moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
درهمین حین جی من بمب اتمی Mark 4 nuclear bomb را فعال کرده و شپرد مجبور به خنثی کردن ان میشود.
در همین حین جی من دوباره بمب را فعال میکند و دیگر کسی نمیتواند انرا خنثی کند.
ادرین شپرد درحال شکت Gene worm است که بعد از مرگ Gene worm انفجار عظیمی رخ میدهد و شپرد بیهوش میشود.
او در اخر بازی جی من را مقابل خود در میبیند که در بل بوئینگ وی-۲۲ آسپری در حال پرواز در بالای بلک میسا است. جی من با بمب اتم انجارا نابود میکند.
در لحظات پایانی جی من به شپرد میگوید: تو همه چی را درمورد من و ازمایشگاه میسا میدانی. وقت ان است که در همین بالگرد بمانی. نه کسی تورا اذیت و نه تو کسی را اذیت میکنی.
در همین حال او در پورتالی میرود.
سرنوشت شپرد نامشخص است. او دستگیر شده و منتظر تصمیم گیری افراد جی من است.
نوع بازی اول شخص شوتر است. با توجه به نیمه‌عمر (بازی ویدئویی) اسلحه و مهماتی چون ام۴۰ چاقو دزرت ایگل آچار و Fabrique Nationale M249 Squad Automatic و... اضافه شده که نسبتا تمامی انها قوی هستند.
گرافیک بازی خیلی کم افزایش یافته و ما شاهد نیروهای HD هستیم. بازیکن کنترل کامل شخصیت را به دست دارد.
= انلاین =
همچنین بخش انلاین بازی در دسترس است. در نیمه‌عمر (بازی ویدئویی) فقط قسمت دث‌مچ در دسترس بود. اما گیرباکس سافت‌ور حالت Capture the flag (گرفتن پرچم) را اضافه کرده است. شما فقط با خرید نسخه اورجینال از استیم میتوانید انلاین بازی کنید.
در این روزها تعداد کمی از سرورها بازیکن دارند یا سروری وجود ندارد. اما هنوز افراد قدیمی هستند که در سرورها بازی میکنند و حالت های مختلفی را تجربه میکنند. بد نیست شماهم تجربه کنید.
پزشک یا حکیم فیلمی ماجراجویی تاریخی محصول کشور آلمان است که بر اساس رمانی به همین نام اثر نوآ گوردون نویسندهٔ آمریکایی ساخته شده‌است. کتاب در سال ۱۹۸۶ منتشر شد اما در آمریکا استقبال گرمی از آن نشد ولی بیش از ۲۱ میلیون نسخه از آن در سراسر دنیا به فروش رسید. فیلم "پزشک" به کارگردانی فیلیپ اشتولتسل و نویسندگی جان برگر بر اساس این رمان ساخته شده‌است و بن کینگزلی به ایفای نقش ابن سینا در آن ظاهر می‌شود.
در غرب دوران قرون وسطا پزشکی و علوم تجربی روبه زوال فراموشی بود؛ جامعه آن روز اروپا غرق در فلاکت خرافات توسط کلیسا به سر می‌برد. در همان زمان در ایران دانش و هنر در هر زمینه ای در حال شکوفایی بود و دانشجوهای بسیاری برای کسب علم دانش به مشرق زمین سفر می‌کردند. داستان دربارهٔ فردی اهل انگلستان است به نام راب کول که می‌خواهد برای رسیدن به رویایش و آموختن علم طب به شاگردی فرزانه‌ای بزرگ ابن سینا به اصفهان سفر کند…
در اوت ۲۰۱۲ فیلم‌برداری فیلم در شهر کلن پس از حدود یک ماه پایان یافت. فیلم‌برداری صحنه‌های بیرونیِ فیلم در مراکش تا پایان سپتامبر ۲۰۱۲ طول کشید، و در نهایت فیلم در دسامبر سال ۲۰۱۳ به روی پردهٔ سینما رفت. کارگردان فیلم خلاصه‌سازی رمان پزشک و بازسازی بناها و فضاهای تاریخی اصفهان در قرن یازدهم میلادی را دشواری‌های ساخت عنوان کرد. فیلم یک نسخهٔ سینمایی داشت که نسخهٔ بلندتر آن در دو قسمت در تلویزیون شبکهٔ یک آلمان آ.ار.د که یکی از تهیه‌کنندگان این فیلم نیز بود، نمایش داده شد.
توجه!
این نقدها موجب اسپویل و لو رفتن داستان می‌شود.
این فیلم پیام‌هایی را می‌رساند که قابل چندین برداشت از نظرات مخاطب دربارهٔ این دانشمند ایرانی و رویدادها پیرامون آن است. تصویری که یا یکی از بزرگ‌ترین مراجع پزشکان جهان را در حد دستیار یک کارآموز پزشکی پایین آورده و در حاشیه یک چهره خیالی قرار داده‌است یا فروتنی عرفانی و فلسفی او را نسبت به یادگیری دانش حتی که از دانش آموز خودش باشد را نشان می‌دهد.‏
ابن‌سینا در دوران سلسله سامانیان و غزنویان و دیلمیان می‌زیسته و سلجوقان تازه درحال به دست گرفتن امور بودند و در فیلم سعی بر تسخیر اصفهان و تثبیت قدرت خود هستند که شاید به درستی نشان نمی‌دهد زمان تاریخی به چه موقعی می‌باشد اما می‌توان گفت حدود زمانی آن درست است.‏
بعضی نظرات دربارهٔ فیلم به این بیان است که فرهنگ اسلام، اعراب و ایرانی به خاطره صحنه‌های جنگی و خوشونت فیلم آن فرهنگ‌ها خشن و وحشی جلوه گر شده‌اند اما نباید نسبت به اوایل فیلم هم بی‌توجه ماند که اروپا در وحشیگری و خرافه پرستی کلیسا قوطه ور شده که همین هم باعث می‌شود کارکتر راب کول برای تغییر همچنین وضعیتی به مشرق بیاید و دانش و علومی که در آنجا در هر زمینه ای شکوفا شده را برای خود بخواهد.
بنابر این، اینطور می‌شود نتیجه گرفت که این فیلم مانند فیلم قلمرو بهشت در جانب گیر بین تمدن‌ها و تعرض بین آنها بیطرف مانده و فقط در پرداختن بین روایت‌های داستانی اشتباهات داشته که هم زیاد و هم در حد کم بود، به عنوان مثال چگونگی مرگ ابن سینا که یکی از نقاط مهم تاریخی فیلم هست که باید برحسب منابع موجود در تاریخ برداشت می‌شد اما به‌طور آزادانه کارگردان و نویسنده فیلم تصمیم گرفته‌اند آن را بر اساس رمان گوردون درآورده، که این یه اشتباه بزرگ در فیلم بوده و آیا می‌شود گفت منطقی است که حالا ساخت فیلم از اثر او الهام گرفته شده، اما باید همه‌جانبه به آن وفادار بماند که این کاملاً وجه تاریخی فیلم و شخصیت ابن سینا را به عنوان یک فیلم بین‌المللی و شخصیت تاریخی و جهانی خراب می‌کند.
بازیگران
محمدرضا کلاهی صمدی (زاده – درگذشته [احتمالی] ) از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران و متهم انفجار ۷ تیر ۱۳۶۰ در ساختمان حزب جمهوری اسلامی بود. در شامگاه ۷ تیر ۱۳۶۰ (برابر ۲۸ ژوئن ۱۹۸۱) بمب قدرتمندی مقر حزب جمهوری اسلامی را ویران ساخت و سید محمد بهشتی و ۷۲ مقام جمهوری اسلامی کشته شدند.
محمدرضا کلاهی که به عنوان کاردان فنی تجربی تجهیزات صوتی در حزب جمهوری اسلامی کار می‌کرد متهم است که بمب را همراه خود به مقر حزب برد. به همین دلیل او عامل انفجار شناخته شد. پس از انفجار بمب در مقر حزب وی به سرعت و قبل از اینکه کسی به او شک کند به بهانه خرید بستنی برای حضار سوار موتورسیکلت خودش شد و فرار کرد. او بدون اینکه در دادگاهی در ایران محاکمه شود توانست از مرز خارج شود و به فرانسه بگریزد و در اوایل دهه ۱۹۸۰ (میلادی) به عنوان پناهنده با نام مستعار «علی معتمد» به هلند رفت.
مقامات جمهوری اسلامی ادعا می‌کنند که کلاهی عامل نفوذی مجاهدین خلق ایران در حزب جمهوری اسلامی بود. گفته می‌شود او از سازمان جدا شده بود، اما بخاطر گذشته خود مخفیانه زندگی می‌کرد. مرتضی حمزه لویی از اعضای پیشین سازمان مجاهدین خلق هم این ادعا را تایید و گفت که کلاهی در قرارگاه اشرف مدتی محافظ مسعود رجوی بوده‌است.
وبگاه عصر ایران از قول یک مقام آگاه (امنیتی) نوشت، محمدرضا کلاهی و مسعود کشمیری (عامل بمبگذاری دفتر نخست‌وزیری در ۸ شهریور ۱۳۶۰) در کلن آلمان دیده شده‌اند.
همسر افغان محمدرضا کلاهی سال‌ها از هویت او بی‌خبر بود. اما در سال ۲۰۰۰ پس از انتشار نگاره‌های او در نشریات ایران از هویت او آگاه شد.
«علی معتمد» (یا به احتمال زیاد همان رضا کلاهی صمدی) در ۲۴ آذر ۱۳۹۴ (برابر ۱۵ دسامبر ۲۰۱۵) در سن ۵۶ سالگی در شهر آلمیره هلند در خیابان از نزدیک هدف گلوله دو مرد ناشناس قرار گرفت و در بیمارستان جان سپرد. او در این شهر به عنوان برق‌کار در شرکت برق‌رسانی اینکو کار می‌کرد.
بعد از گذشت یک سال از ترور یک ایرانی در هلند به نام «علی معتمد» کسانی مدعی شدند که فرد مقتول همان محمدرضا کلاهی، مظنون اصلی انفجار دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی در سال ۱۳۶۰ است. خال کف پای چپ وجه مشترک فرد کشته شده با کلاهی بود.
