moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مسئلهٔ برده‌داری در دنیای اسلام در دوران مدرن بحث‌برانگیز است. منتقدان بر این باورند که دلایل سخت و محکمی دربارهٔ وجود و آثار مخرب آن موجود است. اما در سوی دیگر، مدافعین معتقدند که برده‌داری در اواسط قرن بیستم میلادی در سرزمین‌های اسلامی از بین رفته‌است و گزارش‌های مبتنی بر وجود برده‌داری در سودان و سومالی به‌دلیل وجود جنگ طولانی است و نه به‌خاطر خود اسلام.The Oxford Dictionary of Islam, "slavery", p. 298 این در حالی است که بسیاری پژوهشگران اسلامی بعد از تعطیل شدن برده‌داری در جهان اسلام در اواسط قرن بیستم میلادی به این نتیجه رسیدند که این عمل با اخلاق قرآنی ناسازگار است.Abou el Fadl, "Great Theft", HarperSanFrancisco, 2005.
محسن کدیور با اشاره به اینکه بردگی در اسلام، به هفت شکل مختلف (بنابر نظر مشهور) می‌تواند به وجود بیاید، معتقد است بسیاری از علمای مسلمان معاصر شش شکل از این هفت شکل را غیرشرعی دانسته و معتقدند که بردگی فقط از طریق اسارت کفار حربی در جهاد شرعی (که در زمان کنونی و غیبت امام زمان ناممکن است) امکان دارد.
در آیهٔ ۵۴ سوره بقره (فَاقْتُلُوا أَنفُسَکُمْ…؛ و نیز در روایات اسلامی) حکم کشتن مرتد آمده‌است.
حکم کشتن انسان مرتد، هم در دورهٔ محمّد و هم در دورهٔ علی بن ابی‌طالب و هم در دوره‌های بعد، اجرا شده‌است.
براساس احکام اسلامی ارتداد به صورت تغییر دین از اسلام، تعریف می‌شود و به کسانی گفته می‌شود که پس از اسلام آوردن از این دین، روی برمی‌گرداند. از نظر لوئیس کوزر، ارتداد این نیست که شخص مرتد فقط دچار یک تغییر اساسی در عقیده‌اش شود بلکه مرتد کسی است که حتی در عقیدهٔ جدیدش احساس رضایت ندارد و به جای تلاش در راستای تحقق آن، در حال نفی و حمله به ایمان سابقش است.Lewis A. Coser "The Age of the Informer" Dissent:1249–54, 1954
مجازات ارتداد در اسلام را گردن زدن، سوزاندن، به صلیب کشیدن یا تبعید شدن اعلام می‌کنند. برخی روایت‌های سنتی اجازه می‌دهند تا شخص مرتد، توبه کند. قوانین شرعی اسلامی موافق جریمهٔ اعدام برای مرد مرتد که داوطلبانه اسلام را انکار می‌کند، هستند. برخی از مکتب‌های اسلامی اجازه می‌دهند تا زنان مرتد را به جای اعدام، زندانی کنند. علاوه‌بر این مجازات‌ها ازدواج انسان مرتد از دید اسلام باطل است. بسیاری از متفکران مدرنِ مسلمان، امروزه قانون مجازات اعدام برای ارتداد را به چالش کشیده‌اند. آن نوع ارتدادی که معمولاً فقیهان آن را قابلِ‌تنبیه می‌دانند، نوع سیاسی آن است.Asma Afsaruddin (2013), "Striving in the Path of God: Jihad and Martyrdom in Islamic Thought", p. 242. Oxford University Press. . به عقیدهٔ وائل بن حلاق در فرهنگی که شاکلهٔ اصلی آن مذهب و اصول اخلاقی است، ارتداد در برخی موارد هم‌سنگِ خیانت در جوامع مدرن به حساب می‌آید. براساس تحقیقی در سال ۲۰۱۳ میلادی، ارتداد در ۱۳ کشور مسلمان با اعدام قابلِ‌مجازات است. این کشورها شامل افغانستان، ایران، مالزی، مالدیو، موریتانی، نیجریه، پاکستان، قطر، عربستان سعودی، سومالی، سودان، امارات متحده عربی و یمن هستند. به عقیدهٔ منتقدان، قوانینی که تغییر دین را محدود یا غیرقانونی می‌دانند در تناقض صریح با اعلامیهٔ جهانی حقوق بشر است.
به باور جوادی آملی ارتداد آن است که کسی دین را از روی منطق و تحقیق می‌پذیرد، با این حال دین را به بازی بگیرد و از آن اعلام بیزاری کند.
بنابر منابع اسلامی، شخص مرتد فقط با وجود شک و تردید درباره‌اش اعدام نمی‌شود، بلکه در صورتی که عقاید خود را به زبان بیاورد یا با رفتاری کفرآمیز ارتداد خود را اظهار کند و ضدّیت و کج‌روی خود را آشکارا بیان و در جهت تضعیف اعتقادات دیگران تلاش کند با اینچنین حکمی روبه‌رو خواهد شد؛ ولی کسی که در ظاهر خود را معتقد نشان بدهد، تا زمانی که اظهار اسلام می‌کند کسی حق تعرض به او را ندارد.دایرة المعارف قرآن کریم، ج۲، ص۴۶۸کلام فلسفی، محمدحسن قدردان قراملکی، ص۵۱۲ بنا به نظر اسلام، احکام ارتداد در مورد کسانی که رد و انکار خود را آشکار و علنی نمی‌کنند، اجرا نمی‌شود. به‌علاوه اینکه از نظر اسلام تجسس در حریم خصوصی افراد و تفتیش عقاید حرام است.
پیشینهٔ حکم ارتداد — به نظر برخی مفسران — به آیهٔ بر می‌گردد که گروهی از اهل کتاب برای ایجاد تزلزل در عقاید مسلمانان و در نتیجه تضعیف پایه‌های نظام اسلامی، به هم‌کیشان خود سفارش می‌کردند که مسلمان شوند و پس از مدتی از اسلام دست بردارند تا به این وسیلهٔ مسلمانان را از دینشان بازگردانند.مجمع البیان، ج۲، ص۳۲۲.
به اعتقاد مارسل بوازار از استادان حقوق دانشگاه ژنو «علت سخت‌گیری اسلام دربارهٔ مرتد شاید بدان جهت باشد که در نظام حکومتی و سیستم اداری جوامع اسلامی، ایمان به خدا صرفاً جنبه اعتقادی و درون‌قلبی ندارد، بلکه جزء بندهای پیوستگی امت و پایه‌های حکومت نیز محسوب می‌شود، به طوری که با فقدان آن قوام و دوام جامعه اسلامی متلاشی می‌شود و مانند قتل یا فتنه و فساد است که نمی‌تواند قابلِ‌تحمل باشد.» در قانون مجازات جمهوری اسلامی ایران، از ارتداد به‌عنوان جرم نام برده نشده و مجازاتی هم برایش تعیین نشده‌است؛درودی، «ارتداد در نظام حقوقی ایران»، ص۶۶ با این حال حکم ارتداد اشخاصی مثل سلمان رشدی و احمد کسروی از درون همین جامعه صادر شده‌است. عبدالکریم سروش در یک سخنرانی با ذکر این مسئله که توهین و ناسزا از مقوله آزادی بیان نیست و در واقع نوعی عمل است، دربارهٔ کتاب سلمان رشدی گفته‌است:سخنرانی 21 آبان 81 در آمریکا – چاپ شده در شماره 24 (فروردین 82) مجله «آفتاب» زیر عنوان «آزادی بیان»
جهاد (به‌عنوان یک واژهٔ اسلامی) یکی از وظایف شرعی مسلمانان است. «جهاد» واژه‌ای عربی و به معنی "کوشش" و "مبارزه" است. این واژه، ۴۱ بار در قرآن به چشم می‌خورد و اکثراً در عبارت رایج "جهاد فی سبیل الله" (به معنی جهاد در راه الله) به‌کار می‌رود., "Jihad", p. 571, "Jihad", p. 419 جهاد یک وظیفه دینی بسیار مهم در اسلام است. قرآن بارها مسلمانان را به جهاد یا جنگ علیه کافران و ناباوران و در بعضی موارد علیه مسیحیان و یهودیان که در صدد اقدام علیه مسلمانان باشند، فرامی‌خواند. برنارد لوئیس، پژوهشگر تاریخ خاورمیانه، ادعا می‌کند که اکثریت قاطع متخصصین علوم الهی، حقوق‌دان‌ها و سنت‌گراها (به‌ویژه در احادیث) در گذشته ضرورت جهاد را تنها در عملیات نظامی برداشت کرده‌اند.Bernard Lewis, "The Political Language of Islam" (Chicago: University of Chicago Press, 1988), p. 72. او همچنین ادعا می‌کند در بیشتر تاریخ ثبت‌شدهٔ اسلام، چه در زمان زندگی محمّد و چه پس از آن واژهٔ جهاد در معنای نظامی به‌کار رفته‌است.Lewis, Bernard, "The Crisis of Islam", 2001 Chapter 2 به گفتهٔ اندرو بوستوم نیز تعدادی از جهادها مسیحیان، هندوها و یهودیان را هدف قرار داده‌اند.
صرف نظر از جنگ‌های پس از مرگ محمّد، عبدالبهاء معتقد است جنگ‌های زمان محمّد جنبهٔ دفاعی داشته‌است. در «مفاوضات عبدالبهاء»، صص ۱۴–۱۹ آمده‌است: «غزوات محمّد جمیع حرکت دفاعی بوده. محمّد در میان این قبائل مبعوث شد و سیزده سال بلائی نماند که از دست این قبائل نکشید بعد از سیزده سال خارج شد و هجرت کرد ولی این قوم دست برنداشتند جمع شدند و لشکر کشیدند و بر سرش هجوم نمودند که کلّ را از رجال و نساء و اطفال محو و نابود نمایند. در چنین موقعی حضرت محمّد مجبور بر حرب با چنین قبائلی گشت این است حقیقت حال.»
