moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
انتقاد به ولف با اعتراف او به همکاری کوتاه مدت با نیروهای امنیتی اوج و خشونت بیشتری گرفت؛ گرچه این نویسنده که ۲۰ سال تحت نظر بود و فعالیت‌هایش کنترل می‌شد، همواره با قاطعیت از حقوق هنرمندان معترض دفاع می‌کرد. او که در آلمان شرقی به اتهام «درون‌گرایی» و «فردگرایی» و انتقاد از استبداد استالینی سرزنش می‌شد در دوران فروپاشی بلوک شرق، به جرم دفاع از استقلال آلمان شرقی و نقد جامعهٔ سرمایه‌داری فشارهای زیادی را تحمل کرد. پس از رو شدن اسناد آلمان شرقی مشخص شد همکاری غیر رسمی او با نیروهای امنیتی به نوشتن چند گزارش محدود بوده و در آن‌ها چیزی علیه دیگران وجود ندارد.
کریستا ولف پس از انتشار «نول‌های روسی» در سال ۱۹۶۱، که توجه چندانی برنینگیخت اولین رمان خود «آسمان قسمت شده» را منتشر کرد که در هر دو آلمان با استقبال فراوان روبرو شد. در این کتاب کشیدن دیوار بین دو برلین، پس زمینهٔ ماجرایی عاشقانه و عاطفی است.
کریستا ولف در سال ۱۹۹۰ کتاب «چه می‌ماند» را منتشر کرد که در دههٔ هفتاد نوشته شده و در آن به موضوع تحت نظر بودنش اشاره دارد. منتقدانی که از مخالفت او با وحدت دو آلمان خشمگین بودند انتشار این کتاب را به مظلوم نمایی تعبیر کردند. نویسنده در جایی از این کتاب می‌نویسد «فکر کردم روزی خواهم توانست سبک بال و آزاد سخن بگویم. هنوز خلی زود است، اما همیشه خیلی زود نیست. آیا نباید خیلی ساده پشت این میز بنشینم، زیر نور این چراغ، کاغذ را جلویم بگذارم، قلم را در دست بگیرم و شروع کنم.»
کریستا ولف که سختی‌ها و مریضی‌های جسمی فراوانی را پس از انتقادهای بی‌رحمانه تحمل کرد از اوایل دههٔ نود از صحنهٔ فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی کنار رفت اما نوشتن را با موفقیت ادامه می‌دهد.
ولف در برخی از داستان‌های خود چون «کاساندرا» و «مده‌آ» شخصیت‌ها، افسانه‌ها و اسطوره‌های باستانی را دستمایهٔ آثارش کرده‌است. سرنوشت زنانی که در جامعهٔ مردسالار و جنگ‌افروز به حاشیه رانده می‌شوند یکی دیگر از درونمایه‌های اصلی نوشته‌های این نویسنده‌است که هجدهم مارس ۲۰۰۹ هشتاد ساله شد. کریستا ولف گرچه در غرب شهرت زیادی دارد، در ایران نامی آشنا نیست و ظاهراً، جز یک اثر، کتابی از او به فارسی منتشر نشده‌است.
گونتر گراس برنده جایزه نوبل سال ۱۹۹۹ در مورد آشنایی خود با ولف و ارتباط تنگاتنگ میان نویسندگان دو آلمان می‌گوید: «این آشنایی با «آسمان قسمت شده» شروع شد. پیشتر هم در ارتباط با آثار اووه یانسون [نویسنده دیگر آلمان شرقی] ادبیاتی در ارتباط با یکدیگر شکل گرفته بود. کریستا ولف را به هیچ وجه نمی‌توان در مجموعهٔ ادبیات آلمانی زبان نادیده گرفت. او همچنان به این مجموعه تعلق دارد و همین اهمیت او را نشان می‌دهد؛ و من اینجا منظورم فقط آثاری که او در دوران آلمان شرقی سابق نوشت نیست، بلکه همین که او پس از یکی شدن دو آلمان و به رغم زخم‌هایی که بر او زدند به نوشتن ادامه داد، جایگاه او را به عنوان یک نویسنده‌ای بزرگ تثبیت می‌کند.»
هیئت داوران «جایزهٔ کتاب آلمان» در سال ۲۰۰۲ بر این قضاوت گراس صحه می‌گذارد و نخستین جایزهٔ خود را برای تقدیر از فعالیت‌های ادبی ولف، و از جمله به این دلیل که «با شهامت در بحث‌های مهم وحدت دو آلمان دخالت کرد» به او اهدا می‌کند.
گراس در سال ۱۹۹۹ به مناسبت هفتاد سالگی کریستا ولف گفت: «او یکی از نویسندگان مهم، و نه تنها مهم که یکی از وزنه‌های ادبیات پس از جنگ است. تمام موضوع‌هایی که ما را، به ویژه نسل مرا، به خود مشغول می‌کنند ریشه در همین سالها دارند. ما، به‌خصوص ما هفتاد ساله‌های امروز، وظیفه داریم نسل‌های جوانتر را، که البته گناه جنگ را بر گردن ندارد اما حاضر است مسئولیت بپذیرد، آگاه کنیم. آگاهی‌هایمان را با آنها در میان بگذاریم. ما باید نه به شکل تحمیلی و معلم وار، که در قالب آثار ادبی، تأثیر گذشته را در زمان حال برای آنها آشکار کنیم.»
ولف در اغلب آثارش به جای ارائهٔ پاسخ‌های آماده در مورد مسائل انسانی و اجتماعی تلاش دارد خواننده را به فکر وادارد. آثار او از این منظر با آنچه ادبیات رسمی کشورهای سوسیالیستی به شمار می‌رفت تفاوت اساسی دارد. ولف برخلاف سنت رایح در ادبیات رئالیسم سوسیالیستی، و به جای ساختن شخصیت‌هایی که قرار است نمونه و سرمشق خوانندگان باشند به کندوکاو در زندگی شخصی انسان‌ها می‌پردازد. نگاه صلح طلبانه، و توجه به مسائل و معضلات زنان از درونمایه‌های اصلی آثار ولف است.
کریستا ولف، نویسندهٔ صاحب‌نام آلمانی، در سن ۸۲ سالگی در برلین چشم از جهان فروبست. او را مشهورترین نویسندهٔ زن آلمانی قرن بیستم، و در کنار گونتر گراس از مهم‌ترین چهره‌های ادبیات پس از جنگ دوم می‌خوانند.
کریستا ولف، نویسندهٔ مشهور آلمانی، در پی بیماری‌ای طولانی پیش از ظهر پنجشنبه (اول دسامبر/ ۱۰ آذر) در سن ۸۲ سالگی در برلین درگذشت. این خبر را انتشارات «زورکامپ» اعلام کرد.
این نویسنده که در سال ۱۹۲۹ در لهستان متولد شد پس از جنگ جهانی دوم در آلمان شرقی (سابق) ماند و از مخالفان وحدت دو آلمان بود. ولف که به این دلیل از سوی منتقدان به شدت مورد حمله قرار گرفت، محبوبیت خود در میان خوانندگان را هرگز از دست نداد.
کریستا ولف یکی از مشهورترین نویسندگان آلمانی پس از جنگ دوم جهانی است و آثارش بیش از هر زن آلمانی‌زبانی به زبان‌های دیگر ترجمه شده‌است. تجربهٔ جنگ و جنایت‌های نازی‌ها او را مانند بسیاری از هم نسلانش به آرمان‌های جامعهٔ سوسیالیستی شدیداً دلبسته و امیدوار کرد. ولف از سر همین علاقه آلمان شرقی را ترک نکرد و تا فروریختن دیوار برلین در جستجوی راه‌هایی برای بهبود وضعیت کشور با حفظ حکومت سوسیالیستی بود.
علیه وحدت دو آلمان
کریستا ولف در جوانی به حزب متحد سوسیالیست آلمان پیوست و از سال ۱۹۶۳ نامزد عضویت در کمیته مرکزی بود. او ۱۹۶۷ پس از یک سخنرانی صریح در نشست این کمیته که در آن از سیاست‌های فرهنگی حزب به شدت انتقاد کرد، با محدودیت‌های فراوانی روبرو شد و زیر نظر نیروهای امنیتی قرار داشت.
به رغم این، کریستا ولف آلمان سوسیالیستی را به غرب ترجیح می‌داد و با وحدت دو آلمان مخالف بود. او در سال ۱۹۸۹، گرچه از عضویت در حزب کناره گرفت، همراه با برخی دیگر از نویسندگان آلمان شرقی مانند اشتفان‌هایم فعالیت وسیعی را علیه وحدت دو آلمان و در دفاع از استقلال آلمان شرقی به راه انداخت. همین موضع‌گیری‌ها باعث شد منتقدان و روزنامه‌نگاران غرب به او لقب «نویسندهٔ دولتی» بدهند و به شدت بر او بتازند.
انتقاد به ولف با اعتراف او به همکاری کوتاه‌مدت با نیروهای امنیتی اوج و خشونت بیشتری گرفت؛ گرچه این نویسنده که ۲۰ سال تحت نظر بود و فعالیت‌هایش کنترل می‌شد، همواره با قاطعیت از حقوق هنرمندان معترض دفاع می‌کرد.
