moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
شعله نیکزاد، مهندس الکترونیک ایرانی-آمریکایی و دانشمند پژوهشی در آزمایشگاه پیشرانه جت است. او رهبری آرایه‌های آشکارساز پیشرفته، سیستم‌ها و گروه علم نانو را بر عهده دارد. تحقیقات او در زمینه‌های آشکارسازهای ذرات فرابنفش و کم انرژی، دستگاه‌های نانوساختار و طیف‌سنج‌های جدید است. نیکزاد عضو انجمن فیزیک آمریکا، آکادمی ملی مخترعان و SPIE است.
انجمن نجوم آمریکا، جایزه جوزف وبر در حوزه ابزاردقیق نجومی در سال ۲۰۲۳ را به او برای مشارکت پیشگامانه برای پیشرفت تجهیزات پرتونگاری فوتون‌شمار فرابنفش-مرئی، ارائه مستمر فناوری‌های مرتبط، راهبری و ارائه راهنمایی مستمر به محققان نوپا در بخش ابزار دقیق اعطا کرد.
نیکزاد در مقطع کارشناسی در رشته مهندسی الکترونیک در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی تحصیل کرد. او برای تحصیلات تکمیلی به موسسه فناوری کالیفرنیا نقل مکان کرد و در آنجا دکترای فیزیک کاربردی خود را گرفت. وی در حال حاضر علاوه بر فعالیت در ناسا در دانشکده مهندسی پزشکی موسسه فناوری کالیفرنیا هم تدریس می‌کند. https://www.isw.ir/50360/%d8%af%d8%a7%d9%86%d8%b4%d9%85%d9%86%d8%af-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%86%d8%a7%d8%b3%d8%a7%d8%8c-%d8%a8%d8%b1%d9%86%d8%af%d9%87-%d8%ac%d8%a7%db%8c%d8%b2%d9%87-%d8%a7%d9%86%d8%ac%d9%85/?amp=1 نیکزاد مواد ترکیبی (از جمله سولفید روی و سولفید کادمیوم) را که از طریق کندوپاش پرتو یونی با استفاده از طیف‌سنجی لیزری تولید شده بودند، بررسی کرد.
نیکزاد به عنوان مهندس الکترواپتیک در پسفینک اینفرارد منصوب شد. او در سال ۱۹۹۸ به عنوان یک دانشجوی فارغ‌التحصیل به آزمایشگاه ملی آرگون نقل مکان کرد و سپس در سال ۱۹۹۰ برای دوره فوق دکترا به موسسه فناوری کالیفرنیا پیوست. نیکزاد پس از دو سال در Caltech به آزمایشگاه پیشرانه جت (JPL) نقل مکان کرد و در آنجا بر روی سیستم‌های تصویربرداری و آشکارساز تمرکز کرد. نیکزاد در JPL سیستم‌های تصویربرداری منحنی را طراحی کرد که با الهام از چشم انسان می‌تواند تصویربرداری با کیفیت بالا را در تلسکوپ‌های بزرگ پشتیبانی کند.
از سال ۲۰۱۹، نیکزاد به عنوان یک محقق و دانشمند ارشد و مهندس اصلی در JPL کار می‌کند که در آنجا رهبری آرایه‌های آشکارساز پیشرفته، سیستم‌ها و گروه علم نانو را بر عهده دارد.
دوین کارول مومجوقلیان (؛ زادهٔ ) تنیس‌باز ارمنی‌تبار اهل لبنان است. وی در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ و المپیک تابستانی ۲۰۱۲ به رقابت پرداخت.
وی در ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۹ در برج حمود به دنیا آمد .
سم پوغوسیان (؛ زاده – درگذشته ) بازیکن در پست و مربی فوتبال کالجی و فوتبال آمریکایی ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از تیم‌هایی که وی در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد و از تیم‌هایی که وی در آن مربی‌گری نموده‌است می‌توان به ، ، ، سیاتل سی‌هاکس و اوکلند ریدرز اشاره کرد
وی در ۲۲ دسامبر ۱۹۳۱ در فرزنو، کالیفرنیا به دنیا آمد . وی در ۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۰ در سن ۸۸ سالگی در ایندین ولز، کالیفرنیا درگذشت.
برایان باروBrian Boru از پادشاهان مشهور ایرلند در قرون وسطی بود. بارو نقشی اساسی در بیرون راندن وایکینگ‌ها از ایرلند و متحد ساختن قبایل متفرق این کشور داشت و به همین سبب او را با آلفرد کبیر، پادشاه انگلیسی که وایکینگ‌ها را از انگلستان اخراج کرد، مقایسه می‌کنند.
برایان بارو در جوانی لیمریک، از جمله بنادری که وایکینگ‌ها در ایرلند ساخته بودند، را تصرف کرد و بعدتر پادشاه مونستر، قلمروی مهمی در جنوب غربی ایرلند، شد. گام بزرگ وی در سال ۹۹۹ بود، هنگامی که با متحد کردن قبایل ایرلند علیه وایکینگ‌های دوبلین و متحدان لینستری آن‌ها (قبیله ایرلندی در جنوب شرقی جزیره), لشکری بزرگ فراهم آورد و توانست نیروهای وایکینگ را در نبرد گلن ماماBattle of Glenmama شکست دهد.
بارو بار دیگر در سال ۱۰۱۴ با وایکینگ‌ها و لینستری‌ها درگیر شد. اگرچه که بارو به علت اعتقادات مذهبی‌اش حاضر نبود در جمعه نیک بجنگند، بنابراین از دور صحنه نبرد را نظارت می‌کرد اما در حین نبرد وایکینگی به نام برودیرBrodir به مخفیگاه بارو هجوم آورد و سر او را قطع کرد. نیروهای ایرلند بلافاصله برودیر و وایکینگ‌هایی که سراغ بارو آمده بودند را محاصره کردند و به قتل رساندند. علیرغم مرگ بارو، ایرلندی‌ها ضربه خوارکننده‌ای به وایکینگ‌ها زدند. اما با این وجود ایرلندی‌ها قادر نبودند که وایکینگ‌ها را به‌طور کامل از ایرلند اخراج کنند. آن‌ها حتی به سیتروگ سیلکبرد,Sigtrygg Silkbeard شاه وایکینگ دوبلین، اجازه دادند که پس از کلانتارف همچنان تا پایان عمر حکومت کند اما قطعاً نبرد کلانتارف هرگونه نقش وایکینگ‌ها برای پیشروی در قسمت داخلی جزیره ایرلند را منتفی کرد. تا پایان قرن یازدهم دیگر وایکینگ‌ها نه از لحاظ سیاسی و نه نظامی نقش مهمی در ایرلند نداشتند و باقی مانده ایشان با جمعیت بومی ترکیب شدند. مهم‌ترین میراث وایکینگ‌ها دژهای موسوم به لانگ‌فورتlongphort بود که بعدها تبدیل به مراکز شهری مهم ایرلند امروزی شدند.
دشمن یک فیلم اکشن و دلهره‌آور هندی به زبان تامیلی محصول سال ۲۰۲۱ به نویسندگی و کارگردانی آناند شانکار و تهیه‌کنندگی وینود کومار است. در این فیلم ویشال، آریا، میرنالینی راوی و مامتا موهانداس در نقش‌های اصلی حضور دارند و پراکاش راج، تامبی رامایاش و کاروناکاران نقش‌های فرعی را بازی می‌کنند. این فیلم نقدهای متفاوتی از سوی منتقدان و تماشاگران دریافت کرد.
این فیلم ابتدا قرار بود در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۱ در سینما اکران شود، اما سپس به ۴ نوامبر ۲۰۲۱ ادامه یافت. حقوق دیجیتالی فیلم به سونی لایو فروخته شد و در ۱۸ فوریه ۲۰۲۲ پخش شد.
فیلمبرداری اصلی فیلم در نوامبر ۲۰۲۰ آغاز شد. و فیلمبرداری در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۱ به پایان رسید.
محمد عبادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الشرطه (سوریه) و باشگاه ورزشی الفتوه اشاره کرد.
ینال اباظه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الوحدات و باشگاه ورزشی الوحده (سوریه) اشاره کرد.
محمود عبدالرزاق (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال سوریه و سوریه بازی کرده‌است.
عارف الآغا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
سعد الاحمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
احمد الاحمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الاتحاد (سوریه) اشاره کرد.
کاخ ۳ (هندی: "அரண்மனை ۳") یک فیلم کمدی ترسناک هندی به زبان تامیلی محصول سال ۲۰۲۱ به کارگردانی سی. ساندار است. در این فیلم بازیگرانی از جمله سی ساندار، آریا، راشی خانا و آندریا جرمیا به ایفای نقش می‌پردازند. داستان دربارهٔ جیوتی (راشی خانا) می‌چرخد، که توسط یک روح انتقام‌جو تهدید می‌شود، زیرا او سعی می‌کند با خویشاوندش راوی (سی ساندار) حقیقت را کشف کند.
