moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دیگر الگوریتم‌هایی که برای پیدا کردن درخت فراگیر کمینه وجود دارد الگوریتم پریم و الگوریتم کروسکال است. سریع‌ترین الگوریتم در این زمینه را می‌توان با ترکیب الگوریتم پریم و الگوریتم بروکا به‌دست آورد. سریع‌ترین الگوریتم یافتن درخت پوشای کمینۀ تصادفی بر پایۀ الگوریتم بروکا است که در زمان formula_1 اجرا می‌شود؛ بهترین الگوریتم قطعی شناخته شده برای یافتن درخت کمینۀ پوشا ( که توسط Bernard Chazelle معرفی شد) نیز برپایۀ الگوریتم بروکا و با زمان اجرایی برابر ((O("E" α(V است.
این الگوریتم‌های قطعی و تصادفی مراحل الگوریتم بروکا را تلفیق می‌کنند به این صورت که تعداد مؤلفه‌هایی که برای اتصال باقی می‌ماند را با مراحل مختلفی که تعداد یال‌های بین جفت مؤلفه‌ها را کاهش می‌دهند، کم می‌کند.
ارتش تا پیش از انقلاب و تشکیل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به مجموعهٔ نیروهای نظامی به جز ژاندارمری گفته می‌شد. هنوز دربارهٔ دیگر کشورها به همین معنا استفاده می شود. ارتش جمهوری اسلامی ایران و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نیروهای نظامی ایران را تشکیل می‌دهند.
"ارتش" از واژه‌های برساخته در دوران معاصر است و از روی واژهٔ "ارتشتار" ("ارتشدار") که پیش از آن به معنی سپاهی (لشکری) در زبان فارسی وجود داشت، برساخته شده‌است. ارتشتار در پهلوی اَرتَیشتر و آن از کلمهٔ اوستائی رَثَه اِشتَرَه به معنی رزمیان گرفته شده است. این پسین‌سازی از این خاسته‌است که واژه را مرکب (به اشتباه: ارتش + تار) فرض کرده‌اند و جزء دوم "دار" را به معنای دارنده گرفته‌اند. این واژه را فرهنگستان ایران نساخته‌است بلکه نتیجهٔ کار عده‌ای است که در دوره‌های جدید اما پیش از کودتای ۱۲۹۹، در مقابل برخی از واژه‌های جدید و ترکی که در ارتش رواج داشت، به واژه‌گزینی پرداختند اما چون با این فن آشنا نبودند، دچار لغزشهایی شدند. اینان واژهٔ «ارتش» را به جای واژهٔ ترکی "قشون" قرار دادند و بدین وسیله می‌خواستند این واژهٔ ترکی را کنار بگذارند که البته سرانجام با جا افتادن این واژه، در این امر کام یافتند.صبوحی، جواد، "صدا و سیما زبان فارسی را به آگهی‌دهندگان می‌فروشد، گفتگو با مردی که سخنش به هزار اشرفی می‌ارزد "، بخش فرهنگی، روزنامه قدس، ۱۳-۰۹-۱۳۸۷
پس از پیروزی انقلاب کبیر فرانسه در سال ۱۷۹۸ میلادی، نظام تازه تأسیس جمهوری از طرف کشورهای سلطنتی همسایه مورد تهدید قرار گرفت. در پاسخ به این تهدیدات ژان باتیست جردن نماینده مجلس در سپتامبر ۱۷۹۸ قانونی را در مجلس به تصویب رساند که اولین ماده آن بیان می‌داشت: «هر فرانسوی سربازی است که خود را موظف به دفاع از ملت می‌داند». این قانون مقدمه‌ای برای تشکیل ارتش بزرگ در زمان ناپلئون شد که آن را ملت مسلح می‌نامیدمرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، 1392: 25 تا پیش از تأسیس ارتش نوین ایران در دوره پهلوی اول، ارتش مجموعه‌ای متشکل از نیروهای قومی و بومی بودند که بیشتر به فرمان و برای رئیس ایل خود می جنگیدند تا کشور و رئیس دولت. ضعف و ناکارآمدی آشکار چنین سیستمی با شکست نیروهای تحت فرماندهی عباس میرزا در جنگ با روس‌ها و از دست دادن بخش‌های وسیعی از خاک کشور بیش از پیش روشن گردید. از این رو ولیعهد فتحعلی شاه بر آن شد که اصلاحات در ساختار نیروهای نظامی ایران را آغاز کند.
برای برآوردن این تفکر، ژنرال گاردان، از طرف ناپلئون به ایران فرستاده شد. مأموریت وی، ساماندهی ارتش ایران به سبک و سیاق اروپایی بود. توطئه‌گران انگلیسی به صورت مداوم در کار این فرستادهٔ نظامی فرانسوی اختلال ایجاد می‌کردند، چرا که انگلیسی‌ها از حضور یک ارتش خارجی و فرستادگان آن‌ها در ایران، به شدت احساس خطر می‌کردند و از ساماندهی ارتش ایران توسط افسران ناپلئون، هراسان بودند. در نهایت، فرستادهٔ فرانسوی از ایران رفت و افسران انگلیسی به جای ایشان دعوت شدند. با وجود این تماس‌ها و راهنمایی‌های خارجی‌ها، نتایج بسیار سطحی بود؛ به افسران به ندرت پولی پرداخت می‌شد، لباس این افراد کهنه و مندرس بود و به‌طور کلی، همه گونه کمبودی در قشون ایران احساس می‌شد.عربی، 1390: 1189
آرشیو تاریخی ارتش فرانسه نحوهٔ سربازگیری در اواخر دورهٔ فتحعلی شاه را چنین گزارش می‌کند: «نحوهٔ سربازگیری در ایران به صورت ملوک الطوایفی است. هر استان و شهرستان به استثنای چند شهر، باید عده‌ای سوار با اسب بدهد و اگر سربازی فرار کند یکی از بستگانش را به جای او به خدمت سربازی خواهند برد». البته به استناد گزارش‌های سرتیپ گاردان، اگر ناحیهٔ شهرستانی که باید تعدادی سرباز بدهد، به علتی از فرستادن سرباز خودداری می‌کرد، برابر قرارداد و صورت دیوانی، بایستی به ازای هر سرباز مبلغی وجه نقد به عنوان پیشکش به خزانهٔ شاه یا ولیعهد بپردازد تا با آن پول از محل دیگری سرباز فراهم نمایند.(بابایی، 1389: 192)
جیمز لی اندرسون متولد ۱۹۸۹ میلادی در الدورادو٬ آرکانسا بازیکن حرفه‌ای ان بی ای آمریکایی بود.James Anderson Info Page | NBA.com
اندرسون در دانشگاه ایالتی اوکلاهوما بسیار درخشید و به عنوان یکی از بهترین بازیکنان آن تیم انتخاب شد.
او سپس در سال ۲۰۱۰ در درفت سرتاسری ان بی ای در رتبه بیستم توسط سن آنتونیو اسپرز گزینش گردید اما در آغاز فصل دچار مصدومیت از ناحیه پا گردید و نیمکت‌نشین شد. اما هرگز نتوانست در این تیم جایی برای خود پیدا کند. نهایتاً در سال ۲۰۱۲ از کادر مدیریت تیم اسپرز خواستار پایان قرارداد خود گردید و در فصل ۲۰۱۳ از تیم کنار گزارده شد.
او سپس مدتی را در نقش شوتینگ گارد برای فیلادلفیا سونتی‌سیکسرز سپری کرد ولی نهایتاً سر از باشگاه خیمکی در لیگ روسیه سردرآورد.
جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ یا یورو ۲۰۰۴، دوازدهمین دوره مسابقات جام ملت‌های اروپا بود که بین روزهای (۱۲ ژوئن – ۴ ژوئیه ۲۰۰۴) و در ۸ شهر از کشور پرتغال برگزار شد.
در این مسابقات ۱۶ تیم نیز حضور داشتند. پرتغال به‌عنوان تیم میزبان و ۱۵ تیم در بازی‌های مقدماتی انتخاب شده‌اند. تیم ملی فوتبال لتونی نخستین بار بود که به مرحلهٔ گروهی این مسابقات رسیده بود.
این جام، شگفتی‌های زیادی داشت، آلمان، ایتالیا و اسپانیا در مرحلهٔ گروهی حذف شدند. فرانسه در حالی‌که مدافع عنوان قهرمانی این مسابقات بود، در مرحلهٔ یک چهارم نهایی در مقابل یونان شکست خورد و حذف شد. یونان که پس از ۲۴ سال و برای دومین بار موفق به حضور در مسابقات جام ملت‌های اروپا شده بود، در نهایت توانست با غلبه بر حریفان خود، قهرمان این مسابقات شود.
یونان، قهرمان جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ به‌عنوان نمایندهٔ کنفدراسیون فوتبال اروپا (یوفا) در جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۰۵ شرکت کرد.
مرحله مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ از سپتامبر ۲۰۰۲ تا نوامبر ۲۰۰۳ با حضور ۵۰ تیم که قرعه‌کشی آن در تاریخ ۲۵ ژانویه ۲۰۰۲ برگزار شد، در ده گروه پنج تیمی که بازی‌های آن مرحله به صورت رفت و برگشت بوده انجام شده‌است. تیم‌های اول هر گروه (۱۰ تیم) به صورت مستقیم وارد این مسابقات شده‌اند و تیم‌های دوم هر گروه به پلی‌آف رفته و به صورت رفت و برگشت به مصاف یک‌دیگر رفته و برندگان آن‌ها نیز وارد این مسابقات شدند.
