moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این الگو به مانند برنامه‌ریز غواصی تفریحی بوده ولی محاسبه خود را با بکارگیری ابزار رایانه‌ای دقیق و لحظه به لحظه انجام می‌دهد.
از این الگو در بیشتر کامپیوترهای غواصی، به ویژه آن‌هایی که توسط سونتو، مارس، هایدرو اسپیس، اوشیانیک و بر طبق DSAT ساخته شده‌اند استفاده می‌شود.
تولیدکنندگانی مانند سونتو تأیید کرده‌اند که استفاده از الگوی رایانه‌ای RGBM ایجاد حباب‌های گاز در خون را که موجب بروز بیماری تراکم زدائی به هنگام غواصی می‌گردد کاهش می‌دهد.
در سال 1980 جامعه غواصی تفریحی ایالات متحده تمایل به عدم استفاده از جداول نیروی دریایی ایالات متحده را (به دلیل مغایرت با توانائی جسمی غواصان در فعالیت‌های غواصی تفریحی) در طیف وسیعی از خود نشان داد. از همین رو جداول منتشر شده دیگری از سوی سازمان‌های دیگر، از جمله چند تن از آژانس‌های آموزش غواصی مانند (BSAC باشگاه زیر آبی بریتانیا، انجمن ملی مربیان زیر آب NAUI، انجمن مربیان حرفه‌ای غواصی PADI)در دست تهیه قرار گرفت که امروزه کار آمدترین و رایج‌ترین آن‌ها برنامه‌ریز غواصی تفریحی توسعه یافته توسط علوم و فناوری غواصی از زیرمجموعه‌های انجمن مربیان حرفه‌ای غواصی است.
انتخاب و استفاده صحیح از جداول غواصی برای سلامت یک غواص بسیار ضروری است به‌طور کلی جدول‌های غواصی امروزی به دو دسته تفریحی و برای آموزش‌های غواصی تفریحی و نظامی/صنعتی تقسیم گردیده‌اند.
آن است که معمولاً توسط آژانس‌های غواصی تفریحی مورد تأیید قرار گرفته و تجویز می‌شوند را هرگز نمی‌توان در غواصی نظامی/صنعتی بکار برد و استفاده از جدول‌های نظامی/صنعتی در غواصی تفریحی نیز کاری بسیار خطرناک است.
به دلیل برخورداری از اهمیت بسیار بالا در افزایش ایمنی غواصی و سلامت جسمی غواصان، آموزش تئوری برداشت فشار از مهم‌ترین مبانی آموزشی در دوره‌های آموزش غواصی می‌باشد.
امری که امروزه تمامی سازمانهای آموزش غواصی بین‌المللی معتبر بر طبق حداقل نیازهای آموزشی غواصی که توسط استانداردهای غواصی تعیین گردیده‌اند در دوره‌های آموزشی خود موظف به ارائه آن می‌باشند.
غوص‌های بدون نیاز به تراکم زدائی، غوصهائی هستند که در محدوده جدول‌های غواصی تفریحی انجام گردیده و غواص پیش از آنکه بافت‌های بدنش مملو از نیتروژن گردد به غواصی خود پایان می‌دهد.
محدوده بدون برداشت فشار، محدوده ایست که از نظر پزشکی بافت‌های بدن در میانه ظرفیت خود برای جذب نیتروژن قرار گرفته‌اند. این محدوده در جدول‌های غواصی تفریحی با خانه‌های سیاه رنگ در بخش انتهائی زمان‌های توقف در زیر آب مشخص گردیده‌اند.
توقف تراکم زدائی، توقفی است که غواص پس از آغاز صعود و در مسیر بازگشت به سطح از عمق در عمق 5متری که دارای یک و نیم اتمسفر فشار می‌باشد و از نظر پزشکی بهترین اثر را در چرخه برداشت فشار نهائی دارد، به مدت حداقل 3 دقیقه توقف نموده و پس از آن به سطح می‌آید.
زمان بستر مدت زمان مجازیست که غواص می‌تواند بدون اشباع شدن بافت‌های بدنش از گاز نیتروژن در عمق باقی بماند. این زمان در برنامه‌ریز غواصی تفریحی به صورت دقیقه مشخص گردیده است.
سرعت صعود، سرعت ایمن و مجازیست که به هنگام بازگشت به سطح می‌بایست توسط غواص رعایت گردیده تا از صدمات و آسیب‌های فشاری بر شش‌های وی پیشگیری به عمل آید.
این سرعت مجاز، سرعتی معادل یا آهسته‌تر از سرعت صعود حبابهایی است که به صورت عادی از بستر آزاد گردیده و سالم به سطح می‌رسند. به صورت کلی می‌توان گفت که این سرعت کمتر از 18 متر در دقیقه محاسبه گردیده است که در تمامی انواع برنامه‌ریز غواصی تفریحی نیز به کار گرفته شده‌است.
زمان استراحت بر سطح زمانیست که غواص در بین دو مرحله غواصی خود برای دفع نیتروژن محلول در خون خود بر سطح آب به استراحت می‌پردازد.
این زمان را می‌توان با استفاده از جدول‌های غواصی و برنامه‌ریز غواصی تفریحی محاسبه نمود.
زمان نیتروژن ساکن، میزان نیتروژن محلول در خون غواص پس از استراحت بر سطح است. در جدول‌های مدرن غواصی تفریحی نظیر برنامه‌ریز غواصی تفریحی مدت زمان غواصی بعدی غواص پس از استراحت بر سطح با در نظر گرفتن میزان نیتروژن ساکن در بدن وی از غوص قبلی محاسبه می‌گردد.
غوص‌های مکرر غوصهائی تکراری هستند که پس از استراحت بر سطح بین هر کدام از غوص‌های قبلی اعمال می‌گردند.
جدول‌های غواصی مدرن و امروزی برای غواصی تا ارتفاع 300 متر بالاتر از سطح دریا محاسبه و طراحی گردیده‌اند. غوصهائی که بالاتر از این ارتفاع اعمال می‌گردند به عنوان غواصی در ارتفاعات شناخته شده‌اند که نیازمند محاسبات خاص دیگری فراتر از استفاده از جدول‌های غواصی تفریحی می‌باشند.
بطور کلی پرواز یا صعود به ارتفاعات پس از غواصی می‌تواند تشدیدکننده بیماری فشار محسوب گردد. بنابراین توصیه می‌شود که پس از انجام یک عملیات غواصی در روز تا 12 ساعت و پس از انجام غوص‌های مکرر در روزهای متوالی حداقل 18 ساعت از پرواز یا صعود به ارتفاعات خودداری گردد.
تراکم زدائی مرحله ای، توقف‌های متعدد بداشت فشاری است که امروزه فقط در غواصی‌های فنی یا صنعتی کاربرد دارد. در این نوع تراکم زدائی، غواص پس از باقی‌ماندن در عمق و رسیدن به حالت اشباع نیازمند برداشت فشار مکرر در سطوح مختلف و در فشارهای محیطی مختلف می‌گردد.
امروزه محاسبات دقیق کامپیوترهای غواصی و استفاده از جدول‌های غواصی تفریحی مدرن مانند برنامه‌ریز غواصی تفریحی نیاز به توقف‌های طولانی و مکرر در سطوح مختلف را کاهش داده و غواص فقط نیازمند توقف در یک مرحله می‌باشد که غالباً در عمق 5متری و برای 3 دقیقه انجام می‌گردد.
برداشت فشار بر سطح عملیست که معمولاً غواصان اشباع پس از بازگشت بر سطح و در اتاق‌های فشار با فشارگزاری مجدد و کاهش تدریجی آن انجام می‌دهند. در غواصی‌های تفریحی و بااستفاده از جدول‌های غواصی امروزی به دلیل نرسیدن میزان نیتروژن محلول در خون غواص به حد اشباع نیاز به برداشت فشار بر سطح نمی‌باشد.
کنترل عمق مجاز و عدم رسیدن به حداکثرها بهترین و مؤثرترین روش پیشگیری از آسیب‌های جدی فشاری به هنگام غواصی می‌باشند. تبعیت از قوانین و راهکارهای برنامه‌ریز غواصی تفریحی کاهش دهنده این آسیب‌ها بوده و در دهه‌های اخیر به طرز چشمگیری از سوانح غواصی منجر به بیماری فشار کاسته است.
همچنین این جدول‌ها سرعت مجاز صعود و بازگشت به سطح را کمتر از 18 متر در دقیقه که سرعت عادی به سطح آمدن یک حباب گاز از بستر و رسیدن سالم ان به سطح اب است را پیشنهاد می‌کنند.
اما سرعت مطمئن و پیشنهادی اکثر سیستم ها ۱۰ متر و کمتر است
نشانگرهای سطحی، وسایلی برای هشدار به شناورهای در حال تردد بر سطح آب هستند که نشاندهنده آن است که غواص یا غواصانی در زیر سطح در حال توقف برداشت فشار می‌باشند. این نشانگرها توسط غواصان پس از رسیدن به نقطه مورد نیاز برای توقف برداشت فشار رهاشده و به صورت شناور بر سطح اب باقی می‌مانند.
محفظه‌های تراکم زدائی، اتاق‌هائی کپسول مانند می‌باشند که برای فشارگذاری مجدد و برداشت فشار تدریجی غواصان یا افرادی که در محیطهای پرفشار باقی‌مانده‌اند به کار می‌آید.
استفاده از این اتاق‌ها غالباً در غواصی صنعتی و به دلیل رسیدن غواص به حالت اشباع رایج بوده و در غواصی تفریحی با توجه به اینکه غواص همواره در محدوده‌ای ایمن از جذب نیتروژن باقی می‌ماند، مرسوم نیست.
زبان‌های سلتی قاره‌ای به شاخه‌ای از زبان‌های سلتی گفته می‌شوند که امروزه از میان رفته‌اند ولی در گذشته در اروپای قاره‌ای گویشورانی داشته‌اند. این شاخه از زبان‌های سلتی متمایز از زبان‌های سلتی جزیره‌ای‌اند که در بریتانیا و جزیره ایرلند بدان سخن می‌رانده‌اند.
