moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دو روز پس از پایان نبرد، عکاس و خبرنگار اسکاتلندی به نام الکساندر گاردنر به محل نبرد رسید و با گذاشتن صفحه نمایش درون دوربین عکاسی استریویی اش از حومه منطقه و میدان‌های نبرد شروع به عکاسی کرد. با ثبث هفتاد تصویر از جانباخته‌های نبرد، کارگران قبرکن و گورهای کنده شده به نیورک بازگشت. گاردنر عکاسی بود که برای متیو بریدی کار می‌کرد و به همراه کارفرمای خود در نیویورک نمایشگاهی از تصاویر گرفته شده پس از جنگ را با عنوان ساده ای بنام «مرگ آنتی تام» برپا کرد. اما برای بازدید کنندگان دیدن تصاویر این نمایشگاه چندان ساده و پیش پا افتاده نبود. این تصویرها برای جامعه آمریکا، جزء نخستین تصاویری بود که پس از پایان یک جنگ و از تلفات آن گرفته شده بود. تصاویر گاردنر تکان دهنده، تلخ و گزنده بود و چهره جنگ را عریان و بدون سانسور نشان می‌داد. گاردنر با ثبت این تصاویر به مردم آمریکا جهت شناخت و مفهوم این جنگ کمک کرد و هر آمریکایی با دیدن آن‌ها نوعی احساس برادرکشی برایش تداعی می‌شد. جنگی که تا پایان آن در سال ۱۸۶۵ نزدیک به ششصد هزار آمریکایی را به کام مرگ فرستاد.
برای مردم عکس‌های کشته شدگان و جانباختگان میدان نبرد، چهره افراد غریبه و ناشناس نبود بلکه آن‌ها به فرزندان، پدران، پسران، عموزادگان و دوستان خودشان را نگاه می‌کردند. عکس‌های گرفته شده گاردنر از آنتی تام میراثی پایدار و دردناکی از خود برجای گذاشت که آن روی جنگ و چهره پنهان و دیده نشده اش را به مخاطب نشان می‌داد.
یکی از بازدیدکنندگان ویژه و برجسته تصاویر گاردنر، نویسنده و اندیشمند آمریکایی بنام الیور وندل هلمز بود. وی در واکنش به دیدن این تصاویر طی مقاله ای در شماره ۱۸۶۳ ماهنامه آتلانتیک می‌نویسد: این تصاویر (برای بینندگان) تنها گواهی دهنده و نشانگر راستگویی نیست که مانند پرتو آفتاب ماهیت ناخوشایندشان را نشان بدهد. او در ادامه می‌نویسد:... این تصاویر نمایانگر و تفسیرکننده تمدنی است که از طریق سفیران خود با چنین قدرتی، وحشی‌گری برتری جویی خود را به نمایش می‌گذارد. هوملز از دقت وحشتناکی می‌نویسد که عکس‌های گاردنر از تلفات نفرت‌انگیز و دلخراش جنگ نشان می‌دهد.
۱۲ نیرومند () که همچنین با نام ۱۲ نیرومند: داستان واقعی محرمانه از سواره‌نظام () شناخته می‌شود، فیلمی آمریکایی در ژانر درام و جنگی است که بر پایه کتاب غیرداستانی داگ استنتن ساخته شده است. داستان آن دربارهٔ نخستین گروه افسران شبه‌نظامی سیا و نیروهای ویژه آمریکا است که پس از حملات ۱۱ سپتامبر به افغانستان فرستاده شدند تا تحت رهبری یک کاپیتان جدید با جنرال دوستم همکاری کنند تا طالبان را از بین ببرند. این فیلم از سوی برادران وارنر در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۸ در ایالات متحده منتشر شد.
گرت ام.براون (زاده ) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم کیک-اس ۲ اشاره کرد.
سید حسن میرباقری (زاده ۱۳۴۷ - شاهرود) نویسنده، بازیگر سینما، تلویزیون و کارگردان اهل ایران است. او در سریال مختارنامه در نقش ابراهیم بن مالک اشتر به شهرت رسید. وی برادر داوود میرباقری کارگردان سرشناس ایرانی می‌باشد
اندی استنتون (؛ زادهٔ ۱۹۷۳) نویسندهٔ کتاب‌های کودک و خوانندهٔ سبک بلوز اهل انگلستان است. او در حومهٔ لندن بزرگ شد و در مدرسهٔ لاتیمر به تحصیل پرداخت.
استنتون در دانشگاه آکسفورد در رشتهٔ زبان انگلیسی مشغول به تحصیل بود تا این که از این دانشگاه اخراج شد. او در شغل‌هایی چون کمدین، نمایشنامه‌خوان، کاریکاتوریست و … فعالیت داشته‌است و عاشق کارتون، کتاب و موسیقی است. وی اکنون در شمال لندن زندگی می‌کند.
رویین‌تن میستری (به انگلیسی: Rohinton Mistry) (زادهٔ ۳ ژوئیه ۱۹۵۲)نویسندهٔ کانادایی و دارای اصالت پارسی هندوستانی است. او مدرک کارشناسی اش را در رشتهٔ ریاضیات و اقتصاد از کالج سنت خاویر در شهر بمبئی دریافت کرد. رویین‌تن در سال ۱۹۷۵ به همراه نامزدش، فرنی الاویا، به کانادا مهاجرت و پس از مدت کوتاهی ازدواج کردند. میستری در دانشگاه تورنتو مشغول به تحصیل شد و مدرک کارشناسی دیگری در رشته‌های زبان انگلیسی و فلسفه دریافت کرد و مدتی قبل از ورود به حرفهٔ نویسندگی، در بانک مشغول به کار بود.
ریچارد بی. رایت (به انگلیسی: Richard B. Wright) (زادهٔ ۴ مارس ۱۹۳۷ و درگذشتهٔ ۷ فوریه ۲۰۱۷) رمان‌نویس اهل کانادا بود. عمدهٔ شهرت این نویسنده، به خاطر رمان تأثیرگزارش به نام کلارا کالان بوده‌است؛ کتابی که جوایز گیلر و گاورنر جنرال را برای او به ارمغان آورد.
ریچارد در اونتاریو زندگی می‌کرد؛ جایی که به حرفهٔ نویسندگی تمام وقت مشغول بود و وقت آزاد خود را با پیاده‌روی، کتاب خواندن و گوش دادن به موسیقی پر می‌کرد. او بر اثر جراحات ناشی از سقوط از ارتفاع درگذشت.
الیستر مک لاود (به انگلیسی: Alistair MacLeod) زادهٔ ۲۰ ژوئیه ۱۹۳۶ و درگذشتهٔ ۲۰ آوریل ۲۰۱۴) رمان‌نویس، نویسندهٔ داستان کوتاه و استاد دانشگاه کانادایی بود. او دکترای خود را در رشتهٔ نویسندگی گرفت و حدود سه دهه در حوزهٔ ادبیات انگلیس فعالیت داشت. او بیست داستان کوتاه و یک رمان را به رشتهٔ تحریر درآورده است.
بریل مارگرت بینبریج (به انگلیسی: Dame Beryl Margaret Bainbridge) (زادهٔ ۲۱ نوامبر ۱۹۳۲ و درگذشتهٔ ۲ ژوئیه ۲۰۱۰)نویسندهٔ انگلیسی برندهٔ کتاب سال انگلیس و نامزد جایزهٔ بوکر بود.
بینبریج به خاطر نوشتن رمان‌هایی با مضمون روان شناختی شناخته می‌شود. مجله «تایمز» او را جزو ۵۰ نویسندهٔ بزرگ بریتانیا به‌شمار آورده‌است.
«جواهر ملت انگلیس» و «بانوی نویسنده» دو لقب و نشانی است که مردم بریتانیا، منتقدان، روزنامه نگاران و ملکهٔ انگلستان به او داده‌اند. بینبریج تنها نویسنده ای است که پنج بار به مرحلهٔ نهایی جایزهٔ بوکر راه یافته، هرچند هرگز موفق نشد آن را از آن خود کند؛ سال ۲۰۱۰ نیز به پاس همین حضور پیوسته در نامزدی نهایی جایزهٔ بوکر، از سوی آکادمی بوکر تقدیر شد و جایزه ای ویژه به او تعلق گرفت. بینبریج در سال ۲۰۰۹ نیز نامزد دریافت جایزهٔ نوبل شده بود.
سوزان پاترون (به انگلیسی: Susan Patron) (زادهٔ ۱۹۴۸)نویسندهٔ آمریکایی کتاب‌های کودک است.
پاترون، ۳۵ سال در کتابخانه‌های عمومی لس آنجلس به عنوان کتابدار متخصص کتاب‌های کودک و نوجوان کار کرده‌است و اکنون عضو هیئت مدیرهٔ انجمن نویسندگان و تصویرگران کودک و نوجوان است. کتاب‌های او جوایز متعددی مانند مدال کلدکات و کتاب برتر کتابخانه‌های آمریکا را برایش به ارمغان آورده‌اند.
پاترون مدال «جان نیوبری» را به خاطر «سهم عمده در ادبیات» برای کتاب «نیروی برتر لاکی» به دست آورد. این کتاب به زبان‌های مختلفی مانند فرانسه، اسپانیایی، ژاپنی، چینی، عربی و ترکی ترجمه شده‌است.
بتسی کورمر بایارس (به انگلیسی: Betsy Cromer Byars) (زادهٔ ۷ اوت ۱۹۲۸ – درگذشته ۲۶ فوریه ۲۰۲۰)https://m.legacy.com/obituaries/greenvilleonline/obituary.aspx?n=&pid=195538881&referrer=0&preview=True نویسندهٔ آمریکایی داستان‌های کودک بود.
اوایل کودکی او در دوران رکود اقتصادی بزرگ آمریکا سپری شد. بتسی در ابتدا در دانشگاه فرمن در گرین ویل مشغول به تحصیل بود اما پس از چندی به کالج کویینز در شارلوت رفت و مدرک کارشناسی در رشتهٔ زبان انگلیسی را از این دانشگاه دریافت کرد.
