moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
رودخانه «گرمارود یا گرمِرو» دارای طولی حدود ۵۰ کیلومتر است که از ارتفاعات شمالی رشته کوه البرز سرچشمه می‌گیرد. حول و حوش این رودخانه دو چشمه آب معدنی اصلی به نام‌های گرو و لاله زار و ده‌ها چشمه آب معدنی دیگر وجود دارد که به سبب دارا بودن املاح معدنی گوناگون دارای خاصیت درمانی شفابخش برای امراض پوستی و دردهای مفصلی می‌باشد.
تصاویری از جنگل بلیران:
کوه خاگ یا ام‌الفَیِّارین جزیره‌ای است واقع در دریای عمان که جزئی از استان مسندم کشور عمان به‌شمار می‌آید. مختصات این جزیره ۲۶°۱۰'۴۵" شمالی و ۵۶°۳۲'۴۹" شرقی است.getamap.net. بازدید: مه ۲۰۱۵.
این جزیره در چهار مایل و نیمی شرق شبه‌جزیره مسندم و در سه ونیم مایلی شرق راس بشین واقع شده و بلندای آن ۳۶۰ فوت است. مردم بومی شمال شبه‌جزیره مسندم در منطقه کومزار که به گویشی از فارسی سخن می‌گویند این جزیره را «کوه کاگ» یا کوه خاگ می‌نامند که به معنای کوه تخم مرغ است.
Thomas, Bertram. 1928. The Musandam Peninsula & its people, the Shiḥūḥ. [London]: Central Asian Society.
خاک جزیره به رنگ روشن و سطوح آن شیبدار است. از آب‌های نزدیک به جزیره کوه خاگ جریان‌های قوی کشندی وارد خلیج فارس می‌شوند.
United States. 1978. Sailing directions (enroute). Bethesda, Md: National Geospatial-Intelligence Agency. http://purl.fdlp.gov/GPO/gpo6482.
. p.221
درود بر سزار! () فیلمی کمدی به کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی برادران کوئن است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. ستاره‌های فیلم عبارتند از جاش برولین، جرج کلونی، چنینگ تیتوم، اسکارلت جوهانسون، جونا هیل، فرانسیس مک‌دورمند، آلدن ارنرایک، تیلدا سوئینتن و رالف فاینس. این فیلم داستانی خیالی است که زندگی واقعی ادی منیکس (با بازی برولین)، یک تمیزکننده جرم را به تصویر می‌کشد در حالی که در دهه ۱۹۵۰ و در هالیوود کار می‌کند و به دنبال این است تا دریابد چه بر سر یکی از بازیگران فیلم که در صحنه فیلم‌برداری ناپدید شده، آمده‌است.
خبر داستان فیلم ابتدا در ۲۰۰۴ منتشر شد و قرار بود دربارهٔ یافتن بازیگر برای فیلمی در مورد رم باستان باشد که در ۱۹۲۰ اتفاق می‌افتد. کوئن‌ها ایده این فیلم را تا اواخر ۲۰۱۳ کنار گذاشتند؛ زمانی که دوباره شروع به توسعه داستان کردند. فیلم‌برداری اصلی در نوامبر ۲۰۱۴ در لس آنجلس کالیفرنیا آغاز شد. اولین نمایش فیلم در لس آنجلس در اول فوریه ۲۰۱۶ رخ داد و سپس در ۵ فوریه ۲۰۱۶ در کل ایالات متحده پخش شد.
"درود بر سزار!" در سطح جهانی فروشی معادل ۶۵ میلیون دلار داشت و نظر منتقدان نسبت به فیلم مثبت بود؛ گرچه مخاطبان استقبال کمتری از فیلم نشان دادند. فیلم از سوی هیئت ملی بازبینی فیلم به عنوان یکی از ۱۰ فیلم برتر ۲۰۱۶ انتخاب شد. همچنین در رشته طراحی صحنه، نامزد جایزه اسکار شده‌است.
هندوستانی‌ها یا مردمان هندی گروهی چندنژاده هستند که در منطقه‌ای به نام کمربند هندی، در حد فاصل میان جلگه گنگ تا هیمالیا و ویندیا می‌زیند. هندوستانی‌ها به چندین زیرگروه زبانی و فرهنگی تقسیم می‌شوند. هندوستانی‌ها بیشتر در بهار، اوتار پرادش، اوتاراکند، هاریانا، مادیا پرادش و دهلی زندگی می‌کنند و به یکی از زبان‌های هندوستانی، هندی و اردو سخن‌می‌رانند. پیوستگی این مردمان بیشتر زبانی است تا قومیتی.
Wikipedia contributors, "Hindustani people," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Hindustani_people&oldid=657724636 (accessed May 15, 2015).
فهرست کشورها بر پایه تولید سیب در سال ۲۰۱۲ بر اساس گزارش فائو اعلام شده‌است.
سباستیان پاپایانی (؛ زادهٔ ) بازیگر سینما و تلویزیون اهل کشور رومانی است. وی از سال ۱۹۶۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است، می‌توان به "با دست‌های پاک"، "آخرین فشنگ"، "استفن کبیر - واسلویی ۱۴۷۵"، "حق‌السکوت"، "راز باخوس"، "پاکالا"، "امشب در خانه خواهیم رقصید" و "عمو مارین میلیاردر" اشاره کرد.
گئورگه دینیکا (؛ – ) هنرپیشه اهل کشور رومانی بود. وی از همان اوایل زندگی به هنرپیشگی علاقه‌مند بود و در سن ۱۷ عضو یک گروه تئاتر غیر حرفه‌ای شد. او در زمینهٔ تئاتر و سینما در شهر بخارست تحصیل کرد و در سال ۱۹۶۱ فارغ‌التحصیل شد. گئورگه دینیکا بازیگر محبوبی بود و چند فیلم را نیز کارگردانی کرد. وی بین سال‌های ۱۹۶۳ تا ۲۰۰۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "کمیسر متهم می‌کند"، "سرنوشت بد"، "اورینت اکسپرس"، "آینه"، "فناناپذیران"، "آنگاه همگی را به مرگ محکوم کردم"، "آخرین فشنگ"، "استفن کبیر - واسلویی ۱۴۷۵"، "نمایش افتتاحیه"، "آزمون"، "راز باخوس"، "از میان خاکسترهای امپراتوری"، "نیکوکاری"، "میتیکا، زنگ‌ها برای چه به صدا درآمده‌اند؟" و "با دست‌های پاک" اشاره کرد.
نشانه‌های تأثیر فرهنگ و فولکلور اورارتوئی در اساطیر ارمنی نیز به چشم می‌خورد. به عنوان مثال جنگ‌های طولانی بین اورارتوها و آشوری‌ها که در زندگی مردمان ساکن در آسیای نزدیک (منطقه قفقاز)، نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا کرده‌است. مایه خلق ملت ارمنی به نام هایک که با بعل (در زبان ارمنی بِل تلفظ می‌شود)، خدای اساطیری آشور-بابلی به جنگ برمی‌خیزد و ملت ارمنی را از ظلم بعل رهائی بخشیده به کوهستان‌های ارمنستان رهنمون می‌گردد.
در اسناد بدست آمده سایه روشنی از اساطیر و افسانه‌ها و باورهای فولکلوریک باستانی ارمنی دیده می‌شود که در راس آن‌ها هایک قرار دارد و به نام وی ارمنیان معاصر خود را «های» می‌نامند و خویش را از تبار او می‌دانند. (این نام ملی به قبیله هایاسا نیز نسبت داده می‌شود)
آرا (اساطیر ارمنی) در اساطیر ارمنی طبیعت میرنده و دیگر بار رستاخیزکننده و به تعبیری دیگر خدای سمبل زندگی و رویندگی بوده‌است. علاوه بر این‌ها در اساطیر ارمنی خدائی به نام دورک آنگق پرستیده می‌شده که ریشه ختی داشته‌است.
آستقیک الهه عشق و باروری بوده که بعدها این صفات به آناهید (اساطیر ارمنی) نیز تعلق گرفته‌است. جز این‌ها خدایان اساطیری دیگری نیز بوده‌اند.
آثار و اسناد بجا مانده از فرهنگ معنوی پیش از مسیحیت ارمنی نیز اندک است اما بر پایه همین شواهد اندک نیز می‌توان تصویری کلی از دین باستانی ارمنی، ادبیات مردمی فولکلوریک و دیگر عرصه‌های فرهنگ معنوی بدست آورد. پانتئون باستانی خدایان ارمنی به سبب ارتباط با عناصر پانتئون ایرانی، برخی تغییرات چشمگیر حاصل کرده‌است.
در راس پانتئون، آرامازد پدر خدایان قرار دارد. آرامازد در واقع همان اهورامزدا است. در پی او خدایان دیگر با صفات خاص خود قرار می‌گیرند که برجسته‌ترین آن‌ها واهاگن خدای جنگ و رعد و آذرخش و پیروزی و خدای کشنده اژدها، و آناهید الهه پشتیبان زمین، هستند. میهر (اساطیر ارمنی) و تیر (اساطیر ارمنی) در اعصار مختلف خدایان آفتاب بوده‌اند. تیر همچنین خدای دانائی و حکمت دبیری نیز بوده‌است. نانه و آستقیک الهه عشق از دیگر خدایان عمده بوده‌اند.
شایان ذکر است که شباهت خدایان پانتئون ارمنی با خدایان باستانی ایرانی تنها در اسامی آن‌ها است و در القاب و صفات و نقش هر یک از خدایان در پانتئون، شباهت هائی دیده نمی‌شوند.
باستانی‌ترین شهرهای ارمنستان مانند:آرشاماشاد و کارکاتیوکرت (این شهرهای باستانی کنار رود آراتسانی، در نزدیکی شهر خارپرت، امروزی قرار داشت)، ساخته شدند و در سده سوم پیش از میلاد به عنوان مراکز عمده تجاری ارمنستان و نیز مراکز فرهنگی ارمنی در دوران هلنیسم نقش چشمگیر و فعالی ایفا کردند. در همین مراکز فرهنگی بود که بر پایه خود ویژه فرهنگی، فرهنگ ارمنی-هلنیستی پا گرفت و سپس به سایر نقاط ارمنستان راه یافت.