کاخ ۳ در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۱ اکران شد، این فیلم نشان دهنده اکران پس از مرگ بازیگر فقید ویوک است. این فیلم با نقدهای متفاوت تا منفی از سوی منتقدان و تماشاگران همراه شد که با هدف انتقاد سکانس‌های اکشن عمومی، طرح قدیمی، بازیگران گروه، شخصیت شرور و فضای نمایش بازیگر نقش اول همراه بود، اما بازی و موسیقی راشی‌خانا مورد تحسین قرار گرفت. با وجود نقدهای منفی، این فیلم به عنوان یک موفقیت تجاری در گیشه اعلام شد و به یکی از پردرآمدترین و سودآورترین فیلم‌های تامیل در سال ۲۰۲۱ تبدیل شد.
کارگردان قسمت چهارم مجموعه این فیلم را تأیید کرد، او فاش کرد که ساخت این دنباله در سال ۲۰۲۳ آغاز خواهد شد. و احتمالاً در سال ۲۰۲۴ منتشر می‌شود.
حسام عایش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئد-سوریه است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال سوئد و سوریه بازی کرده‌است.
حمزه ایتونی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی المجد و باشگاه فوتبال پریس اشاره کرد.
رضوان عجم (؛ زادهٔ ۱۹۶۵) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
معتصم علایا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الوحده (سوریه) اشاره کرد.
سیمون امین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال آشوری‌تبار اهل سوئد-سوریه است.
محمد عنز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
فارس ارناؤوط (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
محمود الاسود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
عمار عوض (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
احمد عزام (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الوحده (سوریه) و باشگاه ورزشی الجیش (سوریه) اشاره کرد.
رضوان الازهر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی المحافظه، باشگاه ورزشی الوحده (سوریه)، باشگاه ورزشی الجیش (سوریه)، و باشگاه ورزشی المجد اشاره کرد.
محمد بیروتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الحریه اشاره کرد.
ادیب برکات (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الکرخ، باشگاه فوتبال نجف، باشگاه فوتبال تشرین، باشگاه ورزشی الوثبه، و باشگاه ورزشی طلیعه اشاره کرد.
سالم بیطار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
خالد البریجاوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی المجد و باشگاه ورزشی فنجاء اشاره کرد.
علی شیخ دیب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
عماد شحاده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال آشوری‌تبار اهل سوریه-سوئد بود.
علاء الدالی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال سوریه، و سوریه بازی کرده‌است.
عبدالمسیح دونا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
جایزه جوزف وبر در حوزه ابزاردقیق نجومی () توسط انجمن نجوم آمریکا به فردی برای طراحی، اختراع یا بهینه‌سازی بااهمیت ابزار دقیق که منجر به پیشرفت در نجوم گردد، اعطاء می‌شود. این نامگذاری برای یادبود دانشمند فیزیک جوزف وبر انتخاب شده‌است.
زین الفندی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی العربی کویت، باشگاه ورزشی المحافظه، باشگاه ورزشی الشرطه (سوریه)، باشگاه ورزشی الفتوه، و باشگاه ورزشی طلیعه اشاره کرد.
حاتم غایب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
یوسف شیخ العشره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
دانشگاه اوکلند یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در آبرن هیلز و روچستر هیلز، میشیگان است که در سال ۱۹۵۷ از طریق موقوفات ماتیلدا داج ویلسون تأسیس شد. این دانشگاه نخست با نام دانشگاه ایالتی میشیگان-اوکلند شناخته می‌شد که زیرنظر هیئت امنای دانشگاه ایالتی میشیگان فعالیت می‌کرد. این دانشگاه در سال ۱۹۷۰ استقلال نهادی را از هیئت‌مدیره به‌دست آورد و به دانشگاه اوکلند تغییرنام داد.
دانشگاه اوکلند یکی از هشت دانشگاه تحقیقاتی در ایالت میشیگان است و در میان "R2: دانشگاه‌های دکترا - داری فعالیت تحقیقاتی بالا" طبقه‌بندی می‌شود. این دانشگاه ۱۳۲ رشتۀ لیسانس و ۱۳۸ رشتۀ دورۀ تکمیلی حرفه‌ای، کارشناسی‌ارشد و دکترا، ازجمله رشته‌های ارائه‌شده توسط دانشکدۀ پزشکی ویلیام بومونت دانشگاه اوکلند را ارائه می‌دهد. در سال ۲۰۱۶ بیش از ۲۰،۰۰۰ دانشجو در این دانشگاه ثبت‌نام کردند.
گازهای کم‌مقدار () گازهایی هستند که به مقدار کم در یک محیط مانند اتمسفر یک سیاره وجود دارند. گازهای کم‌مقدار در اتمسفر زمین شامل گازهایی غیر از نیتروژن (۷۸٫۱٪)، اکسیژن (۲۰٫۹٪) و آرگون (۰٫۹۳۴٪) هستند که در مجموع ۹۹٫۹۳۴٪ اتمسفر زمین (بدون احتساب بخار آب) را تشکیل می‌دهند.
در جدول زیر نموداری از چندین گاز کم‌مقدار شامل فراوانی، طول عمر اتمسفری، منابع و جذب‌کننده‌های آن‌ها آورده شده‌است.
گازهای کم‌مقدار در فشار ۱ اتمسفر
علی غلیوم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الشرطه (سوریه) و باشگاه ورزشی الوثبه اشاره کرد.
احمد حاج محمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الاتحاد (سوریه)، باشگاه فوتبال الصناعه، باشگاه فوتبال الشباب اردن، و باشگاه ورزشی حطین اشاره کرد.
نهاد حاج مصطفی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
خالد حاج عثمان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
ماجد الحاج (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الوحده (سوریه)، باشگاه ورزشی الجیش (سوریه)، و باشگاه ورزشی الرمثا اشاره کرد.
بلال حلبونی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه-کانادا است.
عمار حبیب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال سوپریه و سوریه بازی کرده‌است.
حازم حربا (؛ زادهٔ ۱۹۷۰) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود..
شادی الحموی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
محمد الحسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الکرخ، باشگاه فوتبال الاتحاد (سوریه)، باشگاه فوتبال بانکوک یونایتد، و باشگاه ورزشی الحریه اشاره کرد.
عبداللطیف الحلو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
جوان حسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
کاوا حسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الجیش (سوریه) و باشگاه ورزشی طلیعه اشاره کرد.
کامل حمیشه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
محمد جقلان (؛ زادهٔ ۱۹۶۱) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
در اتمسفر زمین، کربن دی‌اکسید (CO) یک گاز کم‌مقدار است که نقش مهمی در اثر گلخانه‌ای، چرخه کربن، فتوسنتز و چرخه اقیانوسی کربن دارد. این گاز یکی از چندین گاز گلخانه ای در جو زمین است. از می ۲۰۲۲، میانگین کنونی غلظت جهانی CO در جو، حدود ۴۲۱ ppm است. این مقدار نشان‌دهنده افزایش ۵۰ درصدی CO از آغاز انقلاب صنعتی و افزایش از ۲۸۰ ppm در طول ۱۰٬۰۰۰ سال قبل از اواسط قرن ۱۸ است. این افزایش به دلیل فعالیت‌های انسانی است. سوزاندن سوخت‌های فسیلی علت اصلی این افزایش غلظت CO و همچنین عامل اصلی تغییر اقلیم است. سایر منابع بزرگ انسانی شامل تولید سیمان، جنگل‌زدایی و سوزاندن زیست‌توده است
در حالی که نور مرئی شفاف است، کربن دی‌اکسید یک گاز گلخانه‌ای است که پرتو فروسرخ را در دو بسامد ارتعاشی فروسرخ فعال جذب و منتشر می‌کند. کربن دی‌اکسید تابش فروسرخ را در طول‌موج‌های ۴٫۲۶ میکرومتر (μm) (۲٬۳۴۷ cm−۱) (حالت ارتعاشی کششی نامتقارن) و ۱۴٫۹۹ میکرومتر (۶۶۷ cm−۱) (حالت ارتعاشی خمشی) جذب و منتشر می‌کند. کربن دی‌اکسید از طریق اثر گلخانه‌ای نقش مهمی در تأثیرگذاری بر دمای سطح زمین دارد. شدیدترین حالت گسیل نور از سطح زمین در ناحیه فروسرخ بین ۲۰۰ تا ۲۵۰۰ cm−۱ است، برخلاف تابش نور از خورشید که در بازه طیف مرئی در شدیدترین حالت است. جذب نور فروسرخ در بسامدهای ارتعاشی کربن دی‌اکسید اتمسفر، انرژی را در نزدیکی سطح به دام انداخته و باعث گرم شدن سطح زمین و بخش‌های زیرین اتمسفر می‌شود. در نتیجه، انرژی کمتری به اتمسفر بالایی می‌رسد که به دلیل این جذب، خنک‌تر است.