منتقدینی مانند ارشاد منجی، فعال لزبین، احسان جامی، مسلمان پیشین و آیان حریص علی رفتار اسلام نسبت به همجنس‌گرایان را مورد نقد قرار داده‌اند. در ماه مه سال ۲۰۰۸ گروه محافظ حقوق همجنس‌گرایان به نام لاندا استانبول (در استانبول ترکیه) توسط دادگاهی در ترکیه از فعالیت منع شد. در این حکم، دادگاه این گروه را به زیر پا گذاشتن قانون و اخلاق براساس قانون حمایت از خانواده متهم کرد. این حکم بعدها به دادگاه عالی ترکیه منتقل و ممنوعیت فعالیت رفع شد. براساس تحقیقی در سال ۲۰۱۶، فعالیت همجنس‌گرایان در ۱۰ کشور اسلامی قابل مجازات با مرگ است اگرچه در بعضی از آن‌ها هرگز از این قانون استفاده نشده‌است. این ده کشور عبارتند از یمن، ایران، موریتانی، نیجریه، قطر، عربستان سعودی، افغانستان، سومالی، سودان و امارات متحده عربی. مسلمان پیشین، ابن وراق، گفته‌است که محکومیت قرآن نسبت به همجنس‌گرایان عموماً در در عمل نادیده گرفته می‌شد و کشورهای اسلامی نسبت به همجنس‌گرایان رفتار بسیار بهتری از کشورهای مسیحی داشتند. اما اخیراً این روند تغییر کرده‌است.Ibn Warraq, "Why I Am Not A Muslim", pp. 340–44, Prometheus, New York, 1995
ازدواج موقت یا نکاح متعه یک نوع ازدواج قراردادی در میان مسلمانان شیعه است. زمان این نوع ازدواج در هنگام عقد مشخص است و پس از پایان زمان مشخص‌شده خودبه‌خود باطل می‌شود. به همین دلیل این نوع ازدواج همواره به‌عنوان پوشش مذهبیِ تن‌فروشی مورد نقد قرار می‌گیرد.Iran talks up temporary marriages, by Frances Harrison, BBC News, Last Updated: 2 June 2007.
شیعه و سنی هر دو بر سر قانونی بودن ازدواج موقت در ابتدای ظهور اسلام توافق دارند؛ ولی اهل سنت باور دارند که پیامبر در چندین اتفاق بزرگ (مانند فتح خیبر در سال ۷ هجری و پیروزی مکه در سال ۸ هجری)، ازدواج موقت را لغو کرده‌است. ابن کثیر معتقد است که در آغاز اسلام، ازدواج موقت بدون شک شرعی بوده‌است.Tafsir al-Qur'an al-Azim, Volume 1 p. 74 answering-ansar.org بسیاری از مسلمانان اهل سنت نیز اعتقاد دارند که عمر، خلیفهٔ دوم مسلمانان، ازدواج موقت را با توجه به ممنوعیت آن در زمان محمّد منع کرده‌است. اما شیعیان دوازده امامی، مجاز بودن آن را از آیه ای قرآنی که می‌گوید «و زنانی را که متعه کرده‌اید، مَهرشان را به عنوان فریضه‌ای به آنان بدهید، و بر شما گناهی نیست که پس از تعیین مبلغ مقرر، با یکدیگر توافق کنید که مدت عقد یا مَهر را کم یا زیاد کنید؛ مسلماً خداوند دانای حکیم است.» به دست می‌آورند؛ همچنین جعفر صادق، امام ششم شیعیان، ازدواج موقت را از مسائل تقیه ناپذیر عنوان کرده‌است. در مقابل حتی، روایت‌هایی نیز وجود دارد که ازدواج موقت پس از ازدواج دائم، یکی از اعمال مکروه به‌شمار رفته‌است. علامه طباطبایی در کتاب تفسیر المیزان خود، از دیدگاه شیعه در مورد ازدواج موقت دفاع می‌کند و می‌نویسد براساس گفته‌های امامان شیعه، ازدواج موقت مجاز است.
براساس قوانین اسلامی، زن حق ارث‌بری از اعضای خانواده‌اش را دارد و این حقوق به‌وضوح در قرآن شرح داده شده‌اند.Horrie, Chris; Chippindale, Peter (1991). p. 49. میزان ارث زنان از مردان کمتر بوده و به شرایط بسیاری وابسته است. برای مثال حق ارث دختر از پدر خود نصف برادرانش است.David Powers (1993), "Islamic Inheritance System: A Socio-Historical Approach", "The Arab Law Quarterly", 8, p. 13
در دین اسلام، ازدواج کودک زیر ۹ سال را هم با رضایت پدر، جایز است.wikifeqh.ir سن_ازدواج_دختران#آرای فقیهان
شماری از فقیهان از جمله، سید روح‌الله خمینی لذت جنسی از کودک شیرخوار را هم جایز می‌دانند.http://www.imam-khomeini.ir/fa/c78_129444/کتاب تحریر_الوسیلة_فتاوی_الامام_الخمینی_س_ج_۲_/کتاب_النکاحترجمه تحریرالوسیله امام خمینی جلد چهارم - 1 - «مسئله 12 کتاب نکاح» مرکز تعلیمات اسلامی واشینگتن
نویسندگانی مانند استفان سلیمان شوارتز و کریستوفر هیچنزHitchens, Christopher: Defending Islamofascism: It's a valid term. Here's why, Slate, 2007-10-22 در کتاب‌های خود برخی از قسمت‌های اسلام را فاشیستی می‌دانند. نویسنده و تاریخ‌نگار اسکاتلندی، مالیس روسوِن که در مورد اسلام می‌نویسد، با تغییر نام «اسلام‌گرایی» به «فاشیسم اسلامی» مخالف است اما باور دارد که شباهت‌های قابلِ توجهی بین این دو تفکر وجود دارد."A Fury For God", Malise Ruthven, Granta, 2002, pp. 207–08
الکساندر دل واله، فیلسوف فرانسوی نیز در نظریهٔ اتحاد قرمز-سبز-قهوه‌ای (کمونیسم-اسلامیسم-فاشیسم) خود، اسلام‌گرایی را با فاشیسم و کمونیسم مقایسه می‌کند.
شهرک دانشگاه تهران در غرب شهر تهران در منطقه ۲۱ شهرداری تهران واقع شده‌است که از شمال به بزرگراه شهید لشگری (جاده مخصوص کرج) و از جنوب به بزرگراه فتح (جاده قدیم کرج) از غرب به کارخانه خودروسازی ایران خودرو و از شرق به پادگان میثم مشرف است. پارک جنگلی چیتگر در نزدیکی این شهرک در سمت شمال آن قرار دارد. این شهرک دارای ۸فاز و۱فاز مخصوص خوابگاه دانشجویان متأهل دانشگاه پزشکی تهران بوده و دارای ۵مرکز خرید است. مرکزیت این شهرک مسجد ان به نام مسجد چهارده معصوم و میدان میوه و تره بار و جمعیتی حدود ۱۲ هزار نفر دارد.
بهترين محله اين منطقه شهرك دانشگاه تهران همجوار با تهرانسر است .اين شهرك بعد از اكباتان و مکانی بسیار دنج برای زندگی به همراه فضای سبز عالی است. در چند سال اخير شهرك دانشگاه تهران در حال ترقي ولی به علت ساخت و ساز محدود جمعیت ثابت است.اين شهرك به عنوان دنج ترين شهرك تهران داراي محدوديت تراكم(حداكثر٣طبقه)بوده و هواي بسيار خوبي دارد به نحوي كه تقاضاي خريد واحد در اين شهرك بسيار افزايش يافته است.
در تهران سه شهرک دانشگاه وجود دارد که یکی در وردآوردشمالی(شهرک دانشگاه شریف) یکی درکیلومتر۱۲ جاده مخصوص کرج(شهرک دانشگاه تهران)و دیگری هم در پونک واقع شده‌است.
سرای محله شهرک دانشگاه تهران
مسجد چهارده معصوم
پاساژ قائم
پاساژ میلاد
دبیرستان نورعلم
دبستان نورعلم
مخابرات شهرک دانشگاه
۱_میدان آزادی، داخل پایانه آزادی اتوبوس و تاکسی میدان آزادی _شهرک دانشگاه
۲_مترو چیتگر اتوبوس مترو چیتگر _شهرک دانشگاه
مت‌آرت وبگاهی است از مجموعه سایت‌های اروتیک که برهنگی و رابطه جنسی صریح را از طریق عکس و فیلم هنری کشف می‌کنند. این وبگاه متعلق به HLP General Partners Incorporated می‌باشد و واقع در سانتا مونیکا، کالیفرنیا است. این وبگاه از سال ۱۹۹۸ آنلاین بوده‌است. در مه ۲۰۰۷ این سایت در لیست ۵۰۰ سایت با بیشترین بازدیدکننده در جهان الکسا اینترنت قرار گرفت.
مت‌آرت گفته است بر روی محتوای با کیفیت بالا تمرکز دارد و باورش بر پشتیبانی از علت‌های زنان، تساوی حقوق و تجارت عادلانه است. از جمله چیزهایی که در بیان ماموریت شرکت عنوان شده‌است عبارتند از: «عکاس‌ها و مدل‌های ما فقط یک منبع یا استعداد نیستند، آن‌ها شریک شرکت و خانواده ما هستند، وجهه شرکت ما هستند.»
پرچم رنگین‌کمان نشان اقلیت‌های جنسی و جنسیتی از دهه ۱۹۷۰ است. در سال ۱۹۷۸ گیلبرت بیکر هنرمندی اهل سان‌فرانسیسکو این پرچم را برای جشن آزادی همجنسگرایان طراحی کرد و در ۲۵ ژوئن همان سال در (روز آزادی همجنسگرایان) بالا برده شد.
در بالای پرچم رنگ قرمز برای مردان و در پایین ان رنگ بنفش برای زنان است به این معنی که همجنسگرایان مرد و همجنسگرایان زن در تمام دنیا هستند. او الهام طراحی این پرچم را از پرچم ۵ رنگ مسابقات گرفت و پرچمی در ۸ رنگ طراحی کرد. هدف وی از انتخاب این طرح، انتقال مفهوم تنوع و گوناگونی بود. به‌گفتهٔ وی «نقشی از طبیعت که نشان دهد گرایش جنسی حق همهٔ انسان‌ها است». بین سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹ یک رنگ از بالای پرچم حذف شد.