ارمنستان در سده‌های دوم و اول پیش از میلاد به عالی‌ترین درجه فرهنگ هلنیستی می‌رسد و این فرهنگ به شیوه خود مستقل ملی رشد می‌یابد و به فرهنگ و ایدئولوژی طبقات حاکم بدل می‌گردد. زبان رسمی ارمنستان هلنیستی زبان یونانی آن عصر بود که یونانی کوینه نامیده می‌شود.
نمونه‌های اندک اما قابل توجهی از ادبیات شفاهی و فولکلور سده‌های پیش از میلاد ملت ارمنی در متون تاریخی و دستنوشته‌های قدیمی حفظ شده‌است که از حیث مضمون عمدتاً به دو بخش افسانه‌آمیز و تاریخی تقسیم می‌شوند.
ملت ارمنی در دوران هلنیسم به موازات خلق فرهنگ و اساطیر خود ویژه ملی برخی خدایان یونان باستان را نیز به عاریت گرفته و ضمن از آن خود کردن آن‌ها، این خدایان را نیز در کنار خدایان ارمنی پرستیده‌است.
در طول دو سده‌ای که به دنبال مسیحی شدن ارمنستان سپری شد، یعنی در سده‌های چهارم و پنجم، ارمنستان به پیشرفت بزرگی در زمینه حیات فرهنگی دست یافت. در لوای تأثیر کلیسا، ما شاهد شکوفایی فرهنگ ارمنی هستیم و آن فرهنگ تبدیل به یک فرهنگ اساساً مسیحی می‌شود. دو روحانی به نام‌های نرسس یکم و دیگری پسرش اسقف ساهاک یکم نقش بسیار مهم در این شکوفایی حیات فرهنگی و هنری ارمنستان بازی کرده‌اند.
حیات فرهنگی ارمنستان پیش از پذیرش دین مسیح تابع فرهنگ مانند یونان و رم و به ویژه ایران بود. تحقق مهم‌ترین مظهر فرهنگی مسیحیت، که همه مظاهر دیگر از آن سرچشمه گرفتند ابداع الفبای ارمنی بود. این کار توسط اسقف اعظم ساهاک یکم بود که معاون خود مسروپ ماشتوتس را مأمور کرد تا الفبای ویژه‌ای برای زبان ارمنی ابداع کند، بدین منظور که ترجمه کتب مقدس به زبان و کتابت ارمنی میسر گردد، زیرا تا به آن زمان تنها نسخه‌هایی به زبان یونانی و زبان آرامی آن کتب در بین مردم پخش بود.
این ابداع الفبای ارمنی یکی از مهم‌ترین و مؤثرترین رویدادهای تاریخ ارمنستان بود نه تنها از نظر فرهنگی که به ادبیات ارمنی حیات بخشید، بلکه از نظر سیاسی هم مهم بود، زیرا در حفظ شخصیت و ویژگی‌های اخلاقی ملت ارمنی نیز سهمی عظیم داشت.
مسروپ صد شاگرد تربیت کرد و کسانی که به نام «مترجمان بزرگ» معروف شده‌اند جزو آن عده بودند. این مترجمان بزرگ به مراکز عمده فکر و اندیشه مسیحایی اعزام شدند که در آن زمان عبارت بودند از:آتن، قیصریه و اسکندریه، که با کتابخانه مشهورش که بطلمیوس آن را دایر کرده بود قرن‌ها بود یک کانون فرهنگی بزرگ به‌شمار می‌رفت، و علت اعزام آن مترجمان این بود که مهم‌ترین آثار فرهنگی را گردآوری کنند و با خود به ارمنستان بیاورند.
این مترجمان وقتی به میهن خود بازگشتند پایه‌های مؤسسه معروفی به نام «مکتب ارمنی مفسران و مترجمان» را پای‌گذاری کردند، مکتبی که تا آغاز سده ششم رونق و رواج درخشانی داشت. در میان آثاری که بدین طریق در سده پنجم به زبان ارمنی ترجمه و در دسترس توده‌های ارمنی قرار گرفت تعداد زیادی آثار مذهبی بود که در راس آن‌ها مسلماً کتب مقدس قرار داشتند، و نیز تعداد زیادی از آثار تاریخی و فلسفی بودند.
نه سلطه ایرانیان و نه تسلط اعراب هیچ‌کدام موجب بروز وقفه‌ای در فعالیت‌های فرهنگی و هنری ارمنستان نشدند. از سده پنجم به بعد، تقسیم سیاسی ارمنستان به دو بخش غربی و شرقی، بنابر آنچه نیکوغایوس آدونتس نوشته‌است موجب افتراق فرهنگی و هنری در زندگی ملت ارمنستان به مقتضای اختلاف دو کشوری که بر آن دو بخش تسلط یافته بودند، یعنی بیزانس و ایران گردید.Armenia in the Period of Justinian: the Political Conditions Based on the Naxarar System نیکولاس آدونتز ارمنستان در دوران زوستی نین چاپ سن پترزبورگ صفحه 3 و 4
در زمینه تاریخ به مورخ ارمنی به نام سبئوس که جنگ‌های هراکلیوس و هجوم اعراب در سده هفتم نگاشته اشاره کرد و به‌علاوه در زمینه ادب و فرهنگ باید آثار «ژان مامیکونیان» و نیز آثار ریاضی‌دان و اخترشناس آنانیا شیراکاتسی را نام برد.
در سده‌های بعدی علاوه بر تاریخ آلبانیای قفقاز تألیف مؤسس کاغانکاتواتسی و تاریخ جنگ‌های اعراب نوشته غوونت آلیشان اثری هم از جاثلیق هوانس سوم در دست است.
دودمان باگراتونی در حیات یک دولت ملی آزاد از قید هرگونه بندگی و وابستگی و برخوردار از نعمتهای نظم و صلح زمینه‌ای به ویژه مساعد برای بسط و گسترش خود یافت.
در زمینه تاریخ در سده دهم عبارتند از:تاریخ ارمنستان نوشته هوانس ششم، تاریخ خاندان آرتسرونی نوشته تووما آرتسرونی، مؤلف موعظه‌های مذهبی و قصاید نوشته‌های بسیاری دیگر توسط گرگوار نارکاتسی اشاره نمود.
در سده یازدهم باید از تاریخ ارمنستان تألیف استپانوس آسوغیک و از تاریخ ارمنستان نوشته اوختانس سباستاتسی، همچنین باید به آثار ماتئوس اورهایتسی و گریگور ماگیستروس و نیز به تاریخ پایان دولت باگراتونی‌ها و ترکان سلجوقی نوشته آریستاگوس لاستیورتسی اشاره کرد.
و بالاخره در سده دوازدهم یعنی پس از اینکه کشور ارمنستان باگراتونی استقلال خود را از دست داد مخیتار گش در کتاب خود تحت عنوان «قانون مدنی ارمنستان» را تدوین کرد.
از دیدگاه فرهنگی تاریخ پادشاهی ارمنی کیلیکیه ظاهراً تحت تأثیر نفوذی قرار گرفته‌است که طرز فکر غربی به ویژه فکر لاتینی در تمام این دوران بر ملت ارمنی اعمال کرده‌است. جنگ‌های صلیبی با قرار دادن ملت ارمنی در تماس دایم و نزدیک با اروپا راه‌های تازه و عریض تری در برابر فکر ارمنیان گشوده‌اند، و بر مینای همین اصل، زبان فرانسوی در کنار زبان ارمنی، زبانی بود که در دربار و در میان نجبا بکار می‌رفت. به همین نحو در دیوان حکومت کشور، زبان لاتین و زبان فرانسه در کنار زبان ارمنی یک جنبه رسمی پیدا کردند، و حال آنکه در دنیای تجارت زبان ایتالیایی بیشتر رایج بود.
در این دوره نیز همچون در گذشته نویسندگان ارمنی بیشتر در رشته تاریخ‌نویسی خودنمایی کردند. تاریخ ماتئوس اورهایتسی اهل ادسا یاد کرد که از سال ۹۵۲ تا ۱۱۳۶ میلادی را دربر می‌گیرد، و تاریخ کشیش «گریگوری» و تاریخ دودمان روبنی نوشته واهرام رابونی منشی پادشاه لوون سوم و تاریخ وقایع از سال ۹۵۲ تا ۱۲۷۴ میلادی که سپهبد «سمپاد» از خود به یادگار گذاشته‌است.
از مجموعه مرثیه خوانی‌های نرسس چهارم شنورهالی و مرثیه خوانی‌های گریگوری دغا برادرزاده نرسس شنورهالی نام ببریم. اولی به فتح اورفه و دومی مربوط به فتح اورشلیم به دست دشمنان است.
باید به این فهرست تعدادی از آثار مربوط به الهیات مانند خطبه‌ها و تفسیرهای نرسس لامبروناتسی اسقف شهر تارس بر آداب و سنن مذهبی و آثار پزشکی و زبان‌شناسی و غیره را اضافه کرد.
اقوام تورانی و تسلط آنان بر ارمنستان غربی ضربه جبران‌ناپذیری به ملت ارمنی زد، تمدن او را درهم شکست و بسط و گسترش او را متوقف ساخت؛ ولی نیروی جهش و قدرت سنن فرهنگی این ملت بقدری بود که باز هم درگوشه و کنار آثاری به ظهور پیوست. این آثار منفرد بیشتر در صومعه‌ها نوشته می‌شدند، صومعه‌هایی که آخرین پناهگاه فکر و اندیشه بودند.
