moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
منطقه جغرافیایی تحت پوشش شرکت مارون، در استان خوزستان مستقر می‌باشد، که از شمال به هفتکل و نفت سفید، از شرق و جنوب‌شرقی به رودخانه جراحی و از غرب و جنوب‌غربی به ۳۰ کیلومتری اهواز، محدود است و با وسعتی بالغ بر ۱٫۳۷۰ کیلومتر مربع، در برگیرنده میدان نفتی مارون، میدان نفتی کوپال و میدان نفتی شادگان می‌باشد. شرکت نفت و گاز مارون به‌طور متوسط روزانه ۶۱۴ هزار بشکه نفت خام و ۵۸۵ میلیون فوت مکعب گاز طبیعی تولید می‌نماید، همچنین ظرفیت تولید میعانات گازی این شرکت بالغ بر ۳۴ هزار بشکه در روز است. شرکت مارون دارای ۶ واحد بهره‌برداری، ۵ کارخانه نمک‌زدایی، ۸ ایستگاه تقویت فشار و ۲ پالایشگاه گازمایع می‌باشد.
شرکت نفت و گاز گچساران یکی از پنج شرکت تولیدی زیرمجموعه شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است، که در زمینه استخراج، پالایش و انتقال نفت خام، گاز طبیعی و تولید میعانات گازی فعالیت می‌کند. ظرفیت تولید نفت خام این شرکت به‌طور متوسط معادل ۷۸۰ هزار بشکه در روز می‌باشد، همچنین روزانه معادل ۵۰۰ میلیون فوت مکعب گاز طبیعی تولید می‌نماید. شرکت نفت و گاز گچساران مالک شبکه گسترده‌ای از ۶٫۲۴۷ کیلومتر خط لوله انتقال نفت خام و گاز طبیعی، ۳ کارخانه نمک‌زدایی، ۱۱ ایستگاه تقویت فشار، ۱۰ واحد بهره‌برداری و ۵ پالایشگاه گاز می‌باشد.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر گچساران، کهگیلویه و بویراحمد قرار دارد، ولی تأسیسات شرکت نفت و گاز گچساران، در چهار استان خوزستان، استان بوشهر، کهگیلویه و بویراحمد و استان فارس مستقر می‌باشند. این شرکت استخراج از ۱۸ میدان نفتی را بر عهده دارد، که بیشترین تولید را به ترتیب میدان نفتی گچساران، میدان نفتی بی‌بی‌حکیمه، میدان نفتی رگ‌سفید، میدان نفتی بینک، میدان نفتی گلخاری، میدان نفتی نرگسی و میدان نفتی پازنان دارا می‌باشند.
شرکت نفت و گاز آغاجاری زیرمجموعه‌ای از شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب است، که در زمینه استخراج، پالایش و انتقال نفت خام و گاز طبیعی فعالیت می‌کند. ظرفیت تولید نفت این شرکت به‌طور میانگین معادل ۷۸۳ هزار بشکه در روز می‌باشد، همچنین روزانه بالغ بر ۳۰٫۸۷۰ بشکه میعانات گازی نیز تولید می‌نماید. شرکت نفت و گاز آغاجاری مالک شبکه گسترده‌ای از ۷٫۰۰۰ کیلومتر خطوط لوله انتقال نفت و گاز، ۱۲ واحد بهره‌برداری، ۱۸ ایستگاه تقویت فشار و تزریق گاز (که بزرگ‌ترین ایستگاه تزریق گاز خاورمیانه را نیز در برمی‌گیرد)، ۸ پالایشگاه گازمایع و ۴ کارخانه نمک‌زدایی می‌باشد.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر امیدیه، استان خوزستان قرار دارد و تأسیسات آن در سه استان خوزستان، بوشهر و کهگیلویه و بویراحمد مستقر می‌باشند. شرکت نفت و گاز آغاجاری مدیریت ۸ میدان نفتی را برعهده دارد، که عملیات تولید از میدان نفتی آغاجاری، میدان نفتی کرنج، میدان نفتی پرنج، میدان نفتی پارسی و میدان نفتی رامشیر را به صورت مستقل و میدان نفتی رگ سفید، میدان نفتی پازنان و میدان نفتی مارون را به صورت مشترک با شرکت‌های دیگر انجام می‌دهد.
شرکت نفت و گاز مسجدسلیمان یکی از زیرمجموعه‌های شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب به‌شمار می‌آید، که حوزه عملیاتی آن، به‌عنوان قدیمی‌ترین منطقه نفت‌خیز ایران و خاورمیانه، قدمت آن به سال ۱۲۸۷ و اکتشاف نخستین میدان نفتی خاورمیانه، توسط کنسرسیوم دارسی، تحت نام میدان نفتی مسجد سلیمان بازمی‌گردد. چاه شماره یک، در سال ۱۲۸۷ (۱۹۰۸) در شهر مسجدسلیمان شروع به فعالیت تولیدی کرد. این اتفاق سرفصل جدیدی را در حیات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی ایران به وجود آورد. هم‌اکنون (۱۳۹۴) ظرفیت تولید نفت خام شرکت نفت و گاز مسجدسلیمان به‌طور متوسط بالغ بر ۱۴۵ هزار بشکه در روز می‌باشد، که این مقدار از ۱۶ میدان نفتی و ۸ میدان گازی، با مجموع نفت درجای ۲۹ میلیارد بشکه، واقع در حوزه عملیاتی این شرکت، استخراج می‌شود.
فرم کنونی شرکت نفت و گاز مسجدسلیمان در دی‌ماه ۱۳۷۷ با ادغام دارایی‌ها و تأسیسات شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب در چهار ناحیه نفتی لب سفید، نفت سفید، قلعه‌نار و هفتکل تأسیس شد و فعالیت‌های تولیدی خود را عملاً از ابتدای سال ۱۳۷۸ آغاز نمود. این شرکت در حال حاضر دارای ۴۹۲ حلقه چاه نفت، ۱۶ مجتمع بهره‌برداری، ۳ کارخانه نمک‌زدایی و ۴ ایستگاه تقویت فشار و تزریق گاز است و در محدوده‌ای به وسعت ۲۷ هزار کیلومتر مربع، در سه استان خوزستان، ایلام و لرستان، فعالیت می‌کند. دفتر مرکزی این شرکت در شهر مسجدسلیمان، استان خوزستان قرار دارد.
شرکت توربین جنوب، شرکت خدمات مهندسی است، که یکی از شرکت‌های تابعه شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب به‌شمار می‌آید و در زمینه طراحی، ساخت، پشتیبانی، تعمیرات و نگهداری ماشین‌آلات فرایندی، توربین‌ها و کمپرسورهای گازی، پمپ‌های انتقال نفت، الکتروموتورها و تجهیزات فراورشی فعالیت می‌کند.
این شرکت علاوه بر پشتیبانی گروه‌های تعمیرات اساسی شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، به شرکت‌های زیرمجموعه آن، همچنین شرکت ملی حفاری ایران، شرکت پایانه‌های نفتی ایران و سایر شرکت‌های دولتی و خصوصی فعال در جنوب و غرب ایران، خدمات خود را ارائه می‌نماید. شرکت توربین جنوب از بدو شروع فعالیت صنایع نفت و گاز در جنوب کشور، در کنار شرکت‌های تولیدکننده نفت با عنوان‌های مختلفی فعالیت داشته‌است. زمانی به نام کارگاه مسجدسلیمان؛ وظیفه تعمیرات و نگهداری تلمبه‌خانه‌های نفت و توربین‌های برق را عهده‌دار بود و زمانی نیز با اداره مهندسی ساختمان و تعمیرات ادغام گشت. به دلیل گسترش تأسیسات نفتی، این شرکت در سال ۱۳۸۲ از دارایی‌ها و نیروی انسانی موجود در شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب تأسیس شد.
شرکت پیراحفاری ایران، شرکت خدمات مهندسی است، که در زمینه ارائه خدمات حفاری، خدمات سرچاهی، اسیدکاری، سیمان‌کاری و لوله‌گذاری، همچنین تعمیر و نگهداری تجهیزات جانبی حفاری، فعالیت می‌کند. شرکت پیراحفاری ایران در سال ۱۳۸۲ به‌عنوان شرکت تابعه‌ای از شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب و از تجهیزات و دارایی‌های بخش حفاری آن، تأسیس شد. این شرکت در حال حاضر مالک ۴ دکل حفاری، ۱۴ دستگاه چاه‌پیمایی، ۶ دستگاه لوله‌مغزی سیار، ۷ دستگاه پمپ تراک سیمان‌کاری، اسیدکاری و تزریق نیتروژن می‌باشد. دفتر مرکزی شرکت پیراحفاری ایران در شهر اهواز قرار دارد.
شرکت خدمات ترابری و پشتیبانی نفت، شرکت حمل‌ونقل مستقر در اهواز است، که در زمینه ارائه خدمات ترابری سبک و سنگین، خدمات لجستیک و پشتیبانی برای شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب و شرکت‌های تابعه آن، فعالیت می‌کند. این شرکت با در اختیار داشتن ناوگانی از وسایل نقلیه سبک، سنگین، اتوبوس، ماشین‌آلات سیار و ساختمانی و عملیات ویژه خطوط لوله، از سال ۱۳۸۲ فعالیت خود را آغاز نمود.
تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷، امور حمل‌ونقل در شرکت ملی نفت ایران در قالب حمل‌ونقل مناطق نفتخیز و به صورت یکی از زیرمجموعه‌های اداره کل خدمات صنعتی، انجام می‌شد، سپس به دلیل گستردگی حوزه عملیاتی، دگرگونی‌های اساسی ناشی از بروز جنگ ایران و عراق، افزایش رو به رشد وسایل نقلیه و ماشین‌آلات و به تبع آن نیروی انسانی مورد نیاز برای راهبری این مجموعه، ساختار و تشکیلات آن، در سال ۱۳۶۱ از اداره حمل‌ونقل به اداره کل ترابری مناطق نفتخیز ارتقاء یافت و از سازمان‌های تحت سرپرستی معاونت عملیات مدیریت مناطق نفتخیز شد.