گیلبرت بیکر این پرچم را خودش رنگ‌آمیزی کرد و دوخت (مثل حسی که Betsy Ross کسی که اولین بار پرچم آمریکا رو طراحی کرد، داشت). اما وقتی که او طرحش را برای ساخت و تولید انبوه به تولیدکنندگان ارائه کرد، رنگ صورتی تیره، به دلایل فنی امکان ساخت و تولید نداشت. چون بیکر رنگ‌ها را دستی ساخته بود و ساخت رنگ مورد نظر او از نظر تجاری به صرفه نبود. پس پرچم ۶ رنگ شد. در ۱۹۷۹، کمیته رژه افتخار (Pride Parade Committee) تصمیم گرفت تا از پرچم بیکر استفاده کند. آن‌ها رنگ نیلی را حذف کردند به این ترتیب می‌توانستند در مسیر رژه، سه ردیف در سه رنگ را در یک سمت خیابان و سه ردیف در سه رنگ دیگر را در سوی دیگر خیابان قرار بدهند. از آن پس، استفاده از پرچم با ۶ نوار رنگی مرسوم شد.
دستینیز چایلد که گاهی به‌طور مخفف DC3 گفته می‌شود نام یک گروه موسیقی معاصر است که در سبک آر اند بی‌کار فعالیت می‌کرد. این گروه در آخرین مجموعه‌های کاری خود متشکل از سه عضو دختر با نام‌های بیانسه نولز، کلی رولند و میشل ویلیامز بود.
این گروه تاکنون چهار آلبوم موسیقی به بازار عرضه کرده‌است و آهنگ‌های آن چهار بار پرفروشترین تک‌آهنگ‌های آمریکا شده‌است. تاکنون بیش از صد میلیون نسخه از آهنگ‌های این گروه به فروش رفته‌است.هنرمندان پرفروشRecording Industry Association of America گروه دستینیز چایلد به عنوان پرفروشترین گروه موسیقی زنان در طول تاریخ شناخته می‌شود."Beyonce Knowles وبگاه تایم مجله بیلبورد این گروه را یکی از بزرگترین گروه‌های سه نفر موسیقی جهان دانسته‌است.Greatest Trios of All Time وبگاه بلبورد
این گروه در سال ۱۹۹۰ و در هوستون تگزاس تشکیل شد.
هانری کارتبه برسون ، (زاده ۲۲ اوت ۱۹۰۸ در شانتلو، فرانسه – درگذشته ۳ اوت ۲۰۰۴) عکاس فرانسوی بود که در ابداع و گسترش فوتوژورنالیسم (عکاسی خبری) و همچنین عکاسی لحظه‌ای و خیابانی نقش اساسی داشت. وی با دوربین مشهور لایکای ۳۵ میلیمتری خود به اقصی نقاط دنیا سفر می‌کرد و با صبر و تقریباً به صورتی نامحسوس صحنه‌ها را ثبت می‌کرد.
توانایی منحصربه‌فردش در ثبت «لحظه قطعی» (The Decisive Moment، اینطور که او آن را می‌نامید)، چشم دقیقش برای طراحی صحنه، شیوه منحصربه‌فرد کارش و بیان ادبی‌اش در تئوری و عملی عکاسی، وی را به عنوان یک شخص افسانه‌ای در میان فتوژورنالیست‌های همدوره‌اش مطرح کرد.
کار وی و شیوه‌اش یک تأثیر ماندگار و دست نیافتنی داشته‌است. تک عکس‌ها و عکس داستان‌هایش برای سه دهه زینت بخش معتبرترین مجله‌های دنیا بوده‌است و نسخه‌های مختلف عکس‌هایش بر دیوارهای موزه‌های آمریکا و اروپا نمایش داده شده‌است. در بازار جهانی عکس، وی تأثیر خود را به‌خوبی گذاشته‌است: وی یکی از مؤسسان مگنوم بوده‌است، یک آژانس عکس در نیویورک و پاریس.
هانری کارتبه برسون در سال ۱۹۰۸ در شانتلو، فرانسه در یک خانواده ثروتمند، با فرهنگ متوسط چشم به دنیا گشود. در نوجوانی یک دوربین معمولی داشت که برای عکسهای تعطیلات از آن استفاده می‌کرد و بعد یک دوربین ویزور۳*۴ را تجربه کرد. اما او به نقاشی نیز علاقه داشت و به مدت دو سال در استودیوپاریس تحصیل کرد. این تجربیات در نقاشی دید او را به‌خوبی برای ترکیب بندی آماده کرد که به یکی از بزرگترین ابزارهای او در عکاسی تبدیل شد.
در سال ۱۹۳۱ در سن ۲۲ سالگی یکسال را به شکار در غرب آفریقا گذراند و بعد از بیمار شدن به فرانسه بازگشت. در آن زمان بود که در مارسی برای اولین بار عکاسی را به‌طور جدی کشف کرد. این یک تجربه حیاتی برای او بود. یک دنیای جدید، یک شیوه نو دیدن، یک الهام درونی و غیرقابل پیش‌بینی از بین کادر باریک منظره یاب دوربین ۳۵ میلیمتری به روی او گشوده شد و تصور و خیال او را به آتش کشید. او خاطر نشان کرده‌است که چگونه در آنزمان خیابان‌ها را با یک احساس قوی و آماده برای برانگیخته شدن و مصمم برای به دام انداختن زندگی و سپری کردن زندگی به یک شیوه زنده و نو زیر پا می‌گذاشته‌است.
بدین گونه یکی از نتیجه بخش‌ترین مشارکت‌ها بین انسان و ماشین در تاریخ عکاسی روی داد. او به کارش با دوربین ۳۵ میلیمتری ادامه داد. سرعت، تحرک پذیری، تعداد زیاد عکس در هر حلقه فیلم و بالاتر از همه کوچک بودن دوربین و جلب توجه نکردن، با شخصیت خجالتی و سریع او سازگاری داشت.
زمان زیادی نگذشت که او مانند یک راننده حرفه‌ای که با دنده عوض کردن ماشین را تحت اختیار دارد، کنترل دوربین را کامل بدست گرفت و دوربین به وسیله‌ای برای وسعت دید او بدل شد.
زمانی که جنگ جهانی شروع شد، او مدت کوتاهی در ارتش فرانسه خدمت کرد، تا در جنگ اسیر آلمان‌ها شد و بعد از دو تلاش ناموفق از زندان گریخت و تا پایان جنگ به فعالیت‌های زیرزمینی ادامه داد.
پس از جنگ وی فعالیت ژورنالیستی اش را با کمک به شکل‌گیری آژانس عکس مگنوم در سال ۱۹۴۷ ادامه داد. کار با مجله‌های مطرح آنزمان وی را به سفرهای گوناگون در اروپا، آمریکا، چین، روسیه و هند کشاند.
کتاب‌های فراوانی از کارتبه برسون در دهه‌های ۶۰ و ۵۰ چاپ شد که معروف‌ترین آن‌ها «لحظه قطعی» در سال ۱۹۵۲ بوده‌است.
یک رویداد مهم در کار کارتبه برسون نمایشگاه بزرگی از ۴۰۰ عکس وی بود که در سرتاسر آمریکا به نمایش درآمد. به عنوان یک ژورنالیست، کارتبه برسون لزوم منتقل کردن افکار و احساساتی را که از دیده‌هایش برمی‌خواست، احساس می‌کرد.
از همین رو عکسهای او بیشتر واقع گرایانه بود تا انتزاعی. وی احترام زیادی برای نظم در عکاسی خبری قائل بود، به این عنوان که هر عکس به تنهایی توانایی بازگو کردن یک داستان را داشته باشد.
بینش ژورنالیستی در واقعیتهای نهفته در انسان و رویدادهای پیرامون او، احاطه به اخبار و تاریخ و باور در نقش اجتماعی عکس همه به ماندگاری آثار او کمک می‌کند. وی می‌گوید: شان و مقام انسان یک سوژه لازم برای هر عکاس خبری است و هر عکسی جدا از اینکه چه اندازه از نظر بصری و تکنیکی درخشان باشد، نمی‌تواند موفق باشد مگر اینکه از عشق و روابط انسانی نشات گرفته باشد و بیانگر انسان در روبرو شدن با سرنوشتش باشد.
تعداد زیادی از پرتره‌های وی از افراد مشهور مانند ویلیام فاکنر با روش راحت و درخشان وی در مواجه شدن با سوژه، به تعریف دقیقی از شخصیت سوژه بدل شده‌است.
کتاب اول برسون افکارش را به‌خوبی نمایان می‌سازد. «لحظه قطعی» آنگونه که خود برسون تعریف کرده‌است عبارت است از:
«شناخت لحظه‌ای اهمیت یک رویداد در کسری از ثانیه و همین‌طور پیدا کردن فرم و ترکیب دقیقی که روح آن رویداد را بنحو مناسب بیان کند.»
بعضی از منتقدان برسون را چیزی فراتر از یک شکارچی لحظات نمی‌دانند. این یک حقیقت است که روش «لحظه قطعی» در دستان عکاس بی هدف به شکار لحظه‌ای تصادفی و بی گزینش نزول پیدا می‌کند.
والاترین نکته کار برسون نگرش ژرف به احساسات و ویژگی‌های انسان و نشان دادن آن در قاب تصویر است که نمی‌تواند از روی شانس و اقبال بدست آمده باشد و تنها از استعدادی نادر برمیاید. لحظه قطعی و شکار لحظات تنها در این تعریف می‌تواند به سطحی هنری ارتقا یابد.
برسون در کتاب «لحظه قطعی» نوشته‌است:
«در عکاسی کوچکترین چیزها می‌توانند بزرگترین سوژه‌ها باشند، ویژگی‌های کوچک انسان می‌توانند به موضوعی مهم بدل شوند.»
بیشترین بخش عکاسی او مجموعه‌ای از همین ویژگی‌ها و جزئیات انسانی است که تصویر را به جهان پیرامون پیوند می‌دهد.
