moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دیدگاه‌های مذهبی آلبرت اینشتین به‌طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. او بی‌دین بود و به گفته خودش به همه‌خدایی باروخ اسپینوزا معتقد بوده اما به یک خدای شخص‌‎وار معتقد نبوده بلکه آن را نقد می‌کرد. او همچنین خودش را ندانم‌گرا معرفی می‌کرد در حالی که خودش را از برچسب بی‌خدا مجزا دانسته و ترجیح می‌داد که همان‌طور که خودش می‌گوید «یک دیدگاه انسانی نسبت به ضعف هوش ادراکی ما انسان‌ها دربارهٔ درک طبیعت و وجود خودمان» داشته باشد. او همچنین اظهار داشته که به دنیای بعد از مرگ باور نداشته و گفته: «یک زندگی برای من کافی است.»
اینشتین در آخرین نوشته‌های خود در مورد وجود خدا و دین، نه‌تنها اظهار دین نکرد، بلکه خدا و دین را «محصول ضعف انسانی» خوانده و کتب مقدس را «پر از افسانه‌های ابتدایی» می‌دانست. اینشتین در نامه‌ای که یک سال پیش از مرگ خود در سال ۱۹۵۴ و به زبان آلمانی نوشته‌است چنین می‌نویسد: «واژه خدا برای من چیزی جز محصول ضعف انسانی نیست و کتاب مقدس پر از افسانه‌های ابتدایی است».«سه میلیون دلار برای نامه اینشتین درباره خدا و دین». دویچه وله فارسی. تاریخ انتشار:۱۲٫۱۰٫۲۰۱۲. تاریخ آخرین بازبینی: ۳ می ۲۰۱۷.
در نامه‌ای از اینشتین که پس از ۵۰ سال از یک کلکسیون شخصی در لندن به مزایده گذاشته شد وی ادیان و مذاهب را «خرافاتی بچگانه» می‌نامد. در عین حال کماکان به مراسم آیینی مذاهب نظیر یهودیت، مسیحیت و … با دیده احترام می‌نگرد. لکن وی هرگز مقوله دین را فراتر از رسوم و تشریفاتی برای عوام ندانست.
همچنین او همیشه نسبت به اینکه یک بی‌خدا در نظر گرفته شود، اعتراض داشت.
اینشتین در نامه‌ای به سال ۱۹۴۷ ابراز کرد: «به نظر من ایده خدای شخص‌‎وار، یک مفهوم بشری است که نمی‌توانم آن را جدی بگیرم» و در نامه ای به بیتریس فرولیش (Beatrice Frohlich) در ۱۷ دسامبر ۱۹۵۲ عنوان می‌کند: «برای من، ایده خدای شخص‌‎وار کاملاً غریب بوده و حتی به نظرم ساده‌لوحانه است.»Calaprice, Alice (2000). "The Expanded Quotable Einstein". Princeton: Princeton University Press, p. 217. Einstein Archives 59-797.
در ۲۲ مارس ۱۹۵۲ اینشتین نامه‌ای از جوزف دیسپنتیره (Joseph Dispentiere) که یک مهاجر ایتالیایی بود، دریافت کرد. دیسپنتیره خداناباور بود و از این که رسانه‌ها اینشتین را یک فرد مذهبی معرفی می‌کردند، مأیوس شده بود. اینشتین در ۲۴ مارس ۱۹۵۲ در جواب وی نوشت: «به‌طور حتم هر چه که شما در مورد اعتقادات مذهبی من می‌خوانید دروغ است، دروغی که به صورت هدفمند تکرار می‌شود. من به خدای شخص‌‎وار اعتقاد ندارم و هرگز این موضوع را کتمان نکرده و آشکارا بیان کرده‌ام. اگر در وجود من چیزی وجود دارد که می‌شود اسم آن را «مذهبی» گذاشت، تحسین بی‌حد و مرز ساختار جهان است که دانش ما تاکنون توانسته کشف کند.»Dukas, Helen (1981). "Albert Einstein the Human Side". Princeton: Princeton University Press, p. 43. Einstein Archives 59-454 and 59-495
نجم‌الدین فارابی (زاده ۱۴ آذر ۱۳۱۲ - درگذشتهٔ ۱۹ خرداد ۱۳۹۸پیشکسوت دو و میدانی ایران درگذشت ایرنا) دونده اهل ایران بود.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ در رشته ده‌گانه شرکت کرده و در رده دوازدهم قرار گرفته‌است.
فارابی ۱۵ سال رکوردار ایران در دو و میدانی بود.
بول داگ،یکی از نژادهای سگ است که اندازه متوسط دارد. معمولاً آن را با نام بول داگ انگلیسی یا بول داگ بریتیش می‌شناسند. بول داگ سگی با عضلات سنگین و چهره‌ای پر چین و چروک است. پوزهٔ بول داگ به دلیل پخ و کوتاه بودن توجه برانگیز است."Get to Know the Bulldog" , 'The American Kennel Club', Retrieved 29 May 2014
پرورش این سگ به قرن ۱۶ میلادی و کشور انگلیس بازمی‌گردد.
بول داگ سگی است با جمجمهٔ پهن و چین‌های ضخیمی در پوست ابرویش وجود دارد. دور چشمانش سیاه است. پوزه اش کوتاه و گره‌ای در بالای آن قرار دارد. پوست زیر گردنش به شکل یک حلق آویز است. لب‌های آویزان و دندانهای نیشی شکلی دارد.
۱۴۳۸ قمری، هزاروچهارصدوسی‌وهشتمین سال در گاه‌شماری هجری قمری قراردادی سالی است.
اول محرم این سال روز دوشنبه: (۱۲ مهر ۱۳۹۵ هجری خورشیدی) برابر با سوم اکتبر سال ۲۰۱۶ میلادی است.
آکواپونیک به هر سامانه‌ای گفته می‌شود که فعالیت‌های کشاورزی را با پرورش حیوانات آبزی در محیط‌های محدود و مشخص‌شده ترکیب کند.
در این شیوه فضولات آبزیان که محیط زندگی آن‌ها را آلوده می‌کند از محیط خارج شده به صورت کود به مصرف بخش کشاورزی سامانه می‌رسد. به عنوان مثال در حوزه آبزی پروری فضولات ناشی از ماهی یا میگو از آب جدا شده و به صورت کود به بخش کشاورزی منتقل شده و آب تصفیه شده به سامانه محل زندگی آبزیان بازگردانده می‌شود.https://en.wikipedia.org/wiki/Aquaponics
از جمله اهداف اصلی آکواپونیک این است که مواد اضافی و دفعی یک سیستم به عنوان غذا یا کود برای سیستم دیگر عمل کند، به طوری که آب استخرهای پرورش ماهی که دارای تعداد و تراکم بیشتر ماهیان و در نتیجه از تغذیه بیشتری برخوردار بودند باعث رشد بیشتر و کاملاً محسوس گیاهان مورد پرورش در همان مخازن می‌شود. ]
تصفیه زیستی آب، عناصر موجود در آن را حذف می‌کند که این موضوع هم از لحاظ زیست‌محیطی و هم از لحاظ صرفه‌جویی اقتصادی مهم است. در این روش آب استخر پرورش ماهی پس از عبور از فیلترهای مکانیکی به بستر هیدروپونیک وارد شده و این بستر به عنوان بیوفیلتر محیط مناسبی برای رشد باکتری‌ها از جمله نیتروزوموناس و نیتروباکتر ایجاد می‌کند که به ترتیب کار تبدیل آمونیاک و نیتریت آب پرورش ماهی را به نیتریت و سپس نیترات انجام می‌دهند و آب تصفیه شده در سیستم دوباره وارد استخر پرورش ماهی می‌شود.
در آکواپونیک عناصر غذایی موجود در آب استخر پرورش ماهی به عنوان کود در سیستم هیدروپونیک و در بستر گیاهان مصرف می‌شود و این عمل برای ماهی نیز سود دارد چون تجمع مواد تولید شده ناشی از تجزیه بقایای گیاهان و میکروارگانیسم‌ها در بستر استخر و ترکیبات ازته و فسفر ناشی از تغذیه ماهیان در آب تجمع یافته و عامل محدودکننده شرایط زیست ماهیان می‌شود.
با استفاده پساب برای گیاهان می‌توان از پساب به عنوان کود استفاده کرد. به عبارت دیگر بستر کشت، مانند یک بیوفیلتر عمل می‌کند و کیفیت آب را برای زیست ماهیان مناسب می‌سازد، در این میان باکتری‌های موجود در بستر کشت نقش مهمی را در چرخه عناصر دارند که بدون وجود آن سیستم خوب عمل نمی‌کند.
آب یا پساب حاصل از پرورش ماهیان به عنوان یک منبع کودی آلی است. محصولات تولیدی در چنین سیستمی به عنوان محصول سالم و ارگانیک شناخته می‌شوند و در فروش و بازاریابی ماهیان و گیاهان تولید شده نقش مهمی دارد، ضمن این که از یک واحد تولیدی، دو نوع محصول تولید می‌شود و در مناطق خشک و نیمه‌خشک که با کمبود آب مواجه هستند آکواپونیک نقش مهمی داشته و مدلی برای کشاورزی پایدار است.
