moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در بیشتر قرن بیستم، پروکاریوتها به عنوان یک گروه واحد از موجودات در نظر گرفته می‌شدند و براساس بیوشیمی، مورفولوژی و متابولیسم طبقه‌بندی می‌شدند. میکروبیولوژیست‌ها می‌توانند میکروارگانیسم‌ها را بر اساس ساختار دیواره‌های سلولی، شکل‌ها و موادی که مصرف می‌کنند طبقه‌بندی کنند.در سال ۱۹۶۵، امیل زاکراندل و لینوس پائولینگ با استفاده از توالی‌های ژن‌ها در پروکاریوت‌های مختلف پیشنهاد کردند که نحوه ارتباط آنها با یکدیگر بررسی شود. این روش فیلوژنتیک روش اصلی است که امروزه استفاده می‌شود.
آرکی‌ها - در آن زمان فقط متانوژن شناخته شده بود - برای اولین بار در سال ۱۹۷۷ توسط کارل ووز و جورج ای فاکس جدا از باکتریها طبقه‌بندی شدند. اینکار به وسیله توالی یابی RNA ریبوزومی (RNA) ژن‌ها صورت گرفت.
آنها این گروه‌ها را "Urkingdoms" از باستانیان و یوباکتری‌ها نامیدند، گرچه محققان دیگر با آنها به عنوان قلمرو یا فرمانرو رفتار کردند. ووز و فاکس اولین شواهد را دربارهٔ آرکی باکتری‌ها به عنوان "خط نزول" جداگانه ارائه دادند:
۳. نتایج ژن 16S Ribosomal RNA ترتیب دهی.
برای تأکید بر این تفاوت، کارل ووز، اوتو کاندلِر و مارک ویلیس بعداً پیشنهاد کردند طبقه‌بندی موجودات در سه نوع طبیعی دامنه‌ها معروف به سامانهٔ سه حوزه‌ایی: یوکاریوتها، باکتریها و باستانیان انجام شود.آنچه که اکنون به عنوان "انقلاب Woesian" شناخته می‌شود.
کلمه "archaea" از یونان باستان ἀρχαῖα به معنی "چیزهای باستانی" آمده‌است،Archaea. (2008). In "Merriam-Webster Online Dictionary". Retrieved 1 July 2008به عنوان اولین نمایندگان حوزه Archaea متانوژن بودند و فرض بر این بود که متابولیسم آنها نشان دهنده جو اولیه زمین و قدمت موجودات است، اما با بررسی زیستگاه‌های جدید، موجودات بیشتری کشف شدند. افراطی هالوفلیک
و هایپرترموفیلی میکروب ها در باستان گنجانده شده‌است. برای مدت طولانی، باستانیان به عنوان اکستوفیل‌های افراطی دیده می‌شد که فقط در زیستگاه‌های شدید مانند چشمه آب گرم و دریاچه نمک وجود دارد، اما در پایان قرن ۲۰، باستانیان در غیر محیط‌های شدید نیز هست. امروزه شناخته شده‌است که آنها یک گروه بزرگ و متنوع از ارگانیسم‌ها هستند که به‌طور فراوان در سراسر طبیعت پخش می‌شوند.
این درک جدید از اهمیت و همه گیر بودن باستان از طریق استفاده از واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) برای شناسایی پروکاریوت‌ها از نمونه‌های محیطی (مانند آب یا خاک) با ضرب ژن‌های ریبوزومی آنها حاصل شده‌است. این اجازه می‌دهد ارگانیسم‌هایی که در آزمایشگاه کشت نبوده‌اند، شناسایی و شناسایی شوند.
طبقه‌بندی باستانیان، و به‌طور کلی پروکاریوت‌ها، یک زمینه با سرعت و جنجال است. هدف از سیستم‌های طبقه‌بندی فعلی، سازماندهی باستان به گروه‌هایی از موجودات زنده است که دارای ویژگی‌های ساختاری و اجداد مشترک هستند.این طبقه‌بندی‌ها به شدت به استفاده از توالی ژن‌های RNA ریبوزومی برای آشکار کردن روابط موجودات (فیلوژنتیک مولکولی) وابسته است.اکثر گونه‌های باستانی قابل کشت و بررسی کهن بررسی می‌شوند اعضای دو نوع اصلی phyla، یوکاریا و Crenarchaeota هستند. گروه‌های دیگری به‌طور آزمایشی ایجاد شده‌اند، مانند گونه عجیب و غریب "Nanoarchaeum equitans"، که در سال ۲۰۰۳ کشف شد و به آن پناهگاه اختصاصی داده شد.یک پناهگاه جدید Korarcheota نیز پیشنهاد شده‌است. این شامل یک گروه کوچک از گونه‌های گرمادوست غیر معمول است که ویژگی‌های هر دو گیاه اصلی را دارد، اما بیشترین ارتباط را با کرن آرکئوتا دارد. سایر گونه‌های باستان‌شناسی که اخیراً کشف شده‌اند، فقط با هر یک از این گروه‌ها ارتباط دوردست دارند، مانند نانو ارگانیسم‌های اسیدوفیل معدن آرچئال ریچموند (ARMAN، متشکل از میکروارکئوتا و Parvarcheota)، که در سال ۲۰۰۶ کشف شد و از کوچک‌ترین موجودات شناخته شده هستند.
در سالهای اخیر طبقه‌بندی‌های جدیدی پیشنهاد شده‌است و در حال تغییر بوده‌است. طبقه‌بندی فعلی به این ترتیب است:
آکلان (Aklan) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان در باختر این کشور قرار گرفته‌است و بخشی از جزیره‌های ویسایا به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر کالیبو است. جمعیت آن حدود چهارصد و پنجاه هزار نفر است. مساحت این استان هزار و هشتصد کیلومتر مربع است .
آلبای (Albay) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است.
این استان در خاور این کشور قرار گرفته است و بخشی از جزیره‌های ویسایا به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر لگازپی است.
جمعیت آن حدود یک میلیون و دویست هزار نفر است.
مساحت این استان دو هزار و پانصد کیلومتر مربع است.
آپایو (Apayao) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان در شمال این کشور قرار گرفته است و بخشی از جزیره لوزون به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر کابوگائو است. جمعیت آن حدود یکصد هزار نفر است. مساحت این استان سه هزار و نهصد کیلومتر مربع است.
آنتیک (Antique) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان در مرکز این کشور قرار گرفته است و بخشی از جزیره ویسایا به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر سان خوزه است. جمعیت آن حدود چهارصد و هفتاد هزار نفر است. مساحت این استان دو هزار و پانصد کیلومتر مربع است .
ایزابلا (Isabela) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان در شمال این کشور قرار گرفته است و بخشی از جزیرهٔ لوزون به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر ایلاگان است. جمعیت آن حدود یک میلیون و دویست و هشتاد هزار نفر است. مساحت این استان ده هزار و ششصد و شصت کیلومتر مربع است .
یوهان اشتراوس پسر همچنین با نام‌های یوهان باپتیست اشتراوس دوم، یوهان اشتراوس جونیور، جوان‌تر، پسر (به ) شناخته می‌شود، موسیقی‌دان اتریشی بود. او به خاطر تصنیف موسیقی برای رقص والس اتریشی و اپرت (اپرای کوچک) شهرت یافت. او بیش از ۵۰۰ والس، پولکا، ، و انواع دیگر موسیقی رقص، و همچنین چندین اپرت و یک باله ساخت و به همین دلیل «پادشاه والس» لقب گرفت که تا حد زیادی دلیل محبوبیت والس در وین در قرن نوزدهم بود. از کودکی زیر نظر پدر با موسیقی آشنا شد. او بر خلاف میل پدر برای خود ارکستری مستقل تشکیل داد و به‌زودی کنسرت‌های پدر را از رونق انداخت. او موفق شد والس را از شکل ابتدایی خود خارج کند و شکل پوئم سمفونیک به آن بدهد. اشتراوس بیش از ۴۰۰ والس ساخت. برخی از مشهورترین آثار یوهان اشتراوس عبارتند از: «دانوب آبی»، «» (والس امپراتور)، «»، «» و «پولکای ». در میان اپرت‌های او، "خفاش" و "" شناخته شده‌ترین کارهایش هستند. در یکی از سفرهای ناصرالدین‌شاه قاجار به اروپا، اشتراوس مارشی به نام مارش ایرانی ساخت که امروزه از آثار معروف وی به‌شمار می‌رود."بیوگرافی چهره‌های درخشان جهان"، ناصر خلیلی، کتابخانهٔ مرکزی
اگرچه نام اشتراوس را می‌توان در کتاب‌های مرجع اغلب با حرف"ß" (به صورت Strauß) یافت، اما خود اشتراوس نام خود را با یک و یک "s" گرد (به صورت Strauſs) نوشت که جایگزینی برای ß بود که در دست نوشته‌های باستانی استفاده می‌شود. خانواده‌اش او را «Schani» (جانی) می‌خواندند، که از «جیانی» ایتالیایی گرفته شده‌است، تبدیل شده «جیوانی»، معادل ایتالیایی «یوهان» (یا «جان»).
