moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
جنوب لبنان بار دیگر مورد تهاجم هواپیماهای اسرائیل قرار گرفته و بنا بر گزارش‌ها هم‌اکنون مقر حزب‌الله لبنان با خاک یکسان شده‌است.
وزیر خارجه فرانسه گفت: گروه ۱+۵ با ارجاع پرونده فعالیت‌های هسته‌ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل متحد موافقت کرد.
«کوفی عنان» دبیر کل سازمان ملل متحد خواستار پاسخ فوری ایران به بسته پیشنهادی شد.
بنابر فهرست تهیه شده از سوی «بنیاد اقتصادهای نو و دوستداران کره زمین»، که شامل ۱۷۸ کشور جهان می‌شود، مردم ایران (رتبه ۶۷) از مردم اغلب کشورهای صنعتی جهان مانند آمریکا، بریتانیا، کانادا، استرالیا، فرانسه، آلمان، هلند و ژاپن شادتر هستند. (گزارش بی‌بی‌سی )
بعد از هفت ساعت راهپیمایی در فضا ایستگاه فضایی تعمیر شد.
تیم ملی فوتبال ایتالیا با شکست حریف فرانسوی قهرمان جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ شد.
نهمین اجلاس وزرای امور خارجه کشورهای همسایه عراق عصر امروز با سخنان رئیس جمهوری اسلامی ایران، در دفتر مطالعات وزارت خارجه در تهران آغاز به کار کرد.
سید جواد ذاکر مداح مشهور ایرانی و یکی از پایه‌گذاران مداحی به سبک جدید، بر اثر بیماری سرطان درگذشت.
سید برت، از بنیانگذاران پینک فلوید، بر اثر بیماری دیابت درگذشت.
کره شمالی، هم‌زمان با روز استقلال آمریکا، اقدام به آزمایش شش فروند موشک کرد که با واکنش کشورهای منطقه و جهان روبرو شد.
کمیسر گسترش اتحادیه اروپا با اشاره به ریاست جدید این اتحادیه خاطر نشان کرد:احتمال توقف روند گفتگو درباره عضویت ترکیه به علت عمل نکردن این کشور به خواسته‌های اتحادیه اروپا وجود دارد .
شورای مجاهدین عراق تحت رهبری القاعده اعلام کرد که چهار دیپلمات روسی گروگان‌گرفته‌شده را کشته‌است.
سنای آمریکا، با اکثریت آرا، طرح پیشنهادی سناتور جان کری را برای خروج کامل نیروهای آمریکایی از عراق تا روز اول ژوئیهٔ سال ۲۰۰۷ رد کرد.
ترکیه آمادگی خود را برای اعزام نیرو در قالب نیروهای بین‌المللی حافظ صلح به لبنان اعلام کرد.
هوگو چاوز از دستگیری چهار جاسوس که برای دولت آمریکا جاسوسی می‌کردند و آنها را به آمریکایی‌ها تحویل داده‌اند، خبر داد.
روسای جمهور ایران و پاکستان و نخست‌وزیر هند در اجلاس کشورهای غیرمتعهد که ماه آینده در کوبا برگزار خواهد شد، درباره خط لوله گاز مذاکره خواهند کرد.
جنبش مقاومت اسلامی لبنان از همه مسئولان لبنانی خواست تا با روحیه گرفتن از پایداری ملت لبنان در برابر تجاوزات اسرائیل، در برابر فشارهای خارجی ایستادگی کنند.
در دیدار هیئت پارلمانی ژاپن با وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، طرفین بر ضرورت توسعه هرچه بیشتر همکاری‌های سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و منطقه‌ای و بین‌المللی تاکید کردند.
دکتر محمود احمدی‌نژاد رئیس جمهور در حکمی مهندس صادق محصولی را به عنوان مشاور رئیس جمهور منصوب کرد.
یک موشک حزب‌الله لبنان به طبقه بالای یک بیمارستان در اسرائیل برخورد کرد. این برخورد به شکستن یک پنجره منجر شد و تلفات جانی نداشت.
نه سرباز اسرائیلی در درگیری با نیروهای حزب‌الله لبنان کشته شدند.
روسای جمهوری روسیه و ایران شب گذشته در یک گفتگوی تلفنی، درباره بحران به وجود آمده در منطقه به سبب حملهٔ ارتش اسرائیل به لبنان و موضوع هسته‌ای ایران بحث و تبادل نظر کردند.
دیدار غیرمنتظرهٔ رایس از بیروت
قتل ۱۹ مبارز طالبانی
روزنامه شرق و ماهنامهٔ نامه توقیف شدند.
جیا ژانگ کی، کارگردان فیلم طبیعت بی‌جان، توانست شصت و ششمین جایزهٔ شیر طلایی را از آن خود کند.
انوشه انصاری، نخستین فضاگرد (گردشگر فضایی) زن در جهان آماده سفر می‌شود. سفر فضایی او ۲۳ شهریور ۱۳۸۵ (۱۴ سپتامبر ۲۰۰۶) با فضاپیمای سویوز از پایگاه فضایی بایکونور خواهد بود. (بی‌بی‌سی)
نیروهای صلحبان ایتالیایی وارد خاک لبنان شدند.
رامین جهانبگلو، پژوهشگر ایرانی با سپردن وثیقه از زندان آزاد شد.
عذرخواهی سید حسن نصرالله
روزنامه هلندی فولکس‌کرانت طی یک مقاله تفصیلی در صفحه دوم خود استان‌های جنوبی ایران و مناطق بزرگی پیرامون آن را «"جمهوری دموکراتیک الاحواز"» خواند و شمار ایرانیان عرب‌زبان (که آن‌ها را الاحوازی نام نهاده) ۸ میلیون نفر اعلام نمود. این روزنامه همچنین ادعا کرد که شهرالاحواز«از ۴۰۰۰ هزار سال پ.م. کشور مستقلی بوده و ریشه آن به شهر اور (در عراق) می‌رسد» و «شاه ایران این منطقه را بزور اشغال کرده» و «عربها را در ایران سرکوب می‌کنند». این روزنامه و دیگر رسانه‌های هلند از جمله کانال‌های تلویزیونی دولتی این کشور در مقالات و گزارشهای متعدد طی یک موج بزرگ تبلیغاتی همین ادعاها را تکرار نموده ولی درباره آمارها تعداد مختلفی را مدعی می‌شوند.
عفو بین‌الملل، یک نهاد مدافع حقوق بشر که مقرش در لندن است، در گزارش خود که امروز چهارشنب ۲۳ اوت، انتشار یافت نوشته‌است که حمله به خانه‌ها، پل‌ها، جاده‌ها، و تسهیلات آب و برق «جزء لاینفک استراتژی اسرائیل در جنگ اخیر» بوده‌است. در جریان جنگ لبنان، حدود یک هزار لبنانی که بیشتر غیرنظامی بودند کشته شدند.
لیلا بهشتی یا لیلا رشتی، یکی از زنان شاعر رشت در عصر ناصری و بهائی بود.گیلان در قلمرو شعر و ادب، ابراهیم فخرایی، ص ۶۵
او در حدود سال ۱۲۸۰ هجری قمری در رشت، زاده شد و سواد خواندن و نوشتن را در خانواده خویش فرا گرفت.تذکره شعرای بهائی جلد سوم
لیلا بهشتی فرزند موسی فرزند شیخ جمال الدین فومنی و همسر ملا یوسف‌علی رشتی (از بهائیان رشت) و خواهر میرزا محمدباقر «بصار» رشتی (شاعر) بود که ترجیع‌بندی نیز برای میرزا حسینعلی نوری (بهاءالله) سروده‌است. فرزند شاعر و جوانش یعنی میرزا جلال به دلیل بهائی بودن کشته شد.
برخی دریافت یک گردنبند مرصع جواهر قیمتی به عنوان صله را به خاطر این سروده، ذکر می‌کنند. اما در کتاب شعرای بهائی آمده‌است که در زمان زندگی این شاعر، به الواحی که از طرف بهاءالله به ایران می‌رسید، توقیع گفته می‌شد و بهاءالله در تشکر از شعر لیلا، لوح یا توقیعی به او فرستاد؛ و به صورت شایعه‌ای درآمد که بهاءالله برای وی، طوقی از جواهر فرستاده‌است؛ که این مطلب به گوش والی گیلان رسید و به طمع به دست آوردن این طوق لیلا و مادرش ام کلثوم را به دارالحکومه احضار کرده و از موضوع طوق سؤال می‌کند.تذکره شعرای بهائی جلد سوم ۳۱۳
وی در بابل درگذشت.گیلان در قلمرو شعر و ادب، ابراهیم فخرایی، ۶۵
نیروهای مسلح جمهوری ارمنستان (به ارمنی: Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժեր) شامل نیروی زمینی و نیروی هوایی و پدافندی است. عموم تجهیزات این نیروها دارای سیستم شرقی و بازمانده‌ای از ارتش سرخ شوروی بوده و این نیرو پس از فروپاشی شوروی در ژانویه سال ۱۹۹۲ تشکیل شده‌است.
بخشی از ارتش ارمنستان از یگان‌های استقرار یافته در بخش ارمنی‌نشین شوروی سابق هستند که غالباً یگانهایی از گارد هفتم نیروی زمینی متعلق به حوزه نظامی "ترانس کاکازیان" می‌باشند. از آنجا که ارمنستان به خشکی محصور است، فاقد نیروی دریایی است.
فرماندهی نظامی نیروها بر عهده رئیس ستاد مشترک است و وزارت دفاع مسئولیت هدایت سیاسی نیروهای مسلح را بر عهده دارد. وزارت دفاع ارمنستان در ۲۸ ژانویه ۱۹۹۲ و پس از استقلال این کشور از اتحاد جماهیر شوروی سابق تشکیل شد.
از سال ۲۰۰۱ میلادی به بعد، سالگرد تشکیل ارتش ارمنستان به عنوان یک روز تعطیل شناخته می‌شود.
سبزه‌میدان نام میدانی قدیمی در رشت است که در نزدیکی میدان شهرداری این شهر قرار دارد. این میدان به وسیله خیابان علم الهدی به میدان شهرداری متصل میشود.