بتسی کورمر پس از فارغ‌التحصیلی، با ادوارد فورد بایارس، دانش آموختهٔ مهندسی، آشنا شد و در ۲۴ ژوئن ۱۹۵۰ با او ازدواج کرد.
زمانی که همسرش روزها را به مطالعه و تحقیق می‌پرداخت، بتسی کار نویسندگی برای مجلات را آغاز کرد و اولین رمانش با عنوان «کلمنتاین» را در سال ۱۹۶۲ به چاپ رساند.
جودیت کِر (؛ زادهٔ – درگذشته ) نویسنده و تصویرساز سرشناس ادبیات داستانی کودک و نوجوان به زبان‌های آلمانی و انگلیسی بود.
وی از پدر و مادری یهودی در آلمان زاده شد. پدرش «آلفرد کر» نویسنده برجسته‌ای بود که به شدت با حزب ناسیونال‌سوسیالیست کارگران آلمان (حزب نازی) آلمان، حتی پیش از آن که به قدرت برسند مخالف بود و در مقاله‌هایش آن‌ها را سخت مورد انتقاد قرار می‌داد و زمانی که آدولف هیتلر سر کار آمد، ناچار با خانواده‌اش از آلمان نازی فرار کرد.
در ۱۹۳۶ (میلادی) از پاریس به لندن رفت و زبان انگلیسی را در آن شهر آموخت. او از ۱۹۶۲ (میلادی) تا هنگام مرگ در خانه‌ای در محله بارنز لندن زندگی کرد.
وی در طول پنجاه سال، نزدیک به سی جلد کتاب برای کودکان نوشته و تصویرسازی کرده‌است. این کتاب‌ها به زبان‌های بسیاری برگردان شده‌اند. شناخته‌شده‌ترین اثر او «ببری که برای عصرانه آمد» در ۱۹۶۸ (میلادی) منتشر شد و از آن زمان تا کنون بارها چاپ شده‌است. او در آغاز، شخصیت ببر این داستان را برای سرگرم کردن دو فرزند خود ساخته بود. مجموعه کتاب‌های تصویری دربارهٔ گربه‌ای به نام «ماگ» از دیگر آثار تصویرگری و داستان‌سرایی این نویسنده پرطرفدار در بریتانیا است.
جودیت کر، پس از یک دوره کوتاه بیماری در ۲۳ مه ۲۰۱۹ درگذشت.
ای. ال. کونینزبرگ (به انگلیسی: Elaine Lobl Konigsburg) (زادهٔ ۱۰ فوریهٔ ۱۹۳۰ - درگذشتهٔ ۱۹ آوریل ۲۰۱۳)نویسنده و تصویرساز آمریکایی کتاب‌های داستانی کودک و نوجوان بود.
او در نیویورک به دنیا آمد اما در شهرهای کوچک پنسیلوانیا بزرگ شد. خانوادهٔ الین، مهاجرانی یهودی بودند که از نیویورک به شهری صنعتی در پنسیلوانیا نقل مکان کردند. او در مدرسهٔ فارل، شاگرد ممتاز بود و پس از این دوره، وارد مؤسسهٔ فناورانهٔ کارنیج در پیتزبورگ شد و به تحصیل شیمی پرداخت. الین در سال ۱۹۵۲ با دیوید کونینزبرگ ازدواج کرد و این دو، صاحب ۳ فرزند شدند. او نوشتن را همزمان با شروع مدرسهٔ بچهٔ سومش آغاز کرد و در این حرفه، به موفقیت‌های بزرگی دست یافت.
الین لوبل کونینزبرگ در کلیسای فالز بر اثر سکته ای که یک هفتهٔ پیش به سراغش آمده بود، درگذشت.
رابرت وستال (به انگلیسی: Robert Atkinson Westall) (زادهٔ ۷ اکتبر ۱۹۲۹ - درگذشتهٔ ۱۵ آوریل ۱۹۹۳)نویسنده، معلم و روزنامه‌نگار انگلیسی بود.
وستال سال ۱۹۲۹ یعنی ده سال پیش از آغاز جنگ جهانی دوم در شهر نورث شیلد انگلستان به دنیا آمد و دوران نوجوانی اش را هم در همان شهر گذراند.
محل زندگی وستال، از جمله خیابان‌ها، کوچه‌ها، خانه‌ها، مغازه‌ها و مدرسه‌هایش و نیز اتفاقات و دلهره‌های دوران جنگ جهانی دوم تأثیر بسیاری بر او گذاشت و به منبع الهام بسیاری از داستان‌هایش تبدیل شد. او پس از پایان تحصیلاتش در دانشگاه در رشتهٔ هنر، مدتی را به معلمی در چند مدرسه گذراند و پس از آن تا سال ۱۹۸۵ که بازنشسته شد، به روزنامه‌نگاری پرداخت. اما نویسنده شدن رابرت وستال بیش از هر چیز، ناشی از پیدا کردن نسخهٔ خطی از کتاب ناتمام پسرش بود. پسر او در ۱۷ سالگی و بر اثر تصادف درگذشته بود؛ آن هم در حالی که وستال از آرزوی پسر خود برای نویسنده شدن هیچ اطلاعی نداشت.
رابرت وستال در سال ۱۹۹۳ و پیش از انتشار آخرین کتابش با عنوان «کابوس» درگذشت.
یکی از رمان‌های معروف او مسلسل چی‌ها بوده‌است.
مونیکا دولان (زاده ) بازیگر انگلیسی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم "کیک-اس ۲" و "افسانه‌های واهی" اشاره کرد.
رنگ رز ایرانی یکی از رنگ‌هایی است که از سال ۱۹۹۲ وارد ادبیات انگلیسی شده و به صورتی شباهت دارد.خبرگزاری مهر، رنگ‌هایی که به نام ایران در جهان شناخته می‌شوند
جشنواره بین‌المللی فیلم آتن () جشنوارهٔ سینمایی است که از سال ۱۹۷۴ تاکنون توسط دانشگاه اوهایو در آمریکا برگزار می‌شود.
رنگ «صورتی ایرانی»، یک رنگ صورتی مایل به ارغوانی روشن است. رنگ صورتی ایرانی، نام رنگی در جهان است که با نام ایران شناخته می‌شود. این رنگ در صنعت پوشاک شهرت دارد و نخستین بار در سال ۱۹۲۳ در ادبیات انگلیسی استفاده شده‌است.خبرگزاری مهر، رنگ‌هایی که به نام ایران در جهان شناخته می‌شوندMaerz and Paul "A Dictionary of Color" New York:1930 McGraw-Hill Page 201; Color Sample of Persian Pink: Page 29 Plate 3 Color Sample H4. Note: The color shown above matches the color sample in this book.
فیلم مسیحی یک چتر واژه است برای فیلم‌هایی که تم، داستان، پیام اخلاقی و انسانی مرتبط با مسیحیت دارند، تولیدات پرفروش و جریان اصلی از فیلم ها با پیام ها یا داستان های انجیلی مانند بن هور (فیلم ۱۹۵۹)، ده فرمان (فیلم ۱۹۵۶)، مصائب مسیح، و کتاب عیلی جزو صنعت فیلم مسیحی محسوب نمی‌شوند چرا که مخاطبان با باورهای مذهبی خاصی را هدف قرار نداده اند و عمومی هستند.
بسیاری از فیلم های مسیحی توسط مسیحیان در کمپانی‌های مستقل و کوچک با حمایت کلیسا و سازمان‌های مسیحی تولید می‌شوند، با موفقیت چشمگیر فیلم مسیحی ضد حریق که پرفروش‌ترین فیلم مستقل سال ۲۰۰۸ بود و توسط شروود پیکچرز یک کمپانی تولید فیلم مسیحی وابسته و تحت مدیریت کلیسای شروود ساخته شد، تولیدات فیلم مسیحی رواج بیشتری پیدا کرد.
کسل راک (به انگلیسی: Castle rock) مجموعه تلویزیونی درام و روان‌شناسی آمریکایی به تهیه‌کنندگی جی جی ابرامز و برگرفته از داستان‌های استیون کینگ است که در سال ۲۰۱۸ از شبکه هولو پخش شد. داستان این سریال در شهر خیالی کسل راک می‌گذرد.
Castle Rock ترکیبی از "مقیاس اساطیری و داستان سرایی شخصیت های دوست داشتنی از آثار محبوب کینگ، درهم تنیدگی داستان های حماسی از تاریکی و نور است.
در 17 فوریه 2017 اعلام شد که این سریال توسط سام شاو و داستین توماسون نوشته می‌شود، Abrams' Bad Robot Productions تهیه کننده و توسط تلویزیون برادران وارنر پخش می‌شود. چهار روز بعد، Hulu فاش کرد که آنها دستور تولید سریال شامل یک فصل اول ده قسمتی را داده اند و تهیه کنندگان اجرایی آن شامل آبرامز، کینگ، شاو، توماسون، بن استفنسون، و لیز گلوتزر خواهند بود. در 12 ژوئیه 2017، اعلام شد که مایکل آپندال به عنوان یک تهیه کننده اجرایی به تولید ملحق می شود و قسمت آزمایشی را کارگردانی می کند.
در 14 آگوست 2018، اعلام شد که Hulu سریال را برای فصل دوم تمدید کرده است، که اولین بار در 23 اکتبر 2019 پخش شد و در 3 نوامبر 2020، Hulu سریال را پس از دو فصل لغو کرد.
در 11 می 2017، اعلام شد که آندره هالند برای نقش اصلی سریال انتخاب شده است. در ژوئن 2017، جین لوی، سیسی اسپیسک و ملانی لینسکی به بازیگران اصلی پیوستند. در 10 جولای 2017، بیل اسکارسگارد قرار بود به فهرست ملحق شود. در آگوست 2017، گزارش شد که اسکات گلن و تری اوکوئین به عنوان اعضای ثابت سریال اضافه شده اند، و در 1 مارس 2018، اعلام شد که انتخاب جیکوبز در نقش قبلی وندل دیور تداوم خواهد داشت. در 8 ژوئن 2018، در طول جشنواره تلویزیونی سالانه ATX اعلام شد که آلیسون تولمن نقش قبلی خواهر شخصیت لینسکی را خواهد داشت، و پنج روز بعد، گزارش شد که نوئل فیشر نیز در پروژه خواهد بود.