به طورکلی کشت گیاهان در تلفیق با پرورش ماهی محاسن متعددی همچون صرفه‌جویی بسیار زیاد در مصرف آب دارد به طوری که نیاز آبی در یکی از مزارع پرورش ماهی استان بعد از اجرای سیستم آکواپونیک ضمن بهبود کیفیت آب به یک پنجم کاهش می‌یابد، افزایش عملکرد در واحد سطح تولید ماهیان و گیاه، بهبود طعم و کیفیت محصولات کشاورزی حاصل از این سیستم، بهبود کیفیت آب استخرهای پرورش ماهی، کاهش آلودگی محیط زیست، کاهش هزینه تأمین آب و صرفه‌جویی در مصرف کودهای شیمیایی، تولید دو محصول از یک منبع آبی و مزایای دیگر را دربردارد.
یال محل برخورد دو شیب در بالاترین نقطه تماس است.
یال‌ها عمدتاً با خط آب‌پخشان (خط الراس) سازگار هستند، اما گهگاه این دو جدا از هم واقع می‌شود.
در تصاویر ماهواره ای، یال ها بر اساس پردازش تصویر با روش های تشخیص الگو مشخص می شوند.
حرفی‌عددی اصطلاحی در برنامه‌نویسی است و به رشته‌هایی اطلاق می‌شود که ترکیبی از الفبا و/یا اعداد باشند. برای نمونه از میان حروف تعریف شده در استاندارد ASCII، نشانه‌های 0 تا 9، a تا z و A تا Z حرفی‌عددی محسوب می‌شوند.
در برخی از کاربردها، "حرفی‌عددی" — علاوه موارد بالا — نشانه‌های سجاوندی را نیز در بر می‌گیرد.
پلی‌موث، مونتسرات (به انگلیسی: Plymouth) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در مونتسرات واقع شده‌است.
پلی‌موث اکنون هیچ ساکنی ندارد. در سال ۱۹۹۷ به خاطر فعالیت آتشفشانی تخلیه شد.
دهه ۰ (پیش از میلاد) آخرین قبل از مبدا شروع تقویم میلادی است.
فهرست نهادهای انقلابی جمهوری اسلامی ایران نهادهای ذکر شده، بعد از وقوع انقلاب ۱۳۵۷ در ایران ایجاد شدند و در زمینه فعالیت خود نیز بسیار کارآمد ظاهر شدند، اما به‌جهت غلبه فضای علمی رشته مدیریت مبنی به مطلوب‌تر بودن بروکراسی اداری تحت عنوان‌های ظاهراً زیبای نظم، به‌مرور این نهادها استحاله یا نابود شدند و تعداد معدودی از آنها باقی ماند. بازخوانی تجربه اداره و پیش‌برد کار در این نهادها می‌تواند به دانش بومی مدیریت در ایران بسیار کمک کند.
سنت آنجلو لودیجونو (به ایتالیایی: Sant'Angelo Lodigiano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لودی، واقع در حدود ۳۰ کیلومتری (۱۹ مایل) جنوب شرق میلان و در حدود ۱۲ کیلومتری (۷ مایل) جنوب غربی لودی می‌باشد.
سنت آنجلو لودیجونو ۲۰٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۲٬۶۸۴ نفر جمعیت دارد.
کومانو، توسکانی (به ایتالیایی: Comano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ماسا-کارارا واقع شده‌است.
کومانو ۵۴ کیلومترمربع مساحت و ۷۶۹ نفر جمعیت دارد و ۵۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نووی لیگوره (به ایتالیایی: Novi Ligure) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده‌است.
نووی لیگوره ۵۴٫۲۲ کیلومترمربع مساحت و ۲۸٬۵۸۱ نفر جمعیت دارد و ۱۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای مرینین، Sorbiers، الباسان و بیسستر خواهرخوانده‌های نووی لیگوره هستند.
کراکو (به ایتالیایی: Craco) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ماترا، در منطقه جنوب ایتالیا از باسیلیکاتا واقع شده‌است.
کراکو ۷۶ کیلومترمربع مساحت و ۷۷۳ نفر جمعیت داشت و ۳۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دومودوسولا (به ایتالیایی: Domodossola) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وربانو-کوزیو-اوسولا واقع شده‌است.
دومودوسولا ۳۶٫۹۳ کیلومترمربع مساحت و ۱۸٬۳۰۷ نفر جمعیت دارد و ۲۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای Brig و بوستو آرسیتسیو خواهرخوانده‌های دومودوسولا هستند.
فاسانو (به ایتالیایی: Fasano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بریندیسی واقع شده‌است.
فاسانو ۱۲۸ کیلومترمربع مساحت و ۳۸٬۴۶۳ نفر جمعیت دارد و ۱۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فاوارا، سیسیل (به ایتالیایی: Favara) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آگریجنتو واقع شده‌است.
فاوارا ۸۱٬۸۸ کیلومترمربع مساحت و ۳۲٬۷۲۱ نفر جمعیت دارد و ۳۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر مدجیجا خواهرخواندهٔ فاوارا، سیسیل هست.
فاوینیانا (به ایتالیایی: Favignana) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تراپانی واقع شده‌است.
فاوینیانا ۳۷ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۳۸۳ نفر جمعیت دارد و ۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فرانچاویلا فونتانا (به ایتالیایی: Francavilla Fontana) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بریندیسی واقع شده‌است.
فرانچاویلا فونتانا ۱۷۵ کیلومترمربع مساحت و ۳۶٬۶۰۳ نفر جمعیت دارد و ۱۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر San Giovanni al Natisone خواهرخواندهٔ فرانچاویلا فونتانا هست.
گالتلی (به ایتالیایی: Galtellì) یک کومونه در ایتالیا است که در استان نیورو واقع شده‌است.
گالتلی ۵۶٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۴۵۲ نفر جمعیت دارد و ۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لی، ساردینیا (به ایتالیایی: Lei) یک کومونه در ایتالیا است که در استان نیورو واقع شده‌است.
لی ۱۹٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۶۱۷ نفر جمعیت دارد و ۴۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لوچولی (به ایتالیایی: Loculi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان نیورو واقع در ۱۴۰ کیلومتری (۸۷ مایل) شمال از کالیاری و حدود ۲۵ کیلومتر (۱۶ مایل) شمال شرق نیورو می‌باشد.
این شهر با شهرهای لاکولای، گالتلی، ایرگولی و لولا، ساردینیا هم‌مرز است.
لوچولی ۳۸٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۵۳۸ نفر جمعیت دارد و ۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لوکا سیچولا (به ایتالیایی: Lucca Sicula) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آگریجنتو واقع شده‌است.
لوکا سیچولا ۱۸٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۹۳۹ نفر جمعیت دارد و ۵۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای لوکا (ایتالیا) و پوابلو، کلرادو خواهرخوانده‌های لوکا سیچولا هستند.
مانچیانو (به ایتالیایی: Manciano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان گروستو واقع شده‌است.
مانچیانو ۳۷۲٫۰۴ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۲۰۷ نفر جمعیت دارد و ۴۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مانوپلو (به ایتالیایی: Manoppello) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پسکارا واقع شده‌است.
مانوپلو ۳۹ کیلومترمربع مساحت و ۱۵۷ نفر جمعیت دارد و ۲۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای شارلروآ و کازارانو خواهرخوانده‌های مانوپلو هستند.
کورنوکیو (به ایتالیایی: Cornovecchio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لودی واقع شده‌است.
کورنوکیو ۶٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۲۳۲ نفر جمعیت دارد.
لوچرا (به ایتالیایی: Lucera) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فوجیا واقع شده‌است.
لوچرا ۳۴٬۲۴۳ نفر جمعیت دارد و ۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای ایسی، آلتامورا، San Cipirello و تروگیر خواهرخوانده‌های لوچرا هستند.
روزالیند () نام یکی از اقمار داخلی اورانوس است. این قمر از طریق بررسی تصاویر وویجر ۲ کشف شد و در ابتدا S/1986 U 4 و بعدتر Uranus XIII نامیده شد. اما در نهایت بر اساس یکی از شخصیت‌های نمایشنامه هر طور شما دوست دارید از شکسپیر روزالیند نامیده شد.
ماسولاس (به ایتالیایی: Masullas) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اریستانو واقع شده‌است.
ماسولاس ۱۸٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۶۱ نفر جمعیت دارد و ۱۲۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مورگورلا (به ایتالیایی: Mogorella) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اریستانو واقع شده‌است.
مورگورلا ۱۷٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۴۸۵ نفر جمعیت دارد.
موگورو (به ایتالیایی: Mogoro) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اریستانو واقع در ۶۰ کیلومتری (۳۷ مایل) شمال غرب کالیاری و حدود ۳۰ کیلومتر (۱۹ مایل) جنوب شرق اوریستانو می‌باشد.
موگورو ۴۸٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۶۵۷ نفر جمعیت دارد.
مونته‌لئونه روکا دوریا (به ایتالیایی: Monteleone Rocca Doria) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ساساری واقع شده‌است.
مونته‌لئونه روکا دوریا ۱۳٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۲۴ نفر جمعیت دارد.
مونته‌لوپو فیورنتینو (به ایتالیایی: Montelupo Fiorentino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فلورانس واقع شده‌است.
مونته‌لوپو فیورنتینو ۲۴٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۹۷۰ نفر جمعیت دارد و ۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نونانتولا (به ایتالیایی: Nonantola) یک کومونه در ایتالیا است که در استان مودنا واقع شده‌است.