آثار تاریخی سده سیزدهم می‌توان به نویسنده تاریخ کیراکوس گاندزاکتسی اشاره کرد او محتوی اطلاعات مهمی دربارهٔ مغولان و گرجی‌ها و آلبانیای قفقاز ارائه کرد، و نیز تاریخ تاتارها تألیف ماغاکیا اورمانیان، و اثر تاریخی دیگری به قلم وارطان آرولتسی و یک رساله نجومی نوشته «ژان ارزنکا» قابل ذکرند.
در سده چهاردهم یک تاریخ سیونیک به قلم استپانوس اربلیان را در دست داریم که اسقف همین شهرستان سیونیک بوده، و یک تاریخ تاتارها به قلم هتوم و آثار مربوط به الهیات به قلم اوهانس اورونتسی و گریگور تاتواتسی را می‌توان نام برد.
در سده پانزدهم تاریخ «امیر تیمور» به قلم توماس متسوف را داریم و در سده هفدهم تاریخ ارمنستان ایران در عهد شاه عباس را که به قلم آراکل داوریژتسی نوشته شده‌است؛ و نیز به آثار سده پانزدهم ارمنی در زمینه علم پزشکی اشاره کنیم و به پزشک معروف ارمنی به نام امیردولت آماسیاتسی که مهم‌ترین اثر او رساله معروف پزشکی است تحت عنوان «آخرابادین»، و بالاخره به ویژه باید به آثار زیبای شاعران ارمنی سده‌های چهاردهم و پانزدهم و شانزدهم اشاره کرد که از میان آنان حتماً باید از اسامی فریک، گستانتین یرزنگاتسی، آراکل باغیشه‌تسی، مگرتیچ ناقاش، هوهانس تلگورانتسی، گریگوریس آغتاماراتسی، ناهاپت کوچاک و جیوانی نام برد.
ولیکن دربارهٔ هنرمندان و صنعتکاران ارمنی، آنان به درجه‌ای از کمال دست یافتند که بنا به نوشته فردریک ماکلر در مقایسه با همقطاران خود از سایر ممالک به هیچ وجه از آنان کم نمی‌آیند. همگان با قالی ارمنی از سده پانزدهم تا سده هیجدهم آشنایی دارند که همه از نظر سبک عالی و اندازه و نقش و نگار شاهکار هستند و ارزش فوق‌العاده‌ای دارند. بنا به گفته آرتور دو گوبینو در کتاب «سه سال در آسیا»، پیچیدگی در ریزه کاری‌ها مانع از آن نیست که مجموع اثر حالتی از صفا و سادگی داشته باشد.
همچنین به خاچکارهای ارمنی اشاره کنیم که تخته سنگهایی هستند تراشیده با ظرافت کامل و بعضی از آن‌ها به اندازه‌ای ظریفند که به توری می‌مانند.
معماران و بنایان و کارگران ارمنی همچنان به هنرنمایی و به خودنمایی ادامه دادند، ولیکن متأسفانه نه برای کشور و ملت خودشان بلکه برای بیگانگان که آنان را به خدمت خویش گرفته بودند.
بیداری شعور و احساس ملی ارمنی با بسط و توسعه موسسات آموزشی و با ازدیاد مراکز فرهنگی نیز ارتباطی نزدیک دارد. یک اسقف بزرگ ارمنی «کاتولیکوس نرسس»، در آغاز سده نوزدهم چنین گفته بود: «پرورش فکر و گسترش آموزش از شرایط درجه اول ترقی و تعالی ملت ارمنی است.»
تا سال ۱۷۹۰ میلادی استفاده از آموزش و پرورش عمومی برای اتباع مسیحی امپراتوری عثمانی ممنوع بود و فقط چند مکتب طلاب علوم دینی برای پرورش روحانیون مجاز بودند. بعد از برداشت ممنوعیت مدارس قلمرو کشیشان ارمنی رو به ازدیاد نهاد، چنان‌که ابتدا در بین سال‌های ۱۷۹۰ میلادی و ۱۸۰۰ میلادی در قسطنطنیه مدارس پسرانه دایر گردید، و سپس از ۱۸۲۰ میلادی به بعد مدارس دخترانه نیز گشایش یافت. در همان زمان بنای نخستین مدارس ارمنی در مهاجرنشین‌ها آغاز شد چنان‌که در آستراخان (۱۸۱۰ میلادی) و کلکته (۱۸۲۱ میلادی) و در روستوف مدارس ارمنی ایجاد گردید.
از آنجا که دولتهای ترکیه و روسیه حاضر نبودند هیچ گونه کمکی به ایجاد این مدارس بکنند به ناچار گشایش مدرسه‌های ارمنی توسط خود ارمنیان یعنی با کمک‌هایی که از خانواده‌های ارمنی و کمک‌های مالی به دست می‌آمد صورت می‌گرفت.
از ۱۸۴۵ میلادی به بعد این مدارس به سرعت زیاد شدند و یک شبکه مرتبط از مدارس مربوط به قلمرو کشیشی در شهرستان‌های ارمنستان غربی دایر گردید. نه تنها ارمنی‌های امپراتوری عثمانی بلکه ارمنیان روسیه هم کمک‌های شایانی برای عملی کردن این هدف کردند، هدفی بر مبنای این خواسته که در کنار هر کلیسایی مدرسه‌ای هم باشد.
مدارس و موسسات آموزشی آمریکایی و فرانسوی در ترکیه نیز در نشر و اشاعه آموزش در میان ارمنیان به میزان وسیعی همکاری کرده‌اند. از میان موسسات آموزشی آمریکایی مانند کالج رابرت را می‌توان نام برد. در ارمنستان روسیه بسط و گسترش مدارس ارمنی به موازات مدارس آمریکایی و فرانسوی ادامه داشت، لیکن بعداً بشدت جلو آن را گرفتند مخصوصاً بعد از فرمان ۱۸۸۴ میلادی که سیاست حکومت تزاری اقتضاء کرده بود همه اتباع خود را تبدیل به روس بکند.
از میان موسسات آموزشی متوسطه و عالی در مسکو می‌توان مؤسسه آموزشی لازارف در سال ۱۸۱۵ میلادی (مؤسس «ژان لازاریان» از ارمنی‌های ثروتمند ایران بود) و مدرسه «طلاب نرسسیان» در تفلیس و «دارالعلوم» واغارشاپات را نام برد.
هنر ارمنی سابقه بیش از پنج هزار سال را دارد. ارمنیان در رشته‌های معماری، منبت‌کاری، نقاشی، موسیقی و تئاتر پیشینه طولانی دارند. با توجه به کوهستانی بودن ارمنستان و وفور سنگ‌های ساختمانی در این کشور و استفاده دیرباز از این سنگ‌ها در امر ساختمان‌سازی کنده کاری بر روی سنگ‌ها نیز از اعصار قدیم در میان ارمنیان مرسوم گردید.
از دیگر موارد فرهنگی و هنری ارمنستان می‌توان به کارهای سوزن‌دوزی اشاره کرد که از وسایل زینتی محسوب می‌شود.
سوزن‌دوزی ارمنی از نشانه‌های استفاده توری در ارمنستان باستان و طراحی‌های سنتی به‌طور نمادین در دوران قبل از میلاد مسیح بوده که ریشه هنر فعالی می‌باشد.
رقص ارمنی میراثی قدیمی و غنی، متنوع که به جا مانده از پنجم تا هزاره سوم قبل از میلاد در مناطق بالاتر از ارمنستان سرزمینی به نام آرارات (دشت‌های آرارات) که در آن منطقه باستانی نقاشی‌هایی بر روی سنگ‌نبشته‌ها به جا مانده‌است، که به آن نقاشی‌های رقص می‌گویند که گاهی این نقاشی‌های رقص همراه با انواع خواصی از آلات موسیقی همراه بوده‌است.
در رقص ارمنی یک احساس شور، ظرافت و فصاحت خواصی وجود دارد. همه رقصنده‌ها با پوشیدن لباس سنتی یک تجسمی از تاریخ و فرهنگ خود و از داستان‌های اجداد (باستانی) گذشته خود را به ارمغان می‌آورند، و این گونه سعی در نگه داشتن فرهنگ آبا اجدادی خود را دارند.
طراحی لباس‌های رقص از عوامل مشترکی از قبیل، سنت‌های مذهبی و زندگی از خانواده‌های قدیمی و سنتی را تجلی می‌کند.
رقص محلی و مذهبی ارمنی همیشه با آواز، سرودها و آلات موسیقی سنتی همراه است.Gary Lind-Sinanian - ALMA
معماری ارمنی نوعی معماری خاص است که بیش از ۴۵۰۰ سال توسط ارمنیان بکار گرفته می‌شود. این معماری در طول سالیان دراز دچار تغییر و البته پیشرفت شده‌است. این معماری رابطه مستقیمی با اقلیم و شرایط طبیعی سرزمین کوهستانی ارمنستان، دارد و البته تحت تأثیر مستقیم تاریخ و فرهنگ ملت ارمنی نیز می‌باشد. وجود انواع مختلف سنگ‌های معدنی خصوصاً سنگ توف زیبایی خاصی به این نوع معماری بخشیده‌است.
معماری ارمنی مربوط به دوران قدیم، مانند معماری که از زمان سلسله پادشاهی یرواندونیها، آغاز و تا زمان پادشاهی ارمنستان بزرگ ادامه یافت معماری ارمنی دوران اول نام گرفته‌است.
آرماویر (ارمنستان)، یروانداشات (شهر باستانی)، آرتاشات، واغارشاپات، زاره هاوان، تیگراناکرت آرتساخ، همچنین بناهایی نظیر معبد گارنی، زاره هاوان و شهرهایی نظیر آنی (شهر باستانی)، دارویْنْک، آنی کاماخ، اوشاکان؛ و همچنین بناهای مذهبی مانند باگاوان، باگرواند، آشتیشاد، یریزا، حلقه معماری آن دوران ارمنستان را نشان می‌دهند.
