moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تجهیزات ابتدایی شامل جعبهٔ روح، کتاب نوشته‌های روح، دوربین عکاسی، پرتوافکن دی.او.تی. اس، ای‌ام‌اف خوان، دوربین فیلم‌برداری، چراغ‌قوه فرابنفش و چراغ‌قوهٔ عادی است. تجهیزات افزودنی را نیز می‌توان خریداری کرد تا اهداف فرعی را کامل کرد. یک دارایی نفرین‌شده نیز می‌تواند در مکان ظاهر شود و می‌توان با آن با روح حرف زد.
بازیکنان باید از تجهیزات مختلف برای شناسایی سه مدرک منحصر برای نوع روحی که با آن سر و کار دارند و اغلب برای تکمیل اهداف اختیاری نیز استفاده کنند.
فهرست زیر از روح‌های بازی است.
بنشی، دیمن، دیوجن، گوریو، هانتو، جن، میر، موروی، مایلینگ، اباکه، اونی، اونریو، شبح، روح خبیث، رایجو، شید، روح (Spirit)، ثایه، میمیک، دوقلوها، روح (Wraith)، یوکای و یوره‌ئی.
این بازی نخستین بار در ۶ مارس ۲۰۲۰، زمانی که صفحهٔ آن در استیم گشوده شد دیده شد. یک تریلر معرفی نیز سه ماه بعد که قابلیت واقعیت مجازی معرفی شد منتشر شد. در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۰، بازی به شکل دسترسی زودهنگام به بهای ۱۴ دلار منتشر شد. پس از انتشار، بازی دو بروزرسانی دریافت کرد و باگ‌های بازی درست شدند.
اگرچه این بازی برای نخستین بار در میانه سپتامبر منتشر شد، بازی محبوبیت خود در استیم را در آغاز ماه اکتبر و هالووین به دست آورد. این گونه، بازی ترند شد و توسط یوتیوبرها و استریمرهای سرشناس توییچ بازی شد، مانند اکس‌کیوسی، جک سپتیک آی و مارکیپلایر. این احتمالاً به دلیل دسترسی زودهنگام بازی در نزدیکی آغاز فصل هالووین است و از لحاظ محبوبیت به منبع الهام خود، "پی. تی." مشابه است. محبوبیت بازی نیز می‌تواند به دلیل موج دوم دنیاگیری کووید-۱۹ باشد که باعث شد مردم زیادی در خانه بمانند. با هجوم بازیکنان به دلیل بازی کردن استریمرهای محبوب، هکرها در هفته‌های پس از انتشار بازی زیاد شدند و تلاش می‌کردند با پرش ترسناک بازیکنان را بترسانند یا مقدار بی‌نهایتی تجهیزات درست کنند. کمی بعد توسعه‌دهندگان کار خود را بر بروزرسانی‌ها برای حل کردن مشکل آغاز کردند.
در توییچ، بازی به‌طور تصاعدی رشد کرد و حتی در میانهٔ اکتبر، بازی به ۵ بازی پربازدید رسید و از بازی‌هایی مانند "امانگ آس"، "فورتنایت بتل رویال"، "فیفا ۲۱" و "گنشین ایمپکت" پیشی گرفت. بنا به گیت‌هایپ، در تاریخ ۱۰ اکتبر بازی ۸۶٬۰۰۰ بازیکن فعال داشت. بازی در استیم نیز پرفروش شد و تا پایان ۱۸ اکتبر ۲۰۲۰، پرفروش‌ترین بازی آن هفته بود حتی از "فال گایز" و پیش‌خریدهای "سایبرپانک ۲۰۷۷" پیشی گرفت. برای سه هفته پشت هم، "فازموفوبیا"، پرفروش‌ترین بازی استیم بود.
"فازموفوبیا" نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرده‌است. ریچ استنتون از "پی‌سی گیمر" آن را «بهترین بازی روحی ساخته شده» خواند و گفت «این بازی شبیه هیچ چیزی نیست که من بازی کرده باشم» و «چیزهایی می‌آورد که شما را می‌ترساند». کس مارشال، از "پولیگان" بازبینی مثبت داد و گفتک «بازی گونه‌ای ترس نرم دارد که زمانی که دست شما می‌آید، بسیار برجسته است.» "سی‌بی‌آر" این بازی را به عنوان «یک بازی بی‌نقص برای فصل هالووین» توصیف کرد و آن را برای پرش‌های ترسناک خاص بازی و طراحی صدا ستود. این بازی به بسیاری از بازی‌های دیگر با این خو و سرشت، مانند "مرگ سحری" تشبیه شده‌است.
این فهرست گروه‌های حقوق جانوران ، گروه‌هایی در جنبش حقوق جانوران را دربر می‌گیرد. چنین گروه‌های حقوق حیوانات در راستای آرمان‌های خود تلاش می‌کنند، که شامل این دیدگاه است که جانوران باید حقوقی برابر با انسان داشته باشند، مانند عدم استفاده از آنها در صنایع تحقیقاتی، غذایی، پوشاک و سرگرمی، و به دنبال پایان دادن به وضعیت جانوران به عنوان دارایی هستند. (به رفاه جانوران نگاه کنید)
این فهرست فقط شامل گروه‌ها، سازمان‌ها و شبکه‌های مقاومت بدون رهبر است که مقاله‌های در ویکی‌پدیا دارند.
توطئه () یک تله‌فیلم جنگی بریتانیایی به کارگردانی فرانک پیرسون دربارهٔ کنفرانس وانزه است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد.
فیلم‌نامهٔ این فیلم که با استفاده از متنِ اصلی گفتگوهای آن کنفرانس در سال ۱۹۴۲ نگاشته شده، به روان‌شناسی افسران حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان می‌پردازد که در طراحی راه حل نهایی در پاسخ به مسئله یهود شرکت داشتند.
عبداللطیف عباس (؛ زادهٔ ) دونده سرعت اهل کویت بود.
خالد عبدالقدوس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل کویت است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی العربی کویت، باشگاه فوتبال الیرموک کویت، و باشگاه ورزشی الشباب کویت اشاره کرد.
علی عبدالرضا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
محمد العازمی (؛ زادهٔ ) دونده دو نیمه‌استقامت اهل کویت است.
محمد جاسم بن حاجی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بود.
بارنابی کی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "اسکار و لوسیندا"، "توطئه"، "پنج"، "ترفندهای نو"، "دکتر هو"، "شهر هالبی"، "آدمکشان میدسامر"، "مأموران مخفی"، "شاهد خاموش"، "تلفات"، "شکسپیر عاشق"، "کارت‌پخش‌کن" و "رخنه‌گر" اشاره کرد.
بار یوحای () یک شهرک مذهبی یهودی در شمال اسرائیل است. در نزدیکی کوه مرون قرار دارد و تحت صلاحیت شورای منطقه ای الجلیل شمالی بد. تا سال جمعیت آن ۱.۰۱۴ نفر بوده‌است.
کیبوتص بار یوحای در سال ۱۹۷۷ به عنوان محل اقامت مهاجران از اتحاد جماهیر شورویتأسیس شد. با این حال، مهاجران نه علاقه ای به زندگی در چنین فاصله ای از یک شهر و نه در چنین شرایط سختی داشتند (هر ضلع یک دوبلکس کمتر از ۶۰ متر مربع بود). مقامات آژانس یهود پس از آن شهرک ناموفق را به خانواده‌های صهیونیست مذهبی و اعضای موشاو نزدیک پیشنهاد کردند. این حرکت موفقیت‌آمیز بود و بار یوحای با بیش از ۱۰۰ خانواده از جمله گروه کوچکی از مهاجران کانادایی بزرگ شد.
این روستا در زمین روستای خالی از سکنه عربی صفصاف واقع شده‌است که روستاییان آن پس از کشتار صفصاف در اکتبر ۱۹۴۸ در جریان جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ به لبنان گریختند.Khalidi, Walid (1992), p. 491, All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in 1948, Washington D.C. : Institute for Palestine Studies,
نام این جامعه از نام خاخام شمعون بار یوحای گرفته شده‌است که طبق سنت یهودی در کوه مرون در همان نزدیکی به خاک سپرده شد.
دفاع از جانوران کوه راکی یک سازمان غیرانتفاعی (سازمان سی ۵۰۱) مستقر در ایالات متحده بود که به از بین بردن درد و رنج تحمیلی جانوران توسط انسان در منطقه کوه راکی کمک کرد. این گروه در سال ۱۹۹۴ تشکیل شد. دفاع از جانوران کوه راکی، مأموریت خود را از طریق آموزش عمومی، آگاهی‌رسانی به جامعه، دادخواهی، قانون‌گذاری و کار عملی پیش برد. از ماه مه، ۲۰۱۰، این گروه تحت رهبری مدیر اجرایی کارن برسلین، به عدالت برای جانوران در کوه راکی تغییر نام داد.
عملیات سپیده‌دم () یک فیلم جنگی آمریکایی به کارگردانی لوئیس گیلبرت است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد. این فیلم دربارهٔ عملیات انتروپوید و ترور اس‌اس-اوبرگروپن‌فورر راینهارت هایدریش رئیس اداره اصلی امنیت رایش و معاون فرماندار بوهم و موراویا است.
شبه‌نظامیان حقوق جانوران یک بنر است که توسط فعالان حقوق جانوران استفاده می‌شود که در اقدام عملی مستقیم با استفاده از انواع تاکتیک‌ها شرکت می‌کنند که سیاست جبهه آزادی‌بخش جانوران را برای اتخاذ تمام اقدامات احتیاطی لازم برای جلوگیری از آسیب به زندگی انسان نادیده می‌گیرد.
محمد البریکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت است.
صالح البریکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت است.
" یک کشور، دو سیستم " (به انگلیسی: "One country, two systems") یک اصل قانون اساسی جمهوری خلق چین است که حکومت هنگ کنگ و ماکائو را پس از تبدیل شدن به مناطق اداری ویژه چین در سال‌های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۹ توصیف می‌کند.
