moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
واللهُ شاهدٌ هو إکسیرُ أعظمی «۶»
که اگر بر سرّ آن وقوف یافتی، مکتومش بدار از نااهل «۷»؛ و آن را در بیان این شعر منتسب به علیّ بن ابیطالب - علیه افضل التحیّة و الثَّناء - در ایّام شَباب «۸» در نجف اشرف به پارسی سرودم، که فرموده‌است:
خُذِ الفرّارَ و الطّلقا
وَ شَیئاً یُشبِهِ البَرقا «۹»
فإن مَزَّجتَهُ سَحقاً «۱۰»
مَلَکتَ الغربَ وَ الشَّرقا!
(۱) طلق: تلک، یکی ازاجسام معدنی برنگ سفید نقره ای شفاف
(۲) فرّار: جیوه
(۴) مُکرَّم: گرامی کرده شده و بزرگ داشته شده؛ بزرگ و معظّم
(۵) حلّ و عقد: تجزیه و ترکیب
(۶) یعنی: خدا گواهست که این همان اِکسیر اعظم است (که مس را به طلا تبدیل می‌کند).
(۷) مکتوم: پوشیده
(۸) شَباب: جوانی
(۹) یعنی: چیزی را که شبیه به برق است. شاید منظور علی‌بن‌ابی‌طالب در هزار و چهارصد سال پیش، پیشگویی از ظهور نیروی برق در عصر ما باشد، که می‌توان از نشادر نیز برق به‌دست‌آورد. اوایل که رادیو آمده بود، یک نمونه رادیو استکانی بود که توسط ده‌ها استکان و ماده شیمیایی نوشادر، برق لازم برای روشن شدن رادیو تأمین می‌شد. و می‌دانیم که بمباران الکترونی اتم (برای تبدیل به اتم دیگر) نیز با نیروی برق صورت می‌گیرد. پس شاید نقش نشادر در این ترکیب، سوخت نیروی برق جهت بمباران الکترونی مس و تبدیل آن به طلا باشد!
(۱۰) سَحق: کوبیدن، مالیدن و نرم کردن
دربرداشت عامه از کیمیاگران، آنان دانشمندان شبه علم، دروغگو و شیاد تلقی می‌شوند، که تلاش می‌کردند سرب را به طلا تبدیل کنند، و بر این باور بودند که جهان از چهار عنصر آب، باد، خاک و آتش تشکیل شده و بیشتر وقت خود را صرف ترکیب داروها، سموم، و شربت‌های معجزه‌آسا می‌کردند.
گرچه برخی از کیمیاگران در واقع متقلب، دروغگو و شیاد بودند، اما بیشتر کیمیاگران را محققان زیرک و دانشمندان سرشناس همچون اسحاق نیوتن و رابرت بویل تشکیل می‌دادند. بدعت گزاران به دنبال بررسی ماهیت مواد و فرایندهای شیمیایی بودند. آن‌ها می‌بایست به آزمایش، دانش سنتی، قواعد سرانگشتی و اندیشه فرضی برای کشف اسرار جهان مادی متوسل می‌شدند.
هم‌زمان، کیمیاگران به وضوح می‌دانستند که «چیزی» در فرایندهای شیمیایی، حتی در عمیق‌ترین تغییرات حالت و ظاهر فیزیکی حفظ می‌شد؛ یعنی اینکه، آن مواد دارای برخی «اصول» بودند که تحت اشکال متعدد خارجی مخفی شده، و از طریق استفاده صحیح نمودار می‌شدند. در طول تاریخ این رشته، کیمیاگران تلاش کرده‌اند به ماهیت این قواعد پی ببرند، و نظم و ترتیبی در نتایج آزمایش‌های شیمیایی آن‌ها — که اغلب توسط واکنش‌گرهای ناخالص یا ضعیف، فقدان ابزار سنجش کیفی، و نامگذاری گیج‌کننده و بی‌ثبات تقلیل می‌یافت، پیدا کنند.
مهترین اهداف کیمیاگران تبدیل فلزات رایج به طلا و نقره، و نیز خلق یک «نوشدارو،» یعنی دارویی بود که تمام بیماری‌ها را درمان کرده و زندگی را به مدت نامحدودی طولانی کند. گرچه این‌ها تنها موارد استفاده از این علم نبودند، اما این اهداف بیش از همه ثبت شده و شناخته شده‌است. کیمیاگران اروپا از قرون وسطی زمان بسیاری صرف جستجو برای یافتن «سنگ فلاسفه»، یعنی ماده‌ای اسطوره‌ای کردند که تصور می‌شد بخش اصلی هر دوی آن اهداف باشد. تصور می‌شد سنگ فلاسفه می‌تواند به نحو اسرارآمیزی دانش کیمیاگران را افزایش داده به نحوی که بتوان از طریق آن به هر چیزی دست یافت. کیمیاگران در طول قرن‌ها از وجهه و حمایت بسیاری برخوردار بودند، گرچه این پشتیبانی صرفاً به واسطه پیگیری این اهداف، یا تفکر رمزآلود و فلسفی حاکم بر فعالیت آنان نبوده‌است. بلکه این شهرت بیشتر به خاطر فعالیت‌های این جهانی بود که آنان برای صنایع «شیمی» زمان خود، مانند اختراع باروت، آزمایش و تصفیه سنگ معدن فلزکاری، تولید جوهر، رنگینه، رنگ، و مواد آرایشی دباغی چرم، تولید سرامیک و شیشه، عصاره‌گیری و تولید نوشیدنی‌ها داشتند. (به نظر می‌رسد که تهیه «نوشیدنی قوی»، «آب حیات»، «تجربه» تقریباً رایجی در میان کیمیاگران اروپایی بوده‌است).
از سوی دیگر، کیمیاگران هرگز تمایلی به جداسازی جنبه‌های فیزیکی (شیمیایی) صنعت خود از تفسیرات متافیزیکی را نداشتند. در حقیقت، از روزگار قدیم تا عصر جدید، فیزیک بدون جنبه‌های ماورا طبیعی به اندازه متافیزیک فاقد جلوه فیزیکی نارضایت‌آمیز بود.
از یک سو، فقدان اسامی رایج برای مفاهیم و فرایندهای شیمیایی، و همچنین پنهان‌کاری، منجر شد کیمیاگران اصطلاحات کتاب مقدس و اسطوره‌شناسی، اخترشناسی، علوم اسرارآمیز، و دیگر حوزه‌های اسطوره‌ای و محرمانه را به عاریت بگیرند؛ به نحوی که حتی ساده‌ترین دستورالعمل شیمیایی همانند یک طلسم پیچیده و سحرآمیز قرائت می‌شد. علاوه بر این، کیمیاگران در این امور به دنبال چارچوب نظری بودند تا بتوانند مجموعه حقایق آزمایشی از هم گسیخته و فزاینده خود را در آن جای دهند.
از قرون وسطی برخی از کیمیاگران به طرز فزاینده‌ای این جنبه‌های متافیزیکی را به عنوان بنیان راستین کیمیاگری در نظر گرفته و مواد شیمیایی، حالت‌های فیزیکی، و فرایندهای مواد را به عنوان استعاره از ماهیت‌ها، حالات و تغییر ماهیت‌های روحانی مدنظر قرار دادند و معنای تحت لفظی فرمول‌های کیمیاگری به عنوان وسیله‌ای برای پنهان کردن فلسفه روحانی خود به کار بردند که تضاد با نظرات کلیسای قرون وسطی از ملزومات آن بود که می‌توانست آن‌ها را به شکنجه‌گاه‌های مأموران استنطاق کلیسا به دلیل کفرگویی هدایت کند.بلاواتسکی - ۲۳۸ بنابراین، هم تبدیل فلز رایج به طلا و هم نوشداروی عمومی نماد تکامل از یک حالت ناقص، فسادپذیر و بی‌دوام به یک حالت کامل، سالم، فسادناپذیر و جاودانه هستند؛ و سنگ فلاسفه نیز بیانگر کلید اسرارآمیزی بود که این تکامل را ممکن می‌ساخت.
در مورد خود کیمیاگر نیز، هدف دوگانه نماد تکامل وی از جهل به روشنگری بود، و سنگ نیز نشان‌دهنده یک واقعیت یا قدرت روحانی پنهان بود که می‌توانست به آن هدف بینجامد. در متونی که با این نگرش نگاشته شده‌اند، نمادهای کیمیا، نمودارها، و تصاویر متنی از آخرین فعالیت‌های کیمیاگران عموماً دارای لایه‌های چندگانه معنا، تمثیل، و اشاراتی به دیگر آثار رمزآمیز است؛ و باید برای کشف معنای آن‌ها به نحو مقتضی آن‌ها را رمزگشایی کرد.
پاراسلسوس در کتاب "سؤال و جواب کیمیاگری" خود در استفاده از فلزات به عنوان نماد به روشنی اشاره می‌کند:
برخی محققان انسان‌گرا اکنون این تمثیل‌های متافیزیکی و روحانی را به عنوان واقعی‌ترین و ارزشمندترین جنبه کیمیاگری در نظر گرفته، و حتی مدعی شده‌اند که تبدیل کیمیاگری به شیمی «تباهی» سنت سحرآمیز اولیه بود. کیمیاگران روحانی معاصر چنین عقیده‌ای دارند. بیشتر دانشمندان از سوی دیگر، نگرشی عکس این نگرش دارند: از نظر آنان، گذر از بخش مادی کیمیاگری به شیمی معاصر ""مسیر درست «در تکامل رشته بود، و شاخه متافیزیکی کیمیاگری» چرخش نادرستی" بود.
با این وجود، در هر یک از این دو عقیده، تفسیر ساده‌لوحانه برخی حرفه‌ای‌ها یا امیدهای واهی که دیگران تبلیغ می‌کردند نباید کمک‌های کیمیاگران راستین را تضییع کند.
