moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این روستا در دهستان انزل شمالی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۴۹ نفر (۱۰۷ خانوار)
http://217.218.133.169/st/Statistic90_jquery.aspx?GNDBCode=Fiol5Rql9zTyuZSSHDY7VA%3d%3d&Ostan=Dp8qJL%2fMXhpKNFc1di%2f2IdTZZUGxEJP8j0K%2fj%2fziCqU%3d&Shahrestan=wqdMozJ4NYT7JMTIpBaTTw%3d%3d&Bakhsh=C8vqQJx+w0NhM7ZXAIyHKg%3d%3d&Dehestan=ihuj0efzuK%2fv8QhuvKF934JI7Ba4QOSBWxaQfGfY0nQ%3d&type=4RLxZX0yjHVaJjYCiXE8lsuo+gnI+ldAZUazdu2LJ7Y%3d&NameAbadi=6iOk4%2f7YuNHEmOWhwCGOec9qfSrY3gvMXiEmp824seY%3d
http://gndb.ncc.org.ir/Pages/jpgMaps_responsive.aspx?end=b0bEL5ohh44=&la=45.10479&Fie=38.08134
باری، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان انزل شمالی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۶۸ نفر (۵۳ خانوار) می‌باشد
جمال آباد، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.روستای جمال آباد یکی از سرسبز ترین و تاریخی ترین روستاهای ارومیه می‌باشد و از نظر گردشگری مکان های زیادی دارد و قدمت این روستا بسیار طولانی است.
این روستا در دهستان انزل شمالی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۰۹ نفر (۶۷ خانوار)
مقیطالو، روستایی است در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۵نفر (۲۰ خانوار)
راتکو ملادیچ (زاده ۱۲ مارس ۱۹۴۳) فرمانده نظامی صرب‌های بوسنی در جریان کشتار سالهای ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ بود. او که به عنوان «قصاب بوسنی» شناخته می‌شود، سال‌ها به جرم محاصره سارایوو و کشتار ۸۳۰۰ بوسنیایی مسلمان در سربرنیتسا در ۱۱ ژوئیه ۱۹۹۵ از سوی دادگاه بین‌المللی جرائم جنگی لاهه تحت تعقیب بود تا این‌که در ۲۶ مه ۲۰۱۱ در لازارووی صربستان دستگیر و در نوامبر ۲۰۱۷ به حبس ابد محکوم شد.
راتکو ملادیچ در ۱۲ مارس سال ۱۹۴۲ در روستای بوژانووچی در نزدیکی شهر کالینوویک در هرزگوین به دنیا آمد. ملادیچ در دوران حکومت تیتو در یوگسلاوی بزرگ شد و در سال ۱۹۶۵ کار خود را به عنوان یک افسر عادی در ارتش مردمی یوگسلاو آغاز کرد.
با آغاز از هم پاشیده شدن یوگسلاوی در سال ۱۹۹۱و در جریان جنگ بوسنی به سمت رئیس ستاد ارتش جمهوری صرب بوسنی رسید. او به فرماندهی یگان نهم ارتش یوگسلاوی در جنگ علیه کروات‌ها در کنین، برگزیده شد. مدتی بعد راتکو ملادیچ به فرماندهی ناحیه دو نظامی ارتش یوگسلاوی منصوب شد که مقرش در سارایوو بود. پس از آن در ماه مه ۱۹۹۲، مجمع صرب‌های بوسنی، رای به ایجاد ارتش صرب بوسنی داد و ژنرال ملادیچ را به فرماندهی آن برگزید.
در سال ۱۹۹۵ او فرماندهی نیروهایی را بر عهده داشت که به سربرنیتسا، محدوده تحت کنترل سازمان ملل متحد، حمله کردند.
در قتل‌عام در سربرنیتسا بیش از ۸٬۰۰۰ مرد و پسر مسلمان به قتل رسیدند و در محاصره سارایوو بیش از ۱۰٬۰۰۰ نفر کشته شدند.
در اوایل ماه ژوئیه ۱۹۹۵، نیروهای صرب بوسنی منطقه ای را در نزدیکی شهر سربرنیتسا محاصره کردند. این منطقه را سازمان ملل متحد «منطقه امن» اعلام کرده بود که توسط ۶۰۰ سرباز هلندی سازمان ملل متحد که به‌طور سبک مسلح بودند محافظت می‌شد.
صرب‌ها از جنوب حمله کردند و هزاران غیرنظامی و افراد مسلح بوسنیایی را وادار به فرار به شمال سربرنیتسا کردند. تا ۱۰ ژوئیه، حدود ۴۰۰۰ نفر در آن جا جمع شده بود. پیشروی صرب‌ها ادامه یافت و سیلی از پناهجویان به پایگاه اصلی سربازان هلندی در پوتوکرای سرازیر شد. ژنرال ملادیچ، سرهنگ توم کاریمانس، فرمانده هلندی را احضار و تقاضا کرد که بوسنیایی‌ها برای نجات جان خود خلع سلاح شوند.
در روز ۱۲ ژوئیه، حدود ۱۵ هزار نفر از مرد بوسنیایی که واجد نیروی نظامی بودند از آن منطقه خارج شدند. در حالی که آنها از طریق کوه‌ها فرار می‌کردند هدف توپخانه قرار داده شدند. برخی هم پس از تسلیم شدن کشته شدند.
پس از آن اتوبوس‌ها حدود ۲۳۰۰۰ زن و کودک را به قلمرو بوسنی انتقال دادند و نیروهای صرب مردان از ۱۲ تا ۷۷ ساله را برای «بازجویی به ظن جرائم جنگی» از آنها جدا کردند. صدها نفر از مردم در کامیون‌ها و انبارها نگهداری می‌شدند. در ۱۳ ژوئیه ۱۹۹۵ اولین کشتار بوسنیایی‌های غیرمسلح در انباری در روستای کراویچ صورت گرفت.
صلحبانان هلندی دست کم پنج هزار نفر را که به پایگاه آن‌ها پناه برده بودند، به نیروهای صرب تحویل دادند. در عوض، نیروهای صرب‌های بوسنی ۱۴ سرباز هلندی را که در یک پایگاه آن‌ها در نوا کااسابا گروگان گرفته شده بودند آزاد کردند. ظرف بیش از چهار روز، بیش از ۷۰۰۰ مرد و پسر مسلمان بوسنیایی توسط نیروهای صرب بوسنی در نقاط اطراف سربرنیتسا کشته شدند.
غیرنظامیان در پایتخت بوسنی در سالهای ۱۹۹۲–۱۹۹۵ تحت محاصره شدید نیروهای صرب بوسنی قرار داشتند که از تپه‌های اطراف به سمت شهر شلیک می‌کردند. در جریان این محاصره بیش از ۱۰٬۰۰۰ جان باختند. ژنرال ملادیچ همراه با رادوان کاراجیچ، رهبر سیاسی صرب‌های بوسنی، به عنوان عاملان اصلی پاکسازی قومی کروات‌ها و مسلمان‌ها شناخته شده‌اند.
با پایان جنگ در سال ۱۹۹۵، وی توسط دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق به اتهام نسل‌کشی، جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت تحت تعقیب قرار گرفت و از آن زمان به‌طور مخفی و بدون آشکار کردن هویت خود در صربستان زندگی می‌کرد و توسط خانواده و افرادی از نیروهای امنیتی حمایت می‌شد.
او در نهایت در ۲۶ مه ۲۰۱۱ در خانه یکی از خویشاوندانش در روستای لازارووی در شمال صربستان دستگیر شد؛ بدین ترتیب او در عمل توانست ۱۶ سال اجرای قانون را به تأخیر اندازد. فرار راتکو ملادیچ از چنگال قانون به مدت بیش از یک دهه، موجب سرافکندگی مقامات صرب شد و بر روی روابط این کشور با غرب سایه افکند.
محاکمه وی در تاریخ ۱۶ مه ۲۰۱۲ در دادگاه بین‌المللی لاهه آغاز شد. پرونده او آخرین پرونده این دادگاه بود. از دستگیری و تحویل وی به عنوان یکی از شروط پیوستن صربستان به اتحادیه اروپا یاد می‌شود.
در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۷ اعلام شد دیوان کیفری بین‌المللی راتکو ملادیچ را در ارتکاب ۱۰ جنایت مختلف در دهه ۱۹۹۰ از ۱۱ اتهام مطرح شده علیه وی، مجرم شناخت و به حبس ابد محکوم کرد.