۱۶تیمی که در مرحله نهایی این تورنمنت حضور داشتند، عبارتند از:
گروه A
در بازی افتتاحیه و در گروه اول، یونان با نمایش خوب خود، همه را شگفت زده کرد. آن‌ها توانستند در اولین بازی میزبان این مسابقات یعنی پرتغال را با نتیجهٔ ۲ بر یک مغلوب کنند. یونانی‌ها پس از گذشت هفت دقیقه از بازی، توسط جورجوس کاراگونیس به گل اول خود دست یافتند. پس از آن آنجلوس باسیناس در دقیقهٔ ۵۱ گل دوم یونان را از روی نقطهٔ پنالتی وارد دروازهٔ حریف کرد. تک گل پرتغال را کریستیانو رونالدو در دقیقه ۳+۹۰ وارد دروازهٔ تیم یونان کرد. در بازی بعدی یونان مقابل اسپانیا، دو تیم به تساوی ۱-۱ رسیدند. در این گروه پرتغال با برد برابر اسپانیا و روسیه با کسب ۶ امتیاز به عنوان تیم اول و تیم یونان که با اسپانیا از نظر امتیاز و تفاضل برابر بود، به دلیل گل زدهٔ بیشتر، به عنوان تیم دوم این گروه به مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی صعود کرد. این گروه با ۱۲ گلی که بین تیم‌های گروه رد و بدل شد، کم‌گل‌ترین گروه این دور از مسابقات لقب گرفت.
گروه B
فرانسه مدافع عنوان قهرمانی و انگلیس، مدعیان اصلی گروه دوم بودند. در بازی این دو تیم مقابل یکدیگر، تیم انگلیس بازی یک بر صفر برده را با باخت ۲ بر یک مقابل تیم فرانسه عوض کرد. انگلیس که در دقیقهٔ ۳۸ توسط فرانک لمپارد به تک گل خود مقابل فرانسه رسیده بود، با دوگلی که زین‌الدین زیدان که در دقایق پایانی بازی و در وقت‌های اضافهٔ ۱+۹۰ و ۳+۹۰ به ثمر رساند، در این مسابقه شکست خورد. در دوبازی بعدی انگلیس مقابل تیم‌های سوئیس و کرواسی، این تیم توانست با درخشش ستارهٔ جوان خود وین رونی به پیروزی پرگل برسد. انگلیسی‌ها موفق شدند تیم سوئیس را با نتیجهٔ سه بر صفر و تیم کرواسی را با نتیجهٔ چهار بر دو مغلوب کنند. وین رونی در این دو بازی ۴ گل به ثمر رساند. مطابق انتظار، فرانسه و انگلیس از این گروه به دور بعد صعود کردند. این گروه با ۲۰ گلی که بین تیم‌های گروه رد و بدل شد، پرگل‌ترین گروه این دور از مسابقات لقب گرفت.
گروه C
رقابت اصلی در گروه سوم بین سه تیم سوئد، دانمارک و ایتالیا بود. در این گروه رقابت بسیار نزدیک بود و سه تیم مدعی این گروه سه نتیجهٔ مساوی مقابل هم کسب کردند. تیم بلغارستان در این گروه هر سه بازی خود را واگذار کرد. در نهایت هر سه تیم مدعی این گروه پنج امتیازی شدند. تیم‌های سوئد و دانمارک به عنوان دو تیم اول به مرحلهٔ بعد رفتند و ایتالیا به دلیل تفاضل کمتر نسبت به این دو تیم به مقام سوم رسید و از راه‌یابی به مرحلهٔ یک چهارم نهایی بازماند. تیم ملی فوتبال بلغارستان که هر در هر سه بازی خود شکست خورده بود، به مقام چهارم این گروه رسید و تنها تیمی در مرحلهٔ گروهی این دوره از مسابقات نام گرفت که هیج امتیازی کسب نکرده است. در این گروه، در مجموع ۱۶ گل بین تیم‌ها رد و بدل شد.
گروه D
در گروه چهارم تیم جمهوری چک توانست هر سه بازی خود را با پیروزی پشت سر بگذارد و ۹ امتیاز کامل این مرحله را کسب کند. آن‌ها تنها تیمی بودند که توانسته در مرحلهٔ گروهی این دوره از مسابقات، تمام حریفانش را با شکست بدرقه کند و یکی از مدعیان کسب عنوان قهرمانی به حساب می‌آمدند. تیم هلند با یک برد و یک تساوی به عنوان تیم دوم به دور یک‌چهارم پایانی صعود کرد و تیم آلمان با دو تساوی مقابل هلند و لتونی و کسب دو امتیاز در ردهٔ سوم این گروه قرار گرفت. لتونی هم که برای اولین بار توانسته بود در مرحلهٔ گروهی این مسابقات حضور پیدا کند، با تنها نتیجهٔ مساوی که مقابل آلمان بدست آورد، با یک امتیاز به مقام چهارمی این گروه بسنده کرد. در این گروه، در مجموع ۱۶ گل بین تیم‌ها رد و بدل شد.
۲۴ ژوئن ۲۰۰۴
مسابقهٔ اول یک چهارم نهایی بین تیم اول گروه A یعنی پرتغال و تیم دوم گروه B که انگلیس بود برگزار شد. بازی این دو تیم در ۹۰ دقیقه وقت قانونی با نتیجهٔ مساوی یک بر یک به پایان رسید تا بازی به وقت‌های اضافه کشیده شود. در دو وقت اضافه هم دو تیم به تساوی یک بر یک رسیدند تا در مجموع دو تیم به نتیجهٔ دو بر دو مساوی برسند و بازی به ضربات پنالتی کشیده شود. در ضربات پنالتی تیم پرتغال توانست با نتیجهٔ شش بر پنج تیم انگلیس را شکست دهد و وارد مرحلهٔ نیمه نهایی شود. این بازی در شهر لیسبون برگزار شد و ۶۵ هزار نفر تماشاگر از این بازی استقبال کردند.
۲۵ ژوئن ۲۰۰۴
مسابقهٔ دوم یک چهارم نهایی بین تیم اول گروه B یعنی فرانسه و تیم دوم گروه A یعنی یونان برگزار شد. در بازی که در شهر لیسبون و در حضور بیش از ۴۵ هزار تماشاگر برگزار شد، تیم یونان موفق شد با نتیجهٔ یک بر صفر تیم فرانسه را شکست دهد و به مرحلهٔ نیمه نهایی این مسابقات صعود کند.
۲۶ ژوئن ۲۰۰۴
مسابقهٔ سوم یک چهارم نهایی بین تیم اول گروه C یعنی سوئد و تیم دوم گروه D که هلند بود برگزار شد. این دو تیم در نود دقیقه وقت قانونی بازی به نتیجه‌ای بهتر از تساوی صفر بر صفر مقابل هم نرسیدند تا کار به وقت‌های اضافه کشیده شود. در وقت‌های اضافه هم همین نتیجه پابرجا ماند و توپی از خط دروازهٔ هیچ یک از این دو تیم عبور نکرد تا پس از بازی یک چهارم نهایی پرتغال و انگلیس، برندهٔ این بازی هم نیز در ضربات پنالتی مشخص شود. در ضربات پنالتی این تیم هلند بود که توانست سوئد را با نتیجهٔ پنج بر چهار مغلوب کند و به دور بعد راه پیدا کند. این بازی در حضور ۳۰ هزار تماشاگر برگزار شد.
۲۷ ژوئن ۲۰۰۴
مسابقهٔ چهارم یک چهارم نهایی بین تیم اول گروه D یعنی جمهوری چک و تیم دوم گروه C یعنی دانمارک برگزار شد. در آخرین بازی مرحلهٔ یک چهارم نهایی که در حضور بیش از ۴۱ هزار تماشاگر و در شهر پورتو برگزار شد، تیم جمهوری چک موفق شد با برد قاطعانهٔ ۳ بر صفر تیم دانمارک را شکست دهد و جواز حضور در مرحلهٔ نیمه‌نهایی را کسب کند. در این دیدار یان کولر یک گل و میلان باروش دو گل برای جمهوری چک به ثمر رساندند.
۳۰ ژوئن ۲۰۰۴
در بازی اول نیمه‌نهایی، تیم‌های ملی فوتبال پرتغال و هلند به مصاف هم رفتند. وجه مشترک این دو تیم در مرحلهٔ قبل این مسابقات، صعود هر دو تیم در ضربات پنالتی به نیمه‌نهایی بود. پرتغال با پیروزی در ضربات پنالتی که مقابل تیم ملی فوتبال انگلیس در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی بدست آورده بود، به مصاف تیم هلندی رفت که آن هم در ضربات پنالتی موفق به شکست تیم سوئد شده بود. در این بازی که در حضور نزدیک به ۴۷ هزار تماشاگر و در شهر لیسبون پایتخت کشور پرتغال برگزار شد، تیم میزبان این مسابقات یعنی پرتغال توانست تیم هلند را با نتیجهٔ ۲ بر یک نیز مغلوب کند و به فینال این دوره از مسابقات صعود کند. تک گل تیم هلند با گل به خودی پرتغالی‌ها به ثمر رسید.
۱ ژوئیه ۲۰۰۴
بازی دوم نیمه‌نهایی، بین تیم‌های ملی فوتبال یونان و جمهوری چک برگزار شد. یونانی‌ها با پیروزی یک بر صفری که مقابل تیم فرانسه بدست آوردند به این مرحله صعود کرده بودند و همچنین تیم ملی فوتبال جمهوری چک که نتایج خوبی که در دور گروهی این مسابقات بدست آورده بود، با شکست سه بر صفر دانمارک به این مرحله صعود کرده بود. در بازی که بین تیم‌های یونان و جمهوری چک و در حضور نزدیک به ۴۲٬۵۰۰ تماشاگر در شهر پورتو به انجام رسید، دو تیم در وقت قانونی نود دقیقه به نتیجهٔ تساوی ۰-۰ رسیدند تا بازی به وقت‌های اضافه کشیده شود. در وقت اضافهٔ اول، تیم یونان با گل نقره‌ای که در دقیقهٔ ۱+۱۰۵ توسط ترایانوس دلاس به ثمر رسید، در نهایت برندهٔ این بازی شد تا تیم ملی فوتبال یونان به عنوان تیم دوم نیز بعد از پرتغال میزبان، به فینال این دوره از رقابت‌ها صعود کند. قضاوت این بازی برعهدهٔ پیرلوئیجی کولینا بود.