نویسندگان رومی و یونانی گویشوران به این زبان‌ها را به نام‌های گوناگونی از جمله "کلتوها"Keltoi، "سلت‌ها"Celtae، "گال‌ها"Galli و "گالات‌ها"Galatae خوانده‌ شده‌اند. پراکندگی گویشوران این زبان‌ها زمانی به گونهٔ کمانی بود که از شبه‌جزیره ایبری در باختر آغاز و به شبه‌جزیره بالکان و آسیای کوچک در خاور می‌انجامید. از دید زبان‌شناسانه زبان‌های سلتی قاره‌ای دربرگیرندهٔ دو زبان‌اند: زبان سلتیبری و گالیش. خود گالیش را نیز می‌توان دربرگیرندهٔ چند زیر خانواده دانست مانند زبان لپونتی و نوریک. ارتباط دقیق میان این زبان‌ها البته به طور دقیق آشکار نشده‌است.
Wikipedia contributors, "Continental Celtic languages," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Continental_Celtic_languages&oldid=473674785 (accessed February 2, 2012).
زبان ارانی، زبان باستان مردم اران (جمهوری آذربایجان کنونی) است.
کلیفورد باسورث در این مورد می‌گوید: «در ناحیه شمال رود ارس از قرار معلوم ایرانیان به زبانی که مدت درازی در اران باقی‌مانده که ابن حوقل آن را الاَرانی نامیده‌است سخن می‌گفتند»Bosworth,C. E. ," AZERBAIJAN iv. Islamic History to 1941",Encyclopædia Iranica,Vol. III, Fasc. 2-3, pp.224-231 باسورث به استناد گفته اصطخری، ابن حوقل و مقدسی می‌نویسد که زبان ارانی در قرن ۴ هجری/۱۰ میلادی در بردعه یا برذعه (پایتخت آن موقع اران) صحبت می‌شده استBosworth,C. E,"ARRĀN",Encyclopædia Iranica,Vol. II, Fasc. 5, pp. 520-522
به گفته ریچارد فرای در قرن ۷ میلادی جمعیت اران بزرگ کاملاً مخلوط شده بود و به سختی می‌توان از ملت مشخص صحبت کرد، با وجود این اصطخری و ابن حوقل می‌نویسند که الرانیه زبانی بوده‌است که در قرن ۴ ه ق / ۱۰ میلادی هنوز در برذعه بدان تکلم می‌شدFrye , R. N. ,” ARRAN”, Encyclopedia Of Islam , vol 1 , p 660 , 1986, E. J. BRILL, LEIDEN
مهدی مرعشی می‌نویسند: «اصطخری (نیمه قرن ۱۰ میلادی) در کتاب المسالک و الممالک و مقدسی در کتاب احسن التقاسیم این زبان را زبان مردم بردعه در قفقاز ذکر کرده‌اند. مقدسی می‌گوید این زبان از لحاظ آوایی به زبان اهل خراسان نزدیک است.» Mehdi Marashi,Persian studies in North America: studies in honor of Mohammad Ali Jazayery,Page 266,1994
زبان رامهرمزی یکی از زبان های ایرانی است
مهدی مرعشی می گوید : "مقدسی در مورد زبان رامهرمزی گفته که این زبان پیچیده است"Mehdi Marashi,Persian studies in North America: studies in honor of Mohammad Ali Jazayery,Page 266,1994
شهر چتومال (اسپانیایی: Chetumal) در باختر خلیج چتومال، واقع در نزدیکی ریو اوندو (رودخانهٔ گود) قرار دارد. چتومال بندری مهم در منطقه است و به عنوان دروازهٔ اصلی تجاری مکزیک با کشور همسایه بلیز است. این شهر پایتخت ایالت کینتانا رو است.
به نظر می‌رسد که بیش از رسیدن اسپانیاییها به قارهٔ آمریکا شهر چتومال در آن ترف ریو اندو قرار داشه بود (امروزه بلیز) و نه در جایگاه امروزی خود.
بس از رسیدن اسپانیایی‌ها به یوکاتان در ۱۵۱۱ میلادی این شهر مایا چندین بار در مقابل اسپانیایی‌ها مهاجم ایستاد ولی در نهایت در اواخر قرن ۱۶ میلادی اسپانیایی‌ها پیروز شدند.
درسالهای ۱۸۴۰ میلادی بومیان شبه‌جزیره یوکاتان دست به قیام زدند (در جنگ کاسته) و همه مردم اسپانیایی زبان که در این منطقه زندگی می‌کردند را راند. بسیاری از آنها به هندوراس بریتانیا (امروزه بلیز) پناه آوردند. این قیام در نهایت نا کام بود و شبه‌جزیره یوکاتان همچنان در دست اسپانیایی زبان‌ها باقی‌ماند.
شهر چتومال نخست یک شهر کوچک بندری در بود که در سال ۱۸۹۸ میلادی با نام «پایو اوبیسپو» (Payo Obispo) بنیاد گردیده بود، در سال ۱۹۳۶ میلادی به طور رسمی این نام به چتومال تغییر کرد. با این حال شهر چتومال همچنان شهر کوچکی بود (با حدود ۵۰۰۰ شهروند در سال ۱۹۵۰)، تا اینکه در سالهای ۱۹۶۰–۱۹۷۰ میلادی این شهر از راه اتوبان به شهر مکزیکو سیتی پیوست. از آن پس این شهر با مهاجرت قابل توجهی از بخش‌های دیگری از کشور مکزیک و تجارت با کشور بلیز رونق گرفت.
منطقهٔ که در حال حاضر شهر چتومال در آن ساخته شده نخست یک شهر کوچک بندری در مکزیک بود که در سال ۱۸۹۸ میلادی با نام «پایو اوبیسپو» (Payo Obispo) بنیاد گردیده بود، نام این شهر در سال ۱۹۳۶ میلادی به طور رسمی به چتومال تغییر کرد. نام چتومال از زبان مایا مدرن می‌آید که برگردان آن به فارسی «جایگاه چوب قرمز» است.
امروزه چتومال شهر کوچک و رو به رشدی است و دارای یک فرودگاه بین‌المللی و همچنین این شهر جایگاه موزهٔ فرهنگ مایا است. اقتصاد چتومال بر پایه کالاها و خدمات معاف از مالیات (منطقه آزاد کوروسال) بنیاد شده و نزدیکی آن به مرز با کشور بلیز به آن کمک بسیاری می‌کند و بسیاری از بازدید کنندگان را به خود جذب می‌کند. از آنجا که این شهر پایتخت ایالت کینتانا رو است، جایگاه تمامی دفترهای مرکزی دولت است، جمعیت زیادی از کارکنان دولت که با مصرف کالاها و خدمات محلی زندگی خود را می‌گذرانند به اقتصاد این شهر کمک بسیاری می‌کنند.
شهر چتومال ۱ شهر خواهرخوانده دارد
کوبایاشی هیرویوکی (زاده ۱۲ آگوست ۱۹۷۲ در ناگویا، ژاپن)تهیه‌کننده و سرپرست بازی‌های ویدئویی و انیمههای تلویزیونی است. او در شرکت کپ‌کام مشغول به کار است.
کوبایاشی در دانشگاه چوکیو، مشغول تحصیل در رشته علوم رایانه بود و پس از فارغ‌التحصیلی، در سال ۱۹۹۵ به استخدام شرکت کپ‌کام درآمد. او در نخستین فعالیت خود، برنامه‌نویسی بازی رزیدنت ایول ۱ را انجام داد. سپس در رزیدنت ایول ۲ نیز به عنوان برنامه‌نویس فعالیت نمود و در ادامه، نخستین طراحی خود را برای بازی داینو کرایسیس انجام داد. او در ادامه، برای نخستین بار در قامت تهیه‌کننده یک بازی ویدئویی، در سال ۲۰۰، در پروژه ساخت بازی داینو کرایسیس ۲ فعالیت نمود. درمجموع در آثار گوناگونی، به عنوان برنامه‌نویس، طراح، تهیه‌کننده و کارگردان فعالیت کرده‌است.
با شروع اولین بازی "سنگوکو باسارا" (با نام "پادشاهان شیطان" در آمریکای شمالی شناخته می‌شود) در سال ۲۰۰۵، کوبایاشی به عنوان تهیه‌کننده این مجموعه بازی ویدئویی و همچنین سرپرست و طراح برای اقتباس‌های مختلف انیمه ای آن کار کرد. او به دوره سنگوکو علاقه زیادی داشت و می‌خواست یک بازی اکشن با الهام از آن دوره ایجاد کند.
باغ بالیوز یکی از باغ‌های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده‌است که در دوران قاجاریه توسط میرزا عبداله بالیوز بنا شده‌است.
این باغ که در نزدیکی باغ رحمت‌آباد و باغ خلیلی قرار داشته‌است ، هم‌اکنون به منازل مسکونی تبدیل شده‌است.
باغ خلد برین یکی از باغ‌های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده‌است که در دوران صفویه بنا شده‌است و در دوران زندیه نیز رونق بسیاری داشته‌است.
این باغ در بین دروازه باغشاه (چهارراه زند کنونی) و دروازه بیضا (چهارراه مشیر کنونی) قرار داشته‌است.
باغ منتصریه یا عطاالدوله یکی از باغ‌های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده‌است که در دوران قاجاریه توسط حاجی عبدالحسین‌خان عطاالدوله بنا شده‌است.
این باغ در شرق باغ صفا قرار داشته و امروزه تنها بخشی از آن باقی مانده است.
پروفسور پوپ، ایرانشناس مشهور ، سال‌هایی در این باغ اقامت داشته‌است.
تئودبرت دوم (زادهٔ ۵۸۶ – درگذشتهٔ ۶۱۲) پادشاه اوسترازیا از دودمان مروونژی بود که از ۵۹۵ تا ۶۱۲ حکومت کرد.