وی در جهانی تکراری زندگی می‌کرد که اتفاق‌های خسته‌کننده روزمره مانند انعکاس در گودال گل ولای، تصویر با گج کشیده شده بر روی دیوار، هیکل سیاه پوش در مه همگی برای وی انعکاس حقایقی بزرگ و آشنا در ضمیر ناخودآگاه بودند. وی شاعری ضدرمانتیک بود که شعر او عکس‌هایش است و زیبایی را در موضوعات «همان‌طور که هستند» و در واقع گرایی مربوط به همین زمان و مکان کشف کرد.
تمام تصاویر وی با دوربین ۳۵ میلیمتری همراه با لنز ۵۰ میلیمتری و به ندرت عدسی تله فتو تهیه شده‌است، وسیله‌ای که در دست تمام عکاسان آماتور یافت می‌شود.
وی تمامی عکس‌هایش را با نور موجود می‌گرفت و به ندرت از فلاش استفاده می‌کرد.
بوسیله بکارگیری بامهارت دوربین عکاسی در ثابت کردن یک لحظه در جریان زمان، برسون برای ما گنجینه‌ای از تصاویر باقی گذاشته‌است. ما از دیدگاه وی می‌توانیم جهان را اندکی بهتر ببینیم و حقیقت و زیبایی را جایی که حدس نمی‌زنیم وجود داشته باشد، بیابیم.
کارتبه برسون در ۳ اوت ۲۰۰۴ در سن ۹۵ سالگی در خانه‌اش در استان پرووانس درگذشت و در مراسمی خصوصی با حضور بسیاری از دوستان عکاسش (که هیچ‌یک در آن روز عکسی نگرفتند) به خاک سپرده شد. در هفته‌های بعد عمدهٔ مطبوعات بین‌المللی به وی ادای احترام کردند. تیتر پاریزین "مرگ غول عکاسی " بود و فرانکفورتر راندشو نوشت: "چشم قرن بسته شد". بزرگی تیتر خبر درگذشت برسون، نشان دهندهٔ اهمیت جایگاه او در "معبد رسانه هاً است. او به یکی از چهره‌های ماندگار هنری قرن بیستم تبدیل شد. امتیازی منحصر به فرد برای یک عکاس فرانسوی.
او موفق به دریافت جوایزی همچون: جایزه بزرگ ملی عکاسی در سال ۱۹۸۱ و جایزه هاسلبلاد در سال ۱۹۸۲ گردید.
هما ناطق (۵ خرداد ۱۳۱۳ – ۱۲ دی ۱۳۹۴) نویسنده، پژوهشگر و استاد دانشگاه در رشتهٔ تاریخ بود. وی در دانشگاه تهران و دانشگاه سوربن، تحقیقاتی در زمینهٔ تاریخ مشروطیت و دوران قاجار انجام داده بود.
هما ناطق در ۵ خرداد ۱۳۱۳ در ارومیه زاده شد. پدربزرگش یک روحانی به نام میرزا جواد ناطق بود که در مبارزات مشروطه حضور داشت. پدرش ناصح ناطق در اروپا تحصیل کرده‌بود و اهل ادبیات و شعر بود. اما مادرش نصرت رفیعی، از خانواده‌ای فئودال و در واقع فرزند پنجم میرزا تقی خان امیرکبیر بود و در خانواده‌ای قجری و مذهبی بزرگ شده بود.
او در کودکی به همراه خانواده به تهران نقل مکان کرد و دوران تحصیل ابتدایی را در مدرسهٔ مهر و فیروزکوهی و متوسطه را در دبیرستان انوشیروان دادگر و سپس در نوربخش (تهران) گذراند و بعد از اتمام کلاس دهم او را به انگلستان فرستادند و بعد از نزدیک به دو سال و زمانی که با داریوش شایگان آشنا شده بود، به ایران بازگشت. در سال ۱۳۳۶ برای گذراندن دورهٔ کارشناسی تا دکترا به فرانسه رفت.گفتگوی نشریه اندیشه پویا با هما ناطق، شماره 32، سال چهار، شماره 32، بهمن 1394 آنجا به سرعت به سیاست گرایش پیدا کرد و پایان‌نامه‌اش را دربارهٔ احوال و تفکر سید جمال‌الدین اسدآبادی نوشت. این تحقیق با کمک‌هزینهٔ مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه در سال ۱۳۴۶ منتشر شد. هم‌زمان با همکاری ژیلبر لازار اقدام به ترجمهٔ اشعار شاعرانِ معاصر ایران کرد.
ناطق در فرانسه به عضویت کنفدراسیون دانشجویان درآمد و فعالیت‌های سیاسی خود را آغاز کرد. در ۱۳۴۷ به تهران بازگشت، در مؤسسهٔ مطالعات اقتصادی مشغول به کار شد. رئیس دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران سید حسین نصر که کتاب زندگی سیاسی سیدجمال اسدآبادی تألیف ناطق را دیده بود، درخواست استخدام وی را در دانشگاه مطرح کرده بود و به این ترتیب هما ناطق از سال ۱۳۴۸ تا سال ۱۳۵۹ به تدریس در دانشکدهٔ تاریخ دانشگاه تهران پرداخت. در سال ۱۳۵۲ به دانشگاه پرینستون دعوت شد و یک سال در بخش تحقیقات خاورمیانهٔ آن دانشگاه تدریس کرد.
ماشالله آجودانی بر این باور است که تمایلات سیاسی هما ناطق بر تحقیقات تاریخی او نیز سایه افکنده بود.
هما ناطق قبل از انقلاب ۵۷ با سازمان چریک‌های فدایی خلق همکاری داشت. خود هما ناطق نیز دربارهٔ فعالیت سیاسی‌اش در قبل از انقلاب ۵۷ می‌گوید: «با سازمان فداییان، از نظر تاریخی همکاری کردم؛ یعنی براشون جزوات تاریخی تهیه کردم دربارهٔ مالکیت، دربارهٔ جنبش دانشجویی، دو سه تا ترجمه کردم. ولی من هرگز در زندگی عضو یک گروه سیاسی نبودم». در جریان انقلاب، جهت بازگشایی کانون نویسندگان کوشش کرد و در اردیبهشت ۱۳۶۰ به عنوان عضوِ هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران انتخاب شد. پس از انقلاب در سال ۱۳۵۹ و به دنبال انقلاب فرهنگی، به اجبار به فرانسه بازگشت.
پس از مهاجرت به فرانسه، مدتی را به تشویق غلامحسین ساعدی به تحقیق دربارهٔ رابطه ایران و عثمانی و روسیه پرداخت. در سال ۱۳۶۳ به عنوان استاد تمام‌وقت در مؤسسهٔ پژوهش‌های ایرانی دانشگاه سوربن مشغول به کار شد. ناطق در این سال‌ها به نقد اندیشه‌ها و کرده‌های سیاسی خود به‌ویژه در دوران انقلاب پرداخت و از مشارکت خود در آن اظهار پشیمانی کرد. وی در این باره با بیان اینکه پروندهٔ او با توجه به اینکه هم مدرّس بود و هم محقّق نابخشودنی‌تر است، گفته بود:
گه زدم. و به قول صادق هدایت اکنون آن گه را «قاشق قاشق» می‌خورم و پشیمان از خیانت به ایران، گوشه‌ای خزیده‌ام تا چه پیش آید. گرچه قرن‌ها پیش از این طالب آملی گفته بود: «پای ما کج، راهبر کج، قصد کج، گفتار کج!» بدا که شور چنان ورم داشت که اندوخته‌ها و دانسته‌ها را به زباله‌دانی ریختم و در هم‌رنگی با جهل جماعت به خیابان‌ها سرازیر شدم.
هما ناطق به جهت تخصصی که دربارهٔ مشروطه داشت، نظراتی داشت که بعضاً با روایت غالب هم‌خوان نبوده‌است. ناطق در گفت‌وگویی دربارهٔ نقش پررنگ مذهب در سیاست دهه‌های اخیر در ایران به نکته‌ای اشاره می‌کند و آن این‌که نفوذ مذهب و به تبع آن، روحانیت در جامعه، برخلاف تصور از دوران مشروطه و پس از آن پی‌ریزی شده بود: «هرچقدر که ما از انقلاب مشروطه به پیش‌تر میریم، مذهب در ایران بیش‌تر تقویت می‌شه و حتی من به شما نمونه‌ای را بگم که پیش از انقلاب مشروطیت، ایران پر بود از مدارس فرنگی … حتی مدرسهٔ آمریکایی در تبریز. چندین مدرسهٔ آمریکایی، روسی، چندین مدرسهٔ فرانسوی، چندین مدرسهٔ ایرانی که معلم فرانسوی داشتند، ایجاد شده بود. بعد از مشروطیت همهٔ این‌ها برچیده شد به خاطر نفوذ بیش از پیش روحانیت». او همچنین معتقد بود این مهاجرین و تبعیدی‌ها بودند که گفتار و نوشتار مشروطه را شکل دادند و بر آن دمیدند و در راستای آن فعالیت کردند و نقشی برجسته و انکارناپذیر در جایگیرشدن و در نهایت پیروزی این جنبش داشتند.
یکی از دلیل⁭‌هایی که کارهای هما ناطق را قابل استناد می‌⁭کند، شیوهٔ برخورد او به تاریخ است. او در مورد شیوهٔ برخوردش به تاریخ، در پیش‌⁭درآمدِ «روحانیت از پراکندگی تا قدرت» نوشته‌است: در راه‌ورسم پژوهش تاریخی، بیشتر از روش مورّخان فرانسوی پیروی کرده‌ام. از آن میان از پل وین استاد تاریخ دانشگاه سوربن که «شیوهٔ نگارش تاریخ» را درجهت راهنماییِ شاگردان رشتهٔ تاریخ آراست و هنوز هم تدریس می‌⁭شود. من هم کوشیده‌ام دانشجووار از آن متن و پژوهش‌های دیگری از این دست بهره گیرم.
ناطق در سال ۲۰۰۵ عنوان دکتری افتخاری مؤسسه ملی زبان‌ها و تمدن‌های شرقی(INALCO) را کسب کرد.
هما ناطق در پاریس با ناصر پاکدامن ازدواج کرد که دو فرزند به نام‌های میشا و روشنک حاصل این ازدواج بود. پاکدامن و ناطق پس از مهاجرت از یکدیگر جدا شدند.
هما ناطق اول ژانویهٔ ۲۰۱۶ در آرو، روستایی در ۱۵۰ کیلومتری جنوب‌غربی پاریس درگذشت.
