moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
نسخه تلفن همراه این سری از «آی جی ان» نمره بسیار خوب ۹ از ۱۰ را دریافت کرد. این سایت، این نسخه را یک محصول بسیار عالی توصیف کرد که علاقه‌مندان بازی‌های فکری می‌توانند هفته‌ها از آن لذت ببرند. سایت آی‌جی‌ان نسخه نینتندو دی‌اس بازی Chessmaster: The Art of Learning را نقد و از نداشتن بخش چند نفره آن انتقاد کرد، اما در مجموع نمره خوب ۸٫۷ از ۱۰ را به آن داد. اما در مورد نسخه پلی استیشن همراه این بازی، عبارت «خسته کننده» را به کار برد و اضافه کرد: «با این حال هیچ شکی نیست که اطلاعات این بازی ارزشمند است و شما می‌توانید چیزهای جدیدی از آن یاد بگیرید».
با وجود اینکه موتور بازی Chessmaster به قدرت موتور بازی‌های شطرنج مشابه در بازار (مانند فریتز)Fritz نبود، منتقدان سری Chessmaster را به دلیل آموزش‌های موجود در بازی که قشر آماتور و معمولی را برای آموزش هدف قرار داده بود، ستودند. آی‌جی‌ان در نقد Chessmaster 9000 نوشت: «این سری بازی همیشه خود را به عنوان ابزار آموزش شطرنج رده-اول مطرح کرده‌است». و از ابزار آموزشی این بازی که جزئیات فراوانی برای مبتدیان شطرنج فراهم می‌کند، تقدیر کرد. گیم اسپات نیز Chessmaster 10th Edition را مثبت نقد نمود و آن را یک نرم‌افزار بزرگ نامید که هر شخصی (چه مبتدی و چه حرفه‌ای) می‌تواند از آن استفاده کامل را ببرد.
یکی از نقدهای عمومی در مورد این سری مربوط به عدم پیشرفت امکانات در شماره جدید آن می‌باشد، طوری که آی‌جی‌ان دربارهٔ Chessmaster 10th Edition نوشت: «این بازی نسبت به دو نسخه قبل تر به اندازه کافی به روز نشده‌است».
تامس اسپرت (؛ ۱۶۳۵ – ۲۰ مه ۱۷۱۳) کشیش، و نویسنده اهل بریتانیا بود. وی اسقف راچستر و رئیس مذهبی وِست مینستر ، نخستین تاریخ انجمن سلطنتی را که در سال ۱۶۶۲ به وجود آمده بود نوشت. کتاب او "تاریخ انجمن سلطنتی لندن، برای پیشبرد دانش طبیعی" در سال ۱۶۶۷ به چاپ رسید.
اسپرت پس از بحث کوتاهی دربارهٔ فلسفه قدیم و جدید و روزهای اولیه شکل گیری انجمن، به شرح صلاحیت اعضاء و جذبه‌های کلی رویال سوسایتی می‌پردازد که در زیر آمده است.
"در خصوص صلاحیّت اعضای این انجمن، باید توجه داشت که آنان مردانی هستند که مذاهب و ملیّت‌ها و حرفه‌های مختلف که با آزادی و میل خویش به انجمن پیوسته‌اند. رعایت این نوع پیوند برای همه الزامی است، والا بر خلاف وعده عمل کردن برایشان کسر شأن خواهد بود. زیرا آنها علناً قول داده و اعلام می‌دارند که قصدشان ریختن یک بنیان فلسفی انگلیسی، اسکاتلندی، ایرلندی، لهستانی، یا پروتستانی نیست؛ بلکه یک فلسفه‌ای که شامل حال تمامی بشر می‌گردد."Henderson (1941) p. 29Henderson (1941) p. 28Martin (1967) p. 13Hunter (1984) p. 160Hunter (1984) p. 161
ببر مالایی نام یک زیرگونه از گونه ببر است که در جنوب و قسمت‌های مرکزی شبه‌جزیره مالایا زیست می‌کند. در سال ۲۰۱۵ این گونه به‌عنوان گونه در معرض انقراض توسط اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت طبقه‌بندی شده‌است. فقط ۲۰۰ قلاده از این جانور وجود دارد.
خاموشی ۲۰۰۳ () یک قطع برق سراسری در ایالت‌های غرب میانه آمریکا و شمال شرقی آمریکا و همچنین انتاریو کانادا بود که در ساعت '۱۶:۱۰ (به وقت منطقه زمانی شرقی) روز پنج شنبه ۱۳ اوت ۲۰۰۳ به وقوع پیوست.
برق برخی مناطق تا ساعت ۱۱ شب وصل شد ولی برخی دیگر دو روز برق نداشتند. در مناطق دورتر این خاموشی حتی تا یک هفته طول کشید.
در آن زمان، این بزرگترین خاموشی پس از خاموشی ۱۹۹۹ جنوب برزیل بود.
دلیل اصلی این قطعی سراسری، اشکال نرم‌افزاری در سیستم هشدار اتاق کنترل فرست انرژی بود.
همستر اروپایی یا دهان‌کیسه اروپایی نام گونه‌ای از زیرخانواده همستر است. همچنین به عنوان همستر اوراسیا، همستر شکم سیاه یا همستر معمولی نیز شناخته شده‌است.
ماشک، کرسنه، گاودانه، باقلا نام یک سرده از زیرخانواده باقالی‌ها است.
ماشک آمریکایی نام یک گونه از سرده ماشک است.
ماشک ارغوانی نام یک گونه از سرده ماشک است.
ماشک کارولینایی نام یک گونه از سرده ماشک است.
ماشک کلاغی نام یک گونه از سرده ماشک است.
گون گزی نام یک گونه از سرده گون است.
گاو آبی بلژیکی یک نژاد گاو گوشتی است که بدنی فوق‌العاده عضلانی و جثه‌ای بسیار بزرگ دارد.
ظاهر عجیب این گاوها به دلیل وقوع یک جهش غیر طبیعی است که جهش «دوبرابر کنندهٔ ماهیچه‌ای» نامیده می‌شود. بر اثر این جهش پروتئین ویژه‌ای که وظیفهٔ کنترل رشد ماهیچه‌ها را دارد در بدن این گاوها تولید نمی‌شود.
هر چند این جهش منشاء طبیعی دارد ولی عدم حذف آن در روال طبیعی، علتی غیرطبیعی دارد. در حالت طبیعی گاوهایی که از این جهش رنج می‌برد آنقدر خودشان و جنینشان بزرگ می‌شوند که امکان زایمان طبیعی ندارند و به این ترتیب این جهش باید در طی یک نسل خود به خود از چرخهٔ طبیعت حذف شود. با این حال، در عمل روند انتخاب توسط صنعت تولید گوشت انجام شده و از آنجا که این گاوها دارای جثهٔ بزرگتر و نیز بازده گوشت بیشتر هستند، از طرف دامداران انتخاب می‌شوند. نوزاد این گاوها نیز بوسیلهٔ عمل سزارین زاده می‌شود.
گاوهای نژاد «آبی بلژیکی» به دلیل بزرگی غیرطبیعی به بیمارهای جدی گوناگونی مبتلا می‌شوند. زایمان این گاوها بسیار دشوار است و گوساله‌ها تقریباً همیشه با عمل سزارین به دنیا آورده می‌شوند. نوزادها در لحظهٔ تولد ممکن است به ناهنجاری‌های مادرزادی گوناگونی دچار باشند؛ مانند زبان‌های بسیار بزرگ که شیر خوردن آن‌ها را دشوار و حتی گاهی مواقع غیرممکن می‌کند. گوساله‌ها همچنین ممکن است به بیماری‌های قلبی-تنفسی، استخوانی، مفصلی و سایر مشکلات مبتلا باشند. واضح است که این گاوها زندگی پر درد و رنجی دارند و معمولاً عمر کوتاهی نیز می‌کنند.
در جبهه غرب خبری نیست رمانی از اریش ماریا رمارک است که سال ۱۹۲۹ منتشر شد.
در جبهه غرب خبری نیست همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لیلکی نام یک گونه از سرده گلدیتسیا است.
این درخت کهن ترین درخت ایران و جهان و بازمانده و نجات یافته از عصر یخبندان است که در جنگل های هیرکانی شمال ایران وجود دارد و همچنین دارای چوب سختی می باشد که بومیان شمال ایران مخصوصا اشکورات رحیم آباد و منطقه تالش از آن در ساخت تاسیسات چوبی مثل خانه، طویله،انباری و...استفاده می کنند. دانه گیاه به شکل لوبیا اما به صورت پهن می باشد. از این دانه لوبیا شکل برای تغذیه دام ها استفاده می شود. راه تکثیر لیلکی استفاده از دانه است.
ترات نام یک گونه از سرده تاغ است.
ایوان یوریچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و سرمربی کنونی فوتبال اهل کرواسی است که هدایت باشگاه تورینو را برعهده دارد.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به هایدوک اسپلیت، سویا، کروتونه و جنوآ اشاره کرد.
یوریچ در فصل ۱۶–۲۰۱۵ به عنوان سرمربی توانست با کروتونه نایب قهرمان سری بی شود و به سری آ صعود کند.
چندل نام یک گونه از تیره چندلیان است. چندل بهمراه گونه مشهور حرا (نام علمی: Avicennia marina) جزو خانواده مانگرو بوده و هر دو گونه آن ایران یافت می‌شود. در نواحی ساحل خلیج فارس و دریای عمان به شکل نوار باریکی به‌طور پراکنده و یا در جنگلهای حرا دیده می‌شود.