این میدان در زمان حکومت محمدولی خان تنکابنی در زمان سلطنت ناصرالدین شاه قاجار بازسازی و بهسازی شد و از همان زمان گردشگاه عمومی شد. نام این میدان پیش از انقلاب اسلامی به نام شهبانو فرح پهلوی، پارک فرح نامگذاری گردید.
امروزه دارای فضای سبز، کتابخانه عمومی و تندیس‌هایی از مشاهیر گیلان شیون فومنی، پروفسورفضل‌الله رضا، دکتر محمود بهزاد، پروفسور مجید سمیعی و پروفسور حسن اکبرزاده می‌باشد.
توسعهٔ اقتصادی عبارت است از رشد اقتصادی همراه با تغییرات بنیادین در اقتصاد و افزایش ظرفیت‌های تولیدی اعم از ظرفیت‌های فیزیکی، انسانی و اجتماعی. در توسعهٔ اقتصادی، رشد کمی تولید حاصل خواهد شد اما در کنار آن، نهادهای اجتماعی نیز دگرگون خواهند شد
در ابتدا لازم است دو کلمهٔ رشد و توسعه را از یکدیگر تمایز دهیم. باید بدانیم که این دو لغت دارای دو مفهوم متفاوت و جدا از یکدیگر می‌باشند، به‌طوری که واژهٔ لاتین آن‌ها نیز با یکدیگر تفاوت دارد. در زبان انگلیسی معادل رشد واژهٔ "Growth" و توسعه معادل واژهٔ "Development" می‌باشد.
در رشد اقتصادی متغیرها از نظر کمی مدنظر است، لذا رشد تغییرات کمی اقتصادی است، تغییرات کیفی را بیان نمی‌کند پس به این ترتیب رشد چیزی نیست، جز تغییرات (کمی) تولیدات ناخالص ملی (y∆) یعنی تغییرات نسبت به یک سال پایه بیان رشد خواهد بود؛ بنابراین تغییرات کمی اقتصادی در یک جامعه را رشد گویند.
در توسعهٔ اقتصادی متغیرها از نظر کیفی مدنظر است لذا توسعه در واقع تغییرات کیفی یک جامعه را بیان می‌کند که تظاهر آن می‌تواند، در رشد تبلور یابد. به این ترتیب توسعهٔ اقتصادی عبارت است از تغییرات کیفی در ساختار اقتصاد یک جامعه و آن دسته از تغییرات بنیادی که بر تولید ناخالص ملی اثر می‌گذارد. به این ترتیب دو لغت رشد و توسعه را با توجه به تعاریف بالا از یکدیگر تمیز می‌دهیم.
او معتقد است که تمام جوامع بشری یا به عبارتی تمام کشورهای دنیا در روند توسعه خود از مراحل زیرین گذار می‌کنند:
اقتصاددانانی نظیر مایکل تودارو در بررسی توسعه و توسعه نیافتگی، نفس صرف کمیت‌های اقتصادی را در میزان رشد سالانه تولید ناخالص ملی و توسعه نیافتگی را در میزان صرف درآمد سرانه، اشتغال و نابرابری درآمدهای گروه‌های اجتماعی مورد نقد قرار می‌دهند اما مانند سینگر و لوئیز معلول، توسعه و توسعه نیافتگی را جانشین علت نموده و توسعه نیافتگی را حاصل سه جزء اقتصادی و نیز غیر اقتصادی یعنی پایین بودن سطح زندگی، پایین بودن اعتماد به نفس و آزادی محدود می‌دانند؛ که پیوسته عنصر معلول توسعه نیافتگی اقتصادی_اجتماعی می‌باشد.
او اظهار می‌دارد که انتقال نیروی انسانی از بخش سنتی به بخش پیشرفته، هسته اصلی توسعه اقتصادی در این جوامع می‌باشد، چون در بخش سنتی مازاد نیروی انسانی وجود دارد و بخش پیشرفته به علت پویایی و تحرک، قادر به جذب نیروی انسانی بخش سنتی است. به عبارت دیگر در بخش سرمایه‌داری قابلیت جذب سرمایه وجود دارد، تمرکز سرمایه در بخش مدرن اقتصاد انجام می‌گیرد و در واقع سرمایه جذب می‌شود و بخش سنتی می‌تواند نیروی انسانی ارزان قیمت را تأمین نماید و به این طریق امکان رسیدن به رشد اقتصادی فزاینده با توجه به بخش مدرن اقتصادی به وجود می‌آید.
او رابطه‌ای را که بین درآمد، پس‌انداز، نرخ رشد اقتصادی، و تولید ناخالص ملی، وجود دارد بیان می‌کند. به عبارتی عواملی را که او در نظر می‌گیرد عبارتند از: میل به سرمایه‌گذاری، میل به پس‌انداز در جامعه، نرخ رشد اقتصادی و درآمد ملی.
توسعه اقتصادی با تغییرات بنیادین در اقتصاد کشور همراه است. تعدادی از این تغییرات عبارت‌اند از:
از جمله شاخص‌های توسعه اقتصادی یا سطح توسعه‌یافتگی می‌توان این موارد را برشمرد:
از تقسیم درآمد ملی یک کشور (تولید ناخالص داخلی) به جمعیت آن، درآمد سرانه به‌دست می‌آید. این شاخص ساده و قابل‌ارزیابی در کشورهای مختلف، معمولاً با سطح درآمد سرانه کشورهای پیشرفته مقایسه می‌شود.
شاخص تولیدناخالص سرانه از قیمت‌های محلی کشورها محاسبه می‌گردد و سطح قیمت محصولات و خدمات در کشورهای مختلف جهان یکسان نیست. یکی از روش‌ها متداول برای مقایسه ساختار اقتصادی کشورهای مختلف، استفاده از شاخص برابری قدرت خرید است. در این روش، مجموعه‌ای از قیمت‌های حاکم در یک کشور در نظر گرفته می‌شود و از آن برای ارزیابی قیمت تمام کالاهای تولید شده در دیگر کشورها استفاده می‌شود.
در این روش، هزینه‌های زیست‌محیطی که در جریان تولید و رشد اقتصادی ایجاد می‌گردد نیز در حساب‌های ملی منظور گردیده (چه به عنوان خسارت و چه به عنوان بهبود منابع و محیط زیست) و سپس میزان رشد و توسعه بدست می‌آید.
این شاخص در سال ۱۹۹۱ توسط سازمان ملل متحد معرفی گردید که براساس این شاخص‌ها محاسبه می‌گردد: درآمد سرانه واقعی (براساس روش شاخص برابری خرید)، امید به زندگی (دربدو تولد) و دسترسی به آموزش (که تابعی از نرخ باسوادی بزرگسالان و میانگین سال‌های به مدرسه‌رفتن افراد است).
هر چه حضور فعال زنان در عرصه‌های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی بیشتر باشد، جامعه توسعه یافته‌تر است. درجوامع توسعه نیافته، نیمی از جمعیت را زنان تشکیل می‌دهند که اکثراً بیکارند و به این ترتیب نیروی انسانی در این کشورها به نصف کاهش یافته‌است.
به این مفهوم که سایر دولت‌ها به میزان زیادی نتوانند بر تصمیمات دولت ملی نفوذ و تأثیر به سزا داشته باشند.
میردال شاخص‌های دیکری را برای ارزیابی توسعه که آنهارا آرمان‌های نو شدن می‌نامد به شرح زیر برمی‌شمارد:
دانشگاه آذربایجان ممکن است به موارد زیر اشاره کند:
دیوید کیث لینچ (زادهٔ ۲۰ ژانویه ۱۹۴۶ در ایالت مونتانا) کارگردان معاصر آمریکایی و برنده نخل طلا کن است.
اگرچه فیلم‌های لینچ موفقیت بزرگی در گیشه کسب نکرده‌اند ولی همیشه محبوب منتقدان و فیلم‌دوستان بوده‌اند. در سال ۲۰۰۳ در یک نظرسنجی که از منتقدان فیلم در سراسر دنیا توسط روزنامه "گاردین" انجام گرفت، دیوید لینچ به عنوان بزرگ‌ترین فیلم‌ساز زندهٔ دنیا برگزیده شد.در مورد نظرسنجی گاردین در بی‌بی‌سی فارسی فیلم‌های وی پر است از نمادهای سورئالیستی، سکانس‌های رؤیاگونه و نظایر آن. وی در نقاشی و مجسمه‌سازی و موسیقی نیز آثاری دارد.
وی فیلم‌های "هشت و نیم" (فدریکو فلینی)، "سانست بلوار" (بیلی وایلدر)، "تعطیلات موسیو اولیو" (ژاک تاتی)، "پنجره عقبی" (آلفرد هیچکاک)، "این یک هدیه است" (نورمن زد مک‌لئود)، "آپارتمان" (بیلی وایلدر)، "جاده" (فدریکو فلینی)، "لولیتا" (استنلی کوبریک)، "جادوگر شهر از" (ویکتور فلمینگ)، "اشتروشک" (ورنر هرستوگ) و "سرگیجه" (آلفرد هیچکاک) را محبوب‌ترین فیلم‌های زندگی خود نام برد.
لینچ در خانواده‌ای از طبقه متوسط در میزولا، مونتانا زاده شد. بیشتر دوران کودکی وی در مسافرت در ایالات متحده سپری شد تا زمانی که برای تحصیل نقاشی به آکادمی هنرهای زیبای پنسیلوانیا در فیلادلفیا رفت و در آن‌جا به ساختن فیلم‌های کوتاه روی آورد. وی سپس به لس آنجلس، کالیفرنیا رفت و در آن‌جا اولین فیلم بلند خود "کله‌پاک‌کن"، اثری سوررئال در ژانر ترسناک را ساخت که به فیلمی کالت بدل گشت.
لینچ می‌گوید که کارهای او از بسیاری جهات بیشتر به فیلمسازان اروپایی شبیه است تا آمریکایی؛ وی باور دارد که بیشتر فیلم‌هایی که «روح را به هیجان و رقص می‌آورند» متعلق به کارگردانان اروپایی بوده‌اند. وی فیلمسازانی مانند استنلی کوبریک، فدریکو فلینی، ورنر هرتسوک و ژاک تاتی را تحسین می‌کند. او همچنین اظهار کرده که فیلم "سان‌ست بلوار" بیلی وایلدر و "لولیتا"ی کوبریک از فیلم‌های مورد علاقه او هستند.