در آستانهٔ دومین سال‌روزِ مرگ هما ناطق کتابخانه‌ای به نام او در دوشنبه پایتخت تاجیکستان افتتاح شد که دربردارندهٔ ۴۰۰۰ عنوان از کتاب‌های اوست و قرار است شمار دیگری از کتاب‌ها و اسناد دیگر او نیز از پاریس به این کتابخانه منتقل شود.
ژنرال دیتریش فون شولتیتس (۹ نوامبر ۱۸۹۴، شلوس ویز - ۴ نوامبر ۱۹۶۶، بادن-بادن):فرمانده ارشد نظامی ارتش آلمان نازی در جنگ جهانی دوم و فرماندار نظامی پاریس در روزهای پایانی اشغال آن شهر بود.
وی طی جنگ جهانی اول در قوای آلمانی سمت ستوانی را بر عهده داشت. وی در سال ۱۹۲۹ به سمت سروان سواره‌نظام برگزیده شد. بعد از آن وی به سمت فرمانده گردان سوم لشکر ۱۶ ارتش آلمان درآمد. وی در این سمت ابتدا درجه سرگردی داشت اما سپس در سال ۱۹۳۸ به درجه سرهنگ دومی رسید.
در طی جنگ جهانی دوم گردان تحت فرماندهی فون شولتیتس در فتح روتردام شرکت داشت که با پیروزی در این نبرد فون شولتیتس به نشان صلیب شوالیه مفتخر شد.
در سپتامبر ۱۹۴۰ وی به فرماندهی کل هنگ با درجه سرهنگ تمامی منصوب شد. در طی درگیری‌های متحدین با نیروهای شوروی، هنگ تحت رهبری وی وظیفه محاصره شهر سواستوپول را در ژوئن ۱۹۴۲ برعهده داشت. در همان سال وی به درجه سرلشکری ارتقا یافت و در سال ۱۹۴۳ به درجه سپهبدی رسید. وی نیابت فرماندهی لشکر ۲۶۰ پیاده‌نظام و فرماندهی لشکر ۴۸ زرهی آلمان را برعهده داشت. از مارس ۱۹۴۴ وی در جبهه ایتالیا و از ژوئن همان سال در جبهه غرب می‌جنگید.
در تاریخ اول آگوست سال ۱۹۴۴ فون شولتیتس به سمت فرماندهی پیاده‌نظام ارتش آلمان ارتقا یافت. وی چند روز بعد در تاریخ ۷ آگوست همان سال به سمت فرماندار نظامی پاریس انتخاب شد.
فون شولتیتس با درایت خود مانع از شورش ساکنان پاریس شد. وی با مذاکره مداوم با دشمنان، ارتباط مستقیم با مردم، تظاهر به قدرت و عدم آسیب به آثار معروف پاریس مانع از شورش پاریسی‌ها در روزهای آخر اشغال پاریس شد.
وی در ۲۵ آگوست ۱۹۴۴ به همراه ۱۷٬۰۰۰ نیروی تحت فرماندهی خود به ژنرال فرانسوی فیلیپ لوکلورک دواتکلوک و رهبر نیروهای مقاومت، هانری رول-تانگوی در ایستگاه قطار مون پارناس تسلیم شد. به خاطر عملکرد فون شولتیتس در پاریس و به ویژه در این قضیه و مانع‌شدن وی از شکل‌گیری استالینگراد دیگر بعضی وی را نجات‌دهنده پاریس می‌نامند.Gen. Dietrich von Choltitz Dies; 'Savior of Paris' in '44 was 71", The New York Times (November 6, 1966), p. ۸۸.
وی در فتح پاریس به دست متفقین به اسارت آنان درآمد و تا سال ۱۹۴۷ در زندان به سرمی‌برد.
فون شولتیتس در نوامبر ۱۹۶۶ بر اثر صدمات مزمن حاصل از جنگ در بیمارستان اصلی شهر بادن-بادن بدرود حیات گفت. مراسم خاکسپاری وی با حضور فرماندهان ارشد نظامی فرانسه در قبرستان بادن-بادن برگزار شد و وی در همان‌جا به خاک سپرده شد.
فرناز ناظرزاده کرمانی (زاده ۱۳۳۳) پژوهشگر، نویسنده و استاد دانشگاه در رشته‌های جامعه‌شناسی سیاسی، فلسفه و اصول علم است.
ناظرزاده کرمانی در ۱۳۳۳ در تهران زاده شد و در رشته حقوق قضایی در دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت و کارشناسی ارشد خود را در روابط بین‌المللی از دانشگاه داکوتای شمالی گرفت و دکترایش را در علوم سیاسی در دانشگاه تربیت مدرس اخذ کرد. همچنین دوره ۴ ساله فلسفه کلاسیک یونان را در دانشگاه آتن گذرانید.
از مقالات او می‌توان به آثار زیر اشاره کرد :
لیموزن نام یکی از ۲۶ ناحیه کشور فرانسه است که شامل ۳ منطقه کورز، کروز و اوت-وین می‌شود.
این ناحیه شامل ۷۵۰٬۰۰۰ نفر از ساکنین است که پس از جزیره کرس کمترین جمعیت را در بین نواحی فرانسه دارد.
مساحت این ناحیه بالغ بر ۱۶٬۹۴۲ کیلومتر مربع است.
نژادی از گاوهای گوشتی بسیار بزرگ جثه در این منطقه زندگی می‌کنند که به همین اسم نامیده می‌شوند.
خودروهای لیموزین را به این نام نامگذاری کرده‌اند.
رؤیا صدر (زادهٔ ۴ مرداد ۱۳۳۹ در تهران) پژوهشگر و نویسندهٔ طنزپرداز معاصر ایرانی است. رؤیا صدر در شاخه «طنز مکتوب» جشنواره مطبوعات در سال ۱۳۷۶ عنوان نفر برگزیده را کسب کرده‌است و برنده جایزه شعر طنز جشنواره سوره سال ۱۳۷۴ است.فرخ‌زاد، پوران
او نفر دوم جشنواره مطبوعات در سال ۱۳۷۸ بوده‌است. همچنین به خاطر کتاب «بیست سال با طنز»، به عنوان پژوهشگر برتر در اولین جشنوارهٔ جایزهٔ پروین اعتصامی انتخاب شده‌است.
رؤیا صدر در ۴ مرداد ۱۳۳۹ در تهران زاده شد و کارشناسی‌اش را در رشته ریاضیات کاربردی از دانشگاه تهران گرفت. او مدتی در شورای سردبیری مجله زن روز فعالیت می‌کرد و به تدریج کارهای طنز خود را در نشریه گل آقا و برنامه‌های رادیویی منتشر کرد و وارد حوزه طنز شد. او همچنین چند اثر پژوهشی و فرهنگی چاپ کرده‌است.فرخ‌زاد، پوران وی در نوشته‌هایش در نشریه گل آقا به «بی‌بی‌گُل» شهرت داشت.
رؤیا صدر در سال ۱۳۸۸ کتابی به نام «طنز دات کام» را روانه دریافت مجوز کرد که بررسی تحلیلی طنز در وبلاگ‌ها با نمونه طنزها بود که مجوز نشر نگرفت و صدر آن را در وبلاگ خود با عنوان طنز وبلاگی منتشر کرد. این کتاب از سوی نشر چشمه ارائه شده بود.
این طنز پرداز اردیبهشت ماه ۱۳۹۰ نیز کتاب «شکرستان» را که به تحقیق و بررسی تحلیلی آثار زنان طنزنویس در مجله‌ها و نشریه‌های طنز می‌پردازد، از سوی نشر گل‌آذین منتشر کرده‌است. از او همچنین با نام مستعار «م. مالمیرآبادی» در سال ۱۳۹۵ رمان طنز «شب‌های کوش‌آداسی» منتشر شده‌است.
در این صفحه وقایع مهم سال ۱۴۹۳ میلادی فهرست شده‌اند.
مناسبت‌های فارسی
در این تاریخ سلسله آق قویونلو و قرا قویونلو بر سرزمین‌های ایران حکمفرمایی می‌کردند و پادشاه ایران ابوالمظفر سلطان رستم بود.
باشو، غریبه‌ی کوچک فیلمی است به کارگردانی و نویسندگیِ بهرام بیضایی، ساختهٔ سالِ ۱۳۶۴. این فیلم، پس از چند سال توقیف، نخستین بار در ۲۳ بهمنِ ۱۳۶۸ به نمایشِ عمومی درآمد.«گفتگو با بهرام بیضایی: غریبه‌ای در پی تفاهم» - ماهنامه سینمایی فیلم، شماره ۸۷، سال هشتم - اسفند ۱۳۶۸، صفحهٔ ۴۴
"باشو، غریبه‌ی کوچک" در رأی‌گیری‌های گوناگونی از سینماگران و ناقدانِ سینمایی بهترین فیلمِ تاریخِ سینمای ایران شناخته شده‌است.از جمله در رأی‌گیریِ سالِ ۱۳۶۹ مجلّهٔ "فیلم" دربارهٔ بهترین فیلمِ دههٔ ۱۹۸۰ میلادی () و رأی‌گیریِ سالِ ۱۳۷۲ مجلّهٔ "سوره سینما" (همراهِ "آرامش در حضور دیگران"، ) و رأی‌گیریِ سالِ ۱۳۷۸ مجلّهٔ "دنیای تصویر" () و رأی‌گیریِ سالِ ۱۳۸۱ مجلّهٔ "نقد سینما" (همراهِ "گوزنها"، ) و دو رأی‌گیریِ سالِ ۱۳۷۵ بهترین فیلم‌های ایرانی پس از انقلابِ ۱۳۵۷ توسّطِ مجلّهٔ "فیلم" (از سینماگران () و از نویسندگانِ سینمایی ()) و یکی دیگر توسّطِ تلویزیونِ فارسیِ بی‌بی‌سی در ۱۳۹۷ () و رأی‌گیریِ سالِ ۱۴۰۱ مجلّهٔ "فیلم" دربارهٔ بهترین فیلمِ جنگیِ ایرانی. ()
در یکی از بمباران‌های جنوبِ ایران در جریانِ جنگِ ایران و عراق پسرکی به نامِ باشو، که ویرانیِ خانه و خانواده‌اش را به چشم دیده، خود را به پشتِ یک باری می‌اندازد و در آن خوابش می‌برد و هنگامی که چشم می‌گشاید به شمالِ ایران رسیده‌است. از ترسِ انفجارهای عملیاتِ راه‌سازی می‌گریزد و در آن سوی بیشه به شالیزارِ زنی به نامِ نایی می‌رسد که با دو فرزندِ خردسال و در غیابِ شوهرش زندگی و کار می‌کند. نایی به باشو نان و آب می‌دهد و می‌کوشد بداند کیست و زبانش را بفهمد. امّا زبانِ پسرک برای او قابلِ فهم نیست؛ همچنان که باشو هم نمی‌تواند زبانِ محلّیِ او را دریابد. باشو در عوضِ محبت‌های نایی می‌کوشد به او در کارها کمک کند و گمان می‌کند این خواستِ شویِ در سفرِ نایی هم هست؛ غافل از آن که شوهر نایی با حضور این غریبه در خانه‌شان مخالف است. باشو، با کشف این موضوع، از خانه می‌رود؛ ولی نایی او را زیر باران می‌یابد و با کتک بازمی‌آورد. کمی بعد نایی بیمار می‌شود و باشو به‌جایش خانه را می‌گرداند و چون از بهبودش نگران است برایش به شیوهٔ جنوبی خود تشت می‌زند. نایی در نامه‌ای به شوهرش می‌گوید باشو را به جای پسر پذیرفته و نان او را از غذای خود خواهد داد. روزی سرانجام شوهر بازمی‌گردد و باشو با او روبرو می‌شود. پدر، که دست راستش را در سفر از دست داده، می‌پذیرد که باشو به جای دست او باشد و همهٔ خانواده یک‌صدا می‌روند که گراز را از مزرعه بتارانند.