او که در آلمان شرقی به اتهام «درون‌گرایی» و «فردگرایی» و انتقاد از استبداد استالینی سرزنش می‌شد، در دوران فروپاشی بلوک شرق به جرم دفاع از استقلال آلمان شرقی و نقد جامعهٔ سرمایه‌داری، فشارهای زیادی را تحمل کرد. پس از رو شدن اسناد آلمان شرقی مشخص شد همکاری غیررسمی او با نیروهای امنیتی به نوشتن چند گزارش محدود بوده و در آن‌ها چیزی علیه دیگران وجود ندارد.
موفقیت اولین رمان
کریستا ولف پس از انتشار «نول‌های روسی» در سال ۱۹۶۱ که توجه چندانی برنینگیخت اولین رمان خود، «آسمان قسمت شده» را منتشر کرد که در هر دو آلمان با استقبال فراوان روبرو شد. در این کتاب تقسیم برلین با دیوار به دو بخش، پس زمینهٔ ماجرایی عاشقانه و عاطفی است.
گونتر گراس، برنده جایزه نوبل سال ۱۹۹۹، در مورد آشنایی خود با ولف و ارتباط تنگاتنگ میان نویسندگان دو آلمان می‌گوید: «این آشنایی با «آسمان قسمت شده» شروع شد. پیشتر هم در ارتباط با آثار اووه یانسون [نویسنده دیگر آلمان شرقی] ادبیاتی در ارتباط با یکدیگر شکل گرفته بود. کریستا ولف را به هیچ وجه نمی‌توان در مجموعهٔ ادبیات آلمانی‌زبان نادیده گرفت. او همچنان به این مجموعه تعلق دارد و همین اهمیت او را نشان می‌دهد؛ و من اینجا منظورم فقط آثاری که او در دوران آلمان شرقی سابق نوشت نیست، بلکه همین که او پس از یکی شدن دو آلمان و به رغم زخم‌هایی که بر او زدند به نوشتن ادامه داد، جایگاه او را به عنوان یک نویسنده‌ای بزرگ تثبیت می‌کند».
هیئت داوران «جایزهٔ کتاب آلمان» در سال ۲۰۰۲ بر این قضاوت گراس صحه گذاشت و نخستین جایزهٔ خود را برای تقدیر از فعالیت‌های ادبی ولف، و از جمله به این دلیل که «با شهامت در بحث‌های مهم وحدت دو آلمان دخالت کرد» به او اهدا کرد.
ولف در اغلب آثارش به جای ارائهٔ پاسخ‌های آماده در مورد مسائل انسانی و اجتماعی، تلاش دارد خواننده را به فکر وادارد. آثار او از این منظر با آنچه ادبیات رسمی کشورهای سوسیالیستی به شمار می‌رفت، تفاوت اساسی دارند. ولف برخلاف سنت رایج در ادبیات رئالیسم سوسیالیستی، و به جای ساختن شخصیت‌هایی که قرار است نمونه و سرمشق خوانندگان باشند، به کندوکاو در زندگی شخصی انسان‌ها می‌پردازد. نگاه صلح‌طلبانه و توجه به مسائل و معضلات زنان، از درونمایه‌های اصلی آثار ولف است.
گراس در سال ۱۹۹۹ به مناسبت هفتاد سالگی کریستا ولف گفته بود: «او یکی از نویسندگان مهم، و نه تنها مهم که یکی از وزنه‌های ادبیات پس از جنگ است. تمام موضوع‌هایی که ما را، به ویژه نسل مرا، به خود مشغول می‌کنند ریشه در همین سالها دارند. ما، به‌خصوص ما هفتاد ساله‌های امروز، وظیفه داریم نسل‌های جوان‌تر که البته گناه جنگ را بر گردن ندارند اما حاضرند مسئولیت بپذیرند، را آگاه کنیم. آگاهی‌هایمان را با آنها در میان بگذاریم. ما باید نه به شکل تحمیلی و معلم‌وار که در قالب آثار ادبی تأثیر گذشته را در زمان حال برای آنها آشکار کنیم».
کریستا ولف در سال ۱۹۹۰ کتاب «چه می‌ماند» را منتشر کرد که در دههٔ ۱۹۷۰ نوشته شده و در آن به موضوع تحت نظر بودنش اشاره شده‌است. منتقدانی که از مخالفت او با وحدت دو آلمان خشمگین بودند انتشار این کتاب را به مظلوم‌نمایی تعبیر کردند. ولف در جایی از این کتاب می‌نویسد «فکر کردم روزی خواهم توانست سبک‌بال و آزاد سخن بگویم. هنوز خلی زود است اما همیشه خیلی زود نیست. آیا نباید خیلی ساده پشت این میز بنشینم، زیر نور این چراغ، کاغذ را جلویم بگذارم، قلم را در دست بگیرم و شروع کنم».
کریستا ولف که سختی‌ها و مریضی‌های جسمی فراوانی را پس از انتقادهای بی‌رحمانه تحمل کرد، از اوایل دههٔ ۱۹۹۰ از صحنهٔ فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی کنار رفت.
ولف در برخی از داستان‌های خود چون «کاساندرا» و «مده‌آ» شخصیت‌ها، افسانه‌ها و اسطوره‌های باستانی را دستمایهٔ آثارش کرد. سرنوشت زنانی که در جامعهٔ مردسالار و جنگ‌افروز به حاشیه رانده می‌شوند، یکی دیگر از درونمایه‌های اصلی نوشته‌های این نویسنده است. کریستا ولف گرچه در غرب شهرت زیادی دارد، اما در ایران نامی آشنا نیست و ظاهراً جز یک اثر کتابی از او به فارسی منتشر نشده‌است.
این رمان در سال ۱۳۹۴ توسط نشر روزگار با ترجمه ابوذر آهنگر منتشر گردید.
این داستان بلندِ زیبا به سرگذشت دختر و پسر جوانی می‌پردازد که علی‌رغم علاقهٔ بسیار به یکدیگر به علت احداث دیوار برلین و جدایی دو آلمان و نیز جدایی عقاید ایشان، از هم فاصله می‌گیرند.
پواز یا پویز (poise) واحد رایج برای گرانروی (ویسکوزیته) در دستگاه cgs است. در محاسبات، پواز را با مخفف P نشان می‌دهند. یک پواز معادل ۱dyn.s/cm۲ یا ۱g/cm.s واحد SI در گرانروی (یعنی پاسکال ثانیه) است یعنی ده بار بزرگتر از واحد پواز است.
یکای آنالوگ در SI پاسکال ثانیه (Pa·s) است:
پواز معمولاً با پیشوند «سانتی-» به کار می‌رود. هر سانتی پواز برابر با یک صدم پواز است.
kg/m.s (واحد SI)
Kg/m.s * 1000g/1Kg * 1m/100cm = 10 g/cm.s
گرانروی آب در دمای ۲۵ درجه سلسیوس و فشار یک اتمسفر برابر ۰٫۰۰۸۹۹ پواز (۰٫۸ سانتی پواز) است. این مقدار برای اتیلن گلیکول ۱۵ سانتی‌پواز، عسل ۲۰۰۰ سانتی پواز و یک پلیمر معروف به نام Bis-GMA دارای ویسکوزیته 1.000.000 پوآز می باشد
راینهارد یرگل نویسنده آلمانی و برنده مهم‌ترین جایزهٔ ادبی آلمان، جایزه گئورگ بوشنر ۲۰۱۰ است.
راینهارد یرگل در سال ۱۹۵۹ متولد شد. این نویسنده پس از آن که انتشارات دولتی «آلمان دموکراتیک» در سال ۱۹۸۵ از نشر اولین کتاب او به دلیل داشتن برداشت غیرمارکسیستی از رویدادهاً سرباز زد، سال‌ها تنهابرای دل خود نوشت و نگاشته‌هایش را در کشوی میز تحریرش پنهان کرد. این کتاب مادر پدر رمان عنوان داشت. عشق و نیاز به نوشتن در یرگل، با این حال چنان قوی بود که پس از چندی حتی از شغل پرمسئولیت و پردرآمد خود در رشتهٔ مهندسی برق دست شست و به عنوان نورپرداز در تئاتر مردمی آلمان مشغول به کار شد تا وقت کافی برای نوشتن بیابد. کتابمادر پدر رمان، نخستین اثر او بود که پس از فروپاشی دیوار برلین در سال ۱۹۸۹ درآلمان یک‌پارچه‌شده به چاپ رسید، ولی برای یرگل موفقیتی به ارمغان نیاورد.
یرگل در این کتاب به دورهٔ بازسازی آلمان شرقی پس از جنگ جهانی دوم می‌پردازد. گفتگوهای درونی، کابوس‌های بی‌انتها، هذیان‌های ناشی از یادآوری لحظات دهشتناک جنگ، خشونت، بمباران و روابط ناهنجار بین شخصیت‌های داستان، عناصر اصلی این رمان را می‌سازند. «من ـ راوی» این کتاب که مرتب در حال تغییر زاویهٔ دید خود است و نقل و نظراتش برای خواننده به دشواری قابل فهم و درک است، در آثار دیگر راینهارد یرگل نیز ظاهر می‌شود. این «من ـ راوی» در واقع خود نویسنده‌است که به تفسیر جهان پیرامون خود می‌نشیند و چون ناظری سخت‌گیر از ناهنجاری‌های پریشان‌کننده‌ی‌آن انتقاد می‌کند. پیچیدگی ابراز این انتقاد همه‌سویه، وجه مشخصهٔ کارهای راینهارد یرگل است.
