moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از لحاظ من سومی، از دوتای دیگر به مراتب بهتر است. زمامداری یک نفر، به راستی چه دشوار است، چیزی برتر از آن یافتن مشروط براینکه وی صالح‌ترین فرد برای احراز آن منزلت و مقام باشد و رأی و تدبیرش با منش و رفتارش برابر. قدرت و سرپرستی چنین فردی در کار خلق، فوایدی غیرقابل انکار دارد. در این نوع حکومت اسرار ضد دشمنان وطن بیشتر از هر رژیم دیگر محفوظ خواهد ماند. در رسم چند تنی ممکن نیست، به منظور درخشندگی و احراز ریاست و برتری در زمینهٔ خدمات ملی اختلاف‌های شدید خصوصی میان ایشان پیش نیاید. هریک از آنان در پی تحصیل مقام رهبری و فقط مترصد اجرای اغراض شخصی خواهند بود. از این رو بدون تردید میان ایشان دوگانگی و اختلاف خواهد افتاد و ضدیت‌های فردی به خصومت‌های علنی و سرانجام خونریزی منجر و نجات از چنان وضع و حال خواه ناخواه به زمامداری یک نفر منجر خواهد شد که خود نشانهٔ بارزی است که روش پادشاهی بهترین راه و رسم فرمانروائی است.
از طرف دیگر در حکومت دموکراسی زشتی‌ها رواج خواهد یافت ولی این ترویج فساد در دستگاه‌های دولتی نه فقط به دشمنی‌های انفرادی بلکه به تبانی‌های پنهانی و محرمانه بین افراد ذینفع خواهد انجامید و حضراتی که در تبهکاری‌ها دست دارند با هم بند و بست و از یکدیگر متقابلاً حمایت خواهند کرد و این بساط نابهنجار آنقدر ادامه می‌یابد، تا یک نفر به عنوان قهرمان ملی قیام و دسته‌های مغرض و بداندیش را که فقط منافع خویش را مدنظر دارند، سرکوب کند. این پیروزی او تحسین و ستایش مردم را بر می‌انگیزد و طولی نخواهد کشید که چنین وجودی از طرف عام صاحب اختیار تام می‌شود که شاهد بارز دیگری است که رژیم پادشاهی بی‌همتا است. خلاصهٔ کلام، خود ما همین آزادی را مدیون چه کسی هستیم و کی آن را به ما تفویض کرد؟ آیا از راه دموکراسی به دست آورده‌ایم یا به وسیلهٔ حکومت تنی چند عاید ما شده‌است یا آنکه میراث دولتی پادشاهی است؟ این استقلال ما از برکت وجود یک نفر است، کوروش بزرگ. پس پیشنهاد می‌کنم، رسم پادشاهی را کماکان نگاهداریم. بعلاوه بسیار نیکو است که از تغییر و تبدیل موازین قدیم که ما را وسیلهٔ خیر و فواید شده‌اند، اجتناب ورزیم وگرنه به مشکلاتی بزرگ دچار خواهیم گشت.
چهار نفر دیگر که مطلبی عنوان نکرده بودند، نظریات داریوش را تأیید کردند.هرودوت، ص ۲۲۰
برخی از محققان معاصر در امکان چنین بحث و مذاکره‌ای ابراز تردید کرده‌‌اند.
کتاب تاریخ هرودوت توضیحات مترجم، ص ۲۶۰ لازم به ذکر است که آنچه هرودوت نقل کرده‌است نباید بی‌مأخذ بوده‌باشد. این مذاکرات انعکاس واقعیت‌های‌ عصر به نظر می‌رسد. اینکه بعضی از هموطنان هرودوت در صحت و نوع این مذاکرات تردید کرده‌اند، از آن روست که دوست داشته‌اند کسانی را که بربر (بیگانه) می‌خوانده‌اند از آشنایی با مباحث مربوط به دمکراسی و الیگارشی و مونارشی که نزد خود آن‌ها موضوع بحث فیلسوفان قوم بوده‌است، بی‌بهره نشان دهند و از این راه نیز به گونه‌ای پارسیان را که دشمن خویش می‌خوانده‌اند، در خور تحقیر فرا نمایند.روزگاران ایران، ص ۷۳
تسلا مدل اس یک خودروی لیفت‌بک برقی است و مدل پرچمدار شرکت تسلا محسوب می‌شود. مدل اس یک خودروی چهار چرخ محرک با طراحی دو موتوره است، اگرچه نسخه‌های قبلی مدل اس موتور عقب و چرخ عقب محرک بودند.
مدل پایه تسلا اس در ۶٫۵ ثانیه از صفر به صد می‌رسد، و با شارژ کامل باتری ۱۶۰ مایل (۲۶۰ کیلومتر) مسافت را می‌پیماید.Tesla Model S: $50,000 EV sedan seats seven, 300-mile range, 0-60 in 5.5s — Autoblog
۱۰۰۰ نمونه اول این ماشین از نوع Signature Series هستند که مجهز به باتری‌هایی با توانایی پیمودن ۳۰۰ مایل (۴۸۰ کیلومتر) می‌باشند. مدت زمان مورد نیاز برای شارژ کردن باتری‌های آن بستگی به ظرفیت باتری‌ها و جریان و ولتاژ شارژر دارد. با یک شارژر ۲۴۰ ولت و ۲۰ کیلو ولت به ازای هر ساعت شارژ ۱۰۰ کیلومتر را می‌پیماید. شارژ کامل باتری ۸۵ کیلوواتی ۵ ساعت طول می‌کشد. همچنین با تجهیزات سیستم Quick charge به مدت ۴۵ دقیقه می‌توان ۸۵٪ باتری را شارژ نمود. تعویض باتری آن هم در کمتر از ۲ دقیقه امکان‌پذیر است.
شتاب مدل پایه ۱۷۳۵ کیلوگرمی آن بر طبق اعلام شرکت سازنده ۶٬۵ ثانیه برای سرعت صفر تا صد کیلومتر است. ضریب درگ آن بر طبق ادعای شرکت تسلا موتور ۰٫۲۲ است که توسط هیچ شرکت دیگری تأیید نشده‌است.
مدیر شرکت تسلا موتور ایلان ماسک در ماه اکتبر ۲۰۱۱ اعلام کرده‌است که یک نوع اسپرت مدل اس هم تولید خواهد شد که بر طبق ادعای شرکت رسیدن به سرعت ۱۰۰ کیلومتر در ساعت آن ۴٬۴ ثانیه طول می‌کشد.
در اوت ۲۰۱۶، تسلا مدل P100D که بالاترین مدل می‌باشد را معرفی نمود. P100D یک باتری 100kwh دارد و صفر تا ۹۷ کیلومتر (۰ تا ۶۰ مایل) را در ۲٫۵ ثانیه طی می‌کند. این خودرو می‌تواند ۳۰۰ مایل معادل ۴۸۵ کیلومتر را طی نماید.
مدل پایه آن با باتری ۴۲ کیلووات ساعتی در حالت شارژ کامل ۱۶۰ مایل (۲۶۰ کیلومتر) را می‌پیماید(۱۰۸ مایل به ازای هر گالن سوخت). باتری‌های بزرگتر با ظرفیت بیشتر هم وجود دارند که شامل نوع ۶۵ کیلووات ساعتی با برد ۲۳۰ مایل (۳۷۰ کیلومتر) و ۸۵ کیلووات ساعتی با برد ۳۰۰ مایل (۴۸۰ کیلومتر) می‌باشند.
این ماشین دارای باتری‌های قابل تعویض و یک رایانه با نمایشگر ۱۷ اینچ با قابلیت اتصال به نسل سوم شبکه موبایل به منظور اتصال به سرویس‌های آنلاین مانند کنترل باتری از راه دور است.
شرکت سازنده تسلا مدل s باتری‌های این خودرو را ۷ سال ضمانت نموده‌است.
لازم است ذکر شود باتری این خودرو به صورت کاملاً مسطح در کف خودرو جاسازی شده‌است و وزنی معادل ۵۰۰ کیلوگرم دارد.
مدل S از ابتدا به عنوان یک وسیله نقلیه الکتریکی ساخته شده‌است. این خودرو با معماری با استحکام بالا و باتری پرقدرت، دارای امنیت زیادی بوده به طوری که امنیت سرنشینان را حفظ و خطر واژگونی را کم می‌کند. هر مدل S جدید شامل آخرین ویژگی‌های ایمنی فعال تسلا، مانند ترمز اضطراری خودکاریست که بدون پرداخت هیچ هزینه اضافی به مشتریان ارائه می‌شود.
تسلا شارژ شبانه در خانه را به عنوان روش اصلی شارژ توصیه می‌کند. به‌طور کلی، راحتی اتصال یک شبه به برق بیشتر از فاصله زمانی شارژ طولانی‌تر است.
برای شارژ خارج از خانه، تسلا با کسب و کارها برای نصب اتصالات دیواری تسلا برای ارائه یک شبکه شارژ به نام مقصد تسلا مشارکت کرده‌است. تجهیزات نیز توسط تسلا به صورت رایگان یا با قیمتی با تخفیف در اختیار مشاغل قرار می‌گیرد. این کسب و کار مسئول هزینه برق هستند. همه شارژرهای مقصد در دسترس عموم نیستند، زیرا برخی از مشاغل آنها را فقط به مشتریان، کارمندان یا ساکنان محدود می‌کنند.
تسلا یک شبکه جهانی از ایستگاه‌های شارژ ۴۸۰ ولتی را اداره می‌کند. شبکه تسلا تنها برای وسایل نقلیه تسلا قابل استفاده است، جدا از کشورهای منتخب در اروپا که تسلا در حال حاضر پایلوت سوپرشارژ غیر تسلا خود را اجرا می‌کند. سخت‌افزار سوپرشارژ در تمام خودروهای جدید و اکثر نسخه‌های قبلی استاندارد است. سوپرشارژر یک ایستگاه شارژ سریع DC است که تا ۲۵۰ کیلووات نیرو ارائه می‌کند و به ۱۵ مایل (۲۴ کیلومتر) در دقیقه افزایش می‌دهد.