رویشگاه طبیعی در ایران: تالاب بین‌المللی آذینی
یغمور قلی‌زاده (زادهٔ ۲۵ شهریور ۱۳۳۸ در کلاله) سیاستمدار اصلاح طلب و نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ مینودشت، کلاله، گالیکش و مراوه‌تپه در دورهٔ سوم مجلس شورای اسلامی بوده‌است.
فدریکو ریچی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.transfermarkt
او در فصل ۱۶–۲۰۱۵ به همراه کروتونه نایب قهرمان سری بی شد و به با این تیم به سری آ صعود کرد.
لوکاندوس نام استحکامات و نیز یکی از تم (استان)های امپراتوری روم شرقی در سده‌های دهم و یازدهم میلادی بود. استحکامات لوکاندوس با البستان در جنوب ترکیهٔ کنونی و بر روی کوه‌های آلاداغلار منطبق است.
پیشینه لوکاندوس به ۹۰۳ میلادی بازمی‌گردد. در این سال گروهی از ارمنیان ملیاس در اینجا مستقر شدند و یک حکومت نیمه‌خودمختاری را تشکیل دادند. نظر به موقعیت استراتژیک منطقه در مرز با مسلمانان در سوریه و میان‌رودان، لوکاندوس اهمیت و در نتیجه توسعه یافت. در ۹۰۹ میلادی یکی از تهاجمات مسلمانان به لوکاندوس دفع‌شد. در ۹۱۶ میلادی لوکاندوس به یک تم ارتقاء یافت. در ۱۰۷۱ میلادی و پس از نبرد ملازگرد، لوکاندوس از دست روم شرقی خارج و عرصه تاخت‌وتاز قلمرو سلجوقیان گردید؛ ولی در ۱۱۰۸ میلادی امپراتور آلکسیوس یکم لوکاندوس را رسماً به بوهموند وانهاد.
Wikipedia contributors, "Lykandos," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Lykandos&oldid=641168530 (accessed May 27, 2016).
سالار مگس‌ها رمانی از ویلیام گلدینگ است و ممکن است به یکی از موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
لیرکو، یک شرکت خانوادگی فرانسوی تولیدکننده لوازم اداری در مارلی است.
لیرکو در سال ۱۹۲۶ به نام گاسپارد آغاز به کار کرد و از سال ۲۰۰۱ با نام واحد لیرکو در سراسر جهان شناخته می‌شود.
امروزه این شرکت در ۴۵ کشور فعالیت دارد که بیشتر این کشورها در اروپا می‌باشند. علاوه بر ان این شرکت در کشورهایی همچون کانادا، استرالیا، هنگ کنگ، تایلند و کره هم فعالیت دارد.
این شرکت دارای ۱۰۰۰۰ کارمند در سراسر جهان است و گردش مالی ان در سال ۲۰۰۸ دو میلیارد یورو بوده است.
فرانکو کارارو (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل ایتالیا است.
او از جمله افرادی است که نامشان در پرونده کالچو پولی مطرح شد.
کلود میشل (؛ ۲۰ دسامبر ۱۷۳۸ – ۲۹ مارس ۱۸۱۴) معروف به کلودیون (Clodion)، یک مجسمه‌ساز اهل فرانسه در سبک روکوکو بود. وی در بیشتر آثار خود از خاک رس قرمز مایل به قهوه‌ای (terracotta) استفاده می‌کرد.
خردل هندی نام یک گونه از سرده کلم‌ها است.
جبرگرایی فناورانه نظریه‌ای تقلیل گرایانه است که فناوری یک جامعه را عامل پیشرفت و گسترش ساختار اجتماعی و ارزشهای فرهنگی آن در نظر می‌گیرد. این اصطلاح برای اولین بار توسط تورستین ولبن (۱۸۷۵–۱۹۲۹) جامعه‌شناس و اقتصاددان آمریکایی ابداع شد. احتمالاً کلانس آیرس که از پیروان تورستین ولبن و جان دووی بود را می‌توان یکی از تندروترین طرفداران جبرگرایی فناورانه دانست. یکی دیگر از تندروهای جبرگرایی فناورانه، ویلیام اگبورن است.
اولین دیدگاه تحلیل‌گرایانه جبرگرایان فناورانه در مورد توسعه اجتماعی-اقتصادی توسط فیلسوف و اقتصاددان آلمانی، کارل مارکس ارائه شد. چارچوب نظری وی ریشه در این جنبه فکری داشت که تغییرات در فناوری، و به خصوص فناوری مولد، تأثیر اساسی بر روابط اجتماعی انسان‌ها و ساختار سازمانی می‌گذارد، و روابط اجتماعی و آداب و رسوم فرهنگی سرانجام در محور مبناهای اقتصادی و فناورانه یک جامعه معین می‌چرخد. موضع مارکس در جامعه معاصر، یعنی جایی که معتقدند فناوریهای با تغییر و رشد سریع زندگی انسان‌ها را تغییر می‌دهند، مشخص شده‌است. اگرچه بسیاری از نویسندگان، دیدگاه فناورانه به تاریخ بشر را به مارکس نسبت می‌دهند، همه مارکسیستها جبرگرایان فناورانه نیستند و برخی نویسندگان در میزان جبرگرایی مارکس نیز تردید دارند.
باورها بر این است که این اصطلاح را تورستین ولبن (۱۸۵۷–۱۹۲۹) یک جامعه‌شناس آمریکایی ابداع کرده‌است. یکی از هم عصران ولبن، مورخ مشهور، چارلز آ. بیرد، تصویری درخور از جبرگرایی ارائه داده‌است. «فناوری در چکمه‌های هفت متری از یک نبرد انقلابی بی‌رحمانه به نبردی دیگر می‌رود، و همهٔ صنایع و کارخانجات قدیمی را نابود می‌کند، و با سرعتی رعب‌آور فرایندهای تازه‌ای را عرضه می‌دارد.»
جبرگرایی فناورانه به دنبال نشان دادن پیشرفت‌های فنی، رسانه‌ها، یا فناوری به‌طور کلی، به عنوان محرک اصلی در تغییر تاریخ و اجتماع است.
اکثر تفاسیر از جبرگرایی فناورانه در دو ایده کلی، مشترک اند:
پایبندی اکید به جبرگرایی فناورانه، به تأثیر اختلافات فناوری بر اساس میزان استفاده از یک فناوری یا قابل استفاده بودن آن باور ندارد. به جای در نظر گرفتن فناوری به عنوان بخشی از یک طیف وسیع تر فعالیت‌های انسانی، جبرگرایی فناورانه فناوری را مبنای تمامی فعالیت‌های بشر در نظر می‌گیرد.
به‌طور خلاصه، جبرگرایی فناورانه را "باور به فناوری به عنوان نیروی حاکم اصلی در جامعه …" تعریف کرده‌اند (مریت رز اسمیت). " پیشرفت فناوری، منجر به تغییرات اجتماعی می‌شود … (بروس بیمبر). " فناوری، طرز فکر مردم و شیوه تعاملات آن‌ها با یکدیگر را تغییر می‌دهد و می‌توان آن را در عبارتی منطقی، در چند کلمه شرح داد " فناوری تاریخ را تعیین می‌کند" (روزالیند ویلیامز). فناوری، "یعنی باور اینکه نوآوری در فناوری محرک پیشرفت اجتماعی است، که به نوبه خود مسیری " اجتناب ناپذیر " را طی می‌کند (مایکل ال. اسمیت). این " ایده پیشرفت " یا "دکترین پیشرفت " بر این ایده متمرکز است که مشکلات اجتماعی از طریق توسعه فناوری قابل حل هستند، و این راه حرکت اجتماع رو به جلو است. جبرگرایان فناورانه معتقد هستند که "شما نمی‌توانید جلوی پیشرفت را بگیرید،" و به این ترتیب ما قادر به کنترل کردن فناوری نیستیم (لیلا گرین). این نشان می‌دهد که ما تا حدودی ضعیف هستیم و جامعه به فناوری اجازه پیش بُرد تغییرات اجتماعی را می‌دهد، زیرا "جوامع از سایر جایگزینهایی که برای ارزشهای تثبیت شده در آن [فناوری] وجود دارد، آگاه نیستند" (مریت رز اسمیت).
جبرگرایی فناورانه به عنوان رویکردی تعریف شده‌است که فناوری، یا پیشرفت‌های فناوری را به عنوان عامل مؤثر اصلی در روند تغییرات اجتماعی شناسایی می‌کند (کروتو و هوینس). با تثبیت یک فناوری، طراحی آن در صدد تعیین رفتار کاربران، و در نتیجه کاهش نقش عوامل انسانی برمی آید. این جایگاه از موقعیتهای اجتماعی و فرهنگی که در آن‌ها فناوری پیشرفت می‌کند، صرف نظر می‌کند. کلاد فیشر، جامعه‌شناس (۱۹۹۲)، برجسته‌ترین اشکال جبرگرایی فناورانه را به عنوان رویکردهای «توپ بیلیارد» توصیف می‌کند، که در آن فناوری به عنوان نیروی خارجی در نظر گرفته می‌شود که با ورود به یک موقعیت اجتماعی، مجموعه‌ای از تأثیرات گلوله کماندار (ricochet) را ایجاد می‌کند.
