moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اگرچه آیین هندو در ژاپن آیینی است که چندان مورد عمل نیست، اما همچنان نقش مهمی اما غیرمستقیم در شکل‌گیری فرهنگ ژاپن داشته‌است. این بیشتر به این دلیل است که بسیاری از باورها و سنت‌های بودایی (که ریشه دارمیک مشترکی با هندوئیسم دارند) از طریق شبه جزیره کره در قرن ۶ به ژاپن گسترش یافته‌است. یکی از نشانه‌های این امر «هفت خدای ثروت» ژاپنی است که از این چهار خدای هندو نشات گرفته‌اند: Benzaitensama (ساراسواتی)، Bishamon (Vaiśravaṇa یا Kubera)، Daikokuten (Mahākāla / Shiva) و Kichijōten (Lakshmi). همراه با Benzaitennyo / ساراسواتی و Kisshoutennyo / Laxmi به و تکمیل nipponization از سه هندو Tridevi الهه، هندو الهه ماهاکالی است nipponized به عنوان الهه ژاپنی Daikokutennyo (大黒天女)، هر چند او تنها بین هفت شانس خدایان ژاپن شمارش زمانی که او در نظر گرفته‌است به عنوان مظهر زنانه همتای مرد خود Daikokuten (大 黒 天). بنزایتن عمدتاً از طریق ترجمه چینی "Sutra of Golden Light" (金光明 経)، که بخشی به وی اختصاص دارد، در قرن‌های ۶ تا ۸ وارد ژاپن شد. او همچنین در لوتوس سوترا ذکر شده است. در ژاپن، لوکاپیلاها شکل بودایی چهار پادشاه آسمانی را دارند (四 天王). سوترا از نور طلایی یکی از مهم‌ترین و مهم تبدیل شد سوترا در ژاپن به دلیل پیام اصلی اش، که می‌آموزد که چهار آسمانی پادشاهان حفاظت از خط‌کش که کشور خود را در شیوه ای مناسب تعیین می‌کند. خدای مرگ هندو، یاما، در شکل بودایی خود با نام Enma شناخته می‌شود. گارودا، کوه (vahana) از ویشنو است، به عنوان شناخته شده Karura (迦楼羅)، عظیم، موجودی آتش تنفس در ژاپن است. بدن انسان و صورت یا منقار عقاب دارد. تنین از آپساراس سرچشمه می گیرد. هندو گانشا (نگاه کنید به کانگیتن) بیشتر از بودا در معبدی در Futako Tamagawa، توکیو نمایش داده می‌شود. اعتقاد به «شش مدرسه» یا «شش آموزه» و همچنین استفاده از یوگا و بتکده‌ها از دیگر نمونه‌های تأثیر هندو بر ژاپن است. بسیاری از وجوه فرهنگ هندو که ژاپن را تحت تأثیر قرار داده‌اند، فرهنگ چین را نیز تحت تأثیر قرار داده‌اند. مردم کتابهایی در مورد پرستش خدایان هندو در ژاپن نوشته‌اند.Chaudhuri, Saroj Kumar. Hindu Gods and Goddesses in Japan. (New Delhi, 2003) . حتی امروزه ادعا می‌شود که ژاپن مطالعه عمیق‌تری دربارهٔ خدایان هندو را تشویق می‌کند.
آیین بودا از زمان معرفی رسمی آن در ژاپن در سال ۵۵۲ میلادی طبق گفته "نیهون شوکی" از باکجه کره توسط راهبان بودایی رواج داشت. اگرچه برخی منابع چینی نخستین شیوع این آیین را در اوایل دوره کوفون (۲۵۰ تا ۵۳۸) عنوان می‌کنند. بودیسم تأثیر عمده ای در پیشرفت جامعه ژاپن داشته و تا به امروز از جنبه‌های تأثیرگذار فرهنگ باقی مانده‌است.Asia Society Buddhism in Japan, accessed July 2012
در نتیجه پیوند بودایی بین هند و ژاپن، راهبان و دانشمندان اغلب به سفرهای بین دو ملت می‌پرداختند. سوابق باستانی کتابخانه اکنون ویران شده در دانشگاه نالاندا در هند، دانشمندان و دانش آموزانی را توصیف می‌کند که از ژاپن در این مدرسه تحصیل می‌کردند. یکی از مشهورترین مسافران ژاپنی به شبه قاره هند، Tenjiku Tokubei (1612-1692) بود که به نام "Tenjiku" ("خانه آسمانی")، نام ژاپنی هند، نامگذاری شد.
تبادلات فرهنگی بین دو کشور شباهت‌های بسیاری را در فرهنگ عامیانه آنها ایجاد کرده‌است. فرهنگ عامه مدرن مبتنی بر این فرهنگ عامه مانند کارهای داستانی فانتزی در مانگا و انیمه، گاهی اوقات به خدایان مشترک (دیوا)، شیاطین (آسورا) و مفاهیم فلسفی اشاره دارد. به عنوان مثال الهه هندی ساراسواتی، در ژاپن به بنزایتن معروف است. برهما، معروف به «بونتن» و یاما، معروف به «انما» نیز بخشی از پانتئون بودایی سنتی ژاپن هستند. علاوه بر تأثیر مشترک بودایی بر دو جامعه، شینتوئیسم که یک دین آنیمیسم است، بر خلاف ادیان موجود در بقیه جهان که توحیدی هستند، شبیه رشته‌های آنیمیسم هندوئیسم است. سانسکریت، یک زبان کلاسیک است که در آیین بودا و آیین هندو استفاده می‌شود، هنوز هم توسط برخی از کشیش‌های چینی باستان که به ژاپن مهاجرت کرده‌اند، استفاده می‌شود، و خط Siddhaṃ هنوز هم به رغم اینکه در هند استفاده نشده‌است، نوشته می‌شود. همچنین تصور می‌شود که دروازه‌های متمایز Torii در معابد ژاپن، ممکن است مربوط به دروازه‌های تورانا باشد که در معابد هند استفاده می‌شود.
در قرن شانزدهم، ژاپن با مستعمرات پرتغال در هند ارتباط سیاسی برقرار کرد. ژاپنی‌ها در ابتدا تصور می‌کردند که پرتغالی‌ها اهل هند هستند و مسیحیت یک " ایمان هند " جدید است. این فرضیات اشتباه به دلیل اینکه مرکز شهر هند در گوا به عنوان پایگاه مرکزی شرکت هند شرقی پرتغال و همچنین به دلیل اینکه مسیحیان هند از خدمه کشتی‌های پرتغالی بودند، بوده‌است. در طول ۱۶ و ۱۷ قرن، هند "توپچی هند شرقی" ملوانان اغلب به عنوان خدمه کشتی پرتغالی، و بعد از روی بازدید ژاپن بریتانیا کشتی‌ها در ۱۸ و قرن ۱۹.
در طی آزار و شکنجه‌های ضد مسیحی در سال ۱۵۹۶، بسیاری از مسیحیان ژاپنی به مستعمره پرتغال گوا در هند گریختند. در اوایل قرن هفدهم، جامعه ای از تجار ژاپنی علاوه بر برده‌های ژاپنی که توسط کشتی‌های پرتغالی از ژاپن آورده شده بودند، در گوا نیز وجود داشت.
روابط بین دو ملت از آن زمان تاکنون ادامه داشته‌است، اما تبادلات مستقیم سیاسی فقط در دوره میجی (۱۹۱۲–۱۸۶۸) آغاز شد، زمانی که ژاپن روند مدرنیزاسیون را آغاز کرد. انجمن ژاپن و هند در سال ۱۹۰۳ تأسیس شد. تبادل فرهنگی بیشتر در اواسط اواخر قرن ۲۰ از طریق سینمای آسیا اتفاق افتاد، سینمای هند و سینمای ژاپن هر دو در طی دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ «دوره طلایی» را تجربه کردند. فیلم‌های هندی Satyajit Ray، Guru Dutt در ژاپن تأثیرگذار بودند، در حالی که فیلم‌های ژاپنی Akira Kurosawa، Yasujirō Ozu و Takashi Shimizu نیز به همین ترتیب در هند تأثیرگذار بوده‌اند.
منماتا نات گوش، و سوریشچندرا بندوپادیاو هاریپروا تاکیدا از نخستین هندی‌ها بودند که از ژاپن بازدید کردند و تجربیات خود را در آنجا نوشتند. مکاتبات بین افراد برجسته از هر دو کشور در آن زمان افزایش محسوسی داشته‌است. اسناد تاریخی دوستی بین اوکاکورا تنشین ، متفکر ژاپنی و رابیندرانات تاگور، نویسنده هندی، اوکاکورا تنشین و شاعر بنگالیایی پریاموادا بانرجی را نشان می‌دهد. به عنوان بخشی از امپراتوری انگلیس، بسیاری از هندی‌ها از قانون انگلیس کینه داشتند. GN پوتدار (معروف به گوایندراپتدار) در سال ۱۹۰۴ با کمک یک آقای ژاپنی، آقای ساکورایی، سازمانی به نام انجمن هند و ژاپن را برای کمک به مهاجران هند در ژاپن تأسیس کرد.Source Material for a History of the Freedom Movement in India: 1885-1920, Government Central Press, 1958.The Japan Daily Mail, Volume 45, 1906. اتحاد انگلیس و ژاپن در ۱۷ اوت ۱۹۲۳ به پایان رسید. در نتیجه، در طول دو جنگ جهانی، INA نگرش «دشمن دشمن ما دوست ما است» را پذیرفت، میراثی که با توجه به جنایات جنگی توسط امپریال ژاپن و متحدانش امروز نیز بحث‌برانگیز است.
