moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این فیلم قرار است توسط یونیورسال پیکچرز در ایالات متحده و توسط برادران وارنر در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۴ به صورت بین‌المللی منتشر شود.
با بودجه تخمینی ۲۰۰ میلیون دلار، فیلمبرداری اصلی در مه ۲۰۲۳ در اطراف اکلاهما سیتی آغاز شد. فیلمبرداری در ژوئیه به دلیل اعتصاب نویسندگان در سال ۲۰۲۳ متوقف شد.
مدار بسته () یک فیلم اکشن لهستانی به کارگردانی ریشارد بوگایسکی است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد.
کرول () یک فیلم دلهره‌آور لهستانی به کارگردانی ووادیسواف پاسیکوفسکی است که در سال ۱۹۹۱ منتشر شد.
باغ ایتالیایی (یا Giardino all'italiana ,) معمولاً به سبکی از باغ‌ها اشاره دارد، در هر کجا که قرار گرفته باشند، منعکس کننده معماری مشابه باغ‌های بزرگ رنسانس ایتالیایی هستند. در تاریخ باغ‌سازی، در دوران رنسانس، ایتالیا پیشرفته‌ترین و تحسین‌برانگیزترین باغ‌ها را در اروپا داشت که تأثیر زیادی بر ایجاد یا بهبود سبک دیگر کشورها، به‌ویژه باغ‌های فرانسوی و باغ‌های هلندی و سپس به این واسطه، باغ‌های بریتانیایی داشت.
باغ‌های ایتالیایی با شکلی رسمی چیده می‌شدند، اما احتمالاً به شیوه‌ای ملایم‌تر از سبک فرانسوی متأخر بودند و با هدف گسترش یا نمایش نظم معماری خانه در طبیعت به کار گرفته می‌شدند. باغی به این سبک و با استفاده از گیاهان مدیترانه‌ای، اغلب در هر کجای دنیا «باغ ایتالیایی» نامیده می‌شود.
از اواخر قرن هجدهم، بسیاری از باغ‌های ایتالیایی بزرگ در نسخه‌ای از سبک باغ‌های با منظره انگلیسی بازسازی شدند، و طیف وسیعی از انواع باغ‌هایی که واقعاً در ایتالیا یافت می‌شوند، تا حدی به شرایط آب و هوایی مختلف بستگی دارد.
باغ ایتالیایی به نوبهٔ خود تحت تأثیر باغ‌های رومی و باغ‌های رنسانس ایتالیا قرار داشت. اصول ایجاد باغ فرانسوی مبتنی بر اصول باغ ایتالیایی است، اما آندره لو نوتر در نهایت با تغییرات عمده‌ای که در آن ایجاد کرد، دو باغ وو لو ویکومت و ورسای را در قرن هفدهم طراحی نمود. باغ‌های رسمی اولیه انگلیسی متأثر از فواره‌ها و آبشارهایی بود که از عناصر باغ‌های رنسانس ایتالیا بودند و گرچه این نوع آبشارها باقی بودند، ولی مدل هلندی از سده هفدهم میلادی مورد تقلید بریتانیایی‌ها قرار گرفت. از اوایل قرن هجدهم به بعد، به لطف طراحانی مانند چارلز بریجمن، ویلیام کنت، کاپابیلیتی براؤن و هامفری رپتون، طراحی باغ در انگلستان تغییراتی کاملاً متفاوت، رمانتیک و غیررسمی پیدا کرد.
باغ‌های رومی () خود تا حد زیادی از باغ‌های یونانی الهام گرفته بودند و معمولاً به سبک باغ‌های پریستیل ساخته می‌شدند. طبقهٔ حاکمه در امپراتوری روم (حدود ۱۰۰ قبل از میلاد - ۵۰۰ پس از میلاد) به‌طور فعال اطلاعاتی در مورد کشاورزی، باغبانی، دامداری، سیستم‌های آبی و گیاه‌شناسی تبدال می‌کردند. باغ‌های لوکولوس ("هورتی لوکولانی") در تپه پینسیان در نزدیکی رم، شکل و شمایل باغ ایرانی را در حدود ۶۰ سال قبل از میلاد، به اروپا معرفی کرد. این باغ مکانی برای آرامش و طیب‌خاطر، پناهگاهی در برابر زندگی شهری و مکانی مملو از معانی مذهبی و نمادین بود. همان‌طور که فرهنگ رومی توسعه یافت و به‌طور فزاینده ای از طریق تجارت تحت تأثیر تمدن‌های خارجی قرار گرفت، استفاده از باغ‌ها گسترش یافتند و باغ‌سازی در روم باستان رونق گرفت.
پژوهشگرانی که در دوره رنسانس آثار قدیمی را می‌کاویدند، سبک اصلی باغ‌های ایتالیایی را بر اساس کشفیاتشان دربارهٔ مدل‌های رومی ایجاد کردند. آن‌ها در نوشته‌های اووید در "دگردیسی‌ها"، نامه‌های پلینی جوان، "کتاب تاریخ طبیعی" پلینی پیر و "Rerum Rusticanum" اثر وارو، که همگی شرح مفصل و غنایی ارائه می‌کردند، توصیف باغ‌های رومی را خوانده بودند و از این نوشتارها الهام گرفتند.Attlee, Helen. "Italian Gardens – A Cultural History", 2006: 10.
پلینی جوان زندگی خود را در ویلای خود در لورنتوم چنین توصیف کرده: «... یک زندگی خوب و یک زندگی واقعی، که شاد و شرافتمندانه است، بیش از هر «کسب و کاری» ثواب دارد. باید از نخستین فرصت استفاده کرد و از هیاهو، شلوغی بیهوده و مشاغل واهی شهر رها یافت و خود را وقف ادبیات و فراغت نمود».Cited in Attlee, 2006: 13. به گفته پلینی، هدف از باغ، "اوتیوم" بود که می‌توان آن را به صورت انزوا، آرامش یا طیب‌خاطر ترجمه کرد. باغ مکانی برای تأمل، مطالعه، نوشتن و استراحت کردن بود.Attlee, 2006: 13
پلینی مسیرهایی مسقف را توصیف می‌کند که با پرچین‌ها، رقمه‌های زینتی، فواره‌ها، و درختان و بوته‌هایی که به اشکال هندسی یا خارق‌العاده تزئین شده‌اند، احاطه می‌شدند. همهٔ این ویژگی‌ها بخشی از باغ‌های رنسانس متأخر شد.Allain and Christiany, L'Art des jardins en Europe, Paris, 2006: 132.
باغ‌های قرون وسطایی ایتالیا با دیوارهایی محصور شده بودند و در آن‌ها پرورش سبزیجات، میوه‌ها و گیاهان دارویی رواج داشت. همچنین باغ‌های رهبانی ساخته می‌شد که مختص به مراقبه و نیایش طراحی شده بود تا مکانی آرام باشد. به‌طور کلی، انواع باغ‌های صومعه شامل باغ‌های آشپزخانه، باغ‌های درمانگاه، باغ‌های گورستان، باغ‌های دِیر و تاکستان‌ها بودند. صومعه‌های منفرد ممکن بود اشکال مختلفی داشته باشند؛ مثلاً دارای یک «صحن سبز»، قطعه‌ای از فضای سبز و درختان که اسب‌ها بتوانند در آن بچرخند، و همچنین یک باغ سرداب یا باغ‌های خصوصی برای مطیع‌ها، راهبانی که پست‌های خاصی در صومعه داشتند، باشند.
باغ رنسانس ایتالیایی در اواخر قرن پانزدهم در ویلاهایی در رم و فلورانس با الهام از ایده‌آل‌های کلاسیک نظم و زیبایی پدیدار شد و برای لذت بردن از مناظر باغ و چشم‌اندازهای دورتر و همچنین برای تفکر، دوری از هیاهو و لذت بردن طراحی گردید.
در اواخر رنسانس، باغ‌ها بزرگ‌تر و حتی متقارن‌تر شدند و مملو از فواره‌ها، مجسمه‌ها، گروتوها، مسیرهای آب و سایر ویژگی‌هایی بودند که برای شادی صاحبان و سرگرم کردن و تحت تأثیر قرار دادن بازدیدکنندگان طراحی شده بودند.
در حالی که باغ‌های اولیه رنسانس ایتالیا برای تأمل و لذت با تونل‌های سبز، درختانی برای سایه، "باغ مخفی گیاردینو" (Giardino Segreto) و زمین‌هایی برای بازی و سرگرمی طراحی شده بودند، خاندان مدیچی‌ها، سلسله حاکم فلورانس، از باغ‌ها برای نشان دادن قدرت و شکوه خانوادگی خود استفاده می‌کردند. «در نیمه اول سده شانزدهم میلادی، شکوه و عظمت به عنوان یک فضیلت شاهزادگان تلقی شد و در سرتاسر شبه جزیره ایتالیا معماران، مجسمه‌سازان، نقاشان، شاعران، مورخان و دانشمندان انسان‌گرا مأمور شدند تا تصویری باشکوه از حامیان مالی قدرتمند خود بسازند.»Attlee, 2006: 28 به‌طور مثال فواره مرکزی ویلا دی کاستلو مجسمه ای از هرکول، نماد کوزیمو مدیچی، حاکم فلورانس، و بزِ دُم ماهی که نماد مدیچی‌هاست نمایش داده شده‌است. این باغ نمایانگر قدرت، خرد، نظم، زیبایی و شکوهی بود که مدیچی‌ها به فلورانس آوردند.
قدیمی‌ترین باغ رنسانس ایتالیایی در ویلا مدیچی در فیزوله، شمال شهر فلورانس است. جووانی د مدیچی (۱۴۲۱–۱۴۶۳) پسر کوزیمو مدیچی، بنیانگذار سلسله مدیچی، این باغ را بین سالهای ۱۴۵۵ و ۱۴۶۱ ساخت. برخلاف سایر ویلاهای خانواده مدیچی که در زمین‌های کشاورزی مسطح قرار داشتند، این ویلا در دامنهٔ تپه‌ای سنگی با چشم‌انداز فلورانس ساخته شد.