۴ ژوئیه ۲۰۰۴
دیدار فینال یورو ۲۰۰۴ در تاریخ ۱۴ تیر ۱۳۸۳ (۴ ژوئیه ۲۰۰۴ میلادی) در شهر لیسبون، بین تیم‌های ملی فوتبال یونان و پرتغال برگزار شد.
این دو تیم در مرحله گروهی و در گروه A این مسابقات با یک‌دیگر همگروه بوده‌اند و علاوه بر انجام این دیدار که فینال و آخرین بازی این مسابقات بود، در اولین بازی یعنی بازی افتتاحیه این مسابقات هم با یک‌دیگر روبه‌رو شدند که با نتیجه دو بر یک به نفع یونانی‌ها رقم خورد.
قضاوت دیدار افتتاحیه بر عهدهٔ پیرلوئیجی کولینا داور ایتالیایی بود و در این مسابقه که در شهر پورتو برگزار شد، نزدیک به ۴۹٬۰۰۰ تماشاگر در ورزشگاه حضور داشتند.
در واقع بازی اول و آخر این دوره از مسابقات (افتتاحیه و اختتامیه)، مابین همین دو تیم بوده‌است. بنابراین پرتغالی‌ها در اندیشهٔ انتقام دیدار افتتاحیه از یونان بودند.
در مسابقهٔ فینال حساس و نفس گیر، تیم ملی فوتبال یونان که دومین حضورش را در این مسابقات پس از جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۰ تجربه می‌کرد، با گل دقیقهٔ ۵۷ که توسط آنجلوس چاریستیس به ثمر رسید، موفق به شکست یک بر صفر پرتغال شد و توانست اولین عنوان قهرمانی‌اش را در این مسابقات با سرمربی‌گری اتو ریهاگل جشن بگیرد و شگفتی‌ساز این دوره از مسابقات جام ملت‌های اروپا شود. در نهایت تیم پرتغال که از امتیاز میزبانی این دوره از مسابقات برخوردار بود و امیدوار بود تا بتواند اولین جام خود را در این مسابقات بالای سر ببرد، از کسب عنوان قهرمانی بازماند. یونانی‌ها اولین گل و آخرین گل این مسابقات را به ثمر رساندند.
تعداد تماشاگرانی که در مسابقه فینال در ورزشگاه حضور داشته‌اند ۶۲٬۸۶۵ اعلام شده‌است. قضاوت این دیدار بر عهدهٔ مارکوس مرک داور مطرح آلمانی بوده‌است.
نکتهٔ جالب آنکه پیش از شروع مسابقات یورو ۲۰۰۴ شانس تیم یونان برای رسیدن به قهرمانی این مسابقات یک به ۱۵۰ام (در حد نزدیک به صفر) ارزیابی می‌شد. یونانی‌ها از خط دفاع مستحکمی در این مسابقات برخوردار بودند که یکی از عوامل مهم در موفقیت آن‌ها نیز قلمداد می‌شد.
این مسابقات در ۱۰ ورزشگاه که در ۸ شهر واقع بودند، برگزار شد. این اولین مسابقات جام ملت‌های اروپایی بود که در آن بیش از ۸ ورزشگاه میزبان مسابقات هستند. بزرگترین ورزشگاه میزبان در شهر لیسبون قرار داشت که ظرفیت آن ۶۵٬۶۴۷ نفر بود و فینال هم در آن برگزار شد.
سیدبندی یورو، بر اساس رنکینگ و رتبهٔ تیم‌ها در فیفا و محاسبهٔ ضریب آن‌ها در یوفا تدوین شد.
قرعه‌کشی مرحلهٔ گروهی این مسابقات، در تاریخ ۳۰ نوامبر سال ۲۰۰۳ طی مراسمی در شهر لیسبون برگزار شد.
مرحله حذفی مسابقات شامل ۸ تیم واجد شرایط از مرحله گروهی یعنی تیم‌های اول و دوم هر چهار گروه بود. در صورتی‌که دو تیم در وقت قانونی به تساوی می‌رسیدند، دو وقت اضافهٔ ۱۵دقیقه‌ای با قانون گل نقره‌ای برگزار می‌شد. در صورت تساوی در وقت‌های اضافه، ضربات پنالتی تیم برنده را مشخص می‌کرد.
کیناس، پسری است که نماد رسمی مسابقات جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ بود.
این نماد شامل رنگ‌های پرچم کشور پرتغال و تیم ملی فوتبال پرتغال (میزبان مسابقات) یعنی پیراهن قرمز و شورت سبز همراه با کفش‌های سفید طراحی شده‌است که همواره در حال بازی فوتبال است.
کیناس نماد انرژی جوانان پرتغال و نماد بی‌قراری مثبت، شور، شوق و اشتیاق آن‌ها به فوتبال بود.
او همچنین به عنوان نماد و سمبل تلاش، انگیزه، نوع دوستی و اوج تکنیک و مهارت فوتبال انتخاب شده بود.
کیناس در تاریخ ۲۹ مارس ۲۰۰۳ در پورتو با هدف شور و انرژی، به‌طور رسمی رونمایی شد. این نماد توسط برادران وارنر ساخته شده‌است.
تئوری داده‌بنیاد یا نظریه مبنایی یا تئوری برخاسته از داده‌ها یا تئوری بنیادی یک روش تحقیقی عام، استقرایی و تفسیری است که در سال ۱۹۶۷ توسط بارنی گلیزر و انسلم استراوس به وجود آمد.
«نظریه‌ی برپایه»، روش تحقیقی برآمده از سنت‌های علوم اجتماعی در دانشگاه‌های کلمبیا و شیکاگو طی اوایل نیمه دوم سده بیستم است. دوران پیدایی و برآمدن این روش تحقیق، زمانه نقد اثبات‌گرایی و مابعد اثبات‌گرایی است. دورانی که عقلانیت انتقادی در برابر عقلانیت ابزاری اهمیت یافته است.
تئوری داده‌بنیاد این امکان را برای پژوهشگران در حوزه‌های موضوعی گوناگون فراهم می‌آورد تا به جای تکیه بر نظریه‌های موجود، خود تئوری و گزاره را تدوین کنند. این تئوری‌ها و گزاره‌ها به گونه‌ای سیستماتیک و بر پایه داده‌های واقعی پرداخته می‌شود. هر تئوری و گزاره‌ای که بر اساس این روش تدوین می‌شود بر زمینه‌ای مستند از داده‌های واقعی بنیاد نهاده شده‌است.
در واقع تئوری داده بنیاد روشی است برای دستیابی به شناخت پیرامون موضوع مورد مطالعه و موضوع یا موضوعاتی که پیش از این در مورد آن‌ها تحقیق جامعی نشده‌است و دانش ما در آن زمینه محدود است.
روایی هر تئوری داده‌بنیاد به سنجش با سنجه‌های گوناگون از جمله سنجه‌های برادفورد هیل بستگی دارد.
سید علی اوسط زیدی (زاده: اوتار پرادش ۱۹۳۲ - درگذشت: کراچی ۲۰۰۸) شاعر و مداح برجسته در پاکستان و هند بود که در تلویزیون پاکستان، رادیو پاکستان، شبکه آرآی‌وای، جیوتی‌وی و هندو تی‌وی برای سالها به اجرای برنامه می‌پرداخت.
مقبره مادورای مقبره سه صوفی مسلمان اهل هند است که در شهر مادورای در ایالت تامیل نادو واقع شده است.
بی بی کا علم یکی از مراسم سنتی شیعیان در حیدرآباد هند است که بیاد فاطمه دختر پیامبر اسلام و به مناسبت ماه محرم برگزار می‌گردد.
خوزه گابریل توپاک آمارو (۱۰ مارس ۱۷۳۸–۱۸ مه ۱۷۸۱) معروف به توپاک آماروی دوم رهبر یک قیام بزرگ علیه اسپانیایی‌ها در قرن هجدهم در پرو بود. وی در مبارزات پرو برای استقلال و جنبش حقوق بومی جنگید و پس از آن به شخصیتی اسطوره ای تبدیل شد.Kendall W. Brown, "Túpac Amaru (José Gabriel Condorcanqui)" in "Encyclopedia of Latin American History and Culture", vol. 5, p. 279. New York: Charles Scribner's Sons 1996.
توپاک آماروی دوم بین روزهای ۸ و ۲۴ مارس ۱۷۳۸ در سوریمانا تونگاسوکا، در منطقه کوزکو با نام خوزه گابریل کوندورکانکی نوگوئرا متولد شد. پدرش میگل کوندورکانکی اوسکیونسا، کوراکا (رئیس جامعه) سه شهر در منطقه تینتا و مادرش ماریا روزا نوگوئرا بود. او در اول ماه مه، توسط سانتیاگو خوزه لوپز در کلیسایی در تونگاسوکا غسل تعمید شد. پیش از مرگ پدر، آمارو دوم کودکی خود را در دره ویلکامایو گذراند. او پدرش را در کارهای اجتماعی مانند معبد، بازار و حرکات دست‌جمعی همراهی می‌کرد.
توپاک دوازده ساله بود که والدینش درگذشتند و او توسط عمه و عمویش بزرگ شد. در شانزده سالگی، وی تحصیلات انجمن عیسی را در مدرسه سانفرانسیسکو دو بورخا، که برای آموزش فرزندان کوراکاها تأسیس شده بود، فرا گرفت. پیروان این مذهب «جایگاه اجتماعی خود را به عنوان کوراکای آینده و کسانی که خون سلطنتی اینکا دارند تعریف می‌کردند.»
