moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بااین‌حال قصد شاعر برای یادآوری هومری بودن این شخصیت در برخی قطعه‌ها واضح است. «من نامی شده‌ام.» (خط ۱۱) یادآور قطعه‌ای در "ادیسه" است که در آن دمودوکوس در محضر شاه ترانه‌ای در باب مخاطره‌های ادیسه می‌خواند و سرشناسی او را تصدیق می‌کند؛ و به نظر می‌رسد در عباراتی چون «دریاهای گستردهٔ تاریک دلتنگند» (خط ۴۵) و «ژرفا[ی دریا]/ به نواهای بسیار می‌لولد و ناله می‌کند» (خط‌های ۵۵ و ۵۶) تنیسون آگاهانه اشعار هومر را تضمین می‌کند.
منتقدان همچنین تأثیر شکسپیر در دو قطعه را یادآوری کرده‌اند. در موومان نخست، «قوم وحشی‌وار»ی که «می‌اندوزند و می‌خوابند و می‌خورند و هیچ‌شان از من آگهی نیست.» (خط ۵) یادآور این حدیث نفس هملت است که «آدمی/ اگر همهٔ لذت و برنامهٔ اوقاتش جز خورد و خواب نباشد، چیست؟/ حیوانی، نه بیش.»
همچنین وقتی تنیسون می‌گوید «چه ملال‌آور است درنگ، به‌پایان رسیدن/ بی هیچ درخششی زنگار بستن و نیفروختن در کارزار!» یادآور شخصیت اولیسِ شکسپیر در "ترویلوس و کرسیدا" (حدود ۱۶۲۰) است:
آخرین موومان "اولیس"، که از شناخته‌شده‌ترین قطعات در ادبیات انگلیسی در قرن نوزدهم است، شاهدی قطعی است بر تأثیر دانته.
اولیس از خویشتن و قلمروش روی برمی‌گرداند و از بندرها، دریاها، و دریانوردانش سخن می‌گوید. بااینکه رشته‌های ناخشنودی و کهنسالی در سراسر شعر پراکنده‌است، تنیسون در نهایت اولیس را با «پی کوشیدن، پی جوییدن، پی یافتن، و دمی سر نسپردن» (خط ۷۰) بدرقه می‌کند، که یادآور عطش اولیسهٔ دانته برای جستن دانشِ درخورِ دشنام ورای همهٔ نهایت‌ها است. سخنان اولیسِ تنیسون رو به دریانوردانش پژواکی است از نطق اولیسهٔ دانته که دریانوردانش را به سفر می‌خواند:
بااین‌حال چنان‌که منتقدان قید می‌کنند، در روایتِ هومر دریانوردانِ اولیس مرده‌اند؛ بنابراین آیرونی قابل‌توجهی در نطق اولیس به دریانوردانش که «بیایید، یاران من، برای جستجوی جهانی نو دیر نیست.» (خط‌های ۵۶ و ۵۷) هست. از آنجا که اولیسهٔ دانته سفرش را کرده و در "دوزخ" آن را بازگو می‌کند، کل تک‌گویی اولیس را می‌توان خاطرات او پس از استقرار در دوزخ دانست.
اینکه تا چه اندازه تنیسون بین خودش و اولیس این‌همانی قائل بوده محل یکی از قابل‌توجه‌ترین مباحثه‌ها بین پژوهشگران این شعر است.
منتقدان ادبی‌ای که فکر می‌کنند تنیسون با اولیس همذات‌پنداری کرده‌است برداشتی «صریح» یا بدون آیرونی از نطق اولیس دارند. دیگرانی بر آنند که تنیسون با اولیس همذات‌پنداری نمی‌کند، و نقدهای دیگر تناقضات کذایی در شخصیت اولیس را ناشی از خویشتنِ شاعر می‌دانند.
نکتهٔ کلیدی دربرداشت صریح از "اولیس" توجه به عناصر مربوط به شرح حال شاعر است. این چنین برداشتی بیانات تنیسون دربارهٔ شعر — «لزوم ادامه دادن و ایستادگی کردن» — را در نظر می‌گیرد و بر آن است که تنیسونی که پس از مرگ هالم برای مواجهه با زندگی به اراده‌ای مشابه ارادهٔ اولیس نیاز داشت، پیام شعر را با آیرونی تضعیف نمی‌کند.
به‌این‌ترتیب اولیس قهرمانی است که اراده‌اش برای جستن «کاری سترگ» (خط ۵۲) در مواجهه با «اجاقی رام» (خط ۲) و کهنسالی شجاعانه است.
عطش و جزمیت بیان تنیسون — و حتی گفته‌های خودش دربارهٔ شعر — حاکی از آن است که شعر، به رسم دوران ویکتوریایی، دلیری و پشتکار را می‌ستاید. در خوانش صریح، "اولیس" مداح روحیهٔ جستجوگر جوانانه حتی در کهنسالی است و تسلیم شدن و زندگی منفعلانه را رد می‌کند.
تا اوایل قرن بیستم، رویکرد خوانندگان به "اولیس" دلسوزانه بود. با مشهورتر شدن تنیسون، معنای شعر به شکل فزاینده‌ای مورد مباحثه قرار گرفت. پس از آنکه در سال ۱۹۴۸ پال اف. باوم از تناقضات اولیس و نظریات تنیسون انتقاد کرد، برداشت آیرونیک به برداشتی رایج تبدیل شد.
به باور باوم اولیسِ تنیسون رگه‌هایی از قهرمانان خدشه‌دار بایرونی دارد که مانند او عواطفی متناقض و خوداندیشی منتقدانه به نمایش می‌گذارند و مسئولیت اجتماعی را رد می‌کنند.
باوم و منتقدان متاخر حتی بیانیهٔ استوار پایانی اولیس — «پی کوشیدن، پی جوییدن، پی یافتن، و دمی سر نسپردن» — را آغشته به آیرونی می‌دانند و آن را با این گفتهٔ شیطان در "بهشت گمشده"ٔ جان میلتون (۱۶۶۷) که «شجاعتی پی تسلیم نشدن و تن نیاسودن» مقایسه می‌کنند.
نفرت آشکار اولیس به دوروبری‌هایش وجه دیگر رویکرد آیرونیک به شعر است. او اعلام می‌کند که «همباز زنی پیر» (خط ۳) است، ملالش را از حکمرانی بر «قومی وحش‌وار» (خط ۴) بیان می‌دارد، و بر تباین فلسفیش با پسرش تلماخوس تأکید دارد.
خوانشی شک‌گرا از بند دوم آن را مدحی افاده‌آمیز از تلماخوس و رد «تدبیر آهسته» اش (خط ۳۶) می‌داند. با این‌حال، صفاتی که برای توصیف تلماخوس به کار رفته — «بی هیج سرزنشی»، «خردمندانه»، و «محجوب» — عباراتی با بار مفهومی مثبت در دیگر شعرهای تنیسون و سنت کلاسیک غربی (جایی که «بی هیچ سرزنشی» صفتی برای خدایان و قهرمانان است) هستند.
در سال ۱۹۵۴ منتقد ادبی ای. جِی. کیاسون بر آن بود که اولیس به زندگی پس از مرگ ایمان ندارد و تنیسون «به روشی غیرمستقیم» نشان می‌دهد که بی‌ایمانی اولیس سبب بی‌توجهی او به قلمرو و خانواده‌اش است. کیاسون این شعر را در بستر کلیات آثار تنیسون غیرمعمولی می‌داند، اما می‌گوید که برای فهم معنای شعر باید «غیرمستقیم بودن» آن درک شود. به گفتهٔ او شعرْ اعتقاد تنیسون را مبنی بر اینکه «بی‌توجهی به مقدسات دینی و واگذاردن همه‌چیز به امیال سبب انکار عیاشانه و ددمنشانهٔ مسئولیت و زندگی می‌شود» به تصویر می‌کشد.
دیگر تفسیرهای آیرونیک در پیشنهاد مخاطرهٔ جدید اولیس عطش او برای کنار کشیدن و حتی مرگ دیده‌اند. منتقدان با اشاره به حس انفعال در شعر بر افسردگی تنیسون تأکید کرده‌اند. تی. اس. الیوت بر این باور بود که «تنیسون اصلاً نمی‌توانست قصه بگوید.» او رویکرد دانته به اولیس را هیجان‌انگیز می‌داند ولی می‌گوید اثر تنیسون «خُلقی مرثیه‌مانند» دارد. روایت "اولیس" "اکشن"ِ چندانی ندارد، هدف قهرمان معلوم نیست، و در پایان شعر (با آن جملهٔ مشهورش) معلوم نیست که اولیس چه چیزی را «می‌جوید» و از چه چیزی «تن نمی‌آساید.» به گفتهٔ پژوهشگر دوران ویکتوریایی هربرت تاکر، شخصیت‌های تنیسون در زمان و مکان حرکت می‌کنند تا به درون خود برسند.