این اصل قانون اساسی در اوایل دهه ۱۹۸۰ در جریان مذاکرات هنگ کنگ بین چین و پادشاهی متحده بریتانیا تدوین شد. این اصل شرط می‌کرد که تنها یک چین وجود داشته باشد، اما این سرزمین‌ها می‌توانند سیستم‌های اقتصادی و اداری خود را نگه دارند، در حالی که بقیه سرزمین اصلی چین از سیستم سوسیالیسم با ویژگی‌های چینی استفاده می‌کنند. بر اساس این اصل، هر یک از این دو منطقه می‌توانند همچنان نظام حکومتی، حقوقی، اقتصادی و مالی ویژهٔ خود را داشته باشند، از جمله روابط تجاری با کشورهای خارجی، که همگی مستقل از سرزمین اصلی هستند.
با این حال، از سال ۲۰۲۰، در نتیجه تصویب قانون امنیت ملی توسط هنگ کنگ در ۳۰ ژوئن همان سال، ایالات متحده و بریتانیا دولت چین را به نقض جدی این اصل محکوم کردند.
جمهوری خلق چین همچنین پیشنهاد کرده‌است که این اصل را در اتحاد چین با تایوان به کار گیرد.
باشگاه فوتبال ریوپله یک باشگاه فوتبال پرتغالی بود که سال ۱۹۵۸ در ویلا نوا د فامالیکاو، براگا تأسیس شد. در حال حاضر این باشگاه فقط در رده سنی نوجوانان و برای توسعه فوتبال جوانان فعالیت می‌کند. این باشگاه تنها یک بار در لیگ برتر پرتغال سابقه بازی دارد که در فصل ۱۹۷۷–۱۹۷۸ بود و پس از یک فصل این باشگاه به دسته پایین سقوط کرد. از برجسته‌ترین بازیکنان سابق باشگاه می‌توان به ژرژه ژسوس و ژوزه روماو اشاره کرد.
خالد الفضلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الکویت و باشگاه ورزشی کاظمه کویت اشاره کرد.
صفصاف ( "صافصاف"، به معنی بید مجنون) یک روستای فلسطینی در ۹ کیلومتری شمال غربی صفد در فلسطین پیش از تشکیل دولت اسرائیل بوده‌است. روستاییان آن پس از کشتار صفصاف در اکتبر ۱۹۴۸، در خلال جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ به لبنان گریختند.
این روستا در زمان رومیان صفصوفه نامیده می‌شد.Khalidi, 1992, p. 490
به گفته یاقوت حموی، در سال ۹۵۰ میلادی توسط حاکم حمدانی حلب، سیف الدوله، مورد حمله واقع شد.Le Strange, 1890, p. 526
در اوایل قرن شانزدهم پس از میلاد، صفصاف به امپراتوری عثمانی ملحق شد و طبق اسناد مالیاتی ۱۵۹۶، این روستا روستایی در "ناحیه" ("شاخه") جیره، بخشی از سنجق صفد بود. ۲۵ خانوار سکنه داشت که ۱۳۸ نفر تخمین زده می‌شود که همگی مسلمان بودند. روستاییان نرخ مالیات ثابتی معادل ۲۵ درصد برای چندین اقلام کشاورزی از جمله گندم، جو، زیتون و میوه و همچنین انواع دیگر محصولات مانند کندو و بز پرداخت می‌کردند. در مجموع ۳۷۱۴ آقچه. یک چهارم درآمد به وقف (وقف دینی) تعلق می‌گرفت.Hütteroth and Abdulfattah, 1977, p.177, quoted in Khalidi, 1992, p. 490Note that Rhode, 1979, p. 6 writes that the register that Hütteroth and Abdulfattah studied was not from 1595/6, but from 1548/9
در سال ۱۸۳۸ صفصاف به عنوان روستایی در ناحیه صفد شناخته شد،Robinson and Smith, 1841, vol 3, 2nd appendix, p. 134 در حالی که در سال ۱۸۷۵ ویکتور گوئرین آن را به عنوان روستایی با پانزده خانواده مسلمان توصیف کرد.Guérin, 1880, pp. 418-419
در سال ۱۸۸۱ پی‌ای‌اف در بررسی فلسطین غربی، صفصاف را به عنوان یک روستای کوچک در یک دشت با جمعیتی حدود ۱۰۰ نفر توصیف کرد. آنها همچنین خاطرنشان کردند که «سنگ‌های تزئینی یک ساختمان عمومی از قبل موجود» در در مسجد روستا ساخته شده‌است.Conder and Kitchener, 1881, SWP I, p. 257. Quoted in Khalidi, 1992, p. 491 روستاییان به کشت درختان زیتون و انجیر و تاکستان می‌پرداختند.Conder and Kitchener, 1881, SWP I, p.200. Quoted in Khalidi, 1992, p. 491
فهرستی از جمعیت در حدود سال ۱۸۸۷ نشان می‌دهد که صفصاف حدود ۷۴۰ سکنه دارد که همگی مسلمان هستند.Schumacher, 1888, p. 190
صفصاف در سال ۱۹۲۲ بخشی از قیمومیت بریتانیا شد. در این مدت روستا در ضلع شرقی بزرگراه صفد - ترشیحا قرار داشت و در جهت شمال شرقی - جنوب غربی امتداد داشت. همه ساکنان صفصاف مسلمان بودند. یک مسجد و چند مغازه در مرکز روستا قرار داشت و یک مدرسه ابتدایی نیز در این دوره تأسیس شد. کشاورزی عمده‌ترین فعالیت اقتصادی بود و هم از چشمه آبیاری و هم از طریق دیم آبیاری می‌شد. در زمین شمال روستا میوه و زیتون کشت می‌شد.
در سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین، صفصاف دارای ۵۲۱ مسلمان بود،Barron, 1923, Table XI, Sub-district of Safad, p. 41 که در سرشماری سال ۱۹۳۱ به ۶۶۲ نفر افزایش یافت که هنوز همگی مسلمان و در مجموع ۱۲۴ خانه بودند.Mills, 1932, p.
در آمار سال ۱۹۴۵، طبق یک بررسی رسمی زمین و جمعیت، جمعیت آن ۹۱۰ مسلمان، با مجموع ۷۳۹۱ دونوم زمین بود. از این تعداد، در مجموع ۲۵۸۶ دانه به غلات اختصاص یافت. ۷۶۹ دونوم آبیاری یا برای باغ‌ها استفاده می‌شد،Government of Palestine, Department of Statistics. "Village Statistics, April, 1945". Quoted in Hadawi, 1970, p. 121 در حالی که ۷۲ دونم منطقه ساخته شده (شهری) بود.Government of Palestine, Department of Statistics. "Village Statistics, April, 1945." Quoted in Hadawi, 1970, p. 171
در ۲۹ اکتبر ۱۹۴۸، نیروهای اسرائیلی به عنوان بخشی از عملیات حیرام به روستا حمله کردند. پس از تسلیم روستاییان، حدود ۵۰ تا ۷۰ مرد در حبس قتل‌عام شدند و چهار زن گزارش دادند که مورد تجاوز قرار گرفته‌اند.Benvenisti, 2000, p. Nazzal, 1978, pp. 93-96Morris, 2004, p. 481 سوابق ارتش اسرائیل برای این قتل‌عام محرمانه باقی مانده‌است.
در سال ۱۹۴۹ کفر هوشن در زمین روستا و به دنبال آن بار یوحای در سال ۱۹۷۹ و همچنین در زمین روستا تأسیس شد.
در سال ۱۹۹۲ دربارهٔ محدوده روستا چنین شرح داده شده‌است: «این سایت مملو از علف و درختان پراکنده‌است که در میان آنها چند تراس و انبوه سنگ از خانه‌های ویران دیده می‌شود. در چند خانه اسرائیلی‌ها زندگی می‌کنند. بخشی از زمین‌های اطراف توسط آبادی‌ها مورد کشت قرار می‌گیرند و بقیه آن جنگلی است.»
گناروبان وینوث یک بازیکن تیم فوتبال سریلانکا است که در پست هافبک بازی می‌کند.
جاکنا (به انگلیسی: Jaakna) روستایی در دهستان لانه-نیگولا، شهرستان لانه واقع در غرب کشور استونی است. (retrieved 28 July 2021)
صَلحَه () که گاهی به معنای «محل خوب و سالم» ترجمه می‌شود،William Lancaster, Fidelity Lancaster, "People, Land and Water in the Arab Middle East: Environments and Landscapes in the Bilâd ash-Shâm," Routledge 2013, p.98 یک روستای عرب‌نشین فلسطینی بود که در ۱۲ کیلومتری شمال غربی صفد قرار داشت.
توافقنامه مرزی فرانسه و بریتانیا در سال ۱۹۲۰، صلحه را در محدوده مرزهای لبنان فرانسه قرار داد و آن را بخشی از خاک لبنان طبقه‌بندی کرد.Between Palestine and Lebanon: Seven Shi‘i Villages as a Case Study of Boundaries, Identities, and Conflict, Asher Kaufman این روستا یکی از ۲۴ روستایی بود که در سال ۱۹۲۴ مطابق با تعیین مرز بین فلسطین قیمومت بریتانیا و قیمومیت فرانسه برسوریه و لبنان در سال ۱۹۲۳ به کنترل بریتانیا منتقل شد. درنتیجه این روستا تا سال ۱۹۴۸ بخشی از فلسطین بود.
بر اساس طرح تقسیم سازمان ملل متحد برای فلسطین در سال ۱۹۴۸، صلحه باید در دولت پیشنهادی عربی گنجانده می‌شد، در حالی که مرز بین آن و دولت پیشنهادی یهودی قرار بود به شمال منطقه ساخته شده روستا کشیده شود.Moore, 2004, p. 160.
