moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
هیئت رئیسه مجلس در روز ۱۸ بهمن ماه ۱۳۹۰ طرح سؤال از احمدی‌نژاد را اعلام وصول کرد هر چند تا روز گذشته نیز به دلیل اینکه شماری از امضاکنندگان طرح امضای خود را پس گرفته بودند، هنوز حضور احمدی‌نژاد قطعی نبود.
روح‌الله حسینیان، حمید رسایی و مرتضی آقاتهرانی با زیر سؤال بردن طراحان موفق شدند چند نماینده را قانع کنند تا امضاهایشان را پس بگیرند.
طبق آئین‌نامه داخلی مجلس، در جلسه سؤال از رئیس‌جمهوری، یکی از نمایندگان پانزده دقیقه فرصت دارد تا سؤالات مطرح شده را توضیح دهد و سپس رئیس‌جمهوری ظرف یک ساعت، به این سؤالات پاسخ می‌دهد، اما در پایان اظهارات او، رای‌گیری به عمل نمی‌آید.
علی مطهری نماینده مجلس در شرح سؤالات نمایندگان به خودداری دولت از اجرای مصوبه مجلس در مورد اعطای تسهیلات ارزی به متروی تهران اشاره کرد و با یادآوری اظهارات احمدی‌نژاد در مردادماه سال گذشته که گفته بود «ما این مصوبه را اصلاً قانون نمی‌دانیم»، به نحوه برخورد او انتقاد کرد.
علی مطهری در ادامه اظهارات خود، دولت را به خاطر انتشار «آمار غیرواقعی» در مورد میزان ایجاد فرصت‌های شغلی و خودداری از تخصیص بخشی از عواید حاصله از حذف یارانه به واحدهای تولیدی مورد انتقاد قرار داد و یادآور شد که اختصاص سهم تولید توسط رهبر جمهوری اسلامی در دیدار با هیئت دولت مورد تأکید بوده‌است و دولت می‌بایست هم‌زمان با پرداخت یارانه‌های نقدی، یارانه بخش تولید را هم تخصیص می‌داد، اما این اتفاق نیفتاده و در نتیجه «ما شاهد افزایش گرانی‌ها و فشار بوده‌ایم.»
مطهری در طرح سؤال دیگری از رئیس‌جمهوری، به سخنان احمدی‌نژاد اشاره کرد که پس از اعلام نتیجه بحث‌برانگیز انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری، کسب اکثریت بی‌سابقه آرا را نشانه حمایت گسترده‌تر مردم از خود در مقایسه با نمایندگان مجلس دانسته و گفته بود که سخنان روح‌الله خمینی که مجلس را راس امور می‌دانست به زمانی اختصاص داشت که نخست وزیر، به عنوان رئیس دولت، با رای مستقیم مردم انتخاب نمی‌شد.
علی مطهری پرسید که این سخن رئیس‌جمهوری که «مجلس در راس امور نیست» چه مفهومی داشته‌است؟
مطهری به عنوان چهارمین سؤال خود، به ماجرای بروز اختلاف بین محمود احمدی‌نژاد و علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، بر سر انتصاب حیدر مصلحی، وزیر اطلاعات، اشاره و رئیس‌جمهوری را به دلیل عدم اطاعت از دستور رهبر، به انحراف از قانون متهم کرد و گفت: «مقاومت یازده روزه شما در مقابل حکم حکومتی رهبری مبنی بر ابقای حکم آقای مصلحی در وزارت اطلاعات چه توجیهی دارد؟»
وی در عین حال افزود: قبول داریم هر یک از آحاد جامعه مجاز است نظر خود را با ولی فقیه در میان بگذارد و حتی با تأیید ایشان آن را به کرسی بنشاند، بزرگان انقلاب شاهد بودند که شهید مطهری در آستانه پیروزی انقلاب و پس از آن تا زمانی که امام (ره) در قید حیات بود بارها نظر خود را به امام قبولاند و رای ایشان را تغییر داد و امام نیز او را حاصل عمر و پاره تن خود نام نهاد.
مطهری یادآور شد: این امر نه تنها محکوم نیست بلکه موجب تقابل با استبداد است اما سخن در اینجاست که همه اینها مربوط است به قبل از صدور حکم حکومتی بعد از آن دیگر مجادله و مقابله عملی از طرف رئیس جمهور کشور رفتاری غیرقابل قبول است، همچنان که رهبر انقلاب فرمودند مرز التزام به ولایت فقیه احکام حکومتی است.
سؤالات دیگر مطرح شده در این سخنرانی به نحوه تخصیص بودجه ارتقای شاخص‌های فرهنگی در قانون بودجه سال ۱۳۸۹ و سخنان احمدی‌نژاد در مورد نقش دولت در «مبارزه با بدحجابی» اختصاص داشت.
مطهری یادآور شد که محمود احمدی‌نژاد در یک برنامه تلویزیونی، دولت را مسئول نحوه برخورد با بدحجابی ندانسته و از برخورد دستگاه‌های دیگر انتقاد کرده‌است و با وجود اینکه این اظهارات با اعتراض روحانیون و نمایندگان مجلس مواجه شد، رئیس‌جمهوری بار دیگر این نظر خود را تکرار کرده‌است.
این عمل شما چه توجیهی دارد، این محل نزاع این است که اگر هم کار فرهنگی انجام شود تحت تأثیر شبکه‌های ماهواره‌ای قرار می‌گیرند و همان رفتار سابق را خواهند داشت ولی آنگونه «چراغ سبز نشان دادن» رئیس‌جمهور به این افراد ممکن است منجر به وضعیتی شود که از کنترل خارج شود.BBC فارسی - ایران - پاسخ‌های احمدی‌نژاد اعتراض نمایندگان مجلس را برانگیخت
ترویج مکتب ایران به جای مکتب اسلام را که توسط رئیس دفتر شما بیان شد علی‌رغم ضدیت با مبانی انقلاب اسلامی و مخالفت قاطبه مراجع عظام تقلید و علمای بزرگ و دلسوزان نظام تأیید و بر آن تأکید کرده، باعث تضعیف جایگاه انقلاب اسلامی و احیای تعصبات قومی در میان مسلمانان و سوءاستفاده مخالفان وحدت اسلامی گردید.
عضو فراکسیون اصولگرایان در مجلس هشتم ادامه داد: می‌دانیم که آقای مشایی تزی را مطرح کرد مبنی بر این که چون از اسلام برداشت‌های مختلفی در جهان می‌شود، مثلاً سازمان القاعده و طالبان نیز از اسلام سخن می‌گویند و در نتیجه اسلام دیگر تأثیرگذار نیست بهتر است که ما به جای مکتب اسلام از مکتب ایرانی سخن بگوییم.
نماینده مردم تهران در مجلس هشتم افزود: آقای رئیس‌جمهور در تاریخ ۳۰ آبان ۸۹ ضمن حمایت از این تز در توجیه آن فرمودند در این مسیر دریافت ایرانی از اسلام مبنای عمل است. دریافت‌های فراوانی از اسلام در دنیا وجود دارد اما برداشتی از اسلام برای ما ملاک عمل است که ایرانی است. حساب کنید اگر سایر ملل مسلمان همین حرف را بزنند چه بلایی بر سر وحدت اسلامی می‌آید و اساساً امت اسلامی دیگر معنی خواهد داشت.
مطهری یادآور شد: جشن عظیم نوروز که قرار بود در تخت جمشید با حضور برخی سران کشورها برگزار شود و با تذکر رهبر تیزبین انقلاب به صورت محدود در تهران برگزار شد شاهدی بر این مدعاست. البته تمدن ایران قبل از اسلام یک واقعیت تاریخی است ولی پرداختن به آن به صورت افراطی شک و تردیدها را برمی‌انگیزد.
عضو کمیسیون فرهنگی در مجلس هشتم گفت: آقای رئیس‌جمهور در ۲۶ شهریور ۸۹ فرمودند نوع حکمرانی کوروش نمونه‌ای از مدیریت ایرانی در جهان است همان‌طور که کوروش می‌گوید ما نمی‌خواهیم بر دنیا سلطنت کنیم بلکه می‌خواهیم کمک کنیم. آیا الگوی حکومت‌داری ما کوروش است یا پیامبر اسلام یا علی (ع).