برای اولیس تجربه «جایی در دوردست‌ها»ست:
نقدهای معاصر "اولیس" مثبت بودند و نشانی از آیرونی در آن نمی‌یافتند. جان استرلینگِ نویسنده — که مثل تنیسون عضو حواریون کمبریج بود — در سال ۱۸۴۲ در "کوارترلی ریویو" می‌نویسد: «"اولیس" چقدر رفیع است! در این اثر لحنی حماسی و دلپذیر هست، و خِرَدی واضح و پرشور، کلامی حکیمانه و تصاویری برازنده را بر قامت مرمری رنگ‌پریده اما با دوام حک می‌کند.» کتاب شعر تنیسون که در سال ۱۸۴۲ چاپ شد چنان نویسندهٔ اسکاتلندی توماس کارلایل را تحت تأثیر قرار داد که او در نامه‌ای به تنیسون با نقل این سه خط —
— می‌نویسد: «این خط‌ها مرا به گریه نمی‌اندازند، ولی چیزی در من هست که با خواندن اینها همهٔ اشک‌دان‌ها را پر کند.»
الهی‌دان انگلیسی ریچارد هولت هاتن "اولیس" را «تصویر دوستانه‌ای از عطش سیری‌ناپذیر برای تجربه‌ها، مخاطرات، و تهورهای تازه»ای توصیف می‌کند که «تحت کنترل خِرَدِ درخشان و عزم خوددار» روی می‌دهد.
شاعر معاصر تنیسون متیو آرنولد از اولین کسانی بود که به روایت آیرونیک شعر اشاره کرد. به گفتهٔ او نطق اولیس «ناساده‌ترین، ناهومری‌ترین چیزی است که می‌توان پدید آورد. هومر افکارش را به تو چنان عرضه می‌کند که از چاه ذهنش برداشت می‌شود؛ جناب تنیسون افکارش را پیش از آنکه آنان را عرضه کند بادقت به هم می‌زند؛ بنابراین … جوّی رفیع و پیچیده پدید می‌آید.»
اندکی بعد، روزنامه‌نگار و محتجج مسیحی جی کی چسترتون "اولیس" را «مدیحه‌ای برای مسیحیت» دانست که انگشت روی تفاوت بین رویکرد سنتی و مدرن به این دین می‌گذارد. به گفتهٔ او «شاعر در داستان اولیس نطفهٔ عطشی درمان‌ناپذیر به بادبان برافراشتن را می‌بندد؛ ولی اولیس واقعی نمی‌خواهد بادبان برافرازد؛ می‌خواهد به خانه برگردد.»
علیرغم استقبال منتقدان ادبی از "اولیس"، اصالت یافتن آن در میان مجموعه آثار تنیسون دهه‌ها طول کشید. تنیسون آن را چندان برای نشر در گلچین‌های شعر برنمی‌گزید؛ ولی شعر معمولاً در کتاب‌های آموزشی چاپ می‌شد و امروزه هم شعر آموزشی محبوبی است.
به گفتهٔ پژوهشگر اشعار تنیسون، متیو رولینسون، اهمیت امروزی آن در مجموعه آثار تنیسون مدیون دو چیز است: یکی افزایش مطالعات سنتی شعر و ادبیات انگلیسی در اواخر قرن نوزدهم، و دیگری مساعی صورت‌گرفته در دوره ویکتوریایی در راستای بیان کردن فرهنگی بریتانیایی که بتوان آن را به جوامع دیگر صادر کرد.
به گفتهٔ او "اولیس" جزئی است از پیشاتاریخ امپریالیسم — واژه‌ای که در سال ۱۸۵۱ به زبان راه یافت. قهرمان روایت مثل یک «فرماندار مستعمراتی» سخن می‌گوید و ارجاعش به «جستجوی جهانی نو» (خط ۵۷) یادآور عبارت برِّ جدید است که در رنسانس رواج یافت.
بااینکه "اولیس" را نمی‌توان اثری امپریالیستی دانست، آثار آتی تنیسون به عنوان ملک‌الشعرای بریتانیا گاه ارزش استعمار بریتانیا را ستوده‌اند و محکوم به میهن‌پرستی افراطی شده‌اند. رولینسون با اشاره به استنباط تئوریسین مارکسیست لوئی آلتوسر که ایدئولوژی را تابع زمان نمی‌داند، می‌گوید شعر تنیسون «پیش از ساختار ایدئولوژیک‌ای آمده که خوانندگان شعر را برای آن دلتنگ می‌کند.»
تی. اس. الیوت در جستاری در سال ۱۹۲۹ "اولیس" را «شعر بدون عیب» نامید.
پیرانه‌سریِ الیوت (۱۹۲۰) نیز شباهتی به "اولیس" دارد. راوی هر دو شعر مردی کهنسال است که در مورد پایان عمرش تأمل می‌کند. این قطعه از "پیرانه‌سری" به نظر برداشتی آیرونیک از خطوط آغازین "اولیس" می‌نماید:
شاعر ایتالیایی جووانی پاسکولی (۱۸۵۵–۱۹۱۲) نیز عنوان کرده‌است که شعر بلندش "سفرِ آخر" تلاشی بوده در جهت پیوند اولیس دانته و تنیسون به پیش‌گویی تئیریاس که اولیس «به مرگی آرام از دریا» خواهد مرد.
اولیسِ پاسکولی به جای آنکه سفری جدید آغاز کند، ایتاکا را ترک می‌گوید تا مسیر سفر حماسی‌اش در "ادیسه" را باز تکرار کند.
بااینکه در قرن بیستم تفسیرهایی جدید از شعر عرضه شد، "اولیس" امروزه همچنان شعر تحسین‌شده‌ای است.
استاد ادبیات بسیل وایلی در سال ۱۹۵۶ می‌نویسد: «در "اولیس" حس اینکه او باید به حرکت ادامه دهد و در عاطل نشستن نپوسد به شکلی عینی، و با داستانی کلاسیک بیان شده و نه به شکلی ذهنی و از تجربیات خود شاعر. [تنیسون] در اینجا از هر جای دیگر به کمال روشش نزدیک‌تر است: ساده، جدی، آزاد از قید تزئینات اضافی، و پر از احساسات تنگ در چنگ گرفته‌شده.»
در ویرایش پانزدهم گفتاوردهای آشنای بارتلت (۱۹۸۰) نه قطعه از "اولیس"، شامل ۳۶ تا از ۷۰ خط شعر، نقل شده‌است. در ویراست نهم این کتاب (۱۸۹۱) تنها شش خط نقل شده بود.
بسیاری از خوانندگان نیز خط‌های پایانی "اولیس" را انگیزشی یافته‌اند. چندین مدرسه و سازمان خط آخر شعر را به‌عنوان شعار خود برگزیده‌اند. این خط همچنین بر صلیبی در آبزرویشن هیل جنوبگان نقش بسته‌است تا یاد رابرت فالکون اسکات و گروه اعزامی ترا نووا را — که در سال ۱۹۱۲ در بازگشت از کاوشی در قطب جنوب درگذشتند — گرامی دارد:
دل سور (به انگلیسی: Del Sur) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لس‌آنجلس، کالیفرنیا واقع شده‌است.
پترسکیرشن، بلنزینگن () یک کلیسا در افرینگن-کیرشن ایالت بادن-وورتمبرگ در جنوب غربی آلمان قرار دارد. در سال ۱۱۷۳ ساخته و در سال ۱۴۵۷ بازسازی شد.Arno Herbeneret al. : "Kunst. Thermen. Wein. Entdeckungsreisen durch das Markgräflerland", Seite 55
شارل پی‌یر فرانسوا آگریو (; – )، سرباز، ژنرال و مارشال فرانسه در عصر ناپلئون بود که بعد از جنگ‌های انقلاب فرانسه، توسط ناپلئون به مقام فرماندهی رسید.Michel Cadé, « Augereau (Charles, Pierre, François) », in Nouveau Dictionnaire de biographies roussillonnaises 1789-2011, vol. 1 Pouvoirs et société, t. 1 (A-L), Perpignan, Publications de l'olivier, 2011, 699 p. (ISBN 9782908866414)
لوئی-الکساندر برتی‌یر (; – )، شاهزاده وگرام و کانتون نوشاتل و فرمانده و مارشال امپراتوری اول فرانسه و رئیس دربار ناپلئون بود.
لورنت دی گویون سنت-سیر (; – )، فرمانده فرانسوی جنگ‌های انقلاب فرانسه و جنگ‌های ناپلئونی که به عنوان مارشال و مارکی فرانسه انتخاب شد.
میکینگ (به انگلیسی: Mayking) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کنتاکی واقع شده‌است. میکینگ ۴۸۷ نفر جمعیت دارد و ۳۶۶٫۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لایهیل (به انگلیسی: Layhill) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در مریلند واقع شده‌است. لایهیل ۵٬۱۶۹ نفر جمعیت دارد و ۱۳۴٫۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لاردو رانچتس وست (به انگلیسی: Laredo Ranchettes West) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در تگزاس واقع شده‌است. لاردو رانچتس وست ۰ نفر جمعیت دارد.
لیک کاسیدی (به انگلیسی: Lake Cassidy) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده‌است. لیک کاسیدی ۲۷٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۴۱۵ نفر جمعیت دارد و ۱۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لاکارلا (به انگلیسی: La Carla) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در تگزاس واقع شده‌است. لاکارلا ۷۰ نفر جمعیت دارد.
گلن آبری (به انگلیسی: Glen Aubrey) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در Nanticoke واقع شده‌است. گلن آبری ۲٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴۸۵ نفر جمعیت دارد و ۳۰۱٫۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
راک کریک پارک (به انگلیسی: Rock Creek Park) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ال پاسو، کلرادو واقع شده‌است. راک کریک پارک ۰٫۶۹ کیلومتر مربع مساحت و ۵۸ نفر جمعیت دارد و ۱٬۹۰۸٫۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تیشیگان (به انگلیسی: Tichigan) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان رسین، ویسکانسین واقع شده‌است. تیشیگان ۵٬۱۳۳ نفر جمعیت دارد و ۲۴۲٫۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
الک کریک (به انگلیسی: Elk Creek) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کنتاکی واقع شده‌است. الک کریک ۱٬۵۳۹ نفر جمعیت دارد و ۲۰۳٫۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دو ولی (به انگلیسی: Doe Valley) یک محدوده ثبت‌نشده در ایالات متحده آمریکا است که در کنتاکی واقع شده‌است. دو ولی ۱٬۹۳۱ نفر جمعیت دارد و ۱۸۵٫۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دونپورت سنتر (به انگلیسی: Davenport Center) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در Davenport واقع شده‌است. دونپورت سنتر ۸٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴۹ نفر جمعیت دارد و ۳۷۲٫۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پینون (به انگلیسی: Piñon) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان آترو، نیومکزیکو واقع شده‌است. پینون ۷۱ نفر جمعیت دارد و ۱٬۸۴۷٫۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چاپلین (به انگلیسی: Chaplin) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کنتاکی واقع شده‌است. چاپلین ۴۱۸ نفر جمعیت دارد و ۲۵۰٫۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چین لیک (به انگلیسی: Chain Lake) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اسنوهومیش، واشینگتن واقع شده‌است. چین لیک ۲۷٫۴۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۷۴۱ نفر جمعیت دارد.
هایدن لیک (به انگلیسی: Hidden Lake) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بولدر، کلرادو واقع شده‌است. هایدن لیک ۱٫۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱ نفر جمعیت دارد و ۲٬۶۶۳٫۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کانال لوئیسویل (به انگلیسی: Canal Lewisville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کوشاکتن، اوهایو واقع شده‌است. کانال لوئیسویل ۱٫۰۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲۰ نفر جمعیت دارد و ۲۳۵٫۳۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برور (به انگلیسی: Brewer) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پری، میزوری واقع شده‌است. برور ۱۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بولوارد پارک (به انگلیسی: Boulevard Park) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کینگ، واشینگتن واقع شده‌است. بولوارد پارک ۴٫۱۸۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۲۸۷ نفر جمعیت دارد.
بیچمانت (به انگلیسی: Beechmont) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مولنبرگ، کنتاکی واقع شده‌است. بیچمانت ۱۴۱٫۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بیچمانت در جنوب شرقی شهرستان مولنبرگ، در امتداد جاده ایالات متحده ۴۳۱ است که به سمت شمال ۳٫۵ مایل (۵٫۶ کیلومتر) به درکسبورو و جنوب ۷ مایل (۱۱ کیلومتر) به دانمور می‌رود. گرینویل، مرکز شهرستان، ۹ مایل (۱۴ کیلومتر) به سمت شمال غربی است.
بر اساس اداره سرشماری ایالات متحده آمریکا، CDP بیچمانت دارای مساحت کل ۱٫۸۳ مایل مربع (۴٫۷ کیلومتر مربع) است که ۰٫۰۰۶ مایل مربع (۰٫۰۱۶ کیلومتر مربع) یا ۰٫۳۳٪ آن آب است. این شهر به سمت غرب به رود بیچ، جنوب به رود هزل، شرق به رود لیتل هزل و شمال به رود پلم، که همه در حوزه آب رودخانه سبز قرار دارند، جریان دارد.
املین (به انگلیسی: Emlyn) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کنتاکی واقع شده‌است. املین ۴۲۷ نفر جمعیت دارد و ۲۹۵٫۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هانوفر (به انگلیسی: Hanover) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان آنا آروندل، مریلند واقع شده‌است. هانوفر ۱۲٬۹۵۲ نفر جمعیت دارد.
هادلی (به انگلیسی: Hadley) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در نوادا واقع شده‌است.
فورت لادون (به انگلیسی: Fort Loudoun) یک حوزه سرشماری در ایالات متحده آمریکا است که در پنسیلوانیا واقع شده‌است.
فلت لیک (به انگلیسی: Flat Lick) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ناکس، کنتاکی واقع شده‌است. فلت لیک ۳۱۷٫۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
امانوئل دی گروشی، مارکوس دی گروشی دوم ()، یکی از فرماندهان و مارشال‌های امپراتوری اول فرانسه و ناپلئون و یکی از مارشال‌های اصلی و بزرگ فرانسه طی جنگ‌های ناپلئونی بود.
فیرفیلد (به انگلیسی: Fairfield) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کارولینای شمالی واقع شده‌است. فیرفیلد ۱۸٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵۸ نفر جمعیت دارد و ۱٫۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فیرلی (به انگلیسی: Farley) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کنتاکی واقع شده‌است. فیرلی ۱۵٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۹۳۷ نفر جمعیت دارد.
مارتین کریک (به انگلیسی: Martins Creek) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در Lower Mount Bethel Township واقع شده‌است. مارتین کریک ۶۳۱ نفر جمعیت دارد.
گاریسون (به انگلیسی: Garrison) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کنتاکی واقع شده‌است. گاریسون ۸۶۶ نفر جمعیت دارد و ۱۶۳٫۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
امیگریشن کانیون (به انگلیسی: Emigration Canyon) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در یوتا واقع شده‌است.
دانمور (به انگلیسی: Dunmor) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مولنبرگ، کنتاکی واقع شده‌است. دانمور ۱۸۰٫۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژان-باپتیست جوردان ()، یکی ار فرماندهان ارتش فرانسه از زمان پادشاهی فرانسه تا سلطنت ژوئیه فرانسه بود. وی در زمان ناپلئون به مقام مارشال رسید.
فرانسیس کریستف دی کلرمان (; – )، دوک والمی و فرمانده و مارشال ارتش فرانسه طی پادشاهی فرانسه تا امپراتوری اول فرانسه بود.
فرانسوا ژوزف لوفور ( – )، دوک دانزینگ و فرمانده نیروهای فرانسه طی جنگ‌های انقلاب فرانسه و جنگ‌های ناپلئونی بود که در زمان ناپلئون به مقام مارشال رسید.
ژاک مک‌دونالد (; – )، فرمانده و مارشال نیروهای فرانسه طی جنگ‌های انقلاب فرانسه و جنگ‌های ناپلئونی بود.
پایگاه هوایی تیاس همچنین معروف به تی فور (T-4) است. پایگاهی هوایی زیر نظر نیروی هوایی سوریه است. در نزدیکی روستای تیاس حدود ۶۰ کیلومتر شرق شهر پالمیرا در استان حمص واقع شده‌است. فرودگاه ۵۴ آشیانهٔ هواپیما (شیلتر)، یک باند اصلی و دو باند فرعی دارد و طول هرکدام حدود ۳ کیلومتر است. این فرودگاه بزرگترین فرودگاه در سوریه است و بعد از آن فرودگاه الضمیر واقع در شهر الضمیر است.
آگوست دی مارمونت (; – )، ژنرال فرانسوی و یکی نجبا بود که توانست به مقام مارشال برسد. وی همچنین اولین دوک دوبروونیک نیز بود.
مارتین آلبرتو بیسکارا کُرنِخو (؛ (); زاده ۲۲ مارس ۱۹۶۳) مهندس و سیاستمدار پرویی که شصت و هفتمین رئیس‌جمهور پرو است. بیسکارا پیشتر فرماندار استان موکگوا (۲۰۱۴–۲۰۱۱)، وزیر حمل و نقل و ارتباطات پرو (۲۰۱۷–۲۰۱۶) و سفیر پرو در کانادا (۲۰۱۸–۲۰۱۷) بود.
بیسکارا در تاریخ ۲۳ مارس ۲۰۱۸ در پی استعفای پدرو پابلو کوچینسکی رئیس‌جمهور سابق، به عنوان رئیس‌جمهور سوگند یاد کرد.
