moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
با به اوج رسیدن تحریم‌های بین‌المللی در سال ۲۰۱۲، گرجستان به دلایل مختلف یکی از کشورهای محبوب برای ایرانیانی بود که قصد اقامت، کار و سرمایه‌گذاری در کشورهای دیگر را داشتند.
از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳ شمار ایرانیانی که به گرجستان سفر کردند شصت درصد افزایش یافت و به سالی صد هزار نفر رسید["نیازمند منبع"] . در آن زمان رسماً بیش از شش هزار نفر ساکن گرجستان بودند ["نیازمند منبع"]
دفتر تحلیل و برنامه‌ریزی کمسیون دولتی مهاجرت گرجستان، در گزارشی که در سال ۲۰۱۷ منتشر کرد، بین سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶، ۱۱۲ ایرانی شهروندی گرجستان را گرفته‌اند و در همین مدت ۱۷۶۶ ایرانی به این کشور مهاجرت کرده‌اند که ۱۵۵۱ نفر از آنها برای کار اجازه اقامت گرفته‌اند. ۴۷ نفر هم با سرمایه‌گذاری اجازه اقامت گرفتند.
بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶، شهروندان ایرانی ۱۷۱ زمین کشاورزی، ۲۰۴ زمین کشاورزی و ۳۹۹ آپارتمان یا خانه در گرجستان خریده‌اند. در همین مدت هر سال بین ۴۱ تا ۶۳ نفر درخواست پناهندگی کرده‌اند و بین ۸۵ تا ۳۰۹ مهاجر غیرقانونی شناسایی شده‌اند. در سال ۲۰۱۵ سه و در سال ۲۰۱۶ چهار ایرانی از گرجستان اخراج شده‌اند.
در همین مدت ایرانیان در صدر خارجیانی بوده‌اند که یا کسب و کاری را در گرجستان راه انداختند یا مالکیت و مدیریت کسب و کاری را بر عهده گرفتند (۷۱۱۰ نفر).
پس از خروج آمریکا از برجام گزارش شد که به دلیل "رعایت‌نکردن ضوابط FATF" حساب‌های بانکی بعضی از تجار ایرانی در گرجستان مسدود شده‌است و اجازه افتتاح حساب جدیدی به آنها داده نمی‌شود ["نیازمند منبع"].
بعضی از بانک‌های گرجستان هرگونه معاملات بانکی برای شهروندان ایرانی بدون کارت اقامت را ممنوع و حساب بعضی را مسدود کردند.
براساس قوانین گرجستان، اتباع خارجی می‌توانند با حداقل ۳۵۰۰۰ دلار آمریکا اقامت کوتاه مدت (یک ساله) این کشور را دریافت کنند ["نیازمند منبع"] که این اقامت در پایان دوره قابل تمدید است["نیازمند منبع"].
دولت گرجستان از تیر سال ۱۳۹۲ موافقتنامه لغو ویزا بین ایران و گرجستان را یک طرفه باطل کرد اما این توافقنامه از بهمن ۱۳۹۴ دوباره به اجرا درآمد.'دشوار شدن' ورود و اقامت ایرانیان در گرجستان، بی‌بی‌سی فارسی.
مأموران دریافت قسط () یک فیلم صامت کمدی آمریکایی است که در سال ۱۹۲۹ منتشر شد.
زندان () یک فیلم کوتاه صامت آمریکایی به کارگردانی جیمز پروت است که در سال ۱۹۲۹ منتشر شد.
جاش نیر (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
استانیسلاو ندکوف (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل بلغارستان است.
یودسانان سور نانتاچای (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و بوکسور اهل تایلند است.
لی موری (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل بریتانیا است.
کازوناری موراکامی (؛ زادهٔ ) جودوکار، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل ژاپن است.
کازویوکی میاتا (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی‌گیر اهل ژاپن است.
دنیل جیمز میلر (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
کول میلر (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
ایوان منجیوار (؛ زادهٔ ۱۹۸۲) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل السالوادور است.
جردن ماین (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل کانادا است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
لیام مک‌گری (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
مایکل آنتونی مک‌دونالد (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل کانادا است.
آنتونی روکو مارتین (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
تری مارتین (؛ زادهٔ ) او هم‌اکنون در دسته سبک‌وزن سازمان یواف‌سی مبارزه می‌کند.و بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا است.
جک مارشمن (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی ولز است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
مارتین لوندشتد (؛ زادهٔ ) مدیر کارآفرین، اهالی کسب‌وکار و مدیر اجرایی اهل سوئد است، که هم‌اکنون به‌عنوان مدیرعامل شرکت خودروسازی ولوو فعالیت می‌کند.
گوستاف لارسون (; – ) مهندس، کارآفرین و اهالی کسب‌وکار اهل سوئد بود، که از بنیانگذاران شرکت خودروسازی ولوو محسوب می‌شود.
اُنگ‌ها یا اُنگه‌ها () یا (Önge, Ongee، و Öñge) که همچنین به نام مردمان اُنگ‌ شناخته می‌شود یک گروه قومی آندامانی است که بومی جزایر آندامان در جنوب شرقی آسیا در خلیج بنگال است که در حال حاضر توسط هند اداره می‌شود. آنها به‌طور سنتی شکارچی-گردآورنده و ماهی‌گیر هستند، اما به کشت گیاه نیز می‌پردازند. آنها به عنوان یک قبیله برنامه‌ریزی شده هند تعیین شده‌اند.
در سدهٔ هجدهم، آنگه یا «مادومیتا» در سراسر جزیره آندامان کوچک و جزایر مجاور آن پراکنده شد، با برخی از قلمروها و اردوگاه‌هایی در جزیره روتلند و انتهای جنوبی جزیره آندامان جنوبی، ایجاد شد. پس از روبرو شدن آنها با افسران بریتانیای استعماری، روابط دوستانه‌ای با امپراتوری بریتانیا در دههٔ ۱۸۰۰ از طریق ستوان آرچیبالد بلر برقرار شد. افسر نیروی دریایی بریتانیا ام.وی. پورتمن آنها را به عنوان «خفیف‌ترین، ترسوترین و غیر تهاجمی‌ترین» گروه از مردم آندامانی که او با آنها روبرو شده بود توصیف کرد. در پایان قرن نوزدهم، آنها گاهی اوقات از جزایر برادر جنوبی و شمالی دیدن می‌کردند تا لاک پشت‌های دریایی را بگیرند. در آن زمان، به نظر می‌رسید که آن جزایر مرز بین قلمرو خود و گستره مردم آندامان بزرگ در شمال آن کشور باشد.M. V. Portman (1899), "A history of our Relations with the Andamanese", Volume II. Office of the Government Printing, Calcutta, India. امروزه، اعضای بازمانده در دو اردوگاه ذخیره در آندامان کوچک، نهر دوگونگ در شمال شرقی و خلیج جنوبی محبوس هستند.
جدال با جهل کتابی است که، به اعتبارِ روی جلد، به کوششِ نوشابه امیری از گفتگو با بهرام بیضایی در سالِ ۱۳۷۰ فراهم و بعدها بازنویسی و به سالِ ۱۳۸۸ منتشر شد.
متنِ مختصرتری از کتاب در اردیبهشتِ ۱۳۷۸ در مجلّهٔ "گزارش فیلم" (۱۲۵) منتشر شده بود. کتاب سالِ ۱۳۸۸ به وسیلهٔ نشر ثالث منتشر شد. مقاله‌ای بی‌نام از امیری دربارهٔ کارِ بیضایی نیز فصلِ نهاییِ کتاب است.
فرج سرکوهی بخش‌هایی از این گفتگو را گزارش و تحلیلِ «شاخصه‌های روشنفکری» شناخت و بیضایی را «تجسمِ» این‌ها دانست. به عقیدهٔ هم او مقالهٔ امیری در این کتاب نیز «از بهترین تحلیل‌هایی است که درباره آثار بیضایی نوشته شده است.»https://www.radiofarda.com/a/f2_book_Sarkoohi_Beizayi_fighting_ignorance_Amiri_theater_cinema/1814725.html میلاد عظیمی نیز «تلقی و نگاه بیضایی به مقوله «مردم»» در این گفتگو را «معتدل و سنجیده» شناخته و، همچون سرکوهی،https://www.radiofarda.com/a/f2_book_Sarkoohi_Beizayi_fighting_ignorance_Amiri_theater_cinema/1814725.html نامِ کتاب را مناسبِ کارِ بیضایی دید. نوشابه امیری سال‌ها بعد گفت که این نام برگزیدهٔ خودِ بیضایی بوده از میانِ چند عنوانِ پیشنهادی.https://www.radiofarda.com/a/sahneh-beyzaei-turns-to-80-special/31018992.html
صدا یا فیلمی از این گفتگو منتشر نشده؛ ولی پاره‌هایی از گفته‌های بیضایی در این کتاب در فیلمِ "اعتراضِ بهرام بیضایی" (۱۳۹۹) اجرا شده‌است.
عشق بز () یک فیلم کوتاه کمدی با هنرنمایی لورل و هاردی است که در سال ۱۹۲۹ منتشر شد. این فیلم، آخرین «فیلم صامت» این زوج هنری محسوب می‌شود.
بداخلاق‌ها () یک فیلم کمدی کوتاه آمریکایی به کارگردانی جیمز پروت است که در سال ۱۹۳۰ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به استن لورل و اولیور هاردی اشاره کرد
پیامدهای کارهای گذشته () یک فیلم کوتاه کمدی به کارگردانی جیمز دبلیو هورن است که در سال ۱۹۳۱ منتشر شد.
متواری () یک فیلم کوتاه کمدی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی هال روچ است که در سال ۱۹۳۱ منتشر شد و لورل و هاردی در آن حضوری افتخاری دارند.