سه سال پس از کشته شدن معتمد در حالی که دادگاه قاتلان او برقرار بود روزنامه‌های هلندی، دوباره این خبر را تأیید کردند که مقتول که در دهه ۱۳۶۰ (خورشیدی) از هلند پناهندگی گرفته و به عنوان کارشناس برق در آن کشور زندگی می‌کرده همان کلاهی بوده‌است. روزنامه‌های هلند نوشته‌اند که وی در آنجا ازدواج کرده و صاحب یک پسر بوده‌است. کلاهی، خانواده خود را از دیدن کانال‌های صدا و سیمای ایران منع می‌کرده تا به هویتش پی نبرند. ژیار گل خبرنگار بی‌بی‌سی فارسی که به منظور بررسی درباره مورد کشته شدن علی معتمد سه سال بعد به هلند سفر کرد پس از دیدن بخش‌هایی از پرونده قتل نوشت: «پسر و همسر و برخی از دوستان علی معتمد همان روز نخست کشته شدن به پلیس [هلند] می‌گویند اسم واقعی مقتول محمد رضا کلاهی صمدی بوده، او در ایران حکم اعدام داشته و عضو سازمان مجاهدین خلق بوده‌است. این در حالی بود که دفتر دادستانی [هلند] به من می‌گفتند مدرکی ندارند ثابت کند او علی معتمد نیست. مرتضی حمزه لویی یکی از اعضای پیشین سازمان مجاهدین خلق که از دوستان بسیار نزدیک کلاهی صمدی بود هم در بازجویی پلیس و هم در تماس تلفنی با من از پاریس گفت که کلاهی در قرارگاه اشرف مدتی محافظ مسعود رجوی رهبر این سازمان بوده‌است. با خواندن بخشی از این پرونده که به آن دست پیدا کردیم دریافتیم که ده‌ها نفر می‌دانستند که مقتول محمد رضا کلاهی صمدی است. اما هیچ‌کس حاضر نبوده در سه سال درباره این کشته شدن صحبت کند».
دستگاه قضایی هلند عضو یک باند خلافکار را به اتهام قتل محمدرضا کلاهی محکوم کرد. نوفل فسیح در برابر دریافت ۱۳۰ هزار یورو دو نفر دیگر را استخدام می‌کند تا کلاهی را به قتل برسانند. نوفل فسیح، تاکنون نام کسانی که این پول را پرداخت کرده‌اند فاش نکرده است.
در ۱۰ بهمن ۱۳۹۷ (برابر ۳۰ ژانویه ۲۰۱۹) دادستان عمومی هلند در جریان دادگاه متهمان درجه اول قتل علی معتمد گفت که هنوز شواهدی بر دست داشتن حکومت ایران در ترور محمدرضا کلاهی پیدا نشده‌است. این در حالی بود که چند روز پیش آن سازمان اطلاعات و امنیت هلند اعلام کرده بود که دربارهٔ نقش ایران در ترور علی معتمد و احمد نیسی (در سال ۲۰۱۷) در شهر لاهه، «تقریباً یقین» دارد. وزیر امور خارجه هلند گفت که این اختلاف نظر به دلیل روش‌های بررسی متفاوت نهادهای اطلاعاتی و قضایی است. خبرگزاری آسوشیتدپرس می‌گوید دادگاهی در آمستردام نتوانسته ارتباطی میان فرد سازمان‌دهنده قتل محمدرضا کلاهی و حکومت ایران پیدا کند. در پاییز سال ۹۸ رضوان تقی متهم فراری مراکشی-هلندی در دبی دستگیر شد. او متهم به قتل کلاهی و احمد نیسی است.
حکیم به یکی از موارد زیر اشاره دارد:
پیاده‌نظام چترباز یک پیاده‌نظام بوده که به منظور انجام عملیات چتربازی و رزم در میدان نبرد در شرایط خاص توسط نیروی هوابرد کشورها آموزش و مورد استفاده قرار می‌گیرد. چتربازها می‌توانند در آب یا خشکی فرود بیایند. هواپیماها موظفند چتربازها را از ارتفاع ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ متری رها کنند. نفرات می‌توانند به صورت مسلح یا بدون سلاح از هواپیما پرش نمایند. سلاح و تجهیزات قابل حمل توسط این نظامیان حداکثر می‌تواند تا ۵۰ کیلوگرم (۱۱۰ پوند) قابل افزایش باشد.
http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Paratrooper&oldid=500940996
کنسرت بهترین هر دو جهان اولین آلبوم زنده خواننده آمریکایی ، مایلی سایرس است. این آلبوم شامل یک عدد سی دی آهنگ و یک دی وی دی جایزه است. در آمریکای لاتین این آلبوم شامل یک پوستر منحصربه‌فرد دوطرفه هم می باشد.
تا پایان ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۸ در کل جهان نزدیک به ۷۰۰۰۰۰ نسخه به فروش رفت.
ویپرت فون بلوشر (زاده ۱۴ ژولای ۱۸۸۳- شهر اشورین در شمال آلمان، درگذشته ۱۸ ژانویه ۱۹۶۳- در شهر گارمیش-پارتنکیرچن در ایالت بایرن)دیپلمات آلمانی بود که از سال ۱۹۱۱ میلادی وارد دستگاه دیپلماسی آلمان شد.
وی در سال ۱۹۱۶ مدت کوتاهی در ایران به کار پرداخت، اما مأموریت وی به عنوان سفیر آلمان در ایران از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۵ بود. وی همچنین در مراکش و آرژانتین و فنلاند نیز خدمت‌کرد.
از فون بلوشر، چندین کتاب به جای مانده و سفرنامه وی در ایران (با نام اصلی Zeitenwende im Iran «گردش روزگار در ایران») با ترجمه کیکاووس جهانداری منتشر شده‌است.ویپرت فون بلوشر: سفرنامه بلوشر، ترجمه کیکاوس جهانداری، انتشارات خوارزمی، چاپ دوم- ۱۳۶۹ در این کتاب اطلاعات جالبی در مورد ایران و فرهنگ و آداب و رسوم و سیاست، به شیوه بی‌طرفانه‌ای نگاشته شده‌است.
رودخانه جایاکو رودی در جمهوری دومینیکن است که ۱۴٫۵۸ کیلومتر طول دارد.
عروسک نام فیلمی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی ابراهیم وحیدزاده است. این فیلم در سال ۱۳۸۸ ساخته و بر روی پرده سینما رفت.
زن جوانی به نام فرشته که در جستجوی پیدا کردن شغل مناسبی است، با راهنمایی‌های دختر خاله اش، مگی برای مصاحبه به یک شرکت خصوصی می‌رود و در آنجا به شکلی غیرمنتظره با پیشنهاد ازدواج خسرو خسروی رئیس متمول و عاشق‌پیشه شرکت، روبرو می‌شود. فرشته چند سال پیشتر یک بار ازدواج کرده و همسرش در همان روزهای آغاز زندگی مشترکشان بر اثر تصادف کشته شده‌است. ثروت چشم گیر خسرو، فرشته و خانواده اش را که وضع مالی چندان مساعدی ندارند. مجاب می‌کند، این تقاضا را بپذیرند و این ازدواج شکل می‌گیرد. اما با کنجکاوی‌های مگی که به خسرو شک کرده، چهره واقعی او و ماهیت شرکتش افشا می‌شود. خسرو که یک خلافکار با سابقه و هفت خط است با تغییر نام و چهره، دو شرکت خصوصی مشابه راه انداخته و در زمان‌های مرخصی اش از زندان خلاف کاری‌هایش را مدیریت می‌کند. او با دادن وعده‌های واهی به مراجعه کنندگان شرکت اول که حالا فرشته پس از ازدواج با خسرو، مدیرعاملش شده سیم کارت‌هایشان را می‌گیرد و با قیمتی نازل به گروهی دیگر از متقاضیان در شرکت دوم می‌فروشد و از این راه سود بسیاری به جیب می‌زند. در شرکت دوم، زنی به نام شیرین هست که او هم موقعیتی مشابه فرشته دارد و فریب خورده‌است. مگی و فرشته و شیرین، پول‌های مراجعه کنندگان اغفال شده را به جای امن منتقل می‌کنند و پدر مگی که یک نظامی بازنشسته است، با اطلاع‌رسانی به موقع به پلیس، موجب دستگیری خسرو و وردستش عزت می‌شود. در پایان خانواده فرشته به همراه شیرین و با همکاری هم، پیتزافروشی به راه می‌اندازند.
پرش سه‌گام یکی از رشته‌های ورزش دو و میدانی است که به پرش طول شباهت دارد، اما شرکت‌کنندگان، پرش خود را به‌جای یک گام با سه گام انجام می‌دهند. رکورد جهانیِ این رشته در بخش مردان ۱۸ متر و ۲۹ سانتی‌متر در اختیار جاناتان ادواردز انگلیسی است و رکورد بخش زنان هم با ۱۵ متر و ۵۰ سانتی‌متر به اینسا کراوتس اوکراینی تعلق دارد که هر دو رکورد در قهرمانی دو و میدانی جهان در سال ۱۹۹۵ در کپنهاگ به ثبت رسید. سابقهٔ این رشته به المپیک باستانی یونانیان می‌رسد و رکوردهایی به‌میزان بیش از ۱۵٫۲۴ متر در آن مسابقات به ثبت رسیده‌بود. این رشته از آغاز المپیک نوین در سال ۱۸۹۶، در تمام دوره‌های المپیک برگزار شده‌است. البته پرش سه‌گام زنان در المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا به برنامهٔ مسابقات افزوده شد.
ناحیهٔ فرود باید دارای حداقل ۹ متر طول و ۲٫۷۵ متر عرض باشد که به آن چالهٔ پرش سه‌گام و پرش طول می‌گویند. در داخل چاله باید ماسهٔ نرم مخلوط‌شده با خاک‌اره وجود داشته باشد و در هنگام پرش، مرطوب گردد تا هم به سلامت پرش‌کنندگان و هم به اندازه‌گیریِ دقیق کمک کند. سطح ماسه باید هم‌سطح تخته پرش باشد.
