moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ایالات متحده نیز تحریم‌هایی را به دلیل نقض حقوق بشر علیه افراد خاصی در این نظام وضع کرده‌است. اتهام به فعالیت‌های تروریستی، گروگان‌گیری و فعالیت هسته‌ای از مواردی بوده‌اند که بارها موجب وضع شدن تحریم از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپا و تحریم‌های کشورهای مختلف علیه این نظام یا مصادره شدن اموال شده‌اند.۴ نوع تحریمی که گریبان ایران را گرفته، چیست؟ بی‌بی‌سی فارسیHaidar, J.I. , 2015."Sanctions and Exports Deflection: Evidence from Iran," Paris School of Economics, University of Paris 1 Pantheon Sorbonne, Mimeo
سینا دهقان، سهیل عربی و محمدنوری از مردمی هستند که در مردم‌سالاری جمهوری اسلامی ایران به جرم سب النبی به اعدام یا زندان محکوم شدند.«پرونده سینا دهقان در مرحله اعاده دادرسی قرار دارد» – یورونیوزکمپین بین‌المللی حقوق بشر: دو نفر در اراک به اتهام «سب‌النبی» حکم اعدام گرفته‌اند – رادیو فرداتأیید حکم اعدام سینا دهقان در دیوان عالی کشور به اتهام نوشتن مطالب انتقادی در شبکه اجتماعی لاین اما لغو اعدام به جرم قاچاق مواد در این نظام در دست بررسی است.
سازوکار کانونی زمین‌لرزه، تغییرشکل‌های ناکشسانی که در سرچشمهٔ امواج لرزه‌ای روی می‌دهد را تشریح می‌کند. در مواردی که مرتبط با گسل است، سازوکار کانونی زمین‌لرزه به جهت‌گیری صفحهٔ گسل و بردار لغزش اطلاق می‌گردد.
مردم‌سالاری غیرلیبرال یا مردم‌سالاری کاذب (حزبی)، سیستم حاکمی است که در آن با وجود آن‌که انتخابات صورت می‌گیرد، آزادی‌های مدنی وجود ندارد و از این رو شهروندان از فعالیت‌های قدرت‌مداران واقعی بی‌اطلاع می‌مانند. این وضع ناشی از نبود چارچوبی قانونی و کافی جهت آزادی‌ها است. دولت‌های با چنین سامانه ای، خود را در هنگام برگزاری انتخابات، قیم می‌دانند و از سویی نبود آزادی‌هایی چون آزادی بیان و آزادی تجمع هر نوع مخالفتی را دشوار می‌سازد. قدرت در دموکراسیهای غیرلیبرال بین شاخه‌های دولت مرکزی و دولت محلی متمرکز است. رسانه‌ها اغلب توسط دولت کنترل می‌شوند و قویا از حکومت حمایت می‌کنند. طبیعتاً سازمان‌های غیردولتی نیز با محدودیتهای بسیاری روبرو هستند و حتی ممنوع اعلام می‌شوند.
دموکراسی غیر لیبرال طیف وسیعی از دموکراسی‌های شبه لیبرال تا دیکتاتوری‌ها را شامل می‌شود. یک معیار غیرلیبرال بودن دمکراسی این است که دریافت شود آن دمکراسی تا چه حد به انتخابات آزاد و عادلانه و رقابتی برای احراز مقام‌های دولتی اهمیت دهد.
کالج هنر و طراحی ماساچوست با نام تجاری MassArt، یک کالج عمومی هنرهای تجسمی و هنرهای کاربردی در بوستون، ماساچوست است. این مدرسه که در سال ۱۸۷۳ تأسیس شد، یکی از قدیمی‌ترین مدارس هنری آمریکا و تنها مدرسه هنری مستقل با بودجه دولتی در ایالات متحده است و اولین کالج هنری در ایالات متحده است که مدرک هنری اعطا کرد.
دانشگاه مس آرت جزو ده کالج برتر ایالات متحده است. مجله بیزنس ویک این کالج را به عنوان یکی از برترین کالج‌های هنر جهان معرفی می‌کند.همچنین
یواس نیوز اند ورلد ریپورت نیز دورهٔ کارشناسی ارشد هنرهای زیبای مس آرث را به عنوان برترین دوره آموزشی در ماساچوست اعلام کرد. پذیرش از رشته‌های مقطع تحصیلات تکمیلی بسیار گزینشی است. طبق آمار انجمن دانشکده‌های مستقل هنر و طراحی(AICAD) در برنامهٔ کارشناسی ارشد در ایالات متحده مس آرت در میان سه کالج برتر قرار دارد.
عکس سر یا هد شات یک فن عکاسی است که فوکوس عکس در آن روی سر یک فرد است. یک عکس سر نوع خاصی از عکس پرتره است. این نوع عکس تصویری ست که یک فرد را همان طور که هست نشان می‌دهد، با وجود اینکه ممکن است ساده یا دارای فرم باشد. یک عکس پرتره محیطی در تضاد با عکس سر، یک فرد را به همراه عناصر حیاتی‌اش چون کار او، علایق اش و ... نشان می‌دهد.
هنرمندان فیلم و سینما و موسیقی اغلب برای تقاضای شغل در رزومه‌شان باید یک عکس سر را در آن بگذارند. این عکسها معمولاً هنری هستند و تلاش دارند موضوع را به بهترین وجه نمایش دهند.
نپال بخشی از هیمالیا، مرتفع‌ترین رشته‌کوه جهان را در خود جای داده است. هشت کوه از چهارده کوه هشت‌هزار متری جهان، چه به صورت کامل یا در امتداد مرزهای تبت یا هندوستان در این کشور واقعند. فهرست برخی از این کوه‌ها در جدول زیر آمده است:
مارکو ویهلندی: "Marco V"
) (زادهٔ ۳ آوریل ۱۹۶۶؛ با نام واقعی مارکو ورکایلن در هیسویجک - دینثر) یک دی‌جی موسیقی الکترونیک هلندی موفق است.
بهزاد بهزادی (زاده ۱۳۰۶ آستارا - درگذشت ۱۳۸۶ آمریکا) محقق، نویسنده، مترجم و پژوهشگر است.
بهزادی فعالیت روزنامه‌نگاری را در دههٔ ۳۰ آغاز کرد. ترجمه فارسی دده قورقود، نوشته‌ی ترکان اوغوز، تألیف فرهنگ آذربایجانی به فارسی و لغت‌نامه تشریحی زبان آذربایجانی (در سه مجلد) از آثار وی هستند. بهزادی که حقوقدان هم بود، از سال ۸۲ صاحب‌امتیاز و مدیرمسئول فصلنامهٔ آذری بود. .
آثار استاد بهزادي
حوزه‌هاي فعاليت بهزاد بهزادي وسيع است.  و آثاري كه تاكنون از ايشان به چاپ رسيده مي‌شود:
1-   سيماي معنوي ملت‌ها (اثر كالنين) سال 1326.
2- ترجمه درباره جنبش دموكراتيك آذربايجان«اثر ميرزه ابراهيم» سال 1331
3- گفتگو درباره‌ي بيمه‌ي عمر سال 1340 تأليف
4- ترجمه‌ي دو نمايشنامه اثر ميرزا ابراهيم اف سال 1369
5- ايكي نومايشنامه ميرزه ابراهيم اوف 1369 چاب دوم
6- آذربايجان‌جا- فارسجا سوًزلوٍك (فرهنگ آذربايجاني – فارسي) چاپ اول 1369 چاپ دوم نشر معاصر
7- فارسجا- آذربايجان‌جا سوًزلوٍك (فرهنگ فارسي آذربايجاني) چاپ اول 1377 (در دوجلد) چاپ دوم در يك جلد انتشارات نخستين
8- آذربايجان ديلي‌نين ايضاحلي لوغتي (سه جلد) از انتشارات آكادمي علوم آذربايجان شوروي 1376
9- درباره‌ي نگارش زبان آذربايجان 1379
10- كتاب ده‌دم قورقود شاهكار ادبي – حماسي تركان اوغوز
11- «آذربايجانجاديل قوروشو» ويژه نامه‌ي آذري (16 و 17)
12- آذربايجان دموکرات نشر دوزگون خبر  1384
13- مقاله‌ها، مصاحبه، … 1385
14- حقانيت‌،  شكست «خاطرات» 1385
بهزاد بهزادی که به دلیل نارسایی خونی برای معالجه به آمریکا سفر کرده بود، هشتم اسفندماه در این کشور درگذشت و همان‌جا به خاک سپرده شد
رمینگتون مدل ۷۰۰ نام یک سری جنگ‌افزار گلنگدنی ساخت کارخانه اسلحه‌سازی رمینگتوناست که از سال ۱۹۶۲ میلادی تاکنون تولید آن ادامه‌دارد. عملکرد آن با ضربهٔ مستقیم سوزن گلنگدن به ته فشنگ است. خشابهای گوناگون سه تا پنج‌تیره دارد و از لحاظ بدنه، کالیبر و جنس مواد اولیه از بسیار متنوع‌است.
Wikipedia contributors، "Remington Model 700،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Remington_Model_700&oldid=502799550 (accessed July 20، 2012).
بندر بن سلطان بن عبدالعزیز (متولد ۱۹۴۹ میلادی) از اعضای خاندان آل سعود است. وی ریاست شورای امنیت ملی عربستان را از سال ۲۰۰۵ تاکنون برعهده دارد و از ژوئیه ۲۰۱۲ تا آوریل ۲۰۱۴ ریاست استخبارات عمومی (سازمان اطلاعات و امنیت) عربستان سعودی را بر عهده داشت.بندر بن سلطان، رئیس سازمان امنیت عربستان تغییر کرد، رادیو فردا وی یکی از نوه‌های ملک عبدالعزیز اولین پادشاه عربستان سعودی است. بندر بن سلطان بیش از ۲۰ سال از ۱۹۸۳ تا ۲۰۰۵ سفیر عربستان سعودی در آمریکا بود.
در ۲ مارس ۱۹۴۹ در طائف متولد شد. به گفته خودش و بنا به گفته اندیشکده‌های غربی، تاریخ واقعی تولد او دیرتر است. طبق گزارشات، او روز تولد خود را تغییر داده بود تا وارد نیروی هوایی شود.
