moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کالدرون در مادرید زاده شد. مادر او که قرار معلوم، از تبار هلندی-بلژیکی (فلاندری) بود، در سال ۱۶۱۰ درگذشت؛ پدرش، یک فیدالگوی کانتابریاییتبار، منشی وزارت خزانه‌داری بود، در سال ۱۶۱۵ درگذشت. قرار بود که کالدرون به منظور تحصیل دروس دینی در مدرسهٔ یسوعی‌ها، کولگیو امپریال، در مادرید تحصیل کند؛ اما در عوض، او به دانشگاه سالامانکا رفت و حقوق خواند.
در جوانی و پیش از رسیدن به شهرت به خاطر انتقاد از کلیسا در یکی از نوشته‌هایش به زندان محکوم شد. بین سال‌های ۱۶۲۰ و ۱۶۲۲ کالدرون در چندین مسابقهٔ شعر به افتخار سنت ایزیدور در مادرید برنده شد. اولین اثر کالدرون به عنوان نمایشنامه‌نویس نمایشنامهٔ «عشق، احترام و قدرت» بود، که در ۲۹ ژوئن ۱۶۲۳ در رویال پالاس اجرا شد. این نمایشنامه با دو نمایشنامهٔ دیگر در آن سال دنبال شد: «جنگل گیج» و «مکابیان» . در طول دو دههٔ بعد، کالدرون بیش از ۷۰ نمایشنامه نوشت، که اکثر آن‌ها درام‌های دنیوی‌ای بودند که برای تئاتر تجاری نوشته شده بودند.
به گفتهٔ «ورا تاسیس»، یکی از زندگی‌نامه‌نویسان وی، کالدرون بین سال‌های ۱۶۲۵ و ۱۶۳۵ در ارتش اسپانیا در ایتالیا و فلاندر خدمت می‌کرد؛ اما اسناد رسمی متعددی وجود دارد که نقض این مطلب را نشان می‌دهند؛ بر اساس این اسناد کالدرون در طول این سال‌ها در مادرید اقامت داشته‌است. در اوایل سال ۱۶۲۹ یکی از برادران او توسط یک بازیگر که در محراب یک صومعه بود چاقو خورد؛ کالدرون، به همراه دیگر برادرش و چند پاسبان، برای بازداشت مجرم در صومعه را شکست (که اتفاقاً یکی از راهبه‌های این صومعه دختر همکار نمایشنامه‌نویسش، لوپه د وگا بود). واعظ مشهور آن روزگار، هورتنزیو فلیکس پاراویسیو ، این اقدام کالدرون را در خطبهٔ موعظه در حضور فیلیپ چهارم تقبیح کرد؛ کالدرون با معرفی «شاهزادهٔ دائمی» به او پاسخ داد، که اشاره‌ای است تمسخرآمیز خطابهٔ شیوای پاواریسیو. کالدرون به سه روز بازداشت خانگی مجازات شده و مجبور به حذف سطور توهین‌آمیز از متن این نمایش‌نامه گشت.
پس از درگذشت لوپه د وگا در سال ۱۶۳۵، کالدرون به عنوان شاخص‌ترین نمایشنامه‌نویس اسپانیایی دوران شناخته شده بود. کالدرون طرفداران قابل‌توجهی هم در مجلس پیدا کرد و در نتیجه در حدود سال‌های ۱۶۳۶-۱۶۳۷ توسط فیلیپ چهارم به لقب شوالیهٔ تحت امر سانتیاگو نایل گشت، که برایش فرصتی ایجاد کرد تا مجموعه‌ای از نمایش‌های تماشایی را در تئاتر سلطنتی، در کاخ تازه‌ساز بوئن رتیرو به روی صحنه ببرد.
در مه ۲۸ سال ۱۶۴۰ او به عضویت لشکر زره‌پوش سواره در آمد که اخیراً توسط «گاسپار د گوزمان ی پیمنتل، کنت-دوکِ اولیورا» ایجاد شده بود. در نبرد کاتالونیا شرکت کرد، و در تاراگونا از خود سلحشوری‌های تحصین‌برانگیزی نشان داد. در نوامبر سال ۱۶۴۲ با از دست دادن سلامتی‌اش، از ارتش بازنشسته شد، و سه سال بعد به پاس خدماتش در صحنهٔ نبرد یک مستمری ویژهٔ نظامی به وی اهدا شد.
وضع زندگی او در طی چند سال پس از آن بر ما نامعلوم است. برادرش، دیه‌گو کالدرون، در ۱۶۴۷ درگذشت. پسری، به نام پدرو خوزه، از کالدرون و یک زنی ناشناس بین سال‌های ۱۶۴۷ و ۱۶۴۹ متولد شد؛ مادر کودک چندی بعد درگذشت. کالدرون نگهداری از پسرش را، شاید به دلایل مشکلات شخصی، به برادرزاده‌اش، خوزه، پسر برادرش دیه‌گو، می‌سپارد. در سال ۱۶۵۰ کالدرون تبدیل به سومین مقام عالی تحت امر سنت فرانسیس شد، و در نهایت به مقام کشیشی پیوست. او در سال ۱۶۵۱ واضع شرعی گشته، و کشیش سان سالوادور مادرید شد. بنا به اظهاراتی که یکی دو سال بعد بیان کرده‌است، او تصمیم به ترک نوشتن درام‌های دنیوی برای تئاتر تجاری گرفت.
اگرچه او خیلی جدی به این قطعنامه پایبند نبود، با این حال از آن پس عمدتاً به نوشتن نمایشنامه‌های اساطیری و اتو سکرمنتالهایی — نمایش مذهبی تک‌پرده‌ای-تمثیلی مذهبی که رمز و راز عشای ربانی را نشان می‌دهند — برای اجرا در جشن کورپس کریستی، برای سالن تئاتر پرداخت. در سال ۱۶۶۲ دو نمایش «اتو»ی کالدرون، یعنی «دستورهای نظامی» و «بابِل عرفانی و حقیقی» توسط تفتیش عقاید مورد بررسی قرار گرفتند؛ که در نتیجه این دو متن سانسور شده، نسخه‌های خطی آن را مصادره گردید، و تا سال ۱۶۷۱ محکوم باقی‌ماند.
در سال ۱۶۶۳ کالدرون از طرف فیلیپ چهارم به درجهٔ قاضی عسگر افتخاری منصوب شد، و این مقام تا به جانشینان وی ادامه دارد. در هشتادویکمین سال زندگی‌اش برای آخرین بار و به افتخار ازدواج کارلوس دوم با ماریا لوئیزای اورلئانز نمایشنامه‌ای دنیوی به نام «سرنوشت و نشان لئونیدو و مارفیسا» نوشت. با وجود موقعیت وی در مجلس و محبوبیتش در سراسر اسپانیا، به نظر می‌رسد که در سال‌های آخر عمر در فقر نسبی به‌سر می‌برد.
کالدرون آغازگر چیزی بوده‌است که امروزه به دور دوم دوران طلایی تئاتر اسپانیولی موسوم است. در حالی که سلف او، لوپه د وگا، پیشگام فرم‌های دراماتیک و ژانرهای اسپانیایی عصر طلایی تئاتر بود، کالدرون آن‌ها را جلا داده و تکمیل کرد. در حالی که قدرت لوپه در خود به خودی و ذاتی بودن آثار او نهفته‌است، قدرت آثار کالدرون در ظرفیت‌های زیبایی شاعرانه، ساختار دراماتیک و عمق فلسفی آن نهفته‌است. کالدرون کمال‌گرایی بود که غالباً نمایشنامه‌هایش را بازخوانی شده و بازسازی می‌کرد، حتی اگر زمانی طولانی از عرضهٔ آن گذشته باشد. این کمال‌گرایی نه تنها کارهایش را محدود نمی‌کرد، بلکه بسیاری از نمایش‌هایش را از روی نمایش‌های موجود یا صحنه‌های ساخته شده توسط دراماتیست‌های دیگر بازسازی می‌کرد، و به آن‌ها عمق، پیچیدگی و انسجام بیشتری می‌بخشید. (بسیاری از نمایشنامه نویسان از آن زمان کشورهای اروپایی، مانند مولیر، کورنی و شکسپیر، نمایشنامه‌های قدیمی را به همین صورت بازسازی می‌کردند). مهمتر از همه، کالدرون در ژانر از «نمایش مذهبی» سرآمد دیگران است، که در آن او ظرفیت ظاهراً پایان ناپذیری را برای دستیابی به فرم‌های دراماتیک جدید از مصالح دینی موجود نشان داد. کالدرون نوشت ۱۲۰ «کمدیاً، ۸۰»نمایش مذهبی" و ۲۰ نمایش‌های کمدی کوتاه که «انترمس» نامیده می‌شوند، نوشت. اگرچه از شهرت او در طول قرن هجدهم رفته رفته کاسته شد، با ترجمهٔ آثارش به آلمانی توسط یوهان ولفگانگ گوته، دوباره کشف شد، و از آن هنگام به بعد، او به‌طور گسترده‌ای به عنوان یکی از بهترین نمایشنامه‌نویسان جهان غرب دنیای باروک در نظر گرفته شده‌است.
مشهورترین نمایشنامه غیرمذهبی کالدرون " زندگی یک رویاست"، استعاره‌ای فیلسوفانه درباره وضعیت انسان و راز آفرینش است.
کالدرون را بیشتر به خاطر نمایش های مذهبی‌اش ستوده اند، زیرا این شکل دراماتیک را کمال بخشید.
برخی از آثار کالدرون، به ویژه توسط دنیس فلورانس مک‌کارتی، ادوارد فیتزجرالد و آدریان میچل به زبان انگلیسی ترجمه شده‌است. یک ترجمهٔ انگلیسی عمده جدید از La vida es sueño توسط انتشارات دانشگاه کلرادو در سال ۲۰۰۴ منتشر شد.