از سال ۱۳۶۷ با ایجاد تغییرات ساختاری در مناطق نفتخیز و تغییر این مدیریت، به شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، اداره کل ترابری نیز جزء سازمان‌های تحت سرپرستی مدیریت تعمیرات و پشتیبانی این شرکت قرار گرفت. این اداره از سال ۱۳۷۷ تا ۱۳۷۹ از معاونت عملیات تفکیک و تحت نظر معاونت خدمات و پشتیبانی فعالیت خود را ادامه داد و مجدداً از سال ۱۳۸۲ نیز به علت تغییر و تحولات سازمانی در سطح شرکت مناطق نفتخیز جنوب، به حوزه مدیریت عملیات پیوست. در نهایت با تغییر ساختار شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب و ایجاد شرکت‌های خدماتی، از اسفند ۱۳۸۲ شرکت خدمات ترابری و پشتیبانی نفت، به‌عنوان زیرمجموعه این شرکت تأسیس و فعالیت خود را آغاز کرد.
شرکت خدمات رفاهی نفت، شرکت خدمات لجستیک مستقر در اهواز است، که در زمینه ارائه خدمات رفاهی، خدمات لجستیک و پشتیبانی، به‌عنوان شرکت فرعی شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، فعالیت می‌کند. این شرکت، از اواخر سال ۱۳۸۲ هدایت و راهبری کلیه فعالیت‌های واحدهای متبوع را با هدف پشتیبانی عملیات تولید و صادرات نفت و گاز جنوب بعهده گرفت. از آنجا که تأسیس شرکت‌های نفت و گاز فرعی در مناطق نفتخیز جنوب، با هدف نظارت و کنترل صحیح مسئولیت‌ها، ارائه سرویس‌های موقع، کارآمد و سرعت بخشیدن به عملیات تولید نفت و گاز بوده‌است، شرکت خدمات رفاهی نیز، بنا به جایگاه خدماتی، از اواخر سال ۱۳۸۲ هدایت و راهبری کلیه فعالیت‌های واحدهای متبوع را با هدف حمایت و پشتیبانی عملیات تولید و صادرات نفت و گاز بعهده گرفت.
برنامه‌ریزی و اجرای فعالیت‌های غیرصنعتی، از جمله ارائه خدمات رفاهی، فرهنگی، هنری، ورزشی و مهندسی، تعمیرات و نگهداری ساختمان‌های اداری، منازل مسکونی، تأسیسات فرهنگی و ورزشی، کتابخانه، امور مسافرت و ارائه خدمات جانبی و رفاهی به کارکنان و خانواده‌های آن‌ها، همچنین احداث، توسعه، بهسازی و نگهداشت فضای سبز ادارات و واحدهای مسکونی، تصدی فعالیت‌های مشاوره‌ای، اداری، پرسنلی، آموزشی، فنی و بازرگانی، خلاصه‌ای از عملیات اجرایی این شرکت به‌شمار می‌رود.
فریده لاشایی (زاده ۱۳۲۳ خورشیدی - درگذشت ۶ اسفند ۱۳۹۱) نقاش نوگرا، نویسنده و مترجم ایرانی‌ست که شهرت او به نقاشی‌های انتزاعی معاصرش بر می‌گردد. مهمترین کتاب او رمان «شال بامو» است و از دیگر آثارش می‌توان به ترجمه «‌ نجواهای شبانه» ناتالیا گینزبورگ و «‌گل‌های هیروشیما» از ادیتا موریس اشاره کرد. ناصر تقوایی قصد داشت فیلمی دربارهٔ زندگی و آثار او بسازد که با فوت فریده لاشایی این پروژه متوقف شد.
لاشایی در سال ۱۳۲۳ در شهر رشت متولد شد. او در کودکی کار هنری را شروع کرد به نحوی که و در ده سالگی نزد جعفر پتگر کپی سازی می‌نمود. بعد از چند ماه نزد وارطان کهدر خیابان منوچهری تهران تابلو فروشی داشت، کار مشغول به کار شد. پس از تحصیلات دبیرستانی به کشور آلمان سفر کرد و پس از گذراندن مدرسه‌ی مترجمی در مونیخ، به تحصیل در رشته هنرهای تزیینی در وین پرداخت. پس از اتمام این دوره مدت دو سال در کارخانه Reidel در تیرول، اتریش به طراحی کریستال پرداخت. برخی از طرح‌هایش در استودیو روزنتال بر روی گلدان‌های چینی پیاده شده است.
وارد شدن به تحصیلات هنر، و حشر و نشر پیدا کردن او با نقاشان و مجسمه‌سازان و صحنه آرایان، مصادف با انقلاب فرهنگی چین و بازتاب های گسترده آن در جهان و از جمله در مونیخ بود و در نتیجه سبک کاری وی هم از این انقلاب تأثیر پذیرفت.
در اسفند ۱۳۶۶ نمایشگاهی از کارهای لاشایی در گالری کلاسیک، برگزار شد. در آثار او در این نمایشگاه رنگ ها شفافیت و سیلان و تنوع بیشتری یافته بودند و در کنار سبز-آبی‌های او، که آسمان و دریا و سبزینگی جنگل را بازتاب می‌داد، رنگ خاکی سفالینه‌ها نمادی از زمین و خاک و مادر آفریننده بر فضای تابلوها، بر بدنه سفال‌ها وگلدان‌ها دیده می‌شد.
وی در پی یک دوره طولانی بیماری و به خاطر ابتلا به سرطان سرانجام در ساعت ۱۷ روز یکشنبه ششم اسفند ۱۳۹۱، در سن ۶۸ سالگی در بخش آی سی یو بیمارستان جم تهران درگذشت و دربندسر تهران به خاک سپرده شد.زندگینامه فریده لاشایی
منتقدان معتقدند نقاشی‌های فریده لاشایی را می‌توان نمونه‌ای از حضور هنر گذشته در هنر معاصر به‌شمار آورد. حضور همان سفسطه‌های اندوهناک طبیعت که از اوخر سدهٔ هفدهم در آثار نقاشان شمال اروپا چهره نمایاند.
حضور سنت کارکرد رسانهٔ نقاشی که از روزگار سزان به این سو بر جسمانیت رنگ تأکید ورزیده‌ است. حضور همان سنتی که بر خط و رنگ‌های به هم آمیخته و فرم‌های نامنتظر تأکید دارد و سرانجام، حضور سنت نقاشی خاور دور همه و همه در آثار لاشایی حس شدنی است و با این همه نگاه او به طبیعت نگاهی نو و امروزی است. به جز در معدودی از آثار (همچون مجموعه مصدق)، لاشایی تقریباً هیچگاه به فیگور انسانی نپرداخته است. در مقابل، طبیعت و عناصر آن چون درخت، زمین، گیاهان و گل‌ها شاکله اصلی کارهای لاشایی را تشکیل می‌دهند.
سازهٔ نقاشی‌های لاشایی زمین و درخت و گل و گیاه و در یک‌کلام عناصر طبیعت است. زبانش نیز کم و بیش سنتی است اما او این توان را دارد که به این زبان لهجه‌ای نو و روزآمد بدهد. نمی‌خواهد با این زبان گزارش و روایتی از جهان و طبیعت به دست دهد. نقاشی‌هایش نه تصویر ظاهری جهانی است که به چشم دیده می‌شود. نه ایماژ جهانی رؤیایی است. آنچه لاشایی به نمایش می‌گذارد یادگارهای نگاهی گذرا به چشم‌اندازهایی است که تنها با نیروی تصور می‌توان به آن‌ها دست یافته نا با خیال پردازی.
هدف لاشایی بر پرده آوردن ظاهر طبیعت به شیوه و روشی خاص نیستَ به نمایش بخش و برشی از طبیعت نیز نمی‌پردازد. با این همه اثرش نوعی ترجمان احساس طبیعت است. احساسی که سخت واقعی و بی‌خدشه جلوه می‌کند و شکل حضور نقاش در برابر طبیعت را به خود می‌گیرد. طبیعتی که لاشایی تصویر می‌کند اهمیتی متافیزیکی دارد و بازتاب نوعی آگاهی درونی است. گوشه‌ای از یک چشم‌انداز کلی است که گویی در بی‌زمانی مطلق نقاشی شده‌است. طبیعتی که در پیوند با کشمکش‌های درونی انسان مطرح می‌شود و دست کار نقاشی است که حیرت‌زده در برابر بی‌کرانگی و غنای طبیعت، تمام تجربه‌های هنری خود را بر پرده می‌آورد تا مکر تصویرگر لحظات پادرگریز آن باشد.
منظره پردازی همیشه ادبی و روایی بوده‌است اما چشم‌اندازی که لاشایی به نیروی تصور خود به تصویر درمی‌آورد بی‌زمان و بی‌روایت است و جزئیات آن، همان گونه که خاطرهٔ چشم‌انداز محو می‌شود، در فضای پرده مستحیل می‌شود و مرزهای مشخص اشیاء و عناصر طبیعت از میان می‌رود. حتی هنگامی که به رشد علف و گیاه و شوق رفتن و رهیدن می‌پردازد نیز سکوتی وهمناک بر کارش سایه می‌افکند و انگار همه چیز خود را تسلیم ضرباهنگ مرگ‌آور زمان کرده‌است. از همین رهگذر هم هست که گیاه زنده را در هیئت عنصری بی‌جان در یک اثر تجسمی نقاشی می‌کند.
لاشایی هرگز سر آن ندارد که نگاه خود را بر جزپیات و عناصر طبیعت متمرکز کند، نمی‌خواهد بیازماید و محک بزند. می‌خواهد طبیعت را به صورتی مبهم و نمادین و به شکلی شاعرانه و حسی تصویر کند. می‌خواهد به سنت نقاشان چینی و خاور دور به گونه‌ای نقاشی کند که فضای چشم‌اندازهایش احساس شود. با درهم آمیختن و درهم دواندن رنگ. تصویری سیال از طبیعت به دست می‌دهد و چشم‌اندازی نقاشی می‌کند که در آن ردپای چندانی از نشانه‌های آشنا و تعارف طبیعت دیده نمی‌شود اما احساس طبیعت و نشانه‌های ساختن و انهدام مداوم و نیروی درونی آن حس شدنی است.
