moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
روایت داستان به‌طوری است که در چندین مرحله مختلف با شخصیت‌های مختلف از نژادهای مختلف بازی می کنید. در ابتدا شما وظیفه بازی کردن به‌ عنوان «ثرال» را برعهده دارید و در ادامه بازی از دید نژاد انسان‌ها و شخصیت «آرتاس منتیل»روایت می‌شود.
ثرال یاترال فرمانده نژاد ارک‌ها است.
آرتاس منتیل پسر شاه تریناس پادشاه سرزمین «لرداران» که تنها امید زنده انسان‌هاست و برای نجات مردم سرزمینش تلاش می‌کند.
جاینا پراودمور از همرزمان آرتاس است.
در بازی شما یک ساختمان اصلی دارید و تعدادی کارگر، با کارگران چوب و طلا استخراج می‌کنید و با آن ساختمان دیگر می‌سازید. سربازان و قهرمانان را آموزش می‌دهید و با آن‌ها به اهداف و پایگاه‌های دشمن حمله و آنها را نابود می‌کنید. ساختمان و تجهیزات را ارتقا می‌دهید تا قدرت نیروها و ساختمان‌هایتان بیشتر شود و در اثر ضربه قدرتی زیاد برای دفاع و حمله داشته باشند. ارکان مهم این بازی: قهرمان، ساختمان‌ها، کارگر و سربازها.
قهرمان یک نیرو ویژه است که قدرت آن از بقیه سربازها بیشتر است و در واقع فرمانده سربازهای شما هستند. ویژگی‌های که همهٔ قهرمانان دارند این است که شش وسیله یا آیتم را جابه‌جا کنند. هر قهرمان چهار قدرتی دارند که هیچ سرباز یا قهرمان دیگری آن را ندارد. مثل قهرمانان انسان‌ها که قدرت‌هایی دارند که قهرمانان اورک‌ها آنها را ندارد. قهرمانان هر نژاد مساوی پول و منابع پرداخت می‌شود. یکی از ویژگی‌های قهرمانان این است اگر بمیرند می‌توان از همان ساختمان دوباره با همان لول ساخت اما با پول بیشتر.
قهرمانان به سه دسته تقسیم می‌شوند: قدرتی، سرعتی و باهوش. قهرمانان قدرتی خون یا جون آنها زیاد اما سرعت و مانای کمی دارند. بیشتر قهرمان معرف بخش داستانی در این دسته قرار دارند. قهرمانان سرعتی، خون متوسط و مانای کم دارند اما سرعت آنها بیشتر از بقیه قهرمانان هستند. قهرمانان باهوش خون و قدرت دفاعی کمی اما مانای زیادی دارند. معمولاً قدرت آنها خیلی مورد استفاده قرار می‌گیرند و به خاطره همین بازیکن‌ها از این قهرمان برای بخش چند نفر خیلی استفاده قرار می‌گیرند.
پارک ملی بختگان بخشی از منطقه حفاظت شده شهرستان نی‌ریز و شهرستان بختگان است. این پارک بخشی از شمال دریاچه بختگان و طشک را در بر می‌گیرد.
در واقع مجموعه حفاظتی بختگان دو بخش مجزا به نام پناهگاه حیات وحش بختگان و پارک ملی بختگان را شامل می‌گردد.
در خرداد ماه سال 96 با نصب دوربین تله‌ای بر روی یکی از چشمه‌های دائمی پارک ملی بختگان که محیط بانان احتمال وجود پلنگ را با توجه به علایم و آثار مشاهده شده همچون خراش بر روی درختان و رد پا  برای اولین بار  چند عکس از یک قلاده پلنگ ایرانی در ارتفاع ۲۶۰۰ متری این پارک ملی ثبت و ضبط شد .
پارک ملی بختگان در استان فارس ۱۶۰ هزار هکتار مساحت دارد. منطقه بختگان اولین بار در سال ۱۳۴۷ به عنوان منطقه حفاظت شده اعلام شد و سپس در سال ۱۳۵۴ به‌عنوان پناهگاه حیات وحش تصویب شد. در سال ۱۳۷۴ نیز بخشی از پناهگاه به‌عنوان پارک ملی بختگان اعلام گردید.
ویژگی‌های این پارک نظیر منطقه حفاظت شده بختگان است.
بخش دوم رسالهٔ روحی انارجانی بزرگ‌ترین نمونهٔ بازمانده از یکی از گویش‌های زبان پهلوی آذری به‌شمار می‌رود که بین سال‌های ۹۸۵ تا ۹۹۴ هجری تألیف شده‌است. این گویش با زبان آذری پهلوی تفاوت‌های فراوان دارد؛ ولی ریشهٔ آن به این زبان کهن بازمی‌گردد.محسنی، محمدرضا ۱۳۸۹: "پان‌ترکیسم، ایران و آذربایجان" انتشارات سمرقند، ص ۱۴۲.
رسالهٔ روحی انارجانی که به رساله زبان تبریزیان نیز مشهور است، دارای یک پیش‌گفتار، دو بخش و یک پایان‌نامه‌است.
تشه یو یا شی یو یا چی یو (به چینی: 蚩尤) در اساطیر چین، "خدای جنگ" است که جنگ او با هوانگ تی یا امپراتور زرد معروف است. برای مردمان همونگ (از اقوام چینی)، چی یو یا همان تشه یو از خردمندترین پادشاهان افسانه‌ای به شمار می‌آید. تشه یو، که تلفظ‌های متفاوتی دارد، می‌تواند به صورت یک عنوان یا لقب به کار برود، امّا در نزد مردمان همونگ، با تلفظی متفاوت، بیشتر در معنای واقعی کلمه و به مفهوم «پدربزرگ با عظمت» مورد استفاده واقع می‌شود.
همچنین گاهی تشه یو در اساطیر چین، به معنای "خدای باران" نیز، به کار رفته‌است. وی که از اخلاف شن نونگ Shennong محسوب می‌شود، که مخترع کشاورزی معرفی شده‌است.به لحاظ وضع ظاهری او را نیمی انسان و نیمی گاو نر توصیف کرده‌اند و گفته‌اند که او، جلوی سر خویش را با پوششی از آهن پوشانیده‌است یا اینکه اصلاً سر او از آهن ساخته شده‌است.
تشه یو یک غول است که نوشته‌های مربوط به او به هیچوجه با هم هماهنگی ندارد، اما همهٔ کارها و خصوصیات او دارای اهمیت بسیارند.چند نمونه از خصوصیات تشه یو را می‌توان به شرح ذیل ذکر نمود:
او شاخهای بسیار تیزی دارد. سرش از آهن و پیشانیش از جنس مس است. هنگام خواب موهایش همانند شمشیر یا نیزه راست می‌ایستد.اندام او، اندامی انسانی است امّا سمهایی شبیه سُم گاو دارد.او دارای چهار چشم، شش دست، هشت انگشت در هر دست و هشت انگشت در هر پا می‌باشد.
تشه یو خیلی زود بعنوان موجودی خاصّ و منحصربه‌فرد در اساطیر چین ظاهر شده‌است. چندی بعد از ظهور او سخن از هشتاد و یک یا هفتاد و دو برادر تشه یو نیز به میان آمده‌است.
نوشته‌اند که غذای تشه یو، شن و سنگ و آهن بوده‌است. او همچنین سلاح را اختراع کرد و اسلحه‌های بسیاری ساخت.مطالعهٔ دقیق متونی که این شخصیت را توصیف می‌کنند، نشان می‌دهد که او دارای یک طبیعت اسطوره‌ای ِ چندین لایه‌ای است که حتی تحلیل‌های سطحی آنها هم به توضیحات طولانی احتیاج دارند.
وی با وجود ظاهر غول آسایش، پسر یا نوادهٔ چن نونگ است. برخی هم او را وزیر چن نونگ دانسته‌اند. (چن نونگ، رب‌النوع زراعت بود که سری شبیه سر گاو داشت و آخرین نفر از سه موجود برتر و پیشرو هوانگ تی به شمار می‌آمد.)
تشه یو در اساطیر چین بعنوان خدای جنگ نیز معرفی می‌شود.
پرچم او در این کسوت یک نوع ستاره دنباله دار است که هرگاه در آسمان ظاهر می‌شود، خبر از اغتشاش‌های جنگی می‌دهد.
به تشه یو هم همچون هوانگ تی اختراع فنّ جنگ و جنگ‌افزار سازی را نسبت می‌دهند. با وجود اینکه وی در جنگ مغلوب شد، امّا مردم تا قرن ششم میلادی برای او هم مثل هوانگ تی در ایام جنگ قربانی هدیه می‌کردند.
ارتباط وی با جنگ و اسلحه سازی موقعیت او را بعنوان یک آهنگر آشکار می‌سازد. او همچنین برادر آهنگران نیز معرفی شده‌است، اما پوشیده نیست که شناخته شدن خود او بعنوان آهنگر شهرت بیشتری دارد. از دیگر سو، تشه یو یک رقاص یا یک نیزه انداز شاخدار است.
تشه یو استاد جنگیدن با شاخ بود. البته ظاهراً (و بر اساس تحقیقات گرانه) روش زورآزمایی چنین بود که قبل از ورود به صحنهٔ اصلی کارزار، یک جنگ تن به تن جهت تعیین لیاقت‌ها و مشخص کردن سلسله مراتب (تعیین سطح مبارزه) ترتیب می‌یافت.
نبرد تشه یو با هوانگ تی یا همان امپراتور زرد، یکی از مشهورترین داستانهای حماسی در اساطیر چین و برخی کشورهای دیگر (از جمله کره) محسوب می‌شود، که به نبرد تشولو (جنگ ژولو) معروف است.
گیرمو فاریناس زاده ۳ ژانویه ۱۹۶۲ روانشناس اهل کوبا، روزنامه‌نگار مستقل و مخالف حکومت کمونیستی کوبا است.http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Special:Cite&page=Guillermo_Fariñas&id=371894808
فاریناس در اعتراض به سیاست‌های دولت کمونیستی کوبا حدود ۲۳ بار اعتصاب غذا کرده‌است.
