moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سال ۱۳۹۸ سریال "از یادها رفته" به کارگردانی بهرام بهرامیان تولید شد که در این سریال حسن علیرضایی نقش بهلول گنابادی را بازی کرد.
فرانک آنری پیر ریبری (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل فرانسه است که در پست وینگر بازی می‌ کرد. او در سال ۲۰۲۲ از فوتبال اعلام بازنشستگی کرد.
ریبری در شهر بولون-سور-مر در ۷ آوریل ۱۹۸۳ زاده شد. او به همراه خانواده‌اش در محله‌ای فقیر نشین در حومه شهر زندگی می‌کرد. هنگامی که دو سال داشت، همراه با خانواده‌اش دچار یک تصادف با کامیون شدند. ریبری دچار جراحت شدیدی شد که سبب شد بیش از صد بخیه بخورد و دو زخم برایش به یادگار ماند، یک زخمی طولانی در سمت راست صورتش و زخمی دیگر در میان ابروهایش. او پیش از پیوستن به استاد برستوا در سال ۲۰۰۳، به همراه پدرش به عنوان کارگر ساختمان کار می‌کرد؛ ریبری از آن به عنوان «تجربه یادگیری» یاد می‌کند.
در شش سالگی برای تیم محلی به میدان رفت اما در سال ۱۹۹۶ به رده‌های سنی تیم لیل در دسته دوم پیوست. بعدها فاش کرد که پس از شکستن آرنجش در تیم لیل مربیان می‌خواستند او را به علت اینکه ریز اندام است کنار بگذارند. او لیل را ترک کرد و به تیم یو اس بولوژونه پیوست و در سطح چهارم فوتبال فرانسه در دو سال حضورش در تیم اصلی ۲۹ بازی انجام داد و ۵ گل به ثمر رساند. بعد از آن به المپیک آلس رفت و ۱۸ بازی برای این تیم انجام داد و تنها یک گل زد، سپس به تیم دسته سومی استاد برست پیوست و ۳۵ بازی انجام داد و ۹ گل به ثمر رساند و باعث شد تیمش به لیگ ۲ فرانسه صعود کند. وی در سال ۲۰۰۴ نیم فصل برای مس به میدان رفت و در مقابل تلوز تک گلش تیمش را به ثمر رساند. بالاخره در ژانویه ۲۰۰۵ استعدادیابان گالاتاسرای ترکیه وی را شکار کردند و در این تیم ۱۴ بازی انجام داد و از هوادران لقب فراری ریبری را گرفت که این لقب به علت سرعت بالا و تسلط فوق‌العاده در کنترل توپ بود. در واقع سوپر لیگ ترکیه سکوی پرتاب وی شد. در تابستان ۲۰۰۵ راهی مارسی شد و بازی‌های درخشانی را زیر نظر مربی سابقش در مس انجام داد. ریبری به جام جهانی ۲۰۰۶ دعوت شد و درخشان ظاهر شد، فرانک دیگر فرانکی محبوب شده بود. در آن سال تیم‌هایی مانند رئال مادرید و آرسنال و لیون خواهان جذب او بودند حتی رئال مادرید ۳۰ میلیون یورو به وی پیشنهاد داده بود ولی ریبری در مارسی باقی ماند. او در مارسی ۹۰ بازی انجام داد و ۱۸ گل به ثمر رساند. در فصل بعد با قیمت عجیب ۲۵ میلیون یورو راهی بایرن مونیخ شد و قراردادی ۴ ساله امضا کرد. در بایرن هم مانند مارسی در بدو راه، شماره ۷ را بر تن کرد.
در مدت حضور ۱۰ ساله در بایرن مونیخ به همراه آرین روبن یکی از بهترین زوجهای فوتبالی را تشکیل دادند که حرکات و گلهای زیبایی آنها برای همیشه در ذهن فوتبال دوستان نقش بسته است.
ریبری در سال ۲۰۱۳ سال درخشانی را در بایرن مونیخ تجربه کرد و قهرمانی در بوندس لیگا و لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد. ریبری در سال ۲۰۱۳ به همراه لیونل مسی و کریستیانو رونالدو یکی از سه نامزد نهایی توپ طلا بهترین بازیکن جهان بود. ریبری در همین سال یعنی سال ۲۰۱۳ برنده جایزه بهترین بازیکن سال اروپا شد و در جام باشگاه‌های جهان نیز به عنوان بهترین بازیکن انتخاب شد ولی در مراسم گالا پس از مسی و رونالدو سوم شد. او همچنین سه مرتبه در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ و ۲۰۱۳ بازیکن سال فوتبال فرانسه شد.
در سال ۲۰۱۷ پس از شروع بد بایرن مونیخ در بازی‌های پیش فصل و آغاز فصل، ریبری و چند تن از بازیکنان دیگر بایرن نسبت به سرمربی وقت بایرن، آنجلوتی ایتالیایی ابراز نارضایتی کردند که نهایتاً بعد از باخت سنگین به پاری سن ژرمن منجر به اخراج این مربی شدند.
ریبری مسلمان است. او سه دختر به نام‌های حزية و وشاهينيز و کلثوم شریفه و دو پسر به نام سیف الاسلام و محمد دارد.مصاحبه با سایت TZ زن او، وهيبة، فرانسوی است ولی اصلیت الجزایری دارد. او پس از گرویدن به اسلام نام بلال یوسف محمد را اختیار کرده‌است.
گالاتاسارای
دیده‌بان، در کشتی، کسی است که وظیفه پاییدن محیط اطراف و گزارش کردن آن به ناخدا‌ی کشتی را داراست. در دریانوردی سنتی خلیج فارس به این فرد «پنجری» می‌گفتند.
«تا ابد» نام دومین تک‌آهنگ آلبوم خاطره روزگار سرد اثر گروه هوی متال سونداست می‌باشد. این تک‌آهنگ در ۲۶ جولای، ۲۰۱۰ منتشر شد. این ترانه همچنین در سی مارس ۲۰۱۰ وارد آی تونز شده بود.
سید رضا بهاءالدینی (زادهٔ ۹ فروردین ۱۲۸۷، قم – درگذشتهٔ ۲۸ تیر ۱۳۷۶، قم) فقیه، عارف شیعه و مدرّس اخلاق اهل ایران بود. وی شاگرد افرادی چون عبدالکریم حائری یزدی، سید محمد حجت کوه‌کمری، سید محمدتقی خوانساری و سید حسین طباطبایی بروجردی بود. از جمله فعالیت‌های وی برگزاری مجالس بحث مربوط به درس اخلاق به صورت عمومی یا خصوصی بود که شهرت خاصی داشت و تا آخرین روزهای عمرش برقرار بود.
"سید رضا بهاءالدینی" در ۹ فروردین ۱۲۸۷، مطابق عید غدیر ۱۳۲۷ قمری، در قم زاده شد. نسب او به سجاد، چهارمین امام شیعیان، برمی‌گردد. پدرش سید صفی‌الدین مردی متدیّن و از خادمان حرم فاطمه معصومه بود، تحصیلات حوزوی اسلامی داشت و به مطالعه قرآن مسلط بود. مادرش، فاطمه سلطان، از نسل خاندان ملاصدرا، عارف و فیلسوف شیعه ایرانی، بود.
از دو سالگی به مکتبخانه فرستاده شد تا سوره‌های قرآن را بیاموزد. پس از فراگیری تلاوت قرآن، خواندن و نوشتن را نیز فرا گرفت. در شش سالگی به حوزه علمیه قم فرستاده شد تا در آنجا تحصیل علوم دینی را آغاز کند. در سن ۱۲ سالگی پس از قبولی در آزمون ورودی در مدرسه فیضیه قم پذیرفته شد. در نوجوانی در درس عبدالکریم حائری یزدی شرکت کرد. استادان اخلاق او که از نوجوانی از آنها بهره برده، ابوالقاسم قمی و علی صفایی بودند. به علّت هوش غنی و فوق‌العاده‌اش، از همان ابتدا مورد توجه استادانش قرار گرفت و یادگیری مباحث تخصصی را زیر نظر مدرّسانی چون ابوالقاسم قمی (درگذشتهٔ ۱۳۱۳) و محمدتقی بافقی (درگذشتهٔ ۱۳۲۵) آغاز کرد. وی همچنین دوره‌های سطح حوزوی را نزد محمدعلی ادیب تهرانی (درگذشتهٔ ۱۳۲۸)، محمد رازینی همدانی (درگذشتهٔ ۱۳۷۸)، علی معصومی همدانی (درگذشتهٔ ۱۳۵۷) و سید صدرالدین صدر (درگذشتهٔ ۱۳۳۲) گذراند.
بهاءالدینی در ۱۹ سالگی دروس خارج فقه (بالاترین سطح دروس حوزوی) را زیر نظر عبدالکریم حائری یزدی (وفات ۱۳۱۵) آغاز کرد و پس از وی نزد سید محمد حجت کوه‌کمری (درگذشتهٔ ۱۳۳۱)، سید محمدتقی خوانساری (درگذشتهٔ ۱۳۳۱) و سید حسین طباطبایی بروجردی (درگذشتهٔ ۱۳۴۰) درست فراگرفت. به کفتهٔ خودش، سید محمد تقی خوانساری، اجازهٔ اجتهادش در بیست و پنج سالگی صادر کرد. پس از مدتی، تدریس دروس عمومی مانند ادبیات، فقه و اصول فقه را شروع کرد و تا چند سال آن را ادامه داد. پس از کامل کردن تحصیلاتش، تدریس دروس خارج فقه را در حوزه علمیه قم شروع کرد و نزدیک به بیست سال در این زمینه فعالیت داشت.
بیشترین فعالیت بهاءالدینی در طول زندگی، تدریس علوم حوزوی اسلامی بوده‌است و افراد زیادی در درس او شرکت کرده‌اند.