گلاب یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر شهر بابک استان کرمان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، طلا است.سنگ میزبان این اندیس پیروکلاستیک، آندزیت-داسیت، گرانودیوریت-مونزونیت. است در این اندیس، پاراژنزهای کریزوکولا، کالکوپیریت، اپیدوت و طلا. یافت می‌شوند.
بیژن نامدار زنگنه (زادهٔ ۳۰ شهریور ۱۳۳۱ در کرمانشاه) سیاست‌مدار اصلاح‌طلب، کارشناس انرژی، مدرس دانشگاه و مدیر ارشد اجرایی ایرانی و وزیر سابق نفت ایران است. وی همچنین از اعضای هیئت علمی دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی و دانشکده فنی دانشگاه تهران می‌باشد.
وی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد مهندسی راه و ساختمان از دانشکده فنی دانشگاه تهران است و فعالیت سیاسی خود را از سال ۱۳۶۰ در دولت محمدجواد باهنر، در جایگاه معاون تحقیقات و تبلیغات وزیر ارشاد اسلامی آغاز نمود و چند ماه بعد معاون امور فرهنگی شد. زنگنه در دولت‌های سوم و چهارم به نخست‌وزیری میرحسین موسوی؛ ۵ سال وزیر جهاد سازندگی و یک سال نیز وزیر نیرو بود. در کابینه اکبر هاشمی رفسنجانی؛ ۸ سال به‌عنوان وزیر نیرو فعالیت کرد و در دولت‌های هفتم و هشتم به ریاست سید محمد خاتمی؛ ۸ سال وزیر نفت بود. او در دولت یازدهم و دولت دوازدهم به ریاست جمهوری حسن روحانی برای یک دوره ۸ ساله دیگر نیز، وزیر نفت بود.
زنگنه به جهت سابقه طولانی در مدیریت اجرایی و ۳۲ سال حضور در وزارتخانه‌های متعدد و دارا بودن ۳۰ سال سابقه وزارت در دولت‌های مختلف به «شیخ الوزراء» مشهور است.نامدار زنگنه، سعیدی‌کیا، شافعی و تندگویان رکوردار بیشترین و کمترین زمان حضور در دولت‌های ده‌گانه "خبرآنلاین" طبق گزارش خانه ملت، بیژن نامدار زنگنه با حضور در دولت‌های سوم، چهارم، پنجم، ششم، هفتم و هشتم بیشترین زمان مسئولیت وزارتخانه‌ها در کل تاریخ پس از انقلاب ۱۳۵۷ و جمهوری اسلامی ایران را دارد. وی را دارای یکی از بیشترین فعالیت در جذب سرمایه‌های خارجی در صنایع نفت و گاز ایران می‌دانند.صندلی لرزان وزارت نفت ایران؛ دعوا بر سر شخص، پول یا قدرت "بی‌بی‌سی فارسی"
بیژن نامدار زنگنه در شهریور ۱۳۳۱ در کرمانشاه زاده شد. وی تحصیلات ابتدایی و دوره اول متوسطه را در زادگاه خود ادامه داد و دوره دوم متوسطه را تا اخذ دیپلم در تهران به پایان رساند.
زنگنه در سال ۱۳۵۰ به رشته مهندسی راه و ساختمان دانشکده فنی دانشگاه تهران راه یافت و در سال ۱۳۵۶ با درجه کارشناسی ارشد مهندسی راه و ساختمان، با کسب رتبه ممتاز، فارغ‌التحصیل شد.تهاجم رانت‌خواران نفتی به زنگنه "روزنامه بهار" او از سال ۱۳۵۶ به عضویت هیئت علمی دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی درآمد و به تدریس در این دانشگاه پرداخت. وی در سال ۱۳۸۵ در جایگاه استاد تمام و عضو هیئت علمی این دانشگاه، بازنشسته شد.
نامدار زنگنه ابتدا در فاصله سال‌های ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۱ به عنوان معاون امور فرهنگی وزیر ارشاد اسلامی، پا به دولت نهاد. در آبان ۱۳۶۱ بنا به دعوت مدیران وقت جهاد سازندگی، به عضویت شورای مرکزی این نهاد درآمد. در پی تشکیل وزارت جهاد سازندگی در دولت سوم جمهوری اسلامی به ریاست میرحسین موسوی، از ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۷ به عنوان نخستین وزیر جهاد سازندگی فعالیت نمود و در آخرین سال فعالیت دولت چهارم، در فاصله سالهای ۱۳۶۷ تا ۱۳۶۸ برای مدت یک سال نیز عهده‌دار وزارت نیرو بود. وی در کابینه اول و دوم اکبر هاشمی رفسنجانی، از ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۶ برای دو دوره متوالی نیز وزارت نیرو را برعهده داشت. در دولت اصلاحات به ریاست سید محمد خاتمی از ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۴ نیز برای دو دوره متوالی وزیر نفت بود.پروفایل بیژن زنگنه "وبگاه شرکت خدمات مشاور خرد پیروز"
وی از ۱۳۶۲ تا ۱۳۸۴ از اعضای شورای اقتصاد بود و از سال ۱۳۷۵ تا ۲۴ اسفند ۱۳۹۰ نیز به عنوان عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام فعالیت نمود. زنگنه از اسفند ۱۳۸۵ تا مرداد ۱۳۸۷ به عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت هپکو فعالیت می‌کرد. نامدار زنگنه از ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۳ عضو هیئت مدیره سازمان نظام مهندسی و ساختمان استان تهران و در فاصله سالهای ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۴ نیز عضو شورایعالی سازمان نظام مهندسی ساختمان کشور بود.
بیژن زنگنه با آغاز انقلاب فرهنگی، در جهت اجرایی شدن آن به فعالیت پرداخت و بعد از تشکیل دولت محمد علی رجایی در سال ۱۳۵۹ به سمت معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منصوب شد. از جمله اقدامات وی در وزارت ارشاد اسلامی، کوشش در جهت تشکیل مرکزی برای جمع‌آوری، حفظ و نشر کلیه مدارک فرهنگی انقلاب اسلامی بود، که از جمله اقدامات این مرکز، انتشار مجموعه سخنان روح‌الله خمینی به نام صحیفه نور بود. وی تا سال ۱۳۶۱ در این سمت فعالیت نمود.
بیژن زنگنه در کابینه اول سید محمد خاتمی برای تصدی پست وزارت نفت از مجلس پنجم ۲۱۳ رأی موافق گرفت و ۵۳ نماینده به او رأی ممتنع و مخالف دادند.
مجلس ششم که مجلسی هماهنگ با دولت خاتمی بود، در دادن رأی صلاحیت، کمترین اعتماد را به زنگنه داشت. در جلسه بررسی صلاحیت وزیر نفت دولت هشتم در مجلس ششم ۱۶۶ نماینده به وی رأی موافق دادند و ۸۸ نماینده نیز با وزارت او در پیچیده‌ترین و ثروتمندترین وزارتخانه کشور، مخالفت کرده بودند.
پس از واگذاری شرکت هپکو به علی‌اصغر عطاریان در دولت هشتم، در ۱۳۸۶/۱/۲۹ بیژن زنگنه مدیر شرکت هپکو شد. همچنین بیژن زنگنه نقش اساسی در واگذاری شرکت هپکو به علی‌اصغر عطاریان داشته‌است. طبق گفته‌هایی بیژن زنگنه برای مدیریت شرکت هپکو، سالانه حدود دو میلیون دلار حقوق می‌گرفته‌است.
بعد از انتخاب حسن روحانی به عنوان رئیس دولت یازدهم ایران، بیژن زنگنه به عنوان نامزد نهایی تصدی پست وزیر نفت، جهت معرفی به مجلس شورای اسلامی انتخاب شد.روحانی اعضای کابینه را به مجلس معرفی کرد. جام جم آنلاین در خلال جلسه بررسی رای اعتماد به زنگنه، احمد توکلی، نماینده تهران ضمن اعلام موافقت خود به وزارت زنگنه، انتخاب وی را برای وزارت نفت ایران مفید دانست. وی اظهار کرد:زنگنه: عسلویه را من عسلویه کردم "خبرگزاری فرارو"
احمد توکلی رئیس هیئت مدیره دیده‌بان شفافیت، در تاریخ ۱۰ بهمن ۱۳۹۶ طی یک نامه به بیژن زنگنه و برادر خواندن او دربارهٔ قرارداد کرسنت نوشت:برادر ارجمند زنگنه، قراردادهای فروش گاز کشور همانند قرارداد با شرکت نروژی و قرارداد کرسنت و رویکرد چندگانه و غیرکارشناسی در وزارت نفت که در پاسخ به ایرادهای منتقدان ناتوان است و حتی برنامه کارشناسی مشخصی در ساختار وزارت نفت در ارتباط با سرمایه‌های گازی کشور و قراردادها مربوط به آن وجود ندارد. به طوری که حتی متولی مشخص برای این کار در ساختار وزارت نفت وجود ندارد.
در مجلس وقت موضع‌گیری‌های تند و نگاه منتقدانه‌ای نسبت به عملکرد گذشته زنگنه در مواردی چون قرارداد کرسنت، استات اویل، توتال و انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ وجود داشت، که در این میان لابی قدرتمند مدیران نفتی خصوصاً کارشناسان مناطق نفت‌خیز جنوب، دفاع تمام قدی را از وزارت زنگنه انجام دادند.
روحانی نیز در پایان دفاعیات خود از وزرای پیشنهادی، در دفاع از عملکرد زنگنه به نمایندگان مجلس یادآوری کرد، که حتی یک هفته اداره وزارت نفت تحت نظر سرپرست، هزینه‌های سنگینی برای کشور خواهد داشت و از نمایندگان خواست به وی رأی اعتماد بدهند.
