moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در تاریخ جوایز اسکار، که هرساله توسط آکادمی علوم و هنرهای سینما برگزار می‌شود، بازیگرانی بوده‌اند که به خاطر بازی در نقش‌های خارجی‌زبان (غیر انگلیسی‌زبان) موفق به کسب نامزدی و حتی دریافت جایزه شده‌اند. منظور از نقش خارجی‌زبان نقشی است که زبان اصلی و گفتار بازیگر مورد نظر در فیلم، انگلیسی نیست هرچند ممکن است زبان انگلیسی نیز مورد استفاده او قرار بگیرد. در ادامه این فهرست، توضیحات بیشتری در این رابطه آمده‌است. اولین بار این اتفاق در سال ۱۹۶۱ با نامزد شدن ملینا مرکوری در رشته بهترین بازیگر نقش اول زن رخ داد. هیچ محدودیتی برای نامزدی یک بازیگر زن یا مرد برای دریافت این جایزه در هریک از رشته‌های بازیگری آکادمی از قبیل بهترین بازیگر نقش اول مرد، بهترین بازیگر نقش اول زن، بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و بهترین بازیگر نقش مکمل زن وجود ندارد؛ البته فیلم مورد نظر باید به همراه زیرنویس انگلیسی در لس‌آنجلس اکران شده باشد.
در سال ۱۹۶۲، سوفیا لورن با دریافت جایزه اسکار به اولین بازیگری تبدیل شد که توانسته به خاطر ایفای نقشی خارجی‌زبان اسکار را ببرد.
تا مراسم سال ۲۰۲۳، ۵۲ بازیگر بوده‌اند که به خاطر نقش‌های خارجی‌زبانشان نامزد دریافت جایزه اسکار شده‌اند. هفت تا از این بازیگران موفق به دریافت مجسمه طلایی اسکار شدند. مسئله زبان خارجی بازیگر برنده دو حالت به وجود می‌آورد؛ حالت اول زمانی است که بازیگر بیشتر یا منحصراً به زبانی غیر از انگلیسی صحبت می‌کند که پنج بازیگر در این حالت جایزه را برده‌اند: سوفیا لورن برای "دو زن" (ایتالیایی)، رابرت دنیرو برای "" (ایتالیایی)، روبرتو بنینی برای "زندگی زیباست" (ایتالیایی)، بنیسیو دل تورو برای "قاچاق" (اسپانیایی) و ماریون کوتیار برای "زندگی گلگون" (فرانسوی). حالت دوم زمانی است که بازیگر بیشتر انگلیسی حرف می‌زند و در کنار آن به زبان‌های دیگری نیز صحبت می‌کند. دو بازیگر در این حالت جایزه را برده‌اند: پنه‌لوپه کروز برای "ویکی کریستینا بارسلونا" (انگلیسی، اسپانیایی) و کریستف والتس برای "حرامزاده‌های لعنتی" (انگلیسی، آلمانی، فرانسوی و کمی ایتالیایی).
شش بازیگر بوده‌اند که چند بار به خاطر ایفای نقشی خارجی‌زبان نامزد دریافت جایزه اسکار شده‌اند: مارچلو ماسترویانی (سه بار نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای نقش‌هایی به زبان ایتالیایی شده‌است)، سوفیا لورن (دو بار در رشته بهترین بازیگر زن، یک بار به خاطر "دو زن" برنده اسکار شده و بار دیگر به خاطر "ازدواج به سبک ایتالیایی" نامزد شده‌است. هر دوی نقش ها به زبان ایتالیا بوده‌اند)، لیو اولمان (دو بار نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر زن شده و هردوی آنها به خاطر بازی در نقشی به زبان سوئدی بوده است)، ایزابل آجانی (دو بار نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر زن شده و هردوی آنها به خاطر بازی در نقشی به زبان فرانسوی بوده‌است)، خاویر باردم (دو بار نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد برای نقش‌هایی به زبان اسپانیایی شده‌است) و ماریون کوتیار (دو بار در رشته بهترین بازیگر زن، یک بار به خاطر "زندگی گلگون" برنده اسکار شده و بار دیگر به خاطر "دو روز، یک شب" نامزد این جایزه شده‌است. هر دوی نقش‌ها به زبان فرانسوی بوده‌اند).
سوفیا لورن و ماریون کوتیار تنها زنانی هستند که موفق شدند جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را به خاطر نقش‌های خارجی‌زبانشان دریافت کنند. زبان گفتار این دو نفر در نقش‌هایشان به ترتیب ایتالیایی و فرانسوی بود. ماریون کوتیار تنها بازیگریست که فیلم‌هایی که برای آنها نامزد دریافت جایزه شده‌است، در رشته بهترین فیلم خارجی‌زبان نامزد نشده‌اند. او همچنین تنها بازیگریست که به خاطر فیلمی با زبان بلژیکی نامزد دریافت جایزه اسکار شده‌است. (برای فیلم "دو روز، یک شب")
روبرتو بنینی تنها مردیست که موفق شده برای ایفای نقشی خارجی‌زبان جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را دریافت کند.
مسافران یک مجموعه تلویزیونی آمریکایی است که توسط جف ریک خلق شده و از ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۸ از شبکه ان‌بی‌سی پخش می‌شود. این سریال داستان مسافران و خدمه یک هواپیمای مسافری را روایت می‌کند که پس از ۵ سال از هنگام اعلام مرگشان، پیدا می‌شوند. ملیسا راکسبرگ، جاش دالاس، آتنا کارکانیس، جی.آر. رامیرز، پروین کائور و لونا بلیز در این سریال ایفای نقش می‌کنند.
پرواز ۸۲۸ از جامائیکا به مقصد نیویورک ، ناگهان از روی رادار محو می‌شود و زمانی‌که فرود می‌آید، بیش از ۵ سال و شش ماه از زمان آغاز پروازشان گذشته است و سرنشینان آن دچار تغییرات ژنتیکی شده اند، که با تاثیر برو روی مغز آن ها سبب دیدن رویاهای صادقانه و پیش بینی اتفاقات آینده می شود. این سریال تجربیات مسافران این پرواز را روایت می کند.
نبرد سانتاکروز د تنریف () یک حمله آبی خاکی توسط نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود که در ۱۷۹۷ در بندر سانتاکروز اسپانیا در جزایر قناری رخ داد و در آن دریابان هوریشیو نلسون در این نبرد شکست خورد این درحالی بود که در ۲۵ ژوئیه نیروهایش در صحنه بودند.
تحت یک آتش‌بس جنگ متوقف شد و او صدها تن از مردانش را از دست داد. نلسون از ناحیه بازو زخمی شد و بعداً مجبور به قطع دست گردید. این شکست یک بدنامی اجتماعی برای او بود که تا هنگام مرگ با او بود.
در فوریه ۱۷۹۷ نیروهای بریتانیا در نبرد دماغه سنت وینسنت اسپانیا را شکست دادند و اما نتوانستند یک ضربه کامل به نیروی دریایی اسپانیا در این نبرد وارد کنند. دریابد جان یرویس بعد از این نبرد به لیسبون رفت.
بعد از نبردهای پیاپی از جمله با نیروی دریایی بریتانیا. هنگامی رسید که یک محاصره دریایی را به انگلیس برای جلوگیری از بارهای بازرگانی و رسیدن آن به بنادر اعمال کردند. این مقارن بود با سرکشی خدمه کشتی‌های انگلیسی که به دلیل طولانی بودن در آبهای دریا به سرکشی پرداختند. در این اثنی دریابد یرویس دو ناوچه را برای شناسایی فرستاد و آنها دو کشتی فرانسوی و انگلیسی را در یک حمله شبانه گرفتار کردند و با این موفقیت وی یک اسکادران را آماده حمله به نیروهای دریابان هوریشیو نلسون در یک عملیات آبی خاکی کرد.
لمیول فرانسیس ابوت (; – ) نقاش پرتره اهل بریتانیایی بود. عمده شهرت او به واسطه کشیدن پرتره‌ای از هوریشیو نلسون (که در حال حاضر در اتاق ترکاتای ساختمان شماره ۱۰ خیابان داونینگ آویزان است) و دیگر افسران نیروی دریایی و شخصیت‌های ادبی سده ۱۸ میلادی است. از میان این افراد می‌توان به ویلیام هرشل اخترشناس و ویلیام کوپر شاعر اشاره کرد.
او در ۱۷۶۰ (یا ۱۷۶۱) در لسترشر به دنیا آمد. او فرزند لمیول ابوت و مری بود. پدرش لمیول ابوت، کشیش و شاعر، معاون کشیش انستی (و بعداً جانشین کشیش تورنتون) بود.Nisbet, Archibald (2004) "Abbott, Lemuel Francis [Samuel] (1760/1761-1802), portrait painter", "Oxford Dictionary of National Biography", . Retrieved 23 November 2014 در ۱۷۷۵ در چهارده‌سالگی به لندن رفت شاگرد فرانسیس هیمن (نقاش و از بنیان‌گذاران آکادمی سلطنتی هنر) بود. پس از مرگ هیمن در ۱۷۷۶ پیش خانواده‌اش برگشت و به پرورش استعدادهایش پرداخت. برخی از متخصصان بر این گمانند که او شاگرد جوزف رایت نیز بوده است.Hugh Belsey. "Abbott, Lemuel Francis." Grove Art Online. Oxford Art Online. 9 Feb. 2009Biography of L F Abbott ("London atelier of representational art").