دست‌نوشته‌ها و رساله‌هایی از سید رضا بهاءالدینی به جا مانده‌است:
هیچ‌یک از نوشته‌های پراکندهٔ سید رضا بهاءالدینی دربارهٔ نهج‌البلاغه و تفسیر قرآن و یادداشت‌های وی دربارهٔ تفاسیر فقهی برخی از استادانش، به‌طور گسترده منتشر نشده‌است. با این حال، برخی از بحث‌های درس اخلاق وی و چند مصاحبه از او در دو کتاب زیر منتشر شده‌است:
سید رضا بهاءالدینی در سن هفده سالگی ازدواج کرده بود و دو فرزند پسر و هشت فرزند دختر داشت.
وی در بیست و هشتم تیرماه سال ۱۳۷۶ هجری شمسی در شهر قم درگذشت و در حرم فاطمه معصومه و در کنار قبر استادش عبدالکریم حائری یزدی به خاک سپرده شد. یک روز پس از درگذشت او، رهبر جمهوری اسلامی ایران، سید علی خامنه‌ای با صدور بیانیه‌ای درگذشت وی را به همگان تسلیت گفت.
زبان ترکی خراسانی زبانی از شاخه اوغوز شرقی خانواده زبان‌های ترکی است که ترک‌های خراسان بدان سخن می‌گویند. این زبان در برخی مناطق استان‌های خراسان شمالی، خراسان رضوی و شمال استان سمنان (نردین، نام نیک و مناطق اطراف) وگلستان صحبت می‌شود. زبان ترکی با گویش خراسانی دارای بیشترین جمعیت گویشور در منتهی الیه شمال شرق کشور می‌باشد.
درباره حضور اقوام ترک در خراسان اقوال مختلفی وجود دارد. ایوانوف ترک های خراسان را بازمانده مهاجمان ترکی دانسته که در قرن سوم از ترکستان به خراسان حمله کردند. فرای و صاییلی تاریخ حضور ترکان در خراسان و ماوراء النهر را به قبل از ورود اسلام به ایران نسبت داده اند. در منابع جغرافیایی قرون اولیه هجری نیز درباره حضور ترکان خلج در مناطقی از خراسان بزرگ مطالبی آمده است. به نظر یوهانسون قسمت اعظم ترک های ایران از اخلاف سلجوقیان اند. سلجوقیان از قبایل اغوز بودند و ترک های خراسان در اصل بازمانده دسته ای از این ترکان اغوز محسوب می شوندنجفیان، آرزو. زبان ها و گویش های خراسان، انتشارات کتابخانه دانشنامه جهان اسلام، ۱۳۹۱
از مهم‌ترین شهرهای ترک‌زبان خراسان میتوان به شهرستان درگز در خراسان رضوی و شهرستان بجنورد در خراسان شمالی اشاره کرد. ترکی خراسانی زبان غالب در شهرستان درگز، شهرستان جوین، شهرستان جغتای، شهرستان خوشاب، شهرستان کلات، شهرستان قوچان و بخش سرولایت شهرستان نیشابور از استان خراسان رضوی و بخش بام و صفی‌آباد شهرستان اسفراین، شهرستان شیروان، فاروج، اسفراین، آشخانه، رازوجرگلان از استان خراسان شمالی است. این زبان همچنین در بجنورد و شیروان بیشترین گویشوران را دارد. این زبان در شمال استان سمنان منطقه کالپوش و نردین و باغچه و سوداغلان و نام نیک و ... بیشترین گویشوران دارد که قدیمی‌ترین این گویش‌ها مربوط به نردین می‌باشد. همچنین در فاروج، مانه و سملقان از استان خراسان شمالی و شهرستان فیروزه، نیشابور از استان خراسان رضوی دارای گویشوران زیادی است.و همچنین در شهرهای گرگان، گنبد کاووس، بندرترکمن، رامیان، مینودشت، آزادشهر و دیگر مناطق استان گلستان بیشترین گویشوران و همچنین شهرهای نکا و ساری و بهشهر گویشورانی را دارد خسروی، محمد رضا، کلات نادری، انتشارات آستان قدس رضوی، 1367
سازمان یونسکو از زبان‌های در معرض خطر جهان یا منسوخ شده، اطلسی تهیه کرده‌است که به صورت آنلاین و به کمک نقشه‌های گوگل قابل مشاهده است. در این لیست، برای کشور ایران ۲۵ زبان در معرض خطر نشان داده شده‌است که ترکی خراسانی یکی از این زبان‌ها است و با عنوان زبان آسیب‌پذیر (Vulnerable) از آن یاد شده‌است.http://www.unesco.org/languages-atlas/https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_endangered_languages_in_Asia#Iran
از دیدگاه پروفسور گرنوت ویندفور آمریکایی، ترکی خراسانی به شش گویش تقسیم می گردد:
۱-گویش درگزی در شمال خراسان
۲- گویش بجنوردی در شمال غربی خراسان
۳- گویش گوجگی مشهد در شمال شرقی خراسان
۴- گویش جوین سبزوار(ترکی جنوب خراسان): این گویش به لحاظ زبانی حد فاصل گویش آذری و ترکمنی است، اما گویش هیچ یک از آن دو محسوب نمی شود.
۵- گویش خرو علیا نیشابور(ترکی جنوب شرقی خراسان)
۶- گویش لنگر در دره مانه و سملقاننجفیان، آرزو. زبان ها و گویش های خراسان، انتشارات کتابخانه دانشنامه جهان اسلام، ۱۳۹۱
علاوه بر این در دسته بندی دیگر، طبق نظر پروفسور گرهارد دورفر سرپرست گروه ترک‌شناسی دانشگاه گوتینگن آلمان، ترکی خراسانی به ۳ لهجه منطقه‌ای تقسیم می‌شود:[فصل ۲ از بخش دوم کتاب "آشنایی با زبان ترکی خراسانی" تألیف جلال قلی‌زاده مزرجی]
ترکی خراسانی به خانواده زبانهای اوغوز تعلق دارد. این گروه همچنین زبان‌های ترکی آذربایجانی، ترکی استانبولی، زبان گاگاوز، زبان ترکمنی، زبان سالار و زبان قشقایی را دربر می‌گیرد.
برانیسلاو ایوانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است که بازیکن سابق باشگاه فوتبال زنیت سن پترزبورگ و تیم ملی فوتبال صربستان است.
سیلا و کاریبد یا اسکیلا و کاریبدس یا سیلا و شاریبدیس، دو هیولای دریایی از اساطیر یونان هستند که توسط هومر مورد اشاره قرار گرفته‌اند؛ بعد از سنت‌های یونانی، محل آن‌ها را در دو طرف تنگه مسینا و مقابل یکدیگر، در نظر گرفته‌اند. این محل بین سیسیل و سرزمین اصلی "گراسیا مگنا" یا همان "یونان بزرگ" (در جنوب ایتالیا) واقع است. گفته می‌شود که سیلا و کاریبد، در واقع در کنار یکدیگر، تهدیدی جدی و غیرقابل اجتناب در مسیر عبور ملوانان به حساب می‌آمدند؛ بدین ترتیب، کاریبد و سیلا هر دو در خود معنای جلوگیری‌کننده از عبور را دارند.مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی در ۱۵ اوت ۲۰۱۰ سیلا در واقع صخره‌ای در سواحل ایتالیاست که روبروی گرداب معروف به شاریبدیس یا همان کاریبد [که گاهی خاروبدیس نیز، ترجمه شده] و در سیسیل واقع است، قرار گرفته‌است.
سیلا و کاریبد دو هیولا به‌شمار می‌رفتند که در آغاز دختران زیبایی بودند، امّا برای توهین به خدایان مسخ شده و تغییرشکل داده شده بودند، آن دو روبروی هم در دو طرف تنگهٔ مسینا (مسین) اقامت داشتند.
کاریبد در زیر صخره‌ای می‌زیست و هر روز سه بار مقدار زیادی از آب دریا را با آنچه در آن بود بالا می‌کشید و گرداب وحشتناکی به وجود می‌آورد. سیلا شش سر و دوازده پا داشت و درون غاری در جزیره روبروی کاربید می‌زیست. برای کسانی که قصد عبور از تنگه را داشتند، کاربید بسیار خطرناکتر از سیلا بود و اسطوره آن‌ها نشاندهندهٔ خطراتی است که تنگه مسینا یا مسین، برای دریانوردی داشته‌است.اساطیر یونان، لیدی پلودن و دیگران، ترجمه: محمد نژد، چاپ اول، صفحه: ۴۷
گفته شده که سیلا، موجودی بود که در نقطه‌ای از اعماق اقیانوس مأوی داشت و مرتباً ملوانانی را که به او نزدیک می‌شدند، می‌خورد. دربارهٔ ظاهر این هیولا در ادبیات کلاسیک گزارشات متنوعی وجود دارد؛ از جمله هومر در اودیسه او را دارای شش سر که بر روی گردنی بلند واقع شده‌اند، توصیف کرده‌است که دارای دوازده پا است. در حالی که اووید در کتاب متامورفیوس، او را به صورت موجودی به تصویر کشیده‌است، که قسمت بالای بدن او، به سان بدن یک حوری است، و بخش میانی بدنش از سر سگ شکل گرفته‌است. کاریبد نیز، با یک دهان گشوده و در حال خمیازه به تصویر کشیده شده‌است که با هر بار مکش خود، مقادیر عظیمی از آب را به درون خویش فرو می‌کشد، و با بیرون فرستادن پرفشار آب، که در طول روز، سه مرتبه به انجام آن اقدام می‌کند، گرداب مخوفی ایجاد می‌کند.
بر اساس اسطوره‌ها، اودیسئوس (اولیسز)، در هنگام گذر از تنگه با هیولای سیلا مواجه گردید و برای عبور از تنگه مجبور شد تا میان از دست دادن تنها چند ملوان، یا خطر از دست دادن کل کشتی در گرداب مرگباری که سیلا پدید آوره بود، یکی را انتخاب کند. جیسون و ارگونات‌ها، به خاطر کمکی که هرا بدان‌ها می‌کرد، توانستند بدون هرگونه حادثه‌ای از تنگه بگذرند، در حالی که آئنیاس برای آن که خود را از دسترس هیولا نجات بخشد، مجبور به دور زدن تنگه مرگبار گردید.