به جای تأیید بر اینکه یک جامعه یا فرهنگ با فناوریهای مورد استفاده تعامل دارد یا حتی آن‌ها را شکل می‌دهد، دیدگاه جبر گرایی فناورانه معتقد است که " کاربردهای فناوری عمدتاً توسط ساختار خود فناوری تعیین شده‌اند؛ یعنی کارآیی آن تابع شکل و فُرم آن است " (نیل پستمن). با این حال، نباید این مسئله را با " فرضیه اجتناب ناپذیری " دنیل چندلر اشتباه گرفت. چندلر اظهار می‌دارد که وقتی یک فناوری در یک فرهنگ معرفی می‌شود، آنچه در پی آن رخ می‌دهد توسعه اجتناب ناپذیر آن فناوری است.
برای مثال، می‌توانیم بررسی کنیم که چرا رمان‌های عاشقانه نسبت به سایر اشکال رمان از جمله آثار کارآگاهی یا وسترن در جامعه ما غالب تر شده‌اند. یکی از دلایل این امر، ممکن است خلق سیستم بی نقص صحافی از سوی ناشران باشد. آن‌ها به جای صحافی کتاب‌ها با روش پرهزینه و زمان بر دوختن، از چسب استفاده کردند. به این ترتیب، کتاب‌ها به چاپ انبوه می‌رسیدند. بدون وجود چاپ انبوه کتاب، داشتن سواد عمومی برای مردم غیرممکن بود. این مثال بسیار نزدیک به نظر مارشال مکلوهان در مورد چاپ است. وی معتقد بود که چاپ به ایجاد دولت ملی کمک کرد. این امر موجب حرکت جامعه از فرهنگ شفاهی به فرهنگ ادبی شد، اما همچنین باعث شکل‌گیری جامعه سرمایه‌داری شد که در آن تمایزات طبقاتی و فردگرایی آشکارا وجود داشت. پستمن نیز در این باره می‌گوید:
چاپ مطبوعات، کامپیوتر، و تلویزیون تنها ماشینهایی برای انتقال اطلاعات نیستند، بلکه استعاره‌ای هستند که از طریق آن‌ها واقعیت را به نوعی تصور می‌کنیم. این امر، جهان را برای ما طبقه‌بندی می‌کند، به آن ترتیب و توالی می‌دهد، آن را چارچوب بندی می‌کند، بسط یا تقلیل می‌دهد، و استدلالی برای آنچه که هست ارائه می‌کند. از طریق این استعاره‌های رسانه‌ای، ما دنیا را آنگونه که هست نمی‌بینیم. ما آن را آنگونه که سیستم‌های کدگذاری هستند، می‌بینیم. قدرت قالب اطلاعات نیز این‌گونه است.
در سنجش جبرگرایی، جبرگرایی سخت در مقابل جبرگرایی نرم قرار دارد. یک فرد سازگار بر این عقیده است که جبر-گرایی و قدرت اختیار می‌توانند در کنار هم در دنیا وجود داشته باشند؛ در حالیکه یک فرد ناسازگار ممکن است بگوید این امر امکان‌پذیر نیست و فقط وجود یکی از آن‌ها ممکن است. افرادی که جبرگرایی را باور دارند نیز در ادامه دسته‌بندی می‌شوند.
در جبرگرایی سخت فناوری مستقل از دغدغه‌های اجتماعی پیشرفت می‌کند. پیروان این نظریه معتقد هستند که فناوری، مجموعه‌ای از نیروهای قدرتمند را ایجاد می‌کند که در راستای قانون‌مندسازی فعالیت‌های اجتماعی ما و معانی آن‌ها عمل می‌کنند. بر اساس این دیدگاه، ما خودمان را در جهت برآورده کردن نیازهای فناوری سازماندهی می‌کنیم. حاصل این سازماندهی، فراتر از کنترل ما خواهد بود یا آزادی تصمیم‌گیری با در نظر گرفتن نتیجه را نخواهیم داشت (فناوری خود مختار). فیلسوف فرانسوی قرن بیستم و نظریه‌پرداز اجتماعی ژاک الول به جبرگرایی سخت اعتقاد داشت و حامی فناوری خودمختار بود. در کار سال ۱۹۵۴، جامعهٔ فناوری، الول عنوان می‌کند که فناوری، به دلیل قدرتی که از طریق اثربخشی به دست آورده‌است، از طریق انتخاب طبیعی جنبه‌های اجتماعی مناسب برای پیشرفت را مشخص می‌کند. ارزش‌های یک سیستم اجتماعی، اخلاقیات، فلسفه و غیره، که در پیشرفت فناوری بیشترین سهم را دارند به سیستم اجتماعی اجازه می‌دهند که در ازای سیستم‌های اجتماعی که اخلاقیات، فلسفه و غیره که تأثیر کمی در پیشرفت فناوری دارند، قدرتش را تقویت کند و گسترش یابد. تئودور. جی. کاکزینسکی یکی از پیروان جبرگرایی سخت است. بر اساس گفته‌های او، عوامل عینی در محیط انسان، عوامل مشخص‌کنندهٔ اصلی در تکامل سیستم‌های اجتماعی هستند. در حالیکه جغرافیا، آب و هوا و سایر عوامل طبیعی به صورت عمده پارامترهای شرایط اجتماعی را در تاریخ بشر مشخص کرده‌اند، فناوری در سال‌های اخیر عامل عینی مسلط شده‌است.
همان‌طور که از اسم آن برمی‌آید، یک دیدگاه منفعل دربارهٔ روش تقابل فناوری با شرایط اجتماعی- سیاسی است. طرفداران این نظریه بر این باورند که فناوری نیروی اصلی جهت دهنده به تکامل ماست اما ما شانس این را داریم که در برابر حاصل هر موقعیت، تصمیم‌گیری کنیم. این به معنای پذیرش وجود قدرت انتخاب نیست، بلکه تنها به این معنی است که ما می‌توانیم تاس را بیندازیم و منتظر مشاهدهٔ عواقب آن شویم. نوع دیگری از جبرگرایی نرم فرضیهٔ ارائه شده توسط ویلیام فیلدینگ آگبورن است که در آن، جامعه باید خود را با عواقب یک اختراع شاخص وفق دهد و این مسئله پس از یک دورهٔ عقب ماندگی فرهنگی روی می‌دهد.
افرادی که معتقدند فناوری یک عامل بی‌طرف است، آن را نه خوب و نه بد می‌بینند و آنچه برای آن‌ها اهمیت دارد نحوهٔ استفادهٔ ما از فناوری است. برای مثال، به عقیدهٔ طرفداران این دیدگاه «اسلحه‌ها بی‌طرف هستند و این بسته به ماست که چطور از آن‌ها استفاده کنیم» (گرین ۲۰۰۱). مکنزی و وایکم بر این باورند که فناوری بی‌طرف است، به شرط آنکه قبلاً هرگز استفاده نشده باشد یا هیچ‌کس نداند که برای چه منظور استفاده خواهد شد. در عمل، در صورتی که جامعه از قابلیت استفاده از اسلحه بی‌اطلاع باشد، اسلحه به عنوان یک اختراع خنثی طبقه‌بندی می‌شود.
واضح است که چنین جامعه‌ای وجود ندارد و به محض آگاهی دربارهٔ فناوری جدید در پیشرفت اجتماعی غرق خواهد شد و دیگر چیزی بی‌طرف نیست.
بر اساس نظر لیلیا گرین، اگر کسی بر این باور باشد که فناوری خنثی است به شرایط اجتماعی و فرهنگی حاصل از فناوری بی‌توجه است. این دیدگاه به عنوان technological instrumentalism شناخته می‌شود. در چیزی که اغلب به عنوان بازتاب این موضوع شناخته می‌شود، مورخ، کرنزبرگ، اولین قانون از قوانین شش گانهٔ فناوری چنین نوشته: فناوری نه خوب است، نه بد است، نه بی‌طرف.
شک گرایی در رابطه با جبرگرایی فناورانه همراه با بدبینی رو به رشد دربارهٔ دانش فناوری در اواسط قرن بیستم، به ویژه در زمینهٔ استفاده از انرژی هسته‌ای در تولید سلاح‌های هسته‌ای، آزمایش‌های نازی‌ها بر روی انسان‌ها در طول جنگ جهانی دوم، و مشکلات توسعهٔ اقتصادی در جهان سوم، ظاهر شد. به عنوان یک نتیجهٔ مستقیم، علاقه به کنترل بیشتر بر مراحل توسعهٔ فناوری، موجب توهم زدایی مدل جبر گرایی فناورانه در مراکز آموزشی شد.
نظریه پردازان مدرن فناوری و جامعه، جبرگرایی فناورانه را مدل دقیقی برای نشان دادن شیوهٔ تقابل ما با فناوری نمی‌دانند. با این حال، زبان و فرضیه‌های جبرگرایانه سرشار از نوشته‌های حامیان فناوری، صفحه‌های تجاری مجله‌های پرطرفدار، و گزارش‌های زیادی دربارهٔ فناوری است. از سوی دیگر، تحقیق در مطالعات علم و فناوری، ساختار اجتماعی فناوری، و حوزه‌های مربوط بر نگرش‌های دیگری تأکید دارند که در برابر فرمولاسیون راحت مقاومت می‌کنند. آن‌ها تأکید دارند که ارتباط بین فناوری و جامعه نمی‌تواند به یک رابطهٔ سادهٔ علت و معلول تقلیل یابد، بلکه بیشتر رابطه‌ای در هم تنیده‌است که در آن فناوری نقش تعیین‌کننده را ایفا نمی‌کند، بلکه عمل می‌کند و در زمینهٔ اجتماعی پیچیده‌ای تحت تأثیر قرار می‌گیرد.
