moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تپه بلیین ۲ مربوط به دوره نوسنگی ـ قرون میانه دوره اسلامی است و در شهرستان ایلام، بخش مرکزی، دهستان میش خاص، روستای بلیین واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۹۴۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بلیین ۱ مربوط به پیش از تاریخ تا دوره اسلامی (دوره نوسنگی ـ قرون اولیه دوره اسلامی) دوره اسلامی است و در شهرستان ایلام، بخش مرکزی، دهستان میش خاص، روستای بلیین واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۹۴۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چگا کلیه مربوط به عصر مفرغ ـ دوره تاریخی تا قرون اولیه دوره اسلامی است و در شهرستان ایلام، بخش مرکزی، دهستان میش خاص، روستای محمودآباد واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۹۴۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چگا گرا مربوط به عصر آهن ـ دوره تاریخی است و در شهرستان ایلام، بخش مرکزی، دهستان میش خاص، روستای محمودآباد واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۹۴۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بدره مربوط به دوره اشکانی ـ دوره ساسانی است و در شهرستان دره‌شهر، بخش بدره، ابتدای شهر بدره واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۹۳۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پنجره‌های نیمه‌باز تاک شو ارمنستانی است که از سال ۲۰۱۰ تا کنون توسط هراچ مورادیان تهیه و اجرا می‌شود؛ و به عنوان بهترین تاک شو ارمنستان در سال ۲۰۱۱ برگزیده شد.
تپه کلم پایین مربوط به دوره ساسانی است و در شهرستان دره‌شهر، بخش بدره، دهستان هندمینی، ۲۰۰ متری روستای کلم پایین واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۹۳۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کلیه ( و ) مجموعه ای از ساختمان‌های مرتبط با معماری عثمانی با مرکزیت یک مسجد است و در یک نهاد واحد مدیریت می‌شود و اغلب بر پایه وقف کار می‌کند. کلیه‌ها معمولاً متشکل از مدرسه، دارالشفا، مطبخ، نانوایی، حمام ترکی، ساختمان‌های دیگر برای خدمات مختلف خیرخواهانه برای جامعه و سایر ملحقات است. این واژه از کلمه عربی «کل» به معنای «همه» مشتق شده‌است.
سنت کلیه به ویژه در معماری ترکی- در سلجوقی - به ویژه امپراتوری عثمانی و همچنین میراث معماری تیموری وجود داشته‌است., pages 200–205
دانش‌آموز سال فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی کاران جوهر است. در این فیلم بازیگرانی همچون سیدهارث مالهوترا، وارون دهاوان، آلیا بات، ریشی کاپور، رونیت روی، رام کاپور، سنا سعید، ساحل آناند، گائوتامی کاپور، فریده جلال، بومان ایرانی، سوشما ست، کاجول، فرح خان ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم اولین فیلم آلیا بات، سیدهارت مالهوترا و وارون دهاوان است.
بزرگراه فیلمی است محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی امتیاز علی است. در این فیلم بازیگرانی همچون راندیپ هودا، آلیا بات ایفای نقش کرده‌اند.
مولواد یک برنامه شبکه خصوصی مجازی (VPN) شخصی است.
این برنامه منبع باز از فناوری‌های اوپن وی پی ان و وایرگارد پشتیبانی می‌کند و رمز گذاری داده‌ها را با استفاده از استاندارد رمزنگاری پیشرفته AES-256 انجام می‌دهد. این برنامه متعلق به شرکت سوئدی Amagicom AB است.
راضی فیلمی است محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی میگنا گلزار است. در این فیلم بازیگرانی همچون آلیا بات، ویکی کائوشال، راجیت کاپور، جایدیپ اهلاوات، سانجای سوری ایفای نقش کرده‌اند.
در سال ۱۹۷۱ در جریان جنگ هند و پاکستان دختری بیست ساله به نام سهمت (آلیا بات) به در خواست پدرش تصمیم می‌گیرد کالج را رها کرده و برای جاسوسی هند در پاکستان و کمک به وطنش آموزش‌های لازم را ببیند. در ادامه چالش‌هایی که او در این راه با آنها مواجه می‌شود به تصویر کشیده می‌شود …
دره‌های خشک مک‌موردو () مجموعه‌ای از دره‌های عاری از برف و یخ در جنوبگان هستند که در سرزمین ویکتوریا و غرب دریاراه مک‌موردو قرار دارد. این دره‌های خشک دارای رطوبت بسیار کم بوده و کوه‌های پیرامون آن مانع از جریان یخ از یخچال‌های اطراف به سمت آن می‌شود. سنگ‌های تشکیل‌دهنده بستر این دره‌ها از نوع سنگ خارا و گنیس و قطعات یخ‌نهشته‌های یخچالی و شن‌ها و قلوه‌سنگ‌های آزاد است.
این منطقه یکی از بیابانی‌ترین نقاط کره زمین است و پدیده‌هایی مانند دریاچه ویدا که دریاچه‌ای شور است و رود اونیکس که جریان آب مایع و طولانی‌ترین رود جنوبگان است در آن دیده می‌شود. اگر چه هیچ ارگانیسم زنده‌ای در خاک منجمد این محل یافت نشده، ولی باکتری‌های فتوسنتزی در لایه‌های نسبتاً داخلی مرطوب‌تر و همچنین اندامگان بی‌هوازی با متابولیسم بر پایه آهن و گوگرد که در زیر یخچال تیلور زندگی می‌کنند، یافت می‌شود.
وی پی ان پروتون ProtonVPN یک برنامه ارائه دهنده خدمات شبکه خصوصی مجازی (VPN) است که شرکت سوئیسی ProtonVPN AG آن را اداره می‌کند. این شرکت ذینفع از تکنولوژی پروتون Technologies AG شرکتی است که پشت سرویس ایمیل پروتون میل
قرار دارد. طبق اعلام رسمی وبگاه ProtonVPN سایتهای ProtonVPN و ProtonMail در عمل "به طور کامل زیرساخت‌های جداگانه " دارند که این کار بخاطر دلایل امنیتی-فنی است.
ProtonVPN AG ذینفع پروتون Technologies AG شرکت پشت خدمات ایمیل ProtonMailو Fondation Genevoise l'Innovation Technologique (FONGIT) یک بنیاد غیرانتفاعی است که کمیسیون فناوری و نوآوری فدرال سوئیس است آن را تأمین مالی می‌کند بنابر وبگاه رسمی ProtonVPN شرکت ProtonVPN AG به صورت قانونی جدا از پروتون Technologies AG است.
در بررسی ژوئیه سال ۲۰۱۷ وبگاه TechRadar ProtonVPN چهار از پنج ستاره دریافت کرد؛ حکم خواندن «ProtonVPN بزرگ ارائه می‌دهد و امنیت ما عاشق ویندوز مشتری وجود دارد اما خدمات ارزان‌تر در اطراف.»
کاپور و پسران فیلمی است محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی شاکو باترا است. در این فیلم بازیگرانی همچون ریشی کاپور، راتنا پاتک، راجات کاپور، فؤاد افضل خان، سیدهارث مالهورترا، آلیا بات ایفای نقش کرده‌اند.
مجتمع مسکونی ، یک سازه ساختمانی است که به چندین واحد تقسیم می‌شود که هر یک به‌طور جداگانه دارای مالکیت هستند و پیرامون آن توسط مناطق مشترک که دارای مالکیت مشاع هستند احاطه شده‌است.
ثریا پست (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل سوئد است. نام کامل وی ثریا ویولا هلنا پست، محل تولد در کلیسا اسکار فردریک در شهر یوتبری، عضو حزب پیشگام طرفدار حقوق زنان و نماینده پارلمان اروپا است.
پدر ثریا پست، یهودی اهل آلمان است و مادرش از کولی‌هایی است که ۵۰۰ سال است مقیم نروژ، فنلاند و سوئد بوده‌اند.
ثریا دارای چندین سال تجربه کاری در زمینه حقوق بشر است و تمرکزش بر روی حقوق اقلیت کولی در سوئد و اروپا است. او همچنین متخصص امور کارشناسی است که تا کنون در کمیسیون اروپا و هیئت مدیره شهرستان‌ها در سوئد خدمت کرده‌است.
پست موضوع حقوق بشر را در سطح بین‌المللی، در سازمان امنیت و همکاری اروپا (OSSE)، پارلمان اروپا، شورای اروپا و آژانس حقوق اساسی دنبال می‌کند.
ثریا پست پس از این که به عنوان نماینده سوئد در پارلمان اروپا انتخاب شد موضوع اقلیت کولیهای سوئد را در دبیرخانه کمیته حقوق بشر وستر یوتلاند پیگیری کرد. پست مؤسس کالج آگنسبری در یوتبری بود. او همچنین عضو هیئت مدیره رادیو سوئد، عضو هیئت پیگیری مسائل کولی‌ها در دفتر نخست‌وزیری است، وی نیز گزارشی در زمینه نقض شدن حقوق کولی‌ها به مجلس تقدیم کرد – او یک برنامه راهبردی برای کولی‌ها در تاریخ ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۰ به دولت ارائه کرد.
ثریا پست در فوریه ۲۰۱۴ به عنوان اولین نامزد فهرست حزب پیشگام حقوق زنان و به عنوان نماینده سوئد در پارلمان اروپا منصوب شد. به این ترتیب برای اولین بار در سوئد یک نماینده از اقلیت کولی در صدر آرای انتخابات این کشور از حزب پیشگام حقوق زنان قرار گرفت. او در ماه مه ۲۰۱۴ به عنوان نماینده انتخاب شد؛ و از جمله در اتحاد با حزب ترقی‌خواه سوسیال دمکرات وارد پارلمان اروپا شد. این دومین و بزرگترین گروه است که ۱۸۹ عضو دارد. ثریا در گروه S و D سخنگوی امور کولی‌ها و هماهنگ‌کننده (DROI)درکمیته فرعی حقوق بشر خارج از اتحادیه اروپا است.
ثریا عضو کمیته آزادی‌ها و حقوق شهروندی نیز هست، بعلاوه مسایل حقوقی و داخلی (LIBE) در کمیسیون فرعی حقوق بشر در اتحادیه اروپا (AFET) فعالیت دارد. او همچنین عضو هیئت روابط با کشورهای آمریکای مرکزی (DCAM) است.
ثریا همچنین مؤسس و نماینده مسئول برای ARDI (ضد نژادپرستی و تنوع درون گروهی)، که یک گروه داخلی نمایندگان مجلس علیه نژادپرستی است که روی کثرت گرایی متمرکز است. ثریا همچنین عضو فعال در گروه داخلی برای حقوق افراد HBTQIA (+) و گروه درونی برای مسایل مربوط به افراد با تغییرات عملکردی است.
ثریا پست، دو قطعنامه را در مورد وضعیت کولی‌ها به پارلمان اروپا ارائه کرد:
با تصویب این قطعنامه، زمینه‌های مخالفت با تبعیض علیه کولی‌ها در سراسر اروپا در دستور کار قرار گرفت تا بر اساس اصول ضد تبعیض و مشارکت، کمیسیون اروپا را تشویق کنند به حمایت از کولی‌ها بپردازد و برای تأمین آن‌ها در کشورهای عضو اروپا بودجه تأمین کند.
وی‌پی‌ان اکسپرس یک برنامه است که خدمات شبکه خصوصی مجازی ارائه می‌دهد. این شرکت در جزایر ویرجین بریتانیا بر اساس شرکت Express VPN بین‌المللی با مسئولیت محدود ثبت شده‌است. عرضهٔ تجاری این نرم‌افزار به عنوان ابزاری برای حفظ حریم خصوصی و امنیتی است که برای رمز گذاری ترافیک کاربران در وب سایت‌ها و پنهان کردن آدرس‌های IP استفاده می‌شود.
در سال ۲۰۱۸ وبگاه TechRadar این برنامه را در صدر فهرست منتخب ویراستاران قرار داد
ExpressVPN نرم‌افزار برای ویندوز مک iOS اندروید لینوکس و رهیاب‌ها بیرون داده‌است. این نرم‌افزار رمزگذاری را با استفاده از یک گواهینامه ۴۰۹۶ بیتی با رمزنگاری AES-256-CBC و TLSv1.2 برای ایمن‌سازی ترافیک کاربر انجام می‌دهد. پروتکل‌های دسترسی شامل VPN OpenVPN های SSTP های L2TP/IPSec و PPTP می‌شوند.
در ماه ژوئیه ۲۰۱۷، ExpressVPN در نامه ای سرگشاده اعلام کرد که شرکت اپل اقدام به حذف تمام VPNهای آن از فروشگاه App در چین کرده‌است. این اعلامیه بعدها در "نیویورک تایمز" و دیگر رسانه‌ها نیز بازتاب داشت. در پاسخ به پرسش سناتور ایالات متحده آمریکا اپل اعلام کرد که ۶۷۴ نرم‌افزار VPN را از فروشگاه App در چین در سال ۲۰۱۷ به درخواست دولت چین برداشته است.
در دسامبر ۲۰۱۷، ExpressVPN به ویژه در رابطه با تحقیق و تفحص از ترور سفیر روسیه به ترکیه با آندره کارلوف نام این برنامه مطرح شد. بازرسان ترکی یک سرور ExpressVPN را ضبط کردند که گفتند برای پاک کردن اطلاعات مربوطه از حساب Gmail و Facebook قاتل استفاده شده.
بانکداری اینترنتی بی‌نام در واقع پیشنهاد استفاده از رمزگذاری اقتصادی قدرتمندی است که بجهت ایجاد امنیت بانکی الکترونیکی مورد استفاده قرار می‌گیرد (یا به‌طور اختصاصی تر مربوط به بانکداری مستعار است). بانک، ارز را به صورت علامتهای الکترونیکی ارائه می‌دهد که می‌توان در صورت حضور عوامل بانکی یه نرخ ارزهای دیگر نیز تبدیل شود. این مفهوم تاریخچهٔ بزرگی در موسسات آزاد بانکی دارد، همان موسساتی که اوراق بهادار خود را از طریق اجناس بازپس می‌گرفتند.
مطالعات آکادمیک در مورد ارتباطات و سیستم‌های مطمئنه، بمدت زیادی حوزهٔ اصلی سرویس‌های هوشی، ازجمله NSA، قرار گرفته بود، اما رشد اینترنت در دههٔ ۱۹۹۰ و تنزل دائمی علوم مرتبط، منجر به ایجاد مباحث عمومی وسیعتری دررابطه با سرویس‌های بانکی ناشناس یا بالقوه شد؛ که این مباحث توسط گروه‌هایی مانند اغتشاشگران یا آشوب طلبان ایجاد شد که بسیار مخفیانه و سری کار می‌کردند.
ارزهای محرمانه (برای چه افرادی)
بانکداری اینترنتی ناشناس وابسته به ریاضیات مربوط به کلید رمزگذاری عمومی و الگوریتم امضای نهان است. در مثالی ساده آلیس و باب را تصور کنید که در بانکی حساب دارند. متصدیان بانکی یک کلید عمومی RSA را با قدر مطلق n=PQ ایجاد می‌کنند بطوریکهP وQ اعداد اول هستند که در نتیجه n عددی نیمه اول است. همان‌طور که در عملکرد RSA توضیح داده شده، بانک کلید عمومی e و کلید اختصاصی d را نیز ایجاد می‌کند.
باب به متصدی بانک می‌گوید که ۱۰۰ دلا در حسابش گم شده، چون آلیس این مبلغ را برای او انتقال داده‌است، و بدین جهت تقاضای لیست صورتحساب کرد. برای ایجاد یک لیست صورتحساب، بانک یک عدد بزرگ و جهانی R را به صورت رندوم انتخاب می‌کند و بااستفاده از یک کلید عمومی آن را رمزگذاری می‌کند؛ که در نتیجه تنها توسط کلید محرمانهٔ بانک قابل گشایش خواهد بود.
بانک مقدارR’ کدگذاری شده را براب باب می‌فرستد و تضمین می‌کند که بمحض اینکه باب مقدارR را به بانک ارسال کند، تراکنش ۱۰۰ دلار در حساب وی خواهد بود؛ بانک مطمئن است که در محدودهٔ زمانی مشخص و بدون داشتن مقدار d، باب قادر نخواهد بود RSA را بشکند تا مقدار R را از R’ بدست بیاورد؛ بنابراین بدون دریافت چیزی از باب، به راحتی لیست صورتحساب را در اختیار وی قرار می‌دهد.
زمانیکه آلیس می‌خواهد ۱۰۰ دلار را به باب پرداخت کند، از وی لیست صورتحساب را می‌خواهد و باب R’ را برای آلیس می‌فرستد. سپس آلیس رقم بالای w را به صورت رندوم انتخاب می‌کند که با n عددی متباین است (بنابراین یک مقدار n معکوس خواهیم داشت). و از آن برای پوشاندن
R’’’ =we +R’
استفاده می‌کنند و آن را برای بانک می‌فرستد تا به عنوان یک امضای نهان تلقی شود. بانک حساب آلیس را برای این عملیات ۱۰۰ دلار شارژ می‌کند و مقدار R’’’ امضای نهان را برمی‌گرداند. به دلیل محتویات متقارن RSA به آلیس، R خواهد داد:
R‴= (we * Rʹ) d (mod n)
R‴ = (we * Re) d (mod n)
به دلیل روند نهان سازی، بانک قادر نخواهد بود R’’ یا R’’’ را بر اساس R’ یا R بدست آورد. تنها راه ممکن برای چنین کاری اینست که بانک R’’ رابه تمامی مقدارهای موجود R، یا R’’’ رابر تمامی مقدارهای موجود R’ تقسیم کند؛ که این مسئله بدین معناست که بانک قادر به تشخیص تمامی تراکنش‌ها و فعالیت‌های آلیس و باب نخواهد بود و در نتیجه ناشناس یودن تراکنش‌ها تضمین خواهد شد.
آلیس R’’’ را (با تقسیم آن بر w) آشکارسازی می‌کند تا بر اساس آن مقدار اصلی R را بدست آورد که برای باب می‌فرستد. باب تأیید می‌کند که R می‌تواند توسط کلید عمومی بانک رمزگشایی شود؛ از طریق محاسبهٔ R’=R e (mod n)؛ که در نتیجه درمیابیم که آلیس ۱۰۰ دلار را به حساب واریز است. سپس باب این مقدار را برای بانک می‌فرستد و بانک سوابق آن را چک می‌کند تا مطمئن شود مقدار R قبلاً مورد استفاده قرار نگرفته و تکراری نیست. اگر تکراری نبودن R تأیید شود، بانک ۱۰۰ دلار را به حساب باب انتقال می‌دهد و سپس بلنک اطلاعات را بروز رسانی کرده و مقدار خاص R را آزاد می‌سازد.
برای طبقه‌بندی‌های مختلف ارزی، کلیدهای عمومی متفاوتی می‌توانند مورد استفاده قرار گیرند، در نتیجه این سیستم نمی‌تواند برای مقادیر بالایی از تراکنش اجرایی شود.