در طول جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، اندکی قبل از خالی شدن کامل روستا، صلحه محل قتل‌عام افراد توسط نیروهای اسرائیلی اندکی قبل از خالی شدن کامل روستا بود.Morris, 2004, p. 498 بناهای ساخته‌شده در روستا به استثنای یک مدرسه ابتدایی پسرانه نیز تخریب شد.
چندین بنای قدیمی از جمله قبرهای صخره‌ای، آثاری از کف‌های معرق‌کاری‌شده و ماشین‌های روغن‌کاری در روستا وجود داشت. در نزدیکی خربات صنیفه آثار باستانی مانند یک کف پرس دایره ای وجود داشت. در سال ۲۰۰۱ یک چرخشت در این منطقه کشف شد.Frankel, 2005, Yir’on
در سال ۱۸۸۱، بررسی پی‌ای‌اف در بررسی غرب فلسطین، صلحه را روستایی با حدوداً ۲۰۰ نفره توصیف کرد که باغ‌های اطراف را کشت می‌کردند و خانه‌های خود را از سنگ‌های بازالت که با گل ملات‌کاری شده بودند، می‌ساختند. آنها آب آشامیدنی خود را از چندین آب‌انبار و یک حوض بزرگ می‌گرفتند.Conder and Kitchener, 1881, SWP I, pp. 202 -203, Quoted in Khalidi, 1992, p. 492
جمعیت این روستا را مسلمانان شیعه تشکیل می‌دادند و روستا یک مدرسه ابتدایی برای پسران داشت.
در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین جمعیت "صلحه" ۷۴۲ مسلمان و در مجموع ۱۴۲ خانه بود.Mills, 1932, p.
طبق آمار سال ۱۹۴۵، جمعیت این روستا با مارون الراس و یارون، جمعاً ۱۰۷۰ مسلمان با ۱۱۷۳۵ دونوم زمین، بر اساس بررسی رسمی زمین و جمعیت، شمارش شد. از این تعداد، ۷۴۰۱ دونم به غلات، ۴۲۲ دونم آبیاری یا برای باغات استفاده می‌شد، و ۵۸ دونوم به منطقه ساخته شده (شهری) اختصاص داشت.Government of Palestine, Department of Statistics. "Village Statistics, April, 1945." Quoted in Hadawi, 1970, p. 171
بین ۳۰ اکتبر ۱۹۴۸ و ۲ نوامبر ۱۹۴۸، صلحه اولین روستا از سه روستا (دیگر صفصاف و جش) بود که در آن قتل‌عام توسط تیپ هفتم نیروهای دفاعی اسرائیلMorris, 2004, p. 487 به فرماندهی ژنرال موشه کارمل انجام شد.Rogan, 2007, p. 53.
در مورد صلحه، منابع آرشیوی اسرائیلی می‌گویند که سربازان وارد روستا شده و یک ساختمان، (احتمالاً یک مسجد)، را منفجر کردند و ۶۰ تا ۹۴ نفر را که در داخل آن پناه گرفته بودند را کشتند.Morris, 2004, p. 487 این تخمین‌ها بر اساس شواهد مستندی است که شامل یادداشت روزانه ۶ نوامبر ۱۹۴۸ توسط یوسف نهمانی است. هنگامی که مقالات نهمانی برای اولین بار توسط فرمانده وی یوسف ویتز در سال ۱۹۶۵ منتشر شد و با انگیزه‌های تبلیغاتی هدایت شد، او آن را شستشو داد تا جزئیات جنایاتی مانند مواردی که در صلحه اتفاق افتاده را حذف کند.Aida Essaid, "Zionism and Land Tenure in Mandate Palestine," Routledge 2013 p.231. نهمانی می‌گوید «۶۰ تا ۷۰ مرد و زن پس از «افراشتن پرچم سفید» به قتل رسیدند.»Morris, 2004, p. 500 همچنین موریس یادداشت‌های دست‌نویسی دارد که اهارون کوهن از جلسه کمیته سیاسی ماپام در ۱ گرفته‌است. نوامبر ۱۹۴۸ که در آن جلیله یا موشه ارم نوشته شده‌است: «۹۴ در صلحه در خانه ای منفجر شد». در گزارش‌های ضبط شده از مصاحبه با خانواده‌های صلحه، که اکنون ساکن لبنان هستند، رابرت فیسک نسخه متفاوتی ارائه می‌دهد. نمر عون (متولد ۱۹۱۵)، یکی از دو بازمانده قتل‌عام در میدان این روستا، می‌گوید که وقتی ارتش یهود وارد شد، اعلامیه‌هایی به روستاییان داده شد که در آن نوشته شده بود در صورت تسلیم شدن از آنها در امان خواهند ماند، که که همه به آن دستور عمل کردند. منطقه توسط سیزده تانک محاصره شده بود (سایر روایت‌ها از ۱۰ ماشین زرهی صحبت می‌کنند) و در حالی که روستاییان در کنار هم ایستاده بودند، اسرائیلی‌ها تیراندازی کردند. او با پنهان شدن در زیر اجساد و سپس خزیدن در زیر پوشش شب، یافتن یک الاغ و سوار کردن آن به مارون الراس برای عمل جراحی زنده ماند، اگرچه زخمی شد.Robert Fisk,"The Great War for Civilisation:The Conquest of the Middle East," (2005) Harper Perennial 2006 p0.457. در مصاحبه قبلی عون گفت که روستاییان از یک فریاد برای تجمع در میدان روستای مقابل یک مسجد احضار شدند. دو افسر اسرائیلی در حین جمع شدن اهالی چند جرعه قهوه نوشیدند. سپس از جمعیت خواسته شد تا اسلحه‌های خود را تحویل دهند و سپس به افسر عرب زبان برای گفتگو با نیروهای خود روی آورد و پس از آن مسلسل‌های بالای خودروهای زرهی تیراندازی کردند و حدود ۷۰ روستایی را کشتند. اجساد را چهار روز رها کردند تا پوسیده شوند و سپس بولدوزرهای اسرائیلی آمدند و آنها را داخل مسجد انباشتند و سپس با مواد منفجره منفجر شد. بسیاری از روستاییان امیدوار بودند که برگردند و در نزدیکی روستاهای لبنان با اقوامشان منتظر بودند، اما در نهایت در حومه شبریحه در صور ساکن شدند.Nicholas Blanford, 'Zionism’s first Lebanese victims remembered,' The Daily Star May 14, 1998.
پس از پایان حمله، ساکنان باقی مانده روستا رانده شدند،Morris, 2004, p. 498 که بخشی از مهاجرت فلسطینیان در سال ۱۹۴۸ بود. نهمانی که از ۶۷ مرد و زن کشته شده در میدان دهکده صحبت می‌کرد، در نوشته‌های روزانه‌اش از خود می‌پرسید: «آنها مانند نازی‌ها با چنین ظلمی از کجا آمده‌اند؟ . . آیا هیچ راه انسانی تر از این روش‌ها برای اخراج ساکنان وجود ندارد؟.»Aida Essaid, "Zionism and Land Tenure in Mandate Palestine," Routledge 2013 p.231.
یوآو گلبر، صلحه را در کنار دیر یاسین، ابو شوشا، صفصاف و لیده به عنوان بخشی از «مجموعه قتل عام فلسطینیان… دهکده‌هایی که فلسطینی‌ها ادعا می‌کردند که جنایات رخ داده‌است» فهرست می‌کند.Gelber, 2006, p. 324.
سلمان ابوسیتا نویسنده "اطلس فلسطین" تعداد آوارگان فلسطینی از صلحه در سال ۱۹۹۸ را ۷.۶۲۲ نفر تخمین زد.
ولید خالدی می‌نویسد که از آنچه امروزه از بناهای ساخته شده صلحه باقی مانده‌است، «تنها نقطه عطف باقی مانده یک ساختمان طولانی است (که ممکن است یک مدرسه بوده باشد) با پنجره‌های بلند زیاد. این سایت یک منطقه مسطح و عمدتاً زیر کشت است. بخش عمده ای از زمین‌های اطراف توسط کشاورزان اسرائیلی مورد کاشت سیب قرارگرفته‌اند.»
محله‌های یهودی اسرائیلی یرون و آویویم در اراضی سابق صلحه واقع شده‌اند.
اتحادیه پاسداری و مبارزه‌خواهی ملی‌گرایان آلمان (؛ Kershaw, Ian. "Hitler: 1889-1936: Hubris" (1998)) بزرگترین و فعال‌ترین سازمان یهودستیزی آلمان پس از جنگ جهانی اولBeurteilung des Reichskommissars für Überwachung der öffentlichen Ordnung in einem Schreiben an den Staatsgerichtshof zum Schutze der Republik, 20 November 1922, quoted from Lohalm 1970, pg. 11. و یکی از سازمان‌های اصلی تشکیل‌دهندهٔ جنبش فلکیش در جمهوری وایمار بود که نظام دموکراتیک-پارلمانی آن را به طور یکجانبه رد کرد. ادارۀ نشر این سازمان کتاب‌هایی منتشر کرد که بر عقاید رهبران حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان همچون هاینریش هیملرPadfield, Peter. "Himmler: Reichsführer SS". New York: Henry Holt, 1990. p. 107 تأثیر زیادی گذاشت و پس از انحلال (حوالی ۱۹۲۴) بسیاری از اعضای آن در نهایت به نازی‌ها پیوستند.
Kershaw, Ian. "Hitler: 1889-1936: Hubris". New York: Norton (1998)
مانیفست این سازمان «"اگر من قیصر بودم"» () را هاینریش کلاس رئیس اتحادیه پان‌ژرمن‌ها نوشته بود که شعارش «آلمان برای آلمانی‌ها» بود.Ulrich Sieg, Deutschlands Prophet. Paul de Lagarde und die Ursprünge des modernen Antisemitismus, München 2007, pg. 327.
نماد این سازمان یک «گل گندم آبی با یک صلیب شکسته» و با همان شعار «آلمان برای آلمانی‌ها» بود.
Ulrich Sieg highlights another motto: "Deutschland den Deutschen" ("Germany for the Germans"). See
مارینا سرگئیونا ویازوفسکا (؛ زادهٔ ) ریاضی‌دان اهل اوکراین است.
مارینا ویازوفسکا ریاضیدان ۳۷ ساله اوکراینی دومین زنی بعد از مریم میرزاخانی شد که برنده جایزه فیلدز شده‌است.
او برای کار در زمینه یک معمای قدیمی چند صد ساله موسوم «به هم‌پوشانی گوی‌ها» برنده این جایزه شده‌است. هم‌پوشانی گوی‌ها یعنی یافتن حداکثر تعداد کره‌هایی که می‌توان در یک فضای محدود و مشخص جا داد. ریاضی‌دان‌ها معمولاً برای حل این مسئله به هندسه سه‌بعدی و قرار دادن گوی‌ها در هرم روی می‌آورند.
این جایزه هر چهار سال یکبار اهدا می‌شود و قرار بود مراسم آن در سنت‌پترزبورگ انجام شود که به دلیل حمله روسیه به اوکراین به هلسینکی پایتخت فنلاند منتقل شد.
ویازوفسکا در کیف به دنیا آمد. او بزرگترین خواهر بین سه خواهر است. پدر او شیمیدانی بود که در شرکت هوافضای آنتونوف کار می‌کرد و مادر او یک مهندس بود. او در مدرسه مخصوص دانش آموزان باهوش در علم و تکنولوژی ( در کیف تحصیلات دبیرستان خود را گذراند.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه تحقیقاتی کلی و نشان فیلدز شده‌است.
برایان اوجدا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه است که در حال حاضر در پست هافبک برای باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست، از باشگاه‌های حاضر در لیگ برتر فوتبال انگلیس به میدان می‌رود.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان، امید و بزرگسالان پاراگوئه بازی کرده‌است.
اوجدا کار خود را با باشگاه الیمپیا پاراگوئه آغاز کرد. او در پایان فصل ۲۰۱۸ به فوتبال بزرگسالان ارتقا یافت و در اولین بازی حرفه‌ای خود در ۲ دسامبر در پیروزی ۳–۲ مقابل سول دی آمریکا ظاهر شد. او در نیمه دوم تعویض شد. او همچنین در آن سال در سه بازی کوپا پاراگوئه شرکت کرد. در مارس ۲۰۱۹، اوجدا قرارداد خود را تمدید کرد.
پس از بازی نکردن در طول فصل ۲۰۱۹، اوجدا به باشگاه دفنسا ی جاستیسیا از باشگاه‌های حاضر در لیگ برتر فوتبال آرژانتین قرض داده شد.
در ۳۱ اوت ۲۰۲۱، اوجدا با قراردادی چهارساله، به باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست در چمپیونشیپ ملحق شد. او اولین بازی خود را در تساوی بدون گل مقابل باشگاه فوتبال لوتون تاون در ۲۳ نوامبر ۲۰۲۱ انجام داد.
اوجدا سابقه بازی برای تیم‌های ملی پایه پاراگوئه را دارد.
او ۸ بار در مسابقات کوپا آمریکا زیر ۱۷ سال در سال ۲۰۱۷ به میزبانی شیلی بازی کرد.
وی هم‌چنین در سال ۲۰۱۹، در مسابقات زیر ۲۰ سال قهرمانی ملت‌های آمریکای جنوبی با پیراهن پارگوئه به میدان رفت.
او اولین بازی خود را برای تیم بزرگسالان پاراگوئه در ۲ سپتامبر ۲۰۲۱ در مقدماتی جام جهانی مقابل اکوادور انجام داد که در نهایت با باخت ۰–۲ خارج از خانه همراه شد. او در دقیقه ۶۵ جانشین هوگو مارتینز شد.
باشگاه الیمپیا () یک باشگاه ورزشی پاراگوئه است که در شهر آسونسیون واقع شده‌است. این باشگاه انجام ورزش‌های مختلف را ترویج می‌کند که بیشترین اهمیت را به ورزش‌های فوتبال، راگبی و بسکتبال داده‌است که اولی بالاترین اولویت و موفق‌ترین است. آنها در ۲۵ ژوئیه ۱۹۰۲ توسط گروهی از جوانان پاراگوئه ای تأسیس شدند و نام آن از ایده بنیانگذار اصلی آن، ویلیام پاتس، هلندی مقیم پاراگوئه، که پدر فوتبال پاراگوئه به حساب می‌آید، زیرا این ورزش را در این کشور آمریکای جنوبی معرفی کرده‌است نشات می‌گیرد. در سطح بین‌المللی، این باشگاه به عنوان Olimpia Asunción شناخته می‌شود تا خود را از باشگاه‌های فوتبال آمریکای لاتین به همین نام متمایز کند.
در ۲۳ نوامبر ۱۹۰۱، قبل از تشکیل باشگاه المپیا، ویلیام پاتس اولین مسابقه ای را بین دو تیم از شاگردانش ترتیب داد که سپس جوانان را مشتاق ساختن یک تیم ورزشی در پاراگوئه کرد. المپیا در ۲۵ ژوئیه ۱۹۰۲ تأسیس شد و قدیمی‌ترین تیم فوتبال پاراگوئه بود. این باشگاه توسط ویلیام پاتس هلندی، همراه با یاران پاراگوئه‌ای‌اش، سیلا گودوی، فرناندو اس. پاسکوال، خوزه ای. تورس، گوستاوو ام. کرواتو، هکتور کاباناس، خوان رودی، آنتونیو پدرازا، لوئیس مارکوس، خوان مارا و خنارو گوتیرز یگروس تأسیس شد.
اساس‌نامه تأسیس باشگاه در خانه خانواده رودی، واقع در خیابان‌های آزارا و ایندیپندنسیا ناسیونال در مرکز شهر آسونسیون، پاراگوئه نوشته شد. آن شب سه نام برای باشگاه پیشنهاد شد: پاراگوئه، اسپارتا و الیمپیا. تصمیم نهایی به ویلیام پاتس رسید که «باشگاه الیمپیا» را به عنوان نام رسمی تیم، به افتخار شهر یونانی الیمپیا، جایی که بازی‌های المپیک در آنجا متولد شد، انتخاب کرد.
المپیا همچنین برای آموزش ورزشکارانی که به جز فوتبال در سایر ورزش‌ها مانند بوکس، شنا، تنیس و هندبال به رقابت می‌پردازند، به خوبی شناخته شده‌است. المپیا همچنین تیم فوتسال موفقی دارد که در حال حاضر در لیگ دسته اول فوتسال پاراگوئه بازی می‌کند.
اصلی‌ترین رشته ورزشی این باشگاه فوتبال است و الیمپیا یکی از قدیمی‌ترین و موفق‌ترین باشگاه‌های تاریخ پاراگوئه به حساب می‌رود.
درست مانند فوتبال، المپیا موفق‌ترین تیم بسکتبال پاراگوئه است. از سال ۱۹۳۷، ۲۹ قهرمانی ملی را به دست آورده‌است، که دوازده عنوان متوالی از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۷ به عنوان شگفت انگیزترین شاهکار در رزومه آنها حساب می‌شود.
در ۲۹ آوریل ۲۰۱۹، مارکو ترواتو، رئیس باشگاه، در توییتر پست کرد که المپیا یک بخش اتحادیه راگبی را برای رقابت در سوپرلیگا جدید آمریکانا د راگبی برای فصل افتتاحیه آن در سال ۲۰۲۰ راه اندازی خواهد کرد.این تیم که الیمپیا لاینز نام دارد، تنها نماینده پاراگوئه در این رقابت‌ها خواهد بود.Ceibos, el equipo privado del millón de dólares by Sergio Stuart "Olé", November 28, 2019Nace la Superliga Americana, un impulso vital para el rugby regional by Alejo Miranda "La Nación", December 1, 2019
وِقاحَت یا قِباحَت به هر گفته یا عملی گفته می‌شود که به شدت به اخلاق رایج آن زمان توهین کند. این واژه برای نشان‌دادن انزجار و خشم شدید اخلاقی به کار می‌رود. به عنوان یک اصطلاح حقوقی، این کلمه معمولاً برای تعریف افرادی که درگیر فعالیت‌های بی‌شرمی جنسی و دفعی هستند، و همچنین به گفته‌های مرتبط با سخنان ناسزا اشاره می‌کند.
واژهٔ انگلیسی آن از واژهٔ لاتین «""»، (بیمار، منزجرکننده، گستاخی) با ریشه‌شناسی نامشخص مشتق شده‌است. مترادف‌های فارسی آن همچنین می‌توانند بی‌شرمی، بی‌حیایی، هرزگی یا مستهجن باشند.
در ایالات متحده، مسائل مربوط به وقاحت باعث ایجاد محدودیت در آزادی بیان و مطبوعات می‌شود، که در غیر این صورت توسط اولین متمم قانون اساسی ایالات متحده محافظت می‌شود.