اشتراوس در ۲۵ اکتبر ۱۸۲۵ در خانواده ای کاتولیک در سنت اولریش در نزدیکی وین (بخشی از نوبائو کنونی) اتریش در خانواده آهنگساز یوهان اشتراوس اول (پدر) و همسر اولش ماریا آنا استریم متولد شد. پدربزرگ پدری او یک یهودی مجارستانی بود. و نازی‌هایی که موسیقی اشتراوس را «خیلی آلمانی» می‌گفتند سعی در پنهان کردن این واقعیت داشتند. پدرش می‌خواست او یک بانکدار شود نه یک موسیقی‌دان. با این وجود، اشتراوس جونیور در کودکی به‌طور مخفیانه نزد اولین نوازنده ویولن ارکستر پدرش، ، ویولن را آموخت. یک روز که پدرش متوجه شد که پسرش مخفیانه با ویولن تمرین می‌کند، او را به شدت با تازیانه تنبیه کرد و گفت که قصد دارد با این کار موسیقی را از پسربچه اش جدا کند. به نظر می‌رسد که اشتراوس بزرگ قصد جلوگیری از تلاش اشتراوس را نداشت، و فقط می‌خواست پسرش را از سختی‌های زندگی یک موسیقیدان رها کند. تنها در زمانی که پدرش خانواده را به خاطر معشوقه ای به نام رها کرد، پسر توانست با حمایت مادرش به‌طور کامل روی حرفه آهنگسازی تمرکز کند.
نفوذ یوهان اشتراوس پدر بر مؤسسات سرگرمی محلی به این معنا بود که بسیاری از آنها از ترس عصبانی شدن پدر، در دادن پیشنهاد قرارداد به اشتراوس پسر محتاط بودند. اشتراوس جونیور توانست کازینوی دومایر در هیتزینگ در حومه وین را متقاعد کند که به او اجازه اجرای برنامه بدهد. اشتراوس پدر، به دلیل خشم ناشی از نافرمانی پسرش و نافرمانی مالک کازینو، از بازی مجدد در کازینو دومایر که محل بسیاری از پیروزی‌های قبلی او بود امتناع کرد.
اشتراوس در اکتبر ۱۸۴۴ اولین کار خود را در دومایر انجام داد، و برخی از اولین آثار خود مانند والس «» اپوس ۱، والس «» اپوس ۴ و پولکای «» اپوس ۳ را نیز در آن مکان اجرا کرد. منتقدان و مطبوعات در ستایش موسیقی اشتراوس اتفاق نظر داشتند. یکی از منتقدان اثر "کوهنورد" اظهار داشتند که «نام اشتراوس به شایستگی با پسرش ماندگار خواهد شد. کودکان و فرزندان کودکان (نوه‌ها) او می‌توانند به آینده نگاه کنند و در سه ربع زمان (۲۵٪ سریعتر) پا جای پای او بگذارند.»
علیرغم هیاهوی اولیه، اشتراوس سال‌های اولیه حرفه ای اش را به عنوان آهنگساز به سختی گذراند، اما پس از پذیرفتن سفارش‌هایی برای اجرای دور از محل زندگی اش، به سرعت نظر تماشاگران را جلب کرد. اولین منصب بزرگ این آهنگساز جوان، مقام افتخاری «کاپل مایستر هنگ دوم شهروند وین» بود که پس از مرگ دو سال قبل خالی مانده بود.
وین توسط ویران شد و رقابت شدید بین پدر و پسر بسیار آشکارتر شد. پسر تصمیم گرفت در کنار انقلابیون باشد. این تصمیمی بود که از نظر حرفه‌ای زیان‌بار بود، زیرا خانواده سلطنتی اتریش دو بار او را از موقعیت بسیار ارزنده "مدیر موسیقی باله مجلس " که برای اولین بار به‌طور ویژه برای یوهان اول به خاطر مشارکت‌های موسیقایی‌اش تعیین شد، محروم کردند. علاوه بر این، مقامات وین اشتراوس جوان به خاطر اجرای علنی «لا مارسی» دستگیر کردند که بعداً تبرئه شد. اشتراوس بزرگ به سلطنت وفادار ماند و مارش رادتسکی اپوس ۲۲۸ خود را ساخت و به سپهبدِ هابسبورگ، تقدیم کرد که یکی از شناخته شده‌ترین آثار او شد.
هنگامی که اشتراوس بزرگ در سال ۱۸۴۹ بر اثر مخملک در وین درگذشت، اشتراوس جوان هر دو ارکسترهای خود را ادغام کرد و مشغول اجرای تورهای بعدی اش شد. بعدها، او تعدادی مارش میهن پرستانه ساخت و آنها را به امپراتور هابسبورگ فرانتس یوزف اول تقدیم کرد. از میان آنها می‌توان به «مارش نجات و سلامتی امپراتور فرانتس یوزف» اپوس ۶۷ و «مارش امپراتور فرانتس یوزف» اپوس ۱۲۶ اشاره کرد. احتمالاً این کار را برای نزدیک کردن خود به پادشاه جدید، که پس از انقلاب ۱۸۴۸ بر تخت سلطنت اتریش نشسته بود، انجام داده‌است.
استراوس جونیور در نهایت به شهرتی بیش از پدرش دست یافت و به یکی از محبوب‌ترین آهنگسازان والس در دوران خود تبدیل شد و با ارکستر خود تورهای گسترده‌ای در اتریش، لهستان و آلمان برگزار کرد. او درخواست سمت "مدیر موسیقی باله مجلس " را داد، که سرانجام در سال ۱۸۶۳ به آن دست یافت.در سال ۱۸۵۳، اشتراوس به دلیل سرمایه‌گذاری روحی و جسمی مداوم در کار حرفه ای ش، دچار حمله عصبی شد. او در تابستان همان سال به توصیه پزشکان یک تعطیلات هفت هفته ای را در روستا گذراند. برادر کوچکتر یوهان، یوزف، توسط خانواده اش متقاعد شد که حرفه خود را به عنوان یک مهندس رها کند و در آن زمان، فرماندهی ارکستر یوهان را بر عهده بگیرد.
در سال ۱۸۵۵، اشتراوس دعوت مدیریت سن پترزبورگ را برای اجرای موسیقی در سالن واکسول روسیه در پاولوفسک (نزدیک سن پترزبورگ) در سال ۱۸۵۶ را پذیرفت. او تا سال ۱۸۶۵ هر سال برای اجرا به روسیه سفر می‌کرد.
در سال ۱۸۶۲، ادوارد اشتراوس ۲۷ ساله رسماً با سمت رهبر دوم به ارکستر اشتراوس پیوست و همراه برادرش یوزف تا سال ۱۸۷۰ ارکستر را رهبری می‌کردند.
در دهه ۱۸۷۰، اشتراوس و ارکسترش به دعوت ، مدیر جشنواره بوستون، به ایالات متحده سفر کردند تا قسمتی از اجراهای این جشنواره بشوند. پاتریک گیلمور رهبر ارکستر «کنسرت هیولا» با بیش از ۱۰۰۰ اجرا بود ( نگاه بیاندازید). اشتراوس به اجرای والس «دانوب آبی» خود پرداخت و با تحسین بسیار همراه شد.
اشتراوس در سال ۱۸۶۲ با خواننده ازدواج کرد و تا زمان مرگ او در سال ۱۸۷۸ به زندگی مشترک ادامه دادند. شش هفته پس از مرگ او، اشتراوس با آنجلیکا دیتریچ هنرپیشه ازدواج کرد. دیتریچ از طرفداران پرشور موسیقی او نبود و اختلاف موقعیت و عقیده آنها و به خصوص بی احتیاطی او باعث شد که به دنبال طلاق باشد.
استراوس از سوی کلیسای کاتولیک روم «» دریافت نکرد، بنابراین مذهب و ملیت خود را تغییر داد و در ژانویه ۱۸۸۷ شهروند شد. اشتراوس پس از ازدواج با همسر سوم خود آدل دویچ در اوت ۱۸۸۷ با او ازدواج کرد به آرامش رسید. همسرش استعداد و خلاقیت‌های اشتراوس را تشویق می‌کرد و توانست توانایی‌های اشتراوس را در سال‌های آخر عمرش به جریان بیندازد، و در نتیجه آهنگ‌های معروف بسیاری مانند اپرت‌های و "مروازید عطری" و والس‌های " " اپوس ۴۳۷، "سالگرد امپراتور" اپوس ۴۳۴، و "گرتل باهوش" اپوس ۴۶۲ را بسازد.
اگرچه اشتراوس در نیمه دوم قرن نوزدهم محبوب‌ترین آهنگساز موسیقی رقص بود، و نیز رقابت سختی را با او داشتند. امیل در پاریس سمت رهبری داشت. همچنین زمانی که اشتراوس جوان برای اولین بار برای سمت "مدیر موسیقی باله مجلس " درخواست داد، درخواستش را رد کرد. ژاک اوفنباخ، آهنگساز آلمانی اپرت، که نام خود را در پاریس بر سر زبان‌ها انداخته بود، در زمینه اپرت نیز چالشی برای اشتراوس ایجاد کرد.
اشتراوس توسط دیگر آهنگسازان برجسته مورد تحسین قرار گرفت: ریچارد واگنر یک بار اعتراف کرد که والس "" اپوس ۳۳ را دوست دارد. ریچارد اشتراوس (غیر مرتبط)، هنگام نوشتن والس‌های "" خود، با اشاره به یوهان اشتراوس گفت: "چگونه می‌توانم نبوغ خنده آور وین را فراموش کنم؟"
یوهانس برامس دوست شخصی اشتراوس بود. اشتراوس والس "" ("یکدیگر را در آغوش بگیرید، ای میلیون ها!") اپوس ۴۴۳، خود را به او تقدیم کرد.
معروف‌ترین اپرت‌های اشتراوس "خفاش"، "" و "" هستند. قطعات رقص زیادی وجود دارد که از مضامین اپرت‌های او وام گرفته شده‌اند، مانند «والس کالیوسترو» اپوس ۳۷۰ (از "")، والس «ای اردیبهشت زیبا» اپوس ۳۷۵ (از "")، والس «» اپوس ۳۸۸ (از "")، و «» اپوس ۴۰۰ (از "")، که به شهرت رسیده‌اند در حالی که بسیار ناشناس بودند. به علاوه، اشتراوس یک اپرا به نام "" نوشت و در میانه آهنگسازی باله "" بود که در سال ۱۸۹۹ درگذشت.
