moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لوگو، باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو، و باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو بی اشاره کرد.
میگل اکوستا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
میگل البیول (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رایو وایکانو، باشگاه فوتبال رئال مورسیا، باشگاه فوتبال رکریتیوو اوئلوا، و باشگاه فوتبال والنسیا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال اسپانیا، زیر ۲۰ سال اسپانیا، و زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
میگل الفونسو (؛ زادهٔ ۹ اوت ۱۹۷۶) بازیکن فوتبال است.
میگل اولید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هرکولس و باشگاه فوتبال اوساسونا اشاره کرد.
فمینیسم در اسرائیل به دلیل ساختار جمعیتی متنوع این کشور و توازن خاص مذهب و مسائل دولتی، در جامعه معاصر اسرائیل موضوع پیچیده‌ای محسوب می‌شود. برای زنان سکولار اسرائیلی، کمپین‌های پی‌درپی برای حقوق و برابری زنان منعکس‌کنندهٔ جدول زمانی و پیشرفتی مشابه دموکراسی‌های غربی است. با این‌حال، برای اعراب اسرائیل، موضوع فمینیسم به شدت با اهداف فلسطین مرتبط است و برای یهودیان ارتدوکس، بخشی از حقوق زنان و نمایندگی زنان در پارلمان اسرائیل موضوعاتی است که اخیراً مورد بحث قرار گرفته‌است.
تجلیات موج اول فمینیسم در اسرائیل قبل از تشکیل کشور، در دوره یشوف آغاز شد. این مبارزات اولیه ریشه در ایدئولوژی سوسیالیسم اسرائیل داشت. یکی از مؤلفه‌های این دوره زنانی هستند که عمدتاً در کیبوتس مشغول کشاورزی بوده و در درون احزاب کارگری به دنبال برابری با مردان بوده‌اند. در حالی که موج اول فمینیسم اسرائیل تا دهه ۱۹۲۰ به اوج خود نرسید، تلاش‌هایی مانند آنچه در انقلاب ۱۸۸۶ انجام شد، که در آن زنان محلی برای به دست آوردن حق رأی در مؤسسات یشوف تلاش کردند که گفته می‌شود که جرقه ظهور فمینیسم در حوزه خاورمیانه را به همراه داشت. در سال ۱۹۲۷ بود که زنان حق رای در جوامع یهودی و قابلیت انتخاب‌شدن و خدمت در ادارات دولتی محلی را به دست آوردند.
ظهور موج دوم فمینیسم در اسرائیل کمی بیشتر طول کشید. مسائل مربوط به نیاز به جنبش جدید حقوق زنان در اوایل دهه ۱۹۷۰ آغاز شد و در سال۱۹۷۲، اولین جنبش رادیکال زنان اسرائیل تأسیس شد. رویدادهای قابل‌توجه در آن دوران شامل تأسیس حزب سیاسی راتز (جنبش حقوق مدنی و صلح) است که در انتخابات پارلمانی ۱۹۷۳ چهار کرسی به دست آورد.
در این دوره، فعالان کلیدی نخستین، یهودیان آمریکایی ساکن اسرائیل بودند که جلسات آگاهی‌افزایی را در شهرهای بزرگ اسرائیل سازماندهی می‌کردند.Feldman, Y. S. (2000). From" The Madwoman in the Attic" to" The Women's Room": The American Roots of Israeli Feminism. "Israel Studies", 5(1), 266-286.
فمینیسم اسراییلی عربی به دنبال فمینیسم موج دوم اسرائیل پدیدار شد و گفتمان مسلط را به عنوان نادیده‌گرفتن تبعیض مضاعف در نسبت با فلسطینیان اسرائیل مورد انتقاد قرار داد و خواستار راه رهایی آن‌ها شد. اقدامات اولیه آن‌ها مربوط به کار، تحصیل و خشونت‌خانگی بود. موضع کلی فمینیست‌های عرب اسرائیلی، استعماری‌ستیزی و همراهی با ملی‌گرایی فلسطینی است؛ با این حال، به دلیل چندپارگی سازمانی داخلی هیچ «جنبش» فمینیستی‌ای تشکیل نشده‌است.Marteu, É. (2012). Israeli and Palestinian feminisms: Postcolonial issues. "Revue Tiers Monde", (1), 71-88. در ادبیات فمینیستی عرب، موضوع رایج تبعیض مربوط به تجربیات دوران کودکی پسران و دختران در خانواده است.Levy, N. W. (2009). “… but it has its price”: Cycles of alienation and exclusion among pioneering Druze women. "International Journal of Educational Development", 29(1), 46-55.
آثار مربوط به این گرایش از فمینیسم تمایل دارد که تأثیر آن بر جامعهٔ دروزی اسرائیل را نادیده بگیرد.Booth, M. (2011). Nazira Zeineddine: A Pioneer of Islamic Feminism, by Miriam Cooke.
با توسعه فمینیسم در جامعهٔ اسرائیل، تمایزی بین اشکال فمینیسم اشکنازی (یهودیان اروپایی الاصل) و مزراحی (یهودیان خاور میانه) پدید آمد. شکافی در خطوط قومی شکل گرفت، زیرا فعالان مزراحی احساس می‌کردند از جریان اصلی جنبش زنان طرد شده و به حاشیه رانده‌شده‌اند. اولین کنفرانس سالانه فمینیسم مزراحی در سال ۱۹۹۵ برگزار شد که نشانگر به رسمیت‌شناخته‌شدن رسمی فمینیسم مزراحی در اسرائیل بود.Dahan-Kalev, H. (2001, November). Tensions in israeli feminism: The mizrahi ashkenazi rift. In "Women's Studies International Forum" (Vol. 24, No. 6, pp. 669-684). Pergamon.
در سال ۱۹۸۱، شانا صفری، اولین مؤسسه مطالعه پیشرفته تلمود توسط زنان را تأسیس کرد، جایی که مدرسان برجسته ای مانند نهاما لیبوویتز و خاخام بنیامین لاو از اعضای هیئت علمی آن بودند.See "History of Ne'emanei Torah Va'Avoda:About Us" in Hebrew http://p23291-286-12237.s286.upress.link/% پس از افتتاح این مدرسه، مؤسسات آموزش عالی تورات برای زنان در اسرائیل در چهاردههٔ آینده گسترش‌یافت. در سال ۱۹۸۲ مطالعه‌ای منتشر شد که نشان می‌داد زنان مذهبی نیز باید در ارتش اسرائیل خدمت کنند."The Enlistment of Women to Serve in Sherut Leumi and the IDF: A Halakhic Analysis," ed. Cohen, Yechezkel. (NTA:1982). See NTA website for additional conversation on the subject. https://toravoda.org.il/ در سال ۲۰۰۲ آلوما تأسیس شد که به دختران مذهبی کمک می‌کند تا در ارتش اسرائیل از خدمات شایان‌توجهی بهره‌ببرند.
در جوامع یهودی حریدی، یکی از اولین تلاش‌های اساسی زنان مذهبی برای سازماندهی در امتداد خطوط سیاسی، تأسیس لو نیوخاروت، لو بوخاروت (بدون کاندید، بدون رای) در سال ۲۰۱۲ بود که برای صدور اجازه کاندیداتوری به زنان و عضویت آن‌ها در احزاب سیاسی حریدی مبارزه کرد.Nathan Jeffay, "Israeli elections: Charedi women refuse to vote", The Jewish Chronicle, 10 January 2013. ابتکار بعدی تأسیس حزب سیاسی اوبیزخوتان بود که توسط زنان حریدی سازماندهی شد.
موضوع مهمی که باعث تلاش برای حقوق زنان ارتدوکس می‌شود، مسئله "آگونوت" یا موضوع زنانی که شوهرانشان طبق قوانین یهودی از طلاق امتناع می‌ورزند است.Zion-Waldoks, T. (2015). Politics of devoted resistance: Agency, feminism, and religion among Orthodox Agunah activists in Israel. "Gender & Society", 29(1), 73-97.
فمینیسم حریدی هنوز گرایشی است که به‌کندی در حال ظهور است، اما با رویکردهای ارتدکس مدرن تفاوت دارد. تلاش‌های ارتدوکس مدرن و صهیونیسم مذهبی شامل مسائل مربوط به قوانین دینی مانند مسئله گروه‌های نماز زنان و دسترسی به مراسم عمومی مانند رقصیدن با طومار تورات در سیمحاط تورا است. در مقابل، فمینیسم حریدی به حوزه سیاسی توجه داشته و به محدودیت‌های موجود در حوزه‌های مربوط به مناسک مذهبی نمی‌پردازد.Ross, T. (2016). Radical Feminism and a Theology of Jewish Autonomy: An Anatomy of Unexpected Alliances. "Jewish Studies Quarterly", 23(4), 374.
دولت اسراییل روز جهانی زن را که توسط سازمان ملل‌متحد و دیگر کشورهای جهان مشخص شده‌است، برای بزرگداشت مبارزهٔ قانونی برای برابری زنان، گرامی می‌دارد. کنست کمیته ای در مورد وضعیت زنان و برابری جنسیتی ایجاد کرده‌است که مسئول ارتقای وضعیت زنان در امور اجتماعی، اقتصادی و سیاسی و رسیدگی به تبعیض جنسیتی در جامعهٔ اسرائیل است.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال استونی () نماینده کشور استونی در مسابقات فوتبال زیر ۲۳ سال اروپا و جهان است که زیر نظر اتحادیه فوتبال استونی فعالیت می‌کند.