مارتین وُن بیهایم (۶ اکتبر ۱۴۵۹ م نورمبرگ - ۲۹ ژوئیه ۱۵۰۷ م لیسبون)، (نام‌های دیگر: مارتینهو دا بوهِمیا، مارتین بوهموس، مارتین بیهایم وُن شوارزباخ و مارتینوس دِ بوهمیا) یک گیتی‌نگار (Cosmographer)، ستاره‌شناس، جغرافی‌دان، کارتوگرافر و کاوش‌گر آلمانی در دربار ژوی دوم (João II) شاه پرتغال بود. مهم‌ترین کار او ساختن اردآپفل در ۱۴۹۲ بود.
او در سال ۱۴۵۹ در بوهمیا از مارتین بیهایم و اَگنس شوپر زاده شد. پدرش یک بازرگان بود که از جمله در ونیز دادوستد می‌کرد. تجارت میان فلاندرز و پرتغال او را در سال ۱۴۸۰ به لیسبون کشاند. در آن‌جا او به کاوش‌گری، ناوبری و گیتی‌نگاری علاقه‌مند شد و در دربار پرتغال با کریستوف کلمب، فردیناند ماژلان و کاوش‌گران و جغرافی‌دانان دیگر آشنا شد.
وی را به عنوان سازندهٔ قدیمی‌ترین مدل کرهٔ زمین که تا به حال سالم باقی‌مانده‌است می‌شناسند.
Brandt, Armin M. Martin Behaim: (1459 - 1507); Seefahrer, Entdecker, Kosmograph. Ratisbona: Pustet, 1989. (ISBN 3-7917-1225-X.)
دنیای تصویر نشریه‌ای ایرانی است که از سال ۱۳۷۱ با هدف توسعهٔ فعالیت‌ها در حوزهٔ ادبیات سینمایی تأسیس شد. صاحب امتیاز، مدیرمسئول و سردبیر این نشریه از نخستین شماره در بهمن۱۳۷۱ تا شمارهٔ ۲۷۲ در اسفند ۱۳۹۵، علی معلم بود. پس از درگذشت علی معلم، امتیاز نشریه و مدیرمسئولی آن به امید معلم منتقل شد. همچنین سردبیر، خبرنگاران و عکاسان این مجله معمولاً در جشنواره‌های داخلی و خارجی مانند جشنواره فیلم کن، جشنواره فیلم برلین و جشنواره فیلم ونیز شرکت می‌کنند.
"دنیای تصویر" که در قطع بزرگ‌تر از معمول ماهنامه‌ها چاپ می‌شود، خیلی زود توانست مخاطبان خود را جذب کند و با وجود مشکلات مالی در چند سال اول انتشار، به یکی از پرآگهی‌ترین مجلات سینمایی تبدیل شد و توانست به‌عنوان یک مجلهٔ خصوصی به حیات خود تا به امروز ادامه دهد. معرفی فیلم‌های روز جهان به‌طور مفصل و انتشار ویژه‌نامه‌های مختلف دربارهٔ سینمای ایران و جهان، مخاطب خاص خود را به این ماهنامه جلب کرد.
جایزه دنیای تصویر یا جایزه حافظ نام مراسمی است که هر سال توسط علی معلم مدیرمسئول و سردبیر مجلهٔ سینمایی دنیای تصویر در ایران برگزار می‌شد که پس از مرگ او این سمت به پسرش و همسرش واگذار شد. اولین دورهٔ این جشن سال ۱۳۷۶ برگزار شد. هیئت داوران جایزه دنیای تصویر، ترکیب نه نفره‌ای از نویسندگان و منتقدان سینمایی دنیای تصویر هستند. کلیهٔ فیلم‌های سینمایی ایرانی نمایش‌داده‌شده در سینماهای کشور و مجموعه‌های داستانیِ تلویزیونی و ویدئوییِ صدا و سیما و شبکهٔ نمایش خانگی از ابتدای فروردین تا انتهای اسفند مورد داوری قرار می‌گیرند و نامزدها از میان ۷۸ فیلم اکران‌شدهٔ سال گذشته انتخاب می‌شوند. جایزهٔ این جشن، تندیس حافظ نام دارد.
در اواخر سال ۱۳۸۶ امتیاز چاپ "دنیای تصویر" توسط مراجع قضایی باطل شد و این نشریه تا شهریور ۱۳۸۸، به‌جز یک شماره در نوروز ۱۳۸۷، چاپ نگردید. اما پس از آن، مجوز انتشار نشریه رفعِ توقیف شد و از آن زمان بدون وقفه در دسترس خوانندگان بوده‌است.
علی معلم (زادهٔ ۱۹ آذر ۱۳۴۱ – درگذشتهٔ ۲۳ اسفند ۱۳۹۵) نویسنده، ناشر، منتقد، تهیه‌کننده، کارگردان، مجری تلویزیون و بازیگر ایرانی بود. او سردبیر و مدیرمسئول ماهنامه دنیای تصویر بود.
علی معلم فرزند آقا عبدالله معلم یکی از اهالی خاندان معلم در دامغان است.http://moallem.com/درباره-علی-معلم/ دوران کودکی و نوجوانی‌اش را در شهر دامغان گذراند و تحصیلات متوسطه را در تهران در رشتهٔ ریاضی- فیزیک دبیرستان سخن به پایان رساند. او فارغ‌التحصیل دانشکده صدا و سیما در رشته کارگردانی فیلم است و در مقطع فوق‌لیسانس در رشته پژوهش هنر (دانشگاه هنر) تحصیل کرده‌است. سابقهٔ تدریس سینما در مراکز آموزش فیلمسازی و دانشکده‌های سینمایی را داشت.
علی معلم در هیئت‌های داوری و انتخاب جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم فجر (هفت دوره)، جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم کشورهای غیرمتعهد (پیونگ یانگ)، جشنوارهٔ سینمای جوان، جشنوارهٔ فیلم‌های دانشجویی، جشنوارهٔ فیلم‌های خانوادگی، نخستین جشنوارهٔ فیلم و کیفیت، جشنوارهٔ فیلم جوان، جشنواره فیلم رویش و جشنواره بین‌المللی فیلم شهر (دو دوره)، نخستین جشنوارهٔ فیلم‌های ویدئویی تهران، جشنوارهٔ فیلم زنان (پروین اعتصامی) عضویت داشته‌است. وی همچنین سه دوره عضویت در هیئت انتخاب فیلم ایران برای آکادمی اسکار را بر عهده داشته‌است. او مجری، تهیه‌کننده و پایه‌گذار جشن سینمایی _تلویزیونی دنیای تصویر (تندیس حافظ) است که نخستین مراسم سینمایی بخش خصوصی در ایران می‌باشد.
علی معلم در روز ۲۳ اسفند ماه ۱۳۹۵ در سن ۵۴ سالگی به دلیل ایست قلبی در محل کارش درگذشت. پیکرش در تاریخ ۲۵ اسفند ماه ۱۳۹۵ پس از تشییع در خانه سینما در قطعه هنرمندان به خاک سپرده شد.
زبان گاگاووز (Gagauz language) نام گونه‌ای از زبان‌های ترکی است که توسط مردم گاگائوز یا به‌طور رسمی در گاگائوزیا، مولداوی تکلم می‌شود. این زبان از دو لهجه گاگائوزی بلغاری و گاگائوزی بحری تشکیل شده است. زبان ترکی روملی یک زبان متفاوت از زبان گاگائوز است.
در اصل الفبای گاگائوز همان الفبای یونانی بوده که در ابتدای سال ۱۹۵۷ به الفبای سیریلیک تغییر یافت.الفبای گاگائوز، الفبایی است که پایه لاتین دارد و در واقع همان الفبای ترکی به اضافه حرف "ä" (که در الفبای آذربایجانی همان صدای "ə" را دارد) و "ţ" است.
زبان پچنِگی یک زبان ترکی منقرض شده است که توسط مردم پچنگ در اروپای شرقی تکلم میشد.این زبان بسیار شبیه به زبان‌های اوغوز است اما مستندات ضعیف و فقدان گروهی که به این زبان صحبت کنند، مانع از این می‌شود که زبانشناسان بتوانند به‌طور قطع رده این زبان را در یک رده قرار دهند.البته بسیاری از کارشناسان به‌طور قطع این زبان را در گروه زبان‌های اوغوز قرار می‌دهند.
ناگیسا اوشیما (۳۱ مارس ۱۹۳۲–۱۵ ژانویه ۲۰۱۳) کارگردانی ژاپنی بود. او فعالیت عمده‌اش در ژاپن بود.
چشمگیرترین استعداد ظاهر شده در دهه ۷۰–۶۰ که آثارش بیشتر به مسایل جوانان امروز، مسایل سیاسی و تباهی سیستم موجود می‌پردازد. فیلم‌های وی بسیار شخصی و سورئالیستی است. شهر عشق و امید، قصه بی‌رحم جوانی، گورستان، در قلمرو احساسات و امپراطوری هوس از فیلم‌های شاخص او به‌شمار میایند
درباره اوشیما نقدهای مثبت و منفی بسیار نوشته‌اند عده‌ای او را بواسطه نگاه بی پروا و خاص نسبت به معضلات اجتمایی مانند فقر، فساد و فحشا مورد انتقاد قرار داده و عده‌ای نیز همین رویکرد را جز خصوصیات بارز آثار او می‌دانند.
بانی‌فیلم نخستین روزنامه سینمایی ایران، و یک سایت خبری تحلیلی سینمایی است که از هفتم مهرماه سال ۱۳۸۲ آغاز به کار کرد.
صاحب امتیاز، مدیر مسئول و سردبیر بانی فیلم مسعود داوودی است.
چند پیش‌شمارهٔ این روزنامه توزیع دکه‌ای نداشت و تنها برای نمایندگان مجلس فرستاده شد. انتشار سراسری روزنامه در کشور از ۷ مهر ماه ۱۳۸۲ آغاز شد و با وجود وقفه ای که در بهمن ماه سال ۱۳۸۳ در انتشار آن به وجود آمد،توقف انتشار بانی فیلم ، تا کنون در ۱۲ صفحه ادامه یافته‌است.
هرچند این روزنامه، نخستین روزنامهٔ سینمایی ایران لقب گرفته‌است اما به موضوعات نمایشی و هنری دیگر ازجمله تلویزیون، تئاتر، موسیقی، نقاشی و … نیز می‌پردازد.
شهر فرنگ نوعی سرگرمی کودکانه است به شکل جعبه‌ای چهارگوش، سوار بر چهارچرخ و قابل حمل که از سوراخ‌های دیواره آن عکس‌های قدیم ایران و عکس‌های نقاط دیدنی و معروف جهان به نمایش درمی‌آید. در هنگامی که هنوز سینما و تلویزیون در ایران رواج و رونق نیافته بود بازار شهر فرنگ رونق داشت و کودکان تماشای این تصویرهای متحرک را که با توضیحات متصدی دستگاه همراه بود بسیار دوست می‌داشتند. در گذشته استقبال مردم از این وسیله سرگرمی به حدی بود که شهر فرنگی بودن شغل آبرومندی به حساب می‌آمد.
مسبب ورود آن به ایران مظفرالدین شاه قاجار بود. وی در دیدار از نمایشگاه جهانی فرانسه که در پاریس برگزار شده بود، نظرش به شهر فرنگ جلب شد و این موضوع مقدمه‌ای برای ورود این دستگاه به ایران شد.
چند تصویر را طوماروار به یکدیگر می‌چسبانند و دو سر آن را به دو چوب می‌بندند و گرد محور چوب می‌گردانند. تصویرها از محوری باز می‌شوند و گرد محور دیگر بسته می‌شود. آنگاه این تصاویر را در جعبه قرار می‌دهند و بر دیوارهٔ جعبه عدسی ذره‌بینی تعبیه می‌کنند که تصاویر را درشت و روشن به بیننده نشان می‌دهد. کودکان در برابر عدسی می‌نشینند و متصدی شهر فرنگ شروع به چرخانیدن محور می‌کند و تصاویر یک‌به‌یک از برابر دیدگان کودک بیننده می‌گذرد. همچنین متصدی دستگاه با عباراتی شعرگونه که از قبل از بر کرده است، متناسب تصویری که می‌گذرد به شرح آن می‌پردازد و به تناسب پولی که دریافت می‌کند تمام یا قسمتی از آن تصاویر را به بیننده عرضه می‌دارد و وصف هر تصویر را با عبارت «شهر شهر فرنگه» آغاز می‌کند. پس از پایان این نمایش، شهرفرنگی یا متصدی شهرفرنگ، پرده‌ای را که از درون جعبه بر روی عدسی ذره‌بین تعبیه شده است و هنگام نمایش تصاویر آن‌را از روی ذره‌بین به کنار زده دوباره می‌آویزد و مانع دیدن تصویر می‌شود و پایان نمایش را با عبارت «سگ سیاه نخوردت!» اعلام می‌کند.
شهرفرنگی دستگاه خود را یا به دوش خویش حمل می‌کند یا با چرخهایی که به پایه‌های آن بسته شده است روی زمین حمل می‌کند. این دستگاه را گاهی با رنگهای مختلف و لامپ‌های کوچک رنگارنگ که با باتری خشک روشن می‌شود می‌آرایند اما تمام این وسایل برای جلب توجه کودکان نصب می‌شود و جنبهٔ فرعی دارد.
امروزه نیز دستگاه‌های مشابهی در نقاط گوناگون دیده می‌شود. نیروی دستگاه‌های امروزی برخلاف دستگاه‌های قدیم که با دست بود، با برق تأمین می‌شود. علاوه بر این امروز عکس گل و گیاه، بازیگران و گاهی نقاط گوناگون جهان همراه موسیقی غربی در آن نمایش داده می‌شود درحالی که در گذشته با آوازهای "عمو شهر فرنگ" همراه بود.
جانورنامه کتابی از میرزا تقی خان کاشانی است که به نظریات و کشفیات مدرن دربارهٔ تاریخ طبیعی خصوصاً زیست‌شناسی و زمین‌شناسی می‌پردازد.
فریدون آدمیت و برخی دیگر این کتاب را قدیمی‌ترین کتاب در تبیین نظریات داروین دانسته‌اند، اما پژوهشگران دیگری این نگاه را نادرست می‌دانند و معتقدند هیچ‌گونه بحث از تکامل زیستی در کتاب جانورنامه نیست. در عین حال برخی ردپای نظریه تکاملی لامارک را در آن می‌بینند.
آتش دزد اولین کتاب از سه‌گانه رمان آتش دزد نوشته نویسنده بریتانیایی تری دیری است. کتاب درباره پرومتئوس، تایتان یونانی است که در اساطیر یونان به عنوان فردی که آتش را از خدایان می‌دزدد و به انسانها می‌دهد معرفی شده‌است.
کتاب در حالی آغاز می‌شود که پرومتئوس به صخره‌ها زنجیر شده‌است و ایزد خشم قصد دارد جگر او را بیرون بکشد و تکه تکه کند، ولی در عوض پرومتئوس گردن ایزد خشم را می‌شکند و خود را از زنجیرهایی که پسر عمویش زئوس (خدای یونانی رعد و برق و فرمانروای آسمان) با آنها او را در کوه اسیر کرده میرهاند و می‌گریزد. زئوس به او فرصت می‌دهد تا در ازاء یافتن یک انسان قهرمان آزادیش را باز پس گیرد.
تئوس با استفاده از یک جفت بال جادویی که از زئوس قرض گرفته‌است به آینده سفر می‌کند و در شهر عدن با دو دزد به نام‌های عمو ادوارد و جیم آشنا می‌شود. در همین حال ایزد خشم هم در پی یافتن تئوس است تا از او انتقام بگیرد و وظیفه اش که خوردن جگر تئوس در صبح هر روز است را اجرا کند.
ابطال‌پذیری یا ابطال‌گرایی یا وازنش‌پذیریبریجانیان، ماری. "فرهنگ اصطلاحات علوم اجتماعی." زیر همین سرواژه برگرفته از "سنجش خرد ناب" ترجمه میرشمس‌الدین ادیب سلطانی. (به انگلیسی: falsifiability یا refutability) امکان منطقی این است که غلط بودن یک گزاره را بتوان از طریق یک مشاهده یا تجربه فیزیکی نشان داد.
ابطال گرایی علم را به مثابه مجموعه‌ای از فرضیه‌هایی می‌پندارند که به منظور توصیف یا تبیین دقیق رفتار چهره‌ای از جهان موقتاً پیشنهاد شده‌اند، با این همه، هر فرضیه‌ای این گونه نیست. چنانچه بنا باشد فرضیه‌ای یا نظامی از فرضیه‌های واجد منزلت قانون یا نظریه علمی بشود باید یک شرط اساسی را برآورده کند. چنانچه بخواهیم فرضیه‌ای را جزء معرفت علمی محسوب کنیم باید ابطال‌پذیر باشد.
کارل پوپر، که در نقد فلسفی خود از دیدگاه پوزیتیویستی مشهور روش علمی استفاده می‌کرد، به این نتیجه رسید که مذاکرات در مورد یک فرضیه، گزاره یا نظریه قابل مشاهده فقط اگر ابطال پذیر باشد قبول است.
بنابراین، فرضیه‌ای ابطال‌پذیر خواهد بود که یک گزارهٔ مشاهدتی یا مجموعه‌ای از گزاره‌های مشاهدتی منطقا ناسازگار با آن امکان وجود داشته باشد، بدین معنا که اگر صدق گزاره‌ها اثبات شد فرضیه را ابطال کند.
مغالطه ادعای ابطال ناپذیر زمانی روی می‌دهد که فردی ادعایی مطرح کند که اثبات غلط بودن آن غیر ممکن است.https://onlinelibrary.wiley.com/doi/pdf/10.1002/9781119165811.ch99 به عبارت دیگر بیان یک ادعا و اصرار بر درستی آن درحالیکه امکان نشان دادن نادرستی آن با آزمایش یا مشاهده وجود ندارد. بیان ادعای ابطال ناپذیر راهی است برای ترک مسیر منطقی در بحث و گفتگو. این ادعاها معمولا بر مبنای اعتقاد و ایمان بیان می‌شوند. بسیاری از تئوری‌های توطئه بر ادعاهای ابطال‌ناپذیر بنا شده‌اند.
همه ادعاهای ابطال ناپذیر مغالطه نیستند. زمانی یک ادعا مغالطه است که بر درستی یا نادرستی آن اصرار داشته باشیم.
مثال ۱: در جیب شلوار من پری کوچک و نامرئی زندگی میکند که کسی قادر به دیدن و ارتباط با آن نیست.
ممکن است در جیب این شخص موجودی جادویی با مشخصات ذکر شده باشد اما از آنجا که این ادعا طوری طراحی شده که قابل ابطال نباشد متعلق به حوزه علم و منطق نیست. https://www.logicallyfallacious.com/logicalfallacies/Unfalsifiability
مثال ۲: هر انسانی فانی است.
این مثال هرچند مفید و درست است ولی ابطال پذیر هم نیست. این مورد باید برای هر انسانی قابل آزمایش باشد در حالی که ممکن است فردی که در نظر گرفته می‌شود جوان باشد و سال‌ها منتظر بمانیم تا او بمیرد و بعد از آن باید روی انسان‌های دیگری آن را بیازماییم. تعیین حداکثر طول عمر (مثلا ۱۵۰ سال) هم تفاوتی ایجاد نمی‌کند چون دلیلی نداریم که پس از این کسی نتواند به این سن برسد.
مثال ۳: پله بهترین بازیکن فوتبال همه تاریخ است.
چون ممکن نیست ما تمام فوتبالیست های دنیا را از آغاز تا کنون بررسی کنیم، امکان نقض این گزاره وجود ندارد پس این جمله یک گزاره علمی محسوب نمی‌شود.
مثال ۴: خدا مهربان است.
چه اتفاقی باید بیفتد که نشان بدهد خدا مهربان نیست؟
مثال ۵: خورشید بسیار بزرگ تر از زمین است.