در نقاشی‌های لاشایی احساس کولی‌وار بی‌انکه به پذیرش فرمی خاص تن دهد در فضای پرده سرگردان است و گه گاه به گونه‌ای گذرا و پادرگریز در فرم‌های گوناگون جلوه می‌کند تا حضور آن‌ها را توجیه کرده باشد. از همین رو در آثارش جاذبه‌ای وجود دارد که گاه به سبب هنر است و گاه به علت احساس یا آنچه امانوئل کانت آن را معادل زیبایی می‌نامید.
«شال با مو» نوعی زندگینامه در قالب رمان و در خلال روایت زندگی است و گوشه ای از تاریخ سیاسی اجتماعی ما نیزدر آن به چشم می‌خورد. در «شال بامو»، مروری بر تاریخ اجتماعی سیاسی ایران از زمان جنگ ایران و عراق و لالایی که راوی برای دخترش می‌خواند شروع می‌شود. در این کتاب روایت لاشایی درست مثل نقاشی‌هایش است که منتقدی دربارهٔ آن گفته بود: آنچه فریده لاشایی به نمایش می‌گذارد یادگارهای نگاهی گذرا به چشم‌اندازهایی است که تنها با نیروی تصورمی توان به آنها دست یافته باشد نه با خیال پردازی.
در بخشی از این کتاب می‌خوانیم: در دسته‌بندی‌هایی شرکت می‌کردیم که نهایتاً به قصد رسیدن به قدرت صورت گرفته بودو آگاه یا ناآگاه، دوستی‌ها و دشمنی‌ها هم برحسب این دسته‌بندی‌ها شکل می‌گرفت… به ذهن کسی در آن زمان خطورنمی کرد که در مرکز همه این غوغاها، روحیه ای خشن، متجاوز و مردسالارانه حکم فرماست و این همه سرپوشی است برهزاران عقده ناگشوده. مثل همیشه، و در کجای تاریخ سرکوب گر سیاسی و اجتماعی ما جرات داشت به این چیزهابیندیشد؟
سازمان ملت‌ها و مردمان غیررسمی با نام مخفف UNPO، یک سازمان بین‌المللی است که برای تسهیل صدای ملت‌ها و مردم بدون نماینده و به حاشیه رانده شده در سراسر جهان در ۱۱ فوریه ۱۹۹۱ در لاهه هلند تشکیل شد.اعضای آن متشکل از مردم بومی، اقلیت‌ها و ملت‌های به رسمیت شناخته نشده یا سرزمین اشغال‌شده توسط یه ملت هستند.
این سازمان برای توسعه درک و احترام به حق تعیین سرنوشت کار می‌کند، مشاوره و پشتیبانی مربوط به مسائل به رسمیت شناختن بین‌المللی و استقلال سیاسی ارائه می‌دهد، گروه‌ها را در مورد چگونگی دفاع از آن آموزش می‌دهد و از نقض حقوق بشر علیه گروه‌های عضو این سازمان دفاع می‌کند. برخی از اعضای سابق، مانند ارمنستان، تیمور شرقی، استونی، لتونی، گرجستان و پالائو استقلال کامل به دست آورده و به سازمان ملل متحد پیوستند.
موارد زیر توسط UNPO به عنوان اعضای سازمان، فهرست شده‌اند.
اعضای اصلی با پس‌زمینه صورتی و به‌صورت پررنگ مشخص شده‌اند.
اعضایی که به‌عنوان کشورهای مستقل توسط حداقل یک عضو سازمان ملل یا کشور دیگری که عضوی از سازمان ملل آن را به رسمیت می‌شناسد، به رسمیت شناخته شده‌است، با ستاره (*) مشخص شده‌اند.
پاپ ژان بیست و سوم (۲۵ نوامبر۱۸۸۱ – ۳ ژوئیه ۱۹۶۳) وی به عنوان ۲۶۱ مین پاپ در کلیسای جامع رم انتخاب شد.
در سوم ژوئیه سال ۱۹۶۳ در واتیکان درگذشت. جسد وی نیمه مومیایی است و صورتش با لایه‌ای موم پوشانده شده است. بیش از یک قرن رسم بر این بوده که پاپ‌ها مومیایی شوند، اما پاپ پیوس دهم به این سنت پایان داد.زندگینامه پاپ ژان بیست و سوم آرامگاه مجازی
پاپ ژان بیست و سوم آغازگر شورای دوم واتیکان و اصلاحات در کلیسای کاتولیک بوده است.
در مراسم عشای ربانی که یکشنبه هفتم اردیبهشت ۱۳۹۳ (۲۷ آوریل ۲۰۱۴) در واتیکان در فضای باز و با حضور یک میلیون نفر برگزار شد دو پاپ فقید، پاپ ژان پل دوم و پاپ ژان بیست و سوم برای نخستین بار همزمان تقدیس شدند. در این مراسم پاپ فرانسیس و پاپ بندیکت شانزدهم، حدود صد نفر از سران دولت‌ها و حکومت‌ها و چهره‌های برجسته خانواده‌های سلطنتی حضور داشتند. این رخداد در طول دو هزار سالی که از عمر کلیسای کاتولیک می‌گذرد سابقه نداشته است، دو پاپ سابق در مراسمی که دو پاپ در آن حضور داشتند همزمان تقدیس شدند. قدیس شدن روندی طولانی است.دو پاپ قدیس شدند بی‌بی‌سی فارسی
مسجد شیخ زاید (نام کامل عربی: مسجد الشیخ زاید بن سلطان آل نهیان) مسجدی در شهر ابوظبی، کشور امارات است. این مسجد نوزدهمین مسجد بزرگ دنیا است در رتبه های اول تا سوم این حیطه مساجدی مانند مسجد الحرام ، مسجد النبی و حرم امام رضا (ع) در ایران ، قرار دارند. مسجد شیخ زاید یکی از نقاط دیدنی امارات متحده عربی به‌شمار می‌آید.
نام این مسجد از شیخ زاید بن سلطان آل نهیان گرفته شده‌است که بنیان‌گذار مسجد و نخستین رئیس کشور امارات بوده و در همین مسجد دفن شده‌است. او در ۲۰ رمضان ۱۴۲۵ ه. ق (۴ نوامبر ۲۰۰۴ میلادی) درگذشت و قبر وی در سمت شمال مسجد واقع شده‌است این مسجد به‌طور رسمی در ماه رمضان در سال ۲۰۰۷ میلادی گشوده شد.
این مسجد در منطقه‌ای بزرگ میان دو پل «مصفح» و «مقطع» در مدخل جزیرهٔ أبوظبی قرار دارد. اگرچه ورود به مسجد برای نامسلمانان در امارات ممنوع است ولی این مسجد برای امکان بازدید گردشگران یک استثناء است.
روزانه ده‌ها زن غربی از مسجد شیخ زاید آل نهیان ابوظبی به عنوان چهارمین مسجد بزرگ پس از حرمین شریفین ومسجدالاقصی، بازدید می‌کنند که با توجه به اینکه این مسجد به روی غیرمسلمانان باز است، آن‌ها هم به احترام مکان معنوی مسلمانان با پوشش‌های اسلامی یعنی یک عبای بلند مشکی و پوشش سر وارد این مسجد می‌شوند.
هزینهٔ ساخت این مسجد 2,167,000,000 درهم امارات بوده‌است. اولین نماز در مسجد نماز عید قربان (عید الأضحی)، سال ۱۴۲۸ هجری قمری برابر با ماه دسامبر ۲۰۰۷ میلادی برگزار شد که هنوز اعمال بناء مسجد بطور کامل پایان نیافته بود. مساحت اجمالی مسجد (۴۱۲٬۲۲) متر مربع است،
به غیر از دریاچه‌های اطراف خارجی مسجد. مسجد شیخ زاید، سومین مسجد جهان است از ناحیهٔ مساحت، و دهمین مسجد جهان از لحاظ حجم و بزرگی مسجد. در سال ۱۹۹۶ میلادی، به فرمان شیخ زاید بن سلطان آل نهیان حاکم وقت امارت ابوظبی دستور بنا این مسجد صادر شد. مسجد روی تپه‌ای به‌ارتفاع ۹ متر از سطح زمین بنا شده‌است.
طبق بررسی‌های صورت گرفته از سوی سازمان کنفرانس اسلامی (منظمهٔ مؤتمر اسلامی) از مرکز ابحاث تاریخ و فنون (قبه) أصلی (رئیسی) مسجد شیخ زاید، بزرگ‌ترین و نخستین (قبه) درجهان است به ارتفاع (۸۳) متر، و قطر داخلی آن (۸ر۳۲) متر می‌باشد، و از لحاظ مساحت نیز مسجد شیخ زاید بعد از حرمین شریفین سومین مسجد جهان محسوب می‌شود.
همچنین (ارسیکا) تأکید کرده اند که وزن قبهٔ اصلی هزار تن است، و از زخارف و گچ‌بری عجین شده با الیاف نباتی که از شاهکارهای فنون و اساتید مراکشی است و مخصوصاً برای مسجد تهیه و تصمیم شده ساخته شده‌است، به اضافهٔ آیاتی از قرآن مجید بر روی دیوارهای آن حک شده و قبهٔ اصلی مسجد را تزیین نموده‌است. عدد گنبدهای مسجد (۵۷) گنبد می‌باشند که به حجم‌های مختلف و متفاوت است و بر سر رواق‌ها خارجی، و مداخل اصلی و جانبی قرار دارند، تماماً با رخام و مرمر سفید واعمال گچ‌بری بسیار زیبایی پوشانده‌است، گنبد مسجد شیخ زاید در ابوظبی، یکی از بزرگ‌ترین گنبدهای موجود در جهان شناخته شد.
تصنیف بزرگی مسجد از لحاظ عمرانی در شمار دهمین مسجد جهان اسلامی آمده‌است، ظرفیت مسجد ۴۰۹۶۰ هزار نفر نمازگزار در یک وقت می‌باشد. همچنین از معالم جاذبه‌ای مسجد وجود چهار مناره که ارتفاع هر مناره (۱۰۶) متر است، و در چهار رکن از صحن خارجی مسجد قرار دارد و بر زیبایی مسجد افزوده‌است.