قانون وقاحت فدرال در ایالات متحده غیرعادی است زیرا استاندارد ملی یکسانی وجود ندارد. پاتر استوارت، قاضی سابق دیوان عالی ایالات متحده آمریکا، در تلاش برای طبقه‌بندی مواردی که دقیقاً «آنچه وقاحت را نشان می‌دهد» چنین نوشت: «من امروز تلاش نمی‌کنم تا تعریفی را برای انواع مطالبی که از نظر من پذیرفته‌شده هستند، ارائه کنم [...] اما اگر چنین چیزی را ببینم، می‌دانم»"Jacobellis v. Ohio", 378 U.S. 184, 197 (1964). در ایالات متحده، حکم دادگاه عالی در سال ۱۹۷۳ در مورد "میلر در برابر کالیفرنیا" یک آزمایش سه‌لایه برای تعیین اینکه چه چیزی وقیح—و در نتیجه محافظت‌نشده‌است، انجام داد؛ در مقابل آن همچنین موضوعاتی که صرفاً به عشق شهوانی اشاره می‌کنند مطرح شد که به صورت قانونی توسط متمم اول قانون اساسی ایالات متحده محافظت می‌شود. وارن برگر، رئیس قاضی دادگاه با ارائه نظر دادگاه نوشت:
رهنمودهای اساسی باید چنین باشند: (الف) آیا یک فرد رایج که معیارهای جامعهٔ معاصر را می‌داند و به کار می‌گیرد، این اثر را به‌طور کلی، برای علاقهٔ اولیه جذاب می‌داند یا خیر، (ب) اینکه آیا اثر به شیوه‌ای آشکارا توهین‌آمیز، رفتار جنسی‌ای که به‌طور خاص توسط قانون قابل اجرا تعریف شده‌است را به تصویر می‌کشد یا توصیف می‌کند؛ و (پ) اینکه آیا اثر، در مجموع، فاقد ارزش جدی ادبی، هنری، سیاسی یا علمی است."Miller v. California", 413 U.S. 15, 24 (1972).
قانون وقاحت در موارد زیر مورد انتقاد قرار گرفته‌است:
با وجود این انتقادات، قوانین وقاحت دربارهٔ میلر اجرا شدند. برخی از ایالت‌ها قوانینی را تصویب کرده‌اند که سانسور را در مدارس، دانشگاه‌ها و کتابخانه‌ها الزامی می‌کنند، حتی اگر کمک‌های دولتی دریافت نکنند که نیازمند سانسور در این مؤسسات باشد. این‌ها شامل آریزونا، کنتاکی، میشیگان، مینه‌سوتا، کارولینای جنوبی و تنسی است. در سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۲، بیست ایالت دیگر در حال بررسی چنین قانونی بودند.
هرزه‌نگاری کودک به تصاویر یا فیلم‌ها (همچنین به عنوان تصاویر کودک‌آزاری شناخته می‌شود) اشاره دارد. به این ترتیب، هرزه‌نگاری بصری کودک، سابقه سوءاستفاده جنسی از کودکان است. سوءاستفاده از کودک در طول اعمال جنسی که در تولید پورنوگرافی کودکان ثبت می‌شود، رخ می‌دهد، و چندین استاد روانشناسی بیان می‌کنند که خاطرات این سوءاستفاده‌ها تا زمانی که سوابق بصری وجود داشته باشد و به آنها دسترسی شود و «به‌طور هرزه یا فاسد» مورد سوءاستفاده قرار گیرد، حفظ می‌شود. برخی کشورها همچنین نوشته‌هایی را در این مورد ممنوع می‌کنند—که فعالیت‌های جنسی صریح مربوط به کودک را به قلم می‌کشند.
در "نیویورک در برابر فربر"، دادگاه عالی ایالات متحده حکم داد که برای غیرقانونی‌شدن هرزه‌نگاری کودکان لازم نیست که از نظر قانونی وقیح باشد. دادگاه حکم داد که برخلاف انواع تصاویر در نظر گرفته شده در "میلر"، تصاویری که آسیب اساسی به کودکان را به تصویر می‌کشند، نیازی به توسل به «منافع محتاطانه افراد عادی» ندارند. به‌طور کلی، به منظور ممنوع شدن. یکی دیگر از تفاوت‌های قانون اساسی ایالات متحده در مورد وقاحت و قوانین مربوط به هرزه‌نگاری کودکان این است که دیوان عالی در "استنلی در برابر جورجیا"، که در اختیار داشتن مواد وقیح نمی‌تواند جرم‌انگاری شود، در حالی که در "آزبورن در برابر اوهایو"، دادگاه عالی حکم داد که داشتن پورنوگرافی کودکان می‌تواند جرم‌انگاری شود. دلیل آن این بود که انگیزهٔ جرم‌انگاری داشتن پورنوگرافی کودکان «تخریب بازاری برای استفاده استثمارگرانه از کودکان» به جای جلوگیری از مسموم‌کردن ذهن بینندگان آن بود. سه قاضی مخالف در آن پرونده استدلال کردند: «در حالی که استثمار جنسی از کودکان بدون شک یک مشکل جدی است، اوهایو از سلاح‌های دیگری برای مبارزه با آن استفاده می‌کند.»
معمولاً فیلم‌های سانسورشده با درجه‌بندی «X؛ ایکس» نشان داده می‌شود که برخی از فیلم‌ها تحت آن دسته‌بندی می‌شوند. برجسته‌ترین فیلم‌هایی که درجهٔ «X» دریافت کردند، «"دیپ ثروت"» (۱۹۷۲) و "اهریمن درون دوشیزه جونز" (۱۹۷۳) بودند. این فیلم‌ها رابطهٔ جنسی آشکار، غیر شبیه‌سازی‌شده و نفوذی را نشان می‌دهند که به عنوان بخشی از یک طرح معقول با ارزش‌های تولیدی قابل احترام ارائه شده‌است. برخی از مقامات ایالتی برای محافظت از «معیارهای جامعهٔ محلی» دستوراتی علیه چنین فیلم‌هایی صادر کردند. نمایش "دیپ ثروت" در نیویورک در اواسط فیلم توقیف شد و غرفه‌داران فیلم به ترویج وقاحت مجرم شناخته شدند. در سال ۱۹۶۳، فیلم "موجودات شعله‌ور" منتشر شد که اکران سینمایی آن توسط پلیس قطع شده و بازیگران آن دستگیر و متهم شدند. طبق مستند "این فیلم هنوز رتبه‌بندی نشده"، فیلم‌هایی که شامل رابطهٔ جنسی همجنس‌گرایان (حتی اگر به‌طور ضمنی) یا لذت زنانه می‌شوند، نسبت به همتایان مرد دگرجنس‌گرای خود به شدت سانسور شده‌اند. انجمن تصاویر متحرک آمریکا (MPAA) برای فیلم‌هایی که به صورت تجاری در ایالات متحده به نمایش گذاشته شده و برای عموم توزیع می‌شوند، رتبه‌بندی می‌کند. رتبه‌بندی‌ها از طریق ادارهٔ طبقه‌بندی و رتبه‌بندی (CARA) صادر می‌شود. هدف سیستم رتبه‌بندی ارائه اطلاعاتی در مورد محتوای فیلم‌های سینمایی است تا والدین بتوانند تشخیص دهند که آیا یک فیلم برای تماشای فرزندانشان مناسب است یا خیر.
قوانین فحاشی در انگلستان و ولز در حال حاضر توسط قوانین انتشار قباحت اداره می‌شود، اما قانون قباحت قدمت بسیار بیشتری به کامن لا انگلیس دارد.
رمان "مردلاس زن" از استنلی کافمن توسط پنگوئن بوکس در سال ۱۹۵۷ منتشر شد و به دلیل قباحت تحت پیگرد قانونی ناموفق قرار گرفت.
قانون انتشارات مستهجن بسیار مبهم است و وقاحت را با ارجاع به مطالبی که احتمالاً «هرزه و فاسد» هستند، تعریف می‌کند. قانون ۱۹۵۹ در زمانی تصویب شد که اکثر کشورهای غربی در آستانهٔ ورود به مرحله جدیدی از هنجار جنسی بودند. محاکمه پنگوئن بوکس به دلیل انتشار کتاب "عاشق لیدی چترلی" در سال ۱۹۶۰ همچنین ناموفق بود و محکومیت در دادگاه سال ۱۹۷۱ مجله "اوز" در دادگاه تجدید نظر لغو شد. تلاشی برای محاکمهٔ دانشگاه مرکزی انگلستان در سال ۱۹۹۷ به دلیل قرار گداشتن نسخه‌ای از کتاب رابرت مپل‌تورپ در دانشگاه، پس از تمسخر فرهنگستان و رسانه‌های خبری کنار گذاشته شد.
قانون اصلی وقاحت در انگلستان و ولز، برای آثار هنری تا دههٔ ۱۹۶۰، همان قانون اوباشی ۱۸۳۸ بود؛ این قانون با موفقیت در پیگرد قانونی علیه دی.اچ. لارنس برای نمایشگاهی از نقاشی‌هایش در گالری وارن، لندن، در سال 1929See و در سال ۱۹۶۶ علیه هنرمند بریتانیایی استاس پاراسکو برای نمایشگاهی از نقاشی‌هایش که در آن سال در شهر لیدز در شمال انگلیس، مورد استفاده قرار گرفت.See بخش‌هایی از این قانون مدت کوتاهی پس از محاکمهٔ پاراسکوس لغو شد و از آن زمان به ندرت در رابطه با هنرهای تجسمی استفاده شده‌است.
جرایم جنسی نگرانی خاصی ایجاد کرده‌است. هیئت رده‌بندی سنی فیلم‌های بریتانیا در سال ۱۹۷۶ اعلام کرد که در آن سال، ۵۸ فیلم را مشاهده کرده‌است که «تجاوز آشکار» را به تصویر می‌کشند و صحنه‌هایی را که این امر را تجلیل می‌کنند، «وقیح و ناپسند» اعلام کرد. برخلاف پرسش‌های «بی‌شرمی» که در مورد صراحت جنسی اعمال شده‌است، فیلم‌هایی که متهم به وقاحت هستند به عنوان «مایل به فسق و فساد» تلقی شده و قابل پیگرد قانونی هستند. بریتانیا در سال ۲۰۰۸ مردی را به دلیل نوشتن یک داستان جنسی تخیلی ("آر در برابر واکر") تحت تعقیب قرار داد. دادستانی سلطنتی در سال ۲۰۰۹ این پرونده را رد کرد.
