moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مطابق آمار سال ۲۰۰۷ نیویورک با احتساب حومهٔ جمعیتی قریب به ۲۰ میلیون نفر دارد. قطار شهری نیویورک که در سال ۱۹۰۴ افتتاح شد، بیشترین ایستگاه‌های متروی جهان را داراست. بازار بورس نیویورک، بزرگ‌ترین بازار بورس جهان در معاملات دلاری است که در خیابان وال استریت قرار دارد.
مرکز اصلی سازمان ملل متحد در کلان‌شهر نیویورک و همچنین مجسمه آزادی، مهم‌ترین نماد ایالات متحده آمریکا در نیویورک واقع شده‌است.
نیویورک یکی از شهرهای مهاجرپذیر ایالات متحده آمریکا است. در سال ۲۰۱۸ لاتینوها ۲۴٪ از جمعیت منطقهٔ کلان‌شهری نیویورک را تشکیل می‌دادند. به ترتیب ۲۷ و ۲۱ درصد از جمعیت لاتین این منطقه از تبار پورتوریکویی و دومینیکنی هستند."How Latinos Are Shaping America's Future". 2018. Nationalgeographic.Com. Accessed June 19 2018. .
آغاز جنگ جهانی دوم مقدمات رشد همه‌جانبه نیویورک را فراهم کرد، در پی ممنوعیت آفرینش‌های هنری در کشورهای دیکتاتوری اروپایی به خصوص کشورهای تحت اشغال شوروی، هنرمندان به سمت غرب گریختند، این مهاجرت اجباری موقعیت مناسبی را برای انتقال مرکز هنری از پاریس و وین به شهر نیویورک فراهم کرد، موقعیتی که تسلط قاطع ایالات متحده را تا اواخر دهه ۱۹۷۰ بر جریانات عمده هنری حفظ کرد، مهاجرت بهترین نوابغ موسیقی اتریش و فرانسه به آمریکا به خصوص نیویورک باعث تسلط کامل ایالات متحده آمریکا بر فعالیت‌های هنری و موسیقی شد، جنگ دوم بین‌الملل و خرابی‌های گسترده در سراسر اروپا منجر به جذب سرمایه‌های جدید و سرگردان و نیروی کار فراوان به این شهر شد عاملی که به توسعه اقتصادی و رونق صنایع و کارخانجات نیویورک انجامید، در سال ۱۹۵۲ و با احداث مقر دائمی سازمان ملل متحد در نیویورک این شهر عملاً به مهم‌ترین شهر در عرصه دیپلماسی بین‌المللی تبدیل شد.
در سال‌های بعد نیز این شهر شاهد اتفاقاتی تاریخ ساز بود، نیویورک و برج‌های تجارت جهانی مهم‌ترین اهداف حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر در سال ۲۰۰۱ بودند، واقعه‌ای که در سال‌های بعد نیز تأثیرهای خود را بر مناسبات جهانی نشان داد.
شهر نیویورک دارای جاذبه‌های فرهنگی در سطح جهانی بسیاری است. مجسمه آزادی هدیه‌ای است که از طرف فرانسه به این شهر داده شد که هر ساله پذیرای بسیاری از جهانگردان است. پارک مرکزی نیویورک محلی‌ست که شاید گرانترین زمین‌های شهر نیویورک در دور تا دور آن قرار دارند. پارک مرکزی نیویورک با مساحت ۳۴۲ هکتار از بزرگ‌ترین پارک‌های درون‌شهری جهان است که سالانه حدود ۲۵ میلیون نفر از آن دیدن می‌کنند. این پارک بزرگ محل برگزاری مسابقات و نمایشهای زیادی در طول سال نیز می‌باشد. در نزدیکی پارک ساختمان داکوتا دارای سابقه‌ای تاریخی برای فرهنگ کشور آمریکا قرار دارد. کتابخانه عمومی شهر نیویورک از بزرگ‌ترین کتابخانه‌های عمومی جهان است و موزه گوگنهایم، موزه تاریخ طبیعی آمریکا، و موزه متروپولیتن نیویورک که در مجاورت سنترال پارک قرار دارد محتویاتی دارند که در جهان نظیرشان را نمی‌توان یافت. همچنین از موزه هنر مدرن که در بخش منهتن قرار دارد، به عنوان تأثیرگذارترین موزه مرتبط با هنرهای مدرن در جهان یاد می‌شود. از دیگر موزه‌های مهم نیویورک می‌توان به موزه ویتنی در منهتن جنوبی اشاره کرد که مجموعهٔ بزرگ و کم‌نظیری از هنر معاصر آمریکا را در خود جای داده‌است.
سالن اپرای متروپولیتن نیویورک یکی از دوازده مؤسسه بزرگ فرهنگی مرکز هنرهای نمایشی لینکلن در نیویورک است. اما بسیاری از گردشگران روز را در تایمز اسکویر و نمایش‌های خیابان برادوی سپری می‌کنند و شب را به تماشای مسابقات تیم هاکی نیویورک رنجرز و تیم بسکتبال نیویورک نیکز درون مدیسون اسکویر گاردن یا نیویورک یانکیز درون استادیوم یانکی سپری می‌کنند. البته «کلوپ‌های شبانه» و استادیوم‌های ورزشی شهر نیویورک به وفور شاهد برگزاری کنسرت‌های فراوانی از گروه‌های مشهور موسیقی آمریکایی و جهانی است.
به دلیل وفور آسمان‌خراش و افق معروف شهر، بسیاری از فیلم‌های هالیوودی در این شهر فیلمبرداری می‌شود.
پیتزای نیویورکی از غذاهای محبوب نیویورکی‌ها است. اما با اینهمه شهر نیویورک از لحاظ تنوع شهری بی‌نظیر است. در این شهر جمعیت قابل توجهی از ایرانیان نیز زندگی می‌کنند.
به همّت گروهی از فعالان جامعه ایرانیان نیویورک، از سال ۲۰۰۵، هرساله به مناسبت عید نوروز، رژه‌ای با نام رژه نوروزی ایرانیان نیویورک در خیابان‌های نیویورک برگزار می‌شود که در آن هزاران تن از ایرانیان و دیگر اقوامی که عید نوروز را جشن می‌گیرند، در خیابان‌های معین‌شده‌ای از منهتن به جشن و پایکوبی می‌پردازند.
همچنین مرکز یکی از بزرگ‌ترین و جامع‌ترین پروژه‌های ایران‌شناسی به نام دانشنامه ایرانیکا نیز در این شهر و در دانشگاه کلمبیا قرار دارد.
فضای هوایی نیویورک شلوغ‌ترین در ایالات متحده و یکی از پرازدحام‌ترین کوریدورهای حمل و نقل در جهان است. ۳ فرودگاه بسیار شلوغ در نیویورک شامل فرودگاه بین‌المللی جان اف کندی، فرودگاه بین‌المللی لیبرتی نیوآرک و فرودگاه لاگواردیا است. ۱۳۰٫۵ میلیون مسافر در سال ۲۰۱۶ از این ۳ فرودگاه استفاده نمودند. نقشه‌هایی برای گسترش حجم مسافران در چهارمین فرودگاه، فرودگاه بین‌المللی استیوارت در حال انجام است. دیگر فرودگاه‌های تجاری جهت خدمت‌رسانی به شهر بزرگ نیویورک عبارت از فرودگاه لانگ آیلند مک‌آرتور، فرودگاه ترنتون-مرسر و فرودگاه شهرستان وستچستر هستند.
ناوگان اتوبوس‌های عمومی شهر نیویورک ۲۴ ساعته کار می‌کند و بزرگ‌ترین در آمریکای شمالی است.
متروی نیویورک سیتی در سال ۱۹۰۴ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۳۴ خط و ۴۶۹ ایستگاه است، این مترو دارای بیشترین ایستگاه در بین دیگر متروهای جهان است. همچنین راه‌آهن استیتن آیلند با ۱ خط و ۲۲ ایستگاه و پی‌ای‌تی‌اچ (مترو) با ۴ خط و ۱۳ ایستگاه از دیگر سامانه‌های ترابری ریلی در نیویورک است.
علیرغم وابستگی شدید نیویورک به سیستم حمل و نقل عمومی گسترده، خیابان‌ها یکی از ویژگی‌های مشخص شهر هستند. طرح کمیسرها در سال ۱۸۱۱ بر توسعه فیزیکی شهر تأثیر زیادی گذاشت. چندین خیابان شهر، از جمله برادوی، وال استریت، خیابان مدیسون و خیابان هفتم نیز به عنوان مترونی برای صنایع ملی در آنجا استفاده می‌شوند: سازمان‌های تئاتر، امور مالی، تبلیغات و مد.
شهر نیویورک همچنین دارای شبکه گسترده‌ای از بزرگراه‌ها و پارک‌هایی است که بخش‌های شهر را به یکدیگر و از طریق پل‌ها و تونل‌های مختلف به شمال جرسی، شهرستان وستچستر، لانگ آیلند و جنوب غربی کانکتیکات متصل می‌کند. از آنجایی که این بزرگراه‌ها به میلیون‌ها نفر از ساکنان بخش‌های بیرونی و حومه شهر که به منهتن رفت و آمد می‌کنند، خدمات رسانی می‌کنند، بسیار معمول است که رانندگان ساعت‌ها در ازدحام ترافیک که یک اتفاق روزمره است، به‌ویژه در ساعات شلوغی سرگردان شوند. شهر نیویورک همچنین به دلیل قوانین خود در مورد چرخش در چراغ قرمز مشهور است. برخلاف بقیه ایالات متحده، ایالت نیویورک برای کاهش تصادفات ترافیکی و افزایش ایمنی عابران پیاده، چرخش قرمز به راست یا چپ را در شهرهایی با جمعیت بیش از یک میلیون نفر ممنوع کرده‌است؛ بنابراین، در شهر نیویورک، همه پیچ‌ها در چراغ‌های قرمز غیرقانونی هستند، مگر اینکه علامتی وجود داشته باشد که اجازه چنین مانورهایی را می‌دهد.
