moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
شهر کهن نیشابور به آثار و مانده‌هایی از ابر شهر نیشابور در دوره‌ای تاریخی از ساسانیان تا حمله مغول به نیشابور با مساحت حدود ۳۵۰ هکتار گفته می‌شود. محدوده شهر کهن نیشابور شامل خرابه‌ها یا آثار مدفون در خاک است که طی پژوهش‌های باستان‌شناسی در نیشابور نمایان می‌شود. این محدودهٔ فرضی که دقیقاً مرزهای آن مشخص نیست با وسعتی بسیار در کنارهٔ جنوب شرقی شهر کنونی نیشابور به‌شکل تپه‌ها و خرابه‌های باستانی به نام‌های کهندژ، محوطه آلب ارسلان، تپه‌های کارجی، تپه سلطان میدان، تپه طلایی، تپه نصیرآباد، تپه کلاته محمد جان، تپه‌حصارنو، سبزپوشان، شادیاخ، تپه مدرسه، بازار، قنات تپه و تپه تاکستان نامور است. این محوطه بزرگ تاریخی و باستانی که تنها باقیمانده ای از نیشابور کهن از دوران ساسانیان تا حمله مغول می باشد، اکنون به دلیل عدم حفاظت و کندوکاوهای غیر قانونی، در حال تخریب است.
در این محوطه تاریخی، خرابه‌ها کاملاً در زیر خاک مدفون گردیده‌اند اما به وسیلهٔ پشته‌ها و فروافتادگی‌های مزارع کشاورزی و مقدار زیادی سفال و آجر شکسته و آثار مختلفی از حفاری‌های غیرقانونی معلوم و مشخص می‌گردند. نقشهٔ‌های توپوگرافی از نیشابور قدیم کاملاً دقیق نیست زیرا باستان شناسان در نیشابور هنوز موفق به تعیین دقیق محل نیشابور قدیم نشده‌اند و همگی بر پایه نیشابور تا پیش از حمله مغول است.
شهر قدیم نیشابور مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در حاشیه جنوبی نیشابور کنونی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۸۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
شهر نیشابور بارها توسط زلزله‌ها و جنگ‌ها در طول تاریخ نابود گشته و دوباره بنیان شد. نخست نیشابور شهری ایرانی و ساسانی بود در سده میلادی بنا به منابع تاریخی تأسیس شد. در قرن هفتم توسط مسلمانان فتح شد. سپس شهری اسلامی بود که هم از لحاظ جمعیت و هم از لحاظ مساحت رشد فوق‌العاده‌ای یافت و پس از این رشد بود که در اواسط قرن ششم/دوازدهم میلادی در نتیجه جنگ داخلی و هم در نتیجه هجوم غزها و با انهدام روبرو گردید. آن گاه نیشابور کوچکتری بازساخته شد که به وسیله مغول‌ها در سال ۶۱۸ هجری ۱۲۲۱ میلادی ویران گردید. این شهر مجدداً ساخته شد و باز زلزله سال ۶۶۶ هجری ۱۲۶۸ میلادی به ویرانی کشیده شد. زلزله مجدداً شهر را در سال ۸۰۸ هجری ۱۴۰۶ ظاهراً در محلی که از محل اصلی تا حدی متفاوت بود ویران کرد. تنها بعد از همه این ویرانی‌ها و تغییر محل‌ها بود که شهر فعلی نیشابور در محل فعلی ساخته شد. مسجد جامع شهر فعلی نیشابور در سال ۸۹۹ هجری ۱۴۹۴ ساخته شده.
بنابر این بعد از تخریب شهر به وسیله مغول‌ها در سال ۶۱۸/۱۲۲۱ م شهر بیشتر اهمینش را از دست داد و کم شدن ارج و قدر نسبت به تاریخش شد.
شهرساسانی نیشابور قبل از اسلام دارای یک قلعه نظامی (کهندژ=قهندز) و یک خندق اطراف آن بوده‌است و خارج کهندژ یک شهر دارای حصار با یک خندق اطراف آن قرار داشته‌است که این خندق با خندق اطراف دژ بهم متصل می‌شده‌است. هم چنین یک منطقه مسکونی وجود داشته‌است که به آن انبارده Anbar Deh و در کتب و منابع به اشتباه اینگونه گزارش شده که در اوائل قرن چهارم/دهم م به وسیله عمرو بن لیث صفاری برای توسعه یا ساختن بازار شهر ویران گردیده‌است. در حالی که تا پایان آن قرن در زمان سلطان محمود غزنوی پابرجای بوده‌است.
یک محله در شهر و یک قبرستان در مجاورت انبار ده Anbar Deh وجود دارد که شاه عنبر Shahanbar خوانده می‌شود و نام آن چند بار در منابع ذکر شده‌است. شاه عنبر در مراحل بعدی یک نام اسلامی برای «انبار ده» بوده. چرا در فتح نیشابور این محله به دلیل کشته شدن تعداد زیادی از مسلمان به شهید انبار مشهور شد.
نیشابور یکی از مراکز کتابخانه‌های بزرگ در تمدن اسلامی بوده‌است، از جمله کتابخانه صابونی نیشابور، کتابخانه دانشگاه دارالاسته نیشابور در قرن چهارم بسیار معروف و مشهور بوده‌است. از دیگر کتابخانه‌های معروف نیشابور قدیم کتابخانه نظامیه، کتابخانه شخصی محمد غزالی، کتابخانه مسجد عقیل با پنج هزار کتاب و کتابخانه مدرسه سعدیه نیشابور و کتابخانه مدرسه بیهقیه نیشابور که ابوالحسن بیهقی در قرن چهارم ایجاد کرده‌است، معروف و مشهور بوده‌است. از کتابخانه‌های نیشابور قدیم اثری برجای نمانده‌است. در بین آثار مکشوفه در پژوهش‌های باستان‌شناسی در نیشابور اثری از ساختمان کتابخانه‌های قدیم نیشابور یا آثار مکتوب تا کنون پیدا نشده‌است.
ایرانیان برای مقابله با بغداد، نیشابور را از جنبه‌های معماری اسلامی بدان پایه رساندند که بیشترین و زیباترین مساجد را در آن ساختند. اولین مسجد را در نیشابور عیدالله بن عامر ساخت. اکنون قدیمی‌ترین مسجد بر جای مانده در نیشابور مسجد جامع (کنونی) است که در دوره تیموری سال ۱۴۹۳ م ساخته شد. مسجدها در نیشابور قدیم به نام «جامع» نیز خوانده می‌شده‌اند و هر کدام معمولاً کتابخانه‌ای بزرگ داشته‌اند مانند جامع منیعی.
نخستین مسجد را عبدالله عامر پس از فتح نیشابور ساخت. این مسجد مناره‌ای نداشت و در زمان فرمانروایی یزیدبن مهلب منارهٔ آن را ساختند.
مسجد جامع نشابور را ابومسلم خراسانی ساخت. این مسجد بنا به گفته الحاکم نیشابوری در زمینی، به گستردگی سی جریب ساخته شد و هزار ستون داشت و یکصد خدمتگزار کارهای آن را انجام می‌دادند. حوض و یخچال بزرگی در میانهٔ سر آن داشت و شصت هزار نفر در آن در هر نوبت نماز می‌گذاردند.
این مسجد دارای دو گلدسته بود که نسبت به دیگر ساختمان‌ها، کوچک می‌نمود و منصور پسر طلحه پسر طاهر آن‌ها را ویران کرد و بر جای ان گلدسته‌ای بلند ساخت؛ ولی پس از چندی آن گلدسته به سویی متمایل گشت و یعقوب لیث، آن را ویران کرد و گلدستهٔ بزرگتری بر جای آن ساخت؛ آن گاه معماران نیشابوری در زمان خمارتکین آن را نیز خراب کردند و گلدسته‌ای بلندتر و باشکوه تر به جای آن ساختند که هنگامی که باد می‌آمد، مانند شاخ درخت، تکان می‌خود بی آن که آجری از آن بیفتد که این گلدسته به منار جنبان نیشابور مشهور بود.
این مسجد دارای منبری بسیار باشکوه نیز بود که بدین روی بدان، مسجد المنبر نیز می‌گفتند؛ که به فرمان عمرولیث در میدان معروف به لشگرکاه ساخته شده بود و سقف آن، بر ستون‌هایی از آجر متکی بود و پیرامون مسجد، سه رواق و دیوار مسجد با کاشی‌های زراندود آراسته بود و یازده در داشت.
مسجد مطرز که بسیاری از بزرگان و دانشمندان در آن تدریس می‌کردند، با چوب‌های منقش و تذهیب شده تزیین شده بود که در هنگام حملهٔ غزان آن را آتش زدند. الحاکم نیشابوری می‌گوید «وسعت این مسجد، چنان بود که در یک نوبت دوهزار نفر در آن نماز می‌گذاردند».
جامع منیعی که نامش از مؤسس آن، ابوعلی حسان بن سعید، که به مناسبت جد وی به او منیعی می‌گفتند، برگرفته شده بود نیز مسجدی بزرگ در نیشابور بوده‌است. در قرن پنجم در بعضی شهرهای اسلامی آن زمان رسم بود اگر عالمی بزرگ از دنیا می‌رفت شاگردان او در مقام سوگواری دوات و قلم خود را می‌شکستند. در نیشابور و در این مسجد نیز هنگامی که امام الحرمین جوینی درگذشت «چهار صد تن از شاگردان او، دوات و قلم خود را شکستند و تا یک سال بدون قلم و داوت و وسایل نوشتن گذراندند. منبر او را در مسجد جامع منیعی در نیشابور شکستند، شاگردان دور نیشابور می‌گردیدند و برای او نوحه گری می‌کردند، تا یک سال سرها برهنه بود، و هیچ‌یک از بزرگان و روسای نشابور جرئت پوشانیدن سر خود را نداشت.»
نام کامل مؤسس مسجد جامع منیعی نیشابور، ابوعلی حسان بن سعید بن حسان بن محمد بن احمد بن عبدالله بن محمد بن منیع بن خالد بن عبدالرحمن بن سیف‌الله خالد بن ولید مخزومی، است.