افزایش غلظت CO در اتمسفر و دیگر گازهای گلخانه‌ای با عمر طولانی مانند متان، نیتروز اکسید و ازون سبب افزایش جذب و انتشار تابش فروسرخ توسط جو شده و باعث افزایش دمای متوسط جهانی و اسیدی شدن اقیانوس‌ها می‌شود.
غلظت کنونی کربن دی‌اکسید در اتمسفر بالاترین میزان در ۱۴ میلیون سال گذشته‌است. غلظت CO در اتمسفر در طول دوره کامبرین (حدود ۵۰۰ میلیون سال پیش) به ۴٬۰۰۰ ppm و در طول یخبندان کواترنری در حدود دو میلیون سال پیش به کمتر از ۱۸۰ ppm رسید. رکوردهای دمایی بازسازی شده در ۴۲۰ میلیون سال گذشته نشان می‌دهد که در طول دوونین (۴۰۰ میلیون سال پیش) غلظت CO اتمسفر در حدود ۲٬۰۰۰ ppm بوده و مجدداً در دوره تریاس (۲۲۰–۲۰۰ میلیون سال پیش) به اوج خود رسیده‌است و در طول دوره ژوراسیک (۲۰۱–۱۴۵ میلیون سال پیش) نیز چهار برابر سطح فعلی بوده‌است.
حسام حورانی () بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
وی عضو تیم ملی فوتبال سوریه در جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۰ و جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۴ بوده‌است.
ناخدا فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۱ و به کارگردانی دلیپ نایک است. در این فیلم بازیگرانی همچون راج کیران، کولبوشان کارباندا، سواراپ سمپات، مادان پوری، بهارات کاپور و آشا ساچدو ایفای نقش کرده‌اند.
کوچه الفرث یک خیابان تاریخی در فیلادلفیا است که قدمت آن به سال ۱۷۰۳ بازمی‌گردد سی و دو خانه در این خیابان وجود دارد که بین سال‌های ۱۷۰۳ و ۱۸۳۶ ساخته شده‌اند. موزه کوچه الفرث در خانه‌های به شماره پلاک ۱۲۴ و ۱۲۶ واقع شده‌استHistorical marker on Elfreth's AlleyElfreth's Alley Association website.
این کوچه یک بنای تاریخی ملی است که در محله شهر قدیمی، بین خیابان دوم شمالی و خیابان جبهه شمالی، در بلوک بین خیابان‌های آرچ و کواری واقع شده‌است.
کوچه الفرث به نام جرمیا الفرث، آهنگر و صاحب ملک در قرن هجدهم نام‌گذاری شده‌است. در میان اهالی کوچه، تاجران و خانواده‌های آنها، از جمله کشتی‌سازان، متال اسمیت‌ها، شیشه‌گرها و مبل‌سازان وجود داشتند. در طول دهه ۱۷۷۰، یک سوم خانواده‌ها را زنان سرپرستی می‌کردند. خانه‌های سبک جرجی و فدرال و سنگفرش‌های کوچه در این زمان در فیلادلفیا رایج بود. خانه‌ها معمولاً کوچک هستند و بسیاری از آنها خانه‌های منحصر به فرد ترینیتی فیلادلفیا هستند.
در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰، صنعت شروع به تغییر خیابان کرد. شاید اولین تغییر، یک کارخانه اجاق گاز بود که در سال ۱۸۶۸ جای خود را در ردیفی از خانه‌های مسکونی گرفت. سرانجام کارخانه‌ها کوچه الفرث را احاطه کردند. اسکله شهر فقط چند بلوک با آن فاصله داشت. صنعت بیش از معماری رشد کرد. موج‌های متوالی مهاجران، اغوا شدگان توسط مشاغل نزدیک باعث شد به سمت این کوچه حرکت کنند. در سال ۱۹۰۰، این محله عمدتاً ایرلندی بود.
در سال ۱۹۳۴، انجمن کوچه الفرث (EAA) برای حفظ ساختارهای تاریخی کوچه و در عین حال تفسیر تاریخ خیابان تأسیس شد. EAA به نجات خیابان از تخریب کمک کرد و همچنین در شهر لابی کرد تا نام کوچه را به «کوچه الفرث» بازگرداند. سال‌ها پیش به عنوان بخشی از یک برنامه ساده‌سازی نام خیابان، به‌عنوان بلوک ۱۰۰ خیابان چری تعیین شده بود.
کوچه الفرث امروز محصول چرخه‌های نوسازی و زوال شهری و تلاش‌های حفاظتی تاریخی است. این کوچه یک جاذبه توریستی و نمونه نادری از مسکن طبقه کارگر قرن ۱۸ است. این سایت در تضاد شدید با خانه‌های عمارت بزرگ که اغلب حفظ شده‌اند در محله سوسایتی هیل فیلادلفیا قرار دارد.
نسبت به اهمیت این کوچه برای تاریخ معماری استعماری در آمریکا، یافتن اطلاعات دقیق در مورد تاریخ گذاری بسیار دشوار است. با این حال اکنون یک وب‌سایت با بودجه بنیاد ملی علوم انسانی وجود دارد که تاریخ دقیق ساختمان‌ها را با تصاویر رنگی جدید، هم سازه‌های دوران استعمار و هم سازه‌های دوران استقلال از هر خانه ارائه می‌دهد.
موزه کوچه الفرث واقع در ۱۲۴–۱۲۶ کوچه الفرث، خانه قرن هجدهم یک جفت خیاط نگهداری می‌کند. نمایشگاه‌هایی که در خانه به شکل ظاهری در دوران استعمار بازسازی شد و راهنمایان تور زندگی ساکنان خانه و کوچه را در آن دوران تفسیر می‌کنند. راهنماها همچنین دربارهٔ خانه‌های دیگر در کوچه و ساکنان آنها صحبت می‌کنند.
انجمن کوچه الفرث هرساله چندین جشن تعطیلات برگزار می‌کند که درآمد حاصل از آن به نگهداری و بازسازی خانه‌های قدیمی کمک می‌کند.
بیش از هفتاد سال است که کوچه الفرث در اوایل ژوئن «روز جشن» را جشن می‌گیرد که میراث قومی متنوع کوچه را جشن می‌گیرد. ساکنان خانه‌های شخصی خود را به روی عموم باز می‌کنند و با بازسازی و جشن‌های تاریخی همراه هستند. گروه موسیقی دبیرستان ارتفاعات برندی‌واین و گروه فایف و درام آنها در حالی که در کوچه رژه می‌روند، آهنگ‌های فایفی قرن هجدهم را اجرا می‌کنند."Feteing Fifes."
تقریباً در سال ۲۰۰۰، کوچه الفرث شروع به برگزاری «عرشه کوچه» در اوایل دسامبر هر سال کرد، یک تور خود راهنما از سیزده خانه شخصی که با تزئینات کریسمس و تعطیلات مزین شده‌است، و همچنین شامل سرودخوانی می‌شود. کوچه همچنین میزبان رویدادهای چهارم ژوئیه، جشنواره اکتبر و هالووین است.
هیثم کجو (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
محمود کرکر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الاتحاد (سوریه)، باشگاه ورزشی الشرطه (سوریه)، و باشگاه ورزشی الوحده (سوریه) اشاره کرد.
اولیور کاسکاو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
مؤید الخولی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
جورج خوری (؛ زادهٔ ۱۹۶۲) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الجیش (سوریه) اشاره کرد.
مالک کوسا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
احمد کردغلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
محمد معتوق (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل سوریه است.
حازم محامید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
علی میا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی النواعیر، باشگاه ورزشی الجیش (سوریه)، و باشگاه ورزشی جبله اشاره کرد.
انس مخلوف (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شینیک یاروسلاول، باشگاه ورزشی المجد، باشگاه فوتبال روبین کازان، و باشگاه فوتبال کریلیا سووتوف سامارا اشاره کرد.
عبدالله مندو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تشرین اشاره کرد.
مدیانا () یک سایت باستان‌شناسی مهم از اواخر دوره روم باستان است که در حومه شرقی شهر نیش (شهر) در صربستان واقع شده‌است. این یک اقامتگاه مجلل با اقتصاد بسیار سازمان یافته را نشان می‌دهد. در کاوش‌ها ویلای رومی، حمام رومی، انبار غله و برج آب کشف شده‌است. قدمت این اقامتگاه به دوره سلطنت کنستانتین بزرگ ۳۰۶ تا ۳۳۷ می‌رسد.
اگرچه مصنوعات رومی را می‌توان به صورت پراکنده در سراسر منطقهنیش (شهر) یافت، مدیانا نمایانگر بهترین بخش حفظ شده از نیش (شهر) شهر رومی است. در سال ۱۹۷۹، مدیانا به فهرست مکان‌های باستان‌شناسی با اهمیت استثنایی اضافه شد که توسط جمهوری صربستان محافظت می‌شود.
فواز مندو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
محمد المرمور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی حطین، باشگاه ورزشی صفا، و باشگاه فوتبال تشرین اشاره کرد.
هادی المصری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی البحرین اشاره کرد.
الیاس مرقص (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الجزیره و باشگاه فوتبال کاوه تهران اشاره کرد.