یرگل در این سال‌ها، شش رمان پرحجم نوشت که هیچ‌یک از آن‌ها در آلمان شرقی اجازهٔ انتشار نیافت. دومین کتاب او با عنوان «خداحافظی با دشمنان» که در سال ۱۹۹۳ در انتشاراتی معتبر «هانزر» منتشر شد، جایزهٔ ادبی آلفرد دوبلین را از آن او ساخت. یرگل در این کتاب به دورهٔ پرتلاطم پس از جنگ جهانی دوم تا سال‌های دههٔ نود در آلمان دموکراتیک می‌پردازد. این رمان برخلاف عنوانش، از صلح و آشتی خبر نمی‌دهد. شخصیت اصلی داستان، از «خصمی» سخن می‌گوید که با ناپدیدشدنش، "شادی را هم از زندگی آنان دزدید: «وقتی شرَ از بین رفت، نوبت آن فرارسید که انسان‌ها یکدیگر را تکه‌پاره‌کنند.»
یرگل در این کتاب با زبان و سبک خاص خود، از نبود امنیت و ثبات، ترک عادت‌های نیک و مکان‌های آشنا که بی‌اطمینان و ناآرامی به‌همراه می‌آورد، شکوه می‌کند. او به‌ویژه از انسان‌هایی که در این درگیری‌ها جان و مال و عشق و حیثیت خود را از دست داده‌اند، یاد می‌کند تا «خاطرهٔ آنان را جاودان سازد.»
قهرمانان رمان «سرگذشت انسان‌های ناتمام» که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد، با شخصیت‌های کتاب «خداحافظی با دشمنان»، وجوه مشترک بسیاری دارند. کلاوس رایشرت، رئیس کلاوس رایشرت، رئیس «آکادمی زبان و شعر آلمان»: «یرگل نویسنده‌ای است که با شور و حساسیت زیاد دربارهٔ رویدادها و فجایع قرن بیستم می‌نویسد این کتاب که در سه بخش تنظیم شده، به زندگی سه نسل از یک خانوادهٔ آلمانی می‌پردازد که پس از جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۴۵ از شهری در چکسلواکی سابق رانده می‌شوند، بین سال‌های ۱۹۴۶ و ۱۹۸۸ در شرق آلمان از راه فروش کتاب زندگی می‌کنند و سرانجام در آستانهٔ قرن جدید در برلین، بدون به‌جا گذاشتن اثری از خود، از بین می‌روند. سرگذشت این سه نسل در زندگی سه شخصیت داستان، هانا، آنا و «من ـ راوی» که در بخش سوم ظاهر می‌شود، بازتاب می‌یابد. این انسان‌ها، که ناخواسته در جریان رویدادهای پرفراز و نشیب تاریخی و اجتماعی قرار می‌گیرند، هرگز فرصت تحقق بخشیدن به آرزوها و رویاهای خود را نمی‌یابند.
یرگل اغلب پیامدهای ویرانگر جنگ، رکود اقتصادی، کوچ‌کردن‌های ناگزیر، تحت تعقیب بودن و نیز اعمال فشار دولتی و درگیری‌های فردی با حکومتی دیکتاتورمنش را دستمایهٔ کارهای خود قرار می‌دهد. نوک تیز انتقاد او، به‌ویژه نظام خودکامه‌ای که بر آلمان شرقی حاکم بود، نشانه می‌گیرد. او هنگام دریافت جایزهٔ خود از «جو خفقان‌آور» حاکم بر این نظام سخن گفت: «این جو کاملاً مساعد بود که از انسان‌ها، نمونه‌هایی ریاکار، فرصت‌طلب، جاسوس وخبرچین بسازد.» پناه‌بردن به گوشهٔ دنجی در کتابخانهٔ خانوادگی، یرگل را در آن سال‌ها از درگیرشدن با رژیم مصون داشت. خواندن کتاب، به گفتهٔ او «آنتی‌بیوتیکی‌بود بر ضد ابتلا به عفونت زندگی‌ای در حال فاسد شدن.»
راینهارد یرگل نیز، هر چند تا به‌حال به عنوان نویسنده‌ای مطرح جوایز ادبی بسیاری را از آن خود ساخته‌است، ولی از نظر مالی در تنگناست و نمی‌تواند تنها با فروش رمان‌هایش، آرزوی بزرگ خود (نوشتن) را تحقق بخشد. او که از سال ۱۹۹۶ از کار در «تئاتر مردمی آلمان» استعفا کرده تا تنها به امر نگارش بپردازد، در پایان سخنرانی خود در مراسم اهدای این جایزه، به این نکته اشاره کرد و گفت: «این جایزه برای من هم یک هدیه و هم یک دلگرمی است. برای این که می‌توانم از این پس تنها به کار نوشتن بپردازم.»
مسئولان «آکادمی زبان و شعر آلمان» که جایزهٔ ۴۰ هزار یورویی «گئورگ بوشنر» را از آن او ساخته‌اند، در متن‌های این نویسنده همین «انتقادات پیچیده» را برجسته می‌کنند: «انتقادهای یرگل، اغلب دردآورند. فهم روابط در رمان‌های او دشوار است. نثر یرگل، به‌راحتی قابل خواندن نیست.» رئیس «آکادمی زبان و شعر آلمان»، کلاوس رایشرت (Klaus Reichert)، یرگل را نویسنده‌ای می‌داند که با «شور و حساسیت زیاد دربارهٔ رویدادها و فجایع قرن بیستم» می‌نویسد. او می‌گوید: «ما آگاهانه نویسنده‌ای را برگزیدیم که در استفاده از زبان جسارت به‌خرج می‌دهد و آثاری عرضه می‌کند که به سادگی قابل هضم نیستند.»
یرگل، خود معتقد است که رمان‌های او نه دشوار، بلکه «تفکربرانگیزند» و باید با «حوصله خوانده شوند.»
دشت سوزان فیلمی درام محصول سال ۲۰۰۸ و محصول مشترک آمریکا و آرژانتین است. فیلم را گی‌یرمو آریاگا کارگردانی کرده و نویسندگی آن را نیز بر عهده داشته‌است. وی پیش از ساخت فیلم، فیلم‌نامه فیلم‌هایی چون ۲۱ گرم ۲۰۰۳ و بابل ۲۰۰۶ را بر عهده داشته بود. در فیلم بازیگرانی چون شارلیز ترون و کیم باسینگر به ایفای نقش پرداخته‌اند. در این فیلم شاهد روایت‌های مختلف از افراد هستیم که همراه با فلش بک‌های زیاد است. یعنی دقیقاً همان شیوه‌ای که آریاگا در فیلم‌نامه دو فیلم موفق و قبلی خود به کار گرفته بود. فیلم برداری فیلم در نیومکزیکو در سال ۲۰۰۷ انجام شد و در اواخر سال ۲۰۰۸ در چند جشنواره اکران شد و در سال ۲۰۰۹ اکران عمومی شد.
داستان ابتدا در اواخر سال‌های ۱۹۹۰ میلادی را نشان می‌دهد که زنی به نام جینا که علاوه بر همسر، ۴ فرزند هم دارد در شهر کوچیکی در نیومکزیکو زندگی می‌کند و درآنجا با مردی دیگر که وی نیز زن و بچه دارد، رابطه پیدا میکند. این دو با هم رابطه‌ای مخفیانه دارند اما دختر جینا متوجه این رابطه مخفیانه می‌شود و..
در قسمت دوم فیلم، داستان در حدود یک دهه بعد روایت می‌شود. جاییکه سیلویا در یک رستوران کار می‌کند و شخصی به پیشش می‌رود به وی می‌گوید که دوست دوران نوجوانیش در یک حادثه دچار مصدومیت شدیدی شده‌است و ممکن است زنده نماند و...
گی‌یرمو آریاگا نویسنده و کارگردان اثر است کسیکه پس از نوشتن ۳ فیلم‌نامه برای آلخاندرو گونزالز اینیاریتو گفت که می‌خواهد که فیلمنامه‌ای برای خودش بنویسد تا بعد از ۱۱ سال، یک فیلم را کارگردانی کند. فیلم با بودجه‌ای حدود ۲۰ میلیون دلار ساخته شد و اکثر آن در نیومکزیکو فیلم برداری شد.
فیلم ابتدا در سپتامبر ۲۰۰۸ و جشنواره فیلم تورنتو اکران شد. بعد از آن در نوامبر و در فستیوال فیلم ساوانا اکران شد. سپس در جشنواره فیلم ونیز شرکت کرد و در نهایت در سپتامبر ۲۰۰۹ اکران عمومی شد.
کمپانی پارامونت تصمیم گرفت تا فیلم را زودتر از موعد، به صورت خصوصی فیلم را اکران کند. فیلم در هفته نخست خود، فروش بسیار خوب ۱۲،۶۶۱،۱۱۲ دلار را از خود بجا گذاشت و در رتبه دوم قرار گرفت. اما این فروش خیلی زود متوقف شد و فیلم در هفته دوم نمایش خود، با ۶۳.۹۷ درصد کاهش میزان فروش، به رده ۶ جدول سقوط کرد. فیلم در مجموع به فروش ۵۲،۳۰۴،۰۰۱ دلاری رسید که با توجه به بودجه تهیه آن (۶۰ میلیون دلار)، از نظر مالی یک فیلم شکست خورده تلقی شد.