این مسجد و کتابخانهٔ آن در پی حملهٔ غزها به نیشابور نابود شد.
بنای کلیسای مسیحیان در قرون اولیهٔ اسلام، هنوز باقی بوده‌است. با حمله مغول، تمام سکنه، از جمله مسیحیان شهر کشته شدند و کلیساها تخریب شد و دیگر جایگزین و بازسازی نشدند. در کتاب اسرارالتوحید نوشته شده که «روزی شیخ ما ابوسعید در نشابور برنشسته بود (سوار بر اسب بود) و با جمع به جایی می‌رفت. به در کلیسایی رسید». روشن است که در نیشابور قدیم کلیسا فراوان بوده‌است که اینجا به یکی از آن‌ها اشاره می‌رود، چنان‌که اگر تنها یک کلیسا در این شهر می‌بود کافی بود که محمد بن منور در اسرار التوحید می‌نوشت «به در کلیسا رسید».
شهر کهن نیشابور پیش از حمله مغول به نیشابور بیش از چهل و هفت محله معروف و بزرگ داشته‌است.
شادْیاخ یا شادی کاخ یا شادی یاخ یکی از محله‌های نیشابور (شهر کهن) بوده‌است که از اوایل سده سوم هجری مسکونی شده و تا سال ۶۶۹ هجری که زمین‌لرزه آن را در هم درنوردیده، اهمیت ویژه‌ای داشته‌است. این محله به سبب کاخی که عبدالله بن طاهر به نام شادیاخ در آن بنا نهاد به این نام شهرت یافت. این محله یکی از محله‌های اشراف نشین نیشابور در گذشته و محل سکونت و زندگی امیران پادشاهان هنرمندان و نویسندگان درباری بوده. به طوری که امیران سلسله‌های طاهریان و سلجوقیان مرکزشان در نیشابور این کاخ معروف بوده‌است. ویرانی این کاخ با هم‌زمان حمله مغول به نیشابور بود و با زلزله ۱۲۸۱ دیگر کاملاً متروک و مدفون شد. شادیاخ نام کاخ محله باغ اطراف این منطقه در نیشابور نیز بوده‌است.
این مکان اکنون یکی از مراکز باستان‌شناسی در نیشابور که بخشی از بقایای شهر کهن نیشابور در آن محل نهفته، است.
این محوطه، در شمار آثار تاریخی ملی به‌شمار می‌رود و شماره ثبت آن ۱۰۹۱۰ می‌باشد.
حیره محله‌ای بزرگ و اشراف‌نشین در نیشابور قدیم بوده‌است. سبب شهرت این محلهٔ بزرگ به "حیره" سکونت مهاجران عرب از حیره عراق در این‌جا بوده‌است. این محله و بازار آن با دروازه در غرب به راه‌ها متصل بوده‌است. این محله آن چنان در آن زمان بزرگ بوده‌است که به عنوان یکی از شهرهای نیشابور شناخته می‌شده‌است و متصل به شهر بوده.
گورستان حیره نیشابور محل دفن سرشناس‌ترین اهالی نیشابور بوده‌است. از جمله عمر خیام. همچنین این محله امروزه یکی از مکان‌های باستانی‌شناسی در نیشابور به حساب می‌آید.Wilkinson, Charles K پس از پژوهش‌های باستان‌شناسی در نیشابور به این باور رسید که مسجد این محله همانند مسجد ابن طولون در فسطاط، قاهره بوده‌است.
بویْآباد از محله‌های نیشابور (شهر کهن) بوده‌است. نام این محله جزو چهل و هفت محله معروف نیشابور قدیم در کتاب تاریخ نیشابور (الحاکم) آمده‌است. فضای این محله به سبب درختان و گل‌های بسیاری که داشته به بوی‌های خوش معطر می‌گشته بدین سبب به "بوی آباد" مشهور بود. این محله محل زندگی سنباد نیز بوده و پس از واقعه‌ای به گندآباد شناخته شد. همچنین ابومسلم خراسانی در ابتدای ورود به نیشابور در کاروان‌سرای این محله فرود آمده‌است.
۹کهن‌دژ نام مکان‌ها یا بناهای تاریخی متعددی است از جمله:
نام مکان‌ها یا بناهای تاریخی متعددی است از جمله:
دخمه زرتشتیان یا برج خاموشان مکانی است که زرتشتیان، مردار آدمیان را در آن می‌گذاشتند.
دخمه زرتشتیان ممکن است اشاره به موارد زیر باشد:
قلمکاری (یا چیت سازی) هنر چاپ یا نقش زدن روی پارچه است. قلمکاری واژه‌ای فارسی است که در زبان هندی به عاریت گرفته شده و به‌طور لغوی از دو واژه قلم و کاری تشکیل شده و معنی آن، کار هنری است که با قلم انجام می‌شود. این هنر در دوره شاه عباس در قرن ۱۱ قمری به علت علاقه درباریان و توجه خاصی که به این صنعت داشتند، به کمال رسید. در این دوره انواع مختلف قلمکاری تهیه می‌شد که از معروفترین آن‌ها می‌توان به قلمکاری زر یا اکلیل اشاره کرد. در این دوره بیشتر لباس‌های مردانه و زنانه از پارچه‌های قلمکاری تهیه می‌شد. قلمکاری در طول زمان دستخوش تغییراتی در ماهیت و نحوه ساخت، اجرا و تولید انبوه شده‌است.
در دوره صفویه این هنر گسترش یافت و در حقیقت می‌توان گفت دوره پررونق آن از زمان صفویه شروع و به اواسط عصر قاجاریه ختم گردید. این هنر صنعت یکی از مهم‌ترین شاخه‌های صنایع دستی استان اصفهان به‌شمار می‌آید ویژگی‌های فرهنگی و اجتماعی و همچنین کاربرد اقتصادی این محصول می‌تواند همچنان در جامعه مطرح باشد اما امروزه نیازمند تغییر و تحولات جدی در حوزه تولید و بازار است.
قلمکاری (چیت سازی) سابقه روشنی ندارد و شاید مفصل‌ترین توضیحی که تاکنون دربارهٔ آن داده شده همان باشد که قبلاً فیلیس آکرمن در جلد سوم کتاب پوپ (Pope) به دست داده و از قول نویسنده‌ای تصور نموده این صنعت از زمان غزنویان (قرون ۴ و ۵ هجری) پیدا شده‌است.
مطلب قابل ذکر این است که بین نقش‌های مربوط به قلمکاری و قالی و کاشی و همچنین تا اندازه‌ای گچبری و کنده کاری روی چوب وجه تشابه بسیاری هست که می‌رساند طراحان نقش‌های قلمکاری و قالی و کاشی و همچنین اغلب نقش سازان کنده کاری چوب و منبت‌کاری و گچبری با استفاده از طرح‌ها و نقش‌هایی که در این چند صنعت بکار می‌رفته و از تلفیق آن‌ها با یکدیگر طرح و نقش جدیدی فراهم می‌ساخته‌اند، به‌علاوه اینکه نقش‌های کاشی ایران به‌خصوص از دوره صفویان به بعد اغلب مأخوذ از نقش‌های قلمکاری و قالی ایران است و مطلب دیگری که در جای خود جالب دقت می‌باشد اینست که اگر قبول شود که سابقه قلمکاری بعلت معمولتر بودن شیوه تکنیک اجرا و ساخت آن قدیمی‌تر از قالیبافی بوده‌است باید این نتیجه را قبول کرد که ابتدا نقش‌های قلمکاری به دست اهل فن فراهم شده و سپس نقش‌های مربوط به قالی با استفاده از آن‌ها فراهم گردیده و نیز در گچبری‌ها و کنده کاری‌های روی چوب تأثیر بسیار بجا گذارده‌است.
وجه تسمیه قلمکاری از نوع تولید و نحوه ساخت آن در بدو پیدایش این صنعت است. به این معنی که در ابتدا روی پارچه‌های پنبه‌ای و احتمالاً ابریشمی با قلم طرح‌های مورد نظر را نقاشی می‌کردند. به دلیل نیاز به سرعت زیاد در تولید قلمکارسازی به صورت فعلی یعنی استفاده از قالب برای کلیه طرح‌ها و نقوش متداول شد و قلمکار نقاشی که باعث پیدایش قلمکاری امروزی شد در قهقرای نابودی قرار گرفت.
در حال حاضر اصفهان مرکز تولید قلمکاری ایران است که در زمان صفویه پایتخت ایران بود. در این دوره بیشتر لباس‌های مردان و زنان از پارچه‌های قلمکاری تهیه می‌شد. یک نوع قلمکاری با طرح و نقش خاص خود به نام دلگه برای لباس مردانه و زنانه تهیه می‌شد و از انواع دیگر قلمکاری می‌توان حفره‌ای زر یا اکلیل جیگرانات قرمز و جیگرنات بنفش را نام برد.
در قرن ده هجری بازار قیصریه اصفهان به صورت مرکز تجمع قلمکار سازان درآمد و کارگاه‌های تولید از سردر قیصریه تا انتهای بازار ادامه داشت. در حال حاضر قلمکار به وسیله قالب‌های چوبی که دارای نقوش برجسته است انجام می‌شود (چیت سازی) و در حقیقت رکن اصلی قلمکارسازی (به عبارت بهتر چیت سازی) را قالب‌سازی تشکیل می‌دهد که معمولاً توسط افرادی که حرفه و تخصص شان قالب تراشی است به تفکیک رنگ و حداکثر در چهار رنگ بر روی چوب‌های مانند گلابی و زالزالک تراشیده می‌شود.
گفتنی است امروزه خلاف آنچه عنوان می‌شود عموم تولیدکنندگان از رنگ‌های شیمیایی برای محصولات خود استفاده می‌کنند و در این میان یک شرکت هنر- دانش بنیان در اصفهان به تولید رنگ‌های دوستدار محیط زیست پرداخته که از این طریق به تولید و ارائه قلمکاری اصیل به شیوه کاملاً دستی و بدون استفاده از چاپ بلکه به‌شکل نقاشی بر روی پارچه می‌پردازد و از این طریق به عنوان اولین احیا کننده، این هنر ناب را اصالت بخشیده‌است.