مطهری تأکید کرد: کوروش بعد از فتح بابل اجازه داد بت‌پرستان در بت‌پرستی خود باقی بمانند و این خلاف سیره پیامبر اسلام و حضرت ابراهیم است که در اولین فرصت همه بت‌ها را شکستند و این زنجیر را از دست و پای مردم باز کردند.
عضو کمیسیون فرهنگی در پایان گفت: رهبر اندیشمند انقلاب نیز در آخرین دیدار هیئت دولت به ایشان فرمودند اگر می‌خواهید به فرهنگ و تمدن ایران بپردازید چرا به تمدن ایران بعد از اسلام نمی‌پردازید که تمدن بزرگتری است.جواب‌های با طعنه و کنایه احمدی‌نژاد به سؤالات نمایندگان مجلس (+ فایل صوتی)
در نخستین تجربه طرح سؤال از رئیس جمهور ایران در مجلس جمهوری اسلامی، محمود احمدی‌نژاد به سؤالات مطرح شده توسط گروهی از نمایندگان منتقد دولت پاسخ داد، اما پاسخ‌های او با اعتراض شدید گروهی از نمایندگان مواجه شد.
احمدی‌نژاد ساعت ۹ صبح ۲۴ اسفند ۱۳۹۰ (۱۴ مارس ۲۰۱۲) در صحن علنی مجلس شورای اسلامی در تهران حاضر شد، در سخنانی که با شوخی همراه بود،
پس از طرح سؤالات توسط مطهری، احمدی‌نژاد در سخنانی گفت که طبق قانون اساسی، سؤال از وزیران و رئیس‌جمهوری حق مجلس است و افزود: «بنابراین، اتفاق ویژه‌ای نیافتاده، جمعی از نمایندگان سؤالاتی را مطرح کردند و بنده هم می‌خواهم پاسخ دهم، البته این سؤالات مدتهاست که مطرح شده و سر زبان‌ها قرار دارد و به بیان‌های مختلف در رسانه‌های گوناگون مطرح شده‌است.»
او در پایان سخنانش به شوخی گفت که به «سؤالات امتحانی» نمایندگان، که خوب هم طراحی نشده بود، به‌طور کامل پاسخ داده و حتی مطالب اضافه هم گفته‌است و اگر نمایندگان به او «نمره‌ای کمتر از ۲۰ بدهند، بی‌معرفتی و نامردی» کرده‌اند.
گروهی از نمایندگان مجلس پس از پایان سخنان آقای احمدی‌نژاد و خروج او از مجلس، با دادن تذکرهای آئین‌نامه‌ای و تذکر قانون اساسی به پاسخ‌ها و لحن سخنان او اعتراض کردند.
احمدی‌نژاد را محمدرضا رحیمی، معاون اول رئیس‌جمهوری، مجتبی ثمره هاشمی، مشاور آقای احمدی‌نژاد، محمد حسینی، وزیر فرهنگ و ارشاد، علی نیکزاد، وزیر راه و شهرسازی، لطف‌الله فروزنده، معاون توسعه و مدیریت و سرمایه انسانی رئیس‌جمهوری، مهدی غضنفری، وزیر صنعت، معدن و تجارت، حمید بقایی، معاون اجرایی رئیس‌جمهوری و محمدرضا میر تاج الدینی، معاون پارلمانی دولت همراهی می‌کردند.
احمدی‌نژاد با اظهار اینکه سخنرانی علی مطهری به جای پانزده دقیقه، بیست دقیقه به طول انجامید، گفت که در نتیجه، مجلس باید به او هم به جای یک ساعت، یک ساعت و بیست دقیقه وقت بدهد، اما با توجه به واکنش نمایندگان، گفت: «بالاخره ساعت شما با ساعت ما فرق می‌کند، مجلس است دیگر! سه دقیقه وقت می‌گیرند، و یازده دقیقه صحبت می‌کنند، اشکال ندارد.»
محمود احمدی‌نژاد در پاسخ به سؤال در مورد «خانه‌نشینی ۱۱ روزه» خود گفت که: «این هم از آن حرف‌هاست. احمدی‌نژاد و خانه نشینی و استراحت. اکثر افراد می‌گویند یه کم استراحت کن و به خودت برس.»
وی افزود: «مطمئن باشید که‌این وصله‌ها به دولت نمی‌چسبد و من همواره سعی کردم با یک ادبیات صحیح و منطقی و درست در خصوص ولایت تعریف کنم.»
با آغاز ماجرای عزل و نصب دوباره وزیر اطلاعات و ۱۱ روز خانه‌نشینی محمود احمدی‌نژاد در ابتدای سال جاری، اصولگرایان منتقد دولت موجی از حملات و انتقادات شدیداللحن را علیه رئیس‌جمهور و اطرافیان او یا به گفته آنان «جریان انحرافی» به راه انداخته‌اند که این حملات همچنان ادامه دارد.
رئیس جمهور ایران در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به سؤال نمایندگان در مورد مواضعش در زمینه «عفاف و حجاب اسلامی» گفت: «کار فرهنگی با برخورد و بگیر ببند نمی‌شود. ما می‌گوییم به دختران و پسران گیر سه‌پیچ ندهید، والا این‌ها بچه‌های خودمان هستند و همین جوانان جنگ و انقلاب را اداره کردند.»
احمدی‌نژاد در ادامه گفت: «می‌گوییم با ملت اینطور برخورد نکنید و سخت نگیرید اما اگر کسی بخواهد به‌طور سازمان‌یافته کاری کند، مسئول قوه قضائیه‌است و نیاز به برخورد عمومی نداشته و نیاز به حکم قاضی دارد.»
وی افزود: «نمی‌توان هر وقت که انتخابات و ۲۲ بهمن و… است دوربین را ببریم جلو و روی بعضی چهره‌ها زوم کنیم و وقتی که گذشت همان‌ها را یقه‌شان را بگیریم، چرا که این‌ها تناقض است و تناقض روزی کار دستمان می‌دهد.»
محمود احمدی‌نژاد در ادامه سخنانش در مجلس در مورد بودجه متروی تهران همان اظهارات دی‌ماه وزیر اقتصاد خود را تکرار کرد که در مجلس حاضر شده و اعلام کرده‌بود که «در حساب ذخیره ارزی اصلاً پولی نمانده‌است که برای تجهیز و گسترش متروی تهران استفاده شود.»
این در حالی است که بنا بر آمار بانک مرکزی جمهوری اسلامی، ایران از سال ۱۳۸۵ که محمود احمدی‌نژاد به ریاست جمهوری رسیده‌است تاکنون حدود ۳۰۰ میلیارد دلار فروش نفت داشته‌است.
احمدی‌نژاد اما در این روز اظهار داشت که دولتش نسبت به دولت‌های پیشین پول بیشتری به شهرداری‌ها داده‌است و گفت که افزایش قیمت‌ها ارتباطی با اجرای طرح هدفمندی یارانه‌ها ندارد.
وی در مورد عدم تخصیص بودجه فرهنگی از سوی دولت به دستگاه‌ها گفت: «تخصیص به اندازه درآمدها است و اگر پول داشتیم می‌پرداختیم.»
رئیس جمهور در پاسخ به سؤال دوم نمایندگان در خصوص آمار اشتغال و رشد اقتصادی ایران اظهار کرد: «شما نمایندگان مدعی هستید که این آمار اشتباه است اما من اعتقاد دارم که این آمار صحیح بوده و این اتفاق رخ داده‌است. صحبت‌های من براساس گزارش‌های بانک مرکزی و مرکز آمار ایران است که طبق آن ما در سال ۸۹ رشد اقتصادی ۶٫۲ درصد و مرکز امار هم عدد ۷٫۱ درصدی را اعلام کرده‌است.»
محمود احمدی‌نژاد در پاسخ به سؤال مربوط به خودداری دولت از اعطای تسهیلات مصوب مجلس به متروی تهران گفت که در آن زمان، دولت پولی برای تخصیص به این مصوبه نداشت زیرا بانک مرکزی اعلام کرده بود که «موجودی صندوق ذخیره ارزی صفر است».