اشتراوس به پلوروپنومونی مبتلا شد و در ۳ ژوئن ۱۸۹۹ در سن ۷۳ سالگی در وین درگذشت. او در گورستان مرکزی وین به خاک سپرده شد. در زمان مرگ، او هنوز مشغول آهنگسازی باله "اشنبرودل" بود.
در سال ۱۹۲۹ با تلاش‌های ، یک برنامه ویژه که تماماً به کارهای اشتراوس اختصاص داشت را در فیلارمونیک وین اجرا کرد، اکنون موسیقی اشتراوس به‌طور منظم در اجرا می‌شود. از مفسران برجسته اشتراوس می‌توان به ،"Willi Boskovsky, 81, Waltz Violinist, Dies", "The New York Times", 24 April 1991. که سنت رهبری با ویولن در دست، طبق رسم خانواده اشتراوس، را ادامه داد، اشاره کرد. از این دست افراد می‌توان به هربرت فون کارایان، کارلوس کلیبر، لورین مازل، زوبین مهتا و ریکاردو موتی اشاره کرد. علاوه بر این، ، که در سال ۱۹۶۶ تشکیل شد، به ارکسترهای توریستی که زمانی خانواده اشتراوس را بسیار مشهور کرده بودند، ادای احترام می‌کند.Vienna Johann Strauß Orchestra در سال ۱۹۸۷، آندره ریو، نوازنده و رهبر ارکستر هلندی، را نیز ایجاد کرد.
ادوارد اشتراوس در ۱۳ فوریه ۱۹۰۱ پس از اجرای کنسرت در ۸۴۰ شهر در سراسر جهان، به طرز شگفت‌انگیزی ارکستر اشتراوس را منحل کرد و سازها را رهن داد. آخرین ویولن‌های ارکستر در طوفان آتش جنگ جهانی دوم نابود شدند.
بسیاری از آثار اشتراوس که امروزه اجرا می‌شوند ممکن است زمانی به شکل کمی متفاوت وجود داشته باشند، زیرا ادوارد اشتراوس بسیاری از آرشیوهای اصلی ارکستر اشتراوس را در یک کارخانه کوره در منطقه وین در سال ۱۹۰۷ نابود کرد. ادوارد، که در آن زمان تنها بازمانده از بین برادران بود، پس از موافقت با پیمانی بین خود و برادرش یوزف، این حرکت افراطی را انجام داد که هرکس از دیگری زنده بماند، آثار آنها را نابود کند. این اقدام برای جلوگیری از ادعای آثار خانواده اشتراوس توسط آهنگساز دیگری انجام شد. همچنین ممکن است رقابت اشتراوس با یکی دیگر از آهنگسازان محبوب والس و مارش وین، ، به این موضوع دامن زده باشد.
دو موزه در وین به یوهان اشتراوس دوم اختصاص دارد. ، جایی که در دهه ۱۸۶۰ زندگی می‌کرد، اکنون بخشی از است. موزه اشتراوس با تمرکز بر یوهان اشتراوس دوم و به کل خانواده اشتراوس تعلق دارد.
زندگی اعضای خاندان اشتراوس موضوع چندین فیلم و فیلم تلویزیونی است، مانند "والس بزرگ" (۱۹۳۸) که بازتولید شد. "" (۱۹۷۲)؛ "سلسله اشتراوس" (۱۹۹۱) و "استراوس، پادشاه ۳/۴ زمان" (۱۹۹۵). بسیاری از فیلم‌های دیگر از آثار و ملودی‌های او استفاده کردند.
آلفرد هیچکاک در سال ۱۹۳۴ یک فیلم زندگی‌نامه‌ای کم‌هزینه از اشتراوس به نام "والس‌هایی از وین" ساخت. والت دیزنی پس از سفر به وین، برای ساخت چهار فیلم بلند از خانواده اشتراوس الهام گرفت. یکی از آن‌ها "شاه والس"، یک فیلم زندگینامه ای اقتباس شده از اشتراوس، بود که به عنوان بخشی از دنیای شگفت‌انگیز دیزنی در ایالات متحده در سال ۱۹۶۳ پخش شد.
اِتوسور یا سوسمارعقابی‌ها یک کلاد منقرض شده و زره‌دار سنگینی از دورهٔ تریاس پسین که در آمریکای شمالی و جنوبی و نیز اروپا زندگی می‌کردند و وابسته به شاه‌سوسماران، و گیاه‌خوار بودند. تاکنون دو زیرشاخهsubdivisions جدای اتوسور، بر مبنای تفاوت‌های اساسی ریخت‌شناسی که در لاکههایscutes، آن‌ها دیده می‌شود به نام‌های زنجیرسوسماریانdesmatosuchinae و عقابی‌سوسماریانAetosaurinae شناسایی شده‌است.
آنری بردو (تولد ۱۸۷۰ - درگذشته ۱۹۶۱) عضو آکادمی و نویسنده فرانسوی بود. اولین رمان او «سایه‌ای از گمشده» نام داشت که هرگز آن را منتشر نکرد. اولین اثر منتشر شده او، «ترس از حیات» بود که در قالب رئالیسم نوشته شده‌است. سایر آثار مهم او عبارتند از:«زندگی بدون بازگشت»، «ژاکت کرکی»، «برف بر روی قدمها» و «برخورد راهها» بیوگرافی چهره‌های درخشان جهان. ناصر خلیلی. کتابخانه مرکزی.
الیزابت بنت (به )
الیزابت بنت شخصیت اصلی رمان غرور و تعصب نوشته جین آستن در سال ۱۸۱۳ است. او اغلب توسط دوستان و خانواده‌اش به عنوان الیزا یا لیزی شناخته می‌شود. الیزابت دومین فرزند از یک خانواده پنج دختر است. اگرچه شرایط زمان و محیط او را وادار می‌کند تا برای امنیت اقتصادی به دنبال یک ازدواج راحت باشد، اما الیزابت مایل است برای عشق ازدواج کند. الیزابت به عنوان تحسین برانگیزترین و دوست داشتنی‌ترین قهرمانان آستن در نظر گرفته می‌شود.William Dean Howells 2009, p. 48
الیزابت دومین خواهر از پنج خواهر بنت در املاک لانگبورن است که در نزدیکی دهکده مریتون در هرتفوردشر انگلستان واقع شده‌است. او در اواسط رمان ۲۰ ساله است."Pride and Prejudice". . الیزابت به عنوان یک زن جوان، باهوش، سرزنده و بازیگوش، که از هر چیز مسخره‌ای لذت می‌برد توصیف می‌شود. پدر او مالک زمین است، اما دخترانش نمی‌توانند ارث ببرند، زیرا این دارایی از خط مرد است. و فقط می‌تواند توسط اقوام مرد به ارث برسد. پس از مرگ آقای بنت، لانگبورن به پسر عمویش و نزدیکترین خویشاوند مردش، آقای ویلیام کالینز، کشیشی در املاک روزینگ در کنت متعلق به لیدی کاترین دوبورگ، به ارث می‌رسد. این آینده دلیل اشتیاق خانم بنت برای ازدواج دخترانش با مردان ثروتمند است. الیزابت مورد علاقه پدرش است که توسط او به عنوان چیزی سریعتر از خواهرانش توصیف شده‌است. در مقابل، او برای مادرش کمترین علاقه را دارد، به خصوص پس از اینکه الیزابت پیشنهاد ازدواج آقای کالینز را رد کرد. مادرش تمایل دارد او را با خواهرانش جین و لیدیا که به ترتیب از نظر زیبایی و خلق و خوی از الیزابت برتر می‌داند مقایسه کند، الیزابت اغلب از حماقت مادر و سه خواهر کوچکترش ناراحت و خجالت زده‌است.
در فیلم "غرور و تعصب" (۲۰۰۵) بازیگر نقش الیزابت بنت کیرا نایتلی است که به خاطر بازی در این فیلم نامزد جایزه اسکار شد.
ساختار داده‌ها یا ساختمان داده‌ها یا داده ساختارها از بنیادی‌ترین مباحث مورد نیاز جهت یادگیری و درک بسیاری از مفاهیم عمده در علوم رایانه است. سازمان‌دادنِ داده‌ها به یک طریق خاص و بر پایهٔ مدل منطقی یا ریاضی که به منظور استفادهٔ بهینه از داده‌ها صورت می‌گیرد را یک داده ساختار می‌گویند. داده ساختارها انواع گوناگونی دارند که هر کدام مناسب برنامه‌های مختلفی هستند.جعفرنژاد، ص ۷ در اصطلاح «ساختار داده»، قسمت «ساختار» به یک «ساختار جبری» در مورد داده اشاره دارد.
ساختمان داده‌ها روش‌های ذخیره داده‌ها در رایانه با هدف دسترسی آسان‌تر و بهینه تر است درحالی‌که الگوریتم روشی به منظور حل مسئله به وسیله کامپیوتر است.
اَ ژ وِ یکی از قطارهای شرکت آلستوم می‌باشد که قرار است جایگزین قطارهای تندرو فرانسه، «ت ژ و» شود. این اسم به معنی واگن خود محرک تندرو می‌باشد. به‌جای داشتن موتورهای مجزا در دو انتهای قطار، مانند مدل‌های کنونی ت ژ و، دارای موتورهای حرکتی در زیر کابین‌های مسافران می‌باشد. این سامانه حرکتی در بسیاری از گونه‌های قطارهای خود گرانشی معمولی و تندرو مانند زیمنس ولارو و شینکانسن استفاده شده‌است. به علت نداشتن واگن محرک مجزا، «ا ژ و» فضای بیشتری را برای مسافران مهیا می‌سازد.