پدر و مادر بندر شاهزاده سلطان بن عبدالعزیز و کنیز اتیوپیایی او خزیران بودند. پدر و مادر بندر هر دو در زمان تولد او بسیار جوان بودند: مادرش خزیران فقط شانزده سال داشت و به عنوان خدمتکار در قصر مشغول به کار بود. خاندان سلطنتی پس از تولد بندر، مستمری ماهانه سخاوتمندانه ای به خزیران دادند، اما به او گفتند که فرزند را برده و با خانواده خود زندگی کند.
بنابراین بندر سالهای اولیه خود را در محیطی غیر سلطنتی گذراند و با مادر و عمه خود زندگی کرد و تا حدود هشت سالگی با پدرش ارتباطی نداشت. در این زمان، خانواده سلطنتی تسلیم شدند و از خزیران دعوت کردند که بندر را با خود بیاورد و با مادر بیوه شاهزاده سلطان، حسا بنت احمد السدیری، در قصر زندگی کند.خزیران در اکتبر ۲۰۱۹ در ریاض درگذشت.
بندر در سال ۱۹۶۸ از کالج نیروی هوایی سلطنتی کرانول فارغ‌التحصیل شد. او آموزش‌های تکمیلی را در پایگاه نیروی هوایی ماکسول و دانشکده صنعتی نیروهای مسلح دریافت کرد. او یک خلبان آموزش دیده‌است و با هواپیماهای جنگنده متعددی پرواز کرده‌است. این دوران در سال ۱۳۵۶ پس از سقوط هواپیما و آسیب شدید کمرش به پایان رسید. پس از آن، او مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته سیاست عمومی بین‌الملل از دانشکده مطالعات بین‌المللی پیشرفته پل اچ. نیتز دانشگاه جانز هاپکینز دریافت کرد.
یکی از همکلاسهای او در کرانول، بندر بن فیصل، پسر ملک فیصل و برادر زن آینده اش بود.
بندر به نیروی هوایی سلطنتی عربستان پیوست و به درجه سرهنگی رسید.فعالیت دیپلماتیک او در سال ۱۹۷۸ با منصوب شدن به عنوان فرستاده شخصی ملک خالد آغاز شد. او با موفقیت در کنگره ایالات متحده لابی کرد تا با فروش F-15 به عربستان سعودی موافقت کند. در دفتر بیضی، رئیس‌جمهور کارتر به او توصیه کرد که حمایت رونالد ریگان فرماندار کالیفرنیا را به دست آورد. او این کار را کرد و در ازای آن به کارتر کمک کرد تا حمایت سناتور دموکرات داکوتای جنوبی جیمز ابورزک را از معاهده کانال پاناما جلب کند. ولیعهد فهد، بندر را فرستاده کارتر کرد و به او اجازه داد تا مستقل از عربستان و آمریکا عمل کند.
در سال ۱۹۸۲ ملک فهد او را وابسته نظامی سفارت عربستان سعودی کرد، اقدامی که می‌توانست به دوران دیپلماتیک او پایان دهد. اما در سال ۱۹۸۳، فهد بندر را به عنوان سفیر عربستان در آمریکا منصوب کرد.
بندر در ۲۴ اکتبر ۱۹۸۳ توسط ملک فهد به عنوان سفیر در ایالات متحده منصوب شد.او جایگزین فیصل الحگلان در این پست شد.در دوران تصدی خود به عنوان سفیر و پیش از آن، نماینده شخصی پادشاه در واشینگتن، با پنج رئیس‌جمهور ایالات متحده، ده وزیر امور خارجه، یازده مشاور امنیت ملی، شانزده جلسه کنگره و رسانه‌ها سروکار داشت. او نفوذ گسترده‌ای در ایالات متحده داشت. در اوج حرفه خود، او هم به عنوان پیام آور انحصاری پادشاه و هم به عنوان مأمور کاخ سفید خدمت می‌کرد. برای بیش از سه دهه، او چهره لابی عربستان سعودی بود.John MacArthur. (April 2007). "The Vast Power of the Saudi Lobby" "Harper's Magazine"
ایالات متحده به‌طور گسترده به عنوان یکی از ضروری‌ترین متحدان عربستان سعودی شناخته می‌شود، اما اعضای مختلف خانواده سلطنتی آمیزه‌های متفاوتی از اعتماد و سوء ظن نسبت به ایالات متحده دارند؛ بنابراین، روابط صمیمانه شاهزاده بندر با رهبران و سیاستگذاران ایالات متحده، هم منبع پایگاه قدرت او در پادشاهی و هم عامل ایجاد سوء ظن در خانواده سلطنتی مبنی بر نزدیکی بیش از حد او به شخصیت‌های سیاسی ایالات متحده است.
در دوران ریگان، او با وجود مخالفت کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل، خرید هواپیماهای نظارتی AWACs را تضمین کرد. این قرارداد ۵٫۵ میلیارد دلاری آغاز یک معامله ۲۰۰ میلیارد دلاری برای خرید تسلیحات آمریکایی برای عربستان سعودی بود که شامل یک صندوق پولی بود که سیا می‌توانست برای پروژه‌های خارج از بودجه خود هدایت کند.
به عنوان مثال، به درخواست سیا، شاهزاده بندر ۱۰ میلیون دلار را به یک بانک واتیکان سپرده گذاری کرد که با تضعیف حزب کمونیست ایتالیا در انتخابات ایتالیا دخالت می‌کرد.قرارداد تسلیحاتی یمامه بین بریتانیا و عربستان شامل انتقال صدها میلیون پوند انگلیس به مدت بیش از یک دهه به شاهزاده بندر از طریق حساب بانکی دولت عربستان سعودی در ریجز بانک بود، اما بخشی از این پول برای تأمین مالی مخفی سیا استفاده شد.Joseph J. Trento. (2005). "Prelude to Terror: The Rogue CIA and the Legacy of America's Private Intelligence Network", New York: Carroll & Graf, p. 102پروژه‌های خارج از بودجه به گفته رابرت لیسی، این پرداخت‌ها به شاهزاده بندر بیش از یک میلیارد پوند انگلیس بوده‌است. پس از اینکه ایالات متحده یک سفارش تسلیحاتی را رد کرد، او ترتیب تحویل موشک‌های میان برد با قابلیت کلاهک هسته ای از چین را داد. این موضوع خشم آژانس اطلاعات مرکزی و دپارتمان استیت را برانگیخت.
بر اساس تفاهم با سیا، شاهزاده بندر ۳۲ میلیون دلار به شبه نظامیان تروریستی تحت حمایت ایالات متحده، کنتراها، از طریق حساب بانک اعتبار و تجارت بین‌المللی (BCCI) به عنوان بخشی از آنچه که بعدها به عنوان رسوایی ایران-کنترا شناخته شد، اعطا کرد.Theodore Draper. (1991). "A Very Thin Line". New York: Hill and Wang, pp. 80-83
کلینتون به عنوان فرماندار آرکانزاس از او خواسته بود تا برای پرداخت هزینه مرکز مطالعات خاورمیانه در دانشگاه آرکانزاس کمک کند. در دهه ۱۹۹۰، او معمر قذافی، رئیس‌جمهور لیبی را متقاعد کرد تا دو مظنون را که در بمب‌گذاری سال ۱۹۸۸ در پرواز ۱۰۳ پان ام دست داشتند، تحویل دهد.
در سپتامبر ۱۹۹۳، شاهزاده بندر به عنوان رئیس هیئت دیپلماتیک منصوب شد و او این سمت را تا دوره دوم ریاست جمهوری جورج دبلیو بوش ادامه داد.
بندر روابط نزدیکی با چندین رئیس‌جمهور آمریکا، به ویژه جورج اچ. دبلیو بوش و جورج دبلیو بوش برقرار کرد که نزدیکی او به دومی، لقب محبت آمیز و بحث‌برانگیز «بندر بوش» را برای او به ارمغان آورد. رابطه نزدیک او با خانواده بوش در مستند مایکل مور فارنهایت ۹/۱۱ برجسته شد. بر اساس گزارش‌ها، او آنقدر به جورج اچ. دبلیو بوش نزدیک بود که اغلب از او به عنوان یکی از اعضای خانواده رئیس‌جمهور سابق یاد می‌شد.
او از سرنگونی صدام حسین در عراق در مارس ۲۰۰۳ حمایت کرد. او اقدام نظامی علیه عراق را تشویق کرد و از دستور کار دیک چنی برای «خاورمیانه جدید» که خواستار برنامه‌های دموکراسی خواهانه در سوریه و ایران بود، حمایت کرد.
بندر در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۵ به دلیل «دلایل شخصی» استعفای خود را از سمت سفیر در ایالات متحده ارائه کرد. تاریخ پایان رسمی دوره او ۸ سپتامبر ۲۰۰۵ بود. بندر هفته‌ها قبل از مرگ ملک فهد به عربستان سعودی بازگشت، که پس از آن سلطان بن عبدالعزیز، پدر بندر، ولیعهد کشور شد. شنیده‌ها حاکی از زمان‌بندی بازگشت بندر به منظور احراز موقعیت در دولت جدید بود.
شاهزاده بندر توسط شاهزاده ترکی الفیصل به عنوان سفیر جانشین شد. با این وجود، حتی پس از ترک سفارت، بندر همچنان روابط مستحکم خود را با دولت بوش حفظ کرده و حتی پس از تصدی پست شاهزاده ترکی، با کارکنان بلندپایه کاخ سفید دیدار می‌کند. ترکی تنها پس از ۱۸ ماه کار سفیر را رها کرد.
در اکتبر ۲۰۰۵، ملک عبدالله، بندر بن سلطان را به عنوان دبیرکل شورای امنیت ملی تازه تأسیس منصوب کرد.
بندر در اواسط نوامبر ۲۰۰۵ از دمشق دیدن کرد و با بشار اسد رئیس‌جمهور این کشور دیدار کرد. او همچنین در سال ۲۰۰۶ پس از استعفا از سمت سفیر، مخفیانه با مقامات ایالات متحده دیدار کرد. سیمور هرش در سال ۲۰۰۷ در نیویورکر گزارش داد که بندر به عنوان مشاور امنیت ملی عربستان سعودی به ملاقات خصوصی با رئیس‌جمهور جورج دبلیو بوش و معاون رئیس‌جمهور دیک چنی ادامه می‌داد. در آن زمان هرش بندر را به عنوان معمار کلیدی سیاست دولت بوش در عراق و خاورمیانه توصیف کرد.
در ۲۵ ژانویه ۲۰۰۷، عربستان سعودی بندر را برای گفتگو در مورد بحران لبنان به ایران فرستاد و حتی با رهبران حزب‌الله که او برای زیارت سالانه به مکه دعوت کرده بود، گفتگو کرد.
پس از تنش‌ها با قطر بر سر تأمین گروه‌های شورشی، عربستان سعودی (تحت رهبری بندر در سیاست سوریه) در سال ۲۰۱۲ تلاش‌های خود را از ترکیه به اردن تغییر داد و از اهرم مالی خود بر اردن برای توسعه امکانات آموزشی به آنجا استفاده کرد و بندر برادر ناتنی‌اش را فرستاد. معاون سلمان بن سلطان بر آنها نظارت کند.
دوره دبیرکلی بندر در تاریخ ۳ سپتامبر ۲۰۰۹ به مدت ۴ سال تمدید شد. دوره وی در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۵ به پایان رسید. این منصب در همان روز کلا لغو شد.
بندر در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۲ به عنوان مدیرکل آژانس اطلاعات عربستان سعودی به جای مقرن بن عبدالعزیز منصوب شد. اگرچه هیچ دلیل رسمی برای این انتصاب ارائه نشد، اما این انتصاب پس از افزایش تنش بین سنی‌ها و شیعیان در استان شرقی عربستان سعودی رخ داد. همچنین با توجه به چالش‌های منطقه ای ناشی از ایران و سوریه، این اقدام عربستان سعودی برای نمایش سیاست خارجی تهاجمی تر تلقی می‌شد. شاهزاده بندر همچنین عضو شورای خدمات نظامی است.
بندر سفر مناف طلاس را که در ۶ ژوئیه ۲۰۱۲ از سوریه جدا شده بود، در هفته آخر ژوئیه ۲۰۱۲ به عربستان سعودی ترتیب داد.
بندر در سال ۲۰۱۳ گفت که سعودی‌ها به خاطر سوریه و ایران از ایالات متحده دور خواهد شد.
بر اساس تعدادی از مقالات، بندر ظاهراً برای شکستن بن بست در سوریه با ولادیمیر پوتین رودررویی کرده بود. درمورد امنیت بازی‌های المپیک زمستانی در سوچی در صورت عدم توافق گفته بود: «من می‌توانم به شما تضمین بدهم که از المپیک زمستانی سال آینده امن باشند چون گروه‌های چچنی که امنیت بازی‌ها را تهدید می‌کنند توسط ما کنترل می‌شوند.» پوتین با عصبانیت گفته بود: "ما می‌دانیم که شما به مدت یک دهه از گروه‌های تروریستی چچنی حمایت کرده‌اید. و این حمایت که شما صراحتاً در مورد آن صحبت کردید، کاملاً با اهداف مشترک مبارزه با تروریسم جهانی که ذکر کردید ناسازگار است. "
بندر وظیفه مدیریت سیاست عربستان در جنگ داخلی سوریه را بر عهده داشت، اما در اوایل سال ۲۰۱۴ توسط شاهزاده محمد بن نایف، وزیر کشور جایگزین شد. بندر لحن تقابلی با ایالات متحده داشت و توسط جان کری وزیر امور خارجه ایالات متحده به‌طور خصوصی به عنوان یک «مشکل» خوانده شد. با این حال، بندر نیز با مشکلات جسمی ناشی از سقوط هواپیما در سال ۱۹۷۷ دست و پنجه نرم می‌کرد و این گمانه زنی را به وجود آورد که به همین دلیل است که وی جایگزین شده‌است.
نوری المالکی، نخست‌وزیر عراق، از حمایت محرمانه عربستان سعودی از گروه‌های شبه‌نظامی گلایه کرد و گفت: «آنها از طریق سوریه و به صورت مستقیم به عراق حمله می‌کنند و همان‌طور که در سوریه اعلام کردند، جنگی را به عراق اعلام کرده‌اند که بر مبنای فرقه ای و سیاسی است.»
در ژوئیه ۲۰۱۲، شایعات ترور وی توسط DEBKAfile گزارش شد و سپس در تهران تایمز منتشر شد. این خبر توسط عرب نیوز و روزنامه‌نگار دیوید ایگناتیوس تکذیب شد.
در آگوست ۲۰۱۳، وال استریت ژورنال گزارش داد که بندر به عنوان رهبری تلاش‌های عربستان سعودی برای سرنگونی بشار اسد، رئیس‌جمهور سوریه، منصوب شده‌است. بر اساس این گزارش‌ها بندر به عنوان مهره در تسلیح جهادی‌هایی که با اسد می‌جنگیدند، عمل کرد. آژانس اطلاعات مرکزی ایالات متحده این را نشانه ای از جدیت عربستان سعودی در مورد این هدف دانست. ژورنال گزارش داد که در اواخر سال ۲۰۱۲ اطلاعات سعودی، تحت هدایت بندر، تلاش‌هایی را برای متقاعد کردن ایالات متحده مبنی بر استفاده دولت اسد از سلاح‌های شیمیایی آغاز کردند.
بندر همچنین به عنوان «از مراکز فرماندهی مخفی نزدیک سوریه تا کاخ الیزه و کرملین دنبال تضعیف رژیم اسد بود» توصیف شد. او یک پیام ساده داشت: ما پول لازم برای شکست اسد را داریم و آماده استفاده از آن هستیم.
بنا بر اعلام رسانه دولتی عربستان، بندر در ۱۵ آوریل ۲۰۱۴ «به درخواست خودش» از سمت خود برکنار شد. او در سمت دبیرکلی شورای امنیت ملی باقی ماند تا اینکه در ژانویه ۲۰۱۵ این شورا لغو شد.
بندر خود را یک محافظه کار آمریکایی همیلتونی می‌داند.
قبل از قطعی شدن انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده در سال ۲۰۰۰، او از جورج اچ دبلیو بوش دعوت کرد تا با او در یک «جمع مجدد طوفان صحرا» در املاک انگلیسی خود به تیراندازی قرقاول بروند.
پس از حملات ۱۱ سپتامبر در سال ۲۰۰۱، وی در مصاحبه ای در نیویورک تایمز اظهار داشت: «بن لادن زمانی که آمریکا از طریق سیا و عربستان سعودی به برادران مجاهد ما در افغانستان کمک می‌کردند تا از شر کمونیسم سکولار خلاص شوند، نزد ما می‌آمد. اسامه بن لادن آمد و گفت: «متشکرم که آمریکایی‌ها را آوردید تا به ما کمک کنند.» در آن زمان فکر می‌کردم که او نمی‌تواند هشت اردک را به آن طرف خیابان هدایت کند.»
بندر معتقد است که برخی از محققین «چند کلمه عربی را یادمی‌گیرند و خود را در امور کشور من متخصص می‌دانند.»
در سال ۲۰۰۷، بندر در دوران تصدی خود به عنوان وزیر امنیت ملی، پیشنهاد کرد که پادشاهی با اسرائیل تماس بیشتری داشته باشد، زیرا او ایران را تهدیدی جدی‌تر از اسرائیل می‌دانست.
به گفته مارتین اس ایندیک، دیپلمات آمریکایی و سفیر سابق آمریکا در اسرائیل، بندر دیدگاه ضد فلسطینی قوی دارد که ریشه در حمایت فلسطین از عراق صدام حسین در حمله به کویت دارد.
گاردین در گزارشی از اسناد موسوم به ۲۸ صفحه آورده‌است: چندین شماره تلفن در دفتر تلفن «ابوزبیده»، یک عامل ارشد القاعده که در ماه مارس ۲۰۰۲ در پاکستان دستگیر شد، کشف شده که احتمالاً دست‌کم به صورت غیرمستقیم با شماره تلفن‌هایی در داخل آمریکا مرتبط بوده‌است. یکی از این شماره‌ها در داخل آمریکا متعلق به شرکت «ASPCOL» است که در آسپن کلورادو واقع است و در حقیقت امور مربوط به اسکان بندر بن سلطان را عهده‌دار بوده‌است.
دیوید هاینمیر هانسن (معروف به DHH در جامعه روبی) یک برنامه‌نویس دانمارکی که چارچوب نرم‌افزاری وب روبی آن ریلز را ایجاد کرد.
مقرن بن عبدالعزیز بن عبدالرحمن بن فیصل بن ترکی بن عبدالله بن محمد بن سعود بن محمد آل مقرن بن محمد بن مقرن آل سعود (زادهٔ ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۵ میلادی)، ولیعهد سابق عربستان سعودی، سی‌وپنجمین و کوچک‌ترین فرزند ملک عبدالعزیز است. وی پیش از بندر بن سلطان، رئیس سرویس اطلاعاتی خارجیِ عربستان سعودی بود.
شاهزاده مقرن در ۱۵ سپتامبر سال ۱۹۴۵ متولد شد و تحصیلات اولیه خود را در مرکز نمونه پایتخت آغاز کرد و پس از آن زندگی حرفه‌ای خود را با درجه افسری در نیروی هوایی عربستان شروع کرد تا اینکه در سال ۱۹۸۰ بازنشسته شد. وی بیشتر عمر خود را صرف کسب تخصص در زمینه پروازهای نظامی کرده و در همین راستا به نیروی هوایی عربستان پیوست و در سال ۱۹۶۸ با درجه کمک خلبانی در رشته خلبانی در انگلیس فارغ‌التحصیل شد و پس از آن در سال ۱۹۷۴ تحصیلات خود را در دوره ستاد و فرماندهی آمریکا ادامه داد و مدرک دیپلم دریافت کرد و پس از آن نیز به عنوان معاون مدیر عملیات هوایی و رئیس بخش برنامه‌ریزی و عملیات نیروی هوایی عربستان تعیین شد. شاهزاده مقرن پس از بازنشستگی در سال ۱۹۸۰ به عنوان امیر منطقه حایل برگزیده شد و تا ۲۰۰۰ در این منصب بود و پس از آن نیز به عنوان امیر منطقه مدینه منوره تعیین و تا سال ۲۰۰۵ عهده‌دار این منصب بود و بعد از آن نیز به عنوان رئیس دستگاه اطلاعات عربستان و جانشین شاهزاده نواف بن عبدالعزیز تعیین شد.
در تاریخ ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۲ نیز به عنوان مشاور ملک عبدالله بن عبد العزیز و فرستاده ویژه وی و در اول فوریه ۲۰۱۳ نیز به عنوان معاون دوم نخست وزیر منصوب گشت.
مقرن فقط ۳ ماه ولیعهد عربستان بود.
مقرن پس از درگذشت ملک عبدالله، ازسوی سلمان بن عبدالعزیز ولیعهد ملک عبدالله و پادشاه فعلی عربستان سعودی به ولایت‌عهدی منصوب شد. اما چند ماه بعد در ۲۸ آوریل ۲۰۱۵ طی فرمانی توسط ملک سلمان از ولایتعهدی برکنار شده و جای خود را به برادرزاده خود محمد بن نایف آل سعود داد. در حکم ملک سلمان اشاره شده که این بر کناری به درخواست خود شاهزاده مقرن بوده. محمد بن نایف آل سعود پیش از این جانشین ولیعهد بود.
مقرن بن عبدالعزیز ۱۳ فرزند دارد.
منصور بن مقرن، فرماندار استان عسیر که در جریان سقوط هلی‌کوپتر در ۵ نوامبر ۲۰۱۷ کشته‌شد.شاهزاده سعودی در سقوط هلی کوپتر در نزدیکی مرز یمن کشته شد، "بی‌بی‌سی فارسی"
سعود الفیصل بن عبد العزیز آل سعود (زادهٔ ۲ ژانویه ۱۹۴۰ در ریاض – درگذشتهٔ ۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۵)، دومین فرزند فیصل بن عبدالعزیز، از اعضای خاندان سلطنتی آل سعود و به مدت ۴۰ سال (۱۹۷۵–۲۰۱۵) وزیر امور خارجه عربستان سعودی بود، و از این حیث با سابقه‌ترین وزیر امور خارجه در جهان بود. وی برادرزادهٔ سلمان بن عبدالعزیز پادشاه فعلی عربستان بود.
بندر بن فیصل، برادر سعود الفیصل، روز یکشنبه ۱ آذر ۱۳۹۴ (۲۲ نوامبر ۲۰۱۵) در سن ۷۵ سالگی درگذشت.
سعود الفیصل در تاریخ ۲ ژانویه ۱۹۴۰ در شهر طائف عربستان به دنیا آمد. او دومین پسر فیصل بن عبدالعزیز و عفت الثنیان بود. او دوران دبیرستان را در مدرسه‌ای در پرینستون سپری کرد و سپس به دانشگاه پرینستون رفت و در رشته اقتصاد از آن دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. سعود فیصل از سال ۱۹۷۱ به مدت چهار سال معاون وزیر نفت عربستان بوده و در اکتبر ۱۹۷۵ و هفت ماه پس از آنکه پدرش ملک فیصل به دست یکی از برادرزاده‌های خود ترور شد از سوی پادشاه تازه به مقام وزارت خارجه منصوب شد. و به مدت ۴۰ سال در این مقام فعالیت داشت.
سعود الفیصل نقش مهمی در پایان دادن به جنگ داخلی لبنان (۱۹۷۵–۱۹۹۰) ایفا کرد و همچنین سیاست خارجی عربستان سعودی در دوران جنگ ایران و عراق، و حمله عراق به کویت (۱۹۹۱) زیر نظر او رهبری می‌شد.
او هم‌چنین مجری طرح صلح ملک عبدالله برای صلح با اسرائیل در ازای خروج از اراضی اشغالی و قطعنامه‌ای برای حل مشکل آوارگان بود که اسرائیل با این طرح موافقت نکرد.
سعود الفیصل در تاریخ ۲۹ آوریل توسط ملک سلمان به سبب بیماری از مقام وزارت خارجه این کشور برکنار و عادل الجبیر سفیر ریاض در واشینگتن جانشین او شد.
وی در تاریخ ۹ ژوئیهٔ سال ۲۰۱۵ (۱۸ تیر ۱۳۹۴) چند ماه پس از کناره گیری از وزارت امور خارجه عربستان درگذشت.
سعود الفیصل با جواهره عبدالرحمان ازدواج کرد و از این ازدواج دارای ۲ دختر و ۳ پسر بود. وی که به زبان انگلیسی مسلط بود رئیس هیئت مدیره دانشگاه الفیصل در ریاض بود.
گویش علامرودشتی که مردم بخش و شهر علامرودشت بدان سخن می‌گویند، یکی از این گویش‌های زبان فارسی رایج در جنوب استان فارس است که هنوز ویژگی‌هایی را از زبان پهلوی، به‌ویژه در حوزه لغات و بسیاری از ویژگی‌های آوایی، صرفی و نحوی فارسی دری در سده‌های نخستین را در خود نگه داشته‌است. این گویش طبعاً اشتراکاتی با زبان معیار و نیز با دیگر گویش‌ها داردُ امّا تفاوت‌های چشمگیری نیز چه با زبان معیار و چه با گویش‌های دیگر به‌ویژه گویش‌های مناطق همجوار و نزدیک دارد. وجود ده مصوت، تفاوت در صامت‌ها، دگرگونی‌های واجی متعدد و گاهی متفاوت از نکات مورد اعتنا در این گویش است.معرفی گویش علامرودشت (قسمت پایانی)، دکتر محمود مهرآوران، سایت علامرودشتی‌ها در این نوشتار ویژگی‌های آوایی، صرفی و برخی از خصوصیات نحوی گویش علامرودشتی معرفی شده و پیوند این گویش با زبان فارسی دری و برخی ویژگی‌های کهن زبان فارسی نشان داده شده‌است.
گویش علامرودشت چون سایر گویش‌های امروز سخت تحت تأثیر گویش معیار هستند و دستگاه‌های رسانهٔ طبعاً و به‌تدریج سیطره گویش معیار را در همه جا می‌گسترانند. امروزه این گویش سه شکل دارد:
اول: نسل گذشته و افراد مسن که شکل قدیمی گویش راحفظ کرده‌اند؛
دوم: نسل میان‌سال که هم ویژگی گویش گذشته را می‌شناسد و به کار می‌برد وهم ویژگی‌های متحول شده امروز را در گفتار خود دارد؛
سوم: نسل جدید و افراد جوان و نوجوان که با واژگان و اصطلاحات قدیمی گویش کم‌تر آشنا هستند و امروز زبان معیار را با لهجه و گویش محلی به کار می‌برند. یعنی بیش‌تر از واژگان زبان معیار در دستگاه دستوری گویش محلی استفاده می‌کنند.معرفی گویش علامرودشت (قسمت اول)، دکتر محمود مهرآوران، سایت علامرودشتی‌ها
۱- -َ (a): اسپ
۲- -َ کشیده (a:): بَدَ (بعداً)
۳- –ِ (e): اِمرو (امروز)
۴- -ُ(o): عُمر
۵- آ (â): آسمون (آسمان)
۶- ای (i): این‌جا
۷– او (u): او – بون (بام)
۸- -ِی (ey): دی (مادر)، کی
۹- -ُو (ow): تو (تب)، او (آب)
۱۰- ـُ مجهول (ô): خولَه(xôla): کج، پولَه (pôla): جایگاهی که حیوانات از آن آب می‌خورند.
همان‌گونه که ملاحظه می‌شود ده مصوت مشخص در این گویش وجود دارد که شش‌تای آن در زبان معیار تلفظ می‌شود. دو مصوت ترکیبی شماره ۸ و ۹ نیز در گویش‌های دیگر هست. مصوت دوم یعنی ـَ کشیده، در واژه‌هایی ظاهر می‌شود که با هجای cvc (صامت + مصوت کوتاه + صامت) شروع می‌شود اما واج سوم این صامت تلفظ نمی‌شود و به‌جای آن واج دوم یعنی مصوت کوتاه امتداد می‌یابد و به شکل ـَ کشیده تلفظ می‌شود.
بَدَ ba:da (بعداً) ، نَحس na:s (نحس)، مَدَ ن ma:dan (معدن) ، دَوا da:va (دعوا)، کرَ ka:ra (بزغاله)، زَ لَه za:la (زَهره)، گَدُم ga:dom (مشرق).
با توجه به مثال‌های دیگری که در این گویش وجود دارد مشخص می‌شود که صامت‌هایی چون ((ع)) و ((ه)) در چنین ترکیب‌هایی تلفظ نمی‌شوند و مقدار بازدم برای تلفظ آن‌ها در مصوت (a:) ادغام می‌شود.
از مجموع بیست‌وسه صامت زبان معیار امروز، بیست‌ویک صامت آن در گویش علامرودشتی، موجود است و به همین صورت تلفظ می‌شود. اما دو صامت (ژ) و (ق) و واج‌گونهٔ دیگر آن (غ) وضعیتی دیگر دارند.
- صامت (ژ) در کلمات اندکی وجود دارد، از جمله در اسم خاص ((منیژه)) اما این صامت به صورت (ج) تلفظ می‌شود: منیجه.
ـ صامت (ق)؛ گویشوران قدیمی این صامت را «ک» تلفظ می‌کنند:
قوم ——> کوم ، قوطی ——> کوطی ، قدیم ——> کدیم،
در برخی موارد این صامت به (خ) تبدیل می‌شود: فقیر ——> فخیر
ـ صامت «غ» این صامت در تلفظ گویشوران قدیمی به‌ندرت وجود دارد و اغلب به صورت (خ) تلفظ می‌شود:
خُلملی ->غلامعلی خُل = غُل مخز = مغز،
گویشوران نسل جدید با تأثیر از زبان رسمی رسانه‌ها به‌تدریج این دو صامت را به شکل ق و غ، تلفظ می‌کنند.
- صامت ذ (ذال معجمه): هر گاه صامت «د» پس از مصوت بیاید، ذ (۸) تلفظ می‌شود. (نوک زبان بین دندان‌های بالا و پایین قرار می‌گیرد)
در گویش علامرودشت تحولات واجی به این شرح دیده می‌شود:
۱- حذف؛ صامت پایانی بدون قاعده خاصی در بسیاری از کلمات حذف می‌شود:
امرو (امروز)، ای (این)، دُز (دزد)، دو (دوغ)، ماس (ماست)، گا (گاو)، گف (گفت).
اما این صامت در برخی کلمات هم باقی می‌ماند: روز، داس، سوز، سگ، بار، دیوار... .
گاهی نیز یک هجا یا صامتی در میانه واژه حذف می‌شود:
نزیک: (نزدیک)، خزوک: (خبز دوک)، نه (na:): (نگه – نگاه).
حذف «و» در اسم مصدرهای قدیمی و حفظ «ت» در پایان آن: گارِشت ——> گوارشت
۲- ابدال؛ این فرایند به‌طور چشم‌گیر در گویش علامرودشتی وجود دارد و برخی از واج‌ها به واجی دیگر تبدیل می‌شوند.
- تبدیل «ب» به «و»: ابر: اَور؛ کتاب :کتاو ؛ ابرو :اَورو
- تبدیل «ق» به «ک» :کور :قبر ؛ کن :قند ؛ کسَم :قسم ؛ کسمت :قسمت
- تبدیل «غ» به «خ»: روخن:روغن ؛ مَخرِو :مغرب ؛ تیخ:تیغ
- تبدیل «ش» به « خ»: پخچ: پخش؛ پَخچَه: پشه
- تبدیل آ به —َ (تخفیف): کلاه ——> کلَه، راه——> رَ (ه تلفظ نمی‌شود)، نگاه——> نگَه
- تبدیل «او» به «ِی»؛ کوچه: کیچَه :؛ کوزه: کیزَه ؛ بود: بید (البته این واج در برخی از کلمات مانند روزه، کور، مور و … به شکل خود باقی می‌ماند).
- تبدیل صدای «ر» به «ل»: َبلگ (برگ)، انجیل (انجیر)، نَلم (نرم)
- تبدیل «ق» به «گ»: گار (قیر)، گوزَک (قوزک)
۳- قلب و ابدال: کلف (قفل)؛ لَمر (رَمل)؛ تَهل (تلخ)؛ کرویت (کبریت)
۴- بدیل و ادغام: صامت «د» هنگامی که در کنار صامت «ن» باشد به «ن» تبدیل و آن‌گاه دو صامت «ن» در هم ادغام می‌شوند و واژه نزدیک به مشّدد تلفظ می‌شود:
خونّم (خوندُم = خواندم)، مونّم (موندم = ماندم)، کنّم (کندُم = کندَم)، دنّون (دندون)، کنّون (کندون = قندان)، مونّنی (ماندنی).
۵- واج «ب» در کنار واج «س» به صورت «پ» تلفظ می‌شود: اسپ، چسپ، کسپ
۶- افعال بایست / بایستی به باتی تبدیل شده‌است: باتی بِری (باید بروی)
- فعل شاید به شات یا شاتی تبدیل شده‌است: شات رفته وو (شاید رفته باشد)
۷- مصوت a در شناسه‌ها و ضمیرهای متصل، به (e) یا (o) تبدیل می‌شود: خودُم، کتابُم، رفتُم، خودُش / خودِش
۸- اگر پس از کلمه «تو» کلمه هم بیاید صدای «o» در «تو» به «a:» تبدیل و «م» از پایان کلمه «هم» حذف می‌شود: تَه (ta:)
تَه گفتی: (تو هم گفتی؟)
۹- اگر پس از «آ» آغاز کلمه صامت «ه» باشد حذف شده و «آ» کشیده‌تر تلفظ می‌شود:
آهن —–>آن (a:n)، آهسته ——> آسَه (a:sa)
۱۰- خوشه uw در کلمات زیر به همین صورت باقی مانده‌است:
Suwar= سوار، juwal = جوال، duwa:za = دوازده
۱۱- صامت «ر» در مضارع اخباری و التزامی فعل «پریدن» مشدد تلفظ می‌شود: miparre = می‌پرد، bepparre = بپرد. این صامت در فعل امر دوم شخص جمع هم مشدد تلفظ می‌شود اما در امر مفرد دوم شخص اگر پس از آن حرف عطف «و» بیاید مشدد است: beparr- o – boro = (بپر و برو).
(معنی پریدن در این افعال مجازی است یعنی زود برو).
۱۲- برخی کلمات مشدد، بدون تشدید تلفظ می‌شوند: dokun = دکان، sokun = سکان
۱۳- حذف صامت «t» از گروه صامتی «st»: دست ——>دس، ماست ——> ماس
۱۴- در برخی ترکیبات «t» حذف و «r» مشدد تلفظ می‌شود، آستر ——>آسّر ،معرفی گویش علامرودشت (قسمت دوم)، دکتر محمود مهرآوران، سایت علامرودشتی‌ها
۱- دستگاه صرفی؛ شناسه افعال:
شناسه‌های مضارع:
om (_ُ) می رُم = می‌روم - im (یم) می‌ریم = می‌رویم -
i (ی) می‌ری: می‌روی - it (یت) می‌ریت = می‌روید -
e (–ِ) می‌رِ: می‌رود - en (–ِن) می‌رِن = می‌روند
البته این شناسه‌ها در همه افعال مضارع به همین صورت عمل نمی‌کنند، بلکه برخی از افعال مضارع، گاهی شناسه ندارند (سوم شخص مفرد) علت آن التقای دو مصوت است.
می‌گُم، می‌گویی، می‌گو؛ می‌گوییم، می‌گوییت، می‌گواِن
مضارع التزامی: بُرُم، بِری، بِرِ؛ بریم، بریت، بِرِن
مضارع مستمر: دارُم می‌رُم، داری می‌ری، دارِ می‌رِ ؛ داریم می‌ریم، داریت می‌ریت، دارِن می‌رِن
شناسه‌های ماضی:
(—ُ م): گفتُم - (یم): گفتیم -
(ی): گُفتی - (یت): گفتیت -
گُ: (گفت) - (—ِ ن): گفتن
در برخی از افعال ماضی سوم شخص مفرد یک یا دو صامت آخر حذف می‌شود:
رَ (رفت)، گُ (گفت)، اومَ (آمد)؛ بازی ک (بازی کرد)
۲- صرف افعال ماضی
ماضی ساده: اُفتاذُم، اُفتاذی، اُفتا، اُفتاذیم، اُفتاذیت، اُفتاذِن
ماضی استمراری: مِفتاذُم، مِفتاذی، مِفتا، مِفتاذیم، مفتاذیت، مِفتاذِن
ماضی نقلی: اُفتاذَم (—َ کشیده a:)، اَفتاذَی، اُفتاذِ، اُفتاذَیم، اُفتاذَیت، اُفتاذَن
ماضی مستمر: داشتُم می‌رَفتُم، داشتی می‌رَفتی، داش می‌رَ؛ داشتیم می‌رفتیم، داشتیت می‌رَفتیت، داشتِن می‌رفتِن
ماضی بعید: رفتَ ویذُم، رفتَ ویذی، رفتَ وی؛ رفتَ ویذیم، رفتَ ویذیت، رفتَ ویذِن
ماضی التزامی: رفتَ‌وُم، رفتَ‌وی، رفتَ‌وو؛ رفت‌َویم، رفتَ‌ویت، رفتَ وِن
توضیح: فعل بودن، یک بن مضارع قدیمی دارد: بو (بُوَم، بُوی، بود ...)
صامت «ب» در این فعل حذف و «و» شناسه می‌گیرد بُوَم ——> وُم، و به جای «باشم»» به کار می‌رود
فعل ماضی «بود» به صورت «بید» و سپس با تبدیل «ب» و حذف «د» به «وی» تغییر یافته‌است. البته هنگامی که این فعل به‌تنهایی استفاده می‌شود حرف «ب» به‌شکل خود باقی می‌ماند ولی صامت «د» از پایان آن حذف می‌شود: بی ——> بید (بود)
۳- فعل اسنادی: از مصدر بودن، شکل‌های گوناگون فعل «هست» به این شرح تلفظ می‌شود:
هِسُّم، هِسّی، هِ ه (هِسِّه) ؛ هِسّیم، هِسّیم، هِسِّن -
مثال: علی خونَه هِه؟ ها، هِسّه (بله، هست)
۴- فعل امر
فعل امر در بیش‌تر موارد مانند زبان معیار است اما تفاوت‌ها و تغییراتی نیز دارد:
در افعال مختوم به مصوت «آ» این مصوت به «او» (ow) تبدیل می‌شود:
بیا ——> بیو (biyow): یک صامت میانجی می‌گیرد.
در افعالی که بن مضارع آن‌ها مصوت (ow) دارد، هجای امر «بِ» در همگونی به «و» تبدیل می‌شود: بودو: (بُدو)
۵- فعل آینده
در گویش علامرودشتی، شکل ویژه فعل آینده به‌کار نمی‌رود، بلکه از مضارع التزامی به همراه فعل خواستن یا از قیدها و فعل مضارع اخباری برای بیان فعل آینده استفاده می‌شود:
می‌خوام بُرُم: می‌خواهم بروم، می‌خوام بِنَیسُم: می‌خواهم بنویسم،
فردا می‌رُم کُه: فردا به کوه می‌روم ، اِمرو پَسین می‌یاره: امروز عصر می‌آورد.
۶- فعل مرکب:
نکته در خور اعتنا دربارهٔ کاربرد فعل‌های ساده و مرکب این است که گاهی به جای فعل ساده، فعل مرکبی به‌کار می‌رود که از بن مضارع و فعل کمکی از مصدر «کردن» استفاده می‌شود. این عمل معمولاً در فعل‌هایی صورت می‌گیرد که بن مضارع آن‌ها یک هجا دارد:
دوکن : به جای بدو - رو کن : به جای برو - خو کردُم: خوابیدم
۷- ضمایر شخصی جدا:
مو(mo) - ما -
تو - شما -
او - اُوا (uwa:)
۸- ضمایر پیوسته:
—ُ م (om) - —ِ مون (emun) -
—-ِ ت (et) - —-ِ تون (etun) -
—-ِ ش (es) - —ِ شون (esun)
مثال: کتاوُم، کتاوِت، کتاوِش، کتاوِمون، کتاوِتون، کتاوِشون
ضمیر مشترک کاربرد چندانی ندارد اما ضمیر مشترک خود گاهی با ضمایر پیوسته تلفیق می‌شود و به این شکل به کار می‌رود:
خوذُم، خوذِت، خوذِش، خومون (خودمان)، خوتون (خودتان)، خوشون (خودشان) مثال: ما خومون رفتیم
۹- ضمیر اشاره:
همان واژه‌های زبان رسمی هستند که با تغییر شکل به این صورت تلفظ می‌شوند:
ای (این) ، اِیا (این‌ها)، او (آن)، اُوا (آن‌ها).
مثال: او چِنِن؟ : آن چیست؟
۱۰- ضمیرهای پرسشی
کی (که، چه کسی) ، کامو (کدام) ، کاموتا (کدام یک)، کوآ (کجا)
۱۱- اسم
مقوله‌های زیر دربارهٔ اسم، در گویش علامرودشتی در خور توجه است:
شمار: اسم‌های مفرد فقط با تک‌واژ «ها» جمع بسته می‌شوند و این تک‌واژ معمولاً بدون صامت «ه» و به صورت «آ» تلفظ می‌شود: مردا، ظرفا
در کلماتی که یک هجا دارند و آن هجا سه واج دارد یعنی به صورت «cvc» است مصوت موجود در هجا مقداری کشیده تلفظ می‌شود: بُزا (bo:za:) بزها، دُزا (do:za:) دزدها، گُلا (go:la:) گل‌ها
۱۲- معرفه و نکره
تک واژ «u» نشانه معرفه است : مردو: آن مرد، مردی که می‌شناسیم. کفشو: آن کفش
اگر اسمی به مصوت ختم شده باشد، علامت –ُو (ow)، نشانه معرفه است: خونه: خونو (xunow) :آن خانه - برّه: برّو (barrow) آن بّره صدا: صداو (sedow) آن صدا
برای نکره معمولاً علامت‌های «ی» در آخر اسم و «یک» پیش از اسم یا «یک» پیش از اسم و «ی» درآخر اسم می‌آید؛ همان گونه که در زبان رسمی و معیار نیز اسم به همین صورت نکره می‌شود:
یه چو وَردار بیار: یک چوب را بردار بیاور
۱۳- تصغیر
دو تک‌واژ «چه» و «_َ ک» برای تصغیر به کار می‌روند:
کلچه (گُود)؛ دولچه (دلو کوچک)، کارچک (کارد کوچک، چاقو)، پاتیلک (دیگ کوچک)، گِزَک (گز، نام درخت است)
۱۴- جنس در اسم
نشانه خاصی برای تفاوت اسم مذکر و مونث نیست اما در نام‌گذاری‌ها، اسم‌های متفاوت، جنس را نشان می‌دهد:
بُز: مطلق نام این حیوان، به‌ویژه جنس ماده - پازَن: جنس نر بز - گیسه: جنس ماده و جوان بز -
گاو: مطلق نام این حیوان، به‌ویژه جنس ماده - جُنگه: گاو نر - گووَر: گوساله - نووَر: گوساله بزرگ‌تر - میش: گوسفند - کووَ: گوسفند نر - شیشَک: بره جوان
در مورد انسان، لفظ بچه بیش‌تر برای پسر به کار می‌رود ودختر را با همین کلمه دختر می‌نامند.
اسمهای خانوادگی:
پدر: بوآ bua: - پدر زن: بوآ زن -
مادر: دی dey - مادر زن: دی زن -
خواهر: دادا - خواهر زن: دادا زن -
برادر: کاکا - داماد: دوماذ -
عمه: عمّو ammow - خاله: خالو xa:low -
دایی: خالو xa:lu - پدربزرگ پدری: باپیر -
پدربزرگ مادری: باخالو - مادربزرگ مادری: دی خالو -
مادربزرگ پدری: دی بوآ - مادربزرگ مادری: دی خالو -
شوهر: شیگَر - باجناغ: هم‌ریش -
جاری: هم‌بِیگ - هوو: هم‌جا -
دوقلو: همزا (همزاد) - فرزندان پشت‌سرهم: دُم‌زا (دنبال‌زاد)معرفی گویش علامرودشت (قسمت سوم)، دکتر محمود مهرآوران، سایت علامرودشتی‌ها
۱۵- اصوات
- اسم صوت‌ها:
خَمچا خَمچ: صدای خوردن چیزهایی مثل سبزی وکاهو -
تِرِک: صدای شکستن چیزهایی مثل چوب -
تَهک: (ta;hk) صدای تیر -
غَرَ رَنگ / غرنگ: صدای ناگهانی ابرها قبل از بارندگی یا صدای فروریختن چیزی مثل دیوار سنگی -
تُهپ: صدای اُفتادن جسمی سنگین بر زمین
- صوت‌ها (شبه جمله‌ها):
گِج: صدایی که با آن گوساله را می‌رانند -
هُشت: صدایی که با آن گاو را می‌رانند -هایش / هاش: صدایی که با آن الاغ را می‌رانند یا نگه می‌دارند -
چُخ / چُخَه: صدایی که با آن سگ را می‌رانند -
کش / کشَّه: مرغ را با این صدا می‌رانند -
تی‌تی، تی‌تی: مرغ را با این صدا فرا می‌خوانند (برای خوردن دانه) -
تُتَ: گربه را می‌رمانند -
گولو گولو: با آن گربه را صدا می‌زنند. توضیح این که گاهی برای فریب گربه نیز این کلمه را تکرار می‌کنند و می‌رساند که این کلمه از واژه گول (نادان، فریفتن) و پسوند «و» ساخته شده‌است.
۱۶- وندها:
برخی از وندهایی که در زبان معیار کاربرد دارد در گویش علامرودشتی نیز به‌کار می‌رود اما نحوه استفاده از برخی از وندها و نقش معنایی یا دستوری‌ای که این وندها دارند، در خور اعتناست.
- پیشوند وا:
این پیشوند بسیار پر کاربرد است و در ساخت‌های گوناگون معانی مختلفی ایجاد می‌کند. در مصدر: برخی از مصدرها با این پیشوند معنی متفاوت یا همان معنی با مصداق متفاوتی پیدا می‌کنند. مثلاً مصدر «گفتن» اگر با «وا» ترکیب شود یعنی واگفتن به معنی تکرار یک مطلب یا اقرار و دادن اطلاعات و لو دادن است:
او ده دفه‌ای حرفو واگفت: او ده بار این سخن را تکرار کرد. -
تو دادگاه همه چی وا می‌گُم: در دادگاه همه چیز را می‌گویم. -
او واگفت که دُزدی کار کی بیذِه: او اقرار کرد که دُزدی کار چه کسی بوده‌است.
این پیشوند برای فعل امر هم به کار می‌رود:
واگو: بگو، وارو: برگرد؛ وادار: بس کن
تفاوت معنایی در مصدرها:
وارفتن: برگشتن - واخوردن: به معنی آشامیدن -
واومدن: (واآمدن)، برگشتن. این پیشوند بر سر فعل «شدن» می‌آید و مصدر مرکب و شکل دیگرش (ویذن = بودن) می‌سازد.
لَه واشدن (له شدن)، گُم واویذَن (گم شدن)
- پسوند آ:
این پسوند بیش‌تر در پایان جمله‌ها و پس از فعل می‌آید ومعنی سخن را موکد می‌کند:
می‌گُما، رفتُما، بِریا (حتماً بروی). این الف تأکید هم در پایان فعل امر و هم در پایان فعل نهی می‌آید.
پسوند «یز / یزه» در برخی از کلمات دیده می‌شود:
مویز (در اصل مو mow انگور) -
بنیزَه: بن +یزَه: سقّز (صمغی که از درخت بَن می‌گیرند) -
- پسوند –َ ک:
کاربرد فراوانی دارد و بیش‌تر با پسوند «و» (u) می‌آید مردَکو، کلَکو (پسرِه)، چووَکو (چوب کوچک)، آسَک.
معمولاً تعیین دستور و مشخصات نحوی در زبان گفتار مشکل است. در گویش‌ها نیز همین مشکل وجود دارد امّا برخی ویژگی‌های نحوی برجسته و چشمگیر هستند که توجه به آن‌ها آشنایی با نحو فارسی در متون گذشته را بیش‌تر می‌کند. برخی از خصوصیات نحوی را در گویش علامرودشت ذکر می‌کنیم.
۱- معمولاً فعل بر دیگر اجزای جمله مقدم آورده می‌شود: رفتُم که (کوه) - رفتی مدرسه؟ - گفتی اَ (به) حسین؟
۲- ضمایر متصل اضافی و مفعولی در ابتدا و پیش از فعل بیان می‌شود:
مَگُفت: به من گفت - تَگُفت: به تو گفت -
شَگُفت: به او گفت - مونَ گفت: به ما گفت -
تونَ گفت: به شما گفت - شونَ گفت: به آن‌ها گفت -
۳- معمولاً پس از مفعول «را» آورده نمی‌شود و این نکته نشان می‌دهد که متون ادبی ما نیز که در بسیاری از موارد «را» آورده نشده متاَثر از گویش‌ها بوده‌است:
سنگا وردار: سنگ‌ها را بردار - دسُم بِگیر: دستم را بگیر
۴- حرف اضافه «به» به صورت «اَ» بیان می‌شود که خود کوتاه شده «از» است. دربسیاری از جمله‌ها حتی حرف اضافه قید ساز نیز بیان نمی‌شود.
می خوام بُرُم شیراز (به شیراز) - حسن رفته بازی (حسن به بازی رفته است) -
چرا نمی‌ری مدرسه؟ (به مدرسه) -
مثال برای از به معنی «به»:
ای حرفو اَکی گُفتی؟ : این حرف را به که گفتی ؟ - بُرُم اَ کجا؟ : به کجا بروم؟
۵- نشانه تعریف «و: u» در ترکیب‌های وصفی همیشه پس از صفت می‌آید:
لِواسِ سفیدو بیار می خوام بپوشُم.
خونه گِلی یو می خوان خراب کنِن: می‌خواهند آن خانه گلی را خراب کنند.
۶- واحدهای زبر زنجیری امتداد و تکیه، برای شدّت، تداوم و حتی مقدار کاربرد دارد. مثلاً فعل گفت در جمله «ای کدَ گفت»: (این قدر گفت) با امتداد بیان می‌شود تا مقدار گفتن را بیش‌تر نشان بدهد. یا در جمله «جاده دیرن» (دور است) کلمه دیرن را با کشش مصوت «ی» بیان می‌کنند تا مسافت بیش‌تر را نشان بدهد. به همین ترتیب امتداد یا شدت یک کلمه اهمیت یا دوری یا مقدار یا اموری از این گونه را بهتر و بیش‌تر نشان می‌دهد.
۷- فعل مجهول در این گویش به دو صورت می‌آید.
- از شکل تغییر یافته شدن (واشُدن = واویذَن) و به صورت ماضی نقلی مفرد:
ساتُم گُماویذه: ساعتم گُم شده‌است . ماشینو پنچر واویذِه: ماشین پنچر شده‌است.
- به شکل ماضی نقلی سوم شخص جمع:
پارچه‌ها دُزیذَن: (پارچه‌ها را دزدیده‌اند) - میوه‌ها همه بُردَن: همه میوه‌ها را برده‌اند.
در این جمله‌ها گر چه فعل به صورت ماضی سوم شخص مفرد و معلوم آورده شده امّا در معنا مجهول و بدون شناخت فاعل حقیقی آن است. از این روش در متون ادبی ما هم استفاده شده و معمولاً برای حکایات فراوان به کار برده شده‌است: آورده‌اند که...
- نشانه نفی به فعل نمی‌چسبد بلکه به صورت قید نفی «نه» و جداگانه آورده می‌شود.
ای کتاوو نه مالُ توئِن؟: این کتاب مال تو نیست.
نَه مَردُم اگه‌ای کار نکنُم: مرد نیستم اگر این کار را نکنم.
دُرُس کردَنِ ای خونه نَه کار شمانِن: ساخت این خانه کار شما نیست.
مگو ایطَو، نَه خووِن: اینطور نگو، خوب نیست.
این شیوه در متون نثر و نظم گذشته به فراوانی دیده می‌شود چنان که سعدی گفته‌است:
آن نه من باشم که روز جنگ بینی پشت من ** آن منم گر در میان خاک و خون بینی سری (گلستان سعدی، باب اول ص ۶۰)
– برخی از واژه‌ها یا ترکیبات گویش علامرودشتی بازمانده زبان پهلوی جنوبی یا فارسی دری سده‌های نخستین است که گاهی با تغییرات کوچکی بیان می‌شود:
خواردن (xva:rdan): خوردن -
بَک: قورباغه -
خَوسیدَن: خسبیدن، خوابیدن -
زن کردن: ازدواج، زن گرفتن (این ترکیب در متون ادبی وجود دارد. سعدی می‌گوید: اول مردی‌ات را بیازمای آن گاه زن کن) -
سِد: نردبان -
دَهَن: دهان -
پَخچَه/ پَخشَه: پشه (در پهلوی پخشگ) -
چِشم/ خِشم -
گوسپند: گوسفند -
سامان: مرز و حدود؛ چنان‌که فردوسی گفته‌است:
برنجید پس هر کسی نان خویش ... بورزید و بشناخت سامان خویش (شاهنامه. ج۱. بیت ۲۹۸) -
واپلا: پالایش کن، صاف کن -
پخچیدن: پخش کردن -
پِشِنگَه (از پشنجیدن): افشاندن -
کراندَن: خاراندن، تراشیدن -
گپ زدن: سخن گفتن -
پلکیدن: دور خود گردیدن، گردش کردن -
هشتن: هلیدن (بِهِل – نَهِل) -
تاسیدن (برای گیاهان و سبزی‌ها) پژمرده شدن -
جاییدن: جویدن -
جَخیدَن: جهیدن -
فِر کردن: پرواز کردن -
خواردن: خوردن -
ساویدن: ساییدن -
شِنُفتن: شنیدن -
بِنجیر: گنجشک.
- برخی معادل‌های زیبا برای کلمات غیر فارسی –ولو پرکاربرد- در گویش علامرودشتی وجود دارد:
گَذُم (گاه دَم): جای دمیدن: مشرق -
چایدان: فلاسک -
چایدمان: زکام، سرماخوردگی -
زیر استکان: نعلبکی -
ناشتایی: صبحانه -
نهیب: رعد -
پسین: عصر -
آفتاب زنان: طلوع -
دست‌نماز: وضو.
- چند ضرب‌المثل و کنایه در گویش علامرودشتی:
سرِ کسی پَتی کردَن: از کسی قرض گرفتن -
بارکسی گشتن: دچار گرفتاری مالی شدن -
دست زیر بار کسی زدن: به آدم گرفتار کمک کردن -
که کهنه باد دادن: حرف‌های گذشته و موضوعات کهنه شده را تکرار کردن -
باران‌های گُت (بزرگ) را رد کردن: سختی‌ها و گرفتاری‌های بزرگ را پشت‌سر گذاشتن -
پاپس شدن: پشیمان شدن -
پاشنه در خونه عوض کردن: شایسته نبودن همسر -
دوختن: (دوشیدن) -
باختن: (بازی کردن) -
واپیریش: پریشان کن، حمله کن (از پراشیدن یا از پریشیدن: بر باد دادن).
چیتوریو یکی از سبک‌های کاراته است که بدست "تسویوشی چیتوسه" (زاده ۱۸۹۸ - درگذشته ۱۹۸۴) در سال ۱۹۴۶ میلادی بنیان نهاده‌شد. نام این سبک برگرفته از چی(千 - به معنی ۱۰۰۰)، تو (唐 - که به معنی چین آمده‌است اما در اصل به دودمان تانگ در چین اشاره می‌کند) و ریو (流 - به معنی روش) است؛ نام آن در به معنی "روش چینی هزارساله" است.
چیتوریو را یک هنر رزمی ژاپنی به حساب می‌آورند چون چیتوسه آن را هنگامی که در کوماموتو (شهری در جنوب شرقی جزیره هونشوی ژاپنی) بود بنیان نهاد. اما با این حال بسیاری از تمرین‌کنندگان فعلی آن آنرا از هنرهای رزمی اوکیناوا به حساب می‌آورند چون تکنیک‌ها و ریشه آن به توده سنتی اوکیناوایی (唐手) برمی‌گردد. این نظر هنگامی تضمین شد که چیتوسه، بنیان‌گذار این سبک، ابتدا موفق به دریافت درجه جودان در سال ۱۹۵۸ و سپس درجه هانشی در سال ۱۹۶۸ از "ذن اوکیناوا کاراته کوبودو رنگو کای" شد.
موسیقی نواحی کرمان یکی از انواع موسیقی نواحی ایرانی است.
استان کرمان در مرکز ایران قرار گرفته و تابه‌حال هیچ بیگانه‌ای به آن حمله نکرده و در نتیجه موسیقی این استان، بکر و دست‌نخورده باقی مانده‌است؛ از سوی دیگر، تقابل فرهنگ‌ها با هم به غنای موسیقی کرمان کمک کرده‌است؛ برای مثال موسیقی نقاطی از کرمان چون منوجان که با استان‌های سیستان و بلوچستان، فارس و هرمزگان همسایه می‌شود، تنوع و گستردگی بیشتری دارد. از سوی دیگر، کرمان پهناورترین استان ایران است و این گستردگی به تنوع موسیقی در این منطقه می‌انجامد تا آن‌جا که موسیقی شمال و جنوب این استان کاملاً متفاوت از یکدیگرند.
لالایی‌ها، ترانه‌های کار، ترانه‌های شادمانی، مناظره‌ها، سوگ‌آواها، ترانه‌های عاشقانه، روایی و حماسی گونه‌های مختلف موسیقی نواحی در کرمان‌اند. برای مثال، هیچ ناحیه‌ای در کرمان وجود ندارد که در آن لالایی یا کارآوایی متناسب با جغرافیای آن منطقه یافت نشود؛ از سوی دیگر ترانه‌های حماسی در شاهنامه تنها به خواندن شاهنامهٔ فردوسی ختم نمی‌شود بلکه در کرمان خواندن شاهنامهٔ «خرم و زیبا» رواج و مقبولیت بیشتری دارد.
کرتی‌خوانی، آوازهای چوپانی، ملخ‌زنی و... در شمار ترانه‌های کار در استان کرمان‌اند و برخی از مراسم آیینی از جمله ترانه‌هایی که همزمان با جشن سده خوانده می‌شود یا طلب باران و کلیدزنی را هم می‌توان گونه‌ای کارآوا به شمار آورد.
موسیقی صوفیانه و قلندری، موسیقی مذهبی و زورخانه‌ای نیز در شمار انواع موسیقی کرمان‌اند. کرمان همواره مرکز توجه صوفیان و عارفان بوده و بی‌شک موسیقی صوفیانه در آن شکل گرفته و تکامل یافته‌است؛ از سوی دیگر وجود کباده‌ای ۴۰۰ ساله در زورخانهٔ عطایی کرمان از سابقهٔ این ورزش و موسیقی ویژه در کرمان سخن می‌گوید.
به گزارش ایسنا
کرمان در موسیقی پاپ و کلاسیک هم خیلی خوب کار می کند آقایان محمد خسروی دانش، سعید باستانی راد،امین شهابی نژاد، رضا بیجاری، مهدی قاسمی،مجتبی دلزنده و ... از فعالان در این زمینه می باشند.در حوزه موسیقی ردیف دستگاهی نیز موسیقی کرمان جایگاه ویژه‌ای دارد که از فعالان این بخش میتوان به پیروز ارجمند، شهرام ابوعامری ، سورج یاسایی و مجید محیط اشاره کرد.
در کرمان ۳۵ نوع ساز وجود دارد و موسیقی نواحی گرمسیری از نظر گویش افراد و نوع ملودی‌ها، شعرها و حتی سازها، با مناطق سردسیر تفاوت دارد و از این لحاظ موسیقی کرمانی منحصر به فرد است.
سازهای این منطقه را می‌توان به سازهای کوبه‌ای پوست‌دار و بدون پوست، سازهای بادی و سازهای زهی کمانی تقسیم کرد. همچنین سازهایی وجود دارند که در برخی از مناطق شکل بدوی خود را حفظ کرده‌اند که از این میان می‌توان به چوغرو، جوغ، جاریک ، سوتاکو و … اشاره کرد. از این میان، سوتاکو اناری است که آن را خشک و دانه‌هایش را خارج می‌کنند و بر آن یک، چهار یا شش سوراخ می‌گذارند و در آن می‌دمند.