وی همچنین گفت که مصوبه مجلس در این زمینه با اصل ۷۵ قانون اساسی مغایرت داشته و شورای نگهبان هم گفته بود که مصوبه مجلس خلاف اصل ۷۵ قانون اساسی است و تلویحاً این نظر را مطرح کرد که مخالفان دولت در مجلس در نظر داشتند طرحی غیرقابل اجرا را تصویب کنند تا دولت مسئول بدی وضع حمل و نقل شهری شناخته شود در حالیکه دولت او اقدامات گسترده‌ای را برای کمک به مترو و سایر بخش‌های حمل و نقل شهری صورت داده‌است.
در اصل ۷۵ قانون اساسی آمده‌است که «طرح‌های قانونی و پیشنهادها و اصلاحاتی که نمایندگان در خصوص لوایح قانونی عنوان می‌کنند و به تقلیل درآمد عمومی یا افزایش هزینه عمومی می‌انجامد، در صورتی قابل طرح در مجلس است که در آن، طریق جبران کاهش درآمد یا تأمین هزینه جدید معلوم شده باشد.»
در مورد سؤال مربوط به اجرای ناقص قانون هدفمندی یارانه‌ها، آقای احمدی‌نژاد گفت که مجلس یک مجمع عمومی برای سازمان هدفمندی یارانه‌ها تعریف کرده که رئیس‌جمهوری عضو آن نیست و افزود «اکنون سؤال مربوط به هدفمندی یارانه‌ها را از رئیس جمهوری می‌پرسید؟»
احمدی‌نژاد در بخش دیگری از سخنان خود به سؤالات نمایندگان در مورد آمار خلاف واقع در مورد رشد اقتصادی و ایجاد اشتغال و همچنین ارتباط گرانی با نحوه اجرای هدفمندی یارانه‌ها پرداخت و گفت که اقتصاد ایران در دو سال اخیر رشد قابل توجهی داشته و اظهار داشت که هدف اعلام شده دولت در ایجاد اشتغال نیز قابل تحقق بوده‌است.
وی همچنین ارتباط اجرای قانون هدفمندی یارانه‌ها با گرانی قیمت‌ها را رد کرد و در مورد افزایش قابل توجه در بهای سکه طلا و ارز خارجی هم گفت که بعداً «در جایی مناسب تر» دلیل آن را توضیح خواهد داد.
احمدی‌نژاد از سؤالات مطرح شده انتقاد کرد و صلاحیت علمی علی مطهری، طراح اصلی سؤالات را زیر سؤال برد.
او گفت که اگر با خود دولت مشورت شده بود، سؤالات مناسب تری پیشنهاد می‌کرد و به طعنه گفت که طراح سؤال‌ها همان کسی است که مدرک دانشگاهی خود را «با فشار دادن یک شاسی» گرفته‌است.
محمود احمدی‌نژاد در این جلسه با رد انتقادات نسبت به خود و عملکرد دولتش گفت که «در این مجلس بعضی از افراد با زدن چندتا شاسی فوق لیسانس شدند» و افزود که «آخر سال است می‌خواهم با هم یک مقدار صفا بکنیم.»
به گزارش خبرگزاری فارس، علی لاریجانی، رئیس مجلس به به بیان برخی سخنان از سوی احمدی‌نژاد در مجلس انتقاد کرد، و گفت: «جایگاه استفاده از کلماتی مانند «شاسی و ماسی» در مجلس نیست.»
به نوشته خبرگزاری مهر، محمدرضا خباز، نماینده کاشمر، نیز نسبت به این حرف رئیس جمهور که «طراح سؤال با زدن شاسی فوق لیسانس گرفته‌است» انتقاد کرد و گفت: «طراح سؤال آقای دکتر مطهری هستند که مدرک دکترا دارند این چه حرفی است که رئیس جمهور می‌زند؟»
عباسعلی نورا نماینده زابل نیز در این باره گفت: «زمانی که آقای احمدی‌نژاد لیسانس نداشت بنده دکترا داشتم آیا بیان سخنی مانند فشار دادن شاسی و گرفتن فوق‌لیسانس از سوی رئیس جمهور در مجلس، پذیرفتنی است؟»
محمود احمدی‌نژاد در بخش دیگری در مورد پرسش‌های نمایندگان گفت: «اگر با ما مشورت می‌کردید حتماً سؤال‌های بهتری می‌توانستید طرح کنید. سؤالات خیلی سختی نبود، حالا شوخی کردیم، گذشت و پاسخ دادیم.»
وی در مورد نحوه پاسخگویی خود به پرسش‌های نمایندگان نیز گفت که «انصاف داشته باشید حالا که می‌خواهید نمره دهید نمره بالایی بدهید چرا که من خوب پاسخ دادم و حتی اضافه هم نوشتم و اگر کمتر از ۲۰ بدهید بی‌معرفتی و نامردی است.»
رئیس جمهور ایران گفت که قبل از انتخابات اخیر مجلس، آماده بود برای پاسخگویی به مجلس برود، اما «گفتیم در فضای انتخابات اثر می‌گذارد و بعداً نتیجه را گردن ما می‌اندازند، بالاخره دیواری کوتاه‌تر از دیوار ما فعلاً نیست.»
وی در عین حال گفت که تلاش کرده بود تا این جلسه برگزار نشود، اما هیئت رئیسه مجلس تصمیم گرفت که احمدی‌نژاد در مجلس حاضر شود.
احمدی‌نژاد سخنان خود در این مورد را که مجلس در راس امور نیست، نوعی اظهار نظر توصیف کرد و گفت «بالاخره، من با استدلال، یک نظری را اعلام کردم، شما هم با استدلال جواب دهید؛ باید این حد از آزادی را بشناسیم که رئیس جمهور نظر خود را مطرح کند.»
احمدی‌نژاد در ادامه سخنان خود در صحن علنی مجلس گفت: می‌خواهم در این جا یک شوخی بکنم به نظر شما چه کسی قانون مدیریت خدمات کشوری را پس از تأیید شورای نگهبان تغییر داد و ابلاغ کرد و مجلس و دیوان محاسبات را از آن خارج کرد؟ همه از جمله آموزش و پرورش، بهداشت و درمان در چارچوب قانون مدیریت خدمات کشوری هستند، اما دیوان محاسبات و مجلس معاف هستند. ببینید چه کسی این کارها را کرده‌است آیا با قانون عادی می‌شود قانون اساسی را دور زد؟
در بحبوحه انتخابات مطرح شد که دولت یک میلیارد دلار تخلف کرده و سوءاستفاده کرده‌است و تا پنج‌شنبه‌ای که زمان ممنوعیت تبلیغات بود رئیس عزیز و مکرم دیوان محاسبات در مصاحبه‌ها اعلام می‌کرد که احمدی‌نژاد دروغ می‌گوید و یک میلیارد دلار تخلف کرده‌است، ولی بعد از آن به موضوع رسیدگی و مشخص شد که دولت تخلفی نکرده‌است، کمیسیون اصل ۹۰ بررسی کرد و مشخص شد تخلفی نبوده‌است، خوب بود که این موضوع نیز از مجلس قرائت می‌شد و ملت نیز متوجه می‌شدند که دولت پاک است.
رئیس‌جمهور افزود: یکی از همکاران محترم فرمان جنگ علیه دولت را صادر کرده و گفته‌است باید با دولت جنگید و مسائلی را در این ارتباط مطرح کردند. رئیس‌جمهور کف خیابان است، نوکر ملت است و زوری ندارد و گردن آن نیز از مو باریک‌تر است.
احمدی‌نژاد ادامه داد: توهین به رئیس‌جمهور نشانه شجاعت نیست و کاری ندارد تعقیب نیز نمی‌شود می‌خواهم شوخی بکنم. در نقاط مختلف دنیا نظام ارباب رعیتی وجود داشته و هزاران نفر رعیت بودند و یک نفر ارباب، اکنون برعکس شده ودولت یک رعیت است و صدها نفر دیگر هستند که به او دستور می‌دهند.
احمدی‌نژاد گفت: ما همه مسوول هستیم و چندین نهاد ناظر وجود دارند که بر دولت نظارت می‌کنند و از این بابت خدا را شکرگزاریم که یک مورد تخلف مهم هم از دولت اثبات نشده‌است.