فیلم اکثراً با نقدهای منفی رو به رو شد. برای مثال در سایت متاکریتیک فیلم از ۱۸ نقد، دارای میزان ۴۸ درصدی رضایت بود. یا در وبسایت راتن تومیتوس فیلم از ۶۰ نقد، دارای میزان ۳۲ درصد رضایت منتقدین بود. تنها نکته مثبت فیلم که در نقدها به چشم میخورد، بازی خوب شارلیز ترون بود.
زن حرمسرا و برده یا اودالیسک با برده یا کنیزک با یک برده (به فرانسوی: L' Odalisque à l' esclave)، یک تابلوی نقاشی با مضمون شرقی از یک زن حرمسرا است که توسط ژان اگوست دومینیک انگر، در سال ۱۸۳۹ و جهت یک مجموعه خصوصی متعلق به "چارلز مارکوت" ترسیم شده‌است. این تابلوی نقاشی در موزه هنری فاگ واقع در کمبریج، ایالت ماساچوست به معرض نمایش گذاشته شده‌است.
انگر یک نسخه مشابه از این نقاشی را، (که در سمت چپ نشان داده شده‌است)، در سال ۱۸۴۲ و با کمک دو نفر از شاگردان خویش، یعنی پائول و ژان ایپولیت فلاندرین خلق نمود، که این نسخه در حال حاضر در موزه هنر والترز در بالتیمور قرار داده شده‌است. این نسخه البته متفاوت از نسخه اصلی این اثر است که در آن منظره یک باغ نیز به چشم می‌خورد و توسط "پائول فلاندرین" و با الهام از پارک موجود در اطراف ، نقاشی شده‌است.
۲۴۳ یک عدد طبیعی است که بعد از ۲۴۲ و قبل از ۲۴۴ قرار دارد.
اینگو شولتسه (به آلمانی: Ingo Schulze) نویسنده آلمانی معاصر است.
اینگو شولتسه در سال ۱۹۶۲ در جمهوری دموکراتیک آلمان شرقی متولد شد و زندگی کرد. وی از منتقدان دولت سوسیالیستی این کشور و مبلغ اتحاد دو آلمان بوده‌است. هرچند امروزه نیز گاهی در مصاحبه‌های مطبوعاتی و آثارش نسبت به غرب‌گرایی و از سودای سرمایه داری انتقاد می‌کند.
وی تاکنون ۹ کتاب منتشر کرده. «داستان‌های ساده» از این نویسنده توسط حسین تهرانی به فارسی ترجمه به وسیله نشر چشمه منتشر شده‌است.
شولتسه رمان «داستان‌های ساده» را در سال ۱۹۹۸ میلادی، چند سال پس از اتحاد دو آلمان شرقی و غربی منتشر کرد. برخی از منتقدان این کتاب را «رمان وحدت» خوانده‌اند.
۲۴۴ یک عدد طبیعی است که بعد از ۲۴۳ و قبل از ۲۴۵ قرار دارد.
اووه تلکمپ نویسنده و پزشک آلمانی و خالق کتاب مطرح و پر فروش برج است.
اووه تلکمپ در سال ۱۹۶۸ در «درسدن» متولد شد، در سال ۱۹۸۹ به دلیل نافرمانی در دوران خدمت نظامی دستگیر شد و به دلیل بی‌اعتباری سیاسی، جایگاه خود را به عنوان دانشجوی پزشکی از دست داد. اما با فروریختن دیوار برلین و پس از اتحاد دو آلمان توانست تحصیلاتش را در این زمینه در شهرهای لایپزیک، نیویورک و درسدن ادامه دهد.
«تلکمپ» در سال ۲۰۰۰ نخستین رمانش با عنوان «اردک ماهی، رویاها و کافه پرتغالی» و در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۸ رمان‌های «پرنده یخی» و «برج(تلکمپ)» را منتشر کرد. از رمان «برج» که موفق به دریافت جایزه کتاب سال آلمان شد، اقتباسی تئاتری و سینمایی صورت گرفته‌است. این نویسنده که از سال ۲۰۰۹ همراه با همسر و دو فرزندش در شهر زادگاهش زندگی می‌کند، قصد دارد دنباله رمان «برج» را بنویسد.
تلکمپ» که در رمان «برج» به توصیف محیطی دانشگاهی در منطقه اشرافی‌نشین «گوزن سفید» در شهر درسدن آلمان در سال‌های پایانی حکومت آلمان دموکراتیک پرداخته، در رمان تازه‌اش شهر «یوهان اشتات» را که توجه کمتری به آن شده، مورد توجه قرار داده‌است. در این شهر «تلکمپ» دوران کودکی خود را گذرانده، پیش از آن که خانواده اش به یک ویلا در منطقه «گوزن سفید» نقل مکان کنند.
۲۴۵ یک عدد طبیعی است که بعد از ۲۴۴ و قبل از ۲۴۶ قرار دارد.
نزاع در سیاتل فیلم آمریکایی محصول سال ۲۰۰۷ است که اولین تجربه کارگردانی استوارت تاونسند است که یک بازیگر است. فیلم حول درگیری و اعتراضات مردمی در شهر سیاتل و در جریان کنفرانس وزرا سازمان تجارت جهانی می‌چرخد.
فیلم داستان اعتراض هزاران شهروند در شهر سیاتل نسبت به شرایط تجارت است که پلیس در تلاش برای جلوگیری از این اعتراضات است. این اعتراضات نگاه جهانیان را به خود جلب کرد.
فیلم اکثراً نقدهای مثبتی دریافت کرد. برای مثال راجر ایبرت به فیلم از ۴ نمره، ۳ داد و دربارهٔ آن گفت که "فیلم نه مستند است نه یک درام بلکه تلفیقی از آنهاست".
۲۴۶ یک عدد طبیعی است که بعد از ۲۴۵ و قبل از ۲۴۷ قرار دارد.
آرد گندم آردی است که از گندم درست می‌شود. این آرد از دیگر آردها پرکاربردتر است. این آرد گونه‌های مختلفی دارد. آرد نان دارای ۱۲ تا ۱۴ درصد گلوتن است ولی آردی که در پخت کیک استفاده می‌شود دارای گلوتن پایین‌تر است و به همین دلیل از آرد نان نرم‌تر و قابل انعطاف‌تر است.
پل دزیره ترویلبرت ، یک نقاش مشهور فرانسوی از مدرسه یا مکتب باربیزون یا باربیژونمدرسه تعلیم نقاشی در دهکده باربیزون فرانسه، بود که در اواسط قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم می‌زیست وی در سال ۱۸۲۹ در پاریس، فرانسه به دنیا آمد و در ۲۸ ژوئن سال ۱۹۰۰ در همانجا درگذشت.
پل ترویلبرت در میان نقاشان فرانسوی مکتب باربیزون، به عنوان یک نقاش چهره و همچنین به عنوان نقاشی که دارای سبکی خاص در ترسیم مناظر و چشم‌اندازهاست، شناخته می‌شود. یکی از شاگردان او، ارنست هربرت (۱۸۱۷ تا ۱۹۰۸) و شاگرد دیگر او چارلز فرانسیس جالابرت (۱۸۱۹ تا ۱۹۰۱) بودند و وی اولین نمایشگاه پرتره‌های نقاشی خود را در سال ۱۸۶۵ و در سالنی که بدین منظور در نظر گرفته شده بود، برگزار کرد.
در سال ۱۸۶۹ و در سالن پاریس، پل ترویلبرت، مجموعه‌ای از آثار خویش با عنوان فرانسوی: “Au bois Rossignolet” را به معرض نمایش گذاشت که مشتمل بر تابلوهایی از مناظر و چشم‌اندازهایی شاعرانه و تغزلی بود، که با تحسین و تمجید فراوان و بی سابقه‌ای همراه بود.
پل ترویلبرت بعدها به شرق شناسی علاقه‌مند شد و به خلق نقاشی‌هایی با مضامین شرقی از زنان و دختران برهنه اقدام نمود. از جمله او پرتره‌ای از یک زن جوان نیمه برهنه را نقاشی نمود که به سبک زنان مصر باستان که از دودمان یونانی-رومی (فرنگی) هستند، ترسیم شده بود. وی این نقاشی را [که از مشهورترین آثار اوست]، به فرانسوی: Servante du harem نامید که معنای آن "دختر خدمتکار حرم (حرمسرا)" می‌شد. همچنین نقاشی که وی در سال ۱۸۸۴ از زنان و دختران لخت در حال استحمام کشیده بود، و آن را Bathers به معنای "حمام کننده‌ها" نام نهاده بود، در نمایشگاه آثار وی در سالن پاریس با تحسین و تمجید خوبی مواجه شده بود.
هاینر مولر (زاده ۹ ژانویه ۱۹۲۹ - درگذشته ۳۰ دسامبر ۱۹۹۵) نمایشنامه‌نویس، شاعر، نویسنده و کارگردان تئاتر آلمانی است که به او لقب بزرگترین «شاعر زنده تئاتر» پس از مرگ ساموئل بکت داده شده‌است. او بی گمان پس از برتولت برشت بزرگترین نمایشنامه‌نویس آلمان در قرن بیستم به‌شمار می‌رود.
هاینر مولر ۹ ژانویه سال ۱۹۲۹ در اپندورف در ساکس به دنیا آمد. او نمایشنامه نویس، کارگردان تئاتر و شاعر آلمانی (آلمان شرقی) بود که در ۳۰ دسامبر ۱۹۹۵ در سن ۶۶ سالگی به علت سرطان حلق درگذشت.