آنچه حائز اهمیت می‌باشد توجه به تفاوت کاملاً بارز دو هنر قلمکاری اصیل با هنر چیت سازی است؛ گرچه عموم مردم سفره‌های سنتی اصفهان که با مهرهای چوبی بر روی پارچه چاپ دستی زده می‌شود را به عنوان قلمکاری می‌شناسند اما باید گفت اسم درست آن چیت سازی است و به اشتباه به این عنوان بکار برده می‌شود، چراکه قلمکاری اصیل همان‌طور که از اسمش بر می‌آید باید کاملاً با استفاده از قلم بر روی پارچه طراحی و رنگ آمیزی شود و اگر به هر نحو چاپ در آن بکار رفت این نوعی تلفیق از هنر قلمکاری و چاپ دستی (چیت سازی) خواهد بود. قلمکاری اصیل به خاطر تکنیک اجرای کاملاً دستی به تبع بسیار ظریف تر و دقیق تر و البته گران‌قیمت تر خواهد بود.
در حال حاضر بیشتر محصولات قلمکاری اصفهان در کارگاه‌های شهر خورزوق تولید می‌شود. بعد از زمان صفویه و مشکلات حکومت شاه سلطان حسین و حمله افغانها و … در اصفهان شاگردان و استادکاران سفره قلمکار که عمدتاً اهل شهرهای اطراف و به ویژه دلیگان شهر خورزوق بودند کارگاه‌های خود را به زادگاه‌شان که در آن فراوانی آب قنات و زمین‌های مسطح برای کار و پهن کردن سفره قلمکارهای پرداخت شده بود منتقل کردند و تولید سفره قلمکار در همین شهر رونق گرفت و هنوز هم تولید و برای عرضه به گردشگران به اصفهان برده می‌شود. در حال حاضر با وجود بیش از ۱۰۰ کارگاه سفره قلمکار در دلیگانِ خورزوق به جرأت می‌توان گفت که بیش از %۷۰ تولید سفره قلمکار استان و کشور در این شهر و به شیوه سنتی با وسابل و پارچه‌های کتان خالص و رنگ‌های طبیعی تولید می‌شود و به تمام نقاط کشور و حتی جهان صادر می‌گردد. از دیگر صنایع دستی این منطقه و شهرستان می‌توان قالی بافی، مُنبت کاری، مُعرق کاری روی چوب، چرم دوزی، مُشبک کاری، قلم زنی و … را نام برد. شما می‌توانید صنایع دستی اصفهان را با قیمتی مناسب و ارزانتر از اصفهان در این شهر خریداری کنید
اخیراً نیز این شهر به عنوان نامزد شهر جهانی قلمکاری از سوی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به شورای جهانی صنایع دستی معرفی شد.
به‌طور عمده پارچه‌های معمول مصرفی در قلمکاری عبارتند از: پنبه و ابریشم کتان چلوار کرباس. پارچه ویژه قلمکاری باید نخی باشد چون پذیرش رنگ برای الیاف پنبه به‌مراتب زیادتر از پشم می‌باشد، مع‌الوصف پنج نوع پارچه در قلمکاری بکار برده می‌شود: پارچه‌های ابریشمی، کرباس، متقال، ململ حاجی علی اکبری، چلوار و کتان بافت خارجی. آقای هانری رنه در سفرنامه خود از خراسان تا بختیاری چنین می‌نویسد همه ساله از شهرهای اصفهان یزد و کاشان مقدار زیادی پارچه‌های پنبه‌ای و ابریشمی منقوش تولید می‌گردد و به کشورهای باختر و شرق اقصی صادر می‌گردد.
از جمله نقوشی که در هنر قلمکاری مورد استفاده قرار گرفته‌است، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
مناظر تاریخی، جانوران اهلی و وحشی، مینیاتور، شکارگاه‌های صنعتی، رامشگران و نوازندگان، گل و بوته و اسلیمی، تصاویر شعرا، زنجیره، کتیبه، زورخانه و ورزشگاه‌ها، داستان‌های کهن ادبیات فارسی، تصاویر عشاق ایرانی، کتیبه‌های مزین به اشعار به ویژه اشعار محتشم کاشانی، موضوعات و وقایع تاریخی، داستان‌های حماسی عاشورا.
رنگ‌های مورد استفاده در گذشته انواع رنگ‌های طبیعی شامل رنگ‌های گیاهی، رنگ‌های حیوانی و رنگ‌های معدنی بوده‌است. اما امروزه به دلیل مراحل سخت تهیه و تثبیت رنگ‌های طبیعی از رنگ‌های شیمیایی استفاده می‌شود. رنگسازی یکی از حساسترین مراحل ساخت قلمکاری است که طی آن استادکاران بر اساس تجربیاتشان از موادی ساده و ارزان قیمت نظیر پوست انار، روغن کنجد، کتیرا، گل سرخ، شیره انگور، زردچوبه، روغن کرچک، زاج سیاه و سفید، زنگ آهن مواد رنگی مورد نظرشان را تأمین می‌کنند و پس از آن به تهیه مقدمات چاپ پارچه می‌پردازند. رنگ‌های اصلی مورد استفاده در کار قلمکاری عبارتند از سیاه، قرمز، آبی، سبز، زرد. از ترکیب این رنگ‌ها به نسبت‌های معین رنگ‌های فرعی به دست می‌آید برای تهیه هر یک از رنگ‌های اصلی باید بگویم کتیرا را از نظر غلظت در تمام رنگ‌ها جهت جلوگیری از پخش شدن رنگ در روی پارچه بکار می‌برند. به این ترتیب که کتیرا را به مدت ۱۰ تا ۱۲ ساعت در آب می‌خیسانند و سپس این صمغ را به رنگ در تاره یا ظرف سفالی اضافه می‌نمایند. ماده گیلیسیرین روغن کرچک و کنجد در تمام رنگ‌ها به منظور ایجاد محیط مناسب و جلوگیری از خشک شدن رنگ در شیار داخل قالب‌ها و ازدیاد دوام آن‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
قالب چاپ قلمکاری (چیت سازی) را از چوب درخت گردو، گلابی و زالزالک می‌سازند چون نسبت به سایر چوب‌ها محکمتر و قابلیت انعطاف‌پذیری بیشتری دارند. از عملیات مهمی که چوب را به شکل قالب مورد استفاده در قلمکاری درمی‌آورد می‌توان طرح‌ریزی و اسکله کاری را نام برد که تماماً با دست به وسیلهٔ استادان مجرب و هنرمند انجام می‌گیرد. قالب را بعد از آماده شدن با پیه چرب می‌کنند تا چوب خشک نشود و ترک برندارد. برای چاپ یک شکل چهار رنگ چهار قالب به‌طور مجزا تهیه و مورد استفاده قرار می‌گیرد.
قلمکارسازان بعد از تهیه رنگ‌های لازم که به‌طور عمده شامل پنج رنگ سیاه، قرمز، آبی، سبز و زرد و گاه قهوه‌ای است ابتدا پارچه‌هایی را که باید نقش مورد نظر صنعتگر بر روی آن‌ها چاپ شود به مدت پنج روز در رودخانه قرار می‌دهند تا هم آهار آن‌ها از بین برود و هم مواد زائدش خارج شود. یکی دیگر از عملیاتی که به‌طور معمول قلمکارسازان قبل از چاپ نقش انجام می‌دهند رنگرزی زمینه نخودی پارچه است که با پوست انار رنگرزی می‌شود. بعد از شستشو نوبت به نقش زنی پارچه می‌رسد و صنعتگر با کمک قالب‌های چوبی که هر کدام نشان از یک رنگ دارد به چاپ نقوش مختلف بر روی پارچه می‌پردازد. بعد از نقش زدن با رنگ‌های مشکی و قرمز پارچه را به رودخانه برده و مدت ۲ تا ۳ ساعت در آب روان می‌شویند تا رنگ‌های اضافی خارج شود. سپس خشکانده و آمادهٔ تثبیت رنگ می‌کنند شیوهٔ تثبیت رنگ به این صورت است که ابتدا پاتیلی را پر از آّب کرده و با حرارت دادن آب داخل آن را به مرحله جوش می‌رسانند. سپس مقداری حدود ۱۲ کیلوگرم پوست انار ساییده شده را به آن افزوده و بعد مغز روناس را برای تثبیت اضافه می‌کنند و می‌جوشانند تا رنگ‌ها تثبیت شود و بعد از خشکاندن در هوای آزاد برای مراحل منگوله زنی (سالهاست منگوله زنی قبل ازساخت انجام میشه) یا ریشه تابی روی آن‌ها اعمال می‌شود و سپس آمادهٔ ارائه به بازار می‌شود.
عملیات مهم قلمکارسازی گازری یا شستن پارچه است. در گازری یا شستن منظور و هدف از بین بردن آهار و مواد زائد است که نخست پارچه را در زاینده رود می‌شویند و بعد از خشک شدن دوباره در تغارهایی که داخل آن پوسته انار ریخته‌اند پارچه را رنگ می‌کنند تا پارچه زمینه قهوه‌ای روشن و ثابت پیدا کند.
کاربری‌هایی که معمولاً برای پارچه‌های قلمکاری در نظر گرفته می‌شود عبارتند از: رومیزی، روتختی، سفره، سجاده، بقچه، کیف، روسری، دستمال وغیره.
امیدست که شناختی اجمالی ازاین هنرصنعت انجام شده باشد.
کبوتر میوه‌خوار نارنجی با نام علمی "Ptilinopus victor" که به نام کبوتر آتشین نیز شهرت دارد کبوترسانی کوچک و دم‌کوتاه از سردهٔ کبوتران میوه‌خوار و بومی جزایر فیجی است.