گیرمو فاریناس از ۲۴ فوریه ۲۰۱۰ در اعتراض به مرگ اورلاندو زاپاتا یکی دیگر از ناراضیان سیاسی که در اثر اعتصاب غذا جان خود را ازدست داد، اعتصاب غذا کرده بود.BBC فارسی - جهان - اعتصاب غذا جان مخالف سرشناس کوبایی را تهدید می‌کند
پس از اعلام خبر آزادی ۵۲ زندانی سیاسی از سوی دولت کوبا، فاریناس به اعتصاب غذای خود پایان داد. او به مدت ۱۳۰ روز از خوردن غذا خودداری کرد و به شدت ضعیف شده و در آستانه مرگ بود.BBC فارسی - جهان - دگراندیش کوبایی به اعتصاب غذای خود پایان داد
در سال ۲۰۰۶ او در اعتراض به سانسور اینترنت در کوبا، به مدت ۷ ماه اعتصاب غذا کرد و در پاییز این سال اعتصاب غذای خود را به دلیل مشکلات جدی که برای سلامتی‌اش پیش آمد، شکست. کار او مورد توجه جهانی قرار گرفت و گزارش‌گران بدون مرز، جایزه آزادی سایبر را در سال ۲۰۰۶ به او داد.
دولت کوبا داشتن زندانی سیاسی را رد کرده و می گوید که افراد زندانی مزدوران آمریکا هستند که در ازای گرفتن پول می خواهند نظام سیاسی کشور کوبا را به خطر بیندازند.
در اقدامی غیرمتعارف از سوی دولت کوبا، اخبار مربوط به وضعیت جسمی این فعال سیاسی در روزنامه گرانما، روزنامه رسمی حزب کمونیست کوبا منتشر شده‌است.
از ناراضیان کوبایی معمولاً در جراید دولتی نام برده نمی‌شود ولی هدف از مقاله روز شنبه نشریه گرانما ظاهراً این بوده که اگر گیرمو فاریناس در اثر اعتصاب غذا در گذشت بتوان از انتقادات بین‌المللی جلوگیری کرد.
رحیم مهریار در سال ۱۳۳۵ در جاده میوند شهر کابل در یک خانواده روشنفکر و متوسط الحال متولد گردید. او در سال ۱۳۵۲ از لیسه حبیبیه فارغ‌التحصیل گردید. رحیم مهریار تقریباً سی سال در دنیای هنر کار کرد. و از سن دوازده سالگی به آواز خوانی آغاز نمود. او با خانم پرستو، آواز خوان پر آوازه افغانستان، ازدواج کرده بود. مهریار داری ۳ دختر و یک پسر می‌باشد. دو تن از دختران او عروسی کرده‌اند و یک پسر و یک دختر سرگرم تحصیل هستند.
او از مدت ۳۰ سال به این طرف به آواز خوانی ادامه داده بود. او در کنسرتهای مکاتب سهم می‌گرفت سرانجام در سال ۱۳۵۲ لیسه حبیبیه به منظور تجلیل از ۲۶ سرطان (تیر) کنسرت به رهبری مسعور جمال اجرا نمود که در این کنسرت مهریار و احمد مرید خوب درخشیدند و با کمک مسعور جمال هر دو به رادیو راه یافتند. اولین اثر مهریار آهنگ زبان پشتو بنام "سحر ماشامم دی اوشکی تویو مه" بود. پس از این آهنگ در کنسرت کابل ننداری آهنگ "امشب ببزم دل" را سرود که تعداد علاقه‌مندان ان چندین مراتب زیاد شده بود. مهریار یکی از هنرمندانی بود که از وی یکصد و چهل و پنج آهنگ تنهایی و دوگانه با خانم پرستو در آرشیو رادیو تلویزیون افغانستان باقی‌مانده‌است. او در چندین جشنواره موسیقی، از جمله جشنواره هلند شرکت نمود و در این جشنواره در میان شرکت کنندگانی از ۲۳ کشور، او برنده جایزه شد. مهریار و همسرش پرستو کنسرتی را در تابستان سال ۱۳۸۸ به منظور کمک به کودکان افغانستان در شهر بن اجرا نمودند که کنسرت نامبرده تحت حمایت صدراعظم آلمان آنگلا مرکل اجرا کردیده بود.
مهریار و خانواده اش مدت ۲۰ سال در کشور آلمان شهر هانوهر زندگی کردند. وی را دوری از وطن به مریضی سرطان کبد مبتلا کرد. سرانجام او در تاریخ چهارشنبه ۲ سرطان ۱۳۸۹ خورشیدی برابر با ۲۳ ژوئن ۲۰۱۰ (میلادی) درگذشت و چند ماه پس از مرگ وی، همسرش پرستو، به افغانستان بازگشت.
مردی که می‌خندد نام رمانی از ویکتور هوگو نویسنده و شاعر فرانسوی است. ویکتور هوگو این رمان را در بروکسل نوشت و آن را در آوریل سال ۱۸۶۹ منتشر کرد. داستان کتاب در اوائل قرن هجدهم و در انگلستان روی می‌دهد.
کتاب روایت زندگی بسیار غم‌انگیز کودکی به نام جوئین پلین است که از بدو تولد بی خانمان می‌شود و هیچگاه خانواده خود را ندیده‌است، او توسط کومپراچیکوها (خریداران بچه) خریداری شده و در ۱۰ سالگی از آن‌ها جدا می‌شود، جوئین پلین طبق اتفاقاتی که در خلال داستان رخ می‌دهد جان یک دختر بچه یک سالهٔ نابینا را نجات می‌دهد (البته آن دختر بچه مادرزاد نابینا نبوده‌است بلکه در یک سالگی بر اثر سرما نابینا می‌شود.جوئین پرین پس از اینکه کومپراچیکوها وی را در ساحل پرتلند جا گذاشته و خودشان فرار می کنند در میان برف و سرما و بدون هدف به راه خود برای یافتن سرپناهی ادامه می دهد. در میانه راه و در شب هنگام، به جسد زنی برخورد می کند که طفلی در آغوش دارد. سرما باعث مرگ مادر و نابینایی دختر بچه وی می گردد). سپس جوئین پلین همراه با آن دختر بچه که اکنون او نیز بی‌خانمان است، نزد یک مرد تنها به نام اورسوس بزرگ می‌شوند و به خاطر قیافهٔ زشت و مضحک جوئین پلین که بسیار برای اجرای نمایش خوب و مناسب است و مردم را به خنده می‌اندازد به اجرای نمایش در شهرها می‌پردازند. اصل داستان نیز در مورد عشق جوئین پلین و آن دخترک که دئا نام دارد، می‌باشد،در اواخر داستان مشخص می‌شود که قیافه زشت جوئین پلین نیز که گویی همیشه بر آن لبخند نقش بسته‌است به دلیل جراحی است که کسانی که با پدر وی دشمنی داشته‌اند روی آن انجام داده‌اند، پدر جوئین پلین از اشخاص بزرگ کشور و از لردهای انگلستان بوده و جوئین پلین نام اصلی خود را که «لرد کلانچارلی» است بازمی‌یابد و می‌فهمد که یک لرد است و زمین‌ها و کاخ‌های بسیاری از آن اوست و این دست سرنوشت بوده که تاکنون او را اینگونه همراه با سختی و بدبختی بار آورده‌است. اما سرانجام عشق "جوئین پلین" و "دئا" نیز بسیار ناراحت‌کننده و دردناک است.در انتهای داستان ، دئا به علت دور افتادن از جوئین پرین بیمار شده و دچار ضعف و هذیان‌گویی می شود.در همان زمان جوئین پرین که تصور می‌کرد اورسوس و بقیه، خانه خود را ترک کرده اند و وی تنها مانده به فکر خودکشی می افتد.در لحظه ای که می خواست تصمیم خود را عملی کند ، هومر گرگ اورسوس جوئین پلین را پیدا کرده و او را به نزد دئا می برد. با رسیدن جوئین ، حال دئا بهتر نشده و در نهایت می میرد. جوئین پلین نیز پس از مشاهده مرگ معشوق خود ، خود را به دریا انداخته و خودکشی می کند.
ویکتور هوگو، با تفسیر ناکامی "مردی که می‌خندد"، خود می‌گوید که «خواسته‌ام از رمان سوءاستفاده کنم و آن را به صورت حماسه درآورم».
شخصیت ابرشرور جوکر در سری کتاب های مصور بتمن، از روی همین اثر الهام‌گرفته شده است.
پانوز یک شرکت خودروسازی آمریکایی است که در سال ۱۹۸۹ توسط دنی پانوز تأسیس شده‌است.
هم اکنون تولیدات این شرکت پانوز رودستر، ای آی وی رودستر و پانوز اسپرنت هستند.از سال ۱۹۹۷ خودروهای پانوز شرکت در مسابقات مختلف را در جهان آغاز کردند.
خالد ضیا اوشاکلی‌گیل از پیشگامان داستان‌نویسی ادبیات نوین ترکیه‌است.
شعر منثور او به نام عشقیمین مزاری(مزار عشقم) سرآغاز دورانی نو در ادبیات ترکی بود. او در سال ۱۸۸۶ روزنامه‌ای به نام خدمت بنیاد کرد. پس از سال ۱۸۹۶، نوشته‌های او در روزنامه ادبی ترکی «ثروت فنون» (Servet-i fünûn) که به کاربرد سبک‌های ادبی اروپایی معروف بود به چاپ می‌رسید.
پس از آنکه رمان «زندگی‌های گسیخته» (Kırık Hayatlar) خالد ضیا در سال ۱۹۰۱ توسط دولت عثمانی سانسور شد، او از انتشار رمان خودداری کرد تا اینکه این رمان در سال ۱۹۲۳ و پس از بنیاد شدن جمهوری ترکیه امروزی، به چاپ رسید.
از کتاب‌های معروف دیگر او می‌توان به ماوی و سیاه، عشق ممنوع و نسل آخر اشاره کرد.
در اواخر عمر او پسرش خودکشی کرد. تلخی این ماجرا تا ۲۷ مارس ۱۹۴۵ تا واپسین دم همراه او بود.