بیضایی در گفتگویی با ماهنامهٔ "فیلم" دربارهٔ چگونگی شکل‌گیری ایده اولیه فیلم می‌گوید که در سال‌های جنگِ ایران و عراق، هرگاه به شمال کشور سفر می‌کرده و پناهندگان و مهاجران جنگی را که از جنوب کشور بدان‌جا مهاجرت کرده بودند، می‌دیده؛ از خود می‌پرسیده که اولین جنوبی که به شمال آمده، چه احساسی داشته، چه افکاری در ذهن او گذشته، چگونه حرف‌هایش را به دیگران منتقل کرده و چطور با آن محیط سازش پیدا کرده‌است؟ وی در همان مصاحبه می‌گوید که ایده اصلی فیلم از سوسن تسلیمی است که مضمون اولیه را در طرح کوتاهی، با بیضایی در میان می‌گذارد و بیضایی از او می‌خواهد که خودش داستان آن را بنویسد. سوسن تسلیمی داستان کوتاهی می‌نویسد که تفاوت‌هایی با فیلم‌نامه فعلی داشته و از جمله، تأکید بیشتری بر وقایع جنگ جنوب داشت. بیضایی که گمان می‌کرده در آن برهه، نیازی به چنین داستانی نیست، بر اساس همان طرح اولیه، داستان دیگری می‌نویسد و به کانون پرورش فکری می‌دهد که تصویب می‌شود.«گفتگو با بهرام بیضایی: غریبه‌ای در پی تفاهم» - ماهنامه سینمایی فیلم، شماره ۸۷، سال هشتم - اسفند ۱۳۶۸، صفحهٔ ۴۴
فیلمبرداری در پاییزِ ۱۳۶۴ تمام شد و مجلّهٔ "فیلم"ِ آذر ماه خبر داد که «بیضایی مشغول تدوین این فیلم در کانون است.»ص. ۱۳
محمّدرضا سرشار داستانِ فیلم را برگرفته از "مهاجر کوچک"ِ خودش دانسته، و مسعود فراستی برگرفته از "مادر"ِ لیوبا ورونکوا. و این داستان پیشینیان و پیروانِ فراوانِ دیگر هم دارد: مثلاً "پرواز را به خاطر بسپار" (۱۹۶۵ میلادی، فیلم‌شده به سالِ ۲۰۱۹ میلادی) یرژی کوشینسکی شباهت دارد با داستانِ باشو. (و کوشینسکی خود متّهم به دزدیدنِ این داستان بود.) از همانندهای هم‌زمان و دیرتر هم می‌شود "آشیانه مهر" و "بهار" (۱۳۶۴) و "گل پامچال" و "شیر" (۲۰۱۶ میلادی) و "یَدو" را نام برد. با این همه، سوسن تسلیمی گفته: «باشو غریبه کوچک طرح اولیه‌ای بود که من به بیضایی پیشنهاد کردم . . . این که فیلمنامه باشو اقتباسی است از یک داستان روسی، در تصور من نمی‌گنجد، چون در جریان نوشتن آن خودم حضور داشتم.»
گزینشِ بازیگر نیز از مراحلِ حسّاسِ ساختِ این فیلم بود. غیر از سوسن تسلیمی، که از آغاز در جریانِ کار بود، عدنان عفراویان و پرویز پورحسینی بازیگرانِ مهمِّ این فیلم بودند. عفراویان در اهواز کشف شد و پورحسینی نیز برگزیدهٔ بیضایی بود. تسلیمی سپس‌تر هر دوی این انتخاب‌ها را ستود.
"باشو غریبه‌ی کوچک"، پس از چند سال توقیف، با میانجی‌گریِ رضا براهنی آزاد شد"فیلم امروز"، شماره ۸ و در ایران و چند مملکتِ دیگر به نمایش درآمد. تلویزیون‌های معتبری چون آرته و ZDF و شبکهٔ اوّلِ توکیو و نیز تلویزیونِ ایران هم بارها نشانش دادند. این فیلم بارها در جشنواره‌های گوناگونی نیز به نمایش درآمده − مثلاً باری در آستانهٔ بهارِ ۱۳۸۸ در جشنواره‌ای در ماینِ فرانسه.
"باشو، غریبه‌ی کوچک" از ستوده‌ترین فیلم‌های ایرانی بوده‌است. فرّخ غفّاری و والتر شوبرت و آرونا واسودف و محمّدرضا شجریان و آیدین آغداشلوhttp://cinemapress.ir/news/40475/آغداشلو-بیضایی-بر-می-گردد-چون-به-ایران-تعلق-دارد و بهاءالدّین خرّمشاهی فیلم را ستوده‌اند، و مسعود فراستی تسلّطِ فنّی بیضایی را در انتقالِ حسِّ مِهر آفرین کرده. لورا مالوی مسئلهٔ فیلم را از ورای مانعِ زبانمشابهِ این کار در نمایشِ "اُرگاست" (۱۳۵۰) آزموده شده بود. فهمیدنی یافتهMulvey, "Afterword," 257 و به نظرِ خسرو دهقان «فیلم در حد قابلیت سینمای ناطق معنی و مفهوم دارد». احمد کامیابی مسک به یاد آورده که در نمایشش در پاریس تماشاکنان با چشمانِ اشکبار از تالار بیرون می‌آمده‌اند چندان که مسئولانِ سینما برای تماشاکنانِ این فیلم دستمال اختصاص داده بودند. "باشو" در هفتهٔ اوّلِ نمایش در رُم (با زیرنویسِ ایتالیایی) پُرفروش‌ترین فیلم شد. و حمید دباشی آن را گویاترین نمونهٔ سینماییِ نوزاییِ فرهنگیِ ایرانی دانسته‌است. دیگرانی هم بوده‌اند که این فیلم را نپسندیده‌اند، مانند هوشنگ کاووسی و فریدون گُله و مرتضی آوینی."آینه‌ی جادو"
عبّاس امانت قسمت شنبه‌سرایی را سربازِ جنگ می‌داند که به خاطر فشار سانسور به صورت مسافری تصویر شده که نتوانسته در شهر کار بیابد. ولی، چنان‌که از تصوّرِ دیگرانی چون غزاله علیزاده پیداست، «پدر خانواده» آشکارا «در جبهه است»، هرچند در دیالوگ‌های فیلم چیزی در این معنی گفته نمی‌شود. از گفتگوی بیضایی در سالِ ۱۴۰۰ با مجلّهٔ "فیلم امروز" هر دو معنیِ جبهه و کار برمی‌آید."فیلم امروز"، شماره ۸
دامون نوردین ترانه‌ای به نامِ «رگبار» خوانده که در آن به فیلم‌های بیضایی، از جمله "باشو، غریبه‌ی کوچک"، اشاره می‌شود.
این فیلم تا چهار سال پس از ساخت در توقیف بود و در سالِ ۱۳۶۸ به نمایش درآمد.«گفتگو با بهرام بیضایی: غریبه‌ای در پی تفاهم» - ماهنامه سینمایی فیلم، شماره ۸۷، سال هشتم - اسفند ۱۳۶۸، صفحهٔ ۴۴ سرگذشتِ عدنان عفراویان بارها در رسانه‌هایی علیهِ کارگردانِ فیلم استفاده شد و پاسخ‌هایی از بیضایی را هم در پی داشت. فرهاد حسن‌زاده نیز رمانی به نامِ "آهنگی برای چهارشنبه‌ها" (۱۳۷۷) در این باره نوشتهhttps://www.ibna.ir/vdcb58b5zrhbwap.uiur.html و کامران نجف‌زاده نیز فیلمِ مستندِ کوتاهی به نامِ "باشو غریبه بزرگ" (۱۳۹۰) ساخته است.mehrnews.com/xfdK9
ایل سن لویی (به فرانسوی:Île Saint-Louis): نام یکی از دو جزیره طبیعی واقع بر رود سن در شهر پاریس است (نام جزیره دیگر ایل دولاسیته است)
اسم این جزیره را به افتخار لویی نهم پادشاه فرانسه نامگذاری کرده‌اند.
این جزیره به وسیله پل‌های متعددی از سوی دو سمت به شهر پاریس و به وسیله پل سن لویی به ایل دولاسیته مرتبط است. این جزیره در گذشته به عنوان چراگاه و انبار چوب مورد بهره‌برداری قرار می‌گرفت. پیشینه استفاده از این جزیره به عنوان بخشی از شهر پاریس به قرن هفدهم و از زمان هانری چهارم و لویی سیزدهم می‌رسد.