او در ۱۸۷۰ ازدواج کرد و در لندن ساکن شد. با این‌که آثار او در آکادمی سلطنتی هنر به نمایش درمی‌آمد اما هیچ‌گاه عضو آکادمی نشد. گفته شده کار زیاد، تعهدات بسیار و ناخشنودی از زندگی شخصی به جنون او انجامید. او در ۱۷۹۸ مجنون اعلام شد و از سوی توماس مونرو (پزشک جرج سوم) تحت درمان قرار گرفت. او در ۵ دسامبر ۱۸۰۲ درگذشت.
نمازخانه برانکاچی نمازخانه کلیسای
سانتا ماریا دل کارمین در فلورانس ایتالیاست. این نمازخانه گاهی به خاطر چرخه نقاشی‌هایش که در میان تأثیرگذارترین و مشهورترین نقاشی‌های دوران خود قرار می‌گیرد، «"کلیسای سیستین دوران اولیه رنسانس"»Cf. B. Berenson, "The Italian Painters Of The Renaissance", Pahidon (1952). خوانده می‌شود. ساختمان نمازخانه به فلیس برانکاچی سپرده شده و از ۱۳۸۶ میلادی آغاز شده است. دسترسی عمومی به این نمازخانه هم‌اکنون از طریق کلیسای مجاورش که طراحی‌شده به‌دست فیلیپو برونلسکی است، میسر است. کلیسا و نمازخانه راه دسترسی جداگانه‌ای دارند و بخش‌های قابل بازدیدشان و زمان بازگشایی آن‌ها نیز متفاوت است و بسیار دشوار است که بتوان باقی کلیسا را از نمازخانه دید.
حامی تزئینات تصویری این نمازخانه، فلیس برانکاچی فرزند پیترو برانکاچی بود که تا ۱۴۲۳ سفیر فلورانسی قاهره بود.K. Shulman, "Anatomy of a Restoration: The Brancacci Chapel" (1991), p. 6. Cf. also A. Ladis, "Masaccio: la Cappella Brancacci" (1994), "passim". او پس از بازگشت به فلورانس، ماسولینو دا پانیکال را به خدمت گرفت تا نمازخانه‌اش را نقاشی کند.دستیار ۲۱ ساله ماسولینو، مازاتچو بود که هجده‌سال جوان‌تر از او بود. در حین نقاشی، ماسولینو به مجارستان رفت تا نقاش شاه بشود و مازاتچو ادامه نقاشی‌ها را به‌عهده گرفت. ماسولینو پس از بازگشت از مجارستان از استعداد شاگرد جوانش مطلع شد. سپس مازاتچو به رم احضار شد و پیش از تمام شدن کار نمازخانه، در ۲۷ سالگی درگذشت. بخشی از نمازخانه بعدها توسط فیلیپینو لیپی تکمیل شد. بخشی از نقاشی‌ها در دوران باروک غیرمجاز تشخیص داده شد و یک مقبره در برابر آن‌ها ساخته شد.
کارگاه نمایش تشکلی تئاتری است در ۱۴ خرداد سال ۱۳۴۸ به پیشنهاد رضا قطبی که می‌خواست محیطی آزاد برای تئاتر به وجود بیاورد، و با همیاری ایرج انور، بیژن صفاری، آربی اوانسیان، داوود رشیدی و عباس نعلبندیان تأسیس شد. کارگاه زیر نظر رادیو تلویزیون ملی ایران به مدیریت بیژن صفاری بود اما اداره امور کارگاه برعهده عباس نعلبندیان بود. نعلبندیان به عنوان نویسنده، مدیر داخلی و عضو شورا در کارگاه نمایش مشغول به کار شد. "کارگاه نمایش" از اواسط مرداد سال ۱۳۴۸ کار خود را با نمایش "ادیپ شهریار" اثر سوفوکل به کارگردانی شهرو خردمند و "پژوهشی ژرف و سترگ …" به نویسندگی عباس نعلبندیان و کارگردان آربی اوانسیان آغاز کرد. کارگاه نمایش با هدف «کمک به نویسندگان، بازیگران، کارگردانان و طراحان برای خودآزمایی‌ها و تجربه‌هایی خارج از محدودیت‌های متداول حرفهٔ نمایش» آغاز به کار کرد و بسیاری از بازیگران و علاقه‌مندان تئاتر در این کارگاه تجربه اندوخته‌اند.
کارگاه نمایش، با گروهی متشکل از بازیگران جوان و پویا و کارگردانی آوانگارد کسانی چون آربی اُوانسیان موج جدیدی در اجراهای تئاتری دههٔ پیش از پیروزی انقلاب به وجود آورد. عباس نعلبندیان نیز در بطن این حرکت تحول‌ساز سهم عمده‌ای داشت.
در کارگاه نمایش سه گروه تشکیل شد.
«گروه بازیگران شهر» به سرپرستی آربی اوانسیان، گروهی بود که عباس نعلبندیان هم در آن فعالیت می‌کرد. سه گروه دیگر هم توسط ایرج انور و شهرو خردمند، اسماعیل خلج و آشور بانی‌پال بابلا اداره می‌شد و افرادی مانند محمد صالح‌علاء در کارگاه اجراهایی داشتند. دومین نمایشی که در کارگاه اجرا شد نمایش «پژوهشی ژرف و سترگ و نو در سنگواره‌های دوره بیست و پنجم زمین‌شناسی یا چهاردهم، بیستم و … فرقی نمی‌کند» از عباس نعلبندیان و به کارگردانی آربی اوانسیان بود. عباس نعلبندیان در سال ۱۳۴۸ به عنوان مدیر و عضو شورا در کارگاه نمایش مشغول به کار شد. در دوره مدیریت او بیش از ۵۰ اثر در کارگاه نمایش اجرا شد و خود او در این سال‌ها چندین نمایشنامه و قصه نوشت و آثاری را هم به زبان فارسی ترجمه کرد.
کارگاه نمایش ساختمانی اجاره‌ای هشتادمتری داشت دارای شش-هفت اتاق به آدرس چهار راه یوسف آباد (تقاطع جمهوری و حافظ کنونی) خیابان شاه (جمهوری کنونی) کوچه کلانتری پلاک ۲۷۱ که پیش از آن کلاس‌های خانم جانبازیان در آن برگزار می‌شد. گشایش کارگاه در پی جشن‌های هنر شیراز بود. در بروشورهای کارگاه هدف تأسیس آن کمک به نویسندگان بازیگران، کارگردانان و طراحان برای خودآزمایی و تجربه‌هایی خارج از محدودیت‌های متداول حرفه نمایش عنوان شده‌است. پس از اجرای نمایش‌های «شهر قصه» بیژن مفید و «پژوهش ژرف و …» عباس نعلبندیان جمعی اساسنامه اولین هسته تائتر تجربی ایران را آماده کردند. در آغاز گشایش کارگاه بیژن صفاری به سمت دبیر شورا، آربی اوانسیان، عباس نعلبندیان و ایرج انور به عنوان اعضای شورا به مدیریت کارهای نمایشی پرداختند. فریدون رهنما و خجسته کیا نیز در تأسیس گارگاه نقش مهم و راهبردی داشتند. کارگاه در مدت ده سال فعالیت خود حدود هفتاد اجرا نگارش بیست و چهار نمایشنامه و تعدادی برنامه‌های فرهنگی نظر نمایشگاه نقاشی اجرای موسیقی نمایش فیلم و شرکت در جشنواره‌های بین‌المللی تئاتر را در کارنامه داشت. کارگاه در سال ۵۷ آخریش نمایش خود را به نام «چاه» نوشته داود دانشور به کارگردانی رضا قاسمی را به روی صحنه برد. کارگاه نمایش در آخرین سال‌های فعالیت خود بر اثر فضای ملتهب سال‌های ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷ و جدایی برخی از اعضایش با رکود مواجه شد و بر اثر انتقادها و حسادت‌های دیگر گروه‌های تئاتری و فضای حاصل از انتقلاب از ادامه کار بازماند.
عبارتنداز:
باربارا بلوندو (; – ) عکاس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
آنی کرولی (؛ زادهٔ ) عکاس فیلمساز و گوینده اهل ایالات متحده آمریکا است.
جک دایکینگا (؛ زادهٔ ) عکاس، نویسنده، و روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است.
اندرو پروکاس (؛ زادهٔ ۱۹۷۱) عکاس اهل ایالات متحده آمریکا است.
آلن مارکوئن (؛ زادهٔ ) فیلم‌بردار اهل بلژیک است.
بروارینا (به انگلیسی: Brewarrina) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
بینگارا (به انگلیسی: Bingara) یک شهرک در استرالیا است که در Gwydir Shire واقع شده‌است.
مالابار (به انگلیسی: Malabar) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
اسکون (به انگلیسی: Scone) یک شهرک در استرالیا است که در Upper Hunter Shire واقع شده‌است.
سونا نیلوفر (زاده: ۱۳۵۷ کابل) یک سیاست‌مدار اهل افغانستان است. او نمایندهٔ مردم ولایت/اُستان اروزگان در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود.
سونا نیلوفر؛ زاده ۱۳۵۷ در شهر کابل است. او تحصیلات خود را در رشته تعلیمات صحی در بخش واکسیناسیون به پایان رسانده است.
کاسینو (به انگلیسی: Casino) یک شهرک در استرالیا است که در Richmond Valley Council واقع شده‌است.
شهر کاسینو خواهرخواندهٔ کاسینو، نیو ساوت ولز هست.