نقاشی ارمنی مربوط به دوره ما قبل تاریخ قدمتی ۱۰ هزار ساله دارد (نقاشی بر دیوارهای غارها، سنگ‌نگاره‌ها) در عصر برنز (هزاره‌های ۵ تا ۳ پیش از میلاد) هنر کاربردی اساساً به صورت سفالگری نمود پیدا می‌کند (سفال‌های رنگی زیبا، مزین به صور هندسی و نقش نگاره‌های گیاهی) (اکتشافات باستان‌شناسی در تپه شرش، کارنوت، وانادزور و غیره).
بدون شک جام زرین کشف شده در کاوش‌های باستان‌شناسی تپه «آرمگاه وانادزور» که می‌باشد، یکی از زیباترین نمونه‌های هنر فلزکاری در هزاره دوم قبل از میلاد می‌باشد.
مشخصه بارز هنر مینیاتور ارمنی که نمونه‌های اولیه کشف شده آن مربوط به سده ۶ میلادی می‌باشند رنگ‌آمیزی زیبا و سبک‌های متنوع آن می‌باشد.
انجیل‌های مزین به مینیاتور باقی‌مانده از سده‌های دهم و یازدهم میلادی که نام اساتید نقاش آن مشخص نمی‌باشد دارای ارزش هنری فوق‌العاده ایی می‌باشد.
این انجیل‌ها با نام‌های «انجیل ادجمیادزین» (سال ۹۸۹ م)، «انجیل وهاپار» (سده دهم میلادی)، «انجیل موقنی» (سال ۱۰۳۸ میلادی) شناخته شده می‌باشند. «انجیل ادجمیادزین» دارای جلدی نفیسی از عاج فیل می‌باشد و در آن ۴ مینیاتور منحصر به فرد از سده ششم میلادی حفظ شده‌است.
یکی از سبک‌های اصلی هنر مینیاتور ارمنی تزئین کتب و نسخ دست نوشته می‌باشد. استاتید مینیاتوریست با استفاده از آب‌رنگ، گواش و رنگ‌های چسبی در حاشیه صفحات کتب و نسخ دست نوشته طرح‌های گرافیکی و مناظر زیبایی با موتیف‌های گیاهی و حیوانی به یادگار گذاشته‌اند.
در سده میانه هنر مینیاتور ارمنی با سبک‌ها و مکاتب مختلفی نمود پیدا کرده‌است. مشهورترین این سبک‌ها و مکاتب «واسبوراکان»، «آنی»، «سلیسیه»، «گلادزور»، «داتو»، «جلفا» (ایران) و «کریمه» می‌باشند، که از ترکیب آن‌ها هنر مینیاتور ارمنی به وجود آمده‌است.
ارمنیان، که جزو نخستین پیروان رسمی مسیحیت (از ۳۰۱م) هستند، میراث کهن انگاره‌ها و نمادهای فرهنگ و سنت خود را با مفهوم روحانی آیین جدید تلفیق کردند و در طول روند تکامل نقش‌ها موفق به بیان قوی و آشکار آن‌ها به صورت نمادهای مسیحی شدند.
امروزه، آثار هنری به جای مانده و شناخته شده مانند معماری کلیساها، چلیپاسنگها، صفحات تذهیب شده انجیلها، فرسکو، هنر فلزکاری، کندهکاری چوب، سفالگری و نیز هنرهای سنتی دستبافت مانند فرش، گلیم، گلدوزی و غیره تداوم و تکرار این نقش‌های سنتی را به روشنی نشان می‌دهند.
این دسته از نقش‌های تزئینی، که در اصل نقشهایی نمادین و حامل معانیای خاص هستند، دو نکته مهم را یادآوری می‌کنند:
اول اینکه همگی این نقش‌ها با گذشت زمان سیر تکاملی خاصی را از نظر پربارتر شدن طی کرده‌اند،
دوم اینکه همگی آن‌ها در منطقه وسیع جغرافیایی که امروزه به نام ارمنستان غربی شناخته می‌شود شکل گرفته‌اند.طبق شواهد و مستندات تاریخی محدودهٔ شناخته شدهٔ ارمنستان، که در چهارراه مسیرهای ارتباطی شرق و غرب قرار داشته، به دلیل جنگ‌های مداوم و تهاجم اقوام متجاوز و امپراتوریهای همسایه، مدام تقسیم و فتح می‌شده و جمعیت آن همواره با کوچ اجباری یا مهاجرت رو به رو بوده‌است. با این همه، جمعیت بومی ارمنی تا 1895م، که قتل‌عام‌های دسته جمعی در ترکیهٔ امروزی به صورت گسترده شروع شد و تا سالهای1915 ـ1923م ادامه یافت، عملاً در ارمنستان تاریخی و درمحدودهٔ بزرگ کشورگشایی تیگران دوم (70 قبل از میلاد) قرنها به صورت نسل اندر نسل زندگی می‌کرده‌اند.
در پوشاک ارمنی چند رنگ متمایز می‌باشد؛ که طبق نظر فیلسوف ارمنی سده چهاردهم گریگور تاتواتسی، این رنگ‌ها دارای معانی خاصی بوده و اوضاع سیاسی و اجتماعی ارمنستان را نشان می‌دهد.
بعنوان مثال، رنگ مشکی بیانگر اوضاع سیاسی کشور، رنگ سفید بیانگر آب و پاکی، رنگ زرد بیانگر خاک، رنگ نارنجی بیانگر فروتنی، رنگ قرمز بیانگر رشادت و خون، رنگ آبی بیانگر عدالت می‌باشد.
رنگ‌های بکار رفته در لباس‌های سنتی ارمنی تا به امروز نیز در مناطق مختلف ارمنستان مشاهده می‌شود. اما هر بخش و روستا در ارمنستان داری لباس سنتی و رنگ‌های مختص به خود می‌باشد.
موسیقی ارمنی ریشه در چند هزار سال پیش دارد. بر روی تخته سنگ‌های اوغتاسار تصاویری از زمان باستان باقی است که بوضوح نشان دهنده مناظر رقص و آئین‌های خاص همراه با ارائه آوا می‌باشند. آواز و موسیقی مربوط به مراسم دعا و آمادگی برای جنگ در زمان تشکل اتحاد قومی هایاسا و آرمن‌ها در ارمنستان رواج داشت.واهان کورکجیان تاریخ ارمنستان 1958م
هزاره نخست پیش از میلاد مملو از تحولات هنر موسیقی و فرهنگ باستان بود.
در اینباره شیپور تهیه شده از شاخ گوزن که در حوالی دریاچه سوان پیدا شده‌است گواهی می‌دهد.
سنج‌هایی نیز مربوط به سده هفتم پیش از میلاد در تیشبانی یافت شده‌است (مربوط به دوران آیرارات). در همان زمان حکومت آراراتیان موسیقی ارمنی دارای ماهیت پرستشی و دنیوی شد و موسیقی دنیوی در نزد راویان و گویندگان و نقالان و عاشق‌های دوره‌گرد رونق یافت.آ. هوانسیان تاریخ موسیقی ارمنستان باستان.1973م. ص65
این رونق و پیشرفت در زمان پادشاهی یرواندیان نیز ادامه یافت و با استحکام جامعه و استواری نظام خانواده‌ها در ارمنستان باستان موسیقی و آواز نیز حالت تخصصی تر پیدا کرد. به ویژه مرثیه خوانی مربوط به مراسم تدفین ترقی می‌کند و به تدریج یکی از شیوه‌های موسیقی ادبی ارمنی یعنی آواز خوانی توأم با شعر خوانی متشکل می‌گردد و از روایات و افسانه‌ها داستان‌های مربوط به تاریخ باستان ارمنی و دین اولیه آن‌ها (اسطوره‌شناسی) برای طی روند ترقی خود استفاده می‌شود.
حفاری‌های دژ وان، مانازگرد، تیشبانی و شراب‌خانه آرنی-۱، گواه بر این امر هستند. در کنار کار زراعت و مرزعه داری انواع مختلف دامداری‌ها نیز رواج داشت. محصولات مختلف کشاورزی و دامداری همراه با گیاهان طبیعی در دشت‌ها که به صورت خود رو در دسترس مردم سرزمین اَرمن بود. پایه و اساس شیوه خورد و خوراک و تغذیه آنان را فراهم کرد.
سینمای ارمنستان در تاریخ ۱۶ آوریل ۱۹۲۳ ایجاد شد.
در آن روز با یک فرمان و توسط کمیته دولتی، سینمای ارمنی تشکیل شد.
در ماه مارس ۱۹۲۴ نخستین استودیوی فیلم ارمنی به نام آرمن‌فیلم (به ارمنی: Հայֆիլմ، تلفظ: "های‌کینو") در ایروان بنیاد شد و کار خود را با یک فیلم مستند به نام «ارمنستان شوروی» (۱۹۲۴) آغاز کرد.
نخستین فیلم صدادار پِپو نام داشت که در سال ۱۹۳۵ توسط هامو بیک-نازاریان ساخته شد.
ادبیات ارمنی یکی از قدیمی‌ترین و غنی‌ترین ادبیات جهان است. مؤسس خورناتسی پدر تاریخنگاری ارمنیان در سده پنجم میلادی در مورد ادبیات ارمنی پیش از سده پنجم اطلاعات بسیار پرارزشی به ما می‌دهد. بنا به اطلاعات خورناتسی کتاب‌های متعدد معابد بت‌پرستی، کتاب‌های حکایات، قباله‌های منعقده بین شاهزادگان مختلف و غیره وجود داشته‌اند.
فولکلور مردمی نیز در آن دوران ترقی کرده بود. معلوم است که حتی قبل، در زمان تیگران دوم، در پایتخت‌های تیگراناکرت و آرتاشات غیر از نمایش‌های یونانی نمایش‌هایی نیز به زبان ارمنی اجرا می‌شد. لیکن بجز از این و چند گواهی دیگر، بزرگترین پدیده زبان ادبی قدیمی ارمنی یعنی (ارمنی کلاسیک)، گرابار است که با توانگری، کم‌اهمیت تر از زبان یونانی باستان نیست. در سده پنجم کتاب مقدس و کتاب‌های متعدد دیگر به‌طور صحیح از یونانی به ارمنی کلاسیک ترجمه شدند.
