moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در ایران اکثراً به ماهی‌هایی که برای عید نوروز خریده می‌شود غذا داده نمی‌شود یا با نان، تغذیه می‌شود که هردو اشتباه است و باعث مرگ ماهی می‌شود؛ برای تغدیه در خانه می‌توان از زردهٔ تخم‌مرغ آب‌پز و جگر استفاده کرد و روزی یک‌بار یا یک روز درمیان (باز هم یک‌بار در روز) آنها را به مقدار خیلی کم تغذیه کرد و به اندازهٔ سه‌چهارم دهان آن‌ها، غذا را تکه کرد و به آن‌ها داد.
در صورت ماندن غذا در تنگ پس از چند ساعت، غذا فاسد می‌شود و انفجار آمونیاک می‌کند و به دلیل خفگی ماهی‌ها به مرگ آن‌ها منتهی می‌شود.
رفتار ماهی قرمز به میزان زیادی می‌تواند متغیر باشد. زیرا ماهی قرمز در محیط‌های مختلفی زندگی می‌کند و همچنین رفتار آن می‌تواند توسط صاحب آن شرطی شود.
ماهی قرمز دارای توانایی بالایی در یادگیری و مهارت‌های یادگیری اجتماعی است. علاوه بر این، توانایی بینایی بالای آن‌ها، باعث می‌شود تا افراد را از هم بشناسند. صاحب ماهی ممکن است متوجه شود که ماهی به او واکنش مثبتی نشان می‌دهد (به جلوی آکواریوم شنا کند، در اطراف آکواریوم سریع دور بزند و به روی آب بیاید و برای غذا دهان خود را باز کند). در حالی‌که با دیدن سایر افرادی که به سمت آکواریوم می‌آیند خود را پنهان کند. با گذشت زمان، آن‌ها یاد می‌گیرند تا میان صاحبان خود و غذا یک ارتباط در نظر بگیرند و معمولاً زمانی‌که صاحب آن‌ها می‌آید درخواست غذا کنند.
در چند سال گذشته، بسیاری از کنشگران حقوق جانوران در ایران و دیگر کشورهای جهان نسبت به خرید ماهی‌های قرمز و نگهداری نامناسب آن‌ها اعتراض کرده‌اند. آن‌ها خرید این ماهیان در بسته‌های پلاستیکی و با قیمت پایین را عامل پرورش زیاد و در نهایت کشته شدن تعداد بسیاری از آن‌ها می‌دانند. کنشگران حقوق جانوران اما بر این باورند که نباید برای لذت‌های آنی و زودگذر اقدام به خرید جانوران زنده کرد، به گونه‌ای که تعداد بسیاری از آن‌ها هر سال کشته شوند. کارزارهای این کنشگران در اینترنت باعث شده‌است که خرید این ماهی و گذاشتن آن بر سر سفره هفت سین در سال‌های گذشته کاهش یابد.
یکی از استدلال‌های آن‌ها انتقال بیماری‌هایی مانند سالمونلا یا پسوریازیس به انسان است است. اما جامعهٔ دامپزشکان ایران این ادعا را رد کرده‌است.
آن‌ها ادعا می‌کنند ماهی قرمز همراه با چای از ۸۰ سال پیش وارد ایران شده و بخشی از سنت سال نوی چین است شاهد این موضوع، تندیسک زرین ماهی قرمز مربوط به دوران هخامنشی است که یکی از اشیای گنجینه آمودریا است از محوطهٔ باستانی تخت قباد به دست آمده‌است. از سوی دیگر، تندیسک نقره‌ای به سبک تمدن ایلامی در حدود سال‌های ۶۰۰ تا ۹۰۰ پیش از میلاد نیز وجود دارد که نشان می‌دهد ایلامی‌های ساکن فلات ایران با ماهی قرمز آشنایی داشته‌اند.
مخالفان ماهی قرمز بر سفرهٔ هفت‌سین می‌گویند چون کمال‌الملک در نقاشی خود از سفرهٔ هفت‌سین، ماهی نکشیده، این سنت، اصالت ندارد. این در حالی است که در خاطرات محمدحسن خان اعتمادالسلطنه (وزیر انطباعات و دارالترجمهٔ ناصرالدین شاه) به روشنی به وجود تنگ ماهی‌های قرمز بر سر سفرهٔ هفت‌سین در عید نوروز اشاره شده‌است. اعتمادالسلطنه در شرح وقایع ۱۴ جمادی‌الثانی ۱۳۰۳ قمری (۱۲۶۴ خورشیدی) آورده: «حاجی میرزاحسین خان گرانمایه که شاهی گرفت، عقب‌عقب رفت، به بساط هفت‌سین خورد، ظرف ماهی را شکست. ماهی‌های قرمز زنده که در میان آن ظرف بود به روی زمین افتاد...»
نقش ماهی قرمز بر ظروف دورهٔ شاهنشاهی ساسانی هم وجود داشته‌است. زیرا ماهی قرمز نماد برج «حوت» یا «برج ماهی» در «گاه‌شماری خورشیدی بُرجی» است و در برخی ار کتاب‌های ایران باستان مانند کتاب پهلوی بندهشن که نام پهلوی برج‌های دوازده‌گانه در آن آمده، نام برج دوازدهم سال، «ماهی» یا «دوماهی» است.
مرگ میلیون‌ها قطعه ماهی قرمز در هر سال به دلیل نگهداری نامناسب از این موجودات است.
گفته می‌شود که نگهداری ماهی قرمز به محیط زیست ضربه می‌زند. اما ماهی قرمز یک ماهی پرورشی است. احتمال اینکه ماهی سبزی‌پلو، یک ماهی آزاد و در طبیعت باشد که آن را برای مصرف از دریا بیرون کشیده باشند خیلی بیشتر است. در واقع، تعداد ماهی‌هایی که در طول سال به عنوان خوراک در ایران مصرف می‌شوند از ماهی‌هایی که سالی یک بار برای سفرهٔ هفت‌سین تولید می‌شوند، بسیار بیشتر است.
بعضی دیگر کنشگران محیط زیست اما نسبت به این حرکت ابراز مخالفت کرده‌اند. آن‌ها بر این باورند که ماهیان قرمز از معدود جانورانی هستند که مردم ایران در زندگی با آن‌ها روبرو می‌شوند و این می‌تواند به درک بیشتر آن‌ها از جانوران کمک کند. از سوی دیگر، به باور عده‌ای از کارشناسان محیط زیست، کاهش علاقهٔ مردم به خرید ماهی قرمز باعث افزایش خرید سمندر لرستانی و تهدید نسل آن شده‌است.
اطلاعات زیستی ماهی قرمز در ITIS (Integrated Taxonomic Information System)
ان‌جی‌سی ۱۹۹۹ یک سحابی بازتابی در صورت فلکی شکارچی است که نور خود از ستاره متغیر V380 می‌گیرد و حدود ۱۵۰۰ سال نوری از زمین فاصله دارد. Retrieved on 2008-03-15.
ماهی کاتلا نام یک گونه از خانواده کپورماهیان است. این ماهی دارای سر بزرگ و برجسته می‌باشد. دهان تقریباً فوقانی گرد و بزرگ، بدون برجستگی و فاقد سبیلک دارد. باله پشتی ۱۶-۱۴ شعاع دارد. این ماهی با استفاده از خارهای آبششی بزرگ، از زئوپلانکتون های سطح استخر تغذیه می‌کند. لاروهای ۲۰-۱۵ میلی متری این ماهی، هم از زئوپلانکتون‌ها و هم فیتوپلانکتونها تغذیه می‌کنند. این ماهی حداکثر ۸/۱ متر طول و ۴۵ کیلوگرم وزن پیدا می‌کند و در میان کپورهای هندی از گونه‌هایی است که رشد سریعی دارد. در سال اول رشد، طول آن به ۳۵-۳۴ سانتی متر و وزن آن به ۵/۱-۲ کیلوگرم می‌رسد. در دو سالگی بالغ می‌شود و به طور طبیعی در طی فصول بارندگی در رودخانه‌ها تخم‌ریزی می‌کند. تخم‌های این ماهی غیر چسبنده و در آب شناورند. البته تکثیر مصنوعی این ماهی با تزریق هیپوفیز امکان پذیر است. این ماهی به طور گسترده‌ای در شمال هندوستان، پاکستان، بنگلادش و برمه پراکندگی دارد.
ممفیس اولین شهر بزرگ ایالت تنسی است.
ممفیس همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
این صفحه فهرست ستاره‌های صورت فلکی دوپرگار است.
قهرمانی ویمبلدون ۲۰۰۸ یک تورنمنت تنیس اجراشده روی زمین‌های چمن است. این، صد و سی و دومین بار بازی‌های ویمبلدون و سومین گرند اسلم سال است. این مسابقات در زمین‌های "آل اینگلند لون تنیس اند کروکی کلاب" در ویمبلدون شهر لندن در انگلیس، بریتانیا، از تاریخ ۲۳ ژوئن تا ۶ ژوئیهٔ ۲۰۰۸ برگزار شد.
ان‌جی‌سی ۷۱۲۹ یک خوشه ستاره‌ای باز است که همراه یک سحابی بازتابی قرار گرفته است این مجموعه در صورت فلکی قیفاووس قرار دارند.
NGC7129
کولَمه که کُلَمه، کولمه گرگان و تِلاجی هم نامیده می‌شود، یک گونه ماهی از سرده کولمه‌ها است. کولمه در دریای خزر صید می‌شود. پراکنش آن در ایران در جنوب شرقی دریای خزر است. جثهٔ آن دو یا سه برابر ماهی «کولی» است و وزن آن سیصد تا چهار صد و پنجاه گرم تغییر می‌کند.لغت‌نامهٔ دهخدا، مدخل «کله مه» از: فرهنگ گیلکی منوچهر ستوده.
کولمه همه‌چیزخوار است و از نرم‌تنان، سخت‌پوستان ریز و نوزاد حشرات تغذیه می‌کند. کولمه نیمه‌مهاجر است. دو نوع مهاجرت دارد که شامل مهاجرت از دریا به رودخانه برای تخم‌ریزی (مهاجرت بهاره) و دیگری در داخل دریا برای زمستان‌گذرانی (مهاجرت پاییزه) است.
کولمه دندان حلقی یک ردیفی (۵–۶) دارد. بیشینهٔ درازای بدن آن ۳۵ (میانگین ۲۰) سانتی‌متر است. بدن این ماهی نسبتاً بلند است و ارتفاع آن ۲۵٪ تا ۳۶٪ طول بدن را دربرمی‌گیرد؛ سطح بدن از پولک‌های متراکم متوسط یا درشت پوشیده شده‌است؛ دهان نیمه‌تحتانی است؛ دو انتهای آروارهٔ پایین اندکی از قائمه ابتدای چشم می‌گذرد؛ بالهٔ پشتی بر روی قاعدهٔ بالهٔ لگنی قرار می‌گیرد؛ ابتدا بالهٔ مخرجی نیز در عقب انتهای قاعدهٔ بالهٔ پشتی است؛ طول ساقهٔ دمی ۱۸٪ تا ۲۴٪ طول بدن است.
برای مشاهده فهرست کامل ستارگان برپایه ی صورت فلکی ، انتخاب کنید.
مَنف پایتخت باستانی مصر پایین و پادشاهی کهن مصر باستان از آغاز پیدایش تا ۲۲۰۰ پیش از میلاد بود. پس از آن در پادشاهی نو در سراسر زمان باستان به مرکزی اداری بدل گشت. ویرانه‌های منف امروزه در ۲۰ کیلومتری جنوب قاهره در کرانهٔ باختری نیل جای دارد.
منف در دوران دودمان ششم مصر به اوج شکوفایی خود رسید و به گونهٔ مرکز آیین پتاح درآمد. با برپایی شهر تبس از رونق آن کاسته‌شد. با چیرگی ایران بر مصر ، منف یک ساتراپی و رونقش بازگردانده شد. با برپایی اسکندریه باز این دوران شکوفایی به سر آمد و اهمیتش پس از این شهر قرار گرفت. با روی کار آمدن روم باز هم منف پس از اسکندریه دومین شهر مهم مصر بود. وضعیت تا پدیدآمدن فسطاط در ۶۴۱ (میلادی) به همین ترتیب بود. در این زمان شهر رو به فراموشی سپرده شد و سنگ‌های این شهر برای ساخت زیستگاه‌هایی در گرداگردش به کاربرده شد.
نام مصر باستانی این شهر اینِب هِج (Ineb Hedj) به معنای "دیوارهای سپید" بود. نام ممفیس ریخت یونانی دگرگون‌شدهٔ از نام هرم فرعون مصر پپی یکم بود که مِن‌نه‌فِر (Men-nefer) در زبان قبطی بود. (ⲙⲉⲛϥⲉ) همچنین در مصر باستان بدین شهر آنخ تاوی (Ankh Tawy) به معنای "به بندکشندهٔ دو شهر" هم می‌گفتند. این نام بر وضعیت استراتژیک این شهر در میان مصر بالا و پایین تأکید دارد.
Wikipedia contributors, "Memphis, Egypt," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Memphis,_Egypt&oldid=216613703 (accessed June 23, 2008).
خواجو ( شیر ماهی )
آزادماهی دانوب (Hucho hucho) گونه‌ای از ماهیان آب شیرین از خانواده آزادماهیان است.
آزادماهی دانوب فقط در رود دانوب و رودخانه‌های منتهی به آن یافت می‌شود. این ماهی نیاز به آب سرد و اکسیژن فراوان دارد. بستر رودخانه در مناطقی که این ماهی زندگی می‌کند از سنگ‌ریزه و قلوه‌سنگ پوشیده شده‌است.
آزادماهی دانوب هم‌اینک با انقراض تهدید می‌شود.
بدن کشیده و تقریباً استوانه‌ای شکل، پشت قهوهای یا سبز متمایل به خاکستری، طرفین بدن مانند مس قرمزرنگ و شکم به رنگ سفید است. صفحه ومریا تیغه‌ای در قسمت خلفی دارای ۴-۸ ردیف دندان است که به صورت نیم دایرهای قرار گرفته اند.
این ماهی در ۵ سالگی ۷۰ سانتی متر طول و ۲-۳ کیلوگرم وزن دارد حداکثر طول و وزن بدن در این ماهی در سن ۱۵ سالگی به اندازه ۱۵۰ سانتی‌متر و ۵ کیلوگرم مشاهده می‌شود.
آزادماهیان دانوب از بچه‌ماهیان و قورباغه تغذیه می‌کنند.
تخم‌ریزی آزادماهی دانوب از اواخر اسفند آغاز و در اواخر فروردین به پایان می‌رسد. این ماهی برای تخم‌ریزی محل امنی در رودخانه دانوب یا رودخانه‌های اطراف آن جستجو می‌کند.جنس ماده در بستر رودخانه یک گودال حفر کرده، تخم‌ها را درون آن می‌ریزد، پس از آنکه جنس نر آنها را بارور ساخت جنس ماده با شن ماسه نرم بستر رودخانه، روی آنها را می‌پوشاند.تعداد تخم‌ها ۲۵-۳۰ هزار عدد است که تقریباً در ازای هر کیلوگرم وزن بدن جنس ماده ۱ هزار عدد تخم می‌توان در نظر گرفت. قطر تخم‌ها ۵ میلی متر و دوره انکوباسیون در دمای آب ۸-۱۰ درجه سانتی‌گراد تقریباً ۳۵ روز می‌باشد.
پس از ۱۹ روز در تخمها، چشم لارو نمایان می‌شود که به این حالت اصطلاحاً چشم‌زدگی تخم‌ها گویند. لاروها پس از خروج از تخم برای مدتی از کیسه زرده خود تغذیه می‌کنند و خود را بین سنگ‌های محل تخم ریزی مخفی می‌کنند. پس از اتمام از کیسه زرده، تغذیه فعال شروع می‌شود که در این حالت از جانوران کفزی تغذیه به عمل می‌آید.
رشد بچه‌ماهیان قابل توجه‌است به طوری که در اواخر یک سالگی طولی برابر با ۲۰ سانتی‌متر پیدا می‌کنند و در این هنگام از بچه ماهیان تغذیه می‌نمایند. آزاد ماهی دانوب در ۳-۴ سالگی به حد بلوغ می‌رسد.
مانند اکثر آزاد ماهیان کیفیت گوشت آن مطلوب و لذیذ است. امروزه آزادماهی دانوب کمتر یافت می‌شود.
دلایل کاهش نسل این ماهی در اثر کم شدن خانواده عقرب ماهیان است که غذای اصلی آنها را تشکیل می‌دهند. ولی به طور کلی عامل اصلی کاهش نسل آنها، ورود پساب‌های کارخانجات است که نه تنها باعث از بین بردن نسل این ماهی بلکه سایر ماهیان نیز شده‌است.
هومن تقوی.ویرایش لغوی در تاریخ 6/8/1395
آزادماهی صورتی یا آزادماهی کوژپشت (راسته: Salmoniformes خانواده: Salmonidae گونه: Oncorhynchus gorbuscha)
این ماهیان در باله مخرجی شان دارای ۱۲–۱۹ شعاع هستند. تمامی ماهیان این دسته، مهاجر بوده و برای تخم ریزی وارد رودخانه‌های شمال اقیانوس آرام و دریای یخ می‌شوند و در رودخانه‌های کامچاتکا، تکا و آلا به حد وفور یافت می‌شود.
آزادماهی صورتی نر در هنگام تخم‌ریزی، گوژ بزرگی بر پشت خود درست می‌کند به همین دلیل آن را آزادماهی گوژپشت نیز می‌خوانند.
اولین کمان آبششی ماهی آزاد کوژ پشت دارای ۲۸ خار است. فلس‌ها بسیار ریزند به طوری که در امتداد خط جانبی ۱۸۰–۲۴۰ عدد می‌باشند باله پشتیو مخرجی دارای لکه‌های متعدد سیاه رنگ است. طول این ماهی به ندرت بیشتر از ۴۰–۵۰ سانتی‌متر می‌شود. ماهی آزاد کوژ پشت ۲ ساله ۲–۳ کیلو گرم وزن دارد.
طول ماهی نر در تمام آزاد ماهیان اقیانوس آرام از ماهی ماده بزرگتر است. ماهی کوژ پشت بیشتر عمر خود را در دریا بسر می‌برد و از ماهیان و سخت پوستان تغذیه می‌کند. زمان مهاجرت در مرداد ماه می‌باشد که این ماهیان وارد رودخانه‌ها می‌شوند در این هنگام ماهب لباس عروسی به تن می‌کند و به علاوه شکل فک‌ها تغییر می‌نماید. هر دو فک به طرف داخل مانند قلاب بر می‌گردند و ناحیه پشت به صورت بر آمدهدر می‌آید که از همین رو به آن کوژ پشت گویند. این ماهی در مرداد و شهریور تخم ریزی می‌کند. ماهی ماده در منطقه‌ای از رودخانه که جریان سریع و بستر آن دارای شن می‌باد گودالی حفر می‌کند و تخم‌ها را در آن فرو می‌ریزد که بلا فاصله توسط ماهی نر تلقیح می‌گردند. ماهیان نر و ماده پس از تخم ریزی از بین می‌روند.
تعداد تخم‌ها ۱۵۰۰ عدد و دوره انکو باسیون ۱۱۰–۱۳۰ روز است. لاروها دارای کیسه زردهای با ذخایر فراوان می‌باشند و خود را در میان سنگ‌ها مخفی می‌کنند. پس از گذشت یک سال که در آشیانه ماندند به طرف دریا سرازیر گشته و در این هنگام در ساحل به صورت دسته هائی دیده می‌شوند.
رباره نحوه زندگی ماهی آزاد گوژ پشت در دریا اطلاع دقیقی در دست نیست ولی به هر حال رشد این ماهیان جالب توجه و در تابستان سال دوم به حد بلوغ رسیده، وارد آب شیرین می‌شوند و تنها همین دوره کوتاه زندگی است که آزاد ماهی کوژ پشت را از سایر آزاد ماهیان اقیانوس آرام متمایز می‌کند.
این ماهی از نظر شیلاتی اهمیت فراوانی دارد.
آزادماهی چشمه‌ای ("Coregonus lavaretus lavaretus") گونه‌ای ماهی از خانوادهٔ آزادماهیان است.
شکاف دهانی این ماهی بزرگ و تا قسمت خلفی چشم‌ها ادامه دارد. رنگ پشت ماهی قهوه‌ای و زیتونی مرمری است.
باله‌های زوج در قسمت خارجی دارای رنگ سیاه و سفید می‌باشند. در سن ۳-۵ سالگی طول این ماهی برابر با ۳۰-۴۰ و وزن آن به ۱ کیلو گرم می‌رسد. طول این ماهی به ندرت به ۴۵ سانتی متر می‌رسد. رشد این ماهیان بر حسب شرایط محلی متفاوت است ولی به‌طور کلی کوجک می‌مانند.
آزاد ماهی چشمه‌ای در شمال شرقی آمریکا از سال ۱۸۴۴ در حوضچه‌های پرورش ماهی اروپا مورد بهره برداری قرار گرفته‌است، به علاوه امروزه در رودخانه‌های شمال اروپا به صورت وحشی یافت می‌شود. این ماهی که به ماهی آب سرد نیز معروف است نیاز به آب سرد و پاکیزه و پر اکسیژن دارد و چون در سطح آب به شکار می‌پردازد، احتیاجی به مخفی گاه ندارد. بنا بر این برای تکثیر و پرورش در جویبارها از قزل‌آلای خال قرمز مناسب‌تر می‌باشد. این ماهی در دریاچه‌هائی که دارای آب سرد و زلال است رشد قابل ملاحظه‌ای دارد.
این ماهی از کرم‌ها، سخت پوستان بسیار ریز، لارو حشرات و نرم‌تنان تغذیه می‌کند و در هنگام بلوغ، ماهیان ریز نیز به جیره غذائی آن‌ها افزوده می‌شود.
زمان تخم‌ریزی از اواسط پائیز تا اوایل فروردین است. ماهیانی که بالغ شده‌اند، بدنشان دارای رنگ زیبائی می‌باشد و جزو آزاد ماهیان زیبا محسوب می‌شوند. تخم‌ها در گودال‌ها ریخته می‌شوند و سپس روی آن‌ها را با شن می‌پوشانند. قطر تخم‌ها ۴ میلی‌متر است و تعداد آن‌ها برای هر کیلوگرم از وزن بدن ماهی ماده ۲ هزار عدد می‌باشد. سن بلوغ ماهیان نر در اواخر دو سالگی و ماده‌ها در اواخر دو سالگی می‌باشد. امروزه مقاومت بدنی قزل‌آلای رنگین کمان موجب شده‌است که پرورش آزاد ماهی چشمه‌ای کمتر مورد توجه قرار گیرد.
دو رگه‌هایی از قزل آلاهای بومی و این ماهی به‌طور وحشی وجود دارند که به ماهب ببری معروفند.
این ماهی دارای گوشت لذیذی می‌باشد و از این نظر ماهی با ارزشی است.
وثوقی، غلام حسین. مستجیر، بهزاد. ۱۳۸۳. ماهیان آب شیرین. انتشارات دانشگاه تهران.
سفید ماهی جویباری نوعی مهی از سفید ماهی است.
مشخصات: تعداد خارهای آبششی بر روی کمان آبششی این ماهی به‌طور متوسط ۳۴-۳۰ عدد است. بر اساس شرایط محلی و نوع آب، شرایط زندگی متفاوت می‌باشد. این ماهی در منطقه دریای شمال دارای پوزه کشیده‌است . طول این ماهی تقریباً ۷۰ سانتی متر و وزن ان به حدود ۱۰ کیلو گرم می‌رسد . در دریاچه‌هایی که دارای مواد غذایی کمی هستند نوعی از این ماهی که دارای رشد کمی است دیده می‌شود و طولی برابر با ۲۰-۱۰ سانتی متر دارد.
زیست شناسی: زمان تخم ریزی آن‌ها بر حسب شرایط محلی و و نوع آب متفاوت است. غالباًدر ماه‌های بهمن و اسفند نوع مهاجر آن وارد دریای شرقی و آزوف می‌شود. غذای اصلی این ماهیان را پلانکتون‌ها تشکیل می‌دهند. انتشار این ماهیان در انگلستان، اسکاتلند، منطقه آلپ دریاچه‌های سوئد، فنلاند و شمال روسیه‌است . در رودخانه‌های سیبریه نیز نوعی از این ماهی زندگی می‌کند.
ارزش اقتصادی: سفید ماهی جویباری در منطقه آلپ دارای اهمیت اقتصادی است.
ماهی بلندباله ("Thymallus") نام سرده‌ای از ماهیان آب شیرین از خانواده آزادماهیان (Salmonidae) و زیرخانوادهٔ بلندبالگان (Thymallinae) است.
بهترین نشانه و ویژگی این ماهی، بلندی باله پشتی به‌ویژه در ماهی نر است. سر کوچک و پوزه نوک تیز است به علاوه پوزه و فک بالائی از فک پایین بزرگترند. شکاف دهانی کوچک و تا قسمت جلوی چشم ادامه دارد. از بدن این ماهی، بوئی مانند تیامین استشمام می‌شود و نام علمی آن نیز با نام تیامین مربوط است.
طول بدن ماهی بلند باله سه ساله تقریباً ۳۰ سانتی متر است و وزن آن به ۲۵۰ گرم می‌رسد. این ماهیان به‌ندرت به طول بیش از ۵۰ سانتی متر می‌رسند. حدود تقریبی سن و وزن در آن‌ها برابر ۷-۱۴ سال و ۱ کیلو گرم می‌باشد. نهایت طول این ماهیان ۶۰ سانتی متر است که در این هنگام به حداکثر وزن خود بین ۲-۳ کیلو گرم می‌رسند.
ماهی بلندباله در آبهایی که دارای اکسیژن محلول فراوانند و زلال و سردند زندگی می‌کند. این ماهی به صورت دسته‌هایی در رودخانه و دریا زندگی می‌کند و در سطح آب به شکار می‌پردازد. ماهی بلند باله در دریاچه‌های کشورهای روسیه، سوئد، نروژ، انتشار دارد و حتی در سواحل سوئد و فنلاند نیز که آب لب شور دارند دیده می‌شوند.
زمان تخم‌ریزی آن‌ها بین ماه‌های اسفند تا اردیبهشت است. در این هنگام رنگ بدن هر دو جنس تغییر می‌کند. باله پشتی به رنگ بنفش متمایل به قرمز با نوارهای سبزرنگ در می‌آید و رنگ سایر نقاط بدن تیره می‌شود. تخم‌ریزی در محل کم‌عمق که دارای بستر شنی است انجام می‌گیرد.
این ماهیان برای تخم ریزی مهاجرتی به معنای واقعی انجام نمی‌دهند. ماهیانی که در دریا زندگی می‌کنند یا در سواحل در نقاط معینی تخم‌ریزی می‌کنند یا با طی مسافت کوتاهی وارد رودخانه شده و در آنجا به این عمل مبادرت می‌ورزند. برای تخم ریزی، ماهی ماده یک گودال کوچک حفر می‌کند، ابتدا جنس ماده در داخل گودال تخم ریزی می‌کند و سپس جنس نر بر روی آن اسپرم‌ریزی می‌کند.
و پس از انجام این عملیات معمولاً هر دو جنس گودال مربوط را با شن پر می‌کنند. تعداد تخم‌ها ۳-۶ هزار عدد است. قطر تخم‌ها ۳-۴ میلی‌متر و دوره انکوباسیون آن‌ها تقریباً ۲-۴ هفته می‌باشد لاروها پس از خروج از تخم در میان سنگ‌ها پنهان می‌شوند.
ماهیان بلند باله اگر چه دارای گوشت لذیذی هستند ولی از نظر اقتصادی و شیلاتی اهمیت چندانی ندارند. و بیشتر صید ورزشی مناسب هستند
ماش‌ماهی از ماهیان خانوادهٔ کپورماهیان است.
ماش‌ماهی خزری در حوضه دریای خزر پراکنش داشته و دارای دندان‌های حلقی دو ردیفی با فرمول ۵٫۳-۳٫۵ می‌باشد. بیشینهٔ درازا ۵۰ (میانگین ۳۵) سانتی‌متر و حداکثر وزن، ۳ کیلوگرم (میانگین ۵۵۰ گرم) است. بدن این ماهی دراز و از فلس‌های ریزی پوشیده شده‌است. طول ۵ برابر ارتفاع و ارتفاع ۲ برابر ضخامت است. بدن از دو پهلو فشرده است. سر این ماهی دراز و دهانی بزرگ دارد. آرواره پایینی جلو آمده و پهلوها نقره‌ای رنگ هستند. باله دمی به شدت دو شاخه و دراز است. باله‌های پشتی و دمی خاکستری و بقیه متمایل به سرخ است.
ماش‌ماهی گوشت‌خوار بوده و حتی از قورباغه، موش و جوجه پرندگان تغذیه می‌کند. این ماهی با ضربات دم شکار خود را بی‌حال کرده و سپس می‌بلعد. به هنگام تخم‌ریزی و خواب زمستانی تغذیه نمی‌کند. معمولاً به صورت انفرادی دیده می‌شود. تعداد تخم‌ها تا ۱۰۰۰۰۰(یا ۳۰۰۰۰۰) است. ماش‌ماهی در دریاچه‌ها غالباً در سطح آب مشاهده می‌شود. تخم‌ریزی در ماه‌های فروردین تا خرداد و معمولاً در رودخانه‌های با جریان سریع و بستر ماسه‌ای صورت می‌گیرد. ماش‌ماهیانی که در دریاچه‌ها زندگی می‌کنند جهت تخم‌ریزی وارد رودخانه‌ها می‌شوند. معمولاً تخم ریزی همراه با سر و صداست. تخم‌ها چسبناک بوده و به بستر رودخانه یا گیاهان آبزی می‌چسبند. دوره انکوباسیون ۱۷-۱۰ روز در دمای آب ۵/۸-۵/۱۲ درجه سانتی‌گراد است. لارو ماش‌ماهی پس از خروج از تخم و جذب کیسه‌زرده به صورت دسته‌جمعی مهاجرت کرده و پس از طی اولین تابستان به طول ۱۵-۱۰ سانتی‌متر می‌رسد. لاروهای ماش‌ماهی ابتدا به صورت دسته‌جمعی زندگی می‌کنند و در هنگام بلوغ تک‌رو می‌شوند. بچه‌ماهیان زمستان را در محل امنی سپری می‌کنند و در سنین ۵-۴ سالگی به بلوغ می‌رسند.
سفید ماهی پوزه بلند
مشخصات: تعداد خارها بر روی اولین کمان آبششی این ماهی به طور متوسط ۲۴ عدد می‌باشد. در رود خانه‌های سیبریه، طول این ماهیان تا ۸۶ سانتی‌متر رسیده و وزنی برابر با ۱۶ کیلوگرم پیدا می‌کنند. در منطقه آلپ طول این ماهیان ۶۰–۵۰ سانتی‌متر و وزن آن برابر ۱٫۳ کیلوگرم است.
زیست‌شناسی: زیست‌شناسی، انشار و سایر مشخصات دیگر این ماهی شبیه سفید ماهی گملین (C.pidschian) می‌باشد.
ارزش اقتصادی: سفید ماهی پوزه بلند دارای ارزش اقتصادی است.
سفیدماهی فنلاند از خانواده آزادماهیان است.
اولین کمان آبششی سفید ماهی فنلاند دارای ۴۸–۴۴ عدد خار آبششی است. حداثر طول این ماهی ۷۰ سانتی‌متر و وزن آن به ۸ کیلوگرم می‌رسد.
زیست‌شناسی: در این ماهیان هر دو نوع ساکن و مهاجر دیده می‌شوند. معمولاً ماهیان مهاجر در دهانه رودخانه‌های سیبریه به وفور یافت می‌شود و برای تخم ریزی از دهانه رودخانه‌ها وارد رودخانه می‌گردند و در ماه‌های آبان و آذر در بستر رودخانه‌ها بر روی شن و سنگ تخم‌ریزی می‌کنند. ماهیان نر و ماده پس از تخم‌ریزی به سوی دریا سرازیر می‌شوند.
قانون دولون-پتی قانونی است که توسط فیزیک‌دان فرانسوی پیر لویس دولون و آلکس ترزه پتی و در سال ۱۸۱۹ ارائه شد، این قاعده با آنکه تقریبی است پذیرفته شده، و بیان می‌دارد، گرمای لازم برای بالابردن دمای یک مول از هر کدام از فلزات به مقدار یک درجه سلسیوس (یا یک کلوین) اندازه ثابت و یکسانی است و برخلاف ویژگی‌های ذاتی دیگر ماده (مانند ضریب انبساط طولی، ظرفیت گرمایی و گرمای ویژه یا ظرفیت گرمایی ویژه و ... ) به جنسشان بستگی ندارد.
این قانون می‌گوید ظرفیت گرمایی ویژه بلورها ناشی از ارتعاشات شبکه آن‌ها را به صورت تجربی بیان می‌کند.
بر طبق این قانون، ظرفیت گرمایی ویژه تمام بلورها مستقل از ماهیت بلور، برابر است با:
که در آن "R" ثابت گازها و "M" جرم مولی ماده است.
سیاه‌کولی گونه‌ای ماهی از سرده سیاه‌کولی‌ها، از خانواده کپورماهیان است که در دریای خزر، حوضه‌های جنوبی دریای خزر، سواحل استان گیلان (تالاب انزلی) و رودخانه‌های استان مازندران یافت می‌شود.
حداکثر طول و وزن در آن به ترتیب ۳۰ سانتی‌متر و ۳۶۰ گرم است (میانگین ۱۶٫۵ سانتی‌متر و ۶۰ گرم). بدن این ماهی تقریباً دراز و کشیده‌است و طول آن چهار برابر ارتفاع آن است. سر اندکی مخروطی و تیز است. دهان تحتانی و نیمه هلالی است. دندان‌های حلقی یک ردیفی با فرمول ۵–۵ دارای لبهٔ تیز(keel) روی ساقهٔ دمی، در ناحیهٔ پشت بدن به رنگ قرمز-قهوه ای تا خاکستری-آبی، پهلو نقره ای و شکم مایل به زرد است. باله‌های زوج در قسمت قاعده، قرمز، و در بخش انتهایی، صورتی هستند. باله مخرجی در پشت خط عمود فرضی باله پشتی قرار دارد و بعد از باله‌های لگنی نیز کیل وجود دارد که از فلس پوشیده نشده‌است. قاعده باله مخرجی آن بزرگتر از قاعده باله پشتی است.
معمولاً از سخت پوستان کوچک، موجودات کفزی و بیشتر از نرم‌تنان، کرم‌ها و نوزاد حشرات تغذیه می‌کند. در هنگام تخم‌ریزی باله‌ها به رنگ قرمز و لبه آزاد باله پشتی و باله سینه‌ای تیره می‌شود. همچنین شکم این ماهی به رنگ نارنجی و پشت و پهلوها به رنگ تیره در می‌آید.
در حوضه جنوبی دریای خزر، مهاجرت این ماهی در فصل بهار صورت می‌گیرد. معمولاً زمستان را در دریا سپری می‌کند و در اواخر اسفند یا اوایل فروردین، به آب‌های کرانه‌ای و سپس به رودخانه‌ها وارد می‌شود. تعداد تخم‌ها در این ماهی ۱۰۰٬۰۰۰ تا ۳۰۰٬۰۰۰ عدد است.
ماهی سیاه کولی دارای پنج ناد جغرافیایی می‌باشد که عده‌ای به صورت ساکن در قسمت سفلی رودخانه‌ها و دریاچه‌ها و عده ای به صورت مهاجر در آب‌های لب شور دیده می‌شوند. زمان تخم‌ریزی بر حسب دمای آب ماه‌های اردیبهشت تا تیر است. محل تخم‌ریزی در ناحیه‌ای از رودخانه است که از گیاهان آبزی پوشیده شده‌است. تخم‌ریزی معمولاً در شب و توأم با سرو صدا بوده و به دفعات بر روی سنگ وگیاهان آبزی صورت می‌گیرد. دوره انکوباسیون تخم‌ها بر حسب دمای آب از ۵/۲–۱۰ روز می‌باشد. لاروها فاقد اندام چسبناک بوده و تا اتمام مواد غذایی موجود در کیسه زرده خود را میان سنگ‌ها مخفی می‌کنند.
ماهی مخرج لوله‌ای
این ماهی دارای یک نوار آبی متمایل به بنفش است که از میان بدن تا ابتدای باله دمی امتداد دارد. طول متوسط ۵-۶ و حداکثر ۹ سانتی متر است؛ خط جانبی کامل نیست؛ فاقد سبیلک.این ماهیان ۳-۲ سال عمر می‌کنند.
ماهیان نر معمولاً از جنس ماده خود و صدف به شدت در مقابل سایر ماهیان نر متجاوز دفاع می‌کنند. تعداد تخم‌ها ۴۵-۱۰۰ عدد و به قطر حدود ۳ میلی‌متر می‌باشد. دوره انکوباسیون ۲-۳ هفته به طول می‌انجامد. لاروها به وسیله بر آمدگی کیسه زرده به آبششش صدف می‌چسبند و هنگامی که به طول ۱۱ میلی‌متر رسیدند از محوطه آبششی از طریق حفره دفعی صدف به خارج ریخته می‌شوند.
به طوری که در بررسی‌های آکواریومی دیده شده، ماهی نر فقط در موقعی لباس عروسی به تن می‌کند که در نزدیکی آن صدفی وجود داشته باشد و در صورت عدم وجود آن، ماهی نر هرگز لباس عروسی به تن نخواهد کرد.
این ماهی به علت جالب بودن نوع جفتگیری، تولید مثل و دفاع در مقابل ماهیان متجاوز به صورت یکی از موضوع‌های جالب برای تحقیق و پژوهش در رفتارشناسی ماهیان در آمده‌است. به علت قرار گرفتن تخم این ماهی در صدف، تخم‌ها از بسیاری از دشمنان طبیعی در امان هستند. علاوه بر این صدف‌ها در هنگام نشست آب به نقاط عمیق ته‌نشین شده و بدین ترتیب از خشک شدن و اتلاف تخم‌ها جلوگیری می‌کنند. به همین دلایل این ماهی با وجو تعداد کم تخم و کثرت دشمنان طبیعی، به صورت دسته‌های متعددی در آب‌ها مشاهده می‌شود.
پاپریکا یک فیلم انیمه در ژانر علمی تخیلی، تریلر روان‌شناختی به کارگردانی ساتوشی کن است که در سال ۲۰۰۶ (محصول کشور ژاپن) استودیو مدهاوس آن را تولید و اکران کرد. فیلم‌نامه این فیلم توسط سِیشی میناکامی و ساتوشی کن بر اساس رمانی به همین نام در سال ۱۹۹۳ از یاسوتاکا سوتسویی به رشته تحریر درآمده است. از صداپیشگان آن می‌توان به مگومی هایاشی‌بارا، تورو اموری، کاتسونوسوکه هوری، تورو فورویا، آکیدو اوتسوکا و کوئیچی یامادرا اشاره کرد.
دستگاهی‌به نام “DC Mini” اختراع شده که روانشناسان می‌توانند به کمک آن در خواب بیماران خود حاضر شوند و رویاها را تحلیل کنند و به کمک آن روان‌درمانی انجام دهند. به دنبال دزدیده شدن این دستگاه توهمات شدیدی در بین روانشناسان و بیماران ایجاد میشود که خرابی های زیادی را در دنیای واقعیت به وجود می آورد ، دکتر آتسوکو چیبا، به عنوان سرپرست تیمی که بر روی این درمان کار میکند، مسئول پیدا کردن این دستگاه میشود ...