تخته‌پرش دارای ۱/۲۲ متر طول و ۲۰ سانتی‌متر عرض و ۱۰ سانتی‌متر ضخامت است. این تخته باید در مسیر دورخیز و در فاصلهٔ ۱۳ متری برای مردان و ۱۱ متری برای زنان در زمین و هم‌سطح با مسیر دورخیز از لبهٔ چالهٔ پرش کار گذاشته شود. تخته‌پرش باید به رنگ سفید رنگ‌آمیزی گردد. در جلوی تخته‌پرش، تخته‌ای دیگر که دارای طول ۱/۲۲ متر و عرض ۱۰ سانتی‌متر است به‌عنوان خطاسنج مورد استفاده قرار می‌گیرد که معمولاً روی آن با ماده‌ای به‌نام پلاستیسین پوشانده می‌شود و کوچک‌ترین برخورد با آن مشخص و خطا محسوب می‌گردد. البته تخته‌پرش را می‌توان برای رده‌های سنی پایین‌تر در فاصلهٔ ۹ تا ۱۰ متری محوطهٔ فرود کار گذاشت.
حداقل طول دالان یا مسیر دورخیز ۴۰ متر و حداکثر آن ۴۵ متر است. عرض مسیر دورخیز در واقع به‌اندازهٔ عرض خطوط مسیر مسابقه، یعنی ۱/۲۲ متر است که به‌وسیلهٔ خطوطی به‌عرض ۵ سانتی‌متر به رنگ سفید مشخص شده‌اند.
هر پرش‌کننده می‌تواند از یک یا دو علامت موردتأیید کمیتهٔ برگزارکننده برای تعیین جاپا استفاده کند. اگر ورزشکار فاقد این علامت‌هاست می‌تواند از نوارچسب استفاده کند، ولی اجازهٔ استفاده از گچ برای علامت‌گذاری را ندارد.
۴. اگر تعداد پرش‌کنندگان بیش از ۸ نفر باشد به هر نفر اجازهٔ سه پرش داده می‌شود و به ۸ نفری که نتایج بهتری به‌دست آورده‌اند اجازهٔ سه پرش دیگر داده می‌شود و بهترین نتیجه ۶ پرش به‌عنوان رکورد محاسبه می‌گردد. چنانچه تعداد پرش‌کنندگان ۸ نفر یا کمتر باشد، به هر نفر اجازهٔ ۶ پرش داده می‌شود که چون در این حالت مسابقات به‌صورت نهائی برگزار می‌شود رده‌بندی از روی بهترین نتایج هر شرکت‌کننده در خلال ۶ پرش تعیین می‌شود. در صورت تساوی بهترین رکورد بعدی و الی آخر برای تعیین رده‌بندی معتبر است. در مسابقاتی که دو مرحله‌ای هستند معمولاً مسافتی به‌عنوان حد نصاب ورودی در نظر گرفته می‌شود.
گاوکوسه یا کوسه زامبزی (به‌طور غیررسمی در آفریقا، زامبزی و در نیکاراگوئه، کوسهٔ دریاچه نیکاراگوئه)، کوسه‌ای است که به‌طور عادی در سراسر جهان در آب‌های گرم و کم عمق، در طول سواحل و در رودخانه‌ها یافت می‌شود. گاوکوسه از کوسه‌ماهیان درنده و دارای طبیعتی پرخاش‌گر است و در آب‌های شور، آب‌های لب‌شور و آب‌های شیرین شامل مصب رودها و رودها یافت می‌شود. احتمالاً گاوکوسه‌ها مسئول اکثر حملات نزدیک ساحل از جمله حمله به گونه‌های دیگر هستند.
برخلاف کوسه‌های رودخانه‌ای سرده گلایفیس ، گاوکوسه‌ها، علی‌رغم توانایی برای زنده ماندن در زیستگاه‌های آب شیرین، کوسه‌های آب‌های شیرین حقیقی نیستند.
گاوکوسه به‌طور عادی در سراسر دنیا در مناطق ساحلی اقیانوسهای گرم، در رودخانه‌ها و دریاچهها و اگر جریان‌های رودخانه‌ها به قدر کافی عمیق باشد در آب‌های شیرین و آب‌های شور آن‌ها پیدا می‌شوند. گاوکوسه‌ها تا عمق ۱۵۰ متری آب یافت می‌شوند، اما به‌طور معمول، در اعماق کمتر از ۳۰ متر به سر می‌برند.
در اقیانوس اطلس، گاوکوسه از ماساچوست تا جنوب برزیل و از مراکش تا آنگولا پراکندگی دارند. در اقیانوس هند، گاوکوسه از آفریقای‌جنوبی تا کنیا، هند، و ویتنام تا استرالیا یافت می‌شود. جمعیت‌هایی از گاوکوسه‌ها در تعدادی از رودخانه‌های بزرگ نیز پیدا می‌شوند، به عنوان مثال تصور می‌شود که بیش از ۵۰۰ گاوکوسه در رودخانه بریزبن زندگی می‌کنند. بنا به گزارش‌ها، گاوکوسه‌ای در حال شنا در خیابان‌های سیل گرفتهٔ بریزبن در کوئینزلند استرالیا در طی سیل‌های ۲۰۱۱–۲۰۱۰ کوئینزلند مشاهده شده‌است. تعدادی از گاوکوسه‌ها در یکی از خیابان‌های اصلی گودنا، کوئینزلند و مدت کوتاهی بعد از اوج سیل‌های ژانویه ۲۰۱۱ رویت شدند. یک کوسه بزرگ نیز در کانال‌های اسکاربورو، کوئینزلند به دام افتاد و همچنان شمار بیشتری گاوکوسه در کانال‌های گلد کوست، کوئینزلند وجود دارند.
در اقیانوس آرام این حیوان دریایی از کالیفرنیا تا اکوادور می‌تواند پیدا شود. گاو کوسه تا ۴۰۰۰ کیلومتری بالای رودخانه آمازون تا ایکوتس در پرو سفر کرده‌است. همچنین در آب‌های شیرین دریاچه نیکاراگوئه، در رودخانه‌های گنگ و براهماپوترا در بنگال غربی و آسام در هند شرقی و مجاور بنگلادش زندگی می‌کند. گاوکوسه می‌تواند در آب‌هایی با ترکیب نمک زیاد مانند مصب سنت لوسیا در آفریقای جنوبی زندگی‌کند. گاوکوسه عموماً در آب‌های ساحلی گرم و سیستم آب‌های ورودی به دریای موزامبیک و از طرف جنوب، شامل کوازولو ناتال و موزامبیک فعال است. این گونه تمایل متمایزی برای زندگی در جریان آب‌های گرم دارد.
بعد از طوفان کاترینا، خیلی از گاو کوسه‌ها در دریاچه پنچارتین رویت شدند. کوسه‌های‌گاوی گاهگاهی به بالای می‌سی‌سی‌پی به دوری بالای رودخانه آلتن و ایلینوی رفته‌اند. آن‌ها در رودخانه پتماک در مریلند نیز پیدا شده‌اند. یک مسیر دریاچهٔ زمین گلف در کوئین لند، استرالیا خانهٔ تعدادی گاوکوسه است. آن‌ها بر این عقیده‌اند که گاو کوسه‌ها به دنبال یک سیل در دهه ۱۹۹۰ در دریاچه گیر افتاده‌اند. این زمین گلف به تازگی روی این موضوع سرمایه‌گذاری کرده‌است و حالا میزبان مسابقات ماهانه‌ای است که چالش دریاچه کوسه نامیده می‌شود .
این کوسه در خلیج فارس هم زندگی می‌کند و توانایی این را دارد تا درازای اروند رود را شنا کرده و خود را به رودخانهٔ کارون برساند و تنها گونه‌ای از کوسه است که توانایی این کار را دارا می‌باشد.
اسم گاوکوسه از درشتی هیکل، پهن بودن، پوزه تخت و رفتار پرخاشگرانه و غیرقابل پیش‌بینی آن‌ها می‌آید. در کشور هند، گاوکوسه‌ها ممکن است با گونهٔ کوسه‌ای ساندربان یا کوسهٔ رودخانهٔ گنگ اشتباه گرفته شوند. همچنین در آفریقا گاوکوسه معمولًا کوسهٔ رود خانهٔ زامبزی یا فقط زامبی نامیده می‌شوند. طیف گسترده و گوناگون زیستگاه‌های آن‌ها منجر به اسم‌های محلی زیادی می‌شود که شامل، کوسهٔ رودخانه گنگ ، صیاد فیتزروی کریک ، کوسه‌های ون رویان ، کوسه‌های دریاچهٔ نیکاراگوئه، ، وال آب شیرین، صیاد بالن خور، صیاد بالن رودخانه سوان، بچه کوسه و کوسه شُول نوز است.
گاوکوسه‌ها حیواناتی بزرگ و نیرومند هستند که ماده‌ها از نرهای این گونه بزرگ‌تر هستند. گاوکوسه‌ها تا ۸۱ سانتی‌متر در تولد خود می‌توانند بزرگ شوند. گاوکوسه‌های ماده بالغ میانگین ۲/۴ متر طول و معمولاً ۱۳۰ کیلوگرم وزن دارند در حالی که کمی کوچک‌تر، نرهای بالغ میانگین ۲/۲۵ متر طول و ۹۵ کیلوگرم وزن دارند. از آنجایی که بیشترین اندازه معمولاً ۳/۵ متر گزارش شده‌است، رکوردی مشکوک برای نمونه از ماده دقیقاً ۴ متر گزارش شده‌است. حداکثر وزن ثبت‌شده یک گاوکوسه ۳۱۵ کیلوگرم بوده‌است اما ممکن‌است بزرگتر نیز باشند. گاوکوسه‌ها پهن‌تر و سنگین‌تر از بقیه کوسه‌ها با اندازه سنجیدنی هستند. گاوکوسه‌ها در بالا خاکستری (کمر) و در پایین سفیداند (شکم). باله دومی آخر گاوکوسه‌ها کوچک‌تر از اولی است. همچنین باله دمی گاوکوسه‌ها نیز درازتر و پایین‌تر از بقیه کوسه‌هااست و دارای پوزهای کوچک هستند، و بین دو باله پشتی‌شان، هیچ شیاری وجود ندارد.