غزلسروده‌های دینی از سده پنجم نقشی مهمی در ادب ارمنی پیدا نمود که بیشتر در آیین‌های مذهبی بکار می‌رفت. نقطه اوج این گونه ادبی اثر عرفانی گریگور نارکاتسی به نام «سوگنامه نارک» است که در سده دهم زایشی نگاشته شده‌است. این شاهکار نارِک یکی از پرخواننده‌ترین اثر نزد ارمنیان تا به امروز است. سوگنامه نارک از سوی آزاد ماتیان به فارسی نیز ترجمه گشته‌است.
با آمدن سده دوازدهم سخن ارمنی شاهد برامیدن یکی دیگر از غنایی سرایان خود یعنی نرسس شنورهالی بود. این جاثلیق سوگنامه‌ای در سقوط اِدِسا و سرودهایی «شاراکان‌ها» از خود بجا نهاد. دوره این دو سراینده برجسته یعنی سده ده تا چهارده میلادی را دوره زرین ادبیات ارمنی نام نهاده‌اند.
ارمنیان تا پایان سده چهارم میلادی از خط سریانی یا یونانی استفاده می‌کردند و از این رو ادبیات و تاریخ آنان به خط و زبانی غیر ارمنی نوشته می‌شود. پس از رسمیت یافتن دین مسیح در ارمنستان و مسیحی شدن ارمنیان، چون کتاب مقدس این دین به زبان یونانی یا سریانی بود. در مراسم مذهبی کلیساها نیز به این زبان‌ها سخن گفته می‌شد. در برخی از کلیساها کتاب مقدس را در هنگام مراسم به زبان ارمنی ترجمه و تفسیر می‌کردند و برای حضار بازگو می‌نمودند.آرپی درنرسسیان، ارمنیان، ترجمه مسعود رجب نیا، انتشارات مرکز اسناد فرهنگی آسیا، تهران،1357، صفحه 72
سیب چمپیون، شامپیون یا سمپیون یک رقم سیب پیوندی است که در سال ۱۹۶۰ در جمهوری چک در سیرکا از پیوند سیب زرد و سیب کاکس اورنج پایپین پرورش یافت. انواع مختلف با پوست‌های دو رنگ توصیف شده‌اند.
پاسیفائه () یکی از قمرهای نامنظم و مخالف گردمشتری است که توسط فیلیپ ژاک ملوته، دانشمند بلژیکی در سال ۱۹۰۸ کشف شده‌است.
نام این قمر از یکی از اسطوره‌های یونان به همین نام گرفته شده‌است. پاسیفائه دختر هلیوس (خدای خورشید) و همسر مینوس بود.
هنر ارمنی سابقه بیش از پنج هزار سال را دارد. ارمنیان در رشته‌های معماری، منبت‌کاری، نقاشی، موسیقی و تئاتر پیشینه طولانی دارند. با توجه به کوهستانی بودن ارمنستان و وفور سنگ‌های ساختمانی در این کشور و استفاده دیرباز از این سنگ‌ها در امر ساختمان‌سازی کنده کاری بر روی سنگ‌ها نیز از اعصار قدیم در میان ارمنیان مرسوم گردید.Kouymjian, Dickran (1992), "Introduction", The Arts of Armenia, Lisbon: Calouste Gulbenkian Foundation, retrieved 2009-05-10
مطالعه و پژوهش دربارهٔ هنر ارمنیان از اوایل سده بیستم آغاز شد. از محققین معروف را می‌توان به:
گارگین یکم، سِر آرپی دِرنرسسیان و
ژان میشل را نام برد.
بدون شک جام زرین کشف شده در کاوش‌های باستان‌شناسی تپه «آرمگاه وانادزور» که است، یکی از زیباترین نمونه‌های هنر فلزکاری در هزاره دوم قبل از میلاد است.
مشخصه بارز هنر مینیاتور ارمنی که نمونه‌های اولیه کشف شده آن مربوط به سده ۶ میلادی می‌باشند رنگ آمیزی زیبا و سبک‌های متنوع آن است.
انجیل‌های مزین به مینیاتور باقی‌مانده از سده‌های دهم و یازدهم میلادی که نام اساتید نقاش آن مشخص نمی‌باشد دارای ارزش هنری فوق‌العاده ایی است.
این انجیل‌ها با نام‌های «انجیل اچمیادزین» (سال ۹۸۹ م)، «انجیل وهاپار» (سده دهم میلادی)، «انجیل موقنی» (سال ۱۰۳۸ میلادی) شناخته شده می‌باشند. «انجیل اچمیادزین» دارای جلدی نفیسی از عاج فیل است و در آن ۴ مینیاتور منحصر به فرد از سده ششم میلادی حفظ شده‌است.
یکی از سبک‌های اصلی هنر مینیاتور ارمنی تزئین کتب و نسخ دست نوشته است. استاتید مینیاتوریست با استفاده از آب‌رنگ، گواش و رنگ‌های چسبی در حاشیه صفحات کتب و نسخ دست نوشته طرح‌های گرافیکی و مناظر زیبایی با موتیف‌های گیاهی و حیوانی به یادگار گذاشته‌اند.
در سده میانه هنر مینیاتور ارمنی با سبک‌ها و مکاتب مختلفی نمود پیدا کرده‌است. مشهورترین این سبک‌ها و مکاتب «واسپوراکان»، «آنی»، «سیلیسیه»، «گلادزور»، «داتو»، «جلفا» (ایران) و «کریمه» می‌باشند، که از ترکیب آن‌ها هنر مینیاتور ارمنی به وجود آمده‌است.
معماری ارمنی نوعی معماری خاص است که بیش از ۴۵۰۰ سال توسط ارمنیان بکار گرفته می‌شود. این معماری در طول سالیان دراز دچار تغییر و البته پیشرفت شده‌است. این معماری رابطه مستقیمی با اقلیم و شرایط طبیعی سرزمین کوهستانی ارمنستان، دارد و البته تحت تأثیر مستقیم تاریخ و فرهنگ ملت ارمنی نیز است. وجود انواع مختلف سنگهای معدنی خصوصاً سنگ توف زیبایی خاصی به این نوع معماری بخشیده است.
شهرهای شبیه شهرهای امروزی در تاریخ معماری ارمنی که مربوط به دوران اول معماری ارمنستان است و در کتاب آناباسیس، کسنوفون نیز نام آن‌ها آمده‌است عبارتند از:
خاچکار، هنر حجاری است که در دوران باستان و سده‌های میانی منحصراً در ارمنستان و سرزمین‌هایی که ارمنیان در آن اقامت گزیده بودند رواج داشت.
در دوران پادشاهی آراراتیان، استادکاران سنگ‌تراش ارمنی گونه‌ای سنگ یادبود برپا می‌کردند که از دو قطعه تشکیل می‌شد:
یک پایهٔ مکعبی که در زمین قرار می‌گرفت و یک لوح سنگی پرداخت شده که با دنباله‌ای در گودی ایجاد شده در رویهٔ فوقانی مکعب سنگی استوار می‌شد و بخش اصلی سنگ یادبود را تشکیل می‌داد. روی لوح شرح اقدامات شاهان در زمینه‌های عمرانی، نظامی، اقتصادی و غیره حجاری می‌شد. اغلب این سنگ نوشته‌ها با نقش‌های تزیینی و نگاره‌های هنری زمان خود همراه بودند.
در سده‌های بعد، به خصوص در دورهٔ آغازین سده‌های میانی نقش‌های تزیینی از نظر طرح و مضمون تنوع بیشتری یافتند. به این ترتیب، اثر سنگی باستانی به دوران جدید تاریخ ما رسید، بی‌آنکه شکل ظاهری و کاربرد آن تغییر یابد، تنها نقش‌ها و آرایه‌ها تغییر و تحول یافتند، غنی تر و متنوع تر شدند و تأثیر دوره‌های مختلف در جزییات آرایه‌ها بازتاب یافت. این گونه بود که نقش صلیب بر روی لوح باستانی نمایان شد و رفته رفته قسمت مرکزی آن را در اختیار گرفت و شاخص آن شد، نام خود را به سنگ یادبود داد و چلیپاسنگ یا خاچکار (در زبان ارمنی «خاچ» به معنی صلیب و «کار» به معنی سنگ است. خاچکار، چلیپاسنگ یا سنگِ صلیب ترجمه شده‌است) پدید آمد.
دوم اینکه همگی آن‌ها در منطقه وسیع جغرافیایی که امروزه به نام ارمنستان غربی شناخته می‌شود شکل گرفته‌اند.طبق شواهد و مستندات تاریخی محدودهٔ شناخته شدهٔ ارمنستان، که در چهارراه مسیرهای ارتباطی شرق و غرب قرار داشته، به دلیل جنگهای مداوم و تهاجم اقوام متجاوز و امپراتوریهای همسایه، مدام تقسیم و فتح می‌شده و جمعیت آن همواره با کوچ اجباری یا مهاجرت رو به رو بوده‌است. با این همه، جمعیت بومی ارمنی تا 1895م، که قتل‌عام‌های دسته جمعی در ترکیهٔ امروزی به صورت گسترده شروع شد و تا سالهای1915 ـ1923م ادامه یافت، عملاً در ارمنستان تاریخی و درمحدودهٔ بزرگ کشورگشایی تیگران دوم (70 قبل از میلاد) قرنها به صورت نسل اندر نسل زندگی می‌کرده‌اند.
در پوشاک ارمنی چند رنگ متمایز است؛ که طبق نظر فیلسوف ارمنی سده چهاردم گریگور تاتواتسی، این رنگ‌ها دارای معانی خاصی بوده و اوضاع سیاسی و اجتماعی ارمنستان را نشان می‌دهد.
