moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آرامگاه بی‌بی‌زبیده مکانی زیارتی در شهر ری است. این آرامگاه بر فراز مکان بلندی در زمین‌های حسین آباد، در کنار خیابان شهر ری از سوی غرب و در نزدیکی کارخانه گلیسیرین واقع است.کریمیان، حسین: ری باستان، جلد اول، نشر انجمن آثار ملی، ۱۳۴۵. مردم محلی این آرامگاه منتسب به دختر حسین بن علی می‌دانند ولی این نسبت از سوی برخی مورخین مورد قبول نیست. حسین کریمان نویسنده کتاب ری باستان دربارهٔ انتساب شخص مدفون در این بقعه از سوی مردم عامی به دختر حسین می‌نویسد:
هیچ یک از مورخین مدرکی جهت اینکه زبیده دختر حسین بن علی باشد به دست نیاورده اند.
نام روستایی است در دهستان العَوْد از توابع استان مَحویت در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت آن (۱۲۰ ) نفر (۸ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن ( 119 ) نفر (11 خانوار) می‌باشد.
یکی از محصولات تقطیر در خلأ برش روغنی است که به عنوان ماده اولیه واحدهای روغن‌سازی وارد پالایشگاه می‌گردد. این برش روغنی تحت یک سری عملیات پالایش و به روغن پایه تبدیل می‌گردد. ۱- تقطیر در فشار اتمسفریک
۲- تقطیر در خلأ
در پالایشگاه‌های تولیدکننده روغن موتور، برش روغنی به عنوان ماده اولیه واحد روغن‌سازی به واحد استخراج با فورفورال فرستاده می‌شود که در آنجا مواد آروماتیک و نیز موادی که حاوی ترکیبات حلقوی غیر اشباع (بنزنی) است، از آن زدوده می‌شود. رفینت حاصل که حاوی روغن می‌باشد، به واحد موم‌گیری با تولوئن و متیل اتیل کتون فرستاده می‌شود تا انواع پارافین و واکس (موم) آن جداسازی گردد. روغن موم‌گیری شده به واحد تصفیه نهایی توسط هیدروژن ارسال می‌گردد تا روغن پایه نهایی حاصل شود.
بالا بودن شاخص گرانروی یک مزیت برای روغن به حساب می‌آید زیرا هرچه شاخص گرانروی یک روغن بالاتر باشد تغییرات ویسکوزیته آن نسبت به دما کمتر خواهد بود. برای این منظور از مواد بهبود دهنده شاخص گرانروی یا Viscosity index improver که به‌طور خلاصه به صورت VIIبیان می‌شود استفاده می‌گردد.
روغن موتور مدرن در حال حاضر دارای سه طبقه‌بندی است:
گروه III روغن معدنی یا گاز به مایع است که یک راه شیمیایی برای تولید روغن پارافین از گاز متان است.
گروه IV یک PAO (پلی آلفا الفین‌ها) است.
گروه V که بسیار غیرمعمول (استر یا دی استرها).
SAE 10W-40 یک برچسب یک روغن موتور با کیفیت نیست بلکه یک نوع از درجه ویسکوزیته است. روغن‌های مولتی گرید که امروز در دسترس است را می‌توان در دماهای بسیار مختلف (شاخص گرانروی بسیار بالا) استفاده کرد؛ که نیاز به تغییر روغن خودرو در تابستان و زمستان را از بین می‌برد.
حجم روغن موتور باید همیشه مقدار مشخصی باشد تا موتور کارکرد استانداری داشته باشد.
اغلب رانندگان و مالکان خودرو در زمان برخورد با کم کردن روغن احساس نگرانی می‌کنند و گمان می‌کنند که خودرویشان خراب شده‌است و باید به تعمیرگاه مراجعه کنند.
در صورتی که این تصور صحیح نیست و هر روغن کم کردنی عیب در موتور خودرو محسوب نمی‌شود. تبخیر شدن روغن، طراحی موتور، عدم انتخاب موتور مناسب و شرایط رانندگی از دلایل کاهش حجم روغن موتور هستند.
شاخص API (American Petroleum Institute)، بیانگر استاندارد کیفی روغن موتور است. این شاخص با استفاده از ۲ حرف انگلیسی روی بطری روغن موتور مشخص می‌شود. اغلب خودروسازان از استانداردهای SL, SJ, SM و SN در ساخت موتورها استفاده می‌کنند. در میان این استاندارها SN و SM بالاترین کیفیت را در روغن موتورها دارند. در واقع کیفیت، بر اساس حرف دوم بر خلاف ترتیب الفبا مشخص میشود.
SAE یا همان Society of Automotive Engineers، به معنای انجمن مهندسان خودرو است. این انجمن برای گرانروی روغن موتور استاندارد خاصی را تعیین کرده‌اند که این فاکتور در انتخاب یک روغن موتور مناسب برای خودرو به شما کمک خواهد کرد. این استاندارد عددی بین ۰ تا ۶۰ را شامل می‌شود و تعیین‌کننده ویسکوزیته روغن موتور است. ویسکوزیته یا گرانروی فاکتوری است که میزان مقاومت سیالات در برابر جاری شدن را نشان می‌دهد. هر چه قدر این عدد به صفر نزدیک‌تر باشد به معنای این است که روغن به آسانی جاری می‌شود و هر چه قدر به ۶۰ نزدیک‌تر باشد نشان دهنده مقاومت بالای روغن موتور در مقابل جاری شدن است. وجود حرف W در این استاندارد برای نشان دادن حداقل میزان گرانروی در زمستان است.
به‌طور معمول اعداد ۰ تا ۲۵ برای هوای سرد و زمستانی و اعداد ۳۰ تا ۶۰ برای هوای گرم و تابستانی هستند. با توجه به این اعداد روغن موتورها را به دو دسته سینگل گرید و مولتی گرید تقسیم می‌کنند.
در صورتی که SAE تنها یک عدد داشته باشد به معنای این است که این روغن موتور درجه ویسکوزیته چهار فصل را ندارد و تنها برای هوای سرد یا گرم ساخته شده‌است. روغن موتورهای سینگل گرید، تنها مخصوص یک شرایط آب و هوایی تولید می‌شوند.
با استفاده از روغن موتورهای مولتی گرید، دیگر مجبور نخواهید شد در تابستان از یک نوع و در زمستان نوع دیگر روغن موتور استفاده کنید زیرا روغن‌های مولتی گرید برای هر چهار فصل مناسب هستند. در این روغن موتورها از دو عدد و حرف W استفاده می‌شود. برای مثال در عدد W-305، عدد کنار W نشان دهنده درجه ویسکوزیته در دمای سرد است و عدد دوم نشان دهنده این است که اگر دمای موتور به بالاترین دما برسد، ویسکوزیته روغن از عدد نوشته شده بالاتر نخواهد رفت. [2]
(انجمن DES Constructeurs Européens D'خودرو) این سیستم استاندارد برای خودروهای اروپایی طراحی شده و جایگزین نظام سابق CCMC است. ACEA روغن موتور را به سه دسته تقسیم می‌کند. یکی برای موتور بنزینی (حرف A) و دیگری برای موتورهای دیزل سبک (حرف B) و بعدی برای موتورهای دیزل سنگین (حرف E).
در خودروها شاهد استفاده از چندین نوع روغن هستیم مانند روغن موتور، روغن گیربکس، روغن هیدرولیک که هرکدام ویژگی خاص خود را دارند.
همزمان با پیشرفت تکنولوژی روغن‌های موتور، افزودنی های جدید برای کاهش بیشتر اصطکاک جهت روانکاری بهتر موتور خودرو ها ابداع شدند. این موضوع برای موتورسیکلت ها مناسب نبود زیرا در اغلب موتورسیکلت ها برخلاف خودرو ها، سیستم انجین، گیربکس و کلاچ همگی در یک محفظه قرار داشته و از یک روغن موتور استفاده می‌کنند. دیسک و صفحه کلاچ بسیاری از موتوسیکلت ها در روغن موتور غوطه‌ور هستند (اصطلاحا کلاچ مرطوب هستند). پس کاهش بیشتر اصطکاک در روغن‌های نسل جدید تر باعث ایجاد لغزش و کوتاه شدن عمر سیستم کلاچ موتورسیکلت‌ها می‌شد.
از این رو در سال 1998 میلادی سازمان استاندارد خودروی ژاپن برای حل این مشکل اقدام به تعریف استاندارد جدیدی تحت عنوان "JASO" نمود. طبق این استاندارد، روغن‌های باکیفیت تر بدون اینکه عناصر اصطکاک‌زای آن حذف شوند، برای موتورسیکلت‌های کلاچ مرطوب تولید می‌شوند تا موتورسیکلت ها همزمان که از کیفیت روغن‌های نسل جدید بهره می‌برند، دچار مشکل لغزندگی کلاچ و کاهش طول عمر موتور نشوند.
استاندارد JASO متشکل از دو دسته عملکردی MA و MB است. JASO-MA برای موتورسیکلت‌های دارای کلاچ مرطوب و JASO-MB نیز برای موتورسیکلت‌های اسکوتری که دارای گیربکس جداگانه و اتوماتیک هستند ابداع شد.(از این دو دسته روغن نمیتوان به جای یکدیگر استفاده کرد)
جمعیت آن ( 60 ) نفر (5 خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن (۷۸ ) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
در جبهه غرب خبری نیست فیلمی محصول شرکت آمریکایی یونیورسال پیکچرز و به کارگردانی لوئیس مایلستون است که بر اساس رمانی به همین نام از اریش ماریا رمارک ساخته شده‌است.
این فیلم که به وقایع جنگ جهانی اول می‌پردازد، در اسکار سال ۱۹۳۰ موفق به دریافت جایزه بهترین فیلم و بهترین کارگردانی شد.
روزهای اولیه جنگ جهانی اول، ارتش آلمان تحت عنوان دفاع از سرزمین پدری مشغول سربازگیری است و معلم پیری در کلاس شاگردان خود را تشویق به رفتن به جبهه‌های جنگ می‌کند و شاگردان تهییج شده، همه برای اسم‌نویسی اقدام می‌کنند….
