moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
الکساندر گرانت با الکساندر دانلدسون و الکساندر تامسون در جامائیکا به تجارت مشغول بود. از آنجایی که این سه مرد صاحبخانه غایب بودند، امور مربوط به املاک آنها توسط تیمی از وکلای محلی در کینگستون، با کمک حسابداران و ناظرانی که در مزارع زندگی می‌کردند، مدیریت می‌شد. این ترتیب مشکلاتی را در تسویه بدهی‌های دارایی آنها پس از مرگ دونالدسون در سال ۱۸۰۷ و تامسون در سال ۱۸۱۸ ایجاد کرد که منجر به سال‌ها دعوای حقوقی بین وارثان شد. از آنجایی که درآمدهای جاری از املاک برای برآورده کردن بدهی‌ها و بهره انباشته ناکافی بود، گرانت برای فروش مزارع فشار آورد. متولیان جامائیکایی، جان میک و جوزف گرین، در برابر این تلاش‌ها مقاومت کردند و دستورها صادر شده توسط دادگاه عالی برای فروش را نادیده گرفتند. این دعاوی تا سال ۱۸۶۱ به‌طور کامل حل و فصل نشد، در آن زمان الکساندر گرانت مرده بود، و املاک او در اختیار مکفرسون گرانت قرار گرفت.
هنگامی که الکساندر گرانت در سال ۱۸۵۴ درگذشت، مکفرسون گرانت که در آن زمان بیست ساله بود، بخش عمده ای از ثروت خود را به همراه خانه آبرلور و املاکش در اسکاتلند و جامائیکا به ارث برد که در مجموع ۳۰۰۰۰۰ پوند ارزش داشت. او همچنین مبلغ ۲۰۵۰۰ پوند را به او واگذار کرد که در هنگام مرگش پرداخت می‌شد، مشروط بر اینکه او به بیست سال سن رسیده باشد. در میان مزارع جامائیکا در میراث، برامپتون برایان، قلعه برایان، فیرفیلد، لو لیتون، اورنج ریور، اورنج ویل و منافع در املاک نونسوچ و یونیتی بودند.
بال‌برنزه دسته‌ای ، که با نام‌های کبوتر دسته‌ای، بال‌برنزه رنگی‌پوش و کبوتر رنگی‌پوشCrome, F. , Shields, J. (1992). نیز شناخته می‌شود، یک گونه از کبوترهای خانوادهٔ کبوترانGibbs, D. , Barnes, E. , Cox, J. (2001). و بومی مناطق خشک استرالیا است.Firth, J. H. (1982) "Pigeons and Doves of Australia".
بال‌برنزه برازنده یا بال‌برنزه فرچه‌ای ، یک گونه از پرندگان خانوادهٔ کبوتران و بومی استرالیا با دو زیرگونه بیولوژیکی جداگانه است.
بال‌برنزه فرچه‌ای از نظر اندازه و شکل بسیار شبیه به بال‌برنزه معمولی ("Phaps chalcoptera") است، اما از نظر ظاهری کوتاه‌تر و فشرده‌تر است.
بال‌برنزه فرچه‌ای بومی استرالیا است که در جنوب غربی و جنوب شرقی سرزمین اصلی با جمعیتی در کوئینزلند، نیو ساوت ولز، ویکتوریا، استرالیای جنوبی، استرالیای غربی و همچنین تاسمانی یافت می‌شود. زیرگونه "P. elegans occidentalis" به عنوان یک جمعیت جغرافیایی متمایز در جنوب غربی استرالیای غربی وجود دارد.
این گونه خارزارهای ساحلی متراکم، جنگل‌های سخت‌برگ مرطوب یا خشک، جنگل‌ها و برخی نواحی mallee را می‌پسندد. زیستگاه‌هایی با لایه‌های بوته‌ای انبوه و شاخ و برگ، از جمله گونه‌های بومی مانند "بانکسیا، آکاسیا، پوست‌کاغذی" یا "Leptospermum" به این پرندگان محتاط اجازه می‌دهد تا پوششی پیدا کنند.
بال‌برنزه فرچه‌ای به عنوان گونه‌ای با کمترین نگرانی در فهرست سرخ IUCN ذکر شده‌است و توسط انجمن جهانی پرندگان استرالیا دارای جمعیت امن در تمام ایالت‌هایی است که در آنها یافت می‌شود.
مارگریت گوتیه ون برچم (; – ) باستان‌شناسی، مطالعات تاریخ هنر اهل سوئیس بود. مارگریت از خانواده ای پاتریسیون بود که هم در هنر اولیه مسیحیت و هم در هنر اولیه اسلامی تخصص داشت. او همچنین یکی از اعضای فعال کمیته بین‌المللی صلیب سرخ (ICRC) بود و یکی از اولین زنانی بود که در آنجا مقام ارشدی داشت.
پدر مارگریت ماکس ون برچم (۱۸۶۳–۱۹۲۱) یک شرق‌شناس و مورخ بود که سفرهای علمی به مصر، فلسطین و سوریه انجام داد. او به عنوان یکی از پیشگامان کتیبه‌های عربی شناخته می‌شود که "مجموعه‌ای" مهم از کتیبه‌های عربی را جمع‌آوری کرد. پدربزرگ و مادربزرگ پدری مارگریت الکساندر (۱۸۳۶–۱۸۷۲) بودند که "قلعه کران" در کران پرس سلینی را از خانواده مادری خود به ارث بردند و ماتیلد (با نام خانوادگی ساراسین، ۱۸۳۸–۱۹۱۷)، که وارث "شاتو دز بوآسو" بود. خانواده‌های آن‌ها بخشی از یک طبقه پاتریسیدان بودند که در پایان قرن نوزدهم، پس از از دست دادن کنترل ادارات عمومی عمده در ژنو، به بانکداری و فعالیت‌های بشردوستانه روی آوردند.
در ۱۱ ژوئن ۱۸۹۱، ماکس ون برچم با لوسیل الیزابت فروسارد دو ساگی ۲۱ ساله ازدواج کرد. در ۱۱ آوریل ۱۸۹۲، مارگریت متولد شد. در زمستان ۱۸۹۲/۱۸۹۳، مکس و آلیس ون برچم با هم به مدت چند ماه به مصر، فلسطین و سوریه سفر کردند، اما مشخص نیست که آیا مارگریت را در آن سفر با خود برده‌اند یا خیر. الیزابت در ۲ ژوئن ۱۸۹۳ در ساتیگنی، اندکی پس از بازگشت آنها به ژنو، زمانی که مارگریت کمی بیش از یک سال داشت، درگذشت.
پدر او دوباره با آلیس نویل ازدواج کرد و شش فرزند دیگر شامل پنج دختر و یک پسر از او داشت. در نامه نگاری‌های گسترده ماکس ون برچم، مارگریت تنها یکی از هفت فرزندش بود که به‌طور خاص دربارهٔ او می‌نویسد.
مارگریت ون برچم عمدتاً در کاخ خانوادگی "شاتو د کران" در تاکستانی مشرف به دریاچه ژنو بزرگ شد. او در زبان‌های مدرن، موسیقی و باستان‌شناسی تحصیلات عالی دریافت کرد و جذب شرق شد. به دلیل پیشینه ممتازش، او برای ادامه تحصیل در باستان‌شناسی به مدرسه معتبر "École du Louvre et des Hautes Etudes" در پاریس فرستاده شد.
اندکی پس از آغاز جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴، کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، تحت ریاست گوستاو آدور، آژانس بین‌المللی اسیران جنگی (IPWA) را برای ردیابی اسرا و برقراری مجدد ارتباط با خانواده‌های مربوط آنها تأسیس کرد. بسیاری از کارکنان زن بودند. این گروه شامل پیشگامان زن مانند مارگریت کرامر، لوسی اودیه، سوزان فریر و همچنین ون برچم بود.
در اوایل سال ۱۹۲۱، پدر ون برچم بر اثر ذات الریه درگذشت. به دنبال آنچه ظاهراً خواسته پدرش بود، او علاقه خود را بر روی معرق‌کاری متمرکز کرد. او ۱۴ سال در ایتالیا زندگی کرد و در آغاز جنگ جهانی دوم آنجا را ترک کرد. بر اساس تحقیقات خود در آنجا، او در سال ۱۹۲۴ کتابی دربارهٔ موزاییک‌های مسیحی از قرن چهارم تا دهم، با نقاشی‌هایی که توسط خواهر کوچکترش مارسل، و با همکاری اتین کلوزوت (۱۸۸۱–۱۹۴۴) انجام شده بود، منتشر کرد.
در نیمه دوم دهه ۱۹۲۰، کپل آرچیبالد کامرون کرسول ، مورخ معماری، او را تشویق کرد تا موزاییک‌های قبه الصخره در اورشلیم و مسجد اموی دمشق را مطالعه کند. کرسول به عنوان بازرس بناهای تاریخی در اداره سرزمین دشمن اشغالی (OETA)، روابط دوستانه ای با ماکس ون برچم داشت. نتایج تحقیقات مارگریت ون برچم در مورد دو مکان مذهبی، جایی که پدرش مطالعات کتیبه‌شناسی را در آن‌ها انجام داده بود، در سال ۱۹۳۲ به‌عنوان بخشی مستقل به نام خودش در جلد اول اثر اصلی کرسول "در معماری اولیه مسلمانان منتشر شد."
گوتیه ون برچم در ۲۳ ژانویه ۱۹۸۴ در سن ۹۱ سالگی درگذشت. همسر او، برنارد گوتیه، نیز در سال ۱۹۸۴ درگذشت. قبر آنها در "کلنی" است، جایی که پدرش نیز در آنجا دفن شده‌است.