پهنای (قالیچه) «سجاده» قاعهی اصلی مسجد (۷۱۱۹) متر مربع است، و یکی از بزرگ‌ترین سجاده‌های جهان است، این قالیچه یکی از شاهکارهای مصمم بزرگ ایرانی (علی خلیقی) است، در این قالیچه (سجاده) ۳۵ تن پشم و پنبه و ابریشم به کار رفته‌است. در ساخت این سجاده ۱۲۰۰ نفر از حرفیین از نیشابور شرکت داشته أند. این فرش بزرگ به دست هنرمندان ایرانی برای مسجد شیخ زاید بافته شده‌است، و نیز بزرگترین لوستر جهان نیز توسط شرکت‌های اروپایی ساخته شده‌است. همچنین معاون شهردار ابوظبی بیان نموده‌است که گنبد مسجد شیخ زاید در ابوظبی، یکی از بزرگترین گنبدهای موجود در جهان شناخته شده‌است. این گنبد (قبه) با ارتفاع ۸۳ متر وقطر داخلی ۳۲٫۸ متر و با قطر خارجی ۴۲ متر، بزرگترین گنبد جهان است و وزن این گنبد بیش از یک هزار تن می‌رسد.
شیخ زاید بن سلطان آل نهیان (۶ مه ۱۹۱۸ – ۲ نوامبر ۲۰۰۴) نام کامل (الشیخ زاید بن سلطان بن زاید بن خلیفة بن شخبوط بن ذیاب بن عیسی بن نهیان آل نهیان) حاکم ابوظبی و بنیان‌گذار امارات متحدهٔ عربی و ۳۳ سال (از ۱۹۷۱ تا ۲۰۰۴) حاکم امارات متحده عربی بود.
شیخ زاید، کوچک‌ترین پسر سلطان بن زاید بن خلیفة آل نهیان (حاکم اجدادی ابوظبی از ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۶) از قبیله عربی بنی یاس تیره ای از اعراب بنی هلال در شهر العین در فاصله ۱۴۰ کیلومتری ابوظبی پایتخت امارات عربی متحده متولد شد.
نام او را به احترام پدربزرگ مشهورش زاید بن خلیفه آل نهیان (حاکم ابوظبی از ۱۸۵۵ تا ۱۹۰۹) همنام با او برگزیدند. شیخه سلامه بنت بطی القبیسی مادر شیخ زاید در دوران نوجوانی و جوانی فرزندش شیخ زاید را به کسب علوم دینی و حفظ قرآن تشویق کرد.
شیخ زاید پدرش را در هشت سالگی از دست داد و برادر بزرگش شخبوط بن زاید آل نهیان حاکم ابوظبی شد و در سال ۱۹۴۶ شیخ زاید را به عنوان والی شهر العین منصوب کرد. وی به مدت ۲۰ سال ولایت شهر العین را به عهده داشت که در این دو دهه فعالیت کشاورزی و آبیاری در العین توسعه یافت.
او در ششم اوت سال ۱۹۶۶ با عزل برادرش در کودتایی بدون خونریزی، جانشین برادرش، شیخ شخبوط بن سلطان آل نهیان، به عنوان امیر امارت ابوظبی شد. وی پس از به قدرت رسیدن در ابوظبی اقدام به انجام ارتباطات و مذاکرات فشرده‌ای با امیرنشین‌های مجاور به ویژه دبی برای تأسیس یک کشور فدرال کرد که این امر با کمک شیخ راشد بن سعید آل مکتوم حاکم وقت دوبی و نیز موافقت حاکمان وقت شارجه، ام القوین، فجیره و عجمان در دوم دسامبر ۱۹۷۱ میلادی (۱۳۵) با موجودیت یافتن کشور فدرال امارات عربی متحده محقق شد. امارت راس الخیمه نیز بعد از مدتی به پیمان اتحاد بین امارت‌ها پیوست. شیخ زاید از همان زمان به عنوان نخستین رئیس کشور امارات عربی متحده انتخاب و ۴ بار دیگر در سال‌های ۱۹۷۶، ۱۹۸۱، ۱۹۸۶ و ۱۹۹۱ بازگزیده شد. وی تا روز سه شنبه قبل از مرگش این سمت را عهده‌دار بود. شیخ زاید دارای ۲۹ فرزند (۱۷ پسر و ۱۲ دختر) است که اغلب پسران وی از سمت‌های بلندپایه کشوری و لشکری برخوردارند.
امارات با راه و روش و سیاست‌های شیخ زاید و منابع عظیم نفتی جزو ثروتمندترین کشورهای جهان شده‌است، به ویژه در رفاه اجتماعی شهروندان اماراتی و توسعه‌های عمرانی که با در نظر گرفتن وضع کشور در ۴۰ سال قبل نمونه موفقی محسوب می‌شود. بعضی از سران عرب به او لقب "حکیم عرب" داده‌اند.
او به عنوان یک حاکم نسبتاً روشنفکر شناخته می‌شد که به رسانه‌های خصوصی در کنار رسانه‌های خارجی اجازه کار کردن داد؛ ولی از آن‌ها توقع داشت که خودسانسوری کنند و از نقد و نکوهش زاید و خانواده سلطنتی خودداری کنند.
شیخ زاید در ۲ نوامبر ۲۰۰۴ میلادی در سن ۸۶ سالگی درگذشت و در مسجد شیخ زاید شهر ابوظبی به خاک سپرده شد.
زاید بین سلطان هفت بار ازدواج کرد و ۱۸ پسر دارد. فرزندان وی عبارتند از:
رئیس هیئت مدیره باشگاه فوتبال الوحده، رئیس سابق هیئت مدیره سازمان آب و برق ابوظبی
آر ِتْزو یک شهر کهن در مرکز ایتالیا و مرکز استانی با همین نام واقع در ناحیهٔ توسکانی است. این شهر زادگاه فرانچسکو پترارک، معروف به پدر رنسانس و از بزرگترین شعرای ایتالیا نیز هست.
آرتزو در حدود ۸۰ کیلومتری جنوب خاوری فلورانس واقع شده و ارتفاع آن از سطح دریا ۲۹۶ متر است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۱ در حدود ۹۱٬۶۰۰ نفر بوده‌است.
آرتزو یکی از دوازده شهر اصلی تمدن اتروسکی بود. این دوازده شهر را جمعاً Dodecapolis (دوازده‌شهر) می‌نامیدند. امروزه بازمانده‌های اتروسکی در پیرامون این شهر زیاد یافت می‌شود که معروف‌ترین آن شیمر آرتزو است.
مَتَرسَک سازه‌ای است معمولاً به شکل یک انسان با لباس‌هایی پاره و کهنه که برای ترساندن پرندگان به‌ویژه کلاغ‌ها به‌کار می‌رود تا از دستبرد آن‌ها به غلات کشاورزی جلوگیری شود.Lesley Brown (ed.). (2007). "Shorter Oxford English Dictionary on Historical Principles". 6th ed. Oxford: Oxford University Press. .
لغت‌نامهٔ دهخدا در تعریف مترسک و زیر عنوان مترسقاآنی در یکی از اشعار خود می‌گوید: شرابم آشکار ده که مرد ترس نیستم /
به حفظ کشت عمر خود کم از مترس نیستم. (قاآنی (دیوان چ معرفت ص۳۷۷).
مترسک، شکلی شبیه به انسان ساخته شده از چوب و پارچه که برای رماندن حیوانات زیانکار در کشتزارها نصب می‌کنند.
به مترسک‌هایی که بر بالای خرمن‌ها می‌گذارند «لولو سر خرمن» هم گفته می‌شود.
کلاغ‌ها دانه‌های تازه‌ریخته کشتزارها را می‌خورند و شبانه به صورت گروهی به مزرعه وارد می‌شود. آن‌ها در گروه‌های ۲۰ تا ۳۰ تایی برای خوردن دانه‌ها می‌آیند و هر شب به همان محل پیشین برمی‌گردند و قرار دادن مترسک برای جلوگیری از این کار و کارهای مشابه است."Scarecrow Fact and Fable", Peter Haining, 1986.
مترادف‌های دیگر مترسک در فارسی، مَتَرس، هراسه و داهول است.http://www.vajehyab.com/dehkhoda/هراسه
ساعت ساز نابینا با زیرفرنام "چرا شواهد فرگشت، نشان‌دهندهٔ جهان بدون طراح است" در سال ۱۹۸۶ به دست ریچارد داوکینز نوشته شد. در این کتاب او توضیحات و استدلال‌هایی برای فرگشت به وسیلهٔ انتخاب طبیعی عنوان نموده‌است. هچنین بر نقدهایی که بر کتاب قبلی‌اش «ژن خودخواه» نوشته شده بود پاسخ داده‌است. هر دو کتاب با هدف عمومی‌ترکردن فرگشت ژن-محور نگاشته شده‌اند.
نام کتاب به شکلی متاثر از تشبیهی است که کشیش قرن هجدهمی ویلیام پالی به کار برد. تشبیه پالی به‌طور کلی چنین بود که: حتی اگر شما ندانید که ساعت چیست، طراحی چرخ دنده‌ها و فنرها و طرز چینش آن‌ها در کنار همدیگر برای یک مقصود خاص، شما را وامی‌دارد که نتیجه بگیرید که «این ساعت باید سازنده‌ای داشته باشد، کسی که آن را به منظوری خاص طراحی کرده‌است؛ سازنده‌ای که از سازوکار آن آگاه‌است، و کاربردی برای این طراحی داشته‌است». «اگر این نتیجه‌گیری در مورد یک ساعت ساده درست باشد، پس آیا کاملاً درست نیست که در مورد چشم، گوش، کلیه، مفصل آرنج، و مغز هم گفته شود که طراح هوشمند و هدفمندی دارند؟ این ساختارهای زیبا، پیچیده، ظریف، و آشکارا طراحی‌شده به مقصود خاص هم باید طراحی، ساعت‌سازی، داشته باشند - که همانا خداست.
