moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
قلقلک قزل‌آلا یا قلقلک ماهی قزل‌آلا (Trout tickling)، هنر مالیدن زیر شکم ماهی قزل‌آلا با انگشتان است. اگر به درستی انجام شود، ماهی قزل‌آلا پس از یک دقیقه یا بیشتر به حالت خلسه می‌رود و سپس به آسانی می‌توان آن را بازیابی کرد و به نزدیک‌ترین زمین خشک پرتاب کرد.Brian Morgan. Story of the Virgin Soldier (Trout Tickling): Part of the BBC's "WWII People's War" Series. 12 May 2005. Article ID A4057706. Accessed on: 2022-03-02.
در اسکاتلند این تکنیک را اغلب «guddling» یا گاهی «ginniling» می‌نامند. این عمل در حال حاضر در اکثر شرایط در بریتانیا، غیرقانونی است.See for example: Introduction to the Regional Rod Fishing Byelaws "Environment Agency". Retrieved 19 October 2012. یک روش مرتبط برای صید گربه‌ماهی با دست در ایالات متحده "noodling" نامیده می‌شود.
قلقلک قزل‌آلا، پیشینه‌ای کهن دارد. نویسنده یونانی، «اوپیان»، در کتاب "Halieutica" خود، بزرگ‌ترین اثر دوران باستان در مورد ماهیگیری، به صید ماهی قزل‌آلا با دست اشاره می‌کند.
نوک‌مومی‌های دورنگ‌نوک یا نوک‌مومی‌های دمگاه‌سرخ یک سرده از پرندگان دانه‌خوار کوچک از خانوادهٔ سهرگان ریز است. آن‌ها در سراسر آفریقای مرکزی و جنوبی پراکنده شده‌اند.
ویژگی بارز در هر سه گونه، نوک دورنگ است، به طوری که فرانوک به رنگ سیاه یا تیره و فرونوک آن‌ها به رنگ سرخ یا نارنجی است. همچنین نام یونانی سرده، به معنی دمگاه به رنگ سرخ‌فام است که ویژگی هر سه گونه است.
مارگیری ، عملی است که با نواختن و تکان دادن ابزاری به نام پونگی، برای هیپنوتیزم یک مار (اغلب مار کبری) انجام می‌شود. یک نمایش معمولی همچنین ممکن است شامل دست‌زدن به مارها یا انجام سایر اعمال به ظاهر خطرناک، و همچنین دیگر موارد اصلی اجرای خیابانی، مانند شعبده‌بازی و ترفندبازی باشد. این عمل از لحاظ تاریخی پیشه برخی از افراد قبیله در هند بود، اما دیگر این‌طور نیست. اجراهای افسونگری مار هنوز در سایر کشورهای آسیایی مانند پاکستان اجرا می‌شود.. Umerkot is one of the centers of the craft in Pakistan. بنگلادش، سریلانکا و کشورهای جنوب شرق آسیا مانند تایلند و مالزی نیز مانند کشورهای آفریقای شمالی مصر، مراکش و تونس، میزبان هنرمندان هستند.
جهیدن (Stotting) یا جستن (Pronging)، رفتاری است که در چهارپاها، به ویژه آهوها وجود دارد، که در آن به هوا می‌جهند و هر چهار پا را همزمان از زمین بلند می‌کنند. معمولاً پاها در وضعیت نسبتاً سفت نگه داشته می‌شوند. توضيح زيادی در مورد جستن ارائه شده است. شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه حداقل در برخی موارد این یک سیگنال صادقانه برای شکارچیان است، مبنی بر اینکه شکار جانور در حال جست زدن دشوار است.
لمبرت کادوالادر (Lambert Cadwalader) (زادهٔ دسامبر ۱۷۴۲ – درگذشتهٔ ۱۳ سپتامبر ۱۸۲۳)، تاجر و رهبر آمریکایی در نیوجرسی و پنسیلوانیا بود. او در جنگ انقلاب آمریکا مبارزه کرد و پس از آن از نیوجرسی در کنگره قاره‌ای و کنگره ایالات متحده نمایندگی نمود.
لمبرت در ترنتون، نیوجرسی به‌دنیا آمد و فرزند توماس و هانا (نام تولد: لمبرت) کادوالادر بود. در ۱۷۵۰ میلادی خانواده وی به فیلادلفیا، پنسیلوانیا بازگشت نموده بودند و او در آنجا در آکادمی الیسون پذیرفته شد.
وی در سال ۱۷۵۷ وارد کالج فیلادلفیا (بعدتر، دانشگاه پنسیلوانیا) شد اما کالج را به اتمام نرساند. به‌جای ادامه تحصیل، او با برادرش جان کادوالادر وارد عرصه تجارت شد.
تجارت این دو برادر به موفقیت رسید و آنها در امور مدنی بیشتر فعال شدند، هم در فیلادلفیا و هم در سطح گسترده‌تر در کل مستعمره پنسیلوانیا. آنها توافقنامه عدم-واردات را در ۱۷۶۵ میلادی امضاء کردند تا از تحریم بازرگانان انگلیسی حمایت نمایند. لمبرت به‌طور خاص به یک مخالف صریح قانون تمبر و تدابیر بعدی آن، مبدل شد. در ۱۷۶۸ میلادی، وی در مجمع فیلسوفان آمریکا انتخاب شد.Bell, Whitfield J. , and Charles Greifenstein, Jr. Patriot-Improvers: Biographical Sketches of Members of the American Philosophical Society. 3 vols. Philadelphia: American Philosophical Society, 1997, 2:256–260. او در ۱۷۴۴ میلادی به عنوان عضو مجلس استانی انتخاب گردیده و همچنین در همین سال در کمیته مکاتبات شهری فیلادلفیا گماشته شد.
لمبرت در سال ۱۷۷۵ دوباره به مجلس استعماری بازگشت. او در گروه شبه‌نظامیان نیز پیشرفت داشت و به عنوان سروان یکی از گروهان‌های که در شهر ایجاد شده بود، گماشته شد. پس از آن، وی در بهار سال ۱۷۷۶ نیز نقشی برجسته‌ای در فراخوان برای کنوانسیون قانون اساسی ایالتی ایفا کرد. وی به عنوان نماینده در این کنوانسیون انتخاب گردید، اما توانست تنها در چند جلسه نخست شرکت کند، چون وظایف نظامی موجب دور شدن وی شد.
در ژانویه ۱۷۷۶، کادوالادر به درجه نظامی نائب‌سرهنگ گردان سوم پنسیلوانیا در ارتش قاره‌ای ترفیع نموده بود. در اواخر تابستان، او در نیویورک بود تا در دفاع از شهر کمک کند. او کار روی ساخت استحکامات دفاعی در فورت واشینگتن را در ماه اوت آغاز کرد. پس از نبرد بروکلین، او همراه با جورج واشینگتن روی تنظیم استحکامات دفاعی در ارتفاعات بروکلین کار کرد، اما آنها در ۳۰ اوت تا منهتن عقب رانده شدند، چون تعداد نیروهای بریتانیایی بیش از حد زیاد بود.
گردان سوم پنسیلوانیا برای دفاع از قلعه واشینگتن بازگشت. در آغاز نبرد برای دفاع از قلعه در ۱۵ نوامبر، کادوالادر خط سابقه را در ارتفاعات هارلم نگه می‌داشت. نیروهای آمریکایی با توجه به اینکه در مقابل دو تیپ بریتانیایی که سه تیپ دیگر در عقب آنها را حمایت می‌کرد، قرار گرفته بودند، مجبور شدند تا از قلعه عقب‌نشینی کنند. زمانی که سرهنگ ماگاو قلعه را در روز بعدی تسلیم داد، کادوالادر در میان اسیران جنگی بود. وی به‌زودی، پس از اینکه به ژنرال هاو در نیروهای بریتانیایی قول شرف داد، آزاد گردید. آزادی سریع لمبرت تا حدی به‌خاطر رفتاری بود که پدر وی توماس کاداوالادر در جریان جنگ فیلادلفیا در ۱۷۷۶ میلادی با اسیر جنگی بریتانیایی ژنرال ریچارد پرسکات، نشان داده بود.
در اوایل ۱۷۷۷ میلادی، کادوالادر به عنوان سرهنگ و فرمانده گردان سوم که حالا تیپ چهارم پنسیلوانیا نامیده می‌شد، گماشته شد. وی از پذیرفتن این سمت خودداری کرد، چون هنوز در قول شرف (آزادی مشروط) به‌سر می‌برد و تا زمانی که با یک اسیر جنگی دیگر مبادله نمی‌شد، قادر به خدمت در ارتش نبود. او برای دو سال آینده قرار بود مبادله شود، اما یک اسیر جنگی مناسب که با وی مبادله شود هرگز یافت نشد. در نهایت پس از اینکه تبادل افسران ناممکن شد، واشینگتن در ۲۹ ژانویه ۱۷۷۷ استعفای وی را پذیرفت.
زمانی که نیروهای بریتانیایی در ۱۷۷۷ میلادی فیلادلفیا را اشغال نمود، او به ملک پدر خود در نزدیکی ترنتون، نیوجرسی رفت. این خانه که معروف به «گرین‌وود» بود، محل زندگی وی در بقیه عمرش بود.
در ۱۷۸۴ میلادی، نیوجرسی وی را به عنوان نماینده در کنگره قاره‌ای انتخاب کرد. او تا پایان حیات نهاد در آن خدمت نموده و همه ساله تا ۱۷۸۷ میلادی مجدداً انتخاب می‌شد. زمانی که حکومت جدید ایالات متحده شکل گرفت، کادوالادر از منظر سیاست ملی، یک فدرالیست بود. او دوباره در ۱۷۸۸ و ۱۷۹۲ میلادی به عنوان نماینده کنگره ایالات متحده انتخاب گردید.CADWALADER, Lambert, (1742 - 1823), Biographical Directory of the United States Congress.
