moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
خورشیدماهیان شکلی منحصر بفرد دارند و بدن آن‌ها در پشت باله‌های عقبی تمام می‌شود که با آن‌ها ظاهری «نیمه‌ماهی» می‌دهد. آن‌ها بزرگ‌ترین ماهیان استخوانی پرتوباله هستند که نوع خورشیدماهی اقیانوسی با درازای ۳٫۳ متر و ۲ تن وزن نیز ثبت شده‌است.
خورشیدماهی‌ها پوستی زبر دارند و تعداد مهره‌های ستون فقرات آن‌ها از همه ماهی‌ها کمتر است به طوری‌که خورشیدماهی اقیانوسی تنها ۱۶ مهره پشت دارد.
خورشیدماهیان می‌گذارند تا ماهیان کوچک بدنشان را تمیز کنند.
شختان، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۵۹ نفر (۳۵ خانوار)
شکرآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱۳ نفر (۱۳ خانوار)
قبادبیگی، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۲۶ نفر (۳۶ خانوار)
کانی شینکا، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۶۴ نفر (۲۴ خانوار)
گردشینان، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۵۰ نفر (۲۰ خانوار)
گردنعلین، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴۹ نفر (۱۹ خانوار)
گزگسک، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۶ نفر (۱۶ خانوار)
مام هیبه، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۷ نفر (۸ خانوار)
هنگ آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۰۷ نفر (۱۴۰ خانوار)
قبر حسین، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۷۲ نفر (۹۸ خانوار)
ابخورده، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۷۵ نفر (۲۲ خانوار)
بیکوس، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۳۴ نفر (۸۰ خانوار)
ترکش سفلی، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۰ نفر (۶ خانوار)
بادین آبادمنگور، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۴ نفر (۱۵ خانوار)
ترکش علیا، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۸۱ نفر (۷۲ خانوار)
خری اغلان، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۰۸ نفر (۲۷ خانوار)
یبرلذلبذبل
کانی اشکوت، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۵۳ نفر (۳۸ خانوار)
کانی سیب، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۳ نفر (۶ خانوار)
کوپر، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۰۹ نفر (۱۴۹ خانوار)
گردباسک، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۳۹ نفر (۳۲ خانوار)
گردرحمت، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۷۵ نفر (۳۶ خانوار)
گردشیطان، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۸۱ نفر (۲۹ خانوار)
ترکش قهوه‌خانه، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۹ نفر (۹ خانوار)
برکمران، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۶۲ نفر (۴۱ خانوار)
خراپا، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۷۱ نفر (۴۲ خانوار)
خره بردشان، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۱ نفر (۱۰ خانوار)
ریگ آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۱۶ نفر (۸۲ خانوار)
کاسه گران، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۰۶ نفر (۴۴ خانوار)
کپله حسن، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۳۳ نفر (۳۸ خانوار)
گرداشوان، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۷۰ نفر (۲۶ خانوار)
گنه دار، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳۳ نفر (۲۳ خانوار)
لاوین، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
لاوین نام زیبای دختران ایران زمین هم می‌باشد. لاوین به عنوان یکی از خوش آب و هواترین روستاهای ایران است.
این روستا در دهستان لاهیجان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۲۲ نفر (۶۵ خانوار)
کنده قولان سفلی، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۵ نفر (۹ خانوار)
اشنوزنگ، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۳۱ نفر (۱۰۴ خانوار)
برده قل، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۴۴ نفر (۲۹ خانوار)
دربکه، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴۹۳ نفر (۲۷۲ خانوار)
امتیازها
زنگ آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۸۹ نفر (۶۵ خانوار)
زینوایجان، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۹۴ نفر (۳۴ خانوار)
توژاله، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۲۱ نفر (۳۷ خانوار)
قره خضر، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۶۷ نفر (۴۶ خانوار)
قورچاوه، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۲۲ نفر (۳۳ خانوار)
گرداسه، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۹۱ نفر (۴۵ خانوار)
اوغن، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۵۹ نفر (۲۱ خانوار)
دولی گوزان، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۰ نفر (۱۳ خانوار)
سیوه کده سفلی، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۶۸ نفر (۲۲ خانوار)
سیوه کده علیا، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۳ نفر (۹ خانوار)
کانی کله، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱۴ نفر (۱۶ خانوار)
کانی کیسلان، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۵ نفر (۴ خانوار)
گرد مرادبگ، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۰ نفر (۱۰ خانوار)
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۹۸ نفر (۵۴ خانوار)
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۹ نفر (۱۱ خانوار)
یاقوش، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۷ نفر (۶ خانوار)
احمدغریب، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۸ نفر (۱۰ خانوار)
بابکرآباد، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰۷ نفر (۲۱ خانوار)
حاجی‌غلده، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۲۲ نفر (۴۱ خانوار)
کانی باغ، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۱۲ نفر (۵۳ خانوار)
گرگول سفلی، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۲۰ نفر (۱۰۱ خانوار)
گرگول علیا، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۲۸ نفر (۳۸ خانوار)
لیک‌بن، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۰۵ نفر (۶۳ خانوار)
شهرک شهیدرضوانی لک بن، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۵ نفر (۹ خانوار)
توبزاوا، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۳ نفر (۶ خانوار)
دایه شیخی، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۲ نفر (۹ خانوار)
سرین چاوه، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۷۲ نفر (۵۱ خانوار)
سنجله، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۵۹ نفر (۴۳ خانوار)
شلیم جاران، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۰۰ نفر (۵۰ خانوار)
کانی اشکوت، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۶ نفر (۴ خانوار)
کندره، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۲۷ نفر (۳۹ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کیله سیپان، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۱۹ نفر (۴۳ خانوار)
گرد کسپیان، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۴۰ نفر (۱۰۰ خانوار)
گرده بن، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۳۱ نفر (۸۷ خانوار)
هابلس، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۱ نفر (۷ خانوار)
پسوه، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و تا سال ۹۱ بیش از ۳۵۰۰ نفر جمعیت را در خود جای داده‌است.درگاه ملی آمار ایران
در فرهنگ دهخدا آمده‌است که قلعه پسوه . [ق َ ع َ پ َس ْ وَ] (اِخ) دهی است از دهستان لاهیجان بخش حومهٔ شهرستان مهاباد، واقع در ۳۸۵۰۰گزی باختر مهاباد و ۱۳۵۰۰گزی خاور شوسهٔ خانی به نقده. موقع جغرافیایی آن کوهستانی و هوای آن معتدل مالاریایی و دارای ۷۸۲ تن سکنه است. آب آن از رودخانهٔ آواجیر و محصول آن غلات، توتون، حبوب و شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان جاجیم بافی است. راه ارابه رو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴).
