moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ما روی یک پاره خط به طول یک، تنها یک نقطه را پیدا می‌کنیم که موجزترین نسبت را به ما بدهد. در همه هنرها ایجاز، یکی از شروط است. در نقطه‌ای که ما پیدا می‌کنیم، نسبت کل پاره خط به بخش بزرگ، برابر است با نسبت بخش بزرگ به بخش کوچک و این نسبت، عدد فی را به ما می‌دهد که اصطلاحا به آن نسبت الهی گفته می‌شود، یعنی اینکه ما با این قاعده توحیدی مواجه هستیم که هرچیزی از یک یعنی وجه حقیقی عالم و وحدت حقیقی عالم نشات بگیرد، برای ما زیباست. بعد از عدد یک عددهای دو و سه هستند. تمام گام‌های موسیقی از این دو عدد حاصل می‌شوند.
زمانی که وارد مبحث ریتم می‌شویم، با دوضربی یا سه ضربی مواجه هستیم. اصلا ریتمی از این قاعده خارج نیست. وقتی ریتم ترکیبی می‌شود، حاصل ضرب عددهای دو و سه است و موقعی که ریتم مختلط می‌شود، حاصل جمع این دو عدد است البته با ترتیب‌های متنوع و مختلف. وقتی که ما از یک که نقطه توحیدی عالم است به سمت کثرت حرکت می‌کنیم، ابتدا با دو و سه مواجه هستیم. در معماری هم با فرکانس‌های نوری که طول و عرض و ارتفاع را تعریف می‌کنند، سروکار داریم و زمانی که این سه به موجزترین شکل واقع شود، شما احساس زیبایی می‌کنید و از نظر روحی حال خوبی دارید و این تناسبات در اکثر آثار بزرگ معماری وجود دارد. جالب اینکه این تناسبات در بدن انسان، آناتومی پرندگان و درختان و همه جای طبیعت به همان نسبت الهی وجود دارد.
ریتم تابعی از زمان بوده و در نمودهای گوناگون بصری، صوتی، همانند اسم معنی در دستور زبان است. مانند نور در داخل شعله و عطر در غنچه گل. ریتم پدیده پیچیده‌ای است که در تمام اثار هنری جریان دارد. در واقع نبض تنفس است، که حیات می‌بخشد، و به حرکت در می اورد. قلب ناپیدای است که از درون می‌تپد برای وی و تنها برای وی است، که در یک سلسله پدیده‌ها نظم بر قرار می‌گردد تا بتواند به‌طور موزون معرفی شود.
در موسیقی، آهنگ سازان بر حسب قواعد معین صداها را با هم ترکیب کرده و آثار را به وجود می‌آورند. در تمام قطعات، پس از دادن نت صدای موسیقی، ریتم آن را مشخص می‌نمایند. اهمیت ریتم در موسیقی به حدی است که اگر در آهنگ آشنایی، تمام نت‌های آن را در فواصل زمانی یکسان بنوازند، یا به عبارت دیگر، ریتم را از آهنگ جدا نمایند، شناسایی آهنگ بسیار مشکل خواهد بود. حال اگر ریتم همان آهنگ را بدون در نظر گرفتن نت‌هایش بنوازند، شاید بتوان آهنگ را شناسایی کرد. یعنی یک آهنگ را بیشتر می‌توان از ریتم آن شناخت تا از نت‌هایش. موسیقی دانان بر آنند که ریتم عنصر لاینفک و جدا نشدنی از موسیقی بوده، و به آن نظم و معنی می‌بخشد، و جزء مهمی از آهنگ را تشکیل داده و بر احساس و درک موسیقی ما اثر می‌گذارد.
ساده‌ترین نوع آن تکرار منظم عناصر معماری در امتداد یک خط مستقیم است. سکون و توقف با مفهوم مکث در معماری جنبه‌ای کاربردی دارد. پاگرد پله‌ها، میادین و گره‌های شهری از نمودهای کاربردی آن است. گاهی با ایجاد یک عامل یا عنصر در فضای معماری و جلب توجه بیننده، عامل مکث و سکون را می‌توان به خوبی پدید آورد.
احاطه آدمی بر معماری با شناخت هندسه و قواعد آن و تعریف اشکال و کنار هم گذاشتن آن‌ها در روی کاغذ با نام نقشه و طرح معماری به نوعی تعریف شده‌است و کنکاش آدمی در طبیعت نیز مصالح مورد نیاز را در ایجاد یک اثر معماری خوب به او می‌دهد. حالات موسیقی پیرو قواعد مشخصی منبعث از ریاضیات و فیزیک است. معماری هندسه مکان است و موسیقی ریاضی زمان و می‌تواند بدینگونه نیز باشد که معماری ریاضی مکان است و موسیقی هندسه زمان! موسیقی ایستا نیست ولی معماری ایستا است. در مورد نقاشی، ایستایی در بطن کار معرفی می‌شود.
برخورد دو علم مشترک هندسه و ریاضی که هر دو هنرهای ذهنی منبعث و مشتق از طبیعت هستند در موسیقی و معماری به نحوی سازگاری ایجاد نموده است که حس مشترک بودن معماری و موسیقی را تقویت می‌کند و راه را برای ارزیابی این دو هنر مهیا می‌سازد.نام کتاب: معماری و موسیقی مولف: موسسهٔ علمی و فرهنگی فضا (منصور فلامکی، غلامحسین نامی، حسینعلی ملاح، محمد رضا حائری، امانوئل ملک اصلانین، حسین دهلوی، خسرو سینایی، فرهاد مشیری، علی اکبر صارمی، اسماعیل طلایی، شیوا صمیمی، کوروش متین)
ده فرمان (اپیزود سوم) سومین قسمت از مجموعه ده قسمتی ده فرمان ساخته کریشتوف کیشلوفسکی است.
داستان، بیانی ساده از گذران کریسمسی تلخ و شیرین برای پدر خانواده (یانوش) است. یانوش به همراه خانواده به مراسم عشای ربانی می‌رود و شبی خوش را در کنار فرزندان و همسر خود می‌گذراند تا آنجا که دوست سابقش (اوا) را در مراسم می‌بیند. معشوقه‌ای که گذشتهٔ یانوش و او برای خواننده مبهوم است… اوا به بهانهٔ گم شدن همسرش از یانوش کمک می‌خواهد و یانوش با بهانه‌های واهی خانه را ترک کرده و در شب کریسمس را با معشوقهٔ سابقش می‌گذراند. ارتباطات و دیالوگ‌های این دو به مرور گوشه‌های از گذشتهٔ مبهم این دو را آشکار می‌کند. یانوش شبی را بی آنکه بداند در اسارت عشق پایان ناپذیر اوا سر می‌کند…
ده فرمان (اپیزود چهارم) چهارمین قسمت از مجموعهٔ ده‌قسمتی ده فرمان ساختهٔ کریشتوف کیشلوفسکی است.
داستان به نظر می‌آید که ادامهٔ اپیزود دوم باشد. گرچه عدم اطلاع از این موضوع به روند داستان لطمه نمی‌زند. آنکا دخترکی‌ست که با خواندن نامهٔ مادر خود پی به حقایقی از گذشته خود می‌برد. حقایقی که از رازی سخن می‌گویند که میان او و پدرش فاصله می‌اندازند. آنکا دریافته است که میان او و پدرش فاصله‌های بسیار بوده و خود را ماحصل هم‌خوابگی مادر و مرد دیگری می‌داند. روند داستان بر دیالوگ‌های قهر و آشتی آنکا و پدرش گره خورده و معشوق آنکا نیز در این میان، همراه نامطمئنی برای روزهای سخت آنکاست…https://www.imdb.com/title/tt0094986/
ده فرمان (اپیزود پنجم) پنجمین قسمت از مجموعه ده قسمتی ده فرمان ساخته کریشتوف کیشلوفسکی است. بیانیه ای بسیار اثرگذار و تکان دهنده علیه خشونت.
این فیلم همراه با قسمت ششم فیلم ده فرمان در بخش کلاسیک جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶ به نمایش درآمد.
قتل مکن
این اپیزود از داستان، بعدها به صورت فیلمی مجزا با نام فیلمی کوتاه درباره کشتن به نمایش درآمد. ماجرا، حکایت یک‌روز از زندگی مردی‌ست که فشارهای زندگی و حقایق تلخی که با آن‌ها روبروست، سبب انجام قتل‌هایی می‌گردد… این قتل‌ها از پیچیدگی خاصی برخوردار نیستند و در حقیقت نیاز به رمزگشایی برای یافتن قاتل وجود ندارد، زیرا داستان از زاویهٔ دید جوانک قاتل (یاتسک) بیان شده و این بار با تلخی زندگی مردی روبرو هستیم که جبر زمانه او را بدین راه انداخته‌است.
