moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
به دلیل اینکه بیشتر مخالفان شاه در سال‌های آخر حکومت وی که از وی به دلیل نبود آزادی در ایران و حکومت پلیسی، در عرصه بین‌المللی انتقاد می‌کردند یهودی بودند شاه نسبت به یهودیان بدبین شده بود. همچنین نویسنده کتاب معروف سقوط ۷۷ که سقوط شاه را چند سال قبل از سرنگونی وی پیش‌بینی کرده بود نیز یهودی بود. یوسف کهن آخرین نماینده یهودیان در ایران در کتاب خاطرات خود آخرین دیدار سالیانه یهودیان ایران با شاه در سال ۵۷ را با بیتفاوتی و بیحوصلگی خاصی از جانب شاه بیان می‌کند و می‌گوید شاه بیشتر حملات و تحرکات بر علیه حکومت خود را توطئه یهودیان می‌دانست.یوسف کهن - گزارش و خاطرات: Yousef Cohen Reports & Memoirs - Member of Iranian Parliament Representing صفحهٔ ۳۰۳.
در زمان تشکیل کشور اسرائیل حدود ۱۴۰۰۰۰ تا ۱۵۰۰۰۰ نفر یهودی در ایران ساکن بودند. بیشتر از ۸۵ درصد این افراد به اسرائیل یا آمریکا مهاجرت کردند. در بین یهودیانی که در ایران ماندند بسیاری هویت یهودی خود را از دست دادند و تعداد زیادی به حزب توده و دیدگاه‌های کمونیستی کشیده شدند. در حین انقلاب ایران بسیاری از یهودیان ایرانی نقش مؤثری در سرنگونی حکومت شاه داشتند. این یهودیان «بر خلاف نظر بزرگان قوم خود، به انقلاب ملحق شدند. آن‌ها آرزو داشتند که هویت ایرانی سکولار خود را از دست دهند و در جامعه ایرانی به صورت بهشتی که انقلاب وعده می‌داد حل شوند.»Iran Facing Others: Identity Boundaries in a Historical Perspective, Abbas Amanat, Farzin Vejdani, Palgrave Macmillan, Feb 14, 2012, page 232 در تظاهرات میلیونی روز عاشورا علیه شاه، ۷۰۰۰ یهودی نیز شرکت کردند. بعضی نوشتارهای دیگر تخمین یهودیان شرکت‌کننده در این تظاهرات را ۱۲۰۰۰ نفر اعلام می‌کند. تقریباً تمامی رهبران جامعه یهودی نظیر حاخام یدیدیا شوفط، حاخام آریل داوودی، حاخام داوید شوفط، حاخام یوسف همدانی کهن، حاخام اسحق بعلنث، و حاخام یادگاران در این تظاهرات شرکت داشتند. شخصیت‌های غیرمذهبی یهودی نظیر عزیز دانش راد، هارون یشایایی، یعقوب برخوردار، هوشنگ ملامد، منوچهر الیاسی و فرنگیس حسیدیم نیز در این تظاهرات شرکت کردند.
این همراهی یهودیان با انقلاب، پلی میان ملت انقلابی و جامعه یهودیان برقرار کرد. سازمان «جامعه روشنفکران یهودی» که از ۱۷ شهریور سال ۱۳۵۷ در تهران پایه‌گذاری شد نقش مهمی در همکاری با انقلابیون داشت. یوسف همدانی کهن و یدیدیا شوفط نقش مؤثری در مدیریت این همکاری‌ها داشتند.تروعا یهودیان ایرانی در تاریخ معاصر – جلد اول، هما سرشار، انتشارات مرکز تاریخ شفاهی یهودیان ایرانی، 1996 صفحه 90 در آذرماه سال ۵۷ گروهی از یهودیان با آیت الله طالقانی دیدار کردند و حمایت خود را از انقلاب اعلام کردند. اساسنامه جامعه روشنفکران یهودی ترکیب از هویتهای یهودی، ایرانی، اسلامی و ملی است. بند ۵ اساسنامه اعلام می‌کند که جامعه روشنفکران یهودی در جنگ با امپریالیسم، از جمله صهیونیسم است و آن را بخشی از امپریالیسم جهانی می‌بیند. همچنین این بند اعلام می‌کند که جامعه روشنفکران یهودی در جنگ با تبعیض نژادی و یهودستیزی است.
در دی ماه سال ۵۷ نشریه یهودی تموز شروع به چاپ کرد. در این نشریه نه تنها یهودیان بلکه روشنفکران انقلابی نظیر میرحسین موسوی و زهرا رهنورد نیز به نوشتن مقاله می‌پرداختند. در این زمان ایدئولوژی حاکم بر جامعه یهودی ایران مارکسیستی و کمونیستی بود و این نشریه سعی می‌کرد دیدگاه‌های مذهبی سنتی را به موضوع‌های انقلابی پیوند بزند. هدف اصلی جامعه روشنفکران یهودی این بود که یهودیان ایران را متقاعد کند که از انقلاب پشتیبانی کنند. جامعه روشنفکران یهودی به یکی از سرسخت‌ترین طرفداران انقلاب تبدیل گشت. چندین نفر از اعضای این جامعه در زمان پیش از انقلاب هم‌بند روحانیون انقلابی نظیر آیت‌الله طالقانی بودند.
بیمارستان یهودی سپیر که توسط دکتر روح‌الله سپیر پزشک یهودی پایه‌گذاری شده بود نیز در انقلاب ایران نقش مهمی داشت. در این زمان بیشتر بیمارستان‌های دولتی حاضر به پذیرش مجروحان انقلاب نبودند و بیمارستان سپیر تنها بیمارستانی بود که به این افراد کمک می‌کرد. با اینکه بیمارستان‌های دولتی به ساواک کمک می‌کردند انقلابیون را دستگیر کند، هیچ‌یک از مجروحین بستری شده در بیمارستان سپیر به دست ساواک نیفتادند. بیشتر تظاهر کنندگان مجروح شده در تظاهرات ۱۷ شهریور سال ۱۳۵۷ در بیمارستان سپیر درمان شدند.
در اواخر سال ۱۹۷۸ نماینده یهودیان برای دیدار با آیت‌الله خمینی به پاریس رفت. هدف از این دیدار اعلام حمایت یهودیان ایران از انقلاب بود. آیت‌الله خمینی بعدها نامه تقدیری به بیمارستان سپیر فرستاد و از پرستاری و مداوای انقلابیون توسط مسئولین این بیمارستان تشکر کرد.
ولیکن بعد از انقلاب اسلامی مهاجرت یهودیان از ایران شدت یافت و جمعیت یهودیان از ۱۰۰۰۰۰ به ۴۰۰۰۰ نفر کاهش یافت. در اوائل انقلاب یکی از تجار یهودی به نام حبیب القانیان که رهبر جامعه یهودیان بود دستگیر شده و به جرم فساد، ارتباط با اسرائیل و صهیونیسم، دوستی با دشمنان خدا و امپریالیسم اقتصادی در نهم می سال ۱۹۷۹ اعدام شد. اعدام القانیان واکنش دولت اسرائیل، کاخ سفید و تمامی سازمان‌های یهودی آمریکایی و بین‌المللی نظیر کنگره جهانی صهیونیسم و اتحادیه ضد افترا را برانگیخت. سناتور یهودی یاکوب یاویتس این اقدام را محکوم کرد و از دولت آمریکا درخواست تحریم اقتصادی ایران را نمود.http://www.jta.org/1979/05/14/archive/white-house-official-denounces-execution-of-habib-elkanian سه روز بعد از اعدام القانیان گروهی از یهودیان به رهبری حاخام یدیدیا شوفط به قم رفتند و با آیت‌الله خمینی دیدار کردند. در این دیدار آیت‌الله خمینی اعلام کرد که بین یهودیان و صهیونیستها تفاوت قائل است و باور عمومی که همه یهودیان در خفی صهیونیست هستند را قبول ندارد. روزنامه اطلاعات در تیتر اصلی خود نوشت «ما جامعه یهودی را ضد صهیونیست می‌دانیم».