این پرنده تقریباً ۲۰ سانتی‌متر طول داشته و یکی از رنگی‌ترین گونه‌های کبوتر به شمار می‌رود. پرندهٔ نر سری به رنگ طلایی زیتونی دارد و پرهای بلند و مومانند بدنش به رنگ نارنجی درخشان است. پاها و منقار پرنده سبز متمایل به آبی بوده و عنبیه‌اش به سفیدی می‌گراید. پرندهٔ ماده در مقابل به رنگ سبز تیره است و پرهای دمش سیاه و پرهای زیر دمش نارنجی-زرد است. پرندگان جوان از نظر ظاهری به پرندهٔ ماده شباهت دارند.
میوه‌های کوچک گوناگون غذای اصلی این پرنده را تشکیل می‌دهند و درعین‌حال از حشرات و کرم‌های کاترپیلار نیز تغذیه می‌کند.
پرندهٔ ماده در فصل جفتگیری معمولاً تنها یک تخم سفیدرنگ می‌گذارد.
اتحادیه فوتبال نهاد اداره‌کنندهٔ ورزش فوتبال در انگلیس است که در سال ۱۸۶۳ تأسیس شد و قدیمی‌ترین فدراسیون فوتبال ملی به شمار می‌رود. مقر اتحادیه فوتبال در ورزشگاه ومبلی لندن قرار دارد.
اتحادیه فوتبال بر تمام جوانب فوتبال انگلستان در تمام رده‌های سنی مردان و زنان نظارت دارد. این اتحادیه همچنین مسئول برگزاری جام حذفی فوتبال انگلیس نیز می‌باشد. این اتحادیه عضو فیفا و یوفا به شمار می‌رود و یک کرسی دائمی در هیئت بین‌المللی فوتبال در اختیار دارد.
اتحادیه فوتبال انگلستان از سال ۱۹۳۹ به بعد ، دارای یک رئیس نمادین بوده که همواره از اعضای خانواده سلطنتی بریتانیا انتخاب شده‌است. بر اساس نظام‌نامه اتحادیه فوتبال انگلستان، فرنشین واقعی این نهاد مسئول اصلی اجرا و تنظیم قوانین فوتبال در این کشور می‌باشد.از برجسته‌ترین رؤسای این نهاد در سال‌های اخیر، دیوید تیرسمن یکی از نمایندگان مجلس اعیان بود.
آلفرد اچ. "آلف" فرمن (زاده:آوریل ۱۸۶۹ - تاریخ مرگ:نامشخص) مهاجم فوتبال اهل انگلستان بود.
نوربرت "نوبی" پیتر استایلز (؛ ۱۸ مهٔ ۱۹۴۲ – ۳۰ اکتبر ۲۰۲۰) بازیکن بازنشسته فوتبال و اهل انگلستان بود.
نوبی یکی از مهره های کلیدی تیم قهرمان جام جهانی ۱۹۶۶ بود.
جوزف هلر (زاده ۱ می ۱۹۲۳ - درگذشته ۱۲ دسامبر ۱۹۹۹) طنز‌پرداز و رمان‌نویس آمریکایی است که همچنین دارای داستان‌های کوتاه بسیار زیادی می‌باشد .
مهمترین و تأثیرگذارترین رمان او کتاب کچ ۲۲ است که دربارهٔ سربازان آمریکایی در جریان جنگ جهانی دوم می‌باشد. نام این کتاب در ادبیات انگلیسی راه یافته‌است و قرین معنای بیهوده و بی سرانجام شده‌است. هلر به عنوان یکی از بهترین طنز‌پردازان بعد از جنگ جهانی دوم شناخته می‌شود.
هلر در کانی آیلند در بروکلین نیویورک در خانواده‌ای یهودی و فقیر چشم به جهان گشود. پدر او ایزاک دونالد هلر و مادرش لنا اهل روسیه بودند.
جوزف حتی در دوران کودکی نیز علاقه‌ای به نوشتن داشت و در نوجوانی، رمانی را برای مجلهٔ نیویورک دیلی نیوز فرستاد که مورد قبول آنان واقع نشد.
زمانی که در سال ۱۹۴۱ از مدرسهٔ آبراهام لینکلن فارغ تحصیل شد برای یک سال به آهنگری مشغول شد تا سرانجام در سال ۱۹۴۲ به نیروی هوایی آمریکا پیوست و بعد از دو سال به جبههٔ ایتالیا فرستاده شد.
وی دوران جنگ را بعدها این گونه توصیف کرد:
پس از اتمام جنگ هلر در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی مشغول به تحصیل در رشتهٔ زبان انگلیسی شد و سپس در سال ۱۹۴۹ موفق به دریافت کارشناسی ارشد خود از دانشگاه کلمبیا شد.
در یک روز صبح در سال ۱۹۵۳ در حالی که در خانه نشسته بود، طرح کلی رمانی به ذهنش رسید و شروع به نوشتن طرح اصلی آن کرد و ظرف یک هفته، بخش اول این کتاب را به پایان رساند و آن را برای مدیر نشریات خود ارسال کرد. بخش اول این رمان در سال ۱۹۵۵ با نام کچ ۱۸ به چاپ رسید. او در ابتدا قصد نداشت که این داستان را بیش از یک رمان کوچک بنویسد. کار او مورد استقبال ناشران قرار گرفت و سپس هلر بعد از هشت سال نوشتن رمان را به پایان رساند و آن را به ناشران خود تحویل داد.
این رمان بیانگر خاطرات کاپیتان نیروی هوایی، جان یوساریان، است که به استراتژی‌های مختلفی دست می زند تا از مأموریت‌های جنگی اجتناب کند. اما کاغذ بازی و بروکراسی ارتش همیشه راهی را برای ماندن او در ارتش پیدا می‌کند.
پیش از انتشار این رمان، نام آن را به کچ ۲۲ تغییر دادند تا با رمان دیگری به نام میلا ۱۸ اشتباه نشود و تشابه اسمی پیدا نکند.
رؤیا نام تابلوی رنگ و روغنی در اندازه‌های ۱۳۰ در ۹۷ سانتی‌متر از پابلو پیکاسو، نقاش اسپانیایی است که آن را در سن ۵۰ سالگی از معشوقهٔ جوان ۲۴ ساله‌اش ماری ترز والتر کشید. گفته می‌شود او این تابلو را در بعدازظهر روز ۲۴ ژانویه ۱۹۳۲ کشیده‌است. طرح کلی نقاشی بسیار ساده و تضاد رنگ‌ها یادآور اوایل سبک فوویسم است.
محتوای شهوانی این تابلو به کرات مورد توجه واقع شده‌است و منتقدان بر این باورند که پیکاسو آلت مردانه‌ای را در حالت نعوظ (احتمالاً به نشانهٔ آلت خودش) در چهرهٔ به‌یک‌سوی خم‌شدهٔ مدلش نقاشی کرده‌است.
دهرود سفلی، روستایی است از توابع بخش ارم در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
دهرود سفلی از روستاهای کوهستانی استان بوشهر در شهرستان دشتستان است. این روستا به خاطر نزدیک بودن به رودخانه‌ای بزرگ و پرآب (البته در زمان دور) به دهرود یا همان ده رود یعنی ده کنار رود معروف شد؛ که البته هم‌اکنون از این رودخانه پرآب جز دره‌ای خشک چیزی باقی نمانده‌است.
محصولات کشاورزی شامل گندم جو ذرت کنجد هندوانه گوجه فرنگی می‌باشد.
محصولات باغی شامل خرما لیموترش انار می‌باشد.
اهالی این روستا از ایل قشقایی ، طایفه شش بلوکی هستند و به زبان ترکی قشقایی سخن می گویند.
این روستا در دهستان دهرود قرار داشته و بر اساس سرشماری سال۱۴۰۰ جمعیت آن۳۸۰۰نفر (۶۰۰خانوار) می‌باشد.
باشگاه فوتبال میدلزبورو باشگاه فوتبال انگلیسی است که در شهر میدلزبورو قرار دارد.
باشگاه میدلزبورو در سال ۱۸۷۶ در انگلیس تأسیس شده‌است. این باشگاه سابقه قهرمانی در جام اتحادیه انگلستان را دارد.
محمدعلی علومی (زاده‌ی ۱۶ فروردین ۱۳۴۰ در بم) نویسنده، اسطوره‌شناس، پژوهشگر و طنزپرداز معاصر ایرانی است.
محمدعلی علومی رمان‌های معروف سوگ مغان، آذرستان، ظلمات، اندوهگرد، پریباد، داستان‌های غریب مردمان عادی، هزار و یک شب نو، خانه کوچک و عطای پهلوان را در پرونده کاری خود دارد.
علومی فارغ‌التحصیل رشته علوم سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران است.
او به‌طور خودآموز، اصول داستان‌نویسی را از کتاب‌های آموزشی معدود آن دوران فرا گرفت و در واقع اولین آموزگارانش مردم عادی کوچه و بازار، روستایی‌ها و عشایر بودند.
در سال ۷۰، با گردآوری قسمتی از فرهنگ مردم استان کرمان در ماهنامه ادبی-فرهنگی ادبستان مشغول به کار شد و در عین حال چندین سال بخش آموزش داستان‌نویسی را در مجله جوانان بر عهده داشت. در همان سال‌ها شاگرد سید ابوالقاسم انجوی شیرازی (مشهور به پدر فرهنگ مردم) بود و آخرین مصاحبه مطبوعاتی با او مندرج در ادبستان را انجام داد.
علومی که با لهجه شیرین بمی صحبت می‌کند مدت‌ها در تهران با دوست و همشهری هنرمندش ایرج بسطامی (خوانندهٔ اهل بم) همخانه بود. داستان کوتاه «بمانی» نیز اثر اوست که در آخرین شمارهٔ ماهنامهٔ «فرجاد» در اواخر دههٔ ۶۰ یا اوائل دههٔ ۷۰ چاپ شد.