عبدالقادر مجرمش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الشرطه (سوریه)، باشگاه ورزشی النصر، باشگاه ورزشی الجیش (سوریه)، باشگاه ورزشی الفتوه، و باشگاه ورزشی الوثبه اشاره کرد.
یوسف محمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
رأفت محمد (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الشباب اردن، باشگاه ورزشی الوحده (سوریه)، و باشگاه ورزشی الجیش (سوریه) اشاره کرد.
مؤمن ناجی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
هوزان عثمان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال و سوریه بازی کرده‌است.
جهاد قصاب (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
زکریا العمری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
ویلیام همبلین (; – ) مورخ، استاد تاریخ دانشگاه بریگم یانگ استاد تاریخ و عضو سابق هیئت مدیره بنیاد پژوهش‌های باستانی و مطالعات مورمون اهل ایالات متحده آمریکا بود.
همبلین به عنوان عضوی از کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان بزرگ شد، و او به عنوان میسیونری (کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخر زمان) برای کلیسا در ایتالیا از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۵ خدمت کرد. همبلین مدرک لیسانس خود را در رشته تاریخ از دانشگاه بریگم یانگ دریافت کرد. تحصیلات تکمیلی خود را در دانشگاه میشیگان گذراند و مدرک دکترا را در رشته تاریخ خاورمیانه در ۱۹۸۵، از این دانشگاه دریافت کرد. عنوان [پایان‌نامه] او «لشکر فاطمیون در اوایل جنگ‌های صلیبی» بود. همبلین یک سال را در مرکز مطالعات عربی در مصر گذراند.Sic et non blog, Pathos. نوامبر 2020 قبل از پیوستن به دانشکده دانشگاه بریگم یانگ در سال ۱۹۸۹، همبلین برای وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا و به عنوان استاد تاریخ در دانشگاه می‌سی‌سی‌پی جنوبی کار می‌کرد. همبلین همچنین مقالات زیادی را به «دانشنامه نظامی بین‌المللی» ارائه کرد.
همبلین به عنوان استاد در گروه تاریخ دانشگاه بریگم یانگ تدریس کرد و در مرکز مطالعات خاور نزدیک اورشلیم دانشگاه بریگام یانگ در سال ۲۰۱۰ تدریس کرد. همبلین پس از بازنشستگی، مدتی را صرف سفر به دنیا کرد.
تقریباً از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹، همبلین به همراه دانیل سی. پیترسون، ستونی در دزرت نیوز دربارهٔ ادیان جهان نوشت.
همبلین برای بازی در فیلم مقدس روز آخر دفاعیات دینی شهرت دارد. او در مورد باستان‌شناسی و کتاب مورمون نوشت، هم در مقالات کلی برای «ژورنال مطالعات کتاب مورمون» و هم در پاسخ به انتقادات تاریخچه کتاب مورمون.
او با همکاری دانیل سی. پیترسون در مقاله ای با عنوان ادیانی که به دلیل فتوحات نظامی تاریخی باقی ماندند که در دزرت نیوز انتشار یافت نوشته‌است: فتوحات نظامی در درازمدت می‌تواند تغییرات مذهبی قابل توجهی ایجاد کند. در طول تاریخ باستان و قرون وسطی، اکثر ایمانداران معتقد بودند که خدا - یا خدایان - پیروزی در نبرد را به مؤمنان عطا خواهد کرد. در واقع، عموماً فرض بر این بود که هیچ‌کس نمی‌خواهد خدایی را پرستش کند که نتواند از قوم خود محافظت کند. شکست در نبرد یا به عنوان شکست یک خدا در برابر خدایان قدرتمندتر یا به عنوان شاهدی بر اطاعت و وفاداری ناکافی مؤمنان به خدای خود تلقی می‌شد. ظهور و سقوط ادیان باستانی اغلب ارتباط نزدیکی با موفقیت یا شکست نظامی مؤمنان داشت. بسیاری از ادیان دوران باستان به دلیل فروپاشی نظامی دولت‌هایی که زمانی از آنها حمایت می‌کردند و آنها را حفظ می‌کردند، دیگر وجود ندارند. قرار گرفتن زیر نفوذ خارجی‌ها در امپراتوری‌های باستانی، برتری نهایی خدا یا خدایان خارجی را به ارمغان می‌آورد، به همین علت بسیاری از ادیان باستانی دیگر وجود ندارند. گاهی، موفقیت یا شکست یک دین در تعادل بین پیروزی و شکست در یک نبرد وابسته بود. برای مثال:
در محاصره بزرگ اورشلیم توسط سناخریب پادشاه آشور در سال ۷۰۱ قبل از میلاد، پادشاه حزقیا قهرمانانه در برابر آشوری‌ها به دنبال پیشگویی‌های اشعیا مقاومت کرد (کتب پادشاهان دوم ۱۸–۱۹). مقاومت نظامی قاطعانه حزقیا، همراه با طاعون در اردوگاه آشوری، منجر به نجات اورشلیم و از این رو، ادامه حیات یهودیت به عنوان یک دین شد. اگر پادشاهی یهودا به دست آشوری‌ها می‌افتاد - همان‌طور که در سال ۷۲۱ قبل از میلاد برای پادشاهی خواهر آنها، پادشاهی اسرائیل (پادشاهی متحد) اتفاق افتاد - به احتمال زیاد یهودیت زنده نمی‌ماند و از این رو مسیحیت و اسلام نیز وجود نداشتند.
فتح امپراتوری هخامنشی توسط اسکندر مقدونی در قرن چهارم پیش از میلاد، گسترش یونانی‌گرایی - زبان، فرهنگ، سیاست، علم و دین یونانی را تسهیل کرد. از این رو مجسمه‌های خدایان یونانی و اسکندر به عنوان خدا از مصر تا افغانستان پیدا شده‌است.
در قرن دوم پس از میلاد، فتح شمال هند، غرب ایران، افغانستان و بخش‌هایی از آسیای مرکزی توسط کانیشکا، پادشاه بودایی بزرگ امپراتوری کوشان، گسترش بودیسم را نه تنها در سراسر امپراتوری خود، بلکه در امتداد جاده ابریشم به داخل کشور تسهیل کرد. در چین هم همین‌طور بود. هنگامی که ارتش‌های مسلمان عرب بیشتر خاورمیانه و شمال آفریقا را در قرن هفتم فتح کردند، بسیاری از مردمان تسخیر شده رشتهٔ گستردهٔ پیروزهای نظامی اعراب را دلیل روشنی بر واقعیت و قدرت خدای یگانه یعنی الله می‌دیدند. پس از این پیروزی‌ها تغییرات دینی سریعی در بسیاری از مناطق فتح شده رخ داد. فتح امپراتوری آزتک توسط فاتحان اسپانیایی بین سال‌های ۱۵۱۹ و ۱۵۲۱ نه تنها نشان دهنده پیروزی امپریالیسم اسپانیا، بلکه پیروزی کاتولیک‌ها بر دین بومی آزتک‌ها بود. در تبت، حمایت نظامی جنگجویان مغول زونگار که اخیراً تغییر مذهب داده بودند، در قرن هفدهم به تثبیت لوبسانگ گیاتسو، پنجمین دالایی لاما، به عنوان حاکم عالی تبت کمک کرد.
او می‌نویسد، اگر کنستانتین بزرگ امپراتور مسیحی تازه مسیحی شده در نبرد پل میلوین در سال ۳۱۲ پس از میلاد توسط رقیب پیگن خود ماکسنتیوس شکست می‌خورد، به احتمال زیاد مسیحیت به دین دولتی امپراتوری روم تبدیل نمی‌شد - یا حداقل به این شکل نبود. که امروزه در جهان هست.‏
فتح شبه‌جزیره ایبریا توسط اسپانیا در سال ۱۴۹۲ در بازپس‌گیری اندلس در نهایت منجر به اخراج صدها هزار یهودی و مسلمان از منطقه اسپانیای مدرن شد؛ بنابراین، اگرچه امروزه دین به درستی در پیوند الهیات، اخلاق، عقاید و اعمال درک می‌شود، ادیان همیشه در یک زمان، مکان و بستر فرهنگی خاص تاریخی وجود دارند. همان‌طور که پیروزی یا شکست در جنگ می‌تواند مرزهای سیاسی و فرهنگی را به‌طور بنیادی دگرگون کند، نتایج جنگ نیز همیشه تأثیر قابل توجهی بر ظهور، گسترش، تسلط یا زوال ادیان داشته‌است.
«تمام دخترهایی که قبلا عاشقشان بودی» () ترانه‌ای از تیلور سوئیفت، خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی است که در ۱۷ مارس ۲۰۲۳ به عنوان یک تک‌آهنگ تبلیغاتی از آلبوم چندآهنگه او "فصل معشوق‌تر" (۲۰۲۳) منتشر شد. این ترانه توسط سوئیفت، فرانک دوکس و لوئیس بل نوشته و تهیه شده‌است.