در انتخابات عمومی سال ۲۰۱۶، ویزارکارا به عنوان نامزد معاون اول ریاست جمهوری و به عنوان رقیب پدرو پابلو کوچینسکی با بلیط ریاست جمهوری پروها برای تغییر نامزد شد. این بلیط نامزد نیروی محبوب کیکو فوجیموری را به سختی شکست داد. ویزارکارا پس از استعفای رئیس‌جمهور کوچینسکی در ۲۳ مارس ۲۰۱۸ به عنوان رئیس‌جمهور سوگند یاد کرد. در طول دوره تصدی وی، ویزارکارا از احزاب سیاسی مستقل ماند، اصلاحات علیه فساد را در شاخه‌های قانونگذاری و قضایی ترویج داد و قول داد که با پایان یافتن دوره ریاست جمهوری خود در سال ۲۰۲۱ کاندیدای ریاست جمهوری نشود. به دنبال آنچه وی «انکار واقعی اعتماد به نفس» علیه دولت خود توصیف کرد، ویزکارا در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۹ کنگره پرو را منحل کرد و در همان روز، فرمان انتخابات قانونگذاری را صادر کرد. انتخابات زود هنگام برای کنگره جدید در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۰ برگزار شد، و قانونگذار بار دیگر به رهبری اپوزیسیون برگزیده شد.
در طی دنیاگیری کروناویروس در پرو، ویزارکارا دستورهای خانه نشینی را صادر کرد و صندوق‌های امداد صادر کرد، اما نابرابری موجود، ازدحام بیش از حد و یک اقتصاد تا حد زیادی غیررسمی پرو را تحت تأثیر همه گیر قرار داد. در نتیجه، تولید ناخالص داخلی پرو با کاهش سی درصدی، فشار سیاسی را به دولت ویزکارا افزایش داد. در سپتامبر سال ۲۰۲۰، کنگره پرونده استیضاح علیه ویزارکارا را به دلیل «ناتوانی اخلاقی» آغاز کرد و وی را متهم کرد که پس از ضبط صدا توسط قانونگذار مخالف، دستفروشی در نفوذ دارد، اما روند رای کافی برای برکناری وی از سمت را ندارد.
در ۹ نوامبر سال ۲۰۲۰، کنگره پرو پس از اعلام ویزاکارا «غیراخلاقی از نظر اخلاقی» و برکناری وی از مقام، برای بار دوم استیضاح کرد. رئیس کنگره، مانوئل مرینو، روز بعد جانشین وی به عنوان رئیس‌جمهور پرو شد.
بون-آدرین ژانوت دی مونسی (; – )، دوک کونلیانو و فرمانده و مارشال فرانسه طی جنگ‌های انقلاب فرانسه و جنگ‌های ناپلئونی بود.
ادوارد آدولف کازیمیر ژوزف مورتیر (; – )، دوک ترویزو و فرمانده و مارشال نیروهای فرانسه تحت فرمان ناپلئون بود. وی سرانجام ترور شد.
نیکولاس اودینو (; – )، دوک رجو کالابریا و بار-لو-دوک و فرمانده و مارشال نیروهای فرانسه طی جنگ‌های ناپلئونی بود. وی ۳۴ بار در طی جنگ‌های مختلف زخمی شد و سرانجام نام وی در طاق پیروزی درج شد.
کاترین-دومینیک دی پریگنون ()، مارکی گرانده و فرمانده و مارشال نیروهای فرانسه طی جنگ‌های انقلاب فرانسه و جنگ‌های ناپلئونی بود. نام وی در طاق پیروزی پاریس حک شده‌است.
یوزف پونیاتوفسکی ()، رهبر، فرمانده و ژنرال لهستانی که طی جنگ‌های ناپلئونی به خدمت ارتش فرانسه درآمد و در آخر تبدیل به یکی از مارشال‌های امپراتوری اول فرانسه شد.
نیکولاس ژان-دی-دیو سول (; – )، دوک دالماسی، نخست‌وزیر و وزیر جنگ و فرمانده و مارشال فرانسوی از زمان پادشاهی فرانسه تا امپراتوری اول فرانسه بود.
لوئی گابریل سوشه ()، دوک آلبوفرا و مارشال امپراتوری اول فرانسه و یکی از موفق‌ترین فرماندهان ارتش بزرگ فرانسه طی جنگ‌های انقلاب فرانسه و جنگ‌های ناپلئونی بود.
سوشه در شهر لیون به دنیا آمد. در دوران انقلاب فرانسه او داوطلبانه به نیرو های سواره نظام گارد ملی ملحق شد و توانایی های او باعث ماندن او در ارتش شد.
او در سال 1793 به عنوان سرگرد در نبرد تولان توانست ژنرال ارلز اوهارا را دستگیر کند ؛ ژنرال چارلز اوهارا همان شخصی بود که در جنگ انقلاب آمریکا تسلیم قوای واشینگتن شد.
کلوده ویکتور-پرین، دوک دی بلونو (; – )، سرباز و فرمانده نظامی فرانسوی در طی جنگ‌های انقلاب فرانسه و جنگ‌های ناپلئونی بود که بعدها به مقام مارشال رسید.
رسوایی بوندسلیگا در سال ۱۹۷۱ (به آلمانی: der Bundesliga-Skandal) نام مجموعه تبانیهای غیرقانونی صورت گرفته در لیگ آلمان در فصل ۷۱–۱۹۷۰ می‌باشد.
نتایج تبانی برخی تیم‌های بوندسلیگا هنگامی اعلام شد که هورست-گرگوریو کانلاس، رئیس باشگاه کیکرز آفن‌باخ، مدرک صوتی را به فدراسیون فوتبال آلمان و چندین خبرنگار ارائه کرد. مدرک بیانگر این بود که چندین بازیکن به‌همراه برخی از مسئولان تیم‌های بوندسلیگایی از جمله برند پازتکه و منفرد ماگلیتز حاضر به دریافت مبلغی به عنوان رشوه شده‌اند تا کمک کنند آفن‌باخ از دستهٔ دوم لیگ آلمان به دستهٔ اول که همان بوندسلیگا بود صعود نکند.
هانس کیندرمان، مسئول پیگیری فدراسیون فوتبال آلمان در آن دوره به این نتیجه رسید که در تاریخ ۱۷ آوریل ۱۹۷۱ و در بازی شالکه و آرمینیا بیله‌فلد که ۰–۱ به سود بیله‌فلد به پایان رسید، بازیکنان شالکه قبول کرده بودند در ازای رشوه بازی را واگذار کنند. پس از بیرون آمدن خبر و تأیید آن توسط مقامات آلمانی، تمامی بازیکنان باشگاه شالکه ۰۴ برای مدتی طولانی از بازی کردن در مسابقات رسمی از سوی فدراسیون فوتبال آلمان منع شدند؛ در حالی که چندین بازیکن حتی تا آخر عمرشان از مسابقه دادن محروم شدند.
بسیاری از بازیکنان محروم‌شده از بازی کردن بی‌گناهی خود را اعلام کردند تا جایی که قسم خوردند که هیچ عمل خلافی مرتکب نشده‌اند؛ سوگندی که بعدها به صورت رسمی اعلام شد که دروغ است. به دنبال این گواهی دروغ، دشمنان شالکه ۰۴ از جمله حریفان آن‌ها از منطقهٔ رور، هنوز از آن‌ها به عنوان اف‌سی ماینید (به آلمانی: FC Meineid) بمعنای «باشگاه فوتبال سوگندشکن‌ها» یاد می‌کنند.
پنجاه و دو بازیکن، دو مربی و شش باشگاه در طول این رویداد محروم شدند. همچنین، مجوز تیم‌های بیله‌فلد و آفن‌باخ برای حضور در بوندسلیگا باطل و فسخ شد. اگرچه آفن‌باخ در هر صورت نمی‌توانست در بوندسلیگا شرکت کند ولی بیله‌فلد که فصل قبل نیز در بوندسلیگا حضور داشت به لیگ دسته دوم سقوط کرد.
کلیسای جامع کنستانتس () یک ساختمان تاریخی در کنستانتس در جنوب آلمان است. در سال ۹۴۰ این کلیسا ساخته شد. ۳۰۰ سال بعد ساخت یک برج، سپس یکی دیگر در دستور کار قرار گرفت ولی پس از آن یک آتش بزرگ باعث نابودی یکی از برج‌ها همراه با بخش‌هایی از سالن کلیسا و همچنین ۹۶ خانه‌های دیگر در اطراف آن شد. برج جنوبی در سال ۱۳۷۸ تکمیل شد.
زمین سیاه یا بلک ارث (به انگلیسی: Black Earth) روستایی در شهرستان دان، ویسکانسین در ایالات متحده است. جمعیت این روستا در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۱۳۳۸ نفر بود.
کلیرکریک (به انگلیسی: Clear Creek) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در یوتا واقع شده‌است. کلیرکریک ۰٫۵۳ کیلومتر مربع مساحت و ۴ نفر جمعیت دارد و ۲٬۶۶۴٫۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کارمی تاونشیپ (به انگلیسی: Carmi Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وایت، ایلینوی واقع شده‌است. کارمی تاونشیپ ۱۲۱٫۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کادیز (به انگلیسی: Cadiz) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سن برناردینو، کالیفرنیا واقع شده‌است. کادیز ۲۴۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کلیسای جامع فرایبورگ () در جنوب غربی آلمان قرار دارد. دودمان تسرینگن در سال ۱۲۰۰ ساختن این کلیسا را شروع کرد که تا سال ۱۲۳۰ ساختن آن بطول انجامید.