یک هفته بعد از اعدام القانیان سرج کلارسفلد وکیل یهودی فرانسوی که به شکارچی نازیها معروف بود به ایران سفر کرد تا در مورد این اتفاق تحقیق کند. او در ایران با ابراهیم یزدی دیدار کرد و یزدی به او قول داد که هیچ یهودی در ایران به دلیل صهیونیست بودن یا ارتباط با اسرائیل محاکمه نخواهد شد.http://www.jta.org/1979/05/30/archive/irans-foreign-minister-assured-klarsfeld-jews-have-no-reason-to-worry کلارسفلد در بازگشت از سفر خود به ایران فیلمی تهیه کرد که در آن ادعا کرد دولت ایران القانیان را به دلیل یهودی بودن اعدام کرده‌است.http://www.jta.org/1979/06/01/archive/klarsfeld-produces-evidence-elkanian-was-executed-for-ties-with-israel در ۱۸ می سال ۱۹۷۹ رهبران صهیونیست آمریکایی از جمله رئیس فدراسیون صهیونیسم آمریکایی، ربی جوزف استرنستاین به دعوت سفارت ایران در آمریکا در محل سفارت حضور یافتند و مورد استقبال مسئولین سفارت قرار گرفتند. در این دیدار مسئولین سفارت ایران بیان کردند که القانیان به دلیل جاسوسی و نه به دلیل صهیونیست بودن اعدام شده‌است. در این دیدار علی آگاه نماینده دولت ایران بیان کرد که دولت معتقد است «یهودیان ایران به دلیل صهیونیست بودن مورد شک نیستند». او ادامه داد که دولت ایران صهیونیست بودن یهودیان ایران را دلیل بر خائن بودن آنان به ایران نمی‌داند.http://www.jta.org/1979/05/18/archive/zionists-at-the-iranian-embassy
در دسامبر سال ۱۹۸۰ سیمون فرزامی روزنامه‌نگار یهودی ایرانی که در روزنامه فرانسوی زبان ژورنال دو تهران کار می‌کرد دستگیر و اعدام شد. دستگیری او بنا به گفته دادستان پرونده به دلیل مدارکی بود که از ساختمان سفارت آمریکا به دست آمده بود که نشان می‌داد فرزامی از سفارت آمریکا مبالغی به صورت ماهیانه دریافت می‌کرده‌است. اتهام او در زمان اعدام جاسوسی برای ایالات متحده بود.http://www.jta.org/1980/12/22/archive/jewish-journalist-executed-in-iranhttp://www.jta.org/1980/11/05/archive/iranian-jew-charged-with-spying-for-the-united-states
پس از انقلاب فروش نفت به شدت دچار مشکل گردید. شرکت‌های نفتی اروپایی دفاتر خود را در تهران تعطیل کردند و کارمندان خود را فرخواندند. در این هنگام تاجر اسرائیلی-سوییسی به نام مارک ریچ نمایندگان شرکت خود گلنکور را به تهران فرستاد و دفتر خود را بازگشایی کرد. مارک ریچ بین سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۵ تنها کسی بود که نفت ایران را صادر می‌نمود. او در زمان جنگ ایران و عراق اسلحه‌های مورد نیاز برای دولت ایران را تأمین می‌نمود. به دلیل همین فعالیت‌ها دولت آمریکا او را به نقض تحریمهای ایران مجرم شناخت و مارک ریچ سال‌ها در لیست ده نفر مورد تعقیب اف‌بی‌آی بود تا اینکه بیل کلینتون در روز آخر کاری خود وی را مورد عفو قرار داد. مارک ریچ در کتاب خاطرات خود به نام پادشاه نفت ادعا کرده‌است که او نفت ایران را از طریق یک خط لوله مخفی به اسرائیل صادر می‌کرده‌است و هر دو دولت ایران و اسرائیل از این مسئله آگاه بوده‌اند. مارک ریچ همچنین بنا به گفته خود به موساد کمک‌های زیادی برای انجام عملیات مختلف در ایران می‌رسانده‌است.http://www.haaretz.com/business/.premium-1.532365 گزارش‌های زیادی از روابط تجاری مخفی بین ایران و اسرائیل توسط روزنامه‌های اسرائیلی چاپ شده‌است؛ بنابراین گزارش‌ها بسیاری شرکت‌های اسرائیلی دارای روابط تجاری گسترده با ایران هستند. (ببینید: روابط غیرسیاسی ایران و اسرائیل).http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-4075900,00.html
در زمان جنگ ایران و عراق تمامی اقلیتهای دینی رسمی به غیر از یهودیان در میدان جنگ استفاده شدند. یهودیان در تأمین منابع مالی و تهیه تراکتور و دستگاه‌های سنگین نقش داشتند. تنها در سال ۱۹۸۶ دولت ایران از یهودیان در میادین جنگ استفاده کرد. قوانین اعزام به جنگ برای مردان در ایران به یهودیان اعمال نشد. یهودیان در سال‌های پایانی جنگ در آن شرکت داشتند ولیکن شرکت آنان در مقایسه با زرتشتیان و ارمنیان بسیار ناچیز بود.Religious Minorities in Iran, Eliz Sanasarian, Cambridge University Press, 2000, page 143.
انقلاب اسلامی یهودی‌ستیزی نژادی در جامعه ایران را به‌طور کامل از بین برده‌است. با وجود اینکه در گذشته یهودیان حتی بعد از گرویدن به اسلام نیز تا چندین نسل مورد شک و گاهی نفرت عامه مردم و حتی قشر تحصیلکرده بودند در جمهوری اسلامی نژاد یهودی مانعی برای پیشرفت اجتماعی یا اقتصادی نیست. حملات نسبت به یهودیان در ایران بعد از انقلاب بسیار ناچیز بوده و حتی از بیشتر کشورهایی که با اسرائیل روابط دوستانه دارند نظیر انگلستان یا فرانسه نیز کمتر است. بسیاری افراد رده بالای حکومت ایران نظیر حبیب‌الله عسگراولادی و حتی روحانیونی نظیر آیت‌الله مکارم شیرازی از نژاد یهودی بودند که این امر مانع پیشرفت آن‌ها در دولت از ابتدای انقلاب نبوده‌است.https://iwpr.net/global-voices/sad-fate-irans-jews
قانون اساسی جمهوری اسلامی ترکیبی متضاد از قوانین انسانگرای غربی و قوانین مذهبی اسلامی است. اصل ۱۹ قانون اساسی که از فرهنگ غربی گرفته شده‌است اشاره می‌کند که تمامی مردم ایران دارای حق و حقوق مساوی هستند. این اصل با اصل ۱۴ که می‌گوید تمامی مسلمانان باید با غیرمسلمانان بر اساس قوانین اسلامی رفتار کنند در تضاد است.Iran Facing Others: Identity Boundaries in a Historical Perspective, Abbas Amanat, Farzin Vejdani, Palgrave Macmillan, Feb 14, 2012, page 233
با فوت آیت‌الله خمینی وضعیت یهودیان ایرانی بهبود یافت. بسیاری از آنان در زمان خصوصی‌سازی ثروتمند شدند و با سیاستمداران جدید روابط بسیار خوبی برقرار نمودند. با این وجود یهودیان به حمایت از حکومت ایران در مجامع عمومی ادامه دادند. در همین حال بسیاری از مردان یهودی به اسرائیل مهاجرت کردند که باعث شد بسیاری زنان یهودی مجبور شوند با مردان غیریهودی (جنتیل) ازدواج کنند.
در مورد جمعیت کنونی یهودیان در ایران اختلاف نظر وجود دارد. در دهه ۸۰ این جمعیت چیزی حدود ۲۰۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شد و در دهه ۹۰ به ۳۵۰۰۰ نفر افزایش یافت. در حال حاضر این جمعیت چیزی حدود ۴۰۰۰۰ نفر است که ۲۵۰۰۰ نفر از آن‌ها در تهران ساکن هستند. بیشتر سازمان‌های یهودی که قبل از انقلاب ایران تأسیس شده بودند به استثنای آن‌هایی که به صورت مستقیم جنبش صهیونیزم را تبلیغ می‌کردند بعد از انقلاب نیز به فعالیت خود ادامه دادند. از جمله این سازمان‌ها می‌توان انجمن کلیمیان تهران، انجمن کلیمیان شیراز، خانه جوانان یهود تهران و غیره را نام برد.
نظرها در مورد کیفیت زندگی یهودیان در ایران متفاوت است. هارون یشایایی از رهبران یهودیان ایران اعتقاد دارد که ایران یهودیت و صهیونیسم را دو مطلب جدا می‌داند. در خفی بسیاری از ایرانیان یهودی از تبعیض به مصاحبه‌کنندگان اروپایی شکایت می‌کنند. دولت ایران مدیر مدارس یهودی را منصوب می‌کند و این مدیران اکثراً مسلمان هستند. این مدارس در روز شبات یهودیان نیز باز هستند. آخرین روزنامه یهودی در سال ۱۹۹۱ بعد از اینکه از دولت انتقاد کرد بسته شد.
با اینکه تمامی یهودیان ایران در انظار عمومی دارای دیدگاه‌های ضد اسراییلی شدید هستند ولیکن این دیدگاه‌ها ممکن است به تمایل ایرانیان یهودی برای بقا در ایران مرتبط باشد. این امر باعث می‌شود که آنان تمایل داشته باشند که دیدگاه‌های ضد اسراییلی خود را بیشتر از حد نیاز در انظار عمومی تبلیغ کنند تا اقلیت یهودی به نظر اقلیت قابل قبولی بیایند. دیدگاه زیر ممکن است نمونه کاملی از این تضاد در بین ایرانیان یهودی باشد: «ما می‌شنویم که آیت‌الله می‌گوید که اسراییل با شاه و ساواک همکاری می‌کرده‌است و ما احمق هستیم اگر بگوییم طرفدار اسراییلیم. از این رو ما در برابر آن ساکتیم… ممکن است این روش کار کند. به هر حال چه می‌توانیم بکنیم؟ این خانه ماست.»Religious Minorities in Iran, Eliz Sanasarian, Cambridge University Press, 2000, page 150.
جیمز بنسن اروین (زاده ۱۹۳۰-مرگ ۱۹۹۱) یک فضانورد آمریکایی بود. او با آپولو ۱۵ در چهارمین سفرش به ماه سفر کرد و هشتمین انسانی بود که بر آن قدم زد و اولین نفر از آن فضانوردان بود که درگذشت.Reynolds, David West (2002). Apollo: the epic journey to the moon. TEHABI BOOKS. pp. 166–189. .
گلوریا استفان با نام اصلی گلوریا ماریا میلاگروزا فاهاردو گارسیا د استفان Gloria María Milagrosa Fajardo García de Estefan (زادهٔ ۱ سپتامبر ۱۹۵۷) خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر و کارآفرین کوبایی‌تبار آمریکایی است وی بیش از صد میلیون نسخه فروش از آلبوم‌هایش در سراسر جهان دارد.
دِیْنا تایرن روراباکر ) ) (زاده ۲۱ ژوئن ۱۹۴۷) نماینده سابق مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از حوزه انتخابیه چهل‌وهشتم کالیفرنیا است. او عضو حزب جمهوری‌خواه است.لوس آنجلس تایمز روراباکر از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۸ سخنرانی‌نویس و دستیار ویژه رئیس‌جمهور رونالد ریگان بوده‌است.
