moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اندازه نهایی سوراخی که با استفاده از برقو تولید می‌شود، بستگی به فرآیند برقوکاری که به همراه طراحی و جنس برقو استفاده می‌شود دارد. مطالعاتی انجام شده که اثر استفاده از سیال خنک‌کننده در طول فرآیند برقوکاری را نشان می‌دهند. استفاده مداوم از جریان سیال خنک‌کننده در طول فرآیند برقوکاری به طور مداوم (75% از زمان) منجر به ایجاد سوراخ‌هایی با اندازه‌ای 0.0001 اینچ (0.0025 میلی‌متر) با انحراف +/- 0.0002 اینچ بزرگتر از اندازه برقو می‌شود. به طور مشابه، استفاده از فرآیند نیمه خیس برقوکاری معمولاً منجر به ایجاد سوراخ‌هایی با اندازه‌ای 0.0004 اینچ بزرگتر از اندازه برقو می‌شود.استفاده از روش برقوزنی خشک به دلیل کمبود تکرارپذیری در اندازه (20٪) و پراکندگی وسیع فرآیند، در اندازه‌های تا 0.0012 اینچ (0.030 میلی‌متر) بزرگتر از اندازه برقو، توصیه نمی‌شود.
هنگامی که به درستی طراحی و مورد استفاده قرار گیرد، برقوها می توانند عمر طولانی تا 30000 سوراخ را تجربه کنند. فرآیند به درستی کنترل شده است و همچنین قادر است اندازه ثابتی را در کل طول سوراخ حفظ کند و در عین حال اثر ساعت شنی را به حداقل برساند. سوراخ‌های بعد از برقو زنی معمولاً ممکن است سطحی بین 10 تا 25 µin Ra را داشته باشند.
به طور کلی، برقوزنی با استفاده از دریل انجام می شود. اما می توان از ماشین های تراش، مراکز ماشینکاری و ماشین های مشابه نیز استفاده کرد. قطعه کار توسط گیره، چاک یا فیکسچر محکم در جای خود ثابت می شود در حالی که ریمر پیشروی می کند.
مانند سایر ابزارهای برش، دو دسته از مواد برای ساخت برقو استفاده می شود:
مواد عملیات حرارتی شده توسط فولادهای مختلف، به ویژه کربن ساده (بدون آلیاژ، که امروزه منسوخ شده است) و فولادهای تندبر تشکیل شده‌اند. متداول‌ترین ماده سخت کاربید تنگستن (جامد یا نوک‌دار) است، اما دستگاه‌هایی با لبه‌هایی از نیترید بور مکعبی (CBN) یا الماس نیز وجود دارد.
تفاوت اصلی بین هر دو دسته این است که مواد سخت معمولاً تحت تأثیر حرارت تولید شده توسط فرآیند ماشینکاری قرار نمی گیرند جنبه منفی این است که آنها معمولاً بسیار شکننده هستند و برای جلوگیری از شکستگی به لبه های برش کمی نیاز دارند. این باعث افزایش نیروهای درگیر در ماشینکاری می شود و به همین دلیل معمولاً مواد سخت برای ماشین آلات سبک توصیه نمی شود. از طرف دیگر، مواد عملیات حرارتی شده معمولاً بسیار سخت‌تر هستند و مشکلی برای نگه‌داشتن لبه‌های تیز بدون بریدگی در شرایط کمتر مساعد (مانند ارتعاش) ندارند. این باعث می شود آنها برای ابزارهای دستی و ماشین های سبک مناسب باشند.
آلومینیوم و برنج قطعات کار معمولی با درجه ماشینکاری خوب تا عالی هستند. چدن، فولاد ملایم و پلاستیک رتبه بندی خوبی دارند. فولاد ضد زنگ به دلیل چقرمگی آن دارای رتبه ضعیفی است و در حین ماشینکاری تمایل به سفت شدن دارد.
در طی فرآیند ریمینگ اصطکاک باعث گرم شدن قطعه و ابزار می شود. روغن کاری مناسب باعث خنک شدن ابزار می شود که باعث افزایش طول عمر ابزار می شود. یکی دیگر از مزایای روانکاری سرعت برش بالاتر است. این باعث کاهش زمان تولید می شود. روانکاری همچنین تراشه ها را از بین می برد و به پایان بهتر قطعه کار کمک می کند. روغن‌های معدنی، روغن‌های ترکیبی و روغن‌های محلول در آب برای روان‌کاری استفاده می‌شوند و از طریق غرقاب کردن یا پاشش استفاده می‌شوند. در مورد برخی از مواد فقط هوای سرد برای خنک کردن قطعه کار مورد نیاز است. این توسط جت هوا اعمال می شود. یا با لوله گردابی
پونه کوهی (نام علمی: "Origanum vulgare") نام یک گونه از سرده مرزنگوش است.
هوگو فیلیپ یاکوب ولف آهنگساز اتریشی اسلوونی‌تبار در ۱۳ مارس ۱۸۶۰ در ویندیشگرِتز (Windischgrätz) به دنیا آمد و در ۲۲ فوریهٔ ۱۹۰۳ در وین درگذشت.
پدرش دباغ و موسیقی‌دانی آماتور بود که ویلن و پیانو را از همان دوران کودکی به او آموخت، خانواده‌اش تمایل نداشتند که او تحصیلاتش را در زمینهٔ موسیقی ادامه دهد، اما او علاقه وافری به موسیقی داشت و چون دروس معمولی مدرسه‌اش را دوست نداشت، سه بار از مدرسه اخراج شد، در سال ۱۸۷۵ پدرش به وی اجازه داد که نزد عمه‌اش به وین برود و در کنسرواتور وین به تحصیل بپردازد، اما پس از دو سال، به خاطر بی‌انضباطی و مشاجرهٔ لفظی با مدیر کنسرواتوار از آنجا اخراج شد، او زندگی بسیار سختی داشت و از نظر مالی در مضیقه بود، پس از مدتی، منتقد موسیقی در روزنامهٔ «وینتر سالن بلات» شد که به خاطر مقاله‌های تند و اهانت‌آمیزش علیه برامس، نظر همگان را به خود معطوف کرد، اما در عوض واگنر را می‌ستود و همین رفتار او باعث برآشفته شدن موسیقی‌دانان حرفه‌ای شد و سخنان نیشدار آنها، ولف را به شدت رنجاند، او بیش از حد عصبی و پرخاشگر بود و این رفتارش سبب شد تا او نتواند کاری مناسب و ثابت برای خودش دست‌وپا کند.
ولف آهنگ‌های بسیاری برای ارکستر و اپرا ساخت. بیشترین شهرتش برای لیدهای زیبایش بود و تعدادی لید بر روی ۴۳ شعر از موریک و ۵۰ شعر از گوته ساخت، او عمدهٔ آثارش را در میان سال‌های ۱۸۸۸ تا ۱۸۹۶ پدیدآورد. لیدهای او شباهت زیادی به آثار شوبرت و شومان دارد از برخی آثار مشهور او به پوئم سمفونیک پانتزیلیا، مانوئل ونگاس (اثر ناتمام ۱۸۹۷)، حدود بیست کُرال و بیش از ۳۰۰ لید بر روی اشعار گوته، موریک، آیزندورف، لنو و هاینه می‌توان نام برد، در ۱۸۹۷ سلامتش را کاملاً از دست داد و در تیمارستان بستری شد و پس از چهار ماه، پزشکان تصور کردند که او بهبود یافته و او را مرخص کردند، اما یک سال بعد دست به خودکشی زد، ولی او را نجات دادند و دوباره در بیمارستان روانی وین تحت مراقبت شدید قرار گرفت. در چهل‌وسه‌سالگی کاملاً روانی و فلج شد و در نهایت در ۲۲ فوریهٔ ۱۹۰۳ زندگی را بدرود گفت.http://www.britannica.com/biography/Hugo-Wolf
گلوتامیک اسید یکی از بیست اسید آمینه اصلی یاخته‌های زنده است. امکان دارد L–گلوتامیک اسید به سلول‌های عصبی کمک کند اطلاعات را به سلول‌های دیگر ارسال یا دریافت نمایند. در انتقال پیام‌های نوروتیک مؤثر می‌باشد.
گلوتامیک اسید (Glu) در سال ۱۸۶۶ توسط شیمیدان آلمانی Karl Heinrich Ritthausen زمانی که تحت درمان با گلوتن گندم بود برای اولین بار کشف شد.
این آمینواسید ساختار زنجیری و دو گروه کربوکسیلیک اسید دارد که منجر شده pka برابر با ۴٫۱ داشته باشد که در نتیجه آن معمولاً گروه‌های کربوکسیلیک به‌طور یون منفی کربوکسیلات در ساختار اصلی دیده می‌شوند.
گلوتامات به ویژه در نورون‌های نخاعی به عنوان میانجی عصبی تحریکی عمل می‌کند.
در انسان این اسید آمینه غیرضروری است یعنی بدن خود می‌تواند آن را از ترکیبات دیگر (مانند آسپارتات و آلانین) تولید کند.
انتقال‌دهنده عصبی محرکی است که باعث افزایش تحریک رشته‌های عصبی موجود در دستگاه اعصاب مرکزی می‌شود. این اسید انتقال‌دهنده عصبی محرک و عمده‌ای در مغز و نخاع و ماده سازنده اولیه گاما آمینو بوتیریک اسید می‌باشد.
نقش این اسید آمینه در سوخت‌وساز قندها و چربی‌ها مهم است، و به انتقال پتاسیم در سرتاسر سد مغزی-خونی کمک می‌نماید. هر چند این اسید نمی‌تواند به راحتی گلوتامین از سد مغزی-خونی عبور کند، اما به میزان بالایی در خون یافت می‌شود و ممکن است مقدار کمی از آن در مغز نفوذ کند. مغز انسان می‌تواند از اسید گلوتامیک به عنوان سوخت استفاده کند. اسید گلوتامیک با برداشتن اتم‌های نیتروژن، در جریان ساختن اسیدآمینه دیگری به نام گلوتامین، آمونیاک را سم‌زدایی می‌کند. تبدیل اسیدگلوتامیک به گلوتامین تنها راهی است که به وسیله آن می‌توان آمونیاک موجود در مغز را برطرف نمود.