ویلا مدیچی از دستورالعمل لئون باتیستا آلبرتی پیروی می‌کرد که می‌گفت یک ویلا باید منظره‌ای داشته باشد که «مشرف به شهر، زمین مالک، دریا یا دشت بزرگ و تپه‌ها و کوه‌های آشنا» و پیش‌زمینه‌ای با «ظرافت باغ‌ها» باشد.Cited in Attlee, 2006: 14 باغ دارای دو تراس بزرگ است که یکی در سطح همکف و دیگری در سطح طبقه اول قرار دارد. مهمانان می‌توانستند از اتاق‌های پذیرایی در طبقه اول، به ایوان و از آنجا به باغ بروند، بنابراین ایوان فضای انتقالی بود که فضای داخلی را به بیرون متصل می‌کرد. برخلاف باغ‌های بعدی، ویلای مدیچی دارای پلکان بزرگ یا ویژگی دیگری برای ارتباط این دو سطح نبود.
این باغ به برادرزادهٔ جووانی، لورنزو د مدیچی، به ارث رسید که آن را به محلی برای ملاقات شاعران، هنرمندان، نویسندگان و فیلسوفان بدل نمود. در سال ۱۴۷۹، شاعر آگنولو پولیزیانو، آموزگار کودکان مدیچی، باغ را در نامه ای توصیف کرده: «... در میان سینه‌کش شیب‌دار کوه‌ها نشسته‌ایم، در اینجا آب فراوانی داریم و دائماً با بادهای معتدل روحمان تازه می‌شود، تابش نور خورشید کمی ناراحت‌کننده است. با نزدیک شدن به خانه، به نظر می‌رسد که در چوب نقش بسته،Cited in Attlee, 2006: 18 اما وقتی به آن می‌رسید، می‌بینید که چشم‌انداز کامل شهر را در اختیار دارد.»
کاخ پیکولومینی در پینزا را انئا سیلویو پیکولومینی ساخت که از سال ۱۴۵۸ تا ۱۴۶۴ به نام پیوس دوم پاپ و رهبر عالم مسیحیت بود. او دانشمند زبان لاتین بود و مطالب زیادی در زمینه آموزش، نجوم و فرهنگ اجتماعی نوشت.Allain and Christiany, 2006: 138 در سال ۱۴۵۹، او یک قصر برای خود و کاردینال‌هایش و دربار در شهر کوچک زادگاهش پینزا ساخت. مانند ویلا مدیچی، یکی از ویژگی‌های اصلی این خانه، منظره‌اش بود که از لُژیا تا فراز درهٔ وال د اورچا و تا دامنه‌های مونت آمیاتا را در بر می‌گرفت. نزدیک‌تر به خانه، تراس‌هایی با تخت‌های گل هندسی در اطراف فواره‌ها و تزئین شده با بوته‌های مخروطی و کره‌هایی شبیه باغ پلینی که در کتاب آلبرتی به نام "De re aedificatoria" شرح داده شده بود، وجود داشت.Allain and Christiany, 2006: 140. باغ به گونه ای طراحی شده بود که درهای آن به سمت شهر، کاخ و چشم‌انداز باز شود.
در سال ۱۵۰۴ پاپ ژولیوس دوم معماری به نام دوناتو برامانته را مأمور کرد تا یک باغ تفریحی کلاسیک رومی در فضای بین کاخ قدیمی واتیکان پاپی در رم و ویلای بِلوِدِرِه در نزدیکی آن بازسازی کند. مدل او بر اساس پناهگاه باستانی فرتونا پریمیگنیا در شهر باستانی پالسرتینا بود و او از ایده‌های کلاسیک تناسب، تقارن و پرسپکتیو در طراحی خود استفاده نمود. او یک محور مرکزی برای اتصال این دو ساختمان ایجاد کرد و یک سری تراس‌ها که با رمپ‌های دوتایی به هم متصل می‌شدند، شبیه به آنچه در پالسترینا بود، ساخت. تراس‌ها توسط مسیرها و تخت‌های گل به مربع و مستطیل تقسیم می‌شدند و به عنوان محیطی در فضای باز برای مجموعه خارق‌العاده مجسمه‌های کلاسیک پاپ ژولیوس، که شامل لائوکوئون معروف و آپولو بلودر بود، استفاده می‌شد. قلب باغ حیاطی بود که دور تا دور آن را یک ایوان سه طبقه احاطه کرده بود که به عنوان سالن نمایش برای سرگرمی‌ها عمل می‌کرد. یک اکسدرای مرکزی نتیجه دراماتیک پرسپکتیو طولانی حیاط، رمپ‌ها و تراس‌ها را تشکیل می‌داد.Attlee, 2006: 21
متأسفانه، با ساخت کتابخانه واتیکان در اواخر قرن شانزدهم درون ناحیهٔ مرکز "کورتیل" باعث شده طرح برامانته اکنون برای مورخان مبهم باشد، اما ایده‌های تناسب، تقارن و چشم‌اندازهای دراماتیک او در بسیاری از باغ‌های بزرگ رنسانس ایتالیا مورد استفاده قرار گرفت.Attlee, 2006: 22
ساخت ویلا ماداما در دامنه‌های کوهستان مونته ماریو و مشرف به رم، توسط پاپ لئو دهم آغاز شد و توسط کاردینال جولیو د مدیچی (۱۴۷۸–۱۵۳۴) ادامه یافت. در سال ۱۵۱۶ میلادی لئو دهم این مأموریت را به رافائل سپرد که در آن زمان مشهورترین هنرمند رم بود. رافائل با استفاده از متن باستانی "De Architectura" اثر ویترویوس و نوشته‌های پلینی جوان، باغی کلاسیک و ایده‌آل را تصور کرد. ویلای او یک حیاط دایره ای بزرگ داشت و به یک آپارتمان زمستانی و یک آپارتمان تابستانی تقسیم شده بود. گذرگاه‌هایی از حیاط به ایوان بزرگ منتهی می‌شدند که از آنجا می‌شد هم باغ و هم نمای شهر رم را دید. یک برج گرد در ضلع شرقی به عنوان اتاقی برای زمستان در نظر گرفته شد که خورشیدی از پنجره‌های لعاب‌دار آن می‌تابید و فضا را گرم می‌نمود. ویلا مشرف به سه تراس، یکی مربع، یکی دایره ای و دیگری بیضی شکل بود. تراس بالا قرار بود با درختان شاه بلوط و صنوبر تزئین گردد در حالی که تراس پایینی برای بسترهای گیاهی در نظر گرفته شده بود.Attlee, 2006: 26
پس از مرگ رافائل کار بر روی ویلا ماداما در سال ۱۵۲۰ میلادی متوقف ماند، اما پس از مدتی هنرمندان دیگر تا سال ۱۵۳۴ طرح او را ادامه دادند. آنها نیمی از ویلا، شامل نیمی از حیاط مدور و ایوان شمال غربی را به پایان رساندند. در این نیمه، نقاشی‌های دیواری گروتسک اثر جولیو رومانو و گچ‌کاری جیووانی دا اودینه قرار داشت. از ویژگی‌های باقی‌مانده می‌توان به فواره‌ای با سر فیل اثر جیووانی دا اودینه و دو پیکرهٔ غول‌پیکر گچ‌بری اثر باچیو باندینلی در ورودی باغ مخفی ("جیاردینو" "سگرتو)" اشاره کرد.Attlee, 2006: 27 این ویلا در حال حاضر یک مهمانخانه دولتی برای دولت ایتالیا است.
ویلا د کاستلو یکی از پروژه‌های کوزیمو د مدیچی، اولین دوک توسکانی، بود که از زمانی که او تنها هفده سال داشت آغاز شد. این باغ را نیکولو تریبولو طراحی کرد که دو باغ دیگر از طراحی‌هایش موجود است: باغ‌های سمپلیکی (۱۵۴۵) و باغ‌های بوبولی (۱۵۵۰) که هر دو برای کوزیمو ساخته شدند. باغ کاستلو در شیب ملایمی بین ویلا و تپه مونته مورلو قرار داشت. تریبولو ابتدا دیواری در دامنه‌های شیب ساخت و آن را به باغ بالایی پر از درختان پرتقال و باغ پایینی تقسیم کرد که به اتاق‌های باغ با دیوارهای پرچین، ردیف درختان و تونل‌هایی از درختان مرکبات و سرو تقسیم می‌گردید. یک محور مرکزی، که با مجموعه‌ای از فواره‌ها جدا می‌شود، از ویلا تا پایه کوه‌های مونته مورلو ادامه می‌یابد. در این چیدمان، هم باغ چشم‌اندازهای بزرگی داشت و هم فضاهای محصور و خصوصی پوشانده می‌ماند.
ویلا د اِسته یک ویلا واقع در تیوولی است که در نزدیکی شهر رم، ایتالیا قرار دارد. این مکان که به عنوان میراث جهانی یونسکو فهرست شده و نمونه ای عالی از معماری رنسانس و باغ رنسانس ایتالیایی است.
طرح باغ بر روی یک محور مرکزی است و با محورهای متقابل فرعی با ویژگی‌های بسیار متنوع، توسط حدود پانصد فواره، استخر و حوضچه‌های آب محصور شده‌است. آب فراوان از طریق رود آنینه (Aniene) تأمین می‌شود که بخشی از آن از طریق شهر به فاصله یک کیلومتری منحرف می‌شود و چشمه ریولس یک آب انبار را زیر حیاط ویلا تأمین می‌کند. این باغ در حال حاضر بخشی از مجموعهٔ باغ‌های بزرگ ایتالیایی است.
، ساخته شده برای جولیو دلا توره (۱۴۸۰–۱۵۶۳)، استاد حقوق و محقق انسان‌گرا در ورونا، تقلیدی است از قوانین کلاسیک ویترویوس. این بنا از طرح کلاسیک مذکور الهام گرفته لیکن تغییرات در آن ایجاد شد که مناظر نازیبایی را به وجود آورد.Attlee, 2006: 79.