شهر نیویورک دارای تیم‌های ورزشی‌ای است که در هر چهار لیگ اصلی آمریکای شمالی حضور دارند. مرکز تمامی این تیم‌ها شهر نیویورک است.
نیویورک یکی از مناطق معدودی در ایالات متحده آمریکا است که همچنان بازی بیسبال، بازی اول شهروندانش محسوب می‌شود و پس از بیسبال، بازی‌های فوتبال آمریکایی، بسکتبال و هاکی طرفداران بی‌شماری دارند. تاکنون تیم‌های بیسبال نیویورک توانسته‌اند با ثبت رکوردی بی‌همتا چهارده بار مسابقات قهرمانی جهان (ورلد سریز) را برگزار کنند. نیویورک یکی از چهار کلان‌شهر ایالات متحده آمریکا است که در لیگ سراسری بیسبال آمریکا، دارای دو نماینده‌است.
دو تیم بیسبال شهر نیویورک که در لیگ سراسری بیسبال آمریکا شرکت دارند، عبارتند از نیویورک یانکیز و نیویوک متز که در هر فصل لیگ، شش بار در مقابل یکدیگر بازی می‌کنند.
تیم بیسبال نیویورک یانکیز تاکنون ۲۶بار قهرمان لیگ برتر بیسبال شده‌است که آن را به پرآوازه‌ترین تیم در تاریخ بیسبال مبدل می‌کند. تیم بیسبال نیویورک متز نیز تاکنون ۲بار قهرمان لیگ برتر بیسبال شده‌است. نیویورک همچنین زمانی خانه تیم‌های سان‌فرانسیسکو جاینتز که سابقاً "نیویورک جاینتز" نامیده می‌شد و همچنین تیم لس‌آنجلس داجرز که سابقاً "بروکلین داجرز" نامیده می‌شدند، هست. هر دو تیم در سال ۱۹۵۸ میلادی به ایالت کالیفرنیا منتقل شدند.
همچنین دو تیم بیسبال از شهر نیویورک به نام‌های استیتن آیلند یانکیز و بروکلین سایکلونز در لیگ دسته یک بیسبال (minor league) حضور دارند. نیویورک به‌وسیله تیم‌های نیویورک جاینتز و نیویورک جتز در لیگ حرفه‌ای فوتبال آمریکایی نمایندگی می‌شود. ورزشگاه خانگی هر دو تیم، استادیوم جاینتز نام دارد که در نزدیکی نیوجرسی واقع شده‌است. تیم هاکی روی یخ نیویورک رنجرز، نماینده شهر نیویورک در لیگ ملی هاکی است. در فوتبال، نیویورک به‌وسیله تیم رد بول نیویورک در لیگ حرفه‌ای فوتبال نمایندگی می‌شود. تیم فوتبال رد بول، بازی‌های خانگی خود را در استادیوم جاینتز برگزار می‌کند. در بسکتبال، تیم نیویورک نیکز نماینده شهر نیویورک در اتحادیه ملی بسکتبال است و در اتحادیه ملی بسکتبال زنان، تیم نیویورک لیبرتی است. راکر پارک در محله هارلم، زمین بسکتبالی است که بسیاری از بسکتبالیست‌های حرفه‌ای ان‌بی‌ای در آن در طول لیگ تابستانی بازی می‌کنند.
نیویورک به عنوان شهری جهانی، میزبان مسابقات مهم و پُرآوازه‌ای است. از آنجمله می‌توان به مسابقات تنیس آزاد آمریکا (US Open) اشاره کرد که یکی از چهار مسابقه اصلی قهرمانی تنیس (گرند اسلم) است، در منطقه کوینز برگزار می‌شود. مسابقات دو ماراتون نیویورک سیتی، بزرگ‌ترین مسابقه دو ماراتون در جهان است.World's Largest Marathons , Association of International Marathons and Distance Races. Accessed June ۲۸, ۲۰۰۷. مسابقات میلروز که مسابقات دو سرعت است، هر ساله در داخل مدیسون اسکویر گاردن اجرا می‌شود و بارها رکورد قهرمانی جهان در این مسابقات شکسته شده‌است. مسابقات بوکس نیز دارای طرفداران بسیاری زیادی است که هر ساله در مدیسون اسکویر گاردن انجام می‌شود.
بسیاری از ورزش‌ها توسط مهاجرین به نیویورک آورده شدند و رفته رفته و در طول زمان به قسمتی از فرهنگ جامعه نیویورک تبدیل شدند. به عنوان نمونه می‌توان به بازی استیک‌بال اشاره کرد که کپی خیابانی بازی بیسبال است. این بازی در دهه ۱۹۳۰ در مناطق کارگر نشین نیویورک و در میان جوامع ایتالیایی، ایرلندی و آلمانی مهاجر رواج یافت و تا امروز طرفداران بسیاری دارد. در سال‌های اخیر، بازی کریکت نیز در بسیاری از پارک‌های نیویورک توسط جامعه مهاجرین از جنوب آسیا بازی می‌شود. از القاب نیویورک می‌توان به «بزرگ‌ترین زمین بازی جهان» اشاره کرد که اشاره‌ای است به رواج فوق‌العاده ورزش‌های خیابانی که توسط همه سنین در این شهر انجام می‌شود.
قلب تجاری ایالات متحده آمریکا در شهر نیویورک واقع است. مرکز تجارت جهانی در ناحیه منهتن قرار داشت. همچنین فرودگاه بین‌المللی جان اف کندی، یکی از سه فرودگاه بین‌المللی شهر نیویورک است. درحالی‌که روزنامه اقتصادی وال استریت ژورنال در این شهر چاپ می‌شود، نبض تجارت سهام کشور در خیابان وال استریت و در بازار بورس نیویورک و بورس الکترونیکی نزدک تپش می‌کند.
در سال ۲۰۱۷، تولید ناخالص داخلی شهر نیویورک به تنهایی برابر با ۱٫۷۳ تریلیون دلار بوده‌است که در صورت قرارگیری این شهر در فهرست کشورها بر پایه تولید ناخالص داخلی، رتبهٔ دوازدهم و بالاتر از کشورهایی نظیر اسپانیا و روسیه خواهد داشت.
سیستم مدارس دولتی شهر نیویورک که توسط اداره آموزش و پرورش شهر نیویورک مدیریت می‌شود، بزرگ‌ترین سیستم مدارس دولتی در ایالات متحده است که به حدود ۱٫۱ میلیون دانش آموز در بیش از ۱۷۰۰ مدرسه ابتدایی و متوسطه جداگانه خدمات ارائه می‌دهد. سیستم مدارس دولتی این شهر شامل ۹ دبیرستان تخصصی برای خدمت به دانش آموزان با استعداد تحصیلی و هنری است. دولت شهر به مدارس دولتی پلهام پول می‌دهد تا بخش بسیار کوچکی از برانکس را آموزش دهند.
بیش از یک میلیون دانشجو، که بیشترین تعداد در بین شهرهای ایالات متحده است، در بیش از ۱۲۰ مؤسسه آموزش عالی شهر نیویورک ثبت نام کرده‌اند و بیش از نیم میلیون نفر در سیستم دانشگاه نیویورک (CUNY) هستند. بر اساس رتبه‌بندی دانشگاهی دانشگاه‌های جهان، نیویورک به‌طور متوسط دارای بهترین موسسات آموزش عالی در بین شهرهای جهان است. سیستم عمومی دانشگاه نیویورک از بزرگ‌ترین دانشگاه‌های کشور است که شامل ۲۵ مؤسسه در هر پنج ناحیه است: کالج‌های ارشد، کالج‌های محلی و سایر مدارس فارغ‌التحصیل/حرفه ای. سیستم عمومی دانشگاه ایالتی نیویورک (SUNY) شامل پردیس‌هایی در شهر نیویورک است، از جمله: دانشگاه علوم بهداشتی، مؤسسه فناوری مد، کالج دریایی، و کالج بینایی‌سنجی.
شهر نیویورک دارای دانشگاه‌های خصوصی قابل توجهی مانند کالج بارنارد، دانشگاه کلمبیا، کوپر یونیون، دانشگاه فوردهام، دانشگاه نیویورک، موسسه فناوری نیویورک، دانشگاه راکفلر، و دانشگاه یشیو است. تعدادی از این دانشگاه‌ها در بین دانشگاه‌های برتر جهان رتبه‌بندی می‌شوند، در حالی که برخی از معتبرترین موسسات جهان مانند دانشگاه پرینستون و دانشگاه ییل در منطقه شهری نیویورک باقی مانده‌اند. بسیاری از تحقیقات علمی در این شهر در زمینه پزشکی و زیست‌شناسی انجام می‌شود. در سال ۲۰۱۹، منطقه کلان‌شهر نیویورک بر اساس سهم مقالات منتشر شده در زیست‌شناسی، رتبه اول را در فهرست شهرها و مناطق کلانشهری کسب کرد. شهر نیویورک دارای بیشترین مدرک تحصیلات تکمیلی زیست‌شناسی است که سالانه در ایالات متحده اعطا می‌شود، با ۱۲۷ برنده جایزه نوبل که تا سال ۲۰۰۵ ریشه در موسسات محلی داشتند.
نیویورک دارای ده شهر خواهر است که به همراه تاریخ پیوستن در زیر آمده‌است:
نورمن رابرت فاستر (زاده ۱ ژوئن، ۱۹۳۵) معمار اهل بریتانیا است.
شهرت او بیشتر به خاطر طرح گنبد مجلس ملی آلمان در برلین و بنای مشهور به «خیارشور» در لندن فراگیر شد. یکی دیگر از دلیل شهرت وی بخاطر طرح ابراج البیت است.