اکنون مدارکی داریم که به طور قاطع نشان می‌دهند که خورشید بسیار بزرگ‌تر از زمین است و کاملا می‌توانیم مطمئن باشیم که هیچ گاه چیزی جانشین آن نخواهد شد. پس این دیگر یک فرضیه‌ی علمی موقتی نیست که تا به حال از ابطال شدن مصون مانده باشد، بلکه یک حقیقت علمی است.
داموس کانورسوروم به معنی "خانه تغییر"، بنیادی در لندن برای یهودیان مسیحی شدهٔ انگلستان بود. این بنیاد اقدام به ارائه خانه‌های گروهی با اجاره کم به اعضایش می‌کرد زیرا آنان پس از مسیحی‌شدن، از کلیه دارائی‌های خود محروم شده بودند.
این مکان در سال ۱۲۵۳ میلادی به دست هنری سوم پادشاه انگلستان ایجاد شد. پس از اخراج یهودیان انگلستان در سال ۱۲۹۰ میلادی به دست ادوارد یکم، این بنیاد تبدیل به تنها راه ماندن یهودیان در انگلستان شد.
خورخه بوکای (زاده ۱۹۴۹ در بوئنوس آیرس) روانشناس آرژانتینی.
وی در سال ۲۰۰۵ متهم شد که قسمت پنجم یکی از کتاب‌هایش با نام «شیمریتی» صحنه‌هایی کپی شده از یکی از نوشته‌های مونیکا کاوایه است. این موضوع توسط دوست او، گونزالو گارثس، مطرح شد. خورخه بوکای بعدها با تأیید این مطلب اذعان کرد که این مورد «یک اشتباه کاملاً ناخواسته» در چاپ نقل قول‌ها بوده است. به همین جهت، او نوشتن در مجلهٔ روز «کلارین» را کنار گذاشت.
یوسف ملقب به بَرنابا یا بارناباس که از سبط لاوی و اهل قبرس بود، رسولان او را برنابای واعظ نام نهاده بودند.
وی از یهودی‌های شهر اورشلیم بود که به عیسی مسیح ایمان آورد. او مزرعهٔ خود را فروخت و وجه آن را به عیسی مسیح در راه تبلیغ و گسترش آیینش تقدیم کرد.
در کتاب اعمال رسولان، بارها به فعالیت‌های بشارتی برنابا در کنار پائولوس اشاره شده‌ و از ایشان در جمع رسولانِ مسیح یاد می‌شود.
برنابا پسر عموی یوحنا ملقب به مَرقُس، (نویسندهٔ انجیل مرقس، که دومین انجیل از چهار انجیل موجود در کتاب مقدس مسیحیان است) بود، که خانهٔ مادرش، محل گردهمایی مسیحیان بود. او که ظاهری مقتدر داشت و فردی نیکو و پر از روح‌القدس بود، مؤمنان اورشلیم را متقاعد کرد تا پائولس را بپذیرند و خود برای خدمت در میان امت‌ها به انطاکیه عازم شد. بنا بر سنّت ها شفاهی و یا برخی مکتوبات، که صحّت تاریخی آنان قطعی نیست، بارناباس در سال ۶۱ میلادی در قبرس کشته شد و جزو شهدای مسیحیت از او یاد می شود.
بنا به عقیدۀ برخی مسلمانان -و نه همه- انجیل برنابا را بارناباس نوشته است.
در مجموع سه اثر به برنابا نسبت داده می‌شود:
انجیل برنابا که از نظرات مختلف شباهت‌های زیادی به اعتقادات مسلمانان دارد، پیامبر اسلام را به گونه‌ای تأمل‌برانگیز بشارت می‌دهد. این کتاب همچنین به دلیل داشتن اشکالات تاریخی و نبود نسخه‌های تاریخی از آن تا قبل از قرن ۱۳ میلادی، توسط مسیحیان جزو متون مقدس قلمداد نمی شود و احتمالاً در یک فضای اسلامی نگاشته شده است. از سوی برخی محققان مسلمان -همچون - نیز به اصالت این انجیل به دیدهٔ تردید نگاه شده است.
نکتهٔ جالب اینکه انجیل برنابا عیسی را مسیح نمی‌داند، بلکه محمد را مسیح می داند: "پس اعتراف نمود یسوع (عیسی) و فرمود: «به راستی و درستی که من مسیا (مسیح) نیستم.»". این در حالی است که حتی خود قرآن، عیسی را مسیح می‌خواند، نه محمد را !
عیسی بر اساس آنچه انجیل برناباکتاب برنابا - 15:97 می‌گوید، در پاسخ سؤال کاهنی که نام آن حضرت را پرسیده بود پاسخ داد:
نام مسیا (مسیح) عجیب است، زیرا که خدا وقتی روان او را آفرید و او را در نور آسمانی گذاشت، برای او نامی انتخاب کردکتاب برنابا - 16:97 خدا فرمود: صبر کن ای محمّد! زیرا می‌خواهم برای تو (و فقط برای تو) بهشت و جهان خلق کنم؛ و می‌خواهم به خاطر تو بسیاری از خلایق [گناهکار] را ببخشم. حتی هر که نام تو را مبارک گرداند، مبارک می‌کنم و هر که تو را لعنت کند [ و با تو دشمنی ورزد] ملعون [و دور از رحمت من] می‌شود.
و سپس فرمود:انجیل برنابا 18:97
همانا نام مبارک او محمّد است. آن وقت همه مردم [که در اطراف یسوع بودند] با صدای بلند گفتند: ای خدا! پیامبر خود را به سوی ما بفرست. ای محمّد! هرچه زودتر برای خلاص جهان [از ظلم و فساد] بیا.صادقی تهرانی، محمد - بشارات عهدین - انتشارات شکرانه 1390
فرانچسکو فیچیکیا (زاده ۱۹۴۶ در بازل سوئیس)momen, p.193 (Francesco Ficicchia) نویسنده‌ای آلمانی زبان است. او در دهه هفتاد، عضو جامعه بهایی سوئیس شد و حتی برای مدتی در مرکز جهانی بهائی در حیفا کار کرده‌است. او در سال ۱۹۷۴، انصراف خود از جامعه بهایی را پس از ۳ سال عضویت در آن جامعه رسما اعلام می‌کند. از آن به بعد، او به نزاعی آشکار با جامعه بهائی و مقامات عالیش وارد می‌شود."Making the Crooked Straight," by Udo Schaefer, Nicola Towfigh, and Ulrich GollmerDenis MacEoin Reviews Making the Crooked Straight H-Bahai, 2001 او بعد از آن چندین مقاله و در نهایت کتابی در نقد جامعه بهایی، تشکیلات اداری بهائیت و اعتقادات آن‌ها می‌نگارد
علت پیدایش اختلاف فیچیکیا با جامعه بهائیت، مطالعه کتاب هرمان زیمر تحت عنوان «"یک وصیت‌نامه جعلی"» می‌باشد. هرمان زیمر در کتاب خود وصیت‌نامه عبدالبها را در پیروی از روث وایت جعلی دانسته و در پی آن جانشینی شوقی افندی را زیر سؤال برده است.
فیچیکیا نظرات مخالف خود را در ارتباط با تشکیلات بهائیت در یازدهم فوریه سال ۱۹۷۵ به صورت مقاله‌ای تحت عنوان «"نامه یک خواننده"»، در روزنامه der zürcher oberländer در زوریخ منتشر می‌کند. مدت کوتاهی پس از انتشار اولین نظرات خود و در ماه اوت سال ۱۹۷۵, فیچیکیا مقاله دیگری تحت عنوان «بهایی گری- یک آینده نا معلوم برای دین آینده» در نشریه ادواری دفتر مرکزی کلیسای پروتستان منتشر می‌کند. فیچیکیا تحقیقات خود را کامل کرده و آن را به صورت کتابی تحت عنوان «آیا بهائیت دین جهانی در آینده است؟ پژوهشی نقادانه در تعالیم، تاریخ و تشکیلات آن.» در سال ۱۹۸۱ توسط دفتر مرکزی کلیسای پروتستان آلمان دائره مسائل عقیدتی منتشر می‌کند. این کتاب بحث‌های بسیاری در پی داشته‌است. میشل میدلن برگر این کتاب را اولین اثر معتبر و نقادانه در زمینه بهائیت دانسته است. همچنین جامعه آکادمیک آلمان از این اثر استقبال ویژه‌ای می‌کند. به عنوان نمونه، قومیت شناسان و محققان مطالعات زبان عرب چون جوزف هنینگر در سال ۱۹۸۳ این کتاب را مورد پسند معرفی کرده‌است. وی همچنین با دنیس مک ایون مقایسه شده‌است. کتاب فیچیکا به جایگاه جامعه بهائی در آلمان لطمه وارد کرد. بهائیان در ابتدا تصمیم گرفتند توجهی به کتاب او نکرده ردیه‌ای بر آن ننگارند. اما بعداً آثار آن را در روابطشان با دولتمرادن دیدند. فیچیکیا مقاله دیگری نیز تحت عنوان «"بهائیت: دین، دولت و جامعه در یک حکومت دینی جهانی"» در زمینه بهاییت در سال ۱۹۹۴ به چاپ رسانده است. به نظر فیچیکیا نگاه نقادانه به بهاییت از طرف بهاییان به ندرت به چشم می‌خورد که اثر وی را در این راستا متمایز کرده‌است. جامعه بهایی پس از چهارده سال در ۱۹۹۵ کتابی تحت عنوان در رد نظرات فیچیکیا در ۸۶۰ صفحه می‌نگارد. این اثر ابتدا در آلمان منتشر می‌شود و پس از چندی به انگلیسی تحت عنوان و در پی آن به فارسی تحت عنوان «"راست را کژ انگاشتند"» ترجمه می‌شود. دنیس مک ایون به حجم این ردیه انتقاد وارد کرده، آن را غیر ضرروری دانسته و غیر آکادمیک خوانده است. همچنین صلاحیت نویسندگان آن را در نگارش یک کتاب گسترده آکادمیک زیر سؤال برده است. وی دلیل خود در بیان چنین مطلبی را، در غیر آکادمیک خواندن اثر فیچیکیا، توسط نگارندگان این ردیه بیان کرده‌است. به اعتقاد مک ایون، نویسندگان ردیه مزبور به همان اندازه از توانایی نگارش مطلبی آکادمیک برخوردارند که فیچیکیا برخوردار است. او هر دو جبهه را از نظر نگارش در زمینه‌های مطالعات دینی و زبان عرب آماتور معرفی کرده‌است. در این میان شوفر و گلمر هیچکدام نه به فارسی و نه به عربی مسلط می‌باشند، و بحث در مورد مسائل مطرح شده در کتابشان نیاز به تسلط به آن زبانها دارد. از طرف دیگر، به گفته دنیس مک ایون، بهاییان در مورد اسلام و مسیحیت همان کاری که فیچیکیا با بهاییت انجام داده است را انجام داده‌اند، حال چرا این گونه متون انتقادی را بر نمی‌تابند؟ وی معتقد است، بهاییان تنها تحقیقاتی که هیچ مغایرتی با نظرات محققان شناخته شده و اصول گرای بهایی ندارد، مورد قبول می‌دانند. و این راه را خلاف تحقیق آکادمیک می‌شمرد.