دربارهٔ «هاملت ماشین» (۱۹۷۷) گفته شده‌است که این نمایشنامه از پایان فرهنگ اروپایی حرف می‌زند. تئاتر هاینر مولر شامل بازنویسی اساطیر باستانی ست. او کارهای خودش را به عنوان «گفتگو با مردگان» معرفی می‌کند. سوفکل، اوریپید، شکسپیر و لکلو. البته نوشته‌های خودش را هم باید به این مردگان اضافه کرد زیرا او کارهای قدیمی و به عبارت دیگر سبد کاغذهای مچاله شدهٔ خودش را نیز بازنویسی می‌کرده‌است. از او پرسیده بودند که به نظر شما تئاتر واقعاً پست-مدرن کدام است، و هاینر مولر با طعنهٔ طنز آمیزی پاسخ گفته بود: «تنها پست-مدرنیستی که می‌شناسم اوگوست استرام است زیرا او مدرنیستی ست که در ادارهٔ پست کار می‌کند.» ناصر حسینی مهر از مترجمان آثار مولر درباره او می‌گوید مولر در بیشتر آثارش مانند همین نمایشنامه حاضر یا نمایشنامه‌های دیگرش مانند «هراکلس»،«ادیپوس» یا «الکترا» و نظایر آن با استفاده از اساطیر یونان به انعکاس جامعه و زمانه خود می‌پردازد. او از صرف انتقال آن اسطوره باستان اجتناب می‌کند و در واقع آن را بهانه‌ای قرار می‌دهد تا از جامعه و روزگار خود سخن بگوید. وی در نمایشنامه «مده‌آ-ماتریال» سراغ مادری رفته با دو فرزند که نه علیه یک مرد، بلکه علیه بی‌عدالتی‌ها و از بین رفتن ارزش‌های انسانی عصیان می‌کند.» یک منتقد تئاتر می‌نویسد: «هاینر مولر، نویسنده نمایشنامه «هملت ماشین» درنمایشنامه‌هایش نه تنها بر زمانه خود می‌آشوبد که سنت‌های معمول تئاتری را نیز زیر پا می‌گذارد. او خود را از دام هر نوع بندی می‌رهاند تا بتواند با آزادی بیشتر فضایی را برای کارش تدارک ببیند که شامل تاریخ مصرف نشود.» تعریفی که علی‌اکبر معصوم بیگی و نسترن موسوی در پیشگفتار کتاب «مارکسیسم دگراندیش» از این مفهوم ارائه کرده‌اند چنین است: «گرایشی که به هسته‌ی اصلی مارکسیسم وفادار است ولی از هرگونه تصلب نظری، عادت فکری و یا چارچوب تخطی‌ناپذیر گریزان.» بر اساس این تعریف، هاینر مولر از جمله افرادی است که در این تعریف جای می‌گیرد؛ او در آلمان‌ شرقی به‌خاطر تخطی از اصول حزبی از حزب سوسیالیست آلمان اخراج شد و در آلمان‌ غربی به‌ دلیل چپ‌گرا بودنش تحت تعقیب قرار گرفت. او به طور قطع پس از برتولت برشت، مهم‌ترین چهره‌ی تئاتر آلمان محسوب می‌شود که در دراماتورژی نیز فعالیت‌های تاثیرگذاری کرده است. در این زمینه می‌توان به نمایشنامه «هملت ماشین» اشاره کرد که اقتباسی معاصر و اعتراضی از «هملت» نوشته ویلیام شکسپیر است. مولر درطول دوران حیات حرفه‌ای خود همواره یكی از منتقدان دیكتاتوری و نظام‌های توتالیتر باقی‌ ماند كه موجب شد اكثر كتاب‌های او تا سال‌های پس از فروپاشی دیوار برلین اجازه انتشار پیدا نكنند. برخی از منتقدان اعتقاد دارند که معروف‌ترین اثر او «هملت ماشین» است زیرا در این نمایش‌نامه حمله شدیدی به جهان كالایی و مصرفی و سرمایه‌داری معاصر می‌شود که به سراسر جهان ارتباط پیدا می‌کند نه فقط به زندگی روزمره مردم آلمان.
برخی از آثار هاینر مولر به زبان فارسی ترجمه و منتشر شده‌اند.
۲۴۷ یک عدد طبیعی است که بعد از ۲۴۶ و قبل از ۲۴۸ قرار دارد.
گائو که‌گونگ (چینی ساده: 高克恭، چینی سنتی: 髙克恭، پین‌یین: Gaō Kègōng، وید جایلز: Kao K'o kung) (زادهٔ ۱۲۴۸ - درگذشتهٔ ۱۳۱۰) نقاشی چینی در عهد دودمان مغولی یوان بود.
گائو که‌گونگ زادهٔ داتونگ در استان شانشی امروزی بود و ملیتی اویغوری داشت. نام دیگر او او یان جینگ و لقبش فانگ شان بود. او نقاشی را زیر نظر می فو و می یو رن آموخت و تا پیش از آن‌که سبک مخصوص به خود را ابداع نماید از سبک دونگ یوان در کشیدن نگاره‌هایش پیروی می‌کرد. مهارت گائو در کشیدن کوه و ابر به شهرتش انجامید و او سبک جدیدی از نقاشی منظره را همراه با جائو منگ فو در دورهٔ دودمان یوان خلق نمود.
ریچارد کانتیلون (دهه ۱۶۸۰ – مه ۱۷۳۴) اقتصاد دان ایرلندی و نویسنده کتاب گذری بر اقتصاد عمومی در دهه ۱۶۸۰ میلادی (سال نامعلوم) در جنوب غربی ایرلند در منطقه‌ای به نام کِری به دنیا آمد. اقتصاد عمومی
کتابی است که توسط ویلیام استنلی جِوُنز اقتصاد دان بریتانیایی تعبیر «مهد اقتصاد سیاسی» را به خود اختصاص داده‌است. با وجود این که اطلاعات زیادی درباره او موجود نیست، با این حال ریچارد کانتیلون به عنوان یک بازرگان و بانک دار خیلی جوان در میان اقتصاد دانان مشهور است. پیشرفت این اقتصاد دان زیرک ناشی از روابط کاری و سیاسی بود که او با خویشاوندانش داشت، البته در این میان شخصی به نام جیمز بریجز در موفقیت او سهم زیادی داشته‌است. نخستین بار ریچارد کانتیلون اصطلاحات کارآفرین و کارآفرینی را تشریح و تعریف کرد. ریچارد کانتیلون کارآفرین را فردی خطر پذیر می‌داند که کالا را با قیمت معلوم خریداری می‌کند و با قیمت نامعلوم می‌فروشد.Brewer 1992, p. 51; Anthony Brewer, however, distinguishes between Say's and Cantillon's use of the term "entrepreneur", noting that while Cantillon saw the entrepreneur as a risk-taker, Say predominately considered the entrepreneur a "planner".jstor.org/discover jstor.org/discover
کتابخانه استاندارد سی اشاره به کتابخانه استاندارد زبان برنامه‌نویسی سی دارد که توسط استاندارد آنسی سی تشریح شده‌است. از آنجا که آنسی سی توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی به تصویب رسیده بود، گاهی به آن کتابخانه ایزو سی هم گفته می‌شود. این کتابخانه توابع، ماکروها، نوع داده‌ها و امکانات دیگری را دربرمی‌گیرد که برای مدیریت رشته‌ها، محاسبات ریاضی، پردازش ورودی/خروجی، اختصاص حافظه و دیگر سرویس‌های سیستم‌عامل مورد استفاده قرار می‌گیرند.
بی‌اس‌دی لیب‌سی یک پیاده‌سازی از کتابخانه استاندارد سی است که در سیستم‌عامل‌های مبتنی بر بی‌اس‌دی نظیر فری‌بی‌اس‌دی، اوپن‌بی‌اس‌دی و نت‌بی‌اس‌دی استفاده می‌شود. منشأ این کتابخانه سیستم‌عامل ۴٫۴بی‌اس‌دی است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. پیاده‌سازی بی‌اس‌دی لیب‌سی تعدادی فایل سرآیند و تابع اضافه دارد که جزء استاندارد آنسی سی نیستند و در دیگر پیاده‌سازی‌ها مانند کتابخانه سی گنو وجو ندارند:
علاوه بر آن، هنوز برخی از توابع برای کار بر روی اعداد مختلط پیاده‌سازی نشده‌اند.
برج لندن با نام رسمی قصر سلطنتی و قلعه نظامی برج لندن علیاحضرت قلعه‌ای تاریخی در مرکز لندن است که در سمت شمالی رود تیمز واقع شده‌است. در نقطه‌ای که اکنون این برج قرار گرفته احتمالاً ابتدا یک دژ بریتانیایی و سپس یک دژ رومی وجود داشته‌است. شاید ساکسون‌ها هم در این نقطه صاحب دژی بوده‌اند. بعد، ویلیام فاتح دستور ساختن یک برج سفید را داده‌است؛ که از قدیمی‌ترین قسمت‌های قلعه نظامی حاضر است. قسمت‌های مهم دیگر بنا هم، در زمان حکومت هنری سوم (۱۲۷۲–۱۲۱۶) ساخته شده‌اند. این برج یکی از ترسناک‌ترین ساختمان‌های دنیا نیز قلمداد می‌شود بی‌شک ناشی از تعداد زیاد اعدام‌ها، قتل‌ها و شکنجه‌هایی است که در هزار سال گذشته در پس دیوارهای این محل صورت گرفته‌است. بارها و بارها گزارش شده‌است که افراد مختلفی در دور و اطراف برج روح دیده‌اند.