سارکو بوسکو (به معنی "چوب مقدس")، در نزدیکی روستای بومارتزو، معروف‌ترین و عجیب‌ترین باغ از باغ‌های مانیریستیک است. این باغ به خواست پیر فرانچسکو اورسینی (۱۵۲۳–۱۵۸۵) ایجاد شد. این باغ یک پارودی و نقیضهٔ شوخ‌طبعانه بود و تمام قوانین باغ‌های رنسانس را زیر پا می‌گذاشت: هیچ تقارن، نظم و نقطه کانونی ندارد. کتیبه ای در باغ می‌گوید: «شما که در جستجوی شگفتی‌های بزرگ و شگفت‌انگیز جهان را سفر کرده‌اید، به اینجا بیایید، جایی که چهره‌های وحشتناک، فیل‌ها، شیرها، اورکوس‌ها و اژدهایان وجود دارد.»Cited by Attlee, 2006: 85
باغ مملو از مجسمه‌های عظیم است که مسیرهای سرگردان به آن‌ها می‌رسند. این شامل خانه‌ای که به نظر می‌رسید در حال سقوط است و دهانه مرگ نام دارد، هم می‌شود. حیوانات و مجسمه‌های خارق‌العاده، که بسیاری از آن‌ها از سنگ‌های آتشفشانی خشن در جای خود در باغ تراشیده شده‌اند، در آنجا وجود دارد. برخی از صحنه‌ها از شعر حماسی عاشقانه "Orlando Furioso" اثر لودوویکو آریوستو و برخی دیگر از آثار دانته آلیگری و فرانچسکو پترارکا الهام گرفته شده‌است. همان‌طور که یکی از کتیبه‌های باغ اشاره می‌کند، ساکرو بوسکو «فقط شبیه خودش است و نه چیز دیگری».Cited by Attlee, 2006: 87
ویلا لانته در باگنایا در نزدیکی ویتربو، منسوب به جاکومو باروزی دا ویگنولا است گرچه هیچ مدرکی معاصر وجود ندارد.Coffin, David The Villa in the Life of Renaissance Rome, Princeton University Press, 1979, p. 140 با باغ‌های معروف بومارزو در قرن شانزدهم یکی از معروف‌ترین باغ‌های شگفت‌انگیز مانریست در ایتالیا بود. برای بازدیدکننده‌ای که تازه از ویلا فارنزه در کاپرارولا بیرون آمده، تفاوت این دو ویلا که در یک منطقه، در یک دوره و با یک سبک معماری و احتمالاً توسط همان معمار ساخته شده‌اند، تعجب‌برانگیز و خارق‌العاده است.
باغ‌های بوبولی، به زبان ایتالیایی Giardino di Boboli، یک پارک معروف در فلورانس ایتالیا است که مجموعه‌ای برجسته از مجسمه‌های مربوط به قرن شانزدهم تا هجدهم میلادی و برخی آثار باستانی رومی را در خود جای داده.
باغ‌ها، پشت کاخ پیتی، مقر اصلی دوک‌های بزرگ مدیچی توسکانی در فلورانس قرار داشتند و برخی از آنان، از اولین و آشناترین باغ‌های رسمی ایتالیایی قرن شانزدهم هستند. سبک باغ متعلق به اواسط قرن شانزدهم است و شامل توسعه‌های محوری طولانی‌تر، خیابان‌های سنگ‌ریزه‌ای وسیع، عناصر «ساخته‌شده» قابل‌توجهی از سنگ، استفاده مجلل از مجسمه‌ها و فواره‌ها، و تکثر جزئیات است.
Giardini di Giusti (باغ‌های گوستی) در سال ۱۵۸۰ به عنوان محیط پیرامونی پلازو گوستی در ورونای ایتالیا طراحی شد و امروزه از زیباترین باغ‌های رنسانسی در اروپا در نظر گرفته می‌شود.Francesco Pona: Sileno overo Delle Bellezze del Luogo dell'Ill.mo Sig. Co. Gio. Giacomo Giusti, 1620 Angelo Tamo, Verona * Francesco Pona: Il Paradiso de' Fiori overo Lo archetipo de' Giardini, 1622 Angelo Tamo, Verona
Giardino Bardini یک باغ رنسانسی در فلورانس است. فقط اخیراً برای عموم باز شده‌است و نسبتاً کمتر شناخته شده‌است.
این یک ویلا در فراسکاتی ایتالیاست که متعلق به خانواده آلدوبراندینی بوده. این بنا مشرف به کل دره تا رم است و به دستور کاردینال پیترو آلدوبراندینی، برادرزاده پاپ کلمنت هشتم، بر روی عمارتی که از قبل توسط الساندرو روفینی، پیشوای واتیکان در سال ۱۵۵۰ ساخته شده بود، احداث گردید.
کاخ سلطنتی کازرتا (به ایتالیایی: "Reggia di Caserta") یک اقامتگاه سلطنتی سابق در شهر کازرتا است که برای پادشاهان بوربونی ناپل ساخته شده بود.
این باغ، نمونه ای معمولی از گسترش چشم‌انداز رسمی به سبک باروک، به وسعت ۱۲۰ هکتار، تا حدی در زمین‌های تپه ای امتداد دارد. این باغ از باغ‌های ورسای الهام گرفته شده‌است، اما معمولاً از نظر زیبایی برتر در نظر گرفته می‌شود. پارک از نمای پشتی کاخ شروع می‌شود و در کنار کوچه ای طولانی با فواره‌های مصنوعی و آبشارها قرار می‌گیرد. یک باغ انگلیسی در قسمت بالایی وجود دارد که در دهه ۱۷۸۰ توسط کارلو وانویتلی و جان گرایفر، گیاه‌کار-طراح آموزش دیده در لندن طراحی شده‌است که سر جوزف بنکس آن را به ویلیام همیلتون توصیه کرد.Alice M. Coats, "Forgotten Gardeners, II: John Graefer" "The Garden History Society Newsletter" No. 16 (February 1972), pp. 4–7.
ایزولا بلا (لاژو ماگیوره) یکی از جزایر بورومی دریاچه ماژیوره در شمال ایتالیا است. این جزیره در خلیج بورومین در ۴۰۰ متری شهر کنار دریاچه سترسا واقع شده‌است. ایزولا بلا ۳۲۰ متر طول و ۴۰۰ متر عرض دارد و به‌طور کامل توسط پلازو بورومئو و باغ ایتالیایی آن احاطه شده‌است.
یک دولت منطقه‌ای یا یک دولت واحد منطقه‌ای، اصطلاحی است که برای نشان دادن نوعی از دولت که به‌طور رسمی واحد است، اما در آن درجه بالایی از قدرت سیاسی به شدت به دولت‌های منطقه‌ای غیرمتمرکز شده، داده شده‌است. این در تضاد با دولتی است که بر اساس اصول فدرالیسم سازماندهی شده‌است (یا یک جمهوری فدرال مانند ایالات متحده، برزیل، یا هند یا یک پادشاهی مشروطه فدرال مانند بلژیک یا مالزی) که در آن اختیارات مناطق در قانون اساسی ذکر شده‌است. در بسیاری از موارد، مناطق بر اساس تقسیمات فرهنگی یا منطقه ای طولانی مدت است.
بسیاری از دولت‌های منطقه‌ای در اروپا وجود دارند، زیرا بسیاری از دولت‌های اروپایی بسیار قدیمی هستند و ساختارهای قانون اساسی آنها از پادشاهی مطلقه تکامل یافته و معتقدند که قدرت از دولت مرکزی ناشی می‌شود. این بدان معناست که هرگونه خودمختاری منطقه‌ای از نظر تئوریک فقط در اختیار دولت مرکزی وجود دارد. با این حال، در عمل، اگر دولت مرکزی بخواهد خودمختاری یک منطقه را لغو کند، مقاومت مردمی و سیاسی عظیمی وجود خواهد داشت. این را می‌توان در مخالفت با اعمال حکومت مستقیم دولت اسپانیا در کاتالونیا در طول بحران کاتالونیا و بلافاصله پس از آن مشاهده کرد. از آن زمان استقلال کاتالونیا احیا شده‌است.
ایتالیا یکی دیگر از کشورهای منطقه ای اروپایی است، زیرا به ۲۰ منطقه تقسیم شده‌است که قدرت قابل توجهی دارند. پنج منطقه (سیسیل، ساردینیا، فریولی ونزیا جولیا، ترنتینو-آلتو آدیجه/سودتیرول و وال دآئوستا) نسبت به سایرین خودمختارتر هستند. مانند اسپانیا، برخی از سیاستمداران و احزاب سیاسی در این کشور، به ویژه آنهایی که ایدئولوژی منطقه گرایی را بیان می‌کنند، طرفدار استقرار یک سیستم فدرال در ایتالیا هستند.
یکی از نمونه‌های یک دولت منطقه‌ای اسپانیا است که به جوامع خودمختار تقسیم می‌شود که ارگان‌های دولتی خودمختار هستند که درجه زیادی از قانون‌گذاری و در برخی موارد اختیارات تعیین مالیات را اعمال می‌کنند، اما رسماً مخلوقات دولت مرکزی هستند. آنها برای تضمین خودمختاری محدود برای ملیت‌ها و مناطق اسپانیا مانند کاتالان‌ها و گالیسیایی‌ها و سایرین طراحی شده‌اند. بسیاری از احزاب سیاسی در اسپانیا، به ویژه آنهایی که یکی از ناسیونالیسم‌های منطقه‌ای مختلف را بیان می‌کنند، خواستار ایجاد یک سیستم فدرال کامل در این کشور شده‌اند، برخلاف سیستم فعلی، که اغلب به عنوان «فدرالیسم در عمل نه در اسم» یا «اختیارعمل بدون فدرالیسم» توصیف می‌شود.