تسلا در اصل مدل S را طراحی کرد تا امکان تعویض سریع باتری را فراهم کند، که مونتاژ خودرو را نیز تسهیل می‌کرد. در سال ۲۰۱۳، تسلا یک عملیات تعویض باتری را نشان داد که حدود ۹۰ ثانیه طول می‌کشد، تقریباً نیمی از زمانی که برای پر کردن یک مخزن خالی گاز طول می‌کشد. تسلا در ابتدا قصد داشت از تعویض گسترده باتری پشتیبانی کند، اما ظاهراً به دلیل عدم علاقه مشتریان، این طرح را رها کرد. تسلا متهم شده‌است که با راه‌اندازی برنامه «تعویض باتری» که هرگز در دسترس عموم قرار نگرفت، سیستم هیئت منابع هوایی کالیفرنیا را برای اعتبار وسایل نقلیه بدون آلایندگی بازی می‌کند. تسلا در سال ۲۰۲۰ اعلام کرد که باتری‌ها را به بدنه ادغام می‌کند تا قدرت را افزایش دهد و وزن و هزینه را کاهش دهد.
محمد احمد عیسی ماغوط (۱۹۳۴ در سلمیه، سوریه - ۳ آوریل ۲۰۰۶) شاعر و نویسنده اسماعیلی مذهب ( اسماعیلیه )اهل سوریه است. او مانند دو هموطن دیگرش آدونیس و نزار قبانی سال‌ها دور از کشورش زندگی کرده‌است. زبان شعر او کاملاً منثور است، او فقط به مضمون در شعر می‌اندیشد و تلاش می‌کند که به کمک مجازها و استعاره‌ها و کنایه‌ها کوتاه‌ترین راه را برای رسیدن به معنی بیابد. محمد الماغوط در شعر معاصر عرب شاعری صاحب سبک و چهره‌ای شناخته شده‌است. او هم چنین از مؤسسین نشریه تشرین می‌باشد.
ماغوط(۱۹۳۴–۲۰۰۷)، شاعر و نویسنده سوری و از پیشگامان و توسعه دهندگان قصیده النثر در شعر عربی است. او از کودکی با رنج و درد ملّت آشنا شد و در دوران نوجوانی، شاهد اشغال فلسطین و اوضاع نابسامان کشورهای منطقه بود. مشاهدهٔ این اوضاع، نوعی روحیّه تمرّد را در شخصیت او به وجود آورد؛ به گونه‌ای که در نوع شعری وی نیز تأثیر گذاشت و به قصیده النثر که نوعی تمرّد از قوانین شعر و رعایت وزن و قافیه و عروض بود، روی آورد و از پیشگامان قصیده النثر گردید. او به عنوان یک ناقد اجتماعی به انتقاد از وضع موجود عرب و ضعف و سستی آن‌ها در برابر سلطه جویان و به خصوص اسراییل پرداخته‌است و آثار خود آن‌ها را به وحدت و یکپارچگی و مقاومت فرا می‌خواند. در تمامی آثار او، اعم از شعر، داستان و نمایشنامه، بن مایه‌هایی از مقاومت آشکارا به چشم می‌خورد. هدف از این مقاله، بیان و ارائه جلوه‌های مقاومت در آثار ماغوط است که ابتدا به شرح مختصری از زندگی سیاسی، اجتماعی و ادبی ماغوط می‌پردازد، سپس مظاهر مقاومت را که از مطالعهٔ تمام آثار او استخراج شده، در سه عنوان دعوت به مبارزه و مقاومت، ماغوط و لبنان و ماغوط و فلسطین ارائه می‌کند و به بیان دیدگاه‌های او در این مورد می‌پردازد تا ضمن معرّفی وی، حساسیّت او را به عنوان یک ادیب عرب، نسبت به مسائل جهان عرب نشان می‌دهد و نقش اشعار و کلمات او را در بیدارسازی ملّت برای حفظ عزت و کرامت خود بیان نماید.
وی چندین جایزه در شعر و نمایشنامه‌نویسی دریافت کرده‌است؛ از جمله آن‌ها جایزه «العویس» در زمینهٔ شعر است که در سال ۲۰۰۵/۲۰۰۴ به او اعطاء شده‌است. در سال ۲۰۰۲ در کتابخانه اسد، نشان درجه یک لیاقت را از «بشار اسد»، رئیس‌جمهور سوریه، دریافت کرد. همچنین در جشنواره سالانه شعر که در سال ۲۰۰۴ در «سلیمه» برگزار شد، مورد تکریم قرار گرفت. علاوه بر آن، بیشتر آثار داستانی و نمایشی و اشعار او در جشنواره‌های عربی و بین‌المللی جوایزی دریافت نموده‌است.
ماغوط در دهه چهل، فعالیّت خود را در حزب قومی-سوسیالیستی سوریه آغاز می‌کند امّا دیری نمی‌گذرد که از این کار خسته می‌شود. او می‌گوید: «من نوجوان بودم. این کار شبیه سنّت اجتماعی، مثل ازدواج بود و انسان باید وارد حزبی می‌شد امّا خیلی زود از خطابه‌ها و نظریّه‌ها احساس خستگی کردم» همچنین در جایی دیگر می‌گوید: «من طبعاً آشوبگر هستم؛ نه منطقی به چیزی می‌پیوندم و نه منطقی رها می‌کنم. فقیر بودنم نوعی نیاز به پیوستن در من ایجاد کرد و حزب، نوعی حمایت برای کسی بود که مال و مقامی نداشت.» (آدم، ۲۰۰۱: ۱۳۴) زندگی سیاسی ماغوط زمانی آغاز می‌شود که به زندان می‌افتد. او در زندان از نزدیک و شخصاً شاهد ظلم و جوری بود که ملّت از آن رنج می‌برد. در اوایل دهه پنجاه، ماغوط مقالات خود را در روزنامه «البناء» و مجلهٔ «المضحک المبکی» و «الف باء» منتشر می‌کرد. در این دوره که دوره بعد از جنگ جهانی دوم بود، تعداد زیادی از نویسندگان ظهور کردند که نوشته‌هایشان فریادهای ملّت برای آزادی و استقلال بود و ماغوط نیز یکی از همین نویسندگان است. او در دمشق، سردبیر مجله «الشرطه» بود و بسیاری از نقدهای خود را در صفحه خاصی با عنوان «الورقه الاخیره» منتشر می‌کرد. همچنین در نیمه دوم دههٔ هفتاد با مشارکت «زکریا تامر» نویسنده سوری، در روزنامه «تشرین» فعالیّت داشت. از سال ۱۹۷۸ در مجله «المستقبل» که در پاریس منتشر می‌شد، در صفحه‌ای با عنوان «آلیس در سرزمین عجائب» مطلب می‌نوشت. همچنین به‌طور میانگین، هر دو هفته یک مقاله از او در مجله «الوسط» لندن منتشر می‌شد. (احمد، ۱۹۹۲: ۲۴)
زندگی ادبی ماغوط از ده سالگی آغاز می‌شود. در این سن مشاهده صحنه‌ای که در آن اسب سواری، بی‌رحمانه بر اسب خود تازیانه می‌زد و با این کار او رهگذران نیز صدمه می‌دیدند، احساسات او را برای سرودن شعر برانگیخت. نوشته‌های ماغوط که سرشار از حسّ ملی و میهنی است، اعجاب و تقدیر شعرا و نویسندگان معاصر وی را برانگیخته است. او در آثار خود وصف مشکلات و رنج‌های جامعه را با طنز در هم آمیخته و فروپاشی اخلاقی حاکمان منطقه را آشکار کرده‌است. وی از طنزآوران ممتاز و نامی جهان عرب به‌شمار می‌آید. زبان گزنده و صریح و لحن بی پروای او در طنزهای سیاسی و اجتماعی شهره همگنان و مقبول خاص و عام است. (وفاه محمد الماغوط) سخنانی که او در نکوهش اوضاع حاکم بر جهان عرب نوشته، از نیش دارترین حرف‌هایی است که یک صاحب قلم عرب زبان می‌تواند بنویسد. او شعر را پناهگاه خود می‌داند و هنگام درد و رنج و آوارگی، بدون توجّه به زبان، سبک، خواننده یا ناقد به آن پناه می‌برد و به نوع درخت کاری ندارد. (صویلح، ۲۰۰۲: ۳۴) ماغوط در نثر نیز سبکی ویژه دارد. کتاب او با عنوان جنجال‌برانگیز «سأخون وطنی» تأییدکننده این مطلب است. آنگونه که از عنوان کتاب برمی آید، به نظر می‌رسد او به وطن خیانت می‌کند اما با مطالعه کتاب روشن می‌شود که او نه تنها به وطن خیانت نمی‌کند بلکه نوشته‌های او نشان دهنده دلبستگی و عشق شدید او به وطن است. وی چندین جایزه در شعر و نمایشنامه‌نویسی دریافت کرده‌است؛ از جمله آن‌ها جایزه «العویس» در زمینهٔ شعر است که در سال ۲۰۰۵/۲۰۰۴ به او اعطاء شده‌است. در سال ۲۰۰۲ در کتابخانه ملی اسد ، نشان درجه یک لیاقت را از «بشار اسد»، رئیس‌جمهور سوریه، دریافت کرد. همچنین در جشنواره سالانه شعر که در سال ۲۰۰۴ در «سلیمه» برگزار شد، مورد تکریم قرار گرفت. علاوه بر آن، بیشتر آثار داستانی و نمایشی و اشعار او در جشنواره‌های عربی و بین‌المللی جوایزی دریافت نموده‌است. (alsbah.net) گفته‌های خود ماغوط در یکی از نوشته‌هایش این مطلب را تأیید می‌کند؛ آنجا که می‌گوید: رغمَ الشهادات و الجوائز و السیوف و الدُروع آلتی تُغَطی الجُدران و الأوسحِه آلتی تُغَطی صَدری و التصفیقِ المدوی انَّی ذهبتُ وعُدتُ و حضرت و کتُبی المترجمه آلتی کل لغات العالَم… (الماغوط، الاعمال الشعریه، ۲۰۰۶، ص ۳۹۴) [با وجود گواهی‌ها و جایزه‌ها و شمشیرها و مدال‌هایی که دیوارها را پوشاننده/و نشان‌هایی که بر سینه ام آویخته شده/و کف زدن‌ها هر جا که می‌روم و بر می‌گردم و حاضر می‌شوم/ و کتاب‌های ترجمه شده‌ام به تمام زبان‌های دنیا
مقاومت را می‌توان یکی از عناصر تشکیل دهنده وجود انسان دانست چرا که از همان آغاز زندگی، مبارزه بین انسان و طبیعت برای بقا، حفظ و ادامه زندگی آغاز می‌گردد و در سایه این مبارزه است که انسان رشد می‌کند. در زمانی که برخی از قدرت‌های سلطه جو و استعمارگر، به دیگر
کشورها هجوم می‌برند و به غارت و چپاول ثروت ملّی و طبیعی آن‌ها می‌پردازند، نوعی دیگر از مقاومت، شکل می‌گیرد؛ یعنی ایستادگی در برابر متجاوزان که ضامن حفظ بقا و هویّت یک ملّت است. ماغوط، شاعر و نویسنده سوری است که از کودکی با رنج و درد ملّت آشنا شده و در دوران نوجوانی اشغال فلسطین و اوضاع نابسامان کشورهای منطقه را نظاره گر بوده‌است؛ در نتیجه، از همان ابتدای شکل‌گیری شخصیّت او، نشانه‌هایی از تمرّد در وجود او شکل می‌گیرد. این تمرّد در نوع شعری که برمی‌گزیند-یعنی قصیده النثر که خروج از قواعد و قوانین شعری و عدم رعایت وزن و قافیه است، نمود می‌یابد. او که با دردها و رنج‌های ملّت زیسته و نظاره گر وضع و حال عرب بوده‌است، به عنوان یک ناقد اجتماعی به انتقاد از وضع موجود عرب و سکوت و سستی آن‌ها در برابر سلطه جویان و به خصوص اسراییل پرداخته‌است و تنها راه نجات را در وحدت و یکپارچگی و مقاومت می‌داند و در آثار خود به شیوه‌های مختلف، خواننده را متوجّه این مسئله می‌سازد. ماغوط نه به عنوان یک شاعر عرب بلکه به عنوان شاعر انسانیّت که درد بشریّت را درد خود می‌داند، حاضر است تمامی آن‌ها را به جان بخرد و برای تخفیف آلام آنان از آنان می‌خواهد تا رنج‌های خود را به جان بخرد و برای تخفیف آلام از آنان می‌خواهد تا رنج‌های خود را برای او بفرستند: ایها السجناء فی کل مکان/ابعثوا لی بکل ما عندکم/من رعب و عویل و ضجر/ایها الصیادون علی کل شاطی/ابعثوا لی بکل ما لدیکم/من شباک فارغه و دوار بحر/ایها الفلاحون فی کل ارض/ابعثوا لی بکل ما عندکم/من زهور و خرق بالیه/الی عنوانی... فی ای مقهی/فی ای شارع فی العالم. [ای زندانیان در هر جا/هرچه ترس و ناله و ملال دارید برایم بفرستید/ای صیادان ساحل/هرچه تور خالی و دریازدگی دارید برایم بفرستید/ای کشاورزان در سراسر زمین/هرچه گل و لباس مندرس دارید برایم بفرستید/به نشانی من. در هر قهوه‌خانه/در هر خیابان جهان] او متعلّق به یک سرزمین و وطن نیست؛ وطن او جای جای کره خاکی است. مسائل لبنان و اشغال فلسطین، او را به ستوه آورده، عرب‌ها را که تن به ذلت داده و اشغال قدس را نظاره گر شده‌اند، مورد انتقاد قرار می‌دهند. با مطالعه آثار ماغوط می‌توان به موضوعات متنوعی مربوط به وطن عربی دست یافت که از جمله آنها، دعوت و تشویق به مقاومت برای غلبه بر غاصبان و نجات وطن عربی است. در مورد زندگی و آثار ماغوط، تألیفات زیادی صورت نگرفته‌است. «خلیل صویلح» در کتاب «اغتصاب کان و اخواتها» مصاحبه‌ها و گفتگوهای وی با خبرنگاران را جمع‌آوری کرده‌است. با مراجعه به این کتاب می‌توان به زندگی‌نامه ماغوط دست یافت. «فائز العراقی» در کتاب «القصیده الحره محمّدالماغوط نموذجاً» پس از طرح مباحثی در مورد قصیده النثر، به بیان تصویرپردازی و انواع آن در شعر ماغوط پرداخته‌است. «لؤی آدم» در کتاب «محمّد الماغوط وطن فی وطن» به تحلیل روان شناسانه شخصیّت ماغوط پرداخته‌است. در سایت‌های اینترنتی نیز می‌توان به نوشته‌هایی در مورد ماغوط دست یافت. اما در مورد مضامین آثار ماغوط و به ویژه مقاومت، تحقیق مستقلی صورت نگرفته‌است. این نوشتار، پس از شرح مختصری از زندگی سیاسی، اجتماعی و ادبی ماغوط، بن مایه‌های مقاومت را در آثار او بررسی کرده و به بیان آرا و نظرات او پرداخته‌است.
ماغوط از زمان کودکی، هجوم دشمنان را به وطنی که در آن متولّد شده می‌بیند. در جوانی، غصب و اشغال فلسطین را با چشمان خود شاهد است؛ بنابراین مبارزه و فداکاری در راه وطن، بخشی از وجود او می‌شود. او به عنوان یک انسان آزادی‌خواه، نمی‌تواند ستم و سلطه ظالمان و استعمارگران را نظاره گر باشد. از این رو در آثار خود، خلق را به مبارزه با ظلم و بیداد فرا می‌خواند. این فراخوانی زمانی صورت می‌گیرد که او رسالتش را به عنوان نیروی پیشرو انجام داده‌است امّا قادر نیست که یک تنه به تغییر وضع موجود بپردازد و با شکوه از برادرانش، رؤیاهای خود را بیان کند
ماغوط چند مجموعه شعر و تعدادی نمایشنامه طنز انتقادی بر جای گذاشته‌است. در سال ۱۹۵۹، اولین مجموعه شعری وی با نام «حزن ی ضوء القمر» منتشر شد. «او در این اثر، سبک جدیدی برای بیان حزن و اندوه ابداع کرد؛ سبکی که در نوع خود بی‌نظیر بود». (الموصلی، alenad.com) در سال ۱۹۶۰، زمانی که مخفیانه در اتاقی کوچک زندگی می‌کرد، دومین مجموعه شعری خود را با نام «غرفه بملایین الجدران» نوشت. تنها کار او در آن اتاق، خواندن کتاب‌هایی بود که «سنیه صالح» همسر او و «زکریا تامر» داستان‌نویس و دوست وی برایش می‌آوردند. سومین دیوان وی با نام «الفرح لیس مهنتی» در سال ۱۹۷۰ منتشر شد. از آثار نمایشی او «ضیعه تشرین»(۱۹۷۴)، «المهرج»(۱۹۹۸)، «خارج السرب» (۱۹۹۹)، «کاسک یا وطن»، «شقائق النعمان» و «العصفور الاحدب» را می‌توان نام برد. از ماغوط سه اثر دیگر با نام‌های «البدوی الاحمر»(۲۰۰۶)، «سیاف الزهور»(۲۰۰۱) و «شرق عدن غرب الله»(۲۰۰۱) به جا مانده‌است. مجموعه آثار وی شامل مجموعه‌های شعری «حزن فی ضوء القمر»، «غرفه بملایین جدران»، «لفرح لیس مهنتی» و دو نمایشنامه «العصفور الاحدب»، «المهرج» و روایه «الارجوحه» در یک کتاب و با عنوان «اعمال محمد الماغوط» چاپ شده‌است. همچنین سه مجموعه شعری او شامل «حزن فی ضوء القمر»، «غرفه بملایین جدران»، «الفرح لیس مهنتی» در یک کتاب با عنوان «الاعمال الشعریه» به چاپ رسیده‌است. برخی آثار وی نیز به زبان‌های فرانسه، ایتالیایی، انگلیسی و فارسی ترجمه شده‌است.
مادرم!
برای نجات من بشتاب
بیا و مرا در جیب روستایی ژرفت پنهان کن
زیرا مرگ
از هر سو مرا احاطه کرده‌است…
آه مادر!
چی می‌شد اگر هیتلر نقاش باقی می‌ماند
و مارکس در کودکی از آسم می‌مرد…
اگر آزادی برف بود
تمام عمر
بی سرپناه می‌خفتم
زوال اندیشهٔ سیاسی در ایران؛ گفتار در مبانی نظری انحطاط ایران دومین کتاب تألیفی جواد طباطبایی است که در آن دیدگاه‌های خود را در ادامهٔ کتاب درآمدی بر تاریخ اندیشهٔ سیاسی در ایران مبنی بر امتناع اندیشه به‌طور عام و زوال اندیشهٔ سیاسی به‌طور خاص در ایران مطرح می‌کند. وی در این دفتر می‌کوشد تا نشان دهد تجدد و انحطاط، دو مفهوم به‌هم‌پیوسته‌اند و در شرایط تصلب سنت و امتناع اندیشه، طرح یکی بدون دیگری امکان‌پذیر نیست. در مغرب‌زمین نیز تداوم اندیشه و تجدد، از مجرای طرح نظریهٔ انحطاط ممکن شده‌است و بحران تجدد و شکست آن در ایران، بایستی با توجه به امتناع طرح نظریهٔ انحطاط در درون نظامی از مفاهیم فلسفی فهمیده شود.جواد طباطبایی، ابن‌خلدون و علوم اجتماعی، ۱۳۷۴، صفحهٔ ۸.
طباطبایی در دیباچه بر ویراست دوم کتاب، طبق معمول، به تعطیل اندیشهٔ سیاسی و تعطیل اندیشهٔ فلسفی در ایران نقدی وارد می‌کند. به این که حتی کتابی مناسب جهت معرفی مبانی اندیشه سیاسی در ایران ترجمه یا تألیف نگشته است. به کم‌مایه بودن کتاب حمید عنایت، "بنیاد فلسفه سیاسی در غرب" و این که دیگر جزوه‌های دانشگاهی نیز چیزی جز رونویسی از "درس‌نامه‌های سطحی و بی‌اعتبار دانشگاه‌های غربی" نیست.
وی در پیش‌گفتار، به مهم‌ترین نکاتی که شاید برای برون‌رفت از تعطیل اندیشه در ایران لازم باشد اشاره می‌کند. «گذار از انحطاط تاریخی جز از مجرای اندیشیدن دربارهٔ آن امکان‌پذیر نخواهد شد... می‌توان گفت که فقدان مفهوم انحطاط در یک فرهنگ، نشانهٔ عدم انحطاط نیست، بلکه عین آن است.»جواد طباطبایی، زوال اندیشهٔ سیاسی در ایران، صفحهٔ ۱۴
وی معتقد است که آزادی، سیاست و فلسفه از نوآوری‌های اندیشه یونانی است. «آزادی و به ویژه سیاست -حتی به معنایی که در ادامهٔ سنت یونانی در اندیشهٔ دوران جدید غربی فهمیده شده- از نوآوری‌های اندیشهٔ یونانی بوده‌است. هم‌چنان‌که فلسفه، یعنی اندیشهٔ عقلانی غیر ملتزم به ادیان و اسطوره‌ها را نخست، یونانیان تأسیس کردند و در واقع، تاریخ فلسفه -اعم از مسیحی، اسلامی و ... به معنای دقیق کلمه- جز تاریخ بسط فلسفه یونانی در میان اقوام دیگر نبوده است، تاریخ فلسفهٔ سیاسی دورهٔ مسیحی و اسلامی نیز، به هر حال، تاریخ بسط فلسفه سیاسی یونانیان در این دورهٔ تمدنی است.»جواد طباطبایی، زوال اندیشهٔ سیاسی در ایران، صفحهٔ ۲۲
نظریه زوال سید جواد طباطبایی با انتقادات فراوانی از سوی محققین اندیشه سیاسی مواجه شده‌است. مهم‌ترین انتقاد به طباطبایی این است که به جهت تعلق خاطر به هگل تاریخ را از منظری تکامل‌گرایانه می‌نگرد. در واقع طباطبایی تاریخ تفکر و اندیشه را کل واحدی در نظر گرفته‌است که ضرورتاً باید مسیری مشخص را طی می‌کرد و به نقطه‌ای مشخص می‌رسید. به عبارت دیگر دیدگاه طباطبایی پروژه‌محور است. تمدن‌های دیگر نیز باید گام در همان مسیری نهند که تمدن غربی آن را طی کرده‌است و به مدرنیسم ختم شده‌است. به همین جهت کسانی چون داود فیرحی معتقدند طباطبایی از منظر تجدد سخن می‌گوید. در دیدگاه طباطبایی حال که در ایران یا جهان اسلام مسیری متفاوت از تجدد پیموده شده‌است، انحطاط و زوال رخ داده است. برخی نیز معتقدند نظریه طباطبایی در حقیقت مشابه همان نظریه انحطاط آرامش دوستدار است با این تفاوت که لحن دوستدار غیر علمی و همراه با فحاشی است. در میان فعالین سیاسی، هاشم آقاجری در همایشی که به منظور بررسی نظریات طباطبایی برگزار شد وی را به انتحال و سرقت علمی متهم کرد.هاشم آقاجری، گزارش نشست نقد و بررسی اندیشه‌های سید جواد طباطبایی، به نقل از مرکز مطالعات ایرانی لندن. همچنین حاتم قادری معتقد است آثار طباطبایی سرشار از آرای جزمی، خشونت‌طلبانه و ایدئولوژیک است. قادری در باب نظریه زوال طباطبایی می‌گوید: «من این کارها را به پای این می گذارم که قرار است نوعی آرای جزمی توام با ایدئولوژی به خوانندگان و شنوندگان ایرانی که فعلاً از فقر منابع و فقر تحقیق و فقر مطالعه رنج می‌برند، ارائه شود.» همان
داریوش رحمانیان معتقد است یکی از نقاط ضعف جدی نظریه طباطبایی عدم توجه به اصلاح‌طلبان و متجددان مسلمان نظیر سید جمال اسدآبادی است. رحمانیان می‌گوید: «ایشان پروتستانتیسم اسلامی را یک شیر بی یال و دم اشکم می‌داند و به جای بحث درباره آن‌ها به مباحث حاشیه‌ای مثل معنای لغوی پروتستانتیسم می‌پردازد. من از سال ۱۳۷۴ که کتاب ابن خلدون منتشر شد، منتظر بودم که نظریه ایشان راجع به اصلاح دینی بخوانم. تا رسیدیم به کتاب حکومت قانون که دیدم در فصل نظریه اصلاح دینی، بسیار ضعیف است و یک خوانش بد از تاریخ است.»
مهدی فدایی مهربانی نیز در دو کتاب با عناوین «پیدایی اندیشه سیاسی-عرفانی در ایران» و «حکمت، معرفت و سیاست در ایران»(نشر نی) مسیری متفاوت از طباطبایی را پیموده است. کار فدایی مهربانی تحقیقی دربارهٔ ماهیت اندیشه‌های سیاسی در ایران، از مکتب اصفهان تا دوره معاصر است؛ دوره‌ای که به دلیل دوری رساله‌های سیاسی از سنجه‌های یونانی به دوره زوال مشهور شده‌است. به قول نظریه‌پرداز زوال اندیشه سیاسی در ایران، حکمت عملی در مباحث تکراری خلاصه شده و در نهایت تبدیل به رساله‌های اخلاقی می‌شود، اما فدایی مهربانی سعی می‌کند با بررسی صدها رساله و نسخ خطی از نویسندگان آشنا و ناآشنا نشان دهد فاصله‌گیری نویسندگان ایرانی از اندیشه سیاسی و مدنی یونانی، نه به مثابه غفلت، بلکه باید به‌عنوان ضرورتی گریزناپذیر در متن دوره‌ای از تاریخ اندیشه ایران فهمید شود. او معتقد است خصلت وجودی خرد ایرانی و شیعی به گونه‌ای است که ضرورتاً در مرحله‌ای از حیات خود می‌باید استعلایی و عرفانی می‌شد و اندیشه سیاسی نیز از این جریان مستثنی نبوده‌است. فدایی مهربانی در رویکرد حکمی خویش و برای جستجو در مسیر پیدایی اندیشه سیاسی- عرفانی در ایران بیش از هر کس دیگری از هانری کربن و پژوهش‌های او به مثابه چراغ فراروی خویش بهره برده است.حامد زارع، روزنامه فرهیختگان، ش 1405، 1393/3/31 به همین جهت او در فاصله میان دو کتاب فوق کتابی با عنوان «ایستادن در آن سوی مرگ: پاسخ‌های کربن به هایدگر از منظر فلسفه شیعی» نگاشت که در واقع منظر نگرش وی به موضوع بود.
حبیب‌الله صادقی (۱۷ اردیبهشت ۱۳۳۶ – ۵ مرداد ۱۴۰۱) نقاش ایرانی بود.
حبیب‌الله صادقی در سال ۱۳۳۶ در خانواده‌ای سنتی در محله تهران‌نو چشم به جهان گشود. از همان سال‌های کودکی در محل کار پدر با نام روزنامه اطلاعات آشنا شد. در سال‌های بعد او و یکی از برادرانش به عنوان روزنامه‌نگار در بخش تحریریه همین روزنامه مشغول به کار شدند.وی نخستین بار نقاشی را در ۸ سالگی شروع کرد و از همان دوران جرقه‌های علاقهٔ وافرش به نقاشی برای همگان روشن شد. در کنار نقاشی عطش و نیاز او به ادبیات نیز اوج گرفت. در سال ۱۳۵۲ در امتحان ورودی هنرستان هنرهای زیبای پسران تهران پذیرفته شد و در سال ۱۳۵۵ موفق به دریافت دیپلم شدید. در همان سال پس از قبولی در کنکور در رشته نقاشی دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران پذیرفته شد. حبیب‌الله صادقی کارشناسی ارشد نقاشی و دکترای پژوهش هنر از دانشگاه تربیت مدرس دارد. اصغر محمدی، محمود فرشچیان، سید مهدی حسینی، مجید مهرگان، هانیبال الخاص، مارکو گریگوریان، پرویز تناولی، حبیب الله آیت‌اللهی، جواد حمیدی و محمود جوادی پور از استادان وی بودند.
حبیب‌الله صادقی در کنار کاظم چلیپا و ناصر پلنگی و چند تن دیگر جزو هسته اولیه جریان موسوم به "نقاشان انقلاب" است. عضویت در هیات علمی دانشکده‌های هنری، برپایی چندین نمایشگاه هنری، دبیری و داوری نمایشگاه‌های هنرهای تجسمی، تدریس در دانشگاه و دریافت جوایز مختلف داخلی و بین‌المللی از جمله فعالیت‌های صادقی محسوب می‌شوند.
حبیب‌الله صادقی در سال ۱۳۸۴ به ریاست موزه هنرهای معاصر تهران انتخاب شد و با وجود مشکلات متعدد در دستگاه فرهنگی کشور موزه هنرهای معاصر تهران در تاریخ خود، یکی از دوره‌های طلایی خود را تجربه کرد. او آثار بسیاری را با موضوع دفاع مقدس، جنگ و حماسه خلق کرده است. آثار حبیب‌الله صادقی در بالغ بر ۲۸۰ نمایشگاه داخلی و خارجی که در کشورهای مختلفی همچون ژاپن، ایالات متحده آمریکا، لهستان، کانادا، انگلستان، فرانسه، آلمان، اتریش، ایتالیا، مراکش، مصر، اسپانیا، چین، کویت و هلند برگزار شده به نمایش درآمده‌اند.
حبیب‌الله صادقی در سال ۱۳۶۴ نخستین کلاس طراحی خود را در دانشکده هنرهای زیبا برگزار کرد. او در دانشگاه‌های مختلفی همچون دانشکده هنر، دانشگاه شاهد، دانشکده هنر دانشگاه تربیت مدرس، دانشگاه الزهرا و واحد هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز به آموزش و مدیریت پرداخت.
مقاومت در فرهنگ اجتماعی دنیا ریشه دارد. از قرن ۱۵ یا ۱۶ میلادی همزمان با پدیده‌هایی که در غرب اتفاق می‌افتد، آغاز می‌شود. دوره رنسانس، فرایندهای دوره جنگ اول و دوم، اتفاقاتی که در مبارزات ملی و میهنی در دنیا مطرح می‌شود و… همه و همه زمینه‌هایی را برای هنرمندان به وجود آورده تا بیایند و بر اساس آن دستاوردهای سرزمینی و اقلیمی خود را در مقابل دشمن روایت کنند. آن‌ها در آثار خود کوشیده‌اند تا مقاومتشان را برجسته سازند و ارزش‌هایی را که برایشان مهم است، مطرح کنند. مثل طرح وضعیت دهقانان در مقابل خوانین. کارگران در مقابل سرمایه داران و… هنرمندان با طبع لطیفی که دارند، مفاهیم مرتبط با مقاومت با که ارزش‌های آزاد زبان هنر بیان می‌کنند و آزادسازی مردم، آئین، کیش، فرهنگ و سرزمینشان را برابر قدرت‌های یکه‌تاز برجسته می‌سازند.خبرآنلاین
همچنین مؤمنی شریف، رئیس حوزه هنری، در همان نشست دربارهٔ صادقی گفت:
خوشبختانه محور این جشنواره هنرمند ممتازی است که خود از پیشگامان هنرهای تجسمی انقلاب اسلامی بشمار می‌رود. نقاشی انقلاب همواره تداعی‌گر تلاش‌های افرادی چون حبیب‌الله صادقی است…انجمن مطالعات نظری هنر
ما در آثار آقای حسین نوری تجرید رو در رابطه متناسب با تقسیم بافت، سطح و نور داریم و تکسچرهایی رو داریم که همه میان در یک بار موسیقایی کنار هم قرار می‌گیرن. نقاشی‌های آقای حسین نوری ساخت یک بافت ابر و باد نیست، بلکه نگاهی که ایشون به سرزمین ناشناخته بوم داره مهمه. بوم سفید یک سرزمینی نیست که ما بگیم با گذاشتن چهار عنصر در اون به تمام این ترکیب دست پیدا می‌کنیم. این صفحه سفید، سرزمینِ ناشناخته، عمیق و عجیبیه که کشف این ارتباط و ایجاد این اتفاق در اون، قطعاً شناخت وسیعی رو می‌طلبه؛ یعنی اتحاد دیداری بین درون نقاش و تصویری که می‌خواد در بوم ایجاد کنه. اما تو مجموعه آثار ایشون می‌بینیم که بافت و تکسچر و اون چرخه‌های رنگی نقشِ اصلی رو بازی نمی‌کنه. بلکه اون روح موحدی که پس این کار هست مهمه. همه این آثاری که من در نمایشگاه آقای نوری دیدم و در یک فی‌البداهگی کنار هم قرار گرفته بود سخن از حضور رستاخیزی رو داره می‌کنه که گاهی باید در مشاهده‌ها و بازدیدهای بعدی و رؤیت‌های مکرر بهش برسیم. آقای نوری از زمانی که به نقاشی عینی توجه می‌کردن و فیگوراتیف رو می‌دیدن تا زمانی که این منحنی و حاصل این تلاش تجریدی رو به نتیجه رسوندن می‌بینیم که کارهای بسیار گرانسنگی انجام دادن. من وقتی که به کارهای آقای نوری نگاه می‌کنم از پشت چشم‌های ایشون می‌خوام دنیا رو نگاه کنم، نه این که فقط به ظاهر صورتی که ایشون آفریدن نگاه کنم. چون ایشون قطعاً به مدد همت و مکاشفه و مراقبه‌هاشون به نتایج وسیعی رسیدن و ما شاهدش هستیم.
حبیب‌الله صادقی ۵ مرداد ۱۴۰۱ بر اثر بیماری درگذشت.
اکسی‌متالون یا آناپولون
نام‌های تجارتی: Adroyd - Anadrol - Anapolon
رده درمانی: ضد کم خونی (ضد آنمی).
اشکال دارویی: قرص ۵۰ میلی گرمی (Scored Tablets)
گرچه اکسی متالون دارای خواص آندروژنیک و خواص آنابولیک می‌باشد، اما در درمان آنمی آپلاستیک یا MDS بیشتر خواص اریتروپوئیتیک دارو، مد نظر قرار دارد. این دارو همچون ناندرلون(ناندرولون) باعث تحریک آنابولیسم پروتئین‌ها و تحریک اشتها می‌شود و علاوه بر افزایش ساخت پروتئین و تحریک اشتها، با افزایش تولید اریتروپوئیتین و احتمالاً با اثر مستقیم بر مغز استخوان، موجب افزایش میزان هموگلوبین و گلبول‌های قرمز خون می‌گردد و به همین طریق اثرات فارماکولوژیک خود را اعمال می‌نمایند.
اگرچه حداکثر دوز این دارو، ۵ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن در روز است، لیکن اکثر بیماران به دوز ۱ تا ۲ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن در روز پاسخ می‌دهند.
توجه : از اکسی متالوندر "بیماری عروق کرونر" و "سابقه انفارکتوس میوکارد"، باید با احتیاط استفاده کرد.
زحل توپال (متولد ۲۳ سپتامبر ۱۹۷۶ در استانبول) مجری برنامه‌های تلویزیونی، آهنگساز و بازیگر سینما و تلویزیون ترکیه است. همسر وی کورهان سایقینر از خوانندگان ترکیه می‌باشد.
در سریال مادر سحرآمیزم (Sihirli Annem) در نقش دختری بنام «سوزان» ظاهر شد. در سریالی به نام سلنا (Selena) آنقدر بد بازی کرد که کارگردان سریال او را در اواسط فیلمبرداری کنار گذاشت. زحل توپال در زمینه آهنگسازی برنده چندین جایزه می‌باشد. وی در در حال حاضر به مجری‌گری برنامه زنده و پربیننده ازدواج می‌پردازد که از کانال استار تی‌وی ترکیه به روی آنتن می‌رود. همچنین سریال خانواده بزرگ (Geniş Aile) با بازبگری زحل توپال در نقش شکوفه از کانال دی در حال پخش است.
در ریاضیات، شی خودهمانند یا دقیقاً یا تقریباً مشابه نسبت به بخشی از خودش است (بطور مثال: کل، شکل یکسانی همانند بخش یا بخشهای خودش دارد). بسیاری از اشیا در دنیای واقعی مانند خطوط ساحلی، از لحاظ آماری خود همانندهستند: بخشی از آنها ویژگیهای آماری یکسانی در بسیاری از مقیاسها نشان می‌دهد. خود همانندی ویژگی خاصی از فراکتال هاست.
ثابت در مقیاس یا مقیاس پایا شکل دقیقی از خود همانندی بطوریکه در هر بزرگنمایی تکیه کوچکتری از شی وجود دارد که بلحاظ هندسی همانند یا مشابه شکل کل است. در عوض یک طرف برفدانه کخ هم متقارن وهم مقیاس پایا است؛ آن می‌تواند بدون تغییر درشکل به طور پیوسته بزرگ شود.
یک فشرده فضای توپولوژی "X" خود همانند است اگر در آنجا یک مجموعه کراندار "S" وجود داشته باشد که مجموعه هم ریختهای نا پوشا را نشان دهد.formula_1 که به ازای formula_2
If formula_3، ما خود همانند "X" می‌نامیم اگر و فقط اگر نا تهی زیر مجموعه ای از "Y" باشد به طوری که معادله بالا برای
formula_1. محفوظ باشد. ما داریم:
یک "ساختار خود همانند" . همریخت‌ها ممکن است تابع تکرار شونده، نتیجهٔ یک سیستم تابع تکرار شونده باشند. ترکیبی از توابع ساختار جبری یک مونوئید را ایجاد می‌کند.وقتی مجموعه "S" فقط دو عامل دارد مونوئید به عنوان مونوئید پویا معروف است. مونوئید پویا می‌تواند به صورت درخت دودویی نامتناهی نمایش داده شود؛ به طور کلی تر اگر مجموعه "p" ،"S" عامل داشته باشد، سپس مونوئید ممکن است به صورت درخت p-adic نمایش داده شود.
مجموعه مندلبروت حول نقاط میسیورویچ خود همانند است.
خود همانندی نتایج مهمی را جهت طراحی شبکه‌های کامپیوتری دارد، همچنین شبکه تیپیک ترافیک ویژگیهای خود همانندی دارد. به عنوان مثال در مهندسی ترافیک از راه دور، پکت سویچ شده الگوهای ترافیک داده‌ها بلحاظ آماری خود همانند به نظر می‌رسند. این ویژگی به این معنی است که استفاده از مدلهای ساده توزیع پواسن نادرستند.، و شبکه‌ها طراحی شده بدون در نظر گرفتن مقادیر خود همانندی تا حدی به صورت نا منتظره‌ای عمل می‌کنند.
همانندی، نوسانات بازار بورس به صورت نمایشی از خود همانندی تعریف می‌شوند. مثلاً آنها به صورت خود همانند ظاهر می‌شوند وقتی که از یک تبدیل ناهمگرد مخصوص جهت نمایش سطح جزیی تری جابجا می‌شوند.
خیلی از اشیای خود همانند طبیعی گیاهانند. تصویر سمت راست یک خود همانند است گرچه از لحظ ریاضی تولید شده. سرخسهای واقعی، تا حد زیادی به خود همانندی واقعی نزدیک ترند. گیاهان دیگر مثل گل کلم رومی تا حد زیادی خود همانندند.
Self-similarity. (2010، April 18). In Wikipedia، The Free Encyclopedia. Retrieved 14:23، April 19، 2010، from http:// en.wikipedia.org/w/index.php?title=Self-similarity&oldid=356807536
خیابان بیکر یک بازی ویدئویی در سال ۱۹۸۶ و در سبک معمایی است که توسط شرکت دیتاسافت منتشر گردید.
سبک این بازی رایانه‌ای استراتژی و فکری می‌باشد و بازیباز پس از انتخاب یکی از چهار شخصیت موجود، یکی از ۳۰ سناریوی بازی را انتخاب نموده و با استفاده از فایل‌های موجود در راهنمای بازی، اقدام به حل آن سناریو و معمای جنایی می‌نماید. شهر لندن در این بازی در واقع همان صفحه بازی است و بازیباز برای حل معماها نیاز به حرکت در خانه‌های این صفحه و جمع‌آوری مدارک برای حل معما را دارد. حرکت در صفحه بازی (یا همان شهر لندن) با استفاده از طاس و به صورت نوبتی انجام می‌پذیرد. حدود ۵۰ محل در بازی قرار دارد که عبارتند از: بانک، پارک، میخانه و ...همچنین امکان بازدید از اسکاتلندیارد برای گرفتن کمک نیز در این بازی وجود دارد. ضمن اینکه بازیباز می‌تواند با استفاده از نشانه‌های انحرافی، رقیبان خود را گمراه کند. بعد از حل معما، بازیباز باید به خیابان بیکر بازگشته و به سؤال مورد نظر پاسخ بدهد. اگر جواب درست داده شود بازیباز برنده خواهد بود و در غیر اینصورت بازی ادامه پیدا خواهد کرد.
این بازی بر اساس بازی تخته‌ای مشهوری به همین نام (221B Baker St) طراحی گردیده‌است. در این بازی چهار شخصیت مطرح بنام‌های: شرلوک هولمز، دکتر واتسنDr. Watson، آیرین آدلرIrene Adler و بازرس لسترادInspector Lestrade برای حل ۳۰ معمای جنایی با یکدیگر به رقابت می‌پردازند.
گرافیک این بازی کاملاً دو بعدی بوده ولی در صحنه‌های مربوط به سطح شهر لندن (صفحه بازی)، به صورت ایزومتریک طراحی گشته (تصویر سمت راست). در محل‌های متفاوت (مانند بانک، پارک و ...) صفحه بازی به دوقسمت افقی تقسیم شده و در بالای صفحه نمایی گرافیکی و در قسمت زیر گفتگوها و دیگر اطلاعات مربوط به محل مورد نظر به صورت متن نمایش داده می‌شود.
در این بازی از موسیقی و صدا به صورت دیجیتایز شده استفاده گردیده و در بیشتر مکان‌ها، صداهای دیجیتایز شده‌ای از شخصیت‌های مختلف بازی قابل شنیدن است.
این بازی در سال ۱۹۸۶ با همکاری شرکت‌های اینتلی کریشنز (IntelliCreations)، پاسیفیک سافتِچ (Pacific Softech) بر روی رایانه‌های خانگی اپل ۲، آتاری اس تی، کمودور ۶۴ تولید و توسط شرکت دیتاسافت (Datasoft) منتشر گردید.یک سال بعد (۱۹۸۷) این بازی توسط شرکت‌های نامبرده شده، برای رایانههای شخصی مبتنی بر سیستم‌عامل داس به بازار عرضه گردید.
اکسی‌توسین هورمونی نوروهیپوفیزیال و اولیگوپپتیدی است، که در پستانداران وجود دارد. اکسی‌توسین به صورت طبیعی در هیپوتالاموس تولید و در هیپوفیز پسین ذخیره و ترشح می‌شود، و نقش اساسی در اتفاقات قبل و بعد از زایمان دارد. مطالعات هم‌چنین نشان داده‌است که اکسی‌توسین در بسیاری از رفتارها، از جمله شناخت اجتماعی، جفت‌پیوندی، اضطراب و رفتارهای والدینانه دخیل است. و حتی این هورمون به هورمون عشق هم شناخته میشود؛ زیرا، زمانی که حس عشق یا دوست داشتن داشته باشیم این هورمون در خون ترشح میشود.
هنری هلت دیل، برای اولین بار اکسی‌‎توسین را در سال ۱۹۰۶ شناسایی کرد، و ساختار مولکولی آن در سال ۱۹۵۲ مشخص شد.
این ماده به صورت دارو هم در دسترس است. نام‌های تجارتی آن اکسی‌تیپ، پیتوسین و سینتوسینون است؛ که به صورت آمپول ۵ واحد در سی سی (یک سی سی) و آمپول ۱۰ واحد در سی سی وجود دارد، و به عنوان محرک انقباضات رحمی، محرک ترشح شیر و متوقف‌کننده خونریزی بعد از زایمان استفاده می‌شود. رده فارماکولوژیکش هورمون اگزوژن است.
این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی قرار دارد.
هیپوتالاموس، اکسی‌توسین را در بدن انسان می‌سازد و ترشح آن به عهده‌ی هیپوفیز پسین است.
مکانیسم اثر اکسی توسین شامل دو مورد است:
تحریک گیرنده‌های اوکسی توسین، باعث افزایش اینوزیتول تری فسفات (IP۳) و نهایتاً انقباض عضله رحم، و سلول‌های میواپی‌تلیالی آلوئول‌های پستان می‌شود.
بزرگسالان: ابتدا ۱ تا ۲ میلی واحد(mU) در دقیقه از راه انفوزیون وریدی تجویز می‌شود، و سپس هر ۱۵ تا ۳۰ دقیقه ۱ تا ۲ میلی واحد به دوز دارو افزوده می‌شود. این افزایش تا زمانی که انقباضات مناسب رحمی ایجاد شود، و حداکثر تا ۱۰ میلی واحد در دقیقه ادامه داده می‌شود. هنگامی‌که روند زایمان برقرار گردید می‌توان سرعت انفوزیون را کاهش داد.
بزرگسالان: ۲۰ تا ۴۰ میلی واحد در دقیقه، از راه انفوزیون‌های وریدی تجویز می‌شود.
بزرگسالان: ۲۰ تا ۱۰۰ میلی واحد در دقیقه، از راه انفوزیون وریدی تجویز می‌شود.
بزرگسالان: ۱۰ واحد اکسی توسین با سرعت ۲۰ تا ۴۰ میلی واحد در دقیقه، از راه انفوزیون وریدی تجویز می‌شود.
بزرگسالان: ابتدا ۰٫۵ میلی واحد در دقیقه از راه انفوزیون وریدی تجویز می‌شود، و سپس بر حسب نیاز، دوز از هر ۲۰ دقیقه یک بار افزایش می‌یابد، تا زمانی که ۳ انقباض رحمی (با مدت ۴۰ تا ۶۰ ثانیه) در مدت ۱۰ دقیقه ایجاد شود. در این زمان انفوزیون قطع می‌شود، و ضربان قلب جنین در هریک از این حالات مقایسه می‌شود. (دوز اکسی توسین مورد نیاز معمولاً ۵ تا ۶ میلی واحد در دقیقه‌است).
توجه مهم: در صورتی‌که پاسخ رحم به اکسی توسین شدید باشد، مصرف دارو باید قطع گردد.
بر طبق تحقیقات چند گروه دانشمند در اروپا و آمریکا، رفاه اقتصادی یک کشور با میزان اعتماد متقابل افراد جامعهٔ آن کشور نسبت به یکدیگر ارتباطی مستقیم دارد. بر طبق نظریات پل زاک به‌طور نمونه، «کشورهای پیشرفته‌تر از نظر اقتصادی، کشورهاییند که مردمشان نسبت به یکدیگر حسن نیت دارند.»http://digitalcommons.unl.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1008&context=politicalsciencehendricks او و دیگر محققان دانشگاه پنسیلوانیا در این باب نشان داده‌اند که میزان اعتماد یک انسان به دیگری، از نظر علمی وابسته به مقدار ترشحات مولکول اکسی توسین است.
افسون افشار (زاده دزفول) بازیگر، داستان‌نویس و مترجم ایرانی است.
تحصیلات خود را در رشته زبان وادبیات انگلیسی در دانشگاه شیراز به پایان رسانده و علاوه بر زبان انگلیسی به زبان‌های فرانسه و آلمانی آشنایی دارد.
در سال ۱۳۶۹ در جهاد دانشگاهی آموزش بازیگری دیده وی همچنین به لهجه‌های شیرازی، خوزی، کردی تسلط داشته و فعال در رشته‌های ورزشی شنا، سوارکاری و والیبال است. افسون افشار در کنار بازیگری به تدریس زبان مشغول است.
این بازیگر در سینمای ایران در فیلم‌های زیر ایفای نقش کرده‌است:
وارتان گریگوریان (زاده در تبریز – درگذشته در نیویورک) دانشگاهی، آموزگار و مورخ ارمنی-آمریکایی زاده ایران بود. وارتان گریگوریان خود را «شهروند جهان» می‌دانست.
وارتان گریگوریان در ۱۹ فروردین ۱۳۱۳ در تبریز از پدر و مادری ارمنی زاده شد. هنگامی که وارتان شش سال داشت مادر ۲۶ ساله او به دلیل سینه‌پهلو درگذشت. پدر وارتان در شرکت نفت ایران و انگلیس در شهر آبادان کار حسابداری می‌کرد و بیشتر اوقات دور از خانه بود. از همین رو بزرگ کردن وارتان و خواهرش بر عهده مادربزرگ مادری آنها افتاد.
وارتان گریگوریان تحصیلات ابتدایی را در مدرسه مموریال تبریز به پایان رساند. او وقت آزاد خود را در کتابخانه آمریکایی تبریز می‌گذراند. سپس با پیشنهاد کنسولگری آن هنگام فرانسه در تبریز و با پشتیبانی یکی از کسبه محلی (عینک‌ساز) برای دریافت گذرنامه، برای تحصیلات متوسطه به لبنان رفت. پدر وارتان موافق رفتن او از ایران نبود. وارتان گریگوریان در هنگام تحصیل در کالج ارمنیان بیروت با زبان‌های فرانسوی و انگلیسی نیز به خوبی آشنا شد. پس از پایان تحصیلات با توصیه رئیس وقت جامعه کمک به ارمنیان در لبنان تصمیم به ادامه تحصیل در ایالات متحده آمریکا گرفت. او درخواست پذیرش برای تحصیلات تکمیلی را به دو دانشگاه استنفورد و دانشگاه کالیفرنیا، برکلی فرستاد و موفق به گرفت پذیرش از هر دو دانشگاه شد. به دلیل آنکه نامه پذیرش استنفورد را زودتر دریافت نموده بود این درخواست را پذیرفت.
وارتان گریگوریان هنگامیکه می‌خواست از لبنان به آمریکا برود در فرودگاه نیویورک بلیتش به سانفرانسیسکو را گم کرد. او تلاش کرد که موضوع را به مأمور بلیت توضیح دهد اما آن مأمور در آغاز با خواسته وارتان مخالفت کرد. اما پس از مدتی نظر مأمور تغییر کرد و پاکت خالی بدون بلیت وارتان را مُهر زد ولی به او گفت تا در هنگام توقف و پیش از رسیدن به مقصد از هواپیما خارج نشود تا کسی متوجه موضوع نشود. وارتان گریگوریان همیشه خود را مدیون آن مأمور فرودگاه می‌دانست که با کمک خود زندگی وارتان را دگرگون کرد. او بعدها تلاش کرد آن مأمور را پیدا کند اما موفق نشد. در عوض تلاش کرد تا با آوردن خاطره آن مأمور در کتاب خود از وی سپاسگزاری کند.
وارتان در سال ۱۹۵۶ وارد دانشگاه استنفورد شد و در سال ۱۹۶۴ دکترای خود را در رشته‌های تاریخ و علوم انسانی در این دانشگاه به پایان رساند. عنوان پایان‌نامه وی «سنت‌گرایی و مدرنیسم در افغانستان» بود.
وارتان گریگوریان می‌خواست برای آموزش در دبیرستان به بیروت بازگردد اما گرفتن بورس تحصیلی از بنیاد فورد بورسیه برای آموزش و توسعه مناطق خارجی راه زندگی او را تغییر داد. پس از آن، در دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو، دانشگاه تگزاس در آستین و دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا به آموزش پرداخت. وارتان گریگوریان از سال ۱۹۷۴ در دانشگاه پنسیلوانیا در تگزاس به عنوان بنیان‌گذار رئیس گروه هنر و علوم کار کرد و در آن دانشگاه بود که روش‌های استخدام و جذب بودجه را آموخت.
وی همچنین پیشینه تدریس در کالج سانفرانسیسکو (۱۹۶۲–۱۹۶۸)، دانشیار دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (برای مدتی کوتاه)، دانشگاه تگزاس در آستین (که در سال ۱۹۷۲ لقب استادی خود را از همان‌جا دریافت نمود) و دانشگاه پنسیلوانیا را دارد.
گریگوریان از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۹ ریاست کتابخانه عمومی نیویورک را برعهده داشت که در آن دوران موفق به پایدار کردن مالی این نهاد و بازیابی اهمیت فرهنگی آن شد. او با این کار، در نیویورک و سراسر آمریکا به چهره‌ای سرشناس بدل شد.
وارتان پس از آن از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۷ ریاست دانشگاه براون در ایالت رود آیلند را بر عهده داشت. او در بازیابی مالی این دانشگاه نیز کامیاب بود و در یک کارزار پنج ساله ۵۳۴ میلیون دلار درآمد جذب کرد. او مقدار وقف را از ۴۰۰ میلیون دلار به یک میلیارد دلار رساند و بورسیه‌های دوره کارشناسی را دو برابر کرد. همچنین ۲۷۰ عضو هیئت علمی تازه استخدام کرد ۹۰ عنوان استادی تازه تعریف کرد و ساختمانی برای زندگی دانشجویان ساخت.
وارتان گریگوریان از سال ۱۹۹۷ تا هنگام مرگ عنوان ریاست بنیاد کارنگی را بر عهده داشت. وی در این مدت، کارزارهای بسیاری برای آموزش، مهاجرت، صلح و امنیت جهانی به راه انداخت.
وارتان گریگوریان در روز ۱۵ آوریل ۲۰۲۱ پس از بستری شدن در بیمارستان درگذشت.
مانوئل کاستِلز یا مانوئل کاستِلس (زادهٔ ۱۹۴۲، بارسلون) جامعه‌شناس اسپانیایی و نویسندهٔ سه‌گانهٔ مهم "عصر اطلاعات" است. در بین نظریه‌پردازان علم ارتباطات، کاستلز نویسنده‌ای متمایز است. کاستلز حوزه‌های جامعه‌شناسی شهری، مطالعات سازمانی، مطالعات فضای مجازی، جنبش‌های اجتماعی، جامعه‌شناسی فرهنگ و اقتصاد سیاسی را در کنار هم مطالعه می‌کند تا یک تحلیل بین‌رشته‌ای از جهان پیچیدهٔ رسانه‌ای شدهٔ امروز به دست دهد.شاه‌قاسمی، احسان (۱۳۹۰). "قدرت ارتباطات؛ امتداد سه‌گانهٔ کاستلز". تهران: مرکز آموزش و پژوهش‌های رسانه‌ایِ همشهری.http://www.hamshahritraining.ir/news-3390.aspx
در یک خانواده هوادار فرانکو متولد شد ولی در سن بیست سالگی به عنوان یک دانشجوی چپ‌گرای تندرو، از سوی حکومت دیکتاتوری فرانکو تبعید شد. او به پاریس رفت و به دشواری در دانشکده نانت وابسته به دانشگاه پاریس، به تحصیل پرداخته و مدرک دکتری خود را دریافت کرد. جایی که او را مجذوب جریان انقلابی ۱۹۶۸ کرد و در سال ۱۹۷۲ متنی اثرگذار و مبتکرانه را تحت عنوان یک پرسش شهری: رهیافتی مارکسیستی به رشته تحریر درآورد که به واسطه کسی که بعدها به عنوان یک مارکسیست ساختارگرا، لوئی آلتوسر شهرت یافت، شکل و قواره گرفته بود.
کاستلز در سال ۱۹۷۹ به دانشگاه برکلی کالیفرنیا رفت؛ جایی که او به مدت دو دهه به سمت استاد جامعه‌شناسی و همچنین برنامه‌ریزی شهری و منطقه‌ای مشغول بود. اخیراً او به بارسلونا جایی که او به سمت استادی در دانشگاه باز کاتالونیا گماشته شده، بازگشته است. با این وجود، او همچنان موقعیت خود را در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی در ساحل غربی و نیز ام آی تی (انستیتو تکنولوژی ماساچوست) در ساحل شرقی حفظ کرده‌است. او همچنین یک استاد و مسافر دائمی به حساب می‌آید که مدام، در بیست دانشگاه سراسر جهان از مسکو گرفته تا سنگاپور، تایوان و یلی، دررفت‌وآمد است.
شهرت مانوئل کستلز، از سال‌های بسیار دور به تحلیل‌های او از شهرنشینی بازمی‌گردد (عنوان او در برکلی گواهی است بر دل‌مشغولی‌های وی). پرسش شهری تأثیر بسیاری بر طراحی شهری گذاشت و اعتبار او با تهیه و تدوین رشته‌ای از کارهای علمی- پژوهشی که نقطه اوج آن شهر اطلاعاتی (۱۹۸۹) است، ارتقا یافت. او هرگز علاقه‌اش را به موضوعات شهری از دست نداده و علاوه بر این، کوشیده‌است تا در درک ما از موضوعاتی مانند بازپیدایی و تقسیمات درون‌شهری سهمی به عهده بگیرد.فرانک وبستر، ۱۳۸۳
به هرحال، عصر اطلاعات کار اولیه او را نسبت به موضوعات شهری با دیگر مطالب مرتبط درهم آمیخته و گسترش می‌دهد تا نشان دهد که چه چیزی بر ویژگی عمده تمدن معاصر تأثیر می‌گذارد. همزمان، دیدگاه‌های او، جنبه‌هایی از جنبش‌های درازمدت از مارکسیسم جوان گرفته تا چیزی را که می‌توان علوم اجتماعی فرامارکسیست نامید، آشکار می‌کند. این به معنای دست‌کشیدن کستلز از اصلاحات بنیادی نیست. او همچنان به مسائل سیاسی اشتیاق داشته و یک دموکرات متعهد اجتماعی است.وبستر، ۲۰۰۷
افزون براین، کیفیتی متعهدانه، کارهای فکری او را به پیش رانده و آن‌ها را غنی می‌کند، چیزی که او براساس آن، با تحلیل‌گران ناهمگون اجتماعی نظیر سی رایت میلز، رالف دارندورف و دانیل بل شریک می‌شود؛ بنابراین کستلز پسامارکسیست است تا به آن اندازه که در عصر اطلاعات از مواضع انتقادی نسبت به مارکسیسم که در کار پیشینش، شهر و اصول اساسی آن (۱۹۸۳)، نمود بارزی داشت، جانب‌داری و استقبال می‌کند. به طرق گوناگون می‌توان برای موضع پسامارکسیستی او شواهدی را به دست آورد: در متقاعدشدن نسبت به این که تغییر سیاسی بنیادی به احتمال زیاد از طبقه کارگر ناشی نخواهد شد (به نظر می‌رسد دیگر انتظار از پرولتاریا به عنوان عامل ممتاز تغییر غیرممکن باشد)؛ در شکاکیت و حتی دشمنی با کمونیسم (ص۶۴)؛ در متقاعد شدن در این که سیاست‌های هویتی مانند حقوق حیوانات و فمینیسم اکنون اهمیت فوق‌العاده‌ای دارند و این که این‌ها نمی‌توانند به حد کافی به زبان طبقه شرح داده شوند؛ و در دریافت و فهم رخ‌نمایانه و آشکار از پیشنهاد سیاسی روشنفکرانه.کاستلز، ۱۹۹۸. صفحهٔ ۳۵۹.