گاوکوسه دارای نیروی گاز گرفتن، ۶۰۰ کیلوگرم هستند، و بین ماهی‌های غضروفی بررسی شده، دارای بیشترین نیرو هستند.
گاو کوسه‌ها درنده‌اند و به ندرت برای ترس به دیگر حیوانات حمله می‌کنند. انسان‌ها بزرگ‌ترین تهدید این حیوانات‌اند. کوسه‌های بزرگتر نظیر کوسه ببری و کوسه‌های بزرگ سفید ممکن است به آن‌ها حمله‌ور شوند. تصاویر مستندی در ارتباط با کرکودیل‌های آب شور در حال قربانی کردن گاو کوسه‌های جوان در رودخانه‌ها و مصب‌های استرالیای شمالی نیز وجود دارد.
سمندر آبی نوعی سمندر بومی شمال شرقی آمریکای شمالی است.
لوتالو محمد ( به انگلیسی Lutalo Muhammad ) - زاده ۳ ژوئن سال ۱۹۹۱ میلادی از بریتانیا - تکواندوکار دارنده مدال طلای قهرمانی اروپا و برنز المپیک ۲۰۱۲ لندن می باشد .
محمد به یاری پدرش "وین محمد" از سه سالگی تکواندو را آغاز کرد.
برنده مدال برنز وزن Men's 80 kg .
ریموند اندرو «اندی» وینستون متولد ۱۹ فوریه ۱۹۵۷ میلادی، بازیگر بریتانیایی و متولد لندن است. او در فیلم‌هایی نظیر بن هور، رفتگان، شاه آرتور و کوهستان سرد به ایفای نقش پرداخته‌است. او به بازی در نقش شخصیت‌های تنومند مشهور است.
او در ناحیهٔ هاکنی لندن به دنیا آمد. پدرش فروشندهٔ میوه و تره‌بار بود و مادرش نیز به خالی کردن بارهای میوه اشتغال داشت. وی از همان اوایل کودکی به بازیگری علاقه نشان می‌داد و به همراه پدرش به سینما می‌رفت. او از بازیگرانی همچون آلبرت فینی و جان وین به عنوان مشوقان دوران کودکی خود یاد می‌کند. او همچنین از طرفداران ورزش بوکس بود. به همین خاطر از دوازده سالگی به یکی از باشگاه‌های معروف بوکس آماتور لندن پیوست و در عرض ده سال توانست ازهشتاد و هشت مسابقه‌ای که برگزار کرد، در هشتاد مسابقه به پیروزی برسد.
پس از هنرآفرینی در چند فیلم که نقش‌های کوتاه را در آن‌ها بر عهده داشت؛ در سال ۱۹۹۷ در فیلم بدون دهان به ایفای نقش اصلی پرداخت. این فیلم اولین اثر گری الدمن به عنوان نویسنده و کارگردان بود و وینستون توانست نامزد جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد شود.
در سال ۲۰۰۰ در کنار جود لا در فیلم عشق، غرور و اطاعت به ایفای نقش پرداخت و سپس در فیلم جانور سکسی در کنار بن کینگزلی بازی کرد که با استقبال منتقدان از فیلم و به‌ویژه بازی وینستون همراه شد.
در سال ۲۰۰۶ در کنار ستارگانی همچون جک نیکلسون، لئوناردو دی کاپریو و مت دیمون در فیلم رفتگان، ساختهٔ مشهور مارتین اسکورسیزی بازی کرد.
او در سال ۱۹۷۹ هنگام ضبط فیلم «تابستان» با الین مک کاسلند ازدواج کرده‌است و سه دختر دارد، که دو نفرشان بازیگر هستند.
او از طرفداران تیم وستهام یونایتد است و لباس خانگی آنها را در سال ۲۰۰۹ تبلیغ کرد.
کارمن مارتون زاده ۳۰ ژوئن سال ۱۹۸۶ میلادی - تکواندوکار استرالیایی است.
کارمن در ابتدای کار خود در مسابقات نوجوانان تکواندو جهان به موفقیت دست نیافت اما پیش از حضور در ججو ۲۰۰۱ در چانگ چوا برنز نوجوانان آسیا را بدست آورد.
کارمن در ججو، در دور اول به یک تکواندوکار ژاپنی باخت و حذف شد اما در جام جهانی ۲۰۰۲ توکیو مدال نقره را کسب کرد.
مارتون در ژاپن ابتدا نماینده تایلند را ۷ – صفر شکست داد و سپس مارگاریتا مگرتیچیان از روسیه را ۶ – یک مغلوب کرد. حریف سوم کارمن دایانا لوپز از کشور آمریکا بود که در مقابل مارتون ۲–۷ شکست خورد. مارتون در فینال ۲–۴ به ایریدا سالازار اهل کشور مکزیک شکست خورد و به نقره جام جهانی بسنده کرد.
مارتون در مسابقات جهانی ۲۰۰۳ پارتن کرشن حضور یافت اما با شکست در مسابقه اول خود مقابل پاملا آگوستینیایتالیایی با نتیجه یک – ۹ از دور مسابقات حذف شد.
در وزن -۶۳ کیلوی تکواندو استرالیا در مادرید اسپانیا در سال ۲۰۰۵، روی پله سوم دنیا ایستاد. کارمن با شکست کیم یئون کره‌ای (۶–۵)، بیوهین ویتنامی (۱۲ – ۱۱) و عزیزه تانری کولو ترک ر(۷–۴) شکست داد اما با باخت به ون لی سو از چین تایپه (۲–۸) باخت برنز گرفت.
نماینده استرالیا در المپیک لندن ۲۰۱۲، سابقه شرکت در مبارزات المپیک سال ۲۰۰۸ را هم دارد. کارمن در پکن بنیتس از اکوادور را ۲ – صفر برد امادر یک چهارم ۲–۵ مغلوب ناتالیا سیلوا از کشور برزیل گشت و حذف شد.
مارتون در مسابقات جهانی سال ۲۰۰۷ نیز در مرحله یک چهارم نهایی رقابت‌های پکن صفر – ۷ مقابل هوانگ سئون از کره باخت و از مسابقات کنار رفت.
مارتون در مسابقات جهانی ۲۰۰۹ و ۲۰۱۱ ناکام ماند.
کارمن در کپنهاگ ۲۰۰۹ نتیجه مبارزه مرحله یک‌هشتم خود را مقابل چوناپاس تایلندی ۳–۷ واگذار کرد.
کارمن در کیونگجو ۲۰۱۱ هم پس از شکست یاکولوآ اوکراینی و کارانیتاسی یونانی را ۴–۲ و ۷- یک برد، در مرحله بعد با شکست الین جانسون سوئدی (۶-)۳ به مرحله یک چهارم رسید اما با باخت به مارینا سومیچ از کروات با نتیجه ۳ – ۱۵ از دسترسی به مدال بازماند.
کارمن در مسابقات کسب سهمیه المپیک ۲۰۱۱ باکو تنها دو مبارزه کرد. او پس از شکست دادن آدانیس کوردرو از ونزوئلا ۳ – یک با شکست از سحام الساواحی آفریقایی با نتیجه ۵–۶ از دور مسابقات کنار رفت.
کارمن مارتون در سال ۲۰۱۲ شرکت در دو تورنمت هلند و اسپانیا نیز شرکت کرد. او در اسپانیا مدال برنز را به گردن آویخت و در آیندهوون به مدال ارزشمند طلا دست یافت.
کارمن برای رسیدن به المپیک لندن در مسابقات کسب سهمیه قاره اقیانوسیه نقره گرفت. او در فینال ۶ – ۷ به اوا گومز از اسپانیا باخت.
کارمن در اولین دیدار خود پس از شکست سوسن حاجی پور تا مرحله نیمه نهایی رسید اما با شکست در این مرحله متوقف شد. وی از رسیدن به مدال برنز این بازیها نیز بازماند.
سعاد محمد صباح شاعر، نویسنده و منتقد کویتی متولد سال۱۹۴۲ میلادی می‌باشد.
او دارای مدرک دکترا در رشته‌های علوم سیاسی و اقتصاد است و مسلط به زبان‌های فرانسوی و انگلیسی و زبان مادری خود عربی می‌باشد.أهل الکویت
وی (خانهٔ نشر و توزیع سعاد) را در سال ۱۹۸۵ تأسیس کرد.
سعاد محمد توانست جوایز بسیاری از کشورهای مختلف در زمینه‌های شعر، دستاوردهای ادبی، سیاست و اقتصاد دریافت کند.arab women nowسایت عراق القانونروزنامه النهار
تا کنون اثر مستقلی از این شاعر به زبان فارسی ترجمه نشده‌است اما بخشی از کتاب زیر که به زودی از سوی نشر گلآذین روانه بازار کتاب خواهد شد به شعرهای سعاد الصباح اختصاص دارد.
- از رگ به رگ انتظار، ترجمه: کاوه خضری، گزیده شعر بانوان جهان عرب، نشر گلآذین، در دست انتشار.
پایان کودکی نام آهنگی از گروه موسیقی پراگرسیو راک پینک فلوید است که در آلبوم ۱۹۷۲ آنها با نام "تیره و تار در پشت ابر" قرار دارد.این آهنگ آخرین آهنگی است که دیوید گیلمور به ترانه‌سرایی برای آلبوم‌های گروه می‌پردازد و از اشعار وی در آهنگ‌های گروه استفاده می‌شود و این موضوع تا آلبوم "لغزش آنی در عقل" نیز ادامه می‌یابد.
"پایان کودکی" توسط گروه پینک فلوید در تورهای اروپایی در اواخر سال ۱۹۷۲ میلادی و برخی اجراها در مارس ۱۹۷۳ در تور آمریکای شمالی به اجرا درمی‌آمد.در اجراهای زنده آهنگ شامل موسیقی بی کلام نسبتاً بلند می‌شده که در نسخهٔ استودیویی دیده نمی‌شود.