تئودبرت فرزند شیلدبرت دوم، پادشاه اوسترازیا و بورگوندی و برادر بزرگتر تئودریک دوم بود. پس از مرگ شیلدبرت در سال ۵۹۵، تئودبرت به پادشاهی اوسترازیا و برادرش به پادشاهی بورگوندی رسید. از آنجا که هر دو برادر خردسال بودند نخست مادربزرگشان برونهیلدا به‌طور مشترک نایب‌السلطنتی آن‌دو را در هر دو پادشاهی برعهده گرفت، اما نارضایتی نجیب‌زادگان اوسترازیا از قدرت‌گرفتن او سبب شد تا تئودبرت مادربزرگش را در سال ۵۹۹ از قلمرو خود بیرون کند.
تئودبرت و تئودریک در ۵۹۹ درگیر جنگ بایکدیگر شدند و تئودبرت از برادرش در سن شکست خورد، اما جنگ‌افروزی‌های پی‌درپی عموزاده‌شان کلوتار دوم، پادشاه نوستریا، سبب شد تا دو برادر برای مدتی دشمنی را کنار گذاشته و علیه کلوتار متحد شوند.
تئودبرت در سال ۶۱۰ میلادی آلزاس را که متعلق به برادرش بود تصاحب کرد و باعث شد تا تئودریک بار دیگر علیه او وارد کارزار شود. تئودبرت در این جنگ به‌سختی از برادرش در تول و پس از آن در تسوپلیش در سال ۶۱۲ میلادی شکست خورد و اسیر گردید. تئودریک تئودبرت را به مادربزرگش تحویل داد و برونهیلدا او را در صومعه‌ای زندانی ساخت. تئودبرت پس از چندی با فرمان برونهیلدا همراه با پسرش مرووش به‌قتل رسیدند.
باغ عضدالدوله یکی از باغ‌های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده‌است که در دوران آل بویه توسط عضدالدوله دیلمی بنا شده‌است.
امیر عضدالدوله دیلمی که بین سال‌های ۳۳۸-۳۷۲ ه‍.ق بر ایران حکومت می‌کرده‌است، در شیراز کاخی ساخته بود و در پیرامون آن باغ بزرگ و باصفایی پر از گل و درخت که جوی آبی در آن روان بود بنا نمود. این باغ که هم‌اکنون ویران شده‌است در جنوب شیراز و در نزدیکی شاهچراغ واقع بوده‌است.
باغ خندق یکی از باغ‌های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده‌است که در دوران قاجاریه توسط میرزا ابوالحسن‌خان مشیرالملک بنا شده‌است.
این باغ هم‌اکنون ویران گشته است در حوالی محله سنگ‌سیاه و قسمت شرقی خیابان قاآنی قرار داشته‌است.
باغ زعفرانی یکی از باغ‌های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده‌است که در دوران قاجاریه توسط میرزا آقای تریاکی (از تاجران تریاک بوده‌است) بنا شده‌است.
ضلع شرقی این باغ به جنب خیابان رودکی و ضلع شمالی آن به سوی خیابان فردوسی بوده‌است.در حال حاضر زمین‌های این باغ به تأسیسات دیگر تبدیل شده‌است و تنها تعدادی از درختان آن در خانه‌های آن منطقه باقی مانده است.
باغ صبوح‌آباد شمالی یکی از باغ‌های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده‌است که در دوران اتابکان توسط شاهزاده سلغور شاه بنا شده‌است.
این باغ که هم‌اکنون ویران شده‌است در شمال شیراز در حوالی باغ تخت قراچه و نزدیکی دروازه قرآن قرار داشته‌است و مقر شاهزادگان سلسله اتابکان بوده‌است.
اتابکان ممکن است در یکی از موارد زیر به کار رود:
باغ میرزا محمدرضا یکی از باغ‌های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده‌است که در دوران قاجاریه توسط میرزا محمدرضاخان مستوفی بنا شده‌است.
این باغ که هم‌اکنون ویران شده‌است ، در ضلع غربی خیابان باغ تخت قرار داشته‌است.
سید برهان‌الدین محقق تِرمِذی معروف به سیّد سردان (زاده ۵۶۱ ق/۱۱۶۵–۶۶ م - درگذشته ۶۳۷ ق/۱۲۳۹–۴۰ م) عارف سده هفتم هجری است. برهان محقق در جوانی به بلخ رفت و در زمره مریدان بهاءولد – پدر مولانا- درآمد. عبادات او بر پایه ریاضت و مجاهده بود و به مقامات بالای عرفانی و کشف و شهود دست یافت و تا جایی که به عنوان خلیفه استاد خود انتخاب شد. او بعد از بهاءولد اولین مربی مولانا در دوران کودکی اش بود. زمانی که خانواده مولانا به قونیه مهاجرت کرد او در ترمذ عزلت گزیده بود. وی یک سال پس از فوت بهاءوالد وارد قونیه شد و برای دومین بار تربیت مولانای بیست و پنج ساله را در علوم ظاهری و باطنی بر عهده گرفت. اما زمانی که از آمدن شمس خبر یافت مولانا را به قصد قیصریه ترک کرد و تا پایان عمر در آنجا ماند. او در سال فوت کرد. تنها اثر به جا مانده از برهان الدین - معارف - حاوی مواعظ اخلاقی او در مجالس صوفیانه‌است.
فریدون سپهسالار در رساله خود او را «حضرت سیّد الاقطاب، فخر االاولیاء و الکاملین، تاج المخدومین» می‌نامد.بیانی، شیرین، دمساز دو صد کیش، تهران، جامی، ۱۳۸۴؛ ص۳۷. او مشهور به «سید سردان» بود چرا که بر ضمائر اشراف داشت و از عالم غیب خبر می‌داد.سپهسالار، فریدون، رساله فریدون سپهسالار، به کوشش سعید نفیسی، نشر کتابخانه اقبال، تهران، ۱۳۲۵ش؛ ص۱۶۵.
دولتشاه سمرقندی به اشتباه مولانا و پدرش را، مرید برهان الدین می‌دانست،سمرقندی، دولتشاه، تذکرةالشعراء، به اهتمام ادوارد براون، چاپ اوّل، نشر اساطیر، ۱۳۸۲؛۱۹۳. در حالیکه برهان الدین، مرید بهاءالدین بود و در قیصریه فوت کرد.
از مطالعه کتاب‌هایی که اشاره‌ای به اخلاق برهان‌الدین کرده‌اند متوجه می‌شویم که او فردی زاهد و ریاضت طلب بود و وصول به مرحله انسانیت را تنها در گرو ریاضت و مجاهده می‌دانست.بیانی، شیرین، دمساز دو صد کیش، تهران، جامی، ۱۳۸۴؛ ص۳۹. دربارهٔ مدت چله نشینی او اختلاف نظر وجود دارد، به گفته مناقب العارفین چله نشینی او چهل روز به طول انجامید، اما در برخی آثار دیگر ریاضت او دوازده سال ثبت شده‌است.فروزانفر، بدیع الزمان، رساله در تحقیق احوال و زندگانی مولانا جلال الدین محمد مشهور به مولوی، نشر زوار، چاپ سوم، تهران، ۱۳۵۴؛ ص۳۷. در هر صورت او پس از این چله نشینی به کشف و شهود دست پیدا کرد و به جایی رسید که یکی از برترین مریدان بهاءولد به حساب می‌آمد.
او در تمام عمر در مجاهده و ریاضت بود، این مرد عزلت نشین، از دنیا و مردم روی گردان بود.سپهسالار، فریدون، رساله فریدون سپهسالار، به کوشش سعید نفیسی، نشر کتابخانه اقبال، تهران، ۱۳۲۵ش؛ ص۱۱. با این حال از آنچنان جایگاه شامخی برخوردار بود که شیخ الاسلام ترمذی دربارهٔ مقام او می‌گفت:
«سید برهان الدین سخنهای تحقیق خوب می‌گوید، از آن است که کتب مشایخ و مقالات و اسرار ایشان را مطالعه می‌کند».بلخی، مولانا جلال الدین، فیه ما فیه، تصحیح توفیق سبحانی، تهران، کتاب پارسه، ۱۳۸۸؛ ص۱۰۳.
برهان‌الدین همه ریاضت‌ها را تا جایی به جان خرید که خلیفهٔ استاد خود شد و بهاءولد تربیت فرزند خود را به او سپرد. بنابراین ترمذی در دروان کودکی مولانا یعنی تا زمانی که بهاءولد و خانواده اش هنوز از بلخ مهاجرت نکرده بودند لالا و مربی جلال الدین بود.زرین کوب، عبدالحسین، سر نی، نشر علمی، چاپ اول، ۱۳۶۴؛ ص۹۴. اما در علت اینکه چرا ترمذی از سفر استاد محبوب خود غافل ماند، گفته می‌شود هنگامیکه بهاء ولد و خانواده اش مجبور به ترک بلخ شدند، محقق در ترمذ عزلت گزیده بود و متأسفانه دیدار مجدد با استاد - چون بهاءولد در سال ۶۲۸ق فوت کرد - برایش فراهم نشد.لوئیس، فرانکلین، مولانا دیروز تا امروز شرق تا غرب، ترجمه حسن لاهوتی، تهران، نشر نامک، ۱۳۸۴؛ ص۵۵.
اما اینکه او چگونه از مرگ استادش آگاه شد، در حکایتی در مناقب العارفین و نفحات الانس نقل شده‌است که بواسطه اینکه اسرار از غیب می‌دانست، از مرگ سلطان العلما خبر یافت وبر خود واجب دانست تا به قونیه رود و امانت شیخ خود یعنی مولوی را تحت حمایت گیرد.