اسید گلوتامیک به درمان بیماری‌های شخصیتی کمک می‌کند و برای معالجه اختلال‌های رفتاری دوران کودکی مفید می‌باشد. از این آمینواسید برای درمان بیماری صرع، عقب‌ماندگی ذهنی، رخوت عضلانی، زخم‌ها و اغمای هیپوگلیسمیک (مشکلی که در هنگام درمان دیابت و در اثر مصرف انسولین به وجود می‌آید) استفاده می‌کنند.
کتاب «اصول علمی و تخصصی زیبایی اندام و بدنسازی» سه مجلد و ۱۹۶۴صفحه دارای مشخصات ثبتی ذیل:
رده‌بندی کنگره: ۱۳۸۷ ۶الف ۷۶م 5/546 GV رده‌بندی دیویی: ۷۱۳/۶۱۳ شماره کتابشناسی ملی: ۱۲۵۰۶۳۷ صفحه 808
کیم سونگ سو (; زادهٔ ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۷۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. از نقش‌آفرینی‌های برجسته او می‌توان به ایفای نقش شاهزاده تسو در سریال افسانه جومونگ اشاره کرد
گورو میازاکی در ۲۱ ژانویه ۱۹۶۷ در توکیو ژاپن به دنیا آمد. وی پسر انیمیشن‌ساز ژاپنی، هایائو میازاکی است.
قلعه متحرک هاول ممکن است که به موارد زیر اشاره کند:
ارتش شمالی مهدی یا گروه سعید نام گروهی شیعه در جمهوری آذربایجان است. رهبر این گروه سعید داداش بیگی است.
این گروه از سوی دولت آذزبایجان متهم به جاسوسی برای ایران شده و بااینکه هیچ‌گاه اتهامشان به اثبات نشد، ۱۵ نفر از آنها به زندان بلند مدت محکوم شدند.بی بی سی۱۴٫۱۲٫۲۰۰۷روزنامه آفتاب یزد، شماره ۲۲۴۳ ۲۵/۹/۸۶، صفحه ۳ (بین الملل) وزارت امور خارجه ایران هرگونه رلبطه با این گروه را تکذیب کرده‌است.
فهرست نهایی متهمان که در بیایه وزارت امنیت باکو در تاریخ ۲۳ آذر ۱۳۸۶ منتشر شد:
چَمچَمال از شهرهای شمال عراق است.
این شهر در خاور شهر کرکوک و در جاده کرکوک به سلیمانیه واقع شده‌است.
در شمال شهر چمچمال رشته‌کوه دربند بازیان و در خاور آن رود باسَره قرار دارد.
جمعیت این شهر ۷۵۶۳۴ نفر است.
منطقه شهرستان چمچمال در ۴۸ کیلومتری شرق کرکوک واقع می‌باشد و ۸ شهرستان و حدود ۴۰۰ روستا از توابع این شهرستان می‌باشند.
پیشهٔ بیشتر مردم این شهر کشاورزی است. بیشتر داد و ستد مردم این شهر با کرکوک است. در پیرامون این شهر معادن گاز طبیعی وجود دارد.
احتمال می‌رود که نام این شهر نیز همانند منطقه هم‌نام آن در استان کرمانشاه ایران از دو واژه چَم (در کردی به معنای رود) و جمال (نام شخص) تشکیل شده‌باشد.دانشنامهٔ جهان اسلام، سرواژهٔ چمچمال، بازدید: سپتامبر ۲۰۰۹.
برخی آثار از دوره ساسانی در این شهر و پیرامونش موجود است.
این شهر در زمان فرمانروایان محلی بابان از توابع سلیمانیه بود و از زمان حکمرانی بریتانیا بر عراق، چمچمال در بخش کرکوک قرار گرفت.
یکی از قائم‌مقام‌های عثمانی در سال ۱۸۰۱ میلادی منطقه چمچمال را به شهرستان ارتقاء داد. این منطقه پس از آن از توابع ناحیه بازیان شد و در سال ۱۹۲۲ از نو تبدیل به شهرستان شد.
بر پایهٔ نتایج اولیه یک نظرسنجی که در سال ۲۰۰۹ میلادی انجام شد، ۵۱ درصد از مردم شهرستان چمچمال خواستار الحاق شهرستان چمچمال به استان کرکوک هستند.آکانیوز (فارسی)، بازدید: سپتامبر ۲۰۰۹.
یازده درصد مردم این شهر در این نظرسنجی، امنیت شهر را مطلوب توصیف کردند.همان.
نام محلات شهر چمچمال.نقشه محله‌های شهر چمچمال
در نام این محله‌ها واژه‌های کردی، عربی، ترکی و فارسی دیده می‌شود.
گوتلاند یک شهر و استان از کشور سوئد است و بزرگترین جزیره در دریای بالتیک می‌باشد که دارای مساحت ۳٫۱۴۰ کیلومتر مربع است و کمتر از یک درصد از خاک سوئد را تشکیل می‌دهد.
این استان همچنین شامل چند جزیرهٔ کوچک در شمال و غرب جزیره اصلی است. بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۶، جمعیت این استان ۵۷٫۳۱۷بر پایه سرشماری ۳۱ دسامبر ۲۰۰۵ نفر است؛ که از این تعداد ۲۲٫۶۰۰ نفر در منطقه شهری زندگی می‌کنند و منبع درآمد اصلی مردم کشاورزی و تولید بتن از سنگ آهک استخراجی از معادن جزیره است.
اوستریوتلاند یکی از استان‌های سوئد است که در جنوب این کشور قرار دارد و با استان‌های سودرمانلاند، نرکه، وسترگوتلاند، اسملاند و دریای بالتیک هم مرز است. در ادبیات قدیمی‌تر انگلیسی این استان شاید به نام (Latinized Ostrogothia) شناخته شود. از غرب به شرق و در میان این استان دشت‌های همواری وجود دارد که به صورت عمده برای کشاورزی استفاده می شود. اما در جنوب ارتفاعات و ناهمواری‌هایی به صورت تپه‌ها و دریاچه‌ها وجود دارد.
سیاست خارجی ایران به رابطه‌های اقتصادی و دیپلماتیک میان حکومت ایران و حکومت‌های کشورهای دیگر اشاره دارد. به‌طور کلی، می‌توان سیاست خارجی این کشور را به سه بازهٔ زمانی قاجار، پهلوی و جمهوری اسلامی بخش‌بندی کرد.
آخرین حکومت‌های ایران، سیاست خارجی متفاوتی را دنبال کرده‌اند. محمدرضا پهلوی، در سیاست خارجی به دنبال دوری از تنش بود و با وجود روابط نزدیک با آمریکا، با اتحاد جماهیر شوروی نیز روابط مناسبی ایجاد کرد؛ در همین حال، با بسیاری از کشورهای جنبش عدم تعهد، روابط گرمی را حفظ کرد. با وجود روابط دوستانه با جهان، وی همواره نیروی نظامی ایران را تقویت می‌کرد. اما با پدیداری جمهوری اسلامی، ایران تبدیل به کشوری تجدیدنظرطلب، مخاصمه‌جو، رادیکال و مذهبی شد. استکبارستیزی و صدور انقلاب از سیاست‌های مورد توجه ایران در این دوره هستند. در زمینهٔ غرب‌ستیزی، جمهوری اسلامی همچنین کوشش کرد که با رژیم‌های کمونیستی روابط نزدیکی برقرار کند. سیاست خارجی ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷، بیشتر بر اساس ارزش‌گذاری‌های نظام دینی شکل گرفت و تغییر ماهیت داد. پایه‌گذاری نظام جمهوری اسلامی بر اساس قانون و احکام اسلامی و برنامه‌های هسته‌ای و موشکی ایران را مهم‌ترین چالش‌های این کشور در روابط خارجی‌اش برمی‌شمارند. در سال‌های اخیر مذاکراتی با گروه ۱+۵ صورت گرفت اما نه تنها نتیجه مثبتی در سیاست‌های خارجی و تحریم‌های آمریکا علیه ایران نداشت بلکه پس از خروج آمریکا با چرایی نقض برجام توسط جمهوری اسلامی، تحریم‌های شدید و سنگین‌تری علیه ایران ایجاد شد.
به‌قدرت رسیدن رضاشاه، مصادف شد با دورهٔ پس از جنگ جهانی اول؛ هنگامی که انگلیس و شوروی تضاد قابل توجهی بر سر مسائل ایران داشتند. رضاشاه از این تضاد پیش‌آمده میان قدرت‌های جهانی بهره برد و به گسترش روابط سیاسی و اقتصادی ایران با کشورهای دیگر، همچون کشورهای همسابه پرداخت. ایران برای انگلستان از چند جهت، همچون داشتن نفت، حفاظت از هندوستان و پیش‌گیری از نفوذ دیگر ملل در خاورمیانه، دارای اهمیت بود. پس از روی کار آمدن رضاشاه، سرکوب شورشی‌های شمال ایران و ایستادگی در برابر نفوذ کمونیسم، به آسانی قابل لمس بود تا انگلستان وی را تحمل کند اما این کشور به‌طور کلی نسبت به اقدامات رضاشاه، بدگمان بود. رضاشاه نیز دریافته بود که نفت برای انگلیسی‌ها جنبه‌ای حیاتی دارد و آنان از نفت به هیچ وجه، حتی به قیمت تجزیه‌شدن ایران، نخواهند گذشت. با این حال، نخستین اقدام قابل توجه وی پس از کودتا در اسفند ۱۲۹۹، پایان دادن به هرج و مرج و نابودی قدرت حکام محلی ایران بود؛ چیزی که دقیقاً برعکس و ضد آنچه بود که انگلستان برای ایران می‌خواست. وی در جهت عکس و ضد استراتژی استعماری (اروپایی یا غربی) حرکت می‌کرد. در دورهٔ زمامداری رضاشاه همچنین ایران رابطهٔ نزدیکی با کشور آلمان برقرار کرد، به‌گونه‌ای که این کشور به بزرگ‌ترین شریک تجاری ایران تبدیل شد و بیش از سه هزار کارشناس آلمانی در ایران استقرار یافتند. Retrieved on . این افزایش رابطه با آلمان، باعث تیرگی روابط با بریتانیا و شوروی شد.