رمان «آذرستان» وی در سال ۷۷ کتاب برگزیدهٔ سال از سوی وزارت ارشاد وقت و رمان طنز «شاهنشاه در کوچه دلگشا» برندهٔ سی سال رمان طنز ایران شد؛ همچنین در آن مراسم استادان نجف دریا بندری در ترجمهٔ طنز، پرویز شاپور در کاریکلماتور، مهدی اخوان ثالث در شعر طنز و کیومرث صابری در طنز مطبوعاتی به عنوان برگزیده انتخاب شدند.
علومی تاکنون در چندین دوره جشنواره‌های سراسری طنز، در بخش داستان داور بوده؛ او عهده‌دار داوری اولین جشنوارهٔ سراسری داستان بیهقی نیز بوده است.
او دبیر جشنوارهٔ سراسری طنز و کاریکاتور بم در سال ۸۴ بود، که بعد از آن تاکنون تعطیل شده‌است.
در زمینهٔ پژوهش‌های مربوط به طنز، علومی بنا به توصیه استاد عمران صلاحی تاکنون این آثار را منتشر کرده‌است:
برخی آثار داستانی علومی اعم از رمان و داستان کوتاه از این قرار است:
رستم باتمانقلیچ(زاده۲۸ نوامبر۱۹۸۳ در واشینگتن)HAPPY BIRthDAY Hottie Rostam Batmanglij "LaurenSList تهیه‌کننده و نوازندهٔ چند ساز گروه نیویورکی ایندی راک ومپایر ویکند است. او بنیانگذار گروه الکترو سول دیسکاوری نیز است.
باتمانقلیچ در واشینگتن بزرگ شده‌است. او همجنسگراست و در این‌باره با نشریاتی مثل اوت مصاحبه داشته‌است.Goodman, Elizabeth. "Rostam Batmanglij: Interview with a Vampire". Out. Here Media Inc. مادر او نجمه باتمانقلیچ نویسنده برجسته کتاب‌های آشپزی و پدر او ناشر است. پدر و مادر او ایرانی هستند و در سال ۱۹۷۹ بعد از انقلاب اسلامی ایران به واشینگتن مهاجرت کردند.
برادر او زال باتمانقلیچ کارگردان است.
زبان قُموقی، یکی از زبان‌های ترکی‌تبار رایج در روسیه و ترکیه است که در حدود ۴۲۰٬۰۰۰ تن گویشور در این مناطق به‌ویژه در منطقۀ داغستان و اوستیای شمالی دارد. زبان قموقی به‌شدت تحت تأثیر زبان ترکی آذری و زبان دارگوا و همچنین زبان روسی قرار داشته است. این زبان در گذشته به خطی وام گرفته از الفبای فارسی نوشته می‌شد. این زبان به شدت در معرض خطر آسیب پذیری Vulnerable قرار دارد. http://www.unesco.org/languages-atlas/index.php?hl=en&page=atlasmap# http://www.unesco.org/new/en/culture/themes/endangered-languages/atlas-of-languages-in-danger/ https://www.ethnologue.com/country/RU/languages https://www.britannica.com/place/Russia/Mixed-and-deciduous-forest#ref422354
از سال ۱۹۲۷ به‌مدت ده سال الفبای لاتین برای نوشتن این زبان انتخاب شد و در نهایت در سال ۱۹۳۷ خط سیریلیک خط نوشتاری زبان قموقی گردید. نخستین نشریۀ قموقی‌زبان "یولداش" نام داشت که در سال ۱۹۱۷ چاپ می‌شد. پس از انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷ با نام "لنین یولو" (راه لنین) در ۵ هزار نسخه و هفته‌ای سه نوبت به کار خود ادامه داد.
گونه‌ای از الفبای سیریلیک که از سال ۱۹۳۷ برای نوشتن این زبان به‌کار گرفته شد.
لیگ قهرمانی انگلیس یا چَمپیونشیپ بعد از لیگ برتر انگلستان معتبرترین لیگ فوتبال در کشور انگلیس است. این لیگ به دلیل حمایت مالی اسکای بت به اسکای بت چمپیونشیپ نیز شناخته می‌شود. این لیگ توسط ۲۴ تیم برگزار می‌شود. (۲۲ تیم از کشور انگلیس و ۲ تیم از کشور ولز).
هر فصل ۲ تیم بالای جدول به‌طور مستقیم به لیگ برتر فوتبال انگلستان صعود می‌کنند. تیم‌های رده سوم تا ششم جدول نیز به پلی اف می‌روند و تیمی که قهرمان می‌شود نیز به لیگ برتر فوتبال انگلستان صعود می‌کند. سه تیم آخر جدول هم به لیگ یک فوتبال انگلستان سقوط می‌کنند.
تیم برتر چمپیونشیپ جام EFL را دریافت می‌کند. (یعنی همان جام قهرمان دسته اول قبل از آغاز لیگ برتر در سال ۱۹۹۲)
همانند سایر لیگ‌های فوتبال انگلیس باشگاه‌های کشور ولز نیز می‌توانند بخشی از این لیگ باشند. ۲ تیم از این کشور در مسابقات این لیگ شرکت می‌کنند.
باشگاه فوتبال بارنزلی بیشتر از هرتیم دیگری در این لیگ حضور داشته و در ۳ ژانویه ۲۰۱۱ با پیروزی ۲–۱ باشگاه فوتبال کاونتری سیتی در خانه توانست به اولین باشگاهی تبدیل شود که به بیش از ۱۰۰۰ پیروزی در این لیگ بدست آورده‌است. همچنین اولین باشگاهی است که ۳۰۰۰ بازی در این لیگ انجام می‌دهد.
ساندرلند، ردینگ و ولورهمپتون با ۲ قهرمانی پرافتخارترین تیم‌های این سری از مسابقات به حساب می‌آید.
علیرضا جهانشاهی، مشهور به طلبهٔ سیرجانی، طلبه‌ای است که در اعتراض به زمین خواری‌های صورت گرفته در سیرجان، دو مرتبه به زندان افتاد. در مرتبهٔ یکم، با اعتراضات دانشجویی در حمایت از وی، زودتر از اتمام مدت محکومیت آزاد شد و در مرتبهٔ دوم که در جریان راهپیمایی اعتراضی از سیرجان به تهران بازداشت و محکوم شده بود با فرمان مستقیم علی خامنه‌ای آزاد شد و در همین جریان رهبر ایران، جملهٔ "«شکرالله مساعیکم»" را در مورد وی گفت. وی بعدها راهپیمایی اعتراضی دیگری را از مسجد جمکران به سمت تهران و آرامگاه سید روح‌الله خمینی به انجام رساند و پس از آن در حرم عبدالعظیم متحصن شد. تحصن وی با گذشت ماه‌ها همچنان ادامه دارد. حرکت اعتراضی وی که از آغاز تا کنون به حدود ۴ سال می‌رسد و نیز تحصن اخیر وی مورد توجه زیاد تشکل‌های مردمی و دانشجویی، شخصیت‌های فرهنگی و سیاسی و نیز رسانه‌ها بوده‌است.
جهانشاهی طلبهٔ پایهٔ نهم حوزهٔ علمیهٔ قم است. وی امامت جماعت مسجد «امام حسن (ع)» در سیرجان را عهده‌دار بود. جهانشاهی «مجمع جوانان مسجدی» سیرجان را در اواخر دولت خاتمی تأسیس کرد.
مسیر زندگی جهانشاهی پس از ورود به ماجرای اعتراضات پیرامون پدیدهٔ زمین خواری در سیرجان، تغییر نمود. همسر وی نیز طلبهٔ علوم دینی است. در حال حاضر تنها منبع امرار معاش وی، حقوق حوزهٔ علمیه می‌باشد.
جهانشاهی در پی اعتراض به زمین خواری‌های صورت گرفته در شهر سیرجان، ابتدا به اعتراضاتی در قالب صحبت و هشدار به مسئولان و انتشار بیانیه دست زد و در این راستا از جمله با هاشمی شاهرودی، ریاست قوه قضائیه و داوود احمدی‌نژاد، رئیس بازرسی ریاست جمهوری دیدار کرد. در دیدارش با داوود احمدی‌نژاد، بنا به درخواست احمدی‌نژاد، تصمیم به تهیهٔ طوماری در تأیید زمین خواری‌های صورت گرفته در سیرجان به امضای مردم این شهر گرفت، اما در اثنای این امر، جهانشاهی به جرم تشویش اذهان عمومی دستگیر و راهی زندان شد و به ۹۱ روز حبس محکوم شد.
پس از دستگیر شدن جهانشاهی، تحرکات دانشجویی در اعتراض به زمین خواری‌ها و مفاسد سیرجان، شدت بیشتری گرفت. دانشجویان در این اعتراضات، صراحتاً خواستار آزادی جهانشاهی شدند. سرانجام با گذشت کمتر از دو ماه از حبس جهانشاهی، بنا بر فشارهای دانشجویی، بالاخص از جانب جنبش عدالتخواه دانشجویی، طلبهٔ سیرجانی آزاد شد.
جهانشاهی اندکی پس از آزاد شدن از زندان که در پی اقدامات اعتراضی ناموفق بود، تصمیم به پیاده‌روی اعتراض‌آمیز از سیرجان به تهران گرفت. با توجه به عدم پذیرش جمعیت داوطلب برای انجام پیاده‌روی اعتراض‌آمیز، این پیاده‌روی به‌صورت انفرادی انجام گرفت، اما پس از گذشت مدتی، و زمانی که به شهر آباده رسیده بود، توسط عوامل امنیتی دستگیر شد و پس از آن در دادگاه ویژه روحانیت شیراز، به ۲۳۵ روز حبس، ۳ سال ممنوعیت ورود به شهر سیرجان و پرداخت جریمهٔ نقدی محکوم شد. جرم وی، «تشویش اذهان عمومی» و «خلاف شان روحانیت بودن این حرکت» عنوان شد. وی در تیر ماه ۱۳۸۷ خ. دستگیر شد. این دستگیری نیز با اعتراضات فراوانی همراه شد، ولی این‌بار این اعتراضات نتیجه‌ای در پی نداشت.