بسیاری از فعالان جنبش استقلال طلبی هند از حاکمیت انگلیس فرار کردند و در ژاپن ماندند. رهبر جنبش استقلال هند، راش بهاری بوز روابط هند و ژاپن را ایجاد کرد. نخست‌وزیر آینده تسویوشی اینوکای، میتسورو توایاما و دیگر ژاپنی‌های پان-آسیایی از جنبش استقلال هند حمایت کردند. AM Nair، دانش آموزی از هند، یکی از فعالین جنبش استقلال شد. نایر از Netaji Subhas Chandra Bose در طول جنگ و عدالت Radha Binod Pal پس از جنگ حمایت کرد.
در سال ۱۸۹۹ دانشگاه امپریال توکیو کرسی ای را در سنسکریت و پالی تأسیس کرد و کرسی دیگری نیز در دین مقایسه در سال ۱۹۰۳ تأسیس شد. در این محیط، تعدادی از دانشجویان هندی در اوایل قرن بیستم به ژاپن آمدند و انجمن جوانان شرقی را در سال ۱۹۰۰ تأسیس کردند. فعالیت سیاسی ضد انگلیس آنها، پس از گزارشی در Spectator لندن، موجب دلهره دولت هند شد.
در سال ۱۹۳۴، "توافق نامه تجارت هند و ژاپن ۱۹۳۴" در ۵ ژانویه ۱۹۳۴ در دهلی امضا شد و در ۱۲ ژوئیه ۱۹۳۴ لازم‌الاجرا شد.
در سال ۱۹۳۷، "قرارداد تجاری هن و ژاپن سال ۱۹۳۷" در تاریخ ۱ آوریل ۱۹۳۷، به مدت سه (۳) سال، تا ۳۱ مارس ۱۹۴۰، لازم‌الاجرا شد.
از آنجا که هند با شروع جنگ جهانی دوم تحت سلطه انگلیس بود، تصور می‌شد که از طرف متحدین وارد جنگ شده‌است. بیش از ۲ میلیون هندی در جنگ شرکت کردند. بسیاری در جنگ با ژاپنی‌هایی که برمه را فتح کردند و به مرز هند رسیدند خدمت کردند. هنگام تسلیم سنگاپور در سال ۱۹۴۲، حدود ۶۷۰۰۰ سرباز هندی توسط ژاپنی‌ها اسیر شدند، بسیاری از آنها بعداً عضو ارتش ملی هند (INA) اسپانسر ژاپن شدند. در سالهای ۱۹۴۴–۴۵، نیروهای انگلیس و هند با هم در یک جنگ نبردهای در برمه ژاپنی‌ها را شکست داده و INA از هم پاشیدند.
سوباس چاندرا بوسه، رهبر جنبش ناسیونالیست آزاد هند، با هدف پایان دادن به راج انگلیس در هند از طریق نظامی، با حمایت مالی ژاپن "ارتش" هند هند فاج یا "ارتش ملی هند" (INA) را تشکیل داد. INA عمدتاً از اسرای جنگی سابق ارتش هند انگلیس تشکیل شده بود که پس از سقوط سنگاپور توسط ژاپنی‌ها اسیر شده بودند. آنها در وهله اول به دلیل شرایط بسیار سخت و غالباً مهلک در اردوگاه‌های اسرای پیوستند. INA همچنین داوطلبانی را از مهاجران خارج از کشور هند در جنوب شرقی آسیا استخدام کرد. بوز مشتاق INA برای شرکت در هر گونه حمله به هند بود و چندین ژاپنی را متقاعد کرد که پیروزی مانند موتاگوچی پیش‌بینی می‌شود که منجر به فروپاشی حاکمیت انگلیس در هند شود. این ایده که مرز غربی آنها توسط دولت دوستتر کنترل خواهد شد جذاب بود. ژاپن هرگز انتظار نداشت که هند بخشی از کره سعادت شرق آسیای بزرگ باشد.Joyce C. Lebra, "Jungle Alliance, Japan and the Indian National Army" (1971) p 20
دولت ژاپن ارتش ملی هند و لیگ استقلال هند را ساخت، پشتیبانی و کنترل کرد. نیروهای ژاپنی واحدهای INA را در بسیاری از نبردها شرکت کردند، به ویژه در حمله U Go در مانیپور. اوج حمله در نبردهای ایمفال و کوهیما بود که نیروهای ژاپنی به عقب رانده شدند و انسجام INA از دست رفت.
در دادگاه نظامی بین‌المللی خاور دور، دادگستری هند رادابینود پال به دلیل قضاوت مخالف خود در قبال ژاپن مشهور شد. قضاوت عدالت رادابینود پال حتی امروز در ژاپن به یادگار مانده‌است. این به نمادی از روابط نزدیک هند و ژاپن تبدیل شد.
نتیجه نسبتاً مشهور نتایج دو ملت در سال ۱۹۴۹ بود، زمانی که هند باغ وحش توکیو را به دو فیل فرستاد تا روحیه امپراتوری شکست خورده ژاپن را تشویق کنند.
هند به دلیل نگرانی از محدودیت‌های اعمال شده بر حاکمیت و استقلال ملی ژاپن، از شرکت در کنفرانس صلح سانفرانسیسکو خودداری کرد. پس از احیای حاکمیت ژاپن، ژاپن و هند با امضای پیمان صلح، روابط رسمی دیپلماتیک را در ۲۸ آوریل ۱۹۵۲ برقرار کردند که در آن هند از کلیه ادعاهای جبران خسارت علیه ژاپن چشم پوشی کرد. این معاهده یکی از اولین معاهداتی بود که ژاپن پس از جنگ جهانی دوم امضا کرد. روابط دیپلماتیک، تجاری، اقتصادی و فنی بین هند و ژاپن کاملاً برقرار بود. سنگ آهن هند به بهبود ژاپن از ویرانی‌های جنگ جهانی دوم کمک کرد و به دنبال سفر نخست‌وزیر ژاپن نوبوسوکه کیشی به هند در سال ۱۹۵۷، ژاپن ارائه وام ین به هند را از سال ۱۹۵۸ آغاز کرد، به عنوان اولین کمک وام ین توسط دولت ژاپن.
در هند، تحسین زیادی نسبت به بازسازی اقتصادی ژاپن و رشد سریع متعاقب آن وجود داشت. روابط بین دو ملت با سیاست‌های جنگ سرد محدود شد. ژاپن، به عنوان یک نتیجه از بازسازی جنگ جهانی دوم، متحد ایالات متحده بود، در حالی که هند یک سیاست خارجی غیرمتعهد را دنبال می‌کرد، اغلب به اتحاد جماهیر شوروی متمایل بود. از دهه ۱۹۸۰ تلاش برای تقویت روابط دو جانبه صورت گرفت. سیاست «نگاه به شرق» هند ژاپن را به عنوان یک شریک اصلی قلمداد کرد. از سال ۱۹۸۶، ژاپن به بزرگ‌ترین اهداکننده کمک هند تبدیل شده‌است و همچنان ادامه دارد.
روابط بین دو ملت در سال ۱۹۹۸ و در نتیجه آزمایش Pokhran-II، آزمایش سلاح‌های هسته ای هند در آن سال، به اوج کمی رسید. ژاپن هند را به دنبال این آزمایش تحمیل کرد که شامل تعلیق همه مبادلات سیاسی و قطع کمک اقتصادی بود. این تحریم‌ها سه سال بعد برداشته شد. پس از این دوره روابط دو جانبه به‌طور چشمگیری بهبود یافت، زیرا روابط دو جانبه بین دو ملت بار دیگر بهبود یافت، تا جایی که نخست‌وزیر ژاپن، شینزو آبه میهمان اصلی مراسم رژه روز جمهوری ۲۰۱۴ هند بود.
در سال ۲۰۱۴، نارندرا مودی نخست‌وزیر هند از ژاپن بازدید کرد. مودی در دوران تصدی خود به عنوان وزیر ارشد گجرات روابط خوبی با نخست‌وزیر ژاپن شینزو آبه برقرار کرده بود. سفر وی در سال ۲۰۱۴ روابط بین دو کشور را بیشتر تقویت کرد و منجر به توافق‌نامه‌های اساسی متعددی از جمله ایجاد «مشارکت جهانی استراتژیک ویژه» شد.
مودی در نوامبر ۲۰۱۶ برای دومین بار به عنوان نخست‌وزیر به ژاپن سفر کرد. در این دیدار، هند و ژاپن «توافق‌نامه همکاری در استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای» را امضا کردند، یک توافقنامه برجسته هسته ای غیرنظامی، که بر اساس آن ژاپن رآکتورهای هسته ای، سوخت و فناوری را به هند تأمین می‌کند. هند امضاکننده پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته ای (NPT) نیست و تنها کشور غیر امضاکننده است که از ژاپن معافیت می‌گیرد. دو طرف همچنین توافق‌نامه‌هایی را در زمینه توسعه مهارت‌های ساخت در هند، همکاری در فضا، علوم زمین، کشاورزی، جنگلداری و شیلات، حمل و نقل و توسعه شهری به امضا رساندند.
یوژاندرا پورانیک، معروف به یوگی، به عنوان اولین نماینده منتخب هند متولد هند در ژاپن، به نمایندگی از شورای شهر ادوگاوا در توکیو انتخاب شد. پیروزی وی نه تنها در هند و ژاپن بلکه در سراسر کره زمین از جمله چین با استقبال گسترده مردم و رسانه‌ها روبرو شد.