خالد ضیا در سال ۱۸۶۶ در استانبول به دنیا آمد. نسبش به خاندان‌های قدیمی حلواچی‌زاده‌ها میرسید که از اوشاک در استان اوشاک در آناتولی غربی به ازمیر مهاجرت کرده بودند. دوران کودکی او مصادف با دوران تنظیمات و مشروطیت اول بود. از آنجا که پدرش در کنار علاقه به صوفی‌گری، به شیوه زندگی غربی نیز گرایش داشت، خالد خواندن و نوشتن را بنا بر اصول جدید آموخت و در مدرسه رشدیه (دبیرستان) نظامی فاتح استانبول ادامه تحصیل داد. او از همان کودکی به مطالعهٔ کتاب‌های داستانی و نمایشنامه‌ها از جمله کارهای نامق کمال، رجائی‌زاده محمود اکرم و ترجمهٔ هرنانی کارهای ویکتور هوگو پرداخت. در ماه مارس ۱۸۷۸ خانواده‌اش به ازمیر مهاجرت کردند و در همان جا به تحصیل ادامه داد. او در ازمیر زیر نظر پدربزرگش حاجی‌علی افندی که مردی معتبر و صاحب نفوذ در شهر بود بزرگ شد. در ازمیر با زبان فرانسه آشنا شد و پس از آن که پدربزرگش او را به مدرسهٔ راهبان کاتولیک ارمنی ازمیر فرستاد طی سه سال علاوه بر تکمیل فرانسوی به آموختن آلمانی و ایتالیایی نیز پرداخت. این آشنایی با زبان‌های اروپایی منجر به آشنایی او با فرهنگ غربی هم شد. او در این زمان شروع به ترجمهٔ مطالب علمی در نشریهٔ خزینه اوراق پرداخت. در آخرین سال تحصیل نخستین شعر منثورش را با نام عشقیمین مزاری(مزارِ عشقم) در روزنامهٔ معروف ترجمان حقیقت دراستانبول در آوریل ۱۸۸۴ به چاپ رسید. این شعر سرآغاز نوع ادبی تازه‌ای در ادبیات ترکی است.
خالد ضیا پس از فارغ‌التحصیل شدن مدتی نزد پدرش کار کرد. سپس در بانک عثمانی ازمیر مشغول به کار شد و هم‌زمان به تدریس فرانسه در مدارس ازمیر پرداخت و به فعالیت‌های ادبی خود نیز ادامه داد. این کارها شامل انتشار دوازده شماره از مجلهٔ نوروز(اولین مجلهٔ ادبی ازمیر) و انتشار روزنامهٔ خدمت (نوامبر ۱۸۸۶) به همراهی جمعی از دوستانش بود. او در مجلهٔ نوروز ترجمه‌هایش از نویسندگان فرانسوی را منتشر می‌کرد. روزنامهٔ خدمت آغاز دورهٔ ادبی تازه‌ای برای خالد ضیا بود. او رمان‌ها، اشعار منثور، مقالات ادبی و مطالب علمی بسیاری را در این روزنامه منتشر کرد. در همین دوره متون درسی‌اش در مدرسه‌ها و بعضی دیگر از آثارش به شکل کتاب چاپ شدند و زبان انگلیسی را از معلمی خصوصی آموخت.
در مارس ۱۸۹۳ برای استخدام در ادارهٔ رژی به استانبول رفت. کار جدید علاوه بر تأمین درآمد کافی او را با محافل ادبی و اهل قلم آشنا کرد و فرصت زیادی برای خواندن و نوشتن در اختیارش گذاشت. در این دوره داستان‌ها و نوشته‌هایش در مجله‌های ثروت فنون و مکتب منتشر می‌شد. با دورهٔ جدید انتشار مجلهٔ ثروت فنون بنا بر توصیهٔ رجائی اکرم به همکاری با آن‌ها پرداخت و رمان‌های ماوی و سیاه، عشق ممنوع و قیزیق حیاتلار را به صورت پاورقی به چاپ رسانید. انتشار این رمان‌ها موجب شهرت او شد به حدی که خالد ضیا از پایه‌های جریان نوگرایی در ادبیات ترکی به‌شمار می‌آید.
هنگامی که ثروت فنون توقیف شد خالد ضیا نیز مانند اکثر نویسندگان ثروت فنون از نوشتن دست کشید. این دوره تا مشروطیت دوم در تابستان ۱۹۰۸ ادامه یافت. پس از این ماجرا او ارتقای شغلی یافت، به درجهٔ کمیسر رژی رسید ،به تدریس ادبیات اروپایی و فلسفهٔ زیباشناسی در دانشگاه استانبول، نوشتن در زمینه‌های مختلف در مطبوعات استانبول و انتشار آخرین رمان خود نسل آخر پرداخت.
خالد ضیا پس از خلع سلطان عبدالحمید به جمعیت اتحاد و ترقی پیوست و از طرف آنان به ریاست دفتر سلطان جدید، محمد رشاد برگزیده شد. در ژوئیهٔ ۱۹۱۲ از سمت خود برکنار شد و به به خاطر انتقادهایی که از او میشد از مجلس اعیان نیز استعفا داد و به دانشگاه برگشت. سپس به ریاست مجلس اداری انحصار توتونی(شکل جدید رژی) برگزیده شد و در نهادهایی مثل کمیسیون اصلاحات علمی، هیئت ادبی دارالبدایع، جمعیت عمومی بلدیه و مجلس عمومی ولایت عضویت داشت. در هیئت ادبی دارالبدایع سه نمایشنامه نوشت که هرسه هم در استانبول به اجرا در آمدند هم به صورت کتاب به چاپ رسیدند. در دوران جنگ جهانی اول بارها برای مأموریت یا معالجه به اروپا سفر کرد و در زمان برافتادن اتحاد و ترقی و روی کار آمدن جمهوری به نوشتن مقاله و داستان در مجلات و انتشار چند کتاب پرداخت.
خالد در دورهٔ جمهوری همچنان به همکاری با مطبوعات پرداخت. علاوه بر مقاله‌ها و داستان‌ها خاطراتش را به صورت پاورقی منتشر کرد و با شروع تغییر الفبا در ۱۹۲۸ بعضی از آثار قدیمی خود را به زبانی ساده‌تر و قابل فهم برای نسل جدید بازنویسی کرد. سال‌های پایانی عمر او به خاطر اتفاقات ناخوشایندی چون خودکشی پسرش به تلخی سپری شدند. خالد ضیا در روز ۲۷ مارس ۱۹۴۵ درگذشت.
داستان‌های کوتاه
نمایش‌نامه‌ها
چامه‌ها
نوشتارها
نبرد تشولو یا جنگ ژولو (به چینی سنتی: 涿鹿 之 战 یا به چینی ساده شده : 涿鹿 之 战) دومین جنگ بزرگ در تاریخ چین می‌باشد که شرح آن در کتاب ثبتیات مورخ بزرگ (معروف به شیجی) ثبت شده‌است. این جنگ [اسطوره‌ای] در قرن ۲۶ پیش از میلاد میان امپراتور زرد (هوانگ دی) و چی یو یا همان تشه یو درگرفت. محل وقوع نبرد ژولو را در حوالی مرز امروزی میان هبئی و لیائونینگ ارزیابی می‌کنند.
اعتبار و اهمیت این حماسه کهن چینی بیشتر در این است که پیروزی امپراتور زرد در این نبرد، اغلب به عنوان سرآغاز شکل‌گیری و ایجاد تمدن چین در نظر گرفته می‌شود.هر چند که باید توجه داشت که تقریباً همه چیز در مورد این نبرد، با توجه به مدت زمان درازی که از ظهور آن می‌گذرد، افسانه ای است .
تشه یو به هوانگ تی (که در بعضی متون، از وی به عنوان سلطان زرد نام می‌برند و برخی دیگر او را حاکم برتر می‌خوانند)، حمله برد و او را تا دشت تشو-لو[=ژولو] که در هوپی[=هوبئی] واقع بود، تعقیب نمود و در آنجا کشتار بزرگی آغاز شد.
در سپاه هوانگ تی، خرس‌های خاکستری و سیاه، یوزپلنگ، ببر و سایر حیوانات درنده حاضر بودند، امّا سپاه تشه یو از اهریمنان تشکیل می‌شد. بر اساس روایتی دیگر، سپاه هوانگ تی در این جنگ عرابه در اختیار داشت و در عوض سپاه دشمن او(سپاه تشه یو)، تعداد زیادی سوارکار به همراه داشت.
تشه یو بوسیلهٔ جادو، مه غلیظی ایجاد کرد که سپاه هوانگ تی را در بر گرفت، امّا همین جریان سبب شد که هوانگ تی چاره‌ای بیندیشد و برای خروج از مه و جهتیابی، قطب نما را اختراع کند. هوانگ تی به افرادش فرمان داد تا در شیپورها طوری بدمند که صدای اژدها از آن‌ها خارج شود. ناگهان بر اثر صدای شیپورها، هیاهوی وحشتناک و جادوشکنی برپا شد که سپاه تشه یو را به فرار واداشت.
سپس هوانگ تی اژدهای بالدار را به یاری خواند و او آب‌ها را ذخیره کرد. امّا تشه یو، فرمانروای بادها و رب‌النوع باران را به میدان جنگ روانه کرد و آن‌ها اژدهای بالدار را شکست دادند. هوانگ تی به عنوان آخرین وسیلهٔ نجات، دوشیزه‌ای را که دختر او به‌شمار می‌آمد و پا نامیده می‌شد را، از آسمان فراخواند و پا، (که نامش به مفهوم خشکی می‌باشد)، در یک لحظه بر فرمانروایان باد و باران غلبه کرد و بدین ترتیب باد و باران را متوقف ساخت.
بدین ترتیب تشه یو مغلوب شد و پس از شکست، اعدام گردید. دربارهٔ نحوهٔ اعدام تشه یو روایاتی در دست است که بیان می‌کنند این اژدهای بالدار بود که مأموریت یافت سر تشه یو را قطع کند. پس از این که سر تشه یو قطع شد، وی با بدن بی سر، مسافتی دیگر هم دوید و آن گاه بر زمین افتاد. به همین دلیل هم هست که برای تشه یو، دو قبر در نظر گرفته‌اند [یکی محل جدا شدن سر او از بدنش و دیگری محلی که بدن بدون سر او بر زمین افتاد.]
