moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بندلی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چایپاره در استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان بسطام قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۹نفر (۲۳ خانوار)
دوه‌اغلی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چایپاره در استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان بسطام قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۷نفر (۴ خانوار)
جمعیت آن (۱۰۷) نفر (۱۲ خانوار) می‌باشد.
شطو، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چایپاره در استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان بسطام قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۵نفر (۱۶ خانوار)
ساختمان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چایپاره در استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان بسطام قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲نفر (۴ خانوار)
شکربلاغی علیا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چایپاره در استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان بسطام قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۸نفر (۱۰ خانوار)
عباس‌بلاغی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چایپاره در استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان بسطام قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۴نفر (۱۹ خانوار)
کفیل، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چایپاره در استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان بسطام قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۶نفر (۲۵ خانوار)
گورش، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چایپاره در استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان بسطام قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۲۰نفر (۴۲ خانوار)
بهستان، روستایی است از توابع بخش مرکزی در پایین دست دریاچه سد آق چای شهرستان چایپاره استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان بسطام قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۹نفر (۱۴ خانوار)
اجای، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چایپاره استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان بسطام قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۳نفر (۲۰ خانوار)
بسطام، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چایپاره در استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا مرکز دهستان بسطام می باشد.
این روستا در دهستان بسطام قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۸۱نفر (۱۵۵ خانوار)
از جای‌های باستانی و تاریخی این روستا می‌توان دژ بسطام وابسته به دوره اورارتو را نام برد.
چیر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چایپاره در استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان بسطام قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۵نفر (۲۱ خانوار)
دوردآغاچ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چایپاره در استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان بسطام قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۲نفر (۶ خانوار)
دوزن، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چایپاره در استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان بسطام قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۲نفر (۹ خانوار)
قورول سفلی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چایپاره در استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان بسطام قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۱۷نفر (۵۱ خانوار)
قورول علیا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چایپاره در استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان بسطام قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۳۰نفر (۴۱ خانوار)
چومران، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چایپاره استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان بسطام قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۷نفر (۱۵ خانوار)
جمعیت آن (۸۸) نفر (۱۱ خانوار) می‌باشد.
قره‌کندی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چایپاره در استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان بسطام قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰۱۸نفر (۲۴۲ خانوار)
قنات باقربیک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چایپاره در استان آذربایجان غربی ایران.وجه تسمیه روستای قنات باقربیگ طبق بررسی های بعمل آمده واظهارات معتمدین وریش سفیدان روستا به علت  وجود قنات در روستا که هم اکنون نیز فعال است وخان روستا که باقر نام داشته است به نام روستای قنات باقربیگ معروف شده است .
سابقه سکونت وتاریخچه شکل گیری روستا
دربررسی پیدایش روستاطبق اظهارت معتمدین ،قدمت این روستا به بیش از 200سال پیش بر میگردد.که وجود منابع آب وخاک غنی عامل اصلی شکل گیری روستا درگذشته بوده است .هسته اولیه روستادر نزدیکی قنات ودرجوار جاده شکل گرفته وبعدها از هر چهار طرف گسترش یافته است بنابر اقوال محلی در گذشته دور به این روستا نام قنات جاج رضا اطلاق می شده است .
فاصله روستا از سایر روستاهای همجوار و مراکز دهستان و بخش
نزدیک ترین روستا به قنات باقربیگ روستای قره کندی است که در فاصله 300متری جنوب روستا قرار داردروستای بسطام مرکز دهستان بسطام در فاصله 8کیلومتری جنوب غربی روستا قرار دارد وروستای نعلبند در فاصله 10کیلومتری غرب روستا واقع می باشد .نزدیکترین شهر به روستای قنات باقربیگ شهر قره قره ضیا الدین است که در فاصله 3کیلومتری جنوب شرقی آن قرار دارد .
این روستا در دهستان بسطام قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۴۲نفر (۱۰۴ خانوار)
کسیان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چایپاره در استان آذربایجان غربی ایران.
پل تاریخی کسیان
این پل در دهکده کسیان قرار دارد و در سال ۱۳۱۷ ش ساخته شده‌است. پل کسیان بر روی یک سطح سنگی بر روی کف رودخانه آق سو بنا شده‌است. این پل دارای نه چشمه با طاق‌های رومی است. مصالح به کار رفته در آن سنگ‌های تراشیده منظم و مصالح جدید است. این پل که در ۵۱ کیلومتری جاده خوی – ماکو واقع شده، ۷۰ متر طول و ۴٫۵ متر عرض و ۵ متر ارتفاع دارد و سنگ‌های سفید آن از قلعه اورارتویی بسطام در ۳ کیلومتری پل آورده شده‌اند.
این پل از بناهای مربوط به دوره قاجاریه می‌باشد و بر روی رودخانه آغ چای ساخته شده و از لحاظ معماری در عصر خود بی نظیر بوده‌است. این پل علاوه بر قدمت، هم بدلیل برقراری ارتباط بین چند روستای چایپاره و هم بدلیل پیدا شدن سنگ نبشتهٔ اورارتویی بسطام هنگام انتقال سنگ‌های قلعه، از شهرت نسبتا" زیادی برخورداراست.
تا قبل از احداث جاده ترانزیتی ایران اروپا در ۳ کیلومتری قره ضیاءالدین، مهم‌ترین راه ارتباطی منطقه جاده قدیمی خوی-ماکو (جاده حمزیان) بوده و در طول خود از خوی تا ماکو دارای ۴ دهنه پل بوده که مهم‌ترین آن‌ها پل کسیان یا در اصطلاح محلی ((دوقوز گوز)) به معنای نه دهنه در کنار روستای کسیان می‌باشد. دلیل این نامگذاری وجود نه دهنه در بدنه این پل می‌باشد.
این روستا در شهرستان چایپاره قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۹۷ نفر (۸۹ خانوار)
بادکی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چایپاره استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان بسطام قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۱۸نفر (۲۲۶ خانوار)
سید امیر خرم (زاده ۱۳۴۱ در تهران) زندانی سیاسی و عضو نهضت آزادی است.BBC فارسی - ایران - احکام سنگین برای امیر خرم و عماد بهاور، اعضای نهضت آزادیBBC فارسی - ایران - انتقال عضو شورای مرکزی نهضت آزادی به مکانی نامعلوم
خرم متولد سال ۱۳۴۱ در تهران است و فارغ‌التحصیل دانشگاه شیراز در رشته ماشین آلات کشاورزی بوده و از مدیران پروژهای نیروگاه‌های وزارت نیرو می‌باشد.
او از جانبازان جنگ ایران و عراق است و از سال ۱۳۶۵ به عضویت نهضت آزادی ایران درآمد. او عضو شورای مرکزی نهضت آزادی ایران است و سابقه عضویت بلند مدت در دفتر سیاسی نهضت آزادی و مسئولیت شاخه جوانان نهضت آزادی را در کارنامه خود دارد.امیر خرم: تصمیم نهضت آزادی ایران به خودداری از ادامه فعالیت سیاسی
خرم در سال ۱۳۸۰ به همراه اعضای نهضت آزادی به صورت موقت بازداشت شد و پس از محاکمه غیر علنی به چهار سال و نیم زندان تعزیری محکوم شد.