همانند سایر آثار ساتوشی کن، این فیلم از موتیف «رویا و واقعیت» برای به تصویر کشیدن جهانی استفاده میکند که در آن رویاها و واقعیت ها به طور یکپارچه به هم متصل میشوند و مرز بین واقعیت و رویا به شیوه ای واقع گرایانه، نامشخص می شود.از نظر کن، واقعیت و رویا مفاهیم متضادی نیستند بلکه هر دو به این معنا مثل هم هستند که هر دو آن ها "چیز های نقاشی شده" هستند و تنها چیزی که این دو را از هم جدا میکند "آنچه که در هر یک نقاشی شده است" میباشد.
چیزی که پاپریکا را از سایر آثار او متفاوت می کند این است که رابطه عمیق تری بین "رویا" و "واقعیت" نمایش داده میشود. جایی که رویا و واقعیت، هر کدام به وجود دیگری تبدیل میشوند. در این فیلم، "رویا" به عنوان یک 《واقعیتِ تحریف شده ی منعکس کننده ی خواسته هایِ ناخودآگاهِ رویاپرداز》نمایش داده میشود. ایده ی این فیلم این است که با افزودن تحریف هایی در سطح تصویر، "واقعیت" را به "رویا" تبدیل میکند و "رویا" را با اصلاح تحریفات به "واقعیت" تبدیل کند.
در این فیلم، موضوع اصلی کُن، دوگانگی، چندوجهی بودن و تضاد و تعادل بین ضمیر خودآگاه و ضمیر ناخودآگاه انسان هاست که او از ابتدا عمداً در فیلم گنجانده بود. رابطه بین آتسوکو و پاپریکا رابطه ای از جنس تضاد و دوگانگی در درون یک شخص است ، همچنین سایر شخصیت پردازی و چینش کاراکتر های دیگر فیلم نیز از همین ایده پیروی میکند.
مفهوم روان‌شناسی انیمه به این می پردازد که با وجود اینکه رؤیا هایی که میبینیم غیرواقعی و اغلب مزخرف هستند اما آن ها از امید ها و ترس ها و احساسات مان سرچشمه میگیرند. با مطالعه ی رویاهای خود، به حقیقت اینکه چه کسی هستیم و چه هدفی داریم، میرسیم. نادیده گرفتن رویاها به معنای نادیده گرفتن بخشی از خودمان است.
پاپریکا اثری پیچیده است. برای درک پاپریکا، باید چند چیز را مرتب کنیم. اول، آنچه که در حال حاضر وجود دارد و چرا اتفاق میوفتد. دوم، داستان اصلی آتسوکو چیبا. سوم، داستان فرعی مربوط به کاراگاه کوناکوا. زمانی که این سه خط داستانی را از هم جدا کنیم، داستان پاپریکا قابل درک میشود.
با آنچه در فیلم در حال رخ دادن است شروع میکنیم. خلاصه ی پاپریکا این است که رییس اینوی (شخصیت منفی فیلم) از تکنولوژی برای تسخیر جهان استفاده میکند اما شکست میخورد.این تکنولوژی او شامل حضور در رویا ها و رویا های مشترک و هم چنین ادغام رویاها با واقعیت است.
دستگاه DCMini 1 به شما این امکان را میدهد تا فقط رویای دیگران را تماشا کنید. اما دستگاه DCMini 2 که بسیار پیشرفته تر از نسخه یک عمل میکند، به شما اجازه میدهد که در رویای دیگران حضور پیدا کنید و آن را تجربه کنید. رییس اینوی قصد دارد که از طریق DCMini 2، رویا ها را با واقعیت ترکیب و ساختار جهان را ویران کند.
اینوی که بر روی ویلچر است و قادر به راه رفتن نمیباشد، به رویا ها به عنوان پناهگاهی تکیه کرده است.او که ظاهرا خود را مخالف نفوذ دیسی مینی به دنیای رویا معرفی میکند، در حقیقت میخواهد واقعیت را به رویا تبدیل کند. به این ترتیب او میتواند از محدودیت های خود فراتر رود و به معلولیت جسمی خود غلبه کند. همانطوری که در رویا پاهای او تبدیل به ریشه درختان شده بود و با استفاده از آنها راه میرفت. در آخر رییس اینوی، از بدن دکتر اوسانای استفاده میکند و به شکل کابوس غول پیکر دوباره ظاهر میشود.
در حالی که شرارت رییس اینوی داستان را پیش میبرد، ما آتسوکو چیبا را دنبال میکنیم. ما تقریبا همه چیز را از طریق او مشاهده میکنیم.به همین دلیل است که نقشه ی اینوی مخفی میماند و در ابتدا متوجه آن نمیشویم. آتسوکو و افراد تیم تحقیقاتی او، درباره پروژه DCMini هیچ ایده ای ندارند که دستگاه دقیقا چه کار های بیشتری به جز روان درمانی، میتواند بکند بنابراین مخاطب هم چیزی نمیداند. ما آتسوکو و دیگران را تماشا میکنیم که بفهمیم چرا یکی از هم تیمی های آن ها از پنجره میپرد، چرا یک نفر دیگرشان گم شده است و معنی رژه هیولایی که در رویا ها اتفاق میوفتد، چیست.
آتسوکو چیبا شبیه رییس اینوی است همانند او در رویاها بسیار آزادتر از واقعیت عمل میکند. چیبا در دنیای رویا در شکل فرد دیگری به نام پاپریکا مشغول به روان درمانی است. ساتوشی کن کارگردان پاپریکا این دوگانگی و تضاد را در کنار هم قرار دادن چیبا و پاپریکا بیان میکند. چیبا دارای مو تیره و بلند و شخصیتی جدی و بی احساس است اما پاپریکا مو روشن و کوتاه دارد و شاد و دلسوز است. آن ها دو روی یک سکه هستند. هر کدام مستقل از دیگری کار میکند ولی میدانند که یک نفر هستند.
تفاوت دکتر آتسوکو با رییس اینوی در این است که اینوی به دنبال جایگزین کردن خودِ رویایی اش به عنوان خودِ واقعی اش میباشد ولی آتسوکو از تقسیم بندی خود راضی است. اما این تقسیم بندی باعث ناتوانی او در ابراز احساساتش شده، چرا که پاپریکا این احساسات را داراست.
نتیجه ی توطئه ی اینوی، پرده ای است که پاپریکا و آتسوکو را از هم جدا میکند. زمانی که اینوی به شکل نهایی خود میرسد و دوباره متولد میشود، آتسوکو و پاپریکا هم یکی میشوند و تولدشان شکل میگیرد و از مرحله ی نوزاد به کودک و به نوجوان و از زن جوان تا بزرگسال میروند.
هر دو شخصیت قهرمان و شرور داستان محدودیت های خود را شکسته اند. پاپریکا/آتسوکو که دوباره متولد شده بود، شکل کابوس اینوی را می خورد و قدرت دگرگونی و متحول شدن خود را به اینوی ثابت میکند. خودِ واقعی آتسوکو از توهم رییس اینوی فراتر است.
حالا به سراغ داستان فرعی کاراگاه کوناکاوا میرویم که از نظر روایت داستان، بسیار گمراه کننده است زیرا که کوناکاوا فیلم را شروع میکند به این معنی که اهمیت داستان او بیشتر از داستان پاپریکا است. پاپریکا او را رویا درمانی میکند. سکانس آغازین فیلم قدرتِ DCMini 2 را نشان میدهد و دوگانگی پاپریکا/آتسوکو را نمایان میکند.
هیچ چیزی در خط داستان اصلی به این بستگی ندارد که کوناکاوا معمای قتل را در راهرو حل کند یا علت کابوس خود را کشف کند. اگر این کار را انجام دهد یا ندهد، اقدامات اینوی و چیبا یکسان باقی میمانند. بنابراین اگر میخواهید فقط وقایع پاپریکا را درک کنید، میتوانید به نوعی همه چیز را که مربوط به کوناکاوا است، نادیده بگیرید.
با این اوصاف، کوناکاوا برای موضوع اصلی پاپریکا بسیار مهم است. به اینوی و چیبا فکر کنید و اینکه چگونه هر یک از آن ها از طریق رویا توانمند شدند. برای اینوی، توانایی راه رفتن دوباره است. برای چیبا، آزادی عاطفی است. داستان کوناکاوا نیز مشابه اینهاست. او نقطه دردناکی دارد که حاضر نیست با آن روبِرو شود یعنی شکست او در فیلمساز شدن و ناتمام ماندن فیلمی که قرار بود با بهترین دوست سابقش که اکنون مرده است، بسازد.
انکار سینما توسط کوناکاوا نتیجه احساس گناه او است. اگر سینما را رَد کند میتواند گذشته اش را هم رد کند و در نتیجه از احساسات منفی ای که در طول سال ها در درونش شکل گرفته، دوری میکند. کابوس های او در رویا، نتیجه ی مستقیم احساسات سرکوب شده اش میباشد که به صورت ماجراجویی های او در فیلمها به نمایش در می آید. مانند جمیز باند، تارزان و ...
در طول فیلم پاپریکا، کوناکاوا با گذشته ی زندگی خود مواجه میشود و معمای کابوس های خود را حل میکند و مانند چیبا، خود را آزاد میکند. نسخه رویاییِ بهترین دوستش، که همان پاپریکای کاراگاه کوناکاوا است، به او میگوید:《 تو هیچ اشتباهی نکردی. تو داستان فیلم ما را در زندگی واقعی تجربه میکنی. برای همین پلیس شدی. این حقیقتی است که از رویا سرچشمه گرفته شده است. این را همیشه به یاد داشته باش.》
به بیان دیگر، نسخه رویاییِ کوناکاوا که همان بهترین دوستش است، عنصرِ مخفیِ خط اصلی داستان را فاش میکند:《این حقیقتی است که از رویا سرچشمه میگیرد.》
پاپریکای ساتوشی کن، سه شخصیت اصلی داستان را با سه رابطه بسیار متفاوت با رویاهایشان را به ما نمایش میدهد. کسی که نابود میشود(رییس اینوی)، کسی که متحول میشود(دکتر چیبا) و کسی که به آرامش می رسد(کاراگاه کوناکاوا).