سینگلتن (به انگلیسی: Singleton) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
لورن (به انگلیسی: Lorne) یک شهرک در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
هیلزویل (به انگلیسی: Healesville) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
بیوفرت (به انگلیسی: Beaufort) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در Shire of Pyrenees واقع شده‌است.
یی (به انگلیسی: Yea) یک شهرک در استرالیا است که در Shire of Murrindindi واقع شده‌است.
ماونت بولر (به انگلیسی: Mount Buller) یک شهرک در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
کوبرگ (به انگلیسی: Coburg) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در City of Moreland واقع شده‌است.
ماری‌بورو (به انگلیسی: Maryborough) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
آترتن (به انگلیسی: Atherton) یک شهرک در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
امرالد (به انگلیسی: Emerald) یک شهرک در استرالیا است که در Central Highlands Region واقع شده‌است.
فورتیتود ولی (به انگلیسی: Fortitude Valley) یک حومه شهر در استرالیا است که در City of Brisbane واقع شده‌است.
ماترانکا (به انگلیسی: Mataranka) یک شهرک در استرالیا است که در قلمرو شمالی (استرالیا) واقع شده‌است.
گلنلگ (به انگلیسی: Glenelg) یک حومه شهر در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
بیچ‌ورث (به انگلیسی: Beechworth) یک شهرک در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
مارلا (به انگلیسی: Marla) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
استریکی بی (به انگلیسی: Streaky Bay) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
پنولا (به انگلیسی: Penola) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
پرث (به انگلیسی: Perth) یک شهرک در استرالیا است که در نورثرن میدلندز کاونسیل واقع شده‌ است.
لاورتن (به انگلیسی: Laverton) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای غربی واقع شده‌است.
واتسونز بی (به انگلیسی: Watsons Bay) یک حومه شهر در استرالیا است که در Woollahra Municipality واقع شده‌است.
عبدالخالق مجاهد (زاده: ۱۳۳۵ ولسوالی/شهرستان چوره ولایت/اُستان اروزگان) یک سیاست‌مدار اهل افغانستان است. او نمایندهٔ مردم اروزگان در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود.
عبدالخالق مجاهد متولد ۱۳۳۵ از ولسوالی/شهرستان چوره ولایت/اُستان اروزگان است. او تحصیلات خود را تا صنف ۱۴ در دارالمعلمین ولایت/اُستان قندهار به اتمام رساند و با آغاز دوران جنگ به جبهه مجاهدین پیوست.
محمد هاشم وطنوال (زاده: ۱۳۳۱ خورشیدی ولسوالی ترین‌کوت، ولایت اروزگان - درگذشتهٔ: ۲۶ سرطان/تیر ۱۳۹۰ در کابل) یک سیاستمدار اهل افغانستان بود. او نمایندهٔ مردم ولایت اروزگان در دوره‌های پانزدهم و شانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود. او در حمله مخالفین مسلح جان محمدخان مشاور رئیس‌جمهور وقت؛ حامد کرزی￼￼ کشته شد.
محمد هاشم وطنوال متولد ۱۳۳۱ از روستای طوری ولسوالی ترین‌کوت ولایت اروزگان بود. او تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی در دانشکده ساینس دانشگاه کابل به اتمام رسانده بود.
دو فرد مهاجم در تاریخ ۲۶ سرطان (تیر) ۱۳۹۰ که بعداً طالبان مدعی شدند از افراد گروهشان هستند، در حمله به منزل جان محمد خان واقع در کارته ۴ در غرب کابل، جان محمد خان و محمد هاشم وطنوال را کشتند.
آزیتا رفعت (زاده ۱۳۵۶ ولایت بادغیس) یک سیاستمدار اهل افغانستان است که نمایندهٔ مردم بادغیس در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود. او سپس به کشور سوئد پناهنده شد.
آزیتا رفعت متولد ۱۳۵۶ از ولایت بادغیس است. او تحصیلات خود را در دارالمعلمین ولایت بادغیس به اتمام رساند. او یک مجموعه شعری بنام «بهاران» را نیز سروده و منتشر کرده‌است. آزیتا در بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ هنگامی که از او دعوت شده بود تا در خصوص کتابی که در مورد او نوشته شده بود به کشور سوئد سفر داشته باشد، در آن کشور درخواست پناهندگی داد. او فعالیت سیاسی خود را در سوئد ادامه داد و هم‌اکنون عضو حزب سنتر است. رفعت در سال ۲۰۱۸ از طرف این حزب، نامزد پارلمان شهری شده‌است.
الکساندر اَلکسی‌یویچ خانژونکف (؛ – ) یک کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل امپراتوری روسیه بود. وی بین سال‌های ۱۹۰۵ تا ۱۹۲۶ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "دفاع از سواتسپل" اشاره نمود. وی در تهیهٔ آثار انیمیشنی لادیسلاس استارویچ هم نقش داشت.
بوریس آندریویچ بابوچکین (؛ – ) یک هنرپیشه، کارگردان فیلم، کارگردان نمایش، و روزنامه‌نگار اهل روسیه بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "دوستان" اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، جایزه دولتی اتحاد شوروی، نشان لنین، و هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه شده‌است.
آرتورو ریپستاین ئی روسن (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم اهل مکزیک است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "زندگی اینگونه است"، "کسی به سرهنگ نامه نمی‌نویسد"، "زمان مردن" و "ملکه اسپانیا" اشاره نمود.
نلسون پریرا دوس سانتوش (؛ – ) یک کارگردان فیلم اهل برزیل بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "موسیقی به روایت آنتونیو کارلوس ژوبیم" اشاره نمود.
موشک بالستیک ذوالفقار یک موشک کوتاه برد بالستیک زمین به زمین با سوخت جامد، تاکتیکی و نقطه زن، دارای قابلیت ضد جمینگ است، یعنی با استفاده از سیگنال‌های الکترونیکی از مسیر خود منحرف نمی‌شود. این موشک برای نخستین بار در رزمایش‌های پیامبر اعظم در بندرعباس«سامانه موشکی ذوالفقار» جدیدترین دستاورد نیروهای مسلح ایران رونمایی شد شفقنا رونمایی شده بود.
از جمله ویژگی‌های برجسته این موشک می‌توان به سکوی پرتاب متحرک، رادارگریزی، قابلیت نقطه‌زنی و سبک بودن آن اشاره کرد که با حالت پرتاب مایل، اهداف خود را تا فاصله ۷۰۰ کیلومتری منهدم می‌سازد.موشک ذوالفقار آپارات این موشک مجهز به کلاهک ۵۰۰ کیلوگرمی معرفی شد. این موشک جایگزین موشک قیام شده‌است.
بنظر موشک ذوالفقار، نسخه ارتقا یافته موشک فاتح ۱۱۰ نسل چهارم که طول و قطر و برد و وزن سرجنگی آن افزایش یافته‌است. از مقایسه طول موشک‌های فاتح-۱۱۰ با ذوالفقار بر روی سکوی آزمایش و دقت به محل قرارگیری بالک‌های هدایت موشک نسبت به سکوی پرتاب، می‌توان به افزایش طول موشک جدید در ناحیه پیشران و قبل از بلوک هدایت و کنترل نیز اطمینان حاصل کرد. به علاوه تفاوتی نیز در چیدمان اجزای هدایتی در راستای طولی موشک دیده می‌شود. در واقع در موشک ذوالفقار، بالک‌های کنترلی به بخش عقب بلوک هدایت و کنترل و ناوبری منتقل شده‌اند. همچنین بالک‌های این موشک تفاوت جزئی نیز در طراحی خود با بالک‌های موشک‌های فاتح دارند به طوری که ناحیه نوک بالک بریده شده و طرح ذوزنقه ای را به جای طرح مثلثی ایجاد نموده‌است.موشک نقطه‌زنِ ذوالفقار؛ بلای جان پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه باشگاه خبرنگاران جوان
شکل دماغه موشک ذوالفقار نیز از حالت نوک تیز موشک‌های قبلی فاتح به حالت منحنی تغییر یافته‌است.رازهایی مهم از ناشناخته‌ترین موشک «هایپرسونیک» ایران/ دیروز انهدام داعش؛ فردا نوبت غافلگیری کدام دشمن پرادعاست ؟! +عکس مشرق همین رویه در ناحیه بالک کنترلی موشک ذوالفقار نیز دیده می‌شود که در مقایسه با فاتح-۱۱۰، ناحیه لبه حمله (لبه جلویی بالک) به صورت مدور در ذوالفقار نسبت به تیز و گوه ای در فاتح-۱۱۰ درآمده است. نکته دیگر اینکه بالک‌های پایدارساز موشک ذوالفقار در عقب بدنه دارای لبه‌های تیز هستند که نشان می‌دهد این بخش از موشک قرار نیست تا انتها، بخش جلویی یا سرجنگی را همراهی کند.قابلیت جدیدی از موشک‌های ایران نمایان شد ایرنا
قابلیت متفاوت موشک ذوالفقار نسبت به سایر سامانه‌های برد کوتاه تا متوسط، امکان جداشدن سرجنگی این موشک است. در واقع ذوالفقار از این نظر مشابه موشک‌های بالیستیک برد متوسط و بلند عمل می‌کند. این امر ضمن کاستن از اثرات منفی اتصال بدنه به سرجنگی در فاز نهایی حمله بر روی برد موشک، سبب کاهش امکان ردیابی و کاهش احتمال اصابت موشک‌های پدافندی دشمن به سرجنگی ذوالفقار می‌شود.ویژگی موشک‌های سپاه پاسداران در حمله به پایگاه آمریکایی عین‌الاسد چیست؟ باشگاه خبرنگاران جوان
سرعت موشک ذوالفقار نیز از نسل‌های قبلی فاتح-۱۱۰ که ۱٫۵ کیلومتر بر ثانیه (نزدیک ۵ برابر سرعت صوت) سرعت داشتند بیشتر شده‌است که البته برای گرفتن فرصت واکنش از دشمن و طی مسیر طولانی‌تر برد موشک ذوالفقار در زمان مناسب و نه خیلی بیشتر از فاتح-۱۱۰ امری مهم است.