او هم‌چنین پس از تظاهرات جنبش سبز در تاسوعا و عاشورای ۱۳۸۸ بازداشت شد و حدود دو ماه را در زندان به سر برد. وی در دادگاه بدوی به خاطر حضور در تظاهرات روز عاشورا و عضویت در نهضت آزادی به هفت سال زندان و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد. در دادگاه تجدید نظر این حکم به شش سال زندان تبدیل شد. او پس از ابلاغ حکم قطعی به صورت تلفنی این ابلاغ را بی‌اعتبار دانست. روز ۲۰ شهریور ۱۳۹۰ مأموران دادستانی به بازداشت او اقدام و برای تحمل شش سال زندان به زندان اوین منتقل کردند.رادیو فردا
مهندس خرم در ۲۲ بهمن ۱۳۹۴ آزاد شد.http://www.ensafnews.com/21452/سید-امیر-خرم-آزاد-شد/
سایت شخصی امیر خرم
جمعیت آن (۶۰ ) نفر (۹ خانوار) می‌باشد.
توپ فوتبال توپی است که برای انجام انواع مختلف بازی فوتبال از آن استفاده می‌شود. در انواع مختلف ورزش فوتبال از توپ‌های متفاوتی استفاده می‌شود که همگی آن‌ها در دو طبقه توپ‌های کروی و توپ‌های تخم‌مرغی جای می‌گیرند.
برای توپ فوتبال، استانداردهایی تعریف شده که مهم‌ترین آن‌ها استاندارد فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) است. فیفا دو نوع استاندارد کیفی را برای توپ‌های فوتبال اعلام کرده که یکی برای توپ‌های مورد استفاده در مسابقات رسمی فوتبال، و دیگری برای مسابقات غیررسمی و بازیکنان آماتور می‌باشد. این دو استاندارد عبارتند از:
توپ‌هایی که در مسابقات رسمی و مورد تأیید فیفا استفاده می‌شوند باید سایز محیط بیرونی ۶۸٫۵ الی ۶۹٫۵ سانتی‌متر و وزنی بین ۴۲۰ تا ۴۴۵ گرم داشته باشند. در غیر اینصورت برای برگزاری مسابقات حرفه‌ای و رسمی مناسب نیستند.
سایز محیط بیرونی توپ‌های فوتبال آماتور (غیر حرفه ای) بین ۶۸ الی ۷۰ سانتی‌متر و وزنشان بین ۴۱۰ الی ۴۵۰ گرم می‌باشد. درست است که این توپ‌ها برای برگزاری مسابقات حرفه‌ای مناسب نیستند اما از نظر فیفا توپ فوتبال محسوب می‌شوند و برای ورزش فوتبال در سطح آماتور مناسب هستند.[۱]
این نوع توپ‌ها، توپ شماره ۵ نیز نامیده می‌شوند اما در مسابقات داخل سالن از توپ‌های کوچکتر و سنگین تر استفاده می‌شود. برای مثال توپ شماره ۴ توپ استاندارد برای بازی فوتسال است که فیفا برای آن نیز استانداردی به همان ترتیبی که در بالا گفته شد ارائه کرده‌است.
آدیداس مهم‌ترین سازنده توپ فوتبال است که توپ‌های جام جهانی فوتبال را از جام جهانی فوتبال ۱۹۷۰ به این‌سوWorld Cup footballs, Soccer Ball WorldWorld Cup Ball History press release, Adidas (PDF) و توپ‌های جام ملت‌های اروپا را از جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۰European Football Championship balls, Soccer Ball World و همچنین لیگ قهرمانان یوفا را می‌سازد.Team Geist, Soccer Ball World
توپ استاندارد فوتبال استرالیایی بیضی شکل و شبیه به توپ‌های مورد استفاده در راگبی است. رنگ توپ مسابقاتی که در روز انجام می‌شود قرمز و بازی‌هایی که در شب انجام می‌شود زرد است. استانداردهای آن:
در فوتبال گیلیک از یک توپ چرمی کروی شبیه به توپ والیبال با این استانداردها استفاده می‌شود:
توپ‌هایی که در فوتبال آمریکایی و فوتبال کانادایی استفاده می‌شوند، این شرایط را دارا می باشند:
بازی‌های جهانی یک رویداد چند ورزشی است که مختص ورزشهای غیر المپیکی است. این رقابت‌ها از سال ۱۹۸۱ هر ۴ سال یک‌بار توسط انجمن بین‌المللی بازی‌های جهانی و با همکاری کمیته بین‌المللی المپیک برگزار می‌شود.
برخی از ورزش‌هایی که در گذشته در این مسابقات برگزار شده‌اند، هم‌اکنون به المپیک راه یافته‌اند (مانند تریاتلون، بدمینتون، وزنه‌برداری زنان و ترامپولین) و همچنین رشته‌هایی که در گذشته در المپیک برگزار شده‌اند (مانند طناب کشی) یا از برنامه المپیک حذف می‌شوند (مانند سافتبال) می‌توانند در برنامه این مسابقات قرار گیرند.
آخرین دوره این مسابقات در سال ۲۰۱۷ در لهستان در حال برگزاریست و دوره بعدی سال ۲۰۲۱ در برمینگم در ایالات متحده آمریکا میزبانی خواهد شد.
رشته‌هایی که در هر دوره بازی‌های جهانی برگزار می‌شود توسط میزبان و با توجه به امکاناتی که در شهر میزبان وجود دارد، انتخاب می‌شود. ۳۲ رشته ورزشی در فهرست ورزش‌های بازی‌های جهانی قرار دارد و میزبان می‌تواند تعدادی رشته ورزشی را خارج از فهرست ورزش‌های رسمی انجمن انتخاب کرده و برگزار کند، البته مدال‌های این رشته‌ها در جدول شمارش مدال‌ها منظور نخواهد شد. تعداد رشته‌های ورزشی برگزار شده در هر دوره این مسابقات بین ۲۵ تا ۳۵ رشته ورزشی است.
بدل‌آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۷۲۵نفر (۱۵۰۳ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
هم‌اکنون به علت ایجاد کمربندی‌های متعدد شهری و گسترش شهرستان خوی این روستا به شهر متصل گردیده و زیر نظر شهرداری مرکزی خوی اداره می‌شود. این روستا از جنوب غرب با روستای پیر موسی از سمت شمال شرق به جاده مواصلاتی خوی حمزیان، از سمت جنوب به جاده خوی فیرورق و از سمت شرق با شهر به علت وسعت زیاد منتهی می‌گردد. بدل آباد جمعیتی بیش از ۷۰۰۰ نفر داشته، ۱۲۰۰ واحد خانه مسکونی داشته و مردم آن به شغل دامداری و کشاورزی و قالی بافی مشغول هستند. این روستا دارای باغ‌های بسیار سر سبز سیب و مزارع زیبای گل آفتابگردان است. زیارتگاه تاریخی علمدار خوی در منتهی‌الیه این روستا از اماکن زیارتی و بسیار جذاب و باستانی این روستا است.http://www.khoyonline.com/index.php?option=com آب و هوای روستا به‌علت داشتن باغ‌ها و مزارع سرسبز بسیار مطلوب بوده و هوائی پاکیزه دارد.
از ورزش‌های محلی و سنتی رایج در این روستا می‌توان به کشتی سنتی و پهلوانی «آشیرما»، مهارت‌های اسب سواری، طناب کشی، هفت‌سنگ و «قئییش قویودی» اشاره کرد.