فیچیکیا کتاب خود را در سال ۲۰۰۹ تجدید چاپ می‌کند. به گفته وی علت تجدید چاپ کتاب سال ۱۹۸۱، پاسخ به اتهامات ردیه مزبور می‌باشد. او در چاپ جدید خود مطالب گذشته را کاملاً تکرار نکرده و نکات جدیدی را بر اساس واقعیت‌های روز به اثر گذشته خود اضافه کرده‌است.
فیچیکیا نظرات خود را در کتابش تحت سه بخش کلی بیان می‌دارد. بخش اول به معرفی بهاییت، تاریخچه، تعالیم و تشکیلات آن می‌پردازد. بخش دوم، کتاب اقدس بهاءالله را بررسی می‌کند و بخش سوم، تفاوت‌های موجود میان موارد مورد مدعای تعالیم و آموزه‌های بهاییت، با آنچه در واقعیت به چشم می‌خورد را مورد دقت نظر قرار می‌دهد. به نظر فیچیکیا، ساختار تشکیلات جهانی بهایی سختگیر و پیچیده است. همچنین تشکیلات از پیروان خود انتظار اطاعت بی چون و چرا دارد و خاطیان در ابتدا طرد اداری و در صورت اصرار بر تخطی، طرد روحانی می‌شوند. در این حال است که فیچیکیا اساس اهداف سیاسی تشکیلات جهانی بهایی را نوعی دیکتاتوری معرفی می‌کند. نویسنده از عنوان کلیسایی کردن جامعه بهایی در این میان استفاده می‌کند زیرا معتقد است که از زمان تشکیل بیت العدل، تشکیلات بهایی مانند کلیسای کاتولیک به عنصری از قدرت حقوقی بدل شده‌است. در این حال است که هرگونه تفکر انتقادی با برخورد از طرف تشکیلات مواجه شده و در مواردی مخالفان حتی با طرد اداری و روحانی مواجه می‌شوند. فیچیکیا معتقد است که این گونه تمرکزگرایی در تشکیلات ضد دمکراتیک است. فیچیکیا کتاب اقدس را سرشار از قواعد سخت و نامانوس و در مواردی حتی طاقت فرسا قلمداد می‌کند. به عنوان نمونه، دو همسری و اتخاذ کنیز، احکام ارث و مهریه و احکام کیفری چون برخورد با سارق را مخالف تعالیم تبلیغاتی بهاییان می‌داند. در ادامه نویسنده اشاره می‌کند که شاید علت عدم دسترسی کامل غرب به این کتاب همین احکام نامتعارف باشد.
در حیطه مباحث مهندسی نرم‌افزار، نمودار کلاس در زبان مدل سازی یکپارچه یک نوع از نمودارهای ساختاری ایستاست که ساختار یک سیستم را با نمایش کلاسهای سیستم، خصوصیات آنها و روابط بین آنها توصیف می‌کند.
نمودار کلاس اصلی‌ترین جزء سازنده در مدلسازی شی گراست. این نمودار هم برای مدلسازی مفهومی کلی برنامه و هم برای مدلسازی طراحی جزئیات برای ترجمه به کد برنامه‌نویسی به کار می‌رود. یک کلاس در این نمودار به صورت جعبه مستطیلی نمایش داده می‌شود که از سه بخش تشکیل شده است:Scott W. Ambler (2009) نمودارهای کلاس یو ام‌ال 2. Webdoc 2003-2009. دسترسی در دسامبر 2, 2009
یک کلاس نمایشگر یک موجودیت از یک سیستم معین است که پیاده‌سازی کپسوله شده (encapsulated) ای از یک کارکرد موجودیت داده‌شده را ارائه می‌دهد. این کارکردها از طریق متدهای یک کلاس عرضه می‌شوند. کلاس همچنین دارای ویژگیهایی است که خصایص یکتای کلاس را تعریف می‌کنند. در مراحل اولیه انعقاد طراحی سیستم، کلاسها را کلاس‌های تحلیلی یا کلیشه (stereotype) می‌نامند. کلاس‌های تحلیلی بر اساس رفتارشان به سه دسته تقسیم می‌شوند:نمودار کلاس یوام‌ال 14 مه 2003. بازیابی شده در 16 آگوست 2010
"واسط"ها (Interface) گونه‌ای از کلاسهای تغییر یافته هستند که به جای پیاده‌سازی کارکرد تنها آن را تعریف می‌نمایند. واسط‌ها همه ویژگی‌های کلاسها را دارند و تنها تفاوتشان این است که در واسط متدها فقط تعریف می‌شوند و پیاده‌سازی در کلاسها انجام می‌شود.
"بسته" (Package) این امکان را فراهم می‌کند که کلاسها و واسط‌هایی را که به یکدیگر شبیه یا مرتبط اند را در گروه‌هایی جمع‌آوری نمود. گروه‌بندی عناصر طراحی در یک عنصر بسته باعث خوانایی بیشتر نمودارهای کلاس می‌شود.
یو ام‌ال سازوکارهای ویژه‌ای برای نمایش اعضای کلاس (متدها و خصوصیت‌ها) و اطلاعاتی اضافی راجع به آنها ارائه می‌دهد.
برای مشخص کردن قابلیت دید هر یک از اعضای کلاس (یعنی متدهاوخصوصیات) از نمادهایی که در جدول زیر آمده‌اند استفاده می‌شود که می‌بایست قبل از نام کلاس قرار گیرند:مشخصات زبان مدلسازی یکپارچه نسخه 2.2 (OMG UML) : مه 2009. بازیابی شده در 16 آگوست 2010.
یو ام‌ال دو نوع حوزه مختلف برای اعضا تعیین می‌کند: نمونه(instance) و دسته کننده (Classifier). در مورد اعضای "نمونه"ای، حوزه، یک نمونه خاص است. برای خصوصیات این بدان معناست که مقدار خصوصیتها در نمونه‌های مختلف تغییر می‌کند. برای متدها بدان معنی است که فراخوانی آن روی وضعیت نمونه تأثیر می‌گذارد یا به عبارت دیگر تنها روی خصوصیات نمونه‌ای تأثیر دارد.
در اعضای "دسته کننده"، حوزه کلاس است. برای خصوصیات این بدان معناست که مقدار خصوصیت در تمام نمونه‌ها یکسان است. برای متدها این بدان معناست که فراخوانی این متدها بر روی وضعیت نمونه‌ها تأثیری ندارد. در بسیاری از زبانهای برنامه‌نویسی دسته کننده‌ها را با کلمه static نشان می‌دهند. در صورت نیاز به تعریف عضوی از نوع دسته کننده باید زیر آن خط کشید، در غیر این صورت به عنوان پیش فرض حوزه آن نمونه‌ای در نظرگرفته می‌شود.
آبی نام فیلمی است به کارگردانی حمید لبخنده با بازی هدیه تهرانی، بهرام رادان، حسن جوهرچی، جمال اجلالی و شیلا خداداد محصول سال ۱۳۷۹ است.
دختری جوان به نام مهتاب (هدیه تهرانی) در خیابان با ماشین فرد مسافرکشی به نام ارسطو (بهرام رادان) در خیابان تصادف کرده و فرار می‌کند. ارسطو (بهرام رادان) با کمک دوست خود اتومبیل مهتاب را پیدا می‌کند و بعد از قطعه قطعه کردن آن را به مهتاب (هدیه تهرانی) تحویل می‌دهد. مهتاب برای تلافی کار او به دروغ به پدر و مادر ارسطو می‌گوید که پسرشان او را اغفال کرده و والدین ارسطو بدون فوت وقت آن دو را به عقد هم درمی‌آورند. بعد از ازدواج، مهتاب مهریه و طلاق می‌خواهد و از طرفی دیگر چون باخبر می‌شود که پدرش قصد ازدواج مجدد دارد درصدد آزار ارسطو برمی آید، اما وقتی با پدرش صحبت می‌کند پشیمان می‌شود و مهتاب (هدیه تهرانی) ضمن عذرخواهی از ارسطو، سند ازدواج خود را به ارسطو (بهرام رادان) می‌دهد تا مراسم طلاق انجام شود که در این موقع ارسطو از او تقاضای ماندگاری می‌کند.
رابرت هموند پاتریک (؛ زادهٔ ۵ نوامبر ۱۹۵۸) بازیگر آمریکایی است. او برای به تصویر کشیدن شخصیت‌های شرور و مقتدر شهرت دارد و یک جایزهٔ ساترن نیز کسب کرده‌است.. او برای بازی در نقش تی-۱۰۰۰ در فیلم اکشن "" (۱۹۹۱) به شهرت رسید. منتقدان شخصیت تی-۱۰۰۰ را به‌عنوان «یکی از هیولاهای بزرگ سینما»، هم به خاطر بازی پاتریک و هم به دلیل ترکیب ماهرانه جلوه‌های ویژه‌ای که برای درک توانایی‌های تغییر شکل او به کار می‌رفت، تحسین کردند.