در اوت سال ۲۰۰۰، نخست‌وزیر ژاپن از هند دیدار کرد. در این جلسه، ژاپن و هند توافق کردند "مشارکت جهانی ژاپن و هند در قرن ۲۱" را ایجاد کنند. نخست‌وزیر هند وجپایی در دسامبر سال ۲۰۰۱ از ژاپن دیدار کرد، جایی که هر دو نخست‌وزیر "بیانیه مشترک ژاپن و هند" را صادر کردند. در آوریل ۲۰۰۵، نخست‌وزیر ژاپن کویزومی به هند سفر کرد و بیانیه مشترک "مشارکت ژاپن و هند در عصر آسیای جدید: جهت‌گیری استراتژیک مشارکت جهانی ژاپن و هند" را امضا کرد.
ژاپن سومین سرمایه‌گذار بزرگ در اقتصاد هند با ورودی‌های مستقیم سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی ۳۰٫۲۷ میلیارد دلار طی سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۹ است که ۷٫۲٪ به کل سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی هند در مدت مشابه کمک می‌کند. میزان واردات از هند به ژاپن در سالهای ۲۰۱۸–۱۹ ۱۹/۱۲ میلیارد دلار بود که این چهاردهمین شریک واردات هند است.
در اکتبر ۲۰۰۸، ژاپن توافق‌نامه ای با هند امضا کرد که بر اساس آن به وام کم بهره به ارزش ۴٫۵ میلیارد دلار برای ساخت یک پروژه راه‌آهن بین دهلی و بمبئی در اختیار این کشور قرار می‌دهد. این تنها بزرگ‌ترین پروژه خارج از کشور است که توسط ژاپن تأمین مالی می‌شود و منعکس کننده رشد مشارکت اقتصادی بین دو ملت است. هند همچنین یکی از تنها سه کشور در جهان است که ژاپن با آنها پیمان امنیتی بسته‌است. از مارس ۲۰۰۶، ژاپن سومین سرمایه‌گذار بزرگ در هند بود.
کنیچی یوشیدا، مدیر Softbridge Solutions Japan، در اواخر سال ۲۰۰۹ اظهار داشت که مهندسان هندی در حال تبدیل شدن به ستون فقرات صنعت IT ژاپن هستند و «همکاری صنعت هند با هند مهم است». طبق این تفاهم نامه، به هر ژاپنی که برای تجارت یا کار به هند می‌آید، بلافاصله ویزای سه ساله اعطا می‌شود و ژاپن مراحل مشابه را دنبال می‌کند. از دیگر نکات قابل توجه در این سفر لغو حقوق گمرکی ۹۴ درصد تجارت بین دو ملت طی یک دهه آینده است. طبق توافق‌نامه، تعرفه‌ها تقریباً بر ۹۰ درصد صادرات ژاپن به هند و ۹۷ درصد صادرات هند به ژاپن برداشته خواهد شد. تجارت بین دو کشور نیز به‌طور پیوسته در حال رشد است.
هند و ژاپن در دسامبر سال ۲۰۱۵ توافق‌نامه ای را برای ساخت خط قطار گلوله ای بین بمبئی و احمدآباد با استفاده از فناوری Shinkansen ژاپن امضا کردند با وام ۱۲ میلیارد پوندی از ژاپن. بیش از چهار پنجم هزینه ۱۹ میلیارد دلاری پروژه (۱۴٫۴ میلیارد پوند) پروژه به عنوان بخشی از تعمیق روابط اقتصادی با وام ۰٫۱٪ با نرخ بهره از ژاپن تأمین می‌شود.
هند و ژاپن نیز روابط نظامی نزدیک دارند. آنها در حفظ امنیت خطوط دریایی در آسیا و اقیانوس آرام و اقیانوس هند و همکاری برای مبارزه با جرایم بین‌المللی، تروریسم، دزدی دریایی و گسترش سلاح‌های کشتار جمعی منافع مشترک دارند. دو کشور به‌طور مکرر تمرینات مشترک نظامی را برگزار کرده و در زمینه فناوری همکاری می‌کنند. هند و ژاپن در ۲۲ اکتبر ۲۰۰۸ یک پیمان امنیتی منعقد کردند.
به نظر برخی " شینزو آبه" نخست‌وزیر ژاپن " ایندوفیل " است و با افزایش تنش در اختلافات ارضی با همسایگان ژاپن، از همکاری‌های امنیتی نزدیکتر با هند حمایت می‌کند.Japan and India Bolster Trade and Defense Ties "TIME"
در ژوئیه ۲۰۱۴، نیروی دریایی هند با مشارکت نیروی دریایی ژاپن و ایالات متحده در تمرین مالابار شرکت کرد و منعکس کننده دیدگاه‌های مشترک در مورد امنیت دریایی هند و اقیانوس آرام بود. هند همچنین در حال مذاکره برای خرید هواپیمای دوزیستی US-2 برای نیروی دریایی هند است.
بنظر می‌رسد یک بلوک نظامی ضد چینی در منطقه در حال شکل‌گیری است که گروه کواد آن را هدایت می‌کنند. هند، آمریکا، ژاپن و استرالیا گروه کواد هستند و بزرگ‌ترین مانور دریایی مشترک خود را چند سال است با نام «مالابار» انجام می‌دهند
اینها اعضای گروه غیررسمی «چهارجانبه» یا «کوآد (Quad)» هستند که چین آنها را ناتوی جدید می‌نامد. یا ناتوی هندو پاسیفیک بعید نیست که در آینده ناتو شکل جدیدی بگیرد و چین و روسیه نیز یک پیمان ورشوی جدید را برپا سازد البته همین الان شانگهای می‌تواند نقش پیمان منحل شده ورشو را بازی کند.
کشورهای کواد می‌گویند مانور مشترک بالاترین سطح هم‌افزایی و هماهنگی را میان نیروهای دریایی دوست به نمایش می‌گذارد که بر مبنای ارزش‌ها و تعهد مشترک‌شان به یک “منطقه هند-پسفیک موسع آزاد و باز ” و نظم بین‌المللی قرار دارد. گروهی «کوآد» پیشنهاد شینزو آبه بود. این اتحادِ مولودِ وحشت از چین توسط آبه پیشنهاد و در سال ۲۰۰۷ میلادی به‌طور غیررسمی آغاز شد و امروزه به عنوان کواد پلاس نامیده می‌شود و بعید نیست به شکل یک پیمان و سازمان بین دولتی شکل بگیرد. رسماً آمریکا نیز در این کواد مشارکت دارد نیوزلند، آلمان و کانادا نیز برای مشارکت اظهار علاقه کرده‌اند. کواد از منافع تایوان در مقابل چین نیز حمایت می‌کند.
ژاپن و هند دارای پیوندهای فرهنگی قوی، عمدتاً مبتنی بر بودیسم ژاپنی هستند، که به‌طور گسترده‌ای از طریق ژاپن همچنان ادامه دارد. دو کشور ۲۰۰۷، پنجاهمین سالگرد توافقنامه فرهنگی هند و ژاپن را به عنوان سال دوستی و ارتقا Tourism گردشگری هند و ژاپن، با برگزاری رویدادهای فرهنگی در هر دو کشور، اعلام کردند. یکی از این رویدادهای فرهنگی، جشنواره سالانه Namaste India است که بیش از بیست سال پیش در ژاپن آغاز به کار کرد و اکنون بزرگ‌ترین جشنواره در نوع خود در جهان است. در جشنواره ۲۰۱۶، نمایندگانی از شهر Onagawa به عنوان قدردانی از حمایتی که این شهر از دولت هند هنگام زلزله بزرگ شرق ژاپن دریافت کرد، به اجرای برنامه پرداختند. تیم ملی نیروهای ملی برای مقابله با حوادث (NDRF) هند برای اولین مأموریت خود در خارج از کشور در اوناگاوا اعزام شده و عملیات جستجو و نجات افراد ناپدید شده را انجام دادند.
اسامو تزوکا مانگا زندگینامه نوشت "بودا" ۱۹۷۲–۱۹۸۳. در تاریخ ۱۰ آوریل ۲۰۰۶، یک هیئت ژاپنی پیشنهاد جمع‌آوری کمک و پشتیبانی دیگر برای بازسازی دانشگاه باستانی معروف جهانی نالاندا، یک مرکز یادگیری بودایی باستان در بیهار، به یک نهاد بزرگ آموزشی بین‌المللی را ارائه داد.
فیلم‌های تامیل در ژاپن بسیار محبوب هستند و Rajnikanth محبوب‌ترین ستاره هند در این کشور است. بالیوود در دهه‌های اخیر در بین مردم ژاپن محبوبیت بیشتری پیدا کرده‌استBollywood bigwigs hope Japan fans are in it for keeps "Japan Times"Japan: The fast emerging market for Bollywood films "CNN-IBN" و یوگی و صلح طلب هندی، دالسیم یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌های مجموعه بازی‌های ویدیویی ژاپنی "Street Fighter است".
از ۳ ژوئیه ۲۰۱۴، ژاپن برای اقامت کوتاه مدت اتباع هند ویزای ورود چندگانه صادر کرده‌است.
در نوامبر ۲۰۱۶، نارندرا مودی نخست‌وزیر هند در سفری سه روزه به ژاپن با همتای خود شینزو آبه توافق‌نامه انرژی هسته ای را امضا کرد. مذاکره در مورد این توافق شش سال به طول انجامید که تا حدی با فاجعه هسته ای فوکوشیما ۲۰۱۱ به تأخیر افتاد. این اولین بار است که ژاپن چنین توافق‌نامه ای را با پیمان عدم امضا of منع گسترش سلاح‌های هسته ای امضا می‌کند. این معامله به ژاپن حق تأمین راکتورهای هسته ای، سوخت و فناوری به هند را می‌دهد. این توافق با هدف کمک به هند در ساخت شش رآکتور هسته ای در جنوب هند انجام شد و ظرفیت انرژی هسته ای را تا سال ۲۰۳۲ ده برابر کرد.