قرخ‌یاشار، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۳۳نفر (۴۷ خانوار)
احمدآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.مردم این روستا کرد زبان هستند.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۵۹نفر (۲۰۹ خانوار) بوده‌است.
اکبرآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴۴۶نفر (۲۹۵ خانوار)
عزت‌آباد روستایی در دهستان دیزج بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۹۱۲ نفر (۴۵۰خانوار) بوده‌است.
مجید شابویی دودکانلو
سراب، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰۱۵نفر (۲۲۱ خانوار)
قزقلعه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران. این روستا در ۹ کیلومتری شمال شهر خوی قرار دارد.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۳۹نفر (۱۹۴ خانوار)
کشک زر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۵۴نفر (۳۲ خانوار)
یاریم‌قیه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
روستایی واقع در دامنه کوه افسانه ای چله خانه می‌باشد. روستا در عرض جغرافیایی ۳۸ درجه و ۳۴ دقیقه شمالی و طول جغرافیایی ۴۴ درجه و ۵۷ دقیقه شرقی بوده و ارتفاع آن از سطح دریا ۱۱۲۷ متر می‌باشد. متوسط بارندگی در پنجاه سال اخیر ۲۸۶/۳ میلی‌متر و متوسط درجه حرارت منطقه حدوداً ۱۲/۴ درجه سانتی‌گراد گزارش شده‌است. یاریم به معنای (نصف) و قیه به معنای (صخره) می‌باشد. نزدیکترین راه صعود به قله و آبشار چله خانه از این روستا می‌باشد. بین روستا و آبشار معروف چله خانه باغ قدیمی روستا به نام (ایمیجه) که از باغات معروف و قدیمی این منطقه می‌باشد قرار دارد که چهار چشمه طبیعی در دل خود جای داده‌است. خشک سالی‌های اخیر نه تنها چشمه‌های این باغ زیبا را کم‌آب کرده‌است بلکه چشمه معروف به (علی بلاغی) و خود چشمه آبشار معروف چله خانه را نیز کم‌آب کرده‌است. متأسفانه کارخانه سیمان نیز که در اراضی این روستا واقع شده‌است اکو سیستم طبیعی این منطقه بکر را به هم زده‌است.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۵۷نفر (۷۵ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
اگری بوجاق، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۴۵نفر (۱۹۱ خانوار)
پارچی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۸۵نفر (۱۰۷ خانوار)
دیزج جمشیدخان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۹۸نفر (۱۰۲ خانوار)
خانقاه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
روستای خانقاه از توابع روستاهای بخش مرکزی شهرستان خوی محسوب می‌شود که در ۱۸ کیلومتری شمال غرب شهر خوی واقع شده‌است. که جاده آن در سال ۹۹ به‌طور کامل آسفالت شده‌است.
این روستا در مسیر سیلابی دره ای بنام دره سو و جایی که این دره گسترده و پهن می‌شود، در دو سوی دامنه کوه‌ها بنا شده‌است. روستا با بافتی زیبا و منحصربفرد با ویژگی‌های خاص روستایی به‌صورت پلکانی و فشرده با نماهای سنگی و کاه گل خود را نمایان می‌کند. کوچه‌ها و گذرهای ضلع شمالی روستا تنگ و باریک و مال رو هستند. ویژگی دیگر روستا، دره دره سو است.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۷۰۰نفر (۱۵۰ خانوار)
جعفرآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۱نفر (۱۰ خانوار)
حیدرآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۲۴نفر (۵۰ خانوار)
زاغه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۸نفر (۷ خانوار)
سگتلو، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۰نفر (۲۴ خانوار)
عسگرآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۲۸نفر (۵۸ خانوار)
قوزلجه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۷نفر (۲۰ خانوار)
میدان سفلی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۶۴نفر (۱۳۶ خانوار)
میدان علیا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۲نفر (۲۳ خانوار)
مارتاکرت یا آغ‌دره شهری در استان مارتاکرت (دفاکتو) در جمهوری آرتساخ و شهرستان ترتر (دژور) در جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۸٫۳۲۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۳٫۸۶۲ بوده‌است.
آل‌قویروق، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۵۸نفر (۳۵ خانوار)
حاجت‌کده، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۶۰نفر (۲۹ خانوار)
روند، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۳۶نفر (۵۲ خانوار)
کتنلوی علیا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۲نفر (۱۰ خانوار)
کتنلوی سفلی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۶نفر (۴ خانوار)
یزدکان (و یا به ترکی Yezdikan) روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
روستای یزدکان در جنوب غربی شهرستان خوی و در استان آذربایجان غربی قرار دارد این روستا از شمال به روستای بابکان، از جنوب به روستاهای کورپیران و زاویه شیخلر، از غرب به منطقهٔ خوش آب و هوای کورامان و از شرق به روستاهای خان دیزج و قره تپه محدود است.
این روستا از روستاهای شهرستان خوی می‌باشد که جمعیت آن بر طبق سرشماری سال ۱۳۹۵، ۳۰۰۰ نفر است و در مجموع ۸۰۰ خانوار می‌باشد. یزدکان در ۲۹ کیلومتری شهر خوی می‌باشد.
منطقه یزدکان دارای توپوگرافی متنوع است. براساس ساختار طبیعی، اکوسیستم‌های ویژه‌ای از ترکیب گیاهان در سطوح مختلف، پوشش گیاهی در سطوح مختلف توپوگرافی به وجود آمده‌است؛ که اهم آن‌ها به شکل مراتع، خود نمایی می‌کنند.
این روستا عمدتاً تحت تأثیر جریان هوای مرطوب است، ولی در برخی از ماه‌های زمستان، تودهٔ هوای سردی از اطراف شمال، هوای آن را متأثر کرده و موجب کاهش قابل توجه دما می‌شود.
منطقه یزدکان در میان چندین کوه قرار گرفته‌است که از این میان می‌توان به کوه بزرگی مانند کوزیدان اشاره کرد. این کوه‌ها بسیار بزرگ هستند و دره‌هایی با عمق بسیار زیاد دارند و منبع چشمه‌های آب شیرین هستند.
طوایف ترک تبار کره سنی از گروه‌های جمعیتی عمده این روستا به‌شمار می‌روند.
کره سنی‌ها از قبایل مهاجر ترک، از نواحی شمالی کشور ترکیه و شهر گره سون هستند. آن‌ها در دوران حکمرانی سلاطین امپراطوری عثمانی جهت انجام مبادلات و مناسبات تجاری رهسپار کشور جمهوری آذربایجان می‌شوند و از آن جا نیز به دلایلی به نواحی مرزی ایران و ترکیه مهاجرت نمودند و ساکن آن مناطق شدند.
از اماکن تاریخی این منطقه از لحاظ قدمت آن متأسفانه به دلایل طبیعی و انسانی، شواهدی در دست نیست این روستا به دلیل قرار گرفتن در مرکز گسل یزدکان دچار زمین لرزه‌های شدیدی شده‌است که به موجب همین اتفاق بخش عظیمی از تاریخ باستان آن در زیر زمین مدفون مانده‌است آنچه که از نقل و قول‌های مردم برمی آید این است که گویا ارامنه در زمان‌های مختلف تاریخی در این ناحیه زندگی می‌کردند که اموال قیمتی خود را در دخمه‌ها و گورها مخفی می‌کردند.
سرسبزترین ناحیه این روستا کورامان نام دارد این ناحیه در قسمت غربی منطقه یزدکان قرار دارد.