زمانی که انجمن سینسیناتی در ۱۷۸۳ میلادی تأسیس گردید، هرچند کادوالادر به عنوان عضو اصلی آن واجد شرایط بود، اما در آن شرکت نکرد. با این حال، پس از تصویب «مقرره ۱۸۵۴» توسط این انجمن برای احیای عضویت، او واجد شرایط گردید تا یکی از بازماندگان وی که در قید حیات بود از وی نمایندگی نموده و عضو این انجمن شود.Metcalf, Bryce (1938). "Original Members and Other Officers Eligible to the Society of the Cincinnati, 1783-1938: With the Institution, Rules of Admission, and Lists of the Officers of the General and State Societies" Strasburg, VA: Shenandoah Publishing House, Inc. , p. 73.
کادوالادر در ۱۷۹۳ میلادی زمانی که در اوایل ۵۰ سالگی خود قرار داشت با مری مک‌کال (۱۷۶۴ – ۱۸۴۸ میلادی)، دختر آرچی‌بالد و جودیت (نام تولد: کمبل) مک‌کال، ازدواج کرد. آنها یک فرزند داشتند:Rawle, William Henry. "Colonel Lambert Cadwalader, of Trenton, New Jersey." Philadelphia, n.p. , 1878.
توماس مک‌کال کادوالادر (۱۷۹۵ – ۱۸۷۳ میلادی)، کسی که با ماریا چارلوتی گاورنر (۱۸۰۱ – ۱۸۶۷ میلادی) ازدواج کرد. ماریا خواهر ساموئل لاورنس گاورنر (۱۷۹۹ – ۱۸۶۵ میلادی) و خواهرزاده الیزابت کورترایت و رئیس‌جمهور آمریکا جیمز مونرو بود.
وی به تاریخ ۱۳ سپتامبر ۱۸۲۳ در خانه‌اش گرین‌وود در ترنتون، شهرستان مرسر، نیوجرسی وفات کرد و در گورستان فریندز برینگ گراوند در ترنتون به خاک سپرده شد.
باربادوس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
باربادوس جو والکات (; – ) بوکسور اهل باربادوس بود.
مرده‌نمایی که در زبان عامیانه به عنوان "به مردن زدن" یا "وانمودسازی مرگ" شناخته می‌شود، رفتاری است که در آن، جانوران ظاهر مرده به خود می‌گیرند. این یک حالت بی‌حرکت است که اغلب با حمله یک شکارگر ایجاد می‌شود و می‌تواند در طیف گسترده‌ای از جانوران از حشرات و سخت‌پوستان گرفته تا پستانداران، پرندگان، خزندگان، دوزیستان و ماهیان یافت شود. مرده‌نمایی در انگلیسی با عبارت‌هایی چون رنگ‌پریدگی (تناتوز)، هیپنوتیزم جانوری، کاتاتونی بی‌حرکتی، یا بی‌حرکتی تونیک نیز نامیده می‌شود، که مورد آخر در مقالات علمی دربارهٔ این موضوع ترجیح داده می‌شود. مرده‌نمایی جدا از رفتار یخ‌زدگی در برخی از جانوران است.
بی‌حرکتی تونیک (و در نتیجه "تظاهر به مرگ") با واکنش " انجماد " در جانوران متفاوت است.Humphreys, Rosalind K. ; Ruxton, Graeme D. (2018-01-15). . "Behavioral Ecology and Sociobiology". 72 (2): 22. doi:. ISSN 1432-0762. PMC 5769822. PMID 29386702. یک آهو در چراغ‌های نورافکن و یک صاریغ در حال «مرده‌نمایی»، نمونه‌های رایجی از جانوران هستند که به ترتیب یخ‌زدگی و مرده‌نمایی می‌کنند. یخ‌زدگی در ابتدای برهم‌کنش شکارچی و طعمه زمانی رخ می‌دهد که طعمه تهدید را تشخیص و شناسایی می‌کند، اما شکارچی هنوز طعمه را ندیده‌است. از آنجایی که یخ‌زدگی پیش از شناسایی رخ می‌دهد و برای استتار بهتر طعمه و جلوگیری از حمله شکارچی استفاده می‌شود، سازوکار دفاعی اولیه محسوب می‌شود.
مارتین مک‌کان (زاده ) بازیگر ایرلندی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم کالیبر اشاره کرد.
مجتمع متالورژی آزوف‌استال () یکی از بزرگترین شرکت‌های نورد فولاد در اوکراین است. این شرکت سازنده آهن و فولاد در سال ۱۹۳۰ تأسیس شد.
آزوف‌استال در سال ۱۹۳۰ در ماریوپل، جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین با تصمیم هیئت رئیسه شورای عالی اقتصاد ملی(اتحاد جماهیر شوروی تأسیس شد و در سال ۱۹۳۳ زمانی که کوره بلند آن اولین آهن گداخته را سرد کرد، تولید را آغاز کرد. در ژانویه ۱۹۳۵، تولید فولاد در آزوف‌استال با راه‌اندازی اولین کوره بلند روباز ۲۵۰ تنی کج در اتحاد جماهیر شوروی آغاز شد.
در جریان جنگ جهانی دوم، کار این کارخانه در سال ۱۹۴۱ زمانی که آلمان نازی ماریوپل را اشغال کرد، متوقف شد. در سپتامبر ۱۹۴۳، پس از بازپس‌گیری شهر توسط نیروهای شوروی، این کارخانه نیز بازسازی شد.
در سال ۲۰۰۵، این کارخانه ۵٫۹۰۶ میلیون تن فولاد تولید کرد.
در نتیجه قوانین زیست‌محیطی سست و تجهیزات «کاملاً منسوخ» مورد استفاده توسط آزوف‌استال و سایر کارخانه‌های متعلق به متین‌وست در این شهر، ماریوپل تبدیل به شهری شد که نشنال جئوگرافیک آن را «یکی از آلوده‌ترین شهرها» در اوکراین توصیف کرد. در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹، ساکنان ماریوپل برای درخواست اصلاحات در خیابان‌ها تظاهرات کردند.
در مارس ۲۰۲۲، در جریان محاصره ماریوپل توسط روسیه، این کارخانه به شدت آسیب دید، به طوری که سرهی تاروتا، عضو پارلمان اوکراین، اظهار داشت که نیروهای روسی «عملاً کارخانه را تخریب کرده‌اند».
در ۱۶ آوریل، کارخانه آهن و فولاد آزوف‌استال تبدیل به آخرین سنگر مقامت سازمان یافته نیروهای اوکراینی محاصره‌شده در ماریوپل شد. نیروهای روسی تا ساعت ۶ صبح به وقت مسکو در ۱۷ آوریل به مدافعان فرصت دادند تا خود را تسلیم کنند. روسیه مدعی شد که اگر مدافعان اوکراینی سلاح‌های خود را بر زمین بگذارند، جان آنها را تضمین می‌کنند. نیروهای اوکراینی حاضر به تسلیم نشدند و بخش‌هایی از کارخانه تحت کنترل آنها باقی ماند.
وزارت دفاع روسیه ضرب‌الاجل دومی را برای نیروهای اوکراینی صادر کرد که «بدون استثنا، هرگونه سلاح و مهمات» را بین ساعت ۱۱ صبح تا ۱ بعد از ظهر به وقت گرینویچ در ۱۹ آوریل بر زمین گذاشته و عقب‌نشینی کنند. این ضرب‌الاجل نیز از سوی نیروهای اوکراینی نادیده گرفته شدند.
تولیدات این کارخانه شامل کک، یک آگلومراسیون، کوره‌های بلند شش‌انفجاری و یک مجتمع فولادسازی بود.
کارخانه آهن و فولاد آزوف‌استال به عنوان یکی از شرکت‌های تابعه مت‌اینوست اداره می‌شد و اکنون به عنوان یک شرکت تابعه هلدینگ مت‌اینوست یکی از شرکت‌های تابعه مت‌اینوست فعالیت می‌کند.
مصعب حسن یوسف داود خلیل ( ) متولد 1978 فلسطین است. او فرزند شیخ حسن یوسف رهبر جنبش حماس و جاسوس سابق دولت اسرائیل است. پدرش شیخ حسن یوسف پس از انکار اسلام او را طرد کرد. Hamas founder's son speaks out against terrorist group در مارس 2010 بیوگرافی خود را در کتابی با عنوان «ابن حماس» منتشر کرد که به فیلمی با عنوان شاهزاده سبز محصول سال 2014 تبدیل شد.
لون پاول (Leven Powell) (زادهٔ ۱۷۳۷ – درگذشتهٔ ۲۳ اوت ۱۸۱۰)، مزرعه‌دار، تاجر، افسر ارتش قاره‌ای و سیاست‌مدار حزب فدرالیست ویرجینیایی بود که در چندین مقطع در مجلس نمایندگان ویرجینیا و همچنین مجمع تصویب ویرجینیا به نمایندگی از شهرستان لادن، ویرجینیا خدمت کرده‌است. او همچنین یک دوره نمایندهٔ ایالات متحده آمریکا برای منطقه هفدهم کنگره ویرجینیا بوده‌است.
لون پاول در نزدیکی های‌مارکت در شهرستان پرنس ویلیام در مستعمرهٔ ویرجینیا چشم به جهان گشود. پدرش ویلیام پاول (زادهٔ حدود ۱۷۰۵ – درگذشتهٔ ۱۷۸۷)، کاپیتان کشتی و مزرعه‌دار مادرش النور پیتون سابق (دختر والنتاین پیتون، ارباب و مزرعه‌دار برجسته) بودند. کشتی پاول در تجارت ساحلی کار می‌کرد و ویلیام در حدود سال ۱۷۳۴ از شهرستان سامرست، مریلند به دامفریس نقل مکان کرد. او همچنین قبل از تبدیل شدن به تأمین‌کنندهٔ گوشت گاو برای نیروهای میهن‌دوست در جنگ انقلابی آمریکا، در زمین‌های پرنس ویلیام و شهرستان لادن سرمایه‌گذاری کرد.Harold L. Davey, The Peytons of Virginia II, (Baltimore: Gateway Press 2004) p. 318 پدر و مادر لون، هر دو از تبار نخستین خانواده‌های ویرجینیا بودند. لون نیز مانند سایر کودکان خانواده‌های سطح بالای جامعه، از تحصیل خصوصی بهره‌مند بود.