امّا دوشیزه پا، بعد از پیروزی خود، بدلایلی ناشناخته هرگز نتوانست به آسمان باز گردد، پس در زمین ماند و همچنان به توسعهٔ خشکی‌ها ادامه داد.[چنانکه آمد، پا اصلاً به معنای خشکی است.] امّا بر اثر توسعهٔ بی رویهٔ خشکی‌ها، مردمان بسیاری از بین رفتند. پس هوانگ تی ناچار شد که پا را نیز به شمال و به آن سوی آب‌های سرخ تبعید کند. به جائی که او، بدون دردسر آرام گیرد.
به همین ترتیب، اژدها هم نتوانست بازگردد. او به زیر زمین رفت و باعث بروز دوره‌های خشکسالی گردید.
این که پیروزی هوانگ تی در این نبرد جنبهٔ نظامی دارد یا آئینی؟ و اینکه این پیروزی به یک جنگ عمومی و همه گیر پاسخ می‌دهد یا به یک نبرد تن به تن یا حتی یک مراسم تشریفاتی یا یک بازی، مواردی هستند که به روشنی قابل ارزیابی نیستند، امّا آنچه جالب توجه و مهم است این است که به هر حال پیروزی به تنهایی کفایت نمی‌کند و این پیروزی با اعدام طرف مغلوب یا با یک تبعید کامل می‌شود و عنصر اصلی و نهایی در تمامی این روندها، آنطور که اسطوره‌شناس و چین‌شناس مشهور، "گرانه" می‌گوید، به قدرت رسیدن یک نظم جدید است.
الفبای فرانسوی، متشکل از ۲۶ حرف از الفبای لاتین، هم بزرگ و هم کوچک، به همراه پنج دایکریتیک و دو حرف ترکیبی است.
علائم دایکریتیک عمده عبارت‌اند از: اکسان اِگو (´)، اکسان گغَو (`) و اکسان سیغْکُنْفْلِکْس (ˆ)، تغِما (¨)، و سدیی(دندانه زیر حرف ç)c)). دایکتریتیک‌ها هیچ تأثیری بر ترتیب ابتدایی الفبایی ندارند.
منظور از میانگیر یا بافر ممکن است یکی از این موارد باشد:
سکینه محمدی آشتیانی (متولد ۱۳۴۶) نام خانمی است که در یکی از دادگاه‌های کیفری ایران متهم به زنای محصنه و نیز معاونت در قتل همسرش محکوم به اعدام شده بود که در دادگاه تجدید نظر حکم به ۱۰سال زندان تغییر یافت و در سال ۲۰۱۴ آزاد شد.
سکینه محمدی آشتیانی همسر ابراهیم قادر زاده دارای دو فرزند به نام‌های فریده و سجاد است.کمپین نجات سکینه محمدی آشتیانیزن ایرانی در جمع تولیدکنندگان تلویزیونی "پرس تی‌وی" پسر وی به جرم مصاحبه جنجالی دربارهٔ پرونده مادرش با دو خبرنگار آلمانی مدتی در بازداشت بود که بعد با وثیقه آزاد شد.صرف شام سکینه آشتیانی در خارج از زندان با حضور خبرنگاران خارجی "العربیه"
او پس از قتل همسرش ابراهیم قادر زاده به جرم همکاری با فردی به نام عیسی طاهری در قتل همسرش و نیز زنای محصنه دستگیر شد.
سکینه محمدی آشتیانی به اتهام انجام زنای محصنه، به سنگسار محکوم شد.
سکینه در تاریخ ۱۳۸۵/۲/۲۵ بر اساس حکم صادره از شعبه ۱۰۱ دادگاه جزایی آذربایجان شرقی با شماره ۱۱۴–۸۵/۲/۲۷ به اتهام شرکت در قتل همسرش و داشتن رابطه نامشروع با آقایان ناصر و سیدعلی به تحمل نود و نه ضربه شلاق تعزیری محکوم می‌شود.رادیو زمانه | خارج از سیاست | زنان | سکینه محمدی در آستانه سنگسار
حکم صادره پس از قطعیت به اجرای احکام ارسال و مجازات اجرا می‌شود. در تاریخ ۱۳۸۵/۶/۱۹ موضوع پرونده در شعبه ششم دادگاه کیفری استان آذربایجان شرقی، مجدداً به تبع یک پرونده قتل، رسیدگی می‌شود.
قضات شعبه ششم دادگاه کیفری استان، این بار اتهام زنای محصنه را به سکینه نسبت داده و بدون آنکه دلایل اثبات دعوی دربارهٔ این اتهام، بر مجرمیت سکینه طبق ماده ۸۳ به بعد قانون مجازات اسلامی وجود داشته باشد و علی‌رغم انکار وی در آخرین جلسه دادرسی و دفاع خود مبنی بر اینکه تمام مطالب گذشته را به دروغ عنوان کرده بود، دادگاه صرفاً با استناد به «علم قاضی» حکم به سنگسار این زن صادر می‌کند.
محمد مصطفایی وکیل ایرانی وکالت این زن را در زندان تبریز به عهده می‌گیرد. محمد مصطفایی برای اولین بار موضوع بی گناهی پرونده سکینه محمدی را در وبسایتش به نام مدافع منتشر می‌نماید.http://www.modafe.com/NewsDetail.aspx?Id=407 پس از انتشار این موضوع توجه جهانیان به این پرونده خاص جلب می‌گردد.
وزیر امور خارجه بریتانیا حکم سنگسار سکینه محمدی را «قرون وسطایی» توصیف کرد و گفت اجرای آن باعث ایجاد «نفرت و انزجار» در جهان خواهد شد.
سخنگوی وزارت خارجه آمریکا این حکم را به عنوان «مرگ همراه با شکنجه»، یک اقدام وحشیانه خواند و آن را محکوم کرد.
پیش از این کشورهای نروژ و فرانسه نیز این حکم مقامات ایرانی دربارهٔ سکینه محمدی را محکوم کرده بودند. لولا داسیلوا رئیس‌جمهور برزیل از ایران تقاضا کرد که اجازه دهد وی به برزیل پناهنده شود ولی ایران این درخواست را رد کرد. پس از این رئیس‌جمهور برزیل اعلام کرد که اعدام وی از نظر انسانی قابل قبول نیست.Após recusa do governo do Irã, Lula repete oferta de asilo a iraniana condenada à morte
دیلما روسف رئیس‌جمهور منتخب برزیل نیز ضمن مخالفت با اعدام سکینه محمدی آشتیانی، حکم سنگسار را بربریت خواند. بیش از هشتاد تن از هنرمندان و شخصیت‌های سیاسی، فرهنگی، هنری و علمی جهان در نامه سرگشاده‌ای که در روزنامه تایمز لندن چاپ شد از آیت الله خامنه‌ای، رهبر حکومت جمهوری اسلامی و محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور ایران خواستند که آشتیانی را از زندان آزاد کنند.درخواست شخصیتهای فرهنگی و سیاسی جهان برای آزادی سکینه آشتیانی
فعالیت‌های مدنی و حقوق بشری برای آزادی سکینه محمدی از این جهت مورد نقد قرار گرفته که این کمپین‌ها همدست مرد او را رها کرده‌اند و در مواردی تلاش کرده‌اند او را تنها قاتل همسر سکینه محمدی معرفی کنند.Shahghasemi, E. (October 26, 2016). Human Rights against Human Rights: Sexism in Human Rights Discourse for Sakineh Mohammadi. Society, 53(6), 614-618.
در پی بالا گرفتن اعتراض‌های جهانی نسبت به سنگسار محمدی آشتیانی ستاد حقوق بشر قوه قضائیه ایران اعلام کرد در مورد این پرونده راهکارهای ویژه را در نظر خواهد گرفت که به احتمال زیاد منظور این کمیته امکان عفو رهبری بوده‌است.ایران در مورد زن محکوم به سنگسار تدابیر 'ویژه' به کار می‌گیرد سجاد پسر سکینه آشتیانی خطاب به خبرنگاران گفت: «مادرمان مقصر است اما ما پدرمان را از دست دادیم و نمی‌خواهیم مادرمان را هم از دست بدهیم.»پسر سکینه محمدی آشتیانی خواهان لغو حکم سنگسار او شد "خبرگزاری سرخط" و در نهایت به حکم دادگاه سکینه محمدی آزاد شد.
یینگ لانگ یا اژدهای بالدار(به چینی ساده شده: 龙 应؛ به چینی سنتی: 龙 应؛ به پین یین: yìnglóng؛ به وید جایلز: ying-lung؛ در اصل به معنای "اژدهای پاسخگو")، در اسطوره‌های چین باستان، اژدهایی بالدار است، که رب‌النوع باران به شمار می‌آید.
آب‌ستاره‌سانان (Callitrichales) یکی از راسته‌های گیاهان است.
این راسته از سوی برخی گروه‌های زیست‌شناسی به رسمیت شناخته نشده‌است.
افراسانان (Sapindales) یکی از راسته‌های گیاهان گل‌دار است. از اعضای مشهور این راسته می‌توان به مرکبات، افرا، انبه، بادام هندی و پسته اشاره نمود.
نام‌های دیگر آن ناترک‌سانان و صابون‌هندی‌سانان است.
سیستم طبقه‌بندی APG IV این راسته را در کلاد Malvids (در کلاد گل‌سرخ‌داران، در کلاد دولپه‌ای‌های حقیقی) قرار می‌دهد و تیره‌های زیر در آن قرار دارند:
تحقیقات اخیر پذیرفته‌است که افراییان و شاه‌بلوط‌هندیان زیرمجموعه‌هایی از ناترکیان و اسپندیان زیرمجموعه‌ای از قره‌داغیان اند.
انجیلی‌سانان (Hamamelidales) یکی از راسته‌های گیاهان است.
انجیلی‌سانان راسته‌ای کوچک از دولپه‌ای‌های درختی و درختچه‌ای با حدود صد گونه است که دارای سه تیره می‌باشد.
بادنجان‌سانان یکی از راسته‌های گیاهان است.