آلستوم امکان استفاده از هفت الی چهارده واگن با گنجایشی بین ۲۵۰ تا ۶۵۰ نفر، بسته به طراحی درونی و شمار واگن‌ها، را ارائه می‌دهد.آلسوم از مدل اولیه «ا ژ و» پرده‌برداری کرد. سرعت تبلیغ‌شده برای این قطار ۳۶۰ کیلومتر در ساعت خواهدبود.«ا ژ و»: کارایی و قسمت‌های گوناگون، آلستوم
مدل اولیه در تاریخ ۵ام فوریه سال ۲۰۰۸ میلادی توسط رئیس جمهور فرانسه نیکولاس سارکوزی پرده‌برداری شد.فرانسه از ترن فوق سریع پرده‌برداری کرد. بی‌بی‌سی
راینر ماریا ریلکه (۴ دسامبر ۱۸۷۵ – ۲۹ دسامبر ۱۹۲۶) از مهم‌ترین شاعران آلمانی‌زبان در سده ۲۰ میلادی بود.
برخی از سروده‌ها و داستان‌های ریلکه توسط مترجمانی چون شرف‌الدین خراسانی، پرویز ناتل خانلری و علی عبداللهی به فارسی ترجمه و منتشر شده‌است.
پرویز ناتل خانلری در سال ۱۳۲۰ اثری با عنوان "«نامه‌هایی به شاعری جوان»" را ترجمه کرد. تا کنون، آثار وی به دفعات به فارسی برگردانده شده‌است. علاوه بر این اثر تاکنون رمان "«دفترهای مالده لائوریس بریگه»" به ترجمهٔ مهدی غبرائی، ترجمهٔ گزیده‌ای از اشعار وی در «کتاب شاعران» (مراد فرهادپور و یوسف اباذری) و همچنین مجموعه‌ای از آثار وی به قلم علی عبداللهی از این شاعر به فارسی برگردانده شده‌اند.
جلال آل‌احمد در دی‌ماه ۱۳۳۰ در مجلهٔ "علم و زندگی" نقدی بر "بوف کور" تحت عنوان «هدایتِ بوفِ کور» منتشر کرد. در این مقاله، آل‌احمد "بوف کور" را تحت تأثیر آثار ریلکه دانسته است.کاتوزیان، صص ۱۰۱–۲
سعیده قدس (متولد ۱۳۳۰ ، تهران ) نویسنده، کارآفرین و نیکوکار ایرانی است که مؤسسه خیریه محک را تأسیس کرده‌است.
وی در خانواده ای فرهنگی با پشتوانه وزین سلاله طالقانی _تفرشی خود رشد نموده لذا، از کودکی علاقه خاصی به نویسندگی داشت و بیشتر اوقات فراغت خود را به نویسندگی می‌پرداخت. می‌توان گفت که این علاقه مهم‌ترین چیزی است که از دوران کودکی خود به ارث برده‌است؛ به گونه ای که همین حالا هم کتاب‌های مختلفی را منتشر کرده، و از معروف‌ترین آن‌ها می‌توان به کتاب «کیمیا خاتون» اشاره کرد، که موردتوجه مخاطبان زیادی قرار گرفته‌است.
وی در دانشگاه تهران در رشته کارشناسی جغرافیا با گرایش سیاسی قبول شد و پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه، در اداره دخانیات به عنوان کارشناس برنامه و بودجه شروع به فعالیت می‌کند. در این زمان در آزمون کارشناسی ارشد قبول شده و در رشته جامعه‌شناسی شهری از سازمان برنامه و بودجه ادامه تحصیل می‌دهد. پس از گذشت چند سال در وزارت صنایع و معادن به عنوان کارشناس روابط بین‌الملل مشغول به کار می‌شود.
سعیده قدس از مؤسسان مؤسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان (محک) است. او نویسنده چندین کتاب نیز بوده‌است. وی در فهرستی که روزنامهٔ وال استریت ژورنال برای ۵۰ زن برتر سال ۲۰۰۸ معرفی کرد و با رتبه ۴۵ یکی از معرفی‌شدگان بود. او همچنین جایزه بانک توسعه اسلامی (IDB) را در همان سال در حوزه "زنان در توسعه" دریافت کرد. ایشان دارنده نشان لیاقت در کارآفرینی اجتماعی از گروه علمی پژوهشی کارآفرینان و مدیران بزرگ ایرانی (سالن اجلاس سران ۹ اسفند ۱۳۹۷) می‌باشند. همچنین او نویسندهٔ رمان تاریخی موفق «کیمیا خاتون» است که از سال نشر (۱۳۸۳) تا سال ۱۴۰۱، پنجاه و یک بار تجدید چاپ شده‌است.
کتاب کارآفرینی اجتماعی به شیوه سعیده قدس که شامل زندگینامه و تحلیل عواملِ موفقیتِ وی است، به همت مرکز کارآفرینی دانشگاه صنعتی شریف و توسط بنیانگذاران مجموعه کتاب‌های زندگی‌نامه کارآفرینان و مدیران بزرگ ایرانی دکتر رضا یادگاری (کارآفرین اثرگذار ملی و دبیر کمیته تخصصی توسعه کسب و کار یونسکو) و مهشید سنایی (برندگان جایزه ملی جلال آل احمد به پاس دو دهه نگارش ادبیات اقتصادی ایران) به وسیلهٔ انتشارات کارآفرینان بزرگ تألیف و چاپ شده‌است.
دنیس ، نام یک آلبوم تلفیقی از گروه موسیقی موج نو، بلاندی، است که نخستین بار دیسکی رکوردز آن را در سال ۱۹۹۶ در هلند منتشر کرد. این مجموعه از آن پس با جلدهای رویی متفاوت هم از دیسکی و هم از ای‌ام‌آی/کپیتل رکوردز با عنوان‌های "از این عکس بگیر - مجموعهٔ اساسی بلاندی"، "مجموعهٔ بلاندی"، "مجموعهٔ اساسی"، "گزینش ماورایی" و... منتشر شده‌است که همگی فهرست ترانه‌های مشابهی داشته‌اند.
آیین مهرپرستی یا میترائیسم رومی و دین مسیحیت همانندیهای بسیاری داشتهمیترایسم در دانشنامه انکارتا و امروزه محققان معتقدند که مسیحیت غرب چهارچوب اصلی خود را که به این دین پایداری و شکل بخشیده به مذاهب پیش از مسیحیت روم باستان از جمله میترایسم مدیون است.religion :: History » The survival of Roman religion. In "Encyclopædia Britannica". Retrieved December 12, 2008, from Encyclopædia Britannica Online هر چند چگونگی و میزان این تأثیر به ویژه در بین محققان مدافع دکترین مسیحیت امروزی مورد اختلاف بوده یا کاملاً رد شده‌است. که البته قابل درک است نمیتوان از محققین یک دین انتظار داشت بنیان فکری خود را فراموش کنند و همه چیز را با دیدگاه مستقل و بی طرف ببینند.
باور سنتی مبنی بر ارتباط دو آیین مسیحیت و میترایسم تا پیش از شروع میتراپژوهی معاصر بر احکام مجادله‌آمیز پدران کلیسا استوار بوده‌است. از هنگام متهم نمودن پیروان میترایسم به تقلید اهریمنی از مسیحیان توسط ژوستین در اواسط قرن دوم میلادی، این دو آئین به عنوان دو رقیب در معارضه و ستیز به هدف حکومت بر دنیای مغرب زمین، شناخته می‌شدندRoman Mithraism and Christianity by "Luther H.Martin"Justin Martyr / 1 Apology. 66
Dialogue with Trypho. 70 چنان‌که ارنست رنان در کتاب «مبدا مسیحیت» خود به سال ۱۸۸۲ میلادی عنوان داشت: «اگر واقعه مهلکی سد راه پیشرفت مسیحیت می‌گردید، دنیا میترایی می‌بود.» با این‌حال دانش اندکی تا به آن سال در خصوص میترائیسم وجود داشت.Renan (1882), p. 579.
در اواخر قرن نوزدهم میلادی فرانتس کومون باستان‌شناس و واژه‌شناس مشهور بلژیکی، طی اکتشافات و تحقیقات بسیار در سوریه و ترکیه، موفق به کشف نقش و نگارها و کتیبه‌هایی در بناهای تاریخی این مناطق گردید و با تکیه بر آن‌ها شباهت‌های بسیار میترایسم در غرب و آیین مزدیسنا در ایران باستان را در کتابش در اوایل سده بیستم مطرح نمودفرانتس کومونت در دانشنامه بریتانیکا و به پدر پژوهش مدرن میترایسم شهرت یافت.Mithras. By "Luther H. Martin." Journal of Biblical Literature, Vol. 106 بعدها پس از اکتشافات بسیار دیگر در سرزمین‌های متعلق به روم باستان با استفاده از تکنیک‌های حفاری و بازسازی مدرن در قرن بیستم، فرانتس کومون در سال ۱۹۵۴ رم پایتخت روم باستان را به خاطر اکتشافات فراوان آثار میترایی و مهرابه‌ها، در محوطه داخل و اطراف شهر، پایتخت میترایسم نامید و انبوه این اکتشافات، بر اهمیت درک رابطه آیین میترایسم و مسیحیت افزود.
میترایسم و مسیحیت همانندی‌های بسیاری داشته‌اند.میترایسم در "دانشنامه انکارتا" تاویل و تفسیر کومون و محققان هم عقیده او از این شباهت‌ها این است که هر دو آیین میترایی و مسیحیت با خاستگاهی شرقی به هدف استیلای فرهنگی و حکومت بر جهانی پهناور، به ستیز و رقابت با یکدیگر پرداخته و در در طول چهار قرن نبرد با وجود شکست میترایسم در برابر مسیحیت، این آیین و دیگر آیین‌های رازآمیز مغلوب تمام رمق و شکل و اندیشه و چارچوب نمادها و رموز خود را به مسیحیت واگذار کردند.