ده فرمان (اپیزود ششم) ششمین قسمت از مجموعه ده قسمتی ده فرمان ساخته کریشتوف کیشلوفسکی است. داستانی به یادماندنی و حزن آلود از عشقی یک طرفه
زنا مکن
این بخش از فیلم، به همراه اضافاتی نسبت به نسخهٔ تلویزیونی، بعدها به صورت مجزا به اکران عموم درآمد. داستان کوتاه دربارهٔ عشق، روایت عشق سادهٔ نوجوانی (تومک) ست که دلباختهٔ زن همسایه (ماگدا) شده‌است. پسرک هرشب از تلسکوپی درون خانه‌شان، به تماشای عشق‌بازی‌های ماگدا و دوستانش می‌نشیند و به مرور به احساسی که در خود برانگیخته شده‌است پی می‌برد. کار و زندگی خود را بر هدف دست‌یابی به ماگدا تعطیل می‌کند و شب و روز را در فکر ماگدا می‌گذراند. نقطهٔ اوج داستان به بخش‌هایی از فیلم بازمی‌گردد که تومک با درمیان گذاشتن عشقش با ماگدا، به خانهٔ وی رفته و بساط عشق‌بازی این زن سی‌و اندی ساله و جوان پانزده‌ساله فراهم می‌شود، اما…
ده فرمان (اپیزود هفتم) هفتمین قسمت از مجموعه ده قسمتی ده فرمان ساخته کریشتوف کیشلوفسکی است.
این مجموعه بین سالهای ۱۹۸۸ تا ۱۹۸۹ میلادی ساخته شد، کریشتوف کیشلوفسکی بهمراه کشیشتف پیسیویچ فیلمنامه این مجموعه را به نگارش درآوردند.
ماجرای فیلم، به زندگی دختری جوان بازمی‌گردد. در نگاه اول نمی‌توان به مشکلات زندگی دختری جوان (مایکا)، خواهر شش‌ساله‌اش (آنیا) و مادرش (اوا) پی برد. مایکا روابط روحی عجیبی با آنیا دارد و پی بردن به عمق این رابطه برای خواننده مشکل به نظر می‌رسد. مایکا در پس صحنهٔ نمایش خیمه‌شب بازی، خواهرش آنیا را می‌دزدد و با او از بطن مشکلات درون خانواده گریخته و اسیر مشکلات جدیدی می‌شود. به مرور متوجه این موضوع خواهیم شد که رابطهٔ مایکا و آنیا فراتر از دو خواهر است و در حقیقت این دو مادر و دختری هستند که فاصلهٔ سنی ۱۶ ساله‌ای با هم دارند و سکانس‌های بعدی ما را به جریانات عشق سابق مایکا و مشکلات روحی او آشنا می‌سازد. نتایج این دزدی -دزدی که نمی‌توان نامید، فرار از خانه مناسب‌تر به نظر می‌آید-، پایان تلخیی‌ست که باورش برای خواننده (بیننده) مشکل به نظر می‌رسد…
ده فرمان (اپیزود هشتم) هشتمین قسمت از مجموعه ده قسمتی ده فرمان ساخته کریشتوف کیشلوفسکی است.
زوفیا نویسندهٔ کتابی‌ست که در کالج ورشو به تدریس می‌پردازد. زوفیا یک روز عادی با مترجم کتاب‌هایش در آمریکا (الزبیتا) روبرو می‌شود. نتیجهٔ این برخورد که در ابتدا ساده به نظر می‌رسد، بیان زوایای پنهان گذشتهٔ الزبیتا و زوفیاست. حقایقی که به ماجرای یهودیان و جریانات جنگ جهانی بازمی‌گردد و این دو را بیش از پیش به یکدیگر نزدیک می‌کند… هنر بیان این حقایق در سر کلاس درس و به بهانهٔ داستان‌پردازی دانشجویان بسیار زیبا بیان شده‌است. در میان این داستان‌پردازی‌ها، نقل قولی از زبان یکی از دانشجویان بیان می‌شود و داستان اپیزود دوم با زیرکی بازخوانی می‌شود و این موضوع هوشمندی نویسنده به گره زدن اپیزودها با یکدیگر را نشان می‌دهد.
ده فرمان (اپیزود نهم) نهمین قسمت از مجموعه ده قسمتی ده فرمان ساخته کریشتوف کیشلوفسکی است.
این مجموعه بین سالهای ۱۹۸۸ تا ۱۹۸۹ میلادی ساخته شد، کریشتوف کیشلوفسکی به‌همراه کشیشتف پیسیویچ فیلمنامه این مجموعه را به نگارش درآوردند.
ده فرمان (اپیزود دهم) دهمین و آخرین قسمت از مجموعه ده قسمتی ده فرمان ساخته کریشتوف کیشلوفسکی است.
آرتور و یرژی پسران پدری هستند که چند روزی‌ست با خبر مرگ پدرشان روبرو شده‌اند. فاصلهٔ بعید احساسی پسران و پدر، آن دو از احوالات پدر بی‌خبر گذاشته‌است. مرگ پدر آن دو را به شناخت بهتر زندگی پدر رهنمون ساخته و عواطف پدری و فرزندی را غالب بر فضای داستان می‌کند. یافتن دفترچهٔ تمبرهای پدر که از ارزشش بی‌خبرند و آگاهی یافتن از میراث فرهنگی که پدر برایشان به جای گذاشته روند زندگی این دو برادر را از حال طبیعی خارج می‌کند. گویی تا کنون هیچ از پدر نمی‌دانسته‌اند و به واکاوی گذشتهٔ مبهم پدر و جریانات جمع‌آوری کلکسیون تمبرهای پدر می‌پردازند…
کشیشتف پیسیویچ (؛ ؛ زادهٔ ۱۹۴۵ میلادی) یک وکیل، سیاست‌مدار و فیلمنامه‌نویس اهل کشور لهستان است.
او با کریستف کیشلوفسکی کارگردان و فیلمنامه‌نویس لهستانی، در تعدادی از فیلم‌هایش برای نگارش فیلمنامه مشارکت داشته‌است.
http://www.imdb.com/name/nm0682830/
http://www.piesiewicz.pl/
اس دی ال (SDL مخفف Simple DirectMedia Layer) یک کتابخانه رایگان و متن باز (نرم‌افزار آزاد و متن‌باز) می‌باشد که برای بازی سازی و برنامه‌های گرافیکی استفاده می‌شود اس دل ال یک سطح دسترسی پایین به کارت گرافیک می‌باشد. این کتابخانه برخلاف OGRE3d یک کتابخانه دو بعدی می‌باشد ویژگی‌های منحصر اس دی ال:
بازی‌های معروف قابل ذکر:
اچ‌ام‌سی‌اس ساسکاتون (کی۱۵۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
اچ‌ام‌سی‌اس شربروک (کی۱۵۲) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
اچ‌ام‌سی‌اس سورل (کی۱۵۳) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
ام‌اس بنتم (۱۹۳۹) یک کشتی بود. این کشتی در سال ۱۹۳۹ ساخته شد.
هویته ون هویتما (زاده ۴ اکتبر ۱۹۷۱ در هورگن، سوئیس)، تصویربردار و مدیر فیلمبرداری هلندی است.
هویتما دانش‌آموخته مدرسه ملی فیلم لهستان است. او عمدتاً در سوئد فعالیت می‌کند اما آلمان، بریتانیا، نروژ و آمریکا از جمله کشورهایی هستند که هویتما در آنها فعالیت داشته است.
فیلم مشت زن (۲۰۱۰) ، تعمیرکار خیاط سرباز جاسوس (۲۰۱۱) ، بین ستاره‌ای (۲۰۱۴) و دانکرک (۲۰۱۷) از جمله مشهورترین فیلم‌هایی هستند که هویته ون هویتما مدیریت فیلم‌برداری آنها را عهده‌دار بوده است.
جایزهٔ گلدباگن (سوسک طلایی)
بهترین تصویربرداری سینمای سوئد
"آدم درست را راه بده ۲۰۰۸"
دختر ۲۰۰۹
دختر تلفنی ۲۰۱۲
"بندزن خیاط سرباز جاسوس ۲۰۱۱"
"میان‌ستاره‌ای ۲۰۱۴"
"دانکرک ۲۰۱۷"
اچ‌ام‌سی‌اس تریل (کی۱۷۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
اچ‌ام‌سی‌اس دونداس (کی۲۲۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۲ میلادی ساخته شد.
اچ‌ام‌سی‌اس میدلند (کی۲۲۰) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
اچ‌ام‌سی‌اس ونکوور (کی۲۴۰) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
کلاس توزلا یک کشتی است که طول آن می‌باشد.
آی‌ان‌اس ماکار یک کشتی است که طول آن ۵۳٫۱۵ متر می‌باشد.
انگلیش ریور (کشتی) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۶۱ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس فینکس (۱۷۵۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۵۹ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس الکترا (۱۸۰۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۰۶ ساخته شد.
اچ‌ام‌سی‌اس فرگس (کی۶۸۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
اچ‌ام‌سی‌اس فرونتناک (کی۳۳۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
اچ‌ام‌سی‌اس گولف (کی۶۸۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
اس‌اس در (۱۸۶۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۶۸ ساخته شد.
یواس‌اس مونیسینگ (پی‌سی-۱۲۲۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس جولیا (۱۸۰۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۰۶ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس اسکای‌لارک (۱۸۰۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۰۶ ساخته شد.
یواس‌آرسی وودبری (۱۸۳۷) یک کشتی بود. این کشتی در سال ۱۸۶۳ ساخته شد.