احمدی‌نژاد در مورد سؤال مربوط به تأخیر در معرفی وزیر ورزش گفت که مصوبه مجلس در مورد تشکیل وزارتخانه ورزش و جوانان مشکل و ابهام داشت که دولت این مشکلات را برای مجلس شرح داد در حالیکه مجلس وزیر پیشنهادی دولت را به همین دلیل تأیید نکرد و افزود: «یک دفعه رئیس جمهور گفته بالای چشمتان ابروست، حالا ببینید چه خبر شده، کار به سؤال کشید.»
احمدی‌نژاد با اشاره به انتقاد نمایندگان مجلس از به کار بردن نام مکتب ایرانی گفت: چرا اینقدر جار وجنجال می‌کنید، اگر بقیه بگویند، مکتب خراسان، مکتب عراق و… آیا به آن‌ها هم باید ایراد گرفت. اگر نگوییم ایران چه بگوییم؟ بگوییم انگلیس؟ آمریکا؟ من اعلام می‌کنم که همه بشنوند، ما ایرانی هستیم و تاریخ و فرهنگ و عظمت ایران را دوست داریم،
احمدی‌نژاد در ادامه در پاسخ به سؤالی دربارهٔ علت عزل منوچهر متکی، وزیر امور خارجه زمانی که وی برای مأموریت به سنگال رفته بود، گفت: چه کسی به ایشان مأموریت داد؟ من به ایشان مأموریت دادم؟ اگر شما مأموریت داده‌اید بگویید. من چنین مأموریتی ندادم و وقتی به ایشان می‌خواستم بگویم تشریف ببرید، مأموریت رفت، اصل ۱۳۶ قانون اساسی به رئیس‌جمهور اختیار عزل وزیر را داده‌است، ما به دنبال ایجاد تغییراتی در وزارت خارجه و نوسازی آن بودیم.
وی با درخواست از نمایندگان مجلس که به دیگر دستگاه‌ها نیز سری بزنند و ببینند که درآنجاها هم چه اتفاقاتی می‌افتد، گفت: مثلاً ببینند در شهرداری چه خبر است این همه دولت کمک کرده‌است چطور خرج شده‌است؟ رئیس‌جمهور به اهمیت همراهی همه دستگاه‌ها و همدلی اشاره کرد و با لحن شوخی گفت: دولت برای شکایت از خود شما باید به خود شما شکایت کند، من در اینجا شهادت می‌دهم تا ثبت شود که مجلس از همه ظرفیت‌های قانونی و فراقانونی خود برای کنترل دولت و اعمال نظرات خود استفاده کرده‌است.
در پایان سخنان محمود احمدی‌نژاد، علی لاریجانی، رئیس مجلس، برخی از توضیحات آقای احمدی‌نژاد را مردود دانست و از جمله گفت که تفسیر وی در مورد برخی اصول قانون اساسی را قابل قبول نمی‌داند.
وی همچنین نحوه برخورد رئیس‌جمهوری را مناسب ندانست و گفت: «مجلس جای شوخی نیست، جای مسایل جدی و مهم است.»
لاریجانی در مورد این سخن آقای احمدی‌نژاد که طراح سؤال مدرک فوق لیسانس را با شصتی فشار دادن گرفته‌است، گفت: «این تعبیر، تعبیر غلطی است. این حرف‌ها جایگاهش مجلس نیست. نمایندگانی که در مجلس هستند، یا از حوزه علمیه فارغ‌التحصیل شدند که مدارک حوزوی دارند یا از دانشگاه‌ها فارغ‌التحصیل شده‌اند که مدرک دانشگاهی دارند.»احمدی‌نژاد: در مجلس بعضی با زدن چندتا شاسی فوق لیسانس شدند
روزنامه ایران قصد داشت ویژه نامه‌ای با موضوعیت سؤال از رئیس‌جمهوری منتشر کند، ولی در حالی که این ویژه نامه در حال چاپ بود، از سوی قوه قضاییه توقیف شد.
روزنامه ایران یک روز پیش از سؤال از احمدی‌نژاد در ستون «دیگه چه خبر» نوشته بود: «در حالی که طرح سؤال از رئیس جمهور مدت‌ها است با جنجال و هیاهوی فراوان از سوی تعدادی از نمایندگان و رسانه‌های خاص با هدف تخریب دولت انجام می‌شود، قوه قضاییه ویژه نامه روزنامه ایران با رویکرد فکری- اندیشه‌ای را که در آن به بندهای ده‌گانه سؤال از رئیس جمهور پاسخ داده شده بود، قبل از توزیع و در حین چاپ توقیف کرد.»
به نوشته روزنامه ایران، «بازپرس شعبه نهم دادسرای فرهنگ و رسانه، شبانه (شامگاه دوشنبه) و بدون هرگونه دلیل مشخصی این ویژه نامه را توقیف کرد. مطالب این نشریه تماماً در حوزه فکری و توسط تعدادی از طلاب حوزه‌های علمیه تهیه شده و در صدد بود ابهامات و شبهات مطرح شده در طرح سؤال از دکتر احمدینژاد را به نحوی مستدل و منطقی پاسخ دهد.»
رسانه‌ها و سایت‌های حامی دولت از جمله سایت صریح نیوز در واکنش به توقیف این ویژه نامه نوشته‌اند: «در حالی که رسانه‌ها، سایت‌ها، خبرگزاری‌ها و مطبوعات در وارد کردن انواع اتهامات سنگین و بی شرمانه علیه رئیس جمهور و دولت از آزادی کامل برخوردارند و نه تنها هیچ برخوردی با آن‌ها نمی‌شود بلکه حتی یک تذکر نیز دریافت نمی‌کنند، توقیف ویژه نامه روزنامه ایران که کاملاً منطقی به سؤالات از رئیس جمهور پاسخ داده، تعجب‌برانگیز است.»
این سایت‌ها نوشته‌اند تلاش کرده‌اند با قوه قضاییه یا مسئولان قضایی تماس گرفته و در مورد این مسئله از آن‌ها توضیح بخواهند ولی موفق نشده‌اند.
سایت الف هم در گزارشی نوشته این ویژه نامه که «فکرت» نام‌گزاری شده «در امتداد مطالب ویژه نامه مسئله دار خاتون و حاوی مطالب تفرقه انگیز، جنجال آفرین و تملق‌های افراطی از احمدی‌نژاد بوده‌است.»
این گزارش می‌گوید در دی ماه سال جاری نیز ویژه نامه دیگر روزنامه ایران در رابطه با فساد بانکی تهیه کرده بود که آن هم توقیف شده‌است.
علی اکبر جوانفکر مدیرمسئول روزنامه ایران، مشاور مطبوعاتی و یکی از نزدیکان احمدی‌نژاد اخیراً در راستای یکی از پرونده‌های قضایی اش، به ۶ ماه حبس محکوم شده‌است.
وبسایت الف نوشته‌است: «بنابر اطلاعات رسیده به الف، مطالب تفرقه انگیز ویژه نامه فکرت نیز مانند خاتون، خارج از تحریریه روزنامه ایران و در دفتر یکی از وابستگان به جریان انحرافی آماده و سپس برای چاپ فرستاده شده‌است.»
تعدادی از مردم تحت عنوان حامیان احمدی‌نژاد و همچنین تعدادی با عنوان مخالفان دولت مقابل مجلس تجمع کردند که این تجمع منجر به درگیری و دخالت یگان ویژه شد.