در بیست و دو سالگی، توپاک آمورو دوم با میکائلا باستیداس ازدواج کرد. اندکی پس از ازدواج، آمارو دوم جانشین پدرش به عنوان کوراکا شد و به او حق زمین داده شد. مانند پدرش وی هم رئیس چندین جامعه کچوا بود و هم یک بازرگان و حشم‌دار، او ۳۵۰ قاطر از املاک پدرش به ارث برد. تجارت منطقه‌ای باعث برقراری ارتباط او در بسیاری از جوامع بومی دیگر و دسترسی به اطلاعات در مورد شرایط اقتصادی شد. تماس‌های شخصی و دانش وی از منطقه در شورش ۸۱–۱۷۸۰ مفید بود.
محققان دربارهٔ جایگاه وی در سلسله مراتب نژادی استعمار اسپانیا بحث کرده‌اند. خواه او از خون خالص بومی باشد یا از نژاد مخلوط، گرچه مادرش به احتمال زیاد نسب اسپانیایی نسبی داشت. وی از خانواده کوراکا به عنوان یک نخبه کچوایی شناخته شد. در مدرسه‌ای در کوزکو، که برای فرزندان رهبران بومی است، تحصیل کرد. او به زبان کچوا و اسپانیایی صحبت می‌کرد و زبان لاتین را از مذهب خود یادگرفت. او از نظر اجتماعی تحرک بالایی داشت و در کوزکو با ساکنان برجسته اسپانیایی و اسپانیایی-آمریکایی (کرئول) ارتباط داشت. هر ریشه‌ای که در نژاد اروپایی داشته باشد، طبقات بالا در لیما او را به عنوان یک سرخ‌پوست باسواد می‌دیدند.
بین سال‌های ۱۷۷۶ و ۱۷۸۰ کاندورکانکوئی در مورد حق جانشینی روی مارکیسات اروپسات با خانواده بیتانکور وارد یک دعوای حقوقی شد و آنرا باخت. در سال ۱۷۶۰، با میکائلا باستیداس پویوکاهوا از نژاد آفریقایی-پرویی و بومی ازدواج کرد. توپاک آمارو دوم ریاست جامعه تونگا سوکا و پام پامارکا را از برادر بزرگترش به ارث برد. این در واقع از طرف حاکم اسپانیایی به عنوان فرماندار منطقه حساب می‌شد.
اگرچه سیستم کار قیمومت اسپانیا، یا انکومیاندا، در سال ۱۷۲۰ لغو شده بود، یک هفتم جمعیت ساکن در جوامع بومی (pueblos the indios) و همچنین کارگران بومی دائمی در آن زمان که در منطقه آند واقع در اکوادور و بولیوی زندگی می‌کردند، که نه دهم جمعیت را تشکیل می‌داد، برای آنچه که از نظر قانونی به عنوان پروژه‌های کار عمومی نامگذاری شده بودند، همچنان به بیگاری کشانده شدند. تغییر از وضعیت کار اجباری به سیستم بکار گرفتن تحت حمایت و کنترل دولت، نیروی کار بومی را در دست دولت محلی و نه در درآمد فردی قرارداد. بیشتر افراد بومی تحت نظارت یک ارباب کار می‌کردند. آن‌ها یا زمین را شخم می‌زدند، یا در کار استخراج بودند، یا در کارخانه‌های نساجی کار می‌کردند. همان دستمزد اندکی که توسط کارگران بدست می‌آمد تحت مالیات سنگین قرار می‌گرفت و صرف بدهی‌های بومیان به اربابان اسپانیایی می‌شد. کلیسای کاتولیک روم نیز در اخاذی این بومیان از طریق جمع‌آوری پول برای مقدسین، مراسم عشا برای مردگان، کارهای محلی و منطقه‌ای در روزهای خاص، هدایای اجباری و غیره نقش داشت. کسانی هم که در کار اجباری شاغل نبودند، باز هم تحت سلطه فرماندار محلی اسپانیا یا "corregidores"، بودند. آن‌ها می‌بایست برای خرید کالاها مالیات سنگین می‌پرداختند و لذا آنها نیز در وضعیت بی‌ثباتی مالی قرار می‌گرفتند.
علاوه بر این، در اواسط قرن ۱۸ استخراج معادن تشدید شد و بار بیشتر و بیشتر بر دوش کارگران محلی، که به آنها میتا می‌گفتند، گذاشته شد. درحالیکه استخراج معادن منطقه پوتوسی پیش از این نیز کاری خطرناک و طاقت فرسا بود اما گاه مهاجرت اجباری کارگران بومی و حتی خانواده‌های آنها برای کار در پوتوسی وجود داشت. کار استخراج بیشتر می‌شد حتی اگر هیچ رگه جدیدی از سنگ معدن کشف نشده باشد. چنین بود که بسیاری از مناطق شورشی آینده، در اطراف پوتوسی و منطقه معدن قرار داشتند.
علاقه کوندورکانکی به موضوع بومیان آمریکا با بازخوانی یکی از تفسیرهای سلطنتی اینکاها ایجاد شده بود. روایتی عاشقانه و قهرمانانه از تاریخ و فرهنگ اینکاهای باستان. این کتاب در آن زمان توسط نایب‌السلطنه لیما غیرقانونی اعلام شد زیرا ترس آن بود که باعث ایجاد علاقه مجدد به فرهنگ از دست رفته امپراتوری اینکا و تحریک شورش شود.
غرور بومی مارکیز، همراه با نفرت از سیستم استعماری اسپانیا، باعث همدردی او شد و مرتباً خواستار بهبود وضعیت کارگران بومی در کارخانه‌ها، مزارع و معادن شد. او حتی از ثروت خود برای کمک به کاهش مالیات و فشار بر روی بومیان استفاده کرد. پس از آنکه بسیاری از درخواست‌های او برای بهبود شرایط بومی‌ها در گوش‌های کر مؤثر نیفتاد، کوندورکانکی تصمیم گرفت تا به سازماندهی شورش بپردازد. او شروع به متوقف کردن جمع‌آوری بدهی‌های متقابل و پرداخت خراج کرد، که به این سبب آنتونیو د آریاژ، فرماندار محلی اسپانیا، او را به مرگ تهدید کرد. کوندورکانکی اسمش را به توپاک آمارو دوم تغییر داد و ادعا نمود که از تبار آخرین حاکم اینکا، توپاک آمارو می‌باشد.
شورش توپاک آمارو یک جنبش احیای اینکا بود و به دنبال بهبود حقوق بومی‌های پرویی بود که تحت اصلاحات بوربن اسپانیا رنج می‌بردند. این شورش یکی از بسیاری از قیام‌های بومی‌های پرو در نیمه آخر قرن هجدهم بود. این قیام با اسیر گرفتن و سپس کشتن شهردار منطقه تینتا و فرماندار آنتونیو دو آریاگا، در ضیافتی که توپاک آماروی دوم و فرماندار آریاگا هر دو حضور داشتند، در ۴ نوامبر ۱۷۸۰ آغاز شد.
علت اصلی این شورش در نارضایتی‌های ناشی از یک سری اصلاحات مدرنیزه بود که توسط دولت استعماری سلطنت دودمان بوربون در اسپانیا تحت چارلز سوم (۸۸–۱۷۵۹) اجرا شد، این اصلاحات شامل متمرکز کردن کنترل اداری و اقتصادی و کنترل مالیات بود که مالیات و بار سنگین‌تری بر دوش اقوام سرخپوست و همچنین کریول می‌گذاشت. کانون این نارضایتی‌ها نماینده اصلی اسپانیای سلطنتی در پرو، ژنرال خوزه آنتونیو آرچه بود.
از نظر ایدئولوژیک، شورش پیچیده بود. از یکطرف از مقامات اسپانیایی خواهان تغییر و اصلاحات در ساختار حکومت استعمار بود که اغلب به نام شخص پادشاه صحبت می‌کرد. از طرف دیگر، خواهان سرنگونی حاکمیت اروپایی و چیزی مانند ابقای همان امپراتوری اینکای قبل از ورود اسپانیا بود. ادعای توپاک آمارو مبنی بر اینکه خود را از تبار اینکا می‌نامید امکان برآمدن یک دولت اریستوکرات همانند نویسندگان مستیزوی قرن شانزدهم را تداعی می‌کرد. آنچه شاعر گارسیلاسو دو لا وگا می‌گفت که اینکاها را در حاکمیت با اشراف اسپانیا شریک می‌دانست.
اما در این شورش عناصر نیرومند هزاره‌گرا، طرفدار ژاکوبن‌ها و حتی طرفداران کمونیسم نیز وجود داشتند. به‌طور عمده، سربازان ارتش‌های توپاماریست، دهقانان فقیر سرخپوست، صنعتگران و زنان بودند، که شورش را نه فقط یک مسئله اصلاحات یا تقسیم قدرت، بلکه آنرا به عنوان فرصتی برای «وارونه ساختن جهان» می‌دیدند. احیای امپراتوری اینکا برای آنها به معنای امکان داشتن یک جامعه برابری بر اساس سیستم اشتراک کشاورزی اینکا بود، مانند خاندان آیلو و بدون تبعیض نژادی و فقیر و ثروتمند، بدون کار اجباری در مزارع، معادن و کارخانه‌ها، به‌ویژه بدون وضعیت وحشتناکی که آن روزها در کارخانه‌های نساجی بود.'