نورمن فاستر در مورد برج «خیارشور» یا به عبارتی «برج سوئیس رِ» می گوید:
"خوب «برچسب روزنامه نگارانه خیار» را باید اندکی تحقیرآمیز دانست اما نکته جالب این است که براساس همین برچسب میتوان گفت، طرح ساختمان خلاقیت مخاطب را خواه انتقادی باشد خواه نه به کار می اندازد. حالت شوخ طبعانه موجود در آن نیز بازتابی از زمینه بومی انگلیسی آن است، چنین اظهارنظری در به طور مثال اسپانیا، غیرممکن است. به نظر من این ساختمان نتیجه پاسخه ایی بسیار دقیق به نیازهای ساختمانی فضای شهر لندن و زمینه شهری آن در همان سایت به‌خصوص است."داستان پست مدرنیسم،چارلز جنکز، ترجمه احسان حنیف، تهران: فکرنو، ۱۳۹۸، ص۲۵۳.
نورمن در خانواده‌ای کارگری در منچستر به دنیا آمد. در ۱۶ سالگی مدرسه را رها کرد و در عوض به خدمت در نیروی هوایی پادشاهی شتافت. نورمن فاستر پیوسته بر آن بوده که با تقسیمات و چند پارگی های دانش مبارزه کند و جریان فکری منحصر به فرد خود را تداوم بخشد که غالباً این عمل تا مرحله ی آشفتگی و رنجش ساختارها و چارچوب های فرهنگی نیز پیش رفته است . بنابراین ، هنگام صحبت در مورد مباحث معماری ، عدم کاربرد واژه شناسی تجریدی و ایهام گونه – که امروزه در بحث های معمول و متداول به زبان میانجی تبدیل شده و افراد تابع مد نمی توانند از آن بر حذر باشند – امری اتفاقی نیست.
ریچارد جُرج راجرز ؛ ( – ) معمار ایتالیایی‌تبار بریتانیایی بود. از وی به عنوان یکی از جسورترین و جریان‌سازترین معماران مدرن سده کنونی یاد می‌شود.راهکارهای حفظ میراث‌های معماری، از قصر آستلی تا زندان قصر، "بی‌بی‌سی فارسی"
ریچارد راجرز در دانشگاه ییل درس خواند و مدتی با نورمن فاستر همکاری می‌کرد.
در سال ۱۹۷۱ ریچارد راجرز به همراه با رنزو پیانو، در مسابقهٔ طرح ساختمان مرکز ژرژ پمپیدو در پاریس در میان ۶۸۱ شرکت‌کننده برنده اعلام شدند. نمای این ساختمان را مجموعه‌ای از دودکش‌ها، آبگردان‌ها، لوله‌های تأسیساتی و ستون‌ها، تیرها، بادبندها، راه پله‌ها و مسیرهای رفت‌وآمد تشکیل می‌داد. ساخت این مرکز هنری و فرهنگی بزرگ در ۱۹۷۱ آغاز و در ۱۹۷۷ به پایان رسید. این معماران آغازگر سبکی در اروپا بودند که به نام معماری های-تک یا تکنولوژی پیشرفته معروف شد.قبادیان، وحید. معماری معاصر غرب، تهران:دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ۱۳۸۹
در سال ۱۹۹۹ گنبد هزاره لندن را طراحی کرد که در طراحی آن از صور فلکی الهام گرفته‌است.
از کارهای دیگر او می‌توان ساختمان لویدز و مجمع عمومی ولزی‌ها را نام برد.
ریچارد راجرز در ۱۸ دسامبر ۲۰۲۱ در سن ۸۸ سالگی در لندن درگذشت.
ریچارد چارلز راجرز (زاده ۱۹۰۲ - درگذشته ۱۹۷۹) آهنگساز موسیقی سبک آمریکایی بود.
او در دوران طولانی کارش قطعات بسیاری برای نمایش‌های موزیکال ساخت که بسیاری از آن‌ها به نغمه‌های استاندارد تبدیل شده‌اند. موسیقی نمایش آوای موسیقی که بعدها فیلمی به‌همین نام هم از آن ساختند و در ایران با نام اشک‌ها و لبخندها معروف شد از کارهای او است.
او مدتی با لارنتس هارت همکاری کرد. پس از مرگ هارت، راجرز با اسکار همرشتاین به خلق ترانه‌های محبوب مردم پرداخت.
آهنگ‌های مشهور:
زبان نخست یا زبان مادری به نخستین زبان یا زبان‌هایی گفته می‌شود که کودک سخن گفتن به آن را یادمی‌گیرد یا آن را پیش از سن بحرانی می‌آموزد، یا می‌توان گفت زبانی که فرد توانایی اندیشیدن و سخن گفتن به آن همانند دیگر سخنوران آن زبان را دارد. زبان نخست (افزون بر زبان بومی) زبان شخصی است که معمولاً از کودکی آن را آموخته و به بهترین وجه ممکن صحبت می‌کند و اغلب معنایی برای همسانی جامعه‌شناسی زبان است.Bloomfield, Leonard.Language زبان مادری یک اصطلاح است و لزوماً به معنی زبانی که مادر انسان به آن سخن می‌گوید نیست. در بعضی از کشورها، اصطلاح زبان مادری بیشتر به زبان قومی فرد دلالت می‌کند تا زبان اول او. در برابر زبان نخست، زبان دوم زبانی است که هر فردی متفاوت با زبان نخستش صحبت می‌کند.
از نظر عصب‌شناسی زبان نخست در مقایسه با زبان‌هایی که فرد بعداً در بزرگسالی می‌آموزد (زبان دوم) جایگاهی متفاوت را در قشر مغز اشغال می‌کند، به طوری که در بسیاری موارد آسیب‌های مغزی محدود ممکن است سبب اختلال شدید در یکی از این دو زبان (نخست و دوم) شوند، در حالی که مهارت‌های زبان دیگر هیچ آسیبی نبینند.
در سکته‌های ایسمیک مغزی آسیب رایج‌تر به ناحیه زبان دوم وارد می‌شود و فرد معمولاً ابتدا توانایی‌های زبان دوم را از دست می‌دهد، در حالی که هنوز می‌تواند به زبان نخست نیز صحبت کند."K*The Native Speaker: Myth and Reality By Alan Davies
در صورتی که کودک در همان آغاز کودکی بیش از یک زبان را فرابگیرد، ناحیه مغزی مربوط به همه این زبان‌ها با ناحیه زبان نخست مشابه است و نمی‌توان از نظر علمی هیچ‌یک از آن‌ها را زبان دوم وی دانست.
گاهی گزاره «زبان بومی» برای اشاره به زبانی که به کار می‌رود که شخص به اندازهٔ یک فرد بومی که زبان «اصلی کشورش» است مهارت دارد یا به اندازهٔ یک فرد معمولی که زبان دیگری صحبت نمی‌کند در آن زبان مهارت دارد.همچنین اصلاح زبان اصلی یا زبان مادری برای زبانی به کار می‌رود که شخص از زمان کودکی در خانه (معمولاً از خانواده خود) آموزش دیده‌اند. بچه‌هایی که درخانه‌هایی بزرگ می‌شوند که در آنجا دو زبان صحبت می‌شود بر پایه این تعریف، می‌توانند بیشتر از یک زبان اصلی یا زبان بومی داشته باشند.
در زمینهٔ سرشماری جمعیت که بر روی جمعیت کانادایی‌ها اجرا شده‌است، آمارهای کانادا مشخص می‌کنند که زبان اصلی به عنوان «زبان اولی که در دوران کودکی در خانه آموخته شده‌است و همچنان به صورت انفرادی در زمان سرشماری درک شده‌است، تا اندازه‌ای ممکن است که زبان نخست آموخته شده طولی نکشد که زبان اصلی گوینده‌ای باشد. این مطلب شامل کودکان مهاجر کم سن و سالی است که خانواده‌هایشان به محیط زبانی جدیدی نقل مکان کرده‌اند، به خوبی افرادی که زبان اصلی شان را در دوران کودکی در خانه آموخته‌اند (نسبت به زبان اکثریت جامعه)، کسانی که بخشی یا کل زبانی را که در ابتدا فراگرفته‌اند، ممکن است از دست داده باشند. (رجوع شود به فرسایش زبان)
(برای مثال من هیچ عذری برای نیاموختن زبان اصلی ام ندارم)، تا اینکه به زبان اول شاره کند.
همچنین در سنگاپور «زبان اصلی» بدون توجه به مهارت واقعی به زبان قومی فرد اشاره می‌کند، در حالی که «زبان اول» به زبان انگلیسی ای که در جزیره‌ای توسط استعمار بریتانیایی ثابت شده بود، اشاره دارد که زبان میانجی برای بیشتر سنگاپوری‌های مستقل ناشی از کاربرد آن به عنوان زبان دستور در مدارس دولتی و به عنوان زبان عمومی می‌باشد.
در ایران همایش‌های مختلفی با موضوع زبان‌ها و گویش‌های بومی در میان اقوام مختلف برگزار می‌شود.ایران کنفرانس برخی از فعالان اقوام و برخی نویسندگان اجتماعی در ایران همواره دربارهٔ زبان مادری و تدریس آن در مدارس تأکید کرده‌اند. آن‌ها معتقدند نمی‌توان به زیباییِ تنوع‌های طبیعی و انسانی شک کرد. این طیف بر دگراندیشی‌ها و دگربودگی‌ها ارج می‌نهند و زیبایی هستی را در تنوع آن می‌بینند. به عقیده برخی فعالان عرصه اجتماعی، زبان، آداب و رسوم، آیین‌ها، مناسک و اندیشه‌ها، ویژگی‌های اقوام‌اند، چه در شکل‌هایی پسندیده یا ناپسند؛ بنابراین هر گونه تغییر و پیش‌رفت و ترقی جوامع بشری عمدتاً باید و می‌تواند که بر ویژگی‌های پویای ملی و بومی آنان اتفاق بیفتد.