به گزارش ایلنا، خبرها حاکی از آن بود که وضعیت مقابل مجلس چندان حالت عادی ندارد و همچنان متشنج است.BBC فارسی - ایران - 'بروز درگیری' حامیان و مخالفان احمدی‌نژاد مقابل مجلس ایران
وی افزود که «می‌توانیم برداشت کنیم که طرح سؤال از رئیس جمهور اتمام حجت با رئیس جمهور بود» و گفت که «طراحان در قالب بیانیه‌ای پاسخ سخنان امروز رئیس جمهور را خواهند داد. احمدی‌نژاد به سفسطه پرداخت و نشان داد سؤالاتی که در طرح مطرح کرده‌ایم به نوعی واقعیت دارد. ادبیات رئیس جمهور ادبیاتی اهانت‌آمیز بود که از رئیس مجلس تا نمایندگان و مردم و شهرداری را شامل شد.»MehrNews.com - Iran, world, political, sport, economic news and headlines
محمدرضا خباز نماینده کاشمر در مجلس شورای اسلامی نیز طی اخطاری با استناد به اصل ۸۸ قانون اساسی در مجلس اظهار داشت: پاسخ احمدی‌نژاد به نظر بنده پاسخ غیر مستدلی بود؛ وی به جای اینکه به پاسخ به سؤالات بپردازد، یکی دو سؤال را که از نظرش بسیار پراهمیت بود، بیشتر جلوه داد و آن سؤال‌هایی که اهمیت داشت را جواب نداد.
وی افزود: رئیس دولت در یکی از پاسخ‌ها گفتند من نمی‌دانم پول‌ها در کجا هزینه شده، من کجا خبر دارم در کجا هزینه شده؛ مسئول دخل و خرج کشور طبق قانون اساسی رئیس دولت است.
وی گفت: رئیس دولت در سخنانش بیش از ده بار کلمه شوخی را به کار برد؛ مگر مجلس محل شوخی است؛ وی می‌گوید من شوخی می‌کنم. اینجا که محل شوخی نیست. قرار است اینجا حرف‌های دقیق زده شود؛ آن هم از دومین شخصیت نظام یعنی رئیس قوه مجریه.
وی افزوده که «قانون رئیس‌جمهور را موظف به پاسخگویی به سؤالات نمایندگان کرده‌است اما رئیس‌جمهور به سؤالات نمایندگان پاسخ نداد.»
وی افزود: رئیس دولت در سخنان خود چند بار به نمایندگان توهین کرد. آیا واقعاً مدرک با زدن شاسی بیرون آمده‌است که رئیس‌جمهور این گونه سخن می‌گوید.
کواکبیان تصریح کرد: سخن رئیس دولت که عنوان کرد سؤالات در حوزه اختیارات من نبوده قابل قبول نیست. گاهی یک فرد در وزارتخانه دولت احمدی‌نژاد به دلیل عضویت در یک ستاد نمی‌تواند استخدام شود اما ایشان در مجلس از آزادی بیان سخن می‌گویند. رئیس دولت عنوان می‌کند که من ۱۱ روز خانه نشینی نکردم پس چرا همه وزرا به ملاقات وی رفتند و التماس کردند که به سر کار برگردد. احمدی‌نژاد عنوان می‌کند که متکی مأموریتی برای سفر به سنگال نداشته‌است اما باید به این سؤال جواب دهد که چرا هواپیما و مجوز سفر در اختیار متکی قرارگرفت. رئیس دولت واجب‌الحضور بود که به مجلس بیاید و اینکه عنوان کردند من به خواسته هیئت رئیسه آمدم خوب نیست.
به گزارش مهر، لاریجانی در پاسخ به تذکر زارعی گفت: بنده در این جلسه بارها تقاضا کردم که بحث نمایندگان خاتمه پیدا کند و امیدوارم دیگر تذکر ندهند.
وی با بیان اینکه اعتراض بنده با استناد به اصل ۸۸ است، گفت: رئیس دولت باید در موضوع صحبت کند و از وظایفش باید سؤال می‌شد که همه سؤالات هم در مورد وظایف رئیس دولت بود ولی وی گفت که در مورد وظایفش از وی سؤال نشد.
محجوب ادامه داد: بر اساس قانون اساسی، وظایف رئیس‌جمهور در مقابل ملت مشخص است و بر اساس این وظایف، هرگونه سؤالی را می‌شود از رئیس‌جمهور پرسید.
به گزارش مهر، چند تن دیگر از نمایندگان نسبت به ادبیات به کار گرفته از سوی رئیس‌جمهور انتقاد کردند که لاریجانی نیز در پاسخ به این تذکرات به نوعی موضوع دو پهلو نشان داد و گفت که اظهارات رئیس‌جمهور مناسب نبوده و البته مجلس هم نیاز به تأیید کسی ندارد محل قانونگذاری است و باید کارش را انجام دهد.
فرج سرکوهی روزنامه‌نگار و منتقد ادبی مقیم آلمان در این باره می‌گوید: رئیس‌جمهور ایران در متن گفته‌های خود در مجلس نه از «طنز متعالی»، که از شوخی، کنایه، تمسخر، زبان حاشیه نشینان شهری بهره گرفت تا از منظر خود، مضحکه پوشیده در جدیت «پرسش مجلس از رئیس جمهور»، در چهره عبوس سخنگوی منتقدان دولت و در متن پرسش‌ها را افشاء کند. اما آشکار شدن مضحکه با توسل به «شوخی»، و نه «طنز متعالی»، در یک سوی آینه، ماسک جدیت آن سوی را نیز برمی‌دارد، «شوخی» و مخاطب شوخی یک دیگر را منعکس کرده و به یگانگی می‌رسند.
منتقدان دولت پس از ۱۱ بار تلاش ناکام موفق شدند تا رئیس‌جمهور را در آخرین روزهای مجلس فراخوانند اما ترکیب ۷۹ امضاکننده، ۲۶ امضا از فراکسیون اصلاح طلبان و ۵۳ امضا از فراکسیون اصول گرا، با همین تناسب در متن پرسش‌ها حضور نداشت و انتقادهای اصلاح طلبان در متن نبود. زبان و لحن تند و گزنده منتقدان دولت در متن پرسش‌های ده‌گانه به زبان و لحنی نرم و آشتی جویانه بدل شده بود اما رئیس‌جمهور این تحول را با زبانی تهاجمی پاسخ داد. متن پرسش‌ها با تمجید از «پافشاری رئیس جمهور بر حق مسلم انرژی هسته‌ای، مقاومت در برابر زورگویی‌های صهیونیست‌ها و رسیدگی به مناطق محروم» آغاز شد اما رئیس‌جمهور گفته‌های خود را با حمله به منتقدان آغاز و با حمله به مجلس به پایان برد.بی‌بی‌سی فارسی، ۱۶ مارس ۲۰۱۲، متن‌شناسی پرسش و پاسخ یا شوخی احمدی‌نژاد با مجلس
بعضی دیگر معتقدند که لحن و ادبیات بکار گرفته شده توسط محمود احمدی‌نژاد در برابر پرسشهای مجلس جنبه عمدی داشته تا از یک سو «به مجلسی‌ها نشان دهد که اقدامشان نتوانسته وی را در موضع دفاعی قرار دهد» و از سوی دیگر به مجلس یادآوری کند که «مجلس کاره‌ای نیست و سخن آیت الله خمینی در باب «مجلس در راس امور است»، جمله‌ای بوده متعلق به گذشته که به اصطلاح شان نزولش به دوران ابوالحسن بنی صدر و دعواهای سیاسی آن زمان بین جناح‌ها و نهادهای مختلف برمی گردد و اکنون مثل خیلی از کشورهای دارای سیستم ریاستی، این قوه مجریه و شخص رئیس‌جمهوری است که در راس امور است.»بی‌بی‌سی فارسی، ۱۴ مارس ۲۰۱۲، احمدی‌نژاد در پایان خط ؟
اما از جنبه سیاسی «شاید مهم‌ترین نکته که با حضور آقای احمدی‌نژاد و عملکردش خود را تا حد زیادی برجسته ساخت این سؤال بود که آیا آقای احمدی‌نژاد در واقع از موضع یک بازنده و یک سیاستمدار به انتهای خط رسیده برخورد نکرد؟ جواب این پرسش تا حد زیادی مثبت است.