در طول دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ اکثر کشورهای غربی پورنوگرافی هاردکور را قانونی کردند. در دهه ۱۹۸۰ بریتانیا تقریباً تنها کشور لیبرال دموکرات بود که فروش پورنوگرافی هاردکور در آن هنوز کاملاً غیرقانونی بود، اگرچه مالکیت آن مجرمانه نبود (به جز پورنوگرافی کودکان). نوار ویدئویی خانگی بازار پر رونقی بود و قاچاق مواد هاردکور از اروپا یا ایالات متحده برای افراد نسبتاً ساده بود، جایی که می‌توان آن را به صورت قانونی خریداری کرد. این منجر به بازار سیاه قابل توجهی از نوارهای ویدیویی بی کیفیت شد.
در طول دهه ۱۹۹۰، ظهور اینترنت، دسترسی شهروندان بریتانیایی به مطالب هاردکور را آسان‌تر از همیشه کرد. سرانجام، در سال ۲۰۰۰، پس از رد یک پرونده توسط هیئت رده‌بندی سنی فیلم‌های بریتانیا، پورنوگرافی هاردکور به‌طور مؤثر قانونی شد، مشروط به شرایط خاص و محدودیت‌های صدور مجوز. فروش مطالب وقیح از طریق پست همچنان جرم است.
پس از سال ۱۹۸۴، فروشندگان نوار ویدئویی بیشتر تحت پیگرد قانونی قرار گرفتند. چهار فیلمی که در اصل از دریافت گواهینامه رد شدند—"جن‌گیر"، "سگ‌های پوشالی"، "مرده شریر"، و "کشتار با اره‌برقی در تگزاس"—در اواخر دهه ۱۹۹۰ گواهینامه دریافت کردند و متعاقباً در تلویزیون اصلی به نمایش درآمدند.
در نیوزیلند، نمایش فیلم "دیپ ثروت" (۱۹۷۲) تنها در سال ۱۹۸۶ پاک شد. اما این فیلم اکران نشده‌است زیرا تنها سینمایی که اقدام به برگزاری اکران کرده بود توسط شورای شهر که مالک ساختمان بود منع شد.
در سال ۲۰۱۶، وزارت فرهنگ چین ۲۳ شرکت را به دلیل میزبانی محتوای مستهجن به صورت آنلاین سانسور کرد. این حذف شامل بیش از ۲۰۰۰۰ فید زنده از ۲۶ وب‌سایت مختلف بود که محتوای متنوعی شامل پورنوگرافی و خشونت را میزبانی می‌کردند.
در سال ۲۰۱۷، دادگاه عالی کره جنوبی حکم داد که تصویری از اندام تناسلی مرد بدون لباس، اگر در زمینه فرهنگی، هنری، پزشکی یا آموزشی ارائه نشود، ناپسند است.
قوانین فعلی ایران در برابر پورنوگرافی اکنون شامل احکام اعدام برای افرادی است که به دلیل تولید چنین مواردی محکوم شده‌اند.Saeed Kamali Dehghan (18 January 2012) "Iran confirms death sentence for 'porn site' web programmer" "The Guardian". Retrieved 21 December 2014.
کشورهای مختلف در مورد انواع موادی که به عنوان نهادهای قانونی به شهروندان خود اجازهٔ دسترسی و انتشار در میان جمعیت محلی خود را می‌دهند، موضع‌گیری‌های متفاوتی دارند. مجموعه محتوای مجاز این کشورها به‌طور گسترده‌ای متفاوت است و برخی از آنها مجازات شدید تا اعدام را برای اعضایی که محدودیت‌های خود را نقض می‌کنند، در نظر گرفته‌اند.
در هند قانون وقاحت هنوز همان قانونی است که توسط دولت بریتانیا وضع شده بود. اتهامات وقاحت تا به امروز در برابر نویسندگان و شاعران مختلف مطرح شده‌است. این قانون هنوز اصلاح نشده‌است؛ محاکمه‌های معروف مربوط به هنگریالیست‌های است که در دهه ۱۹۶۰ دستگیر و تحت تعقیب قرار گرفتند.
تاریخچه حرم امام رضا شامل اتفاقات رخ داده در بازه زمانی دوران صفویه تا اکنون برای حرم امام رضا است. در این مقاله به تاریخچه صحن‌ها، ایوان‌ها، رواق‌ها، مسجدها، بست‌ها، مراکز وابسته به حرم، مقبره‌ها و وقایع مربوط به حرم پرداخته شده‌است.
حرم امام رضا مرقد ابوالحسن علی الرضا بن موسی بن جعفر صادق بن محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابی طالب، هشتمین امام شیعیان است.
با تأسیس سلسلهٔ صفوی، تشیع مذهب رسمی ایران اعلام شد. در اجرای این منظور، شاهان صفوی با گسترش فرهنگ وقف و ایجاد موقوفات، مکان‌های مقدس را در جایگاه مکانی برای مردمان شیعه توسعه دادند. حرم امام رضا در مشهد، تنها آرامگاه از امامان شیعه در ایران، مهم‌ترین آستانهٔ مذهبی بود و در توجه صفویان قرار گرفت. شاهان صفوی به شیوه‌های مختلف شامل اختصاص بودجه‌های دولتی، وقف و اعطاء زیورالات و صدقات به گسترش آن اهتمام ورزیدند. از نتایج مهم عملکرد آنان، افزایش موقوفات حرم امام رضا بود که در راستای ایجاد مرکزی برای اشاعهٔ فرهنگ شیعه، رونق و تداوم آن ادامه داشت.
مشهد واژه مختصر شدهٔ مشهدالرضا و به معنی محل و مکان شهادت علی بن موسی الرضا است. در آغاز قرن سوم در قسمتی از قدیمی‌ترین بخش مشهد کنونی، در قریه ای به نام سناباد واقع در حاشیه نوغان از ولایت توس، کاخ حمید بن قحطبه «والی سابق خراسان» در وسط باغی بزرگ و سرسبز واقع شده بود که در آن زمان به دلیل وجود مدفن هارون الرشید، خلیفه عباسی، به بقعه هارونیه شهرت داشت. در سال ۲۰۳قمری، پیکر علی بن موسی الرضا در همان بقعه به خاک سپرده شد و این مکان مشهدالرضا نام گرفت.
گنبد و گلدسته حرم علی بن موسی الرضا، یک سازهٔ چهارطاقی است که ضریح را در خود جای داده‌ است. شاه تهماسب یکم، دومین پادشاه صفوی برای اولین بار این گنبد را طلاکاری نمود. تالار مرکزی حرم امام رضا شامل یک سازهٔ چهارطاقی است که با گنبد، ضریح وی را در خود جای داده‌است. این تالار مرکزی، از شمال به رواق دارالفیض، از غرب به مسجد بالاسر، از شرق به گنبد حاتم‌خانی و از جنوب به رواق دارالحفاظ راه دارد.
از این منطقه و بنا تا پیش از دوره سامانیان اطلاعاتی در دست نیست و گمانه زنی می‌شود که پیش از اسلام در این منطقه، آتشکده‌ای وجود داشته‌است که گنبدی بر فراز آن بوده‌است. پیش از دفن علی بن موسی الرّضا در سناباد، نام این منطقه «قُبّهٔ هارونی» بوده‌است. مشهور است که مأمون بر قبر پدرش، گنبدی را ساخته بود. اکنون نیز دیوار چینی قدیمی حرم، که بنای آن منسوب به مأمون است، وجود دارد و بنای فعلی بر روی همان ساخته شده‌است. گنبد طلایی حرم امام رضا در صحن بیرونی آن قرار داشته و دارای دو پوشش است. پوشش ابتدایی آن، گنبدخانه حرم است که به آن قبه گفته می‌شود و پوشش دوم که بالای پوشش اول قرار دارد، گنبد نام گرفته‌است. در ابتدا به دستور سلطان سنجر سلجوقی و با یاری وزیر او، شرف‌الدین قمی با آجرهای زرد رنگ ساخته و با کاشی آذین شد. بعد از آن، شاه تهماسب صفوی در سال ۹۳۲ ه‍.ق) بدون تغییر در اصل سازه، آن را با خشت‌هایی از جنس طلا ساخت.
سلجوقیان در قرن‌های ششم و هفتم تعمیرات و خدمات زیادی در آنچه امروز روضهٔ منوره نامیده می‌شود انجام دادند. ترکان زمرد ملک، دختر خواهرزادهٔ سلطان سنجر، در سدهٔ ششم ه‍.ق ازارهٔ گنبدخانهٔ حرم را با کاشی‌های ممتاز زرین‌فام — که به کاشی سنجری معروف است — مزین کرد. در همین دوران‌ها، شرف الدین ابوطاهر بن سعد بن علی قمی پس از مرمت بنا، گنبدی را نیز بر آن ساخت. بنابر گزارشی که ابن بطوطه در سال ۷۳۴ ه‍. ق، پس از یک سده از واقعه هجوم مغول به حرم امام رضا گزارشگر آن است؛ حرم امام رضا عمارتی زیبا با کاشی‌کاری‌ها و ضریح نقره‌ای تصویر شده‌است و اثری از خرابی وجود ندارد. این احتمال داده شده‌است که این عمارت به تصویر کشیده شده، از ساخته‌های سلطان محمد خدابنده بوده باشد. همچنین گنبد حرم نیز از ساخته‌های اوست. بر همین اساس گنبد حال حاضر را مربوط به این دوره دانسته‌اند. ابنیه این دوره را مسجد بالاسر، یک مدرسه و چند بنای کوچک متصل به ضلع شمالی حرم دانسته‌اند.