در اوت ۲۰۱۷، دو کشور تأسیس مجمع هماهنگی ژاپن و هند (JICF) برای توسعه منطقه شمال شرقی را اعلام کردند، که توسط هند به عنوان «یک مجمع هماهنگی برای شناسایی مناطق توسعه اولویت همکاری برای توسعه» در شمال شرقی هند توصیف شده‌است. این مجمع بر روی پروژه‌های استراتژیک با هدف بهبود اتصال، جاده‌ها، زیرساخت‌های برق، فرآوری مواد غذایی، مدیریت حوادث و ترویج کشاورزی ارگانیک و گردشگری در شمال شرقی هند متمرکز خواهد شد. سخنگوی سفارت ژاپن اظهار داشت که توسعه شمال شرق برای هند و سیاست‌های شرق آن «اولویت» است و ژاپن «بر اهمیت همکاری جغرافیایی هند به جنوب شرقی آسیا و تاریخی روابط». این مجمع اولین جلسه خود را در ۳ اوت ۲۰۱۷ برگزار کرد.
IPSC دیماه ۲۳، ۱۳۹۹
سَگ‌سری از موضوعات افسانه‌ای است که به داشتن بدن انسان با سر سگ (یا گاه شغال) اشاره دارد. سگ‌سری در اساطیر بسیاری از نقاط جهان، از جمله مصر باستان، هند، یونان و چین شناخته شده‌است. در فرهنگ عامه امروزی، سگ‌سر همچنین به عنوان شخصیت در کتاب‌ها، کمیک‌ها و رمان‌ها روبرو می‌شود.
سگ‌سری با تندیس خدایان مصر باستان با یونان باستان آشنا بود.
گزارش‌های مربوط به مسابقه با سر سگ را می‌توان به دوران باستان یونان نیز بازگرداند، در قرن ۵ پیش از میلاد، پزشک یونانی کتسیاس در کتاب خود اندیکا شرح مفصلی از وجود سینوسی در هند نوشت. به همین ترتیب، مسافر یونانی مگاستنس ادعا کرد که در مورد افراد سگ سر در هند که در کوهستان زندگی می‌کنند، با پوست ارتباط برقرار می‌کنند، پوست حیوانات وحشی را می‌پوشند و از طریق شکار زندگی می‌کنند، اطلاعاتی داشته‌است. هرودوت به ادعاهای لیبیایی‌های باستان اشاره می‌کند که این موجودات در شرق سرزمین‌های خود ساکن بوده‌اند و همچنین مردان را از بدن خود جدا کرده و بسیاری از ناهنجاری‌های دیگر را نیز بریده‌اند.
سگ‌سری چنین تصویری یادآور از جادوگری و بی رحمی را ارائه می‌دهد که مشخصه غریبه‌ها در مکان‌های دوردست است که آنها در ادبیات قرون وسطی به آنها بازمی‌گشتند ، سنت آگوستین از کرگدن سگ‌سر که در کتاب شانزدهم، فصل هشتم ذکر شده‌است، در متن بحث در مورد این موجودات از از نوادگان آدم، او احتمال اینکه آنها اصلاً وجود نداشته باشند یا ممکن است انسان نباشند را در نظر گرفت اما وی اصرار داشت که اگر آنها انسان بودند، واقعاً فرزندان آدم بودند.
سگ‌سری همچنین در جهان بینی مسیحیان در قرون وسطی ظاهر می‌شود. اسطوره ای که اندرو و بروتولماوس را در میان اشکانیان قرار داد ، وضعیت "منزجر"، شهروند "شهر آدمخوارهاً را ارائه داد. . . چهره او شبیه صورت سگ بود "، اما پس از تعمید او از کنار سگ خود آزاد شد. سنت کریستوفر
ابن بطوطه در سفر خود با کسانی که به عنوان «دهان سگ» توصیف شده‌اند، ملاقات کرد، شاید در توصیف گروهی از مردم منتاوی (که دندان دندان استفاده می‌کنند)، در جزیره ای بین هند و سوماترا زندگی می‌کنند:
استفاده از شخصیت‌های سر سگ انسان نما هنوز هم در ادبیات مدرن بسیار قدرتمند است. در زمینه انتشار کمیک در آمریکای شمالی و اروپا، از سر سگ‌ها و سایر حیوانات برای تفسیر اجتماعی یا اهداف دیگر با هم استفاده می‌شود:
"پانزده روز پس از خروج ما از سناریدوان، به کشور باراهناکار رسیدیم، دهان آنها دهان سگ است. این قبیله مذهب هندو یا هیچ دین دیگری را نمی‌پذیرند. آنها در کلبه‌های علف‌های هرز در ساحل زندگی می‌کنند و دارای درختان موز، آریکا و تنبول هستند. مردان آنها مانند ما شکل گرفته‌اند با این تفاوت که دهان آنها مانند دهان سگ است. در مورد زنان آنها اینگونه نیست و با این حال آنها زیبایی فوق‌العاده ای دارند. مردان آنها نیز لباس پوشیده نیستند و حتی برهنگی خود را پنهان نمی‌کنند، زنان از برگ درختان پیش بند می‌پوشند. تعدادی از مسلمانان از بنگال و سوماترا با آنها زندگی می‌کنند و آنها محله‌های جداگانه ای را اشغال می‌کنند. بومیان تمام عملیات قاچاق خود را با بازرگانان در ساحل انجام می‌دهند و برای آنها فیلها بر روی اب راه می‌روند؛ زیرا آب از ساحل فاصله دارد و از ترس زنان خود به بازرگانان اجازه نمی‌دهند که آن را برای خود بیاورند. فیلها در سرزمینهایشان به وفور یافت می‌شوند، اما کنار گذاشتن سلطان که آنها را در ازای منسوجات از او خریداری کرده، برای کسی مجاز نیست.
در آسیای مرکزی و شرقی، سیستم تقویم مشترک شامل یک چرخه دوازده ساله است که در آن هر سال به عنوان یک حیوان نشان داده می‌شود. یازدهمین حیوان در چرخه دوازده ساله سگ است. اغلب این حیوانات به صورت تصویرهای انسانی با سر حیوانات به تصویر کشیده می‌شوند؛ بنابراین تصویر سر ستون فقرات از برج یازدهم معمول است (احتمالاً با دم).
- ابن بطوطه
دیوید آتنبورو در فیلم خود «غول سفید» حدس می‌زند که ایندری، یک نوع لمور از ماداگاسکار، ممکن است یکی از دلایل احتمالی افسانه مردان سر سگ باشد.
در آسیای مرکزی و شرقی، سیستم تقویم مشترک شامل یک چرخه دوازده ساله است که در آن هر سال به عنوان یک حیوان نشان داده می‌شود. یازدهمین حیوان در چرخه دوازده ساله سگ است. اغلب این حیوانات به صورت فیگورهای انسانی با سر حیوانات به تصویر کشیده می‌شوند؛ بنابراین تصویر سر ستون فقرات از زودیاک یازدهم معمول است (احتمالاً با دم).
استفاده از شخصیت‌های سر سگ انسان نما هنوز هم در ادبیات مدرن وجود دارد. در زمینه انتشار کمیک در آمریکای شمالی و اروپا، از سر سگ‌ها و سایر حیوانات برای تفسیر اجتماعی یا اهداف دیگر با هم استفاده می‌شود:
لیونل لری (؛ زادهٔ ) دونده سرعت اهل ایالات متحده آمریکا است که در دو ۴۰۰ متر تخصص دارد. او برای دانشگاه کالیفرنیای جنوبی دوید.
لری در مسابقات جهانی ۲۰۰۹ در دو ۴ در ۴۰۰ متر امدادی به مدال طلا دست یافت.
آخرین بازمانده از ما: رؤیای آمریکایی یک مجموعه کمیک چهار شماره ای است که بر اساس بازی ویدیویی "آخرین بازمانده از ما" ساخته شده‌است. این کمیک توسط نویسنده خلاق بازی "آخرین بازمانده از ما" نیل دراکمن و کاریکاتوریست Faith Erin Hicks و تصاویر از هیکس و رنگ آمیزی از راشل روزنبرگ نوشته شده‌است. این مجموعه توسط دارک هورس کامیکس بین آوریل و ژوئیه ۲۰۱۳ منتشر شد، و یک نسخه کالکشن در اکتبر ۲۰۱۳ منتشر شده‌است.
مثل بازی، کمیک در ایالات متحده در یک دنیای آخرالزمانی جریان دارد و موجودات زامبی مانند آلوده به قارچ جهش یافته سرچماقی‌ها حمله می‌کنند. کمیک‌ها پیش‌درآمدی از بازی هستند و سفر الی جوان و دیدار او با یک بازمانده جوان دیگر، رایلی ابل را شرح می‌دهند. نیل دراکمن، شخصیت الی را بخاطر تولد منحصر به فرد و تربیت وی در جهان آخرزمانی، انتخاب کرد. هیکس پس از کشف نقش الی در بازی، با در نظر گرفتن شخصیت او به عنوان یک نقش غیرمعمول در یک بازی ترسناک بقا، به این پروژه پیوست. سبک هنری کمیک متفاوت از سبک هنری بازی است که هیکس آن را برای ایجاد احساس و هویت منحصر به فرد به کمیک، انتخاب کرد.
به‌طور کلی، این کمیک نقدهای مثبتی دریافت کرد و منتقدان از رشد و مهارت شخصیت پردازی نیل دراکمن و سادگی تصاویر هیکس، ستایش کردند. همچنین این مجموعه از نظر تجاری با موفقیت همراه بود و برخی از شمارها بخاطر تقاضای زیاد، نیاز به تجدید چاپ داشتند.