در سال ۱۳۰۷ (۱۹۲۸ م)، رضاشاه برای پس‌گیری شماری از جزایر خلیج فارس، به ویژه بحرین با انگلستان وارد مذاکراتی شد. هرچند که نتوانست برای ایران موفقیتی کسب کند و مذاکرات در این مورد، شکست خورد تا روابط ایران و انگلیس، تیره گردد. پس از این، رضاشاه فرمان فرستادن نیروها به جزایر بحرین را داد و طرف انگلیسی، نیروی دریایی خود را جهت مقابله با نیروهای ایرانی، به خلیج فارس فرستاد. ایران این دوره، نیروی دریایی مجهزی نداشت و پی برد که درگیری نظامی با یک قدرت جهانی، سودی ندارد. نهایتاً، ایران تصمیم به شکایت به جامعه ملل گرفت تا بحرین استرداد گردد؛ اما فقط توانست جزایر کوچکی در خلیج فارس را پس بگیرد و نفوذ انگلستان در این سازمان، اجازهٔ بازگشت بحرین به ایران را نداد. با این حال، ایران خود را بر بحرین، دارای حق حاکمیت می‌دانست.
درگیری‌ها با انگلستان ادامه‌دار بود. با عدم اجرای مفاد قرارداد دارسی از سوی انگلیسی‌ها و عدم دست‌یابی به توافقی تازه، رضاشاه به تقی‌زاده، وزیر دارایی ایران، فرمان لغو این قرارداد را داد. پس از این لغو یک‌سویه قرارداد، نیروهای نظامی انگلیس در نزدیکی مرزهای ایران مستقر شدند و تهدیدهای نظامی و سیاسی علیه ایران، آغاز شد و شکایتی نیز از ایران در جامعه ملل، تنظیم گردید. در نهایت، قرارداد تازه‌ای بسته شد که با اینکه از چند جهت به سود ایران بود، هنوز هم از جهاتی به ضرر این کشور بوده‌است. در ۶ دی ۱۳۱۳، در دوران رضاشاه، حکومت ایران به شکل رسمی از کشورهای دیگر خواست که در مکاتبات رسمی، از واژهٔ "ایران" به جای واژه‌هایی همچون "پرشیا"، "پرس" و "پرسه" استفاده کنند. در این دوران، در اروپا، "ایران" تنها یک اصطلاح جغرافیایی بود و برای اشاره به این کشور به کار نمی‌رفت.
در تیرماه ۱۳۱۶، پیمان سعدآباد با درون‌مایهٔ اتحاد، میان ایران، افغانستان، ترکیه و عراق نوشته شد. منش سیاسی رضاشاه، تبلیغات منفی قدرتمندی علیه او ایجاد کرد و بریتانیا که از دیرباز به شخص رضاشاه بدبین بود، روابط ایران با ایتالیا، فرانسه و آلمان را نیز سبب نگرانی دانست؛ تبلیغات رسانه‌ای علیه رضاشاه، پس از روابط ۱۹۳۹ ایران با ژاپن، شدت گرفت. با رخ دادن جنگ جهانی دوم، با وجود اعلام بی‌طرفی، بریتانیا و شوروی ایران را اشغال کرده و رضاشاه را با اعمال فشار برکنار کردند. بریتانیا در هنگام اشغال ایران توانست چند تهدید دیگر هم از بین ببرد؛ برای مثال، ناوگان دریایی ایران که در حال شکل‌گیری بود را به همراه دریادارانی همانند غلامعلی بایندر، از میان برداشت. پس از اشغال ایران، بریتانیا و شوروی به محمدعلی فروغی پیشنهاد دادند که رسماً جمهوریت را اعلام کند که وی مخالفت کرد. کمی بعد، آشکار شد که بریتانیا و شوروی خواستار کنار زدن رضاشاه هستند و این دو، در نهایت از سلطنت پسر او، محمدرضا پهلوی حمایت کردند.
آغاز پادشاهی محمدرضا پهلوی، با اشغال ایران در جنگ جهانی دوم هم‌زمان شد. کمی پس از پادشاهی وی، در آغاز دههٔ ۱۳۲۰، ایران پذیرفت که رسماً در کنار متفقین قرار گیرد و متفقین اعلام کردند، به استقلال و یکپارچگی سرزمین ایران احترام خواهند گذاشت.کنفرانس تهران را ببینید.
تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷، ایران رویکرد امنیتی خود در منطقه را در ائتلاف با غرب و به‌ویژه ایالات متحده آمریکا تعریف کرده بود. همچنین ایران در طول عمر ۷۲ ساله شورای امنیت سازمان ملل متحد، فقط یک‌بار برای مدت دو سال (۱۹۵۵–۱۹۵۶) به عضویت موقت شورای امنیت انتخاب شد و پس از آن هیچ‌وقت برای چنین جایگاهی برگزیده نشد.ترامپ و روحانی در شورای امنیت سازمان ملل ، "رادیو فردا"
آخرین حکومت‌های ایران، سیاست خارجی متفاوتی را دنبال کرده‌اند. محمدرضا پهلوی، در سیاست خارجی به دنبال دوری از تنش بود و با وجود روابط نزدیک با آمریکا، با اتحاد جماهیر شوروی نیز روابط مناسبی ایجاد کرد؛ در همین حال، با بسیاری از کشورهای جنبش عدم تعهد، روابط گرمی را حفظ کرد. با وجود روابط دوستانه با جهان، وی همواره نیروی نظامی ایران را تقویت می‌کرد. اما با پدیداری جمهوری اسلامی، ایران تبدیل به کشوری تجدیدنظرطلب، مخاصمه‌جو، رادیکال و مذهبی شد و به سرعت جهان را با سیاست‌های تازهٔ خود آشنا ساخت. استکبارستیزی و صدور انقلاب از سیاست‌های مورد توجه ایران در دهه‌های اخیر هستند. در زمینهٔ غرب‌ستیزی، جمهوری اسلامی کوشش کرد که با رژیم‌های کمونیستی روابط نزدیکی برقرار کند و با کشورهایی همانند رومانی،اگرچه، رومانی پیش از انقلاب ۱۳۵۷ نیز روابط گرمی با ایران داشت که پس از ۱۹۸۹ م، شدتش با نزدیکی رومانی به غرب، کم شد. کره شمالی و کوبا به روابطی موفق رسید. در دهه‌های اخیر، ایران با بلاروس، نیجریه و ونزوئلا نیز روابط قابل توجهی داشته‌است. مارک گازیوروسکی، عالم سیاسی، حکومت جمهوری اسلامی ایران را یک حکومت مطرود برای بسیاری از کشورهای جهان می‌داند. اساس سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران نیز، بر شعار «نه شرقی، نه غربی، جمهوری اسلامی» استوار شد و اولویت روابط، با کشورها و حرکت‌های اسلامی و کشورهای منطقه بوده‌است؛ اگرچه، چنین سیاستی با گذشت زمان تغییر کرد و روابط به سوی اروپا، روسیه، انگلستان، ایالات متحده و در پایان، کشورهای عربی تغییر کرد. جمهوری اسلامی از روسیه، چین، سوریه و ونزوئلا به عنوان مهم‌ترین کشورهای متحد خود یاد می‌کند. همچنین این نظام، روابط خوبی نیز با حزب‌الله لبنان، حماس و مبارزان حوثی داشته‌است. برنامه‌های هسته‌ای و موشکی ایران و نوع روابط با اسرائیل، تنش‌ها و تحریم‌هایی را برای این کشور به همراه داشته‌است. در تیر ۱۳۹۴، ایران با گروه ۱+۵ به توافقی مهم با عنوان برنامه جامع اقدام مشترک، دست یافت که پیرامون برنامهٔ هسته‌ای این کشور بود و تحریم‌های اقتصادی را پایان می‌داد. اگرچه خروج آمریکا از برجام و تحریم‌های مجدد، این توافق را به هم ریخت. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، پس از اعلام خروج این کشور از برجام، از ناکارآمدی برجام در پیشگیری از دستیابی جمهوری اسلامی به سلاح اتمی و ادامه‌دار بودن پشتیبانی این نظام از تروریسم و خطر برنامه موشکی بالستیک ایران گفت.
به‌طور دقیق‌تر، در بررسی رخدادهای مهم این دوره، دانشجویان مسلمان پیرو خط امام، در ۱۳ آبان ۱۳۵۸ به گروگان‌گیری در سفارت ایالات متحده آمریکا دست زدند و خمینی، رهبر انقلاب ۱۳۵۷، این عمل را «انقلاب دوم» دانست؛ این رویداد، روابط دیپلماتیک تهران و واشینگتن را پایان داد.
کمی بعد، جنگ ایران و عراق در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹، با هدف‌گیری غرب ایران توسط عراق، رسماً آغاز شد و در اوایل، نیروهای صدام توانستند پیشروی‌های فراوانی انجام دهند. ارتش ایران نیز با رخ‌دادن انقلاب، فرماندهان و نیروهای با تجربهٔ خود را از دست‌داده بود و در عملیات‌های بسیاری شکست خورد. اما از سال ۱۳۶۱، با آزادسازی خرمشهر، نیروهای ایرانی شروع به عقب‌راندن ارتش دشمن کردند. در همان سال، ایران آغاز به انجام عملیات‌هایی در خاک عراق کرد که در پایان، با پیروزی طرف های ایرانی و بعضا در بعضی موارد عراقی همراه شدند. از پایان عملیات کربلای پنج در اسفند ۱۳۶۵، تا آغاز عملیات والفجر ۱۰ ایران در اواخر زمستان سال بعد، برای حدود یک سال، ایران و عراق پیشروی خاصی در خاک یکدیگر نداشتند. سرانجام، در تیرماه ۱۳۶۷، قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت توسط ایران و عراق پذیرفته شد تا افزایش و کشته‌شدگان این جنگ، پس از حدود ۸ سال پایان یابد.