تیلور سوئیفت در ابتدا این آهنگ را برای هفتمین آلبوم استودیویی خود، "معشوق" (۲۰۱۹) ضبط کرد. این آهنگ در اوایل مارس ۲۰۲۳ فاش شد و متعاقباً به‌طور گسترده در برنامه اشتراک‌گذاری ویدیو تیک‌تاک استفاده شد. این آهنگ در ۱۷ مارس ۲۰۲۳، قبل از نمایش افتتاحیه تور دوره‌ها، به عنوان یکی از چهار آهنگ ضبط شده و قبلا منتشر نشده توسط سوئیفت منتشر شد. در عرض چند ساعت پس از انتشار، این آهنگ در صدر جدول آی‌تیونز در ایالات متحده قرار گرفت. همچنین در سرویس‌های پخش موسیقی به آلبوم "معشوق" اضافه شد.
عنوان آهنگ اشاره ای به رمان "تقدیم به همه پسرانی که عاشقشان بودم" و اقتباس سینمایی آن است.
دانیل سی. پیترسون (؛ زادهٔ ) نویسنده اهل ایالات متحده است. استاد سابق مطالعات و زبان عربی در بخش زبان‌های آسیا و زبان‌های خاور نزدیک در دانشگاه بریگم یانگ بود.
او با همکاری ویلیام همبلین در مقاله ای با عنوان ادیانی که به دلیل فتوحات نظامی تاریخی باقی ماندند که در دزرت نیوز انتشار یافت نوشته‌است: فتوحات نظامی در درازمدت می‌تواند تغییرات مذهبی قابل توجهی ایجاد کند. در طول تاریخ باستان و قرون وسطی، اکثر ایمانداران معتقد بودند که خدا - یا خدایان - پیروزی در نبرد را به مؤمنان عطا خواهد کرد. در واقع، عموماً فرض بر این بود که هیچ‌کس نمی‌خواهد خدایی را پرستش کند که نتواند از قوم خود محافظت کند. شکست در نبرد یا به عنوان شکست یک خدا در برابر خدایان قدرتمندتر یا به عنوان شاهدی بر اطاعت و وفاداری ناکافی مؤمنان به خدای خود تلقی می‌شد. ظهور و سقوط ادیان باستانی اغلب ارتباط نزدیکی با موفقیت یا شکست نظامی مؤمنان داشت. بسیاری از ادیان دوران باستان به دلیل فروپاشی نظامی دولت‌هایی که زمانی از آنها حمایت می‌کردند و آنها را حفظ می‌کردند، دیگر وجود ندارند. قرار گرفتن زیر نفوذ خارجی‌ها در امپراتوری‌های باستانی، برتری نهایی خدا یا خدایان خارجی را به ارمغان می‌آورد، به همین علت بسیاری از ادیان باستانی دیگر وجود ندارند. فتح امپراتوری هخامنشی توسط اسکندر مقدونی در قرن چهارم پیش از میلاد، گسترش یونانی‌گرایی - زبان، فرهنگ، سیاست، علم و دین یونانی را تسهیل کرد. از این رو مجسمه‌های خدایان یونانی و اسکندر به عنوان خدا از مصر تا افغانستان پیدا شده‌است. در قرن دوم پس از میلاد، فتح شمال هند، غرب ایران، افغانستان و بخش‌هایی از آسیای مرکزی توسط کانیشکا، پادشاه بودایی بزرگ امپراتوری کوشان، گسترش بودیسم را نه تنها در سراسر امپراتوری خود، بلکه در امتداد جاده ابریشم به داخل کشور تسهیل کرد. در چین هم همین‌طور بود. هنگامی که ارتش‌های مسلمان عرب بیشتر خاورمیانه و شمال آفریقا را در قرن هفتم فتح کردند، بسیاری از مردمان تسخیر شده رشتهٔ گستردهٔ پیروزهای نظامی اعراب را دلیل روشنی بر واقعیت و قدرت خدای یگانه یعنی الله می‌دیدند. پس از این پیروزی‌ها تغییرات دینی سریعی در بسیاری از مناطق فتح شده رخ داد. فتح امپراتوری آزتک توسط فاتحان اسپانیایی بین سال‌های ۱۵۱۹ و ۱۵۲۱ نه تنها نشان دهنده پیروزی امپریالیسم اسپانیا، بلکه پیروزی کاتولیک‌ها بر دین بومی آزتک‌ها بود. در تبت، حمایت نظامی جنگجویان مغول زونگار که اخیراً تغییر مذهب داده بودند، در قرن هفدهم به تثبیت لوبسانگ گیاتسو، پنجمین دالایی لاما، به عنوان حاکم عالی تبت کمک کرد.
فتح شبه‌جزیره ایبریا توسط اسپانیا در سال ۱۴۹۲ در بازپس‌گیری اندلس در نهایت منجر به اخراج صدها هزار یهودی و مسلمان از منطقه اسپانیای مدرن شد؛ بنابراین، اگرچه امروزه دین به درستی در پیوند الهیات، اخلاق، عقاید و اعمال درک می‌شود، ادیان همیشه در یک زمان، مکان و بستر فرهنگی خاص تاریخی وجود دارند. همان‌طور که پیروزی یا شکست در جنگ می‌تواند مرزهای سیاسی و فرهنگی را به‌طور بنیادی دگرگون کند، نتایج جنگ نیز همیشه تأثیر قابل توجهی بر ظهور، گسترش، تسلط یا زوال ادیان داشته‌است.‏
چوپا یک فیلم فانتزی و ماجراجویانه آمریکایی محصول سال ۲۰۲۳ به کارگردانی یوناس کوارون با بازی دمیان بیچیر و کریستین اسلیتر است. این فیلم در ۷ آوریل ۲۰۲۳ از طریق نتفلیکس منتشر شد. اعلام این نام با برخی انتقادات مواجه شد زیرا کلمه «چوپا» یک اصطلاح عامیانه برای fellatio (قضیب‌لیسی) در اسپانیایی است.
در سال ۱۹۹۶، دانشمند ریچارد کوین در حال شکار، یک چوپاکابرا موجودی ظاهراً افسانه‌ای، در سن خاویر است تا از قدرت‌های ادعایی‌اش استفاده کند. کوین یک پزشک دولتی است و معتقد است که قدرت شفابخش چوپاکابرا به انقلابی در پزشکی کمک خواهد کرد. وقتی یکی را با یک توله در معدن قدیمی پیدا می‌کند، او را تعقیب می‌کند. او که توسط یک وسیله نقلیه عبوری مجروح می‌شود، توله خود را پنهان می‌کند تا دانشمندان تعقیب کننده را فریب دهد.
از طرفی پس از مرگ پدرش بتو بر اثر سرطان، الکس ۱۳ ساله به مکزیک پرواز می‌کند تا برای اولین بار با خانواده بزرگ خود را ملاقات کند، سفری که پدرش برای هر دوی آنها برنامه‌ریزی کرده بود. الکس با پدربزرگش چاوا، قهرمان سابق لوچا لیبره، پسر عموی پرانرژی ممو و شیفته کشتی و لونا پسر عموی باسن خود ملاقات می‌کند. درست در زمانی که الکس شروع به درک کردن می‌کند، در اولین شب خود یک توله چوپاکابرا را کشف می‌کند. از خواب بیدار می‌شود و متوجه می‌شود که بریدگی دستش را می‌لیسد. از آنجایی که الکس متوجه می‌شود که آنها مثبت تلقی نمی‌شوند، چیزی نمی‌گوید. مدت کوتاهی بعد، لونا ممو و الکس را برای جستجوی چاوا به شهر می‌برد. او توضیح می‌دهد که او اغلب سرگردان است (ممکن است بیماری آلزایمر داشته باشد). الکس در بازار یک شکل مینیاتوری رنگارنگ را می‌بیند که فروشنده به او می‌گوید یک چوپاکابرا است که به گفته او موجود بدی نیست. ولی …
فیلمبرداری در چندین مکان در سراسر نیومکزیکو از اوت شروع شد و تا اکتبر ۲۰۲۱ ادامه یافت.
عبدالقادر الرفاعی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
محمد عفا الرفاعی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
محمد ریحانیه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
عمار ریحاوی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربیفوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی النصر کویت، باشگاه فوتبال الاتحاد (سوریه)، باشگاه فوتبال هومنتمن بیروت، باشگاه ورزشی الجیش (سوریه)، و باشگاه فوتبال الاتحاد کلبا اشاره کرد.
مناف رمضان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
دختر گیلان فیلمی بلند به کارگردانی لئو مور است که در سال ۱۹۲۸ ساخته شده‌است. این فیلم در اتحاد جماهیر شوروی و توسط استودیوی آذربایجان‌فیلم در باکو و شوشا ساخته و پخش شد. فیلنامه در اصل به زبان ترکی آذربایجانی نوشته شده‌است. بازیگران اصلی این فیلم صدقی روح‌الله و لطیف صفاروف و مدیر فیلمبرداری آن ایوان فرولوف بوده‌است.