اروپا قاره ای است که بیشترین کشورهای منطقه را دارد. اگرچه اسپانیا و ایتالیا به دلیل ساختارهای منطقه ای خود شناخته شده‌ترین هستند، یونان، اوکراین، فرانسه و بریتانیا همگی منطقه ای هستند و به ترتیب به ادارات غیرمتمرکز یونان، استان‌های اوکراین، ناحیه‌های فرانسه و کشورهای بریتانیا تقسیم می‌شوند. (بریتانیا تعدادی دیگر از انواع دولت‌های واگذار شده دارد: جزیره‌های وابسته به تاج‌وتخت بریتانیا و سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا). همچنین فدراسیون‌های متعددی در اروپا وجود دارد، به ویژه آلمان، اتریش و بلژیک، اما همچنین بوسنی و هرزگوین، روسیه، سوئیس و به‌طور قابل بحث پادشاهی هلند (نباید با هلند اشتباه گرفت، که یکی از کشورهای سازنده آن را تشکیل می‌دهد، اگرچه اکثراً بیشترین کشور را تشکیل می‌دهد. یکی از موارد مهم؛ این آخرین نیز می‌تواند یک ایالت منطقه ای با توجه به وظایف دولت استانی آنها در نظر گرفته شود.
کشورهای دیگر مانند صربستان، پرتغال یا فنلاند قدرت را به مناطق خاصی واگذار کرده‌اند اما منطقه ای نشده‌اند زیرا سیستم منطقه ای در سراسر کشور گسترش نمی‌یابد.
تنها چهار ایالت منطقه ای در قاره آمریکا وجود دارد: بولیوی، شیلی، کلمبیا و پرو. دلیل آن این است که در قاره آمریکا به‌طور متوسط اخیراً بسیار بیشتر از اروپا ایجاد شده‌است؛ بنابراین، ساختارهای فدرال بسیار رایج تر است و در ایالات متحده، کانادا، مکزیک، برزیل، آرژانتین، ونزوئلا و سابقاً فدراسیون هند غربی یافت می‌شود. کشورهای دیگر مانند نیکاراگوئه، سنت کیتس و نویس و آنتیگوا و باربودا قدرت را به مناطق خاصی واگذار کرده‌اند، اما منطقه‌ای نشده‌اند، زیرا سیستم منطقه‌ای در سراسر کشور گسترش نمی‌یابد.
چندین کشور اروپایی (یعنی فرانسه، هلند و بریتانیا) دارای سرزمین‌های فرادریایی در دریای کارائیب هستند که دولت‌های خود را واگذار کرده‌اند.
چین تحت حاکمیت کمونیستی ممکن است یک کشور منطقه ای در نظر گرفته شود زیرا سطوح قابل توجهی از قدرت توسط استان‌ها و مناطق خودمختار و همچنین مناطق ویژه اداری اعمال می‌شود. استان‌ها چنان درجه ای از اقتدار مستقل را اعمال می‌کنند که برخی از تحلیلگران ادعا می‌کنند که یک فدراسیون "واقعی" در چین وجود دارد، زیرا به دلیل تفاوت‌های چشمگیر در ماهیت سیاست‌های ایالتی بین استان‌ها، نمونه ای از مدل رقیب چونگ کینگ و مدل گوانگدونگ است.
اندونزی یک کشور واحد منطقه ای است. این کشور زمانی برای مدت کوتاهی پس از استقلال خود تحت نام ایالات متحده اندونزی یک کشور فدرال بود، اما این سیستم در سال ۱۹۵۰ با یک سیستم واحد جایگزین شد. با این حال، کشور به استان‌هایی تقسیم می‌شود که به دلیل وسعت کشور، قدرت قابل توجهی بر مسائل محلی دارند. علاوه بر این، برخی از مناطق مانند گینه نو غربی و آچه به دلیل روابط منحصر به فرد و اغلب ناهموارشان با دولت ملی، خودمختاری بیشتری دارند. سلطان نشین یوگیاکارتا نیز منطقه ای از اندونزی است که روابط ویژه ای با دولت مرکزی دارد، زیرا سلطنتی است که در آن سلطان یوگیاکارتا در موقعیتی شبیه به فرمانداری خدمت می‌کند.
فیلیپین به استان‌ها و منطقه خودمختار بانگسامورو تقسیم می‌شود. استان‌ها از اقتدار قابل توجهی در مسائل محلی استفاده می‌کنند. بسیاری از مردم فیلیپین ایجاد یک فدراسیون را پیشنهاد می‌کنند.
جمهوری چین که از سال ۱۹۴۵ بر تایوان حکومت می‌کند، می‌تواند به عنوان یک ایالت منطقه ای در نظر گرفته شود زیرا تعدادی شهرستان و شهر استانی وجود دارد که طبق "قانون دولت محلی" خودگردان هستند. همچنین مناطق بومی در سراسر جزیره وجود دارد که در مناطق جنوبی تایوان متمرکز شده‌اند.
نیوزلند برای اهداف دولت محلی به شانزده منطقه (مائوری: "Ngā takiwā") تقسیم شده‌است. یازده مورد توسط شوراهای منطقه ای (رده بالای دولت محلی) و پنج مورد توسط مقامات واحد اداره می‌شوند که مقامات سرزمینی (لایه دوم دولت محلی) هستند که وظایف شوراهای منطقه ای را نیز انجام می‌دهند. شورای جزایر چاتم یک منطقه نیست، بلکه شبیه به یک مرجع واحد است که تحت قوانین خود مجاز است. اختیارات و وظایف توسط قانون دولت محلی (۲۰۰۲) ایجاد شده‌است.
چندین کشور منطقه ای در آفریقا وجود دارد. آنها متداول هستند زیرا همه کشورهای این قاره به جز لیبریا و اتیوپی در قرن ۲۰ یا ۲۱ به وجود آمدند و بنابراین در ایجاد دولت‌های خود توسط ساختارهای قانون اساسی قدیمی محدود نشدند.
آفریقای جنوبی یک دولت منطقه ای است که به چند استان تقسیم شده‌است که همگی دارای قوه مقننه و نخست‌وزیر پارلمانی منتخب استانی هستند و درجات قابل توجهی از اقتدار را اعمال می‌کنند. برخی از مردم و احزاب سیاسی، به ویژه حزب آزادی اینکاتا، از ایجاد یک سیستم فدرال حمایت می‌کنند که در آن استان‌ها واحدهای فدرال باشند.
تانزانیا به ۲۱ استان و همچنین زنگبار تقسیم شده‌است. مناطق قدرت سیاسی زیادی دارند. با این حال، زنگبار از سایرین خودمختارتر است و رهبر خود، رئیس‌جمهور زنگبار و قوه مقننه، مجلس نمایندگان زنگبار، دارد.
آفریقای جنوبی و تانزانیا تنها کشورهای منطقه ای واقعی در آفریقا هستند، اما برخی از کشورهای دیگر جنبه‌های مشابهی دارند. مراکش به مناطقی تقسیم می‌شود که تا حدودی از قدرت برخوردارند، اما از اختیارات منطقه‌ای کمتری نسبت به مناطق کشورهای واقعی منطقه‌ای برخوردارند. سایر کشورهای متحد مانند اوگاندا یا غنا برخی از مقامات سنتی محلی را به رسمیت می‌شناسند.
Glassner, Martin Ira. "Political Geography, 2nd Edition." New York: John Wiley & Sons Inc. , 1995.
ویتو فریرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ کوویلیا و باشگاه فوتبال ریو آوه اشاره کرد.
منصور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فلامینگو، باشگاه ورزشی باهیا، باشگاه ورزشی ویتوریا، و باشگاه فوتبال اتلتیکو مینیرو اشاره کرد.
رونالد پریرا مارتینس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
باشگاه فوتبال آلبینولفه () یک باشگاه فوتبال ایتالیایی است که نماینده آلبینو و لفه، دو شهر کوچک واقع در وال سریانا، لمباردی است. این باشگاه برای ۹ سال متوالی در سری بی بازی کرد و در پایان فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۷ به سختی از صعود به سری آ بازماند. این تیم در حال حاضر در سری سی بازی می‌کند و از زمان سقوطش در فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۲ در لیگ سوم ایتالیا حضور داشته‌است.
علی مبشر کارمند وزارت دارایی و کفیل وزارت دارایی دردولت دوم دکتر مصدق بود.https://historydocuments.org/sanad/?page=show_document&id=3e4ct1fdhrehttps://www.cgie.org.ir/popup/fa/system/contentprint/24213
او از ۱۸ تیر ۱۳۳۲ تا کودتای ۲۸ مرداد در این سمت حضور داشت.https://www.cgie.org.ir/popup/fa/system/contentprint/24213 وی خواهرزاده عصمت دولتشاهی زن سوم رضاشاه بود.https://bah1359.tebyan.net/post/643
دارس فریگیوس (؛ فرض بر این بود که او نویسنده گزارشی از ویرانی تروا بوده و قبل از هومر زندگی می‌کرده‌است. نویسنده اهل روم باستان بود. به گفته هومر یک کشیش شهر تروآ هفائستوس بود. فرض بر این بود که او نویسنده گزارشی از ویرانی تروا داده بوده و قبل از هومر زندگی می‌کرده‌است. اثری به زبان لاتین که ظاهراً ترجمه‌ای از آن است، و با عنوان Daretis Phrygii de excidio Troiae historia، در قرون وسطی بسیار خوانده می‌شد و سپس به کرنلیوس نپوس نسبت داده شد), که ساخته شده‌است و آن را به سالوست تقدیم کرده؛ اما این زبان برای دوره ای بسیار دیرتر از زمان نپوس (احتمالاً قرن پنجم میلادی) مناسب‌تر است.
معجزه اقتصادی یک اصطلاح اقتصادی غیررسمی برای دوره ای از توسعه اقتصادی چشمگیر است که کاملاً غیرمنتظره یا به‌طور غیرمنتظره قوی است. معجزات اقتصادی در تاریخ اخیر تعدادی از کشورها رخ داده‌است، اغلب کشورهایی که در حال رونق اقتصادی هستند یا به عنوان اقتصاد ببر توصیف می‌شوند.