پالی به این طریق برهان نظم را بیان کرد که مورد علاقهٔ خداباوران قرار گرفت. داوکینز در تشبیهی تازه، طراحی انسان و توانایی او در برنامه‌ریزی را با انتخاب طبیعی مقایسه می‌کند؛ و به این دلیل فرایند فرگشت را متناظر با ساعت‌ساز نابینا می‌گیرد.
انتخاب طبیعی یعنی فرایند ناآگاه، کور و در پایه غیرشانسی که داروین آن را کشف کرد، هیچ هوشی ندارد. اگر بخواهیم بگوییم فرگشت نقش یک ساعت‌ساز را در طبیعت بازی می‌کند، می‌توان گفت آن یک ساعت‌ساز نابینا است.
داوکینز در تکمیل استدلال‌های خود، که در واقع انتخاب طبیعی می‌تواند سازگاری‌های پیچیدهٔ ارگانیسمها را توضیح دهد؛ این مسئله را عنوان می‌کند که میان توانایی به وجود آمدن پیچیدگی از «یک فرایند سراسر تصادفی»، در مقابل «تصادفی که با انتخاب فزاینده همراه باشد» تفاوت بسیار هست. او این مسئله را با استفاده از برنامه راسو نشان می‌دهد. سپس انتخاب مصنوعی را در مدل کامپیوتری که با استفاده از برنامهٔ آموزشی پیشرفته‌تر ساختهٔ خودش تهیه کرده بود، بهتر نشان داد.
در اواخر کتاب، پس از بحث دربارهٔ توانایی فرگشت برای توضیح دلیل پیچیدگی حیات، داوکینز آن را به عنوان دلیلی بر ضد وجود خدا به کار می‌برد. «یک آفریدگار که توانایی نظم بخشیدن به پیچیدگی‌های جهان را دارد، و به طور لحظه به لحظه یا با هدایت فرگشت را اداره می‌کند،... باید خودش در وهلهٔ نخست به شدت پیچیده باشد...» او این اعتقاد را بدیهی پنداشتن پیچیدگی منظم بدون ارائهٔ توضیح و دلیل دانسته‌است.
در مقدمهٔ کتاب، داوکینز عنوان کرده که کتاب را «نه تنها به جهت متقاعدکردن خواننده از اینکه جهان‌بینی داروینی درست است، بلکه از این جهت که تنها نظریهٔ شناخته شده‌ای است که در اصل قادر به حل مشکل وجود داشتن ماست» نوشته‌است.داوکینز، ریچارد [۱۹۸۶] (۱۹۹۶). ساعت‌ساز نابینا. New York: W. W. Norton & Company, Inc.
ویرایشی جدید از این کتاب در سال ۲۰۰۶ منتشر گشت.
فصل۱:توضیح بسیار نامحتمل ها
فصل۲:طرح خوب
فصل۳:انباشته شدن تغییر کوچک
فصل۴:ردیابی فواصل حیوانی
فصل۵:قدرت و سوابق
فصل۶:منشاها و معجزه ها
فصل۷:تکامل سازنده
فصل۸:انفجارها و مارپیچ ها
فصل۹:نگاهی دیگر به نقطه باوری
فصل۱۰:یگانه درخت واقعی حیات
فصل۱۱:رقیبان محکوم
محمود بهزاد و شهلا باقری مترجمان این اثر به فارسی هستند و انتشارات مازیار آن را چاپ نموده است.
پل میان‌گذر دریاچهٔ پونچاترین یک پل بتنی ساخته شده در ایالت لوئیزیانای آمریکا است که بر روی دریاچهٔ پونچاترین در شمال نیو اورلئان قرار دارد. البته دقیق‌تر آنست که پونچاترین تالاب (مانند تالاب انزلی) نامیده شود، زیرا پونچاترین کم‌عمق (حدود ۳–۴ متر) بوده و به دریا نیز راه دارد. این پل از اتصال سازه‌های پیش‌ساختهٔ بتن مسلح ساخته شده‌است. ستون‌های پل، از لوله‌های توخالی بتنی (با روش فشرده‌سازی با گرداندن) ساخته شده‌اند و از میلگردهای فولادی برای ایجاد تنش فشاری در بتن در جدارهٔ این لوله‌ها استفاده شده‌است. سپس این ستون‌ها (شمع‌ها)، حدوداً ۹٬۰۰۰ عدد، به کف ماسه‌ای دریاچه کوبیده شده‌اند و قطعات پیش‌ساختهٔ بتنی استحکام یافته با روش پیش تنیدن (ایجاد تنش فشاری در بتن با استفاده از میلگردهای فولادی تحت کشش) بر روی این ستون‌ها (شمع‌ها) قرار داده شده‌اند. این پل ابتدا در سال ۱۹۵۶ به صورت دوبانده ساخته شده بود که جوابگوی حجم ترافیک نبود و در نتیجه در سال ۱۹۶۹ پلی عریض‌تر در موازات پل اولیه ساخته شد و هر کدام از پل‌ها به تردد یک سویه اختصاص داده شد. پل نو به طول ۳۸٫۳۵ کیلومتر از سال ۱۹۶۹ تا پیش از افتتاح پل Jiaozhou Bay Bridge در چین در سال ۲۰۱۱، طولانی‌ترین پل روی زمین نامیده می‌شد.
پیش از سال ۱۹۹۹، هزینهٔ استفاده از پل برای خودروها ۱٫۵ دلار برای حرکت از شمال به جنوب یا برعکس بود. اما پس از سال ۱۹۹۹، عوارض ۳ دلاری تنها برای عبور از شمال به جنوب پل وضع شد تا بر سرعت استفاده از پل افزوده شود.
بخش‌هایی فرعی از پل پونچاترین در طوفان کاترینا آسیب دید اما خود پل سالم ماند (تا حدودی به دلیل دوری از مرکز طوفان) و به یکی از مسیرهای مهم کمک‌رسانی تبدیل شد.
پل نیو ریور گرج پلی در ایالت ویرجینیای غربی واقع در کشور ایالات متحده آمریکا است.
این پل با ۹۲۴ متر طول و ۲۶۷ متر ارتفاع از کف دره، دومین پل بلند جهان است.
تبدیل رادُن تبدیلی انتگرالی است که مقدار آن برابر با انتگرال تابع بر روی یک خط است.
معادله یک خط را در فضای دوبعدی می‌توان به صورت زیر نوشت:
که s فاصله خط را از مبدأ مختصات نشان می‌دهد و formula_2 بردار یکه عمود بر خط است. به همین ترتیب اگر نقطه تقاطع خط مزبور و خط عمود بر آن و گذرنده از مبدأ را B بنامیم آنگاه t فاصله هر نقطه واقع بر خط را تا نقطه B نشان می‌دهد. همچنین formula_3 بردار راستای خط است. بدین ترتیب:
حذف گاوسی روشی در جبر خطی برای حل دستگاه معادلات خطی است. این روش، به صورت انجام عملیات متوالی بر روی ماتریس ضرایب است. از این روش، همچنین برای یافتن مرتبۀ یک ماتریس، محاسبۀ دترمینان ماتریس و محاسبۀ معکوس یک ماتریس مربعی معکوس‌پذیر استفاده می‌شود. نام این روش از ریاضی‌دان آلمانی کارل فریدریش گاوس گرفته شده‌است.
برای انجام عملیات کاهش سطح در یک ماتریس از یک سری عملیات پایه بر روی سطرهای ماتریس استفاده می‌شود. تا ماکسیمم مقدار ممکن از درایه‌های زیر قطر اصلی ماتریس برابر صفر شوند. سه نوع از عملیات پایه بر روی سطرهای ماتریس وجود دارد:
1- جابجایی دو ردیف از سطرها
2- ضرب کردن یک سطر از ماتریس در یک عدد غیر صفر
3- جمع کردن یک سطر با سطر دیگر.
با انجام این عملیات ماتریس به یک ماتریس بالا مثلثی تبدیل می‌شود(فرم پلکانی). هنگامی که همه ضرایب مؤثر (سمت چپ‌ترین داده‌ها در هر سطر) برابر با یک شوند و بقیه درایه‌های ستون‌ها صفر گردند. ماتریس، به یک ماتریس پله‌ای کاهش یافته تبدیل می‌شود. و این فرم نهایی، یکتا است. برخی اوقات به روش تبدیل گاوس- جردن می گویند. به دلایل محاسباتی ممکن است، گاهی ترجیح داده شود تا عملیات روی سطرها قبل از تبدیل متوقف شوند.
پیاده‌سازی الگوریتم:
برای انجام محاسبات می‌توان این الگوریتم را در کامپیوتر پیاده‌سازی نمود. شبه کد این الگوریتم به شرح زیر است:
"Find the k-th pivot:"
پیچیدگی محاسباتی هر الگوریتم با تعداد اجرای هر سطر از آن در کامپیوتر مرتبط است و با نما بیگ O و به فرم formula_1 نشان داده می‌شود.
برای مثال برای محاسبه مسئله‌ای با n معادله و n مجهول به روش حذف گاوسی تعداد عمل تقسیم و تعداد عمل ضرب و تعداد عمل تفریق در مجموع به‌طور تقریبی formula_2 می‌باشد. بنابراین پیچیدگی ریاضی الگوریتم از مرتبه formula_3است.
آتیا یا آتئاس (۴۲۹-۳۳۹ (پیش از میلاد)) برپایهٔ بنمایه‌های یونانی و رومی بزرگترین پادشاه سکائیه بود که در نبرد با فیلیپ دوم مقدونی در ۳۳۹ پیش از زایش مسیح جان باخت و امپراتوریش نیز از میان‌رفت.
می‌نماید که آتیا در نزدیک به ۴۰۰ پیش از زایش پادشاهان سه‌گوشهٔ سرزمین سکاها را کنارزده و خود نیروی یکهٔ سراسر سرزمین سکاستان شده باشد. تا دههٔ ۳۴۰ پیش از میلاد او همه قبیله‌های سکایی را از دانوب تا مرداب‌های میوتی هم‌پیمان نموده‌بود. پایتخت او در نزدیکی شهر امروزی کامیانکا در کنار دنیپر از سوی باستانشناسان شوروی یافته‌شده‌است.