حوزه او بخش‌هایی از شهرستان‌های اورنج و لس آنجلس از جمله سیل بیچ، سانست بیچ، هانتینگتون بیچ میدوی سیتی، بخش‌هایی از وست مینستر، فانتین ولی، بخش‌هایی از سانتا آنا،، کوستا مسا، نیوپورت بیچ، آلیسو ویجو، لاگونا بیچ، و لاگونا نیگوئل، را پوشش می‌دهد.
او در انتخابات ۲۰۱۸ کنگره رقابت را به هارلی رودا واگذار کرد.
روراباکر که از تبار آلمانی و انگلیسی است، در ۲۱ ژوئن ۱۹۴۷ در کورونادو، کالیفرنیا زاده شد. روراباکر پیشینه‌ای طولانی در شهرستان اورنج، کالیفرنیا دارد. او مدرسه ابتدایی را در آنجا گذراند و حین سال‌های کالج در سانست بیچ زندگی می‌کرد.
روراباکر از دبیرستان پالوس وردس در پالوس وردس استیتس، کالیفرنیا فارغ‌التحصیل شد، و لیسانس تاریخ را از دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، لانگ بیچ در ۱۹۶۹ دریافت کرد. او فوق لیسانس مطالعات آمریکا را از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی دریافت کرد.
او حین تحصیلات تکمیلی در اوایل دهه ۱۹۷۰ به عنوان خواننده فولک فعالیت می‌کرد. در این دوران او یک آنارشیست بازار آزادگرا و لیبرترین شناخته می‌شد.
روراباکر در کمپین‌های ریاست جمهوری ۱۹۷۶ و ۱۹۸۰ رونالد ریگان به عنوان دستیار دبیر مطبوعاتی فعالیت کرد. از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۸، او از سخنرانی نویسان ارشد رئیس‌جمهور ریگان بود. حین حضور در کاخ سفید، روراباکر نقشی کلیدی در شکل‌دادن به دکترین ریگان داشت.
روراباکر که از سخنرانی نویسان ارشد رئیس‌جمهور رونالد ریگان بود، در سال ۱۹۸۸ از دولت خارج شد تا نمایندهٔ مجلس شود. او با کمک دوستش الیور نورث کمک‌های مالی جمع‌آوری کرد و با ۶۴٪ آرا به نمایندگی برگزیده شد. او از اعضای ارشد کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان و رئیس سوکمیته نظارت و تحقیقات کمیته روابط خارجی است.
او در ۲۰۱۱ به لایحه اختیارات دفاع ملی برای سال مالی ۲۰۱۲ که بخشی جنجالی از آن به دولت و نظامیان اجازه می‌دهد شهروندان آمریکا و دیگران را به‌طور نامحدود بازداشت کنند رأی منفی داد.http://www.ibtimes.com/ndaa-bill-how-did-your-congress-member-vote-384362?page=1
روراباکر در تاریخ ۲۶ ژولای ۲۰۱۲ نامه‌ای به هیلاری کلینتون وزیر خارجه آمریکا نوشت و از او درخواست کرد نسبت به تجزیه کشور ایران، و الحاق استان‌های استان آذربایجان غربی و آذربایجان شرقی به کشور جمهوری آذربایجان، اقدام کند. وی همچنین در این نامه نوشت که، عاقلانه‌است که دولت ایالات متحده آمریکا دو کشور جمهوری آذربایجان و اسرائیل را به گسترش همکاری‌های نظامی تشویق کند. بعد از گذشت یک ماه از ارسال این نامه، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا، در خصوص این نامه به صورت مختصر با خبرنگاران گفتگو کرد. ویکتوریا نولاند، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا گفت: «من تنها می‌توانم تأیید کنم که ما نامه‌ای را از آقای روراباکر دریافت کردیم و به آن جواب داده‌ایم.» دربارهٔ جوابی که به این سیاستمدار جمهوری‌خواه آمریکایی داده شده اما، خانم نولاند توضیحی نداد. او گفت: «نمی‌توانم وارد جزییات مکاتبه شوم.»نامه عضو کنگره آمریکا درباره جدا شدن آذربایجان از ایران
در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۷ یک روز پس از حمله داعش به تهران، او در یک جلسه استماع کمیته روابط خارجی مجلس در خصوص جنبش مقاومت حزب‌الله لبنان او گفت «ما اخیراً شاهد حمله‌ای به ایران و حکومت ایران، ملاها، بوده‌ایم.» او گفت بر این باور است که نیروهای سنی مرتکب این حمله شده‌اند. او گفت «خوب نیست آمریکا از سنی‌هایی که به حزب‌الله و تهدید شیعهٔ ما حمله می‌کنند حمایت کند؟ این چیز خوبی نیست؟» او افزود شاید این استراتژی ترامپ برای حمایت از یک گروه علیه گروه دیگر باشد. او در پاسخ به یکی دیگر از اعضای پنل که به انجام حملات از سوی داعش و این که حمایت از چنین گروهی به نفع آمریکا نیست گفت این کار مثل حمایت از شخص وحشتناکی چون استالین در برابر هیتلر است و این ایدهٔ خوبی است که گروه‌های رادیکال مسلمان با هم بجنگند. این اظهارات مورد اعتراض نایاک قرار گرفت که به این اشاره کرد که شمار ایرانی آمریکایی‌ها در حوزهٔ انتخابیهٔ روراباکر نسبت به هر حوزهٔ دیگری بیشتر است.
او بر خلاف دیگر سیاستمداران حزب جمهوری‌خواه حامی استفاده پزشکی از ماری جوآنا به عنوان حق ایالت است.http://www.dailypilot.com/articles/2008/04/19/politics/dpt-decriminalization041908.txt
روراباکر مخالف استفاده از نیروی زمینی آمریکایی در جنگ‌های یوگسلاو بود.
روراباکر وقایع بوسنی را نسل‌کشی دانست. او در ۱۹۹۵ شخصاً از سارایوو بازدید کرد و از نیروهای صرب انتقاد کرد و اقدامات شان را فقدانی برای همه بشریت و نه فقط مردم سارایوو خواند.http://articles.latimes.com/1995-09-24/news/mn-49634_1_dana-rohrabacher
رهبر گروه لابی قومی آلبانیایی آمریکایی از او برای حمایت از ارتش آزادیبخش کوزوو تجلیل کرد و گفت: «او اولین عضو کنگره بود که بر استقلال کوزوو اصرار کرد. او از تسلیح این ارتش به دست آمریکا حمایت کرد و آن را با حمایت فرانسه از آمریکا در جریان جنگ انقلابی مقایسه کرد. اگر آمریکا در ۱۹۹۸ این تسلیح را انجام داده بود ما آنجایی که امروز هستیم نبودیم. مبارزان آزادی آزادی شان را تضمین کرده بودند و کوزوو مستقل بود».http://www.thefreelibrary.com/Rohrabacher+Shills+for+the+KLA-a079789123
روراباکر دست کم از اواخر دهه ۱۹۸۰ که به همراه رزمندگان مجاهد که مصمم به مبارزه با جنگ شوروی در افغانستان بودند وارد افغانستان شد، به این کشور علاقه‌مند بوده‌است. آن طور که گزارش شده طی دو ماهی که روراباکر با این رزمندگان بود آن‌ها در نزدیکی شهر جلال‌آباد (افغانستان) با سربازان شوروی درگیر نبرد شدند.
روراباکر در دهه نود میلادی از طرفداران طالبان بود. وی در سال ۱۹۹۶ که بیشتر قسمت‌های افغانستان تحت کنترل طالبان بود، به آن کشور سفر کرد و پس از آن عنوان کرد که طالبان باعث ایجاد ثبات در افغانستان است و خطرات معطوف به ایالات متحده آمریکا را از بین می‌برد. وی همچنین گفته بود که طالبان قصد دارد که جامعه‌ای اخلاق محور و منظم ایجاد کند و اگر طالبان کنترل کل افغانستان را در اختیار بگیرید، پیشرفت مثبتی خواهد بود. وی گفته بود که طالبان دینداران سنت‌گرا هستند و آن‌ها تروریست و انقلابی نیستند و پوشش رسانه‌ای احساسی از نحوه اجرای قانون شریعت توسط طالبان، "چرند" است.Congressman Dana Rohrabacher: An Expert on South and Central Asia
او در سال ۲۰۰۳ از قانون اساسی افغانستان در برابر انتقاد کسانی که آن را منجر به قدرت‌گیری جنگسالاران می‌دانستند دفاع کرد و گفت کسانی مثل دوستم و خان افرادی هستند که طالبان را شکست دادند و به ما کمک کردند پس از یازده سپتامبر کسانی را شکست دهیم که مردم خودشان را کشتار می‌کردند و من برای این ممنونم. من نمی‌توانم اینها را با الفاظ تحقیرآمیزی (مثل جنگسالار) برچسب بزنم مخصوصاً وقتی که طالبان هنوز در مرز است.Quoted in
او از از آن زمان از حامیان بازگرداندن سربازان آمریکا از افغانستان بوده‌است. او با افزایش سربازان در افغانستان توسط اوباما مخالفت کرد و گفت «اگر قرار است طالبان شکست داده شود، باید مردم افغان خود این کار را انجام دهند نه این که سربازان آمریکایی بیشتری اعزام شوند که در واقع غیر سازنده خواهد بود.» او یکی از شش جمهوریخواهی بود که به متمم پیشنهادی جیم مک‌گورن برای تعیین برنامهٔ خروج از افغانستان رأی مثبت داد.http://clerk.house.gov/evs/2011/roll373.xml روراباکر مخالف طرح اوباما برای کاهش تدریجی سربازان آمریکایی در افغانستان بوده و خواهان خروج کامل سربازان است. او مکرراً در کنگره ایالات متحده آمریکا و واشینگتن دربارهٔ فساد در افغانستان از جمله رسوایی کابل بانک که در آن میلیون‌ها دلار پول مالیات دهنده‌های آمریکایی به دست اعضای خانوادهٔ حامد کرزی از جمله برادرش محمود کرزی، احمد ولی کرزی و دیگران افتاد اعتراض کرده‌است. در مقابل نیز کرزای از ورود او در راس یک هیئت از نمایندگان مجلس آمریکا به خاک افغانستان جلوگیری کرد.Dana Rohrabacher, California Rep. , Barred From Entering Afghanistan By Hamid Karzai
روراباکر به قطعنامهٔ استفاده از نیروی نظامی علیه عراق در سال ۲۰۰۲ رأی موافق داد،http://clerk.house.gov/evs/2002/roll455.xml موضعی که بعدتر اعتراف کرد اشتباه بوده‌است.