کیمیاگری از همان روزهای نخست، رابطه نزدیکی با اخترشناسی داشته‌است که در جهان اسلام و در اروپا، عموماً همان مکتب اخترشناسی بابلی یونانی بوده‌است. نظام‌های کیمیاگری اغلب بر این فرض استوار بود که هر یک از هفت سیاره که قدیمیان از آن تحت عنوان نشان اخترشناختی یاد می‌کردند با فلز خاصی در ارتباط بود. برای جزئیات بیشتر رجوع شود به مقاله جداگانه‌ای در مورد اخترشناسی و کیمیاگری. هرمنیتیسیزم با هر دوی اخترشناسی و جادو مرتبط بود.
کارل گوستاو یونگ کیمیاگری را همچون شاخه‌ای از روان‌شناسی غربی می‌دید که هدف آن دستیابی به فرایند فردیت است، به تعبیر او کیمیاگری همچون مجرایی به سوی نوزایی است که در آن فلسفه عرفانی خود را پاکسازی کرده‌است که بدین گونه یونگ کیمیاگری را قابل مقایسه با یوگا در غرب می‌دانست. او همچنین متون کیمیاگری چینی را در مسیر نظریه روان‌شناسی تحلیلی خود برای تحقیق فرایند فردیت می‌دانست.
کیمیاگری غربی به عنوان نیای شیمی مدرن شناخته می‌شود. تا قرن شانزدهم، کیمیاگری در اروپا یک علم جدی تلقی می‌شد؛ به‌طور مثال، اسحاق نیوتن بیشتر وقت و آثار خود را به کیمیاگری اختصاص داد (رجوع شود به "مطالعات سری اسحاق نیوتن") تا به نور یا فیزیک، که وی بیشتر شهرت خود را مدیون آن است. دیگر کیمیاگران سرشناس غرب عبارت‌اند از راجر بیکن، توماس آکویناس، تایکو براهه، توماس براون، و پارمیجیانینو. سقوط کیمیاگری در قرن هجدهم هم‌زمان با ظهور شیمی مدرن، که چارچوب دقیق‌تر و قابل اعتمادتری برای تبدیل مواد و طب در قالب طرح کلی جهانی بر مبنای ماده‌گرایی خردگرا فراهم می‌آورد، آغاز شد.
در نیمه نخست قرن نوزدهم، یک شیمی‌دان سرشناس، به نام بارون کارل ریچنباخ، بر روی مفاهیمی نظیر مفاهیم کیمیاگری قدیم، همچون نیروی قصیده کار کرد، اما تحقیق وی جایی در علوم شناخته شده برای خود نیافت.
تبدیل مواد، هدف قدیمی کیمیاگری، در قرن بیستم یعنی زمانی که فیزیکدانان توانستند از طریق یک واکنش اتمی اتم‌های سرب را به طلا تبدیل کنند بار دیگر مطرح شد. با این وجود، اتم‌های جدید طلا، ایزوتوپهای بی‌ثباتی بودند، که تنها پنج ثانیه دوام یافته و پس از آن تجزیه می‌شدند. اخیراً، گزارش‌هایی در ارتباط با تبدیل عناصر به صورت آزمایشی (از طریق الکترولیز یا خلاء صوتی) محور بحث گداخت سرد در سال ۱۹۸۹ بوده‌است. هیچ‌یک از این ادعاها هنوز به نحوی قابل اعتماد تکرار نشده‌است.
نمادگرایی کیمیا گهگاه در قرن بیستم مورد استفاده روانشناسان و فلاسفه قرار گرفته‌است. کارل گوستاو یونگ بار دیگر نمادگرایی و نظریه کیمیا را بررسی کرده و معنای درونی کیمیاگری را به عنوان مسیر معنویت مطرح کرد. فلسفه، نمادها و روش‌های کیمیاگری در پسانوگرایی، همچون جنبش عصر جدید شاهد رنسانس خود بوده‌است.
داروهای سنتی به وسیله شیوه‌های داروشناسی یا ترکیبی از شیوه‌های داروشناسی و روحانی کیمیاگری تهیه می‌شده‌اند. در طب چینی سنت‌های کیمیاگری پائو ژی می‌توانست طبیعت دما و مزه جسم مریض یا مسموم‌شده را تغییر دهد. در آیورودا، سامسکاراس برای تغییر فلزهای سنگین و گیاهان سمی برای خارج کردن زهرشان استفاده می‌شد. در گیاه‌پزشکی نیز چنین اثری مشاهده می‌شود Alan Tillotson, AHG, D.Ay. , PhD "Safety and Regulation" و این فعالیت‌ها تاکنون نیز ادامه دارد. Michael Tierra, AHG, OMD, L.Ac. "Processing Chinese Herbs"The Practical Handbook of "Plant Alchemy: An Herbalist's Guide to Preparing Medicinal Essences, Tinctures, and Elixirs"
by Manfred M. Junius Healing Arts Press 1985
قرع، انبیق، آثال و ….
در سال ۱۹۱۹ ارنست رادرفورد از تجزیهٔ مصنوعی برای تبدیل نیتروژن به اکسیژن استفاده کرد. پس از آن زمان این فرایند یا تبدیل در یک مقیاس رادیو ایزوتوپ ترکیبی تجاری به وسیلهٔ بمباران کردن هستهٔ اتمی با ذرات پر انرژی از شتاب‌دهنده‌های ذره جدید و در راکتورهای هسته‌ای انجام شده‌است. در واقع در سال ۱۹۸۰ بود که گلن تی. سیبرگ (Glenn T. Seaborg) سرب را به طلا تبدیل کرد اما میزان انرژی مصرفی و مقادیر میکروسکوپی تولید شده هر نوع استفادهٔ اقتصادی را منتفی ساخت.
در سال ۱۹۶۴ جرج اهساوا (George Ohsawa) و میشیو کوشی (Michio Kushi) بر اساس ادعاهای کرنتین لوئیس کرورن (Corentin Louis Kervran) ظاهراً موفق شدند با استفاده از یک قوس الکتریکی سدیم را به پتاسیم تبدیل کنند و پس از آن کربن و اکسیژن را به آهن تبدیل کردند. در سال ۱۹۹۴ ر. ساندارسان (R. Sundaresan) و ج. باکریس (J. Bockris) گزارش کردند که واکنش‌های همجوشی را در تخلیه‌های الکتریکی میان میله‌های کربنی فرورفته در آب مشاهده کرده‌اند. اما هیچ‌یک از این ادعاها را دانشمندان دیگر تکرار نکردند و اندیشه کیمیاگری در حال حاضر کاملاً بی‌اعتبار شده‌است.
تاریخ کیمیاگری تبدیل به یک رشته دانشگاهی مهم شده‌است. مورخان با رمزگشایی زبان رمزآلود و مبهم کیمیاگران، آگاهی بیشتری از ارتباطات فکری بین این رشته و دیگر جنبه‌های تاریخ فرهنگ غرب، همچون جامعه‌شناسی و روان‌شناسی جامعه خردگرا، علوم اسرارآمیز، اعتقاد به عالم ارواح، روسیکروسینسم، و دیگر جنبش‌های مرموز، رمزنویسی، جادوگری، و تکامل علوم و فلسفه به دست می‌آورند.
مقالهٔ اصلی: کیمیاگری در تاریخ
کیمیاگری دربرگیرنده سنت‌های فلسفی متعددی است که دامنه آن چهار هزاره و سه قرن است. میل شدید این سنت‌ها به زبان رمزآمیز و نمادین بررسی تأثیرات متقابل و روابط تکوینی آن‌ها را دشوار می‌سازد.
چندین شاخهٔ اصلی در این میان شناسایی می‌شود، که به نظر می‌رسد دستکم در مراحل اولیه پاگیری خود، تا حدود زیادی مستقل بوده‌اند: کیمیاگری چین، به مرکزیت چین و حوزه تأثیر فرهنگی آن؛ کیمیاگری هند در شبه قاره هند و کیمیاگری غربی، که مرکزیت آن در طول چندین هزاره بین مصر، یونان، و روم، جهان اسلام، و سرانجام اروپا متغیر بوده‌است. کیمیاگری چین ارتباط تنگاتنگی با تائوئیسم داشته‌است و کیمیاگری هندی به ادیان دارمایی مربوط می‌شده‌است، در حالی‌که کیمیاگری غربی نظام فلسفی خاص خود را به وجود آورده، که تنها ارتباط ظاهری آن با مذاهب اصلی غرب بوده‌است. هنوز مشخص نشده‌است که آیا این دو شاخه دارای ریشه‌ای مشترکند، یا تا چه حدی بر یکدیگر تأثیر گذاشته‌اند.
سنت اسرار غربی
ارتباط با ارواح، جادوی (فراطبیعی)، ماجیک
ایسوتریزم، تبرک رز و سلیب، اشراقیون
تائویزم و پنج عنصر
نوشتار آسمیک
کایاکو- جوتسو
طب سوزنی، داغ درمانی، آیورودا، هوموپاسی
روان‌شناسی و کارل یونگ
هیلبرت سیلبرر
طی الا رض
علم واقعی، شبهه علم، و ضد علم
تاریخ گرایی
انگلیسی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بهزاد خداویسی (زاده ۱۲ فروردین ۱۳۴۴ در تهران) هنرپیشه سینما، تئاتر و تلویزیون ایرانی است.
بهزاد خداویسی در ۱۲ فروردین ۱۳۴۴ در تهران متولد شد. خداویسی پس از گذراندن دوره‌های بازیگری و کارگردانی در مقطع لیسانس در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران موفق شد مدرک فوق لیسانس خود را هم دریافت کند. خداویسی علاوه بر بازیگری، به کار چهره پردازی هم مشغول بوده‌است. وی بیشتر از ۲۸ نمایشنامه، فیلم سینمایی و فیلم تلویزیونی را چهره پردازی کرده‌است. خداویسی از سن ۹ سالگی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان وارد حرفه بازیگری شد و نخستین تجربه بازیگری خود را با حضور در فیلم مستند جست و جو رقم زد. این فیلم ساخته برادرش، بهرام خداویسی بود. او با «تحفه‌ها» در سال ۶۶ برای اولین بار به سینمای ایران آمد، با بازی در نقش معلم فیلم «خمره» ساخته ابراهیم فروزش در سال ۷۰ مطرح شد و در سال‌های بعد در فیلم‌هایی چون ضیافت، «بانی چاو» و «غریبانه» هم ظاهر شد. با این وجود عمده درخشش او در سریال‌های پربیننده دهه هفتاد بود. بازی در نقش اوصیا دستیار کارآگاه اصفهانی سریال «سرنخ» ساخته کیومرث پوراحمد و مجید دانشجوی اصفهانی هنر در خانه دانشجویی سریال «روزگار جوانی» بیش از پیش چهره او را در ذهن بینندگان ثبت کرد. علاوه بر این، کتاب شعر در کوچه پس کوچه‌های ونیز را توسط انتشارات ادبی به چاپ رساند.ماهنامهٔ سینمایی فیلم، سال هجدهم، شمارهٔ ۲۵۱، صفحهٔ ۳۰، اردیبهشت ۱۳۷۹ او بعدها به تلویزیون راه یافت و با بازی در سریال‌هایی همچون سرنخ و روزگار جوانی به بازیگری محبوب در تلویزیون بدل شد به طوری که منتقدان او را عموماً بازیگری می‌دانند که در تلویزیون موفق‌تر بوده‌است.
برندهٔ جایزهٔ بهترین فیلم از جشنواره مدیا آرت ژاپن برای فیلم کوتاه "همقفس"
جایزهٔ بهترین کارگردانی از دومین جشنوارهٔ جهانی فیلم di Castel volturno در شهر ناپلی ایتالیا برای فیلم "همقفس"
برندهٔ جایزهٔ بهترین فیلمنامه از جشنوارهٔ فایک پرتغال برای فیلم "همقفس"
برندهٔ جایزهٔ بهترین فیلم از دو جشنوارهٔ فیلم توکیو و جشنوارهٔ فیلم جیرونا در اسپانیا برای فیلم "هدیه‌ای برای یک روز غم‌انگیز"
برندهٔ جایزهٔ ویژه هیئت داوران جشنوارهٔ جیرونا اسپانیا برای فیلم "رهایی"
برندهٔ جایزهٔ بهترین فیلم جشنوارهٔ Alter do Chão Film Festival برزیل برای فیلم سینمایی "دختران زمستان"
برندهٔ بهترین فیلم جشنوارهٔ لوئلا سوئد شده بود و در جشنواره‌های سلامت ایران، دوربان آفریقا، جاگران هند، یونیورسال فیلم فستیوال کانزاس، مانک فستیوال کلکته برای فیلم سینمایی "دختران زمستان"
برندهٔ جوایز بهترین فیلم از جشنوارهٔ لیفت هندوستان و آنتاکیای ترکیه و همچنین بهترین فیلمبرداری برای علیرضا زرین‌دست از جشنوارهٔ ایرانیان سانفرانسیسکو برای فیلم "فصل ماهی سفید"
برندهٔ بهترین فیلم کوتاه از جشنوارهٔ ژاپن و جشنوارهٔ جیرونا اسپانیا برای فیلم "هدیه‌ای برای یک روز غم‌انگیز"
در کوچه پس کوچه‌های ونیز
از پاریس تا دخمه
جاوید ایران
بائو دای (ویتنامی: Bảo Đại) (زاده ۲۲ اکتبر ۱۹۱۳ – درگذشته ۳۰ ژوئیه ۱۹۹۷) آخرین امپراتور سلسلهٔ نگوین در ویتنام و در واقع آخرین پادشاه ویتنام بود.
او در سال ۱۹۲۶ به پادشاهی رسید و تحت حمایت فرانسه و ژاپن تا پایان جنگ جهانی دوم به سلطنت ادامه داد و در این هنگام، به سال ۱۹۴۵، توسط ویت مین به بیرون رانده شد.
او در سال ۱۹۴۹ به ویتنام برگشت تا رئیس دولتی شود که فرانسوی‌ها در مقابل دولت کمونیستی هو شی مین تشکیل داده بودند. پس از جداسازی ویتنام در ۱۹۵۴، بائو تا سال بعد که توسط رئیس‌جمهور انگو دین دیم عزل شد، پادشاه باقی‌ماند.
پس از عزل او تا آخر عمر در تبعید زندگی کرد.
نگو دین دیم ژان باپتیست (Ngô Đình Diệm Jean Baptiste) (زادهٔ ۳ ژانویه ۱۹۰۱ – درگذشته ۲ نوامبر ۱۹۶۳) سیاستمدار ویتنامی بود که از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۳ نخستین رئیس‌جمهور ویتنام جنوبی بود. او در انتخابات ۱۹۵۵ توانست ۴۵۰۰۰۰ رای از کل ۶۰۰۰۰۰ رای مأخوذ شده برای همه‌پرسی را کسب نماید و دیکتاتوری دست‌راست خود را در ویتنام جنوبی آغاز کند.
نظام کاتولیک مذهب نگو دین دیم در سال ۱۹۶۳ افراشتن پرچم بودایی را به هنگام جشن بودایی وساک ممنوع اعلام کرد. اعتراضات به این اقدام به کشته شدن ۹ تن از معترضان غیرنظامی به‌دست نظامیان حکومتی انجامید.
این تحولات که به بحران بودایی معروف است سرانجام به جنبش بزرگ مردمی و یک کودتای نظامی توسط ارتش جمهوری ویتنام در سال ۱۹۶۳ انجامید که به کشته‌شدن نگو دین دیم منجر شد.
Borthwick, Mark (1998). Pacific Century: The Emergence of Modern Pacific Asia. Westview Press. .
علیرضا عصار (زادهٔ در تهران) خواننده، آهنگساز و نوازنده اهل ایران است.
علیرضا عصار در ۴ بهمن سال ۱۳۴۸ در خیابان ری کوچه آبشار تهران متولد شد.
علیرضا عصار نواختن پیانو را در ۵ سالگی آغاز کرد و نخستین استاد وی کاووس سمندر بوده‌است.علیرضا عصار، نخستین کنسرت موسیقی خود را در سن ۱۶ سالگی در جایگاه نوازندهٔ پیانو در تالار ابوریحان دانشگاه شهید بهشتی برپا نمود و پس از آن در سن ۲۲ سالگی یعنی سال ۱۳۷۰ در تئاتر «پیروزی در شیکاگو» به کارگردانی داوود رشیدی و بازی مهدی هاشمی و فریماه فرجامی در جایگاه نوازندهٔ پیانو حضور یافت.http://www.alirezaassar.net/biography_fa.aspنخستین تجربهٔ خوانندگی وی به‌طور رسمی، با اجرای قطعهٔ «عیدانه» به سفارش مرکز موسیقی سازمان صدا و سیما با سروده‌ای از مولانا و آهنگ‌سازی فؤاد حجازی در سال ۱۳۷۷ شکل گرفت. پس از آن در فیلم سینمایی "مرد عوضی" به اجرای قطعه‌ای پرداخت و سپس به همراه محمد اصفهانی، «قدسیان آسمان» را اجرا کرد. همچنین اجرای ترانه «باغ زندگی» همراه با شادمهر عقیلی از آثار سرشناس وی به حساب می‌آید.
آلبوم «نهان مکن» با همکاری شهرداد روحانی در استودیو اَبی رُد لندن با ارکستر سمفونیک لندن ضبط شده‌است. وی در سال ۱۳۹۶ بعد از شش سال دوری از مارکت موسیقی آلبوم «جز عشق نمی‌خواهم» را منتشر کرد و اولین اجرای زنده چهار ترانه این آلبوم را در محل دائمی نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران اجرا کرد.انتشار آلبوم جدید علیرضا عصار پس از ۶ سال
در دی ۱۳۹۸ و در پی سرنگونی پرواز شماره ۷۵۲ هواپیمایی بین‌المللی اوکراین در اثر برخورد موشک پدافند هوایی ایران در نزدیکی شهریار، علیرضا عصار، در اعتراض به این رخداد، همه کنسرت‌های خود را لغو کرد.
در واکنش به کشتن‌شدن کیان پیرفلک آهنگ «به نام خداوند رنگین کمان» را با پیانو نواخت و خواند.
آخرین آلبوم این خواننده با نام «جز عشق نمی‌خواهم» در ۲۸ آذر ۱۳۹۶ منتشر شد.
عبدالستار دوشوکی (زاده چابهار -) پژوهشگر و فعال سیاسی بلوچ اهل ایران است. دوشوکی از مخالفین جمهوری اسلامی ایران، و ریاست مرکز مطالعات بلوچستان در لندن را نیز بر عهده دارد.بی‌بی‌سی فارسی: "سمینار نقش اقوام ایرانی در آینده ایران"، نوشته‌شده در ۱۷ مه ۲۰۰۴؛ بازدید در ۲ اکتبر ۲۰۱۸.
دوشوکی فعالیت‌های خود را از دوران دانشجویی در سال ۱۹۷۷ آغاز کرد. در آن سال او انجمن بلوچ‌های مقیم مرکز را در تهران تأسیس کرد.
او در انقلاب ۵۷ نیز شرکت داشت، اما بعد از سر کار آمدن جمهوری اسلامی و ماجرای انقلاب فرهنگی، از دانشگاه اخراج شد. او سپس به چابهار بازگشت و موقتاً به تدریس در دبیرستان و هنرستان مشغول شد و پس از سه ماه به عنوان «معلم ضدانقلاب» اخراج شد. او سپس، مثل بسیاری از سایر فعالین سیاسی، به خارج از ایران گریخت و به انگلستان مهاجرت کرد. در سال ۱۹۸۹ دکترای خود را در رشته پزشکی از دانشگاه لیدز انگلستان دریافت کرد. وی فوق لیسانس مدیریت خود را از دانشکده مدیریت دانشگاه شهر لندن در سال ۱۹۹۱ دریافت نمود.
دوشوکی یک فعال سیاسی شناخته شده در طیف اپوزیسیون و مسائل حقوق بشری است و به عنوان تحلیلگر مسائل سیاسی ایران، خاور میانه، پاکستان و اقوام ایرانی و به‌ویژه موضوعات مربوط به استان سیستان و بلوچستان در رسانه‌های مختلفی از جمله بی‌بی‌سی، صدای آمریکا، رادیو فردا، العربیه، الشرق الاوسط و رادیو فرانسه ظاهر شده و مقالات وی در سایت‌های مختلف منتشر می‌شوند.
هیچ (Hitch) فیلمی سینمایی محصول آمریکا و به کارگردانی اندی تننت است. ویل اسمیت، اوا مندس، کوین جیمز، امبر والتا و روبین لی از بازیگران این فیلم هستند. داستان فیلم دربارهٔ «الکس هیچنز» ملقب به «هیچ» است. یک دلال ازدواج که به مشتریان مرد خود کمک می‌کند تا با استفاده از ترفندهای هوشمندانه و جذاب به خانم‌های مورد علاقهٔ خود برسند اما داستان زمانی جالب می‌شود که «هیچ» عاشق دختری به اسم «سارا» می‌شود؛ حال او باید با ترفندهایی که در اختیار دارد، خودش را به چالش بکشد.
سووانا فوما (زاده ۷ اکتبر ۱۹۰۱ – درگذشته ۱۰ ژانویه ۱۹۸۴) شاهزاده و سیاستمدار اهل لائوس بود.
سووانا فوما در دوره‌های متعدد نخست وزیر این کشور بود. او در چهار دوره، ابتدا از ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۴، سپس از ۱۹۵۶ تا ۱۹۵۸، سپس چند ماه در سال ۱۹۶۰ و بالاخره از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۵ این سمت را دارا بود.
او در اولین دوران نخست وزیری خود در مذاکره با فرانسه، معاهدهٔ استقلال لائوس را امضا کرد و به این وسیله استقلال لائوس را کسب کرد.
او که برادرزادهٔ شاه سیسوانگ ونگ بود در لوانگفرابانک به دنیا آمد و تحصیلات خود را در هانوی، ویتنام و فرانسه در رشتهٔ مهندسی ادامه داد.
او در اوایل دههٔ ۵۰ برای نخستین بار به نخست وزیری رسید و در این دوران بود که معاهدهٔ استقلال لائوس را در سال ۱۹۵۳ با فرانسوی‌ها امضا کرد.
وینستون، نام برند سیگار محصول شرکت تنباکوی آر. جی. رینولدز بود و از سال ۱۹۹۹ میلادی بخشی از شرکت تنباکوی ژاپن است.
در یکی از آخرین نظرسنجی‌ها در سال ۲۰۰۱ وینستون به عنوان ششمین محصول ارزشمند شناخته شد.
این سیگار در ایران توسط شرکت JTI تولید می شود.
۶ اردیبهشت سی و هفتمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۳۲۸ روز (۳۲۹ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
روان‌شناسی تحلیلی اصطلاحی در روانشناسی است که توسط کارل گوستاو یونگ برای متمایز ساختن نظریات و روش درمان‌گری خود از روان‌کاوی فروید و روان‌شناسی فردی آدلر به کار برده شد.
بنا بر تعریف‌های روان‌شناسانه، روان‌شناسی تحلیلی شیوه‌ای از مطالعه و تفسیر روان و اختلال‌های آن بر اساس ارزش‌های فلسفی و نمادها و تصاویر ازلیprimordial و سائق خودکامرواسازیself fulfillment است که کارل یونگ آن را پایه‌گذاری کرده‌است.برابرنهاده‌های فرهنگستان زبان فارسی: دفتر هشتم . بازدید: نوامبر ۲۰۱۱.
روان‌شناسی تحلیلی با ساختار و پویایی روان سروکار دارد. روان به خودآگاه و ناخودآگاه تقسیم می‌شود و ناخودآگاه در خدمت ترمیم نقش خودآگاه است. هرگاه نقش خودآگاه بیش از حد یک‌جانبه باشد، ضد ناخودآگاه آن به‌طور خود مختار پدیدار می‌شود تا تعادل آن را حفظ کند. ناخودآگاه این کار را در درون با رؤیاها و تصاویر قدرتمند انجام می‌دهد. بسیاری اوقات جزء ناخودآگاه می‌تواند برونی شود و آشکار گردد که در این صورت فرافکنی نام می‌گیرد. این کار می‌تواند شامل پاسخ عاطفی شدید نسبت به شخص دیگر یا موقعیتی خاص باشد.
یونگ بر آن است که هم خودآگاه و هم ناخودآگاه دربردارندهٔ یک عنصر شخصی و یک عنصر جمعی است.
خودآگاهی شخصی متشکل از احساس آگاهانه و بی‌واسطه محرک‌های بیرونی و درونی و نیز اثر به‌جامانده از محرک‌های پیشین که قابل بازگشت به خودآگاه بلافصل انسان است.
خودآگاهی جمعی همان جهان‌بینی یا روح زمانه‌است که از باورها و سوگیری‌ها و ایستارها و اصول هر جامعه یا گروه مشخص تشکیل می‌شود.
ناخودآگاه شخصی دربرگیرندهٔ عناصر زیر است: تجارب شخصی فراموش‌شده یا سرکوب‌شده - آثار به‌جامانده از محرک‌های بیرونی و درونی و آمیزه‌ای از اندیشه‌ها که خواه به دلیل ضعف و ناروشنی بیش از حد یا به دلیل سرکوب‌شدن هرگز به خودآگاه نرسیده‌اند.
ناخودآگاه جمعی از غرایز و اشکال موروثی ادراک یا اندریافت تشکیل می‌شود که هرگز فرد به آن‌ها آگاهی نداشته و در طول زندگی او به دست نیامده‌اند، بلکه وجه مشخص گروه کامل از افراد - خانواده، ملت یا همهٔ نوع بشر - می‌باشد.
تعیین جهت نیروی روانی بخشی کلیدی از کار تحلیل‌گر روانی است. یونگ برای کمک به این تحلیل مجموعه‌ای از سنخ‌های روانی را عرضه نمود. نیروی روانی را می‌توان در دو منش اساسی تقسیم‌بندی کرد:
برون‌گراها و درون‌گراها در روابط متقابل‌شان سوءتفاهم و نسبت به یکدیگر عدم احترام دارند. همچنین برای روان چهار کنش نیز فرض می‌شود که به دو زوج متضاد تقسیم می‌شود:
انگیزش، تفکر، احساس، بصیرت که انگیزش زوج متضاد بصیرت و تفکر زوج متضاد احساس است. جهت‌گیری آگاهانه در فرد در جهت یکی از این چهار مورد است و به دلیل اصل ترمیم ناخودآگاه ضد هر مورد در ناخودآگاه خواهد بود و دو مورد باقی‌مانده به منزلهٔ کنش‌های نیمه‌آگاه و کمکی به کنش برتر کمک می‌کند.
یونگ دو منش درون‌گرا و برون‌گرا را با چهار کنش ترکیب نمود و هشت سنخ روانی ایجاد کرد. تعیین سنخ تحلیل‌گر را قادر می‌سازد تا از جهان‌بینی فرد و سیستم ارزشی او درک بهتری بیابد.
سنخ‌های روانی بخشی از تحرکات وسیع‌تر نیروی روانی است که شامل چهار صورت مثالی می‌شود. این صورت‌ها به شکل جفت‌هایی عمل می‌کنند که یکی از آن‌ها خودآگاه بوده و توسط جفت ناخودآگاه ترمیم می‌شود:
خود سالم عناصر خودآگاه و ناخودآگاه را سازمان می‌کند و متعادل می‌سازد. یک خود ضعیف فرد را در تاریکی و در معرض خطر غرق‌شدن در باتلاق تصورات آشفته و ناخودآگاه قرار می‌دهد. یونگ در کتاب (انسان در راه کشف روح خود) می‌گوید: (خود) با (من) متفاوت است. (خود) تمامیّت روانی ماست و از خودآگاهی و اقیانوس بی‌کران روح نشأت می‌گیرد.سایه معمولاً اشاره به یکی از ۲ مورد زیر دارد:
صورتک قسمتی از خودآگاه است که از طرف خود با جهان خارج سخن می‌گوید. (صورتک (persona) از کلمهٔ لاتین ماسک تئاتر گرفته شده‌است.
صورتک با طبقهٔ اجتماعی، شغل، فرهنگ و ملیت شکل می‌گیرد. انسان در موقعیت‌های مختلف از صورتک‌های گوناگون استفاده می‌کند، اما یک صورتک عمومی را می‌پذیرد که متعلق به سنخ کنشی برتر اوست.
جنبهٔ ناخودآگاه صورتک روان‌انگاره است. یونگ از نام‌های نر و ماده برای روح به زبان لاتین یعنی روان‌مردانه (animus) و روان‌زنانه (anima) استفاده می‌کند. روان‌انگاره همیشه با جنسیت متضاد با جنسیت فرد نشان داده می‌شود.
روان‌انگاره یک سنخ باستانی است که می‌تواند تمام ناخودآگاه را بنماید. این پدیده ارثی و بی‌زمان است اما با تجربهٔ واقعی فرد از جنس مقابل به خصوص پدر و مادر تغییراتی می‌کند. روان‌انگاره‌ها در رؤیاها، افسانه‌ها و تخیلات ظاهر می‌شوند، اما در عین حال فرافکنی هم می‌شوند و تصویر تحریف شده‌ای از افراد جنس مقابل ایجاد می‌نمایند.
پیام یا رسالت که در ایران به محمد رسول‌الله شهرت دارد، فیلمی سینمایی به کارگردانی مصطفی عقاد است که در سال ۱۹۷۶ منتشر شد. "رسالت" داستان زندگی پیامبر اسلام محمد بن عبدالله را از چهل سالگی تا درگذشت و در واقع دوران صدر اسلام را به‌تصویر می‌کشد. بازیگران این فیلم از جمله آنتونی کوئین و ایرنه پاپاس از بازیگران مطرح هالیوود بودند.
با اینکه موضوع اصلی فیلم زندگی محمد است سازندگان فیلم با «ادای احترام به باورهای مسلمانان» محمد بن عبدالله، علی بن ابی‌طالب و دیگر خلفای راشدین را در فیلم نشان ندادند اما به آنها اشاره شده‌است. محمد تنها به صورت پی‌اووی به تصویر کشیده می‌شود و شخصیت‌های دیگر سخنان او را بازگو می‌کنند. برای، علی بن ابی‌طالب تنها در سکانسی شمشیر ذوالفقار او نشان داده می‌شود. در واقع شخصیت اصلی این فیلم حمزه بن عبدالمطلب، عموی محمد است. همچنین فیلم فارغ از اختلافات شیعه و سنی ساخته شده‌است.
از وقایعی که در این فیلم به‌تصویر کشیده شده‌اند می‌توان به: بعثت محمد، قتل یاسر و سمیه، اسلام آوردن و شکنجه شدن بلال حبشی، جنگ بدر، جنگ احد، هجرت مسلمانان از مکه به مدینه، فتح مکه و… اشاره کرد. از شخصیت‌های تاریخی مهمی که در این فیلم به تصویر کشیده شده‌اند می‌توان به: حمزة بن عبدالمطلب، زید بن حارثه، هند، ابوسفیان، سهیل بن عمرو، وحشی بن حرب، ابوطالب، ابولهب، ابوجهل، سمیه، بلال حبشی، هراکلیوس (امپراتور وقت روم شرقی)، نجاشی (پادشاه وقت حبشه)، خسروپرویز (پادشاه وقت ایران) اشاره کرد.
مصطفی عقاد دو نسخه از این فیلم را ساخت. یک نسخه به زبان انگلیسی که در غرب به نمایش درآمد و دیگری نسخه عربی که در کشورهای عرب‌زبان به نمایش درآمد. بازیگران این دو نسخه متفاوت هستند گرچه چند بازیگر در هر دو نسخه نقش خود را ایفا کرده‌اند. نسخه‌ای که در ایران به نمایش آمده نسخه غربی فیلم با بازی آنتونی کوئین است. در نسخه عربی عبدالله غیث نقش حمزه را ایفا می‌کند.
مصطفی عقاد برای ساخت این فیلم با مشکل تأمین هزینه‌های ساخت مواجه بود و نبود شریک تجاری در ساخت این فیلم، در همان ابتدا فیلم را تا آستانه تعطیلی کشاند تا این که در نهایت توسط معمر قذافی رهبر لیبی مورد حمایت مالی قرار گرفت و بنابراین فیلم‌برداری این فیلم در کشورهای لیبی و مراکش که لوکیشن‌های مشابه مکه و مدینه آن زمان داشتند، آغاز شد.
فیلم سینمایی رسالت در استودیو دوبلاژ شاهین فیلم دوبله شده است
موسیقی فیلم توسط موریس ژار ساخته و توسط ارکستر سمفونیک لندن اجرا شد.
"طرف اول"
"طرف دوم"
مکس پین یک بازی ویدئویی در سبک تیراندازی سوم شخص نئو-نوآر است که توسط رمدی انترتینمنت ساخته شده‌است و توسط گدرینگ دولوپرز در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. داستان "مکس پین" توسط نویسنده فنلاندی، سم لیک نوشته شده و پتری جارولیتو آن را کارگردانی کرده‌است. داستان بازی دربارهٔ کارآگاه سابق ان‌وای‌پی‌دی به نام مکس پین است که بعد از مرگ دلخراش همسر و دختر خردسالش و عدم موفقیت در پیگیری پرونده به اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا پیوسته و تبدیل به یک مأمور خودخوانده شده و تصمیم دارد تا شخصاً در خیابان‌های برفی نیویورک در ایام کریسمس به دنبال قاتلین عزیزانش بگردد. او در این راه پرخطر با اشخاص زیادی از جمله یک زن اغواگر و آدمکش قراردادی مرموز به اسم مونا سکس آشنا می‌شود. ظاهر شخصیت مکس پین در این بازی بر اساس چهره خود سم لیک طراحی شد و جیمز مک‌کافری به جای آن گویندگی کرد.
"مکس پین" نخستین‌بار در ژوئیه ۲۰۰۱ توسط گدرینگ دولوپرز برای مایکروسافت ویندوز عرضه شد. در دسامبر همین سال و بهار سال ۲۰۰۲، راک‌استار گیمز این بازی را برای پلی‌استیشن ۲، اکس‌باکس و گیم بوی ادونس منتشر کرد. همچنین نسخه مخصوص سیستم‌عامل‌های مکینتاش در ژوئیه ۲۰۰۲ راهی بازار شد. همچنین قرار بود تا نسخه ویژه دریم‌کست بازی نیز منتشر شود اما از آنجایی که سگا تولید این دستگاه را در مارس ۲۰۰۱ متوقف کرد، این اتفاق رخ نداد. در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۲، نسخه‌های بازی به ترتیب برای اکس‌باکس ۳۶۰ و پلی‌استیشن ۳ عرضه شد. در همین سال، "مکس پین" برای آی‌اواس و اندروید در دسترس قرار گرفت. در آوریل ۲۰۱۶، پلی‌استیشن ۴ نیز به این گروه اضافه شد و شبیه‌ساز بازی در فروشگاه اینترنتی پلی‌استیشن قرار گرفت.
در آوریل ۲۰۲۲، استودیو رمدی خبر داد که قصد دارد با همکاری راک استار دو عنوان نخست سری بازی‌های "مکس پین" را با موتور بازی‌سازی نورت‌لایت از اول بازسازی کند. این دو بازی برای پلی‌استیشن ۵، اکس‌باکس سری اکس و سری اس و مایکروسافت ویندوز منتشر خواهند شد.
مکس شخصیتی بسیار بسیار گنگ و مبهم به همراه دارد که به دلایل زیادی در زندگی قبلی خود بسیار افسرده و ناراحت است. امّا وی با تشکیل خانواده و لذت بردن از شغل خود، با گذشت زمان ناراحتی‌ها را به فراموشی می‌سپارد. این بازی داستان زندگی یک پلیس نیویورک است که بعد از ظهر یک روز بد فرجام، هنگام بازگشت به خانه‌اش متوجه می‌شود که همسر و فرزند نوزادش توسط افرادی معتاد به طرز فجیعی به قتل رسیده‌اند. مکس در جریان بازی، در پی شناسایی و انتقام از مسببان قتل خانواده‌اش به معتادان جنایتکاری برمی‌خورد که تحت تأثیر ماده‌ای به نام "V" به این اعمال وحشیانه دست می‌زنند. در پی جستجوهای بیشتر، او متوجه می‌شود که مادهٔ "V" نتیجهٔ یکی از پروژه‌های سری ارتش آمریکا است که به منظور افزایش پایداری نیروی پیاده اجرا شده‌است؛ ولی به خاطر به دست نیاوردن نتیجهٔ قابل قبول، پس از مدتی رسماً متوقف شده‌است؛ ولی زنی به نام «نیکل هورن» این پروژه را به صورت غیرقانونی و پنهانی ادامه داده‌است. در ادامه بازی مکس پین در جستجوی نیکل هورن از مراحل پرخطری عبور می‌کند و…
مصطفی عَقّاد ، (زادهٔ ۱ ژوئیهٔ ۱۹۳۰ در حلب – درگذشتهٔ ۱۱ نوامبر ۲۰۰۵ در اَمّان (عَمّان)، اردن)، تهیه‌کننده و کارگردان سوری-آمریکایی بود. شهرت وی بیشتر به‌خاطر کارگردانی فیلم‌های "محمد رسول‌الله" و "شیر صحرا" (براساس سال‌های آخر زندگی عمر مختار) است.
در ۱۸سالگی به ایالات متحدهٔ آمریکا رفت و در لس‌آنجلس وارد دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس شد. بعد از اتمام تحصیلات در دانشکدهٔ سینمایی U.C.L.A، در آمریکا ماند. کارگردان یا تهیه‌کننده بیش از ۲۰ فیلم بود که معروف‌ترین آنها کارگردانی "الرساله (محمد رسول‌الله)"، "عمر مختار" و تهیه کنندگی و اسپانسر مالی "هالووین (فیلم ۱۹۷۸)" بود که یک فیلم ترسناک است، و چند فیلم مستند هم ساخته‌است، مانند "جمال عبدالناصر". دستیار چند کارگردان بزرگ و مشهور از جمله سام پکین‌پا بوده و….
وی دربارهٔ مشکلات ساخت فیلم "محمد رسول‌الله" می‌گوید: متأسفانه تولید آن آن‌قدر طول نکشید که مذاکرات برای به توافق رسیدن، به طول انجامید؛ مثل مذاکرات با مسئولین مذهبی، که پنج سال کلاً طول کشید. ما تأییدیهٔ دانشگاه الازهر را داشتیم ـ آن‌ها سناریو را صفحه‌به‌صفحه مُهر کردند. بعد آن را به مجلس الشیعه در لبنان بردیم؛ آن‌ها هم آن را مُهر کردند و به ما گفتند که باید از «رابط فی العالم الاسلامیه» در عربستان سعودی اجازه بگیرید. آن‌ها مثلاً «جناح راست افراطی» بودند. آن‌ها فکر می‌کردند که همه ملحدند. الازهری‌ها ملحدند. باید می‌رفتم آنجا و می‌فهمیدم چرا با آن مخالف‌اند. من به آن‌ها دربارهٔ این «صورت حرام» گفتم که من در دانشگاه کالیفرنیا یادگرفته‌ام که کسی که تئوری عکاسی و عدسیها را پایه‌گذاری کرد، یک مسلمان بود به نام «حسن ابن حیفا»، و حالا ما اینجا، به اذان مسلمین داریم می‌گوییم که حرام است؟! عکس ملک فیصل در روزنامه بود؛ گفتم: این یک «صورت حرام» است؟ گفت که نه، این اشکال ندارد، چون «انجماد سایه» (freezing shadow) است. می‌دانید آن‌ها در حماقتشان باهوش‌اند. می‌گفت شما در سینما آن را به حرکت درمی‌آورید و به آن روح می‌بخشید و خلقت روح، فقط به خدا مربوط است. من گفتم که اگر تصویر خودم را در آینه ببینم دلیل نیست که من یک روح خلق کرده‌ام، و اگر من قادر بودم که روح خلق کنم، ارواح بسیاری برای تمام جهان عرب خلق می‌کردم. بعد به او گفتم که در زمانی که ما داریم دربارهٔ «صورت حرام» جروبحث می‌کنیم، آن‌ها روی کرهٔ ماه می‌نشینند، چون هم‌زمان با این واقعه بود، و در تلویزیون دیده می‌شد، بعد رئیس آن‌ها از آن عقب فریاد می‌زند، اسمش «بز» بود، مفتی آن‌ها بود، گفت آن‌ها به روی کرهٔ ماه ننشسته‌اند، شما را فریب داده‌اند، آن کرهٔ ماه نیست. فکر کردم که فایده ندارد؛ بنابراین، من بدون تصویب آنها، کار را شروع کردم، ولی این مراحل دو سال طول کشید، و بعد از این‌که تهیه‌کننده‌ها را یافتم، کار سه سال دیگر طول کشید.
مصطفی عقّاد در سال ۲۰۰۵ به‌همراه دخترش بر اثر انفجار بمبی توسط القاعده، که در مجلس عروس در هتلی در اردن کار گذاشته شده‌بود، کشته شد.دخترش فوراً درگذشت و عقّاد بر اثر جراحات دو روز بعد در بیمارستان درگذشت.
نصرالله معین نجف‌آبادی (زادهٔ ۲۹ دی ۱۳۳۰) که با نام هنری معین شناخته می‌شود، خوانندهٔ موسیقی پاپ و سنتی ایرانی ساکن لس‌آنجلس است. او از ۱۸سالگی فعالیت خود را در موسیقی و آواز آغاز کرد و مدتی نیز از آموزش‌های هنرمندانی چون تاج اصفهانی و حسن کسایی بهره برد. نخستین ترانهٔ رسمی او، قطعه‌ای به نام «یکی را دوست می‌دارم» بود که در سال ۱۳۵۷ انتشار یافت و سبب شهرت او شد. معین پس از وقوع انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ ایران و در نتیجهٔ اعمال محدودیت‌هایی بر روی فعالان عرصهٔ موسیقی، به ایالات متحدهٔ آمریکا مهاجرت کرد و در آنجا فعالیت خود را با انتشار نخستین آلبوم رسمی خود به نام «می‌پرستم» پی گرفت. عموم آثار شنیده‌شده از معین، حاصل همکاری‌های او با دیگر هنرمندان مهاجر ایرانی است. او در کارنامهٔ هنری خود، ۲۶ آلبوم رسمی ثبت کرده‌است که آخرین آن، «ماندگار» نام دارد و در سال ۱۳۹۸ منتشر شد. معین تاکنون برنامه‌های متعددی در تالارهای مطرح جهان از جمله «تالار یونیورسال» و تالار روباز «گریک تئاتر» لس آنجلس، و «خانهٔ اوپرا دبی» اجرا کرده‌است. وی در رشتهٔ موسیقی تحصیل کرده‌است.
معین در روز جمعه ۲۹ دی ۱۳۳۰ در نجف‌آباد واقع در استان اصفهان در خانواده‌ای مذهبی و از نظر مالی در سطح متوسط و پرجمعیت به دنیا آمد. معین هفتمین فرزند خانواده‌اش است. او در دوران نوجوانی و جوانی قرآن را با صوت و اشعار و غزلیات شعرای بزرگ را می‌خواند و در همان دوران با دوستان خود در مجالس شادمانی برنامه‌های بسیاری در شهر خود و دیگر شهرهای استان اصفهان اجرا می‌کرد. وی از دوران کودکی علاقهٔ خود را به آواز نشان داد. معین در سن ۱۸ سالگی فعالیت خود را آغاز کرد و مدتی نیز از آموزش‌های برخی استادان موسیقی ایرانی همچون تاج اصفهانی و حسن کسایی بهره برد.
او فعالیت هنری خود را به عنوان خواننده رادیو آغاز کرد و قبل از می‌پرستم در سال ۱۳۴۳ چندین آلبوم منتشر کرد که اولین آلبوم او بود که در ایران مورد توجه گسترده قرار گرفت. نام این آلبوم، غزل بود.Moein Official Profile In Facebook - About Page
از سال ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۷ در رادیو اصفهان و هتل عباسی اصفهان و کاباره هزار و یک شب به اجرای برنامه مشغول شد.
معین نخستین ترانهٔ خود را در سال ۱۳۵۷ در تهران با عنوان «یکی را دوست می‌دارم» روانهٔ دنیای موسیقی کرد. «یکی را دوست می‌دارم» با ترانه‌ای از مسعود امینی (آواز ابتدایی از ایرج بقایی کرمانی) و آهنگی از معین آن چنان در میان مردم جا باز کرد که پس از مدتی کوتاه از مرزهای ایران گذشت و توسط دیگر خوانندگان ایرانی که پس از انقلاب به آمریکا مهاجرت کرده بودند خوانده شد. هایده، ابی و عارف از جمله معروف‌ترین این خوانندگان بودند. با انتشار این ترانه، معین یک شبه راهی را که بسیاری برای آن سال‌ها کار کرده بودند پیمود و به آوازه خوانی نامی تبدیل شد.
معین در سال‌های اخیر در ایران مورد استقبال گسترده‌ای قرار گرفته و کنسرت‌هایی در سراسر جهان اجرا کرده‌است. از او به عنوان «جاودان صدای عشق» یاد می‌شود.Moein Official Profile In Facebook - About Page
فعالیت جدی معین از سال‌های آغازین دههٔ ۱۳۶۰ خورشیدی در آمریکا آغاز شد. معین در سال ۱۳۶۰ نخستین آلبوم مستقل خود را با نام «می‌پرستم» (ناشر: شرکت ترانه) راهی بازار کرد. معین در طول دوران فعالیت خود با شماری از آهنگسازان موسیقی پاپ ایران همچون: صادق نوجوکی، محمد حیدری، کاظم عالمی، حسن شماعی‌زاده، منوچهر چشم‌آذر، فرید زلاند، آندرانیک، جهانبخش پازوکی و ترانه‌سرایان سرشناس مانند لیلا کسری، هما میرافشار و اردلان سرفراز همکاری و نیز با هایده هم‌خوانی داشته‌است.
معین پس از مهاجرت به آمریکا، با آهنگ‌ساز سرشناس ایرانی صادق نوجوکی آشنا شد که حاصل این آشنایی، آلبوم‌های «ننه (به تو می‌اندیشم)» و «خاطره ۷» و ترانه‌هایی همچون «طناز»، «ارباب وفا» و… است که در محبوبیت معین تأثیر چشم‌گیری داشته‌اند.او علاوه بر محبوبیت کم‌نظیر در نزد ایرانیان، درکشورهای دیگر از جمله تاجیکستان پرآوازه است.
معین با انتشار آلبوم «پریچه» در سال ۱۳۶۴ با آهنگ‌هایی از فرید زلاند و بیژن مرتضوی پرفروش‌ترین آلبوم سال را منتشر کرد. قبل از آن نیز معین و هایده زوج هنری موفقی تشکیل داده و موفق به تولید پرفروش‌ترین آلبوم سال ۱۳۶۲ یعنی «گل‌های غربت» شده بودند. معین در طول دورهٔ فعالیت خود برنامه‌های گوناگونی را در سراسر جهان اجرا کرده‌است. از جمله کنسرت‌های موفق او می‌توان به کنسرت در یونیورسال آمفی تئاتر در لس آنجلس در سال ۱۹۹۲ (به سرپرستی آندرانیک) اشاره کرد.
معین در سال ۱۳۷۹ آلبوم پرواز را منتشر کرد و دو سال بعد، در سال ۱۳۸۱ آلبوم «لحظه‌ها» را روانهٔ بازار کرد که یکی از ماندگارترین آلبوم‌های تاریخ ایران است و قطعه‌های این آلبوم از سطح آن زمانِ موسیقی ایران کاملاً فراتر بود. معین در این آلبوم با شاعران و آهنگ‌سازانی همچون حسن شماعی‌زاده، هما میرافشار و بابک رادمنش همکاری داشت. از کارهای این آلبوم می‌توان به «لحظه‌ها»، «فراموشم نکن»، «قسم نخور» و «شبای رفتن تو» اشاره کرد. در پاییز سال ۱۳۸۶، معین آلبوم «طلوع» را که حاصل همکاری او با بابک بیات، بابک صحرایی، فضل‌الله توکل، صادق نوجوکی، کاظم عالمی بود منتشر کرد. این آلبوم آخرین آلبوم معین برای مدات دوازده سال شد. معین در ارائهٔ کارهای عاشقانه و غمگین تبحر عجیبی دارد که به سوز و غم پنهان در صدایش مرتبط است. معین چند سالی رویهٔ کارش را بر ارائهٔ تک‌آهنگ گذاشت؛ «شمال، خونهٔ آرزو، همدم، مردم و…» از این ترانه‌ها بودند. وی پس از انتشار تک‌آهنگ‌های خود، در ۳۰ دی ۱۳۹۸، آلبوم «ماندگار» را منتشر کرد که در این آلبوم با شاعران و آهنگ‌سازانی همچون افشین مقدم، افشین یداللهی، روزبه بمانی، هما میرافشار، بابک زرین، محمد حیدری و فضل‌الله توکل همکاری کرده‌است؛ این آلبوم تاکنون آخرین آلبوم او به‌شمار می‌رود.
معین در سال ۱۳۶۸ در سنِ ۳۸سالگی با خانمی اسپانیایی ازدواج کرد. وی در همان سال آلبوم «صبحت به خیر عزیزم» را روانهٔ بازار کرد. دو سال بعد یعنی در سال ۱۳۷۰ اولین فرزندش، "پریچه" (پری کوچک)بلور بنفش با معین متولد شد.معین در سال ۱۳۷۴ از همسر خود جدا شد، و تا مدتی در تنهایی به سر برد. وی در سال ۱۳۷۸ برای بار دوم ازدواج کرد. همسر دوم وی خانمی ایرانی به نام «پانته‌آ» است که از وی دختری به نام «ستاره» دارد. معین هم‌اکنون مقیم آمریکا است و در انسینو، لس‌آنجلس زندگی می‌کند.
