books/review/best-books.html
باراک اوباما در توصیف این کتاب می‌نویسد:
«تحصیلکرده، سرگذشت فوق‌العادهٔ دختر جوانی است که در خانواده‌ای در آیداهو زاده و بالنده می‌گردد که برای بقا در آخرالزمان می‌کوشند. دختری که با چنگ و دندان برای تحصیل‌کردن مبارزه می‌کند و در همان حال نسبت به دنیایی که پشت‌سرش باقی گذاشته، درک و عطوفت عمیقی نشان می‌دهد.»
بیل گیتس پس از گفتگو با تارا وستوور نوشت:
«تا وقتی کتاب تارا وستور را نخوانده بودم فکر می‌کردم استاد خودآموزی هستم؛ ولی توانایی تارا در یکّه و تنها آموختن، مرا ضربه فنّی کرد. از این که تازگی در مورد کتابش با هم به گفتگو نشسته‌ایم هیجان زده‌ام.»
کتاب تحصیلکرده ۱۱۳
هفته متوالی است که در فهرست پرفروش‌ترین کتاب‌های آمازون و نیویورک‌تایمز قرار دارد و اکنون به بیش از ۴۰ زبان دنیا ترجمه می‌شود. گفتنی است که تا دسامبر ۲۰۲۱ حدود ۸ میلیون نسخه از این کتاب به فروش رسیده‌است به تازگی مجله تایم تارا وستوور را در فهرست ۱۰۰ چهره تأثیرگذار ۲۰۱۹ قرار داد.
روی واگن قرمزی ایستاده‌ام که کنار انباری قرار دارد. باد شدّت می‌گیرد، موهایم بر سر و صورتم تازیانه می‌زند و سوز و سرما از یقهٔ باز پیرهنم به پایین می‌خزد. در این نزدیکی‌های کوهستان، تندباد چنان می‌وزد که گویی خود قلّه دارد نفس می‌کشد. ولی آن پایین‌ها، درّه آرام و ساکن است. در میان کوه و درّه، مزرعهٔ ما به رقص و طرب مشغول است: درختان تنومند کاج به آرامی به اهتزاز در می‌آیند، حال آنکه بوته‌های بِرنجاسف و کنگرهای وحشی با هر بادی تکان می‌خورند و سر تعظیم فرود می‌آورند. پشت سر من تپه‌ای با شیبی ملایم رو به بالا می‌رود و خودش را به کوهپایه کوک می‌زند، طوری که اگر به بالا نگاه کنم می‌توانم هیبت سیه‌فام شاهدخت سرخپوست را ببینم.
این تپّه با گندمزاری خودرو فرش شده است. بر خلاف کاج ها و بوته های برنجاسف که تک نوازی می‌کنند گندم‌زار به گروهی از رقصندگان باله می‌ماند: تندباد به سر طلایی گندم ها تلنگر می‌زند و ساقه‌های گندم چونان هزاران هزار بالرین، به ردیف سر فرود می‌آورند. این حالت لحظه‌ای بیش دوام نمی‌آورَد؛ به کوتاهیِ به تماشا نشستن باد... (از کتاب "دختر تحصیلکرده" انتشارات نیلوفر چاپ چهارم، ۱۳۹۹ ص۷)
بارون امانوئل (تولو) دو گرافنرید متولد ۱۸ می ۱۹۱۴ (میلادی) رانندهٔ مسابقات فرمول یک از تیم سوئیس موتور ریسینگ بود. او در ۲۳ مسابقات قهرمانی جهان، که در تاریخ ۱۳ ماه مه سال ۱۹۵۰ برگزار شد، شرکت کرد و در مجموع ۹ امتیاز قهرمانی را کسب کرد.
امانوئل اولین مسابقه حرفه ای خود را در سال ۱۹۳۶ با رانندگی ماشین مازراتی آغاز کرد، بعضی از نتایج به یاد ماندنی او در آهنگ اصلی او آمده‌است: چالش‌برانگیز، درهم و برهم، مدار خیابان در Bremgarten در نزدیکی برن. او در سال ۱۹۴۹ برنده جایزه بزرگ بریتانیا شد، یک سال قبل از آغاز مسابقات قهرمانی جهان FIA. در آن سال افتتاحیه، دی گرفنبری چهار فصل از هفت مسابقه را با نتیجه‌های مختلف ترکیب کرد. او در طی شش سال آینده در مسابقات گاه به گاه رانندگی می‌کند و بهترین بازی خود را در سال ۱۹۵۳ در جایزه بزرگ بلژیکی جای می‌دهد.
تولو به عنوان دوست صمیمی و همکلاسی محمدرضا پهلوی در دبیرستان له روزه سوییس در سال 1970 به همراه گروهی از همکلاسی هایش به ایران سفر کرد و این در حالی بود که سگی از نژاد گریت دین را به عنوان هدیه به او تقدیم کرد.[http://www.f1grandprixdriversclub.com/the-founders-2/
مای نیم ایز لیلا اثری در قالب رمان از بی‌تا ملکوتی است. این نخستین رمان وی پس از چاپ دو مجموعه داستان کوتاه "تابوت خالی و فرشتگان و" "پشت صحنه در ایران" است. این رمان به زبان کردی نیز منتشر و در کردستان عراق به چاپ دوم رسیده‌است.
ملکوتی در مورد رمان مای نیم ایز لیلا می‌گوید:یکی از دلایلی که این کار را برای خودم دوست داشتنی و جذاب می‌کند، نوشتن در فضایی بود که سانسوری وجود نداشت. من این رمان را بدون فکر سانسور و سانسورچی نوشتم و تا آنجا که در توانم بود سعی کردم خودسانسوری را هم کنار بگذارم و این حس به‌غایت جذاب و هیجان انگیز بود و من تا قبل از آن تجربه اش نکرده بودم. بکر بودن این تجربه مثل بکر بودن اولین بوسه در نوجوانی بود.این رمان را در ماه‌های اول مهاجرتم از ایران نوشتم. در حقیقت این رمان نتیجه تلاش من برای احساس زنده بودن و زندگی در سرزمینی جدید با تمام سرگشتگی‌ها و کم شدن‌ها بود. من با نوشتن اش خودم را دوباره پیدا کردم. انگار به هوای جدیدی که تنفس می‌کردم بگویم اسم من بی تاست… تنها وجه مشترک من و لیلا تلاش برای یافتن خود واقعی است در میان مردم و فرهنگی غریب و ناآشنا. شاید از این منظر شخصی‌ترین کار من باشد.
فلَش‌بک‌های متعدد از ویژگیهای رمان «مای نیم ایز لیلا» است و در خلال همین گذار از حال به گذشته‌است که خواننده با زوایای پنهان زندگی و روحیات کاراکتر اصلی و دیگر شخصیت‌های داستان آشنا می‌شود.
مای نیم ایز لیلا داستان زندگی چند مهاجر ایرانی در امریکا است که با کوله باری از تضادها، گره‌های ذهنی، وابستگی‌ها و بحرانهای سرزمین مادری به سرزمینی دیگر مهاجرت کرده‌اند، ولی شیوه زندگی در جامعه بیگانه برایشان مشکلات جدیدی را به همراه دارد.
inauthor:"Bita Malakouti بیتا ملکوتی"
والنتینا چرواتنکو () یک سرباز قدیمی فعال حقوق بشر و بانی ابتکارهای ایجاد صلح در جنوب روسیه، قفقاز و اخیراً اوکراین است. او بنیانگذار و رئیس سازمان غیردولتی دان است که در سال ۲۰۱۶ بنیانگذاری شد و به دلیل فعالیت‌هایش با کسب دو جایزه بین‌المللی به رسمیت شناخته شد. یک جایزه را در اکتبر ۲۰۱۶ همزمان با جایزه سالانه آنا پولیتکوفسکایا به دست آورد.Valentina Cherevatenko, "A letter to Anna: what I didn't get to say", Rights in Russia, 27 March 2017. همچنین برنده جایزه اصلی سال ۲۰۱۶ یعنی ژینت بدویا لیما را دریافت کرد. در ۱۱ مارس ۲۰۱۷ والنتینا چرواتنکو جوایزی را در لندن دریافت کرد،See RAW in WAR website. همچنین جایزه دیگری که به‌طور مشترک توسط دولت‌های فرانسه و آلمان اهدا شد. این جایزه برای اولین بار در دسامبر ۲۰۱۶ در برلین به ۱۵ مرد و زن از سراسر دنیا اهدا گردید."We respect people who defend others", "Novaya gazeta", 3 December 2016 (in Russian). این جوایز به به دلیل فعالیت‌های والنتینا و رنجی که از آزار و اذیت‌ها متحمل شده بود به او اهدا شد. دولت روسیه نارضایتی خود را از فعالیت‌های اخیر او و این افراد نشان داده‌است. گروه زنان «دان» با اتهامات کیفری علیه والنتینا چرواتنکو، تحت قانون ۲۰۱۲ وزارت خارجه اقامه دعوا کرد. در صورت محکومیت چرواتنکو، او با جریمه سنگین یا به دو سال زندان مواجه خواهد شد. اما در اواخر ژوئیه ۲۰۱۷ چرواتنکو از اتهامات تبرئه شد."Charges Dropped Against Activist for 'Non-Compliance' With Foreign Agents Law", "Moscow Times", 25 July 2017.