پلوتارخ داستان‌های چندی را از آتیا نوشته‌است. از آن جرگه داستان فلوتزنی که به بند او افتاد و آتیا وی را ناچار کرده‌بود که برای سربازان و اسبانش بنوازد. و همچنین نامه‌ای که آتیا به فیلیپ نوشت و خود را تشنهٔ جنگ با او خواند.
آتیا در سال‌های پایانی زندگیش به بالکان رخنه‌کرده و دست به مرزهای مقدونی-یونانی می‌یازید. از بنمایه‌های یونانی برمی‌آید که او در تراکیه به نبرد با قبیلهٔ هیستریان‌ها پرداخته‌است. در روند این جنگ میان مقدونی‌ها و سکاها اختلاف‌هایی پدیدآمد. در آینده هنگامی که مقدونیه بیزانتیوم را محاصره‌کرده‌بود فیلیپ از آتیا آذوقه خواست، ولی سکاها به بهانه خشکسالی در سکائیه از یاری رساندن به مقدونی‌ها سرباززدند. واپسین بهانه در دست فیلیپ برای جنگ با سکاها زمانی بود که آتیا تندیس هرکولی را که فیلیپ برای گذاردن در دهانه دنیپر بدو پیشکش کرده بود را برگرداند.
در در ۳۳۹ پیش از زایش عیسی دو سپاه در جلگه‌ای که امروزه دوبرویا خوانده‌می‌شود به هم‌رسیدند. آتیای نودساله در کشاکش نبرد کشته‌می‌شود و ارتشش از هم می‌پاشد. می‌نماید که فیلیپ هم زخمی‌شده و اسبش کشته‌شده‌باشد. فیلیپ در برابر به بردگی کشاندن ۲۰هزار زن سکایی و بردنشان به مقدونیه آشتی را پذیرفت. از آن پس تا فرمانروایی سیلوروس در سدهٔ دوم پیش از زایش سرزمین سکاها پاره‌پاره شده و ایشان چیرگیشان را بر استپ‌های پونتیک از دست‌دادند.
باشد تا استرالیای زیبا ترقی کند! نام سرود ملی استرالیا است.
این سرود توسط "پیتر داد مک‌کرامیک" سروده شده‌است. این آهنگ اولین بار در سال ۱۸۷۸ (میلادی) اجرا شد اما تا سال ۱۸۹۴ (میلادی) به عنوان سرود ملی مطرح نبود. اما در خلال این سال‌ها این آهنگ به عنوان یک آهنگ ملی‌گرایانه برای اعلام شروع اخبار توسط کمیسیون پخش استرالیا استفاده می‌شد.
خجسته سرخسی از شاعران پارسی‌سرای قدیم ایران و از اهالی سرخس است.
وی یکی از شاعران قرن چهارم و دوره سامانیان بوده، زیرا اشعار وی در فرهنگ اسدی آمده‌است و در تذکره‌ها نامی از وی نیست.از "احوال و اشعار رودکی"، تألیف سعید نفیسی ص1147
ابیات خجسته سرخسی، منقول از فرهنگ اسدی:
مایکروسافت اکسچنج سرور یکی از بزرگ‌ترین پروژه‌های مایکروسافت و بخشی از خط تولید Microsoft Server است که امکان ارسال، دریافت و مدیریت Email، تماس‌ها و تقویم را فراهم می‌کند.
دارای ورژن‌های متعدد است و نسخه سال ۲۰۰۷ آن با امکانات جدید و امنیت بیشتر در ۳۰ نوامبر ۲۰۰۶ در دو نسخه ۳۲ و ۶۴ بیتی ارائه شده‌است.
در ورژن ۲۰۰۰ قابلیت پیام‌رسان فوری میان کاربران وجود داشت که در نسخه‌های بعدی حذف شد و به جای آن می‌توان از ابزارهایی مانند Microsoft Office Live Communications Server برای این کار استفاده کرد.
از جمله کاربردهای فراوان Exchange Server قابلیت راه اندازی Public Folder به منظور به اشتراک‌گذاری ایمیلهای دریافت و ارسال شده توسط کابران است. نکته مهم قابلیت تعیین دسترسی کاربران جهت خواندن یا پاک کردن و ساختن نامه‌ها و فولدر‌ها است. به صورتی که یک کاربر فقط بتواند ایمیل‌های خودش دیگران را بخواند پاک کند.
از دیگر نکته‌های قابل بحث قابلیت اتصال چند سرور به یکدیگر و دسته‌بندی کابران است.
برای دیدن Public Folderها نیاز به داشتن نرم‌افزار Outlook و تنظیم مناسب آن داریم و نیز می‌توان توسط Web Access به فایل‌ها دسترسی داشت.
در صورت اتصال به Share Point Server (که خود قابلیت اشتراک‌گذاری ایمیل‌ها را ندارد) این امکان به share point اضافه می‌شود.
قابلیت Backup گیری از Public Folder به دو صورت فایل pst و bkf وجود دارد.
اکسچینج سرور ۲۰۱۰ در نیمه دوم سال ۲۰۰۹ منتشر شده‌است و هم‌اکنون سرویس پک یک آن نیز توسط مایکروسافت ارائه گردیده‌است.
سرورهای آسیب‌پذیر اکسچینج از جمله اهداف مهاجمان سایبری هستند؛ برای مثال، در فروردین ۱۴۰۰ گزارش شد که گردانندگان تروجان آیسدآی‌دی با بهره‌جویی از آسیب‌پذیری‌های ProxyShell و رخنه به سرورهای اکسچینج، حساب ایمیل کاربران را در کنترل گرفته و سپس در پاسخ به ایمیل‌های دریافتی قبلی آنها، اقدام به ارسال ایمیل ماحیگیری از سوی حساب هک‌شده می‌کنند.
لورل و هاردی () یک زوج کمدی در اوایل دوران سینمای کلاسیک هالیوود در سینمای آمریکا بودند که از استن لورل انگلیسی (۱۸۹۰–۱۹۶۵) و اولیور هاردی آمریکایی (۱۸۹۲–۱۹۵۷) تشکیل شده بود. آنها کار خود را در دوران سینمای صامت آغاز کردند و سپس با موفقیت در «سینمای ناطق» ادامه دادند. این دو به خاطر کمدی بزن‌بکوب بی‌نظیر خود از اواخر دهه ۱۹۲۰ تا اواسط دهه ۱۹۵۰، شهرت بین‌المللی داشتند و لورل در نقش رفیقِ دست‌وپا چلفتی و زودباورِ هاردیِ زورگو و پرطمطراق ظاهر می‌شد."Laurel and Hardy." "Britannica Online Encyclopedia." Retrieved: June 12, 2011.Rawlngs, Nate. "Top 10 across-the-pond duos." "Time Magazine" July 20, 2010. Retrieved: June 18, 2012. آهنگ اصلی و مشهور فیلم‌های آنها که با نام‌های «آواز فاخته»، «کو-کو» یا «رقص فاخته‌ها» (اثر آهنگساز هالیوود ماروین هتلی) شناخته می‌شود، در تیتراژ آغازین فیلم‌هایشان شنیده می‌شد و همچون کلاه بولر لبه‌دارشان به نمادی آشنا تبدیل شد.
لورل و هاردی قبل از شروع کارشان به‌عنوان یک تیم هنری، در شغل و حرفه سینمایی خود به‌خوبی جا افتاده بودند و اعتباری برای خود کسب کرده بودند. لورل در بیش از ۵۰ فیلم بازی کرده بود، و به عنوان نویسنده و کارگردان هم فعالیت داشت و هاردی در بیش از ۲۵۰ فیلم نقش‌آفرینی نموده بود. هر دوی آنها در فیلم "سگ خوشبخت" (۱۹۲۱) بازی کرده بودند، اما در آن زمان هنوز با هم همکاری نداشتند. آنها نخستین بار در سال ۱۹۲۶ و پس از امضای قراردادهای جداگانه‌ای با استودیوی فیلم هال روچ در یک فیلم کوتاه در کنار هم ظاهر شدند.Smith 1984, p. 24. سپس در سال ۱۹۲۷ و با بازی در فیلم کوتاه صامت "شلوار پوشاندن به فیلیپ" رسماً به یک تیم کمدی مبدل شدند. لورل و هاردی تا سال ۱۹۴۰ با روچ قرارداد داشتند و سپس از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۵ در هشت فیلم کمدی درجه ب برای فاکس قرن بیستم و مترو-گلدوین-مایر بازی کردند.McGarry 1992, p. 67. پس از پایان دادن به تعهدات سینمایی خود در اواخر سال ۱۹۴۴، آنها تمرکز خود را بر اجرای نمایش‌های زنده تئاتری بر روی صحنه گذاشتند و تور هنری نمایش‌های سنتی بریتانیایی را در انگلستان، ایرلند، ولز و اسکاتلند آغاز کردند. این زوج هنری در سال ۱۹۵۰ در آخرین فیلم خود به نام "آتول کا" بازی کردند که محصول مشترک فرانسه و ایتالیا بود.
لورل و هاردی در ۱۰۷ فیلم از جمله ۳۲ فیلم کوتاه صامت، ۴۰ فیلم کوتاه صدادار و ۲۳ فیلم بلند نقش‌آفرینی کردند. آنها همچنین در ۱۲ فیلم بازیگر مهمان بودند یا حضوری افتخاری داشتند، از جمله در فیلم تبلیغاتی "کهکشان ستارگان" در سال ۱۹۳۶ میلادی.Seguin, Chris. "Forgotten Laurel & Hardy film emerges on French DVD." "The Laurel & Hardy Magazine". December 3, 2013. تنها حضور تلویزیونی آنها در آمریکا، در ۱ دسامبر ۱۹۵۴ و هنگامی بود که رالف ادواردز آن دو را غافلگیر نموده و با خود به محل ضبط برنامهٔ زنده "این زندگی شماست" در شبکه ان‌بی‌سی برد و زندگی حرفه‌ای و شخصی آنان را در این برنامه مرور کرد. از دهه ۱۹۳۰، آثار آنها بارها در سالن‌های تئاتر، سینما، تلویزیون، ویدئوهای خانگی ۸ و ۱۶ میلی‌متری، مجموعه‌های فیلم بلند منتشر شده‌است. در سال ۲۰۰۵، یک نظرسنجی از کمدین‌های حرفه‌ای در بریتانیا، این زوج هنری را در رتبه هفتم برترین کمدین‌های تمام دوران قرار داد."Cook voted 'comedians' comedian'." BBC News, January 2, 2005. Retrieved: December 3, 2013. یک سازمان رسمی بین‌المللی به نام پسران صحرا به زندگی و آثار لورل و هاردی می‌پردازد. این سازمان، نام خود را از یک انجمن برادری خیالی در فیلم کمدی "پسران صحرا" (۱۹۲۹) می‌گیرد.
