moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سمر قصد ازدواج دوباره را داشت، اما پدرش در مقام قیم مانع از ازدواج وی می‌شد. سمر در این مورد شکایتی تسلیم دادگاه کرد تا حق قیمومیتش از پدرش گرفته شود. در پاسخ به این شکایت، پدر وی شکایت دیگری مبنی بر نافرمانی سمر به دادگاه ارائه داد. این شکایت پدر منجر به بازداشت و زندانی شدن سمر در روز جلسه محاکمه و رسیدگی به شکایتش از پدرش شد. سر انجام سمر، بی آن که محاکمه ای در کار باشد، در اکتبر ۲۰۱۰ از زندان آزاد شد. دلیل این آزادی کارزاری بین‌المللی بود که توسط مدافعان حقوق بشر در عربستان و سایر کشورها در حمایت از وی به راه افتاده بود که افکار عمومی را متوجه وضع او ساخته و درخواست آزادی‌اش را تسلیم ملک عبدالله کرده بودند.
سمر بدوی نخستین زنی است که در عربستان سعودی به خاطر حق رأی زنان و جلوگیری از شرکت زنان در انتخابات از دولت به دادگاه شکایت کرده و خواستار حق رأی برای زنان شده‌است.
در زمان انتخابات شهرداری در سپتامبر سال ۲۰۱۱ سمر برای شرکت در انتخابات به یکی حوزه‌های مربوطه رفت، اما مسئولین حوزهٔ انتخابات از ثبت نام وی خودداری نمودند. سمر با استناد به مواد ۳ و ۲۴ از منشور عربی حقوق بشر مبنی بر عدم وجود قانونی که زنان را از رأی دادن یا نامزد شدن بازدارد، این امر را غیرقانونی خواند و از وزارت امور شهری و روستایی به مراجع ذی‌ربط شکایت کرد. که این شکایت از سوی دادگاه برای بررسی پذیرفته شد.
سمر بدوی در جنبش رانندگی زنان در سال‌های ۲۰۱۲–۲۰۱۱ در عربستان سعودی نیز شرکت فعالی داشت و به سایر زنان راننده در برخورد با پلیس و دادگاه یاری می‌داد. در تاریخ ۱۶ فوریه ۲۰۱۲ سمر بدوی به همراه منال شریف به‌طور رسمی از وزارت کشور عربستان سعودی به دلیل ممانعت از صدور گواهینامه رانندگی برای زنان شکایت کردند. آنها خاطر نشان کردند که به دلیل عدم وجود قانونی که صریحاً زنان را از رانندگی منع کند، هیچ توجیهی برای امتناع وزارت مربوطه از صدور گواهینامهٔ رانندگی وجود ندارد.
سمر بدوی دو بار ازدواج کرده، وی از ازدواج اولش یک پسر داردhttp://www.hrw.org/en/news/2010/10/18/saudi-arabia-where-fathers-rule-and-courts-oblige و همسر دومش ولید ابوالخیر، وکیل و فعال حقوق بشر است.
سمر همچنین خواهر رائف بدوی نویسنده، وبلاگ‌نویس و فعال حقوق بشر است.http://www.patheos.com/blogs/wwjtd/2014/12/saudi-arabia-prohibits-raif-badawis-sister-from-traveling-abroad/
این جایزه در بزرگداشت مبارزات وی برای احقاق حقوق زنان در عربستان، تلاش برای لغو قیمومت مردان بر زنان در این کشور، احقاق حق رانندگی زنان و همچنین حق مشارکت زنان در انتخابات در عربستان سعودی به وی اهدا گردید.http://khabarkhoon.com/Post/بازداشت-شوهر-quot-شجاع-ترین-quot-زن-جهان-در-عربستان-1
در ۳ دسامبر ۲۰۱۴ مقامات فرودگاه بین‌المللی ملک عبدالعزیز از خروج بدوی که برای شرکت در شانزدهمین انجمن سازمان‌های مردم‌نهادِ اتحادیه اروپا در ارتباط با حقوق بشر عازم بروکسل بود، ممانعت به عمل آوردند.http://www.hrw.org/news/2015/01/15/price-standing-rights-saudi-arabia به گفتهٔ مسئولین کنترل گذرنامه، وزارت کشور عربستان سعودی حکم ممنوع‌الخروجی را برای وی صادر کرده و او اجازهٔ سفر به خارج از کشور را ندارد. اتحادیهٔ اروپا در این مورد با مقامات کشور عربستان تماس گرفت تا دلایل این ممنوع‌الخروجی آشکار شود.http://eeas.europa.eu/statements-eeas/2014/141205_03_en.htm
رود دوجی فنی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لن، نیس، رن، مارسی، العربی، چارلتون اتلتیک و مونترال ایمپکت اشاره کرد.
کاخ ثابت پاسال که با نام کاخ ورسای ایرانپرونده «بزرگترین خانه تهران» (خانه «ثابت پاسال» یا «کاخ ورسای ایران») در میراث فرهنگی به کجا رسید؟ ایسنا یا قصر سنگی هم شناخته می‌شود در آغاز متعلق به حبیب‌الله ثابت (معروف به ثابت پاسال) سرمایه‌دار نامور ایرانی در پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران بود که پس از انقلاب مصادره شد. این ساختمان با بیش از ۱۱ هزار و ۵۴۳ متر مربع مساحت، به‌عنوان بزرگترین خانهٔ تهران در انتهای شمالی خیابان جردن (آفریقا یا نلسون ماندلا) تقاطع خیابان طاهری و روانپور در منطقهٔ امانیه تهران جای گرفته‌است و معماری آن از روی الگوی معماری قصر پتی تریانو (تریانوی کوچک) در کاخ ورسای ساخته شده‌است.
کاخ ثابت پاسال پیش از انقلاب، گران‌ترین و بزرگ‌ترین خانهٔ شهر تهران بود. به‌طوری‌که ارزش آن در آن زمان ۱۵ میلیون دلار آمریکا برآورد شده بود.
اگرچه ساخت بنا در سال ۱۳۴۰ (خورشیدی) به پایان رسید، اما با در نظر گرفتن جریان‌های رایج معماری در جهان و حتی در ایران دهه ۱۳۴۰ این بنا به‌هیچ‌وجه به جنبش‌های معماری معاصر و حتی انبوه خانه‌های مدرن که در خیابان پهلوی ساخته می‌شدند همانندی نداشت.
کاخ ثابت پاسال یک استخر بزرگ دارد و یک جریان آب، مانند معماری سنتی ایرانی از زیر خانه رد می‌شود. یک تئاتر روباز کوچک در بخشی از باغ در نظر گرفته شده‌است. به موازات باغ و از در ورودی خودروها یک پارکینگ بزرگ برای مهمانی‌های شبانه، طراحی شده که نشان کمی از سلیقه دارد و به پارکینگ یک مرکز خرید می‌ماند. زیربنای خانه نزدیک به دو هزار متر مربع در دو طبقه اصلی و یک طبقه زیرزمین است.
گفته می‌شود این خانه از روی اقامتگاه سده هجدهمی مادام دو باری و بعدها ماری آنتوانت، قصر پتی تریانو (تریانوی کوچک) در کاخ ورسای ساخته شده که آنژ-ژاک گابریل آن را طراحی کرده‌است. اما در واقع شباهت‌های این دو بنا به همدیگر، مانند هر دو بنای نئوکلاسیک دیگر، شباهت عام است؛ شمار زیادی از ساختمان‌ها با سبک معماری تریانو در آمریکا، برزیل و رومانی وجود دارند که شباهتشان به مراتب بیش‌تر است. نمای اصلی عمارت ثابت شباهتی انکارناپذیر به نمای جنوبی کاخ سفید دارد که یکی از مشهورترین بناهای نئوکلاسیک محسوب می‌شود.
آذین‌های درونی این خانه کار شرکت فرانسوی مزون ژانسِن بود که از اواخر سده ۱۹ (میلادی) برای ثروتمندان و خانواده‌های پادشاهی، طراحی داخلی می‌کرد. بزرگ‌ترین پروژه این شرکت در ایران طراحی خیمه‌های جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران بود. ثابت از حدود ده سال پیش از ساخت این خانه با شرکت ژانسِن (که در ۱۹۷۳ تعطیل شد) آشنایی داشت و حتی در ۱۹۵۰ از ژول لِلو که برای مزون ژانسن کار می‌کرد خواست تا آپارتمانش را در نیویورک طراحی کند.
بر پایه دیگر کارهای مزون ژانسن در آن دوره می‌شود گمان برد که در داخل عمارت، پرده‌های ضخیم و تیره (که از بلژیک آورده شده بودند) که از زیر سقف تا کف کشیده شده‌اند. سقف با گچ‌بری کلاسیک اما ساده و بدون ازدحام، دیوارها با کاغذ دیواری بدون طرح و رنگی که با پرده‌ها تناسب دارند، شومینه های بزرگ اما ساده با دورکاری سنگ مرمر و مجسمه‌های کلاسیک (با سنگ‌تراشیهای روح‌الله میرزائی). درهای چوبی سنگین، متعلق به یک قصر فرانسوی بودند و دور آنها گچ‌کاری با طرح گل بود.
پس از انقلاب ۵۷، صادق خلخالی، کاخ ثابت پاسال را مصادره کرد. او در خاطراتش می‌نویسد:
گفته می‌شود این خانه پس از انقلاب در اختیار برخی نهادهای امنیتی بوده‌است. مدتی قاچاقچیان مواد مخدر را در آن بازداشت موقت و محاکمه کردند و اندکی بعد روسپیان زن نجات داده شده از شهر نو را در آن سامان دادند. مدتی بعد، ادارهٔ اطلاعات برای رسیدگی به امور کسانی که گذرنامه آنها توقیف شده بود این خانه را در دست گرفت. حتی در این زمان نیز سرنوشت خانه با مفهوم حصر و محدودیتِ حرکت پیوند خورد.