اچ‌ام‌سی‌اس هاوکسبری (کی۴۱۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس اورستس (۱۸۰۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۰۵ ساخته شد.
اس‌اس کاراکاس (۱۸۸۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۸۱ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس سویج (۱۸۰۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۰۵ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس فیپس (۱۸۰۸) یک کشتی بود. این کشتی در سال ۱۸۰۷ ساخته شد.
اچ‌ام‌سی‌اس لیندسی (کی۳۳۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس موزل (۱۸۰۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۰۴ ساخته شد.
ام‌وی گولفوس یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۰ ساخته شد.
اچ‌ان‌ال‌ام‌اس اوترخت (۱۸۹۸) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۸۹۸ ساخته شد.
اچ‌ام‌سی‌اس بلویل (کی۳۳۲) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
اچ‌ان‌ال‌ام‌اس سوماترا (۱۹۲۰) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۲۰ ساخته شد.
اچ‌ان‌ال‌ام‌اس جاوا (۱۹۲۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۲۱ ساخته شد.
اچ‌ام‌سی‌اس پیتربورو (کی۳۴۲) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس مینورکا (۱۸۰۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۰۵ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس روور (۱۸۰۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۰۸ ساخته شد.
اس‌اس پارتیا (۱۸۷۰) یک کشتی بود. این کشتی در سال ۱۸۷۰ ساخته شد.
بی‌ان‌اس برزیل (یو۲۷) یک کشتی است که طول آن می‌باشد.
نروجین اسکیپ یک کشتی است.
اچ‌ام‌اس اسپنسر (۱۷۹۵) یک کشتی است.
یواس‌ان‌اس پیکس (تی-ای‌او-۱۹۷) یک کشتی به طول است. این کشتی در سال ۱۹۸۹ ساخته شد.
یواس‌اس ال‌اس‌تی-۷۱۳ یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
اس‌ام‌اس "اِمدن" (اس‌ام‌اس مخفف Seiner Majestät Schiff به معنی کشتی اعلیحضرت) دومین و آخرین ناو سبک کلاس درسدن نیروی دریایی امپراتوری آلمان بود که کار بر روی ساخت آن از سال ۱۹۰۶ در کارخانه کشتی‌سازی امپراتوری در دانزیگ آغاز شد و در ماه ژوئیه سال ۱۹۰۹ به پایان رسید.
اس‌ام‌اس "درسدن" کشتی خواهر این ناو در کلاس درسدن به حساب می‌آمد.
اس‌ام‌اس "امدن" بیشتر دوران خدمت خود را به شکل فرامرزی و در ناوگروه شرق آسیای آلمان مستقر در چینگ‌دائو، مستعمره این کشور در شرق چین گذراند. با آغاز جنگ جهانی اول، به فرماندهی ناخدا سوم کارل فون مولر به تنهایی در اقیانوس هند، کشتیرانی و مناطق ساحلی کشورهای متخاصم را مورد حمله قرار داد. این عملیات قریب به دو ماه به طول انجامید و "امدن" موفق شد در طی آن علاوه بر انهدام و به غنیمت گرفتن ۲۳ کشتی دیگر، ناو روسی "ژمچوگ" و ناوشکن فرانسوی "موسکه" را نیز غرق کند. از این رو "امدن" به عنوان موفق‌ترین ناو فرامرزی آلمان شناخته می‌شود.
نهایتاً نهم نوامبر سال ۱۹۱۴، درحالیکه عده ای از خدمه "امدن" جهت انهدام تأسیسات مخابراتی بریتانیایی در جزایر کوکوس، از آن خارج شده بودند، این ناو مورد حمله اچ‌ام‌ای‌اس "سیدنی"، ناو قدرتمندتر استرالیایی قرار گرفت و با تحمل خسارات فراوان از جمله بیش از ۱۳۰ کشته، جهت جلوگیری از غرق شدن خود را به ساحل رساند. خدمه باقیمانده "امدن" به اسارت دشمن درآمده و به مالت منتقل شدند.
افرادی که در این هنگام خارج از کشتی به سر می‌بردند، به رهبری هلموت فون موکه، افسر نخست ناو موفق شدند از چنگ دشمن بگریزند و به کمک کشتی کوچک‌تر دیگری از طریق امپراتوری عثمانی به آلمان بازگردند.
لاشه رها شده ناو "امدن" توسط امواج منهدم و چند دهه بعد توسط یک شرکت ژاپنی در همان محل اوراق شد.
برخی از قطعات باقی مانده از "امدن" همچون چند توپ آن، در موزه های مختلف از جمله موزه یادمان جنگ استرالیا نگهداری می شود و در معرض دید عموم است.
طراحی ناوهای سبک کلاس "درسدن" که "امدن" جزئی از آن بود پیشرفت چمشگیری نسبت به کلاس قدیمی تر قبلی یعنی کلاس "کونیگسبرگ" کرده بود. ناوهای این کلاس با همان توپ های اصلی، اندکی بزرگ تر و سریع تر (با موتور قدرتمندتر) بودند. بخش بدنه دارای دو کف و سیزده قسمت بود.
اس‌ام‌اس "اِمدن" می‌توانست حداکثر ۸۶۰ تن زغال‌سنگ با خود حمل کند. این ناو آخرین ناو آلمانی بود که به موتور بخار با انبساط سه‌گانه مجهز شده بود.
ناو دارای ده توپ SK L/40 با کالیبر ۱۰٫۵ سانتی‌متر با حداکثر زاویه ۳۰ درجه و برد ۱۲٬۲۰۰ متر بود که به شکل تکی نصب شده بودند. دو عدد از این توپ‌ها در کنار یکدیگر در جلوی سینه‌گاه، شش عدد در مرکز (سه عدد در هر طرف) و دو عدد دیگر نیز کنار یکدیگر در بخش پشتی ناو قرار داشتند. برای این توپ‌ها ۱۵۰۰ گلوله (هر یک ۱۵۰ گلوله) نگه داری می‌شد. تسلیحات ثانویه نیز شامل ۸ توپ SK L/55 با کالیبر ۵٫۲ سانتی‌متر (به صورت تکی و مجموعا با ۴۰۰۰ گلوله) و دو اژدرانداز ۴۵ سانتی‌متری (زیر خط آب و به همراه چهار اژدر) می‌گردید. همچنین امکان حمل ۵۰ مین دریایی نیز وجود داشت.
ناو هفت قایق از انواع مختلف از جمله دو قایق نجات در اختیار داشت.
هنگام سرچش سرعت ناو تا ۳۵ درصد کاهش پیدا می کرد.
ششم آوریل سال ۱۹۰۶ سفارش ساخت ناو "امدن"، به عنوان جاگزین ناو قدیمی اس‌ام‌اس فایِل، در کارخانه کشتی سازی امپراتوری در دانزیگ صادر گشت. کار ساخت ناو از اول نوامبر همان سال شروع و ۲۶ ماه مه سال ۱۹۰۸ پس از نام گذاری توسط لئو فوربرینگر، شهردار امدن به نام همان شهر، به آب انداخته شد.
با اتمام اقدامات پایانی، دهم ژوئیه سال ۱۹۰۹ ناو "امدن" وارد نیروی دریایی امپراتوری آلمان شد و از همان روز کارآزمایی دریایی یک‌ماهه خود را در دریای بالتیک آغاز کرد. "امدن" از ماه اوت در رزمایش سالانه پاییزی نیروی دریایی مشارکت نمود. در همین مدت کشتی سلطنتی "هوهن‌تسولرن" را به همراه قیصر ویلهلم دوم مشایعت نمود.
"امدن" پس از گذراندن موفقیت‌آمیز کارآزمایی، از اول ماه آوریل سال بعد وارد خدمت عملیاتی شد و در زمره ناوگروه شرق آسیای آلمان مستقر در چینگ‌دائو، مستعمره این کشور در شرق چین قرار گرفت.
این ناو دوازدهم ماه آوریل به فرماندهی ناخدا سوم والدمار ولرتون بندر کیل را با هدف مقصد اولیه آمریکای جنوبی ترک کرد. یک ماه بعد وارد مونته‌ویدئو شد و با اس‌ام‌اس "برمن"، دیگر ناو آلمانی دیدار نمود. در این زمان هر دو ناو راهی بوئنوس آیرس شدند و از ۱۳ می به مدت دو هفته در آن جا مستقر بودند و آلمان را در جشن صدمین سالگرد استقلال آرژانتین، نمایندگی کردند. سپس راه دماغه هورن را پیش گرفتند و پس از گذر از آن، "امدن" در والپارایسو در شیلی متوقف شد اما برمن به مسیر خود تا پرو ادامه داد.
با توجه به عدم تأمین زغال‌سنگ با کفیت، عبور "امدن" از اقیانوس اطلس به سمت غرب، با تأخیر مواجه شد. نهایتاً با دریافت ۱۴۰۰ تن زغال‌سنگ از پایگاه دریایی تالکاهوانو در شیلی، ۲۴ ماه ژوئن سفر خود را آغاز کرد. "امدن" در مسیر با شرایط بد جوی روبرو و مجبور به یک توقف در جزیره ایستر گردید. دوازدهم ژوئیه پس از طی مسیر ۷٬۸۰۰ کیلومتری، برای پر کردن مجدد ذخیره به اتمام رسیده زغال‌سنگ، در پاپت در تاهیتی پهلو گرفت. سپس تا بیست و دوم ژوئیه خود را به آپیا در ساموآی تحت کنترل آلمان رساند. در این مکان برای نخستین بار به ناوگروه شرق آسیا پیوست.
این ناوگروه تا ماه اکتبر در ساموآ باقی ماند و سپس به جانب پایگاه اصلی خود در چینگ‌دائو حرکت کرد. نوزدهم سپتامبر "امدن" به همراه ناو زرهی اس‌ام‌اس "شارنهورست"، ناو سرفرماندهی ناوگروه به چینگ‌دائو رسید. "امدن" ۲۷ اکتبر تا ۱۹ نوامبر به رودخانه یانگ‌تسه فرستاده شد و از هانکو دیدار نمود. پیش از آن که در ۲۲ دسامبر جهت بازسازی سالانه به چینگ‌دائو بازگردد، دیداری هم از ناگاساکی در ژاپن به عمل آورد.
با به وقوع پبوستن شورش محلی‌ها در پوناپی، برنامه تعمیرات لغو و بیست و هشتم دسامبر به عنوان نیروی کمکی برای بازگرداندن آرامش به سمت جزایر کارولین ارسال شد. "امدن" در راه به اس‌ام‌اس "نورنبرگ" ملحق گردید و اواسط ژانویه سال ۱۹۱۱ هر دو پس از رسیدن به مقصد شروع به گلوله‌باران مواضع کوهستانی شوروشی‌ها کردند. خدمه "امدن" و نیروی‌های پلیس محلی تا اواخر ماه فوریه موفق به سرکوب کامل یاغیان شدند. خدمه "امدن" و سایر آلمانی‌های حاضر در منطقه، مراسمی به افتخار کشته‌های عملیات برگزار کردند تا این ناو اول ماه مارس به مقصد چینگ‌دائو و با گذر از گوآم جزایر را ترک کند.
هنگامی که در نوزدهم ماه مارس مجدداً وارد چینگ‌دائو گردید این بار کار تعمیر بر روی آن آغاز شد. اواسط سال ۱۹۱۱، در گشت زنی که حوالی ژاپن صورت می‌داد، به صورت تصادفی با یک کشتی ژاپنی برخورد کرد که موجب لزوم تعمیر دوباره آن در اسکله خشک چینگ‌دائو شد.
این بار با بروز انقلاب شین‌های در چین در دهم اکتبر، جهت محافظت از اتباع اروپایی حاضر در منطقه، بار دیگر وارد یانگ‌تسه گردید. اوایل ماه دسامبر برای کمک به کشتی به گل نشسته آلمانی "دایکه ریکمر"، راهی اینچئون در کره (تحت کنترل ژاپن) شد. پس از دیدار از چند بندر دیگر ژاپنی و چینی، فوریه سال ۱۹۱۳ به چینگ‌دائو بازگشت. ماه مه ناخدا سوم کارل فون مولر به فرماندهی "امدن" منصوب گشت. در ادامه به گشت زنی و سرکشی به مستعمرات آلمان در اقیانوس آرام از جمله گینه نو پرداخت. بالا گرفتن نا آرامی‌ها در چین، جهت مراقبت از منافع آلمان از جمله خطوط تجاری کشتیرانی، خود را مجدداً به آن جا رساند و در چندین مورد با شورشی‌ها درگیر شد. مولر به سبب درخشش خود و ناوشش در این عملیات مفتخر به دریافت نشان درجه سه تاج سلطنتی با شمشیرها گردید.
با سر زدن مجدد به ژاپن، ماه اوت سال ۱۹۱۳ در شانگهای حضور یافت.
دیگ‌های بخار و سایر تجهیزات "امدن" برای آخرین بار در فوریه سال ۱۹۱۴ مورد تعمیر قرار گرفت. ماه مارس بار دیگر این بار با یک قایق اژدرانداز ژاپنی برخورد کرد که باعث آسیب دیدن پروانه آن شد.
نیمه نخست سال ۱۹۱۴، "امدن" به گشت‌زنی معمول خود در آب‌های ژاپن و چین بدون بروز هیچ حادثه ای ادامه داد. هنگام بروز تنش‌های ترور آرشیدوک فرانتس فردیناند در اروپا، "امدن" تنها ناو آلمانی مستقر در چینگ‌دائو بود. با آغاز رسمی جنگ جهانی اول در سی و یکم ماه ژوئیه سال ۱۹۱۴، "امدن" به تنهایی شروع به حمله به خطوط کشتیرانی تجاری دشمن حوالی تنگه تسوشیما بین کره و ژاپن کرد.
دو روز بعد، دوم ماه اوت آلمان به روسیه اعلان جنگ کرد و "امدن" همان روز "ریازان"، کشتی بخار روسی را جنوب شرقی کره به عنوان نخستین غنیمت نیروی دریایی آلمان در جنگ، تصاحب گرفت. این کشتی که چند سال پیش از آن توسط خود آلمانی‌ها ساخته شده بود، به چینگ‌دائو فرستاده و تحت عنوان اس‌ام‌اس "کُرموران" به کمک تجهیزات یک ناو قدیمی از کار افتاده با همان نام، به یک کشتی مسلح جهت حمله به کشتی‌های تجاری تبدیل شد.
پنجم اوت به فرمان ماکسیمیلیان فون اشپی، فرمانده ناوگروه، "امدن" به همراه دو کشتی دیگر به جهت الحاق به اشپی به سمت جزیره پاگان در جزایر ماریانا حرکت کرد و یک هفته بعد به مقصد رسید. اشپی که متوجه شده بود ژاپن به زودی علیه آلمان وارد جنگ خواهد شد و قصد دارد به چینگ‌دائو و سایر پایگاه های آلمان در آسیا و اقیانوسیه حمله و ناوگروه را مورد تعقیب قرار دهد، با توجه به ضعف نسبی و در محاصره دشمنان قرار داشتن، تصمیم گرفت ناوگان خود را به آمریکایی جنوبی منتقل نماید تا از آنجا به سمت آلمان حرکت کند. به پیشنهاد مولر و موافقت اشپی، "امدن" به عنوان مدرن‌ترین و پر سرعت‌ترین ناو، به منظور منحرف کردن توجه دشمن به خود هنگام بازگشت ناوگروه به آلمان و برای عملیات مستقلانه جهت حمله به خطوط تجاری دشمن در اقیانوس هند، از ناوگروه جدا شد.
چهاردهم اوت "امدن" و یک کشتی فله‌بر دیگر به نام "مارکومانیا" (جهت زغال‌سنگ) به سمت اقیانوس هند به راه افتادند. با توجه به حضور اس‌ام‌اس "کونیگسبرگ"، در غرب اقیانوس هند، مولر تصمیم گرفت خطوط کشتیرانی بین سنگاپور، کلمبو و عدن را هدف قرار دهد.
"امدن" با گذر از دریاهای ملوک و باندا به طرف اقیانوس هند رفت. در راه قصد دریافت زغال‌سنگ از جزیره جامپی در هند شرقی هلند را داشت که با متوقف شدن توسط "ترومپ"، ناو دفاع ساحلی و اصرار هلندی‌ها بر بی‌طرفی، با امتناع آن‌ها روبرو شد.
هنگام عبور از تنگه لومبوک، افسران رهگیری "امدن" موفق شدند پیام‌های رادیویی ناو زرهی بریتانیایی اچ‌ام‌اس "همپشایر" را مورد شنود قرار داده و از حضور آن مطلع شوند. به جهت مخفی نگاه داشتن عملیات، یک دودکش ساختگی دیگر توسط خدمه ایجاد گردید تا موجب مشابهت آن با ناوهای بریتانیایی و ژاپنی شود. رنگ ناو نیز به همانند ناو های بریتانیایی تغییر کرده بود. این ناو سپس از جانب غربی جزیره سوماترا به راه خود به سمت اقیانوس هند ادامه داد.
"امدن" پنجم سپتامبر وارد خلیج بنگال شد. با عاید نشدن نتیجه خاصی در این منطقه، خود را دهم سپتامبر به مسیر بین کلمبو و کلکته رساند. در این مکان موفق شد کشتی فله‌بر یونانی "پونتوپوروس" که برای بریتانیایی‌ها تجهیزات حمل می‌کرد، را تصاحب کند. با تعهد به پرداخت مواجه خدمه آن، این کشتی تحت امر مولر قرار گرفت. در همین مدت پنج کشتی دیگر نیز به غنیمت درآمدند. "ایندوس" و "لوات"، دو کشتی حمل نیرو به همراه دو کشتی دیگر غرق شده و یک کشتی بخار به نام "کابینگا" مجبور به انتقال خدمه باقی مانده از آن‌ها شد. سیزدهم سپتامبر "کابینگا" رها و دو کشتی بریتانیایی دیگر غرق شدند. در دهانه رود گنگ، "امدن" با یک کشتی تجاری نروژی برخورد نمود که پس از تفتیش آن و عدم کفش کالای نامطلوب، آزادسازی شد. نروژی‌ها به مولر اطلاع دادند که کشتی‌های جنگی دشمن در حال عملیات در منطقه هستند. همین امر موجب شد "امدن" سمت مناطق غربی حرکت کرد.