زبان اول یک کودک بخشی از هویت شخصی، اجتماعی و فرهنگی او است. تأثیر دیگر زبان اول این است که باعث بازتاب و یادگیری عملکرد و سخن گفتن در مورد الگوهای اجتماعی موفق می‌شود. این امر اساساً عهده‌دار تفاوت میان توانایی عملکرد زبان‌شناسی است.
اصطلاح زبان مادری که بیشتر به جای زبان اول به کار می‌رود، واژه‌ای ترکیبی است و ورود آن به زبان فارسی به احتمال زیاد ترجمه‌ای مستقیم از یکی از زبان‌های اروپایی است. اصطلاح زبان مادری در لغت‌نامه دهخدا یافت نمی‌شود، حال آنکه، در واژه‌نامه‌های برخی از زبان‌های اروپایی حضور دارد (برای نمونه "Muttersprache" در زبان آلمانی یا «mother tongue» در زبان انگلیسی).
در بسیاری از واژه‌نامه‌های انگلیسی، از این واژه به عنوان نخستین زبانی که یک کودک می‌آموزد یاد شده‌است، در حالی که در لغت‌نامه American Heritage ویرایش سوم از این واژه به معنی «زبان بومی یا زبان والدین فرد» یاد شده‌است.
لغت‌نامه Longman Language Activator تأکید می‌کند که در انگلیسی این اصطلاح اغلب هنگامی مورد استفاده قرار می‌گیرد، که فرد در یک کشور خارجی باشد (این توضیح تعریف ارائه شد در لغت‌نامه American Heitage را هم توجیه می‌کند)
اصطلاح زبان مادری اصطلاحی است که بیشتر دانشمندان کوشش در پرهیز از آن دارند و در علوم زبان‌شناسی، روان‌شناسی، عصب‌شناسی رفتاری (Neurobehaviour) بیشتر واژه زبان اول (First Language) به جای این اصطلاح به کار برده می‌شود.
کارشناسی مدیریت بازرگانی (BBA) یک مدرک لیسانس در مدیریت بازرگانی و کسب و کار است که توسط کالج‌ها و دانشگاه‌ها پس از اتمام چهار سال و معمولاً گذراندن ۱۲۰ واحد تحصیلی در مقطع کارشناسی در مبانی مدیریت کسب و کار اعطا می‌شود. این ۱۲۰ واحد معمولاً شامل دوره‌های پیشرفته در تجزیه و تحلیل تجاری، ارتباطات تجاری، امور مالی شرکتی می‌شود. امور مالی، حسابداری مالی، اقتصاد کلان، مدیریت، حسابداری مدیریت، بازاریابی، اقتصاد خرد، مدیریت استراتژیک، مدیریت زنجیره تأمین، و سایر موضوعات مهم دانشگاهی مرتبط با رشته دانشگاهی مدیریت بازرگانی هستند.
این مدرک به گونه ای طراحی شده‌است که دانش گسترده‌ای از جنبه‌های عملکردی یک شرکت و ارتباط آنها ارائه دهد، در حالی که امکان تخصص در یک رشته دانشگاهی مرتبط با تجارت خاص را فراهم می‌کند. برنامه‌های کارشناسی مدیریت بازرگانی دانشجویان را در گستره طیف وسیعی از موضوعات اصلی قرار می‌دهد و به‌طور کلی به ان‌ها اجازه می‌دهد تا در یک رشته یا رشته‌های علمی مرتبط با تجارت خاص تخصص پیدا کنند.
مدرک کارشناسی مدیریت بازرگانی همچنین مهارت‌های عملی، مدیریتی و ارتباطی و توانایی‌های تصمیم‌گیری تجاری افراد را توسعه می‌دهد که آنها را برای مدیریت یک نهاد تجاری آماده می‌کند. بسیاری از برنامه‌ها شامل آموزش و تجربه عملی در قالب پروژه‌های موردی، ارائه، دوره‌های کارآموزی، بازدیدهای صنعتی، و تعامل با کارشناسان معتبر صنعت هستند.
الزامات آموزشی عمومی بر علوم انسانی و اجتماعی از جمله تاریخ، اقتصاد و ادبیات تأکید دارد. برنامه درسی اصلی ریاضیات معمولاً مورد نیاز و مرتبط با تجارت شامل حسابداری، آمار و دروس مرتبط است. حسابان و آمار کسب و کار معمولاً مورد نیاز است.
در ایالات متحده، برنامه‌های دوره کارشناسی مدیریت بازرگانی در مقطع کارشناسی تقریباً همیشه معتبر هستند، که نشان دهنده این است که برنامه BBA کالج یا دانشگاه مطابق با استانداردهای کیفیت برنامه درسی است.
اکثر مدارس بازرگانی به عنوان دانشکده بازرگانی در دانشگاه‌ها و کالج‌ها فعالیت می‌کنند. طبق رتبه‌بندی یواس نیوز اند ورلد ریپورت برخی از بهترین دانشکده‌ها برای دوره کارشناسی مدیریت بازرگانی عبارتند از:"Best global universities for economics and business, "U.S. News & World Report", 2023
لهجه یا گویش به شکل‌هایی از یک زبان گفته می‌شود که تفاوت‌هایی آوایی یا دستوری دارند اما استفاده‌کنندگانِ دو گویش متفاوت (گویش‌ورانِ متفاوت) هم‌چنان می‌توانند سخن یکدیگر را درک کنند.
اگر وجه ممیزهٔ بین دو زبان‌گونهٔ یک زبان عمدتاً در سطح واژگان و تا حدودی در سطح ساختار (نحو) باشد، این دو گونه دو گویش متفاوت از یک زبانند."
گویش بر چهار دسته است:
زبان‌گونه‌ها
ویکی گویش - گویش نامهٔ آزاد
در زبان‌شناسی لَهجه یا اَکسان به گونه‌ای از طرز تلفظ‌های ویژه یک گروه زبانی گویند. تقریباً در تمامی زبان‌های جهان، گروه‌هایی با لهجه‌های گوناگون وجود دارند. مجموعه تلفظ‌های ویژه یک گروه معمولاً قانونمند و مطابق ضوابط ثابتی صورت می‌گیرد. لهجه‌ها معمولاً با مناطق جغرافیایی ویژه ارتباط دارند.
اگر مجموعه تلفظ‌های دو دسته از گویشوران یک زبان به گونه‌ای باشد که همدیگر را نسبتاً آسان بفهمند صحبت از لهجه می‌کنیم و اگر تفاوت‌های تلفظی یا دستوری به‌گونه‌ای باشد که درک متقابل با ایرادات و دشواری‌هایی روبرو باشد از گویش صحبت می‌کنیم یعنی در این حالت با دو گویش متفاوت از یک زبان روبرو هستیم.در گویش‌های مختلف بادستور زبان‌های متفاوتی برخورد می‌کنیم که فهم جملات را برای شخصی با گویش دیگر دچار مشکل میکند.
مثلاً لهجه اصفهانی و گویش بوشهری در زبان فارسی.
هر گاه تفاوت بین دو گونه از یک زبان در سطح آوایی (فراگویی ) و تا حدودی در سطح واژگان (واژگان قاموسی) باشد می‌توان آن دو گونه را لهجه‌هایی از یک زبان نامید. اصطلاح لهجه را عمدتاً برای گونه جغرافیایی یا گونه اجتماعی به کار می‌برند، مثلاً لهجهٔ تهرانی، لهجهٔ بالاشهری، لهجهٔ پایین‌شهری.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخه ۲۰ اکتبر ۲۰۰۶.
هندوانهٔ ابوجهل یا کَبَست یا حنظل گیاهی با میوه‌ای تلخ مزه است که در فارسی با نام‌های خربزهٔ روباه، کدوی تلخ، سیبِ تلخ و در زبان لری با نام خیار گُرگو، در نایین و خوروبیابانک هنوارنه مار یا هنوانه ماری شناخته می‌شود. همچنین، در فرهنگ اچمی‌زبان‌های بومی سرباز، چابهار و مومان به آن گونج، و در جنوب ایران به نام خزَرَ (تلفظ: Khazara) می‌گویند.هندوانه ابوجهل از راسته کدوئی‌ها (Cucurbitales) از تیره کدو (Cucurbitaceae)، از سرده سیترولوس (Citrullus) بوده و نام علمی آن "Citrullus colocynthis" است. مصرف آن باعث کولیت شدید شده و به علت مواد سمی خطرناک است.کدوی تلخ گیاه بالارونده بومی حوزه مدیترانه به ویژه ازمیر ترکیه، نوبه آفریقا و تریسته ایتالیا است. این گیاه از خانوادهٔ هندوانه است اما با هندوانه معمولی تفاوت‌هایی دارد شامل اندازهٔ کوچک‌تر، جسم سفت‌تر و مزهٔ بسیارتلخ آن.
در گیاه وجود یک ماده تلخ به نام کولوسنتینColocynthin و کولوسنتتینColocynthetine گزارش شده‌است.
گمان می‌رود عصاره کوکوربیتاسین آن خواص درمانی داشته باشد.
ضد بیماری بلغم، مسهل و ملین بسیار قوی، درمان‌کننده کبد، آنتی‌بیوتیک قوی، ضد نقرس، درمان‌کننده صدای گوش، ضد سردرد و درد شقیقه، درمان‌کننده سیاتیک
طبیعتی بسیار گرم دارد
درمان بیماری صرع، بیماری قند، خارش پوست، درمان‌کننده سفید شدن مو
جلوگیری از سکته مغزی. قاعده آور، ضد کرم معده و کرم کدو، پادزهر سم عقرب و مار است.
از خواص هندوانه ابوجهل که بگذریم، نتایجی نیز به دست آمده‌است که نشان می‌دهد مصرف بیش از حد این میوه بر دستگاه گوارش تأثیر منفی می‌گذارد و باعث بروز مشکل می‌شود. مصرف حتی مقدار بسیار کمی از این گیاه می‌تواند باعث تحریک شدید معده و روده، اسهال خونی، آسیب کلیه، ادرار خونی و عدم توانایی در ادرار شود.