در مارس 2019، اعلام شد که بازیگران فصل 2 شامل لیزی کاپلان، تیم رابینز، گرت هدلاند، السی فیشر، یوسرا ورساما، برخاد عبدی و متیو آلن در نقش های اصلی خواهند بود. نقش هدلاند نیز بعداً با پل اسپارکس بازنگری شد. در 17 آوریل 2019، گزارش شد که جان هوگناککر برای یک نقش تکراری نامشخص برای فصل 2 انتخاب شده است.
انتظار می‌رفت که فیلمبرداری اصلی فصل اول در ماساچوست، در مکان‌هایی مانند اورنج، ماساچوست، و در استودیو نیوانگلند در دیونز، ماساچوست انجام شود. در آگوست 2017، تولید در Devens و Orange آغاز شد، جایی که بعنوان منطقه مرکزی شهر بازسازی شده بود تا به عنوان شهر Castle Rock ظاهر شود، و انتظار می‌رفت که تولید تا ژانویه 2018 ادامه یابد. در آن ماه، گروه، همچنین صحنه هایی را در مدرسه ورنون هیل در ووستر، ماساچوست، و در یک خانه قدیمی ویکتوریایی در لنکستر، ماساچوست فیلمبرداری کردند. فیلمبرداری در هفته 21 اوت برای تولید قسمت دوم سریال ادامه داشت. در اواخر سپتامبر 2017، فیلمبرداری در توکسبری، ماساچوست، در موزه بهداشت عمومی در محوطه بیمارستان دولتی توکسبری انجام شد. در اکتبر 2017، فیلمبرداری در گورستان مرکزی در اورنج انجام شد که در آن صحنه تشییع جنازه فیلمبرداری شد. منطقه مرکز شهر در ماه نوامبر برای فاز دیگری از تولید، با ظاهری مدرن‌تر بازسازی شد. از 4 سپتامبر 2017، تا پایان ماه، تولید در زندان سابق ویرجینیای غربی در موندسویل، ویرجینیای غربی، که به عنوان زندان ایالتی شاوشنک تخیلی ظاهر می شد، انجام شد. در 21 نوامبر 2017، فیلمبرداری در ووستر در لابی ساختمان مرکانتیل، که در اتاق هیئت مدیره بازسازی شده بود، انجام شد. در نهایت در 18 دسامبر 2017، تولید فصل پایانی آغاز شد و تا ژانویه، تمام فیلمبرداری به پایان رسید و گروه تولید 3500 دلار به این شهر اهدا کرد. اداره آتش نشانی 2500 دلار برای کمک به تسهیل تولید دریافت کرد، و Trustees of Soldiers' Memorial ۱۰۰۰ دلار دیگر دریافت خواهند کرد.
جلوه‌های بصری برای تغییر فصل‌ها، از جمله افزودن برف به صحنه‌هایی که در آن برف در محل وجود نداشت، و همچنین برای ایجاد آتش‌سوزی در جنگل در قسمت پنجم استفاده شد.
در سال 2019، گزارش شد که فیلمبرداری برای فصل دوم در مکان‌های اضافی ماساچوست، از جمله ساختمان سابق کارخانه گوشت در کلینتون، و چندین ملک در گاردنر، انجام می‌شود. بخش‌هایی از فصل 2 قسمت 5 در خانه‌ای در خیابان پراسپکت در لئومینستر، MA فیلم‌برداری شد.
آهنگ "Twenty Four Hours from Tulsa" سه بار در طول فصل اول استفاده شد، از جمله اولین آهنگی که در اولین پخش شنیده شد (نسخه 1963 ژن پیتنی) و آخرین آهنگی که در تیتراژ پایانی قسمت پایانی شنیده شد (نسخه داستی اسپرینگفیلد 1964) .
https://en.wikipedia.org/wiki/Castle_Rock_(TV_series)
محسن اسلام‌زاده (زادهٔ ۱۳۵۹) کارگردان، مستندساز، و تدوین‌گر سینما اهل ایران است.
به عقیده صاحب نظران ساخت این مستند در ژانر مستند بحران یک اتفاق منحصر به فرد است.
این مستند برای اولین بار در نهمین دوره جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت روی پرده رفت و در بخش مستند نیمه‌بلند، تندیس شهید آوینی را از آن خود کرد.
همچنین این مستند برنده بهترین فیلم بخش مستند دوازدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ماربیا گردید.
این مستند در لیست فروش شرکت پخش فیلم اسپرسو در انگلستان قرار گرفته‌است.
این مستند در سال ۲۰۱۷ برابر اعلام نظر هیئت داوران، متشکل از مارگریت روریسون، شیلا ویلسون و دنی لونتال جایزه بهترین فیلم بلند مستند را در
جشنواره بین‌المللی فیلم آتن دریافت کرد.
این مستند همچنین در بخش مسابقه جشنواره‌های آسیاپاسیفیک ۲۰۱۶، حقوق بشر میلان ایتالیا ۲۰۱۷، اسماعیلیه مصر ۲۰۱۷، تین لاین ایالت تگزاس آمریکا ۲۰۱۷ حضور داشته‌است.
نام دیگر این مستند تنها میان طالبان ۲ است. این مستند در سیزدهمین جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت در بخش جایزه شهید آوینی اکران شد. این مستند در مورد حضور داعش در کشور افغانستان است.
این مستند در مورد زندانی به همین نام در دوران حکومت دیکتاتوری معمر قذافی است.
این مستند بیش از دو میلیون بازدید در یوتیوب داشته‌است. یک میلیون دویست هزار بازدید به زبان انگلیسی و حدود ۳۰۰هزار به زبان عربی و فارسی.
وی در سال ۱۳۹۳ در سوریه و لبنان به تصویربرداری و کارگردانی مستند «به دنبال صلح» پرداخت. مایرید ماگوایر (برنده جایزه صلح نوبل) در مورد این مستند نوشته‌است: «تماشای این مستند فاخر را به همه کسانی که می‌خواهند ریشه‌های مناقشه سوریه را بدانند، توصیه می‌کنم. اگرچه به تصویر کشیدن هزینه جنگ‌های نیابتی بسیار غم‌بار است اما امید این را نیز می‌دهد که مردم سوریه از طریق آشتی و مصالحه، خشونت، جنگ و دخالت‌های خارجی را رد و سوریه محبوب خود را همراه هم بازسازی خواهند کرد.»
این مستند در تاریخ ۲۴ شهریور ۱۳۹۴ با حضور بهروز افخمی در حوزه هنری رونمایی شد.
وی در جریان ساخت مستند روز ناتمام من و فرمانده، در ۸ فروردین ۱۳۹۴ در نزدیکی تکریت در یکی از آخرین عملیات پاکسازی داعش از این منطقه، بر اثر انفجار یک گلوله آر پی جی مجروح شد و ۱۵ ترکش به بدن او برخورد کرد.
محسن مؤمنی شریف رئیس حوزه هنری به عیادت از وی پرداخت.
این مستند سینمایی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی محسن اسلام‌زاده در چهلمین جشنواره فیلم فجر و پانزدهمین جشنواره بین المللی «سینما حقیقت» حضور داشت. اسلام‌زاده برای این اثر موفق به کسب جایزه ویژه بهترین فیلم مستند از نگاه داوران ناجی هنر در بخش ملی جشنواره سینما حقیقت شد. این اثر در بخش مسابقه مستندهای بلند هجدهمین دوره جشنواره سینمای مسلمان کازان به نمایش درآمده است. اسلام زاده برای ساخت این مستند بعنوان هنرمند سال انقلاب اسلامی انتخاب شد.
این مستند شش قسمتی به کارگردانی مشترک محمود عزیزی و محسن اسلام‌زاده، تولید شبکه مستند با نگاهی انتقادی به صنعت خودروسازی در ایران پرداخته است.
قلعه تاکاساکای یک قلعه ژاپنی بود که در ایباراکی، اوساکا در استان اوساکا در ژاپن واقع شده بود. در حال حاضر محل این قلعه به منطقه مسکونی تبدیل شده است.
"تنها میان طالبان" مستندی ایرانی ساخته محسن اسلام زاده در سال ۱۳۹۴ است. این مستند در لیست فروش شرکت پخش فیلم اسپرسو در انگلستان قرار گرفته‌است.
به اعتقاد محسن یزدی مدیر مرکز مستند سوره، ساخت این مستند در ژانر مستند بحران یک اتفاق منحصر به فرد است.
این مستند یک روایت بی واسطه در مورد نگرش طالبان به مسائل مختلفی از جمله سیاست، مذهب و قومیت است.
اسلام زاده چند بار به کشور افغانستان سفر کرد تا سرانجام موفق شد اجازه حضور بین این گروه را پیدا کرد و ۱۵ روز در میان طالبان زندگی کرد.
وی با مقام‌های ولایتی طالبان در استان «هلمند» مصاحبه کرده‌است وی همچنین با یکی از اعضای شورای رهبری و چند نفر از وزرای طالبان از جمله رئیس کمیسیون اقتصادی، رئیس کمیسیون نظامی و معاون کمیسیون فرهنگی که همه از مسئولان امارتی طالبان بودند، مصاحبه کرده‌است.
این مستند برای اولین بار در نهمین دوره جشنواره بین‌المللی سینما حقیقت روی پرده رفت و در بخش مستند نیمه‌بلند، تندیس شهید آوینی را از آن خود کرد.
فانوس طلایی ششمین جشنواره مردمی فیلم عمار در بخش مستند به این مستند تعلق گرفت.
همچنین این مستند برنده دیپلم افتخار از جشنواره فیلم‌های پلیسی مسکو شده‌است.
این مستند همچنین در بخش مسابقه جشنواره فیلم آسیا پاسیفیک ۲۰۱۶، حقوق بشر میلان ایتالیا ۲۰۱۷ ، اسماعیلیه مصر ۲۰۱۷ ، تین لاین ایالت تگزاس امریکا ۲۰۱۷ حضور داشته است.
شب دوازدهم تولد مسیح () عنوان جشنواره‌ای است در بعضی از فرقه‌های مسیحیت که منتسب به شب عید تجلی و ظهور عیسی می‌باشد که در دوازدهمین روز بعد از کریسمس که مصادف با ۵ یا ۶ ژانویه می‌باشد برگزار می‌گردد. در زمان‌های قدیم به هنگام اجرای این جشن نمایش‌های بزرگ اجرا می‌گردید.
یکشنبه تثلیث () نخستین یکشنبهٔ پس از عید پنجاهه یا گلریزان در سنت کاتولیک است. این عید از معدود جشن‌هایی است که در آن باور تثلیث (سه شخص خدای پدر، خدای پسر که در عیسی مسیح تجسم پیدا کرد و خدای روح‌القدس) و نه مناسبت خاصی جشن گرفته می‌شود.
بشّو ناگاهارو ; – ) سامورایی، دایمیو اهل ژاپن بود. همسراصلی وی دختر هاتانو هیده‌هارو بود.
پس از مرگ پدر در اثر بیماری در سال ۱۵۷۰ رهبری خاندان را در سن کم و با حمایت و نظارت دو عموی خود در دست گرفت. خاندان بشو به زودی راه تبعیت از اودا نوبوناگا را در پیش گرفت. در ماه دهم از سال ۱۵۷۵ وی با نوبوناگا ملاقات کرد. سال بعد نیز برای سلام سال نو به نزد نوبوناگا رفت. در سال ۱۵۷۷ در حمله به ولایت کی هنگامی که نوبوناگا برای حمله آماده می‌شد بشّو ناگاهارو نیز یک سپاه کمکی برای این حمله آماده کرد. در حمله نوبوناگا به ناحیه چوگوکو به قصد نابودی خاندان موری وی ابتدا به عنوان رهبری حمله شرکت کرد اما بعد از کشتار قلعه کوزوکی و گماشتن هاشیبا هیده‌یوشی به عنوان فرمانده کل حمله به چوگوکو احساس نارضایتی وی نسبت به نوبوناگا آغاز شد. همسر اصلی وی دختر هاتانو هیده‌هارو از ولایت تانبا بود. نوبوناگا هنگام حمله به ولایت تانبا از وی درخواست همکاری کرد و از این پس بود که شورش وی بر علیه نوبوناگا آغاز شد. بسیاری از مخالفان نوبوناگا نیز به وی پیوسته و به حامیان نوبوناگا حمله کرده و بدین ترتیب قسمت شرقی ولایت هاریما به جبهه ضد نوبوناگا تبدیل شد.
پس از آن ناگاهارو به هاشیبا هیده‌یوشی که از امر نوبوناگا پیروی می‌کرد حمله کرد. سپس در قلعه میکی ساکن شده و جنگ بر علیه نوبوناگا را ادامه داد. از طرف دیگر شرایط دیگری مانند شورش آراکی موراشیگه بر ضد نوبوناگا یا حمایت خاندان موری از دشمنان نوبوناگا به نفع وی بود. وی توانست در مقطعی به پیروزی‌هایی هم دست یابد. تا بالاخره هیده‌یوشی در محاصره میکی توانست ابتدا دو قلعه ضمیمه (قلعه کانگی و قلعه شیکاتا) را در اطراف قلعه میکی را تصرف کند. سپس هیده‌یوشی راه حمایت و کمک رسانی خاندان موری را به قلعه میکی قطع کرد. در سال ۱۵۸۰ بعد از دو سال و نیم محاصره کامل قلعه میکی ناگاهارو برای نجات سربازان قلعه، به همراه زن و فرزند و برادران خود همگی هاراکیری کردند. در هنگام مرگ ۲۳ سال داشت.
عید فرشته میکائیل () و یا جشن فرشته میکائیل، یک فستیوال و جشنواره کوچک مسیحی است که در برخی از آیین‌های نیایش‌سرایی در ۲۹ سپتامبر اجرا می‌گردد. این روز در عین حال، روز گرامی داشتن فصل پاییز و درو محصول است. در انگلستان روز خاتمه قراردادهای کرایهٔ خانه و یا سر رسید اجاره است. در این روز همچنین مراسمی با غذای سنتی خوراک غاز سرخ کرده برگزار می‌گردد.
قلعه میکی یک قلعه ژاپنی بود که در میکی، هیوگو در استان هیوگو، ژاپن قرار داشت. این قلعه در سال ۱۴۹۲ توسط بشو ناگاهارو ساخته شد. این قلعه از سال ۱۵۷۸ تا ژانویه ۱۵۸۰ به محاصره هاشیبا هیده‌یوشی (ژنرال ارشد اودا نوبوناگا)درآمد. در این زمان تویوتومی مانع از رسیدن غذا به این قلعه شد زیرا صاحب قلعه ناگاهارو از دشمن اودا نوبوناگا، خاندان موری حمایت می‌کرد. محاصره قلعه موفقیت‌آمیز بود و ناگاهارو در پی شکست در سن ۲۷ سالگی هاراکیری کرد. در پی آن آراکی موراشیگه که فرماندار ولایت ستسو (قسمتی از قسمت جنوب شرقی استان هیوگو و شمال استان اوساکای امروزی) بود، فرار کرده و به خاندان موری پیوست.
قلعه آماگاساکی یک قلعه ژاپنی بود که در قرن شانزدهم در آماگاساکی، هیوگو، استان هیوگو، ژاپن واقع شده بود. این قلعه در سال ۱۶۱۷ توسط تودا اوجیکانه ساخته شده بود. در قبل از آن در این محل قلعه کوچکتری بود که در دوره سنگوکو توسط خاندان هوسوکاوا ساخته شده بود و قلعه آماگاساکی در کنار آن قرار گرفت.
آراکی موراشیگه پس از شورش بر ضد اودا نوبوناگا به این قلعه فرار کرد و در آن پناه گرفت. در مدتی که موراشیگه در حال فرار بود، تعداد بسیاری از سربازان وی توسط نوبوناگا کشته شدند.
جشن یادبود شام آخر مسیح که به صورت لاتین و برای تلخیص، گاهی برای بدن مسیح هم خوانده می‌شود، جشنی است که در فرقه کاتولیک‌های رومی در اولین روز پنجشنبهٔ پس از یکشنبه تثلیث برگزار می‌شود. این جشن یادبود و بازسازی شام آخر عیسی با شاگردان در شب قبل از مرگ او است. در اناجیل کنونی آمده‌است که عیسی در این مراسم، نان و شراب را به عنوان گوشت و خون خود به شاگردان داد تا بخورند و بنوشند.
جنک تُسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آینتراخت فرانکفورت، غازی عینتاب‌اسپور، بشیکتاش، اورتون و کریستال پالاس اشاره کرد.
وی همچنین در بازی دوستانه برابر تیم ملی فوتبال ایران در تاریخ ۲۸ می ۲۰۱۸ که در ورزشگاه باشاک شهیر و با برتری ۲-۱ تیم ملی فوتبال ترکیه به پایان رسید؛ هر دو گل تیمش را به ثمر رساند.
عوام‌گرایی جناح راست () نوعی ایدیولوژی سیاسی است که لفاظی و درون مایه‌های سیاست دست راستی و عوام‌گرایی را ترکیب می‌کند. لفاظی آن غالباً شامل احساسات ضدنخبگی، مخالفت با سیستم و سخنگوی «مردم عادی» بودن است. این اصطلاح در اروپا، در توصیف گروه‌ها و سیاستمداران و احزابی به کار می‌رود که به خاطر مخالفت با مهاجرت، بیشتر از جهان اسلام و، در بیشتر موارد، شکاکیت به اروپا شهره اند. پوپولیسم دست راستی عموماً غربیست، اما منحصر به آن نیست، با ایدیولوژی‌هایی چون نئوناسیونالیسم، جنبش‌های ضد جهانی‌سازی، بومی‌گرایی (سیاست), حمایت‌گرایی، و مخالفت با مهاجرت مرتبط دانسته می‌شود.
میز گرد () منتسب به شاه آرتور و بخشی از افسانه‌های مربوط به ماهیت بریتن است. شاه آرتور و شوالیه‌هایش به دور این میز جمع می‌شدند و از آنجایی که از نام و شکل آن پیداست، به دلیل گرد بودن، هیچ گوشه و زاویه‌ای ندارد و این بدان معنا است که هر کسی در هر جای آن قرار بگیرد با دیگران مساوی است و موقعیت خاصی ندارد. میز، برای اولین بار توسط وس و در سال ۱۱۵۵ توصیف گردید. نماد و استعارهٔ میز گرد برای سال‌ها گسترش یافت.
بخش سایو، هیوگو یک بخش است که در استان هیوگو در ژاپن واقع شده‌است. در سال ۲۰۰۳ جمعیت این بخش ۲۱٬۶۱۴ و تراکم جمعیت آن ۷۰٫۲۹ در هر کیلومتر مربع بوده‌است.
خاندان آکاماتسو یکی از خاندان‌های سامورایی در ژاپن است.
قلعه کوزوکی یک قلعه ژاپنی در سایو، هیوگو استان هیوگو در ژاپن بود. این قلعه در سال ۱۳۳۶ توسط خاندان آکاماتسو ساخته شده‌بود. در سال ۱۵۷۷ در هنگام حمله به چوگوکو این قلعه محل سکونت آکاماتسو ماسانوری بود که بعد از حمله هاشیبا هیده‌یوشی قلعه سقوط کرد و صاحب قلعه همراه با خانواده اش خودکشی کردند. پس از آن قلعه به آماگو کاتسوهیسا واگذار شد سال بعد ۱۵۷۸ قلعه مورد حمله خاندان موری قرار گرفت و قلعه سقوط کرد. آماگو کاتسوهیسا دست به هاراکیری زد. در این حمله همچنین یاماناکا یوکیموری نیز دستگیر شد و سپس به قتل رسید. پس از آن قلعه متروک شد.
آماگو کاتسوهیسا ; – ) سامورایی اهل ژاپن بود.
اوکیتا نائوایه (؛ ۱۵۲۹ – ۱ فوریه ۱۵۸۲) سیاست‌مدار اهل ولایت بیزن در ژاپن بود.
آکاماتسو ماسانوری ; – ) سامورایی اهل ژاپن و صاحب قلعه کوزوکی در ولایت هاریما بود.
تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال غنا یا تیم ملی فوتبال نوجوانان غنا نماینده فوتبال کشور غنا در مسابقات نوجوانان آفریقا و بین‌المللی است که زیر نظر اتحادیه فوتبال غنا فعالیت میکند.
بخش آکو، هیوگو یک بخش است که در استان هیوگو در ژاپن واقع شده است.
یاماناکا یوکیموری ; – ) سامورایی اهل ژاپن بود.
خاندان آماگو یکی از خاندان‌های ژاپنی است که از امپراتور اودا منشأ گرفته‌است.
سهیر القلماوی () (زاده ۲۰ ژوئیه ۱۹۱۱ – درگذشته ۴ مه ۱۹۹۷) دانشمند، ادیب و سیاستمدار برجسته مصری و کسی که فرهنگ و نگارش عربی را از طریق نویسندگی شکل داد و همیاری و جنبش زنان برای مساوات را پایه‌گذاری کرد. او اولین زنی بود که وارد دانشگاه قاهره شد و در سال ۱۹۴۱ اولین زن مصری بود که موفق به کسب فوق لیسانس و دکترا در ادبیات گردید. وی بعد از فارغ‌التحصیل شدن اولین زنی بود که دانشگاه قاهره او را به عنوان استاد برگزید. وی همچنین جزو اولین زنانی بود که بریاست بخش زبان عربی در دانشگاه قاهره و رئیس اتحادیه زنان مصری و رئیس انجمن زنان دانشگاهی عرب انتخاب شد. در سال ۱۹۳۵ نوشته‌های او شامل دو جلد از داستان‌های کوتاه و ۱۰ بررسی نقض و تعداد قابل توجهی از آثار ادبی او منتشر گردید.Suhayr al-Qalamawi
سهیر در قاهره به دنیا آمد و در خانواده‌ای که به تحصیل دخترانش افتخار می‌کرد بزرگ شد. وی توانست در همان سنین پایین توانست از دفتر پدرش که در آن فعالیت گسترده‌ای انجام می‌شد استفاده کند. بنظر می‌رسد نویسندگانی چون طه حسین و رفاعه الطهطاوی و ابن ایاس نقش بزرگی در تبدیل سهیر به یک نویسنده ایفا کرده‌اند. در جریان انقلاب ۱۹۱۹ وی در حالی که هنوز دوران طفولیتش را می‌گذراند تحت تأثیر فعالیت‌های زنان مصری بزرگی چون هد الشعراوی و شخصیت‌های ملی برجسته ای همچون صفیه زغلول قرار داشت.
القلماوی پس از فارغ‌التحصیل شدن از دانشکده آمریکایی دختران در سال ۱۹۲۸ و قصد ادامه تحصیل در رشته پزشکی را داشت ولی قبول نشد و بلافاصله پدرش او را تشویق کرد که در زمینه ادبیات عربی به تحصیلاتش ادامه بدهد. او اولین زنی بود که وارد دانشگاه قاهره می‌شد و تنها زنی بود که بین ۴۰ مرد به تحصیل ادبیات عرب اشتغال داشت. وی در حین تحصیل در دانشگاه قاهره از رهنمودهای طه حسین که رئیس بخش زبان عربی و رئیس هیئت تحریریه مجله دانشگاه قاهره بود بهره‌مند بود. طه حسین القلماوی را به معاونت رئیس هیئت تحریریه در مجله دانشگاه قاهره در سال ۱۹۳۲ گماشت و به این ترتیب او اولین زنی بود که در مصر اجازه کار مطبوعاتی را کسب می‌کرد. او پس از کسب مدرک دکترا از دانشگاه سوربن پاریس اولین زنی بود که از دانشگاه قاهره نیز موفق به کسب دکترا گردید.
سهیر القلماوی یکی از معدود زنانی بود که به عنوان استاد در دانشگاه قاهره در سال ۱۹۳۶ مشغول بکار شد و بسرعت به عنوان اولین زن رئیس بخش زبان عربی دانشگاه قاهره از سال ۱۹۵۸ تا سال ۱۹۶۷ شد. سپس به عنوان رئیس اتحادیه زنان مصری انتخاب و در سال ۱۹۵۹ رئیس انجمن زنان فارغ‌التحصیل گردید و همکاری بین اتحادیه زنان مصر و اتحادیه جهانی دانشگاه‌ها را ایجاد کرد. بدنبال آن رئیس هیئت عمومی سینماها و تئاتر و موسیقی مصر در سال ۱۹۶۷ و رئیس جامعه فرهنگ کودکان در سال ۱۹۶۸ شد. او همچنین در مبارزه برای حقوق زنان شرکت داشت و در کنفرانس‌های مختلفی که شرکت می‌کرد به مساوات حقوق زن و مرد فراخوان می‌داد. او در سال ۱۹۶۲ کمیته نظارت بر جامعه دختران فلسطینی برای گفتگو جهت توجه به موضوع فلسطین را تشکیل داد.
سهیر در سال ۱۹۵۸ ورود به میدان سیاست را به عنوان عضو پارلمان مصر آغاز کرد و مجدداً در سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۴ عضو پارلمان مصر بود. او همچنین رئیس دائره نشر و توزیع بود و نویسندگان جوان را به نویسندگی تشویق می‌کرد. او در سال ۱۹۶۷ اولین نمایشگاه کتاب در خاورمیانه تحت عنوان نمایشگاه بین‌المللی کتاب در قاهره را تأسیس کرد. وی در سال‌های آخر عمرش ریاست هیئت عمومی نویسندگان را عهده‌دار بود.
سهیر در ابتدای سال ۱۹۳۵ مجموعه وسیعی از فعالیت‌های ادبیش شامل داستانهای کوتاه و بررسی‌های نقض و مجلات فرهنگی را منتشر نمود. فعالیت‌های او مورد استقبال گرم منتقدین قرار گرفت و بسیاری او را دانشمندی ادیب و برجسته در جنبش فرهنگی معاصر مصر می‌دانند.
القلماوی بخاطر فعالیت‌های ادبیش جوائزی دریافت کرد از جمله:
سهیر القلماوی سرانجام در سن ۸۵ سالگی در ۴ مه ۱۹۹۷ در قاهره درگذشت و در همان‌جا دفن گردید.
احسان عبد القدوس () (زاده ۱۱ ژانویه ۱۹۱۹ – درگذشته: ۱۱ ژانویه ۱۹۹۲)، روزنامه‌نگار، داستان سرا و نویسنده معروف و فرزند محمد عبد القدوس هنرپیشه و مؤلف شهیر مصری است. او در سال ۱۹۴۲ از دانشکده حقوق دانشگاه قاهره فارغ‌التحصیل شد و در دفتر وکیل ادوارد قصیری مشغول بکار گردید.
احسان عبد القدوس از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۶۶ رئیس مؤسسه مطبوعاتی اخبار الیوم و از مارس ۱۹۷۵ تا مارس ۱۹۷۶ رئیس شورای اداری مؤسسه مطبوعاتی الاهرام بود و تا هنگام وفاتش در ژانویه ۱۹۹۰ در روزنامه الاهرام به نویسندگی اشتغال داشت. اکثر رمان‌هایی که او نوشته موضوع فیلم‌های سینمایی شده‌است. پس از وفات او تلاش‌هایی بعمل آمد که آثار او را منحرف کنند ولی فرزندانش از این کار جلوگیری کردند.
احسان عبد القدوس بیش ۶۰۰ قصه و رمان نوشته که ۷۳ عدد آن تبدیل به فیلمنامه سینمایی، سناریوی تئاتر، داستان‌های دنباله دار رادیویی و تلویزیونی شده و ۶۵ رمان نیز به انگلیسی، فرانسه و آلمانی ترجمه شده‌است. از احسان عبد القدوس بیش از ۴۰ داستان بجا مانده که برخی از آنها بشرح زیر است:
احسان عبد القدوس ادیب و هنرمند سرشناس مصری سرانجام در ۱۱ ژانویه ۱۹۹۲ وفات یافت و در قاهره دفن شد.
موسیقی در پرو ادغامی از سبک‌های متنوعی است که در فرهنگ پرو نقش داشته‌اند. از این حیث موسیقی نواحی آند، اسپانیایی و آفریقایی ریشه‌های موسیقی در کشور پرو محسوب می‌شوند. موسیقی فرهنگ آند شاید بیشتر در سازهای بادی و شکل ملودی ترانه‌های پرویی شنیده شود، در حالی که نغمه‌های آفریقایی را بایست در ریتم و سازهای کوبه ای جست و تأثیرات موسیقی اروپا، علی‌الخصوص اسپانیا، در هارمونی و سازهای زهی محفوظ است. در دوران پیش از استعمار درامز و سازهای بادی در موسیقی آند بر خلاف سازهای اروپایی‌ها، تأثیری شگرف داشتند.
اولین موسیقی پلی فونیک در پرو، پیش از هر نقطه‌ای در آمریکا ساخته شد؛ "Hanacpachap cussicuinin" تشکیل شده یا جمع‌آوری شده توسط خوان پرز بسانگرا نخستین اثر مذکور بود که در سال ۱۶۳۱ منتشر شد.