پاول با سارا هریسون (زادهٔ ۱۷۴۲ – درگذشتهٔ ۱۸۱۲)، دختر مزرعه‌دار محلی، بور هریسون که مانند لون پاول در جنگ انقلاب آمریکا خدمت کرده، ازدواج کرد. این زوج دارای چندین فرزند از جمله: ویلیام هریسون پاول (زادهٔ ۱۷۶۶) و لون پاول جونیور (زادهٔ ۱۷۷۲)، که در شهرستان لودون به عنوان مزرعه‌دار باقی ماند، بودند. پسران دیگر آنها بور پاول (زادهٔ ۱۷۶۸)، کاتبرت پاول (زادهٔ ۱۷۷۴) آلبرت هریسون پاول (زادهٔ ۱۷۸۱) وکیل شده و مسیر حرفهٔ سیاسی پدرشان را دنبال کردند. بور پاول در میدلبورگ ماند و در هر دو مجلس مجمع عمومی ویرجینیا خدمت کرد و برادرش کاتبرت شهردار الکساندریا، ویرجینیا و همچنین نماینده کنگره ایالات متحدهٔ آمریکا شد.
پاول حرفهٔ دولتی خود را به عنوان معاون کلانتر شهرستان پرینس ویلیام تحت نظر دایی خود سرهنگ هنری پیتون، آغاز کرد.Colonial and Revolutionary Families of Pennsylvania, vol. 2, p. 777 from ancestry.com
با این حال، پاول (مانند پدرش، سرهنگ هنری پیتون و دایی‌زاده‌هایش پر تعدادش) در درجهٔ نخست، خانواده‌اش را به عنوان یک مزرعه‌دار حمایت می‌کرد. او زمینی با وسعت ۵۰۰ جریب فرنگی در منطقهٔ تازه تأسیس لادن، ویرجینیا خریداری کرده و در سال ۱۷۶۳ کمی بعد از ازدواج با همسرش، سالی که پدرش، بور هریسون، صاحب یک ملک بزرگ در بالادست رودخانه پوتوماک بود، به آنجا نقل مکان کرد.James Chapin Bradford, Society and Government in Loudoun County, Virginia 1790-1800 (University of Virginia PhD thesis 1976) p. 119 پاول خانه‌ای با نام «شیدز» و علاوه بر آن، نخستین آسیاب گندم در منطقه را ساخت.Bradford p. 119 او در طول زمان با استفادهٔ نیروی کار به بردگی گرفته شده، پنج مزرعه مجموعاً به مساحت ۱۸۰۰ جریب فرنگی را اداره می‌کرد.Bradford p. 120 پاول در سال ۱۷۸۷ دارای ۲۲ برده، ۱۸ اسب، ۲۴ رأس گاو و یک کالسکهٔ دو چرخ بود. او (یا پسرش که هم نام وی بود) در سال ۱۸۱۰، همان سالی که پاول در بازدید از یک چشمهٔ سلامتی در پنسیلوانیا چشم از جهان فروبست، صاحب ۱۳ برده بود.1810 U.S. Federal Census for Loudoun County, Virginia p. of پاول همچنین صاحب یک فروشگاه، و در مقطعی یک آسیاب، که آن را بعد از همسرش «آسیاب سالی» نامید، در هانگری ران بود.Although only ruins remain of the mill, https://www.flickr.com/photos/137150639@N03/25007250751/in/photostream/ Sally Mill Road is between Aldie, Virginia and Middleburg, Virginia.
پاول همزمان با بدتر شدن روابط با بریتانیای کبیر در سال‌های پیش از جنگ انقلاب آمریکا، در کمیتهٔ ۱۵ نفری ایمنی شهرستان لادن در سال ۱۷۷۴ خدمت می‌کرد.Charles P. Poland, Jr. , From Frontier to Suburbia (Walsworth Publishing Company 1976) p. 51 n.141 در سال ۱۷۷۴ یا ۱۷۷۵، او مأموریتی را با درجهٔ سرگرد در یک گروه افسران دقیقه‌بان شهرستان لادن پذیرفت که به جنوب شرقی ویرجینیا سفر کردند تا حملات پیوسته‌ای را به نیروهای لرد دانمور را در نورفولک و همپتون ترتیب داده و در نهایت به ارتش قاره‌ای ملحق شدند.Poland p. 57 در ژانویه ۱۷۷۷، ارتشبد جورج واشینگتن، درجهٔ پاول را به سرهنگ دوم در هنگ شانزدهم قاره‌ای ارتقا داد. پاول در نبرد لانگ آیلند، نبرد براندی‌وین و نبرد مونموث جنگید.Bradford p. 120 با این حال، عوارض سلامتی ناشی از اردوگاه زمستانی سخت در دره فورج (که تقریباً باعث شد یک چشمش را از دست بدهد) موجب شد پاول در سال ۱۷۷۸ استعفا دهد، اگرچه مجمع عمومی ویرجینیا بعدها رأی به اهدای سهم کاملی از زمین به او به پاس داد.Poland pp. 57-58
سه تن از برادرانش نیز در ارتش قاره‌ای خدمت کرده‌اند: جان توماس پاول (زادهٔ ۱۷۴۵ – درگذشتهٔ ۱۸۰۷) که به عنوان جراح خدمت کرد، سپس به دامفریس بازگشت. ستوان ویلیام پاول سوم (زادهٔ ۱۷۴۵ – درگذشتهٔ ۱۸۰۷) سه سال زیر نظر سرهنگ دوم دانیل مورگان خدمت کرد و کوچکترین برادر، ستوان جان پیتون پاول (زادهٔ ۱۷۶۰ – درگذشتهٔ ۱۸۴۴) نیز در هنگ یازدهم مورگان (در سال ۱۷۹۹ به هنگ هفتم ویرجینیا تغییر نام داد) خدمت کرد. سپس زمین دریافت کرد و به غرب رفت -ابتدا به شهرستان هاردمن، تنسی- و در نهایت در شهرستان مدیسن، آلاباما از دنیا رفت.Davey pp. 319-320
یک مورخ محلی به تغییر موقعیت پاول را از قهرمان نظامی به سیاستمدار اشاره کرده و پاول را پیشروی حزب فدرالیست منطقه میان دههٔ ۱۷۸۰ تا اوایل دههٔ ۱۸۰۰ دانست زمانی که چارلز اف مرسر به عنوان یکی از حامیان شاهراه‌ها، برجسته شد.Poland pp. 58, 116
پاول برای نخستین بار در سال ۱۷۷۹ برندهٔ انتخابات مجلس نمایندگان ویرجینیا شد و از شهرستان لادن (به صورت پاره‌وقت) در کنار پسر عموی خود، فرانسیس پیتون کهنه‌کار، نمایندگی می‌کرد. با این حال، پیتون تصمیم گرفت مأمور عالی رتبهٔ دولتی برای منطقهٔ جدید شده و پاول نیز معاون افسر ثبت زمین شود؛ بنابراین یکی از آنها استعفا داده و دیگری در آن نشست قانون‌گذاری در کنار سرهنگ جوزیا کلافام خدمت کرد.Cynthia Miller Leonard, The Virginia General Assembly 1619-1978 (Richmond: Virginia State Library 1978) p. 134 and note 10 پاول به‌طور قطع در تاریخ ۱۵ اکتبر ۱۷۸۷ که نشست آغاز شد در کنار سرهنگ کلافام خدمت کرد. سپس مجدداً در نشست سال ۱۷۸۸ پیروز شد (ولی در کنار ریچارد بلاند لی خدمت کرد). همچنین پاول در سال ۱۷۸۸ برندهٔ انتخابات شده و این بار به عنوان یکی از نمایندگان شهرستان لادن در مجمع تصویب ویرجینیا در کنار استیونز تامسون میسون که برخلاف پاول و به مانند عموی خودش به نام جورج میسون بر خلاف مجلس تصویب رأی داده بود، حضور یافت.Leonard p. 173Poland p. 61 با این حال پاول دوباره برندهٔ انتخابات مجلس نمایندگان نشد تا آنکه در سال ۱۷۹۱ در کنار آلبرت راسل، که در دو نشست قبلی در کنار ویلیام گانل پل‌ساز، نمایندهٔ منطقه بود، خدمت کرد. پس از آن پاول مجدداً پیروز انتخابات شده و در کنار جوزف لین مشغول به کار شد.Leonard pp. 184, 188
پاول همچنین به تأسیس دو شهر در شهرستان لادن کمک کرد. مهم‌ترین آنها، میدلبورگ در زمین وی و محل اتصال شاهراه الکساندریا به وینچستر، ویرجینیا (هم‌اکنون بخشی از مسیر ۵۰ ایالات متحده آمریکا) و جادهٔ میان محل شهرستان لادن (لیسبورگ) و فاوکیر کانتی (وارنتون)، بود. پاول از جوزف چین ۵۰ جریب فرنگی زمین خریداری کرد (کسی که در سال ۱۷۲۸ ساختمان چین را ساخته بود و امروزه آن را مسافرخانه رد فاکس می-نامند که حدوداً در مرکز همان قطعه زمین ۵۰ جریب فرنگی است). آن منطقه، تقاطع چین نامیده می‌شد و به «پاول تاون» شهره شد. مجلس قانون-گذاری ویرجینیا در سال ۱۷۸۷ این شهر را با افراد غیرمقیم (اما مالکان زمین و کهنه سربازان سیاسی) از جمله: فرانسیس پیتون، ویلیام برونا، ویلیام هیل، جان پی هریسون، بور هریسون، جوزیا کلافام و ریچارد بلاند لی به عنوان متولی، ثبت کرد و به رسمیت شناخت.Red Fox InnBradford pp. 120-122
پاول اجارهٔ زمین را جمع‌آوری کرده ولی از پذیرفتن نام‌گذاری شهر به نام خودش امتناع کرد، بنابراین نام آن به «میدلبورگ» تبدیل شد (بعدها کوتاه‌تر شد). در سال ۱۸۰۱، شرکت شاهراه فیرفکس و لودون که پاول مدیر آن بود، توسط شرکت شاهراه لیتل ریور جایگزین شد (که در آن مرسر برجسته بود).Poland p. 116 n. 79 در این میان، پاول در سال ۱۷۹۰، یکی از متولیان مؤسس ماتیلدویل بود که توسط هنری لی سوم (فرماندار ویرجینیا میان سال‌های ۱۷۹۱ تا ۱۷۹۵) ارتقا یافت. اگرچه شهر تبدیل به مرکز جدید ایالت تبدیل نشد، اما ماتیلداویل به مقر شرکت پاتومک تبدیل شد که تا سال ۱۸۰۲ یک سری کانال و آب‌بند ساخت تا آبشارهای رودخانهٔ پوتوماک را گیر اندازد ولی هیچ وقت به موفقیت مالی دست نیافت. در نهایت این شرکت در سال ۱۸۲۸ با شرکت کانال چساپیک و اوهایو، ادغام شد.Bradford pp. 123-132Nan Netherton, Donald Sweig, Janice Artemel, Patricia Hickin and Patrick Read, Fairfax County, Virginia: a History (Fairfax: Fairfax County Board of Supervisors, 1978) p. 206
پاول حزب فدرالیست را شهرستان لادن تأسیس کرد.Poland p. 61 پاول در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۷۹۶، در میان بیست و یک انتخاب‌کننده ویرجینیا در رای دادن به جان آدامز در مقابل توماس جفرسون به تنهایی ایستاد.Poland p. 61 n. 182Pasley, Jeffrey L. "The First Presidential Contest: 1796 and the Founding of American Democracy". Lawrence, Kansas: University Press of Kansas, 2013, pp. 322-39. همچنین رأی‌دهندگان پاول را به عنوان عضو حزب فدرالیست برای کنگرهٔ ششم انتخاب کردند، (۴ مارس ۱۷۹۹ – ۳ مارس ۱۸۰۱).