که نشانگر اشتباه افلاکی و جامی در ذکر این حکایت است. طبیعی است که برهان الدین پس ازاینکه از فوت بهاءولد آگاه شد، خود را در برابر ارشاد جلال الدین جوان که ظرفیت‌های روحی او را شناسایی کرده بود، متعهد می‌دانست و به همین خاطر عازم قونیه شد. اما از دلایلی که به نظر می‌رسد به آن سبب به قونیه رفته‌است این است که، ابتدا برهان الدین برای تبلیغ و نشر عقاید و روش فکری استاد خود به نیابت از او به ترمذ رفت و بعد از آگاهی از فوت او دیگر، ماندن در ترمذ را جایز نمی‌شمرد.لوئیس، فرانکلین، مولانا دیروز تا امروز شرق تا غرب، ترجمه حسن لاهوتی، تهران، نشر نامک، ۱۳۸۴؛ ص۱۳۰. بنابراین یک سال پس از فوت بهاءولد، در سال(۶۲۹ ق) وارد قونیه شد. دیگردلیل رفتن او به دنبال شیخ خود شاید، هجوم مغول به ناحیه خراسان بود.
برهان الدین در مکه از طریق حاجیان نشانه‌هایی از بهاءولد را در روم یافت. زمانیکه برهان الدین به قونیه رسید، مولانا ی بیست و پنج ساله در لارنده به سر می‌برد و واعظی مشهور بود که در میان طبقات مختلف مردم نفوذ داشت.زرین کوب، عبدالحسین، پله پله تا ملاقات خدا، تهران، نشر علمی، ۱۳۷۷؛ ص۷۷.
ورود ترمذی به قونیه بر اساس روایت افلاکی، اینگونه بود که وی، در بدو ورود به قونیه در مسجد سنجاری اقامت کرد و نامه‌ای به مولانا فرستاد تا به قونیه بازگردد. مولانا به محض در یافت نامه به قونیه بازگشت، با این حال در ولدنامه این روایت ذکر نشده‌است.
وقتی مولانا به قونیه بازگشت ترمذی را در حجره‌ای در مدرسه سکونت داد و شیخ ترمذی نه سال به تربیت وی پرداخت.بیانی، شیرین، دمساز دو صد کیش، تهران، جامی، ۱۳۸۴؛ ص۴۹. برای مولانای آزرده خاطر و غمگین از فقدان پدر، دیدار برهان الدین مایه آرامشی دوباره بود، زیرا مولانا حضور دوباره پدر را در کنار این استاد قدیمی احساس می‌کرد.زرین کوب، عبدالحسین، پله پله تا ملاقات خدا، تهران، نشر علمی، ۱۳۷۷؛ ص۸۰.
هنگامیکه برهان الدین به درخواست مولانا بر منبر وعظ رفت، طرز سخن گفتن ولحنش شبیه بهاءولد بود. از آن پس مریدان بهاءولد، مریدان او نیز گشتند.همو؛ ص۸۷. از دیگر خدمت‌هایی که محقق ترمذی به بهاءولد کرد این بود که مولانا را موظف کرد تا با خواندن «فواید والد» یا «معارف» که مجموعه یادداشت‌های شخصی و واردات روحانی بهاءولد است، در احوال پدر بیندیشد.
از دیگر نکاتی که برهان الدین محقق در ارشاد مولانا، وی را بدان موظف می‌کرد، سفر بود. زیرا معتقد بود توقف مولانا در مجالس وعظ مانع پیشرفت او می‌شود.گولپینارلی، عبدالباقی، مولانا جلال الدین، زندگانی و فلسفه، ترجمه توفیق سبحانی، تهران، مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، ۱۳۶۳؛۸۳–۸۴.
در زمان غیبت مولوی، برهان الدین کهنسال به قونیه نزد خانواده وی می‌رفت و خود را در برابر تربیت فرزندان مولانا هم موظف می‌دانست.زرین کوب، عبدالحسین، پله پله تا ملاقات خدا، تهران، نشر علمی، ۱۳۷۷؛ ص۸۷.
پس از بازگشت مولانا ازشام - که به گفته افلاکی هفت سال بوده‌است- برهان الدین متوجه شد که مولانا در علوم ظاهری به کمال رسیده‌است.بیانی، شیرین، دمساز دو صد کیش، تهران، جامی، ۱۳۸۴؛ ص۵۰–۵۱. که سلطان ولد هم در " ولدنامه " از زبان برهان‌الدین اینگونه سروده‌است:
بلخی، بهاءالدین (سلطان ولد)، مثنوی ولدی (ولد نامه)، تصحیح جلال الدین همایی، کتابخانه اقبال، طهران، ۱۳۱۵؛ ص۱۹۵.
دربارهٔ ارتباط برهان الدین و شمس نقل است که وقتی برای اولین بار شمس به قونیه آمد ترمذی با او ملاقات کرد با این حال دانست که با او در یک اقلیم نمی‌گنجد.بیانی، شیرین، دمساز دو صد کیش، تهران، جامی، ۱۳۸۴؛ ص۵۴. همچنین به سبب اینکه
برهان الدین تحت تربیت بهاءولد رشد کرده بود و روش او در تربیت جلال الدین روش استادش یعنی همگامی «شریعت» و «طریقت» بود، وی می‌خواست فرزند بهاء ولد را همان گونه که خود اعتقاد داشته تربیت کند چنان‌که روزی مولانا بتواند جایگزین پدر شود. اما شمس الدین تبریزی بی باکانه مولانا را که در مکتب ترمذی پخته شده بود از شریعت به دریای طریقت انداخت. دریایی که مولانا دیگر ازان خارج نشد.همو، ص ۴۸.
بدین سبب محقق تصمیم گرفت او را ترک کند و به قیصریه رود ولی مولانا با رفتن او راضی نبود و حتی وقتی محقق می‌خواست بی‌خبر از او رود از اسب افتاد؛ بعد از آنکه مولوی از میل شدید او با خبر شد اسباب رفتنش را خودش مهیا کرد.افلاکی، شمس الدین احمد، مناقب العارفین، به کوشش تحسین یازیجی، نشر دنیای کتاب، تهران، ۱۳۶۲؛۱/۶۰.سپهسالار، فریدون، رساله فریدون سپهسالار، به کوشش سعید نفیسی، نشر کتابخانه اقبال، تهران، ۱۳۲۵ش؛ ص۱۲۲.
برهان الدین در پایان عمر به قیصریه بازگشت و بیشتر عمر خود را درآنجا گذراند و در خانقاهی که مرید او، شمس الدین اصفهانی والی قیصریه برایش ساخته بود، مجالس وعظش را تشکیل می‌داد.
برهان الدین در روزگار جوانی ریاضت‌های زیادی را بر خود روا می‌داشت، و در واجبات سستی نمی‌ورزید، ولی در پیری تا حدی نسبت به ین امور از جمله پاکیزگی خود بی‌توجه شده بود تا حدی که در جواب کسی که او را ملزم به شستن لباسش کرده بود، گفته بود: "هی، فضول، ما جهت جامه شویی در این عالم آمده‌ایم؟"همو؛ ص۹۴.
مرگ برهان درسال(۶۳۸ ق) اتفاق افتاد، نقل است که وقتی پایان عمرش رسید، برای مرگ آماده شد و «غسل کرد، و به گوشه‌ای از خانه رفت و پس از لحظه‌ای جان سپرد».بیانی، شیرین، دمساز دو صد کیش، تهران، جامی، ۱۳۸۴؛ ص۵۵.
پس از چهلم محقق، شمس‌الدین اصفهانی، با نامه‌ای خبر مرگ وی را به مولوی داد و او با جمعی از اصحابش به قیصریه آمدند و مراسم عرس برگزار کردندهروی، نجیب مایل، "برهان محقق"، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، تهران، ۱۳۸۳ش، ۱۲/۶۱. به این ترتیب مولانا برای دومین بار پدرش را از دست داد. او را در همان خانقاه دفن کردند.زرین کوب، عبدالحسین، پله پله تا ملاقات خدا، تهران، نشر علمی، ۱۳۷۷؛ ص۹۵–۹۳.
این سنگ مزار به تاریخ تولد او یعنی ۵۶۱ه/۱۲۶۹–۷۰ م وسال وفاتش یعنی ۶۳۷ ق/ ۱۲۳۹–۴۰ م اشاره می‌کند. آنطور که پیداست این سنگ توسط یکی از دوستداران محیی الدین ساخته شده‌است، چرا که از پیروان محقق ترمذی بعید است که او را در مقامی پایین‌تر از محیی الدین بدانند.گولپینارلی، عبدالباقی، مولانا جلال الدین، زندگانی و فلسفه، ترجمه توفیق سبحانی، تهران، مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، ۱۳۶۳؛ ص۹۳.
از شاگردان برجسته برهان‌الدین می‌توان به مولانا، صلاح الدین زرکوب، شمس الدین اصفهانی وزیر اشاره کرد.
شیوهٔ تربیتی برهان الدین اینگونه بود که نه تنها بر خود بلکه بر شاگردانش نیز سخت می‌گرفت. روایت‌هایی از چله نشینی‌های مولانا به اجبار او وجود دارد.شیمل، ان ماری، شکوه شمس، ترجمه حسن لاهوتی، نشر علمی، فرهنگی، ۱۳۶۷؛ ص۳۴. پس به این ترتیب این برهان الدین بود که جلال الدین واعظ را از سکوی وعظ پایین کشید و به عالم مشاهدات و مکاشفات وارد کرد.گولپینارلی، عبدالباقی، مولانا جلال الدین، زندگانی و فلسفه، ترجمه توفیق سبحانی، تهران، مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، ۱۳۶۳؛ ص۸۳. نکته جالب این است که برهان الدین سالخورده، جلال الدین جوان را، «مولانای بزرگ» صدا می‌کرد.همو؛ ص۱۲۷. گویا آینده درخشان مولا نا را به چشم دل دیده بود.