هارولد و مداد رنگی بنفش (به انگلیسی: Harold and the Purple Crayon) یک فیلم فانتزی آمریکایی آماده اکران به کارگردانی کارلوز سالدانیا است که اولین کارگردانی خود را در اکشن زنده آغاز کرد. این فیلم بر اساس کتابی به همین نام در سال ۱۹۵۵ توسط کراکت جانسون نوشته شده‌است و زکری لی‌وای، لیل رل هاوری، زویی دشانل، راوی پاتل، کاملی گویتی، تانیا رینولدز و پیت گاردنر در آن بازی خواهند کرد.
این فیلم قرار است در تاریخ ۲ اوت ۲۰۲۴ توسط گروه سینمایی سونی پیکچرز از طریق برچسب کلمبیا پیکچرز در سینماهای ایالات متحده اکران شود.
پسر جوانی به نام هارولد با کمک مداد رنگی بنفش خود وارد یک مأموریت جادویی می‌شود.
سیل (؛ معنای تحت‌اللفظی: آبِ کلان) یک مجموعهٔ تلویزیونی درام تاریخی لهستانی است که در سال ۲۰۲۲ منتشر شد و دربارهٔ «سیل ۱۹۹۷ در اروپای مرکزی» و چگونهٔ مدیریت آن توسط مقامات وروتسواف است.
نیما کرمی (زاده ۲۳ تیر ۱۳۵۶) در اصفهان، مجری و تهیه‌کننده تلویزیون اهل ایران است.سری جدید دعوت ساخته می‌شود/نیما کرمی مجری می‌ماند خبرگزاری مهر ۴ آبان ۱۳۹۵نیما کرمی مجری اختتامیه فردا شد خبرگزاری مهر ۱۴ مهر ۱۳۹۸حمید هیراد خواننده برنامه دعوت شد/نیما کرمی و زینب زارع مجریان برنامه خبرگزاری فارس ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۷شورای مرکزی کانون مجریان رسانه‌های دیداری انتخاب شدند/محمد سلوکی رییس و نیما کرمی دبیر شد خبرگزاری فارس ۲۶ مرداد ۱۴۰۱نیما کرمی محاکات را کارشناسی می‌کند خبرگزاری ایسنا ۱ مهر ۱۴۰۰مازیار فلاحی ماه رمضانی شد/دعوت با اجرای نیما کرمی باشگاه خبرنگاران ۱۷ خرداد ۱۳۹۵نیما کرمی ویژه برنامه سال تحویل شبکه آموزش را اجرا می‌کند خبرگزاری ایسنا ۱۶ اسفند ۱۳۹۱نیما کرمی و همسرش در برنامه شب یلدا شبکه یک خبرآنلاین ۲۱ آذر ۱۴۰۰داد مجری سرشناس هم درآمد/متاسفم برای برنامه‌سازی رو به زوال تلویزیون خبرآنلاین ۶ شهریور ۱۳۹۷استقبال از پاییز در محاکات/نیما کرمی داور مهمان شد خبرگزاری دانشجو ۱ مهر ۱۴۰۰
وی فارغ‌التحصیل لیسانس مهندسی عمران از دانشگاه آزاد می‌باشد که در کنار کار هنری طراحی اکسسوری منزل می‌کند. وی اولین بار در ۱۳۶۱ در تیزر برنامه رادیویی درباره واکسیناسیون صدای کودکانه آن را برعهده داشت. در دوران دبیرستان برنامه‌های صبحگاهی را اجرا می‌کرد و سپس به بازیگری در مرکز سیمای اصفهان را تجربه کرد و سپس به تهران مهاجرت کرد و در سال ۷۴ به صورت رسمی وارد واحد رسمی دوبلاژ شبکه پنج شد. وی همچنین تجربه بازیگری در چند آثار تئاتر را در کارنامه دارد.نیما کرمی رسانه ملی دوباره به مجریان کاربلدش رو می‌آورد خبرگزاری تسنیم ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۷نیما کرمی و زینب زارع در تسنیم فالوور زیاد یکی از عوامل انتخاب مجریان تلویزیون است/چرا از اندیشه و ایده‌های جوانان استفاده نمی‌کنیم خبرگزاری تسنیم ۲۱ تیر ۱۳۹۷پوشش متفاوت نیما کرمی در جشنواره فیلم کوتاه مشرق نیوز ۶ بهمن ۱۳۹۹نیما کرمی:مشکلی با احسان علیخانی ندارم جام‌جم آنلاین ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۶
وی فعالیت خود در اجرای تلویزیونی را در سال ۸۹ با برنامه صبحی دیگر در شبکه آموزش آغاز کردنیما کرمی با همسرش برنامه اجرا می‌کند خبرگزاری ایسنا ۱۷ فروردین ۱۳۹۳نیما کرمی برنامه صبحی دیگر اطوار رسانه‌ای ندارد آموزش پای تخته در زندگی امروزی کارایی ندارد خبرگزاری ایسنا ۹ مهر ۱۳۸۹ و پس از آن در سال ۹۴ به همراه همسرش در شبکه دو برنامه آیینه خانه را اجرا کرد و تا سال ۹۵ اجرای این برنامه را برعهده داشتنیما کرمی از آیینه خانه خداحافظی کرد مجری جدید می‌آید خبرگزاری مهر ۲۳ تیر ۱۳۹۵ کرمی با سری برنامه‌های شبانه دعوت به تهیه‌کنندگی مجتبی کبیری که در سال‌های ۹۵ و ۹۶ به مناسبت ماه رمضان از شبکه یک پخش می‌شد به شهرت رسید، دعوت از خوانندگان پاپ، دکور، ساعت پخش مناسب، فضای شاد برنامه و استفاده از زوج مجری، اجرای تیتراژ سال ۹۶ توسط حامد همایونحامد همایون عشق ناب را برای برنامه دعوت خواند خبرگزاری مهر ۷ خرداد ۱۳۹۶ که در اوج شهرت خود بود، و اجرای برنامه در فضای باز برج میلاد با حضور بیش از دو هزار تماشاگر باعث موفقیت این برنامه شد و نیما کرمی به خوبی در این برنامه دیده شد. این برنامه در سال ۹۷ هم با اجرای نیما کرمی و همسرش روی آنتن رفت.نیما کرمی و همسرش مجری برنامه دعوت شدند/برنامه‌ای برای شب‌های رمضان خبرگزاری فارس ۱ خرداد ۱۳۹۶چرا برنامه دعوت پرطرفدار شد؟ مشرق‌نیوز ۷ اردیبهشت ۱۳۹۹ وی در یکی از قسمت‌های پایانی برنامه دعوت ۹۶ همسر خود را بغل کرد که حواشی زیادی برای وی به وجود آورد و باعث تذکر کتبی از سوی مدیران صداوسیما به وی شد.نیما کرمی:کار بدی کردم که همسرم را بغل کردم؟ فرارو ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۱
وی برای اولین‌بار به صورت حرفه‌ای در سریال محرمانه به کارگردانی محمود معظمی و نویسندگی مهدی حمزه در شبکه سه در کنار بازیگرانی چون لاله اسکندری و ایرج نوذری به ایفای نقش پرداخته است.به زودی پخش می‌شود خبرگزاری ایرنا ۳ مرداد ۱۴۰۲
پدر وی شهریار کرمی از گویندگان و تهیه‌کنندگان قدیمی رادیو است. کرمی در سال ۸۵ با زینب زارع از همکاران رادیویی خود ازدواج کرد که در حال حاضر یک دختر و یک پسر دارد.ماجرای عاشق شدن نیما کرمی و زینب زارع در دورهمی خبرگزاری میزان ۲۹ دی ۱۳۹۶
گفتار در بندگیِ خودخواسته مقاله‌ای از اتیین دو لا بوئسی است که سالِ ۱۵۷۷ میلادی مخفیانه منتشر شد. میشل دو مونتنی خبر داده که دو لا بوئسی این مقاله را در هجده‌سالگی نوشته بوده‌است.
این مقاله دست کم سه بار به فارسی ترجمه و منتشر شده‌است.
محمد دانه کار صداپیشه و دوبلور اهل ایران است.
او به عنوان دوبلور در برخی از انیمیشن‌ها و فیلم ها فعالیت داشته‌است.
محمد دانه کار در سال ۱۳۹۴ به پیشنهاد هنرمند سارا بهرامی با فعالین حوزه کتاب صوتی آشنا شد و پس از مدتی شروع به فراگیری آموزش های تخصصی هنر دوبلاژ کرد.
وی آموزش دوبلاژ را با محمدرضا علیمردانی شروع و پس از آن با شاگردی اساتید دیگری همچون نصرالله مدقالچی ، چنگیز جلیلوند و زهره شکوفنده به سرانجام رساند.
محمد دانه کار پیشرفت حرفه ای خود در عرصه هنر دوبلاژ را در گروه دوبلاژ آواژه و زیرنظر اشکان صادقی به اوج خود رساند.
از آثار وی در گروه دوبلاژ آواژه ، حضور در دوبله فارسی انیمیشن جذاب رفقای بد (فیلم) و فیلم سینمایی بتمن (فیلم ۲۰۲۲) بود که به ترتیب از طریق وبسایت فیلیمو و تلوبیون قابل مشاهده هستند.
شباهت جنس صدای محمد دانه کار به ناصر طهماسب سبب شد گویندگی وی در نقش آدولف هیتلر در سینمایی مونیخ – لبه جنگ که از سایت رسمی نماوا در صفحه سینمایی مونیخ لبه جنگ || نماوا قابل مشاهده است، دربین فعالین این صنف بحث برانگیز شود.
وی تاکنون به عنوان صداپیشه به جای برخی از شخصیت‌های کارتونی و سینمایی ایفای نقش کرده‌است ، که تعدادی از این آثار در زیر ذکر شده اند.
محمد دانه کار بعنوان دوبلور و مدیر دوبلاژ در دوبله برخی از انیمیشن های سریالی مناسب برای کودکان با شبکه پویا سیما همکاری داشته است.
حضور در تیم دوبله ی انیمیشن سریالی شکارچی و ببری (Leo and Tig) که بهمن ماه ۱۴۰۰ از قاب شبکه پویا پخش شد نیز در کارنامه فعالیت هنری وی قرار دارد.
سایت رسمی نماوا | namava.ir
اینستاگرام | صفحه محمد دانه کار
رسانه دوبلاژ | نینجاشطرنجی۲
الواح هخامنشی کتیبه‌های کوچکی هستند که در سال ۱۹۳۳ در تخت جمشید کشف شدند. این الواح اسنادی اداری از یک دوره ۲۰ ساله در طول پادشاهی داریوش یکم هستند که روی آنها به خط میخی و زبان عیلامی دربارهٔ حقوق و دستمزد، جیره غذا و سایر آمار و اطلاعات حکومتی مطالبی درج شده‌است.
باستان‌شناسان این الواح را سال ۱۳۱۳ در تخت جمشید کشف کردند و با موافقت دولت وقتِ ایران برای مطالعه و بررسی به دانشگاه شیکاگو امانت دادند. الواح در ۵۰ صندوق چوبی شامل حدود ۲۰۰۰ جعبهٔ مقوایی و چند پیت نفتی که در تخت جمشید به پارافین آب شده آغشته شده بودند، از طریق بوشهر به آمریکا فرستاده شدند.
از میان ۳۰ هزار لوح هخامنشی که به مؤسسه شرق‌شناسی شیکاگو به ودیعه سپرده شده، در سال ۱۳۲۷ تعداد ۱۷۹ لوح، در سال ۱۳۵۰ تعداد ۳۷ هزار لوح و در سال ۱۳۸۳ هم تعداد ۳۰۰ لوح دیگر به موزه ملی ایران ارسال شد. در دولت حسن روحانی بیش از ۱۷۰۰ لوح و در زمان دولت سید ابراهیم رئیسی هم بیش ۳۵۰۰ لوح از این مجموعه به ایران بازگردانده شد.
دیوان عالی ایالات متحده آمریکا، درخواست گروهی از شهروندان آمریکایی را که در سال ۱۹۹۷ در جریان یک بمبگذاری در اسرائیل مجروح شده بودند، برای مصادره کتیبه‌های هخامنشی متعلق به ایران و فروش آنها به عنوان غرامت، رد کرده بود. با توجه حکم دیوان عالی آمریکا، دانشگاه شیکاگو به دنبال این است که هرچه سریع‌تر این الواح را به ایران برگرداند.
آهن به عنوان فراوانترین عنصر لایه خارجی پوسته زمین در طبیعت بیشتر به صورت اکسید و سولفور دیده می شود.
در حال حاظر سالیانه بیش از دو میلیارد تن سنگ آهن از معادن دنیا استخراج و در کوره های فولادسازی به فولاد تبدیل میکردند.
در ایران در حال حاضر سالیانه حدود 18 میلیون تن سنگ آهن از معدن معدن سنگ آهن چادرملو ، گل گهر،مرکزی و معادن کوچک بخش خصوصی استخراج و مورد مصرف واحد های فولاد سازی کشور قرار میگیرد.
منطقه بافق به علت دارا بودن معادن غنی سنگ آهن طی سالیان گذشته بیشتر مورد توجه دولت ،مسئولین و سرمایه گذاراان بخش خصوصی قرار گرفته است.https://bafgh.ir/%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DA%86%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D9%81%D9%82/
طبق مطالعات انجام گرفته تا کنون نزدیک به 35 آنومالی آهن دار با ذخیره بالغ بر 7/1 میلیارد تن سنگ آهن در این منطقه شناسایی و اکتشاف گردیده است.
مهمترین کانسارهای سنگ آهن بلوک بافق کانسارهای آهن چادرملو، چغارت،چاه گز،آنومالی شمالی،آنومالی D19،میشدوان و شیطور می باشد.
معدن چغارت که بعنوان بهترین معدن از نظر کمیت و کیفیت سنگ آهن و نزدیک به شهر بافق تشخیص داده شد در دستور کار قرار گرفته و عملیات اکتشاف تکمیلی و تجهیز معدن چغارت همزمان با اکتشاف سایر معادن و کانسارها صورت گرفته و بهره برداری از معدن چغارت در شهریور سال 1350 شروع گردید.
شرکت سنگ آهن مرکزی ایران، معدن چغارت در 12 کیلومتری شمالی شرقی شهر بافق و در 125 کیلومتری جنوب شرقی شهر یزد و 75 کیلومتری جنوب غربی شهر بهاباد و در حاشیه کویر ایران واقع شده و دارای آب و هوای بسیار گرم و رطوبت خیلی کم می باشد.
ارتفاع اولیه توده چغارت 1286 متر از سطح و حدود 150 متر از سطح منطقه اطراف بوده است این معدن از طریق راه آهن سراسری به طول 1000 کیلومتر با تهران، 470 کیلوتر با ذوب آهن اصفهان و 610 کیلومتر از طریق سیرجان به بندرعباس ارتباط دارد.
https://icioc.ir/page-Main/fa/0/form/pId5
با توجه به وجود معدن چغارت و 38 آنومالی دیگر سنگ آهن با ذخیره حدود 7/1میلیارد تن در منطقه بافق ، شرکت سهامی خاص معادن سنگ آهن مرکزی ایران تاسیس و عملیات بهره برداری از معدن چغارت بهعنوان یکی از معادن این شرکت با ذخیره معادل 2/177 میلیون تن شامل 107 میلیون تن B.F و 2/70 میلیون تن سنگ آهن پرفسفر و کم عیار جهت تامین سنگ آهن مورد نیاز ذوب آهن اصفهان شروع گردید.
این معدن که در فاصله 47 کیلومتری شمال شرقی شهر بافق و 35 کیلومتری معدن چغارت واقع شده است. از نظر زمین شناسی در سازندهای پرکامبرین پسین ایران مرکزی قرار داشته و منشآ آن آتشفشانی رسوبی می باشد. معدن سه چاهون مشتمل بر دو آنومالی X و XI است که در فاصله 3 کیلومتری از یکدیگر قرار دارند. آنومالی X ذخیره ای حدود 12/5 میلیون تن و آنومالی XI که شامل دو توده شمالی و جنوبی می باشد، دارای ذخیره زمین شناسی 132 میلیون تن است که از این مقدار حدود 95 میلیون تن با متوسط عیار آهن 37/2 و فسفر 0/08 درصد قابل استحصال می باشد. بهره برداری از معدن سه چاهون در سال 1384 آغاز شده است و طی برنامه ریزی انجام شده سالیانه 3/5 میلیون تن سنگ آهن از این معدن استخراج و پس از خردایش در کارخانه سنگ آهن با ابعاد کوچکتر از 300 میلیمتر به کارخانه فرآوری چغارت منتقل می گردد.
پوند نیویورک تا سال ۱۷۹۳ یکای پول استان و ایالت نیویورک بود. در ابتدا سکه استرلینگ همراه با ارزهای خارجی دیگر در نیویورک رایج بودند. این اسکناس محلی از سال ۱۷۰۹ رایج شد. اگرچه این اسکناس بر حسب sd£ بود، اما ارزش آن کمتر از یک سوم پوند بود، و یک شیلینگ نیویورک برابر با ۸ استرلینگ بود.
ایالت نیویورک یکای پول قاره‌ای را به‌جای sd£ و دلار اسپانیا با ارزش ۱ دلار = ۸ شیلینگ منتشر کرد. این ارزش گذاری دلار اسپانیا به عنوان رتبه‌بندی یورک شناخته می‌شد. یکای پول قاره‌ای با دلار آمریکا با ارزش ۱۰۰۰ دلار قاره‌ای = ۱ دلار آمریکا جایگزین شد.
مراحل فیلمی محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی اندرو کوری است. در این فیلم بازیگرانی همچون امانوئل شریکی، جیمز برولین، جیسون ریتر، کریستین لاتی و رینبو سان فرنکس ایفای نقش کرده‌اند.
علیرضا عبدلی مسینان روانشناس، نویسنده، مربی و ورزشکار ایرانی است که دانش‌آموخته رفتار‌حرکتی - رشد و تکامل‌حرکتی دانشگاه شیراز می باشد. وی نویسنده و مولف کتاب تصویرسازی و حافظه(تلفیق تا عمل) می‌باشد. همچنین مقالاتی با عناوین: کاربرد تمرینات ورزشی کلاس تربیت بدنی مدارس، بر مهارت مداد در دست گرفتن کودکان دوره اول ابتدایی، کاربرد آموزش تصویرسازی حرکتی بر توانبخشی آسیب های اندام تحتانی در ورزشکارانو مروری بر کاربرد آموزش تصویرسازی حرکتی بر زمان واکنش و پیشبینی ضربه پنالتی دروازه بانان هندبال در رزومه خود دارد.
۱. «سایت ریسرچگیت»
۲. «کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران»
۳. «لینک ثابت مقاله۱»
۴. «لینک ثابت مقاله۲»
۵. «لینک ثابت مقاله۳»
۶. «کنفرانس علوم ورزشی»
۷. «رزومه علیرضا عبدلی مسینان در سایت سیویلیکا»
۸. «رزومه علیرضا عبدلی در پایگاه اطلاعاتی علم‌نت»
۹. «سایت دانشگاه ولی‌عصر رفسنجان»
علیرضا عبدلی مسینان روانشناس، نویسنده، مربی و ورزشکار ایرانی است که دانش‌آموخته رفتار‌حرکتی - رشد و تکامل‌حرکتی دانشگاه شیراز می باشد. وی نویسنده و مولف کتاب تصویرسازی و حافظه(تلفیق تا عمل
) می‌باشد. همچنین مقالاتی با عناوین: کاربرد تمرینات ورزشی کلاس تربیت بدنی مدارس، بر مهارت مداد در دست گرفتن کودکان دوره اول ابتدایی، کاربرد آموزش تصویرسازی حرکتی بر توانبخشی آسیب های اندام تحتانی در ورزشکارانو مروری بر کاربرد آموزش تصویرسازی حرکتی بر زمان واکنش و پیشبینی ضربه پنالتی دروازه بانان هندبال در رزومه خود دارد.