با اینکه این جزیره در مرکز شهر پاریس قرار دارد اما فضایی ساکت و آرام دارد. این جزیره تنها دارای یک خیابان یک‌طرفه و دو ایستگاه اتوبوس است و ایستگاه مترو ندارد. البته علاوه بر مناطق مسکونی که عمده فضای جزیره را تشکیل می‌دهد، چند رستوران، فروشگاه، کافه و بستنی‌فروشی نیز در خیابان اصلی این جزیره موجود است. کلیسای بزرگی نیز به نام کلیسای سن لویی-آنیل نیز در این جزیره قرار دارد.
پنج پل ایل سن لویی را به پاریس و ایل دولاسیته مرتبط می‌کنند:
طاهر دبیر از جمله درباریان و دیوان‌سالاران در دستگاه امیر مسعود غزنوی بود که مدتی از طرف او بر ری و نواحی اطراف حکومت کرد.
در زمانی که هنوز امیر محمود زنده بود، طاهر در دستگاه پسرش مسعود، صاحب دیوان برید بود. بیهقی نقل می‌کند که پس از به تخت نشستن مسعود، طاهر امید داشت تا ریاست دیوان رسالت به او داده شود، اما بونصر مشکان که در زمان امیر پیشین صاحب این دیوان بود به مسعود پیوست و مسعود دیوان رسالت را بدو سپرد.
با این حال اندکی بعد، طاهر به کدخدایی ری و نواحی اطراف منصوب شد. گویا طاهر در دوران حکومت بر ری، علاقۀ بسیاری به بزم، پایکوبی و شراب داشته‌است، چنان‌که بیهقی در وقایع سال ۴۲۴ هجری قمری از برپایی چنین بزمی توسط وی خبر داده است:
«یک روز وقت گل، طاهر گل‌افشانی کرد که هیچ ملک بر آن گونه نکند، چنان‌که میانِ برگ گل، دینار و درم بود که برانداختند، و تاش و همه مقدمان نزدیک بودند، و همگان را دندان مزد داد. چون بازگشتند مستان، وی با غلامان و خاصگان خویش خلع عذار کرد و تا بدان جایگاه سخف رفت که فرمود تا مشربه‌های زرین و سیمین آوردند و آن را در علاقه ابریشمین کشید و بر میان بست چون کمری، و تاجی از مورد بافته و با گل سوری بیاراسته بر سر نهاد و پای کوفت و ندیمان و غلامانش پای کوفتند با گرزن‌ها بر سر؛ و پس دیگر روز، این حدیث فاش شد و همهٔ مردم شهر، غریب و شهری از این گفتند.»تاریخ بیهقی، صص ۳۸۷ و ۳۸۸
روزهای خوش طاهر در ری دیری نپایید. به زودی خبرها به مسعود در غزنین رسید. مسعود تصمیم به عزل طاهر گرفت و بوسهل حمدوی را جانشین او ساخت. پس از این ماجرا طاهر دبیر جایگاه خود را در نزد مسعود از دست داد و به هندوستان تبعید گشت.
در زمان حاکمیت طاهر بر ری، منوچهری دامغانی شاعر نام‌آور پارسی به شکوفایی رسید. منوچهری اشعار و قصایدی نیز در مدح وی سروده است.منوچهری (نقد و پژوهش). دکتر فرزاد. نشر آتیه. ۱۳۷۶
میلو پراکسیداز
این آنزیم با تولید اسید هیپوکلروس در دفاع بدن در مقابل میکروارگانیسم‌ها نقش دارد.
نقص در این آنزیم می‌تواند اولیه یا ثانویه باشد.Lanza F.
۱-اولیه:
۲-ثانویه:
در نارسایی اولیه ممکن بیماری کامل یا ناقص باشد یعنی تنها بخشی از سلول‌ها درگیر باشند.
معمولاً با افزایش ریسک عفونت همراه نیست.Suzuki K
دانشگاه پاریس ۲ یا پانتئون-آسا یکی از شعب سیزده‌گانه دانشگاه پاریس محسوب می‌شود.
عمده دانشجویان این واحد، دانشجوی رشته حقوق هستند؛ اما علاوه بر حقوق رشته‌های مدیریت بازرگانی، اقتصاد، مدیریت، علوم اجتماعی و علوم سیاسی نیز در این واحد دانشگاهی آموزش داده می‌شود.
واحد مرکزی این دانشگاه در محله لاتن پاریس قرار دارد.وزارت علوم این دانشگاه را به عنوان دانشگاه ممتاز ارزیابی نموده است.
دیانا آناهیت آبکار () (یا دیانا آبگار یا آناهیت آقابگیان) (زاده ۱۷ اکتبر ۱۸۵۹ - درگذشته ۸ ژوئیه ۱۹۳۷Diana Abkar , Armenian History Timeline نخستین زنی است که نامش در جهان به عنوان سیاست‌مدار به ثبت رسیده‌است او سفیر دولت ارمنستان در ژاپن بود.
وی در ۱۷ اکتبر ۱۸۵۹م، در یک خانوادهٔ ارمنی، در رانگون، متولد شد. پدرش هوُانس آقابِک از ارمنیان ایران بود که پس از ازدواج با زمروخت آوِتومیان، دختری از ارمنیان شیراز، برای گسترش فعالیت‌های بازرگانی خود اصفهان را ترک و تجارتخانهٔ خود را در برمه تأسیس کرد.
دیانا، که هفتمین و آخرین فرزند خانوادهٔ آقابک بود، تحصیلات خود را در مدارس ارمنیان کلکته به پایان رساند و پس از بازگشت به خانه در ۲۹ سالگی با یک جوان ارمنی اهل جلفا به نام میکائیل آبکار، از بازرگانان جلفای اصفهان، که به کار تجارت ابریشم بین هندوستان و ژاپن اشتغال داشت، ازدواج کرد.
آبکار نیز، در ۱۸۹۱م، به همراه دیانا و دختر چند ماهه‌شان، یانگون را ترک گفتند و در کوبه ژاپن مستقر شدند و تجارتخانهٔ جدید خود را به همراه مهمانخانه‌ای در این شهر بندری تأسیس کردند.
دیانا یک سال پس از اقامت در کوبه نخستین رمان خود را با نام ("سوزان") منتشر ساخت. چندی بعد نیز رمان دوم خود را به نام ("داستان‌های خانگی جنگ")، در مورد مردم ژاپن، به چاپ رساند.
میکائیل و دیانا صاحب چهار فرزند دیگر شدند که دو فرزندشان به علت بیماری فوت کردند، به غیر از فرزند اول خانوادهٔ آبکار مابقی فرزندان و حتی نوه‌های آن‌ها در ژاپن متولد شدند. در ۱۹۰۶م میکائیل آبکار به علت بیماری درگذشت.
با کشتار ارمنیان آدانا به دست دولت عثمانی، دیانا، که نمی‌توانست بی‌تفاوت از کنار این موضوع بگذرد، مطالبی در این خصوص در روزنامه‌های ژاپن منتشر ساخت و برای جلب حمایت مردم ژاپن سخنرانی‌هایی کرد که انعکاسی گسترده در روزنامه‌های ژاپن داشت.
پس از کشتار ارمنیان به دست حکومت عثمانی، حدود پانصد تن از ارمنیان، که توانسته بودند با گذشتن از سیبری در پایان ۱۹۱۰م خود را به شهر بندری ولادی وستوک برسانند، در شرایط بسیار وخیمی به سر می‌بردند. این گروه از ارمنیان زندگی خود را مدیون این زن نیکوکارند، او با استفاده از نفوذ خود در بین دولتمردان ژاپن توانست با جلب کمک‌های دولتی به یاری آنان بشتابد، شماری را به ژاپن منتقل سازد و تحت سرپرستی خود قرار دهد و برای مابقی نیز امکانات زندگی فراهم آورد.
دیانا آبکار که به غیر از زبان مادری خود ارمنی، به زبان‌های انگلیسی، هندی و ژاپنی تسلط کامل داشت. پس از استقلال ارمنستان دیانا آبکار، که نفوذ بسیاری در بین دولتمردان ژاپن داشت، آنان را ترغیب به شناسایی استقلال ارمنستان کرد و سرانجام در ۷ مارس ۱۹۲۰م ژاپن استقلال ارمنستان را به رسمیت شناخت و طی نامه‌ای رسمی این موضوع را به کشورهای شرکت‌کننده در کنفرانس صلح پاریس اعلان داشت.
در ۲۱ ژوئیه ۱۹۲۰م، هامو اوهانجانیان، وزیر امور خارجهٔ وقت ارمنستان، طی حکمی دیانا آبکار را به سمت سفیر ارمنستان در ژاپن منصوب کرد. آبکار نخستین زنی است که به این سمت منصوب شد. در اول سپتامبر ۱۹۲۳م زلزله‌ای مهیب شهر یوکوهاما را با خاک یکسان کرد و بیش از ۱۴۳ هزار کشته بر جای گذاشت. هر چند دیانا و خانواده اش از این حادثه جان سالم به در بردند خانه و تجارتخانهٔ آنان ویران شد و در آتش سوخت.
در پی این واقعه دیانا به همراه خانواده‌اش به کوبه مهاجرت کردند و با امکانات بسیار محدودی که داشت، بار دیگر کار تجارت را از سر گرفت. در همین ایام بود که یکی از دختران وی به همراه خانوادهاش از دیانا جدا شد و به آمریکا مهاجرت کرد.
از ۶۵ سالگی بیماری و ضعف بینایی و شنوایی مانع از فعالیت دیانا شد و او به ناچار مسئولیت ادارهٔ تجارتخانه را به پسرش سپرد. او در ۸ ژوئیهٔ ۱۹۳۷م درگذشت و در قبرستان مسیحیان شهر یوکوهاما، در کنار همسرش، با حضور ارمنیان ژاپن و شماری از دولتمردان این کشور به خاک سپرده شد.
پس از مرگ دیانا و به علت به وجود آمدن شرایط جنگی در ژاپن دختر دوم دیانا نیز به همراه خانواده نزد خواهرش به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد.