استن لورل (۱۶ ژوئن ۱۸۹۰ – ۲۳ فوریه ۱۹۶۵) با نام اصلی آرتور استنلی جفرسون در اولرستون، در لانکاشر واقع در انگلستان، در خانواده ای تئاتری به دنیا آمد.Louvish 2002, p. 11. پدرش، آرتور جوزف جفرسون، یک کارآفرین تئاتر و صاحب سالن نمایش در شمال انگلستان و اسکاتلند بود که همراه با همسرش، یکی از چهره‌های معتبر این هنر بودند.Louvish 2002, p. 14. در سال ۱۹۰۵، خانواده جفرسون به گلاسکو نقل مکان کردند تا به نقطه اتکای اصلی حرفه خود یعنی «سالن نمایش متروپل» نزدیک شوند، و لورل یک ماه مانده به جشن تولد ۱۶ سالگی‌اش، در اولین نمایش خود در سالن تئاتری در گلاسکو به نام بریتانیا پانوپتیکون بازی کرد.Louvish 2002, p. 22.Mitchell 2010, p. 200. پدرش آرتور جفرسون، اولین شغل بازیگری لورل را در «گروه تئاتر نوجوانان لوی و کاردول»، که در زمینه اجرا پانتومیم‌های کریسمس تخصص داشتند، تضمین کرد.Louvish 2002, p. 25. در سال ۱۹۰۹، لورل توسط کمدین برجسته بریتانیا، فرد کارنو، به عنوان بازیگر مکمل و بازیگر ذخیره چارلی چاپلین استخدام شد.Mitchell 2010, p. 159.Louvish 2001, p. 18. لورل در مورد کارنو گفت: «هیچ‌کس مثل او نبود. او همتایی نداشت. نام او مساوی با فروش خوب در گیشه بود.»McCabe 1987, p. 26.
در سال ۱۹۱۲، لورل به همراه گروه فرد کارنو، انگلستان را به مقصد ایالات متحده آمریکا ترک کرد. لورل انتظار داشت که این تور، وقفه‌ای دلپذیر پیش از بازگشتش به لندن باشد. با این حال، او تصمیم گرفت در ایالات متحده بماند.McCabe 1987, pp. 42–43. در سال ۱۹۱۷، لورل با می دالبرگ به عنوان یک زوج بازیگری در تئاتر و سینما همراه شد. آنها تحت ازدواج کامن لا با هم زندگی می‌کردند.Mitchell 2010, p. 169. در همان سال، لورل دراولین فیلم خود تحت عنوان "کله‌پوک‌ها در ماه مه" با دالبرگ همبازی شد.Mitchell 2010, p. 158. در حین این همکاری، لورل کم‌کم از نام هنری استن لورل استفاده کرد و نام خود را به‌طور قانونی در سال ۱۹۳۱ بدان تغییر داد.Louvish 2002, p. 113. دالبرگ می‌خواست در همه فیلم‌های لورل نقشی داشته بود و طبیعت پر تب‌وتاب و متلاطمش، کار کردن با او را دشوار کرده بود. مشاجرات این دو در اتاق رختکن معروف بود. گفته شد که جو راک تهیه‌کننده سینما به دالبرگ پول داد تا لورل را ترک کند و به زادگاهش استرالیا بازگردد.Louvish 2002, p. 170. در سال ۱۹۲۵ لورل به عنوان کارگردان و نویسنده به استودیوی فیلم هال روچ پیوست. از مه ۱۹۲۵ تا سپتامبر ۱۹۲۶، نام او در حداقل ۲۲ فیلم به عنوان نویسنده یا کارگردان دیده می‌شود.Louvish 2002, p. 182. لورل قبل از همکاری با هاردی در بیش از ۵۰ فیلم برای تهیه‌کنندگان مختلف ظاهر شد.McCabe 1987, p. 249. پیش از آن، موفقیت‌های او در حد متوسطی باقی ماند. برای تهیه‌کنندگان، نویسندگان و کارگردانان سخت بود که برای شخصیت او نقشی در نظر بگیرند، زیرا مخاطبان آمریکایی او را یا به‌عنوان یک «دزد خل‌وچل» یا مقلد چارلی چاپلین می‌شناختند.Louvish 2002, p. 117.
اولیور هاردی (۱۸ ژانویه ۱۸۹۲–۷ اوت ۱۹۵۷) با نام اصلی نورول هاردی در هارلم، جورجیا به دنیا آمد.Louvish 2001, p. 37. در اواخر نوجوانی، هاردی یک خواننده محبوب تئاتر بود و یک سالن سینما به نام «پالاس» را در میلجویل، جورجیا اداره می‌کرد؛ سینمایی که تا حدی، توسط مادرش تأمین مالی می‌شد.Bergen 1992, p. 26. او برای نام هنری خود، از نام کوچک پدرش استفاده کرد و خود را «اولیور نورول هاردی» خواند، در حالی که نام مستعار او در دنیای واقعی «اُلی» (Ollie) و «بیب» (Babe) بود.Cullen et al. 2007, p. 661. نام مستعار «بیب» از یک آرایشگر ایتالیایی در نزدیکی استودیو لوبین در جکسون‌ویل، فلوریدا وام گرفته شده بود، که صورت هاردی را با پودر تالک می‌مالید و می‌گفت «خوب شد، بیبی!» بازیگران و همکاران هاردی در شرکت لوبین، این تکیه‌کلام آرایشگر را تقلید کردند و هاردی در فیلم‌های اولیه‌اش به عنوان «بیب هاردی» (Babe Hardy) معروف شد.McIver 1998, p. 36.McCabe 1989, p. 19.
دیدن فیلم‌های کمدی، به هاردی انگیزه داد تا خودش کار کمدی را شروع کند و در سال ۱۹۱۳ با استودیو لوبین در جکسون‌ویل، فلوریدا به عنوان کارگر خدمات آغاز به کار کرد. کارش در ابتدا، کمک به آوردن و بردن چراغ‌ها، وسایل صحنه و کاری خرد دیگر بود، و به‌تدریج به‌عنوان منشی فیلمنامه هنر سینما را آموخت. در همین زمان بود که هاردی با همسر اولش، مادلین سالوشن، ازدواج کرد.Everson 2000, p. 22. در سال ۱۹۱۴، نام او در اولین فیلمش به نام «"بابای زرنگ"» به صورت «بیب هاردی» ثبت شده‌است. بین سال‌های ۱۹۱۴ و ۱۹۱۶، هاردی ۱۷۷ فیلم کوتاه به نام هنری «بیب» با ویم کامدی کامپنی ساخت که همگی تا پایان سال ۱۹۱۷ اکران شدند.McCabe 1989, p. 30. هاردی ثابت کرد که همه‌فن‌حریف است و از ایفای قهرمانان، تبهکاران و حتی شخصیت‌های زن بر می‌آید، و کارگردانان و تهیه‌کنندگان همواره برای ایفای نقش‌های مکمل، شخصیت منفی در کمدی‌ها یا نقش‌های فرعی ثانوی دنبالش بودند. او به مدت ۱۰ سال در نقش‌هایی به یاد ماندنی با بیلی وست مقلد چارلی چاپلین و کمدین برجسته و مشهور آن روزگار همکاری کرد و در فیلم‌های کمدی‌های جیمی اوبری، لری سمون و چارلی چیس هم بازی کرد.Louvish 2001, pp. 107–108. در مجموع، هاردی در بیش از ۲۵۰ فیلم کوتاه صامت نقش‌آفرینی نمود، که تقریباً ۱۵۰ مورد آن‌ها فیلم گمشده محسوب می‌شود. او در طول جنگ جهانی اول به دلیل جثه بزرگش از خدمت سربازی معاف شد. در سال ۱۹۱۷، پس از فروپاشی صنعت فیلم فلوریدا، هاردی و همسرش مادلین به کالیفرنیا نقل مکان کردند تا به دنبال فرصت‌های جدید باشند.McCabe 1989, p. 32.Nizer, Alvin. "The comedian's comedian." "Liberty Magazine", Summer 1975. Retrieved: December 3, 2013.
هال روچ چگونگی تبدیل لورل و هاردی به یک تیم کمدی را چنین شرح داد: هاردی برای استودیوی روچ (و دیگران) کار می‌کرد که هال روچ لورل را در وودویل می‌بیند و وی را دعوت به همکاری می‌کند. لورل چشمان آبی بسیار روشنی داشت و روچ متوجه شد که به دلیل فناوری محدود سینما در آن روزگار، چشمان لورل به درستی فیلم‌برداری نخواهد شد – رنگ آبی به صورت سفید در فیلم‌ها ثبت می‌شود. این مشکل در اولین فیلم صامت مشترک آنها، "سگ خوشبخت" مشهود است، فیلمی که سعی شد با گریم سنگین روی چشمان لورل، مشکل را جبران کنند. برای حدود یک سال روچ، لورل را به عنوان نویسنده در استودیوی خود به کار گماشت. سپس فیلم پان‌کروماتیک ساخته شد. آنان دوباره از لورل تصویربرداری کردند و متوجه شدند که مشکل برطرف شده‌است. لورل و هاردی سپس در یک فیلم کنار هم قرار گرفتند و معلوم شد که به خوبی یکدیگر را تکمیل می‌کنند. تیم‌های کمدی معمولاً از یک آدم جدی و یک آدم بامزه تشکیل می‌شدند، اما این دو، هر دو کمدین بودند. با این حال، هر کدام می‌دانستند که چگونه در مواقعی که فیلمنامه ایجاب می‌کرد، نقش آدم جدی را بازی کنند. روچ می‌گوید: «همیشه می‌توانستید یک کلوزآپ از صورت هرکدام‌شان بگیرید و واکنش آنها در آن لحظه، برای ایجاد خنده ای دیگر مناسب بود.» Redfern Nick. "Research into Film". April 22, quoting from "The Silent Picture", issue 6, Spring 1970, p. 4
شوخ‌طبعی و طنز لورل و هاردی بسیار بصری بود و از کمدی اسلپ‌استیک برای تأکید استفاده می‌شد. شخصیت آنها در فیلم اغلب مشاجرات فیزیکی کاملاً پیچیده‌ای داشتند که با خشونتی طنزآمیز همراه بود. بی عرضگی و بدبیاری آنها مانع از پیشرفت و ترقی‌شان -حتی در ساده‌ترین کارها - می‌شد. بسیاری از کمدی‌های آنها، «چلاندن» یک شوخی است؛ جایی که یک ایده یا موقعیت ساده طنز، مبنایی را برای شوخی‌ها و خوشمزگی‌های متعدد و مداوم می‌شد، بدون آنکه از یک روایت تعریف شده پیروی شود.