معین در سال ۱۹۸۶ برای خواندن ترانه‌های آلبوم «سال» با هایده، مهستی و انوشیروان روحانی همکاری کرد. او در این آلبوم، ترانه «هوس» را خوانده‌است. چندی بعد با هایده و محمد حیدری در آلبوم «گلهای غربت» همکاری کرد و در آن ترانه «دلم گرفت» را اجرا کرد. معین در سال ۱۹۸۸ با اجرای ترانهٔ «طنین صلح» که برای پایان جنگ ایران و عراق توسط فرخ آهی با شعری از لیلا کسری ساخته شد با گروهی از خوانندگان ایرانی مقیم لس‌آنجلس همکاری کرد.
سیاوش قمیشی در سال ۱۳۹۱ آهنگ «پرنده» را ساخت و آن را برای نخستین بار در سال‌های فعالیت خوانندگیش به‌صورت مشترک با معین ضبط کرد.
ترانه «سفر» با مطلع (سفر کردم که از یادم بری دیدم نمی شه…) از ترانه‌های معین با آهنگ‌سازی فرید زولاند با شعری از لیلا کسری است. مصطفی کیایی با ساختن فیلم ضدگلوله قصه فردی را روایت کرد که تحت تأثیر این ترانه با صدای معین قرار گرفته و زندگی‌اش تغییر می‌کند.
نزار توفیق قبانی (به عربی: نزار توفیق قبانی؛ ۲۱ مارس ۱۹۲۳–۳۰ آوریل ۱۹۹۸) دیپلمات، شاعر، نویسنده و ناشر سوری بود. سبک شعری او ترکیبی از سادگی و ظرافت در کاوش موضوعات عشق، اروتیسم، فمینیسم، دین و ناسیونالیسم عربی می‌باشد. شاعری است که با شعرهای عاشقانه‌اش مشهور است؛ زن و عشق موضوع اصلی شعر قبانی‌اند.Ayyıldız, Esat. “‘Kudüs’ Adlı İki Şiirin Mukayesesi: Nizâr Kabbânî’nin Kaleminden Arapça ‘el-Kuds’ ve Else Lasker-Schüler’in Kaleminden Almanca ‘Jerusalem’”. "Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi" 53 (Aralık 2022), 799-824. https://doi.org/10.17120/omuifd.1167935 شعرهایش را خوانندگانی مانند عبدالحلیم حافظ و نجات صغیره (مصر)، فیروز و ماجده الرومی (لبنان)، کاظم الساهر(عراق) خوانده‌اند. او در دنیای عرب از شهرتی بی‌همتا برخوردار است. شعر او به اکثر زبان‌های دنیا ترجمه شده‌است و خوانندگانی بی‌شمار دارد.بر گرفته از پشت جلد کتاب «نزار قبانی، عاشقانه سرای بی همتا» مترجم رضا طاهری
وی متولد دمشق بود. «نزار قبانی سرودن شعر را از شانزده سالگی آغاز کرد. در ۱۹۴۴از دانشکدهٔ حقوق در دمشق فارغ‌التحصیل و در وزارت خارجهٔ سوریه به کار مشغول شد؛ در شهرهای: قاهره، لندن، بیروت و مادرید خدمت کرد و پس از وحدت مصر و سوریه سفیر این جمهوری متحده در چین شد. در ۱۹۶۶ کار دیپلماسی را رها کرد و فقط به شعر پرداخت. با شکست و عقب‌نشینی اعراب در مسئلهٔ فلسطین، از شعر عاشقانه به شعر سیاسی و شعر مقاومت روی‌آورد. خودکشی خواهرش در ناکامی عاشقانه(۱۹۳۸)، مرگ پسر نوجوانش به بیماری قلبی، کشته‌شدن همسرش بلقیس‌الراوی در بمب‌گذاری سفارت عراق(۱۹۸۱در بیروت)، بر شعرش اثر گذاشت.»بر گرفته از پشت جلد کتاب «نزار قبانی، عاشقانه سرای بی همتا» مترجم رضا طاهری، نزار قبانی، عاشقانه سرای بی همتا"، مترجم رضا طاهری نشر نخستین
هنگامی که ۱۵ ساله بود خواهر ۲۵ ساله‌اش به علت مخالفتش با ازدواج با مردی که به او تحمیل شده بود، خودکشی کرد. در حین مراسم خاکسپاری خواهرش تصمیم گرفت که با شرایط اجتماعی که او آن را مسبب قتل خواهرش می‌دانست بجنگد. این شاعر در پاسخ به این سؤال که آیا شما یک انقلابی هستید یا خیر، پاسخ داد: «عشق در جهان عرب مانند یک زندانی است و من می‌خواهم آن را آزاد کنم. من می‌خواهم با شعرم روح، حس و جسم عرب را آزاد کنم. روابط زن و مرد در جامعه ما سالم نیست.» او به عنوان یکی از فمینیست‌ترین و مترقی‌ترین روشنفکران زمان خود شناخته می‌شود.
نزار قبانی دانش‌آموخته دانشگاه دمشق بود. وی به زبان‌های فرانسه، انگلیسی و اسپانیولی نیز مسلط بود و مدت بیست سال در دستگاه دیپلماسی سوریه خدمت کرد.
نزار در کتاب داستان من و شعر می‌نویسد: «بیشتر اشعارم را به سفر مدیونم اگر مانند میخ خیمه در خاک وطنم فرو مانده بودم چهرهٔ شعرم به چه حالتی درمی‌آمد.»داستان من و شعر، مترجم غلامحسین یوسفی، نشر توس، ص ۹3 و «از دمشق دور افتادم. زبان‌های دیگری آموختم. اما الفبای دمشقی‌ام چسبیده به انگشتان، گلو و جامه‌هایم. همان کودکی ماندم که آنچه در باغچه‌های دمشق از نعناع، نیلوفر و نسترن بود، هنوز در کیف دستی خود دارد. در هر مهمان‌خانهٔ جهان که رفتم دمشق را با خود بردم و با او روی یک تخت خوابیدم.»داستان من و شعر، مترجم غلامحسین یوسفی، نشر توس، ص 30
بخشی از شعرهای نزارقبانی برای همسرش بلقیس الراوی سروده شده‌است.نزار قبانی، عاشقانه سرای بی همتا"، مترجم رضا طاهری نشر نخستین، ص ۹۲
بلقیس‌الراوی/ بلقیس‌الراوی/ بلقیس‌الراوی / ضرباهنگ نامش را دوست داشتم/ پناه می‌جستم به نواختنش
و می‌هراسیدم از چسبانیدن نام او به نام خودم/ چون وحشت از گل‌آلود کردن آب دریاچه
و ناساز کردن سمفونی‌ای زیبا
همسر او سرانجام در جلوی سفارت عراق دربیروت به دلیل بمبی که در ماشینش گذاشته شده بود، کشته شد. نزار در قصیده بلقیس برای او می‌سراید:/نزار قبانی، عاشقانه سرای بی همتا"، مترجم رضا طاهری نشر نخستین، ص ۳۸۷
و عرب‌ها روزی خواهند دانست / که پیامبری را کشتند پیامبری را کشتند/ پیامبری را کشتند پیامبری را کشتند
بخش‌هایی از اشعار نزار قبانی تاکنون به فارسی ترجمه و منتشر شده‌است. حمید رحمانی، مهدی سرحدی، موسی بیدج، یغما گلرویی، اصغر علی کرمی ،رضا طاهری، موسی اسوار ،رضا عامری و احمد پوری، ایاد فیلی، دکتر یدالله گودرزی و سهند آقایی مترجمانی هستند که تاکنون بخش‌هایی از آثار نزار را به فارسی ترجمه کرده‌اند.
۱۳۹۲- جهان ساعتش را با چشم‌های تو تنظیم می‌کند، مترجم: سهند آقایی، نشر جوانه توس
بین برگه‌های من
و دستهای تو
تاریخ تمدنی است طولانی..
هر گاه انگشتانم را دقیقه ای
در کف دستان تو رها کردم
درخت خرما رویید..
زنانه می خواهمت
تا امکان زندگی در سرزمین مان ادامه یابد
تا امکان حضور شعر در قرن‌مان ادامه یابد
برای این که ستارگان و زمان ادامه یابند
و کشتی‌ها و دریا و حروف الفبا ادامه یابند
تا تو زن هستی، ما خوبیم
زنانه می خواهمت برای این که تمدن زنانه است
برای این که شعر زنانه است
خوشهٔ گندم زنانه است
شیشهٔ عطر زنانه است
پاریس در بین شهرها زنانه است
و بیروت با زخم‌هایش زنانه باقی می‌ماند
به نام آن‌ها که می‌خواهند شعر بنویسند / زن باش
به نام آن‌ها که می‌خواهند به عشق بپردازند / زن باش
اندیشیدن ممنوع!
چراغ، قرمز است..
سخن گفتن ممنوع!
بحث پیرامون علم دین و
صرف و نحو و
شعر و نثر، ممنوع!
اندیشه منفور است و زشت و ناپسند!
شَفَق قُطبی (Aurora) یکی از پدیده‌های جوی کرهٔ زمین است. شفق قطبی پدیدهٔ ظهور نورهای رنگین و متحرک در آسمان شب است و معمولاً در عرض‌های نزدیک به دو قطب زمین بر اثر برخورد ذرات باردارِ بادِ خورشیدی و یونیزه شدن مولکول‌های موجود در یون‌سپهر (یونوسفر) زمین به وجود می‌آید.
شفق‌های قطبی نورهای زیبایی‌اند که به‌طور طبیعی در آسمان دیده می‌شوند و معمولاً در شب و در عرض‌های جغرافیایی قطبی به چشم می‌خورند. آن‌ها در یونوسفر تشکیل می‌شوند و در سپیده‌دم قطبی رویت پذیرند. در عرض جغرافیایی قطب شمال به آن‌ها شفق‌های شمالی نیز گفته می‌شود که در سال ۱۶۲۱ توسط پیر گاسندی روی این پدیده طبیعی نهاده شد. به شفق‌های قطبی، نور قطب شمال هم گفته می‌شود زیرا آن‌ها غالباً در نیم کرهٔ شمالی دیده می‌شوند و هرقدر به قطب شمال نزدیک می‌شوید با توجه به مجاورت با قطب مغناطیسی شمالی زمین احتمال بیشتری می‌رود که بتوانید آن‌ها را ببینید. برای نمونه، در شمال شبه جزیره اسکاندیناوی، ایسلند، گرینلند و همین طور در آلاسکا و شهرهای شمالی کانادا و روسیه امکان رویت آن‌ها بسیار زیاد است.