وی در جریان یک سفر یک روزه به عراق در سال ۲۰۱۱، از دولت عراق درخواست کرد تا هزینه لشگرکشی آمریکا در سال ۲۰۰۳ به عراق و ادامه جنگ به مدت هشت سال در خاک عراق را دولت آمریکا پرداخت کند.Dana Rohrabacher, U.S. Congressman, Suggests That Iraq Pay Back U.S. For War Cost سخنگوی دولت عراق بلافاصله اعلام کرد که حضور روراباکر در عراق خوشایند نیست و از وی خواست که خاک عراق را ترک کند.
همام باقر عبدالمجید حمودی، رئیس کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان عراق، درخواست روراباکر برای دریافت خسارت را احمقانه خواند و اعلام کرد که این ملت عراق هستند که می‌بایست از آمریکا درخواست خسارت کنند.Rep. Dana Rohrabacher's comments infuriate Iraqis
او باور ندارد که انسان‌ها و گاز کربنیک باعث گرم شدن زمین شده باشند.
روراباکر از حق کریمه به منظور جدایی از اوکراین و پیوستن به روسیه در ۲۰۱۴ حمایت کرد. در ۶ مارس ۲۰۱۴، او یکی از ۲۳ عضو مجلس نمایندگان بود که به تضمین وام یک میلیارد دلاری به منظور حمایت از دولت جدید اوکراین رأی منفی داد. در ۱۱ مارس ۲۰۱۴، مجلس نمایندگان (با ۴۰۲ رأی موافق در برابر ۷ رأی مخالف) رأی به محکومیت روسیه به دلیل نقض حاکمیت ملی اوکراین داد، روراباکر رأی حاضر (ممتنع) داد. او در خصوص این مسئله اظهار داشت «گروه‌هایی از مردم خود را، به حق، تحت لوای دولتی متفاوت یا دولتی به انتخاب خود اعلام کرده‌اند، که این مسئله با انقلاب آمریکای خود ما آغاز شد.» او همچنین گفت «تحریم‌ها (علیه روسیه) اقدامی پلید و ریاکارانه است. این مسخره است: آنچه ما داشتیم با خشونت و اقدام نظامی به منظور حق تعیین سرنوشت کوزوویی‌ها می‌کردیم، بسیار مخربتر بود و از آنچه پوتین تلاش می‌کند انجام دهد تا تضمین شود مردم کریمه از آنچه به عنوان انتخاب سرنوشت خود با روسیه انجام خواهند داد محروم نشوند جان‌های بسیار بیشتری گرفته‌است.»
در ۸ سپتامبر ۲۰۰۸ روراباکر در یکی از جلسات کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان استدلال کرد گرجی‌ها شروع‌کننده جنگ اوستیای جنوبی ۲۰۰۸ بوده‌اند.
در سال ۲۰۱۴، او از ایدهٔ پیوستن مجدد آلاسکا به روسیه در صورت خواست اکثریت رای‌دهندگان حمایت کرد.
به نوشتهٔ لوک اوبراین، گزارشگر "پلیتیکو"، روراباکر به خاطر دوستی بلندمدت خود با ولادیمیر پوتین و دفاعش از «دیدگاه روسی» شناخته شده‌است.See Luke O'Brien, "Putin's Washington" "Politico" Jan-Feb. 2015 GOP Rep. Dana Rohrabacher fiercely defends Russia, calls human rights violations 'baloney'
در مه ۲۰۱۷ روزنامه واشینگتن پست در گزارشی نوشت که به گفته رهبر اکثریت مجلس نمایندگان آمریکا، کوین مک‌کارتی، روراباکر و ترامپ از ولادیمیر پوتین پول دریافت کرده‌اند. این اظهارات ابتدا از سوی دفتر رئیس مجلس نمایندگان آمریکا پل رایان تکذیب شد، ولی پس از ارائه نوار صوتی ادعا شد که به شوخی بیان شده‌اند.
پس از پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶، روراباکر از شیوهٔ خود برای ارتقای روابط روسیه و ایالات متحده آمریکا و همکاری در خصوص فرونشاندن بحران سوریه و دیگر مسایل استراتژیک و منطقه‌ای دفاع کرد. او معتقد است شکست دادن اسلام رادیکال و بازدارندگی چین اولویت ضروری تر است.Putin, Trump speak by phone, agree to work to improve ties, Fox News، 2016-11-14Secretary of state candidate Rep. Dana Rohrabacher defends Russia, denounces China, Yahoo!, 2016-12-07
روراباکر در مه ۲۰۱۶ فاش کرد از یک پماد موضعی دارای ماری‌جوآنا استفاده می‌کند تا درد التهاب مفصل را که از آن رنج می‌برد التیام بخشیده، بتواند در شب بخوابد. این محصول تحت قانون ایالتی کالیفرنیا قانونیست ولی همچنان تحت قانون فدرال آمریکا غیرقانونیست.
"هرگز بوسیده نشده" ششمین قسمت از فصل دوم سریال تلویزیونی آمریکایی "گلی", و ۲۸مین قسمت آن در مجموع است. نویسنده آن برد فالجاک, و کارگردان آن بردلی بکر بوده است و در ۹ نوامبر ۲۰۱۰ از شبکه رسانه‌ای فاکس پخش شد. در این قسمت به اعضای کلوپ گلی محول می‌شود که یک مسابقه دختران علیه سران راه بیندازند. کرت هامل (کریس کولفر) در مدرسه توسط دیو کرافسکی (مکس آدلر) اذیت می‌شود و با همجنس‌گرای دیگری به نام بلین اندرسون (دارن کریس) که خواننده اصلی گروه رقیب است آشنا می‌شود. پاک (مارک سیلینگ) از دارالتادیب آزاد می‌شود و با آرتی آبرامز (کوین مک‌هیل) دوست می‌شود. همچنین شنون بیست (دات-ماری جونز) ناراحت می‌شود زمانی که می‌فهمد پسران در هنگام معاشقه جنسی وی را تصور می‌کنند تا عطش جنسی‌شان کاهش یابد.
این قسمت هم به موضوع قلدری علیه اقلیت‌های جنسی پرداخته بود. شش ترانه در این قسمت بازخوانی شدند که دوتا از ترانه‌ها به شکل مش‌آپ (تلفیق دو ترانه) بوده و چهار ترانه شدند و هر چهار ترانه در ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد قرار گرفتند. نسخه بازخوانی دارن کریس از "رؤیای نوجوانی" بازخورد خوبی دریافت داشت و در جدول ترانه‌های بیلبورد به ترانه هشتم و در جدول ترانه‌ای دیجیتال به رتبه یک رسید. همچنین این ترانه رکورد فروش بیش از ۲۱۴٬۰۰۰ نسخه را میان ترانه‌های بازخوانی توسط گلی را دارد.
۱۰.۹۹ میلیون ببینده در آمریکا این قسمت را مشاهده کردند. همچنین این قسمت یکی از شش قسمتی بود که برای داوری در شصت و سومین دوره جایزه‌های امی برای برنامه‌های تلویزیونی سر شب از سریال گلی قرار گرفت. جونز نیز نامزدی بهترین بازیگر مکمل زن دریافت داشت.
Wikipedia contributors, "Never Been Kissed (Glee)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Never_Been_Kissed_(Glee)&oldid=505844646 (accessed August 18, 2012).
قانون‌گذاری برای دسترسی آزاد به اطلاعات و نیز قانون آزادی اطلاعات قوانینی را در بر می‌گیرد که دسترسی عمومی به اطلاعات نگهداری شده توسط دولت را تضمین می‌کند. این قوانین فرایند قانونی «حق بر دانستن» را که براساس آن درخواست‌هایی که برای اطلاعات نگهداری شده توسط دولت، داده می‌شود باید رایگان یا با هزینه اندک و با در نظر گرفتن استانداردهای مورد انتظار، برآورده شود را در بر می‌گیرد.
بر اساس قانون آزادی اطلاعات، دولت از قانون‌گذار می‌خواهد که با شرایطی خاص، امکان دسترسی عموم مردم به اسناد، مدارک و گزارش‌ها را فراهم کند.