در سال ۱۳۹۳ معاون شهرسازی و معماری وزارت راه و شهرسازی گفت که دستور توقف موقت عملیات تخریب کاخ ثابت پاسال صادر شده، اما به گفته معاون سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان تهران برای نگهداشت و حفاظت از کاخ ثابت پاسال و برای ثبت آن در فهرست آثار ملی کشور، نیاز است که گزارش کاملی از این بنا آماده شود. اما تا آن هنگام، کارشناسان سازمان میراث فرهنگی به کاخ ثابت پاسال راه نیافته‌اند و از ورود آن‌ها به ساختمان جلوگیری شده‌است.در مقابل، مدیر بافت‌های تاریخی شهرداری تهران با بیان این که شهرداری تهران اجازه صدور مجوز تخریب برای هیچ بافت تاریخی را ندارد ادعا کرد صدور مجوز تخریب کاخ ثابت پاسال توسط سازمان میراث فرهنگی صادر شده‌است.
بر پایه برخی گزارش‌ها درختان این خانه بزرگ خشکانده شده و قرار است با تخریب آن یک برج تجاری بلند ساخته شود. در پاییز ۱۳۹۳ رئیس سازمان نظام مهندسی ساختمان در واکنش به خبر تخریب این بنا با نوشتن نامه‌ای به وزیر راه و شهرسازی با اعتراض به تخریب این کاخ، گفت: «بی‌شک ساخت برجی ۹ طبقه با کاربری تجاری، بی‌توجهی به توصیه اکید بزرگان نظام مبنی بر حفظ هویت تهران است.»
در دی ۱۳۹۳ محمد حقانی عضو شورای اسلامی شهر تهران با بیان اینکه شورای شهر به لحاظ قانونی در این زمینه نمی‌تواند کاری کند گفت: «خاضعانه و برادرانه از شهردار تهران خواهش می‌کنم که مانع تخریب این ساختمان و تغییر کاربری آن به یک مجموعه تجاری شود. زیرا این ساختمان یک سرمایه فرهنگی و از جاذبه‌های گردشگری شهر تهران است.»
همچنین در آخرین اخبار، مهدی چمران، رئیس شورای شهر تهران اعلام کرد که «پیشنهاد شورای شهر به جای حفظ گران‌ترین خانه تهران، ساخت مسجد است. البته باید در این مکان فرهنگی بخش تجاری فعال شود تا مکان فرهنگی بتواند هزینه‌های خود را در بیارد.»
در روز چهارشنبه ۳۱ خرداد ۱۳۹۶ مراتب ثبت ملی خانه ثابت در نامه‌ای از سوی معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری به استاندار تهران ابلاغ شد.
بر پایه این ابلاغیه «خانه ثابت (معروف به کاخ ثابت پاسال)» تحت حفاظت و نظارت این سازمان است و هر گونه دخل و تصرف یا اقدام عملیاتی که منجر به تخریب یا تغییر هویت آن شود جرم انگاشته می‌شود و مرتکب مشمول مجازات‌های قانونی خواهد شد و بازسازی اثر صرفاً با تأیید و نظارت این سازمان ممکن خواهد بود. پس از آن در سال ۱۳۹۸ قرار بر این شد که این کاخ بازسازی شود و به عنوان هتل مورد استفاده قرار گیرد.
در مرداد ۱۳۹۹ رأی تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به نفع وزارت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری صادر شد و ثبت بنا در فهرست آثار ملی بدون مشکل اعلام شد.
اورهان گنجه‌بای () (زادهٔ ۴ اوت ۱۹۴۴ در صامسون، ترکیه)، ملقب به «اورهان بابا» موسیقی‌دان، تک‌نواز برجستهٔ باغلاما، آهنگساز، خواننده، تنظیم‌کنندهٔ موسیقی، تهیه‌کننده موسیقی، سرپرست گروه موسیقی و بازیگر سینما و تلویزیون است. او یکی از پدیدآوران و پیشروان موسیقی ترکیه است.
«اورهان گنجه‌بای» در ۴ اوت ۱۹۴۴، در شهر ساحلی صامسون و در خانواده‌ای از تاتارهای کریمه
متولد شد. آموختن موسیقی را از سن ۶ سالگی آغاز نمود و زیر نظر «امین تارکچی» (یکی از موسیقیدانان کلاسیک در هنرستان عالی موسیقی در اوکراین)، نواختن ویلن و ماندولین را فرا گرفت. در سن ۷ سالگی، آموختن باغلاما را آغاز نمود و به تدریج موسیقی فولکلور ترکیه را نیز یادگرفت. در سن ۱۰ سالگی اولین آهنگ خود را ساخت و سپس در سن ۱۳ سالگی، آموختن «تبور ترکیه‌ای» را شروع کرد تا هرچه بیشتر، مفاهیم نظری و عملی موسیقی ترکیه را بشناسد.
او در دوران دبیرستان، یک گروه موسیقی سنتی و فولکلور ترکی تشکیل داده و به کار آموزش موسیقی مشغول شد و تعدادی کنسرت محلی نیز در استانبول و صامسون برگزار کرد.
پس از آن و از سن ۱۶ سالگی، به موسیقی راک و جاز علاقه‌مند شد و یادگیری و نواختن «ساکسوفون تنور» را در ارکسترهای بادی آغاز کرد. در این هنگام، به هنرستان عالی موسیقی ترکی در استانبول رفت و ۴ سال در آنجا به تحصیل پرداخت. در دوران خدمت سربازی هم، او نوازنده ساکسوفون در گروه موسیقی سازهای بادی برنجی در ارتش بود.
«اورهان گنجه‌بای» ۲۰ سال داشت که در آزمون ورودی سازمان رادیو و تلویزیون دولتی ترکیه پذیرفته شد و به مدت ۱۰ سال، نوازندهٔ ثابت باغلاما در رادیو و تلویزیون ترکیه بود.
در اواخر دههٔ ۶۰ میلادی، همکاری گسترده‌ای با برخی آهنگسازان در اجراهایشان و نیز در زمینهٔ ساخت موسیقی فیلم داشت. او مابین سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۸، به‌همراه «عارف ساگ» برای خوانندگانی چون «مظفر آق‌گوون»، «یلدیز تزکن»، «احمد سزگین»، «شوکران آی»، «صباحت آکیراز» و «نوری سسی‌گوزل» باغلاما نواخت. «اورهان گنجه‌بای» همچنین در فیلم‌های متعددی، سرپرست گروه موسیقی بوده‌است.
او با آهنگسازان فراوانی از سبک‌های دیگر موسیقی، نظیر «ارکین کورای»، «عمر فاروق تکبیلک»، «عصمت سیرال»، «برهان تونگوچ»، «اوزل سنای»، «ودات یلدیریم‌بورا»، «نشاط ارشات» و «عبدالله نائیل بایسو» همکاری داشته‌است و چندین آهنگ و ترانه در سبک‌های سنتی، فولکلور، کلاسیک غربی، جاز، کانتری، پراگرسیو، سایکودلیک، هندی، عربی، اسپانیولی و یونانی ساخته‌است. با آنکه عده‌ای سبک موسیقی او را آرابسک نامیده و وی را «سلطان موسیقی آرابسک» لقب داده‌اند، اما خودش، از پذیرفتن این عنوان و این سبک، سرباز زده و می‌گوید بکاربردن واژهٔ آرابسک برای توصیف موسیقی او، دقیق و کافی نیست. «اورهان گنجه‌بای» در سال ۱۹۷۲، شرکت موسیقی «کاروان رکورد» را بنیاد نهاد و در زمینه جذب و تهیه موسیقی برای برخی خوانندگان و هنرمندان آتی، نظیر «ارکین کورای»، «آژدا پکان»، «معزز آباجی»، «سیبل جان»، «مصطفی ساگ‌یاشار»، «احمد اوزهان» ، «کاموران آکور»، «سمیها یانکی»، «صمیمه سانای»، «نشه کارابوجاک»، «بدیعه آکارتورک»، «نیل بوراک»، «ضیا تاسکنت»، «سمیرامیس پکان» و «فردی اوزبگن» موفق بود و در واقع، یکی از موفق‌ترین و پول‌سازترین شرکت‌های موسیقی به‌شمار می‌رفت.
اورهان گنجه‌بای در طول دوران حرفه‌ای خود، در ۳۶ فیلم سینمایی و ۴ سریال تلویزیونی بازی کرده و برای ۹۰ فیلم نیز موسیقی ساخته‌است. او همچنین نزدیک به یکهزار قطعه موسیقی، ۳۵ تک‌آهنگ و ۳۰ آلبوم استودیویی و تعداد فراوانی مینی‌کلیپ ساخته‌است و آلبوم‌هایش بیش از ۶۵ میلیون نسخه فروش داشته‌است.
اورهان گنجه‌بای دو مرتبه ازدواج نموده‌است. همسر اول او «عزیزه گنجه‌بای» نام داشت که خود، خوانندهٔ مشهوری بود. اورهان پس از جدایی از او، با «سویم امره» ازدواج نموده و پیوند آنان، ۳۰ سال است که ادامه دارد.
بنی آندِشون (؛ ؛ زاده ۱۶ دسامبر ۱۹۴۶) خوانندهٔ سوئدی است. او قبلاً عضو گروه آبا بود.
بیورن اولویوس (؛ ؛ زاده ۲۵ آوریل ۱۹۴۵) خوانندهٔ سوئدی است. او قبلاً عضو گروه آبا بود.
آنی-فرید لینگستاد (؛ زاده ۱۵ نوامبر ۱۹۴۵) خوانندهٔ نروژی‌ تبار اهل سوئد است. او قبلا عضو گروه آبا بود.
شصت و پنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین () از ۵ تا ۱۵ فوریه ۲۰۱۵ برگزار شد. رئیس هیئت داوران دارن آرونوفسکی، کارگردان آمریکایی بود.