نونانتولا ۵۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۵٬۷۷۳ نفر جمعیت دارد و ۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای لمورو و السا د منتسرات خواهرخوانده‌های نونانتولا هستند.
موسی (به ایتالیایی: Musei) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کاربونیا-ایگلسیاس واقع شده‌است.
موسی ۲۰٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۹۳ نفر جمعیت دارد و ۱۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نوراگوگومه (به ایتالیایی: Noragugume) یک کومونه در ایتالیا است که در استان نیورو واقع شده‌است.
نوراگوگومه ۲۶٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۳۶۳ نفر جمعیت دارد.
نورچی (به ایتالیایی: Nureci) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اریستانو واقع شده‌است.
نورچی ۱۲٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۳۷۹ نفر جمعیت دارد.
قطار آمستردام () یک فیلم درام ساخت سینمای آلبانی است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. کارگردان این فیلم، فاتمیر کوچی است.
اومنیا (به ایتالیایی: Omegna) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وربانو-کوزیو-اوسولا واقع شده‌است.
اومنیا ۳۰٫۷۸ کیلومترمربع مساحت و ۱۵٬۵۹۱ نفر جمعیت دارد و ۲۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر لودی، لمباردی خواهرخواندهٔ اومنیا هست.
اونیفای (به ایتالیایی: Onifai) یک کومونه در ایتالیا است که در استان نیورو واقع شده‌است.
اونیفای ۴۳٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۷۶۵ نفر جمعیت دارد.
اورتاچسوس (به ایتالیایی: Ortacesus) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کالیاری واقع شده‌است.
اورتاچسوس ۲۳٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۹۳۲ نفر جمعیت دارد و ۱۶۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوسیدا (به ایتالیایی: Osidda) یک کومونه در ایتالیا است که در استان نیورو واقع شده‌است.
اوسیدا ۲۵٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۲۷۶ نفر جمعیت دارد.
اوسپیتاله دی چادوره (به ایتالیایی: Ospitale di Cadore) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بلونو واقع شده‌است.
اوسپیتاله دی چادوره ۴۰٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۳۶۸ نفر جمعیت دارد.
اوسی، ساردینیا (به ایتالیایی: Ossi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ساساری واقع شده‌است.
اوسی ۳۰٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۷۷۵ نفر جمعیت دارد.
اوتزیری (به ایتالیایی: Ozieri) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ساساری واقع شده‌است.
اوتزیری ۲۵۲٫۴۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۱٬۰۳۱ نفر جمعیت دارد و ۴۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پالماس آربورئا (به ایتالیایی: Palmas Arborea) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اریستانو واقع شده‌است.
پالماس آربورئا ۳۹٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۳۶۶ نفر جمعیت دارد.
موربنیو (به ایتالیایی: Morbegno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان سوندریو واقع شده‌است.
موربنیو ۱۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۱٬۰۸۲ نفر جمعیت دارد و ۲۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر Llanberis خواهرخواندهٔ موربنیو هست.
کوندلاهالی (به انگلیسی: Kondlahalli) یک روستا در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
در سرشماری سال ۲۰۱۴ هند، جمعیت کوندلاهالی ۱۰۱۲۵ با ۵۱۰۰ مرد و ۵۰۲۵ زن بوده است.
پائولا، کالابریا (به ایتالیایی: Paola) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کزنتزا واقع شده‌است.
پائولا ۴۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۶٬۹۱۴ نفر جمعیت دارد و ۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای سوسا، پیمونت، فرژو، پائولا، پورتو مادرین و ریو دو ژانیرو خواهرخوانده‌های پائولا، کالابریا هستند.
پاوولو نل فرینیانو (به ایتالیایی: Pavullo nel Frignano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان مودنا واقع شده‌است.
پاوولو نل فرینیانو ۱۴۴٫۰۷ کیلومترمربع مساحت و ۱۷٬۱۶۷ نفر جمعیت دارد و ۶۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر Strzegom خواهرخواندهٔ پاوولو نل فرینیانو هست.
پرفوگاس (به ایتالیایی: Perfugas) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ساساری واقع شده‌است.
پرفوگاس ۶۰٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۴۸۷ نفر جمعیت دارد.
پیمنتل، ساردینیا (به ایتالیایی: Pimentel) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کالیاری واقع شده‌است.
پیمنتل ۱۵٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۰۰ نفر جمعیت دارد.
ریزه پیو ایکس (به ایتالیایی: Riese Pio X) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ترویزو واقع شده‌است.
ریزه پیو ایکس ۳۰ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۶۳۱ نفر جمعیت دارد و ۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رینیانو سول‌آرنو (به ایتالیایی: Rignano sull'Arno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فلورانس واقع شده‌است.
رینیانو سول‌آرنو ۵۴٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۷۹۲ نفر جمعیت دارد و ۱۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حسین نوری (زاده ۱۳۱۰ – درگذشته ۱۳۵۹) کشتی‌گیر اهل ایران بود.
حسین نوری در سال‌های ۱۳۳۶، ۱۳۳۷ و ۱۳۳۸ طلای مسابقات کشوری را به دست آورد. او همچنین از سال ۱۳۳۲ تا ۱۳۳۷ به صورت پیاپی حائز جایگاه نفر دوم پهلوانی کشور شده است.
نوری در آوردگاه‌های جهانی متعددی حضور یافت. سال ۱۹۵۵ در فستیوال ورشو (لهستان) در وزن هشتم به رقابت پرداخت. سال ۱۹۵۶ در همین وزن در المپیک ملبورن (استرالیا) کشتی گرفت.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ در سنگین‌وزن آزاد شرکت کرده بود که پس از دو شکست و یک پیروزی از مسابقات حذف شد. او سال بعد یعنی در ۱۹۵۷ در مسابقات جهانی استانبول (ترکیه) و در وزن هفتم به رقابت پرداخت. همچنین در ۱۹۶۱ در مسابقات جهانی یوکاهاما (ژاپن) حضور داشت.
همسر او جمیله فردین، خواهر کوچک‌تر و تنها خواهر محمدعلی فردین است که با نام مستعار فاطمه نوری در آثاری نظیر کیف انگلیسی به ایفای نقش پرداخته است. سام نوری هم حاصل ازدواج حسین نوری و جمیله فردین است.
حسین نوری در ۱۳ فروردین ۱۳۵۹ درگذشت.
استراز یک آنزیم هیدرولازی است که استرها را طی یک واکنش شیمیایی بنام هیدرولیز با آب به یک اسید و یک الکل می‌شکند.
طیف وسیعی از استرازهای مختلف وجود دارد که در اختصاصی بودن سوبسترا، ساختار پروتئین و عملکرد زیستی خود فرق می‌کنند.
ماروفناریتا (انگلیسی:Marofinaritra) شهری در شمال ماداگاسکار و متعلق به منطقه منطقه آنتالاها که بخشی از منطقه ساوا است می‌باشد.
جمعیت این شهر با توجه به سرشماری سال ۲۰۰۱ ماداگاسکار ، ۱۴٬۵۴۶ می‌باشد.
منطقه آنتالاها (به لاتین: Antalaha District) یک منطقه در ماداگاسکار است که در ساوا واقع شده‌است.
منطقه آنتالاها ۶٬۷۹۵٫۰۱ کیلومترمربع مساحت و ۲۳۱٬۴۷۹ نفر جمعیت دارد.
ماریا اشنایدر (؛ – ) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال‌های ۲۰۰۴، ۲۰۰۷ و ۲۰۱۳ برنده جایزه گرمی شده است.
سینمای جمهوری آذربایجان به صنعت سینما در جمهوری آذربایجان اشاره دارد. ایجاد سینما در آذربایجان به ۱۸۹۸ برمی‌گردد. آذربایجان از نخستین کشورهایی بود که به سینماتوگرافی پرداخت. یکی از پیشگامان سینما در آذربایجان، الکساندر میشون است. او در باکو زندگی می‌کرد و از اتفاقات مهمی همچون کشف نفت در آذربایجان فیلم برداشته‌است. برخی از کارهای او عبارتند از بندر و کشتی بخار، ورود قطار به ایستگاه، تشریفات بدرقه اعلی‌حضرت امیر بخارا در کشتی بخار و رقص محلی قفقازی.
از سینماگران مشهور آذربایجان می‌توان به عارف بابایف، الچین موسی‌اوغلو و رستم ابراهیم‌بیگف اشاره کرد. ابراهیم بیگف فیلم‌نامه‌نویس فیلم آفتاب‌سوخته است که در سال ۱۹۹۵ برنده جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان شد.
در سال ۱۸۹۸ برادران لومیر به واسطۀ آشنایانی که در روسیۀ تزاری داشتند، پای برخی از تجار آذربایجانی را به فرانسه باز کردند و دوربین‌های محصول کارگاه این ۲ برادر به کشور آذربایجان صادر شد. در این سال‌ها یک فرانسوی به نام الکساندر میشون به همراه یک فیلمبردار و یک کارگردان صحنه به باکو آمدند و زمینه‌ساز فعالیت‌های سینمای اولیه شدند.
اقدامات آن‌ها تا سال‌های ۱۹۰۵ به ثمر نشست. با این همه کارهای الکساندر میشون بیشتر عکاسی بود تا سینما. اگرچه عمدۀ کارهای او خوشبختانه هنوز هم در موزۀ ملی آذربایجان نگهداری می‌گردد.
در سال ۱۹۱۵ برادران بلژیکی‌تبار به نام پیرون، به باکو آمدند و تقریباً توانستند مستندهایی از این شهر شهر بسازند اما هنوز از فعالیت‌های سینمایی داستانی خبری نبود.
تا سال ۱۹۲۰ در دورۀ تثبیت کمونیست‌ها، سینمای ملی آذربایجان فیلمی تولید نکرده بود. اگرچه استودیوی بزرگ سینمایی باکو رسماً در سال ۱۹۲۱ تأسیس و معرفی شده بود.
در سال ۱۹۲۴ نخستین فیلم ساخت سینمای آذربایجان به نام "برج افسانه‌ای" که یک فیلم با داستانی مربوط به فرهنگ و اساطیر بود این کشور ساخته شد. در این دهه استعدادهای فراوانی نیز به صحنه آمدند و افرادی نظیر حسین عربلینسکی خارج از مرزهای آذربایجان نیز به شهرت رسیدند.
در طی دهه‌های ۵۰ تا ۹۰ آنچه در سینمای آذربایجان تولید گردید جز فیلم‌های سفارشی نبود. بودجه‌های هرکدام از کشورهای جز اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی برای مقاصد فرهنگی از پیش معلوم و هرچه ساخته می‌شد سفارشی بود.
از سال ۱۹۹۱ و با تأسیس کشور جمهوری آذربایجان اوضاع فرهنگی بسیار تغییر کرد اما بدنۀ سینمای این کشور هنوز ضعیف بود که نتوانست تا چند سال تولید ویژه‌ای داشته باشد. از فیلم‌های شاخص سال‌های اخیر سینمای جمهوری آذربایجان آثاری مانند "چهلمین در" ساخته الچین موسی‌اوغلو محصول ۲۰۰۹، "بمب ملی" ساختۀ واقف مصطفی‌اف محصول ۲۰۰۴، "استیپ من" ساختهٔ شمیل علیف محصول ۲۰۱۲، "بوتا" ساختهٔ ایگار نجف محصول ۲۰۱۱، "محوطه" ساختهٔ ایگار سافات محصول ۲۰۱۰ قابل اشاره هستند.
فاطمه معتمدآریا در فیلم نبات به کارگردانی الچین نقش اول را بازی کرده‌است. این فیلم نمایندهٔ کشور جمهوری آذربایجان در جوایز اسکار ۸۷ام سال ۲۰۱۵ بود اما برای جایزهٔ اسکار بهترین فیلم زبان خارجی نامزد نشد.
مهمترین رویداد سینمایی در این کشور جشنواره بین‌المللی فیلم گردشگری باکو (Baku International Tourism Film Festival) است که اولین دوره آن در سال ۲۰۱۳ برگزار گردید.
در حال حاضر تولیدات سینمایی کشور آذربایجان حدود ۹ فیلم بلند، ۲ فیلم انیمیشن و ۹ فیلم مستند فیلم در سال و تعداد سینماروهای این کشور در سال تقریباً ۸۰ هزار نفر برآورد شده‌است.
ابراهیم پیروی (زاده ۲۵ فروردین ۱۳۱۲) وزنه‌بردار اهل ایران بوده است.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ در وزن Middleweight شرکت کرده و با مهار وزنه ۱۱۷٫۵ کیلوگرم در یک‌ضرب و ۱۴۷٫۵ کیلوگرم در دو دوضرب در رده هفتم قرار گرفته است.
ویر تلفن هوشمندی از شرکت اچ پی است که در تاریخ ۹ فبریه ۲۰۱۱ معرفی شد. این دستگاه از سیستم عامل اچ پی وب او اس بهره می‌برد. قدرت آن را چیپ اسنپ دراگون ساخته شرکت کوالکام تأمین می‌کند و دارای صفحه نمایشی ۲٫۶ اینچی است.
اچ پی Veer در تاریخ ۹م فبریه ۲۰۱۱ به همراه اچ پی Pre 3 و اچ پی TouchPad معرفی و در ۱۵ مِی همان سال در ایالات متحده تحت شبکه AT&T و با نام HP Veer 4G به بازار عرضه شد.
همان‌طور که اشاره شد قدرت این دستگاه را کوالکام اسنپ دراگون MSM7230 تأمین می‌کند که این SoC توسط شرکت کوالکام و بر پایه معماری ۴۵ نانومتری ساخته شده است.
سینمای تایوان () به همراه سینمای چین و سینمای هنگ کنگ، یکی از سه حوزه تاریخی سینمای چینی‌زبان است. تاریخ سینمای تایوان، به تاریخ منحصر به فرد این جزیره وابسته است. سینما، از زمان معرفی‌اش به تایوان در ۱۹۰۱ که آن زمان، تحت حاکمیت ژاپن بود، در چند مرحله جدا از هم و با استقلال از سینمای هنگ کنگ و سانسور دولتی جمهوری خلق چین، رشد کرده و توسعه یافته است.
برخی بازیگران تایوانی عبارتند از: بریجیت لین، آنی ای، ویویان هسو، جی چو، شو چی، چانگ چن، تاکشی کانشیرو. برخی از کارگردانان مشهور تایوانی عبارتند از: ادوارد یانگ، تسای مینگ-لیانگ، انگ لی، هو شیائو-شین.
محمد فخری (۱۳۳۷ در کرمانشاه -) هنرمند مجسمه‌ساز، نقاش و طراح است. وی بیش از سی سال است که به طراحی و ساخت مجسمه اشتغال دارد. بیشتر آثار محمد فخری در شهر اصفهان نصب شده‌اند.خبرگزاری ایمنا: تندیس جشنواره تسنیم با الهام از آیه قرآن ساخته شد؛ ۳۰ آبان ۱۳۸۹؛ بازدید در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۵. وی رئیس انجمن مجسمه سازان اصفهان است.خبرگزاری ایسنای اصفهان: رشته مجسمه‌سازی در هنرستان هنرهای زیبا احیا شود؛ ۹ اردیبهشت ۱۳۹۴؛ بازدید در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۵.
روکاراسو (به ایتالیایی: Roccaraso) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لاکویلا واقع شده‌است.
روکاراسو ۵۰٫۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۶۷۲ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۳۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
روفینا (به ایتالیایی: Rufina) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فلورانس واقع شده‌است.
روفینا ۴۵٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۳۸۲ نفر جمعیت دارد و ۱۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر دتلباخ خواهرخواندهٔ روفینا هست.
ساگاما (به ایتالیایی: Sagama) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اریستانو واقع شده‌است.
ساگاما ۱۱٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۲۰۱ نفر جمعیت دارد و ۳۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سن گودنتزو (به ایتالیایی: San Godenzo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فلورانس واقع شده‌است.
سن گودنتزو ۹۸٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۳۷ نفر جمعیت دارد و ۴۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سنت آنجلو موکسارو (به ایتالیایی: Sant'Angelo Muxaro) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آگریجنتو واقع شده‌است.
سنت آنجلو موکسارو ۶۴٫۵۵ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۵۴۲ نفر جمعیت دارد و ۳۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سنت آنتونیو دی گالورا (به ایتالیایی: Sant'Antonio di Gallura) یک کومونه در ایتالیا است که در استان البیا تمپیو واقع شده‌است.
سنت آنتونیو دی گالورا ۸۱٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۶۹۲ نفر جمعیت دارد و ۳۵۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سلارجوس (به ایتالیایی: Selargius) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کالیاری واقع شده‌است.
سلارجوس ۲۶٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۲۹٬۱۶۹ نفر جمعیت دارد و ۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سلگاس (به ایتالیایی: Selegas) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کالیاری واقع شده‌است.
سلگاس ۲۰٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۵۱۱ نفر جمعیت دارد.
سیاماجوره (به ایتالیایی: Siamaggiore) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اریستانو واقع شده‌است.
سیاماجوره ۱۳٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۰۰۵ نفر جمعیت دارد.
حسین زرینی (زاده ۲۹ خرداد ۱۳۰۹) وزنه‌بردار اهل ایران بوده است.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ در وزن Featherweight شرکت کرده و با مهار وزنه ۹۲.۵ کیلوگرم در یک‌ضرب و ۱۲۰ کیلوگرم در دو دوضرب در رده سیزدهم قرار گرفته است
سورسو (به ایتالیایی: Sorso) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ساساری واقع شده‌است.
سورسو ۶۷٫۰۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۴٬۷۱۸ نفر جمعیت دارد و ۱۳۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اسپرلینگا (به ایتالیایی: Sperlinga) یک کومونه در ایتالیا است که در استان انا واقع شده‌است.
اسپرلینگا ۵۸ کیلومترمربع مساحت و ۸۱۹ نفر جمعیت دارد و ۷۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
استرسا (به ایتالیایی: Stresa) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وربانو-کوزیو-اوسولا واقع شده‌است.
استرسا ۳۳ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۱۵۵ نفر جمعیت دارد و ۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کارخانه وطن اولین کارخانه ریسندگی اصفهان، در سال ۱۳۰۴ به دست دو نفر از بازرگانان اصفهان به نام فصل‌الله دهش و محمدحسین کازرونی تأسیس شد.