در زیست شناسی، پوره یا نوچه یا شفیره شکل نابالغ برخی از بی مهرگان ، به ویژه حشرات است که قبل از رسیدن به مرحله بزرگسالی دچار دگردیسی تدریجی (دگردیسی ناقص) می‌شود.Encyclopedia of Entomology Ed. John L. Capinera. Dordrecht, London, Springer. 2008, 2nd Ed. (Print) 978-1-4020-6359-6 (Online) برخلاف لارو معمولی، شکل کلی پوره از قبل شبیه بزرگسالان است، به جز نداشتن بال (در گونه های بالدار). بعلاوه، در حالی که پوره پوست‌اندازی می‌کند، هرگز وارد مرحله شفیرگی نمی‌شود. در عوض، آخرین پوست‌اندازی منجر به ایجاد یک حشره بالغ می شود. پوره ها چندین مرحله رشد را طی می کنند.
در برخی حشرات این چنین است، به عنوان مثال، در راست‌بالان (کریکت، ملخ و آفت‌ملخ)، نیمبالان (زنجره‌واران، پنج‌تکه‌واران، مگس سفید، شته ها، زنجرک‌ها، و غیره)، یک‌روزه‌ها، موریانه، سوسریان، آخوندک‌ها، بهاره‌ها و سنجاقکسانان (آسیابک و سنجاقک)
در ماهیگیری با مگس مصنوعی، این مرحله از حشرات آبزی پایه ای برای مجموعه‌ی کاملی از الگوهای نوعی برای ماهی قزل آلا است. آنها بیش از نیمی از کل الگوهایی که به طور منظم در ایالات متحده ماهیگیری می کنند را تشکیل می دهند.
دانشگاه هنر زیبای کسل (آلمانی؛ "Kunsthochschule Kassel") کالج هنرهای زیبا در Kassel، آلمان است. این دانشگاه در سال ۱۷۷۷ تأسیس شد و یک بخش نیمه انتفاعی از دانشگاه کسل است.
تاندسبین (به سوئدی: Tandsbyn) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در بخش اوسترشوند واقع شده‌است. تاندسبین ۰٫۵۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۷۴ نفر جمعیت دارد.
اورویکن (به سوئدی: Orrviken) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در بخش اوسترشوند واقع شده‌است. اورویکن ۰٫۵۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶۲ نفر جمعیت دارد.
اوپتاند (به سوئدی: Optand) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در بخش اوسترشوند واقع شده‌است. اوپتاند ۰٫۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵۷ نفر جمعیت دارد.
اوپه (به سوئدی: Ope) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در بخش اوسترشوند واقع شده‌است. اوپه ۰٫۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴۵۳ نفر جمعیت دارد.
ماریبی (به سوئدی: Marieby) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در بخش اوسترشوند واقع شده‌است. ماریبی ۰٫۸۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳۶ نفر جمعیت دارد.
لیت (به سوئدی: Lit) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در بخش اوسترشوند واقع شده‌است. لیت ۱٫۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۴۰ نفر جمعیت دارد.
هاگناس (به سوئدی: Häggenås) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در بخش اوسترشوند واقع شده‌است. هاگناس ۰٫۷۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲۰ نفر جمعیت دارد.
استورلین (به سوئدی: Storlien) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در بخش آووره واقع شده‌است. استورلین ۷۰ نفر جمعیت دارد.
مورسیل (به سوئدی: Mörsil) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در بخش آووره واقع شده‌است. مورسیل ۱٫۲۲ کیلومتر مربع مساحت و ۶۸۶ نفر جمعیت دارد.
هالن (به سوئدی: Hallen) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در بخش آووره واقع شده‌است. هالن ۰٫۴۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۳ نفر جمعیت دارد.
دوود (به سوئدی: Duved) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در بخش آووره واقع شده‌است. دوود ۰٫۹۹ کیلومتر مربع مساحت و ۶۶۳ نفر جمعیت دارد و ۴۱۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شرپ یک تولیدکننده اوکراینیhttps://sherp.global/ از وسیله نقلیه آبی‌خاکی و خودروی همه‌جارو است که برای زمین‌های خشن و خیس طراحی شده‌است. این شرکت دارای استانداردهای بین‌المللی کیفیت (ISO 9001) و دفتر مرکزی آن در کی اف، اوکراین است. وسایل نقلیه آن از طریق شبکه نمایندگی گسترده‌ای از جمله آرجی او (ARGO SHERP SERIES) و گروه استریت در سراسر جهان فروخته می‌شود.
ویژگی اصلی وسایل نقلیه شرپ چرخ‌های بزرگ با یک سیستم پردازنده برای باد کردن یا تخلیه آنها است، که به وسایل نقلیه اجازه می‌دهد تا از آب عبور کنند، از روی الوار عبور کنند، و روی یخ‌های نازک حرکت کند.
این طراحی توسط سازندگان دیگری مانند بیگ بو (BigBo) و شاتون(Shatun) (فرمان مفصلی) کپی می‌شود.
بیورنانگه (به سوئدی: Björnänge) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در بخش آووره واقع شده‌است. بیورنانگه ۰٫۴۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵۴ نفر جمعیت دارد.
بادپَر یک هواگرد ثابت‌بال است که در هنگام پرواز، واکنش دینامیکی هوا در برابر سطوح بالابرش آن را نگه می‌دارد و پرواز آزاد آن به موتور وابسته نیست.FAA Glider handbook بیشتر بادپرها موتور ندارند، اگرچه گلایدرهای موتوری موتورهای کوچکی برای افزایش مدت پروازشان در صورت لزوم با حفظ ارتفاع دارند (معمولاً هواسر برای حفظ ارتفاع به هوای بالارونده متکی است) و برخی از آنها به قدرت کافی برای خودپرتابی را دارند.
برخلاف هواسُر، سبک‌پَر تنها با استفاده از پاهای خلبان قابلیت حمل، پرواز و فرود را دارد.
هژمونی منطقه‌ای () در روابط بین‌الملل، اشاره به هژمونی (سلطه‌گری) (غلبه ، کنترل یا نفوذ سیاسی، اقتصادی یا نظامی) یک دولت مستقل قدرتمند، بر دیگر کشورهای همسایه دارد. رابطه بین هژمون‌های منطقه ای و سایر کشورها در حوزه نفوذ آنها (نطقه نفوذ) مشابه رابطه بین هژمون جهانی (ابرقدرت) و سایر کشورها در سیستم بین‌الملل است.
در صورتی که f(x) = ۰ قرار گیرد، ریشه‌های تابع به دست می‌آیند.
یک تابع مکعبی حداقل یک ریشه حقیقی و حداکثر سه ریشه حقیقی می‌تواند داشته باشد.
طول مختصاتی نقطه عطف این تابع از formula_2 و عرض مختصاتی آن با جایگذاری x به دست می‌آیند و این نقطه در دامنه تابع، یکتا است.
این تابع با توجه به ضابطه‌اش، می‌تواند صفر یا یک یا دو نقطه بحرانی داشته باشد که با قرار دادن f′(x) = ۰ مختصات آنها به دست می‌آیند.
با اینکه ضابطه تابع، از چهار پارامتر تشکیل شده‌است ولی از نظر نمودار هندسی، بر اساس فرم
به سه نوع دسته‌بندی می‌شوند.
در صورتی که formula_4 باشد، نمودار شامل دو نقطه بحرانی است.
در صورتی که formula_5 باشد، نمودار شامل یک نقطه بحرانی است.
در صورتی که formula_6 باشد، نمودار نقطه بحرانی ندارد.
کوسی‌بای شیکیموکو به معنی فرمول قضاوت‌ها، کد حقوقی شوگون‌سالاری کاماکورا در ژاپن بود، که توسط سومین شیکن، هوجو یاسوتوکی در سال ۱۲۳۲ منتشر شد.
موتور زرگرها ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
باکه (به سوئدی: Backe) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در بخش استرومسوند واقع شده‌است. باکه ۱٫۲۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵۹۹ نفر جمعیت دارد.
گاددده (به سوئدی: Gäddede) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در بخش استرومسوند واقع شده‌است. گاددده ۱٫۳۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰۱ نفر جمعیت دارد.
نبرد ایدانو نبردی در دوره دوره سنگوکو (قرن شانزدهم) ژاپن بود. این نبرد هفت روز پس از قتل رهبر خاندان ماتسودایرا، ماتسودایرا کیویاسو (پدربزرگ توکوگاوا ایه‌یاسو به دست جانشین وی آبه ماساتویو رخ داد. نیروهای خاندان ماتسودایرا برای انتقام از ماساتویو یاغی و ارتش او به راه افتادند و پیروز شدند.
هامردال (به سوئدی: Hammerdal) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در بخش استرومسوند واقع شده‌است. هامردال ۲٫۲۹ کیلومتر مربع مساحت و ۹۷۴ نفر جمعیت دارد.
هوتینگ (به سوئدی: Hoting) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در بخش استرومسوند واقع شده‌است. هوتینگ ۱٫۲۷ کیلومتر مربع مساحت و ۶۶۷ نفر جمعیت دارد.
ناسویکن (به سوئدی: Näsviken) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در بخش استرومسوند واقع شده‌است. ناسویکن ۰٫۶۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۳ نفر جمعیت دارد.
روسسون (به سوئدی: Rossön) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در بخش استرومسوند واقع شده‌است. روسسون ۱٫۵۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵۲ نفر جمعیت دارد.