هنوز نرو () ترانه‌ای از خواننده آمریکایی کوبایی‌تبار کامیلا کبیو است. این آهنگ توسط کبیو، اسکات هریس، اریک فردریک و مایک سابف نوشته شده و توسط دو نفر آخر تهیه شده‌است. این آهنگ در ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۱ از طریق اپیک رکوردز به‌عنوان تک‌آهنگ اصلی سومین آلبوم استودیویی آینده‌اش، «خانواده» منتشر شد. این آهنگ در ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۱ به رادیو و فرمت‌های رادیویی موزون معاصر ایالات متحده ارائه شد.
در هوانوردی، ملخ گام متغیر یا شیب متغیر نوعی ملخ (پروانه) با پره‌هایی است که می‌توان آنها را حول محور بلند خود چرخاند تا گام تیغه را تغییر داد. ملخ با گام قابل کنترل پروانه‌ای است که در آن گام به صورت دستی توسط خلبان کنترل می‌شود. از طرف دیگر، ملخ با سرعت ثابت، پروانه‌ای است که خلبان سرعت موتور مورد نظر (RPM) را تنظیم می‌کند و گام تیغه به‌طور خودکار بدون دخالت خلبان کنترل می‌شود تا سرعت چرخش ثابت بماند. دستگاهی که گام پروانه و در نتیجه سرعت را کنترل می‌کند، گاورنر ملخ یا واحد سرعت ثابت نامیده می‌شود.
ملخ‌های برگشت‌پذیر آنهایی هستند که می‌توان گام را روی مقادیر منفی تنظیم کرد. این امر باعث ایجاد رانش معکوس برای ترمز یا عقب رفتن بدون نیاز به تغییر جهت چرخش شفت می‌شود.
برخی از هواپیماها دارای ملخ‌های قابل تنظیم روی زمین هستند، اما این ملخ‌ها با گام متغیر در نظر گرفته نمی‌شوند. این ملخ‌ها فقط در هواپیماهای سبک و فوق سبک یافت می‌شوند.
رجینالد جوزف میچل (; – ) مهندس، و طراح هواپیمای اهل بریتانیا بود. وی از طراحان شرکت سوپرمارین بود.
همچنین وی برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
اوه نه نه () ترانه‌ای از خواننده کوبایی-آمریکایی کامیلا کبیو، رپر پورتوریکویی و خواننده مایک تاورز، و تهیه‌کننده موسیقی پورتوریکویی تاینی است. این آهنگ در ۲۹ اکتبر ۲۰۲۱ توسط اپیک رکوردز منتشر شد.
سوپرمارین یک شرکت هواپیماسازی بریتانیایی بود که بیشتر به خاطر تولید هواپیمای جنگنده اسپیت فایر در طول جنگ جهانی دوم و همچنین مجموعه ای از هواپیماهای دریایی و قایق های پرنده و مجموعه ای از هواپیماهای جنگنده با موتور جت پس از جنگ جهانی دوم مشهور است.
اولین مرد () ترانه‌ای از خواننده کوبایی-آمریکایی کامیلا کبیو از دومین آلبوم استودیویی رمانس (۲۰۱۹) است که به عنوان چهاردهمین و آخرین آهنگ در آن ظاهر می‌شود. این ترانه توسط کبیو، جوردن رینولدز و امی ودج نوشته شده و توسط رینولدز و فینس تهیه شده‌است. این آهنگ به عنوان هفتمین و آخرین تک آهنگ آلبوم در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۰ معرفی شد.Sources concerning the single release of "First Man":
شیخ منصور اُشُرمه (زاده شده به نام منصور اشرمه، منصور اشرمه‌ای؛ ۲ ژوئن ۱۷۶۲–۱۳ آوریل ۱۷۹۴) فرمانده نظامی و رهبر اسلامی چچنی بود که برای چچن و چرکس جنگید. او در مقاومت علیه توسعه طلبی امپریالیستی کاترین کبیر به قفقاز در اواخر قرن هجدهم تأثیرگذار بود. شیخ منصور را اولین رهبر مقاومت در قفقاز شمالی علیه امپریالیسم روسیه می‌دانند. او همچنان قهرمان مردم چچن و قفقاز شمالی و مبارزات آنها برای استقلال است.
منصور اشرمه در اولِ آلدی (امروزه در حومه گروزنی) در منطقه چچن، واقع در دره رودخانه سونژا به دنیا آمد. بعداً برای تحصیل به داغستان رفت و سرانجام در مدرسه ای پیروی مکتب نقشبندیه اسلام صوفی ساکن شد.
در سال ۱۷۸۴، شیخ منصور، که دیگر یک امام شده بود، به چچن بازگشت و تجاوز روسیه به قفقاز شمالی او را آزرد. او به چچنهای غیر مسلمان باقیمانده دستور داد تا بسیاری از سنت‌های قدیمی پیگنیستی خود مرتبط با نیاپرستی را متوقف کنند، سیگار کشیدن و نوشیدن مشروبات الکلی را کنار بگذارند، عرف‌های اجتماعی ("عادات") را تحت تأثیر مفاهیم اسلامی قرار داد، و آنها را برای تلاش برای وحدت اسلامی موعظه کرد. این کار در سرزمینی که مردم آن تحت سنت‌ها، آداب و رسوم و مذاهب کهن زندگی می‌کردند، آسان نبود. سنت اسلامی در چچن، به ویژه در مناطق کوهستانی، مانند داغستان قوی نبود. اما جنگ مقدسی که او اعلام کرد، تلاشی برای اتحاد میان قوم چچن بود.
با محبوبیت پیام منصور در میان مردم چچن، امپراتوری روسیه تلاش کرد تا او را بدنام و در نهایت دستگیر کند. در سال ۱۷۸۵، روس‌ها یک لشکرکشی تنبیهی با ۵۰۰۰ سرباز به خانه‌اش در آلدی گسیل کردند که این روستا را خالی و متروک یافت. سربازان روسی که خشمگین شده بودند، روستا را غارت کردند و به آتش کشیدند. منصور پس از بازگشت به آلدی با دیگران، جنگ مقدس ("غزوات") را علیه روسها اعلام کرد. به زودی، مبارزان چچنی در نبرد سونژا پیروز شدند و صدها سرباز روسی را کشتند و به اسارت گرفتند.پس از آن، شیخ منصور مبارزان مقاومت را از داغستان از طریق کاباردیا گرد آورد. اکثر نیروها مردان جوان چچنی و داغستانی بودند که تا دسامبر ۱۷۸۵ به بیش از ۱۲۰۰۰ نفر رسیده بودند. با این حال، منصور در تلاش برای نفوذ به خاک روسیه شکست خورد و نتوانست قلعه قزلیار را تصرف کند.
پس از این، مردم روسیه شهرک‌های خود را تقویت کردند و امپراتریس روسیه کاترین کبیر نیروهای خود را از گرجستان به خط رودخانه تِرِک عقب کشید. در سال ۱۷۸۶، نیروهای روسی قلعه جدید ولادی‌قفقاز را رها کردند و تا سال ۱۸۰۳ دیگر آن را اشغال نکردند. از سال ۱۷۸۷ تا ۱۷۹۱، در طول جنگ روسیه و ترکیه، شیخ منصور به منطقه شمال‌غربی قفقاز در چرکس نقل مکان کرد و سنت اسلامی را در آنجا تقویت کرد. او چرکس‌ها و نوقایی‌ها را در حملات علیه نیروهای روسی رهبری می‌کرد.
در ژوئن ۱۷۹۱، شیخ منصور در قلعه عثمانی آناپا در دریای سیاه هنگامی که تحت محاصره قرار گرفت، دستگیر شد. او را به سن پترزبورگ آورده و مادام العمر زندانی کردند. در آوریل ۱۷۹۴، او در قلعه اشلیسل‌بورگ درگذشت.
تبعید چچن‌ها و اینگوش‌ها ( - «выселение، разрушение»، به زبان ) که همچنین به عنوان عملیات عدس شناخته می‌شود ( انتقال اجباری کل جمعیت وایناخ (چچن و اینگوش) قفقاز شمالی به آسیای مرکزی توسط شوروی در ۲۳ فوریه ۱۹۴۴ در طول جنگ جهانی دوم بود. این اخراج به دستور لاورنتی بریا، رئیس ان کا وه ده، پس از تأیید جوزف استالین، رهبر شوروی، به عنوان بخشی از برنامه اسکان اجباری شوروی و انتقال جمعیتی انجام شد که بر چندین میلیون عضو اقلیت‌های قومی در اتحاد جماهیر شوروی بین دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۵۰ تأثیر گذاشت.
این اخراج حداقل از اکتبر ۱۹۴۳ آماده‌سازی شد و ۱۹۰۰۰ افسر و همچنین ۱۰۰۰۰۰ سرباز ان کا وه ده از سراسر اتحاد جماهیر شوروی در این عملیات شرکت کردند. این اخراج کل ملت‌های آنها و همچنین انحلال جمهوری خودمختار سوسیالیستی چچنی-اینگوش شوروی را دربر گرفت. پیامدهای جمعیتی این اخراج فاجعه بار و گسترده بود: از ۴۹۶۰۰۰ چچنی و اینگوش که تبعید شدند (طبق بایگانی شوروی؛ منابع چچنی تعداد اخراج شدگان را ۶۵۰۰۰۰ نفر اعلام کردند)، حداقل یک چهارم از بین رفتند. در مجموع، سوابق بایگانی نشان می‌دهد که بیش از صد هزار نفر در جریان دستگیری‌ها و حمل و نقل، و در سال‌های اولیه تبعید خود در قرقیزستان شوروی، قزاقستان شوروی و همچنین روسیه شوروی که برای اسکان اجباری به آنها فرستاده شدند مردند یا کشته شدند. منابع چچنی ادعا می‌کنند که ۴۰۰۰۰۰ نفر جان خود را از دست داده‌اند، در حالی که احتمال می‌رود تعداد بیشتری از اخراج‌ها وجود داشته باشد. درصد بیشتری از چچنی‌ها نسبت به هر گروه قومی دیگری که توسط انتقال جمعیت در اتحاد جماهیر شوروی مورد آزار و اذیت قرار گرفته بودند کشته شدند. چچنی‌ها در تمام آن مدت تحت نظارت اداری مقامات ان کا وه ده بودند.