در پایان جلسات بررسی رای‌اعتماد به کابینه پیشنهادی حسن روحانی، بیژن نامدار زنگنه با ۱۶۶ رأی موافق، ۱۳ ممتنع و ۱۰۴ مخالف، موفق به کسب اعتماد نمایندگان مجلس نهم شد و برای سومین بار به‌عنوان وزیر نفت در دولت‌های ایران انتخاب شد.نتایج کامل رای اعتماد مجلس به وزرای پیشنهادی برای دولت یازدهم "همشهری آنلاین"
از مهمترین ادعاهای زنگنه در هنگام گرفتن رای اعتماد برای وزارت نفت، مذاکره با مدیران بزرگترین شرکت‌های بین‌المللی حاضر در صنعت نفت و گاز جهان جهت حضور مجدد در پروژه‌های نفت و گاز ایران،آغاز مذاکرات ایران با غول‌های نفتی جهان "روزنامه مردم‌سالاری" بازگشت به‌کار مدیران ارشد و کارشناسان نفت و گاز کشور و ایجاد ثبات در مدیریت نفت و در نهایت جلوگیری از فروش نفت توسط بخش خصوصی (واسطه‌ها) بوده‌است.توقف فروش نفت توسط بخش خصوصی/ پایان دوره بابک زنجانی‌ها "خبرآنلاین"
از مهم‌ترین و بزرگترین قراردادهای انجام‌شده در وزارت بیژن زنگنه قرارداد توتال و شرکت ملی نفت چین با ایران است. بیژن زنگنه و معاون او مرضیه شاهدایی، همواره به دفاع از قرارداد توتال پرداختند و ادعا می‌کردند این قرارداد برای کشور ایران لازم است. مهدی هاشمی در زمان عقد قرارداد نفت میان توتال و ایران به عنوان مدیر شرکت‌های پیمانکار شرکت ملی نفت ایران مشغول به فعالیت بوده‌است. شرکت توتال با دادن رشوه‌های کلان به برخی از فرزندان و خانواده‌های مسئولان ایران توانست این قرارداد را با ایران به امضا برساند. شرکت توتال به تعداد زیادی از افراد رشوه‌داد. از جمله افرادی که به دریافت رشوه محکوم شدند می‌توان به مهدی هاشمی، مرجان شیخ‌الاسلامی آل آقا، علی اشرف‌ریاحی، معصومه دری و محسن احمدیان اشاره‌کرد. کریستف دومارژری، مدیرعامل وقت توتال در زمان روشن‌تر شدن پرونده رشوه‌دادن توتال به مسئولان ایران و پیش از حضور در دادگاه دچار یک سانحه هوایی شده و فوت کرد. شرکت توتال برای سرمایه‌گذاری در ایران با کمک عباس یزدان‌پناه معروف به عباس یزدی و مهدی هاشمی، یک شرکت در لندن تأسیس می‌کنند تا به کمک آن رشوه به افرادی که به فروش نفت ایران کمک می‌کنند و خانواده‌های مسئولان ایران داده شود. اما پلیس انگلستان با ورود به منزل عباس یزدان‌پناه و بررسی رایانه او، اسناد و ایمیل‌هایی را یافت که سرآغاز یک تحقیقات گسترده در فسادهای نفتی ایران بود. بیژن زنگنه، وزیر نفت پیشتر گفته بود اگر سندی از فساد توتال در ایران در دست دارید، آن را به محاکم قضایی ارائه دهید. درحالیکه دادگاه فرانسه کاملاً رشوه شرکت توتال را تأیید کرده و به این شرکت تذکر داد. وزارت نفت در دوران بیژن زنگنه و معاون او مرضیه شاهدایی، چند تیم را مأمور بررسی این فسادها کرد ولی هیچگاه گزارش روشنی دراین باره منتشر نشد. بیژن دادفر و عباس یزدان‌پناه پیش از حضور دادگاه دیگر اثری از آن‌ها پیدا نشد اما شواهدی از قتل توسط پلیس پیدا شد.
در سال ۱۳۹۵ به متوسط سه میلیون و ۷۲۰ هزار بشکه در روز و در سال ۹۶ نیز به‌طور میانگین به سه میلیون و ۹۲۱ هزار بشکه در روز رسید، که سطح تولید نفت خام ایران در سال ۱۳۹۰ بود.
در چهارشنبه ۴ خرداد ۱۳۹۸ در گزارشی اعلام شد سه کارتخوان به ارزش ده‌ها میلیارد تومان در دفتر بیژن نامدار زنگنه کشف شده که در کنار آن‌ها مقادیری طلا و جواهر نیز بوده‌است. خبرگزاری وزارت نفت در بیانیه‌ای اعلام‌کرد که وزارت اطلاعات آن را تکذیب کرده‌است.
همزمان با شروع بکار بیژن زنگنه در وزارت نفت دولت یازدهم، تولید نفت خام کشور (در سال ۱۳۹۲) به‌طور متوسط ۲٫۷ میلیون بشکه در روز بود. در روزهایی که تیم مذاکره‌کننده وزارت امور خارجه ایران، به سرپرستی محمدجواد ظریف، فعالیت خود را با هدف از میان برداشتن تحریم‌ها و تصویب برجام آغاز کرده بودند، زنگنه نیز با استقرار تیم مدیریتی خود در وزارت نفت و شرکت‌های تابعه، طرح افزایش تولید نفت را آغاز نمود، که با اجرایی شدن برجام و برداشته شدن موانع صادرات و فروش نفت، در مدتی کوتاه، به‌طور روزانه یک میلیون بشکه، به تولید نفت خام کشور افزوده شد. در خرداد ۱۳۹۵ تولید نفت خام ایران بیش از ۳٫۸ میلیون بشکه در روز اعلام شد و متوسط صادرات روزانه نفت خام از مرز دو میلیون بشکه عبور کرد.
در دوره فعالیت دولت دوازدهم، بهره‌برداری هم‌زمان از پنج فاز پارس جنوبی، بهره‌برداری از سه میدان مشترک نفتی در منطقه غرب کارون با ظرفیت ۲۲۰ هزار بشکه در روز، افتتاح ۱۲ مجتمع پتروشیمی با ارزش درآمدزایی بیش از شش میلیارد دلار در سال، همچنین بهره‌برداری از فاز نخست پالایشگاه ستاره خلیج فارس به‌عنوان بزرگ‌ترین پروژه بنزین‌سازی کشور (پس از ۱۰ سال) از عملکردهای وزارت نفت تحت مدیریت بیژن زنگنه به‌شمار می‌گردد. وی در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۰ و نزدیک انتخابات ریاست جمهوری سیزدهم، برای پیشرفت قرارداد ۲۵ ساله ایران و چین ابراز امیدواری کرده و دربارهٔ بازنشستگی خود از وزارت نفت بیان کرد:در دولت سیزدهم اگر پیشنهاد ریاست جمهوری هم به من داده‌شود، قبول نخواهم کرد. در دولت بعدی من از فعالیت‌های دولتی بازنشسته خواهم شد ولی همچنان در سیاست خواهم بود زیرا سیاست برای من مثل زندگی است. برنامه من بعد از اتمام وزارت نفت، بازنشستگی است. در بازنشستگی هم که من باید مانند بقیه مردم روزانه ۱۲ تا ۱۳ ساعت کار کنم که بتوانم زندگی، زن و بچه خود را بچرخانم.در سال ۱۳۹۸ از وی به عنوان یکی از مشاهیر کُرد در کنگره جهانی مشاهیر کُرد که در سنندج برگزار شد، تقدیر و تجلیل به عمل آمد.
بیژن زنگنه در آبان ۱۳۶۱ به دعوت جمعی از مدیران وقت جهاد سازندگی و با حکم میرحسین موسوی نخست‌وزیر وقت، به عضویت شورای مرکزی این نهاد منصوب گردید. در دولت سوم در جایگاه نخستین وزیر جهاد سازندگی وارد کابینه شد.
وی در تاریخ ۱ اسفند ۱۳۶۲ به عنوان نخستین وزیر جهاد سازندگی از مجلس وقت، رأی اعتماد گرفت. در جلسه بررسی صلاحیت وی، مرتضی فهیم کرمانی؛ نماینده کرمان، به عنوان مخالف و مهدی کروبی؛ به عنوان نماینده موافق، با وزارت زنگنه در جهاد سازندگی اظهاراتی را در صحن علنی مطرح نمودند، که در پایان رأی‌گیری، زنگنه موفق شد با ۱۱۰ رأی موافق، به عنوان نخستین وزیر جهاد سازندگی معرفی گردد و تا پایان فعالیت دولت سوم در سال ۱۳۶۴ در این جایگاه فعالیت نمود.
بیژن نامدار زنگنه در ابتدای کار دولت چهارم، نخست به عنوان وزیر جهاد سازندگی به مجلس معرفی شد و با ۱۶۱ رای موافق، برای بار دوم وزیر جهاد گشت. وی برای نزدیک به ۳ سال و تا تاریخ ۳۰ تیر ۱۳۶۷ عهده‌دار وزارت جهاد سازندگی بود.
در آخرین سال فعالیت کابینه دوم میرحسین موسوی، زنگنه به عنوان وزیر نیرو به مجلس سوم معرفی شد و در تاریخ ۲۹ شهریور ۱۳۶۷ به عنوان وزیر نیرو از مجلس وقت، رأی اعتماد گرفت. وی تا پایان کار دولت چهارم جمهوری اسلامی ایران در جایگاه وزیر نیرو فعالیت نمود.
با پایان یافتن دولت میرحسین موسوی، زنگنه به عنوان وزیر نیرو وارد دولت اکبر هاشمی رفسنجانی شد. در دولت پنجم از ۱۹۶ رأی مأخوذه تنها ۱۹ نماینده به وزارت وی رأی ندادند و ۱۷۷ نفر دیگر از نمایندگان، به وزارت وی در وزارتخانه نیرو رأی مثبت دادند.