یوهانس گرتس (; – ) طراح لباس، نقاش و تصویرگر اهل آلمان بود. او در زمان خودش تصویرگر شناخته‌شده‌ای بود که کارهایش در مجلات معروف و کتاب‌های کودکان به‌کار گرفته می‌شد.
او صحنه‌هایی از اساطیر آلمانی و اسکاندیناوی، افسانه‌ها و سرگذشت‌نامه‌ها, داستان‌های دزدان دریایی، ماجراهای سفر و قصه‌های پریان را تصویرسازی کرده‌است. او همچنین تصاویری برای گزارش‌های سفرهای علمی پزشک و انسان‌شناس آلمانی، کارل فون دن اشتاین کشیده‌است.
او از سال ۱۸۷۳ تا ۱۸۷۶ در آکادمی هنر وایمار آموزش دید و از سال ۱۸۸۴ در دوسلدورف زندگی می‌کرد.
مسئله گندم و صفحه شطرنج (که گاهی بر حسب دانه های برنج بیان می شود) یک مسئله ریاضی است که در تعریف متنی به صورت زیر بیان می‌شود:
مشکل ممکن است با استفاده از جمع ساده حل شود. با 64 مربع روی صفحه شطرنج، اگر تعداد دانه ها در مربع های متوالی دو برابر شود، مجموع دانه ها در هر 64 مربع می شود: و برای 64 مربع به همین ترتیب. تعداد کل دانه ها را می توان 2 64 − 1 یا 18,446,744,073,709,551,615 نشان داد (هجده کوئینتیلیون ، چهارصد و چهل و شش کوادریلیون، هفتصد و چهل و چهار تریلیون، هفتاد و سه میلیارد، هفتصد و پنجاه و پنج میلیون، هفتصد و پنجاه و یک میلیون، ، ششصد و پانزده، بیش از 1.4 تریلیون تن متریک)، که بیش از 2000 برابر تولید سالانه گندم در جهان است. In the period 2020–21 this was an estimated 772.64 million metric tonnes,
از این تمرین می توان برای نشان دادن سرعت رشد توالی های نمایی و همچنین معرفی نماد سرمایه-سیگما و سری های هندسی استفاده کرد.
این داستان اولین بار در سال 1256 توسط ابن خلیکان ثبت شده است.Clifford A. Pickover (2009), "The Math Book: From Pythagoras to the 57th Dimension", New York : Sterling. . p. 102 در نسخه دیگری مخترع شطرنج (در برخی گفته‌ها، سیسا ، وزیر باستانی هند) از حاکمش درخواست می‌کند که در ازای ابداع بازی شطرنج با توجه به این مسئله مقداری گندم و به او بدهد. حاکم در ابتدا به عنوان یک جایزه ناچیز برای یک اختراع درخشان خنده میکند و دستور میدهد گونی قدمی به وی بدهند اما خزانه‌داران دربار گزارش می‌دهند که تعداد غیرمنتظره‌ای از دانه‌های گندم از منابع حاکم پیشی می‌گیرد.
امید علیمردانی(زاده ۲ مرداد ۱۳۶۴) بازیگر، نویسنده و کارگردان سینما و تلویزیون ایران است.
امید علیمردانی دارای مدرک رشته فیلم سازی و کارگردانی هنر‌های نمایشی از دانشگاه هنر است. در سال ۱۳۷۷ هجری خورشیدی با بازی در تئاتر فعالیت خود را آغاز کرد و پس از آن در سال ۱۳۷۸ با سریال «گل‌های آبی» به کارگردانی «حبیب الله کاسه ساز» وارد قاب تلویزیون شد.
با سعید سهیلی بازی در سینما را تجربه کرد اما شهرت اش یا نقش رستم مباشر حشمت فردوس (داریوش ارجمند) در سریال ستایش ۲ از سال ۹۲ آغاز شد.
بین سال‌های ۱۹۳۷ تا ۲۰۱۲، حدود ۱۴۰۰ جسد مربوط به افرادی که از پل گلدن گیت، واقع در منطقه خلیج سانفرانسیسکو در ایالات متحده پریده بودند، پیدا شده‌است.
در سال ۲۰۱۳، ۱۱۸ نفر در مورد احتمال پرش یا تلاش‌های خود برای پریده از روی این پل به پایین صحبت کردند که البته این کار را نکرده بودند. ، تخمین زده می‌شود که ۳۴ نفر پس از پریدن زنده مانده‌اند. برخی از آنها فوراً به دلیل آسیب‌های داخلی می‌میرند، در حالی که برخی دیگر در اثر هیپوترمی غرق می‌شوند یا می‌میرند.
برای جلوگیری از خودکشی، اقداماتی همچون تلفن، گشت زنی توسط پرسنل اورژانس و کارگران پل وجود دارد. ساختن یک مانع خودکشی اگرچه قبلاً غیرعملی تلقی می‌شد، اما در سال ۲۰۱۴، مدیران پل، پیشنهادی را برای نصب توری زیر پل که از هر طرف نسبت به عرض پل گسترده‌تر باشد، به جای موانع کناری روی نرده‌ها که مدت‌ها پیشنهاد شده بود، تصویب کردند.
سطح پل حدود بالاتر از سطح آب است. "Depth to span ratio (of truss is) 1:168." Span of 4200 ft means truss is 25 ft deep. پس از سقوط چهار ثانیه ای، افراد با سرعت حدود ۷۵ مایل در ساعت (۱۲۰ کیلومتر در ساعت) با سطح آب برخورد می‌کنند. بیشتر کسانی که از پل می‌پرند بر اثر ضربه ابتدایی با سطح آب جان خود را از دست می‌دهند. حدود ۵٪ از این افراد از ضربه اولیه جان سالم به در می‌برند اما عموماً در اثر سرمازدگی در آب غرق می‌شوند یا می‌میرند. بیشتر پرش‌های خودکشی از روی پل در سمتی که رو به خلیج است اتفاق افتاده‌است.
شمارش رسمی خودکشی تا سال ۱۹۹۵ ادامه داشت، این آمار به تفکیک اینکه پرش کننده به کدام یک از ۱۲۸ تیر چراغ پل نزدیک‌تر بوده، تنظیم شده‌است. شمارش رسمی در ۵ ژوئن ۱۹۹۵ در پرش ۹۹۷ متوقف شد. فرد خودکشی کننده‍ی شماره ۱۰۰۰، اریک اتکینسون (۲۵)، در ۳ ژوئیه ۱۹۹۵ پرید و در نتیجه، کن هولمز، بازرس کانتی مارین از رسانه‌های محلی خواست تا گزارش تعداد کل پرش‌کنندگان را متوقف کنند. تا سال ۲۰۱۲ تعداد غیررسمی از ۱۶۰۰ فراتر رفت (مواردی که در آن جسد پیدا شد یا شخصی پرش را دید بود) و طبق تحلیل "سانفرانسیسکو کرونیکل"، خودکشی‌های جدید تقریباً هر دو هفته یک بار اتفاق می‌افتاد. بیشترین خودکشی در یک ماه، در اوت ۲۰۱۳ بود که ۱۰ مورد پرش گزارش شد. برای سال ۲۰۱۳ تعداد کل خودکشی‌ها، ۴۶ نفر بود، البته از ۱۱۸ تلاش دیگر جلوگیری شده بود، بنابراین ۲۰۱۳ بیشترین آمار در یک سال را به خود اختصاص داده بود. آمار اقدام به خودکشی به میزان تقریباً هر دو روز یکبار افزایش یافته‌است. جوانترین مورد شناخته شده مریلین دمونت پنج ساله بود. در سال ۱۹۴۵، به همراه پدرش بر روی پل و به دستور پدرش از روی پل پریده بود و بلافاصله خود پدر به دنبال او پرید.
جهت مقایسه، جنگل آئوکیگاهارا در ژاپن، دارای رکورد یافتن ۱۰۸ جسد در سال ۲۰۰۴ است. آمار میانگین این جنگل کشف پیکر بی جان ۳۰ نفر در سال است. این جنگل دومین مکان در دنیا از نظر میزان خودکشی است.
در سال ۲۰۰۶، ۳۴ مورد خودکشی با پرش از روی پل رخ داد که اجساد آنها کشف شد، علاوه بر چهار پرش که دیده شدند اما اجساد آنها هرگز پیدا نشد، و چندین جسد مشکوک به پرش از روی پل پیدا شد. گشت بزرگراه کالیفرنیا در آن سال ۷۰ نفر را که ظاهراً قصد خودکشی داشتند را از روی پل به بیرون هدایت کرد.
از سال ۱۹۳۷ آمار دقیقی در مورد تعداد خودکشی‌ها یا تعداد کل پرش‌ها وجود ندارد، زیرا بسیاری از آنها شاهدی نداشته‌اند. این‌طور مشهور است که برخی از مردم به‌طور خاص به سانفرانسیسکو می‌آیند و با اتوبوس یا تاکسی به سمت پل می‌روند تا از روی این پل بپرند پلیس گاهی وقت ها اتومبیل‌های اجاره ای رها شده را در پارکینگ پیدا می‌کند که مربوط به این مسافران است. جریان‌های آب زیر پل قوی هستند و برخی از پیکرها به احتمال زیاد بدون دیده شدن به دریا می‌روند.
نسبت مرگ و میر به پریدن تقریباً ۹۸٪ است. تا جولای ۲۰۱۳، تنها ۳۴ نفر از پرش جان سالم به در برده‌اند. کسانی که زنده می‌مانند، ابتدا با زاویه کم خطرتر به آب برخورد می‌کنند، حتی در این شرایط هم شکستگی استخوان یا آسیب‌های داخلی محتمل است. یک زن جوان به نام سارا راتلج برنبام بعد از پریدن جان سالم به در برد، اما دوباره برای پریدن بازگشت و این بار جان باخت. یک مرد جوان در سال ۱۹۷۹ بعد از پریدن جان سالم به در برد، شنا کرد و به ساحل رسید و خود را به بیمارستان رساند. ضربه ابتدایی چند مهره او را دچار آسیب کرده بود.