هنگامی که آریاگا در حال مستی محلی را ترک کرد، توپاک آمارو دوم و چند تن از متحدانش او را اسیر کردند. آنها او را مجبور به نوشتن نامه به تعداد زیادی از اسپانیایی‌ها و کوراکاها کردند. وقتی حدود ۲۰۰ نفر از آنها ظرف چند روز آینده جمع شدند، توپاک آمارو با تقریباً ۴۰۰۰ بومی آنها را محاصره کرد. او وانمود کرد که تحت فرمان مستقیم پادشاه اسپانیا عمل می‌کند، آمارو به برده آریاگا، آنتونیو اوبلیتاس، امتیاز اعدام ارباب خود را داد. سکویی در وسط میدان شهر محلی احداث شد. اما تلاش اولیه برای به دار آویختن فرماندار با قفل شدن طناب شکست خورد. آریاگا سپس برای نجات جان خود شروع به دویدن کرد و سعی کرد خود را به کلیسایی در آن نزدیکی برساند، اما بقدر کافی برای فرار سریع نبود. در تلاش دوم او با موفقیت به دار آویخته شد.
پس از اعدام آریاگا، آمارو دوم به قیام خود ادامه داد. در اولین اطلاعیه‌ای که انتشار داد نوشت: «اعتراضات مکرر توسط مردم بومی این استان و استان‌های اطراف به من رسیده‌است، اعتراض علیه سوء استفاده‌های مقامات اروپایی اسپانیا… اعتراضات برحقی که هیچ پاسخ و حلی از دربار سلطنتی دریافت نکرده‌است». او در همان اطلاعیه ادامه داد، «من … فقط در برابر سوء استفاده‌های ذکر شده و برای حفظ صلح و رفاه سرخپوستان، مستیزوها، مامبوها، همچنین سفیدپوستان و سیاه پوستان متولد بومی اقدام کرده‌ام. اکنون باید برای پیامدهای این اقدامات آماده شوم.» توپاک آمارو دوم سپس سریعاً ارتش ۶۰۰۰ نفره بومی را جمع‌آوری کرد، آن‌ها که کار خود را رها کرده بودند تا به شورش بپیوندند. شورشیان در مسیر حرکت خود به سمت کوزکو استان‌های کوئیسپیکانچیس، تینتا، کوتابامباس، کالکا و چومبیویلکاس را اشغال کردند. شورشیان خانه‌های اسپانیایی‌ها را غارت کرده و ساکنان آن‌ها را کشتند. این جنبش کاملاً ضد سلطنتی بود، زیرا پس از رسیدن به هر شهری شورشیان اتوریته اسپانیایی را برمی‌انداختند.
«زنان نیز، همچون مردان، از این بی‌عدالتی‌ها تأثیر پذیرفتند.» در واقع، همسر توپاک آمارو دوم، میکائلا باستیداس، فرماندهی یک گردان شورشیان را بر عهده داشت و مسئول قیام در منطقه سن فیلیپه د تونگاسوکا بود. همچنین معروف بود که او در مقایسه با توپاک آمارو معمولاً جسارت بیشتر دارد و استراتژیست برتری است. گفته می‌شود او شوهرش را به خاطر ضعف و خودداری از حمله غیرمنتظره علیه اسپانیایی‌ها در کوزکو، که می‌توانست مدافعین ضعیف شده شهر را غافلگیر کند، سرزنش کرد. به جای گوش دادن به همسرش توپاک آماروی دوم با محاصره این شهر زمان بسیار گرانبهایی را از دست داد. او به این امید بود که بتواند افراد بیشتری را برای ارتش خود جمع کند؛ بنابراین، تا زمانی که شورشیان به شهر حمله کردند، اسپانیایی‌ها نیروهای کمکی آورده بودند و توانستند قیام را کنترل و متوقف کنند. این منجر به اسارت توپاک آماروی دوم و میکائلا باستیداس و چندین نفر دیگر شد در حالی که شورشیان پراکنده شده بودند.
در طی یک مرحله از شورش، توپاک آمارو توانست کچوا زبانان را راضی کند که به او بپیوندند؛ لذا، تحت فرمان او، کچوا زبانان در کنار وی همراه با شورشیان آیمارا زبان از پونو در دریاچه تیتیکاکا و در سمت بولیوی این دریاچه جنگیدند. اما این اتحاد چندان دوام نیاورد و این باعث شد رهبر آیماراها ارتش خود را به تنهایی هدایت کند که در نهایت منجر به اسارت وی در اکتبر ۱۷۸۱ شد. شریک زندگی و فرمانده زن او، بارتولا سیسا، پس از دستگیری کنترل ارتش را بدست گرفت و برای مدت چند ماه، به‌طور شگفت‌انگیزی ۲۰۰۰ سرباز را فرماندهی کرد. بلافاصله پس از آن در اوایل سال ۱۷۸۲، ارتش اسپانیا شورشیان را در پرو و بولیوی شکست داد. طبق منابع جدید، از ۷۳ رهبر، ۳۲ نفرشان زن بودند که همگی را در خفا اعدام کردند.
در ۱۸ نوامبر ۱۷۸۰، کوسکو بیش از ۱۳۰۰ سرباز وفادار اسپانیایی و بومی را اعزام کرد. دو نیروی مخالف در شهر سنگارارا با هم درگیر شدند. این یک پیروزی مطلق برای آمارو دوم و شورشیان بومی او بود. همه ۵۷۸ سرباز اسپانیایی کشته شدند و شورشیان سلاح و تجهیزات آن‌ها را در اختیار گرفتند. اما این پیروزی با یک قیمت نیز همراه بود. نبرد نشان داد که آمارو دوم قادر به کنترل کامل پیروان شورشی خود نیست، آنطور که آنها، بدون داشتن دستور مستقیم، کشتار کردند. گزارش‌هایی که از چنین خشونت‌ها و اصرار شورشیان برای مرگ اسپانیایی‌ها بود هرگونه شانس پشتیبانی توسط بومی‌های اسپانیایی‌تبار را از بین برد. پیروزی به دست آمده در سنگارارا بعداً با یک رشته شکست همراه بود. بزرگترین شکست آمارو دوم در ناکامی او در تصرف کوسکو بود. ۴۰٬۰۰۰–۶۰٬۰۰۰ پیروان بومی وی از شهر مستحکم و در مقابل یک نیروی ترکیبی از سربازان بومی وفادار و نیروهای تقویتی که از لیما فرستاده شده بودند، عقب رانده شدند. «پس از عقب رانده شدن از پایتخت امپراتوری باستان اینکا و مرکز فکری استعمار پرو» آمارو و افرادش در حومه شهر به راهپیمایی پرداختند و تلاش کردند که بومیان دیگری را در جهت اهداف خود به خدمت بگیرند و نیروهای خود را تقویت کنند. اما درحالیکه ارتش آمارو دوم بین دو شهر تینتا و سنگارارا محاصره شده بود، توسط دو افسر خود به او خیانت شد. خیانت سرهنگ ونتورا لانداتا و سروان فرانسیسکو کروز، منجر به دستگیری وی شد. وقتی اسیرکننده‌های آمارو در ازای وعده دادن تلاش کردند تا اسامی همدستان شورشی او را از وی بگیرند، آمارو دوم با طعنه پاسخ داد: «در اینجا غیر از من و شما هیچ همدستی وجود ندارد. تو به عنوان ستمگر، من به عنوان آزادکننده سزاوار مردن هستیم».
آمارو دوم به اعدام محکوم شد. او را مجبور کردند قبل از مرگ خودش، مرگ همسرش میکائلا باستیداس، پسر بزرگش هیپولیتو، عمویش فرانسیسکو آمارو، برادر همسرش آنتونیو باستیداس و برخی از افسرانش را تماشا کند.
در ۱۸ مه ۱۷۸۱، آن‌ها را به میدان د آرماس در کوزکو بردند تا یکی یکی اعدام شوند. پسرش هیپولیتو را وقتی علیه اسپانیا صحبت کرد زبانش را قطع کردند و سپس او را به دار آویختند. میکائلا و خوزه گابریل را مجبور کردند شاهد مرگ پسرشان باشند، سپس میکائلا را وادار کردند تا در مقابل شوهر و پسرش فرناندو روی سکو اعدام بالا برود. میکائلا علیه اعدام کنندگان جنگید، تا اینکه سرانجام او را گرفتند و زبانش را قطع کردند. وقتی وینچ خفه‌کردن را به گردن او بستند گردن نازک او کوچک‌تر از حلقه آن بود؛ بنابراین ریسمانی را به دور گردن او انداختند و آن را از طرفین کشیدند تا او را خفه کنند. آنها او را با چوب زدند و سرانجام با ضرباتی در شکم و سینه او را کشتند.
پسر کوچک او، فرناندو ۱۰ ساله، اعدام نشد اما مجبور شد شاهد شکنجه و مرگ کل خانواده‌اش باشد و از زیر چوبه‌دار اعدام شدگان بگذرد. وی بعداً برای حبس ابد به آفریقا تبعید شد. با این حال کشتی که او را به آنجا می‌برد واژگون شد و به آنجا نرسید. در نهایت او را به شهر کادیس در اسپانیا بردند و در سیاه چال‌های شهر زندانی کردند. نایب السلطنه آگوستین دو ژائورگی پیشنهاد کرده بود او را در اسپانیا نگه دارند از ترس اینکه ممکن بود یک دشمن قدرتمند او را در راه آفریقا نجات دهد.