کلاغ‌های برج لندن
خرافه‌ای قدیمی وجود دارد که «اگر کلاغ‌ها برج را ترک کنند، پادشاهی سقوط خواهد کرد.» با وجود این جملهٔ خنده دار، وجود اولین کلاغ به سال ۱۸۸۵ برمی‌گردد. در حال حاضر ۷ کلاغ در برج نگهداری می‌شود که هرکدام نامی دارند و یک از بال‌هایشان چیده شده تا به دور دست پرواز نکنند. اگرچه یکی از آن‌ها، گروگ (Grog) تا نزدیکی مهمان‌خانه‌ای در شرق پیشروی کرده‌است.
متأسفانه در طول بمباران هوایی جنگ جهانی دوم همهٔ کلاغ‌ها جز یکی، از شدت استرس تلف شدند.
در این برج کلاغ‌های زیادی مشاهده می‌شوند اما مقام آن ۷ کلاغ همچنان پابرجاست.
گاتا (; همچنین گاهی به صورت Gatah (Eastern Armenian) یا Katah (Western Armenian ترجمه شده است) نوعی نان شیرینی سنتی ارمنی است که در ایام عید تهیه می‌شود. این شیرینی به علت داشتن کره یا مارگارین بسیار ترد است و می‌توان آن را به مدت طولانی نگهداری کرد.
به گونه‌ای کشتی تجاری که برای ترابری مایعات به صورت فله طراحی شده‌است کشتی حمل مایعات می‌گویند. گونه‎‌های اصلی این‌گونه از کشتی‌های عبارتند از نفت‌کش، کشتی حمل‌ مواد شیمیایی و کشتی حمل گاز و کالا های ضروری فاسد نشدنی.
کشتی‌های حمل مایعات براساس ظرفیتشان دسته‌بندی می‌شوند.
تقریباً نزدیک به ۳۸۰ کشتی در اندازه‌هایی حدود تا هستند که نسبت به VLCC‌های بزرگتر رایج تر هستند. در جهان فقط هفت کشتی بزرگ‌تر از این اندازه‌ها وجود دارد و حدود ۹۰ کشتی با اندازه‌های مابین و وجود دارند.
تویوتا کورولا (ای۳۰) (Toyota Corolla (E30)) خودرویی است که در بین اوت ۱۹۷۴ تا ژوئیه ۱۹۸۱ در تویوتا، آیچی و ژاپن و استرالیا تولید شده‌است.
طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
هوندا سیتی (Honda City) خودرویی است که از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۴، ۱۹۹۶-کنون تولید شده‌است.
دایهاتسو تانتو اگزه (Daihatsu Tanto Exe) خودرویی است که از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۴ تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو کی قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو و خودرو چهار چرخ محرک بوده طول آن در حالت طبیعی است.
موتور آن ۶۵۹ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن به صورت خودکار است.
تاتا ایندیگو (Tata Indigo) خودرویی است که از سال ۲۰۰۲–کنون توسط شرکت هندی تاتا موتورز در پونه، مهاراشترا و هند تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو کامپکت قرار گرفته، است.
فیات زیرو (Fiat Zero) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۵در تورین و ایتالیا تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو کامپکت قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در حالت طبیعی و وزن آن در حالت طبیعی است.
جگوار ایکس‌جی۲۲۰ (Jaguar XJ۲۲۰) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۲–۱۹۹۴>(به تعداد ۲۸۱)تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور وسط عقب-محور عقب بوده است.
موتور آن ۱۹۹۳ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به صورت دستی است.
فورد سی-مکس (Ford C-Max) خودرویی است که از سال ۲۰۰۳—کنون تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس کامپکت ام‌پی‌وی قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
پژو تیپ ۶۶ (Peugeot Type ۶۶) خودرویی است که در سال ۱۹۰۴ و به تعداد ۲۰ تولید شده‌است.
جیپ اف‌جی خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۱ تا ۶۵ توسط شرکت جیپ در تولیدو، اوهایو و ایالات متحده آمریکا تولید شده‌است.
هولدن یوته (Holden Ute) خودرویی است که از سال ۲۰۰۰ تا کنون تولید شده‌است.
فیات ۵۱۰ (Fiat 510) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۵تولید شده‌است.
آلفارومئو ۱۲سی (Alfa Romeo 12C) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۷تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده ‌است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.
آلفارومئو ۱۷۵۰ (Alfa Romeo ۱۷۵۰) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۷–۱۹۷۲در میلان و ایتالیا و آفریقای جنوبی تولید شده‌است.
طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۳ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
ب‌ام‌و زد۱ (BMW Z۱) خودرویی است که در سال‌های March ۱۹۸۹–June ۱۹۹۱تولید شده‌است.
زد۱ به دلیل پانل های بدنه پلاستیکی و درهای کشویی عمودی که به داخل رکاب جمع می‌شود منحصر به فرد است.  این خودرو یکی از اولین خودروهای بی ام و است که از سیستم تعلیق چند اتصالی عقب استفاده می کند.  پیشرانه 2.5 لیتری شش سیلندر خطی و گیربکس 5 سرعته دستی از E30 325i تنها پیشرانه و گیربکسی است که در این خودرو استفاده گردیده.
در سال ۱۹۹۶ Z3 بعنوان جانشین Z1 بر روی خط تولید قرار گرفت.
در آغاز سال ۱۹۸۵، بی ام دبلیو یک بخش به نام BMW Technik GmbH راه اندازی کرد تا مفاهیمی را برای وسایل نقلیه و فناوری های جدید توسعه دهد. مدیر BMW Technik GmbH اولریش بز بود که بر توسعه Z1 نظارت داشت. زمانی که بز در اکتبر ۱۹۸۸ بی ام دبلیو را ترک کرد، کنترل پروژه به کلاوس فاوست واگذار شد. طراح اصلی هارم لاگای بود.
در آگوست ۱۹۸۵، هیئت مدیره BMW مجوز توسعه بیشتر اولین وسیله نقلیه مفهومی BMW Technik بنام Z1 را صادر کرد. یک سال بعد، نمونه اولیه جاده ای تولید شد و BMW به طور عمومی از این پروژه رونمایی کرد. یک مدل کوپه نیز موضوع مطالعه طراحی بود، اما به تولید نرسید.
در آگوست ۱۹۸۷، BMW اعلام کرد که Z1 وارد تولید خواهد شد و ماه بعد فرم تولید Z1 در نمایشگاه خودرو فرانکفورت رونمایی شد. تولید در اکتبر ۱۹۸۸ آغاز شد. قیمت اولیه ۸۰ هزار مارک بود، اما با شروع تولید، قیمت پایه به ۸۳ هزار مارک افزایش یافت.
درها از این جهت منحصر به فرد هستند که به‌جای طرح‌های سنتی که به سمت بیرون یا بالا می‌چرخند، به‌صورت عمودی جمع می‌شوند (اولین خودروی با درهای جمع‌شونده Kaiser Darrin 1954 بود، اگرچه آن درهای Kaiser Darrin به سمت جلو می‌لغزیدند نه به سمت پایین). بدنه با رکاب‌های بلند خود، حفاظت در برابر تصادف را مستقل از درها ارائه می‌کند.
پنجره ها ممکن است مستقل از درها کار کنند، اگرچه اگر درب پایین بیاید، به طور خودکار جمع می شوند. پنجره و در هر دو توسط موتورهای الکتریکی از طریق تسمه های لاستیکی دندانه دار هدایت می شوند و در مواقع اضطراری می‌توانند به صورت دستی جابجا شوند.
علاوه بر طراحی منحصر به فرد درها، بدنه Z1 دارای چندین نوآوری دیگر بود که عبارتند از: پانل های بدنه پلاستیکی قابل جابجایی، یک زیر انداز صاف، حلقه رول ادغام شده در اطراف شیشه جلو و درزها پیوسته با فلز روی جوش داده شده.
پانل های جانبی و درها از ترموپلاستیک Xenoy جنرال الکتریک ساخته شده اند. کاپوت، رکاب و پوشش سقف از اجزای GRP ساخته شده توسط Seger + Hoffman AG هستند. این خودرو با پوشش لاکی انعطاف پذیر ویژه ای که به طور مشترک توسط AKZO Coatings و BMW Technik GmbH توسعه یافته، رنگ آمیزی شده است. در طول عرضه Z1 شرکت BMW به خریداران پیشنهاد کرد که مجموعه ای اضافی از پانل های بدنه را خریداری کنند و هر از چند گاهی رنگ خودرو را تغییر دهند. این خودرو در واقع می تواند با حذف کامل تمام پنل ها، مشابه پونتیاک فیرو، رانده شود. BMW خاطرنشان کرد که بدنه را می توان به طور کامل در 40 دقیقه تعویض کرد، اگرچه دارندگان Z1 بر این باورند که بسیار خوش بینانه و دور از واقعیت است.