اندرو فینبرگ، در مقاله اش با عنوان "عقلانی‌سازی معکوس: فناوری، قدرت و دموکراسی همراه فناوری" عنوان می‌کند جبرگرایی فناورانه ترکیب مناسبی نیست و نشان می‌دهد که دو فرضیهٔ جبرگرایانه را می‌توان به آسانی زیر سؤال برد و در این روش، عبارتی با عنوان " عقلانی‌سازی دموکراتیک " را مورد نیاز می‌داند.
مخالفت با طرز تفکر جبرگرایی فناورانه در کارهای مربوط به ساختار اجتماعی فناوری (SCOT) بروز کرد. محققین این حوزه از جمله مکنزی و وایکمن، معتقد هستند که مسیر خلاقیت و عواقب اجتماعی آن، به شدت تحت تأثیر خود جامعه و عواملی مانند فرهنگ، سیاست، چیدمان‌های اقتصادی، مکانیزم‌های مقررات و امثالهم می‌باشد. در قوی‌ترین حالت، در جبر گرایی اجتماعی، «آنچه اهمیت دارد، خود فناوری نیست بلکه سیستم اجتماعی و اقتصادی مربوط به آن است».
وینر در مقالهٔ اثرگذار خود که بسیار هم مورد مخالفت قرار گرفت، با عنوان " آیا آنچه دست‌ساز است سیاست دارد؟" شکلی از جبرگرایی را نشان نداد بلکه سیاست‌های مختلف منابع فناوری را عنوان کرده‌است. این سیاست‌ها می‌توانند برخاسته از اهداف طراح و فرهنگ جامعه‌ای که فناوری در آن ظهور کرده، یا ناشی از خود فناوری به عنوان ضرورت کاربردی برای عملکرد آن باشند. برای مثال، رابرت موسز طراح شهری در نیویورک ادعا می‌کند که تونل‌های پارک وی در لانگ‌آیلند را کوتاه ساخته‌است؛ به‌طوری‌که اتوبوس‌ها نمی‌توانند از آنجا عبور کنند، بنابراین اقلیت‌ها از سواحل جزیره دور می‌مانند. این مثالی از سیاست‌های اعمال شده به صورت خارجی است. از طرف دیگر، ساختار دستور و کنترل مراجع قانونی ضرورتی عملی ست برای نیروگاه‌های انرژی هسته‌ای است تا از سوءاستفاده از ضایعات رادیواکتیو جلوگیری شود. وینر نه تسلیم جبرگرایی فناورانه می‌شود نه در برابر جبرگرایی اجتماعی سر تسلیم فرود می‌آورد. منشآ سیاست‌های مربوط به فناوری تنها با بررسی دقیق مشخصات و سوابق آن مشخص می‌شود. اگرچه، مدل جبرگرایی فناورانه در جامعه رواج داشته‌است، اما افراد برجستهٔ زیادی هم آن را به چالش کشیده‌اند. لیلیا گرین این مقوله را به این صورت توضیح می‌دهد: زمانی که در مورد فناوری به عنوان چیزی بیرون جامعه صحبت می‌کنیم، گفتن اینکه فناوری خنثی است، معنی می‌دهد. در حالیکه این ایده با در نظر گرفتن پویایی فرهنگ و جامعه قابل قبول نیست. هنگامی که فناوری در فرایندهای اجتماعی به کار گرفته می‌شود، هیچ چیز در مورد جامعه خنثی نیست. این مسئله مؤید یکی از مشکلات اصلی با جبرگرایی فناورانه و حاشای مسئولیت فردی برای تغییر است. جای خالی مشارکت انسانی برای شکل‌دهی جامعه و فناوری مشاهده می‌شود.
ایدهٔ چالش‌برانگیز دیگرtechnological somnambulism است. عبارتی که توسط وینردر مقاله‌ای با عنوان "فناوری به عنوان گونه‌هایی از زندگی" ابداع کرد. در فرضیهٔ وینر ما احتمالاً در حال خواب گردی هستیم؛ توجه و آگاهی کمی در مورد نحوهٔ تقابل ما با فناوری داریم؛ و در عین حال هنوز احتمال این وجود دارد که یک بار دیگر بیدار شویم و کنترل مسیری که در آن هستیم را به دست گیریم. با این حال این فرایند نیازمند پذیرش ادعای رالف اسکرودر مبنی بر این است که کاربران تنها استفاده‌کنندهٔ منفعل فناوری نباشند بلکه به صورتی فعال آن را تغییر دهند.
در مقابل جبر فناورانه، افرادی به جبرگرایی اجتماعی و پست مدرنیسم اعتقاد دارند. جبرگرایان اجتماعی معتقدند که محیط‌های اجتماعی به تنهایی انتخاب می‌کنند که کدام یک از فناوری‌ها را پذیرا باشند. با این نتیجه که هیچ‌یک از فناوری‌ها به خودی خود اجتناب ناپذیر محسوب نمی‌شوند. فناوری و فرهنگ بی‌طرف نیستند و هنگامی که آگاهی وارد معادله می‌شود، فناوری در فرایندهای اجتماعی به کار گرفته می‌شود. دانش ایجاد و توسعهٔ فناوری و چگونگی استفاده از آن دانش‌هایی مربوط به اجتماع هستند.
پست مدرنیست‌ها دیدگاه دیگری را انتخاب می‌کنند، که معتقد است درستی یا نادرستی یک چیز، به محیط وابسته می‌باشد. آن‌ها باور دارند که تغییرات فناوری می‌توانند در گذشته، حال و آینده کاربرد داشته باشند. در باور آنها، تغییر فناوری تحت تأثیر خط مشی دولت، جامعه و فرهنگ است. آن‌ها مفهوم تغییر را یک پارادوکس می‌دانند، زیرا معتقدند تغییر متناوب است.
برایان وینستون، نظریه‌پرداز مطالعات فرهنگی و رسانه، در پاسخ به جبرگرایی فناورانه مدلی را برای ظهور فناوری-هایی که مبتنی بر قانون سرکوب پتانسیل‌های رادیکال هستند، ارائه می‌کند. در دو کتابش، فناوری‌های دیدن: عکاسی و سینماتوگرافی و تلویزیون و فناوری رسانه و جامعه، وی با به‌کارگیری مدل ارائه شده نشان می‌دهد که فناوری‌ها چگونه در طول زمان تکامل می‌یابند. همچنین چگونگی متعادل‌سازی و کنترل اختراع آن‌ها توسط جامعه و عوامل اجتماعی سرکوب‌کنندهٔ پتانسیل رادیکال فناوری ارائه شده، را بررسی می‌کند.
یکی از مباحث در جبرگرایی فناورانه مربوط به رکاب و تأثیر آن بر ایجاد جامعهٔ فئودال در اواخر قرن ۱۸ اوایل قرن ۱۹ اروپا متمرکز شده‌است. لین وایت اولین کسی بود که این توازن را میان فئودالیسم و رکاب در رمان فناوری قرون وسطی و تغییرات اجتماعی مطرح کرد. به گفتهٔ وی از آنجایی که رکاب "نبرد سواره نظام را ممکن ساخت" شکل و فرم جدید جنگ سبب شد که سربازان در پشتیبانی از شهرهای فئودال بسیار موفق‌تر عمل کنند. (وایت، ۲) بنا به گفته وایت، برتری رکاب در نبرد، هنگام حمل نیزه بیشتر به چشم آمد. "علی‌رغم آنکه به منظور دیگری طراحی و ساخته شده بود، رکاب امکان حملات موثرتری را فراهم کرد: حالا سوارکار می‌تواند نیزهٔ خود را پایین آورده، بین بازو و بدن در حالت استراحت نگاه دارد. سپس هنگام ضربه به دشمن، آن را نه با فشار به عضلات خودش، بلکه با ترکیبی از وزن خود و اسب جنگیش به بدن دشمن وارد کند (وایت، ۲). وایت با استناد به یک پایگاه تحقیقاتی برجسته، مخصوصاً نظریات هنریک برونر"Der Reiterdienst und die Anfänge des Lehnwesens" ادعای خود مبنی بر ظهور فئودالیسم را ثابت می‌کند. با تمرکز بر سیر تحول جنگ، به خصوص "انحراف بخش قابل توجهی از ارتش ارزشمند کلیسا از پیاده‌نظام به سواره نظام" مربوط به چارلز مارتل، و همچنین با بهره‌گیری از تحقیقات برونر، وایت رکاب را به عنوان عامل پشت پرده در تغییرات بخش نظامی و متعاقباً ظهور فئودالیسم معرفی می‌کند (وایت، ۴). با تکیه بر خط مشی نوین جنگ که نتیجهٔ به‌کارگیری رکاب بود، وایت جبرگرایی فناورانه به عنوان ابزار ایجاد فئودالیسم در نظر می‌گیرد.
البته رمان تکنولوژی قرون وسطی و تغییرات اجتماعی وایت، علی‌رغم تکمیل شدن، همواره زیر تیغ موشکافی و انتقادات سنگین قرار داشت. در زمان انتشار لطیف‌ترین نقدها به استدلال وایت، کار را ماجراجویی گمراه‌کننده‌ای تلقی کردند که به سبک شعارهای کلیشه‌ای قدیمی با زنجیره از استدلال‌های مبهم و نامفهوم از شواهد اندک در مورد پیشرفت فناوری" تلقی کرده‌اند. (Sawyer and Hilton, 90) آن‌ها سپس روش او و همچنین اعتبار جبرگرایی فناورانه را را محکوم کردند: " اگر آقای وایت می‌پذیرفت که تاکتیک‌های جنگی انگلستان و نرماندی در قرن یازدهم تفاوت چندانی نداشتند، شاید ضعف استدلال او کمتر به چشم می‌آمد؛ اما ضعف اصلی باقی خواهد ماند: رکاب به تنهایی قادر به توضیح تمامی تغییرات نیست (Sawyer and Hilton, 91)". هرچند برای ساویر و هیلتون رکاب در اجرای فئودالیسم مفید واقع شده بود، اما نمی‌تواند به تنهایی اعتبار ایجاد فئودالیسم را به دوش بکشد.