پنج شب با فردی ۲ (به انگلیسی: Five Nights at Freddy's 2) بازی ویدئویی ترس و بقا مستقل است که توسط اسکات کاتن ساخته و منتشر شده است. این دومین قسمت از مجموعه پنج شب با فردی است. بازی مانند نسخه قبلی خود در یک پیتزا فروشی خیالی اتفاق می‌افتد که در آن بازیکن نقش یک نگهبان امنیتی را ایفا می‌کند که باید از خود در برابر شخصیت‌های متخاصم انیماترونیک که شب‌ها در آن مکان پرسه می زنند دفاع کند.
کاتن اولین بار در سپتامبر ۲۰۱۴، تنها یک ماه پس از انتشار اولین بازی، تیزر بازی بعدی را منتشر کرد. این بازی در تاریخ ۲۰ آبان ۱۳۹۳، زودتر از تاریخ انتشار برنامه ریزی شده آن در ۴ دی ۱۳۹۳ بر روی استیم منتشر شد. نسخه‌های موبایلی این بازی برای اندروید و آی‌اواس به ترتیب در ۲۱ و ۲۹ آبان ۱۳۹۳ منتشر شد. و نسخه‌های نینتندو سوئیچ، پلی استیشن ۴ و اکس‌باکس وان در ۸ آذر ۱۳۹۸ منتشر شد.
این بازی عمدتاً نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد، آنها گیم پلی وحشت آفرین آن را تحسین کردند اما از سختی آن در مقایسه با نسخه قبلی خود انتقاد کردند. سومین بازی از این سری، پنج شب با فردی ۳، در ۱۱ اسفند ۱۳۹۳ منتشر شد.
مانند بازی اول، پنج شب با فردی ۲ یک بازی ویدئویی ترس و بقا با عناصر اشاره و کلیک است. بازیکنان نقش یک نگهبان امنیتی را بر عهده می‌گیرند که باید از شیفت شب در یک پیتزافروشی خیالی جان سالم به در ببرد، بدون اینکه مورد حمله شخصیت‌های انیماترونیک که در ساختمان سرگردان هستند قرار بگیرد. انیماترونیک‌ها شامل نسخه‌های بازسازی‌شده فردی، بانی، چیکا و فاکسی از بازی اول، و همچنین نسخه‌های قدیمی و فرسوده‌شان است. دو شخصیت کاملاً جدید نیز وجود دارند، از جمله یک شخصیت عروسکی مانند به نام پاپت و یک انیماترونیک انسان‌نما به نام پسر بادکنکی.
مانند بازی اول، بازیکن به تنهایی در یک دفتر می نشیند و نمی‌تواند دفتر را ترک کند، اما می توانند حرکات انیماترونیک‌ها را از طریق شبکه‌ای از دوربین‌های امنیتی که در سرتاسر ساختمان قرار داده شده است، ردیابی کنند. این دفتر دارای سه ورودی، یک راهرو و دو دریچه هوای جانبی است که انیماترونیک‌ها از طریق آنها می‌توانند وارد دفتر شوند. بر خلاف بازی قبلی، نمی‌توان در را به روی آنها بست(اصلا دری در بازی وجود ندارد) اما می‌توان با چراغ‌ها، آنها را فراری داد.
بازیکن می‌تواند با استفاده از ماسک یک انیماترونیک، از حمله توسط اکثر شخصیت ها جلوگیری کند. با این حال، این استراتژی روی فاکسی یا پاپت که با وسایل دیگری دفع می‌شوند، کار نخواهد کرد. یک چراغ قوه باید بارها و بارها به داخل راهرو تابیده شود تا فاکسی را از خود دور کند، و پاپت توسط یک جعبه موسیقی که باید توسط بازیکن با استفاده از دکمه‌‎ای روی فید دوربین بسته شود، نگه داشته میشود. برخلاف بازی اول، منبع انرژی برای استفاده از دوربین و نور، نامحدود است، اما این مورد در مورد چراغ قوه صدق نمی کند. اگر باتری آن تمام شود، بازیکن در برابر حمله، آسیب پذیر می‌شود. اگر بازیکن نتواند از خود در برابر هر گونه انیماترونیک دفاع کند، به جز پسر بادکنکی، که به جای آن در دفتر بازیکن ظاهر می شود و چراغ قوه او را غیرفعال می‌کند، جامپ‌اسکر می شود.
پس از جامپ‌اسکر بازیکن، این احتمال وجود دارد که به جای صفحه باخت معمول روی صفحه، یک مینی‌گیم به سبک آتاری ظاهر شود که در آن بازیکن، یکی از شخصیت‌های انیماترونیک را کنترل می کند. مینی‌گیم‌ها بینشی در مورد داستان بازی را ارائه می دهند.
این بازی شامل پنج شب اصلی است، که به تدریج در سختی افزایش می یابد. تکمیل تمام پنج شب اصلی، شب ششم دشوارتر را باز می‌کند، که به نوبه خود قفل هفتمین "شب سفارشی" را پس از اتمام باز می کند. در این شب، بازیکن می تواند سختی هر انیماترونیک را تنظیم کند یا یکی از ده چالش از پیش تعیین شده را بازی کند.
بازیکن نقش جرمی فیتزگرالد، یک نگهبان امنیتی جدید در پیتزافروشی فردی فزبر را بر عهده میگیرد (اگرچه نامش یکسان است، اما این مکان با مکان بازی اول، فرق می‌کند). یک کارمند ناشناس (که گمان می رود مرد پشت تلفن از بازی قبلی باشد) هر شب با جرمی با تلفن دفتر تماس می گیرد تا در مورد تاریخچه رستوران، مشاوره و اطلاعاتی ارائه دهد. او توضیح می‌دهد که رستوران «جدید و بهبودیافته» انیماترونیک‌های جدیدی را معرفی کرده است که دارای نرم‌افزار تشخیص چهره ویژه و دسترسی به پایگاه داده جنایی برای محافظت از کودکان در برابر آسیب‌های احتمالی است.اسکات کاتن (۲۳ آبان ۱۳۹۳). پنج شب با فردی ۲. سطح/منطقه: شب ۱. با وجود این ویژگی‌ها، ربات‌ها با حالت شب مناسب برنامه ریزی نشده بودند. هنگامی که آنها سکوت را تشخیص می‌دهند، برنامه نویسی آنها به آنها می گوید که در اتاق اشتباهی هستند و آنها به دنبال نزدیکترین منبع سر و صدا هستند تا افرادی را برای سرگرمی پیدا کنند، که اتفاقاً آنجا دفتر جرمی است. مرد پشت تلفن همچنین توضیح می‌دهد که انیماترونیک‌های قدیمی‌تر در رستوران زندگی می‌کنند، اما از آنجایی که شرکت رستوران تصمیم گرفت شخصیت‌ها را دوباره طراحی کند، آنها برای قطعات یدکی به شکلی ضعیف نگهداری می‌شوند.اسکات کاتن (۲۳ آبان ۱۳۹۳). پنج شب با فردی ۲. سطح/منطقه: شب ۲.
همانطور که بازی جلو می‌رود، مرد پشت تلفن به شایعات پیرامون رستوران اشاره می‌کند و بعداً نشان می‌دهد که موضوع تحقیقات پلیس است.اسکات کاتن (۲۳ آبان ۱۳۹۳). پنج شب با فردی ۲. سطح/منطقه: شب ۴. مینی‌گیم‌های سبک آتاری بینشی را در مورد گذشته آشفته رستوران ارائه می‌دهند، به این معنی که این رستوران، محل قتل چند کودک توسط یک فرد بی‌نام بود که با یک چهره بنفش نشان داده شده است. در شب پنجم بازی، جرمی با صدای مرد پشت تلفن، مطلع می‌شود که رستوران به دلیل یک رویداد نامشخص در حالت قفل قرار گرفته است تا مطمئن شود هیچ کارمندی، چه حال و چه سابق، نمی‌تواند وارد یا خارج شود.اسکات کاتن (۲۳ آبان ۱۳۹۳). پنج شب با فردی ۲. سطح/منطقه: شب ۵. او همچنین اشاره می‌کند که نگهبانی روزانه رستوران جای خالی دارد و جرمی ممکن است به آن ارتقا یابد. جرمی در پایان شب پنجم، مورخ نوامبر ۱۹۸۷، چکی دریافت می‌کند که نشان می‌دهد این بازی پیش درآمدی برای قسمت اول است.
در شب ششم، مرد پشت تلفن به جرمی اطلاع می‌دهد که رستوران به دلایل نامعلومی بسته شده است، البته به استفاده شخصی از "لباس زرد زاپاس" و اختلال در عملکرد انیماترونیک‌های رستوراناسکات کاتن (۲۳ آبان ۱۳۹۳). پنج شب با فردی ۲. سطح/منطقه: شب ۶. صدا اشاره می کند که او قصد دارد تا جرمی را به عنوان نگهبان شبانه رستوران پس از بازگشایی آن به عهده بگیرد، و جرمی روز بعد در یک شیفت روز برای جشن تولد کار خواهد کرد. پس از اتمام شب، روزنامه‌ای نشان داده می‌شود که بسته شدن رستوران را اعلام می کند و بیان می‌کند که انیماترونیک‌های جدید طراحی شده حذف خواهند شد، اما همتایان قدیمی آنها برای بازگشایی یک رستوران کوچک‌تر، نگه داشته می‌شوند که به رویدادهای بازی اول منجر می شود.
در هفتمین "شب سفارشی"، بازیکن به عنوان یک شخصیت جدید به نام فریتز اسمیت عمل می کند. پس از اتمام این شب، فریتز به دلیل دستکاری در انیماترونیک و بوی بد اخراج می‌شود.
مدت کوتاهی پس از انتشار پنج شب با فردی، کاتن، توسعه دهنده بازی، شایعات درباره دنباله بازی را تائید. کرد. تنها یک ماه پس از انتشار بازی اصلی، کاتن یک تیزر از یک دنباله را در صفحه وب خود پست کرد و تا زمان انتشار بازی به ارسال تیزر ادامه داد. یک تریلر از بازی در اکتبر ۲۰۱۴ منتشر شد و یک نسخه دمو ویژه به یوتیوبرهای خاصی مانند مارکیپلایر داده شد.