بعنوان مثال، رنگ مشکی بیانگر اوضاع سیاسی کشور، رنگ سفید بیانگر آب و پاکی، رنگ زرد بیانگر خاک، رنگ نارنجی بیانگر فروتنی، رنگ قرمز بیانگر رشادت و خون، رنگ آبی بیانگر عدالت است.
رنگ‌های بکار رفته در لباس‌های سنتی ارمنی تا به امروز نیز در مناطق مختلف ارمنستان مشاهده می‌شود. اما هر بخش و روستا در ارمنستان داری لباس سنتی و رنگ‌های مختص به خود است.
"رقص سنتی یا رقص محلی" در میان جماعت ارمنیان پراکنده (دیاسپورای ارمنی) بسیار محبوب است. دیاسپورای ارمنی در کشورهای خود برای ارائه کردن فرهنگ و رقص سنتی ارمنی اقدام به تشکیل گروهای رقص محلی و بین‌المللی کردند.
سنج‌هایی نیز مربوط به سده هفتم پیش از میلاد در کارمیر بلور یافت شده‌است (مربوط به دوران پادشاهی آراراتیان). در همان زمان حکومت آراراتیان موسیقی ارمنی دارای ماهیت پرستشی و دنیوی شد و موسیقی دنیوی در نزد راویان و گویندگان و نقالان و عاشق‌های دوره گرد رونق یافت.آ. هوانسیان تاریخ موسیقی ارمنستان باستان.1973م. ص65
موسس خورناتسی با سخن گفتن دربارهٔ افسانه‌های هایک و بل، (آرام)، آرای زیبا روی، شامیرام و واهاگن و (نورک آنکغ) آن‌ها را گاهی روایت و گاهی آواز و افسانه و گاهی نیز عاشقی می‌نامد.
محمود شالوئی (زاده ۱۳۴۵ در شهر ایذه - خوزستان)، دانش آموخته علوم حوزوی و دارای تحصیلات عالی دانشگاهی در رشته ادیان و عرفان تطبیقی است.شالویی از دوره نوجوانی به حوزه شعر و ادب فارسی ذوق وافر داشت و از همین روی اشعار بسیاری از مثنوی معنوی را به حافظه خویش سپرد و در این باره هم به بررسی و پژوهش پرداخت.
محمود شالویی کتابی تحت عنوان مولانا و وحدت ادیان (انتشارات پژوهشگاه فرهنگ هنر و ارتباطات) به رشته تحریر در آورد. از دیگر آثار شالویی ، کتاب "من مسلمانم"من مسلمانم (سهراب سپهری و منتخبی از اشعارش)، خانه تخصصی ادبیات. شرح بر گزیده‌ای از اشعار سهراب سپهری به دو زبان فارسی و انگلیسی (نشر انجمن مفاخر ملی ایران) و نیز : ترجمه ، توضیح و مقدمه دیوان حافظ همراه با ۳۰ اثر استاد فرشچیان به زبان صربی ترجمه دیوان حافظ به زبان صربی با حضور استاد فرشچیان معرفی شد، خبرگزاری شبستان. و ترجمه و شرح گزیده مثنوی به زبان مقدونیه ای می باشد . همچنین شماری از منشورات موزه هنرهای معاصر تهران نظیر: تجدید چاپ کتاب شاهکارهای نگارگری شاهکارهای نگارگری ایران با 30 نگاره جدید، همشهری ، کتاب جلوه‌هایی از آثار هنرمندان بزرگ جهان، کتاب دوسالانه یازدهم عکاسی و ... تحت نظارت و با مقدمه‌ای از وی منتشر شدند.
محمود شالویی در فاصله سال‌های ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۱ (بمدت چهار سال) مدیریت موزه هنرهای معاصر تهران را بر عهده داشت . او طی این سال‌ها نمایشگاه‌ها و برنامه‌های مختلفی را ساماندهی نمود تا آنجا که از وی به عنوان چهره تجسمی کشور در سال ۹۰ نیز نام برده شد . نمایشگاه مجموعه‌ای از آثار ایران درودی از زنان پیشکسوت نقاشی معاصر، برگزاری نمایشگاه مروری بر آثار استادان نقاشی دانشکده‌های هنری تهران با دبیری مهدی حسینی، برگزاری نمایشگاه حروف نگاری اسماالحسنی ( تایپوگرافی ) با دبیری علی وزیریان، نمایشگاه فراسوی مرزهای وجود از مجموعه آثار ارنست بارلاخ و کته کلویتس دو هنرمند شهیر اکسپرسیونیسم آلمانی ( دکتر هربرت هونزویتس سفیر وقت جمهوری فدرال آلمان در تهران در مقدمه‌ای که بر کتاب این نمایشگاه نوشت، گفت : ؛من بدون اغراق می‌توانم بگویم که این نمایشگاه مهم‌ترین رویداد در عرصه تبادلات فرهنگی ایران و آلمان در سال‌های اخیر را ارائه می‌دهد. ) - (ص ۲۰۱و ۸ از کتاب ارنست بارلاخ و کته کلویتس )، برگزاری نمایشگاهی از مجموعه آثار سهراب سپهری با دبیری یعقوب امدادیان، برگزاری نمایشگاه استادان بزرگ نستعلیق به دبیری حمید عجمی و با همکاری حوزه هنری ، برگزاری نمایشگاه آثاری از مجموعه نقاشی قهوه خانه ای (خیالی نگاری) با دبیری امیر عبدالحسینی، برگزاری نمایشگاه نقش فرش ایران و تجلیل از استاد محسن محسنی با دبیری محمد علی رجبی و همکاری فرهنگستان هنر و نیز برپایی دومین حراج بزرگ آثار هنری (اکسپو) با دبیری امیر عبدالحسینی در تالار وحدت تهران، برگزاری ششمین دوسالانه مجسمه‌سازی در فرهنگسرای نیاوران به دبیری بهداد لاهوتی ، از زمره رویدادهایی هستند که ظرف دوره مدیریت شالویی بوقوع پیوست.
محمود شالویی هم‌زمان با مدیریت موزه هنرهای معاصر تهران، مدیرکلی هنرهای تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را نیز عهده‌دار بود . وی در همین دوره سعی کرد تا موضوع تمرکز زدایی در حوزه هنر را تحقق بخشد و به همین مناسبت شماری از رویدادهای تجسمی را به نقاط مختلف کشور هدایت نمود که از جمله آن‌ها می‌توان به برگزاری دوسالانه یازدهم عکس در یزد به دبیری اسماعیل عباسی، برگزاری نهمین دو سالانه کاریکاتور با شرکت بیش از ۸۰ کشور خارجی در اهواز به دبیری سید مسعود شجاعی طباطبایی، دوسالانه سفال و سرامیک به دبیری منیژه آرمین در سمنان و شاهرود ، هشتمین دوسالانه نقاشی به دبیری احمد وکیلی در مشهد و نیشابور ، دوسالانه اول و دوم خوشنویسی در قزوین و همچنین هشتمین دوسالانه نگارگری در اصفهان اشاره کرد.
در دوره مدیریت شالویی بر هنرهای تجسمی کشور، جشنواره جوانان جنبه بین‌المللی یافت و دبیرخانه آن به صورت ثابت در شهر گرگان برای مدت ۵ سال دایر گردید. از اقدامات تأسیسی شالویی در هنرهای تجسمی می‌توان به راه اندازی جشنواره هنرهای تجسمی کودک و نوجوان اشاره کرد که نخستین دوره آن در اصفهان و با حضور هنرمندانی از کشورهای خارجی برگزار گردید.
شالویی همچنین پایه‌گذار جشنواره بین‌المللی هنرهای تجسمی فجر است و دو سالانه خوشنویسی هم با همت و مسئولیت وی برنامه‌ریزی و اجرایی شد.
در زمان مدیریت ایشان، آثار خارجی گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران در چندین نوبت و برای مدت طولانی به نمایش عمومی گذاشته شد.
در دوره مسئولیت شالویی به عنوان مدیرکل هنرهای تجسمی وزارت ارشاد، گالری‌های هنری ایران به‌طور ثابت در ونیز ایتالیا و رتردام هلند نیز دایر شد.
محمود شالویی طی بینال‌های ۵۳ و ۵۴ ونیز ، مدیریت پاویون هنری ایران در ایتالیا را بر عهده داشت.
محمود شالویی موضوع امانت سپاری آثار هنری را هم شتاب بخشید و طی دوران مسئولیت خود ضمن بررسی درخواستهای پیشنهادی از موزه‌های معتبر جهانی ، نسبت به امانت سپاری شماری از آثار شناخته شده هنری همچون : تابلوی معروف پیکاسو (نقاش و مدلش به کنستهاوس زوریخ سوئیس - اثری از جکسون پولاک به موزه ملی توکیو و اثری هم به موزه بویمانس رتردام هلند) مبادرت ورزید .
در زمان مسئولیت شالویی، پیگیری موضوع تخصیص درصدری از محل اعتبارات عمرانی دستگاه‌های دولتی برای خرید ٍتولیدات هنری وارد مرحله جدیدی شد و سرانجام هم به عنوان یک مصوبه رسمی به وزارتخانه‌ها و نهادهای وابسته به دولت ابلاغ گردید.
محمود شالویی در اردیبهشت ماه سال یکهزار و سیصد و نود و یک و در حالی که هنوز مدیریت هنرهای تجسمی کشور و سرپرستی موزه هنرهای معاصر تهران را بر عهده داشت، با حکم غیرمنتظره وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، به عنوان مدیرکل استان راهی اصفهان ؛پایتخت فرهنگی ؛ایران شد .