علیرغم نقد بی‌رحمانهٔ ادعای وایت، جنبه جبرگرایی فناورانه رکاب همچنان موضوع بحث است. الکس رولند، مؤلف " یکبار دیگر به سوی رکاب؛ لین وایت کوچک، تکنولوژی قرون وسطایی و تغییرات اجتماعی" موضعی میانجی‌گرایانه به وجود میاورد: او الزاماً ادعای وایت را تحسین نمی‌کند، اما در برابر اتهامات بزرگ قصور فکری ساویر و هیلتون اندکی به دفاع از او برمی‌خیزد. رولند تمرکز وایت روی تکنولوژی را مرتبط¬¬ترین و مهم‌ترین جنبه تکنولوژی قرون وسطی و تغییرات اجتماعی می‌بیند و به جزئیات اجرایی آن توجه چندانی ندارد: "اما آیا این فضایل بسیار، این ابزار مورخان فناوری، سنگین تر از اساسی‌ترین معیارهای تخصصی است؟" آیا مورخان فناوری قادر به ادامهٔ خواندن و ارجاع کتابی مانند این، که به گفتهٔ یکی از منتقدان اخیر " بیش از حد ساده به موضوع پرداخته باشد، و با اصلاح ارتباطات اشتباه میان علت و معلول، و با شواهد منتخب ارائه شده که با ایده‌های پیش‌فرض (وایت) همخوانی داشته باشند"، هستند؟ به نظر من، پاسخ مثبت است. حداقل یک بلهٔ کیفی(Roland, 574-575)". ، رولند به‌طور عینی تکنولوژی قرون وسطی و تغییرات اجتماعی را موفقیتی بی ثبات می‌داند. به نظر او حداقل "بخش اعظم استدلال وایت به نظر این‌گونه می‌رسد … و سایر حرف‌هایش راه را برای تحقیقات بیشتر روشن کرده‌اند (Roland, 584)" این پذیرش جبرگرایی فناورانه در بهترین حالت مبهم و گیج‌کننده است. رولند جبرگرایی فناورانه را نه کاملاً مسلط بر تاریخ می‌داند، و نه آن را غایب در تاریخ می‌انگارد. در تطابق با معیار ساختار جبرگرایی فناورانه که به آن اشاره شد، می‌توان رولند را در گروه جبرگرایان نرم قرار داد.
توماس ال فرایدمن، روزنامه‌نگار آمریکایی، ستون‌نویس و نویسنده، در کتابش با عنوان جهان مسطح است، می‌پذیرد که یک جبرگرای فناورانه است.
تئوری‌های آینده گرای ریموند کورزویل دربارهٔ فردیت فناورانه، دیدگاه جبرگرایی فناورانه را دنبال می‌کند.
برخی کارل مارکس را هوادار جبرگرایی فناورانه تعبیر می‌کنند و برای اثبات ادعای خود از عباراتی مانند «آسیاب دستی به شما جامعه‌ای با یک لرد فئودال خواهد داد» بهره می‌گیرند؛ اما دیگران بر این عقیده هستند که مارکس جبرگرا نبود.
جبرگرای فناورانه، والتر آنگ‌گذار اجتماعی را از فرهنگ شفاهی به فرهنگ کتبی در اثرش «شفاهیت و سواد» مرور می‌کند. وی این پیشرفت خاص را به استفاده از فناوری‌های جدید مربوط به خواندن برای انتقال افکاری که پیشتر تنها بیان می‌شدند، ارزیابی می‌کند. او بحث را با این ادعا پیش می‌برد که نوشتن وابسته به متن است زیرا سیستم مدل‌سازی ثانویه می‌باشد. نوشتن، با تکیه بر سیستم ابتدایی گفتاری زبان، بر انرژی بالقوه زبان اثر می‌گذارد، زیرا برای انتقال اطلاعات تنها به حس بینایی وابسته است. به علاوه فناوری ایستای سواد، به صورت مجزا کاربرد و اثر آگاهی را محدود کرده و بدون شک بر تکامل جامعه اثر می‌گذارد. در واقع، آنگ عنوان می‌کند که نوشتن بیش از هر اختراع دیگری آگاهی بشر را دستخوش تغییر کرده‌است.
جبرگرایی رسانه‌ای به عنوان گونه‌ای از جبرگرایی فناورانه، وضعیتی فیلسوفانه و اجتماعی است که قدرت رسانه را در اثرگذاری روی اجتماع نشان می‌دهد. دو جبرگرای رسانه‌ای هارولد اینیس و مارشال مک لوکام کانادایی هستند. یکی از بهترین مثال‌ها برای جبرگرایی فناورانه در تئوری رسانه توسط مارشال مک لوهام و ایده‌های استاد او، اینیس با عنوان «هر رسانه یک پیام است» ارائه شده. آنها، هر دو، رسانه را جوهرهٔ تمدن می‌دانند. همراهی رسانه‌های مختلف با عواقب ذهنی مشخص توسط این دو نفر به عنوان جبرگرایی فناورانه قابل مشاهده است. این جبرگرایی‌های متنوع به نام جبرگرایی رسانه‌ای شناخته می‌شوند. براساس گفته‌های مک لوهام، نوعی پیوستگی بین رسانه‌های ارتباطی، فناوری و زبان وجود دارد. همچنین، بنجامین لی وورف چنین می‌گوید که زبان، درک ما را از اندیشیدن شکل می‌دهد (جبرگرایی زبانی). برای مک لوهام، رسانه در مقایسه با مفهوم کلی زبان، قوی تر و دارای جبر مستقیم است. مک لوهان ضرورتاً یک جبرگرای سخت نیست. در نسخه‌ای متعادل از جبرگرایی رسانه‌ای، او عنوان می‌کند که استفادهٔ ما از یک رسانهٔ خاص، اثر مشخصی بر ما خواهد داشت اما از آن مهم‌تر، زمینهٔ اجتماعی این کاربری است. جبرگرایی رسانه‌ای نوعی از تئوری محبوب و غالب دربارهٔ رابطهٔ فناوری و جامعه است. در دیدگاه جبرگرایانه، فناوری زندگی فعال خود را دارد و به عنوان محرک پدیده‌های اجتماعی در نظر گرفته می‌شود. اینیس عقیده دارد که توسعهٔ اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی هر دورهٔ تاریخی می‌تواند ارتباط مستقیم با فناوری وسایل ارتباط جمعی آن دوره داشته باشد. به این ترتیب، همچون هیولای دکتر فرانکنشتاین، فناوری به خودی خود زندگی می‌یابد یا حداقل قادر است رفتارهای انسانی را شکل دهد. با این حال وینر، مورد انتقاد بسیاری قرار گرفته‌است. برای مثال، ریموند ویلیامز جبر رسانه‌ای را نقد می‌کند، و بر این باور است که جنبش‌های اجتماعی فرایندهای رسانه‌ای و فناوری را تعریف می‌کنند. با در نظر گرفتن رسانه‌های ارتباطی، جبرگرایی مخاطب در مقابل جبرگرایی رسانه قرار دارد. جبرگرایی مخاطب به این صورت توضیح داده می‌شود که به جای رسانه به عنوان چیزی که بر روی مردم اثر می‌گذارد، تأکید بر روش برخورد مردم با رسانه است.
افراد باید آگاه باشند که جبرگرایی برای جامعه‌شناسان مدرن و دانشمندان اجتماعی واژه‌ای منفی است و اغلب به مفهوم سوءاستفاده از آن یاد می‌شود.
ایپولیت لازرگس (؛ ۵ ژوئیه ۱۸۱۷ – ۲۳ اکتبر ۱۸۸۷) یا ژان ایپولیت ریموند لازرگس، یک آهنگساز ملودی، ترانه و نقاش اهل فرانسه بود. وی برنده جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده است.
پسر وی ژان باپتیست پل لازرگس (۱۸۴۵–۱۹۰۲) نیز یک نقاش بود.
هزار دره، کوهستانی میان شهرستان کیار، شهرستان لردگان و شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری است. کوه هزار دره از شمال به دشت گندمان، از شمال غربی به سبزکوه و در دامنه جنوبی آن، رودخانه کره بس در جریان است.
آبشار تنگ زندان، هزار دره را از سبزکوه جدا می‌کند. کوهستان هزار دره، بیش از ۱۷ قله بالای ۳٫۶۰۰ متر ارتفاع دارد. بلندای قله اصلی هزار دره ۳٫۸۷۴ متر از سطح آب‌های آزاد ارتفاع دارد.
اورستا (به لاتین: Ørsta) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
اورستا ۸۰۴٫۹۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۰٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
اووره (به لاتین: Aure, Norway) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
اووره ۶۴۳٫۹۴ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۵۷۰ نفر جمعیت دارد.
اویروی (به لاتین: Averøy) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
اویروی ۱۷۶٫۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۶۵۱ نفر جمعیت دارد.
شهر Kokkola خواهرخواندهٔ اویروی هست.
اید (به لاتین: Eide) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
اید ۱۵۲٫۱۶ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۴۷۶ نفر جمعیت دارد.
یمنس (به لاتین: Gjemnes) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
یمنس ۳۸۱٫۹۹ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۵۵۷ نفر جمعیت دارد.