در سکانس پایانی فیلم، هنگامی که کاراگاه کوناکاوا برای تماشای فیلمی به سینما میرود، پوستر سه فیلم قبلی ساتوشی کن( پرفکت بلو، بازیگر هزاره، پدرخوانده‌های توکیو) نشان داده میشود.
در سال 2010 فیلم تلقین (Inception) ساخته ی کریستوفر نولان با الهام و ایده گرفتن از این انیمه ساخته شد. بسیاری از منتقدان و طرفداران به شباهت های چشمگیر این دو اثر اشاره کردند.
پاپریکا در 2 سپتامبر 2006 در شصت و سومین جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد.این فیلم در چهل و چهارمین جشنواره فیلم نیویورک نمایش داده شد، که در 7 اکتبر 2006 پخش شد. در نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو از 21 تا 29 اکتبر 2006 حضور یافت. همچنین در بیست و هفتمین فانتاسپورتو از 23 فوریه تا 3 مارس 2007 شرکت کرد. این فیلم در جشنواره فیلم ساراسوتا در 21 آوریل 2007 در ساراسوتا، فلوریدا پخش شد.
https://filmcolossus.com/
مارکوس اولپیوس نروا ترایانوس (۵۳ میلادی - ۱۱۷ میلادی) که به اختصار ترایانوس یا تراژان نامیده می‌شود، امپراتور روم از سال ۹۸ تا ۱۱۷ میلادی بوده‌ است. معاصرانش او را ستوده‌ و تاریخ‌نگاران امروزی از او با عنوان «بهترین رئیس» (بهترین امپراتور)به لاتین Optimus princeps یاد کرده‌اند. امروزه، بسیاری از تاریخ‌نگاران و صاحب‌نظران او را به سبب اعمال و توانایی‌هایش به‌عنوان فرمانده، مدیر و دولت‌مرد، یکی از کامل‌ترین و صرفه‌جوترین سیاستمداران تاریخ و از بهترین امپراتوران روم می‌دانند.
ترایانوس در یک مستعمره رومی به نام ایتالیکا، نزدیک سویل امروزی، در استان هیسپانیا بایتیکا زاده شد، جایی که خاندان اولپیابه لاتین Gens Ulpia از اومبریا و به‌ویژه تودی به آنجا کوچ کرده‌ بودند. نروا در ۹۷ میلادی وی را به فرزندخواندگی پذیرفت؛ دو سال بعد ترایانوس در مقام امپراتور جانشین وی شد.
پیش‌تر، او در دوران امپراتوری دومیتیان ـ که سال‌های پایانی فرمانروایی‌اش را با آزارهای سیاسیِ پیوسته و اعدام سناتور‌ها می‌شناسند ـ فرماندهٔ نظامی مهمی شده‌ بود. در سپتامبر سال ۹۶ میلادی، پس از ترور دومیتیان، سناتوری پیر و بی‌پسر به نام نروا بر تخت نشست ولی خیلی زود ثابت شد که سران ارتش علاقه‌ای به او ندارند. پس از یک سال کوتاه و پرتشنج در قدرت، مخالفت‌های گارد پرتورین با نروا از قدرتش کاست، تا جایی‌که وادار شد برای حفظ مقام خود محبوب‌ترین فرد در میان فرماندهانِ آن دوره، ترایانوس، را به فرزندخواندگی بپذیرد و او را وارث و جانشین خود کند. کمی بعد، نروا در پایان ژانویه ۹۸ درگذشت و بی‌آنکه تنش یا مخالفتی با این کار در میان باشد، امپراتوری را برای ترایانوس به ارث گذاشت.
در زمان فرمانروایی ترایانوس، امپراتوری روم به لطف سلطه بر ارمنستان، آشوریه، بین‌النهرین و حتی قلمرو داکیه و پادشاهی نبطی‌ها (استان عربیه)به لاتین Arabia Petrea؛ به عربی العربیة البترائیة‎ به بیشینه وسعت خود رسید (۵ میلیون کیلومترمربع). تصرّف داکیه (رومانی کنونی) ثروت‌های سرشاری از جمله معادن ارزشمند طلا و نقره را به امپراتوری سرازیر کرد؛ اما حمله به قلمرو شاهنشاهی اشکانی به دلیل شورش تازه در یهودیه ناتمام و ناکام ماند. ترایانوس پس از مرگش در ۱۱۷ میلادی یک اقتصاد جهانی فعال، به‌ویژه در قسمت شرقی امپراتوری، بر جای گذاشت.
یکی از رویدادهای مهم حکومت ترایانوس حمله به شرق بود. میان سال‌های ۱۰۲ تا ۱۱۲ میلادی، رومیان از این که اشکانیان حاکمی دست‌نشانده را بدون هماهنگی رومی‌ها بر ارمنستان گماشته بودند خشمگین شدند، چراکه ارمنستان سرزمینی پادشاهی بود که از سال‌ها قبل دو امپراتوری بزرگ رومی و اشکانی به‌طور مشترک بر آن سلطه و نفوذ داشتند. ترایانوس نخست به ارمنستان لشکر کشید و شاه ارمنستان را، که اشکانیان گماشته بودند، گرفت و ارمنستان را به امپراتوری روم منضم ساخت. سپس به‌سوی جنوب حرکت کرد و به بین‌النهرین، سرزمین غربی اشکانیان، وارد شد و شهرهای آدیابن، الحضر، بابل، سلوکیه و تیسفون را تصرف کرد و از دجله سرازیر شد و به طرف خلیج فارس رفت و بیرق روم را برای نخستین بار در آب‌های آن برافراشت و شهر بزرگ شوش را هم تصرف کرد، اما با خروج ارتش روم، ایرانیان شوریدند و بدین ترتیب، شهرهای نام‌برده باز به دست اشکانیان افتاد و خسرو اشکانی دوباره به حکومت رسید.بهنام محمدپناه، ص ۵۹
به موازات تصرف قلمروها، ترایانوس همچنین برنامه ساختمان‌سازی عمومی عظیمی را هدایت کرد که شهر روم را دگرگون کرد و بناهای یادبود بسیار برجای گذاشت؛ از جمله حمام‌های بزرگی که وقف او شدند، ناحیه وسیعی که در برگیرنده فروم ترایانوس و بازار ترایانوس بود و در آن‌ها هنوز هم ستون ترایانوس، که یادبود پیروزی او بر داکی‌هاست، پابرجاست. همچنین، سیاست‌های اجتماعیی دنبال کرد که پیش از او سابقه نداشت، برای نمونه مؤسسه خیریه‌ایبه لاتین Institutio Alimentaria برای کمک به کودکان نیازمند تأسیس کرد.
پس از مرگ ترایانوس، سنا او را به مقام ایزدی رساند و خاکسترش را به پای ستون ترایانوس ریختند. فرزندخوانده‌اش، هادریانوس، جانشینش شد؛ هرچند بر همگان روشن نبود که ترایانوس عملاً و مؤثراً او را به جانشینی خود منصوب کرده باشد. هادریانوس سیاست‌های توسعه‌طلبانهٔ ترایانوس را پیگیری نکرد و همه قلمروهایی را که او در جریان لشکرکشی به ایران به‌دست آورده بود به اشکانیان باز داد و در عوض، رومی‌سازی ایالات را در سیاست خود پی گرفت.
هیچ زندگی‌نامه‌ای از ترایانوس در دست نیست، چرا که سوئتونیوس سری کتاب‌های خود به نام "در باب زندگی قیصرها" را با شرح زندگی دومیتیانوس به پایان می‌رساند. آنچه دربارهٔ ترایانوس در دست داریم، کتاب "ستایش ترایانوس"به لاتین Panegyricus Traiani یا Traiani laudatio است که وقف او شده‌است؛ این کتاب ویرایشی از نطق گایوس پلینیوس دومبه لاتین Gaius Plinius Caecilius Secundus است که او برای قدردانی از کسب منصب کنسولی در سنای روم ایراد کرد. سند مهم دیگری که معاصر ترایانوس است ده نامه‌ای هستند که همین پلینیوس به والدین و دوستانش نگاشت (کتاب‌های یکم تا نُهم) و کتاب دهم نیز به نامه‌نگاری با خودِ ترایانوس اختصاص دارد.
کتاب "تاریخ قیصرها"، که ادامهٔ ایده‌آلی از کتاب سوئتونیوس است، به‌جا نمانده و همین کتاب نیز از زندگی امپراتور بعدی، هادریانوس، آغاز می‌شود، هرچند اطلاعاتی دربارهٔ خود ترایانوس هم دارد. بهترین منبع راهنمای آن زمان که اکنون باقی‌ماندهْ روایات دیون کاسیوس است که تنها به واسطهٔ چکیده‌ها و اقتباس‌های دوران بیزانسی از کتاب شصت و هشتمِ (LXVIII) او به‌دست ما رسیده‌است.
دیگر منابع مهم برای بازبینی دوران ترایانوس عبارت‌اند از: کتاب در باب قیصرهابه لاتین De Caesaribus نوشته سکستوس آئورلیوس ویکتور، کتابی با نویسنده‌ای ناشناس به نام چکیده‌ای در باب قیصرها،به لاتین Epitome de Caesaribus به‌علاوه چکیده تاریخ رومبه لاتین Breviarium Historiae Romanae که نام دیگر آن Breviarium ab Urbe condita به معنای «چکیده‌ای از پیدایش شهر» است. نوشته فلاویوس اوتروپیوسبه لاتین Flavius Eutropius کتابی با نام " "هفت کتاب تواریخ" "علیه بت‌پرستان""به لاتین Historiarum adversus Paganos libri septem، عنوان دیگر آن Historiae adversus paganos به معنای «تواریخی علیه بت‌پرستان» است. اثر ارسیوس، و کتاب تاریخ کلیساییبه لاتین Historia Ecclesiastica به معنای «تاریخ کلیسایی»، نام دیگر آن Historia Ecclesiae به معنای «تاریخ کلیسا» است. نوشته اوسبیوس قیصری.