صلاح‌الدین زرکوب نیز در آموزش رموز عرفانی شاگرد ترمذی بود. این مرید جوان در طرز تفکر و پایبندی به زهد و ریاضت شبیه به استادش بود، برهان الدین او را به عنوان خلیفه خود برگزیده بود.شیمل، ان ماری، شکوه شمس، ترجمه حسن لاهوتی، نشر علمی، فرهنگی، ۱۳۶۷؛ ص۴۶–۴۵. و به گفته خودش «حالش» را به صلاح الدین و «قالش» رابه جلال الدین بخشیده بود. یکی دیگر از مریدان او شمس الدین اصفهانی وزیر غیاث الدین کیخسرو دوم بود. هنگامیکه در اواخر عمر به قیصریه رفت تحت حمایت او زندگی را می‌گذراند؛ ولی باید بدانیم که او مریدان زن و مرد زیادی داشت که آن‌ها را تعلیم می‌داد.بیانی، شیرین، دمساز دو صد کیش، تهران، جامی، ۱۳۸۴؛ ص۵۳–۵۴.
نثرهای متصوفه را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد:
اگر این کتاب‌ها را در اوج دوره نثرنویسی متصوفه برشمریم ـ یعنی اوایل قرن ۸ـ کم است، ولی بیشترین و معروفترین این نوع آثار با مولوی و مکتب عرفانی وی رابطه دارد مانند:
معارف یا مقالات، تنها اثر باقی‌مانده از برهان الدین محقق ترمذی، مجموعه‌ای پراکنده از سخنان و مواعظ اوست که در مجالس صوفیانه با حضور دوستان نزدیک و محرم مطرح شده‌است و بیشتر جنبه خطابی دارد و متضمن اخلاق عرفانی است.هروی، نجیب مایل، "برهان محقق"، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، تهران، ۱۳۸۳ش؛۱۲/۶۲. معارف نه تنها برای شناخت مولوی خوب است بلکه از لحاظ شناخت تأملات عرفانی برهان الدین نیز سودمند است.همو، همان‌جا. بواسطه تأثیرشگرفی که برهان الدین بر شاگرد خود داشت تعدادی از مضامین معارف او در سخنان مولانا نیز تکرار شده‌است. مثل موضوع مقایسه انا الحق گفتن حلاج و فرعون و همچنین حکایت "خدو انداختن خصم در روی امیرالمؤمنین "که در سخن مولانا نیز دیده می‌شود.زرین کوب، عبدالحسین، سر نی، نشر علمی، چاپ اول، ۱۳۶۴؛ ص۴۹.
این اثر که ظاهراً چندین تن از شاگردان یا شنوندگان ترمذی جمع‌آوری کرده‌اند ویژگی‌هایی دارد چون:
وشامل موضوعاتی از جمله فقه و تفسیر و همچنین مطالبی دربارهٔ اسماعیلیان و اعتقاد آنها به مهدی موعود است.گولپینارلی، عبدالباقی، مولانا جلال الدین، زندگانی و فلسفه، ترجمه توفیق سبحانی، تهران، مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، ۱۳۶۳؛ ص۸۹. معارف منتشر نشده بود تا اینکه فروزانفر این اثر را به انضمام تفسیری از دو سوره قرآن منتشر کرد.لوئیس، فرانکلین، مولانا دیروز تا امروز شرق تا غرب، ترجمه حسن لاهوتی، تهران، نشر نامک، ۱۳۸۴؛ ص۱۲۶. فروزانفر از طرز عبارات و اداء مطالب احساس می‌کرد این دو تفسیر نیز متعلق به ترمذی است. او کار خود را با نسخه‌ای ناتمام از معارف (ش۵۶۷ در کتابخانه آغاسلیم استانبول) آغاز کرد. اما نقص این نسخه فروزانفر را برآن داشت به دنبال نسخه‌های کاملتری برود. مجتبی مینوی نیز به نسخه‌ای با نام «معارف مولانا … شیخ برهان الدین المحقق» در موزه مولانا در قونیه دست پیدا کرد. این نسخه که با شماره ۲۱۱۸ در موزه قونیه نگهداری می شود کتابت آن در پنجم محرم سال ۶۸۷ توسط ارغون بن ایدمر بن عبدالله المولوی، یکی از مریدان سلسله مولوی، چهل و نه سال پس از مرگ ترمذی به پایان رسیده است. نسخه دیگری نیز در ۲۵۶ صفحه در سال ۱۰۰۵م توسط یکی از دراویش سلسله مولانا نسخ شده‌است که مشتمل بر معارف بهاءولد و دو رساله کوتاه و معارف برهان الدین است. علاوه بر این نسخه دیگری مربوط به سال ۷۵۴ق از معارف او بدست آمده‌است.
می‌توان گفت که مضمون این اثر مربوط به دوره‌ای است که محقق به آناطولی وارد می‌شود، تا زمانی که در قیصریه فوت می‌کند.همو، ص۱۲۶–۱۲۷.
در سده ششم و ابتدای سده هفتم بزرگانی از جمله ابن عربی، بهاءولد، مولانا جلال الدین، از پیوستن «شریعت» و «طریقت» مکتب جدیدی به وجود آوردند که برهان الدین محقق ترمذی نیز، در زمره این گروه بود.بیانی، شیرین، دمساز دو صد کیش، تهران، جامی، ۱۳۸۴؛ ص۳۸. او علاوه بر جایگاه والایش در فقه، عارفی واصل بود.
بر طبق انواع توحید [برای اطلاعات بیشترنک:مالملی،امیدوار،" سایه‌های وحدت در مثنوی مولوی"، جستارهای ادبی ، سال اول، شماره ۲، بهار ۱۳۸۸؛ص۱۱۹. ]در مثنوی، برهان الدین محقق ترمذی در زمره مشایخ و عارفان قرار می‌گیرد.همو؛ ص۱۴۰. مایهٔ برتری او نسبت به واعظان دیگر این بود که به گفته‌های خود عمل می‌کرد.
اودر معارف خود چنین گفته‌است:"نوریست در نهان آدم نهاده‌اند، آن نور ظاهر نشود الّا به مجاهده،
هر چه پوست غلیظ تر باشد، مغز ضعیفتر و مخفی تر باشد. " و در ادامه توضیح می‌دهد که با مجاهده و ریاضت باید این پوست را از بین برد تا نور درونی انسان مجال ظهور بیابد. روزه را بهترین ریاضت‌ها می‌دانست و ریاضت‌های دیگر را در برابر آن بازیچه تلقی می‌کرد.لوئیس، فرانکلین، مولانا دیروز تا امروز شرق تا غرب، ترجمه حسن لاهوتی، تهران، نشر نامک، ۱۳۸۴؛ ص۱۲۹.
وی دربارهٔ خود به این نظر رسیده بود که با مجاهدت نفس و ریاضت به مرتبه انسان کامل بودن و آن مقامی که جز حق در نظر شهودش نمی‌آید، دست یافته‌است.بیانی؛ ص۳۹. برای مجاهده ارزش زیادی قائل بود و عارف واقعی را آنکس می‌دانست که در راه بی پایان عرفان به قول او: حق را به حق نگرد.
برهان الدین تمام این مراحل رابرای وصول به حق طی کرده بود و به قول خودش، به مرحله‌ای رسیده بود که نوربخش بود، نه نورگیرو به همین جهت بود که خود را محقق می‌نامید؛ مشرب وحدت وجودی وی نیز، از همین نظریات وی قابل دریافت است او معتقد بود که تنها جسم از بین می‌رود و روح جاودان است.
از نظر او آموزگار روحانی چون آینه‌است «چون در او نگری و خود را با او دهی او نیز به همان قدر به تو التفات کند».همو، ص۱۳۳. او در معارف استاد خود بهاءولد را در مقامی بالاتر از مقام اولیایی که پس از رسو ل اکرم آمده‌اند می‌دانست و در این باره اینگونه نوشته‌است: «لوح محفوظ است که من می‌بینم در آنجا، انبیاء و اولیاء هر یکی را می‌شناسم. بعد از احمد مرسل، بسیار اولیاء بودند. هیچ کس را این مرتبه نبوده‌است که مولانا بهاءالدین را و در این ریایی نیست»زرین کوب، عبدالحسین، پله پله تا ملاقات خدا، تهران، نشر علمی، ۱۳۷۷؛ ص۱۲۷.
او معتقد بود اهل دل و حال با زبان حال صحبت می‌کنند و نیازی به سخن گفتن ظاهری نیست که تجلی این گفته وی در دیدارش با شیخ شهاب الدین سهروردی مشهود است . [نک :جامی ، عبدالرحمن، نفحات الانس، تصحیح مهدی توحید پور، نشر کتابفروشی سعدی، ۱۳۳۶،ص۴۵۸.]
برهان الدین برای انسانی که نورالهی دردرون او تابیده و به مقام اولیاءالله رسیده و به حضرت الوهیت پیوسته‌است مقامی والا قائل بود که در واقع مشرب مولانا و شمس آنچنان تفاوتی با مشرب برهان ندارد. درباب کفر و دین نیز او معتقد بود هنگامی که انسان به حقیقت برسد کفر و دین در برابر او یکی می‌شود و برای روشن شدن این مسئله، محمد را مثال می‌زند. برهان الدین می‌گفت چون حق تعالی بنده را عزیز کند بنده چگونه می‌تواند خود را حقیر سازد و این ظلم بنده به نفس خویش باشد.
ترمذی درباب علم معتقد بود که علم نهایتی دارد و به همین سبب برای رسیدن به حقیقت، نمی‌توان به علم متوسل شد. در واقع او با اینکه علوم عصر خود را به‌طور کامل آموخته بود اما باز معتقد بود بی علم است و کمال علم، او را به این نظر رسانیده بود. از دیدگاه این عارف بزرگ ـ که مولوی نیز قائل بدان بود ـ فنا و بقا دست خداوند است و هستی حاصل نیستی است و تنها هست واقعی، ذات حق تعالی است و دیگر موجودات همه حادث هستند. از نظراو به‌طور کلی عرفاً ـدانشمندان به دو دسته خواص و عوام قابل تقسیم هستند.
خواص گروهی هستند که فقط خداوند آن‌ها را می‌شناسد، و عوام گروهی هستند که می‌خواهند با علم به حقیقت برسند اما در این راه بازمی‌مانند و برای درک حقایق باید به خواص بپیوندند.