عنوان انگلیسی کتاب و سپس فیلم، ""All Quiet on the Western Front""، توسط مترجم کتاب و از ترجمه لغت به لغت عنوان آلمانی اثر ساخته شده‌است. این عنوان در اصل کتاب به صورت ""Im Westen nichts Neues"" بوده، که از اعلامیه رسمی که کتاب با آن به پایان می‌رسد (و همچنین فیلم)، قرض گرفته شده‌است. در این اعلامیه، منظور از غرب جبهه غربی است، و مفهوم آن، این است که امروز در جبهه غربی تغییر خاص و مهمی نیفتاده است.
البته هر چند نمی‌توان گفت که ترجمه غلط است، ولی مفهومی که کتاب در پی آن است را به خوبی متن اصلی نمی‌رساند. ولی در هر صورت این جمله به خوبی در زبان انگلیسی و سایر زبانهای جهان برای بیان سکون و رکود در هر موردی رایج شده‌است.
در بعضی از زیرنویسهای فارسی فیلم، این عبارت در انتهای فیلم با عنوان «آتش‌بس در جبهه غربی» نوشته شده‌است!
انستیتو فیلم آمریکا، این فیلم را در سال ۱۹۹۸ به عنوان فیلم پنجاه و چهارم صد فیلم برتر سینمای آمریکا انتخاب کردصد فیلم برتر انستیتو فیلم آمریکا و در سال ۲۰۰۸ به عنوان هفتمین فیلم در ده فیلم برتر حماسی معرفی کرد.ده فیلم برتر حماسی انستیتو فیلم آمریکا
دیوان داوری دعاوی ایران و آمریکا نهاد داوری است که به اختلافات میان دولت‌های ایران و ایالات متحده آمریکا رسیدگی می‌کند. سند تأسیس و مبنای برپایی دیوان، بیانیه‌های الجزایر است که دو دولت در پی بحران گروگان‌گیری در سفارت آمریکا با میانجیگری دولت الجزایر در ۱۹ ژانویه ۱۹۸۱ امضا نمودند. به موجب بیانیه‌های الجزایر دولت ایران متعهد شد که گروگان‌های آمریکایی را آزاد نماید و متقابلاً ایالات متحده آمریکا متعهد شد که در قبال آزادی کارکنان دیپلماتیک و کنسولی خود، کلیه دارایی های مسدود شدهٔ ایران را آزاد نماید. دیوان صلاحیت رسیدگی به دعاوی اتباع ایران علیه دولت ایالات متحده آمریکا و دعاوی اتباع آمریکا علیه ایران در خصوص موضوعاتی چون دین، قراردادها، سلب مالکیت (مصادره) و سایر اقدامات مؤثر در حقوق مالکیت و هم‌چنین صلاحیت رسیدگی به دعاوی رسمی دو دولت علیه یک‌دیگر که ناشی از قرادادهای خرید و فروش کالا و خدمات، اختلافات در تفسیر یا اجرای بیانیه‌های الجزایر و مؤسسات بانکی باشد، را دارد.
دیوان مرکب از ۹ داور (۳ داور منتخب ایران، ۳ داور منتخب آمریکا و ۳ داور ثالث منتخب ۶ داور دیگر) است. داوران مذکور در ۳ شعبهٔ مستقل دیوان، که هر شعبه متشکل از ۳ داور است (یک داور منتخب ایران، یک داور منتخب ایالات متحده آمریکا و یک داور مرضی‌الطرفین یا ثالث) به دعاوی ارجاع شده رسیدگی می‌کنند. ریاست کل دیوان به عهدهٔ یکی از داوران ثالث است که از سوی داوران منتخب ایران و آمریکا به این سمت انتخاب می‌شود. به مسائل اساسی دیوان نظیر تفسیر بیانیه در هیئت عمومی دیوان که مرکب از تمامی داوران است، رسیدگی می‌شود.
تعداد دعاوی که دیوان تاکنون بدان رسیدگی کرده و حکم مقتضی را در خصوصشان صادر نموده‌است، بالغ بر ۳,۹۰۰ پرونده است. در حال حاضر روند رسیدگی به چند پروندهٔ بزرگ و پیچیده (دولتی) هنوز در دیوان در جریان است. مقر دیوان داوری دعاوی ایران و آمریکا در لاهه هلند است. آراء دیوان در 38 جلد توسط انتشارات گروسیوس چاپ شده است. در حال حاضر آقای نیکولا میشل حقوقدان سوئیسی ریاست دیوان را به عهده دارد.
قلم بادی (اِیربراش) یکی از ابزارهای نقاشی، آرایش، برنزه کردن پوست و گرافیک است.
این ابزار ذرات رنگ را با فشار هوا بر سطح نقاشی می‌پاشد. رنگ به حالت مایع در مخزنی قرار دارد و این مخزن با یک لوله به منبع هوای فشرده متصل است. هوای فشرده هنگام فشردنِ دستهٔ قلم‌بادی خارج می‌شود و ذرات رنگ را همراه خود به بیرون می‌پاشد. به این ترتیب رنگ‌آمیزیِ بسیار یکدست و منظمی به دست می‌آید.خوزه پارامون؛ ص.۱۰۸
می‌توان همراه ایربراش از ماسک هم برای پوشاندن بخش‌هایی که نباید رنگ شود استفاده کرد و قسمت‌های ظریف را به دقت رنگ‌آمیزی کرد.
کاربردهای این وسیله متنوع می‌باشد و به طور خلاصه می‌توان گفت در فعالیت‌هایی نظیر مدل سازی، ماکت سازی، پویا نمایی سه بعدی، اجرای تابلوهای نمایشی و تصویر گری، ایجاد جلوه‌های سینمایی و تا حدی در گریم کاربرد دارد.
به صورت معمول ایربراش از سه شیوه تغذیه استفاده می‌کند.
۱- روش جاذبه‌ای که مخزن رنگ در بالا قرار دارد و قلم به واسطه جاذبه و خلاء داخل لوله مکش به داخل محفظه نازل کشیده می‌شود و بعد به صورت پودر رنگ از نازل خارج می‌شود.
۲- در روش دوم رنگ از داخل مخزن زیرین به واسطه خلاء موجود در محفظه نازل به بالا کشیده می‌شود و بعد به صورت پودر از نازل خارج می‌شود.خوزه پارامون؛ ص.۱۰۸.
۳- در روش سوم رنگ از کنار قلم تغذیه می شود.
بسطام ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره بدارد:
شبکه بین‌المللی مدیریت مشارکتی آبیاری ((INPIM) ) تشکیلاتی غیرانتفاعی و غیردولتی می‌باشد که در سال ۱۹۹۵ تشکیل شده‌است. دفتر مرکزی این مؤسسه بین‌المللی تا سال ۲۰۰۶ در واشینگتن مستقر بوده که بعد از آن به کشور پاکستان شهر اسلام‌آباد انتقال یافته‌است. این تشکیلات دارای رابطه نزدیکی با بانک جهانی می‌باشد. هدف شبکه بین‌المللی مدیریت مشارکتی آبیاری ایجاد سیستم‌های پایدار آبیاری از طریق اصلاحات بنیادی می‌باشد. ظرفیت سازی در مدیریت آبیاری برای توسعه و تشکیل انجمن‌های آبیاری از جمله دیگر اهداف این مؤسسه بین‌المللی می‌باشد.
هم اکنون شبکه بین‌المللی مدیریت مشارکتی آبیاری مرکزی مهم جهت تبادل ایده‌ها و اطلاعات کارشناسان علاقه‌مند در خصوص موضوع انتقال مدیریت آبیاری است.
این شبکه بیش از ۱۰۰۰ عضو کارشناس در بیش از ۴۰ کشور دنیا دارد و تا کنون ۱۰ سمینار بین‌المللی با موضوع مدیریت مشارکتی آبیاری و دو سمینار با موضوع ظرفیت‌سازی در مدیریت آبیاری و زهکشی برگزار کرده‌است. دهمین سمینار این مؤسسه بین‌المللی در اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۶ در تهران برگزار شد.http://www.irncid.org/pim2007/ سایت اطلاع‌رسانی سمینار
ساوامورا سیجی که همچنین با نام «مد داگ ساوامورا» به خاطره سبک مبارزه خشن و مشت دست راست خود معروف است، یکی از خلافکارترین دانش آموزان مدرسه خود بود. او توانایی انجام هر کاری را داشت به غیر از پیدا کردن دوست دختر برای خود. در یکی از روزها هنگامی که داشت تصور می‌کرد که اگر دست راستش تا آخر عمر او دوست دختر او باشد، یک اتفاق غیرعادی رخ داد. هنگامی که او از خواب بیدار شد به جای دست راست خود یک دختر جوان به نام میدوری را دید. او بسیار زیبا و خجالتی بود و زمان درازی به طور مخفیانه عاشق ساوامورا بود.نقد روزهای میدوری در وب‌گاه نقد نیهون
جام جهانی بسکتبال که بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۲۰۱۰ با نام قهرمانی بسکتبال مردان جهان شناخته می‌شد، مسابقاتی بین‌المللی است که هر چهار سال یک‌بار با شرکت تیم‌های ملی بسکتبال مردان برتر دنیا با نظارت فدراسیون بین‌المللی بسکتبال (فیبا) در یک کشور برگزار می‌شود. مسابقات مشابهی برای زنان در همان سال در یک کشور دیگر برگزار می‌شود.
این مسابقات هم‌اکنون با شرکت ۳۲ تیم منتخب از ۵ کنفدراسیون قاره‌ای انجام می‌شود و بعد از مسابقات بسکتبال المپیک، دومین رویداد مهم مسابقات بین‌المللی ورزش بسکتبال است.
مدافع عنوان قهرمانی این مسابقات تیم ملی بسکتبال اسپانیا است که در سال ۲۰۱۹ در هجدهمین دوره از مسابقات جام جهانی که در کشور چین برگزار شد، توانست با غلبه بر تیم ملی آرژانتین در دیدار نهایی قهرمان مسابقات شود.
نخستین دوره این مسابقات در سال ۱۹۵۰ در آرژانتین با شرکت ۱۰ کشور، به صورت دوحذفی برگزار شد و با قرار گرفتن آرژانتین، آمریکا و شیلی بر سه سکوی اول به پایان رسید. ۴ دورهٔ بعدی مسابقات نیز در آمریکای جنوبی برگزار شد.
مسابقات سال ۱۹۸۶ در اسپانیا برای اولین بار با شرکت ۲۴ تیم برگزار شد، اما پس از آن مسابقات با حضور ۱۶ تیم ادامه یافت و در سال ۲۰۰۶ دوباره با شرکت ۲۴ تیم و این بار در سایتاما ژاپن برگزار شد. نکتهٔ جالب در مورد مسابقات جام جهانی بسکتبال این است که بعد از آمریکا که با ۵ عنوان قهرمانی در رتبهٔ اول قرار دارد، دو کشور منحل شدهٔ شوروی و یوگسلاوی به ترتیب در رتبهٔ دوم و سوم تاریخ این مسابقات از نطر کسب عناوین قهرمانی قرار دارند.
تیم ملی بسکتبال ایران تاکنون در چهار دوره از این مسابقات شرکت کرده‌است که در نخستین حضورش در سال ۲۰۱۰ که در ترکیه برگزار می‌شد، در ردهٔ نوزدهم قرار گرفت و در مسابقات سال ۲۰۱۴ اسپانیا نیز در ردهٔ ۲۱ جهان ایستاد. مسابقات ۲۰۱۹ چین سومین حضور تیم ملی بسکتبال ایران در جام جهانی بود که در گروه C با تیم‌های اسپانیا، پورتوریکو و تونس در شهر گوانگ‌ژو به رقابت پرداخت و در نهایت رتبهٔ بیست و سوم را به‌دست آورد.
ایران در نخستین دیدار خود در جام جهانی ۲۰۲۳ در مقابل تیم ملی برزیل با نتیجهٔ ۵۹-۱۰۰ مغلوب شد و در دومین دیدار نیز در یک بازی نزدیک، با نتیجهٔ ۶۹-۷۱ در مقابل تیم ساحل عاج شکست خورد. سومین بازی ایران در روز ۸ شهریور ۱۴۰۲ برابر تیم ملی اسپانیا، تیم نخست رنکینگ جهانی در کشور اندونزی برگزار شد و این بازی با نتیجهٔ ۸۵-۶۸ به نفع اسپانیا به پایان رسید. تیم ملی بسکتبال ایران در ادامه برای کسب رده‌های ۱۷ تا ۳۲ ابتدا به مصاف فرانسه رفت و با نتیجهٔ ۵۵-۸۲ شکست خورد. ایران در آخرین دیدار خود در این دوره به مصاف تیم ملی لبنان رفت و این بازی را نیز با نتیجهٔ ۷۳-۸۱ واگذار کرد و در رده‌بندی نهایی، در میان ۳۲ تیم، رتبهٔ ۳۱ را به‌دست آورد.
کوکوی دونده (Geococcyx) نام سرده (جنس)ی از پرندگان از خانواده کوکویان (Cuculidae)، راستهٔ کوکوسانان (Cuculiformes). این پرنده بومی شمال و مرکز قاره آمریکا است.
«رودرانر» (Roadrunner)، پرنده‌ای که در انیمیشن کایوت و رودرانر وجود دارد، همین پرنده است.
حبیب‌الله عسگراولادی مسلمان (زاده ۱۳۱۱ خورشیدی – ۱۴ آبان ۱۳۹۲) سیاستمدار ایرانی بود. وی یکی از نامزدهای دومین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران و چهارمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران و وزیر بازرگانی در دولت موقت مهدوی کنی و دولت اول میرحسین موسوی بوده‌است. وی از مؤسسین و اعضای حزب موتلفه اسلامی بود. وی در انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری ایران از محمود احمدی‌نژاد حمایت کرد. برادر او اسدالله عسگراولادی از تجار معروف تهران و رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین بود.
عسگراولادی پس از انقلاب اسلامی، مسئولیت‌هایی همچون نمایندگی ولی فقیه در کمیته امداد امام خمینی و بنیاد پانزده خرداد را برعهده داشته و تا پیش از فوتش رئیس شورای مرکزی کمیته امداد و عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام بود.نمایندگی ولی فقیه در کمیته امداد امام خمینی(ره)
عسگراولادی در خانواده بازاری اصالتاً دماوندی در تهران متولد شد. از نوجوانی وارد فعالیت سیاسی شد. از سال ۱۳۴۱ با روح‌الله خمینی آشنا شد و به نهضت او پیوست. در ۱۳۴۲ با جمعی از همفکران خود هیئت‌های موتلفه اسلامی را تأسیس کرد. موتلفه اسلامی اصلی‌ترین نیروی سیاسی در گسترش قیام و برپایی ۱۵ خرداد محسوب می‌شود. او همچنین در ترور حسنعلی منصور، نخست‌وزیر وقت ایران نقش داشت و به همین دلیل به حبس ابد محکوم شد.
وی از زندانیان سیاسی در دوره محمدرضا پهلوی بود که پس از تحمل ۱۳ سال حبس از محکومیت حبس ابد خود، با تقاضای عفو از زندان آزاد شد. در همان موقع این اقدام به عنوان یک تاکتیک برای گسترش مبارزه از زندان به بیرون نام نهاده شد.
برادر او اسدالله عسگراولادی از تجار معروف تهران و رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین بود.
حبیب‌الله عسگراولادی، دبیرکل بزرگ‌ترین ائتلاف اصول‌گرایان ایران، در اظهارنظری متفاوت با سایر اصولگرایان، میرحسین موسوی و مهدی کروبی را «برادر» خود خطاب کرد و گفت که آن‌ها «فتنه‌ساز نیستند» و با وجود «انتقاد اعضای شورای مرکزی حزب» خود، بار «دیگر» بر این موضع خود پافشاری کرد.
به گزارش روزنامه جمهوری اسلامی، حبیب‌الله عسگراولادی روزی با اشاره به اظهارات خود در ارتباط با آقایان موسوی و کروبی اعلام کرد که «اگر اظهارات او برای حزب مؤتلفه اسلامی مشکل‌ساز شده، حاضر است از این حزب برود، اما اظهاراتش بر اساس یک وظیفه الهی مطرح شده و خواسته که قبل از مرگ به وظیفه‌اش عمل کند و ناگفته‌های باقی‌مانده را بگوید.»
این سخنان یک روز پس از آن بیان شد که احمد خاتمی، خطیب نماز جمعه تهران، با انتقاد از اظهارات حبیب‌الله عسگراولادی گفت که «تطهیر سران فتنه» و «تخفیف جرم» آنها دارد به یک جریان تبدیل می‌شود و افزوده بود که «این خیلی گزنده است که کسی بگوید آنها سران فتنه نبودند».
عسگراولادی که از چهره‌های بزرگ اصول‌گرا است در اظهارات متفاوتی گفت که موسوی و کروبی، نامزدهای معترض انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸، را «اهل فتنه» نمی‌داند و صرفاً معتقد است «اهل فتنه آنها را محاصره کرده‌اند».
وی در این رابطه همچنین افزود که اگر میرحسین موسوی و مهدی کروبی از موضع خود برگردند، «با آغوش باز جمهوری اسلامی و نظام روبه‌رو خواهند شد».
حبیب‌الله عسگراولادی پس از آن در روز دوشنبه ۲۵ دی‌ماه نیز با وجود انتقادهای تندی که از این بابت از سوی طیف‌هایی از اصول‌گرایان متوجه او شده بود در میان جمعی از اعضای حزب موتلفه، اظهار داشت که موسوی و کروبی را مجرم نمی‌داند.
وی این دو رهبر مخالفان دولت را «برادر» خطاب کرده و گفت: «من به عنوان یک شهروند اظهارنظر کردم و به عنوان یک عضو هیئت منصفه می‌گویم که من موسوی و کروبی را در "فتنه ۸۸" مجرم نمی‌شناسم. آیا نباید این را بگویم، چون به من انتقاد می‌کنند؟ آقایانی که بر مرکب احساسات سوارند در آن دنیا نمی‌توانند جواب مرا بدهند.»
حبیب‌الله عسگراولادی در صبح ۱۴ آبان ۱۳۹۲ در سن ۸۱ سالگی بر اثر عارضه قلبی درگذشت. وی از شهریور ۱۳۹۲ در بیمارستان دی تهران بستری بود. بیش از شصت روز از عمل جراحی قلب باز حبیب‌الله عسگراولادی می‌گذشت که دچار ناراحتی در ریه‌ها شد.
ماهی کوی یا کَپور زینتی (تلفظ: "کُیْ") (نام علمی: "Cyprinus rubrofuscus koi)" یکی از انواع تزئینی و پرورش یافته از کپورماهیان است که دارای رنگ‌های مختلف و زیبایی است و به عنوان ماهی زینتی در برکه‌ها، حوضچه‌ها و آکواریوم‌ها نگهداری می‌شود.
کپور زینتی رنگی در اصل Irokoi (色鯉) به معنی کپور رنگی، هاناکوی (花鯉) به معنی کپور گلدار و Moyōkoi (模様鯉) به معنای کپور طرحدار نامیده می‌شد. نظریه‌های مختلفی در مورد چگونگی استفاده از این کلمات و تغییر آن به کلمه نیشیکیگوی (錦鯉) که امروزه استفاده می‌شود وجود دارد. یک نظریه بر این باور است که در طول جنگ جهانی دوم، کلمات ایروکوی و هاناکوی (که می‌توانند معانی جنسی داشته باشند) به نیشیکیگوی تغییر یافت زیرا برای موقعیت اجتماعی جنگ مناسب نبودند. نظریه دیگر این است که Nisikigoi، که نام اصلی گونه محبوب Taishō Sanshoku بود، به تدریج به اصطلاحی تبدیل شد که برای همه کوی‌های زینتی استفاده می‌شود.