فیلم دختر گیلان در مورد جنبش آزادیبخش ملی سوسیالیستی ایران در دهۀ ۱۹۲۰ است و سقوط جمهوری شوروی سوسیالیستی ایران در منطقۀ گیلان تحت فشار شدید رضاخان و نیروهای انگلیسی که از نظر قدرت نظامی برتری داشتند را روایت می کند.
فیلم دختر گیلان بر اساس رمان «"ماه برنزی"» نوشته یوری اسلیوزکین ساخته شده است.Ю. Слезкин. Бронзовая Луна. Изд. "Укрпролетарий", 1926.- стр. 169-189. کارگردان فیلم لئو مور در ۲۰ ژوئیۀ ۱۸۸۹ در ویتبسک متولد شد.
این فیلم اولین اثر سینمایی لطیف صفاروف بازیگر است.
برای اولین بار در تاریخ سینمای آذربایجان در این فیلم از مونتاژ کوتاه استفاده شده‌است که باعث پویایی فیلم شده‌است.
در جریان فیلمبرداری این فیلم، داستانی از سید حسین صادق نویسندۀ آذربایجانی به نام «"دختر گیلان"» منتشر شد که در مدت کوتاهی در میان خوانندگان به محبوبیت زیادی رسید."Gilan qızı". Seyid Hüseyn. Seçilmiş əsərləri, Bakı: Azərnəşr, 1960.- səh. 62-73. داستان «دختر گیلان» نیز مانند رمان «"ماه برنزی"» به همین موضوع اختصاص دارد. به احتمال زیاد کارگردان عنوان این داستان را مناسب‌تر دانسته و نام «"دختر گیلان"» را برای فیلم خود انتخاب کرده‌است.
عدنان صابونی (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال سوریه و زیر ۲۰ سال سوریه بازی کرده‌است.
این مقاله فهرست کشورها و قلمروهای اروپا بر پایهٔ تراکم جمعیت است.
برخی از کشورهای فهرست زیر فراقاره‌ای هستند، به این معنی که در دو قاره قرار دارند:
ارمنستان و قبرس از نظر جغرافیای طبیعی در آسیا قرار دارند، اما پیوستگی‌های سیاسی، فرهنگی، و ورزشی با اروپا دارند.
بحث‌هایی در مورد اینکه آیا کوزوو باید به عنوان یک کشور جداگانه به رسمیت شناخته شود وجود دارد. به‌صورت "دفاکتو" می‌توان آن را بخشی از اروپا دانست، اما به‌صورت "دوژور" به رسمیت شناختن کوزوو روشن نیست.
ورد السلامه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
عبدالله صدیقه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
انس صاری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
حسام السید (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی المینا و باشگاه ورزشی الوحده (سوریه) اشاره کرد.
باسل الشعار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الوحده (سوریه)، باشگاه ورزشی الجیش (سوریه)، باشگاه ورزشی العهد، و باشگاه ورزشی الرمثا اشاره کرد.
نبیل الشحمه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
صلاح شحرور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الشحانیه، باشگاه فوتبال الاتحاد (سوریه)، باشگاه ورزشی الشرطه (سوریه)، و باشگاه ورزشی حطین اشاره کرد.
رغدان شحاده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
عمار شمالی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل سوریه است.
یاسر شوشره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الوحده (سوریه)، باشگاه ورزشی الزورا، و باشگاه ورزشی طلیعه اشاره کرد.
سلیمان سلیمان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الوحده (سوریه) و باشگاه ورزشی الفتوه اشاره کرد.
بشار سرور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
بکری طراب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الکرخ، باشگاه فوتبال نجف، باشگاه فوتبال الاتحاد (سوریه)، باشگاه ورزشی الشرطه (سوریه)، و باشگاه ورزشی طلیعه اشاره کرد.
لوی طالب (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل سوریه است.
محمد الواکد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی المجد، باشگاه فوتبال امانت بغداد، باشگاه ورزشی الشرطه (سوریه)، و باشگاه ورزشی الجیش (سوریه) اشاره کرد.
محمد زبیده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
خالد الظاهر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الحریه و باشگاه فوتبال آترومیتوس اشاره کرد.
گارسیا کاستانی (؛ ۳۰ اوت ۱۹۴۸ – ) بازیکن فوتبال و مربی فوتبال اهل اسپانیا بود. او برای سی دی کوندال، بارسلونا و رئال ساراگوسا در پست هافبک بازی کرد. در سال ۱۹۷۱ با بارسلونا در جام حذفی اسپانیا کوپا دل ری قهرمان جام شد.
این مقاله فهرست شخصیت‌هایی است که در حماسه گیلگمش وجود دارند. این شعر حماسی بین‌النهرینی دارای نسخه‌های گوناگونی است. نسخه استاندارد احتمالا توسط سین-لقی-اونینی در دوره کاسیان گردآوری و تدوین شد. نسخه‌های قدیمی‌تر به دوره بابلی باستان بازمی‌گردند. اقتباس‌های هیتی و هوری نیز پیدا شده‌اند. با این حال، ترجمه‌ها و اقتباس‌های مدرن معمولا بر مبنای نسخه استاندارد بابِلی هستند که منسوب به سین-لقی-اونینی است.
شخصیت‌ها در این بخش به ترتیب حضور در نسخه بابلی استاندارد مرتب شده‌اند.
کمال (کم) غفاریان، یک شخصیت حوزه‌ی کسب‌وکار ایرانی-آمریکایی است که به‌عنوان بنیان‌گذار آی‌بی‌اکس، آکسیوم اسپیس، اینتوئتیو مشینز، اکس-انرژی و کوانتوم اسپیس شناخته می‌شود.
غفاریان در ایران متولد شد و در ۱۷ سالگی به آمریکا مهاجرت کرد. او دارای مدرک کارشناسی دوگانه در رشتۀ علوم کامپیوتر و مهندسی الکترونیک، کارشناسی ارشد مدیریت اطلاعات و دکتری سیستم‌های مدیریت اطلاعات است. او کار خود را با شرکت استینگر غفاریان تکنولوژی آغاز کرد که آن را در سال ۱۹۹۴ میلادی با همکاری هارولد استینگر تأسیس کرد. این شرکت به عنوان پیمانکار سازمان های دولتی فعالیت می‌کرد و در فوریه ۲۰۱۸ توسط کی‌بی‌آر به مبلغ ۳۵۵ میلیون دلار خریداری شد
غفاریان در سال ۲۰۰۹ شرکت اکس-انرژی را تأسیس کرد. این شرکت راکتورهای هسته ای دما بالای خنک شده توسط گاز را طراحی می‌کند. او همچنین در سال ۲۰۱۳، شرکت اینتوئتیو مشینز را تأسیس کرد. در سال ۲۰۱۶، او به همراه مایکل سافردینی، آکسیوم اسپیس را در هیوستون پایه‌گذاری کرد. غفاریان از اکتبر ۲۰۱۹ به عضویت هیئت مدیرۀ مؤسسۀ انرژی هسته‌ای درآمد.
مایدان () یک روستا در منطقه اداری گمینا ووخوو واقع در شهرستان ونگروف استان ماسوویان در شرق مرکزی کشور لهستان است که ۱۵۷ نفر جمعیت دارد.
حمزه عبود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الانصار لبنان اشاره کرد.
پروپازپین () یک ضد افسردگی سه حلقه‌ای (TCA) است. گاهی پروپازپین با ایمی‌پرامین اشتباه گرفته می شود که نیتروژن حلقه مرکزی را در مکان دیگری دارد.
زهیر عبدالله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است.
ژوزف ابومراد (; - درگذشته ۲۸ اکتبر ۲۰۰۳) بازیکن و مربی فوتبال اهل لبنان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه راسینگ بیروت اشاره کرد.
عبدالله عیش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال لبنان و لبنان بازی کرده‌است.
علی علاءالدین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است.
دایانا راس جکسون فایو را تقدیم می‌کند (انگلیسی: Diana Ross Presents The Jackson ۵) اولین آلبوم استودیویی از گروه مستقر در ایندیانا به نام جکسون فایو است که در ۱۲ دسامبر ۱۹۶۹ توسط نشر موتاون منتشر شد. خواننده اصلی جکسون فایو، مایکل جکسون پیش از نوجوانی و چهار برادر بزرگترش جکی، تیتو، جرمین و مارلون، در عرض چند ماه پس از انتشار این آلبوم به موفقیت‌های پاپ تبدیل شدند. دایانا راس تنها تک‌آهنگ جکسون فایو را به نام «می‌خواهم برگردی» ارائه می‌کند که در عرض چند هفته پس از انتشار آلبوم به موفقیت شماره یک در بیلبورد هات ۱۰۰ تبدیل شد. این آلبوم به رتبه ۵ در نمودار آلبوم‌های پاپ آمریکا رسید و نه هفته در رتبه اول جدول آلبوم‌های آر اند بی آمریکا قرار گرفت.
کلودین گی دانشمند علوم سیاسی است. او هم‌اکنون ریاست دانشگاه هاروارد را بر عهده دارد.