درست معلوم نیست دقیقاً از چه زمانی فضل‌الله دهش، فرزند یک تاجر شیرازی و تحصیل‌کرده کالج بمبئی که در رشته صنایع فارغ‌التحصیل شده بود به فکر افتاد که یک کارخانه نساجی به اصفهان وارد کند، اما وی از سال ۱۲۶۵ شمسی تا ۱۲۷۰ شمسی در هندوستان اقامت داشته‌است. در این مدت ۳۰ سال که انقلاب مشروطیت و جنگ جهانی اول در ایران اتفاق افتاده بود، فضل‌الله دهش عرصه را آماده ندید که آرزویش را برآورده کند. پس حدود سال ۱۳۰۰ خورشیدی به آلمان مسافرتی کرده و با مهندس آلمانی شونمان کارخانه ریسندگی و بافندگی را تهیه و سپس از راه بین‌النهرین وارد ایران کرد. وی آن را در محل عمارت صفوی هفت دست که رو به ویرانی می‌رفت و البته مالکیت آن را داشت، نصب کرد. حدود یک سال بعد، در مرداد ۱۳۰۴ قسمت ریسندگی این کارخانه افتتاح یافت. بخش بافندگی کارخانه هنوز باقی مانده بود که به تدریج سوار شده و یک سال بعد دوباره خبر افتتاح کارخانه در روزنامه‌ها درج شد.
در سال ۱۳۰۵ دوازده تنها دستگاه در این کارخانه فعال بود. در زمستان آن سال دولت یکصدهزار تومان وام با سررسید دوساله به این کارخانه داد تا بقیه دستگاهها را وارد کند. دو سال بعد مالکیت کارخانه به‌طور کامل به دست محمدحسین کازرونی افتاد. این کارخانه روز به روز راه ترقی را می‌پیمود و یکی از پسران حاج محمد حسین به نام میرزا محمدجعفر مدیریت کارخانه را بر عهده گرفته بود. در مهر ۱۳۱۰ کارخانه وطن در آگهی تبلیغی خود اعلام کرد: «بهترین پارچه‌های گواردین، پالتویی، فانتزی، اسپورتی و پتوهای کرکی اعلا را مطابق بهترین پارچه‌های اعلای اروپا» تهیه می‌کند. این کارخانه در آن زمان در شهرهای تهران، شیراز، مشهد و رشت مراکز فروشی برای محصولاتش باز کرده بود (اخگر، ش۶۵۰، ۴ مهر ۱۳۱۰). کارخانه وطن در سال ۱۳۵۲ به خارج از شهر اصفهان در شهرک صنعتی محمودآباد منتقل شده و هنوز هم پابرجا است.
«آقای دهش در چند سنه قبل مسافرتی به آلمان نموده و به راهنمایی مسترشونمان، ماشین آلات ریسمان تابی و نساجی و تکمیل پارچه و لوکومبیل و موتور خریداری کرده و پس از پرداخت بیعانه آن، به ایران مراجعت نمود. در اصفهان با آقای حاجی محمدحسین کازرونی عقد شرکتی بسته، جزئی سهم هم به یکی دو نفر دیگر فروخته شد. پس از آن که ماشین آلات به سرحد رسید آقای دهش به بین‌النهرین مسافرت نموده و وسایل حمل ماشین آلات را توسط اتومبیل‌هایی چهارتنی، سیستم (آ م آ) را در اتومبیل‌های یک تن و نیمی فراهم ساخت و با چندین سفر رفت‌وآمد با مشقات زیاد در مدت دو سال ماشین آلات به اصفهان وارد گردید.» بدواً برای محل کارخانه، شروع به ساختمان بنایی در اراضی هفت دست که متعلق به خودشان بوده و چهار نفر آلمانی هم برای سوار کردن ماشین‌ها استخدام نمود. در مدت یک سال و کسری بنای کارخانه به اتمام رسید. بدواً موتورهای محرکه و لوکومبیل کارخانه در وسط بنا کار گذارده شد و پس از آن ماشین‌های ریسمان تابی و حلاجی سوار شده و در اسد [مرداد] ۱۳۰۴ به کار افتاد. ماشین‌های نساجی و تکمیل هم متدرجاً در مدت یک سال سوار شده و متدرجاً مشغول کار شدند.
مطابق گزارش روزنامه، میان دو شریک اختلاف افتاد و با وساطت مقاماتی چون سید حسن مدرس، (نماینده مجلس) بدین شکل قرار نهادند که دهش کارخانه را به کازرونی واگذار نماید. کارخانه در اوایل، شروع به کار کرده مقدار زیادی ریسمان، پنبه و خامه پشم به جهت قالی بافی داد، ولی پس از آن که قسمت نساجی‌اش به راه افتاد، بیشتر محصول خامه پشم و ریسمان پنبه به مصرف بافت پارچه‌های خود کارخانه می‌رسد… این کارخانه قادر است که پتوهای عالی و پارچه‌های زمستانی خوب تهیه نماید، ولی عجالتاً فقط با بافتن پارچه‌های سربازی و پتوهای کم قیمت قشونی قناعت نموده است و علت این قناعت، نداشتن متخصص فنی صحیح است که از عهده عملیات مفصل فنی برآیند.»
چنین شد که اولین کارخانه عظیم نساجی اصفهان به مدیریت حاج محمدحسین کازرونی به راه افتاد و البته این آغاز راه بود، اما کازرونی روحی بلند پروازانه داشت از آن زمره سرمایه دارانی نبود که به ممر معاش خود قناعت کرده در فکر توسعه کار نباشند. چنین بود که دو سال بعد راجع به کارخانه وطن می‌خوانیم: «کارخانه وطن در بدو امر تنها دارای ۱۲ ماشین نساجی بوده، ولی به همت آقای کازرونی ۲۴ دستگاه نساجی دیگر بر تعداد فوق مزید گردیده و همچنین ماشین‌های دیگری از قبیل ماشین شستشو، ماشین مالش، ماشین چله کش و موتور و غیر هم نیز طلبیده‌اند که بعضی ازآنها تدریجاً وارد اصفهان گردیده و بعضی دیگر به بوشهر رسیده و قریبا وارد و نصب خواهد شد.» سال بعد روزنامه اعلام کرد که کارخانه یک دستگاه موتور به قوه ۲۰۰ اسب به همراه ماشین تصفیه پشم و نیز ماشین تکمیل پارچه نیز وارد و نصب کرده‌است. به این ترتیب پنجاه درصد بر محصولات کارخانه افزوده شده‌است. «خوشبختی در این جا است که همت آقای حاج محمدحسین کازرونی خستگی ناپذیر است و باز اخیراً ماشین آلاتی طلبیده‌اند که در بین راه است.» روزنامه اضافه می‌کند که از حالادیگر کارخانه، شبانه‌روزی شده و ۱۲۰۰ کارگر زن و مرد در آن مشغول کار می‌باشند، نیز اضافه می‌کند تولید کارخانه در هر شبانه روز هزار متر پارچه اعلا و پنج شش عدد پتو می‌باشد. در شهریور سال ۱۳۱۰ کارخانه وطن، قدم دیگری در تربیت نیروی متخصص برداشت. کارخانه که دیگر تحت مدیریت جوان و فعال حاج محمد حسین به نام حاج محمدجعفر به کار می‌پرداخت و تا آن زمان هشت متخصص آلمانی را در استخدام خود داشت، با آموزش کارگران ایرانی، شش نفر از آن‌ها را به وطن خود عودت داده و علاوه بر این یک کارگر ایرانی را نیز برای فراگیری تخصص به آلمان اعزام داشت. اولین آگهی تبلیغاتی این کارخانه در مهر همان سال در روزنامه‌ها منتشر شد. در این آگهی می‌خوانیم: «پس از پنج سال سعی و کوشش، کارخانه نساجی اصفهان موفق شده است که بهترین پارچه‌های گواردین، پالتویی، فانتزی، اسپورتی و پتوهای کرکی اعلا را مطابق بهترین پارچه‌های اعلای اروپا تهیه نماید.» براساس این آگهی کارخانه مذکور علاوه بر اصفهان در شهرهای تهران، شیراز، مشهد و رشت نمایندگی فروش داشته‌است. در سایر ولایات نیز بعضی از تجار به فروش محصولات این کارخانه مبادرت می‌کرده‌اند.
کارخانه وطن تا سال ۱۳۱۱ که حوادث دیگری در کشورمان و در اصفهان اتفاق افتاد، تنها مجتمع صنعتی مدرن شهر بود و در پی آن کارخانه‌های صنعتی دیگر یکی پس از دیگری سربرآوردند.
کارخانه در سال ۱۳۵۲ به شهرک صنعتی محمودآباد منتقل و زمین آن در هفت دست به قطعات کوچک تفکیک و فروخته شد. پس از انقلاب در سال ۱۳۵۷ اموال حاج محمدجعفر کازرونی مصادره و خودش به ساواکی بودن و عضویت حجتیه متهم شد و در سال ۱۳۵۸ اعضای گروه فرقان او را در مقابل مسجدی که خودش ساخته بود ترور کردند. در سال ۱۳۹۷ اخباری از توقف تولید و آستانه ورشکستگی این کارخانه منتشر شد.همشهری
ویلاچیدرو (به ایتالیایی: Villacidro) یک کومونه در ایتالیا است که در استان مدیو کامپیدانو واقع شده‌است.