برخی از این شباهت‌ها طبق نظریات او و دیگر میتراپژوهان هم‌عقیده او بدین‌سان می‌باشند: تثلیث در هر دو آیین وجود دارد. آیین‌های میترایی به‌طور مخفیانه و در سرداب‌ها تشکیل می‌شد و مهرابه‌ها نیز به شکل غار بنا شده و در آن دخمه‌ها مراسم اسرارآمیز آیین، برگزار می‌گردید. مراسم تطهیر و غسل تعمید نیز در هر دو مذهب مشترک بوده. افروختن شمع در کلیساها، نواختن ناقوس، وجود حوضچه آب مقدس در ورودی کلیساها و سرود دسته‌جمعی به همراه نواختن موسیقی از شباهت‌های مراسم میتراییسم و مسیحیت هستند. مراسم شام آخر (عشاء ربانی یا اوکاریست) و صرف نان و شراب در دو آیین مشترک است؛ دوازده مقام میترایی و دوازده فلک یاور میترا به حواریون دوازده‌گانه عیسی تغییر یافتند. روز یکشنبه (مهرشید در فارسی) به نام روز خورشیدیکشنبه در لاتین "dies solis" به معنای "روز خورشید" بود که Sontag ("سون‌تاگ": یکشنبه) در زبان آلمانی از آن گرفته شده‌است و همچنین "Sunday" انگلیسی نیز برگرفته از "sunnandæg" در انگلیسی قدیم است که از "سون‌تاگ" آلمانی ماخوذ گشته است. (Microsoft® Encarta® Reference Library 2005.)-چنانکه از نام آن پیداست- روز ویژه مهرپرستان بود که در مسیحیت نیز به همین شکل است؛ رهبانیت و ریاضت در آیین میترا وجود داشت و به مسیحیت نیز راه یافت. مسیح و مهر هر دو در رستاخیز ظهور نموده و اعمال انسان‌ها را داوری می‌کنند؛ اعتقاد به روح، جاودانگی و قیامت از موارد مشترک بوده، همانگونه که مهر میانجی میان خداوند و بشر است، مسیح نیز واسطه خدا و انسان است؛ گفته می‌شود نشان هلال ماه بالای هفت شاخه شمعدان در برخی از کلیساها موید این نظر است، از آن‌رو که ماه در آیین میترا نقش نمادین مهمی دارد؛ مقام هفتم از آیین میترا مقام پدر پدران است که به دین مسیح راه یافته و کشیشان پدران مقدس و پاپ پدر پدران نام گرفتند. مهر در برج حمل، بره به دوش دارد و عیسی نیز بره‌ای در آغوشش گرفته‌است. سرانجام روز تولد مهر یا «خورشید شکست‌ناپذیر»Sol Invictus در لاتین همان روز انقلاب زمستانی در روم، ۲۵ دسامبر بود که در سده چهارم میلادی روز میلاد مسیح تعیین شده و به عید کریسمس شهرت یافت.Christianity. In "Encyclopædia Britannica". Retrieved June 28, 2008, from Encyclopædia Britannica Online
هر چند امروزه محققان معتقدند که مسیحیت غرب چارچوب اصلی خود را که به این دین پایداری و شکل بخشیده به مذاهب پیش از مسیحیت روم باستان از جمله میترایسم مدیون است و برای نمونه تقویم کلیساها، بسیاری از بقایای مراسم و جشن‌های پیش از مسیحیت بخصوص کریسمس را در خود نگاه داشته‌است.، اما تعابیر و ایده‌های فرانتس کومون مبنی بر مشتق شدن میترایسم روم از میترا در آیین مزدیسنا در ایران و برخی از تعابیر او در برگرفته شدن مفاهیم مسیحیت از میترایسم از دهه ۱۹۷۰ میلادی به بعد به شدت مورد نقد و بازبینی قرار گرفته‌است و اکنون به یکی از مسائل بسیار مجادله‌آمیز در زمینه پژوهش ادیان در دنیای روم و یونان باستان تبدیل گشته است.
چنان‌که ریچارد گوردون باستان‌شناس و میتراپژوه عضو «دومین همایش میتراپژوهی» The second International Congress of Mithraic Studies, Tehran, September 1975 , p.88 and 93 دربارهٔ پیدایش و تکامل میترائیسم رومی، چنین می‌نویسد: «آنچه منطقی به نظر می‌آید آن است که میترائیسم، دست‌ِکم به شکل تکامل‌یافته‌اش، تا پیش از اواسطِ قرن دوم میلادی وجودِ خارجی نداشته‌است.» Edwin Yamauchi, Persians and the Bible (Grand Rapids, Mich.: Baker, 1996), 94
پرفسور Edwin M. Yamauchi تاریخ‌دان، ناستیک/عهدین/میتراییسم پژوه معاصر Dr Yamauchi Retires from Miami University و از اعضای «دومین همایش میتراپژوهی»The second International Congress of Mithraic Studies , Tehran , September 1975 , p.94 هم در این‌باره می‌نویسد: «تقریبا هیچ شاهدی مبنی بر وجود این دین(میتراییسم) در غرب، مگر تا زمانی خیلی دیر، وجود ندارد و این زمان خیلی دیرتر از آن است که بتوانیم شکل‌گیری مسیحیت را تحت تأثیر میترائیسم بدانیم.»Lee Strobel, The Case for the Real Jesus, Copyright c 2007, 167-169
رونالد نش در کتاب انجیل و یونانیان "(The Gospel and the Greeks)" دراین‌باره چنین می‌نویسد: «شکوفایی میترائیسم هنگامی رخ داد که از تاریخ اتمام متون اصلی عهد جدید مدت‌ها گذشته بود؛ هنگامی که برای تأثیرگذاری بر مسیحیتِ قرن اول خیلی دیر شده بود».Ronald Nash, The Gospel and the Greeks (Dallas: Word Publishing 1992), p.144 این در حالی‌ست که نخستین اقدام برای بنیان نهادن مجموعه عهد جدید، احتمالاً توسط مارسیون رومی در حدود سال ۱۵۰ پس از میلاد صورت گرفته‌است و قدیمی‌ترین نوشته پیدا شده از انجیل تکه کاغذی متعلق به سالهای ۱۲۰ تا ۱۴۰ میلادی به زبان یونانی است و همچون سایر موارد یافت شده نویسنده اصلی‌اش مشخص نیست و انجیلی که متعلق به قرن نخست میلادی باشد یا به زبان آرامی (زبان عیسی و شاگردانش در فلسطین) نوشته شده باشد، موجود نیست.کتاب مقدس ، دانشنامه انکارتا
همچنین Edwin M. Yamauchi از مراجع آکادمیک در زمینهٔ میترائیسم، طی مصاحبه‌ای با Lee Strobel (روزنامه‌نگار مجله شیکاگو تریبون)، دربارهٔ تاریخچه حضور میترائیسم در غرب و تأثیر آن بر مسیحیتِ، معتقد است که بیشتر آنچه دربارهٔ میترائیسم منتشر شده بر پایهٔ تئوری‌های فرانس کومون می‌باشد. کومون در سال ۱۹۰۳ کتابِ مشهورش آیین پر رمز و راز میترایی "(Mysteries of Mithras)" را منتشر کرد. این اثر او موجب شد تا «مرکز پژوهشی تاریخ ِادیانْ» مسیحیتِ نوخاسته (در قرن نخستین میلادی) را تأثیریافته از میترائیسم بداند. در دههٔ ۱۹۷۰ در دومین همایش میتراپژوهی که در تهران برگزار گردید، برخی محققین به انتقاد از کومون پرداختند. ریچارد گوردون انگلیسی و برخی دیگر به این نتیجه رسیدند که تئوری کومون توسط شواهد موجود، پشتیبانی نمی‌شود و تفاسیر و تحلیل‌های وی امروزه مورد بررسی قرار گرفته‌اند و تمام نقاط اصلی آن‌ها مردود اعلام شده‌اند. به عقیده این محققان برخلافِ آنچه کومون به آن باور داشت، هرچند که میترا خدایی ایرانی (Persian) بوده و شواهد مربوط به ستایش آن به قرن چهاردهم پیش از میلاد می‌رسد، اما تقریباً هیچ شاهدی مبنی بر وجود این دین در غرب، مگر تا زمانی خیلی دیر، وجود ندارد - و این زمان خیلی دیرتر از آن است که بتوانیم شکل‌گیری مسیحیت را تحت تأثیر میترائیسم بدانیم.
از جمله تفاوت‌های مسیحیت و آیین میترایسم، چندخداباوری و دوآلیسمThe Columbia Encyclopedia, Sixth Edition-Mithra میتراییسم، عدم حضور زن در مراسم این دینEncarta Online Encyclopedia - Mithraism، جنگاوری میترا، به‌دنیا آمدن وی از سنگ به شکل مردی بالغLee Strobel, The Case for the Real Jesus, Copyright c 2007, 171Mithraic Studies: Proceedings of the First International Congress of Mithraic Studies. Manchester U. Press, 1975 و دیگر مناسک مربوط به ادیان رازآمیز و غیر ابراهیمی است.
موارد متعددی در این مورد وجود دارد. موضوع اول بشارت تولد مسیح توسط سه مغ است. تولد حضرت مسیح توسط سه "Magi" بشارت داده شده که روحانیان زرتشتی و میترایی به این نام خوانده میشدند.