کوی‌ها بیشتر برای آراستن باغ‌ها در فضای باز و در استخرها و حوضچه‌های باغ‌ها نگهداری می‌شوند. این نوع ماهی در دهه ۱۸۲۰ از پرورش و اصلاح نژادی کپور معمولی به وجود آمد. کوی‌ها هنوز در ژاپن طرفداران فراوانی دارند و نماد عشق و دوستی خوانده می‌شوند. رنگ‌های کوی بسیار گوناگون می‌باشد، اما رایج‌ترین این رنگها سفید، قرمز، سیاه، زرد، آبی و خامه‌ای می‌باشند.
در چند دهه گذشته علاقه‌مندان زیادی در میان مردم غرب و سایر نقاط جهان به پرورش ماهی کوی (Koi) یا ماهی کپور معمولی زینتی (کپور رنگی) روی آورده‌اند. پرورش و نگهداری این ماهی زینتی استخری، به امری مفرح و یک ابزار اشتغال‌زا و پردرآمد تبدیل شده و در مقایسه با پرورش سایر حیوانات خانگی از سابقه تاریخی و سطح فرهنگی بالاتری در میان مردم برخوردار می‌باشد. از گذشته‌های دور در شرق، پرورش ماهی کوی از اهمیت و ارزش بسیاری برخوردار بوده و گسترش نژادهای خاص و زیباتر، اولویت ویژه‌ای داشته‌است، که بر اهمیت و محبوبیت بیش از پیش آنها می‌افزاید. این امر سبب گردید تا بشر در طول قرن‌ها ماهی کوی را به عنوان «جواهر زنده» بنامد و به تجارت ارقام جدیدتر آن بپردازد. به‌طور کلی عمده‌ترین نگرانی نهادهای نظارتی دنیا از واردات ماهی کوی، مربوط به بیماری ویروسی «هرپس ویروس کوی» است که در حال حاضر، تقریباً در سراسر جهان وجود داشته و تبدیل به خطر بزرگی برای این صنعت گردیده‌است. تاریخ دقیق ورود این ماهی به کشور ایران مشخص نیست، ولی در دو دهه اخیر واردات و تولید ماهی کوی در ایران روند رو به رشدی داشته‌است.
هادی منافی (۱۳۲۰ تبریز) پزشک و جراح ایرانی است. او دانش‌آموخته دانشگاه استانبول است. منافی در دولت‌های محمدعلی رجایی، محمدجواد باهنر و دولت اول میرحسین موسوی وزیر بهداری بود اما وقتی موسوی او را برای دومین بار معرفی کرد، مجلس به او رأی اعتماد نداد. او همچنین در دولت دوم میرحسین موسوی و دولت اول و دوم هاشمی رفسنجانی معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست ایران بوده‌است.
دهستانی است در ناحیهٔ (وصال العالی)، از توابع استان اِب، در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت این دهستان در حدود ( ۵۸۵۹ ) نفر و (۲۰ خانوار ) می‌باشد.
محمد سلامتی (زاده ۱۳۲۵ در کاشمر) دبیرکل سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران است. او وزیر کشاورزی در دولت‌های رجایی، باهنر، مهدوی کنی و دو سال اول دولت اول میرحسین موسوی بوده‌است.
سید محمد اصغری وزیر دادگستری در دولت‌های اول و دوم و سوم بوده‌است. او فرزند حاج سید ابراهیم اصغری بهاری (محدث بصیر) است.
وی پیش از آن در دولت رجایی و باهنر، به عنوان وزیر دادگستری انتخاب شده بود. دکتر بهشتی، رئیس وقت قوه قضاییه، او را به رجایی و باهنر برای وزارت دادگستری پیشنهاد کرد. اصغری پس از وزارت دادگستری در دولت میرحسین موسوی، به مجلس شورای اسلامی رفت و در دوره‌های دوم و سوم این مجلس از طرف مردم تهران به نمایندگی انتخاب شد.
او در سال ۱۳۶۶ به عنوان مدیرمسئول روزنامه کیهان انتخاب شد، در حالی که سید محمد خاتمی نماینده ولی فقیه در این روزنامه بود. چندی بعد خاتمی از کیهان رفت و اصغری به عنوان سرپرست و نماینده ولی فقیه در کیهان معرفی شد. درگیری‌های مهدی نصیری (سردبیر وقت کیهان) و چند تن دیگر باعث استعفای اصغری از کیهان در سال ۱۳۷۲ شد.
اصغری از کیهان بیرون آمد و به دانشکده روابط بین‌الملل وزارت امور خارجه رفت و ریاست آن را به عهده گرفت. در سال ۱۳۷۶ در دولت خاتمی ابتدا مشاور وزیر کار شد و در سال ۱۳۷۸ به عنوان سفیر جمهوری اسلامی ایران به بلغارستان رفت. در سال ۱۳۸۱ از بلغارستان بازگشت و به عنوان مشاور حقوقی مهدی کروبی رئیس وقت مجلس شورای اسلامی معرفی شد.
با پایان یافتن کار مجلس ششم، او از سیاست دوری گرفت و به تدریس در رشته حقوق در دانشگاه تهران پرداخت.
عبدالمجید معادیخواه (زادهٔ ۱۳۲۶ در قم) روحانی شیعه و سیاست‌مدار ایرانی است. وی پس از انقلاب ۱۳۵۷، به عنوان قاضی شرع دادگاه انقلاب و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی فعالیت کرده‌است. او همچنین نخستین کسی بود که ده روز پس از ورود روح‌الله خمینی به ایران تا روز ۲۲ بهمن را دههٔ فجر نامید.پارسینه: "مبتکر اصطلاح «دهه فجر» کیست؟"، نوشته‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳؛ بازدید در ۱۵ تیر ۱۳۹۸.
او در نوجوانی به تحصیل علوم دینی (طلبگی) پرداخت و پس از گذراندن مقدمات عربی، ادبیات، فقه و اصول نزد استادان به نام آن زمان، تا مرز نیل به درجه اجتهاد پیش رفت. در سالهای نخست پس از انقلاب قاضی شرع دادگاه انقلاب و بعدها وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت اول میرحسین موسوی بوده‌است. وی مسئول هماهنگی تبلیغات خارج از کشور نیز بوده‌است.
وی در جریان مبارزات علیه رژیم پهلوی و سلطنت محمد رضا شاه پهلوی از سال ۱۳۴۶ تا زمان پیروزی انقلاب دو بار بازداشت، دو بار تبعید به گنبدکاووس، سیرجان و جیرفت و سه سال و چند ماه زندان‌های قصر، اوین و قزل‌قلعه را تجربه کرد.
وی همچنین مؤلف کتب و آثار مکتوبی نیز می‌باشد و در روزنامه‌هایی به نوشتن تحلیل می‌پردازد. بیشتر آثار او به وسیله نشر ذره چاپ و منتشر شده‌است. نشر ذره، موسسه‌ای انتشاراتی متعلق به پسر وی، حسن معادیخواه است.https://iranhr.blogspot.com/2012_09_23_archive.html?m=0
در شهریور سال ۱۳۵۸ با حکم سید روح‌الله خمینی مأمور بررسی وضعیت کردستان می‌شود. وی در سال ۱۳۵۹ ریاست سه جلسه از دادگاه‌های انقلاب را در پرونده محاکمه محمدتقی شهرام از رهبران سازمان پیکار به عهده داشت.
پیش از برگزاری چهارمین جلسه دادرسی او اعلام کرد که به‌دلیل رسمیت یافتن مجلس شورای اسلامی و این‌که نماینده مجلس شده‌است و طبق قانون اساسی دخالت قوه مقننه در کار قوه قضائیه ممنوع است از ریاست دادگاه ویژه استعفا می‌دهد. به‌دنبال استعفای معادیخواه، آخرین جلسه دادگاه ویژه رسیدگی به اتهامات تقی شهرام، به ریاست حجت‌الاسلام مبشری برگزار شد.
عبدالمجید معادیخواه، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی جمهوری اسلامی ایران در دورهٔ دولت اول میرحسین موسوی (در سال‌های ۱۳۶۱–۱۳۶۰)، آنچه انقلاب فرهنگی خوانده می‌شود را شایستهٔ این عنوان نمی‌داند و از انقلاب فرهنگی با عنوان «از سر راه برداشتن یک مزاحم» یاد می‌کند. وی در مصاحبه‌ای در این باره گفته: «اینکه چرا عنوان انقلاب فرهنگی مطرح شد و چه کسی آن را مطرح کرد من نمی‌دانم، چون این کار انقلاب فرهنگی نیست ما می‌توانستیم انقلاب فرهنگی داشته باشیم اما انقلاب فرهنگی ما با انقلاب فرهنگی چین خیلی فرق می‌کند. ما اگر می‌خواستیم انقلاب فرهنگی کنیم فرضاً باید ارزش‌هایی مثل «لا طاعة لمخلوق فی معصیة الخالق؛ اطاعت مخلوق در معصیت خالق روا نیست» را بتوانیم نهادینه کنیم. این منطق انقلاب اسلامی و اسلام است که هیچ‌کس حق ندارد دستوری بدهد که با دستور خداوند منافات داشته باشد یعنی هیچ زمینه‌ای برای دیکتاتوری در جامعهٔ ما نباشد، اگر این کار را می‌کردیم آن وقت انقلاب فرهنگی داشتیم.» او همچنین در همان مصاحبه می‌گوید: «اینکه مزاحم و مانعی را از سر راه برداریم اسمش انقلاب فرهنگی نیست اینکه با زور یک عده‌ای را که با روش کلی جامعه و مردم هماهنگ نیستند کنار بزنند که اسمش فرهنگ نیست. آن موقع من هم در همین اردوگاهی که گفتمان انقلاب فرهنگی در آن شکل گرفت بودم و راضی هم بودیم، همکاری هم کردیم و بخشی از آن گفتمان هم بحث تعهد و تخصص بود اما فرصتی نبود که مثلاً بپرسیم این شعار از کجا آمد و چه کسی آن را بر سر زبان‌ها انداخت، الان هم نمی‌دانیم؟ ولی در هر صورت آن چیزی که به عنوان انقلاب فرهنگی شکل گرفت‌آمیزه‌ای است از واقعیت‌های انقلاب و کاستی‌هایی که به دلیل شرایط خاص در آن بوده و این شرایط به کارهایی که در مجموع زیان‌بار بود مشروعیت داد و همه پیامدهایش ستایش‌برانگیز نیست.» معادیخواه دانشگاه‌ها در آستانهٔ انقلاب فرهنگی را «سنگری برای مجموعه‌هایی که نمی‌خواستند با حرکت مردمی انقلاب همسو شوند» می‌خواند و از مقابله با آنان دفاع می‌کند، اما در عین حال پیامدهایی منفی نظیر سوءاستفاده از انقلاب فرهنگی و فرصت‌طلبی برای رقابت‌های شخصی و تسویه حساب‌های فردی برای کنار زدن رقیب در جریان انقلاب فرهنگی را نیز مطرح کرده و می‌پذیرد. معادیخواه قائل به شباهت بین نوع ادبیات اصطلاح «انقلاب فرهنگی» و ادبیات اصطلاحی مارکسیسم است. او دربارهٔ این شباهت می‌گوید: «حالا این دیوار [بین جامعهٔ انقلابی خارج از دانشگاه و جریان‌های مخالف درون دانشگاه‌ها] باید به گونه‌ای فرو می‌ریخت و نمی‌شد تا آخر ملاحظه‌کاری کرد و در این بین یک عده‌ای شعار انقلاب فرهنگی را به دهان‌ها انداختند که من نمی‌دانم چه کسانی بودند اما به ادبیات حزب توده شبیه است چون عملاً گفتمان مارکسیستی است. واقعیت این است که موج مارکسیستی موج قوی در جهان بود و ما هم تا حدی گفتمان مارکسیستی را قبول کرده بودیم؛ اصطلاح‌های آن‌ها را به کار می‌بردیم. بدون اینکه دقت کنیم که این چه هست و برداشتی از آن داشتیم متفاوت با آنچه که در گفتمان خودش هست.»تاریخ ایرانی - معادیخواه: اینکه مزاحمی را از سر راه برداریم اسمش انقلاب فرهنگی نیست. وبگاه تاریخ ایرانی. به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی و خبری جماران. بازبینی شده در تاریخ ۵ نوامبر ۲۰۱۴، ساعت ۱۴:۴۷ به وقت گرینویچ. بایگانی شده از نسخهٔ اصلی در تاریخ ۵ نوامبر ۲۰۱۴، ساعت ۱۴:۴۷به وقت گرینویچ. وبگاه «پرتال پژوهشی و اطلاع‌رسانی مؤسسهٔ تنظیم و نشر آثار امام خمینی». گاهنامهٔ انقلاب فرهنگی. بازبینی شده در تاریخ ۵ نوامبر ۲۰۱۴، ساعت ۱۴:۴۷ به وقت گرینویچ. بایگانی شده از نسخهٔ اصلی در تاریخ ۵ نوامبر ۲۰۱۴، ساعت ۱۴:۴۷ به وقت گرینویچ.
در نخستین و دومین سالگرد پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، مسئولان برگزارکنندهٔ جشن‌های پیروزی انقلاب برای توصیف این روزها از اصطلاح «هفته جشن‌های سالگرد انقلاب» استفاده می‌کردند و مدت برگزاری مراسم را نیز هفت روز تعیین می‌کردند، اما از سال ۱۳۶۰ عبدالمجید معادیخواه که در آن زمان به سمت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی رسیده بود، به شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی پیشنهاد کرد که با الهام از آیات آغازین سورهٔ فجر در قرآن یعنی «والفجر و لیال عشر»، تعداد روزهای برگزاری مراسم سالگرد انقلاب به ده روز افزایش پیدا کرده و از روز ورود روح‌الله خمینی به ایران در روز ۱۲ بهمن تا روز ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ محاسبه گردد. این در حالی بود که آیهٔ مزبور در سورهٔ فجر به ماجرای دیگری اشاره دارد و تعداد روزهای بین ۱۲ تا ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ نیز درواقع ۱۱ روز است.
سید کمال‌الدین یادآور نیک‌روش(زاده ۱۳۲۳ تهران) معروف به سید کمال‌الدین نیک‌روش شهردار تهران در بین سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۰ و وزیر کشور جمهوری اسلامی ایران در دولت اول میرحسین موسوی (در سال ۱۳۶۰) بوده‌است. او در سال ۱۳۸۲ به عنوان چهره ماندگار کشور در رشته مهندسی برق و الکترونیک برگزیده شد
برادر او سید مجید نیک‌روش نیز از چهره‌های دانشگاهی ایران و رئیس ادوار گذشته دانشگاه صنعت آب و برق است.
محمدشهاب گنابادی(سید جلالی) وزیر مسکن و شهرسازی در دولت‌های محمدعلی رجایی، محمدجواد باهنر، کابینهٔ موقت محمدرضا مهدوی کنی و دولت اول میرحسین موسوی بوده است.
وی همینک به عنوان کارشناس رسمی دادگستری در رشته راه و ساختمان بوده و عضو هیئت مدیره کانون کارشناسان رسمی دادگستری تهران نیز می باشد.
مهندس محمد شهاب گنابادی به سال ۱۳۲۱ در تهران متولد شد و پس از اتمام تحصیلات ابتدایی و متوسطه در سال ۱۳۴۰ به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد و ضمن انجام خدمت مقدس معلمی به تحصیل دانشگاهی نیز پرداخت و در سال ۱۳۴۹ فارغ التحصیل رشته راه و ساختمان از دانشگاه علم و صنعت ایران گردد.
وی که از نوادگان میرزا جلال‌الدین محمد حکیم جنابدی طبیب "شاه اسماعیل یکم" و واقف بزرگ خیرآباد و شادغول در کاشمر است.
طی سالهای ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۴ رئیس هنرستان کارآموز تهران و یکی از پایه گذاران انجمن اسلامی معلمان بود و تا سال ۱۳۵۶ بعلت اینکه از سوی رژیم پهلوی، شغلی به وی ارجاع نمی شد از ادامه فعالیت های آموزشی و اداری محروم بود.
در اواخر سال ۱۳۵۷ قبل از پیروزی انقلاب اسلامی و ورود روح‌الله خمینی، عضو واحد انتظامات در کمیته استقبال از وی بود و پس از پیروزی انقلاب در اسفند ماه ۱۳۵۷ به سمتهای مدیر کل آموزش فنی و حرفه ای و معاونت فنی و حرفه ای وزارت آموزش و پرورش منصوب شد.
مهندس گنابادی از ۲۰ شهریور ۱۳۵۹ تا تاریخ اول شهریور ماه ۱۳۶۲ در کابینه های رجایی، باهنر, مهدوی کنی و مهندس موسوی با سمت وزیر مسکن و شهرسازی انجام وظیفه نموده و وی اولین وزیر استیضاح شده جمهوری اسلامی است.
مهندس گنابادی بعد از اختلافات بر سر زمین های سعادت آباد (در زمان ریاست جمهوری ایت الله خامنه ای) و حاکم شرع توسط نخست وزیر امام عزل شد ولی موسوی اعلام کرد که گنابادی استعفا داده.
تعیین شدن آقایان محمد شهاب گنابادی، اسکندر کریمیان و بهروز خواجوی به عنوان اعضای شورای عالی فنی موضوع ماده واحده لایحه قانونی راجع به اصلاح تبصره (80) قانون بودجه سال 1356 کل کشور مصوب 1358.
گنابادی تمام جلسات دکتر علی شریعتی را شرکت کرده ولی اندیشه او برگرفته از اندیشه آیت الله روح الله خمینی است. هشت دوره رییس هیئت اجرایی انتخابات نظام مهندسی را بر عهده داشته و هم اکنون رئیس هيئت مديره شرکت توان ساخت است.
طی سالهای ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۴ رئیس هنرستان کارآموز تهران و یکی از پایه گذاران انجمن اسلامی معلمان به همراه دوست و برادر خود محمدعلی رجایی بود و تا سال ۱۳۵۶ بعلت اینکه از سوی رژیم پهلوی، شغلی به وی ارجاع نمی شد از ادامه فعالیت های آموزشی و اداری محروم بود. وی به همراه سیدعلی اندرزگو و محمد توسلی به مبارزه علنی علیه محمدرضاپهلوی دست میزد.
دهستانی است در عزلهٔ (العباسیة)، در ناحیهٔ (الحدا)، از توابع استان ذَمار، در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت این دهستان در حدود ( ۴۴۴۹ ) نفر و (۲۰ خانوار ) می‌باشد.
حسن غفوری‌فرد ( – ) سیاستمدار ایرانی، استاد تمام دانشکده مهندسی برق دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دبیرکل جامعه اسلامی ورزشکاران، عضو پیشین شورای مرکزی حزب مؤتلفه اسلامی و رئیس هیئت بازرسی و نظارت شورای عالی انقلاب فرهنگی بود.
حسن غفوری‌فرد در ۱۳ مرداد ۱۳۲۲ زاده شد. به گفت خود در خانواده‌ای متوسط زاده شد و از پنج سالگی آغاز به کار کرد. حسن غفوری‌فرد در سال ۱۳۵۲ ازدواج کرد و صاحب چهار فرزند دو دختر و دو پسر شد. غفوری‌فرد گفته در سال ۱۳۵۵ در لیست ترور ساواک بوده‌است.