"امدن" یک کشتی باری ایتالیایی را متوقف و سپس رها کرد. خدمه همین کشتی مراتب این اتفاق و حضور "امدن" در منطقه را به بریتانیایی‌ها گزارش دادند. بریتانیایی با اطلاع یافتن از این موضوع، بلافاصله اعلام خاموشی کرده و کشتیرانی در منطقه را متوقف نمودند. به دستور دریاسالار مارتین جرام، فرمانده نیروهای بریتانیایی در چین، ناوهای "همپشایر" و "یارموت" و ناو محافظت‌شده ژاپنی "چیکوما" مسئول یافتن "امدن" شدند. ناو زرهی "مینوتور" و رزم‌ناو ژاپنی "ایبوکی" نیز شروع به گشت زنی جهت مراقبت از پایگاه‌های زغال‌سنگ که ممکن بود هدف قرار گیرند، کردند.
اواخر ماه سپتامبر، مولر تصمیم گرفت جهت قدرت نمایی و خدشه دار کردن حیثیت بریتانیایی‌ها بندر مَدرَس در جنوب شرقی شبه‌قاره هند را گلوله‌باران کند. ساعت ۲۰ روز بیست و دوم سپتامبر "امدن" وارد بندر بندر مدرس شد و خود را به فاصله تقریبی ۲۷۰۰ متری از اسکله رساند. با وجود فرمان خاموشی، بندر به‌طور کامل روشن بود. "امدن" به سمت دخایر پایانه نفتی متعلق به شرکت نفت برمه در بندر آتش گشود و دو مخزن را به شکل کامل منهدم کرد و به سه مخزن دیگر و یک کشتی تجاری آسیب زد. در این اقدام در مجموع نزدیک به ۱۳۰ گلوله از توپ‌های "امدن" شلیک گردید و قریب به ۱٫۳ میلیون لیتر سوخت از بین رفت.
در ماه اول عملیات "امدن" میزان صادرات از اقیانوس هند بیش از ۶۰ درصد کاهش یافت.
پس از پایان کار در مدرس، "امدن" در ابتدا قصد پیوستن به کشتی‌های فله‌بر خود در جزیره سیمئولوئه (اندونزی) را داشت اما تصمیم گرفت سری به سواحل غربی سیلان بزند. بیست و پنجم سپتامبر دو کشتی تجاری "تایورشه" و "کینگ لوند" را غرق نمود و دو روز بعد کشتی فله‌بر "بورسک" را با بار زغال‌سنگ با کیفیت، به غنیمت گرفت. عده ای از خدمه جهت به کار بردن "بورسک" در پشتیبانی از عملیات "امدن"، وارد کشتی فله‌بر شدند. همان روز دو کشتی دیگر بریتانیایی با نام‌های "رایبریا" و "فویل" به عمق دریا فرستاده شدند.
در پی کمبود زغال‌سنگ، "امدن" بیست و نهم سپتامبر به مالدیو رفت و در عرض یک روز ذخایر خود را تکمیل نمود. دو روز بعدی با گشتزنی در مسیرهای کشتیرانی بین عدن، استرالیا، کلکته و موریس شکاری نصیب "امدن" نشد تا خود را به جزیره دیه‌گو گارسیا رساند تا موتور ناو تعمیر شود و خدمه مدتی استراحت کنند. نیروهای بریتانیایی حاضر در دیه‌گو گارسیا که از حالت جنگ بین کشورشان و آلمان خبر نداشتند، به گرمی از خدمه "امدن" پذیرایی کردند. مدت حضور در این جزیره تا دهم اکتبر به طول انجامید.
دوازدهم اکتبر "مارکومانیا"، یکی از کشتی‌های فله‌بر "امدن"، هنگامی که در حال انتقال بار کشتی فله‌بر یونانی غنیمتی "پونتوپوروس" به مخزن خود بود، پس از اقدام به فرار ناموفق، حوالی سوماترا تسلیم ناو بریتانیایی "یارموت" شد. بریتانیایی‌ها پس از تخلیه و دستگیر کردن خدمه "مارکومانیا"، این شناور را غرق کردند.
"امدن" در حال جست و جو در غرب سیلان، مجدداً پیام‌های بیسیم "همپشایر" را رهگیری کرد سپس سیزدهم اکتبر به سمت مجمع‌الجزایر چاگوس رهسپار شد. پانزدهم اکتبر کشتی بخار بریتانیایی "بنمور" را نزدیکی مینیکوی توقیف و روز بعدغرق کرد. در طول پنج روز آینده "امدن" توانست به پنج کشتی دیگر نیز دست یابد. یکی از این کشتی‌ها به عنوان فله‌بر استفاده شد، سه کشتی دیگر غرق شدند و کشتی پنجم خدمه کشتی‌های دیگر را به بندر منتقل کرد.
مولر برنامه یک حمله غافلگیرانه به پنانگ در مالایای بریتانیا، یکی از مهم ترین پایگاه های دریایی متفقین را طرح‌ریزی کرد. "امدن" در جزایر نیکوبار محموله زغال‌سنگ دریافت و با هدف رسیدن به مقصد هنگام سپیده دم، شب بیست و هفتم اکتبر به سمت پنانگ حرکت کرد. ساعت سه بامداد بیست و هشتم اکتبر، درحالیکه دودکش چهارم جهت مخفی نگاه داشتن هویت، دوباره علم شده بود، با چراغ های خاموش وارد بندرگاه پنانگ گردید. خدمه "امدن" در بررسی خود از بندرگاه به سرعت یک کشتی جنگی با چراغ‌های روشن شناسایی کردند که ناو محافظت‌شده روسی "ژمچوگ" بود. "ژمچوگ" بدون نگهبان و با خدمه در حال خوش گذرانی درون ناو، در حال تعمیر دیگ بخار خود بود و نمی‌توانست تکان بخورد. از طرفی سیستم تغذیه مهمات از کار افتاده و تسلیحات نیز آماده شلیک نبودند.
گفته می شود "امدن" با شنود مکالمات رادیویی دشمن، از پیش از شرایط بندر پنانگ آگاهی یافته بود.
"امدن" پس از عیان نمودن هویت حقیقی ناو با برافراشتن پرچم دریایی امپراتوری آلمان، خود را در فاصله ۲۷۰ متری "ژمچوگ" قرار داد. مولر دستور به شلیک یک اژدر به سمت ناو هدف و سپس آتش توپ‌های ۱۰٫۵ سانتی‌متری صادر نمود. این حملات خسارت سنگینی بر دشمن وارد کرد. در حالیکه که توپ‌ها همچنان در حال کوبیدن "ژمچوگ" شعله‌ور بودند، به فرمان مولر یک اژدر دیگر به طرف آن رها شد. عده ای از خدمه "ژمچوگ" توانسته بودند چند توپ را به کار بیندازد اما هیچ‌یک از گلوله‌ها به "امدن" اصابت نکرد و به اشتباه به یک کشتی تجاری متوقف شده در بندر برخورد نمود. پس از چرخش "امدن"، برخورد اژدر دوم باعث انفجار مهیب در قسمت مهمات جلو و دو نیم شدن ناو دشمن گردید. پیش از فروکش کردن آتش و دود که تا ارتفاع ۱۵۰ متری شعله کشیده بود، "ژمچوگ" در امواج اقیانوس فرورفته و جز قطعات کوچکی از دکل آن چیز دیگری بر سطح آب باقی نمانده بود. فرمانده ناو روسی که در این هنگام برای دیدار با همسر (به نقلی معشوقه) خود خارج از ناو حضور داشت، از هتل محل اقامتش در حال نظاره غرق شدن ناو خود بود.
انهدام "ژمچوگ" ۸۱ ملوان روس را به کشتن داد که جسد هفت تن از آنان هیچگاه یافت نشد. قریب به ۱۳۰ تن دیگر هم زخمی شدند که هفت نفر از آن ها نیز بعدا در اثر شدت جراحات کشته شدند. شلیک ناو قدیمی "دیبرویل" و ناوشکن آسیب دیده "فروند" وابسته به نیروی دریایی فرانسه به سمت "امدن" نیز تأثیری بر این حادثه نداشت و مورد بی توجهی ناو آلمانی قرار گرفت.
به جهت اجتناب از رو در رو شدن با کشتی‌های جنگی قدرتمندتر، "امدن" اقدام به ترک بندر نمود. بلافاصله پس از خروج از بندرگاه با "اس‌اس گلن تورت"، کشتی باری بریتانیایی با محموله مهمات برخورد کرد. درحالیکه که خدمه به قصد تصاحب کشتی باری در حال ورود به آن بودند، با شناسایی کشتی جنگی در حال نزدیک شدن، فرمانده دستور به بازگشت خدمه داد.