له‌ال این محله جایگاه قبلی بازارهای عرضه محصولات پروتئینی پاریس است. تا سال ۱۹۷۰ این بازار در این مکان قرار داشت. در کنار این بازار ایستگاه مرکزی متروی پاریس با نام ایستگاه شاتل له‌ال قرار دارد.این ایستگاه بزرگترین ایستگاه مترو در جهان است.
در سال ۱۹۷۱ این بازار تخریب و به مکان جدیدی تحت عنوان «Rungis» در حومه پاریس منتقل شد. این مرکز هم‌اکنون بزرگترین مرکز ارائه محصولات پروتئینی در جهان است.
جسیکا مری آلبا (؛ زادهٔ ۲۸ آوریل ۱۹۸۱) بازیگر و تاجر آمریکایی است.
او حضور در سینما و تلویزیون را در سن ۱۳ سالگی با بازی در فیلم "کمپ ناکجاآباد" و "دنیای مخفی الکس مک" آغاز کرد و در ۱۹ سالگی با بازی به عنوان بازیگر نقش اول سریال تلویزیونی "فرشته تاریکی" (۲۰۰۰–۲۰۰۲) به شهرت رسید و برای آن نامزد گلدن گلوب شد. جسیکا با بازی در فیلم "هانی" به موفقیت چشمگیری دست یافت. او خیلی زود جایگاه خود را به عنوان یک بازیگر هالیوودی تثبیت کرد و تا به امروز در فیلم‌هایی به ایفای نقش پرداخته که از رتبه‌های بالایی در باکس آفیس برخوردار بوده‌اند، از جمله "چهار شگفت‌انگیز" (۲۰۰۵)، "" (۲۰۰۷)، "موفق باشی چاک" (۲۰۰۷)، "چشم" (۲۰۰۸)، "روز والنتاین" (۲۰۱۰)، "فاکرهای کوچک" (۲۰۱۰)، و "" (۲۰۱۶).
مجلاتی از جمله "منز هلث"، "ونتی فر" و "اف‌اچ‌ام" او را در فهرست زیباترین زنان جهان قرار داده‌اند. آلبا همچنین به‌طور پی در پی در بخش "مجله ماکسیم" ظاهر شده‌است."Maxim Top 100 for 2007 وبگاه ماکسیم آنلاینبا این وجود او بازیگری نیست که در فیلم برهنه شود و به گفته خودش خط‌قرمزهایی دارد که از آنها عبور نمی‌کند. او در سال ۲۰۰۷ توسط مجله FHM به عنوان جذاب‌ترین زن جهان شناخته شد."100 Sexiest 2007 Winner وبگاه. FHM.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که "جسیکا آلبا" در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
یوسِین بولت (زادهٔ ۲۱ اوت ۱۹۸۶) دوندهٔ جامائیکایی دو سرعت و سریع‌ترین انسان جهان است. او رکورددار کنونی و قهرمان المپیک دو ۱۰۰ متر و ۲۰۰ متر دنیاست و به همراه هم‌تیمی‌های جامائیکایی‌اش رکورد دو ۴ در ۱۰۰ متر امدادی جهان را در نیز اختیار دارد. بولت نخستین دوندهٔ سرعتی است که نُه مدال طلای المپیک را کسب کرده و از سال ۱۹۷۷، که ثبت اتوماتیک زمان دو اجباری شد، تا کنون، نخستین شخصی است که به‌طور هم‌زمان رکورد دو ۱۰۰ متر و ۲۰۰ متر را در اختیار دارد.
بولت، نخستین بار رکورد دو ۱۰۰ متر را در ۳۱ مهٔ ۲۰۰۸ در مسابقات جایزه بزرگ ریباک در نیویورک به ۹ ثانیه و ۷۲ صدم ثانیه کاهش داد، که دو صدم ثانیه بهتر از رکورد هموطنش آسافا پاول بود.
بولت در المپیک پکن توانست سه مدال طلا کسب کند و هم‌زمان رکورد دنیا و المپیک را در سه مادهٔ دو ۱۰۰ متر و ۲۰۰ متر و ۴ در ۱۰۰ متر امدادی، بشکند. او در المپیک پکن توانست رکورد دنیا را در ماده ۱۰۰ متر به ۹٫۶۹ ثانیه ترقی دهد. او همچنین موفق شد در ماده ۲۰۰ متر، رکورد ۱۲ ساله مایکل جانسون به میزان ۱۹٫۳۲ ثانیه را شکسته، ۲۰۰ متر را در ۱۹٫۳۰ ثانیه بدود.وبگاه رسمی مسابقات / او در رقابت چهار در صد متر المپیک ۲۰۰۸ هم، به عنوان سومین دوندهٔ تیم ملی جامائیکا دوید و با رساندن چوب به آسافا پاول، به همراه سه هم‌وطن خود رکورد خارق‌العادهٔ ۳۷٫۴۰ متعلق به تیم ملی آمریکا را به میزان ۳۰ صدم ثانیه بهبود بخشیده، به ۳۷٫۱۰ ثانیه رساندند. به این ترتیب، بولت با سه مدال طلا، سه رکورد المپیک و سه رکورد جهان از چین به جامائیکا بازگشت.
او در قهرمانی جهانی برلین ۲۰۰۹ مجدداً رکورد دو ۱۰۰ متر و ۲۰۰ جهان را به‌ترتیب به ۹٫۵۸ ثانیه و ۱۹٫۱۹ ثانیه کاهش داد.ورزشی (اوسین بولت) - Irna
او در المپیک ۲۰۱۲ لندن هم سه مدال طلای خود را در این سه ماده تکرار کرد و ۱۰۰ متر را ظرف ۹ ثانیه و ۶۳ صدم ثانیه طی کرده و رکورد المپیک را ۶ صدم ثانیه بهبود بخشید.
بولت در رقابت‌های جهانی ۲۰۱۵ پکن همچون دوره گذشته در سه ماده صاحب گردن آویز طلا شد. در دو ۱۰۰ متر و ۲۰۰ متر به ترتیب بازمان‌های ۹٫۷۹ ثانیه و ۱۹٫۵۵ ثانیه به مدال طلا دست یافت و در دوی ۴ در ۱۰۰ متر امدادی به همراه آسافا پاول، نستا کارتر و نیکل آشمید با رکورد ۳۷٫۳۶ ثانیه زودتر از سایر تیم‌ها از خط پایان عبور کرد و مدال طلا را به خود اختصاص داد. او این قهرمانی‌ها را در سن ۲۹ سالگی به‌دست آورد
یوسین بولت نخستین دوندهٔ جوان (۱۸ تا ۱۹ سال) بود که توانست ۲۰۰ متر را زیر ۲۰ ثانیه بدود. این ثبت رکورد در مسابقات قهرمانی جوانان جهان ۲۰۰۴ انجام شد که در آن بولت با زمان ۱۹٫۹۳ ثانیه، با شکستن رکورد جوانان جهان، که در اختیار روی مارتین قرار داشت، توانست رکورد این ورزشکار آمریکایی را بهبود بخشد.
همچنین وی توانست در المپیک ۲۰۱۶ ریو با ثبت زمان ۹ثانیه و ۸۶ صدم ثانیه در دو ۱۰۰متر قهرمان جهان شود.
رکورد شخصی او در ۴۰۰ متر نیز ۴۵٫۲۸ ثانیه است.
او از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ در ای-لیگ استرالیا در باشگاه فوتبال سنترال کوئست مارینرز به عنوان وینگر چپ بازی کرد. در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۸، او نخستین بازی خود را در یک بازی دوستانه مقابل تیم انتخابی جنوب غربی انجام داد و دو گل در نیمهٔ دوم به ثمر رساند. بولت طرفدار تیم منچستر یونایتد است.
فیلم مستند من بولت هستم توسط بنجامین ترنر در سال ۲۰۱۶ بر پایه زندگی حرفه‌ای یوسین بولت ساخته شده‌است.
سیستمی که از مفاهیم انتزاعی به صورت سمبل (نماد) در آن استفاده شده باشد، سیستمی نمادگرا یا نماد گرایی (Symbolism) شناخته می‌شود.
برای نمونه دانش ریاضیات خود سیستمی است سمبل‌گرا که در آن از اعداد، عملگرها، توابع، پیکان‌ها و .. به صورت نمادی از واقعیات بیرون سود برده شده‌است.
پَر یکی از انواع روییدنی‌های برون‌پوست (اگزودرم) است که بر پوست بدن روی دایناسورها، هم پرندگان (پرنده) و هم برخی غیر پرندگان (غیر پرنده) و احتمالاً دیگر شاه‌خزنده‌ریختان تشکیل می‌دهند. آن‌ها از جمله ویژگی‌هایی هستند که پرندگان موجود را از سایر گروه‌های زنده متمایز می‌کند.
پَرها در واقع پولک‌های تغییر شکل یافته‌ای هستند که منشأ پولک خزندگان است. آن‌ها پیچیده‌ترین ساختارهای پوششی موجود در مهره‌داران و نمونه‌ای برتر از یک نوآوری پیچیده تکاملی در نظر گرفته می‌شوند. فرق اساسی پرندگان با سایر جانوران وجود پَر روی پوست می‌باشد. پَر، ساقهٔ میانی تو خالی دارد که کُرک‌های ظریفی بر آن می‌رویند. پرها در فولیکول‌های ریز در روپوست یا لایه بیرونی پوست تشکیل می‌شوند که پروتئین‌های کراتین را تولید می‌کنند. بتا کراتین‌های موجود در پر، نوک و پنجه‌ها - و پنجه‌ها، پولک‌ها و پوسته بیرونی خزندگان - از رشته‌های پروتئینی تشکیل شده‌اند که با پیوند هیدروژنی به صفحه بتای پلیسه‌دار می‌پیوندند که سپس توسط پل‌های دی‌سولفیدی به ساختارهایی حتی سخت‌تر مانند α-کراتینهای مو، شاخ و سم پستانداران تبدیل می‌شوند. سیگنال‌های دقیقی که باعث رشد پرها بر روی پوست می‌شوند مشخص نیست، اما آشکار شده‌است که فاکتور رونویسی cDermo-1 باعث رشد پرها روی پوست و پولک‌های روی پا می‌شود.