گنبد طلاکاری شده در عصر سلطان محمد و مناره‌های طلاکاری شده در روزگار غزنویان، در دوران شاه طهماسب اول به مرمت نیاز داشتند و به دستور شاه مرمت صورت پذیرفت. بعد از ساخت نمای طلایی گنبد به‌دست شاه تهماسب یکم، این سازه توسط دو نفر از جانشینان او یعنی شاه عباس یکم و شاه سلیمان یکم تعمیر شده و کتیبههایی به آن افزوده شد. علاوه بر این‌ها، دو مرتبه دیگر درسال‌های ۱۲۹۰ و ۱۳۵۹ خورشیدی، تعمیر و مرمت شد. در اثر یورش عبدالمؤمن خان ازبک در سال ۹۷۷ ه‍. ق، طلاکوبی‌ها و زیورآلات گنبد و گلدسته‌های حرم تخریب شده و به تاراج رفتند که در بین سال‌های ۱۰۱۰–۱۰۱۶ ه‍.ق توسط شاه عباس صفوی بازسازی شدند. در سال ۱۰۸۴ ه‍.ق و در زمان شاه سلیمان، در پی زمین‌لرزه‌ای، گنبد حرم آسیب دید و شماری از خشت‌های طلایی آن کنده شد. پس از این واقعه و به فرمان شاه، گنبد بازسازی گردید و کتیبه‌ای بر آن افزوده شد که این رخداد را حکایت می‌نماید. این کتیبه اکنون به صورت چهار ترنج در اطراف گنبد دیده می‌شود. شاه‌سلیمان گنبد مطهر را، که بر اثر زلزلهٔ ۱۰۸۴ق/ ۱۶۷۳م شکاف برداشته بود، به‌تصریح کتیبه‌ای که بر آن نصب شده‌است، مرمت کرد. در سال ۱۳۳۰ ه‍.ق گنبد توسط روس‌ها به توپ بسته شد که اکنون هم از درون گنبد جای اصابت گلوله‌ها قابل رویت است؛ پس از آن نیرالدوله والی خراسان به تعمیر این خرابی‌ها پرداخت. در سال ۱۳۵۹ آخرین طلاکاری گنبد به پایان رسید. در میانهٔ کتیبهٔ دورادور گنبد، بر لوحه‌ای، سال طلاکاری و تعمیر گنبد سال ۱۴۰۰ ه‍.ق گزارش شده‌است. در سال ۱۳۵۳ خورشیدی خشت‌های طلایی گنبد را — که شفافیت خود را از دست داده‌بود — برداشتند و پس از رنگ‌آمیزی مجدد با آب طلا، در جای خود قرار دادند. در دوره جمهوری اسلامی، طلای گنبد که بر اثر زمان ساییده شده بودند، با طلای جدید جایگزین شدند و گزارش این تعویض در لوحه‌ای نوشته و بر گنبد نصب شد. در سال ۱۳۵۹ فضای داخلی بنای حرم توسعه یافت و ایستایی گنبد افزایش پیدا کرد و درهای ورودی به بنای حرم در سمت پیش‌رو و پایین پای مدفن، گشایش یافت.
گنبد حرم دو پوسته‌ای است. پوستهٔ درونی (آهیانه) که از درون حرم دیده می‌شود، قدیمی‌ترین پوسته است و به‌روایتی پیش از خاکسپاری امام رضا موجود بوده و در اواخر سدهٔ نهم بر روی آن پوستهٔ بیرونی (خود) که گنبد طلایی کنونی است را ساختند. ارتفاع آن تا زیر نقطهٔ مرکزی حدود ۱۹ متر و تا بالای طوق گنبد ۳۱ متر است. گنبد دارای دو پوشش است که در بالای ضریح قرار دارند: پوشش اول گنبد، گنبدخانهٔ حرم است که از طاقی تاژ و مقرنس‌کاری شده تشکیل شده و به آن قبّه می‌گویند و پوشش دوم بر فراز آن است که به آن گنبد گفته می‌شود. اختلاف این دو پوشش، فضایی خالی به ارتفاع ۱۳ متر است. سنگینی گنبد بر دیوارهای تالار است که ضخامت آن حدود ۲٫۹ متر است. ارتفاع قبه از کف حرم ۱۸٫۸۰ متر و تا انتهای گنبد (راس گنبد) حدود ۳۱٫۲۰ متر است. محیط دور گنبد از سطح خارجی آن ۴۲٫۱۰ متر و ارتفاع آن تا نیزه گنبد برابر ۱۶٫۴۰ متر و ارتفاع سر طوق گنبد ۳٫۵ متر است. از ابتدای گنبد تا شروع انحنای گنبد ۴٫۷۹ متر است. گنبد ابتدا با آجرهای زردرنگ ایرانی ساخته شده بود و پس از آن با کاشی تزیین یافت. در سال ۹۳۲ ه‍. ق، شاه طهماسب صفوی بدون آن که در اصل بنای گنبد تغییراتی ایجاد کند، برای نخستین بار گنبد را با خشت‌های طلا آراست. او نخست کاشی‌های گنبد را برچید و پس از آن روی گنبد را ورقه‌های مسی که رویه طلا داشت زراندود کرد و همچنین گلدستهٔ کنار گنبد را نیز به طلا آراسته نمود. از ویژگی‌های این گنبد، دو پوسته بودن آن است که هر پوسته در زمان مختلفی ساخته شده‌است و این موضوع آن را از گنبدهای دو پوسته متمایز کرده‌است.
بر گنبد حرم امام رضا، کتیبه‌های مختلفی نقش بسته‌است. یک کتیبه که بر گرداگرد حرم نقش بسته است، به دستور شاه عباس و پس از مرمت حرم و گنبد بر روی آن نصب شده‌است. این کتیبه با خط ثلث و زمینه‌ای لاجوردی است. متن این کتیبه عبارت است از:بسم الله الرّحمَن الرحیم مِن عطائم توفیقاتِ الله سبحاَنُه أن وفّقَ السلطان الاعظمَ مولی ملوکِ العربِ و العجم صاحبَ النسبِ الطاهرِ النَّبوی و الحَسَبِ الباعر العلویِّ، ترابَ اقدامِ خدّامِ هذه العَتَبِة المطَّهرةِ الّلاهوتِیة غبارِ نِعال زُوارِ هذه الرَّوضَة المنوَّرةِ الملکوتیةََ، مروَّجَ آثارِ اجدادِهِ المعصومین، السلطانُ ابنُ السلطانِ ابنِ السلطان ، ابوالمظفَّرِ شاع عباسُ الحسینی الموسوی الصفوی بهادُرخان فاستُسعِدَ بالمَجیءِ ماشیاً علی قدَمَیهِ من دارالسلطنهِ اصفهانَ إلی زیارةِ هذا الحَرِم الاشرفِ و قد تشرّفَ بتزیین هذا القِبةَ من خالصِ مالهِ فی 1020 سنةِ ألفٍ و عشًر و تمَّ فی سنة ألفٍ و ستَّ عشرةً 1016.
به نام خداوند بخشنده مهربان از بزرگترین توفیقات خداوند این بود که سلطان اعظم و مولایِ پادشاهان عرب و عجم و دارنده نسب پاک نبوی و افتخار درخشان علوی، خاک پای خادمان این روضه نورانی ملکوتی و رواج دهنده اثار پدران معصومش یعنی سلطان فرزند سلطان شاه عباس موسوی صفوی بهادرخان افتخار یافت که با پای پیاده از پایتخت اصفهان به زیارت این حرم شریف بیاید و از خالص ترین اموالش این گنبد را به طلا اذین کند که در سال 1010 هجری قمری اغاز شد و در 1016 به پایان رسید.کتیبه دیگر گنبد، چهار کتیبه ترنج شکل است که به کتیبه چهارگانه مشهور است. این کتیبه پس از زلزله سال ۱۰۴۸ و بازسازی گنبد بر روی آن نصب شده است. این متن را محمدرضا امامی اصفهانی خطاطی کرده‌است. متنی که در این ترنج نوشته شده است عبارت است از:بسم الله الرحمن الرحیم من مَیامِنَ مِنَنِ الله سبحانُهَ الَّذی زیَّنَ السَّماءَ الدّنیا بزینةِ الکواکبِ و رصَّعِ هذهِ القُبابَ العُلی بدُررِ الثَّواقِب الدُراری أنِ استَسَعد السلطانَ الاَعدَلَ الاعَظمَ و الخاقانَ الاضخمَ الاَکرَمَ أشرَفَ ملوکِ الارض حَسَباً و نسبت و أکرمَهُم خلقاً و ادباً مروج مذَهب أجدادِهِ الائمةِ المعصومین مُحیی مراسم آبائِهِ الطیبینَ الطاهرین السلطانُ ابن السلطان شاه سلیمان الموسوی الصفوی بهادرخان بتذهیبِ هذهِ القبَّةِ العِدسیَِّةِ الملَکوتیةِ و تزیینها و تَشرَّفَ بتتجدیدِها و تحسینِها اذ تطرَّق الانکسارُ و سَقَطَتِ بنیانُها الذَّهبیةِ الَّتی کانت تشرَّقَ کالشَّمس فی رابعة النَّهار بسبب حدوثِ الزّلزلةِ العظیمهِ فی هذه البَلدَةِ الکریمهِ الطیبهِ بسنَةِ أرَبعَ و ثمانینَ و ألفٍ و کان هذه التَّجدیدُ الجدیدُ بسنةِ ستَّ و ثمانینَ و ألفٍ.
خداوند سبحان آسمان دنیا را با ستارگان زینت بخشید و گنبد گیتی را با انوار فروزان آن آرایش داد. از منت های خداوند این بود که سلطان اعظم و خاقان اکرم که از نظر حسب و نسب از اشرف پادشاهان روی زمین و از جهت اخلاق و ادب از گرامی ترین آنها می باشد. او مروج مذهب اجداد طاهرین و زنده کننده ی آثار پدران معصوم خود می باشد، شاه سلیمان صفوی موسوی این گنبد ملکوتی را که در اثر زلزله آسیب دیده بود مرمت کرد، و خرابی های آن را تجدید بنا نمود و اکنون گنبد مطهر مانند آفتاب تابان نورافشانی می کند و این عمل در سال یک هزار و هشتاد انجام یافت.آخرین کتیبه گنبد حرم امام رضا به تاریخ آذر ۱۳۵۹ خورشیدی بر روی آن نصب شده‌است. این کتیبه پس از بتن‌کاری روی گنبد و افزود شدن قطر گنبد، فضا یافت تا افزوده شود.