«رهبران ایران از سرنوشت ملادیچ درس بگیرند»
دره‌بید، روستایی از توابع بخش کرون شهرستان تیران و کرون در استان اصفهان ایران است.
این روستا در دهستان کرون علیا قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۱۵۵۰ نفر (۴۰۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
این روستا آب وهوای معتدل با زمستانی سرد و یخبندان دارد. گل‌های شقایق بهاری دیدنی در طبیعت این دیار به وجود می‌آورد.
در شمال و شمال شرقی این روستا دو کوه به نام نسا کوه (شمال) و کوه عسلی (شمال شرق) قرار دارد؛ و کوه دره بیشه در شمالی‌ترین قسمت روستا قرار دارد با ارتفاع ۳۱۰۰متر و در منطقه بعد از کوه داراب شاه (یا کوه قلعه) بلندترین کوه است.
اهالی این روستا از سالیان خیلی پیش در این مکان سکونت داشته اند.و قدمت این روستا نامعلوم است زیرا قبرستان ‌های متعددی از اقوام گوناگون"زرتشتی،و ادیان دیگر"در اطراف چشمه های روستا وجود دارد.گویند هنگامی که مردم اولیه این روستا در منطقهٔ کرون علیا ساکن شدند هیچ روستایی اطراف آن‌ها وجود نداشته‌است،پیدا شدن یک ظرف سفالی با قدمت 1500 سال قبل از میلاد در منطقه دره گلی روستا خود گواه قدمت این روستا است
استعاره یا مانندگویی (در تمام زبان‌های اروپایی: مِتافُر) یک روش در فن بیان است به‌معنای به‌کار بردن یک واژه، عبارت یا جمله به‌جای چیز دیگری بر اساس شباهت بین آنها. استعاره اهمیت بسیاری در شعر و ادب جهان دارد به‌طوری که شعر را کلامی مبتنی بر استعاره و اوصاف آن دانسته‌اند. اولین بار توسط ارسطو به‌عنوان گونه‌ای از تشبیه تشریح شد، می‌توان گفت استعاره همان تشبیه است که مشبه یا مشبهٌ‌به آن حذف شده باشد و گاهی وقت‌ها وجه شبه هم حذف شده‌است برای مثال، «گریهٔ ابر بهاری» استعاره است که زیرساخت آن این جمله است: «ابر بهار مانند انسان می‌گرید»؛ از این زیرساخت مشبهٌ‌به حذف شده و تنها مشبه و ویژگی پایهٔ محذوف باقی مانده‌است.
از مهم‌ترین موضوعاتی که برای اولین بار مورد توجه علم بیان و عالمان آن قرار گرفت بحث از مجاز بود. از کهن‌ترین کتاب‌ها در این زمینه کتاب "مجاز القرآن" ابوعبیده معمر ابن مثنی واضع علم بیان است."دایرةالمعارف بزرگ اسلامی"، ج ۱۳، ص۲۴۵، اصغر دادبه و بابک فرزانه، مدخل: علم بیان، ۱۳۶۷ پس از وی جاحظ در کتاب "البیان و التبیین" به مسئلهٔ استعاره اشاره کرده‌است. پس از جاحظ، ابن وهب در کتاب "البرهان" به بررسی کتاب وی پرداخت و برخی ویژگی‌های عبارت همچون استعاره را مورد نقادی و تشریح قرار داد. در قرن دهم میلادی، مصادف با قرن چهارم هـ. ق، با تکامل علم بیان و ظاهرشدن آثار ارزشمندی در این زمینه، استعاره به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مسائل علم بیان مورد توجه بیشتر واقع شد."دائرةالمعارف بزرگ اسلامی"، ج ۱۳، ص۲۴۶، اصغر دادبه و بابک فرزانه، مدخل: علم بیان، ۱۳۶۷ سکاکی در قرن هفتم هجری و با تأثر از فخرالدین رازی، علم بیان را نه از جهت زیبایی‌شناختی، بلکه از جهت منطق، مورد بررسی قرار داد. اثر سکاکی در علم بیان و استعاره را می‌توان صورت نهایی علم بلاغت دانست."دائرةالمعارف بزرگ اسلامی"، ج ۱۳، ص۲۴۷، اصغر دادبه و بابک فرزانه، مدخل: علم بیان، ۱۳۶۷
بسیاری براساس گفتهٔ ارسطو، استعاره را همان تشبیه می‌دانستند که ادات آن حذف شده‌است، و این تعریف را ادیبان غربی هم مورد استفاده قرار داده‌اند، و نویسندگان دورهٔ اسلامی، با تقسیم تشبیه به تشبیه تام و محذوف، استعاره را همان تشبیه محذوف دانسته‌اند که فقط مشبهٌ‌به در آن ذکر می‌شود. بعضی دیگر از عالمانِ علوم بلاغت، بر این اساس که دلالت استعارهٔ عقلی است، آن را از انواع مجاز به‌حساب آورده‌اند.
قدیمی‌ترین تعریف استعاره به مفهوم رایج را جاحظ بیان کرده‌است، که در کتاب "البیان و التبیین" آورده‌است که:
استعاره نامیدن چیزی است به نامی جز نام اصلی‌اش، هنگامی که جای آن چیز را گرفته باشد.
سکاکی استعاره را مجازی می‌داند که مناسبت و پیوستگی میان معنای اصلی و غیراصلی در آن از جهت مشابهت است؛ لذا استعاره نوعی مجاز لغوی بر مبنای تشبیه است که در آن یکی از دو طرف تشبیه (مشبه با مشبهٌ‌به)، ادات تشبیه و وجه شبه حذف شده‌است. برای مثال، وقتی می‌گوییم «دریایی را دیدم که سخنرانی می‌کرد»، در اینجا واژهٔ دریا در معنای اصلی خود به‌کار نرفته‌است. در اینجا علاقهٔ مشابهت، گستردگی دانش سخنران و پهناوری دریاست و قرینه نیز واژهٔ «سخنرانی‌کردن» است."دائرةالمعارف اسلامی"، ج ۱۳، ص۲۴۷، مدخل بیان، ۱۳۶۷، اصغر دادبه و بابک فرزانه
اهمیت استعاره در شعر به گونه‌ای بوده‌است که ابن خلدون شعر را کلامی مبتنی بر استعاره و اوصاف می‌داند، و در دورانی، اندیشمندان اروپایی زبان را تنها خیال و استعاره می‌دانستند و سخنوران اروپایی استعاره را «ملکهٔ تشبیهات مجازی» خوانده‌اند.
قدیمی‌ترین بررسی در رابطه با رمز زیبایی استعاره را ارسطو انجام داده‌است که دلیل این زیبایی را ابهام و پیچیدگی حاصل از آن دانسته‌است، و بر اساس همین سخن، اندیشمندان اسلامی به تشریح دلایل زیبایی استعاره در دوران خود پرداخته‌اند.
هرگاه در بیت، مشبهٌ‌به را بیابیم که در معنای حقیقی خود به‌کار نرفته و با معنای مفهومیِ خود در بیت رابطهٔ تشبیهی داشته باشد، آن لغت دارای استعارهٔ مصرَّحه است. برای نمونه:
حافظ معشوق خود را از این جهت که در پرستیدن و ستایش‌کردن بسیار مشابهِ بت یافته‌است، بدون آوردن سایر ارکان تشبیه، بت را به‌جای معشوق به‌کار برده‌است. به همین شکل واژه‌های «گل» و «سنبل» هم چنین حالتی دارند و حافظ گل را به‌جای چهره معشوق و سنبل را به‌جای موهای معشوق که روی صورتش افتاده به‌کار برده‌است و تکرار و اشاره به مشبهٌ‌به یا حتی یکی از ویژگی‌های آن را ضروری و واجب نمی‌شمرَد.
به زبان ساده می‌توان گفت تشبیهی که تنها مشبهٌ‌به آن ذکر شود استعارهٔ مصرحه است. بتی دارم: معشوق مانند بت؛ که گِرد گل: چهره مانند گل؛ ز سنبل سایبان دارد: گیسوی مانند سنبل.
هرگاه شاعر مشبهی را در کنار یکی از ارکان و ویژگی‌های مشبه‌به بیاورد، از استعارهٔ مکنیه یا استعارهٔ کنایه‌ای استفاده کرده‌است.