در دنیای معاصر، آزادی اطلاعات به عنوان لازمه‌ی دموکراسی مشارکتی شناخته شده و به دلیل کارکردهای مفیدش، به اکسیژن دموکراسی موسوم شده است. زیرا اگر مردم ندانند که در جامعه آنها چه میگذرد و اگر اعمال حاکمان و مدیران جامعه از آنها  پنهان باشد در این صورت چگونه خواهند توانست در ادارۀ امور جامعه نقش ایفا کرده و سهم مهمی داشته باشند.org19.article.www://http:at ,Preface .)1999 June :London (lation�Legis Information of Freedom on Principles :Know to Right s’Public The; Mendel T
استدلال‌ها و توجیهات مختلفی برای شناسایی حق دسترسی به اطلاعات و حمایت از آن وجود دارد. در یک دسته‌بندی میتوان انواع دلایل و توجیهات ارائه شده برای حمایت از حق دسترسی به اطلاعات را به سیاسی، حقوقی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی دسته‌بندی کرد.
منظور از مبانی سیاسی، استدلال‌هایی هستند که درباره نقش حق دسترسی به اطلاعات در شکل‌گیری، اعمال، توزیع و گردش قدرت در جامعه ارائه شده‌اند. این مبانی عبارت‌اند از شفافیت، مشارکت عمومی و پاسخگویی.
شفافیت یک اصطلاح سیاسی است که شکل حقوقی نیز به خود گرفته است و مفهوم شفافیت از لایه‌های مختلف و پیچیدهای تشکیل شده است که دسترسی عمومی به اطلاعات موجود در مؤسسات عمومی، یکی از این لایه‌ها و عناصر شفافیت است. تجارب متعدد بشری نشان می‌دهد که اسرارگرایی به دلیل محروم کردن مردم از آگاهی‌های لازم درباره امور جامعه، مشارکت و نظارت آنها در اداره جامعه را تضعیف و چه بسا منتفی میکند، به پیدایش انواع فساد در حکومت و حتی بخش خصوصی منجر می‌شود، نقض حقوق و آزادی‌های اساسی مردم و کتمان این نقض‌ها را به دنبال دارد، پاسخگویی معنادار کارگزاران حکومت را ناممکن ساخته و انواع دیگر مفاسد و ناکارآمدی‌ها را به دنبال دارد که درمجموع، مانع از توسعه کشور می‌شود. از این رو، هر کشوری که قصد حمایت از حقوق و آزادی‌های عمومی را دارد، قصد تصمیم‌گیری‌های دموکراتیک دارد، قصد مبارزه با فساد را دارد، قصد توانمند کردن مردم را دارد و به طور خالصه، قصد توسعه دارد باید با فرهنگ اسرارگرایی مبارزه کند و فرهنگ شفافیت را جایگزین آن کند.
اطلاع رسانی، پله سوم نردبان مشارکت آرنشتاین است. این مرحله، در بخش مشارکت جزئی قرار می گیرد که به گفته آرنشتاین، رسیدن به پله های بالاتر مشارکت بدون محقق کردن این پله، ممکن نیست.
اهمیت مشارکت برای تحقق توسعه آنچنان زیاد است که از آن به قلب توسعه یاد شده است. نظام بین‌المللی حقوق بشر به طور عام و اسناد مرتبط با حق توسعه به طور خاص، تأکید ویژهای بر تضمین و تحقق حق مشارکت در اتخاذ تصمیم‌ها و مقررات توسط اشخاصی دارند که از آنها متأثر می‌شوند. به موجب اعالمیه حق توسعه ۱۹۸۶ و سایر اسناد مرتبط با توسعه، مشارکت برای توسعه، علاوه بر مردمی بودن، باید فعالانه، آزاد و معنادار نیز باشد. اعلامیه وین ۱۹۹۳ نیز در بندهای مختلف خود بر مشارکت آزادانه و همه‌جانبة مردم در همه جنبه‌های زندگی خود به‌ویژه در تعیین سرنوشت سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خود (بندهای 8 و 34) و مشارکت کامل و برابر زنان در حیات سیاسی، مدنی، اقتصادی و اجتماعی در سطوح ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی )بندهای ،۱۸، ۳۶ و ۴۵(، مشارکت کامل و آزاد مردمان بومی در کلیة جنبه‌های فعالیت اجتماعی به ویژه در مسائل واجد اهمیت برای خودشان (بندهای ۲۰ و ۳۱)، مشارکت فعال اشخاص توان‌خواه در کلیة جنبه‌های زندگی اجتماعی (بندهای ۲۲، ۶۳ و ۶۴)، تضمین و تسهیل مشارکت واقعی و مؤثر گروه‌های آسیب‌پذیر، از جمله کارگران مهاجر در روندهای تصمیمگیری‌های پیدا کردن راه‌حل برای مشکلات خود (بندهای ۲۴ و ۶۷)، مشارکت افراد فقیر در روند تصمیم‌گیری در اجتماعی که در آن زندگی میکنند (بند ۲۵)، تسهیل مشارکت کامل اقلیت‌ها را در کلیة جنبه‌های زندگی سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، مذهبی و فرهنگی و نیز پیشرفت و توسعه اقتصادی کشور خود (بند ۲۷) و حضور و مشارکت بیشتر رسانه‌های گروهی در اطالع‌رسانی متعهدانه و بی‌طرفانه دربارة موضوعات حقوق بشر و بشردوستانه (بند ۳۹) تصریح و تأکید کرده است.
مشارکت عمومی، از یک‌سو، به شناسایی بهتر نیازهای اجتماعی و استفاده از منابع عمومی و طراحی و اجرای سیاست‌ها و برنامه‌های عمومی مناسب و واقعبینانه کمک میکند چراکه آگاهی از نیازها و مشکالت و مسائل افراد و گروه‌های مختلف کشور جز با مشارکت آنها میسر نیست. مشارکت جمعیت کشور در شناسایی نیازها موجب میشود که نیازهای مردم در خلأ و در اتاق جلسات و بر اساس تصورات و ذهنیات و حدسیات افراد خاص مشخص نشود. از سوی دیگر، مشارکت با فراهم کردن امکان شنیدن صداها و راه‌حل‌های مختلف جمعیت کشور، به سیاست‌گذاران و تصمیم‌گیران کمک میکند تا در تعیین اولویت‌ها و راهحل‌های متناسب برای رفع نیازها و مشکالت توسعه‌ای کشور موفق‌تر عمل کنند. همچنین، سبب میشود که مردم بازیگران اصلی توسعه خود شوند. در نتیجه، نسبت به نتیجه تصمیمات و اقدامات جامعه احساس تعهد و مسئولیت کنند.
حق دسترسی مردم به اطلاعات موجود در دستگاه‌های حکومتی مقدمه پاسخگویی است. Toby Mendel; Freedom of Information as an Internationally Protected p.1., at: www.article19.org اگر فعالیت های حکومت و فرآیند تصمیم‌گیری‌ها از نظارت عمومی پنهان داشته شوند قضاوت آگاهانه و ارزیابی‌های  مردم و رسانه‌ها از آنها دشوار و حتی بی‌ثمر می‌شوند. در درون حکومت‌ها، سازوکارهای متعددی نظیر دادگستری، مجلس و ”مرکز رسیدگی به شکایات مردمی“ وجود دارد که از آنها برای بررسی و کنترل سوءاستفاده از قدرت توسط مجریان حکومت استفاده می‌شود، لیکن برای اینکه این سازوکارها نیز کارآمد باشند، دسترسی آنها به اطلاعات اجتناب‌ناپذیر است. علاوه بر این، آزادی اطلاعات کمک می‌کند که در صورت بروز اشتباهات و خطاها و وقوع جرائم در مؤسسات عمومی، شناسایی مسئول واقعی با سرعت و سهولت انجام شود.
مبانی حقوقی حق دسترسی به اطلاعات عبارت‌اند از: آزادی بیان و رسانه‌ها، مالکیت عمومی اطلاعات و خلاف قاعده بودن محرمانگی، برابری و منع تبعیض، حکومت قانون و مبارزه با فساد.
از عدم توانایی برای دسترسی به اطلاعات لازم برای زندگی فردی و اجتماعی و از عدم توانایی فهم و درک اطلاعات قابل‌دسترس، به ” فقر اطلاعاتی“ یاد می‌شود. شخصی که فقر اطالعاتی دارد در اعمال آزادی بیان، حق بر سلامتی، حق تشکیل خانواده، حق بر آموزش، حق بر کار، حق بر غذا، حق دادخواهی، حق مشارکت در زندگی فرهنگی، حق بر محیط زیست سالم و بسیاری دیگر از حقوق خود ناتوان است. از این‌ رو، آزادی اطلاعات پیوند قوی با همه حقوق و آزادی‌های فردی و اجتماعی دارد. شهروندان نمی‌توانند از این حقوق به نحو مناسب برخوردار شوند و از حقوق مزبور حمایت کنند مگر آنکه از آزادی اطلاعات برخوردار شوند. به همین جهت، باید تصدیق کرد که اطلاعات واقعاً قدرت است و آزادی اطلاعات درصدد است که به افراد جامعه چنان قدرت و توانی اعطا کند که هم خوب بشناسند )قدرت شناخت)، هم خوب تحلیل و بررسی کنند (قدرت قضاوت، تشخیص و تصمیم) و هم خوب از حقوق و امتیازات خود دفاع و حمایت کنند (قدرت دفاع). از این‌ رو، حق دسترسی به اطلاعات از پیش‌شرط‌های تحقق حق تعیین سرنوشت برای خود و به ویژه در زمینه حقوق اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی است.
Access to Information: An Instrumental Right for Empowerment, ARTICLE 19, Asociación por los Derechos Civiles (ADC),July 2007, at:http://www.article19.org.
حق دسترسی به اطلاعات به دو صورت در حوزه فرهنگی نقش اساسی دارد: تعالی فرهنگ عمومی و دسترسی به دانش.