برخی انواع رقص‌های مناسب با موسیقی پرویی چنین هستند. اسامی به زبان اصلی‌اند:
عید استقلال الجزایر () (۵ ژوئیه ۱۹۶۲) در حقیقت جشن سالگرد استقلال الجزایر از استعمار فرانسه است که بیش از ۱۳۲ سال به لطف انفجار انقلاب آزادیبخش بزرگ به عنوان بزرگترین انقلاب قرن بیستم بشمار می‌رود که مربوط به ۵ ژوئیه ۱۹۶۲ است. در۳ ژوئیه ۱۹۶۲ جبهه آزادیبخش ملی، یک قطعنامه برای بررسی شکست ۵ ژوئیه ۱۸۳۰ در سیدی فرج صادر کرد.Independence Day of Algeria
دلیل اصلی انقلاب آزادیبخش بزرگ، خستگی مردم الجزایر از ظلم و ستم، بی عدالتی، شکنجه، قتل، بردگی و دروغ فرانسه بود و اینکه مردم خواستار آزادی بودند. این تنها فرانسه نبود که الجزایر را اشغال کرده بود بلکه اکثر کشورهای اروپایی در آن به‌طور مساوی شرکت داشتند.
در ۱ ماه مه سال ۱۹۴۵ مردم الجزایر خواستار آزادی مصالی الحاج و استقلال الجزایر شدند. آن‌ها آزار و شکنجه را محکوم کردند و پرچم ملی را که به همین مناسبت در مغازه یک بازرگان به نام بشیر آمروون دوخته شده بود، برافراشتند. تظاهرات مسالمت آمیز بود ولی فرانسوی‌ها ادعا کردند که «یک طرح انقلابی» را در بجایا کشف کرده‌اند، به ویژه هنگامی که دو پلیس در الجزیره کشته شدند.
هنگامی که جشن رسمی در ماه مه ۷ اعلام شد، مأموران سازماندهی جشنواره‌های جشن را آغاز کردند و الجزایری‌ها پس از دریافت مجوز دولت فرانسه برای شرکت درجشن پیروزی متحدان، مقدمات راه اندازی جشنواره خود را ترتیب دادند و خواستار آزادی و استقلال شدند.
اما در مقابل دستگیری، ضرب و شتم و صدمات بسیاری از الجزایرها آغاز شد. واکنش سرکوبگرانه به تظاهرات صلح آمیز که توسط الجزایری‌ها برگزار شد، اعمال قتل‌عام‌های ۸ می ۱۹۴۵ به شیوه سرکوب و کشتار جمعی، استفاده از نیروهای زمینی، هوایی و نیروی دریایی و نابودی روستاها، شهرها و شهرها بود. این قتل‌عام‌ها باعث کشته شدن بیش از ۴۵٬۰۰۰ الجزایری گردید که اولین آن‌ها بوزید شال ۲۲ ساله همچنین باعث ویرانی روستاها و اموال مردم شد. آمارهای خارجی حاکی از برآوردی بین ۵۰٬۰۰۰ تا ۷۰٬۰۰۰ کشته غیرنظامی می‌باشد، این کشتار وحشتناک توسط فرانسویان بعمل آمد.
به این ترتیب مردم الجزایر فهمیدند که هیچ راهی برای آزادی و صلح وجود ندارد. فرانسه به اندازه کافی دروغ می‌گوید و میلیون‌ها نفر را کشته‌است و از همه شیوه‌های شکنجه، و استفاده از سلاح‌های ممنوعه ای بین‌المللی، از جمله بمب‌های اتمی، موش‌های آزمایشی در صحرا استفاده کرده‌است.
پس از هفت سال جنگ و پس از ۱۳۲ سال جهاد و مبارزه با این استعمار وحشتناک، که در آن بیش از ۱۰ میلیون کشته و میلیون‌ها نفر بی خانمان شدند، انقلاب اول نوامبر سازماندهی شد و استقلال از فرانسه به دست آمد.
الجزایر جشن‌های ملی سالانه را در سطح کشور الجزایر به منظور بزرگداشت سالگرد (استقلال) برگزار می‌کند، بنحوی که جشن‌های مردمی همراه با پروتکل‌های رسمی مانند برافراشتن پرچم الجزایر در ساعت صفر در سراسر این جمهوری، پخش برنامه‌های تلویزیونی و رادیویی به زبان‌های عربی و فرانسوی به این مناسبت انجام می‌گیرد. همچنین فیلم‌هایی در مورد انقلاب آزادیبخش بزرگ و مقاومت مردمی و نیز بزرگداشت شخصیت‌های ملی، و قدردانی از دانش آموزان برجسته در آسیا و همین‌طور مراسم عفو زندانیان و غیره .. از این جمله می‌باشد.
موردرِد () شخصیتی است که به‌ویژه، در افسانهٔ شاه آرتور کاملاً شناخته شده می‌باشد. از وی به عنوان خائن مشهوری یاد می‌شود که در نبرد کاملاً با شاه آرتور به جنگ پرداخت. در این نبرد، موردرد کشته و آرتور به شدت مجروح گردید. طبق نوشتار جفری مونماوت، پس از نبرد کاملاً، کنستانتین به عنوان جانشین آرتور منسوب می‌گردد. هرچند، دو فرزند موردرد و متحدان ساکسون آنها بعدها علیه او قیام کردند..
ماهر الشریف (عربی: ماهر الشریف) (زاده: ۱۹۵۰) یک مورخ مارکسیست فلسطینی است که متخصص در تاریخ روشنفکری عرب مدرن و تاریخ جنبش‌های سیاسی عرب است. از یک پدر فلسطینی و مادر سوری در دمشق زاده شد.
او به عنوان سخنران و محقق در تاریخ قرون وسطی، مدرن و تاریخ عربی در مؤسسه خاور نزدیک در شرق سوریه مشغول به کار بود.
وی یک پناهنده فلسطینی در سوریه، عضو کمیته مرکزی حزب مردم فلسطین بوده‌است.
اوبری دیوید نیکلاس جاسپر دی گری (زاده ۲۰ آوریل سال ۱۹۶۳) یک نویسنده انگلیسی و پیری‌شناس در پزشکی است. او در حال حاضر رئیس بنیاد تحقیقاتی SENS است ونیز سردبیر ارشد مجله علمی و تحقیقاتی جوان‌سازی است.‌گری در حال حاضر استاد بین‌المللی کمکی مؤسسه فیزیک و تکنولوژی مسکو، یکی از اعضای انجمن پیری‌شناسی آمریکا و نیز مؤسسه اخلاق و فناوری‌های نوظهور است. با او در سال‌های اخیر توسط منابع خبری برجسته‌ای مصاحبه شده‌است، از جمله CBS 60 دقیقه، بی‌بی‌سی، نیویورک تایمز، مجله فورچون، واشینگتن پست، TED و گزارش کلبرت و البته عضو هیئت مشورتی Flooved ld نیز می‌باشد. او برای نظریه‌اش در مورد فناوری‌هایی که در پزشکی ممکن است انسان امروز را قادر سازند به‌طور نامحدود زندگی کنند شناخته شده‌است.
تحقیقات‌گری بر روی این متمرکز است که آیا پزشکی احیاکننده می‌تواند از روند پیری جلوگیری کند یا خیر؟
گری در توسعه نظریه ای فعالیت می‌کند که ” استراتژی برای مهندسی ناچیز پیری” نامیده می‌شود؛ مجموعه ای از تکنیک‌های پیشنهادی برای احیای بدن انسان و جلوگیری از پیری.
بدین منظور، او هفت نوع از آسیب‌های سلولی و مولکولی ناشی از فرایندهای ضروری متابولیک را شناسایی کرده‌است. SENS یک پنل پیشنهادی است از درمانی که برای تعمیر این آسیب‌ها طراحی شده‌اند.
گری استدلال می‌کند که بسیاری از دانش بنیادی مؤثر مورد نیاز برای توسعه پزشکی ضد پیری هم اینک وجود دارد، و باور دارد علم برتر از بودجه است. او برای شناسایی و ترویج رویکردهای فنی خاص برای واژگونی جنبه‌های مختلف پیری فعالیت می‌کند، به عبارت دیگر همانگونه که خود می‌گوید: “مجموعه ای از عوارض جانبی انباشته از سوخت و ساز بدن است که در نهایت ما را می‌کشد. “
در سال ۲۰۱۱، دی‌گری تقریباً ۱۶٫۵ میلیون دلار از مرگ مادرش به ارث برده‌است. او ۱۳ میلیون دلارش را برای تأمین بودجه تحقیقات SENS اختصاص داد که باعث شد در سال ۲۰۱۳ بودجه سالانه بنیاد تحقیقات SENS دو برابر و به ۴ میلیون دلار برسد. از دیگر اهداکنندگانی که میلیون‌ها دلار به بنیاد پرداخت کرده‌اند می‌توان به سرمایه‌گذار پیتر تیل اشاره کرد.
این تغییرات به هستهٔ DNA، مولکولی که حاوی اطلاعات ژنتیکی در یوکاریوت‌ها است، یا به پروتئین‌هایی که به nDNA متصل هستند اعمال می‌شوند. جهش‌های خاصی می‌تواند به سرطان منجر شود و با توجه به نظریات گری، جهش‌های غیر سرطانی به پیری در طول عمر طبیعی شرکت ندارند، بنابراین سرطان تنها نقطه پایانی از این نوع از آسیب است که باید به آن پرداخته شود.
میتوکندری قطعاتی در سلول‌های یوکاریوتی هستند که برای تولید انرژی مهم می‌باشند. آن‌ها حاوی مواد ژنتیکی خود، و جهش به DNA شان می‌تواند توانایی سلول برای عملکرد درست را تحت تأثیر قرار دهد. به‌طور غیر مستقیم، این جهش ممکن است بسیاری از جنبه‌های پیری را تسریع بخشد.
سلول‌ها به‌طور مداوم پروتئین و مولکولهایی را که دیگر در بدن قابل استفاده نیستند و نیز می‌توانند مفید یا مضر باشند را تجزیه می‌کنند. مولکول‌هایی که نمی‌توانند به سادگی هضم شوند به عنوان آشغال و مواد اضافی در داخل سلول جمع می‌شوند. تصلب شرایین، تباهی لکه زرد (شایع‌ترین علت کوری در افراد مسن) و بسیاری از انواع بیماری‌های عصبی (مانند آلزایمر) با این مشکل در ارتباط هستند.