درنهایت، افزون‌بر این منابع ادبی و مکتوب، منابع یادبودی نظیر ستون تراژان در فروم تراژان، طاق تراژان در بنونتو، و حاشیه زینتی‌های طاق کنستانتین در رم نیز از دیگر منابع هستند. به این منابع می‌توان شمار بسیاری از حکاکی‌های سنگ‌نبشت‌های در سراسر خاک امپراتوری را نیز افزود که در این میان لوحی که (اینجا) در سال ۱۷۴۷ میلادی در لوگانیانو وال دآردا کشف شد، از بقیه برجسته‌تر است. (p 1252).
به معنای امپراتور قیصر نروا ترایانوس فرزند خداوندگار نروا بهترین آگوستوس فاتح ژرمانیا و داکیه و پارت، کاهن اعظم، ۲۱ مرتبه دارای اقتدار تریبونی، ۱۳اُمین امپراتور، ۶ مرتبه کنسول، پدر میهن
ترایانوس پس از مرگش توسط سنا ایزدانگاشته شد. وی نخستین امپراتوری بود که عنوان افتخاری «پارتیکوس» (فاتح پارت) را به خود اختصاص می‌داد،امپراتورهای معروف دیگری که این عنوان را گرفتند عبارت بودند از لوسیوس وروس، مارکوس آئورلیوس، سپتیمیوس سوروس، کاراکالا، الکساندر سوروس، فیلیپ عرب و نُه تن دیگر (اینجا) و بعد از مرگش نیز عنوان «دیووس ترایانوس پارتیکوس»Divus Traianus Parthicus"،" به معنای «ترایانوس فاتح خداوندگونهٔ پارت». تذکر اینکه Divus در لاتین بر خلاف واژهٔ Deus یک اسم به معنای «خداوند» نیست، بلکه یک صفت به‌معنای «خداوندگونه، خدا-مانند» می‌باشد (اینجا) را برای او محفوظ نگه داشتند، هر چند که امپراتور آینده نتیجه نهایی نبرد با پارتیان را به باد فراموشی سپرد؛ این در حالی بود که تمام امپراتورهای دیگر لقب پیروزمندانه جنگی خود را پس از ایزدانگاشتگی‌شان از دست می‌دادند.
ترایانوس (تراژان) از یک گروه مستعمره‌نشینان ایتالیایی در شهر ایتالیکا (امروزه سانتیپونثه، نه چندان دور از سویل) در ایالت رومی هیسپانیا بائتیکا (امروزه اندلس) برآمد. اصل و نسب اجداد ترایانوس یعنی خاندان اولپیا، به شهر تودی در اومبریا بازمی‌گشت. شهر مستعمراتی ایتالیکا در ۲۰۶ پیش از میلاد توسط گروهی از کهنه‌سربازان، لژیون‌های رومی و متحدان ایتالیایی زخمی یا بیمار ارتش شیپیو آفریکانوس تأسیس شد. بسیار محتمل است که اولین اجداد خاندان اولپیا که در اینجا ساکن شدند از همین ارتش برخاسته باشند، یا اینکه بعدها به عنوان شهروند غیرنظامی در پایان سده اول پیش از میلاد بدان‌جا رسیده باشند.
افزون‌بر فلاویوس اوتروپیوسبه لاتین "Flavius Eutropius" که در سده چهارم می‌نوشت، تمامی دیگر نویسندگان باستانی صرفاً گفته‌اند که اصالت وی اسپانیایی است و خانواده‌اش از ایتالیکا برخاسته‌اند، بی‌آن‌که به محل تولدش اشاره‌ای کنند.
روز تولد او چهارده روز پیش از اولین روزهای ماه اکتبر یعنی ۱۸ سپتامبر اعلام شده‌است. با این‌حال، سال تولد وی بیشتر مورد بحث است: برخی نویسندگان بر پایه اشتغال او به حرفه سناتوری، سال ۵۶ میلادی را تولد وی می‌دانند، امّا اکثریت بزرگ تاریخ‌نگاران مدرن می‌گویند که ترایانوس در ۵۳ میلادی زاده شد.
وی فرزند یک بانوی ایبریایی به نام مارکیابه لاتین Marcia؛ در ایتالیایی به صورت مارچا تلفظ می‌شود (که از وی اطلاعات کمی در دست است) و مرد سناتور مهمی به نام مارکوس اولپیوس ترایانوسبه لاتین Marcus Ulpius Traianus pater بود، مردی که در حدود سال۵۹/۶۰ یک پرایتور بود و سپس در سال ۶۷ در طول نخستین جنگ یهود-روم، لگاتوسِ لژیون دهم فرتنسیسLegio X Fretensis شد، احتمالاً پیش از آنکه در هیسپانیا بائتیکا پروکنسول شود. اولپیوس ترایانوس (پدر) شاید یکی از اولین شهروندان رومی بود که ناچار نبود در ایتالیا ساکن باشد تا به منصب سناتوری دست یابد و فرماندار استان موطن خود شد. در یهودیه، وی تحت فرماندهی امپراتور وسپاسیانوس به همراه پسر او تیتوس خدمت کرد. سپس در سال ۷۰ (و یا دو سال دیرتر در ۷۲) به منصب کنسول سوفکتوس دست یافت.
این پدر در ۷۴/۷۳ در طول تصدی منصب کنسوری در زمان وسپاسیانوس به شأن اجتماعی پاتریسی دست یافت، وسپاسیانوس از این هنگام تا ۷۶/۷۸ به وی حکومت سوریه را برای حدود سه تا پنج سال واگذار کرد و با این‌کار، او را در صدر نیروهای نظامی مستقر در خاور قرار داد. میان پایان ۷۳ و آغاز ۷۴، این پدر با موفقیّت با پارت‌ها نبرد کرد، و به سهولت یک یورش شاهنشاه بلاش یکم را دفع کرد. به‌خاطر همین موفقیّت‌ها نشان تریومفبه لاتین ornamenta triumphalia دریافت کرد که در آن دوران، نادر و استثنایی بود. سپس به پروکنسولی ایالت آسیا رسید (شاید در ۷۹) و بعد معتمد دربار فلاویان شد. احتمالاً پیش از سال ۹۸ درگذشته است، یعنی سالی‌که پسرش به امپراتوری رسید.
ترایانوسِ پدر به لطف کنسولی‌اش توانست وارد جمع معدود مردانی شود که تریومف برگزار کرده‌اند،به لاتین "vir triumphalis" و بدینگونه راه ورود پسرش به طبقه سناتورها را هموار کند (بنگرید به سلسله مناصب). دیگر اینکه ترایانوس جوان عمه‌ای به نام اولپیا ترایانابه لاتین Ulpia Traiana داشت که با پوبلیوس آئلیوس هادریانوس مارولینوسبه لاتین Publius Aelius Hadrianus Marullinus ازدواج کرد، کسی که پسری به نام پوبلیوس آئلیوس هادریانوس آفربه لاتین Publius Aelius Hadrianus Afer داشت که خود پدر امپراتور آینده، هادریانوس، شد. در ۸۶ میلادی هادریانوس آفر درگذشت و ترایانوس، به‌همراه یک شهسوار رومی اهل ایتالیکا به نام پوبلیوس آکیلیوس آتیانوسبه لاتین Publius Acilius Attianusسرپرستی و قیمومیت هادریانوسِ ده ساله و خواهرش آئلیا دومیتیا پائولینابه لاتین Aelia Domitia Paulina را عهده‌دار شد. پائولینا خود چند سال بعد در حدود ۹۰ میلادی با لوکیوس یولیوس اورسوس سرویانوس"Lucius Iulius Ursus Servianus"که بعداً برای سه مرتبه به کنسولی رسید، ازدواج نمود.
مادر وی مارکیا بود و احتمالاً اصل و نسبش به خاندان مارکیابه لاتین gens Marcia بازمی‌گشت؛ خانواده‌ای محتملاً سناتوری با منشأ ایتالیکاایتالیکا امروزه در استان سبیای اسپانیا قرار دارد و مقام کنسولی در دوران امپراتورتیبریوس. خواهر وی اولپیا مارکیانابه لاتین Ulpia Marciana؛ در ایتالیایی "اولپیا مارچانا" تلفظ می‌شود بود و می‌دانیم که پیش از ۵۰ میلادی زاده شده‌است، و با ماتیدیوس (احتمالاً گایوس سالونیوس ماتیدیوس پاتروینوسبه لاتین Gaius Salonius Matidius Patruinus) در حدود ۶۳ میلادی ازدواج کرد. ماتیدیوس یک پرایتور بود و پیش از مرگ محتملش در ۷۸ میلادی، عضوی از دربار مذهبی بود؛ و از این وصلت سالونینا ماتیدیا زاده شد. ماتیدیا خود حداقل دوبار ازدواج کرد، یک‌بار با میندیوس،Mindius که از این وصلت دختری به نام ماتیدیاMatidia زاده شد؛ دومین ازدواجش با کنسول لوکیوس ویبیوس سابینوسبه لاتین Lucius Vibius Sabinusبود و از این وصلت ویبیا سابینا زائیده شد، کسی که همسر امپراتور آینده، هادریانوس شد.
شیرخوارگی و کودکی ترایانوس در پرده‌ای از ابهام هستند امّا مطمئناً از آموزش و تعلیم متناسب با طبقه اجتماعی خود بهره‌مند شد و دستور زبان، سخنوری و یونانی را آموخت. وی در حدود سال ۷۵/۷۶ با پومپیئا پلوتینابه لاتین Pompeia Plotina ازدواج کرد؛ کسی‌که دختر لوکیوس پومپیئوسبه لاتین Lucius Pompeius و پلوتیابه لاتین Plotia بود؛ خانواده‌ای متنفذ که احتمالاً اصالت هیسپانیا داشتند و پلوتینا شیرخوارگی‌اش را در استان اوئلوا گذراند. پلوتینا زنی خونسرد، بافرهنگ و فهیم بود. او همچنین به سبب علاقه‌اش به فلسفه شناخته شده‌است، به قدری که مکتب اپیکور در آتن تحت حمایت وی بود. وصلت فرخنده وی با ترایانوس فرزندی در پی نداشت.