وی در اصفهان ، برغم آنکه اقامتی طولانی نداشت اما این امکان را یافت تا خدماتی شاخص را در عرصه فرهنگی آن دیار به منصه ظهور برساند و رویدادهای جدیدی را تجربه نماید . برگزاری همایش نام آواران حوزه علمیه اصفهان که گرامیداشت دانشمندانی چون بوعلی سینا ، شیخ بهایی ، میرفندرسکی ، میرداماد و مجلسی های اول و دوم تا میرزا جهانگیرخان قشقایی و عالمان و اندیشمندان دیگری را رقم می زد ، برپایی یادمان چهره ماندگار نی نوازی سید حسن کسایی ، برگزاری اردیبهشت تئاتر اصفهان ، گشایش دفتر استانی یونیما در محل مجتمع فرهنگی و هنری استاد فرشچیان ، شکل گیری نمایشگاه های متفاوتی از آثار حروف نگاری اسماء الحسنی ، نگارگری و خوشنویسی ، برگزاری جشنواره بین المللی فیلم کودک و نوجوان و توسعه روابط فرهنگی دو جانبه میان اصفهان و فرایبورگ آلمان که در چارچوب موافقتنامه خواهر خواندگی این دو شهر صورت می گرفت را می توان از زمره فعالیتهای وی در استان اصفهان به حساب آورد .
شالویی از اردیبهشت سال 1392 تا خرداد ماه 1395 بعنوان رایزن فرهنگی ایران در کشورهای یوگسلاوی سابق (صربستان ، مقدونیه و مونته نگرو ) هم آغازگر تحولاتی تازه بود . افزایش غیر قابل پیش بینی جمعیت فارسی آموز صرب از 43 نفر به بیش از 1000 نفر!!!  و در پی آن گسترش کلاسهای فارسی آموزی در بلگراد و سایر شهرهای عمده صربستان از جمله : اسمدروو ، اوژیتسه ، نوی ساد و سومبور ، برگزاری دوره های آموزشی زبان فارسی و ایران شناسی در دانشکده فلسفه دانشگاه نوی ساد ، دانشگاه تربیت معلم اوژیتسه ، دانشگاه جان نزبیت (مگاترند) ، دانشکده عالی توریسم و رسمی شدن آموزش زبان فارسی در مدارس صربستان بعنوان زبان سوم دانش آموزان که با تصویب وزارت آموزش آن کشور صورت پذیرفت را بایستی از تلاشهای وی و بعنوان نقطه عطفی در روابط فرهنگی ایران و منطقه بالکان قلمداد کرد که البته هنوز هم ، این اقدام بی سابقه (آموزش رسمی و گسترده زبان فارسی ) ، چندان مورد توجه و یا تحلیل قرار نگرفته است !!!
شرکت فعال ایران طی سه دوره متوالی در نمایشگاه بین المللی گردشگری بلگراد که بعد وقفه ای 50 ساله از زمان تنظیم تفاهمنامه روابط فرهنگی دو کشور شکل می گرفت ، انعقاد موافقتنامه های متعدد فرهنگی ، هنری ، آموزشی و آغاز همکاریهای طرفینی با مراکز مختلف در صربستان شامل : موزه هنرهای معاصر و همچنین موزه مردم شناسی بلگراد ، موزه ملی سینمایی یوگسلاوی ، کتابخانه ملی ،  مرکز تئاتر ملی ، اداره تئاتر درام یوگسلاوی ، دانشکده هنرهای کاربردی ، دانشکده عالی گردشگری ، دانشگاه تربیت معلم اوژیتسه  ، دانشکده الهیات ارتدکس و در ادامه هم ایجاد همکاری در زمینه های علمی و آموزشی با دانشگاه بلگراد ، دانشگاه کراگوی واتس بعنوان قدیمی ترین دانشگاه یوگسلاوی ( تأسیس 1838 میلادی )  ، دانشکده فلسفه دانشگاه بین المللی نوی ساد ، شهرداری اوبرنوواتس ، مرکز فرهنگی و خانه جوانان نویساد ، شهرداری ایالت نیش ، شهرداری منطقه اذلاتیبور ، شهرداری زرنیانین و... ، راه اندازی اتاق ایران در دانشگاه بین المللی نوی ساد و مشابه آن در دانشگاه مگاترند (بزرگترین دانشگاه خصوصی در منطقه عمومی بالکان) ، ثبت روز فرهنگ و هنر ایران در تقویم شهر سومبور صربستان با بصدا درآمدن زنگ مدارس این شهر بصورت سالیانه ، سه دوره حضور چشمگیر در نمایشگاه کتاب بلگراد و نمایشگاه کتاب پودگوریتسا پایتخت کشور مونته نگرو ، برگزاری هفته فرهنگی ایران در کشور مقدونیه ( اسکوپیه ) با حضور گروه های مختلف فرهنگی و هنری ایرانی بویژه هنرمندان اصفهانی و ورزشکاران زورخانه ای اعزامی از فدراسیون ورزشهای باستانی که برای اولین بار در تاریخ روابط رسمی دو کشور ایران و مقدونیه صورت می گرفت ، برپایی هفته های فرهنگی در شهرهای دور و نزدیک صربستان و برگزاری شب های شعر و ادبیات ایرانی که بصورت هفتگی در سالن اصلی کتابخانه مرکزی شهر بلگراد دایر می شد ، برگزاری هفته های نمایش فیلم ایرانی بویژه اکران همزمان فیلمهای جشنواره بین المللی فجر در سینماهای بلگراد و پخش فیلمهای سینمایی و مستند ایرانی بصورت هفتگی از شبکه دوم رادیو و تلویزیون دولتی صربستان " آر تی اس" ، از شمار اقدامات وی در سرزمین بالکان محسوب می شود .
همچنین ترجمه ، توضیح و چاپ دیوان حافظ به زبان صربی با آثار نقاشی و درج مقدمه ای بقلم استاد محمود فرشچیان ، ترجمه و توضیح گزیده مثنوی معنوی به زبان مقدونیه ای ، انتشار کتابی با نام سهراب به زبان صربی در شرح ماجرای سهراب فرزند رستم بهمراه بیان احوال ، اندیشه و آثار سهراب سپهری و انتشار مجله علمی فرهنگی "نور" به خط سرلیک هم از فعالیت های شالویی بشمار می رود .
محمود شالویی پس از بازگشت به وطن در دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکز به تدریس در کلاسهای تمثیل شناسی ، ادبیات کهن ، تعزیه و داستان نویسی برای دانشجویان رشته نمایشی پرداخت و پس از گذشت دو سال دوری از عرصه مدیریت فرهنگی ، در اوایل تابستان سال 1397 با  حکم وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی (سید عباس صالحی) ، راهی ساری شد و مدیرکلی فرهنگ و ارشاد اسلامی استان مازندران را بر عهده گرفت . شالویی در مدت یکسال و چند روزی از مسئولیت خود ،  بیش از 100 بار فاصله شرق تا غرب این خطه ساحلی را پیمود و به شهرهای مختلف استان از بهشهر و گلوگاه تا رامسر و تنکابن را سفرکرد و در اغلب مناسبت ها و رویدادهای فرهنگی و هنری شهرهای دور و نزدیک استان اعم از جشنواره ها ، نمایشگاهها ، نشستهای دینی و علمی ، فرهنگی ، ادبی و هنری حضور یافت و با اهالی فرهنگ و هنر دیدارهای رودرو داشت.
شکل دهی انجمن های موسیقی ، تجسمی  و نمایشی ، برگزاری نشست با شاعران سرشناس استان در ساری و شهرهای بابل ، آمل ، نوشهر ، محمود آباد ، بابلسر ،  نور ، رامسر ،  چالوس ، عباس آباد ، توجه به زیرساخت های فرهنگی از جمله تلاش برای تکمیل مجتمع فرهنگی ساری ، آماده سازی و مرمت مجتمع سینمایی بابل ، آغاز ساخت و ساز مجتمع های فرهنگی و هنری در چالوس و کلاردشت و پیگیری برای تکمیل ساختمان نیمه کاره مجتمع هنری رامسر هم از کارنامه اوست .
اجرای نمایش اپرای عاشورا به کارگردانی بهروز قریب پور برای مدت سه شب پی در پی در سالن دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل ، برگزاری یادواره شهدای هنرمند مازندران با همکاری بسیج هنرمندان استان در بابلسر ، برگزاری جشنواره نامه ای به امام رضا (ع) در ساری با حضور میهمانان خارجی ، برگزاری نهمین دوره فیلم مستند وارش که ‍پس از وقفه ای طولانی آغاز بکار کرد و این رویداد تأثیر مهم و مثبتی را در جهت ثبت جهانی جنگلهای هیرکانی در یونسکو بدنبال داشت ، برگزاری گردهمایی تحکیم خانواده در گلوگاه ،  برگزاری  شب شعر با حضور شاعران شناخته شده ملی همچون افشین علا و سعید بیابانکی در کنار شاعران جوان در رامسر ، برگزاری روز خبرنگار در نور و سایر شهرهای مازندران ، برگزاری جشنواره تئاتر استان در ساری ، حمایت از چاپ و انتشار مجموعه دانشنامه طبرستان و مازندران (زیر نظر جهانگیر اشرفی) ، تشکیل جلسات شورای فرهنگ عمومی در مرکز استان و شهرهای تابعه ، تأسیس دفتر نمایندگی اکو در مجتمع سینمایی بابل ، انتخاب مازندران بعنوان مقام اول کتاب خوانی در کشور و پایتخت کتاب ایران هم از جمله اتفاقاتی است که در دوره مدیریت فرهنگی شالویی در استان مازندران بوقوع پیوست .
لیگ برتر فوتبال ایران ۹۵–۱۳۹۴ پانزدهمین دوره جام خلیج فارس و سی و چهارمین دوره لیگ فوتبال ایران که توسط فدراسیون فوتبال ایران برگزار شد.
تیم استقلال خوزستان برای اولین بار قهرمان این دوره از رقابت‌ها شد و به مسابقات لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۷ و مسابقات سوپر جام فوتبال ایران ۱۳۹۵ راه پیدا کرد و تیم پرسپولیس تهران نایب قهرمان و تیم استقلال تهران مقام سومی لیگ برتر هم به همراه تیم استقلال خوزستان به لیگ قهرمانان آسیا راه یافتند.
هر تیم به‌طور هم‌زمان اجازه استفاده از سه بازیکن خارجی در هر یک از دیدارهای لیگ خلیج فارس را دارد و در صورت استفاده بیش از سه بازیکن، از طرف سازمان لیگ برتر و کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال متخلف اعلام شده و جریمه می‌شود. از آغاز دورهٔ هشتم و نهم لیگ حرفه‌ای، بستن قرارداد جدید با دروازه‌بان‌های خارجی ممنوع اعلام شده بود، اما به دلیل انتقادات فراوان کارشناسان فوتبال و درخواست تعداد زیادی از مربیان تیمهای لیگ برتری برای تغییر این قانون، از ابتدای دورهٔ دوازدهم لیگ برتر به بعد، سازمان لیگ برتر فوتبال با ایجاد تغییراتی در این قانون، ضمن موافقت با درخواست مربیان مبنی بر لغو ممنوعیت جذب دروازه‌بان خارجی، تیمهای لیگ برتری را ملزم به جذب دروازه‌بان‌های ملی پوش خارجی کرده‌است.
فیلیپه ماچادو پیش از شروه فصل ، از صبای قم جدا و به چاپه‌کوئنزه در سری آ برزیل پیوست. وی در جریان همین فصل از لیگ ایران ، در پرواز ۲۹۳۳ لامیا ایرلاینز در مسیر حضور در فینال جام سودامریکانا(جام دوم آمریکای جنوبی) به همراه تیم چاپه کوئنزه ، بی‌ای‌ئی ۱۴۶ حامل وی دچار سانحه شد و در کلمبیا سقوط کرد و باعث مرگ وی شد.
منبع: Soccerway.com
منبع: Iplstats.com
منبع: Varzesh3.com
شامل بازی‌های بدون تماشاگر نمی‌باشد
منبع: Iranleague.irبازی‌های بدون تماشاگر شامل این آمار نمی‌باشد:بازی استقلال اهواز در برابر استقلال و سیاه‌جامگان در ورزشگاه غدیر اهوازبازی گسترش فولاد در برابر تراکتور در ورزشگاه یادگار امام تبریزبازی راه‌آهن در برابر استقلال در ورزشگاه آزادی تهرانبازی سایپا در برابر پرسپولیس در ورزشگاه آزادی تهرانبازی سایپا در برابر استقلال در ورزشگاه تختی تهران
منبع: Iranleague.ir
پس از انمام لیگ چهاردهم، طی مراسمی در برج میلاد تهران از بهترین‌های لیگ تجلیل به عمل آمد؛ اسامی آن‌ها به شرح زیر است:
جهانگیر هدایت (زاده ۴ بهمن ۱۳۰۸ در تهران) نویسنده ایرانی و مدیر «بنیاد صادق هدایت» است که به گردآوری و نشر آثار صادق هدایت می‌پردازد.
جهانگیر هدایت متولد ۴ بهمن ۱۳۰۸ مطابق با ۲۴ ژانویه ۱۹۳۰ در تهران است. او از اعضاء خاندان هدایت است. وی فرزند سرلشکر عیسی هدایت و فرخنده خانم هدایت می‌باشد. پدرش پسر هدایت قلی خان اعتضادالملک و مادرش دختر غلامرضا خان مخبرالدوله است که همگی از تبار رضا قلی خان هدایت از ادبا و رجل سیاسی عهد قاجار در قرن ۱۳ هستند که منشأ خدمات فرهنگی و از روسای مدرسهٔ دارالفنون بوده است. جهانگیر هدایت برادرزاده صادق هدایت نویسنده نامدار ایران است.
وی تحصیلات دبستان را در تهران و اصفهان گذراند. دیپلم دبیرستان را از دبیرستان البرز تهران اخذ کرد و پس از آن در رشته زبان و ادبیات انگلیسی در دانشگاه تهران به اخذ دانشنامه کارشناسی نائل شد. پس از چند سالی کار در اداره بهداشت برای تحصیل به دانشگاه آمریکایی بیروت اعزام شد و موفق شد دانشنامه فوق لیسانس در رشته آموزش بهداشت عمومی را کسب کند.
پس از مراجعت به ایران از اداره بهداشت به سازمان برنامه و بودجه انتقال پیدا کرد. در همین ایام موفق شد در رشته جامعه‌شناسی از دانشگاه تهران مدرک فوق لیسانس را تحصیل کند. در ایام خدمت به دانشگاه ساسکس در انگلیس نیز اعزام شد که دوره مدیریت را در این دانشگاه گذرانید. او بیشتر سنوات خدمت خود را در سازمان برنامه و بودجه و مرکز آمار ایران سپری کرد و بازنشسته مرکز آمار ایران است.
جهانگیر هدایت نوشتن را از دوران نوجوانی آغاز کرد. اولین آثارش در روزنامه‌ها و مجلات آن زمان چاپ شدند که هنوز هم ادامه دارد. کارنامه قلم زدن او از این قرار است:
کتب مستقل او عبارتند از:
کلیه آثار صادق هدایت در اروپا با همت و مقدمه جهانگیر هدایت چاپ و منتشر شده که شامل ۸ مجموعه است.آثار صادق هدایت در اروپا منتشر شد
در سال‌های اخیر به علت محدودیت‌های دولتی در ایران تعدادی از آثار جهانگیر هدایت در فرانسه، کانادا و آمریکا چاپ شده‌است و بعضی از داستان‌هایش به زبان‌های ترکی استانبولی و انگلیسی ترجمه و چاپ شده‌اند. به این ترتیب از او جمعاً ۶۵۸ مقاله چاپ شده‌است و مؤلف ۷ کتاب مستقل در ایران و ۸ کتاب صادق هدایت در اروپاست.
تعدادی از آثار صادق هدایت را جهانگیر هدایت تدوین، چاپ و منتشر نموده است که عبارتند از:
بسیاری از آثار اصلی و عکس‌ها و کارت پستال‌ها و نقاشی‌ها و بعضی لوازم و کتب کتابخانه صادق هدایت توسط جهانگیر هدایت نگهداری می‌شوند.
پدرش عیسی هدایت تحصیلات نظامی خود را در فرانسه کرده بود و درجه سرلشگری داشت و آخرین سمت او فرمانده دانشگاه جنگ بود. عموی دیگر او محمود هدایت از قضات عالی رتبه دادگستری و نویسنده و شاعر بود که مجموعه گلزار جاویدان شرح حال ادبای ایران از کارهای مهم اوست.
بیژن جلالی شاعر پسر عمه او بود. خانم انورالملوک هدایت عمه دیگرش همسر سپهبد حاجعلی رزم آرا بود. ارتشبد عبدالله هدایت اولین ارتشبد در ایران دایی او بود. خسرو هدایت و غلامعلی هدایت هم دایی او بودند.
جهانگیر هدایت دارای سه فرزند، یک پسر به نام صادق و دو دختر به نامهای میترا و چکامه است.
خارج از وظایف اداری مهم‌ترین فعالیت او کارهای ادبی بود. او مدتی رئیس انجمن فارغ التحصیلان دانشگاه‌های بیروت در ایران بود. در کنار تحقیق و نویسندگی جهانگیر هدایت از جوانی مسئول بسیاری کارهای مربوط به صادق هدایت شد. وراث قانونی صادق هدایت به او اختیار داده بودند از طرف آن‌ها در مورد کتب، فیلم‌ها، تئاترها و دیگر امور مربوط به صادق هدایت اقدام کند. این موضوع در کتاب نیمه پنهان سرگذشت صادق هدایت به‌طور دقیق و مستند آمده است. به‌طور کلی جهانگیر هدایت به همه امور مربوط به صادق هدایت سر و سامان داد. مخصوصاً بعد از انقلاب اسلامی که عده‌ای مخالفت با صادق هدایت را آغاز کردند جهانگیر هدایت مقابل همه آن‌ها ایستاد.
از فعالیت‌های قابل ذکر جهانگیر هدایت برگزار کردن جایزه ادبی صادق هدایت است که از سال ۱۳۸۱ اجرا شده‌است و عده زیادی نویسندگان جوان از ایران و افغانستان و تاجیکستان در آن شرکت کرده‌اند و دیگر پیگیری کار «خانه صادق هدایت» است.تبدیل خانه صادق هدایت به انبار بیمارستان!
شهرداران صلح (به انگلیسی: Mayors for peace) نام یک سازمان بین‌المللی مردم نهاد است که در سازمان ملل ثبت گردیده است.
سازمان بین‌المللی شهرداران صلح در سال ۱۹۸۲ (۱۳۶۱ شمسی) به ابتکار شهرداران هیروشیما و ناگازاکی و با اعلام رسمی در سازمان ملل متحد تأسیس شد.
دبیرخانه اصلی این سازمان در شهر هیروشیما واقع است و ریاست سازمان در حال حاضر بعهده آقای ماتسویی شهردار هیروشیما می‌باشد . علاوه بر این دبیرخانه اروپایی سازمان در شهر ایپر (محل وقوع اولین حمله شیمیایی در جنگ اول جهانی) در بلژیک مستقر است.
دبیرخانه شهرداران ایرانی عضو این سازمان از سال 1391در محل موزه صلح تهران آغاز به کار کرده‌است و تا کنون موفق شده است 1016 شهر ایرانی را به عضویت این سازمان درآورد. هم‌چنین با ارتباط دایم با شهرهای عضو، آنان را به برگزاری برنامه‌های گوناگون با هدف گسترش فرهنگ صلح تشویق کرده است. دبیرخانه ایرانی هم‌چنین با پیگیری‌های مداوم موفق شده شهر تهران را به عنوان یکی از 28 شهر راهبر در دنیا در این سازمان به ثبت رساند. اعضای آن جمعی از جانبازان شیمیایی هستند که به صورت داوطلبانه در این زمینه فعالیت می‌کنند.
همچنین شهردار هیروشیما ژاپن و رئیس سازمان شهرداران صلح طی حکمی، محمدباقر قالیباف را به عنوان عضو اجرایی سازمان شهرداران صلح منصوب کرد.