این دوره از جشنواره فیلم برلین روز ۵ فوریه با اکران فیلم هیچ‌کس خواهان شب نیست، اثر ایزابل کواکست، سینماگر اسپانیایی افتتاح شد. در این جشنواره که ۱۰ روز به طول انجامید، حدود ۴۰۰ فیلم به نمایش درآمد. مجموعاً ۱۹ فیلم بر سر کسب خرس طلایی و خرس‌های نقره‌ای با یکدیگر رقابت کردند، در نهایت جایزه خرس طلا به فیلم تاکسی ساخته کارگردان ایرانی جعفر پناهی رسید.
افراد زیر اعضای هیئت داوران جشنواره بودند:
افراد زیر اعضای هیئت داوران بهترین فیلم اول بلند بودند:
تاکسی مستندی ایرانی به نویسندگی و کارگردانی جعفر پناهی است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. این فیلم پس از "پرده" و "این فیلم نیست" سومین فیلمی است که پناهی در دوران محرومیت خود از فیلم‌سازی در ایران ساخته‌است. این فیلم که ساختاری مستندگونه دارد، با امکانات محدودی ساخته شده و داستان آن در یک تاکسی در تهران و بجنورد می‌گذرد که رانندگی این تاکسی با خود جعفر پناهی است. حقوق‌دان نسرین ستوده و حنا سعیدی، یکی از اعضای کانون مدافعان حقوق بشر، دیگر بازیگران هستند.
"تاکسی" نخستین بار در بخش رقابتی شصت و پنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین به نمایش درآمد و در آن‌جا برندهٔ جایزه خرس طلای جشنواره شد. پناهی به دلیل ممنوع‌الخروج بودن از ایران نتوانست در این جشنواره حضور یابد و جایزه او توسط حنا سعیدی، خواهرزاده‌اش، دریافت شد. این فیلم به‌طور کلی نقدهای مثبتی از سوی منتقدان داشت و فروش جهانی آن بیش از ۱۱ میلیون دلار بود.
سلولوئید دریمز، توزیع بین‌المللی فیلم را به عهده داشت. در پوسترهای این فیلم در اروپا، این فیلم با عنوان "تاکسی تهران" شناخته شده‌است.آگهی تبلیغاتی فیلم "تاکسی" جعفر پناهی در خیابان‌های اروپا "ستاره نیوز"
"تاکسی" در وبگاه نقد و بررسی راتن تومیتوز بر اساس نظر ۱۰۷ منتقد، امتیاز ۹۶٪ با نمرهٔ ۸٫۵۰/۱۰ را کسب کرده‌است. اجماع منتقدان این وبگاه می‌گوید «"تاکسی" جعفر پناهی دور دیگری از تفسیرهای اجتماعی را از کارگردانی ارائه می‌کند که تمام فیلم‌شناسی او به‌عنوان اقدامی شجاعانه از اختلاف عقیده است.» این فیلم در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس نظر ۲۵ منتقد، امتیاز ۹۱ از ۱۰۰ را کسب کرده که نشان‌گر «تحسین همگانی» است.
دویچه وله می‌نویسد، «در آغاز فیلم این شبهه وجود دارد که مسافران از وجود دوربین‌ها آگاهی ندارند و موضوعات مورد بحث اتفاقی و تصادفی هستند، اما روند فیلم خلاف این تصور را تقویت می‌کند. البته می‌توان تصور نمود که این فیلم محصول گفتگوهای متفاوت و متعددی بوده که پناهی در تدوین دست به گزینش زده تا محتوایی یک‌دست و دلخواه خود را در قالب یک فیلم خوب تهیه و ارائه کند.» رادیو زمانه آن را با "ده" عباس کیارستمی مقایسه کرد و نوشت «در این فیلم که از سویه‌های سیاسی و در همان حال سرگرم‌کننده‌ای برخوردار است، جعفر پناهی نقش یک راننده تاکسی در تهران را ایفا می‌کند. در گفتگوی او با مسافرانش، موقعیت‌های قابل تأملی شکل می‌گیرد..» دارن آرنوفسکی، رئیس هیئت داوران جشنواره فیلم برلین در مورد "تاکسی" گفته‌است: «جعفر پناهی به جای اینکه در هم بشکند و تسلیم شود، به جای اینکه بگذارد خشم و نومیدی او را در بربگیرد، نامه‌ای عاشقانه به سینما ساخته‌است. فیلم او پر از عشقش به هنر، به جامعه و کشورش و عشق به مخاطبانش است.»
سیف‌الدین نبوی تفرشی (زاده ۱۳۰۱ - تهران - درگذشته ۱۳۸۷ پاریس) پزشک قلب و عروق ایرانی، استاد دانشگاه در ایران و فرانسه و پزشک شخصی روح‌الله خمینی، محمود طالقانی و سید حسین طباطبایی بروجردی بوده است. او همچنین در دوران نخست وزیری علی امینی، سمت مشاور وی را داشته است.
نبوی در تهران تحصیلات ابتدایی را به اتمام رسانید و وارد دانشگاه دامپزشکی تهران شد. پس از آن به عنوان پزشک ارتش راهی فرانسه شد و در دانشگاه نانسی فرانسه دوره پزشکی عمومی را به پایان رساند و پس از اخذ تخصص میکروب‌شناسی از انستیتو پاستور در پاریس به ایران بازگشت. در سال ۱۳۵۷ برای گذراندن یک دوره آموزشی راهی بروکسل شد، اما با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ به همراه خانواده خمینی به ایران آمد و تا پایان عمر روح‌الله خمینی، پزشک شخصی وی بود.پایگاه اطلاع رسانی
وی در یک مصاحبه رایویی با رادیو «اینجا و حالا» ، و بعدها در مصاحبه‌ای با سیاوش اوستا در تلویزیون مهر، مدعی شد که با عمل جراحی خمینی که منجر به مرگ وی شده است مخالف بوده، اما ایرج فاضل وی را عمل نموده است. دیگر ادعای او، حذف فیزیکی محمود طالقانی بر اثر مسمومیت پس از ملاقات با سفیر روسیه شد، بوده است.
کتابهایی از جمله «الکتروکاردیوگرافی»، «ریزش‌های قلبی»، «اسرار تندرستی»، «بهداشت قلب» و «حملات قلبی» از وی منتشر شده است.
وی پس از مرگ در گورستان مون‌پارناس به خاک سپرده شد.
پگیدا از سرنام بمعنی "اروپاییان میهن‌پرست علیه اسلامی شدن غرب"، جنبشی سیاسی در درسدن آلمان است. این جنبش از اکتبر ۲۰۱۴ به‌طور پیگیر در حال سازماندهی تظاهرات عمومی با هدف دولت آلمان، در برابر آنچه آن را اسلامی شدن جهان غرب می‌نامند، است.
پگیدا در سال ۲۰۱۴ توسط "لوتز باخمان" مدیر یک آژانس روابط عمومی در درسدن، تأسیس شد. "باخمان" درابتدا اعلام کرد که انگیزه‌اش از پی‌ریزی پگیدا، با دیدن یک تظاهرات حامیان حزب کارگران کردستان (پ ک ک) در درسدن بودhttp://www.bild.de/regional/dresden/demonstrationen/pegida-erfinder-im-interview-38780422.bild.html و با دیدن این راهپیمایی به‌فکر ایجاد صفحه فیسبوک در مخالفت ارسال جنگ‌افزار برای "پ. ک. ک" افتاده‌است. اما بنا به دیدگاه گروهی، باور کردن باخمان و با توجه به پیشینه قضایی و حکم دادگاهی علیه وی، مشکل بنظر می‌رسد.
در آغاز دسامبر سال ۲۰۱۴، پگیدا، مرام‌نامه بدون نام و تاریخ تک صفحه‌ای با ۱۹ ماده منتشر نمود.
رد استار اواس یک توزیع لینوکس در کره شمالی است که توسعه آن برای اولین بار در سال ۱۹۹۸ در مرکز رایانه کره (KCC) آغاز شد. قبل از انتشار، رایانه‌های کره شمالی معمولاً از لینوکس رد هد و ویندوز ایکس‌پی استفاده می‌کردند.
نسخه ۳.۰ در تابستان ۲۰۱۳ منتشر شد؛ اما از سال ۲۰۱۴، نسخه ۱.۰ همچنان به طور گسترده استفاده می‌شود. این سیستم‌عامل، فقط در یک نسخه به زبان کره‌ای، بومی‌سازی شده و با اصطلاحات و املای کره شمالی ارائه می‌شود.
حبوش صالح (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی است.
سیلداویا کشوری خیالی در مجموعه ماجراهای تن‌تن و میلو است که در ناحیه بالکان واقع شده. در داستان‌های این مجموعه، رقابتی بین سیلداویا و همسایه خیالی دیگرش، بوردوریا به تصویر کشیده شده‌است. بخشی از داستان کتاب‌های عصای اسرارآمیز، هدف کره ماه و ماجرای تورنسل در سیلداویا اتفاق می‌افتد و در تن‌تن و پیکاروها هم به این کشور اشاره شده‌است.
تاریخ سیلداویا توسط هرژه نویسندهٔ مجموعهٔ داستان‌های ماجراهای تن‌تن و میلو نوشته شده.
تاریخ این کشور در کتاب عصای سحرآمیز به‌طور کامل قابل مطالعه است.
بست فیبر نوری پایان یک فیبر نوری را مشخص می‌کند و فرایند قطع و وصل کردن این فیبرها را سریع‌تر می‌کند.
یکی از رایج‌ترین بست‌های فیبر نوری است که در دو نوع تک و دوقلو وجود دارد. کارایی بسیار عالی این نوع بست باعث شده است که برای اتصال فیبر نوری SMF از آن استقبال فراوانی شود هرچند که برای فیبرهای MMF نیز بکار می‌رود.