این بازی برای مایکروسافت ویندوز در ۲۰ آبان ۱۳۹۳، زودتر از انتشار برنامه ریزی شده آن در ۴ دی ۱۳۹۳ به دلیل مشکلات مربوط به انتشار نسخه دمو منتشر شد.https://www.clickteam.com/clickteam-blog?p=interview-of-the-author-of-a-top-paid-game-in-appstore نسخه اندروید و آی‌اواس در ۲۱ و ۲۹ آبان همان سال و نسخه نینتندو سوئیچ، پلی‌استیشن ۴ و اکس‌باکس وان در ۸ آذر ۱۳۹۸ منتشر شدند.
پنج شب با فردی ۲ با توجه به جمع‌آوری بررسی متاکریتیک، نقدهای "مختلط یا متوسط" دریافت کرد و به نسخه ویندوز امتیاز ۶۲ از ۱۰۰ را اختصاص داد. عمری پتیته برای پی‌سی گیمر به بازی امتیاز ۷۰ از ۱۰۰ داد و آن را "یک بازی ترسناک عمیقاً در فریب و ظرافت، یک مهمانی فوق‌العاده بی‌رحمانه از رمز و راز ماوراء طبیعی و تکان‌های آدرنالین وحشتناک" نامید.
دستراکتید نظر مثبتی ارائه کرد و اظهار داشت که "کاملاً وحشتناک است که بدانید هر لحظه ممکن است از راه‌های مختلف مورد حمله قرار بگیرید"، معرفی انیماترونیک‌ها و مکانیک‌های جدید را تحسین کرد، اما از جامپ‌اسکرها انتقاد کرد و بازی را "به نفع خودش خیلی سخت" خواند. تاچ‌آرکد عقیده داشت که این بازی «تقریباً از هر نظر» بهتر از بازی قبلی خود بود، اگرچه به دشواری بازی اشاره کرد که «ممکن است بعضی‌ها پشت کنند.». در بررسی نسخه نینتندو سوئیچ بازی در سال ۲۰۱۹، میچ ووگل از نینتندو لایف گفت: "پنج شب با فردی ۲ ممکن است لزوما چرخ را دوباره اختراع نکند، اما هنوز هم شما را روی لبه صندلی خود نگه می دارد.
زندگی پس از مرگ (به انگلیسی : Life After Death) دومین و آخرین آلبوم هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا نوتوریوس بی.آی.جی است که در ۲۵ مارس ۱۹۹۷ تنها ۱۶ روز پس از مرگش منتشر شد. این آلبوم بیش از ۵ میلیون نسخه در سراسر جهان فروش رفت و از آن به عنوان یکی از تاثیرگذارترین آلبوم‌های تاریخ رپ یاد می‌شود. این آلبوم سه سال پس از آلبوم اول او با نام آماده برای مردن منتشر شد.
بانی اسکاتلند () یک فیلم کمدی آمریکایی به کارگردانی جیمز دبلیو هورن است که در سال ۱۹۳۵ منتشر شد.
رقص دونفره یا دیوانگان رقص () یک فیلم کمدی آمریکایی به کارگردانی مالکوم سنت کلیر است که در سال ۱۹۴۳ منتشر شد.
توماس رولاند اینسل (متولد ۱۹ اکتبر ۱۹۵۱) یک عصب‌پژوه، روانپزشک، کارآفرین و نویسنده‌ی آمریکایی است که در سال‌های ۲۰۰۲ تا نوامبر ۲۰۱۵ موسسه‌ی ملی سلامت روان آمریکا (NIMH) را مدیریت کرده است. پس از آن در سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ مدیریت تیم سلامت روان در وریلی (با نام قبلی علوم زیستی گوگل) را به عهده داشته است. در ۲۰۱۷ او ‌ماینداسترانگ هلث (‌Mindstrong Health) را به همراه دیگران بنیان نهاد. هدف این استارتاپ تولید ابزار برای افراد با بیماری روان حاد است. سپس در ۲۰۲۰ او هیومنست کر (Humanest Care) را هم-بنیان نهاد که یک بستر آنلاین برای درمان بیماری‌های روانی است. از مه ۲۰۱۹، او مشاور مخصوص فرماندار کالیفرنیا، گوین نیوسام، و رئیس هیئت مدیره‌ی موسسه‌ی اشتاین‌برگ در ساکرامنتوی کالیفرنیا بوده است. به تازگی، او به همراه چند خبرنگار مایندسایت نیوز (Mindsight News) را بنیان نهاده است. این وب‌سایت یک انتشارات دیجیتال غیرانتفاعی است که مسائل مربوط به سلامت روان را پوشش می‌دهد. توماس اینسل همچنین عضو آکادمی ملی پزشکی است و جوایز ملی و بین‌المللی متعددی از جمله مدارک افتخاری در آمریکا و اروپا دریافت کرده است.
ستاره‌ای انتخاب کن () یک فیلم موزیکال کمدی آمریکایی است که در سال ۱۹۳۷ منتشر شد.
در مسیر اشتباه () یک فیلم کوتاه آمریکایی است که در سال ۱۹۳۶ منتشر شد و لورل و هاردی در آن حضور افتخاری داشتند.
ترمیم‌کنندگان زناشویی () یک فیلم کوتاه کمدی آمریکایی است که در سال ۱۹۳۵ منتشر شد.
ژست‌های مخاطره‌آمیز () یک فیلم کوتاه کمدی آمریکایی است که در سال ۱۹۳۳ منتشر شد.
برادر شیطان () یک فیلم کمدی آمریکایی است که در سال ۱۹۳۳ منتشر شد.
دوتا دوتا () یک فیلم کوتاه کمدی آمریکایی به کارگردانی جیمز پروت است که در سال ۱۹۳۳ منتشر شد.
زود گمشید بیرون! () یک فیلم کوتاه کمدی با هنرنمایی لورل و هاردی است که در سال ۱۹۳۲ منتشر شد.
همسر ما () یک فیلم کمدی کوتاه آمریکایی است که در سال ۱۹۳۱ منتشر شد.
صمدآغا آغامعلی‌اوغلو (; – ) سیاست‌مدار اهل جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان بود.
جای خواب () یک فیلم کمدی آمریکایی و دومین فیلم ناطق لورل و هاردی است که در سال ۱۹۲۹ منتشر شد.
لَـفینگ گِـریوی () یک فیلم کوتاه کمدی آمریکایی به کارگردانی جیمز دبلیو هورن است که در سال ۱۹۳۱ منتشر شد.
دارینا الگندی (۲۵ فوریه ۱۹۶۸) بازیگر لبنانی / سوری استدارینا الجندی تصالحت مع بیروت الاخبار نشر فی 4-12-2017 که از مادری شیعه لبنانی و پدری سوری در بیروت به دنیا آمد. پدر دارینا عاصم الجندی نویسنده و روزنامه‌نگار مخالف رژیم سوری بود که چند بار به زندان افتاد و در نهایت در سال ۱۹۸۵ به بغداد تبعید شد.دارینا الجندی تکشف قصتها مع المخدرات الجرس نشر فی 1-12-2013
دم‌چتری‌ها یا سینه‌سرخ‌های بوته‌ای (Scrub robin) یا چک‌های بوته‌ای (Bush chat) گروهی از پرندگان حشره‌خوار با جثه متوسط از سردهٔ "Cercotrichas" هستند. آنها در گذشته در خانواده توکایان (Turdidae) بودند، اما امروزه بیشتر به عنوان بخشی از خانواده مگس‌گیران جهان قدیم (Muscicapidae) رفتار می‌شوند. آنها با دم‌چتری‌های استرالیایی از سردهٔ "Drymodes" در خانواده سینه‌سرخ‌های استرالزی ارتباط نزدیکی ندارند.
نام سردهٔ "Cercotrichas" از واژهٔ یونان باستان "kerkos" به معنی «دم» و "trikhas" به معنی «توکا» گرفته شده‌است.
دم‌چتری‌ها عمدتاً گونه‌های آفریقایی در جنگل‌های باز یا بوته‌ها هستند که در بوته‌ها یا روی زمین آشیانه می‌سازند، اما دم‌چتری دم‌حنایی در جنوب اروپا و از شرق تا پاکستان نیز زادآوری دارد.
عزیزمحمدی نام خانوادگی افراد زیر است:
ویلیام کریستین بوک (William Christian Bouck) (۷ ژوئن ۱۷۸۶–۱۹ آوریل ۱۸۵۹)، سیاست‌مدار آمریکایی از ایالت نیویورک بود. وی از سال ۱۸۴۳ تا سال ۱۸۴۴ سیزدهمین فرماندار نیویورک بود.
بوک که از روستای فولتنهام نیویورک بود، در مدرسه محلی آموزش دید و در همان زمان در مزرعهٔ خانوادگیش کار می‌کرد و خود یک کشاورز شد. بوک که در اصل عضو حزب دموکرات-جمهوری‌خواه بود و بعداً دموکرات شد، با انتخابش به عنوان منشی شهر فولتون (۱۸۰۷–۱۸۰۸)، ناظر شهر (۱۸۰۸–۱۸۰۹) و کلانتر شهرستان اسکوهاری (۱۸۱۲–۱۸۱۳)، حرفهٔ دولتی و سیاسیش را شروع کرد. بوک از سال ۱۸۰۹ تا سال ۱۸۲۲ در گروه شبه‌نظامیان خدمت کرد و با ارتقای درجات، با رتبه سرهنگی فرماندار هنگ هجدهم نیویورک شد.
با پیشرفت حرفه‌اش، بوک از سال‌های (,۱۸۱۶–۱۸۱۴ ۱۸۱۸–۱۸۱۷) در مجلس ایالتی نیویورک و از سال (۱۸۲۱–۱۸۲۲) در سنای ایالتی نیویورک خدمت نمود. بوک از سال ۱۸۲۱ تا سال ۱۸۴۰ در کمیسیون کانال ایری خدمت نمود و در جریان مدت طولانی خدمتش، بر ساخت و ساز قسمت غربی کانال و چندین کانال فرعی نظارت نمود.