والنتینا در نووچرکاسک در منطقه روستوف بزرگ شد و هنگام کودکی شاهد بخشی از رویداده‌ای ۱۹۶۲ در شهر بود، او کشتار نووچرکاسک را مشاهده کرد. بعدها در زندگی یادگرفت که مادرش، که در آن زمان ۲۳ ساله بود، زندگی یک پلیس را در آن روزهای آشفته و غم‌انگیز نجات داده بود. پدرش اوکراینی بود و روابط تاریخی گسترده‌ای با اوکراین داشت، همان‌طور که این رابطه با ساکنان فعلی آن نیز وجود دارد، با جمعیت (۱۷۰٬۲۳۳ در سال ۲۰۱۶).
اولین حضور والنتینا در یک درگیری مسلحانه زمانی رخ داد که اتحاد جماهیر شوروی در قدرت بود. در اواخر سال ۱۹۹۰، دفاتر سربازگیری ارتش در نووچرکاسک از افراد میان‌سال شهر خواستند تا سوار هواپیما شوند و آنها را به باکو پایتخت جمهوری آذربایجان اتحاد جماهیر شوروی فرستادند.
این اردوگاه آموزشی شش‌ماهه محلی نبود که معمولاً چنین زنان و مردانی حضور پیدا می‌کردند و شایعات مربوط به ادامه ناآرامی و خشونت در آذربایجان موجب شد تا مردم آگاه شوند که شوهران و پدرانشان برای بیگاری به باکو فرستاده شده‌اند (به برنامه باکونگاه کنید). مدیر کارخانه‌ای که والنتینا در آن مشغول به کار بود، به او و تیمش امکان دسترسی به تلکس را داد و والنتینا اقدام به ارسال پیام‌های فوری به گورباچف، یلتسین و دیگر تصمیم گیرندگان در دولت‌های شوروی و مقامات اتحاد جماهیر شوروی کردند.
در نتیجه این اقدام، سربازان به خانه بازگشتند. آنها هنور به فرودگاه باکو نرسیده درگیر جنگ شدند، اما برخی از آنها با شلیک گلوله‌های کور کشته شدند.
در اواخر ژوئن ۲۰۱۶، والنتینا چرواتنکو اولین فردی بود که تحقیقات جنایی علیه او طبق قانون ۲۰۱۲در مورد سازمان‌های غیردولتی خارجی آغاز شد. او به «سوء نیت از وظایفی که در سازمان‌های غیردولتی برعهده دارد و به عنوان یک جاسوس خارجی عمل کرده»، متهم شده بود، و اگر محاکمه می‌شد ممکن بود یک جریمه سنگین دریافت کند یا یک حکم دو ساله حبس کیفری به او داده شود. این حمله به یک مدافع برجسته حقوق بشر، موجب نگرانی در روسیه و خارج از کشور شد.
در تاریخ ۲ ژوئن ۲۰۱۷، چرواتنکو به‌طور رسمی به جرم شناخته شده متهم شد، و درحالی‌که منتظر تاریخ دادرسی دادگاه بود، دو ماه بعد اتهامات علیه وی رد و او تبرئه شد.
معبد پانچا راتنا گویندا () در روستای پوتهیا، ناحیه راج‌شاهی در بنگلادش. یک بنای یادبود است که در قرن ۱۹ ساخته شده‌است. این سبک دارای ویژگی معماری پنج مناره یا مناره‌های مخروطی است. این شهر در محوطه داخلی کاخ پوتهیا قرار دارد.
این معبد در شهر پوتهیا قرار دارد که ۳۲ کیلومتر (۲۰ مایل) از طریق جاده با شهر راج‌شاهی فاصله دارد. این شهر یک ایستگاه راه‌آهن دارد و در بزرگراه داکا - راج‌شاهی قرار دارد.
این معبد که در محوطه داخلی راجباری قرار دارد، در سمت چپ گواندباری یا ماندیرانگان از کاخ پانچ آنی قرار دارد که بین سال‌های ۱۸۲۳ تا ۱۸۹۵ ساخته شده‌است. این شهر توسط یکی از ماهارانی (ملکه‌های) خانواده سلطنتی پوتهیا ساخته شد.
کشیش ویلیام داروین فاکس ،(زاده ۲۳ آوریل ۱۸۰۵ – درگذشته ۸ آوریل ۱۸۸۰)، یک روحانی انگلیسی، طبیعی‌دان و پسرعموی دوم چارلز داروین بود.
فاکس در سال ۱۸۰۵ ابتدا در تورلستون گرینج نزدیک الوستون، داربی‌شر و از ۱۸۱۴ اسمستون‌هال، در اسمستون در حدود ۴ کیلومتری جنوب دربی پرورش یافت. فاکس پسر ساموئل فاکس (۱۸۵۱–۱۷۶۵) و همسر دومش، ان داروین (۱۸۵۹–۱۷۷۷) بود. ان دختر ویلیام آلوی داروین (۱۷۸۳–۱۷۲۶) و جین براون (۱۸۴۶–۱۷۳۵) و خواهرزاده اراسموس داروین (۱۸۰۲–۱۷۳۱) بود.
فاکس از سال ۱۸۱۶ تا ۱۸۲۳ و در زمان مدیریت ویلیام بوولت‌بی اسلیث به مدرسه رپتون رفت. فاکس برای کشیش شدن مثل پسرعموی دومش چارلز داروین، به کالج مسیح دانشگاه کمبریج رفت. او همچنین یک طبیعی‌دان و حشره‌شناس، به ویژه جمع‌آوری‌کننده قاب‌بالان بود. در کمبریج، فاکس و داروین دوست شدند و فاکس به پسر عموی جوانش تاریخ طبیعی آموزش داد. داروین در خودزندگی‌نامه‌اش نوشته‌است:
فاکس داروین را با فرد دیگری هم یعنی جان استیونس هنسلو که کشیش و طبیعی‌دان بود آشنا کرد، هنسلو جلسات آزاد هفتگی برگزار می‌کرد که در آن دانشجویان مقطع لیسانس و تعدادی از اعضاء قدیمی‌تر دانشگاه که علاقه‌مند علم بودند، عصرها در آن شرکت می‌کردند. در تابستان سال ۱۸۲۹ داروین سه هفته با فاکس در اسمستون‌هال گذراند. در طول زندگی خود، فاکس با چارلز داروین تماس منظم داشت، و بسیاری از نامه‌های مبادله شده دربارهٔ کار داروین بحث می‌کرد.
فاکس در زمستان ۱۸۲۹ از کمبریج فارغ‌التحصیل شده و کشیش روستای اپراستون نزدیک ناتینگهام شد. وی در سال ۱۸۳۳ به علت بیماری مجبور به ترک آن جا شد و در جزیره وایت در ساندون بهبود یافت؛ و در همان‌جا بود که اولین زنش هریت فلچر را ملاقات کرد و آن‌ها در سال ۱۸۳۴ با هم ازدواج کردند. فاکس برای مدت کوتاهی به اپراستون بازگشت، اما در سال ۱۸۳۸London Gazette, 6 April 1838. "The Queen has been pleased to present the Rev. William Darwin Fox, M.A. to the rectory of Delamere in the diocese and county of Chester" به عنوان کشیش روستای دلامیر منصوب شد. او تا زمانی که سالم بود در پست خود باقی ماند، و در سال ۱۸۷۳ به علت بیماری بازنشسته شد. فاکس در جامعه محلی دلامیر فعال بود، به خصوص در مدرسه محلی که در آن تدریس می‌کرد و اکنون مدرسه فاکس نامیده شده‌است.
نامه‌هایی که چارلز داروین به فاکس فرستاد، به عنوان یک منبع مهم اطلاعاتی در مورد زندگی چارلز داروین توسط پسرش فرانسیس داروین و بسیاری از زندگی‌نامه‌نویسان به رسمیت شناخته شده‌است. تعدادی از آن‌ها در کتاب «زندگی و نامه‌های چارلز داروین» (ویرایش شده توسط ف. داروین، ۱۸۸۷) منتشر شده‌است. اکثر این نامه‌ها در کالج مسیح، کمبریج هستند. تعدادی از نامه‌های فاکس به داروین در حال حاضر موجود است. داروین از اطلاعات داده شده توسط فاکس در کتاب‌هایش زیاد استفاده کرده‌است. فاکس همچنین دفترخاطراتی را از ۱۸ سالگی تا ۱۸۷۸ نگه داشت که تنها سال ۱۸۲۸ یعنی سالی که با داروین در کالج مسیح کمبریج ساکن بوده در آن وجو ندارد. یک کپی به صورت میکروفیش از خاطرات او در کتابخانه دانشگاه کمبریج وجود دارد. فاکس هرگز توضیح داروین دربارهٔ فرگشت را به‌طور کامل نپذیرفت.