روستای پری از توابع دهستان اورباد در بخش مرکزی شهرستان ماهنشان استان زنجان قرار دارد.تلاش برای ارتقای روستای پری به شهر
بر اساس سرشماری عمومی سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۷۷ نفر (۱۷۷ خانوار) است.
دوار باستانی پری
پیشینه های تاریخی پری
الف_ ادوار باستان:
پری کنونی را به روایتی حسنعلی خان در اوایل دوره ی قاجار پایه گذاری کرده است. پری بر بستری از آبادیهای کهن تر« گنج آباد»،«کرپیجلی» و«گوللو» خفته است که دست آورد زمان های قدیم تری هستند. در ضرب المثلی آمده است:«گت گوللویه، گل پری ه یورولسان قال گنج آبادا» و به نظر می رسد قدمت تاریخی زیارتگاه«ایوان قایا» و «دلک قایا» و مراسمی که دختران دم بخت و زنان نازا با عبور از زیر هفت پل سنگی که هر کدام از سه تخته سنگ نه چندان بزرگ و بدون استفاده از مصالح ساختمانی و ملات ساخته شده بودند، یک دیوار سنگی کم ارتفاعی، درست بر فراز بلندترین نقطه کوه، آن را از محیط های دیگر جدا می ساخت، به دوره های بس کهنتر مربوط می شود. در کنار زیارتگاه ایوان قایا و آبادی های از میان رفته دیگر می توان به گورهای تپه مشرف به گنج آباد اشاره کرد. این گورهای سنگی پس از انقلاب طی حفاری جویندگان گنج کشف شده است. این گورها مکعب مستطیل هستند از چهار ردیف سنگ های رودخانه شکل گرفته اند. جهت اسکلت درون آنها شرقی غربی است و گورها در عمق یک متری زمین کنده شده اند. بر روی ردیف سنگ های دیوار گور دو تا سه، سنگ تخته ای و بسیار بزرگ قرار داشته و دهانه گور با این سنگ ها مسدود شده است. این گورها از هزاره اول پیش از میلاد تا دوره اشکانیان(580 قم تا 400 م) در آذربایجان رواج فراوان داشته است. با توجه به بقایای این گورها، تاریخ باستانی پری تا هزاره اول پیش از میلاد یعنی به 3000 سال پیش بر می گردد.
پری به دلیل قرارگرفتن در نزدیکی«تخت سلیمان» و ناحیه ی«افشار» و ارتباط با این نواحی از راه خورجهان در مسیر رویدادهای بزرگ تاریخ قرار داشته است. براساس منابع موجود در دوره ی اشکانیان(25 ق م _ 224 م) دولت بیزانس از حدود تخت سلیمان و اوریاد به«آتروپاتن»(آذربایجان) و از آنجا به«آپامه آ»(ری) یکی از پایتخت های دولت اشکانی حمله کرد. در دوره ی ساسانیان نیز این ناحیه به دلیل وجود پرستشگاههای آتش مورد توجه بوده است.[1] پس از ظهور اسلام و حمله ی تازیان این منطقه از رویدادهای تند و تیز سیاسی به دور نبوده و نگارنده سنگ گورهایی به زبان عربی و خطوط کوفی در اطراف پری مشاهده کرده است. نام چشمه ماجان(ماجان بلاغی) پری هم می تواند نشانه ای از حضور سلجوقیان ترکمن در این روستا باشد. ماجان نام یکی از چهار نهر مهم رود مرغاب بوده است که به شهر مرو و پیرامون آن آب می رساند.[2]
سپاه مغول در این ناحیه استقرار داشته و نیروهای امیر تیمور گورکانی نیز که از سواحل دریاچه ی وان به حرکت در آمده بود، به منظور تهاجم به همدان در یورش سه ساله(790_ 788 هـ _ ق) از نزدیکی این ناحیه حرکت کرد.
در زمان حمله اشرف افغان به ایران و حضو عثمانی ها، به دستور فرمانده سپاه عثمانی، سنجاق عبدالعزیز پاشا کرد حاکم مراغه به سه قسمت تقسیم شد. سنجاق مراغه را به چاووش باشی حاجی مصطفی سر عسکر دادند. سنجاق مکری را به فرخ پاشا دادند. سلدوز و لاهیجان را هم به حسنعلی بگ برادر فرخ پاشا وا گذاشتند. حکیم زاده علی پاشا سردار تبریز اوریاد(اوریاباد) را از افشارها گرفت و ایل قره تبقلی که بین اوریاد و زنجان قشلاق و ییلاق می کردند، اظهار اطاعت کردند.[3]
نادرشاه افشار نیز چندین بار به این منطقه آمد و شد کرده است. نادر یک بار در سال 1143 هـ. ق برای سرکوبی افغان های ابدالی و یک بار در صفر سال 1147 و بار سوم در سال 1156 هـ . ق برای جنگ با احمد پاشا از ناحیه ی اوریاد و افشار با سپاهیان خود گذشته است. یکی از دلایل آمد و شد نادر به این ناحیه پراکندگی ایل افشار در این سرزمین بوده است.
انتخابات مجلس خبرگان بررسی نهایی قانون اساسی در ۱۲ مرداد ۱۳۵۸ در سراسر ایران برگزار شد.
این مجلس در واقع مجلس مؤسسانی بود و نمایندگان مجلس خبرگان مأمور بودند تا پیش‌نویس قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران را مورد بررسی نهایی قرار دهند.
روند تغییر نظام در جمهوری اسلامی ایران در سه مرحله انجام شد:
تدوین قانون‌اساسی در دنیا روندی مشخص دارد. قوانین اساسی کشورها یا برآمده از اصلاحات بر اساس نیازهای روز از سوی طبقه حاکمه بوده‌اند یا به علت انقلاب‌هایی هستند که در نتیجه نهضت‌های مختلف روی داده‌است.
در ایران روند ایجاد قانون‌اساسی پیشین با فرمان مشروطیت از سوی مظفرالدین شاه و با توجه به نیاز به اصلاحات در کشور آغاز شد و بعد، با توجه به نیازهای کشور، متمم قانون اساسی نوشته و تصویب شد. انقلاب مشروطه و تلاش برای حفظ این دست‌آوردها مهر تأییدی بر نیاز کشور به تغییرات بنیادین از حکومتی استبدادی و مطلقه به سمت نظامی دموکراتیک بود.
امروزه در کشورهای مختلف راهکارهایی چند برای تغییرات در قانون اساسی وجود دارد:
بعد از پیروزی انقلاب در سال ۵۷ به پیشنهاد شورای انقلاب و تأیید سید روح‌الله خمینی رهبر انقلاب همه‌پرسی نظام جمهوری اسلامی در ایران برگزار شد.
این همه‌پرسی که به علت نوع برگزاری آن و ارائه تنها یک گزینه یعنی جمهوری اسلامی که محتوای نامعین داشت مورد انتقاد قرار گرفت به ایدئولوژی ولایت فقیه وابسته است. این انتقاد در حالی است که در برگ رأی همه‌پرسی تصریح شده‌بود که «قانون اساسی آن (جمهوری اسلامی) از تصویب ملت خواهد گذشت».
لایحه انتخابات مجلس خبرگان قانون اساسی، در هفتم تیرماه ۱۳۵۸ به تصویب دولت موقت و شورای انقلاب رسید و جهت اجرا به وزارت کشور ابلاغ شد.
سید روح‌الله خمینی رهبر انقلاب اسلامی هدف از شورای انقلاب را درست کردن حکومتی موقت و تأسیس مجلس مؤسسان خواند. سپس نیز بارها سخن از راه‌اندازی «مجلس مؤسسان» گفت.
پس از گفتگوهایی دربارهٔ پیش‌نویس و زمزمهٔ حزب‌ها از جمله ملی گرایان و مارکسیستان دربارهٔ جدایی دین از سیاست و لیبرالی و تشکیل نظام‌ها جمهوری خلق و جمهوری دموکراتیک و نظر سید روح‌الله خمینی به این که پیش‌نویس را نزد مرجعان قم بفرستند، در جلسهٔ شورای انقلاب نزد او در یکم خرداد بحث شد که پیش‌نویس را کامل کرده به رای گذارند یا مجلس مؤسسان درست کنند.
شورای انقلاب از پیش سه نظر اصلی داشت:
در آن جلسه گروهی می‌گفتند با توجه به وعدهٔ تشکیل مجلس مؤسسان و روند رایج دنیا و برای جلوگیری از تحریک نشدن مخالفان باید مجلس باشد و دیگران می‌گفتند مخالفان تازه بیشتر اعتراض خواهند کرد و فعلاً نیاز کشور به قانون‌اساسی زود است و این کار تقلید از رضاخان و غرب است.
البته نظرهایی دیگر در این باره مطرح شد:
سرانجام قرار شد که شورای انقلاب [به‌عنوان بخش اول مجلس مؤسسان] پیش‌نویس را تدوین کرده خبرگان بررسی نهایی انتخابی مردم او را ویرایش و بررسی کنند سپس همه‌پرسی شود.
این گونه شد مجلس مؤسسان و خبرگان در عنوان از هم جدا شد و مجلس مؤسسان تشکیل نشد و به همان شورای انقلاب محدود شد و قرار شد مجلس خبرگان تشکیل شود. البته این دعوا تقریباً بر سر نام بود نه چیستی.
هنگامی که قرار شد جای مجلس مؤسسان چندصد نفری مجلس خبرگانی چندده نفری باشد، اعتراض‌ها شدید شد. چون قرار بود هر استان حدوداً یک یا دو نماینده داشته‌باشد با توجه به محبوبیت فراگیر سید روح‌الله خمینی و نمایندگانش و نیز نفوذ مرجعان تقلید، تقریباً معلوم بود که نامزد موردحمایت ایشان است در هر استان منتخب مردم خواهد بود.
درگیری‌هایی در بخش‌هایی از کشور و پایتخت شکل گرفت. برخی از مرجعان از تصمیم پیششان برگشتند و از نظر سید روح‌الله خمینی حمایت کردند. به‌ویژه گروه‌های چپ و مارکسیستی سخت با این قضیه مخالفت می‌کردند. حزب‌های دیگر نیز اعتراض کردند.