آگوگو (Agogô) یا گن گن سازی کوبه ای و بسیار شبیه به ساز کابول می‌باشد که از دو زنگوله تشکیل شده که یکی نسبت به دیگری اندازه ای کوچکتر دارد و صدایی زیرتر تولید می‌کند. ریشه این ساز آفریقایی بوده اما امروزه بیشتر به عنوان سازی برزیلی شناخته می‌شود چرا که نقش مهمی در موسیقی‌های ژانر سامبا داشته و بیش از هر کشوری در برزیل استفاده می‌شود.
این ساز در اصل سازی آفریقایی بوده و بیشترین استفاده را در قارهٔ آفریقا در کشور نیجریه و در موسیقی یاروبا که سبک سنتی موسیقی نیجریایی است داشته و به نظر می‌رسد مانند دیگر سازهای کوبه ای قدمتی بیش از پانزده هزار سال داشته باشد. این ساز همراه با بردگان سیاه‌پوست در دورهٔ استعمار به قارهٔ آمریکا رفت و پس از گذشت چندین سال سر از آمریکای لاتین و برزیل درآورد.
امروزه این ساز بخشی جدا نشدنی از سامبا بوده و در جشن‌های ملی برزیل مانند ماردی گرا و دیگر کارنوال‌ها با نوایی ملودیک به کار می‌رود. اگوگو در موسیقی امروز نیز به سرعت در حال رایج شدن بوده و راه خود را به موسیقی جاز، راکو پاپ باز کرده‌است.
آگوگو ساختاری بسیار ساده مانند دیگر سازهای ریتمیک داشته که به وسیلهٔ ضربه به قسمت زنگولهٔ فلزی در آن ایجاد ارتعاش کرده و تولید نوا می‌نماید. این ساز از دو زنگوله تشکیل شده‌است که به وسیلهٔ یک میلهٔ کوتاه از جنس زنگوله به هم متصل شده‌اند. این اتصال با فرمی منحنی و گهگاه تاب خورده هر دو زنگوله را در یک راستا قرار می‌دهد.
اردوان یا پسر ویشتاسپ و برادر داریوش بزرگ بود.
اردوان به ""خردمند بزرگ"" شهرت داشت. گفته شده که اردوان به برادرش داریوش توصیه کرده و گفته بود که: "برخورد با سکاهاً غیرممکن است، اما داریوش به توصیه او توجه نکرده و فرمان لشکرکشی به سرزمین سکاها را صادر نمود، اما در نهایت همان‌طور که اردوان پیش‌بینی کرده بود این لشکرکشی سود زیادی دربر نداشت و تنها موجب عقب راندن سکاها از سرزمین‌های تحت کنترل هخامنشیان شد.
به گفته هرودوت که زیاد هم قابل اطمینان نیست، روزی اردوان شبحی را مشاهده کرد که به وی پیشنهاد حمله به یونان را می‌دهد، او سپس این مطلب را با برادرزاده‌اش خشایارشا در میان گذاشته و هردو تصمیم گرفتند بدون تأخیر مقدمات حمله به یونان را فراهم کنند.
همچنین هرودوت گفته‌است که اردوان پسری به نام آرتیفیوس داشته و او در دومین تهاجم ایرانیان به یونان در (۴۸۰–۴۷۹ قبل از میلاد) شرکت داشته و یکی از سرداران خشایارشا در حمله به یونان بوده‌است.
تغییر سیاسی میئو ، کودتای میئو حادثه‌ای سیاسی بود که در ماه چهارم از سال دوم میئو مطابق با ۱۴۹۳ در ژاپن به وقوع پیوست. در این حادثه هوسوکاوا ماساموتو دهمین شوگون از شوگون‌سالاری آشیکاگا، آشیکاگا یوشی‌تانه (در طول سال‌های ۱۵۰۸ تا ۱۵۲۱ در دوره موروماچی بر ژاپن حاکم بود) را با توسط به نیروی نظامی برکنار کرد و آشیکاگا یوشی‌زومی را بر جای او به شوگونی نشاند.
پس از این واقعه نیروهای نظامی بر دو بخش طرفدار آشیکاگا یوشی‌تانه و طرفدار آشیکاگا یوشی‌زومی تقسیم شدند. محقق تاریخ ژاپن سوزوکی ریوایچی این واقعه را سرآغاز جنگ‌های داخلی ژاپن یا دوره سنگوکو می‌داند.
در تغییر سیاسی میئو توسط هوسوکاوا ماساموتو مقام شوگونی از آشیکاگا یوشی‌تانه گرفته شد و به یازدهمین شوگون آشیکاگا یوشی‌زومی داده شد. آشیکاگا یوشی‌تانه از کیوتو گریخت و هنگامیکه به ولایت اتچو وارد شد، معاون هاتاکه‌یاما هیسانوبو به استقبال وی آمد. هاتاکه‌یاما هیسانوبو فرماندار ولایت اتچو، ولایت کی و ولایت کاواچی بود و از آشیکاگا یوشی‌تانه طرفداری می‌کرد. بعد از آن فرماندار ولایت کاگا و فرماندار ولایت اچیزن نیز به طرفداری از شوگون دهم برخاستند و عزم حمله به کیوتو را کردند. هنگامیکه معبد انریاکو در کیوتو نیز به آنان پیوست، هوسوکاوا ماساموتو تصمیم گرفت به این معبد حمله کند. وی به دو تن از ملازم خود آکازاوا توموتسونه و هوکابه مونه کازو دستور آتش زدن معبد انریاکو را داد. آتش زدن کوه هیئی در ۱۱ اوت سال ۱۴۹۹ میلادی توسط هوسوکاوا ماساموتو انجام شد.
همچنین وی توانست سپاه مشترک شوگون دهم و هاتاکه‌یاما هیسانوبو را شکست دهد و از حلقه محاصره بگریزد. معبد انریاکو دوباره در سال ۱۵۱۸ بازسازی شد.
علامه تفضل حسین خان کشمیری (۱۷۲۷–۱۸۰۱ میلادی)، معروف به لقب خانِ علامه، یک دانشمند، فیزیکدان و فیلسوف شیعه بود. وی بیشتر برای ترجمه از کتاب اصول ریاضی فلسفه طبیعی اثر آیزاک نیوتن معروف است.
علامه تفضل حسین کشمیری در یک خانواده کشمیری با نفوذ در سیالکوت در سال ۱۷۲۷ متولد شد. پدربزرگ وی کرم الله در دوران معین الملک، فرماندار لاهور، دارای وزارت بود. در سن ۱۳ سالگی پدر تفضل به دهلی رفت و تفضل در آنجا منطق و فلسفه را نزد ملا وجیه، شاگرد روحانی برجسته اهل سنت ملا نظام الدین، خواند. وی ریاضیات را از میرزا محمد علی فرا گرفت. در سن ۱۸ سالگی خانواده اش به لکهنو مهاجرت کرد و او در حوزه علمیه فرنگی محل ثبت نام کرد. به زودی او در مورد عقاید اهل سنت دچار تردید شد و از حوزه علمیه خارج شد و به تنهایی شروع به تحقیق کرد. وی سپس به اسلام شیعه گروید و در رشته علوم و نجوم عصر جدید تحصیل کرد.Rizvi, "A Socio-Intellectual History of Isna Ashari Shi'is in India", Vol. 2, pp. 227–228, Ma’rifat Publishing House, Canberra, Australia (1986).
مورخ علم، سایمون شفر، می‌گوید:
«وی در سال مرگ نیوتن تفضل در شمال سیالکوت به دنیا آمد، در یک خانواده ای برجسته که به تشیع گرویده بودند و به دربار نزدیک بودند. وی در پایتخت دهلی به تحصیل منطق، ریاضیات و فلسفه طبیعی پرداخت، سپس نقل مکانی کرد و در سال ۱۷۴۵ به اوده رفت و در آنجا سریعاً به دربار نواب شجاع الدوله نزدیک شد. تفضل در معروف‌ترین مدرسه لکهنو، دارالعلوم فرنگی محل، خانه سابق تجار هلندی که اورنگ زیب شاه در سال ۱۶۹۳ میلادی به روحانیون سنی داده بود تا ملا نظام الدین سهالوی آنجا برنامه درس نظامی را اجرا کنند، ثبت نام کرد. جایی که مطالبی از متون خردگرایانه یونانی-عربی و فقه حنفی را به طلاب می‌آموختند تا بتوانند مسئولیت‌های اداری سلطنت را به عهده گیرند. آموزش این کالج در سیستم‌های تدبیر و تدبر مغول و انگلیس بسیار ارزش داشت. خواص جامعه مانند خانواده تفضل از منابع فرهنگی هندی-پارسی و علوم عقلی که در دهلی و لکهنو می‌آموختند، بهره سیاسی برداشتند. در این فضا غوطه وری در منطق و ریاضیات کلاسیک، از جمله شروحات کتاب‌های اقلیدس و بطلمیوس، با تسلط بر قوانین اداری و مدنی همراه بود.»Simon Schaffer, "The Asiatic Enlightenments of British Astronomy", in: "The Brokered World: Go-Betweens and Global Intelligence, 1770–1820", p. 53, Watson Publishing International LLC, (2009).
او فلسفه صدرایی را در حوزه علمیه فرنگی محل خوانده بود ولی به زودی از شبه علم خیالی دوری جست و به تعقل حقیقی پرداخت.Syed Ali Nadeem Rezavi, "", Religion in Indian History, pp.177–186, New Delhi (2007).
در الله‌آباد، نواب شجاع الدوله وی را به عنوان مربی پسرش سعادت علی خان منصوب کرد. در آنجا سید دلدار علی نقوی جوان، که بعداً به غفران مآب معروف شد و به مقام مرجعیت فقهی شیعیان هند رسید، هم نزد او علوم عقلی فرا گرفت. در زمان نواب آصف الدولا، علامه کشمیری به عنوان سفیر سلطنت اوده در شرکت تجاری هند شرقی بریتانیا در کلکته منصوب شد. وی در آنجا زبان یونانی، لاتین و انگلیسی را آموخت و ترجمه آثار علمی دانشمندان اروپایی را به عربی آغاز کرد تا از این طریق فاصله بین جامعه علمی اروپا و جامعه آموزشی هند را پر کند.Rizvi, "A Socio-Intellectual History of Isna Ashari Shi'is in India", Vol. 2, pp. 227–228, Ma’rifat Publishing House, Canberra, Australia (1986). علم در قرن هجدهم در اروپا به دلیل بحث‌های عمومی در قهوه‌خانه‌ها، میخانه‌ها، مغازه‌ها، نمایشگاه‌ها و سایر مکان‌های عمومی شکوفا شده بود. با پایان قرن هجدهم میلادی، کلکته به یکی از مراکز اصلی مبادلات فرهنگی تبدیل شده بود که در آن چندین کار علمی بزبان انگلیسی مانند ""مقدمه ای بر برق"" اثر جیمز فرگوسن، ""رساله ای کامل دربارهٔ برق"" "و "مقاله ای دربارهٔ نظریه و تجربات برق پزشکی"" اثر تیبریوس کاوالو، مقاله‌های جورج آدامز "در مورد برق"، کتاب ""هوای مصنوعی"" اثر توماس بددوس، کتاب ""شیمی"" ژان آنتوان چاپل و مجلات علمی مانند ""مجله فلسفی"" در دست انتشار بود. اعضای انجمن علمی آسیایی که توسط ویلیام جونز در سال ۱۷۸۴ تأسیس شد، مباحثی دربارهٔ فلسفه می برگزار کردند.Savithri Preetha Nair, “Bungallee House set on fire by Galvanism: Natural and Experimental Philosophy as Public Science in a Colonial Metropolis (1794–1806)”; In: The Circulation of Knowledge Between Britain, India and China; pp. 45–74, Brill, (2013).
سایمون شفر می‌گوید:
"تفضل صبح‌های خود را به شرح علوم اسلامی و تدرس ریاضی می‌گذراند. بعد با همکاران انگلیسی ناهار می‌خورد؛ و بعد از ظهر به درس فقه و تقابل مذاهب اسلامی می‌پرداخت. وی برای تسلط بر زبان شرکت، خواندن کتاب "تاریخ انگلیس" را شروع کرد اما بعداً ترک کرد. همکار سابق وی ویلیام بلین، که بعداً در لکهنو پزشک شد، به عنوان یک مترجم عمل می‌کرد: بلین به اندرسون گفت که تفضل "به‌طور کلی هر روز یک ساعت یا دو ساعت با من به خواندن کتاب‌های انگلیسی می‌پردازد … او به علم نجوم علاقه بیشتری دارد … شما می‌توانید چند کتاب در آن علم یا در شاخه‌های بالاتر ریاضیات مدرن برای او ارسال کنید." سفیر محترم شروع به کار بر روی مواد چالش برانگیز و سودمندتر کرد که عمدتاً از طریق آقای بارو و دوستانش بدست می‌آمد. اینها شامل متون متعارف ریاضیات قرن هجدهم میلادی و مکانیک نظری بود، مانند کتاب ویلیام امرسون (چاپ ۱۷۶۹ میلادی)، که نظرات گالیله را ارائه می‌داد. تفضل همچنین رساله جبر توماس سیمپسون (چاپ ۱۷۴۵ میلادی)، استاد ریاضیات در آکادمی وولیچ، و رساله مقاطع مخروطی گیوم د لهپیتال (چاپ ۱۷۰۷ میلادی) ریاضی دان فرانسوی را آموخت."Simon Schaffer, "The Asiatic Enlightenments of British Astronomy", in: "The Brokered World: Go-Betweens and Global Intelligence, 1770–1820", p. 57, Watson Publishing International LLC, (2009)
وی موارد زیر را تألیف کرد:Rizvi, "A Socio-Intellectual History of Isna Ashari Shi'is in India", Vol. 2, pp. 227–228, Ma’rifat Publishing House, Canberra, Australia (1986).
سایمون شفر می‌نویسد:
"تلاش وی برای ترجمه کتاب نیوتون قطعاً چشمگیر بود. در زمان ورود تفضل به کلکته، تنها یک ترجمه انگلیسی (اندرو موت، ۱۷۲۹) و یک ترجمه فرانسوی (مارکیز د شاتله، ۱۷۵۹) از کتاب لاتینی نیوتون وجود داشته‌است. به نظر می‌رسد این پروژه از اواسط سال ۱۷۸۹ آغاز شده و مدتی با تشویق روبن بورو ادامه یافته‌است. در سپتامبر ۱۷۸۹ ویلیام جونز به ویلیام پالمر، سفیر انگلیس در دربار سندیا (امپراتور مراتا)، گفت که دوستش تفضل در حال ترجمه کتاب نیوتون است. گزارشات پیشرفت کار توسط تفضل به اندرسون و توسط بورو به شور ارسال می‌شد. بورو پیشنهاد کرد که ترجمه همراه با شرح بورو باشد. وی در نوامبر ۱۷۹۰ در یک جلسه انجمن علمی آسیایی گزارش داد که "زمان اندکی که می‌توانستم صرف نوشتن شرحی بر آثار نیوتون و توضیح آن برای یک بومی بسیار مبتکر (علامه تفضل)، که آنها را به عربی ترجمه می‌کند، کردم." برای تفضل این فرصتی برای تسلط بر منابع نجوم نظری انگلیس بود."Simon Schaffer, "The Asiatic Enlightenments of British Astronomy", in: "The Brokered World: Go-Betweens and Global Intelligence, 1770–1820", pp. 60-61, Watson Publishing International LLC, (2009).
برخی از این کتابها در حوزه‌های علمیه شیعه در اوایل قرن نوزدهم در لکهنو تدریس می‌شد.Rizvi, "A Socio-Intellectual History of Isna Ashari Shi'is in India", Vol. 2, pp. 227–228, Ma’rifat Publishing House, Canberra, Australia (1986). جانشین وی، سعادت علی خان دوم، رصدخانه ای را در لکهنو تأسیس کرد. نواب غازی الدین حیدر و نواب نصیرالدین حیدر از یادگیری علم مدرن حمایت می‌کردند.Mushirul Hasan, "Resistance and Acquiescence in North India: Muslim Response to the West", Rivista Degli Studi Orientali, Vol. 67, Fasc. 1/2, pp. 83-105, (1993).
در سال ۱۷۹۲، جیمز دِن وِیدی، دانش رسان اسکاتلندی، شانس خود را در چین امتحان کرد اما نتوانست امپراتور را تحت تأثیر قرار دهد و او با بحران مالی روبرو شد. در سال ۱۷۹۴ میلادی، جیمز دِن وِیدی به کلکته مهاجرت کرد و در زمینه علوم طبیعی سخنرانی‌های عمومی را آغاز کرد و نمایش پدیده‌های علمی را به صحنه برد، و از این طریق پول بدست می‌آورد. وی همچنین درس خصوصی ریاضیات مدرن، نجوم نیوتونی و هندسه را ارائه داد. وی معتقد بود که بدون استدلال ریاضی نمی‌توان در عمق علوم پی برد. او گفت:"فلسفه طبیعی می‌تواند فقط در بخشهایی از علم که بزبان ریاضی مطرح شده‌اند تحقیقات خود را با اطمینان و قطعیت انجام بدهد و بهره ای بردارد."او معتقد بود که بدون دانش ریاضی، نمی‌توان از درجه درک یک دانش آموز از علم فراتر رفت.Savithri Preetha Nair, “Bungallee House set on fire by Galvanism: Natural and Experimental Philosophy as Public Science in a Colonial Metropolis (1794–1806)”; In: The Circulation of Knowledge Between Britain, India and China; pp. 45–74, Brill, (2013). علامه تفضل حسین کشمیری پیش از این "اصول ریاضی فلسفه طبیعی""" نیوتن را در سال ۱۷۸۹ به عربی ترجمه کرده بود. بعد از اینکه دِن وِیدی در کلکته شروع به تدریس کرد، در ۲۴ اکتبر ۱۷۹۴، علامه که اون زمان پیر بود، خود را به عنوان شاگرد ثبت نام کرد. دِن وِیدی ابتدا نورشناسی و سپس هندسه مدرن را به او آموخت. تفضل در آموختن ریاضی با مشکل رو برو شد و این برای جیمز باور نکردنی بود. او می‌گوید:"این که فردی که این همه فلسفه می‌خواند، از ریاضیات کاربردی کاملاً بی اطلاع باشد تا حدودی غیر عادی است".Savithri Preetha Nair, “Bungallee House set on fire by Galvanism: Natural and Experimental Philosophy as Public Science in a Colonial Metropolis (1794–1806)”; In: The Circulation of Knowledge Between Britain, India and China; p. 67, Brill, (2013).