آقای احمدی‌نژاد به دلایل مختلف به سمت تبدیل شدن به یک رئیس جمهور شکست خورده حرکت کرده و بخشی از این حرکت، اجباری بوده‌است چون سطح فشارها بر اطرافیان وی و پرونده‌های مختلف به‌طور بالقوه می‌توانند از ادامه کار یک رئیس جمهوری جلوگیری کنند.»همان
در مجموع، می‌توان چنین گفت که رفتار و مواضع وی در نشست مجلس از یک سو می‌تواند چنین تعبیر شود که آقای احمدی‌نژاد نشان داد که به انتهای خط عمر سیاسی مؤثر خود رسیده و با عملکرد خود نشان داد که این مسئله را پذیرفته‌است. در غیر اینصورت، وی قاعدتاً باید تلاش می‌کرد تا مجلس را قانع و رفتاری دیگر در پیش گیرد. اما بعید است که مجلس ایران در موقعیتی باشد که بخواهد سطح کار را از این هم فراتر ببرد و کار را به استیضاح رئیس‌جمهوری برساند چرا که این اقدام بی تأثیر روی وجهه و نام آیت الله خامنه‌ای نخواهد بود.
روری هارپر متولد ۱۹۵۰ (۷۲ ساله) نویسنده داستانهای علمی آمریکایی و فعال جامعه ای است که در کالج ایستگاه تگزاس زندگی می‌کند.
وی در باومونت، تگزاس به دنیا آمد و در دانشگاه هیوستون مشغول به تحصیل شد، اما فارغ‌التحصیل نشد. وی یکی از بنیانگذاران مرکز بحران مواد مخدر در ورودی هوستون بود، جایی که وی با دیوید اف دونکن پیشگام در زمینه کاهش آسیب کار کرد.
وی در بسیاری از مجلات علمی تخیلی، داستان‌های علمی تخیلی و داستان‌های کوتاه ترسناک منتشر کرده‌است که برخی از آنها با عنوان گلچین شناخته شده‌است. یکی از رمانهای او با نام "Petrogypsies" توسط بین بوکس در سال ۱۹۸۹ منتشر شد و از آن زمان به یک رمان مکتبی در مناطق نفتی تگزاس و در اطراف آن "بدل" شده‌است. دارک استار در دسامبر ۲۰۰۹ یک نسخه جدید شومیز تجاری منتشر شده از "Petrogypsies را منتشر" کرد و قصد دارد این سری را با دو جلد دیگر در سال ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ ادامه دهد.
پروژه ونونا یک همکاری بلند مدت محرمانه بین سازمان‌های جاسوسی ایالات متحده آمریکا و بریتانیا برای تحلیل پیام‌های محرمانه اتحاد جماهیر شوروی در طول جنگ جهانی دوم بود. برای این پروژه حداقل ۱۳ لغت کلیدی وجود داشت که توسط آمریکا و بریتانیا استفاده می‌شد، که ونونا آخرین آنها بود. این لغات کلیدی دارای هیچ معنایی نبودند. از این پروژه تا سال ۱۹۹۵ توسط هیچ یک از دولت‌ها اطلاعاتی افشا نشد.
متاسفم نام چهارمین آلبوم غیر رسمی محسن چاوشی است که با ترانه‌های حسین صفا، امیر ارجینی، محسن چاوشی، ترانه مکرم و یاحا کاشانی، مدیریت تولید فربد معدنی و تنظیم‌های شهاب اکبری ساخته شد. آهنگسازی کلیه قطعات با محسن چاوشی بوده است.
این آلبوم با استقبال بسیار خوبی از جانب مردم و طرفداران مواجه شد و جهش خوبی در مسیر موسیقی محسن چاوشی بود و شاهد تنظیم و میکس و مسترهای بسیار قوی‌تر و بهتر شدیم.
سازمان بین‌المللی انواع مختلفی دارد. سازمان بین‌المللی می‌تواند بر اساس منطقهٔ جغرافیایی اعضا یا بر اساس موضوع تخصصی یا بر اساس نوع اعضا تقسیم‌بندی شود. سازمان‌های بین‌المللی یا دولتی یا غیردولتی هستند. سازمان‌هایی که دولت‌ها یا یکی از وزارتخانه‌ها و نهادهای دولتی عضو آن هستند را سازمان بین‌المللی بین دولتی می‌گویند. معروفترین سازمان بین‌المللی بین دولتی سازمان ملل متحد (سازمان ملت‌های متحد) است.
سازمان‌های وابسته به مجمع عمومی
سازمان بین‌المللی مهاجرت= IOM
برنامه اندازه‌شناسی آسیا اقیانوسیه
نفرین به معنی دعای بد یا آرزو کردن وقوع حوادث ناگوار برای یک شخص یا چیز است.نفرین نام‌هایش چندین بار در افسانه گفته شده و در فیلم ها ‌انیمیشن‌ها و انیمه٬ها و سریال‌های متعددی آمده است.لغت‌نامه دهخدا
برخلاف دعا درخواست عذاب و ناراحتی برای کسی به صورت نفرین مطرح میگردد در قرآن کریم مواردی از نفرین وجود دارد که در زیر به بخشی از آنها اشاره می‌گردد:
۱-ویل للذین کفروا۳۷مریم
۲-ویل لکل همزه لمزه ۱همزه
۳-ویل لکل افاک اثیم۷جاثیه
۴-ویل للمصلین ۱مطففینفرهنگ موضوعی قرآن ص199
نفرین نخستین آلبوم غیررسمی محسن چاوشی بود که در دی ۱۳۸۲ بدون مجوز رسمی از جانب وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی روانه بازار شد و موفقیت قابل توجهی برای چاوشی به ارمغان آورد. آهنگ‌سازی و تنظیم تمام ۸ آهنگ این آلبوم را خود محسن چاوشی انجام داده‌است و ترانه سرایان حمید مصدق، حسین صفا، ستاره کاظمی، مژگان عباسی، مریم حیدرزاده، محسن چاوشی میباشند.
آلبوم خودکشی ممنوع نام دومین آلبوم غیر رسمی با صدای محسن چاوشی است که در تابستان سال ۱۳۸۴ روانه بازار موسیقی ایران شد.
"آهای خبر نداری" از قطعات در دست ساخت برای آلبوم اول محسن یگانه بود که نسخه ماکت آن همراه با قطعات آلبوم "خودکشی ممنوع" لو رفت و منتشر شد، این آهنگ بعد از آن در آلبوم محسن یگانه نیز قرار گرفت.
آهنگ ساز: محسن چاوشی
تنظیم و اجرای موسیقی: محسن چاوشی (تنظیم نهایی نشده است).
ترانه سرایان: امیر ارجینی، حسین صفا، محسن یگانه، ترانه مکرم و محسن چاوشی.
همخوانان: حامد هاکان و محسن یگانه.
پرچم سفید می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
قهوه عربیکا گونه‌ای از گیاه قهوه است که در اصل در کوه‌های یمن در شبه‌جزیره عربستان رشد می‌کند. این گونه از قهوه در ارتفاعات جنوب‌غربی اتیوپی و جنوب‌شرقی سودان هم رشد می‌کند. هم‌چنین با نام‌های «قهوه کوهی» و «درختچه قهوه عربستان» هم شناخته می‌شود. این نوع از قهوه خالص‌ترین قهوه موجود در دنیاست.
گفته می‌شود قهوه عربیکا اولین گونه از گیاه قهوه است که در جنوب غربی عربستان بیش از ۱۰۰۰ سال پیش، کاشته می‌شده‌است.http://en.wikipedia.org/wiki/Coffea_arabica
درحال حاضر بیش از ۸۰ درصد عربیکا دنیا در برزیل کشت می‌شود و به تمام دنیا صادر می‌شود.
به دلیل رشد گیاه قهوه عربیکا در ارتفاعات، ابتدا قهوه در ارتفاعات اتیوپی، جایی که در طول سال نسبت به بقیه نقاط نوسان دمای کمتری داشت، کشت می‌شد. درخت قهوه عربیکا در ارتفاع حدود هزار تا دو هزار متر از سطح دریا قابلیت کشت دارد که اینگونه نسبت به شرایط آب و هوایی بسیار حساس بوده و در مقابل آفات نیز آسیب پذیر است.بیش از ۷۵ نوع قهوه‌ی شناخته شده در جهان وجود دارد. تقریبا ۷۰ درصد از تولید قهوه در جهان از گونه قهوه عربیکا است که به اختصار “عربیکا” نامیده می شود. قهوه عربیکا اولین گونه کشت شده از درخت قهوه است که هنوز هم بیشترین سطح کشت را در سراسر جهان به خود اختصاص داده و بین مردم نیز دارای طرفداران زیادی است. این گونه به طور چشمگیری نسبت به سایر قهوه های تجاری، کافیا کایفورا یا روبوستا دارای برتری است. اگرچه این قهوه خاص و بومی اتیوپی بود ولی در حال حاضر یافتن این بوته در اتیوپی یک اتفاق نادر است. نکته جالب در مورد قهوه عربیکا آن است که این قهوه تنها گیاهی از این خانواده است که دارای ۴۴ کروموزوم (chromosomes) می‌باشد.