شفق‌های قطبی در نزدیکی قطب مغناطیسی شمالی ممکن است خیلی بالا باشد ولی در افق شمالی به صورت سبز برافروخته و در صورت طلوع خورشید به صورت سرخ کمرنگ دیده می‌شود. شفق‌های قطبی معمولاً از سپتامبر تا اکتبر و از مارس تا آوریل روی می‌دهند. برخی از قبایل کانادایی به این پدیده رقص ارواح می‌گویند. شفق قطبی در طول چرخه خورشیدی و هنگام خروج جرم از تاج خورشیدی پُردفعات و درخشنده‌تر مشاهده می‌شود.
در قطب جنوب نیز این روی می‌دهد اما تنها در جنوبی‌ترین عرض جغرافیایی رویت‌شدنی است و گاهی نیز در آمریکای جنوبی و استرالیا (استرالیا در زبان لاتین به معنی جنوب است). بنجامین فرانکلین نخستین کسی بود که به شفق‌های قطبی توجه نشان داد. در نظریه او علت وقوع شفق‌های قطبی این انتقال نور در مرکز بار الکتریکی در سرزمین‌های قطبی که با برف و رطوبت شدت می‌گیرد، بود. علت وقوع شفق قطبی خروج جرم از تاج خورشیدی است که از طریق مغناطره و کمربند وان آلن به مناطق قطبی هدایت می‌شوند.
بیرکلاند دانشمند نروژی با مقایسه نتایج اخیر این فرضیه را مطرح کرد که لکه‌های خورشیدی ناحیه‌هایی هستند که از آن‌ها باریکه‌های ذرات باردار (الکترونها) به داخل فضای اطراف گسیل می‌شوند. این ذرات با رسیدن به لایه‌های بالای جو زمین ، از طریق برخوردهای الکترون در این لایه‌ها ، مشابه تخلیه گاز در لوله ، گازها را به تابانی وا می‌دارند. این الکترونها همچنین روی میدان مغناطیسی زمین و شرایط انفجار امواج رادیویی مجاور زمین اثر می‌گذارند.
او برای نشان‌دادن این پدیده، آزمایشی انجام داد. یک گوی مغناطیسی را که نماد زمین است، در یک جعبه شیشه‌ای خلا آویزان کرد. سپس با یک تفنگ الکترونی، به آن الکترون پرتاب کرد. در این آزمایش، در دو قطب گوی، او دو حلقه نورانی را مشاهده کرد.
در الکترومغناطیس قانونی به نام قانون دست راست وجود دارد. شکل کلی قانون به این صورت است: formula_1
q در این فرمول، بار ذره است و v بردار سرعت ذره و B بردار میدان مغناطیسی است. در آخر، F نیرویی است که به ذره وارد می‌شود. وقتی یک ذره باردار وارد یک میدان مغناطیسی می‌شود، نیرویی به آن وارد می‌شود که جهت آن بر اساس قانون دست راست مشخص است. اگر جهت حرکت ذره (بردار سرعت) عمود بر میدان مغناطیسی باشد، به دلیل اینکه نیرو به سمت داخل است، به دور خطوط میدان مغناطیسی می چرخد (مانند سنگی که با نخ بسته شده و آن را می چرخانیم). اما اگر حرکت ذره دارای مؤلفه موازی با میدان مغناطیسی باشد، این مؤلفه باعث جلو رفتن ذره می‌شود. در این صورت، ذره مسیر مارپیچی را طی می‌کند.
الکترون‌ها و پروتون‌هایی که توسط خورشید در فضا پراکنده می‌شوند، وقتی به زمین می رسند، توسط میدان مغناطیسی زمین به دام می افتند و با حرکتی مارپیچی به سمت قطب‌ها می روند. ذرات به دام افتاده کمربندهای تابشی وان آلن را تشکیل می دهند. (عبور از این کمربند برای فضاپیماهای حاوی سرنشین بسیار خطرناک است).
در قطب ها، میدان مغناطیسی زمین وارد جو آن می‌شود. درون جو، ذرات باردار با مولکول‌های هوا برخورد می‌کنند و باعث برانگیخته شدن آن‌ها و تابش نور می‌شوند. این نورها شفق قطبی را می سازند.
اتم‌های نیتروژن از خود نورهای مایل به قرمز و اتم‌های اکسیژن از خود نور سبز منتشر می‌کنند.علت رنگی‌شدن شفق‌های قطبی
دانشمندان به منظور اندازه‌گیری ارتفاع شفق قطبی از دو نقطه به فاصله چند ده کیلومتر از یکدیگر از آن عکس گرفتند. به کمک چنین عکس‌هایی می‌توان ارتفاع شفق‌های قطبی را محاسبه کرد. شفق‌های قطبی در بلندای ۳۰۰ تا ۷۰۰ کیلومتری بالای زمین (بیشتر اوقات در بلندی ۱۰۰ کیلومتر) پدیدار می‌شوند. شفق‌های قطبی تابانی گازهای رقیق موجود در هوای زمین هستند، که تا اندازه‌ای به تابانی در لامپ‌های تخلیه گاز همانند می‌باشند.
شفق‌های قطبی یکی از طبیعی‌ترین و زیباترین پدیده‌های جو زمین است. پدیده مزبور عبارت از ذرات بارداری هستند که از خورشید به سوی لایه‌های زیرین جو زمین سرازیر می‌شوند و روشنی‌هایی را که کلاً شفق‌های قطبی نام دارند پدیدمی‌آورند.
شفق قطبی یا نورهای قطبی، به بهترین صورت از حدود عرض جغرافیایی دایرهٔ اقیانوس منجمد شمالی (یا منجمد جنوبی) دیده می‌شود. نورهای قطبی درست همانند تابش‌های رنگی در آسمان هستند. نورهای قطبی در اثر الکترون‌هایی که در طول خطوط نیروی میدان مغناطیسی زمین حلقه می‌زنند، به وجود می‌آیند. این حلقه‌های الکترونی وارد جو زمین می‌شوند و باعث می‌گردند که گازهای رقیقی که در ارتفاعات بالای جو قرار دارند، همانند نور لامپ فلوئورسنت بدرخشند. این الکترون‌ها عمدتاً از خورشید می‌رسند و تعداد آن‌ها بستگی به فعالیت خود خورشید دارد. وقتی که سطح خورشید خیلی فعال باشد، ما نورهای قطبی بیشتری را مشاهده می‌کنیم تا زمانی که خورشید آرام‌تر است.
نور قطبی می‌تواند شکل‌های مختلفی داشته باشد. بعضی وقت‌ها شبیه به پردهٔ آویزان، یا نورهای متحرک یا پرتوهای نور است. رنگ آن نیز تغییر می‌کند ولی بیشتر مواقع دارای سایهٔ سبز یا صورتی است.
شفق‌ها مانند پرده‌هایی عظیم به طول صدها کیلومتر از نورهای رنگی هستند
در موارد نادر شفق قطبی ممکن است سراسر آسمان مرئی، از افق تا سمت الراس را بپوشاند
شفق‌های قطبی معمولاً باید فقط در قطب‌ها اتفاق میفتند. ولی به ندرت در عرض‌های جغرافیایی میانی نیز دیده می‌شوند وقتی که طوفان‌های مغناطیسی اتفاق می‌افتند. طوفان‌های مغناطیسی در دورهٔ تناوب ۱۱ سالهٔ خورشیدی یا ۳ سال بعد از این دورهٔ تناوب اتفاق می‌افتند. در این دورهٔ تناوب ۱۱ ساله که هم‌اکنون نیز ما در آن هستیم میزان فعالیت‌های خورشیدی بالا رفته و با رصد خورشید می‌توان میزان بالای این فعالیت‌ها را دید. انرژی حاصل نیز از طریق بادهای خورشیدی تأمین می‌شود.
در مشتری و زحل قطب‌های مغناطیسی قوی تری وجود دارد و هر دو آن‌ها کمربند تشعشع بزرگی دارند. و شفق‌های قطبی به وضوح توسط تلسکوپ هابل در آن‌ها دیده شده. در اورانوس و نپتون نیز شفق قطبی وجود دارد.
شفق‌های قطبی در مکانی مانند زمین توسط بادهای خورشیدی ایجاد می‌شود ولی در مشتری اقمار آن به خصوص قمر آیو علت وجود این پدیده هستند.
این پدیده همچنین در مریخ و زهره نیز دیده می‌شود زیرا زهره دارای مغناطیس درونی نیست. شفق قطبی در زهره گاهی اوقات تمام سیاره را نیز می‌پوشاند. این پدیده در زهره توسط بادهای خورشیدی تولید می‌شود. همچنین در ۱۴ اوت ۲۰۰۴ در مریخ نیز این پدیده توسط SPICAM به ثبت رسیده‌است.
ویکی‌پدیا.
خَشایارشای یکم () یا خَشایارشای بزرگ پسر داریوش بزرگ و آتوسا دختر کوروش بزرگ، پنجمین شاه هخامنشی در میانه سال‌های ۴۸۵ تا ۴۶۵ پیش از میلاد است.
داریوش بزرگ پسران بسیاری داشت که بزرگ‌ترین آنها ارته‌برزن بود ولی داریوش خشایارشا را که بزرگ‌ترین فرزند از آتوسا دختر کوروش بود به جانشینی برگزید. خشایارشا در سال ۴۸۶ پیش از میلاد در سن سی و چهار سالگی پس از مرگ پدر به پادشاهی رسید. خشایارشا بر کشوری فرمان می‌راند که بزرگ‌ترین شاهنشاهی تاریخ جهان از نگر درصد مردمانی که در آن می‌زیسته‌اند، است. ۴۴ درصد مردمان جهان در این گستره زندگی می‌کرده‌اند.[-empire-by-percentage-of-world-population کتاب رکوردهای گینس- هخامنشیان، بزرگ‌ترین امپراتوری دنیا]