خرنج، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۴۰ نفر (۱۱۶ خانوار)
کانی بداغ، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۶۰ نفر (۴۸ خانوار)
توان، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۹۰ نفر (۲۵ خانوار)
بالابان، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴۰ نفر (۲۲ خانوار)
کانی ملا، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۵۷ نفر (۴۲ خانوار)
کیله علیا، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۷۹ نفر (۵۵ خانوار)
پیرکانی، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۸۱ نفر (۲۶ خانوار)
حمزه‌آباد سفلی، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳۷ نفر (۱۶ خانوار)
حمزه آبادعلیا، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۵۵ نفر (۲۱ خانوار)
خالدار، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۲۶ نفر (۵۵ خانوار)
رزگاری، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۱۲ نفر (۱۸۱ خانوار)
قوبه، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۶۱ نفر (۳۸ خانوار)
هوارابید، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۵۸ نفر (۳۰ خانوار)
سیلوه، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۱۹ نفر (۱۶۸ خانوار)
کولیج، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۵۰ نفر (۱۱۳ خانوار)
گرده سور، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۸۶ نفر (۸۸ خانوار)
جلدیان، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی [ایران]. تپه قلات جلدیان با قدمتی بیش از هفت هزار سال مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است، این اثر در تاریخ ۱۶ دی ۱۳۴۵ با شماره ثبت ۶۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این روستا در دهستان لاهیجان غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴۴۶ نفر (۲۶۹ خانوار)
زبکا، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۹۱ نفر (۲۹ خانوار)
گرد کولان، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۰۷ نفر (۳۱ خانوار)
ماشکان، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان لاهیجان غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۰۵ نفر (۴۵ خانوار)
تهاجم آردن یا نبرد آردن یا نبرد بولج آخرین تلاش گسترده آلمان نازی برای جلوگیری از تهاجم نیروهای متفقین به خاک این کشور در جنگ جهانی دوم است. این درگیری نظامی در منطقهٔ آردن رخ داد.
این نبرد در ابتدا با شکستن خط مقدم متفقین در غرب و تسخیر آنتورپ و قطع تدارکات همراه بود. فیلدمارشال گرت فن روندشتت از شمال لوکزامبورگ و منطقهٔ آردن به مواضع متفقین حمله کرد و تلفات سنگینی بر ارتش دوازدهم آمریکا وارد آورد. در آن روز برنارد لاو مونتگومری فرماندهٔ جبههٔ شمالی و عمر برادلی فرماندهٔ جنوب بود. هماهنگی این دو نیرو سبب شکست دشمن شد. واحد محاصره شدهٔ آمریکایی در باستون نیز در برابر حملات آلمان پایداری کرد و حمله را از سر گذرانید. با وجود برف سنگینی که باریده بود، متفقین در ۳ ژانویهٔ ۱۹۴۵ دست به ضد حمله زده و تا ۱۶ ژانویه منطقه را از دشمن پاکسازی کردند.
هدف اولیهٔ آلمان تصرف شهر اسپا بود که مرکز تدارکاتی و انبار سوخت آمریکایی‌ها و محل ذخیره میلیون‌ها لیتر سوخت آن‌ها بود. آلمان از حیث سوخت و بنزین به شدت در مضیقه قرار داشت. مقاومت جدی نیروهای آمریکایی در قسمت‌های شمالی و جنوبی از رخنه آلمان در مونشو و باستون جلوگیری و پیشروی آن را متوقف نمود.ویکی‌آریا ، بازدید: مه ۲۰۱۲.
جاهلیت از مفاهیم مصطلح در اسلام و نامی است که به حالت فکری مردم عرب پیش از ظهور اسلام داده شده‌است. این واژه در قرآن هست اگر چه تفسیرهای متفاوتی از آن شده‌است. تاریخ‌دانان و پژوهشگران تاریخ نیز گاه این واژه را برای اشاره به جامعه عربستان پیش از اسلام بکار می‌برند.
بر اساس خوانشِ سنتی در اسلام، در دوران جاهلیت مردم شبه جزیره عربستان بت می‌پرستیدند و برایش قربانی تقدیم می‌نمودند؛ تا اینکه با ظهور دین اسلام آئین بت‌پرستی برچیده شد. در مقابل پژوهش‌های مبتنی بر باستان‌شناسی، نظری متفاوت در بابِ این دوران را ارائه می‌دهند که بر اساس آن در سرزمین اعرابِ قبل از اسلام، نه تنها از قرنِ چهارمِ میلادی به بعد نشانه‌ای بت‌پرستی وجود ندارد، بلکه حضور کتیبه‌های یهودی و مسیحی پرشمار است.
به‌طور کلی، آغاز و میانه و پایان دوران معروف به جاهلیت مورد اختلاف دانشمندان اسلامی است. برخی آن را فاصله میان نوح و ادریس، و برخی میان آدم و نوح و گروهی زمان میان موسی و عیسی دانسته‌اند، جمعی نیز جاهلیت را عصر عیسی تا محمّد پنداشته‌اند. به هر صورت پایان این زمان را گاه ظهور محمد و گاه فتح مکه گفته‌اند."راه‌های نفوذ فارسی در فرهنگ و زبان عرب جاهلی"، ص ۱۶.
در سدة
۱۹م/۱۳ق گلدزیهر، با نظر نویسندگان مسلمان مخالفت کرد و چنین اظهار داشت که «جهل» در دوران پیش از اسلام، نه در مقابل «علم» که در مقابل «حلم» می‌نشسته‌است. نظر گلدزیهر را بسیاری پسندیدند؛ در زمینة تاریخ ادبیات عرب که خواه ناخواه با عنوان «عصر جاهلی» آغاز می‌شود، نویسندگان باختر به همین نظریه گرایش یافتند. بلاشر و ویر و نویسندگان «دائرةالمعارف اسلام» و دیگران نیز آن را کاملاً پذیرفته‌اند.
اما ایزوتسو با بهره‌گیری از پژوهش‌های گلدسیهر، بیش از همه به موضع پرداخته، و با استناد به روایات معروف اسلامی نتیجه گرفته‌است که جاهلیت در نظر پیامبر و مردم آن روزگار دوره‌ای نبود که گذشته باشد، بلکه حالت روانی خاصی بود که با برآمدن اسلام، دامن درکشیده بود، اما آثارش همچنان در جامعه عرب‌ها می‌توانست مشاهده شود.دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، چاپ اول، ۱۳۸۸، ج ۱۷ ص ۴۴۰ و ۴۴۱.
محمدعلی امیرمعزی بر اساس پژوهش‌های خودش و دیگر پژوهش‌گران، به تأثیر یکتاپرستی کُتُبِ مقدس در سرزمین اعراب اشاره می‌کند ومی‌گوید: «برخلاف آنچه که به شکل متاخر دفاعیه‌های مسلمانان ابراز داشتند، در سرزمین اعراب قبل از اسلام ملقب به «دوران جاهلیت»، نه هرج و مرج و بت‌پرستی بود، و نه اسلام آغاز یکتاپرستی عربی بود. چندخدایی احتمالاً طی قرن‌های متمادی در آنجا وجود نداشته‌است، مگر اینکه شاید به شکل کلی در میان برخی از بادیه‌نشینانِ کوچ‌نشین وجود داشته‌است.» بر اساس این پژوهش‌ها، حجاز پیشااسلامی، محل حضور و برخورد ادیان و تمدن‌های مختلف، از یهودیت و مسیحیِ سریانی تا ادیان ایرانی و اتیوپی بوده‌است.
به گفته کریستیان روبَن، باستان‌شناس، کتیبه‌شناس و متخصص تاریخ اعراب قبل از اسلام، از قرن چهارمِ بعد از میلادِ مسیح، هیچ نشانهٔ باستانی از حضور سنت‌های بت‌پرستی در این سرزمین یافت نمی‌شود؛ در مقابل سنگ‌نبشته‌های یهودی و مسیحی فراوان است؛ به‌ویژه در جنوبِ سرزمین عربستان و در دوران‌هایی از ابرهة بن صباح و حمیر که حضور این ادیان را در سطح بالای مفهومی قابل مشاهده است.