وبگاه حراجی
گیاه قهوه (با نام علمی:Coffea) سرده‌ای است از گیاهان گلدار از خانواده روناسیان که در نواحی گرمسیری رشد می‌کند.
وبگاه به کافی
شان کریستوفر استونSean Stone and Islam: what is it about religion and Hollywood?, "گاردین"Sean Stone: Ahmadinejad is 'really misunderstood', "اورشلیم پست", 02/22/2012Oliver Stone's Son Wants To Help US With Islam, "اسکای نیوز", February 20, 2012Sean Stone, Oliver Stone's Son, Converts To Islam During Iran Visit , "Huffington Post", 02/14/12Sean Stone converts to Islam in Iran http://www.nypost.com/p/pagesix/wood_snubs_muslim_stone_AxID3XZz34PKvRRtbWOQMK, "فاکس نیوز", February 20, 2012[After converting to Islam, Sean Stone says Hollywood is “reluctant to work with me”]
نیویورک پست یا شان علی استون (زاده: ۲۹ دسامبر ۱۹۸۴، نیویورک سیتی) بازیگر، کارگردان و تهیه‌کننده آمریکایی است. وی فرزند الیور استون کارگردان آمریکایی برنده اسکار است.
پس از پذیرش دین اسلام و مذهب شیعه در بهمن ۱۳۹۰ در کشور ایران، نام او در بسیاری از خبرگزاریهای دنیا مطرح شد.
وی در بهمن ۱۳۹۰ در حاشیه برگزاری جشنواره فیلم فجر در دومین «همایش هالیوودیسم و سینما» شرکت کرد. در این جشنواره از پدر وی الیور استون بخاطر فیلم‌هایی که پیرامون جنگ ویتنام ساخته بود نیز تجلیل گردید.
دوست ایرانی وی بهرام حیدری (کارگردان ایرانی الاصل هالیوودی) وی را تا ورود به تشیع همراهی و مقدمات حضورش را در ایران و اصفهان نیز فراهم کرد.بهرام حیدری برای علی استون مثل قدیری ابیانه برای ادواردوآنیلی سایت شخصی محمدحسن قدیری ابیانه استون که جهت شرکت در کنفرانسی به ایران سفر کرده بود در روز ۲۵ بهمن ۱۳۹۰ در دفتر محمد ناصری در اصفهان شهادتین خوانده و مسلمان شد. وی گفت: «... من شجاعت و معرفت رسول خدا را می‌فهمم و به همین دلیل نیز مسلمان شدم.»
وی با اشاره به اینکه مذاهب دیگر هم مانند اسلام یک خدا را می‌پرستند، تأکید کرد:
وی نام «علی» را پس از ورود به اسلام برگزید.
خبر مسلمان شدن او از سوی بسیاری از رسانه‌های بین‌المللی از جمله خبرگزاری رویترز، خبرگزاری فرانسه، یاهو! نیوز، هالیوود ریپورتر و… پوشش داده شد.
وی پس از بارگشت به آمریکا از سفر ایران، به برنامه The O'Reilly Factor در تلویزیون فاکس نیوز دعوت شد. وی در این برنامه گفت که از مواضع رئیس جمهور ایران پیرامون هولوکاست سوءبرداشت شده‌است. وی همچنین گفت که با برنامه هسته‌ای ایران موافق است.
استون مصاحبه‌ای با سی ان ان انجام داد که در آن از عبارت «پذیرش محمد» به جای «تغییر مذهب» سخن گفته بود. او در این مصاحبه گفته بود:
به دنبال این مصاحبه برخی منابع این مسئله را به عنوان تکذیب مسلمان شدن او عنوان نمودند.
از جمله برنامه صرفاً جهت اطلاع که از بخش خبری ۲۰:۳۰ شبکه دوم صدای و سیمای ایران پخش می‌شود در تاریخ ۱۸ اسفند ۱۳۹۰ مسلمان شدن شان استون را تکذیب کرد.مسلمان نشده! تابناکمسلمان نشده! مشرق نیوزکنایه‌های تلویزیون: شان استون مسلمان نشده!/ ۳هزارمیلیاردی‌ها تعطیلات عید می‌روند؟! آفتاب نیوزکنایه‌های پنحشنبه تلویزیون:شان‌استون مسلمان نشده!/۳هزارمیلیاردی‌ها تعطیلات عید می‌روند؟!/شغل جدید سعید مرتضوی خبر آنلاین
این در حالی بیان می‌شد که وی پیش تر نیز در مصاحبه با شبکه خبری فاکس از همین عبارت استفاده نموده بود و از پذیرش اسلام و یکی بودن خدای مسلمانان با خدای مسیحیان و یهودیان سخن رانده بود:
بنا به گفته رسانه‌های داخل ایران، اندکی پس از این برخی وبگاه‌های خبری از نامه‌ای خبر دادند که در آن استون خطاب به برنامه صرفاً جهت اطلاع این ادّعای برنامه را نادرست خوانده بود و بر مسلمان بودن خود و انتخاب نام اسلامی «علی» تأکید کرده بود:نامه علی استون خطاب به رسانه‌های ایران و صرفاً جهت اطلاع - سایت خبری تحلیلی ایران دیپلماتیکنامه علی استون به صرفاً جهت اطلاع - مشرق نیوز | خبر فارسینامه علی استون به صرفاً جهت اطلاع - مشرق نیوز | mashreghnews.ir
وی پس از سفر به ایران که به دعوت کمپانی «ریل نایتز» صورت گرفت و مذاکره با علی شاه حاتمی کارگردان ایران بازی در یک فیلم ایرانی به نام متهم که در کانادا و ایران ساخته می‌شود را پذیرفت. او در این فیلم نقش یک جوان ایرانی و مسلمان را بازی می‌کند که برای تحصیل به کانادا می‌رود، اما پس از خودکشی یک سرمایه دار توسط یک پلیس نژادپرست به قتل وی متهم می‌گردد. فیلم به موضوع مشکلات مسلمانان و ایرانیان مهاجر می‌پردازد. سیدجلال چاوشیان تهیه کنندگی این فیلم را بر عهده دارد و شرکت «ریل نایتز» تهیه و پخش بین‌المللی این فیلم را بر عهده دارد. فیلمنامه توسط بهرام حیدری نوشته و توسط اسکات فرانک (فیلمنامه‌نویس آمریکایی و دستیار استیون اسپیلبرگ)، جف براون و علی شاه حاتمی بازنویسی شده‌است.
وی اعلام کرد که در حال ساخت ۵ فیلم مستند با موضوعاتی پیرامون عاشورا، مولانا، جن و حمله آمریکا به هواپیمای مسافربری ایران در سال ۱۳۶۷ است. این فیلم «ندامت» نام دارد. وی گفت که:
قطعنامه ۲۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۲ آوریل ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ قیمومت از مناطق استراتژیک است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۴ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
پیرو این قطعنامه شورای امنیت در ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۷ قیمومت جامعه ملل رسما توسط سازمان ملل متحد لغو شد و بر پایه بندهای توافق امانی ملل، ایالات متحده آمریکا را مسئول مدیریت بر آبخوست‌های قیمومت اقیانوس آرام جنوبی دانست و آنرا قلمرو تراست جزایر اقیانوس آرام نامید.