شاید مهم‌ترین شاهد از میراث مارکسیستی کستلز، در تعهد او به تبیین کل‌گرایانه‌اش از دنیای امروز نهفته باشد. رهیافت او حاوی این پیشنهاد است که برای شرح کافی رویدادهای جهان امروز مهم‌ترین جنبه‌های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی باید به عنوان عناصر مرتبط به هم مورد بررسی و آزمون قرار گیرند. به هرحال، رهیافت او آن گونه است که بر تماس و اتصال قسمت‌ها تأکید دارد اگرچه اغلب این‌ها در روابطی متعارض بایکدیگر قرار داشته باشند و ویژگی بسیار منحصربه‌فردشان در ایفای نقش به عنوان شریک تغییر از اهمیت برخوردار است. کستلز میان مقوله‌های گونه‌گون رابطه برقرار می‌کند به عنوان مثال او فمینیسم، را با فرایندهای جهانی‌سازی و همچنین با نوآوری‌های اقتصادی و تکنولوژیک و با تغییر در اشکال خانواده و تغییر در طبقه‌بندی اجتماعی مرتبط می‌داند. البته مفهومی از تمامیت و انحصار در مارکسیسم نیست ولی با این وجود، بعدی مهم از سنت مارکسیستی به حساب می‌آید که تداوم نفوذش را بر کستلز آشکار می‌کند. این همچنین، چیزی است که در دوران پسامدرن خرق عادت تلقی می‌شود، درهنگامه‌ای که توصیفات کل‌گرا با شک و تردید رو به رو می‌شوند و ابراز احساسات نسبت به خاص بودن و تفاوت‌ها افزایش یافته‌است.وبستر، ۲۰۰۷. صفحهٔ ۹۹
کاستلز معتقد است که از دهه ۱۹۷۰، با اختراع میکروپروسسورها عصر جامعه اطلاعاتی آغاز شده و مختصات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی جهان را متحول نموده‌است. از نظر او در جامعهٔ اطلاعاتی، جامعهٔ مدنی تحلیل می‌رود و از هم گسسته می‌شود. چرا که بین منطق اعمال قدرت در شبکهٔ جهانی و منطق ارتباط در جوامع و فرهنگ‌های خاص پیوستگی و استمراری وجود ندارد؛ بنابراین افراد حول اصول اجماع اشتراکی، هویتهای دفاعی را بازسازی می‌نمایند و تضادی میان جریانهای ناشناخته (جهانی) و هویتهای منزوی (خاصگرا) شکل می‌گیرد. او شکل‌گیری هویت‌های مقاومت نظیر جنبش‌های بنیادگرایی دینی، ملی‌گرایی، قوم‌گرایی و جنبش‌های زیست‌محیطی را واکنشی به این عصر جدید از جهانی شدن می‌داند. بواسطه این جهانی شدن، قدرت دولت‌ها در برابر جریان‌های فراملی شبکه‌ای کاهش یافته و دولت‌ها را در برابر دوراهی تبعیت از منافع جهانی (و تغییر اقتصاد و اجتماع ملی به نفع این جریان) یا تبعیت از مطالبات اجتماعی ملی (در برابر فشارهای جهانی شدن) قرار داده‌است. کاستلز در آثار خود، جهانی را ترسیم می‌نماید که در پایان هزارهٔ دوم میلادی وارد مرحله‌ای جدید از حیات خود شده‌است. او این تحول انقلابی را پارادایم جدید اطلاعاتی نامیده‌است که در آن تمامی ابعاد زندگی بشر متحول گردیده‌است. او این تحولات را یک‌به‌یک برشمرده است و در این راستا از خیل عظیم پژوهش‌ها و منابع و مآخذ اطلاعاتی بهره گرفته‌است و متن خود را مقید به ارائه شواهد برای استدلالات خود نموده‌است. جهانی که تبدیل به اتوماسیونی شده که کنترلش از دست بشر خارج شده‌است. اما مقاومت‌های معتنابهی توسط جهان اجتماعی در برابر آن ایجاد شده‌است. هویت‌های مقاومت در سنگر خدا، ملت، قوم، خانواده و … در برابر وجوه مختلف این جهانی شدن برساخته شده‌اند و این امید می‌رود تا این هویت‌ها به هویتهای برنامه‌دار ارتقا یابند و بتوانند رسم دیگری از حیات بشری را ترسیم نمایند. آیندهٔ جهان بشری وابسته به پویایی‌های بین امر جهانی (جامعهی شبکهای) و امر محلی (هویتهای مقاومت) خواهد بود. آثار کاستلز به دلیل عمق و وسعت تحلیلی هم مورد تجلیل و قدردانی و هم مورد نقدهای بسیاری قرار گرفته‌است. عمدهٔ انتقادات به ابهامات مفهومی چارچوب نظری وی و جبرگرایی تکنولوژیک و تقدم تحلیلی ریخت اجتماعی بر کنش اجتماعی مربوط می‌شود. کاستلز متفکری بازاندیش محسوب می‌شود که نظراتش چند مرحلهٔ تحول داشته‌است: در مراحل اولیه‌اش (۱۹۷۳–۱۹۶۷) به تحلیل‌های شهری با رویکردی مارکسیستی و تحقیق بر جنبش‌های اجتماعی پرداخته، در مرحله دوم (۱۹۹۳–۱۹۸۳) بر تکنولوژی و توسعهٔ شهری متمرکز شده، در مرحلهٔ پختگی (۲۰۰۳–۱۹۹۳) بر ارتباط جامعه، اقتصاد و تکنولوژی پژوهش نموده و در دوران متاخرش (۲۰۱۴–۲۰۰۳) به تحقیق بر ارتباطات، شبکه‌ها و قدرت پرداخته‌است.
سوزوکی اس‌ایکس۴ یک خودروی فشرده‌است که از سال ۲۰۰۶ با همکاری دو شرکت سوزوکی ژاپن و فیات ایتالیا تولید می‌شود.
این خودرو در استودیو ایتال‌دیزاین طراحی و جایگزین مدل لیانا شده‌است. هرچند در آغاز فقط برای فروش در بازارهای اروپایی در نظر گرفته‌شده‌بود اما اس‌ایکس۴ در ژاپن، هند، اندونزی، آمریکای جنوبی، استرالیا، آفریقای جنوبی و آمریکای شمالی نیز فروخته‌شده‌است.
اس‌ایکس۴ اولین بار در نمایشگاه خودرو جنوا در سال ۲۰۰۶ به نمایش درآمد و فعلاً در کارخانه‌هایی در مجارستان، ژاپن و هند تولید می‌شود.
انتظار می‌رود ۶۰۰۰۰ دستگاه از این ماشین تولید شود که ⅔ توسط سوزوکی و ⅓ توسط فیات با نام سِدیچی فروخته خواهد شد.
مدل‌های نخست آن کاملاً در ژاپن ساخته و صادر شدند اما با افزایش تقاضای پیش‌بینی نشده برای این خودرو، کارخانه‌های مختلفی برای سرهم‌کردن قطعات و تولید آن در چند نقطه دنیا تأسیس شد.
کنستانتین ویرژیل گئورگیو (گاهی در فارسی کنستانتین ویرژیل گئورگی , 1916 - 1992) رمان‌نویس و نویسنده معروف رومانیایی است.
او در ۱۵ سپتامبر ۱۹۱۶ در روسبانی واقع در شهرستان نامس کشور رومانی به دنیا آمد. اثر مشهور او ساعت بیست و پنج است؛ که برای او معروفیت جهانی به بار آورد.
محمد پیغمبری که از نو باید شناخت کتابی است دربارهٔ محمد پسر عبدالله نوشته نویسنده رومانیایی کنستانتین ویرژیل گئورگیو و ترجمه ذبیح‌الله منصوری است.
این کتاب در تیر ماه سال ۱۳۴۳ ابتدا به صورت پاورقی در مجله خواندنیها منتشر شد و سپس با مقدمه‌ای از علی‌اصغر امیرانی به صورت کتابی مستقل انتشار یافت.
دهستان شال نام دهستانی در بخش شاهرود شهرستان خلخال، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳۹۰ نفر (۱۱۵۳ خانوار) بوده‌است.
شال دارای هوای بسیار سرد در زمستان و هوای معتدل در تابستان است. این روستا مکان بسیار مناسبی برای سفر در تابستان می‌باشد.
اوپاوا یا تروپوتروپو نام آلمانی این شهر است که در برخی منابع فارسی نیز به‌کار رفته؛ بیشترین کاربرد آن، در عبارت «کنگره ترپو» است که در قرن نوزدهم میلادی در این شهر برگزار شد. (لغت‌نامه دهخدا) (به چکی: Opava، به آلمانی: Troppau، به لهستانی: Opawa) یکی از شهرهای جمهوری چک است. پایتخت تاریخی سیلزیای چک امروزه در استان موراویایی-سیلزایی در شمال غربی اوستراوا (مرکز این منطقه) و در شمال شرقی کشور، بر کرانه رود اوپاوا جای دارد.
جمعیت اوپاوا بر پایه آمار سال ۲۰۰۸ برابر با ۶۰٬۱۹۹ نفر و مساحتش ۹۰٫۶۱ کیلومتر مربع است.
قدیمی‌ترین سندی که از تروپو یاد کرده مربوط به سال ۱۱۹۵ میلادی است. تروپو که همواره یکی از شهرهای اتریش-مجارستان بوده، در سال ۱۹۱۹ پس از شکست این پادشاهی، با نام اوپاوا به چکسلواکی پیوست.
برگه، روستایی است از توابع بخش گهرباران شهرستان میاندورود در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان میان‌دورود بزرگ قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۶۴۸نفر (۴۶۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران