moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در نسخه کنسولهای خانگی ۱۲ مأموریت وجود دارد که در آن‌ها امکان استفاده از انواع سلاح‌ها و انواع ابزارهای پیشرفته مانند عینک اشعه ایکس، ساعت لیزری و... وجود دارد. در نسخه‌های کنسولی ۵ مرحله هم اختصاص به مراحل هدایت ماشین مخصوص جیمز باند (استون مارتین وی ۱۲) و مبارزه در حین رانندگی دارد.MobyGames PC and Macintosh
در نسخه ویندوز و مکینتاش فقط ۹ مرحله اصلی بازی وجود دارد و مراحل ماشین رانی بازی کاملاً حذف گردیده. متأسفانه در نسخه کامپیوتری این بازی به‌دلیل حذف مراحل ماشین رانی نوع روایت داستان بازی با مشکل مواجه گردیده و ممکن است بازیباز در مورد فهم داستان دچار سردرگمی گردد.MobyGames Console
شخصیت اصلی منفی بازی و صاحب کارخانه بین‌المللی «فنیکس».
شخصیت مثبت زن بازی و مأمور مخفی سازمان جاسوسی فرانسه.
شخصیت منفی زن بازی که در ابتدا خود را به عنوان دوست و همراه جیمز باند معرفی کرده و در انتها به او خیانت می‌کند..
یکی از زنان مثبت بازی و عضو سازمان جاسوسی ژاپن.
یکی از زنان مثبت بازی و مأمور سازمان جاسوسی آمریکا.
اصلی‌ترین و سرکرده ملازمان «رافائل دریک» با اندامی قوی و تنومند.
رئیس بخش ژاپنی کمپانی «فنیکس» که در پی‌گم شدن نقشه موشک‌ها مورد غضب «رافائل دریک» قرار می‌گیرد.
گرافیک این بازی در نسخه گیم بوی ادوانس نیز با توجه به قدرت محدود این کنسول دستی، به صورت کاملاً سه بعدی طراحی گشته و بنا به ادعای شرکت جی وی گیمزJV Games این بازی اولین نسخه تمام سه بعدی بر روی پلتفرم گیم بوی ادوانس می‌باشد.MobyGames Console (تصویر سمت راست)
فهرست مسئله‌های حل‌نشدهٔ فیزیک
این مقاله دربارهٔ برخی فهرست مسئله‌های حل‌نشدهٔ فیزیک بحث می‌کند. برخی از آن‌ها بدونِ شک پاسخی ندارند اما بی‌پاسخ بودنِ بعضی از این مسئله‌ها، موضوعِ مناقشه است، به این معنا که عده‌ای از فیزیک‌دانان معتقدند که به پاسخِ آن‌ها دست یافته‌شده ولی عدهٔ دیگری در درستی این پاسخ‌هایِ احتمالی تردید دارند.
در زیر مسائل حل نشده در محدودهٔ گسترده فیزیک گروه‌بندی شده‌است.
ری-انیمیشن اولین آلبوم ریمیکس از گروه راک آمریکایی لینکین پارک است که در پی اولین آلبوم استودیویی این گروه، "نظریه دورگه"، در ۳۰ جولای ۲۰۰۲ عرضه شد. این آلبوم که در حین تور "نظریه دورگه" در سال ۲۰۰۱ ضبط شد، شامل ریمیکس‌هایی از این آلبوم همراه با چاشنی هیپ هاپ و الکترونیکا می‌باشد.
استفان توماس ارلوین آلبوم را «قدمی خوش اقبال در جهت صحیح» خواند و آن را به جهت تلاش برای گشودن افق‌های تازه ستود. متاکریتیک نمره ی میانگین ۶۰ را برای این آلبوم در نظر گرفت. با این حال، آلبوم در چارت بیلبورد ۲۰۰ به رتبه ی دوم صعود کرد و ۳۳ هفته این رتبه را حفظ نمود. آلبوم در هفته ی آغازین عرضه ۲۷۰،۰۰۰ نسخه فروخت.
ون کوچک گونه‌ای از خودروی ون است که دارای ابعاد جمع و جورتر می‌باشد. این گونه اولین بار در ژاپن ساخته شد و "میکروون" نام گرفت. در این کشور، این خودرو در دستهٔ خودروهای کی طبقه‌بندی می‌شود. در ژاپن برای این گروه از خودروها معافیت‌های مالیاتی و جای پارکهای مخصوص متعدد در نظر گرفته شده است که از این طریق مقبولیت این قبیل خودروها را در میان مردم گسترش دهند.
علیقلی میرزا اعتضاد السلطنه (۱۱۹۸–۱۲۵۹ خورشیدی) پسر پنجاه و چهارم فتحعلیشاه و عموی محمدشاه بود.
او از ابتدای جوانی وارد خدمات دولتی شد. وی مجذوب ایده‌های دوره روشنگری اروپا بود و در اشاعه آن‌ها در ایران کوشش فراوان کرد. در دوران درخشان دارالفنون اعتضادالسلطنه رئیس مدرسه بود و در ماندگاری و دوام مدرسه نقش کلیدی داشت. همزمان با ریاست مدرسه در سال 1860 وزارت علوم را تأسیس نمود و ۲۲ سال به عنوان اولین وزیر علوم ایران فعالیت کرد.
علاوه بر مسئولیت‌های او به عنوان رئیس دارالفنون و وزیر علوم، در بازه‌های زمانی مختلف وی عهده‌دار مسئولیت‌های دیگری چون خدمت در وزارت صنایع و بازرگانی، معدن، تلگراف، چاپخانه دولتی و فرمانداری ملایر و تویسرکان نیز بوده‌است.
اعتضادالسلطنه کتاب‌های متعددی در زمینه‌های مختلف از تاریخ تا نجوم تألیف نمود، مهم‌ترین تألیف علمی او برداشتی از تئوری‌های نیوتون به زبان فارسی است. او کتابخانه و سالن مطالعه‌ای برای مدرسه سپهدار تأسیس نمود و کتابخانه شخصی خود را در سال ۱۲۴۲ به دارالفنون اهدا نمود. او همچنین مسئول احداث اولین خط تلگراف بین تهران تا زنجان و زنجان تا تبریز بود.
اعتضاد السلطنه عضو گروه ایرانی-فرانسوی‌ای بود که کتاب "گفتار در روش" دکارت را به فارسی ترجمه کرد، این کتاب در سال ۱۲۴۱ با پشتیبانی وزارت علوم چاپ شد. مترجمین علاوه بر مقدمه، بخشی نیز به کتاب افزودند که تئوری‌های علمی مهم اروپایی به خصوص قوانین نیوتون را به صورت خلاصه شرح می‌داد. او همچنین ناظر روزنامهٔ ملتی، روزنامهٔ ایالتی ایران و روزنامهٔ علمی دولتی ایران بود.
آگوست کارل کرژیژ (۱۲ مه ۱۸۱۴ تابور - ۱۹ ژانویه ۱۸۸۶ خرودیم) در ایران قاجاری معروف به موسیو کرشیش، استاد چکی اهل امپراتوری اتریش در دارالفنون بود که برای تدریس توپخانه در دارالفنون به استخدام درآمد ولی دروس هندسه، ریاضیات، جغرافیا، و تاریخ نظامی نیز تدریس می‌کرد.Ekhtiar, 1994, p 154 او به مدت هشت سال در ایران ماند و تعدادی کتاب دربارهٔ توپخانه و ریاضیات نگاشت. کرژیژ ناظر ساخت اولین خط تلگراف در ایران و تهیه نقشه تهران بود. همچنین ارتفاع کوه دماوند را اندازه گرفت. او ناصرالدین شاه را بسیار تحت تأثیر قرار داد به گونه‌ای که در طی همه‌گیری وبا در سال ۱۸۵۲ اجازه ویژه یافت که کلاس‌های خود را در کاخ گلستان برگزار کند.Ekhtiar, 1994, p 155
موسیو کرشیش یکی از ۷ نفری بود که داوودخان مسیحی هنگام سفرش به اتریش به عنوان نمایندهٔ امیر کبیر، برای تدریس به ایران دعوت کرد و در مدرسهٔ دارالفنون مشغول به کار نمود.سعادت، ابراهیم. تاریخ پیشرفت‌های پزشکی در هفتاد سال اخیر ص ۲۶۰غلام‌رضا ورهرام، نظام سیاسی و سازمان‌های اجتماعی ایران در عصر قاجار، تهران: انتشارات معین، ۱۳۸۵، ص ۲۹۹–۳۰۰. کرشیش، به عنوان استاد توپخانه به مدرسهٔ دارالفنون رفت، اما چون تاریخ، جغرافیا و حساب و هندسه می‌دانست، این رشته‌ها را نیز آموزش می‌داد. او به کمک دانشجویان خود کتاب‌های زیادی نوشت و ترجمه کرد.نامعلوم. «آشنایی با دارالفنون». همشهری آنلاین.
فریدون آدمیت در کتاب «امیرکبیر و ایران» می‌نویسد:
همچنین در جای دیگری از این کتاب تاریخی دربارهٔ او می‌نویسد:
مونیکا رینگر هم در کتاب خود می‌نویسد او
در سال ۱۲۷۵ گروهی به سرپرستی اعتضادالسلطنه با همکاری موسیو کرشیش فرمانده و آموزگار توپخانه و دستیاری چندین نفر از شاگردان دارالفنون نقشه‌ای از تهران تهیه کردند و این "نخستین نقشه دارالخلافه تهران به مقیاس ۱:۱۰۰۰ بوده‌است" و از آنجایی که امکانات و وسایل فنی در اختیار هیئت تهیه نقشه نبوده از اینرو فاصله‌ها با گام و زاویه‌ها با تقریب اندازه‌گیری می‌شده‌است، بر این پایه نقشه مزبور از جهت نشان دادن شکل و موقعیت شهر و محله‌های درون آن و دروازه‌ها در نوع خود نقشه موفقی بوده و چهره تهران قدیم را کاملاً در برابر دیدگان مجسم می‌سازد.