برهان علم و ایمان را راه وصال می‌دانست و اعتقاد داشت که فیلسوفان و حکیمان ـ همچون فخررازی ـ به دانش حقیقی راه نیافتند و چه بسا پیامبران ـ هر آنچه که علم از انجام دادن آن عاجز بود و هست ـ را با کرامت و معجزه حاصل کردند.بیانی، شیرین، دمساز دو صد کیش، تهران، جامی، ۱۳۸۴؛ ص۴۰–۴۴. وی برای قرآن نیز اهمیت بسیار قائل بود، با این حال به تفسیر علمایی که فقط پوست قرآن را می‌شکافند در برابر عارفانی که مغز را می‌شکافند خوشبین نبود.
پس از مطالعه احوال این مرد بزرگ و آشنایی با افکار و عقاید وی می‌توان دریافت که بی سبب نبوده‌است که مولانا وی را نور دانسته‌است و چنین مقام والایی را برای او در نظر گرفته و در مثنوی خود چنین سراییده‌است:
بلخی؛ جلال الدین، مثنوی معنوی، تصحیح عبدالکریم سروش، دو جلدی، تهران،انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۸۶؛ دفتر دوم؛ بیت ۱۳۲۰–۱۳۲۱.
باغ نشاط یا میرزا نعیم یکی از باغ‌های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده‌است که در دوران قاجاریه توسط خاندان میرزا نعیم نوری مازندرانی بنا شده‌است.
این باغ پس از مهاجرت خاندان نوری مازندرانی ویران شده‌است و تنها تعدادی از درخت‌های کهنسال آن در بعضی خانه‌های مسکونی مشاهده می‌شود.
باغ نشاط در محله موردستان و پشت ارگ کریمخانی قرار داشته‌است.
هندوراس بریتانیا، مستعمره بریتانیا بود که در حال حاضر کشور مستقل بلیز است.
این کشور برای نخستین بار توسط اسپانیایی‌ها در قرن ۱۷ میلادی مستعمره شد، منطقه ساحل خاوری آمریکای مرکزی، جنوب مکزیک، و از سال ۱۸۶۲ تا سال ۱۹۶۴ میلادی مستعمره بریتانیا بود، هنگامی که این منطقه به سورتی خودگردان شد و تا ۱۹۷۳ میلادی با نام هندوراس بریتانیا شناخته می شد. بلیز به‌طور کامل از انگلستان در سال ۱۹۸۱ میلادی مستقل شد و به یک کشور تبدیل شد. بلیز آخرین خاکی در قاره آمریکا بود که مستعمره بریتانیا به حساب می آمد.
علیرضا رحیمی (زادهٔ ۱۰ اسفند ۱۳۳۳ در اصفهان) رئیس پیشین فدراسیون هندبال ایران بوده‌است. وی دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشتهٔ تربیت بدنی می‌باشد. وی سال‌ها مدیرکل تربیت بدنی استان اصفهان بوده‌است. او از سال ۱۳۷۲ تا ۱۳۸۸ و برای دومین بار از سال ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۷ نیز بعنوان رئیس فدراسیون هندبال ایران مشغول به کار بوده‌است و سابقهٔ نایب رئیسی کنفدراسیون هندبال آسیا و ریاست کمیته فنی هندبال ساحلی آسیا را نیز دارد. رحیمی سابقه مدیرعاملی در باشگاه سپاهان اصفهان، باشگاه پرسپولیس تهران و باشگاه راه‌آهن را در کارنامهٔ مدیریتی خود دارد. وی بازیکن بازنشسته فوتبال می‌باشد.
رحیمی فوتبالش را از تیم پایه سپاهان از سال ۱۳۴۸ شروع کرد و تا سال ۱۳۵۲ در این تیم حضور داشت. در سال ۱۳۵۲ او به تیم اصلی سپاهان دعوت شد و در جام تخت جمشید حضور داشت. او در بین سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۶۴ به مدت ۱۲ سال برای تیم سپاهان بازی کرد و سپاهان تنها باشگاهی است که وی در آن توپ زده است. رحیمی در سال ۱۳۶۴ و در سن ۳۰ سالگی بازنشسته شد.
پس از بازنشستگی علیرضا رحیمی در سال ۱۳۶۴ از فوتبال به عنوان بازیکن، او در سال ۱۳۶۵ به عنوان عضو کمیته فنی باشگاه سپاهان انتخاب شد و تا سال ۱۳۶۹ در این پست مشغول به کار بود.
در سال ۱۳۶۹ او به عضویت فدراسیون هندبال ایران در آمد و در سال ۱۳۷۲ به عنوان رئیس فدراسیون هندبال انتخاب شد. وی در تاریخ ۲۳ اسفند سال ۱۳۸۸ با وجود اینکه در تاریخ ۱۳ بهمن همان سال برای ۴ سال دیگر به عنوان رئیس فدراسیون هندبال انتخاب شده بود، از سمت خود استعفا کرد.خبرگزاری ایسنا
وی در تاریخ ۱۸ مرداد ۱۳۹۰ با استعفای محمدرضا ساکت، جانشین او در مقام مدیرعاملی باشگاه سپاهان شد.خبرگزاری فارس
در زمان مدیریت او تیم فوتبال سپاهان اصفهان به مقام قهرمانی در لیگ برتر ۹۱-۱۳۹۰ و جام حذفی ۹۲-۱۳۹۱ رسید.خبرگزاری فارسخبرگزاری مهر
در دوران مدیریت وی در سپاهان بازیکنانی نظیر برونو سزار، جواهیر سوکای، اروین بولکو، محمدرضا خلعتبری، محمد غلامی، فرشید طالبی، شهاب گردان، مجتبی جباری، یعقوب کریمی، علی حمودی، شجاع خلیل‌زاده و آرش افشین به سپاهان پیوستند و بازیکنانی چون احسان حاج‌صفی، رحمان احمدی و هادی عقیلی به این تیم بازگشتند.
در تاریخ ۲۵ شهریور ۱۳۹۲ با استعفای علیرضا رحیمی از مدیرعاملی باشگاه سپاهان نیز موافقت شد.خبرگزاری فارس
او از ۸ اردیبهشت ۱۳۹۳ تا ۱۹ شهریور ۱۳۹۳ از جانب هیئت‌مدیره پرسپولیس تهران، به عنوان مدیرعامل این باشگاه انتخاب شده بود.عصر ایران
رحیمی در تاریخ ۹ اسفند ۱۳۹۳ به عنوان مدیرعامل باشگاه راه‌آهن نیز انتخاب شد.خبرگزاری فارس در ۱۲ آذر ۱۳۹۴ با استعفای علیرضا رحیمی موافقت شد و او از مدیرعاملی باشگاه راه‌آهن نیز کناره‌گیری کرد.خبرگزاری مهر
وی در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۳۹۵ برای چهار سال به عنوان رئیس فدراسیون هندبال انتخاب گردید.خبرگزاری مهر رحیمی در تاریخ ۹ مرداد ۱۳۹۶ از سمت خود به عنوان رئیس فدراسیون هندبال استعفا داد،خبرگزاری ایمنا اما وزارت ورزش با استعفای او موافقت نکرد.خبرگزاری ایرنا
رحیمی در ۱۹ آبان ۱۳۹۶ به عنوان نایب رئیس کنفدراسیون هندبال آسیا نیز انتخاب شد.خبرگزاری مهر
علیرضا رحیمی در تاریخ ۱۵ اسفند ۱۳۹۰ در انتخابات فدراسیون فوتبال، از سوی اعضای مجمع به عنوان نمایندهٔ باشگاه‌ها عضو هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال شد خبرگزاری فارس و تا پایان دورهٔ ۴ ساله در آن سمت باقی ماند.
دختر، ازهم‌گسیخته فیلمی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۹ به کارگردانی جیمز منگولد و بازیگری وینونا رایدر، آنجلینا جولی، بریتانی مورفی و جرد لتو می‌باشد. آنجلینا جولی برای بازی در این فیلم اولین و تنها اسکارش را در رشته بهترین بازیگری نقش مکمل در سال ۲۰۰۰ بدست آورد.
آنجلینا جولی در این فیلم در نقش «لیزا رو» بوده و نقش یک بیمار روانی را بازی کرده، دختری که توانایی تشخیص تفاوت‌های بین خود خیالی و واقعی‌اش را ندارد. او در این درام فوق‌العاده با «ویونا رایدر» همبازی شده.
سوزانا با نقش آفرینی (وینونا رایدر) بعد از تمام کردن دوران دبیرستان در اواخر سال ۱۹۶۰ دچار افسردگی می‌شود و به همین علت دست به خودکشی می‌زند.
خودکشی نافرجام او باعث می‌شود والدینش او را به یک مؤسسه نگهداری از بیماران روانی بفرستند. در این مؤسسه دختران زیادی با مشکلات گوناگون بستری هستند. لیزا (آنجلینا جولی) جامعه ستیز است و بارها از مؤسسه فرار کرده‌است. دیزی (بریتنی مورفی) دختری است که مورد سوءاستفاده جنسی قرار گرفته و عادت ندارد غذایش را در حضور بقیه بخورد. پلی قربانی آتش‌سوزی است و… سوزانا به مرور با آن‌ها آشنا می‌شود و در نهایت تصمیم می‌گیرد با لیزا از مؤسسه فرار کند…
جمشید گرگین (زاده ۲۸ مهر ۱۳۳۰ در تهران) بازیگر سینما و تلویزیون ایرانی است.