ایران که برای چهار دهه با انواع تحریم‌های بین‌المللی روبرو بود، تلاش کرد به اقتصاد خود جان تازه‌ای دهد؛ برنامه جامع اقدام مشترک از مهم‌ترین توافقات جمهوری اسلامی با دیگر ملل بوده‌است که پس از آن، با ورود سرمایه به کشور، پیشرفت اقتصادی قابل توجهی در ایران صورت گرفت. هرچند که خروج آمریکا از برجام و تحریم‌های مجدد، این توافق را به هم ریخت و افزون بر سرمایهٔ خارجی، سرمایهٔ داخلی ایران نیز به خروج از کشور شتافت.
محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی در گفتگویی، با اشاره به کارشکنی‌های روسیه در مذاکرات برجام، اعلام کرد که: «هدف روس‌ها این بود که توافق هسته‌ای انجام نشود. آن‌ها وقتی دیدند ما داریم به توافق می‌رسیم، شروع کردند به ایجاد مانع. چرا روسیه در حالی که می‌توانست از روی مدیترانه خاک سوریه را بزند اما از روی ایران زد… این اتفاق‌ها همه مال بعد از برجام است. روسیه و فرانسه می‌خواستند خطرناک‌ترین متن ممکن را به برجام اضافه کنند، همین روسیه می‌خواست هر ۶ ماه یک بار برجام در شورای امنیت بررسی شود». بر پایهٔ اعلام همین طرف ایرانی، لاوروف در این هنگام، پافشاری می‌کرده‌است که مذاکره متوقف شود و به ظریف گفت: «تو که دستورالعمل نداری؛ برو دستورکار بگیر و برگرد». در بخشی دیگر، ظریف اعلام کرد که سفر قاسم سلیمانی، فرماندهٔ نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب به روسیه با اراده و خواست مسکو انجام شد و نه با ارادهٔ ایران. وی اعلام کرد که «ارادهٔ روسیه به آن بود که دستاورد وزارت خارجه ایران را نابود کند؛ روسیه زمانی پذیرفت آقای سلیمانی به روسیه برود که برجام امضا شد… پوتین وارد جنگ شد اما با نیروی هوایی، اما نیروی زمینی ایران را هم به جنگ کشید». سید جلال ساداتیان از کارکنان پیشین وزارت خارجه ایران، دربارهٔ روابط با روسیه اعلام کرد که روس‌ها به دنبال سود خودشان بوده‌اند و هنگامی که به نتیجهٔ کار رسیده‌اند، به گونه‌ای به منافع ایران، بی‌اعتنایی‌هایی داشتند. او همچنین گفت که یورش‌های اسرائیل به مواضع ایران در سوریه، با سکوت از سوی روسیه یا با تأیید این کشور بوده‌اند. روسیه که در این دوران رسماً متحد ایران شناخته شده‌است، در مناطق عملیات‌ها، دارای سامانه‌های دفاع موشکی زمین به هوا بوده‌است و این توان را داشته‌است که به آسانی از یورش‌های اسرائیل پیشگیری کند اما آسمان سوریه و لبنان را به‌روی این سری یورش‌ها، باز نگه داشت.
کشته شدن قاسم سلیمانی، حمله موشکی ایران به نیروهای آمریکایی در عراق و ادامه‌یافتن بحران خلیج فارس، ایران را در آغاز دههٔ ۲۰۲۰ میلادی، با تنش‌های تازه‌ای روبرو ساخت.
سیاست خارجی ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷، بیشتر بر اساس ارزش‌گذاری‌های نظام دینی شکل گرفت و تغییر ماهیت داد."Ahmadinejad: The Secret History of Iran's Radical Leader", Kasra Naji, 2008, University of California Press, ISBN 0-520-25663-8 pp.19 در اصول قانون اساسی ایران اعلام شده‌است که سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، بر اساس نفی سلطه‌جویی و سلطه‌پذیری، حفظ استقلال همه‌جانبه و یکپارچگی کشور، دفاع از حقوق تمام مسلمانان و عدم تعهد در برابر قدرت‌های سلطه‌گر و روابط صلح‌آمیز با دول غیرمحارب استوار است؛ جمهوری اسلامی ایران، سعادت انسان در کل جامعه بشری را آرمان خود دانسته و استقلال، آزادی و حکومت حق و عدل را از حقوق مردم جهان می‌داند. همچنین در عین خودداری از دخالت در امور داخلی کشورهای دیگر، از مبارزه حق‌طلبانه مستضعفین در برابر مستکبرین، در تمام جهان، پشتیبانی می‌کند. همچنین هر قراردادی که سلطهٔ بیگانه بر منابع، فرهنگ، ارتش و دیگر شئون ایران را فراهم آورد، ممنوع اعلام شده‌است. شعار «نه شرقی نه غربی، جمهوری اسلامی» نیز به عنوان فلسفهٔ سیاسی این کشور، در نظر گرفته شده‌است.
ایران هم‌اکنون با بیش از ١٠٠ کشور جهان روابط دیپلماتیک برقرار کرده‌است.
وستریوتلاند (؛ تلفظ) یکی از استان‌های سوئد است که در جنوب غربی این کشور قرار دارد. در ادبیات کهن‌تر ممکن است با نام (Westrogothia) برای این استان روبرو شوید.
این استان با استان‌های اوستریوتلاند، نرکه، ورملاند، دالسلاند، بوهوسلن، اسملاند و هاللاند مرز مشترک دارد. همچنین دو دریاچه بزرگ سوئد هم در مرزهای این استان قرار دارد. وسترگوتلاند خط کوتاه ساحلی نیز دارد. در این خط ساحلی کوچک بزرگ‌ترین شهر این استان یعنی یوتبری واقع شده است.
اسمُلَند یکی از استان‌های سوئد است که در جنوب این کشور واقع شده‌است. استان‌های بلکینگه، اسکونه، هالند، وسترگُتلَند، اُسترگُتلَند و جزیره اُلَند در دریای بالتیک با این استان مرز مشترک دارند. اسمُلَند به معنی سرزمین کوچک است. بلندترین قله در این استان ۳۷۷ متر است. اسمُلَند از ۳ شهرستان کَلمار، یونشُپینگ و کِرُنُبِری تشکیل شده‌است و تا سال ۲۰۰۷ جمعیت آن در حدود ۷۱۶٫۱۰۶ نفر بوده‌است.
بیشتر مناطق استان را اراضی جنگلی تشکیل داده‌است و البته بخش‌های برای کشاورزی و همچنین مناطق ساحلی هم وجود دارد.
پرچم سوئد با رنگ آبی همراه با صلیب زرد اسکاندیناوی که به چهار سمت پرچم امتداد یافته پرچم رسمی کشور سوئد می‌باشد. اعتقاد بر این است که پرچم حال حاضر سوئد الهام گرفته شده از پرچم دانمارک با رنگ آبی و صلیب طلایی در سال ۱۴۴۲ است. آبی و زرد بخشی از نشان سلطنتی پادشاه ماگنوس بیگرسون است که در تاریخ ۱۲۷۵ سلطنت می‌کرد. بر اساس داستان‌های اساطیری در قرن ۱۲ میلادی پادشاه سوئد اریک مقدس در زمان جنگ با فنلاند صلیب طلایی در آسمان دید که بر زمین فرود آمد. او هم این را هدیه‌ای از خدا دانست و صلیب زرد رنگ با زمینه آبی به الهام از رنگ آسمان را نماد و پرچم خود کرد.
متودیست هلت‌کیر سیستم یا سامانه بهداشت و درمان متودیست تأسیس ۱۹۶۳، واقع در مرکز درمانی جنوب تگزاس در سن آنتونیو، بزرگترین مرکز درمان خصوصی در جنوب تگزاس است.Methodist Healthcare System - Home Page - Methodist Hospital
این شبکه درمانی خصوصی مجهز به ۱۹ مرکز درمانی در منطقه جنوب تگزاس است. این مرکز ۶۰۰۰ نفر در استخدام دارد که ۲۰۰۰ نفر از آنان پزشک هستند.
اداره کل بهداشت سربازان بازنشسته تأسیس ۱۹۴۶"Leadership by example: coordinating government roles in improving health care quality". Institute of Medicine (U.S.). Committee on Enhancing Federal Healthcare Quality Programs, Janet Corrigan, Jill Eden, Barbara M. Smith. National Academies Press, 2003. pp.35، نام یک شبکهٔ درمان و بهداشت دولتی در ایالات متحده‌است که خدمات پزشکی در اختیار سربازان بازنشسته نیروهای مسلح آمریکا قرار میدهد. بیمارستان‌های این شبکه به بیمارستان وی‌ای شهرات دارند.
این مراکز بیمارستانی زیر نظر وزارت امور سربازان بازنشسته ایالات متحده آمریکا اداره می‌شوند، و ۲۳۹٬۰۰۰ نفر در ۱٬۴۰۰ شعبه در سرتاسر آمریکا در استخدام دارند.
وستربوتن یکی از استان‌های سوئد است که در شمال سوئد قرار دارد و با استان‌های انگرمانلاند، لاپلاند و خلیج بوتنی هم مرز است. دلیل نام‌گذاری این استان همین خلیج می باشد. این منطقه تا سال ۱۸۰۹ بخشی از خاک فنلاند بود و بعد از آن به صورت یکپارچه همراه با لاپلاند به سوئد اضافه شد.
مرکز استارت نام یک مرکز پژوهشی و درمان پیشرفته سرطان در مرکز پزشکی جنوب تگزاس است.