که به نام PC نیز شناخته می‌شود. برای سال‌های زیادی یکی از پر رونق‌ترین بستهای بوده ولی ظهور نوع SC و LC در حال خروج از عرصه بازار است. این نوع بست دارای یک پوسته فلزی آزاد است که با پیچاندن آن در سوکت محکم خواهد شد ولی قبل از سفت کردن باید از هم محور بودن بستها و سوکت اطمینان حاصل کرد وگرنه ممکن است بدان آسیب برسد.
برای اتصال فیبرهای نوری چند حالته MMF پیشینه و رواج گسترده‌ای داشته است و از لحاظ شکل ظاهری و مکانیزم محکم شدن در سوکت، بسیار شبیه به BNC است در این نوع بست نیز باید قبل از محکم کردن از هم راستایی آن با محور سوکت مطمئن شد وگرنه تضعیف بالائی را بر روی لینک تجربه خواهید کرد.
که در دو نوع تک و دوقلو طراحی و عرضه شده است از خانواده بستهای کوچک و ظریفی است که اخیراً به بازار آمده است تا چگالی پورتها در مسیریاب یا سوئیچ افزایش یابد. این خانواده از بستها به نام SFF مشهورند این نوع بستها تقریباً نصف بستهاST است و کارایی خوب آن برای اتصال فیبرهای تک حالته به اثبات رسیده است.
نیز در خانواده بستهای کوچک و ظریف طبقه‌بندی می‌شوند که صرفاً دوقلو و از جنس پلیمر است و برای اتصال یک جفت فیبر نوری MMF بکار می‌آید. برای اطمینان از هم راستایی فیبرها، زائده‌های سوزنی شکلی تعبیه شده است تا اتصال نا هم راستا اصلاً ممکن نباشد. کوچکی این نوع از بستها و سادگی ایجاد و نصب، محبوبیت بی نظیری برای این عضو تازه‌وارد خانواده بستها به ارمغان آورده است.
انواع مختلفی از بست‌ها در زمان‌های مختلف برای اهداف متفاوتی ساخته شده‌اند که لیست آنها در جدول زیر آمده است:
کریستوفر تلفسن (؛ زادهٔ آوریل ۱۹۵۷) تدوین‌گر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در سال ۲۰۱۲ برای فیلم "مانیبال" نامزد دریافت جایزه اسکار شد.
کان‌بافت () بافت زیستی است که از کانی ساخته شده باشد. کانبافت‌ها عمدتاً سازندهٔ بخش‌های ساختاری، استخوان‌بندی بیرونی یا پوشش محافظت‌کننده در جانوران هستند.
نامدارترین کانبافت‌ها، استخوان، دندان، لاک در لاک‌پشت و حلزون ، شاخ ، اسفنج‌های دریایی ، رادیولارین‌ها و حتی سنگ کلیه هستند. کان‌بافت طی فرایند کانی‌سازی زیستی ساخته می‌شود که معمولاً بافت‌های سختی هستند.
ژان-ایو اسکوفیه (؛ – ) فیلم‌بردار اهل فرانسه بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ننگ بشری اشاره کرد. وی در لیون فرانسه متولد شد و در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۰۳ در منزلش در لس آنجلس، کالیفرنیا به علت نارسایی قلبی درگذشت.
جسی جان اوکوونوان (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل نیجریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسکی‌شهراسپور، باشگاه ورزشی الخریطیات، و باشگاه ورزشی المحرق اشاره کرد.
اتو توپلیتس (متولد ۱ آگوست ۱۸۸۱ در برسلاو- درگذشته ۱۵ فوریه ۱۹۴۰ در اورشلیم) ریاضیدان یهودی آلمانی بود.
توپلیتس در خانواده‌ای با اصالت یهودی در برسلاو زاده شد. ریاضیات در خانواده توپلیتس موروثی بود چنانکه پدر و پدر بزرگ او هر دو استاد ریاضیات بودند. پدرش همچنین از ناشران مجله‌ای دربارهٔ زبان‌شناسی بود. اوتو در برسلاو بالید و پس از دوران دبیرستان تصمیم گرفت که به تحصیل ریاضیات ادامه دهد و در سال ۱۹۰۵ با تزی دربارهٔ هندسه جبری مدرک دکترا را دریافت کرد. از دوستان او در برسلاو می‌توان به ماکس برن و ریچارد کورانت اشاره کرد. در سال ۱۹۰۶ توپلیتس به گوتینگن رفت و توانست شغل استادی ریاضیات را در آن دانشگاه به دست آورد. در زمانی که توپلیتس به گوتینگن آمد هیلبرت که بزرگترین ریاضیدان گوتینگن به شمار می‌رفت با مسائل حساب انتگرال به ویژه مسئله نظریه طیفی عملگرهای کراندار متقارن دست به گریبان بود. توپلیتس به این مسئله علاقه‌مند شد و مقاله‌های بسیاری دربارهٔ نظریه طیف نوشت و در همین ارتباط عملگرهای توپلیتس را معرفی نمود. در سال ۱۹۱۳ به عنوان استاد برجسته به دانشگاه کیل و در سال ۱۹۲۸ به دانشگاه بن رفت. با وجود اینکه نازی‌ها در سال ۱۹۳۳ در آلمان بر سر کار آمدند و سختگیری و اخراج یهودیان از دانشگاه‌ها آغاز شد توپلیتس توانست همچنان تا سال ۱۹۳۵ به تدریس در دانشگاه ادامه دهد. در این سال او به عنوان یهودی از کار برکنار شد و سرانجام در سال ۱۹۳۹ با فزونی گرفتن فشارها بر یهودیان ناچار به فلسطین که آن زمان تحت قیمومیت دولت انگلستان بود کوچید و یک سال پس از آن در همانجا درگذشت.
توپلیتس بیش از همه برای کارهایش در زمینه نظریه عملگرها و ماتریس‌ها و به ویژه فضاهای با بعد نامتناهی شناخته شده‌است. او در سال ۱۹۱۱ ماتریس‌های توپلیتس را معرفی نمود که کاربردهایی در نظریه تبدیل‌های فوریه و کریستال‌شناسی دارند.
او همچنین دربارهٔ نظریه انتگرال مقاله‌هایی منتشر نمود. در دهه ۱۹۳۰ مشغول پروراندن تئوری فضاهای با بعد نامتناهی شد چرا که نظریه باناخ را بیش از اندازه مجرد می‌دانست.
توپلیتس همچنین بسیار به تاریخ ریاضیات و آموزش ریاضی علاقه‌مند بود. برای نمونه او کتابی دربارهٔ تاریخ آنالیز نوشت به نام «پرورش حساب بی‌نهایت‌ها یک رویکرد ریشه شناسانه» که پس از مرگش در سال ۱۹۴۹ به چاپ رسید. او همچنین به ریاضیات یونان باستان و ارتباط‌های آن با فلسفه علاقه‌مند بود و در کیل سمیناری با موضوع ریاضیات یونان برگزار می‌کرد. او به همراه اتو نویگباوئر مجله‌ای با نام «ریشه‌ها و مطالعاتی درباره تاریخ ریاضی» را بنیان گذاشت. بنیان‌گذاری «گزارش ترمی ریاضی-فیزیک» در سال ۱۹۳۲ به همراه هاینریش بنکه از دیگر فعالیت‌های اوست.
رقص کاراکتر (به فرانسه: danse de caractère، به انگلیسی: character dance) شاخه‌ای از رقص کلاسیک باله و گونهٔ حرفه‌ای شده رقص‌های محلی، فولکلور و ملی است که به منظور نمایش صحنه‌ای آماده و رقصپردازی شده‌اند.
"رقص کاراکتر" تطابق و سازوارسازی موسیقی و رقص محلی کشورهای مختلف، بخصوص کشورهای اروپایی، به منظور صحنه‌گذاری تأتری است. اجرای رقص‌های کاراکتر مستلزم آموزش حرفه‌ای باله و تمرینات ویژه است. این تمرینات معمولاً در مواد درسی هنرجویان باله گنجانیده شده‌است. هر چند که اساس و پایه اصلی رقص کاراکتر، رقص محلی روستاییان و قوم‌های مختلف است ولی هیچ فرد روستایی یا عضوی از عشایر و اقوام‌های مختلف بدون تمرینات ویژه قادر به اجرای رقص کاراکتر نیست.
این نوع از رقص در بسیاری از آثار کلاسیک رپرتوار بین‌المللی باله مثل دریاچه قو، زیبای خفته، دن کیشوت، پاکیتا و غیره گنجانیده شده‌است. رقص‌های کاراکتر معمولاً جزء محبوب‌ترین بخش‌های یک باله کلاسیک هستند و شامل رقص‌پردازی‌هایی با الهام از رقص‌های ملی و محلی اسپانیایی، روسی، مجارستانی، لهستانی و ایتالیایی‌اند.
"رقص کاراکتر" به وسیله اکثر مراکز آموزشی باله در اقصی‌نقاط جهان مانند هنرستان سلطنتی باله (Royal Ballet School) و آکادمی رقص سلطنتی (Royal Academy of Dance) در انگلستان و هنرستان باله استرالیا (Australian Ballet School) و غیره آموزش داده می‌شود. یکی از مهم‌ترین مراکز آموزش این نوع از رقص «آکادمی باله واهانوفا» در روسیه است.
باله بریوزکا (Beryozka Ballet) و باله ایگور موی‌سه‌یو (Igor Moiseyev Ballet) دو سازمان رقصی هستند که در تولید، توسعه و پیشرفت بی‌سابقه رقص کاراکتر در طول قرن بیستم نقش بزرگی ایفاء کردند. این دو سازمان (هر دو روسی) رپرتواری به وجود آوردند که اختصاصاً شامل رقص‌های کاراکتر از کشورهای مختلف بود.