دانش‌آموزان مدرسهٔ دارالفنون به راهنمایی معلم علاقه‌مند فیزیک و شیمی خود، موسیو کرشیش نمساوی (اتریشی) نخستین فرستنده و گیرندهٔ تلگراف را در اسفند ۱۲۳۶ ساختند و با سیم‌کشی میان دو کلاس مدرسه، مخابرهٔ آزمایشی تلگراف را در حضور میرزا آقاخان نوری صدراعظم انجام دادند.
ناصرالدین‌شاه قاجار از شنیدن خبر موفقیت این طرح شاد شد و توسط صدراعظم از وزیر علوم، علی‌قلی میرزا اعتضادالسلطنه، عموی دانشمند خود اظهار رضایت کرده و به موسیو کرشیش خلعت التفاوت کرد و به عالی‌جاه رضاقلی‌خان هدایت معروف به ل‍له‌باشی و شاگردان توپچی که در این کار مشارکت کرده بودند پاداش داد.معتمدی، اسفند، ۱۳۷۶ پست و تلگراف و تلفن در ایران. انتشارات مدرسه
مدیریت درآمد به تولید حداکثر درآمد یا سود از تعداد خاصی از یک نو کالا با در نظر گرفتن رفتار مشتریان گفته می‌شود. کاربرد این تکنیک بیشتر در کالاهای فاسد شدنی یا با تاریخ مصرف می‌باشد. این تکنیک در فروش بلیت هواپیما یا مدیریت اتاقهای هتلها کاربرد فراوان دارد. به عنوان مثال صندلیهای یک هواپیما بعد از پرواز بی‌ارزش می‌باشد و مسولیت مدیر درآمد تلاش برای فروش بلیت قبل از پرواز است. این تلاش شامل کنترل قیمت برای هر صندلیها یا رزرو کردن تعدادی بلیت برای مسافرانی است که دقیقی قبل از پرواز درخواست بلیت می‌کنند.
چالش مربوط به این تکنیک فروش تعداد درست کالا در قیمت مناسب به مشتری مناسب می‌باشد. این تکنیک به نوعی تبعیض قیمت نیز می‌باشد.
چهار مسئله اصلی مدیریت درآمد یعنی پیش‌بینی، رزرو مضاعف، کنترل موجودی صندلی‌ها و قیمت‌گذاری است.
Talluri K. T. and G. Van Ryzin (۲۰۰۵)، “The theory and practice of revenue management” Springer science and business media.
حسن دیلمی ملقب به رکن‌الدوله و مُکَنّیٰ به ابوعلی پسر بویه (درگذشت ۹۷۶ میلادی) یکی از امرای اولیه آل بویه در ایران و عراق بود. او در رکاب برادر مهترش علی عمادالدوله و برادر کهترش احمد معزالدوله سلطنت آل بویه را بنیان گذاشت.
در حوالی سال ۳۱۶ه‍.ق / ۹۲۸م حسن که حدوداً سی سال داشت به همراه احمد که نوجوانی سیزده ساله بود به برادر بزرگترش علی که در سپاه ماکان بن کاکوی (از امرای گیلان و طبرستان) منصبی داشت پیوست. ماکان از پی تعرض به نیشابور، از مرداویج شکست خورد و متواری شد. سه فرزند بویه بی‌درنگ به خدمت طرف پیروز درآمدند. ابراز لیاقت علی عمادالدوله باعث شد که مرداویج حکومت شهر کرج، تختگاه شاهزادگان دلفی را به وی بسپارد (این شهر با کرج امروزی متفاوت است و در نزدیکی بهرام آباد کنونی در صد کیلومتری جنوب شرقی همدان واقع بوده‌است). (کرج ابودلف از شهرهای باستانی و مهم ناحیهٔ ایران مرکزی بوده‌است. براساس نوشته‌های جغرافیایی این شهر بر سر راه اصلی همدان به اصفهان و تقریباً در میانهٔ آن قرار داشته‌است. دربارهٔ تاریخ این شهر اطلاعات دقیق و مفصلی در دست نیست. احتمالاً کرج در دورهٔ پیش از اسلام شهری آباده بوده، لیکن در طول حملهٔ اعراب برای مدتی دچار رکود شده‌است. تا اینکه در قرن دوم هجری به همت خاندان ابودلف عجلی بازسازی شده و رو به‌آبادی نهاده‌است. گویا کرج تا قرن هفتم هجری همچنان آبادی خود را به عنوان شهری مهم و مرکز ولایتی حفظ نموده‌است. اما از قرن هشتم هجری به بعد، در هیچ‌یک از آثار تاریخی و جغرافیایی ذکری از این شهر به میان نیامده است. به‌طوری‌که امروزه محل دقیق آن را نمی‌توان معین نمود. یگانه اثری که منحصراً دربارهٔ تاریخ این شهر نوشته شده، رساله‌ای است که محمد حسن خان اعتماد السلطنه در سال ۵۰۳۱ هجری قمری به دستور ناصر الدین شاه قاجار به رشتهٔ تحریر درآورده است. در این اثر اعتماد السلطنه با استناد به متون تاریخی و جغرافیایی و با استفاده از تحقیقات غربی محل شهر کرج را با روستای تازه شهر شدهٔ آستانه، در ۲۳ کیلومتری جنوب شهر اراک، منطبق می‌داند. این اثر که تاکنون منتشر نشده‌است، برای آگاهی از تاریخ و جغرافیای ناشناختهٔ این منطقه از ایران ارزشی انکار ناپذیر دارد) این انتصاب نقطه تغییر سرنوشت سازی برای آل بویه گردید چرا که مرداویج که به زودی از توسعه قدرت و نفوذ بوییان به وحشت افتاد هرگز نتوانست شهر کرج را از ایشان باز پس بگیرد. رشته درگیریهایی که میان بوییان و مرداویج در پی آمد به نتیجه‌ای قطعی منتهی نگردید و طرفین به قراردادی مبنی بر متارکه جنگ بسنده کردند. به موجب این قرارداد حسن به عنوان گروگان به دربار مرداویج فرستاده شد.
در پی قتل مرداویج در سال ۳۲۳ه‍.ق / ۹۳۵م و فروپاشی سپاه و دربار وی، حسن با دادن رشوه به محافظانش از زندان گریخت و به نزد عمادالدوله بازگشت. در این هنگام عمادالدوله در فارس بود و با تسخیر بقایای قلمرو مرداویج عملاً پادشاهی آل بویه را پایه‌گذاری کرده بود.
آل بویه زیر فرمان علی به سرعت سلطه خود را بر اصفهان، فارس، کرمان و خوزستان گسترش دادند. حسن به فرمانروایی اصفهان منصوب شد و احمد فرماندهی حملات بلند پروازانه سپاه بوییان به بغداد مرکز خلافت عباسی را به عهده گرفت. در سال ۳۳۴ه‍.ق / ۹۴۵م احمد پیروزمندانه به بغداد درآمد و خلیفه به ناچار سیادت آل بویه بر مرکز و غرب ایران و عراق را به رسمیت شناخت و احمد، حسن و علی را به القاب معزالدوله، رکن‌الدوله و عمادالدوله ملقب ساخت. از این زمان تا هنگام مرگ عمادالدوله، صرفنظر از فراز و نشیب‌هایی که در نبردهای پیاپی با بقایای زیاریان پیش‌آمد، رکن‌الدوله حکمران نسبتاً مستقل ری و اصفهان باقی‌ماند. در سکه‌هایی که از این دوران باقیست نام رکن‌الدوله تنها در کنار نام خلیفه آمده‌است. سکه‌هایی که عمادالدوله در فارس ضرب کرده‌است نیز تنها نام عمادالدوله و خلیفه را بر پیشانی دارند، امری که نشان از استقلال نسبی رکن‌الدوله دارد. هر چند که خاندان بویه که اصلاً اهل دیلم (ناحیه دیلم) بودند، تختگاه خود را در شیراز محل اقامت برادر بزرگتر (عمادالدوله) قرار دادند و مرکزیت سنتی شیراز تا پایان دوران بوییان پابرجای ماند.
با وفات امیرالامرا عمادالدوله (که فرزند پسری نداشت) در سال ۳۳۸ه‍.ق / ۹۴۹م بنا به وصیت خود او فناخسرو عضدالدوله فرزند رکن‌الدوله که تنها سیزده سال داشت در شیراز به تخت نشست. در این زمان رکن‌الدوله رسماً عنوان امیرالامرای آل بویه را به میراث برد و تا پایان عمر این لقب را برای خود حفظ نمود. در این دوران اگر چه کشمکشی مدام با سامانیان در شرق و درگیریهای گهگاه با حمدانیان در غرب قدرت آل بویه را به چالش می‌کشید، رکن‌الدوله و عضد الدوله موفق شدند ثباتی نسبی را در مرکز ایران بر قرار کنند.
رکن‌الدوله در سال ۳۶۶ ه‍.ق / ۹۷۶ م درگذشت.
آب رکن آباد شیراز که به کرات در اشعار فارسی یاد شده‌است از یادگارهای رکن‌الدوله است.
http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?
پارک یادبود شووا یا پارک شوواکینِن یکی از پارک‌های واقع در منطقهٔ تاچیکاوا در توکیو پایتخت ژاپن است. این پارک به مناسبت پنجاهمین سال سلطنت امپراتور شووا در سال ۱۹۸۳ میلادی افتتاح شده‌است.
پارکینگ این پارک رایگان نمی‌باشد.
یاکوب ادوارد پولاک (زادهٔ ۱۲ نوامبر ۱۸۱۸ در مورژینا، بوهم - درگذشتهٔ ۸ اکتبر ۱۸۹۱ در وین)، فرزند یک خانوادهٔ بسیار فقیر یهودی بود. او تحصیلات خود را در رشته‌های پزشکی و مردم‌نگاری در دانشگاه‌های وین و پراگ به پایان رساند و در رشتهٔ پزشکی زنان تخصص گرفت. پولاک به دعوت امیرکبیر برای تدریس در دارالفنون همراه با شش استاد دیگرِ اتریشی در سال ۱۲۳۰ ه‍. ش، پیش از گشایش دارالفنون به ایران آمدند. او با تربیت دانش‌آموزان دارالفنون و تألیف اولین کتب پزشکی مدرن، نقشی کلیدی در معرفی پزشکی نوین به ایران ایفا کرد. دکتر پولاک در سال ۱۲۳۴ ه‍. ق، پس از دکتر کلوله و قبل از استخدام دکتر تولوزان، پزشک مخصوص ناصرالدین شاه بود و پس از ۱۰ سال اقامت در ایران به وطن خود بازگشت.هدایتی، سیدجواد. "تاریخ پزشکی معاصر ایران". ص۴۲
پولاک در آغاز به زبان فرانسه تدریس می‌کرد، ولی ضعف ترجمه او را واداشت تا به آموختن زبان فارسی بپردازد. او پس از شش ماه، درس پزشکی خود را به فارسی ارائه کرد.«Ekhtiar, Maryam, 1994,»The Dar al-Funun: Educational reform and cultural development in Qajar Iran ", Ph.D Dissertation, New York University, USA."
پولاک، از پزشکانی است که گزارش کرده با شیوع بیماری وبا «شاه چادر خود را در دره لار واقع در دامنه دماوند» می‌زد تا خود و خانواده‌اش در امان باشند. پولاک همچنین از شیوع بیماری وبا در سال ۱۸۵۳ میلادی در تهران گزارش داده که مردم تهران به خاطر فرار شاه، هراسان شده و دسته‌دسته این شهر را ترک کردند.
پولاک کتابی در تشریح نوشته و به کمک میرزامحمدحسین افشار، یکی از شاگردان خود، آن را به فارسی منتشر کرده‌است و منشأ بسیاری از اصطلاحات و الفاظی است که در تشریح به‌کار می‌روند. یک کتاب دیگر هم در جراحی اختصاصیِ چشم و یک راهنمای طب نظامی برای معالجهٔ شایع‌ترین بیماری‌های نظامیان ایرانی نوشت. کتاب "سفرنامهٔ پولاک" را کیکاووس جهانداری به فارسی ترجمه کرده و در انتشارات خوارزمی چاپ شده‌است.
رود یازاواگاوا رودی است که در توکیو پایتخت کشور ژاپن جاری است. رود یازاواگاوا از رود تاما منشعب می‌شود و در منطقهٔ سومیدا جاری است. این رود ۳٬۷ کیلومتر طول دارد.
فلات موساشینو فلاتی پوشیده از لایه‌های متناوب لایه‌های سنگریزه نفوذپذیر به آب است که بر روی یک لایه رسی دریایی غیرقابل نفوذ نسبت به آب تشکیل شده‌است. در این محوطه اطراف رود چشمه‌های زیادی وجود دارد. دره تودوروکی دره ای است که در اثر فرسایش فلات توسط این مقدار زیاد آب چشمه به وجود آمده‌است. در پایین دره، گردشگاهی در پایین دست نزدیک ایستگاه تودوروکی وجود دارد. صخره‌های شیب دار حدود ۱۰ متری پوشیده از انبوهی از درختان است و حتی در تابستان نیز تاریک و خنک است. علاوه بر این، ضلع جنوبی در مجاورت محوطه معبد مانگانجی است که گفته می‌شود در دوره سنگوکو از فوکاساوا منتقل شده‌است و معبد تودوروکی فودوسون نیز یکی از ۳۶ مکان مقدس کانتو فودو است. و یک چایخانه به جز در زمستان در این دره وجود دارد که آن را به یکی از طبیعی‌ترین مکان‌ها برای استراحت در توکیو تبدیل می‌کند.
دیوید لاورنس شویمر بازیگر آمریکایی و متولد ۲ نوامبر ۱۹۶۶ در نیویورک است که با ایفای نقش «راس» در سریال فرندز (۱۹۹۴–۲۰۰۴) بیشتر شناخته شد.
وی همچنین در انیمیشن ماداگاسکار (۲۰۰۵)، (۲۰۰۸) در نقش ملمن حرف زده‌است.
شویمر با بازی در داستان مجرمانه آمریکایی نامزد شصت و هشتمین جوایز امی ساعات پربیننده شد.
به نقل از هالیوود ریپورتر، پلیس بریتانیا اعلام کرد فردی مظنون به دزدی از فروشگاهی در بریتانیا که شباهت عجیبی به دیوید شویمر، بازیگر نقش راس گلر در مجموعه «فرندز» داشت دستگیر شده‌است.
داستان شباهت این سارق و ستاره «فرندز» از آن جا شروع شد که پلیس بریتانیا عکسی از او در حال ربودن تعدادی نوشیدنی از یک رستوران را در صفحه فیسبوک منتشر کرد و از شهروندان خواست تا در شناسایی این فرد کمک کنند. انتشار گسترده این عکس موجب واکنش‌های کاربران شد.
پس از انتشار عکس توسط پلیس، برخی از کاربران با درج کامنت‌هایی در صفحه فیسبوک پلیس بریتانیا این سارق را دیوید شویمر بازیگر نقش راس گلر در مجموعه «فرندز» نامیدند.
ستاره «فرندز» نیز در واکنش به تصاویر این سرقت، ویدئویی شبیه به فیلم‌های بدست آمده از دوربین مدار بسته درست کرد و نوشت: افسران پلیس، قسم می‌خورم آن فرد من نیستم، همانگونه که می‌بینید من در نیویورک هستم.
سرانجام پلیس لانکاشر روز سه شنبه ۱۳ نوامبر اعلام کرد مرد ۳۶ ساله مظنون به دزدی در لندن دستگیر شده‌است. پلیس در صفحه توییترش از حمایت‌ها به خصوص حمایت دیوید شویمر نیز تشکر کرد.
متیو استیون "مت" له بلانک بازیگر آمریکایی و متولد ۲۵ ژوئیه ۱۹۶۷ است. وی بیشتر با ایفای نقش جویی تریبیانی در سریال دوستان و سریال جویی که در واقع ادامه‌ای بر سریال قبلی وی دوستان بود، شناخته می‌شود. له بلانک بخاطر نقش خود در سریال دوستان سه بار نامزد جایزه امی شد. در سال ۲۰۱۱، له بلانک در سریال اپیزودها یک نقش خیالی از شخصیت خودش را بازی کرد که توسط دیوید کرین یکی از سازندگان سریال دوستان و جفری کلرک ساخته شده بود. پس از سه بار نامزدی جایزه گلدن گلوب و چهار نامزدی جایزه امی نیز برای نقش جویی در سریال دوستان، له بلانک موفق به دریافت گلدن گلوب برای نقشش در سریال اپیزودها شد.وی از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹ میزبان تخت‌گاز بود. از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ ، او نقش آدام برنز را در سریال مرد با یک نقشه بازی کرد.
له بلانک در شهر نیوتون ایالت ماساچوست از مادری ایتالیایی و پدری با پیشینه فرانسوی-کانادایی به دنیا آمد. پاتریشیا، مادرش رئیس دفتر و پدرش، پائول له بلانک یک مکانیک بود. وی در دبیرستان نیوتن نورث تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۵ فارغ‌التحصیل شد، و در سن ۱۷ سالگی به نیویورک نقل مکان کرد تا حرفه ای را در زمینه مدلینگ دنبال کند. او پس از دوره ای کوتاه از حضور در صنعت مدلینگ وارد عرصه بازیگری شد.
له بلانک برای اولین بار در تبلیغ تجاری سس کچاپ در سال ۱۹۸۷ ظاهر شد.در سال ۱۹۸۸ ، وی به مدت یک فصل در درام تلویزیونی۱۰۱ بازی کرد.در سال ۱۹۹۱ ، او نقش موثری را در کمدی موقعیت شبکه فاکس بیزنس ازدواج...با کودکان بازی کرد.وی نقش وینی وردوچی را بازی کرد ، یکی از دوستان خانوادگی شخصیت اصلی آل باندی (اد اونیل) که مدت کوتاهی با دخترش کلی (کریستینا اپل‌گیت) قرار میگذاشت.له بلانک با بازی در دو نفش کوتاه تبدیل به یک ستاره شد: Top of the Heap (1991) و وینی و بابی (۱۹۹۲).
او در دو موزیک ویدیو از بون جووی نیز ظاهر شد:در سال ۱۹۹۰ "معجزه"، از موسیقی متن فیلم اسلحه جوان ، و "بگو این طوری نیست" در سال ۲۰۰۰.
له بلانک موفقیت در نقش دوست داشتنی جوی تریبیانی را در دوستان پیدا کرد و به مدت ۱۲ سال در ۱۰ فصل از دوستان و دو فصل جویی این شخصیت را بازی کرد.
وی به همراه همبازی هایش استقبال گسترده ای پیدا کردند. این کمدی موقعیت تبدیل به یک موفقیت بزرگ برای ان بی سی شد و پنجشنبه شب ها به مدت ده سال پخش شد.
او برای عملکرد خود ، نامزد سه جایزه امی، نامزد سه جایزه گلدن گلوب و نامزد یک جایزه انجمن صنفی بازیگران شد.
در این مدت او همچنین در فیلم های نگاه ایتالیایی (۱۹۹۴) ، اد(۱۹۹۶) ،گمشده در فضا (۱۹۹۸) ، فرشتگان چارلی (۲۰۰۰) و عاقبت آن ، فرشتگان چارلی: دریچه گاز کامل (۲۰۰۳) ظاهر شد.
پس از لغو سریال جویی ، له بلانك اعلام كرد كه از بازیگری در تلویزیون ، یک دوری یك ساله خواهد گرفت كه سرانجام به ۵ سال تبدیل شد.نقش بعدی او نسخه داستانی از خودش در اپیزود ها بود.
از سال ۲۰۱۱ ، له بلانک شروع به بازی در یک نسخه داستانی از خود در اپیزود ها ، یک سریال تلویزیونی در مورد بازسازی داستان های آمریکایی از یک سریال تلویزیونی به همان اندازه تخیلی در انگلیس شد.این سریال توسط همکاران خلاق دیوید کرین و شریک زندگی وی جفری کلاریک نوشته شده است.در ۶۹مین دوره جوایز گلدن گلوب در سال ۲۰۱۲ ، وی برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد مجموعه تلویزیونی ، موسیقی یا کمدی شد و نامزد دریافت جایزه چهار جایزه برتر دیگر نیز شد.
در فوریه ۲۰۱۲ ، او در دومین قسمت از هجدهمین سری از تخت‌گاز ظاهر شد ، جایی که سریعترین زمان بازی را در بخش "ستاره در یک اتومبیل با قیمت مناسب" در یک کیا تنظیم کرد.او پیچیدن در ۱: ۴۲٫۱ ، رکورد قبلی نمایش روون اتکینسون را با ۰٫۱ ثانیه زد.او همچنین در قسمت چهارم فصل نوزدهم برای مسابقه با نیو کیا سید حضور پیدا کرد و رکورد زمان قبلی خود را شکست.
در فوریه سال ۲۰۱۶ ، بی‌بی‌سی اعلام کرد که با له بلانک برای تبدیل شدن به یکی از میزبان های جدید تخت‌گاز ، به توافق رسیده است و در اواخر همان سال توافق نامه دو ساله جدید را امضا می کند.وی تصمیم خود را برای استعفا از این سریال در ماه مه ۲۰۱۸ اعلام کرد ، او به مدت سه سال میزبان این سریال بود.علیرغم اینکه او نمایش را یک "سرگرمی عالی" معرفی کرده بود ، اظهار داشت "تعهد زمانی و مسافرت گسترده مرا بیش از آنچه که راحت باشم از خانواده و دوستانم دور می کند."
له بلانک نقش اصلی را درسیت کام مردی با یک نقشه را بازی کرد ، که پخش آن در سال ۲۰۱۶ آغاز شد تا اینکه در سال ۲۰۲۰ لغو شد.
در ماه مه ۲۰۰۳ له بلانک با ملیسا مک‌نایت که سابقاً مدل بود، ازدواج کرد. دختر آنها، مارینا در که در سال ۲۰۰۴ به دنیا آمد، در ۸ ماهگی به حمله صرع دچار شد که مهارت‌های حرکتیش را تحت تأثیر قرار داد.
در ماه ژوئن ۲۰۰۵، له بلانک رفتار «بی‌دقتانه و بی‌مسئولیتش» در رابطه با یک رقاص برهنه در جریان سفر موتورسواری به کانادا را تأیید کرد. له بلانک و مک‌نایت در اول ژانویه ۲۰۰۶ با استناد به رفتار های غیر قابل تطابق از هم جدا شدند، در حالی که در آن زمان له بلانک با آندریا آندرس رابطه داشت.
هوانگ جی یا هوانگ چی (چینی ساده: 黄济، چینی سنتی: 黃濟، پین‌یین: Huáng Jì، وید جایلز: Huang Chi) از نقاشان درباری چینی در زمان پادشاهی مینگ بود. هوانگ جی در مین‌هو واقع در استان فوجیان چین زاده شد و بیشترین شهرتش برای کشیدن نگاره‌های انسانی بود. از تاریخ دقیق تولد و مرگ او اطلاعی در دست نیست. به گفته مورخان ان زمان هونگ جی اواخر عمر خود را به دستور امپراتور زمان خودش نقاشیهای مختلفی از طبیعت زیبای چین و همچنین دیوار بزرگ چین می‌کشد و امپراتور این نقاشیها را به سران کشورهایی که با آنها دوست بود هدیه می‌داد. هوانگ جی چندین نقاشی از طبیعت و دیوار چین ترسیم نموده که معلوم نیست به چه کسانی داده‌است.
عصاره نخل اره‌ای عصارهٔ میوهٔ سرینو ریپنز است و سرشار از اسیدهای چرب و فیتوسترول می‌باشد. این گیاه در درمان هایپرپلازی خوش‌خیم پروستات استفاده می‌شود، هرچند تحقیقات بی‌فایده بودن این دارمان را نشان می‌دهد.
ملانی تورنتنتلفظ واژهٔ Thornton در وب‌گاه forvo.com (۱۳ مه ۱۹۶۷ - ۲۴ نوامبر ۲۰۰۱) خوانندهٔ پاپ اهل آمریکا بود. او در آلمان و به‌عنوان خوانندهٔ گروه یورودنس لا بوش به شهرت رسید. ترانه‌های «رویاهای شیرین»Sweet Dreams و «عاشقم باش»Be My Lover از آثار موفق لابوش در سال‌های میانی دههٔ ۱۹۹۰ بودند.
ملانی پیش از مرگش، به‌عنوان یک خوانندهٔ تک نیز در آلمان به موفقیتی نسبی دست یافته بود. ترانه‌های «عاشق اینم که چطور عاشقم هستی»Love How You Love Me، «رویای فوق‌العاده»Wonderful Dream، «خاطره‌ها»Memories و «طپش قلب»Heartbeat از آثار موفق شخصی او بودند.
ملانی در سانحهٔ هوایی پرواز ۳۵۹۷ کراس‌ایر در حوالی باسرزدورف سوئیس کشته شد. او هنگام مرگ ۳۵ ساله بود.
وستا، در اساطیر روم و در مذهب رومی، الهه باکره اجاق یا آتشدان خانگی، و نیز الهه خانه و خانواده و ارامش بود. حضور وستا نماد و سمبلی از آتش مقدسی بود که در اجاق یا آتشدان خاص او، و همین‌طور در معبدش افروخته می‌شد. نزدیک‌ترین همسان و معادل یونانی او، هستیا است.مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی در 17 سپتامبر ۲۰۱۰
وستا ایزدبانوی اجاق یا آتشدان خانگی بود و نامش از جنبه اشتقاق و هم ریشه بودن، معادل هستیا، ایزدبانوی یونانی است. آیین‌های پرستش این دو الهه نیز به یکدیگر بسیار شبیه بود. البته مقام وستا در جمع خدایان رومی، خیلی بالاتر از مقام هستیا در میان خدایان یونانی بود.
در ایام بسیار کهن روم، (و شاید تحت تأثیر فرهنگ و دین ایران که در آن آتش، مقدس تلقی می‌شد و نگاهبانی آتش از وظایف مقدس بود)، ضرورت حفظ و نگهداری دائمی آتش، به صورت وظیفه‌ای مقدس درآمد که در ابتدا پادشاه مسئول اصلی آن بود. این وظیفه بعدها بر عهدهٔ دختران پادشاه گذاشته شد، زیرا مهم‌تر و بعدها مقدس‌تر از آن بود که به غلامان سپرده شود. پرستشگاه مدور وستا در ۷۱۵ پیش از میلاد تأسیس شد و کهن‌ترین و مقدس‌ترین بارگاه در مرکز شهر رومیان بود که پرستشگاه‌های اصلی و بناهای عمومی در آن موقع بود و آتشدان جامعهٔ رومی به‌شمار می‌رفت.
بنابراین در روزگاران بعد، آتش نه تنها در خانه‌های رومی همچون عملی دینی و پرستشی، همیشه روشن نگه داشته می‌شد، بلکه یک آیین رسمی هم وجود داشت که در آن، از یک آتشدان مقدس و شاهانه توسط شش تن دختر جوان از خانواده‌های ممتاز، به عنوان کاهنه‌های باوقار، بر پرستش وستا و آتش پرستشگاه او نظارت داشتند. دختران ممتازی که وظیفه مراقبت و نگهبانی از آتشدان مقدس را عهده‌دار می‌شدند (به افتخار وستا)، به نام باکره‌ها یا دوشیزگان وستال شناخته می‌شدند.اساطیر جهان از مؤسسه لاروس(۲)، زیرنظر: پی یر گریمال، ترجمه: مانی صالحی علامه، چاپ اول، صفحه: 112 هر باکرهٔ پرستشگاه وستا در سن بلوغ برگزیده می‌شد و تا ۳۰ سال خدمت می‌کرد. اگر باعث خاموشی آتش می‌شد، او را سخت مجازات می‌کردند. آن‌ها به نگهبان نیاز نداشتند و می‌توانستند در دادگاه شهادت بدهند، صاحب اموال باشند یا وصیت کنند. آن‌ها همچنین تا حدی صاحب قدرت سیاسی بودند. یک باکره وستا پس از سی سال می‌توانست جهیزیهٔ ارزشمندی از دولت بپذیرد، از مقام خود کناره گیرد و ازدواج کند. اما بیشتر آن‌ها ترجیح می‌دادند که کاهنه باقی بمانند.کتاب اساطیر جهان، سرویراستار: ویلیام داتی. شابک: ۲-۴۵-۸۳۳۲-۹۶۴-۹۷۸
بخش بزرگی از تاریخ روم، به نیایش وستا و نگهداری آتش جاودان [همان آتش مقدس] او، توسط وستال‌ها یا کاهنه‌های وستا اختصاص داشت.اساطیر رم، اثر: استیوارد پرون، ترجمه: محمدحسین باجلان فرخی، چاپ اول، صفحه: 46
وستا دارای جشنی مخصوص به خود بود که وستالیا یا جشن وستا خوانده می‌شد. زمان برگزاری این جشن از ۷ ژوئن تا ۱۵ ژوئن بود. در نخستین روز از این جشن، پنوس وستا (پرده خلوتگاه سانکتروم در معبد وستا) باز می‌شد، و این تنها روز در تمام طول سال بود، که با بازشدن آن، برای زنان امکان تقدیم اشیاء مقدس بدان و ارائه مقدسات وجود داشت. از جمله چنین مقدساتی، می‌توانست شامل حذف گوساله متولد نشده از گاو باردار باشد.مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی در ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۰
جشن وستا در اواسط ماه ژوئن برگزار می‌شد و به هنگام آب و جارو کردن معبد، آب مورد نیاز [توسط کاهنه‌های وستال]، از آب چشمه مقدس فراهم می‌گردید. در این جشن ماده خرها را با تاج‌هایی از گُل که به گردن خر می‌آویختند، آرایش می‌دادند و همه این خرها از کار کردن معاف بودند.
علت گرامیداشت ماده خر در این جشن، این بود که ماده خر، حیوان مقدس وستا محسوب می‌شد. همین نکته [اینکه خر ماده، حیوان مقدس وستاست] نشان از قدمت کیش وستاپرستی دارد، چراکه ماده خر که حیوان خاص منطقه مدیترانه است، در اعصار کهن گرامی داشته می‌شده و در نتیجه از تقدس اسب، که یک عقیده هندواروپائی است، در کیش وستا نشانی نیست.اساطیر رم، اثر: استیوارد پرون، ترجمه: محمدحسین باجلان فرخی، چاپ اول، صفحه: ۴۷
خیابان گینزا در منطقهٔ چوئو در توکیو پایتخت ژاپن واقع شده‌است. در سال ۱۸۷۰ گینزا اولین خیابان به سبک غربی و مدرن بود که در توکیو ساخته شد.Tokyo p. 78
هزینه سرمایه‌ای هزینه‌ها و یا بها هایی هستند که برای ایجاد سود در آینده صرف می‌شوند. هزینه سرمایه‌ای صرف خرید دارایی‌های ثابت و مولد جدید یا افزودن ارزش داراییهای ثابت و مولد موجود می‌گردد. عمر مفید این داراییها باید بیش از میزان باقیمانده از سال مالیاتی باشد که در آن این هزینه صرف شده است. خرید زمین، ساختمان، تجهیزات و ماشین آلات و داراییهای ثابت و درازمدت از نمونه هزینه‌های سرمایه‌ای هستند.
دو نوع هزینه سرمایه‌ای وجود دارد: «هزینه رشد» و «هزینه نگهداری». هزینه‌هایی که ارزش دارایی را در طول زمان افزایش می‌دهند، هزینه‌های رشد و هزینه‌هایی که از یک ماه به ماه دیگر تغییر نمی‌کنند هزینه‌های نگهداری گفته می‌شوند.
موانع ورود به بازار در دانش اقتصاد و بویژه در نطریه های رقابت تجاری موانعی هستند که بر سر راه یک کسب و کار برای ورود به یک بازار خاص قرار می گیرند. موانع ورود به بازار یکی از ارکان مدل رقابتی پورتر هستند.
در دین روم باستان یا باکره‌های وستال، که گاهی وستال‌ها یا وستالیس نیز خوانده شده‌اند، متشکل از شش کاهن زن بودند. وستال‌ها به نوبت بر آتشگاه معبد وستا نظارت می‌کردند، به طوری که حداقل یک وستال همیشه در آنجا مستقر بود. نهاد وستال‌ها، در رم باستان آنقدر اهمیت داشت که آن را به عنوان موضوعی اساسی برای ادامه حیات و امنیت رم در نظر گرفته بودند، و این منوط به آن بود که وستال‌ها در جهت نگاهبانی آتش مقدس و پرورش آن تلاش کنند و اجازه ندهند که این آتش از میان برود. وستال‌ها از تعهدات معمول اجتماعی، اعم ازدواج و بچه دار شدن آزاد بودند، اما در عوض ناگزیر به رعایت نذر یا عهدی در ارتباط با عفت و خویشتن داری می‌شدند و ملزم می‌شدند که زندگی خویش را به مطالعه و رعایت صحیح آداب و رسوم و آیین‌های مقرر ایالتی اختصاص بدهند. اینها محدودیت‌هایی بودند که در مورد نهادهای مذهبی مربوط به پسران کاهن وجود نداشتند.
در ایام بسیار کهن رم، [و شاید تحت تأثیر فرهنگ و دین ایران که در آن آتش، مقدس تلقی می‌شد و نگاهبانی آتش از وظایف مقدس بود]، ضرورت حفظ و نگهداری دائمی آتش، به صورت وظیفه‌ای مقدس درآمد که در ابتدا پادشاه مسئول اصلی آن بود. این وظیفه بعدها بر عهدهٔ دختران پادشاه گذاشته شد، زیرا مهم‌تر و بعدها مقدس تر از آن بود که به غلامان سپرده شود.
بنابراین در روزگاران بعد، آتش نه تنها در خانه‌های رمی همچون عملی دینی و پرستشی، همیشه روشن نگه داشته می‌شد، بلکه یک آیین رسمی هم وجود داشت که در آن، از یک آتشدان مقدس و شاهانه توسط دختر جوانی از خانواده‌های ممتاز، مراقبت و نگهداری می‌شد. دختران ممتازی که وظیفه مراقبت و نگهبانی از آتشدان مقدس را عهده‌دار می‌شدند، [به افتخار وستا]، به نام باکره‌ها یا دوشیزگان وستال شناخته می‌شدند.اساطیر جهان از مؤسسه لاروس(۲)، زیرنظر: پی یر گریمال، ترجمه: مانی صالحی علامه، چاپ اول، صفحه: ۱۱۲
بخش بزرگی از تاریخ رم، به نیایش وستا و نگهداری آتش جاودان [همان آتش مقدس] او، توسط وستال‌ها یا کاهنه‌های وستا اختصاص داشت.اساطیر رم، اثر: استیوارد پرون، ترجمه: محمدحسین باجلان فرخی، چاپ اول، صفحه: ۴۶
در زمان حکومت جمهوری روم، وستال‌ها [با رعایت مقررات پیش گفته، از جمله دوشیزه بودن دختر و تعلقش به خاندانهای ممتاز رومی]، از طرف "پونتیفکس ماکسیموس"، که کاهن اعظم ژوپیتر محسوب می‌شد، انتخاب می‌شدند. این کاهن در واقع بدین طریق وظیفه‌ای را بر عهده داشت که قبلاً [چنان‌که گفته شد] جزو وظایف پادشاهان بود.
دوشیزگان وستال در سن شش تا ده سالگی وارد خدمت ایزدبانو وستا می‌شدند. ابتدا تعدادشان دو نفر و بعدها شش نفر بود و مدت خدمتشان از پنج سال در ایام اولیه تا سی سال در دوران متأخر، متفاوت بود.
پونتیفکس ماکسیموس، بر زندگی دوشیزگان وستال تسلط مطلق داشت و می‌توانست به خاطر هر گناهی، آنها را به مجازات مرگ محکوم کند. از جمله می‌توانست به خاطر گناه شکستن عهد و سوگند بکارت، فرمان زنده به گور کردن آنها را صادر کند.
وظایف وستال‌ها علاوه بر نگهداری و مراقبت از آتش مقدس، موارد دیگری را نیز در بر می‌گرفت. از جمله آوردن آب از چشمه مقدس، آماده‌سازی خوراکی‌های مقدس، نگهبانی از اشیاء مقدس، و برپایی مراسم و مناسک روزانه آیینی در معبد وستا، همگی جزو وظایف آنان محسوب می‌شد.
وستال‌ها در زندگی مردم از نقش مهمی برخوردار بودند و از جمله در تئاتر جای ویژه‌ای به آنها اختصاص داشت. معابد وستال‌ها، جایگاه برآورده شدن آرزوها بود. اگر کاهنه‌ای از کاهنه‌های وستال مورد تجاوز قرار می‌گرفت، هم مجرم متجاوز و هم خود کاهنه (وستال)، به مرگی مخوف گرفتار می‌گردیدند و هر دوی آنها را زنده زنده مدفون می‌ساختند. البته وستا در برخی موارد بیگناهان را نجات می‌داد.
اهمیت این کاهنه‌ها از آنجاست که دین ابتدایی رومی دینی خانوادگی بود، دینی که در رأس آن رئیس خانواده قرار داشت و رئیس خانواده با رفاه خانواده و مزرعه آنان پیوند داشت. این کیش، افراد خانواده و همه آنچه را که با سود آنان سر و کار داشت، در بر می‌گرفت و از اخلاقی بدوی برخوردار بود. در این کیش کانون هر خانواده، خانه و کانون هر خانه، اجاق خانه بود. اساساً واژه لاتین کانون Canon به معنی آتشدان یا اجاق است.
نگهداری آتش در خانه‌ها، همیشه به عهده دختران ازدواج ناکرده بود که بهترین نمود و مثال آن را می‌توان سیندرلا دانست.اساطیر رم، اثر: استیوارد پرون، ترجمه: محمدحسین باجلان فرخی، چاپ اول، صفحه: 46
اینکه نگهداری آتش را در خانه‌ها و بر عهده دختران باکره می‌نهادند، [علاوه بر اینکه از نقش وستال‌ها در نگاهبانی آتش الهام گرفته شده بود]، بدان دلیل بود که مردان در خارج از خانه و زنان در خانه به کار بافندگی اشتغال داشتند. علاوه بر این، نومن خانه، آتشدان یا اجاق آن بود که ماده در نظر گرفته می‌شد.
نام بعضی از شهرهای جهان از ترکیبات نام این پرستندگان ایجاد شده‌است. از جمله آن شهر وستال در ایالت نیویورک آمریکا است.
جی شنگ یا چی شنگ (چینی ساده: 计盛، چینی سنتی: 計盛، پین‌یین: Jì Shèng، وید جایلز: Chi Sheng) نقاشی چینی و از نقاشان سلطنتی دربار امپراتوری مینگ در زمان امپراتور شوان‌ده (۱۴۲۵-۱۴۳۵) بود. از تاریخ تولد و مرگ او اطلاعی در دست نیست.
زیبایی خطرناک نام یک فیلم زندگی‌نامه‌ای و درام محصول ۱۹۹۸ آمریکا است که بر اساس رمان زندگی‌نامه‌ای "فاحشه راستگو" به قلم مارگارت روزنتال نوشته شده است. این رمان و کتاب نقلی از زندگی واقعی ورونیکا فرانکو، معروفترین فاحشه دربار پادشاهی ایتالیا در شهر ونیز بوده است. این فاحشه به علت زیبایی و متانت گل سر سبد فاحشه های دربار بود .
رمان زندگی‌نامه‌ای گونه‌ای از رمان است که در آن شرح حال فرد یا افرادی که در گذشته می‌زیستند، در قالب داستان روایت می‌شود. در این اثر بر خلاف زندگی‌نامه‌نویسی از آرایه‌های ادبی نیز برای پروراندن اثر استفاده می‌شود. در این ژانر از رمان، ممکن است نام‌های شخصیت‌ها عوض شده و برخی رویدادهای غیر واقعی در کنار رویدادهای واقعی اضافه شود.
اینگونه زندگی‌نامه‌ها معمولاً ماهیتی تاریخی دارند و دربرگیرنده زندگی افرادی هستند که با اقتباس و جرح و تعدیل نوشته می‌شوند. نمونه بارز این نوع رمان زندگی‌نامه‌ای در قالب فیلم‌ها روایت می‌شود که تغییرات بسیاری در زندگی یک قهرمان ایجاد می‌شود اما داستان کل و شخصیت آن مشخص است.
راک جنوبی یا ساثرن راک نام زیر شاخه‌ای از موسیقی راک و موسیقی امریکانا است. این سبک در ایالت‌های جنوبی آمریکا از تلفیق سبک‌های راک اند رول، بلوز و کانتری گسترده شد اگرچه که مکان و تاریخ دقیق آغاز آن مشخص نیست. در موسیقی این سبک تمرکز اصلی بر اجرای گیتار الکتریک و خواننده است.
بدون شک ایالت‌های جنوبی آمریکا در دهه ۵۰ یکی از تأثیرگذارترین نقاط زمین بر روی بسط و گسترش موسیقی راک است، حضور هنرمندان برجسته‌ای چون الویس پریسلی، جری لی لوئیس، بو دایدلی و لیتل ریچارد که همگی از جنوب آمریکا ظهور کرده‌اند نشانگر همین ادعاست.
همانطور که گفته شد مکان مشخصی را برای آغاز این سبک نمی‌توان عنوان کرد اما بدون شک در دهه ۵۰ هنرمندان سبک راک اند رول، سایکدالیک راک و بلوز اهل جنوب آمریکا با بازگشت به ریشه‌های سنتی موسیقی خود نقش به سزایی را در پرورش و گسترش آن ایفا کرده‌اند.
دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی بدون شک زمانی است که راک جنوبی به اوج شکوفایی و محبوبیت خود دست یافته‌است که البته ظهور گروهی چون د المن برادرز بند در همین دوران کمک بسیاری به این شکوفایی کرده‌است. در طول این دو دهه راک جنوبی از سبک‌های متفاوت موسیقی همچون جز، کلاسیک، فولک، کانتری و حتی هارد راک و هوی متال تأثیر پذیرفته‌است. در اوایل دههٔ ۷۰ بود که با ظهور گروه‌هایی همچون زی‌زی تاپ، آوت لاوث، تاندرهد، اوزراک مانتین و مولی هچت نقش هارد راک و هوی متال در این سبک نمایان شد. ریتم‌های بوگی تقویت شدند و سرعت نوازندگی گیتار ملودی افزایش یافت.
دههٔ ۸۰ دیگر راک جنوبی محدود به جنوب آمریکا نیست بلکه بسیار فراتر از مرزهای آن پیش رفته است تا حدی که گروه استرالیایی راک ای‌سی/دی‌سی را تحت تأثیر خود قرار داده بود. اگرچه که در اوایل این دهه پس از مرگ چندین هنرمند و تهیه‌کننده مطرح این سبک بعضی از گروه‌های این سبک به سمت آرنا راک کشیده شدند و از راک جنوبی دور شدند. ظهور پدیده‌هایی همچون ام‌تی‌وی، گلَم متال و موسیقی موج نو نیز به افول راک جنوبی دامن زد تا بدان حد که گروه‌هایی که در دام آرنا راک نیافتاده بودند و همچنان پایبند به راک جنوبی بودند مجبور به عقب نشینی و اجرا در حد محلی شدند. در اواسط دههٔ ۸۰ گروه‌هایی چون بتر دن ازرا، دایواین ان کرایین، کاوبوی ماوث، داش ریپ راک و کنتاکی هدهانترز ظهور کردند که توانستند به محبوبیت نسبی در جنوب شرقی ایالات متحده دست یابند.
در دهه ۹۰، شاهد تحت تأثیر قرار گرفتن بعضی گروه‌های متال از راک جنوبی هستیم، چنان که گروه‌هایی چون آی‌هیت‌گاد، اسیدبث، سویلنت گرین و داون در تولید آثار خود ترکیبی از موسیقی هوی متال بلک سبث، هاردکور پانک و راک جنوبی را بکار بردند و بدین صورت سبک اسلاج متال پدید آمد. نکته قابل توجه این است که اکثر گروه‌های مطرح در این سبک از ایالت‌های جنوبی آمریکا هستند.
امروزه نیز همچنان راک جنوبی به حیات خود با حضور گروه‌های قدیمی و نو ادامه می‌دهد و همچنان طرفداران مخصوص به خود را دارد. شاید بتوان با وجود ریتمهای هیجان انگیز و ملودی‌های سریع راک جنوبی از ادامه کار این سبک در آینده نیز مطمئن بود.
ولادیمیر الکساندروویچ ریژکوف(به روسی Влади́мир Алекса́ндрович Рыжко́в)، زاده ۳ سپتامبر ۱۹۶۶ در شهر روبتسووسک (به روسی Рубцо́вск) از سرزمین آلنایی اتحاد جماهیر شوروی)، یک استاد اقتصاد در دبیرستان، سیاستمدار مستقل، و عضو دومای دولتی روسیه از ۱۹۹۳-۲۰۰۷ است.
او از ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۷ نماینده شهر بارنول از سرزمین آلتایی در دومای دولتی روسیه بوده‌است.
پیتزا هات نام یک رستوران زنجیره‌ای بین‌المللی است که طبق آخرین آمار (مارس ۲۰۱۸) ۱۶,۷۹۶ شعبه در ۱۰۰ کشور جهان دارد. مرکز سرپرستی تمامی شعب در شهر آدیسون، تگزاس واقع است و بنیان‌گذاران آن دن کارنی و فرانک کارنی (برادر) با سرمایه ای حدود ۶۰۰ دلار که از مادر خود قرض گرفته بودند در سال ۱۹۵۸ افتتاح کردند. این کمپانی در سال ۱۹۷۷ توسط پپسی خریداری شد و بعد‌ها توسط شرکت یام!برندز که صاحب رستوران کی‌اف‌سی نیز هست خریداری شد.
محمود برآبادی (۱۳۳۱) نویسنده ایرانی عرصهٔ ادبیات کودک و نوجوان است.
برآبادی در سال ۱۳۳۱ در روستای بُرآباد از شهرستان سبزوار به دنیا آمد. در دوران مدرسه خانواده او چند بار کوچ کردند و پس از مدتی در دروازه عراق در غرب سبزوار ساکن شدند، او نیز در مغازه بقالی و عطاری پدر خود، مشغول به کار شد. در این دوران نخستین سوژه داستان‌نویسی در او شکل گرفت. وی ماجرای دزدی پسربچه‌ای به نام یوسف را که شاگرد پدر او بود، با نام «"داستان عبرت"» در روزنامه دیواری مدرسه نوشت که از آن استقبال شد و حتی معلم انشایش از او خواست نویسندگی را ادامه دهد. به این ترتیب او این کار را با تنظیم روزنامه دیواری برای دیگر مدارس و نوشتن داستان‌هایی تازه دنبال کرد.
با ورود به دبیرستان دکتر غنی در ۱۲ سالگی، برآبادی به خبرنگاری برای مجلۀ اطلاعات دختران و پسران مشغول و به این ترتیب پایش به محافل و مجامع سبزوار برای کسب خبر باز شد. در همین دوران خواندن ماهنامه «"پیک سبزوار"» که برادرش از نویسندگان آن بود، او را با شاعرانی مانند حمید سبزواری آشنا کرد. او علاوه بر این به کرایه کتاب، خواندن داستان و آشنایی با ادبیات داستانی معاصر ایران نیز می‌پرداخت.
او هم چنین در کودکی و در شب‌های پرستاره سبزوار، در نبود رسانه‌های نوین مانند رادیو و تلویزیون، به شنیدن داستان‌هایی می‌پرداخت که در مراسم "اوسنه‌خوانی" یا "افسانه‌خوانی" توسط بزرگ‌ترها، ازجمله پدر خودش خوانده می‌شد.
برآبادی دوران جوانی خود را همراه برادرش و دوستشان در کوچهٔ حاج نایب در شمس‌العماره تهران گذراند که در همسایگی یک مسافرخانه قرار داشت. اتفاقات گوناگون، هیاهو و رفت‌وآمد، در این مسافرخانه که صاحب آن زنی عرب به نام خیریه بود، همیشه جریان داشت. در این دوران به عنوان حروف‌چین در چاپخانه شمس نیز مشغول به کار بود و همین باعث می‌شد داستان‌های زیادی بخواند.
او با کار کردن و درس خواندن شبانه، در سال ۱۳۵۰ در دانشگاه تربیت معلم تهران، در رشتهٔ جغرافیا پذیرفته شد و فعالیت‌های ادبی و سیاسی خود را از این دوران آغاز کرد. او که به همراه تعدادی از دانشجویان، نشریه «"پگاه"» را منتشر می‌کرد، به علت شرکت در تظاهرات دانشجویی ۵ اسفند سال ۱۳۵۳ دستگیر شد و به زندان افتاد، اما در این دوران نیز در جلسات مخفیانهٔ ادبی در زندان شرکت می‌کرد. او که به ۱۵ ماه حبس در زندان قصر محکوم شده بود، پس از دوران محکومیت نیز به علت شرایط خاص آن زمان و اوج فعالیت‌های انقلابی علیه حکومت پهلوی، آزاد نشد و به زندان اوین منتقل گشت. در این دوران نخستین کتابش به نام «"حماسه کوچی"» در خارج از زندان منتشر شد که تا زمان آزادی وی به علت استقبال زیاد، هشت بار تجدید چاپ می‌شود.
او سرانجام در سال ۱۳۵۶ از زندان آزاد و در همین سال فارغ‌التحصیل شد. سال بعد نیز در رشتهٔ برنامه‌ریزی شهری و منطقه‌ای وارد دانشگاه ملی شد که به علت انقلاب فرهنگی، تحصیلش در مقطع فوق لیسانس تا سال ۱۳۶۴ به طول انجامید.
پس از این دوران، محمود برآبادی به‌طور جدی در حوزه ادبیات به ویژه داستان‌نویسی کودک و نوجوان به فعالیت پرداخت که تا امروز نیز ادامه دارد.
برآبادی عضو هیئت‌مدیرهٔ انجمن نویسندگان کودک و نوجوان است و تاکنون رئیس و نایب‌رئیس این انجمن نیز بوده‌است. انجمن نویسندگان کودک و نوجوان که از سال ۱۳۷۸ تشکیل شده، نهادی صنفی و غیردولتی است که نویسندگان، پژوهشگران، مترجمان، شاعران و روزنامه‌نگاران حوزهٔ کودک و نوجوان در آن گرد آمده‌اند. این انجمن شامل پنج کمیتهٔ آموزش و پژوهش، رفاهی، حقوقی، فرهنگی و روابط عمومی است.
وی در تابستان ۱۳۹۰ رئیس انجمن نویسندگان کودک و نوجوان شد.
برآبادی، ادبیات را محملی می‌داند که همه چیز در آن قابل طرح است به شرطی که شیوهٔ طرح آن هنرمندانه و ادیبانه باشد. وی ایران را مرکز تمدن دنیای قدیم و خاورمیانه را مکانی می‌داند که ادیان بزرگ الهی از آن نشئت گرفته‌اند.
از نظر وی برای جلب دانش‌آموزان به مطالعهٔ کتاب، باید در شیوهٔ گزینش کتاب برای کتابخانه‌های مدارس تجدیدنظر شود زیرا تاکنون روند خرید، تعیین منابع و انتخاب موضوع کتاب‌ها به گونه‌ای بوده که با علایق و خواسته‌های دانش‌آموزان متناسب نبوده و از لحاظ کیفیت هنری نیز توجه لازم صورت نگرفته‌است.
تاکنون بیش از ۶۰ اثر از برآبادی به چاپ رسیده‌است که حدود ۱۵ جلد از آن‌ها با نام ب. بیدار و م. پورحبیب انتشار یافته‌اند. ازجملهٔ آثار او عبارتند از:
فیلم زندگینامه‌ای یا بیوگرافی () گونه‌ای از فیلم است که در آن زندگی‌نامه فرد یا افرادی حقیقی به تصویر کشیده می‌شود. در این فیلم‌ها رعایت سال‌شمار و روزشمار زندگی اشخاص اهمیت ویژه‌ای دارد. در این فیلم‌ها اغلب از نام اماکن و اشخاص واقعی برای نامگذاری بازیگرها و مکان‌های فیلمبرداری استفاده می‌شود. ساخت فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای از همان اوایل شکل‌گیری صنعت سینما رواج یافت.
محمد ارکون (//) از بزرگترین اسلام‌شناسان فرانسه و استاد ممتاز دانشگاه سوربن و از اندیشمندان اسلامی بود. او از طرفداران نوین‌گرایی و انسان‌گرایی اسلامی بود. وی خود را ناقد رادیکالِ سنت اسلامی، ایدئولوژی اسلامی و گفتارِ خاورشناختی سنتی تعریف می‌کرد.
طرح فکری او در رویکرد به اسلام که عبارت بود از تاریخ‌مند دیدن همهٔ متن‌ها و گفتارها و نهادن همهٔ رخدادها در سیاق تاریخی و واسازی دوگانه‌ها و براندازی آن‌ها بیش از طرح‌های دیگر در این باره انقلابی به نظر می‌رسد. او می‌کوشید سنت، متون و تاریخ اسلام را از چشم اندیشمندان رادیکال دوران خود از جمله لوسین فور، فرنان برودل، ژاک لاکان، میشل فوکو، ژاک دریدا، پیر بوردیو، ژاک گودی، کورنولیوس کاستوریادیس و رنه ژرار بخواند. از همین رو بود که آثار او برای خوانندگان عام مسلمان غریب می‌آمد.
ارکون در زمانه‌ای پژوهش دربارهٔ اسلام را آغاز کرد که اسلام‌شناسی در دانشگاه‌های غربی بیشتر در انحصار رشتهٔ اسلام‌شناسی/خاورشناسی سنتی بود. ارکون مطالعات و تحقیقات فیلولوژیک اسلام‌شناسان را بسیار ارج می‌نهاد، اما باور داشت که اسلام‌شناسی نباید در مرزهای زبان‌شناسی تاریخی بایستد. او روش خاورشناسان را از این رو نقد می‌کرد که با اسلام و تاریخ آن برخوردی اروپا محورانه دارند و روش‌هایی را که در مطالعهٔ جوامع غربی و متون یهودی و مسیحی به کار می‌گیرند در پژوهش اسلام کنار می‌گذارند؛ گویی اسلام، متون و جوامع اسلامی تافته‌ای جدا بافته‌اند. او می‌اندیشید روش‌شناسی علوم انسانی، هرمنوتیک و زبان‌شناسی جدید همه باید در مطالعهٔ اسلام اجرا شوند. از این رو، نقد او از خاورشناسی کاملاً متفاوت از نقد ادوارد سعید، از آن بود. ارکون نمی‌کوشید از اسلام هویتی متفاوت از ادیان دیگر بسازد. او خواهان مشارکت مسلمانان در چیزی بود که به باور او عقلانیتی جهانی بود؛ عقلانیتی که به پیروان ادیان گوناگون رخصت می‌دهد بر پایهٔ معیارهایی که به باور او علمی بود، با یکدیگر گفتگو کنند و همدیگر را به شکلی تفاهمی بشناسند.
محمد ارکون در ۱ فوریه ۱۹۲۸ در روستایی در کبیلی، منطقه‌ای در شمال الجزایر زاده شد. زبان مادری‌اش بربر، زبان دبستان و دبیرستانش فرانسوی بود و زبان عربی را نیز در دبیرستان و بیشتر در دانشگاه آموخت. با آن‌که عربی زبان سوم اوست، اما او در نوجوانی حافظ قرآن می‌شود. وی دارای دکترا از دانشگاه سوربن بود و عنوان رساله وی «انسان‌گرایی عربی در سده نهم و دهم میلادی؛ مسکویهٔ فیلسوف و تاریخ‌نگار» بود.
در دوران پیش از استقلال الجزایر، مسیحیان و یهودیان نیز در الجزائر زندگی می‌کردند. در منطقه‌ای که ارکون می‌زیست مسیحیان کاتولیک بسیاری بودند. او در کودکی با آموزه‌های مسیحیت کاتولیک آشنا شد و توانست تمایزهای دو دین اسلام و مسیحیت را در محیط تربیتی خود تجربه کند. ارکون خود را محصول فضای چندفرهنگی و تعدد مذهبی الجزائر در آن دوران می‌داند. با این وجود، این چندگانگی فرهنگی و مذهبی در جریان دو جنگ داخلی در الجزائر از میان رفت.
از آن‌جا که خانوادهٔ ارکون در روستایی می‌زیستند که مردم‌اش زبان عربی نمی‌دانستند چندان در معرض نظامِ استعماری فرانسه و قوانین آن نبودند زیرا استعمار بیشتر قوانین و سیستم خود را بر شهرها تحمیل می‌کرد. جنبش استقلال نیز از شهرها آغاز شد و بعدها دامنهٔ آن به روستاها کشید. با این وجود، ارکون زمانی از جنبش استقلال به‌خوبی آگاه می‌شود که ساکن پاریس است و الجزائری‌ها در بلوار سن میشل مدام علیه استعمار فرانسه تظاهرات می‌کنند. در این دوران بسیاری از دوستان ارکون که برای تحصیل با او به پاریس آمده بودند به الجزائر بازمی‌گردند و برخی نیز در جریان این جنگ کشته می‌شوند. ارکون که معتقد است «تصادفِ تولد نباید به صورت یک ضرورت درآید» تصمیم می‌گیرد به الجزائر برنگردد و در پاریس بماند. با این وجود، الجزائر به شکل یک درد، نگرانی و امید در دل او می‌ماند.
ارکون در اوائل دههٔ ۱۹۶۰ میلادی به پاریس آمد؛ دهه‌ای که هم برای الجزائر مهم بود هم برای فرانسه. در این دهه، پرسش‌های بنیادینی سراسر فضای فکری روشن‌فکران و فیلسوفان فرانسوی را تسخیر کرده بود؛ نزاع‌های معرفت‌شناسانه و نیز بحث‌های ریشه‌ای دربارهٔ اعتبار علوم انسانی و اجتماعی. عصر غول‌های بزرگ خاورشناسی و نیز علوم انسانی و اجتماعی بود؛ از رژی بلاشر و کلود کائن گرفته تا میشل فوکو، کلود لوی استراس و پیر بوردیو. او که دانشجویی جوان بود وقت خود را وقف رفتن به حلقه‌های بحث و درس آنان کرد.
رشتهٔ تحصیلی ارکون زبان و ادبیات عرب بود، ولی او تصمیم گرفت راهی نامعمول پیش گیرد؛ در درس‌های مختلف مردم‌شناسی، فلسفه و جامعه‌شناسی در مدرسهٔ عملی مطالعات عالی حاضر می‌شد. ارکونِ جوان، فرهنگ و فکر عربی-اسلامی را از دریچه‌هایی نگریست که پیش از آن دیده نشده بودند؛ در گسترهٔ مردم‌شناسی، فردینان برودل، پیر بوردیو و لو روا لدوری بیش از دیگران بر او اثر گذاشتند. سرانجام در دانشگاه سوربن استاد کرسی تاریخ اندیشهٔ اسلامی شد و بیش از بیست سال در آن‌جا تدریس کرد.
ارکون نخست تصمیم داشت رسالهٔ دکترای خود را دربارهٔ رفتار دینی در کبیلی، زادگاهش، بنویسد، اما وقایع خون‌بار در الجزایر مانع از سفر و پژوهش میدانی شد. رژی بلاشر از او خواست موضوع دیگری را انتخاب کند و او ابن مسکویه، فیلسوف و تاریخ‌نگار ایرانی را برگزید. او در نهایت از رسالهٔ دکترای خود در سال ۱۹۶۸ در دانشگاه سوربن دفاع کرد. عنوان رسالهٔ او «انسان‌گرایی عربی در سدهٔ نهم و دهم میلادی؛ مسکویهٔ فیلسوف و تاریخ‌نگار» بود. انتشارات فلسفی ورن در پاریس این کتاب را دو بار چاپ کرده‌است. او ابن مسکویه را به اعتبار زبانی که در نوشتار به کار می‌برد فیلسوف و تاریخ‌نگاری عرب خوانده بود. هم‌چنین، رسالهٔ تهذیب الاخلاق و طهارة الاعراق اثر مسکویه را به زبان فرانسوی ترجمه کرد؛ کتابی که الهام‌گرفته از اخلاق نیکوماخوسی و در عین حال دارای رنگ و مایه‌ای اسلامی است.
ارکون می‌گوید در دانشگاه سوربن مشقت‌های فراوانی متحمل شده‌است تا کرسی «تاریخِ اندیشهٔ اسلامی» را بنیاد گذارد. تأکید او بیشتر بر «تاریخ» بود تا بر «اندیشهٔ اسلامی». کلمهٔ کلیدی تاریخ به نظر او در پژوهش‌های خاورشناسان و اسلام‌شناسان کلاسیک نادرست یا دست‌کم نابسنده فهمیده شده بود. او تصمیم گرفت با بهره‌گیری از تحولات تازه در زمینهٔ تاریخ‌نگاری شکل نگرش و نگارش تاریخی را در موضوعات اسلامی دگرگون کند.
طرح فکری ارکون را شاید بتوان در سه قلمرو بازشناخت:
از نظر ارکون، در عصر زرین تمدن اسلامی مجالی کوتاه برای انسان‌گرایی، خردگرایی، این‌جهانی‌اندیشیدن، جهان‌روایی و رواداری پدیدآمده بود؛ اما این مجال دیری نپایید. ارکون با پژوهش دربارهٔ روش عقلانی تاریخ‌نگاری مسکویه و سپس خردگرایان و انسان‌گرایان دیگری چون ابوحیان توحیدی و ابوالعلاء معری می‌کوشید خاطره‌ای گمشده را در وجدان مسلمان امروزی بیدار کند. او همچنین در کتاب «انسان‌گرایی و اسلام؛ جدال‌ها و پیش‌نهادها» با یادآوری زمانی از دست رفته می‌کوشید شرح دهد چرا مبارزات ملت‌های مسلمان برای رهایی از استعمار به شکل‌گیری حکومت‌های خودکامه، تفسیرهای ایدئولوژیک و خشن از اسلام، رکود اقتصادی و اجتماعی، سرکوب فرهنگی و فکری، هویتی مثله‌شده و کژتابیده و در پاره‌ای موارد مانند الجزایر به جنگ داخلی انجامیده‌است. ارکون خود را بسیار به ابوحیان توحیدی نزدیک می‌دید.
ارکون مطالعات و تحقیقات فیلولوژیک اسلام‌شناسان را بسیار ارج می‌نهاد، اما باور داشت که اسلام‌شناسی نباید در مرزهای زبان‌شناسی تاریخی بایستد. بخش مهمی از پژوهش‌های ارکون دربارهٔ متن قرآن است. او باور داشت آنچه مسلمانان امروز از متن قرآن می‌شناسند، نه مقدس است، نه وحیانی. او بدون آن‌که در سرشت وحی پرسش کند، می‌اندیشید کلمات وحی‌شده همه شفاهی بودند و محمد بن عبدالله خود هرگز قرآن را ننوشت. در نتیجه، وحی مقدس، گفتاری شفاهی بود که به شکلی تکرارناپذیر برای یک بار در تاریخ روی داد. به باور او متن امروزی قرآن که مصحف عثمان خوانده می‌شود، متنی است حاصل گردآوری یادداشت‌های کسان بسیار از گفته‌های پیامبر اسلام؛ در شورای تدوین قرآن دربارهٔ سوره‌بندی و آیه‌بندی و ترتیب آیات و نیز ناسخ و منسوخ تصمیم گرفته شده‌است؛ شورای تدوین قرآن به دستور خلیفهٔ سوم مسلمانان عثمان بن عفان تشکیل شده‌است؛ بنابراین، به باور او تدوین متن نهایی و قطعی قرآن در شرایطی یک‌سره سیاسی صورت گرفته‌است. ارکون می‌اندیشید سرشت گفتار شفاهی با متن نوشتاری متفاوت است. از نگاه او قرآن در تبدیل از گفتار شفاهی (وحی) به متن نوشتاری (مصحف) دگرگونی معنایی یافته‌است زیرا می‌اندیشید گفتار شفاهی، مقدس اما دسترس‌ناپذیر است. آنچه دسترس‌پذیر است همین متن نوشتاری است که نامقدس است و می‌توان با روش نقد تاریخی دربارهٔ ترجیح قرائت‌ها و روایت‌ها و تکوین آن بحث کرد و متن نهایی و بسته‌شده را از نو گشود. بر همین اساس، او بر خلاف نصر حامد ابوزید، نخست به سراغ شرایط تکوین متن قرآن می‌رفت و پس از تعیین جایگاه معرفت‌شناختی قرآن، در تأویل قرآن روش‌شناسی می‌کرد. از نگاه او روش‌شناسی تفسیری سنتی را کاملاً باید کنار نهاد. او به انقلاب پارادایمی و جابه‌جایی نظام مسائل و منظومهٔ فکری باور داشت. روش‌شناسی سنتی تفسیری در چشم او ایدئولوژیک می‌آمد. او سرشت ایدئولوژیک‌بودن تفسیر سنتی را از جمله در تفسیر طبری از آیات وصیت و ارث نشان داده بود. اما نقادی او از روش‌شناسی سنتی به تفسیر محدود نمی‌شد و نظام فقهی و اجتهاد را نیز در بر می‌گرفت.
ارکون نظام سنتی اجتهاد را در درون پارادایم جهان‌شناسی و معرفت‌شناسی، سنتی و منسوخ می‌دید. از نظر او اجتهاد فقیهان بر درکی از عقل، اجماع، حدیث و قرآن استوار است که در رویکرد عقلانی مدرن به این چهار پدیده قابل دفاع نیست. او نشان می‌داد که عقل مورد استناد فقیهان عقلی شرعی است، در حالی که عقل مدرن فارغ از استناد به شرع است. از نظر او اجماع نیز پدیده‌ای یک‌سره ایدئولوژیک است و در برابر نقادی تاریخی تاب نمی‌آورد. از نظر او هچنین قرآن نیز متنی تاریخی است نه مقدس. او همچنین معتقد بود حدیث هم باید با روش نقد تاریخی خوانده شود و معتقد بود حدیث بیشتر بازتاب عقاید و نیازهای ایدئولوژیک مردمان در دوران قدیم است تا آنچه یک مسلمان امروزه می‌تواند به شکلی عقلانی باور داشته باشد.
ارکون عقل اسلامی را آن چیزی تعریف می‌کرد که سنت گذشته با صفت اسلامی تولید کرده‌است. به باور او عقل اسلامی مقدس نیست و می‌تواند سراپا با عقل مدرن نقادی شود، همان‌طور که عقل مسیحی در دوران جدید موضوع بازسنجی عقلانی قرار گرفته‌است. به باور او دوگانه‌هایی مانند نجس/پاک، حلال/حرام، خوب/بد، واجب/حرام، مقدس/نامقدس و زنانه/ مردانه، واقعی نیستند، بلکه مصنوعی و خیالین‌اند. به باور او نظام فکری سنت بر پایهٔ این دوگانه‌ها بنا شده‌است و این دوگانه‌ها که در پلکانی ارزشی یکی را بالاتر و دیگری را فروتر می‌نشاند، باید از میان بروند و سرشت ناواقعی‌بودن آن‌ها آشکار شود. او در کتاب‌هایی چون «اسلام؛ اصلاح یا براندازی؟» به تفصیل در نقد عقل حقوقی-فقهی، عقل تفسیری و عقل کلامی اسلامی نوشت. او پیوند میان امر مقدس، حقیقت و خشونت را با بهره‌گیری از آرای رنه ژرار و دیگران در سیاق اسلامی توضیح داد. ارکون رابطهٔ میان ادیان توحیدی، مشترکات و مفترقات آن را در پرتوی دانش‌های نوین، از جمله انسان‌شناسی تاریخی تبیین کرد.
در دههٔ ۱۹۷۰ کتاب جنجال‌برانگیز «خاورشناسی» اثر ادوارد سعید منتشر شد و مطالعات غربیان در زمینهٔ فرهنگ اسلامی-عربی را نقادی کرد. این نقادی نخست برای ارکون نیز جذاب به نظر آمد اما تأمل در آن کتاب مخالفت‌های بنیادین‌اش را با سعید بیشتر کرد. ارکون و سعید با یکدیگر دوستی طولانی و نزدیکی داشتند. این دوستی باعث شد ارکون هیچ‌وقت در نوشته‌هایش آرای سعید را نقد نکند.