تحقیقات کلودین گی به رفتار سیاسی آمریکا، از جمله مشارکت رأی‌دهندگان و سیاست‌های نژادی و هویتی می‌پردازد.
گی فرزند مهاجران هائیتی است که بیش از پنجاه سال پیش به ایالات متحده آمده بودند. پدر و مادرش در زمان دانشجویی در نیویورک سیتی با هم آشنا شدند. مادرش پرستاری و پدرش مهندسی خوانده‌است. کلودین گی دختر عموی رکسان گی است.
گی بیشتر دوران کودکی خود را ابتدا در نیویورک سیتی و سپس در عربستان سعودی گذراند، جایی که پدرش برای سپاه مهندسی ارتش ایالات متحده کار می‌کرد. مادرش یک پرستار ثبت‌نام‌شده بود. گی در آکادمی فیلیپس اکستر، یک مدرسه شبانه‌روزی خصوصی گزینشی در اکستر، نیوهمپشایر شرکت کرد، و سپس وارد دانشگاه استنفورد شد، جایی که در رشته اقتصاد تحصیل کرد. او جایزه آنا لورا مایرز را برای بهترین پایان‌نامه کارشناسی در اقتصاد دریافت کرد و در سال ۱۹۹۲ فارغ‌التحصیل شد. گی سپس دکترای خود را در سال ۱۹۹۸ از دانشگاه هاروارد به دست آورد جایی که او برنده جایزه Toppan برای بهترین پایان‌نامه در علوم سیاسی شد.
گی از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶ به عنوان استادیار و سپس دانشیار در دپارتمان علوم سیاسی دانشگاه استنفورد خدمت کرد. در سال تحصیلی ۲۰۰۳–۲۰۰۴، گی عضو مرکز مطالعات پیشرفته در علوم رفتاری بود. او پس از آن به دانشگاه هاروارد نقل مکان کرد. در ژوئیه ۲۰۱۵، او به عنوان رئیس علوم اجتماعی در دانشگاه هاروارد انتخاب شد. در ژوئیه ۲۰۱۸، او به عنوان رئیس خانواده ادگرلی در دانشکده هنر و علوم هاروارد منصوب شد.
تحقیقات آکادمیک گی به رفتار سیاسی آمریکا، سیاست‌های نژادی و هویتی، و مشارکت رأی‌دهندگان و موضوعات دیگر می‌پردازد.
او از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ معاون رئیس انجمن علوم سیاسی غرب میانه بود.
در ۱۵ دسامبر ۲۰۲۲، دانشگاه هاروارد اعلام کرد که گی به عنوان سی‌امین رئیس دانشگاه هاروارد انتخاب شده‌است و دوره او از اول ژوئیه ۲۰۲۳ آغاز می‌شود. در اینصورت او اولین رئیس سیاه‌پوست هاروارد خواهد بود.
ویکتوری یا پیروزی پانزدهمین آلبوم استودیویی جکسون‌ها است. این آلبوم توسط اپیک رکوردز در ۲ ژوئیه ۱۹۸۴ منتشر شد. این تنها لبومی بود که شامل هر شش برادر جکسون در یک گروه رسمی بود.
دانشگاه ملی قرقیزستان یک دانشگاه ملی در قرقیزستان است. از سال تحصیلی ۲۰۱۶–۲۰۱۷، در دانشگاه ملی قرقیزستان ۲۶۵۴ کارمند آموزشی وجود داشت. از این تعداد ۱۹۰۸ نفر (۷۱٫۹ درصد) دارای مدرک علمی بودند. دانشگاه ملی قرقیزستان همچنین حدود ۲۷۱ کارمند پاره وقت یا غیر آموزشی را استخدام کرده‌است. از این تعداد، ۱۸۳ نفر (یا ۵/۶۷ درصد) دارای مدرک عالی هستند. با احتساب مدرسان تمام وقت و پاره وقت، دانشگاه ملی قرقیزستان ۶۷ استاد و ۳۳۹ دانشیار را استخدام کرد.
در ۲۵ اکتبر ۱۹۲۵ تصمیم گرفته شد که مؤسسه آموزش افتتاح شود. این برای حل مسئله آموزش پرسنل آموزشی در قلمرو جمهوری خودمختار سوسیالیستی شوروی قرقیزستان بود. در سال ۱۹۲۸، با تصمیم دولت جمهوری سوسیالیستی شوروی خودمختار قرقیزستان، مؤسسه آموزش به مدرسه فنی آموزشی مرکزی قرقیزستان تبدیل شد. در ۱۳ ژانویه ۱۹۳۲، با تصمیم شورای کمیسرهای خلق اتحاد جماهیر شوروی، به مؤسسه آموزشی دولتی قرقیزستان به نام میخائیل فرونزه تبدیل شد. در این مؤسسه ۴ دانشکده وجود داشت: دانشکده فیزیک و ریاضیات، دانشکده زیست‌شناسی، دانشکده ادبیات و دانشکده علوم اجتماعی. اولین سال تحصیلی در ۳ اکتبر ۱۹۳۳ آغاز شد.
در ۱ سپتامبر ۱۹۳۹، آکادمی پزشکی قرقیزستان با جذب ۲۰۰ دانشجو تأسیس شد. در ۲۱ مه ۱۹۵۱، این دانشگاه به دانشگاه دولتی قرقیزستان با دانشکده‌های زیر تبدیل شد: فیلولوژی، زیست‌شناسی، فیزیک، ریاضیات، تاریخ، زمین‌شناسی و زمین‌شناسی.
در ۱۱ دسامبر ۱۹۷۲ در پنجاهمین سالگرد اتحاد جماهیر شوروی به دانشگاه دولتی قرقیزستان تغییر نام داد. در سال ۱۹۸۲، این دانشگاه نشان پرچم سرخ کار اتحاد جماهیر شوروی را دریافت کرد. در ۱۱ اوت ۱۹۹۳، به دانشگاه ملی دولتی قرقیزستان (KGNU) تبدیل شد. با فرمان رئیس‌جمهور عسکر آقایف در ۱۱ مه ۲۰۰۲، نام آن به نام یوسف بالاساغونی ( تغییر یافت).
مایرون مک‌کورمیک (; – ) بازیگر تئاتر و سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "بیلیاردباز" و "دختر چینی" اشاره کرد.
دختر چینی () یک فیلم درام به کارگردانی هنری هاتاوی محصول سال ۱۹۴۲ کشور ایالات متحده آمریکا است.
دختر چینی () یک فیلم مستقل نئو-نوآر در ژانر رمانتیک و دلهره‌آور به کارگردانی ایبل فرارا محصول سال ۱۹۸۷ کشور ایالات متحده آمریکا است.
یگانه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ریکاردا لانگ (؛ زادۀ ) یکی از اعضای حزب سبز آلمان است که از سال ۲۰۲۱ نماینده بوندستاگ پارلمان فدرال آلمان از حوزه انتخابیه بادن-وورتمبرگ است و از طریق لیست حزبی وارد پارلمان شده‌است. ریکاردا لانگ از فوریه ۲۰۲۲ به همراه امید نوری‌پور به‌طور مشترک رهبران حزب سبز آلمان هستند.Felix Hackenbruch (28 January 2022), Wer folgt auf Habeck, Baerbock & Co? So setzt sich der nächste Vorstand der Grünen zusammen "Der Tagesspiegel". او پیش از این از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ معاون رهبر حزب و سخنگوی امور زنان و از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ یکی از رهبران شاخه جوانان حزب سبز بود.
ریکاردا در فیلدراشتات به دنیا آمد. او توسط یک مادر مجرد که یک مددکار اجتماعی بود و در یک پناهگاه زنان کار می‌کرد بزرگ شد. پدر او یک مجسمه‌ساز بود که در سال ۲۰۱۹ درگذشت. پس از پایان دبیرستان در سال ۲۰۱۲، لانگ شروع به تحصیل در رشته حقوق ابتدا در دانشگاه هایدلبرگ و سپس در دانشگاه هومبولت برلین کرد، و در نهایت در سال ۲۰۱۹ بدون فارغ‌التحصیلی شدن ترک تحصیل کرد.
لانگ از سال ۲۰۱۴ در برلین زندگی می‌کند. او دوجنس گرا است و پس از انتخابش در سال ۲۰۲۱ اولین نماینده دوجنس گرای بوندستاگ شد. او در ۲۵ مارس ۲۰۲۳ نامزدی خود را با یک ریاضیدان شاغل در دانشگاه هانوفر اعلام کرد.
لانگ در سال ۲۰۱۲ در سن ۱۸ سالگی به شاخه جوانان حزب سبزها پیوست. از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵، لانگ سخنگوی انجمن دانشجویی سبزها بود. او از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶ یکی از اعضای اجرایی سبزهای منطقه فریدریشزهاین-کرویتسبرگ بود. در نوامبر ۲۰۱۹، او به عنوان معاون رئیس حزب سبزها و سخنگوی سیاست زنان انتخاب شد.