هر چند که سازمان ملی فولکلر ایران و گروه رقص وابسته به ان، رقصندگان محلی ایران به سرپرستی رابرت دو وارن وظیفه گردآوری، تحقیق، ثبت و اشاعه رقص‌های محلی ایران را به عهده داشت و در این راه کوشش‌های فراوانی انجام شد ولی رقص کاراکتر ایرانی یا به عبارتی ترکیب رقص‌های محلی و فولکلر ایرانی با حرکات و اصول باله هیچگاه در پیش از انقلاب و قبل از انحلال سازمان ملی فولکلر ایران در سال ۱۳۵۸ صورت نگرفت.
تنها رقصپردازی‌های معدودی که در حیطه و ژانر رقص کاراکتر ایرانی به وجود آمده‌اند، آثاری است که نیما کیان برای سازمان باله ایران ساخته‌است. سیمای جان (ملهم از رقص‌های محلی گیلانی)، پاپو سلیمانی (بر اساس رقص کردی)، باهار گلیر (بر پایه رقص‌های آذربایجانی) و بهاره! (با الهام از رقص محلی لرستانی) از آن جمله‌اند.
۶۵مین مراسم گلدن گلوب هرساله در کشور آمریکا برای ارج نهادن به بهترین فیلم و تلویزیون برگزار می‌شود و در تاریخ ۱۳ ژانویه، ۲۰۰۸ ۶۵مین مراسم گلدن گلوب سال ۲۰۰۷ در هتل بورلی هیلتون برگزار شد. فیلم کفاره برنده بهترین فیلم درام شد. و مجموعه تلویزیونی مد من به عنوان بهترین سریال انتخاب شد و بهترین کارگردانی هم به جولیان اشنابل برای کارگردانی لباس غواصی و پروانه رسید
, https://en.wikipedia.org/wiki/65th_Golden_Globe_Awards
کفاره، ، لباس غواصی و پروانه، جایی برای پیرمردها نیست ۲ گوی زرین
«پروتوتایپ» () ترانه‌ای از خوانندهٔ بریتانیایی زاده‌شده در لتونی ویکتوریا مودستا است که در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۴ منتشر شد. موزیک ویدیو این ترانه با استقبال گسترده روبرو شده‌است و ویکتوریا مودِستا را به نخستین ستاره ناقص‌العضو دنیای موسیقی پاپ بدل کرده‌است.
«پروتوتایپ» اولین بار در دسامبر سال ۲۰۱۴ و در جریان فینال ایکس فاکتور اجرا شد. موزیک ویدیو این ترانه را کانال ۴ تلویزیون بریتانیا تهیه‌کنندگی و سام فرهمند کارگردانی کرده‌اند. این ویدئو در یوتیوب، حدود پنج میلیون بازدیدکننده داشته‌است.
هیچ‌جا خانه خود آدم نمی‌شود دهمین آلبوم از هنرمند اهل بریتانیا کاترین جنکینز است که در منتشر شد. وی در این آلبوم، بیشتر از آهنگهای کلاسیک استفاده کرده است و با همان گروهی کار می‌کند که کار موسیقی را با آنها شروع کرده بود. جنکینز در این آلبوم به زبانهای ولزی، ایتالیایی، فرانسوی، آلمانی، لاتین، و چینی ماندارین آواز می‌خواند.
یاکوب روزانس (؛ ۱۶ اوت ۱۸۴۲ – ۶ ژانویه ۱۹۲۲) یک ریاضی‌دان و شطرنج‌باز اهل آلمان که در زمینه هندسه جبری فعالیت می‌کند.
فردریش اتو رودولف اشتورم (؛ – ) یک دانشمند در زمینه هندسه اهل آلمان بود.
هاینریش شروتر (؛ ۸ ژانویه ۱۸۲۹ – ۳ ژانویه ۱۸۹۲) ریاضی‌دان اهل آلمان بود که هندسه را در مکتب یاکوب اشتاینر دنبال می‌کرد.
مجید عسکری وزنه‌بردار اهل ایران است که در مسابقات جوانان جهان ۲۰۱۱ در وزن ۵۶ کیلوگرم مدال نقره را به دست آورده‌است. او اصالتاً هرمزگانی و زادهٔ شهرستان رودان (بهشت جنوب) است.
گاکو شیباساکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
وی سابقه ۶۰ بازی در تیم ملی فوتبال ژاپن را در کارنامه دارد.
پاک کوانگ-ریونگ (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل کره شمالی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فادوتس و بازل اشاره کرد.
دیلا خانم عنوان مجموعه‌ای تلویزیونی ساخت کشور ترکیه با بازی ارکان پتککایا، خدیجه شندیل و نجیپ ممیلی است که نخستین قسمت از این مجموعه در سال ۲۰۱۲ از شبکه استار تی‌وی ترکیه پخش شد.
شوهر دیلا در یک حادثه کشته می‌شود و دیلا بدون آن که بداند رضا قاتل همسرش است، عاشق او می‌شود و این آغاز ماجراست.
دارک کسل انترتینمنت () بخشی از سیلور پیکچرز است که یک کمپانی فیلم وابسته به وارنر برادرز می‌باشد. دارک کسل انترتینمنت در سال ۱۹۹۹ توسط جوئل سیلور، رابرت زمکیس و گیلبرت آدلر تأسیس شد. نام این کمپانی ادای احترامی است به ویلیام کسل، فیلمساز ژانر ترسناک که در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
قابل ذکر است در بالا به اشتباه گفته شده که بخشی از ((سیلور پیکچرز))است. این کمپانی در سال ۱۹۹۹ میلادی به صورت رسمی از ((سیلور پیکچرز))جدا شد و کار خود را مستقل آغاز نمود. این کمپانی با همکاری‌های مشترک با ((برادران وارنر و یونیورسال))به موفقیت‌های بسیاری رسیده‌است.
شصت‌وچهارمین مراسم گلدن گلوب در تاریخ ۱۵ ژانویه، ۲۰۰۷ برگزار شد. این مراسم از شبکه ان‌بی‌سی پخش می‌شد. دختران رؤیایی با برنده شدن سه گوی زرین موفق‌ترین فیلم این دوره بود و فیلم بابل نیز در هفت رشته کاندیدای دریافت گوی زرین بود که فقط توانست بهترین فیلم درام را برنده شود. مریل استریپ توانست برنده بهترین بازیگر زن فیلم کمدی شود.
دختران رؤیایی ۳ گوی زرین و ملکه ۲ گوی زرین
سید محسن کریمی کیاسری (زادهٔ ۲۹ شهریور ۱۳۷۳، ساری) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست وینگر بازی می‌کند.
وی که زادهٔ ۲۹ شهریور ۱۳۷۳ در کیاسر
ساری است فوتبال حرفه‌ای خود را از سن ۱۴ سالگی و در رده‌های پایهٔ باشگاه فوتبال پدیدهٔ ساری آغاز کرد و یک سال در عضویت این تیم بود. کریمی پس از جدا شدن از پدیده، یک سال بدون تیم بود و به شکل انفرادی تمرین می‌کرد.
او در سال ۱۳۹۱ توانست نظر مربیان تیم نوجوانان باشگاه فوتبال استقلال را به خود جلب کند و به این تیم ملحق شود. کریمی در یک سالی که در عضویت تیم نوجوانان استقلال بود، آقای گل لیگ کشوری نوجوانان شد و توانست به تیم امید استقلال راه پیدا کند؛ کریمی در لیگ امیدها نیز آقای گل شد و در ۱۳ دی ۱۳۹۳ در شهرآورد امیدها زنندهٔ هر دو گل آبی‌پوشان بود.
درخشش وی در تیم امیدهای استقلال، امیر قلعه‌نویی، سرمربی وقت استقلال، را مجاب کرد تا نام وی را وارد لیست تیم بزرگسالان کند. محسن کریمی نخستین بازی رسمی خود در لباس استقلال را در تاریخ ۱ آذر ۱۳۹۳ در هفتهٔ بیست و سوم لیگ برتر فوتبال ایران ۹۴–۱۳۹۳ مقابل تیم نفت تهران انجام داد، وی در این بازی در دقیقه ۸۸ به جای یعقوب کریمی وارد زمین شد. کریمی در فصل اول حضور خود در استقلال فقط ۶ بازی انجام داد که در بیشتر آن‌ها به عنوان یار تعویضی وارد زمین شده‌بود، در دومین فصل حضور وی در این تیم، پرویز مظلومی سرمربی استقلال شد. در دوران سرمربی‌گری پرویز مظلومی، بازی بیشتری به محسن کریمی رسید. وی در فصل ۹۵–۱۳۹۴، ۲۳ بازی در لیگ برتر و ۳ بازی در جام حذفی برای استقلال انجام داد و ۵ گل نیز به ثمر رساند؛ وی پس از درخشش در مقطعی از این فصل توسط کارلوس کی‌روش به اردوی تیم ملی نیز فراخوانده شد. کریمی در چند برهه از این فصل مصدوم شد و مدتی را از زمین فوتبال دور ماند.
در سال ۹۵، علیرضا منصوریان جانشین پرویز مظلومی در استقلال شد؛ محسن کریمی در بازی آغازین این فصل مقابل نفت تهران مصدوم شد و در ابتدای این فصل همچنان با مصدومیت‌های مقطعی دست و پنجه نرم می‌کرد تا هفتهٔ نهم که توانست نخستین گل فصل خود را مقابل سایپا به ثمر برساند. وی پس از آن به یکی از مهره‌های تأثیرگذار تیم منصوریان تبدیل شد. اوج درخشش وی در بازی جام حذفی مقابل مس کرمان بود که به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد و توانست تک گل تیمش را در دقیقهٔ ۱۱۳ به ثمر برساند. کریمی خرداد ۱۳۹۶ در مرحله یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان آسیا هنگامی که تیم استقلال شش بر صفر از العین عقب بود و توسط کاوه رضایی در دقیقه ۸۲ به گل رسید با برداشتن توپ از دروازه برای ادامه یافتن جریان مسابقه توجه کاربران فضای مجازی را به خود جلب کرد.