بوک در سال ۱۸۴۲ به‌عنوان فرماندار انتخاب شد و از سال ۱۸۴۳ تا ۱۸۴۴ در این سمت خدمت نمود. دورهٔ فرمانداری وی عمدتاً در پاسخ به جنگ ضد رانت سپری شد و نتوانست در سال ۱۸۴۴ مجدداً خود را نامزد پُست فرمانداری نماید. بعد از ترک دفتر از (۱۸۴۵ تا ۱۸۴۷) بوک در هیئت روسای ایالت خدمت نمود و از سال ۱۸۴۶ الی ۱۸۴۹ معاون خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا در نمایندگی خزانه‌داری نیویورک سیتی بود.
در ۱۹ آوریل سال ۱۸۵۹ بوک در فولتون ایالت نیویورک درگذشت. وی در قبرستان میدلبورگ در شهرستان میدلبورگ نیویورک به خاک سپرده شد.
بوک پسر کرستین بوک (۱۷۵۳–۱۸۳۶) و مارگارت (بورست) بوک (۱۷۶۲–۱۸۰۶) در ۷ ژانویه سال ۱۷۸۶ در روستای فولتنهام نیویورک متولد شدند. جوزف بوک از جمله برادران وی بود که در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا خدمت نمود. بوک در مزرعهٔ پدرش بزرگ شد و در مدارس شهرستان اسکوهاری آموزش دید. بوک کشاورز شد و بعد از انتخاب‌اش به‌عنوان منشی شهر فولتون در سال ۱۸۰۷، حرفهٔ طولانی را در دولت و خدمات عمومی شروع نمود. از سال ۱۸۰۸ تا ۱۸۰۹ بوک ناظر شهر فولتون بود. از سال ۱۸۱۲ الی ۱۸۱۳ به عنوان کلانتر شهرستان اسکوهاری خدمت نمود.
بوک در سال ۱۸۰۹ به صفت آجودان یا افسر هنگ هجدهم شبه‌نظامیان نیویورک تعیین شد و الی گماشته شدنش به عنوان کلانتر، تصدی این سمت را به‌عهده داشت. بوک به خدمت در گروه شبه‌نظامیان ادامه داد؛ و در سال ۱۸۱۵ به عنوان سررشته‌دار تیپ بیست و هشتم منصوب شد. در سال ۱۸۱۷ در هنگ سیزدهم به رتبه سرگرد ارتقا یافت. بوک بعداً در سال ۱۸۱۷ در تیپ بیست و هشتم به رتبه سرهنگ دومی ارتقا یافت. از سال ۱۸۱۹ تا ۱۸۲۲ با رتبه سرهنگی، فرماندهی تیپ هجدهم را به‌عهده داشت.
بوک به عنوان عضو حزب دموکرات-جمهوری‌خواه از سال ۱۸۱۳ تا ۱۸۱۶ و مجدداً از سال ۱۸۱۷ تا ۱۸۱۸ در مجمع ایالتی نیویورک خدمت نمود. بوک از سال ۱۸۲۱ تا سال ۱۸۲۲ عضو سنای ایالتی نیویورک بود. از سال ۱۸۲۱ تا سال ۱۸۴۰ عضو کمیسیون کانال اری بود که برای نخستین‌بار به‌منظور پُرکردن بست جدیداً ایجاد شده، در این سمت انتخاب شد. زمانی‌که حزب فدرالیست از فعالیت بازماند و هواداران اندروجکسون دموکرات-جمهوری‌خواه، خود را دموکرات اعلام نمودند، بوک رهبر آلبانی ریجنسی یا اتحاد مقدس شد، آلبانی ریجنسی گروهی از افراد تحت رهبری مارتین ون بورن بود که بر حزب دموکرات ایالت نیویورک مسلط بودند.
بوک در زمان خدمت به عنوان عالی‌رتبه کانال، شهرت فراوانی از لحاظ صلاحیت و شایستگی کسب نمود. در جریان نوزده سال خدمت در کمیسیون، بوک از جریان ساخت و ساز کانال ایری در غرب رود جنه‌سی نظارت نمود. علاوه بر این، وی از طراحی و ساخت چندین کانال فرعی متصل به کانال ایری شامل کانال‌های کایوگا، سینیکا، جهیل کروکید، چیمانگ و چینانگو نظارت نمود. پروژه‌های کانال را که بوک نظارت نمود، مستلزم هزینهٔ بالاتر از ۸ میلیون دلار بودجه دولتی (بیش از ۲۴۳ میلیون دلار در سال ۲۰۱۹) بود که بوک توانست تمامی این مصارف را در جریان بازرسی کار خود محاسبه نماید.
بوک در طول خدمت خود به عنوان عالی‌رتبه، بارها مبالغ زیادی پول نقد را به‌منظور پرداخت حقوق کارکنان ساخت و ساز در نیویورک غربی انتقال داد. وی که به تنهایی به کوه‌های مورد علاقه‌اش سفر می‌نمود، هم مشهور بود و هم زیاد قابل مشاهده، ازینرو، لقب «بوک اسب سفید» را کسب نمود و از چنان عزت والایی برخودار شد که هرگز مورد تجاوز یا دزدی قرار نگرفت. در سال ۱۸۴۰ زمانی‌که حزب ویگ در نیویورک به قدرت رسید، بوک با خدمت در کانال ایری چنان به شهره رسید بود که علی‌رغم وابستگی حزبی‌اش، اگر می‌خواست، می‌توانست مجدداً به عضویت این کمیسیون تعیین شود.
بوک در جریان اختلافات جناحی حزب دموکرات ایالت نیویورک بین بارنبرنرها و هونکرها، با جناح محافظه‌کار هونکر همراه شد و این کار سبب مشاجره میان او و رئیس‌جمهور مارتین ون بورن رهبر بارنبرنرها گردید. بوک در ماه نوامبر سال ۱۸۴۰ از طرف حزب دموکرات برای فرمانداری و دانیل اس. دیکینسن برای پُست نائب فرمانداری نامزد شدند و هردوی آن‌ها توسط ویلیام اچ. سیوارد و لوتر بردیش نامزدان جناح ویگ که این سمت را به‌عهده داشتند، شکست خوردند.
بوک و دیکینسون در ماه نوامبر سال ۱۸۴۲ دوباره در انتخابات شرکت نمودند. آنها کاندیدای جناح ویگ، بردیش به‌عنوان فرماندار و گابریل فورمن نائب فرماندار، را شکست داده و برندهٔ انتخابات عمومی ماه نوامبر شدند. دوره خدمت‌گذاری بوک اساساً در عکس‌العمل ایالت در برابر جنگ ضد رانتی سپری شد. مستأجرانی که تحت سیستم حامی یا ارباب (سیستمی که برای نخستین بار در زمان که نیویورک مستعمره هلند بود، اجرا شد) قرارداد اجاره دائمی داشتند، با شرط «فروش ربع» اجارهٔ خود مخالفت نمودند. طبق این شرط اگر مستأجری اجاره خود را می‌فروخت، باید یک چهارم قیمت فروش یا اجاره‌های یک سال دیگر را به حامی یا ارباب خود پرداخت می‌نمود. علاوه براین، با آن‌که استیون ون رنسلیر ثروتمندترین ارباب، در کل ثابت کرده بود که یک ارباب خیراندیش است و درعوض اخراج مستأجرانی که در اجاره خود عقب مانده‌اند، تمایل به پذیرش پرداخت‌های جزئی یا تأخیر دارد، اما بعد از مرگ وی در سال ۱۸۳۹ وارثین‌اش به جمع‌آوری پرداخت‌های که مدت زیادی از موعد آن گذشته بود، مبادرت ورزیدند. زمانی‌که مستأجران نتوانستند حق‌الاجاره را پرداخت یا در قسمت پرداخت حق‌الاجاره مناسب مذاکره نمایند، تهدید به اخراج شدند و این کار منتج به شورش شد. بوک با مستأجران هم‌نظر و همدل بود اما به‌عنوان بخشی از تلاش به‌منظور اعادهٔ نظم در جریان تظاهرات خشونت‌بار، در اواخر دورهٔ فرمانداری‌اش واحدهای شبه‌نظامی ایالتی را به هادسون فرستاد و این کار در نظر مستأجران و حامیان آنها نامطلوب جلوه نمود.
در سال ۱۸۴۴ حزب دموکرات تمایل داشت کاندیدای را معرفی نماید که قانون را علیه آشوب‌گران تنفیذ نماید.
ستاد اقامه نماز یا شورای اقامه نماز، مؤسسه‌ای غیردولتی در ایران است که با حکم سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، و تحت نظر هیئت امنایی متشکل از شخصیت‌های فرهنگی در سال ۱۳۶۹ تأسیس شده‌است. دفاتر ستاد اقامه نماز در مراکز استان‌های ایران و ۳۲۰ شهرستان، وظیفه ترویج و توسعه نماز را عهده‌دار می‌باشند.
ریاست این سازمان از بدو تأسیس بر عهده محسن قرائتی می‌باشد.
این ستاد در تمامی ادارات و نهادهای کشور دارای دفتر می‌باشد.
ستاد با قرارگاه ۱۹ دی قم همکاری گسترده در "گشت ارشاد" دارد.
این سازمان، ادارات و دستگاه‌های دولت و غیردولتی را برای طرح‌هایش ارزیابی «سجاده» می‌کند.
در بودجه ایران سال ۱۴۰۰ سهم این ستاد حدود ۲۱ میلیارد تومان بود.
به دستور وزارت ارشاد از اردیبهشت ۱۴۰۱ این ستاد، ستاد امر به معروف و نهی از منکر در کل شرکت‌ها، اداره‌های ایرانی حضور مطلق دارد.