استن لورل قد و وزن متوسطی داشت، اما در کنار اولیور هاردی، که در عنفوان جوانی ۱۸۵ سانتی‌متر قدMitchell 2010 و ۱۲۷ کیلوگرم وزن داشت نسبتاً کوچک و نحیف به نظر می‌رسید. برای تقویت این تضاد طبیعی، از تغییر جزئیات مو و لباس آنها هم استفاده شد. لورل بغل و پشت موهای خود را کوتاه نگه می‌داشت اما موهای بالای سرش (فرق سر) را بلند می‌کرد تا یک جلوه «موهای آدمِ وحشت‌زده» ایجاد کند. به‌طور معمول، در مواقع شوک یا ترس، او چهره‌اش را در هم می‌کشید تا مثلاً نشان دهد که در شرفِ گریه است و به‌طور همزمان با دست‌هایش موهای سرش را بالا می‌کشید. در مقابل، موهای نازک هاردی با فرهای کوچک روی پیشانی اش ریخته بود و سبیل مسواکی داشت. لورل برای شبیه‌سازی گام‌های فردی که کف پایش صاف است، پاشنه‌های کفش خود را برداشته بود. هر دو کلاه بولر لبه‌دار به سر می‌گذاشتند که کلاه لورل، باریک‌تر از هاردی بود و لبه‌های آن صاف‌تر بود.St. Mark, Tyler. "Laurel & Hardy: The Hat Facts (Part 1)." "laurel-and-hardy.com", 2010. Retrieved: December 8, 2013. لباس‌های معمولی شخصیت‌ها، نیازمند پیراهن‌های یقه کراواتی بود و هاردی کراواتی می‌پوشید که وقتی خجالتی و معذب بود، آن را می‌چرخاند. لورل پاپیون می‌زد. کت تکی هاردی کمی کوچک بود و با یک دکمه، به زور بسته می‌شد تا چاقی او بیشتر نمایان شود، در حالی که کتِ چهار دکمهٔ لورل گشاد و بزرگتر از سایز خودش بود.
یک روال رایج، دعواها و کشمکش‌های «این به آن در» با یک رقیب یا فرد مدعی بود. ممکن بود این فرد همسرانشان باشد – که نقش‌شان توسط می بوش، آنیتا گاروین، یا دافنی پولارد ایفا می‌شد – یا یک همسایه باشد که بیشتر چارلی هال یا جیمز فینلِـیسون بودند. لورل و هاردی به‌طور تصادفی به اموال شخصی آسیب می‌رساندند و شخصِ متضرر، با خراب کردن چیزی که متعلق به لورل یا هاردی است، تلافی می‌کرد.Bann, Richard W.. "The Legacy of Mr. Laurel & Mr. Hardy." "laurel-and-hardy.com". Retrieved: December 8, 2013. پس از وارسی خسارت‌های وارده با خونسردی تمام، یکی از طرفین «آزاردیده» چیز دیگری برای تخریب پیدا می‌کرد و درگیری تا جایی بالا گرفت که هر دو طرف، به‌طور همزمان وسایل طرف مقابل را درب و داغان می‌کردند. نمونهٔ اولیه این روال در فیلم کوتاه کلاسیک "کسب‌وکار حسابی" (۱۹۲۹) رخ می‌دهد، که در سال ۱۹۹۲ به فهرست ملی ثبت فیلم اضافه شد. فیلم کوتاه دیگری که حول چنین درگیری و مشاجره‌ای می‌گردد، "این به آن در" (۱۹۳۵) است.
یکی از بهترین روال‌های رایج گفت‌وگویی آنها، روال «یه بار دیگه بهم بگو» بود. لورل یک ایده واقعاً هوشمندانه را به هاردی ارائه می‌داد و هاردی پاسخ می‌داد: «یه بار دیگه بهم بگو». لورل سپس سعی می‌کرد این ایده را دوباره بازگو کند، اما به دلیل گیجی و فراموشکاری، حرف‌های نامفهوم و نامربوطی می‌زد. هاردی، که پیش‌تر ایده اصلی لورل را - آنهم با توضیح و بیانی روشن – نفهمیده بود، اینبار نسخه درهم ریخته و چپ‌اندرقیچی آن را به خوبی درک می‌کرد. در حالی که بخش اعظم کمدی‌های آنها بصری بود، اما هر از چند گاهی، گفتگوهای طنز جالبی میان آنها در فیلم‌های ناطق شان صورت می‌گرفت به عنوان مثال:
در برخی موارد، کمدی آنها به سبک سورئال شانه می‌زد، سبکی که لورل آن را «جادوی سفید» می‌نامید.McCabe 1975, p. 18. به عنوان مثال در فیلم "به‌سوی غرب" محصول ۱۹۳۷، لورل مشت خود را گره کرده و تنباکو را طوری در آن می‌ریزد که گویی پیپ است. سپس انگشت شست خود را به سمت بالا تکان می‌دهد، گویی دارد یک فندک را روشن می‌کند. انگشت شست او مشتعل می‌شود و او در واقع «پیپ» خود را روشن می‌کند. هاردی که از دیدن این صحنه شگفت‌زده شد، تلاش ناموفقی برای تکرار آن در طول فیلم می‌کند. پس از چند تلاش، سرانجام موفق شد، اما از انگشت شست آتش‌گرفته خود وحشت می‌کند. لورل این شوخی را در فیلم "کله‌پوک‌ها" در سال ۱۹۳۸ نیز تکرار کرد که در فیلم سبب بهت و حیرت هاردی می‌شود. این بار، این شوخی این گونه پایان می‌یابد که کبریتی که لورل از آن استفاده کرده، خودبه‌خود دوباره روشن می‌شود و هاردی آن را داخل شومینه می‌اندازد که با صدای بلندی منفجر می‌شود.
در فیلم‌ها، به‌جای نشان دادن صحنه‌های دردآور گرفتاری‌های هاردی، مثل افتادن از پله‌ها یا کتک خوردن توسط اراذل و اوباش، بیشتر از جلوه‌های صوتی ضرب و شتم استفاده می‌شد تا مخاطب بتواند این آشفتگی‌ها را تجسم کند. فیلم "ملوانان، مراقب باشید!" (۱۹۲۷) برای هاردی فیلم مهمی بود زیرا دو نماد خاص و ماندگار نقش‌هایش در این فیلم تکوین یافت. اولین مورد «وررفتن با کراوات و چرخاندن آن» برای نشان دادن خجالت‌زدگی‌اش بود. هاردی در حین بازیگری یک سطل آب به صورتش پاشیده شده بود. او گفت: «می‌دانستم قرار است آب روی صورتم بپاشند، اما در آن لحظه خاص انتظارش را نداشتم. از نظر ذهنی من را گیج کرد و تمرکزم را از دست دادم و دیگر نمی‌دانستم حرکت بعدی‌ام چیست؛ بنابراین کراوات را به شکلی عجیب و غریب تکان دادم؛ برای نشان دادن دست‌پاچگی و خجالت، در عین حالی که سعی می‌کردم دوستانه به نظر برسم.»McCabe 1987, p. 123. دومین نماد ماندگار او «نگاه به دوربین» بود، جایی که او دیوار چهارم را می‌شکند و با درماندگی، مستقیماً به تماشاگران خیره می‌شود. هاردی گفت: «من باید آزرده خاطر و دلخور به نظر می‌رسیدم، بنابراین مستقیماً به دوربین خیره شدم و آن حس بیزاری و آزردگی‌ام را رو به دوربین نشان دادم.»McCabe 1987, p. 124. در زندگی واقعی، شخصیت لورل و هاردی کاملاً برعکس آن چیزی است که بر پرده سینما و در فیلم‌هایشان دیده می‌شود: لورل «مرد ایده‌پرداز» و سخت‌کوش تیم و هاردی مردی خونسرد و آسان‌گیر بود.Gehring 1990, p. 5.
معروف‌ترین تکیه‌کلام لورل و هاردی این بود: «بفرما، اینم یک دردسرِ خوبِ دیگه که برام درست کردی!» این عبارت قبلاً توسط دابلیو. اس. گیلبرت در "میکادو" (۱۸۸۵) و «"دوک بزرگ"» (۱۸۹۶) استفاده شده بود. این تکیه‌کلام نخستین بار در سال ۱۹۳۰ توسط هاردی در فیلم "پرونده قتل لورل-هاردی" مورد استفاده قرار گرفت. در فرهنگ عامه، این عبارت غالباً به اشتباه به صورت «خب، اینم یک افتضاحِ حسابیِ دیگه که منو گرفتارش کردی!» نقل می‌شود که هرگز توسط هاردی به کار گرفته نشد – این سوء تفاهمی است که از عنوان فیلم دیگر آنها "یک افتضاح حسابی" نشات می‌گیرد.Andrews 1997, p. 389. وقتی هاردی این عبارت را در فیلم می‌گفت، واکنش همیشگی و نمادین لورل این بود که بغض می‌کرد، موهایش را با دست بالا می‌کشید و می‌گفت: «خب، نمی‌تونستم جلوشو بگیرم…»، سپس هق‌هق می‌کرد و حرف‌های دری‌وری و نامفهومی می‌زد.