علامه همچنین مسئولیت سفارت را به عهده داشت و مجبور شد درس‌های خصوصی را برای مدتی ترک کند. در لکهنو، نواب او را سرزنش کرد و گفت که او بیش از این که مستخدم سلطنت باشد نوکر انگلیس شده، زیرا وقت خودش را صرف یادگیری و ترجمه دانش علمی مدرن می‌کرد.Savithri Preetha Nair, “Bungallee House set on fire by Galvanism: Natural and Experimental Philosophy as Public Science in a Colonial Metropolis (1794–1806)”; In: The Circulation of Knowledge Between Britain, India and China; p. 69, Brill, (2013). در نوامبر ۱۷۹۵، او دوباره به درس شرکت کرد و این بار دکتر جیمز دِن وِیدی نجوم تجربی را به او آموخت. این مبادله دو طرفه بود، زیرا علامه تفضل همچنین نجوم هند و عرب را به دکتر دِن وِیدی توضیح می‌داد.Savithri Preetha Nair, “Bungallee House set on fire by Galvanism: Natural and Experimental Philosophy as Public Science in a Colonial Metropolis (1794–1806)”; In: The Circulation of Knowledge Between Britain, India and China; pp. 45–74, Brill, (2013).
روحانی مشهور آن زمان، شاه عبدالعزیز دهلوی صاحب کتاب «تحفه اثنا عشریه»، فرزند شاه ولی‌الله دهلوی، وی را «ملحدِ کامل» اعلام کرد.شاه عبد العزیز، ""، ص ۱۱۷، مطبع مجتبائی، میرته.Rizvi, "A Socio-Intellectual History of Isna Ashari Shi'is in India", Vol. 2, pp. 229, Ma’rifat Publishing House, Canberra, Australia (1986).
در سال ۱۷۹۹ میلادی، وی دچار خونریزی مغزی شد و بدن وی در حالت فلج قرار داد. وی در ۳ مارس ۱۸۰۱ در مسیر لکهنو درگذشت. میرزا ابوطالب خان با دریافت خبر مرگ وی در لندن مرثیه نوشت.
در فلسفه محیط زیست، اخلاق زیست‌محیطی یک زمینه ثابت فلسفه عملی است «که انواع اساسی استدلال را که می‌تواند برای محافظت از موجودات طبیعی و استفاده پایدار از منابع طبیعی ایجاد شود، بازسازی می‌کند.»Ott, Konrad (2020): Environmental ethics. In: Kirchhoff, Thomas (ed.): Online Encyclopedia Philosophy of Nature / Online Lexikon Naturphilosophie, doi: https://doi.org/10.11588/oepn.2020.0.71420; https://journals.ub.uni-heidelberg.de/index.php/oepn/article/view/71420. اصلی‌ترین پارادایم‌های رقیب انسان-محوری، مرکزگرایی فیزیکی (به نام طبیعت محوری)، و خدا محوری. اخلاق محیطی بر طیف وسیعی از رشته‌ها از جمله حقوق محیط زیست، جامعه‌شناسی محیطی، بوم‌خداشناسی، اقتصاد بوم‌شناختی، بوم‌شناسی و جغرافیای زیست‌محیطی تأثیر می‌گذارد.
بسیاری از تصمیمات اخلاقی وجود دارد که بشر با توجه به محیط زیست می‌گیرد؛ مثلاً:
رشته دانشگاهی اخلاق زیست‌محیطی در پاسخ به آثار راچل کارسون و ماری بوکچین و رویدادهایی مانند اولین روز زمین در ۱۹۷۰، زمانی که دوستداران محیط زیست از فیلسوفان خواستند جنبه‌های فلسفی مشکلات زیست‌محیطی را در نظر بگیرند، رشد کرد. دو مقاله منتشر شده در "ساینس" تأثیر مهمی داشتند: مقاله «ریشه‌های تاریخی بحران زیست‌محیطی» لین وایت و "تراژدی عوام" گرت هاردین (دسامبر ۱۹۶۸). مقاله بعدی گارت هاردین به نام «اکتشاف اخلاق جدید برای بقا» و نیز مقاله ای از آلدو لئوپولد در "سالنامه شهرستان سند" با عنوان «اخلاق سرزمین» که در آن لئوپولد صریحاً ادعا می‌کرد ریشه‌های بحران زیست‌محیطی فلسفی هستند (۱۹۴۹).
اولین مجلات علمی بین‌المللی در این زمینه در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ از آمریکای شمالی ظهور کردند - ژورنال آمریکایی "اخلاق محیطی" در ۱۹۷۹ و ژورنال مستقر در کانادا "مجله اکوسوفی" در ۱۹۸۳. اولین مجله مستقر در انگلیس از این نوع، "ارزش‌های زیست‌محیطی"، در سال ۱۹۹۲ راه اندازی شد.
برخی از محققان تلاش کرده‌اند تا روش‌های مختلفی را برای ارزیابی محیط طبیعی طبقه‌بندی کنند. آلن مارشال و مایکل ای. اسمیت دو نمونه از این موارد هستند که توسط پیتر واردی در "معمای اخلاق" ذکر شده‌است.Peter Vardy, Paul Grosch: The Puzzle of Ethics. New York: Harper Collins 1999. به گفته مارشال، طی ۴۰ سال گذشته سه رویکرد اخلاقی کلی ظهور کرده‌است: پسوند آزادی‌خواهانه، پسوند اکولوژیک، اخلاق حفاظت.
گسترش آزادی‌خواهی مارشال رویکرد آزادی مدنی را تکرار می‌کند (یعنی تعهد به گسترش حقوق برابر برای همه اعضای یک جامعه). در محیط‌گرایی، عموماً تصور می‌شود که جامعه از افراد غیر انسان و همچنین انسان تشکیل شده‌است.
اندرو برنان مدافع انسان گرایی بوم شناختی (انسان گرایی بوم گردی) بود، استدلالی که می‌توان به تمام موجودات هستی شناختی، زنده و بی جان، صرفاً بر اساس وجود آنها ارزش اخلاقی داد. کار آرن نوس و همکارش سشنز نیز تحت عنوان آزادی خواهانه قرار می‌گیرد، گرچه اصطلاح «اکولوژی عمیق» را ترجیح می‌دهند. اکولوژی عمیق استدلالی برای ارزش ذاتی یا ارزش ذاتی محیط است - این دیدگاه که به خودی خود ارزشمند است. استدلال آنها هم در محدوده آزادی‌خواهی و هم در توسعه اکولوژیکی قرار دارد.
کارهای پیتر سینگر را می‌توان در زیر «گسترش آزادی خواهانه» مارشال طبقه‌بندی کرد. وی استدلال کرد که «حلقه در حال گسترش ارزش اخلاقی» باید دوباره ترسیم شود تا حقوق حیوانات غیر انسانی را نیز در بر گیرد، و اگر این کار انجام نگیرد، گناه گونه‌پرستی است. پیتر سینگر پذیرفتن استدلال از ارزش ذاتی موجودات زیست شناختی یا «غیرمحسوس» (غیرآگاهانه) را دشوار دانست و در چاپ اول خود از «ا"خلاق عملی"» این نتیجه رسید که آنها نباید در دایره در حال گسترش ارزش اخلاقی گنجانده شوند.Peter Singer: Practical Ethics. Cambridge: Cambridge University Press 2011. این رویکرد اساساً زیست محور است. با این حال، در نسخه بعدی «اخلاق عملی» پس از کار نوس و سشنز، سینگر اعتراف می‌کند که، اگرچه توسط اکولوژی عمیق قانع نشده‌است، استدلال از ارزش ذاتی موجودات غیر حساس قابل قبول است، اما در بهترین حالت مشکل ساز است. سینگر از اخلاق انسان گرایی حمایت می‌کرد.
در بخش توسعه اکولوژیک آلن مارشال نه بر حقوق بشر بلکه بر شناخت وابستگی اساسی همه موجودات بیولوژیکی (و برخی از موجودات زنده) و تنوع اساسی آنها تأکید می‌شود. از آنجا که می‌توان تصور کرد که پسوند آزادی خواهانه ناشی از انعکاس سیاسی جهان طبیعی است، بهتر است پسوند اکولوژیک به عنوان بازتاب علمی جهان طبیعی تلقی شود. توسعه اکولوژیکی تقریباً همان طبقه‌بندی زیست‌بوم گرایی اسمیت است و درمورد ارزش ذاتی نهادهای زیست‌محیطی جمعی مانند اکوسیستم‌ها یا محیط جهانی به عنوان یک موجودیت کل بحث می‌کند. از جمله هولمز رولستون نیز این رویکرد را در پیش گرفته‌است.
این دسته ممکن است شامل فرضیه گایا جیمز لاولاک باشد. این نظریه که سیاره زمین ساختار ژئوفیزیولوژیکی خود را به مرور زمان تغییر می‌دهد تا از ادامه تعادل مواد آلی و معدنی در حال تکامل اطمینان حاصل کند. این سیاره به عنوان موجودی جامع و یکپارچه با ارزش اخلاقی مشخص می‌شود که نژاد بشر در طولانی مدت از اهمیت خاصی برخوردار نیست.
مقوله «اخلاق حفاظت» مارشال گسترش ارزش استفاده به دنیای بیولوژیکی غیرانسانی است. این تنها از نظر سودمندی یا مفید بودن آن برای انسان فقط بر ارزش محیط تمرکز دارد. این ایده‌های ذاتی ارزش «اکولوژی عمیق» را در تضاد قرار می‌دهد، از این رو اغلب به عنوان «اکولوژی کم عمق» یاد می‌شود و به‌طور کلی برای حفظ محیط زیست بر این اساس استدلال می‌کند که دارای ارزش بیرونی است - که برای رفاه انسان‌ها مؤثر است؛ بنابراین حفاظت ابزاری برای رسیدن به هدف و صرفاً مربوط به ملاحظات بشری و بین نسلی است. می‌توان ادعا کرد که این اصول اخلاقی است که استدلالهای اساسی پیشنهادی دولتها در اجلاس کیوتو در سال ۱۹۹۷ و سه توافق‌نامه حاصل از اجلاس ریو زمین در سال ۱۹۹۲ را تشکیل می‌دهد.