وی سال ۱۳۳۰ در تهران متولد شد. همکاری با تلویزیون را در سال ۱۳۴۸ خورشیدی به‌عنوان گزارش‌گر برنامهٔ «"شما و تلویزیون"» در تلویزیون ملی ایران آغاز کرد.ماهنامهٔ سینمایی فیلم، سال هجدهم، شمارهٔ ۲۵۱، صفحهٔ ۳۰، اردی‌بهشت ۱۳۷۹ سپس از حدود سال ۱۳۵۲ وارد کار بازیگری شده و آغاز کارش با فیلم سینمایی «صدای صحرا» به کارگردانی نادر ابراهیمی و بعد از آن همکاری مجدد با ابراهیمی در مجموعهٔ «آتش بدون دود» بود. «سمک عیار» به کارگردانی محمدرضا اصلانی و باربد طاهری، مستند داستانی «الموت» به کارگردانی داریوش مهرجویی، مجموعه «سراب سلطانیه» به کارگردانی پروین انصاری، فیلم «رتیل» به کارگردانی مهستی بدیعی، فیلم سینمایی «جستجو در شهر» به کارگردانی حجت‌الله سیفی، فیلم «ویزا» به کارگردانی مسعود رشیدی، سریال «کوچک جنگلی» به کارگردانی بهروز افخمی، سریال «همشاگردیها» به کارگردانی مسعود شاه محمدی، سریال «پدر خاک» به کارگردانی نادر کجوری، سریال «روزهای به یاد ماندنی» به کارگردانی همایون شهنواز، فیلم «خاکستری» به کارگردانی مهرداد میرفلاح، فیلم «شمعی در باد» به کارگردانی پوران درخشنده از جمله فعالیت‌های او در زمینه بازیگری است. گرگین همچنین بعد از انقلاب با ساخت مجموعه «سینمای کمدی» اولین برنامه سینمایی تلویزیون را اجرا کرد که با موفقیت خوبی روبرو شد و هشت بار بازپخش گردید.
هنر برنامه‌نویسی رایانه که به اختصار TAOCP نامیده می‌شود کتابی است جامع دربارهٔ مفاهیم برنامه‌نویسی برای رایانه که توسط دونالد کنوت نوشته شده‌است. این کتاب دربارهٔ الگوریتم‌های کامپیوتری و تحلیل‌های آن نوشته شده‌است. نگارش این کتاب در سال ۱۹۶۲ به صورت یک تک کتاب با دوازده فصل در ذهن کنوث نقش بست. سه کتاب از هفت کتابی که قرار بود به چاپ برسد، در سال‌های ۱۹۶۸، ۱۹۶۹ و ۱۹۷۳ به چاپ رسید.
اولین بخش از کتاب چهارم (به صورت یک جزوهٔ مستقل یا paperback fascicle) در سال ۲۰۰۵ منتشر شد، نسخهٔ اصلی کتاب که به صورت یک کتاب مرجع (hardback) در سال ۲۰۱۱ منتشر شد.
همهٔ مثال‌های این کتاب با زبان اسمبلی MIX نوشته شده‌است. این زبان بر روی ماشین فرضی MIX که توسعه داده شده توسط خود کنوت است، اجرا می‌شود. اگر چه بیشتر خوانندگان از روبرو شدن با زبان اسمبلی دل خوشی ندارند اما کنوث استفاده از این زبان را به این خاطر مهم می‌داند که قضاوت در خصوص الگوریتم از روی سرعت و بهره‌برداری آن‌ها از حافظه صورت می‌پذیرد و این زبان بعد از زبان ماشین سریع‌ترین راه اجرای کد در ماشین است.
این کتاب از سویAmerican Scientist اولین و بهترین کتاب علوم کامپیوتر در میان صد کتابی که قرن علوم را شکل داده‌اند برگزیده شده‌است.
حجت قاسم‌زادهٔ اصل (زادهٔ ۱۰ دی ۱۳۴۶) فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان تلویزیون اهل ایران است. وی نقدهایی در ماهنامه فیلم نوشته‌است.
قاسم‌زادهٔ اصل دانش‌آموختهٔ رشتهٔ تئاتر با گرایش ادبیات دراماتیک در دانشکدهٔ هنرهای "زیبای" دانشگاه تهران است.
شکوهمند بادا مردم دلاور سرود ملی کشور ونزوئلا است. آنتونیو گوزمان بلانکو، رئیس‌جمهور وقت ونزوئلا در ۲۵ مه ۱۸۸۵ این سرود را به عنوان سرود ملی رسمیت بخشید.
متن سرود در سال ۱۳۸۱۰ توسط پزشک و روزنامه‌نگار، ویسنته سالیاس نوشته شد. آهنگ آن بعداً توسط خوآن خوزه لاندائتا ساخته شد.
البته گفته می‌شود که آهنگ این سرود از سال ۱۸۴۰ با عنوان مارسییز ونزوئلایی شناخته شده بوده‌است و همانندی‌های کوچکی که این سرود با سرود مارسییز، سرود ملی فرانسه دارد را از دلایل آن برمی‌شمارند.
Wikipedia contributors, "Gloria al Bravo Pueblo," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed February 2, 2012).
خوسه ماریا تکلو مورلوس ای پاون (۳۰ سپتامبر ۱۷۶۵ — ۲۲ دسامبر ۱۸۱۵)، کشیش کاتولیک و یکی از رهبران جنبش استقلال مکزیک بود، که پس از اعدام میگل ایدالگو در سال ۱۸۱۱ به دست اسپانیایی‌ها در طول جنگ استقلال مکزیک رهبری این قیام را در دست گرفت.
مورلوس در یک خانواده فقیر آفریقایی-مستیزو در شهر وایادولید (به افتخار او امروزه مورلیا) به دنیا آمد، پدرش خوزه مانوئل مورلوس ی روبلس، یک نجار اهل روستای سیندوریو (Zindurio) در چند کیلومتری باختر وایادولید و مادرش خوانا ماریا گوادالوپه پرز پاون اهل سن خوان باتیستا د آپاسئو (San Juan Bautista de Apaseo)، همچنین در نزدیکی وایادولید بود. در آن زمان وایادولید مرکز اصلی اسقف دولت استعماری میچوآکان بود. این شهر به عنوان "باغ نیابت سلطنت در اسپانیای نو به دلیل رفاه آن شناخته شده بود.
در طول جنگ استقلال مکزیک شهر وایادولید، میچوآکان در ۱۷ اکتبر، ۱۸۱۰ میلادی بدون خشونت به دست استقلال‌خواهان که فرمانده آنان میگل ایدالگو بود افتاد. در تاکامبارو، میچوآکان میگل ایدالگو به سمت ژنرال دست یافت همانطور که ایگناسیو آیینده به سمت کاپیتان ژنرال رسید. میگل ایدالگو در اینداپراپئو به ارتش خود استراحت می‌داد و چند دقیقه قبل از حرکت دوباره به سوی نبرد، مورلوس، که در مورده میگل ایدالگو و پیروزی‌های او شنیده و خوانده بود از راه رسید.
در آن زمان مورلوس در حال خدمت به عنوان یک کشیش در بخش قلمرو کشیش کلیسا کواراکوارو بود. میگل ایدالگو که خود نیز در اصل یک کشیش بود، از این فرصت استفاده کرد و مورلوس را به پیوستن به ارتش فراخواست. مورلوس قبول کرد و از او خواسته شد که به عنوان سرهنگ ارتش استقلال خواه به جنوب برود و به جذب و افزایش نیروهای نظامی بپردازد، همچنین، پس از داشتن ارتشی در دست خود به شهر آکاپولکو٬ گوئررو که یک بندر بازرگانی برای تجارت با فیلیپین بود حمله کند و آن را از دست اسپانیایی‌ها بگیرد.
مورلوس خیلی زود نشان داد که او یک استراتژیست با استعداد است، او یکی از بزرگترین فرماندهان نظامی انقلابی جنگ شد. در نه ماه اول خدمت خود، موفق به ۲۲ پیروزی پی در پی شد، او ارتش سلطنتی اسپانیایی را نابود کرد و تقریباً تمام آنچه امروزه دولت گوئررو است را به دست خود گرفت. در ماه دسامبر، او آکاپولکو٬ گوئرروآکاپولکو را برای نخستین بار در دست گرفت. با پیشرفت سریع، او توانست بسیاری از دارایی‌های اسپانیایی‌ها در ساحل اقیانوس آرام در آنچه امروزه میچوآکان و گوئررو است در دست خود بگیرد. او در ۲۴ مه ۱۸۱۱ میلادی شهر چیلپاسینگو و ۲ روز بعد در ۲۶ مه شهر تیکستلا را در دست گرفت.
در دور دوم مبارزهٔ خود، مورلوس ارتش خود را به سه گروه تقسیم کرد، که مهم‌ترین مبارزه در کواوتلا بود. در شب کریسمس ۱۸۱۱ میلادی مردم شهر کواوتلا در زمان ورود مورلوس به شهر به استقبال او آمدند.
در دور سوم مبارزه خود شهرهای در وراکروس و اوآخاکا را نیز در دست خود گرفت.
مدت کوتاهی پس از آن که مورلوس دور چهارم مبارزه خود را آغاز کرد، در نوامبر سال ۱۸۱۵ میلادی، او در تسمالاکا شکست خورد. او زندانی شد و در زنجیر به شهر مکزیکو سیتی آورد شد. او به خاطر خیانت محاکمه و در تاریخ ۲۲ دسامبر ۱۸۱۵ میلادی در شهر اکاتپک در شمال مکزیکو سیتی اعدام شد. شهر اکاتپک برای جلوگیری از هر گونه واکنش خطرناک عمومی در شهر مکزیکو سیتی انتخاب شده بود.
پس از مرگ او، ستوان خود، ویسنته گوئررو جنگ استقلال را ادامه داد. در سال ۱۸۲۱ میلادی (۱۲۰۰ خورشیدی) جنگ استقلال مکزیک با استقلال این کشور از اسپانیا به پیروزی رسید.
صورت «خوسه ماریا مورلوس» امروزه بر روی اسکناس‌های ۵۰ پزوسی در مکزیک است.
شهر زادگاه او به افتخار مورلوس در ایالت میچوآکان، مورلیا نام‌گذاری شده، همچنین ایالت مورلوس به افتخار این مرد که یک قهرمان ملی در مکزیک به حساب می‌آید نام‌گذاری شده‌است.