در آن دوران جزیره عرب به سه قسمت تقسیم شده بود که عبارتند از:
تاریخ نویسان، قوم عرب را به سه طبقه تقسیم نموده‌اند که عبارتند از:
تاریخ‌نویس بزرگ ونسب‌نویس عرب: «محمود بن علی بن ناصر ال أبو بکر» می‌نویسد: از قبائل مهم قبیلهٔ بنی شیبان البکری، به سر پرستی هانی بن مسعود الشیبانی توانست قبائل عرب صحرای دیار بکر (در شمال عراق کنوی) جمع‌آوری کند ولشکری انبوه تهیه نماید وبا لشکری که پادشاه ساسانی برای سرکوب اعراب فرستاد بود در مکانی به نام «ذی قار» بجنگد، در این جنگ اعراب بر لشکر کسری چیره شدند ودو سردار بزرگ ایرانیان به نام‌های:
هامرز تستری و سردار جلابزین کشته شدند. این جنگ در تاریخ به نام نبرد ذی قار مشهور است. و اولین باری بود که اعراب بر ایرانیان پیروز می‌شوند. تاریخ نویسان این واقعه به سال ۶۰۹ میلادی ترجیح می‌دهند، یعنی در بدایات ظهور اسلام در شبه جزیره عربستان.
شاخه‌هایی از قبیلهٔ بزرگ «بنی بکر» امروزه تقریباً در تمام کشورهای عربی منتشر هستند؛ به‌طور مثال:شبه جزیره عربستان، یمن، شام، «آل ابوکر» در فلسطین (در منطقهٔ جنین)، و غزه، «آل البطاینه» در اردن (اربد)، «آل ابوغوش» در قدس، «آل الحوت» در مصر، و لبنان تمام این‌ها فروعی از قبیلهٔ بزرگ «بنی بکر» تغلب هستند. همچنین أمراء از قبیلهٔ بکر بن وائل (تغلب) در سراسر شبه جزیره عربستان در دوران جاهلیت منتشر شده بودند و ساکنان اصلی این مناطق بودند.
تارا آرتمیس کمانگر آهنگساز و نوازندهٔ پیانو و ویولن ایرانی-آمریکایی است.
تارا از سال ۲۰۱۰ به عضویت گروه کیوسک درآمده است.
کمانگر در آمریکا به دنیا آمده و و فراگیری موسیقی را از ۳ سالگی با نواختن پیانو آغاز کرده‌است. تارا همچنین از ۴ سالگی شروع به نواختن ویولن کرد. در آن زمان برادران بزرگتر او به نواختن ساز مشغول بودند. او به زبان فارسی نیز می‌تواند صحبت کند. او تحصیل‌کرده دانشگاه هاروارد در رشته مردم‌شناسی اجتماعی است.اجرای آثاری از امین‌الله حسین، آهنگساز ایرانی در لندن (وب‌گاه بی‌بی‌سی فارسی)نسل دوم ایرانیان در خارج و موزیک- مهمان: تارا کمانگر (وب‌گاه فارسی صدای آمریکا، برنامه میزگردی با شما - پرونده تصویری)
کمانگر تاکنون آثار آهنگسازان بزرگ ایرانی همچون هرمز فرهت، بهزاد رنجبران، جواد معروفی، لوریس چکناواریان و به ویژه امین‌الله حسین را به اجرا درآورده است. امین‌الله حسین یکی از آهنگسازان مورد علاقه اوست و از کودکی به کاستهای او گوش می‌داده‌است. به گفته تارا، حسین از اقوام مادربزرگ او بوده‌است.تارا و هفت خوان پیانو (وب‌گاه بی‌بی‌سی فارسی) شرق اندوه (East of Melancholy) اولین آلبوم اوست؛ با آثاری از امین‌الله حسین، آرام خاچاطوریان و لوریس چکناواریان.
کمانگر از سال ۲۰۱۰ با گروه کیوسک در ضبط آلبوم "سه تقطیره"، آلبوم‌های بعد از آن و اجراهای زنده‌شان با عنوان نوازنده ویولن همکاری داشته‌است.
کریستینا اپل‌گیت (زاده ۲۵ نوامبر ۱۹۷۱) بازیگر آمریکایی و برنده جایزه امی برای نقشش در "مجموعه تلویزیونی دوستان" است.
مجله مردم در تاریخ ۳ اوت ۲۰۰۸ برای اولین بار خبری را منتشر کرد، مبنی بر اینکه کریستینا اپل‌گیت دچار بیماری سرطان سینه شده‌است. Retrieved on 2008-08-03.
نهایتاً در تاریخ ۱۹ اوت ۲۰۰۸، اپل‌گیت در مصاحبه با برنامه تلویزیونی صبح بخیر آمریکا اعلام کرد که خوشبختانه سرطان سینه وی در مراحل اولیه تشخیص داده شده بود و از این روی، برای جلوگیری از گسترش بیماری، به وسیله عمل جراحی، هر دو سینه وی در یک عمل جراحی از بدن وی درآورده شد. وی مدعی شد که اکنون کاملاً سلامتی خود را بازیافته است. Retrieved on 2008-08-19.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که کریستینا اپل‌گیت در آنها به ایفای نقش پرداخته‌است:
نشان CE یک نشان اجرایی است که نشانگر انطباق با استانداردهای بهداشت، ایمنی و حفاظت از محیط زیست، برای محصولات فروخته شده در منطقه اقتصادی اروپا (EEA) است. (این نشان یک شاخص کیفیت یا یک علامت صدور گواهینامه نیست.) نشان CE همچنین در محصولات فروخته شده در خارج از منطقه اقتصادی اروپا که با استانداردهای EEA تولید شده‌اند نیز یافت می‌شود. این امر باعث می‌شود که نشان CE حتی برای افرادی که با منطقه اقتصادی اروپا آشنا نیستند در سراسر جهان قابل تشخیص باشد. از این لحاظ مانند نشان FCC است که برای انطباق برای فروش برخی از وسایل الکترونیکی در ایالات متحده استفاده می‌شود.
نشان CE اعلامیه سازنده است که این محصول مطابق با استانداردهای اتحادیه اروپا برای بهداشت، ایمنی و حفاظت از محیط زیست است.
CE گاهی اوقات به عنوان کوتاه‌شدهٔ عبارت "Conformité Européenne" (فرانسوی عبارت «مطابقت اروپایی») مشخص شده‌است؛ اما در قوانین مربوطه به این صورت تعریف نشده‌است. مارک CE نشان می‌دهد که این محصول بدون در نظر گرفتن کشور مبدأ، می‌تواند آزادانه در هر بخشی از منطقه اقتصادی اروپا به فروش برسد.
نشان S یک نشان اختیاری و نشانگر کیفیت است و نشان می‌دهد که اینترتک به عنوان یک آزمایشگاه مستقل و معتبر، محصول را آزمون نموده و تأیید می‌کند که الزامات ایمنی ذی‌ربط را پاسخگوست؛ و از آن طرف، نشان CE یک خود اظهاری از جانب تولیدکننده یا واردکننده (اگر تولیدکننده در خارج از اروپا قرار داشته باشد) است مبنی بر اینکه محصول مورد نظر، الزامات اروپا را برآورده می‌کند. اگر قرار باشد محصول را در اروپا بفروشند در آن صورت باید اجباراً نشان CE را بگیرد. با این وجود، در اغلب موارد محصولی که نشان CE دارد لازم نیست که توسط یک طرف سوم تحت آزمون قرار گیرد.