هر چند پس از حمله اسکندر مقدونی و فتح سرزمین‌های تحت سلطه امپراتوری ایران توسط او در حدود ۳۳۰ سال پیش از میلاد، ساختار اجتماعی پیشین ایران از هم پاشید و برای مدت‌ها اثری از مهرپرستی در این سرزمین نبود، نجیب‌زادگان مناطق مختلف در سرزمین‌های غربی امپراتوری پیشین ایران، پرستش میترا یا مهر را از سرگرفتند. شاهان و نجبای مرز ایران و دنیای روم و یونان از جمله سرزمین آناتولی (آسیای صغیر) همچنان بر این کیش بودند.Mithraism. In "Encyclopædia Britannica". Retrieved June 28, 2008, from Encyclopædia Britannica Online آنگاه که تیرداد اول شاه ارمنستان، در هنگام تاجگذاری خویش به سال ۵۷ پس از میلاد نرو امپراتور روم را حکمران بزرگ خود اعلام نمود، آداب و تشریفات مهرپرستی را به نمایش گذاشت و اعلام نمود که ایزد پیمان و دوستی، رابطهٔ دوستانه‌ای را بین ارمنیان و رومیان مقتدر برقرار نموده‌است. میتراداد یا مهرداد ششم، شاه پُنتوس، احتمالاً یک مهرپرست بوده‌است و متحدانش یعنی دریانوردان کیلیکیه در حدود ۶۷ سال پیش از میلاد، آداب و مناسک میترایی را برگزار مینمودند. همچنین آنتیوخوس یکم پادشاه کُماژن (جنوب شرق آسیای صغیر) میترا را تکریم و ستایش مینمود.
تا آغاز قرن دوم میلادی آثار کمی پیرامون "میترا" ایزد ایرانی در سرزمین روم یافت شده‌است در صورتی‌که که از سال 136 میلادی به بعد صدها کتیبه و سنگ‌نبشته وقف شده به این ایزد وجود دارند. شرح سبب این تجدید محبوبیت به آسانی ممکن نمی‌باشد و امروزه یک نظریه اینست که شاید آیین میتراییسم رومی توسط نابغه‌ای مذهبی که در حدود صد سال پس از میلاد میزیسته است تجدید بنا گردیده و به منظور پذیرفته شدن مناسک باستان ایرانی در سرزمین روم، تفسیر و تعبیری افلاطونی و جدید به آن بخشیده است.The Concise Oxford Dictionary of World Religions / Mithra
میترایسم رومی در سده‌های سوم و چهارم میلادی به اوج خود رسید و به ویژه در میان سربازان رومی باورمندان بسیاری داشت. پس از گرایش کنستانتین بزرگ امپراتور روم به آیین مسیحیت که در ان هنگام گسترش یافته بود و پس از پیروزی او در نبرد به سال 312 میلادی که طی آن همه کیش‌ها و آیینهای غیرمسیحی ممنوع اعلام شد آیینهای مهرپرستی نیز در مغرب‌زمین رفته رفته از رواج افتاد. گرچه نمادها و پرستشگاه‌های آن در سراسر اروپا و مفاهیم آیین مسیحی و رفتارهای مسیحیان باقی مانده‌است.
Britannica Online Encyclopedia / Mithraism / history
شالوده و بنیان مسیحیت، از جمله خداشناسی و دیگر تعالیم آن به دین یهود و عهد عتیق بر می‌گردندThe Columbia Encyclopedia, Sixth Edition/ Christianity/ Early ChristianityPH.D Darrel Bock / The missing Gospls / p. 85. مسیحیت دینی‌ست ابراهیمیFowler, World Religions: An Introduction for Students, p. 131.. درحالیکه که میتراییسم آیینی برگرفته از میت‌های (افسانه) شرقی و شکل متاخر آن تأثیر گرفته از میت‌های غربی و عقاید افلاطونیان است.Britannica Concise Encyclopedia / Mithraism
The Columbia Encyclopedia, Sixth Editio / MithraThe Concise Oxford Dictionary of World / Mithra
سر نورمن اندرسون می‌نویسد؛ مسیحیت و میترائیسم دو آیین با اساسی کاملاً متفاوت می‌باشند.Sir Norman Anderson, Christianity and World Religions (Downers Grove: InterVarsity, 1984), 52-53.
Gary Lease نیز در این‌باره چنین می‌نویسد:
L. Patterson با وجود تمام شباهتهایی بین این دو آیین و مورد توافق محققان در کتابِ «میترائیسم و مسیحیت» معتقد است هیچ ارتباطِ مستقیمی بین دو آیین مسیحیت و میترائیسم چه از نظر پیدایش آن‌ها و چه در تکاملشان، وجود ندارد.L. Patterson, Mithraism and Christainity (Cambridge: Cambridge University Press, 1921), 94
آزمایش زندان استنفورد یکی از معروف‌ترین و به نقلی خطرناک‌ترین آزمایش‌های روانشناسی است که تاکنون انجام شده‌است. در این آزمایش که به سرپرستی اره دکتر فیلیپ زیمباردو در دانشگاه استنفورد در سال ۱۹۷۱ انجام شد، چندین دانشجوی سالم از نظر روانی به صورت آزمایشی نقش‌های زندانی و زندان‌بان را پذیرفتند.
نتایج آزمایش حیرت‌آور بود، پس از گذشت چند روز اکثر زندانبانان رفتارهای شدید سادیسمی از خود نشان دادند. آزمایش به خاطر ترس از کنترل خارج شدن وضعیت بعد از ۶ روز متوقف شد.
بر خلاف همهٔ نوشته‌ها در مورد آزمایش استنفورد، در کتاب «آدمی یک تاریخ نوید بخش» می‌توان جنبهٔ دیگر ماجرا را دید. چیزی که توجه را جلب می‌کند این است که اغلب نگهبانان آزمایش، در مورد اعمال راهکارهای خشن، مردد بودند. دوسومشان حاضر نشدند در بازیهای دگرازارانه شرکت کنند. یک سومشان با زندانیان مهربان بودند. و این موضوع زیمباردو و تیمش را کلافه می‌کرد. یکی از نگهبانان قبل از آغاز آزمایش استعفا داد و گفت نمی‌تواند از رهنمودها تبعیت کند. اغلب افراد به این دلیل ادامه دادند که زیمباردو پول خوبی می‌داد.
زیمباردو و تیمش می‌خواستند ببینند که آیا از روی صفات شخصیتی و ذاتی زندانیان و زندانبانان، می‌توان علت بدرفتاری‌هایی را که در زندان‌های آمریکا می‌شود درک کرد.
زیمباردو و همکارانش به آن دسته از فرایندهای روان شناختی که در افرادی با نقش زندانبان و زندانی روی می‌دهد علاقه‌مند بودند. آن‌ها در زیرزمین دپارتمان روان‌شناسی یک زندان درست کردند و در یک روزنامهٔ محلی آگهی دادند به این مضمون که برای یک آزمایش روان‌شناسی، به تعدادی افراد واجدالشرایط نیاز دارند، و برای شرکت در آن، حقوق خواهند داد.
از بین ۷۵ نفر که به آگهی پاسخ دادند، ۲۴ نفر که از لحاظ سلامت فیزیکی و روانی در وضعیت بسیار نرمال و خوب قرار داشتند انتخاب شدند. خود زندان در زیرزمین دپارتمان روان‌شناسی بود. یک دانشجوی لیسانس و جزو دستیاران تحقیق، «رئیس زندان»، و زیمباردو، «سرناظر» یا سرپرست زندان بود. زیمباردو تعداد شرط و شروط خاص را به آزمودنی‌ها اعلام کرد و امیدوار بود که با آنها، بتواند سردرگمی، شخصیت‌زدایی، و فردیت‌زدایی را تشدید کند.
خصوصیات این افراد چنین بود: دانشجو، سفیدپوست، از طبقهٔ متوسط، بالغ (از لحاظ عقلی)، با ثبات (از لحاظ هیجانی)، نرمال، و باهوش، از سراسر آمریکا و کانادا. هیچ‌یک از آن‌ها سابقهٔ زندان نداشت، و ظاهراً، همهٔ آن‌ها به اصول و ارزش‌های اخلاقی مشابهی پایبند بودند. با شیر یا خط، ۱۲ نفر زندانبان و ۱۲ نفر دیگر، زندانی شدند. زیمباردو با ادارهٔ پلیس محلی صحبت کرده، و آن‌ها قبول کردند تا در این آزمایش با او همکاری کنند.
«زندانی‌ها» در خانه‌های خود در نقاط مختلف شهر نشسته بودند که یک ماشین پلیس به‌طور غیرمنتظره جلوی خانهٔ آن‌ها پارک کرد، مأمورانی با لباس پلیس آن‌ها را دستنبند و چشمبند زدند و به زندان مصنوعی بردند، بازرسی بدنی کردند، مایع ضد شپش روی آن‌ها ریختند، عکس گرفتند، انگشت نگاری کردند، لباس زندانی به آن‌ها دادند، به جای اسم، به آن‌ها شماره دادند، و آن‌ها را با دو زندانی دیگر داخل سلولی با میله‌های آهنی انداختند.
به زندانیان روپوش‌هایی گل و گشاد و کلاه‌های تنگ داده شد تا دائم در عذاب باشند. زندانبان‌ها زندانی‌ها را با شماره صدا می‌کردند، و این شماره‌ها روی لباس زندانی‌ها دوخته شده بود. یک زنجیر به پاهایشان بسته بودند تا یادشان باشد که زندانی هستند.
به آزمودنی‌هایی که نقش زندانبان داشتند، یونیفرم‌های خاکی رنگ، باتوم، سوت، و عینک‌های رفلکتیو (آینه‌ای) و اسلحه داده شد، اما فقط به صورت باتوم‌هایی چوبی، به آن‌ها گفته شد که هر طور بخواهند می‌توانند زندان را اداره کنند ولی حق ندارند از تنبیه بدنی استفاده کنند.
آنها حق نداشتند با آن‌ها زندانیان را بزنند. هدف از این کار این بود که زندانبانان نشان دهند که در چه مقامی هستند. به آن‌ها لباس و شلوار خاکی شبیه به لباس زندانبانان داده شد. این لباس‌ها از یک فروشگاه لباس‌های ارتشی خریده شده بودند. همچنین، به آن‌ها عینک‌های آینه‌ای داده شد تا از «تماس چشمی» ممانعت شود.
روز قبل از آزمایش، یک جلسهٔ توجیهی برای زندانبانان گذاشته شد. در طول این جلسه، به آن‌ها گفته شد که نمی‌توانند به زندانیان آسیب فیزیکی برسانند. زیمباردو، به عنوان سرپرست زندان، به نگهبانان گفت: «می‌توانید در زندانی‌ها احساس حوصله سررفتگی، و تا اندازه‌ای احساس ترس ایجاد کنید. می‌توانید این احساس را در آن‌ها به وجود آورید که زندگی آن‌ها کاملاً تحت کنترل ماست، تحت کنترل سیستم، شما، و من است. باید آن‌ها را متوجه کنید که هیچگونه حریم شخصی ندارند. ما فردیت آن‌ها را به شیوه‌های مختلف از آن‌ها خواهیم گرفت. به‌طور کلّی، همهٔ این کارها باید به یک حس ناتوانی، درماندگی، و بیقدرتی منجر شود؛ یعنی، در این موقعیت، همهٔ قدرت دست ماست و آن‌ها هیچ قدرتی در اختیار ندارند.»
روز اول حادثه اتفاق خاصی نیفتاد، اما روز دوم شورش شد. زندانی‌های سلول شمارهٔ ۱، با تخت خواب‌های خود درب سلول را مسدود کردند و کلاه‌هایشان را درآوردند. آن‌ها از بیرون آمدن امتناع کردند و هیچ‌یک از کارهایی را که نگهبانان به آن‌ها می‌گفتند انجام ندادند. نگهبانان به این نتیجه رسیدند که برای مقابله با این شورش، به تعداد بیشتری نگهبان نیاز است. نگهبانانی که در شیفت‌های دیگر کار می‌کردند داوطلب شدند تا «اضافه کار» داشته، و به در هم شکستن شورش کمک کنند. آن‌ها با کپسول‌های آتش‌نشانی به زندانیان حمله کردند، و این کار، بدون نظارت محققان انجام شد. نگهبانان متوجه شدند که با ۹ نگهبان می‌توانند ۹ زندانی را اداره کنند، اما نمی‌دانستند که با فقط ۳ نگهبان در هر شیفت چگونه می‌توانند این کار را بکنند. یکی از آن‌ها پیشنهاد کرد که برای کنترل آنها، از تاکتیک‌های روان‌شناسی استفاده کنند. آن‌ها یک «سلول ویژه» درست کردند که در آن، از زندانی‌هایی که در شورش شرکت نداشتند، با پاداش‌های مخصوصی پذیرایی می‌شد؛ مثلاً، به جای غذاهای حاضری، به آن‌ها یک غذای بسیار بهتر داده می‌شد. زندانی‌هایی که داخل سلول ویژه بودند، حاضر نشدند غذای خوب را بخورند، زیرا می‌خواستند با زندانیان دیگر هم شکل باشند.
بعد از فقط ۳۶ ساعت، یکی از زندانیان شروع کرد به «دیوانه‌وار» عمل کردن. زیمباردو می‌گوید که زندانی شمارهٔ ۸۶۱۲ شروع کرده به کارهای جنون‌آمیز، جیغ کشیدن، داد کشیدن، فحش دادن، و بشدت عصبانی شدن، طوری‌که انگار کنترلش را از دست داده‌است. مدتی طول کشید تا متوجه شدند که او واقعاً در رنج است و باید او را مرخص کنند.
نگهبانان زندانیان را مجبور می‌کردند تا شمارهٔ خود را تکرار کنند و با این کار، آن‌ها را حفظ کنند. آن‌ها می‌خواستند این ایده را در زندانیان تقویت کنند که هویت جدیدشان، یک عدد است. خیلی زود، نگهبان‌ها از این تکرار شماره‌ها به عنوان روش دیگری برای اذیت کردن زندانی‌ها استفاده کردند. هنگامی که زندانیان در شمردن اعداد اشتباه می‌کردند، آن‌ها از تنبیه بدنی به صورت کلاغ پر، بشین و پاشو، یا شنا استفاده می‌کردند. اوضاع بهداشتی به سرعت بد شد، و هنگامی بدتر شد که نگهبانان به بعضی زندانیان اجازه ندادند که ادرار یا دفع کنند. به عنوان تنبیه، به زندانیان اجازه داده نمی‌شد تا سطل‌های زباله و مدفوع را خالی کنند. تشک برای زندانی‌ها کالایی بسیار ارزشمند محسوب می‌شد. به همین دلیل، نگهبانان برای تنبیه زندانی‌ها، تشک‌هایشان را می‌گرفتند، و آن‌ها مجبور می‌شدند روی کف سیمانی بخوابند. بعضی زندانیان را مجبور کردند تا چند ساعت برهنه بمانند. این روش دیگری برای تحقیر کردن آن‌ها بود.
خود زیمباردو نیز جذب این آزمایش شده بود، و در آن، به عنوان سرپرست، فعالانه شرکت می‌کرد. روز چهارم، بعضی زندانیان در بارهٔ تلاش برای فرار صحبت می‌کردند. زیمباردو و نگهبانان تلاش کردند تا زندانیان را به یک ایستگاه پلیس واقعی ببرند که مکانی امن تر بود، اما کارمندان ادارهٔ پلیس گفتند که دیگر نمی‌توانند به شرکت در آزمایش زیمباردو ادامه دهند.
با ادامهٔ آزمایش، چند تن از نگهبانان به طرز فزاینده‌ای خشن و بیرحم شدند. محققان متوجه شدند که حداقل یک سوم نگهبانان تمایلات سادیسمی واقعی از خود نشان می‌دادند. اکثر نگهبانان از این که آزمایش بعد از فقط شش روز متوقف می‌شود، ناراحت بودند. بعضی از زندانبانان زندانیان را مجبور می‌کردند تا با دست خالی، توالت‌ها را بشورند.
زیمباردو می‌گوید که آزمودنی‌های زندانی، نقش خود را «درونی سازی» کرده بودند. دلیل زیمباردو این است که بعضی زندانیان می‌گفتند که می‌خواهند درخواست «آزادی به قول شرف» بدهند، حتی با این شرط که تمام درآمد خود از بابت شرکت در آزمایش را ضمیمهٔ آن کنند. اما، وقتی که درخواست آزادی به قول شرف آنها، همگی رد شد، هیچ‌یک از زندانی‌ها آزمایش را ترک نکرد. زیمباردو می‌گوید که بعد از از دست دادن کلّ پولی که بابت دوهفته قرار بود بگیرند، آن‌ها برای ادامه دادن به آزمایش هیچ دلیلی نداشتند، با این حال به آن ادامه دادند زیرا هویتی به نام «هویت زندانی» را درونی‌سازی کرده بودند. آن‌ها خودشان را زندانی می‌پنداشتند، و بنا بر این، در آزمایش باقی‌ماندند.
زندانی شمارهٔ ۴۱۶، یکی از زندانیان جدید (که از لیست انتظار زندانیان آمده بود)، نسبت به نحوهٔ برخورد با دیگران زندانیان اعتراض کرد. نگهبانان به این اعتراض با بدرفتاری بیشتری پاسخ دادند. وقتی که او از خوردن سوسیس‌هایش امتناع کرد، و گفت که اعتصاب غذا کرده‌است، نگهبانان او را داخل یک کمد، که به ابتکار خودشان آن را به «سلول انفرادی» تبدیل کرده بودند زندانی کردند. نگهبانان، بعد از آن، به دیگر زندانیان گفتند که با مشت به دیوارهٔ کمد بکوبند با صدای بلند، سر زندانی شمارهٔ ۴۱۶ داد بکشند. نگهبانان از این رویداد برای دشمن کردن دیگران زندانیان با زندانی شمارهٔ ۴۱۶ استفاده کردند. آن‌ها به دیگر زندانیان گفتند که اگر می‌خواهند او از سلول انفرادی آزاد شود، باید پتوهای خود را تحویل دهند و روی تشک خالی بخوابند. همه از این کار امتناع کردند بجز یک نفر.
زیمباردو آزمایش را زود متوقف کرد به دو دلیل،
زیمباردو می‌گوید که از بین بیش از پنجاه نفر افرادی غیر ذی‌نفع که زندان را دیده بودند، مسلاک تنها کسی بود که اصول اخلاقی آن را زیر سئوال برد. بعد از فقط شش روز، آزمایش زندان استنفورد متوقف شد، زیرا بسیار زودتر، و بسیار بیشتر از آنچه محققان فکر می‌کردند، آزمایش به واقعیت تبدیل شده بود.
آزمایش زندان استنفورد، نمایشی است از قدرت خارق العادهٔ موقعیت؛ و همچنین، قدرت هنجارهای سازمانی در درون محیط‌هایی مثل زندان را نشان می‌دهد. توجه داشته باشید که شرکت کنندگان، به‌طور شانسی در نقش زندانی یا زندانبان قرار داده شدند؛ بنابراین، هیچ چیزی در شخصیت یا بیوگرافی آن‌ها وجود نداشت که بتواند رفتار آن‌ها را توضیح دهد. با این که آنهایی که نقش نگهبان و زندانی را ایفا می‌کردند آزاد بودند تا هر طور که دلشان می‌خواهد رفتار کنند، تعاملات میان گروهی معمولاً منفی، خصمانه، و انسانیت زدا بود. این موضوع، به طرز اعجاب آوری، شبیه به همان چیزی است که در زندان‌های واقعی می‌بینیم. این یافته‌ها نشان می‌دهند که خودِ موقعیت (خودِ موقعیت زندان) به قدری پاتولوژیک است که می‌تواند رفتار انسان‌های عادی را خراب و در کانالی دیگر بیندازد.