در سال ۱۹۷۳، گوتیه ون برچم، که وارث مستقیمی برای خود نداشت، ویلای سالادین ون برچم را به کنفدراسیون سوئیس اهدا کرد. گوتیه ون برچم با وجود اینکه هفت نسل متعلق به خانواده صلاح الدین بود، آن را از آن بخش از خانواده خود به ارث نبرده بود، اما در سال ۱۹۵۵ آن را خریداری کرد. از آنجایی که او نمی‌خواست ملکی که در سال ۱۷۱۵ در "فلات فرانتنکس" در کلنی مشرف به دریاچه ژنو ساخته شده بود به دست بیگانگان بیفتد، آن را به دولت داد به شرط اینکه وضعیت مجموعه معماری غیرقابل تغییر باقی بماند. این ویلا از آن زمان به عنوان محل اقامت نماینده دائم سوئیس در دفتر سازمان ملل متحد در ژنو فعالیت می‌کند.
بال‌برنزه‌ها ، سرده‌ای از کبوترهای بال‌برنزه از خانواده کبوتران و بومی استرالیا است.
این سرده در سال ۱۸۳۵ توسط طبیعت‌شناس انگلیسی Prideaux John Selby با گونه بال‌برنزه معمولی ("Phaps chalcoptera") به عنوان گونه نماد معرفی شد. نام سرده "Phaps" از کلمه یونان باستان برای کبوتر است.
واژن و فرج در آثاری مربوط به هنر پیشاتاریخ به بعد ترسیم شده‌است. ترسیم اندام تناسلی زنان انواع هنرهای تجسمی شامل نقاشی و مجسمه‌سازی را در بر می‌گیرند. از ۳۵۰۰۰ سال پیش، انسان در جوامع مختلف تندیسک‌های ونوس را می‌ساختند که شکم، باسن، سینه، ران و فرج را نمایان می‌کرد.
در سال ۱۸۶۶، گوستاو کوربه تصویری از یک زن برهنه با پاهای باز با عنوان «سرمنشأ جهان» ترسیم کرد. وقتی این مطلب ۱۵۰ سال بعد در فیس بوک پست شد، جنجال ایجاد کرد. هنرمندان معاصر همچنان می‌توانند برای به تصویر کشیدن اندام تناسلی زنان با واکنش‌های منفی روبرو شوند. مگومی ایگاراشی به دلیل توزیع یک فایل دیجیتالی سه بعدی از فرج خود دستگیر شد. آثاری که از زمان ظهور موج دوم فمینیسم در حدود سال ۱۹۶۵ خلق شده‌اند، از آثار بزرگ نیکی دو سان فال و جین تینگوئلی تا آثار هنری نساجی دستی کوچک را شامل می‌شود. گاهی اینها به صراحت آثار هنری فمینیستی هستند. جودی شیکاگو "میهمانی شام" را برای تجلیل از ۳۹ زن اسطوره در تاریخ ایجاد کرد که بسیاری از آنها در گمنامی فرورفته بودند. هنرمندان دیگر منکر این هستند که آثارشان به اندام تناسلی زنانه اشاره دارد، اگرچه منتقدان آنها را چنین می‌دانند. نقاشی‌های گل جورجیا اوکیف نمونه ای از این موارد است.
در سال ۲۰۲۱، متخصصان پزشکی دریافته اند که دانش در مورد دستگاه تولیدمثل در زنان، هم در بین مردان و هم در زنان ضعیف است. برخی از آثار مدرن مانند "فمالیا"، "101 Vagina" و "Great Wall of Vagina" با ارائه تصاویری قابل دسترس از تنوع طبیعی طیف وسیعی از فرج‌ها به دنبال مبارزه با این ناآگاهی هستند. اشکال دیگر بیان خلاق فراتر از هنرهای تجسمی، بحث جنسیت زنانه را به جریان اصلی تبدیل کرده‌است. ایو انسلر، نمایشنامه‌نویس "، مونولوگ‌های واژن"، یک اثر محبوب صحنه‌ای دربارهٔ بسیاری از جنبه‌های تمایلات جنسی زنان است.
تصورات گوناگونی از واژن در طول تاریخ وجود داشته‌است. از جمله این باور که واژن مرکز میل جنسی است و استعاره ای از زندگی از طریق تولد است. در فرهنگ‌های گوناگون واژن با نام‌های زیادی شناخته شده‌است. برخی فرهنگ‌ها، فرج را چیزی شرم آور می‌دانند که باید پنهان شود. به عنوان مثال، اصطلاح "پودندوم (pudendum)"، اصطلاح لاتینی در زبان انگلیسی پزشکی برای دستگاه تناسلی خارجی استفاده می‌شود، که به معنای واقعی کلمه به معنای «چیز شرم‌آور» است.
دیدگاه‌های مثبت مربوط به واژن از آن برای نشان دادن تمایلات جنسی، معنویت یا زندگی زنانه استفاده می‌کند. به عنوان مثال به عنوان نماد قدرتمند زنانگی، گشودگی، پذیرش و پذیرایی است. هندوئیسم نماد "یونی" را به جهان داده‌است که ممکن است نشان دهنده ارزشی باشد که جامعه هندو به جنسیت زنانه و توانایی واژن برای تولد زندگی داده‌است. سایر فرهنگ‌های باستانی برای فرج جشن می‌گرفتند و حتی آن را پرستش می‌کردند، برای مثال در برخی از ادیان باستانی خاورمیانه و آثار هنری پارینه سنگی که توسط باستان‌شناس ماریجا گیمبوتاس شناسایی شده‌است به عنوان جنبه ای از پرستش ایزدبانو مورد احترام بوده و بخشی از باورهای نوپاگان مدرن است.
ترسیم و ساخت تندیس‌هایی از فرج، یعنی نقاشی‌ها و مجسمه‌ها، از ده‌ها هزار سال پیش وجود دارد. آنها برخی از اولین آثار هنر ماقبل تاریخ هستند.
غار چوفین واقع در شهر ریکلونز در استان کانتابریا در اسپانیا دارای هنر سنگی ماقبل تاریخ است که ممکن است تصویری از فرج باشد. این غار در دوره‌های مختلف محل سکونت بوده‌است که قدیمی‌ترین آن مربوط به ۲۰۰۰۰ سال پیش است. به غیر از حکاکی‌های شماتیک و نقاشی‌های حیوانات، نمادهای زیادی مانند نمادهایی که به "sticks" معروف هستند در این غاز نیز وجود دارد. همچنین تعداد زیادی نقاشی با استفاده از رسم نقاط ("puntillaje") وجود دارد، از جمله یکی که به عنوان نمایشی از یک فرج تفسیر شده‌است.
تندیسک‌های ونوس یک مجسمه دوران پارینه‌سنگی زبرین است که یک زن را به تصویر می‌کشد. بیشتر این تندیسک‌ها در اروپا و برخی دیگر نیز در سیبری کشف شده‌اند که پراکندگی آنها در بیشتر اوراسیا گسترش یافته‌است. بیشتر آنها مربوط به دوره گراوتی () مربوط به ۲۸۰۰۰ تا ۲۲۰۰۰ سال پیش هستند، اما نمونه‌هایی از ونوس هوله فلس وجود دارد که قدمت آن حداقل به ۳۵۰۰۰ سال به اوریگنیشن می‌رسد. همچنین قدمت ونوس مونروز به ۱۱۰۰۰ سال پیش در مجدلیه می‌رسد.
این مجسمه‌ها از سنگ‌های نرمی مانند استاتیت، کلسیت یا سنگ آهک، استخوان یا عاج، یا از خاک رس تراشیده شده و سپس پخته می‌شدند. سرامیک‌های اخیر جزو قدیمی‌ترین سرامیک‌های شناخته شده هستند. در مجموع، بیش از صد مجسمه از این قبیل یافت شده‌است. تقریباً همه با اندازه متوسط، بین ۴ سانتی‌متر و ۲۵ سانتی‌متر ارتفاع دارند. اکثر آنها دارای سرهای کوچک، باسن پهن و پاهایی هستند که تا یک نقطه باریک می‌شوند. مجسمه‌های شکم، باسن، سینه‌ها، ران‌ها و فرج را برجسته می‌کنند. در مقابل، بازوها و پاها در این آثار اغلب وجود ندارند و سر معمولاً کوچک و بدون صورت است.
کوچکِ جنگلی اشاره به میرزا کوچک خان جنگلی دارد؛ و می‌تواند به هر کدام از موارد زیر نیز اشاره کند:
راسیمود (؛ – ۳۲۳) یک پادشاه جنگجو سارمات‌ها یا مایوت‌ها بود. در سال ۳۲۲، نام راسیمود به عنوان عبور از دانوب و حمله به امپراتوری روم در قلمرو لیسینیوس ثبت شده‌است. دفاع از راسیمود توسط کنستانتین بزرگ انجام شد، که در ۲۸ آوریل ۳۲۳ قانونی را تصویب کرد که همه همدستان روم را به مرگ با سوزاندن تهدید می‌کرد. کنستانتین مهاجمان را از طریق رود دانوب به قلمرو بربرها تعقیب کرد، جایی که راسیمود کشته شد. لشکرکشی کنستانتین به عنوان تجاوز به قلمرو لیسینیوس در نظر گرفته شد و پس از آن گوت‌ها متحدان لیسینیوس علیه کنستانتین بزرگ تحت فرمانروایی شاهزاده خود آلیکا شدند.
کوه کار (به انگلیسی: Mount Carr) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده‌است. کوه کار ۲٬۵۹۰٫ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه گرین (به انگلیسی: Green Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اسنوهومیش (واشینگتن) واقع شده‌است. کوه گرین ۱٬۹۵۰٫۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رشته‌کوه بیلی (به انگلیسی: Bailey Range) یک رشته‌کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده‌است. رشته‌کوه بیلی ۲٬۱۳۲٫۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه تام (به انگلیسی: Mount Tom) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جفرسون، واشینگتن واقع شده‌است. کوه تام ۲٬۱۵۶٫۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه اسنشن (به انگلیسی: Mount Ascension) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در Chugach National Forest واقع شده‌است. کوه اسنشن ۱٬۷۴۰٫۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه کینگ (به انگلیسی: King Peak) یک کوه در کانادا است که در یوکان واقع شده‌است. کوه کینگ ۵٬۱۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه دابل (به انگلیسی: Double Peak) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده‌است. کوه دابل ۱٬۸۸۹٫۴۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه گاموزا (به انگلیسی: Gamuza Peak) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده‌است. کوه گاموزا ۱٬۹۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوچک جنگلی فیلمنامه‌ای فیلم‌نشده درباره‌ی میرزا کوچک خان جنگلی از ناصر تقوایی است از سالِ ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۱ نوشتن آن زمان برد. ناصر تقوایی این فیلمنامه را برای یک مجموعهٔ تلویزیونی به همین نام نوشت، ولی بعد از سه سال کار نوشتن و پیش تولید سریال  ناصر تقوایی  توسط مدیران صدا و سیمای جمهوری اسلامی ممنوالکار شد و  از پروژه کنار گذاشته شد و فیلمنامه‌ی دیگری برای آن سریال نوشته و ساخته شد.
فیلمنامه‌ی  ناصر تقوایی حدودِ چهل سال بعد در زمستانِ ۱۴۰۱ منتشر شد.
بهروز افخمی کارگردان نسخه‌ی دوم  کوچک جنگلی با متنی متفاوت و سانسور شده از فیلمنامه‌ی ناصر تقوایی،  در هشتم آبان ۱۳۹۸ در برنامه‌ی زنده‌ی تله‌ویزیونی (سلام صبح بخیر) اقرار کرد که او و همکاران حزب اللهی برای برکناری و ممنوع‌الکار کردن ناصر تقوایی کودتا کرده اند.
نسخه‌ی ناصر تقوایی فیلمنامه‌ای برای یک سریال ۱۶ ساعته در ۱۶ قسمتِ تله‌ویزیونی است.  اما سریال تولید شده با متنی که بهروز افخمی و امراله احمدجو بازنویسی کرده اند فقط ۶ ساعت است.
متنِ فیلمنامه به صورتِ کتابی سه‌جلدی با مقدّمه‌ای از حمید دباشی در زمستانِ ۱۴۰۱ به وسیلهٔ انتشاراتِ مس منتشر شد.http://opac.nlai.ir/opac-prod/bibliographic/5781644
کوه آیسوسیلیس (به انگلیسی: Isosceles Peak) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده‌است. کوه آیسوسیلیس ۲٬۴۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه کاتروت (به انگلیسی: Cutthroat Peak) یک قله در کانادا است که در شهرستان اسکجیت، واشینگتن واقع شده‌است. کوه کاتروت ۲٬۴۵۳٫۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه انچانتمنت (به انگلیسی: Enchantment Peak) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده‌است. کوه انچانتمنت ۲٬۵۹۶٫۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه هوبر (به انگلیسی: Mount Huber) یک کوه در کانادا است که در آلبرتا واقع شده‌است. کوه هوبر ۳٬۳۴۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه واو (به انگلیسی: Mount Wow) یک قله و کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده‌است. کوه واو ۱٬۸۴۱٫۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه کیتیدرال (به انگلیسی: Cathedral Rock) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کیتیتاس، واشینگتن واقع شده‌است. کوه کیتیدرال ۲٬۰۴۹٫۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه بالارد (به انگلیسی: Mount Ballard) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان واتکام، واشینگتن واقع شده‌است. کوه بالارد ۲٬۵۴۲٫۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه برز برست (به انگلیسی: Bears Breast Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کیتیتاس، واشینگتن واقع شده‌است. کوه برز برست ۲٬۱۹۳٫۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه بوهمیا (به انگلیسی: Bohemia Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در اورگن واقع شده‌است. کوه بوهمیا ۱٬۸۲۶٫۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه میچل (به انگلیسی: Mount Mitchell) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ینسی، کارولینای شمالی واقع شده‌است. کوه میچل ۲٬۰۳۷٫۳۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه داونی (به انگلیسی: Downie Peak) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده‌است. کوه داونی ۲٬۹۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه امیولت (به انگلیسی: Amulet Peak) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در Matanuska-Susitna Borough, Alaska واقع شده‌است. کوه امیولت ۲٬۵۲۶٫۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه بارنز (به انگلیسی: Mount Barnes) یک قله و کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جفرسون، واشینگتن واقع شده‌است. کوه بارنز ۱٬۸۲۴٫۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه کیلی (به انگلیسی: Mount Cayley) یک آتشفشان چینه‌ای در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده‌است. کوه کیلی ۲٬۳۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سلول گرانولوزا () یا سلول فولیکولار یک سلول سوماتیک در طناب جنسی است که ارتباط نزدیکی با گامت جتس مؤنث (که بدان اووسیت گفته می‌شود) در تخمدان پستانداران دارد.
در فولیکول اولیه تخمدان و بعداً هنگام رشد فولیکول (فولیکولوژنز)، سلول‌های گرانولوزا پیشروی می‌کنند تا یک تودهٔ سلولی چند لایه‌ای (موسوم به «کومولوس اوفوروس») را در اطراف اووسیت در فولیکول قبل از تخمک‌گذاری، یا فولیکول آنترال (یا فولیکول گرافیان) تشکیل دهند.
عملکردهای اصلی سلول‌های گرانولوزا شامل تولید استروئیدهای جنسی و همچنین تعداد بیشماری فاکتورهای رشد است که تصور می‌شود در طول رشد اووسیت با آن تعامل دارند. تولید هورمون‌های استروئیدی جنسی با هورمون محرکه فولیکولی (FSH) در هیپوفیز قدامی شروع می‌شود و سلول‌های گرانولوزا را تحریک می‌کند تا طی فاز فولیکولر چرخه قاعدگی آندروژن‌ها را (که از سلول‌های تکای فولیکول نشأت می‌گیرند) توسط آنزیم آروماتاز به استرادیول مبدل کنند. با این حال، پس از تخمک‌گذاری، سلول‌های گرانولوزا به سلول‌های لوتئین گرانولوزا تبدیل می‌شوند که پروژسترون می‌سازند. پروژسترون ممکن است حاملگی بالقوه را حفظ کند و باعث تولید مخاط غلیظ دهانه رحم شود که مانع ورود اسپرم به رحم می‌شود.
هنگام شکل‌گیری و تکوین اندام‌های ادراری و تناسلی، «اُوگونیا» در ستیغ تناسلی فرومی‌رود.
منشأ جنینی سلول‌های گرانولوزا بحث‌برانگیز است. در دهه ۱۹۷۰، شواهدی به‌دست آمد مبنی بر اینکه اولین سلول‌هایی که با «اُوگونیا» تماس یافتند، منشأ مزونفریک داشتند. به نظر می‌رسد سلول‌های مزونفریک که قبلاً با «اُوگونیا» ارتباط نزدیکی داشتند، در طول تکامل رویان تکثیر یافته تا لایه سلولی گرانولوزا را تشکیل دهند. اخیراً این فرضیه با انجام برخی بررسی‌های دقیق بافت‌شناسی به چالش کشیده شده‌است. «سایر» و همکاران این فرضیه کرده‌اند که در گوسفند بیشتر سلول‌های گرانولوزا از سلول‌های مزوتلیوم (یعنی سلول‌های اپیتلیال از اپیتلیوم سطح احتمالی تخمدان) ایجاد می‌شوند. در سال ۲۰۱۳، پیشنهاد شد که هم سلول‌های گرانولوزا و هم سلول‌های اپیتلیال سطح تخمدان از یک سلول پیش‌ساز به نام «سلول‌های اپیتلیال‌مانند-ستیغ تناسلی» نشأت گرفته می‌شوند.