بورنا (به انگلیسی: Burna) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لیوینگستون، کنتاکی واقع شده‌است. بورنا ۱۶۷٫۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بورنا (به انگلیسی: Buena) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان یاکیما، واشینگتن واقع شده‌است. بورنا ۹۹۰ نفر جمعیت دارد و ۲۴۲٫۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلادون اسپرینگز (به انگلیسی: Bladon Springs) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان چاکتاو، آلاباما واقع شده‌است. بلادون اسپرینگز ۲۸٫۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلوویر (به انگلیسی: Belvoir) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پیت، کارولینای شمالی واقع شده‌است. بلوویر ۵٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰۷ نفر جمعیت دارد.
پلام آیلند (به انگلیسی: Plum Island) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ماساچوست واقع شده‌است.
وایوآینیو (به انگلیسی: Waiohinu) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هاوایی، هاوایی واقع شده‌است. وایوآینیو ۳٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱۳ نفر جمعیت دارد و ۳۲۱٫۵۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رابینزویل (به انگلیسی: Robbinsville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در راببینسویل، نیوجرسی واقع شده‌است. رابینزویل ۱٫۹۶۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۰۴۱ نفر جمعیت دارد و ۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نورت فورک (به انگلیسی: North Fork) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ایلکو، نوادا واقع شده‌است. نورت فورک ۱٬۸۶۶٫۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دیر هاربور (به انگلیسی: Deer Harbor) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سن خوان، واشینگتن واقع شده‌است.
کانیون (به انگلیسی: Canyon) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کنترا کوستا، کالیفرنیا واقع شده‌است. کانیون ۳۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ریدویل (به انگلیسی: Reedville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در هیلسبرو، اورگن واقع شده‌است.
ترابوکو کانیون (به انگلیسی: Trabuco Canyon) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اورنج، کالیفرنیا واقع شده‌است.
پیلوت‌تاون (به انگلیسی: Pilottown) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در لوئیزیانا واقع شده‌است. پیلوت‌تاون ۰ نفر جمعیت دارد.
پن مار (به انگلیسی: Pen Mar) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در مریلند واقع شده‌است. پن مار ۴۰۲٫۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مونتاری پارک (به انگلیسی: Monterey Park) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ولنسیا، نیومکزیکو واقع شده‌است. مونتاری پارک ۱٬۵۶۷ نفر جمعیت دارد و ۱٬۵۳۱٫۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نایتس فری (به انگلیسی: Knights Ferry) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کالیفرنیا واقع شده‌است.
جیسون ریچی (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان سبک بلوز و نوازندهٔ سازدهنی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
آنا پپویچ (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، خواننده، نوازندهٔ گیتار در سبک بلوز اهل صربستان و ساکن ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
پسران نابینای آلاباما () گروه موسیقی آمریکایی است. این گروه فعالیت خود را از ۱۹۳۹ شروع کرد و تا کنون برنده ۵ جایزهٔ گرمی شده‌است.
جنگ ائتلاف اول ()، جنگی است در سال ۱۷۹۲ تا ۱۷۹۷ علیه جمهوری اول فرانسه که تقریباً تمام اروپا را دربرگرفت و سرانجام با پیروزی نیروهای فرانسوی همراه بود. در این دوره جمهوری اول، به مناطق فلاندرز (بلژیک و هلند کنونی) لشگرکشی نمود، و با فتح هلند اتریش (بلژیک امروزی) آنرا ضمیمه خاک خود کرده و جمهوری باتاویا را در هلند بنا نهاد.
کو آپ سیتی (به انگلیسی: Co-op City) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در برانکس واقع شده‌است. این محله یک منطقه مسکونی تعاونی در بخش شمال شرقی ناحیه برانکس است که از جنوب غربی، غرب و شمال به شاهراه ایالتی ۹۵ و از شرق و جنوب شرقی به رودخانه هاچینسون پارک وی محدود می‌شود و تا حدی در محله‌های بایچستر و ایستچستر قرار دارد.Table PL-P5 NTA: Total Population and Persons Per Acre - New York City Neighborhood Tabulation Areas*, 2010 , Population Division - New York City Department of City Planning, February 2012. Accessed June 16, 2016. با ۴۳٬۷۵۲ نفر ساکن بر اساس سرشماری ایالات متحده در سال ۲۰۱۰، بزرگ‌ترین تعاونی مسکن در جهان است."Urban Mass: A Look at Co-op City" , "The Cooperator". Accessed December 2006. این محله در منطقه ۱۲ شورای شهر نیویورک می‌باشد.
سیما (به انگلیسی: Cima) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سن برناردینو، کالیفرنیا واقع شده‌است. سیما ۲۱ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۷۲٫۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فورستدیل (به انگلیسی: Forestdale) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان برنستبل، ماساچوست واقع شده‌است. فورستدیل ۱۰٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۰۹۹ نفر جمعیت دارد و ۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چروکی پس (به انگلیسی: Cherokee Pass) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مدیسون، میزوری واقع شده‌است. چروکی پس ۲۹۸٫۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایمناها (به انگلیسی: Imnaha) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در اورگن واقع شده‌است.
پتفورک (به انگلیسی: Pathfork) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هارلن، کنتاکی واقع شده‌است. پتفورک ۳۷۹ نفر جمعیت دارد و ۳۷۷٫۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آرلینگتون (به انگلیسی: Arlington) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ویلکاکس، آلاباما واقع شده‌است. آرلینگتون ۵۹٫۱۳ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
سامر شید (به انگلیسی: Summer Shade) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان متکالف، کنتاکی واقع شده‌است. سامر شید ۲۷۳٫۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کلیسای مسیح () توسط جنبش قدیسان آخرالزمان در ایندیپندنس، میزوری در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد. این کلیسا در سال ۱۹۸۴ از بین رفت.
هلن لانگهننبرگ (زادهٔ ۲۱ مه ۱۹۸۲ میلادی در شهر مونستر)https://web.archive.org/web/20130501135845/http://www.london2012.com/athlete/langehanenberg-helen-1118016/ یک سوارکار زن رشتهٔ درساژ اهل کشور آلمان است؛ که در المپیک نیز به رقابت پرداخته‌است. در ۷ اوت ۲۰۱۲ لانگهننبرگ به همراه اسبش دامون هیل یکی از اعضای تیم آلمان بود و توانست مدال نقره تیمی را در المپیک ۲۰۱۲ بدست بیاورد.https://www.independent.co.uk/sport/olympics/news/the-london-olympics-2012-trending-awards-damon-hill-sweat-moppers-and-hey-jude-8037296.html
مانتین گرین (به انگلیسی: Mountain Green) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مورگان، یوتا واقع شده‌است. مانتین گرین ۲٬۳۰۹ نفر جمعیت دارد و ۱٬۴۹۸٫۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایورکا (به انگلیسی: Eureka) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وینه‌بگو، ویسکانسین واقع شده‌است. ایورکا ۲۲۰ نفر جمعیت دارد و ۲۲۶٫۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وایت پاین (به انگلیسی: White Pine) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان انتوناگون، میشیگان واقع شده‌است. وایت پاین ۴۷۴ نفر جمعیت دارد و ۲۷۴٫۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویرجی (به انگلیسی: Virgie) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پایک، کنتاکی واقع شده‌است. ویرجی ۲۷۴٫۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تال تیمبر (به انگلیسی: Tall Timber) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بولدر، کلرادو واقع شده‌است. تال تیمبر ۱٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۸ نفر جمعیت دارد و ۱٬۹۵۰٫۷۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیمسونیا (به انگلیسی: Symsonia) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گریوس، کنتاکی واقع شده‌است. سیمسونیا ۳٫۹۶ کیلومتر مربع مساحت و ۶۱۵ نفر جمعیت دارد و ۱۲۴٫۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سان‌شاین (به انگلیسی: Sunshine) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بولدر، کلرادو واقع شده‌است. سان‌شاین ۴٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳۰ نفر جمعیت دارد و ۲٬۱۶۴٫۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سامرزویل (به انگلیسی: Summersville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گرین، کنتاکی واقع شده‌است. سامرزویل ۷٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۵۶۸ نفر جمعیت دارد و ۲۴۵٫۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شوگرلوف (به انگلیسی: Sugarloaf) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بولدر، کلرادو واقع شده‌است. شوگرلوف ۵٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶۱ نفر جمعیت دارد و ۲٬۳۹۰٫۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رو (به انگلیسی: Rowe) یک روستا در ایالات متحده آمریکا است که در نیومکزیکو واقع شده‌است. رو ۲٬۰۷۹٫۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مانیتو (به انگلیسی: Manitou) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کنتاکی واقع شده‌است. مانیتو ۱۸۱ نفر جمعیت دارد و ۱۲۴٫۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مادرید (به انگلیسی: Madrid) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فرانکلین، مین واقع شده‌است. مادرید ۱۰۸٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷۳ نفر جمعیت دارد و ۳۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
روزالیا (به انگلیسی: Rosalia) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان باتلر، کانزاس واقع شده‌است. روزالیا ۳٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷۱ نفر جمعیت دارد و ۴۶۳٫۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنتون (به انگلیسی: Onton) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وبستر، کنتاکی واقع شده‌است. آنتون ۱۴۵٫۰۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جنگ ائتلاف دوم ()، جنگی است بعد از انقلاب فرانسه در سال ۱۷۹۸ تا ۱۸۰۲ که قسمتی از اروپا، دریای کارائیب و خاورمیانه رخ داد که با پیروزی فرانسویان همراه بود. این جنگ منجر به ظهور ناپلئون بناپارت در فرانسه شد.