پس از گذشت بیش از هفت ماه از دستگیر شدن این روحانی و در آستانهٔ سال ۱۳۸۸–۲۸ اسفند ۱۳۸۷- آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، با صدور فرمانی، با خطاب "شکرالله مساعیکم" به جهانشاهی، امر به آزادی وی داد.
این فرمان خامنه‌ای، از این رو که در نوع خود، از جانب عالی‌رتبه‌ترین مقام کشور، نظیر دیگری نداشت، توجهات زیادی را به خود جلب کرد. بسیاری، فرمان رهبری به آزادی جهانشاهی و خطاب "شکرالله مساعیکم" به وی را نشان آشکار به حق بودن وی و تصدیق مفاسد موجود در شهر سیرجان و نیز قوه قضائیه می‌دانند.
جهانشاهی پس از آزادی از زندان تا مدتی سکوت کرد. در ۲۸ دی ۱۳۸۸ نامه‌ای اعتراضی خطاب به نمایندگان مجلس نوشت و از آن‌ها به عنوان نمایندگان ملت، پی‌گیری مفاسد و انجام رویه‌های قانونی در این زمینه را خواستار شد و از اقدامات برخی نهادهای کشور در برخورد با این‌گونه حرکت‌های مطالبه‌گر و عدالت‌خواه شکایت کرد و خواهان بررسی این تخلفات شد. وی در قسمتی از نامه‌اش بیان می‌کند:
اگر معتقدید مردم نباید هیچ‌گونه اقدامی در مقابل تخلفات و مفاسد مسئولین انجام دهند، آن را صراحتاً اعلام یا آن را تبدیل به قانون نموده و تکلیف همگان را روشن و مشخص سازید و اگر غیر از این را معتقدید درخواست بنده از شما نمایندگان و وکلای مردم این است که به موضوع سیرجان و زمین‌خواری‌های آن و نوع برخوردی که با این‌جانب در این چند سال اخیر توسط دادگاه ویژه روحانیت شده‌است، رسیدگی و نتیجه را اعلام نمایید.
جهانشاهی در این نامه، علت تعلل چند ماهه‌اش برای پیگیری این موضوع را ناآرامی‌های پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم ایران و سوءاستفادهٔ احتمالی دشمنان عنوان کرد.
جهانشاهی در روز ۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۸ که مصادف با مرگ فاطمه زهرا بود، همراه با جمعی از طلاب و دانشجویان، پیاده‌روی اعتراض‌آمیز دیگری را از مسجد مقدس جمکران به سمت تهران آغاز کرد. این جمع که از آن‌ها با عنوان کاروان عدالت نام برده شد، چندین بیانیه پس از حرکت منتشر کردند. چندین تن از شخصیت‌ها، گروه‌ها و تشکل‌ها حمایت خود از این حرکت را اعلام کردند.
در مراسم استقبال از او کسانی همچون احمد توکلی، الیاس نادران، علیرضا زاکانی، حسین فدایی، سردار سعید قاسمی، وحید جلیلی و… حضور داشتند و از این عمل نمادین، قدردانی کردند.
گمانه‌زنی‌ها بر این بود که جهانشاهی پس از رسیدن به تهران، به سراغ یکی از نهادهای کشور برای پی‌گیری امور مفاسد اقتصادی خواهد رفت. تعدادی از نمایندگان مجلس آمادگی خود را برای استقبال از جهانشاهی در مجلس و پیگیری مطالبات وی اعلام نمودند. خبرها، حاکی از برنامهٔ تجمع و تحصن روبه‌روی مجلس شورای اسلامی بود. اما جهانشاهی در حرم عبدالعظیم حسنی در شهرری متحصن شد که بست نشینی او هم‌چنان ادامه یافته‌است.
پس از ۵ ماه تحصن فردی به‌نام روح‌الله بجانی، مشهور به طلبهٔ تبریزی به وی پیوست و او نیز در حرم عبدالعظیم حسنی تحصن کرد. وی نیز به‌علت مبارزه با مفاسد اقتصادی مدیران آذربایجان شرقی و درگیر شدن با آنان به یک سال حبس تعزیری، ۵ سال تبعید و ۵ سال منع فعالیت سیاسی تبلیغی و فرهنگی محکوم شده‌است. دادگاه ویژهٔ روحانیت نیز در مقابل وی قرار گرفت ولی ارتباط او با نزدیکان رهبری، دادگاه ویژه روحانیت را در اجرای حکم ناموفق کرد و او در اعتراض به این امر دادگاه به طلبهٔ سیرجانی پیوست.
وی هم‌اکنون نیز به علت شرکت در تحصن طلبه‌های حوزه علمیه بروجرد و به همراه چند تن از طلاب آنجا در زندان به سر می‌برد.
علیرضا جهانشاهی در اعتراض به وضعیت حجاب در شهر بروجرد در استان لرستان، به همراه چندین تن از طلاب حوزه علمیه بروجرد در حوزه علمیه آنجا تحصن کرده بودند که بعد از چند روز توسط نیروهای امنیتی بازداشت و روانه زندان شده‌است.
نوزده تن از چهره‌های دانشگاهی و فرهنگی کشور پس از آغاز پیاده‌روی اعتراضی وی از مسجد مقدس جمکران به تهران، در نامه‌ای سرگشاده خطاب به رؤسای قوای سه‌گانه و رئیس سازمان صداوسیما ضمن اشاره به حرکت اعتراضی ۴ سالهٔ جهانشاهی، خواستار تشکیل هیأتی ویژه برای رسیدگی به مطالبات وی شدند. این افراد از محدود شدن فریضهٔ شرعی امر به معروف و نهی از منکر به مصادیقی محدود و با اولویت نازل‌تر و خارج شدن مسائلی مهم چون مفاسد اقتصادی از دایرهٔ این موضوع گله کرده و آن را از دلایل برخورد نادرست با جهانشاهی توسط دستگاه‌های مختلف دولتی دانستند.
مهدی نصیری، سعید قاسمی، ابراهیم فیاض، حسین کچوییان، عباس سلیمی نمین، فروز رجایی فر، صادق کوشکی، مازیار بی‍ژنی، مسعود ده نمکی، یوسفعلی میرشکاک، سعید زیبا کلام، موسی نجفی، ابوالقاسم طالبی، وحید جلیلی، سید نظام‌الدین موسوی، فرشاد مهدی پور، علی محمد مؤدب، مصطفی محدثی خراسانی و حیدر رحیم پور ازغدی از امضا کنندگان این نامه بودند.
با شروع تحصن جهانشاهی در حرم عبدالعظیم، جمع کثیری از دانشجویان، طلاب، فعالان فرهنگی و هم‌چنین مسئولین و شخصیت‌های سیاسی به دیدار وی رفته‌اند.
در حالی‌که قرار بود، اسفندیار رحیم مشایی به عنوان نمایندهٔ رئیس جمهور به دیدار وی برود تا مشکلات او را حل کند، جهانشاهی به دلیل قبول نکردن وی، از دیدار با مشایی سر باز زد.
در حین تحصن طلبهٔ سیرجانی، تشکلی تحت عنوان «کمیتهٔ مردمی حمایت از طلبهٔ سیرجانی» اعلام موجودیت کرد. این کمیته از فعالین تشکل‌های دانشجویی چون جنبش عدالتخواه دانشجویی، مجمع اسلام ناب، حوزه علمیه قم، جامعه اسلامی دانشجویان، بسیج دانشجویی و بسیج محلات، جمعی از روحانیون و ائمه جماعات مساجد تهران، جمعی از فعالان دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی، هیئت های مذهبی تهران و ری، جمعی از هنرمندان و استادان و فارغ‌التحصیلان دانشگاهی تشکیل شده‌است.
در زمستان ۱۳۸۹ و در حین تحصن جهانشاهی، رسانه‌ها از تصمیم ابراهیم حاتمی‌کیا برای ساختن فیلمی از ماجرای طلبهٔ سیرجانی خبر دادند. در این جریان، حاتمی‌کیا به دیدار جهانشاهی رفت و به ثبت جزئیات اعتراضات و سفر وی اقدام نمود.
همه چیز درباره طلبه سیرجانی از آغاز تاکنون (۱۳۹۱)
زبان چچنی (Нохчийн мотт / Noxçiyꞑ mott;: نوًچین موت) زبانیست که توسط بیش از یک و نیم میلیون نفر در جمهوری چچن و نیز داغستان تکلم می‌شود. این زبان پیوندی که از شاخه زبان‌های قفقازی شمالی محسوب می‌شود در داغستان و جمهوری چچن مقام زبان رسمی دارد. این زبان اگرچه به خط سیریلیک نوشته می‌شود اما در میان مهاجران چچنی ساکن در ترکیه و عراق و سوریه استفاده از خط سیریلیک رایج نیست و برای نگارش این زبان در آن مناطق از الفبای لاتین استفاده می‌شود. تجزیه طلبان چچنی در روسیه بیشتر خط لاتین را برای نگارش زبان چچنی بکار می‌برند.
ال‌جی سی‌یو۵۰۰ ، یک‌نمونه از گوشی‌های تلفن همراه سری یواس‌آ جی‌اس‌ام شرکت ال‌جی الکترونیکس می‌باشد که توسط همین شرکت به بازار عرضه شده‌است.
زبان اِوِنکی از زبان های تونقوزی است که نزدیک به سی هزار گویشور در کشورهای روسیه، چین، مغولستان دارد.این زبان التصاقی که به الفبای سیریلیک و نیز الفبای لاتین و مغولی نوشته می‌شود تا حد زیادی تحت تاثیر زبان های روسی و چینی قرار داشته است.گویش های متعددی دارد که در کشورهای مختلف بایکدیگر تا حد زیادی متفاوتند.اونکی تا سال ۱۹۳۱ نوشته نمی شد و از سال ۱۹۵۰ دارای ادبیات مکتوب گردید.
میدلزبورو شهری است در انگلستان واقع در ناحیه شمال شرقی انگلستان. جمعیت این شهر ۱۳۹٬۰۰۰ نفر است.