آیرودینامیک محور طراحی خودرو بود. رکاب پلاستیکی تخت برای بالابردن آیرودینامیک در مقابل زمین استفاده می شود و سپر عقب - در ارتباط با صدا خفه کن به شکل آیرودینامیکی - یک دیفیوزر را برای کاهش بالابر عقب تشکیل می دهد. ظاهراً قسمت جلویی یک ناحیه با فشار بالا را درست جلوتر از چرخ‌های جلو ایجاد می‌کند تا کشش چرخ جلو را افزایش دهد.Z1 دارای ضریب درگ 0.36 Cd به بالا یا 0.43 Cd با پایین است.
سیستم تعلیق عقب، به نام محور Z، به طور خاص برای Z1 طراحی شده بود. این یکی از اولین BMW بود که دارای طراحی چند تیکه بود. در دهه 1990، اکسل Z بر روی انواع خودروهای گروه BMW از جمله E36 سری ۳ و R40 Rover 75 استفاده می شد.
تنها پیکربندی پیشرانه، یک موتور ۲/۵ لیتری M20 شش سیلندر خطی راسته و گیربکس پنج سرعته Getrag 260/5 دستی است که از E30 325i تهیه شده است. این موتور یک موتور ۲۴۹۴ سی‌سی (۱۵۲ مکعب اینچ) SOHC مستقیم شش‌گانه است که ۱۲۵ کیلووات (۱۶۸ اسب‌بخار) در ۵۸۰۰ دور در دقیقه و ۲۲۲ نیوتن‌متر (۱۶۴ پوند فوت) گشتاور تولید می‌کند.
بخاطر سازگاری با درپوش پایین، موتور ۲۰ درجه به سمت راست متمایل می‌شود،.
"Z" در Z1 در ابتدا مخفف Zukunft، کلمه آلمانی برای آینده است. خودروهای بعدی سری Z Z3، Z4 و Z8 هستند که همگی به صورت کانورتیبل ۲ سرنشینه در دسترس بودند (البته برخی از مدل ها به صورت کوپه ۲ صندلی نیز موجود بودند).
Z1 از مارس ۱۹۸۹ تا ژوئن 1991 تولید شد، [18]:  258  همه در کارخانه BMW در مونیخ، [19] دقیقا 8000 خودرو تولید شد.[5] همه خودروها فرمان چپ بودند و اکثریت (6443) در بازار بومی BMW آلمان فروخته شد.[20] کشوری که تعداد Z1 را دریافت کرد، ایتالیا، کمتر از 7 درصددومین از کل فروش داخلی را دریافت کرد. خودروهای BMW Z1 که رسماً برای فروش به فرانسه وارد می‌شوند، به جای چراغ‌های شفافی که در جاهای دیگر یافت می‌شوند، چراغ‌های زرد رنگ دارند.
تقاضای اولیه قوی بود و BMW سفارشات 3500 وسیله نقلیه را قبل از شروع تولید دریافت کرد.[5] با این حال، تقاضا در حدود سال 1988 به میزان قابل توجهی کاهش یافت و BMW به تولید خود در سال 1991 پایان داد. گمانه زنی هایی وجود دارد که کاهش تقاضا به دلیل افزایش تقاضای اولیه سرمایه گذاران سفته باز بوده است.[17] با این حال، در سال 1988، به نقل از بی ام و گفته شد که آنها 35000 سفارش برای Z1 داشته اند.
بنا بر گزارش ها، BMW قادر به ساخت بیش از 10 تا 20 وسیله نقلیه Z1 در روز نبود.[22] بیش از نیمی از تمام خودروهای Z1 (به طور خاص، 4091) برای مدل سال 1990 تولید شدند. گزارش شده است که هفتاد و هشت وسیله نقلیه Z1 به عنوان قاطر آزمایشی مورد استفاده قرار گرفتند، اگرچه بیشتر آنها بعداً بدون گارانتی و احتمالاً با قیمت کمتر فروخته شدند.
Z1 در شش رنگ بیرونی و چهار رنگ داخلی موجود بود. قرمز رایج ترین رنگ بیرونی است.[7] بیشتر آنها (6177) قرمز، سیاه یا سبز با فضای داخلی خاکستری تیره بودند.[23] رنگ بیرونی زرد روشن (fun-gelb در آلمانی یا fun-gelb در انگلیسی؛ 133 نمونه ساخته شده) یا داخلی قرمز (38 نمونه ساخته شده) کمیاب ترین رنگ های Z1 هستند. رنگ های آبی استخر شنا و اوه بسیار نارنجی برای طراحان ماشین، اولریش بز و هارم لاگای در نظر گرفته شده است.
BMW Z1 همچنین نقش بسیار کوچکی در فیلم جکی چان، Armor of God II: Operation Condor داشت.
ب‌ام‌و زد۳ (BMW Z۳) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۶–۲۰۰۲در ایالات متحده آمریکا تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس رودستر قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
این خودرو در دنیای خودروها به کفش دلقک معروف است.
ب‌ام‌و زد۴ (به انگلیسی: BMW Z۴) خودرویی است که شامل مدلهای [رودستر] دو صندلی و کوپه می‌شود که از سال ۲۰۰۲ تا کنون تولید می گردد. این سومین مدل از سری مدلهای ب‌ام‌و زد می باشد و مدل پسین زد۳ محسوب می گردد. اولین نسل (E85/E86) به دو صورت کروکی و کوپه تولید شد.
در ابتدا ب‌ام‌و زد۴ در کارولینای جنوبی تولید می گردید. از سال ۲۰۰۸، محل تولید آن به رگنسبورگ آلمان منتقل گردید.
ب‌ام‌و سری ۷ (ای۲۳) (BMW 7 Series (E۲۳)) یک سری خودرو است که در سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۶> ۲۸۵٬۰۲۹ built تولید شده‌است.
طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در حالت طبیعی ، ارتفاع آن در حالت طبیعی و وزن آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن به دو صورت خودکار و دستی است.
تویوتا کورولا (ای۸۰) (Toyota Corolla (E۸۰)) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۷در تویوتا، آیچی، ژاپن، فیلیپین، دوربان و آفریقای جنوبی تولید شده‌است.
طراحی آن موتور جلو، خودرو محور جلو، توزیع نیروی پیشران و خودرو چهار چرخ محرک بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
ب‌ام‌و زد۸ (BMW Z۸) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۰–۲۰۰۳تولید شده‌است.
ب‌ام‌و زد۸ (BMW Z۸) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۰–۲۰۰۳تولید شده‌است. طراح آن آقای هنریک فیسکر است
این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی و عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
مرسدس بنز کلاس-آر خودرویی است که از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۷ در ایالات متحده آمریکا تولید شده‌است. طول آن در مدل‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ و در مدل‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۷
و ارتفاع آن در مدل‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ و در مدل‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۷ است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۷ دنده به صورت خودکار است.
هوندا تی۳۶۰ خودرویی است که از ژوئن ۱۹۶۳ تا نوامبر ۱۹۶۷ تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس کامیونت قرار گرفته است.
فیات ۵۰۵ (Fiat ۵۰۵) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۵تولید شده‌است.
موتور آن ۲۲۹۶ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.
لینکولن مارک هفت (Lincoln Mark VIII) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۸در ایالات متحده آمریکا تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت خودکار است.
فیات ۵۰۷ (Fiat 507) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۲۷تولید شده‌است.
فیات ۵۰۱ (Fiat ۵۰۱) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۶تولید شده‌است.
موتور آن ۱۴۶۰ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.
فیات ۵۰۲ (Fiat ۵۰۲) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۶تولید شده‌است.
فیات ۵۰۳ (Fiat ۵۰۳) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۲۷تولید شده‌است.
زدZIS-110 (ZIS-۱۱۰) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۸ (محتملا ۱۹۶۱) تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو سایز بزرگ قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی و وزن آن در حالت طبیعی است.
موتور آن ۶۰۰۵ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۳ دنده است.
فولکس‌واگن ۱۸۱ (Volkswagen ۱۸۱) که در ایران با نام فولکس هلال احمری شناخته می شود خودرویی است که ازسال ۱۹۶۹ تا سال ۱۹۸۳ تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور عقب-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.
در کنار طیف وسیعی از مردم عادی که از این خودرو استفاده می‌کردند تعداد زیادی نیز در مراکز هلال احمر به خدمت گرفته شده بودند و به همین دلیل مردم فولکس واگن تیپ ۱۸۱ را فولکس هلال احمری نامگذاری کرده بودند. اکثر این خودروها به رنگ نخودی بودند. در سالهای اخیر بیشتر این خودروها به دلیل فرسودگی با مزایده فروخته شده‌اند. از اینرو این خودرو در ایران به نام فولکس هلال احمری شناخته می‌شود. از طرف دیگر به دلیل کاربری خارج از جاده (Offroad) گاهی به اشتباه جیپ فولکس نامیده شده است.
فیات ۵۰۸ (Fiat ۵۰۸) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۷تولید شده‌است.
موتور آن ۹۹۵ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۳ دنده به صورت دستی است.
فیات ۵۰۹ (Fiat 509) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۹تولید شده‌است.
موتور آن ۹۹۰ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۳ دنده به صورت دستی است.
رنو جی‌تی‌ای (Renault GTA) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۶ – ۱۹۸۷تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده ‌است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به صورت دستی است.
شورلت آپ‌لندر (Chevrolet Uplander) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس مینی‌ون قرار گرفته، طراحی آن موتور جلو، محور جلو یا چهار چرخ محرک بوده است.
فورد تاندربیرد (نسل پنجم) (Ford Thunderbird (fifth generation)) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۱تولید شده‌است.