بادنجان‌سانان راسته‌ای از دولپه‌ای‌های پیوسته‌گلبرگ با تیره‌های متعدد است.
برگ‌بوسانان (Laurales) یکی از راسته‌های گیاهان است.
برگ‌بوسانان راسته‌ای از دولپه‌ای‌ها با هفت تیره (زیست‌شناسی) و ۸۵ تا ۹۰ سرده و ۲۵۰۰ تا ۲۸۰۰ گونه (زیست‌شناسی) که اغلب گونه‌های آن در مناطق گرمسیری می‌رویند.
تمیس‌سانان (Dioscoreales) یکی از راسته‌های گیاهان است.
تمیس‌سانان راسته‌ای از تک‌لپه‌ای‌ها است که در رده‌بندی اِی.پی.جی. سه تیره را شامل می‌شوند.
جگن‌سانان (Cyperales) یکی از راسته‌های گیاهان است.
جگن‌سانان راسته‌ای از تک‌لپه‌ای‌ها است با گل‌های کوچک و تخمدان دو یا سه‌برچه‌ای و تک‌حجره‌ای و تک‌تخمکی که یا خود بارورند یا گرده‌افشانی در آن‌ها به وسیله باد انجام می‌شود.
خاراشکن‌سانان یکی از راسته‌های گیاهان است.
خاراشکن‌سانان راسته‌ای از دولپه‌ای‌ها است که با گلسرخ‌سانان و شمعدانی‌سانان خویشاوند هستند.
خَلَنگ‌سانان یکی از راسته‌های گیاهان است.
خلنگ‌سانان راسته‌ای بزرگ از دولپه‌ای‌ها است دارای حدود ۸۰۰۰ گونه با پراکندگی گسترده که شامل گیاهانی مانند چای و خرمالو و برخی گیاهان گوشتخوار است.
خواجه‌باشی‌سانان ، یکی از راسته‌های گیاهان است.
خواجه‌باشی‌سانان راسته‌ای از دولپه‌ای‌های نسبتاً پیشرفته است که شامل تیره‌های مهمی مانند آقطیان و خواجه‌باشیان و علف‌گربه‌ایان (Valerianaceae) می‌شود.
زغال‌اخته‌سانان یکی از راسته‌های گیاهان است.
زغال‌اخته‌سانان راسته‌ای از گیاهان گل‌دار است با حدود ۶۰۰ گونه که دارای گلبرگهای جدا از هم هستند.
زنجبیل‌سانان (Zingiberales) یکی از راسته‌های گیاهان است. زنجبیل‌سانان راسته‌ای از تک‌لپه‌ای‌ها است که شامل گیاهانی مانند زنجبیل و موز می‌شود.
سوسن‌سانان ، یکی از راسته‌های گیاهان است.
سوسن‌سانان راسته‌ای از تک‌لپه‌ای‌ها است شامل سوسنیان با حدود ۱۳۰۰ گونه که اغلب آن‌ها علفی پیازدار یا بنه‌دار هستند، ولی برخی گونه‌های آن درختچه‌ای و بالارونده‌اند و غالباً در نیم‌کره شمالی می‌رویند.
شقایق‌سانان (Papaverales) یکی از راسته‌های گیاهان است.
شقایق‌سانان راسته‌ای از دولپه‌ای‌های غالباً علفی است شامل شاهتره‌ایان و شقایقیان (Papaveraceae) که آلکالوئیدهای متنوع دارند و با آلاله‌سانان خویشاوند هستند.
سابرینا فیلمی کمدی رمانتیک و درام ساختهٔ سیدنی پولاک در سال ۱۹۹۵ و بازسازی فیلم سابرینا محصول سال ۱۹۵۴ است.
خاندان لاربی سرمایه داران بزرگ لانگ آیلند توجه چندانی به سابرینا، دختر راننده خانوادهٔ لارابی ندارند؛ ولی سابرینای رؤیا پرور و نازنین پنهانی دل در گرو عشق دیوید، پسر کوچکتر خانوادهٔ لارابی دارد.
پدر سابرینا برای آنکه سابرینا را از بند این عشق دست نیافتنی برهاند، وی را برای فراگیری هنر آشپزی به آموزشکده‌ای در پاریس می‌فرستد. ماندن در پاریس دیری نمی‌پاید و سارینا پس از دو سال پخته‌تر و باوقار تر به خانه بازمی‌گردد.
پس برای دست به سر کردن سابرینا دست به کار می‌شود، و روش‌های گوناگون را برای دور کردن سارینا از دیوید بکار می‌بندد؛ ولی در این میان پی می‌برد که خود ناخواسته گرفتار عشق سابرینا شده‌است.
شمعدانی‌سانان یکی از راسته‌های گیاهان است.
شمعدانی‌سانان راسته‌ای کوچک از دولپه‌ای‌های اغلب علفی با گونه‌های زینتی و دارویی هستند.
صندل‌سانان (Santalales) یکی از راسته‌های گیاهان است.
صندل‌سانان راسته‌ای از گیاهان گلدار با گونه‌هایی اغلب انگلی یا نیمه‌انگلی هستند که در همهٔ نقاط جهان به‌ویژه در نواحی گرمسیری و نیمه‌گرمسیری می‌رویند.
قاشق‌واش‌سانان (Alismatales) یکی از راسته‌های گیاهان است.
قاشق‌واش‌سانان راسته‌ای است از تک‌لپه‌ای‌های بیشتر علفی و آب‌زی با ۱۶۵ سرده آرایش یافته در ۱۴ تیره که در تمام نقاط جهان پراکنده هستند.
کدوسانان یکی از راسته‌های گیاهان است.
کدوسانان راسته‌ای از دولپه‌ای‌های اغلب علفی هستند که بسیاری از گونه‌های آن‌ها زراعی یا زینتی است و گل‌های غالب گونه‌های این راسته یک‌جنسی و گرده‌افشانی در آن‌ها معمولاً به وسیلهٔ حشرات انجام می‌شود.
قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان مجموعه قوانینی است که با هدف حمایت از حقوق مادی و معنوی مؤلفین، مصنفان و هنرمندان به وجود آمده. این قوانین شامل سی و سه ماده و سه تبصره می‌باشد و پس از تصویب مجلس سنای ایران در تاریخ دوشنبه سوم آذر ماه ۱۳۴۸ در جلسه روز پنجشنبه یازدهم دی ماه ۱۳۴۸ به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
در تاریخ ۳۱ مرداد ۱۳۸۹ طرح اصلاح ماده ۱۲ این قانون به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید و بعد از تأیید شورای نگهبان، به دولت ابلاغ شد. در این طرح، مدت حمایت آثار از ۳۰ سال به ۵۰ سال پس از مرگ پدیدآورنده افزایش یافت، بدین ترتیب قانون ایران در زمینه مدت حمایت حق تکثیر با ماده ۱۲ موافقتنامه تریپس هماهنگ شد، براساس این اصلاحیه، بعد از مرگ پدیدآورنده، اگر وارثی برای اثر وجود نداشته باشد یا حقوق آن بر اثر وصایت به کسی منتقل نشده‌باشد برای همان مدت به منظور استفاده عمومی در اختیار حاکم اسلامی (ولی فقیه) قرار می‌گیرد.
در سال ۱۳۸۹ پیش‌نویس لایحه جامع حمایت از حقوق مالکیت ادبی و هنری و حقوق مرتبط از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به دولت ایران تقدیم شد که در صورت تصویب جایگزین قوانین فعلی حق تکثیر ایران خواهد شد.
قانون اصلاح ماده (۱۲) قانون حمایت از حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان مصوب ۱۳۴۸ مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی
موزه پارینه سنگی زاگرس نام موزه‌ای تخصصی در زمینه پیش از تاریخ است که در ردیف موزه‌های تخصصی جهان قرار دارد،مجله هنری طاووس بازدید در ۶ ژوئیه ۲۰۱۰ و به عنوان نخستین موزهٔ پارینه سنگی خاورمیانه شناخته می‌شود. این موزه در تکیه بیگلربیگی و خیابان مدرس شهر کرمانشاه قرار دارد که در سال ۱۳۸۶ توسط فریدون بیگلری (موزه ملی ایران) و علیرضا مرادی بیستونی (اداره کل میراث فرهنگی استان کرمانشاه) تأسیس شده‌است و شامل مجموعه‌ای از ابزار آلات سنگی و استخوان‌های انسان از دوره‌های پارینه سنگی در ایران و کشورهای دیگر را شامل می‌شود.
قدیمی‌ترین اثری که در این موزه نگهداری می‌شود مربوط به ابزار سنگی‌ است که با قدمت نزدیک به یک میلیون سال که در کشف رود خراسان کشف شده‌است. همچنین در موزه مولاژهایی از جمجمه انسان نئاندرتال، انسان هوشمند، و تصاویر بازسازی شده از شکارچیان عصر سنگ نمایش داده می‌شود.
این موزه از ۴ اتاق تشکیل شده‌است که آثاری از دوره‌های دیرینه‌سنگی و نوسنگی که بازه زمانی ۱۰۰ هزار سال تا ۸ هزار سال پیش را دربردارد. در اتاق اول مستندی در مورد ابزار‌آلات سنگی و این که چگونه انسان‌های نخستین این ابزار را درست می‌کردند وجود دارد و همچنین نخستین مولاژ ساخته شده از انسان نئاندرتال در ایران و خاورمیانه در این قسمت موزه قرار دارد.خبرگزاری فرهنگی-اجتماعی میراث آریا بازدید در ۶ ژوئیه ۲۰۱۰ اتاق دوم، به استخوان‌های انسان‌ها و حیوانات در منطقه باستان‌شناسی زاگرس و همچنین چندین جمجمهٔ انسان در مناطق معروف باستان‌شناسی از اروپا و خاور نزدیک و همچنین مجموعه فسیل‌های غار وزمه که اهمیت ویژه‌ای دارد اختصاص پیدا کرده‌است. اتاق سوم، که ابزار‌آلات سنگی مربوط به دورهٔ دیرینه‌سنگی از مناطق باستان‌شناسی مختلفی مثل کشف‌رود،Kashafrud گنج پرGanj Par و شیواتوShiwatoo را شامل می‌شود؛ و در اتاق چهارم هم ابزارهای سنگی و استخوان‌های حیوانات مربوط به اواخر عصر سنگ و نوسنگی وجود دارد.