بخشی از این ناحیه را مزارع دیم و آبی تشکیل داده و بخشی دیگر را کوه‌ها و دره‌های عمیق. از بخش‌های مهم این ناحیه می‌توان به منددیل اشاره کرد؛ منندیل دره‌ای شنزار و بزرگ است که از طرف غرب به کوه‌های بزرگ و از طرف شرق به روستای بابکان منتهی می‌شود که به دلیل چرای بی رویهٔ دام و بارش‌های شدید باران، خاک آن دچار فرسایش شده‌است.
پوشش گیاهی این منطقه را درختان خودرو و مزارع تشکیل می‌دهد، درختان دیگری نیز از نوع قلمه، چنار، سیب، گیلاس ،... توسط اهالی کاشته شده‌اند؛ ولی آنچه که به عنوان محصول کشاورزی برداشت می‌شود یونجه، گندم، جو، آفتاب گردان، کدو، نخود ،... است.
جزئی از مناطق دیدنی یزدکان است، شرقی‌ترین ناحیهٔ منطقه یزدکان می‌باشد که به دو قسمت چمن بزرگ و چمن کوچک توسط جاده اصلی یزدکان تقسیم شده‌است. میدان فوتبال یزدکان در قسمت چمن بزرگ قرار دارد.
در شمال شرقی منطقه یزدکان و شمال چمن یزدکان قرار دارد که شامل درختان خودرو و مزارع دیم و آبی می‌باشد.
شامل زمین‌های آبی می‌باشد که به دلیل تلخی و شوری آبهای زیر زمینی، خاک آن هر ساله مقداری از مواد معدنی خود را از دست می‌دهد لذا برای کاشت درختان میوه‌ای و دیگر درختان مساعد نیست. آفتاب گردان، یونجه، گندم، جو از عمده محصولات کشاورزی این منطقه است.
این روستا یکی از مناطق مستعد کشاورزی است. کار کشاورزی در اقتصاد این روستا نقش قابل توجهی دارد.
منابع معدنی زیادی برای استخراج و بهره برداری دارد متأسفانه هیچ اکتشاف و بهره‌برداری از آن صورت نگرفته‌است.
استران، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس آخربن سرشماری جمعیت آن ۱۳۷۳ نفر (۳۵۱ خانوار) بوده‌است.
بابکان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۸۶ نفر (۱۰۰ خانوار)
بیان‌لو، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۵۴ نفر (۵۸ خانوار)
سینور، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۲ نفر (۱۱ خانوار)
اباطی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۵ نفر (۲۲ خانوار)
حصار قره‌تپه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۴ نفر (۲۷ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
زاویه شیخلر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال و دربین روستاهای یزدکان شیره کی وکورپیران قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۶۹ نفر (۱۰۰ خانوار)
بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران به فاصله ۳۵ کیلومتری خوی می‌باشد و فاصله ان از جاده خوی سلماس ۱۳ کیلومتر می‌باشد. و همچنین فاصله آن تا مرکز دهستان کره سنی سیلاب (سلاو) ۳۵ کیلومتر می‌باشد.
اهالی روستا از اقوام کره سنی هستند و به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند.
قره‌تپه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۲۲ نفر (۹۳ خانوار)
پورشه شرکت خودروسازی آلمانی است، که در سال ۱۹۳۱ توسط فردیناند پورشه تأسیس شد. تمرکز این شرکت بیشتر بر طراحی و ساخت خودروهای اسپورت و خودروهای لوکس معطوف می‌باشد. دفتر مرکزی و کارخانه تولیدی اصلی شرکت پورشه در ایالت بادن-وورتمبرگ قرار دارند. پورشه اکنون یکی از زیرمجموعه‌های گروه فولکس‌واگن است.
فردیناند پورشه در سال ۱۹۳۱ شرکت پورشه را در شهر اشتوتگارت تأسیس کرد، که در زمینه طراحی و توسعه موتورهای خودرو، همچنین ارائه خدمات مهندسی و مشاوره، فعالیت خود را آغاز نمود و در سال‌های نخست، بخش بزرگی از مشتریانش را شرکت‌های خودروسازی همچون: آئودی، مرسدس بنز، دکاو، اوپل، واندرر، دایملر-بنز و اتو یونیون تشکیل می‌دادند.
یکی از نخستین طرح‌هایی که شرکت تازه تأسیس پورشه در آن مشارکت نمود، پروژه‌ای تحت عنوان فولکس‌واگن بود، که در زبان آلمانی خودروی مردم معنا می‌دهد. در میانه دهه ۱۹۳۰ شرکت پورشه و به‌ویژه فردیناند پورشه، از سوی دولت آلمان نازی، برای طراحی نخستین خودروی فولکس‌واگن، دعوت به‌کار شد، این خودرو، فولکس‌واگن بیتل نام داشت، که امروزه به‌عنوان یکی از موفق‌ترین خودروهای تولیدشده در تاریخ خودروسازی شناخته می‌شود.
شخص دیگری که سهم بسیاری در راه‌اندازی و توسعه شرکت پورشه ایفا نمود، فری پورشه می‌باشد. فری که فرزند ارشد فردیناند بود، ریاضیات را در مدرسه، و مکانیک را در کارگاه پدر آموخت.
دوران جوانی فری پورشه مصادف با به قدرت رسیدن آدولف هیتلر در آلمان و فراخوان او برای بازسازی صنایع بود. هیتلر می‌خواست که آلمان سریع‌ترین خودروها را بسازد؛ بنابراین کارخانه‌های خودروسازی را از کمک‌های دولتی برخوردار نمود. در این شرایط بود، که از سوی هیتلر، دعوتنامه‌ای برای همکاری در شرکت جدیدی که فولکس‌واگن نام داشت، برای فردیناند پورشه ارسال گردید. وی نیز در این شرایط توانست مدیریت کارخانه‌های اتو یونیون و واندرر را بر عهده گیرد.
قرارداد همکاری فردیناند پورشه با شرکت اتو یونیون در سال ۱۹۳۸ به پایان رسید، اما به جهت درگیر بودن آلمان در جنگ، او بیشتر وقت خود را صرف طراحی ماشین‌آلات جنگی نمود. از تولیدات زمان جنگ فردیناند پورشه برای نمونه می‌توان به تانک‌های تایگر یک و تایگر دو اشاره کرد.
در سال ۱۹۳۹ نخستین خودرو پورشه ساخته شد، که بیشتر از قطعات فولکس‌واگن بیتل برای آن استفاده کرده بود. این خودرو، پورشه ۶۴ نام داشت.
با پایان جنگ، فردیناند و فری پورشه هر دو به اسارت فرانسوی‌ها درآمدند. فرانسوی‌ها برای آزادی هر کدام از پورشه‌ها ۵۰۰ هزار فرانک مطالبه کردند؛ اما بضاعت مالی خانواده پورشه تنها اجازه پرداخت وثیقه یکی از آن‌ها را می‌داد، بنابراین پسر، در ماه ژوئیه ۱۹۴۶ آزاد شد و بلافاصله راهی اتریش شد، اما پدر در اسارت فرانسوی‌ها باقی ماند. فری پس از مدت کوتاهی، با هدف بازسازی کارخانه پدری، راهی آلمان شد، اما پیگیری‌های او با مخالفت و پاسخ منفی از سوی نیروهای متفقین مواجه گردید.
این امر باعث شد تا وی بار دیگر به اتریش بازگردد و کارخانه کوچکی را برای ساخت پمپ آب و لوازم لوله‌کشی تأسیس کند، اما این وضعیت بسرعت تغییر کرد. در میانه سال ۱۹۴۷ در حالی‌که کمتر از ۱ سال از آزادی فری نمی‌گذشت، وی با مشارکت خواهرش؛ لوئیس و همسر او آنتوان پیک (که در پایان دهه ۱۹۳۰ چندین سال، ریاست شرکت فولکس‌واگن را در دست داشت)، اقدام به راه‌اندازی شرکت پورشه هولدینگ، در اتریش نمود. این شرکت در زمینه واردات و توزیع خودروهای آلمانی، به کشور اتریش فعالیت می‌کرد. عقد قرارداد با برخی کارخانه‌های خودروسازی باعث شد، تا فری انگیزه ساخت یک خودرو را پیدا کند.
خودرویی که بر مبنای فولکس‌واگن بیتل در سال ۱۹۴۷ طراحی شد، پورشه ۳۵۶ نام گرفت. طراحی مدل نخست این خودرو را، چند سال پیش از آن، فردیناند پورشه انجام داده بود، اما کار تولید این مدل را، فری به پایان رساند. مدل ۳۵۶ از یک موتور چهار سیلندر هواخنک، با قدرت ۳۵ اسب بخار نیرو می‌گرفت، که در قسمت عقب خودرو نصب شده بود.
پورشه ۳۵۶ دومین خودرویی بود، که به نام پورشه تولید می‌شد. فری در سال ۱۹۴۹ به اشتوتگارت بازگشت و کارخانه پورشه را در آنجا بنیان نهاد، سپس برای کارخانه خود، نشان (لوگو) شهر اشتوتگارت را انتخاب کرد.
فردیناند پورشه در آغاز دهه ۱۹۵۰ در بستر بیماری افتاد و سرانجام در سال ۱۹۵۱ درگذشت. با درگذشت فردیناند، نیمی از سهام شرکت، به فری پورشه واگذار شد و ۵۰٪ درصد از سهام آن نیز، به دختر فردیناند؛ لوئیس و همسرش آنتوان پیک، به ارث رسید.
ورود شرکت پورشه، به زمینه خودروهای اسپورت، در سال ۱۹۵۲ با مدل پورشه ۳۵۶/۱ آغاز شد. پورشه قصد داشت با تکیه بر تجربه‌های به‌دست‌آمده از رقابت‌های اتومبیلرانی، امنیت خودروهای خود را بهبود ببخشد.
شرکت پورشه در سال ۱۹۶۳ نخستین مدل از سری پورشه ۹۱۱ را که در مسابقات اتومبیلرانی موفقیت‌های غیرمنتظره‌ای را به‌دست آورده بود، ارائه کرد. مدل ۹۱۱ که یک خودرو ۶ سیلندر موتور عقب بود، به‌سرعت به رقیبی سرسخت در مسابقات اتومبیلرانی تبدیل گشت.
در سال ۱۹۶۴ بود که سری پورشه ۹۱۱ کلاسیک به بازار وارد شد. در همان سال مدل پورشه کاررا جی‌تی‌اس کوپه به‌عنوان نخستین خودرو با اتاق غیرفلزی نیز عرضه گردید.
تولیدات پورشه از آغاز دهه ۱۹۷۰ روز به روز پیشرفته‌تر می‌شدند، ویژگی که امروز هم یکی از سیاست‌های تولید این شرکت خودروسازی به‌شمار می‌آید.
از سال ۱۹۵۱ که مالکیت شرکت پورشه میان دو خانواده پورشه و پیک تقسیم شد، چندین بار مشکلات مالی و حقوقی میان دو خانواده بر سر مالکیت شرکت و تصاحب پست‌های مدیریتی درگرفت، که در پایان در سال ۱۹۷۲ فری پورشه برای جلوگیری از این نزاع‌های خانوادگی، شرکت پورشه را از یک شرکت با مسئولیت محدود، به یک شرکت سهامی تبدیل نمود.
این مجادلات در طول دهه ۱۹۷۰ با تغییرات مداوم مدیریتی همراه بود، که در پایان به کاهش تولید شرکت پورشه و مشکلات مالی انجامید. در طول دهه ۱۹۸۰ تولید پورشه به پایین‌ترین سطح خود رسید و در این دهه، کلاس خودروهای اسپورت، بخش بزرگ فروش شرکت را به خود اختصاص می‌داد.
با تغییراتی که فری پورشه از سال ۱۹۷۲ در ساختار شرکت انجام داده بود، در پایان در سال ۱۹۸۴ توانست بخشی از سهامش را در بازار بورس فرانکفورت به صورت عمومی واگذار نماید و سرمایه‌ای که از این طریق به پورشه تزریق شد، در آغاز دهه ۱۹۹۰ به شکوفایی مجدد این شرکت کمک فراوانی کرد.
در سال ۱۹۹۲ وندلاین وایدکینگ به مدیرعاملی شرکت پورشه منصوب شد و یک سال بعد در ۱۹۹۳ با حفظ سمت، ریاست هیئت مدیره شرکت را نیز در دست گرفت.
در سال مالی ۱۹۹۴ درحالی‌که تنها ۲ سال از ریاست وندلاین وایدکینگ در شرکت نمی‌گذشت، تولید خودروهای پورشه را به‌شمار ۲۱٫۱۲۴ دستگاه در سال رساند و پس از یک دهه زیان، بار دیگر شرکت پورشه به سودآوری رسید.
وایدکینگ تا سال ۲۰۰۹ سکان رهبری پورشه را در دست داشت و در مجموع، ریاست ۱۷ ساله وی بر این شرکت، پورشه را از یک خودروساز زیان‌ده، به سودآورترین شرکت خودروسازی جهان، تبدیل نمود. وی در واپسین سال فعالیتش در پورشه، تولید را به بالاترین میزان در تاریخ پورشه رسانید و در مجموع در سال مالی ۲۰۰۹ میلادی شرکت پورشه ۹۸٫۶۵۲ دستگاه خودرو را به‌فروش رساند.
پس از بازنشستگی وندلاین وایدکینگ در سال ۲۰۰۹ مایکل ماخت به مدیرعاملی پورشه منصوب گردید. در ماه اکتبر ۲۰۱۰ ماتیاس مولر، مدیرعامل پیشین آئودی، جایگزین دکتر ماخت شد. مولر تا ماه فوریه ۲۰۱۴ در این سمت باقی ماند، سپس مارتین وینترکورن، مدیرعامل کنونی گروه فولکس‌واگن، با حفظ سمت مدیرعاملی پورشه را نیز در دست گرفت. ریاست هیئت مدیره پورشه نیز در اختیار وولفگانگ پورشه (فرزند فری پورشه) می‌باشد.
هم‌اکنون پورشه پنجمین خودروساز آلمان از نظر دارایی و درآمد سالانه است و با توجه به اینکه خودروهای شرکت پورشه معمولاً در شمار پایین تولید می‌گردند؛ اما محصولات آن، همواره در کلاس خودروهای گران‌قیمت طبقه‌بندی می‌شوند.
ریشه‌های ارتباط دو خودروساز آلمانی پورشه و فولکس‌واگن، به زمان تأسیس گروه فولکس‌واگن بازمی‌گردد، که فردیناند پورشه، از بنیان‌گذاران این گروه بزرگ صنعتی به‌شمار می‌آمد. پس از تأسیس شرکت پورشه نیز، این رابطه از طریق ارائه خدمات مهندسی پورشه به فولکس‌واگن همچنان حفظ شد، که در زمان تولید مدل فولکس‌واگن بیتل، که توسط فردیناند طراحی شده بود، به اوج خود رسید.