فاکس با شیوه غیرعلمی ولی دقیق خود، در درک زمین‌شناسی سولنت و نحوه جدا شدن جزیره وایت از سرزمین اصلی خود مشارکت کرد، زمانی که در مورد این موضوع نظری بسیار پر معنی و عمیق در پاسخ به یک مکاتبه‌کننده با زمین‌شناس داد (فاکس ۱۸۶۲).
هنگامی که در سال ۱۸۷۳ فاکس به عنوان کشیش روستای دلامیر بازنشسته شد، به جزیره وایت بازگشت و تا زمان مرگش در ۱۸۸۰ در «براندلندز»، ساندون زندگی کرد و در جزیره وایت به خاک سپرده شد.
فاکس دو بار ازدواج کرد و ۱۷ فرزند داشت. اولین همسرش هریت فلچر (۱۸۴۲–۱۷۹۹)، دختر سر ریچارد فلچر و الیزابت مده بود، که در سال ۱۸۳۴ با او ازدواج کرد.
فرزندان آن‌ها عبات بودند از:
همسر دومش که در سال ۱۸۴۶ با او ازدواج کرد، الن سوفیا (۱۸۲۰–۱۸۸۷)، دختر باسیل جورج وود و مری میتون اهل هیل فیلد، همپستید بود.
پس از تولد دهمین فرزند فاکس‌ها، چارلز داروین در نامه‌ای به فاکس که در ۱۸۵۲ نوشته‌است، به اندازه خانواده فاکس و مشکلاتی که پسرها در مقایسه با دخترها درست می‌کنند، اشاره کنایه‌آمیزی کرد.
سردرگمی قابل توجهی بین فاکس و همنام کمتر مشهور او ویلیام فاکس (۱۸۱۳–۱۸۸۱) که او هم یک دانشمند آماتور بود و همزمان با او در جزیره وایت زندگی و کار می‌کرد، وجود دارد.
اعتبار کشف اولیه دایناسورها را به ویلیام داروین فاکس نسبت می‌دهند. ویلیام داروین فاکس به دلیل کار زمین‌شناسی و حشره‌شناسی مشهور است، ولی هیچ‌وقت نام او به عنوان فرد علاقه‌من به دایناسورها ثبت نشده‌است.
پرتوهای یونیزه کننده و برخی داروهای ضد سرطان باعث شکست هر دو رشته ی DNA می شوند .سیستمی که برای ترمیم این نوع آسیب به کار گرفته میشود , سیستم ترمیم انتهاهای غیر همولوگ (NHEJ) میباشد که مستعد به خطا به شمار می رود , زیرا همواره چندین نوکلئوتید در جایگاه ترمیم از بین می روند و دو انتهای شکسته شده از کروموزوم های همولوگ یا غیر همولوگ به یکدیگر متصل می شوند.
زمانی که کروماتیدهای خواهری برای ترمیم شکست های دو رشته ای در دسترس نباشند این نوع ترمیم صورت میگیرد . در ابتدا کملکسی از ku و پروتئین کیناز وابسته به DNA یا (DNA_PK) به انتهاهای شکسته دو رشته اتصال می یابند, آن گاه در هر انتها چندین باز توسط نوکئاز حذف شده و دو مولکول از طریق آنزیم لیگاز به هم متصل می گردند.
پُلی‌پپتید فعال‌کننده آدنیلات سیکلاز هیپوفیز () یا به‌اختصار PACAP یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"ADCYAP1"» کدگذاری می‌شود.
این پروتئین شباهت‌هایی به پپتید وازواکتیو روده‌ای (VIP) دارد و یکی از کارهایش، تحریک سلول‌های شبه‌انتروکرومافین در معده است. این پروتئین به گیرنده پپتید وازواکتیو روده‌ای و گیرندهٔ پُلی‌پپتید فعال‌کننده آدنیلات سیکلاز هیپوفیز اتصال می‌یابد.
اخیراً گونه‌ای از این پروتئین با بروز اختلال استرسی پس از آسیب روانی در زنان (و نه مردان) مرتبط دانسته‌اند.
پپتید فعال‌کننده آدنیلات سیکلاز هیپوفیز با گیرنده سکرتین، تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
گیرندهٔ پُلی‌پپتید فعال‌کننده آدنیلات سیکلاز هیپوفیز نوع ۱ () یا به‌اختصار PAC یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"ADCYAP1R1"» کدگذاری می‌شود.
این گیرنده به پپتید فعال‌کننده آدنیلات سیکلاز هیپوفیز اتصال می‌یابد و شباهت ساختاری فراوانی با گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی کلاس B (خانوادهٔ گیرنده‌های سکرتین) دارد. این پروتئین در بخش قشری عدهٔ فوق‌کلیوی، لوزالمعده، رحم، شبکه میانتریک روده و مغز بیان می‌شود. این گیرنده همچنین در گانگلیون‌های عصبی «سه‌قلو»، «گوشی» و «گردنی فوقانی» (پیش‌اتصالی) و همچنین شریان‌های مغزی (پس‌اتصالی) یافت می‌شود.
رسالهٔ شرفیه (که در اصل به زبان عربی و با نام کامل نوشته شده) یک رساله دربارهٔ موسیقی است که صفی‌الدین ارموی آن را در قرن هفتم هجری نوشته‌است. این رساله، برخلاف رسالهٔ معروف دیگر ارموی، رسالهٔ "الأدوار" که پیش از "رسالهٔ شرفیه" نگاشته شده‌است، متأثر از علم موسیقی یونان است. "رسالهٔ شرفیه" همراه با "الأدوار" جزو آثار مرجع در مکتب منتظمیه است. از دید برخی منتقدان "رسالهٔ شرفیه" بهترین اثر ارموی است و اهمیتش از "الأدوار" نیز بیشتر است اما در عمل کمتر از "الأدوار" به آن توجه شده است.
"رسالهٔ شرفیه" شامل پنج مقاله است که در آن‌ها موضوعاتی مانند ماهیت صوت، نظریهٔ نسبت اعداد برای محاسبهٔ فواصل موسیقی، اختلاف بین فواصل مختلف موسیقی، ماهیت جنس در موسیقی و رابطه‌اش با فواصل نت‌ها، و مباحث مربوط به ایقاع (ضرب‌آهنگ موسیقی) و ادوار (گام‌های موسیقی) آمده‌است. این رساله همچنین به دلیل اینکه هم‌زمان از افاعیل، که برای توصیف اوزان عروضی در شعر به کار می‌روند، و اتانین برای توصیف ضرب‌آهنگ موسیقی استفاده کرده مورد توجه بوده‌ است.
"رسالهٔ شرفیه" خودْ موضوعِ شرح‌ها و ترجمه‌های بعدی نیز بوده‌ است که از آن جمله می‌توان به شرح مولانا مبارکشاه بخاری، رسالهٔ "درة التاج لغرة الدباج" از قطب‌الدین شیرازی، و ترجمه‌های کارا دو وو و رودولف درلانژه به فرانسوی اشاره کرد. نسخه‌های خطی متعددی از این رساله موجود است که در کشورهای مختلف از جمله ایالات متحده، آلمان، بریتانیا، ترکیه، عراق و ایران نگهداری می‌شوند. مهم‌ترین این‌ها نسخه‌ای است که در کتابخانهٔ دانشگاه ییل نگهداری می‌شود و تاریخ نگارش آن ۶۶۶ ه‍.ق است و احتمالاً دست کم بخشی از آن را خود ارموی نگارش کرده‌ است.
نام کامل این رساله، "" است. ارموی این کتاب را حدود ۶۶۵ هجری قمری (معادل ۱۲۶۷ میلادی) نوشت و به شاگردش شرف‌الدین هارون جوینی اهدا کرد که یکی از برادرزاده‌های عطاملک جوینی بود. نام این رساله نیز به نام شرف‌الدین هارون جوینی اشاره دارد. ارموی از طریق خاندان جوینی با نصیرالدین طوسی آشنایی داشت و احتمال می‌رود که طوسی علاقهٔ ارموی را به علوم یونانی برانگیخته باشد؛ چنان‌که در "الأدوار" ارموی نشانی از تأثیر علم موسیقی یونانی دیده نمی‌شود و آن رساله نظریات خود ارموی را شرح می‌دهد، اما در "رسالهٔ شرفیه" تأثیر نظریات موسیقی یونانی مشهود است. این احتمال هم وجود دارد که ارموی رسالهٔ شرفیه را تحت تأثیر آثار فارابی به‌خصوص "موسیقی کبیر" نوشته باشد. دست آخر این که خود نصیرالدین طوسی نیز رساله‌ای مختصر در خصوص تناسبات فواصل موسیقی نوشته‌است که ممکن است الهام‌بخش "رسالهٔ شرفیه" بوده باشد.