رولاند کُخ (زادهٔ ۲۸ اکتبر ۱۹۵۲) بازیکن پیشین و مربی حرفه‌ای فوتبال است. کخ در فصل ۸۲–۱۳۸۱ سرمربی‌گری تیم فوتبال باشگاه استقلال تهران را در دومین دوره لیگ برتر فوتبال ایران (جام خلیج فارس) بر عهده داشت.
رولند کخ در دوران بازیکنی در تیم‌های اس‌وی مپن و بی‌سی برنرات بازی می‌کرد. پس از پایان دوران بازیکنی از سال ۱۹۸۱ در کلن کار مربی‌گری را از رده آماتور آغاز کرد. در فصل ۸۷–۱۹۸۶ دستیار کریستوف دام شد. او چندین دوره و در تیم‌های مختلف دستیار کریستوف دام بوده است. نخستین تجربه سرمربی‌گری رولند کخ در فصل ۰۳–۲۰۰۲ (۸۲–۱۳۸۱) در ایران و تیم فوتبال باشگاه استقلال تهران رقم خورد که تجربه موفقی نبود و استقلال در پایان فصل در جایگاه نهم جدول رده‌بندی قرار گرفت. از آن پس او به سمت دستیاری بازگشت و راساً هدایت تیمی را برعهده نداشت.
کخ پس از عدم موفقیت در استقلال و برکناری از سمت سرمربی‌گری این باشگاه، فصل ۰۴–۲۰۰۳ دستیار کریستوف دام در فنرباغچه ترکیه بود.
کخ در تاریخ پنجم مرداد ۱۳۸۱ با حضور در مراسم معارفه باشگاه استقلال تهران رسماً به عنوان سرمربی این تیم معرفی شد و به سوالات خبرنگاران پاسخ داد
کخ در ابتدای کار در استقلال این تیم را قهرمان جام اتحادیه کرد استقلال در این بازیها پس از شکست دادن ابومسلم مشهد و همای تهران در فینال به مصاف فولاد خوزستان رفت و با نتیجه یک بر صفر به پیروزی رسید و این تورنمنت داخلی را فتح کرد
کخ با استقلال نتایج جالبی در لیگ برتر و لیگ قهرمانان آسیا نگرفت و در جام حذفی نیز در برابر سپاهان اصفهان مغلوب و از دور بازیها کنار رفت
استقلال با هدایت کخ در هجدهمین بازی خود در لیگ به مصاف برق شیراز رفت و با حساب دو بر یک مغلوب شد بعد از این بازی مدیریت باشگاه استقلال رولاند کخ را از تیم کنار گذاشت و جواد زرینچه را به عنوان مربی موقت به جای او انتخاب کرد
شهروز رامتین در سال ۱۳۲۱ در تهران متولد شد پس از دیپلم، در رشته تئاتر در دانشکده هنرهای زیبا به اخذ لیسانس نائل شد.
وی از ۲۵ سالگی در تئاتر شروع به فعالیت کرد و از سال ۱۳۴۸ وارد عرصه سینما گردید.
وی فیلم‌هایی چون، دلیران تنگستان، عروس بیانکا، سه قاپ، میعادگاه خشم را در کارنامه قبل از انقلاب خود دارد، و همچنین پس از انقلاب هم در عرصه سینما حضور داشت و در فیلم‌هایی چون قیام، سردار جنگل و پنجه در خاک ایفای نقش نمود و این فعالیت تا سال ۱۳۷۶ ادامه داشت.
بعد از آن از ایران مهاجرت کرد وساکن انگلستان شد و در حال حاضر مقیم سوئد است.
یکی از بیادماندنی ترین نقش‌های وی در سریال دلیران تنگستان در نقش خالوحسین دشتی بود در کنار زنده یاد محمود جوهری در نقش رئیسعلی دلواری ایفای نقش می‌کردند و زوج این سریال بودند.
سریال دلیران نام سریالی ایرانی است که بر اساس مبارزات رئیسعلی دلواری در مقابل انگلیسی‌ها در ۱۴ قسمت در سال از ۱۳۵۰ به کارگردانی «همایون شهنواز» و تهیه‌کنندگی «ملک‌ساسان ویسی» به صورت سیاه و سفید فیلمبرداری شده و نخستین بار در اسفندماه ۱۳۵۳ از تلویزیون ملی ایران به نمایش درآمد و پخش آن، تا بهار ۱۳۵۴ ادامه داشت.
این سریال تنها سریال قبل از انقلاب است که تاکنون چندین بار پس از انقلاب از تلویزیون ایران پخش شده است.
خبر درگذشت او در تاریخ ١٠ شهریور ١٣٩٩ در سن ٧٨ سالگی در سوئد منتشر شد که توسط برادرش تکذیب شد.http://cffe.ir/Qx1
سریال غریبه
المپیاد جهانی زیست‌شناسی رقابتی است بین آن گروه از دانش‌آموزان دبیرستانی که رتبه‌های برتر را در المپیادهای زیست‌شناسی کشورهای خود به دست آورده‌اند. آنان در این رقابت خلاقیت و مهارت‌های حل مسایل زیستی خود را به آزمون می‌گذارند.http://www.ibo-info.org/ المپیاد جهانی زیست‌شناسی
المپیاد جهانی زیست‌شناسی می‌کوشد دانش‌آموزان با استعداد و توانای کشورهای عضو را با یکدیگر آشنا و به رشتهٔ زیست‌شناسی علاقه‌مند کند.
هر کشور عضو می‌تواند هر سال حداکثر ۴ دانش‌آموز را که در المپیادهای زیست‌شناسی کشوری به بالاترین رتبه‌ها دست یافته‌اند، به المپیاد جهانی که سالی یک بار در یکی از کشورهای عضو برگزار می‌شود، اعزام کند. برای مثال در ایران از بین هشت نفری که مدال طلای المپیاد کشوری را به دست آورده‌اند تنها چهار نفر که در آزمون‌های باشگاه دانش پژوهان جوان امتیاز بالا آورده‌اند، به عضویت تیم ملی المپیاد زیست‌شناسی در می‌آیند.
ایران از سال ۱۹۹۸ رسماً به عضویت المپیاد جهانی درآمده و از سال ۱۹۹۹ تا سال ۲۰۰۷ تحت سرپرستی دکتر محمد کرام الدینی،https://www.ibo-info.org/en/countries/nbo/ir-iranian-biology-olympiad-irbo-63.html و از آن پس به سرپرستی دکتر سامان حسینخانی به‌طور منظم در این رقابت‌ها شرکت کرده و هر بار با کسب تعدادی مدال به کشور بازگشته‌است. فهرست مدال‌ها در صفحهٔ المپیاد زیست‌شناسی ایران وجود دارد.
میل-۲۴ (نام‌گذاری ناتو: Hind) گونه‌ای بالگرد تهاجمی سنگین روسی است. میل-۲۴ علاوه بر آن‌که به چندین تیربار و جایگاه‌های حمل راکت و موشک مجهز است، ظرفیت حمل ۸ سرباز مسلح را هم داراست و در واقع یک بالگرد ترابری نیز محسوب می‌شود و از این نظر قابل مقایسه با هیچ بالگرد جنگنده دیگری نیست. این بالگرد زره‌پوش دوموتوره در شرکت میل طراحی شده و از سال ۱۹۷۲ مورد استفادهٔ اتحاد جماهیر شوروی و وارثان آن و بیش از ۳۰ کشور دیگر جهان قرار گرفته‌است.
خلبانان شوروی به این بالگرد لقب «تانک پرنده» را داده‌اند. لقبی که به قدرت آتش فوق‌العاده بالا، و استقامت و حفاظت زرهی مناسب این بالگرد اشاره دارد. مدل‌های صادراتی میل-۲۴ از قابلیت‌های کمتری نسبت به مدل‌های مورد استفادهٔ شوروی و هم‌پیمانان نزدیک شوروی برخوردارند. مدل‌های "میل-۲۵" و "میل-۳۵" نسخه‌های صادراتی آن است.
در اوایل دههٔ ۱۹۶۰ برای طراح شرکت میل، میخائیل میل، این موضوع روشن شده بود که وسایل جنگی پرنده حامل پیاده‌نظام در آینده روند پیشرفت در میدان جنگ خواهند بود، وسیله‌ای که هم توانایی آتش پشتیبانی و هم انجام مأموریت‌های حمل ونقل پیاده‌نظام را بتواند انجام دهد. اولین بار میخائیل میل از این ایده که در اندازه یک مدل واقعی ساخته شده بود در سال ۱۹۶۶ در وزارت هواپیماسازی جایی که سر طراح آن بود پرده‌برداری کرد که این مدل به نام وی-۲۴ بر پایهٔ یک مدل دیگر (وی ۲۲) که هیچ‌گاه پرواز نکرد طراحی شده بود. وی-۲۴ یک قسمت برای حمل ۸ سرباز داشت که پشت به پشت هم می‌نشستند و همچنین یک ست بال کوچک که در بالای قسمت عقب جایگاه حمل سربازان قرار داشت که توانایی حمل بیشتر از ۶ راکت را داشت و همچنین یک توپ خودکار دولول GSh-23L cannon که در قسمت دماغه نصب می‌شد.
میل طرح خود را با سرفرماندهی نیروهای مسلح شوروی مطرح کرد و در حالی که حمایت گروهی از استراتژیست‌ها رو جلب کرده بود این طرح با مخالفت شماری از اعضای ارشدتر وزارت دفاع که عقیده داشتند سلاح‌های سنتی بهتر از طرح‌های جدید هستند روبرو شد. میل طرح خود را با وزیر دفاع آن زمان آندری گرچکو مطرح کرد تا این طرح را با یک هیئت کارشناسی مورد بررسی قرار دهند. وقتی نظرات کارشناسان با هم جمع شد در نهایت، پیشنهاد طراحی یک بالگرد برای پشتیبانی میدان جنگ داده شد. با توجه به نمایش عملکرد و پیشرفت بالگردهای تهاجمی آمریکا در طول جنگ ویتنام، دکترین شوروی به سمت حمایت از داشتن بالگردهای مسلح تغییر کرده بود، که تأثیر مثبتی بر حرکت روبه‌جلو در طراحی میل-۲۴ داشت.Culhane, Kevin V. (1977). "Student research report: The Soviet attack helicopter" (PDF). DTIC. Retrieved 1 July 2011.
طراحان میل دو نمونه در اندازهٔ واقعی طراحی کردند: یک طرح یک‌موتوره به وزن ۷ تن و دیگری طرحی دوموتوره به وزن ۱۰٫۵ تن که هر دو از موتور توربوشفت ۱۷۰۰ اسب بخار ایزوتوو تی‌وی ۳ استفاده می‌کردند. طرح موتور دوقلوی میل بعدها به‌عنوان طرح مورد علاقه در بالگردهای نظامی درآمد. بعدها تغییرات بسیاری در طرح میل ایجاد شد که از جمله نصب توپ سنگین ۲۳ میلی‌متری که به‌صورت چرخشی شلیک می‌کرد در زیر جایگاه افسر جنگ‌افزار و همچنین استفاده از موشک‌های ضدتانک فلانگا.
کار مفصل طراحی در اوت سال ۱۹۶۸ با رمز کد زرد ۲۴ آغاز شد. طرح کامل در اندازه واقعی در فوریهٔ سال ۱۹۶۹ ساخته مورد بررسی و موافقت قرار گرفت. تست پروازی در ۱۵ سپتامبر همان سال در حالت ایستا و چهار روز بعد اولین پرواز کامل انجام شد. در ۳۱ ژانویهٔ ۱۹۷۰ میخائیل میل درگذشت اما طرح با کمک همکاران او ادامه پیدا کرد. موافقت کامل عملکرد طرح در ژوئن ۱۹۷۰ انجام شد و برای ۱۸ ماه طرح در حال گذراندن تست‌های پروازی بود. تغییرات انجام‌شده باعث استحکام ساختار و کم کردن ارتعاشات طرح شد، برای رسیدن به سرعت بیشتر، بال‌ها با زاویه بر روی بدنه نصب شدند، موشک‌های ضدتانک فلانگا از بدنه به نوک بال‌های حامل تسلیحات منتقل شدند، پروانهٔ دم از سمت راست به چپ منتقل شد و سمت چرخش آن از رو به جلو به رو به عقب تغییر کرد که باعث استحکام پروازی طرح می‌شد.
تغییرات بسیار برای رساندن به مرحله تولید تا اواخر سال ۱۹۷۰ انجام شد تا در نهایت مدل آ میل-۲۴ ساخته شد و سال بعد نیز به انجام تستهای جنگ‌افزارها و سامانه‌های مربوط به کابین میل-۲۴کی شامل بزرگ‌تر شدن کابین، جدا کردن خلبان و مسئول جنگ‌افزار از کنار هم به پشت سر هم (مسئول جنگ‌افزار در جلو و خلبان در کابین عقب) قرار دادن سایت جدید نشانه‌روی برای بهبود شلیک با توپ اصلی. در نهایت میل-۲۴ به‌طور رسمی در سال ۱۹۷۲ وارد ارتش شوروی شد.Yefim Gordon & Dmitry Komissarov (2001). Mil Mi-24, Attack Helicopter. Airlife.
مدل آ و بی دارای کابین یکپارچه است که بعدها و از مدل دی به بعد دماغهٔ میل دوباره طراحی شد و کابین خلبان و مسئول جنگ‌افزار کاملاً از هم جدا شدند و به شکل حبابی به‌صورت پشت سر هم ساخته شدند. هر کدام از بال‌ها دارای سه جایگاه حمل تسلیحات هست که شامل غلاف موشک‌های غیر هدایت‌شونده، بمب و موشک هدایت‌شونده ضدتانiک است. در سال ۱۹۷۵ موشک‌های فلانگا با موشک‌های جدید ضدتانک اشتورم (9K114 Shturm) جایگزین شدند.
بدنهٔ میل-۲۴ می‌تواند از سرنشینان خود در برابر گلوله‌های ۱۲/۷ میلی‌متری محافظت کند، همین‌طور پره‌های ۵ پر ساخته‌شده از تیتانیم نیز در مقابل گلوله‌های ۱۲/۷ میلی‌متری مقاوم هستند.Halberstadt, Hans (1994). "Red Star Fighters & Ground Attack". Windrow & Greene. pp. 85, 88. Retrieved 2 December 2011. کابین میل در برابر جنگ‌افزارهای میکروبی و شیمیایی مقاوم است.
این بالگرد در نمونه‌های مختلف و برای رسیدن به اهداف گوناگون به‌مدت ۲۰ سال در کارخانه‌های واقع در شهر «ارسنبوی» و روستوف روسیه به‌شمار ۲۳۰۰ فروند ساخته شدند. در سال ۱۹۹۲ تولید و مونتاژ این بالگردها متوقف شد. این بالگردها به آهستگی از ارتش روسیه کنار گذاشته و بالگردهای کاموف-۵۰، میل-۲۸ و کاموف-۶۰ جایگزین آن‌ها می‌شوند.مقاله هواگرد میل ۲۴ پی؛ ترجمه و نوشته دکتر حمید فرامرزپور؛ مجله نوآور؛ سال هشتم، اسفند ۱۳۹۰.
در طراحی میل به عامل سرعت بسیار توجه شده بود و در ۱۳ اوت ۱۹۷۵ میل-۲۴ توانست رکورد سرعت ۳۳۲٫۶۵ کیلومتر در ساعت را به‌نام خود ثبت کند.Rotorcraft World Records: List of records established by the 'A-10'". Fédération Aéronautique Internationale. Retrieved 17 September 2009 در ۲۱ سپتامبر ۱۹۷۸ میل-۲۴ رکورد قبلی خود را با رسیدن به سرعت ۳۶۸٫۴ کیلومتر در ساعت شکست که این رکورد در سال۱۹۸۶ به‌وسیلهٔ بالگرد لینکس انگلیسی شکسته شد."Rotorcraft World Records: History of Rotorcraft World Records". Fédération Aéronautique Internationale. Retrieved 17 September 2009
نیروی هوایی لیبی از بالگردهای میل-۲۴ای و میل-۲۵ در طول مداخلات متعدد خود در جنگ داخلی چاد استفاده می‌کرد. بالگردهای میل-۲۴ برای اولین بار در اکتبر ۱۹۸۰ در نبرد انجامنا استفاده شدند، جایی که آنها به "نیروهای مسلح خلق" کمک کردند تا پایتخت را تصرف کنند.
در مارس ۱۹۸۷، "نیروهای مسلح شمال"، که با آمریکا و فرانسه ارتباط داشتند، یک پایگاه نیروی هوایی لیبی در Ouadi-Doum در شمال چاد را تصرف کردند. سه فروند میل-۲۵ در میان هواگردهایی بودند که در این حمله به‌دست آنها افتاد. این بالگردها به فرانسه تحویل داده شد و فرانسه هم یک فروند میل-۲۵ به بریتانیا و یکی به آمریکا فرستاد.
عراق در سال ۱۹۷۷ برای نخستین بار ۱۲ فروند میل-۲۵ (مدل صادراتی میل-۲۴) را سفارش داده بود که تا پیش از شروع جنگ با ایران هشت فروند آن به ارتش عراق تحویل شده و یکی از آن‌ها ۱۵ روز قبل از شروع رسمی جنگ توسط یک اف-۱۴ ایرانی سرنگون شده بود. در طول جنگ هشت‌ساله عراقی‌ها در چندین سفارش جداگانه شمار بیشتری میل-۲۵ را سفارش دادند. هرچند روس‌ها در تحویل این بالگردها به عراق بسیار کند عمل می‌کردند چون خودشان نیاز مبرمی به میل‌های بیشتر برای حمایت از نیروهای خود در جنگ افغانستان داشتند. در تابستان سال ۱۳۶۱ وقتی که جنگ ایران و عراق به اوج خود رسید حدود ۲۰ بالگرد میل-۲۵ در عراق فعال بود. این بالگردها در اختیار یکی از واحدهای هوانیروز عراق قرار داشت که از تواناترین و وفادارترین خلبانان به حکومت تشکیل می‌شد. این واقعیت که همواره دو فروند از این بالگردهای جنگنده در نزدیکی بغداد مستقر بودند و تحرکات رهبران ارشد عراق را زیر نظر داشتند از اعتماد نظام سیاسی عراق به خلبانان این واحد حکایت دارد.
عراقی‌ها هیچگاه میل-۲۵ را یک بالگرد «ضد تانک» واقعی نمی‌دانستند بلکه ترجیح می‌دادند از آن به عنوان بالگرد جنگیِ ترابری استفاده کنند. به همین جهت آن‌ها هیچوقت به موشک‌های ضدتانک پیشرفته روسی یعنی آتی-۶ مسلح نشدند و در واقع اصلاً این موشک در طول جنگ با ایران به عراق فروخته نشد. میل‌ها حتی به موشک‌های ای‌تی-۴ هم مجهز نشدند، البته عراقی‌ها تمایل به استفاده از این موشک داشتند اما آتش عقبه شدید این موشک و این نکته که بالگردهای میل-۲۵ عراقی (و همین‌طور میل-۸ها) سیستم دید تثبیت‌شده‌ای برای توپچی بالگرد نداشتند باعث شد تا در تمام طول جنگ موشک‌های کند و ضعیف و منسوخ ای‌تی-۲ تنها سلاح هدایت شونده میل-۲۵های عراقی باشد و البته حتی همین موشک هم بسیار به ندرت بر روی میل-۲۵ها قرار می‌گرفت.