کریمی که مدت‌ها از ناحیه کتف مصدومیت داشت و موجب دوری چند هفته‌ای وی در مقاطع مختلف از فوتبال حرفه‌ای می‌شد، پیش از شروع فصل ۹۷–۱۳۹۶ لیگ برتر تصمیم گرفت کتف خود را عمل جراحی کند و همین امر موجب شد تا نام وی برای نیم‌فصل نخست لیگ برتر فوتبال ایران ۹۷–۱۳۹۶ از فهرست بازیکنان استقلال خارج شود تا پس‌از بهبودی کامل به این تیم بازگردد.
پس از منصوریان و حضور وینفرید شفر، عملکرد مناسب کریمی در تمرینات توجه شفر را جلب کرد تا جایی که حتی وی از تصمیم منصوریان مبنی بر خارج کردن نام کریمی از لیست تیم ابراز تاسف کرد.
کریمی در نیم‌فصل لیگ برتر فوتبال ایران ۹۷–۱۳۹۶ با امضای قراردادی دوباره رسماً به بازیکنان استقلال ملحق شد و توانست با نخستین حضور در ترکیب ثابت تیم مقابل صنعت نفت آبادان هت تریک کند تا رفته رفته به شرایط ایده‌آل خود بازگردد. اما پس از مدتی کوتاه باز هم مصدوم شد و به علت آسیب دیدگی رباط صلیبی تا پایان نیم فصل اول لیگ هجدهم نامش از لیست استقلال خارج شد و نتوانست برای این تیم بازی کند.
با شروع تمرینات استقلال در تعطیلات نیم فصل، نام کریمی بار دیگر در لیست استقلال گرفت و نخستین بازی خود را در دیداری دوستانه مقابل اسپورتیو مونیسیپال رومانی انجام داد و موفق به گلزنی شد.
وی در سال ۱۴۰۰ به نساجی مازندران پیوست. کریمی پس از چند هفته تمرین با نساجی دوباره مصدوم شد و فصل را از دست داد
کریمی اولین بار در شهریور ۱۳۹۴ توسط محمد خاکپور به اردوی تیم ملی امید ایران دعوت شد تا اولین تجربه ملی خود را کسب کند؛ وی به همراه تیم ملی امید در اردوهای هلند و امارات حضور داشت و در مسابقات قهرمانی آسیا (و مقدماتی بازی‌های المپیک ۲۰۱۶) نیز از بازیکنان این تیم بود و در ۲ بازی ایران در این مسابقات به میدان رفت.
پس از چند هفته درخشش محسن کریمی در فصل ۹۵–۱۳۹۴، کارلوس کی‌روش وی را برای حضور در اردوی تیم ملی فوتبال که از ۲۴ تا ۲۸ اسفند ۱۳۹۴ در تهران برگزار شد، فراخواند.
نساجی قائمشهر
تک‌تیرانداز آمریکایی یک فیلم محصول سال ۲۰۱۴ آمریکا در ژانر زندگی‌نامه جنگی درام به کارگردانی کلینت ایستوود و نویسندگی جیسون هال است. داستان فیلم برگرفته از کتاب "تک‌تیرانداز آمریکایی" و روایت زندگی تک تیرانداز آمریکایی کریس کایل است.
فیلم در ۶ ژانویه ۲۰۱۵، به‌طور گسترده اکران شد و رکوردهای متعدد فروش ابتدایی در گیشه را شکست. این فیلم بهترین فروش آغازین را در کارنامهٔ ایستوود ثبت کرد و همچنین با پشت سرگذاشتن نجات سرباز رایان نام خود را به عنوان پرفروش‌ترین فیلم جنگی تاریخ سینما (بدون درنظرگرفتن تورم) ثبت کرد.
این فیلم در جوایز اسکار ۸۷ام برای شش بخش بهترین فیلم، بهترین تدوین فیلم، بهترین تدوین صدا، بهترین میکس صدا، بهترین فیلم‌نامه اقتباسی و بهترین بازیگر نقش اول مرد نامزد جایزه شد که تنها موفق به دریافت جایزه بهترین تدوین صدا گردید. همچنین این فیلم نامزد جایزه سینمایی ام‌تی‌وی در بخش بهترین فیلم سال بود.
تک تیرانداز آمریکایی بر اساس خاطرات کریس کایل، عضو واحدهای کماندویی نیروی دریایی آمریکا معروف به سیل ساخته شده‌است.
داستان فیلم که براساس واقعیت می‌باشد دربارهٔ «کریس کایل» و سرباز نیروی دریایی آمریکا است که توانست تبدیل به یکی از بهترین تک تیراندازهای ارتش آمریکا شود.
کاندیدای اسکار بهترین فیلم
کاندیدای اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد
کاندیدای اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی
کاندیدای اسکار بهترین صداگذاری
کاندیدای اسکار بهترین تدوین
لئونید اوتسیپویچ اوتیسف (روسیЛеонид Осипович Утёсов)، (نام واقعی Лазарь (Лейзер) Иосифович Вайсбейн لازار (لزر) ایسیفویچ وایسبین) در ۲۱ مارس ۱۸۹۵ در اودسا متولد شد و در ۹ مارس ۱۹۸۲ در مسکو درگذشت. او یک خواننده بزرگ، بازیگر و رهبر اولین ارکستر جاز در روسیه بود.
او پنجمین و آخرین فرزند خانواده یک بازرگان فقیر یهودی از اودسا به نام ژوزف وایسبین بود. مادر او نیز مالکا گرانیک نام داشت.
او مدت کمی در مدرسه بازرگانی اودسا تحصیل کرد. اما به خاطر شخصیت سرکش و مستقلش و همچنین مشارکت در ضرب و شتم معلم، او را از مدرسه اخراج کردند. او مدتی به فراگیری ویلن پرداخت و خواست والدینش مبنی بر تاجر شدن او نیز با شکست مواجه شد.
او در نوجوانی کارش را با سفر همراه سیرک بورودانف شروع کرد. از سال ۱۹۱۲ او کارش را در تئاتر کرمنچوگا و بعد در تئاتر اودسا ادامه داد.
در سال ۱۹۲۲ او به لنینگراد مهاجرت کرد. جایی که او در تئاترهای محلی زیادی در ژانرهای مختلف کار کرد.
پس از بازگشت از پاریس، جایی که او همراه همسر و دخترش به عنوان توریست رفته بود و موسیقی جاز آمریکایی را دید. اولین گروه جاز در شوروی را پایه‌گذاری کرد. ۹ مارس ۱۹۲۹ اولین نمایش جاز او در تئاتر اپرا کوچک لنینگراد روی صحنه رفت.
سال ۱۹۳۴ در شوروی فیلم «"رفقای خوشحال"» (Весёлые ребята) اکران شد که در آن او به عنوان یک ستاره مطرح شد.
سپس او کنسرت‌ها و نمایش‌های زیادی را در تئاتر ارمیتاژ مسکو اجرا کرد.
قبل از پرتاب سفینه فضایی وستوک، به یوری گاگارین پیشنهاد شد برای نمایش آهنگ «"قلب"» صبر کند، که آن را لئونید اوتیسف در فیلم «"رفقای خوشحال"» خوانده بود. او نیز پذیرفت. پس می‌توان گفت که اوتیسف در پرتاب موفقیت‌آمیز سفینه وستوک نقش داشته‌است.
اوتیسف در طول زندگی طولانی خود (۸۶ سال) دو بار ازدواج کرد. او همراه اولین همسرش النا اوسیپونا ۴۵ سال زندگی کرد و یک دختر نیز به نام ادیتا داشتند. بعد از مرگ همسرش او کاملاً تنها ماند. زیرا دخترش ادیتا بیمار بود و عملاً نمی‌توانست هیچ گونه کمکی به پدرش کند.
گاهی اوقات آنتونینا رولس او را می‌دید و از او مراقبت می‌کرد و به زودی آنها با هم ازدواج کردند. بعد از دو ماه و در ۹ مارس ۱۹۸۲ لئونید اوتسیپویچ اوتیسف در خانه درگذشت
و او را در گورستان نووودویچی دفن کردند.
امرالله صالح (زاده ۱۳۵۱) سیاستمدار اهل افغانستان و معاون اول آخرین رئیس‌جمهور افغانستان بود. وی سابقهٔ ریاست عمومی امنیت ملی و وزارت امور داخله افغانستان را نیز در کارنامه دارد. او از نگاه تباری به قوم تاجیک تعلق دارد. وی در ۲ جدی/دی ۱۳۹۷ از سوی رئیس‌جمهور محمداشرف غنی به حیث وزیر امور داخله/کشور افغانستان به جای ویس احمد برمک گماشته شد. امرالله صالح در ۲۹ جدی ۱۳۹۷ برای حضور در تیم محمداشرف غنی برای انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۸ از سمت وزارت داخله استعفا داد و حمدالله محب به صورت موقت جانشین او شد.
وی پیش از ریاست اطلاعات افغانستان، عضو اتحاد شمال احمد شاه مسعود بود. در سال ۱۹۹۷، صالح توسط مسعود به عنوان دفتر رابط اتحاد شمال در داخل سفارت افغانستان در دوشنبه، تاجیکستان منصوب شد تا خدمت کند و تماس با سازمان‌های بین‌المللی غیردولتی (بشردوستانه) و آژانس‌های اطلاعاتی را انجام دهد. صالح پس از استعفا از امنیت ملی در سال ۲۰۱۰ جنبشی دموکراسی خواه و ضد طالبان را ایجاد کرد به نام بسیج ملی و روند سبز.