سلول‌های کومولوس دور تخمک را احاطه کرده‌اند. آنها مواد مغذی را برای تخمک فراهم می‌کنند و رشد تخمک را به شکل پاراکرین تحت تأثیر قرار می‌دهند. سلول‌های «گرانولوزای جداری» دیوارهٔ فولیکول را می‌پوشانند و حفره درونی (آنتروم) پر از مایع را احاطه می‌کنند. اووسیت موادی ترشح می‌کند که تفاوت‌های عملکردی بین سلول‌های کومولوس و سلول‌های «گرانولوزای جداری» را تعیین می‌کند. سلول‌های کومولوس در درجه اول از رشد و نمو تخمک پشتیبانی می‌کنند در حالی که سلول‌های «گرانولوزای جداری» در وهله نخست نقش غدد درون ریز را ایفا می‌کنند و بدین ترتیب از رشد فولیکول پشتیبانی می‌کنند. سلول‌های کومولوس به رشد تخمک کمک می‌کنند و بیان بالاتری از SLC38A3 (یک ناقل اسیدهای آمینه)، و آنزیم‌های آلدولاز A، آلفا انولاز، لاکتات دهیدروژناز ۱، PFKP, PKM2 و TPI1 که مسئول گلیکولیز هستند، نشان می‌دهند.Eppig, J. J., Pendola, F. L., Wigglesworth, K., & Pendola, J. K. (2005). Mouse oocytes regulate metabolic cooperativity between granulosa cells and oocytes: amino acid transport. Biology of reproduction, 73(2), 351-357. سلول‌های «گرانولوزای جداری» از نظر استروئیدی فعال‌تر هستند و سطوح بالاتری از ساخت آران‌ای پیام‌رسانِ آنزیم‌های استروئیدزا مانند سیتوکروم پی ۴۵۰ را دارند.Li, R., Norman, R. J., Armstrong, D. T., & Gilchrist, R. B. (2000). Oocyte-secreted factor (s) determine functional differences between bovine mural granulosa cells and cumulus cells. Biology of reproduction, 63(3), 839-845. سلول‌های «گرانولوزای جداری» مقدار فزاینده‌ای از استروژن تولید می‌کنند که منجر به افزایش ناگهانی هورمون لوتئینی می‌شود.Diaz, F. J., Wigglesworth, K., & Eppig, J. J. (2007). Oocytes determine cumulus cell lineage in mouse ovarian follicles. Journal of cell science, 120(8), 1330-1340. پس از افزایش هورمون لوتئینی، سلول‌های کومولوس شروع به انباشت و می‌کنند و طی این مرحله با سرعتی ده برابر بیشتر از «گرانولوزای جداری» در پاسخ به هورمون محرکه فولیکولی تکثیر می‌شوند.Khamsi, F., & Roberge, S. (2001). Granulosa cells of the cumulus oophorus are different from mural granulosa cells in their response to gonadotrophins and IGF-I. Journal of endocrinology, 170(3), 565-574. در طول انبساط سلول‌های کومولوس همچنین یک بستر موسینی‌شده تولید می‌کنند که برای برای تخمک‌گذاری مورد نیاز است.Chen, L., Russell, P. T., & Larsen, W. J. (1993). Functional significance of cumulus expansion in the mouse: roles for the preovulatory synthesis of hyaluronic acid within the cumulus mass. Molecular reproduction and development, 34(1), 87-93.
کشت سلول‌های گرانولوزا را می‌توان در شرایط آزمایشگاهی انجام داد. تراکم کشت (تعداد سلول در حجم محیط کشت) نقش مهمی برای تمایز آنها دارد. تراکم کشت کمتر باعث می‌شود سلول‌های گرانولوزا استروژن تولید کنند، در حالی که تراکم کشت بالاتر باعث می‌شود همچون یک جسم زرد تولیدکنندهٔ پروژسترون ظاهر شوند.
در میمون رزوس ماده با افزایش سن، شکستگی‌های دو رشته‌ای مولکول دی‌ان‌ای در سلول‌های گرانولوزا افزایش می‌یابد و توانایی ترمیم چنین شکستگی‌هایی نیز با افزایش سن، کاهش می‌یابد.Zhang D, Zhang X, Zeng M, Yuan J, Liu M, Yin Y, Wu X, Keefe DL, Liu L. Increased DNA damage and repair deficiency in granulosa cells are associated with ovarian aging in rhesus monkey. J Assist Reprod Genet. 2015 Jul;32(7):1069-78. doi: 10.1007/s10815-015-0483-5. Epub 2015 May 10. PMID: 25957622; PMCID: PMC4531862 این تغییرات در سطح دی‌ان‌ای در سلول‌های گرانولوزا ممکن است در پیری تخمدان نقش داشته باشد.
کوه دسپشن (به انگلیسی: Mount Deception) یک کوه و قله در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده‌است. کوه دسپشن ۲٬۳۷۳٫۸۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه ریکسفورد (به انگلیسی: Mount Rixford) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در کالیفرنیا واقع شده‌است. کوه ریکسفورد ۳٬۹۲۸٫۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه آرایات (به لاتین: Mount Arayat) یک منطقهٔ مسکونی در فیلیپین است که در سنترال لوزون واقع شده‌است. کوه آرایات ۱٬۰۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه رومولوس (به انگلیسی: Mount Romulus) یک کوه در کانادا است که در آلبرتا واقع شده‌است. کوه رومولوس ۲٬۸۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه گوینگ تو د سان (به انگلیسی: Going-to-the-Sun Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در مونتانا واقع شده‌است. کوه گوینگ تو د سان ۲٬۹۴۰٫۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه تامپسون (به انگلیسی: Mount Thompson) یک کوه در کانادا است که در آلبرتا واقع شده‌است. کوه تامپسون ۳٬۰۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه بیولا (به انگلیسی: Mount Beulah) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سامیت، یوتا واقع شده‌است. کوه بیولا ۳٬۸۲۷٫۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه دانکین (به انگلیسی: Mount Donkin) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده‌است. کوه دانکین ۲٬۹۴۰٫ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه فرنو (به انگلیسی: Mount Fernow) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کینگ، واشینگتن واقع شده‌است. کوه فرنو ۱٬۸۸۶٫۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه کراکر (به انگلیسی: Mount Crocker) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فرزنو، کالیفرنیا واقع شده‌است. کوه کراکر ۳٬۷۹۷٫۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه موبی دیک (به انگلیسی: Moby Dick Mountain) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده‌است. کوه موبی دیک ۳٬۱۵۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
استاد مناصب () یکی از ارشدترین مقامات اداری در امپراتوری روم متأخر و قرون اولیه امپراتوری بیزانس بود. در بیزانس، این مقام در نهایت به یک رتبه افتخاری ارشد تبدیل شد که به سادگی ماگیستروس (μάγιστρος) نامیده می‌شد، تا اینکه در قرن دوازدهم ناپدید شد.
کوه آوالانش (به انگلیسی: Avalanche Mountain) یک کوه در کانادا است که در Kootenay Land District واقع شده‌است. کوه آوالانش ۲٬۸۶۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه الدن (به انگلیسی: Mount Elden) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کاکانینو، آریزونا واقع شده‌است. کوه الدن ۲٬۸۳۴٫۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه ژوپیتر (به انگلیسی: Mount Jupiter) یک قله و کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده‌است. کوه ژوپیتر ۱٬۷۳۷٫۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه کانن (به انگلیسی: Mount Cannon) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در مونتانا واقع شده‌است. کوه کانن ۲٬۷۲۹٫۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه برپاو (به انگلیسی: Bearpaw Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان واتکام، واشینگتن واقع شده‌است. کوه برپاو ۱٬۸۵۶٫۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه‌های هاکودا (به لاتین: Hakkōda Mountains) یک کوهستان در ژاپن است که در استان آئوموری واقع شده‌است. کوه‌های هاکودا ۱٬۵۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه ماکسول کوهی با ارتفاع ۳۰۲۰ متری (۹۹۱۰ فوت) از کوه‌های سنت الیاس در پارک ملی Kluane در یوکان، کانادا است. این کوه در انتهای یخچال کاسکاولش قرار دارد. کوه را از هیچ جاده ای نمی‌توان دید، اما از دره رودخانه اسلیمز قابل مشاهده است. نزدیکترین قله کوه لیکوک است که ۹٫۲ کیلومتر (۵٫۷ مایل) به سمت جنوب فاصله دارد.
دریاچه پیناتوبو (به لاتین: Lake Pinatubo) یک دریاچه دهانه آتشفشانی در فیلیپین است که در Botolan واقع شده‌است. این دریاچه در سال ۲۰۱۸ پس از فوران کوه پیناتوبو در سال ۱۹۹۱ شکل گرفت.
لژیون دوم پارتی () یک لژیون رومی از ارتش امپراتوری روم بود که در سال ۱۹۷ پس از میلاد توسط امپراتور سپتیمیوس سوروس (ح. ۱۹۳–۲۱۱) برای لشکرکشی علیه شاهنشاهی اشکانی تأسیس شد. لژیون دوم پارتی هنوز در اوایل قرن پنجم فعال بود. نماد لژیون یک سانتور بود.
دهیدرو یا اُوی‌اُ هیدرو () یا (The Hydro) یک میدان سرپوشیده چندمنظوره در پردیس مرکز نمایشگاهی و همایشی در گلاسکو، اسکاتلند است.این عرصه به‌طور رسمی در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۳ با کنسرتی توسط راد استوارت افتتاح شد.[۴] در ابتدا «The Hydro» برگرفته از حامی اصلی پروژه آن «هیدرو الکتریک اسکاتلند» نامگذاری شد.[۲] این عرصه تا اکتبر ۲۰۲۱ با نام «The SSE Hydro» شناخته می‌شد؛ زمانی که اعلام شد که نام آن به «OVO Hydro» تغییر می‌کند؛ برگرفته از حامی جدید آن «OVO Energy»، به‌منظور تمرکز بر پایدارتر کردن عرصه.
سالن OVO Hydro در مجاورت مرکز SEC و SEC Armadillo واقع شده‌است و میزبان ستاره‌های موسیقی بین‌المللی، رویدادهای سرگرمی و ورزشی جهانی است. با حداکثر ظرفیت ۱۴۳۰۰ و با هدف جذب یک میلیون بازدید کننده در هر سال.[۴] پیش از افتتاح Aberdeen's P&J Live در سال ۲۰۱۹ و پنجمین مکان بزرگ در بریتانیا این عرصه بزرگ‌ترین مکان تفریحی در اسکاتلند بود،
کارنامهٔ هنری بن افلک:
فهرست جوایز و نامزدی‌های بن افلک:
تام کلی سینیور (؛ ۱۲ دسامبر ۱۹۱۴ – ۸ ژانویهٔ ۱۹۸۴) عکاس آمریکایی بود که در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ از چهره‌های مشهور هالیوود عکاسی می‌کرد. او بیشتر به‌خاطر عکس‌های برهنهٔ نمادین خود از مریلین مونرو در سال ۱۹۴۹، که به‌طور گسترده‌ای به‌عنوان هنر تقویمی توزیع می‌شد – که یکی از آنها در شمارهٔ نخست مجلهٔ "پلی‌بوی" در سال ۱۹۵۳ منتشر شد – شناخته می‌شود. او برای عکاسی فقط ۵۹ دلار به مریلین مونرو پرداخت کرد.
کلی در فیلادلفیا، پنسیلوانیا به دنیا آمد. او عکاسی را به عنوان شاگرد در یک استودیوی عکاسی در نیویورک آموخت و سپس در آسوشیتد پرس و مجلهٔ "تاون اند کانتری" مشغول به کار شد. کلی پس از نقل مکان به کالیفرنیا در سال ۱۹۳۵ یک استودیوی عکاسی در هالیوود تأسیس کرد و به تولید عکس‌های تبلیغاتی از ستارگان سینما مشغول شد. دیوید او. سلزنیک و ساموئل گلدوین کلی را سر کار نگه داشتند تا برای تبلیغات و چاپ بر روی جلد مجلات، از ستاره‌های آنان عکس‌های تبلیغاتی بگیرد. بعدها، کسب و کار کلی به عکاسی تجاری و تبلیغاتی تبدیل شد.
برخی از مشهورترین سوژه‌های عکس‌های کلی عبارتند شامل گری کوپر، گرتا گاربو، جیمز کاگنی، کلارک گیبل، وینستون چرچیل، باب هوپ، مارلنه دیتریش، جوآن کراوفورد، جک بنی، دیوید بویی، جان اف. کندی، دوایت دی. آیزنهاور، فرانکلین دی. روزولت، یاما سوماک و البته مریلین مونرو، با لباس و بدون لباس می‌شدند. تام کلی روشی برای القای احساس راحتی به سوژه‌های خود هنگام عکاسی داشت. او همسرش را با خود به صحنه‌های خود می‌آورد تا فضایی آرام‌تر برای سوژه‌ها ایجاد کند.
پائولا استراسبرگ (؛ زاده‌شده با نام پرل میلر ()؛ ۸ مارس ۱۹۰۹ – ۲۹ آوریل ۱۹۶۶) بازیگر روی صحنهٔ اهل ایالات متحده آمریکا بود. او دومین همسر لی استراسبرگ، و مادر بازیگران جان و سوزان استراسبرگ، و همچنین مربی بازیگری و همدم و محرم اسرار مریلین مونرو بود.
استراسبرگ با نام پرل میلر در یک خانواده یهودی متولد شد، او نخستین حضور خود را در تئاتر برادوی در سال ۱۹۲۷ با حضور در نمایش "آهنگ گهواره" تجربه کرد. دو سال بعد با همسر اولش هری استاین ازدواج کرد، اما در سال ۱۹۳۵ از او جدا شد. او از این ازدواج هیچ فرزندی نداشت. استراسبرگ تا پیش از حضور در نمایش "من و مولی" در سال ۱۹۴۸، در بیش از ۲۰ نقش صحنه‌ای ظاهر شد. او که عضو مادام‌العمر اکتورز استودیو بود، در سال ۱۹۳۵ و درست چند روز پس از پایان زندگی مشترک خود با هری استاین، با لی استراسبرگ ازدواج کرد.
فرزندان او سوزان استراسبرگ (۱۹۳۸–۱۹۹۹) و جان استراسبرگ (زادهٔ ۱۹۴۱) نیز بازیگر بودند. سوزان مادرش را به‌عنوان «مادری یهودی [که] ترکیبی [است] از حاضری‌فروشی و داروسازی» توصیف می‌کرد.
پائولا استراسبرگ در ۲۹ آوریل ۱۹۶۶ در سن ۵۷ سالگی بر اثر سرطان مغز استخوان در بیمارستان بث اسرائیل واقع در منهتن درگذشت و در گورستان وستچستر هیلز واقع در هستینگز-آن-هادسون، شهرستان وستچستر، نیویورک به خاک سپرده شد. همسرش او، دو فرزندش و یک خواهر کوچک‌تر او به نام بئاتریس پس از درگذشت او به زندگی خود ادامه دادند.Profile, cursumperficio.net; accessed March 4, 2015.
سقط جنین در هند تحت شرایط مختلف با معرفی قانون ختم بارداری پزشکی (MTP) در سال ۱۹۷۱ قانونی شده‌است. مقررات ختم حاملگی در سال ۲۰۰۳ تحت این قانون برای دسترسی زنان به خدمات ایمن و قانونی سقط جنین صادر شد.
در سال ۲۰۲۱، قانون اصلاح MTP 2021 با اصلاحات خاصی در قانون مقررات ختم حاملگی ۱۹۷۱ به تصویب رسید، مانند اینکه زنان مجاز به جستجوی خدمات سقط جنین ایمن به دلیل عدم موفقیت در پیشگیری از بارداری، افزایش محدودیت بارداری به ۲۴ هفته برای دسته‌های خاص زنان بودند. و نظر یک ارائه دهنده خدمات سقط جنین تا ۲۰ هفته بارداری لازم است. اکنون می‌توان سقط جنین را تا هفته ۲۴ بارداری انجام داد زیرا قانون اصلاح مقررات ختم حاملگی ۲۰۲۱ با اطلاعیه در روزنامه از ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۱ لازم الاجرا شده‌است. هزینه خدمات سقط جنین به‌طور کامل توسط صندوق‌های بیمه سلامت ملی دولتی، آیوشمن بهارات و بیمه دولتی کارکنان با نرخ بسته برای سقط جنین جراحی ۱۵۵۰۰ روپیه معادل ۱۹۰ دلار آمریکا تعیین شده‌است که شامل مشاوره، درمان، بستری شدن در بیمارستان، دارو می‌شود. سونوگرافی و درمان‌های بعدی. برای سقط جنین پزشکی، نرخ بسته ۱۵۰۰ روپیه تعیین شده‌است که شامل مشاوره و USG می‌شود.
هنگامی که یک زن به‌طور داوطلبانه از یک ارائه دهنده خدمات خاتمه می‌یابد، به آن سقط القایی می‌گویند. سقط خودبخودی، همچنین به عنوان سقط جنین شناخته می‌شود، از دست دادن بارداری یک زن قبل از هفته بیستم است. این نوع سقط جنین می‌تواند از نظر جسمی و روحی دردناک باشد.
تا سال ۲۰۱۷، سقط جنین به دو دسته ایمن و ناایمن تقسیم‌بندی شده بود.
سقط جنین ناایمن توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) به عنوان «روشی برای خاتمه بارداری توسط فردی انجام می‌شود که آموزش لازم را ندارد یا در محیطی که با حداقل استانداردهای پزشکی مطابقت ندارد» تعریف شده‌است. با این حال، با ایمن‌تر شدن فناوری سقط جنین، این طبقه‌بندی با طبقه‌بندی سه‌لایه‌ای از ایمن، کمتر ایمن و کم‌ایمن جایگزین شده‌است که اجازه می‌دهد توصیف دقیق‌تری از طیف موقعیت‌های مختلف که باعث سقط جنین ناایمن و جایگزینی فزاینده گسترده‌تر خطرناک می‌شود، شود. روش‌های تهاجمی با استفاده از میزوپروستول خارج از سیستم رسمی سلامت.
قبل از سال ۱۹۷۱، سقط جنین بر اساس بخش ۳۱۲ قانون مجازات هند، ۱۸۶۰، که آن را عمداً «سبب سقط جنین» توصیف می‌کند، جرم شناخته می‌شد. به استثنای مواردی که سقط جنین برای نجات جان زن انجام شده باشد، جرم قابل مجازات بوده و زنان/ارائه دهندگان را جرم انگاری می‌کند، به طوری که هر کس داوطلبانه باعث سقط جنین زن دارای فرزند شود با سال زندان و/یا جریمه نقدی مواجه خواهد شد. و زنی که از این خدمات استفاده می‌کند با هفت سال زندان و/یا جریمه نقدی مواجه است.
در دهه ۱۹۶۰، زمانی که سقط جنین در ۱۵ کشور قانونی شد، بحث در مورد چارچوب قانونی برای سقط جنین القایی در هند آغاز شد. افزایش نگران کننده تعداد سقط جنین در حال وقوع، وزارت بهداشت و رفاه خانواده را در حالت آماده باش قرار داد. برای رسیدگی به این موضوع، دولت هند در سال ۱۹۶۴ کمیته ای به رهبری شانتیلال شاه ایجاد کرد تا پیشنهاداتی را برای پیش نویس قانون سقط جنین برای هند ارائه کند. پیشنهادات این کمیته در سال ۱۳۵۹ پذیرفته شد و به عنوان لایحه ختم پزشکی در مجلس مطرح شد. این لایحه در اوت ۱۹۷۱ به عنوان قانون خاتمه بارداری به تصویب رسید که توسط سریپاتی چاندراسخار تهیه شده بود.
یک مطالعه در سال ۲۰۱۸ تخمین زد که ۱۵٫۶ میلیون سقط جنین در هند در سال ۲۰۱۵ انجام شده‌است. انتظار می‌رود بخش قابل توجهی از این موارد ناامن باشند. سقط جنین ناایمن سومین علت مرگ و میر مادران است که منجر به مرگ ۱۰ زن در روز و هزاران نفر دیگر با عوارض می‌شود. نیاز به تقویت دسترسی زنان به خدمات CAC و جلوگیری از مرگ و میر و ناتوانی‌های ناشی از آن وجود دارد.
آخرین مطالعه در مقیاس بزرگ در مورد سقط جنین القایی در هند در سال ۲۰۰۲ به عنوان بخشی از پروژه ارزیابی سقط جنین انجام شد. مطالعات به عنوان بخشی از این پروژه سالانه ۶٫۴ میلیون سقط جنین در هند را تخمین زده‌است.
قانون خاتمه پزشکی بارداری (MTP) در سال ۱۹۷۱ چارچوب قانونی را برای ارائه خدمات CAC در هند فراهم می‌کند. ختم حاملگی برای طیف وسیعی از شرایط تا هفته ۲۰ بارداری مجاز است که در زیر توضیح داده شده‌است:
طبق قانون MTP، بارداری فقط توسط یک پزشک ثبت شده (RMP) که شرایط زیر را برآورده می‌کند می‌تواند خاتمه یابد:
(i) دارای مدرک پزشکی به رسمیت شناخته شده تحت قانون شورای پزشکی هند است
(ii) نام آنها در دفتر ثبت پزشکی دولتی ثبت شده‌است
(iii) که دارای چنین تجربه یا آموزش در زمینه زنان و زایمان مطابق با قوانین MTP است.
همه بیمارستان‌های دولتی به‌طور پیش فرض مجاز به ارائه خدمات CAC هستند. اما تسهیلات در بخش خصوصی نیازمند تأیید دولت است. این تأیید از کمیته ای به نام کمیته سطح ناحیه (DLC) با سه تا پنج عضو تشکیل شده‌است. طبق قوانین MTP، ۲۰۰۳، فرم‌های زیر برای تأیید یک مکان خصوصی برای ارائه خدمات MTP تجویز می‌شود:
قانون MTP توضیح می‌دهد که برای خاتمه تا ۱۲ هفته، نظر یک پزشک ثبت شده (RMP) و برای خاتمه بین ۱۲ تا ۲۰ هفته، نظر دو RMP الزامی است. با این حال، خاتمه با یک RMP انجام می‌شود. مقررات MTP، ۲۰۰۳، نظر RMP/ها را برای ثبت در فرم I به شرح زیر تجویز می‌کند:
قانون خاتمه پزشکی بارداری (MTP) 1971، در سال ۲۰۰۲ برای تسهیل اجرای بهتر و افزایش دسترسی زنان به ویژه در بخش بهداشت خصوصی اصلاح شد.
قوانین MTP اجرای بهتر و افزایش دسترسی زنان به ویژه در بخش بهداشت خصوصی را تسهیل می‌کند.
دولت چالش‌های پیش روی زنان در دسترسی به خدمات سقط جنین ایمن را مورد توجه قرار داد و در سال ۲۰۰۶ یک گروه کارشناسی را برای بررسی مفاد موجود قانون MTP تشکیل داد تا پیش نویس اصلاحات را پیشنهاد کند. مجموعه ای از جلسات گروه متخصص از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ برای شناسایی استراتژی‌هایی برای تقویت دسترسی به خدمات سقط جنین ایمن برگزار شد. در سال ۲۰۱۳ یک مشاوره ملی برگزار شد که با حضور طیفی از ذینفعان بر لزوم اصلاح قانون MTP تأکید شد. در سال ۲۰۱۴، MoHFW لایحه اصلاحیه خاتمه پزشکی در سال ۲۰۱۴ را در حوزه عمومی به اشتراک گذاشت. اصلاحات پیشنهادی به قانون MTP اساساً بر اساس افزایش دسترسی به خدمات ایمن و قانونی سقط جنین برای زنان در کشور بود.
گسترش پایگاه ارائه دهنده: به منظور افزایش دسترسی به خدمات ایمن و قانونی سقط جنین، توصیه شده‌است که پایه ارائه دهندگان قانونی MTP را با گنجاندن پزشکان دارای مدرک لیسانس در آیورودا، سیدا، یونانی یا هومیوپاتی افزایش دهید. این دسته از پزشکان سیستم پزشکی هند (ISM) دارای آموزش متخصص زنان و زایمان (ObGyn) و خدمات سقط جنین به عنوان بخشی از برنامه درسی دوره کارشناسی خود هستند. همچنین توصیه شده‌است که پرستاران دارای مدرک تحصیلی سه و نیم ساله و ثبت نام شده در شورای پرستاری هند در پایگاه ارائه دهندگان قانونی خدمات سقط جنین قرار گیرند. علاوه بر این، همچنین توصیه شده‌است که ماماهای پرستار کمکی (ANM) که در نقاط تحویل خدمات با بار بالا پست شده‌اند فقط به عنوان ارائه دهندگان قانونی MMA لحاظ شوند. این توصیه‌ها توسط دو مطالعه هندی پشتیبانی می‌شوند که به این نتیجه رسیده‌اند که سقط جنین می‌تواند به‌طور ایمن و مؤثر توسط پرستاران و پزشکان AYUSH ارائه شود.
تمهیداتی برای افزایش سقف بارداری برای سقط جنین: توصیه می‌شود که سقف بارداری برای درخواست سقط جنین به دلیل ناهنجاری جنین بیش از ۲۰ هفته افزایش یابد. در صورتی که جنین با ناهنجاری‌های شدید جنینی تشخیص داده شود، این امر منجر به سقط جنین در هر زمانی از بارداری می‌شود. علاوه بر این، علاوه بر توصیه‌های فوق، همچنین پیشنهاد می‌شود که محدودیت بارداری برای خدمات سقط جنین ایمن برای دسته‌های آسیب‌پذیر زنان که انتظار می‌رود شامل بازماندگان تجاوز جنسی و زنای با محارم، زنان مجرد (مجرد، مطلقه یا بیوه) و سایر افراد آسیب‌پذیر باشد، در نظر گرفته شود. زنان (زنان دارای معلولیت) تا ۲۴ هفته. اصلاحات قوانین MTP جزئیات را برای همان تعریف می‌کند.
افزایش دسترسی زنان به خدمات قانونی سقط جنین: قانون در شکل کنونی خود موانعی عملیاتی ایجاد می‌کند که دسترسی زنان را به خدمات ایمن و قانونی سقط جنین محدود می‌کند. اصلاحات پیشنهاد می‌کند:
در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۰، دولت هند برای اولین بار لایحه اصلاحیه MTP 2020 را معرفی کرد که در ۱۷ مارس ۲۰۲۰ در لوک سبها به تصویب رسید. یک سال بعد، این لایحه در Rajya Sabha قرار گرفت و در ۱۶ مارس ۲۰۲۱ به عنوان قانون اصلاح MTP 2021 به تصویب رسید. اصلاحات به شرح زیر است:
قوانین جدید طبق اصلاحات در ۱۲ اکتبر توسط دولت اعلام شد. قوانین اصلاح شده طبق قانون اصلاحی به شرح زیر است:
قانون MTP 1971 چارچوب قانونی را برای ارائه خدمات سقط جنین القایی در هند فراهم می‌کند. با این حال، برای اطمینان از عرضه مؤثر خدمات، نیاز به استانداردها، دستورالعمل‌ها و رویه‌های عملیاتی استاندارد وجود دارد.
کارکنان بهداشت جامعه شکاف بین جامعه و نظام سلامت را پر می‌کنند. ASHA نقش مهمی در ارائه اطلاعات در مورد خدمات بهداشتی، ایجاد ارتباط بین و امکانات بهداشتی، ارائه مراقبت‌های بهداشتی در سطح جامعه و به عنوان یک فعال، ایجاد درک مردم از حقوق سلامت و امکان دسترسی آنها به حقوق خود در مراکز بهداشتی عمومی برای زنان را دارد. در مورد طیف وسیعی از مسائل از جمله CAC. مرکز منابع سیستم‌های سلامت ملی (NHSRC) برای ایجاد بسته‌های آموزشی برای فعالان سلامت اجتماعی معتبر (ASHA) از نزدیک با MoHFW همکاری کرده‌است تا آنها را قادر سازد اطلاعات مورد نیاز را در سطح جامعه به زنان ارائه دهند و ارتباط با امکانات را تسهیل کنند. ماژول‌های آموزشی ASHA که توسط MoHFW و NHSRC توسعه یافته‌اند، یک جزء کلیدی تحت مأموریت سلامت ملی برای ارائه اطلاعات در مورد موضوعات مرتبط به ASHA هستند. اطلاعات در مورد CAC و موضوعات مرتبط در سه ماژول از هفت ماژول موجود است:
در سراسر جهان، سالانه ۵۶ میلیون سقط جنین صورت می‌گیرد. در آسیای جنوبی و مرکزی، حدود ۱۶ میلیون سقط جنین بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴ رخ داده‌است، در حالی که ۱۳ میلیون سقط جنین تنها در شرق آسیا رخ داده‌است.
در تخمین تعداد سقط‌های گزارش شده و تعداد کل سقط‌های تخمین زده شده در هند اختلاف معنی داری وجود دارد. بر اساس گزارش‌های HMIS، تعداد کل سقط‌های خودبه‌خودی/القایی که در هند در سال‌های ۲۰۱۶–۲۰۱۷ رخ داده‌است، ۹۷۰۴۳۶، در سال‌های ۲۰۱۵–۲۰۱۶ ۹۰۱۷۸۱، در سال‌های ۲۰۱۴–۱۵ ۹۰۱٬۸۳۹ و در سال‌های ۲۰۱۳–۱۴، ۷۸ بوده‌است. گزارش شده‌است که روزانه ده زن به دلیل سقط جنین‌های ناایمن در هند جان خود را از دست می‌دهند. داده‌ها که ماهیت پویا دارند، در پورتال سیستم اطلاعات مدیریت سلامت (HMIS) در اینجا قابل دسترسی هستند.
موسسه Guttmacher، نیویورک، مؤسسه بین‌المللی علوم جمعیت (IIPS)، بمبئی و شورای جمعیت، دهلی نو، اولین مطالعه را در هند برای تخمین بروز سقط جنین انجام دادند. نتایج این مطالعه در مجله Lancet Global Health در دسامبر ۲۰۱۷ در قالب مقاله ای با عنوان "بروز سقط و حاملگی ناخواسته در هند، ۲۰۱۵" منتشر شد. مطالعه تخمین می‌زند که ۱۵٫۶ میلیون سقط جنین در هند در سال ۲۰۱۵ انجام شده‌است. از طریق روش‌های دیگر انجام شده‌است. این مطالعه همچنین میزان سقط جنین را ۴۷ سقط در هر ۱۰۰۰ زن ۱۵ تا ۴۹ ساله نشان داد. این مطالعه نیاز به تقویت سیستم بهداشت عمومی برای ارائه خدمات سقط جنین را برجسته می‌کند. این امر شامل اطمینان از در دسترس بودن ارائه دهندگان آموزش دیده، از جمله ارائه دهندگان غیر آلوپاتیک با اصلاح قانون MTP و گسترش پایگاه ارائه دهندگان و همچنین ساده‌سازی در دسترس بودن داروها و لوازم است. راهبرد دیگر ساده‌سازی فرایند تأیید تسهیلات بخش خصوصی برای ارائه خدمات CAC و تقویت مشاوره و خدمات پیشگیری از بارداری پس از سقط جنین در تلاش برای تقویت کیفیت مراقبت برای زنانی است که به دنبال خدمات CAC هستند.
قبل از این مطالعه، آخرین تخمین موجود برای بروز سقط جنین ۶٫۴ میلیون سقط در سال در هند از «پروژه ارزیابی سقط جنین - هند» بود. این یک مطالعه چند مرکزی از ۳۸۰ مرکز سقط جنین (که ۲۸۵ مورد خصوصی بودند) در شش ایالت انجام شد. این مطالعه نشان داد که «به‌طور متوسط چهار مرکز رسمی سقط جنین (از نظر پزشکی واجد شرایط اما الزاماً گواهی برای انجام سقط جنین ندارند) به ازای هر ۱۰۰۰۰۰ نفر جمعیت در هند و به‌طور متوسط ۱٫۲ ارائه دهنده در هر مرکز وجود دارد.» از مجموع ارائه دهندگان رسمی سقط جنین، ۵۵ درصد متخصص زنان و ۶۴ درصد از تسهیلات حداقل یک ارائه دهنده زن داشتند. این مطالعه همچنین نشان داد که تنها ۳۱ درصد از دلایل درخواست سقط جنین توسط زنان در چارچوب قانون MTP مجاز بوده‌است، دلایل دیگر بارداری ناخواسته، دلایل اقتصادی و جنسیت ناخواسته جنین است.
آسپیراسیون با خلاء دستی (MVA) یک «روش ایمن و مؤثر برای سقط جنین است که شامل تخلیه محتویات رحم با استفاده از یک آسپیراتور پلاستیکی دستی است»، که "با از دست دادن خون کمتر، اقامت کوتاهتر در بیمارستان و کاهش نیاز به داروهای بیهوشی». این روش سقط جنین توسط WHO برای ختم زودهنگام بارداری توصیه می‌شود.
آسپیراسیون خلاء الکتریکی (EVA) تا آنجایی که شامل یک روش مکش است شبیه به MVA است، اما اولی به جای پمپ دستی در MVA از پمپ الکتریکی برای ایجاد مکش استفاده می‌کند.
سقط طبی ختم حاملگی با دارو است. این یک «روش غیر تهاجمی برای پایان دادن به بارداری ناخواسته است که زنان می‌توانند در طیف وسیعی از محیط‌ها و اغلب در خانه‌های خود استفاده کنند». دو داروی مورد تأیید برای استفاده در هند میفپریستون و میزوپروستول هستند.
سقط جنین در کارولینای جنوبی در حال حاضر به‌طور قانونی تا هفته ۲۲ بارداری انجام می‌شود.
یک قانون ۲۰۲۱ سقط جنین را به محض اینکه فعالیت قلبی جنینی قابل تشخیص باشد، جرم انگاری می‌کند، یعنی حدود شش هفته پس از اولین روز آخرین قاعدگی زن. نمایندگان کالج آمریکایی متخصصین زنان و زایمان (ACOG) در جلسه استماع سنا در سپتامبر ۲۰۲۱ اظهار داشتند که «سونوگرافی معاصر می‌تواند سوسو زدن الکتریکی بخشی از بافت جنینی را تشخیص دهد» که از نظر ساختاری و عملکردی با درک افراد عادی و پزشکی متفاوت است. تعریف اصطلاح «ضربان قلب». ۵۳٪ از بزرگسالان کارولینای جنوبی در یک نظرسنجی گفتند که از «حق انتخاب یک زن برای سقط جنین ایمن و قانونی» حمایت می‌کنند، در حالی که ۳۷٪ از آن حمایت نمی‌کنند. در ژانویه سال ۲۰۲۳، دادگاه عالی کارولینای جنوبی این قانون را به عنوان نقض بند حریم خصوصی ایالت بر اساس ماده ۱، بخش ۱۰ قانون اساسی کارولینای جنوبی رد کرد."Planned Parenthood South Atlantic, et al. v. State of South Carolina, et al."
تعداد کلینیک‌های سقط جنین در کارولینای جنوبی طی سال‌ها در نوسان بوده‌است، به طوری که در سال ۱۹۸۲، ۱۵ کلینیک، در سال ۱۹۹۲ هجده کلینیک و در سال ۲۰۱۴ سه کلینیک بود. ۵۷۱۴ سقط جنین قانونی در سال ۲۰۱۴ و ۵۷۷۸ مورد در سال ۲۰۱۵ رخ داده‌است.
زنان کارولینای جنوبی سابقه طولانی در سفر به خارج از ایالت برای سقط جنین قانونی دارند. منتقدان تلاش‌های قانونگذاران ایالتی برای محدود کردن دسترسی به سقط جنین می‌گویند که این امر منجر به این می‌شود که زنان کارولینای جنوبی باید پول بیشتری خرج کنند و مسافت‌های بیشتری را برای این عمل طی کنند.
در پایان دهه ۱۸۰۰، همه ایالت‌های اتحادیه به جز لوئیزیانا در ممنوعیت‌های قانونی خود در مورد سقط جنین استثنائات درمانی داشتند. در قرن نوزدهم، ممنوعیت سقط جنین توسط قانونگذاران ایالتی، با توجه به تعداد مرگ و میرهای ناشی از سقط جنین، حفاظت از جان مادر بود. دولت‌های ایالتی خود را مراقب جان شهروندان خود می‌دانستند. در سال ۱۹۵۰، قانونگذار ایالتی قانونی را تصویب کرد که بیان می‌کرد زنی که سقط جنین انجام داده یا فعالانه به دنبال سقط جنین بوده، صرف نظر از اینکه آیا آن را انجام داده‌است، مرتکب یک جرم جنایی شده‌است.
این ایالت یکی از ۲۳ ایالتی بود که در سال ۲۰۰۷ دارای شرایط دقیق رضایت آگاهانه مخصوص سقط جنین بود. در سال ۲۰۱۳، قانون تنظیم هدفمند ارائه‌دهندگان سقط جنین (TRAP) علاوه بر کلینیک‌های سقط جنین، در مورد سقط‌های ناشی از دارو و مطب‌های خصوصی پزشک اعمال شد. فرماندار نیکی هیلی قانونی را امضا کرد که ممنوعیت ۲۰ هفته ای سقط جنین را در سال ۲۰۱۶ به اجرا گذاشت. در مراسم جشن امضای دوربین‌ها، او توسط کودکان معلول احاطه شد.
نماینده جمهوری‌خواه، گرگ دلنی، حامی اصلی قانون کارولینای جنوبی بود که بر اساس آن زنان باید قبل از اجازه سقط جنین، سونوگرافی جنین را ببینند. او گفت که این سونوگرافی به زن این امکان را می‌دهد که «خودش تعیین کند که آیا حامل یک کودک متولد نشده سزاوار محافظت است یا اینکه این فقط یک قسمت ناخوشایند و غیر ضروری از بدن او است.» هرزه. جان آر. مک‌کراوی سوم در دسامبر ۲۰۱۸، HB 3020 را در مجلس نمایندگان کارولینای جنوبی معرفی کرد این لایحه با عنوان «قانون محافظت از ضربان قلب جنین در برابر سقط جنین» در ۸ ژانویه ۲۰۱۸ ارائه شد و به کمیسیون قضایی مجلس ارجاع شد. تلاش‌های قبلی برای تصویب لوایح ضربان قلب جنین در مجمع عمومی کارولینای جنوبی شکست خورد. قوه مقننه ایالتی یکی از ده ایالتی بود که در آن سال سعی در تصویب قوانین مشابه داشتند. در آوریل ۲۰۱۹، با رای ۷۰ به ۳۱، مجلس نمایندگان SC لایحه «ضربان قلب جنین» را تصویب کرد. این اقدام پس از پنج ساعت بحث به تصویب رسید.