راجع به شروع حرفه سناتوری ترایانوس (تراژان) در قبل از سال ۸۹ میلادی اطلاعات کمی در دست است. محتملاً وی منصب تریبون سربازان را از سال ۷۱ در کنار پدر خود (که لگاتوس لگیونیسِبه لاتین "legatus legionis؛" به معنای فرمانده ارشد یک لژیون است لژیون دهم فرتنسیسبه لاتین Legio X Fretensis بود) در سوریه روم برعهده گرفت. وی ده سال را در همین منصب خدمت کرد، و همین امر نشان‌دهنده علاقه وی به حرفه نظامی است. تحت امپراتوری وسپاسیانوس و در سال ۷۸، یا شاید در زمان تیتوس در ۸۱، ترایانوس کوایستور خزانهٔ سنا شد. در ادامه به‌نظر می‌رسد که میان سال‌های ۷۹/۸۰ و ۸۰/۸۱ به عنوان لگاتوس به پدر خود که پروکنسولِ استان آسیا بود خدمت کرده باشد.
ترایانوس سپس در بدو زمام‌داری دومیتیانوس، و محتملاً در ۸۴ یا ۸۶/۸۷، به منصب پرایتور رسید. با وجود آن‌که برای یک پاتریسی مرسوم بود که پس از دو یا سه سال تصدی منصب پرایتوری، خود را کاندیدای کنسولی کند، ترایانوس محتملاً با مشکلاتی با شخص دومیتیانوس مواجه شده بود. می‌دانیم که در ۸۸ وی به عنوان لگاتوس لگیونیس (فرمانده لژیون) به فرماندهی لژیون هفتم گمینابه لاتین "legio VII Gemina" رسید که در شمال هیسپانیا مستقر بود. در حالی‌که در رأس لژیون اسپانیا قرار داشت، دومیتیانوس در طول زمستان ۸۸/۸۹ به وی دستور داد شورش لوسیوس آنتونیوس ساتورنینوس در ماگونیتاکوم (واقع در ماینتس امروزی) در ژرمانیای علیا را سرکوب کند. شورش ساتورنینوس به نحوی خونین توسط آئولوس لاپیوس ماکسیموسبه لاتین "Aulus Bucius Lappius Maximus" سرکوب شد، پیش از این‌که ترایانوس بتواند مداخله‌ای بکند.
امپراتور دومیتیانوس برای پاداش دادن به وفاداری ترایانوس، وی را به همراه مانیوس آکیلیوس گلابریوبه لاتین "Manius Acilius Glabrio" در سال ۹۱ به منصب کنسولی گماشت. منصبی که برای فردی اشرافی مانند ترایانوس نسبتاً دیر به دست آمد.
منابع تاریخی در باب زندگی تراژان (ترایانوس) در بین کنسولی‌اش در سال ۹۱ تا سال ۹۷ مبهم و ناقص‌اند، و اکثراً از کتاب پلینی کوچک به نام "ستایش ترایانوس"به لاتین "Traiani laudatio" برگرفته شده‌اند که خود نیز کاملاً غیرقابل اطمینان و گاه متناقض است. برای همین دربارهٔ آنچه که در طول این مدت (از سال ۹۱ میلادی) تا فرماندهی‌اش در استان ژرمانیای بزرگ در سال ۹۷ بر سرش آمده اطلاعی در دست نیست. ظاهراً در جنگ‌های امپراتور دومیتیانوس در برابر اقوام ژرمانیا (؟۹۷–۹۵) شرکت کرده باشد؛ پیش از این‌که این آخرین بازمانده دودمان فلاویان در ۹۶ میلادی ترور شود. در عوض می‌دانیم که از دست رفتن یک لژیون رومی در طول نبرد با سرم‌ها و یازیگ‌ها منتج به وقوع بحران سیاسی داخلی‌ایی در سال ۹۲ شد. دومیتیانوس هم به‌عنوان امپراتور آشکاراً موضعی خودکامه در برابر اشراف روم اتخاذ کرد. میان سال‌های ۹۰ و ۹۵ میلادی، یک‌سری اقدامات با هدف مجازات زنا، اهانت به ذات اقدس ملوکانه و دیگر جرائم به اجرا گزارده شدند. پس از اوت ۹۳، موجی از محکومیت‌ها منجر به حذف اشخاصی شد که ظن مخالفت با رژیم نسبت به آن‌ها وجود داشت. دومیتیانوس، توطئه‌های متعددی که علیه حکومتش انجام گرفتند را با اعدام پاسخ داد؛ هرچند که شمار سناتورهای اعدام شده (چهارده تن از آنان برای ما شناخته شده‌اند) بسی کمتر از اعدام شدگانِ زمان امپراتور کلودیوس بود. بسیاری محکوم و تبعید شدند.
دومیتیانوس با کشتن پسرِ پسر عمویش به نام تیتوس فلاویوس کلمنسبه لاتین "Titus Flavius Clemens" در سال ۹۵ نشان داد که تا چه حد غیرقابل پیش‌بینی است. حتّی اعضای خاندان سلطنتی نیز بیش از این احساس امنیت نکردند. چنین خوف و هراسی بسیاری از افراد را به طرز اجتناب‌ناپذیری به توطئه‌ای جدید واداشت، توطئه‌ای که در ۱۸ سپتامبر ۹۶ صورت گرفت و به قتل دومیتیانوس انجامید. دانستن اینکه سناتورها تا چه حد در این توطئه شرکت داشتند، سخت است، زیرا توطئه مزبور مستقیماً توسط افراد نزدیک به خودِ امپراتور انجام شد؛ که از این میان می‌توان به برخی بردگان آزادشده و شاید همسر خودش، دومیتیا لونگینا، اشاره کرد؛ آن‌هم با حمایت فعال یا منفعل دو تن از فرماندهان گارد پرتورین. مرگ دومیتیان به دودمان فلاویان پایان داد.
در سپتامبر ۹۶ میلادی امپراتور جدید منصوب شد. در این‌جا با یک سناتور پیر ۶۵ ساله روبرو هستیم، یک سناتور ارشدبه لاتین Princeps senatus به معنای بزرگ سنا یا آقای سنا که نامش مارکوس کوکیئوس نروابه لاتین "Marcus Cocceius Nerva" بود. وی الگویی مثالی از یک سناتور بود و به کلی در تضاد با دومیتیانوس قرار داشت. برخلاف دستاوردهای سیاسی نروا، دوران کوتاه امپراتوری‌اش ــ چنان‌که مشخصه حکومت‌های موقتی (گذار) است ــ ضعف‌های بسیار نشان داد. بحث بر سر جانشینی همچنان ادامه یافت امّا اینچنین بود که از یک جنگ داخلی در اواخر دودمان فلاویان اجتناب شد، برخلاف آنچه که با پایان دودمان ژولیو کلودین رخ داده بود.
نروا پسرانی نداشت، و با توجه به سن و سال پیرش مشخص بود که قصدی هم برای ایجاد یک دودمان جدید (چنان‌که وسپاسیانوس، دودمان فلاویان را ایجاد کرده بود) ندارد. وی دستیابی‌اش به امپراتوری را منحصراً به توطئه‌گرانی که دومیتیانوس را ترور کرده بودند مدیون بود، هر چند که خود محتملاً در رخداد و موفقیّت توطئه نقشی فعالانه نداشت. افزون‌بر این‌ها، نروا به اندازه دومیتیانوس مورد علاقهٔ نظامیان نبود. حقیقت این بود که وی تاکنون در طول زندگی حرفه‌ای خود یک لژیون را هدایت نکرده بود و حتّی استاندار یک استان رومی هم نشده بود؛ و طبیعتاً هیچ افتخار نظامی هم نداشت که به نظامیان نشان دهد. همچنین سنا، امپراتور جدید را تأیید نکرد مگر پس از جربحث‌هایی بر سر تأیید او. نارضایتی ارتش و گارد پرتورین و نیز پشتیبانی ضعیف سنا همگی دست به دست هم دادند تا جایگاه امپراتور به‌شدّت شکننده شود. حتّی یک توطئه علیه او در ابتدای ۹۷ میلادی نیز برملا شد. در پانونیا، فیلسوفی به نام دیو کریسوستوموسبه یونانی Δίων Χρυσόστομος؛ او از اجداد دیون کاسیوس بود موفق شد جرقه یک شورش را بخواباند، در ژرمانیای بزرگ نیز یک‌سری سرکشی‌ها در برابر فرمانروای جدید به وقوع پیوستند و پادگان‌ها به آتش کشیده شدند و یک لژیون نیز از بین رفت امّا ترایانوس (تراژان) به عنوان استاندار، به نام امپراتور جدید نظم و آرامش را به شهر بازگرداند.
یکسال پس از به قدرت رسیدن نروا، کاسپریوس الیانوس،به لاتین "Casperius Aelianus" فرمانده سابق گارد پرتورین امپراتور دومیتیانوس، همچنان در میان اعضای گارد مزبور محبوب بود. وی منصب خود را تا سال ۹۴ میلادی که بازنشسته شد یا از چشم افتاد، در دست داشت. وجود وی یک بداقبالی برای نروا بود، به‌طوری‌که او (الیانوس) در میان اعضای گارد خواستار سرهای قاتلان امپراتور سابق (دومیتیانوس) و محاصرهٔ کاخ امپراتوری برای دستگیری عوامل قتل او شد، و توجیه وی نیز این بود که امپراتور جدید (نروا) آنان را محاکمه نکرده‌است. وی توفیق یافت کُشندگان امپراتور پیشین را اعدام کند، که از میان آنان برخی خود عضو گارد بودند؛ و او این کارها را با وجود مخالفت امپراتور انجام داد، و همین کار برای تضعیف جایگاه امپراتور کافی بود. نروا اینچنین ناچار شد ضمن یک سخنرانی عمومی از الیانوس به خاطر این ابتکار تشکر کند.