در سال ۱۹۹۲ مستندی ب نام Quiet Rage: The Stanford Prison Experiment با حضور زیمباردو ساخته شد. این مستند شامل تشریح کامل این آزمایش توسط زیمباردو، صحبت‌های اشخاص تحت آزمون و نیز تصاویر واقعی ثبت شده طی آزمون است.
در ۲۰۰۱ فیلمی سینمایی با نام Das Experiment بر اساس کتابی با نام جعبهٔ سیاه ساخته شد که خود بر اساس آزمایش زیمباردو نوشته شده بود. در ۲۰۱۰ این فیلم خود مبنای فیلمی با نام The Experiment قرار گرفت.
پریشتینا یا پریستینا ، پایتخت و بزرگترین شهر جمهوری تازه استقلال یافته کوزوو است.
ساکنین، پریشتینا بیشتر آلبانیایی‌ها هستند و در کنار آن‌ها جوامع کوچک‌تری نیز زندگی می‌کنند. پریشتینا با جمعیت حدود ۵۰۰ هزار نفر دومین شهر آلبانیایی‌زبان در جهان است.Official gov't census: http://esk.rks-gov.net/rekos2011/repository/docs/REKOS%20LEAFLET%20ALB%20FINAL.pdf از نظر جغرافیایی این شهر در شمال خاوری کوزوو در پای کوه‌های گولاک (Goljak) واقع شده‌است. فاصله پریشتینا تا تیرانا ۲۵۰ کیلومتر، تا اسکوپیه ۹۰ کیلومتر و تا بلگراد ۵۲۰ کیلومتر است.
یکی از افتخارات پریشتینا این است که معمولاً در قاره اروپا یکی از زیباترین شهرهای اروپا قرار داده می‌شود.
جمعیت این شهر حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ هزار نفر است که اکثر آنان را آلبانیایی‌ها تشکیل می‌دهند.
اقلیت‌های صرب، ترک و بوسنیائی نیز در این شهر سکونت دارند.
این شهر پیش از استقلال کوزوو چهارمین شهر بزرگ جمهوری صربستان بود.
در رمزنگاری کلاسیک، رمزنگاری جابجایی روشی است که با جابجا کردن حروف عمل رمز کردن را انجام می‌دهد و با اجرای برعکس آن رمزگشایی صورت می‌گیرد. از دید ریاضی یک تابع یک به یک بر روی مکان حروف کار رمزکردن را انجام می‌دهد و معکوس آن برای رمزگشایی استفاده می‌گردد.رمزهای جابجایی ترتیب حروف را عوض می‌کنند ولی آن‌ها را تغییر نمی‌دهند.
در ادامه نمونه‌هایی از رمزنگاری جابه‌جایی معرفی شده‌اند.
در این نوع سیستم همانطور که از نام آن برمی‌آید،ابتدا به تعداد دلخواهی ریل(خط) تشکیل می‌دهیم. سپس حروف متنی که می خواهیم آن را رمز کنیم را به ترتیب از ابتدای ریل اول به صورت زیگزاگ قرار می‌دهیم. به عنوان نمونه اگر متن اصلی ما 'WE ARE DISCOVERED. FLEE AT ONCE' باشد متن رمز شدهٔ آن به شکل زیر به دست می‌آید:
حال به صورت سطری این حروف را کنار هم قرار می‌دهیم و به متن زیر می‌رسیم:
WECRLTEERDSOEEFEAOCAIVDEN
در این سیستم فضای کلید برابر تعداد ریل‌هایی است که می‌توان تعریف کرد.
در این نوع سیستم ابتدا حروف را در جدولی به ابعاد مشخص قرار می‌دهیم سپس با استفاده از یک الگوی معینی حروف داخل جدول را کنار هم قرار می‌دهیم و متن رمز شده را به دست می‌آوریم. برای مثال برای همان متن رمزی سیستم ریلی داریم :
مسیر خواندن حروف را 'مارپیچی در جهت عقربه‌های ساعت به سمت داخل از راست بالای جدول' تعریف می‌کنیم پس داریم:
در مقایسه با سیستم ریلی فضای کلید در حالت بسیار بیشتر است و شامل تمام مسیرهایی است که در جدول بدست آمده می‌توان تشکیل داد.
در این سیستم رمزنگاری ابتدا متن اصلی را در ردیف‌هایی به طول معین قرار می‌دهیم سپس جدول به دست آمده را به صورت ستونی اما به صورت درهم ریخته می‌خوانیم. ترکیب طول ردیف‌ها و جابه‌جایی انجام شده در انتخاب ستون‌ها کلید را مشخص می‌کنند.
در سیستم رمز جابه‌جایی ستونی منظم، فاصله‌های اضافی جدول با NULL جایگزین می‌شود اما در سیستم رمز جابه‌جایی نامنظم فاصله‌های اضافی با Blank جایگزین می‌شود. فرض کنید می خواهیم جملهٔ WE ARE DISCOVERED. FLEE AT ONCE. را با کلید ZEBRAS رمز کنیم. با توجه به ترتیب حروف در کلمه رمز، ستون‌ها به این ترتیب خوانده خواهند شد: "5 1 4 2 3 6" ؛ پس:
با قرار دادن QKJEU به عنوان NULL متن رمز شده به صورت زیر بدست می‌آید:
اما در صورتی که از سیستم رمز نامنظم استفاده کنیم داریم:
و متن رمزی بدست آمده به شکل زیر خواهد بود:
این سیستم در سال 1902 توسط Émile Victor Théodore Myszkowski پیشنهاد شد. این سیستم رمزنگاری مشابه جابه‌جایی ستونی می‌باشد با این تفاوت که کلید در رمز جابه‌جایی ستونی در صورتی که حروف تکراری داشته باشد از سمت چپ کوچکترین عدد اختصاص داده می‌شود در حالی که در این سیستم به حروف یکسان عدد یکسانی داده می‌شود و هنگامی که می خواهیم متن رمز شده را تشکیل دهیم، ستون‌های به عدد یکسان را به صورت ردیفی می‌خوانیم. ستون‌هایی که اعداد یکسان ندارند را به همان صورت قبلی یعنی ستونی می‌خوانیم. واضح است که این سیستم در صورتی که کلید حرف تکراری نداشته باشد مشابه سیستم جابه‌جایی ستونی می‌باشد. به عنوان مثال در رمز جابه‌جایی ستونی برای کلید TOMATO ، ترتیب 532164 به دست می‌آید ولی در این سیستم برای همین کلمه ترتیب 432143 به دست می‌آید. اگر با کلید TOMATO بخواهیم متن WE ARE DISCOVERED. FLEE AT ONCE. را رمز کنیم داریم:
با توجه به اینکه در این خانواده از سیستم‌ها کاراکترها صرفاً جابه‌جا می‌شوند، فرکانس یا پراکندگی کاراکترها در یک متن تغییری نمی‌کند. پس حمله‌کننده با در اختیار داشتن درصد پراکندگی حروف می‌تواند تناظر یک‌ به یکی بین حروف متن و حروف جدول درصد پراکندگی برقرار کند و متن اصلی را بازیابی کند.
حریم رمانی است اثر ویلیام فاکنر نویسنده آمریکایی و برنده جایزه نوبل ادبیات که برای نخستین بار در سال ۱۹۳۱ در آمریکا به چاپ رسید.
این کتاب به‌عنوان یکی از کتاب‌های جنجالی و پر سر و صدای فاکنر به‌شمار می‌رود و موضوع حول محور تجاوز و قتل نوشته شده‌است. نقدهای خوبی بر این کتاب نوشته شد و کتاب فروش خوبی هم کرد، اما فاکنر خود معتقد بوده‌است که این کتاب از جمله کتاب‌های ضعیفش می‌باشد که صرفاً برای عامه‌پسند بودن و کسب درآمد نوشته شده‌است. این موضوع میان محققان و دوستان فاکنر مورد بحث است.به نقل از ویکی‌پدیای انگلیسی وقایع این کتاب نیز همانند همه کتاب‌های فاکنر در سرزمین خیالی یوکناپاتافا رخ می‌دهد.
ترجمه فارسی این کتاب توسط مترجم فقید فرهاد غبرایی انجام گرفته و توسط انتشارات نیلوفر به چاپ رسیده‌است. در حال حاضر مجوز تجدید چاپ به این کتاب داده نشده و نایاب می‌باشد.
اریس، ریس یا یکی از شیرینی‌های محلی تبریز است. اریس را از شیر، شکر، وانیل، پسته و کاکائو درست می‌کنند. اریس دارای انواع کاکائویی، تسبیحی و… می‌باشد.
این شیرینی فقط مختص تبریز نیست. اریس همچنین یکی از سوغات شهر باستانی اردبیل می باشد. این شیرینی به نام شکلات پسته نیز شناخته می شود.
بووایسار حمیدوویچ سایتیِف (زادهٔ ۱۵ مارس ۱۹۷۵ در خاسافیورت) کشتی‌گیر آزادکار پیشین و سیاستمدار اهل روسیه است. سایتیف از پرافتخارترین کشتی‌گیران تاریخ است و توسط بسیاری به عنوان بهترین کشتی‌گیر تاریخ به شمار می‌رود.UFC Fight Night 35 fact grinder, SB Nation, Retrieved June 18, 2014 او برندهٔ مدال طلای سه دورهٔ بازی‌های المپیک در ۱۹۹۶ آتلانتا، ۲۰۰۴ آتن و ۲۰۰۸ پکن، قهرمان شش دورهٔ کشتی جهان و همچنین دارندهٔ شش طلای قهرمانی اروپا است.Wikipedia contributors, "Buvaisar Saitiev," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed September 22, 2009).