نام این مرکز مخفف عبارت South Texas Accelerated Research Therapeutics است. این مرکز پژوهشی-درمانی سالانه ۱۰۰٬۰۰۰ بیمار سرطانی را می‌پذیرد.START cancer center nearing the finish
مرکز استارت در شهر مادرید در اسپانیا نیز یک شعبه دارد.S.A. cancer center unveils plan for global expansion - San Antonio Business Journal:
این مرکز مشغول پروژهٔ آزمایش ۴۰ داروی جدید مبارزه با سرطان در سطوح بالینی Phase I clinical trials است که برای نخستین مرتبه در جهان انجام می‌گیرد.New cancer treatment center coming in 2008
مدلپاد یکی از استان‌های سوئد است که در شمال سوئد قرار دارد و با استان‌های انگرمانلاند، هریدالن، یمتلاند و خلیج بوتنی هم مرز است. تصور غلط رایجی وجود دارد که بر این باور است که نام این استان به معنی استان میانه‌است چون در میانه سوئد قرار گرفته‌است اما واقعیت دلیل این نام‌گذاری این است که این استان بین دو رودخانه بزرگ کشور سوئد واقع شده‌است. مدلپاد ۲۰۰ تا ۳۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. بلندترین قله در این استان ۵۷۷ متر ارتفاع دارد. ۵۰۰ کیلومتر مربع از مساحت را دریاچه‌ها و رودخانه‌ها تشکیل داده‌اند.
اُنگِرمانلاند یکی از استان‌های سوئد است که در شمال این کشور قرار دارد. این استان با استان‌های یمتلاند، مدلپاد، لاپلاند، وستربوتن و خلیج بوتنی مرز مشترک دارد.
انگرمانلاند با مساحت حدود ۱۹٫۵۰۰ کیلومتر مربع ششمین استان از لحاظ بزرگی در سوئد است. هزار کیلومتر مربع از این استان را آب پوشانده‌است. در سمت غرب این استان رودخانه انگرمان واقع شده‌است. اگر چه خاک این استان معمولاً برای کشاورزی بی‌ثمر است ولی نواحی اطراف رودخانه‌ها زمین‌هایی مساعد برای کشاورزی می‌باشند.
اوپلاند یکی از سرزمین‌های سوئد است که در ساحل شرقی این کشور قرار دارد.
بخشی از پایتخت سوئد، استکهلم و بخشی از شهرستان استکهلم در این سرزمین قرار دارد.
این سرزمین با سرزمین‌های وستمانلاند، سودرمانلاند و گستریکلاند و همچنین دریاچه ملارن و دریای بالتیک هم‌مرز است.
جمعیت این سرزمین در سال ۲۰۰۷ در حدود ۱٫۳۹۰٫۹۱۴ بوده‌است.
ریحانه دختر زید قرظی (۱۵ پیش از هجرت – ۱۰ هجری) زنی یهودی از طایفهٔ یهودی بنی نضیر بود که ابتدا به همسری مردی از طایفهٔ یهودی بنی قریظه درآمد. سیره‌نویسان در مورد رابطه او با محمد اختلاف نظر دارند. برخی او را همسر محمد دانسته‌اند و برخی تنها کنیز. پیرامون اسلام‌آوردن وی هم اتفاق‌نظر نیست.
ابن اسحاق (بازسازی آلفرد گیوم) می‌نویسد که در ماجرای کشتن تمامی مردان بالغ و به اسارت گرفتن زنان و کودکان بنی قریظه، محمد به ریحانه پیشنهاد داد که با او ازدواج کند، اما ریحانه این پیشنهاد را رد کرد و ترجیح داد که به عنوان کنیز او باقی بماند. علی‌رغم درخواست محمد، ریحانه ابتدا اصرار داشت که بر یهودیت باقی بماند. ریحانه بعدها مسلمان شد.Guillaume, Alfred. "The Life of Muhammad: A Translation of Ibn Ishaq's Sirat Rasul Allah", p. 466. Oxford University Press, 1955.
اما ابن سعد، کاتب و منشی واقدی، از او نقل قول می‌کند که محمد ریحانه را آزاد کرده و او را به ازدواج خود درآورد.Ibn Sa'd. Tabaqat. vol VIII, pg. 92–3. (ارجاع دست دوم) الحلبی می‌افزاید که محمد با ریحانه ازدواج کرد و مهریه‌ای هم برای او قرار داد. در هنگام ازدواج ریحانه از به سر گذاشتن حجاب امتناع کرد و این مسئله اختلاف بین او و محمد را در پی داشت. اما روابط ریحانه و محمد بعدها بهبود یافت. ریحانه مدت کوتاهی پس از آخرین حج محمد در سن ۲۵ سالگی فوت کرد و در قبرستان "جنت البقيع" به خاک سپرده شد.al-Halabi, Nur al-Din. Sirat-i-Halbiyyah. Uttar Pradesh: Idarah Qasmiyyah Deoband. vol 2, part 12, pg. 90. Translated by Muhammad Aslam Qasmi. (ارجاع دست دوم از ویکی‌پدیای انگلیسی) توصیفاتی از خانه‌ای که به ریحانه اختصاص داده شده بود در "تاریخ مدینه" محمد بن الحسام و از طریق ابن هاجر آمده‌است.Ibn Hajar. Isabaha. Vol. IV, pg. 309 (ارجاع دست دوم از ویکی‌پدیای انگلیسی).
در روایتی هم که به‌گفتهٔ شبلی نعمانی (از علمای مسلمان هندی قرن نوزدهم) مورد پذیرش بسیاری از مورخین مسلمان متأخر بوده‌است آمده، محمد ریحانه را آزاد کرد تا به نزد طایفه‌اش برود و با آنها زندگی کند.Nomani, Shibli (1979). The Life of the Prophet. Vol. II, pg. 125–6 (منبع عربی: نعمانی، شبلی (1979). "حیاة النبی". 125– 126 صفحات المجلد 2)
اولند ، یکی از استان‌های سوئد و دومین جزیره بزرگ این کشور واقع در دریای بالتیک است که در جنوب شرقی سوئد قرار گرفته است. اولند، با مساحت ۱٬۳۴۲ کیلومتر مربع در نزدیکی سواحل اسملاند واقع شده است و جمعیتی بالغ بر ۲۴،۶۴۰ نفر دارد. این استان به وسیله پل اولند که در ۱۹۷۲ افتتاح گردید، به سوئد متصل شده است.
بوهوسلن یکی از استان‌های سوئد است که در سواحل غربی این کشور واقع شده‌است. این استان با استان‌های دالسلاند و وسترگوتلاند و همچنین کشور نروژ و دریای شمال مرز مشترک دارد. این استان دارای جزایر زیادی است. از حدود ۴٬۵۰۰ کیلومتر مربع مساحتی که این استان دارد حدود ۱۷۷ کیلومتر مربع آن را آب و مابقی خشکی است.
سودرمانلاند یکی از استان‌های سوئد است که درسواحل جنوب شرقی این کشور واقع شده‌است. این استان با استان‌های اوسترگوتلاند، وستمانلاند، نرکه و اوپلاند و همچنین دریاچه مارلن و دریای بالتیک هم‌مرز است. نام سودرمانلاند به معنی سرزمین مردان جنوبی مطرح شده‌است. در حال حاضر سودرمانلاند ثروتمندترین استان در میان استان‌های سوئد است. این استان دارای زمینی نسبتاً مسطح است که در بالاترین نقطه ۱۲۴ متر با سطح دریا اختلاف دارد. جمعیت آن بر اساس آمار سال ۲۰۰۷ برابر با ۱٫۱۵۳٫۵۶۵ است.
یستریکلاند یکی از استان‌های سوئد است که در ساحل شرقی این کشور واقع شده‌است. این استان با استان‌های هلسینگلاند، دالارنا، وستمانلاند و اوپلاند و همچنین خلیج بوتنی مرز مشترک دارد.
این استان را معمولاً دروازه شمال سوئد می‌دانند. در سمت غرب آن زمین‌هایی پوشیده از جنگل وجود دارد ولی در سمت شرق و جنوب دشت‌های همواری دیده می‌شود. در شمال غربی این استان قله‌ای با ارتفاع ۴۰۲ متر قرار دارد.
مریم عذرای سیاه یا سیاه باکره، به نقوش یا مجسمه‌هایی گفته می‌شود که مریم مقدس با شمایل سیاه نمایان باشد. این نام مخصوصا به آثار اروپایی در مورد مریم مقدس نسبت داده می‌شود که به عقیده عده‌ای مریم و مسیح در واقع به این صورت بوده‌اند.
مریم عذرای سیاه معمولاً مربوط به قرون وسطا هستند یا به نوعی یک کپی از طرح‌های قرون وسطایی و در مناطق کاتولیک پیدایش یافتند. مجسمه‌های سیاه مربوط به مریم مقدس معمولاً از جنس چوب هستند ولی در این میان می‌توان به انواعی هم اشاره کرد که از سنگ ساخته شده‌اند. در این میان بیشتر این مجسمه‌ها مربوط به قرن ۱۱ تا قرن ۱۵ میلادی هستند که به دو دسته تقسیم می‌شوند : مریم در حالی که مسیح را در سمت چپ خود در آغوش کشیده به صورت ایستاده و حالتی دیگر مریم بر روی تخت سلطنت نشسته و مسیح را در آغوش دارد.
در اوخر قرن نوزدهم و اویل قرن بیستم میلادی نظریه‌ای مربوط به رنگ مجسمه‌ها بر این بود که دعا کنندگان در اطراف این مجسمه‌ها شمع‌هایی را دور تا دور مجسمه می‌گذاشتند و همین باعث شده که دوده این شمع‌ها رنگ مجسمه را سیاه کند، همچنین در چندین دوره نیز پاره مطالعاتی روی این موضوع انجام گرفت، هنوز بسیاری از نظریه پردازان و تاریخدانان بر این باورند که سیاه به تصویر کشیده شدن مریم و مسیح مربوط به جنس چوب‌هایی بوده که در این مجسمه‌ها به کار برده‌اند، یعنی این چوب‌ها بعد از مدتی تغییر رنگ داده‌اند و مجسمه در طی سال‌ها به صورت سیاه درآمده‌است.