عوارض جانبی شامل تشنج، فلج و مرگ نیز در ادامه مصرف ذکر شده‌است. میزان مصرف نباید بیش از یک قاشق چای‌خوری باشد. البته گفته می‌شود زنان باردار و شیرده باید به کلی از مصرف این میوه خودداری کنند. مصرف این میوه هم می‌تواند باعث سقط جنین شود و هم ترکیبات سمی آن برای نوزاد مضر است.
از آنجایی که مصرف این میوه اغلب از طرف پزشکان طب سنتی پیشنهاد می‌شود پس دانستن طبع آن هم بی‌ضرر نیست. از دید طب سنتی این میوه بسیار گرم و خشک است و اغلب برای افراد بلغمی توصیه می‌شود تا بتواند اخلاط بلغمی را به دلیل خاصیت مسهلی‌اش، دفع کند.
دوز مصرفی این گیاه به عوامل مختلفی مانند سن، سلامتی و دیگر شرایط بستگی دارد. حتی مواد طبیعی و داروهای گیاهی را هم نباید بدون در نظر گرفتن میزان مناسب مصرف کرد. دوز تعیین شده اهمیت بسیاری دارد. همچنین گفته می‌شود افرادی که طبع گرم دارند، بهتر است این میوه را مصرف نکنند.
خانمهای باردار استفاده نکنند.
در گذشته زنان باردار از هندوانه ابوجهل برای سقط جنین استفاده می‌کردند. هنوز هم برخی زنان عرب از این روش استفاده می‌کنند که تاکنون موجب مرگ نیز شده‌است.
مؤسسه فناوری ماساچوست یا به اختصار اِم‌آی‌تی، یک دانشگاه تحقیقاتی خصوصی با زمین اهدایی توسط دولت واقع در کمبریج، ماساچوست می‌باشد. این دانشگاه در سال ۱۸۶۱ تأسیس شده و از آن زمان تاکنون نقش چشم‌گیری در توسعه فناوری و علوم مدرن ایفا کرده‌است.
دانشگاه ام‌آی‌تی در پاسخ به صنعتی‌شدن روزافزون آمریکا تأسیس شد و مدل دانشگاه صنعتی اروپایی را پذیرفت و بر آموزش آزمایشگاهی در علوم کاربردی و مهندسی تأکید کرد.
این مؤسسه دارای یک پردیس شهری است که بیش از ۱٫۶ کیلومتر در امتداد رودخانه چارلز امتداد دارد. این مؤسسه همچنین دارای مجموعه‌های مهمی خارج از دانشگاه است از جمله:
تا پیش از اکتبر ۲۰۲۰، ۹۷ برنده جایزه نوبل، ۲۶ برنده جایزه تورینگ و ۸ مدال آور فیلدز به‌عنوان دانش آموختگان، اعضای هیئت علمی یا محقق به ام‌آی‌تی وابسته‌اند. علاوه‌بر این، ۵۸ نفر از دریافت‌کنندگان مدال ملی علوم، ۲۹ نفر از دریافت‌کنندگان مدال ملی فناوری و نوآوری، ۵۰ نفر از همکاران مک آرتور، ۸۰ نفر از محققان مارشال، ۳ نفر از محققان میچل، ۴۱ نفر از فضانوردان و ۱۶ نفر از دانشمندان ارشد نیروی هوایی آمریکا به ام‌آی‌تی وابسته بوده‌اند.
این دانشگاه همچنین از فرهنگ کارآفرینی نیرومندی برخوردار است و فارغ‌التحصیلان دانشگاه ام‌آی‌تی بسیاری از شرکت‌های برجسته را تأسیس کرده‌اند. ام‌آی‌تی، یکی از اعضای انجمن دانشگاه‌های آمریکایی (AAU) است.
در سال ۱۸۵۹، پیشنهادی برای استفاده از زمین‌های تازه پر شده در خلیج بک، بوستون برای «هنرستان هنر و علوم» به دادگاه عمومی ماساچوست ارائه شد اما این پیشنهاد ناکام ماند. منشوری برای ادغام مؤسسه فناوری ماساچوست، توسط ویلیام بارتون راجرز پیشنهاد و توسط جان آلبیون اندرو، فرماندار ماساچوست، در ۱۰ آوریل ۱۸۶۱ امضا شد.
راجرز، استاد دانشگاه ویرجینیا، می‌خواست مؤسسه‌ای تأسیس کند تا به پیشرفت‌های سریع علمی و فناوری بپردازد. او مایل به ایجاد یک مدرسه حرفه‌ای نبود اما ترکیبی با عناصر آموزش حرفه‌ای و لیبرال را پیشنهاد می‌کند:
طرح راجرز با تأکید بر دانشکده مستقلی که در زمینه تحقیقات و همچنین آموزش‌هایی حول سمینارها و آزمایشگاه‌ها است، مدل دانشگاه تحقیقاتی آلمانی را منعکس کرد.
دو روز پس از صدور مجوز تأسیس ام‌آی‌تی، نخستین نبرد از جنگ داخلی آمریکا آغاز شد. پس از تأخیر طولانی در طول سال‌های جنگ، نخستین کلاس‌های ام‌آی‌تی در سال ۱۸۶۵ در ساختمان تجاری بوستون برگزار شد. این مؤسسه جدید به عنوان بخشی از قانون کالج‌های موریل لند-گرانت برای تأمین بودجه موسسات «برای ارتقاء آموزش لیبرال و عملی طبقات صنعتی» تأسیس شد و یک مدرسه اعطای زمین بود. در سال ۱۸۶۳ با همین اقدام، منطقه مشترک المنافع ماساچوست، کالج کشاورزی ماساچوست (دانشگاه ماساچوست در امهرست) را تأسیس کرد که به عنوان دانشگاه ماساچوست در امهرست توسعه یافت. در سال ۱۸۶۶، درآمد حاصل از فروش زمین به ساختمان‌های جدید در خلیج بک اختصاص یافت.
مؤسسه فناوری ماساچوست به‌طور غیررسمی «بوستون تک» (Boston Tech) نامیده می‌شد. این مؤسسه الگوی دانشگاه صنعتی اروپا را پذیرفت و از همان اوایل تأکید بر آموزش آزمایشگاهی داشت. باوجود مشکلات مالی مزمن، این مؤسسه در دو دهه بعد از تاسیس در قرن نوزدهم در زمان ریاست فرانسیس آماسا واکر، شاهد رشد بود. برنامه‌هایی در زمینه مهندسی برق، شیمی، دریا و بهداشت معرفی شد، ساختمان جدید ساخته شد و تعداد دانشجو‌ها به بیش از یک هزار نفر افزایش یافت.
برنامه درسی مورد تأکید شغلی قرار گرفت و توجه کمتری به علوم نظری داشت.Lewis 1949, p. 12. این مدرسه تازه تأسیس هنوز از کمبودهای مزمن مالی رنج می‌برد که باعث جلب توجه رهبری ام‌آی‌تی شد. در طول این سال‌های فعالیت «بوستون تک»، دانشکده ام‌آی‌تی و فارغ التحصیلان تلاش‌های مکرر چارلز ویلیام الیوت، رئیس دانشگاه هاروارد و رئیس دانشگاه و دانشکده سابق ام‌آی‌تی را برای ادغام ام‌آی‌تی با دانشکده علمی لارنس کالج هاروارد را رد کردند. حداقل شش تلاش برای جذب ام‌آی‌تی در هاروارد وجود دارد. در مکان باریک خلیج بک، ام‌آی‌تی توانایی گسترش امکانات شلوغ خود را ندارد و جستجوی ناامیدکننده برای یک دانشگاه جدید و بودجه را هدایت می‌کند. سرانجام، ام‌آی‌تی توافق رسمی را برای ادغام با هاروارد، در مورد مخالفت‌های شدید دانشکده، دانشجویان و دانش آموختگان ام‌آی‌تی، تصویب کرد. با این حال، تصمیم سال ۱۹۱۷ دادگاه عالی قضایی ماساچوست، به‌طور عملی به طرح ادغام پایان داد.
مشارکت ام‌آی‌تی در علوم نظامی در طول جنگ جهانی دوم افزایش یافت. در سال ۱۹۴۱، ونیوار بوش به عنوان رئیس دفتر تحقیقات و توسعه علمی فدرال منصوب شد و بودجه را فقط به گروه منتخبی از دانشگاه‌ها از جمله ام‌آی‌تی هدایت کرد. مهندسان و دانشمندان از سراسر کشور در آزمایشگاه تابش ام‌آی‌تی، که در سال ۱۹۴۰ برای کمک به ارتش بریتانیا در تولید رادار مایکروویو تأسیس شد، جمع شدند. کارهای انجام شده در آنجا به‌طور قابل‌توجهی هم بر جنگ و هم تحقیقات بعدی در منطقه تأثیر گذاشت. سایر پروژه‌های دفاعی شامل سیستم کنترل پیچیده ژیروسکوپ و سایر سیستم‌های کنترل پیچیده برای تفنگ، بمب و سامانه ناوبری اینرسیایی تحت آزمایشگاه ابزار دقیق چارلز استارک دراپر بود. توسعه یک کامپیوتر دیجیتال برای شبیه‌سازی پرواز تحت پروژه چرخش‌نما و عکسبرداری با سرعت و ارتفاع زیاد تحت نظر هارولد یوجین ادگرتون. با پایان جنگ ینی قبل از سال ۱۹۴۶، ام‌آی‌تی به بزرگ‌ترین پیمانکار تحقیق و توسعه کشور در زمان جنگ تبدیل شد، تقریباً ۴۰۰۰ کارمند را فقط در آزمایشگاه تابش مشغول به کار کرد و بیش از ۱۰۰ میلیون دلار (۱٫۲ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۵) دریافت کرد. کار بر روی پروژه‌های دفاعی حتی پس از آن نیز ادامه داشت. تحقیقات تحت حمایت دولت پس از جنگ در ام‌آی‌تی شامل سیستم‌های محیط زمین نیمه اتوماتیک (SAGE) و هدایت موشک‌های بالستیک و برنامه فضایی آپولو بود.