ویلاچیدرو ۱۸۳٫۵۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۴٬۵۳۴ نفر جمعیت دارد و ۴۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خلیل کویکی (۱۳۴۴ در قصر شیرین - )، هنرمند نقاش و خوشنویس کرد است که آثاری در زمینۀ نقاشیخط خلق کرده‌است. وی دانش‌آموختۀ رشتۀ نقاشی در مقطع کارشناسی ارشد از دانشگاه هنر تهران است. وی هم‌اکنون در دانشگاه شریعتی تهران و چند مؤسسۀ آموزش عالی دیگر به تدریس نقاشی و خوشنویسی می‌پردازد. وی عضو انجمن هنرمندان نقاش ایران ،موسسه توسعه هنرهای تجسمی،عضو افتخاری هنرمندان بین المللی سیته پاریس، عضو انجمن خوشنویسان ایران،و هیئت تالیف کتب درسی است و همچنین در مسابقات و جشنواره‌های دانشجویان فنی حرفه‌ای سراسر کشور در سال ۱۳۸۹، جشنواره ملی تایپوگرافی امام رضا در سال‌های ۱۳۹۱ و ۱۳۹۲ و نیز در مسابقات خوارزمی به عنوان داور فعالیت کرده‌است.گالری خیال: خلیل کویک؛ بازدید در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۵.
تاکنون در بیش از 15 نمایشگاه انفرادی و بیش از 100 نمایشگاه گروهی شرکت کرده است:
خلیل کویکی در آثارش به مضامین عرفانی می‌پردازد و در بسیاری از تابلوهایش اشعار مولانا و حافظ را دستمایۀ کار خود قرار داده‌است.خبرگزاری ایسنا: توجه به مضامین عرفانی در نقاشی‌خط‌های «کویکی»؛ بازدید در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۵. وی در رابطه با نقاشیخط و نیز آثار خود چنین می‌گوید:
ویلافرانکا این لونیجونا (به ایتالیایی: Villafranca in Lunigiana) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ماسا-کارارا واقع شده‌است.
ویلافرانکا این لونیجونا ۲۹٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۸۱۹ نفر جمعیت دارد و ۱۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آتینا، لاتزیو (به ایتالیایی: Atina) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فروزینونه واقع شده‌است.
آتینا ۴۹۰ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۴۸۰ نفر جمعیت دارد.
طوفان گرمسیری ادوارد اولین طوفان از هشت طوفان به نام در ماه سپتامبر سال ۲۰۰۲ بود؛ که چنین طوفانی در اقیانوس اطلس شمالی برای هر ماه در زمان است.
طوفان گرمسیری پنجم از سال ۲۰۰۲ فصل طوفان اقیانوس اطلس است. طوفان اقیانوس اطلس ادوارد از تاریخ ۱ سپتامبر به یک طوفان گرمسیری از یک منطقه همرفت در ارتباط با یک جبهه سرد شرق فلوریدا توسعه یافته است. تحت فرمان جریان ضعیف، طوفان ادوارد زیر فشار در شمال و در غرب یک حلقه در جهت عقربه‌های ساعت اجرا کرد.
با وجود سطوح متوسط به قوی از برش باد، در تاریخ ۳ سپتامبر شدت طوفان به اوج خود به ۶۵ مایل در ساعت (۱۰۰ کیلومتر بر ساعت) رسید. در تاریخ ۵ ماه سپتامبر، طوفان ادوارد در شمال شرقی ایالت فلوریدا ریزش زمین ساخت، پس از عبور آن از دولت در تاریخ ۶ ماه سپتامبر به گردش بزرگتر از طوفان گرمسیری پری جذب شد.
طوفان گرمسیری ادوارد در سراسر فلوریدا، در بخش غربی دولت، بیش از ۷ اینچ(۱۷۵ میلیمتر) به بارش متوسط کاهش یافته است. هرچند ادوارد یک طوفان گرمسیری در خشکی بود، سرعت باد آن در امتداد مسیر طوفان بیش از نور زمین بود.
در این طوفان بارش باران در چند جاده باعث آبگرفتگی شد؛ با این حال هیچ تلفات جانی نداشت و آسیب حداقل بود.
آوستیس (به ایتالیایی: Austis) یک کومونه در ایتالیا است که در استان نیورو واقع شده‌است.
آوستیس ۵۰٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۸۸۱ نفر جمعیت دارد و ۷۳۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بانیاکاوالو (به ایتالیایی: Bagnacavallo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان راونا واقع شده‌است.
بانیاکاوالو ۷۹ کیلومترمربع مساحت و ۱۶٬۴۵۹ نفر جمعیت دارد و ۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر Strzyżów خواهرخواندهٔ بانیاکاوالو هست.
بالاو (به ایتالیایی: Ballao) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کالیاری واقع شده‌است.
بالاو ۴۶٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۹۰۷ نفر جمعیت دارد و ۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بارسا (کومونه) (به ایتالیایی: Baressa) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اریستانو واقع شده‌است.
بارسا ۱۲٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۷۴۶ نفر جمعیت دارد و ۱۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بونیتو، کامپانیا (به ایتالیایی: Bonito) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آولینو واقع شده‌است.
بونیتو ۱۸٫۶۲ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۵۴۰ نفر جمعیت دارد و ۴۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بروشانو (به ایتالیایی: Brusciano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ناپل واقع شده‌است.
بروشانو ۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۵٬۹۱۹ نفر جمعیت دارد و ۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بونیارا (به ایتالیایی: Bugnara) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لاکویلا واقع شده‌است.
بونیارا ۲۵٫۸۰ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۴۷ نفر جمعیت دارد و ۵۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گات‌سون (به کره‌ای: 갓세븐؛ به انگلیسی: GOT7) یک گروه موسیقی کی-پاپ است که در ژانویه ۲۰۱۴ و زیر نظر کمپانی موسیقی جی‌وای‌پی انترتینمنت آغاز به‌کار کرد و شامل ۷ عضو است: جی بی، مارک، جکسون، جین‌یونگ، یونگ‌جه، بم‌بم و یوگیوم.
این گروه در ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۱۴، اولین آلبوم چندآهنگه خود را با عنوان «» یا همان «Got It» ، منتشر کرد و در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۴، با انتشار تک‌آهنگ «» یا «Around The World»، فعالیت‌های خود را در ژاپن آغاز نمود. در این سال آلبوم «Got Love» و «Identify» را نیز منتشر کرد و عنوان «بهترین هنرمند نوظهور» را در از آنِ خود کرد و همچنین موفق به دریافت جوایز «هنرمند تازه‌کار» و «ستارهٔ حسن‌نیت چین»، در ۲۹امین شد.
در سال ۲۰۱۵ آلبوم «Just Right» را منتشر کرد و در سال ۲۰۱۶، سری آلبوم‌های «Flight Log» یا «دفتر پرواز» را منتشر کرد که شامل سه بخش اصلی یا سه آلبوم دیگر بود:
Departure - Turbulance - Arrival. دو آلبوم اول در سال ۲۰۱۶ و آلبوم آخر به همراه فعالیت‌های دیگر آن‌ها نظیر کامبک جی جی پروجکت و آلبوم ژاپنی «Turn Up» و تک آهنگ «My Swagger» و آلبوم «7for7» در سال ۲۰۱۷ منتشر شد.
سپس در سال ۲۰۱۸ فعالیت‌هایی ازجمله انتشار آلبوم «Eyes On You» با تایتل «Look» ، انتشار تک آهنگ «The New Era» و انتشار آلبوم «Present:You» با تایتل «Lullaby» داشت.
سپس ورژن دوم آلبوم به نام persent: you and me با تایتل miracle و سپس با آلبوم ژاپنی l won't let you go به کار خود ادامه دادند.
گات سون در سال ۲۰۱۹ با مینی آلبوم «spinning top» با تایتل «eclipse» به کار خود ادامه دادند، و موفقیت‌های جهانی بسیاری بدست آورد.
در ۲۰ آوریل، گات‌سون یازدهمین مینی آلبوم خود را با نام "" به همراه تک آهنگ اصلی خود، «Not By the Moon» منتشر کرد. آنها در روز اول ۱۵۹٬۰۹۸ نسخه و در هفته اول ۲۸۱٬۷۹۱ نسخه از آن فروختند، توانستند رکورد فروش روز اول و هفته اول خود را بشکنند. همچنین در جدول آلبوم‌های جهانی "بیلبورد" در شماره ۴ آغاز به کار کرد.
در تاریخ ۳۰ نوامبر، گات‌سون چهارمین آلبوم استودیویی خود را با نام "" به همراه تک آهنگ اصلی خود، «Last Piece» منتشر کرد. یک تک آهنگ پیش از انتشار، «Breath»، در ۲۳ نوامبر منتشر شد.
گروه در ۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۱، به‌دنبال اتمام قرارداد خود، جی‌وای‌پی اینترتینمنت را ترک کرد.
سینمای مغولستان () به صنعت فیلم در مغولستان اشاره دارد. این سینما به شدت تحت تاثیر سینمای روسیه بوده است. به شکلی که پیشرفت‌اش با توسعه سینمایی در باقی بخش‌های آسیا متفاوت است. احتمالاً اولین اجراهای سینماتوگرافیک در مغولستان به شکل خصوصی و برای شاهزاده توقز اوچیرین در پایتخت آن زمان، «اورگا» بین سال ۱۹۰۳ تا ۱۹۱۳ اتفاق افتاده است.