پروفسور ناتالی جرمیجنکو، به عنوان بخشی از مجموعه هنری «دفتر فناوری معکوس» که متعلق به خودش است، با همکاری شرکت میانگین صنعتی داوجونز، با آمار تعداد پرش‌های شناسایی شده توسط «جعبه‌های خودکشی» توسط دوربین‌های تشخیص حرکت که ادعا کرد زیر پل نصب کرده‌است، یک «شاخص افسردگی» ایجاد کردند. ظاهراً این جعبه‌ها ۱۷ پرش در سه ماه را ثبت کردند که بسیار بیشتر از شمارش رسمی بود. موزه ویتنی، اگر چه این سؤال را مطرح می‌کند که "آیا واقعا فناوری تشخیص خودکشی جرمیجنکو وجود داشته‌است یا خیر؟" اما این پروژه او را در دوسالانه ویتنی خود گنجانده‌است.
کریستا تیپت نویسنده و روزنامه‌نگار آمریکایی پل گلدن گیت را به یک آهن‌ربای خودکشی توصیف می‌کند.
روش‌های مختلفی به‌طور عینی برای جلوگیری از پریدن افراد از روی پل انجام شده‌است. نصب تلفن‌های خط خودکشی و کارکنانی که روی پل گشت می‌زنند و به دنبال افراد مشکوک به قصد خودکشی می‌گردند. سالها است که پل در ساعات شب به روی عابران پیاده بسته می‌شود. البته همچنان دوچرخه‌سواران در شب مجاز به عبور هستند، اما فقط از درون دروازه‌های امنیتی کنترل از راه دور، وارد پل می‌شوند و از طرف دیگر خارج می‌شوند. تلاش‌ها برای ایجاد مانع خودکشی با مشکل‌ مهندسی، هزینه بالا و مخالفت عمومی سالها بی سرانجام مانده بود. یکی از پیشنهادهای تکراری، ساختن مانعی برای جایگزینی یا تقویت نرده پایین، علاوه بر طرح معماری اولیه پل بود که توسط طراح دوم در طرح نهایی اصلاح شده بود.(طراحی اصلی بر اساس فنس با ارتفاع پنج ونیم فوت بود، اما به چهار فوت کاهش یافت) موانع جدید باعث حذف خودکشی در دیگر نقاط دیدنی در سراسر جهان شده‌است، اما با این موانع در پل گلدن گیت به دلایل هزینه بالا، آسیب به زیبایی پل و خطر ایمنی سازه پل مخالفت کردند، زیرا بار ناشی از یک مانع با توجه به طراحی ضعیف می‌تواند بر یکپارچگی ساختاری پل طی باد و طوفانِ شدید، تأثیر جدی بگذارد. با وجود این نگرانی‌ها، در ژوئن۲۷، ۲۰۱۴، کالیفرنیا یک طرح بودجه برای نصب یک مانع خودکشی را تصویب کرد.
یک گروه داوطلب به نام فرشتگان ناظر پل توسط ستوان پلیس Pleasanton, Mia Munayer، در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد. در طول هر تعطیلات مهم و در حالی که خارج از وظیفه است، مونیر صدها داوطلب را بسیج می‌کند تا به دنبال هر کسی که ممکن است به خودکشی فکر کند، در پل گشت زنی کنند. قبل از شروع شیفت صبح یا بعدازظهر، داوطلبان Bridgewatch Angels در مورد علائم هشداردهنده فردی در بحران، راه‌های غیرمستقیم و مستقیم تعامل با افرادی که به تنهایی روی پل قدم می‌زنند و پروتکل ایمنی هنگام تعامل با یک فرد خودکشی که نیاز به مداخله پلیس دارد، آموزش می‌بینند. هر رویداد Bridgewatch به یاد شخصی اختصاص داده شده‌است که از پل گلدن گیت پرید و خانواده‌اش به فرشتگان Bridgewatch ملحق می‌شوند که با هم قدم می‌زنند تا یاد و خاطره عزیزشان را گرامی بدارند. فرشتگان Bridgewatch با انجام ده‌ها مداخله در هر سال شناخته می‌شوند.
علاوه برگشت پل گلدن گیت، نیروی انتظامی و پرسنل فوریت‌های پزشکی، کارگرهای آهن پل گلدن گیت هستند که داوطلبانه وقت خود را برای جلوگیری از خودکشی با صحبت با افراد خودکشی یا مبارزه با آن‌ها صرف می‌کنند. یکی از کارگرها آهن، کن هاپر، در اواسط دهه ۱۹۸۰ در پل شروع به کار کرد و وظیفه نجات داوطلب را «بخشی از کار» می‌داند. آنها که «کاوبوی‌های آسمان» نامیده می‌شوند، وسایل و دانش پل و همچنین تجربه کار در ارتفاع بالا را دارند که به آنها صلاحیت لازم را می‌دهد تا از راه‌آهن عبور کنند و به افراد نیازمند کمک کنند. در حالی که تجربه داوطلبها خطر سقوط را به حداقل می‌رساند، هنوز خطراتی وجود دارد. کارگرهای آهن گزارش کرده‌اند که بر روی آنها چاقو کشیده شده‌است، اسلحه‌های پر شده را همراه افراد احتمالی دیده‌اند یا گاز گرفته شده‌اند. هنگامی که یک روان‌شناس پلیس در صحنه است، آنها امدادگرها داوطلب را از طریق بی‌سیم راهنمایی می‌کنند و به کارگرهای آهن سمینارهایی در مورد پیشگیری از خودکشی ارائه می‌شود. در سال ۲۰۰۱، هاپر گزارش داد که ۳۰ فرد خودکشی را نجات داده و دو نفر را از دست داده‌است. او شاهد دست اول قتل/خودکشی استیون پیج بود، جایی که پدری که به تازگی همسرش را به قتل رسانده بود، دختر کوچکش را از روی پل پرت کرد و سپس خودش از روی پل پرید.
«دست‌های هاپر» تا حدی به عنوان میراث کارگرهای آهن که برای انجام وظیفه نجات انتحاری داوطلب شده بودند ایجاد شد. بعد از اینکه هاپر متوجه شد دونده‌های کنار آب که حصار بن‌بست پیاده‌رو نزدیک فورت پوینت را قبل از برگشت لمس می‌کردند، از نقاش تابلوی پل خواست که تابلویی با نقاشی دو دست روی آن ایجاد کند. تابلوها اکنون در طرفین پل قرار دارند.
در ژانویه ۲۰۰۵، اقلیتی سازمان یافته از متخصص‌های روان‌پزشکی، مشاورهای مانع خودکشی، و خانواده‌های افردادی که اقدام به پرش کرده بودند، مجدداً درخواست‌های مصرانه‌ای برای ایجاد مانع، حصار، یا سایر تدابیر پیشگیرانه مطرح کردند. دو فیلم با موضوع خودکشی و پل گلدن گیت به این تلاش‌ها سرعت بخشیدند. در ۱۴ ژانویه ۲۰۰۵، "سانفرانسیسکو کرونیکل" نامه سرگشاده ای از نویسنده و کارگردان جنی اولسون منتشر کرد که در آن خواستار ایجاد مانع انتحاری در پل گلدن گیت شد. این نامه تا حدی گزیده‌ای از فیلمنامه او "به نام شادی زندگی" بود که هفته بعد، در ۲۰ ژانویه ۲۰۰۵، در جشنواره فیلم ساندنس به نمایش درآمد. روز قبل، در ۱۹ ژانویه ۲۰۰۵، "کرونیکل" این خبر را منتشر کرد که اریک استیل، فیلمساز، در سال ۲۰۰۴ برای فیلم "پل" خود، که در سال ۲۰۰۶ اکران می‌شد، از روی پل پرش خودکشی می‌کرد. یک هفته بعد، "شادی زندگی" برای اولین بار در جشنواره فیلم ساندنس به نمایش درآمد و نسخه‌های ویدیویی فیلم با کمک بنیاد روان‌پزشکی کالیفرنیای شمالی در اختیار اعضای هیئت مدیره منطقه بریج قرار گرفت.
در پاییز ۲۰۰۵، "سانفرانسیسکو کرونیکل" یک دوره مقالهٔ هفت قسمتی با عنوان «زیبایی کشنده» منتشر کرد که بر مشکل خودکشی و پل گلدن گیت تمرکز داشت و تأکید کرد که راه حل نه تنها ممکن، بلکه حتی مطلوب است.
کوین بریگز ، گشت‌زن بزرگراه کالیفرنیا، با صحبت کردن با آن‌ها، جان صدها پرش‌کننده احتمالی را نجات داد. CHP تخمین می‌زند که با کمک دوربین‌ها و داوطلبان، حداقل ۸۰ تا ۹۰ درصد افرادی که قصد پریدن دارند از انجام این کار جلوگیری می‌شود.
در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۸، هیئت مدیره پل گلدن گیت و منطقه حمل و نقل با ۱۵ رای موافق به ۱ به گزینه ترجیحی نصب یک توری فولادی ضدزنگ با پوشش پلاستیکی در زیر پل به عنوان یک عامل بازدارنده از خودکشی رأی دادند. مانع توری در ابتدا ۴۰ تا ۵۰ میلیون دلار برآورد شد. در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۰، هیئت مدیره ۵ میلیون دلار از کمیسیون حمل و نقل شهری (MTC) برای انجام یک مطالعه طراحی نهایی مانع دریافت کرد. با این حال، منبع مالی برای کل پروژه هنوز مشخص نشده بود، و این نگرانی وجود داشت که این کمبود بودجه می‌تواند استقرار شبکه را به تأخیر بیندازد.