در کابینه دوم اکبر هاشمی رفسنجانی، بیژن زنگنه از مجلس چهارم ۲۴۵ رأی، برای تصدی پست وزارت نیرو گرفت. در آن مجلس نیز تنها ۱۲ نماینده به او رأی منفی دادند. این دوره از فعالیت زنگنه در وزارت نیرو با تغییر و تحول اساسی در این وزارتخانه و ساختار سازمانی آن همراه بود. از اقدامات وی در این دوره می‌توان به تأسیس گروه مپنا در سال ۱۳۷۱ اشاره کرد. این گروه صنعتی تاکنون احداث بالغ بر ۸۵٪ از ظرفیت نصب شده شبکه برق ایران را برعهده داشته‌است، این شرکت همچنین اجرای نزدیک به یکصد پروژه، به ارزش بیش از ۳۰ میلیارد یورو را در کارنامه خود ثبت نموده‌است.
بیژن زنگنه از نظر سیاسی دارای گرایش اصلاح‌طلبی بوده و دارای سابقه عضویت در حزب کارگزاران سازندگی ایران و بنیاد باران می‌باشد. وی در انتخابات سال ۱۳۸۸ از حامیان میرحسین موسوی بشمار می‌آمد. زنگنه در همایش گرامیداشت محمدجواد تندگویان، منتقدان رابطه با آمریکا که معتقدند آمریکا در روابطش با ایران صداقت ندارد را مورد انتقاد جدی قرار داد و اظهار کرد هیچ ادعایی مبنی بر صادق بودن آمریکا در روابطش با ایران مطرح نشده و به‌طور کلی در روابط دیپلماتیک، صداقت هیچ جایگاهی ندارد و تنها اصل، دستیابی به منافع ملی و حفظ آن‌ها از روش‌های ممکن است.وقتی رئیس‌جمهور روحانی گریه می‌کند! "خردادنیوز"
محمدعلی ابطحی، در یادداشتی با اشاره به بررسی فهرست اموال وزرای دولت روحانی در قوه قضاییه، دربارهٔ زنگنه وزیر نفت نوشت:
بیژن زنگنه در اردیبهشت سال ۱۴۰۰ دربارهٔ بازنشستگی و درآمد خود در سن ۶۹ سالگی بیان‌کرد:پس از پایان دولت دوازدهم از فعالیت‌ها بازنشسته خواهم شد، اما همچنان در عرصهٔ سیاست باقی خواهم ماند. من نیز مانند سایر مردم در زمان بازنشستگی باید روزی ۱۲ تا ۱۳ ساعت کار کنم تا بتوانم زندگی، زن و بچه خود را بچرخانم.
در آبان ۱۴۰۰ اسامی بیشتر از ۶۰ نفر نماینده‌های مجلس شورا اسلامی منتشر شد که بیژن زنگنه در دولت‌های مختلف آن‌ها را به‌صورت رسمی، مأمور به‌خدمت، انتقال دائم و حتی بازنشسته در وزارت نفت استخدام کرده‌بود. این درحالی‌است که بیژن زنگنه با ابلاغیه ۱۹ خرداد ۱۳۹۴ استخدام‌شدن دانشجویان دانشگاه صنعت نفت را مشروط به شرکت‌کردن در آزمون استخدامی اعلام‌کرد که تا قبل از ابلاغیه بیژن زنگنه چنین شرطی درهنگام ورود دانشجویان به دانشگاه نبود. بیژن زنگنه دربارهٔ این موضوع گفت: «ما با این دانشجویان قراری نداریم. برنامه‌ای داریم که دانشجویان دانشگاه صنعت نفت در آزمون استخدامی شرکت کنند.»
در ۲۵ آبان ۱۴۰۰ سخنگو قوه‌قضائیه، ذبیح‌الله خدائیان دربارهٔ صدور کیفرخواست بیژن زنگنه در پرونده کرسنت گفت:پس از انعقاد قرارداد کرسنت، بررسی‌هایی می‌شود که در جریان انعقاد قرارداد سوءاستفاده‌هایی صورت گرفته‌است و محتوای قرارداد به نفع کشور ما نبود. در همان زمان دیوان محاسبات، سازمان بازرسی کل کشور و وزارت اطلاعات گزارش‌هایی در خصوص سوءاستفاده‌هایی که در قرارداد کرسنت صورت گرفته به قوه قضائیه ارسال کرد که در نتیجه آن برای اعضای هیئت مدیره شرکت نفت ایران و همچنین وزیر وقت وزارت نفت، بیژن زنگنه در دادسرای عمومی و انقلاب تهران پرونده‌ای تشکیل شد. در خصوص پرونده کرسنت که مربوط به بیژن زنگنه و هیئت مدیره شرکت ملی نفت ایران کیفرخواست به دادگاه ارسال شده‌است و در دادگاه در حال بررسی است. پرونده‌ای در مورد اعضای هیئت مدیره شرکت نفت، افرادی که با آن‌ها مرتبط بودند و وزیر وقت نفت، بیژن زنگنه تشکیل می‌شود. حکم این پرونده صادر، اما اجرا نشده‌است.این کیفرخواست به درخواست نمایندگان مجلس صادر شد. علیرضا سلیمی عضو هیئت رئیسه مجلس، دربارهٔ قرارداد کرسنت گفت: «خسارات قرارداد کرسنت ۶ برابر خسارت بابک زنجانی به کشور است. عدم سرمایه‌گذاری آقای زنگنه در بهره‌برداری از چاه‌های نفت و گاز ما را امروز در تولید نفت و گاز با مشکلات جدی مواجه کرده‌است.» نائب‌رئیس کمیسیون اصل ۹۰ مجلس شورای اسلامی قرارداد کرسنت را سرشار از فساد و رشوه دانست. سید محمد حسینی گفت: «کرسنت خسارت زیادی به کشور وارد کرد.» سایر نمایندگان مجلس در یک نامه به رئیس وقت قوه‌قضائیه محسنی اژه‌ای، خواستار برخورد شدید با متخلفان قرارداد خسارت‌بار کرسنت مانند بیژن زنگنه شدند.
کا ال ام (KLM) یا به‌طور کامل (Koniklijke Luchtvaart Maatschapij) بخشی از شرکت هواپیمایی ایرفرانس-کی ال ام است. این شرکت پیش از ادغام در ایرفرانس هواپیمایی ملی هلند به‌شمار می‌رفت. شرکت ایرفرانس-کی ال ام یک شرکت فرانسوی-هلندی است که تحت قوانین کشور فرانسه قرار دارد و پایگاه اصلی آن در نزدیکی "فرودگاه شارل دوگل پاریس" واقع است. این شرکت همچنین بزرگ‌ترین هواپیمایی اروپا به‌شمار می‌رود. (از نظر حجم مسافر، میزان درآمد سالیانه و مسافت طی شده) کی ال ام در سال ۲۰۰۴ میلادی بیش از ۶ میلیون مسافر را جابجا نمود.
ایرفرانس-کی ال ام یکی از اعضای اصلی کارتل هوایی اسکای تیم آلیانس به‌شمار می‌رود. از دیگر اعضای این کارتل می‌توان به هواپیمایی دلتا، آئرومکزیکو، هواپیمایی کره، هواپیمایی چک، آلیتالیا، هواپیمایی نورث وست، آئروفلوت و هواپیمایی کنتیننتال اشاره کرد. هر دو شرکت ایرفرانس و کی ال ام پس از ادغام نیز با نشان اختصاصی خود پرواز می‌کنند. در حال‌حاضر کاال‌ام قدیمی‌ترین خط هواپیمایی فعال و عملیاتی دنیا است.
کی ال ام که بیشترین پروازهای بدون بار و ارزان میان آسیا اروپا و آمریکا را انجام می‌دهد در روز ۷ اکتبر سال ۱۹۱۹ میلادی تأسیس شد. این موضوع کی ال ام را به قدیمی‌ترین شرکت هواپیمایی جهان که هنوز تحت نام اولیه خود فعالیت می‌کند تبدیل کرده‌است. اولین پرواز کی ال ام در روز ۱۷ مه سال ۱۹۲۰ و در مسیر لندن به آمستردام انجام گرفت. تنها مسافران این پرواز دو خبرنگار انگلیسی و تعدادی روزنامه بودند. این پرواز با یک فروند هواپیمای "ایر کو دهاویلند DH۱۶" با شناسه EALU صورت گرفت. "جری شاو" خلبانی این پرواز را به عهده داشت. با این حال پروازهای منظم شرکت از سال ۱۹۲۱ آغاز شد. در آن زمان کی ال ام پروازهای مختلفی را از آمستردام به مقصد شهرهایی چون روتردام، بروکسل، پاریس، لندن، برمن، کپنهاک و مالمو با هواپیماهای فوکر F۲&۳ انجام می‌داد.
پروازهای بین قاره‌ای شرکت در سال ۱۹۲۹ با پرواز به "کلونی" در اندونزی آغاز شد. این پرواز توسط هواپیماهای "فوکر F7-B" انجام می‌گرفت. اولین پرواز شرکت بر فراز اقیانوس اطلس در دسامبر سال ۱۹۳۴ به مقصد کوراکوا آغاز شد. در ۲۱ ماه مه سال ۱۹۴۶ کی ال ام پرواز منظم آمستردام به نیویورک را راه‌اندازی نمود. نخستین پرواز شرکت برفرلز قطب شمال در سال ۱۹۵۸ و به مقصد ژاپن انجام گرفت.
در مارس سال ۱۹۶۰، نخستین هواپیمای جت را وارد ناوگان خود کرد: یک فروند "داگلاس دی سی ۸". استفاده از "فرودگاه اسکیپول"(Schiplol Airport) در سال ۱۹۶۷ آغاز شد، و اولین بویینگ ۷۴۷ در فوریه ۱۹۷۱ وارد ناوگان شرکت گشت. در این سال عصر هواپیماهای جت پهن پیکر برای کی ال ام آغاز گشت در سال 1977 هم یک فروند بویینگ200-747 این شرکت به علت اشتباه مهلک خلبان این هواپیما یاکوب فان زانتن به بویینگ747 پان ام امریکن برخورد کرد و همین باعث شد بزرگترین حادثه هواپیمایی جهان رقم بخورد این حادثه در باند فرودگاه تنریف اسپانیا رخ داد و پیامد های زیادی برای این شرکت داشت. در ژوئن سال ۱۹۸۹ شرکت اولین "بویینگ ۷۴۷–۴۰۰" خود را به نمایش گذاشت. در ژوئیه سال بعد اعلام شد کر ال ام ۲۰ درصد از سهام شرکت آمریکایی نورث وست(Northwest Airlines) را خریداری کرده‌است، این موضوع سبب ایجاد اتحادی قدرتمند بین این دو شرکت هواپیمایی گشت. درمارس سال ۱۹۹۹ هر دو شرکت راه‌اندازی "ورلد بیزینس کلاس"(World Business Cladd) را در پروازهای بین قاره‌ای خود اعلام کردند. اولین
" بویینگ ۷۶۷–۳۰۰ای آر"، کی ال ام در ژوئیه ۱۹۹۵ به پرواز درآمد.