حافظ در این بیت مهر را به مانند بذر دانسته که قابلیت کاشتن دارد. در واقع ویژگی بارز بذر و دانه که کاشته می‌شوند و بعد نتیجه می‌دهند را بدون ذکر مشبه‌به آورده و استعاره مکنیه را پدیدآورده است.
در تعریفی دیگر استعاره مکنیه آن است که تشبیه در دل گوینده مستتر و مضمر باشد و مشبه را ذکر کرده، مشبه به را در لفظ نیاورند.
هرگاه شاعر در استعاره مکنیه، مشبه و ویژگی مشبه‌به را به صورت ترکیب اضافی به‌کار بَرَد، اضافهٔ استعاری را هویدا ساخته‌است:
حافظ ترکیب «مضاف + مضافٌ‌الیه» را در عبارت «کُنگُرهٔ عرش» به‌کار برده‌است؛ یعنی عرش (طبقات بالای آسمان) را مانند کاخ و قصری پنداشته که دارای کُنگُره است و بدین شکل، بدون آوردن مشبه‌به، آرایهٔ استعارهٔ مکنیه را به شیوهٔ اضافی شکل داده‌است. در ادبیات و اشعار فارسی باید در تعیین و تمییزدادن نوع ترکیبات اضافی دقت خاصی داشت؛ چراکه نوعی از تشبیه به نام «تشبیه بلیغ» یا «اضافهٔ تشبیهی» نیز در این هیئت به‌کار گرفته می‌شود، ولی در آنجا مضافٌ‌الیه دقیقاً به خودِ مضاف تشبیه می‌شود و رابطه‌ای بی‌واسطه میان آن دو برقرار می‌گردد.
فرمول استعارهٔ مَکنیّه: ویژگی مشبه‌به محذوف + مشبه.
مثال: کُنگُرهٔ عرش = کُنگُره (دندانهٔ دیوار قلعه) + عرش؛ یعنی عرش مانند قلعه‌ای‌ست که دیوارِ کُنگُره‌دار دارد.
هرگاه در استعاره مکنیه‌ای مشبه غیرانسان باشد و شاعر ویژگی و صفتی انسانی را به آن نسبت دهد، این آرایه پدید آمده‌است. پس هر آرایه تشخیصی در بطن خود استعاره را داراست:
مولوی در این بیت عقل را به‌سان انسانی تصور کرده که دارای دیده و چشم است. به همین ترتیب طرب را.
۱. شفیعی کدکنی، محمدرضا. "صور خیال در شعر فارسی". تهران. انتشارات نیل ۱۳۵۰
۲. فنون بلاغت و صناعات ادبی، علامه جلال الدین همایی، نشر هما، ویرایش اوّل، چاپ سی‌ویکم، شابک: ۹۷۸۹۶۴۶۱۷۱۰۶۰
حکی، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۲۲ نفر (۱۰۴ خانوار)
بانی، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۴۲ نفر (۶۲ خانوار)
بصریک، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴۲ نفر (۲۵ خانوار)
بی قوز، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۹ نفر (۹ خانوار)
سوربانی، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۵ نفر (۶ خانوار)
پسان، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال۱۳۹۹ جمعیت آن ۵۲۰ نفر (۸۹ خانوار)
شهرویران، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۹ نفر (۴ خانوار)
کورته کویل، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۷ نفر (۱۲ خانوار)
ارزین، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۲ نفر (۱۰ خانوار)
دوبره، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۷۶ نفر (۴۱ خانوار)
کورانه، روستایی از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار دارد.درگاه ملی آمار ایران
گرده بلیج، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۴۵ نفر
موانا، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۳۱۴ نفر
کریم‌آباد روستایی در دهستان ترگور بخش سیلوانه شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران است.
انبی، (انبل) روستایی است از توابع دهستان ترگور و در ۲۵ کیلومتری شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران قرار دارد.
.این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال 1401 جمعیت آن 1760 نفر (367 خانوار).
ارجه.
آتروپاتکان.
اودی، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۱ نفر (۲۰ خانوار)
خانقاه، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۷۰ نفر (۷۸ خانوار)
دوستالان، روستایی است از توابع دهستان ترگور و بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران , واقع شده است.
این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۲ نفر (۲۳ خانوار)
بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم این روستا همانند مناطق اطراف به زبان ترکی آذربایجانی سخن میگویند.
هالولان، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۸۱ نفر (۳۵ خانوار)
بالولان، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۰۹ نفر (۵۷ خانوار)
یک روز از زندگی ایوان دنیسویچ رمانی است از الکساندر سولژنیتسین که نخستین بار در نوامبر ۱۹۶۲ در مجله ادبی «نوی میر (دنیای نو)» در شوروی سابق منتشر شد. کتاب دربارهٔ اردوگاه‌های کار اجباری در دهه ۵۰ میلادی در شوروی سابق است و زندگی یک روز یک زندانی معمولی با نام «ایوان دنیسویچ شوخوف» را توصیف می‌کند. انتشار کتاب رویدادی نامعمول در تاریخ ادبیات شوروی بود چرا که پیش از آن هیچ کتابی دربارهٔ سرکوب‌های دوران استالین این چنین منتشر نشده بود. سردبیر مجله نوی میر مقدمه کوتاهی با نام «به جای پی‌نوشت» نوشت تا خوانندگان برای آنچه تجربه خواهد کرد آماده باشند. کتاب دست کم ۴ بار به انگلیسی ترجمه شده است که ترجمه آخر را سولژنیتسن تأیید کرده است.
«ایوان دنیسویچ شوخوف» محکوم به حبس در مجموعه زندان‌های گولاگ در شوروی سابق به جرم جاسوسی برای آلمانی‌ها پس از به اسارت گرفته شدن در جریان جنگ جهانی دوم می‌شود. او بی‌گناه است با این حال حکومت او را به جرم جاسوسی تنبیه می‌کند. او به ده سال زندان محکوم می‌شود اما در کتاب تأکید می‌شود که بسیاری هیچ وقت آنجا را ترک نمی‌کردند. در بند آخر گفته می‌شود که شوخوف دقیقاً ده سال در آنجا می‌ماند –نه بیشتر و نه کمتر-.
در جریان اعطای جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۷۰ به سولژنیتسین به این کتاب او به شکل خاصی اشاره می‌شود.
در سال ۱۹۷۰ فیلمی براساس این کتاب با مشارکت انگلیس و نروژ با بازی تام کورتنی ساخته شد.
کتاب تاکنون سه بار به‌دست مترجمان مختلف به فارسی برگردانده شده است:
تولکی، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۹۱ نفر (۵۱ خانوار)
تی باتان، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۴۱ نفر (۶۱ خانوار)
شیبان، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۶۴ نفر (۵۰ خانوار)
شیخ شمزین، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۱۳ نفر (۷۰ خانوار)
طالین، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۱۷ نفر (۴۲ خانوار)
آمبودزمان یا دادآوَرفارسی۱۲۳ به فرد یا دفتری غیرجانبدار گفته می‌شود که وظیفه دارد به عنوان نماینده عموم مردم، موارد نقض حقوق افراد توسط دولت یا نهادها و شرکت‌های مختلف را بررسی و بازرسی کند. این وظیفه معمولاً توسط دولت یا پارلمان به آمبودزمان محول می‌شود و به وی استقلال عمل زیادی اعطا می‌شود.
هدف از تشکیل دفاتر آمبودزمان، حمایت از حقوق افراد در مقابل سوء جریانات اداری است؛ به عبارتی آمبودزمان یک نوع ضمانت اجرایی غیرقضایی برای نظارت بر حسن جریان قانون در کشور و دستگاه دولت و حمایت از حقوق و آزادی‌ها است.
ویژگی این نوع رسیدگی غیرقضایی، عدم تشریفات و افزایش سرعت عمل در به نتیجه رسیدن شکایات است. به همین خاطر، آمبودزمان مورد استقبال کشورهای مختلف دنیا قرار گرفته‌است.http://www.tasnimnews.com/Home/Single/160700
این نهاد شکایت‌ها را دریافت می‌کند و مورد تحقیق و بررسی قرار می‌دهد و سپس براساس قوانین و مقررات خود رهنمودهای لازم را به مقامات مسئول ارائه می‌دهد.