در ۹ خرداد ۱۴۰۰ صامت اجرایی مدیر پایگاه جهانی بیستون از انتقال موزهٔ پارینه‌سنگی زاگرس به پایگاه بیستون در آینده خبر داد. به گفتهٔ وی به دلیل وجود پنج غار مرتاریک، مر‌آفتاو، مر‌دو در، مرخر، غار شکارچیان و غار تاریک مربوط به دورهٔ پارینه‌سنگی در مجموعهٔ بیستون محیط بهتری برای نگهداری اشیای این موزه وجود دارد.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): "موزۀ پارینه‌سنگی مجموعه جهانی بیستون راه‌اندازی می‌شود"، نوشته‌شده در ۹ خرداد ۱۴۰۰؛ بازدید در ۹ خرداد ۱۴۰۰.
دختر دیگر بولین فیلمی در ژانر درام، تاریخی محصول ۲۰۰۸ به کارگردانی جاستین چادویک است. داستان فیلم برگرفته از کتاب "دختر دیگر بولین" با نویسندگی است که در سال ۲۰۰۱ چاپ شده‌است.
این روایتی تخیلی از زندگی اشراف قرن شانزدهم است که به زندگی آریستوکراسی آن بولین (همسر دوم هنری هشتم) و ماری بولین (خواهر کوچکتر آن) می‌پردازد؛ اگر چه به تاریخ دقیق آن نمی‌پردازد. مکان اصلی فیلمبرداری این فیلم کنت در انگلستان بود. تهیه‌کنندگان این فیلم چند دقیقه از فیلم را در قلعه هِور، جایی که چند نسل از خانواده بولین در آن ساکن بودند، فیلمبرداری کردند.
نخستین اکران این فیلم در زمان جشنواره فیلم برلین در سال ۲۰۰۸ انجام شد. در ۲۹ فوریه نیز در آمریکا و در تاریخ ۷ مارس در انگلستان به اکران عمومی درآمد. این فیلم موفق شد ۹٫۵ میلیون دلار در انگلستان از طریق فروش بلیت سینما درآمدزایی کند و ۲۶ میلیون دلار نیز درآمد حاصل از فروش بلیت این فیلم در سینماهای آمریکا بود. نسخه بلو-ری این فیلم نیز در ۱۰ ژوئن ۲۰۰۸ وارد بازار فروش شد. این فیلم با بودجهٔ ۳۵ میلیون دلاری موفق به فروش جهانی بیش از ۷۸ میلیون دلاری گردید.
با اقتباس از همین کتاب در سال‌های ۲۰۰۳، ۲۰۰۸، ۲۰۱۳ و ۲۰۱۸ چند سریال تلویزیونی، ساخته شد.
«سر توماس بولین» و «الیزابت هاوارد» صاحب دو دختر و یک پسر به نام‌های «آن بولین»، «ماری بولین» و «جورج بولین» می‌شوند. فرزندان اختلاف سنی کمی نسبت به یکدیگر دارند، از این رو رابطه نزدیکی بین آن‌ها برقرار است. وقتی فرزندان به سن جوانی می‌رسند، مری (خواهر کوچکتر) با «ویلیام کری» ازدواج می‌کند و زندگی شادی را آغاز می‌نماید. در حالیکه خواهر بزرگتر، «آن» همچنان مجرد باقی‌مانده‌است.
پدر دختران و دایی آن‌ها «دوک نورفولک» که سودای قدرت و ثروت را در سر دارند؛ آنها که از سقط‌های چندباره ملکه انگلستان «کاترین آرگون» آگاه هستند، تصمیم می‌گیرند در سفری که می‌بایست پادشاه انگلستان «هنری تئودور هشتم» برای شکار، در آینده‌ای نزدیک به آن منطقه انجام می‌داد؛ «آن» را به او معرفی کنند؛ به این امید که مورد پسند شاه قرار گیرد و شاه وی را به عنوان معشوقه و یکی از زنان حرم سرای خود قبول کند و آن‌ها نیز از این طریق به خواسته مورد نظر خود دست یابند. «آن» نیز می‌پذیرد که با آن‌ها همکاری کند.
اما درست هنگامی که همه چیز طبق نقشهٔ آن‌ها در حال پیشرفت بود، وقوع حادثه‌ای در هنگام شکار و سقوط پادشاه از اسب، موجب می‌شود که توجه پادشاه به مری که از او پرستاری می‌کند؛ جلب شود و او را به کاخ دعوت نماید. این در حالی بود که مری علاقه‌ای به این کار نداشت و تمایل داشت، زندگی اش را در کنار همسر خود در راچفورد بگذراند. اما با موافقت همسر خود که به پیشنهاد شاه، موقعیت خوبی در شورای عالی سلطنتی پیدا کرده‌است؛ مری نیز مجبور می‌شود از شوهرش جدا شده به عنوان «ندیمه ملکه» به دربار بپیوندد.
در همان زمان با متولد شدن فرزند دختر هنری هشتم و کاترین آراگن که ماری تئودور نامیده شد، ادامه حیات پادشاهی بریتانیا در غیاب پسری از هنری که وارث تاج و تخت وی شود به خطر می‌افتد و بیم آن می‌رود که با یائسگی ملکه، از این به بعد نیز هیچ فرزند پسری در کاخ به دنیا نخواهد آمد.
مری و آن وارد دربار می‌شوند؛ و مری با پادشاه همبسر می‌شود. با حاملگی مری، پدرش کنت و برادرش جورج ویکنت می‌شود. بدهی‌ها پرداخت شده و به اموال و زمین‌های خانواده افزوده می‌شود.
«هنری پرسی» از نجیب‌زادگان دربار که مقدمات ازدواجش با «مری تالبوت» چیده شده‌است؛ عاشق «آن» می‌شود و مخفیانه و شبانه بر خلاف قوانین دربار، با او ازدواج می‌کند. مری که مطلع می‌شود؛ برای حفاظت از خانواده، موضوع را با دایی و پدرش در میان می‌گذارد. هنری با تهدید دوک، آن را رها می‌کند و آن برای آموزش به دربار فرانسه فرستاده می‌شود.
در حالی که بعد از چند ماه از بارداری، بیم سقط فرزند مری می‌رود؛ با نقشه دایی و پدر، «آن» برای همبستری با شاه برگردانده می‌شود. در دربار «آن» که حس نبخشیدن پادشاه فرانسه را، دلیل بر حقارت و کوچکی او می‌داند؛ با بلند مرتبه کردن جایگاه هنری هشتم، پادشاه را مجذوب خود می‌کند. پادشاه دوبار برای «آن» هدیه می‌فرستد و از او می‌خواهد که بدن خود را تسلیم شاه کند. اما «آن» نمی‌پذیرد و در صحبت با شاه که عاشق وی گذشته‌است؛ اذعان می‌کند که قصد خیانت به خواهر خود را ندارد. اما در واقع «آن» در عیادت از مری، او را باعث تمام بدبختی‌های خود می‌داند و به او می‌گوید، باید مزه خیانت را بچشد.
با بستری مری در نهایت موفق می‌شود، پسری به دنیا بیاورد؛ که البته به خاطر حرامزاده بودن نمی‌تواند، جانشین پادشاه گردد. مری و فرزندش با دستور شاه به «راچفورد» برگردانده می‌شوند. «آن» که سودای ملکه شدن را در سر دارد؛ از شاه می‌خواهد همسرش را طلاق دهد تا فرزند پسر احتمالی آنها، بتواند جانشین شاه گردد.
از طرفی «مری تالبوت» متوجه ازدواج قبلی «آن» با همسرش «هنری پرسی» می‌شود؛ و به شاه نامه می‌نویسد. شاه برای تأیید صحت اطلاعات مری را به دربار می‌خواند؛ و مری برای حافظت از «آن»، مجبور به دروغ گویی می‌شود.
ملکه در جلسه دادگاه طلاق، با اعلام وفادارای و عشق به پادشاه، طلاق را منوط به اجازه اسقف اعظم رم می‌کند و پادشاه را به خاطر دین و ایمانش در معذورت می‌گذارد. هنری هشتم که به شدت درمانده شده‌است؛ بار دیگر از «آن» درخواست رابطه جنسی می‌کند و وقتی مجدداً با جواب منفی رو به رو می‌شود؛ به «آن» تجاوز می‌کند. بالاخره با پشت کردن پادشاه به کلیسای کاتولیک که چهره انگلستان را برای همیشه عوض کرد؛ با تبعید ملکه به صومعه، در حالی که مردم «آن» را ساحره می‌خوانند؛ با هم ازدواج می‌کنند. «آن» باردار می‌شود و پس از وضع حمل دختری به نام «الیزابت» به پادشاه می‌بخشد.
یک نجیب‌زاده به نام «ویلیام استافورد» که اموال مناسبی در دربار برای خود جمع نموده‌است؛ به مری پیشنهاد ازدواج می‌دهد و مری که خانواده را سد راه خود می‌بیند، نمی‌تواند جواب قطعی به ویلیام بدهد.
رابطه آن و پادشاه به سردی می‌گراید و پادشاه بیشتر وقت خود را با دختری به نام «جین سیمون» می‌گذراند. «آن» پس از بارداری مجدد، با سقط مواجه می‌گردد و از ترس شاه از برادرش جورج می‌خواهد که با او همبستر شود؛ تا شاید پسری برای جانشینی به دنیا بیاید. مری که مخالف اینکار است؛ شبانه برای پیوستن به ویلیام، به «تاتون» در غرب «استافورد»، می‌گریزد. جورج نمی‌تواند به خواهرش نزدیکی کند و «آن» هم تصمیم می‌گیرد، داستان سقط را به هنری بگوید. اما «جین پارکر» همسر جورج که آنها را با هم در بستر دیده‌است؛ پادشاه را در جریان می‌گذارد. در دادگاه «آن» با وجود دفاع از خود مجرم شناخته می‌شود و وساطت مری که با خطر انداختن خود به دربار برگشته و از شاه تقاضای عفو کرده‌است؛ مورد قبول واقع نشده و جورج و آن گردن زده می‌شوند. مری، «الیزابت» را برای بزرگ کردن، پیش خود می‌برد.