برخی از تولیدکنندگان چینی از نشانی بسیار شبیه به CE برای محصولات خود استفاده می‌کنند که کوتاه‌شدهٔ «China Export» به معنای «صادرات چین» است.;
در ایران برخی افراد اقدام به صدور گواهینامه CE نامعتبر می‌نمایند و گاهی ادعاهایی مانند گواهی انطباق و اعتبار در حوزه خلیج فارس مطرح می‌شود. گواهینامه CE بسته به Module ممکن است اظهارنامه انطباق یا Type Examination و هر مورد دیگری باشد.
ممکن است منظور شما از فیروزآباد یکی از موارد زیر باشد:
کریستوفر آنتونی جان مارتیناو
(۲ مارس ۱۹۷۷) خواننده، ترانه سرا و گیتاریست انگلیسی گروه راک کلدپلی است. او با بازیگر آمریکایی، گوئینت پالترو ازدواج کرده‌است آن‌ها در مارس ۲۰۱۶ اعلام کرده‌اند که جدا شده‌اند.اخیراً خبرها و تصاویری مبنی بر دوستی او و بازیگر آمریکایی داکوتا جانسون وجود دارد.که همه غلط بوده .
کریس مارتین از حامیان تیم فوتبال آرسنال از تیم های لیگ برتر فوتبال انگلیس است.
کریس مارتین برنده 7 جایزه گرمی با کلدپلی شده‌است.او از مسئولان پروژه شهروند جهانی است.همچنین با جی زی ، کانیه وست ، فارل ویلیامز ، بیگ شان ، بی تی اس و آویچی همکاری داشته است.
کریس مارتین متولد ۲ مارس ۱۹۷۷ میلادی در شهر اکستر در استان دوون است. او بزرگترین فرزند خانواده ی پنج نفره خود است. پدر او ، آنتونی جان مارتین ، یک حسابدار بازنشسته بود و مادرش ، آلیسون مارتین ، یک معلم موسیقی در انگلستان بود.
کریس مارتین در مدرسه هیلتون و برای امادگی بیشتر در مدرسه سادیرال درس میخواند ، مدرسه سادیرال جایی بود که او به موسیقی علاقه‌مند شد و بعد پایان دوران تحصیلش در مدرسه اکستر سادیرال به مدرسه شربورن رفت و آنجا اولین عضو گروه کلدپلی یعنی فیل هاروی را ملاقات نمود.فیل هاروی چند سال بعد به عنوان مدیر برنامه های گروه کلدپلی انتخاب شد و همچنان مشغول به این کار است.
کریس مارتین بعد از پایان دوره دبیرستان به کالج دانشگاهی لندن وارد و در رشته باستان شناسی مشغول به تحصیل شد و با اعضای آینده گروه یعنی جانی باکلند ، گای بریمن و ویل چمپیون نیز آشنا شد.
بخاری گازی وسیله‌ای برای گرم کردن داخل ساختمان یا بیرون از آن می‌باشد که با گاز طبیعی یا گاز مایع کار می‌کند. اولین بخاری گازی بر طبق اصول کلی ساخت چراغ بونزن که در یک سال قبل از اختراع بخاری گازی به وجود آمده بود ساخته شد. بخاری گازی اولین بار توسط یک شرکت انگلیسی به نام «پیتیت و اسمیت» در سال ۱۸۵۶ ساخته شد. شعله بخاری هوا را به‌طور موضعی گرم می‌کند و سپس به وسیله قانون انتقال گرما در هوا، کل هوای اتاق گرم می‌شود. هم‌اکنون از بخاری گازی در کشورهای غربی برای گرم کردن محیط‌های خارج از ساختمان همچون گلخانه و پاسیو استفاده می‌شود.
در آغاز سال ۱۸۸۱ میلادی در ساختمان مشعل شعله بخاری از پنبه نسوز استفاده می‌گردید که این طرح یک مهندس انگلیسی به نام «سیگسموند لیونی» بود. اما بعدها خاک نسوز جای پنبه نسوز را گرفت٬زیرا استفاده از آن در قالب ریزی راحت‌تر بود. در بخاری‌های گازسوز امروزی نیز هنوز از همین شیوه استفاده می‌گردد اگرچه از مواد نسوز دیگری نیز استفاده می‌شود.
بخاری‌های گازی امروزی بیشتر به این خاطر به وجود آمدند تا وسیله‌ای گرما ساز باشند و جای وسایلی مثل چراغ بونزن را بگیرند بلکه کارایی شان بیشتر باشد. چراغ بونزن از طریق انتقال گرما هوا را گرم نمی‌کند اما با این همه در میان مردم بیشتر ترجیح داده می‌شود. مخصوصاً که این وسیله برای گرم کردن محیط‌های بیرون از ساختمان بسیار مفید می‌باشد و به بخاری گازی برای گرم کردن فضاهایی که به علت بزرگی استفاده از بخاری گازی غیر اقتصادی است ترجیح دارد.
با توجه به پیشرفت تکنولوژی، مهندسان در تلاشند که مانع مصرف بسیار زیاد بخاری های گازی و افزایش راندمان شوند.
بخاری های گازی در انواع مختلفی تولید می شوند، که می توان به دودکش دار و بدون دودکش اشاره کرد، راندمان بخاری های بدون دودکش بالاتر از بخاری های دودکش دار می باشد.
پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی (نام سابق بنیاد فرهنگ ایران)، یک پژوهشگاه ملی دولتی وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ایران است. مأموریت این پژوهشگاه، مطالعه و تحقیق در حوزهٔ علوم انسانی و علوم فرهنگی است. این پژوهشگاه متشکل از سیزده پژوهشکده، چهار مرکز پژوهشی و دو گروه پژوهشی مستقل در حوزه‌های علوم سیاسی، تاریخ، ادبیات، فلسفه، زبانشناسی، جامعه‌شناسی، روانشناسی، اخلاق، ارتباطات، مطالعات اسلامی و قرآنی، دانشنامه‌نگاری، مطالعات فرهنگی و میان‌فرهنگی، اقتصاد، مدیریت، نوآوری، فناوری و رویکردهای انتقادی به علوم انسانی است.
پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی قدیمی‌ترین و بزرگترین پژوهشگاه علوم انسانی و اجتماعی در کشور ایران و خاورمیانه است. هم‌اکنون ریاست این مرکز را دکتر موسی نجفی بر عهده دارد. این پژوهشگاه صرفاً در سطوح کارشناسی ارشد و دکتری تخصصی (PhD) دانشجو می‌پذیرد. اکثر دانشمندان و اساتید برجسته علوم انسانی و اجتماعی کشور از دیرباز در کارنامه خود ارتباط مؤثری با پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی داشته‌اند.