پاول در بازدید از چشمه‌ها در بدفورد، پنسیلوانیا در سال ۱۸۱۰ چشم از جهان فروبست و در همان مکان، در گورستان قدیمی پرسبیتریان به خاک سپرده شد.Colonial and Revolutionary Families of Pennsylvania vol. 2, p. 777 بیوهٔ او در شهرستان لادن ماند و دو سال پس از مرگ او از دنیا رفت. محل تولد پاول که به عنوان خانهٔ پاول-آلن شناخته می‌شود، در سال ۱۹۷۶ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد.
تبعید یا اخراج فیلمی محصول سال ۲۰۲۰ و به کارگردانی کریستوفر اسمیت است. در این فیلم بازیگرانی همچون جسیکا براون فیندلی، جان هفرنان، جان لینچ و شان هریس ایفای نقش کرده‌اند.
چمپیونشیپ ۱۸–۲۰۱۷ (که به دلایل مالی اسکای بت چمپیونشیپ نام‌گذاری شده است) دومین فصل مسابقات چمپیونشیپ با نام کنونی‌اش، و بیست‌وششمین دورهٔ بازی‌های این لیگ بود.
اطلاعات تیم‌های زیر برای فصل ۱۷–۲۰۱۶ ذکر شده‌است.
صعود از لیگ یک
سقوط از لیگ برتر
سقوط به لیگ یک
صعود به لیگ برتر
حباب فیلمی محصول سال ۲۰۲۲ و به کارگردانی جاد اپتاو است. در این فیلم بازیگرانی همچون کارن گیلان، اریس اپتاو، فرد ارمیسن، ماریا باکالوا، دیوید دوکاونی، کیگان-مایکل کی، لزلی من، کیت مک‌کینون، پدرو پاسکال، پیتر سرافیناویچ، گاز خان، ماریا بمفورد، ویر داس، راب دلینی، دونا ایر، بک هانسن و دیزی ریدلی ایفای نقش کرده‌اند.
۳۸۸۳۸
[و[رده:فیلم‌های ایالات متحده آمریکا]]
وووک[رده:فیلم‌نامه‌های پم بردی]]
توماس لهنه اولسن (زاده ۲۹ ژوئن ۱۹۹۱) یک بازیکن فوتبال اهل نروژ است. که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال لیلستروم بازی می کند.
او اولین بازی برای تیم ملی کشورش را مقابل تیم ملی فوتبال هلند در مقدماتی جام‌جهانی فوتبال ۲۰۲۲ انجام داده‌است.
لویس موریس (Lewis Morris) (زادهٔ ۸ آوریل ۱۷۲۶ – درگذشتهٔ ۲۲ ژانویه ۱۷۹۸)، از پدران بنیان‌گذار ایالات متحده آمریکا، مالک و توسعه‌دهندهٔ موریسانیا، برانکس، نیویورک بود که هم‌اکنون بخشی از شهرستان برانکس است. او به عنوان یکی از نمایندگان کنگرهٔ قاره‌ای از نیویورک اعلامیهٔ استقلال ایالات متحده آمریکا را امضا کرد.
موریس در روز ۸ آوریل ۱۷۲۶ در املاک خانوادگی‌اش، موریسانیا که هم‌اکنون بخشی از شهرستان برانکس است، اما در آن زمان بخشی از ایالت نیویورک بود، چشم به جهان گشود. او سومین لویس موریس در خانوادهٔ موریس‌ها و فرزند لویس موریس (زادهٔ ۱۶۹۸ – درگذشتهٔ ۱۷۶۲) و کاترینته «کاترین» استاتس (زادهٔ ۱۶۹۷ – درگذشتهٔ ۱۷۳۱) بود. پس از مرگ مادرش، پدر او با سارا گاورنر (زادهٔ ۱۷۱۴ – درگذشتهٔ ۱۷۸۶) ازدواج کرد. موریس در سال ۱۷۴۶ از کالج ییل فارغ‌التحصیل شد و پس از مرگ پدرش در سال ۱۷۶۲ بیشتر املاک پدر را به ارث برد.
پدر موریس هفت فرزند شامل خواهر و برادرهای او، استاتز لانگ موریس (زادهٔ ۱۷۲۸ – درگذشتهٔ ۱۸۰۰) و ریچارد موریس (زادهٔ ۱۷۳۰ – درگذشتهٔ ۱۸۱۰) و خواهر و برادر ناتنی‌اش، مری لارنس، گاورنر موریس (زادهٔ ۱۷۵۲ – درگذشتهٔ ۱۸۱۶)، ایزابلا و کاترین، داشت. عموی او رابرت هانتر موریس (زادهٔ ۱۷۰۰ – درگذشتهٔ ۱۷۶۴) فرماندار پنسیلوانیا بود. ویلیام پترسون (زادهٔ ۱۷۴۵ – درگذشتهٔ ۱۸۰۶) همسر دخترعموی او، فرماندار نیوجرسی و پدرخواندهٔ استفن ون رنسلیر بود که معاون فرماندار نیویورک و برادر فیلیپ شویلر ون رنسلیر، شهردار آلبانی در نیویورک بود. آنتونی والتون وایت (زادهٔ ۱۷۵۰ – درگذشتهٔ ۱۸۰۳)، ارتشبد ارتش قاره‌ای فرزند عمهٔ او یعنی الیزابت موریس (زادهٔ ۱۷۱۲ – درگذشتهٔ ۱۷۸۴) بود.
پدر پدربزرگ او، ریچارد موریس (درگذشتهٔ ۱۶۷۲) پس از آنکه در جنگ‌های داخلی انگلستان در سال ۱۶۴۸ عضو ارتش الیور کرامول شده از طریق باربادوس به نیویورک مهاجرت کرد. او در برانکس نخستین قطعه زمین را خریداری کرد که بعدها همین زمین بنای عمارت موریسانیا شد. ریچارد و همسر جوانش در حالی که یک نوزاد پسر به نام لویس موریس (زادهٔ ۱۶۷۱ – درگذشتهٔ ۱۷۴۶) از خود به جای گذاشتند، چشم از جهان فروبستند. برادر ریچارد سرهنگ لویس موریس نیز از طریق باربادوس به موریسانیا آمد تا در ادارهٔ عمارت برادرزادهٔ نوزادش را یاری کند. او و همسرش هیچ فرزندی نداشتند.
هنگامی که موریس بزرگ شد، عمارت را گسترش داد. وی با ایزابلا ازدواج کرده و به خدمت هشتمین فرمانداری استعماری نیوجرسی درآمد.Stellhorn, Paul A. , and Birkner, Michael J. "Lewis Morris" in "The Governors of New Jersey 1664–1974: Biographical Essays". (Trenton, New Jersey: New Jersey Historical Commission, 1982), 54–58. Retrieved 29 April 2013. موریس فرماندار پرشهرتی بود که از حقوق مالکیت زمین برای مهاجران حمایت می‌کرد. موریس‌تاون، نیوجرسی به همین نام اسم‌گذاری شده‌است.Hutchinson, Viola L. "The Origin of New Jersey Place Names", New Jersey Public Library Commission, May 1945. Accessed September 8, 2015.Gannett, Henry. "The Origin of Certain Place Names in the United States", p. 215. United States Government Printing Office, 1905. Accessed September 8, 2015.
او در سال ۱۷۶۹، برای مجلس عمومی قانون‌گذاری انتخاب شد و در سال ۱۷۷۴ وقتی که انقلاب آمریکا نزدیک می‌شد، از دادگاه دریاسالاری استعفا داد.
هنگامی که انقلاب به‌صورت فعال آغاز شد، او در میان سال‌های ۱۷۷۵ تا ۱۷۷۷ یکی از اعضای کنگرهٔ ایالتی نیویورک، در دولت انقلابی بود. آن تشکیلات در همان سال‌ها، موریس را به کنگرهٔ قاره‌ای اعزام کرد. او در کنگرهٔ یکی از حامیان فعال استقلال بوده و اعلامیهٔ استقلال ایالات متحده آمریکا را در سال ۱۷۷۶ امضاء نمود. هنگامی که برادرش استاتس موریس با درجهٔ ارتشبد در ارتش بریتانیا خدمت می‌کرد، در مورد عواقبی که امضاء این سند سرکشانه برای جهان خواهد داشت، به وی هشدار داده بود، او در پاسخ گفت: «لعنت بر عواقب، به من خودکار بدهید»."Americana (American Historical Magazine)", New York 1914, p. 627
لویس در سال ۱۷۷۷ به نیویورک بازگشت و به عنوان قاضی شهرستان وستچستر فعالیت کرده و به نمایندگی از نواحی جنوبی به عضویت مجلس سنای ایالت نیویورک منصوب شد که شامل بروکلین، منهتن، کویینز، استتن آیلند، شهر سافک، نیویورک و وستچستر می‌شد. او در نخستین مجلس ایالت نیویورک خدمت کرد که از ۹ سپتامبر ۱۷۷۷ آغاز شده و تا پایان مجلس چهارم در اول ژوئیه ۱۷۸۱ ادامه یافت.