در مارس و ژوئن ۲۰۰۲ کی ال ام اعلام کرد، با خرید هواپیماهای "بویینگ ۷۷۷–۲۰۰ای آر" و "ایرباس‌های ای ۳۳۰–۲۰۰" و بازنشسته کردن هواپیماهای "بویینگ ۷۶۷"، "۷۴۷–۳۰۰" و "مک دانل داگلاس ام دی ۱۱" ناوگان بین قاره‌ای خود را نوسازی خواهد کرد. در همین چارچوب در نخستین "بویینگ ۷۷۷" در ۲۵ اکتبر ۲۰۰۳ و نخستین "ایرباس ای ۳۳۰" در ۲۵ اوت ۲۰۰۵ به ناوگان کی ال ام پیوست.
سهام کی ال ام در بازارهای بورس آمستردام، نیویورک و پاریس معامله می‌شود.
شرکت‌های تابعه:
شرکت‌های تابعه سابق:
کوه اورست (به نپالی: ساگارماتا (सगरमाथा به معنی "سر آسمان")؛ به تبتی: چومولونگما؛ به چینی: ژومولانگما (珠穆朗玛) بلندترین کوه و بلندترین نقطهٔ کرهٔ زمین است. ارتفاع قلهٔ آن از سطح دریا برابر با ۸۸۴۸٫۸۶ متر (حدودا ۲۹٬۰۱۵ پا) است. قلهٔ اورست جزو رشته کوه هیمالیا است و در کشور نپال قرار دارد.
در سال ۱۸۵۶ در طرح نقشه‌برداری مثلثاتی بزرگ هند، برای نخستین‌بار، ارتفاع قله اورست که در آن زمان با نام قله ۱۵ شناخته می‌شد به مقدار ۸٬۸۴۰ متر گزارش شد. در سال ۱۸۶۵ نام انگلیسی رسمی اورست را انجمن سلطنتی جغرافیا بنابر توصیه‌نامه اندرو واگ، رئیس وقت ممیزی بریتانیا در هندوستان انتخاب کردند. این نام به افتخار جرج اورست و علی‌رغم مخالفت خود او انتخاب شد. واگ نمی‌توانست یک نام محلی و عمومی را پیشنهاد کند. چرا که در آن زمان امکان دسترسی افراد بیگانه به تبت و نپال وجود نداشت. با این حال، نام چامولونگما برای سده‌های متمادی در میان تبتی‌ها و نپالی‌ها رایج بود.
قله اورست توجه بسیاری از کوه‌نوردان را در همه رده‌ها جلب کرده‌ است. از کوه‌نوردان حرفه‌ای و مجرب تا کوه‌نوردان مبتدی که مایل به پرداخت مبالغ قابل توجهی هستند تا توسط کوه‌نوردان حرفه‌ای راهنمایی شوند و صعودی کامل و موفقیت‌آمیز را رقم بزنند. با وجودی که مسیر استاندارد صعود این کوه، حاکی از عدم احتیاج به تجهیزات و حربه‌های حرفه‌ای و دشوار است (صعود به قله‌های هشت هزار متری دیگر از قبیل کی۲ و نانگا پاربات بسیار دشوارتر است) اما عوامل خطرآفرین طبیعی از قبیل ارتفاع‌زدگی، بادهای شدید و آب‌وهوای نامطلوب، ریزش بهمن و ناحیهٔ خطرناک یخشار خومبو نیز وجود دارند. تا انتهای فصل کوه‌نوردی سال ۲۰۰۷، ۳٬۶۷۹ صعود به قله از سوی ۲٬۴۳۶ نفر انجام گرفت. بر پایه آمار ثبت شده تا سال ۲۰۱۹ اورست جان بیش ۳۰۰ نفر را گرفته‌ که اجساد بسیاری از آنها در همان منطقه باقی مانده‌ است. علاوه بر آن هشت نفر نیز بر اثر طوفانی شدید، در سال ۱۹۹۶ جان خود را از دست دادند. همچنین شرایط نابسامان ناحیه مرگ باعث می‌شود سقوط افراد باعث از بین رفتن آنها شود.
در سال ۱۸۰۸ بریتانیا طرح نقشه‌برداری مثلثاتی بزرگ هند را به منظور شناسایی مکان و نام‌های بلندترین کوه‌های جهان آغاز نمود. در ابتدا تیم نقشه‌برداری با حمل یک تئودولیت (دوربین نقشه‌برداری) غول پیکر ۵۰۰ کیلویی (که برای جابجایی آن احتیاج به ۱۲ نفر بود) رفته‌رفته به سمت شمال حرکت کردند تا ارتفاعات را تا حد امکان، دقیق اندازه‌گیری کنند. تیم مذکور سرانجام در دهه ۱۸۳۰ به دامنه‌های رشته کوه‌های هیمالیا رسیدند. با این وجود کشور نپال به علت داشتن سوءظن تجاوز سیاسی و دیگر احتمالات موجود از ورود تیم استعماری بریتانیایی به نپال جلوگیری کرد. همچنین همه تلاش‌ها و درخواست‌های تیم نقشه‌برداری با شکست مواجه شد.
به همین علت، تیم می‌بایست مشاهدات خود را از تراز، منطقه‌ای مشرف و موازی با رشته‌کوه هیمالیا ادامه می‌داد. شرایط این منطقه به علت وجود باران‌های سیل‌آسا و مالاریا بسیار دشوار بود. بطوریکه سه نقشه‌بردار بر اثر مالاریا جان خود را در حالی از دست دادند که دو تن دیگر به علت ناتوانی‌های جسمی مجبور به استراحت بودند.
نام تبتی کوه اورست، چومولونگما یا کومولانگما (مادر مقدس) است. برگردان لغوی آن به چینی ژومولانگما فنگ (چینی ساده: 珠穆朗玛峰؛ چینی باستانی: 珠穆朗瑪峰) که اشاره به مادر زمین دارد است. ترجمهٔ چینی آن شنگمو فنگ (چینی ساده: 圣母峰؛ چینی باستانی: 聖母峰) است که اشاره به مادر مقدس دارد. با توجه به گزارش‌های انگلیسی در میانهٔ سده نوزدهم، نام محلی آن در دارجیلنگ، دئودونگا به معنی کوه مقدس گزارش شده‌ است.
در سال ۱۸۶۵ انجمن سلطنتی جغرافیا نام رسمی این کوه را پس از پیشنهاد آندرو واگ، رئیس وقت ممیزی بریتانیا در هند برگزید. واگ این نام را به یادبود سر جرج اورست انتخاب کرد. هرچند تلفظ امروزی نام این کوه (اورست) متفاوت با تلفظ نام جرج اورست (ایورست) است.
در اواخر سده نوزدهم بیشتر نقشه‌کشان به اشتباه دچار این باور بودند که نام محلی این کوه «گاریسانکار» است. این اشتباه نتیجهٔ سردرگمی در ناحیهٔ دیدی بود که اورست و گاری‌سانکار را در یک راستا قرار می‌داد. بعدها این اشتباه از زاویهٔ دید کاتماندو اصلاح شد.
در اوایل دههٔ ۱۹۶۰ دولت نپال نام رسمی ساگارماتا را بر کوه اورست نهاد. این نام پیشتر به کار نرفته بود. درحالیکه ساکنان محلی، عموماً آن را با نام چومولونگما می‌شناختند. دولت نپال برنامه‌ای برای یافتن نامی نپالی برای کوه معین کرد. چرا که نام شارپا/تبتی چومولونگما به علت مغایرت با طرح نپالیزه کردن این کشور، قابل قبول نبود.
در سال ۲۰۰۲ روزنامه پیپلز دیلی در مقاله‌ای با ادامه استفاده نام انگلیسی این کوه در غرب مخالفت کرد. این مقاله متذکر شده بود که نام چینی این کوه که از ۲۸۰ سال پیش در نقشه‌های چینی آورده شده و نسبت به نام انگلیسی آن ارجحیت دارد.
در سال ۱۸۵۶ اندرو واگ ارتفاع قلهٔ اورست (بعدها با نام قله ۱۵) را ۸٬۸۴۰ متر گزارش کرد که این مقدار پس از چند سال محاسبه بر روی مشاهدات جمع‌آوری شده توسط طرح نقشه‌برداری مثلثاتی گزارش شد.
اخیراً ارتفاع این کوه ۸٬۸۴۸ متر شناخته شد. با این حال مقداری اختلاف در اندازه‌گیری همواره وجود دارد. در ۹ اکتبر ۲۰۰۵ پس از چند ماه اندازه‌گیری و محاسبه، سازمان ملی نقشه‌برداری جمهوری خلق چین، رسماً ارتفاع این کوه را ۸٬۸۴۴٫۴۳ متر ± ۰٫۲۱ متر گزارش کرد. این سازمان مدعی است که این مقدار، دقیق‌ترین و جامع‌ترین مقداری بوده که در طول تاریخ برای این کوه گزارش شده است. این ارتفاع بر پایه بلندترین نقطهٔ صخره و بدون محاسبهٔ ارتفاع برف و یخی است که روی آن را پوشانده است. همچنین تیم چینی، توده‌ای از یخ و برف را به عمق سه متر اندازه‌گیری کردند که با افزودن آن به ارتفاع اندازه‌گیری شده، همان مقدار محاسبه شده قبلی یعنی ۸٬۸۴۸ متر به دست می‌آمد. تغییر ضخامت این توده در طول زمان، باعث این می‌شود که هیچ‌گاه نتوان ارتفاعی قطعی برای آن تعیین نمود.