-بانوی ما ازCoria،Argeme، اسپانیا
نرکه یکی از استان‌های سوئد است که در مرکز این کشور قرار دارد. استان‌های سودرمانلاند، وستمانلاند، ورملاند، وسترگوتلاند و اوسترگوتلاند با این استان مرز مشترک دارند. مساحت این استان در حدود ۴.۱۰۰ کیلومتر مربع است و ۱۸۷.۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
لاپلاند سوئد یکی از استان‌های سوئد است که در شمال این کشور قرار دارد.این استان با استان‌های انگرمانلاند، یمتلاند، نوربوتن و وستربوتن و همچنین کشورهای نروژ و فنلاند هم مرز است. این استان تقریبا" یک چهارم مساحت سوئد را در برمی گیرد و بزرگترین استان سوئد به حساب می آید.
لاپلاند در حقیقت سرزمین بزرگتری است که بخشی از سوئد، فنلاند، نروژ و روسیه را در برمی گیرد ولی به مرور زمان از هم جدا شده و بین کشورها تقسیم شدند. در حال حاضر تنها بخش سوئدی و فنلاندی لاپلاند به همان نام وجود دارند. جمعیت فعلی لاپلاند سوئد در حدود ۹۷.۷۶۸ بر پایه سرشماری ۳۱ دسامبر ۲۰۰۵ نفر است.
هاللاند یکی از استان‌های سوئد است که در ساحل غربی این کشور قرار دارد. این استان با استان‌های اسملاند، وسترگوتلاند و اسکونه و همچنین دریای کاتگات هم مرز است. رودخانه‌هایی که به دریایی کاتگات می‌ریزند باعث به وجود آمدن منطقه‌ای مناسب برای کشاورزی شده‌است.
هریدالن یکی از استان‌های سوئد است که در مرکز این کشور واقع شده است. این استان با کشور نروژ و همچنین استان‌های مدلپاد، هلسینگلاند، دالارنا و یمتلاند هم مرز است. این استان در ابتدا به نروژ تعلق داشت ولی بر طبق قراردادی در سال ۱۶۴۵ به سوئد واگذار شد.
به دلیل وجود رشته کوه اسکاندیناوی چهار پنجم این استان در ارتفاعی بالاتر از ۵۰۰ متر از سطح دریا قرار دارد.
بنای آرامگاه در محدودهٔ آرامستان شهر بستک و در مجاورت چند آب‌انبار (برکه)، بزرگ قرار گرفته‌است. به گفتهٔ افراد محلی بنای آرامگاه در سال ۱۲۶۳ هجری قمری توسط مصطفی خان «فایز بستکی» حاکم قبلی بستک ساخته شده‌است. سنگ نبشته ای در محراب این آرامگاه موجود است که تاریخ سال ۱۲۶۳ هجری قمری را تأیید می‌کند. پلان وبنای کلی بنا یادآور آتشگاه‌های دورهٔ ساسانی است و گنبد مخروطی شکل بنا وگلدستهٔ عمودی در رأس آن را می‌توان با گنبد معبد هندوها در بندرعباس مقایسه کرد.
هلسینگلاند یکی از استان‌های سوئد است که در مرکز این کشور قرار دارد. این استان با استان‌های مدلپاد، هریدالن، دالارنا، گستریکلاند و خلیج بوتنی هم مرز است. در نزدیکی ساحل زمین معمولاً کوهستانی و پوشیده از صخره‌ها است. مرتفعترین بخش آن ۶۰۰ متر از سطح دریا بلندتر است و به دلیل وجود جنگل‌های فراوان صنعت چوب در این منطقه منبع درآمد اصلی مردم آن است.
ورملاند یکی از استان‌های سوئد است که در میانه غرب این کشور واقع شده است. این استان با استان‌های وسترگوتلاند، وستمانلاند، دالارنا، دالسلاند و نرکه و همچنین کشور نروژ هم‌مرز است. به دلیل وجود مناظر طبیعی، کوه‌ها و دریاچه‌ها ورملاند معمولاً زیباترین منطقه در کشور سوئد به حساب می‌آید.
یادبود سن جاسینتو مکانیست تاریخی در ایالت تگزاس.
در اینجا نبرد سن جاسینتو رخ داد، و در همین جا بود که تگزاسیان ارتش مکزیک را قاطعانه شکست داده و به استقلال دست یافتند.
این یادبود در ۱۹۳۹ ساخته شد، و اکنون در نزدیکی شهر هیوستون امروزی قرار دارد.
این بنای آرت دکو، ۱۷۳ متر ارتفاع دارد.Fact Sheet
وستمانلاند یکی از استان‌های سوئد است که در میانه این کشور قرار دارد. این استان با استان‌های دالارنا، ورملاند، نرکه، سودرمانلاند و اوپلاند مرز مشترک دارد. زمین آن در مناطق شمالی و شمال غربی سنگی است. در این قسمت بلندترین کوه وستمانلاند به ارتفاع ۴۲۲ متر وجود دارد. سایر نقاط آن از دشت تشکیل شده است.
یمتلاند یکی از استان‌های سوئد است که در میانه این کشور قرار دارد. این استان با استان‌های هریدالن، مدلپاد، انگرمانلاند و لاپلاند و همچنین کشور نروژ مرز مشترک دارد. یمتلاند ۳۴٫۰۰۹ کیلومتر مربع ۸٫۳ در صد از کل مساحت سوئد را در اختیار دارد.
پرایس واتر هاوس کوپرز شرکت چندملیتی خدمات حرفه‌ای بریتانیایی است، که در زمینه ارائه خدمات مشاوره مدیریت، مشاوره مالی و سرمایه‌گذاری، مشاوره حقوقی و مالیاتی، بیمسنجی، خدمات حسابداری و حسابرسی فعالیت می‌کند و هم‌اکنون (۲۰۱۸) پس از شرکت دیلویت به‌عنوان دومین شرکت خدمات حرفه‌ای جهان محسوب می‌شود.PricewaterhouseCoopers history and milestones
شرکت پرایس واتر هاوس کوپرز، در کنار شرکت‌های ارنست اند یانگ، دیلویت و کی‌پی‌ام‌جی، چهار شرکت بزرگ حسابرسی در جهان محسوب می‌شوند. درآمد سالیانه این شرکت، در سال ۲۰۱۴ بیش از ۳۴ میلیارد دلارPricewaterhouseCoopers 2008 revenues rose 8% to US$28.2 billion بوده و شمار کارکنان آن در ۱۵۶ کشور جهان، بیش از ۱۹۰ هزار نفر می‌باشد. ریشه‌های تأسیس این شرکت به سال ۱۸۴۹ و تأسیس شرکت پرایس واتر هاوس بازمی‌گردد. شاخه دیگر از این شرکت، کوپر برادرز می‌باشد، که در سال ۱۸۵۴ توسط ویلیام کوپرز تأسیس شد. فرم فعلی شرکت پرایس واتر هاوس کوپرز، حاصل ادغام شرکت‌های پرایس واتر هاوس و کوپرز برادرز در سال ۱۹۹۸ می‌باشد. در حال حاضر دفتر مرکزی این شرکت در شهر لندن قرار دارد.
چهار بزرگ چهار مؤسسه بزرگ حسابداری عمومیPublic Accounting جهان هستند:
در واقع، این چهار موسسه، بزرگ‌ترین شبکه‌های خدمات حرفه‌ای بین‌المللی در حسابداری هستند؛ و خدماتی از جمله، حسابرسی، اطمینان‌دهی، مالیات، مشاوره، ریاضیات بیمه‌سنجی (اکچوئری)، تامین مالی شرکتی، و حقوقی عرضه می‌کنند. این چهار مؤسسه اکثر قریب به اتفاق حسابرسی‌های شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس‌ها و همچنین بسیاری از حسابرسی‌های شرکت‌های خصوصی را انجام می‌دهند، و عملاً یک انحصار در حسابرسی شرکت‌های بزرگ پدید آورده‌اند. چهار بزرگ ۹۹ شرکت از ۱۰۰ شرکت تشکیل‌دهنده شاخص فوتسی ۱۰۰، و ۲۴۰ شرکت از ۲۵۰ شرکت تشکیل‌دهنده شاخص فوتسی ۲۵۰ را حسابرسی می‌کنند. موسسات چهار بزرگ همراه با آخرین داده‌های در دسترس عمومی آن‌ها در نمایه زیر نشان داده شده‌اند (به نقل از ویکی‌پدیای انگلیسی):
نان لواش (به ؛ به ترکی آذربایجانی و ؛ به ؛ به ) نان نازک تردی است به ضخامت حدود سه میلی‌متر که از خمیر فطیر یا خمیر «کم ورآمده» پخته می‌شود. این نان را نان تنوری هم می‌گویند. نانی را که از همان خمیر ساخته شده ولی بسیار نازک باشد، نان خانگی می‌نامند که پس از پخت بسیار نازک می‌شود.
این نان را در ایران لواش و در جمهوری ارمنستان لاواش می‌نامند. در گرجستان آن را «سومخوری لواشی» یعنی لواش ارمنی می‌خوانند.
دربارهٔ ریشه و اصلیت آن، دانشنامهٔ "خوراک کلیمی" می‌نویسد که اصل آن از خاورمیانه از ایران بوده‌است.Gil Marks (2010). "Encyclopedia of Jewish Food. John Wiley and Sons". p. 355. برخی اصل آن را سومری دانسته‌اند.