تعدادی از سرشناس‌ترین استادان و محققان علوم انسانی و اجتماعی کشور سابقه عضویت در هیئت علمی یا استخدام در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی را داشته‌اند. در ذیل به تعدادی از نامدارترین آنها اشاره شده است:
نام سابق پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، بنیاد فرهنگ ایران بود و سابقه تأسیس آن به سال می‌رسد. این پژوهشگاه یکی از قدیمی‌ترین نهادهای علمی در ایران معاصر محسوب می‌شود. در مهرماه سال 1343، بنیاد فرهنگ ایران توسط فرح پهلوی به عنوان سازمانی غیرانتفاعی و با هدف پاسداشت، گسترش و پیشبرد زبان فارسی بنیان نهاده شد. بنیاد زیر ریاست‌ فرح پهلوی قرارداشت و دکتر پرویز ناتل خانلری اولین دبیرکل آن بود. در سال ۱۳۵۱، در ذیل بنیاد فرهنگ ایران، پژوهشکده‌ای با عنوان پژوهشکده فرهنگ ایران تأسیس شد که دارای چهار رشته بود: ادبیات فارسی، زبان‌های باستانی ایران، زبان‌شناسی عمومی و تاریخ. مأموریت پژوهشکده این بود که برنامه‌های جهانی پژوهشی درخصوص زبان‌شناسی فارسی را پشتیبانی مالی نماید و دانشجویان شاخص را در رشته زبان و ادبیات فارسی بورسیه تحصیلی کند. در ابتدای این برنامه، بیش از سی پژوهشگر دارای مدرک کارشناسی در زبان و ادبیات فارسی در این پژوهشکده با روش پژوهش آشنا شدند و در شعبه‌های پژوهشی بنیاد با گرفتن کمک هزینه تحصیلی کارآموزی کردند.
پس از انقلاب اسلامی، در سال ۱۳۶۰، بنیاد فرهنگ ایران و یازده مؤسسه علمی، فرهنگی و پژوهشی دیگر شامل انجمن فلسفه شاهنشاهی ایران (انجمن حکمت و فلسفه ایران)، بنیاد شاهنامه فردوسی، بنیاد فرهنگ و هنر ایران، پژوهشکده علوم ارتباطی و توسعه ایران، پژوهشگاه علوم انسانی، بنیاد شاهنشاهی فرهنگستان‌های ایران (فرهنگستان ادب و هنر ایران، فرهنگستان زبان ایران و فرهنگستان علوم ایران)، مرکز اسناد فرهنگی آسیا، مرکز ایرانی تحقیقات خارجی و مرکز ایرانی مطالعه فرهنگ‌ها با یکدیگر ادغام شدند و نهادی با عنوان «مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی» وابسته به وزارت فرهنگ و آموزش عالی وقت تشکیل شد. برخی از این نهادها با تغییراتی در عناوین خود (مانند پژوهشکده علوم ارتباطی و توسعه ایران) به شکل یکی از پژوهشکده‌های زیرمجموعه مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی درآمدند و برخی دیگر با همان عناوین قبلی (مانند مرکز اسناد فرهنگی آسیا) به مؤسسه پیوستند. در سال ۱۳۶۹ پس از تغییر تشکیلات سازمانی، این مؤسسه با تصویب شورای گسترش آموزش عالی عنوان «پژوهشگاه» را دریافت کرد که تشکیلات سازمانی آن در خرداد ماه ۱۳۷۲ به تصویب نهایی سازمان امور اداری و استخدامی کشور رسید. در سال‌های بعد نیز نهادهایی به این مؤسسه اضافه یا از آن منشعب شدند (مثلاً انجمن حکمت و فلسفه که در سال 1360 به پژوهشگاه علوم انسانی افزوده شده بود، در سال 1380 از آن منفک شد و مجدداً استقلال یافت). در سال ۱۳۷۳ شورای عالی پژوهشگاه به منظور تأکید بر گرایش علوم انسانی و مسائل فرهنگی در تحقیقات پژوهشگاه، عنوان «پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی» را برای این نهاد پیشنهاد کرد که مورد تصویب شورای گسترش آموزش عالی قرار گرفت. در سال ۱۳۹۷ بنیاد دانشنامه نگاری ایران نیز در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی ادغام شد و تبدیل به یکی از پژوهشکده‌های پژوهشگاه (پژوهشکده دانشنامه نگاری) شد. در حال حاضر پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی متشکل از سیزده پژوهشکده، چهار مرکز پژوهشی و دو گروه پژوهشی مستقل است.
در حال حاضر این پژوهشگاه دارای ۱۴ پژوهشکده به شرح زیر است:
مرکز اسناد فرهنگی آسیا (Asian Cultural Documentation Center for UNESCO) به منظور شناساندن میراث فرهنگی و معرفی و ترویج فرهنگ کشورهای آسیایی به یکدیگر و به جهانیان و گسترش تعامل علمی، فرهنگی و هنری میان کشورهای آسیایی فعالیت می‌کند. این مرکز موظف به گردآوری، طبقه‌بندی و انتشار اطلاعات مربوط به اسناد و مدارک فرهنگی و تشویق و کمک به پژوهشها و بررسی‌های فرهنگی ملل آسیایی و تربیت پژوهشگر در این زمینه و همچنین گسترش تفاهم فرهنگی میان ملل است.
مقدمات تأسیس مرکز اسناد فرهنگی آسیا به کنفرانس بین‌الدولی که در زمینه سیاست‌های فرهنگی در سال ۱۹۷۳ در جاکارتای اندونزی از سوی یونسکو برگزار شده بود، بازمی‌گردد. مرکز اسناد فرهنگی آسیا در چهارم تیرماه سال ۱۳۵۶ به عنوان مرکزی مستقل و غیرانتفاعی که بودجه آن از سوی وزارت فرهنگ و هنر وقت تأمین می‌شد، تأسیس گردید. پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ مرکز زیر نظر مرکز مطالعات و هماهنگی فرهنگی (دبیرخانه شورای عالی فرهنگ و هنر سابق) درآمد. تا اینکه در ۲۶ آذرماه ۱۳۶۰ براساس مصوبه هیئت وزیران مرکز اسناد فرهنگی آسیا در مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی (پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی فعلی) ادغام شد.
شناسایی و عرضه ابعاد اجتماعی سیره نظری و عملی امام علی به جامعه بشری به‌منظور حرکت به سوی جامعه علوی، از اهداف تأسیس این مرکز است.
طرح اعتلا، مجموعه پروژه‌هایی به هم‌پیوسته، مرتبط با یکدیگر و مسئله محور است که با پشتوانهٔ بهره‌گیری از مطالعات جهانی و ملی و به صورت شبکه‌ای محصول گرا و هم‌افزایانه طراحی شده‌است. هدف این طرح افزایش کارایی و بالندگی علوم انسانی در کشور و کمک به ایفای نقش مؤثر این علوم در گشودن افق‌های توسعه و پیشرفت کشور و ترسیم پایه‌های تمدنی آینده ایران است.
شورای بررسی متون و کتب علوم انسانی در سال ۱۳۷۴ به منظور کمک به توسعه علوم انسانی، آگاهی مجامع علمی، برنامه‌ریزان آموزشی و فرهنگی، استادان و دانشجویان از کیفیت متون منتشر شده در حوزه علوم انسانی به ویژه متون درسی و کمک درسی دانشگاهی، تأسیس شد.