در فوریه ۲۰۲۱، کارولینای جنوبی قانونی را تصویب کرد که تقریباً تمام سقط جنین در آن ایالت را پس از تشخیص ضربان قلب جنین غیرقانونی می‌کند. با این حال، این قانون توسط یک قاضی در مارس ۲۰۲۱ مسدود شد
در سپتامبر ۲۰۲۲، مجلس قانونگذاری کارولینای جنوبی در تلاش برای ممنوعیت سقط جنین در هنگام لقاح به دلیل مخالفت قانونگذاران زن به دلیل سختگیری بیش از حد شکست خورد. پس از آن، قانونگذار نتوانست ممنوعیت ۶ هفته ای سقط جنین را سخت‌تر کند، زیرا مخالفت‌هایی از سوی اعضای گروه مبنی بر اینکه قانون جدید پیشنهادی به اندازه کافی سخت گیرانه نیست.
تصمیم دادگاه عالی ایالات متحده در سال ۱۹۷۳ "Roe v." حکم "وید" به این معنی است که ایالت دیگر نمی‌تواند سقط جنین را در سه‌ماهه اول تنظیم کند. (با این حال، دادگاه عالی "Roe v." "وید" در "Dobbs v." "سازمان بهداشت زنان جکسون", ___ (2022) بعداً در سال 2022.) دادگاه عالی ایالات متحده به "فرگوسن علیه." "شهر چارلستون" در سال 2001. در دادگاه تجدید نظر، بخش چهارم تأیید کرده بود، اما به این دلیل که جستجوها به عنوان یک موضوع قانونی و با نیازهای ویژه غیرقانونی توجیه شده بود. دادگاه عالی در مورد این پرونده یک حکم ۶–۳ داشت که در مورد خط مشی بیمارستان دولتی کارولینای جنوبی بود که همه زنان باردار را ملزم به آزمایش دارو می‌کرد. دادگاه عالی حکم داد که متمم چهارم قانون اساسی ایالات متحده از زنان در برابر جستجو و تشنج غیرمنطقی محافظت می‌کند، که آزمایش مواد مخدر اجباری بود. دیوان عالی ایالات متحده استدلال کرد که علاقه به کاهش عوارض بارداری و کاهش هزینه‌های پزشکی مرتبط با مصرف کوکائین مادر، بر آنچه که به عنوان «حداقل دخالت» در حریم خصوصی زنان توصیف می‌شود، بیشتر است. سپس دیوان عالی کشور با رسیدگی به این پرونده موافقت کرد.. قاضی کندی خاطرنشان کرد که همه جستجوها، بنا به تعریف، شواهدی از جرم را کشف می‌کنند، و این چیزی در مورد «نیازهای ویژه» که جستجو ممکن است پاسخگو باشد، نمی‌گوید. با این حال، در این مورد، کندی موافقت کرد که «در حالی که این سیاست ممکن است به خوبی نیازهای مشروع و غیر مرتبط با اجرای قانون را برآورده کند، اما دارای ویژگی کیفری با ارتباط بسیار بیشتری با اجرای قانون نسبت به سایر جستجوهای انجام شده بر اساس منطق نیازهای ویژه ما بود.»"Ferguson", 532 U.S. at 88-89 (Kennedy, J. , concurring in the judgment).
دادگاه عالی کارولینای جنوبی ممنوعیت شش هفته ای سقط جنین در ایالت را لغو کرد و حکم داد که بند حریم خصوصی قانون اساسی ایالت شامل حق ضمنی سقط جنین است.
در مارس ۲۰۲۳، قانونگذاران جمهوری‌خواه لایحه ای را با عنوان "قانون حفاظت برابر قبل از تولد کارولینای جنوبی در سال ۲۰۲۳" پیشنهاد کردند که تخمک‌های بارور شده را به عنوان انسان تعریف می‌کند. بارزترین پیامد قانونی چنین تغییری این است که کسانی که سقط جنین انجام می‌دهند ممکن است مشمول مجازات اعدام شوند. این لایحه برای زنان باردار که به دلیل تجاوز جنسی، محارم یا سلامت ضعیف جنین به دنبال سقط جنین هستند، استثنایی ندارد. چنین لایحه ای همچنین موانع قانونی جدیدی را برای کسانی که به دنبال بچه دار شدن از طریق فناوری کمک باروری هستند ایجاد می‌کند.
بین سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۹۲، تعداد کلینیک‌های سقط جنین در ایالت سه افزایش یافت و از پانزده در سال ۱۹۸۲ به هجده در سال ۱۹۹۲ رسید در سال ۲۰۱۴، سه کلینیک سقط جنین در این ایالت وجود داشت. در سال ۲۰۱۴، ۹۳ درصد از شهرستان‌های این ایالت کلینیک سقط جنین نداشتند. در آن سال، ۷۱ درصد از زنان ۱۵ تا ۴۴ ساله در ایالت بدون کلینیک سقط جنین زندگی می‌کردند. در سال ۲۰۱۷، دو کلینیک برنامه‌ریزی شده برای والدین وجود داشت که یکی از آنها خدمات سقط جنین را ارائه می‌کرد، در ایالتی با جمعیت ۱۱۱۲۱۹۹ زن ۱۵ تا ۴۹ ساله. در سال ۲۰۱۸، سه کلینیک مجاز سقط جنین در این ایالت وجود داشت. آنها در چارلستون، کلمبیا و گرینویل بودند. کلینیک چارلستون یک کلینیک برنامه‌ریزی شده والدین در غرب اشلی بود.
در دوره بین سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۴، نرخ مرگ و میر غیرقانونی سقط جنین به ازای هر میلیون زن ۱۵ تا ۴۴ ساله بین ۰٫۱ تا ۰٫۹ بود. در سال ۱۹۹۰، ۴۱۱۰۰۰ زن در ایالت با خطر حاملگی ناخواسته مواجه شدند. در سال ۱۹۹۵ حدود ۵۶۰۰ زن در کارولینای جنوبی بودند که این ایالت را برای سقط جنین ترک کردند. در سال ۱۹۹۸ حدود ۸۸۰۱ سقط جنین در کارولینای جنوبی انجام شد
در سال ۲۰۱۰، این ایالت ۹ سقط جنین با بودجه عمومی داشت که همه آنها از طریق فدرال و هیچ‌یک از بودجه دولتی تأمین نمی‌شد. در سال ۲۰۱۳، در بین زنان سفیدپوست ۱۵ تا ۱۹ ساله، ۶۶۰ سقط جنین، ۶۲۰ سقط جنین برای زنان سیاهپوست ۱۵ تا ۱۹ ساله، ۶۰ سقط جنین برای زنان اسپانیایی ۱۵ تا ۱۹ ساله و ۴۰ سقط جنین برای زنان از تمام نژادهای دیگر صورت گرفت. در سال ۲۰۱۴، ۴۲ درصد از بزرگسالان در نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو گفتند که سقط جنین در همه یا بیشتر موارد باید قانونی باشد. حدود ۵۶۰۰ زن در کارولینای جنوبی در سال ۲۰۱۵ این ایالت را برای سقط جنین ترک کردند. این عدد یکی از بالاترین‌ها در ایالات متحده بود. در سال ۲۰۱۵ تنها ۵٫۹ درصد از سقط جنین‌های انجام شده در این ایالت مربوط به ساکنان خارج از ایالت بود. این در تضاد با کارولینای شمالی و جورجیا است. ۱۴٫۵ درصد از تمام سقط جنین‌ها در جورجیا در آن سال برای ساکنان خارج از ایالت بوده‌است، در حالی که ۷٫۵ درصد از تمام سقط‌های انجام شده در کارولینای شمالی برای ساکنان خارج از ایالت انجام شده‌است. در سال ۲۰۱۷ حدود ۱۱۰۰۰ سقط جنین در کارولینای جنوبی انجام شد در آن سال، کارولینای جنوبی نرخ مرگ و میر نوزادان ۶٫۵ مرگ و میر در هر ۱۰۰۰ تولد زنده را داشت.
معترضان در ماه مه ۲۰۱۹ در راهپیمایی‌های حمایت از حقوق سقط جنین به عنوان بخشی از جنبش توقف ممنوعیت‌ها شرکت کردند
بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۷، تعداد سقط جنین‌هایی که به صورت سالانه در این ایالت انجام می‌شد، ۵۱۱۲ مورد کاهش یافت. به گفته گروه حقوقی ضد سقط جنین، شهروندان کارولینای جنوبی، این کاهش به این معنی است که اقدامات شدید ضد سقط جنین در این ایالت کارساز بوده‌است. به گفته هالی گاتلینگ، مدیر اجرایی شهروندان کارولینای جنوبی، در مورد تعداد زنانی که در مدت مشابه در خارج از ایالت به دنبال سقط جنین هستند، "شهروندان کارولینای جنوبی برای زندگی مسئول کارولینای جنوبی هستند، نه برای هیچ ایالت دیگری که در آن زنان ادعا می‌کنند از کارولینای جنوبی باشند فرزندان خود را سقط کنند. [. . .] تنها کاری که می‌توانیم انجام دهیم این است که برای کاهش تعداد سقط جنین‌هایی که در کارولینای جنوبی اتفاق می‌افتد تلاش کنیم، و ما این کار را انجام داده‌ایم و به انجام آن ادامه می‌دهیم.»