کشتی جنگی مورد نظر "موسکه"، ناوشکن فرانسوی بود که در حال بازگشت از گشتزنی، با غافلگیری آمادگی نبرد با "امدن" را نداشت. با توجه به برافراشتن دودکش چهارم و شباهت نسبی "امدن" به ناوهای سبک بریتانیایی و ژاپنی، "موسکه" که روز گذشته قادر به تشخیص دشمن نشده بود. با دریافت نخستین گلوله‌های شلیک شده از "امدن" و مرگ فرمانده، مقابله به مثل با آتش توپ‌های ضعیف و کوتاه برد و اقدام به فرار ناموفق نیز نتوانست موجب نجات آن شود. با وجود این که ناوشکن به سبب خسارات فراوان، توان گریز نداشت، ناو آلمانی با توجه به ترس از اژدرهای آن، برافراشته نشدن پرچم سفید و عدم اطمینان نسبت به پیشنهاد تسلیم طرف مقابل، از فاصله زیاد بار دیگر ناوشکن را مورد هدف قرار داد که با مرگ ۴۰ نفر از خدمه آن، به سرعت غرق شد. پس از جمع‌آوری ۳۶ خدمه باقی مانده ناوشکن از جمله یک افسر (مرگ ۳ نفر طی دو روز در اثر شدت جراحات) و پیش از رسیدن سایر کشتی‌های جنگی دشمن، "امدن" ساعت هشت صبح با سرعت تمام از پنانگ دور شد.
یک ناوشکن دیگر فرانسوی برای مدتی "امدن" را تعقیب کرد اما با بروز مشکل فنی و پدیداری طوفان به بندر بازگشت.
دو روز بعد، سی اکتبر "امدن" با متوقف کردن "نیوبرن"، کشتی باری بریتانیایی، ملوانان فرانسوی موسکه را به آن انتقال داد تا با ارسال به هند شرقی هلند مورد مداوا قرار گیرند. سپس به جانب جنوب حرکت کرد تا در سیمئولوئه به "بورسک"، فله‌بر غنمت گرفته شده خود برسد.
عملیات مؤثر و موفق "امدن" در پنانگ باعث شد شوک بزرگی به متفقین وارد شود. از این رو آن‌ها حرکت کاروان‌های بزرگ نیرو از استرالیا و نیوزیلند را تا زمان تأمین ناوگان حفاظتی کافی به تعویق انداختند.
مولر این بار بر آن شد تا به پایگاه زغال‌سنگ بریتانیا در جزایر کوکوس یورش ببرد. "امدن" همچنین با انهدام ایستگاه ارتباط بیسیم در این جزایر، می‌توانست کشتی‌های بریتانیایی را از تعقیب خود وابدارد. در راه با حضور دو روزه در تنگه سوندا چیزی عایدش نشد. نهایتاً ساعت شش صبح نهم نوامبر از جانب شمال شرقی خود را به جزایر کوکوس رساند. به جهت آن که هیچ کشتی جنگی در منطقه مشاهده نشد، مولر ۴۶ نفر از خدمه از جمله سه افسر را به رهبری هلموت فون موکه، افسر نخست ناو در خشکی پیاده نمود. این افراد چهار مسلسل با ۲۰۰۰ فشنگ، ۲۹ تفنگ گ۹۸ و ۲۴ تپانچه همراه خود داشتند.
افراد حاضر در ایستگاه بدون هیچ مقاومتی تسلیم موکه و نیروهایش شدند اما پیش از آن با وجود تلاش "امدن" برای پارازیت انداختن بر روی پیام‌های رادیویی، توانستند حضور یک کشتی ناشناس را گزارش کنند. این پیام توسط اچ‌ام‌ای‌اس "سیدنی"، ناو استرالیایی که در فاصله ۱۰۰ کیلومتری در حال اسکورت یک کاروان نیروهای استرالیایی بود، دریافت شد. "سیدنی" بلافاصله به امید غافلگیر کردن ناو دشمن با حداکثر سرعت به سمت جزایر کوکوس حرکت کرد. "امدن" قادر به شنود پیام مخابره شده از کشتی ناشناس در حال نزدیک شدن به ایستگاه شد اما فاصله آن را به اشتباه ۴۶۰ کیلومتر محاسبه کرد. بدین سبب وقت در اختیار خود تا رسیدن کشتی ناشناس را بسیار بیش از آنچه بود در نظر گرفت.
ساعت ۹، دیده‌بانان "امدن" خبر از مشاهده دود یک کشتی در افق دادند و نیم ساعت بعد آن را یک کشتی جنگی که با سرعت بالا نزدیک می‌شود، توصیف نمودند. در این هنگام موکه و نفراتش همچنان در خشکی بودند و وقت کافی برای برداشتن آن‌ها موجود نبود.
"سیدنی" از فاصله ۸۷۰۰ متری سمت حرکت خود را به موازات "امدن" تغییر داد. با وجود این که طرف مقابل هنوز به شکل کامل شناسایی نشده بود، آتش نخست از توپ‌های "امدن" به سمت دشمن گشوده شد. در سومین نوبت از شلیک توپ‌ها "امدن" موفق شد فاصله را اندازه‌گیری کند. توپچی‌های "امدن" هر ده ثانیه به سمت هدف شلیک می‌کردند. مولر امیدوار بود پیش از آماده شدن توپ‌های سنگین تر "سیدنی"، با آتش سنگین و معتدد توپ‌های ناو خود بر حریف غالب شود. دو گلوله "امدن" با "سیدنی" برخورد کردند که یکی برجک عقب کنترل آتش را از کار انداخت و دیگری با وجود اصابت به محفظه مهمات، منفجر نشد. با وجود مقابله به مثل فوری به شکل شلیک‌های ناموفق، زمان بیشتری برای "سیدنی" به طول انجامید تا بتواند میزان فاصله را به دست بیاورد. در این فرصت "امدن" که می‌دانست با سرعت پایین‌تر نمی‌تواند از چنگ دشمن بگریزد، جهت قرار دادن "سیدنی" در برد اژدرهای خود شروع به نزدیک شدن به آن کرد.
توپ‌های ۱۵۲ میلی‌متری (۶ اینچی) "سیدنی" نهایتاً فاصله را کشف کرده و خسارت شدیدی به "امدن" وارد آوردند. قسمت تجهیزات بیسیم "امدن" منهدم و توپچی‌های یکی از توپ‌های جلوی ناو کشته شدند. ساعت نه و چهل و پنج دقیقه مولز مجدداً تلاش کرد فاصله با دشمن را برای رسیدن به برد اژدرها کم کند. با ادامه تبادل آتش، گلوله ای سکان و گلوله دیگری ابزار تغییر جهت دستی "امدن" را نیز از کار انداخت. ضربات بعدی "سیدنی" فاصله‌یاب "امدن" را منهدم نمود و تلفات گسترده‌ای به خدمه توپ‌های آن زد.
مولر برای بار سوم قصد داشت ناو خود را به "سیدنی" نزدیک سازد اما سیدنی با چرخش فاصله خود را حفظ کرد. ساعت ده گلوله ای به یکی از توپ‌های آماده شلیک "امدن" اصابت و آتش بزرگی به پا نمود. اقدام چهارم و نهایی مولر هم برای رسیدن به برد اژدرها با اقدام متقابل و حفظ فاصله از طرف "سیدنی" بی‌نتیجه ماند.
ساعت ده و چهل و پنج دقیقه با از دست دادن تعداد زیادی از توپ‌ها و خدمه و تحمل آسیب‌های جدی در بدنه و دودکش‌ها، مولر متقاعد شد که ناو دیگر توان مبارزه با حریف را ندارد. به همین جهت برای جلوگیری از غرق شدن ناو و حفظ جان مابقی خدمه، خود را به ساحل یکی از جزیره‌های مرجانی شمالی رساند. با برخورد کف کشتی به زمین نشست آب به بدنه، قسمت‌های دیگ بخار و موتور در آب فرورفت.
قسمت‌هایی توپ‌ها و ابزار هدف‌گیری اژدرها به نشانه بلااستفاده بودن تسلیحات به بیرون از کشتی پرتاب گردید. کتاب‌های سیگنال دهی و سایر مدارک محرمانه در آتش سوزانده شد.
پس از پایان نبرد، "سیدنی" رو به "بورسک" که تازه به محل رسیده بود، کرد تا آن تصرف کند اما خدمه با مشاهده نزدیک شدن ناو استرالیایی، کشتی خود را غرق کردند. بدین پس از برداشتن خدمه "بورسک"، ساعت چهار بعد از ظهر دوباره به سمت "امدن" رفت تا امکان تسلیم خدمه آن را بررسی کند. با وجود چندین پیام ارسال شده از طرف "سیدنی"، با توجه به سوزانده شدن کتاب‌های سیگنال دهی، آلمانی‌ها قادر به پاسخگویی نبودند. با برافراشته بودن پرچم جنگ "امدن" و در نتیجه عدم دریافت جواب، "سیدنی" به خیال ادامه مقاومت دشمن، دو بار دیگر به سمت آن شلیک کرد که این بار با پایین کشیدن پرچم جنگ و بالا رفتن پرچم سفید رنگ از "امدن" به آن پایان داد. در اثر همین گلوله‌باران آخر ۷ تن دیگر نیز جان خود را از دست دادند. چهار ملوان هم که قصد شنا به سمت ساحل را داشتند، غرق شدند.