در زیر خلاصه‌ای از حکم رسمی قضایی صادر شده توسط مقامات اسپانیایی، که توپاک آماروی دوم را به شکنجه و مرگ محکوم کرد، آمده‌است. در حکم دستور داده شده که توپاک آماروی دوم پس از تماشای اعدام اعضای خانواده اش زبانش قطع گردد و دست و پایش … به چهار اسب که سپس بلافاصله به سمت چهار گوشه میدان رانده می‌شوند بسته شود … تا دست‌ها و پاها از بدنش بیرون کشیده شود. آنگاه تنه‌اش را به تپه مشرف به شهر می‌برند … تا در آنجا در آتش بسوزانند … سر توپاک آمارو به تینتا فرستاده می‌شود تا برای مدت سه روز در محل اجرای اعدام نمایش داده شود و سپس بر روی یک نیزه در ورودی اصلی شهر قرار دهند. یکی از بازوهای او به تونگاسوکا ارسال خواهد شد که او بومی آنجا بود، و بازوی دیگر به مرکز استان کارابایا فرستاده، به‌طور مشابه در آن مکان‌ها نمایش داده شود. پاهای وی به ترتیب به لیویتیتکا و سانتا روزاس در استان‌های چومبیویلکاس و لامپا ارسال شود.
در هنگام اجرای حکم پس از آنکه تکه‌تکه شدن توسط چهار اسب موفقیت‌آمیز نبود، بدن او را قطعه قطعه کردند و سپس او را در میدان اصلی کوزکو گردن زدند. در همان مکان که جدش توپاک آماروی اول سرش بریده شد.
دانشمندانی که این تلاش برای قطع دست و پای او را مطالعه کرده‌اند، به این نتیجه رسیدند که به دلیل ساخت فیزیکی و مقاومت توپاک آماروی دوم، تکه‌تکه کردن او از این طریق امکان‌پذیر نبود. با این حال، دست‌ها و ساق‌های او همراه با لگنش از جا دررفته بودند. حتی اگر آمارو از این اعدام جان سالم به درمی‌برد، عملاً معلول و ناتوان می‌شد.
علی‌رغم اعدام توپاک آمارو و خانواده‌اش، دولت نایب‌السلطنه نتوانست قیام را که تحت هدایت پسر عموی آمارو، دیگو کریستوبال توپاک آمارو، ادامه یافت، سرکوب کند. این قیام همزمان به پروی علیا و استان خوخوی امتداد یافت. به همین ترتیب، نارضایتی سلطنت اسپانیا نسبت به کریول‌ها، به‌ویژه در شورش اورورو مشهود بود. این دادخواست علیه خوان خوزه سگوویا متولد لیما و سرهنگ ایگناسیو فلورس متولد کیتو تشکیل شد که به عنوان رئیس‌جمهور کارکاس (بولیوی امروز) و فرماندار موقت لا پلاتا (Chuquisaca یا Charcas، سوکره فعلی) حکمرانی کرده بودند.
هنگامی که شورش ادامه یافت، اسپانیایی‌ها بقیه اعضای خانواده آمارو را اعدام کردند، به جز پسر ۱۲ ساله‌اش فرناندو، که او نیز به مرگ محکوم شده بود. اما به جای آن او را به زندان ابد در اسپانیا فرستادند. مشخص نیست که آیا اعضای خانواده سلطنتی اینکا از این پاکسازی نهایی جان سالم به در بردند یا نه. اعضای بدن آمارو طبق دستور در شهرهای وفادار به او پخش شد و خانه‌هایش تخریب شد. محل‌های اقامت آنها با نمک پراکنده و مخروبه شد. اموال او مصادره شد، بستگان وی به عنوان افراد بدنام اعلام شدند و تمام اسناد مربوط به تبار او را سوزاندند.
در همان زمان، در ۱۸ مه ۱۷۸۱، لباس و سنت‌های فرهنگی اینکا و معرفی خود به عنوان یک «اینکا» غیرقانونی اعلام شد. این‌ها همراه با اقدامات دیگر، که برای تبدیل مردم اینکا به فرهنگ و خواست دولت اسپانیا بود، تا زمان استقلال پرو و اعلام آن به عنوان جمهوری ادامه یافت. با این حال، حتی پس از مرگ توپاک آمارو، شورشیان بومی هنوز بسیاری از مناطق جنوبی پرو، بولیوی و آرژانتین را تصرف کردند. همان‌طور که انقلابیون بومی شهرهای اسپانیا را تصرف کردند. در یک نمونه، ارتش بومی-آمریکایی تحت فرماندهی شورشیان، توپاک کاتاری، شهر لاپاز را به مدت ۱۰۹ روز درمحاصره گرفتند، تا اینکه نیروهای اعزامی از بوینس آیرس برای آزادی شهر وارد عمل شدند.
شورش توپاک آماروی دوم موفقیت‌آمیز نبود، اما این اولین شورش گسترده در مستعمرات اسپانیا و شورشی بود که بسیاری از بومیان و مستیزوهای مناطق اطراف را الهام بخشید. این شورش در «پرو علیا» یا آنچه امروز بولیوی مدرن است، نمودهای مهمی به خود گرفت. از آن جمله منطقه جنوب و شرق دریاچه تیتیکاکا بود. در واقع توپاک آماروی دوم مردم بومی را تا حدی الهام بخشید که حتی سند رسمی که در آن محکومیت مرگ او نوشته شده بود نیز تحت تأثیر قرار گرفته بود. آنجا که می‌گوید «سرخپوستان در محل تیراندازی ما محکم ایستادند علیرغم آنکه از آن بسیار ترس داشتند» و اینکه با وجود اسارتشان، پیروانش در اعتقادات خود به جاودانگی و میراث او ثابت قدم ماندند.
این شورش به پرویی‌های بومی سطح جدیدی از روحیه و نوعی ملی‌گرایی بومی بخشید که دوباره ظهور خواهد کرد و آینده کشور را تغییر شکل خواهد داد. حالا آنها مایل بودند به هر کسی که با اسپانیایی‌ها مخالفت ورزد بپیوندند. در مقابل، کریاویوهای پرو محافظه‌کارترین مردم آمریکای جنوبی در جنبش استقلال‌طلبانه بودند زیرا بیم داشتند در صورت استقلال مورد رحمت بومیان قرار نگیرند. همچنین سایر کریاویوهای پرو مشاغل سودآوری مشترک با اسپانیایی‌ها داشتند و نمی‌خواستند در صورت وقوع انقلاب آن منافع را از دست بدهند. نتیجه آنکه در حالی‌که شورش توپاک آماروی دوم در دره ویلکانوتا ایجاد شد و در شهر کوزکو پایان یافت، اما میراث و ایدئولوژی آن در سراسر منطقه آند بازتاب یافت.
شهرت توپاک آماروی دوم تا آن حد گسترش یافت که برای شورشیان بومی، در دشت‌های کاسانارا در منطقه گرانادای جدید، او به عنوان «پادشاه آمریکا» شناخته شد.
جنبش‌های بعدی نام توپاک آماروی دوم را برای جلب حمایت بومیان استناد می‌کردند. از آن جمله، فیلیپه ولاسکو توپاک آمارو اینکا یا فیلیپه ولاسکو توپاک اینکا یوپانکی بود که در سال ۱۷۸۳ می‌خواست در منطقه هواروچیری (لیما) قیام کند. شورش توپاک آماروی دوم در واقع آغاز جنگ استقلال پرو در تاریخ پرو بود.
این شورش بزرگ تأثیر شدیدی بر توطئه سه آنتونیو که در ۱ ژانویه ۱۷۸۱ در شیلی به وجود آمد ایجاد کرد. در اوج قیام. آنها با شنیدن خبر پیشرفت‌های توپاک آماروی دوم درمستعمره پرو تشویق شدند.
در پرو، دولت ژنرال خوان ولاسکو آلوارادو (۱۹۷۵–۱۹۶۸) به‌طور رسمی از پیکره توپاک آماروی دوم به عنوان نمادی از Gobierno Revolucionario de la Fuerza Armada (دولت انقلابی نیروهای مسلح) که وی ریاست آن را بر عهده داشت، استقبال کرد. تا به امروز، این تنها دولت با ایدئولوژی چپ در تاریخ پرو بود و او را به عنوان یک قهرمان ملی شناخت. در سال ۱۹۶۸، که از بدو استقلال یک امر جدید بود، نماد توپاک آماروی دوم توسط آموزش و تاریخ‌نگاری رسمی پرو حمل شد.به احترام وی یکی از اتاق‌های اصلی کاخ دولت به نام وی نامگذاری شد. آن اتاق تا آن زمان اتاق فرانسیسکو پیزارو بود و سپس عکس او با عکس شورشی بومی جایگزین شد.
در کتاب "طلای اینکا"، ساخته کلیو کاسلر، یکی از شرورهای اصلی خود را توپاک آمارو نامید و ادعا کرد که از فرزندان توپاک آمارو واقعی است.
در ابتدای «کتاب پوست انسان»، مرگ توپاک آماروی دوم شرح داده شده‌است و نقش اصلی را در طرح دارد.
سقوط عیلام در اثر اختلافات و خیانت‌های داخلی و شکست عیلام در برابر دولت آشور، در زمان پادشاهی آشور بانیپال در سال ۶۴۵ پیش از میلادی اتفاق افتاد.
در زمان پادشاهی شاه آشور اسرحدون، این دولت به اوج قدرت رسید. آشوریان، با تصرف مصر، شاهزاده خانم‌های مصری را به اسارت گرفته و با خود به آشور بردند. غیر از عیلام در آسیای غربی دیگر دولتی نمانده بود که تابع یا دست‌نشاندهٔ آشور نباشد.
در سال ۶۶۹ پیش از میلاد آشور بنی پال به تخت نشست و تمام توجه خود را به فرونشاندن شورش مصریان معطوف داشت. در این میان عیلامیان از فرصت استفاده کرده به تاخت و تاز در مملکت بابل پرداختند و غنائمی را از آن‌جا با خود به شوش آوردند. پس از آن‌که اورتاکو شاه عیلام درگذشت، برادرش تئومن بر تخت نشست؛ این تغییر پادشاهی برای عیلام بسیار شوم بود. شاه جدید، چون قصد داشت، ۶۰ تن از شاهزادگان عیلامی که برادرزادگانش بودند را بکشد، موجبات فرار ایشان و پناهنده شدنشان به دربار آشور گردید و او نیز با آغوش باز این شاهزادگان فراری را پذیرفت و پناه داد؛ با این نیت که بتواند از ایشان در جنگ خانگی استفاده، عیلام را ضعیف کرده و درهم شکند. از طرف دیگر تئومن به آشور تکلیف کرد که فراریان عیلامی را مسترد دارد. آشور جواب رد داد و جنگ درگرفت.
جنگ توللیز یا جنگ نخست آشور بنی‌پال با عیلام در سال ۶۵۹ پیش از میلاد رخ داد و شاه عیلام تئومن که در این جنگ شخصاً در نبرد حضور داشت، پس از زخمی شدن به دست یک شاهزادهٔ عیلامی، به دست آشوریان سر بریده شد و جنگ با شکست عیلامیان به پایان رسید. بعد از کشته شدن تئومن، پسر بزرگ اورتاکو به نام خوم بان ایگاش به پادشاهی عیلام برگزیده شد؛ آشوریان باج از عیلام گرفته به نینوا مراجعت کردند.
پس از جنگ توللیز، برادرِ آشور بنی‌پال که حاکم و شاه بابل بود، علیه او طغیان کرد که علتش خواست شاه آشور در برکناری او از حکومت بابل بود. در این درگیری، بی‌طرفیِ پادشاه عیلام که دست نشاندهٔ شاه آشور بود، سبب رنجش آشور بانی‌پال شد.
بنابراین شاه آشور برای تنبیه عیلامیان، خواست تندیس نانای را به آشور مسترد دارند. پادشاه عیلام با این درخواست، خود را در موقعیت بسیار دشواری می‌دید؛ از یک سو این مجسمه قرن‌ها در شوش بود و پرستندگان زیادی داشت؛ از سوی دیگر تحویل دادن آن، مشروعیت پادشاهی عیلام را میان مردم خدشه‌دار می‌کرد. در این احوال، حاکم بابل به پادشاه عیلام وجوهی از خزانهٔ بابلی داد و او نیز از جهت سختی و اوضاع بدی که داشت مجبور شد با بابل برضد آشور متحد شود.
در سال ۶۵۱ پیش از میلاد هر چند که جنگی که قطعی بوده باشد، مابین طرفین روی نداد آشوریان به اغتشاشات داخلی عیلام دامن می‌زدند چنان‌که بر اثر آن تام ماری تو برادر پادشاه عیلام، او را می‌کشد و به تخت نشست اما بعد از چندی این پادشاه هم گرفتار توطئهٔ یکی از دست نشانده‌های خود، موسوم به ایندابوغاش گردید و از او شکست خورده به خلیج فارس فرار کرد و بالاخره گرفتار گردیده به نینوا به اسارت رفت. آشور بانیپال با او به مهربانی رفتار نمود زیرا او را برای اجرای خیالات خود راجع به عیلام لازم داشت.
آشور بانیپال پس از آنکه قشون کشی به بابل کرد آن را گرفت و کشتار و غارت زیادی در شهر نمود. سپس تصمیم گرفت به کار عیلام خاتمه داده، خیال خود را از طرف این دشمن موروثی راحت کند. در این اوان اوضاع داخلی عیلام طوری بود که هر آن پادشاه آشور می توانست از اختلافات داخلی استفاده نماید. از طرف دیگر ایندابوغاش که برای کمک کردن به بابل اقدامی نکرده‌بود، پس از سقوط این شهر سفرایی نزد پادشاه آسور فرستاد ولیکن پادشاه مزبور آنها را خوب نپذیرفت و استرداد کلدانی‌هایی را که در زمان طغیان بابل به آن کمک نموده و بعد به عیلام فرار کرده بودند خواست و ضمناً تهدید کرد که اگر آنها را مسترد ندارد شهرهای عیلام را خراب نموده، مردم را به اسارت خواهد برد.
در این احوال ایندابوغاش را نجبا کشته، خوم بان کالداش را به جای او بر تخت نشاندند و پادشاه آشور از موقع استفاده کرد، تام ماری تو را به تخت عیلام نشانید. ولیکن همین که او به تخت نشست کنگاشی بر ضد آسوری‌ها ترتیب داد. مطلب قبل از اجرای آن افشا شد و بر اثر آن او را بازگرفته و در محبس انداختند و آشوریان پس از آن مملکت را غارت و با غنایم زیاد به نینوا مراجعت کردند. از جریان وقایع پیداست که نفاق داخلی برای عیلام رمقی باقی نگذاشته بود.
در سال ۶۴۵ پیش از میلاد پادشاه آشور که از نتایج جنگ‌های قبلی ناراضی بود، باز در پی بهانه برای جنگ با عیلام گردید و با این مقصود تام ماری تو را به عیلام فرستاده از خوم بان کالداش استرداد کلدانیان مزبور و تندیس نانای را مطالبه کرد. پادشاه عیلام دید قبول کردن این تکالیف با مرگ او مساوی است بنابراین تصمیم گرفت که مقاومت کند و آشوریان قشون قوی خود را به طرف عیلام حرکت داده وارد شوش شدند و در اینجا آنچه توانستند کردند. خزانهٔ پادشاهان عیلامی که از غنایم جنگ‌های سابق آنها با سومر و اکد پر بود به دست آشوریان افتاد همچنین طلا و نقره‌ای که بابل در موقع اتحاد به عیلام داده بود با مجسمه‌ها و اشیاء نفیس معابد عیلامی و آنچه در خانه ها از ثروت و اشیاء قدیمیگ بود به نینوا منتقل گردید. آشوریان به کشتار و غارت اکتفا نکرده استخوان‌های پادشاهان و اشخاص نامی عیلام را از قبور بیرون آورده و به نینوا فرستادند و ۳۴ مجسمهٔ پادشاهان عیلام که از طلا و نقره و مرمر و غیره ساخته شده بود جزو غنایم آشوری گردید. مجسمهٔ نانای که ۱۶۳۵ سال در عیلام بود به دست پادشاه آشور افتاد و برای شهر ارخ پس فرستاد. آشوریان پس از کشتار و غارت شهرها اسرای بی شماری را چه از شوش و چه از شهرهائیکه تسلیم بودند به آشور بردند. خوم بان کالداش آخرین پادشاه عیلام که فرار کرده بود بعد از چندی به دست آشوریان افتاد. آشور بنی پال او و تام ماری تو را که هر دو پادشاه سابق عیلام بودند به عرابهٔ خود بست و ارابه را تا معبد آشور کشیدند. مملکت عیلام پس از انقراض به صورتی در آمده بود که حزقیل یکی از پیامبران بنی‌اسرائیل آن را از کثرت کشتار و غایت خرابی به گورستان تشبیه کرده‌است.
دانشنامه حسینی بزرگترین دانشنامه جهان اسلام (در ۹۷ جلد و بیش از ۷۰۰ جلد دستنوشته) است که در حال نگارش می‌باشد.
دانشنامه حسینی " عنوان دانشنامهای است پیرامون حسین بن علی پیشوای سوم شیعیان. این دانشنامه به تمامی ابعاد زندگی این شخصیت می‌پردازد.
نوشتن و تهیه مطالب این اثر توسط محمدصادق کرباسی که اصالتاً ایرانی و اهل تهران است و با همکاری برخی افراد دیگر در در ۱۹۸۷ آغاز گردیده و تا کنون ادامه دارد.
تا کنون ۱۱۱ جلد از این دانشنامه منتشر گردیده‌است.
دائرةالمعارف حسینی
روز جوان روزی است که در تقویم کشورهای مختلف برای جوانان نام‌گذاری شده‌است. جوانان مهم‌ترین سرمایه هر جامعه هستند که می‌توانند امور مدیریتی، تولید، اقتصادی و غیره جامعه را در دست بگیرند. توجه به امر جوانان جزء مهم‌ترین امور هر دولت است که بتواند از این نیروی بالقوه و پرتوان جامعه بهترین استفاده را داشته باشد. آماده کردن بستر مناسب برای تحصیل، اشتغال و ازدواج جوانان مهم‌ترین اولویت هر جامعه‌ای است.
روز ١٢ اوت توسط سازمان ملل به‌عنوان روز جوان در نظر گرفته شده‌است.
در جمهوری اسلامی ایران ۱۱ شعبان تقویم هجری قمری، روز میلاد علی‌اکبر فرزند حسین بن علی (سومین امام شیعیان) که در کربلا کشته شد، به‌عنوان روز جوان در نظر گرفته شده‌است.
دوریس دِی (۳ آوریل ۱۹۲۲ – ۱۳ مه ۲۰۱۹) خواننده، بازیگر و فعال آمریکایی بود. وی در ۳۹ فیلم سینمایی بازی کرده‌است.
او با نام اصلی مری کپلهوف در ۳ آوریل ۱۹۲۲ در سینسیناتی، اوهایو متولد شد.
او که دورهٔ باله دیده بود در نوجوانی در همین رشته برنده شد که جایزه‌اش سفر به هالیوود بود. در راه بازگشت تصادف کرد و پایش شکست وقتی بستری بود متوجه شد که صدای خوبی دارد و بنابراین رشته‌اش را تغییر داد و به ترانه خوانی پرداخت.
در سال ۱۹۴۸ او در فیلم مایکل کرتیس به نام رمانس در دریاهای دور دست در نقش اصلی بازی کرد. در این فیلم ترانه‌ای خواند و پس از آن کمپانی برادران وارنر در تعدادی موزیکال از او استفاده کرد که بعضی مثل جین بلا (۱۹۵۳) جزو بهترین موزیکال‌های هالیوود هستند.
دوریس دی در فیلم مردی که زیاد می‌دانست (۱۹۵۶) اثر آلفرد هیچکاک بازی کرد و بیشتر با آوازی که در آن خوانده شناخته می‌شود.