دانشگاه دولتی خاروغ به نام م. نظرشاه‌یف دانشگاهی همگانی در شهر خاروغ، مرکز ولایت مختار کوهستان بدخشان در تاجیکستان می‌باشد. این دانشگاه در مرکز شهر خاروغ، تنها نقطهٔ شهری این ولایت، جای دارد. این دانشگاه دارای ۴٬۰۰۰ دانشجوی حضوری و مکاتبه‌ای می‌باشد.
دانشگاه دولتی خاروغ در ۵ اوت میلادی در پی تصمیم هیئت وزیران جمهوری تاجیکستان پایه‌گذاری گردید و در سپتامبر همان سال دانشجو پذیرفت. ساختمان دانشگاه بزرگ‌ترین ساختمان شهر خاروغ است و در زمان شوروی پیشین ساختمان خانهٔ آموزش سیاست بوده است و در خیابان لنین روبه‌روی میدان مرکزی و در کنار ساختمان‌های حکومتی جای دارد.
این دانشگاه به افتخار تاریخدان، فیلسوف و آکادمیسین مایان‌شاه نظرشاه‌یف (از تا ) نام‌گذاری گردیده است. او بومی این منطقه بود و در برپایی این دانشگاه نقش عمده‌ای داشت. نظرشاه‌یف معاون رئیس جمهور تاجیکستان بود و در ۱۸ فوریهٔ در شهر دوشنبه ترور شد.
برای نخستین بار پس از برپایی این دانشگاه در آغاز دهه ۱۹۹۰ مردم منطقه توانستند بی آن که از منطقه‌شان خارج شوند به آموزش عالی دسترسی داشته باشند. در آغاز دههٔ ۱۹۹۰ و در بحبوحهٔ جنگ داخلی تاجیکستان بسیار خطرناک بود که پامیریان (مردم منطقه) به دانشگاه‌ها و دیگر بنیادهای آموزش عالی در شهر دوشنبه و دیگر شهرهای جنوب تاجیکستان بروند، بدین دلیل که به دست گروه‌های رقیب پیاپی هدف قرار می‌گرفتند. در دو سال آغازین جنگ، با آمدن پناهندگان پامیری از دیگر بخش‌های تاجیکستان، جمعیت خاروغ کمابیش دو برابر گردید. در میان پناهندگان روشنفکران و افرادی با تخصص‌های گوناگون بودند؛ یعنی استادان و اعضای هیئت علمی دانشگاه‌ها و مؤسسه‌های آموزش عالی تاجیکستان. جنگ با همهٔ ویرانی‌هایش برای این دانشگاه نوبنیاد سودمند بود زیرا استادانی را از دیگر بخش‌های تاجیکستان جذب کرد.
نخستین رئیس دانشگاه محمدشاه الالف، دارای دکترای ریاضی بود که میان سال‌های تا خدمت کرد و اکنون رئیس فرهنگستان علوم تاجیکستان می‌باشد. رئیس کنونی، یعنی چهارمین رئیس دانشگاه، دکتر گل‌خواجه جنگی‌بیکف از مارس ۲۰۰۵ میلادی بر سر کار است.
نخستین دانش‌آموختهٔ این دانشگاه شاهپور کریم الحسنی آقاخان چهارم می‌باشد که مدرک دکترای افتخاری حقوق را در مهٔ ۱۹۹۵ دریافت نمود.
دانشگاه با دو دانشکده آغاز به کار کرد: علوم انسانی و علوم طبیعی. پس از چند سال دانشکدهٔ علوم انسانی به دانشکده‌های تاریخ-زبان‌شناسی و اقتصاد تقسیم گردید که هر کدام دارای بخش‌های گوناگونی می‌باشند:
امروزه این فهرست بلندتر و گوناگون‌تر است. کمابیش ۴٬۰۰۰ دانشجو در ۲۴ تخصص و در ۸ دانشکده و ۱۹ بخش مشغول تحصیل‌اند و به ۵ آزمایشگاه علمی، ۴ مرکز کامپیوتر، یک کتابخانه دسترسی دارند. این دانشگاه دارای مجلهٔ علمی و روزنامه می‌باشد. خوابگاهی با گنجایش ۱٬۰۰۰ تن در دست ساخت می‌باشد.
از زمان برپایی در ۱۹۹۲، این دانشگاه در جذب هیئت علمی و گوناگون‌سازی رشته‌ها روند چشمگیری داشته است.
از آن رو که این دانشگاه یگانه بنیاد آموزش عالی منطقه و جایی برای کار و پژوهش علمی است مورد توجه دولت و بنیادهای غیردولتی قرار گرفته است. بنیاد آقاخان در آغازین سال‌های پایه‌گذاری دانشگاه، نقشی کلیدی در تأمین منابع آموزشی (مادی و پولی)، تجهیزات، برنامه‌های آموزشی و همکاری با دیگر دانشگاه‌های منطقه و جهان داشته است. این کمک‌های دربرگیرندهٔ برپایی بخش زبان انگلیسی زیر نظر استاد چاک اِلسی، استاد دانشگاه تورنتوی کانادا بود که میان سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸ رئیس این بخش بود. دانش‌آموختگان این بخش بازار شغلی خوبی در منطقه و سطح کشور به ویژه سازمان‌های بین‌المللی دارند. برخی به دلیل روانی در بهره‌گیری از زبان‌های خارجی پیش از داشتن تجربهٔ حرفه‌ای جذب مشاغل مناسبی می‌شوند.
بلکبرن شهری است در انگلستان واقع در ناحیه شمال غربی انگلستان. جمعیت این شهر ۱۰۵٬۰۸۵ نفر است.
ایپسوییچ یک شهر بندری واقع در کشور انگلستان در ناحیه شرق انگلستان و در بخش در سافک، ایپسوییچ مرکز بخش سافک نیز می‌باشد.https://www.thesuffolkcoast.co.uk/suffolk-coast-towns-and-villages/ipswich این شهر در فاصله 9.9 مایل (16 کیلومتر) از دهانه رودخانه اورول و دریای شمال واقع شده است. ایپسویچ هم در خط آهن بزرگ شرقی و هم در جاده A12 قرار دارد. در 67 مایلی (108 کیلومتری) شمال شرقی لندن، 45 مایلی (72 کیلومتری) شرقی-جنوب شرقی کمبریج و 40 مایلی (64 کیلومتری) جنوب نورویچ قرار دارد. ایپسویچ توسط دو منطقه با زیبایی طبیعی برجسته (AONB) احاطه شده است: ساحل سافک و هیث و ددهام ویل.
جمعیت این شهر طبق آمار سال ۲۰۱۹ تعداد ۱۳۳٬۳۸۴ نفر است.
نام امروزی شهر ایپسویچ از نام قرون وسطایی Gippeswic اقتباس شده است، که احتمالاً از نام شخصی آنگلوساکسون گرفته شده است. همچنین به عنوان Gyppewicus و Yppswyche نیز شناخته شده است.این شهر به طور مداوم از دوره ساکسون شهری مسکونی بوده و به عنوان یکی از قدیمی ترین شهرهای بریتانیا میباشد. ایپسویچ در طول تاریخ انگلستان، به ویژه در امر تجارت، از اهمیت اقتصادی بسیاری برخوردار بوده است.اسکله تاریخی شهر، اسکله ایپسویچ کنونی، به عنوان بزرگترین و مهم ترین اسکله در بریتانیا شناخته می‌شود.از نظر جمعیت، ایپسویچ همچنین سومین سکونتگاه بزرگ در شرق انگلستان(پس از نوریچ و پیتربورو) است.
ایپسویچ به بخش‌های مختلفی تقسیم می‌شود که بخش مرکزی و اسکله بیشترین مسیر پیاده روی را دارد.کورن هیل ، مرکز خرید خرده فروشی و میدان تاریخی شهر است. این اسکله که در جنوب مرکز شهر در پیچ رودخانه اورول واقع شده، مکانی زیباست که اسکله تفریحی زیبای شهر را در خود جای داده است. این اسکله از لحاظ تاریخی یک بندر صنعتی بود،که به منطقه‌ای شیک با ردیفی از ساختمان‌های آپارتمانی مرتفع، رستوران‌ها، بارها و کافه‌ها تبدیل شده است. این اسکله همچنین محل قرارگیری یکی از جدیدترین دانشگاه های بریتانیا، دانشگاه سافک است که در سال 2016 افتتاح شد.
وست برومویچ شهری است در انگلستان واقع در ناحیه میدلند غربی. جمعیت این شهر ۱۳۶٬۹۴۰ نفر است.
آرکادیا ۲۰۰۱ ، یکی از کنسول‌های بازی ویدوئویی است که در نسل دوم این محصولات قرار دارد. آرکادیا ۲۰۰۱ توسط شرکت رادیویی امرسان و در سال ۱۹۸۲ عرضه شد که دارای ویژگی‌هایی در مقایسه با هم‌نسل‌های خود بود. این کنسول نسل دومی دارای پردازشگر ۳٫۵۸ مگاهرتزی بود که در ردیف کنسول‌های بازی ۸-بیتی طبقه‌بندی می‌شد.
دارلینگتون شهری است در انگلستان واقع در ناحیه شمال شرقی انگلستان. جمعیت این شهر ۹۷٬۷۱۲ نفر است.
دریای سرام () بخشی از آب‌های اقیانوس آرام و یکی از چندین دریای کوچکی است که بین جزیره‌های پراکندهٔ اندونزی واقع شده‌اند. این دریا تقریباً ۱۲٬۰۰۰ کیلومترمربع مساحت داشته و بین جزیره‌های بورو و سرام که زمانی جزایر ملوکای جنوبی نامیده می‌شدند قرار دارد. این جزایر رویشگاه اصلی گیاهانی همچون جوز، میخک و دانه فلفل هستند که از دیرباز به‌عنوان چاشنی مورد استفاده قرار می‌گرفتند، همین موضوع سبب شده بود تا دریاهای اطراف آنان از پر رفت‌وآمدترین مسیرهای دریایی جهان باشند. دریای سرام همچنین زیستگاه چندین گونه از گاوماهی‌های گرمسیری و دیگر ماهی‌هاست.