هدف کلی این شورا، نقد و بررسی متون و کتب رشته‌های علوم انسانی است، تا از نکات مثبت و منفی آنها مطلع شده و در بهبود امتیازات و رفع نواقص و ایرادات موجود در آن متون بکوشد و از این طریق برای بهبود کمی - کیفی و علمی - ارزشی منابع درسی علوم انسانی اقدام نماید. در این مسیر، کتب نمونه موجود در دروس رشته‌ها را تشویق و ترویج می‌نماید و الگوهایی را برای تدوین کتب به منظور رفع خلاء موجود در دروس رشته‌ها، به فراخور هدف و جایگاه آن درس در بدنه رشته مربوطه ارائه می‌نماید.
مرکز پژوهشی نوآوری و توسعه فناوری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی در سال 1399 تأسیس شد. برخی از اصلی‌ترین مأموریت‌های این مرکز عبارتند از:
در حال حاضر این پژوهشگاه دارای 2 گروه پژوهشی مستقل به شرح زیر است:
پژوهشگاه از سال ۱۳۶۸ اقدام به ایجاد و برگزاری دوره‌های تحصیلی در کنار کار اصلی پژوهشی خویش کرده‌است و امروزه با بیش از ۳۰ سال سابقه فعالیت در اجرای دوره‌های تحصیلات تکمیلی، موفق به راه اندازی ۱۲ رشته در مقطع کارشناسی ارشد و ۱۰ رشته در مقطع دکتری تخصصی شده‌است. برای اولین بار در سال ۱۳۶۸ رشته‌های زبان و ادبیات فارسی، تاریخ ایران دوره اسلامی و زبانشناسی همگانی در مقطع کارشناسی ارشد در پژوهشگاه راه اندازی شد. سال ۱۳۷۶ نیز با تأسیس رشته علوم سیاسی، سرآغاز راه‌اندازی دوره‌های دکتری تخصصی در پژوهشگاه شد.
رشته‌های مقطع کارشناسی ارشد: زبان و ادبیات فارسی / زبانشناسی همگانی / تاریخ ایران اسلامی / فرهنگ و زبانهای باستانی / ادیان و عرفان / فلسفه غرب / فلسفه و کلام اسلامی / زبان و ادبیات عرب / علوم اقتصادی / پژوهش علوم اجتماع / دین و رسانه / مدیریت رسانه
رشته‌های مقطع دکتری: علوم سیاسی / زبان‌شناسی همگانی / فرهنگ و زبانهای باستانی / زبان و ادبیات فارسی / فلسفه علم و فناوری / تاریخ علم دوره اسلامی / انقلاب و تمدن اسلامی / تاریخ ایران بعد از اسلام / حکمت متعالیه / فلسفه دین
براساس آمار مربوط به سال ۱۳۹۳، طی ۲۵ سال، ۱۱۸۴ نفر دانشجو در ۲۰ رشته مختلف علوم انسانی در پژوهشگاه پذیرفته شده‌اند. تولید دانش و انتشار بیش از ۶۰۰ اثر علمی ـ پژوهشی و پایان‌نامه در رشته‌های تخصصی و تربیت بیش از ۷۷۰ دانش‌آموخته و پژوهشگر از افتخارات پژوهشگاه در این حوزه می‌باشد.
پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی دارای بیش از بیست مجله در زمینه علوم انسانی با امتیاز علمی پژوهشی از وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است که آماری منحصر به فرد محسوب می‌شود:
ـ نشریه پژوهش نامه انتقادی متون و برنامه‌های علوم انسانی: بررسی و نقد منابع، برنامه‌های آموزشی و پژوهشی و شیوه‌های اجرایی برنامه‌های علوم انسانی
ـ نشریه پژوهش نامه تاریخ اجتماعی و اقتصادی: پژوهش‌هایی در حوزه تاریخ اجتماعی و اقتصادی در ایران
ـ نشریه آفاق الحضاره الاسلامیه: به زبان عربی و در زمینه پژوهش در علوم اسلام اعم از کلام، فقه و تاریخ اسلامی
ـ نشریه جستارهای تاریخی: پژوهش‌هایی در حوزه تاریخ ایران با اولویت تاریخ فرهنگی
ـ نشریه پژوهش‌های علم و دین: پژوهش در حوزه‌های مطالعاتی مرتبط با علم و دین
ـ نشریه ادبیات پارسی معاصر: تحقیقات ادبی معاصر، پژوهش در متون نظم و نثر معاصر اعم از داستان، شعر و طنز، نظریه‌های ادبی و ادبیات تطبیقی در ارتباط با جهان معاصر
ـ نشریه منطق پژوهی: پژوهش در موضوعات منطق قدیم، منطق جدید، فلسفه منطق، منطق تطبیقی
ـ نشریه اقتصاد تطبیقی: مطالعات تطبیقی بین مکاتب و نظریه‌های مختلف اقتصادی و مطالعات بین رشته‌ای اقتصادی
ـ نشریه حکمت معاصر: پژوهش در موضوعات فلسفه، کلام و عرفان اسلامی معاصر
ـ نشریه کهن نامه ادب پارسی: پژوهش در متون نظم و نثر کهن، تصحیح متون، نقد و بررسی متون و نقد ادبی ادبیات پارسی
ـ نشریه تحقیقات تاریخ اجتماعی: پژوهش در موضوعات اجتماعی با نگاه تاریخی
ـ نشریه زبان شناخت: پژوهش در خصوص زبان‌شناسی تاریخی و همگانی
ـ نشریه تفکر و کودک: پژوهش‌های مرتبط با فکر پروری و خلاقیت در کودکان
ـ نشریه غرب‌شناسی بنیادی: پژوهش در موضوعات اساسی فلسفه غرب
ـ نشریه پژوهش نامه زنان: پژوهش در محورهای سیاست، فرهنگ و اقتصاد در موضوع منزلت زن
ـ نشریه پژوهش‌نامه علوی: پژوهش در خصوص فرهنگ و معارف علوی
ـ نشریه جامعه پژوهی فرهنگی: پژوهش در موضوعات جامعه‌شناسی، انسان‌شناسی و روان‌شناسی اجتماعی با رویکرد فرهنگی
ـ نشریه جستارهای فلسفه دین: پژوهش در موضوعات اساسی فلسفه دین
ـ نشریه رسانه و فرهنگ: پژوهش در خصوص نقش رسانه در فرهنگ سازی و تأثیر و تأثر متقابل
ـ نشریه فلسفه علم: پژوهش‌هایی در فلسفه علم با تأکید بررسی مبانی نظری علم در ایران
ـ نشریه جستارهای سیاسی معاصر: پژوهش‌های مرتبط با سیاست نظری و عملی و اندیشه سیاسی در اسلام
کتابخانه مرکزی پژوهشگاه در ساختمکان اصلی آن قرار دارد، این کتابخانه در سال ۱۳۶۱ از ادغام چندین مجموعه دیگر شکل گرفته‌است و هم‌اکنون یکی از غنی‌ترین مجموعه‌ها در زمینه علوم انسانی کشور را در اختیار دارد. مجموعه این کتابخانه بالغ بر ۱۰۰ هزار جلد کتاب است که حدود ۴۵ هزار جلد از کتابها به زبان‌های فارسی و ترکی و حدود ۵۵ هزار جلد نیز به زبان‌های انگلیسی، فرانسه، آلمانی، روسی و سایر زبانهاست. این کتابخانه همچنین آرشیوی بالغ بر ۵۰ هزار نسخه از نشریات فارسی، انگلیسی و فرانسه را نیز در اختیار دارد که در قالب ۸۰۳ عنوان نشریه فارسی و ۳۸۵ عنوان نشریه ادواری انگلیسی و فرانسوی قرار دارند. همچنین بیش از ۱۰۰۰ عنوان پایان‌نامه کارشناسی ارشد و دکتری و تعداد محدودی عکس نسخ خطی و تعدادی لوح فشرده و نقشه نیز در این کتابخانه موجود است. استفاده از منابع کتابخانه برای تمامی پژوهشگران و دانشجویان آزاد است. اعضای هیئت علمی، پژوهشگران، کارمندان و دانشجویان پژوهشگاه نیز می‌توانند طبق ضوابط مصوب کتاب را امانت بگیرند. همچنین متخصصان، پژوهشگران و دانشجویان علوم انسانی سراسر کشور می‌توانند از طریق خدمات مرجع الکترونیکی کتابخانه با همکاران کتابخانه در ارتباط بوده و اطلاعات خود را به دست آورند.