ستاد اقامه نماز با برگزاری اجلاس سالانه نماز، به دنبال معرفی ارزش‌ها و تعالی جایگاه نماز در جامعه می‌باشد تا میزان اهمیت این واجب دینی در مسئولان فرهنگی کشور بالا رود و از این طریق به فراگیری اقامه نماز در میان تمام اقشار جامعه کمک نماید.
اجلاس سراسری نماز هر ساله در یکی از شهرهای کشور و با پیام رهبر جمهوری اسلامی ایران که توسط نمایندگان وی قرائت می‌شود برگزار می‌شود. پیام‌های سالانه رهبر کشور بازخوردی از فعالیت‌های اجرا شده در طول سال در حوزه نماز در سراسر کشور و با نگاهی مبتنی بر آسیب‌شناسی و با ارایه راهبرد جهت فعالیت‌های دستگاه‌ها در طول سال بوده و مسیر برنامه‌ها و فعالیت‌های مرتبط را راهبری و معین می‌نماید.
اجلاس سراسری نماز از سال ۱۳۷۰ تاکنون به‌صورت سالیانه با حضور مسئولان ارشد کشوری برگزار و در این اجلاس دستگاه‌های برتر در امر ترویج نماز معرفی می‌شوند. اولین اجلاس نماز در سال ۱۳۷۰ در مشهد مقدس و با حضور سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی ایران برگزار شد و بعد از آن همواره نمایندگان وی در این اجلاس به نمایندگی از وی حضور و پیام رهبر جمهوری اسلامی ایران را قرائت نموده‌اند.
در اسفندماه سال ۱۳۷۵، به پیشنهاد ستاد اقامه نماز، آیین‌نامه ترویج و توسعهٔ فرهنگ نماز توسط هیئت وزیران تصویب شد و همهٔ نهادهای دولتی یا عمومی غیردولتی مشمول پیگیری و تسهیل اقامهٔ نماز در دستگاه خودشان شدند. با اصلاح این آیین‌نامه توسط هیئت وزیران در سال ۱۳۸۴، ستاد عالی اقامه نماز در دانشگاه‌ها تشکیل شد. همچنین مردادماه ۱۳۸۴، طرح جامع توسعه فرهنگ اقامه نماز توسط شورای‌عالی انقلاب فرهنگی تصویب شد.
این ستاد از ۱۳۷۰ بیست و هشت اجلاس برگزار کرده‌است.
سال ۹۷ ستاد اقامه نماز آموزش پرورش به شورای‌عالی نماز ارتقا پیدا کرد.
مدیرکل همدان این ارگان در فروردین ۱۴۰۱ به شهرداری و سازمان اصناف دستور داد به‌شکل اجباری در مجتمع‌های تجاری نمازخانه ایجاد شود.
بران استودیوز (؛ نوشته‌شده به‌صورت BRON) یک شرکت فیلم‌سازی کانادایی مستقر در بریتیش کلمبیا است که متعلق به شرکت رسانه‌ای بران است. تولیدات قابل توجه این شرکت عبارتند از: "جوکر، بامب‌شل، کوئین و اسلیم، سگ تازی، یهودا و مسیح سیاه،" "مول"، "سرسپردگان"، "رومن جی. ایزریل، وکیل دادگستری،" "بی‌سکان"، "به من خوش آمدی،" "خانواده آدامز،" "ویلابی‌ها" و "".
انتخابات مجلس ایرلند شمالی ۲۰۲۲ در ۵ مه ۲۰۲۲ برگزار شد. ۹۰ عضو مجمع پارلمان ایرلند شمالی را انتخاب کرد. این هفتمین انتخابات پارلمانی از زمان تأسیس مجلس ایرلند در سال ۱۹۹۸ به‌شمار می‌رود.
این انتخابات سه ماه پس از سقوط قوه مجریه ایرلند شمالی بدنبال استعفای پل جیوان وزیر اول (DUP) در اعتراض به پروتکل ایرلند شمالی برگزار شد.
رونلا حاجتی (زاده ) خواننده، ترانه‌سرا، رقصنده آلبانیایی است.
او نماینده آلبانی در یوروویژن ۲۰۲۲ بود.
مگان بوریج متولد سال ۱۹۹۴–۱۹۹۵ در اسکاتلند است. او اولین زن نظامیاست که در تاتو نظامی سلطنتی ادینبورگ به عنوان تک نوازنده انتخاب شد. همچنین اولین زنی بود که دوره اصلی ارتش را در لنس بمباردیر از برنتیسلند، در فایف، گذراند.
بوریج در سن ۹ سالگی و پس از الهام گرفتن از خواهرش کری-آن که در فیلم The Black Watch Cadets Pipes and Drums بازی می‌کرد، نواختن با گای کیپ را شروع کرد. او همچنین همراه گروه‌های نظامی مانند رویال بورگ گروه پایپ اینورکیتینگ نوازندگی می‌کرد.
او پس از ترک مدرسه در سن ۱۶ سالگی به ارتش پیوست و یک سال را در دانشکده بنیاد ارتش در هاروگیت به پایان رساند. او توپچی اسکاتلندی و عضو نوزدهمین توپخانه سلطنتی هنگ است. او توپچی بودن را انتخاب کرد تا استعداد بالقوه خود به عنوان یک نوازنده را بهبود بخشد. زمان‌هایی که او نوازندگی نمی‌کند، به عنوان افسر درجه‌دار ترابری در اداره حمل‌ونقل روزانه هنگ فعالیت می‌کند.
در اوت ۲۰۱۶، او برای ایفای نقش تک نوازنده در تاتو نظامی سلطنتی ادینبورگ انتخاب شد. او نوحه "بخواب عزیزم، بخواب " را در باروهای قلعه ادینبورگ برای ۸۸۰۰ تماشاگر پخش کرد.
او به بی‌بی‌سی که او را به عنوان یکی از ۱۰۰ زن خود در سال ۲۰۱۶ انتخاب کرد، گفت: «نوازندگی کمی تمرین و صبر زیاد می طلبد که تکنیک اصلی نوازندگی است.»
آرزوی او این است که روزی به عنوان سرگرد ارشد نوازندگان ارتش منصوب شود و در نهایت به سمت نوازندگی پادشاه برسد.
مونیکا لیو (زاده ) خواننده و ترانه‌سرا لیتوانیایی است.
او نماینده لیتوانی در یوروویژن ۲۰۲۲ بود.
ماریوس بر (زاده ) خواننده و ترانه‌سرا سوئیسی است.
او نماینده سوئیس در یوروویژن ۲۰۲۲ بود.
مک‌سافت یک توسعه‌دهنده و ناشر بازی‌های ویدئویی آمریکایی بود که در سال ۱۹۹۳ توسط پیتر تامت به‌عنوان زیرمجموعهٔ شرکت ویزاردورکس تأسیس شد و به‌طور تخصصی در زمینهٔ تولید پورت‌های بازی‌های ویدئویی از مایکروسافت ویندوز به سیستم‌عامل مکینتاش، و همچنین در زمینهٔ تولید نرم‌افزارهای بهره‌وری فعالیت می‌کرد. در سال ۱۹۹۶، ویزاردورکس توسط جی‌تی اینتراکتیو (که نام آن بعداً به اینفوگریمز تغییر یافت) خریداری شد، و پیرو این خریداری، ویزاردورکس و مک‌سافت به پروژه‌های عملیاتی مختلف تقسیم شدند. در ۳۰ ژانویهٔ ۲۰۰۳، مک‌سافت توسط دستینیر خریداری شد و پیتر تامت، بنیانگذار آن، دوباره مدیر شرکت شد.
ویلیام والدورف «ویلی» استور، اولین ویسکونت استور (William Waldorf "Willy" Astor, 1st Viscount Astor) (زادهٔ ۳۱ مارس ۱۸۴۸ - درگذشتهٔ ۱۸ اکتبر ۱۹۱۹)، وکیل، سیاستمدار، تاجر (هتل‌ها و روزنامه‌ها) و نوع‌دوست آمریکایی-بریتانیایی بود. استور از فرزندان خانواده بسیار ثروتمند استور در شهر نیویورک بود. او در سال ۱۸۹۱ به بریتانیا نقل مکان کرد و در سال ۱۸۹۹ تابع بریتانیا شد. ویلیام به دلیل کمک‌هایش به سازمان‌های خیریه جنگ در سال ۱۹۱۶ به عنوان بارون استور و در سال ۱۹۱۷ به عنوان ویسکونت استور شناخته شد.
ویلیام والدورف استور در شهر نیویورک متولد شد. او تنها فرزند جان جیکوب استور سوم (۱۸۲۲–۱۸۹۰)، کارشناس امور مالی و بشردوست و شارلوت آگوستا گیبس (۱۸۲۵–۱۸۸۷) بود. ویلیام در آلمان و ایتالیا زیر نظر معلمان خصوصی و یک خانم معلم تحصیل کرد.
در ابتدای جوانی، استور به ایالات متحده بازگشت و به مدرسه حقوق کلمبیا رفت و در سال ۱۸۷۵ با مدرک LL.B فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۸۷۵ به هیئت وکلای ایالات متحده فراخوانده شد و برای مدت کوتاهی در وکالت و مدیریت املاک و مستغلات پدرش مشغول به کار شد.
استور در ۶ ژوئن ۱۸۷۸ با مری دالگرن پل (متولد ۱۸۵۸، درگذشتهٔ ۲۲ دسامبر ۱۸۹۴) ازدواج کرد. او در قبرستان کلیسای ترینیتی منهتن به خاک سپرده شد. آنها پنج فرزند داشتند.
پس از مدتی وکالت، استور فکر کرد که راه واقعی خود را یافته و با ورود به عرصه سیاسی فرصتی برای مطرح شدن، جز از طریق ثروت خانواده‌اش، پیدا کرده‌است. در سال ۱۸۷۷، با تمرکز بر کنگره ایالات متحده، استور به عنوان یک جمهوری‌خواه وارد سیاست شهر نیویورک شد.Virginia Cowles, "The Astors" (New York: Alfred A. Knopf, Inc. , 1972), p. 92.