تاریخچه استفاده از پرچم برای حرم به درستی مشخص نیست؛ اما منابع از وجود علم و پرچمی در آستان قدس رضوی یاد کرده‌اند که مربوط به دوره تیموری بوده‌است و به هنگام استقبال از پادشاهان یا تسلیم شهر به مهاجمان، برافراشته می‌شد. در نسخ خطیی مربوط به قرن دهم هجری، نشان یا پرچم آستان قدس به صورت ترنجی نقاشی شده‌است که در حاشیه آن نام چهارده معصوم در چهارده دایره نقش بسته است و در وسط آن عبارت «مهر مشهد مقدس‌الرضا علیه افضل التحیه و الدعاء» نقش بسته است. در دوره محمدرضا شاه و به سال ۱۳۳۷ شمسی، متولیان آستان قدس قصد کردند تا نشانی خاص برای آستان قدس تهیه کنند. در اسناد مربوط به این اقدام، آمده‌است که چون رنگ سبز شعار بنی‌هاشم و امه اطهار است، رنگ سبز برای این پرچم در نظر گرفته شود و عبارات «لااله الاالله» و «محمد رسول الله» بر یک سمت و در دیگر سمت نیز عبارت «السلطان علی‌ابن موسی‌الرضا» نقش ببندند. با این وجود در عکس‌های سال‌های پایانی حکومت پهلوی، نشان تاج شاهی بر روی پرچم نصب شده بود. در دوره انقلاب اسلامی، عبارت «لااله الا الله» به عنوان نشان آستان قدس در پرچم آورده شد و در حاشیه آن نام رضا تکرار شده‌است.
پرچم گنبد حرم امام رضا (ع) به طور رسمی در سه نوبت از سال، تعویض می‌شود. این تعویض طی مراسمی رسمی در آستان قدس صورت می‌گیرد. این سه نوبت، آغاز ماه محرم، آغاز ماه ربیع الاول و روز به دنیا آمدن علی بن موسی الرضا (ع) در روز ۱۱ ماه ذی القعده هرسال،هستند که پرچم در این روزها،تعویض می‌شود.این پرچم در ایام عزا به رنگ سیاه و در روزهای اعیاد به رنگ سبز است. در هنگام تعویض پرچم گنبد، در نقاره‌خانه نیز می‌نوازند. پس از تعویض پرچم، پرچم قدیمی به هیئات مذهبی از جانب آستان قدس اهدا می‌شود. در تعویض پرچم در روز درگذشت علی بن موسی الرضا (ع)،به مدت سه روز پرچم مشکی بر گنبد برافراشته خواهد ماند. در این مراسم، شخصیت های علمی و مذهبی حضور خواهند داشت.
«صحن» در لغت به معنای «سرای، فضای باز و میدان» است. «صحن» های حرم رضوی محل تجمع زائران می‌باشد، که در مناسبت‌های مختلف، محل انجام مراسم‌های مذهبی، اقامه نماز جماعت، عزاداری و… است.
صحن انقلاب، قدیمی‌ترین صحن حرم رضوی است که با نام‌های «عتیق» و «سقاخانه» هم شناخته می‌شود. صحن انقلاب اسلامی، در بیست و ششمین سال سلطنت شاه عباس اول ایجاد شده‌است. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ به صحن انقلاب مشهور شد. کلمه «عتیق» به معنی «کهنه» نشان دهنده قدمت صحن می‌باشد.
ساخت این صحن نو که بعدها صحن آزادی نام گرفت به دستور فتحعلی‌شاه قاجار در سال ۱۲۲۳قمری و به مباشرت فرزندش علی‌نقی میرزا و با معماری حاج آقا جان (صاحب بازارچه معروف حاج آقا جان در مشهد) آغاز شد و در روزگار ناصرالدین شاه قاجار ساخت بنای آن به پایان رسید.
صحن گوهرشاد یکی از صحن‌های قدیمی حرم امام رضا است. صحن گوهر شاد از قسمت شمال به راهروی منتهی به قبر علی بن موسی الرضا و از سمت جنوب به ایوان مسجد گوهرشاد منتهی می‌شود. قسمت شرقی صحن در کنار رواق امام خمینی قرار دارد و قسمت غربی نیز در جوار بسط شیخ بهایی واقع شده‌است.
صحن جمهوری اسلامی به دلیل ازدحام رو به افزایش زائران و کمبود امکانات از سوی آستان قدس رضوی ساخته شده‌است. زیربنای این صحن با احتساب زیرزمین آن، ۱۹۰۶۵ مترمربع، مساحت فضای باز صحن حدود ۷۳۰۲ مترمربع و فضای غرفه‌های صحن حدود ۴۶۲۲ متر مربع است. در ضلع‌های این صحن نیز چهار ایوان به قرینه یکدیگر و به سبک معماری سنتی اسلامی ساخته شده‌است.
صحن امام خمینی در زمان نظام جمهوری اسلامی ایران ساخته شده‌است. به دلیل مجاورت این صحن با موزه آستان قدس رضوی، گاهی به صحن موزه نیز خوانده می‌شود و هم‌اکنون به رواق بزرگ امام خمینی شهرت دارد.
صحن قدس بعد از انقلااب اسلامی ایران ساخته شده‌است. در دهه ۶۰ ساخت صحنی با عنوان «قدس» در دستور کار آستان قدس قرار می‌گیرد که در سال ۱۳۷۰ ساخت کالبدی آن به اتمام می‌رسد و در سال ۱۳۷۳ نیز کار کاشی کاری و تزئینات آن تمام می‌شود.
صحن هدایت زیربنای ۱۷۹۸۰ مترمربعی دارد و در ضلع شرقی حرم رضوی واقع شده‌است. وجه تسمیه این صحن مشخص نیست. از مورخ ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۹ نام این صحن حرم امام رضا از صحن هدایت به صحن امام حسن مجتبی تغییر یافت. این صحن با زیربنای ۱۷هزار و ۹۸۰ متر مربع در ضلع شمال شرقی حرم امام رضا قرار دارد و از ضلع شمال شرقی به ساختمان شمارهٔ دو دانشگاه علوم اسلامی رضوی، از شرق به مجتمع اقامتی و بازارچهٔ پیر پالان‌دوز، از جنوب شرقی به مقبرهٔ پیر پالان‌دوز، از جنوب و جنوب غربی به ساختمان شمارهٔ یک دانشگاه علوم اسلامی رضوی و ساختمان مهمان سرای حضرت و از شمال و شمال غربی به بنیاد پژوهش‌های اسلامی و ورودی طبرسی محدود است. صحن امام حسن مجتبی از طریق خیابان‌های طبرسی، شهید نواب صفوی و نیز ساختمان اداری دانشگاه علوم اسلامی رضوی در دسترس است. درعین حال دو دستگاه پله برقی، ارتباط این صحن را با پارکینگ شمارهٔ سه برقرار می‌کند. هر سال همزمان با ماه رمضان سفره افطار به ظرفیت ۱۲ هزار نفر در این صحن پهن می‌شود.
صحن جامع پیامبر اعظم از صحن‌های حرم امام رضا است. عملیات اجرایی اسکلت صحن در سال ۱۳۷۷ همزمان با احداث زیرگذر آغاز شد. سنگفرش صحن نیز ترکیبی از سنگ‌های الوان، گرانیت و خلج است. در زیر صحن، پارکینگ حرم قرار دارد که برای راه یافتن به آن، در کف صحن دو فضای ارتباطی به پارکینگ‌ها تعبیه شده‌است. صحن جامع پیامبر اعظم دارای ۱۱۷هزار و ۵۸۴مترمربع زیربنا و ۵۵ غرفه است. این صحن در مجموع ۶ مناره و ۳ ایوان دارد.
صحن کوثر زیر بنای آن ۱۵۲۶۶ متر مربع، دارای ۴۶ غرفه و مساحت غرفه‌ها ۴۹۵۸ متر مربع است. سازه اصلی این صحن، بتنی فلزی و نمای آن سنگ، آجر و کاشی معرق است.
صحن غدیر از صحن‌های حرم امام رضا است. در حال حاضر دو چایخانه دائمی در صحن‌های کوثر و غدیر از ساعت ۱۴:۳۰ تا ۱۹ پذیرای زائران حرم رضوی است. صحن غدیر پس از انقلاب ۱۳۵۷ ساخته شده‌است. فضای باز این صحن، در اندازه‌های تقریبی ۱۱۰ در ۸۲ متر است. صحن غدیر در جنوب غربی مجموعهٔ حرم و شمال غربی صحن پیامبر اعظم واقع است. عملیات ساخت صحن در سال ۱۳۷۷ آغاز و بهره‌برداری از آن در سال ۱۳۸۲ انجام شد. وسعت صحن با محاسبهٔ فضاهای سرپوشیده حدود ۱۲۲۶۰ مترمربع و زیربنای آن ۸۹۳۲ مترمربع است. دومین چایخانه دائمی رایگان حرم امام رضا در صحن غدیر قرار دارد. در ایام عادی روزانه بین ۸ تا ۱۰ هزار چای توزیع می‌شود که این میزان در ایام مناسبتی تا ۴۰ هزار نیز می‌رسد، در این چایخانه‌ها ۱۳۰ نفر خادم در ۸ کشیک خدمتی خدمات توزیع رایگان چای، انواع دم‌نوش و کیک (در مناسبت‌های خاص) را بر عهده‌دارند. صحن غدیر حرم امام رضا در شمال شرقی صحن پیامبر اعظم، با صحن کوثر، واقع در شمال غربی صحن پیامبر اعظم، از نظر شکل کلی همسانی دارد.