هالسا (به لاتین: Halsa) یک شهرستان در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
هالسا ۳۰۱٫۰۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۶۰۶ نفر جمعیت دارد.
رایندال (به لاتین: Rindal) یک شهرستان در کشور نروژ است که در استان مور او رومسدال واقع شده بود.
طبق تعریف حاضر رایندال، در جنوب غربی استان تروندلاگ واقع شده‌است. این محدودهٔ شهرداری در سال ۱۸۵۸ با جدایی از شهرستان سورنادال تشکیل شده بود. در آن زمان محدودهٔ شهرداری تازه تأسیس رایندال، ۲۵۵۱ نفر جمعیت داشت. از آن زمان، این شهرداری تنها یک تغییر در مرزها داشته‌است؛ یعنی زمانی که در سال ۲۰۰۸ میلادی، منطقهٔ (فوسدال:Fossdal) با مساحتی برابر با ۸ کیلومتر مربع، در شمال غربی، به شهرداری (همنه:Hemne)در استان تروندلاگ منتقل شد.
شهرداری رایندال، از اول ژانویه ۲۰۱۹ از استان موره او رومسدال، به استان تروندلاگ،منتقل شده است.این تغییر مطابق خواستهٔ اهالی محل صورت گرفته‌است.
شهرداری رایندال، در حال حاضر، ۶۳۲ کیلومتر مربع مساحت دارد. جمعیت این شهرداری، ۲۰۲۸ نفر، برآورد می‌شود. بلندترین قله در محدودهٔ شهرداری رایندال، ۱۶۱۴ متر از سطح دریا ارتفاع داشته و (ترولهتا:Trollhetta) نامیده می‌شود.https://snl.no/Rindal
رایندال ۶۳۱٫۸۴ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۰۶۱ نفر جمعیت دارد.
اسمولا (به لاتین: Smøla) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
اسمولا ۲۸۱٫۸۲ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۱۸۰ نفر جمعیت دارد.
ساندال (به لاتین: Sunndal) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
ساندال ۱٬۷۱۳٫۴۱ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۲۰۵ نفر جمعیت دارد.
سورنادال (به لاتین: Surnadal) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
سورنادال ۱٬۳۶۵٫۴۱ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۹۲۷ نفر جمعیت دارد.
تینگوول (به لاتین: Tingvoll) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
تینگوول ۳۳۶٫۹۲ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۱۱۶ نفر جمعیت دارد.
میدسوند (به لاتین: Midsund) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
میدسوند ۹۴٫۷۵ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۰۱۰ نفر جمعیت دارد.
نیست (به لاتین: Nesset) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
نیست ۱٬۰۴۶٫۳۲ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۰۷۴ نفر جمعیت دارد.
راوما یک شهرستان در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
راوما ۱٬۵۰۲٫۲۱ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۴۲۱ نفر جمعیت دارد.
ساندوی (به لاتین: Sandøy) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
ساندوی ۲۰٫۴۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۹۱ نفر جمعیت دارد.
وستنس (به لاتین: Vestnes) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
وستنس ۳۵۲٫۱۵ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۶۲۶ نفر جمعیت دارد.
هارام (به لاتین: Haram, Norway) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
هارام ۲۶۰٫۵۸ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۰۲۰ نفر جمعیت دارد.
هاراید (به لاتین: Hareid) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
هاراید ۸۲٫۳۲ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۰۵۷ نفر جمعیت دارد.
هیرای (به لاتین: Herøy, Møre og Romsdal) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
هیرای ۱۱۹٫۷۷ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۸۴۷ نفر جمعیت دارد.
گیسک (به لاتین: Giske) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
گیسک ۴۰٫۱۹ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۵۴۱ نفر جمعیت دارد.
دنیله روگانی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که برای باشگاه یوونتوس بازی می‌کند.
او در سال ۲۰۱۳ با درخشش در ترکیب امپولی در سری بی به صعود این تیم به سری آ کمک کرد و در آن فصل عنوان بهترین بازیکن سال سری بی را کسب کرد. بعد از این درخشش به یوونتوس پیوست و در اولین فصل حضورش در این تیم قهرمانی در سری آ را تجربه کرد.
او در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایتالیا و تمامی رده‌های پایین‌تر از آن بازی کرده‌است. او به عنوان بهترین بازیکن سال ۲۰۱۴ در رقابت‌های سری بی و عضوی از تیم منتخب سال سری آ در سال ۲۰۱۵ معرفی شده است.
نوردال (به لاتین: Norddal) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
نوردال ۹۴۳٫۵۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۷۳۹ نفر جمعیت دارد.
سانده (به لاتین: Sande, Møre og Romsdal) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
سانده ۹۳٫۱۳ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۶۲۸ نفر جمعیت دارد.
اسکویه یک شهرستان در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
اشکودی ۱۲۰٫۲۸ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۲۸۲ نفر جمعیت دارد.
استوردال (به لاتین: Stordal) یک شهرستان در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
استوردال ۲۴۷٫۰۶ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۰۵۲ نفر جمعیت دارد.
استراندا (به لاتین: Stranda) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
استراندا ۸۶۶٫۱۱ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۶۱۰ نفر جمعیت دارد.
سورلا (به لاتین: Sula, Møre og Romsdal) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
سورلا ۵۸٫۷۲ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۳۹۷ نفر جمعیت دارد.
سیکیلون (به لاتین: Sykkylven) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
سیکیلون ۳۳۷٫۷۵ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۶۷۳ نفر جمعیت دارد.
اولستاین (به لاتین: Ulstein) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
اولستاین ۹۷٫۴۲ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۹۲۷ نفر جمعیت دارد.
وولدا (به لاتین: Volda) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
وولدا ۵۴۷٫۵۳ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۸۲۷ نفر جمعیت دارد.
اورسکوگ (به لاتین: Ørskog) یک شهرستان در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
اورسکوگ ۱۳۲٫۳۰ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۲۶۷ نفر جمعیت دارد.
فیلوپوئمن ()؛ (زاده ۲۵۳ – مرگ ۱۸۳ ق. م) یک سیاست‌مدار، و فرماندهٔ نظامی اهل یونان باستان بود.
«فرشته نیستم» ترانه‌ای از هنرمند اهل بریتانیا، بردی است که در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۳ میلادی به‌عنوان دومین تک‌آهنگ از دومین آلبوم او، "آتش درون" منتشر شد.
بهترین بازیکن سال سری بی عنوانی است که هر سال به بازیکنی که بهترین عملکرد را در سری بی داشته باشد تعلق می‌گیرد.
این جایزه بخشی از رویداد گران گالا دل کالچو می‌باشد.
استراتیگوس (به یونانی: στρατηγός، PL στρατηγοί؛ یونانی محلی: στραταγός، stratagos؛ به معنای واقعی کلمه "رهبر ارتش")؛ و در لغت کلی یونان به معنی "نظامی" است.
همچنین این اصطلاح در عصر هلنی و امپراتوری بیزانس روم برای توصیف یک فرماندار نظامی مورد استفاده قرار گرفت. در ارتش یونان مدرن بالاترین رتبه برای افسر است.
جایزهٔ تولیدکنندگان محتوای یوتیوب یا YouTube Creator Rewards که عموماً با نام دکمهٔ پخش یوتیوب شناخته می‌شود، جایزه‌ای است که توسط وبسایت یوتیوب به محبوبترین کانال‌های این وبسایت اهدا می‌شود. این جایزه بر اساس تعداد مشترکین یک کانال اهدا می‌گردد.
چهار سطح مختلف از این جوایز وجود دارد:
۱ .دکمه پخش الماس قرمز یوتیوب که به کانال های با ۱۰۰ میلیون مشترک داده می شود
۲ .دکمه پخش الماس یوتیوب که به کانال های با ۱۰ میلیون مشترک داده می شود
۳ .دکمه پخش طلایی یوتیوب که به کانال های با ۱ میلیون مشترک داده می شود
۴ .دکمه پخش نقره ای یوتیوب که به کانال های با ۱۰۰ هزار مشترک داده می شود
نیروی کشندی یا نیروی جزر و مدی یک اثر ثانویه از نیروی جاذبه و باعث به وجود آمدن پدیده جزر و مد می‌باشد. این نیرو ناشی از یکسان نبودن نیروی جاذبه یک جسم بر امتداد دو سوی جسم دیگر ناشی می‌شود؛ نزدیکترین سمت بیشتر از دورترین سمت، جذب می‌شود. در نتیجه جزر و مد نیرویی دیفرانسیلی است.
جاذبه گرانشی ماه بر نزدیکترین اقیانوس به ماه و همچنین زمین جامد و دورترین اقیانوس‌ها به ماه را در نظر بگیرید. جاذبه‌ای متقابل بین ماه و زمین جامد وجود دارد که بر مرکز ثقل آن عمل می‌کند. به هر حال اقیانوس‌های نزدیک با شدت بیشتری جذب می‌شوند و از آنجایی که آن‌ها مایع هستند اندکی به ماه نزدیک و باعث مد می‌شوند. اقیانوس‌های دور کمتر جذب می‌شوند. انتظار می‌رود که جاذبه در سمت اقیانوس‌های دور دست باعث جزر شود ولی از آن جایی که زمین جامد قوی‌تر جذب ماه می‌شود، یک شتاب نسبی به سمت بیرون بر آن آب‌ها وجود دارد. از منظر کلی، جرم زمین متحمل یک جاذبه دو جانبه با ماه می‌شود، اقیانوس‌های نزدیک بیشتر از اقیانوس‌های دور، که منجر به تفریق این دو می‌باشد.
در کاربرد رایج‌تر در مکانیک سماوی، بیان 'نیروی جزر و مدی' می‌تواند اشاره به وضعیتی که در آن شیء یا مواد (به عنوان مثال جزر و مد آب) عمدتاً تحت تأثیر گرانش شیء دوم (مثلا زمین) است اما همچنین از اثرات گرانشی شیء سوم (برای مثال ماه) دچار عدم توازن شده‌است. این نیروی نامتعادل‌کننده در مواقعی به نام نیروی کشندی (جزر و مدی)"On the tidal force", I N Avsiuk, in "Soviet Astronomy Letters", vol.3 (1977), pp. 96–99 شناخته می‌شود که: تفاضل بین نیروی وارد شده توسط شیء سوم بر روی دوم و نیروی وارد شده توسط شیء سوم بر شیء اول باشد.See p.509 in "Astronomy: a physical perspective", M L Kutner (2003).
موزه مردم‌شناسی دانشگاه بریتیش کلمبیا واقع در دانشگاه بریتیش کلمبیا (UBC)، ونکوور، بریتیش کلمبیا در کانادا برای نمایش از هنر و فرهنگ جهانی به ویژه آثار و فرهنگ قبایل اولیه ساکن کانادا در شمال غربی اقیانوس آرام مشهور است.
این موزه همچنین یکی مقصد گردشگری عمده ونکوور و مکانی برای آموزش و پژوهش است که در آن پژوهشگران و دانشجویان دانشگاه بریتیش کلمبیا در دوره‌های هنر، مردم‌شناسی، باستان‌شناسی و حفاظت و مطالعات موزه‌ها آموزش داده می‌شوند. موزه مردم‌شناسی فقط در محل ساختمان خود از ۳۸٬۰۰۰ اشیاء مربوط به اقوام مختلف و همچنین ۵۳۵٬۰۰۰ اثر باارزش‌های باستان‌شناسی نگهداری می‌کند.UBC MOA collection
این موزه در سال ۱۹۴۷ در زیرزمین کتابخانه اصلی دانشگاه بریتیش کلمبیا تأسیس شد. در سال ۱۹۷۱ با کمک مالی دولت کانادا و دانشگاه بریتیش کلمبیا شروع به ساخت یک ساختمان مستقل کرد. در سال ۱۹۷۶ ساختمان جدید توسط معمار مشهور کانادایی آرتور اریکسون طراحی شد.
در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۰، موزه مردم‌شناسی دانشگاه بریتیش کلمبیا اتمام چند ساله نوسازی و گسترش پروژه چند میلیون دلاری خود را با عنوان «مشارکت مردم» جشن گرفت.
هرر (به لاتین: Harar) یک شهر در اتیوپی است که در منطقه حراری واقع شده‌است.
هرر ۱۵۱٬۹۷۷ نفر جمعیت دارد و ۱٬۸۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کتاب جنگل ۲ () فیلمی در ژانر موزیکال و ماجراجویی است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد.
ویبورگ، دانمارک (به لاتین: Viborg, Denmark) یک شهر در دانمارک است که در شهرستان ویبورگ واقع شده‌است.
ویبورگ ۱٬۴۷۴٫۰۵ کیلومترمربع مساحت و ۳۹٬۲۲۸ نفر جمعیت دارد و ۵۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای لونبورگ، کچکه‌مت، بایو، فرانسه خواهرخوانده‌های ویبورگ، دانمارک هستند.
گدایان و انتخاب‌کنندگان یک سریال کمدی-درام به کارگردانی پیتر لفکورت و برندون تاریکوف محصول سال ۱۹۹۹ کانادا و آمریکا است.
این سریال در سایت معتبر IMDb رتبهٔ ۸/۲ را به دست آورده‌است.
پوری (به انگلیسی: Puri) یک شهر در هند است که در شهرستان پوری واقع شده‌است.
پوری ۱۶٫۳۲۶۸ کیلومترمربع مساحت و ۲۰۱٬۰۲۶ نفر جمعیت دارد و ۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سد نقطه‌ای () یا سد شنی پیچان‌رودی عارضه‌ای رسوبی است که از انباشت آبرفتها در بخش درونی خمیدگی آبراهه‌ها و پیچان‌رودها و در زیر شیب لغزش تشکیل می‌شود. سدهای نقطه‌ای در بسیاری از جریان‌های رودخانه‌ای بالغ یا پیچان‌رودها یافت می‌شود. این اشکال هلالی‌شکل بوده و در داخل انحنای رودخانه شکل می‌گیرد و اغلب شبیه جزیره‌های رودخانه‌ای است.
سدهای نقطه‌ای از رسوباتی تشکیل شده که دارای جورشدگی مناسب بوده و معمولاً نشان‌دهنده ظرفیت کلی آبراهه است. این سدها دارای شیب بسیار ملایم بوده و ارتفاع آن‌ها به ارتفاع سطح آب بسیار نزدیک است. با توجه به سطح توپوگرافی تقریباً هموار سدهای شنی و سرعت کم آب در سدهای نقطه‌ای کم‌عمق، این عوارض اغلب مانعی برای قایق‌رانی و حمل الوار محسوب می‌شوند. سدهای نقطه‌ای همچنین به‌دلیل خطر سیل ناگهانی برای توقف و اقامت مناسب نیستند، زیرا حتی افزایش چند سانتی‌متری سطح آب می‌تواند تمام آن را به زیر آب فرو ببرد.
تفاوت سد نقطه‌ای و کناره بریده در این است که سدهای نقطه‌ای بر اثر رسوب‌گذاری تشکیل می‌شوند در حالی‌که کناره‌های بریده یک عارضه فرسایشی است.
شکل‌گیری سد نقطه‌ای به دلیل جابه‌جایی و چرخش ماسه، شن و سنگ‌های کوچک در امتداد کف آبراهه توسط جریان ثانویه آب است.
هیلو، هاوایی (به انگلیسی: Hilo) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هاوایی، هاوایی واقع شده‌است.
هیلو ۱۵۱٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۴۳٬۲۶۳ نفر جمعیت دارد و ۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر لاسرنا خواهرخواندهٔ هیلو، هاوایی هست.
لئون، نیکاراگوئه (به لاتین: León, Nicaragua) یک شهر در نیکاراگوئه است که در شهرستان لئون واقع شده‌است.
لئون ۵۹۱٫۰۷ کیلومترمربع مساحت و ۲۱۰٬۶۱۵ نفر جمعیت دارد و ۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای هامبورگ، زالتسبورگ، تامپره و لئون، گوآناخوآتو خواهرخوانده‌های لئون، نیکاراگوئه هستند.
گوسفندان سیاه () فیلمی محصول نیوزلند در سبک کمدی سیاه و ترسناک به کارگردانی جاناتان کینگ است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد.
هرانت میکائلی واردانیان (؛ – ) یک نیکوکار و تاجر اهل ارمنستان بود. او بنیان‌گذار و مدیر گراند هولدینگ بود.
هرانت واردانیان در ۲۳ ژانویه ۱۹۴۹ در خانواده کارگر در شهر ایروان، ارمنستان متولد گردیده‌است. او در طی سال‌های ۱۹۵۶–۱۹۶۶ دانش آموز «مدرسه شماره ۱۲» معروف به «سرگئی میرونویچ کیروی» شهر ایروان بوده‌است. او پس از آن در خلال سال‌های ۱۹۶۸–۱۹۷۴ دانشجوی دانشکده مهندسی صنایع غذایی گرایش ماشین‌سازی بوده و فارغ‌التحصیل انیستیتوی پلی تکنیک ایروان گردیده‌است.
واردانیان به عنوان مهندس تکنولوژیست در کارخانهٔ توتون و تنباکو ایروان شروع بکار کرد و سپس در سال ۱۹۸۴ به عنوان معاون مدیر عامل کارخانه منصوب گردید. او در زمینه کسب و کار، توسعه و احیاء تولیدات داخلی را از سال ۱۹۹۶ با تأسیس شرکت‌های «گراند توباکو»، «گراند کندی» «اینترنشنال ماسیس تاباک» و غیره … را آغاز کرد که نه تنها در بازار داخلی ارمنستان بلکه در خارج از این کشور هم موفق بود. گروه شرکت‌های تأسیس گردیده از سوی او بنام «گراند هولدینگ» از پیشتازان صادرات محصولات در جمهوری ارمنستان می‌باشند. او در طول زندگی خود توانست ضمن همکاری با بخش کشاورزی اقدام به کارآفرینی برای ده‌ها هزار فرد در جمهوری ارمنستان و جمهوری قره‌باغ را فراهم آورد. همکنون تعداد شاغلین در «گراند هولدینگ» ۹۵۲۴ نفر می‌باشد. بر اساس امار ۲۰۱۸ گراند هولدینک در صدر جدول بیشترین مالیات دهندگان، صادر کننده تولیدات آماده محصولات صادراتی، منابع انسانی و سرمایه گذاری کشور است.
امور خیریه هراند واردانیان دارای جنبه های مختلف ومتوالی بوده، ایشان مشوق علم، آموزش، فرهنگ، سلامت، ورزش، باغ وحش ایروان، شبکه تلویزیونی خیریه کودکان هایرنیک ،اعطاء حقوق بازنشستگی ماهانه به قهرمانان دوره سوسیالیستی بوده است . هراند واردانیان با هدف ترویج و توسعه مناطق مرزی استان تاوش اقدام به اجرای پروژه های خیریه بلند مدت می نمود. در شهر ماسیس اقدام به احداث «کلیسای تادئوس» مقدس نموده است .