علاوه بر کتابخانه مرکزی، کتابخانه استاد مینوی نیز از جمله بخش‌های وابسته به پژوهشگاه هست که وقف شادروان استاد مجتبی مینوی است و در خیابان شریعتی قرار دارد. مجموعه این کتابخانه بالغ بر ۲۰ هزار جلد کتاب به زبان‌های مختلف و در حوزه ایرانشناسی و فرهنگ است.
همچنین کتابخانه مرحوم دانش‌پژوه که در طبقه دوم ساختمان مینوی قرار دارد بالغ بر ۴۵۰۰ عنوان کتاب به زبانهای مختلف موجود دارد. قابل ذکر است تمامی منابع موجود در این کتابخانه از طریق اینترنت قابل جستجو هستند.
انتشارات پژوهشگاه با هدف تولید و توزیع کتاب و انتشار آثار محققان داخل و خارج پژوهشگاه فعالیت می‌کند. ظرفیت چاپ کتاب در پژوهشگاه سالانه بیش از ۶۰ عنوان کتاب است. تاکنون بیش از ۷۰۰ عنوان کتاب توسط این انتشارات منتشر شده‌است. انتشارات پژوهشگاه طی دهه‌های اخیر به انتشار آثار اساتید و پژوهشگران پژوهشگاه و دانشوران و اعضای هیئت علمی غیر عضو پژوهشگاه اقدام می‌کند. طی نیم قرن گذشته بسیاری از آثار برجسته علوم انسانی کشور توسط انتشارات پژوهشگاه یا مؤسساتی که در آن ادغام شده‌اند منتشر شده‌است. از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
پرتال جامع علوم انسانی به آدرس www.ensani.ir به منظور ایجاد مرکزی برای دسترسی و هم افزایی فعالیت‌های علمی و پژوهشی در حوزه علوم انسانی با اهداف ذیل آغاز به کار نموده‌است:
- ایجاد بانک اطلاعات جامع و روزآمد مقالات، با دسترسی آسان، رویه یکسان و رفع محدودیت‌های شکلی، زمانی و سازمانی موجود.
- معرفی تخصصی پژوهشگران و اساتید در حوزه‌های تخصصی علوم انسانی جهت تقویت حقوق معنوی.
- فراهم نمودن بستری برای جریان‌سازی و مدیریت محتوای علوم انسانی جهت جلوگیری از تضییع منابع مادی و معنوی جامعه علمی کشور در روندهای تکراری و کلیشه ای کنونی.
- ایجاد زمینه مساعد برای بومی سازی علوم انسانی در کشور.
وجه تمایز پرتال جامع علوم انسانی با سایر پایگاه داده‌های مشابه، دسته‌بندی موضوعی داده‌های علمی در آن می‌باشد که در قالب بیش از ۳۲۰۰ موضوع، حوزه‌های مختلف علوم انسانی را شامل می‌شود. مزیت دیگر پرتال جامع علوم انسانی دسترسی آسان و رایگان مخاطبان به منابع پرتال جامع علوم انسانی می‌باشد.
در حال حاضر پرتال جامع علوم انسانی با بیش از 406 هزار داده علمی تمام متن در خدمت جامعه علمی کشور می‌باشد.
شبکه نخبگان علوم انسانی در زمان مدیریت دکتر صادق آئینه وند راه اندازی شد. هم‌اکنون شبکه نخبگان در تمام کشور عضو دارد و بسیاری از اساتید و محققان سرشناس علوم انسانی و اجتماعی کشور با آن همکاری دارند.
پادکار یا اقدام متقابل در علوم نظامی به سامانه‌ای گفته می‌شود که برای جلوگیری از به هدف خوردن یک جنگ‌افزار حسگر طراحی شده‌است.
پادکارها معمولاً شناسه‌های الکترومغناطیسی و صوتی هدف را تغییر می‌دهند تا بدین‌وسیله رفتار رهیابی و حسگرانه تهدیدکنندهٔ شلیک‌شده (برای نمونه موشک‌ها) را عوض کنند.
به این‌گونه اقدامات اصطلاحاً پادکارهای «نرم‌کُش»softkill گفته می‌شود.
اقداماتی که به‌طور فیزیکی با یک تهدیدکننده درگیر می‌شوند و از این طریق سرجنگی یا بار مفید آن را نابود یا مسیرگردانی می‌کنند اصطلاحاً پادکارهای «سخت‌کش»hardkill نامیده می‌شوند.
مارگریت دوراس با نام کامل مارگریت ژرمن ماری دونادیو (۱۹۱۴ – ۱۹۹۶) نویسنده و فیلمساز فرانسوی بود. برخی از منتقدان ادبی لقب «بانوی داستان‌نویسی مدرن» را به او داده‌اند.
او در طول دوران فعالیت ادبی و هنری خود بیش از ۱۹ فیلم ساخت و ۶۰ کتاب شامل رمان، داستان کوتاه، نمایشنامه، اقتباس، فیلم‌نامه نوشت.