صفی‌الدین عبدالمؤمن بن ابی‌المفاخر یوسف بن فاخر اُرمَوی (۶۱۳ ه‍.ق – ۱۸ صفر ۶۹۳ ه‍.ق) موسیقی‌دان، خوش‌نویس، ادیب و عروض‌دان بود. دوران زندگی صفی‌الدین را می‌توان به دو بخش تقسیم کرد: پیش از حمله مغول به ایران و پس از آن. پیش از حملهٔ مغول، ارموی به همراه پدرش به بغداد مهاجرت کرد و در آنجا ابتدا به فراگیری فقه شافعی پرداخت. سپس به مدرسهٔ مستنصریه رفت و در آنجا به آموزش علوم مختلف و فراگیری خوشنویسی پرداخت و گفته شده که در زمینهٔ خوشنویسی و انشا از سرآمدان روزگار خود شد. به گفتهٔ خودش در همین دوران موسیقی و نواختن عود را هم فراگرفت. اما علی‌رغم چیره‌دستی در این هنر، بیشتر شهرتش در آن زمان از خوشنویسی حاصل شد. پس از روی کار آمدن مستعصم، صفی‌الدین به دربار راه یافت و در امور مختلف اعم از امور دیوانی، کتابت و کتاب‌داری، و نیز در مقام خطاط و سرپرست تشکیلات موسیقی به کار گرفته شد. پس از آن که مستعصم به تسلط ارموی بر موسیقی آگاه شد، وی مسئول فراهم آوردن اسباب بزم و طرب خلیفه گردید و توجه خلیفه به وی بیشتر شد چنان‌که مستعصم در اواخر دورهٔ خلافتش دستور تأسیس کتابخانه‌ای تازه در دربار را داد که کتاب‌های گرانبهایی به آن منتقل شدند و ارموی را کلیددار آن کتابخانه کرد. از مهم‌ترین دستاوردهای این دوره از زندگی صفی‌الدین، نگارش رسالهٔ "الأدوار" است که قدیمی‌ترین نسخهٔ به دست آمده از آن در سال ۶۳۳ ه‍.ق نگاشته شده‌است.
در پی حملهٔ هلاکو به بغداد و فتح آن در سال ۶۵۶ ه‍. ق، عدهٔ کثیری از جمله خلیفهٔ عباسی به قتل رسیدند و اکثر مدارس و کتابخانه‌ها ویران شد. اما صفی‌الدین در این میان با توسل به هنرش توانست خود و خانواده‌اش را از تعرض مصون نگاه دارد و به دربار هلاکو راه یابد. صفی‌الدین در این دوره به آموزش بهاءالدین محمد جوینی و برادرش شرف‌الدین هارون جوینی مشغول شد. ارتباط وی با خاندان جوینی کمک کرد تا صفی‌الدین به ریاست دیوان انشا در بغداد برسد. مهم‌ترین اثر صفی‌الدین در دورهٔ دوم زندگی‌اش نوشتن "رسالهٔ شرفیه" است.
در سال ۶۸۳ قمری ارغون‌خان به حکومت بغداد رسید. او که پیش‌تر با آزار و اذیت عطاملک جوینی باعث مرگ وی شده بود، با رسیدن به حکومت، دستور قتل پسران و بستگان وی را نیز صادر کرد. در این زمان شوکت خاندان جوینی رو به زوال نهاد و صفی‌الدین نیز بزرگترین حامی خود را از دست داد. نهایتاً صفی‌الدین به فقر دچار شد و به زندان افتاد و در روز ۱۸ صفر ۶۹۳ قمری در زندان درگذشت.
اون رایت استاد موسیقی‌شنناسی خاورمیانه در دانشگاه لندن، از دوره‌ای که ارموی در آن می‌زیست با عبارت «مهم‌ترین دوره در تاریخ موسیقی ایرانی و عربی» یاد کرده‌است. صفی‌الدین که در این زمان در بغداد می‌زیست سبکی از توصیف نظری موسیقی را ارائه کرد که بعدها به «مکتب منتظمیه» معروف شد. مکتب منتظمیه نامی است که به گروهی از نظریه‌پردازان موسیقی این دوره داده می‌شود؛ عبدالقادر مراغی و قطب‌الدین شیرازی از دیگر نظریه‌پردازان این مکتب بوده‌اند. اصطلاح مکتب منتظمیه در منابع کهن شرقی اعم از عربی، ترکی یا فارسی دیده نمی‌شود بلکه ترجمه‌ایست بر عبارت "Systematist School" که محققان غربی برای نامیدن این مکتب به کار می‌برده‌اند. تا پیش از شکل‌گیری مکتب منتظمیه، توصیف نظری موسیقی بر اساس روشی صورت می‌گرفت که فارابی در "کتاب موسیقی کبیر" تعریف کرده بود و بعدتر دانشمندان دیگر از جمله ابن سینا آن را (در کتاب "شفا") شرح و گسترش داده بودند.
مهم‌ترین مفاهیم در مکتب منتظمیه عبارت بودند از تعریف یک گام موسیقی مبتنی بر نظام کوک خالص که تمام فواصل موسیقایی رایج در موسیقی جهان اسلام را در خود داشت و «خالص‌ترین گام در زمان خودش بود»، و توصیف فواصل موسیقایی از طریق نظریهٔ ادوار. نظریهٔ ادوار رویکردی نظری به موسیقی بود که در آن گام‌های موسیقی به صورت دوایری شرح داده می‌شدند و فواصل هر یک از درجات یا «ابعاد» آن‌ها به روش ریاضی محاسبه و شرح داده می‌شد. سایر ویژگی‌های مکتب منتظمیه عبارتند از: توجه به ویژگی‌های صوت‌شناسی ساز، توجه به مفهوم «ایقاع» (ریتم) که در سنّت پیشین مورد توجه نبود، و ابداع مفاهیم و واژگانی نوین نظیر «دُور»، «شَد» و «مقام» یا ارائهٔ تعریف جدیدی از واژگان موجود (نظیر «شعبه»)، برای توصیف نظری موسیقی. در این مکتب، هر گام موسیقی شامل ۱۷ پرده بود که فواصل آن در اصل با روشی که در موسیقی یونانی ریشه داشت (که فیثاغورث تعریف کرده بود) محاسبه می‌شدند، جز آن که در این روش فواصل دیگری (که در محاسبات فیثاغورث نبود و مختص موسیقی اسلامی-ایرانی است) نیز محاسبه و تعدیل می‌شدند.
"رسالهٔ شرفیه" همراه با "الأدوار" جزو آثار مرجع در مکتب منتظمیه است. در هر دوی این رساله‌ها، ارموی نظریهٔ ادوار را توضیح داده‌است، اما "رسالهٔ شرفیه" (که سه دهه پس از "الأدوار" نگارش شده) از دو جهت متمایز است. نخست آن که برخلاف "الأدوار" که منعکس‌کنندهٔ نظریات اصیل خود ارموی است، "شرفیه" تحت تأثیر موسیقی یونان بوده‌است. دوم آن که برخلاف "الأدوار" که بسیار موجز است (و از این جهت مورد نقد بوده‌است)، "شرفیه" به‌طور مفصل‌تری به بیان نظریات موسیقایی پرداخته‌است. روش تقسیم‌بندی مقامی موسیقی به شکلی که در مکتب منتظمیه نظام یافت، تا دوران معاصر تداوم داشته‌است. در ایران پس از تحول مقام به دستگاه این روش کنارگذاشته شده‌است، اما در موسیقی ترکی و موسیقی عربی کماکان تقسیم‌بندی مشابهی به کار برده می‌شود.
"رسالهٔ شرفیه" به زبان عربی نوشته شده و شامل پنج مقاله است به این عناوین:
مقالهٔ اول به مباحث نظری راجع به ماهیت صوت می‌پردازد و صفی‌الدین در آن به نظریات فارابی و ابن سینا در این باره اشاره می‌کند و انتقاداتی نیز بر نقاط ضعف نظریات آن دو مطرح می‌کند. مباحث ریاضی در مورد فواصل موسیقی در مقاله‌های دوم تا چهارم این رساله طرح شده‌اند.
مقالهٔ دوم به محاسبهٔ ریاضی فواصل موسیقی اختصاص دارد و آن‌ها را بر اساس نسبت‌های ریاضی تعریف می‌کند (ر.ک. ادوار). همچنین، ارموی در این مقاله به مفهوم ملایمت نیز می‌پردازد و فواصل را به دو دستهٔ ملایم و ناملایم تقسیم می‌کند. برای مثال در این روش فاصلهٔ چهارم درست با نسبت ۴:۳، فاصلهٔ پنجم درست با نسبت ۳:۲ و فاصلهٔ دوم کوچک با نسبت ۲۵۶:۲۴۳ محاسبه می‌شود.