ام‌آی‌تی همگام بوده و به پیشرفت دیجیتال کمک کرده‌است. علاوه بر توسعه پیشینیان فن آوری‌های مدرن محاسبات و شبکه، دانشجویان، کارمندان و اعضای هیئت علمی پروژه مک، آزمایشگاه هوش مصنوعی و باشگاه راه‌آهن تک مدل برخی از نخستین بازی‌های رایانه‌ای تعاملی را نوشتند مانند اسپیس‌وار! و بسیاری از اصطلاحات عامیانه و فرهنگ هکر مدرن را ایجاد کرد. چندین سازمان مهم مربوط به رایانه از سال ۱۹۸۰ در ام‌آی‌تی تأسیس شده‌اند:
محوطه دانشگاه ۱۶۶ جریب (۶۷٫۲ هکتار) ام‌آی‌تی در شهر کمبریج تقریباً یک مایل در امتداد ضلع شمالی حوضه رودخانه چارلز قرار دارد. خیابان ماساچوست محوطه دانشگاه را تقریباً به نصف تقسیم کرده‌است، بیشتر خوابگاه‌ها و امکانات زندگی دانشجویی در غرب و بیشتر ساختمان‌های دانشگاهی در شرق هستند. نزدیکترین پل به ام‌آی‌تی، پل هاروارد است که به دلیل واحد اندازه‌گیری اسموت شناخته می‌شود.
ام‌آی‌تی نانو که به ساختمان ۱۲ نیز شناخته می‌شود، یک مرکز بین رشته‌ای برای تحقیقات در مقیاس نانو است. اتاق تمیز ۱۰۰۰۰۰ فوت مربعی (۹٬۳۰۰ متر مربع) و فضای تحقیقاتی آن که از طریق نمای شیشه ای گسترده قابل مشاهده است، بزرگ‌ترین مرکز تحقیقاتی در نوع خود در کشور است. این ساختمان با هزینه ۴۰۰ میلیون دلار نیز یکی از ساختمان‌های پر هزینه دانشگاه است. این مرکز همچنین با استفاده از مجموعه‌های تصویربرداری و اندازه‌گیری میرایی لرزشی که در بالای یک دال بتونی ۵ میلیون پوندی (۲٬۳۰۰٬۰۰۰ کیلوگرم) قرار دارد، از پیشرفته‌ترین قابلیت‌های نانو تصویربرداری برخوردار است.
مؤسسه فناوری ماساچوست دارای املاک و مستغلات تجاری قابل توجهی در کمبریج است که در آن مالیات بر دارایی می‌پردازد، به علاوه یک پرداخت داوطلبانه اضافی به جای مالیات برای ساختمان‌های دانشگاهی که از نظر قانونی معاف از مالیات هستند. از سال ۲۰۱۷، این بزرگ‌ترین مالیات دهنده در شهر است که تقریباً ۱۴ درصد از درآمد سالانه شهر را دارد. منابع شامل میدان فناوری، بخش‌هایی از میدان کندال، و بسیاری از املاک در کمبریج‌پورت و منطقه ۴ همسایه ساختمان‌های آموزشی است. این زمین برای اهداف سرمایه‌گذاری و توسعه بالقوه طولانی مدت نگهداری می‌شود.
دانشکده‌های این دانشگاه عبارت‌اند از:
این دانشگاه دانشکده پزشکی و حقوق ندارد اما یک کالج به نام "شاخه علوم و فنون بهداشتی هاروارد-ام‌آی‌تی" است.Harvard–MIT Division of Health Sciences and Technology
مؤسسه فناوری ماساچوست در سال ۱۹۳۴ به عضویت انجمن دانشگاه‌های آمریکایی انتخاب شد و در میان «R1: دانشگاه‌های دکتری - فعالیت تحقیقاتی بسیار بالا» طبقه‌بندی می‌شود. هزینه‌های تحقیقاتی در سال ۲۰۱۷ بالغ بر ۹۵۲ میلیون دلار بوده‌است. دولت فدرال بزرگ‌ترین منبع تحقیق با حمایت مالی بود. وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده آمریکا: ۲۵۵٫۹ میلیون دلار، وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا: ۹۷٫۵ میلیون دلار، وزارت انرژی ایالات متحده آمریکا: ۶۵٫۸ میلیون دلار، بنیاد ملی علوم: ۶۱٫۴ میلیون دلار و ناسا: ۲۷٫۴ میلیون دلار اعطا کردند. مؤسسه فناوری ماساچوست علاوه بر اعضای هیئت علمی تقریباً ۱۳۰۰ محقق نیز استخدام می‌کند. در سال ۲۰۱۱، استادان و محققان دانشگاه مؤسسه فناوری ماساچوست ۶۳۲ اختراع را افشا کردند که ۱۵۳ حق اختراع صادر، ۸۵٫۴ میلیون دلار درآمد نقدی کسب و ۶۹٫۶ میلیون دلار حق امتیاز دریافت کردند. از طریق برنامه‌هایی مانند مرکز دشپنده، اعضای هیئت علمی ام‌آی‌تی از تحقیقات و کشفیات خود در زمینه فعالیت‌های تجاری چند میلیون دلاری استفاده می‌کنند.
تیله بازی (درخراسان توشله‌بازی و در بوشهر تیر مایه بازی (تیر مویه بازی) همچنین در خوزستان به‌ویژه اهواز فِنگ بازی یا گلوله بازی و در استان بزرگ لرستان تیله‌بازی یا گِلو گفته می‌شود) یا تشیره در افغانستان گولّه بازی یک بازی تفریحی با گوی‌های شیشه‌ای است که باید با غلتاندن و زدن گوی‌های شیشه‌ای (تیله) به هم و حرکت دادنشان آن‌ها را از محدوده خاصی خارج کرد.
این بازی که معمولاً به صورت دو نفره انجام می‌شود همانند بازی پاسور دارای بازی‌های مختلفی است؛ ولی اصلی‌ترین بازی آن که مردم بیشتر آن را می‌شناسند «کل» است. البته این هم نامی است که در نقاط مختلف تفاوت دارد بازی به گونه‌ای است که برای شروع باید دو چاله کوچک به اندازه ۱۰ سانتی‌متر قطر و ۵ سانتی‌متر عمق داشته باد. دو نفر به صورت ایستاده بازی را شروع می‌کنند و انتخاب فرد آغازکننده به شکل‌های مختلف از جمله سنگ-کاغذ-قیچی یا تعیین قراری از قبل انجام می‌شود.
البته در جاهایی این بازی به صورت چند نفره یا حتی به صورت تیمی اجرا می‌شد.
به زبان و گویش لری به آن گِلو یا تیله بازی می‌گویند و به زبان خراسانی (خانگی) هم گفته می‌شد قدیم که شیشه‌ای آن نبود؛ با سنگ‌های تراشیده شد و گرد به قطرهای حدوداً (ا تا ۲٫۵ سانت) انجام می‌شد.
بعدها که شیشه‌ای آن در دسترس عموم قرار گرفت به دلیل ارزشی مادی که داشت با ردوبدل شد به صورت تهاتری آن توسط بازیکنان بدین صورت که بازیکن برنده می‌توانست تیله‌های مورد استفاده حریف را در بازی به نفع خود تصاحب کند. از بازی ای سرگرم‌کننده به نوعی قمار تبدیل شد.https://www.cgie.org.ir/fa/article/240440/%D8%AA%DB%8C%D9%84%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C
این بازی شکل‌های مختلفی در ایران انجام می‌گیرد.
۱. صحرایی (به دو روش) ۲. بیخ دیواری ۳. کندن حفره «مات» یا «خان» ۴. کاشتنی
در این بازی معمولاً در محیط روباز و خاکی دو نفر بازی را شروع می‌کردند و هدف پرتاب تیله به وسیله دست و زدن تیله حریف که روی زمین قرار داشت بود. این بازی تا زمانی که تیله حریف را نزدید ادامه داشت. برنده بازی کسی بود که بیشترین ضربه را به تیله حریف وارد می‌کرد و با تفاضل تعداد زده‌ها و خورده‌ها از حریف تیله جایزه می‌گرفت.
در این بازی گودال‌هایی روی زمین خاکی کنده می‌شود که به آن‌ها گود یا گولو (گود کوچک) می‌گویند. هدف از بازی، انداختن تیله‌ها در گولو است. یک شیوهٔ این بازی چنین است:
بر روی زمین چند گولو (دو یا سه یا بیشتر) به فاصلهٔ پنج شش گام از هم می‌کنند و دو بازیکن از فاصله‌ای تیله‌های خود را روی زمین بازی می‌اندازند. باید طوری تیله را انداخت که در جای مناسب و نزدیک به گولوهای بیشتری باشد یعنی به اصطلاح در جای استراتژیک بیفتد. هدف هر کس انداختن تیلهٔ خود درون گولوها است و اگر کسی گولوهای بیشتری را بگیرد (یعنی یک بار تیله‌اش را درون آن گولو برساند) برندهٔ آن دور بازی می‌شود. اگر کسی گولویی را بگیرد دیگر بازیکن دوم نمی‌تواند آن گولو را بگیرد و امیتاز آن را از دست داده‌است. پس از گرفتن هر گولو باید از آن بیرون آمد و به سوی گولوهای دیگر نشانه رفت. اگر هم تعداد گولوهای هر بازیکن با دیگری برابر باشد نتیجهٔ آن دور برابر است. وقتی همهٔ گولوها گرفته شدند دور بعدی آغاز می‌شود.