پس از انقلاب سوسیالیستی، حزب انقلابی مردم مغولستان در پنجمین کنگره حزب در ۱۹۲۵، بر آن شد تا از فیلم به عنوان ابزاری برای آموزش استفاده کند. از ۱۹۲۶، سینماهای سیار به همراه ابزارهای نمایش فیلم، فیلم‌های شوروی را برای مردم مغولستان پخش می‌کردند. اولین سالن سینمای ثابت به نام «ард» به معنای مردم در پایتخت اولان‌باتور در سال ۱۹۳۴ افتتاح شد. از فیلم‌های مطرح مغولستان می‌توان به "غار سگ زرد" و "داستان شتر گریان"، هردو اثر بیامباسورن داوا اشاره کرد.
درختان مرکبات درختان پرتقال، نارنگی، لیمو ترش، لیمو شیرین، گریپ فروت، نارنج (که به‌آن «پرتقال تلخ» هم می‌گویند) .آن‌ها درختانی نیمه‌گرمسیری هستند که از میوه، برگ، گل، پوست، یا ساقهٔ آن‌ها به طور گسترده‌ای استفاده می‌شود.https://npgsweb.ars-grin.gov/gringlobal/taxonomydetail.aspx?10782 USDA GRIN Taxonomy, retrieved 29 September 2015
درخت مرکبات یکی از فراورده‌های مهم کشاورزی است و از میوهٔ آبدار، و پوست معطر و شکوفه‌های آن در راه‌های مختلفی، به عنوان برگ و چوب درخت استفاده می‌شود.
از میوه های درختان مرکبات به عنوان مصارف خانگی و درمان برخی از بیماری ها استفاده میشوند.اغلب میوه های دسته مرکبات حاوی آنتی اکسیدان، فیبر و از منابع غنی از ریز مغذی ها هستند.
بیامباسورن داوا () متولد ۱۹۷۱ در اولان‌باتور، کارگردانی اهل مغولستان است که در کشور آلمان زندگی می‌کند. او بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸، در آکادمی فیلم اولان‌باتور تحصیل کرده است. سپس به عنوان مدیر و دستیار کارگردان در تلویزیون ملی مغولستان مشغول به کار بوده است. در سال ۲۰۰۰، او به مونیخ نقل مکان کرد تا در رشته فیلم مستند و علوم ارتباطات در دانشگاه فیلم و تلویزیون مونیخ، تحصیل کند. فیلم‌های او قصه‌هایی را از زندگی سنتی عشایر مغولستان بازگو می‌کند. فیلم او، داستان شتر گریان در سال ۲۰۰۵، نامزد دریافت جایزه اسکار شد.
حامد، نامی پسرانه و رایج در ایران و فرانسه است. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
صادق علی‌اکبرزاده (۱۳ شهریور ۱۳۱۱) بوکسور اهل ایران بوده است.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ در وزن ۵۱-۵۴ کیلوگرم (Bantamweight) شرکت کرده است، علی‌اکبرزاده در مرحله اول با قرعه استراحت روبه‌رو شد و در مرحله بعدی با شکست در برابر محمد نصیر بوکسور پاکستانی از مسابقات حذف شد.
علی‌اکبرزاده همچنین در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ در مرحله اول با شکست در برابر خوان فابیلا از کشور مکزیک از دور مسابقات کنار رفت.
علی بنی‌هاشمی (زاده ۱۶ فروردین ۱۳۱۳ - تهران) کشتی‌گیر اهل ایران بوده است.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ در وزن Bantamweight فرنگی شرکت کرده که پس از دو شکست از مسابقات حذف شد.
کاوشگر آکاتسوکی () یا کاوشگرِ آب و هوای ناهید یا Planet-C یک کاوشگر فضاییِ مدارگرد از سویِ آژانس کاوش‌های هوافضای ژاپن، برای بررسیِ جو ناهید است. آکاتسوکی، تنها مدارگردی است که اکنون در مدار ناهید است.
این کاوشگر در ۲۰ می ۲۰۱۰ به فضا فرستاده شد اما در تاریخِ ۶ دسامبر ۲۰۱۰ به دلیلِ خطایِ محاسباتی، در یک مدارِ خورشیدی قرار گرفت و از ورود به مدارِ ناهید ناکام مانده و در فضا سرگردان شد.
این کاوشگر در سال ۲۰۱۵ این شانس را یافت تا با نزدیکیِ دوباره با سیاره ناهید، بارِ دیگر شانسِ خود را برای قرارگرفتن در مدار این سیاره بیازماید.
سرانجام این فضاپیمای بدون سرنشین با موفقیت، رانشگرهای سیستمِ کمکیِ کنترل واکنش خود را برای ۲۰ دقیقه در ۷ دسامبر ۲۰۱۵ و ساعتِ ۲۳:۵۱ روشن کرد و توانست واردِ مدارِ ناهید شود. این مانور توسط مرکز فضایی یوسودا در ژاپن و مرکزِ شبکهٔ فضای دور دستِ کانبرا کنترل می‌شد.
هم اکنون این کاوشگر با ۵ دوربین به بررسی و فرستادنِ عکس از ناهید مشغول است.
سینمای سوئیس () به صنعت فیلم واقع در سوئیس اشاره دارد. از کارگردانان مشهور سوئیسی می‌توان به گزاویه کولر و ژان-لوک گدار (با اصالت سوئیسی) اشاره کرد. از بازیگران مشهور سوئیس می‌توان به اورزولا اندرس، برونو گانتس، مکس هافلر و ماکسیمیلیان شل اشاره کرد. جشنواره فیلم لوکارنو در سوئیس برگزار می‌شود.
میرزا احمدخان نصیرالدوله (۱۲۴۹خ رشت - ۱۳۰۹خ تهران) که نام خانوادگی بَدِر برگزید، از پیشگامان آموزش و پرورش مدرن در ایران و دولتمرد دوران قاجار و پهلوی است.
پدرش میرزا عبدالوهاب خان ابتدا نصیرالدوله لقب داشت و پس از آنکه در سال ۱۳۰۱ قمری (۱۲۶۲ یا ۱۲۶۳ خورشیدی) لقب آصف‌الدوله گرفت، لقب نصیرالدوله به میرزا احمدخان رسید. او در تهران بنا بر سنت رایج در آن زمان به فراگیری ادبیات فارسی، فقه، اصول، حکمت الهی و همچنین زبان فرانسه و علوم ریاضی پرداخت. در زمان ناصرالدین شاه به‌عنوان منشی دربار برگزیده شد و پس از قتل شاه به خدمت وزارت امور خارجه درآمد. از سال ۱۳۲۲ تا اواخر سال ۱۳۲۴ قمری (۱۲۸۵ خورشیدی)، پس از مأموریت میرزا جواد خان سعدالدوله سمت وزیر مختاری ایران را در بلژیک داشت و در کابینهٔ اول وثوق‌الدوله در اواخر ۱۳۳۴ قمری (اواسط ۱۲۹۵ خورشیدی) به مناسبت بستگی‌ با او (نصیرالدوله برادر زن وثوق‌الدوله بود) معاون و سپس کفیل (سرپرست) وزارت خارجه شد و در کابینهٔ دوم وثوق‌الدوله معروف به کابینهٔ قرار داد در سال ۱۲۹۷ خورشیدی به وزارت معارف رسید. وی هجدهمین وزیر معارف ایران بود.
'بَدِر مدتی نیز رئیس دیوان عالی تمیز (دیوان عالی کشور)دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، درایهٔ «بدر (نصیرالدوله)» بود و پس از روی کار آمدن رضا شاه در انتخابات دوره ششم مجلس شورای ملی، نامزد نمایندگی از سیرجان شد. انتخابات سیرجان در بهار ۱۳۰۵ متوقف و به پاییز موکول شد و در این بین، میرزا حسن‌خان مستوفی‌الممالک بدر را به کابینه خود برد و بار دیگر وزیر معارف کرد که تا بهمن آن سال در این سمت بود. همزمان با حضور بدر در وزارت معارف، انتخابات سیرجان هم برگزار شد. والی کرمان و خوانین اسفندیاری از بدر حمایت می‌کردند اما حاکم سیرجان حامی رقیب او، سید مصطفی کاظمی بود که در نهایت نام کاظمی به عنوان برنده اعلام و برای او اعتبارنامه صادر شد. اما مجلس اعتبارنامه کاظمی را در ۲۷ فروردین ۱۳۰۶ رد کرد و به جای او، در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۰۶ به نمایندگی بدر رأی داد و او که دیگر از وزارت معارف کنار رفته بود، بر کرسی نمایندگی سیرجان نشست.
اولین مؤسسهٔ تربیت معلم برای مدارس ابتدایی در زمان وزارت میرزا احمد خان نصیرالدوله با نام دارالمعلمین مرکزی در سال ۱۲۹۸ خورشیدی تأسیس شد. این مؤسسه در آغاز دو کلاس داشت، یکی کلاسهای ابتدایی و دیگری کلاسهای عالی. مقصود از کلاس ابتدایی، تربیت شاگردان برای تدریس در مدارس ابتدایی بود که بعدها دانشسرای مقدماتی جای آن را گرفت. کلاس عالی نیز جهت تربیت معلم برای دبیرستانها بود که در سالهای بعد دانشسرای عالی جایگزین آن شد. دارالمعلمات نیز که برای تربیت معلمان زن بود در زمان وزارت او تأسیس شد. همچنین مدرسهٔ موسیقی که تا آن زمان وجود نداشت. بدر همچنین نخستین دوره‌های آموزشی شبانه بزرگسالان (اکابر) را در اول مهر ۱۳۰۵ در ده مدرسه تهران با هشتصد دانش آموز دایر کرد.