لیندا کارول همیلتون (؛ زاده ۲۶ مارس ۱۹۵۶) بازیگر آمریکایی است. او برای بازی در نقش سارا کانر در مجموعه فیلم‌های "نابودگر" شهرت دارد. او برای بازی در مجموعهٔ تلویزیونی "دیو و دلبر" (۱۹۸۷–۱۹۹۰) نامزد دریافت دو جایزهٔ گلدن گلوب و یک جایزهٔ امی شد. دیگر آثارش "کودکان ذرت" (۱۹۸۴)، "قله دانته" (۱۹۹۷) و "چاک" هستند.
همیلتون پیش‌تر با بازیگر بروس ابوت و کارگردان جیمز کامرون ازدواج کرده‌ بود.
لیندا همیلتون دوبار ازدواج کرد و دو بار طلاق گرفت. اولین بار در سال ۱۹۸۲ با بروس ابوت که آنها در سال ۱۹۸۹ از هم جدا شدند. دومین بار با جیمز کامرون در سال ۱۹۹۷ که آن دو نیز در سال ۱۹۹۹ از هم جدا شدند. وی یک پسر از بروس ابوت و یک دختر از جیمز کامرون دارد و صاحب دو فرزند است.
او مبتلا به اختلال دو قطبی می‌باشد.
لیندا همیلتون تا به حال در ۲۷ فیلم سینمایی و ۴۲ سریال تلویزیونی به ایفا نقش پرداخته‌است که در اینجا به برخی از آنها اشاره می‌کنیم:
پ در دو مورد به کار می رود:
ت در دو مورد به کار می رود:
ژوزه بوسینگوا داسیلوا (متولد ۲۴ اوت ۱۹۸۲) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
وی فوتبال حرفه‌ای را از تیم بوآویستا شروع کرده و در فصل ۰۴-۲۰۰۳ به باشگاه پورتو پیوست، بوسینگوا در تاریخ ۱۱ مه ۲۰۰۸ با قراردادی به ارزش ۲۰.۶ میلیون یورو (۱۶.۳ میلیون پوند) به تیم چلسی منتقل شد. وی پس از چهار سال حضور در چلسی و پس از اتمام قرارداد در تاریخ ۱۷ آگوست ۲۰۱۲ با قراردادی سه ساله به عضویت باشگاه کویینز پارک رنجرز درآمد.
از افتخارات بوسینگوا می‌توان به ۴ بار قهرمانی در لیگ پرتغال به همراه تیم پورتو، یک قهرمانی با تیم چلسی در لیگ برتر انگلستان و همینطور ۲ قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا به همراه تیم‌های پورتو و چلسی اشاره کرد.
سوپر جام فوتبال پرتغال
جام خیریه انگلستان
منظومه هُژَبر سلطان (مازندرانی: هوجبرنومه یا هوجبر سلطون) روایتی شعرگونه به زبان مازندرانی برگرفته از حادثه‌ای تاریخی است که در شمال ایران رخ داده‌است.
مضمون این منظومه مربوط می‌شود به دو رویداد تاریخی نبردهای سوادکوه (۱۲۹۸ و ۱۳۰۰هـ. ش) و ستیز انجمن ملی طبرستان (امیرمؤید سوادکوهی و فرزندانش) با نظامیان تحت فرمان رضاشاه.هژبرسلطان، دکتر زین العابدین درگاهی، نشر رسانش، ۱۳۸۹، شابک:۹۷۸-۶۰۰-۵۰۱۱-۲۵-۸، صفحه:۱۱
این منظومه گزارش تاریخی صرف نیست؛ مردم آنگونه که پسندشان بوده از این واقعیت تاریخی سودجسته و در مناطق مختلف طبرستان، مطابق شرایط خاص، آن را بازسازی کرده‌اند.هژبرسلطان، دکتر زین العابدین درگاهی، نشر رسانش، ۱۳۸۹، شابک:۹۷۸-۶۰۰-۵۰۱۱-۲۵-۸، صفحه:۱۲
ماجرا از آنجا آغاز شد که وثوق‌الدوله (نخست وزیر وقت) دستور به جمع‌آوری اسلحه از دست افراد غیرنظامی و غیردولتی داد. ظهیرالملک (حاکم ایالت مازندران) نیز برای اجرای آن تصمیم به گرفتن سلاح‌های قشون امیرموید افتاد. ولی در این هنگام امیرموید و پسرانش (از جمله هژبرسلطان) از دادن سلاحشان خودداری کردند و پس از قرارداد ۱۹۱۹ با آن اعلام مخالفت کردند.کاست هژبرخوانی، ابوالحسن خشرو، استریو ماهور، ۱۳۷۵، پشت جلد کاست
منظومه هژبرسلطان در تقسیم‌بندی سروده‌ها در رده منظومه‌های حماسی است. سرایندگان این منظومه آنگونه که خواسته‌اند این منظومه را بازسازی کردند و مطابق آرمان‌ها و خواسته‌هایشان با دستمایه قراردادن رویدادها به سرودن پرداخته‌اند. این منظومه مانند دیگر منظومه‌های حماسی، انعکاسی از آمال جامعه و مردمی است که در دست یافتن به آرمان‌هاشان ناکام و دچار مشکلند.هژبرسلطان، دکتر زین العابدین درگاهی، نشر رسانش، ۱۳۸۹، شابک:۹۷۸-۶۰۰-۵۰۱۱-۲۵-۸، صفحه:۱۷
البته بعضی از مؤلفان در حماسی بودن این منظومه به دیدهٔ شک نگاه کرده‌اند. چنانچه کیوان پهلوان نقدی بر حماسی قلمداد کردن این منظومه نوشته‌است.موسیقی مازندران، کیوان پهلوان، نشر آرون، ۱۳۸۸ ولی بیشتر نویسندگان، زبان‌شناسان از این منظومه به عنوان یک منظومه حماسی یادکرده‌اند.حماسه ملی ایران، نلدکه، ترجمه بزرگ علوی
آغاز این حماسه با یک نوع خودآگاهی از حوادث مصیبت‌باری همراه است که روی خواهد داد. آن خبر ناگوار اسائهٔ ادب به ساحت پهلوانی و جوانمردی است.
هژبرسلطان «قهرمان منظومه» برای ادب کردن دشمنی که قصد جسارت دارد، بر می‌آشوبد، با یک برنامه ساده و بدون هیچگونه مقاومتی از سوی دشمن، حریف قدرتمند را به بند می‌کشد.
امیرموید نیز به سان همهٔ پیران در حماسه‌ها، راهنما و راهگشای فرزند و به‌واقع نوعی تکیه‌گاه اصلی و مهم برای قهرمان داستان است. او با حس قوی خود (در داستان این حس قوی با نوعی پیشگویی با استفاده از رمل صورت می‌گیرد) درمیابد که باید نبرد سهمگینی را تدارک دید و این موضوع را به پسران گوشزد می‌کند. مدتی نگذشت که جنگ و گریز به راه می‌افتد.
این نبرد، که در واقعیت تاریخی خود طی دو دوره رخ داد، در منظومه به صورت یک نبرد فشرده و سخت روی‌می‌نماید.
فرزندان امیرموید به کوهستان پناه می‌برند(این کار برای خاندان امیرموید رسمی نانوشته بود) و پس از طی مسافتی طولانی به نزد ایلات ترکمن در ترکمن‌صحرا می‌گریزند. در اینجا نبرد متوقف می‌شود و پدر و فرزند ارشدش به گروگان گرفته می‌شوند.
هژبر و سیف‌الله خان به اجبار به خدمت نظام درمی‌آیند. دشمن در اینجا شروع به اختلاف‌سازی بین دو برادر می‌کند و به سیف‌الله خان مقام و پست می‌دهد اما هژبر هنوز مجبور است که مانند دیگر سربازان نظام را ادامه دهد. برادر بزرگتر (سیف‌الله خان) با گرفتن پست به دشمنان اعتماد می‌کند ولی هژبر می‌کوشد تا برادر را از میزمذاکره دور کند و نیرنگ‌های دشمنان را بر آب سازد. در اینجا همسر سیف‌الله خان و خود وی هژبر را به مذاکره تشویق می‌کنند. هژبر نیز به احترام برادربزرگش به مجلسی که دشمنان تدارک دیده‌اند می‌رود. اما هر دو برادر را دستگیر می‌کنند و دستهایشان را می‌بندند. هژبر در اینجا مانند قهرمانان اساطیری ریسمان را با زور بازویش پاره می‌کند بنابراین دستهایش را با سیم تلفن می‌بندند.
در اینجا یاران هژبر به کمکش می‌شتابند اما اثری ندارد و هژبر در میانهٔ راه تهران کشته می‌شود. در پس این کار مردم عزادار می‌شوند و نام و یاد هژبر دهان به دهان به نسلهای بعدی می‌رسد تا آنکه تو (خواننده) این اشعار را می‌شنود.