پرواز تی‌دبلیوای ۸۰۰ شرکت هواپیمایی ترنس ورلد ایرلاینز در ۱۷ ژوئیه ۱۹۹۶ تنها ۱۲ دقیقه بعد از برخاستن از باند فرودگاه جان اف کندی به ناگاه در ساعت ۲۰:۳۱ (بر اساس ناحیه زمانی استاندارد شرقی) منفجر گردید و لاشهٔ آن که به چند تن قطعهٔ فلزی تبدیل گشته بود در جنوب لانگ آیلند به درون اقیانوس اطلس سقوط کرد. تمامی ۲۳۰ سرنشین (۲۱۲ مسافر و ۱۸ خدمه) این بوئینگ ۷۴۷ که از نیویورک به مقصد پاریس در پرواز بود کشته شدند و این واقعه، عنوان سومین سانحه هوایی مرگبار ایالات متحده آمریکا را به دست آورد.
در صبح روز بعد از حادثه، کارشناسان ستاد ملی ایمنی حمل و نقل ایالات متحده آمریکا به محل حادثه رفتند تا بتوانند از نزدیک شواهد موجود را بررسی نمایند. آن‌ها هم‌چنین قطعات و لاشهٔ هواپیما را از درون اقیانوس جمع‌آوری کرده و آن‌ها را به منظور مونتاژ، بازسازی و برررسی تمامی احتمالات به آشیانه منتقل کردند. مقامات سازمان امنیت حمل و نقل ملی به بررسی علل فنی این سانحه پرداختند و هم‌زمان، مسئولان اف‌بی‌آی رسیدگی به تحقیقات و جوانب کیفری پرواز شمارهٔ تی‌دبلیوای ۸۰۰ را آغاز کردند.
انفجار ناگهانی این هواپیمای مسافربری بدون هیچ اخطار قبلی، فرضیه‌های اولیهٔ متعددی چون وجود یک حملهٔ تروریستی، ورود یک بمب به صورت قاچاقی به درون هواپیما، اصابت احتمالی یک شهاب‌سنگ، هدف گرفتن اشتباهی این هواپیما توسط رزم‌ناوهای نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در حین مانور و تمرینات نظامی و حتی مداخلهٔ امواج الکترومغناطیسی را مطرح ساخت.
۱۶ ماه پس از شروع تحقیقات اف‌بی‌آی اعلام کرد که هیچ مدرکی دال بر وقوع حمله تروریستی پیدا نکرده‌است و به تحقیقات خود در این خصوص خاتمه داد. ستاد ملی ایمنی حمل و نقل ایالات متحده آمریکا سرانجام نتایج تحقیقات ۴ سالهٔ خود را (یکی از پیچیده‌ترین و پرهزینه‌ترین تحقیقات سوانح هوایی تاریخ ایالات متحده آمریکا) در ۲۳ اوت ۲۰۰۰ منتشر کرد. ستاد ملی ایمنی حمل و نقل ایالات متحده آمریکا در گزارش خود علت انفجار این هواپیما را چنین اعلام کرد که:
دکتر Charles Wetli با آزمایش DNA و سایر روشها همه قربانیان را شناسایی کرد.https://christinenegroni.com/controversial-doctor-who-identified-twa-800-victims-dies/
تمامی شاهدان عینی این سانحه اذعان داشتند که لحظاتی قبل از انفجار هواپیما یک شئ نورانی عجیب (مانند یک گلولهٔ آتشین یا چیزی شبیه به موشک) به صورت زاویه‌دار از سمت دریا به بالا حرکت کرده و درست بلافاصله بعد از آن، هواپیما منفجر شده‌است
. دایت برولی خلبان دیگری (خطوط هوایی ایر فرانس) که هم‌زمان با این هواپیما در آن منطقه در حال پرواز بود و لحظاتی قبل از انفجار دقیقاً بر بالای هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ [در بهترین زاویه] قرار داشت، بیان کرد: «نور روشنی همراه با یک رد آتشین، نزدیک هواپیما، درست پیش از منفجر شدنش مشاهده کردم.» بسیاری از شاهدان عینی از این فرضیه که رزم‌ناوهای نیروی دریای آمریکا در حین مانور نظامی در محاسبات خود خطا کرده‌اند و این هواپیمای مسافربری را به اشتباه مورد هدف قرار داده‌اند، حمایت کردند. هر چند این فرضیه، تاکنون اثبات نشده‌است و هنوز هم پس از گذشت سالیان طولانی علت قطعی این سانحهٔ مرگبار در هاله‌ای از ابهام باقی مانده‌است اما این فرضیه به این علت از سایر فروض قوی‌تر است که نیروی دریایی آمریکا در همان روز (۱۷ ژوئیه ۱۹۹۶) در سواحل جنوبی لانگ‌آیلند، نیویورک، مشغول برگزاری و انجام مانورهای سری و نظامیعلی‌رغم انکارهای اولیه، سرانجام نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا پس از پیدا شدن اسناد و مدارک مفقود شده، حضور حداقل ۳ رزم‌ناو جنگی خود را در زمان وقوع این حادثه در اقیانوس اطلس پذیرفت. بوده‌است.
ستاد ملی ایمنی حمل و نقل ایالات متحده آمریکا (NTSB) دلیل سقوط این هواپیما را اینطور شرح می‌دهد:
«مخزن مرکزی در زیر بال ها(CWT Center Wing Tank) به دلیل داغ شدن سیستم‌های تهویه مطبوع (موسوم به Packs) زیر مخزن منفجر گردیده‌است.»
NTSB بعد از این سقوط برای همه سیستم‌های تهویه مطبوع زیر مخزن سوخت میانی (CWT) در تمامی هواپیماها خنک‌کنندهٔ نیتروژن کار گذاشته شده‌است. عامل ایجاد جرقه، احتمالاً اتصال سیمی با ولتاژ بالا به سیمهای ولتاژ پایین و جریان پایین مدار اندازه‌گیر سوخت داخل مخزن سوخت بوده‌است.
در مستندی که ۱۷ سال پس از این واقعه ساخته شد ۶ نفر از بازرسان گفتند که ادعای سقوط هواپیما بر اساس نقص فنی ساختگی بوده‌است و آنها معتقدند که حادثه ای خارچ از هواپیما سبب سقوط آن شده‌است. این افراد گفته‌اند که در طی این مدت امکان صحبت در این باره را نداشته‌اند و پس از بازنشستگی امکان ابراز دیدگاه خود را یافته‌اند.https://web.archive.org/web/20200623233319if_/https://www.foxnews.com/us/investigators-want-missile-theory-probed-in-96-twa-flight-800-crashhttps://www.cnn.com/2013/06/19/us/twa-crash-claim/https://www.theatlantic.com/national/archive/2013/06/twa-flight-800-film-coverup/314092/
فردریک هرزبرگ یک روانشناس آمریکایی متولد ماساچوست بود و یکی از تأثیرگذارترین نام‌ها در مدیریت بازرگانی می‌باشد. بیشتر اشتهار وی به خاطر غنی‌سازی شغل و نظریهٔ بهداشت انگیزش است. کتاب "چگونه کارکنان را برانگیزانیم" که در سال ۱۹۶۷ منتشر شده بود تا سال ۱۹۸۷ بیش از ۱/۲میلیون نسخه به فروش رفت. مطالعات هرزبرگ به دلیل ورود وی به خدمت سربازی برای مدتی متوقف ماند. وی به عنوان سرباز نیز شروع به کسب تجاربی نمود و اعتقاد داشت که این تجارب در علاقه وی به انگیزش مؤثر بود.
براین فرض استوار است که برای ایجاد انگیزه در کارکنان باید نیاز به توفیق، شناخت، مسئولیت‌پذیری و رشد و کمال در آن‌ها برآورده و شغل به گونه‌ای طراحی شود که حتی المقدور این نیازها را در شاغلین ارضا کند. به عبارت دیگر شغل باید غنی، بامعنی و دارای اختیارات کافی باشد به نحوی که کارکنان بتوانند در آن شغل با استقلال کار کنند، بر کار خود کنترل و زمینه ای مناسب برای رشد و خلاقیت داشته باشند.
فردریک هرزبرگ بر این باور بود که رابطه کار با فرد یک رابطه اصولی و اساسی است و فاکتورهای ضعیف بهداشتی می‌تواند بر عوامل انگیزشی تأثیر منفی بگذارد. طبق این نظریه عوامل بهداشتی به تنهایی برای انگیزش افراد کافی نیست و افراد به وسیلهٔ دو دسته از عوامل زیر تحت تأثیر قرار می‌گیرند.
گومون (Gaumont) شرکت فرانسوی تولید و پخش فیلم سینمایی و همچنین دارای سالن‌های نمایش فیلم است. این شرکت قدیمی‌ترین شرکت سینمایی جهان است و در سال ۱۸۹۵ تأسیس شده و عمری برابر عمر سینما دارد.http://fr.wikipedia.org/wiki/Gaumont
شرکت در سال ۱۸۹۵ توسط لئون گومون Léon Gaumont تأسیس شد و در ابتدا فعالیت به تولید دوربین و وسائل جانبی عکاسی می پرداخت. لئون گومون که شیفته کارهای توماس ادیسون و برادران لومیر شده بود ( برادران لومیر اولین نمایش عمومی فیلم را در ۲۸ دسامبر ۱۸۹۵آغاز کردند)از سال ۱۹۰۰ به‌طور جدی وارد کار سینما شد و به تولید دستگاههای نمایش فیلم پرداخت. منشی او آلیس گی Alice Guy به او پیشنهاد کردکه برای افزایش فروش و معرفی محصولات تولیدی شرکت از این محصولات فیلم تهیه شود و به نمایش عمومی درآید. آلیس گی همچنین اولین زن کارگردان جهان است و تولید ۳۰۰ فیلم را در کارنامه خود دارد.
در سال ۱۹۱۰ لئون گومون میدان اسبدوانی پلاس کلیشی place Clichy پاریس را می خرد و آن را تبدیل به بزرگترین سالن سینمای دنیا به گنجایش ۳۴۰۰ می‌کند.