دوراس در ۴ آوریل ۱۹۱۴ در خانواده‌ای فرانسوی در هندوچین، مستعمره سابق فرانسه و ویتنام فعلی زاده شد. او دو برادر بزرگتر از خود داشت. در سال ۱۹۱۸ خانواده دوراس در شهر فنوم‌پن پایتخت کامبوج مستقر می‌شوند، اما پدرش که معلم ریاضیات بود پس از مدت کوتاهی به بستر بیماری افتاد و هنگام بازگشت به فرانسه درگذشت.ادیل آندره؛ ترجمه سعیده محمدی؛ مارگریت دوراس؛ مجله کلک؛ شهریور ۱۳۷۴؛ شماره ۶۶
مادر مارگریت پس از مرگ شوهرش در شرایط بسیار سخت به شغل معلمی خود ادامه داد و در روستاهایی در مجاورت رودخانه مکونگ و با فقر فرزندانش را بزرگ کرد. مادر برای این که از عهده مخارج بچه‌ها برآید در سینماها پیانو می‌زد تا وقتی که تصمیم گرفت تکه زمینی را در کامبوج برای کشاورزی و سرمایه‌گذاری بخرد اما به علت فساد اداری موجود و به واسطه خرید زمینی که دائم در معرض سیل و غیرقابل کشت بود، تمامی سرمایه‌اش را از دست داد.هاشمی‌نسب، پیمان و پدرام؛ زندگی و مرگ مارگریت دوراس، روزنه‌ای به احساس و اندیشه یک زن جوان؛ مجله گلستانه؛ شهریور ۱۳۷۹؛ شماره ۲۰
زندگی در مناطق و روستاهای فقیرنشین، ارتباط و دوستی با بومی‌ها و کمبود محبت پدری بعدها تبدیل به منبع الهام و دستمایه نوشته‌های او شد.دویچه وله فارسی؛مارگریت دوراس راوی عشق و رنج؛ ۲ مارس ۲۰۱۱
در سال ۱۹۲۹ مارگریت به منظور تحصیل در دوره دبیرستان به سایگون رفت. در همان زمان بود که مارگریت نوجوان عاشق یک چینی ثروتمند شد. او این ماجرا را سال‌ها بعد در داستان «عاشق» نوشت و توانست برنده جایزه گنکور شود.روزنامه تایمز مورخ ۴ مارس ۱۹۹۶ و در ۱۸ سالگی برای ادامه تحصیل در رشته علوم سیاسی به دانشگاه سوربن در فرانسه رفت. و در نهایت موفق به اخذ لیسانس حقوق شد. او در این مدت علاوه بر درس دانشگاهی، دامنه مطالعات ادبی‌اش را گسترش می‌دهد. چند سالی را نیز به عنوان بایگان و محقق در اداره مستعمرات فرانسه کار کرد. در سال ۱۹۳۹ با نویسنده‌ای به نام روبر آنتلم ازدواج کرد در ژوئن ۱۹۴۴، روبِر به دلیل فعالیت‌های سیاسی توسط گشتاپو دستگیر شده و به شهر داخائو در ایالتِ بایرنِ آلمان تبعید می‌شود.
مارگریت در سال ۱۹۴۴ به عضویت حزب کمونیست فرانسه درآمد و با این‌که در سال ۱۹۵۰ از آن حزب اخراج شد ولی تا پایان عمر عقاید چپگرایانه‌اش را حفظ کرد. دوراس در انتخابات سال ۱۹۸۱ برای پیروزی فرانسوا میتران، نامزد سوسیالیست ریاست جمهوری فرانسه تلاش بسیاری کرد.مشیری، مینو؛ مارگریت دوراس خاموش شد؛ مجله کلک؛ بهمن و اسفند ۷۴؛ شماره ۷۱ و ۷۲
در سال ۱۹۴۱ اولین رمانش را برای چاپ به انتشارات گیلمار سپرد، گیلمار از چاپ و انتشار رمان خودداری کرد ولی ریموند کنو که در گالیمار کار می‌کرد و به استعدادش اعتقاد داشت، او را تشویق به ادامه نوشتن کرد.آدلر، لر؛ نوری، اصغر؛ حقایق جدید دربارهٔ مارگریت دوراس؛ مجله پروین؛ آذر ۱۳۸۱؛ شماره ۱۰؛ صفحهٔ ۸
به این ترتیب اولین کتابش در سال ۱۹۴۳ و هنگام جنگ جهانی دوم با نام بی‌شرمان توسط انتشارات گیلمار چاپ و منتشر شد. او به جای نام‌خانوادگی اصلیش دونادیو، اسم دوراس که نام منطقه‌ای بود که پدرش در آنجا مرده بود را انتخاب کرد، نامی که تا پایان عمر در تمامی آثارش استفاده شد و همگان او را به این نام می‌شناسند.
در سال ۱۹۴۶ دوراس و آنتلم از یکدیگر جدا شدند و سال بعد مارگریت از رابطه‌اش با دیونیس ماسکولو صاحب فرزند پسری به نام ژان شد.
دوراس در سال ۱۹۵۰ رمان "سدی بر اقیانوس آرام" را نوشت که مورد توجه قرار گرفت و نامزد جایزه ادبی گنکور شد. در آن ایام او در کنار نویسندگی به فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی نظیر مبارزه با جنگ الجزایر و مخالفت با سیاست‌های ژنرال دوگل نیز می‌پرداخت.نقیبیان، آرش؛ دوراس رسواگر واقعیت جهان / درنگی بر زندگی و آثار مارگریت دوراس؛ مجله گلستانه؛ آبان ۱۳۹۰؛ شماره ۱۱۵؛ صفحات ۶۰ و ۶۱
اگرچه کتاب مدراتوکانتابیله در به شهرت رسیدن دوراس سهم عمده‌ای داشت ولی نباید از نقش فیلم هیروشیما عشق من به کارگردانی آلن رنه که او نویسنده فیلمنامه‌اش بود غافل بود.
دوراس برای این فیلم نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه شد و در جشنواره کن نیز به عنوان فیلم برگزیده انتخاب شد.وبگاه جشنواره فیلم کن، مدخل HIROSHIMA, MON AMOUR
دوراس جایزه ادبی گنکور را در سال ۱۹۸۴ به دلیل نوشتن رمان عاشق دریافت کرد. این رمان او بسیار پرفروش شد و به ده‌ها زبان زندهٔ دنیا ترجمه شد. انعکاس و نقد و نظرهای فراوانی که در مطبوعات این اثر به دنبال داشت دامنه شهرت دوراس را وسعت بخشید.
ژان ژاک آنو کارگردان فرانسوی در سال ۱۹۹۲ بر اساس این رمان دوراس فیلمی به نام عاشق ساخت.عاشق در صفحه دادگان فیلم‌ها
مارگریت دوراس در آثارش شیوه‌های تازه‌ای را در عرصه رمان‌نویسی آزمود و رونق تازه‌ای به نثر فرانسوی بخشید.خلجی، مصطفی؛ مارگریت دوراس و انتقام خونسردانه از عشق؛ نگاهی به کتاب تازه‌ای درباره دوراس؛ بی‌بی‌سی فارسی؛ ۲۲ دی ۱۳۹۱
نثر دوراس با بیانی فشرده و ابهامی شاعرانه، خواننده را درگیر می‌کند؛ زبانش عریان و بی‌واسطه است و واژگان آثارش با دقت و وسواس انتخاب شده‌است.امینی‌نجفی، علی؛ هنر مارگریت دوراس، آلیاژ خشونت و شهوت؛ بی‌بی‌سی فارسی؛ ۱۶ فروردین ۱۳۹۳
سنت‌شکنی و پرداختن به موضوع‌های غیرمتعارف، به شیوه‌ای غیرمعمول و نوگرایانه را می‌توان ویژگی اصلی آثار مارگریت دوراس دانست.
او اگر چه هیچ‌گاه یک فمینیست برجسته نبود در نوشته‌هایش افراد و مکان را با زبان و نگاهی زنانه بهم متصل می‌کرد.
دوراس در گفتگویی عنوان کرد که دوران نویسندگی خودش را دو دوره می‌داند که نوشتن کتاب «مدراتو کانتابیله» در اواخر دهه پنجاه، مرز بین این دو دوره است. خود دوراس تأکید می‌کند که در آثار نخستینش هیچ جایی برای خلاقیت خواننده باقی گذاشته نشده‌است.
در اکتبر ۱۹۸۸ دوراس به کما می‌رود و پس از ۵ ماه به‌طور معجزه‌آسایی جان سالم به در می‌برد.
مارگریت دوراس که مسئله بیش مصرفی الکل را داشت در نهایت به سرطان مری مبتلا شد.