در اواخر دهه ۱۹۵۰ دی به کمدی رمانتیک روی آورد و در "حرف‌های خودمانی" (۱۹۵۹) ظاهر شد که نخستین فیلم از سه فیلمی بود که به اتفاق راک هادسن و تونی رندال بازی کرده‌است. موفقیت این فیلم‌ها باعث شد به پر طرفدارترین ستارهٔ هالیوودی تبدیل شود.
همسرش از طرف او با شبکه‌ای قرارداد بسته بود که در یک سریال تلویزیونی بازی کند، دوریس که در بدو امر نمی‌خواست در این برنامه شرکت نماید در نهایت راضی شد و همین سریال تلویزیونی بود که به یکی از محبوبترین برنامه‌های تلویزیونی آمریکا به نام شوی دوریس دی تبدیل شد به طوری که پنج سال پخش شد و ثروت زیادی برای دی به ارمغان آورد.
برنت سیمون، دوریس دی را بزرگ‌ترین ستاره زن دهه ۶۰ سینما خواند که در ژانرهای متفاوت کمدی، فیلم رمانتیک و درام بازی کرده‌است.
زندگی شخصی دوریس دی مثل زندگی روی صحنه‌اش درخشان نبود. وی چهار بار ازدواج کرد، سه بار طلاق گرفت و یک بار هم بیوه شد.
دوریس دی پس از آخرین کارش خود را بازنشسته کرد و زندگی‌اش را تا به هنگام مرگ وقف فعالیت‌های محیط زیستی کرد.
او سال‌ها بود که در هیچ مراسمی ظاهر نشده و تنها باری که رویت شده در مراسم گلدن گلوب سال ۱۹۸۹ بود که به درخواست دوستش کلینت ایستوود به روی صحنه رفت و جایزهٔ یک عمر فعالیت هنری را دریافت کرد.
دوریس دی در چندین سال آخر عمرش گیاهخوار شده‌بود. وی از زمانی حیوان‌دوست شد که بر روی فیلمبرداری مردی که زیاد می‌دانست کشتن و و پوست کندن حیوانات را با چشم خود دید و بعدها در سال ۱۹۸۷ انجمن حیوانات دوریس دی را پایه ریخت.
دوریس دی در ۹۷ سالگی به دلیل ذات‌الریه درگذشت.
دی در سال ۲۰۰۴ نشان آزادی و در سال ۲۰۰۸ جایزه گرمی را برای یک عمر فعالیت هنری‌اش دریافت کرد.
عصر عاشورا یکی از آثار نگارگری محمود فرشچیان است که در عاشورای سال ۱۳۵۵ به تصویر کشیده شده‌است. موضوع این اثر بازگشت مرکب بی‌سوار حسین بن علی به سوی خیمه‌ها در عصر عاشورا است. فرشچیان این اثر را با کیفیت‌ترین در میان تولیدات خود می‌داند. این اثر در سال ۱۳۶۹ به موزه آستان قدس رضوی اهدا شد. وی آثار دیگری نیز پیرامون عاشورا دارد که از آن جمله تابلو «پرچمدار حق» پیرامون عباس بن علی و «هدیه عشق؛ حضرت علی اصغر» در کربلا است.
فرشچیان خود دربارهٔ خلق این اثر می‌گوید:این تابلو جزو آثار هنری یونسکو می‌باشد.
بر خلاف اکثر آثار وی، او در این اثر از کادر افقی استفاده کرده که بیانگر ایستایی و انرژی‌های از نفس افتاده‌است.
زاید بن خلیفه آل نهیان (زاده ۱۸۴۰) (ودرگذشته ۱۹۰۹) هفتمین شیخ ابوظبی است. او جانشین سعید بن طحنون آل نهیان شد و از سال ۱۸۵۵ تا سال ۱۹۰۹ حکمرانی کرد
دانیل برول (زاده ۱۶ ژوئن ۱۹۷۸) بازیگر آلمانی اسپانیایی است. از فیلم‌های معروفی که او در آن بازی کرده می‌توان به فیلم "حرامزاده‌های لعنتی" و "" اشاره کرد.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که دانیل برول در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
این الگوریتم جستجوی رو به جلو برای حل مسائل ارضای محدودیت (constraint satisfaction) متداول است و پیشنهاد موفقی است برای چپ جستجوی عقب‌گرد(backtracing).
جستجوی عقب‌گرد الگوریتمی است برای حل مسائل ارضای محدودیت (Constraint satisfaction problems(CPs)) که در حدود کمتر از یک قرن شناخته شده‌اند اما هنوز از گزینه مناسب دور است.
برخی از الگوریتم‌های بهبودیافته جستجوی عقب‌گرد شامل (backjumping (BJ و (backmarking(BM که بهتر از جست جوی عقب‌گرد عمل می‌کنند. هم چنین راه حل ساده‌تری برای جست جوی عقب‌گرد وجود دارد، جستجوی رو به جلو (Forward Checking(FC)).
مسائل ارضای محدودیت (CPs) دودویی شامل مجموعه متناهی از مقادیر است که هر کدام دارای دامنه محدود از مقادیر پتانسیل و مجموعه‌ای از محدودیت‌های دو به دو میان مقادیر.
هدف اختصاص دادن ارزش به هر مقدار است به طوری که محدودیت‌ها را نیز در نظر بگیرد. بسته به نوع برنامه ممکن است همهٔ انواع اختصاص دادن‌های محدودیت‌ها پیدا شود یا فقط یکی پیدا شود.
مسئله ارضای محدودیت دودویی P، شامل:
اگر (vi , vj) ∈C باشد به این معناست که vi → V , vj → V
راه حل برای مسئله P اختصاص دادن{1 → V,…,vi → V,…,N → V} به طوری که برای هر i و j رابطه مقابل سازگار باشد. {i → V , vjj → V}.
فرض کنید ما یک رابطهٔ سازگار برای i-1 تای اول مقادیر پیدا کردیم که بدین معناست در تمام جفت مقایسه تنها این i-1 مقدار در نظر گرفته می‌شوند. در این نقطه V تا V را مقادیر گذشته (past variables) وV را مقدار کنونی (current variable) و مابقی را مقادیر آینده (future variables) می‌نامیم.
داده ساختار استفاده شده در الگوریتم جستجوی رو به جلو (FC) آرایه دو بعدی Domain می‌باشد.
Domainj صفر می‌باشد اگر و فقط اگر این رابطه vj → Vبا تمامی روابط مقادیر گذشته سازگار باشد، در غیر این صورت شامل اندیس اولین (به معنای کمترین) مقدار اختصاص داده شده‌ای است که این رابطه vj → Vناسازگار است.
زمانی که مقدار احتمالی viرا برای مقدار کنونی V در نظر می‌گیریم کافی است که به دنبال صفر در آرایهٔ Domainiبگردیم، هر مقدار دیگری ضمانت شده است که با تمام انتخاب‌های قبلی سازگار است.
زمانی که موفق شدیم مقداری را به مقدار کنونی اختصاص دهیم باید این مقدار را در مقابل تمامی مقادیر آیندهٔ اختصاص داده نشده چک کنیم و در صورت لزوم آرایهٔ Domain را به روز کنیم.
شبه کد داده شده فقط شامل قسمت‌های مهم می‌باشد در جزئیات بیشتر بعد از مقداردهی اولیه FC(1) صدا زده می‌شود و تمامی راه حل‌های موجود چاپ می‌شود.
واگذاری‌های (assignments) جزئی کنونی در مقادیر s .. , s ذخیره می‌شود، اختصاص به s زمانی رد می‌شود که dwo(domain wipe-out) درست باشد به این معنا که ما برخی مقادیر آینده با انتخاب ما ناسازگار است. هم چنین درست بودن dwo به این معناست که راه حلی در این زیردرخت در نظر گرفته شده وجود ندارد.
پس از اینکه درنظرگرفتن انتخاب‌ها برای s تمام شد باید تغییراتی که در آرایهٔ Domain اعمال کردیم قبل از ادامه دادن برگردانیم.
خیام می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
برایان استنلی ترنر (زادۀ 16 ژانویه ۱۹۴۵) جامعه‌شناس بریتانیایی و استرالیایی‌است. او در 16 ژانویه 1945 در بیرمنگام، انگلستان زاده شد. ترنر در انگلستان، اسکاتلند، استرالیا، آلمان، هلند، سنگاپور و ایالات متحده قرارهای ملاقات دانشگاهی داشته است. وی استاد جامعه شناسی در دانشگاه کمبریج (1998-2005) و مدیر تیم پژوهشی برای خوشه دین در موسسه تحقیقات آسیایی، دانشگاه ملی سنگاپور (2005-2008) بود.
ترنر در حال حاضر استاد جامعه شناسی دین در موسسه دین، سیاست و جامعه در دانشگاه کاتولیک استرالیا است. وی همچنین دانشیار دانشکده مرکز جامعه‌شناسی فرهنگی،Center for Cultural Sociology – Yale University – http://ccs.research.yale.edu/fellows/faculty/#turner در دانشگاه ییل، همکار پژوهشی، GEMASS در مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسه،Centre national de la recherche scientifique – http://www.cnrs.fr/ عضو آکادمی علوم اجتماعی در استرالیاAcademy of the Social Sciences in Australia (ASSA) – و عضو انجمن تحقیقات جامعه‌شناسی آمریکا است.
نمودار نایکوئیست نمودار پارامتری یک تابع تبدیل است که در سیستم‌های کنترل و پردازش سیگنال استفاده می‌شود. بیشترین استفاده‌ای که از این نمودار می‌شود، تشخیص پایداری سیستم‌های دارای فیدبک است. در محور افقی قسمت حقیقی تابع تبدیل رسم می‌شود و در محور عمودی قسمت موهومی آن رسم می‌شود. این نمودار بر حسب فرکانس رسم می‌شود.