در مقالهٔ سوم راجع به ترکیب فاصله‌های موسیقی بحث شده‌است و مثلاً توضیح داده شده که چه طور با افزودن دو فاصلهٔ کوچک‌تر، یک فاصلهٔ بزرگ‌تر به دست می‌آید، یا چطور می‌توان یک فاصلهٔ بزرگ‌تر را به فواصل کوچکتری شکست. در اینجا مفهوم جنس نیز تعریف می‌شود. در اجناسی که متشکل از چهار نت هستند، اگر اندازهٔ بزرگترین فاصلهٔ بین این نت‌ها برابر ۵:۴ یا ۶:۵ یا ۷:۶ باشد، صفی‌الدین آن را یک جنس «لَیِّن» (ضعیف) می‌نامد و باقی جنس‌ها را «قوی» نام می‌دهد. او اجناس لین را به سه دسته تقسیم می‌کند: راسِم (بزرگترین فاصله = ۵:۴)، لَوْنی (به معنی رنگین، بزرگترین فاصله = ۶:۵) و ناظم (بزرگترین فاصله = ۷:۶). صفی‌الدین ۳۶ عدد از اجناس لین را برمی‌شمرد اما توضیح می‌دهد که این اجناس ملایم نیستند و در عمل به کار نمی‌روند. در مقابل، او توضیح می‌دهد که از بین اجناس قوی، جنسی که متشکل از فواصل ۹:۸–۹:۸–۲۵۶:۲۴۳ است (یعنی دوم بزرگ، دوم بزرگ، دوم کوچک، نظیر نت‌های ر، می، فا) بیشترین کاربرد را دارد. شایان ذکر است که طبقه‌بندی اجناس به لین و قوی پیش‌تر در آثار فارابی وجود داشته و صفی‌الدین به تکرار آن پرداخته‌است.
مقالهٔ چهارم راجع به ترتیب اجناس است و در آن توضیح داده شده که چه طور با پیوستن دو جنس با کمک یک فاصلهٔ طنینی (دوم بزرگ) در بینشان، می‌توان یک دور کامل (یک اکتاو) را به دست آورد.
در مقالهٔ پنجم، موقعیت درجات هر دور به‌طور مبسوط شرح داده شده و نحوهٔ محاسبهٔ ریاضی آن‌ها نیز ارائه شده‌است. همچنین، ادوار مختلف برشمرده شده‌اند.
چند نسخهٔ خطی از این رساله بر جای مانده‌است که یکی از مهم‌ترین آن‌ها در کتابخانهٔ دانشگاه ییل نگهداری می‌شود. تاریخ کتابت این نسخه حدود سال ۶۶۶ ه‍.ق است و احتمالاً دست کم بخشی از آن را خود ارموی کتابت کرده‌است. نسخهٔ دیگری از آن به شمارهٔ ۳۴۶۰ در کتابخانهٔ کاخ توپ‌قاپی در استانبول نگهداری می‌شود که اصالت آن نیز قطعی است. نسخهٔ دانشگاه ییل (که در مجموعهٔ سالیزبوری با شمارهٔ S. 37 نگهداری می‌شود) در سال ۱۳۸۳ ه‍. خ در ایران به چاپ رسید و میکروفیلم آن نیز به شمارهٔ ۶۰۷۹ در کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران نگهداری می‌شود. نسخهٔ چاپ ایران به لحاظ کیفیتش و نیز از جهت نحوهٔ انتشار و مسائل حق نشر مورد نقد بوده‌است؛ از جمله آن که برخی واژگان عربی در آن نادرست قرائت و بازنویسی شده‌اند و ترتیب صفحه‌های کتاب نیز در آن اشکال داشته‌است.
نسخه‌های دیگری از این اثر در آلمان (کتابخانهٔ برلین)، اتریش (کتابخانهٔ ملی وین)، ایتالیا (کتابخانهٔ واتیکان)، بریتانیا (کتابخانهٔ بادلین)، ترکیه (کتابخانهٔ آصفیه، کتابخانهٔ عاطف افندی، کتابخانهٔ بایزید، کتابخانهٔ بلدی، کتابخانهٔ جارالله، کتابخانهٔ ولی‌الدین و کتابخانهٔ نور عثمانی)، عراق (نسخه‌ای نگاشتهٔ قرن نهم ه‍.ق در کتابخانهٔ دکتر محفوظ، و نسخه‌ای نگارش قرن یازدهم ه‍.ق در کتابخانهٔ المحتف العراقی)، مصر (کتابخانهٔ قاهره و کتابخانهٔ تیموریه) و هند (کتابخانهٔ رامپور) وجود دارند. در ایران نیز نسخه‌هایی از این رساله در کتابخانه‌هایی در تهران و اصفهان نگهداری می‌شوند که قدمتشان بین قرن هفتم تا دوازدهم ه‍.ق است.
به عقیدهٔ عبدالقادر مراغه‌ای، رسالهٔ "درة التاج لغرة الدباج" از قطب‌الدین شیرازی در واقع شرحی است بر "رسالهٔ شرفیه". مبارکشاه بخاری نیز بر آثار ارموی از جمله "رسالهٔ شرفیه" شرحی نوشته‌است.
دو خاورشناس معروف فرانسوی به نام‌های بارون کارا دو وو و بارون رودولف درلانژه در سال ۱۹۳۷ م. "رسالهٔ شرفیه" را به فرانسوی ترجمه کردند (اولی به‌طور مختصر و دومی به تفصیل). این ترجمه‌ها باعث شده که "رسالهٔ شرفیه" نزد اروپاییان اثری شناخته شده باشد.
در سال ۱۳۸۵ ه‍.خ نسخه‌ای فارسی از این رساله با ترجمهٔ بابک خضرائی و فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران منتشر کرد. پیش از آن، در سال ۱۳۸۳ ه‍. خ، نسخهٔ عربی این رساله را هم همین انتشارات منتشر کرده بود.
بین نگارش "الأدوار" و "رسالهٔ شرفیه" حدود ۳۰ سال فاصله است و "رسالهٔ شرفیه" از بعضی جهات مبسوط‌تر از "الأدوار" است اما با این حال کمتر از آن مورد توجه بوده‌است.
به عقیدهٔ برخی از نظریه‌پردازان معاصر از جمله تقی بینش و محسن محمدی، این رساله مهم‌ترین اثر ارموی است و شایسته‌است که ارموی بابت آن شناخته بشود تا بابت "الأدوار". محتوای این دو رساله نیز در برخی موضوعات از جمله در نحوهٔ تشریح ادوار یا موضوعات مربوط به اسباب ملایمت و تنافر با هم متفاوت است که این تفاوت ناشی از آن دانسته می‌شود که "رسالهٔ شرفیه" از آثار فارابی و ابن سینا ریشه می‌گیرد ولی رسالهٔ "الأدوار" اثری مستقل‌تر است و نظریه‌های نوآورانه‌ای دارد. همچنین، تعریفی که ارموی در این رساله از مفهوم نغمه (صوت) ارائه می‌کند نیز، در تناقض با تعریفی است که در "الأدوار" آمده‌است. "رسالهٔ شرفیه" همچنین بیش از "الأدوار" وارد جزئیات و مصادیق می‌شود؛ برای نمونه، ارموی در "شرفیه" از اجناس بیشتری نام برده تا در "الأدوار".
یکی از ویژگی‌های "رسالهٔ شرفیه" (که بعداً در شرحی که مولانا مبارکشاه بخاری بر آثار ارموی نوشته نیز تکرار می‌شود) استفادهٔ همزمان از «افاعیل» و «اتانین» برای ساختار ضرب‌آهنگ قطعات موسیقی است. در آثار پیش از آن، نظیر آثار فارابی، فقط از اتانین برای توصیف ضرب موسیقی استفاده و از افاعیل تنها برای عروض (وزن شعر) استفاده می‌شد.
گیرنده پپتید وازواکتیو روده‌ای () گیرنده‌ای است برای پپتید وازواکتیو روده‌ای که دو گونهٔ مختلف دارد VPAC و VPAC. این گیرنده تا حدودی نیز به پپتید فعال‌کننده آدنیلات سیکلاز هیپوفیز اتصال می‌یابد. هر دو گیرندهٔ فوق عضوی از ۷ گیرنده جفت‌شونده با پروتئین جی در غشاء سلول هستند.
VPAC در دستگاه عصبی مرکزی، کبد، ریه، روده باریک و لنفوسیت‌های تی یافت می‌شود.
VPAC در دستگاه عصبی مرکزی، لوزالمعده، ماهیچه‌های اسکلتی، قلب، کلیه، بافت چربی، بیضه و معده وجود دارد.
بابک خضرائی (زادهٔ ۱۳۵۴) موسیقی‌دان و نوازنده ایرانی است. وی از منتقدین آثار موسیقی است و عضو هیئت تحریریه فصلنامه موسیقی ماهور است.
بابک خضرائی در سال ۱۳۵۴ در اصفهان به دنیا آمد. او از سال ۱۳۷۲ به فراگیری ساز سنتور پرداخت و در سال ۱۳۷۹ برای تحصیل در رشتهٔ نوازندگی موسیقی ایرانی به دانشگاه هنر تهران راه یافت و سپس تحصیلاتش را در رشتهٔ پژوهش هنر با گرایش موسیقی ادامه داد. وی در همین دانشگاه در مقاطع کارشناسی ارشد و دکترا تحصیل کرد.