«سرتوماس بولین» که بی آبرو شده بود، دو سال بعد درگذشت. دایی آنها «دوک نورفولک» به زندان افکنده شد و سه نسل از او شامل پسر، نوه و نتیجه همگی به جرم خیانت گردن زده شدند.
ترس هنری هشتم از نبود جانشین پسر بی اساس شد و فرزند دختر مو قرمز «آن» یعنی «ملکه الیزابت» ۴۵ سال بر انگلستان حکومت کرد.
برای اقتباس فیلم، دختر دیگر بولین (فیلم ۲۰۰۸) را ببینید.
دختر دیگر بولین (۲۰۰۱) یک رمان تاریخی است؛ که توسط نویسنده بریتانیایی نوشته شده‌است. این رمان بر اساس زندگی اشراف قرن شانزدهم مری بولین (خواهر آن بولین) است که اطلاعات کمی از او وجود دارد.
فیلیپا گرگوری، با الهام از داستان زندگی مری، جدایی یکی از مهم‌ترین ازدواج‌های سلطنتی در تاریخ انگلستان (ازدواج شاه هنری هشتم و کاترین آراگون) را به تصویر می‌کشد و ضرورت نیاز به وارث مرد تاج و تخت را بیان می‌کند. اما در روایت این رمان، بسیار تحریف تاریخ شده‌است.
نظرات دربارهٔ این رمان متفاوت بوده‌است و برخی می‌گویند که این کتاب نگاهی درخشان به زندگی در قصر در تودور انگلستان است، در حالی که برخی دیگر از فقدان دقت تاریخی، نگران هستند.
پس از این رمان، سریالی به نام «ملکه احمق» منتشر شد که در زمان سلطنت دختر هنری، ملکه مری، اتفاق می‌افتد. پس از «ملکه احمق» کتاب «» که در روزهای اولیه سلطنت ملکه الیزابت اول اتفاق می‌افتد، توسط وی نوشته شد.
محمود افشار یزدی (۱۲۷۲ یزد – ۱۳۶۲ تهران) دولت‌مرد، نویسنده، شاعر و روزنامه‌نگار ایرانی بود.
محمود افشار یزدی، فرزند محمدصادق، در سال ۱۲۷۲ خورشیدی در یزد متولد شد. در سیزده سالگی مادر را از دست داد، و برای تحصیل نزد عمویش محمد تقی به شهر بمبئی در هند اعزام شد. در هند مقدمات علوم جدید، زبان انگلیسی را فراگرفت؛ و پس از سه سال به تهران آمد و در مدرسهٔ علوم سیاسی به تحصیل پرداخت. در نوزده سالگی به قصد ادامهٔ تحصیل راهی سوئیس شد و طی هفت سال در لوزان دورهٔ لیسانس و دکتری حقوق را به پایان برد و از دانشکدهٔ علوم سیاسی دانشگاه لوزان درجهٔ دکتری دریافت کرد. چون ایام اقامت وی در اروپا مقارن با ختم جنگ جهانی اول بود و موضوع قرارداد ۱۹۱۹ مطرح بود، در جراید سوئیس مقالاتی در دفاع از حقوق ایران نوشت.ترکمان، محمد، نامه‌های دکتر مصدق، چاپ اول، نشر هزاران، تهران، ۱۳۷۴، ص. ۳۶ در همین دوره بین او و علی‌اکبر داور که او نیز در سوئیس مشغول به تحصیل بود، دوستی و نزدیکی ایجاد شد که در تمام مدت عمر ادامه یافت.
محمود افشار پس از به پایان رساندن دوره دکتری در سال ۱۳۰۰ به ایران بازگشت. چندی در مدرسهٔ علوم سیاسی به تدریس تاریخ اشتغال داشت. زمانی که علی‌اکبر داور عهده‌دار وزارت فواید عامه شد، او را به همکاری دعوت کرد و ریاست مدرسهٔ تجارت را که تازه تأسیس شده بود به وی سپرد. محمود افشار اساس مدرسهٔ مزبور را مطابق با مدارس اروپایی پی‌ریزی کرد. در سال ۱۳۰۵ به دعوت علی‌اکبر داور وارد تشکیلات نوین قضایی شد و به مستشاری استیناف تهران منصوب گردید. پس از چند سال بین وی و داور اختلاف سلیقه به وجود آمد و محمود افشار عدلیه را ترک کرد. در زمان وزارت دارایی سید حسن تقی‌زاده به آن وزارتخانه منتقل شد و ریاست ادارهٔ اقتصادی و حقوقی را که از مهم‌ترین ادارات بود به او سپردند و تا سال ۱۳۱۲ در آنجا خدمت می‌کرد. وقتی داور به وزارت مالیه رفت او به دادگستری بازگشت. ابتدا به مقام دادیاری دیوان عالی کشور رسید، و چندی بعد مقام مستشاری یافت. در سال ۱۳۲۲ از خدمت در وزارت دادگستری انصراف داد و به وزارت فرهنگ منتقل شد. در ۲۰ مهر ۱۳۲۳ در دورهٔ وزارت سید باقر کاظمی (مهذب‌الدوله) به عنوان معاون وزیر فرهنگ به مجلس معرفی شد و این سمت را در کابینهٔ بعدی در وزارت فرهنگ عیسی صدیق نیز حفظ کرد. اما در فروردین ۱۳۲۴ از این سمت استعفا کرد و این آخرین موقعیت اداری او بود.دکتر جواد شیخ‌الاسلامی، به یاد بنیادگذار «آینده»، مجلهٔ آینده، سال نهم، شمارهٔ دی و بهمن ۱۳۶۲، ص ۷۱۷–۷۲۵
محمود افشار یزدی از سال ۱۳۰۰ وارد عرصهٔ مطبوعات شد. در سال ۱۳۰۴ مجلهٔ آینده را تأسیس کرد که ابتدا دو سال (۲۴ شماره) منتشر شد. سپس از سال ۱۳۲۳ انتشار آن را از سر گرفت و ۱۶ شمارهٔ مجله طبع شد. انتشار مجلهٔ آینده را یک بار دیگر در سال ۱۳۳۸ تجدید کرد و تنها ۶ شماره انتشار داد. دورهٔ جدید مجله آینده در سال ۱۳۵۸ توسط فرزندش ایرج افشار آغاز به انتشار کرد.
از اقدامات دیگر وی ایجاد بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار است. همچنین قسمتی از مستغلات خود را در باغ فردوس شمیران وقف مؤسسه لغت‌نامه دهخدا کرد. محمود افشار مستغلات خود رادر باغ فردوس و دیگر نقاط تهران وقف زبان فارسی و تمامیت ارضی ایران کرده‌است که شرح مفصل آن در کتاب پنج وقف‌نامه محمود افشار یزدی آمده‌است. قسمتی از باغ آن نیز در اختیار لغت‌نامه دهخدا می‌باشد.
ازجمله قبل از مرگ خود زمین بزرگ خود را که در میرداماد کنونی است را وقف دبستان و راهنمایی و دبیرستان کرد.
محمود افشار یزدی در تاریخ ۲۸ آذر ۱۳۶۲ در ۹۰ سالگی در تهران درگذشت.
کلم‌سانان (Brassicales) یکی از راسته‌های گیاهان است.
کلم‌سانان راسته‌ای از دولپه‌ای‌ها است که می‌توان از آن‌ها روغن خردل یا ترکیبات گلوکوزینولاتی گرفت.
گل‌سپاسی‌سانان یکی از راسته‌های گیاهان است.
گل‌سپاسی‌سانان راسته‌ای از دولپه‌ای‌ها است با جام منظم پیوسته.
این راسته شامل ۵ خانواده (تیره) زیر می‌باشد:
روناسیان ("Rubiaceae")
گل‌سپاسیان (Gentianaceae)
دُم‌موشیان (Loganiaceae)
خَرزَهره‌ایان (Apocynaceae)
Gelsemiaceae
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/10898781/
گل‌سرخ‌سانان (Rosales) یکی از راسته‌های گیاهان گلدار و گروه دولپه‌ای‌ها است و بسیاری از گیاهان سودمند باغی را در بر می‌گیرد.
این راسته شامل ۹ خانواده است و حدود ۷۷۰۰ گونه دارد که در حدود ۲۶۰ جنس (سرده) قرار می‌گیرند. خانواده نوع این راسته، خانواده گل سرخ است که با ۹۰ سرده و ۲۵۰۰ گونه، بزرگ‌ترین خانواده آن است. روزالس به سه کلاد تقسیم می‌شود که تاکنون رتبه طبقه‌بندی به آنها اختصاص داده‌نشده‌است.Douglas E. Soltis, et alii. (28 authors). 2011. "Angiosperm Phylogeny: 17 genes, 640 taxa". "American Journal of Botany" 98(4):704-730. doi:10.3732/ajb.1000404
اعضای شناخته شده گل سرخ‌سانان عبارتند از: گل رز، توت‌فرنگی، تمشک، سیب، گلابی، آلو، هلو، زردآلو، بادام، زالزالک، عناب، نارون، بانیان، انجیر، توت، گزنه، رازک و شاهدانه.
رده‌بندی اِی.پی.جی.
گندم‌سانان یا چمن‌سانان یکی از راسته‌های گیاهان است.
گندم‌سانان راسته‌ای پرگونه از تک‌لپه‌ای‌ها است با گل‌های کوچکی که با برگه‌های متعدد احاطه شده‌اند و گرده‌افشانی در آن‌ها به‌وسیلهٔ باد انجام می‌شود.
مالپیگی‌سانان (Malpighiales) یکی از راسته‌های گیاهان است.
مالپیگی‌سانان راسته‌ای از دولپه‌ای‌ها است با گونه‌های فراوان و متنوع که تیره مهم و بزرگ فرفیونیان را نیز شامل می‌شود.
موردسانان (Myrtales) یکی از راسته‌های گیاهان است.