در کنار ویژگی نقطه‌زنی و سامانه هدایت لَختی‌پایه و ماهواره‌ای که در برابر هر گونه جنگ الکترونیک مقاوم است توانایی موشکی نیروهای مسلح را در برابر هرگونه تهدید منطقه‌ای بسیار افزایش می‌دهد. ذوالفقار به دلیل ابعاد کوچکش می‌تواند بروی پرتابگرهای دو فروندی هم قرار گیردموشک نقطه‌زنِ ذوالفقار؛ بلای جان پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه خبرگزاری دفاع‌مقدس و این یعنی یک سامانه موشکی چالاک که در زمان بسیار کمی آمده شلیک می‌شود.
نیروی هوافضای سپاه پاسداران در آخرین دقایق روز یک‌شنبه ۲۸ خرداد ۹۶ و همزمان با آخرین شب قدرماه رمضان با نام عملیاتی «لیلةالقدر» به وسیلهٔ ۶ فروند موشک ذوالفقار از پایگاه‌های موشکی نیروی هوافضای سپاه در استان‌های کرمانشاه و کردستان مواضع داعش (مقرّ فرماندهی و مراکز تجمع و پشتیبانی) در منطقه دیرالزور سوریه (فاصله حدود ۶۵۰ کیلومتر) را مورد اصابت قرار داد.موشک بالستیک ذوالفقار؛ صابونی که به تن داعش خورد + تصاویر باشگاه خبرنگاران جوانکدام موشک ویژه سپاه دیرالزور سوریه را هدف گرفت؟/ حمله شبانه به داعش با چاشنی غافلگیری آمریکا و اسرائیل +عکس مشرق
طی این عملیات که با نام «ضربت محرم» و با رمز «یا حسین» انجام شد، تعداد ۶ فروند موشک از پایگاه‌های موشکی نیروی هوافضای سپاه در غرب کشور شلیک و به گزارش خبرگزاری‌های داخلی مواضع داعش را از فاصله ۵۷۰ کیلومتری هدف ضربات مهلک و مرگبار قرار دادند که ۴ مورد از این موشکها، موشک بالستیک میان برد ذوالفقار بوده‌است.
قانون سالیک قانون باستانی فرانک‌های سالی در حوزه حقوق مدنی بود که در حدود سال ۵۰۰ میلادی توسط کلوویس نخستین شاه فرانک نوشته شد. متن مکتوب به زبان لاتین یا به گفته برخی زبان شناسان لاتین نیمه فرانسوی است. همچنین شامل چیزی است که زبان شناسان هلندی از آن به عنوان یکی از نخستین اسناد ضبط شده به زبان هلندی قدیم یادمی‌کنند. این قانون پایه قانون فرانک‌ها در اوایل قرون وسطی بود و نظامهای حقوقی اروپایی آینده را تحت تأثیر قرارداد. شناخته شده‌ترین اصل قانون قدیمی، اصل خارج کردن زنان از وراثت حکومت، تیول و سایر املاک است. قانونهای سالیک توسط کمیته ای که توسط شاه فرانکها منصوب و تفویض اختیار می‌شدند، مورد داوری قرارمی‌گرفت. چند نسخه خطی از سده‌های ششم تا هشتم و سه اصلاحیه تا اواخر سده نهم باقی مانده‌اند..
قانون سالیک سندی مکتوب هم برای حقوق مدنی مانند مقررات حاکم بر ارث و هم برای حقوق کیفری مانند جزای قتل عمد فراهم می‌کرد. این قانون ابتدا به عنوان قانون مردم سالی یا فرانک‌های غربی تدوین شد، ولی تأثیری ساختاری بر سند قانون نویسی مکتوب داشت که تا دوره مدرن در غرب و مرکز اروپا به ویژه ایالتهای آلمان، هلند، بخشهایی از ایتالیا و اسپانیا، اتریش-مجارستان، رومانی و بالکان امتدادیافت.
ویرایش اصلی دستور العمل توسط نخستین شاه همه فرانک‌ها یعنی کلوویس یکم سفارش داده شد و در زمانی بین سالهای ۵۰۷ و ۵۱۱ منتشر شد.. او چهار نفر را منصوب کرد تا دربارهٔ کاربردهای قانون که تا زمان انتشار قانون سالیک، تنها در ذهن کهنسالان مانده بود، تحقیق کنند. این کهنسالان هرگاه به دانششان نیاز بود، در شورا حضور می‌یافتند. انتقال اطلاعات کاملاً شفاهی بود. به این ترتیب، قانون سالیک بازتاب دهنده کاربردها و شیوه‌های باستانی است.. برای حکومت کاراتر، بهتر بود حاکمان و مجریان آنها دستور العملی مکتوب داشته باشند. علت نامگذاری این دستور العمل به قانون سالیک، این بود که کلوویس شاه مروونژی بود که پیش از اتحاد فرانک‌ها تنها بر فرانک‌های سالی حکومت می‌کرد. این قانون ناگزیر باید در میان فرانک‌های ریپواری نیز اجرا شده باشد، ولی ۶۵ عنوان آن، شامل هیچ قانون ریپواری نیست.
در سیصد سال بعدی قانون به صورت دستی نسخه‌نویسی می‌شد و در صورت نیاز مورد اصلاح قرار می‌گرفت تا قانون‌های تصویب شده به آن افزوده شود، قانونهای موجود بازنگری شود و قانونهای لغو شده حذف شود. نسخه‌نویسی دستی برخلاف روش چاپی، فعالیتی فردی است که توسط نسخه‌نویسی با عقاید و سبک خاص انجام می‌شود. هر یک از نسخه‌های بازمانده شامل مجموعه خاصی از خطاها، اصلاحات، محتوا و ساختار است. قانون‌ها «عنوان» نامیده می‌شوند، زیرا هریک دارای نام مجزایی هستند.
هندریک کرن در تصحیح خود، با استفاده از محتوا و تاریخ‌نگاری‌های موجود در متن، همه نسخه‌های دستی را بر پایه شباهت و توالی زمانی نسبی به پنج دسته تقسیم کرد.. دسته یکم کهن‌ترین نسخه‌ها را شامل می‌شود که چهار نسخه از سده‌های هشتم و نهم میلادی و محتوی ۶۵ عنوانی هستند که گمان می‌رود نسخه‌هایی از متن اصلی منتشر شده در سده ششم باشند.. افزون بر این شامل حاشیه مالبرگی نیز هستند که حاشیه ای برای توضیح برخی واژگان لاتین در زبان دیوانی بومی است. این نام از واژه مالبرگو به معنی «زبان دیوان» گرفته شده‌است.. دسته دوم شامل دو نسخه است که مشابه دسته یکم هستند و تنها تفاوت آن‌ها «الحاقات یا اضافاتی است که به زمانی متأخرتر اشاره دارند»..
دسته سوم به دو گروه تقسیم می‌شود. گروه نخست شامل سه نسخه از سده هشتم و نهم است و ۹۹ یا ۱۰۰ عنوان را در بر می‌گیرد. حاشیه‌های مالبرگی نیز حفظ شده‌اند. گروه دوم شامل چهار نسخه است که در آنها حاشیه حذف شده‌است و «آثاری از تلاش برای مختصرتر کردن زبان دیده می‌شود»..
دسته چهارم نیز به دو گروه تقسیم می‌شود: گروه نخست شامل ۳۳ نسخه و گروه دوم شامل یک نسخه هستند. ویژگی این نسخه‌ها تخصیص نام‌های لاتین به بخش‌های مختلفی از منابع متفاوت است. دو مورد از این بخش‌ها به سال‌های ۷۶۸ و ۷۷۸ بازمی‌گردند، ولی گمان می‌رود اصلاحیه مربوط به سال ۷۹۸ و اواخر حکومت شارلمانی باشد. این ویرایش نتیجه آشکاری از اصلاحات در متن قانون توسط شارلمانی است.
در این زمان امپراتوری مقدس روم بیشتر اروپای غربی را تصرف کرده بود. شارلمانی قانون‌هایی را که از مردم ژرمنی که در اصل جزء فرانک نبودند، انتخاب کرد و به قانون سالیک افزود. همه فرانک‌ها از قانونی یکسان پیروی می‌کردند که عنوان کلی آن سالیک بود. این بخش‌ها که از سایر قانون‌های ژرمن گرفته شده بود با نام ریپواری خوانده می‌شد. فرانک‌های ریپواری پیش از کلوویس مستقل بودند. بخش‌هایی از آن که از آلامان‌ها گرفته شده بود، آلامانی نامیده می‌شد. ممکن است برای تسکین آلامان‌ها بخشی از قانون آنها در قانون سالیک گنجانده شده باشد، زیرا به سلطه فرانک‌ها درآمده بودند. شارلمانی بخشی را نیز به قوانین باستانی سوئبی‌ها اختصاص داد که پیش از آلامان‌ها بودند.
حاشیه‌های قانون سالیک شامل چند واژه هلندی قدیم و چیزی که به نظر می‌رسد نخستین جمله کامل این زبان باشد، هستند.