در مارس ۲۰۱۷، وی توسط رئیس‌جمهور اشرف غنی به عنوان وزیر امور خارجه اصلاحات امنیتی منصوب شد. در دسامبر ۲۰۱۸، وی از طرف غنی به عنوان وزیر کشور منصوب گردید. وی در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۹ از سِمت وزیر کشور استعفا داد و به تیم انتخاباتی اشرف غنی پیوست. وی بشدت با طالبان مخالف بوده و بارها اظهار داشته که با آنها هیج گفتگویی نمی‌کند.
در پی سقوط کابل تحت کنترل طالبان و فرار رئیس‌جمهور اشرف غنی از کشور، صالح به دره پنجشیر نقل مکان کرد و در آنجا خود را رئیس‌جمهور موقت جمهوری اسلامی افغانستان اعلام کرد و از تشکیل جبهه ضد طالبان به همراه احمد مسعود و بسم‌الله خان محمدی وزیر دفاع خبر داد.
بنا بر اطلاعات آمریکا و مقامات سابق حکومت افغانستان، صالح به همراه احمد مسعود، کوتاه مدتی پس از تسخیر دره پنجشیر به تاجیکستان گریختند.
امرالله صالح متولد ۱۳۵۱ از ولایت پنجشیر افغانستان است. وی در سال ۱۹۹۰، به مجاهدین افغان پیوست و همراه احمدشاه مسعود وزیر اسبق دفاع دولت اسلامی افغانستان قرار گرفت و در کنار نیروهای او جنگید. او در اواخر دههٔ ۱۹۹۰، عضو جبهه متحد شناخته می‌شد و در برابر نیروهای طالبان و القاعده و ارتش پاکستان تا وقوع حملات ۱۱ سپتامبر، مبارزه می‌کرد.
در سال ۱۹۹۷، صالح توسط احمدشاه مسعود، در دفتر روابط بین‌المللی جبهه متحد، در سفارت افغانستان در شهر دوشنبه، تاجیکستان گماشته شد، که در آن او به عنوان هماهنگ کنندهٔ کمک‌های سازمان‌های غیردولتی بشر دوستانه و عضو همکار با سازمان‌های اطلاعاتی بیرونی فعالیت می‌کرد.
پس از حمله‌های ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، که توسط القاعده در خاک ایالات متحده آمریکا انجام شد، و با آغاز جنگ ضد هراس‌افکنی و عملیات نظامی نیروهای آمریکایی و ناتو به افغانستان برای سقوط طالبان و القاعده از قدرت، صالح، در عملیات اطلاعاتی جبهه متحد، زیر نظر نیروهای سازمان سیا شرکت کرد.
پس از تشکیل دولت جمهوری اسلامی افغانستان، صالح، در دسامبر ۲۰۰۴، به ریاست عمومی امنیت ملی افغانستان توسط رئیس‌جمهور حامد کرزی، گماشته شد. او در جوزا/خرداد ۱۳۸۹، پس از حمله موشکی بر تالار لویه جرگه، از این سمت استعفا داد و نهادی موسوم به روند سبز افغانستان را بنیان گذاشت. این نهاد در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۳ از عبدالله عبدالله و تیم اصلاحات و همگرایی او اعلام حمایت کرد.
در ۲۲ حوت/اسفند ۱۳۹۵، اشرف غنی رئیس‌جمهوری افغانستان طی فرمانی، امرالله صالح را به عنوان وزیر دولت در امور اصلاحات در بخش امنیتی و رئیس بورد عالی نظارت بر تعینات افسران ارشد قوای دفاعی و امنیتی منصوب کرد. اما، در ۲۳ جوزا/خرداد ۱۳۹۶، به دنبال حمله مرگبار در کابل که منجر به کشته شدن حدود ۱۵۰ نفر شد، و پس از آن، کابل شاهد اعتراضات و تظاهرات بود، از سمتش کناره‌گیری کرد. او در صفحه رسمی رخنامه‌اش (فیسبوک) نوشت:
در سال ۱۹۹۰، صالح برای جلوگیری از اجباری شدن در ارتش مورد حمایت شوروی افغانستان، به نیروهای مجاهدین مخالف پیوست. وی در پاکستان همسایه آموزش نظامی دید و تحت فرماندهی مجاهدین احمد شاه مسعود جنگید.
در اواخر دهه ۱۹۹۰، صالح عضوی از اتحاد شمال (معروف به جبهه متحد) بود و علیه گسترش طالبان می‌جنگید. در سال ۱۹۹۷، صالح توسط مسعود به عنوان مسئول دفتر رابط بین‌المللی جبهه متحد در سفارت افغانستان در دوشنبه، تاجیکستان منصوب شد، جایی که وی به عنوان هماهنگ‌کننده سازمان‌های غیردولتی (بشردوستانه) و به عنوان شریک ارتباطی آژانس‌های اطلاعاتی خارجی فعالیت می‌کرد.
پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ در ایالات متحده، صالح در جریان سرنگونی رژیم طالبان در عملیات اطلاعاتی جبهه متحد در سطح زمین شرکت کرد.
پس از تشکیل جمهوری اسلامی افغانستان در دسامبر ۲۰۰۴، صالح از سوی حامد کرزی به عنوان رئیس ریاست عمومی امنیت ملی (NDS) منصوب شد. صالح اصلاحات ساختاری را آغاز کرد و به بازسازی سرویس اطلاعاتی افغانستان کمک کرد. جامعه بین‌المللی، صالح و محمد حنیف اتمر وزیر داخله پیشین را به عنوان دو نفر از اعضای با صلاحیت کابینه در دولت افغانستان می‌دانستند. یک کارشناس امنیتی غربی به گاردین گفت که هر دو نفر به «پاکسازی فساد درون» در سازمان‌های تحت مدیریت خود، شهرت دارند.
در سال ۲۰۰۵، صالح چندین مأمور امنیت ملی را موظف کرد که به مناطق قبیله‌ای پاکستان نفوذ کنند و بن لادن و دیگر رهبران القاعده و طالبان را جستجو کنند. آن‌ها توانستند چندین عضو القاعده را شناسایی کنند، اما مشخص شد که بن لادن در آن منطقه نیست. در سال ۲۰۰۶، شواهدی به صالح ارائه شد مبنی بر این‌که بن لادن در یک منطقه بزرگ مسکونی در ۲۰ مایلی شهر ایبت‌آباد، پاکستان زندگی می‌کند. وی اطلاعات خود را با پرویز مشرف رئیس‌جمهور پیشین پاکستان در میان گذاشت اما او با عصبانیت، این ادعا را رد کرد و اقدامی نکرد.
پس از آن‌که صالح مأمورانی پشتو زبان را برای نفوذ به عملیات طالبان در پاکستان فرستاد، امنیت ملی اطلاعاتی در مورد خانه‌ها، مساجد، مشاغل و خانواده‌های آن شبه‌نظامیان را جمع کرد. در بهار سال ۲۰۰۶، صالح مصاحبه‌های زیادی با فرماندهان طالبان انجام داد و مطلع شد که سازمان اطلاعات نظامی پاکستان در مقایسه با سال قبل در حال پشتیبانی و ارسال کمک‌های بیشتری برای آن شبه‌نظامیان است. بر اساس شواهد، صالح پیش‌بینی کرد که تا سال ۲۰۰۹، طالبان به شهرهای بزرگ جنوبی افغانستان حمله کرده و یک شورش تمام عیار انجام خواهد داد.
گفته می‌شود که پس از انتخابات ریاست‌جمهوری افغانستان در ۱۳۸۸ (۲۰۰۹) نظرات رئیس‌جمهور افغانستان، حامد کرزای، در مورد مسائل امنیتی پیش روی افغانستان و چگونگی برخورد بهتر با آن‌ها تغییر کرده‌است. این امر بر روابط کاری رئیس‌جمهور افغانستان و برخی از وزرای کابینه وی از جمله رئیس اطلاعات وی تأثیر گذاشت. صالح گفت: "کرزای فکر می‌کرد دموکراسی به طور شخصی، به او آسیب رسانده‌است. خانواده‌اش مورد حمله ناعادلانه رسانه‌ها قرار گرفته بودند و غرب، غیرمنصفانه از وی انتقاد می‌کرد؛ بنابراین پس از انتخابات ریاست جمهوری، او مرد تغییر یافته‌ای بود و ما نمی‌توانستیم همان رابطه قبل از انتخابات ریاست جمهوری را با هم داشته باشیم. احمد رشید، تحلیلگر سیاسی در سال ۲۰۱۰ نیز همین مسئله را اعلام کرد. او گفت: دیدگاه‌های جدید کرزی، چشم‌گیرترین تغییر جهت سیاسی است که طی بیست و شش سالی که من او را می‌شناسم، متحمل شده‌است. هم صالح و هم حنیف اتمر، وزیر کشور با کرزی در مورد چگونگی اقدام علیه طالبان، که کرزی از آن‌ها به عنوان «برادران» یاد می‌کرد، اختلاف‌نظر شدیدی داشتند. در آن زمان صالح و اتمر به طور فزاینده‌ای در دولت کرزی منزوی شدند.
رئیس‌جمهور باراک اوباما در اواخر مارس ۲۰۱۰ برای سخنرانی در کابینه افغانستان و ترمیم روابط با حامد کرزی از کابل دیدار کرد. صالح به اوباما توضیح داد که پاکستانی‌ها باور دارند که کشورهای غربی در افغانستان، اهداف خود را گُم کرده‌اند. او افزود سازمان اطلاعاتی پاکستان در حال ایجاد یک جدایی میان اروپا و آمریکا است.
اوباما مجدداً بر تعهد آمریکا در قبال افغانستان تأکید کرد و گفت: «ایالات متحده کاری را که آغاز کرده‌است، رها نمی‌کند». او همکاری مستحکم میان ایالات متحده و افغانستان را برای جلوگیری از قدرت گرفتن مجدد گروه‌های افراط‌گرا توصیه کرد.
در اوایل سال ۲۰۱۰، یک مرد افغان با ادعای نمایندگی ملا اختر محمد منصور فرمانده ارشد طالبان، به سازمان امنیت ملی مراجعه کرد. وی با ارائه نامه‌ای که ادعا شد توسط منصور نوشته شده‌است، گفت که منصور علاقه‌مند است کانال مذاکره را باز کند. افراد صالح شروع به تست اعتبار پیام‌رسان کردند و پس از رد کردن اعتبار او، پرونده را مختومه کردند. این مرد سپس به سایر مؤسسات دولت افغانستان مراجعه کرد. صالح می‌گوید، «وقتی فهمیدم که او راهی دیگر را طی می‌کند، من به دولت هشدار دادم که او نماینده کسی نیست و فقط یک کلاهبردار است.» اما این تصور وجود داشت که صالح مخالف گفتگو است و او را به حاشیه راندند. آن مرد افغان که در پاکستان زندگی می‌کرد جایی که شورای رهبری طالبان در آن مستقر است، متعاقباً سه جلسه با مقامات ناتو و افغانستان برگزار کرد. این شخص که با هواپیمای ناتو از پاکستان به کابل منتقل شده بود، در ارگ ریاست‌جمهوری افغانستان با رئیس‌جمهور کرزی ملاقات کرد. در اواخر سال ۲۰۱۰، معلوم شد که نماینده ادعا شده منصور همان‌طور که صالح قبلاً هشدار داده بود، یک فریبکار بود. نیویورک تایمز می‌نویسد: «در یک اپیزود که می‌توانست از یک رمان جاسوسی برداشته شود، اکنون مقامات ایالات متحده و افغانستان می‌گویند که مرد افغان یک شیاد بود.»
در تاریخ ۶ ژوئن ۲۰۱۰، صالح از سمت ریاست عمومی امنیت ملی استعفا داد. این استعفا پس از آن رخ داد که اتمر پس از حمله ستیزه‌جویان علیه جرگه صلح ملی از سمت خود به عنوان وزیر کشور استعفا داد، گرچه کسی کشته و زخمی نشده و مهاجمان دستگیر شدند. چند روز پس از اتفاق جرگه، حامد کرزی، اتمر و صالح را احضار کرد تا در مورد حمله علیه جرگه گفتگو کنند. پس از جلسه هر دو نفر رسماً استعفا دادند، زیرا نتوانسته بودند حمله به جرگه را متوقف کنند. سی‌بی‌اس نیوز می‌نویسد: "صالح به خبرنگاران گفت که استعفای خود را از مقام ریاست امنیت ملی تقدیم کرده‌است، زیرا وی اعتماد کرزی را در نتیجه حمله به جرگه از دست داده‌است. صالح گفت:
بنابراین او احساس کرده بود که قادر به ادامه پست خود نیست. وی همچنین گفت که ده‌ها دلیل برای ترک موقعیت خود وجود دارد، اما توضیح بیشتری در این مورد، به دیگران نخواهد داد. استعفای این دو نفر موجب نگرانی گسترده کارشناسان افغانستان شد. پس از این اتفاق، نگرانی‌های زیادی نیز در رابطه با تغییر مسیر سیاسی دولت افغانستان، به وجود آمد.
کای اید، نمایندهٔ وقت سازمان ملل در افغانستان می‌گوید:
مشاور امنیتی کرزی، رنگین دادفر سپنتا می‌گوید:
صالح آشکارا علیه پاکستان صحبت کرده و آن‌ها را به دلیل پشتیبانی از طالبان و سایر گروه‌های تروریستی و تندرو سرزنش می‌کرد.
صالح بارها اظهار داشته‌است که سازمان امنیت ملی افغانستان، چهار سال قبل از کشته شدن بن لادن توسط نیروهای آمریکایی، در مورد مخفی شدن اسامه بن لادن در منطقه‌ای نزدیک به ایبت‌آباد در پاکستان، اطلاع داشته و این اطلاعات را با پرویز مشرف رئیس‌جمهور پاکستان در میان گذاشته بود که او با عصبانیت این ادعا را رد کرده و اقدامی نکرده‌است.
امرالله صالح در مصاحبه‌ای با گاردین می‌گوید:
در سال ۲۰۰۷، نیروهای امنیتی افغانستان، به‌طور مشخص دو خانه امن القاعده را در منشرا، شهری واقع در چند مایلی ایبت‌آباد شناسایی کردند و این باور به وجود آمد که احتمالاً بن لادن در آنجا مخفی شده‌است. امرالله صالح می‌گوید هنگامی که در جلسه‌ای با حضور حامد کرزای رئیس‌جمهور افغانستان، این اطلاعات را به مشرف ارائه داده‌است. اما پرویز مشرف، رئیس‌جمهور پاکستان با عصبانیت، مشت خود را بر روی میز کوبیده‌است. به گفته صالح، مشرف گفت، آیا من رئیس‌جمهور جمهوری موزفروش هستم؟ سپس او به رئیس‌جمهور کرزی رو کرد و گفت، "چرا این مرد پنجشیری را آورده‌ای تا به من، کار اطلاعاتی بیاموزد؟"
یک روزنامه‌نگار بی‌بی‌سی در مواجهه با مشرف با ادعاهای صالح می‌نویسد: "رهبر سابق پاکستان بسیار خوب دلال دلسوز را بازی می‌کند … اما این زمانی است که استتار آقای مشرف شروع به لغزش می‌کند. اصل ادعایی که او مانند یک سیاستمدار اداره می‌کند (وی گفت: در حقیقت این یک مورد از هویت اشتباه مربوط به سیا بود) اما او از ذکر نام امرالله صالح خشمگین است. مشرف صالح را به بی حوصلگی و فرومایگی متهم کرده اظهار داشت:" امرالله صالح من هرگز دوست نداشته‌ام و بنابراین او حق ندارد چیزی را به من ارائه دهد.
گزارش تحلیلی دسامبر ۲۰۱۱ توسط بنیاد Jamestown، به این نتیجه رسید که "علی رغم انکار ارتش پاکستان، شواهدی در دست است که عناصر ارتش پاکستان اسامه بن لادن را با دانش فرمانده ژنرال پرویز مشرف رئیس سابق ارتش پناه می‌دهند. ژنرال اشفق پرویز کیانی رئیس ستاد ارتش فعلی (COAS). ژنرال ضیاالدین بات (معروف به ژنرال ضیاالدین خواجه) رئیس پیشین ارتش پاکستان در کنفرانسی در مورد روابط پاکستان و آمریکا در اکتبر ۲۰۱۱ فاش کرد که طبق اطلاعات وی مدیر سابق وقت سرتیپ ایژاز شاه (بازرسان)، سرلشکر اداره اطلاعات پاکستان (۲۰۰۴–۲۰۰۸)، اسامه بن لادن را در خانه امن اداره اطلاعات در ابوت آباد با آگاهی کامل از پرویز مشرف نگه داشتهاست. ژنرال پاکستانی ضیاالدین بوت گفت که بن لادن در ابوت آباد پنهان شده‌است. بعداً بات اظهارات خود را انکار کرد.
امرالله صالح به همراه سرور دانش معاونین محمد اشرف غنی در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۸ بودند. پس از افزایش میزان جرم و جنایت و حملات تروریستی در شهر کابل، امرالله صالح برای بهبود شرایط امنیتی و دولت داری خوب جلسات شش و نیم را ترتیب داد در این جلسه که هر روز صبح راس ساعت شش بامداد دائل می‌شد با حضور مقامات امنیتی و خدمات شهری، مشکلات روزمره مورد بحث قرار می‌گرفت. دستگیری سارقان و آدم ربایان و مخلان امنیت در سطح کابل و آزاد سازی معابر شهری از پیامدهای این جلسات است.
امرالله صالح بارها هدف ترور قرار گرفته‌است. او در مصاحبه ای در ایالات متحده در قوس ۱۳۸۸، اظهار داشت:«مطمئناً، اگر آن‌ها مرا بکشند، من به خانواده و دوستانم گفته‌ام که از هیچ چیز گله نکنند، زیرا من با افتخار، بسیاری از آن‌ها را کشته‌ام، بنابراین، من یک هدف بسیار مشروع هستم، بسیار مشروع، زیرا وقتی که در برابر آن‌ها بایستید، تمایل به ایستادن در برابر آن‌ها بخشی از خون من است. من معتقدم آن‌ها اشتباه می‌کنند.» در ۶ ماه میزان ۱۳۹۸، پس از منفجر شدن یک بمب‌گذار انتحاری، سه شبه نظامی وارد دفتر صالح در کابل شدند. دست کم ۲۰ نفر در بمب‌گذاری انتحاری و درگیری مسلحانه در دفتر وی کشته و ۵۰ نفر زخمی شدند.
صالح در این حمله آسیب ندید. صالح بسیاری از همکاران و دو برادرزاده خود را در این حمله از دست داد. حمله به امرالله صالح توسط جامعه جهانی، از جمله اتحادیه اروپا، محکوم شد. در ۱۹ سنبله ۱۳۹۹، صالح بر اثر حمله بمب کنار جاده در کابل زخمی شد که در آن ده نفر کشته شدند. پانزده غیرنظامی از جمله برخی از محافظان وی زخمی شدند. طالبان مسئولیت را انکار کردند. صالح پس از انفجار، ویدئویی را در فیسبوک منتشر کرد و گفت هنگامی که حمله صورت گرفت، به همراه پسرش به سمت دفتر خود می‌رفته‌است. هیچ گروهی مسئولیت این حمله را بر عهده نگرفته‌است.
امرالله صالح یکی از مظنونین سقوط نظام جمهوریت میباشد . وی سه روز قبل از سقوط نظام به همراه محافظین اش راهی پنجشیر در شمال افغانستان شد . وی در هماهنگی کامل با اشرف غنی و حمدالله محب به پنجشیر قدم گذاشت .
خبرگزاری سنگر /تاریخ ۲۰ اکتوبر https://www.etilaatroz.com/134176/saleh-reaction-to-ashraf-ghanis-interview/