هراند واردانیان فرزند میکائیل واردانیان و شوشیک سارگسیان بود و دارای دو خواهر به اسامی «ریمان» و «روزا» داشت. پدر بزرگ و مادر بزرگ وی ساکنین روستای خنوس ارمنستان غربی و جزو قربانیان نسل‌کشی ارمنی‌ها در سال ۱۹۱۵ توسط حکومت ترکان جوان بوده‌اند. او در سن ۷ سالگی پدر خود را از دست داد. در حین تحصیلات دانشگاهی با همسر خود زینا موروزیان آشنا شده و در سال ۱۹۷۲ ازدواج نمود. دارای دو فرزند به نام‌های «میکائیل» و «کارن» و شش نوه به نام‌های «ایزابلا»، «زینا»، «هراند»، «دانیل»، «مارک» و «آکسل» می‌باشد.
او در ۲۰ آوریل ۲۰۱۴ در سن ۶۵ سالگی در شهر ایروان درگذشت و در معبد خدایان شهر ایروان به خاک سپرده شد.
غلامحسین فروهر (۱۲۸۲ تهران - ۱۳۴۶ تهران) قاضی و کارگزار اقتصادی دوره پهلوی بود.
پدرش محمود خان ملقب به افتخارالملک و سپس قوام‌الدوله که نام خانوادگی فروهر برگزید و پدربزرگش میرزا عباس خان قوام‌الدوله تفرشی بود. پس از گذراندن دوره مدرسه علوم سیاسی که مشیرالدوله برای تربیت کادر وزارت امور خارجه راه انداخته بود به اروپا رفت و در دانشگاه برلن در رشته‌های اقتصاد و امور مالی درس خواند.
فروهر پس از بازگشت به ایران در دورانی که علی‌اکبر داور وزارت عدلیه را به عهده گرفته و دادگستری نوین ایران را پایه‌ریزی می‌کرد به استخدام آن وزارت‌خانه درآمد و به ترتیب دادیار دادسرای تهران و دیوان کیفر و بازپرس و مستشار استیناف (تجدید نظر) شد.
در شهریور ۱۳۱۲ که داور وزیر مالیه شد، فروهر را هم با خود برد و رئیس اداره مالیات بر درآمد کرد. او در سال ۱۳۱۸ در وزارت دارایی به مدیرکلی رسید و سال بعد به عنوان مستشار و مأمور اقتصادی راهی سفارت ایران در آلمان شد و تا شهریور ۱۳۲۰ که ایران در پی حمله متفقین ناچار به قطع رابطه با آلمان شد، در برلن بود.
مأموریت خارجی بعدی فروهر در سال ۱۳۲۲ و رایزنی اقتصادی در سوئیس با رتبه وزیر مختاری بود. در سال ۱۳۲۴ به ایران بازگشت و معاون وزارت دارایی شد. در سال ۱۳۲۶ در کابینه‏ قوام‌السلطنه وزیر راه بود. پس از آن به ریاست بانک صنعتی و معدنی (سازمان برنامه بعدی) رسید تا اینکه در سال ۱۳۲۹ در کابینه‏ رزم‌آرا ابتدا وزیر کار و سپس وزیر دارایی شد.
دوران وزارت دارایی فروهر در کابینه رزم‌آرا با نهضت ملی شدن نفت همزمان بود. او در پنجم دی ۱۳۲۹ سخنان شدیداللحنی علیه ملی شدن نفت کرد که به جنجال و اعتراض و برکناری‌اش انجامید. دکتر شمس‌الدین جزایری وزیر فرهنگ کابینه رزم‌آرا بعداً در مجلس سوگند خورد که رزم‌آرا از اینکه فروهر می‌خواهد چنین سخنانی در مجلس بگوید خبر نداشته و از اعلام بیزاری خودش و دیگر اعضای دولت نسبت به سخنان فروهر خبر داد. اما فروهر نامه‌ای در روزنامه کیهان انتشار داد و اظهارات جزایری را تکذیب کرد.
فروهر در دوران نخست‌وزیری دکتر مصدق در انزوا زیست اما پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به صحنه بازگشت و سفیر ایران در سوئد شد. سپس در دولت حسین علاء در سال ۱۳۳۴ به وزارت صنایع و معادن و وزارت دارایی رسید. پس از آن تا هنگام مرگ رئیس هیئت بازرسی شرکت نفت بود.
غلامحسین فروهر در جوانی با دختر شاهزاده عبدالصمد میرزا سالور برادر ناصرالدین شاه قاجار ازدواج کرد ولی پیوند زناشویی آن دو دیری نپایید و به جدایی انجامید.
حجاب شرعی در عصر پیامبر کتابی از امیرحسین ترکاشوند است که به بررسی پیشینهٔ حجاب در صدر اسلام می‌پردازد. این کتاب پس از اینکه مجوز چاپ و نشر عمومی به دست نیاورد، ابتدا به صورت محدود در بین قرآن‌پژوهان، فقها، مراجع و شخصیت‌های برجسته علمی و آنگاه در قالب سی‌دی و سرانجام در فضای مجازی پخش و منتشر شد.نسخه مجازی کتاب «حجاب شرعی در عصر پیامبر»
عبدالامیر خطاط،نقدی علمی بر کتاب حجاب شرعی در عصر پیامبر اکرم مجید دهقان، حسین سوزنچی،نقدی بر کتاب «حجاب شرعی در عصر پیامبر» محمدعلی وطن‌دوست و سایت باشگاه اندیشه به نقد این کتاب پرداخته‌اند.
نسخ سنگسار توسط اسلام کتابی از امیرحسین ترکاشوند است که در آن نویسنده استدلال می‌کند که «نه تنها هیچ وقت حکم سنگسار در اسلام وجود نداشته‌است بلکه اسلام به مقابله با آن پرداخته‌است.»امیرحسین ترکاشوند به دبا گفت: انتشار مجازی «حجاب شرعی در عصر پیامبر (ص)»
این کتاب نیز مانند کتاب "حجاب شرعی در عصر پیامبر" به‌صورت مجازی منتشر و در دسترس مخاطبان قرار گرفت.
خورخه فرناندو برانکو د سامپایو (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۱) یک وکیل و سیاستمدار اهل پرتغال بود که از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۶ به عنوان هجدهمین رئیس‌جمهور پرتغال فعالیت کرد. او عضو حزب سوسیالیست بود، حزبی که آن را بین سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۲ رهبری کرد. وی همچنین از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۵ به عنوان ۶۹امین شهردار لیسبون خدمت کرده و از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۳، نمایندهٔ عالی اتحاد تمدن‌ها بود.
خورخه سامپایو در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۱، در سن ۸۱ سالگی بر اثر نارسایی تنفسی درگذشت.
ماریو آلبرتو نابر لوپس سوارز (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۷ ژانویه ۲۰۱۷) یک سیاست‌مدار اهل پرتغال بود که از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۶ به عنوان هفدهمین رئیس‌جمهور پرتغال فعالیت کرد. او در سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۸ و ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۵، ۱۰۵امین و ۱۱۲امین نخست‌وزیر پرتغال بود. سوارز نخستین دبیرکل حزب سوسیالیست از زمان تأسیس آن بین سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۶ بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون لژیون دونور (صلیب بزرگ) شده‌است.
ماریو سوارز در ۷ ژانویه ۲۰۱۷ در ۹۲ سالگی درگذشت.
آنتونیو رامالو ایانس (؛ زادهٔ ) یک ژنرال و سیاستمدار پرتغالی است که از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۶ به عنوان شانزدهمین رئیس‌جمهور پرتغال خدمت کرد.
پدرو پاسوس کوئلو (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل پرتغال است.
الدر ساتره () (زاده ۸ فوریهٔ ۱۹۵۶) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی نروژی است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل شرکت استات اویل فعالیت می‌کند.
ساندنس یک شهرستان در نروژ است که در روگالاند واقع شده‌است.
ساندنس ۳۰۴٫۳۸ کیلومتر مربع مساحت و ۷۴٬۸۲۰ نفر جمعیت دارد.
جان وارک (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به و لیورپول، تیم ملی فوتبال اسکاتلند، میدلزبورو و ایپسویچ تاون، اشاره کرد.
ایساو ماتسوشیتا () (زاده ۱۹۴۲) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی ژاپنی است، که اکنون به‌عنوان مدیر عامل شرکت جی‌اکس هولدینگز فعالیت می‌نماید.
طغیان روح () یا "روح زندگی" فیلم سینمایی محصول کره شمالی سال ۲۰۰۰ به کارگردانی کیم چون سانگ است. این فیلم حماسی و درام بر اساس داستانی از کشتی ژاپنی اوکیشیمامارو است و حادثه‌ای را بیان می‌کند که در آن کشتی بر اثر یک انفجار مرموز که از دید کره‌ای‌ها کار عمدی خدمه ژاپنی کشتی بود صدها نفر از کره‌ای‌ها کشته شدند. این فیلم لقب به عنوان " "تایتانیک کره‌ای"" گرفته‌است.Parry, Richar Lloyd.
کروئلا دِویل شخصیتی داستانی است که در سال ۱۹۵۶ توسط دودی اسمیت در رمان "صد و یک سگ خالدار" خلق شده‌است. او اولین بار در سال ۱۹۶۱ در انیمیشن "صد و یک سگ خالدار" محصول شرکت والت دیزنی حضور پیدا کرد.
در همهٔ نسخه‌ها، او دشمن اصلی ۱۰۱ یا ۱۰۲ سگ خالدار است که ۹۷ یا ۹۹ توله از آنان را می‌دزدد تا از پوست آن‌ها برای خز لباس‌های خود استفاده کند.