مرغابی وحشی یا اردک وحشی نام یک نمایشنامه، اثر هنریک ایبسن نمایشنامه‌نویس اهل نروژ است. این نمایشنامه در سال ۱۸۸۴ نوشته شده و اولین شاهکار مدرن در ژانر تراژیکمدی محسوب می‌شود.
پردهٔ اول با مهمانی شام به میزبانی "هاکون ورله" آغاز می‌شود که بازرگان و صنعتگری ثروتمند است. پسر او، "گرگیرش ورله"، که تازه از تبعیدی خودخواسته به خانهٔ پدرش بازگشته، در این مهمانی حاضر است و از حال و روز همکلاس سابقش، "یالمار ایکدال"، باخبر می‌شود. "یالمار" با زنی به نام "گینا" که در خانهٔ "هاکون ورله" پیشخدمت بوده ازدواج کرده است. این ازدواج با نظر "هاکون ورله" انجام شده و "هاکون" به یالمار خانه و شغل عکاسی داده است تا زندگی‌اش را بچرخاند. "گرگیرش" می‌داند که مادرش با این باور از دنیا رفته که "هاکون" و "گینا" با هم رابطه دارند، و عصبانی می‌شود که دوست قدیمی‌اش کل زندگی‌اش را بر مبنای یک دروغ بنا کرده است.
چهار پردهٔ بعدی نمایش در خانهٔ "یالمار ایکدال" اتفاق می‌افتد. در ابتدا به نظر می‌رسد که خانوادهٔ "ایکدال" زندگی خوشی دارند. "ایکدال پیر"، پدر "یالمار"، اموراتش را را با کار برای "هاکون ورله" می‌گذراند. "یالمار" در بیرون از خانه‌شان یک استودیوی عکاسی دارد. "گینا" علاوه بر کمک به همسرش در ادارهٔ استودیو، خانه‌داری هم می‌کند. هردو آنها علاقهٔ بسیار زیادی به دخترشان "هدویگ" دارند.
"گرگیرش" پس از مهمانی شام پدرش، مستقیم به خانهٔ "یالمار" می‌رود. "یالمار" به "گرگیرش" اعتراف می‌کند که "هدویگ" بزرگ‌ترین لذت و بزرگترین درد زندگی اوست چون دخترک کم‌کم‌ دارد بینایی‌اش را از دست می‌دهد. خانوادهٔ "یالمار" قسمتی از آپارتمان را نشان می‌دهند که در آنجا از حیوانات مختلفی مثل خرگوش و کبوتر نگهداری می‌کنند. عزیزترین این حیوانات، یک مرغابی وحشی است که نجاتش داده‌اند. این مرغابی با شلیک "هاکون ورله" زخمی شده که اتفاقاً بینایی او هم رو به افول است. شلیک او به بال مرغابی اصابت کرده و مرغابی به ته دریاچه رفته تا خودش را غرق کند اما سگ "ورله" مرغابی را بیرون کشیده است. مرغابی به‌شدت زخمی بوده اما "ایکدال‌ها" از او پرستاری کرده‌اند و حالا سالم است.
"گرگیرش" که خوش ندارد به خانهٔ پدرش برگردد، تصمیم می‌گیرد اتاق اضافی خانهٔ "ایکدال‌ها" را اجاره کند. روز بعد، کم‌کم پی می‌برد که علاوه بر رابطهٔ گینا با پدرش، رازهای دیگری هم در خانوادهٔ "ایکدال" وجود دارد. "گرگیرش" با "هدویگ" صحبت می‌کند و "هدویگ" توضیح می‌دهد که به خاطر ضعف بینایی‌اش، پدرش او را به مدرسه نمی‌فرستد و خودش هم وقت درس‌دادن به او را ندارد به همین خاطر دخترک به جهان خیالی‌ای که با تصویرهای کتاب‌ها ساخته پناه می‌برد. حین گفتگوی آنها، "گرگیرش" صدای چند شلیک را از اتاق زیرشیروانی می‌شنود و خانواده به او توضیح می‌دهند که "ایکدال پیر" خودش را با شکار خرگوش و پرنده در زیرشیروانی سرگردم می‌کند و "یالمار" هم اغلب در شکار همراه او می‌شود. "یالمار" از «اختراع بزرگ» خودش حرف می زند که هرگز دقیقا نمی‌گوید چیست. این اختراع مربوط به عکاسی است و "یالمار" مطمئن است که با این اختراع می‌تواند بدهی‌اش به "ورله" را بپردارد و بالاخره خود و خانواده‌اش را مستقل کند. او برای کارکردن روی این اختراع، اغلب باید روی کاناپه دراز بکشد و فکر کند.
یک روز، "گرگیرش" و دو تن از دوستان "یالمار" به نام‌های "رلینگ" و "مولویک"، مشغول خوردن ناهار هستند که "هاکون ورله" از راه می‌رسد و می‌کوشد "گرگیرش" را متقاعد کند که به خانه برگردد. "گرگیرش" می‌گوید که نمی‌تواند این کار را بکند و حقیقت را به "یالمار" خواهد گفت. "هاکون" مطمئن است که "یالمار" از دخالت "گرگیرش" در ماجرا خوشحال نخواهد شد. پس از رفتن او، "گرگیرش" از "یالمار" می‌خواهد که همراه یکدیگر قدمی بزنند و آنجا حقیقت را درباره رابطهٔ پدرش با "گینا" برملا می‌کند.
پس از بازگشت به خانه، "یالمار" با همسر و دخترش سرد برخورد می‌کند و می‌گوید که از این به بعد تمام کارهای عکاسی را خودش و بدون "گینا" انجام خواهد داد. همچنین می‌خواهد که مدیریت مالی خانواده را خودش انجام بدهد، کاری که همیشه "گینا" انجام می‌داد. "گینا" از "یالمار" خواهش می‌کند که نظرش را عوض کند و می‌گوید که او با این همه کار دیگر فرصت کارکردن روی اختراعش را نخواهد داشت. "هدویگ" هم اضافه می‌کند که در اینصورت وقت کافی برای رسیدن به مرغابی وحشی را هم نخواهد داشت. "یالمار" که از شنیدن حرف‌های "گرگیرش" به‌شدت ناراحت شده، اعتراف می‌کند که دلش می‌خواهد گردن مرغابی را بزند. "یالمار" ماجرای رابطه را به روی "گینا" می‌آورد. "گینا" به رابطه با "هاکون ورله" اعتراف می‌کند اما اصرار می‌کند که عاشق "یالمار" است.
در میان بگومگوی آنها، "گرگیرش" برمی‌گردد و تعجب می‌کند که چطور این زوج چطور از اینکه سایهٔ چنین دروغی از سر زندگیشان برداشته شده خوشحال نیستند. "خانم سوربی" با نامه‌ای برای "هدویگ" از راه می‌رسد و خبر می‌دهد که قرار است با "هاکون ورله" ازدواج کند. در این نامه آمده که "هاکون ورله" به "ایکدال پیر" مقرری بازنشستگی معادل ۱۰۰ کرون در ماه خواهد پرداخت و پس از مرگ "ایکدال پیر،" این مقرری تا پایان عمر "هدویگ" به او تعلق خواهد داشت. این خبر حال "یالمار" را بدتر می‌کند و او متوجه می‌شود که "هدویگ" به احتمال زیاد فرزند "هاکون ورله" است و نه او. "یالمار" دیگر تحمل دیدن "هدویگ" را ندارد و خانه را ترک می‌کند تا با "مولویک" و "رلینگ" مشروب بخورد. "گرگیرش" تلاش می‌کند "هدویگ" آشفته را آرام کند و پیشنهاد می‌دهد که "هدویگ" مرغابی وحشی را برای خوشحالی پدرش قربانی کند. "هدویگ" مستأصل و بی‌قرار است تا دل پدرش را دوباره به دست بیاورد و قبول می‌کند که پدربزرگش صبح روز بعد به مرغابی وحشی شلیک کند.