او در سال ۱۸۷۸ به عنوان عضو مجمع ایالتی نیویورک (New York Co. , 11th D.) انتخاب شد و همچنین در سال‌های ۱۸۸۰ و ۱۸۸۱ به عنوان عضو مجلس سنای ایالت نیویورک (10th D.) تعیین گردید. احتمالاً استور از سوی رئیس دستگاه جمهوری‌خواه ایالت نیویورک، روسکو کانکلینگ که خانواده‌اش با او رفت و آمد داشتند، مورد حمایت قرار می‌گرفت.
در سال ۱۸۸۰، مجمع عمومی مریلند تصمیم گرفت که بین تاون در شهرستان چارلز مریلند را به افتخار او، «والدورف» نام‌گذاری کنند.
استور در سال ۱۸۸۱، به عنوان نامزد کنگره ایالات متحده از رازول پی. فلاور شکست خورد. تلاش دوم وی نیز منجر به شکست شد. او ذاتاً خجالتی بود و نمی‌توانست از پس حملات سیاسی برآید و این اتفاق پایان فعالیت سیاسی او بود. شکست‌های سیاسی او زمینه‌ساز انتقادات تند از سوی مطبوعات شد.Cowles (1972), "The Astors", p. 112.
در سال ۱۸۸۲، رئیس‌جمهور چستر آلن آرتور، استور را به عنوان وزیر ایتالیا منصوب کرد و وی تا سال ۱۸۸۵ در این منصب ماند. آرتور به استور گفت: «برو و از زندگی لذت ببر، پسر عزیزم.»Cowles (1972), "The Astors", p. 115. زمانی که استور در رم زندگی می‌کرد، به هنر و مجسمه‌سازی برای همه عمرش علاقه‌مند شد.anglotopia
پس از مرگ پدرش در فوریه ۱۸۹۰، استور ثروتی را به ارث برد که او را به ثروتمندترین مرد آمریکا تبدیل کرد. در آن سال او شروع به ساخت هتل مجلل والدورف در محل اقامت قبلی خود کرد. این هتل با ۱۳ منزل، عمارت مجاور که متعلق به عمه‌اش، کارولین «لینا» شرمرهورن استور بود را تحت‌الشعاع قرار داد. لینا به شدت از وجود این ساختمان تجاری در همسایگی خود انتقاد کرد. نهایتاً در سال ۱۸۹۷، پسرش، جان جاکوب استور چهارم، او را متقاعد کرد که از آنجا کوچ کند و سپس عمارت خودشان را با هتل استوریا که به عنوان بخش الحاقی والدورف اداره می‌شد، جایگزین کرد. این مجموعه به هتل والدورف-استوریا تبدیل شد.
در این میان، جنجال به دشمنی تبدیل شد. عمه لینا همچنین اصرار داشت که او، نه همسر ویلیام که مری نام داشت، خانم استور در جامعه نیویورک است. زمانی که همسر برادر بزرگ شوهرش، شارلوت استور، زنده بود، این عنوان متعلق به او بود.
بنابراین استور به همراه همسر و فرزندانش به انگلستان نقل مکان کرد. او تا سال ۱۸۹۳ خانه لنزدان را در لندن کرایه کرد. استور در همان سال یک ملک روستایی به نام کلاودن در تاپلو، باکینگهامشر، از دوکِ وست مینستر خریداری کرد. در سال ۱۸۹۹، ویلیام والدورف استور تابعیت بریتانیا را گرفت و همین امر او را از تاریخ آمریکا دورتر ساخت.
در تابستان ۱۸۹۲ استور برای ناپدید شدن از دید عموم، به دروغ از طریق کارکنانش به خبرنگاران آمریکایی اطلاع داد که ظاهراً بر اثر ذات الریه فوت کرده‌است."W.W. Astor is Dead: A Sketch of His Career and Estimate of His Vast Estate", "New York Herald-Tribune", 12 July 1892 با این حال مدتی بعد این دروغ برملا شد و در نتیجه استور مورد تمسخر مطبوعات قرار گرفت.
استور در سال ۱۸۹۵ یک عمارت به سبک معماری گوتیک در ویکتوریا امبانکمنت لندن در «تو تمپل پِلِیس»، مشرف بر رودخانه تیمز ساخت. او معمار جان لافبرو پیرسون را مأمور ساخت تا یک ساختمان ۱٫۵ میلیون دلاری، یک «دژ مستحکم تودور» به عنوان دفتری برای مدیریت دارایی‌های گسترده خود بسازد."Introduction." Two Temple Place. Retrieved 21 August 2012.Moore, Rowan. (15 October 2011). "Two Temple Place; University of the Arts London – review: Viscount Astor's stately old HQ – lavish, ornate and stuffed with cultural trophies – is to be opened as a new gallery space", London: "The Observer"Strachan, Donald. (2012) "Frommer's London 2013." Chichester: John Wiley and Sons. p. 110. .Kaplan, Justin. (2007). "When the Astors Owned New York: Blue Bloods and Grand Hotels in a Gilded Age." New York: Penguin Books. p. PT 109. .Moore, Rowan. (15 October 2011). "Two Temple Place; University of the Arts London – review: Viscount Astor's stately old HQ – lavish, ornate and stuffed with cultural trophies – is to be opened as a new gallery space." London: The Observer.
استور در زمان زندگی در لندن چندین ملک تجاری را خریداری نمود. در سال ۱۸۹۲، او روزنامه «پال مال گَزت» را خریداری نمود و در سال ۱۸۹۳ «پال مال مگزین» را تأسیس کرد. استور در سال ۱۹۱۱ امتیاز «دِ آبزروِر» که یک روزنامه ملی بود را خریداری نمود. در سال ۱۹۱۲ او «مگزین» را فروخت و در سال ۱۹۱۴ «گزت» و «دِ آبزروِر» را با ساختمانی در خیابان نیوتن و متعلقات آن، به عنوان تحفه به پسرش والدورف استور داد.
استور در سال ۱۹۰۳ املاک قلعه هیور را در نزدیکی ادنبریج، کنت، در حدود ۳۰ مایلی جنوب لندن خریداری کرد. این ملک با مساحت بیش از ۳۵۰۰ هکتار در مرکز خود قلعه‌ای داشت که در سال ۱۲۷۰ ساخته شده بود و «آن بولین» در کودکی در آنجا زندگی کرده بود. استور زمان و پول زیادی را صرف بازسازی قلعه که به نام «روستای تودور» شناخته می‌شود، کرد و در آن دریاچه و باغ‌های مجلل احداث نمود. او بعدتر «باغ ایتالیایی» (از جمله فرنری) را برای نمایش مجموعه مجسمه‌ها و زیور آلات خود اضافه نمود.
استور در سال ۱۹۰۶ به پسر بزرگش، والدورف استور و عروس جدیدش، نانسی ویچر لانگهورن، املاک کلایودن و همچنین الماس سانسی را به عنوان تحفه عروسی پیشکش کرد. نانسی استور (تخلصی که بعد از عروسی انتخاب کرد) اولین نماینده زن در پارلمان بریتانیا شد.
استور در سال ۱۹۰۸، با تکیه بر موفقیت خود در اداره هتل والدورف-استوریا در نیویورک، هتل والدورف در «وست اِند» لندن را تأسیس نمود.
استور در سال ۱۸۹۹ تابع بریتانیا شد و همانند پدرش به فعالیت‌های خیرخواهانه خود ادامه داد. از جمله موسسات خیریه‌ای که او از آنها حمایت کرد، عبارت بودند از بیمارستان کودکان بیمار، خیابان بزرگ اورموند (که در سال ۱۹۰۳ به آن ۲۵۰۰۰۰ دلار اهدا کرد). دانشگاه کالج لندن (اهدا ۲۰۰۰۰ پوند در سال ۱۹۰۲ به‌خاطر کسب کرسی استادی). صندوق تحقیقات سرطان؛ دانشگاه آکسفورد؛ دانشگاه کمبریج؛ انجمن ملی پیشگیری از ظلم به کودکان؛ جامعه صلیب سرخ بریتانیا؛ کالج یادبود گوردون، خارطوم؛ انجمن خانواده عساکر و ملوانان؛ و بنای یادبود زنان ملکه ویکتوریا.
ایزو ۸۹۸ یک استاندارد بین‌المللی برای تعریف خواص مکانیکی و فیزیکی اتصال دهنده‌های متریک می‌باشد. این استاندارد منشأ استانداردهای دیگری مانند SAE J1199 و ASTM F568M است که ویژگی‌هایی را برای اتصال دهنده‌های متریک مشابه تعریف می‌کنند.. استاندارد ایزو ۸۹۸ به پنج بخش (غیر متوالی) تقسیم می‌شود:
1. Bolts یا پیچ و مهره (به پیچهای رزوه ای که با کمک مهره اتصال میان قطعات را ایجاد می‌کنند، Bolt گفته می‌شود) Screws یا پیچ‌های بدون مهره (شبیه بولت‌ها هستند اما برای اتصال به مهره نیاز ندارند) و Studs یا پیچ‌های دو سر رزوه (این اتصال دهنده بر خلاف بولت‌ها، سر ندارد و استوانه ای با دو سر رزوه ای می‌باشد که با مهره متصل می‌گردند) - با ویژگی مشخص رزوه درشت و رزوه ریز.
۲. مهره‌ها – رزوه گام درشت.
۳. پیچ‌های تنظیمی (یک نوع از screws که بدون کلگی هستند اما در یک یا هر دو سمت آنها درایو در نظر گرفته می‌شود) و اتصال دهنده‌های رزوه ای مشابه بدون تنش کششی.
۴. مهره‌ها – رزوه گام ظریف.
۵. تست پیچشی و حداقل گشتاور برای بالت‌ها و پیچ‌ها با قطر اسمی ۱ میلی‌متر تا ۱۰ میلی‌متر.