موردسانان راسته‌ای با حدود سیزده تیره و ۳۸۰ سرده و حدود ۱۱۰۰۰ گونه است که در مناطق گرمسیری دنیا می‌رویند.
نعناسانان یکی از راسته‌های گیاهان است.
نعناسانان راسته‌ای از دولپه‌ای‌های پیوسته‌گلبرگ با حدود ۱۱۰۰۰ گونه در ده تیره است که تخمدان فوقانی آن‌ها متشکل از دو برچهٔ پیوسته و پنج گلبرگ است که لوله‌ای در قاعده ایجاد می‌کند.
از ویژگی‌های اغلب تیره‌های این راسته داشتن جام با تقارن دوطرفه و اغلب دولبه‌ای و چهار پرچم زایا یا کمتر است.
تمام گیاهان این راسته دولپه ای هستند.
محمود بهرامی (زاده ۱۴ خرداد ۱۳۱۶ در تویسرکان – درگذشته ۱۵ تیر ۱۳۸۹ در تهران) بازیگر سینما و تلویزیون ایران بود.
محمود بهرامی که متولد ۱۳۱۶ خورشیدی در شهر تویسرکان بود. آغاز فعالیت هنری وی از سال ۱۳۳۴ با قصه‌نویسی در نشریات مختلف بود. بهرامی بازیگری در سینما را از سال ۱۳۵۰ شروع کرد. یکی از نخستین تجربه‌های سینمایی او بازی در فیلم "خواستگار" (علی حاتمی ۱۳۵۱) بود.
او قبل از انقلاب در مجموعه تل "صمد" ایفاگر نقش «سیامک» بود. بازی در فیلم‌های "صمد به مدرسه می‌رود" (پرویز صیاد، ۱۳۵۱)، "خانه قمرخانم" (بهمن فرمان‌آرا، ۱۳۵۱)، "اسرار گنج دره جنی" (ابراهیم گلستان، ۱۳۵۳) و "زنبورک" (فرخ غفاری) از دیگر فیلم‌های پیش از انقلاب است که محمود بهرامی در آن‌ها بازی کرد.
محمود بهرامی پس از انقلاب نیز در فیلم‌های فراوانی از جمله "مسافران مهتاب" (ساختهٔ مهدی فخیم‌زاده)، "سال‌های خاکستری" (ساختهٔ مهدی صباغ‌زاده)، "جیب‌برها به بهشت نمی‌روند" (ساختهٔ ابوالحسن داوودی) و "گاهی به آسمان نگاه کن" (ساختهٔ کمال تبریزی) بازی کرد. وی همچنین نویسنده و شاعری توانا بود و دو کتاب او به نامهای "دو کلوم حرف حساب" (انتشارات جزیل - ۱۳۷۹) و "انگیزه‌ای به نام عشق" (نشر مجید-۱۳۷۹) حاوی داستانهای کوتاه و خاطرات هنرمند است. ایشان دارای تألیفات دیگری نیز بوده و همچنین از کارمندان بازنشسته سازمان هواشناسی است.
از آخرین فعالیت‌های تلویزیونی او می‌توان به تله‌فیلم "جفت پوچ" و سریال "زن بابا" اشاره کرد. "ازدواج در وقت اضافه" نیز آخرین کار بازیگری وی بود که در سینماها اکران شد.
محمود بهرامی سابقه پیوند کلیه و از این بابت ناراحتی داشت. او به خاطر عفونت ریه سه هفته در بخش‌های عمومی بیمارستان شهید لبافی‌نژاد و ده روز نیز در بخش مراقبت‌های ویژه این بیمارستان بستری شد.
وی به دلیل عفونت ریوی در ۱۵ تیر ۱۳۸۹ در بیمارستان لبافی‌نژاد تهران در ۷۳ سالگی درگذشت. مراسم تشییع پیکر این هنرمند پنج‌شنبه ۱۷ تیر از ساختمان شماره ۲ خانه سینما به سمت قطعه هنرمندان برگزار شد. بهرامی در قطعه ۸۸ (قطعه هنرمندان بهشت زهرا) به خاک سپرده شد.
هرابووا روزتوکا (روستای هرابووا) یکی از ناحیه‌های شهرداری اسنینا در منطقهٔ پرشوو در شمال شرق اسلواکی است. نخستین بار در سال ۱۵۶۸ از آن نام برده شده‌است. حدود ۶۷ نفر در این روستا در منطقه‌ای به وسعت ۷۴۵۲ کیلومتر مربع سکونت دارند.
علف‌انبانیان (Lentibulariaceae) یکی از تیره‌های گیاهان است.
علف‌انبانیان تیره‌ای از نعناسانان علفی اغلب آبزی هستند با زائده‌های ساقه‌ای کوزه‌ای‌شکل که غالباً گوشت‌خوارند و به‌صورت فعال یا غیرفعال حشره شکار می‌کنند.
عمرلی یکی از روستاهای بخش پوزانتی استان آدانا در ترکیه است.
بازی چهاربرگ ( 11 تایی) یک بازی دو نفره ، سه نفره یا چهار نفره می باشد. بازی چهار برگ ، بازی رایج و محبوب است و قوانین مشخصی را برای بازی دارد .
تعداد بازیکنان: این بازی بین دو نفر یا سه
نفر یا چهار نفر انجام می‌شود.
توزیع برگ‌ها: هر بازیکن چهار برگ دریافت می‌کند.
شروع بازی: یکی از بازیکنان به‌طور تصادفی شروع کننده بازی تعیین می‌شود.
نحوه اجرای نوبت‌ها: در هر نوبت، بازیکنان به‌طور متوالی برگ‌های مورد نظر خود را دریافت و برگ‌های قدیمی را دور می‌اندازند.
سپس بازیکنان برگ‌های جدیدی دریافت کرده و نوبت به دست دیگری می‌رسد. این روند تا پایان بازی ادامه می‌یابد.
ارزیابی دست: در پایان بازی، دست هر بازیکن مقایسه می‌شود. دست‌ها بر اساس قوانین و سلسله مراتب کارت‌ها در بازی چهار برگ، ارزیابی می‌شوند. بازیکنی که دست قوی‌تری داشته باشد، برنده بازی است. در صورتی که دست دو بازیکن برابر باشد، معمولاً بازی به تساوی ختم می‌شود.
جمع کردن کارت بیشتر از سه برگ مجاز نیست.مگر با سرباز
این بازی معمولاً به صورت دو نفره انجام می‌شود اما می‌توان سه یا چهار نفره هم بازی کرد. هنگامی که چهار نفر بازی می‌کنند بازیکنان به دو تیم دو نفره تقسیم می‌شوند و به شکل ضربدری کنار هم می‌نشینند و بازی را انجام می‌دهند.
این بازی با تعداد نفرات بیشتر از ۴ نفر هم قابل اجرا است به شرطی که تعداد نفرات زوج باشد. نصف به نصف با هم یار هستند و به صورت یک درمیان مینشینند.
بعد از پایان بازی برگ‌هایی که دست هر نفر است به شکل زیر شمارش می‌شود.
مجموع امتیازهای هر دور بازی منهای آموزش چهاربرگ ۱۰۰ امتیاز است. در انتها کسی (یا تیمی) که کمتر از بقیه امتیاز داشته باشد برنده آن دور خواهد بود. دورها باید تا امتیاز پایانی پی گرفته شود. معمولاً امتیاز ۱۰۴
چهاربرگ روباز یا پاسور روباز نیز همچون پاسور معمولی بازی می‌شود؛ با این تفاوت که در هر بار به اصطلاح "دست دادن" یا همان تقسیم چهار کارت به هر بازیکن، می‌بایست هر بازیکن یکی از کارت‌هایش را طوری نمایان کند که برای هر دو طرف قابل دیدن باشد و این عمل تا زمانی که چهار برگ هر بازیکن تمام شوند، ادامه می‌یابد.
عمرلی یکی از روستاهای ترکیه است که در جنوب شرق این کشور و در بخش خلفتی استان شانلی‌اورفه واقع شده‌است. نام پیشین این روستا «عامارا» (آمارا) بوده‌است. عمرلی زادگاه عبدالله اوجالان رهبر حزب کارگران کردستان است.
ترمر دیلارد ، معروف به فلو رایدا (مشابه کلمه فلوریدا ) رپر آمریکایی است. وی از سال ۲۰۰۶ با آهنگ ما بهترین هستیم آغاز به کار کرد. در اوایل ۲۰۰۸ آهنگ «پایین» که فلو رایدا همراه با تی-پین خواند به مدت ده هفته در چارت ایالات متحده صدرنشین شد. در سال ۲۰۰۹ او دومین آلبوم خود به نام «ریشه ها» را منتشر کرد. موفق‌ترین آهنگ این آلبوم «پیچوندن» با همراهی کشا بود که تا شش هفته در Hot 100 صدرنشین شد. همچنین تک آهنگ Good feeling او در سال ۲۰۱۲ به محبوبیت فوق العاده ای رسید.
ساگامی آراشی یاما ( به زبان ژاپنی 相模嵐山) در استان کاناگاوا 神奈川県 قرار دارد. ارتفاع این کوه ۴۰۶ متر است.
برای رسیدن به نقطهٔ آغازین مسیر کوه‌پیمایی در ایستگاه "ساگامی کو" 相模湖 می‌توان از خطوط قطار JR یا (Japan Railways) و از خط چوئو-هونسن استفاده کرد. از ایستگاه شینجوکو در داخل توکیو تا ایستگاه ساگامی کو 新相模湖 در حدود ۱ ساعت با قطار طول می‌کشد. بعد در این ایستگاه پیاده یا با استفاده اتوبوسی که به طرف "میکاگه " 三ヶ木 می‌رود، در ایستگاه اتوبوس "ساگامی کو اُوباشی" 相模湖大橋 (پل بزرگ دریاچهٔ ساگامی کو) پیاده شد یا از ایستگاه قطار تا این پل حدود ۲۰ دقیقه پیاده راهپیمایی کرد. در صورت استفاده از ماشین شخصی می توان از پارکینگ دولتی دریاچهٔ ساگامی کُو که تعداد محدودی جا برای پارک دارد، استفاده کرد.