نصیرالدوله مردی ادیب، خوش‌خط، کتاب‌دوست و متمول بود. تألیفات مهم او عبارتند از: رساله در هندسه، رساله در خواص اعداد، شرح حال حسین بن منصور حلاج، تاریخ نادرشاه افشار، ترجمه زمین یا معرفت‌الارض. http://nokhbegan.balande.com/Pages/view.aspx?PostID=6477 روستای نصیراباد بدر در شهریار نیز از موقوفات اوست. http://vista.ir/article/65536/میرزا-احمدخان-نصیرالدولهٔ-بَدِر
احمد بدر همچون پدرش به علت سکته درگذشت و در صحن عبدالعظیم به خاک سپرده شد. http://www.ir-psri.com/?page=ViewNews&NewsID=5417&cat=7 محمود بدر وزیر دارایی دوران رضاشاه و محمدرضا شاه پسر او بود.
دایره پیشگیری از بیماری‌های اپیدمیک و تصفیه آب () یگانی در ارتش امپراتوری ژاپن بود که از سال ۱۹۳۶ تا زمان انحلال آن در ۱۹۴۵ فعالیت داشت. با آنکه وظیفهٔ ظاهری آن پیشگیری از گسترش بیماری‌ها و پایش ذخایر آب بود، چندین واحد نظامی تابعهٔ آن، مأمورِ توسعهٔ سلاح‌های بیولوژیک بودند.『在満兵備充実ニ関スル意見』(April 23, 1936), a document addressed by Kwantung Army chief of staff Seishirō Itagaki to army general Yoshijirō Umezu. 「其三、在満部隊ノ新設及増強改編」の項目第二十三には「関東軍防疫部の新設増強予定計画の如く昭和十一年度に於いて急性伝染病の防疫対策実施および流行する不明疾患其他特種の調査研究 ならびに細菌戦準備の為関東軍防疫部を新設す 又在満部隊の増加等に伴い昭和十三年度の以降其一部を拡充す関東軍防疫部の駐屯地は哈爾賓附近とす」 بسیاری از این واحدهای تابعه، آزمایش‌های پزشکی بر روی انسان‌ها هم انجام می‌دادند.
این دایره به شکل زیر سازماندهی شده بود:
کتاب «واحدهای تسلیحات میکروبی» (細菌戦部隊) چاپ ۱۹۹۶، حاویِ اعترافاتی است که تمامی این واحدهای نظامی مشغول توسعهٔ سلاح‌های بیولوژیک بودند.「細菌戦部隊」 晩聲社 (1996/08). ISBN 489188259X
هر یک از این واحدها، به تجهیزات تصفیهٔ آب و کامیون‌هایی جهت انتقال آب به مناطقِ مورد نیاز مجهز بود. تجهیزات تصفیهٔ آب توسط «شیرو ایشی» از واحد ۷۳۱ طراحی شده بود.関亮 『軍医サンよもやま物語―軍医診療アラカルト』 光人社〈光人社NF文庫〉、1997年。
دره باشگل منطقه در نورستان است که مردم آن به زبان باشگلی یا کاتیزبان کاتی و مشخصات آن توسط Grjunberg, Aleksandr L. 1980. Naukaیا کاتویری صحبت می‌نمایند. زبان باشگلی از کلاس زبانهای هندواروپائی هندوایرانی هندوآریائی نورستانی می‌باشد. این زبان ۱۸۷۰۰گوینده داردبخش نفوس وبگاه زبانهای افغانستانکه ۱۵۰۰۰ آن در نورستان باقی در مناطق کنر لغمان بدخشان و پنجشیر زندگی دارند. مردمان قریه داوب ومندول، رامگل کولم کاتوی و پروک دره باشگل به لهجه کاتویری شرقی، مردمان منگول ساسکو گبلاگروم به لهجه مأموری، مردمان بره متال دره باشگل به لهجه کاتویری شرقی صحبت می‌نمایند. زبانهای کاتویری شرقی (جدیدی، رامگویری) و غربی خیلی باهم شباهت دارند؛ ولی زبان مامویری با کاتویری شباهت کم داشته ممکن در جمله زبان علیده حساب شوند. زبان دوم حصه غربی دره باشگل فارسی و حصه شرق آن پشتو می‌باشد.
سینمای امپراتوری روسیه () عموماً به سینمای روسیه در دوره سال‌های ۱۹۰۷ تا ۱۹۲۰ گفته می‌شود. در این دوره، زیرساختی قوی برای سینما به وجود آمد. در حدود ۲۷۰۰ فیلم در این سال‌ها ساخته شده که ۳۰۰ تای آن‌ها باقی‌مانده‌اند.
سینما در سال ۱۸۹۶، تنها چهار ماه پس از نمایش اولین فیلم تاریخ در پاریس، به روسیه رسید. اولین فیلم نمایش داده شده در امپراتوری روسیه، توسط برادران لومیر در مسکو و سنت پترزبورگ و در مه ۱۸۹۶ به نمایش درآمد. در همان ماه، اولین فیلم در روسیه، توسط فیلمبردار بومیر، کامیل کرف و از تاجگذاری نیکلای دوم در کاخ کرملین مسکو ضبط شد. اولین سالن نمایش ثابت در سنت پترزبورگ، خیابان نوسکی شماره ۴۶ و در سال ۱۸۹۶ افتتاح شد.
زبان وایگالی یا وایگَلی یا ویگلی (Waigali یا Kalasha-ala) زبانی در افغانستان است که در جنوب شرق نورستان و دره پیچ، مردمانی به آن سخن می‌گویند.سرزمین ما- ارژنگ زیبای قومی نوشته دانشمند افغانی صدیق رهپورطرزی در وبگاه افغان آسماعی. بازبینی ۷ آوریل ۲۰۲۰ ویگلی زبان حدود ۱۰٬۰۰۰ نفر از مردم کالاشا است که در دره ویگل واقع در ولایت نورستان افغانستان زندگی می‌کنند. نام بومی این زبان کالاشا-الا (زبان کالاشا) می‌باشد. در حقیقت ویگلی اشاره دارد به گویش مردم وی که در قسمت شمالی دره ویگل سکونت دارند و در شهر ویگل متمرکز شده‌اند.
ثریمر ، که با نام زحل XXX هم خوانده می‌شود، از قمرهای سیاره زحل است. این قمر در سال۲۰۰۰ توسط برت جیمز گلدمن و همکاران کشف شد؛ و با نام موقت اس/۲۰۰۰ اس ۷ نامگذاری شد. نام آن از یوتون غول یخی از اساطیر اسکاندیناوی گرفته شده‌است.
ثریمر حدود ۷ کیلومتر قطر دارد. با مدار متوسط ۲۰٬۸۱۰ مگامتر و دوره ۱۱۲۰٫۸۰۹ روز دور زحل می‌چرخد. این قمر ممکن است از قطعات متلاشی شده فوبه شکل گرفته‌باشد. انحراف آن ۱۷۵ درجه نسبت به دائرةالبروج و (۱۵۱ درجه نسبت به استوای زحل) است. حرکت این قمر رجوعی و خروج از مرکز مدار آن ۰٫۴۵۳ است.
منصور حضرتی (زاده ۲۶ فروردین ۱۳۱۱ - تهران) کشتی‌گیر اهل ایران بوده است.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ در وزن Middleweight فرنگی شرکت کرده که پس از سه شکست از مسابقات حذف شد.
وی از سال ۱۳۵۴ الی ۱۳۵۷ رئیس فدراسیون هاکی ایران بود.
فضل‌الله دهش (متولد ۶ اردیبهشت ۱۲۴۰ – درگذشت ۲ اردیبهشت ۱۳۳۸) ملقب به عطاءالملک در اصفهان چشم به جهان گشود. پدرش حاج محمدحسین شیرازی تاجر شیرازی بود. او که در سال ۱۳۰۰ اقدام به تأسیس اولین کارخانهٔ نساجی اصفهان کرد، چهار سال بعد تجهیزات نخستین کارخانه برق استان اصفهان را به ایران وارد کرد. این تجهیزات به وسیله گاری و با طی مسافت طولانی به اصفهان آورده شد و برای نخستین بار ساختمان‌های عالی‌قاپو و چهل‌ستون را با چراغ‌های رنگی چراغانی کرد. گفته می‌شود برای عبور لوازم و تجهیزات نخستین کارخانه برق از مسیرهای تنگ و باریک به اصفهان، در آن زمان مجبور شدند جاده ایجاد کنند و حتی در برخی مواقع پل احداث کنند و با سختی زیاد آن‌ها را به استان اصفهان حمل کنند. این آغاز ورود صنعت برق به اصفهان بود. همچنین با پیگیری دهش، برای اولین بار قانون حق تقدم در تأسیس چراغ برق در استان اصفهان ایران را با نام خود از مجلس شورای ملی آن زمان گرفت.