این قانون‌ها و تفاسیر آنها دیدگاهی در مورد جامعه فرانک به دست می‌دهد. قوانین کیفری مجازات‌ها و جریمه‌هایی برای جبران صدمات افراد و محصولات، دزدی و توهین غیرمنتظره وضع کرده بود. یک سوم جریمه صرف هزینه‌های دادگاه می‌شد. تفسیر قضایی توسط هیئت منصفه انجام می‌شد.
قانون مدنی چنین بیان می‌کرد که اگر فردی به یک خانواده مرتبط نباشد، تحت حفاظت قانونی قرار نمی‌گیرد. حقوق اعضای خانواده تعریف شده بود: برای نمونه، تقسیم مساوی زمین‌ها میان همه وارثان مذکر برخلاف حق ارشدیت.
یکی از اصول قانون مدنی، جانشینی مردسالار است که اساساً زنان را از وراثت حکومت یا تیول محروم می‌کند. از این رو عمدتاً قانون سالیک را به صورت مترادفی برای جانشینی مردسالار به کار می‌برند. البته اهمیت قانون سالیک فراتر از قوانین ارث است. این قانون سلف مستقیم نظام‌های حقوقی فعلی مورد استفاده در بسیاری از بخش‌های اروپا است.
قانون سالیک جانشینی را بر پایه جنسیت نظام مند می‌کند. جانشینی مردسالار به این معنی است که جانشینی حکومت یا تیول تنها به خویشاوندان پدری بر می‌گردد. برای نمونه، برادر، پسر یا نزدیک‌ترین خویشاوند مرد در خط وراثت مردانه از جمله شاخه‌های موازی مردانه را شامل می‌شود.
قانون سالیک در مورد به ارث بردن زمین چنین بیان می‌کند:
یا نسخه‌ای دیگر:
طبق تفسیر فرانک‌های سالی، قانون تنها زنان را از ارث بردن زمین‌های اجدادی سالی منع می‌کند؛ این ممنوعیت بر اموال آنها (از جمله اموال منقول) اعمال نمی‌شود. نیز در دوران شیلپریک یکم در حدود سال ۵۷۰ قانون اصلاح شد تا در صورتی که وارثی پسر زنده نداشت، دخترش اجازه ارث بردن زمین او را داشته باشد.
طبق واژگان به کار رفته در قانون و نیز کاربرد عمومی آن در آن دوران و سده‌های بعدی به نظر می‌رسد چنین تفسیر می‌شد که ارث میان برادران تقسیم می‌شود. اگر موضوع مربوط به جانشینی حکومت بود، به ارشدیت مردسالار و نه ارشدیت مستقیم تفسیر می‌شد.
در نسخه به اصطلاح نیمه سالیک ترتیب جانشینی ابتدا وابستگی تمام مردانه اعمال می‌شود و همه خط‌های موازی وراثت مردانه در نظر گرفته می‌شود؛ ولی اگر همه این خطها منقرض شده باشند، نزدیک‌ترین وارث زن (مثلاً دختر) آخرین مالک ارث می‌برد و پس از او، ارث طبق قانون سالیک به وارثان مرد او می‌رسد. به بیان دیگر، نزدیک‌ترین وارث زن را مرد در نظر می‌گیرند. نتیجه این عمل، حفظ وراثت در نزدیک‌ترین خون و جلوگیری از ورود خویشاوندان دورتر است. (برای نمونه ضامن اجرای عملی ۱۷۱۳ اتریش را ببینید)
از قرون وسطی نظام جانشینی دیگری نیز وجود داشت که طبق آن، جانشینی می‌توانست از خط وراثت زنانه نیز منتقل شود، ولی خود زنان به نفع پسرانشان از فهرست خارج می‌شدند. برای نمونه، اگر فردی پسر نداشت، جانشینی به پسر دختر یا خواهر او می‌رسد، به شرطی که خود دختر یا خواهر زنده باشد. در این روش، همچنان قانون سالیک اعمال می‌شود و زنان ارث نمی‌برند. می‌توان آن را نظام جانشینی شبه سالیک نامید.
جوزف کینگ فنو مانسفیلد (۲۲ دسامبر ۱۰۸۳ - درگذشت ۱۸ سپتامبر ۱۸۶۲) از افسران ارتش ایالات متحده و از فرماندهان ارتش اتحادیه در جنگ داخلی آمریکا بوده‌است. وی علاوه بر حرفه نظامی، مهندس راه و ساختمان بود. وی در طول جنگ داخلی به عنوان یکی از مسن‌ترین فرماندهان در ارتش اتحادیه حضور داشت. وی در طی نبرد آنتی تام در روز ۱۷ سپتامبر ۱۸۶۲ فرمانده لشکر دوزادهم ارتش اتحادیه بود که بر اثر اصابت گلوله زخمی و فردای آن روز جان سپرد.
جوزف مانسفیلد در ۲۲ دسامبر ۱۸۰۳ در نیوهیون، واقع در ایالت کنتیکت زاده شد. خانواده وی یکی از نخستین مهاجران و مستعمره نشینان آمریکا بودند. وی برادر زاده سرهنگ جیرد مانسفیلد، نخستین استاد فلسفه طبیعی و تجربی در آکادمی نظامی آمریکا بود. خود وی نیز در سال ۱۸۲۲ از وست پوینت فارغ‌التحصیل شد.
مانسسفیلد با درجه ستوان دومی به گردان مهندسی پیوست که در حال ساخت استحکامات و سنگربندی در کرانه‌های جنوبی شرقی آمریکا بود. وی در ساخت و برپاکردن استحکامات دفاعی مانند قلعه پولاسکی در جورجیا حضور داشت؛ و تا پیش از آغاز جنگ آمریکا و مکزیک در آن قلعه مشغول خدمت شد.
با آغاز جنگ مکزیک، مانسفیلد به عنوان سرمهندس سرهنگ زکریا تیلور (رئیس‌جمهور آینده آمریکا) خدمت کرد. وی در سال ۱۸۴۶ در طی نبرد مونتری از ناحیه پا زخمی شد. پس از آن مانسفیلد تا ۲۸ می ۱۸۵۳ سرپرستی مهندسان مرزی و دفاعی در سواحل آتلانتیک و پاسفیک را برعهده داشت. تا اینکه از سوی وزارت دفاع به عنوان خدماتی که در جنگ مکزیک انجام داده بودپس از پایان نبرد ترفیع یافت و به عنوان بازرس کل ارتش منصوب شد.
جایگاه تازه ای که در ارتش بدست آورده بود موجب شد تا به نقاط مختلف کشور سفر کند. واپسین بازدید و سرکشی وی پیش از آغاز جنگ داخلی در تگزاس بود و در بازدید خود بحران‌های سیاسی و اجتماعی بسیاری را احساس کرد و پیش‌بینی شورش قریب‌الوقوع را کرده بود. وی بی درنگ آنچه را که در تگزاس دیده بود به صورت یک گزارش به واشنگتن فرستاد و در آن نامه نگرانی‌های خود دربارهٔ نفوذ و اقتدار دولت محلی جهت جلوگیری از یک فاجعه ملی مورد تردید قرار داد.
با آغاز جنگ داخلی، مانسفیلد فرماندهی نیروهای پایتخت در واشینگتن را برعهده گرفت و با موفقیت به تقویت توان دفاعی پایتخت پرداخت. پس از فروپاشی ارتش (ناشی از پیوستن افسران جنوبی به کنفدراسیون) و سازماندهی دوباره، وی به فرماندهی یک تیپ در بخش نظامی ویرجینیا منصوب شد و پس از آن نیز پس از چند جابجایی در ارتش به فرماندهی لشکر دوازدهم ارتش پوتوماک برگزیده شد. وی با ۵۹ سال یکی از مسن‌ترین و با تجربه‌ترین فرماندهان ارتش پوتوماک بشمار می‌رفت. اما با وجود این فرماندهی در چنین سطحی برای او یک تجربه تازه بود. تنها چهار روز پس از برعهده گرفتن منصب تازه‌اش، عملیات مریلند و متعاقب آن نبرد آنتی تام به وقوع پیوست و سرلشکر مانسفیلد به عنوان فرمانده لشکر دوازدهم پوتوماک در این نبرد حضور یافت. باوجود چهل سال سابقه در ارتش، وی تجربه و حضور چشمگیری در جنگ داخلی نداشت. در روز ۱۷ سپتامبر هنگامی که لشکر یکم اتحادیه به فرماندهی ژوزف هوکر بواسطه زدوخورد با جناح چپ ارتش کنفدراسیون از هم پاشیده شده بود به ژنرال مانسفیلد فرمان داده شد تا یک حمله جهت پشتیبانی از نیروهای اتحادیه در حال درگیری را انجام دهد. در تمام زمان پیشروی نیروهایش در میدان نبرد با آتش شدید توپخانه دشمن روبرو شدند. ژنرال مانسفیلد برای جلوگیری از تلفات بیشتر بی درنگ فرمان داد تا نیروهایش در یک ستون پیشروی کنند. برخی از افسران زیردست وی بازگو کرده بودند که وی در طول نبرد دستپاچه و آشفته بنظر می‌رسید و پی در پی فرمان‌های خود را لغو می‌کرد. اما از سویی دیگر هنگامی که ژنرال مانسفیلد با آن موها و ریش‌های بلندش پیشاپیش سربازان شمشیرش را در هوا تکان میداد برای بسیاری از سربازان تازه به خدمت گرفته شده حضورش موجب دلگرمی و نمایشی هیجان انگیزی بود.
مانسفیلد در لحظه ای از نبرد متوجه حضور نیروهایی در جنگل شد و گمان کرد که آن‌ها جز نیروهای لشکر یکم اتحادیه هستند بنابراین فریاد زنان به نیروهایش گفت: شما در حال تیراندازی به نیروهای خودی هستید. لحظه ای که سربازان پیشگام او را آگاه کردند که آن‌ها سربازان دشمن هستند، با آتش سنگین دشمن از درون جنگل روبرو شدند. در آن زمان بحرانی گلوله ای به سمت راست قفسه سینه اش برخورد کرد و ژنرال مانسفیلد در حالی که به کمک زانوانش خود را بر روی اسبش نگه داشته بود تلوتلوخوران از مردانش دور شد تا در مسیر دیگری به هنگ ۱۲۵ پنسیلوانیا برخورد کرد. در آنجا یکی از افسران ارتش اتحادیه به نام سروان گاردنر او را درحالت غیرطبیعی دید و بی درنگ چند سرباز را جهت کمک به وی فرستاد. آن‌ها مانسفیلد را به بیمارستان صحرایی در شارپسبرگ منتقل کردند. فردا آن روز ژنرال مانسفیلد درگذشت. واپسین جمله که بر زبان آورد این بود: همه چیز خوب است. این خواست خداست.
او را در گورستان ایندین هیل در میدل‌تاون، کنتیکت بخاک سپردند. به دلیل خدمات چهل ساله در ارتش و جانسپاری اش در طی نبرد آنتی تام، پس از مرگ به وی درجه سرلشکری (انگلیسی: Major General) اعطا شد. پس از وی ژنرال آلفوس ویلیامز فرماندهی لشکر دوزادهم اتحادیه را برعهده گرفت. همچنین ارگ مانسفیلد را که یک توپخانه ساحلی در رودآیلند بوده به نام و یاد وی نام‌گذاری کردند. در محوطه تاریخی میدان نبرد آنتی تام
یک بنای یادبود به نام ژنرال مانسفیلد برپا شده‌است. تیم بیسبال میدلتاون مانسفیلد نیر نامش را از وی گرفته بود.Johnson, np.
یکی از نزدیکان وی دربارهٔ رفتار و ویژگی‌های شخصیتی اش اظهار نظر کرده: او همواره در کارهای مذهبی فعالیت می‌کرد. همچنین در گسترش سوادآموزی و فراگیری دانش در میان مردم کارهای ارزنده و شایانی انجام داد. هنگامی که بدور از ارتش در خانه حضور داشت، بشدت خانواده و اطرافیانش، تحت تأثیر شخصیت نجیبانه اش قرار می‌گرفتند. او عاشق جوانان بود و تلاش بسیاری جهت آموزش و پرورش آن‌ها انجام می‌داد. وی ساختمانی را در میدلتاون برای آموزش بانوان جوان در نظر گرفته بود. وی از اندیشه‌های آزادیخواهانه پشتیبانی می‌کرد و از کمک کردن به هرکسی که نیازمند بود دریغ نمی‌کرد بطوریکه زندگی و آسایش خود و خانواده اش را بر سر این کار فدا کرده بود. مرگش موجب تاسف و اندوهی همگانی شد. نام و آوازه وی به عنوان یک شهروند خوب بسیار بیشتر از یک سرباز برجاماند. اندوه و شکوه بزرگی در مراسم وی پدیدار گشت و بسیاری از مردم جهت شرکت در خاکسپاری و همدردی با خانواده اش حضور یافتند.
Johnson, Mark W. That Body of Brave Men: The U.S. Regular Infantry and the Civil War in the West, 1861-1865. Cambridge, MA: Da Capo Press, 2003. ISBN 978-0-306-81246-0.
هیرو هیرلال فیلمی محصول سال ۱۹۸۹ و به کارگردانی کتان مهتا است. در این فیلم بازیگرانی همچون نصیرالدین شاه، سانجانا کاپور، دیپا ساهی، کیران کومار، روهینی هاتانگادی، سعید جعفری، ساتیش شاه، جانی لور ایفای نقش کرده‌اند.
نادیا جمیر حسین (؛ زادهٔ ) ستاره، مجری، ستون‌نویس، پدیدآور اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. حسین با بردن سری ششم مسابقه کیک‌پزی بزرگ بریتانیا در سال ۲۰۱۵ به شهرت رسید.
در سال ۲۰۱۷ نام حسین توسط دیبرتز در فهرست ۵۰۰ فرد قدرتمند در بریتانیا قرار گرفت."Nadiya Hussain: The Great British Bake Off winner reveals racial abuse", BBC News, 14 August 2016. نام وی به عنوان یکی از زنان اثرگذار و الهام‌بخش در سراسر جهان، در فهرست ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی قرار گرفته‌است.2016, BBC, Retrieved 30 September 2018
میانجی فیلمی محصول سال ۱۹۷۶ و به کارگردانی ساتیاجیت رای است. در این فیلم بازیگرانی همچون پرادیپ موکرجی، دیپانکار ده، اوتپال دوت، آپارنا سن ایفای نقش کرده‌اند.این فیلم محصول کشور هند می باشد.
جین الیوت (؛ با نام اصلی جنیسن، زادهٔ ) آموزگار، فعال حقوق بشر، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۶۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
کاما سوترا: افسانه عشق فیلمی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی میرا نایر است. در این فیلم بازیگرانی همچون نوین اندروز، ساریتا چودری، رامون تیکارام، ریکا، ایندیرا وارما ایفای نقش کرده‌اند.
هاب‌اسپات () یک شرکت توسعه‌دهندهٔ نرم‌افزار برای بازاریابی ربایشی و بازاریاب محصولات نرم‌افزاری برای بازاریابی ورودی ، فروش و خدمات به مشتریان است. این شرکت در سال ۲۰۰۶ توسط برایان هالیگان و دارمش شاه در مؤسسه فناوری ماساچوست تأسیس شد. محصولات و خدمات این شرکت با هدف ارائهٔ ابزارهایی برای مدیریت ارتباط با مشتری، بازاریابی رسانه‌های اجتماعی، مدیریت محتوا، آنالیز وب، بهینه‌سازی موتورهای جستجو، چت زنده و پشتیبانی مشتری است.
هاب‌اسپات توسط برایان هالیگان و دارمش شاه در انستیتوی فناوری ماساچوست (MIT) در سال ۲۰۰۶ تاسیس شد.
این شرکت از ۲۵۵.۰۰۰ دلار در سال ۲۰۰۷ به ۱۵.۶ میلیون دلار در سال ۲۰۱۰ رسید. بعداً در همان سال HubSpot Oneforty ، فروشگاه برنامه توییتر را که توسط لورا فیتون تأسیس شد، به دست آورد. این شرکت همچنین نرم‌افزار جدیدی را برای شخصی‌سازی وب‌سایت‌ها به هر بازدیدکننده معرفی کرده است. طبق گفته فوربز، هاب‌اسپات شروع به هدف قرار دادن شرکت‌های کوچک کرد. اما "به طور پیوسته حرکت نکرد تا بتواند مشاغل بزرگتر تا ۱۰۰۰ کارمند را تأمین کند." ، با درخواست آن‌ها در بورس اوراق بهادار نیویورک تحت نماد تیک HUBS درج شده‌اند. در ژوئیه سال ۲۰۱۷ ، HubSpot Kemvi را به دست آورد، که از هوش مصنوعی و یادگیری ماشین برای کمک به تیم‌های فروش استفاده می‌کند.
برایان هالیگان (؛ زادهٔ ) Executive، پدیدآور اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی مؤسس و مدیرعامل هاب‌اسپات است.
کارما فیلمی محصول سال ۱۹۸۶ و به کارگردانی سوبهاش گای است. در این فیلم بازیگرانی همچون دیلیپ کومار، نصیرالدین شاه، جکی شروف، آنیل کاپور، انوپم کهیر، سری دوی، نوتان، پونام دیلون، دارا سینگ ایفای نقش کرده‌اند.
داستان فیلم کارما دربارهٔ مبارزه با یک گروه تروریستی است. رانا ویشوا پرتاب سینگ (دیلیپ کومار) رئیس یک زندان در هند است. زمانی که دکتر دنگ (انوپم کهیر)، رئیس گروه تروریستی pso وارد زندان او می‌شود با برخورد بسیار تند رانا مواجه می‌شود و قسم می‌خورد که انتقام بگیرد. پس از یک حمله مرگبار دکتر دنگ از زندان فرار کرده و خانواده رانا را می‌کشد و همسر رانا (نوتان) بخاطر شوک وارده از مرگ فرزندانش لال می‌شود. رانا پرتاب سینگ پس از مدتی عزاداری تصمیم می‌گیرد با تشکیل گروهی دکتر دنگ و گروهش را نابود کند. وی سه نفر از زندانیان را آزاد می‌کند تا با کمک آنها این کار را انجام دهد. جانی (آنیل کاپور)، بایجو (جکی شروف) و خیرالدین (نصیرالدین شاه) اعضای این گروه هستند. سینگ و گروهش راهی روستایی می‌شوند که دنگ در اطرافش پایگاه دارد. آنها در خانه دوست قدیمی رانا، دارما (داراسینگ) مستقر می‌شوند. برادر دارما، جاگا (شاکتی کاپور) عضو گروه pso است. جانی دلباخته دختری بنام تولسی (پونام دیلون) و بایجو عاشق دختری بنام رادا (سری دیوی) می‌شود. عموی رادا که با دکتر دنگ همکاری می‌کند با ارائه گزارشهایی مکان رانا و گروهش را به او لو می‌دهد. افراد دنگ به آنها حمله می‌کنند. جانی، بایجو و خیرالدین در بار زندانی می‌شوند و رانا به تنهایی با آنها مبارزه می‌کند و به شدت زخمی می‌شود. دکتر دنگ در بیمارستان سراغ رانا می‌آید و رادا را به همراه خانواده رانا به اسارت می‌گیرد. گروه سه نفره با پوشیدن لباس افراد دنگ وارد مخفیگاه او می‌شوند ولی بخاطر عصبانیت خیرالدین از دیدن قاتل همسرش، هر سه لو می‌روند و اسیر می‌شوند. رانا و دارما به مخفیگاه حمله می‌کنند و اسرای مخفیگاه نیز دست به شورش می‌زنند و یک مبارزه بزرگ رخ می‌دهد. همسر رانا دوباره قدرت تکلم خود را بدست می‌آورد. جانی، بایجو و خیرالدین یک کامیون حامل مواد منفجره را می‌ربایند و خیرالدین پس از کشمکش با دوستانش به تنهایی با کامیون وارد مخفیگاه می‌شود و آنجا را منفجر می‌کند و خودش جان می‌بازد. دکتر دنگ هنگام فرار با هواپیما توسط رانا کشته می‌شود. پس از نابودی گروه pso، جانی با تولسی و بایجو با رادا ازدواج می‌کند. همچنین از رانا و گروهش بعنوان قهرمانان جنگ تقدیر می‌گردد.
دونی: داستان ناگفته فیلمی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی نیراج پاندی است. در این فیلم بازیگرانی همچون سوشانت سینگ راجپوت، دیشا پاتانی، کیارا ادوانی، انوپم کهیر، بومیکا چاولا ایفای نقش کرده‌اند.
عجمی بن عبوبکر نخجوانی () بیشتر معروف به معمار عجمی معمار آذربایجانی‌تبار و بنیان‌گذار مکتب معماری نخجوان است، که بین قرن‌های ۱۲ الی ۱۳م. زندگی کرده‌است. او یکی از چهره‌های برجسته معماری آذربایجان و از معماران معروف جهان محسوب می‌شود.Encyclopedia Iranica. Ajami
سده‌های ۱۱ و ۱۲ میلادی دوره رستاخیز فرهنگ آذربایجان به‌شمار می‌رود. در این بازهٔ زمانی همزمان با اینکه شهرها در حال گسترش بودند، کاخ‌ها، مساجد، برج‌های دفعای و بناهای یادبود جدیدی ساخته می‌شد. عجمی نخجوانی نیز با آفریدن آثار شکوهمند و باعظمت خود مشارکت بسزایی در معماری آذربایجان داشت.درآمدی بر سبک معماری آذربایجان. sid.ir
بناهای ساخته شده به دست وی سبک معماری نخجوان را بنیان کردند. آرامگاه «مومنه خاتون» که مزین به عناصر سفالگری است، یکی از شاهکارهای معماری آذربایجان می‌باشد. این آرامگاه به دستور «آتابیگ الدگیز» پادشاه اتابکان آذربایجان برای شادی روح همسر خود «مومنه خاتون» بنا گردیده‌است.
تاریخ ساخت موجود روی سطح دیوارهای ۱۰ متری حکایت از بنای این آرامگاه فی‌مابین سالهای ۱۱۸۶–۱۱۸۷م. دارد.
تذهیب، کنده‌کاری شکوهمند و عناصر سفالگری به کار رفته روی نمای بنا زیایی منحصر به فردی بدان به ارمغان آورده‌است. روی بنای آرامگاه آیات قرآنی به خط کوفی نوشته شده‌است.
از جملهٔ آثار معمار عجمی می‌توان آرامگاه «یوسف بن کوسیر»،مقبره یوسف بن کوسیر. tripyar.com مسجد جامع و مناره‌های توأم را برشمرد. برخی از ساختمان‌های بنا شده به دست وی تخریب شده و تابه‌روز نرسیده‌است.عکس‌های نخجوان
مقبره مؤمنه خاتون
رومن رادف (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار و پنجمین رئیس‌جمهور بلغارستان و فرمانده کل ارتش بلغارستان است.((bg)) Major General Rumen Radev // Department of Defence. Retrieved 11 August 2016 اقامتگاه رسمی رئیس‌جمهور در بویانا رزیدنس، صوفیه است. پس از پایان مرحله دوم رای‌گیری، رومن رادف در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۶ به عنوان رئیس‌جمهور بلغارستان انتخاب شد.BSP elected Gen. Radev as a presidential candidate with 99 votes, Bulgarian National Radio, Radio "Sofia", 17 August 2016https://www.reuters.com/article/us-bulgaria-election-exitpoll-idUSKBN1380Q7?il=0
در بلغارستان، نقش رئیس‌جمهور در درجه اول به عنوان یک شخصیت نمادین است و وظیفه اصلی رئیس‌جمهور این است که «داور» اختلافات بین نهادهای مختلف بلغارستان باشد. آنها رئیس دولت یا بخشی از قوه مجریه کشور محسوب نمی‌شوند. رئیس‌جمهور برای یک دوره پنج ساله انتخاب می‌شود که فقط یک بار قابل تمدید است. پس از اینکه یک فرد دو دوره به عنوان رئیس‌جمهور خدمت کرد، آن فرد برای همیشه از انتخاب مجدد به ریاست جمهوری بر اساس قوانین تعیین شده در قانون اساسی بلغارستان منع می‌شود. رئیس‌جمهور همه ساله در شب سال نو، درست لحظاتی قبل از آغاز سال جدید، در تلویزیون ملی برای ملت سخنرانی می‌کند.
میروسلاو شاریچ (زاده ۷ فوریه ۱۹۸۶) بازیکن حرفه‌ای کروات است که برای باشگاه کرکا توپ می‌زند.
در ۱۵ دسامبر ۲۰۰۴، اون اولین بازی‌اش را برای تیم دینامو زاگرب انجام داد. شاریچ در این بازی از دقیقه ۸۳ به عنوان بازیکن تعویضی به زمین آمد تا برای تیمش در برابر اشتوتگارت آلمان از سری مسابقات جام یوفا بازی کند. پس از آن، اون دیگر در هیچ مسابقه‌ای برای دینامو زاگرب به میدان نرفت.
در ۱۷ اوت ۲۰۱۲، شاریچ به باشگاه بیو چون رنجرز در دسته یک هنگ‌کنگ با مبلغ نامعلومی پیوست.
معماهای لورا یک سریال تلویزیونی کمدی درام پلیسی آمریکایی است که از ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۴ پخش خود را آغاز کرده‌است. این سریال توسط جف ریک، تهیه‌کننده اجرایی توسعه داده شده‌است. در این سریال دبرا مسینگ در نقش کارآگاه لورا دایاموند ایفای نقش می‌کند. معماهای لورا از سریال تلویزیونی اسپانیایی به همین نام با بازی کارلوس ویلا، خاویر اولگادو و گرگوریو کوئنیتانا د اونا اقتباس شده‌است.
سینوپسیس همچنین به عنوان شناخته شده سینوپسیس کی‌یفی (به ) اثری تاریخی است که برای اولین بار در کی‌یف در سال ۱۶۷۴ منتشر شد. آن را تفسیر تاریخی از مفهوم مسیحی زمان در روایت آفرینش، هبوط و رستگاری می‌دانند. همچنین هدف از نگارش آن را توجیهی برای سیاست پی گرفته شده در پیمان پریاسلاو دانستند که منجر به ضمیمه شدن کازاکها به روسیه تزاری شد.
پیوستی از این کتاب شامل لیست شاهزادگان و ویوده‌های لهستانی در روسیه کوچک، کازاک و شهرستان‌های کی‌یفی است.
پس از شکست فرانسه از ارتش آلمان در جنگ جهانی دوم، این کشور به دو قسمت تقسیم شد. قسمتی از فرانسه تحت اشغال آلمان باقی ماند و قسمت دیگر تحت حکومت ویشی اداره می‌شد. طبق قرارداد متارکهٔ جنگ قرار شد که فرانسوی‌ها کشتی‌های جنگی خود را بدون سلاح و سوخت در بنادر خود نگهداری کنند. همان‌طور که قبلاً هم اشاره کردیم چرچیل گمان می‌کرد که امکان دارد آلمان این کشتی‌ها را به نیروی دریایی خود ملحق کند و از آنجا که فرانسه در آن زمان یک قدرت دریایی بزرگ بود این کار می‌توانست تعادل را در دریاها به ضرر متفقین به هم بزند. به همین دلیل بود که بریتانیا در نبرد مرسی الکبیر ناوگان فرانسه را در این بندر به توپ بست.
در روز هشتم نوامبر ۱۹۴۲ متفقین تحت یک عملیات آبی-خاکی (عملیات مشعل) وارد خاک آفریقای شمالی شدند تا از آنجا به عنوان یک سکوی پرش برای حمله به جنوب اروپا استفاده کنند. آیزنهاور، فرمانده عالی متفقین در اروپا، یک توافق محرمانه با دریاسالار دارلان، فرماندهٔ نیروی دریایی ویشی در شمال آفریقا، انجام داد که تحت آن دارلان به همراه ناوگانش به متفقین بپیوندد. هنگامی که جاسوسان هیتلر این خبر را به او دادند او بلافاصله تصمیم گرفت تا تمامی خاک فرانسه را اشغال کند و کشتی‌های فرانسه را تحت کنترل خود بگیرد.