سه پسر اول او طی جنگ انقلاب آمریکا خدمت کردند و مشاغل ممتازی در ارتش داشتند.
موریس با آغاز دوبارهٔ کار در اول ژوئیه ۱۷۸۳ به هفتمین مجلس سنای نیویورک بازگشت و از مجلس هفتم تا پایان مجلس سیزدهم در ۳۰ ژوئن ۱۷۹۰ به خدمت‌گزاری پرداخت. او در سال ۱۷۸۸ هنگامی که مجلس نیویورک قانون اساسی را تصویب می‌کرد، یکی از نمایندگان بود. موریس در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا سال ۱۷۹۶ یکی از اعضای کالج انتخاباتی ایالات متحده آمریکای حزب فدرالیست بود و رأی خود را جان آدامز و توماس پیکنی تعیین کرد.
در سال ۱۷۸۴، به عنوان عضو افتخاری جامعهٔ سیسیناتی منتخب و در یکم مه همان سال به مقام نخستین نائب‌الرئیس هیئت مدیرهٔ دانشگاه ایالتی نیویورک منصوب شد. او درهمین مقام تا زمان مرگ به خدمت ادامه داد و سپس توسط سیمئون د ویت جایگزین شد.Simeon de Witt, "New Netherland Institute"
لویس در ۲۴ سپتامبر ۱۷۴۹ با مری والتون (زادهٔ ۱۷۲۷ – درگذشتهٔ ۱۷۹۴)، عضو یک خانوادهٔ تاجر سرشناس، ازدواج کرد. ماریا دختر جیکوب والتون و ماریا (نام خانوادگی قبل از ازدواج او بیکمن بود) والتون بود. آنها ده فرزند داشتند:
هلنا ماگدالنا موریس (زادهٔ ۱۷۶۲ – درگذشتهٔ ۱۸۴۰) که با جان رادرفورد (زادهٔ ۱۷۶۰ – درگذشتهٔ ۱۸۴۰)، سناتور نیوجرسی ازدواج کرد.
موریس، پس از جنگ، عمارت خانوادگی را از نو ساخت زیرا که در زمان اشغال نیویورک توسط بریتانیایی‌ها، عمارت او نیز غارت و سوزانده شده بود. او در سال ۱۷۹۰ زمین خود را که هم‌اکنون بخشی از برانکس جنوبی در همسایگی موریسانیا است به عنوان پایتخت آمریکا پیشنهاد داد. او در همین عمارت چشم از جهان فروبست و در زیر طاق خانوادگی کلیسای اسقفی سنت آن در برانکس به خاک سپرده شد.
او از طرف بزرگترین پسرش، لویس وی موریس پدربزرگ لویس موریس (زادهٔ ۱۷۸۵ – درگذشتهٔ ۱۸۶۳) و سابینا الیوت موریس (زادهٔ ۱۷۸۹ – درگذشتهٔ ۱۸۵۷) است. لویس موریس (زادهٔ ۱۷۸۵) پدر چارلز مانیگوموریس (زادهٔ ۱۸۲۰ – درگذشتهٔ ۱۸۹۵)، افسر ایالات مؤتلفهٔ آمریکا بود. سابینا با پسر عمهٔ خود، رابرت والتر رادرفورد (زادهٔ ۱۷۸۸ – درگذشتهٔ ۱۸۵۲) پسر جان رادرفورد و هلنا موریس ازدواج کرد. فرزند این دو لویس موریس رادرفورد (زادهٔ ۱۸۱۶ – درگذشتهٔ ۱۸۹۲) در عکاسی نجوم پیشگام بود و نخستین عکس‌های تلسکوپی از ماه و خورشید و نیز بسیاری از ستارگان و سیارات را گرفت.
دانیل فرانسوا ون برام (زادهٔ ۱۸۴۰)، نوه پسری اش، از پسرش استاتس موریس، یک هلندی و فرماندار سولاوسی در هند شرقی هلند بود. دختر نوهٔ پدربزرگ او، لویس موریس که مری آنتیل نام داشت با گریت جی لنسینگ جونیور، نمایندهٔ کنگره ازدواج کرد. دختر جان لنسینگ، سارا، با ادوارد لیوینکستون، پسر نوهٔ فیلیپ لیوینکستون ازدواج کرد.
پرترهٔ لویس موریس در سال ۱۹۶۹ توسط رونالد کراس در فیلم موزیکال ۱۷۷۶ برادوی و در فیلم ۱۹۷۲ هوارد کین به تصویر کشیده شده‌است. اگرچه موریس رئیس نمایندگی نیویورک در دومین کنگرهٔ قاره‌ای بود، «مؤدبانه» از هر گونه رأی امتناع کرده و ادعا کرد کنگرهٔ ایالتی نیویورک هرگز هیچ‌یک از راهنمایی‌های صریح و روشن موریس را در مورد هیچ چیز نپذیرفته‌است. با این حال هنگامی که جرج واشینگتن در پیغامی نوشت، عمارت موریس توسط بریتانیایی‌ها نابود شده اما خانوادهٔ او در کانکتیکات در امان بودند. موریس از فقدان دستورالعمل خود چشم‌پوشی کرد و اعلامیه را امضاء نمود.
بلابر لایه ای ضخیم از بافت چربی عروقی است که در زیر پوست تمام سیتاس (آب‌بازسانان) ها، فک‌ها ، پنگوئن‌ها و گاودریایی‌سانان قرار دارد.
بافتی غنی از لیپید غلیظ حاوی فیبر کلاژن، که بافت زیرپوستی را شامل میشود و کل بدن را به جز قسمت ضمائم آن می‌پوشاند.این بافت توسط شبکه‌های بسیار سازمان‌یافته و فن‌شکل از تاندون‌ها و رباط‌ها به شدت به ماهیچه‌ها و اسکلت متصل می‌شوند و می‌توانند تا ۵۰ درصد از توده بدن برخی از پستانداران دریایی را در برخی از مراحل زندگی‌شان تشکیل دهند و می‌تواند از ضخامت در دلفین‌ها و نهنگ‌های کوچک‌تر تا بیش از ضخامت در برخی از نهنگ‌های بزرگ‌تر، مانند نهنگ حقیقی و نهنگ‌ قطبی متغیر باشد. با این حال، این نشان‌دهنده توانایی نهنگ‌های بزرگ‌تر برای حفظ بهتر گرما نیست، زیرا ضخامت بلابر نهنگ تأثیر قابل‌توجهی در از دست دادن گرما ندارد. شاخص مهم‌تر در توانایی نهنگ در حفظ گرما، غلظت یا تمرکز آب و لیپید موجود در بلابر است، زیرا آب ظرفیت نگهداری گرما را کاهش می‌دهد درحالی که لیپید آن را افزایش می‌دهد.
بلابر ذخیره چربی اولیه در برخی از پستانداران است، به ویژه آنهایی که در آب زندگی می‌کنند. به ویژه برای گونه هایی که در قسمت های مختلف اقیانوس تغذیه می‌کنند و پرورش می‌یابند بسیار مهم است. در این دوره‌ها، حیوانات چربی را متابولیزه می کنند. بلابر ممکن است در مصرف انرژی برای پستانداران دریایی مانند دلفین‌ها صرفه جویی کند، زیرا باعث افزایش شناوری در هنگام شنا می شود.
بلابر با سایر اشکال بافت چربی در ضخامت اضافی آن متفاوت است که از این طریق یک عایق حرارتی کارآمد را فراهم می کند و باعث می شود که برای تنظیم حرارت ضروری باشد. بلابر بیش از سایر بافت های چربی دارای رگ های خونی است.
"Uqhuq", یا "uqsuq", (بلابر به زبان Inuktitut) بخش مهمی از رژیم غذایی سنتی اینوئیت‌ها و دیگر مردمان شمالی است علت آن ارزش انرژی بالا و در دسترس بودن می‌باشد.
بلابر نهنگ ها و فوک ها حاوی اسیدهای چرب امگا 3 و ویتامین D است. برای مثال، بدون ویتامین D، اینوئیت‌ها و سایر بومیان قطب شمال با احتمال بالا تری به بیماری راشیتیسم مبتلا میشوند. شواهدی وجود دارد که نشان میدهد بلابر و سایر چربی‌ها در رژیم غذایی مردمان قطب شمال کالری مورد نیاز برای جایگزینی کمبود کربوهیدرات‌هایی را که در رژیم‌های غذایی فرهنگ‌های دیگر جهان یافت می‌شود، تامین می‌کنند.
نانا (زبان گرجی: ნანა) ملکه همسر پادشاهی ایبری به عنوان همسر دوم میریان سوم بود. کلیسای ارتدکس گرجی به‌علت نقشی که ملکه نانا در گرویدن گرجی‌ها به مسیحیت داشت، او را قدیس می‌داند.Lang, David Marshall (1956), "Lives and legends of the Georgian saints", pp. 13-39. London: Allen & UnwinMachitadze, Archpriest Zakaria (2006), "The Feast of the Robe of our Lord, the Myrrh-streaming and Life-giving Pillar, Equals-to-the-Apostles King Mirian and Queen Nana, and Saints Sidonia and Abiatar (4th century)" , in "The Lives of the Georgian Saints" . "Pravoslavie.Ru". Retrieved on April 17, 2009.
رالینز لوندز (Rawlins Lowndes) (زادهٔ ۶ ژانویه ۱۷۲۱- درگذشتهٔ ۲۴ اوت ۱۸۰۰)، وکیل، مزرعه‌دار و سیاستمدار آمریکایی بود که پس از ورودش به مجلس قانون‌گذاری کارولینای جنوبی، اگرچه مخالف استقلال از بریتانیای کبیر بود اما درگیر مسائل میهن‌پرستی شد. لوندز در طول جنگ انقلاب آمریکا به عنوان فرماندار کارولینای جنوبی خدمت کرد و پس از جنگ با تصویب قانون اساسی ایالات متحده در استان خود، مخالفت کرد، زیرا تجارت برده در اقیانوس‌اطلس را محدود می‌کرد. لوندز همچنین پیش از مرگش به عنوان قانون‌گذار و شهردار چارلستون خدمت کرد. دو تن از پسرانش؛ توماس و ویلیام لوندز در کنگرهٔ ایالات متحده آمریکا خدمت کردند.
لوندز در جزیره‌ای در سنت کیتس در هند غربی بریتانیا در ژانویه ۱۷۲۱ به‌دنیا آمد. او سومین پسر تاجر بریتانیایی چارلز لوندز (درگذشتهٔ ۱۷۳۶) و همسرش، روث رالینز سابق (درگذشتهٔ ۱۷۶۳: از یک خانواده مهم محلی) بود. پدرش در ۱۷۳۱ از مجلس قانون‌گذاری سنت کیتز استعفا داد و همراه با خانوادهٔ جوان و بردگان خود به چارلستون، کارولینای جنوبی نقل مکان کرد. با این حال، او پنج سال بعد، به دلیل پریشان‌حالی از سرمایه‌گذاری ناموفق، دست به خودکشی زد. پسر بزرگ‌تر او، ویلیام لوندز، همراه با مادر بیوه خود به سنت کیتز بازگشت و در ۱۷۳۹ ازدواج کرد و مانند دیگر خویشاوندان مادری خود به یک قانون‌گذار محلی تبدیل شد. پسران جوان چارلز در کارولینای جنوبی ماندند و تحت مراقبت رابرت حال، پروست مارشال (کلانتر محلی) قرار گرفتند. پسر بزرگ‌تر، چارلز لوندز که ۱۷ ساله بود پس از اتمام تحصیلات خود تحت مدیریت هال به یک کشاورز در شهرستان کالتون کارولینای جنوبی تبدیل شد. او همچنین ازدواج کرد و مدت کوتاهی پیش از مرگش در سال ۱۷۶۳به عنوان مارشال پروست (پس از برادر کوچک‌ترش رولینز همان‌طور که پایین‌تر به آن اشاره می‌شود) خدمت کرد.George B. Chase, Lowndes of South Carolina: a historical and genealogical memoir (Boston, A. Williams & Co. 1876), pp. 12-13 available at ancestry.com under North American Family Histories, Lowndes, available on ancestry.com. هال، رالینز را به عنوان وکیل آموزش داد و زمانی که مارشال پروست در ۱۷۴۰ درگذشت، کانون وکلای محلی تنها یک جانشین موقت برای نام‌گذاری توصیه کرد تا زمانی که رالینز پس از دو سال به سن قانونی رسید، بتواند به عنوان مارشال پروست، جانشین دائمی هال شود. در ۱۷۲۵ هیچ جایگاهی توسط مالکان کارولینا به عمویش توماس لوندز از وستمینیستر، وارثان و مأموران اعطا نشد و زمانی که تاج پادشاهی به مالک درستش رسید، این اعطا تمدید شد، اگرچه توماس لوندز هیچگاه انگلستان را ترک نکرد اما آن را به دیگران واگذار کرد.Chase p.13 note
پس از رسیدن به سن قانونی ۲۱ سالگی، لوندز به سمت پروست مارشال کارولینای جنوبی منصوب شد. او به مدت ده سال از ۱۷۴۲ تا ۱۷۵۲ در این سمت خدمت کرد. موفقیت او به عنوان یک وکیل و همچنین ازدواج مطلوب او، او را به‌دست آوردن مزارع بزرگ در اشلی، کومباهی و سنت ریورز که با استفاده از بردگان که در آنجا کشاورزی می‌کرد، سوق داد.Chase p. 18
لوندز پس از استعفا از سمت مارشال پروست با پیروزی در انتخابات، به مجلس سلطنتی، مجلس قانون‌گذاری استعماری راه پیدا کرد و به عنوان رئیس آن و نیز «قاضی حد نصاب» برگزیده شد، با قدرتی که به دست آورد دستور داد تا چاپگری که به دستور فرماندار و شورا زندانی شده بود، آزاد شود. با این حال، لوندز با دریافت انتصاب سلطنتی به عنوان قاضی وابسته برای مستعمره، از سمت قانون‌گذاری خود در ۱۷۶۶ استعفا داد.Chase p. 14 در آن موقعیت، او قانون تمبر را خلاف قانون، بر ضد حقوق مشترک در نتیجه غیرقابل اجرا در دادگاه خود اعلام کرد. این امر موجب نارضایتی قاضی ارشد مستعمره، گوردون، شد. کسی که اتهاماتی را علیه لوندز به فرماندار و شورا، نسبت داد. اما لوندز به اتفاق آرا تبرئه شد. با این وجود، فرماندار با دریافت نامه‌ای از دادستان کل سیمپسون (کسی که پس از مدتی کوتاهی پس از آن به انگلستان بازگشت) در اوایل ۱۷۷۵ لوندز را از سمت قضایی خود برکنار کرد. با این حال، با گذشت مدت کوتاهی پس از آن، زمانی که قاضی گوردون به جامائیکا منتقل شد، لوندز به سمت قاضی ارشد کارولینای جنوبی منصوب شد.
لوندز در طول خدمتش به عنوان رهبر سیاسی کارولینای جنوبی به نیرویی راهبردی در دولت انقلابی کارولینای جنوبی تبدیل شد. در ژوئن ۱۷۷۵ کنگرهٔ استانی، لوندز را همراه با هنری لورنز، چارلز پینکنی و ده تن دیگر به سمت کمیتهٔ امنیتی، منصوب کرد. در سپتامبر ۱۷۷۵ آخرین فرماندار سلطنتی، لرد ویلیام کمبل، پس از امتناع از به رسمیت شناختن کنگره استانی که شش ماه بعد در مارس ۱۷۷۶ استقلال مستعمره را اعلام کرد، با یک کشتی جنگی در لنگرگاه فرار کرد. در آن زمان، جان راتلج رئیس مجلس سنا بود و لوندز به عضویت شورای قانون‌گذاری درآمد.Chase p. 15
لوندز عضو اولین و دومین کنگرهٔ استانی، اولین و دومین مجلس عمومی و اولین و دومین کمیته امنیتی کارولینای جنوبی شد. در ۱۷۷۶، لوندز یکی از یازده عضو کمیته‌ای بود که مسئولیت نوشتن پیش‌نویس قانون اساسی برای کارولینای جنوبی را برعهده داشت.
علی‌رغم درگیری او در به چالش کشیدن اقدامات سختگیرانهٔ بریتانیا که منجر به انقلاب آمریکا شد، لوندز مخالف شورش مسلحانه و استقلال از بریتانیا بود.
در۷ مارس ۱۷۷۸ مجمع عمومی کارولینای جنوبی، لوندز را به سمت رئیس‌جمهوری کارولینای جنوبی منصوب کرد. او جانشین جان راتلج شد (و بعدها جان راتلج نیز جانشین او شد). لوندز علی‌رغم رأی مخالف پیشین راتلج، در ۱۹ مارس ۱۷۷۸ تغییرات عمده‌ای در قانون اساسی استان، ایجاد کرد. در ابتدا عنوان مدیر اجرایی کارولینای جنوبی را از «رئیس‌جمهور» به «فرماندار» تغییر داد. در تغییرات دیگر اساسی، اختیار فرماندار برای حق رد قوانین را حذف کرد، سنای منتخب رأی مردمی را ایجاد کرد و کلیسای انگلستان در کارولینای جنوبی را منحل کرد.Johnson, Joseph (1851). "Traditions and Reminiscences, Chiefly of the American Revolution in the South", p. 157. Charleston, S.C. : Walker & James. در این دوره زمانی، درگیری به کارولینای جنوبی رسیده بود (و مزارع لوندز مورد هجوم قرار گرفته بودند به گونه‌ای که یک بار که همهٔ اسب‌هایش را برده بودند، او مجبور شد گاو نر به کالسکهٔ خود ببندد). لوندز با ژنرال بنجامین لینکلن همکاری کرد و همچنین دستور تحریم عمومی بنادر مستعمرهٔ سابق را با ممنوعیت خروج هر کشتی، صادر کرد.Chase p. 16
پس از خدمت به عنوان رئیس کارولینای جنوبی، لوندز توسط بخش سن بارتولومه (که قبلاً در مجلس پائین‌تر نمایندگی می‌کرد) به سنای کارولینای جنوبی راه یافت، سپس با پیروزی درانتخابات دورهٔ اول و همچنین انتخابات مجدد در ۱۷۸۷ به نمایندگی از چارلستون (نواحی سن فیلیپ و سن مایکل) تا ۱۷۹۰ که با انتقال پایتخت به کلمبیا تصمیم گرفت، مجدد در انتخابات شرکت نکند، به عنوان نمایندهٔ منتخب در مجلس نمایندگان حضور داشت. لوندز در ۱۷۸۸ به عنوان نماینده مجلس به شدت با پیشنهاد پذیرش قانون اساسی فدرال مخالفت کرد. او چهار بار در سه روز مناظره، به ویژه در مخالفت دربارهٔ بندهایی که با تنظیم تجارت، به کنگره قدرت می‌داد و همچنین محدودکردن تجارت برده پس از ۱۸۰۸ و تمرکز قدرت برای دولت فدرال، صحبت کرد. با این حال او از شرکت در انتخابات مجمع دولتی که دربارهٔ قانون اساسی فدرال که با ۱۴۰ رأی موافق و ۷۳ رأی مخالف به تصویب رسیده بود، مناظره می‌کرد، خودداری نمود.Chase p. 17 در طول همان دورهٔ زمانی، لوندز از سپتامبر ۱۷۸۸ تا سپتامبر ۱۷۸۹، مدیر (شهردار) چارلستون شد.intendant
رالینز لوندز سه بار ازدواج کرد. اولین ازدواج او در ۱۵ اوت ۱۷۴۸ با آمارینتیهیا الیوت، دختر توماس الیوت از مزرعه رانتولس در استونو ریور بود که در ژانویه ۱۷۵۰ درگذشت. ازدواج بعدی لوندز در ۲۳ دسامبر ۱۷۵۱ با مری کارتوایت از چارلستون بود، آن‌ها از این ازدواج صاحب ده فرزند شدند که چندین تن از آنان در سن کودکی از دنیا رفتند. پسران او توماس (زادهٔ ۱۷۶۶) و ویلیام (زادهٔ ۱۷۸۲) هر دو حرفهٔ پدر خود را به عنوان وکیل، قانون‌گذار و کشاورز ادامه دادند. سه تن از دخترانش در زمان حیات ازدواج کردند و دو تن از آنان صاحب فرزند شدند: آمارینسا لوندز سندرز شامپنی، هریت لوندز براون و سارا-روث لوندز براون. آخرین ازدواج او با سارا جونز، مادر ویلیام جونز لوندز، بود؛ بیوه‌ای که تنها چند ماه با همسرش زندگی کرد و در تصادف کالسکه‌ای که همراه پسرش بود، جان خود را از دست داد اما پسرش زنده ماند.Chase pp. 17-18
لوندز در۲۴ اوت ۱۸۰۰ در چارلستون، کارولینای جنوبی فوت کرد و در گورستان سنت فیلیپ به خاک سپرده شد.
جایزه بزرگ امیلیا رومانیا ۲۰۲۲ (که به‌طور رسمی با نام فرمول ۱ رولکس جایزه بزرگ امیلیا رومانیا ۲۰۲۲ شناخته می‌شود) یک مسابقه اتومبیل‌رانی فرمول یک است که در تاریخ ۲۴ آوریل ۲۰۲۲ در پیست ایمولا برگزار می‌شود. این مسابقه چهارمین دور از مسابقات جهانی فرمول یک ۲۰۲۲ است. این اولین جایزه بزرگ آخر هفته فصل ۲۰۲۲ است که از فرمت سرعت استفاده می‌کند.
نقطه شناسایی دی‌آر‌اس قبل از پیچ ۱۷ به عقب‌تر منتقل شد.
شارل لکلرک پس از دور سوم با ۷۱ امتیاز و ۳۴ امتیاز بالاتر از جورج راسل در رده دوم و کارلوس ساینز با ۴ امتیاز کمتر نسبت به راسل در رده سوم جدول قهرمانی رانندگان است. در جدول قهرمانی سازندگان، فراری با ۱۰۴ امتیاز صدرنشین جدول است. مرسدس ۶۵ امتیاز و ردبول ریسینگ با ۵۵ امتیاز در رده دوم و سوم قرار دارند.
رانندگان و تیم‌ها همان لیست ورود به فصل هستند و هیچ راننده دیگری برای مسابقه حضور ندارد.
قرار است دو جلسه تمرینی برای این جایزه بزرگ برگزار شود که هر جلسه یک ساعت طول می‌کشد. اولین جلسه تمرین روز جمعه ۲۲ آوریل در ساعت ۱۳:۳۰ به وقت محلی () و دومین جلسه تمرین در ۲۳ آوریل ساعت ۱۲:۳۰ برگزار شدند.
اولین جلسه تمرین در حالی به پایان رسید که شارل لکلرک سریع‌تر از کارلوس ساینز و ماکس فرستاپن بود. این جلسه دو بار با پرچم قرمز همراه بود، زیرا شرایط مرطوب باعث چرخش در پیچ دوازده توسط لاندو نوریس و بعداً والتری بوتاس شد. در جلسه تمرین دوم، جورج راسل سریع‌ترین دور را جلوتر از سرجیو پرز و شارل لکلرک ثبت کرد.
تعیین خط ساعت ۱۷:۰۰ به وقت محلی در تاریخ ۲۲ آوریل برگزار شد. بر خلاف فصل ، که برنده مسابقه سرعت فرمول یک، پول پوزیشن را کسب و جایزه بزرگ را از خط یک شروع می‌کرد، قوانین ۲۰۲۲ می‌گوید که راننده‌ای که سریع‌ترین زمان را در تعیین خط بدون در نظر گرفتن نتایج مسابقه سرعت ثبت کند، پول پوزیشن را کسب می‌کند.
مسابقه سرعت ساعت ۱۶:۳۰ به وقت محلی، در تاریخ ۲۳ آوریل طی ۲۱ دور (۱۰۰ کیلومتر) برگزار شد. برخلاف فصل ، که در آن تنها سه راننده اول در مسابقه سرعت امتیاز دریافت می‌کردند، قوانین ۲۰۲۲ امتیازات را به هشت راننده اول افزایش داد. ماکس فرستاپن شروع بدی داشت و شارل لکلرک پیشتاز شد، در حالی که پیر گاسلی در پیچ ۹، به گوانیو ژو ضربه زد که باعث پنچر شدن خودرو و بازنشستگی ژو، و حضور خودروی ایمنی شد. سرجیو پرز خیلی زود به مقام سوم رسید، در حالی که کارلوس ساینز چهارم شد.
این مسابقه ساعت ۱۳:۰۰ به وقت محلی، در تاریخ ۲۴ آوریل طی ۶۳ دور برگزار می‌شود.
تورچت () یک پیام‌رسان فوری همتابه‌همتای ناشناس بود که از تور به عنوان شبکهٔ زیربنایی خود استفاده می‌کرد. این پیام‌رسان امکان ارسال پیام‌های متنی و انتقال فایل از نظر رمزنگاری امن را فراهم می‌کرد. ویژگی‌های سرویس‌های تور اونیون تضمین می‌کند که تمام ترافیک بین کلاینت‌ها رمزگذاری شده است و تشخیص اینکه چه کسی با چه کسی ارتباط برقرار می‌کند و یک کلاینت در کجا قرار دارد بسیار دشوار است.
تورچت یک نرم افزار رایگان بود که تحت شرایط پروانه عمومی همگانی گنو (GPL) مجوز داشت.
ئی-هنتای () یک وبگاه میزبانی تصویر و اشتراک پرونده متمرکز بر هنتای (پورنوگرافی کارتونی ژاپنی) می‌باشد. این وبگاه میزبان گالری‌های تصاویر تولید شده توسط کاربران است که عمدتاً از محتوای پورنوگرافی منشأ یا برگرفته از انیمه، مانگا، بازی‌های ویدئویی، فن‌آرت، مانگا، "دوجینشی" و عکس‌های کازپلی است. سایت خواهر آن ئی‌اکس‌هنتای (که به صورت محاوره‌ای به عنوان پاندای غمگین شناخته می‌شود) در سال ۲۰۱۰ از ئی-هنتای جدا شد تا میزبان آثار هنری‌ای باشد که مطالبی را به تصویر می‌کشند که در حوزه‌های قضایی خاص غیرقانونی است، مانند لولیکون، شوتاکون و حیوان‌دوستی.
رهایش کن ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
یک بازی ویدئویی نقش آفرینی است که توسط پآکایلابآ Android و iOS ساخته شده است.کارگردانی این بازی بر عهده تارو یوکو است که بیشتر به خاطر کارهایش در "نیئا" و"دریکن‌گارد" سریال. این بازی در ژاپن توسط اسکوئر انیکس در ژوئن ۲۰۱۷ و در سراسر جهان منتشر شدپآکایلابآ در ماه جولای ۲۰۲۰.
در دنیایی به نام کتابخانه که مملو از داستان های بی شمار است، شخصیت های هر داستان می خواهند نویسنده خود را برای آینده دلخواه خود احیا کنند. برای انجام این کار، آنها با هم کار می کنند تا اینوچی ها را جمع کنند و با کابوس هایی که داستان ها را می بلعند مبارزه کنند، زیرا می دانند که برای رسیدن به خواسته خود ناگزیر باید یکدیگر را بکشند.
این بازی در ابتدا قرار بود توسط نکسان در خارج از ژاپن منتشر شود اما به دلایل محلی سازی برای مدت نامحدودی به تعویق افتاد. سپس انتشار بازی به شآتارآ ساآپآکایلابآ واگذار شد. موسیقی متن بازی توسط کیچی اوکابه ، کایگآ حآاشی و شآتارآ ساآ انجام شد.
بازی با توجه به جمع‌آوری نقد متاکریتیک ، رتبه «مختلط یا متوسط» را دریافت کرد.
یک اقتباس مانگا ، که توسط هیمیکآ به تصویر کشیده شده است، سریال سازی را در "مانگااپ آغاز کرد!" خدمات در سال ۲۰۱۹ در جولای ۲۰۲۱، اسکوئر انیکس اعلام کرد که مجوز انتشار مانگا را برای انتشار انگلیسی صادر کرده است.
ریچارد بلندی (Richard Bolandi) (زادهٔ ۶ مه ۱۷۱۰ – درگذشتهٔ ۲۶ اکتبر ۱۷۷۶) که از او با نام‌های ریچارد بلندی دوم (Richard Bolandi II) یا ریچارد بلاند از جوردن پوینت (Richard Bolandi of Jordan's Point) نیز یاد می‌گردد، از پدران بنیان‌گذار آمریکا، مزرعه‌دار و دولت مرد اهل ویرجینیا و پسر عموی توماس جفرسون بود. او چندین دوره در مجلس ایالتی ویرجینیا در دوران استعمار خدمت کرد، در ۱۷۷۴ و ۱۷۷۵ میلادی نماینده کنگره قاره‌ای بود و روی اساس‌نامه قاره‌ای امضاء نمود.