لانگ در انتخابات پارلمان اروپا در سال ۲۰۱۹ در جایگاه بیست و پنجم لیست حزب سبزها ایستاد، اما انتخاب نشد. او با موفقیت برای بوندستاگ در انتخابات فدرال آلمان (۲۰۲۱) در رتبه دهم لیست بادن-وورتمبرگ نامزد شد. او همچنین در حوزه انتخابیه بک‌نانگ – شوابیش گموند با ۱۱٫۵ درصد آرا در جایگاه پنجم قرار گرفت. لانگ یکی از اعضای کمیته خانواده، سالمندان، زنان و جوانان و همچنین یکی از اعضای کمیته کار و امور اجتماعی است. در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۲، لانگ بدون مخالف به همراه امید نوری پور به عنوان روئسای حزب سبزها انتخاب شد. آنها جانشین آنالنا بربوک و روبرت هابک شدند که پس از پیوستن به دولت اولاف شولتس از سمت خود کناره‌گیری کرده بودند.
لانگ نماینده جناح چپ حزب به حساب می‌آید. فعالیت‌های اصلی او در حوزه عدالت اجتماعی و سیاست اقلیمی است. او همچنین از فمینیسم، مثبت‌نگری به بدن و جنبش‌های اجتماعی دگرباشان جنسی حمایت می‌کند.
او منتقد رویکرد فردگرایی در سیاستگذاری است. برای مثال، برای مقابله با تغییر اقلیم، او با تمرکز بر مصرف مخالف است و از حذف تدریجی زغال سنگ و پایان دادن به یارانه‌ها به صنایع آسیب‌رسان به محیط‌زیست حمایت می‌کند. او فردگراکردن این موضوعات را «ترفندی برای منحرف کردن توجه از مقصر بودن شرکت‌ها و مسئولیت‌های سیاسی» می‌خواند."
اهداف سیاسی لانگ شامل افزایش پرداخت‌ها، دستمزد بهتر برای مددکاران، محدودیت در استخدام پریکاریات و حمایت بیشتر از افرادی است که در مناطق روستایی زندگی می‌کنند. او از پذیرش پناهندگان اقلیمی حمایت می‌کند. به ویژه، او پیشنهاد می‌کند که شهروندی اتحادیه اروپا را به ساکنان کشورهای جزیره ای اقیانوس آرام که قلمرو آنها به شدت با افزایش سطح دریا تهدید می‌شود، ارائه دهند.
یگانه یک نام خانوادگی ایرانی است، افراد مشهور با این نام در اینجا فهرست شده‌اند:
دموکراسی خلق یا دموکراسی مردمی (People's democracy) یک مفهوم نظری در مارکسیسم-لنینیسم و شکلی از حکومت است که پس از جنگ جهانی دوم شکل گرفت و در تئوری امکان دموکراسی چندطبقه‌ای و چندحزبی را در مسیر سوسیالیسم فراهم می کند. دموکراسی خلق در نتیجۀ انقلاب‌های دموکراتیک مردمی دهۀ ۱۹۴۰ در تعدادی از کشورهای اروپایی و آسیایی ایجاد شد.
تا قبل از ظهور فاشیسم، احزاب کمونیست خواستار اجرای جمهوری‌های شورایی مانند جمهوری شوروی چین یا مثلاً در آمریکا (در کتاب "به سوی آمریکای شوروی" نوشتۀ ویلیام زی فاستر دبیرکل حزب کمونیست آمریکا) در سراسر جهان شده بودند. با این حال، پس از ظهور فاشیسم، و ایجاد دولت‌های جبهه‌ای مردمی در فرانسه و اسپانیا، کمینترن تحت رهبری گئورگی دیمیتروف، رهبر کمونیست بلغارستان، شروع به دفاع از یک جبهۀ متحد چندحزبی از احزاب کمونیست و سوسیال‌دمکرات در مقابل دیکتاتوری پرولتاریای تک‌حزبی شوراها کرد.
امکان دموکراسی چندحزبی خلق اولین بار در دوران جبهه مردمی علیه فاشیسم مطرح شد.
گئورگ لوکاچ یکی از اولین کسانی بود که در تزهای بلوم خود در سال ۱۹۲۹ امکان کار کمونیست ها برای یک جمهوری دموکراتیک را پیشنهاد کرد.
ژوزف استالین، که در طول جنگ داخلی روسیه و پیامدهای آن در رهبری شوروی بود، به خوبی به خاطر داشت که چگونه تلاش برای مبارزه به سبک انقلاب‌های بلشویکی در سراسر اروپا در طول جنگ جهانی اول و پس از آن - در انقلاب‌های ۱۹۱۷-۱۹۲۳ - عمدتاً شکست خورده‌بود. بسیاری از بلشویک‌های قدیمی در آن زمان فکر می‌کردند که این انقلاب‌ها پیشتاز انقلاب جهانی هستند، اما این انقلاب هرگز محقق نشد. همین واقعیت بود که باعث توسعۀ ایدۀ سوسیالیسم در یک کشور به عنوان مسیر خود اتحاد جماهیر شوروی شد.
استالین با در نظر گرفتن چنین درس های تاریخی، در پایان جنگ جهانی دوم به رهبران احزاب کمونیستی اروپای شرقی پیشنهاد کرد که خود را به عنوان مدافع "دموکراسی خلق" معرفی کنند. پس از شکست آلمان نازی و متحدانش در اروپای شرقی، نظریه‌پردازان مارکسیست-لنینیست ابتدا با توجه به حضور ارتش سرخ شوروی، ایدۀ احتمال گذار صلح‌آمیز به سوسیالیسم را بسط دادند. در بیشتر مناطق اروپای شرقی، احزاب کمونیست بلافاصله قدرت را به دست نگرفتند، بلکه در ائتلاف‌های مردمی با احزاب مترقی به فعالیت پرداختند. بر خلاف اتحاد جماهیر شوروی که رسماً یک دولت تک‌حزبی بود، در اروپای شرقی اکثریت دموکراسی‌های خلق از لحاظ نظری دولت‌هایی چندحزبی بودند. بسیاری از احزاب حاکم مارکسیست-لنینیست دیگر مانند دهۀ ۱۹۳۰ عنوان رسمی خود را «کمونیست» قرار نداده‌بودند. برای مثال، حزب اتحاد سوسیالیستی آلمان (SED) ظاهراً اتحادیه ای از حزب سوسیال دموکرات آلمان و حزب کمونیست آلمان بود. بسیاری از کشورهای اروپایی دیگر توسط احزاب کارگری یا سوسیالیستی اداره می‌شدند. در بلوک شرق، دموکراسی خلق با دولت سوسیالیستی مترادف بود.
خاستگاه ایدۀ دموکراسی خلق را می‌توان در هر دو ایدۀ دولت‌های جبهه‌ای مردمی که ائتلاف احزاب ضد فاشیست بودند، مانند آنچه در اسپانیا وجود داشت، جستجو کرد. این نظریه شاید اولین بار توسط کمونیست بلغارستانی گئورگی دیمیتروف بیان شد.
برخی محققان استدلال کرده‌اند که ظهور این نظریه به عنوان راهی برای اتحاد جماهیر شوروی برای مشروعیت بخشیدن به تأسیس دولت‌های سوسیالیستی عمل می‌کرد و همچنین روشی بود که این دولت‌ها به واسطۀ آن ایجاد می‌شد. آلفرد ریبر معتقد است که در وهلۀ‌نخست اتحاد جماهیر شوروی باید ایجاد دولت‌های همسو با شوروی را برای جنبش‌های سیاسی موجود غیرکمونیستی در کشورهای اروپای شرقی توجیه می‌کرد. به باور او تئوری دموکراسی خلق به اتحاد جماهیر شوروی اجازه داد تا نگرانی‌های چنین جنبش‌هایی را کاهش دهد، چراکه دموکراسی‌های خلق باید توسط ائتلافی از احزاب ضد فاشیست اداره می‌شدند. روث آمِند روزا معتقد است که اتحاد جماهیر شوروی با ایجاد نظریه‌ای که ماهیت صلح‌آمیز استقرار سوسیالیسم در کشورهای اروپای شرقی را با ماهیت خشونت‌آمیز آن در اتحاد جماهیر شوروی در تضاد قرار می‌داد، توانست ترس بسیاری از احزاب ضدفاشیست از انقلاب به سبک بلشویکی را کاهش دهد.Rosa, Ruth (July 1949). "The Soviet Theory of "People's Democracy". "World Politics". 1: 489 – via JSTOR.
برخی از محققان و تاریخ‌نویسان چنین استدلال کرده‌اند که تئوری دموکراسی خلق به این دلیل رشد کرد که حزب کمونیست اتحاد شوروی نیاز داشت در نظریۀ مارکسیستی-لنینیستی برای شرایط متفاوتی که تحت آن سوسیالیسم در اروپای شرقی ظهور می‌کرد، جایگاهی پیدا کند. به عنوان مثال روث آمِند روزا می‌گوید: