moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دانشکده فیزیک دانشگاه تهران اولین مرکز رسمی آموزش فیزیک در ایران است که در سال ۱۳۱۳ همزمان با بنانهاده شدن دانشگاه تهران تحت نظر دانشکدگان علوم دانشگاه تهران در پردیس مرکزی دانشگاه توسط پروفسور محمود حسابی شکل گرفت. این دانشکده اولین نسل فیزیک‌دانان ایرانی و بسیاری از بزرگان این عرصه را تربیت کرده که باعث گسترش فیزیک در دیگر دانشگاه‌های کشور شدند. هم‌اکنون دفتر انجمن فیزیک ایران در این دانشکده قرار دارد.
می‌توان شکل‌گیری اولیه دانشکده را مربوط به دوران تأسیس دارالفنون در سال ۱۲۳۰ خورشیدی دانست. دروسی که در دارالفنون تدریس می‌شد عبارت بودند از فیزیک، شیمی، طبیعیات، داروسازی و تجزیه معادن که به تدریج حساب، هندسه، جغرافیا و نقاشی نیز به آنها اضافه شد. سپس در سال ۱۳۰۷ طی طرحی مؤسسه‌ای به نام دارالمعلمین عالی (دانشسرای عالی) مشتمل بر دانشکده‌های علوم و ادبیات ایجاد گردید. دانشکده علوم شامل رشته‌های فیزیک-شیمی، ریاضی و طبیعی بود. بعد از چند سال این مؤسسه به محل مدرسه علمیه سابق منتقل شد و این دانشکده دو استاد ایرانی و هفت استاد فرانسوی و جمعاً صد محصل داشت. دکتر محمود حسابی و غلامحسین راهنما دو استاد ایرانی این مجموعه بودند. در نهایت در سال ۱۳۱۳ پس از شکل‌گیری دانشگاه تهران، دانشسرای عالی به آن پیوسته و دانشکده علوم و… شکل گرفتند. سپس واژه دانشگاه به جای اونیورسیته، دانشکده به جای فاکولته و دانشسرای عالی به جای دارالمعلمین معمول شد و نام دانشجو و دانشیار بر اساس نام دانش انتخاب شد. از سال ۱۳۱۳ تا سال ۱۳۳۷ دانشکده علوم برای دوره لیسانس سه ساله از طریق امتحاناتی که توسط دانشکده برگزار می‌شد (به شکل درون گروهی) دانشجو می‌پذیرفت.
ساختمان دانشکده علوم در سال ۱۳۳۰ افتتاح شد و تصمیم گرفته شد به جای اینکه در هر دانشکده گروه‌های مختلف علوم دایر باشد، کلیه رشته‌های علوم پایه در دانشکده علوم مستقر شود. در سال ۱۳۳۱ رشته فیزیک-شیمی به دو رشته مستقل فیزیک و شیمی تفکیک شدند. برای ایجاد هماهنگی بین برنامه دانشکده با دانشکده‌های خارج در سال ۱۳۴۲ مقرر شد دوره لیسانس به ۴ سال افزایش یابد و مدرک آن که به نام دیپلم بود، لیسانس شناخته شود. از این سال دانشجویان از مسیر کنکور سراسری به دانشگاه راه یافتند. همچنین دوره‌های فوق لیسانس نیز گسترش یافت و گام مؤثری که در راه تحول دانشگاه و دانشکده برداشته شد، تنظیم دروس براساس واحد بود.
پس از آن گروه فیزیک با هدایت دکتر حسابی و به همراه جمعی از اولین شاگردان ایشان مانند دکتر کمال‌الدین جناب، دکتر علی اصغر خمسوی، دکتر ضیاءالدین اسماعیل بیگی و… گسترش یافته و اولین نسل فیزیکدانان، مهندسان و معلمان ایران که ایشان نیز در آینده متخصص رشته خود شدند را تربیت کرد. که باعث شکل‌گیری و رشد رشته فیزیک در دیگر دانشگاه‌های تهران و دیگر شهرها شد. گروه فیزیک که توسط دکتر محمود حسابی شکل گرفته و مستقر در محل دانشکده علوم واقع در پردیس مرکزی دانشگاه بود، نهایتاً توسط شخص ایشان در سال ۱۳۵۲ به موقعیت کنونی خود در خیابان کارگر شمالی واقع در امیرآباد انتقال یافت.
از سال ۱۳۸۴ در پی ارتقای تشکیلات سازمانی دانشگاه تهران، گروه فیزیک به دانشکده فیزیک تغییر نام یافت.
در آخرین رتبه‌بندی QS دانشکده فیزیک توانست با کسب رتبه ۴۰۱–۴۵۰ جهانی بالاتر از دیگر دانشگاه‌ها در رتبه اول کشور قرار بگیرد.
دانشگاه تهران در USNews برای سال‌های متمادی توانسته رتبه برتر کشور را در حوزه کلی فیزیک و دیگر گرایش‌های آن به خود اختصاص دهد و در آخرین ویرایش این نظام رتبه‌بندی توانسته رتبه ۴۳۲ جهانی در فیزیک را بالاتر از سایر رقبای خود کسب کند. همچنین توانست در گرایش فیزیک ماده چگال با رتبه ۲۵۰ تنها دانشگاه وزارت علوم حاضر در این رتبه‌بندی باشد.
در نظام رتبه‌بندی لایدن CWTS نیز دانشگاه در حوزه علوم فیزیک و مهندسی توانسته بالاتر از دیگر مراکز کشور در رتبه اول قرار بگیرد.
در آخرین ویرایش رتبه‌بندی پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (ISC) در شاخه فیزیک، دانشگاه تهران توانست رتبه اول کشور را به‌طور مشترک با دانشگاه صنعتی اصفهان کسب کند.
طبق آخرین لیست اعلام شده از طرف وزارت علوم در دانشکده فیزیک قطب علمی فیزیک ساختار و خواص میکروسکوپی ماده شکل گرفته و در حال فعالیت است.
دانشکده فیزیک در پروژه‌های بین‌المللی متعددی مانند پروژه PANDA در کشور آلمان و ALICE و FCC در CERN همکاری‌های سازنده‌ای داشته و افتخارات متعددی را کسب کرده‌است.
دانشکده فیزیک دارای پنج گروه پژوهشی کلی در گرایش‌های مختلف فیزیک می‌باشد که در مقاطع مختلف کارشناسی، کارشناسی ارشد، دکتری پذیرش دانشجو و در دوره پسادکتری پذیرش محقق دارد. این گروه‌ها شامل
بوده که در ادامه هر یک از گروه‌ها معرفی می‌شوند.
این گروه شامل ۸ عضو هیئت علمی فعال اعم از 2 استاد به نام‌های یاسر عبدی، محمدرضا محمدی‌زاده ، ۳ دانشیار به نام‌های میرفائز میری، عباس‌علی صابری و سیدمهدی واعظ‌علائی و ۲ استادیار به نام‌های محمدخزائی و رضا سپهری‌نیا است. حوزه فعالیت این گروه در سه بخش کلی زیر است:
این گروه شامل ۵ عضو هیئت علمی فعال اعم از ۲ استاد به نام‌های محمدنوری زنوز و فاطمه شجاعی باغینی، ۲ دانشیار به نام‌های امیرمسعود عباسی و ناهید احمدی و ۱ استادیار به نام مهدیار نوربالا است. حوزه فعالیت و تحقیقات این گروه بر روی موضوعات نظری انجام می‌شود که به هر طریقی با نظریه نسبیت عام اینشتین (GR) مرتبط هستند و از تلاش برای درک بهتر GR با مطالعه پدیده‌های مختلف، تا بررسی نظریه‌های اصلاح شده گرانش را شامل می‌شوند. کیهان‌شناسی و اخترفیزیک نیز عرصه‌هایی برای کاربردهای GR هستند که از کیهان بسیار اولیه تا دوران متأخر را در برمی‌گیرد. تنوع این فعالیت‌ها زمانی که با پیشرفت‌های فیزیک ذرات یا ایده‌های گمانه‌زنی گرانش کوانتومی ترکیب شود، حتی بیشتر می‌شود.
این گروه شامل ۷ عضو هیئت علمی فعال اعم از 1 استاد به نام‌ فرزین آقامیر ، ۴ دانشیار به نام‌های عطاملک قربان‌زاده، خسرو حسنی، مسعود مهجورشفیهی و ارشمید نهال و ۱ استادیار به نام فرخ سررشته‌داری است.
این گروه شامل ۶ عضو هیئت علمی فعال اعم از 2 استاد به نام‌های کاظم عزیزی، صدیقه دلدار ، ۱ دانشیار به نام حسین محسنی سجادی و ۲ استادیار به نام‌های هاجر ابراهیم نجف‌آبادی و سارا خطیبی است.
این گروه شامل ۳ عضو هیئت علمی فعال اعم از ۲ استاد به نام‌های کاظم عزیزی (مشترک با گروه ذرات بنیادی) و حمیدرضا مشفق و ۱ دانشیار به نام مسعود مهجورشفیعی (مشترک با گروه اتمی مولکولی) است.
از فارغ‌التحصیلان به نام و شاخص این دانشکده می‌توان به افراد ذیل اشاره کرد:
دپورتیوو ساپریسا یک باشگاه فوتبال است که در سن خوان د تیباس، سان خوزه مستقر است و بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه ریکاردو ساپریسا آیما انجام می‌دهد. رنگ‌های مشخص این تیم بنفش (بورگوندی) و سفید است. این تیم نماینده اصلی پایتخت است، اما با این تمایز که به‌طور گسترده در سراسر کشور و خارج از کشور دنبال می‌شود. این باشگاه در سال ۱۹۳۵ تأسیس شد و از سال ۱۹۴۹ در دسته اول کاستاریکا شرکت کرده‌است. نام این تیم از یکی از بنیانگذاران اصلی باشگاه، ریکاردو ساپریسا گرفته شده‌است. یکی از محبوب‌ترین نام‌های مستعار برای تیم هیولای بنفش است که به سال ۱۹۸۷ برمی‌گردد، زمانی که روزنامه کاستاریکایی دیاریو اکسترا به دلیل طرفداران بسیار زیاد باشگاه، این نام مستعار را در طول دربی به تیم داد. یک خبرنگار اظهار داشت که دریای هواداران حاضر در ورزشگاه ریکاردو ساپریسا آیما در تیباس با لباس بنفش و سر و صدای فوق‌العاده‌ای که ایجاد می‌کردند، باعث شد او احساس کند «در حضور یک هیولای هزار سر» قرار دارد. ساپریسا بلافاصله نام مستعار هیولای بنفش را برگزید. این تیم پرهوادارترین تیم فوتبال در کل منطقه است.
ساپریسا ۳۷ قهرمانی لیگ برتر کاستاریکا، از جمله شش عنوان ملی متوالی در دهه ۷۰ را به دست آورد. این تیم یکی از موفق‌ترین تیم‌ها در منطقه کونکاکاف است که سه بار قهرمان جام قهرمانان کونکاکاف شده‌است. ساپریسا همچنین پنج قهرمانی در جام اونکاف اینترکلوب کسب کرده‌است.
برای بازه زمانی ۱ سپتامبر ۲۰۰۷ تا ۳۱ اوت ۲۰۰۸، این باشگاه توسط فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال، سازمانی که توسط فیفا به رسمیت شناخته شده‌است، در رده ۱۰۶ بهترین تیم جهان قرار گرفت.
ساپریسا در دهه‌های اخیر با سه مقام اول و چهار نایب قهرمانی، مرتباً در فینال‌های جام قهرمانان کونکاکاف حضور داشته‌است. یکی از برجسته‌ترین لحظات باشگاه در سال ۲۰۰۵ بود که ساپریسا دومین باشگاهی در کونکاکاف شد که در جام باشگاه‌های جهان به مقام سوم رسید و به همراه باشگاه مکزیکی نیکاکسا در سال ۲۰۰۰، مونتری در سال ۲۰۱۲ و پاچوکا در سال ۲۰۱۷ تنها تیم‌های آمریکای شمالی هستند که به این مقام دست یافتند.
این باشگاه توسط فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال به عنوان تیم کونکاکاف در قرن بیستم انتخاب شد. این رویداد به ساپریسا شهرت جهانی داد. شریک اصلی آنها یک کنسرسیوم سرمایه‌گذاری کاستاریکا به نام افق بنفش است که عمدتاً از خوان کارلوس روخاس کالان، ادگار زورچر و تله‌ویسورا د کاستاریکا تشکیل شده‌است.
دپورتیوو ساپریسا در ۱۶ ژوئیه ۱۹۳۵ توسط روبرتو فرناندز تأسیس شد که نام تیم خود را به نام مردی که از لباس آنها حمایت می‌کرد، دون ریکاردو ساپریسا آیما نامگذاری کرد. این باشگاه با نام "باشگاه فوتبال ساپریسا" وارد دسته سوم کاستاریکا شد. آنها به لیگ برتر کاستاریکا صعود کردند و اولین بازی خود را در لیگ برتر در ۲۱ اوت ۱۹۴۹ انجام دادند. در آن سال ساپریسا در واقع در اولین بازی فینال مقابل ژیمناستیکا اسپانیولا با نتیجه ۳–۰ پیروز شد و سپس بازی خارج از خانه را با نتیجه ۶–۲ باخت؛ تا در بازی سوم دوباره با نتیجه ۲–۱ شکست بخورد. آنها در رده ۱ به عنوان لطف اعطا شده توسط دستگاه اداری آن زمان پذیرفته شدند. یکی از برجسته‌ترین دستاوردهای سال‌های اولیه آنها، کسب عناوین دسته سوم و دوم بدون شکست بود. این باشگاه از آن زمان تاکنون در لیگ برتر کاستاریکا باقی مانده‌است.
در سال ۲۰۰۳، اکثر سهام باشگاه توسط کارآفرین مکزیکی خورخه ورگارا، مالک باشگاه فوتبال مکزیکی گوادالاخارا و بلافاصله پس از آن اپراتور باشگاه فوتبال لیگ برتر ایالات متحده باشگاه دپورتیوو چیواس خریداری شد.
ساپریسا در سال ۲۰۰۵ جام قهرمانان کونکاکاف را با شکست باشگاه مکزیکی اونام در دو بازی فینال در مه ۲۰۰۵ به‌دست‌آورد. به عنوان قهرمان باشگاهی کونکاکاف، آنها به مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان ۲۰۰۵ که در ژاپن در دسامبر ۲۰۰۵ برگزار شد، راه یافتند. آنها در مرحله یک چهارم نهایی به لطف گل کریستین بولانوس، باشگاه استرالیایی سیدنی را شکست دادند. آنها در نیمه نهایی با نتیجه ۳–۰ توسط باشگاه انگلیسی لیورپول شکست خوردند که در آن سال قهرمان لیگ قهرمانان اروپا بود و آن را به قوی‌ترین تیم اروپا تبدیل کرد. در بازی سوم، الاتحاد عربستان را با نتیجه ۳–۲ شکست داد. آلوارو سابوریو دو گل به ثمر رساند و رونالد گومز در دقیقه ۸۹ گل پایانی شگفت‌انگیزی را از ضربه ایستگاهی به ثمر رساند تا پیروزی را قطعی کند. آنها مسابقات را در جایگاه سوم پشت سر سائوپائولو برزیل و لیورپول به پایان رساندند. سابوریو بهترین گلزن مشترک بود و بولانوس توپ برنز را از سوی فیفا به عنوان سومین بازیکن برتر مسابقات از بین ۵ تیم دریافت کرد.
ساپریسا بازی‌های خانگی را در ورزشگاه ریکاردو ساپریسا آیما به نام ریکاردو ساپریسا انجام می‌دهد. آنها در ابتدا در ورزشگاه ملی کاستاریکا بازی می‌کردند که آن را اجاره و به اشتراک گذاشتند.
یک مکان جدید برای یک ورزشگاه در سال ۱۹۶۵ خریداری شد و در ۲۷ اوت ۱۹۷۲ پس از شش سال ساخت و ساز و ارتقاء، ورزشگاه ریکاردو ساپریسا رسماً افتتاح شد. اولین بازی بین ساپریسا و کامیونیکاسیونس گواتمالا برگزار شد. این مسابقه با تساوی ۱–۱ با پیتر سندووال از کامیونیکاسیونس به پایان رسید که اولین گل را در ورزشگاه جدید به ثمر رساند.
این ورزشگاه ریکاردو ساپریسا آیما نام دارد که به نام بنیانگذار باشگاه نامگذاری شده‌است. مجسمه نیم تنه دون ریکاردو در یکی از گوشه‌های ورزشگاه وجود دارد. نام مستعار این ورزشگاه، لانه هیولاست که پس از نام مستعار باشگاه، هیولای بنفش است. ظرفیت ۲۴٬۰۰۰ صندلی دارد و کوه‌های محلی و مرکز شهر سن خوزه مشرف به آن هستند.
این ورزشگاه در سطح بین‌المللی شهرت زیادی دارد، به خصوص بین همه تیم‌های ملی که مقابل کاستاریکا بازی می‌کنند.
لا اولترا مورادا (بنفش‌های اولترا) رادیکال‌ترین گروه هواداران باشگاه است، حتی اگر به عنوان بخشی رسمی از باشگاه شناخته نشده باشد. این گروه همیشه در ضلع جنوبی ورزشگاه قرار دارد. لا اولترا مورادا به عنوان یک «گروه اولترا» یا «جنبش اولترا» طبقه‌بندی می‌شود، که شبیه به چیزی است که بیشتر برای خارجی‌ها به عنوان «اولیگان» شناخته می‌شود. حتی اگر اعضای لا اولترا مورادا یا به سادگی لا اولترا با ایجاد یک جو پرشور در طول مسابقات بر حمایت خود از باشگاه تأکید می‌کنند. این گروه اولین گروه اولتراها در کاستاریکا بود که در سال ۱۹۹۵ هنگامی که انریکه آرتینیانو، رئیس وقت ساپریسا، هواداران باشگاه فوتبال شیلیایی یونیورسیداد کاتولیکا را برای کمک به ساخت یک گروه اولتراهای مشابه در لوس کروزادوس خود برای ساپریسا آورد، تشکیل شد. در اواسط تا اواخر دهه ۱۹۹۰، زمانی که در طول بازی‌ها خشونت با طرفداران مخالف شروع شد، اولتراها شروع به ایجاد تصویری از هولیگان‌های فوتبال کردند. با توجه به فضای منفی و پوشش مطبوعاتی، مقامات ساپریسا وارد عمل شدند تا نظم را به گروهی که برای ایجاد آن کمک کرده بودند بازگردانند. این گروه به گروه‌های کوچکتری به نام پنیا تقسیم می‌شود. آنها سبک یک گروه کلاسیک اولتراها را حفظ می‌کنند، با آوازها، خوانندگان، نمایش‌های پیرو (شعله‌های آتش و باروت)، پرچم‌های فراوان، بنرهای غول‌پیکر، و ضربات ثابت یک درام باس بزرگ.
با این حال، چندین گروه هوادار مختلف دیگر وجود دارند که از نظر قانونی توسط باشگاه به رسمیت شناخته شده‌اند. این گروه‌ها مناطق مختلفی را در ورزشگاه اشغال می‌کنند و عمدتاً گروه‌هایی هستند که با حمل‌ونقل، کالاهای اصلی و نمایش‌های عظیم برای تیم در طول یک بازی سازماندهی می‌شوند (آب‌ها، بادکنک‌ها، بنرها، شراره‌ها و غیره).
باربارا دراپینسکا (؛ زادهٔ ۸ نوامبر ۱۹۲۱ - ۲۴ اکتبر ۲۰۰۰) بازیگر اهل لهستان بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "چهل‌ساله"، "قماری بالاتر از زندگی" و "مرحله پایانی" اشاره نمود.
آنتونینا گوردن-گورتسکا (؛ زادهٔ ۶ ژوئن ۱۹۱۴–۱۲ ژوئن ۱۹۹۳) بازیگر اهل لهستان بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مرحله پایانی" اشاره نمود.
وی بابت فعالیت‌های هنری‌اش برندهٔ صلیب شایستگی، نشان دهمین سالگرد خلق لهستان و نشان افتخار تولد لهستان شد.
یرژی ماتوشکیویچ (؛ ؛ – ) موسیقی‌دان، آهنگساز، نوازنده پیانو و نوازندهٔ ساکسوفون جاز اهل لهستان بود. او یکی از پیشگامان جنبش جاز پس از جنگ جهانی دوم در لهستان بود که به عنوان «بنیانگذار و پدر» جاز لهستان شناخته می‌شود.
او در سن ۲۰ سالگی یک کلوپ جاز را در انجمن مسیحی مردان جوان در کراکوف بنیان نهاد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ازدواج مصلحتی"، "لغزش"، "خیابان فرعی ۴"، "چهل‌ساله" و "قماری بالاتر از زندگی" اشاره نمود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون گلوریا آرتیس، نشان افتخار تولد لهستان و جایزهٔ افتخاری فیلم لهستان شده‌است.
بنفشه یعقوبی فعال افغانستانی حقوق معلولیت است. او به عنوان یکی از ۱۰۰ زن تاثیر گذار جهان توسط بی‌بی‌سی در سال ۲۰۲۱ انتخاب شد.
بنفشه یعقوبی نابینا به دنیا آمد و یک فعال حقوق معلولان شد. او ادبیات فارسی را در ایران آموخت و سپس دو مدرک لیسانس را در کابل گرفت و سپس در لوی سارنوالی مشغول به کار شد. او با همسرش مهدی سلامی که او نیز نابینا است، سازمان رهیاب را برای کمک و آموزش به نابینایان تأسیس کرد.
از سال ٢٠١٩ به بعد، یعقوبی کمیسر کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان (AIHRC) بود تا اینکه در سال ٢٠٢١ پس از روی کار آمدن طالبان به همراه همسرش از افغانستان گریخت و به بریتانیا مهاجرت کرد.
یعقوبی در سال ٢٠٢٠ نامزد کمیته حقوق افراد دارای معلولیت بود.
بلوبند (به انگلیسی: Blue Bend) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گرین‌بریر، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بلوبند ۵۹۴٫۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلو کریک (به انگلیسی: Blue Creek) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کاناوا، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بلو کریک ۱۸۸٫۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلو جی ۶ (به انگلیسی: Blue Jay 6) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان رالی، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بلو جی ۶، ۸۲۸٫۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلو جی (به انگلیسی: Blue Jay) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان رالی، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بلو جی ۷۰۱٫۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلو پننت (به انگلیسی: Blue Pennant) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بونی، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بلو پننت ۳۱۷٫۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلو سولفور اسپرینگز (به انگلیسی: Blue Sulphur Springs) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گرین‌بریر، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بلو سولفور اسپرینگز ۵۰۴٫۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلواستون (به انگلیسی: Bluestone) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مرسر، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بلواستون ۷۱۱٫۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلوویل (به انگلیسی: Blueville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان تیلور، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بلوویل ۳۶۲٫۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلاندن (به انگلیسی: Blundon) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کاناوا، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بلاندن ۲۲۱٫۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بویس (به انگلیسی: Bois) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وبستر، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بویس ۳۴۲٫۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بانی (به انگلیسی: Bonnie) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان برکستون، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بانی ۲۸۲٫۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بانیویل (به انگلیسی: Bonnivale) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وود، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بانیویل ۱۸۹٫۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دژو بوندژاک (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل مجارستان بود.
پال برندی (; – ) بازیکن فوتبال اهل مجارستان بود.
اسکار سیگتی (; – ) بازیکن فوتبال اهل مجارستان بود.
بیلا کارپاتی (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل مجارستان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دیوری ای‌تی‌او و باشگاه ورزشی واشاش اشاره کرد.
تاچ‌بک فیلمی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی دان هندفیلد است. در این فیلم بازیگرانی همچون ملانی لینسکی، مارک بلوکاس، کرت راسل، کریستین لاتی، سارا رایت، درو پاول و جیمز دووال ایفای نقش کرده‌اند.
میهای واشاش (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل مجارستان بود.
لاسلو لاچوش (; – ) بازیکن فوتبال اهل مجارستان بود.
آنتال کوتاس (; – ) بازیکن فوتبال اهل مجارستان بود.
یوژف بنچیچ (; – ) بازیکن فوتبال اهل مجارستان بود.
زولتان فریدمانسکی (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل مجارستان بود.
دنیای شگفت‌انگیز میکی ماوس (انگلیسی: The Wonderful World of Mickey Mouse) یک مجموعه تلویزیونی-انیمیشن آمریکایی است که توسط انیمیشن تلویزیونی دیزنی برای دیزنی پلاس تولید شده است. این سریال ادامه و احیای میکی ماوس برنده جایزه امی ۲۰۱۳ است، از همان سبک استفاده می‌کند و بسیاری از همان بازیگران و کارکنان را دارد، به استثنای روسی تیلور -دوبلور مینی ماوس که از سال ۱۹۸۶ بود و در سال ۲۰۱۹ وفات یافت-، که کیتلین رابروک در سریال جایگزین او شد. نقش مینی ماوس در این سریال از ۱۸ نوامبر ۲۰۲۰ همزمان با نود و دومین سالگرد تولد میکی به نمایش درآمد. این انیمیشن توسط مرکوری فیلم‌ورکز ارائه شده است.
از ۱۸ نوامبر تا ۱۸ دسامبر ۲۰۲۰، دیزنی پلاس دو فیلم کوتاه در هفته نمایش داد. ده فیلم کوتاه دیگر در تاریخ ۲۸ ژوئیه تا ۲۵ اوت ۲۰۲۱ به نمایش درآمد.
این سریال در نوامبر ۲۰۲۱ برای چهار قسمت ویژه ۲۲ دقیقه‌ای با محوریت فصل‌ها تمدید شد. اولین قسمت ویژه آن، "زمستان شگفت‌انگیز میکی ماوس"، در ۱۸ فوریه ۲۰۲۲ به نمایش درآمد. دومین قسمت ویژه، "بهار شگفت‌انگیز میکی ماوس"، در ۲۵ مارس ۲۰۲۲ منتشر شد. سومین قسمت ویژه، "تابستان شگفت‌انگیز میکی ماوس"، در ۸ ژوئیه ۲۰۲۲ منتشر شد. چهارمین و آخرین قسمت ویژه این فصل، "پاییز شگفت‌انگیز میکی ماوس"، در ۱۸ نوامبر ۲۰۲۲ منتشر شد.
این سریال عموماً نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد.
مانند سری قبلی، موسیقی توسط کریستوفر ویلیس ساخته شد. والت دیزنی رکوردز دو آهنگ موسیقی متن را در یک آلبوم کوتاه به نام "دنیای شگفت‌انگیز میکی ماوس" که توسط ویلیس نوشته شده است منتشر کرد: «آهنگ کنگای دونالد» از «سوپرمارکت اسکرامبل» و «کد مشاجره کننده» از «پنیر رانگلرها» در نوامبر ۲۰۲۰.[https://smile.amazon.com/Wonderful-World-Mickey-Mouse/dp/B08MVK2QWY/ref=pd_sbs_1/144-6344148-2699529?pd_rd_w=xENys&pf_rd_p=8b76d7a7-ab83-4ddc-a92d-e3e33bfdbf03&pf_rd_r=GX728ERN8H32V3AZ723X&pd_rd_r=8929ee8a-bd52-4ef1-99df-5a10b95607ac&pd_rd_wg=VwUZH&pd_rd_i=B08MVK2QWY&psc=1 [۱]]
چهار آهنگ موسیقی متن دیگر تحت عنوان موسیقی از دنیای شگفت‌انگیز میکی ماوس منتشر شد، از جمله «تا زمانی که تو را دارم»، «ریتم جزیره‌ای»، «روزهای آدامس حبابی» و «احساس عشق».[https://smile.amazon.com/Music-Wonderful-World-Mickey-Mouse/dp/B09B331JWR/ref=sr_1_2?crid=3PY8E6683QWFO&dchild=1&keywords=the+wonderful+world+of+mickey+mouse&qid=1632420058&s=dmusic&sprefix=the+wonderful+world+of%2Cdigital-music%2C226&sr=1-2 [2]]
گرمان آپوختین (؛ ۱۲ ژوئن ۱۹۳۶ – ۲۰۰۳) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
یوری ووینوف (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و اوکراین بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنیت سن پترزبورگ و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد.
کونستانتین کریژفسکی (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
ولادیمیر کسارف (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
یوری فالین (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شینیک یاروسلاول، باشگاه فوتبال غیرت، باشگاه فوتبال تورپدو مسکو، و باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو اشاره کرد.
گنریخ فدوسوف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شینیک یاروسلاول و باشگاه فوتبال دینامو مسکو اشاره کرد.
ولادیمیر یروخین (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
ویکتور تساریوف (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
والنتین بوبوکین (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی و مدال شجاعت کار شده‌است.
رستگاری خونین یک فیلم اکشن و جنایی آمریکایی محصول سال ۲۰۱۳ به کارگردانی جورجیو سرافینی و شاون سورگوس است. این فیلم در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۳ به صورت ویدئویی در قالب دی‌وی‌دی و دیسک بلوری در ایالات متحده و کانادا منتشر شد. در این فیلم دولف لاندگرن، بیلی زین، جیانی کاپالدی، وینی جونز و رابرت داوی ایفای نقش می‌کنند.
کوین (بیلی زین) پسر یک مافیوز معروف و قدرتمند است. در طول یک شب همه چیز را از دست می‌دهد. کوین با خیانت توسط فردی از حلقه درونی خود، راه اندازی و دستگیر می‌شود. پدرش (پدرسالار امپراتوری جنایتکار) کشته می‌شود و برادرش مشکوک می‌شود که او پشت همه این اتفاقات است. هنگامی که او از زندان آزاد می‌شود، سعی می‌کند از شیاطین گذشته خود فرار کند، اما این به یک کار غیرممکن تبدیل می‌شود. کمپبل (وینی جونز) رهبر ظالم جدید «شرکت» است و او نمی‌گذارد کوین در آرامش زندگی کند؛ بنابراین به جای فرار از آنها، کوین شروع به مبارزه می‌کند. او با سرسپردگی و دوست سابق خود، سوئدی (دولف لاندگرن) به نیروهای جدید می‌پیوندد و سعی می‌کند با مبارزه رو در رو با دشمنان، موقعیت قدرتمند خود را در میان مافیوزها به دست آورد.
آی‌اس-۳ یک تانک سنگین ساخت اتحاد جماهیر شوروی است که اواخر جنگ جهانی دوم طراحی شد و با وجود این که در این جنگ به‌کارگرفته نشد، برای چندین دهه در ارتش سرخ و نیروهای مسلح کشورهای متحد شوروی خدمت کرد و در شماری دیگر از درگیری‌های نظامی از جمله جنگ کره استفاده گردید.
هنر سرقت فیلمی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی جاناتا سوبول است. در این فیلم بازیگرانی همچون کرت راسل، جی باروشل، کاترین وینیک، کریس دیامانتوپولوس، کنت ولش، جیسون جونز، ترنس استامپ، مت دیلون، دوون بوستیک، یوجین لیپینسکی و کامیلا اسکات ایفای نقش کرده‌اند.
«جادوی سیاه» (انگلیسی: Black Magic) آهنگی است که توسط گروه دخترانه بریتانیایی لیتل میکس ضبط شده است که در ۲۱ مه ۲۰۱۵ از طریق سایکو میوزیک و کلمبیا رکوردز به‌عنوان تک‌آهنگ اصلی سومین آلبوم استودیویی آن‌ها به نام "عجیب شدن" (۲۰۱۵) منتشر شد. این تک‌آهنگ پس از انتشار مورد تحسین منتقدان موسیقی قرار گرفت، آن‌ها این موزیک را به‌دلیل صدای جذاب و سرعت باحال آن تحسین کردند و با آهنگ‌های اولین آلبوم آن‌ها، "دی‌ان‌ای" (۲۰۱۲) مقایسه شد.
باشگاه فوتبال سول ده آمریکا () یک باشگاه فوتبال در شهر ویا الیسا، پاراگوئه است.
این باشگاه که در سال ۱۹۰۹ تاسیس شده سابقه ۲ قهرمانی در لیگ دسته اول فوتبال پاراگوئه را در کارنامه دارد.
پدرو مارتینز (زاده ۳ نوامبر ۱۹۸۵) سرمربی کنونی فوتبال اهل پرتغال است. او هم‌اکنون هدایت باشگاه فوتبال ریو آوه را بر عهده دارد.
تی-۱۰ یک تانک سنگین دوره جنگ سرد ساخت اتحاد جماهیر شوروی است که به عنوان آخرین نمونه از تانک‌های سری آی‌اس سال ۱۹۴۸ طراحی شد. این تانک در ابتدا آی‌اس-۸ و آی‌اس-۹ (مخفف ژوزف استالین) نامیده می‌شد اما در دوران استالین‌زدایی به تی-۱۰ تغییر عنوان داد. تی-۱۰ برای چندین دهه در ارتش سرخ و نیروی زمینی روسیه خدمت کرد و در شماری از درگیری‌های نظامی از جمله تهاجم اعضای پیمان ورشو به چکسلواکی استفاده شد.تشکر بای
«من را مثل خودت دوست داشته باش» (انگلیسی: Love Me Like You) آهنگی از گروه دخترانه بریتانیایی لیتل میکس است. این آهنگ از طریق سایکو میوزیک و کلمبیا رکوردز به‌عنوان دومین تک‌آهنگ از سومین آلبوم استودیویی این گروه، "عجیب شدن" (۲۰۱۵) منتشر شد. تهیه‌کنندگی این آهنگ بر عهده استیو مک بود که به همراه ایان جیمز، کامیل پرسل و جیمز نیومن این آهنگ را نوشته است.
غزل رنجکش دانشجوی حقوق ۲۱ ساله در بندرعباس که در حال بازگشت به خانه در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران مورد اصابت گلوله قرار گرفت و یک چشمش را از دست داد.
او در پستی اینستاگرامی گفت آخرین تصویری که چشم راستش ثبت کرد لبخند مأمور در لحظه شلیک بود.
پردازنده تک هسته ای ریزپردازنده ای است که یک هسته روی قالب خود دارد. چرخه fetch-decode-execut را یک بار در هر چرخه ساعت انجام می دهد، زیرا فقط روی یک رشته اجرا می شود. رایانه ای که از یک CPU تک هسته ای استفاده می کند معمولاً کندتر از یک سیستم چند هسته ای است.
پردازنده‌های تک هسته‌ای قبلاً در رایانه‌های رومیزی رایج بودند، اما از آنجایی که برنامه‌ها به قدرت پردازش بیشتری نیاز داشتند، سرعت پایین‌تر سیستم‌های تک هسته‌ای به مضراتی برای عملکرد تبدیل شد. ویندوز تا زمان انتشار ویندوز 11 از پردازنده‌های تک هسته‌ای پشتیبانی می‌کرد، جایی که به پردازنده دو هسته‌ای نیاز است.
پردازنده‌های تک هسته‌ای هنوز در برخی شرایط خاص مورد استفاده قرار می‌گیرند. برخی از سیستم های قدیمی قدیمی مانند سیستم عامل های قدیمی (مانند ویندوز 98) نمی توانند از پردازنده های چند هسته ای سود ببرند. پردازنده‌های تک هسته‌ای نیز در رایانه‌های سرگرم‌کننده مانند Raspberry Pi و میکروکنترلرهای Single-board استفاده می‌شوند. تولید پردازنده های دسکتاپ تک هسته ای در سال 2013 با Celeron G470 به پایان رسید.
اولین پردازنده تک هسته ای اینتل 4004 بود که در 15 نوامبر 1971 توسط اینتل به صورت تجاری عرضه شد. از آن زمان تاکنون، پیشرفت‌های زیادی در پردازنده‌های تک هسته‌ای انجام شده است که از 740 کیلوهرتز اینتل 4004 به 2 گیگاهرتز سلرون G470 می‌رسد.
مرغابی‌های نوک‌پهن یک سرده یا زیرسرده‌ای از خانواده مرغابیان است که شامل نوک‌پهن‌ها، خوتکای ابروسفید و چندین گونه از خوتکاهای آمریکایی است.
سردهٔ "Spatula" در اصل توسط جانورشناس آلمانی فردریش بوی در سال ۱۸۲۲ پیشنهاد شده بود. گونه نماد آن نوک‌پهن شمالی است. نام "Spatula" از واژهٔ لاتین "spoon" گرفته شده‌است که کلمه انگلیسی " spatula " نیز از آن است.
این سرده ۱۰ گونه دارد:
رامون مایرگر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود.
ادلمیرو آروالو (؛ ۱۷ ژانویه ۱۹۲۹ – ۳ ژانویه ۲۰۰۸) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود.
خوان لسکانو (; – ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الیمپیا و باشگاه فوتبال پنیارول اشاره کرد.
ایگناسیو آچوکارو (; – ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سویا و باشگاه ورزشی الیمپیا اشاره کرد.
سالوادور ویالبا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود.
الیخیو اچاگوئه (; – ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود.
اسکار آگیلرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سویا، باشگاه ورزشی الیمپیا، و باشگاه فوتبال گرانادا اشاره کرد.
خورخه رومرو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال اویدو، باشگاه فوتبال سول ده آمریکا، و باشگاه فوتبال لیبرتاد اشاره کرد.
خوسه پارودی (؛ ۳۰ اوت ۱۹۳۲ – ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی لاتزیو، باشگاه ورزشی الیمپیا، باشگاه فوتبال لاس پالماس، باشگاه فوتبال جنوآ، باشگاه فوتبال نیم المپیک، و باشگاه فوتبال پادوا اشاره کرد.
ساموئل آگیلار (؛ ۱۶ مارس ۱۹۳۳ – ۱۲ مه ۲۰۱۳) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو پریرا، باشگاه فوتبال لیبرتاد، و باشگاه ورزشی الیمپیا اشاره کرد.
داریو سگوویا (; – ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سول ده آمریکا اشاره کرد.
لوئیس سانتوس سیلوا () بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود.
لوئیس گینی (؛ زادهٔ ۳۱ اکتبر ۱۹۳۵) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سول ده آمریکا و باشگاه ورزشی الیمپیا اشاره کرد.
«ترانه عشق مخفی» (انگلیسی: Secret Love Song) آهنگی است که توسط گروه دخترانه بریتانیایی لیتل میکس با همکاری خوانندهٔ آمریکایی، جیسون درولو منتشر شده‌است. این آهنگ به‌عنوان سومین تک‌آهنگ از سومین آلبوم استودیویی لیتل میکس، توسط سایکو میوزیک و کلمبیا رکوردز منتشر شد.
کلاودیو لسکانو (; نامشخص – ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو پریرا و باشگاه ورزشی الیمپیا اشاره کرد.
خیلبرتو پنایو (; – ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود.
الیسئو اینسفران (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود.
آگوستین میراندا (؛ زادهٔ ۱۹۳۰) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود.
الیخیو اینسفران (؛ زادهٔ ۲۷ اکتبر ۱۹۳۵) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود.
آلف مک‌مایکل (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل ایرلند شمالی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لینفیلد و باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد اشاره کرد.
ویلی کانینگهام (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل ایرلند شمالی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دانفرملین اتلتیک، باشگاه فوتبال سنت میرن، و باشگاه فوتبال لستر سیتی اشاره کرد.
ویلی کانینگهام (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دانفرملین اتلتیک، باشگاه فوتبال ساوتپورت، و باشگاه فوتبال پرستون نورث اند اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال اسکاتلند بی و اسکاتلند بازی کرده‌است.
دیک کیت (; – ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لینفیلد، باشگاه فوتبال ای‌اف‌سی بورنموث، باشگاه فوتبال ویموث، و باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد اشاره کرد.
برتی پیکوک (؛ ۲۹ سپتامبر ۱۹۲۸ – ۲۲ ژوئیه ۲۰۰۴) بازیکن و مربی فوتبال اهل ایرلند شمالی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سلتیک و باشگاه فوتبال گلنتوران اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال ایرلند شمالی و پادشاهی متحد بازی کرده‌است.
گرفتن طعمه مرغابی یک ورزش خونین است که شامل طعمه زدن مرغابی علیه سگها می‌شود.
این ورزش مورد علاقه چارلز دوم انگلستان بود.Wright, Gordon (2006) "The Dictionary of Pub Names" Wordsworth Editions, Ware, Hertfordshire, England, page 116, Collins, Tony and Vamplew, Wray (2002) "Mud, Sweat and Beers: A cultural history of sport and alcohol" Berg, Oxford, England, page 8,
مجامع جنجالی مرتبط با این فعالیت باعث نگرانی عمومی شد."Have you seen in the neighbourhood of the church or churchyard duck-hunting or dogfighting?"-"There is scarcely a Sunday there is not. I have gone out with the greatest anxiety when my wife and family were going to church to protect them." James May, vestry clerk of St Matthew's, Bethnal Green, 1817: quoted in "The Times", 25 August 1834, p. 4 طعمه‌گذاری مرغابی در اواخر قرن نوزدهم کاهش یافت.Wright, Gordon (2006) "The Dictionary of Pub Names" Wordsworth Editions, Ware, Hertfordshire, England, page 116,
ویلبور کوش (; – ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی بود.
جیمی مک‌ایلروی (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل ایرلند شمالی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گلنتوران، باشگاه فوتبال استوک سیتی، باشگاه فوتبال برنلی، و باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک اشاره کرد.
برکه مرغابی ، برکه‌ای برای مرغابی‌ها و دیگر پرندگان آبزی است. برکه‌های مرغابی زیستگاهی برای پرندگان آبزی و دیگر پرندگان است که از آب برای حمام کردن و نوشیدن استفاده می‌کنند.
به‌طور معمول، چنین برکه‌هایی به شکل گرد، بیضی یا کلیهمانند هستند. به عنوان مثال می‌توان به برکه سوسن در پارک‌های دانشگاه در آکسفورد در انگلستان اشاره کرد که در سال ۱۹۲۵ ساخته شد. اغلب، مانند پارک‌های عمومی، چنین برکه‌هایی از نظر طراحی مصنوعی و زینتی هستند. گاهی ممکن است کمتر زینتی باشند، به عنوان مثال در یک حیاط کشاورزی یا معدن غرقاب. یک نسخه کوچک خانگی از برکه مرغابی در مزرعه Knowle در دربی شایر است.The Duck Pond Duck Pond View
برخی از برکه‌های مرغابی، به‌طور عمدی برای ورزش شکار پرندگان آبزی ساخته شده‌اند. این حوضچه‌های پرواز توسط شکارچیان و پرندگان وحشی ساخته می‌شوند تا مرغابی‌های مانند مرغابی سرسبز، خوتکاها، کله بوفله و اردک سرپف و گیلارها در هنگام سحر و غروب جذب کنند. برکه‌ها دارای لبه‌های کم‌عمقی هستند تا به اردک‌ها اجازه دهد به غذا در کف آن برسند. اغلب دانه جو برای جذب یا نگهداری پرندگان استفاده می‌شود.
گازهای محافظ از لحاظ شیمیایی خنثی یا نیمه خنثی هستند که معمولاً در فرآیند‌های جوشکاری مورد استفاده قرار می‌گیرند، به ویژه MIG و TIG. هدف آن‌ها محافظت از ناحیه جوش در برابر اکسیژن و بخار آب است. بسته به مواد در حال جوشکاری، گازهای جوی می‌توانند کیفیت جوش را کاهش دهند و یا شرایط جوشکاری را دشوارتر کنند. سایر فرآیندهای جوشکاری قوس الکتریکی از روش‌های جایگزین برای محافظت از جوش در برابر گازهای جوی نیز استفاده می‌کنند. برای مثال، در shielded metal arc welding ، از الکترود پوشش دار استفاده می‌شود که در هنگام مصرف، دی‌اکسید کربن تولید می‌کند، یک گاز نیمه بی‌اثر که یک گاز محافظ قابل قبول برای جوشکاری فولاد است.
انتخاب نادرست گاز جوش می‌تواند منجر به جوش متخلخل و ضعیف یا پاشش بیش از حد شود. و یا در صورت عدم تاثیرگذاری بر خود جوش به دلیل نیاز به حذف قطرات پراکنده، باعث کاهش بهره‌وری نیروی کار می‌گردد.
در صورت بی دقتی، گازهای محافظ می‌توانند جانشین اکسیژن و باعث هیپوکسی و بالقوه مرگ شوند. [1]
گازهای محافظ به دو دسته بی‌اثر یا نیمه بی‌اثر تقسیم می‌شوند. دو مورد از گازهای محافظ مقرون به صرفه که بتوان در جوشکاری از آن‌ها استفاده کرد هلیوم و آرگون هستند . از این گازهای بی اثر در TIG و MIG برای جوشکاری فلزات غیرآهنی استفاده می‌شود. دسته دیگری از گازهای محافظ نیمه بی اثر یا گازهای محافظ فعال نامیده می‌شوند که شامل دی‌اکسید کربن ، اکسیژن ، نیتروژن و هیدروژن هستند. گازهای فعال معمولا در جوشکاری قوس الکتریکی فلزات آهنی استفاده می‌شوند. بیشتر این گازها، در مقادیر زیاد، اثرات نامطلوبی بر فلز جوش دارند در صورتی که در مقادیر کوچک و کنترل شده ویژگی‌های جوش را بهبود خواهند ببخشند.
گازهای محافظ را می‌توان به صورت خالص یا به صورت ترکیب دو و یا سه گاز دیگر استفاده کرد. خواص مهم گازهای محافظ عبارتند از رسانایی حرارتی، چگالی نسبی و سهولت در یونیزاسیون. گاز آرگون سنگین‌تر از هوا است در نتیجه جوش را پوشش داده و نسبت به گازهای سبک‌تر از هوا مانند هلیوم به سرعت جریان کمتری نیاز دارد. رسانایی حرارتی برای گرم کردن جوش در اطراف قوس جوشکاری بسیار مهم است. قابلیت یونیزاسیون نیز در تشکیل قوس و میزان بالای ولتاژ جوشکاری تأثیر می‌گذارد. [1] [2] گاز محافظ در جوشکاری لیزری از تشکیل ابر پلاسما در بالای جوش که بخش قابل توجهی از انرژی لیزر را جذب می‌کند جلوگیری می‌کند . برای لیزرهای دی‌اکسید کربن که تمایل به تشکیل چنین ابر پلاسمایی دارند بسیار مهم است. همچنین گاز هلیوم به دلیل پتانسیل یونیزاسیون بالا مقدار زیادی‌انرژی را قبل از یونیزه شدن جذب کرده و این نقش را به بهترین نحو بازی می‌کند.
گازهای دیگر را می‌توان برای کاربردهای خاص، به صورت خالص و یا با ترکیب با گازهای محافظ دیگر استفاده کرد. مانند هگزا فلوراید گوگرد یا دی‌کلرودی‌فلورومتان . [1]
دی‌کلرودی‌فلورومتان در مخلوط با آرگون برای ذوب آلیاژهای آلومینیوم-لیتیوم استفاده شود. محتوای هیدروژن در جوش آلومینیوم را کاهش داده و از تخلخل مرتبط با هیدروژن جلوگیری می‌کند. به علت پتانسیل تخریب لایه ازن کمتر از این گاز استفاده می‌شود.
کاربرد گازهای محافظ به قیمت گاز محافظ، هزینه تجهیزات و محل جوشکاری بستگی دارد. گرانی برخی از گازهای محافظ مانند آرگون کاربرد آن‌ها را محدود می‌کند. تجهیزات مورد استفاده برای حمل و نقل گاز نیز یک هزینه اضافی است، و در نتیجه، فرآیندهایی مانند جوشکاری قوس فلزی محافظ، که به تجهیزات ارزان‌تری نیاز دارند، ممکن است در شرایط خاص ترجیح داده شوند. از آنجا که وزش باد می‌تواند باعث پراکندگی گاز محافظ در اطراف جوش شود، فرآیندهای جوشکاری که نیاز به گازهای محافظ دارند اغلب فقط در محیط‌های بسته انجام می‌شود،
نرخ مطلوب جریان گاز در درجه اول به هندسه جوش، سرعت، جریان، نوع گاز و حالت انتقال فلز مورد استفاده بستگی دارد. جوشکاری سطوح صاف به جریان بالاتری نسبت به مواد شیاردار نیاز دارد، به طور کلی با ذافزایش سرعت جوشکاری سرعت پخش گاز محافظ نیز باید افزایش پیدا کند. علاوه بر این، جریان بالای جوشکاری به جریان بیشتر هلیوم برای ایجاد پوشش مناسب نسبت به آرگون مورد نیاز است. چهار متغیر اولیه GMAW جریان گاز محافظ مورد نیاز را تحت تاثیر قرار می‌دهد - برای حوضچه‌های جوش کوچک و حالت‌های جوشکاری اتصال کوتاه و یا اسپری پالس، به طور کلی 10 L /min (20 ft 3 / h ) مناسب است،
تامی کیسی (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل ایرلند شمالی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ای‌اف‌سی بورنموث، باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال لیدز یونایتد، باشگاه فوتبال بریستول سیتی، و باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد اشاره کرد.
«موی سر» (انگلیسی: Hair) آهنگی از گروه دخترانه بریتانیایی لیتل میکس است. این آهنگ در ۲۸ آگوست ۲۰۱۵ به‌عنوان اولین تک‌آهنگ تبلیغاتی از سومین آلبوم استودیویی گروه، "خارق‌العاده شدن" منتشر شد. در ۱۵ آوریل ۲۰۱۶، ریمیکسی با حضور رپر و خواننده جامائیکایی شان پل، توسط سایکو میوزیک به‌عنوان آخرین و چهارمین تک‌آهنگ منتشر شد.
جکی اسکات (; – ژوئن ۱۹۷۸) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، باشگاه فوتبال یورک سیتی، باشگاه فوتبال منچستر یونایتد، و باشگاه فوتبال مارگیت اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال ایرلند شمالی بی و ایرلند شمالی بازی کرده‌است.
سامی مک‌کروی (؛ ۱۱ اکتبر ۱۹۲۴ – ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سوانزی سیتی، باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل، باشگاه فوتبال ایپسویچ تاون، باشگاه فوتبال ساوتند یونایتد، و باشگاه فوتبال کمبریج یونایتد اشاره کرد.
درک دوگن (; – ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شامروک روفرز، باشگاه فوتبال بلکبرن روورز، باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد، باشگاه فوتبال استون ویلا، باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز، باشگاه فوتبال کترینگ تاون، و باشگاه فوتبال لستر سیتی اشاره کرد.
فی کویل (; – ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست و باشگاه فوتبال دری سیتی اشاره کرد.
بوگر هول (به انگلیسی: Booger Hole) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کلی، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بوگر هول ۲۷۷٫۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوهر (به انگلیسی: Booher) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان تایلر، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بوهر ۲۲۵٫۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بون (به انگلیسی: Boone) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فایت، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بون ۵۱۰٫۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بونزبورو (به انگلیسی: Boonesborough) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فایت، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بونزبورو ۲۵۶٫۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوث (به انگلیسی: Booth) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مونونگالیا، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بوث ۳۱۰٫۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوث‌سویل (به انگلیسی: Boothsville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ماریون، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بوث‌سویل ۲۹۲٫۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
«برای سابقِ من فریاد بزن» (انگلیسی: Shout Out to My Ex) آهنگی است که توسط گروه دخترانه بریتانیایی لیتل میکس خوانده شده است. این آهنگ در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۶ توسط سایکو میوزیک به‌عنوان تک‌آهنگ اصلی از چهارمین آلبوم استودیویی گروه "روزهای شکوه" (۲۰۱۶) منتشر شد. ای آهنگ یک آهنگ دنس-پاپ است که توسط لیتل میکس نوشته شده است و در مورد جدایی از دوست‌پسر سابق پس از یک رابطه ناخوشایند صحبت می‌کند. این آهنگ به‌عنوان یک سرود قدرت‌مندی دختران نامیده شده و نقدهای بسیار مثبتی به دلیل پیام قدرتمندی، تولید و اجرای آواز گروه از منتقدان موسیقی دریافت کرده است.
بوتن (به انگلیسی: Booton) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وین، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بوتن ۱۸۲٫۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوردرلند (به انگلیسی: Borderland) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مینگو، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بوردرلند ۱۹۹٫۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بورمن (به انگلیسی: Boreman) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وود، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بورمن ۱۸۸٫۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بورگمن (به انگلیسی: Borgman) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پرستون، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بورگمن ۶۹۴٫۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بورلند (به انگلیسی: Borland) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پلزنتز، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بورلند ۲۰۹٫۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
«درود» (انگلیسی: Salute) دومین آلبوم استودیویی است که توسط گروه دخترانه بریتانیایی لیتل میکس در ۸ نوامبر ۲۰۱۳ از طریق سایکو میوزیک و کلمبیا رکوردز منتشر شد. این آلبوم بیشتر توسط لیتل میکس نوشته شده‌است و آن‌ها اظهار داشتند که در توسعه این آلبوم در مقایسه با "دی‌ان‌ای"، اولین آلبوم خود، مشارکت بیشتری داشتند. قبل از این آلبوم، تک‌آهنگ «حرکت»، «من کوچک» و «درود» منتشر شد. همچنین این آلبوم، یکی از دو آلبوم استودیویی این گروه است که هیچ همکاری در آن وجود ندارد.
روی ریا (؛ ۲۸ نوامبر ۱۹۳۴ – ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گلنتوران اشاره کرد. وی در فهرست تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی در جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ قرار داشت اما به کشور سوئد سفر نکرد.
لن گراهام (؛ ۱۷ اکتبر ۱۹۲۵ – ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورکی یونایتد و باشگاه فوتبال دونکستر راورز اشاره کرد. وی در فهرست تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی در جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ قرار داشت اما به کشور سوئد سفر نکرد.
سامی چپمن (; – ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شامروک روفرز، باشگاه فوتبال گلنتوران، باشگاه فوتبال پورتسموث، و باشگاه فوتبال منزفیلد تاون اشاره کرد. وی در فهرست تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی در جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ قرار داشت اما به کشور سوئد سفر نکرد.
تامی همیل (; – ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لینفیلد اشاره کرد. وی در فهرست تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی در جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ قرار داشت اما به کشور سوئد سفر نکرد.
بابی ترینر (؛ ۲۵ آوریل ۱۹۳۴ – ۲۰۲۰ یا ۲۰۲۱) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی بود. وی در فهرست تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی در جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ قرار داشت اما به کشور سوئد سفر نکرد.
سیگه پارلینی (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل سوئد بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سیریوس و باشگاه فوتبال دیورگاردن اشاره کرد.
اسون آکسبوم (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
اوکه یوهانسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
لنارت اسکوگلوند (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ای‌آی‌کی، باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه فوتبال پالرمو، باشگاه فوتبال سمپدوریا، و باشگاه فوتبال هامارابی اشاره کرد.
«فوق‌العاده شدن» (انگلیسی: Get Weird) سومین آلبوم استودیویی است که توسط گروه دخترانه بریتانیایی لیتل میکس در ۶ نوامبر ۲۰۱۵ توسط سایکو میوزیک و کلمبیا رکوردز منتشر شد. این گروه کار بر روی آلبوم قبلی را قبل از اینکه در سال ۲۰۱۴ تمام شود، شروع کرد و تنها چند قطعه از آن را به قطع نهایی رساندند. چهار تک‌آهنگ شامل تک‌آهنگ شماره یک بریتانیا «جادوی سیاه»، «من را مثل خودت دوست داشته باش»، «آهنگ مخفیِ عشق»، با حضور خواننده آمریکایی جیسون درولو و «موی سر» با حضور شان پال خواننده جامائیکایی بود. یک نسخۀ دیگر بعداً منتشر شد و دارای چهار آهنگ جدید بود، در حالی که نسخه ژاپنی آلبوم دارای همکاری با گروه دخترانه ژاپنی است.
آرنه سلموسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آ.اس. رم، باشگاه ورزشی لاتزیو، و باشگاه فوتبال اودینزه اشاره کرد.
آگنه سیمونسون (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل سوئد بود.
پراویتس اوبری (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
روزهای شکوه () چهارمین آلبوم استودیویی گروه دخترانه بریتانیایی لیتل میکس است که در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۶ توسط سایکو میوزیک و کلمبیا رکوردز منتشر شد. این گروه به صدای پاپ، آر اند بی و دنس پاپ قبلی خود برای آلبوم ادامه دادند و در عین حال بیشتر با سبک‌های مختلف از جمله موسیقی دهه ۱۹۶۰ امتحان کردند که با تحسین منتقدان مواجه شد، با اشعاری که به جنسیت، روابط جنسی، تنهایی زن، قدرت دختر و موضوعات دیگر اشاره می‌کند. پیش از این، تک‌آهنگ اصلی «برای سابق من فریاد بزن»، تبدیل به چهارمین تک‌آهنگ شماره یک گروه در بریتانیا شد و در سال ۲۰۱۷ در جوایز بریت، جایزه بهترین تک‌آهنگ سال بریتانیا را از آن خود کرد. نسخه استاندارد آلبوم دارای همکاری با چارلی پوث است، در حالی که نسخه پلاتین دارای حضور مهمان دیگری از جمله سی‌ان‌سی‌او است.
هنری کالگرن (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
اوله هوکانسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
اینگمار هارالدسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کالمار و باشگاه فوتبال الفسبورگ اشاره کرد.
رینو بوریسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
اووه اولسون (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل سوئد بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گوتبورگ و باشگاه فوتبال ای‌آی‌کی اشاره کرد.
بنگت برنتشون (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
برور ملبری (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ای‌آی‌کی، باشگاه فوتبال تولوز، باشگاه فوتبال جنوآ، باشگاه فوتبال ستاره سرخ، و باشگاه فوتبال سوشو اشاره کرد.
فهرست سیاره‌های فراخورشیدی نزدیک فهرستی است که تا اول ژانویه سال ۲۰۲۳ میلادی، حاوی ۵٬۲۹۷ سیاره فراخورشیدی شناخته شده یا سیاره خارج از منظومه شمسی است که همه آن‌ها در حال چرخش به دور یک ستاره هستند. از این تعداد سیاره فراخورشیدی، تنها بخش کوچکی از آنها در مجاورت منظومه شمسی قرار دارند. در فاصله‌ای در حدود از منظومه شمسی، ۹۷ سیاره فراخورشیدی وجود دارد که توسط آرشیو سیارات فراخورشیدی ناسا تأیید شده‌است. از ۵۰۰ ستاره و کوتوله قهوه‌ای شناخته شده که در این فاصله قرار دارند، حدود ۶۰ مورد دارای منظومه‌های سیاره‌ای هستند. از این تعداد ستاره، ۵۱ مورد با چشم غیرمسلح قابل مشاهده هستند که ۸ مورد از این تعداد دارای منظومه‌های سیاره‌ای هستند.
اولین گزارش از یک سیاره فراخورشیدی در این محدوده در سال ۱۹۹۸ برای سیاره‌ای بود که به دور گلیز ۸۷۶ (۱۵٬۳ سال نوری) دورتر می‌چرخد و آخرین مورد تا سال ۲۰۲۲ یک سیاره در اطراف ستاره‌ای به نام ای‌کیو پگاسی (۲۰ سال نوری) است. نزدیک‌ترین سیاره فراخورشیدی یافت شده پروکسیما قنطورس بی است که در سال ۲۰۱۶ تأیید شد که به دور ستاره پروکسیما قنطورس، نزدیکترین ستاره به منظومه شمسی (۴٬۲۵ سال نوری) می‌چرخد. ستاره گلیز ۸۹۲ (۲۱٬۶ سال نوری) دارای شش سیاره فراخورشیدی است که بالاترین تعداد کشف شده برای تمامی ستارات موجود در این محدوده است.
بیش‌تر سیارات فراخورشیدی شناخته شده نزدیک به ستارگانشان می‌چرخند. اکثر آن‌ها به‌طور قابل توجهی بزرگ‌تر از زمین هستند اما تعداد کمی دارای جرم مشابه هستند که از جمله آن‌ها می‌توان به سیارات اطراف گلیز ۳۶۷، وای‌زد نهنگ و پروکسیما قنطورس اشاره کرد که ممکن است جرم کم‌تری نسبت به زمین داشته باشند. چندین سیاره فراخورشیدی تأیید شده به طور بالقوه قابل سکونت هستند که پروکسیما قنطورس بی و گلیز ۶۶۷ سی‌سی (۲۳٬۶ سال نوری) در میان محتمل‌ترین نامزدها در نظر گرفته می‌شوند. اتحادیه بین‌المللی نجوم از طریق پروژه نام دنیاهای خارجی نام‌های مناسبی را برای برخی از اجرام فراخورشیدی شناخته‌شده، از جمله سیارات فراخورشیدی مجاور تعیین کرده‌است. سیاراتی که در رویداد ۲۰۱۵ نام‌گذاری شده‌اند شامل سیارات اطراف اپسیلون اریدانی (۱۰٬۵ سال) و فومالهات می‌شوند، در حالی که سیاراتی که در رویداد ۲۰۲۲ نام‌گذاری شدند شامل سیارات اطراف گلیز ۴۳۶، گلیز ۴۸۶ و گلیز ۳۶۷ بودند.
برخلاف اجرام منظومه شمسی، هیچ روش مشخص و مشخصی برای تشخیص رسمی یک سیاره فراخورشیدی وجود ندارد. به گفته اتحادیه بین‌المللی نجوم، اگر یک سیاره فراخورشیدی تا پنج سال پس از کشف آن مورد مناقشه قرار نگرفته باشد، باید تأیید شده تلقی شود. نمونه‌هایی وجود دارد که وجود سیارات فراخورشیدی را پیشنهاد کرده‌اند، اما حتی پس از بررسی‌های بعدی، وجود آن‌ها هنوز توسط برخی از ستاره‌شناسان مشکوک تلقی می‌شود. چنین مواردی عبارتند از Wolf 359 (7.9 ly، در ۲۰۱۹)، LHS 288 (15.8 ly، در سال ۲۰۰۷)، 40 Eridani A (16.3 ly، در سال ۲۰۱۸)، و Gliese 1151 (26.2 سال، در سال 2021). همچنین چندین نمونه وجود دارد که سیارات فراخورشیدی پیشنهادی بعداً توسط مطالعات بعدی رد شدند، از جمله نامزدهای اطراف آلفا قنطورس B (4.36 سال)، ستاره بارنارد (۵٫۹۶ لیتر)، ستاره کاپتین (۱۲٫۸ سال)، Van Maanen 2 (14.1 ly), Groombridge 1618 (15.9 ly), AD Leonis (16.2 ly), Gliese 682 (16.3 ly)، VB 10 (19.3 ly), و Fomalhaut (25.1 ly).
در سال ۲۰۲۱، یک سیاره نامزد در اطراف وگا شناسایی شد، اگرچه هنوز تأیید نشده‌است. یکی دیگر از سیاره‌های نامزد، کاندید ۱، مستقیماً از اطراف آلفا قنطورس A تصویربرداری شده‌است، اگرچه ممکن است انبوهی از سیارک‌ها یا مصنوع مکانیزم کشف باشد.
گروه کاری سیارات فراخورشیدی اتحادیه بین‌المللی نجوم در سال ۲۰۰۳ یک تعریف کاری در مورد حد بالایی برای اینکه یک سیاره را تشکیل می‌دهد به تصویب رساند: به اندازه کافی پرجرم نیست که بتواند همجوشی گرما هسته‌ای دوتریوم را حفظ کند. برخی از مطالعات محاسبه کرده‌اند که این جرم حدوداً ۱۳ برابر مشتری است و بنابراین اجرام با جرم بیشتر از این معمولاً به عنوان کوتوله‌های قهوه ای طبقه‌بندی می‌شوند. برخی از سیارات فراخورشیدی پیشنهادی بعداً به اندازه کافی عظیم هستند که بتوانند از آستانه سقوط کنند و احتمالاً کوتوله‌های قهوه ای هستند، همان‌طور که در مورد: SCR 1845-6357 B (13.1 ly), SDSS J1416 + 1348 B (30.3 ly) , و WISE 1217+1626 B (30 ly).
از فهرست فعلی مستثنی شده‌اند، نمونه‌های شناخته شده‌ای از کوتوله‌های فرعی قهوه‌ای شناور بالقوه، یا «سیاره‌های سرکش» هستند، که اجسامی هستند که برای همجوشی بسیار کوچک هستند اما به دور ستاره نمی‌چرخند. چنین نمونه‌های شناخته‌شده‌ای عبارتند از: WISE 0855-0714 (7.4 ly), UGPS 0722-05، (13.4 ly) WISE 1541-2250 (18.6 ly), و SIMP J01365663 0930+3ly . .
زبان های تونگی گروه کوچکی از زبان‌های پلی‌نزیایی هستند. حداقل از دو زبان، تونگایی و نیوویایی ، و احتمالاً زبان سوم، نیوافئویی تشکیل شده است.
طعمه‌اندازی یک ورزش خونین است که در آن جانوری به منظور سرگرمی یا قمار علیه جانور دیگری نگران یا عذاب می‌شود.Hoage, Robert J. , Roskell, Anne and Mansour, Jane, "Menageries and Zoos to 1900", in "New World, New Animals: From Menagerie to Zoological Park in the Nineteenth Century", Hoage, Robert J. and Deiss, William A. (ed.), Johns Hopkins University Press, Baltimore, 1996, pp.8-18. The Penal Code Act, 2008 . sudantribune.com این فعالیت در بیشتر کشورها در سطوح مختلف اجرای غیرقانونی انجام می‌شود.
در طول دوره‌های مختلف تاریخ و در فرهنگ‌های مختلف در سراسر جهان، انواع مختلفی از طعمه‌اندازی، به نام گونه‌های مورد استفاده، تأیید شده‌است. اینها شامل گورکن، خرس، گاو نر، خر، مرغابی، گراز، کفتار، شیر، میمون، موش، گرگ و حتی انسان، می‌شود.Hoage, Robert J. , Roskell, Anne and Mansour, Jane, "Menageries and Zoos to 1900", in "New World, New Animals: From Menagerie to Zoological Park in the Nineteenth Century", Hoage, Robert J. and Deiss, William A. (ed.), Johns Hopkins University Press, Baltimore, 1996, pp.8-18. ISBN  بسیاری از چیزهایی که در مورد طعمه‌اندازی شناخته شده‌است از انگلستان در قرون وسطی می‌آید، اگرچه مدتی است که در آنجا قانونی نبوده‌است. با این حال، هنوز هم در دیگر نقاط جهان، از جمله برخی از فرهنگ‌های آسیای مرکزی، انجام می‌شود.
شکار پرندگان آبزی (که در بریتانیا شکار پرندگان وحشی یا تیراندازی پرندگان آبزی نیز نامیده می‌شود)، عملی است برای شکار غاز، مرغابی یا دیگر پرندگان آبزی برای غذا و ورزش.