خضرایی عضو هیئت تحریریهٔ فصلنامه موسیقی ماهور است. او در همین مجله مقاله‌های متعددی نوشته و منتشر کرده‌است و به جز آن در مجله‌های مختلف دیگر نیز مقاله‌هایی از او به چاپ رسیده‌است. خضرائی جمعاً بیش از ۶۰ مقاله پژوهشی در نشریات تخصصی موسیقی به انتشار رسانده‌است. او همچنین در دانشنامه جهان اسلام (که توسط بنیاد دائرةالمعارف اسلامی منتشر می‌شود) نیز مقاله‌ای در مورد رِنگ نوشته‌است. او عضو هیئت علمی بنیاد دائرةالمعارف اسلامی نیز هست و همچنین عضو هیئت مدیرهٔ کانون پژوهشگران خانه موسیقی است. خضرایی در سال ۱۴۰۰ به عنوان دبیر بخش پژوهش سی و هفتمین جشنواره موسیقی فجر منصوب شد.
خضرائی همچنین چهار کتاب منتشر کرده‌است که از این قرار هستند:
از دیگر فعالیت‌های او می‌توان به آموزش نگارش مقاله‌ها و نقدهای موسیقی و داوری در جشنواره‌های موسیقی در ایران اشاره کرد از جمله فستیوال موسیقی کلاسیک ایرانی و جشنواره موسیقی فجر اشاره کرد.
گیرنده ۲ پپتید وازواکتیو روده‌ای () که با نام VPAC هم شناخته می‌شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"VIPR2"» کدگذاری می‌شود.
این پروتئین در رحم، پروستات، ماهیچه صاف دستگاه گوارش، کیسه منی، پوست، رگ‌های خونی و تیموس بیان می‌شود. این پروتئین در مخچه هم یافت می‌شود.
VIPR2 در بروز بیماری اسکیزوفرنی نقش دارد.
بیان غیرعادی آران‌ای پیام‌رسان این پروتئین در بافت کیسه صفرا، در تشکیل پولیپ و سنگ کیسه صفرا نقش دارد.
آندرانیک هارتیونی قاراگزیان (؛ زادهٔ گولکویچی، کرای کراسنودار) دروازه‌بان بازنشسته فوتبال ارمنی‌تبار اهل روسیه است.
از باشگاه‌هایی که قاراگزیان در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پیونیک و باشگاه فوتبال کوبان کراسنودار اشاره کرد.
گیرنده ۱ پپتید وازواکتیو روده‌ای () که با نام VPAC هم شناخته می‌شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"VIPR1"» کدگذاری می‌شود.
این ژن در قشر مغز، هیپوکامپ، آمیگدال، ریه، پروستات، گلبول‌های سفید، کبد، روده باریک، قلب، طحال، جفت، کلیه، تیموس و بیضه بیان می‌شود.
در مبتلایان به آشالازی با علت ناشناخته، تقاوت قابل توجهی در توزیع اس‌ان‌پی‌های مؤثر بر این پروتئین دیده می‌شود.
سطوح پپتید وازواکتیو روده‌ای و پپتید فعال‌کننده آدنیلات سیکلاز هیپوفیز در دیوارهٔ قدامی واژن در مبتلایان به «بی‌اختیاری ادراری فشاری» و «بیرون‌زدگی احشاء لگنی» کاهش یافته‌است که احتمالاً نشان‌دهندهٔ نقش آنها در پاتوفیزیولوژی این دو بیماری باشد.
خانواده گیرنده‌های سکرتین () یک خانواده پروتئین مشتمل بر ۷ گیرندهٔ تراغشایی سکرتین است که به «خانوادهٔ B» و «خانوادهٔ ۲ از گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی» شهرت دارند. بسیاری از گیرنده‌های سکرتین توسط هورمون‌های پپتیدی از خانوادهٔ گلوکاگون تنظیم می‌شوند.
برخی از اعضای این خانواده پروتئینی عبارتند از: گیرنده پپتید وازواکتیو روده‌ای، گیرنده سکرتین، گیرنده کلسی‌تونین و گیرنده هورمون پاراتیروئید. همگی اینها کارشان را از طریق فعال‌سازی آدنیلات سیکلاز و مسیرِ فسفاتیدیل-اینوزیتول-کلسیم انجام می‌دهند و همگی از ۷ مارپیچ آلفا تشکیل شده‌اند.; ;
گیرنده‌های هورمون پاراتیروئید () دو گیرندهٔ شناخته‌شدهٔ هورمون پاراتیروئید در پستانداران است و از اعضای پروتئین‌های تراغشایی موسوم گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی هستند.
گیرنده ۱ هورمون پاراتیروئید (PTH1R) در استخوان و کلیه موجود است و در تنظیم هم‌ایستایی یون کلسیم از طریق فعال‌سازی آدنیلات سیکلاز و فسفولیپاز سی نقش دارد.
گیرنده ۲ هورمون پاراتیروئید (PTH2R) بیشتر در دستگاه عصبی مرکزی، لوزالمعده، بیضه و جفت بیان می‌شود.
گیرنده کلسی‌تونین () یک گیرنده جفت‌شونده با پروتئین جی است که به هورمون کلسی‌تونین متصل می‌شود و در تنظیم هم‌ایستایی یون کلسیم و به‌ویژه در ساخت استخوان و متابولیسم نقش دارد.
این گیرنده با آپولیپوپروتئین B و LRP1 تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
گیرنده ۱ هورمون پاراتیروئید () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"PTH1R"» کدگذاری می‌شود.
این مولکول پروتئینی گیرندهٔ هورمون پاراتیروئید و پروتئین شبه هورمون پاراتیروئید (PTHrP) است و در تنظیم هم‌ایستایی یون کلسیم از طریق فعال‌سازی آدنیلات سیکلاز و فسفولیپاز سی نقش دارد.
نقص در این گیرنده موجب بروز «کندرودیسپلازی متافیزی یانسن» (JMC)، «کندرودیسپلازی بلومستراند» (BOCD) و «اِنکندروماتوز» و «اختلال اولیه رشد دندان» می گردد.
گیرنده ۲ هورمون پاراتیروئید () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"PTH2R"» کدگذاری می‌شود.
این مولکول پروتئینی گیرندهٔ هورمون پاراتیروئید است و نسبت به گیرنده ۱ هورمون پاراتیروئید، اختصاصیت بیشتری نسبت به تشخیص لیگاند و توزیع بافتی مشخص دارد و بر خلاف آن توسط پروتئین شبه هورمون پاراتیروئید (PTHrP) تحریک نمی‌شود.
آشوت میناسیان (؛ زادهٔ ۱۲۷۱ خورشیدی - درگذشته ۱۳۲۴ خورشیدی) مقاله‌نویس و مترجم ارمنی‌تبار اهل ایران بود.
آشوت میناسیان در سال ۱۲۷۱ش. (۱۸۹۲م) در تبریز به دنیا آمد. تحصیلات ابتدائی را در مدارس ارامنه مراغه و تبریز و دوره متوسطه را در دبیرستان مرکزی تبریز گذراند. از سال‌های کودکی علاقه خاصی به فعالیت‌های فرهنگی داشت و در همان سال‌ها با گروهی از دانش آموزان، ماهنامه دانش آموزی «سخن» را به صورت دست خط به چاپ رساند.
از سال ۱۳۵۹ – ۱۳۱۹ش. (۱۹۸۰–۱۹۴۰م) به فعالیت در زمینه ترجمه پرداخت و نمونه‌هایی از شعر فارسی را به زبان ارمنی ترجمه نمود و در مجلات داخل و خارج از کشور به چاپ رساند. از دوران جوانی به تحقیق دربارهٔ اشعار حافظ و خیام پرداخت و در سال ۱۳۵۰ش. (۱۹۷۱م) تعدادی از غزل‌های حافظ به ترجمه وی در ماهنامه هور به چاپ رسید. در سال ۱۳۵۱ش. (۱۹۷۲م) ترجمه حدود ۵۰ غزل حافظ همراه با تحقیقات وی در ماهنامه هور منتشر شد که با استقبال بسیاری روبرو شد. وی پس از آن به تحقیق در اشعار خیام پرداخت که این کار مدت ۴ سال طول کشید.
آشوت میناسیان همچنین تعداد بسیاری از اشعار ۶۰ شاعر فارسی گوی را به ارمنی برگردانده است که از آن جمله می‌توان به میرزا صادق حکیم، ایرج میرزا، علی‌اکبر دهخدا، عارف قزوینی، ملک الشعرای بهار، پروین اعتصامی، سیمین بهبهانی، احمد شاملو، هوشنگ ابتهاج، فروغ فرخزاد و دیگران اشاره مرد. تعدادی از ترجمه‌های وی در روزنامه آلیک، مجله هور و روزنامه ورازنوند و همچنین روزنامه‌های ارمنی زبان اروپا و آمریکا به چاپ رسیده‌اند.
وی به جز ترجمه به مقاله‌نویسی هم می‌پرداخت. نقدهای ادبی، خاطرات و تحقیقات وی بارها به چاپ رسیده‌اند.
آشوت میناسیان در سال ۱۳۲۴ش. (۱۹۴۵م) به همراه آریس برخورداریان «انجمن میوتیون» (همبستگی) را تأسیس نمود. وی در سال ۱۳۶۱ش. (۱۹۸۲م) بدرود حیات گفت.
یوسف خان «هوسپ خان» هوسپیانتس ()، عکاس باشی درباری، از عکاسان معروف ارمنی اواخر دوره قاجار در تبریز بود.