درنظر داشته باشید که نه آلیس و نه باب مایل نیستند که بانک از تراکنش‌های آن‌ها مطلع باشد، بنابراین برای بانک بسیار سخت است که بتواند این اطلاعت تراکنشی را بدست آورد. بااینحال برای اطمینان از این موضوع، یعنی انجام تراکنش، در چنین شرایطی باید تعداد زیادی کاربر همزمان در سیستم باشند تا تراکنشی صورت گیرد. بانک از طریق محدودیت زمانی برای انجام تراکنش‌ها و آنالیز دریافتی و واریزی‌ها، می‌تواند به موضوع تراکنش‌ها واقف شود.
جزیره چیبوکو () یک جزیره کوچک است که در قسمت شمالی دریاچه بیوا قرار دارد.
نقیب‌الاشراف، در دوره‌های مختلف حکومت مسلمین یک مقام حکومتی بود که به نماینده یا سرپرست فرزندان پیامبر مسلمین، محمد داده می‌شد. فرزندان محمد در ایران سادات و در بقیه کشورهای اسلامی اشراف شناخته می‌شدند. این مقام‌های دولتی و تشکیلات آنها به‌طور سنتی با عنوان دیوان نقابت شناخته می‌شوند.
مسجد شاه‌جهان () یا مسجد جامع تهته () یک بنا قرن هفدهم است که به عنوان مسجد مرکزی برای شهر تهته، ایالت سند در پاکستان واقع شده‌است. این مسجد به عنوان مهم‌ترین نمایش کاشی کاری در جنوب آسیا شناخته می‌شود. همچنین برای آجر کاری‌های هندسی آن - عنصر تزئینی ای که برای مساجد دوره گورکانی غیرمعمول است- قابل توجه است. این مسجد در زمان سلطنت امپراتور گورکانی، شاه جهان، ساخته شده‌است که به نشانهٔ قدردانی به شهر تقدیم کرد. این بنا به شدت تحت تأثیر معماری آسیای مرکزی قرار دارد که بازتاب مبارزات شاه جهان در نزدیکی سمرقند، مدت کوتاهی قبل از طراحی مسجد است.
انقلاب نقیب‌الاشراف یک نهضت به رهبری نقیب‌الاشرافِ شهر اورشلیم بود. درگیری میان مردم و دولت عثمانی و ینی‌چری بود. رهبر این شورش محمد بن مصطفی الحسینی الوفایی بود که نهایتاً دستگیر شد.Manna, ed. Mattar 2000 p. 341.Manna, ed. Mansur, p. 87.
برانتینگهام (به انگلیسی: Brantingham) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در ایست رادینگ آو یورک‌شر واقع شده‌است. برانتینگهام ۳۷۰ نفر جمعیت دارد.
خانقاه سیدی قاسم الجلیزی () در غرب شهر تونس واقع شده‌است. این نشانه و ساختمان در یک بلندی مشرف بر یک منطقه مردابی و روستا بنا شده‌است. این ساختمان امروز به مرکز ملی برای هنر سفال‌سازی تبدیل شده‌است.Mausolée Sidi Kacem El Jellizi (Qantara)
این خانقاه (مقبره) در خیابان سیدی قاسم الجلیزی شماره ۳۱ می‌باشد.Jamila Binous et Salah Jabeur, "Les maisons de la médina", éd. Dar Ashraf, Tunis, 2001, p. 168
این خانقاه نامش را از ابو قاسم الجلیزی گرفته‌است، شیخی از آندلس و کارش درست کردن کاشی و سفال‌های طلایی بود، شیخ ابو قاسم الجلیزی اولین کسی بود که این کار را در شهر تونس شروع کرد، وی در سال ۱۴۹۶ درگذشت.Présentation du mausolée Sidi Kacem El Jellizi (Municipalité de Tunis)
این خانقاه در قدیم محل زندگی شیخ ابو قاسم بوده‌است، وی خودش این ساختمان را در نیمه دوم قرن ۱۵ میلادی بنا نمود، این ساختمان سپس در سال ۱۴۹۶ میلادی برابر با ۹۰۲ هجری قمری بعد از درگذشت شیخ و دفن او در این محل تبدیل به یک خانقاه گردید.La zaouïa de Sidi Kacem Jélizi : un monument remarquable du patrimoine culturel (Los Moriscos de Túnez)
رومونگ یک منطقه شهرداری و شمالی‌ترین بخش آبخوست یاپ، ایالت یاپ در ایالات فدرال میکرونزی است.
ریکلتون (به انگلیسی: Rickleton) یک روستا در بریتانیا است که در شمال شرقی انگلستان واقع شده‌است. ریکلتون ۳٬۰۵۸ نفر جمعیت دارد.
سالفوردز (به انگلیسی: Salfords) یک روستا در بریتانیا است که در سالفوردز و سیدلو واقع شده‌است.
سیدفورد (به انگلیسی: Sidford) یک روستا در بریتانیا است که در سیدموث واقع شده‌است.
سیمیستر (به انگلیسی: Simister) یک روستا در بریتانیا است که در شمال غربی انگلستان واقع شده‌است. سیمیستر ۰٫۲۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶۵۰ نفر جمعیت دارد.
استنتون (به انگلیسی: Stenton) یک روستا در بریتانیا است که در لوتیان شرقی واقع شده‌است.
استوروود (به انگلیسی: Storwood) یک روستا در بریتانیا است که در کاتینگویث واقع شده‌است.
تومیل یا تامیلOtto Van der Brug. "Water Resources of the Yap Islands". USGS Open-File Report: 82-357. 1984. p. 1. یک منطقه شهرداری در میانه آبخوست یاپ، ایالت یاپ در ایالات فدرال میکرونزی است. این منطقه، سومین منطقه شهرداری بزرگ در آبخوست یاپ است. ۱۲ روستا را در بر می‌گیرد که «میرور»، «تِب»، «آف»، «بوگُل»، «دومچوی»، «دیچمور»، «دیلاگ» (بدون سکنه)، «ما»، «تُل»، «مادل‌آی»، «گارگِی»، و «دابُچ» هستند.
تومیل در جنوب آبخوست گاگیل-تامیل و میان دو منطقه شهرداری فانیف و ماپ، میکرونزی قرار دارد. این منطقه برای خاک آتشفانی و غیر آتشفشانی خود شناخته می‌شود که زمانی درباره آن پژوهش شده بود. مردم این منطقه، به زبان یاپی‌ای صحبت می‌کنند که تاکید ویژه‌ای در بیان حرف صدادار "e" دارد.
برای سال‌ها، مراسم سالانه «روز یاپ» معمولاً در روزهای نخست، دوم و سوم مارس هر سال در تومیل برگزار می‌شد.
ماپ یک روستا و منطقه شهرداری در آبخوست یاپ، ایالت یاپ در ایالات فدرال میکرونزی است.http://www.geonames.org/7626956/weloy-municipality.html
میاگاوا چوشون (؛ – ) نقاش اهل ژاپن بود.
موزه البغدادی () برای بیان آداب و سنن فولکلوریک مردم در بغداد تأسیس شده‌است و شامل اغلب سنت‌ها و فرهنگ و آداب و رسوم ساکنین بغداد اولیه است. موزه البغدادی در ابتدای سال ۱۹۷۰ میلادی در محل فعلی‌اش در ساحل و کناره رود دجله نزدیک ساختمان مدرسه المستنصریه گشایش یافت. ساختمان موزه البغدادی از ساختمان‌های قدیمی در بغداد است، تاریخ ساخت این موزه به سال ۱۸۹۶ در زمان حکومت خلفای عباسی برمی‌گردد، این مکان برای اولین بار در زمان حکومت مدحت پاشا به عنوان چاپخانه برای استان بغداد استفاده شد.
موزه البغدادی بیانگر یک دوره زمانی از تاریخ بغداد است و به‌طور دقیق شرحی از زندگی مردم در بغداد، فرهنگ مردم بغداد و روش زندگی در بغداد قدیم را به ما عرضه می‌کند. هر کس با دیدن این موزه می‌تواند در ذهن خود فرهنگ مردم وحیات ساده‌شان، رنگ‌هایی که در زندگی و لباس و… استفاده می‌کردند را در ذهن خود مجسم کند.
شهرداری بغداد این موزه را برای نشان دادن همراه با امانت، یک برهه از زندگی مردم پایتخت را بنیان گذاشت. برای اینکه به نسل حاضر و آینده تاریخ اجدادشان را نشان بدهد و یاد بدهد که اجدادشان چگونه زندگی می‌کردند، شغل‌هایشان چه بوده‌است، در فصل‌های مختلف خانواده‌ها در بغداد چه رسم و رسومی داشته‌اند، آداب و سنن‌شان در گذشته چگونه بوده‌است و از چه وسایل و تجهیزاتی در زندگی روزمره‌شان استفاده می‌کردند.
فکر درست کردن و بنای موزه به استاندار پیشین بغداد مدحت الحاج سری برمی‌گردد، وی وقتی از یک سفر به یکی از کشورهای همسایه برگشت؛ به این فکر افتاد که یک موزه مردمی در بغداد بنا نماید. بر این اساس استانداری بغداد در سال ۱۹۶۸ شروع به ساختن و تأسیس موزه البغدادی نمود. در این کار به یک تیم مأموریت داده شد که مجسمه‌هایی برای ۴۵ نمایشگاه برای نمایش دادن حرفه‌ها وکارهای دستی مردم بغداد قدیم بسازد، بعد از اینکه تمام اینکارها تمام شد در تاریخ اول ماه ژانویه ۱۹۷۰ میلادی در همین موقعیت فعلی موزه یعنی در کناره رود دجله و در نزدیکی مدرسه المستنصریه، این موزه افتتاح شد.
در سال ۱۹۸۵ این موزه در تمامی موارد تشکیل‌دهنده موزه مورد رسیدگی و بازسازی قرار گرفت، در این رابطه ۳۹ نمایشگاه جدید در این موزه راه‌اندازی شد. در سال ۱۹۸۹ بار دیگر موزه مورد رسیدگی قرار گرفت و در داخل آن یک بازار محلی بغدادی و رستوران بغدادی با مجسمه درست شد که به موزه هویت مردمی بیشتری می‌داد، علاوه بر این در این موزه یک سالن مناسب برای برگزاری جشن‌های هنری و موسیقی و اجرای موسیقی در دستگاه عراقی ساخته شد. این موزه در زمان جنگ آمریکا علیه عراق در سال ۲۰۰۳ دچار آسیب دیدگی شدیدی شد و به همین خاطر تعطیل گردید تا اینکه در سال ۲۰۰۸ مجدداً مورد رسیدگی قرارگرفت و در تاریخ ۸ ماه اوت سال ۲۰۰۸ رسماً بازگشایی گردید.
این موزه دارای ۳۸۵ مجسمه است که در ۷۷ غرفه توزیع شده‌است، علاوه بر این ادوات و وسایلی که در قدیم استفاده می‌شده‌است را نیز در هر غرفه بنا به موضوع غرفه هنرمندان عراقی ساخته‌اند و به نمایش گذاشته‌اند.
این موزه دارای یک کتابخانه مورد اعتماد و موثق به عنوان مرجع و منبع در مورد شهر بغداد است که شامل ۴۸۳۰ کتاب است که شامل حکایت‌ها و عادات و آداب و سننی است که مردم بغداد به آن شهرت داشتند و شناخته می‌شدند.
در این موزه مجموعه ای از نقاشی نیز وجود دارد که مربوط به تعدادی از هنرمندان عراقی است مانند «حافظ الدروبی و فرج عبو» و هنرمندان عصر حاضر مانند «سعد الطایی و ماهود احمد و صلاح جیاد» و…
بلم یا قایق در منطقه الکرخ و الرصافه استفاده می‌شد، در آن زمان ملاح‌ها یا قایقرانهایی بودند که کارشان انتقال مردم از این‌طرف رود به طرف دیگر رود بود و درآمد روزانه این قایقران‌ها در قرن دهم از این کار بود، بطوریکه مورخین گفته‌اند این قایقران‌ها روزانه حدود ۹۰۰۰۰ درهم درآمد داشتند، برحسب سنت‌های آن زمانه قایقران‌ها زنان و مردان را جدای از هم از رودخانه عبور می‌دادند، مردم روزانه بعلت نبودن پل‌های نزدیک محل زندگی‌شان برای رفتن به سرکار یا رفتن به بازار یا بردن بار و… برای فروش در قسمت دیگر نهر از این روش استفاده می‌کردند.
شغل فروش تنباکو یا سیگار در زمان قدیم در بغداد وجود نداشته‌است ولی در اوایل قرن ۱۷ با شایع شدن قلیان و سیگار بواسطه تولیدات جدید که از اروپا وارد خاورمیانه شد این شغل نیز در بغداد رایج گردید، در این رابطه لازم است ذکر شود که زندگی فروشنده تنباکو در معرض تصمیم‌گیری‌های سیاسی و دینی قرارمی‌گرفت به عنوان مثال وقتی که شرعاً کشیدن سیگار و استفاده از قلیان و تنباکو توسط روحانیت ممنوع شد زندگی آنان بشدت دچار آسیب‌دیدگی شد، اما این شغل نیز یکی از شغل‌ها وکارهایی بوده‌است که مردم بغداد از قرن ۱۷ به بعد از آن امرار معاش می‌کردند.
فروش باقلا در بغداد بستگی به حضور و عدم حضور فروشنده در قدیم داشته‌است اگر موسم زراعی خوبی بود فروشندگان باقلا در بسیاری از نقاط بغداد دیده می‌شد ولی اگر موسم زراعی خوب نبود فروش باقلا نیز وجود نداشت، ولی این یک شغل رایج در بغداد بود بعلت اینکه عمده مردم در بغداد باقلا را دوست داشتند به‌طور خاص مردم فقیر که بخاطر ارزان بودن آن این ماده را به عنوان ماده غذایی خریداری می‌کردند، در زمان عباسیان باقلا بدون وزن کردن به فروش می‌رسید ولی از سال ۱۰۷۳ به بعد در بازارهای بغداد باقلا با وزن کردن به فروش می‌رسید. آب باقلا نیز یکی از مواردی بود که باعث می‌شد فقرا به سمت این ماده غذایی میل پیدا کنند، باقلا ماده غذایی بود که به‌طور وسیع در قدیم در بازارهای بغداد به فروش می‌رسید.
منبت‌کاری یکی از صنعت‌ها وکارهایی است که متحد و همکار نجاری است، برای اینکه این صنعت نیز ماده اصلی‌اش چوب است و به چوب اتکا دارد. منبت‌کارهای بغدادی در تمامی قسمت‌های این حرفه در بغداد کار می‌کردند، بعضی از آن‌ها در یک قسمت از اینکار خبره بودند و بعضی دیگر در تمامی این رشته هنرمند بودند، بعضی از منبت‌کارها دسته‌های خاص خنجر را درست می‌کردند و بعضی دیگر روی درب‌ها برای تزیین آن منبت‌کاری انجام می‌دادند. منبت‌کاران در بغداد ذوق و سلیقه بالا بلند و صبر زیبایی در حین انجام کار داشتند، مهارت آن‌ها در این کار زیاد بود برای اینکه درست یک قطعه منبت‌کاری شده نیاز به تلاش و کار مشقت بار و سنگینی داشت تا آماده شود، باید اذعان کرد که منبت‌کاری یک هنر بود که از یک قطعه چوب می‌توانست اشکال بسیار زیبایی را خلق کند.
کلک در قدیم یکی از وسایل حمل و نقل بسیار معروفی بوده‌است، کلک وسیله‌ای بوده‌است که در عراق قدیم برای جنگ و تجارت و سفر از آن استفاده می‌شده‌است، مردم در قدیم وقتی که می‌خواستند مسیر طولانی را در دجله طی کنند از کلک برای اینکار استفاده می‌کردند، در قدیم مردم با کلک از موصل یا تکریت مواد زراعی مختلف یا وسایل تجاری را به قسمت‌های دیگر در امتداد دجله منتقل می‌کردند. مردم در بغداد از این وسیله استفاده‌های زیادی، منجمله برای عبور از نهر دجله یا در جنگ‌هایشان در نهرها و رودها می‌کردند، استفاده از کلک تا نیمه قرن بیستم در عراق رایج بود ولی بعد از آن دیگر از این وسیله استفاده نمی‌شود.
صنعت ریسندگی و بافندگی نیز یکی از مشهورترین کارها در عراق بوده‌است، این کار در عراق از عهد سومری‌ها در این منطقه رایج بوده‌است و بر کار نساجان و بافندگان از طرف حکومت مستمر نظارت می‌شده‌است، می‌توان در تاریخ قدیم عراق نیز کسانی مانند نول نساج که در عهد و دوره بابلی‌ها در عراق به این کار مشغول بوده‌است، بعد از اینکه بغداد ساخته شده صنعت ریسندگی و بافندگی اوج جدیدی گرفت و شکوفا شد به‌طور خاص در قرن دهم میلادی رشد و شکوفایی بالایی داشت. در منطقه کرخ در قدیم محله العتابیه به عالی بودن منسوجات و بافته‌هایش شهرت داشت، در قدیم مقررات بسیاری برای نساجان و بافندگان وجود داشت و هرکس مراعات نمی‌کرد از طرف داروغه و دیگر مأموران حکومتی مورد حسابرسی قرار می‌گرفت. در قدیم در بغداد ۲۰۰ کارگاه کوچک به این کار یعنی ریسندگی و بافندگی و دوخت لباس در رنگ‌های مختلف مشغول بودند. در بغداد قدیم و به‌طور خاص در قرن هفتم دو منطقه الاعظمیه و الکاظمیه به این کار معروف بوده و شهرت داشتند.
از مواردی که مردم در بغداد در قرن بیستم به آن عادت کرده بودند مشاهده تعدادی از مردان بود که هر روز صبح خانه‌شان را ترک می‌کردند، در حالی روی کولشان ادوات و وسایل تیز کردن چاقو را حمل می‌کردند و در محله‌های مختلف بغداد در تلاش برای بدست آوردن رزق و روزی خود در حال کوشش و تلاش بودند، یکی از اوراق تاریخی که مربوط به سال‌های ۱۸۵۴ و ۱۸۵۵ میلادی است و مربوط به حقوق روزانه و ماهانه شغل‌های مختلف مردم در بغداد است اسمی از این شغل برده نشده‌است و مشخص است که این شغل در بغداد جدیداً ایجاد شده‌است و در قدیم اینکار برعهده آهنگران بوده‌است.
ملاها (معلمین) در بغداد قدیم به کسانی گفته می‌شد که به فرزندان ساکنین بغداد آموزش خواندن و نوشتن عربی می‌دادند. در دوره خلفای عباسی ملاها دارای مدرسه‌های بزرگی بودند که گاهی تعداد دانش‌آموزان هر ملا بالغ بر سه هزار نفر می‌شد، برای همین وی محتاج یک خری بود که برآن سوار شده و بین طلاب به گردش بپردازد تا بتواند مسیر درست درس خواند دانش‌آموزانش را چک کند و براخلاق و رفتار آن‌ها نظارت و اشراف داشته باشد. در دوران اشغالگری مغول معلمین در بغداد در وضعیت نامطلوب اقتصادی قرار داشتند. شهرزاد در قصه‌های هزار و یک شب گفته‌است که معلم شخصی است که کاری جز درس دادن برای بدست آوردن یک لقمه نان و سیر کردن شکمش بلد نیست، در دوره عثمانی و بعد هم در دوره اشغالگری انگلیس ملا یا معلم بغدادی بشدت در گوشه‌های مساجد یا در حجره‌های تاریک و تنگ منزوی شد در حالی که از فقر رنج می‌برد. در قدیم ملا به دانش‌آموزان درس خواندن و نوشتن و چهار عمل اصلی حساب را یاد می‌داد، دانش‌آموزان مجبور بودند از طلوع خورشید تا غروب خورشید در کلاس‌های ملا شرکت کنند، با احداث مدارس جدید دانش‌آموزان از این زندان و فشار خارج شدند.
بعد از اینکه در دوره خلفای عباسی وسایل پخت‌وپز خانگی تکامل پیدا کرد، شغل سفیدگری در بین شغل‌ها ظاهر شد و برای خودش در میان شغل‌های مردمی جایی باز کرد، این شغل برای رسیدگی به وسایل خانگی بود که با مس درست شده بود. سفیدگران در بغداد دارای دکان‌ها خاص خودشان در مناطق آهنگران و مسگران بودند. در هر دکان یک حفره‌ای وجود داشت که سفیدگر وسیله را در آن می‌گذاشت و با استفاده از یک نوع ماسه و سرکه و گردش پاهایش در وسیله گردشی داده شده به صورت نیم دایره به چپ و به راست و بدین وسیله آثار اکسید را از بین می‌برد. از موادی که سفیدگر برای کارش استفاده می‌کرد می‌توان از نشادر و قیر نام برد؛ ولی امروز به دلیل اینکه ظروف منزلی دیگری جایگزین ظروف مسی شده‌است این شغل در بازارهای بغداد از بین رفته‌است.
فرفره یک اسباب بازی شبیه به پنکه است که در قدیم اطفال در بغداد آن را درست می‌کردند و با آن در محله‌ها و کوچه‌ها می‌دویدند تا حرکت کند. این بازی یک بازی است که بغدادی‌ها از اجداد عرب خود به ارث برده‌اند، این بازی در عصر جاهلیت نیز بازی شهرت بالایی داشته‌است.
از خیر و برکت درخت خرمان در بغداد می‌توان از بادبزنهایی که با برگ این درخت درست می‌شده‌است نام برد، زنان هنرمند عراقی در بغداد با استفاده از برگ خرما بادبزن درست می‌کردند و آن را با قیمت‌های ارزان می‌فروختند. در زمان خلفای عباسی فروشندگان این بادبزن‌ها شهرت بسیاری پیدا کردند، ولی در دوران استیلای مغول این شغل به کسادی گرایید. فروشندگان بادبزن‌ها گاهی با استفاده از شعر و خواندن آن با صدای بلند به فروش این وسیله می‌پرداختند. مردم در بغداد قدیم در قهوه‌خانه‌ها یا در بازارها وقتی که در تابستان هوا بسیار گرم می‌شد از این وسیله استفاده می‌کردند. این وسیله باعث جلب توجه سیاح‌ها و توریست‌ها نیز شده بود بطوریکه این وسیله را برای موزه‌هایشان یا برای استفاده در خانه‌هایشان در کشورهای خودشان خریداری می‌کردند.
یکی دیگر از آداب و سنن مردم در بغداد آداب و سنن ازدواج بود که روش خاص خودشان را برای اینکار داشتند، بنا بر فرهنگ هر کشور این آداب جلوه‌های مختلفی در بغداد داشته‌است.
بعد از رشد فرهنگی که در عهد خلفای عباسی در بغداد به وجود آمد هنر درست کردن جلد کتاب نیز از رونق بالایی برخوردار شد. در آن زمان تزیین و رنگ‌آمیزی جلد کتاب‌ها به وسیلهٔ نقاشی یا طلاکاری و با نوشتن نوشته‌های مختلف با انواع خطها رونق بسیاری پیدا کرده بود. خیلی از نویسندگان قبل از اینکه تألیف یا کتاب خود را به خلیفه یا وزاری وی هدیه کنند، ابتدا جلد کتاب را درست کرده و هدیه می‌کردند. حتی امروز کتاب و جلد کتاب بغدادی باعث زیبایی موزه‌ها و افتخار برای کتابخانه‌های عمومی و خصوصی است. این حرفه و صنعت رشد بسیاری کرده‌است و همراه با تکامل وسایل درست کردن جلدهای زیبا هنوز در دنیا از جایگاه بالایی برخوردار است.
شغل بافندگی اولین بار در مناطق فقیرنشین بغداد ظاهر شد و خودش را نشان داد، زنان خانه‌دار و سرپرست خانواده با این کار در کنار دیگر کارهایشان بدنبال به دست آوردن یک لقمه نان برای خودشان و فرزندانشان بودند. ابتدا آنان پشم را می‌خریدند و شستشو می‌دادند و بعد از شستشوی کامل آن را رنگ می‌کردند و بعد از آن ابتدا نخ را به وسیله چرخ نخ ریسی می‌ریسیدند، بعد از آن یا خودشان اقدام به درست کردن البسه می‌کردند یا به بافندگان می‌فروختند تا آن‌ها با استفاده از این نخ‌ها لباس درست نمایند. امروزه اما با رشد صنعت و درست شدن کارخانجات ریسندگی و بافندگی این شغل دستی در بین مردم بغداد به چشم نمی‌خورد.
مسگری نیز در ایام خلفای عباسی در عراق و در بغداد رواج پید اکرد. این صنعت برای رفع و برآورده کردن هر آنچه از وسایل پخت‌وپز که هر خانواده نیاز داشت مانند وسایل پخت‌وپز، بشقاب، کتری و لیوان و… در عراق به سرعت رشد و رواج پیدا کرد. امروزه بازار مسگرها در بغداد همچنان فعال است و در زمره کارهای دستی این کشور قرار دارد که بیانگر این است که همچنان مردم این کشور به این شغل و صنعت وابستگی دارند.
مردم در بغداد از لفظ المجاری برای کسانی استفاده می‌کردند که برای حمل و نقل مسافرین یا بار آن‌ها خرشان را در مقابل مبلغی از پول کرایه می‌دادند یا خودشان هم همراه حیوان حرکت می‌کردند و مسافر را به مقصد می‌رساندند و بابت اینکار میزانی پول دریافت می‌کردند. بعضاً نیز حیوان خود برای شرکت در قافله‌ها برای حمل بار یا مسافر کرایه می‌دادند، این شغل تا قبل از ساخته شدن و اختراع وسایل نقلیه جدید شغل رایجی در عراق و در نزد مردم بغداد بوده‌است اما امروز با پیشرفت و تکامل در صنعت و ساخته شدن وسایل نقلیه جدید از بین رفته‌است.
روز یاپ یک تعطیلات رسمی در آبخوست یاپ، ایالت یاپ، ایالات فدرال میکرونزی است. این مراسم، هر سال در روز نخست ماه مارس بر پایه فرهنگ سنتی مردم یاپ برگزار می‌شود.Aoyama, Toru (2001). "Yap Day: Cultural Politics in the State of Yap" (PDF). "Kagoshima University Research Center for the Pacific Islands Occasional Papers". 34: 1–13. Archived (PDF) from the original on 2016-10-14.  رقص محلی و مسابقه، از فعالیت‌های معمول در این زمان است.
در ۱۹۶۸ کنگره ایالت یاپ برای حفظ فرهنگ یاپ، «روز منطقه یاپ» را پایه گذاشت. روز یکم مارس انتخاب شد زیرا به خاطر خشک بودن این وقت سال، دلپذیرترین فصل بود. در مارس ۱۹۷۹ نام این روز به «روز یاپ» تغییر کرد.
در ۱۹۹۰ فعالیت‌های روز یاپ، دو، دوچرخه‌سواری، ژانگولربازی، مسابقه طناب‌کشی، خرد کردن نارگیل، سبدبافی و پنج شیوه رقص بودند.
هر سال یکی از روستاهای تومیل، میزبان مراسم و فراهم کننده خوراک سنتی و غربی است. پیش از مراسم اصلی، رقص‌ها تمرین می‌شوند. رقص روز یاپ، شیوه‌ای داستان‌سرایی است.Dennis, Matthew, ed. (2006). "Encyclopedia of Holidays and Celebrations: A Country-by-Country Guide". New York, NY: Infobase Publishing. p. 858. ISBN . Pinsker, Eve C. (1992). "Celebrations of Government: Dance Performance and Legitimacy in the Federated States of Micronesia". "Pacific Studies". 15 (4): 29.  بیگانه‌های خارجی، حق شرکت در مراسم را داشته ولی حق شرکت در رقص را ندارند.Komai, Yoko (2005). "The Failure to Objectify Culture: A Lack of Nationalism in the Federated States of Micronesia". "People and Culture in Oceania". 21: 31–38. Archived from the original on 2018-02-28.  رقابت‌ها شامل خال‌کوبی سنتی، مسابقه، و بازی‌های سنتی می‌شوند. «انجمن ناوبری سنتی یاپ» مسابقه ساخت و برگزاری کانوهای سنتی را برگزار می‌کند.Jeffery, Bill. "The underwater cultural heritage of the Federated States of Micronesia" (PDF): 6.  در روز پایانی، «دفتر بازدیدکنندگان یاپ» مراسم خوش‌آمدگویی به آبخوست یاپ را برگزار می‌کند.Dennis, Matthew, ed. (2006). "Encyclopedia of Holidays and Celebrations: A Country-by-Country Guide". New York, NY: Infobase Publishing. p. 858. ISBN .
عبدالله عیسی (؛ زادهٔ: ) شاعر، روزنامه‌نگار، علوم سیاسی، تهیه‌کننده فیلم اهل دولت فلسطین است. او دبیر اول سفارت دولت فلسطین، تحلیلگر سیاسی، تهیه‌کننده و کارگردان فیلم‌های متعدد، برنده تعداد زیادی جایزه ادبی همچون شعر عربی است و به عنوان یک شاعر ملی و نماینده شعر نو در عربی شناخته شده‌است.
عبدالله عیسی در کمپ یرموک در نزدیکی دمشق در سوریه متولد شد، او در بین سیزده خواهر و برادر خانواده خود بزرگ‌ترین پسر این خانواده بود، والدین وی محمود و فوزیه سابقه و شجره‌شان به اقوام کرد و به سلطان صلاح الدین ایوبی برمی‌گردد. خانواده وی در زمان جنگ بین اعراب و اسراییل در سال ۱۹۴۸ و بعد از تسلط اسراییل بر روستای پدر و مادر وی مجبور به ترک فلسطین و رفتن به تبعید در سوریه شدند.
وی تعلیم و فراگیری را با قرآن و شعر عربی کلاسیک شروع کرد (در کمپ یرموک که برای آموزش فقط دو کتاب بیشتر وجود نداشت یکی قرآن کریم و دیگری مجموعه‌ای از قصیده‌ها که توسط شاعر محمود درویش نگارش شده بود)، عبدالله عیسی وقتی که در سال ۱۹۷۶ یاسر عرفات از این کمپ بازدید کرد تحت تأثیر شدید وی قرار گرفت. به همین دلیل وی کتاب‌های زیادی از خودش را به عرفات هدیه کرد. بعد از اینکه تحصیلات دبیرستانی خودش را در دمشق در سال ۱۹۸۲ به پایان رساند به کالج اقتصاد رفت و در حین تعلیم و آموزش در قسمت فرهنگ و ادب مجله آزادی عربی (الحریه العربیه) مشغول به کار شد.
در سال ۱۹۸۴ برنده جایزه شعر عربی جدید شد، در سن ۲۱ سالگی اولین مجموعه قصیده‌های خودش را به زبان عربی منتشر ساخت، وی از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۹ رئیس نویسندگان مجله فردای جدید (الغد الجدید) بود، وی در سال ۱۹۸۶ برنده جایزه از طرف اتحادیه نویسندگان کشورهای عربی شد. پدر وی در سالن شهر در دمشق کار می‌کرد، او در سال ۱۹۸۷ در جنگ داخلی بین نیروهای فلسطینی به دست تعدادی فلسطینی به قتل رسید، عبدالله عیسی بعد از ترور و قتل پدرش سرپرست خانواده خودشان شد.
در سال ۱۹۸۹ وی به روسیه نقل مکان کرد و در این کشور زبان روسی را در دوره‌های آمادگی که دانشگاه حکومتی روسیه ترتیب داده بود فراگرفت. در سال ۱۹۹۱ اتحاد دموکراتیک فلسطینی را تحت فرماندهی سازمان آزادیبخش فلسطین رهبری کرد. وی از سال ۱۹۹۳ تا سال ۲۰۰۳ رئیس هیئت نویسندگان برنامه فرهنگی در شرکت و مؤسسه رادیو و تلویزیونی صدای روسیه را برعهده داشت که برنامه‌هایی را در رابطه با فرهنگ روسی و عربی تألیف می‌نمود.
در سال ۱۹۹۴ در مجله ادبی شاعران نویسندگی می‌کرد، در سال ۱۹۹۵ از انستیتوی ماکسیم گورکی در زمینه ادب و شعر فارغ‌التحصیل شد. در سال ۲۰۰۱ از تز خودش در انستیتو و مؤسسه کشورهای آسیایی و آفریقایی دربارهٔ تعبیر هنری از «شعر عربی جدید» نیمه دوم قرن بیستم دفاع نمود، در سال ۲۰۰۲ استاد آکادمی اوراسیا در یونسکو شد. ازسال ۱۹۹۸ به عنوان دبیرکل اتحادیه بین‌المللی روزنامه‌نگاران و نویسندگان عرب انتخاب گردید.
در سال ۲۰۰۴ دستگاه امنیتی روسیه از وی برای مذاکرات با مهاجمین مسلح مدرسه بیسلان درخواست کمک نمود که در این امر وی توانست تعدادی از گروگان‌ها را آزاد نماید و در نهایت منجر به یک سلسله فیلم‌های مستند بنام فیلم‌های مستند بیسلان شد.disserCat – электронная библиотека диссертацийarabLit - Статьи отечественных и зарубежных востоковедов о современной арабской литературе, истории и культуре, авторефераты диссертацийCyberleninka – Ассоциация «Открытая наука»
از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ اقدام به تهیه یک سلسله فیلم‌های مستند برای شبکه الجزیره با نام ذخیره او و تاریخ ما و جمعیت در تبعید نمود. از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ وی رئیس هیئت نویسندگان دفتر روسی خبرگزاری عربی آنا را برعهده گرفت. در سال ۲۰۱۰ اقدام به تهیه یک فیلم سریالی بنام اسبیتانی سمرتیو به کارگردانی ولادیمیر ناخابتسف نمود، این فیلم عبارت بود از زندگی افسر اطلاعاتی اتحاد جماهیر شوروی سابق الکسی کوزولوف با بازیگری اولیغ تاکتاروف، وی در همین سال تهیه یک سریال دیگر بنام قصه حقیقی تهران -۴۳ به کارگردانی ولادیمیر ناخابتسف را برعهده گرفت.
از سال ۲۰۱۲ تا سال ۲۰۱۳ مدیر پروژه فیلم مستند مسلمین به روسیه افتخار می‌کنند بود که هدف این پروژه عبارت بود از اینکه بگوید هیچ تعارضی بین مسلمان و یک ملی‌گرای روسی وجود ندارد. در سال ۲۰۱۳ اقدام به تهیه و کارگردانی یک فیلم مستند دربارهٔ محاصره غزه و فلسطین نمود.
در سال ۲۰۱۵ وی دبیر اول سفارت دولت فلسطین در روسیه شد و به دریافت بالاترین جایزه از طرف دولت فلسطین بخاطر کارهایش در زمینه فرهنگ و هنر و دانش در سطح مبتکر و نوآور نائل آمد.
دبلیودبلیوئی ۲کی۱۹ یک بازی ویدئویی کشتی حرفه‌ای است که با همکاری دو شرکت ویژوال کانسپت و دیگری یوکس توسعه یافته‌است و توسط شرکت ۲کی اسپورتس عرضه شده‌است. بازی در تاریخ ۹ اکتبر ۲۰۱۸، برای مایکروسافت ویندوز، اکس‌باکس وان و پلی‌استیشن ۴ در سراسر جهان منتشر شد. این بازی دنباله‌ای بر نسخهٔ "دبلیودبلیوئی ۲کی۱۸" محسوب می‌شود و همچنین بیستمین قسمت در مجموعه بازی‌های "دبلیودبلیوئی" به‌شمار می‌رود. این بهترین نسخه بازی کشتی کج تا به امروز است.
Showcase : در بخش داستانی بازی روایت کریر دنیل برایان از مبتدی تا حرفه ای را شاهد هستیم از مسابقه اول که مقابل جان سینا قرار می‌گیرد تا زمان قهرمانی سنگین‌وزن در رسلمنیا سال ۲۰۱۴.
تعداد سوپراستار بسیار بالا_کیفیت بازی عالی می‌باشد
بازی wwe 2k19 و wwe 2k16 به ترتیب بهترین عناوین رستلینگ هستند
یوریپیک یک آب‌سنگ حلقوی از سه آبخوست باختری جزایر کارولین در اقیانوس آرام است. این آب‌سنگ حلقوی، یک منطقه شهرداری در ایالت یاپ، ایالات فدرال میکرونزی نیز هست. مساحت کلی آن تنها یا است. اما با این مساحت کم، یک تالاب داخلی به مساحت را در بر می‌گیرد. به خاطر وزش نسیم از جنوب باختر، در دو طرف آب‌سنگ حلقوی، موج‌شکن وجود دارد. همه آبخوست‌های یوریپیک از درخت‌های نارگیل پر شده‌اند. در گذشته، پنج آبخوست در یوریپیک وجود داشت اما در سال‌های پایانی دهه ۱۹۷۰ (میلادی)، دو آبخوست بر اثر موج‌های طوفان شسته شدند. آب‌سنگ حلقوی یوریپیک در فاصله جنوب باختری آب‌سنگ حلقوی ولئای قرار دارد.
جمعیت آب‌سنگ حلقوی یوریپیک در سال ۲۰۰۰، ۱۱۲ نفر بود. بسیاری از مردم یوریپیک معمولاً برای کار موقت به آبخوست اصلی یاپ می‌روند.
در ۱۸۹۹ امپراتوری استعماری آلمان، بر همه آبخوست‌های جزایر کارولین ادعای مالکیت کرد. پس از جنگ جهانی اول، این آبخوست‌ها به کنترل امپراتوری استعماری ژاپن در آمدند. پس از جنگ جهانی دوم، ایالات متحده آمریکا کنترل این آبخوست‌ها را به عهده گرفت. از ۱۹۴۷ آب‌سنگ حلقوی یوریپیک به عنوان بخشی از قلمرو تراست جزایر اقیانوس آرام مدیریت شد و در ۱۹۷۹ بخشی از ایالات فدرال میکرونزی شد.
محمد الشریف مساعدیه (؛ زادهٔ اکتبر ۱۹۲۴ – درگذشته ۱ ژوئن ۲۰۰۲) عضو فعال حزب جبهه آزادیبخش ملی و رئیس سابق مجلس ملت یکی از چهره‌های مؤثر و اثرگذار در حزب جبهه آزادیبخش ملی و دولت الجزایر بود.
محمد الشریف مساعدیه در اکتبر سال ۱۹۲۴ در تیفاش، ناحیه مداوروش، استان سوق اهراس متولد شد. وی مبارزات خود را در جنبش و مبارزات ملی مردم الجزایر در سال ۱۹۴۲ در حزب خلق الجزایر و جنبش برای پیروزی آزادی‌های دموکراتیک شروع کرد. وی در دانشگاه الزیتونه در ابتدای دهه ۵۰ قبل از پیوستن به عنوان یک افسر به همراه شاذلی بن جدید به ارتش آزادیبخش الجزایر در منطقه و قرارگاه شرقی این ارتش در مرز بین تونس و الجزایر به تعلیم و فراگیری پرداخت. در نوامبر سال ۱۹۵۸ در زمان توطئه سرهنگ لعموری که تلاش کرد علیه حکومت موقت الجزایر کودتا کند وی توسط حکومت موقت دستگیر و زندانی و شکنجه شد، در سال ۱۹۶۰ از زندان آزاد و به مرز بین الجزایر و مالی فرستاده شد.
بعد از استقلال الجزایر در سال ۱۹۶۲ محمد الشریف مساعدیه مسئولیت حفاظت جبهه آزادیبخش ملی در کولومب را بر عهده گرفت و تا سال ۱۹۶۳ در همین موضع مسئولیت و منصب بود، در سال ۱۹۶۴ وی در استان ساوره معاون مجلس ملی خلق بود. وی از سال ۱۹۶۴ یکی از اعضای هیئت مرکزیت حزب جبهه آزادیبخش ملی الجزایر بود، بین سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۷ وی مسئولیت اداره تبلیغات را در هیئت مرکزیت جبهه قبل از انتخاب وی به عنوان هماهنگ‌کننده و اداره‌کننده هیئت مرکزیت جبهه، بر عهده داشت. وی در دوره حکومت و ریاست هواری بومدین نقش و مسئولیت تعیین‌کننده‌ای نداشت و اینهم به خاطر این بود که وی در کودتا و درگیری‌های ۱۹ ژوئن ۱۹۶۵ از کسی طرفداری نکرد و یک موضع بی‌طرف اتخاذ کرد، وی در این دوران بر اجتماعات حزبی در سطح ملی نظارت داشت، وی به دلیل تسلطش بر تعدادی از سازمان‌های مردمی مانند اتحادیه زنان، اتحادیه جوانان، اتحادیه کارگران و کشاورزان، جمعیت هلال احمر الجزایر و … توانست حزب را سمت و سو بدهد و موقعیت خود را در حزب مستحکم نماید کما اینکه در طی تمام این مدت مسئولیت تبلیغات را در حزب جبهه آزادیبخش ملی الجزایر بر عهده داشت.
مساعدیه در ابتدای حکومت شاذلی بن جدید به عنوان وزیر مجاهدین در سال ۱۹۷۹ انتخاب گردید، ولی اوضاع در حزب در تاریخ ۱۵ ژوئیه سال ۱۹۸۰ بسرعت تغییر کرد و محمد الصالح یحیاوی تلاش کرد جانشین شاذلی بن جدید گردد، در خلال عملیات بازسازی تشکیلات حزب جبهه آزادیبخش الجزایر وی به عنوان عضو دائمی دبیرخانه هیئت مرکزی این جبهه انتخاب گردید و این منصب و مسئولیتی بود که وی ۸ سال متمادی تا شعله‌ور شدن حوادث و اتفاقات ۵ اکتبر ۱۹۸۸ که یکی از قربانیان این حوادث بود، بر عهده داشت. در دهه ۸۰ رئیس شاذلی بن جدید به وی مأموریت بررسی و نگارش پرونده‌های اتفاقات و حوادث جنگ مرتبط با نبرد آزادیبخش ملی را داد. محمد الشریف با شناختی که از قانون اساسی و دو ماده ۱۲۰ و۱۲۱ داشت توانست عناصر وابسته به حزب کمونیست الجزایر و حزب سوسیالیستی پیشرو از سازمان‌های مردمی حزب را تصفیه نماید. وی مخالف طرح اصلاحات استثنایی که شاذلی بن جدید و عبدالحمید ابراهیمی ارائه کرده بودند، بود. در همین دوره مشاهده شد که دو نشریه حزب دو موضع متفاوت داشتند، مجله انقلاب آفریقا از مشی سوسیالیستی محافظه‌کارانه حمایت می‌کرد در صورتی که روزنامه جزائر الاحداث از اصلاحات لیبرالی جدید پشتیبانی می‌کرد. در زمان مساعدیه در حزب یک نبرد و مبارزه غیر علنی وجود داشت که شاذلی بن جدید تلاش می‌کرد بین این دو جریان توازن برقرار نماید، تا اینکه اتفاقات و حوادث اکتبر ۱۹۸۸ رخ داد و مساعدیه و نظریات و برنامه‌اش به حاشیه رانده شدند و محمد الشریف مساعدیه مجبور به استعفا گردید و نسل اصلاحات برهبری مولود حمروش در صحنه ظاهر شد.
با تمام این اتفاقات وی به عنوان عضو هیئت مرکزیت حزب جبهه آزادیبخش ملی تا پایان سال ۱۹۹۸ باقی ماند، وی کماکان نظریات سوسیالیستی محافظه‌کارانه خودش را داشت و در این رابطه محمد الصالح یحیاوی از وی حمایت می‌نمود ولی به دلیل التزام تام و تمام در دوران عبدالحمید مهری وی هیچ فعالیت بارزی نداشت، تا اینکه در سال ۱۹۹۹ مجدداً به صحنه فعالیت‌های سیاسی برگشت و در این دوران در بسیج انتخاباتی عبدالعزیز بوتفلیقه شرکت کرد و تعداد زیادی تجمع و میتینگ مردمی را در این زمان برگزار و سازماندهی کرد. بعد از انتخاب عبدالعزیز بوتفلیقه، او محمد الشریف مساعدیه را مأمور رسیدگی به اوضاع در بیرون از کشور و کشورهای دیگر نمود، وی در ۴ ژانویه ۲۰۰۱ به کشور برگشت و در انتخابات مجلس شرکت نمود و به عنوان یک نماینده انتخاب گردید، وی بعد از آن به عنوان جانشین رئیس کمیته دوم مجلس برگزیده شد.
محمد الشریف مساعدیه در ۱ ژوئن ۲۰۰۲ دو روز بعد از اعلام نتایج انتخابات مجلس که در آن حزب جبهه آزادیبخش ملی دارای بیشترین کرسی‌ها در پارلمان گردید و جبهه بعد از مدت‌ها به صحنه سیاسی کشور برگشت، در یک بیمارستان آمریکایی در پاریس درگذشت و در یک مقبره به خاک سپرده شد.
اِلاتو یک آب‌سنگ حلقوی از سه آبخوست در جزایر کارولین میانی در اقیانوس آرام است. این آب‌سنگ حلقوی، یک منطقه شهرداری در ایالت یاپ، ایالات فدرال میکرونزی نیز هست. آب‌سنگ حلقوی یوریپیک در فاصله نزدیک به باختر آب‌سنگ حلقوی لاموترک قرار دارد. در سال ۲۰۰۰، ۹۶ نفر در مساحت زندگی می‌کردند.Yap State Census Report, 2000 ( PDF)
آبخوست الاتو از دو آب‌سنگ حلقوی پدید آمده که شکل آن را مانند عدد هشت "8" در زبان انگلیسی کرده است. درازای کلی آن و پهنای آن است. بخش شمالی "اِلاتو" نام دارد که از دو تالاب داخلی و سه آبخوست کوچک پدید آمده است. آبخوست الاتو با یک یال نازک به آبخوست جنوبی که «لامولیور» نامیده می‌شود وصل شده است. لامولیور دو آبخوست کوچک دارد. الاتو و لامولیور هر دو بخشی از یک آبکوه هستند. مساحت خشکی کل هر دو بخش، تنها است. مدیریت آب‌سنگ حلقوی «الیمارائو» بر عهده الاتو است.
در ۱۸۹۹ امپراتوری استعماری آلمان، بر همه آبخوست‌های جزایر کارولین ادعای مالکیت کرد. پس از جنگ جهانی اول، این آبخوست‌ها به کنترل امپراتوری استعماری ژاپن در آمدند. پس از جنگ جهانی دوم، ایالات متحده آمریکا کنترل این آبخوست‌ها را به عهده گرفت. از ۱۹۴۷ آب‌سنگ حلقوی الاتو به عنوان بخشی از قلمرو تراست جزایر اقیانوس آرام مدیریت شد و در ۱۹۷۹ بخشی از ایالات فدرال میکرونزی شد.
اژدهاکُشی: وجوهی از سخن‌شناسیِ هندواروپایی کتابی است از کالورت واتکینز که سال ۱۹۹۵ در انگلیس به طبع رسید.
پانیذ فریوسفی (زادهٔ ۴ مهر) نوازنده، موسیقی‌دان، مدرس ویلن و آهنگساز اهل ایران است.
پانیذ فریوسفی در خانواده‌ای هنرمند در تهران متولد شد. مقدمات موسیقی را نزد پدر شهریار فریوسفی و مادر فهیمه اسماعیلی فرا گرفت و پس از آن به هنرستان موسیقی تهران راه یافت. از استادان او در هنرستان می‌توان به سیاوش ظهیرالدینی و ابراهیم لطفی اشاره نمود.
وی تحصیلات موسیقی خود را در «کنسرواتوار کمیتاس» کشور ارمنستان زیر نظر استادانی چون: سورن حق نظریان، روبن کاسمیان، روبن الکساندرویچ، سورن هایرا پتویچ، وچسلاوپترویچ و آرام تالالیان پی گرفت و با دیپلم قرمز (کارشناسی ارشد) فارغ‌التحصیل شد. از دیگر استادان او می‌توان به والودیا تارخانیان، محمدسعید شریفیان، آرام قارابیگیان و … اشاره کرد.
او همچنین چندین مسترکلاس نوازندگی ویولن با استادان اروپایی گذرانده‌است و دوره ای در خصوص رهبری ارکستر و نوازندگی ویلن به مدت ۲ سال نزد آرام قارابیگیان در کنسرواتوار ارمنستان سپری کرده‌است. برادر وی پدرام فریوسفی نیز از نوازندگان و مدرسان ویلن است.
برخی از فعالیت‌های هنری پانیذ فریوسفی به شرح زیر است:
همکاری با ارکستر فیلارمونیک تهران، مدیر اجرایی و کنسرت مایستر ارکستر فیلارمونیک تهران، سرپرست گروه کوارتت زهی نواک، نوازندگی در ارکستر فیلارمونیک نیویورک با دعوت رسمی این ارکستر، اجرای دوئت ویلن و ویولا در سی و یکمین جشنوارهٔ موسیقی فجر به همراه ستاره بهشتی، تدریس در دانشکده موسیقی هنرهای زیبای دانشگاه تهران، تدریس در دانشگاه جامع علمی کاربردی، تدریس در هنرستان موسیقی دختران، رهبری ارکستر زهی هنرستان موسیقی دختران، همکاری با گروه موسیقی «ذاستا» با آهنگسازی فردین خلعتبری و سرپرستی بهنام ابوالقاسم، سرپرستی و نوازندگی در گروه «دوئت و تریو ویلون و پیانو» - رتبه سوم بخش موسیقی کلاسیک بیست و پنجمین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر، سرپرستی و نوازندگی در گروه «دوئت و تریو ویلون و پیانو» - رتبه دوم بخش موسیقی کلاسیک بیست و چهارمین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر، سرپرستی و اجرا با گروه «کوارتت زهی» در جشنواره ملی جوان ایرانی، سرپرستی و اجرا در کنسرت موسیقی «شب شومان» به همراه خاچیک باباییان، سرپرست گروه سازهای زهی نمایش موزیکال «شهر نغمه‌ها»، سرپرست کوارتت زهی «آرمیران»، همکاری با گروه کر و ارکستر «نامیرا»، تکنوازی در کنسرت موسیقی آثار علیرضا مشایخی به مناسبت بیستُمین سال تأسیس گروه موسیقی «تهران»، همکاری با ارکستر مجلسی نیاوران، همکاری با ارکستر مجلسی ارمنستان به رهبری لوریس چکناواریان
از جمله آثار موسیقی که پانیذ فریوسفی در اجرای آنان حضور داشته‌است به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
بیمارستان نوری () در وسط شهر دمشق سوریه در الحریقه واقع شده‌است. این بیمارستان را شاه عادل نورالدین زنکی برای درمان بیماران ناتوان و فقیر بنا نمود، ولی در طول زمان این بیمارستان تبدیل به یکی از مشهورترین بیمارستان‌ها و مدارس آموزش علم طب و داروشناسی در کشورهای اسلامی گردید بطوریکه در آن خیلی از بزرگان علم طب هم درس دادند و درس فراگرفتند، مانند ابن سینا و الزهراوی.
این بیمارستان در قلب و وسط شهر دمشق در الحریقه، جنوب غربی مسجد اموی و شرق بازار الحمیدیه قرار دارد.
بیمارستان نوری یکی از مهم‌ترین بناهای تاریخی در شهر دمشق و یکی از سه بیمارستان مشهوری است که در این شهر بنا شده می‌باشد. اولین بیمارستان که قبل از النوری ساخته شده‌است و در قدیم به نام بیمارستان الدقاقی بود که بعداً به نام بیمارستان عتیق خوانده شد، دومین بیمارستان ساخته شده در دمشق بیمارستان نورالدین (النوری) می‌باشد و سومین بیمارستان که در منطقه الصالحیه ساخته شده‌است که به نام بیمارستان القیمری نامیده می‌شود.
بیمارستان نوری را شاه عادل نورالدین محمود الزنکی در سال ۵۴۳ هجری قمری برابر با ۱۱۵۴ میلادی بنا نمود و شرط کرد که آن را وقف رسیدگی به بیماران ناتوان و فقیر نماید، شاه نورالدین تعداد بسیار زیادی کتاب‌های طبی و پزشکی را به این بیمارستان نیز اهدا نمود. این بیمارستان گنجایش ۱۳۰۰ تخت را داشت و پزشکان و اطباء زیادی به صورت هیئت‌های علمی از همه نقاط دنیا برای کار و آموزش به این بیمارستان می‌آمدند. با اینکه بیمارستان برای فقرا وقف شده بود ولی از ورود اغنیا ممانعت نمی‌شد، هر نوع دارویی که ممکن بود در جای دیگری بوفور یافت نشود در این بیمارستان وجود داشت، خوردن شراب در این بیمارستان ممنوع نبود و هرکس وارد می‌شد می‌توانست شراب بنوشد هرکسی که بود فرقی نداشت مسلمان و غیرمسلمان، هنگامی که شاه نورالدین برای سرکشی به بیمارستان وارد شد برای او شراب آوردند و وی نوشید و گفت که این حلال است بر من و بر همه مسلمانان مانند من.
بعضی از منابع تاریخی در رابطه با ساختن این بیمارستان روایتی را نقل می‌کنند که می‌گوید: یکی از پادشاهان اروپا را شاه نورالدین به اسارت گرفت، در مجلس مشورتی اعیان با شاه نورالدین به این اتفاق نظر رسیدند که همه اسیران و خود پادشاه اروپایی را در مقابل پرداخت فدیه برای ساختن یک بیمارستان برای عرضه دوا و درمان آزاد نمایند. علاوه بر درمان بیماری‌ها این بیمارستان یک وظیفه مهم دیگر نیز داشت که عبارت از آموزش و تعلیم دانشجویان علاقه‌مند به علم پزشکی بود. در این بیمارستان تعدادی از مشهورترین پزشکان عرب و… به کار پرداختند منجمله می‌توان از ابن سینا و الزهراوی نام برد. در این بیمارستان به بیماران دارو و غذا و لباس مجانی تا علاج و درمان کامل و ترخیص از بیمارستان داده می‌شد.
از این بیمارستان ابن جبیر در قرن دوم بازدید بعمل آورده‌است و نقل می‌کند که دکترها و پزشکان صبح زود در این بیمارستان شروع به کار می‌کنند، این اطباء بیماران را ویزیت و رسیدگی کرده و برایشان دارو و غذای متناسب با درمان و بیماریشان تجویز می‌کنند. در این بیمارستان به بیماران روانی نیز رسیدگی می‌گردد و تحت دارو و درمان مناسب قرار می‌گیرند.
این بیمارستان در طول تاریخ طولانی خودش دچار تحولات و تغییرات مختلفی شده‌است:
ورودی و داخل بیمارستان خیلی بیشتر از بیرون بیمارستان سرشار از هنر معماری است، درب این بیمارستان یک درب دو لنگه از چوب می‌باشد که با مس پوشانده و با میخهای مسی با اشکال مختلف هندسی تزیین شده‌است.
در بالای درب ورودی گچ کاری زیبایی به چشم می‌خورد که از نه قسمت ورقه‌ای شکل کنده‌کاری شده‌است، این نوع آرایش و تزیین هنر جدیدی در سوریه بوده‌است که توسط سلسله سلجوقیان به سوریه آورده شده‌است، کما اینکه کنده‌کاری ورودی بیمارستان که شامل هفت قوس و نیم دایره می‌باشد نیز هنر جدیدی در سوریه بوده‌است، همین قوس‌ها و نیم دایره‌ها از داخل همراه با انحناهایی تکرار شده‌است بطوریکه وقتی از بالا به آن نگاه می‌کنی به‌شکل یک درخت نخل مشاهده می‌شود.
هر اتاقی یک درب مربع داشت که طول ضلع آن ۵ متر بود و درگاه نامیده می‌شد، هر اتاق دارای دو ایوان کوچک شمالی و جنوبی بود که با قوس‌ها و دایره‌هایی که رنگ‌آمیزی و پوشیده شده بودند، علاوه بر این دارای کنده‌کاری‌های گچی بودند که مشابه همان رنگ‌آمیزی دروازه و درب ورودی بیمارستان بوده‌است.
درب قسمت جنوبی به یک حیاط روباز باز می‌شود که شبه مربع ۲۰*۱۵ متر می‌باشد، در وسط این حیاط یک برکه و حوض مستطیلی به ابعاد ۸٫۵* ۷ متر قراردارد، دور این حیاط نیز ۴ ایوان قرار گرفته‌است، در طرفین هر ایوان دو اتاق قرار دارد، کل این اثر تاریخی مربوط به یک عهد و عصر نیست در دو مقاطع مختلف درست شده‌اند. بر روی دیواره‌های درگاه نوارهای نوشته شده‌ای وجود دارد که اشاره به کارهای تعمیراتی و اصلاحی که در زمان حکومت پادشاهی روی این بیمارستان انجام شده‌است دارد. این درگاه به وسیله یک گنبد بلند که از بیرون و داخل به صورت کنده‌کاری شده‌است مسقف شده‌است، این گنبد و گنبد مقبره شاه نورالدین که در نزدیکی بیمارستان قرار دارد نمونه‌های منحصر به فرد در ساختمان‌سازی و معماری سوریه می‌باشد.