برای راندن تیله و رساندن آن به گولو یک انگشت (معمولا انگشت اشاره یا میانی) را پشت آن می‌گذارند و انگشت اشاره یا میانی دست دیگر را روی این انگشت می‌گذارند. بعد با رها کردن انگشت زیرین، به تیله ضربه می‌زنند تا به سوی گولو برود. یک روش دیگر راندن تیله به اصطلاح «شان» زدن است. به گمان من شان کوتاه شدهٔ «نشان» است؛ زیرا در این روش انگشت کوچک را روی زمین می‌گذارند و شست را روی هوا می‌برند و با انگشت اشاره یا میانی و شست دست دیگر تیله را نشانه‌گیری و با انگشت میانی تیله را با شدت پرتاب می‌کنند. گاه می‌توان پیش از شان زدن، وجب هم گرفت و تیله را یک وجب جلوتر برد. این کار را «وجب شان» می‌گویند. گاهی اول بازی قرار گذاشته می‌شود که «وجب شان» قبول است یا نه یعنی می‌شود پیش از شان زدن وجب گرفت یا نمی‌توان وجب را با شان ترکیب کرد.
می‌توانیم در حین بازی، تیلهٔ بازیکن دیگر را هم با تیلهٔ خودمان بزنیم که این زدن هم جزو امتیازها می‌شود و بخش مهم و هیجان‌انگیز بازی است.
تیله‌ای مشخص (گوی هدف) و توافق شده بین بازیکنان مشخص می‌شد. با قرعه کشی اولین پرتابگر مشخص می‌شد و گوی هدف را ابتدا پرتاب می‌کرد به فاصلهای دلخواه که معمولاً بیشتر از ۲ متر بود سپس تیله (دوم) خود را سعی می‌کرد در نزدیکترین فاصله به آن پرتاب کند. سپس نفرات بعدی در تلاش بودند که تیله خودرا به سمت تیله هدف پرتاب کنند. فقط حق پرتاب یک تیله را داشتند. نفر دوم به بعد می‌توانستند با زدن تیله حریف در صورتی که نزدیک گوی هدف قرار داشت آن را زده و از هدف دور کنند؛ و گوی خودرا به گوی هدف نزدیکتر کنند بازی کنی برنده بود که در پایان پرتابها تیله اش نزدیکتر به گوی هدف بود سه حالت داشت با مماس و چسبیده به گوی هدف بود در اینصورت از دیگر بازیکنان سه تیله جایزه دریافت می‌کرد یا با وجب خود اندازه می‌گرفت اگر یک وجب مماس یا کمتر از یک وجب با تیله خود و گوی هدف بود دو تیله به عنوان پاداش از دیگر بازیکنان دریافت می‌نمود و اگر صرفاً نزدیکتر از بقیه بود یک تیله دریافت می‌نمود. این نسبت ۳ ۲ ۱ توافقی بود؛ و اول بازی شرط می‌شد. این بازی به دو روش پایان میافت یا برنده تمام تیله‌های رقیبان را برده بود یا توافقی بو و بازنده اعلان می‌کرد دیگر بازی نمی‌کند.
در این روش نیز معمولاً دو نفر بازیکن داشت و در محیطهای خاکی یا در خیابانهای کاشی شده یا آسفالت شده بازی می‌شد. همان‌طور که از اسمش پیداست بایستی در نزدیکی دیوار با فاصله‌ای حداقل ۲ متری صورت می‌گرفت و بدین شکل بود که بازیکنان با پرتاب تیله خود به سمت دیوار سعی بر این داشتند تا آن را در نزدیکترین فاصله به دیوار قرار بدهند و برنده تمام تیله‌های روی زمین حریفان را تصاحب می‌کرد. در این بازی همواره برنده آخرین نفر بود که تیله خود را پرتاب می‌کرد. لازم است ذکر شود در ابتدا قرعه کشی آخرین نفر را مشخص می‌کرد. مانند بازی قبل سه وضعیت برای تیله‌ها وجود داشت یا چسبیده به دیوار بود ۳ امتیاز یا یک وجب یا کمتر از یک وجب بود ۲ امتیاز یا نسبت به بقیه بازیکنان نزدیکتر بود ۱ امتیاز.
نفر پرتابگر آخر اصطلاحاً (قاق)(پیش)(پس)(سر) بود.
این بخش از بازی شامل چهار بازی جداگانه می‌باشد
و کمتر از دو نفر یا بیشتر از چهار نفر نمی‌شود
این بازی با توافق اولیه " تیری چند؟" بین بازی کنان شروع می‌شد؛ و در میدان خاکی مستطیلی کشیده با ابعاد توافقی معمولاً با عرض ۱۰ سانت و طول ۳۰ سانت و یک خط برای پرتاب (خط پرتاب) که معمولاً ۵ الی ۱۰ متر دورتر از مستطیل بود مشخص می‌شد. بازیکنان تیله‌های خودرا داخل مستطیل به تعداد مشخص شده اول بازی (تیری چند؟) کنار هم قرار می‌دادند و از پشت مستطیل به ترتیب با یک تیله به سمت خط پرتاب می‌انداختند بازیکنان سعی داشتند برای اینکه نفر اول پرتاب به سمت تیله‌های کاشته شده باشند نزدیکتر پرتاب کنند اگر از خط رد می‌شد نفر آخر بود ولی جلوتر یا نزدیکتر به خط پرتاب نفرات بعدی را مشخص می‌کرد اگر شخص دوم به بعد کسی بود که دورتر و عقب‌تر از نفری که تیله آن از خط پرتاب گذشته باشد آخرین نفر بایستی پرتاب می‌کرد.
شروع پرتاب به تیله‌های کاشته شده: نفر اول نزدیک به خط شروع‌کننده بود و نفرات بعد پس از وی بایستی پرتاب خود را شروع می‌کردند.
هدف زدن تیله‌های کاشته شده و بیرون راندن آن‌ها از داخل مستطیل است. دو حالت داشت یا پرتاب‌کننده می‌توانست تیله‌های کاشته شده را بزند و به بیرون از مستطیل براند که در این صورت او به پرتاب خود از جایی که تیله‌ای که با آن پرتاب کرده ادامه می‌داد تا بقیه تیله‌ها را نیز به بیرون از مستطیل و براند هدف بیرون رفتن حداقل یک عدد تیله از مستطیل است یا نمی‌توانست که نفر بعدی بازی خود را بایستی شروع می‌کرد. این بازی آنقدر ادامه داشت تا تمامی تیله‌های کاشته شده داخل مستطیل بیرون بروند.
برنده حق داشت فقط تیله‌هایی که به بیرون از مستطیل رفته‌است را به عنوان جایزه جمع‌آوری نماید اگر پس از زدن تیله‌های داخل مستطیل فاصله تیله پرتاب‌شده توسط پرتابگر داخل ویا تا یک وجب کمتر از کادر مستطیلی بود بازیکن بایستی برای پرتاب بعدی خود می‌ایستاد و با پرتاب کردن (رها کردن) از نوک بینی خود از بالا و زدن تیله‌های کاشته شده به بازی ادامه می‌داد.
شهربابک (Shahr-e babak) یکی از شهرهای مهم استان کرمان و کشور ایران است که در غرب استان کرمان واقع شده و به عنوان شهر ملی فیروزه شناخته می‌شود.
وجود معادن عظیم مس و فیروزه و قرار داشتن این شهر در مسیر تهران- بندرعباس اهمیت آن را دوچندان کرده‌ است.شهربابک دومین معادن سنگ‌های فیروزه کشور ایران را در اختیار دارد. این شهرستان یکی از شهر‌های گردشگری ایران به شمار می‌رود. جمعیت این شهر بنا بر سرشماری سال ۱۳۹۵ مرکز آمار ایران، برابر ۵۱٬۶۲۰ نفر و جمعیت شهرستان برابر با ۱۰۴ هزار تن می‌باشد. این شهر در مسیر محور جنوب به شمال ایران قرار دارد. این شهر در غرب استان کرمان واقع شده‌ است و فاصله این شهر تا شهر کرمان ۲۲۳ کیلومتر است.
دورنگار این شهر به اردشیر بابکان مؤسس سلسله ساسانیان می‌رسد. این شهر در کنار معادن و کارخانجات مس میدوک و مس سرچشمه قرار گرفته و همچنین دارای معادن مهم و ارزشمندی از فیروزه است. شهربابک جزو تاریخی‌ترین شهرهای استان کرمان بوده و همجوار سه استان کرمان، یزد و فارس می‌باشد.
اقلیم شهربابک معتدل خشک است. تابستان‌های نسبتاً گرم با دوره گرمای کوتاه و شب‌های تابستانی خنک دارد اما در زمستان‌ها بسیار سرد است. میانگین بارش سالانه این شهر ۱۶۳/۸ میلی‌متر است.شهربابک در دشتی مرتفع با ارتفاع ۱۸۴۵ متر از سطح دریا قرار گرفته است.
در بزرگراه شهید قاسم سلیمانی و در ۵ کیلومتری شهربابک قرار دارد. کارخانه بزرگ کاشی آماتیس و کارخانه دستمال کاغذی ریواس از جمله کارخانجات این شهرک هستند.
این شهرک صنعتی بزرگ که به پارک صنعت شهربابک نیز معروف است، در بزرگراه شهید قاسم سلیمانی و در جوار شهر شهربابک قرار دارد.
خاتون آباد شهربابک، شهری صنعتی است که در مسیر محور شهر بابک-سیرجان و شهر بابک-رفسنجان قرار دارد. در این شهر، کارخانجات بزرگی رشد کرده‌اند که کارخانه ذوب مس خاتون آباد و کارگاه سنگ ایران گریت از این دسته‌ اند.
میدوک شهربابک یکی از معادن مس ایران و دومین معدن بزرگ مس کشور می‌باشد. کارخانه سیلیس میدوک از جمله کارخانجات این ناحیه صنعتی است.