اینفینیتی کیوایکس (Infiniti QX) خودرویی است که از سال ۲۰۰۴–کنون (QX۵۶)۱۹۹۷ تا ۲۰۰۳ (QX۴)تولید شده‌است.
سیات ۱۴۰۰ (SEAT 1400) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۳ تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو کامپکت قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.
مزدا سی‌ایکس-۵ (Mazda CX-۵) خودرویی است که از سال ۲۰۱۲ تا کنون توسط شرکت مزدا به تولید رسیده است. طراحی آن موتور جلو، خودرو محور جلو، خودرو چهار چرخ محرک است.
اس‌اس ۱ (SS ۱) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۳۲–۱۹۳۶تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته، است.
فیات ۵۱۸ (Fiat ۵۱۸) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۸تولید شده‌است.
موتور آن ۱۷۵۸ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.
فورد تاندربیرد (نسل هشتم) (Ford Thunderbird (eighth generation)) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۲در شیکاگو تولید شده‌است. است.
ولوو سی۳۰ (Volvo C۳۰) خودرویی است که از سال ۲۰۰۶ تاکنون توسط شرکت ولوو تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو کامپکت قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده طول آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
سیتروئن تراکسیون آوان خودرویی است که در سال‌های ۱۹۳۴ تا ۱۹۵۷در پاریس (فرانسه)، فورست (بلژیک)، کلن (آلمان)، اسلاو، (بریتانیا) و کپنهاگ (دانمارک) تولید شده‌است. طراحی آن از نوع خودروهای موتور وسط-محور جلو است.
از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۵۷ تعداد ۷۶۰ هزار دستگاه از این خودروها تولید شد.
جگوار مارک چهار (Jaguar Mark IV) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۳۵–۱۹۴۹در انگلستان تولید شده‌است.
مزدا سی‌ایکس-۷ (Mazda CX-۷) خودرویی است که از سال ۲۰۰۷–کنون توسط شرکت مزدا در هیروشیما و ژاپن تولید می‌شود. طراحی آن موتور جلو، خودرو محور جلو، خودرو چهار چرخ محرک بوده طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی و وزن آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
جگوار مارک نه (Jaguar Mark IX) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۹–۱۹۶۱ و به تعداد ۱۰،۰۰۹ تولید شده‌است. طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی است.
موتور آن ۳۷۸۱ سی‌سی است.
مزدا سی‌ایکس-۹ (Mazda CX-۹) خودرویی است که از سال ۲۰۰۷ تا کنون توسط شرکت مزدا در هیروشیما ژاپن تولید شده‌است. طراحی آن موتور جلو، خودرو محور جلو و خودرو چهار چرخ محرک بوده طول آن در حالت طبیعی و عرض آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به صورت خودکار است.
نیسان ۳۵۰زد (Nissan ۳۵۰Z) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸ (مدل کوپه) و ۲۰۰۴–۲۰۰۹ (مدل رودستر) آن در ژاپن و ژاپن تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن به دو صورت خودکار و دستی است.
دوج اسپریت (Dodge Spirit) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۵در ایالات متحده آمریکا و مکزیک تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو سایز متوسط قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
ب‌ام‌و ایکس۵ (ای۷۰) (BMW X۵ (E۷۰)) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۶–در ایالات متحده آمریکا و مکزیک تولید شده‌است. طول آن در حالت طبیعی و عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۸ دنده به صورت خودکار است.
ب‌ام‌و ایکس۵ ام (BMW X۵ M) خودرویی است که از سال ۲۰۰۹ تاکنون تولید شده‌است. طراحی آن موتور جلو خودرو چهار چرخ محرک بوده‌است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن دنده به صورت خودکار است.
شورولت کوروت (نسل چهارم-سی۴) (Chevrolet Corvette (fourth generation-C4)) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۳–۱۹۹۶در ایالات متحده آمریکا تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور وسط-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی (برای کوپه) است.
آلویس ۱۲/۷۰ (Alvis 12/70) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۰>۷۴۱ madeتولید شده‌است. طول آن در حالت طبیعی و عرض آن در حالت طبیعی است.
موتور آن ۱۸۴۲ سی‌سی است.
رانندگی یا راننده‌گی عبارت است از کنترل وسیله نقلیه زمینی مثل خودرو، کامیون و اتوبوس. رانندگی بیش از فقط کنترل وسیله نقلیه است و نیازمند دانستن و به‌کارگیری قوانین راهنمایی نیز می‌شود. در تمام دنیا رانندگان برای اخذ گواهینامه رانندگی باید آموزش رانندگی بگیرند و آزمون آن را با موفقیت بگذرانند. در بسیاری از کشورها حتی بعد از گذراندن آزمون، راننده در ابتدای رانندگی محدود به قوانین خاص می‌شوند. مثلاً درکانادا رانندگان تازه‌کار باید برای دو سال برچسب" N"به ماشین خود بزنند و برای یک سال بعد از برچسب "L" استفاده کنند.http://en.wikipedia.org/wiki/Driving-http://en.wikipedia.org/wiki/Driving
در ایران نیز برای مدتی طرحی اجرا شد در آن رانندگانی که تازه گواهینامه می‌گیرند می‌بایست تا یک سال بیرون شهر رانندگی نکنند و اگر جریمه می‌شدند، گواهینامشان باطل می‌شد.
یک راننده باید مهارت‌های فیزیکی و ذهنی لازم را داشته باشد تا بتواند جهت و شتاب خودرو را کنترل و شرایط اطراف را درک کند.
الف- ابتدا برای دور زدن باید در منتهی الیه سمت راست خیابان توقف کنیم که این کار مانند ایستادن با زدن راهنمای سمت راست شروع می‌شود – گرفتن کلاچ – دنده را به دنده یک رساندن - کلاچ و ترمز گرفتن انجام می‌شود.
ب-برای دور زدن در خیابانهای عریض از دور زدن یک فرمانه استفاده می‌شود. به این نحو که ابتدا راهنمای سمت چپ را زده با نگاه کردن در آینه جلو و بغل وقتی وسیله نقلیه یا عابری نزدیک نیست می‌توانیم با رعایت احتیاط و حق تقدم دور بزنیم. – مقداری گاز می‌دهیم و گاز را ثابت نگه می‌داریم و آرام پا را از روی کلاچ مقداری بالا می‌آوریم.
وقتی ماشین مقدار کمی به جلو رفت پا را از روی گاز برمی‌داریم و فقط با همان مقدار کم کلاچ فرمان را به چپ می‌چرخانیم و دور می‌زنیم و بعد سر ماشین را صاف می‌کنیم و در سمت راست خیابان به حرکت خود ادامه می‌دهیم.
در خیابانهایی که دو باند رفت‌وآمد دارند در هنگام دور زدن اگر از مسیر مخالف ماشین می‌آید حتماً باید در وسط خط توقف کنیم و بعد با احتیاط دور بزنیم.
برای دور زدن دو فرمانه نیز باید مانند دور زدن یک فرمانه یک سری از کارها را عیناً انجام دهیم و چون دور زدن دو فرمانه معمولاً در خیابانها و کوچه‌های باریک است مجبور هستیم که بعد از جلو رفتن دوباره به عقب برگردیم و دور بزنیم. الف- ابتدا برای دور زدن باید در سمت راست خیابان توقف کنیم که این کار مانند ایستادن با زدن راهنمای سمت راست شروع می‌شود – گرفتن کلاچ – دنده را به دنده یک رساندن - کلاچ و ترمز گرفتن انجام می‌شود.
ب-برای دور زدن در خیابانهاو کوچه‌های باریک از دور زدن دو فرمانه استفاده می‌شود. به این نحو که ابتدا راهنمای سمت چپ را زده با نگاه کردن در آینه جلو و بغل وقتی وسیله نقلیه یا عابری نزدیک نیست می‌توانیم با رعایت احتیاط و حق تقدم دور بزنیم. – مقداری گاز می‌دهیم و گاز را ثابت نگه می‌داریم و آرام پا را از روی کلاج مقداری بالا می‌آوریم.
وقتی ماشین مقدار کمی به جلو رفت پا را از روی گاز برمی‌داریم و فقط با همان مقدار کم کلاچ فرمان را سریع به چپ می‌چرخانیم نرسیده به انتهای خیابان یا کوچه سریع سه دور فرمان را به راست می‌چرخانیم تا چرخها ی عقب به سمت چپ تمایل پیدا کند وسریع کلاچ را تا آخر می‌گیریم و ترمز می‌کنیم. دنده را در حالت دنده عقب قرار می‌دهیم و مقداری عقب عقب می‌رویم نرسیده به انتهای خیابان یا کوچه یارسیدن تا نیمه خیابان سریع سه دور فرمان را به چپ می‌چرخانیم و کلاچ و ترمز را می‌گیریم و متوقف می‌شویم و بعد هم دنده را در حالت دنده یک قرار می‌دهیم و مانند شروع حرکت کلاچ را آرام ول می‌کنیم و فرمان را سریع می‌پیچیم و سریع فرمان را راست می‌کنیم تا کاملاً در سمت راست خیابان و در مسیر حرکت قرار گیریم؛ و دور می‌زنیم و بعد سر ماشین را صاف می‌کنیم و در سمت راست خیابان به حرکت خود ادامه می‌دهیم.
توقف در بالاتر از کوچه مورد نظر با زدن راهنمای راست و گذاشتن در دنده یک.