از دیدگاه اقتصادی، اهمیت اطلاعات از دو بعد قابل‌بررسی است: نخست اینکه، از از منظر اقتصاد خرد، اطلاعات با کاهش یا از بین بردن عدم قطعیت و ابهام در زمان تصمیم‌گیری، از تخصیص نادرست منابع جلوگیری کرده و به افراد برای تصمیم‌گیری عقلانی و منطقی کمک می‌کند. Anthony Ogus, Legal Theory: Today Costs and Cautionary Tales, Economic Insights for the Law, Oxford and Portland, Oregon, 2006, p.5.
قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات در ایران در سال ۱۳۸۷ به تصویب مجلس شورای اسلامی و در سال ۱۳۸۸ به تأیید نهایی مجمع تشخیص مصلحت نظام رسید اما تدوین آیین‌نامه اجرایی و ابلاغ آن تا سال ۱۳۹۴ طول کشید.
براساس این قانون هر فرد ایرانی می‌تواند به همه اطلاعات طبقه‌بندی نشده دسترسی داشته باشد.
زمینه اجرایی این قانون پس از تصویب در دولت به در کمیسیونی به ریاست وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی سپرده شده‌است. آیین‌نامه اجرایی فوق روی وب سایت روزنامه رسمی قابل دسترسی است. کمیسیون تشکیل شده بر حسن اجرای این قانون نظارت می‌کند و با رفع اختلافات در صدد ایجاد وحدت رویه برای اجرایی شدن این قانون است.
حسن روحانی در جلسه هیئت دولت گفت دسترسی آزاد به اطلاعات جزو حقوق شهروندی، از لوازم مردم‌سالاری و مانع فساد و شایعه است. او همچنین گفت: مردم در یک نظام مردمسالار باید بتوانند از عملکرد همه امور دستگاه‌های دولتی که از بیت‌المال استفاده می‌کنند، مطلع شوند. ضمن اینکه این دسترسی آزاد به اطلاعات، جزو حقوق شهروندی و یک روش مبارزه با فساد است.
متن کامل قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات در قالب PDF از وب‌سایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی قابل دریافت است.
وزارت راه و شهرسازی به عنوان اولین سازمان دولتی ایران اقدام به پیاده‌سازی خدمت دسترسی آزاد به اطلاعات در سامانه شهراه خود نموده‌است. در این سامانه شهروندان می‌توانند اطلاعات مورد نظر خود را درخواست و دریافت نمایند. ادارت، سازمان‌ها، شرکت‌ها و معاونت‌های زیرمجموعه ۱۰ روز کاری مهلت دارند اطلاعات مورد نظر شهروندان را ارائه بدهند.
قانون دسترسی آزاد به اطلاعات در اغلب کشورهای دنیا به ویژه جهان آزاد تصویب و اجرایی شده‌است.
در ایالات متحده آمریکا این قانون به Freedom of Information laws یا به اختصار foia یا FOI laws نامیده می‌شود و در سال ۱۹۶۶ تصویب شده‌است.
در دانمارک حق دسترسی به اطلاعات دولتی، نخستین‌بار در سال ۱۸۶۵ و در یک رأی قضایی شناسایی شد. در سال ۱۹۷۰ اولین قانون آزادی اطلاعات با عنوان ”قانون دسترسی به اطلاعات اداری“ تصویب شد. این قانون در ۱۹ دسامبر ۱۹۸۵ با قانون دیگری که تحت همان عنوان تصویب شد اصلاح گردید. قانون اخیر، اکنون قانون لازم‌الاجرای این کشور در زمینة دسترسی به اطلاعات دولتی است. کلیه مؤسسات عمومی (مرکزی، محلی، هیئت‌های مستقل و واحدهایی که وضعیت اداری خاص دارند، نظیر بانک ملی دانمارک، رادیو دانمارک و تلویزیون شماره ۲ دانمارک) مشمول قانون فوق هستند. اما پارلمان دانمارک، دادگاه‌ها و مؤسسات خصوصی از شمول این قانون، استثناء شده‌اند.
پارلمان دانمارک علاوه بر قواعد و آئین کار داخلی، قواعدی در زمینة دسترسی همگانی به اسناد و مدارک آن دارد که در سوم آوریل ۱۹۹۱ در کمیتة آئین‌نامة داخلی مجلس تصویب شده است. مطابق با قواعد دسترسی به اسناد و مدارک و پایگاه‌های اطلاعاتی کمیته‌های پارلمان، اسناد و مدارک منتشرنشده پارلمان تا سال ۱۹۶۹ یعنی روز لازم‌الاجرا شدن قانون شفافیت و پس از آن، در مورد مقوله‌های زیر قابل دسترس هستند:
۱. سؤالات کمیته‌های مجلس از وزیران و پاسخ‌های وزیران.
۲. سؤالات از سازمان‌ها، انجمن‌ها و غیره و توضیحاتی که وزرا در این باره داده اند.
۳. یادداشت‌هایی که توسط وزرا به صورت مکتوب یا غیرمکتوب به درخواست کمیته ها یا به ابتکار وزرا به برخی کمیته ها ارسال شده است. یادداشت در مفهوم وسیع کلمه در نظر گرفته میشود و شامل خالصه فعالیت ها و توضیحات وزرا نیز می شود. کمیته های امور مالی، آئین نامه داخلی پارلمان، تأیید استوارنامه‌ها و تابعیت از شمول این قانون مستثنا هستند.
جلسات کمیته‌های پارلمان، اصولا محرمانه هستند و هیچگونه گزارشی دربارة جلسات کمیته‌های پارلمان، اصوال رسیدگی‌های آنها تنظیم نمی‌شود. ماهیت رسیدگی‌ها نیز نباید در یک جلسة علنی یا به مطبوعات افشا شود. اظهاراتی که وزرا در مشورت با کمیته‌ها بیان کرده‌اند نیز محرمانه تلقی می‌شود. با وجود این، اعضای هر کمیته میتوانند اظهارنظرهای شخصی خود را به مطبوعات یا به گروه‌های سیاسی مربوط به خود بگویند.
اصلی‌ترین مقررة قانون شفافیت در مادۀ ۴ آن پیش‌بینی شده است که طبق آن هرکسی مطابق با استثناهای مقرر در مواد بعدی قانون میتواند درخواست کند که از محتوای اسناد و مدارکی که به وسیلة مراجع اداری به عنوان بخشی از آئین اداری و در راستای انجام وظیفه دریافت یا تنظیم شده، مطلع شود.
اطلاعات زیر غیرقابل‌ دسترس هستند:
۱.  مطالب داخلی مربوط به یک امر پیش از تصویب نهایی؛
۲. سوابق، اسناد و صورت جلسات شورای کشور؛
۳. ارتباط میان مقامات و کارشناسان خارجی برای استفاده در رسیدگی‌های دادگاه‌ها یا رایزنی دربارة شیوه‌های حقوقی ممکن؛
۴.  مطالب جمع‌آوری‌شده برای آمار عمومی یا تحقیقات علمی؛
۵.  اطلاعات راجع به زندگی خصوصی یک فرد؛
۶. پیشنویس لوایح پیش از آنکه در مجلس طرح شوند؛
۷.  اسناد راجع به طرح‌ها یا فرایندهای فنی حائز اهمیت زیاد؛
۸. اسرار دولتی؛
۹. مکالمات و مکاتبات یک مرجع با یک کارشناس یا مشاور جهت استفاده در دعاوی حقوقی یا ارزیابی میزان موفقیت یک دعوا؛
۱۰. درصورتی که اسناد تقاضاشده متضمن اطلاعات بسیار مهم راجع به امنیت کشور و دفاع از قلمرو آن، حمایت از سیاست خارجی، اجرای قانون، اخذ مالیات و منافع مالیه عمومی باشند.
مقاله اصلی: ""
در کانادا، قانون دسترسی به اطلاعات ("") به شهروندان این امکان را می دهد که سوابق خود را از نهادهای فدرال مطالبه کنند. این قانون در سال ۱۹۸۳، تحت دولت پیر ترودو، به اجرا درآمد و به کانادایی‌ها اجازه داد تا اطلاعات را از پرونده‌های دولتی بازیابی کنند، مشخص کنند به چه اطلاعاتی می‌توان دسترسی داشت، و زمان‌بندی‌هایی را برای پاسخ اجباری تعیین کرد.
همچنین یک قانون تکمیلی”“ وجود دارد که در سال ۱۹۸۳ معرفی شد. هدف از قانون حفظ حریم خصوصی گسترش قوانین فعلی کانادا است که از حریم خصوصی افراد در رابطه با اطلاعات شخصی مربوط به آنها که توسط یک موسسه دولتی فدرال نگهداری می شود محافظت می کند و به افراد ارائه می‌دهد. با حق دسترسی به آن اطلاعات این یک است. ممکن است شکایات مربوط به نقض احتمالی این قانون به”کمیسیونر حریم خصوصی کانادا“ () گزارش شود.