با این اوصاف طبیعی بود که وظیفه این بالگردها حمله به تانک‌های ایرانی نباشد. میل-۲۵ با قدرت آتش مهیب خود و زره مناسبی که از آن در میدان جنگ حفاظت می‌کرد، جنگ‌افزار مناسبی برای سرکوب پدافند هوایی و توپخانه ایرانی‌ها بود. مسلسل‌ها و راکت‌های متعدد و میزان قابل توجه مهماتی که این تانک‌های پرنده با خود حمل می‌کردند به آن‌ها قدرت وارد کردن خسارات شدید را به نیروهای زمینی ایران می‌بخشید. اما بالگرد تهاجمی دیگر عراقی‌ها یعنی غزال‌های فرانسوی مسلح به موشک هات بر عکس میل-۲۵ توانایی ضد تانک در خور توجهی داشتند. موشک‌های هات غزال‌ها مثل موشک‌های تاو کبراهای ایرانی از پس هر تانکی که رودرروی آن‌ها قرار می‌گرفت برمی‌آمدند. اما مشکل غزال‌ها این بود که محافظت زرهی کافی برای انجام عملیات در محیط پرخطر جنگی را نداشتند. غزال‌های سبک در واقع طرز تفکر اروپایی‌ها در مورد شیوه کاربرد بالگردها در نبردهای ضد تانک را به نمایش می‌گذاشتند و آسیب‌پذیری غزال‌ها در مقابل آتش پدافندی دشمن در طول این جنگ نادرستی این ایده را ثابت کرد. در تابستان ۱۳۶۱ عراقی‌ها از مستشاران نظامی آلمان شرقی دعوت کردند تا به آن‌ها برای کاربرد مؤثرتر بالگردهای میل-۲۵ کمک کنند. عراقی‌ها به توصیه این مستشاران تاکتیک ساده اما فوق‌العاده مؤثری را ترتیب دادند که در آن نقاط قوت هر دو نوع بالگرد با هم ترکیب شده بود. بر اساس این تاکتیک بالگردهای غزال و میل-۲۵ در گروه‌های "شکارچی/قاتل" به جنگ نیروهای دشمن می‌رفتند. ابتدا میل-۲۵های عظیم‌الجثه حمله را آغاز کرده و با آتش راکت‌های ۵۷ م‌م خود پدافند هوایی ایرانی‌ها را از کار می‌انداختند. سپس نوبت به غزال‌ها می‌رسید که از سردرگمی قوای ایرانی استفاده کرده و با موشک‌های هات خود تانک‌های ایرانی را یکی یکی از کار بیندازند. وقتی در سال ۱۳۶۱ در جنگ‌های میان شلمچه تا بصره سپاه پاسداران برای نخستین بار از تانک استفاده کرد این تاکتیک برای جلوگیری از پیشروی نیروهای ایرانی بسیار مؤثر واقع شد.Fire in the Hills: Iranian and Iraqi Battles of Autumn 1982 By Tom Cooper & Farzad Bishop
همچنین میل‌های ۲۵ و بالگردهای کبرای ایرانی در جنگ ایران و عراق، گسترده‌ترین جنگ بالگرد با بالگرد تاریخ نبردهای هوایی را به اجرا درآوردند. اولین نبرد در پاییز ۱۳۵۹ اتفاق افتاد که دو کبرای ایرانی با تسلیحات همراه خود دو میل-۲۵ را سرنگون کردند. جنگ کبراهای ایرانی با میل‌ها و غزال‌های عراقی در طول جنگ بارها تکرار شد.
بالگردهای میل-۲۴ به‌طور گسترده‌ای در جنگ شوروی در افغانستان به پرواز درآمد. شوروی‌ها علاوه بر اینکه نیروهای خود را به این بالگرد مجهز کرده بودند شمار بسیاری میل-۲۴ هم در اختیار دولت جمهوری دمکراتیک افغانستان قرار دادند تا برای بمباران مواضع مجاهدین افغان از آن‌ها استفاده کنند. بر اساس یکی از منابع ۹۰ فروند میل-۲۴آ بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۸۲ و ۶۱ فروند میل-۲۴ دی بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۹۱ در اختیار ارتش افغانستان قرار گرفت.Stockholm International Peace Research Institute 2009 جستجوی شوروی به افغانستان که البته این به‌جز بالگردهای ارتش شوروی بود که به افغانستان اعزام شده بود. هرچند خلبان‌های افغان آموزش خوبی دیده بودند اما مجاهدین هم جنگجویان خبره‌ای بودند و بسیاری از میل-۲۴ها را سرنگون ساختند. در ژوئیه ۱۹۷۹ (تابستان ۱۳۵۸) برای اولین بار یک میل-۲۴ در میدان نبرد سرنگون شد، اما اوضاع زمانی بسیار برای بالگردهای روسی خطرناک شد که آمریکایی‌ها موشک‌های گرمایابِ دوش‌پرتاب استینگر را در اختیار مجاهدین گذاشتند. میل-۲۴ و میل-۸های بزرگ با حرارت بسیاری که از موتورهایشان برمی‌خاست، هدفی نه چندان دشوار برای این موشک‌های پیشرفته و گران‌قیمت و در عین حال کوچک و سبک آمریکایی بودند.
مجاهدین که لطمات بسیاری را در طول جنگ از این بالگرد متحمل شدند، به میل-۲۴ لقب «ارابهٔ شیطان» را داده بودند. تانک‌های پرنده روسی به‌طور کلی در بین نیروهای زمینی بسیار محبوب بودند چون می‌توانستند در میدان نبرد باقی‌مانده و هرگاه که نیاز شد برای آن‌ها آتش حمایتی و پوششی را فراهم کنند در حالی‌که جت‌های ضربتی پرسرعت فقط مدت کوتاهی را در میدان نبرد باقی‌مانده و خیلی سریع بایستی به پایگاه برگشته و دوباره سوخت‌گیری می‌کردند.
سلاح مورد علاقه میل-۲۴ها راکت‌های ۸۰ میلی‌متری "اس-۸" بود چون راکت‌های ۵۷ م‌م "اس-۵" سبک‌تر از آن بود که بتواند تأثیر جدی داشته باشد. غلاف‌های تیربار دولول ۲۳ میلی‌متری که تیرباری کاملاً مشابه با توپ مسلسل ضدهوایی معروف زو-۲۳-۲ بود، هم از انتخاب‌های مورد علاقه میل-۲۴ها در جنگ افغانستان به‌شمار می‌رفت. معمولاً شماری راکت اضافی هم در داخل بالگرد حمل می‌شد تا پس از خالی شدن راکت‌ها بالگرد در میدان نبرد فرود آمده و سرنشینان آن دوباره پرتابگرهای راکتی را پر کنند. میل-۲۴ قادر به حمل ده عدد بمب آهنی ۱۰۰ کیلوگرمی هم بود که برای حمله به اردوگاه‌ها و سنگرها مناسب می‌نمود، اما برای اهداف مقاوم‌تر از چهار بمب ۲۵۰ یا دو بمب ۵۰۰ کیلویی استفاده می‌شد و در طول جنگ شماری از خلبان‌ها در رها کردن دقیق بمب بر روی هدف مهارت خاصی پیدا کرده بودند. در مواردی هم از بمب‌های انفجاری ترموبریک استفاده شد هرچند گاهی افسران بالگرد نمی‌توانستند به درستی مسافت ایمنی لازم را رعایت کنند و خودشان گرفتار موج انفجار وحشتناک این بمب‌ها می‌شدند.
تجربه نبرد نشان داد که حمل سربازان با استفاده از میل-۲۴ چه مشکلاتی را به همراه می‌آورد. وجود سربازان در داخل بالگرد یک نگرانی مضاعف را برای خلبان‌ها و مسئولان رزم بالگرد ایجاد می‌کرد و آن‌ها به‌طور کلی ترجیح می‌دادند با حداقل وزن پرواز کنند، به ویژه در عملیات‌هایی که در نقاط کوهستانی مرتفع افغانستان انجام می‌شد سبکی بالگرد اهمیت بسیاری داشت و به همین جهت در بیشتر اوقات زره کوپهٔ حمل سرباز میل-۲۴ برداشته می‌شد.
به‌طور کلی در جنگ افغانستان از میل-۸ برای حمل سربازان استفاده می‌شد و میل-۲۴ها آتش پشتیبان را برای آن‌ها فراهم می‌کردند. البته حضور یک تکنسین در داخل بخش حمل سرباز میل-۲۴ که یک تیربار سبک را هم در اختیار داشته باشد، امتیازاتی را برای بالگرد به همراه داشت. این تیربار روی پنجره بالگرد نصب می‌شد و گاهی هم دو تیربار در پنجره‌های دو طرف قرار می‌گرفتند تا تیربارچی بتواند بدون نیاز به برداشتن تیربار از سمتی به سمت دیگر برود. این کار باعث می‌شد تا بالگرد بتواند پشت سر خود را هم تا اندازه‌ای زیر نظر داشته باشد. البته باز هم بالگرد هیچ سلاحی برای درگیری با اهدافی که دقیقاً در سمت پشت آن قرار می‌گرفتند در اختیار نداشت، به همین جهت شرکت میل با نصب یک تیربار در قسمت پشت بدنه سعی کرد این ایراد را برطرف کند. اما این تجربه کاملاً ناموفق بود چون دسترسی به تیربار پشتی برای مسلسل‌چی بسیار مشکل بود، چرا که در یک فضای بسیار بسته و پر از دود خروجی موتور و غیرقابل تحمل قرار گرفته بود. به‌طوری‌که در یکی از نمایش‌های هوایی یک فرمانده چاق نیروی هوایی شوروی هنگام خزیدن به داخل این قسمت در آن گیر کرده بود.
میل-۲۴ها در افغانستان علاوه بر حفاظت از حملات هلی‌برد و تهیه آتش پشتیبان برای عملیات‌های زمینی وظایف دیگری مثل حفاظت از کاروان‌های نظامی با شلیک راکت‌های نیزه‌ای به محل‌های احتمالی کمین مجاهدین و همچنین اجرای حملات ضربتی به اهداف از پیش تعیین شده را هم بر عهده داشتند و گاهی هم با تشکیل گروه‌های "شکارچی-قاتل" به مواضع مجاهدین حمله‌ور می‌شدند. گروه‌های شکارچی-قاتل حداقل با دو بالگرد و معمولاً در گروه‌های چهار یا هشت بالگردی انجام می‌شد و در آن‌ها یک یا چند بالگرد حمله را آغاز کرده و دشمن را سردرگم می‌کردند تا بالگردهای دیگر اهداف ارزشمند دشمن را شکار کنند. مجاهدین پس از مدتی آموخته بودند که برای جلوگیری از حمله میل-۲۴ها در شب جابجا شوند و شوروی‌ها هم به افسران بالگردهای میل-۲۴ عملیات در شب را آموزش دادند. در عملیات‌های شبانه با شلیک منور اهداف احتمالی برای حمله روشن می‌شدند. این کار معمولاً باعث فرار سریع مجاهدین می‌شد.