غفوری فرد دارای مدرک دکترای فیزیک ذرات هسته‌ای از دانشگاه کانزاسِ ایالات متحده در سال ۱۳۵۶ است. او در طول زندگی خود در آن کشور مدتی دبیر تشکیلات انجمن اسلامی دانشجویان در ان کشور بود.
حسن غفوری‌فرد پس از انقلاب ۱۳۵۷ مدتی رئیس مدرسه عالی ساختمان، وابسته به دانشگاه صنعتی امیرکبیر بود. در پی استعفای دولت موقت در آبان ۱۳۵۸ و همچنین طاهر احمدزاده استاندار وقت خراسان، او در آذر ۱۳۵۸ به سمت استاندار جدید منصوب شد و تا ۷ مرداد ۱۳۶۰ در این پست باقی ماند. پس از کشته شدن دو تن از نمایندگان استان خراسان در بمب‌گذاری در دفتر حزب جمهوری اسلامی و انتخابات دوباره، او و سید رضا کامیاب به‌عنوان نمایندگان جدید استان خراسان به مجلس اول جمهوری اسلامی راه یافتند.
غفوری فرد یک ماه پس از راهیابی به مجلس، به سمت وزیر نیرو منصوب شد. وی وزیر نیرو (۱۳۶۴–۱۳۶۰) در دولت نخست میرحسین موسوی بود. پس از آن، او به مدت ۴ سال (۱۳۶۸–۱۳۷۲) رئیس سازمان تربیت بدنی بود. در انتخابات مجلس پنجم در اسفند ۱۳۷۴ به عنوان نماینده تهران به مجلس راه یافت. همچنین بین سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۸ رئیس دانشگاه بین‌المللی امام خمینی بود.
غفوری‌فرد در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۰ شرکت کرد که به موفقیت نرسید. او در انتخابات دوره هشتم مجلس (۱۳۸۶) به پیروزی رسید و پس از دو دوره غیبت بار دیگر به مجلس راه یافت. در انتخابات مجلس نهم و مجلس دهم از تهران نامزد نمایندگی شد اما نتوانست به مجلس راه یابد. غفوری فرد در انتخابات میان دوره‌ای مجلس هفتم (همزمان با انتخابات شوراهای سوم که در سال ۱۳۸۵ برگزار شد) به عنوان نماینده تهران حضور یافت؛ بنابراین دو دوره غیبت پیش از مجلس هشتم به‌طور کامل صحیح نیست.
حسن غفوری فرد در ۱۸ اسفند ۱۴۰۱ درگذشت و در حرم امام رضا مشهد دفن شد. در مراسم خاکسپاری او نماز میت توسط رهبر جمهوری اسلامی سید علی خامنه‌ای خوانده شد.
بهزاد نبوی (زاده ۱۳۲۱ خورشیدی در تهران) از اعضای ارشد سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و از فعالان سیاسی پیش و پس از انقلاب ۱۳۵۷ به‌شمار می‌رود. از وی در عرصه سیاست ایران به «چریک پیر» یاد می‌شود.
او در کارنامهٔ فعالیت‌های اجرایی خود معاون نخست‌وزیر در امور اجرایی در دولت محمدعلی رجایی، محمدرضا مهدوی کنی و میرحسین موسوی، وزیر صنایع سنگین در دولت میرحسین موسوی، نماینده و نایب رئیس مجلس در دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی و ریاست ستاد بسیج اقتصادی در دوران جنگ ایران و عراق را داشته‌است.صحیفهٔ امام، ج ۲۰، ص ۱۴۲، بخش پانویس.
وی دارای مدرک لیسانس الکترونیک از دانشگاه پلی‌تکنیک می‌باشد.
بهزاد نبوی در سال ۱۳۲۱ خورشیدی در تهران به دنیا آمد. خود او دربارهٔ خانواده اش می‌گوید: نسب پدری من به مرحوم حاج ملاهادی سبزواری می‌رسد… ولی در عین حال پدر بنده متخلق به خصوصیات و خلقیات پدر وجدش نبوده و با آنها از نظر فکری و عقیدتی تشابهی نداشت.
بهزاد نبوی در سال ۱۳۴۷ به همراه سه نفر دیگر از جمله مصطفی شعاعیان، رضا عسگریه و پرویز صدری ،جبهه دموکراتیک خلق را تأسیس کرد که تشکلی مخفی و مسلح بود. وی از خرداد ۱۳۵۱ به دلیل تحت تعقیب بودن به‌طور مخفیانه زندگی می‌کرد. اسم مستعار او در این دوران "حمید جهان‌بین" بود. سرانجام وی در مرداد ۱۳۵۱ بازداشت گردید. او نحوه بازداشت خود را اینگونه شرح می‌دهد: «یک روز ساعت چهار صبح، قبل از آن که برای نماز بیدار شوم، ناگهان با سرو صدایی از خواب پریدم. یواشکی از پنجره به داخل حیاط نگاه کردم؛ دیدم ساواکی‌ها دور تا دور حیاط خانه، با مسلسل و یوزی ایستاده‌اند. به پشت ساختمان رفتم، متأسفانه خانه را طوری ساخته بودند که اطرافش باز بود و به ساختمان‌های دیگر راه نداشت. دیدم پشت ساختمان را هم محاصره کرده‌اند. آن موقع به همراه خودم اسلحه نداشتم، تنها یک سیانور داشتم، آن را در دهانم گذاشتم و پس از چند لحظه دستگیر شدم. خوشبختانه یا متأسفانه سیانور کار نکرد.»
او به مدت بیست ماه در زندان انفرادی بود که یک سال آن را در زندان اوین و بقیه را در زندان قزل قلعه گذراند. در پائیز ۱۳۵۲ به حبس ابد محکوم گردید که در دادگاه تجدید نظر به ۱۰ سال کاهش پیدا کرد.
وی پیش از این نیز در دوران دانشجویی خود نیز دو مرتبه دستگیر شده بود اما این بازداشت‌ها به مرحله دادگاه نرسیدند.
بهزاد نبوی دربارهٔ دوران زندان انفرادی‌اش می‌گوید: «زندان اوین شرایط سخت‌تری داشت. در اوین نه ملاقاتی داشتیم و نه اجازه هواخوری منظم می‌دادند. گاهی اوقات تا دو ماه به هواخوری نمی‌رفتیم. روزی ده ساعت در سلول پیاده‌روی می‌کردم تا مقاومت کف پا برای شلاق بالا رود.»
آشنایی و دوستی نزدیک وی با محمدعلی رجایی در زندان اوین در سال ۱۳۵۴ آغاز گردید.
بهزاد نبوی از بهمن ۱۳۵۷ تا مرداد ۱۳۵۸ عضو کمیته مرکزی انقلاب اسلامی بود. پس از آن تا آبان ۱۳۵۸ به صورت تمام وقت در سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی به فعالیت می‌پرداخت. در آبان ۱۳۵۸ با حکم شورای انقلاب اسلامی به عضویت شورای سرپرستی صدا و سیما درآمد. در شهریور ۱۳۵۹ و با انتخاب محمدعلی رجایی به عنوان نخست‌وزیر، به سمت وزیر مشاور در امور اجرایی منصوب شد. همچنین وی در دولت محمد علی رجایی مسئولیت سخنگوی دولت و رئیس ستاد بسیج اقتصادی را نیز بر عهده داشت. از دیگر فعالیت‌های مهم او در این دوره مدیریت مذاکرات مربوط به آزادسازی گروگان‌های آمریکایی بود که به بیانیه الجزایر منتهی گردید. بهزاد نبوی در دو دولت میر حسین موسوی وزیر صنایع سنگین بود. وی در اواخر دورهٔ جنگ ایران و عراق با معرفی دولت و حکم هاشمی رفسنجانی به عنوان مسئول پشتیبانی ستاد فرماندهی کل قوا منصوب شد. پس از وزارت صنایع سنگین تا خرداد ۱۳۷۶ مشاور مدیرعامل شرکت مپنا و عضو هیئت مدیره شرکت پتروپارس بود. از سال ۱۳۷۹ به مدت چهار سال نماینده و نایب رئیس مجلس ششم بود که در اعتراض به «نظارت استصوابی» به همراه ۱۳۸ نماینده دیگر استعفا کرد.اسامی نمایندگانی که استعفا کردند " (بی‌بی‌سی فارسی)"
بهزاد نبوی به‌همراه علی اکبر محتشمی از جمله پیشروان حرکت اصلاح‌طلبی در ایران بودند که در انتخابات مجلس سال ۱۳۹۴ توسط شورای نگهبان از شرکت در انتخابات منع شدند.
بهزاد نبوی در پی حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری دورهٔ دهم، یک‌روز بعد از انتخابات بازداشت شد. وی در ۹ مهر ۱۳۸۸، به دلیل وخامت حالش از زندان روانه بیمارستان شد و تحت عمل جراحی قرار گرفت. وی در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۸ به منظور مرخصی ۱۰ روزه آزاد شد. در همین حال خبرگزاری ایلنا این خبر را با عنوان «آزادی بهزاد نبوی قوت گرفت» منتشر کرد. وی در تاریخ ۲۹ دی ۱۳۸۸ به شش سال حبس تعزیری محکوم گردید. وی در روز نخست خرداد ۱۳۹۳ با پایان یافتن دوران محکومیتش از زندان اوین آزاد شد.بهزاد نبوی آزاد شد خبرگزاری انتخاب ولی به دلیل اتهام به فعالیت تبلیغی علیه نظام در زندان، با حکم شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به یک سال حبس تعزیری محکوم شد؛ ولی به تشخیص رئیس دادگاه مبنی بر وضعیت جسمی نابسامان وی، مجازات حبس او را به ۱۰ میلیون تومان جزای نقدی بدل از حبس، تغییر کرد.محکومیت بهزاد نبوی قطعی شد "خبرگزاری الف"
انتشار عکسی از بهزاد نبوی در روز انتخابات ۷ اسفند ۱۳۹۴ درحالیکه عصازنان برای شرکت در انتخابات مجلس دهم و مجلس خبرگان پنجم به حوزهٔ رای‌گیری می‌رفت بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های فارسی‌زبان داشت. این عکس که از کهولت و خمودگی نبوی حکایت می‌کرد باعث شگفتی رسانه‌ها شد.
او معتقد است اعتراضات دی ۱۳۹۶ و آبان ۱۳۹۸ به جامعهٔ مدنی ایران ضرر زده و به کشور آسیب وارد کرده‌است.‏ او همچنین عدم همراهی اصلاح‌طلبان با اعتراضات دی ۱۳۹۶ را عاقلانه دانسته‌است.‏‏
نبودی درباره بازداشت تاج زاده نوشت: حرکت بزرگ اصلاحی مردم در سه دههٔ اخیر نیز، چیزی جز احیا و تقویت همان اهداف متعالی ملت در جریان انقلاب را هدف خود قرار نداده بود و اصلاح‌جویان، در پی زدودن پیرایه‌ها و کژی‌های ایجاد شده در مسیر مستقیم تحقق میثاق‌های اولیه ملت و حاکمیت برآمده از انقلاب بودند و هستند.
بهزاد نبوی در واکنش به خیزش ۱۴۰۱ ایران گفت: «به‌رغم شرایط نامساعد برای ادامه فعالیت سیاسی، کماکان باید حرکت اصلاحی را ادامه دهیم. فی‌المثل در ماجرای مهسا امینی جبهه در اولین روز، بیانیه داد و به رئیس قوه قضائیه نامه نوشت، ولی قطعاً نمی‌توانیم با معترضان کف خیابان که شعارهای براندازانه می‌دهند، همسو شویم».
صومعه گاندزاسار یا گَنج‌سر (به ارمنی Գանձասար - به انگلیسی Gandzasar monastery)، یکی از صومعه‌های ارمنی در منطقه مارتاکرت در جمهوری آرتساخ است. این صومعه در نزدیکی روستای ونک واقع شده و در سده سیزده میلادی بنا شده‌است. نام ارمنی آن یعنی گاندزاسار تلفظی ارمنی از واژه گنج‌سر فارسی است و معنای آن نیز «صومعه گنج روی تپه» است.Hewsen, Robert H. (2001). Armenia: a historical atlas. The University of Chicago Press, 159. .
بنا بر مورخان سده وسطی، از جمله «یرمیا چلبی کومورجیان» [Eremia Cheleby Keomurjian]، این صومعه توسط گریگور روشنگر در سده چهارم میلادی پایه‌گذاری شده‌است. گاندزاسار در سال‌های ۱۴۰۰ تا ۱۸۱۶ میلادی یکی از مقرهای کلیسای حواری ارمنی بوده و هم‌اکنون مقر اسقف اعظم پارکو ماردیروسیان، خلیفه آرتساخ است. «کلیسای جامع یحیی تعمید دهنده مقدس» در بین سال‌های ۱۲۱۶ تا ۱۲۳۸ میلادی به دستور حسن جلال واختانگیان، حاکم ارمنی استان خاچن آرتساخ بنا شده‌است.Khatcherian, Hrair (1997). Artsakh: A Photographic Journey. Eastern Prelacy of the Armenian Apostolic Church of America, p. 13.
آناتولی یاکوبسون، کارشناس هنر سده وسطی، این صومعه را «دائرةالمعارف هنر ارمنی در سده سیزدهم میلادی» نامیده‌است. سنگ نوشته مربوط به ساخت این کلیسا روی دیوار غربی آن قرار دارد و مقبره «حسن جلالیان» و سایر حکام «خاچن» در همین کلیسا می‌باشد. در مجموع حدود دویست سنگ نوشته ارمنی در صومعه «گاندزاسار» وجود دارد.
در اواخر سده ۱۲ و اوایل سده ۱۳ میلادی معماری ارمنی دوباره شکوفا شد و صومعه‌های ارمنستان از جمله گاندزاسار به مراکز هنر، معماری و محل کتابت و تصویرنگاری دست نوشته‌های ارمنی بدل شدند. در محوطه این صومعه تعداد زیادی صلیب‌های سنگی قدیمی چلیپاسنگ وجود دارد. کلیسای یحیی مقدس همانند کلیسای صلیب مقدس در جزیره آختامار دارای حجاری‌های متعدد از جمله عیسی روی صلیب، آدم و حوا و غیره است.See Comneno, Lala M. , Cuneo, P, and Manukian, S. Volume 19: Gharabagh. Documents of Armenian Art - Documenti di Architettura Armena Series. Polytechnique and the Armenian Academy of Sciences, Milan, OEMME Edizioni, 1980, Introduction
این مسابقات از سال ۱۹۴۹ تاکنون به‌طور منظم برگزار شده‌ است. قهرمانی جهان، بعد از المپیک دومین تورنمنت معتبر و اولین تورنمنت معتبر زیر نظر فدراسیون بین‌المللی والیبال در جهان است.
اولین دوره این مسابقات در سال ۱۹۴۹ دو سال بعد از تأسیس فدراسیون بین‌المللی والیبال در شهر پراگ، چکسلواکی برگزار شد. درحالی‌که تنها چهار سال از پایان جنگ جهانی دوم میگذشت و هنوز دنیا ویرانه بود نخستین دوره این بازی‌ها فقط با شرکت تیم‌های اروپایی و تنها در بخش مردان برگزار شد. سه سال بعد کشورهایی از آسیا نیز به رقابت‌ها پای گذاشتند و نسخه زنانه‌ای از بازی‌ها نیز خلق شد.
با پیوستن والیبال به جمع ورزش‌های المپیکی در المپیک ۱۹۶۴ توکیو از ۱۹۶۰ بازی‌ها به شکل دو سال یک‌بار درآمد. در ۱۹۷۰ برای اولین بار تیم‌هایی از آفریقا نیز در این رویداد شرکت کردند و دامنه جغرافیایی رقابت‌ها به هر پنج قاره گسترش یافت.
شمار تیم‌های شرکت‌کننده با افزایش محبوبیت والیبال افزایش مداومی داشت و در ده‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ به بیش از بیست تیم رسید. این تعداد در دهه ۹۰ به کاهش و در سال ۲۰۰۲ در رقم ۲۴ تثبیت شد تا بازی‌های مردان و زنان به جز سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۶۷ در یک کشور برگزار می‌شد. اما از ۱۹۷۸ این شیوه به‌طور اتفاقی انجام شده‌است. امروزه این مسابقات دومین تورنمنت معتبر والیبال جهان پس از والیبال المپیک است.
تیم اتحاد جماهیر شوروی با شش قهرمانی، دو نایب قهرمانی و سه مقام سومی پرافتخارترین تیم قهرمانی جهان محسوب می‌شود البته این رکورد به دلیل فروپاشی هرگز تغییر نخواهد کرد ولی همچنان در جایگاه اول جدول آمار قرار دارد. بعد از فروپاشی شوروی پانزده کشور به‌وجود امد که از میان آنها فقط روسیه موفق به کسب قهرمانی جهان شده است.
رکورد شوروی ، یوگسلاوی چکسلواکی به تنهایی به هیچ یک کشورها اختصاص ندارد .
تیم‌های ایتالیا و جمهوری چک همه عناوین در دوران چکسلواکی به دست آمده‌است در رده‌های بعدی قرار دارند.
سه‌گانه (ترای‌اتلون) یک ورزش ترکیبی است که شرکت‌کنندگان در آن با انجام سه ورزش شنا، دوچرخه سواری و دویدن در پنج مرحله پی درپی در مسافت‌ها و محیط‌های مختلف با یکدیگر رقابت می‌کنند. مراحل مسابقه شامل شنا، منطقه انتقال اول، دوچرخه‌سواری، منطقه انتقال دوم و دویدن می‌باشد. مسافت هر یک از این مرحله‌ها بسته به نوع مسابقه تغییر می‌کند.
سه‌گانه یک ورزش منحصربه‌فرد است. این ورزش تطبیقی، فراگیر و انعطاف‌پذیر است. افراد، در هر گروه سنی، با توانایی‌ها و پیش‌زمینه‌های متفاوت می‌توانند در سه‌گانه شرکت کنند و در این ورزش بر «به پایان رساندن در مقایسه با برنده شدن» تأکید می‌شود. چالش، پیشرفت شخصی و یک سبک زندگی سالم تشویق می‌شود. ورزش سه‌گانه یا سه‌گانه که به فرانسوی "triathlon "نگارش می‌شود و در همه کشورها با این نام شناخته می‌شود عبارت است از سه رشته ورزشی به صورت پی در پی و برنده این مسابقات شخصی است که در کوتاهترین زمان ممکن همه مراحل را به اتمام برساند.
رشته ورزشی سه‌گانه یکی از رشته‌های المپیکی می‌باشد که دارای طرفداران زیادی در جهان است که بسیار متنوع و فراگیر است و به عنوان سبکی از زندگی فعال از کودکی تا سالمندی برای همه افراد جامعه قابل استفاده و بهره‌مندی می‌باشد.
تنوع ورزشکاران این رشته را گروهای مختلفی که بر اساس مدت زمان پرداختن به این ورزش و سایر فعالیت‌های روزمره طبقه‌بندی می‌شوند تشکیل می‌دهند که شامل گروه‌های سنی، نخبگان و مردان آهنین می‌شود.
دانش روز ورزشی و علوم کاربردی در حوزه تربیت بدنی و ورزش در این رشته به دلیل تنوع بخش‌های عملکردی و مهارتی بسیار دخیل می‌باشد و به علت دارا بودن سه رشته ورزشی استقامتی در خود و داشتن ماهیت هوازی برای تقویت سیستم‌های قلب و عروق به شدت کاربردی محسوب می‌شود که به دلیل تنوع زیاد بر اساس اصل تنوع تمرینات از رشته‌های تک سازنده خود موثرتر و جذابتر می‌باشد.