قوانین دسترسی به اطلاعات کانادا بین دسترسی به سوابق به طور کلی و دسترسی به سوابقی که حاوی اطلاعات شخصی در مورد شخص درخواست کننده است، تمایز قائل می شود. مشروط بر استثنائات، افراد حق دسترسی به سوابقی که حاوی اطلاعات شخصی خودشان است بر اساس قانون حفظ حریم خصوصی دارند، اما عموم مردم حق دسترسی به سوابقی که حاوی اطلاعات شخصی در مورد دیگران است، تحت قانون دسترسی به اطلاعات را ندارند. هر استان و منطقه در کانادا قوانین دسترسی خاص خود را به اطلاعات دارد. در بسیاری از موارد، این قانون حفظ حریم خصوصی بخش عمومی استانی نیز هست. مثلا:
·      قانون آزادی اطلاعات و حفاظت از حریم خصوصی (آلبرتا)
·      قانون آزادی اطلاعات و حفاظت از حریم خصوصی (مانیتوبا)
·      دسترسی به اطلاعات و قانون حفاظت از حریم خصوصی (نیوفاندلند و لابرادور)
·      قانون آزادی اطلاعات و حفاظت از حریم خصوصی (نوا اسکوشیا)
·      قانون آزادی اطلاعات و حفاظت از حریم خصوصی (انتاریو)
·      قانون آزادی اطلاعات و حفاظت از حریم خصوصی (ساسکاچوان)
·      قانون احترام به دسترسی به اسنادی که توسط نهادهای عمومی نگهداری می شود و حفاظت از اطلاعات شخصی (کبک)
از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۸، درخواست های ارائه شده به دولت فدرال در سیستم هماهنگی دسترسی به درخواست اطلاعات فهرست بندی می شد.
یک گزارش ۳۹۳ صفحه ای که در سپتامبر ۲۰۰۸ منتشر شد، با حمایت چند گروه روزنامه کانادایی، قانون دسترسی به اطلاعات کانادا را با قوانین FOI استان ها و ۶۸ کشور دیگر مقایسه می کند.
در سال ۲۰۰۹، مجله The Walrus تاریخچه مفصلی از FOI در کانادا منتشر کرد.
در هند قانون حق اطلاعات (RTI) در ۱۱ مه ۲۰۰۵ توسط پارلمان تصویب شد و در ۱۵ ژوئن ۲۰۰۵ در روزنامه هند منتشر شد. این قانون در ۱۲ اکتبر ۲۰۰۵ به اجرا درآمد و جایگزین آزادی اطلاعات سابق در سال ۲۰۰۲ شد. دادگاه عالی هند، در چندین حکم قبل از تصویب هر دو قانون، قانون اساسی هند را به گونه ای تفسیر کرده بود که حق دسترسی به اطلاعات را به عنوان حق اساسی که در حق آزادی بیان و بیان و همچنین در حق زندگی گنجانده شده است، تفسیر کرده بود. قانون RTI روشی را برای تضمین این حق تعیین کرد. طبق این قانون، همه ارگان های دولتی یا سازمان های دولتی باید یک افسر اطلاعات عمومی (PIO) را تعیین کنند. مسئولیت PIO این است که اطمینان حاصل کند که اطلاعات درخواستی ظرف ۳۰ روز یا ظرف ۴۸ ساعت در صورت دریافت اطلاعات مربوط به زندگی یا آزادی یک شخص به درخواست کننده فاش می شود. این قانون از قوانین قبلی ایالت های منتخب (از جمله تامیل نادو (۱۹۹۷)، گوا (۱۹۹۷)، راجستان (۲۰۰۰)، کارناتاکا (۲۰۰۰)، دهلی (۲۰۰۱)، ماهاراشترا (۲۰۰۲) و ... ) الهام گرفته شده است. این قانون حق کسب اطلاعات (به درجات مختلف) را به شهروندان در مورد فعالیت های هر ارگان دولتی ایالتی می داد.
متیو جیمز موریسون (متولد ۳۰ اکتبر ۱۹۷۸) بازیگر، رقاص، موزیسین و خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی است.
علت شهرت وی اجراهای برادوی و غیر برادوی مانند اجرای شخصیت لینک لارکین در اسپری مو است
همچنین وی به خاطر اجرای نقش ویل شوستر که نامزد جوایز گلدن گلوب و امی شده‌است در سریال شبکه رسانه‌ای فاکس یعنی "گلی" (۲۰۰۹–اکنون) شهرت دارد.
وی برنده یک جایزه ستلایت برای این نقش شده‌است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در بازی آرام نقش، ایستگاه فضایی ۷۶ و تب لاله اشاره کرد.
Wikipedia contributors، "Matthew Morrison،" Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Matthew_Morrison&oldid=505243046 (accessed August 18, 2012).
شاهدخت اینگرید الکساندرای نروژ (متولد ۲۱ ژانویه ۲۰۰۴) دختر شاهزاده هاکون ولیعهد نروژ و در خط جانشینی به تخت و تاج نروژ پس از پدرش نفر دوم است.http://www.kongehuset.no/c27302/artikkel/vis.html?tid=28654
او در عروسی مادر تعمیدی اش شاهزاده ویکتوریا ساقدوش بود.
مدیکر یک برنامه ملی بیمه اجتماعی است که توسط دولت فدرال ایالات متحده آمریکا از ۱۹۶۵ مدیریت می‌شود و دسترسی بیمه درمانی را برای آمریکاییان بالای ۶۵ سال و افراد جوان‌تر دارای ناتوانی و نیز افراد دارای مشکل دیالیز تضمین می‌کند. مدیکر به عنوان یک برنامه بیمه اجتماعی ریسک مالی مرتبط با بیماری را در جامعه پخش می‌کند تا از همه حفاظت کند و نتیجتاً نقش اجتماعی متفاوتی از بیمه گرهای خصوصی که باید برای تضمین قدرت پرداخت دین شان باید پرتفولیو شان را مدیریت کنند دارد.http://healthaffairs.org/blog/2012/02/15/medicare-and-commercial-health-insurance-the-fundamental-difference/
به‌طور کلی، همهٔ اشخاص با سن ۶۵ سال و بالاتر که به مدت حداقل پنج سال قانوناً مقیم ایالات متحده بوده‌اند واجد شرایط مدیکر هستند. اشخاص معلول زیر ۶۵ سال نیز در صورت دریافت مزایای بیمهٔ تأمین اجتماعی معلولیت هم واجد شرایطند. شرایط خاص پزشکی نیز ممکن است باعث شود مردم واجد شرایط ثبت نام در مدیکر شوند.
افراد واجد شرایط پوشش مدیکر می‌شوند و از پرداختی‌های بخش ای آن کلاً معاف می‌شوند اگر شرایط زیر بر آنان قابل اطلاق باشد:
مدیکر در بلند مدت به دلیل افزایش کلی هزینه‌های سلامت، ثبت نام فزاینده با سالمند شدن جمعیت، و کاهش نسبت کارگران به ثبت نام کنندگان با چالش‌های مالی شایان توجهی مواجه است. مخارج کلی مدیکر پیش‌بینی می‌شود از $۵۲۳ میلیارد در ۲۰۱۰ به $۹۳۲ میلیارد تا ۲۰۲۰ برسد. از ۲۰۱۰ تا ۲۰۳۰، ثبت نام در مدیکر پیش‌بینی می‌شود از ۴۷ میلیون به ۷۹ میلیون افزایش یابد، و نسبت کارگران به ثبت نام کنندگان پیش‌بینی می‌شود از ۳٫۷ به ۲٫۴ برسد.https://www.cms.gov/ReportsTrustFunds/downloads/tr2010.pdf به هر حال نسبت کارگران به بازنشستگان دهه‌ها به‌طور ثابت کاهش یافته و نظام‌های بیمهٔ اجتماعی به دلیل افزایش بهره‌وری کارگران پایدار مانده‌اند. شواهدی وجود دارد که افزایش بهره‌وری در آیندهٔ نزدیک تغییرات جمعیتی را جبران خواهد کرد.
آرلینگتون یکی از شهرستان‌های شمالی ایالت ویرجینیا آمریکا و دومین شهر بزرگ حومه واشینگتن دی سی محسوب می‌شود که دراصطلاح به آن آرلینگتون یا آرلینگتونِ ویرجینیا گفته می‌شود. بر اساس آمار سال ۲۰۱۵، شهرستان آرلینگتون ۲۲۹٬۱۶۴ نفر جمعیت دارد. این شهرستان در ابتدا بخشی از شهر الکساندریا، ویرجینیا بود. در ۲۷ فوریه سال ۱۸۰۱ و در پی تصمیم برای ایجاد پایتخت ایالات متحده آمریکا در منطقه واشینگتن دی سی و جابجایی مرکز دولت فدرال از فیلادلفیا به این محل، قرار شد که زمین‌هایی که حالا شهر آرلینگتون برآن بنا شده به پایتخت تازه ملحق شود. امادر سال ۱۸۴۶ و در پی تقابل موافقان و مخالفان برده‌داری در آمریکا، کنگره ایالات متحده آمریکا تصمیم گرفت که سرزمین‌های اهدایی ایالت ویرجینیا را بازپس دهد.
آرلینگتون از لحاظ جغرافیایی در شمال ایالت ویرجینیا و در ساحل جنوبی رودخانه رود پوتوماک قرار دارد. این رودخانه شمال آرلینگتون را از واشینگتن دی سی جدا می‌کند. این شهرستان با مساحتی معادل ۲۶ مایل مربع (۶۷ کیلومتر مربع) از شمال غربی با شهرستان فرفکس، ویرجینیا و از جنوب غربی با شهر فالز چرچ، ویرجینیا هم‌مرز است. آرلینگتون به دلیل نزدیکی به واشینگتن دی سی، بسیاری از ساختمان‌های مهم یا دولتی را در خود جای داده‌است که از آن جمله می‌توان به مرکز فرماندهی وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا (پنتاگون)، اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا، اداره امنیت حمل و نقل آمریکا (TSA)، سازمان پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفتهٔ دفاعی (دارپا)، فرودگاه ملی رونالد ریگان واشینگتن، آرامگاه ملی آرلینگتون، نیوزیوم و ده‌ها شرکت و سازمان دولتی و غیردولتی دیگر اشاره کرد.