لواش یک نان گرد یا بیضی مانند، بسیار نازک، ۲ تا ۵ میلی‌متری است که معمولاً اندازه استاندارد دارد. لواش معمولاً ۹۰–۱۱۰ سانتی‌متر طول، ۴۰–۵۰ سانتی‌متر عرض دارد و وزن آن بیش از ۲۵۰ گرم نیست. در شرایط باز و بدون پوشش نان، لواش به سرعت خشک می‌شود و می‌توان آن را برای مدت طولانی (بیش از ۱ سال) خشک نگه داشت.
تهیه سنتی آن معمولاً توسط گروه کوچکی از زنان انجام می‌شود و به تلاش زیاد، هماهنگی، تجربه و مهارت‌های ویژه نیاز دارد. خمیر ساده‌ای که از آرد گندم و آب درست و ورز داده می‌شود و به شکل گلوله‌هایی در می‌آید که سپس به صورت لایه‌های نازک در می‌آیند و روی یک بالشتک بیضی شکل مخصوص کشیده می‌شوند و سپس به دیوارهٔ تنور مخروطی سنتی می‌کوبند. بعد از سی ثانیه تا یک دقیقه نان پخته شده از دیواره تنور بیرون کشیده می‌شود. لواش معمولاً به صورت رول شده در اطراف پنیرهای محلی، سبزیجات یا گوشت خورده می‌شود.
نان لواش با نام لَواش، لِواش و لَباش در بیشتر نقاط ایران شهرت دارد و پخته می‌شود که از نان‌های سنتی کهن ایرانیان است، و ارمنستان هم یکی از حوزه‌های تأثیرپذیر از فرهنگ ایران بوده که سنت لواش‌پزی را از ایران وام گرفته‌است. بنا بر منابع اطلاعات کتبی، دست‌کم ۸۰۰ سال است که فقط از رواج و شهرت عام آن در ایران می‌گذرد.http://isna.ir/fa/news/92110503095/نگذارید-سنگک-و-لواش-به-نام-دیگران-شود
بر پایه برخی منابع لواش یک واژه ارمنی است و خاستگاه این نان نیز متعلق به ارمنستان است و این کشور نیز نان لواش را به‌عنوان میراث فرهنگی و معنوی کشورش در یونسکو ثبت کرد و ایران درخواست میراث مشترک داد.
نان لواش خانگی و ساجیِ قزوین از گذشته‌های دور در همهٔ خانه‌ها پخته می‌شده و شهرت به سزایی داشته‌است.
نان تافتون یا تافتان نان سنتی ترد و مسطحی است که از خمیر فطیر یا خمیر «کم ورآمده» پخته می‌شود. این نان از آرد سفید سبوس گرفته، آب، نمک، مخمر صنعتی یا خمیر ترش طی فرآیندهای تخمیر تهیه شده و پس از شکل‌دهی به صورت خاص خود بر روی سطح داغ پخته می‌شود.
قرص نان تافتان به شکل دایره به قطر تقریبی ۴۰ سانتی‌متر به ضخامت ۳ الی ۴ میلی‌متر و به منظور پخت کامل و رسیدن حرارت به سطح دایره شکلی نان، سوراخ‌هایی را روی آن با پنجه دست یاچرخ دنده ایجاد می‌کنند و معمولاً در دو نوع تنور سنتی و دستگاهی و با اندازه‌های کوچک و بزرگ پخت می‌شود.
تافتان و تفتان در گویش تهرانی به تافتون بدل شده و از «تافت» یا «تفت»، به‌معنی تاب، تَف، تب و گرمی، و پسوندِ «-ان» ساخته شده‌است.
مخلوط آرد سفید، آب و مخمر که قبلاً توسط نانوا تهیه گردیده و مقداری در حدود ۲۰۰ گرم شیرهٔ خرما در هر ۱۰ کیلوگرم آرد را خمیر می‌کنند. خمیر را پس از مخلوط به صورت چانه‌های ۴۲۰ الی ۵۰۰ گرمی درآورده و ضمن پهن و یکنواخت کردن خمیر توسط وردنه با دنده‌های مخصوص فلزی سوراخ سوراخ نموده و به کمک بالشتک (ناونده) به دیوارهٔ تنور می‌چسبانند.
گوشی زد550 یک نوع گوشی از گوشیهای سونی اریکسون می باشد.
سونی اریکسون دبلیو980 یک مدل از گوشی‌های سونی اریکسون است که در تاریخ ۱۰ فوریه ۲۰۰۸ معرفی شد.
پادشاه وون سئونگ (۷۸۵ میلادی تا ۷۹۸ میلادی) (هانگول : 원성왕) (هانجا : 元聖王) سی و هشتمین پادشاه شیلا بود او دوازدهمین نفر از نسل پادشاه نائمول بود او در سال ۷۸۵ میلادی به حکومت رسید او روابط خود را با تانگ چین حفظ کرد او در سال ۷۹۸ میلادی به دلیل بیماری مرد و در سرزمین جنوب در محلی به نام Bongdeoksa دفن شد.اصل و نسب دقیق پادشاه وونسونگ تا حدودی نامشخص است.
هنگامی که شاه سئوندئوک در ژانویه سال 785 بر اثر بیماری درگذشت وونسئونگ تاج و تخت را به ارث برد و او را امپراطور جدید اعلام کردند.
وی شورش کیم جی جونگ را به همراه سانگدائه دونگ سرکوب کرد. او پس از مرگ پادشاه سئوندئوک با انتصاب وزرای خود به سلطنت رسید و با امپراطوری تانگ روابط دیپلماتیک برقرار کرد.
در چهارمین سال سلطنت شاه وون سونگ اداره (Dokseosampum) برای استخدام افراد با استعداد تاسیس شد و مکانی برای تشویق کشاورزی گسترش یافت . در سال 786 زمانی که قحطی در گئومسئونگ و مناطق اطراف آن رخ داد او دستور داد 60 هزار کوک غله دو بار بین مردم توزیع شود. به گفته سامگوکساگی شاه وون سئونگ از نسل شاه موییل است.
امپراطور شیلا(وونسونگ) در سال 788 برای اولین بار آزمون خدمات کشوری را بر اساس مدل چین تاسیس کرد.
پادشاه وون سئونگ در سال 798 میلادی از دنیا رفت و علت مرگش مشخص نیست. او را در بونگدئوکسا به خاک سپردند و مقبره ای بزرگ برای او ساختند. پس از او نوه اش کیم جنونگ بر تخت نشست که بعد ها به عنوان پادشاه سوسئونگ شناخته شد.
در مقبره او چند مجسمه فرماندهان پارسی ساخته شده است، در آن زمان رابطه ای خوب بین شیلا و ایران برقرار بود.
همچنین دوره شاه وون سونگ دوره زرین بود.
کاخ شهرستانک یا عمارت ناصرالدین شاهی شهرستانک، کاخی مربوط به دورهٔ قاجار در روستای شهرستانک، استان البرز است. این عمارت که در درون یک دره واقع شده، در سال ۱۳۷۷ خورشیدی در فهرست آثار ملی ثبت شده است. کاخ شهرستانک در سال ۱۲۵۷ شمسی (۱۸۷۸ میلادی) بنا شد. این کاخ پس از ترور ناصرالدین شاه رو به فراموشی رفت.
ناصرالدین‌شاه در ماه‌های گرم سال در چادرهایی که برای او در شهرستانک نصب می‌کردند منزل می‌کرد. در ۱۲۹۴ قمری دستور داد کاخی در این منطقه احداث کند از این رو به امین‌السلطان دستور داد اقدام به طراحی و ساخت کاخ شهرستانک کند. او نیز حاجی ابوالحسن معمارباشی را مأمور به ساخت کاخی در ابتدای دره و سرچشمه رودخانه شهرستانک کرد. ساخت کاخ در ۱۲۹۵ قمری پایان یافت.
این کاخ دارای دیوانخانهٔ بزرگ و اندرونی و چندین حمام و حوض بود که فواره‌های از طریق آب رودخانه می‌آمد و دوباره به رودخانه باز می‌گشت.
پس از سقوط قاجاریه، کاخ به دلیل بی‌توجهی، شرایط جوی نامناسب و غارت و تخریب انسانی، رو به ویرانی نهاد. روند تخریب و ویرانی بنا تا حدود سال ۱۳۴۸ خورشیدی ادامه داشت، تا در این سال با تصمیم فدراسیون کوهنوردی ایران به عنوان اقامتگاه موقت کوهنوردان بازسازی شد.
کاخ شهرستانک در با شماره ۱۹۲۵ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد.
کاخ در دو بخش بیرونی و اندرونی ساخته شده‌است. حیات بیرونی به شکل مستطیلی با دو کنج پخ در چهار تراز طراحی شده و ورودی به شکل نیم دایره در تراز اول قرار گرفته‌است. عمارت بیرونی در ابعاد ۱۲ در ۲۴ متر در دو طبقه در تراز سوم ساخته شده بود که در حال حاضر طبقه دوم تخریب شده. در پخ شمال غربی و در مرز میان اندرونی و بیرونی حمام خصوصی شاه قرار دارد. بخش اندرونی شامل دو حیاط در دو تراز متفاوت است. حیاط شمالی یا تحتانی با ابعاد ۱۸ در ۲۴ متر مسکن خدمه بوده و حیاط جنوبی با ابعاد ۲۶ در ۴۰ متر برای سکونت حرم شاهی ساخته شده‌است. اندرونی از لحظ ساختمانی شبیه کاروانسرا است و این شباهت در حیاط جنوبی بیشتر است.
پادشاه سو سئونگ (۷۹۸ میلادی تا ۸۰۰ میلادی) (هانگول : 소성왕) (هانجا : 昭聖王) سی و نهمین پادشاه شیلا بود او در سال ۷۹۸ میلادی به حکومت رسید و بعد از نوزده ماه حکومت درگذشت.
او نوه شاه وون سونگ و پدرش ولیعهد هیچونگ اینگیوم بود که قبل از اینکه تاج و تخت را بر دست بگیرد درگذشت، مادرش هم ملکه سئونگموک بود.