تولید دومین مدل از سری خودروهای شرکت پورشه، که پورشه ۳۵۶ نام داشت و توسط فری پورشه در سال ۱۹۴۷ تولید شد، که در واقع مدل توسعه‌یافته‌ای از فولکس‌واگن بیتل بود، باعث شد که شرکت فولکس‌واگن از پورشه شکایت کند و خصومت‌هایی میان مدیران وقت دو خودروسازی آلمانی به‌وجود آید.
در پایان دهه ۱۹۶۰ و آغاز دهه ۱۹۷۰ میلادی، روابط دو شرکت بار دیگر به سطح مطلوبی رسید، که به طراحی و تولید مدل مشترکی تحت نام فولکس‌واگن-پورشه ۹۱۴ در سال ۱۹۶۹ انجامید. همکاری بعدی پورشه و فولکس‌واگن در سال ۲۰۰۲ در تولید پورشه کاین انجام شد، که نخستین خودروی اس‌یووی پورشه می‌باشد و بر پایه یک پلتفرم مشترک، با آئودی کیو۷ و فولکس‌واگن تورگ، در کارخانه براتیسلاوا طراحی و ساخته شد.
در سال ۲۰۰۳ فردیناند پیک، نوه فردیناند پورشه به‌عنوان مدیر عامل اجرایی گروه فولکس‌واگن، دو شرکت پورشه و فولکس واگن را دو عضو از یک خانواده توصیف کرده‌است. پس از فردیناند پیک و از سال ۲۰۱۵ تاکنون، هنس دیتر پتچ رئیس هیئت مدیره گروه فولکس‌واگن می‌باشد.
خودروهای اسپورت تولیدشده توسط شرکت پورشه، از نظر گونه طراحی موتور، به سه شاخه تقسیم می‌شوند:
خودروهای اسپورت با موتور تخت پورشه که تاکنون تولید شده‌است، در فهرست زیر ذکر شده‌اند.
خودروهای اسپورت با موتور خطی پورشه که تاکنون تولید شده‌است، در فهرست زیر ذکر شده‌اند.
خودروهای اسپورت با موتور وی‌شکل پورشه که تاکنون تولید شده‌است، در فهرست زیر ذکر شده‌اند.
خودروهای اس‌یووی پورشه، در فهرست زیر ذکر شده‌اند.
موزه پورشه که از سال ۱۹۷۶ برای عموم قابل بازدید است، تاریخ پورشه را از مدل‌های قدیمی و پرخاطره تا طرح‌های جدید نشان می‌دهد. برخی از مدل‌های قدیمی این خودرو مانند فلیتزر، هر از چندگاه در مسابقه‌ها یا جشنواره‌های خودروهای قدیمی شرکت داده می‌شوند. شرکت پورشه موزه جدیدی را با معماری کاملاً مدرن در محل این کارخانه در شهر اشتوتگارت ساخته‌است. این مجموعه در روز ۳۱ ماه ژانویه ۲۰۰۹ افتتاح شد.
موزه جدید پورشه ۵۶۰۰ مترمربع وسعت و ۸۰ غرفه دارد. در موزه جدید پورشه برخی مدل‌های این خودرو که از آغاز تأسیس کارخانه تاکنون ساخته شده‌اند، در معرض دید بازدیدکنندگان قرار دارند. در مجموعه خودروهای گردآوری شده در موزه پورشه نخستین خودروهای اسپورت جهان به نمایش درآمده‌اند. امروزه شرکت‌های بزرگی مانند سیات اسپانیا، دوو و سوبارو، بسیاری از مهندسان و کارکنان خود را همه ساله برای استفاده از تجربیات پورشه به این شرکت می‌فرستند.
در فهرست زیر، اطلاعات مالی شامل؛ میزان سود ناخالص (سود پیش از بهره و مالیات)، میزان درآمد و شمار خودروهای فروخته شده شرکت پورشه، در فاصله سال‌های مالی ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۱ ذکر شده‌است.
در فهرست زیر، اطلاعات مالی شامل؛ میزان سود ناخالص (سود پیش از بهره و مالیات)، میزان درآمد، شمار خودروهای تولید شده و شمار خودروهای فروخته شده شرکت پورشه، در فاصله سال‌های مالی ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۲ ذکر شده‌است. اعداد زیر ستون‌های درآمد و سود ناخالص، بر مبنای میلیون یورو است و اعداد زیر ستون‌های شمار تولید و شمار فروش نیز، نمایانگر شمار دستگاه خودرو می‌باشد.
در فهرست زیر، آمار شمار دستگاه خودروهای فروخته شده توسط شرکت پورشه، در آلمان، در فاصله سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۲ و میزان سهم بازار فروش خودرو این شرکت در کشور آلمان، درج شده‌است.
براساس آمار گمرک ایران در سال ۲۰۱۱ میلادی شمار ۵۶۳ دستگاه از خودروهای پورشه به ارزش بیش از ۴۹٫۸ میلیون دلار وارد ایران شد. خودروهای پورشه بیشتر از امارات وارد ایران می‌شوند. شمار بسیاری محدودی از این خودروها نیز از طریق بحرین، اتریش و آلمان وارد ایران شدند. مدل‌های وارداتی پورشه به ایران شامل پورشه پانامرا، پورشه کاین، پورشه باکستر، پورشه کررا و پورشه کیمن می‌شوند.
شبکه خبری فاکس نیوز در سال ۲۰۱۰ درآمد شرکت خودروسازی پورشه از بازار ایران را بیش از ۱۷ میلیون دلار اعلام نمود.
جدی‌ترین رقبای پورشه در کشور آلمان، سه شرکت خودروسازی؛ ب ام و، مرسدس بنز و آئودی (برای نمونه رقیب مستقیم مدل پورشه بوکستر مدل‌های ب‌ام‌و زد۴ از شرکت ب‌ام‌و و مرسدس بنز سی‌ال‌کا از شرکت مرسدس بنز) می‌باشند. در بیرون از آلمان لوتوس کارز، جگوار کارز و شورلت مهم‌ترین رقبای پورشه به‌شمار می‌آیند. مدل‌های گران‌قیمت پورشه رقیب محصولات فراری، لامبورگینی و بوگاتی می‌باشد.
امروزه شرکت‌های بزرگی مانند سیات، دوو و سوبارو، بسیاری از مهندسان و کارکنان خود را همه ساله برای استفاده از تجربیات طراحان و مهندسان پورشه، به مراکز تحقیقاتی و کارخانجات عملیاتی این شرکت می‌فرستند.
پورشه تا به حال ۱۹ بار به مقام قهرمانی مسابقات لمانز رسیده‌است.https://autoweek.com/article/24-hours-le-mans/porsche-survives-take-overall-win-2017-24-hour-le-mans-reliability-issues همچنین در مسابقات رالی پاریس داکار یکی از تیم‌های مطرح شناخته می‌شود. این شرکت موتور مک لارن را برای مسابقات فرمول یک ساخته‌است.
پورشه اس‌ای، شرکت هلدینگ سرمایه‌گذاری آلمانی است، که به‌عنوان بازوی سرمایه‌گذاری شرکت خودروسازی پورشه و گروه فولکس‌واگن فعالیت می‌نماید.
شرکت پورشه اس‌ای در سال ۲۰۰۷ توسط شرکت پورشه راه‌اندازی شد و اکنون مالک ۱۰۰٪ درصد از سهام پورشه است، همچنین با در اختیار داشتن ۵۰٫۷۳٪ درصد از سهام گروه فولکس‌واگن، بزرگترین سهام‌دار این گروه به‌شمار می‌آید. پورشه اس‌ای مالک شرکت اتریشی پورشه هولدینگ نیز می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر اشتوتگارت قرار دارد و سهام آن در بازار بورس فرانکفورت معامله می‌شود.
پورشه هلدینگ، شرکت هلدینگ اتریشی است، که به‌عنوان بزرگترین توزیع‌کننده خودرو در اروپا شناخته می‌شود. این شرکت همچنین در زمینه ارائه خدمات مالی، خدمات فناوری اطلاعات و عرضه کالاهای لوکس نیز فعالیت می‌نماید.
شرکت پورشه هلدینگ در سال ۱۹۴۷ توسط ۲ فرزند فردیناند پورشه؛ فری پورشه و لوئیس پیک، با هدف واردات خودروهای فولکس‌واگن به اتریش راه‌اندازی شد.
این شرکت تا سال ۲۰۱۱ متعلق به خانواده پورشه و خانواده پیک بود، اما در ماه مارس این سال، کلیه سهام آن، به ارزش ۳٫۳ میلیارد یورو، توسط گروه فولکس‌واگن خریداری شد. شرکت پورشه هلدینگ اکنون مالک شبکه گسترده فروش در ۲۱ کشور واقع در اروپا، آمریکای جنوبی و جمهوری خلق چین می‌باشد و در سال ۲۰۱۳ شمار ۵۹۱٫۸۸۲ دستگاه خودرو، به‌فروش رسانده‌است.http://www.porsche-holding.com/en/company/facts_figures/key_business_figures/volume
گروه پورشه دیزاین () شرکت طراحی صنعتی آلمانی است، که در زمینه تولید پوشاک، کفش، ساعت، عینک، چمدان، کیف پول، سیگار برگ، عطر، جواهر، فندک، پیپ، قطب‌نما و چاقوی جیبی و دوچرخه فعالیت می‌نماید.
شرکت در سال ۱۹۷۲ توسط فردیناند آلکساندر پورشه راه‌اندازی شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر لودویگزوبورگ، آلمان قرار دارد.
مهندسی پورشه () شرکت خدمات مهندسی آلمانی است، که در زمینه ارائه خدمات، مهندسی خودرو و مهندسی مکانیک فعالیت می‌نماید.
ریشه‌های تأسیس شرکت مهندسی پورشه به سال ۱۹۳۱ بازمی‌گردد، که به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از شرکت پورشه راه‌اندازی شد. شرکت مهندسی پورشه در سال ۲۰۰۱ در پی تجدید ساختار شرکت پورشه، به‌عنوان شرکت تابعه پورشه اس‌ای به صورت رسمی ثبت گردید. شرکت مهندسی پورشه اکنون ارائه‌کننده خدمات مهندسی برای شرکت‌هایی چون سیات، مرسدس بنز، هارلی-دیویدسن، اوپل، لادا، فولکس واگن، پورشه و آئودی می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر اشتوتگارت، آلمان قرار دارد.
خانواده پورشه، خانواده برجسته اتریشی با پیشینه‌ای صنعتی است، که مشهورترین عضو آن فردیناند پورشه می‌باشد. وی در خانواده‌ای آلمانی‌تبار، در بوهم زاده شد. پدر او آنتوان پورشه (۱۸۴۵–۱۹۰۸) و مادرش آنا الریخ بود. نام خانوادگی پورشه، در زبان آلمانی به‌معنای مرد جوان می‌باشد و ریشه‌های خانواده پورشه، به قرن ۱۸ میلادی بازمی‌گردد، که در شهر لیبرتس سکونت داشتند.
فردیناند پورشه یکی از بنیان‌گذاران گروه فولکس‌واگن بود. وی در سال ۱۹۳۱ اقدام به تأسیس شرکت خودروسازی پورشه نمود. پس از درگذشت فردیناند پورشه در سال ۱۹۵۱ نیمی از سهام شرکت پورشه، به فری پورشه پسر ارشد فردیناند واگذار شد و ۵۰٪ درصد از سهام آن نیز، به دختر وی؛ لوئیس و همسرش آنتوان پیک، به ارث رسید. امروزه افراد دو خانواده پورشه (فرزندان و نوادگان فری پورشه) و خانواده پیک (نوادگان لوئیس و آنتوان پیک) همچنان کنترل بخش بزرگی از سهام شرکت پورشه را در اختیار دارند.
از اعضای شناخته‌شده خانواده پورشه، که همگی در صنعت خودروسازی فعالیت کرده یا می‌کنند، می‌توان به افراد زیر اشاره کرد:
گورپران، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۰۰ نفر (۸۱ خانوار)
شعبان‌لوی سفلی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۹۰ نفر (۸۲ خانوار)
کارخانه آجر ماشینی قدس و شهرک صنع، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹ نفر (۷ خانوار)
بویلاپوش، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۳۸ نفر (۴۰ خانوار)
بزگوش، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران است.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۷۷ نفر (۴۱ خانوار)
حصار سفلی روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۰۲ نفر (۴۶ خانوار)
خویمن جدید، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱۲ نفر (۲۶ خانوار)
دلجلی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۵۰ نفر (۶۲ خانوار)
رهال، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۵۸ نفر (۲۳۴ خانوار)
گنبد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳۲ نفر (۲۷ خانوار)
چاوش‌قلی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۷۸ نفر (۱۲۰ خانوار)
سعلکده، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۷۹ نفر (۲۰۶ خانوار)
کورتی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۶۳ نفر (۱۸۱ خانوار)
آغ‌داش، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۶۰ نفر (۸۴ خانوار)
امیربیگ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۲ نفر (۱۷ خانوار)
هندوان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.مردم این روستا کرد زبان هستند.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۲۷ نفر (۷۱ خانوار)
امام‌کندی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۴۰نفر (۶۴ خانوار)
تگلک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۱۲ نفر (۲۱۶ خانوار)
شعبان‌لوی علیا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۶۷ نفر (۷۰ خانوار)
قوروق، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴۸۷ نفر (۳۹۶ خانوار)
بختیاران، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۸۵ نفر (۶۲ خانوار)
خان‌دیزج، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۰۴ نفر (۱۲۱ خانوار)
سیوان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان مرند استان آذربایجان شرقی ایران.
این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۱۴ نفر (۴۸ خانوار)
بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران جمعیت روستای سیوان در سال ۱۳۹۵ برابر ۲۲۸ نفر (۶۵ خانوار) بوده.
باغ رجب، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان فیرورق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۷ نفر (۲۳ خانوار)
اِسکِنه، بیرم، قلم درز یا چیزِل از ابزارهای دستی است.
اسکنه یا مغار ابزاری فلزی از جنس استیل یا فولاد است که درودگران به منظور تزیین، چوب را به وسیله آن تراش می‌دهند.فرهنگ فارسی معین.
اسکنه لبه پهنی دارد که آن را به آرامی بر روی سطح مورد نظر حرکت می‌دهند و برای حرکت با چکش چوبی کوچکی ضربات ملایمی بر دسته اسکنه وارد می‌کنند.