پروتئین‌های ناخواسته و مضر می‌توانند در خارج از سلول تجمع یابند. آمیلوئید پلاک فرتوت دیده‌شده در مغز بیماران مبتلا به آلزایمر یک مثال ازآن است.
برخی از سلول‌های بدن را نمی‌توان جایگزین کرد، یا تنها می‌توان به آرامی جایگزین کرد؛ این کاهش در تعداد سلول باعث می‌شود که هرچه سن بالاتر می‌رود قلب ضعیف تر شود و باعث اختلال در سیستم ایمنی بدن و بیماری‌هایی مانند پارکینسون شود.
این پدیده همانجایی است که در آن برخی سلول‌ها دیگر نمی‌توانند تقسیم شوند، اما همچنین نمی‌میرند و اجازه می‌دهند دیگران تقسیم شوند. آن‌ها همچنین ممکن است کارهایی انجام دهند که قرار نیست انجام دهند، مانند ترشح پروتئینی که ممکن است مضر باشد. پیر سلولی به عنوان علت یا پیامد دیابت قندی نوع ۲ ارائه شده‌است. زوال ایمنی نیز در این پروسه ایجاد می‌شود.
سلول‌ها توسط پروتئین‌های متصل‌کننده بهم چسبیده‌اند. هنگامی که تعدادی اتصالات بین سلولی در یک بافت ایجاد شود، بافت می‌تواند کشش خود را از دست دهد و باعث مشکلاتی از جمله تصلب شرایین و پیر چشمی شود.
همچنان‌گری و همکارانش در حال فعالیت و بررسی راه‌های از بین بردن و کم کردن اثرات پیری و طولانی کردن زندگی هستند؛ و در واقع این سؤال را برای ما ایجاد می‌کنند که ایا واقعاً امکان این وجود دارد که ما بتوانیم ۲۰۰ یا ۳۰۰ سال یا حتی بیشتر زندگی کنیم؟
گری معتقد است که اولین انسانی که بیش از ۱۰۰۰ سال زندگی خواهد کرد الان زنده است.
ساره امیری (زادهٔ ۱۹۸۷) وزیر علوم پیشرفته، رئیس سازمان فضایی و نایب رئیس ماموریت مریخ امارات متحده عربی با اصالت ایرانی است. او در سال ۱۹۸۷ میلادی (۱۳۶۶–۱۳۶۵ هجری خورشیدی)، در امارات متحده عربی و در خانواده‌ای که پس از انقلاب ۱۳۵۷ از ایران به امارات مهاجرت کرده بودند، زاده شد. وی اصالتاً اهل سیستان و بلوچستان است.
ساره امیری دارای مهندسی کامپیوتر از دانشگاه آمریکایی شارجه (از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸) است و کارشناسی ارشد همین رشته را در سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴ دریافت کرد.تعرف علی سارة الأمیری.. فتاة تقود الإمارات إلی کوکب المریخ بمسبار 2020، جیل الثورة، 11 فبرایر2016.
ساره امیری پس از تحصیل، مدیریت سیستم‌های پیشرفته در «مرکز فضایی راشد بن محمد» را در اختیار گرفت. او از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ رئیس بخش توسعه و پژوهش‌های این مرکز هم بود. امیری در سال ۲۰۰۹ در تیم برنامه‌ریزی سیستم کنترل از راه دور ماهوارهٔ «دبی‌ست ۱» مشغول به فعالیت بود و همین نقش را در راه‌اندازی ماهوارهٔ «دبی‌ست ۲» بر عهده داشت.
طبق حکمی که محمد بن راشد آل مکتوم حاکم دبی و نخست‌وزیر امارات برای ساره امیری صادر کرده، افزون بر پست وزیر علوم پیشرفته این کشور، ریاست تیم اکتشاف مریخ و رئیس شورای دانشمندان این کشور است. شورای دانشمندان امارات در سال ۲۰۱۶ تأسیس شده‌است.
ساره امیری در دسامبر ۲۰۱۵ در گفت‌وگویی فعالیت در امور فضایی را به عنوان یکی از آرزوهای همیشگی خود توصیف کرده‌بود:
این گروه توانست در نوامبر ۲۰۱۳ ماهوارهٔ «دبی‌ست ۲» را که پنج سال روی آن کار کرده‌بود، به فضا پرتاب کند.
فضاپیمای أمل یا همان امید نخستین کاوشگر میان‌سیاره‌ای ساخته شده در جهان عرب به‌شمار می‌رود. تیمی متشکل از ۱۵۰ دانشمند اماراتی با همکاری ۲۰۰ محقق از دانشگاه‌های آریزونا، برکلی و کلرادوی آمریکا از سال ۲۰۱۴ به مدت شش سال بر روی پروژهٔ طراحی، ساخت و پرتاب این کاوشگر کار می‌کردند.
ساره امیری بعنوان وزیر مشاور دولت امارات در علوم پیشرفته، مدیریت مرکز فرماندهی این پروژه را برعهده دارد. وی در ژوئن ۲۰۱۶ در گفت‌وگو با مجمع جهانی اقتصاد خبر داده‌بود که ساخت فضاپیمای «أمل» (امید) امارات تا سال ۲۰۲۰ تمام و در ماه مارس ۲۰۲۱ به فضا پرتاب خواهد شد. اما در سال ۲۰۲۰ میلادی در دو نوبت به دلایل گوناگون از جمله شرایط جوی نامناسب به تأخیر افتاد. تاریخ نخست تعیین شدهٔ رسمی برای پرتاب این کاوشگر پانزدهم ژوئیه عنوان شده بود که به علت بدی آب و هوا به روز سه‌شنبه ۱۷ ژوئیه موکول شد. اما سرانجام در ساعت ۶:۵۸ دقیقه به وقت محلی (۲:۱۰ بامداد به وقت تهران، ۳:۱۰ دقیقه به وقت کابل) توسط شرکت صنایع سنگین میتسوبشی به عنوان تأمین کننده موشک حامل این فضاپیما از مرکز فضایی تانه‌گاشی‌ما در ژاپن به فضا پرتاب شد.
لحظاتی پس از پرتاب، ساره امیری، وزیر مشاور دولت امارات و معاون مأموریت «امید» به شبکه تلویزیونی دبی گفت «آنچه شاهد هستیم آینده امارات متحده عربی است».
وی افزود «ما حال منتظر جدا شدن (کاوشگر از موشک) و ارسال نخستین سیگنال‌ها هستیم».
ماهیت بریتن () یا ماهیت بریتانیا و همچنین سرشت بریتن، عنوان شالوده و بدنهٔ اصلی ادبیات قرون وسطی و موارد افسانه‌ای آن است که در ارتباط با بریتانیای کبیر و گاهی برتانی می‌باشد. در عین حال به موضوعاتی همچون پادشاهان افسانه‌ای و قهرمانان مرتبط با آن نیز می‌پردازد. از جمله موارد خاص آن می‌توان به افسانه شاه آرتور اشاره داشت. این موضوع یکی از ۳ دورهٔ ادبی بزرگ می‌باشد که به‌طور مکرر در ادبیات قرون وسطایی، به همراه موضوع مشابه خودش یعنی ماهیت فرانسه که در ارتباط با افسانه‌های منتسب به شارلمانی می‌باشد و همین‌طور ماهیت روم که شامل موارد مشتق شده و الهام گرفته از اساطیر کلاسیک بود، مورد استفاده قرار گرفته.
حسیبه بن بوعلی (عربی: حسیبة بن بوعلی) (زاده:۱۸ ژانویه ۱۹۳۸ – درگذشته: ۸ اکتبر ۱۹۵۷) در شهر شلف (اصنام سابق) در شمال الجزایر در یک خانواده ثروتمند به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی را در شهر زادگاهش بپایان رساند. او بعد از انتقال خانواده اش به پایتخت در سال ۱۹۴۸ به تحصیلاتش در دبیرستان عمر راسم ادامه داد. وی از هوش خوبی برخوردار بود و در جریان سفرهای تحقیقی اش در داخل کشور الجزایر به وضعیت بد مردمش پی برد.
حسیبه در سن ۱۷ سالگی به صفوف انقلاب آزادیبخش پیوست ولی فعالیت‌های جدیش از سال ۱۹۵۶ شروع شد و تبدیل به یک عنصر فعال در لشکر فداییان شد که مسئولیت ساخت و جابجایی بمب‌ها را بعهده داشتند. وی با استفاده از پوشش شغلی اش در بیمارستان مصطفی پاشا برای تهیه مواد شیمیایی جهت درست کردن بمب استفاده می‌کرد. حسیبه خصوصاً بعد از شناخته شدگی و ترک خانه‌اش در اکتبر ۱۹۵۶ و نهایتاً پیوستن به مجاهدین در منطقه قصبه توانست به همراه دوستانش نقش زیادی در برافروختن شعله جنگ الجزایر ایفا کند. او تا اکتبر ۱۹۵۷ به مبازره خودش ادامه داد.
در ۸ اکتبر ۱۹۵۷ محل مخفی شدن حسیبه توسط نیروهای دشمن شناسایی شد و منطقه آن‌ها را محاصره کردند، و وقتی او به همراه دیگر یارانش علی لابوانت، محمود بوحمیدی و عمر الصغیر از تسلیم شدن خودداری کردند نیروهای ارتش دشمن اقدام به منفجر کردن ساختمان آنان نمودند و آنان را به قتل رساندند.
حسیبه و یارانش نقش بزرگی ایفا کرده و تأثیر بسیاری در وجدان مردم الجزایر باقی گذاشتند. در مورد حسیبه یک فیلم با نام «حسیبه الجزایری» ساخته شده‌است.
نامه حسیبه که آن را ۲۳ روز قبل از شهادتش نوشت به دلیل محدودیت‌های حکومت هرگز بدست خانواده اش نرسید و سرانجام بعد از ۵۷ سال و دقیقاً در سال ۲۰۱۴ این نامه به همت ملیکه قورصو به دانشگاهی که در زادگاه او بنام حسیبه نامگذاری شده رسیده‌است.
حسیبه در این نامه به شیوه ای ساده و زیبا تلاش کرده که به خانواده اش اطمینان خاطر داده و آن‌ها را مطلع کند که تصمیم گرفته تا به پرستاری در صفوف ارتش آزادیبخش و حتی حمل سلاح در صورت نیاز بپردازد وی اضافه کرده بود که شهادت وی در میدان مبارزه رسم او و برایش پایانی توأم با خوشبختی است.
تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال مالی یا تیم ملی فوتبال نوجوانان مالی نماینده فوتبال کشور مالی در مسابقات نوجوانان آفریقا و بین‌المللی است که زیر نظر فدراسیون فوتبال مالی فعالیت میکند.
تیم مالی چهار بار به مسابقات جام جهانی زیر ۱۷ سال راه یافته و بهترین عملکرد این تیم در مسابقات جام جهانی فوتبال زیر ۱۷ سال ۲۰۱۵ در کشور شیلی با عنوان نایب قهرمانی رسید. و بهترین عملکرد در مسابقات فوتبال زیر ۱۷ سال آفریقا در سال های ۲۰۱۵ در نیجر و ۲۰۱۷ در گابن به عنوان قهرمانی دست پیدا کرد.
برساخت‌گرایی اجتماعی یا ساخت‌گرایی اجتماعی یا صنع‌گرایی (به انگلیسی: Social constructivism) یک نظریهٔ جامعه‌شناختی در زمینهٔ شناخت است که بر مبنای آن رشد انسان به صورت اجتماعی انجام می‌شود و دانش از طریق کنش متقابل با دیگران برساخته می‌شود."برهان انتقادی و هویت نویسنده: برساخت‌گرایی اجتماعی به عنوان چارچوبی تئوریک برای نگارش دانشگاهی EFL"، نوشتۀ جی. مک‌کینلی، ۲۰۱۵، در مجلۀ "جستارهای انتقادی در مطالعات زبان"، شمارۀ ۱۲، صفحۀ ۲۰۷-۱۸۴؛ بازدید در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۷. این اصطلاح به‌وسیلهٔ پیتر برگر و توماس لاکمن در کتاب ساخت اجتماعی واقعیت ابداع شد. نظریهٔ آن‌ها بر اساس تلفیقی از جامعه‌شناسی معرفت آلفرد شوتس و مفهوم نهادهای دورکیم بنیاد شده و می‌کوشد به این پرسش پاسخ دهد که چگونه معنای ذهنی به واقعیتی اجتماعی تبدیل می‌شود.
برساخت‌گرایی اجتماعی تأکید می‌کند که باید آن دسته از شیوه‌های درک جهان از جمله درک خودمان را که بدیهی تلقی کرده‌ایم به دیده‌ی انتقادی بنگریم. شاید بدیهی به نظر برسد که وقتی به جهان می‌نگریم، فارغ از هر چون و چرا و مسأله‌ای ماهیت آن را در می‌یابیم و یا دانش متعارف ما مبتنی بر مشاهدۀ عینی و بی‌طرفانه مان از جهان است. برساخت‌گرایی اجتماعی می‌خواهد به این دسته از دیدگاه‌های خودمان نگاهی انتقادی بیندازیم و آن ها را به پرسش بگیریم. [3]
واقعیت محصول تاریخی برداشت آدمی است. برساخت گرایی توضیح می‌دهد که برساخت اجتماعی چطور بمثابه واقعیت اجتماعی یعنی به مثابه چیزی ثابت و تغییرناپذیر جلوه داده می‌شود.ساخت اجتماعی واقعیت، برگر و لاکمن
فریدریش آگوست فون هایک در آثار متعدد خود از این واژه برای تمایز بین دوسنت فلسفی مغرب زمین استفاده می‌کند
او سنت اولی را سنت عقل‌گرایی دکارتی(عقلانیت صنع‌گرا/constructivist rationalism)می‌داند که آنچنان اصالت را به عقل بشری می سپارد که گویی آدمی با تکیه بر عقل می تواند همه چیز را فهم کند و حتی دگرگون سازد و حتی جهان را بهینه سازی کند و سبک زندگی اجتماعی-اقتصادی نوین و بی‌ایرادی را بنانهد
اما سنت دومی را که کانت آن را نمایندگی می‌کند و عقل‌گرایی تکاملی(evolutionary rationalism) نام دارد، سنتی است که عقل را محدود دانسته و آن را فاقد قابلیت فهم تمام ابعاد زندگی و وجود و جوهر می‌داند چراکه عقل انسانی خود جزئی از یک کل است و نمی‌تواند جهان را به طور عینیت گرایی|موضوع تفهم فهم کند و به عبارت بهتر جزء نمی‌تواند بر کل فائق بیاید در نتیجه آدمی باید در کاربرد عقل فروتن باشد و نقش نظم‌های تحولی و تکاملی و خودجوش را جدی بی‌انگارد
در کنار هایک، مایکل اوکشات نیز بر این وجه تعقل تاکید داشت و سنت عقل‌گرایی برساخت‌گرا(صنع‌گرا)را بانی تخریب تمدن و توتالیتاریسم/تمامیت خواهی می‌دانست.https://www.boomrang.org/mirage-of-social-justice/
3.ویوین بر (1394) برساخت گرایی اجتماعی،ترجمۀ اشکان صالحی تهران: نشر نی
برساخت‌گرایی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
رائوکو (به اسپانیایی: Rauco) یک شهرستان در شیلی است که در استان کوریکو واقع شده‌است. رائوکو ۳۰۸٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۵۴۳ نفر جمعیت دارد و ۱۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لس موئرمس (به اسپانیایی: Los Muermos) یک شهرستان در شیلی است که در Llanquihue Province واقع شده‌است. لس موئرمس ۱٬۲۴۵٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶٬۱۳۲ نفر جمعیت دارد و ۱۴۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ثرو کاستیو (به اسپانیایی: Villa Cerro Castillo) یک منطقهٔ مسکونی در شیلی است که در تورس دل پئین (شیلی) واقع شده‌است. ثرو کاستیو ۱۶۳ نفر جمعیت دارد.
لونکوچه (به اسپانیایی: Loncoche) یک شهرستان در شیلی است که در استان کاتین واقع شده‌است. لونکوچه ۹۷۶٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱٬۴۵۸ نفر جمعیت دارد و ۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گالوارینو (به اسپانیایی: Galvarino) یک شهرستان در شیلی است که در استان کاتین واقع شده‌است. گالوارینو ۵۶۸٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲٬۴۶۹ نفر جمعیت دارد و ۱۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رنایکو (به اسپانیایی: Renaico) یک شهرستان و تقسیمات کشوری سطح دوم در شیلی است که در مایکو واقع شده‌است. رنایکو ۲۶۷٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۸۵۰ نفر جمعیت دارد و ۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
انتره لاگس (به اسپانیایی: Entre Lagos) یک منطقهٔ مسکونی در شیلی است که در استان اوسورنو واقع شده‌است. انتره لاگس ۳٬۳۵۸ نفر جمعیت دارد.
لاگو ورده (به اسپانیایی: Lago Verde) یک شهرستان در شیلی است که در Coyhaique Province واقع شده‌است. لاگو ورده ۵٬۶۲۲٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۸۶۹ نفر جمعیت دارد و ۴۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تُلتن (به اسپانیایی: Toltén) یک منطقهٔ مسکونی در شیلی است که در منطقه آرائوکانیا واقع شده‌است. تلتن ۸۶۰٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰٬۲۹۱ نفر جمعیت دارد و ۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماریا پینتو (به اسپانیایی: María Pinto) یک شهرستان در شیلی است که در استان ملیپیا واقع شده‌است. ماریا پینتو ۳۹۵٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰٬۳۴۳ نفر جمعیت دارد.
سن استبان (به اسپانیایی: San Esteban) یک شهرستان در شیلی است که در استان لوس آندس (شیلی) واقع شده‌است. سن استبان ۱٬۳۶۱٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷٬۰۹۰ نفر جمعیت دارد و ۸۳۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر لس آندس (شیلی) خواهرخواندهٔ سن استبان (شیلی) هست.
کالتا تورتل (به اسپانیایی: Caleta Tortel) یک منطقهٔ مسکونی در شیلی است که در تورتل واقع شده‌است. کالتا تورتل ۳۲۰ نفر جمعیت دارد.
نوئوا تلتن (به اسپانیایی: Nueva Toltén) یک شهرک در شیلی است که در تلتن واقع شده‌است. نوئوا تلتن ۱۱٬۲۱۶ نفر جمعیت دارد و ۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوداجین () در بودیسم ژاپنی یک معبد یا مقبره خانوادگی است که مراسم دفن یک خاندان در آن انجام شده و حفاظت و مراقبت از قبور مردگان نسل پس از نسل ادامه می‌یابد.
سپاه دریایی موراکامی یک سوی گون (سپاه دریایی) و نوعی دزد دریایی در قرون وسطی در ژاپن بود که در دریای داخلی ستو فعالیت می کرد. اکثر این سپاهیان معتقدان به فرقه شینگون بودند و در کیوتو تعداد بسیاری بوداجین (مقبره خانوادگی) از آنان برجا مانده است.
آتاکه‌بونه نوعی کشتی جنگی عظیم ژاپنی بودند که در قرن شانزدهم و هفدهم در جنگ‌ها جهت کنترل سیاسی و وحدت کشور مورد استفاده می‌گرفتند. تلاش برای ایجاد یک نیروی دریایی در اواسط قرن شانزدهم در دوره سنگوکو آغاز شد. در این دوره و در سال ۱۵۷۸ اودا نوبوناگا ۶ کشتی آتاکه بونه که با آهن پوشیده شده بودند را ساخت. نام این کشتی‌ها تکو سن به معنای تحت‌اللفظی کشتی آهنی بود.