ارتفاع ۸٬۸۴۸ متر برای نخستین‌بار توسط یک پروژهٔ نقشه‌کشی هندی در سال ۱۹۵۵ در فاصله‌ای نزدیک‌تر به کوه و با استفاده از تئودولیت تعیین شد. سپس این مقدار متعاقباً توسط اندازه‌گیری یک تیم چینی در سال ۱۹۷۵ تأیید شد. در هر دو پروژه، ارتفاع کلاهک برفی نیز علاوه بر بلندترین نقطهٔ صخره‌ای اندازه‌گیری شده بود. در مه ۱۹۹۹ هیئتی اعزامی به رهبری بردفورد واشبورن، یک واحد جی‌پی‌اس را بر روی سطح بستر صخره‌ای قرار دادند که این محاسبه ارتفاع ۸٬۸۵۰ متر به علاوهٔ ۱ متر سطح کلاهک برفی را نشان داد. با این حال هیچیک از این مقادیر توسط دولت نپال به رسمیت شناخته نشده و این مورد بارها در جایگاه‌های مختلف آورده شده‌ است.
نقشه‌ای با مقیاس ۱:۵۰٬۰۰۰ حاوی جزئیات زیاد از منطقهٔ خومبو و بخش جنوبی کوه اورست توسط اروین اشنایدر، عضو تیم اعزامی جهانی صعود هیمالیا در سال ۱۹۵۵ تهیه شد. همچنین برجسته‌نگاری پرجزییات‌تری از منطقهٔ اورست توسط بردفورد واشبورن در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ با عکس‌برداری هوایی گسترش‌یافته تهیه شد.
چنین تصور می‌شود که حرکات صفحه‌های پوستهٔ زمین سبب افزایش طول قله و جابه‌جایی آن به سمت شمالشرق می‌شود. گزارش‌های حاصل از دو محاسبه نشان می‌دهند که آهنگ تغییرات به صورت ۴ میلیمتر افزایش ارتفاع و ۳–۶ میلیمتر حرکت به سمت شمالشرق در سال است. اما دیگر محاسبات حاکی از آن است که جابه‌جایی بیشتر از این مقدار (۲۷ میلیمتر) بوده و حتی کاهش ارتفاع نیز پیشنهاد شده‌است.
در سال ۲۰۱۰ چین و نپال پس از سال‌ها اختلاف برسر ارتفاع اورست نهایتاً توافق کردند که کوه اورست رسماً ۸۸۴۸ متر است.چین و نپال در مورد ارتفاع قله اورست به توافق رسیدند، بی‌بی‌سی فارسی به اعتقاد دولت نپال، پس از وقوع زمین‌لرزه ۷٫۸ همالیا ممکن است عدد فوق کاهش یابد. همین موضوع اختلاف ده ساله‌ای را بین چین و نپال ایجاد کرد.
بنا به گزارش سی‌ان‌ان در ۸ دسامبر ۲۰۲۰ پس از بررسی گروهی از متخصصان تبتی و نپالی، دوباره عدد دقیق ۸۸۴۸٫۸۶ متر مورد توافق دولت نپال و چین قرار گرفت.
در سفر ۲۰۱۹ شی جین پینگ رئیس‌جمهور چین به نپال، هر دو کشور توافق کردند که به‌طور مشترک ارتفاع جدید را اعلام کنند و قله را نمادی جاودانه از دوستی نپال و چین خواندند. پس از بازدید Xi، چین از سمت تبت کوه شروع به اندازه‌گیری کرد.
اورست کوهی است که قلهٔ آن بیشترین ارتفاع از سطح آب‌های آزاد را دارا است. با این حال کوه‌هایی دیگری نیز وجود دارند که مدعی لقب بلندترین قله‌های زمین هستند. کوه مائونا کیا در هاوایی، کوهی است که اگر ارتفاع آن از پایهٔ آن اندازه‌گیری شود بلندترین قلهٔ زمین خواهد بود؛ ارتفاع آن از پایه به ۱۰٬۲۰۰ متر می‌رسد. با وجودی که تنها ۴٬۲۰۵ متر از آن بالاتر از سطح دریا است.
همچنین به دلیل شکل خاص کره زمین، شعاع کره زمین در استوا بیشترین مقدار است. آتشفشان چیمبورازو در اکوادور فقط یک درجه با استوا فاصله دارد. در حالیکه این مقدار برای اورست (بلندترین قله جهان) ۲۸ درجه است. فاصله قله چیمبورازو از مرکز زمین ۶٬۳۸۴٫۴ کیلومتر است و این فاصله برای اورست ۶٬۳۸۲٫۳ کیلومتر است که دقیقاً ۲٬۱۶۸ متر از اورست بیشتر است. فشار اتمسفریک در قله کوه اورست و ارتفاع برابر است با و نقطه جوش آب نیز است.
کوه اورست دارای دو مسیر اصلی صعود است که یکی در دامنهٔ جنوبی در نپال و دیگری در دامنهٔ شمالی در تبت قرار دارد. همچنین تعداد زیادی مسیرهای فرعی که استفادهٔ کمتری از آنها می‌شود. در بین این دو مسیر، مسیر جنوبی آسان‌تر است و بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. این مسیر همچنین مسیر صعود ادموند هیلاری و تنزینگ نورگای (نخستین صعود موفق به قله در سال ۱۹۵۳) است. همچنین این مسیر، نخستین مسیر از بین پانزده مسیری است که تا سال ۱۹۹۶ برای صعود به قله شناخته شده است.
بیشتر اعزام‌ها قبل و در طول ماه مه و قبل از فصل تابستان و بادهای موسمی انجام می‌گیرند. هنگامی که فصل بادهای موسمی رفته‌رفته فرا می‌رسد تغییرات به وجود آمده، از سرعت تندباد که به سمت شمال می‌وزد می‌کاهد. صعودهایی که بعضاً در فصول بعد از بادهای موسمی و در سپتامبر و اکتبر هنگامی که تندبادها دوباره به سمت شمال شروع به وزش می‌کنند سخت‌تر خواهند بود. چرا که برف‌های باقی‌مانده از ابرها و بادهای موسمی و همچنین توده‌های هوایی با پایداری کمتر، آخرین توان خود را در این ناحیه تخلیه می‌کنند.
صعود از طریق مسیر جنوبی با عزیمتی به پایگاه اصلی در ارتفاع ۵٬۳۶۴ متری آغاز شد.
نخستین صعود به قله کوه اورست توسط تنزینگ نورگای و ادموند هیلاری تحت سفر اکتشافی بریتانیا در ۱۹۵۳ انجام شد. تنزینگ نورگای همه راه را با ادموند هیلاری، زنبوردار اهل نیوزلند همراهی کرد. این دو در طول سه دهه با وجود چندین تلاش ناموفق برای صعود قله باز به تلاش خود ادامه دادند. تنزینگ در طول دو دهه یکی از افرادی بود که در شش تلاش برای صعود به قله شرکت داشت؛ از جمله صعود سال ۱۹۵۲ که تا نزدیکی قله هم رسیده بودند.
در ۸ مه ۱۹۷۸ رینولد مسنر (ایتالیا) و پیتر هابلر (اتریش) نخستین صعود بدون استفاده از کپسول اکسیژن از طریق مسیر جنوبی را رقم زدند. در ۲۰ اوت ۱۹۸۰ تیم اتریشی هابلر برای نخستین‌بار، قلهٔ اورست را بدون استفاده از کپسول اکسیژن و هرگونه پشتیبانی از مسیر سخت‌تر شمالی فتح نمودند. آنها پس از شروع حرکت از کمپ خود در ارتفاع ۶٬۵۰۰ متری برای رسیدن به قله، سه روز متوالی وقت صرف کردند.
در ۴ مه ۲۰۰۵ خلبان فرانسوی، دیدیر دلساله، یک فروند بالگرد یوروکوپتر ای‌اس۳۵۰ اکوروی بی۳ را بر فراز قلهٔ اورست فرود آورد و پس از حدود ۴ دقیقه دوباره پرواز کرد. بر همین اساس، دلساله رکورد فرود و پرواز در بلندترین ارتفاع را نصیب خود کرد.
کوه‌نوردان منبع کسب درآمد توریستی قابل توجهی برای کشور نپال هستند. دولت این کشور برای صدور جواز صعود، همه کوه‌نوردان را ملزم به پرداخت مبلغ گزافی می‌کند.
مکتب اَشکَن یا مکتب اَش کَن ("Ash Can School") یک جنبش هنری واقع‌گرایانه آمریکایی در اوایل قرن بیستم بود. این جنبش از دل گروهی به نام هشت ("The Eight") بیرون آمد که تنها یک‌بار در سال ۱۹۰۸ آثارشان را به نمایش گذاشته بودند. پیروان این مکتب تلاش می‌کردند تا زندگی روزمره آمریکایی را وارد هنر خود کنند، و این واکنشی بود در مقابل نقاشانی که پیرو قواعد زیبایی‌شناسی اروپا بودند.گروه هشت ، وبگاه بریتانیکا. بازدید در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۱.
رابرت هنری رهبر گروه بود و آرتور دیویس، ماوریس پرندرگاست، ارنست لاسون، ویلیام گلاکنس، ایورت شین، جان فرنچ اسلون و جورج لوکس اعضای آن بودند.
در انتظار گودو یا چشم به راه گودو نمایشنامه‌ای از ساموئل بکت است که از آثار کلاسیک سده بیستم میلادی شناخته می‌شود.
غروب، در کنار راهی در خارج شهر با درخت بدون برگ. دو انسان به ظاهر ولگرد و فقیر به نام‌های استراگون (گوگو) و ولادیمیر (دی‌دی) با کسی به نام گودو که نمی‌دانند کیست، قرار ملاقات دارند، و چشم‌به‌راه نشسته‌اند. انتظار آن‌ها امیدی برای زیستن است.