قطعنامه ۲۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۹ آوریل ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ رخدادهای تنگه کورفو است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۷ام با ۸ رای موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۴ آوریل ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ اشغال یونان توسط بریتانیا است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۱ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۰ آوریل ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید در سازمان ملل متحد است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۲ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۲ مه ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید در سازمان ملل متحد است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۷ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۴ ژوئن ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ قوانین موقت آئین دادرسی شورای امنیت است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۸ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۱ اوت ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۱۷۳ام موافق، مخالف و ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۶ اوت ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ اشغال یونان توسط بریتانیا است. این قطعنامه طی نشست ۱۷۷ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۲ اوت ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید در سازمان ملل متحد است. این قطعنامه طی نشست ۱۹۰ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۳۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۲ مه ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۱۹۴ام با ۷ موافق، ۰ مخالف و ۴ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۳۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۵ اوت ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۱۹۴ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۳۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۶ اوت ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۱۹۵ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۳۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۷ اوت ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ روش کار شورا است. این قطعنامه طی نشست ۱۹۷ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۳۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ اشغال یونان توسط بریتانیا است. این قطعنامه طی نشست ۲۰۲ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۳۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۳ اکتبر ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۲۰۷ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۳۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۷ ژانویه ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۲۲۹ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۳۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۱ نوامبر ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۲۱۹ام با ۷ موافق، ۱ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۳۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۷ ژانویه ۱۹۴۸ تصویب شد، دربارهٔ مسئله هند و پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۲۲۹ام با ۹ رای موافق، بدون رای مخالف و ۲ رای ممتنع تصویب شد. شورای امنیت از دولت‌های هند و پاکستان خواست که از هرگونه تشدید اوضاع در کشمیر خودداری کنند و از هر وسیله‌ای برای بهبود آن استفاده کنند.
قطعنامه ۳۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۰ ژانویه ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۲۳۰ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۴۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۸ فوریه ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۲۵۹ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۴۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۸ فوریه ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۲۵۹ام با ۷ موافق، ۰ مخالف و ۴ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۴۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۵ مارس ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۲۶۳ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۴۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۱ آوریل ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۲۷۷ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۴۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۱ آوریل ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۲۷۷ام با ۹ موافق، بدون مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۴۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۰ آوریل ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید در سازمان ملل: میانمار است. این قطعنامه طی نشست ۲۷۹ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۴۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۷ آوریل ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۲۷۹ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۴۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۱ آوریل ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۲۸۶ام موافق، مخالف و ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۴۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۳ آوریل ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۲۸۷ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۴۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۲ مه ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۳۰۲ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۵۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۹ مه ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۳۱۰ام موافق، مخالف و ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۵۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۳ ژوئن ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۳۱۲ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۵۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۲ ژوئن ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ انرژی اتمی: کنترل بین‌المللی است. این قطعنامه طی نشست ۳۲۵‌ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۵۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۷ جولای ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۳۳۱ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۵۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۵ جولای ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۳۳۸ام با ۷ موافق، ۱ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۵۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۹ ژوئیه ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۳۴۲ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۵۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۹ اوت ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۳۵۴ام موافق، مخالف و ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۵۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۸ سپتامبر ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۳۵۸ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۵۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۸ سپتامبر ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ دیوان بین‌المللی دادگستری است. این قطعنامه طی نشست ۳۶۰ام موافق، مخالف و ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۵۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۹ اکتبر ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۳۶۷ام موافق، مخالف و ممتنع تصویب شد.
قطعنامهٔ ۶۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۹ اکتبر ۱۹۴۸ تصویب شد. در این قطعنامه تصمیم گرفته‌شد تا کمیته‌ای متشکل از بریتانیا، جمهوری چین، فرانسه، بلژیک و جمهوری سوسیالیست اوکراین نسبت به اصلاحات و تجدیدنظر در پیش‌نویس قطعنامهٔ دوم که در سند S / 1059 / Rev.2 ایجاد گردد و پیش‌نویس قطعنامه مجدد به شورا ارایه شود.
قطعنامه بدون رأی تصویب شد.
قطعنامه ۶۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۴ نوامبر ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۳۷۷ام با ۹ موافق، ۱ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۶۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۶ نوامبر ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۳۸۱ام موافق، مخالف و ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۶۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۴ دسامبر ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۳۹۲ام با ۷ موافق، ۰ مخالف و ۴ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۶۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۸ دسامبر ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۳۹۵ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۶۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۸ دسامبر ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۳۹۵ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۶۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۹ دسامبر ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۳۹۶ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۶۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۸ ژانویه ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۴۰۶ام موافق، مخالف و ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۶۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۰ فوریه ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ تسلیحات: تنظیم و کاهش است. این قطعنامه طی نشست ۴۰۸ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۶۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۴ مارس ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: اسرائیل است. این قطعنامه طی نشست ۴۱۴ام با ۹ موافق، ۱ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۷۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۷ مارس ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ قیمومت از مناطق استراتژیک است. این قطعنامه طی نشست ۴۱۵ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۷۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۱ اوت ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۴۳۷ام موافق، مخالف و ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۷۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۷ ژوئیه ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ دیوان بین‌المللی دادگستری است. این قطعنامه طی نشست ۴۳۲ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۷۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۱ اوت ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۴۳۷ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۷۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ انرژی اتمی: کنترل بین‌المللی است. این قطعنامه طی نشست ۴۴۷ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۷۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ هزینه‌های سفر و کمک‌هزینهٔ معاش برای نمایندگان جایگزین در برخی از کمیسیون‌های شورای امنیت است. این قطعنامه طی نشست ۴۴۸ام با ۷ موافق، ۱ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۷۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۵ اکتبر ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ هزینه‌های آیندهٔ ناظران نظامی سازمان ملل متحد در اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۴۴۹ام با ۹ موافق، ۱ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۷۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۱ اکتبر ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ تسلیحات: تنظیم و کاهش است. این قطعنامه طی نشست ۴۵۰ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۷۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۱ اکتبر ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ تسلیحات: تنظیم و کاهش است. این قطعنامه طی نشست ۴۵۲ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۷۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۷ ژانویه ۱۹۵۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ تسلیحات: تنظیم و کاهش است. این قطعنامه طی نشست ۴۶۲ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۸۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۴ مارس ۱۹۵۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۴۷۰ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۸۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۴ مارس ۱۹۵۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ روش کار شورا است. این قطعنامه طی نشست ۴۷۲ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۸۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ شکایت تجاوز به جمهوری کره است. این قطعنامه طی نشست ۴۷۳ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۸۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۷ ژوئن ۱۹۵۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ شکایت تجاوز به جمهوری کره است. این قطعنامه طی نشست ۴۷۴ام با ۷ موافق، ۱ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۸۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۷ جولای ۱۹۵۰ تصویب شد ، سندی بین‌المللی دربارهٔ شکایت جمهوری کره (کره جنوبی) از دیکتاتوری جمهوری دموکراتیک خلق کره (کره شمالی) به دلیل تجاوز به مرزهای این کشور بود. در این قطعنامه این تجاوز مخل امنیت بین‌الملل دانسته شده و مقرر شد که کشورهای عضو سازمان ملل تحت فرمان آمریکا نیروهای حافظ صلح به کره ارسال کنند. همچنین از آمریکا خواسته شد که این حرکت نظامی در زیر پرچم سازمان ملل متحد انجام شود و در انتها آمریکا ملزم به ارائه گزارش کامل در این مورد به سازمان ملل متحد شد.
این قطعنامه طی نشست ۴۷۶ام با ۷ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
کشورهای بریتانیا، جمهوری چین (تایوان)، کوبا، اکوادور، فرانسه، نروژ، ایالات متحده آمریکا این قطعنامه را تایید کردند و سه کشور پادشاهی مصر و جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی و هند رای ممتنع دادند. نماینده شوروی در این جلسه غایب بود و علت غیبتش اعتراض به حق وتو تایوان به جای جمهوری خلق چین بود.
قطعنامه ۸۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۰ جولای ۱۹۵۰ (۸ مرداد۱۳۲۹) تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ شکایت تجاوز به جمهوری کره است. این قطعنامه طی نشست ۴۷۹ ام با ۹ رای موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۸۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۱۹۵۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۵۰۳ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۸۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۹ سپتامبر ۱۹۵۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ دعوت از نمایندگان جمهوری خلق چین و تایوان در مورد حمله مسلحانه تایوان است. این قطعنامه طی نشست ۵۰۶ام با ۷ موافق، ۳ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۸۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۸ نوامبر ۱۹۵۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ شکایت تجاوز به جمهوری کره است. این قطعنامه طی نشست ۵۲۰ام با ۸ موافق، ۲ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۸۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۷ نوامبر ۱۹۵۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۵۲۴ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.