در برخی کشورها سازمان بازرسی کل کشور یا دیگر دفاتر چون وکیل شهروندی عملکردی مشابه با آمبودزمان را برعهده دارند. در ایران سازمان بازرسی کل کشور، به عنوان نهاد آمبودزمان ایران فعالیت می‌کند.ایرنا: آمبودزمان؛ سازمان حقوقی بین‌المللی فعال در رسیدگی به شکایات مردمی. ۶ مهر ۹۲ . بازدید: اکتبر ۲۰۱۳.
واژه آمبودزمان با تلفظ اصلی «اُمبودس‌مان» واژه‌ای سوئدی است که در اصل معنای «نماینده» می‌داده و عملکرد آمبودزمان نیز ریشه در سنت‌های اسکاندیناوی دارد. در چین و کره نیز در طول تاریخ نهادی با عملکرد مشابه به چشم می‌خورد که بازرس مخفی سلطنتی نامیده می‌شد و نهادی با عملکردی نزدیک به عملکرد آمبودزمان نیز در کشورهای اسلامی تحت عنوان دیوان مظالم وجود داشت.Pickl, V. (1987). "Islamic Roots of Ombudsman Systems". The Ombudsman Journal
مؤسسه بین‌المللی دادآوری (IOI) در سال ۱۹۷۸ در وین اتریش بنیاد شد. این مؤسسه تنها سازمان جهانی است که برای همکاری بیش از ۱۵۰ مؤسسه آمبودزمان فعال در دنیا تأسیس شده‌است. مؤسسه آمبودزمانی بین‌المللی دارای ۵ حوزهٔ منطقه‌ای در آفریقا، آسیا، استرالیا، اروپا، آمریکای لاتین و حوزه کارائیب و آمریکای شمالی می‌باشد. زبان‌های اصلی مؤسسه، انگلیسی، فرانسه، و اسپانیایی است.
انجمن آمبودزمان آسیایی (AOA) در ۱۶ آوریل ۱۹۹۶ میلادی (۲۸ فروردین ۱۳۷۵) به عنوان یک انجمن غیرحکومتی، غیرسیاسی، مستقل و حرفه‌ای آمبودزمان در آسیا به وجود آمد.
تولی، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دشت قرار داشته و بر اساس سرشماری سال 1402 جمعیت آن 730 نفر (140خانوار)
روستایی سرسبز و کاری
چمان، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۰ نفر (۱۳ خانوار)
سولیک، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دشت قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۰۷ نفر (۴۱ خانوار)
دربند، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان ترگور قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۶۰۰ نفر (۱۵۰ خانوار) است. دربند در نوار مرزی ایران و ترکیه قرار دارد. پیست اسکی خوشاکو نیز در روستای کناری دربند (روستای خوشاکو) قرار دارد و هرساله گردشگران زیادی را جهت انجام ورزش‌های زمستانی به خود جلب می‌کند. مردم روستا به کشاورزی و دامپروری مشغول هستند.[۱]درگاه ملی آمار ایران
زنگلان، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دشت قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۳۰ نفر (۵۴ خانوار)
قرایی، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دشت قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۶ نفر (۱۷ خانوار)
دزگیر، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دشت قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۲۵ نفر (۹۲ خانوار)
راژان، روستایی است از توابع بخش سیلوانا و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران. روستا به علت بی‌لیاقتی شورا و دهیا به شدت با کمبود آب مواجه است این روستا از نظر بعد جغرافیایی در ارتفاع زیادی نسبت به سایر جاهای منطقه قرار دارد و به همین دلیل است که در زمستان بسیار سردتر است و همه‌ساله تپهٔ «کَوی زَر» آن در زمستان باعث راهبندان‌های بسیار خطرناک می‌شود.
بیشتر افراد جوان در منطقه بر این عقیده‌اند که کلمه راژان تغییر یافته کلمه «رزان» (در کردی به معنی باغ و باغچه) است و دلیل آن را وجود درختانی وحشی در سراسر این روستا (و به احتمال قوی در این منطقه) در زمان‌های گذشته دانسته‌اند. به دلیل ایجاد سد سیلوانا در منطقه و به زیر آب رفتن چندین روستا، اهالی این روستاها در روستای راژان اسکان داده شدند به همین دلیل راژان در چند سال گذشته با افزایش جمعیت روبرو و دچار کمبود آب در فصول گرم شده‌است.
کوثر آرین نژاد ، از نویسندگان و محققین فرهنگی از اهالی این روستا می‌باشد.
در این روستا انتخاب دهیار بعد از انتخابات شورای اسلامی صورت می‌گیرد و انتخابات شورای اسلامی در این روستا با حساسیت زیادی برگزار می‌گردد. هم‌اکنون آقای صادق نیک نیا که به عنوان دهیار راژان از طرف شورای محترم و ریش سفیدان انتخاب شده‌است در حال انجام خدمت در شهرک راژان می‌باشد. یکی از مشکلات جدی در روستای راژان کمبود آب شرب می‌باشد که در سالهای اخیر به علت گسترش زیاد راژان و ثابت ماندن میزان آب لوله‌کشی وتامین آب از شبکه طولانی وگسترده هاشم‌آباد مشکلات جدی برای اهالی روستا بوجود آورده‌است و حتی در فصل تابستان مجبور به جیره‌بندی آب می‌شوند.
۷۰۰۰این روستا در دهستان دشت قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن نفر ۶۶۹ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
علت رشد جمعیت آن مهاجرت روستاهای (دوله پسان، خری و هلوری و تعدادی هم از اهالی روستای میرآباد) که به دلیل احداث سد سیلوانا، روستاهای آنان تخلیه شدند و در محله‌ای در راژان به نام سه راه راژان اسکان داده شدند، می‌باشد.
جمعیت روستای راژان جمعیتی جوان است به‌طوری‌که می‌توان گفت حدود ۴۰٪ جمعیت آن جوان و مابقی خردسال، کودک، میانسال و پیر می‌باشند.
تویی، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دشت قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۱ نفر (۱۵ خانوار)
حلفله، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دشت قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۹ نفر (۱۲ خانوار)
قصریک، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دشت قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۳۸ نفر (۴۰ خانوار)
کای، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دشت قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۹۹ نفر (۴۵ خانوار)
گوجار، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دشت قرار داشته و دارای بیشترین زمین زراعی در منطقه است و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰۱۲ نفر (۱۵۱ خانوار) بوده‌استدرگاه ملی آمار ایران و بیشترین جمعیت این روستا را دو طایفه سادات نهری (گیلانی) و بیگ‌زاده تشکیل می‌دهند.
میرآباد روستایی در دهستان دشت بخش سیلوانه شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۰۳ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
برده سور، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دشت قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۰۷ نفر (۳۵ خانوار)
پشکله، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دشت قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۰ نفر (۱۲ خانوار)
پیرهادی، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دشت قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۶۰ نفر (۲۸ خانوار)
داره سنجی، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دشت قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰۸ نفر (۱۵ خانوار)
دولاپسان، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دشت قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۵۸ نفر (۳۰ خانوار)
سلیم‌بیگ روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
نوشان سفلی، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران می‌باشد که زبان آنها در این منطقه کردی (دری) می‌باشد.
این روستا در دهستان دشت قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۸۰ نفر (۳۰ خانوار)
نوشان علیا (روستای تفریحی نوشان)، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دشت قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۸۰ نفر (۳۷ خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
اوعلی، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان دشت قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۶۳ نفر (۲۰ خانوار)
شیرکان، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان مرگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۶۲ نفر (۱۲۶ خانوار)
لاجانی، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان مرگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۴۱ نفر (۴۷ خانوار)
ممکان، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان مرگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۴۰ نفر (۹۸ خانوار)درگاه ملی آمار ایران
دوکانا، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان مرگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۶۸ نفر (۵۸ خانوار)
سودین آباد، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان مرگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۲ نفر (۱۰ خانوار)
سه گرگان، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان مرگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۱۵ نفر (۱۰۶ خانوار)
هاشم‌آباد، روستایی است از توابع بخش سیلوانا و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان مرگور و در مسیر جاده ارومیه به زیوه قرار گرفته‌است. روستاهای همسایه این روستا، سه گرکان (شمال)، دوکانا (شمال غربی)، حلج (غرب)، زیوه (جنوب) و برازان (شرق) می‌باشند. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰۲۴ نفر (۱۸۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
مردم روستای هاشم آباد کرد هستند که زبان کردی کرمانجی بادینی صحبت می‌کنند ، که از ایل‌های ایل هرکی و عشیره سیدان با مذهب اهل سنت شافعی تشکیل شده‌اند
ساکنان این روستا پیوندی خونی بایکدیگر دارند و تمامی این خانواده‌ها از مردم کرد زبان و با پسوند هاشم‌آبادی شناخته می‌شوند.
محمدصالح حاجی هاشم آباد مشهور به ماموستا هاشم آبادی، امام جمعه پیرانشهر
هاشم‌آباد به دلیل داشتن چشمه‌های فراوان از جمله کانی قش و عبور آب‌های روان سطحی همانند رودخانهٔ باراندوز از کنار آن، روستای مستعدی از نظر کشاورزی می‌باشد.
نقاط دیدنی روستا شامل رودخانه باراندوز، حاجی پیرلو (حاجی پیلا)، کانی قش و باغات سیب آن می‌باشد.
عمدتاً مزارع کشت گندم، جو و یونجه و سپس سایر محصولات کشاورزی مثل آفتابگردان، چغندرقند
عمدتاً باغات سیب و سپس آلو، زردآلو، گلابی
دربرخی اوقات در مرگور بالغ بر ۵۰ تیم با هم به رقابت می‌پردازند و اوقات فراغت جوانان و دانش آموزان و دانشجویان در تعطیلات نوروز با این ورزش مفرح به بهترین نحو پر می‌گردد. جام وحدت و دوستی چند روز قبل از شروع تعطیلات آغاز می‌گردد و در پایان تعطیلات با مشخص شدن تیم قهرمان به کار خود پایان می‌دهد.
روستاهایی که چمن مناسب در اختیار دارند (مانند روستای زیوه، گلستانه، سوسن آباد و هفت آباد) اغلب اوقات میزبانی این جام را بر عهده می‌گیرند.
تیم منتخب جوانان مرگورتحت نام فریاد مرگور توانستند در سال‌های اخیر استعداد و توانایی‌های خود را نتنها در سطح شهر ارومیه، بلکه در سطح استان نیز به اثبات برسانند و بارها به عنوان تیم برتر روستایی و عشایری استان شناخته شدند.
اورسی، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان مرگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۶۴ نفر (۱۲۷ خانوار)
بست، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان مرگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۴ نفر (۸ خانوار)
حسن‌آباد روستایی در دهستان مرگور بخش سیلوانه شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۹۱ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
رزگه، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان مرگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۱۲ نفر (۹۲ خانوار)
قنات کوثر محله‌ ای است در شمال تهرانپارس که جز منطقه ۴ تهران محسوب می‌شود. در قدیم که از مناطق آباد شمیران بوده، در این محله قنات‌های گسترده‌ای وجود داشته و به همین دلیل هم نام این منطقه قنات کوثر گذاشته شد. این محله از شمال به بزرگراه شهید بابایی، از جنوب به بزرگراه شهید زین‌الدین، از شرق به بزرگراه شهید باقری و از غرب به خیابان شکوفه مرتبط است. خیابان‌های اصلی محله قنات کوثر شامل بلوار مطهری و خیابان مسجد کوثر است و شامل سه ردیف شرقی، مرکزی و غربی به علاوه بلوک‌های شهرک امید است.
محله قنات کوثر در حال حاضر فاقد خط مترو می‌باشد ولی در برنامه‌های توسعه حمل و نقل ریلی تهران با ساخت خط ۱۰ مترو تهران و احداث ایستگاه متروی قنات کوثر در تقاطع بزرگراه شهید زین الدین و بزرگراه شهید باقری بسمت شمال ( بزرگراه شهید بابایی ، میدان نوبنیاد ، بزرگراه شهید صدر و پل پارک وی ) و غرب تهران ( سعادت آباد ، پونک ، شمال منطقه ۵ و منطقه ۲۲ تا وردآورد ) دارای خط و ایستگاه مترو خواهد شد.
تنها خط اتوبوس‌رانی منطقه عبارتست از:
محله قنات کوثر با وسعت ۱۸۱۹۵۶۸ مترمربع در ناحیه ۹ شهرداری منطقه۴ تهران واقع شده‌است و از شمال با حریم منطقه ۴ شهرداری تهران، از جنوب با محله تهران پارس غربی، از طرف شرق با محله مجید آباد و از طرف غرب با محله قاسم‌آباد- ده نارمک همسایه می‌باشد.
چهره این محله پس از تقسیمات سال ۱۳۸۷ تقریباً دگرگون شد و وسعت آن بسیار افزایش یافت. در حال حاضر قنات کوثر از شمال به بزرگراه شهید بابایی، از جنوب به بزرگراه شهید زین الدین، از شرق به بزرگراه شهید باقری و از طرف غرب نیز به بلوار گلستان ـ خیابان بوستان غربی ـ خیابان شکوفه محدود می‌شود و ۱۹۸۶۵ نفر جمعیت ساکن این محله می‌باشند. تا قبل از این تقسیمات محله قنات کوثر با وسعتی کمتر از حال حاضر از شمال به خیابان استقلال، از جنوب به بزرگراه شهید زین الدین ، از شرق به بزرگراه شهید باقری و از سمت غرب به خیابان شکوفه منتهی می‌شد و ۳۷۳۸۰ نفر در این محله سکونت داشتند.
پورتال محله قنات کوثر
تاریخچه محله قنات کوثر
قارانه، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان مرگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۲۱ نفر (۷۹ خانوار)
کلاسی، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان مرگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۲۸ نفر (۹۵ خانوار)
ناری، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان مرگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۰۸ نفر (۵۷ خانوار)
بی بکران، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
روستای بی‌بکران (bibakran) واقع در استان آذربایجان غربی و در منطقه کردنشین مِرگَوَر ( به کردی (mirgever) ) از توابع شهر ارومیه می‌باشد.
این روستا که در کنار رودخانه باراندوزچای قرار دارد
دارای طبیعت زیبا و سرسبز، باغهای سیب فروان ، چشمه‌های آب و زمین‌های حاصلخیزی است که در آنها گندم، جو، نخود، عدس، کدو، آفتابگردان و... کشت می‌شود.
همچنین این روستا بخاطر آب و هوای بسیار خوب و طبیعت زیبا و چشمه‌های آبگرم فراوان هر ساله توجه گردشگران بسیاری را از مناطق مختلف استان و کشور به خود جلب میکند.
اهالی بی‌بکران همگی کردزبان و سنی مذهب هستند و شغل اکثریت اهالی آن کشاورزی می‌باشد.
همچنین این روستا دارای یک ایستگاه هواشناسی است که در آن دمای هوا ، سرعت وزش باد ، میزان بارندگی ، میزان تبخیر آب و افزایش و کاهش سطح آب رودخانه اندازه گیری میشود.
این روستا در دهستان مرگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۱۴ نفر (۳۵ خانوار)
ترکمن‌های عراق () که همچنین ترک‌های عراق نامیده می‌شوند، یک گروه قومی در عراق از شاخه ترک‌های اغوز.. به‌طور عمده سکونت‌گاه آن‌ها در شمال عراق و دارای روابط نزدیک فرهنگی و زبانی با ترکیه و آذربایجان هستند. عموم ترکمن‌ها به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند، از لحاظ دینی وابسته به اسلام، تشیع و تسنن به فراخور موقعیت جغرافیایی مذهب اینان می‌باشد. از لحاظ تاریخی نیز طی قرن هفتم الی دورانی که عراق جزیی از امپراتوری عثمانی بود، به این کشور مهاجرت کرده‌اند.
تاریخ ورود ترکمن‌ها به عراق امروزی به خلافت اموی بر می‌گردد، در این دوره حدود ۱٬۰۰۰ سرباز ترکمن در ارتش عبیدالله بن زیاد گماشته شدند... دوره دوم مهاجران ترکمن‌ها از زمان حکومت امپراتوری سلجوقی وارد عراق شدند. در نهایت موج سوم که بیشترین تعداد مهاجرت‌ها به عراق را شامل می‌شد، در دوران سلطه امپراتوری عثمانی بر بود، که وارد عراق امروزی شدند. به گونه‌ای که با فتح عراق توسط سلیمان یکم در سال ۱۵۳۴ میلادی و به دنبال تسخیر بغداد توسط مراد چهارم در سال ۱۶۳۸، تُرک‌های زیادی در عراق نفوذ پیدا کردند. بنابراین، بسیاری از ترکمن‌های امروزی عراق فرزندان سربازان عثمانی، بازرگانان و کارمندان دولتی بودند که در دوران حکومت امپراتوری عثمانی به عراق آورده شده بودند...
پس از تأسیس جمهوری ترکیه در سال ۱۹۲۳، ترکمن‌های عراق به درخواست ترکیه جهت ضمیمه شدن ولایت موصل را به بخشی از دولت دادند... با این حال، با توجه به پایان سلطنت عثمانی، ترکمن‌ها در برابر درخواست خود به‌طور فزاینده‌ای در برابر سیاست‌های رژیم مورد تبعیض قرار گرفتند. مانند در سال ۱۹۵۹ و در سال ۱۹۷۹ زمانی که حزب بعث به‌طور فزاینده‌ای در برابر جامعه تُرک تبعیض قائل می‌شد. اگر چه آن‌ها به عنوان یک قومیت در ساختار عراق (در کنار عرب‌ها و کردها) در قانون اساسی سال ۱۹۲۵ به رسمیت شناخته شدند، بعد از این تُرک‌ها از این وضعیت انتقال به ترکیه محروم شدند. گفته می‌شود که جمعیت کنونی ترکمن‌ها ۴ تا ۵ میلیون نفر باشد، صرف نظر از این عدم قطعیت، به‌طور کلی ترک‌ها سومین گروه قومی در عراق پذیرفته شده‌اند... در سال ۱۹۵۷ در آخرین سرشماری قابل اعتماد به رسمیت شناخته شدند، ولی بعد از آن با سیاست‌های عرب‌سازی حزب بعث مواجه شدند.. که در آن سال اعراب با تشکیل بزرگ‌ترین قومیت در عراق و به دنبال آن کردها (۱۳٪) و ترکمن عراق (۹٪) بودند. ترکمن‌ها به‌طور عمده در شمال عراق و در شهرهای کرکوک، اربیل، تلعفر، موصل، تازه خورماتو، داقوق، طوز خورماتو، آلتون کوپری و نیز پایتخت عراق، بغداد سکونت دارند..
ترکمن‌ها پس از عرب‌ها و کردها سومین قوم بزرگ عراق محسوب می‌شوند. با توجه به سرشماری سال ۱۹۵۷ میلادی، ۵۶۷٬۰۰۰ هزار از کل جمعیت ۶٫۳ میلیون نفری عراق را ترک‌ها تشکیل می‌دادند؛ که ۹٪ از کل جمعیت عراق را شامل می‌شد.. با این حال، با توجه به محیط غیر دموکراتیک، تعدادشان کمتر از حد شمارش شده بود، که مدت زمان طولانی بر روی آن بحث شد. به عنوان مثال، در سرشماری سال ۱۹۵۷، دولت عراق برای اولین بار ادعا کرد بود که ۱۳۶٬۸۰۰ ترک در عراق وجود دارد. با این حال، این رقم را بعد از انقلاب ۱۹۵۸ تا ۵۶۷٫۰۰۰ نفر اعلام کرده و در آمار شمارش قومی تجدید نظر شد. در واقع دولت عراق اعتراف کرد که جمعیت ترکمن‌های عراق بیش از ۴۰۰ درصد از آمار کل سال گذشته بوده‌است.. سرشماری‌های بعدی، در سال ۱۹۶۷، ۱۹۷۷، ۱۹۸۷ و ۱۹۹۷، که همه با توجه به سوء ظن دستکاری رژیم بعثی بسیار غیرقابل اعتماد در نظر گرفته می‌شد. در سرشماری سال ۱۹۹۷ میلادی، ۶۰۰٬۰۰۰ ترکمن از کل جمعیت ۲۲٬۰۱۷٬۹۸۳ نفری کشور عراق شمارش شده بود.. که ۲٫۷۲٪ از کل جمعیت عراق را تشکیل می‌دادند.
امروزه ارقام جمعیتی ترکمن‌ها، عمدتاً توسط گروه‌های کُرد و محققان غربی اشاره به ۲ تا ۳٪ از جمعیت عراق، یا تقریباً ۵۰۰٬۰۰۰–۸۰۰٬۰۰۰ نفر ترکمن عراقی می‌باشد..Helen Chapin Metz and the Federal Research Division of the Library of Congress. Iraq: A Country Study, p. 86.Turkey: Facing a New Millennium: Coping with Intertwined Conflicts, By Amikam Nachmani, page 11, Published 2003, Manchester University Press, 264 pages, با این حال، همه محققان غربی این دیدگاه را قبول ندارند، به عنوان مثال، در سال ۲۰۰۴ معتقد بود که ترکمن‌های عراق، ۲٬۰۸۰٬۰۰۰ از ۲۵ میلیون نفر جمعیت عراق را شامل می‌شوند. پاتریک کلاسون پژوهشگر امور خاورمیانه اظهار داشته، ترکمن‌ها ۹٪ از جغرافیای جمعیتی عراق را تشکیل می‌دهند. سازمان ملت‌ها و اقلیت‌های غیررسمی جامعه ترکمن‌های عراق را ۱۳٪ از کل جمعیت این کشور برابر با ۳ میلیون نفر برآورد کرده‌است. برخی منابع دیگر آن‌ها را تا ۳ میلیون نفر می‌دانند. خود ترکمن‌ها نیز مدعی جمعیت بالای ۳ میلیون نفر در عراق هستند.. آن‌ها عمدتاً در ناحیه‌ای به نام "ترکمن‌ائلی"، که امتداد آن از شمال‌غرب به شرق در وسط عراق کشیده شده‌است، زندگی می‌کنند. ترکمن‌ها، شهر کرکوک را پایتخت خود می‌دانند.
جغرافیای انسانی ترکمن‌های عراق، از مرز ترکیه با عراق از حدود مرزی حکاری و سیرت شروع می‌شود. شهر تلعفر شمالی‌ترین شهر ترکمن‌نشین جمعیتی بالغ بر هشتاد هزار نفر را شامل می‌شود تا کوت، بدره در شرق عراق امتداد می‌یابد. خط جغرافیایی که از تلعفر شروع شده و با دربرگرفتن حضور پررنگ ترکمن‌ها در نزدیکی کرکوک، موصل و اربیل در منطقه شمالی عراق را می‌توان اشاره کرد.. در سرشماری سال ۱۹۵۷ نیز، ترکمن‌ها، ۴۰٪ هسته مرکزی شهر کرکوک را تشکیل می‌دادند... که با توجه به حضور اکثریت جامعه ترکمن در شهر بزرگ کرکوک، به عنوان قلب جامعه ترکمن در نظر گرفته می‌شود. دومین شهر بزرگ ترکمن‌نشین عراق، نیز تلعفر می‌باشد که ۹۵٪ از ساکنان شهر را تشکیل می‌دهند.. در اطراف شهر کرکوک مناطق مسکونی ترک‌نشین زیادی نظیر آلتون کوپری و داقوق وجود دارد. وقتی به سمت جنوب کرکوک حرکت می‌کنیم، از مناطق مسکونی ترکمن‌ها، شهرستان‌های بزرگ و مهمی مانند کفری و روستاهای بایات را که از صدها روستا تشکیل یافته‌است. سازمان ملت‌ها و اقلیت‌های غیررسمی؛ جمعیت ترکمن‌ها بر پایه شهرهای محل سکونت را ۱۸۰٬۰۰۰ نفر در کرکوک، ۲۵۰٬۰۰۰ نفر در اربیل، ۳۰۰٬۰۰۰ نفر در بغداد، ۵۰۰٬۰۰۰ در موصل و ۲۲۷٬۰۰۰ نفر در ناحیه تلعفر می‌داند. همچنین جوامعی از آنان را در بدر برآورد کرده‌است. با این حال به‌طور عمده ترکمن‌های شهرهای استان دیاله و شهر کفری به شدت دچار کردسازی و عرب سازی شده‌اند.
بیشترین جمعیت ترکمن‌های عراقی مهاجر در ترکیه و پس از آلمان، دانمارک و سوئد زندگی می‌کنند.. هم‌اکنون جوامع کوچک‌تری در کانادا، ایالات متحده، استرالیا، یونان و بریتانیا ساکن شده‌اند.
زبان ترکمن‌های عراق ترکی آذربایجانی و هم‌خانوادهٔ با زبان ترکی استانبولی، و دیگر زبان‌های شاخه زبان‌های اغوز است؛Ethnologue: Languages of the World Azerbaijani, South. 600,000 in Iraq (1982). Language use: They speak South Azerbaijani at home.David Dalby. 1999/2000. The Linguasphere Register of the World's Languages and Speech Communities (Observatoire Linguistique), see pg. 346Hendrik Boeschoten. 1998. "The Speakers of Turkic Languages," The Turkic Languages, ed. Lars Johanson & Éva Ágnes Csató (Routledge), pp. 1-15, see pg. 5 برخی زبان‌شناسان زبان آن‌ها را بین ترکی آذربایجانی و ترکی استانبولی تقسیم‌بندی می‌کنند.. که نزدیک به لهجه‌های ترکی استانبولی در دیاربکر و شانلی‌اورفه در جنوب شرقی ترکیه است.. ولی در واقع می‌توان زبان ترکمن‌های عراق را لهجه‌ای از زبان ترکی آذربایجانی شمرد.Hendrik Boeschoten. 1998. "The Speakers of Turkic Languages," The Turkic Languages (Routledge, pp. 1-15). اتنولوگ نیز در دسته‌بندی زبانی و لهجه‌ای ترکی آذربایجانی، زبانشان را جزء ترکی آذربایجانی با لهجه کرکوکی دسته‌بندی کرده‌است. اکثریت ترکمن‌ها دوزبانه (ترکی آذربایجانی و عربی) بوده و علاوه بر زبان اول خود، زبان عربی را در مدارس و رسانه‌ها آموخته‌اند، ولی برخی از آن‌ها که در محلات کردنشین یا با کردها ازدواج کرده‌اند، به زبان کُردی نیز تسلط دارند. به دلیل سلطهٔ چندین‌سالهٔ عثمانی‌ها در منطقه و ارتباط ترکمن‌های عراق با ترکیه، زبان ادبی مورد استفادهٔ ترکمن‌های عراق متفاوت با زبان مادریشان، ترکی آذربایجانی بوده، و عموماً از ترکی استانبولی با الفبای لاتین استفاده می‌کنند. در قانون اساسی سال ۱۹۲۵، به زبان ترکی استانبولی، اجازه آموزش در مدارس، ادارات دولتی، رسانه‌ها داده شد، تا زمانی که در ادامه دهه ۱۹۳۰ میلادی زبان عربی، زبان رسمی جدید شد،. محدودیت برای زبان ترکی در سال ۱۹۷۲ آغاز شد که رژیم صدام حسین آن را تشدید می‌کرد. در حال حاضر، ترکی استانبولی به عنوان زبان رسمی در داخل جامعه ترکمن مورد استفاده قرار می‌گیرد. در سال ۱۹۹۷ نیز کنگره ترکمن عراق طی اعلامیه‌ای که به تصویب رسانید، ماده سه آن به شرح زیر آمده‌است:
به‌طور عموم ترکمن‌های عراق «ترکمان»، «ترکمنان»، «ترکمانان» یا «ترکمن» نامیده می‌شوند و نباید آنان را با کسانی که به زبان ترکمنی در ترکمنستان صحبت می‌کنند، یکسان دانست..
ترکمن‌های عراق مسلمان شیعه و سنی هستند. شیعه‌ها ۴۰٪ تا ۵۰٪ و سنی‌ها نیز به همین نسبت، جمعیت ترکمن‌ها را تشکیل می‌دهند. کمی ترکمن‌های عراق مسیحی از کلیسای کاتولیک هستند.
نخستین و تنها رسانهٔ ترکمنهای عراق از سال ۲۰۰۴ میلادی توسط جبهه ترکمن‌های عراق با نام شبکه تلویزیونی ترکمنلی افتتاح شد.
ترکمن‌ها به‌صورت رسمی دارای ۵ حزب در عراق می‌باشند که یکی از مهم‌ترین آن‌ها جبهه ترکمن‌های عراق می‌باشند.
موقعیت ترکمن‌های عراق از طبقات اداری و تجارت دوره امپراتوری عثمانی به‌طور فزاینده به یک اقلیت تبدیل شده و مورد تبعیض قرار گرفتند. بعد از سقوط امپراتوری عثمانی، ترکمن‌های عراق قربانی چندین قتل‌عام، مانند کشتار کرکوک در سال ۱۹۵۹ بودند، علاوه بر این، حزب بعث، علیه ترکمن‌ها تبعیض قائل می‌شدند؛ که با اعدام چند تن از رهبران آن‌ها در سال ۱۹۷۹ این فشارها افزایش یافته بود و نیز جامعه ترکمن که قربانی سیاست‌های عرب سازی توسط دولت، و کرد سازی توسط کردها به دنبال آن‌ها فشار به زور جهت ترک میهن، خانه و کاشانه خود شدند.. بنابراین، آن‌ها به درجات مختلف از جمله سرکوب در محدوده اذیت، آزار سیاسی، تبعید، ترور و پاک‌سازی قومی رنج می‌بردند. با وجود این‌که در قانون اساسی در سال ۱۹۲۵ به عنوان یک قومیت به رسمیت شناخته شده بودند، ترکمن‌های عراق بعد از این، در وضعیت محروم به سر بردند، از این رو، حقوق فرهنگی شان به تدریج گرفته شد و فعالان به تبعید فرستاده شدند.
ترکمنان عراق در سال ۱۹۲۴، به عنوان قومی غیروفادار و خائن از امپراتوری عثمانی در خاک عراق باقی‌ماندند، که به مساوات آن، ایدئولوژی ملی‌گرایی مصطفی کمال آتاترک در حال ظهور در جمهوری ترکیه بود.. با این حال بیشتر ترکمن‌ها در کرکوک زندگی می‌کردند که با توجه به موقعیت استراتژیک شهری، تهدیدی برای ثبات عراق بود، به خصوص که آن‌ها از فیصل یکم نیز پشتیبانی نمی‌کردند. ترکمنهای عراق، توسط بریتانیایی‌ها در همکاری با دیگر عناصر عراقی را هدف قرار داده بودند، که با وارد کردن جامعه آشوری از مرز حکاری ترکیه به عراق و جایگزینی با ترک‌ها بودند. جرقه منازعات قومی بین یک مغازه دار ترکمن با یک سرباز رخ داد که بریتانیایی‌ها با حمله به ترکمن‌ها، ۲۰۰ نفر را قتل‌عام کردند.
کشتار کرکوک در سال ۱۹۵۹ با توجه به اینکه دولت عراق اجازه می‌داد، حزب کمونیست عراق که در کرکوک بود تا حد زیادی به هدف قرار دادن ترکمنهای عراق پیشروی کند.. با انتصاب معروف برزینجی کردتبار، به عنوان شهردار کرکوک در ژوئیه سال ۱۹۵۹، تنش‌ها افزایش یافت پس از جشن انقلاب ۱۴ ژوئیه، با خصومت در شهر به سرعت در حال پلاریزه بین کردها و ترکمنهای عراق بود. در تاریخ ۱۴ ژوئیه سال ۱۹۵۹، دعوا بین ترکمن‌ها و کردهای عراق رخ داد، که حدود ۲۰ نفر از ترکمنهای عراق کشته شدند.. علاوه بر این، در تاریخ ۱۵ ژوئیه سال ۱۹۵۹، سربازان کُرد تیپ چهارم ارتش عراق، مناطق مسکونی ترکمن‌نشین عراق حمله کرده و حدود ۱۲۰ خانه را نابود کردند.. در تاریخ ۱۷ ژوئیه و به سفارش بغداد، واحدهای نظامی دوباره مستقر شدند که دولت عراق به این حادثه به عنوان یک «قتل‌عام» نگریست.. و اعلام کرد که بین ۳۱ و ۷۹ ترکمن در عراق کشته شدند و نیز ۱۳۰ مجروح به جا گذاشت.
دولت صدام حسین در سال ۱۹۸۰، سیاست جذب اقلیت‌های عراق را به تصویب رسانید. با توجه به برنامه‌های جابجایی دولت، هزاران نفر از ترکمنان عراق از سرزمین‌های سنتی خود در شمال عراق منتقل شده و جای خود را به اعراب، در یک تلاش برای عرب‌سازی (تعریب) منطقه صورت پذیرفت.. علاوه بر این، روستاها و شهرهای ترکمن‌ها در عراق راه را برای مهاجران عرب، که زمین رایگان و مشوق‌های مالی وعده داده شده بود، تخریب شد. به عنوان مثال، حزب بعث عراق به رسمیت شناخته بود که شهر کرکوک شهر ترکمنان عراق به لحاظ تاریخی و بصورتی پایدار و محکم در گرایش فرهنگی آن باقی‌مانده‌است.. بنابراین، اولین موج عرب‌سازی توسط خانواده‌های عرب که از مرکز و جنوب عراق به کرکوک جهت کار در صنعت نفت آمده بودند در حال گسترش بود.
فرامین و دستورهای امنیتی چند تن از ریاست جمهوری‌های عراق نشان می‌داد که دولت و سازمان‌های اطلاعاتی تمرکز خاص خود را در طول فرایند جذب ترک‌ها در حکومت بعث کرده بودند. به عنوان مثال، بخشنامه ۱۵۵۹ صادره از اطلاعات نظامی عراق در تاریخ ۶ مه ۱۹۸۰ میلادی، سفارش اخراج مقامات ترکمن عراقی از کرکوک را داشته‌است. صدور دستورالعمل‌های به شرح زیر است:
به عنوان قربانیان اصلی سیاست عرب سازی، ترکمنهای عراق از مصادره زمین و تبعیض شغلی رنج می‌بردند و در نتیجه خود را به منظور جلوگیری از تبعیض "عرب " ثبت نام می‌کردند.. بنابراین، پاکسازی قومی یک عنصر از از سیاست رژیم بعث با هدف کاهش نفوذ ترکمنهای عراق در کرکوک در شمال عراق بود.. کسانی هم که در شهرهایی مانند کرکوک باقی‌ماندند، سیاست جذب ادامه پیدا کرد. نام مدرسه‌ها، محله‌ها، روستاها، خیابان‌ها، بازارها و حتی مساجد با نام منشأ ترکی به نام‌هایی که از حزب بعث یا از قهرمانان عرب نشأت می‌گرفت تغییر یافت. علاوه بر این در دهه ۱۹۹۰ میلادی، بسیاری از روستاهای ترکمن‌نشین و محلات ترک کرکوک به سادگی تخریب شد.
با تشکیل منطقه خودمختار کردستان در سال ۱۹۹۱ ایجاد خصومت بین کردها و ترکمنان عراق افزایش یافت، و در نتیجه ترکمنهای عراق قربانیان سیاست کرد سازی قرار گرفتند. کردها عملاً حاکمیت دوفاکتو را بر شمال عراق، تحت عنوان منطقه خودگردان کردستان بر زمین‌هایی که هنوز ترکمن‌ها معتقدند حق آن‌ها است، آغاز کردند؛ زیرا تُرک‌ها عمیقاً خود را وارث امپراتوری عثمانی بر عراق امروزی می‌دانند.. بنابراین، منطقه خودمختار کردستان تهدیدی برای بقای ترکمنان عراق از طریق استراتژی‌هایی بود که با هدف از بین بردن آنان یا جذبشان را تشکیل می‌داد. بزرگ‌ترین تمرکز ترکمنان عراقی عملاً در پایتخت حکومت خودمختار، اربیل بود؛ که آنان در شهر موقعیت‌های برجسته اداری و اقتصادی داشتند. پس از ان به‌طور فزاینده‌ای به اختلافات با کُردها برآمدند و اغلب در تضاد با قدرت‌های حاکم شهر، مخصوصاً پس از سال ۱۹۹۶ حزب دموکرات کردستان عراق به رهبری مسعود بارزانی بود..
در دهه ۱۹۹۰، تنش میان کردها و ترکمنهای عراق، در راسشان حزب دموکرات کردستان عراق و اتحادیه میهنی کردستان ملتهب شد، از منظر ترکمنان عراق، احزاب مذکور به دنبال به حاشیه راندن آن‌ها از موقعیت اقتدار و القای هویت کُردی به آنان بودند؛ که با حمایت آنکارا، یک جبهه جدید سیاسی از احزاب ترکمن در ۲۴ آوریل ۱۹۹۵ با نام جبهه ترکمن‌های عراق تشکیل یافت. رابطه بین جبهه ترکمن عراق و حزب دموکرات کردستان متشنج و رو به وخامت گذاشته بود. ترکمنهای عراق مرتبط با جبهه ترکمن عراق از آزار و اذیت توسط نیروهای امنیتی کردستان گله مند بودند.دیدبان حقوق بشر در ماه مارس سال ۲۰۰۰ میلادی، گزارش حمله حزب دموکرات کردستان به حزب ترکمنهای عراق در اربیل را گزارش داد؛ که پس از اختلافات طولانی بین دو طرف، دو تن از نگهبانان حزب ترکمن توسط حزب مرتبط با کُردها کشته شدند.
اگرچه برخی از آن‌ها قادر به حفظ هویت زبانی خود شده‌اند، اما ترکمن‌های امروزی عراق به سرعت جذب جمعیت عموم، اکثریت و دیگر قبایل سازماندهی شده‌اند.Helen Chapin Metz and the Federal Research Division of the Library of Congress. Iraq: A Country Study, p. 86. ترکمن‌ها به عنوان یک نیروی سیاسی کلیدی در بحث بر سر وضعیت آینده شمال عراق و منطقه خودمختار کردستان تبدیل شده‌اند. دولت ترکیه نیز از احزاب و سازمان‌هایی نظیر جبهه ترکمن‌های عراق پشتیبانی کرده‌است؛ که مخالف حکومت فدرالیسم در عراق بوده و به‌طور ویژه پیشنهاد الحاق کرکوک را به دولت منطقه‌ای کردستان در عراق داده‌اند.Kurds Accused Of Rigging Kirkuk Vote , Al Jazeera با این حال تدریجاً، تنش‌های بین دو گروه قومی بر سر مسائل کرکوک کشته نیز داده‌اند؛ و در تاریخ ۳۰ ژانویه سال ۲۰۰۶، رئیس‌جمهور عراق، جلال طالبانی گفت: «کُردها در حال کار بر روی یک طرح جهت استقلال ترکمن‌های عراق در پیش نویس قانون اساسی جدید در مناطقی که آنان در اکثریت هستند، زیر نظر منطقه خودگردان کردستان عراق را داده‌اند.» که این اتفاق هرگز صورت نپذیرفت و همچنین باعث مشکلات جدید قومی شدند که روند کرد سازی توسط KDP و PUK پس از اشغال عراق و برکناری صدام تشدید یافت..
بین ده و دوازده نفر ترکمن به مجلس شورای ملی انتقالی عراق در ژانویه ۲۰۰۵ انتخاب شدند، از جمله پنج نفر در ائتلاف ملی عراق، سه نفر در جبهه ترکمن‌های عراق و دو تا چهار نفر در حضور داشتند.Interesting Outcomes in Iraqi Election , Zaman Daily NewspaperThe New Iraq, The Middle East and Turkey: A Turkish View , "Foundation for Political, Economic and Social Research", 2006-04-01, accessed on 2007-09-06 در انتخابات مجلس عراق درسال ۲۰۰۵ بین پنج و هفت نامزد از ترکمن‌ها به مجلس عراق راه یافتند؛ که یک نفر از جبهه ترکمن‌های عراق (رهبر حزب سعادت‌الدین ارگچ) دو یا چهار نفر از ائتلاف ملی عراق، یک نفر در هر کدام از احزاب و جبهه توافق عراق نماینده داشتند.Turkmen Win Only One Seat in Kerkuk , Iraqi Turkmen Front
گردیک ناصر، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان مرگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۰۱ نفر (۵۲ خانوار)
قَیطَریهhttps://www.vajehyab.com/dehkhoda/قیطریه محله‌ای قدیمی در شمال شهر تهران و منطقه شمیران است که در منطقه ۱ شهرداری تهران و در شهرستان شمیرانات قرار دارد. وجود بزرگترین و زیباترین پارک تفریحی منطقه به نام پارک قیطریه از خصوصیات منحصر به فرد زیست‌محیطی این محل می‌باشد.
این محله با مساحتی معادل ۱٬۵۲۷۱۱۶ کیلومتر مربع در منطقه ۱ شهر تهران واقع شده‌است. محدوده فعلی این محله از شمال به خیابان قیطریه، بلوار صبا و شمال پارک قیطریه، از جنوب تا محدوده جهانتاب، از شرق به بلوار قیطریه و شرق پارک قیطریه و از غرب به خیابان شریعتی منتهی می‌گردد.
ایستگاه متروی قیطریه راه دسترسی به این محله است.