در جریان این درگیری، در مجموع شانزده گلوله از "امدن" به "سیدنی" برخورد کرد که به مرگ سه تن از خدمه آن و زخمی شدن سیزده تن انجامید. یکی از زخمی‌ها نیز بعداً در اثر شدت جراحات جان باخت. بیشتر این گلوله با توجه زره ضخیم "سیدنی"، با خسارت حداقلی بر آن کارگر نیفتاند. در طرف مقابل، از مجموع ۶۷۰ گلوله شلیک شده از "سیدنی" قریب به ۱۰۰ گلوله به هدف اصابت کرد که موجب مرگ ۱۳۳ تن از ۳۷۶ خدمه "امدن" گشت.
روز بعد افراد باقی مانده از خدمه "امدن" به اسارت دشمن درآمدند که نفرات زخمی از آن‌ها به استرالیا و مابقی به اردوگاه اسرای جنگی در مالت انتقال یافتند. اسرای آلمانی در سال ۱۹۲۰ یعنی دو سال پس از پایان جنگ، به آلمان بازگشتند.
موکه و افرادی از خدمه "امدن" که همراه او در خشکی بودند، این صحنه‌ها را نظاره می‌کردند. به دستور موکه یک کشتی بادبانی قدیمی جهت ترک جزیره و گریز از اسارت، به غنیمت گرفته و آماده شد. این افراد با حمل مقادیری آذوغه، پیش از رسیدن "سیدنی" جزیره را ترک و ابتدا به پادانگ در هند شرقی هلند و سپس با کشتی آلمانی دیگری خود را به یمن تحت کنترل امپراتوری عثمانی، متحد آلمان در جنگ رساند. از آنجا نیز پس از رفتن به سرزمین‌های شمالی عربستان، با قطار به استامبول رفته و از این طریق ماه ژوئن سال ۱۹۱۵ به آلمان بازگشتند.
"امدن" در طول عملیات سه ماهه خود بین ماه های اوت تا نوامبر سال ۱۹۱۴ (۸۸ روز) در اقیانوس هند و آب های مجاور آن، ۵۶ هزار کیومتر (۳۰ هزار مایل دریایی) مسافت را پیمود و در مجموع دو کشتی جنگی متفقین، شانزده کشتی بخار بریتانیایی و یک کشتی تجاری روسی را با مجموع وزن ناخالص۷۰٬۸۲۵ تن غرق کرده یا به غنیمت گرفت. چهار کشتی بریتانیایی دیگر توسط "امدن" متوقف و سپس رها و یک فله‌بر بریتانیایی و یک فله‌بر یونانی نیز به عنوان کشتی پشتیبانی استفاده گردیدند.
در تمامی این اقدامات، "امدن" و خدمه آن از وارد آوردن تلفات به نیروهای غیر رزمی، غیر نظامیان و اسرا اجتناب کردند. تنها غیرنظامیانی که در این عملیات ها کشته شدند، پنج ملوان کشتی تجاری بودند که در بمباران بندر مدرس جان خود را از دست دادند. همه اسیرانی که از شناورهای دشمن گرفتار "امدن" می گردیدند به کمک شناورهای دیگر توقیفی آزاد و به خشکی باز می گشتند. سه ملوان اسیر "موسکه"، ناوشکن فرانسوی که بر عرشه "امدن" جان باختند، با احترام کامل نظامی به دریا سپرده شدند.
به سبب همین عملکرد درخشان و متمایز، پس از انهدام "امدن"، نشان صلیب آهنین توسط قیصر ویلهلم دوم، امپراتور آلمان به این کشتی اهدا شد و مقرر گشت ناو دیگری با همین نام به افتخار آن ساخته شود. به دستور ویلهلم دوم یک صلیب آهنین بزرگ به جهت معرفی سلف خود، بر روی قسمت جلویی بدنه این کشتی حک گردید. کشتی دیگری نیز در دهه ۱۹۲۰ میلادی توسط رایشسمارینه به افتخار "امدن" ساخته شد و نام آن را به خود گرفت. این کشتی نیز یک نشان صلیب آهنین و نشاه های افتخار دیگری به یاد دو "امدن" پیشین بر روی بدنه خود داشت. نیروی دریایی آلمان غربی هم بعدها، دو ناوچه خود را "امدن" نامید.
اچ‌ام‌اس پیکاک (۱۸۰۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۰۶ ساخته شد.
اس‌دی اطلس یک کشتی است که طول آن می‌باشد.
اچ‌ام‌اس گرس‌هاپر (۱۸۰۶) یک کشتی است. این کشتی در سال ۱۸۰۶ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس کلمباین (۱۸۰۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۰۶ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بولولو یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۳۸ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس تامار (۱۷۵۸) یک کشتی بود. این کشتی در سال ۱۷۵۸ ساخته شد.
یواس‌اس وای‌ام‌اس-۶۱ یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
اس‌اس هلیوپلیس (۱۹۰۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۰۷ ساخته شد.
اجین پردایز یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۹۰ ساخته شد.
اس‌اس آنتیل (۱۹۰۷) یک کشتی بود. این کشتی در سال ۱۹۰۷ ساخته شد.
اچ‌ام‌سی‌اس مورسبی (ام‌اس‌ای ۱۱۲) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۷۳ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بارنستاپل (۱۹۱۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۹ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس باراکوتا (۱۸۰۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۰۴ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس باراکوتا (۱۸۵۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۵۱ ساخته شد. این کشتی ساخته کشور بریتانیا است.
اچ‌ام‌اس باروسا (دی۶۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۵ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بازینگهام (ام۲۶۰۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۲ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس باتلکس (اف۸۹) یک کشتی است که طول آن 131.2 m (430 ft) می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۷۷ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس باتلکس (دی۱۱۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۵ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بتلر (دی۱۸) یک کشتی است که طول آن است. این کشتی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس باینتون (کی۳۱۰) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بازلی (کی۳۱۱) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بدهام (ام۲۶۰۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۳ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بلت (۱۸۰۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۰۶ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بلت (۱۸۱۴) یک کشتی بود که طول آن Length overall بود. این کشتی در سال ۱۸۱۴ (میلادی)|۱۸۱۴]] ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بله‌آیل (۱۷۶۱) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۷۶۱ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بله‌آیل (۱۷۹۵) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۷۹۴ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بله‌آیل (۱۸۱۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۱۹ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بله‌آیل (۱۸۷۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۷۶ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بلیکو (۱۷۵۸) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۷۵۶ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بلیکو (۱۷۸۰) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۸۰ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بلورت (کی۱۱۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بلویدرا (۱۸۰۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۰۹ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بن-مای-چری یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۰۸ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بنتینک (کی۳۱۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بیکرتون (کی۴۶۶) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بینفسن (۱۷۵۸) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۷۵۴ ساخته شد.
در 23 نوامبر 1796، آلارم، به فرماندهی کاپیتان فلوئز، در حال عبور از گرانادا بود که با ناو اسپانیایی گاگول روبرو شد و او را دستگیر کرد. گالگو، از 18 اسلحه و 124 مرد، تحت فرمان دان باربر بود. او از پورتوریکو به ترینیدادا سفر می کرد و 80335 دلار و آذوقه برای دولت در ترینیدادا حمل می کرد. زنگ هشدار گالگو را به گرانادا برد. در سال 1796، آلارم بی طرفی ترینیداد را نقض کرده بود، بنابراین به اعلام جنگ اسپانیا در طرف فرانسه انقلابی کمک کرد. در فوریه 1797 آلارم در میان کشتی‌های ناوگان بریتانیایی بود که ترینیداد را تصرف کرد.
اچ‌ام‌اس بیردهام (ام۲۷۸۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۵ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بیشام (ام۲۶۰۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۴ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بیتر (پی۲۷۰) یک کشتی است که طول آن 20.8 m (68 ft 3 in) می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۸۶ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بیتر (دی۹۷) یک کشتی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بلکوال (۱۶۹۶) یک کشتی است که طول آن می‌باشد.
اچ‌ام‌اس بلین (ال۴۷) یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بلوند (۱۸۱۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۱۹ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بلوند (۱۹۱۰) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۰ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بلوکزهام (۱۹۱۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۹ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بلوبل (۱۹۱۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۵ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بلوبل (کی۸۰) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بلونهام (ام۲۶۰۸) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۵۳ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بوادیکا (۱۷۹۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۹۷ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بوادیکا (۱۸۷۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۷۵ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بوادیکا (۱۹۰۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۰۸ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بوادیکا (اچ۶۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۳۰ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بودن‌هام (ام۲۶۰۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۲ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بوسکاون (۱۸۴۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۴۴ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بوتیشام (ام۲۶۱۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۳ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس براک (۱۷۹۵) یک کشتی است.
اچ‌ام‌اس برایتویت (کی۴۶۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس برامهام (ال۵۱) یک کشتی است. این کشتی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس برانتینگهام (ام۲۶۱۲) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۳ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس برکون (ام۲۹) یک کشتی است که طول آن 60 m می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۷۸ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس برتون (ام۱۱۱۳) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۳ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بریسک (۱۸۵۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۵۱ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بریتومارت (جی۲۲) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۳۸ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس برودسورد (اف۸۸) یک کشتی است که طول آن 131.2 m (430 ft) می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۷۶ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس برودسورد (دی۳۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۶ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بروکلزبی (ام۳۳) یک کشتی است که طول آن 60 m می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۸۲ ساخته شد.