منظومه حماسی هژبرسلطان قالبی مخصوص خود دارد و هر مصرع آن حکم بیت را دارد. از همین رو هم‌قافیه بودن تمام مصرع‌ها همانندی آن را از مثنوی دور می‌کند. تکرار یک مصرع آن را با ترجیع‌بند مشابه می‌سازد، اما مصرع یا بیت ترجیع‌بند مشخص آورده نمی‌شود. ولی این ویژگی در منظومه هژبرسلطان واقف نیست.بررسی منشا وزن شعر پارسی، کامیار وحیدیان، مشهد،۱۳۷۰، صفحات:۷۳-۷۵
سرایندگان این منظومه از عوام بوده‌اند و بنابراین فقط با ذوق و استعداد خدادادیشان این اشعار را سروده‌اند و به وزن و قافیه توجهی نداشته‌اند.هژبرسلطان، دکتر زین العابدین درگاهی، نشر رسانش، ۱۳۸۹، شابک:۹۷۸-۶۰۰-۵۰۱۱-۲۵-۸، صفحه: ۷۱
این منظومه مانند بسیاری از اشعار سروده‌شده در پیش از اسلام یا اشعار گیلکی با موسیقی خوانده می‌شود و لحن خاصی در خواندن آن وجود دارد. و فقط زمانی که با آهنگ مخصوص خود خوانده شود موزون است و به صورت مجرد وزنی ندارد.سیر رباعی، سیروس شمیسا، تهران، ۱۳۷۰، صفحه:۱۲-۱۳
شخصیت هژبر (اسدالله خان باوند) در نظر مردم شخصی محبوب، دوست‌داشتنی، مؤمن به حق، دلسوز، حامی مظلومان، شجاع، ماهر در تیراندازی و... است.هژبرسلطان، دکتر زین العابدین درگاهی، نشر رسانش، ۱۳۸۹، شابک:۹۷۸-۶۰۰-۵۰۱۱-۲۵-۸، صفحه: ۷۷ به گونه‌ای که در یک شب از سرخ‌آباد تا شیرگاه تمام نگهبانان و سربازان دولتی را تار و مار می‌کند.هژبرسلطان، راوی:سبزعلی شیرزادی، متولد ۱۲۹۰، ساکن روستای پیت سرا، صفحه: ۷۷ با این همه توانمندی نسبت به مردم خوش‌رفتار و خوش‌برخورد است.هژبرسلطان، راوی:رستم محسنی، متولد ۱۲۸۱، ساکن روستای پیت سرا، صفحه: ۷۷ پنجه‌های دستانش کوتاه‌است اما چنان هنرمند است که چاشنی گلوله‌ای را بر روی سوزنی روی کلاه، به گلوله می‌بست هژبرسلطان، راوی:قلی‌نژاد (پیرمردی نابینا)، متولد ۱۲۸۵، ساکن روستای بالا دوآب، صفحه: ۷۷ یا در حال تاخت، بر روی اسب، تیر را بر هدف می‌زدهژبرسلطان، راوی:بزرگمهر، ساکن روستای شورمست، صفحه: ۷۷، در حال سوار، سم اسب در حال تاخت را نشانه می‌گرفتبازخوانی تاریخ مازندران، مقاله:گوشه‌ای از زندگانی امیرمؤید، اسدالله عمادی، ساری، ۱۳۷۲، صفحه: ۲۸۲ یا سکه را در هوا با گلوله می‌شکافت.
آنچنان با هیبت است که در کنار رود می‌ایستد تا اسب رفع تشنگی کند اما اسب آب نمی‌نوشد؛ هژبر فریاد می‌کشد: مگر هژبر را در آب می‌بینی و آب نمی‌خوری؟ ناگهان درمیابد که خود بر مرکب سوار است و عکسش در آب پیداستهژبرخوانی، ابوالحسن خوشرو، ساری، زبان:طبری، مابین اشعار ِحماسی هژبرسلطان
برج‌های دوگانه خَرَقان (قاراقان) دو برج آجری دوره سلجوقی هستند که با فاصله ۲۹ متری از یکدیگر و در فاصله یک کیلومتری روستای حصار از توابع دهستان خرقان غربی در شهرستان آوج استان قزوین قرار دارند. این بنا در ۲۳ خرداد ۱۳۵۶ به شماره ۱۳۹۵ در آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
این مجموعه شامل ۲ برج است که برج شرقی از برج غربی قدیمی‌تر است. برج قدیمی که هشت‌ضلعی است، حدود ۱۵ متر ارتفاع و ۱۱ متر قطر دارد.
گره‌چینی و نقوش هندسی آجرکاری دوره سلجوقی، در این بنا به کمال رسیده‌است.
اجرای آجرکاری این برج‌ها حاکی از مهارت بالای سازندگان آن است و این بنا را یکی از چشمگیرترین بناهای قرن پنجم قمری بدل کرده‌است. در آجرکاری این بنا، شیوه‌ای تازه به کار گرفته شده‌است که بعداً در ساخت بناهای دیگری چون گنبد سرخ مراغه نیز استفاده شده‌است.
تمامی بنا به ضخامت ۶۰ سانتی‌متر با آجرهای ساده به ابعاد ۵×۱۹×۱۹ یا ۵×۲۰×۲۰ سانتی‌متری ساخته شده که روی آن به ضخامت ۲۱ سانتی‌متری آجرکاری تزئینی انجام شده‌است. در برج‌ها حدود ۲۵ نوع آجرکاری تزئینی با طرح‌های مختلف وجود دارد که حصیری، جناغی، خفته‌راسته، گره مربع سرمه‌دان، مربع پای باریک و چهارترنجی از آن جمله هستند.
نخستین نمونه گنبدهای نار (پیازی و نیم‌کره) و گنبدهای دو پوسته گسسته (میان‌تهی) در این برج‌ها دیده می‌شود و آن را از نظر پیشتازی در این عرصه مهم می‌کند. از ویژگی‌های بنا حدس زده‌می‌شود که پوسته دوم آن مخروطی‌شکل نیست و دو پوسته آن کاملاً در نیم‌رخ هم قرار ندارند.
از پوسته خارجی گنبد برج قدیمی چیزی باقی‌نمانده‌است اما پوسته داخلی آن سالم است و با انحنا به کمک طاق‌نماها و کاربندی شانزده‌گانه‌ای بالای هشت‌ضلعی بنا قرار گرفته‌است.
در سردر ورودی برج‌ها در کتیبه‌هایی که در بالای ساقه گنبد قرار دارد اطلاعاتی در مورد سال ساخت و معمار نوشته شده‌است. در کتیبه دوخطی برج قدیمی چنین نوشته شده‌است:
که نشان از ساخت بنا در سال ۴۶۰ (قمری) توسط محمد بن مکی زنجانی دارد. کتیبه برج جدید سال ساخت ۴۸۶ به معماری ابوالمعالی بن مکی زنجانی را نشان می‌دهد اما احتمالاً معمار هر دو برج یک نفر بوده‌است.معمار برج شرقی فرد فوق الاشاره بوده ولی معمار برج غربی ابوالمعالی بن محمد مکی الزنجانی القبه بوده که برج غربی در سال 486 هجری توسط برادر یا پسر معمار برج شرقی ساخته شده است برج قدیمی در زمان سلطان عضدالدین آلپ ارسلان سلجوقی و برج غربی در دوره سلطنت ابوالمظفر برکیارق سلجوقی احداث شده است
داخل برج قدیمی نقاشی‌هایی قرار دارد که در نوع خود باارزش هستند. در این نقاشی‌ها، طاووس نر با چتری به شکل بادبزن، ستاره‌های شش یا هشت‌پر، دو طاووس در مقابل یکدیگر، یا دو طاووس که گردن‌های بلندشان به هم پیچیده دید می‌شود. میان دو طاق‌نمای داخل بنا نقش تجریدی درخت انار با دو پرنده در دو طرف‌آن دیده‌می‌شود. تزئینات سطح داخلی گنبد شامل نقوشی تزئینی با تلفیقی از خط کوفی است که در کادرهایی با رنگ سبز و آبی ایجاد شده‌است.
فضای داخلی این برج پوشش گچی و نقاشی دیواری ندارد و دیوارها سراسر آجرچینی ساده دارند. حاشیه گنبد هشت حاشیه پهن با نقوش هندسی دارد که زیر آنها کتیبه‌ای قرآنی به خط کوفی مشاهده می‌شود. ضریح داخل این برج با برج قدیمی هم‌اندازه و بدون تزیینات است اما در حاشیه بالای آن، نام دوازده امام با خط نسخ حکاکی شده‌است.
تا اوایل دهه ۱۳۴۰، بر اساس نوشته‌های کتیبه‌های روی ضریحهای چوبی تصور می‌شد که این دو بنا آرامگاه دو امامزاده به نام‌های حدیده‌خاتون و محمد از فرزندان موسی‌بن‌جعفر هستند اما با بررسی‌های بعدی مشخص شد که دو ترک سلجوقی به نام‌های «ابوسعید بیجار پسر سعد» و «ابومنصور ایلتای‌تی پسر تکین» در این بناها دفن شده‌اند.
این بنا بارها مرمت شده‌است. در سال ۱۳۴۷ روستاییان محلی قسمتی از بنا را که بر اثر سیلاب در زیر رسوبات سست قرار گرفته بود به شکل ابتدایی تعمیر کردند. برج‌ها در سال‌های ۱۳۵۳، ۱۳۶۹، ۱۳۷۰ و ۱۳۷۳–۱۳۷۱ مورد مرمت قرار گرفتند.
در زلزله بوئین‌زهرا در سال ۱۳۸۱، هر دو برج آسیب قابل توجهی دیدند. با توجه به وضعیت مناسبی که دو برج تا پیش از این داشتند می‌توان گفت که این زلزله یکی از قوی‌ترین زلزله‌های این منطقه در ۹۰۰ سال اخیر بوده‌است.
احمد الیعقوبی ابو العباس احمد بن اسحاق بن جعفر بن وهب بن واضح الیعقوبی معروف به ابن واضح و الیعقوبی، (متولد بغداد)مقدمه تاریخ یعقوبی جلد اول مورخ و جغرافی‌دان شیعی، تا ۸۷۳ میلادی در ارمنستان و خراسان زندگی کرد و تا ۸۹۱ میلادی هنوز زنده بود. جغرافی‌دانان پس از وی، به ویژه ادریسی و ابوالفدا از آثار او بهره‌ها برده‌اند.
جد وی (واضح) از طرف منصور عباسی به خلافت ارمنستان، آذربایجان و مصر را در اختیار داشته‌است که در سال ۱۶۹ ه‍.ق به دستور هادی یکی از خلفای عباسی به قتل می‌رسد.
او آثار گران‌بهایی از خود برجای گذاشته‌است. یکی از این آثار کتاب "البلدان" است. یعقوبی این کتاب را در سال ۲۵۸ ه‍.ق و در مراکش نوشت و این کتاب، مرجعی برای نویسندگانِ بعد از او قرار گرفت. او برای نگارش این کتاب اقدام به مسافرت‌های زیادی کرد. او مسافرت خود را از بغداد و سامرا شروع می‌کند و بعد به طرف ایران امروزی و شمال افغانستان و ترکستان و هند و چین می‌رود. سپس از جغرافیای امپراتوری بیزانس، سوریه، مصر و شمال آفریقا سخن می‌گوید؛ که البته بخش بیزانس و شمال آفریقای این اثر گم شده‌است.