شهرستان شهربابک به شهر علم و فرهنگ مشهور بوده و افراد تحصیل کرده و با سطح بالای علمی را تحویل جامعه نموده‌ است. شهربابک دارای انجمن‌های مختلف علمی می‌باشد که از معروف‌ترین آن‌ها می‌توان به انجمن شعر و انجمن شعر ریواس اشاره کرد.
شهرستان شهربابک در حال حاضر دارای دو بیمارستان است و یک بیمارستان ۱۵۰ تختخوابی جایگزین مرکز آموزشی و درمانی ولیعصر در حال ساخت می‌باشد:
حمل و نقل درون شهری شهر شهربابک با خطوط تاکسی، تاکسی های تلفنی و همچنین تاکسی های اینترنتی صورت می‌گیرد. این شهرستان دارای یک ترمینال مسافربری و چندین شرکت مسافرتی می‌باشد.
شهرستان شهربابک به خصوص شهر شهربابک بدلیل نزدیک بودن به معادن و کارخانجات بزرگی چون معدن مس میدوک،پالایشگاه ذوب مس خاتون آباد و همچنین معدن مس سرچشمه،دارای آب و هوای نسبتاً آلوده‌ای است که موجب برخی مشکلات ریوی در انسان‌ها و همچنین برخی مشکلات زیستی برای جانوران و دام شده است.
کوین مایکل کاستنر (؛ زادهٔ ۱۸ ژانویه ۱۹۵۵) بازیگر و کارگردان آمریکایی است. او دو بار برندهٔ جایزهٔ اسکار، سه بار گلدن گلوب و یک بار امی شده است و علاوه بر این سه بار نامزد دریافت جایزهٔ بفتا شده‌است. از جمله نقش‌های برجستهٔ کاستنر می‌توان به الیوت نس در "تسخیرناپذیران"، کرش دیویس در "بول دورهام"، ری کینزلا در "سرزمین رؤیاها", ستوان جان جی دانبر در "رقصنده با گرگ‌ها"، جیم گریسون در "جی‌اف‌کی"، رابین هود در ""، فرانک فارمر در "بادیگارد" و جاناتان کنت در "مرد پولادین" و همچنین "۳ روز برای کشتن" اشاره کرد.
او فرزند "ویلیام کاستنر" (برق‌کار آلمانی-آمریکایی) و "شارون تدریک" (ایرلندی‌تبار) است که در لینوود، کالیفرنیا به‌دنیا آمد و در کامپتون، کالیفرنیا بزرگ شد.Todd Keith, Kevin Costner:
Kevin Costner by Adrian Wrigh, Robert Hale Ltd Press, 1992
Kevin Costner: Award-Winning Actor/Director (Reaching for the Stars) by Rosemary Wallner, Sue Hamilton, and John C. Hamilton, Abdo & Daughters Publishing, 1991
ماریون میچل موریسون (۲۶ مهٔ ۱۹۰۷ – ۱۱ ژوئن ۱۹۷۹) که بیشتر با نام هُنَریِ جان وین شناخته می‌شود، بازیگر، کارگردان و تهیه‌کنندهٔ آمریکایی بود. او در سال ۱۹۶۹ به خاطر بازی در فیلم شجاعت واقعی برندهٔ جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد.
جان وین در کالیفرنیا بزرگ شد و با کسب بورس ورزشی به دانشگاه کالیفرنیای جنوبی رفت. در تعطیلات تابستان کارگر استودیوی فوکس شد و خیلی زود توانست رابطه‌ای صمیمی با جان فورد که نقشی تعیین‌کننده در آینده جان وین به عنوان ستاره داشت، برقرار کند.
جان وین که در ابتدای فعالیت بازیگری از نام "دوک موریسن" استفاده می‌کرد، از جمله هنرپیشه‌های مشهور سینمای وسترن آمریکا به‌شمار می‌آید.
جان وین با بازی در فیلم‌های حماسی جان فورد مانند قلعه آپاچی، ریو گرانده، در جستجوی خواهر، دختری با روبان زرد، آخرین فرمان، مردی که لیبرتی والانس را کشت و سواره نظام شهرت زیادی کسب کرد و در آمریکا به یک ستاره تبدیل شد.
وی در سال ۱۹۲۶ یعنی در زمان سینمای صامت وارد عرصه بازیگری شد و در ۱۹۲۸ نقش‌های کوتاهی در فیلم‌های فورد و دیگر کارگردان‌ها ایفا کرد.
در ۱۹۳۰ فورد او را به رائول والش برای مسیر بزرگ سفارش کرد. این بازیگر بلند قد، قوی هیکل و آرام پس از مسیر بزرگ در وسترن‌های کم هزینه، سریال‌ها و فیلم‌های فراموش شده ظاهر شد و نتوانست تماشاگران را مجذوب کند.
جان وین در طول ۸ سال در ۸۰ فیلم نقش قهرمان را بازی کرد اما در سال ۱۹۳۹ جان فورد با انتخاب او برای نقش رینگوکید در وسترن کلاسیک، دلیجان افق دیگر را پیش روی وی گشود. بازی در این فیلم نقطه عطف دوران کاری وین بود به‌طوری‌که او را به یک نماد تبدیل کرد.
جان وین در ادامه فعالیت‌های سینمایی‌اش، دو فیلم نیز کارگردانی کرد؛ وسترنی به نام آلامو (۱۹۵۹) و فیلم جنگی کلاه سبزها (۱۹۶۸) که برخلاف جو ضدآمریکایی جهان در آن سال‌ها، از حمله آمریکا به ویتنام حمایت می‌کرد.
انجمن فیلم انگلیس (BFI) در نظرسنجی از اهالی سینما و منتقدین فیلم، فهرست ۱۰ هنرپیشه بزرگ فیلم‌های وسترن قدیمی را منتشر کرد که جان وین بازیگر نامدار هالیوود در رتبه اول دیده می‌شود.
رتبه دوم متعلق به کلینت ایستوود، بازیگر فیلم‌های معروفی چون «یک مشت دلار»، «نابخشوده» و «خوب، بد، زشت» و رتبه سوم متعلق به لی وان کلیف بازیگر فیلم هایی چون به خاطر چند دلار بیشتر و خوب بد زشت و ساباتا (فیلم) است.
وی در دوران بازیگری خود در ۱۷۰ فیلم نقش‌آفرینی کرد و در سال ۱۹۶۹ با فیلم «شجاعت واقعی» موفق به دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد.
جان وین در سال ۱۹۷۹ و در سن ۷۲ سالگی بر اثر سرطان در لس‌آنجلس درگذشت.
جیمز میتلند «جیمی» استوارت (زادهٔ ۲۰ مهٔ ۱۹۰۸ – درگذشتهٔ ۲ ژوئیهٔ ۱۹۹۷) بازیگر آمریکایی و افسر ارشد ارتش بود.
استوارت در ایندیانا متولد، و بزرگ شد. بازیگری را در دانشگاه پرینستون آغاز کرد و در سال 1932 فارغ التحصیل شد ، او به عنوان یک بازیگر تئاتر شروع به کار کرد در فیلم کمدی فرانک کاپرا، "نمی توانی این را با خودت ببری" (۱۹۳۸) به موفقیت دست یافت. یک سال بعد، استوارت اولین نامزدی از پنج نامزدی اسکار خود را برای بازی در فیلم "آقای اسمیت به واشنگتن می رود" (۱۹۳۹) اثر فرانک کاپرا به دست آورد. سال بعد او جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد، تنها اسکار رقابتی دوران حرفه ای خود را برای بازی در " داستان فیلادلفیا " (۱۹۴۰) دریافت کرد. اولین نقش استوارت پس از جنگ در نقش جورج بیلی در فیلم "زندگی شگفت انگیز است" (۱۹۴۶) اثر فرانک کاپرا بود.اگرچه این فیلم پس از اکران موفقیت تجاری چشمگیری نداشت، اما او نامزدی اسکار را به دست آورد و این فیلم به یکی از بهترین فیلم های کلاسیک کریسمس و همچنین یکی از شناخته شده ترین نقش های او تبدیل شد. استوارت به‌عنوان یکی از محبوب‌ترین ستاره‌های سینمای دهه ۵۰ میلادی، در فیلم‌هایی به کارگردانی آنتونی مان، از جمله "وینچستر ۷۳" (۱۹۵۰) و "مهمیز برهنه" (۱۹۵۳)، شخصیت‌های تیره‌تر و از نظر اخلاقی جدی تر بازی کرد. ، و آلفرد هیچکاک از جیمز استوارت در فیلم های "طناب" (۱۹۴۸)، "پنجره عقبی" (۱۹۵۴)، "مردی که زیاد می‌دانست" (۱۹۵۶) و "سرگیجه" (۱۹۵۸) استفاده کرد. در این مدت او برای نقش‌هایش در کمدی "هاروی"(۱۹۵۰) و درام دادگاهی "تشریح یک قتل" (۱۹۵۹) نامزد جایزه اسکار شد.
استوارت همچنین در "بزرگترین نمایش روی زمین" (۱۹۵۲)، "روح سنت لوئیس" (۱۹۵۷)، "پرواز ققنوس" (۱۹۶۵) و همچنین فیلم های وسترن "چگونه غرب تسخیر شد" (۱۹۶۲)، "مردی که لیبرتی والانس را کشت" (۱۹۶۲) بازی کرد. او در طول دهه ۱۹۶۰ در بسیاری از کمدی های خانوادگی محبوب ظاهر شد.
مؤسسهٔ فیلم آمریکا در سال ۱۹۹۹ او را در ردهٔ سوم برترین هنرپیشگان مرد تاریخ سینما قرار داد.
از فیلم‌های این بازیگر می‌توان به "سرگیجه"، "پنجره عقبی"، "چه زندگی شگفت‌انگیزی"، "تشریح یک قتل"، "مردی که لیبرتی والانس را کشت" و فیلم "شناندوا ("در ایران باعنوان "گلوله مرز نمی‌شناسد" منتشر شده) اشاره کرد.