پادشاه سو سئونگ که قبل از به تخت نشستن در دربار سلطنتی بزرگ شده بود قرار بود پس از پدرش در آینده شاه بشود اما پدرش درگذشت و او جانشین پدر بزرگش شد.
او در سال ۷۹۰ میلادی به سلسله تانگ سفر کرد و بعد ها به شیلا بازگشت.
پادشاه سوسئونگ یکی از پادشاهان بد شانس شیلا بود که بسیار کم سلطنت کرد، او پس از اینکه در سال ۷۹۸ تاجگذاری کرد ۱۹ ماه بعد در سال ۸۰۰ میلادی از دنیا رفت.
فرانسهٔ نو نام مستعمره پیشین فرانسه در آمریکای شمالی است. این مستعمره با کشف رود سنت لورنس از سوی ژاک کارتیه در ۱۵۴۳ برپاشده و با واگذاریش به انگلستان و اسپانیا در ۱۷۶۳ به پایان راه رسید. فرانسهٔ نو در نقطهٔ اوجش در ۱۷۱۲ از نیوفاندلند تا رشته‌کوه راکی و از خلیج هادسن تا خلیج مکزیک کشیده می‌شد.
در آینده فرانسهٔ نو به پنج بخش با ادارهٔ جداگانه تقسیم شد. پس از پیمان اوترخت فرانسه از مستعمره‌هایش چشم پوشید و مستعمرهٔ ایل رویال را پایه نهاد.
مرکز این مستعمره کبک بود. زبان رسمی آن هم فرانسوی و کیش مستعمره‌نشینان مسیحیت کاتولیک بود.
Wikipedia contributors, "New France," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=New_France&oldid=305236783 (accessed July 31, 2009).
پادشاه آئه جانگ ( ۸۰۰ میلادی تا ۸۰۹ میلادی ) ( هانگول : 애장왕 ) ( هانجا : 哀莊王 ) چهلمین فرمانروای شیلا و پسر بزرگ پادشاه سو سئونگ و ملکه Gyehwa بود. او از خاندان کیم و نامش چئونگ میونگ بود که بعدا به جونگهی تغییر یافت .
او زمانی که به سلطنت رسید تنها ۱۳ سال داشت، بنابراین تحت نایب السلطنه عمویش(هئون دئوک) بود.
او در سال ۸۰۸ نمایندگانی برای تعیین حدود شهرستان ها منصوب کرد.
میتوان گفت این اقدامات اصلاحی شاه آئه جانگ برای سیستم های مرکزی و محلی است.
پس از رسیدن به تاج و تخت، مادرش بانو گیهوا به عنوان ملکه بزرگ منصوب شد.
پادشاه آئه جانگ با دختری از خاندان پارک ازدواج کرد.
او در سال ۸۰۲ معبد بزرگ هائینسا را در گایاسان تاسیس کرد. ۴ سال بعد وی ساخت معابد های جدید در کشور را ممنوع اعلام کرد.
پادشاه آئه جانگ بدی ها را پاک کرد و اصلاحات را به اجرا در آورد، او سیاست های مختلفی را برای سرکوب قدرت اشراف انجام داد و سیستم پنج میو را سازماندهی کرد.
او در سال ۸۰۳ بالاخره با ژاپنی‌ها به صلح رسید و با ساخت معابد در سال ۸۰۶ معابد جدیدی ساخت.
هنگامی که شاه آئه جانگ وارد دوران اواسط تا اواخر نوجوانی خود شد جنبه پر انگیزه ای از خود نشان داد. در آگوست ۸۰۵ امپراطور ۲۰ ماده از (قوانین رولریونگ) را منتشر کرد و به مردم اعلام کرد که سیستم رولریونگ را مستحکم خواهد کرد. در طول سلطنت آئه جانگ ژاپن فرستاده ای فرستاد و ۳۰۰ پرتو طلا به او تقدیم کرد. برنامه پادشاه آئه جانگ برای تقویت اقتدار سلطنتی خود از منظر عموهایش ناخوشایند تلقی میشد که در زمان به تخت نشستن او، به عنوان نایب السلطنه به آن خدمت میکردند.
در بعضی از کتاب های تاریخی گفته شده که پادشاه آجانگ یا (آئه جانگ) توسط بعضی افراد که شورشی را در جستجوی تاج و تخت آغاز کرده بودند پادشاه دیگر روشنایی روز را ندید و دستگیر و سپس کشته شد.
پس از حدود ۹ سال سلطنت مرگ وی در ۸۰۹ میلادی ثبت شده است.
سونگ جی هیو (؛ زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۸۱) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است.
او در سال ۲۰۰۶ با نقش رقاصه مین هیورین در سریال روزگار شاهزاده مطرح شد؛ و با نقش قابل توجه خود در سریال افسانه جومونگ به نام بانو یه‌سویا همسر امپراتور جومونگ و مادر شاهزاده یوری در خیلی از کشورهای جهان از جمله ایران به شهرت رسید.
از آثار مطرح دیگر او سریال دایره جنایی در سال ۲۰۱۱ در کنار سونگ ایل گوک و فیلم شغال می‌آید در سال ۲۰۱۲ است.
او کار خود را به عنوان مجری برنامه‌های تلویزیونی از سال ۲۰مج نونپ
مون ۰۴ آغاز کرد. از سال ۲۰۱۰ تا کنون در نمایش تلویزیونی پرطرفدار برنامه تلویزیونی مرد دونده به عنوان مجری به اجرای برنامه می‌پردازد. همچنین در سال ۲۰۱۲ در نمایش تلویزیونی شبکه SBS به نام قویدل و در سال ۲۰۱۳ در نمایش تلویزیونی HAPPY TOGETHER به اجرا پرداخت.
وی در سال ۲۰۱۷ به اجرای برنامه ای به نام (رازهای زیبایی سونگ جی هیو) پرداخت و گونگ میونگ، بازیگر جوان و با استعداد نیز در این برنامه به وی پیوست.
در سال ۲۰۱۸ در کنار ستاره‌هایی مانند جوی از گروه ردولوت و چنگ شیاو از گروه wjsn ومدل معروف جانگ یون جو برنامه pajama friends را اجرا کرد.
لی جون گی (؛ زادهٔ ۱۷ آوریل ۱۹۸۲) بازیگر، خواننده، رقصنده، مدل اهل کره جنوبی است. او در اولین نقش اصلی خود با بازی در نقش یک دلقک در فیلم تحسین شده "پادشاه و دلقک" (۲۰۰۵) به شهرت رسید و در مجموعهٔ تلویزیونی کمدی رمانتیک "دختر من" (۰۶-۲۰۰۵) شهرت بیشتری به دست آورد. از آن زمان، او به ژانرهای دیگری مانند درام‌های تاریخی، اکشن و هیجان‌انگیز تمایل پیدا کرده است. او همچنین به خاطر بازی در سریال "عاشقان ماه" (۲۰۱۶) در نقش وانگ سو شناخته شده است. محبوبیت کار او در خارج از کره جنوبی، به ویژه در آسیا، او را به عنوان یک ستاره برتر هالیو معرفی کرده است.
لی جون گی در بوسان به دنیا آمد اما دوران تحصیل خود را در چانگ‌وون گذراند. او در ابتدای دوران دبیرستان پس از تماشای تئاتر هملت به هنرهای نمایشی علاقه‌مند شد. پس از پایان دبیرستان، او برخلاف میل والدینش برای ورود به دانشگاه، به سئول رفت تا در صنعت سرگرمی فعالیت کند. برای چندین سال، لی در مشاغل پاره‌وقت مختلف مانند پیشخدمت در حین انجام تست بازیگری برای نقش‌ها کار کرد و همچنین در سال ۲۰۰۱ به عنوان یک مدل تجاری اولین کارش را آغاز کرد. او با بورسیهٔ تحصیلی در مؤسسه هنر سئول پذیرفته شد. و در سال ۲۰۰۷ فارغ‌التحصیل شد.
لی از یادگیری و تمرین انواع مختلف هنرهای رزمی در اوقات فراغت خود لذت می‌برد. پدرش او را در دوران کودکی برای کلاس‌های هنرهای رزمی ثبت نام کرده بود تا او را از دردسر دور نگه دارد، او تا بزرگسالی به تمرین بیشتر برای آماده شدن برای نقش های خاص ادامه داد. به دلیل مهارت او در تکواندو و چندین نوع دیگر از هنرهای رزمی، وی به ندرت از بدلکاری برای صحنه‌های مبارزه استفاده می‌کند و در صنعت سرگرمی به عنوان یکی از برترین ستاره‌های اکشن کره جنوبی شناخته می‌شود.
جین هی کیونگ زاده ۷ سپتامبر ۱۹۶۸ بازیگر و موسیقیدان اهل کره جنوبی است.
پادشاه هئون دئوک ( ۸۰۹ میلادی تا ۸۲۶ میلادی ) ( هانگول : 헌덕왕 ) ( هانجا : 憲德王 ) چهل و یکمین پادشاه شیلا بود.
در سال ۸۱۴ میلادی سیلی بزرگ در منطقه غربی رخ داد و در سال بعد قحطی در استان ها و شهر ها نیز رخ داد در سال های بعد این قحطی ها ادامه یافت.
در این وضعیت دشوار سلسله تانگ در چین توسط فرمانداری به اسم لیسادو مورد قیام قرار گرفت.
در سال ۸۱۶ پادشاه هئوندئوک ۳۰ هزار سرباز را تحت رهبری کیم وونگ وون رهبری و به سرکوب شورش ها کمک کرد.
گفته شده که پادشاه هئون دئوک، آئجانگ و برادرش را نابود کرد و خود بر تخت نشست و قدرت شیلا را تقویت کرد.
امپراطور هئون دوک در سال ۸۲۶ میلادی و پس از ۱۷ سال حکمرانی بر شیلا درگذشت و حکومت به برادرش پادشاه هونگ دئوک رسید.
او برادر پادشاه سوسئونگ بود و در زمان سلطنت پادشاه آئه جانگ به عنوان نایب السلطنه خدمت میکرد.