رکلینگهاوزن نامی آلمانی است و ممکن است به موارد زیر اشاره بدارد:
اچ‌ام‌اس برونینگتون (ام۱۱۱۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۳ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس برویزر (۱۸۹۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۹۵ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بریونی (۱۹۱۷) یک کشتی بود. این کشتی در سال ۱۹۱۷ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بریونی (کی۱۹۲) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بوکلشام (ام۲۶۱۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۲ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بولوارک (۱۸۰۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۰۷ ساخته شد.
سرکیس توروسیان، (به ؛ به لاتین Sarkis Torossian) متولد در ۱۸۹۱م، در شهر اِوِرک، یکی از چهار دهستان ارمنی نشین منطقهٔ دِوِلی، در ناحیهٔ مرکزی ترکیه، که زادگاه عبداله گول، رئیس‌جمهور اسبق ترکیه و مقر یکی از قدیمی‌ترین کلیساهای ارمنیان است. منطقهٔ کهساریای ایالت آنگورا، (آنکارا) در ترکیه، وفات در سال ۱۹۵۴ شهر ایالت نیویورک.
وی دوران تحصیلات مقدماتی را در مدرسهٔ کلیسای محلی ارمنیان به پایان برد و برای ادامهٔ تحصیل وارد دانشگاه دولتی آدریاناپولس (ادیرنه کنونی) شد.
سرکیس که عاشق علوم جنگی و خدمت در ارتش بود، با قانون دولتی ممنوعیت خدمت مسیحیان در ارتش امپراتوری عثمانی، مواجه شد.
کاپیتان سرکیس توروسیان در ۱۹۲۷م، در بوستون، ماساچوست، مجموعهٔ خاطرات خود را تحت عنوان از "داردانل تا فلسطین" را به چاپ رساند. این کتاب نایاب در ۱۹۴۸م تجدید چاپ شده‌است.
سرکیس توروسیان در سال‌های تحصیل با یکی از هم کلاسیهای عرب تبار خود به نام "محرم"، که فرزند یکی از پاشایان بلند پایهٔ ارتش عثمانی است، آشنا می‌شود. این آشنایی به زودی به دوستی ای عمیق انجامیده و قدم سرکیس را به خانهٔ محرم و خانواده اش باز می‌کند.
پاشا که از علاقهٔ وافر فرزند خود و دوستش به خدمت در ارتش خبر دارد، از نفوذ خود برای ورود آن‌ها به خدمت سربازی استفاده و در اندک زمانی هر دوی آن‌ها را وارد صفوف ارتش می‌کند.
در ۱۹۱۴م، توروسیان با درجهٔ افسری توپخانه تحصیلات عالیه را به پایان برده و برای طی یک دورهٔ سه‌ماههٔ نظامی عازم آلمان، دوست متحد امپراتوری عثمانی می‌شود.
قبل از ورود ترکیه به جنگ جهانی اول و صفوف متحدین، سرکیس به فرماندهی گردان "فُرت ارتوغرول"، که محافظت از تنگه داردانل را به عهده داشت و محرم به سمت فرماندهی نیروهای دفاعی تأسیسات نظامی داردانل و دبیر دفتر ژنرال "جناد پاشا"، منصوب می‌شوند.
در نخستین روزهای جنگ و در جبههٔ آبی چاناق‌قلعه، ناخدا سرکیس توروسیان موفق به غرق ساختن اولین کشتی متخاصم انگلیسی می‌شود.
ژنرال جناد پاشا، مبهوت از جسارت و هنرنمایی سرکیس در غرق نخستین کشتی دشمن و از کار انداختن کشتی دوم بریتانیایی، او را به انور پاشا، وزیر جنگ وقت ترکیه که فرمان شرکت ترکیه در جنگ اول جهانی را درصفوف متحدین صادر کردوزیر جنگ، معرفی می‌نماید. "انور پاشا" نیز در همان میهمانی معارفه سرکیس را با نام "قهرمان ارمنی داردانل" به افسران عالیرتبهٔ آلمانی، "مارشال لیمان فون ساندرس و ژنرال فون در گُلتس"، معرفی می‌کند.
توروسیان از آن پس درازای خدمات خود موفق به دریافت نشان و تقدیرنامه‌های متعدد از کشورهای ترکیه، آلمان، اطریش و بلغارستان می‌شود.
تلگرام فوری سحرگاه ۲۹ سپتامبر ۱۹۱۵م خبر مجروح شدن محرم را به همراه دارد.
طروسیان بلافاصله خود را بر بالین محرم می‌رساند.
محرم، که از علاقهٔ سرکیس به خواهرش اطلاع دارد، قبل از مرگ پرده از حقایق تلخی برمی‌دارد که اثری فراموش نشدنی بر ضمیر و روح سرکیس توروسیان باقی می‌گذارد.
محرم، از روزهای سیاه ۱۸۹۶م، وقتی که پدرش فرماندهٔ گردان پیاده‌نظام مستقر در استان موش،
در شمال دیاربکر، بود سخن می‌گوید، سال‌های اولین قتلعام مسیحیان و خصوصاً ارمنیان در زمان پادشاهی عبدالحمید دوم بود.
روزی که پدر محرم، در کوچه‌های یکی از دهات ویران ارمنی‌نشین قدم می‌زده، به دختر بچهٔ دو ساله‌ای برخورد می‌کند که تنها و گریان، در خرابه‌ها، سرگردان به این طرف و آن طرف می‌رود. پدر محرم وقتی از کشته شدن پدر و مادر طفل معصوم مطمئن و از پیدا کردن نزدیکان دخترک ناامید می‌شود، تصمیم می‌گیرد که او را به خانه آورده و به دختر خواندگی بپذیرد.
مادر محرم، که مخالف پذیرفتن یک دختر ارمنی مسیحی در خانه بوده، فقط وقتی رضایت می‌دهد که موفق می‌شود با اسید علامت صلیب خالکوبی شده بر روی دست چپ دختر بچه را پاک، آن را به زخمی مشخص تبدیل و نام جمیله را برایش انتخاب کند.
با آغاز نسل‌کشی ارامنه، سربازان ترک پدر، مادر و خواهر سرکیس را نیز از خانهٔ پدری بیرون و به سمت قتلگاه دیرالزور، می‌رانند.
بخشدار "اِوِرک" قبل از تبعید به پدر و مادر سرکیس پیشنهاد کرده بوده که برای نجات از مرگ، ترک مسیحیت کنند و دخترشان را به همسری برادر زادهٔ او درآورند.
جواب منفی خانواده را به سوی مرگ می‌برد.
سرکیس می‌کوشد که با همراهی هم مسلکان و دوستان ارتشی از قتل پدر و مادر جلوگیری کند ولی در عوض با اقدام به قتل خودش مواجه می‌شود. سرکیس بعدها از طریق دوستان تُرکش پی می‌برد که طلعت پاشا، نقشهٔ مسموم کردن وی به دست یکی از زنان حرم به نام "فهریه خانم" و به دریا انداختن جسدش را کشیده بوده‌است.
سرکیس یک بار دیگر در جبههٔ فلسطین از نقشه‌ای که برای قتلش طرح‌ریزی شده بود جان سالم به در می‌برد. او پس از آن، منزجر از اعمال سران حزب اتحاد و ترقی حاکم بر ترکیه، به گروه‌های پارتیزان عرب مخالف دولت مرکزی پیوسته و به متفقین پناه می‌برد.
به دلیل مهارت‌های رزمی و غریزهٔ فرماندهی جسورانهٔ توروسیان، در این جبهه نیز از طرف دولت‌های انگلستان و فرانسه موفق به دریافت تقدیرنامه و نشان شجاعت می‌شود.
ماه‌ها بعد سرکیس در یکی از بیابانهای عربستان، بالاخره، خواهرش "بایزار"، تنها بازماندهٔ خانواده و "جمیله" را، که از بیماری رنج می‌بردند، پیدا می‌کند. ضعف شدید جسمانی مدت کوتاهی بعد از دیدار با سرکیس باعث مرگ هر دو می‌شود.
توروسیان پس از شرکت در جنگ‌های ضد نظام در ترکیه و پشت سر گذاشتن سابقهٔ حضور در پنج جبههٔ جنگ جهانی اول، برای همیشه خاک ترکیه را ترک کرده و درایالت پنسیلوانیای آمریکا اقامت می‌گزیند.
اچ‌ام‌اس بولوارک (۱۸۹۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۹۹ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بولوارک (ال۱۵) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۲۰۰۱ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بولوارک (آر۰۸) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۴۸ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بورفورد (۱۶۷۹) یک کشتی بود که طول آن بود.
اچ‌ام‌اس بورفورد (۱۷۲۲) یک کشتی بود که طول آن بود.
اچ‌ام‌اس بورفورد (۱۷۵۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۵۷ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بروگس (کی۳۴۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بورسلم (۱۹۱۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۸ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بیارد (کی۳۱۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس کاشالوت (اس۰۶) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۵۷ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس کاشالوت (ان۸۳) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۳۷ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس کارلئون (۱۹۱۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۸ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس کالکوتا (۱۷۹۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۸۸ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس کلکته (۱۸۳۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۳۱ ساخته شد و بنام شهر کلکته، هند بریتانیا نام‌گذاری شده‌بود.
اچ‌ام‌اس کالکوتا (دی۸۲) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۱۸ ساخته شد.