در سال ۱۹۹۸ پدرو کالدرون در رمان «خورشید بر فراز بره‌دا» ی آرتورو پرز-ره‌وِرته ظاهر شد، که دست می‌گذارد بر این فرضیه که وی در ارتش اسپانیولی در فلاندر در خدمت کرده و او را در نبرد اودکرک نیروهای اسپانیایی درحالی مجسم می‌کند، که به کتابدارهای محلی در نجات کتاب‌ها، از سالن کتابخانه در حال سوختن شهر کمک می‌کند.
اصلاح اطلاعات زندگینامه، با استفاده از منبع زیر انجام شده‌است:
نوردهورن نام شهریست در شمال غرب آلمان واقع در جنوب غربی ایالت نیدرزاکسن و هم‌مرز با کشور هلند. جمعیت آن طبق برآورد دسامبر ۲۰۰۸، معادل ۵۳٬۴۰۱ نفر می‌باشد. پراکندگی جمعیت در این شهر برابر با ۳۵۷ نفر در هر کیلومتر مربع است. علامت اختصاری این شهر NOH و کد تلفن آن ۰۵۹۲۱ است.
نوردهورن با جمعیت ۵۳۰۰۰ نفری بعد از شهرهای Herten و Singelfinden سومین شهر پرجمعیت آلمان است که به خط آهن سراسری وصل نمی‌باشد. مردم این شهر برای استفاده از قطار باید با اتوبوس به شهرهای مجاوری مثل Lingen یا Bad Bentheim سفر کنند.
سرگیجه احساسی که در طی آن، فرد مبتلا احساس می‌کند که خود یا محیط اطراف او در حرکت است.
سرگیجه ممکن است کاذب یا واقعی باشد. سرگیجهٔ واقعی می‌تواند به علت مشکلات سیستم عصبی مرکزی مانند سکته مغزی یا گوش داخلی مانند نشانگان منییر باشد.
سرگیجه واقعی به حالت تغییر وضعیت سر وجود دارد که به ان سرگیجه خوش‌خیم وضعیتی(BPPV) می‌گویند.
در سرگیجه وضعیتی شخص با دراز کشیدن و خصوصاً حرکت سر به طرفین دچار سرگیجه شدید می‌شود.
سرگیجهٔ دَوَرانی یا واقعی (vertigo) حالتی است که فرد احساس می‌کند محیط اطرافش به دور سرش در حرکت یا چرخش است یا اینکه محیط اطراف ثابت است اما خودش در حال حرکت یا چرخش است. همین احساس حرکت یا چرخش است که سرگیجه واقعی را از سایر انواع (dizziness) «گیجی یا سبکیِ سر» متفاوت می‌کند. در سبکی سر بیمار احساس عدم تعادل می‌کند اما احساس حرکت وجود ندارد. بیمار می‌گوید سرم گیج رفت یا چشمهایم سیاهی رفت.
سرگیجهٔ وضعیتیِ حمله‌ایِ خوش‌خیم شایع‌ترین شکل سرگیجه است. در این حالت با حرکت ناگهانی در یک جهت خاص بیمار دچار سرگیجه شدیدی می‌شود که چندین ثانیه طول می‌کشد و با بی حرکت ماندن بیمار مشکل در مدت کوتاهی برطرف می‌شود. علت این سرگیجه کنده شدن کریستالهایی است که به‌طور طبیعی در گوش داخلی ما وجود دارد. این کریستال‌ها ممکن است به دلیل ضربه به سر یا به‌طور خودبخود از محل خود کنده شوند و در مایعی که گوش داخلی را پر کرده‌است شناور شوند. شناور شدن آن‌ها باعث سرگیجه می‌شود. این ذرات شناور در حین گردش خود به‌طور تصادفی و به تدریج به محلی که کنده شده‌اند می‌چسبند و در نتیجه علائم بیمار به تدریج بهتر می‌شود تا اینکه تمام این ذرات به جای خود بچسبند و علائم کاملاً بهبود یابند. اما باید توجه داشت چسبیدن آن‌ها به جای خود به سفتی و محکمی حالت اولیه خود نیست لذا با ضربات و حرکات فیزیکی نه چندان شدید باز هم این ذرات ممکن است کنده شوند و مجدداً بیمار دچار سرگیجه شود. برای پیشگیری از عود سرگیجه، مبتلایان به سرگیجه وضعیتی حمله‌ای خوش‌خیم باید از حرکات فیزیکی شدید اجتناب نمایند.
سرگیجه ممکن است به دلیل التهاب گوش داخلی که به آن لابیرنتیت گفته می‌شود عارض شود. این نوع سرگیجه به‌طور ناگهانی شروع می‌شود و ممکن است با کاهش شنوایی نیز همراه باشد. شایعترین علت لابیرنتیت عفونت ویروسی یا باکتریایی گوش داخلی است.
نشانگان منییر با سه علامت حمله سرگیجه، وزوز گوش و کم شنوایی مشخص می‌شود. مبتلایان به این بیماری به‌طور ناگهانی دچار سرگیجه شدید، کم شنوایی و وزوز گوش می‌شوند. با گذشت چندین روز علائم برطرف می‌شود و مبتلایان برای مدتی هیچ علامتی ندارند. با گذشت مدت زمان دیگری مجدداً علائم یادشده ظاهر می‌شوند. علت منییر افزایش فشار مایع گوش داخلی است.
نورینوم آکوستیک یک تومور بافت عصبی است که می‌تواند باعث سرگیجه شود. علاوه بر سرگیجه مبتلایان به نورینوم آکوستیک احساس وزوز گوش و کاهش شنوایی یک طرفه نیز دارند.
سرگیجه ممکن است ناشی از کاهش جریان خون به قاعدهٔ جمجمه باشد. خونریزی مخچه با سرگیجه، سردرد، اشکال در راه رفتن و ناتوانی در نگاه کردن به یک سمت مشخص می‌شود. غالباً علامت اولیه در بیماری ام اس نیز سرگیجه است که معمولاً شروع ناگهانی دارد.
ضربه به سر، آسیب گردن، میگرن و مصرف الکل نیز ممکن است منجر به سرگیجه شود. دیابت می‌تواند منجر به تصلب شرائین و کاهش جریان خون مغزی شده و این امر عامل سرگیجه باشد.
اغلب داروهای آنتی هیستامین مانند دیمن هیدرینات و سیناریزین یا فنوتیازین‌ها مانند تی اتیل پرازین مصرف می‌شوند.
اما این داروها با تأثیر برهسته‌های دهلیزی در مغز وکاهش عملکرد ان مهم‌ترین فاکتور ریکاوری سرگیجه یعنی dynamic compensationرا از بین برده وبهبود سرگیجه خصوصاً در حالت حرکت را به تأخیر انداخته و متوقف می‌کنند. روش جدید و مؤثرتر توانبخشی سرگیجه یا VRT است.
در توانبخشی سرگیجه یا VRT روش‌های مختلفی بکار گرفته می‌شود که شخص بدون استفاده از دارو سرگیجه و عدم تعادل اش بهبود یابد.
اورُلوژی یا میزراه‌پزشکیواژه‌های مصوب فرهنگستان
https://wiki.apll.ir/word/index.php/Urology (از یونانی οὖρον با تلفظ "ouron" به معنای "ادرار" و لوژی به معنای "مطالعه")، که به جراحی ادراری-تناسلی نیز شناخته می‌شود، شاخه‌ای از پزشکی است که بر روی جراحی و بیماری‌های پزشکی مجرای ادراری(مؤنث و مذکر) و اعضای تولید مثل مذکر، تمرکز دارد. اعضایی که در حیطه اورولوژی قرار دارند شامل این مواردند: کلیه‌ها، غدد فوق کلیوی، میزنای‌ها، مثانه، پیشاب‌راه، و اعضای تولید مثل مذکر (بیضه‌ها، اپیدیدیم، مجرای وابران، کیسه منی، پروستات و آلت نری).
مجاری ادراری و تولید مثلی، ارتباط نزدیکی با هم داشته، و اختلالاتشان معمولاً بر روی هم اثرگذارند؛ بنابراین، طیفی از شرایطی که تحت مدیریت اورولوژی قرار دارند، در حوزه اختلالات ادراری-تناسلی نیز موجودند. اورولوژی، مدیریت وضعیت‌های پزشکی (یعنی غیر جراحی) چون عفونت‌های مجاری ادراری و هایپرپلازی خوش‌خیم پروستات را با وضعیت‌های جراحی چون سرطان پروستات، سنگ کلیه، ناهنجاری‌های مادرزادی، جراحات ترومایی حاد و بی‌اختیاری استرسی را با هم ترکیب می‌کند.
فنون ارولوژیکی، شامل جراحی با حداقل تهاجم روباتی و لاپاروسکوپی، جراحی با لیزر و دیگر فرآیندهای هدایت شده با اسکوپ می‌باشند. اورولوژیست‌هایی که در فون جراحی با تهاجم کمینه آموزش می‌بینند، از هدایت فراصوت زمان-حقیقی (آنی)، تجهیزات آندوسکوپی فیبر نوری، و انواع لیزرها، در درمان انواع شرایط خوش‌خیم و بدخیم بهره می‌برند. اورولوژی با این موارد ارتباط نزدیکی داشته و با متخصصانش همکاری نزدیکی دارند: سرطان‌شناسی، نفرولوژی، پزشکی زنان، پزشکی مردان، جراحی کودکان، جراحی کولورکتال، پزشکی گوارش، و اندوکرینولوژی.
دستگاه ادراری
این شهر با جمعیت ۱۵۲۵۰۳ نفری (۲۰۲۰) واقع در شرق ایالت نوردراین-وستفالن آلمان واقع است. این شهر یک شهر دانشگاهی است و اولین دانشگاه منطقه وستفالن در سال ۱۶۱۴ در این شهر تأسیس شد که بعداً به دانشکده الهیاتی مستقلی تبدیل شد و در سال ۱۹۷۲ دانشگاه جدیدی در این شهر احداث شد.
این شهر مرزهای فعلی خود را از طریق ادغام جوامع اطراف در جریان اصلاحات منطقه ای در نوردراین-وستفالن در سال ۱۹۷۴ بدست آورد که باعث شد پادربورن به شهری بزرگ تبدیل شود.
امروزه پادربورن در میان بزرگترین شهرهای آلمان در رده ۵۴ قرار دارد.
دانشگاه پادربورن (Paderborn University) یکی از چهارده دانشگاه پژوهش محور در ایالت نوردراین - وستفالن در آلمان است که بر روی مطالعات فرهنگی و علوم متمرکز می‌باشد. این دانشگاه دولتی بسیار بزرگ در سال ۱۹۷۲ تأسیس شد و در ترم زمستان ۲۰۱۶/۲۰۱۷، ۲۰۰۰۰ دانشجوی ملی و بین‌المللی در این دانشگاه ثبت نام کردند. این دانشگاه ۶۳ برنامه تحصیلی مختلف را در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد به دانشجویان ارائه می‌کند.
دانشگاه پادربورن جوایز بسیاری را در حوزه تحقیقات از بنیاد پژوهش آلمان کسب کرده‌است. همچنین این دانشگاه همکاری نزدیکی با موسسات پژوهشی در حوزه‌های علوم کامپیوتر، ریاضیات، مهندسی برق و فوتونیک کوانتوم دارد. شاید به همین خاطر باشد که این دانشگاه در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان در رتبه ۵۰ تا ۷۵ در حوزه ریاضیات و رتبه ۸۰۲ در بین تمام دانشگاه‌های جهان قرار گرفته‌است.
علاوه بر این، دانشگاه پادربورن یک دانشگاه قدرتمند در حوزه علوم کامپیوتر و فناوری اطلاعات به‌شمار می‌رود که همواره برای توسعه علمی و فنی جامعه اطلاعاتی تلاش کرده‌است.
افجه یکی از روستاهای دهستان لواسان کوچک بخش لواسانات در شهرستان شمیرانات استان تهران ایران است. افچه که مرکز دهستان لواسان کوچک است، روستایی بزرگ و آباد و در فاصله پنج کیلومتری از شمال خاور شهر لواسان مرکز بخش لواسانات واقع گشته و ناحیه‌ای کوهستانی و سردسیر است. آب افچه از رودخانه و چشمه ساران تأمین می‌گردد. افچه ۴۴ هکتار باغ و قلمستان و ۲۸ هکتار کشتزار گندم و جو دارد، محصولش گندم و جو و بن‌شن و عسل و میوه‌اش سیب و گیلاس و آلبالو است. شغل مردمش کشاورزی و گله‌داری است و ۲۲۰۰ گوسفند و بز در افچه نگهداری می‌شود. اهالی محلی افجه در دشت لار کوچک (قُلقُلَک) و دشت لار بزرگ (مَرغسر) حق چرا دارند و از دیرباز تا کنون در آن پهنه وسیع به دامداری می‌پردازند.
صاحب طرائق که به سال ۱۳۱۵ قمری از آنجا دیدن کرده در باب آن چنین نوشته:
«افچه جای بسیار باصفا و خوبی است، باغات زیاد و آبشارهای بسیار دارد، در واقع پایتخت لواسان کوچک است، به قدر لزوم دکاکین هم دارد… جوراب بافی در آنجا کسب معتبری است… از جمله عمارات خوب افچه قصر رفیع و بنای منیع مرحوم میرزا آقاخان صدر اعظم نوری است اگرچه محتاج مرمت است.» محمد مهدی علی نقیان از شاعران بزرگ افجه است که دیوان شعر تو ای ممد از اوست.
فاصله افجه تا شمال شرق تهران به ۳۰ کیلومتر می‌رسد و همین فاصله کم موجب شده است تا پاتوقی همیشگی برای تعطیلات آخر هفته شهروندان تهرانی باشد.جاذبه های دیدنی که شگفت زده‌تان می‌کند
براساس سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱٬۲۵۷ نفر (۴۲۷ خانوار) بوده‌است.
از شخصیت‌های مشهور افجه باید از سید جمال‌الدین افجه‌ای از مشروطه خواهان بنام ایران یاد کرد. همچنین دو فرزند وی سید مهدی افجه‌ای و سید محمد هادی افجه‌ای از دانشمندان زمان خویش بوده‌اند؛ و نیز علامه میرزا آقا افجه‌ای از شاگردان ملا حسینقلی همدانی از مشاهیر شخصیت‌های افجه است.
دشت هویج که به زبان محلی آن را گرچال یا گهچال یا گیاه چال می‌نامند که هر یک نسبت به وجه تسمیه تفسیری خاص خود را دارد، یکی از زیباترین جاذبه‌های روستای افچه است که در بالادست مرکز روستا قرار دارد. برای رسیدن به دشت هویج از تهران ۲ مسیر پیش روی قرار دارد؛ اولی یک جاده آسفالته ۵ کیلومتری است که با عبور از جاده لشگرک ما را به شهر لواسان و در نهایت افچه و دشت هویج می‌رساند. راه دوم نیز ۸ کیلومتر مسافت دارد و به طرف شمال شرقی می‌رود. به دلیل کوهستانی بودن منطقه، رسیدن به دشت هویج در تابستان حدود یک ساعت و نیم و در زمستان به بیش از ۲ ساعت زمان نیاز دارد که ممکن است در فصل سرما گردشگران را با دردسرهایی روبه رو کند. اغلب مسافرانی که به دشت هویج سفر می‌کنند، گشتی در مزارع و باغ‌های آن زده و چند ساعتی را با طبیعت بکر این منطقه سپری می‌کنند.
سقاخانه حضرت ابوالفضل
که از قدیم الایام محل راز و نیاز مردم افجه بود.در محله پایین این روستا کنار مسجد واقع شده است.
چنار کهنسال
در محله پایین روستای افجه روبروی سقاخانه حضرت ابوالفضل علیه السلام واقع شده است.داخل این چنار تو خالی می باشد که در گذشته فردی داخل این درخت مغازه قصابی دایر نموده بوده است.
حمام دوره صفویه
قدمت این حمام مربوط به عصر صفویه می باشد.و در محله بالای افجه کمی پایین تر از گورستان قرار دارد.
زهرواره یا توکسوئید مایعی که از زهرابه (توکسین) ای که ارگانیسمهای عفونی خطرناک مانند میکروبهای کزاز و دیفتری آن را تولید می‌کنند و با روشهای شیمیایی بی‌ضرر می‌شود، بی‌انکه فعالیت پادگنی خود رااز دست بدهد.
زهرواره با تزریق به بدن انسان موجب ایمنی در برابر زهرابه (توکسین) میکروب می‌شود مانند زهرواره کزاز.
زهرابه
مرکز حقوق بشر فلسطین (به عربی: ) یا به‌طور مخفف پی‌سی‌اچ‌آر در سال ۱۹۹۵، توسط تعدادی از وکلای فلسطینی و فعالان حقوق بشر در شهر غزه و زیر نظر شورای حقوق بشر سازمان ملل آغاز بکار کرد. از وظایف این مرکز می‌توان به حفاظت و احترام به حقوق بشر، پشتیبانی از نقش اعلامیه جهانی حقوق بشر و همه توافقنامه‌های بشردوستانه در تصمیم‌گیری‌های جهانی و صیانت از حقوق مردم فلسطین بر طبق قوانین بین‌المللی است.
این مرکز گزارش‌ها، نتیجه تحقیقات و همچنین مطالعات خود را از نگرانی‌های این مرکز در مورد وضع مردم فلسطین منتشر می‌کند و راهکارها و پیشنهادها خود را در جهت بهبود وضعیت مردم فلسطین ارائه می‌دهد. زمینه تحقیقات این مرکز غالباً پیرامون تخطی‌هایی است که دولت‌های اسرائیل و فلسطین در مواجه با مردم فلسطین مرتکب می‌شوند.
هزاراسپ (هزاراسب) نام شهری باستانی و همچنین نام دژی به همین نام در همین شهر در استان خوارزم در ازبکستان کنونی است. این نام احتمالاً اشاره به لقب ضحاک (دارنده‌ی هزار اسب) دارد.
در یکی از جنگ‌های سلطان سنجر و اتسز خوارزمشاه، هزاراسپ به وسیلهٔ سلطان سنجر محاصره شد و «ادیب صابر» این رباعی را بر تیری نوشت و در دژ انداخت:
و رشیدالدین وطواط در پاسخ وی رباعی دیگری نوشت و با تیری از درون دژ به سوی لشکر سنجر انداخت:
در معجم‌البلدان در مورد این شهر چنین گفته شده‌است:
در کتاب برهان نیز از دژ آن سخن به میان می‌آید و آن را دژی از دژهای خراسان می‌نامد.
در تاریخ جهانگشای جوینی آمده که این شهر پس از یورش مغول در آب غرق شده‌است.از تاریخ جهانگشای جوینی ج 2 ص 8، 9 و 56
شلم نوعی گیاه از خانواده گون و کتیرا می‌باشد که در نواهی کوهستانی و نوعی دیگر در دشت می‌روید. در برخی متون این واژه را همان کتیرا معنا کرده‌اند. چنانچه دهخدا اماکن منسوب به شلم را اینگونه معنا می‌کند:
لغتنامه دهخدا، شلمزار.
حیات نعمت سمرقندی (به پارسی تاجیکی: Хаёт Неъмат) نویسنده و چامه‌سرای پارسی زبان اهل سمرقند و رئیس پیشین مرکز فرهنگی تاجیکان ازبکستان در سمرقند بود.
وی از کودکی دچار معلولیت بود. پس از فروپاشی شوروی، وی یک هفته تمام در مرکز شهر سمرقند برای زبان پارسی گرسنه‌نشینی کرد و مجله پارسی زبان آواز سمرقند ارمغان‌های این کارش بود. پس از تظاهرات سال ۱۹۹۱ میلادی تاجیکان سمرقند و گرفتن یک بنای مرکز شهر و تبدیل آن به مرکز فرهنگی تاجیکان، حیات نعمت ریاست آن را بر عهده گرفت و در این مدت خدمات زیادی را به زبان و فرهنگ پارسی ارائه داد. وی از جوانان شهر دستگیری می‌نمود تا آثار ادبی آنان در حوزه زبان پارسی در نشریه‌های برون‌مرزی به چاپ برسد. در تابستان ۱۳۸۴ پس از اینکه وی از شدت تنگدستی مجبور به بازکردن یک دکان دستفروشی در مرکز سمرقند شد، با جلوگیری پلیس و شهرداری روبرو شد و پس از تخریب دکان، او به همراه خانواده‌اش که با او هم‌عقیده شده‌اند، در حبس خانگی شبانه‌روزی قرار گرفتند.
حیات نعمت سرانجام در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۱ در سن ۷۸ سالگی در زادگاهش سمرقند درگذشت.
تومیست‌ها، طرفداران توماس آکویناس هستند.
نوشته‌های توماس آکویناس یا توماس قدیس یا توماس داکوین (۱۲۷۴–۱۲۲۵میلادی) را می‌توان نقطه‌عطفی در گذار تمدن غربی از اندیشه دوران باستان (یونان و روم قدیم) به دنیای مدرن دانست. او در راس دیگر دومینیکن‌های قرن سیزدهم میلادی، با تکیه بر برخی از اندیشه‌ای ارسطو، تفسیری متفاوت از رویکرد متالهین نو افلاطونی غالب بر کلیسا در قرون وسطی ارائه داد و راه را برای خرد ورزی مدرن در سده‌های بعدی باز کرد. نو افلاطونیان به صورت‌های کلی مستقل از افراد اعتقاد داشتند و اینکه شناخت حقیقت در گرو دست یافتن به این صورت‌های کلی است. به عقیده آن‌ها از عالم افراد و زندگی حسی (تجربی) فناپذیر راهی به دنیای ازلی و ابدی حقایق صورت‌های کلی وجود ندارد. دوگانگی بین جسم میرنده و روح جاودانه انعکاسی از دوگانگی دنیای حسی (افراد) و عالم صورت‌های کلی است. توماس آکویناس با تفسیر ارسطویی از صورت‌های کلی، دسترسی به آن‌ها را از طریق انتزاعات عقل فردی امکان‌پذیر دانست. به عقیده وی عقل انسان با تحلیل پدیده‌های فردی و با توسل به فرایند انتزاع می‌تواند به درک صورت‌های کلی نائل آید. نتیجه این رویکرد جدید، اهمیت دادن به مشاهدات تجربی و مشروعیت بخشیدن به عقل برای استنتاج‌های انتزاعی از این مشاهدات بود. ارسطوگرایی توماس آکویناس در حقیقت زمینه را جهت رشد رویکردهای علمی مدرن آماده ساخت. آکویناس بر این باور بود که فلسفه و الهیات نه تنها در تضاد با هم نیستند بلکه مکمل یکدیگر برای رسیدن به حقیقت‌اند. از نظر وی، دانش انسانی مجموعه‌ای بزرگ از یک نظام سلسله مراتبی است که در قاعده آن‌ها علوم قرار دارد، بالاتر از علوم فلسفه و در راس همگی آن‌ها الهیات است. وحی و مکاشفه که ناظر بر راس هرم دانش است موجب محو و بلاموضوع شدن ارزش‌ها و حقایق انسانی در قاعده هرم نمی‌شود. فلسفه بر مبنای اصول کشف شده توسط عقل حرکت می‌کند و الهیات از وحی تعبدی الهام می‌گیرد. آکویناس تأکید می‌کند که وحی الهی به هیچ‌وجه در تضاد با آنچه که انسان‌ها با عقل طبیعی خود کشف می‌کنند نیست. (۱) او در «جامع الهیات» خود (کتاب دوم) به بحث عقلی درباره‌ی موضوعات اجتماعی و اقتصادی می‌پردازد. برخی از مهم‌ترین مورخان اندیشه اقتصادی بر این عقیده‌اند که مباحث آکویناس در اقتصاد به ویژه درباره‌ی قیمت عادلانه نقطه آغازی در طرح رویکرد مدرن به فعالیت‌های اقتصادی است. همچنان فلسفه توماس آکوئیناس در عصر حاضردر کلیساها تدریس می‌شود او با بهره‌گیری از ایمان و عقل به سؤالاتی که در دین مطرح می‌شد پاسخ می‌داد. وی اعتقاد داشت که عقل باید در خدمت دین قرار گیرد البته عقلی که وجود خدا را تأیید کند.
ژیلسون، اتین، تومیسم، درآمدی بر فلسفه تویس توماس آکوئینی، ترجمه ضیاالدین دهشیری، انتشارات حکمت،
مکتب‌های سیاسی، تألیف دکتر بهاء الدین پازارگاد، انتشارات اقبال
پیپینگ تام نام یک گروه موسیقی آمریکایی است که مایک پاتن آن را در سال ۲۰۰۰ میلادی تأسیس کرده‌است. این گروه یکی از پروژه‌های پاتن بود که پس از فیث نو مور و در کنار فعالیت‌اش در مستر بانگل، تاماهاوک، لاویج و فانتومز به آن پرداخت. تنها عضو ثابت پیپینگ تام خود پاتن است و بقیهٔ اعضای گروه معمولاً هنرمندانی از سبک‌های مختلف هستند که به عنوان «عضو مهمان» با پاتن هم‌کاری می‌کنند.
شیخ محمود عطار مرید شیخ عبدالسلام مرید فخر الدین احمد فرزند روزبهان بقلی فسایی مشهور به "گلرنگ" (به دلیل سرخی گونه هایش) که در جامع عتیق شیراز مجلس داشته همان پیر گلرنگ مورد اشاره در اشعار حافظ می‌باشد .
(پیر گلرنگ من اندر حق ازرق پوشان
رخصت خبث نداد ارنه حکایت ها بود)
حافظ به جای اینکه بگوید شراب ،می گوید،پیر گلرنگ من،و آنها که مقصود اورا در نیافته اند سعی کرده اند داستان هایی بسازند و پیر و مرشدی به نام گلرنگ در زندگی حافظ جعل کنند،اما حقیقت این است که در زبان هنری او، پیر گلرنگ همان شراب است که به اعتبار کهنگی، پیر است و به اعتبار سرخی، گلرنگ.(موسیقی شعر، دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی،نشر آگه صفحه ۲۷ و ۲۸)
کریم ارغنده‌پور روزنامه‌نگار و سیاست‌مدار اصلاح‌طلب ایرانی است. او عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت، عضو هیأت مدیره انجمن صنفی روزنامه‌نگاران است.BBCPersian.com
ارغنده‌پور سردبیر یا عضو شورای سردبیری روزنامه‌های توقیف شده مشارکت، صبح امروز، نوروز، وقایع اتفاقیه، اقبال و یاس نو بوده‌است و در تحریریه روزنامه سلام نیز حضور داشت.
تشت یا لگن به ظرف فلزی، چوبی یا پلاستیکی بزرگ و پهن گفته می‌شود.
لگن در ایران معمولاً به‌عنوان لگن حمام یا لگن لباس برای شستشوی لباس به کار می‌رود.
این ظرف همچنین در مراسم تشت‌گذاری کاربرد دارد.
ابوسعید عبدالحیّ بن ضحاک بن محمود گَردیزی جغرافی‌دان و تاریخ‌نگار برجستهٔ ایرانی نیمه اول قرن پنجم هجری، در روزگار سلطنت عبدالرشید غزنوی، پسر سلطان محمود غزنوی، بود. از احوال او اطلاعاتی در دست نیست جز این که منسوب به گردیز در یک منزلی غزنه بر جادهٔ هند است(مرکز استان پکتیا افغانستان). گردیزی در غزنین سکونت داشت و در همین شهر کتاب خود را نوشت. در اواخر زندگی، ابوریحان بیرونی (درگذشتهٔ ۴۴۰ ه‍.ق) با او دیدار کرد. اثر برجستهٔ او زین الاخبار مشهور به تاریخ گردیزی پیرامون سال ۴۴۰ هجری قمری نگاشته شده‌است، و مشتمل است بر تاریخ عالم و اسلام از قدیم‌ترین روزگار تا اندکی بعد از ۴۴۰ مقارن با پایان پادشاهی مودود غزنوی، پسر سلطان محمد غزنوی، که به نثری پخته نوشته شده‌است. از مختصات کلام گردیزی رعایت جانب ایجاز، ذکر رئوس حوادث و اجتناب از اطناب و عدم ورود در جزئیات است. با آن که در کلام گردیزی لغات تازی کم نیست، اما شیوهٔ نگارش او کهنه و نزدیک به نثر سامانی است.
دیس ظرف لبه کوتاهی است که بزرگتر از بشقاب بوده و برای نمایش غذا پیش از توزیع و تقسیم آن در بشقاب به کار می‌رود. دیس در اشکال دایره، بیضی، مستطیل و چندضلعی وجود دارد. دیس‌ها از جنس فلزات گوناگون، سرامیک، ملامین، شیشه و بلور یا آرکوپال تولید شده و به صورت ساده یا گل دار عرضه می‌شوند. در مراسم تشریفاتی از دیس‌های نقره نیز استفاده می‌شود. به ندرت دیسی از طلا ساخته می‌شود.
ریگستان نام مجموعه‌ای تاریخی در ازبکستان است که در بخش مرکزی شهر سمرقند قدیم (پایتخت تیموریان) قرار داشته.
ریشه نام اشاره به رودخانه‌ای دارد که در زمانی نه چندان دور از ساخت بنا، می‌خشکد و تنها ریگ‌های آن بجا می‌ماند. این بنا در طی سده‌های مختلف آسیب‌های فراوانی دیده بود که با بازسازی‌های انجام گرفته در زمان شوروی سابق، به حالت نخستین بازگشت. دو مناره این بنا هم‌اکنون خم زیادی برداشته‌است که آن را به برج پیزای سمرقند معروف کرده‌است.
هم‌اکنون هر ساله در این میدان جشنواره ترانه‌های خاوری برگزار می‌شود. اما در راستای سیاست‌های ازبک‌سازی دولت ازبکستان، مردم بومی خود شهر که تاجیک و فارسی‌زبان هستند از شرکت در این جشنواره محروم‌اند.بی‌بی‌سی
سه بنای مهم در ریگستان وجود دارد که از این قرارند:
این مدرسه که رو به میدان است به دستور الغ‌بیگ پسر شاهرخ ساخته شد. ساختار بنای چهارایوانی (۵۶ در ۸۱) با چهار مناره و رو به میدان است. دارای حیاتی چهارگوش ۳۰ مترمربعی است که در پیرامونش حجره‌هایی برای آموزش دینی طلبه‌ها بوده‌است. طاق مرکزی بنا ۳۵ متر است و احتمال می‌رود در گذشته گنبدهای دوجداره‌ای در کنار آن وجود داشته اما امروزه تنها سقف‌های کوتاه گنبدی بازمانده‌است.
نام شیردار اشاره به نشان‌های شیر و خورشید دارد که در بخش پشتی پهلوی ورودی به‌چشم می‌خورند. این بنا از مدرسه الغ‌بیگ جدیدتر است و پیرامون سال‌های ۹۹۷ تا ۱۰۲۷ خورشیدی به دستور زمامدار سمرقند، و به جای بنایی کهن‌تر در مکانی که خانقاه الغ‌بیگ بوده، ساخته شده‌است. نمای بیرونی بنا از مدرسه الغ‌بیگ الگوبرداری شده‌است.
این مدرسه دارای ایوانی بزرگ، و گنبدهای که بر روی پایه‌های بلند ساخته شده‌اند است و گوشه‌های آن مناره‌های بلندی هم خودنمایی می‌کنند. بیرون مدرسه کاشی‌کاری، و درون هم با نماهای گل و گیاهی نگارگری شده‌است.
نام آن به دلیل گنبد زرین آن است. این بنا در بین سال‌های ۱۰۲۴ تا ۱۰۳۹ خورشیدی ساخته شده‌است.
در گوشه‌های ساختمان برجک‌های کوچکی قرار دارد و با مناره‌های دو بنای نامبرده پیشین متفاوت است. نمای بنا متقارن، بخش بیرونی کاشی‌کاری شده و ورودی آن جناغی است. به‌دلیل وجود مسجدی در بخش باختری این بنا٬اتاق‌های گنبددار و نمازخانه‌هایی که در دو بنای دیگر به چشم می‌خورند در اینجا دیده نمی‌شوند.
غریبه‌ها یک فیلم ترسناک آمریکایی است به کارگردانی برایان برتینو و بازی لیو تایلر و اسکات اسپیدمن که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. فیلم در مورد یک زوج جوان است که سه مهاجم نقاب زده به صورت مرموزی در خانه به آنها حمله می‌کنند و قصد صدمه زدن به آنها را دارند.
این فیلم با بودجه ۹ میلیون دلار تولید شده است. داستان این فیلم الهام گرفته شده از یک داستان حقیقی است که در کانادا اتفاق افتاده‌است.
پروتون ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لیورپول ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اسکات اسپیدمن (متولد ۱ سپتامبر ۱۹۷۵) بازیگر انگلیسی کانادایی است.
اسپیدمن متولد انگلستان می‌باشد ولی در کانادا بزرگ شده است.
از فیلم‌های او می‌توان به و مجموعه فیلم‌های "دنیای مردگان" اشاره کرد.
اسپیدمن با نام کامل رابرت اسکات اسپیدمن در لندن انگلستان از پدر و مادری اسکاتلندی به دنیا آمد.
مادر او مری کمپل معلم مدرسه و ورزشکار المپیکی بود.
او دارای یک خواهر جوانتر به نام تریسی است.
مبارز خیابانی آلفا ۲ یک بازی رایانه‌ای به سبک مبارزه‌ای منتشر شده توسط شرکت کپ‌کام است. این بازی توسط کپ‌کام در فوریه ۱۹۹۶، برای دستگاه بازی آرکید عرضه شد. این بازی به عنوان دنباله و نسخهٔ بازراه‌اندازی شده "مبارز خیابانی آلفا" به‌شمار می‌رود.
امرئ القیس بن حجر الکندی شاعر پرآوازهٔ عرب هنگامی که برای استمداد به روم نزد قیصر رفت، دروع و أفزار جنگی وأثاث گرانبهای خودرا نزد «سموأل» به أمانت گذاشت.
«سموأل» از شخصیات مشهور تیماء بوده که به صدق وحق گویی، وأمانت داری معروف بوده‌است. لذا «امرؤالقیس» دروع و أشیاء گران قیمت خود را نزد وی به أمانت گذاشته بود، که داستان آن با تصرفی فراوان مشهور است.
شاه غسانی حارث سوم که با امرؤالقیس دشمنی داشت، هنگامی از مسئلهٔ أمانت نزد «سموأل» متوجه شد قلعه را محاصره نمود ودرخواست کرد که دروع امرؤالقیس به وی تحویل بدهند، أما سموأل درخواست وی را رد کرد، و گفت من أمانت را خیانت نمی‌کنم، درهنگامی که حارث غسانی قلعه سموأل در محاصره داشت یکی از پسران «سموأل» دستگیر نمود و گفت أگر أمانت «امرؤالقیس الکندی» به من تحویل ندهید پسرت را می‌کشم، سموأل برعهد خود پای برجاه ماند وأمانت امرؤالقیس را حفظ نمود، حارث پسر وی را بکشت وقلعه را رها نمود. در اینجا «سموأل» این بیت شعر را سرود:
نسب سموأل چنانکه در قصیدهٔ مشهوری خود ذکر نموده أست، به قبیلهٔ «بنی الدیان» می‌رسد. همچنین مورخ «القلقشندی» می‌گوید:(بنو الدیان) بفتح الدال، :(بطن من بنی الحارث بن کعب بن القحطانیة)، ونام وی:(یزید بن قطن بن زیادة الحارث بن کعب بن الحارث بن کعب) است.
و از روساء نجران در دوران قدیم بودند، همچنین «عبد المدان بن الدیان» از فرمانروایان یمن بودند.
در این مورد مؤرخ: «أبو محمد بن قتیبة الدینوری» می‌نویسد: بنی الحارث بن کعب که «بنی الدیان» از شاخهٔ آن‌ها تفرع شده‌است بر دیانت یهودیت بوده‌اند. بنابراین «سموأل» از نژاد عرب است، ونسبش به (کعب بن مذحج بن قحطان) می‌رسد.
مبارز خیابانی آلفا یک بازی ویدئویی به سبک مبارزه‌ای منتشر شده توسط شرکت کپ‌کام است. این بازی نخستین بار در تاریخ ۵ ژوئن ۱۹۹۵ برای دستگاه بازی آرکید عرضه شد. دو دنباله برای این بازی تحت عناوین "مبارز خیابانی آلفا ۲" (۱۹۹۶) و "مبارز خیابانی آلفا ۳" (۱۹۹۸) برای آرکید منتشر شدند.
ابرمبارز خیابانی ۲ توربو اچ‌دی ریمیکس یک بازی ویدئویی دوبعدی به سبک مبارزه‌ای از مجموعه بازی‌های "مبارز خیابانی" است که توسط شرکت بکبون انترتینمنت توسعه یافته و بوسیلهٔ کپ‌کام منتشر شده‌است. این بازی در تاریخ ۲۵ نوامبر ۲۰۰۸ عرضه شد.
اَبَرمبارز خیابانی ۲: مبارزه‌طلبان جدید یک بازی ویدئویی در سبک مبارزه‌ای است که در سال ۱۹۹۳ توسط کپ‌کام در ابتدا برای دستگاه‌های بازی آرکید ساخته شده‌بود. این چهارمین نسخه از عناوین زیر سری "مبارز خیابانی ۲" در مجموعه بازی‌های "مبارز خیابانی" است که پس از "مبارز خیابانی ۲ توربو" منتشر شده‌است. در این نسخه لیست شخصیت‌های موجود اصلاح و بالانس شدند و چهار شخصیت جدید نیز جمع شخصیت‌ها اضافه شدند.
دنبالهٔ "اَبَرمبارز خیابانی ۲" در سال ۱۹۹۴ تحت عنوان "ابرمبارز خیابانی ۲ توربو"، و پنجمین نسخه از زیر سری "مبارز خیابانی ۲" منتشر شد که به توازن و بهبود شخصیت‌ها بیش از پیش پرداخت و همچنین ویژگی‌های جدیدی اضافه نمود.
مبارز خیابانی ۲: سلحشور جهانی یک بازی ویدئویی به سبک مبارزه‌ای ساخته و منتشر شده توسط شرکت کپ‌کام است. این بازی نخستین بار در فوریه ۱۹۹۱ برای دستگاه بازی آرکید عرضه شد و سازنده آن کپ‌کام است.
پوُی-دو-دُم (به فرانسوی: "Puy-de-Dôme") بخش اصلی ایالت اوورنی-رون-آلپ می‌باشد .
مبارزان خیابانی یک بازی ویدئویی آرکید منتشر شده توسط شرکت کپ‌کام است. این بازی در تاریخ اوت ۱۹۸۷ عرضه شده و سازنده آن کپکام است.
استریت فایتر یا مبارزان خیابانی یک مجموعه بازی ویدئویی در سبک مبارزه‌ای است که توسط شرکت کپ‌کام ساخته و منتشر می‌شود. این بازی به گرد پای مورتال کمبت هم نمیرسد اما شاید بتوان آن را با تیکن مقایسه کرد. اولین قسمت از این مجموعه با عنوان مبارزان خیابانی در تاریخ ۳۰ اوت ۱۹۸۷ و آخرین نسخه آن با نام "اولترا مبارزان خیابانی ۴"، در تاریخ ۳ ژوئن ۲۰۱۴ برای مایکروسافت ویندوز، پلی‌استیشن ۳ و ایکس‌باکس ۳۶۰ عرضه شد.
فوتبال تکاملی حرفه‌ای مجموعه‌ای از بازی‌های ویدئویی شبیه‌سازی فوتبال است که توسط کونامی توسعه و انتشار یافته‌است.
این مجموعه از هجده بازی اصلی، چندین اسپین‌آف و بازی‌های موبایلی تشکیل شده و به‌عنوان یکی از پرفروش‌ترین فرنچایزهای بازی‌های ویدیویی فهرست شده‌است. علاوه بر ۴۰۰ میلیون بارگیری موبایل تا دسامبر ۲۰۲۰، ۱۱۱ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته‌است.
فوتبال تکاملی حرفه‌ای به عنوان رقیب مجموعه فیفا در نظر گرفته شد؛ این رقابت توسط گاردین به عنوان «بزرگ‌ترین رقابت» در تاریخ بازی‌های ویدیویی ورزشی توصیف شده‌است.
کونامی به عنوان جانشین مجموعه پی‌ئی‌اس، ئی‌فوتبال را در سال ۲۰۲۱ منتشر کرد.
گیم پلی یک بازی معمولی از فوتبال را شبیه‌سازی می‌کند که بازیکن کنترل کل تیم یا یک بازیکن انتخاب‌شده را در اختیار دارد. حالت‌های بازی مختلفی در این سری ارائه شده‌اند از جمله حالت‌های آنلاین، آفلاین و تمرین.
تنها در تاریکی یک مجموعه بازی ویدئویی در سبک ترس و بقا است که توسط شرکت اینفوگریمز ساخته و منتشر می‌شدند. این بازی اولین بار با عنوان "تنها در تاریکی" در تاریخ ۱۹۹۲ و آخرین نسخه آن در ژوئن ۲۰۱۵ عرضه شد.
این بازی‌ها شامل نسخه‌های زیر بوده است:
تنها در تاریکی ۳ یک بازی رایانه‌ای منتشر شده توسط شرکت اینفروگیمز است. این بازی در تاریخ ۱۹۹۴ عرضه شده و سازنده آن اینفروگیمز است.
فوتبال تکاملی حرفه‌ای یک بازی رایانه‌ای و اولین بازی از سری بازی‌های فوتبال تکاملی حرفه‌ای می‌باشد.
پس از انتشار فوتبال تکاملی حرفه‌ای در اروپا، نسخه‌ای به نام:World Soccer: Winning Eleven 5 - Final Evolution در ژاپن عرضه شد.
پس از عرضه شدن بازی، مجله فامیتسو، نمره ۳۴ از ۴۰را به این بازی داد.
Pro Evolution Soccer Wiki
www.gamefaqs.com
ابومنصور عبدالملک ثَعالِبی (نسب: ابومنصور عبدالملک بن محمد بن اسماعیل ثَعالِبی نیشابوری) شاعر، لغوی، کاتب و تاریخ‌نگار ایرانی عرب‌زبان و عرب‌گرا بود. همهٔ نوشته‌های ثعالبی به زبان عربی است. ثعالبی معروف به ابومنصور نیشابوری و جاحظِ نیشابور است.
دربارهٔ وجه تسمیهٔ او گفته‌شده که چون پیشهٔ پدر ـ ابوعلی ثعالبی ـ کندن پوست روباه و فراهم ساختن پوستین از آن بوده به این نام خوانده شده‌است. واژهٔ عربی «ثَعالِبی» مرکب است از ثَعالِب (جمعِ ثَعلَب به معنی روباه) + ی (پسوند نسبت)؛ یعنی پوست‌روباه‌فروش. پیشهٔ ثعالبی مدّتی خیاطی بوده و گویا از پوست روباه، جامه‌هایی می‌دوخته‌است.از جمله وی در مقدمهٔ فقه‌اللغة که به ابوالفضل میکالی تقدیم کرده، تصریح می‌کند که نژاد عرب، بهترین نژادها، و زبان عربی بهترین زبان‌ها ست و دانستن آن خود دین‌داری است.
بیشتر مطالبی که شرح حال نویسانی همچون ابن انباری، باخرزی، ابواسحاق حصری، ابن خلّکان و ابن بَسّام دربارهٔ ثعالبی آورده‌اند، کوتاه و مختصر و تکرار سخنان نویسندگان پیشین است. شاید این شیوه را از خود ثعالبی فرا گرفته باشند که در شرح حال شاعران و نویسندگان معاصر و قبل از خود، از معرفی کوتاه و کلّی آنان فراتر نمی‌رود و به‌جای پرداختن به سیره و زندگی علمی آنان، قطعاتی مفصّل از نظم و نثر آنان را می‌آورد.
ثعالبی در طول دوران خود بیش از ۱۶۰ اثر در حوزه‌های مختلف ادبی به نگارش درآورد، اما از آن‌جا که همهٔ آثار وی به زبان عربی است، در ایران کمتر به او و آثارش پرداخته شده‌است. آثار ثعالبی بارها در کشورهای عربی منتشر شده‌است. دیوان اشعار ثعالبی توسط محمود عبدالله الجادر، استاد دانشکده ادبیات دانشگاه بغداد گردآوری و تصحیح شده‌است. دکتر الجادر اشعار ثعالبی را از زاویهٔ انواع قافیه‌های مختلف در بحور عروضی زبان و ادبیات عربی مورد بررسی قرار داده‌است. از مهم‌ترین اغراض شعری ثعالبی در این دیوان می‌توان به مدح، وصف، شکوی، غزل و رثا اشاره کرد.
اشعار ثعالبی مانند بسیاری از شاعران دیگر دورنمایی مناسب از اوضاع فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی عصر شاعر را به همراه دارد.
«جامع اشتات النثر و النظم»، «رأس المؤلفین فی زمانه»، «امام المصنفین»، «جاحظ نیشابور»، «حافظ نیسابور»
از دوران کودکی ثعالبی و از تحصیلات و استادان وی آگاهی چندانی در دسترس نیست. وی نزد دانشمند مشهور، ابوبکر محمدبن عباس خوارزمی (متوفی ۳۸۳)، ادب آموخته و مدتی نیز به تدریس اشتغال داشته‌است.دائرةالمعارف اسلام، چاپ دوم، ص ۵۹–۶۲ از جمله شاگردان او نورالدین ابوالحسن علی بن حسن باخَرْزی و ابوالفضل محمدبن حسین بیهقی بوده‌اند. وی سپس به نگارش و شغل دبیری، و تا پایان عمر به نوشتن آثار ادبی، در زادگاهش، پرداخت.
ثعالبی در نیمه دوم سده چهارم و نیمه اول سده پنجم، هم‌زمان با عصر طلایی نهضت علمی و ادبی و شکوفایی جهان اسلام، در یکی از مراکز علمی آن زمان؛ نیشابور، پرورش یافت. او زندگی خود را به‌طور کامل در مشرق جهان اسلام گذراند. زادگاهش، نیشابور، به لحاظ فرهنگی، رقیب جدّی بغداد به‌شمار می‌آمد وی در این شهر با خاندان دانش دوست و ادب پرور آل میکال آشنا شد و همنشینی او با امیرِ ادیب و شاعر، ابوالفضل عبیداللّه بن احمد میکالی، سبب شد که با بزرگان عصر خود آشنا شود، از جمله با ابونصر محمدبن عبدالجبار عُتْبی. ثعالبی از کتابخانه ابوالفضل میکالی بهره فراوان برد و در هم‌نشینی با اندیشمندان و ادیبانِ درگاهِ میکالی، گنجینه‌ای از نظم و نثر و امثال و سخنان فصیح و بلیغ عربی کسب کرد و در نوشتن آثار خود از آن‌ها سود برد. هنگامی که میکالی مجموعه‌ای از اشعار حماسی عربی را با عنوان "المُنْتَخل" گردآوری کرد، ثعالبی آن را خلاصه نمود و برخی اشعار میکالی را به آن افزود. این کتاب با نام المُنْتحل به چاپ رسیده و به ثعالبی نسبت داده شده‌است.
ثعالبی در سال ۳۸۲ به بخارا، پایتخت سامانیان، سفر کرد و با ادیبان و دانشمندان آنجا، از جمله با بدیع‌الزمان همدانی (متوفی ۳۹۸)، آشنا شد. وی در یتیمة الدهر از او و هوش سرشارش سخن گفته‌است. ثعالبی سال بعد، با سقوط بخارا، به زادگاهش بازگشت. پس از بازگشت به نیشابور، مشهورترین کتاب خود، یتیمة الدهر فی محاسن اهل العصر، را تألیف کرد که سبب شهرت و راهیابی او به دربار امیران و سلاطین شد. سپس به گرگان، به دربار قابوس بن وشمگیر، رفت و به مناسبت اینکه وی گرگان را از آل بویه پس گرفته بود، ثعالبی او را مدح گفت و دو کتاب خود، "المُبْهِج" و التمثیل و المحاضرة، را به وی اهدا کرد.
ثعالبی در سال ۳۹۲، به نیشابور بازگشت و به نوشتن آثار دیگرش پرداخت و دو کتاب خود، اَجناس التجنیس و الاقتباس، را به امیر نیشابور، ابوالمظفر نصربن ناصرالدین سبکتگین، اهدا کرد و سحرالبلاغة را به سپهسالار، ابوعمران موسی بن هارون، تقدیم نمود. با بروز قحطی و خشکسالی در ۴۰۱ در خراسان،رجوع کنید بهابن اثیر، ج ۹، ص ۲۲۰، ۲۲۵، نخست به اسفراین و سپس به گرگان رفت. آنگاه به دعوت امیرابوالعباس مأمون بن مأمون خوارزمشاه به خوارزم رفت و چندین کتاب خود را به نام او و وزیرش ابوعبداللّه محمدبن حامد تألیف کرد که از آن جمله‌است: آداب الملوک، اللطائف و الظرائف، المشرق، نثر النظم، الکنایة و التعریض، تحفة الوزراء، و أحسنُ ما سَمعتُ. ثعالبی مدت زیادی در خوارزم نماند و پس از کشته شدن خوارزمشاه، به غزنه رفت و مدتی در دربار سلطان محمود غزنوی ماند و کتاب لطائف المعارف را برای وی تألیف کرد. به نوشته عبدالسلام محمد هارون، ثعالبی این کتاب را برای صاحب بن عَبّاد نوشته‌است. ثعالبی کتاب تحسین القبیح و تقبیح الحسن را نیز به یکی از فضلای خراسان به نام عیسی کرجی، اهدا نمود، سپس به هرات رفت و دو کتاب خود، اللّطیف فی الطیب و الایجاز و الاعجاز، را برای قاضی ابواحمد منصوربن محمد اَزْدی تألیف کرد.
ثعالبی پس از شصت سالگی به نیشابور بازگشت و مورد احترام بزرگان آنجا واقع شد و کتابهای ثِمارالقلوب فی المضاف و المنسوب، فقه اللغة و سرّالعربیّة را نوشت و به دوست دیرینش، امیرابوالفضل میکالی، هدیه کرد.
ثعالبی مدتی در باغ و مزرعه خود در حومه نیشابور به سر برد تا به نوشتن آثار بیشتری بپردازد. در سال ۴۲۰ طایفة غُز به خراسان حمله کردند؛ ولی ثعالبی توانست با یاری یکی از امیران میکالی از این حادثه در امان بماند. وی سپس سه کتاب بَرْد الاَکْباد فی الاعداد، اللطف و اللطائف، و مِرآة المروآت را نوشت، و در سال ۴۲۲ به والی خراسان، ابوسهل حمدونی، هدیه کرد. در سال ۴۲۴ سلطان مسعود غزنوی را، که به نیشابور آمده بود، مدح و برخی از آثار خود را به وزیران و اعیان دولت او اهدا کرد، از جمله خاصّ الخاصّ را به شیخ مسافر بن حسن و خصائص اللغة را به حسن بن ابراهیم صیمری هدیه نمود. سپس به تألیف تتمّة الیتیمة مشغول شد و نسخه پیش‌نویس آن را به شیخ محمدبن عیسی کرجی هدیه کرد.
ثعالبی در سال ۴۲۹ در نیشابور وفات یافت.ابن خلّکان، ج ۳، ص ۱۸۰ برخی تاریخ فوت او را ۴۳۰ دانسته‌اند.رجوع کنید به ذهبی، ج ۳، ص ۱۷۴؛ صَفَدی، ج ۱۹، ص ۱۹۴ وی در اواخر عمر، کتاب الغِلْمان را نوشت.
آثار او به زبان عربی است. از ثعالبی مجموعه‌ای بزرگِ نوشتاری در تاریخ ادبیات عربی به جای مانده‌است. مورخان وی را یکی از مهم‌ترین نویسندگان زبان عربی و لغویان آن عصر به‌شمار آورده و او را نویسنده، منتقد، شاعر و ادیبی بی‌همتا دانسته‌اند. اولین کسی که شرح حال ثعالبی را نگاشته، ابراهیم حُصْری (متوفی ۴۵۳) بوده که آثار وی را ستوده‌است. ابن بسّام شَنْتَرینی (متوفی ۵۴۲) نیز در "الذخیرة فی محاسن اهل الجزیرة" مقام بلند علمی و ادبی و تألیفات ثعالبی را ستوده‌است. شاگرد ثعالبی، علی بن حسن باخرزی، نیز ثعالبی را "جاحظ نیشابور" و برگزیده دوران‌ها و روزگاران لقب داده‌است.
رویدادهای تاریخی ای را که ثعالبی شاهد آن بوده می‌توان از کتاب هاو پیشگفتارهای وی بر این کتاب‌ها و همچنین از قصاید و اشعاری که به مناسبتهای گوناگون سروده‌است به دست آورد. ثعالبی نوشته‌های بسیاری در زمینه زبان، نقد، بلاغت، تاریخ، تمدن و سیاست دارد ولی شهرت او بیشتر در "شرح حال نویسی و تألیف گزیده‌های ادبی" است. وی در بیشتر آثار خود شیوه‌ای را برگزیده که پیش از وی سابقه نداشته‌است. او در آثار خود موضوعات و معانی را از کتابهای پیشینیان برگزیده و از دیدنی‌ها و شنیدنی‌ها و تجارب خود مطالبی افزوده و آن‌ها را به زیبایی بیان کرده‌است. او با آگاهی از فنون و آداب گوناگون عصر خویش و ترجمه‌هایی که به عربی صورت گرفته بود و با احاطه به کتابهای گردآوری شده و اشعاری که راویان نقل کرده بودند و آثار ادبی ای که از اندلس تا خراسان و ترکستان نشر یافته بود، بهره گرفت و در تألیفات خود از آن‌ها استفاده کرد. وی در نهضت ادبی عهد آل بویه سهیم بود.
دربارهٔ تعداد آثار و کتاب‌های ثعالبی و نیز نسبت برخی از آن‌ها به او اختلاف نظر هست. عناوین برخی از آثار ثعالبی، تکراری است و بعضی از کتاب‌ها نیز با دو عنوان آمده‌است. آثاری نیز به او منسوب است. مفصّل‌ترین فهرست آثار او را صَفَدی آورده و از بیش از هشتاد اثر او نام برده‌است. پژوهشگران نیز در مقدمه‌هایی که بر آثار وی نگاشته‌اند بر این عدد افزوده‌اند و تعداد آن‌ها را به ۱۲۵ عنوان رسانده‌اند.
ثعالبی در آثار خود غالباً گفته‌های دیگران را گردآوری و نقل کرده‌است. مهم‌ترین اثر او، یتیمة الدهر فی محاسن اهل العصر است در ترجمه‌های زندگی شاعران مشهور معاصر ثعالبی است. این کتاب الگویی برای شرح حال‌نویسی و گردآوری گزیده‌های نظم در سده‌های بعدی شد. ثعالبی با نوشتن تتمّة الیتیمة، این کتاب را تکمیل کرد که به ذیل نیز مشهور است.
ثعالبی چند کتاب در امثال و حِکم نیز تنظیم کرده‌است، مانند التمثیل و المُحاضرة، أحاسن کلم النبی و…، حِلیة المُحاضرة و عنوان المذاکرة و میدان المسامرة، لطائف الصحابة و التابعین و مجموعة کوچکی از حکمتها که شیخو آن را در مجلة المشرق به چاپ رسانده، و کتابی در ادب با عنوان مونس الوحید. کتابهای الامثال و الفرائد و القلائد محمدبن حسن بن احمد اهوازی (متولد ۵۴۴) و محاسن الاحاسن نیز به اشتباه به ثعالبی نسبت داده شده‌است.
به گفته حاجی خلیفه، ثعالبی کتابی در اخبار پادشاهان تألیف کرده و آن را سیرة الملوک نام نهاده و معلوم نیست که این کتاب همان سراج الملوک منسوب به ثعالبی است یا نه، و کتاب الوزراء ذیلی است بر کتاب مذکور. از آثار کوچک ادبی ثعالبی مرآة المروآت و أعمال الحسنات، و بردالاکباد فی الاَعداد است.
در آثار ثعالبی، اندرزها و امثال و کلمات قصار، حُکم مادّهٔ اولیه را دارند، اما اندیشه‌ای منظم در استفاده از آن‌ها به کار رفته‌است. ثعالبی برای اشاعه فرهنگ عربی بغداد در شرق ایران بسیار کوشیده‌است. نخستین ترجمه فارسی شناخته شده از آثار او، متعلق به قرن هفتم است؛ یعنی، دوره‌ای که ادبیات عرب، نمونه و سرمشق محسوب می‌شد.
در کتاب خاصّ الخاصّ فی الامثال وی، که نوعی فرهنگنامه عظیم امثال و حکم عربی به نظم و نثر است، مردان فرهنگی ایران جایگاه رفیعی دارند و با اینکه اثری ادبی است، در بخش‌های معایب و محاسن، مخصوصاً در معرفی قشرهای مختلف اجتماعی، به اخلاقیات اهمیت بسیار داده شده‌است.
از نکات دیگر در آثار ثعالبی، کاربرد واژگان فارسی و نقل امثال فارسی به عربی و یادکرد شهرهای ایران است.
کارل بروکلمان درباره تقسیم‌بندی آثار ثعالبی می‌گوید: افزون بر یتیمة الدهر و تتمّة الیتیمة، ثعالبی منتخبات دیگری به حسب موضوع گرد آورده‌است که عبارت اند از: اَحْسنُ ما سَمعتُ، که کتاب مَن غاب عنه المطرب نیز تتمه آن به‌شمار می‌رود؛ خاصّ الخاصّ، که در آن نام‌های شاعران را نیاورده؛ و طرائف الطُرَف، که از دیگر منتخبات شعری اوست. ثعالبی کتاب کنزالکُتّاب را که مشتمل بر ۲۵۰۰ قطعه شعر از ۲۵۰ شاعر است، برای کاتبان و دبیران تألیف کرد و شاعری ترک به نام محمدبن عثمان لامعی، شرحی بر آن نگاشت. ثعالبی همچنین به دستور ابوالعباس خوارزمشاه، اشعار کتاب مونس الادباء را از مؤلفی مجهول به نثر درآورد و آن را نثر النظم و حلّ العَقْد… نامید که در دمشق و قاهره به چاپ رسیده‌است. دسته دوم از آثار ثعالبی، کتابهایی ادبی است که برای قرائت در هنگام فراغت، تنظیم شده و در آن‌ها اطلاعات مفیدی، به ویژه در زمینه حکایات تاریخی، گرد آورده که از آن جمله‌است: لطائف المعارف؛ الفرائد و القلائد که العقد النفیس و نُزهة الجلیس نیز نامیده شده‌است؛ المُبْهِج؛ اللطائف الظرائف، و یواقیت المواقیت، هر دو در مدح و ذم اشیا؛ و غُررالبلاغة و طُرَف البراعة یا غررالبلاغة للنظم والنثر.
دسته سوم آثار ثعالبی شامل کتب فقه اللغه در معنای خاص آن است. مشهورترین این کتابها، کتابی است درباره مترادفهای زبان عربی که ثعالبی آن را در اواخر عمر خویش تألیف کرده ونخست آن را شمس الادب فی استعمال العرب نامیده‌است. این کتاب دو بخش داشته: مترادفات، که عنوانش «اسرار العربیة و خصائصها» بوده، و بخش «مجاری کلام العرب برسومها و…» که ملاحظاتی بوده درباره اسلوب کلام. بیشتر بخش دوم از فقه اللغة احمدبن فارِس گرفته شده‌است. ثعالبی، سپس بخش اول را با عنوان فقه اللغة ارائه کرد. این کتاب رواج فراوانی یافت و سراینده‌ای مجهول، آن را با عنوان نظم فقه اللغة به نظم کشید. بخش دوم نیز با عنوان سرّالادب فی مجاری علوم العرب به چاپ رسید. کتاب سحر البلاغة و سرّالبراعة نیز مجموعه‌ای است از اصطلاحات لطیف عربی. کتاب ثِمار القلوب فی المضاف و المنسوب مجموعه‌ای است در اصطلاحات مرکّب عربی (اضافه‌ها و نسبتها) که چندین شرح بر آن نوشته و چند بار نیز تلخیص شده‌است.
برایان جی سینگر (زاده ۱۷ سپتامبر ۱۹۶۵)، یک کارگردان، نویسنده، تهیه‌کننده و هنرپیشه آمریکایی است که بیشتر او را به عنوان کارگردان فیلم مظنونین همیشگی "بازگشت سوپرمن" و "Bohemian Rhapsody" می‌شناسند.
برایان سینگر کار خود را با ساخت یک فیلم کوتاه به نام "لانه شیر" (۱۹۸۸) ساخت. سپس فیلم دست یابی را ساخت که هیچکدام فیلم‌های چندان جالبی نبودند. اما بهترین فیلم و ستایش شده‌ترین فیلم او که شهرت جهانی به او داد فیلم "مظنونین همیشگی" بود. این فیلم در سال ۱۹۹۵ برنده ۲ جایزه اسکار شد. یکی بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای کوین اسپسی و یکی هم اسکار نویسندگی برای گروه نویسندگی فیلم.
سپس بعد از ساخت فیلم "دانش آموز ممتاز" (۱۹۹۸)، او دو فیلم از سری فیلم‌های اکشن مردان اکس با عنوان‌های "مردان ایکس" (۲۰۰۰) و "ایکس ۲" (۲۰۰۳) را کارگردانی کرد. سینگر در سال ۲۰۰۶ فیلم "بازگشت سوپرمن" را ساخت. سپس در سال ۲۰۰۸ فیلم جنگی "والکیری" را ساخت که بر روی ترور هیتلر تمرکز کرده بود. همچنین او در ۱ مارس ۲۰۱۳ کارگردانی و تهیه‌کنندگی فیلم سینمایی "جک غول‌کش" را بر عهده داشت.
فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۲ دومین بازی از سری بازی‌های فوتبال تکامل حرفه‌ای است که توسط شرکت کونامی منتشر شده‌است. این بازی در سال ۲۰۰۲ عرضه شده‌است و سازنده آن کونامی است.http://en.wikipedia.org/wiki/Pro_Evolution_Soccer_2
این آخرین نسخه از سری بازی های فوتبال تکاملی حرفه ای بود که برای پلی استیشن منتشر شده است.
بعد از انتشار بازی، مجله فامیتسو نمره ۳۶ از ۴۰ را به این بازی داد.
فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۳ یک بازی رایانه‌ای منتشر شده توسط شرکت کونامی است. عکس روی جلد بازی، عکس پیرلوئیجی کولینا، داور سابق ایتالیایی، است که ۶ سال متوالی عنوان «بهترین داور سال» را از آن خود کرد.
هیچ لیگی در این بازی به‌طور کامل آورده نشده‌است و فقط ۶۲ تیم از کشورهای مختلف اروپا در این بازی دیده می‌شود. جواز ۶ تیم به‌طور کامل کسب شده‌است که پنج تیم از سری آ ایتالیا(آ.ث. میلان، آ. اس. رم، یوونتوس، لاتزیو، پارما) و یک تیم از لیگ برتر فوتبال هلند(فاینورد) می‌باشد. برای بقیه تیم‌ها اسم، پرچم و لباس تخیلی استفاده شده‌است. حتی نام بازیکنان نیز غیرواقعی می‌باشد به شرط آنکه آن بازیکن جزو یک تیم‌ملی بدون جواز باشد. برای مثال استفاده نام Von Mistelroum به جای Van Nistelrooy یا استفاده از Kalm به جای Kahn. در ادامه تیم‌های موجود به همراه نام تخیلی و نام واقعی آن‌ها آورده شده‌است.
فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۴ چهارمین بازی از سری بازیهای فوتبال تکاملی حرفه‌ای می‌باشد که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۴ اولین بازی از این سری می‌باشد که بر روی ایکس‌باکس به همراه قابلیت چندنفره قابل بازی کردن بود. همچنین اولین باری بود که در این سری، جواز لیگ‌ها کسب شده بود.
فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۵ پنجمین بازی از سری بازی‌های فوتبال تکاملی حرفه‌ای می‌باشد که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد.
برای اولین بار در این سری بازیها، تیمهایی از لیگ انگلستان، یعنی آرسنال و چلسی دارای جواز(License) شدند. لیگ انگلستان یکی از ۳ لیگی بود که دارای جواز نبود. ۳ لیگ هم مانند بازی قبلی، فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۴ دارای جواز بودند. باشگاه‌های ۳ لیگ لا لیگای اسپانیا، سری آ ایتالیا و لیگ برتر فوتبال هلند همگی دارای جواز بودند. با این حال، این نسخه آخرین نسخه‌ای بود که بوندس‌لیگای آلمان (با نام لیگ آلمان در بازی) وجود داشت و به دلایلی جواز آن را از دست داده. همچنین اولین بازی در این سری بود که دو تیم ملی ژاپن و کره جنوبی جواز داشتند.
این بازی اولین نسخه از این سری بود که برای پلی‌استیشن همراه نیز انتشار یافته بود. همانند نسخه‌های قبلی، بازی دارای قابلیت ویرایش است که این اجازه را می‌دهد که بتوان عوامل خاصی را ویرایش یا تغییر داد. نسخه پلی استیشن ۲ این بازی برای اولین بار امکان بازی آنلاین را فراهم نمود. با این قابلیت که وضعیت و امتیاز باشگاه‌ها بر روی یک سرور ذخیره می‌شود و بدین ترتیب رتبه بازیکنان نشان داده می‌شود.ویکی‌پدیای انگلیسی
۱_ جرارد (۱۰۱)
۲_ آدریانو (۹۸)
۳_ رونالدینیو (۹۸)
۴_ پویول (۹۸)
۵_ ساموئل (۹۷)
۶_ تیری آنری (۹۶)
۷_ شوچنکو (۹۶)
۸_ زیدان (۹۶)
۹_ فردیناند (۹۶)
۱۰_ رونالدو (۹۵)
۱۱_ فرانچسکو توتی (۹۵)
۱۲_ آلوارو رکوبا (۹۵)
۱۳_ پاتریک ویرا (۹۵)
۱۴_ روبرتو کارلوس (۹۵)
۱۵_ نستا (۹۵)
فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۵ در کل، نقدهای بسیار مثبتی دریافت کرد و در مجموع نمره ۸۹٪ را بدست آورد.
تامیل نادو یکی از ۲۹ ایالت هند است. مرکز و بزرگ‌ترین شهر این ایالت چِنای (نام پیشین: مَدرَس) است.
تامیل نادو در جنوبی‌ترین قسمت شبه قاره هند در گوشه جنوب شرقی کشور هند واقع شده و با ایالت‌های کرالا، کارناتاکا، آندرا پرادش و همین‌طور ناحیهٔ پودوچری هم‌مرز است. تامیل نادو یازدهمین ایالت هند از دید وسعت و هفتمین از دیدگاه جمعیت می‌باشد.
این ایالت بیش از ۷۲ میلیون نفر جمعیت دارد (۲۰۱۱) که عمدتاً تامیل هستند. تامیل‌ها به زبان و فرهنگ دراویدی خود وابستگی زیادی دارند و به‌ویژه در برابر تلاش‌های دولت مرکزی برای تبدیل هندی (از زبان‌های هندوآریایی) به زبان ملی سراسری در هند مقاومت کرده‌اند.Tamil Nadu | History, Map, Population, Capital, & Government. (2022). Encyclopedia Britannica. Retrieved 15 June 2022, from https://www.britannica.com/place/Tamil-Nadu مساحت ایالت تامیل نادو ۱۳۰۰۵۸ کیلومتر مربع است.
این ایالت کمترین نرخ باروری را در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۶ در هند به ثبت رسانده‌است و در آن بازه زمانی در تامیل نادو برای هر زن ۱٫۷ فرزند متولد شده‌است که کمتر از میزان مورد نیاز برای پایداری جمعیت است. نرخ باروری تامیل نادو در دوره همه‌گیری کرونا یعنی ۲۰۲۰–۲۱ به ۱٫۸ افزایش یافت که هنوز کمتر از ۲٫۱ نرخ جایگزینی جمعیت است.TN's fertility rate increases to 1.8 in 2020-21, 1.6 in urban, 1.9 in rural areas. (2021). The Federal. Retrieved 15 June 2022, from https://thefederal.com/states/south/tamil-nadu/tns-fertility-rate-increases-to-1-8-in-2020-21-1-6-in-urban-1-9-in-rural-areas/
تاریخ تامیل نادو به حدود ۶۰۰۰ سال پیش برمی گردد. درپی مهاجرت آریایی‌ها به هندوستان، دراویدی‌ها که بخشی از اولین تمدن در دره رود سند بودند، توسط آریایی‌ها به جنوب شبه جزیره هند رانده شدند. این منطقه شامل ایالت‌های آندرا پرادش، کارناتاکا، کرالا و تامیل نادو است و از آن به عنوان پایگاه فرهنگ دراویدی یاد می‌شود.
این منطقه در زمان‌های قدیم دراویدا نادو نامیده می‌شد. سپس شامل بسیاری از پادشاهی‌ها و سلسله‌های مختلف، مانند پالاوا، چرا، چولا، پاندیا، چالوکیا و ویجایاناگارا شد. پادشاهی ویجایانگارا در قرن چهاردهم در پاسخ به حمله گورکانیان به شمال هند و تهاجمات بعدی خلجی‌ها به جنوب هند در سال ۱۳۱۶ بنیاد شد. این پادشاهی در سال ۱۵۶۴ از سلاطین دکن شکست خورد و تقسیم شد.