تبعید ۱۳ سال به طول انجامید و بازماندگان تا سال ۱۹۵۷، پس از اینکه مقامات جدید شوروی تحت رهبری نیکیتا خروشچف بسیاری از سیاست‌های استالین، از جمله تبعید کشورها را لغو کردند، به سرزمین مادری خود بازنگشتند. یک گزارش محلی نشان می‌دهد که حدود ۴۳۲۰۰۰ وایناخ تا سال ۱۹۶۱ در چچن-اینگوش شوروی اسکان داده شده‌اند، اگرچه در تلاش برای اسکان مجدد در قفقاز با موانع زیادی از جمله بیکاری، کمبود مسکن و درگیری‌های قومیتی با جمعیت محلی روسیه مواجه شدند. سرانجام چچن‌ها و اینگوش‌ها بازیابی پیدا کردند و اکثریت جمعیت را دوباره به دست آوردند. این اخراج زخمی دائمی در خاطره بازماندگان و فرزندانشان بر جای گذاشت. ۲۳ فوریه امروز توسط اکثر اینگوش‌ها و چچن‌ها به عنوان روز تراژدی یاد می‌شود. بسیاری در چچن و اینگوشتیا مانند پارلمان اروپا در سال ۲۰۰۴، آن را به عنوان یک اقدام نسل‌کشی طبقه‌بندی می‌کنند.
در ۱۶ ژوئیه ۱۹۵۶ هیئت رئیسه شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی با صدور فرمانی محدودیت‌های وضعیت حقوقی چچن‌ها، اینگوش‌ها و کراچایی‌ها را در شهرک‌های ویژه لغو کرد. در ژانویه ۱۹۵۷، شورای وزیران شوروی فرمانی را تصویب کرد که به ملت‌های سرکوب شده اجازه می‌داد آزادانه در اتحاد جماهیر شوروی تردد کنند. چچن‌ها و اینگوش‌ها به این ترتیب به وضع قبل بازگشتند. تبعید آنها ۱۳ سال به طول انجامید. برخی از آنها در سال ۱۹۵۴ به آرامی به قفقاز بازگشتند، اما توسط مقامات پس فرستاده شدند. تنها در سال ۱۹۵۶، بین ۲۵۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰ چچنی و اینگوش به وطن خود بازگشتند، حتی برخی از آنها اجساد بستگان خود را حمل کردند. دولت شوروی سعی کرد به آنها خودمختاری را در داخل ازبکستان بدهد یا آنها را در سایر نقاط قفقاز اسکان دهد، اما بازگشت کنندگان مصرانه برای بازگشت به سرزمین مادری خود تلاش کردند.
شاویر استرادا فرناندث (زاده ۲۷ ژانویه ۱۹۷۶) داور فوتبال سابق اسپانیایی است. او از سال ۲۰۱۱ در فهرست داوران فیفا قرار گرفت.FIFA. "Spain: Referees".
در ۲۴ مه ۲۰۱۹، فرناندث بازی دو تیم آرارات-ارمنیا و آرتساخ ارمنستان را از سری رقابت‌های لیگ برتر این کشور قضاوت کرد.
کانوپی حبابی نوعی کانوپی هواپیما است که بدون مهاربندی ساخته می شود. هدف ایجاد میدان دید وسیع تر به صورت ۳۶۰ درجه برای خلبان بدون وجود مانع است.
طرح های کانوپی‌های حبابی می تواند به شدت متفاوت باشند. برخی از آن‌ها، مانند نسخه‌های بعدی چنس ووت اف۴یو کرسر، در قسمت عقب بالایی بدنه تعبیه شده‌اند، در حالی که برخی دیگر، مانند کانوپی نورث امریکن پی-۵۱ ماستنگ و مدرن‌ترین هواپیماهای جنگی، همسطح با بدنه ساخته شده‌اند و دید بدون مانع از عقب را فراهم می‌کنند. کانوپی حبابی اگرچه در اوایل جنگ جهانی اول آزمایش شد، اما در طول جنگ جهانی دوم به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفت و در تعدادی از هواپیماهای آمریکایی، بریتانیایی و ژاپنی، و عمدتا جنگنده‌ها، استفاده شد.
در دوران پس از جنگ، کانوپی حبابی به یکی از ویژگی های رایج هواپیماهای جنگنده جت تبدیل شد. در خارج از هواپیماهای جنگی، چنین کانوپی‌هایی برای چندین هلیکوپتر و هواپیماهای هوانوردی عمومی نیز به کار گرفته شده است، اغلب برای نقش هایی که به دید بیرونی بالایی نیاز دارند، مانند شناسایی هوایی.
وسنیانکا (به اوکراینی: Becнянкa) یا وسنیانکی (به انگلیسی: Vesnianky) همچنین به نام‌های: هاهیلکی، هایلکی، هاییوکی، یاهیلکی یا روهولکی نیز شناخته می‌شود) یک نوع آهنگ رقص بهاری است که در سرزمین‌های اوکراین امروزی اجرا می‌شود و هزاران سال است که اجرا می‌شده است. در حالی که قدمت آن به پیش از مسیحیت باز می‌گردد، مبلغان مسیحی بسیاری از رقص‌ها را با گنجاندن مضامین مسیحی در آهنگ‌ها و اشعار همراهِ رقص تغییر دادند.
در ۲۴ اسفند ۱۳۵۲ (۱۵ مارس ۱۹۷۴)، پرواز ۹۰۱ خطوط هوایی استرلینگ، یک فروند سود اویاسیون کاراوله متعلق به خطوط هوایی استرلینگ، در حالی‌که برای برخاستن از باند فرودگاه مهرآباد تاکسی می‌کرد، دچار نقص ارابه فرود شد. مشکل ارابهٔ فرود اصلی سمت راست، باعث شد بال راست با باند فرودگاه تماس پیدا کند و مخزن سوخت هواپیما پاره شود و سوخت ریخته‌شده مشتعل شود. در این آتش‌سوزی ۱۵ مسافر کشته و ۳۷ مسافر و خدمهٔ آن مجروح شدند. این هواپیما توسط شرکت Tjæreborg اجاره شده بود تا گردشگران را به سفری در سراسر آسیا ببرد و در راه بازگشت به کپنهاگ بود که این حادثه رخ داد. این حادثه تنها دو سال پس از سانحهٔ پرواز ۲۹۶ خطوط هوایی استرلینگ رخ داد.
هواپیمای درگیر در این سانحه یک کاراوله با شماره سریال سازنده ۲۶۶ با نام OY-STK بود. این هواپیما، نخستین پرواز خود را در ۴ آوریل ۱۹۷۰ انجام داد و در ۶ مه ۱۹۷۰ به خطوط هوایی استرلینگ، تحویل داده شد.
این هواپیما حامل ۹۶ نفر بود که ۹۲ نفر مسافر، دو نفر خلبان و دو نفر خدمه کابین بودند. کاپیتان پرواز، لیف کنود یورگنسن ۳۸ ساله بود که از سال ۱۹۶۷ با استرلینگ ایرویز پرواز کرده و از سال ۱۹۷۰ کاپیتان شده بود و ۹٬۶۰۰ ساعت پرواز داشت. کمک خلبان رایمو اوسکی از فنلاند بود که ۶٬۰۰۰ ساعت پرواز داشت. خدمهٔ کابین نیز متشکل از آن برونر ۲۴ ساله و بنته استفنسن ۲۲ ساله، هر دو از دانمارک بودند. طبق گزارش روزنامه دانمارکی پلیتیکن، ملیت مسافران و خدمه به شرح زیر بود:
هواپیمای سانحه‌دیده، توسط آژانس مسافرتی Tjæreborg اجاره شده بود تا گردشگران را به یک تور در سراسر آسیا ببرد. این تور در تاریخ ۲ مارس ۱۹۷۴ در کپنهاگ آغاز شده بود و گردشگران را به چندین شهر از جمله شیراز، بانکوک، هنگ کنگ و دهلی نو برده بود. هواپیمای این تور، در چهاردهمین روز تور، پیش از پرواز به کپنهاگ، در حال توقف برای سوخت‌گیری در تهران بود. هنگامی که هواپیما در حال حرکت به سمت باند فرودگاه بود، ارابه فرود اصلی سمت راست به‌طور ناگهانی دچار مشکل شد و این مشکل، باعث شد که مخزن سوخت در بال راست پاره شود و سوخت بریزد و سپس مشتعل شود.
بلافاصله پس از این‌که خبر این سانحه به کپنهاگ رسید، هیئت بررسی سانحهٔ دانمارک (AIB) تیمی را به همراه تکنسین‌های پلیس دانمارک و کارشناسان شناسایی اجساد به تهران اعزام کرد. تیم AIB قرار بود به تیم تحقیقاتی ایرانی کمک کند. قبل از شروع تحقیقات، گمان می‌رفت که یا خستگی فلز یا از بین رفتن هیدرولیک باعث این حادثه شده‌است. در ۳۰ مارس ۱۹۷۴ تیم AIB بیانیه‌ای را منتشر کرد که علت احتمالی این حادثه، خرابی ارابه فرود اصلی سمت راست بوده‌است. با شکسته شدن ارابه فرود، مخزن سوخت داخل بال پاره شد و باعث ریختن سوخت و نهایتاً، آتش‌سوزی شد.