روز بعد، "رلینگ" از راه می‌رسد تا به خانواده خبر بدهد که "یالمار" پیش او مانده است. او از کاری که "گرگیرش" کرده منزجر است و افشا می‌کند که او بوده که مدت‌ها پیش به دروغ ایدهٔ اختراع را در ذهن "یالمار" کاشته تا او در افسردگی غرق نشود. در حالی که این دو مشغول مشاجره هستند، "یالمار" به خانه می‌آید تا وسایلش را جمع کند و به کار روی اختراعش بپردازد. "هدویگ" از دیدن پدرش خوشحال می‌شود اما "یالمار" می‌گوید که می‌خواهد از دست مزاحم‌ها خلاص شود. "هدویگِ" دل‌شکسته، به یاد مرغابی وحشی‌اش می‌افتد و با تفنگ به اتاق زیرشیروانی می‌رود. خانواده صدای یک شلیک را می‌شنوند و تصور می‌کنند که "ایکدال پیر" مشغول شکار است اما "گرگیرش" می‌داند که "ایکدال پیر" بنا به خواهش "هدویگ" به مرغابی وحشی شلیک کرده است. او این موضوع را به "یالمار" توضیح می‌دهد و "یالمار" به شدت تحت تاثیر قرار می‌گیرد. وقتی "ایکدال پیر" از اتاقش بیرون می‌آید، خانواده متوجه می‌شود که او در زیرشیروانی نبوده است. همگی با عجله به زیرشیروانی می‌روند و "هدویگ" را می‌بینند که روی زمین افتاده. هیچ‌کس نمی‌تواند جای زخمی روی بدن او پیدا کند و "رلینگ" دخترک را معاینه می‌کند. او درمی‌یابد که گلوله وارد استخوان سینهٔ او شده و درجا او را کشته است. با توجه به جای سوختگی باروت روی پیراهن "هدویگ"، "رلینگ" می‌گوید که "هدویگ" به خودش شلیک کرده است. "یالمار" به "هدویگ" التماس می‌کند که یک بار دیگر زنده شود تا ببیند پدرش چقدر او را دوست دارد.
نمایشنامه با بگومگوی "رلینگ" و "گرگیرش" تمام می‌شود. "گرگیرش" اصرار می‌کند که "هدویگ" بیهوده نمرده چون خودکشی او باعث شده چیزی در وجود "یالمار" زنده شود. "رلینگ" پورخند می‌زند و می‌گوید که "یالمار" تا کمتر از یک سال دیگر تبدیل به مردی دائم‌الخمر خواهد شد.
بهزاد قادری این نمایشنامه را با نام "مرغابی وحشی" و منوچهر انور با نام "اردک وحشی" به فارسی ترجمه و منتشر کرده‌اند.
دِیر پرشور () یک دیر در پرشور، انگلستان است.
این دیر که در دهه ۶۸۰ میلادی بنیان‌گذاری شده دارای یک برج به ارتفاع ۳۵٫۴۰ متر تا سقف و ۴۳٫۹۰ متر تا بالاترین نقطه آن است.
درون‌ریپ (به هلندی: Dronrijp) یک روستا در هلند است که در منامرادیل واقع شده‌است. درون‌ریپ ۳٬۲۸۱ نفر جمعیت دارد.
دیر سلبی () یک دیر در سلبی، انگلستان است.
این دیر که در قرن ۱۱ میلادی بنیان‌گذاری شده دارای دو برج به ارتفاع ۳۷ متر تا سقف و ۴۳ متر تا بالاترین نقطه آن است.
گروه A جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹ که مسابقاتش از ۵ تا ۱۴ ژانویه ۲۰۱۹ برگزار شد.این گروه شامل میزبان این تورنمنت، امارات متحده عربی و تیم‌های تایلند، هند و بحرین بودند.دو تیم برتر این گروه و احتمالاً تیم سوم این گروه (در صورتی که در رتبه‌بندی تیم‌های سوم بین چهار تیم برتر قرار گیرد)، به مرحله‌ی یک‌هشتم نهایی راه یافتند.
در مرحله یک‌هشتم نهایی:
همه زمان‌ها می‌باشد.
<section begin=a1/><section end=a1/>
<section begin=a2/><section end=a2/>
<section begin=a3/><section end=a3/>
<section begin=a4/><section end=a4/>
<section begin=a5/><section end=a5/>
<section begin=a6/><section end=a6/>
کاخ بولدِرن شاتویی در نزدیکی شهر دولمِن در استان نوردراین-وستفالن، آلمان واقع شده‌است.
دیر رومزی () یک دیر در رومزی، انگلستان است.
این دیر در سال ۹۰۷ میلادی در نظام سنت بندیکت بنیان‌گذاری شده هم‌اکنون به عنوان کلیسای منطقه‌ای مورد استفاده است.
سِر جان مک‌نایل (زاده ۱۲ اوت ۱۷۹۵ - درگذشته ۱۷ مه ۱۸۸۳) دیپلمات اسکاتلندی و جراح بود که دستکم به مدت ۸ سال نمایندگی دولت بریتانیا در ایران را بر عهده داشت. وی صاحب نشان حمام، عضو شورای خصوصی بریتانیا، عضو انجمن سلطنتی ادینبرو و عضو انجمن سلطنتی ستاره‌شناسی هم بود.
جان مک‌نایل در ۱۲ اوت ۱۷۹۵ در جزیره اورونسِی واقع در مجمع‌الجزایر هبریدهای داخلی که در غرب اسکاتلند قرار دارد به دنیا آمد. او سومین پسر از شش پسر جان مک‌نایل، لرد کولونسی و اورونسی (۱۷۶۷–۱۸۴۶) و همسرش هِستر مک‌نایل (متوفی ۱۸۴۳) بود. برادر بزرگتر او دانکن مک‌نایل، بارون نخست کولونسی و اورونسی است.
او در دانشگاه ادینبرو به تحصیل پزشکی پرداخت و در سال ۱۸۱۴ در سن نوزده سالگی با درجه دکترای پزشکی از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد.
مک‌نایل در ۶ سپتامبر ۱۸۱۶ به عنوان دستیار جراح در کمپانی هند شرقی بریتانیا واقع در بمبئی مشغول به کار شد. سپس در سال ۱۸۱۹ به ایران منتقل گردید. مک‌نایل در ۱ مه ۱۸۲۴ توانست مجوز جراحی به دست آورد و در ۴ ژوئن ۱۸۳۶ از خدمت پزشکی بازنشسته شد و تمام وقت خود را صرف جنبه‌های دیپلماتیک کمپانی هند شرقی نمود.
او در سال‌های ۱۹–۱۸۱۸ جمعیِ نیروی زمینی سرهنگ ایست در بخش کوتچ و اوکاموندل و سپس به سمت معاون انباردار پزشکی در فرمانداری دست یافت.
جان مک‌نایل از ۱۸۲۴ تا ۱۸۳۵ عضو هیئت اعزامی کمپانی هند شرقی به ایران بود. در ابتدا پزشک هیئت بود اما کمی بعد دستیار سیاسی جان مکدونالد کینر، وزیر مختار وقت بریتانیا در ایران شد. وی در این سمت قابلیت‌های زیادی از خود نشان داد. او موفق به دریافت نشان تمثال همایون از فتحعلی شاه گردید. برای نمونه احتمال می‌رود وی در سال ۱۸۲۹ یکی از عوامل اصلی اغتشاشی بوده باشد که منتهی به قتل الکساندر گریبایدوف، وزیر مختار امپراتوری روسیه در ایران توسط شورشیان تهرانی شد.
نقل است عباس‌میرزا نایب‌السلطنه رازهای درونی خود را کاملاً در اختیار او می‌گذاشت. مک‌نایل بارها مانع از این شد که قشون ایران برای تصرف هرات که جزو اراضی ایران بود و نافرمان شده بود اقدام کند. با اینحال در نهایت عباس‌میرزا که برای سرکوب طغیان‌گران به خراسان رفته بود تصمیم گرفت به سمت هرات حرکت کند. مک‌نایل به سرعت خود را به اردوی نایب‌السلطنه رساند تا از ارتباط نزدیک خود با او استفاده کرده، مانع از حملهٔ قشون ایران به هرات گردد. در همین زمان ناگهان عباس‌میرزا می‌میرد.
وی در ۳۰ ژوئن ۱۸۳۵ دبیر هیئت ویژه اعزامی تحت سرپرستی سر هنری الیس به سوی ایران بود که برای تبریک تاجگذاری محمدشاه قاجار به ایران آمد. مک‌نایل مجوز نصب نشان افتخار شیر و خورشید از نوع درجه یک را از دربار ایران دریافت کرد. هنگامی که در سال ۱۸۳۶ به هند بازمی‌گشت جزوه‌ای تحت عنوان «"پیشرفت و وضعیت فعلی روسیه در شرق"» علیه روس‌ها به‌طور ناشناس منتشر نمود. وی از سال ۱۸۳۶ تا ۱۸۴۴ نماینده بریتانیا در ایران بود.
پس از مرگ عباس‌میرزا فرزندش محمدمیرزا به جای او نایب‌السلطنه شده و سپس شاه گردید. محمدشاه قاجار برای تصرف هرات به سوی آن شهر لشکر کشید. مک‌نایل در ۶ آوریل ۱۸۳۸ به اردوی ایران وارد شد و این در حالی بود که شاه به حضور او در اردو مایل نبود. او در ملاقات با شاه تلاش کرد محاصرهٔ هرات را پایان دهد و صلح ایجاد نماید اما شاه حاضر به پایان دادن به جنگ نبود.