وی در حوالی سال‌های ۱۲۵۵ – ۱۲۵۴ش. (۱۸۷۶ – ۱۸۷۵م) در روستای آغاجان یا آغان ارسباران چشم به جهان گشوده و پس از اتمام تحصیلات ابتدائی در روستای زادگاهش، وارد مدرسه آرامیان تبریز گردید. پس از فراغت از تحصیل، جهت فراگیری عکاسی به شهر تفلیس رفت و پس از چند سال که در این فن مهارت یافت به تبریز بازگشت و در حدود سال ۱۲۷۹ش. (۱۹۰۰م) عکاسخانه خود را در کوچه پستخانه تبریز بنیان نهاد. هوسپیانتس به تدریج در حرفه عکاسی پیشرفت‌هایی کسب کرد و در اواخر دوره حکومت قاجار عکاس مخصوص میرزای ولیعهد در دربار قاجار گشت. وی پس از ۲۸ سال فعالیت، در سال ۱۳۰۷ش. (۲۹–۱۹۲۷م) عکاسخانه خود را تعطیل نمود و بقیه عمر را در تهران گذراند. هوسپیانتس در سال‌های ۱۳۰۵ الی ۱۳۰۷ش. (۱۹۲۶–۱۹۲۸م) در صنعت سینما نیز فعال بود و برای فیلم‌های صامت و ناطق سینماهای تبریز توضیحاتی به زبان روسی تهیه می‌کرد که لابه لای فیلم‌ها چسبانده می‌شد. بسیاری از عکاسان تبریز از شاگردان وی بودند و فن عکاسی را از او آموخته‌اند.
اصلان هایراپتیان (؛ ۱۸۵۰–۱۹۳۰) عکاس اهل ارمنستان ساکن ایران بود.
وی در سال ۱۲۲۹ش. (۱۸۵۰م) در شهر اردوباد، در کرانه شمالی رود ارس چشم به جهان گشود. عکاسی را در تفلیس فرا گرفت و سپس همراه برادر کوچکش رهسپار تبریز شد و اولین عکاسخانه را در این شهر بنیان‌نهاد.
کار آن‌ها به دلیل آشنا نبودن مردم به عکاسی، سال‌ها رونقی نداشت اما پس از تغییر محل و استقرار عکاسخانه در چهارراه شریعتی این شهر و همچنین شکیبایی در خور توجه، خانواده‌های تبریزی به تدریج از وی برای تهیه عکس‌های خانوادگی در خانه‌هایشان دعوت نمودند و این کار کم‌کم باعث شهرت یافتن وی گشت و بازار عکاسخانه اش رونق گرفت. عکاسخانه اصلان قدیمی‌ترین عکاسخانه تبریز بود و به همین علت نیز اغلب عکس‌های قدیمی باقی‌مانده از خانواده‌های مسلمان و مسیحی تبریز توسط وی تهیه شده‌است.
اصلان هایراپتیان در سال ۱۳۰۹ش. (۱۹۳۰م) در تبریز درگذشت.
لودویگ بازیل () (۱۳۱۰–۱۳۶۹ش)، موسیقی‌دان و نوازندهٔ ویلن ارمنی‌تبار اهل ایران بود.
وی در ۱۳۱۰ (۱۹۳۱) همدان به دنیا آمد و بیشتر سال های نوجوانی خود را در تهران گذراند و برای ادامه ی تحصیل راهی ایتالیا شد. وی در سال ۱۳۳۳ (۱۹۵۴) از مدرسه موسیقی سانتا چیچیلیای رم در رشته نوازندگی ویولن و در سپس در سال ۱۳۳۵ (۱۹۵۶) در رشتهٔ آموزش ویولن و آهنگسازی فارغ التحصیل شد. بین سال های ۱۳۴۴-۱۳۳۵ (۱۹۶۵-۱۹۵۶) در تهران زندگی کرد. از فعالیت‌های او می‌توان به رهبری «گروه همسرایان باشگاه فرهنگی-ورزشی آرارات تهران»، همکاری با انجمن فیلارمونیک تهران، رهبری گروه کر اپرای تهران و پایه‌گذاری و رهبری «گروه مرکز موسیقی هایریک» اشاره کرد. لودویگ بازیل از سال ۱۳۴۴ (۱۹۶۵) در آلمان سکنی گزید. بازیل قطعات برجسته ای بر مبنای آثار مذهبی و کلاسیک ارمنی به ویژه، کتاب سوگ نامهٔ نارک خلق کرده‌است. از شاگردان وی می توان شهرداد روحانی را نام برد. وی در سال ۱۳۶۹ (۱۹۹۰) درگذشت.
کلاس سی از گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی () گروهی از گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی است که گیرنده متابوتروپیک گلوتامات و چند گیرندهٔ دیگر را شامل می‌شوند.
این گیرنده‌ها به‌لحاظ ساختمانی از چهار بخش تشکیل شده‌اند: (۱) یک توالی سیگنالی در انتهای آمینی، (۲) یک منطقهٔ بزرگ خارح‌سلولیِ متصل‌شونده به آگونیست که چندین ریشه سیستئینی حفاظت‌شده با نقش احتمالی در تشکیل بندهای دی‌سولفیدی دارند، (۳) یک ناحیه کوتاه مشتمل بر هفت دومین پروتئینی تراغشایی و (۴) یک دومین پروتئینی سیتوپلاسمی در انتهای کربوکسیل که طول متغیری دارد.
گیرندهٔ VN1R2 یکی از انواع این خانواده پروتئینی است.
الیس هال (؛ – ) یکی از نخستین نوازندگان برجستهٔ ساکسوفون در ایالات متحده آمریکا بود.Cottrell, Stephen (2012). "The Saxophone", pp. 243–245. Yale University Press
او بنیان‌گذار «باشگاه ارکسترال بوستون» و از حامیان رپرتوار این ساز موسیقی بود و آثاری از کلود دبوسی، ونسان دندی و آندره کاپله را با ساکسوفون اجرا کرد.
ایگور آزینس () یک کارگردان فیلم اهل استرالیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به جزیره گریز اشاره نمود.
جزیره گریز () یک فیلم تلویزیونی استرالیایی است که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد.
وقایع فیلم حوالی سال‌های دهه ۱۸۳۰ اتفاق می افتد و دربارهٔ گروهی از کودکان ثروتمند است که با بچه‌های فقیر، گروهی را تشکیل می‌دهند.Ed. Scott Murray, "Australia on the Small Screen 1970-1995", Oxford Uni Press, 1996 p134
مایلز بوکنن (؛ زادهٔ ۱۹۶۶ میلادی) یک هنرپیشه اهل استرالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "جزیره گریز" اشاره کرد.
سیمون بوکنن (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل استرالیا است. وی از سال ۱۹۷۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "پاتریک"، "حرفه درخشان من" و "جزیره گریز" اشاره کرد.
کیت فیتزپاتریک (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل استرالیا است. وی از سال ۱۹۶۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "یک دنیا فاصله"، "جزیره گریز" و "پرستاران" اشاره نمود.
ران هادریک (؛ زادهٔ – درگذشته ۱۱ فوریه ۲۰۲۰)https://medium.com/the-equity-magazine/leading-man-in-art-and-life-e85a4bf68d6b بازیکن کریکت و هنرپیشه اهل استرالیا بود. وی از سال ۱۹۴۶ میلادی تا سال ۲۰۱۹ مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "جزیره گریز" و "کویگلی در استرالیا" اشاره نمود.
هانس پوسگا () یک موسیقی‌دان، آهنگساز، رهبر ارکستر و نوازنده پیانو اهل آلمان بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "جعبه اسباب‌بازی" اشاره نمود.
مجموعه حاج آقاعلی رفسنجان در ۵ کیلومتری جنوب شرقی رفسنجان در روستای قاسم‌آباد واقع شده و شامل ۸ قسمت است که هرکدام بر اساس نیازهای مختلفی ساخته شده‌اند، تمامی این بناها با سرمایه شخصی به نام حاج آقاعلی معروف به ملا زعیم الله رفسنجانی ساخته شده‌است.
استاد باستانی پاریزی در کتاب پیغمبر دزدان بسیار صحبت کرده‌است. به عقیده ایشان حاج آقاعلی ابتدا فقیر و تهیدست بوده‌است و از راه پیله وری روزگار می‌گذرانده‌است، اما کم‌کم مال و منال پیدا کرده و کارش به جایی رسیده‌است که در سال ۱۲۹۸ در یک گزارش رسمی به ناصر الدین شاه در مورد او چنین آمده‌است:
«حاج آقا علی تاجر، الحال اربابی معتبری در رفسنجان به هم رسانیده‌است و بسیار اعتبار دارد و به جمیع و لایات و بندرات داد و ستد دارد اربابی و محصولات او زیاد خوب شده»
حاج آقاعلی در شهر کرمان نیز چندین بنا از جمله کاروانسرا، مسجد، بازار و آب‌انبار ساخته‌است که تا به امروز سالم و پابرجا مانده‌اند. سبک خاص معماری، کاشیکاری وگچ بری این بناها چه در داخل و چه خارج آنها همگی حکایت از فرهنگ غنی و هنرهای ارزشمند مردمان این سرزمین دارد.