نخستین مسابقه سه‌گانه در شهریور ۱۳۰۰ در فرانسه برگزار شد و آن را «مسابقه ۳ ورزش» نامیدند و شامل ۳ بخش دوچرخه سواری (۷ کیلومتر) دومیدانی (۵ کیلومتر) شنا (۲۰۰ متر) بود. گرچه این حرکت ورزشی برای ۵۰ سال متوقف شد اما سرانجام در سال ۱۳۵۱ شروع آن به شکل ورزش دوگانه در میان سایر ورزشها دیده شد. در آن سال شخصی به نام دیوید پین به مناسبت پنجاهمین سال تولدش این مسابقات را که شامل دو و شنا بود ترتیب داد.
اولین سه‌گانه ثبت شده در سن دیگو، کالیفرنیا در تاریخ ۲ مهر ۱۳۵۳ انجام شده‌است. آن توسط باشگاه دوومیدانی سن دیگو به عنوان جایگزینی برای سخت‌گیری‌های تمرینی در پیست انجام شد.. در جنوب کالیفرنیا عده ای دوست در کنار همدیگر شروع به تمرین کردند، در میان آنها ورزشکارانی از سه رشته ورزشی دو و میدانی، شنا و دوچرخه سواری دیده می‌شدند. دو نفر از اعضای این گروه به نام جک جانسون و شاناهان دون در ۳ مهر ۱۳۵۳ تصمیم به برگزاری مسابقاتی از ترکیب سه ورزش ذکر شده کردند. این مسابقه که در میسون بای سن دیگو برگزار شد، شامل یک مسیر ۸٫۵ کیلومتری (۵٫۳ مایلی) دویدن و به دنبال آن ۸ کیلومتر (۵ مایل) دوچرخه‌سواری و حدود ۵۵۰ متر (۶۰۰ یارد) شنا در خلیج بود.
در شروع نگران بودند که تعداد شرکت کنندگان به حد مطلوب نرسد اما در کمال ناباوری ۴۶ ورزشکار در خط شروع درکنار هم قرار گرفتند.
در نخستین دوره‌های این مسابقات ترتیب رشته درست برخلاف آنچه امروز انجام می‌شود، (دویدن- دوچرخه‌سواری و شنا) بود. در سال ۱۹۷۸ یک افسر نیروی دریایی ارتش آمریکا به نام جان کولینز زیرشاخه‌ای از ورزش‌های سه‌گانه را معرفی کرد. او که خود شناگر و دونده‌ای خوب بود، اخبار مسابقات دوچرخه‌سواری را هم دنبال می‌کرد و معتقد بود دوچرخه‌سواران ورزشکارانی قوی و توانمند هستند به همین علت تصمیم گرفت در ادامه حرکت ۴ سال قبل نوع دشوارتری از ورزش سه‌گانه را ارائه دهد که آن را ایرون‌من (مردان آهنین) نامید. در نخستین دور این رقابت‌ها ۱۵ نفر شرکت کردند که تنها ۱۲ نفر آنان موفق شدند به خط پایان برسند.
آغاز حضور رشته سه‌گانه را در بازی‌های المپیک، عده‌ای سال ۱۹۰۴ می‌دانند که ترکیبی از سه ورزش پرش، پرتاپ وزنه و دو ۱۰۰ متر در آن برگزار شده‌است، اما سه‌گانه ای که امروزه می‌شناسیم با آنچه در آن بازی‌ها اتفاق افتاده‌است بسیار متفاوت است؛ با این حال شکل کنونی سه‌گانه در سال ۱۹۹۴ در کنگره کمیته بین‌المللی المپیک در پاریس رسماً به برنامه بازی‌های المپیک تابستانی اضافه شد.
سه‌گانه اولین رویداد المپیکی خود را رسماً در بازی‌های المپیک تابستانی سیدنی در سال ۲۰۰۰ میلادی با ماده استاندارد که شامل ۱۵۰۰ متر شنا، ۴۰ کیلومتر دوچرخه سواری و ۱۰ کیلومتر دویدن بود انجام داد و این درحالی‌است که بریژیت مک ماهون[10] از سوئیس و سایمون وایتفیلد از کانادا اولین مدال‌های طلای المپیک تاریخ این ورزش را بدست آوردند و در ادامه گسترش فعالیت‌های المپیکی سه‌گانه، ماده مختلط تیمی امدادی به بازی‌های المپیک توکیو اضافه شد و مقرر گردید که تعداد سری مدال‌های توزیعی به سه دسته مردان، زنان و تیمی مختلط ارتقاء یابد. همچنین پارالمپیک ریو اولین باری بود که پاراترای‌اتلون وارد بالاترین سطح ورزش معلولین جهان شد و در سه دسته کلی از معلولیت‌ها برای خانم‌ها و آقایان رویداد برگزار نمود که شامل معلولیت‌های قطع عضو، معلولیت‌های نخاعی و نابینایان می‌باشد.
طبق آمار رسمی کمیته بین‌المللی المپیک، رشته سه‌گانه در صدر پر تماشاگرترین رویدادهای المپیک لندن ۲۰۱۲ و چهارمین رشتهٔ ورزشی پرطرفدار در المپیک ریو ۲۰۱۶ اعلام شده‌است.
در حال حاضر علاوه بر رشته سه‌گانه استاندارد و اسپرینت سه رشته دیگر به نام آکواتلون، دئواتلون و ترای‌اتلون زمستانی مسابقات جهانی خود را با برنامه‌ریزی منظم و منسجمITU انجام می‌دهند و ماده آکوااتلون که شامل دو، ترنزیشن اول، شنا، ترنزیشن دوم و دو می‌باشد از سال ۲۰۱۹ در اولین دوره بازی‌های ساحلی جهان قرار گرفته‌است که پیشتر نیز در بازی‌های ساحلی قاره‌ها این رشته وجود داشته‌است.
اتحادیه بین‌المللی سه‌گانه (ITU)، در تاریخ ۱ آوریل ۱۹۸۹، در اولین کنگره ITU در آوینیون فرانسه تأسیس شد. در مجموع ۳۰ فدراسیون ملی در اولین کنگره شرکت کردند و مقدمات لازم برای برگزاری اولین مسابقات قهرمانی جهان در شهر اوینیون در اوت ۱۹۸۹ را فراهم کردند. در این جلسه مسافت المپیک با ۱۵۰۰ متر شنا، ۴۰ کیلومتر دوچرخه‌سواری و ۱۰ کیلومتر دویدن تعیین شد.
سه‌گانه از ابتدای فعالیت خود در سن دیگو به سرعت رشد کرد و طی چند سال به یکی از سریع‌ترین ورزش‌های رو به رشد در سراسر جهان تبدیل شد. کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) متوجه رشد سریع این ورزش شد و بحث برای گنجاندن سه‌گانه در برنامه بازی‌های المپیک را در سال ۱۹۸۸ آغاز کرد. سپس خوان آنتونیو سامارانچ، رئیس IOC، در آن سال با هدف قرار دادن هرچه سریع‌تر سه‌گانه در بازی‌های المپیک، جلسه‌ای را در استکهلم ترتیب داد که در آن جلسه، لس مک‌دونالد[16] کانادایی به عنوان رئیس کمیته کاری سه‌گانه و استور جوناسون سوئدی نیز به عنوان دبیر انتخاب شدند.
از زمان تأسیس در آوینیون، ITU دفتر مرکزی خود در ونکوور کانادا را تا اول ژانویه سال ۲۰۱۴، زمانی که به لوزان سوئیس، خانه IOC و سایر فدراسیون‌های بین‌المللی نقل مکان کرد، حفظ کرد. از زمان تأسیس آن، ITU رشد یافته و بیش از ۱۷۰ فدراسیون ملی وابسته در سراسر جهان را شامل می‌شود. ITU سری مسابقات جام جهانی را از سال ۱۹۹۱ آغاز کرد و ۱۱ مسابقه در هشت کشور برگزار کرد. سری‌های جهانی سه‌گانه Dextro Energy (الان با نام سری‌های جهانی سه‌گانه ITU-WTS) به عنوان سری مسابقات برتر سطح ITU در سال ۲۰۰۹ ایجاد شد و هشت مسابقه را در هشت کشور مختلف برگزار می‌نماید.
ماریسول کاسادو اسپانیایی به عنوان دومین رئیس ITU در نوامبر سال ۲۰۰۸ انتخاب شد. او در فوریه سال ۲۰۱۰ در دوازدهمین جلسه IOC در شهر ونکوور (خانه ITU) به عضویت IOC درآمد.
از سال ۱۳۸۰ این رشته به عنوان کمیته ورزش سه‌گانه در زیر مجموعه فدراسیون دو و میدانی شروع به فعالیت نمود و در سال ۱۳۸۲ به عنوان انجمن ورزش سه‌گانه کشور به کنفدراسیون سه‌گانه آسیا معرفی سپس در سال ۱۳۸۵ آقای محمد علی صبور به عنوان سرپرست فدراسیون ورزش سه‌گانه منصوب و در بیست و سوم آبان ماه ۱۳۸۵ با اکثریت آراء به عنوان رئیس فدراسیون ورزش سه‌گانه جمهوری اسلامی ایران انتخاب گردید و در خرداد ۱۳۸۶ با تلاش فراوان و تدوین اساسنامه مربوط و ارسال آن به کنفدراسیون سه‌گانه آسیا به عنوان بیست و یکمین عضو آن کنفدراسیون (ASTC) انتخاب گردید.
انتخابات ریاست فدراسیون سه‌گانه ایران در سال ۱۳۹۲ و ۱۳۹۶ نیز با انتخاب مجدد آقای محمدعلی صبور انجام گردید که در آبان ماه ۱۳۹۷ به دلیل قانون منع به‌کارگیریی بازنشستگان دوره ریاست دوازده ساله ایشان به اتمام رسید و دومین رئیس فدراسیون سه‌گانه ایران در اسفند ماه سال ۱۳۹۷ آقای مهدی گودرزی انتخاب شد که به مدت ۴ سال به عنوان نایب رئیس در فدراسیون سه‌گانه ایران فعالیت داشته بود.