مذاکرات بین دولت ویشی و رایش در روز ۱۱ نوامبر ۱۹۴۲ آغاز شد. طبق توافقهای صورت گرفته قرار شد تا بندر تولون به عنوان یک دژ دفاعی ویشی تحت حکومت ویشی باقی بماند. دریاسالار رایدر، فرماندهٔ نیروی دریایی هیتلر، فکر می‌کرد که افسران فرانسوی به خاطر غرور وطن‌پرستی خود اجازه نمی‌دهند که کشتی‌هایشان به دست متفقین بیفتد. او قصد داشت تا احساسات ضد انگلیسی را بین ملوانهای فرانسوی گسترش بدهد اما هیتلر قصد داشت که ابتکار عمل را در دست بگیرد و تمام ناوگان فرانسه را به غنیمت بگیرد. بعضی از افسران آلمانی با این نقشه مخالف بودند اما به هرحال دستورات اجرای آن در روز ۱۹ نوامبر صادر شد. واقعه ترسناکی که چرچیل از آن می‌ترسید در حال شکل گرفتن بود.
تولون به محاصرهٔ سربازان آلمانی و ایتالیایی درآمد و دریاسالار آیفان، وزیر دریاداری حکومت ویشی، دستور داد تا از ورود آن‌ها به داخل تأسیسات نظامی ممانعت به عمل آید. او دستور داد تا خدمهٔ کشتی‌ها آماده باشند تا اگر سربازان محور وارد کشتی‌ها شدند خدمهٔ کشتی‌ها آن‌ها را غرق کنند.
در آن زمان ناوگان مستقر در تولون تحت فرمان دریاسالار ژان لابورد (۳۸ کشتی) و دریاسالار آندره مارکیز (۱۳۵ کشتی) بود. بر طبق قرارداد آتش‌بس بین فرانسه و آلمان قرار بود که کشتی‌ها در بندر بدون سوخت باشند اما ملوان‌های فرانسوی با دستکاری نشاندهندهٔ مخازن سوخت، آنقدر سوخت زده بودند تا کشتی‌ها بتوانند خود را تا سواحل آفریقا برسانند. به علت کمبود نفرات، ملوان‌ها ناچار بودند تا توپهای دفاع ساحلی و ضدهوایی را هم کنترل کنند که این مسئله جمع کردن ملوانان برای فراری دادن کشتی‌ها را مشکل ساخته بود.
نقشهٔ هیتلر این بود که با استفاده از لشکر هفتم زرهی، لشکر دوم زرهی اس. اس و چند واحد دیگر کنترل تمام کشتی‌های فرانسوی را یکجا به دست بگیرد تا آن‌ها نتوانند به متفقین ملحق شوند. قرار شد تا یک گروه رزمی مهندسی از نیروی دریایی به همراه گروه حمله باشد تا از غرق شدن کشتی‌ها توسط خدمهٔ آن‌ها جلوگیری کند. نقشهٔ آلمان‌ها یک حملهٔ گاز انبری ۳ شاخه بود. یک گروه باید از سمت شرق وارد تولون می‌شد تا سرفرماندهی دریاسالار مارکیز و انبار مهمات موریلون را اشغال کند. گروه دیگر از غرب وارد تولون می‌شد تا انبار مهمات اصلی و دفاع ساحلی را تسخیر کند. نیروی دریایی آلمان هم باید در ساحل مستقر می‌شد تا از فرارکردن کشتی‌های فرانسوی به دریا جلوگیری کند و دهانهٔ بندر را مین ریزی کند.
گروه رزمی اول در ساعت ۴ صبح روز ۲۷ نوامبر وارد بندر شدند ولی با مقاومت چندانی روبرو نگشتند. نیم ساعت بعد دریاسالار مارکیز دستگیرشده بود اما فرماندهٔ ستاد وی، دریادار رابین، توانست دیگر همکاران خود را از حمله با خبر کند. حملهٔ آلمان‌ها کاملاً غافلگیرکننده بود. دریادار دورنون توانست به دریاسالار لابورده، که بر روی عرشهٔ ناو سرفرماندهی استراسبورگ بود، خبر حملهٔ آلمان‌ها را برساند. لابورده به خدمهٔ کشتی‌ها پیغام داد که کشتی‌هایشان را غرق کنند و به هر آلمانی که قصد وارد شدن به کشتی‌ها را دارد شلیک کنند.
بیست دقیقه بعد آلمان وارد مقر زیردریایی‌ها شدند و آن‌ها را به مسلسل بستند. بعضی از زیردریایی‌ها حرکت کردند تا در آب‌های عمیق‌تر خود را غرق کنند.
نیروی اصلی آلمان‌ها یک ساعت از برنامهٔ اصلی عقب افتاده بود و زمانی که به دروازه‌های پایگاه رسیدند دژبانهای فرانسوی سعی کردند آن‌ها را بیشتر معطل کنند. در ساعت ۵:۲۰ تانک‌های آلمانی بالاخره وارد پایگاه شدند و استراسبورگ به بقیهٔ کشتی‌ها فرمان غرق شدن را اعلام کرد. انفجار بمب و بازکردن دریچه‌های ورود آب در داخل کشتی‌ها آغاز شد.
در ساعت ۶:۴۵ درگیری در نزدیک شناورهای استراسبورگ و فوش شروع شد که در نتیجه یک افسر و ۵ ملوان فرانسوی کشته شدند. فرانسوی‌ها توپهای شناورهای را به سمت تانک‌های آلمانی گرفتند و در نتیجه آلمان‌ها درخواست مذاکره کردند. آن‌ها از لابورده خواستند که تسلیم شود و کشتی خود را تحویل دهد اما او جواب داد که کشتی اش قبلاً غرق شده‌است. در نهایت آلمان‌ها توانستند ۳ ناوشکن و ۴ زیردریایی، ۳ کشتی غیرنظامی و چند کشتی از رده خارج شده را به غنیمت بگیرند.
عملیات لیلا به منظور در اختیار گرفتن ناوگان فرانسه توسط آلمان نازی به بن‌بست خورد. فرانسوی‌ها توانستند ۷۷ فروند شناور از جمله ۳ فروند نبردناو، ۷ فروند رزمناو، ۱۵ فروند ناوشکن، ۱۳ فروند قایق اژدرافکن، ۶ فروند کرجی، ۱۲ فروند زیردریایی، ۹ فروند قایق گاردساحلی، ۱۹ فروند کشتی کمکی، ۱ فروند کشتی آموزشی، ۲۸ فروند یدک‌کش را غرق کند. تعدادی از نبردناوهایی که غرق شدند از به روزترین کشتی‌های جنگی آن زمان به حساب می‌آمدند. ۳۹ فروند کشتی کوچک توسط آلمانی‌ها تسخیر شد که بیشتر آن‌ها قبلاً از کار افتاده بودند. بعضی از کشتی‌ها تا چند روز در آتش می‌سوختند. سوخت کشتی‌ها چنان به دریا ریخته بود که تا ۲ سال بعد کسی نمی‌توانست در ساحل تولون شنا کند.
تعدادی از زیردریایی‌های فرانسوی سعی کردند تا خود را به سواحل شمال آفریقا برسانند. زیر دریایی‌های کازابلانکا و مراسوین به الجزیره رسیدند، گلوری به اوران رسید. اریس به بارسلون رفت و ونوس در ورودی بندر غرق شد. یکی از شناورها به نام لئونور فرسنل نیز فرار کرد و به الجزیره رفت. دو گل فرماندهان نیروی دریایی ویشی را به خاطر اینکه اجازه ندادند تا کشتی‌ها به الجزیره فرار کنند نکوهش کرد. حکومت ویشی اقتدار و ناوگانش را از دست داد و قدرت چانه زنی خود در قبال آلمانی‌ها را را از دست داد.
بُت زبروچ یا سویاتُوید ("Worldseeker", , ، ) نام یک اثر قرن نهمی است که مجسمه‌ای از خدایان اسلاوی قدیم است. این بت یکی از معدود آثار قبل از مسیحیت در میان باورهای اسلاوی است. این ستون گاه مرتبط با خدای سوتوید در نظر گرفته شده ولی معنا و منظور دقیق آن هنوز مشخص نیست. تصور بر این است که سه ردیف از نقش برجسته نشان دهنده سه سطح از جهان اموات، دنیای فانی، آسمان، بزرگترین جهان که دنیای خدایان آسمانی است، باشد.
جین لابچنکو (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا است. متخصص در علم محیط زیست و اقیانوس و بوم‌شناسی که در دانشگاه ایالتی اورگن استاد و محقق است. علایق تحقیقاتی او، شامل فعل و انفعالات بین محیط زیست و رفاه انسانی، تنوع زیستی، تغییر آب و هوا و استفاده پایدار از اقیانوس‌ها و سیاره می‌باشد. از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳، او به عنوان رئیس اداره ملی اقیانوس و جوی تحت نظارت دبیر بازرگانی اقیانوس‌ها و اتمسفر عمل کرد. پس از استعفا از این اداره او اولین بازدیدکننده دانشگاه استنفورد در (مارس تا ژوئن ۲۰۱۳) بود. در ژوئن ۲۰۱۳، او به دانشگاه ایالتی اورگن بازگشت و قبل از اینکه توسط رئیس‌جمهور اوباما برای خدمت به تیم علوم او دعوت شود، در هیئت علمی قرار گرفت.