معروف به خانه وقفی که زیباترین بنای مجموعه است و بیشتر به کاخ و عمارت حاکم نشین شباهت دارد زیرا در چهار طرف حیاط آن اتاقها و تالارهای مختلفی قرار گرفته‌است که هر یک برای فصل خاصی طراحی شده‌است. درون تمام اتاقها گچ بری شده و بیرون آنها از نمای اجری منظم و ریتم هماهنگی برخودار است به‌طور کلی تمامی ویژگی‌های معماری بناهای مناطق حاشیه کویر در این خانه به چشم می‌خورد که از خصوصیات جالب این بنا است.
خانه حاج آقا علی دراواخر قاجاریه ساخته و بنا شده‌است. دراین دوران معماری تحت تأثیر معماری غربی بوده‌است که در معماری خانه حاج آقا علی به خوبی نمودار است معماری خانه تلفیقی از معماری ایرانی، رومی، یونانی، هندی و اروپایی است.
این خانه جزو خانه‌های چهار فصل بوده‌است و خانه با یک دیوار چینه ای نسبتاً بلند محصور شده‌است در ضلع جنوب غربی خانه یک برج برای محافظت از خانه ساخته شده‌است و ورود به آن از روی پشت بام امکان‌پذیر می‌باشد خانه کاملاً محصور و درون‌گرا است که از خصوصیات خانه‌های دشت فلات می‌باشد و از جمله این درون‌گرایی برای خانه‌های چهار فصل کاملاً مشهود است.
بازار مجموعه که از مهمترین بناهای آن به‌شمار می‌رود و دلیل محکمی بر این مدعاست که قاسم‌آباد در گذشته روستای مهمی بوده‌است. این بازار از گذشته‌های دور تا کنون بسیار رونق داشته و محل کار و فعالیت پیشه وران و صنعتگران مختلفی بوده‌است.
آب‌انبار در بازار قرار دارد و محل تأمین آب شرب اهالی این روستا در گذشته بوده‌است تمامی این بنا از آجر ساخته شده‌است و سر در ورودی و دیوارهای آن به وسیله نقوش آجری و کاشی کاری‌های زیبا تزئین شده‌است.
حسینیه ای در این مجموعه وجود دارد، که بیشتر از سایر اماکن مورد توجه مردم بوده‌است و تا به امروز پا بر جا ست.
مسجد این مجموعه که اگر چه چندان بزرگ نیست اما شیوه معماری آن با تمامی مساجد این منطقه متفاوت است و به همین سبب اهمیت خاصی دارد. محراب و دیوارهای این مسجد به شیوه زیبائی مقرنس کاری و گچ بری شده‌است.
کاروانسرای بزرگی که در مجاورت بازار قرار داشته و اکنون به کلی تخریب شده‌است و در گذشته مکانی برای استراحت کاروانها و باراندازی یا بارگیری کالاها بوده‌است.
حمام این مجموعه طبق گفته اهالی محل، دارای کاشی کاری‌های زیبا و سنگ کاری‌های هنرمندانه ای بوده‌است و متأسفانه به دلیل پایین‌تر بودن از سطح زمین در زیر خاک مدفون شده‌است.
بنایی نیز به نام یخدان یا یخچال در دو کیلومتری قاسم‌آباد و در روستای عباس‌آباد حاجی قرار دارد و مکانی است که در قدیم در زمستانها یخ در آنها انبار می‌شده و در تابستان این یخ به مصرف می‌رسیده‌است.
دانشگاه فضایی بین‌المللی دانشگاه ویژه‌ای برای کشف، پژوهش، و توسعه اکتشاف فضایی با آرمان صلح‌جویانه است. تلاش برای رسیدن به این آرمان با برنامه‌های آموزشی و پژوهشی بین‌المللی و چند رشته‌ای انجام می‌شود. دانشگاه فضایی بین‌المللی یک دانشگاه ناسودبر بین رشته‌ای است که در سال ۱۹۸۷ (میلادی) بنیان‌گذاری شد. این دانشگاه در رشته مطالعات فضایی، مدرک کارشناسی ارشد علوم می‌دهد. همچنین برنامه مطالعات فضایی پیشرو نیز در این دانشگاه پیش می‌رود که یک برنامه توسعه حرفه‌ای است و از ۱۹۸۸ (میلادی) هر سال در تابستان در نقاط گوناگون جهان برگزار می‌شود.Elaerts R, Peeters W (2006) The International Space University. "ESA Bulletin" 126: 34–40.
کمپ مرکزی دانشگاه فضایی بین‌المللی و ستادهای جهانی آن در ایلکیرش-گرافن‌شتادن نزدیک استراسبورگ فرانسه هستند. بر پایه فلسفه "۳-Is"، دانشگاه فضایی بین‌المللی یک محیط بین‌المللی، بین رشته‌ای، و چند فرهنگی را برای آموزش و پرورش حرفه‌ای فضای بیرونی و دانشجویان تحصیلات تکمیلی فراهم می‌کند. در سپتامبر ۲۰۱۸ بیش از ۴۶۰۰ فارغ‌التحصیل از بیش از ۱۰۵ کشور جهان وجود داشتند. در نوامبر ۲۰۱۷ دانشگاه فضایی بین‌المللی در استراسبورگ همایشی را برگزار کرد که به پیدایش انجمن دهکده ماه انجامید.
اعضای دانشکده دانشگاه فضایی بین‌المللی شامل فضانوردان، رهبران آژانس‌های فضایی، مهندسان فضایی، دانشمندان فضایی، مدیران، کارشناسان حقوق فضایی و سیاست‌گذاری فضایی می‌شوند که یک گروه از کارشناسان بین‌المللی فنی و غیر فنی در زمینه علوم فضایی را پدید می‌آورند.
مهندسی ژنوم یا ویرایش ژنوم نوعی از مهندسی ژنتیک است که قطعهٔ DNA ارگانیسم زنده مورد حا به جایی، اصلاح، حذف یا اضافه شدن قرار می‌گیرد. بر خلاف تکنیک‌های اولیه مهندسی ژنتیک که ماده ژنتیکی تصادفاً به ژنوم میزبان اضافه می‌شود، در ویرایش ژنوم تارگت در مناطق ویژه اضافه می‌شود.
در سال ۲۰۱۸ متدهای متداول برای این ویرایش از نوکلئازهای مهندسی شده یا قیچی‌های مولکولی استفاده می‌شود. این نوکلئازها یک شکستگی دو رشته‌ای در محدودهٔ مورد نظر ما ایجاد می‌کنند. این شکستگی‌های دو رشته‌ای توسط ترمیم اتصال انتهاهای غیر همولوگ تعمیر می‌شود.
آبی و نه خیلی صورتی، فیلمی به نویسندگی و کارگردانی میگوئل فراری است که در نوامبر ۲۰۱۲ به بهره‌برداری رسید. این فیلم درام به مسائل بحث براگیزی مثل: همجنس‌گراهراسی، همجنس‌گرایی، تراجنسی و خشونت خانگی در ونزوئلا می‌پردازد.
این فیلم دعوت به احترام و تحمل نسبت به افراد دیگر و همچنین عدم تبعیض در شرایط اجتماعی، مذهب، گرایش جنسی، قومی و… است؛ و همچنین به کودکان در موقعیت طلاق پدر و مادر در میان جامعه می‌پردازد.
این فیلم به عنوان یکی از بهترین فیلمهای سینمای ونزوئلا فهرست شده‌است، تا آنجا که طول مدت اکران آن در سینما تقریباً هشت ماه بود، با استقبال بالا و فروش با بیش از ۶۰۰٬۰۰۰ تماشاگر.
شیخ ابراهیم دوم بن غازی بیگ چهلمین پادشاه شروان‌شاهان بود.
در مورد دوران کودکی وی اطلاعات زیادی در دست نیست. هنگامی که پدر او ( فرخ یسار ) از شاه اسماعیل یکم شکست خورد او به نوشهر گریخت. هنگامی که شیخ ابراهیم دوم دریافت شاه اسماعیل به دنبال او است به استان گیلان گریخت و به مدت دو سال در آنجا پنهان شد. در سال ۱۵۰۲ میلادی یک شورش در شروان رخ داد و برادر زاده وی سلطان محمود شروان شاه از سلطنت بر کنار شد. مردم شروان از شیخ ابراهیم دوم درخواست کردند تا سلطنت شروان‌شاهان را قبول کند و او نیز این درخواست را پذیرفت.
در سال سوم حکومت شیخ ابراهیم دوم ، شاه اسماعیل قلعه گلستان را محاصره نمود تا سلطان محمود را دستگیر کند. سپس او را به دادگاهی در کشور خودش بفرستد تا مورد محاکمه قرار بگیرد. سه ماه از محاصره قلعه گلستان می گذشت تا این که در یک شب غلام سلطان محمود او را به قتل رساند و سر سلطان محمود را برای شیخ ابراهیم دوم فرستاد.