سازمان بین‌المللی صهیونیستی زنان (ویزو)() یک سازمان داوطلبانه است که به رفاه اجتماعی در تمامی بخش‌های جامعه اسرائیل، ارتقای وضعیت زنان و آموزش یهودیان در اسرائیل و جوامع دور از وطن اختصاص یافته‌است.
ویزو در ۷ ژوئیه ۱۹۲۰توسط ربکا سیف، ورا وایزمن (همسر اولین رئیس‌جمهور اسرائیل، حییم وایزمن)، ادیت ادر، رومانا گودمن و هنریتا ایرول، به منظور ارائه خدمات اجتماعی برای ساکنان فلسطین تحت‌قیمومت بریتانیا، در انگلستان تأسیس شد.
ویزو در سراسر اروپا شعبه‌هایی افتتاح کرد، مانند شعبه‌ای که توسط جولیا باتینو در مقدونیه اداره می‌شد، اما بسیاری از این شعب در پی اشغال نازی‌ها و هولوکاست تعطیل شدند. شعبه‌هایی که در آمریکای لاتین قرارداشتند در طول جنگ به فعالیت خود ادامه دادند.
در سال ۱۹۴۹، پس از تأسیس اسرائیل، ویزو مقر خود را به اسرائیل منتقل کرد و سیف رئیس سازمان جهانی ویزو شد. در سال ۱۹۶۶ رزا گینوسار جایگزین او شد. دیگر رؤسای گذشته عبارتند از: رایا جاگلوم و میکل هارئل مودای، بانوی سابق اسرائیل و همسر سیاستمدار اسرائیلی، اسحاق مودایی.
اِوِلین سامر (رئیس کل ویزو) و ایلانا بن آمی (رئیس ویزو اسرائیل) سعی کردند در سال ۱۹۷۵ با رئیس‌جمهور مکزیک لوئیس اچوریا مذاکره کنند تا او را از محکوم کردن صهیونیسم به عنوان نژادپرستی در کنفرانس جهانی زنان در مکزیک منصرف کنند. علیرغم وعده‌های اچوریا، مجمع عمومی سازمان ملل متحد پس از انگیزه کشورهای عربی و حمایت کشورهای جنبش عدم تعهد و بلوک شوروی، قطعنامه ۳۳۷۹ را علیه صهیونیسم تصویب کرد.
از جمله پروژه‌های اولیه رفاه اجتماعی ویزو در فلسطین تحت قیمومت، تأسیس کلینیک‌های مناسب برای نوزادان تیپات‌هالاو و مراکز توزیع لباس بود که بسیاری از آن‌ها هنوز در حال فعالیت هستند. ویزو نخستین مرکز مراقبت روزانه را در سال ۱۹۲۶ در تل‌آویو افتتاح کرد.
در سال ۲۰۰۸، ویزو به‌همراه دو سازمان دیگر زنان، به‌دلیل دستاوردهای مادام‌العمر و کمک ویژه به جامعه و دولت اسرائیل، جایزه اسرائیل را دریافت کردند.
ویزو حزبی تشکیل داد و در اولین انتخابات اسرائیل در سال ۱۹۴۹ برای کنست نامزد شد و ۱٫۲ درصد آرا را به دست آورد. یک کرسی به دست آورد که توسط ریچل کوهن-کاگان، رئیس وقت ویزو نمایندگی شد. کوهن-کاگان بعداً به عنوان عضوی از حزب لیبرال در انتخابات کنست پنجم شرکت کرد (البته او یکی از اعضای گروهی بود که برای تشکیل لیبرال‌های مستقل جدا شد).
آرشیو ویزو شامل عکس‌ها و اسناد تاریخی از دوره سکونت قدیمی و دوره پس از تأسیس کشور است. این تصاویر داستان زنان، نقش و سهم آنان در شکل‌دادن به چهره جامعه اسرائیل را توصیف می‌کند. این آرشیو شامل عکس‌هایی مانند اولین مهدکودک، اولین قطره شیر، اولین یتیم خانه و غیره است.
امروزه ویزو دارای ۱۸۰ مرکز مراقبت روزانه در اسرائیل است که از ۱۴۰۰۰ کودک مادر شاغل، مهاجر جدید و خانواده‌های نیازمند مراقبت می‌کند. این سازمان همچنین اردوهای تابستانی، دوره‌های آموزشی برای خانواده‌های تک والد و چارچوب‌های درمانی برای کودکانی که با حکم دادگاه از خانه‌های خود خارج می‌شوند، برگزار می‌کند.
ویزو اکنون بزرگترین سازمان صهیونیستی زنان در جهان محسوب می‌شود. در سال ۲۰۰۸، ۳۶ کشور عضو در این سازمان، نمایندگانی را برای جشن تولد ۸۸ سالگی ویزو راهی اسرائیل نمودند.رئیس فعلی مجموعه جهانی ویزو، استر مور است که در سال ۲۰۱۶ جایگزین توا بن‌دوف شد.
هُروُود یا خُروُود (به انگلیسی: Khorovod، به روسی: хорово́д، به اوکراینی: хоровод، به بلاروسی: карагод، به بلغاری: хоро، به لهستانی: korowód) نوعی هنر اسلاو شرقی و بت‌پرستی و یکی از قدیمی‌ترین رقص‌های روسی با بیش از ۱۰۰۰ سال قدمت تاریخی است. این ترکیبی از رقص دایره‌وار و آواز هم‌سرا است، شبیه به کوریا یونان باستان. این رقص در روسیه با نام‌های "کاراگود"، "تانوک" و "کروگ" نیز شناخته می‌شد.
واژهٔ "هروود" احتمالاً از واژهٔ یونانی "کوریا" (به یونانی باستان: χορεία) گرفته شده‌است. فرهنگ یونانی تأثیر زیادی بر فرهنگ روسیه داشت. این رقص با کوریا (رقص دایره‌وار یونانی)، رقص کولو (رقص دایره‌وار اسلاو جنوبی در صربستان، کرواسی و بوسنی)، رقص هورا (بالکان)، کوچاری (رقص محلی ارمنی و آذربایجانی) هم خانواده است.
مهم‌ترین ویژگی رقص هروود، گرفتن دست یا انگشت کوچک طرفین در حین رقصیدن به صورت دایره‌وار است.
رقص دایره‌وار نمادی در فرهنگ باستانی روسیه «چرخیدن به دور خورشید» بود و یک آیین بت‌پرستی به معنای اتحاد و دوستی بود. سازمان‌دهنده یا رهبر زن رقص، "خروودنیسا" نام داشت.
رقص هروود در مناطق مختلف روسیهٔ قدیم ویژگی‌های خاص خود را دارد.
در مناطق شمال روسیه، رقص دایره‌وار به شیوهٔ ملایم و ظریف خود معروف بود، در حالی که در مناطق روسیه مرکزی، رقص شادتر و با نشاط بود. آهنگ‌های محلی روسی با رقص همراه بود. مردم پا می‌زدند، دست می‌زدند و حرکات سریع و پرانرژی انجام می‌دادند. رقص‌ها در جنوب روسیه، با آب و هوای گرم و معتدل آن، به خاطر حرکات سریع، خون‌گرم و الگوهای پیچیدهٔ خود، که تجسم قدرت، انرژی بی حد و حصر و جوانی بودند، مشهور بودند.
تام آسپینال (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
وُلُس () یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای یونان است که در ولس، مگنزیا، یونان مستقر است. این باشگاه در حال حاضر در سوپر لیگ فوتبال یونان، بالاترین سطح فوتبال یونان، شرکت می‌کند.ولس بازی های خانگی خود را در ورزشگاه پانتسالیکو انجام می دهد.
پس از سال‌ها تلاش و مذاکرات ناموفق بین دو باشگاه فوتبال قدیمی شهر ولس (نیکی و المپیاکوس ولس) جهت ادغام و ایجاد یک باشگاه فوتبال قوی برای شهر، سرانجام در آوریل ۲۰۱۷ بحث‌ها و تلاش‌های آکیلیس بیوس، شهردار ولس، منجر به ایجاد یک باشگاه فوتبال جدید به نام ولس شد که در نهایت در تاریخ ۲ ژوئن همان سال، به صورت عمومی معارفه گردید.
لیگ‌ها:
قهرمان (۱): ۲۰۱۸–۲۰۱۹
قهرمان (۱): ۲۰۱۷–۲۰۱۸
عبدالمجید حسینی‌راد (زاده ۱۳۳۸- درگذشته ۱۳۹۳) نقاش ایرانی بود.
عبدالمجید حسینی‌راد متولد ۱۳۳۸ در بهبهان بود. او در طول فعالیت علمی خود دانشیار دانشکده هنرهای تجسمی، پردیس هنرهای زیبا و دانشگاه تهران را بر عهده داشت.حسینی‌راد مدرک کارشناسی نقاشی خود را از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران و مدرک کارشناسی ارشد هنرهای تجسمی را از دانشگاه رن ۲ فرانسه و دکترای هنرهای تجسمی را از همین دانشگاه دریافت کرده بود.این هنرمند یكی از پژوهشگران هنر بود و در زمان حیات به تحقیق در بسیاری از مباحث هنر تجسمی در قالب كتاب و مقاله پرداخت.حسینی راد سال ۱۳۸۴ به مدت چند ماه مدیر کل هنرهای تجسمی و سرپرست موزه هنرهای معاصر تهران بود.
«خط و سایه‌ها» (مجموعه داستان)، «منظر نقاشی معاصر»، «از باروک تا سوررئالیسم»، «مبانی هنرهای تجسمی» و «یادنامه کمال‌الدین بهزاد» از تالیفات حسینی‌راد است.
عبدالمجید حسینی راد نقاش، پژوهشگر و استاد دانشگاه بر اثر ایست قلبی در سال ۱۳۹۳ و در سن ۵۵ سالگی درگذشت.
میترادات (مهرداد) ساتراپ هخامنشی کاپادوکیه و لیکائونیا در اواخر قرن پنجم پیش از میلاد بوده‌است. این گفته توسط گزنفون ذکر شده است. او احتمالاً همان میترادات بود که کوروش جوان را همراهی کرد. با این حال، او لزوماً میترادات نبود که باعث مرگ کوروش شد و خود در عواقب آن کشته شد.
بیان شده است که فارناباز دوم، ساتراپ فریگیه هلسپونت (۴۱۳-۳۷۳ پ.م.)، پسر فارناک دوم، نشان داده شده است که در اواخر قرن پنجم قبل از میلاد، زمانی که فارناباز اخیراً به این مقام رسیده بود، فرمانروایی و قلمروهای خود را با برادرانش تقسیم کرد. میترادات، ساتراپ کاپادوکیه، احتمالاً یکی از این برادران بوده است. آریوبرزن یکم کیوس نیز ممکن است یکی از آن برادران باشد.
Mithradates, Satrap of Cappadocia
خوان مارتینث مونوئرا (زاده ۱۳ ژوئیه ۱۹۸۲) داور فوتبال اسپانیایی است که در لا لیگا قضاوت می‌کند. از سال ۲۰۱۵، او در فهرست داوران فیفا قرار گرفت و به عنوان داور درجه دوم یوفا رده‌بندی شده‌است.
مارتینث مونوئرا از سال ۲۰۰۶ در سگوندا دیویسیون بی، از سال ۲۰۱۰ در سگوندا دیویسیون و از سال ۲۰۱۳ در لا لیگا قضاوت می‌کند. در سال ۲۰۱۱، او یک مسابقه را از فصل ۱۲–۲۰۱۱ دسته دوم سوئیس، بین دو تیم استاد نیونس و وینترتور قضاوت کرد. در ۱۷ اوت ۲۰۱۳، او اولین قضاوت خود در لا لیگا را بین رئال سوسیداد و ختافه انجام داد. در سال ۲۰۱۵، او در فهرست داوران فیفا قرار گرفت. در ۲ ژوئیه ۲۰۱۵ و در مرحله مقدماتی از لیگ اروپا ۱۶–۲۰۱۵، برای اولین بار مسابقات باشگاهی یوفا را داوری کرد که دیداری بین باشگاه استونیایی سیلامائه کالو و باشگاه هایدوک اسپلیت از کرواسی بود. اولین قضاوت او در سطح ملی، دیدار دوستانه بین عربستان سعودی و الجزایر در ۹ مه ۲۰۱۸ بود.
مارتینث مونوئرا به عنوان کمک داور اضافی برای جام ملت‌های اروپا زیر ۲۱ سال ۲۰۱۷ در لهستان انتخاب شد. در سال ۲۰۱۸، داور جام ملت‌های اروپا زیر ۱۹ سال ۲۰۱۸ در فنلاند بود و در سه بازی از جمله فینال بین ایتالیا و پرتغال، قضاوت کرد. سال بعد، او به عنوان کمک داور ویدیویی در جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال ۲۰۱۹ در لهستان و جام باشگاه‌های ۲۰۱۹ در قطر برگزیده شد و در بازی فینال بین لیورپول انگلیس و فلامنگو برزیلی همکاری داشت. او همچنین به عنوان دستیار کمک داور ویدئویی در بازی نهایی از لیگ ملت‌های اروپا ۲۰۱۹ بین پرتغال و هلند حصور داشت. در ۱۷ آوریل ۲۰۲۱، داوری فینال کوپا دل ری ۲۰۲۱ بین اتلتیک بیلبائو و بارسلونا به او سپرده شد.
در ۲۱ آوریل ۲۰۲۱، مونوئرا به عنوان کمک داور ویدئویی در فهرست داوران یوفا برای یورو ۲۰۲۰ قرار گرفت که در ژوئن و ژوئیه ۲۰۲۱ برگزار شد.
ارمنستان در یونیورسیاد تابستانی ۲۰۱۹ که از ۳ تا ۱۴ ژوئیه در ناپل، ایتالیا برگزار شد به پرداخت. این کشور برنده یک مدال طلا و یک مدال نقره شد.
سهره‌نوک کاکل‌دار یک گونه از پرندگان آوازخوان از خانواده بلبلان (Pycnonotidae) است که در جنوب شرق آسیا از چین و هند تا سرزمین اصلی جنوب شرق آسیا یافت می‌شود.
رموس و رمولوس که در ایالات متحده با نام دوئل تایتان‌ها شناخته می‌شود. یک فیلم ایتالیایی/فرانسوی محصول سال ۱۹۶۱ به کارگردانی سرجو کوربوچی با بازی استیو ریوز، گوردون اسکات و ویرنا لیزی است.http://www.flimmit.com/film/Duell-der-Titanen-Sergio-Corbucci-Steve-Reeves-F6OK60/ این فیلم در مورد شورش برادران دوقلوی رومولوس و رموس علیه استبداد در ایتالیای پیش از روم است که مردم خود را به سمت تأسیس شهری جدید به نام رم هدایت می‌کنند. این فیلم بر اساس افسانه رموس و رمولوس است.
این فیلم در ۶ دسامبر ۱۹۶۱ با مدت زمان ۱۰۸ دقیقه در ایتالیا منتشر شد. در ژوئن ۱۹۶۳ در ایالات متحده در مدت زمان ۸۹ دقیقه منتشر شد.
سانتیاگو خایمه لاتره (زاده ۱۷ ژوئن ۱۹۷۹) داور فوتبال اسپانیایی است که در لا لیگا قضاوت می‌کند.
سهره‌نوک‌ها یک سرده از پرندگان گنجشک‌سان از خانواده بلبلان است.
سهره‌نوک یقه‌دار یک گونه از پرندگان آوازخوان از خانواده بلبلان (Pycnonotidae) است که در چین، تایوان، ژاپن و ویتنام یافت می‌شود.
این گونه به تپه‌های جنگلی در ارتفاعات متوسط علاقه دارد. سهره‌نوک یقه‌دار که عمدتاً میوه‌خوار است، دانه‌ها و حشرات را نیز می‌خورد. پرندگان معمولاً تک‌همسر هستند و ماده‌ها در درختان لانه می‌سازند تا در آنها تخم بگذارند.
نام‌های جایگزین برای سهره‌نوک یقه‌دار عبارتند از: سهره‌نوک سرسیاه، سهره‌نوک چینی، سهره‌نوک ژاپنی، بلبل سهره‌نوک یقه‌دار و بلبل سهره‌نوک سویینهو.
سنگ‌چشم‌های تاج‌سفید سرده کوچکی از پرندگان گنجشک‌سان از خانواده سنگ‌چشمان است و تنها دو گونه در این سرده جای می‌گیرند.
اینها سنگ‌چشم‌های بزرگ قهوه‌ای و سفید هستند که در جنوب صحرای آفریقا یافت می‌شوند. آنها برخلاف "سنگ‌چشم‌های نمادین" گونه‌های گروهی هستند و پروازی طوطی‌مانند دارند.
نر و ماده در هر دو گونه از نظر پروبال شبیه هم هستند اما از پرندگان نابالغ قابل تشخیص هستند.
سیمین آرین (زاده ۱۳۱۶-درگذشت ۱۳۸۶) از خوانندگان رادیو در اواخر دهه ۳۰ و اوایل دهه چهل بود که همراه با ارکستر شماره یک و به رهبری جواد لشگری همکاری داشت. وی ۵۲ ترانه در رادیو اجرا کرد و از ترانه‌های معروف او می‌توان از گل میخک، چنگ زهره، تمنای دل، رقص پروانه، می‌دانم و می‌دانی، ابر گریان، خانه رؤیا، می‌روم، انتظار، در ساحل دریا، نقش بر آب و … نام برد. وی در سال ۱۳۸۶ درگذشت.
شاه‌پر یا پر قلمی نوعی پر است که در بیشتر پرندگان امروزی و در برخی دیگر از گونه‌های دایناسورهای دست‌قاپ‌ریختان وجود دارد.
یک پر قلمی دارای ساقه یا قلم است. بخش پایه‌ای آن به نام قلم (Calamus) در پوست فرورفته است. این قلم توخالی است و مغز آن از بقایای خشک خمیر پر تشکیل شده‌است و چاله از پایین توسط یک "ناف تحتانی" و در بالا توسط یک "ناف فوقانی" باز می‌شود. ساقه بالای قلم یک "محور" توپر است که در قسمت زیرین آن شیار نافی دارد. پرهای قلمی دارای محوری با پهنک هستند که به دو طرف گسترش می‌یابند. این پهنک‌ها از تعداد زیادی "ریشه" مسطح تشکیل شده‌اند که با "ریشک‌هایی" به یکدیگر متصل می‌شوند.
ریشک‌ها رشته‌های ریز هستند که در دو سوی پهن ریشه‌ها متقاطع می‌شوند. این یک توری مینیاتوری شبیه نوار چسب را تشکیل می‌دهد که تمام ریشه‌ها را در کنار هم نگه می‌دارد و پهنک‌ها را تثبیت می‌کند.A Kovalev, AE Filippov, SN Gorb (2014) Unzipping bird feathers. " J. R. Soc. Interface" 11 (92) 20130988.
پرهای قلمی روی اندام جلویی یا بال اغلب به دلیل تنش‌های مربوط به پرواز یا سایر فعالیت‌ها به شدت چسبیده‌اند. این چسبندگی قوی توسط رباط‌های زیر پوست انجام می‌شود که در برخی از پرندگان و سایر دایناسورهای پردار منجر به برآمدگی‌ها یا نشانه‌هایی در امتداد استخوان پیش‌اندام عقبی (زند زیرین) می‌شود. این برجستگی‌ها که دستگیره‌های قلابی (ulnar papillae) نامیده می‌شوند، اغلب به‌عنوان نشانه غیرمستقیم پرهای اندام جلویی در گونه‌های فسیلی استفاده می‌شوند و همچنین می‌توانند به‌طور غیرمستقیم تعداد شاهپرهای ثانویه را در یک نمونه مشخص نشان دهند.
پرهای پروازی (شاهپرهای بال و شاهپرهای دم) انواع خاصی از شاهپرها هستند که برای بارگیری بال روبه بالا و اغلب به شدت نامتقارن برای بهبود عملکرد پرواز هستند.
برج اکلاهاما (با نام قدیمی برج دوگالری (به انگلیسی: Two Galleria Tower)) یک آسمان خراش برجسته در مرکز شهر اکلاهما سیتی در منطقه تجاری مرکزی است. ارتفاع این برج ۴۱۰ فوت (۱۲۵ متر) است و ۳۱ طبقه دارد و در سال ۱۹۸۲ ساخته شد. این برج پنجمین ساختمان بلند در اکلاهاما سیتی و دهمین ساختمان بلند در اکلاهاما است.https://skyscraperpage.com/cities/?buildingID=516
برج اکلاهاما با فضای تجاری ۶۱۰۳۷۵ فوت مربع، در سال ۱۹۸۲ساخته شد. این برج در سال ۲۰۰۵ به قیمت ۳۰ میلیون دلار توسط مالکان آن، روی تی اولیور و مارک بفورت، خریداری شد. در سال ۲۰۱۱ با قیمت درخواستی ۶۲٫۵ میلیون دلار برای فروش عرضه شد.
امکانات فعلی ساختمان شامل در دسترس بودن ۲۴ ساعته، امکانات کنفرانس، فروشگاه‌های خرده فروشی در محل، بانکداری، ارتباط Skywalk به پارکینگ و چندین رستوران است.
معماری برج اکلاهما توسط موریس-آبری انجام شده‌است. شرکت موریس-آبری (به انگلیسی: Morris-Aubry) در طول رونق نفت در دهه ۱۹۸۰ محبوب بود، اما این شرکت بعدها به عنوان معماران موریس شناخته شد. پس از ۱ مارس ۲۰۱۷ به شرکت هیوت-زالرز (به انگلیسی: Huitt-Zollars) تبدیل شد.
ترور سزار یک نقاشی از هاینریش فوگر است که ترور ژولیوس سزار را به تصویر می‌کشد.
شخصیت اصلی اثر ژولیوس سزار است که قرار است توسط دوستش بروتوس چاقو بخورد.
ماریو ملرو لوپث (زاده ۲ ژوئیه ۱۹۷۹) داور فوتبال اسپانیایی است که در لا لیگا قضاوت می‌کند.
تویوو سورسو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی هاکی روی یخ اهل استونی است.
آندریاس وایکلا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نورشوپینگ و باشگاه فوتبال گوتبورگ اشاره کرد.
تماس‌پایان یک کلاد پیشنهادی از جانوران دهان‌نخستیان و دربرگیرندهٔ خرس آبی و بندپایان است که توسط مشاهدات ریخت‌شناسی گوناگونی پشتیبانی می‌شود.
یوئل ایندرمیته (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل استونی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پایده لینامیسکوند، باشگاه فوتبال کورساره، و باشگاه فوتبال ویلیاندی تولویک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال استونی، زیر ۱۹ سال استونی، زیر ۲۱ سال استونی، زیر ۲۳ سال استونی، و استونی بازی کرده‌است.
آرمی پرت (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال اهل استونی است.
کریستو کولو (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال و بازیکن والیبال ساحلی اهل استونی است.
مارکوس سومتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل استونی است.
روبرت تهت (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل استونی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به کوپروم لوبین اشاره کرد.
ستاره‌ایان یک نام گیاه‌شناسی منسوخ در رتبه زیررده است. ترکیب زیررده نیز متفاوت است. با این حال، طبق تعریف همیشه شامل خانواده کاسنیان (Compositae) می‌شود. در سیستم طبقه‌بندی مدرن APG IV، گل‌ستاره‌داران و خوش‌ستاره‌داران نام‌هایی برای کلادهایی با ترکیبی شبیه به «ستاره‌ایان» هستند.
یکی از سیستم‌های شناخته‌شده و تأثیرگذارتر که به‌طور رسمی زیررده «ستاره‌ایان» را به رسمیت شناخت، سیستم Cronquist بود که توسط گیاه‌شناس Arthur Cronquist ابداع شد که شامل راسته‌های زیر بود:
هنری تریال (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل استونی است.
رنه تپان (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل استونی است.
گئورگی تونیوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل استونی است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال استونی، زیر ۱۹ سال استونی، و استونی بازی کرده‌است.
مارتی یوهکامی (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل استونی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه والیبال اشتوتگارت فریدریشسهافن و هوپو تیرول اینسبروک اشاره کرد.
یانوس نومسالو (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل استونی است.
رایمو پایوسالو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق والیبال اهل استونی است.
کیت پوپارت (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل استونی است.
تیمو تامما (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل استونی است.
آندرس توبال (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل استونی است.
کرت توبال (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل استونی است.
ستاره‌تباران یک تبار از گیاهان خانوادهٔ کاسنیان است که شامل گیاهان یکساله، دوساله، چندساله، زیر درختچه‌ها، درختچه‌ها و درختان است. گیاهان درون این تبار تقریباً در سراسر جهان وجود دارند که به ۱۷۰ سرده و بیش از ۲۸۰۰ گونه تقسیم می‌شوند و آن را به دومین تبار بزرگ در خانواده پس از پیرگیاه‌تباران تبدیل می‌کنند. آنها عمدتاً در مناطق معتدل جهان یافت می‌شوند.
کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری (انگلیسی: International Trade Union Confederation)(با کوته‌نوشت ITUC)، یک سازمان بین‌المللی، متشکل از تعدادی اتحادیه‌های کارگری ملی است.
کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری در سال ۲۰۰۶ میلادی با ادغام کنفدراسیون جهانی کار (WCL) و حرفه‌های آزاد بین‌المللی (FFI) در وین، پایتخت اتریش، تأسیس شد. کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری دارای شعبه‌هایی در آسیا، اقیانوسیه، آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی، آفریقای جنوب صحرا، اروپا و کشورهای عربی است. به این ترتیب، کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری در سال ۲۰۲۱، در مجموع حدود ۲۰۰ میلیون کارگر در ۱۶۳ کشور جهان را نمایندگی کرده و ۳۳۱ سازمان ملی، در آن عضو بودند.هدف کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری، ترویج و دفاع از حقوق و منافع کارگران و کارکنان از طریق همکاری‌های بین‌المللی است. از سال ۲۰۲۲، آکیکو گونو (زاده ۱۹۵۴ یا ۱۹۵۵، ژاپن)، رئیس کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری است.
سیم تنو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل استونی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویکتوریا ژیژکوف، باشگاه فوتبال تارتو تامکا، و باشگاه فوتبال ناروا ترانس اشاره کرد.
مایت پاترایل (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال اهل استونی است.
دزینتار کلاوان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل استونی است.
بالاستاره‌ایان اعضای یک کلاد بزرگ (گروه تک‌تباری) از گیاهان گلدار هستند که دربر گیرندهٔ بیش از ۱۲۲۰۰۰ گونه است.
کلاد طبق تعریف سیستم APG IV به ۲۰ راسته تقسیم می‌شود. این راسته‌ها به نوبهٔ خود حدود ۱۴۶ خانواده را دربر می‌گیرد.
این نام بر پایهٔ نام " Asteridae " است که معمولاً به عنوان یک زیررده شناخته می‌شد.
در جنگ فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ و به کارگردانی برتران بونلو است. در این فیلم بازیگرانی همچون ماتیو آمالریک، آزیا آرجنتو، گیوم دوپاردیو، کلوتید امه، لئا سیدو، میشل پیکولی، اورور کلمان، الینا لوونسن، لوران لوکا و ونسان مکنی ایفای نقش کرده‌اند.
کروم زرد (به انگلیسی: Crome Yellow) اولین رمان نویسنده بریتانیایی، آلدوس هاکسلی است که ابتدا توسط انتشارات چاتو و ویندوس در سال ۱۹۲۱ در انگلستان، سپس توسط شرکت جرج اچ. دوران در سال ۱۹۲۲ در ایالات متحده آمریکا منتشر شد.
این رمان در تابستان ۱۹۲۱ در تفرجگاه ساحلی فورته دی مارمی توسط آلدوس هاکسلی نوشته شد و در نوامبر همان سال منتشر شد. کروم زرد با ماهیت اپیزودیک و سبک طنز اجتماعی به روایت یک مهمانی خانگی پس از جنگ جهانی اول در املاک روستایی هنری ویمبوش به نام «کروم» می‌پردازد و حول رابطه عشقی ناگوار دنیس استون و آن ویمبوش می‌چرخد.
اموتت یکی از فعال‌ترین بدافزارهای دهه آخر قرن ۱۴ خورشیدی بوده‌است.
در ۲۲۲۴ نخستین نسخه اموتت، که به نام هیودو نیز شناخته می‌شود در قالب یک تروجان بانکی، مشتریان برخی مؤسسات مالی در دو کشور آلمان و اتریش را هدف قرار داد. خیلی زود، تکامل‌های مستمر این تروجان، اموتت را در کانون توجه شرکت‌های ضدویروس و نهادهای امنیت فناوری اطلاعات قرار داد. اکنون، سالهاست که اموتت در نقش بدافزاری چندکاره، کاربران را در بیش از ۱۷۰ کشور هدف قرار می‌دهد. اموتت پرانتشارترین بدافزار ژانویه و فوریه ۲۰۲۲ گزارش شده‌است.
اصلی‌ترین روش انتشار اموتت، ایمیل‌های حاوی فیشینگ است.
شخص زیبا و فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ و به کارگردانی کریستف اونوره است. در این فیلم بازیگرانی همچون لویی گارل، لئا سیدو، گرگوار لوپرنس رانگه، آنائیس دموستیه، آگاته بونیتزر، استر گارل، کلوتید امه و کیارا ماسترویانی ایفای نقش کرده‌اند.
تالار مشاهیر بازی‌های ویدیویی جهان یک تالار مشاهیر بین‌المللی است که در ۴ ژوئن ۲۰۱۵ افتتاح شد. این سالن در نمایشگاه "eGameRevolution" در موزه ملی بازی واقع شده‌است. مدیریت سالن توسط و نظارت می‌شود. خالق تالار مشاهیر بازی‌های ویدیویی جهانی، جان-پل سی دایسون است که معاون تحقیقات و توسعه نمایشگاه استرانگ و مدیر مرکز بین‌المللی تاریخچه بازی‌های الکترونیکی است.
بازی‌های ویدیویی با رعایت چهار معیار اساسی واجد شرایط تالار مشاهیر بازی‌های ویدیویی جهانی می‌شوند:
نامزدهای عموم مردم از ۱۷ فوریه ۲۰۱۵ تا ۳۱ مارس ۲۰۱۵ پذیرفته شدند. فینالیست‌ها توسط یک کمیته داخلی انتخاب شدند، در حالی که یک کمیته بین‌المللی انتخاب متشکل از روزنامه‌نگاران، دانشمندان، و افراد دیگر، پذیرفته شدگان افتتاحیه تالار مشاهیر را انتخاب می‌کنند. فینالیست‌ها (شرکت کنندگان افتتاحیه به صورت پررنگ):
هروه ریسن (نام واقعی: Hervé Lalin، زاده: ۱۰ آوریل ۱۹۶۷) نویسنده فرانسوی، ملی‌گرای افراطی، منکر هولوکاست و یهودی‌ستیز است. او به حلقه‌های راست افراطی نزدیک است. او خود را نژادپرست، یهودی ستیز و سامی ستیز می‌داند، انتشارات و ویدئوهای او منجر به شکایات و احکام دادگاه‌های متعددی شد که در سپتامبر ۲۰۲۰ به مدت ۱۷ ماه زندانی شد.
ریسن با نام هروه لالین در ۱۰ آوریل ۱۹۶۷ در باندی فرانسه به دنیا آمد. او در سال ۱۹۹۱ مدرک کارشناسی ارشد تاریخ را از دانشگاه پاریس شرقی کرتیل (والدو مارن) گرفت. تز او بر جنگ داخلی اسپانیا متمرکز بود. او پنج سال معلم تاریخ بود اما به دلیل شکایت از سیستم آموزشی اخراج شد. او خود را یک استاد بیکار می‌داند.
ریسن در اصل یک آنارشیست و آزادیخواه بود، اما با گذشت زمان بیشتر به جناح راست تبدیل شد و در دهه ۱۹۹۰ به جبهه ملی پیوست. در ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۲، او کیک را به صورت کشیشی را که به مهاجران و خارجی‌ها کمک می‌کرد، پرتاب کرد. این اقدام بازتاب گسترده‌ای داشت و او از همان زمان به شهرت رسید.
در سال ۲۰۱۰ کمپینی از پوسترهای یهودی‌ستیز، ریسن را در کانون توجه قرار داد.
از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵ رایسن کتاب‌ها و مقالات زیادی در مورد یهودیت، آخرت‌شناسی و نژادپرستی ضد سفید نوشت. او در سال ۲۰۱۵ مستندی به نام شیطان در هالیوود ساخت که در آن از نفوذ یهودیان و تعصبات ضد کاتولیک انتقاد کرد. کتاب او، نژادپرستی بر علیه سفیدپوستان، قاتلان مردان سفیدپوست، در فرانسه پرفروش شد.
او در جنبش جلیقه زردها شرکت کرد و عکسی از او روی جلد پاریس مچ قرار گرفت.
در سال ۲۰۱۸ او به رابرت فاوریسون ادای احترام کرد و در توییتر خود نوشت که Faurisson یک نام فرانسوی خواهد بود که در ۲۰۰ سال آینده دربارهٔ آن صحبت می‌شود.
در سپتامبر ۲۰۲۰، او به دلیل اظهارات یهودی ستیزانه و انکار هولوکاست، که در فرانسه جرم است، به زندان محکوم شد.
ریسن در کتاب خود با عنوان روانکاوی یهودیت، یهودیت را با یک آسیب‌شناسی هیستریک مقایسه می‌کند و معتقد است که یهودیت منجر به اضطراب، پارانویا، افسردگی، فراموشی، سوء رفتار جنسی، زنا با محارم، اختلال هویت می‌شود. او معتقد است که اتحاد بین نیروهای یهودی در سراسر جهان ناشی از اعتقاد جهانی آنها به مسیح یهودی است و کمونیسم و آمیختگی بین نژادها دو روی این مسیحا خواهد بود.
رضا نجیمی سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و یکم، دوره بیست و دوم و دوره بیست و سوم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده آباده در مجلس شورای ملی حضور داشت.
جواد اربابی سیاست‌مدار ایرانی بود، که در بیست و دوم و دوره بیست و سوم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده شیراز در مجلس شورای ملی حضور داشت.
زدکا یا صدقا ( ) یک کلمه عبری به معنای «عدالت» است، اما معمولاً برای نشان دادن "صدقه" استفاده می‌شود. این مفهوم از «صدقه» با درک مدرن غربی از «خیریه» متفاوت است. دومی معمولاً به عنوان یک عمل خود به خودی از حسن نیت و نشانگر سخاوت درک می‌شود. "در صورتی که در دین یهودیت" یک تعهد اخلاقی است.
"صدقه" به تعهد دینی به انجام آنچه درست و عادلانه است اشاره دارد که یهودیت بر آن به عنوان بخش مهمی از زندگی معنوی تأکید می‌کند. برخلاف بشردوستی داوطلبانه، "صدقه" به عنوان یک تکلیف دینی تلقی می‌شود که باید بدون توجه به وضعیت مالی فرد انجام شود، و به همین دلیل حتی برای افرادی که دارای امکانات مالی محدود هستند نیز الزامی است. "صدقه" یکی از سه عمل اصلی است که می‌تواند بر حکم نامطلوب آسمانی تأثیر مثبت بگذارد.
کلمه صدقه بر اساس عبری ( "Tzedeq")، به معنای "درستی"، "انصاف" یا "عدالت" است و با کلمه عبری "تزادیک"، به معنای "عادل" به عنوان صفت (یا "فرد صالح" به عنوان یک اسم به شکل ماهوی) مرتبط است. اگرچه این کلمه ۱۵۷ بار در متن مازورتی کتاب مقدس عبری، معمولاً در رابطه با «عدالت» "فی نفسه" ظاهر می‌شود، اما استفاده از آن به عنوان اصطلاحی برای «صدقه» به معنای فوق اقتباسی از یهودیت خاخامی در زمان تلمود است.
در قرون وسطی، ابن میمون یک سلسله مراتب هشت سطحی از "صدقه" را تصور کرد، که در آن بالاترین شکل، دادن یک هدیه، قرض یا مشارکت است که منجر به خودکفایی گیرنده به جای زندگی با دیگران می‌شود. از نظر او، دومین شکل عالی "صدقه" دادن کمک‌های مالی به‌طور ناشناس به گیرندگان ناشناس است.
کتاب مقدس عبری الزام به کمک به نیازمندان را آموزش می‌دهد، اما یک اصطلاح واحد را برای این تعهد به کار نمی‌برد.Ronald L. Randle"The JPS guide to Jewish traditions" Jewish Publication Society, 2004 p. 531 "Tzedakah (hqdx) The Bible repeatedly stresses the obligation to aid those in need, but never designates a special term for this requirement. The Rabbis adopted the word "tzedakah" to apply to charity, primarily in the form ..." اصطلاح "صدقه ۱۵۷" بار در متن ماسوریتی، معمولاً در رابطه با «عدالت» فی نفسه، معمولاً به صورت مفرد، اما گاهی اوقات به صورت جمع "صدقات"، در رابطه با اعمال خیریه وجود دارد."The word "almsgiving", however, is far from expressing the full meaning of the Hebrew ẓedaḳah, which is, charity in the spirit of uprightness or justice. According to the Mosaic conception, wealth is a loan from God, and the poor have a certain claim on the possessions of the rich; while the rich are positively enjoined to share God's bounties with the poor." در هفتادگانی این گاهی اوقات به عنوان "eleemosyne"، «صدقه» ترجمه شده‌است.As per Gesenius Lexicon; "Deuterony 6:25 καὶ ἐλεημοσύνη ἔσται...""... derived from the Greek ἐλεημοσύνη (mercifulness), used by Greek-speaking Jews to denote almost exclusively the offering of charity to the needy, from a feeling of both compassion and righteousness (ẓedaḳah). (See LXX. (note: Septuagint) on Prov. xxi. 21, and Dan. iv. 24.)"
در ادبیات کلاسیک خاخام‌ها، این بحث مطرح شد که مقررات کتاب مقدس در مورد پسماندها فقط در مورد مزارع ذرت، باغ‌ها و تاکستان‌ها و نه در باغ‌های سبزیجات اعمال می‌شود. نویسندگان خاخام کلاسیک در مورد اینکه چه کسی می‌تواند بقایای ذراعت را دریافت کند بسیار سختگیرتر بودند. در این متون نوشته شده‌است که کشاورز مجاز به بهره‌مندی از این برداشت‌ها نبود، و اجازه نداشت بین فقرا تبعیض قائل شود، یا سعی در ترساندن آنها با سگ یا شیر نداشته باشد.Maimonides, "Mishneh Torah", 4:11 کشاورز حتی اجازه نداشت به یکی از فقرا کمک کند تا پسماندها را جمع کند. با این حال، همچنین استدلال شد که این قانون فقط در کنعان (اورشلیم تلمود) قابل اجرا است. اگرچه بسیاری از نویسندگان خاخام کلاسیک که در بابل مستقر بودند، قوانین آنجا را رعایت می‌کردند.Maimonides, "Mishneh Torah", 1:14 همچنین این نوع صدقه فقط برای فقرای یهودی اعمال می‌شود، اما غیریهودیان فقیر اجازه داشتند برای ایجاد صلح از آن بهره ببرند.Gittin 59b
ابن میمون هشت سطح بخشش خود را همان‌طور که در "میشنه تورات"، "هیلخوت متانوت انییم" ("قوانین در مورد بخشش به مردم فقیر")، فصل ۱۰:۷–۱۴ نوشته شده‌است، فهرست می‌کند:
در عمل، اکثر یهودیان صدقه را با اهدای بخشی از درآمد خود به مؤسسات خیریه یا به افراد نیازمندی که ممکن است با آنها برخورد کنند، انجام می‌دهند. تصور بسیاری از یهودیان امروزی این است که اگر اهدای این شکل ممکن نباشد، "وجوب صدقه" همچنان مستلزم آن است که چیزی داده شود. یهودیان سنتی معمولاً "معصار کسافیم" را انجام می‌دهند و ۱۰ درصد از درآمد خود را برای حمایت از نیازمندان می‌دهند.
اعمال خاص "صدقه" در روزهای مهمی انجام می‌شود: در عروسی‌ها، عروس و دامادهای یهودی به‌طور سنتی به خیریه پول می‌دادند تا نمادی از شخصیت مقدس ازدواج باشد. در عید فصح، جشن بزرگ در سنت یهودی، پذیرایی از غریبه‌های گرسنه و غذا دادن به آنها در سر سفره سنتی است. در پوریم بر هر یهودی واجب است که به یک نفر دیگر غذا بدهد و حداقل به دو نفر فقیر هدیه بدهد به مقداری که هر کدام معادل یک وعده غذایی باشد، به منظور افزایش شادی کلی در طول دوران این ماه.
در مورد شکل محدودترصدقه که در قوانین کتاب مقدس بیان شده‌است، یعنی ترک برداشت از برخی محصولات، شولچان آروخ "استدلال" می‌کند که در دوران تبعید، کشاورزان یهودی موظف به اطاعت از آن نیستند.Shulchan Aruch, "Yoreh De'ah" 332:1 با این وجود، در اسرائیل مدرن، خاخام‌های یهودیت ارتدوکس اصرار دارند که یهودیان اجازه می‌دهند که "برداشت‌ها" توسط فقرا و غریبه‌ها، و همه محصولات (نه فقط "برداشت‌شده") توسط هر کسی و همه (رایگان، نه خرید و نه فروخته شده) در طول سالهای سبت مصرف شود.
علاوه بر این، شخص باید بسیار مراقب باشد که چگونه پول صدقه را می‌دهد. فقط دادن به هر شخص یا سازمانی کافی نیست. در عوض، شخص باید اعتبار و امور مالی آنها را بررسی کند تا مطمئن شود که پول صدقه شما عاقلانه، کارآمد و مؤثر استفاده می‌شود. معنای «از فقیر دزدی مکن، زیرا او فقیر است» (امثال ۲۲:۲۲) و تفسیرهای دوران تلمود، از جمله کتاب اعداد ربا ۵: ۲، این است که پول صدقه هرگز مال شما نبوده‌است. . بلکه همیشه از آن خداست که فقط آن را به شما واگذار می‌کند تا از آن به درستی استفاده کنید. از این رو، شما موظف هستید از دریافت آن توسط افراد مستحق اطمینان حاصل کنید.
نمونه‌های زیادی از صندوق‌های صدقه وجود دارد که بر اساس اصول ابن میمون در بالا (به ویژه شماره ۲) فعالیت می‌کنند، از جمله Hands on Tzedakah (کار با سازمان‌های غیرانتفاعی در ایالات متحده و اسرائیل) و Mitzvah Heroes Fund (که عمدتاً با سازمان‌های غیرانتفاعی در اسرائیل کار می‌کند). Paamonim یک سازمان غیرانتفاعی در اسرائیل است که بر اساس اصل اول ابن میمون فعالیت می‌کند. نگهداری از "پوشکه" (جعبه مجموعه) در خانه‌های شخصی سنتی است.
ویلنا گائون در نظر گرفت که صدقه "را به همه خانوارهای شهر ما با مزایای مالیاتی" بدهد. دویری استر هلفر (۱۸۱۷–۱۹۰۷)، که در نزد یهودیان ویلنا را به دلیل درستکاری و خردش می‌شناسند، به دلیل توانایی او در کمک به مردم در مشکل افسانه ای بود، اگرچه او و همسرش ثروتمند نبودند. او به کمک حافظه خارق‌العاده‌اش، توانست افراد مناسب را در زمان مناسب برای کمک به افراد در طول زندگی‌اش لمس کند، بسیاری از آنها او را به‌عنوان نوعی قدیس می‌بینند که نه تنها برای او پول پیدا کرده، بلکه برکات ویژه‌ای همراه با هدایای خیریه او نیز ارائه می‌کند. . او همچنین کمک مالی به یک نمازخانه اختصاص داده شده به امور خیریه برای نیازمندان کرد که به نام او شناخته می‌شود. در طول زندگی، او به عنوان یک قدیس شناخته شد، در حالی که از مرگ او به شیوه‌هایی که معمولاً برای شخصیت‌های مذهبی یاد می‌شد، یاد می‌کردند. پرتره او اغلب در کنار گائون‌ها در خانه‌های یهودیان ویلنا آویزان می‌شد.
در شیکاگو در اوایل دهه ۱۹۰۰ «بسیاری از خانواده‌ها "پوشکا" یا ظروف صدقه را به عنوان وسیله ای مفید برای کمک دوره ای به اهداف ارزشمند نگهداری می‌کردند.» کلمه لهستانی "puszka" به معنای قوطی حلبی است.
خیریه در فرهنگ‌های مختلف، چه مذهبی و چه سکولار، به روش‌های مختلف فلسفی مشاهده و اجرا می‌شود (به خیریه (عمل) در #فلسفه‌ها) مراجعه کنید. در فلسفه و بلاغت به مفهومی که به عنوان اصل صدقه معروف است بسط داده شد.
برای عالی‌ترین فضیلت الهیات مسیحی، به خیریه (فضیلت مسیحی) مراجعه کنید.
همتای اولیه در اسلام صدقه به صورت داوطلبانه مذهبی و زکات است () انفاق واجب شرعی است که به وجوب دینی فرد برای مسلمانانی که دارای معیارهای لازم ثروت هستند گفته می‌شود.
منظور از زیدقا انفاق در مندائیت است.Drower, Ethel Stefana. 1937. "The Mandaeans of Iraq and Iran". Oxford At The Clarendon Press. همچنین می‌تواند به معنای درستکاری باشد.
استخوان‌ها و همه‌ () یک فیلم جاده‌ای آمریکایی-ایتالیایی در ژانر بلوغ عاشقانه-ترسناک به کارگردانی لوکا گوادانینو و نویسندگی دیوید کاجگانیچ با بازی تیلور راسل و تیموتی شالامی است. این فیلم بر اساس رمانی از کامیل دی‌آنجلیس ساخته شده‌است.
"استخوان‌ها و همه‌" برای نخستین بار در هفتاد و نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز در ۲ سپتامبر ۲۰۲۲ نمایش داده شد و جایزه شیر نقره‌ای را برای بهترین کارگردانی دریافت کرد و در ۲۳ نوامبر توسط مترو گلدوین مایر (از طریق یونایتد آرتیستس) در ایالات متحده و توسط برادران وارنر پیکچرز در سایر نقاط جهان اکران شد. این فیلم به‌خاطر عملکرد بازیگران اصلی، کارگردانی، فیلم‌برداری و تلفیقی از ژانرها، بازخوردهای مثبت منتقدان را دریافت کرد.