برخی از فعالان آشوری مدعی هستند که نه تنها از اعراب شدن، بلکه از کردسازی در کردستان عراق نیز رنج برده‌اند. فعالان آشوری مدعی شده‌اند که تعداد مسیحیان در کردستان عراق به دلیل تخریب روستاها یا سیاست کردسازی کاهش یافته‌است.On the Margins of Nations: Endangered Languages and Linguistic Rights. Foundation for Endangered Languages. 2007 Cambridge University Press, Joan A. Argenter, R. McKenna Brown - 2004 - مسیحیان و مسیحیان آشوری نسبت به امروز نسبت بسیار بیشتری از جمعیت شمال عراق و کردستان عراق را تشکیل می‌دادند. تعداد آنها به دلیل قتل‌عام، فرار و دلایل دیگر به‌طور جدی کاهش یافت. در کردستان مسیحیان کریپتو نیز زندگی می‌کنند، افرادی که در ظاهر مسلمان کرد بودند اما هنوز به یاد می‌آورند که ارمنی یا مسیحی نسطوری بوده‌اند. روابط بین مسیحیان باقی مانده و کردها اغلب کمتر از صمیمیت بود. به گفته مایکل یواش، کارشناس آشوری، در برخی موارد مسیحیان پناهنده شدند زیرا کردها سرزمین آنها را تصرف کردند و دولت اقلیم کردستان هیچ کمکی برای بازگرداندن زمین به آنها ارائه نکرد.مایکل یوش همچنین گزارش داد که در سال ۲۰۰۷ "گزارش‌های متعددی مبنی بر تبعیض مقامات کردی علیه اقلیت‌ها در شمال وجود دارد.مقامات از ارائه خدمات به برخی روستاها خودداری کردند، اقلیت‌ها را بدون روند قانونی دستگیر کردند و مدارس اقلیت‌ها را برای تدریس بزبان کردی تحت فشار قرار دادند". علاوه بر این، چندین گزارش در مورد مسیحیان نوشته شده‌است که نمایندگی «سیاسی» ندارند و بنابراین در گسترش مدارس خود موفق نیستند و از همه بودجه به جز ابتدایی‌ترین بودجه محروم هستند.On the Margins of Nations: Endangered Languages and Linguistic Rights. Foundation for Endangered Languages. 2007 Cambridge University Press, Joan A. Argenter, R. McKenna Brown - 2004 -On the Margins of Nations: Endangered Languages and Linguistic Rights. Foundation for Endangered Languages. 2007 Cambridge University Press, Joan A. Argenter, R. McKenna Brown - 2004 - گروه‌های آشوری از یک سری بمب‌گذاری در سال‌های ۱۹۹۸ و ۱۹۹۹ خبر دادند و از تحقیقات مقامات کرد در مورد این جنایات انتقاد کردند.آشوری‌ها نیز قربانی حملات حزب کارگران کردستان شدند و مسیحیان اغلب در میان جنگ‌های درون کردی گرفتار می‌شوند. در سال ۱۹۹۷، شش آشوری در حمله پ ک ک در دهوک کشته شدند.طبق گزارش سال ۱۹۹۹ کشور ایالات متحده، خبرگزاری بین‌المللی آشوری گزارش داد که یک زن آشوری هلنا آلون ساوا کشته و مورد تجاوز جنسی قرار گرفته‌است. او خانه‌دار یکی از سیاستمداران حزب دمکرات کردستان بود و آشوری‌ها ادعا کرده‌اند که این پرونده «شبیه یک الگوی ثابت» از همدستی مقامات کرد در حملات علیه مسیحیان آشوری در شمال عراق است. شمال عراق، در منطقه «آشور باستان، گسترش کردها به قیمت از دست دادن جمعیت آشوری تمام شده‌است.» به دلیل سیاست‌های ارعاب اعراب و کردها، به ویژه از طرف حزب دموکرات کرد، جمعیت مسیحی آرامی زبان مورد توجه قرار گرفته‌است. ادعا شده بود که کردها «موانعی برای دستیابی به کمک‌های بین‌المللی برای توسعه ایجاد کرده‌اند، سعی در جلوگیری از ایجاد مدارس زبان آرامی و جلوگیری از ایجاد مدارس مسیحی آشوری» داشته‌اند، و این مسائل مورد انتقاد وزارت خارجه آمریکا نیز قرار گرفت. همچنین حملاتی از سوی گروه‌های اسلامگرای عرب و کرد مانند داعش و انصارالاسلام کرد به مسیحیان صورت گرفت. ces متهم به آزار و اذیت ساکنان عرب شده‌است.Schanzer, Jonathan. (2004) Ansar al-Islam: Back in Iraq Middle East QuarterlySchanzer, Jonathan. (2004) Ansar al-Islam: Back in Iraq Middle East Quarterlyدر گزارشی از پروژه تحقیقاتی تروریسم آمده‌است که دولت اقلیم کردستان از بازگشت پناهجویان مسیحی آشوری به روستاهای خود در سراسر دشت نینوا جلوگیری کرده‌است. جف گاردینر، مدیر "Nineveh Now" را بازسازی کنید، گفت: "مقامات کرد از مردم دشت نینوا محافظت نکردند. این امر به نوعی توسط دولت کردستان امکان پذیر شد. آنها واقعاً آنها [آسوری‌ها] را برای این نتیجه فاجعه بار آماده کردند.» طبق گفته گاردینر، ادعاهایی مبنی بر وجود یک خطر امنیتی نادرست است. او اقدامات حکومت اقلیم کردستان را "غصب زمین" خواند. رابرت نیکلسون از پروژه فیلیوس گفت: «ماه‌هاست که ما گزارش‌های متعددی از مسیحیان آشوری و ایزدی دریافت می‌کنیم مبنی بر اینکه نیروهای کرد از مه جنگ برای تصرف سرزمین‌هایی استفاده می‌کنند که حقاً متعلق به قربانیان نسل‌کشی است. هر هفته این گزارش‌ها در حال افزایش است. دشت نینوا هرگز منطقه کردنشین نبوده‌است، این دشت متعلق به مسیحیان (آشوری‌ها) و ایزدی هاست که هزاران سال است در آنجا زندگی می‌کنند. اعضای یگان‌های حفاظت نینوا (یک شبه نظامی آشوری) توسط دولت اقلیم کردستان تحت فشار قرار گرفتند. تحرکات آنها نیز توسط نیروهای کرد ممانعت می‌شد. جان مک کین در نامه ای به مسعود بارزانی رئیس جمهور کردستان، از "گزارش‌های مصادره زمین و اظهارات شما شکایت کرد. در خصوص ادعای ارضی کردها در منطقه دشت نینوا مطرح کرده‌اند. و به گفته گاردنر، "این چیز جدیدی نیست. مسیحیان آشوری از اسکان غیرقانونی خانواده‌های کردستان در سرزمین آشوری در اوایل دهه ۱۹۹۰ شکایت کردند. هدف استراتژی نهایی اتحاد کردهای عراق با کردهای سوریه و ترکیه در یک کشور کردی گسترده تر است." در دسامبر ۲۰۱۱، صدها کرد در زاخو پس از نماز جمعه، مشاغل و هتل‌های آشوری مسیحی را سوزاندند و ویران کردند. گروه‌های حقوق بشر اعلام کردند که این شورش توسط مقامات کرد برنامه‌ریزی شده بود و نمایندگان امنیتی سه روز قبل از ناآرامی‌ها در مورد مغازه‌های مشروب‌فروشی تحقیق کرده بودند.