بالگردهای میل-۲۴ باوجود مأموریت‌های موفقی که در جنگ افغانستان به اجرا درآوردند، خسارات بسیاری را هم متحمل شدند. محیط پر گرد و خاک و معمولاً گرم افغانستان به خودی خود محیط خشنی برای بالگردها و هواپیماها بود و به موتور هواگردها آسیب می‌رساند و آن‌ها را به‌سرعت فرسوده می‌کرد.
در ابتدای جنگ افغانستان تیربارها و توپ‌های ضدهوایی تنها سلاح‌های دفاعی مجاهدین در مقابل میل-۲۴ها و دیگر هواگردهای نیروهای مسلح شوروی و جمهوری دموکراتیک افغانستان بودند. البته سلاح‌های با کالیبر کمتر از ۲۳ میلی‌متر معمولاً صدمهٔ خاصی را به این بالگردهای زره‌پوش وارد نمی‌کردند. حتی شیشه‌های کابین خلبان میل-۲۴ هم به‌طور کامل در مقابل گلوله‌های ۱۲٫۷ م‌م (مثل گلوله تیربار دوشکا) مقاوم بود.
شورشیان افغان همچنین از سلاح‌های دوش‌پرتاب و گرمایاب ساخت شوروی مثل سام-۷ و همچنین اف‌آی‌ام-۴۳ ردآی آمریکایی هم بهره می‌بردند. آن‌ها این موشک‌های ضدهوایی سبک و کوتاه‌برد را از شوروی‌ها و دولت افغانستان به غنیمت گرفته یا از متحدین غربی خود دریافت کرده بودند. بسیاری از آن‌ها هم از زرادخانه‌های اسرائیل به افغانستان آمده بودند. اسرائیلی‌ها حجم عظیمی از جنگ‌افزارهای ساخت شوروی را در جنگ‌های خود با کشورهای عربیِ متحد شوروی به غنیمت گرفته بودند و به آن‌ها احتیاجی نداشتند. البته توانایی‌های محدود این موشک‌ها، عمر بسیار و شرایط نگهداری نامطلوب آن‌ها و همین‌طور آموزش‌های ناکافی مجاهدین باعث شده بود تا کارایی چندانی نداشته باشند. افغان‌ها حتی از آرپی‌جی-۷، راکت‌اندازی که در اصل به‌عنوان یک سلاح ضدتانک ساخته شده بود، هم برای حمله به میل-۲۴ها استفاده کردند که در مواردی موفق هم بود. البته با توجه به برد محدود و دقت ضعیف آرپی‌جی-۷ تلاش برای سرنگونی یک بالگرد با استفاده از آن، خطرناک بود.
سال ۱۹۸۶ بود که آمریکایی‌ها موشک‌های گرمایابِ دوش‌پرتاب استینگر را در اختیار مجاهدین گذاشتند. استینگر قابلیت‌های بسیار بالاتری نسبت به سلاح‌های قدیمی داشت و ورود آن به صحنهٔ جنگ به تضعیف روحیهٔ شوروی‌ها و متحدین افغان آن‌ها و تقویت روحیه گروه‌های ضد شوروی منجر شد و نوعی قدرت بازدارندگی را برای مجاهدین در مقابل نیروی هوایی دشمن ایجاد کرد. شیوهٔ کار استینگر این‌گونه بود که بر روی امواج فروسرخی که از هواگردها به‌ویژه خروجی موتور آن‌ها برمی‌خاست قفل می‌شد و برخلاف سام-۷ و ردآی فریب پادکارهای معمول خلبان‌ها مثل پرتاب شعله‌های منحرف‌کننده را نمی‌خورد. البته روس‌ها هم بی‌کار ننشستند و با نصب سامانه‌های هشداردهندهٔ موشک و پادکارهای پیشرفته‌تر بر روی بالگردهای میل-۲، میل-۸ و میل-۲۴ شانس خلبان‌ها را برای فرار از استینگر افزایش دادند. پخش‌کننده‌های گرما هم به خروجی موتور میل-۲۴ها اضافه شد تا اثر گرمایی بالگرد کاهش پیدا کند. تمهیدات تاکتیکی و تغییراتی در نظریه‌های جنگی هم برای مقابله با این موشک‌ها اتخاذ شد که تأثیرگذاری آن‌ها را کاهش داد اما به‌کلی از بین نبرد.
استینگرها فقط برای بالگردها خطرناک نبودند بلکه هواپیماها هم همواره در خطر حملهٔ این موشک‌های کوچک و دقیق قرار داشتند. شوروی‌ها از میل-۲۴ها برای حفاظت از جت‌های ترابری خود که به کابل می‌رفتند یا از آن برمی‌گشتند، در مقابل حملهٔ استینگرها استفاده می‌کردند. در این مأموریت‌ها میل-۲۴ها خود را به خطر انداخته و با خود فریب‌دهنده‌های گرمایی را حمل می‌کردند تا موشک‌های گرمایاب مجاهدین را کور کنند. منابع روسی در مجموع، از دست رفتن ۷۴ بالگرد را در طول جنگ افغانستان تأیید کرده‌اند که از این شمار، ۲۷ فروند با استینگر و ۲ فروند با ردآی، موشک قدیمی‌تر آمریکایی سرنگون شدند.
پس از خروج شوروی از افغانستان و سقوط حکومت طرفدار شورویِ این کشور، شماری از بالگردهای میل-۲۴ به دست گروه‌های مختلف افغان افتاده و شماری از آن‌ها در طول جنگ داخلی طولانی این کشور به پرواز درآمدند. خلبان‌های افغانی که به پاکستان پناهنده می‌شدند هم شماری از آن‌ها را به این کشور برده و این‌گونه چندین بالگرد میل-۲۴ به دست آمریکایی‌ها افتاد.
ناوگان میل-۲۴های ارتش افغانستان، مثل تقریباً تمامی هواگردهای دیگر این ارتش، در دوران طالبان به تدریج از کار افتاد، اما شمار کمی که در اختیار نیروهای ائتلاف شمال بود، با توجه به دسترسی آن‌ها به قطعات یدکی و کمک‌های روسیه، عملیاتی باقی ماند. نیروی هوایی افغانستان پس از سقوط حکومت طالبان به بالگردهای روسی وفادار ماند و ۶ فروند بالگرد "میل-۲۴وی" را از جمهوری چک هدیه گرفت که با بودجهٔ ناتو بهینه‌سازی شدند. این ۶ فروند اکنون به همراه ۴۰ فروند بالگرد هم‌خانوادهٔ میل-۸ که عمدتاً بالگردهای دست دوم ارتش روسیه هستند و ۶ فروند بالگرد سبک آمریکایی ام‌دی ۵۳۰ ناوگان بالگردی نیروی هوایی افغانستان را تشکیل می‌دهند.Stockholm International Peace Research Institute 2009 جستجوی all به افغانستان
خوش قدم یک انیمیشن استرالیایی-آمریکایی است که در سال ۲۰۰۶ برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین انیمیشن سال شد.
داستان این انیمیشن دربارهٔ پنگوئن‌های امپراتور است. در یک روز سرد زمستانی در قطب جنوب، تخم از زیر پای پدر مامبل (شخصیت اصلی) جدا می‌شود و چند متر قل می‌خورد. پدر مامبل این قضیه را از همه پنهان می‌کند تا این که مامبل به دنیا می‌آید. او از همان بدو تولد صدای بسیار بدی بر خلاف پنگوئن‌ها داشت و مدام با کوبیدن پای خود بر زمین می‌رقصید. او یک روز از خانه بیرون می‌رود و پرنده‌ای قصد شکار او را دارد. مامبل از پرنده می‌پرسد که آن چیست که به پایش بسته‌اند و پرنده می‌گوید که بیگانه‌ها او را دزدیده‌اند و این را به پایش بستند. مامبل بزرگ می‌شود و رنگ بدن و حرکاتش با تمام پنگوئن‌های امپراتور فرق دارد و پنگوئن‌ها می‌گویند که باعث کمبود مواد غذایی و قحطی شده‌است. پدر مامبل آنجا می‌گوید که تخم از زیر پایش رها شده‌است. سرانجام مامبل را از قبیله بیرون می‌کنند و او با چند دوست آشنا می‌شود. او به دنبال بیگانگان از اقیانوس‌ها می‌گذرد تا این که انسان‌ها او را گرفتار می‌کنند و در فضایی واقعی قطب جنوب اما یک آکواریوم او را اسیر می‌کنند. مامبل با حرکت پاهایش توجه انسان‌ها را جلب می‌کند و آن‌ها را به قطب جنوب می‌کشاند. هیچ‌کسی ابتدا قبول نمی‌کرد که بیگانگان وجود دارند اما با آمدن آن‌ها همهٔ بیگانه‌ها (انسان‌ها) را دیدند. با حرکات رقص مامبل، دیگر پنگوئن‌ها نیز این کار را کردند. حیرت انسان‌ها برانگیخته شد و آن‌ها متوجه کمبود غذایی پنگوئن‌ها شدند و صید ماهی از پیرامون قطب جنوب را کاهش دادند. در این انیمیشن، گلوریا نقش بهترین دوست یا عشق مامبل را بازی می‌کرد که از بچگی با هم بزرگ شدند و پدرانشان با هم دوست بودند.
میل ام‌آی-۲۸ (نام‌گذاری ناتو Havoc) یک بالگرد جنگنده روسی جهت مقابله با اهداف زمینی زره‌پوش و اهداف هوایی کم‌سرعت در روز و شب و تمام وضعیت‌های آب‌وهوایی است. این بالگرد ۵ پره مجهز به دو موتور توربوشفت با قدرت ۲۲۰۰ اسب بخار است.
کار بر روی طراحی میل ام‌آی-۲۸ در سال ۱۹۸۰ آغاز شد و اولین پیش‌نمونه آن در نوامبر ۱۹۸۱ به پرواز درآمد. در سال ۲۰۰۶ اولین فروند از آن به نیروی هوایی روسیه تحویل داده شد.