از انواع اسکنه می‌توان به اسکنه جراحی اشاره کرد.
بطچی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان فیرورق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۶ نفر (۱۵ خانوار)
داش‌پسک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان فیرورق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۰ نفر (۱۴ خانوار)
شیوان‌کندی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان فیرورق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۸۹نفر (۴۸ خانوار)
صوفی‌کندی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان فیرورق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۴نفر (۲۲ خانوار)
قره‌داش، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان فیرورق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۴ نفر (۸ خانوار)
قشلاق، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان فیرورق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت ۱۲۰۰۰نفر (۳۰۲ خانوار)
دیزج بطچی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان فیرورق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۷۳ نفر (۴۶ خانوار)
احمدآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان فیرورق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۱نفر (۳۱ خانوار) بوده‌است.
بدلان، روستایی است از توابع بخش فیرورق(پئره) از شهرستان خوی بعد از روستاهای پسک سفلی _آغاسی کندی_میری کندی_باغ رجب_داش پسک شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در بخش فیرورق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۶۹ نفر (۱۱۰ خانوار)
مردم بدلان شیعه مذهب هستند و به زبان ترکی آذربایجانی سخن می‌گویند.
آبشار بدلان که نام اصلی آن قیزیل‌چیر است، در کوهستان‌های شمال روستا قرار دارد و ارتفاع این آبشار زیبا ۱۳ متر می‌باشد. منطقهٔ کئچی قیران (Keçi Qıran) در قسمت غربی روستا که مراتعی سرسبز هستند هم از دیگر دیدنی‌های روستا هستند. اما مهم‌ترین جاذبهٔ روستا کوه اورین است که بیش از ۳٬۶۰۰ متر ارتفاع دارد و بلندترین قلهٔ استان آذربایجان غربی می‌باشد.
حصار، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان فیرورق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۶۲ نفر (۶۴ خانوار)
کوچک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان فیرورق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۱۵ نفر (۴۰ خانوار)
قشقابلاغ،
قشقابلاغ . [ق َ ب ُ] (اِخ) دهی است از دهستان فیرورق بخش حومهٔ شهرستان خوی واقع در ۲۰۵۰۰ گزی جنوب باختری خوی و ۶۵۰۰ گزی شمال ارابه رو خوی به قطور. موقع جغرافیایی آن دره و هوای آن سردسیری سالم و سکنهٔ آن ۱۰۳ تن است. آب آن از چشمه و محصول آن غلات و کدو و شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان جاجیم بافی است. راه مالرو دارد.
این روستا در دهستان فیرورق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۷۵ نفر (۶۷ خانوار)
هندوان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان فیرورق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱۰۷ نفر (۱۶۶ خانوار)
زاویه حسن‌خان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان فیرورق قرار داشته بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴۳۱نفر (۳۰۲ خانوار)
این روستا دربخش مرکزی شهرستان خوی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت ۴۸۰۸ نفر (۱۱۰۰ خانوار)
پسک سفلی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران که در شمال غرب شهرستان خوی واقع شده‌است.
مردم این روستا به زبان ترکی آذربایجانی سخن می‌گویند. دین مردم این روستا اسلام و از لحاظ مذهب صد در صد مردم مسلمان
شیعه هستند.
۱ـ چشم‌انداز کوه اورین که در بعضی کتب جغرافیایی بزرگترین قله آذر بایجان غربی نامیده شده.
۲ـ قرار گرفتن در مسیر آبشار بدلان.
۳ـ باغ‌های سیب وگیلاس.
۴ـ رودخانه الند چای که از کنار این روستا می‌گذرد.
۵ـ مزارع آفتابگردان و کدو.
این روستا در دهستان فیرورق قرار داشته و به عنوان مرکز دهستان طبق آخرین آمار ۱۳۸۸ حدود ۲۰۲۵ نفر جمعیت دارد.درگاه ملی آمار ایران
پیرموسی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان فیرورق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۴۴ نفر (۱۲۲ خانوار)
اسمعیل‌کندی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان قره‌سو قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۷ نفر (۸ خانوار)
خنجرخان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان قره‌سو قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۰۷ نفر (۶۸ خانوار)
فنایی روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران. در حدود چهار کیلومتری جنوب شهر خوی و دو کیلومتری پل تاریخی خاتون قرار گرفته‌است. این روستا از توابع دهستان قره‌سو بخش مرکزی شهرستان خوی است.
این روستا در دهستان قره‌سو قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۲۳ نفر (۲۰۶ خانوار)
قراجلو، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان قره‌سو قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۹ نفر (۱۲ خانوار)
سید تاج‌الدین، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان قره‌سو قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۳۴۷ نفر (۳۰۱۸ خانوار)
خاک مردان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان قره‌سو قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۵۰ نفر (۱۴۱ خانوار)
شوربلاغ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان قره‌سو قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱۸۲ نفر (۲۱۵ خانوار)
گروک‌کندی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان قره‌سو قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۳ نفر (۵ خانوار)
ملا جنود، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان قره‌سو قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۷۷ نفر (۱۴۴ خانوار)
دیزج دیز شهری است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران. شهر دیزج دیز در تقسیمات کشوری در سال ۱۳۸۷ از روستا به شهر ارتقاء یافته‌است، این شهر در وسط دشت وسیع ۴۵۰۰ هکتاری جنوب شرقی خوی و با ارتفاع ۱۱۶۱ متر از سطح دریا قرار ارد. از شمال به شهرک ولیعصر و شهر خوی، از جنوب به حوزه استحفاظی تسوج (آذربایجان شرقی) و از طرف شرق به کوه‌های قازان و از طرف غرب به فرودگاه خوی و نیروگاه سیکل ترکیبی خوی منتهی می‌شود. براساس آخرین بررسی‌های آماری در سال ۱۳۹۰ که ۷۸۹۶ نفر جمعیت دارد وسعت شهر در وضع موجود ۲۹۲ هکتار می‌باشد. زبان اصلی و رایج در این منطقه ترکی آذربایجانی می‌باشد دیزج دیز با توجه به موقعیت استراتژیک و کاربردی و اقتصادی و قرارگیری منطقه‌ای جزو شهرهای مهاجرت پذیر می‌باشد و تقریباً ۹۸ درصد اهالی این شهر بومی این شهر بوده و از قدیم‌الایام در این منطقه ساکن هستند و شیعه مذهب هستند.
به خاطر پیشرفت‌های روزافزون این روستا به شهر تخمه آفتابگردان تبدیل شد. سپس با ارتقاء دیزج دیز از روستا به شهر، شهرداری در این شهر در سال ۱۳۸۷تأسیس گردید که با تصویب شورای اسلامی شهر دیزج دیز هادی نقیبی به عنوان اولین شهردار شهر دیزج دیز انتخاب و ۶ سال به عنوان شهردار در این شهر فعالیت نمودند. با اتمام دوره سوم شورای‌های اسلامی شهر و روی کار آمدن شوراهای اسلامی دوره چهارم اعضا این شورا قدیر محمدی را به عنوان شهردار انتخاب کردند پس از گذشت تنها ۶ ماه از فعالیت محمدی با انتخاب ایشان به عنوان معاون مدیر کل و مدیر آموزش و پرورش شهرستان خوی آقای مهندس مصطفی سبحان‌وردی با اکثریت آرای شورای اسلامی به عنوان اولین شهردار بومی این شهر انتخاب شد.