استراگون شب گذشته را در گودالی گذرانده و افراد ناشناسی او را کتک زده‌اند. صحبت دربارهٔ کتک خوردن، آن‌ها را به یاد خشونت مردم می‌اندازد و تأسف می‌خورند که چرا در سال ۱۹۰۰، آن‌گاه که هنوز زیبا بودند و آب و رنگی داشتند خودشان را از بالای برج ایفل به زیر نینداخته‌اند. گوگو از کفش‌های تنگش که پاهای او را به درد می‌آورند و دی‌دی از کلاهش که باعث خارش سرش می‌شود و همچنین بیماری مثانه، رنج می‌برد. آن‌ها نمی‌توانند بروند چون منتظر گودو هستند و محکوم‌اند که در این مکان بمانند، تا زمانی که گودو به قولش عمل کند. آن‌ها نه هیچ اطمینانی به این قول و قرار دارند و نه به اینکه محل ملاقات آن‌ها در این مکان و در زیر همین درخت باشد.
به راستی چه درخواستی از گودو خواهند داشت؟ از دعا و استغاثه و از توقعات بدون پاداش صحبت می‌کنند. بدون اینکه گودو هیچ تعهدی پذیرفته باشد؛ ولی امیدوارند به کمک او، شاید از همین امشب در رختخواب خشک و گرم و با شکمی سیر بخوابند. وقتی صدای فریادی که احتمالاً ورود گودو را باید اعلام کند، می‌شنوند به وحشت می‌افتند و به هم می‌چسبند. سپس دوباره چشم به راه می‌نشینند. گوگو گرسنه است و دی‌دی آخرین هویجش را که در جیب پنهان کرده، به او می‌دهد. بعد از این جز شلغم چیزی نخواهد بود.
ورود یک ارباب (پوزو) با برده‌اش (لاکی) زندگی آن‌ها را از یکنواختی درمی‌آورد. پوزو از اینکه به وسیله این دو ناشناس، شناخته نشده و او را به جای گودو، که او را هم نمی‌شناسد، گرفته‌اند و به خصوص از اینکه در روی زمین‌های او منتظر گودو هستند تعجب کرده‌است! لاکی ایستاده می‌ماند و از خستگی به خواب می‌رود. طناب گلویش را می‌فشارد، نفس‌نفس می‌زند و اعتراضی نمی‌کند.
پوزو قبل از عزیمت، به لاکی دستور می‌دهد برقصد و سخنرانی کند. او ماشین‌وار با جملاتی پراکنده سخن می‌گوید. برای خاموش کردن او باید کلاه را از سرش بردارند. بعد از خروج پوزو و برده‌اش، پسربچه‌ای وارد می‌شود و اعلام می‌کند: «آقای گودو امشب نمی‌آید ولی فردا حتماً خواهد آمد.» و می‌رود. گوگو و دی‌دی آماده رفتن می‌شوند. یک لحظه هر دو به فکر می‌افتند خودشان را بر درخت حلق‌آویز کنند اما پشیمان می‌شوند. بی‌حرکت می‌مانند. ماه در انتهای صحنه بالا می‌آید.
فردای آن روز در همان ساعت و همان مکان، ولادیمیر تغییر منظره را به دوستش نشان می‌دهد: بر درخت چند برگ روئیده است، استراگون هیچ‌چیز به خاطرش نمی‌آید. نه درخت، نه پوزو، نه لاکی. فقط ضربه لگدی که دریافت کرده و استخوان مرغی را که به او داده بودند به یاد دارد.
استراگون به خواب می‌رود اما خوابش بیش از چند لحظه طول نمی‌کشد. ولادیمیر کلاه لاکی را روی صحنه می‌یابد، با آن بازی دست به دست کردن کلاه و به سر گذاشتن درمی‌آورند. بعد ادای پوزو و لاکی را درمی‌آورند. پوزو و لاکی وارد می‌شوند و روی زمین می‌افتند. یک لحظه استراگون، پوزو را به جای گودو می‌گیرد و اعلام می‌کند: «این گودو است.» و ولادیمیر می‌گوید: «به موقع رسید… بالاخره نجات یافتیم…»
پوزو کمک می‌طلبد. دی‌دی و گوگو بر سر مقدار پولی که برای کمک باید بگیرند، بحث می‌کنند. در این لحظه احساس می‌کنند که به‌عنوان نمایندگان کل بشریت چشم به راه گودو هستند، و در انتظار، وقت را به هر صورتی که می‌توانند پر می‌کنند. پوزو نابیناست و مفهوم زمان را از دست داده و لاکی گنگ است.
بعد از خروج پوزو، استراگون می‌خوابد، همان پسربچه پرده اول وارد می‌شود. ولادیمیر سعی می‌کند دربارهٔ گودو اطلاعات بیشتری به دست آورد و می‌فهمد که گودو مردی است که ریش سفید دارد. پسربچه اعلام می‌کند که «گودو امشب نمی‌آید ولی حتماً فردا خواهد آمد.» گوگو پیشنهاد می‌کند که برای همیشه دست از انتظار بردارند یا خودکشی کنند. به درخت نزدیک می‌شوند، استراگون طناب نازکی که به جای کمربند به کمرش بسته‌است را درمی‌آورد. طناب به قدر کافی محکم نیست. دو مرد تصمیم می‌گیرند بروند اما تکان نمی‌خورند. شب فرامی‌رسد، ماه در انتهای صحنه بالا می‌آید.»کامیابی مسک، احمد. بکت و چشم به راه گودو. ۱۳۸۶.
این نمایشنامه بارها به فارسی ترجمه شده. سالِ ۱۳۴۷ داوود رشیدی نخستین بار این نمایشنامه را با عنوانِ "چشم به راه گودو" در انجمن ایران و امریکا در تهران روی صحنه برد. نجف دریابندری نامدارترین مترجم فارسی این نمایشنامه است. از دیگر موارد می توان به ترجمهٔ علی اکبر علیزاد نیز اشاره کرد که توسط نشر بیدگل به چاپ رسیده است.
جیت کان دو یکی از سبک‌های مدرن هنرهای رزمی است که توسط بروس‌لی، رزمی‌کار و هنرپیشه معروف سینما پایه‌گذاری شد. این سبک یکی از سبک‌های چینی مدرن و ترکیبی مختص دفاع شخصی است که تمامی فنون آن کابردی می باشد و از فنون نمایشی و مسابقاتی پرهیز کرده است.
پایه تکنیک‌های "جیت کان دو" براساس سبک وینگ‌چون طراحی شده‌است، چرا که بروس‌لی تمرینات کلاسیک رزمی خود را از نوجوانی در هنگ‌کنگ زیر نظر استاد ایپ من استاد بزرگ این سبک انجام داده بود.
فنون وینگ چون در "جیت کان دو" به شکلی تغییر یافته‌اند که کاربردی‌تر باشند. این رشته توسط شاگردان بروسلی بعد از مرگ او به دو زیر شاخه ی “ جیت کاندو ی واقعی (اورجینال) “ و “ جیت کاندو ی کانسپت (کلی) “ تقسیم شد. در جیت کاندوی کانسپت استفاده از سلاح‌های سرد از جمله نانچیکو، چوب های کوتاه و بلند، چاقو و... نیز در آن بسیار گسترده‌تر است. همچنین بسیاری از ضربات و حرکات سایر هنرهای رزمی از جمله تای چی ووشو، کونگ فو شائولین، بوکس، کشتی، شمشیربازی، ساواته، تکواندو، پنچاک سیلات، کالی اسکریما، جودو، جوجیتسو، کاراته، آیکیدو، هاپکیدو و موی تای به جیت کان دو افزوده شده است. در واقع جیت کاندو ی کانسپت توسط برخی شاگردان بروسلی «دان اینوسانتو» ابداع شد و بیشتر تمرکزش بر روی گفته ها و نوسته های بروسلی بود تا چیزی که خودش تدریس میکرد.
این در حالی است که جیت کان دو ی اورجینال بیشتر به چیزی که خود بروسلی تدریس میکرد نزدیک است و هیچ چیز اضافه ای را شامل نمیشود. تمرکز اصلی این زیرشاخه بر اصولی همانند خود کونگ فوی چینی، شمشیر بازی، بوکس غربی، و همینطور ترکیبی از تکنیک های ساده و در عین حال کاربردی تر دارد.
برخی معتقدند که جیت کان دو همان “جان فان کونگ فو” هست. اما لازم به ذکر است که جیت کاندو پس از جان فان کونگ فو توسط بروسلی برای حذف و اضافه کردن برخی مباحث و اصول رزمی ابداع شد و درواقع جیت کان دو نسخه ی اصلاح شده و پیشرفته تر جان فان کونگ فو است.
در "جیت کان دو"، قبل از هر کاری باید احترام و آداب و رسوم آن را آموخت زیرا به نظر بروس لی احترام به یک دیگر، مهم‌تر از خود "جیت کان دو" است همان‌طور که او بارها در کتاب تائوی "جیت کان دو" یاد آورد شده‌است که قبل از یادگرفتن "جیت‌ کان‌ دو" احترام را یاد بگیرید و هم‌ زمان با یادگیری جیت کان دو درون خود را بشناسید. از این رو در "جیت کان دو" اهمیت زیادی به احترام داده می‌شود.
یکی از تغییرهای اساسی که بروس لی در سیستم چی سائو وینگ چون انجام داد، شکل ایستادن هنگام انجام چی سائو بود. در وینگ چون سنتی پاها روبروی هم و به اندازه عرض شانه‌ها از هم جدا می‌باشند، پاشنه‌ها به طرف بیرون و زانوها به طرف داخل قرار می‌گیرند. به نظر بروس لی این ایستادن باعث کندی و سنگینی حرکت بدن بود و قسمت زیادی از بدن در معرض ضربه حریف قرار داشت، برای همین در "جیت کان دو"، چی سائو با پای راست یا چپ جلو ایستاده و پاشنه پای عقب بالا انجام می‌شود.
دیگر تغییر بروس لی روی فوک سائو بود که برخلاف وینگ چون سنتی، تکنیک‌های دست را با پشت دست، ساعد یا بند انگشتان که آن‌ها را غیرطبیعی و موجب زخمی شدن فرد می‌دانست، انجام نمی‌داد و ضربات دست را به سبک بوکسورها اجرا می‌کرد.
پس از سفر بروس لی از هنگ کنگ و عدم دسترسی به استاد ییپ من، او به فکر ایجاد روشی رزمی افتاد.