دریای هالماهِرا بخشی از آب‌های اقیانوس آرام است که در بخش مرکزی شرقی دریای مدیترانه استرالزیایی واقع شده‌است. این دریا تقریباً در ۱ درجهٔ جنوبی و ۱۲۹ درجهٔ شرقی قرار داشته و در شمال با اقیانوس آرام، در غرب با هالماهرا، در شرق با وایگئو و ایریان جایا و در جنوب با دریای سرام هم‌مرز است. این دریا گستره‌ای در حدود ۹۵٬۰۰۰ کیلومتر را پوشش می‌دهد.
مسجد ابوحنیفه که به مسجد امام اعظم نیز شهرت دارد و از مساجد مهم مسلمانان اهل سنت است. این مسجد در اعظمیه بغداد است.
این مسجد مدفن ابوحنیفه نعمان بن ثابت است از این رو به به مسجد ابوحنیفه مشهور گشته است.
دالّی حدّاد (زاده ۵ فوریه ۱۹۸۲ در بغداد) خواننده آشوری‌تبار اهل عراق است.
فرامرز فرازمند (۸ اسفند ۱۳۲۴ - ۲۲ مرداد ۱۳۸۹) تهیه‌کننده اغلب آثار بعد از انقلاب داریوش مهرجویی بود. وی علاوه بر تهیه کنندگی نویسنده سینمای ایران هم بود.
او سال ۱۳۲۴ در ساری متولد شد و تحصیلات خود را در رشته حسابداری صنعتی ادامه داد و توانست فوق‌لیسانس مدیریت بازرگانی را از آمریکا دریافت کند. وی اولین همکاری خود را با داریوش مهرجویی در فیلم «لیلا» رقم زد.
فرازمند از سال ۱۳۷۵ فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز کرد و در فیلم‌های «لیلا» و «درخت گلابی» به‌عنوان مجری طرح و تهیه‌کننده و در فیلم «میکس» به‌عنوان تهیه‌کننده حضور یافت.
او همچنین در فیلم‌های «دختر دایی گمشده» و «بمانی» سرمایه‌گذاری کرد. از دیگر کارهای فرازمند می‌توان به تهیه‌کنندگی فیلم‌های سینمایی «میکس» در سال ۱۳۷۸ و «سنتوری» در سال ۱۳۸۵ اشاره کرد. او همچنین در تولید فیلم «مهمان مامان» نیز به عنوان مشاور تولید حضور داشت.
فرازمند در بیست و پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر، سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه تماشاگران را برای تهیه فیلم سینمایی «سنتوری» دریافت کرد.
ظهر روز جمعه ۲۲ مرداد سال ۱۳۸۹ در منزل خود دچار ایست قلبی شد و پیش از انتقال به بیمارستان در سن ۶۵ سالگی درگذشت.
سگا سترن ، یک کنسول بازی ویدئویی ۳۲-بیتی است که برای نخستین بار در ۲۲ نوامبر ۱۹۹۴ در ژاپن وارد بازار شد. این کنسول بازی نسل پنجمی در ۱۱ می ۱۹۹۵ در آمریکای شمالی و ۸ ژوئیه همان سال در اروپا و مناطق استرالزی عرضه شد.
زمانی‌که این کنسول در ژاپن دارای محبوبیت و فروشی قابل توجه بود، اما در رقابت با دو کنسول رقیب خود، یعنی پلی‌استیشن و نینتندو ۶۴ در بازارهای آمریکای شمالی و اروپا شکست خورد.
براساس مقاله منتشر شده گیم‌پرو در ژوئیه ۲۰۰۷، آمار فروش این کنسول، از فروش ۹٫۵ میلیون نسخه‌ای در سطح جهانی حکایت دارد.
در سال ۲۰۰۹، وبگاه تخصصی آی‌جی‌ان، سگا سترن را در رده ۱۸ بهترین کنسول‌های بازی‌های رایانه‌ای در همه دوران‌ها از ۲۵ کنسول مورد اشاره خود قرار داد.
نعیجه یک شهرک در منطقه شهرداری دوحه، قطر می‌باشد.
به امید دیدار فیلمی از کارگردان ایرانی، محمد رسول‌اف است که در سال ۲۰۱۰ ساخته شده و در سال ۲۰۱۱ برای اولین بار منتشر شده‌است. این فیلم برندهٔ جایزهٔ بهترین کارگردان در بخش نگاه دیگر جشنوارهٔ کن ۲۰۱۱ شد.
این فیلم داستان یک وکیل ایرانی را روایت می‌کند که برای دریافت روادید به منظور خروج از ایران تلاش می‌کند.
با وجود اینکه رسول‌اف برای شرکت در این جشنواره دعوت شده بود، به علت حکم ممنوع‌الخروج بودنش نتوانست در آن حضور یابد. این حکم چند روز پیش از شروع جشنواره لغو گردید ولی با توجه به اینکه وی می‌بایست از چند مرجع قانونی دیگر برای دریافت گذرنامه‌اش استعلام کند، امکان حضور پیدا نکرد.
حمید عضدانلو (زاده ۱۳۲۷ تهران) مؤلف و مترجم ایرانی حوزه علوم سیاسی است.
حیدر قجر عضدانلو که با نام حمید عضدانلو در جامعه روشنفکری ایران شناخته می‌شود، متولد سال ۱۳۲۷ در شهر تهران است. وی دارای فوق لیسانس علوم سیاسی و دکترای مطالعات تطبیقی در گفتمان جامعه (Discourse Analyses) از دانشگاه مینه سوتای امریکاست. او در دانشکده‌های جامعه‌شناسی دانشگاه تهران و دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن و دانشگاه شهید بهشتی تدریس کرده‌است. او بسیاری از مطالب جان لاک را به فارسی ترجمه کرده‌است.انسانی عضدانلو همچنین نویسنده مقالات فراوانی در زمینه‌های مدرنیته و جامعه‌شناسی می‌باشد.نورمگز او همچنین کتاب‌هایی در حوزه‌های مختلف من‌جمله نظریات ادوارد سعید و غیره را تألیف و ترجمه کرده‌است.
کتاب‌هایی که توسط این نویسنده منتشر شده است:
ژئو پورتال (GEO-Portal) نوع خاصی از یک وب پورتال یا پورتال جامع یا درگاه است که مدیریت آن بنا بر ورود هر کاربر در منطقه خاص و بنا بر نیازهایش در همان منطقه تأمین می‌شود.
ژئوپورتالها از نسل سوم پورتالها که با هدف ایجاد فضای مجازی تجارت الکترونیک رویکرد جدیدی در مفاهیم پورتال‌نویسی شکل گرفتند و سیستم سرویس آنها مبتنی بر پایه مفهوم ژئو (زمین) در علوم فناوری اطلاعات و ارتباطات ارائه شد. به‌طور مثال اگر کاربری متعلق به یکی از ایالات یا شهرهای جنوبی کشور ایالات متحده باشد تمامی در خواستهایش به همان ایالت فدرال ارسال و بررسی می‌شود. هرچند منبع درخواست او همانند همه مردم از یک آدرس واحد ارسال شده باشد. به اشتراک گذاری اطلاعات جغرافیایی کاربر مهم‌ترین عنصر ارائه خدمات در این درگاه می‌باشد.
پورتال (واژه پورتال به معنی دروازه یا محل ورود است) را می‌توان یک مرکز ارائه خدمات و اطلاعات اینترنتی دانست که بر چهارپایه اصلی استوار است:
تعریف پورتال از دیدگاه‌های متفاوتی امکان‌پذیر است، زیرا کاربران امکانات زیادی را برای آن متصور می‌شوند. تا کنون تعبیرات گوناگونی از پورتال ارائه شده‌است. یک پورتال به عنوان یک فضای کاری برای تجارت الکترونیکی مبتنی بر شبکه با امکان تنظیم شخصی و محتوایی و برخوردار از قابلیت‌های مشارکت با دیگر همکاران و دسترسی بی‌سیم تعریف شده‌است. اما آنچه که به‌طور کلی برای یک پورتال مطرح می‌باشد، عبارت است از تمرکز بر روی آنچه که پورتال‌ها می‌توانند برای یک سازمان فراهم کنند. استفاده از واژه جمع «پورتال‌ها» نیز اتفاقی نیست. سازمان‌ها نیز برای مواجهه با مسائل چندگانه خود در حوزه‌های مختلف معمولاً بیش از یک پورتال دارند. نقش تسهیل‌کننده پورتال در انجام امور اداری، بازرگانی، آموزشی و پژوهشی و کارایی چندگانه آن، آن را تبدیل به یک محل کار الکترونیکی برای کاربران آن نموده‌است. پورتال‌های سازمانی جدای از خدماتی که در سازمان‌ها ارائه می‌کنند، فرصت‌های نوینی را متناسب با توان اقتصادی و اجرایی سازمان‌ها فراهم می‌نمایند. این بدان مفهوم است که پورتال‌های سازمانی در راستای اهداف خود، زمینه همکاری‌های متقابل و امکان بهره‌برداری از توانهای حرفه‌ای و سرمایه‌گذاری طرفهای درگیر در فعالیت‌های مختلف را فراهم می‌سازند.
پورتال‌های سازمانی اساساً با دو هدف طراحی و در سطح سازمان‌ها مستقر شدند. این دو هدف شامل مدیریت متمرکز اطلاعات تجاری در سازمان‌ها و ارائه خدمات اطلاعاتی روزآمد می‌باشند. پورتال‌های سازمانی از یک سو امکان مدیریت متمرکز در سازمان را برای مدیران و معاونان مؤسسات و سازمان‌ها فراهم می‌کنند و پنجره ای شفاف از سازمان را در مقابل چشم آن‌ها قرار می‌دهند و از سوی دیگر کاربران و مشترکین خود را از آخرین اخبار و اطلاعات مربوط به حوزه‌های کاری و تجاری آگاه می‌سازند.