به استثنای قسمت ۵ که استانداردهای آزمایشگاهی را تعریف می‌کند، بخش‌های دیگر این استاندارد ویژگی‌های اتصال دهنده‌های ساخته شده از فولاد کربنی و فولاد آلیاژی را مشخص می‌کند. استانداردها تعیین می‌کنند که آزمایش باید در دمای محیط یعنی بین انجام شود. این استانداردها، اتصال دهنده‌هایی را که در این صورت تولید نمی‌شوند، اما به ویژگی‌های خاصی مانند جوش پذیری یا مقاومت در برابر خوردگی نیاز دارند را پوشش نمی‌دهند...
بولت چیست:
قسمت ۱ خواص مکانیکی پیچ و مهره، پیچ‌های بدون مهره و پیچ‌های دو سر رزوه را تعریف می‌کند و به‌طور خاص برای اتصال دهنده‌هایی اعمال می‌شود که دارای رزوه پیچ متریک ISO تعریف شده در ISO 68-1 می‌باشند. ویژگی‌ها برای M1.6-39 با رزوه‌های درشت و M8-39 با رزوه‌های ریز تعریف شده‌است. ترکیب قطر و گام باید مطابق با ISO 261 و ISO 262 باشد و تلورانس‌های رزوه باید مطابق با ISO 965 قسمت‌های ۱، ۲ و ۴ باشد..
قسمت ۱ ویژگی‌های اتصال دهنده‌های دارای سر هندسی که مقاومت برشی اتصال دهنده را کاهش می‌دهد، مشخص نمی‌کند، مانند پیچ‌های سر کوتاه و سرهای فرورفته. همچنین پیچ‌های تنظیمی را که در قسمت ۳ پوشش داده شده‌اند، شامل نمی‌شود..
قسمت ۲ خواص مکانیکی مهره‌های رزوه ای درشت را تا اندازه M39 و ارتفاع حداقل نصف قطر اسمی تعریف می‌کند..
بخش ۳ خواص مکانیکی پیچ‌های تنظیم و سایر اتصال دهنده‌ها را که تحت تنش کششی نیستند، تعریف می‌کند. این ویژگی‌ها را برای اندازه‌های M1.6 تا M24 تعریف می‌کند..
قسمت ۴ همان قسمت ۲ است به جز مهره‌های رزوه دار که از M8 تا M39 متغیر است. توجه داشته باشید که محدوده دمای کار برای این بست‌ها است.
قسمت ۵ نحوه انجام تست‌های پیچشی را بر روی پیچ‌ها و پیچ‌هایی که قطر اسمی آنها کمتر یا مساوی ۱۰ است، تعریف می‌کند. میلی‌متر این استاندارد فقط برای پیچ‌ها و پیچ‌های کوتاه با قطر اسمی بین ۳ تا ۱۰ کاربرد دارد. میلی‌متر.
میشل اونیل (زاده ۱۰ ژانویه ۱۹۷۷) یک سیاستمدار ایرلندی است که بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ معاون وزیر اول ایرلند شمالی بود، او از سال ۲۰۱۸ به عنوان معاون رئیس شین فین خدمت کرد و از سال ۲۰۰۷ عضو مجلس قانونگذاری (MLA) برای حوزه مید اولستر است.
اونیل از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۱ در شورای شهر دانگنون و ساوت تایرون خدمت کرد. او به عنوان اولین شهردار زن دانگنون و ساوت تایرون از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ خدمت کرد. در سال ۲۰۰۷، او به عنوان نماینده مید آلستر در مجلس ایرلند شمالی انتخاب شد. در سال ۲۰۱۱، اونیل توسط معاون وزیر اول مارتین مک گینس به عنوان وزیر کشاورزی و توسعه روستایی منصوب شد. وی در سال ۲۰۱۶ به سمت وزیر بهداشت منصوب شد.Mid Ulster , ARK.ac.uk; accessed 3 March 2017. در ژانویه ۲۰۲۰، پس یک دهه، حضور در قدرت اجرایی و تقسیم قدرت، معاون وزیر اول ایرلند شمالی شد.
المپوس ایکس آ (به انگلیسی‌‌:Olympus XA) مجموعه‌ای از دوربین‌های ۳۵ میلی‌متری بود که توسط المپوس ژاپن ساخته و به بازار عرضه شد. XA اصلی یک دوربین فاصله‌یاب با لنز سریع ۳۵ میلی‌متری f/۲.۸ و اندازه‌گیری اولویت دیافراگم بود. این یکی از کوچک‌ترین دوربین‌های فاصله‌یاب بود که تا کنون ساخته شده بود، همراه با Contax T. مدل‌های بعدی - XA2، XA3 و XA4 - به جای فاصله‌یاب‌ها، فوکوس مقیاس را داشتند.
یوشی‌هیسا مای‌تانی که در سال ۱۹۵۶ به شرکت اولمپوس می‌پیوندد. او طراح ارشد دوربین و مدیر عامل شرکت اولمپوس بود و در طول دوران حرفه‌ای خود دوربین‌های افسانه‌ای را گسترش داد. که شامل سری Pen، سری OM، سری XA، سری IS و سری دوربین‌های :mju می‌شد.
مدل اصلی، XA، از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۵ فروخته شد.
لنز اصلی XA توسط یک پوشش کشویی گرد و غبار محافظت می‌شود. گرداننده فیلم توسط چرخ شستی، دیافراگم در سمت راست بدنه با استفاده از یک اهرم کوچک تنظیم می شود، فوکوس توسط یک اهرم کوچک زیر لنز تنظیم می شود، سرعت فیلم (ISO) روی صفحه کلید زیر لنز تنظیم می شود، منظره‌یاب دید مستقیم اپتیکال با قاب فاصله‌یاب تعبیه شده در آن و نمایش سرعت شاتر در کنار. همچنین یک اهرم کوچک روی پایه دوربین وجود داشت که وقتی بیرون می‌رفت، ۱ ۱/۲ استاپ نوردهی به سرعت شاتر اضافه می‌کرد. این می تواند برای مقابله با اثرات نور پس زمینه سوژه استفاده شود.
XA1 از یک لنز با فوکوس ثابت استفاده می کرد. اگرچه دوربین ها شبیه یکدیگر بودند، اما تفاوت های ظریفی در طراحی وجود داشت. XA3 و XA4 کمی بزرگتر از XA و XA2 بودند. گنبد اصلی پوشش گرد و غبار XA شبیه یک بیضی مسطح بود، در حالی که مدل‌های دیگر طراحی گردتری داشتند. هر کدام از اینها فاصله فوکوس را جایگزین اهرم سمت راست برای کنترل دیافراگم XA اصلی کردند. در نتیجه این دوربین‌ها فقط برنامه‌ریزی خودکار بودند، در حالی که XA اصلی یک دوربین با اولویت دیافراگم بود.
سری XA با طیف گسترده‌ای از واحدهای فلاش جداشونده همراه بود. A11 استاندارد یک باتری AA داشت و شماره راهنمای آن ۱۰ بود. A16 دو باتری گرفت و شماره راهنمای آن ۱۶ بود. A9M و A1L به ترتیب واحدهای کوچکتری برای XA1 و XA4 بودند. The Olympus XA Camera: Flash
ویلیام ویرت آدامز (William Wirt Adams) (زادهٔ ۱۸۱۹ – درگذشتهٔ ۱۸۸۸)، بانکدار، مزرعه‌دار، قانون‌گذار ایالتی و سرتیپ در ارتش ایالات مؤتلفه بود.
آدامز در فرانکفورت، کنتاکی زاده شد، والدین وی انا ویسیجر آدامز و قاضی جورج آدامز (دوست شخصی دولت‌مرد و سخنور آمریکایی هنری کلی) بودند. وی برادر دانیل ویسیجر آدامز بود، کسی که در آینده به یک ژنرال در جنگ داخلی آمریکا مبدل شد. در ۱۸۲۵ میلادی، خانواده وی نقل مکان نموده و در نچیز، می‌سی‌سی‌پی ساکن شدند. پدر وی از ۱۸۳۶ تا ۱۸۳۹ میلادی به عنوان قاضی ناحیه در ایالت می‌سی‌سی‌پی خدمت کرد. ویلیام در کالج بارداستاون واقع در شهر بارداستاون، کنتاکی پذیرفته شد. پس از اتمام کالج در ۱۸۳۹ میلادی، او به عنوان سرباز وظیفه از جمهوری تگزاس تحت فرماندهی ادوارد بورلسون برای خدمت نظامی ثبت نام کرد، به عنوان آجودان هنگ مأموریت دریافت نموده و در لشکرکشی‌های نظامی به شمال‌شرق تگزاس در مقابل آمریکاییان بومی ساکن در آنجا، شرکت داشت.
او به می‌سی‌سی‌پی بازگشت و در ۱۸۵۰ میلادی با سالی هوگر مایارانت ازدواج کرد. در آنجا، آنها به حرفه بانکداری و کشاورزی – با به‌کارگیری از برده‌ها – در شهرهای جکسون، می‌سی‌سی‌پی و ویکسبرگ، می‌سی‌سی‌پی پرداختند. او از ۱۸۵۰ تا ۱۸۶۱ میلادی به‌طور موفقیت تجارت‌ها و برده‌های خود را مدیریت می‌کرد و از ۱۸۵۸ تا ۱۸۶۰ میلادی برای دو دوره در مجلس نمایندگان ایالتی می‌سی‌سی‌پی خدمت کرد.
در ۱۸۶۱ میلادی، زمانی که می‌سی‌سی‌پی خواهان تجزیه از اتحادیه شد، آدامز به عنوان عضو یک کمیسیون از می‌سی‌سی‌پی به لوئیزیانا فرستاده شد. در این سمت خود، او به جدایی لوئیزیانا از اتحادیه نیز کمک کرد. در فوریه همان سال، ایالات مؤتلفه آمریکا در مانتگامری، آلاباما تشکیل شد. رئیس‌جمهور جفرسون دیویس، سمت مسئول عمومی خدمات پُستی را در کابینه به آدامز پیشنهاد کرد، اما وی این سمت را رد کرد.
پس از تسویه حساب منافع بانکداری خود، او یک هنگ سواره نظام «ویرت آدامز» را در اوت ۱۸۶۱ میلادی به عنوان بخشی از ارتش ایالات مؤتلفه در ممفیس، تنسی ساخت و نام‌نویسی را آغاز کرد. چندی بعد در ماه سپتامبر همان سال، به فرماندهی وی دستور داده شد تا به کلمبوس، کنتاکی رفته و از آنجا در ماه اکتبر به مرکز فرماندهی ژنرال آلبرت سیدنی در بولینگ گرین، کنتاکی برود. در آنجا، آنها همراه با ارتش مؤتلفه، به عنوان در نبردی جنگیدند که منتج به عقب‌نشینی آنها به نشویل، تنسی و متعاقباً به کورینت، می‌سی‌سی‌پی شد. بعدها در نبرد شایلو، آنها در راست‌ترین جناح پیاده‌نظام مستقر گردیده بوده و در کنار رود تنسی در قلعه گریر جنگیدند. در هنگام محاصره کورینت، آنها مشغول به وظیفه دیده‌بانی بودند. پس از آن، چهار گروهان هنگ آنها به‌طور تهاجمی حمله نموده و عناصر ارتش اتحادیه را تا دو مایل در نزدیکی بونویل، می‌سی‌سی‌پی تعقیب کردند.
آدامز که به عنوان سرهنگ در کنار ژنرال استرلینگ پرایز خدمت می‌کرد، بعدها هنگ خود را با هنگ دیگری از ایالت آرکانزاس تحت فرماندهی سرهنگ ویلیام اف. سلیمونز در ایوکا، می‌سی‌سی‌پی ملحق کرد. هنگام ترک کردن ژنرال پرایز، آدامز یک واگن‌های پُر از مهمات نیروهای ارتش اتحادیه را در کورینت دستگیر کرد. دستورهایی که وی داشت، او را به سوی شهرستان واشینگتن، می‌سی‌سی‌پی هدایت کرد. در آنجا، او از مزرعه‌های محلی محافظت نموده و تحرکات قوا در داخل و حومه ویکسبرگ را زیر نظر داشت. پس از سقوط ویکسبرگ، هم هنگ وی هم سواره نظام ۲۸ می‌سی‌سی‌پی از هم پاشیده و واحدهای را نظارت می‌کردند که تحت فرماندهی ژنرال ویلیام تکامسه شرمن در حال پیشروی به مواضع تحت تسلط ایالت مؤتلفه بودند.
آدامز در سپتامبر ۱۸۶۳ میلادی به درجه نظامی سرتیپ ترفیع نموده و به عنوان فرمانده تیپ‌ی گماشته شد که از هنگ خود وی و هنگ سرهنگ لوگان تشکیل شده بود. در فوریه ۱۸۶۴، او دستور دریافت نمود تا به پیشروی‌های ژنرال شرمان در مریدیان، می‌سی‌سی‌پی حمله کند. در نزدیکی پایان جنگ، او در کنار ژنرال نیتن بدفورد فارست در آلاباما خدمت می‌کرد. او و هنگ وی در ۴ مه ۱۸۶۵ در نزدیکی ایستگاه رامزی در شهرستان سومتر، آلاباما تسلیم شدند. پیام خداحافظی وی دو روز بعد به فرماندهی‌اش ارایه گردید. قول شرف وی منتسب به ۱۲ مه ۱۸۶۵ در گینسویل، آلاباما است.
پس از پایان جنگ داخلی آمریکا، آدامز در ویکسبرگ و جکسون، می‌سی‌سی‌پی مسکن گزین شد. در ۱۸۸۰ میلادی، او به عنوان مسئول عایدات ایالت می‌سی‌سی‌پی گماشته شد. وی در ۱۸۸۵ میلادی از سمت خود کنار رفت و سمت مسئول پُست جکسون که از سوی رئیس‌جمهوری گروور کلیولند انتصاب یافته بود، پذیرفت.
آدامز در ۱۸۸۸ میلادی از سوی جان اچ. مارتین، دبیر روزنامه نیو میسیسیپین (New Mississippian) که طرفدار وفادار منع مسکرات و دادخواه اصلاحات بود، مورد حملات متعدد قرار گرفت. آدامز، علاوه بر سایر موارد، به‌خاطر این مورد نکوهش مارتین قرار گرفت که در پرونده قتل سرهنگ جونز اس. همیلتون شاهد شخصیتی بود و باعث شد تا وی در نهایت از اتهام قتل رودریک دی. گرامبر دبیر روزنامه فوق و همکار مارتین در یک دوئل جاده‌ای، تبرئه شود. آدامز زمانی که در ۱ مه ۱۸۸۸ در جاده پرزیدنت در جکسون با یک مرد دیگر در حال قدم زدن بود، مارتین را دید که از جهت مخالف از نزدیکی گوشه جاده آمایت می‌آید. پس از یک مشاجره لفظی، هر دو مرد با استفاده از هفت تیر خود بر یکدیگر شلیک کردند، در این درگیری آدامز سه بار و مارتین شش بار شلیک نمودند. هر دو مرد تقریباً بلافاصله کشته شدند و آدامز در قلب و مارتین در سینه، پای و دست شلیک کردند. وی در گورستان گرینوود در جکسون به خاک سپرده شد.Welsh, Jack D. "Medical Histories of Confederate Generals" Kent, OH: Kent State University Press, 1995. . Retrieved June 20, 2015. p. 3.
واسیلیوکا (به لاتین: Vasilyevka) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان علم‌الدین واقع شده‌است. واسیلیوکا ۶٬۴۲۲ نفر جمعیت دارد.
اودارنیک (به لاتین: Udarnik) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در استان چوی واقع شده‌است. اودارنیک ۲۴۶ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تورت کول (به لاتین: Tört-Kül) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در استان چوی واقع شده‌است. تورت کول ۶۱۷ نفر جمعیت دارد و ۱٬۴۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویلی بلونت (Willie Blount) (زادهٔ ۱۸ آوریل ۱۷۶۸ - درگذشتهٔ ۱۰ سپتامبر ۱۸۳۵)،Some sources list Blount's year of birth as 1767; his tombstone gives his date of birth as April 18, 1768. سیاستمدار آمریکایی بود که از سال ۱۸۰۹ تا ۱۸۱۵ به عنوان فرماندار ایالت تنسی خدمت نمود. تلاش‌های بلونت برای افزایش بودجه و تعداد سربازان در جریان جنگ ۱۸۱۲ سبب شد که تنسی لقب «ایالت داوطلب» را کسب نماید. او برادر ناتنی ویلیام بلونت جوانتر، فرماندار قلمروی جنوب‌غربی بود. وی عضو حزب دموکرات-جمهوری‌خواه نیز بود.
ویلی (که وایلی تلفظ می‌شود) در بلونت‌هال در شهرستان برتی در استان کارولینای شمالی در خانوادهٔ جیک بلونت و خانم دوم‌اش هنا سالتر بلونت، متولد شد. وی در کالج نیوجرسی (پرینستون امروزی) و کالج کینگز (کلمبیای امروزی) درس خواند. در دههٔ ۱۷۸۰ بلونت همراه با قاضی جان ستگیریوس در نیوبرن واقع در کارولینای شمالی حقوق خواند و در کانون وکلای کارولینای شمالی پذیرفته شد.Anne-Leslie Owens, "Willie Blount," "Tennessee Encyclopedia of History and Culture", 2009. Retrieved: July 10, 2012.Mary B. Clark, "Willie Blount," "Governors of Tennessee", Vol. 3 (Memphis State University Press, 1979), pp. 79–95.
در سال ۱۷۹۰، ویلیام برادر ویلی به‌عنوان فرماندار ایالت جدیداً ایجاد شدهٔ قلمروی جنوب‌غربی تعیین شد و ویلی او را به قلمروی جدید همراهی نمود تا به صفت منشی خصوصی او خدمت نماید. زمانی‌که در سال ۱۷۹۶ تنسی به‌عنوان ایالت پذیرفته شد، قانون‌گذاران ایالتی بلونت را به دادگاه عالی قانون و انصاف (عالی‌ترین دادگاه در آن‌زمان) منصوب نمودند، هرچند که بلونت این منصب را یا رد نمود یا بدون ارائهٔ هرگونه دیدگاهی استعفا نمود.
بعد از مرگ ویلیام بلونت در سال ۱۸۰۰، ویلی بلونت مسئولیت امور مالی خانواده را به دوش گرفت و به‌زودی متوجه این موضوع شد که سرمایه‌گذاری‌های پُر مخاطرهٔ برادراش بالای زمین سبب بدهکاری شدید خانواده شده‌است. در سال ۱۸۰۲ بلونت به شهرستان مونتگومری ایالت تنسی نقل مکان نمود و در آنجا مزرعهٔ بزرگی را ایجاد و به تدریج به اعادهٔ امور مالی خانواده آغاز نمود. وی از سال ۱۸۰۷ تا ۱۸۰۹ از شهرستان مونتگومری در مجلس نمایندگان تنسی نمایندگی نمود.
در سال ۱۸۰۹ بلونت برای تصدی پُست فرمانداری با ویلیام کوک، سناتور و مرزبان سابق ایالات متحده (دورهٔ تصدی جان سویر محدود بود)، به رقابت پرداخت. تغییرات جمعیت به نفع تنسی میانه و غرب به سوی خانه کوک در تنسی شرقی آغاز شده بود و بلونت با اخذ ۱۳٬۶۸۶ رأی دربرابر ۸٬۴۳۵ رأی پیروز انتخابات شد.Our Campaigns – Willie Blount. Retrieved: January 19, 2013. وی در سال‌های ۱۸۱۱ و ۱۸۱۳ بدون مخالفت مجدداً در این سمت انتخاب شد.