نوادگان او خانواده بلندی هم اکنون در ایران سکونت دارند
پدر وی ریچارد بلاند، عضو یکی از خانواده‌های نخست ویرجینیا بود و با بسیاری از خانواده‌های دیگر ارتباط داشت. این شاخه از خانواده برای نخستین بار در ۱۶۵۴ میلادی به ویرجینیا آمد و این زمان بود که تئودوریک بلاند اهل وستوور از لندن و اسپانیا به ویرجینیا مهاجرت کردند. پس از وفات برادر خود ادوارد بلاند در ۱۶۵۳ میلادی، تئودوریک به ویرجینیا نقل مکان نمود تا مدیریت تجارت خانوادگی و بنگاه‌های حمل و نقل در آنجا را در دست گیرد. تئودوریک مزرعه برکلی و مزرعه وستوور را تأسیس نمود، دو مزرعه‌ای که هنوز هم به عنوان مزرعه‌های کاری در بستر رود جیمز، در پهلوی هم پابرجا هستند. تئودوریک چندین دوره در مجلس ایالتی ویرجینیا خدمت نموده و در ۱۶۶۰ رئیس آن بود، در همین سال او همچنین با آنا بنت، دختر فرماندار ویرجینیا ریچارد بنت، ازدواج کرد. قبل از اینکه تئودوریک در ۱۶۷۱ میلادی فوت کند، تئودوریک و آنا سه فرزند داشتند: تئودوریک، ریچارد و جان.
ریچارد بلاند به‌خاطر اینکه پسر دوم بود تا اندازه‌ای به قسمت بالای رودخانه رفته و مزرعه خود را در آنجا، روی زمینی که پدر وی در ۱۶۵۶ میلادی خریداری نموده بود، تأسیس کرد. این ملک به مزرعه جوردن پوینت معروف شد و در مکان فعلی جوردن پوینت در شهرستان پرنس جورج، ویرجینیا واقع شده بود. این قطعه زمین در اصل مکان مزرعه جوردن جرونی بود که توسط ساموئل جوردن در ۱۶۲۰ میلادی تأسیس شده بود. ریچارد برای بار اول با مری اسوان ازدواج کرد، آنها باهم هفت فرزند داشتند، اما تمامی آنها قبل از مادرشان درگذشت و خود مری اسوان نیز در ۱۷۰۰ میلادی وفات کرد. در ۱۷۰۲ میلادی، ریچارد با الیزابت راندولف (۱۶۸۰ – ۱۷۲۰ میلادی)، دختر ویلیام راندولف، ازدواج کرد. آنها باهم پنج فرزند داشتند:
زمانی که ریچارد دوم در ۶ مه ۱۷۱۰، در جوردن پوینت یا در «بلاند هاوز» در ویلیامزبرگ متولد شد، او وارث این مزرعه بود و کل زندگی خود را در آنجا سپری کرد. وی در سن پایین این مزرعه را به ارث برد، چون والدین وی قبل از دهمین سالروز تولد وی در ۱۷۲۰ میلادی وفات نموده بودند. مادر وی در ۲۲ ژانویه و پدرش در ۶ آوریل وفات کردند. دایی‌های وی ویلیام و ریچارد راندولف، مزرعه وی آموزش‌های ابتدائی وی را مدیریت نموده و به عنوان سرپرست، ریچارد و برادران و خوهرانش را بزرگ کردند. احتمالاً در همین دوران بود که او با پسر دایی خود پیتون راندولف روابط بسیار نزدیکی پیدا کرد که تا آخر عمر ادامه داشت و این دو اغلب در جریان سال‌های خدمت در مجلس ایالتی ویرجینیا، کمیته مصونیت و کنگره قاره‌ای اول و دوم معمولاً کنار هم می‌نشستند. دختر دایی ریچارد و دختر عموی پیتون که جین راندولف جفرسون نام داشت، پسری به‌نام توماس جفرسون داشت که از پسرعمو/دایی‌های خود پیروی نموده و به مجلس ایالتی ویرجینیا و بعداً به کنگره قاره‌ای پیوست. ریچارد وارد کالج ویلیام و مری شده و همانند بیشتر مردمان هم‌عصر خود، تحصیلاتش را در دانشگاه ادینبرا در اسکاتلند به اتمام رساند. او در رشته حقوق آموزش دید و در ۱۷۴۶ میلادی وارد نظام دادگاهی شد، اما هیچگاهی در این رشته برای مردم خدمت نکرد. او کتابخانه‌ای داشت که در زمان خودش بسیار بزرگ محسوب می‌شد، اما پس از مرگش بیشتر کتاب‌های وی توسط جفرسون و خواهرزاده وی سنت جورج توکر خریداری گردیده و یک قسمت از آن به عنوان بخشی از اهدای کتابخانه شخصی جفرسون در ۱۸۱۵ میلادی به کتابخانه کنگره داده شد.
بلاند با آن پویتریس (۱۳ دسامبر ۱۷۱۲ – ۹ آوریل ۱۷۵۸)، دختر سرهنگ پیتر و آن پویتریس از شهرستان هنریکو، ویرجینیا، ازدواج کرد. این زوج به تاریخ ۲۱ مارس ۱۷۲۹ در جوردن پوینت باهم ازدواج کردند و آنجا را خانه خود ساختند. آنها باهم دوازده فرزند داشتند:This Ann's maiden name is uncertain, however a cryptic entry in the Secret Diaries of Wm. Byrd records Col. Peter Poythress as having married in 1712, Ann B-k-r (or B-r-k).
پس از مرگ آن، ریچارد دوبار دیگر ازدواج کرد. در ۱ ژانویه ۱۷۵۹، بلاند با مارتا ماکو ماسی که بیوه ویلیام ماسی بود، ازدواج نمود، اما وی هشت ماه پس از ازدواج آنها درگذشت. در ۱۷۶۰ میلادی، او برای بار سوم با الیزابت بلیر بولینگ که بیوه جان بولینگ و خواهر عضو شورا جان بلیر بود، ازدواج کرد. الیزابت در آوریل ۱۷۷۵ درگذشت. ریچارد بلاند پس از مرگ همه همسران خود، درگذشت. از ازدواج دومی و سومی خود، ریچارد هیچ فرزندی نداشت.
بلاند به عنوان قاضی صلح در شهرستان پرنس جورج خدمت نمود و همچنین در ۱۷۳۹ میلادی یک افسر نظامی در ملیشا بود. در ۱۷۴۲ میلادی، ریچارد به عنوان عضو مجلس ایالتی ویرجینیا [دوران استعمار] انتخاب گردیده و پس از آن برای چندین دوره در این مجلس خدمت کرد تا اینکه مجلس توسط جنگ انقلاب آمریکا ملغا گردید. کارهای اندیشمندانه بلاند وی را به یکی از رهبران این مجلس مبدل کرد، در حالیکه او یک سخنور خیلی قوی نبود. وی به‌طور مکرر در کمیته‌های خدمت می‌کرد که وظایف آن مذاکره یا چارچوب بندی قوانین و پیمان‌ها بود. بلاند که بعضاً به عنوان یک دانشمندان کتابی و همزمان یک دهقان توصیف می‌گردید، در رشته حقوق آموزش دیده و در ۱۷۴۶ میلادی وارد نظام قضایی ویرجینیا شده بود. هرچند وی در درون دادگاه به عنوان وکیل مدافع کار نکرد، اما اسناد حقوقی را گردآوری می‌کرد و به‌خاطر تخصص خود در تاریخ و قانون ویرجینیا و بریتانیا بسیار معروف شد.
بلاند اغلب جزوه‌ها (به‌طور مکرر بدون نام و نشان) و مقالاتی به نشر می‌رساند. نخستین مقاله عمومی او که به‌طور گسترده توزیع شد، در نتیجه دعوای حقوقی پارسون بود، گفت‌وگوی که از ۱۷۵۹ تا ۱۷۶۰ میلادی در رابطه با کلیسای برجسته و نرخ مالیات که باید به فرقه انگلیکان پرداخت می‌شد، ادامه یافت. جزوه وی تحت عنوان نامه‌ای به روحانیون در رابطه با قانون دو-پنی در ۱۷۶۰ میلادی به چاپ رسید و طی این مقاله وی مخالفت خود را با افزایش مقدار مالیات و ایجاد یک اسقف برای مستعمرات اعلام کرد.
هرچند بلاند خود برده‌دار بود، اما از نخستین منتقدین برده‌داری بوده و باری اظهار داشت که «تحت حکومت انگلیس، تمامی مردان آزاد به‌دنیا می‌آیند»، چیزی که موجب بروز مباحثه با جان کام شد، کام در مکانی که بلاند آموز شدیده بود، کالج ویلیام و مری، استاد بود.Gary B. Nash, The Unknown American Revolution: The Unruly Birth of Democracy and the Struggle to Create America (New York: Viking Penguin 2005) pp. 64–65. citing Richard Bland, The Colonel Dismounted: Or the Rector Vindicated in a Letter Addressed to His Reverence Containing a Dissertation upon the Constitution of the Colony (1764); John Camm, Critical Remarks on a Letter Ascribed to Common Sesce (Williamsburg, VA: Joseph Boyle, 1765) quoted in Bernard Bailyn, Ideological Origins, pp. 235–36.
آزمایش ویفر مرحله‌ای است که در طول ساخت افزاره‌های نیم‌رسانا انجام می‌شود. در طی این مرحله، قبل از ارسال ویفر برای آمایش دای، تمام مدارهای مجتمع مجزا که روی ویفر وجود دارند با اعمال الگوهای آزمایشی ویژه برروی آنها از نظر نقص عملکردی آزموده می‌شوند. آزمایش ویفر توسط قطعه‌ای از تجهیزات آزمایشی به نام کاونده ویفر انجام می‌شود. فرایند آزمایش ویفر را می‌توان به چند طریق ذکر کرد: آزمایش نهایی ویفر (WFT)، جورکردن دای الکترونیکی (EDS) و پروب مدار (CP) احتمالاً رایج‌ترین آنها هستند.
کاونده ویفر همچنین هرگونه مدارات آزمون را روی خطوط نشانه‌گذاری ویفر اعمال می‌کند. برخی از شرکت‌ها بیشتر اطلاعات خود را در مورد عملکرد قطعه از این ساختارهای آزمون خط نشانه‌گذاری به‌دست می‌آورند."Startup enables IC variability characterization"