مک‌نایل که می‌دید محمدشاه حاضر به مصالحه نیست در ۷ ژوئن اردوی شاه را ترک کرد و به هرات رفت و افغان‌ها را به مقاومت علیه ایران تشویق نمود. این در حالی بود که بسیاری از افغان‌ها خواهان صلح و پایان محاصره بودند. وزیر مختار انگلستان در همان حین مأموری را به حکومت هند بریتانیا فرستاد تا فرمانفرمای هند را در جریان آخرین رخدادها قرار دهد.
در نهایت وزیر مختار انگلیس از طرف دولت متبوع خود به شاه اطلاع داد در صورتی که ایران به محاصرهٔ هرات پایان ندهد، تمام روابط سیاسی با این کشور را قطع و علیه ایران اعلان جنگ خواهد داد. شاه ایران حاضر به این معامله نشد و سرانجام کشتی‌های جنگی انگلیسی در ۱۹ ژوئن ۱۸۳۸ وارد خلیج فارس شده و جزیرهٔ خارک را تصرف کردند. شاه که نمی‌خواست با انگلستان وارد جنگ شود پس از ۱۰ ماه محاصرهٔ هرات در ۹ سپتامبر ۱۸۳۸ تصمیم گرفت به سمت مشهد بازگردد.
مک‌نایل در سال ۱۸۴۵ به ریاست هیئت نظارت بر قانون حمایت از فقرای اسکاتلند منصوب شد. او به مدت ۲۳ سال در این سمت باقی ماند. در طول قحطی سیب‌زمینی در اسکاتلند کوهستانی که تقریباً به اندازهٔ قحطی بزرگ ایرلند فاجعه‌بار بود، مک‌نایل تحقیق و بررسی در خصوص مناطق اسکاتلند کوهستانی و هبریدهای بیرونی انجام داد و شخصاً به بیست و هفت منطقهٔ فاجعه‌زده سرکشی کرد.
مک‌نایل هنگام اقامت در اسکاتلند در گرانتون، ادینبرا زندگی می‌کرد.Edinburgh and Leith Post Office Directory 1850-1
او در سال ۱۸۵۱ به همراه سر چارلز تِرِوِلیان، انجمن مهاجرت کوهستان و جزیره را بنا نهاد و به‌واسطهٔ آن از تصفیه مناطق کوهستانی پشتیبانی کرد. در نتیجه ۵٬۰۰۰ نفر از مردم در میان سال‌های ۱۸۵۱ تا ۱۸۵۶ به استرالیا مهاجرت داده شدند.Devine, T. M. "To the Ends of the Earth: Scotland's Global Diaspora", Allen Lane, 1 August 2011, Chapter 5, Section 2.
مک‌نایل در طلیعهٔ جنگ کریمه به‌سال ۱۸۵۴ ویرایشی بر نسخ فرانسوی و انگلیسی جزوهٔ خود به نام پیشرفت و وضعیت فعلی روسیه در شرق کرد و چند فصل جدید مشتمل بر پیشرفت‌هایی که روسیه پس از ۱۸۳۶ میلادی داشته به آن اضافه کرد. در فصول جدید وی به حکام بریتانیا و دنیای مسیحی یادآور می‌شود که استقلال ترکیه و ایران از روسیه اهمیت فراوانی دارد.
با شروع سال ۱۸۵۵ یعنی وقتی که فجایع کریمه خشم عمومی را برانگیخته بود، مک‌نایل و الکساندر تولوک که تجربهٔ زیادی در بخش اداری وزارت جنگ بریتانیا داشت به کریمه اعزام شدند تا در خصوص ترتیبات و ادارهٔ کمیساریا و روش نگاهداری حساب‌ها و دلایل تأخیر در باراندازی و پخش البسه و دیگر اقلامی که به بالاکلافا فرستاده می‌شدند گزارش تهیه نمایند.
کمیسیونرها به سرعت به محل جنگ رفتند. آنها نتوانسته بودند هیچ تندنویسی همراه خود ببرند چون بودجه‌ای که خزانه‌داری به ایشان داده بود کفاف بکارگیری یک فرد قابل را نداشت.
گزارش تفحص مک‌نایل و تولوک یکی از مؤثرترین گزارش‌هایی بود که در خصوص افتضاح کریمه تدوین گردید. در این گزارش به شدت به نیروهای شخصی لرد راگلان فرمانده نیروهای بریتانیایی در جنگ کریمه و همچنین بازرس کل به نام فیلدر انتقاد وارد شده بود. این گزارش پس از انتشار در سال ۱۸۵۶ منجر به اتهام‌های متقابل شد چون افسران یادشده در گزارش می‌خواستند نام خود را از آن پاک کنند. کمی بعد یک هیئت از فرمانده‌هان ارتش تشکیل شد تا ارتش را تصفیه کند اما گزارش مک‌نایل-تولوک باعث شد یک حکم سلطنتی برای انجام اصلاحات حرفه‌ای در کمیساریا در اکتبر ۱۸۵۸ صورت پذیرد.
مجلس عوام بریتانیا در اقدامی غیرمعمول و به دلیل این که از ابهام‌زایی‌های قوه مجریه به تنگ آمده بود، در ۱۸۵۷ قانونی تصویب کرد تا مک‌نایل عضو شورای خصوصی شود و تولوک به نشان حمام مفتخر گردد. دانشگاه آکسفورد به مک‌نایل دکترای حقوق مدنی اعطا کرد و دانشگاه ادینبرا وی را به ریاست شوراهای مختلط خود درآورد. سخنرانی افتتاحیهٔ او در خصوص بازرسی رقابتی در سال ۱۸۶۱ منتشر شد.
مک‌نایل برای اولین بار در سال ۱۸۱۴ با اینس رابینسون دختر چهارم جرج رابینسون از شهر کلرمیستون میدلودین ازدواج کرد. دو سال بعد در ۱۸۱۶ همسرش درگذشت. مک‌نایل برای دومین بار با الیزا ویلسون دختر سوم جان ویلسون در سال ۱۸۲۳ ازدواج کرد. این زن در سال ۱۸۶۸ درگذشت. دکتر مک‌نایل برای بار سوم در سال ۱۸۷۱ با اما آگوستا کمبل، دختر جان کمبل دوک هفتم آرگیل ازدواج کرد.
مک‌نایل در ازدواج دوم خود باجناغ جان ویلسون نویسنده شد و در ازدواج سوم باجناغ جرج کمبل، دوک هشتم آرگیل.
مک‌نایل در ۱۷ مه ۱۸۸۳ در پورالتو نزدیک شهر کن فرانسه درگذشت. سنگ یادبود وی بر دیوار جنوب شرقی گورستان لیبرتون ادینبرا در کنار گور اما آگوستا، همسر سومش قرار دارد.
کانتری اسکوایر لیک (به انگلیسی: Country Squire Lakes) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جنینگز، ایندیانا واقع شده‌است. کانتری اسکوایر لیک ۷٫۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۵۷۱ نفر جمعیت دارد و ۲۱۶٫۴۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گریسی (به انگلیسی: Gracey) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کریستین، کنتاکی واقع شده‌است. گریسی ۰٫۶۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۸ نفر جمعیت دارد و ۱۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بخارشویی روشی است که در آن برای تمیز کردن از بخار استفاده می‌شود. از کاربردهای آن می‌توان به تمیز کردن کف‌پوش، گردگیری لوازم خانه و در مصارف صنعتی تمیز کردن موتورها از چربی و گرد و غبار اشاره کرد.
دستگاه‌های بخارشوی معمولاً در سه مدل (دستی، تِی بخار و چندمنظوره) تولید می‌شوند.
این مدل از بخار شوی‌ها صرفاً جهت تمیزکاری سنگ، سرامیک و پارکت طراحی شده و از آنها نمی‌توان برای تمیز نمودن اجاق گاز و شیشه و پنجره استفاده نمود. این بخارشوی‌ها شبیه به جاروبرقی‌های دارای دستهٔ بلند هستند. در صورتی که کف منزل بیشتر از سنگ و سرامیک تشکیل شده، مدل‌های کف‌شوی یا در اصطلاح تی بخارشو بهتر است.
این نوع بخارشوی بسته به لوازم همراه دستگاه بخارشوی، بیشتر برای تمیز کاری درها، دیوارها، سینک ظرفشویی، اجاق گاز، شیشه و پنجره و قسمت‌هایی که به راحتی در دسترس هستند مورد استفاده قرار می‌گیرد.
بخارشوی چند منظوره دارای سری‌های متنوع جهت تمیزکاری کف و همچنین در و پنجره‌ها هستند و با آن می‌توان تقریباً هرجایی را تمیز کرد.
استفاده از نیروی بخار در صورتی که بخار در دمای بالا باشد (۱۰۰ درجه سانتیگراد) می‌تواند در میکروب‌کشی و پاکیزگی بیشتر مورد استفاده قرار گیرد. از این رو استفاده از بخارشوی می‌تواند به بهداشت محیط خانه و سلامت افراد خانواده کمک کند.
فیراوکس (به انگلیسی: Fair Oaks) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان داگلاس، اورگن واقع شده‌است. فیراوکس ۴٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷۸ نفر جمعیت دارد و ۱۹۲٫۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.