آرلینگتون یکی از پردرآمدترین شهرستان‌های آمریکا بوده و به استناد گزارش سال ۲۰۱۶ سایت Bankrate.com، آرلینگتون به دلیل نرخ پایین خشونت، مالیات مناسب، آب و هوا، خدمات شهری و مواردی از این دست، یکی از بهترین محل‌ها برای سپری کردن دوران بازنشستگی محسوب می‌شود."Arlington, Virginia Named Best Place to Retire: Study" "NBC News", 27 June 2016, Accessed 16 September 2016.
علی میرزایی (زادهٔ ۸ بهمن ۱۳۰۷ – درگذشتهٔ ۲۸ تیر ۱۳۹۹) وزنه‌بردار اهل ایران بود که در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در هلسینکی برندهٔ مدال برنز شد.
او همچنین در بازی‌های آسیایی ۱۹۵۱ در هندوستان نیز مدال نقره گرفت و یک‌بار هم رکورد حرکت دوضرب جهان را بهبود بخشید. وی در روز ۲۸ تیر ۱۳۹۹ به علت بیماری و کهولت سن در سن ۹۱ سالگی درگذشت.
قدم (تلفظ می‌شود/Gædæm/) می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
بازار قدیمی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آزمون آنلاین یا آزمون برخط، برگزاری هر نوع آزمون تستی و تشریحی که در بستر اینترنت است را آزمون آنلاین می‌گویند. این آزمون می‌تواند در مکان مشخص یا در هر فضایی که قابلیت دسترسی به اینترنت وجود دارد برگزار شود.
همزمان با پاندمی کرونا مدارس مدتی تعطیل و ناچار به برگزاری کلاس های غیر حضوری شدند. تشکیل کلاس های آنلاین در ایران با چالش هایی همراه بود. معلم با سیستم های نرم افزاری مدرسه نا آشنا بودن. آموزش و پرورش تمام توان خود را صرف تولید شبکه اجتماعی دانش آموزی(شاد) کرد. در این بین سایت های اختصاصی برگزاری آزمون مدارس و سیستم های آزمون آنلاین در ایران رشد سریعی پیدا کردند. در این شرایط برخی شرکت های فعال در عرصه ی تولید نرم افزارهای مدرسه ، اپلیکیشن ها و نرم افزار آزمون آنلاین مدرسه را به صورت رایگان در اختیار معلمان قرار دادند.
برخی از آزمون‌ها به دلیل اهمیت آن می‌بایست در محل برگزارکننده آزمون آنلاین انجام شود مانند آزمون‌هایی که دارای گواهینامه‌های معتبر می‌باشند، در عین حال تعداد قابل توجهی از آزمون‌های آنلاین نیاز به حضور فرد در مکان تحت کنترل نبوده و شرکت‌کننده می‌تواند از محل سکونت یا کار خور در آن شرکت نماید. برای افزایش امنیت برگزاری این نوع آزمون‌ها، پلتفرم‌های برگزارکننده آزمون معمولاً تدابیر امنیتی پیچیده‌ای را در نظر می‌گیرند.
آزمون آنلاین را می‌توان یک شکل از سرگرمی‌های محبوب برای کاربران اینترنت معرفی کرد که کاربران ضمن سرگرمی بر دانش خود نیز از این طریق می‌افزایند و در عین حال به نفرات برتر جایزه هم می‌دهند. برگزاری آزمون به صورت سرگرمی در وب سایت‌هایی مانند Quizilla , FunTrivia, OkCupid شود.
با توجه به پایین بودن سرعت اکثر کشورهای جهان سومی، در آمار سرعت اتصال اینترنت؛ ایرانیان نیز مشکلاتی مانند قطع/وصل و سرعت پایین اینترنت را در کلاس‌های آنلاین شاهد هستند.
آزمون‌های آنلاین به دلیل سهولت انجام، دسترسی راحت‌تر، هزینه کمتر و کاربری‌های پیش‌رفته‌تر اهمیت و ارزش بیشتری پیدا کرده‌است. موسسه‌های آموزشی و پژوهشی و دانشگاه‌ها از جمله سازمان‌هایی هستند که می‌توانند از مزایای برگزاری آزمون آنلاین بهره‌مند شوند.
موسسات آموزشی و مدارس می‌توانند در موارد زیر از آزمون‌های آنلاین بهره‌مند شوند:
برخی از شرکت‌ها با استفاده از آزمون‌های آنلاین به عنوان روشی کارآمد برای آزمایش دانش نیروی کار و همچنین برای جذب نیرو بدون در نظر گرفتن موقعیت جغرافیایی متقاضیان کار استفاده می‌کنند. نوع دیگر برگزارکننده آزمون آنلاین تخصصی بوده و در جهت دانش افزایی یا امتحان ورودی یک آموزشگاه است. همچنین خدمات دوست‌یابی برخط نیز با ارتباط بین کاربران و ایجاد رقابت بین آن‌ها در سیستم‌های آرمون ساز تعریف شده‌است.
آزمون می‌تواند در یک دانشگاه باشد.
بیشترین نتایج بدست آمده از بررسی آزمون آنلاین واکنش منطقی افراد شرکت‌کننده در آزمون در مواجهه با نتیجه پایانی است. روان‌سنجی در حالی که می‌تواند از این سیستم به عنوان یک سرگرمی یا یک آزمون استخدامی برای ورود به یک شرکت یا سیستم هوشمندی برای برگزاری آزمون ارزشیابی دانش آموزان یک مدرسه باشد.
آسیای خُرد یا آسیای کوچک یا آسیای صغیر به شبه‌جزیره‌ای گفته می‌شود که امروزه به آن آناتولی نیز گفته می‌شود. منطقه‌ای است که در بخش پیش‌آمدگی غربیِ آسیا واقع شده‌است و محدودهٔ آن تا شمال توسط دریای سیاه در شمال‌شرقی گرجستان و در شرق آن ارتفاعات ارمنستان در جنوب‌شرقی‌اش میان‌رودان و در جنوب آن دریای مدیترانه و در غرب آن دریای اژه واقع شده‌است.
در دوران نوسنگی آسیای صغیر مسیر گذر موج پیشروان آسیایی‌ای بود که از خاور نزدیک برای کشاورزی در سواحل شرقی یونان و کرت پراکنده شدند و طی دوران پنجمین سدهٔ پ.م. و بعد از آن در بالکان و سراسر اروپا پراکنده شدند.F.Schachermeyer (1964). "Die Minoische Kultur des alten Kreta". W.Kohlhammer Stuttgart. p.19
محدوده روستایی یا مناطق خوش آب و هوا به زمین‌های اطراف شهرها گفته می‌شود که اکثر زمین‌ها برای مصارف کشاورزی کاربرد دارند و تراکم مکان‌های مسکونی نسبت به شهرها کمتر هست و معمولاً در مقیاس‌های بزرگ شهرک‌های اطراف یا شهرهای کوچک نیز جزو آن محسوب می‌گردند.
در کشورهای توسعه‌یافته با گسترش شهرها به مرور ییلاق‌ها محو شدند و به شهرها پیوستند و در تلاش برای نگهداری این فضاها هستند.
در فرهنگ فارسی محدوده روستایی مشابه ییلاق هست با این تفاوت که معمولاً ییلاق اشاره به عشایر و کوچ دارد ولی محدوده روستایی مربوط به مناطق خوش آب و هوا هست.
حدود ۸۵ درصد جمعیت ساکن در آمریکا در درون‌شهری و حومه شهرها زندگی می‌کنند.ولی مساحت شهرها ۱۰ درصد مساحت کشور است و مابقی را ییلاق‌ها تشکیل می‌دهند""Howarth, William. “The Value of Rural Life in American Culture . ” Rural Development Perspectives. Vol. 12 No. 1
اتحادیه ملی ضد زنده‌شکافی (به اختصار "NAVA") یک تشکیلات بریتانیایی منسجم به منظور حمایت از حقوق حیوانات و جلوگیری از زنده‌شکافی آن‌ها در تحقیقات پزشکی و داروسازی می‌باشد.
این تشکیلات به سال ۲۰۱۰ پی ریزی شد و به فعالیت در مسائلی مانند آموزش، اعتراض ضد زنده‌شکافی، لابی گری سیاسی و تحقیقات در جهت حذف و ممانعت از آزمایش روی حیوانات می‌پردازد.
NAVA تحقیقات گسترده‌ای در زمینه مطالعات حیوانی و پرورش حیوانات بدین منظور انجام داده است. در سال ۲۰۱۰ گزارش محرمانه‌ای از قاچاق میمون‌ها از کارائیب جهت استفاده عمده در آزمایشگاه‌های آمریکا منتشرد شد و در این مورد سازمان حمایت از رفاه حیوانات آمریکا توانست دست کم ۱۳ مورد از مصادیق نقض آشکار حقوق حیوانات را گزارش نماید.
در سال ۲۰۱۰ گزارشی تحت عنوان به "تولد برای مرگ" در مورد پرورش بیگل‌ها که نوعی نژاد سگ می‌باشد، جهت آزمایش در لابراتورهای مارلان منتشر شد. این لابراتو، برای دیگر آزمایشگاه‌ها حیوان تأمین می‌کند. یافته‌های این گزارش توسط یکی از اعضای NAVA و به صورت مخفیانه تهیه شده بود. او عنوان کرده‌است که سگ‌ها در محل بسیار کثیف و مشمئزکننده که آغشته به ادرار و مدفوعشان بود نگهداری می شدند و بر پوست آن‌ها آثار ضرب و شتم با چماق مشهود بود. وی می گوید: