moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
فریسلند یک جزیره شبح بود که از سال‌های دهه ۱۵۶۰ میلادی تا بیشتر از صد سال بعد از آن در نقشه‌های اقیانوس اطلس دیده می‌شد. فریسلند احتمالاً در ابتدا به دلیل اشتباه گرفتن قسمت جنوبی گرینلند با یک جزیره مستقل و یا اشتباه در موقعیت ایسلند در بعضی نقشه‌ها ظاهر شد. اما نقشه تاثیرگذار زنو در سال ۱۵۵۸ فریسلند را به عنوان یک جزیره مجزا در جنوب گرینلند رسم کرد. بعد از نقشه زنو، برای بیشتر از صد سال این جزیره در سایر نقشه‌های معتبر هم ظاهر شد. فریسلند در این نقشه‌ها به شکل تقریباً مربعی با سه زائده مثلث‌شکل در سمت غربی دیده می‌شود. با افزایش سفرهای اکتشافی در شمال اقیانوس اطلس و ترسیم نقشه‌های دقیق‌تر از این منطقه، به مرور فریسلند از نقشه‌ها کنار گذاشته شد.
هوتوها یا اباهوتوها یکی از گروه‌های نژادی آفریقای مرکزی هستند که به‌طور عمده در رواندا و بوروندی زندگی می‌کنند.
هوتوها یکی از سه گروه‌های نژادی بزرگ در رواندا و بروندی می‌باشند به طوریکه طبق اطلاعات سازمان سیا ۸۴ درصد مردم رواندا و ۸۵ درصد مردم بروندی از این گروه می‌باشند. هرچند که بر طبق منابع دیگر درصدهای مختلفی برای این مورد ذکر شده‌است. این گروه برای اولین بار در قرن ۱۱ میلادی وارد افریقا شدند و در منطقه‌ای که هم‌اکنون کشور چاد در آن واقع شده‌است سکنی گزیدند.
هتل رواندا فیلمی در ژانر درام تاریخی ساخته شده توسط تری جرج کارگردان ایرلندی در سال ۲۰۰۴ است. این فیلم که در آن دان چیدل در نفش یک هتل‌دار (پاول روسساباگینا) بازی می‌کند، دربارهٔ نسل‌کشی ۱۹۹۴ رواندا و تلاش این هتل‌دار برای نجات جان اطرافیان خود است. بازیگران معروفی مانند واکین فینیکس، ژان رنو و نیک نولتی نیز در این فیلم در نقش‌های مختلف ظاهر شده‌اند. بعضی افراد به این فیلم با عنوان فهرست شیندلر آفریقایی اشاره می‌کنند، که در آن پاول روسساباگینا با پناه دادن خانواده و حدود ۱۰۰۰ پناه‌جو در هتل خود از قتل‌عام آن‌ها جلوگیری می‌کند.
قصاب‌محله (آبشار)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لاهیجان در استان گیلان، ایران است.
این روستا در دهستان لیالستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷ نفر (۵ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران طبق سرشماری جمعیت و خانوار تا سطح آبادی - ۱۳۹۰، دارای ۱۴۸ خانوار است. جمعیت این روستا ۴۱۴ نفر می‌باشد که از این تعداد ۲۰۷ نفر زن و ۲۰۷ نفر مرد می‌باشند.
ملی‌گرایی کاتالان یا کاتالانیسم جنبشی سیاسی برای حمایت از استقلال سیاسی یا استقلال کامل کاتالونیا است.
از جمله افراد مشهور موافق استقلال کاتولونیا میتوان به خوآن لاپورتا، رئیس باشگاه فوتبال بارسلونا، جوزف گواردیولا آی سالا معروف به پپ گواردیولا مربی سابق بارسلوناپپ گواردیولا - کاتالونیا اسپانیا نیست، تیری آنری بازیکن سابق بارسلوناhttp://www.insideworldsoccer.com/2009/02/henry-catalunya-is-not-spain.html اشاره کرد
حکم ارشادی و حکم مولوی نوعی دسته‌بندی احکام شرعی در فقه اسلامی است. بر اساس این تقسیم‌بندی احکام شرع به دو بخش تقسیم می‌شوند:سید مصطفی محقق داماد، "قواعد فقه: بخش مدنی (مالکیت - مسئولیت)،" تهران: مرکز نشر علوم اسلامی، چاپ سیزدهم، ۱۳۸۵، صص ۶-۵، ISBN 964-6567-22-3
در تاریخ جمهوری اسلامی ایران گاه دستورهای ولی فقیه در امور سیاسی، معروف به حکم حکومتی، توسط برخی از سیاست‌مداران و فقها به احکام ارشادی و مولوی تقسیم‌بندی یا تشبیه شده‌اند. به نظر می‌رسد اولین نمونهٔ چنین تقسیم‌بندی‌ای به جلسهٔ رأی اعتماد به نخست‌وزیری میرحسین موسوی در سال ۱۳۶۴ در مجلس سوم باز می‌گردد که در آن احمد آذری قمی در مخالفت با انتخاب موسوی، توصیهٔ روح‌الله خمینی به معرفی میرحسین موسوی توسط رئیس‌جمهور و رأی اعتماد به او توسط مجلس را به احکام ارشادی تشبیه کرد. این اظهارات بازخورد منفی زیادی در جامعه سیاسی ایران در آن دوران داشت.از آقای آذری قمی سوءاستفاده شد؛ مجادلات مجلس دوم در گفت‌وگو با آیت‌الله اسدالله بیات ، شهروند امروز بعدها در دوران ریاست‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد نیز علی‌اکبر جوانفکر مشاور احمدی‌نژاد و مدیرعامل ایرنا در تفسیر حکم حکومتی سید علی خامنه‌ای، رهبر وقت ایران، به رئیس‌جمهور در مورد لزوم برکناری اسفندیار رحیم مشایی از معاونت اول ریاست‌جمهوری آن را «ارشادی» معرفی کرد: «مقام معظم رهبری نظر ارشادی داده بودند نه نظر تکلیفی. وقتی نامه علنی شد، برای آقای رئیس جمهور تکلیف شد.» این اظهارات نیز با انتقاد برخی طرفداران و هم‌پیمانان دیگر محمود احمدی نژاد روبرو شد که آن را توجیهی برای شانه خالی کردن از اجرای دستورهای رهبر جمهوری اسلامی تفسیر می‌کردند.بدفهمی در احکام ارشادی و مولوی روزنامهٔ جام جم، ۲۳ فروردین ۱۳۹۰ جریان انحرافی با "مولوی" و "ارشادی" کردن دستورهای رهبر انقلاب دنبال چیست؟ جهان‌نیوز، ۲۲ فروردین ۱۳۹۰ایرنا مجددا دستور رهبری را مولوی و ارشادی کرد جهان‌نیوز، ۲۹ فروردین ۱۳۹۰
ابرشرکت نوز ابرشرکت مادرتخصصی رسانه‌های گروهی چندملیتی مستقر در نیویورک بود، که در سال ۱۹۷۹ توسط روپرت مرداک استرالیایی، در شهر آدلاید پایه‌گذاری شد.
این ابرشرکت پس از شرکت والت دیزنی دومین گروه رسانه‌ای جهان به‌شمار می‌آمد، همچنین در سال ۲۰۰۹ نیوزکورپ به‌عنوان سومین شرکت سرگرمی جهان شناخته شد.
نیوز دارای شمار بسیاری شرکت تابعه و زیرمجموعه بود، که شناخته شده‌ترین آن‌ها شامل: نیوز لیمیتد در زمینه انتشارات و نشر روزنامه در استرالیا، نیوز اینترنشنال مستقر در بریتانیا، که مدیریت بر روزنامه سان، تایمز و نیوز آو د ورلد (که در ماه ژوئیه ۲۰۱۱ در پی رسوایی شنود نیوز آو د ورلد منحل شد) را بر عهده دارد، شرکت داو جونز که در حوزه ارائه داده‌ها و اطلاعات مالی فعال است و بازوی انتشاراتی آن وال استریت ژورنال می‌باشد، انتشارات هارپرکالینز که در زمینه چاپ و انتشار کتاب فعالیت می‌کند و گروه سرگرمی فاکس که مالک یکی از بزرگترین شبکه‌های تلویزیونی ایالات متحده آمریکا؛ شبکه رسانه‌ای فاکس بوده و شرکت‌های فاکس ۲۱، شبکه رسانه‌ای فاکس، شبکه فاکس بیزنس، شبکه تلویزیونی اف‌ایکس و شبکه خبری فاکس نیوز از زیرمجموعه‌های آن محسوب می‌شد، که در مجموع از شرکت‌های فرعی، تابعه و زیرمجموعه ابرشرکت نیوز به‌شمار می‌آمدند.
این ابرشرکت از طریق اسپین-آف در سال ۲۰۱۴ به نوز کورپ و فاکس قرن ۲۱ تبدیل شد.
نیوزکورپ در سال ۱۹۷۹ به عنوان یک شبکه خبری تأسیس شد. مرداک اولین شبکه ۲۴ ساعته اروپایی به اسم اسکای نیوز در انگلیس را در سال ۱۹۸۹ دایر کرد. او پس از تأسیس شرکت فیلم‌سازی فاکس قرن بیستم در سال ۱۹۸۵، در ۳۱ ژانویه ۱۹۹۶ اعلام کرد که قصد دارد یک شبکه ۲۴ ساعته کابلی و ماهواره‌ای در ایالات متحده آمریکا نیز راه‌اندازی کند.
روپرت مرداک با تجربه فراوان در راه‌اندازی شبکه‌های خبری ۲۴ ساعته هدف خود را از راه‌اندازی این شبکه ایجاد نیروی چهارم در عرصه رسانه عنوان کرد، که توانایی رقابت با سه قدرت مهم آن زمان؛ یعنی سی‌بی‌اس، ان‌بی‌سی و ای‌بی‌سی را داشته باشد و این کار را از طریق خرید شش ایستگاه تلویزیونی انجام داد.
در فوریه ۱۹۹۶ روپرت مرداک توانست با همکاری «راجر آیلس» مدیر اجرایی ان‌بی‌سی که از کار خود کناره‌گیری کرده بود، شبکه فاکس نیوز را راه‌اندازی کند. آیلس نیز در مدت ۵ ماه مقدمات کار را فراهم کرد و برنامه‌های فاکس نیوز برای اولین بار در ۷ اکتبر ۱۹۹۶ به روی آنتن رفت. شرکت فاکس با رشد بسیار سریع خود، در سال بعد درآمدی معادل ۵ میلیون و ششصد هزار دلار داشت، در حالی که سال قبل از آن ۵۵ میلیون دلار ضرر کرده بود.
در آغاز کار فقط ۱۰ میلیون خانه قادر بودند، به برنامه‌های فاکس نیوز دسترسی داشته باشند، که عمده آن‌ها در نیویورک و لس‌آنجلس بودند. به تدریج برنامه‌های فاکس طرفداران زیادی پیدا کرد. دعوت از میهمانان مختلف نیز باب شد و سرعت گزارشگران فاکس نیوز در انتقال و انتشار اخبار بسیار زیاد گردید. کیفیت بالای برنامه‌های فاکس نیوز در شهرت و گسترش این شبکه خبری نقش زیادی داشت.
مرداک همچنین توانست انحصار شبکه کابلی را از تایم وارنر صاحب شرکت‌های شبکه‌های کابلی در نیویورک سیتی بگیرد و در سال ۱۹۹۷ اجازه این کار را گرفت و در سال ۲۰۰۱ در تمام شهر نیویورک گسترش داد.
فاکس نیوز با اینکه در ایالات متحده آمریکا واقع بود، اما در بسیاری از کشورها، عوامل و کارگزارهایی داشته و به پخش برنامه‌های خود به صورت کابلی و ماهواره‌ای پرداخته و ۱۵ ساعت در روز برنامه زنده داشت.
همزمان با گسترش فاکس نیوز، این شبکه اقدام به تأسیس یک ایستگاه رادیویی در سال ۲۰۰۳ تحت عنوان «رادیو فاکس نیوز» نیز کرد. شبکه‌های فاکس نیوز در کشورهای دیگر حتی برنامه‌های محلی نیز پخش می‌کردند. این شبکه در کشورهایی مانند بریتانیا، استرالیا، برزیل، ایتالیا، نیوزیلند، کشورهای اسکاندیناوی و … حضور فعالی داشته و در مجموع در بیش از ۴۰ کشور قابل دسترس بود.
نیوزکورپ همچنین با هدف ایجاد یک مقصد آنلاین برای ناشران متنوع به منظور فروش اخبار به کاربران آی‌پد و سایر رایانه‌های لوحی، مدتی روی پروژه «آلزیا» متمرکز بود و حدود ۵٫۳۱ میلیون دلار نیز در این طرح سرمایه‌گذاری کرد.
این پروژه که برای یکی کردن محتوای روزنامه‌های نیوزکورپ با روزنامه‌های ناشران دیگر در نظر گرفته شده بود، بخشی از طرح بلندپروازانه روپرت مرداک، صاحب این امپراتوری رسانه‌ای به منظور کمک به ناشران برای دریافت پول از محتوای آنلاین بود.
نیوزکورپ که در سال ۲۰۰۷ شرکت داو جونز ناشر مجله «وال استریت ژورنال» را از آن خود کرده بود، در اوایل سال ۲۰۱۰ میلادی نیز ۷۰ میلیون دلار از سهام شبکه سرگرمی عربی روتانا را خریداری نمود. این مبلغ که معادل ۹٫۹٪ درصد از سهام روتانا بود، به حضور «نیوز کورپ» در منطقه عرب توسعه بخشید و حوزه پوشش برنامه‌های روتانا را در سایر نقاط جهان گسترده‌تر کرد.
نیوزکورپ در بریتانیا شبکه تلویزیونی اسکای و سه روزنامه بزرگ «تایمز»، «ساندی تایمز» و «سان» را دارد و در هند، آمریکای لاتین و هنگ کنگ و استرالیا نیز چندین شبکه تلویزیونی را اداره می‌کند و به تازگی شبکه اسکای ایتالیا را نیز در رم راه‌اندازی کرده‌است.
این شرکت اکنون صاحب یک‌چهارم از کل رسانه‌های شنیداری، دیداری و چاپی جهان است و به واسطه دارا بودن استودیوی فیلم‌سازی کمپانی فاکس قرن بیستم نفوذ زیادی در هالیوود دارد. بیش از ۶۴ هزار نفر در سراسر جهان برای این شرکت کار می‌کنند و در سال ۲۰۱۲ میلادی درآمدی بالغ بر ۳۳ میلیارد دلار داشته‌است.
ابرشرکت نیوز که معمولاً به اختصار «نیوزکورپ» خوانده می‌شود، شرکت چندملیتی رسانه‌های گروهی مستقر در نیویورک است، که دومین شرکت رسانه‌ای جهان در سال ۲۰۱۱ بوده و در سال ۲۰۰۹ به‌عنوان سومین شرکت سرگرمی جهان بر پایه میزان درآمد سالیانه شناخته شده‌است. متعلق به روپرت مرداک، یکی از میلیاردرهای بزرگ جهان است.
این شرکت مالک شبکه‌های تلویزیونی اسکای، سایت اینترنتی و شبکه تلویزیونی «مای‌اسپیس»، شبکه ویدئویی آنلاین هولو، شبکه سرگرمی عربی روتانا، بازی‌های سرگرمی‌همراه جامبا، اولین پورتال سرگرمی هندوستان با نام «ایندیا» و گروه رسانه‌ای فاکس متشکل از فاکس کارتون، فاکس اسپرت، فاکس تی‌وی، فاکس نیوز،شبکه فارسی‌زبان فارسی وان(Farsi1)و … است.
فاکس نیوز یک شبکه ماهواره‌ای و خبری کابلی ایالات متحده آمریکا متعلق به گروه رسانه‌ای فاکس است، که یکی از پربیننده‌ترین شبکه‌های خبری محسوب می‌شود. در سال ۲۰۰۹ این شبکه برای ۱۰۲ میلیون خانه در ایالات متحده آمریکا قابل دسترسی بوده و بینندگان بین‌المللی بسیار زیادی نیز دارد.
از مهم‌ترین رسانه‌های تحت مالکیت ابرشرکت نیوز می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
در ژوئیه ۲۰۱۱ در پی رسوایی پیش آمده برای مجله نیوز آو د ورلد، یکی از مجلات تحت مالکیت ابرشرکت نیوز، که به رسوایی شنود نیوز آو د ورلد مشهور گردید، ابرشرکت نوز، این مجله را، پس از ۱۶۸ سال انتشار، تعطیل کرد. رسوایی در پی انتشار خبر هک کردن تلفن‌های بسیاری از شخصیت‌ها، توسط خبرنگاران مجله نیوز آو د ورلد پیش آمده بود.Owen, Paul. "News of the World to close on Sunday – live coverage". Guardian. Retrieved 2011-07-07.
سهام شرکت ابر شرکت نوز در بازار بورس نیویورک، بورس اوراق بهادار استرالیا و بورس نزدک دادوستد می‌شود.
هوین کونگ اوت، معروف به نیک اوت ، (زاده ۲۹ مارس ۱۹۵۱)، عکاس خبرگزاری آسوشیتدپرس می‌باشد که در خارج لس‌آنجلس مشغول به کار است. او برای عکس از فان تی کیم فو، دختر ۹ ساله‌ای که عریان بعد از بمب باران جنوب ویتنام با بمب‌های ناپالم در حین جنگ ویتنام به سوی دوربین می‌دود، برندهٔ جایزهٔ پولیتزر شد.
او در لانگ آن، هندوچین فرانسه، به دنیا آمد. اوت عکاسی را برای ای‌پی در ۱۶ سالگی آغاز کرد، بعد از اینکه برادرش هوین تان مای عکاس دیگر اسوشیتد پرس، در ویتنام کشته شد. خود اوت ۳ بار در جنگ ویتنام مجروح شد. اوت پس از جنگ در توکیو، کره‌جنوبی و هانوی برای اسوشیتد پرس کار کرده و هنوز با کیم فو، که در کانادا زندگی می‌کند، در ارتباط است.
قبل از ارائه فیلم خود با عکس کیم فو، او کیم را به بیمارستان می‌رساند. انتشار تصویر هم مدتی به تاخیر می‌افتد، چون میان هیئت تحریریهٔ ای‌پی در مورد ارسال تصویر از فرد عریان بحث در گرفت.
نوار صوتی از نیکسون در حال صحبت با اچ. آر. هالدمن قبل از رئیس‌جمهور شدن منتشر می‌شود که این تصویر را غیر واقعی می‌خواند.Nixon, The A-Bomb, And Napalm در پاسخ به این نوار اوت اشاره می‌کند:
اوت شهروند ایالات متحده است، ازداواج کرده و ۲ فرزند دارد. او هم‌اکنون در لس‌آنجلس زندگی می‌کند و عکاس ای‌پی می‌باشد. عکس‌های او از گریه پاریس هیلتون در صندلی عقب ماشین پلیس کلانتری لس‌آنجلس در ۸ ژوئن ۲۰۰۷، در سطح دنیا منتشر شد. البته اوت همراه با کارل لارسن این تصاویر را ثبت کرده بود. دو عکس پدید آمد؛ عکس معروف‌تر با نام اوت منتشر شد.با وجود اینکه توسط لارسن گرفته‌شده‌بود.Photographer Karl Larsen sues ABC over Paris Hilton photo
فهرست ورزشگاه‌های فوتبال اسپانیا
فهرست ورزشگاه‌های فوتبال ایتالیا
فهرست ورزشگاه‌های فوتبال برزیل
فهرست ورزشگاه‌های آلمان
فهرست ورزشگاه‌های فوتبال استرالیا
فهرست ورزشگاه‌های فوتبال کانادا
در تاریخ اخیر دو بار توکیو به‌طور کامل ویران شده‌است. نخست در سال ۱۹۲۳ میلادی و در پی زمین‌لرزهٔ بزرگ کانتو و پس از آن در جریان بمباران‌های گسترده در طی جنگ جهانی دوم به همین سبب چشم‌انداز کنونی شهر توکیو بسیار مدرن و معاصر است و بناهای تاریخی و کهنه بسیار کمیاب هستند. Hidenobu Jinnai. "Tokyo: A Spatial Anthropology". University of California
Press (1995), p1-3. ISBN 0520071352.
به عنوان مهمترین بناهای توکیو می‌توان از بناهای زیر نام برد:
آرسنوپیریت (Arsenopyrite)، با فرمول شیمیایی FeAsS یک کانی ترد است و در اثر واکنش با اسید نیتریک، گوگرد آزاد می‌کند. در برابر اشعهٔ X واکنش می‌دهد. آرسنوپیریت با کانی‌های کلوآنتیت، راملسبرژیت، ایولینگیت، اسکوترودیت مشابه‌است.
در این کانی گروهی از فلزات می‌توانند جایگزین عنصر آهن شوند. گروه آرسنیوپیریت شامل کانی‌های نادر زیر است:
این کانی به فراوانی در آلمان، اتریش، انگلیس، سوئد، آفریقای جنوبی و آمریکا یافت می‌شود.
یامانوته (山の手, "towards the mountain) و شیتاماچی (下町, low city) نام‌های سنتی برای دو منطقه در توکیو، پایتخت ژاپن هستند.
یامانوته اشاره به منطقهٔ ثروتمندان و به اصطلاح بالای شهر توکیو دارد و در غرب کاخ امپراتوری توکیو واقع شده‌است. این منطقه متشکل شده از: هونگو، کویشیکاوا، اوشیگومه (یکی از محله‌های شینجوکو)، یوتسویا، آکاساکا، آئویاما و آزابو در سه منطقهٔ بونکئو، شینجوکو و میناتو. با توسعهٔ شهر سه منطقهٔ ناکانو، سوگینامی و مگورو نیز جزئی از یامانوته به شمار آمدند.
شیتاماچی یک نام سنتی برای مناطقی در توکیو است که امروزه شامل آداچی، آراکاوا، مگورو، یک قسمت از چیودا، چوئو، ادوگاوا، کوتو، سومیدا و تایتو می‌شود.
اساس این تقسیم بندی مبهم است و مبنای آن بیشتر از مختصات جغرافیایی از لحاظ طبقات اجتماعی مردم و فرهنگی این تقسیم‌بندی صورت گرفته است. در دوره ادو یا شوگون‌سالاری توکوگاوا طبقات نظامی در تپه‌های مرتفع یامانوته و طبقات بازرگان و صنعتگر در مناطق پست و باتلاقی نزدیک به دریا زندگی می‌کردند. این محل زندگی و تقسیم‌بندی بر اساس طبقات و کلاس اجتماعی قرن‌ها ثابت بوده‌است و با تمام تحولاتی که تا بحال صورت گرفته، امروزه نیز این دو اصطلاح همچنان مورد استفاده است. در واقع کاربرد این دو واژه اکنون محدود به توکیو نیست و یک معنای عمومی در تمامی کشور پیدا کرده‌است. یامانوته نشان دهندهٔ وضعیت اجتماعی بالا و شیتاماچی به معنی طبقهٔ اجتماعی پایین‌تر است.
آفتن‌پوستن بزرگترین روزنامه چاپ نروژ از نظر تیراژ است. دفتر مرکزی روزنامه محافظه‌کار آفتن‌پوستن در شهر اسلو قرار دارد. در سال ۲۰۱۵ تعداد ۲۱۱٬۷۶۹ نسخه (۱۷۲٬۰۲۹ نسخه چاپی بر اساس آمار دانشگاه برگن) فروخته شد و ۱٫۲ میلیون خواننده تخمین زده شد. در مارس ۲۰۰۵ از صفحه گسترده به قالب فشرده تبدیل شد.
نسخه آنلاین آفتن‌پوستن در Aftenposten.no در دسترس است.
ساقی ‌نامه ۱ یا سوته ‌دلان یا صوفی ‌نامه نام آلبومی است با صدای شهرام ناظری تولید سال ۱۳۶۷.
ساختمان دایت ملی در محلهٔ ناگاتاچو در منطقهٔ چیودا در توکیو پایتخت ژاپن واقع شده‌است و محل استقرار دایت ملی می‌باشد. ساخت این ساختمان در سال ۱۹۲۰ (میلادی) آغاز شد هرچند که برنامه برای ساخت آن به سال ۱۸۸۰ میلادی بر می‌گردد. به سبب اینکه توافق بر سر شکل ساختمان مجلس حاصل نشد، به مدت ۵۰ سال دولت ژاپن در محلی موقت ملاقات‌های خود را انجام می‌داد. تا بالاخره بنای این ساختمان در سال ۱۹۳۶ (میلادی) به پایان رسید.
این ساختمان دارای دو جناح چپ و راست است. جلسات مجلس نمایندگان در جناح چپ و جلسه مجلس مشاوران در جناح راست آن انجام می‌شود.
توتسی(ها) که باتوسی، توسی، واتوسی یا واتوتسی نیز نامیده می‌شوند"Tutsi." Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Online. Encyclopædia Britannica, 2011. Web. 23 Apr. 2011. <http://www.britannica.com/EBchecked/topic/610671/Tutsi>. مردمانی دام‌پرور در آفریقای مرکزی بودهTutsi. Answers.com. The Columbia Electronic Encyclopedia, Sixth Edition, Columbia University Press. , 2011. http://www.answers.com/topic/tutsi, accessed April 23, 2011. که با جمعیتی ۱٬۵ میلیون نفری، یکی از سه قومیت رواندا و بروندی را تشکیل می‌دهند (هوتوها و تواها دو قومیت دیگر ساکن در این کشورها هستند)."Tutsi" Compton's by Britannica. Britannica Online for Kids.
Encyclopædia Britannica, 2011. Web. 25 Apr. 2011.
<http://kids.britannica.com/comptons/article-9313921/Tutsi> آن‌ها دارای قدی بلند، استخوان‌بندی کوچک و پوستی تیره هستند و اقلیتی اشرافی را تشکیل می‌دادند که در حدود ۹ درصد جمعیت رواندا و ۱۴ درصد جمعیت بروندی را شامل می‌شد. اما جمعیت آن‌ها در رواندا پس از نسل‌کشی دولتی گسترده در ۱۹۹۴ به‌شدت کاهش یافت.
موطن اصلی توتسی‌ها احتمالاً اتیوپی، کنیا یا سودان جنوبی بوده‌است و آن‌ها در حدود ۴۰۰ سال پیش به سمت جنوب در حوالی دریاچه کیوو مهاجرت کردند. آن‌ها که مردمانی جنگجو و دام‌پرور بودند در جستجوی مراتع تازه در سدهٔ ۱۴ یا ۱۵ میلادی از شمال‌شرقی وارد این ناحیه شدند و با غلبه بر هوتوهای ساکن در این منطقه به شیوه‌ای آرام و مسالمت‌آمیز پادشاهی‌های بومی رواندا و بروندی را شکل دادند. در رأس هرم قدرت توتسی‌ها یک موامی یا شاه قرار داشت که او را دارای خاستگاهی مقدس می‌دانستند. از آنجا که توتسی‌ها صاحب دام بودند و دانش جنگی پیشرفته‌تری داشتند نوعی رابطهٔ ارباب و رعیتی را با هوتوهایی که اکثریت مردم آنجا را تشکیل می‌دادند برقرار ساختند.
گسترش توتسی‌ها تا دوران استعمار اروپاییان در اواخر سدهٔ نوزدهم ادامه یافت. تا این زمان رابطهٔ بین هوتوها و توتسی‌ها هنوز دوستانه بود اما توجه و التفات دولت استعماری بلژیک در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۱۶ تا ۱۹۶۱ به توتسی‌ها باعث شدت یافتن دشمنی بین مردمان دو قوم شد. توتسی‌ها موقعیت غالب خود بر اکثریت هوتو را در رواندا تا ۱۹۶۱ که نظام سلطنتی برچیده شد حفظ کردند. پس از آن توتسی‌های تبعیدشده با تشکیل جبهه‌ای و انجام عملیات نظامی درصدد بازپس‌گیری قدرت در رواندا تا ۱۹۹۴ برآمدند.
در ۶ آوریل ۱۹۹۴ هواپیمای حامل ژوونال هابیاریمانا، رئیس‌جمهور هوتوتبار رواندا بر فراز کیگالی سرنگون شد و هوتوها با نسبت دادن این حادثه به توتسی‌ها، شروع به قتل‌عام سازماندهی‌شدهٔ آن‌ها در کشور نمودند. این نسل‌کشی در میان بی‌تفاوتی جامعهٔ بین‌الملل به مدت ۳ ماه ادامه یافت تا آنکه سرانجام در ۴ ژوئیهٔ همان سال شهر کیگالی به‌دست نیروهای جبههٔ میهنی رواندا متشکل از توتسی‌های تبعیدی تصرف شد و آن‌ها با برانداختن دولتِ با اکثریت هوتو به این کشتارها پایان دادند. در این نسل‌کشی تقریباً ۸۰۰ هزارنفر از مردم رواندا که یک دهم جمعیت آن کشور را تشکیل می‌دادند جان خود را از دست دادند.
اما توتسی‌ها در بوروندی برخلاف رواندا توانستند قدرت را علی‌رغم شورش‌های ادواری قوم هوتو در آن کشور همچنان در دستان خود نگاه دارند. طی شورشی نافرجام در ۱۹۷۲ در بروندی در حدود ۱۰۰ هزار نفر که بیشترشان را هوتوها تشکیل می‌دادند کشته شدند.
فرهنگ‌های توتسی و هوتو در طول سده‌های مختلف با یکدیگر درهم آمیخته‌است و توتسی‌ها زبان‌های بانتویی رواندا و روندی را که برای هر دو طرف قابل فهم بود را به‌عنوان زبان خود برگزیدند. این دو قوم همچنین دارای عقاید مذهبی یکسانی هستند که شکل‌هایی از روح‌باوری (انیمیسم) و مسیحیت را در بر می‌گیرد.
به دلیل شور بودن و تلخی آب قم، مردم قم سال‌ها آب خود را از طریق تانکرهای انتقال آب و دستگاه‌های کارتی فروش آب و اخیراً با نصب دستگاه‌های آب شیرین‌کن در منازل تأمین می‌کردند. به سبب این مشکلات از دیرباز حکومتهای مختلف به دنبال برطرف شدن این مشکل بوده اند.
به دلیل کمبود ذخایر آبی مناسب در ایران مرکزی لزوم مطالعات طرح‌های انتقال آب بین حوزه‌ای مطرح شد. طرح انتقال آب از سرشاخه‌ های دز به شهرهای مرکزی ایران یکی از این طرح‌ها بود که ابتدا برای قم مطرح شد، اما به دلیل کمبود آب شرب در سایر شهرهای ایران مرکزی مطالعات یادشده توسعه یافت.
در سال ۱۳۳۰ خورشیدی مطالعاتی توسط محققان فرانسوی و ایرانی برای تأمین آب قم در مسیر رودخانه قم‌رود و دشت علی‌ آباد انجام شد. در سال ۱۳۶۲ با حفر ۱۱ حلقه چاه در دشت علی‌ آباد آب شیرین به قم انتقال یافت. اما استفاده از این آب به دلیل حجم کم‌آب و افزایش جمعیت قم مدت زیادی طول نکشید؛ به همین دلیل در همان زمان ایده ساخت سد پانزده خرداد ارائه شد که در سال ۱۳۷۳ به بهره‌برداری رسید. اما به علت زیر پوشش قرار دادن بخشی از جمعیت استان‌های اصفهان و مرکزی و قم، آب سد جوابگوی این جمعیت نبود؛ بنابراین چاره‌ای جز انتقال آب از سرشاخه‌های دز به قم به نظر نرسید.
ناصر مکارم شیرازی گفته است: «باید با اجازه‌ی مالکان اصلی از آن آب استفاده شود».
قم به دلیل قرار گرفتن در حاشیه کویر از گذشته با مسئله‌ ی کم‌ آبی مواجه بوده است. قسمت زیادی از آب های زیرزمینی قم به علت گذشتن از سفره‌های نمکی، شور شده اند و در بسیاری از موارد غیرقابل استفاده مانده اند و به مشکلات کم‌آبی این شهر دامن زده اند.
مراحل اولیه بررسی انتقال از سرشاخه‌های دز به قم و برخی شهرهای مرکزی ایران از سال ۱۳۶۰ آغاز شد و دور نخست این مطالعات تا سال ۱۳۶۴ پایان یافت. پس از این مرحله در سال‌های ۱۳۶۷ و ۱۳۷۸ باردیگر مطالعاتی در خصوص چگونگی اجرای پروژه صورت گرفت. اجرای رسمی طرح انتقال آب الیگودرز از شرق استان لرستان به برخی شهرهای مرکزی ایران و قم به‌طور رسمی از سال ۱۳۸۲ آغاز شد که اجرای آن موجب انتقال سالانه ۱۸۱ میلیون متر مکعب آب از رودخانه‌های الیگودرز را به سد کوچری گلپایگان و تصفیه‌خانه آن شد.
سید حسن رضوی مدیر آب منطقه‌ی استان قم در پاسخ به علت اجرای تأمین آب مصرفی به غیر از سد پانزده خرداد گفته‌است: «در دهه ۷۰ فناوری حفر تونل به طول ۵۰ کیلومتر وجود نداشت؛ بنابراین ابتدا سد را احداث کردند، بدین صورت که از انتهای پروژه طرح آغاز شد و از سال ۷۳ تا ۸۹، ۷۰درصد آب شرب قم را تأمین می‌کرد».
مبدأ اصلی تأمین آب پروژه رودخانه چشمه سرداب است که در ۶۰ کیلومتری جنوب غربی شهرستان الیگودرز واقع شده و تنها راه دسترسی به آن از طریق جاده شول‌آباد (جنوب الیگودرز) است.
رودخانه چشمه سرداب از سرشاخه‌های حوضه آبریز رودخانه بختیاری می‌باشد که با توجه به قرار گرفتن حوضه آبریز در میان ارتفاعات نسبتاً بلند رشته کوه‌های زاگرس، نواحی مختلف این حوزه در طبقه‌بندی‌های گوناگون اقلیمی، عمدتاً بین نیمه مرطوب یا مرطوب سرد در نواحی غربی، تا نیمه خشک سرد نواحی شرقی متغیر است. در این پروژه، با حفر تونل و بندهای انحرافی، آب چهار رودخانه دره لکو، دره دزدان، دره دایی و انوج به سوی سد کوچری هدایت شده و از آنجا به رودخانه اناربار می‌ریزد. این چهار رودخانه در دامنه‌های شرقی اشترانکوه در استان لرستان قرار دارند.
هدف از اجرای این طرح، انتقال آب برای تأمین، آب شرب و مصارف صنعتی ۱۰ شهر و ۳۰ روستا ازجمله خمین، گلپایگان، محلات، نیمور، سلفچگان، ساوه و قم و جبران کمبود آب شهرهای مرکزی که رشد جمعیت دارند، اعلام شده‌است. افق این طرح سال ۱۴۲۵ می‌باشد.
در اجرای این طرح انواع سازه‌های آبی بکار گرفته شده و شامل چهار سد انحرافی است که نقش آن‌ها جمع‌آوری آب از دره‌های شهرستان الیگودرز و سرشاخه‌های دز است. میزان آب خارج شده از این چهار دره جهت تأمین آب شرب شهرهای هدف سالیانه حدود ۱۸۱ میلیون متر مکعب خواهد بود. علاوه بر چهار سد انحرافی، سه تونل به ترتیب به طول‌های یک‌هزار و ۲۰۰، دو هزار و دو هزار و ۵۰۰ متر با قطر تقریبی چهار متر اجرا شده که نقش آن‌ها جمع‌آوری و انتقال آب به ابتدای سامانه انتقال آب است. طرح شامل سامانه جمع‌آوری آب (شامل چهار سد انحرافی و سه تونل) و سامانه‌های انتقال (شامل یک تونل به طول ۹ کیلومتر و قطر چهار متر که آب را از دره دایی به رودخانه انوج منتقل می‌کند که پس از آن یک کانل آب بتونی به طول هفت کیلومتر احداث شده و آب به رودخانه انوج می‌رسد)، است. پس از آن تونل بلند ۳۶ کیلومتری آغاز می‌شود که آب را از شهرستان الیگودرز به گلپایگان منتقل می‌کند و بر این اساس سامانه انتقال آب این طرح شامل تونل ۹ کیلومتری، کانل بتونی هفت کیلومتری و تونل بلند ۳۶ کیلومتری است. این تونل بلندترین تونل انتقال آب در خاورمیانه است.
از ویژگی‌های این طرح احداث ۵۶ کیلومتر تونل با قطرهای بزرگ شامل چهار کیلومتر تونل دسترسی و ۵۲ کیلومتر تونل اصلی است. کار در پروژه قمرود در دمای ۳۵ درجه زیر صفر و در طول شبانه‌روز ادامه داشته و از سویی حفاری در تونل‌های بلند طرح با دستگاه‌های حفاری تی بی ام صورت گرفته‌است.
هزینه اجرای طرح قمرود بیش از یک‌هزار و ۱۰۰ میلیارد تومان می‌باشد و این در حالی است که ۲۳۰ میلیون یورو هزینه ارزی طرح با دستور مستقیم سید علی خامنه‌ای برای سرعت اجرای کار اختصاص یافته‌است. تا ابتدای سال ۱۳۹۰ مبلغ ۸۵۰ میلیارد تومان برای پروژه آبرسانی به قم هزینه شد و پیش‌بینی می‌شود برای اتمام طرح به ۱۲۰۰ میلیارد تومان دیگر نیاز باشد.
کارفرمای اصلی این طرح شرکت آب منطقه‌ای استان تهران بوده است.
قرارگاه سازندگی قائم وابسته به قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیا به عنوان یکی از شرکت‌های زیرمجموعه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بعد از وارد کردن اولین دستگاه تی بی ام در مدت کمتر از شش سال توانست اجرای چهار قطعه از طرح ساخت تونل انتقال آب سرشاخه‌های دز به قمرود به طول ۳۳ هزار و۶۷۵ متر از کل تونل‌های پروژه که ۹۴ هزار متر می‌باشد را به اتمام برساند.
انتقال آب از شهرستان الیگودرز به شهرهای گلپایگان، خمین، محلات، نیم ور، سلفچگان و قم باعث پایین رفتن شدید سطح سفره‌های آب زیرزمینی و در نهایت خشک شدن چاه‌های آب این منطقه شده‌است. بیش از ۶۰ حلقه چاه خشک شده و ۱۷۱ حلقه از چاه‌های منطقه نیز در آستانه خشکیدن قرار دارند، اما تاکنون حقابه‌ای برای این روستاها در نظر گرفته نشده‌است. از سوی دیگر نام‌گذاری این طرح به عنوان مبهم «طرح انتقال آب از سرشاخه‌های دز به قم» و همچنین نام‌گذاری پروژه ساخت و اجرای این طرح با نام پروژه قمرود باعث واکنش‌هایی در میان مردم استان لرستان شد تا جایی که رحمانی نماینده مجلس هشتم شهرستان الیگودرز هم نسبت به نام‌گذاری این طرح اعتراض کرد و آن را مجعول خواند. حسینی نماینده اهواز: معتقدیم اولویت باید شهرهای کناری رودخانه باشند، از این روبا این طرح مخالفیم. ابراهیمی نماینده شوشتر: نمایندگان خوزستان نگران تبعات پروژه قمرود هستند.
خشک شدن چاه‌ها و چشمه‌های شهرستان الیگودرز علاوه بر خسارات بسیاری که به بخش کشاورزی وارد کرده‌است باعث از بین رفتن مجتمع‌های پرورش ماهی در این شهرستان شده‌است.
پروژه قمرود تنها پروژه ایران است که کلنگ شروع، اجرای طرح و افتتاح آن برای آنکه باعث مطالبه‌ای از سوی مردم لرستان نشود به جای مبدأ در مقصد طرح به زمین زده شده‌است.
در زمان کلنگ زنی این پروژه استاندار، فرماندار و نمایندگان مجلس دعوت نشدند و استاندار قم محمدرضا محسنی ثانی در دولت نهم به عنوان استاندار لرستان منصوب شد تا کسی معترض نباشد. علی‌محمد احمدی نماینده مجلس ششم الیگودرز اعلام کرده بود:
هدف این طرح آب آشامیدن مردم قم نیست و هدف آن کشاورزی منطقه گلپایگان می‌باشد.
حجت‌الله رحمانی نماینده مجلس هشتم الیگودرز با افشاگری در مورد اهداف پشت پرده درنطق میان دستور ۵ تیرماه ۱۳۹۰ گفت:
رحمانی با نکبت خواندن وعده‌های وزارت نیرو عملکرد آن‌ها را مصداق چپاول سرمایه مردم دانست. او خشم مردم منطقه را به مثابه آتش زیر خاکستر دانست که روزی با خشم انقلابی جوانانش فوران خواهد کرد.محمد تقی توکلی نماینده الیگودرز در نطق میان دستور ۶ شهریور ۱۳۹۲ با اشاره به وارد شدن خسارات جبران ناپذیر به منابع استراتژیک آب زیرزمینی به برآورده نشدن وعده‌های وزارت نیرو در جهت تأمین حقابه اعتراض کرد. همچنین وی در ۴ خرداد ۱۳۹۲ در صحن علنی مجلس به وزیر نیرو در مورد طرح‌های جایگزینی خسارت وارده به منابع آب شرب و کشاورزی کشاورزان منطقه الیگودرز ناشی از طرح انتقال آب از شرق الیگودرز به استان‌های مرکزی، قم و اصفهان تذکر داد.
این طرح درحالی برای استان‌های دیگر هدف گذاری شده‌است که ۸۹۲ روستای لرستان مشکل آب آشامیدنی دارند و ۶۸ هزار جمعیت روستایی این استان به وسیله تانکر آب رسانی می‌شوند.
اجرای این طرح باعث وارد آمدن خسارت‌های جبران ناپذیری به محیط زیست استان لرستان به خصوص زیستگاه‌ها و مراتع طبیعی شرق این استان شده‌است مجریان پروژه قمرود بدون دریافت مجوزهای زیست‌محیطی اقدام به شروع کار کرده و پس از گذشت پنج سال از آغاز اجرای طرح اقدام به دریافت مجوزهای زیست‌محیطی کرده‌اند.
محمد تقی توکلی نماینده الیگودرز گفت:بسیاری از روستاهای شهرستان الیگودرز به دلیل پایین رفتن شدید سطح سفره‌های آب زیرزمینی و خشک شدن چشمه‌ها، چاه‌ها و رودخانه در حال خالی از سکنه شدن است و باغ‌ها و مزارع این روستاها به دلیل کمبود آب در حال از بین رفتن است و این در حالی است که تاکنون هیچ حق‌آبه‌ای به این روستاها داده نشده‌است. همچنین ۱۶ روستای الیگودرز پس از اجرای این طرح علاوه بر خشک شدن منابع آب کشاورزی در تأمین آب شرب با مشکل مواجه شدند.
رضا رحیمی‌نسب نماینده خرم‌آباد در مجلس شورای اسلامی در خصوص این طرح گفت:
پس از به وجود آمدن خسارت‌های مختلف به روستاهای شهرستان الیگودرز و همچنین ایجاد مشکل کمبود آب آشامیدنی در این روستاها، علی لاریجانی از اختصاص بودجه برای حل مشکل آب روستاهای این شهرستان خبر داد.
این پروژه که از سوی مسئولان وزارت نیرو به نام «طرح انتقال آب از سرشاخه‌های دز به قمرود» نام نهاده شده است، از روستاهای الیگودرز در استان لرستان آغاز می‌شود. بارها مردم لرستان به این نام‌گذاری مبهم اعتراض کرده‌اند ولی هیچگاه مسولان حکومت جمهوری اسلامی به این اعتراض توجهی نکرده‌اند.
حجت‌الله رحمانی نماینده مردم الیگودرز در هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی با جعلی خواندن نام پروژه آب قمرود، اظهار داشت:
ساختمان آبجوی آساهی یک ساختمان متعلق به شرکت آساهی است که در کنار رود سومیدا در منطقهٔ سومیدا در توکیو پایتخت ژاپن واقع شده‌است. این ساختمان توسط یک طراح فرانسوی به نام فیلیپ استراک طراحی شده و ساخت آن در سال ۱۹۸۹ میلادی به پایان رسیده‌است. این ساختمان به شکل یک لیوان آبجو طراحی شده و بر سر آن ساختار عظیمی به رنگ طلایی به شکل کف آبجو وجود دارد که کاملاً توخالی است. توسط اهالی توکیو این ساختار طلایی گُهِ آساهی نامیده شده‌است.
اِما رُز رابرتس (زاده ۱۰ فوریه ۱۹۹۱) بازیگر، خواننده و مدل آمریکایی است.
اِما رز رابرتز متولد ۱۰ فوریه در نیویورک، ایالات متحده آمریکا است. او تنها فرزند اریک رابرتس و کایلی کانیگهام است. پدر و مادرش زمانی که او تنها یک سال داشت از یکدیگر جدا شدند و سرپرستی او با مادرش کایلی بود او همچنین رابطهٔ خوبی با پدرش ندارد با اینکه پدرش او را دوست دارد هرچند با عمه‌اش جولیا رابرتس رابطه بسیار صمیمانه دارد، او بعدها اعتراف کرد که عشقش به بازیگری به خاطر عمه اش جولیا شکل گرفته‌است؛ و دوران تحصیلاتش را در شهر لس آنجلس سپری کرد. رابرتز زمانی که کودک بود اوقات فراغتش را به حضور در پشت صحنه فیلمهای عمه مشهورش می‌گذراند و همین امر سبب شد تا او تصمیم بگیرد برای باقی عمرش حرفه بازیگری را دنبال نماید. از دوستان صمیمی او می‌تواند به کریستن استوارت و لی میشل اشاره کرد.
او از طریق پدرش از نژاد انگلیسی، اسکاتلندی، ایرلندی، روسی، آلمانی و سوئدی است.
در سن ده سالگی او به عنوان دختر جانی دپ در فیلم کوکائین (فیلم) در سال ۲۰۰۱ انتخاب شد. پس از آن نیز در چندین فیلم نقشی کوتاه را بر عهده داشت.
رابرتز در سریال Unfabulous به عنوان دانش آموز دبیرستانی بازی کرد که آهنگ می‌نویسد و می‌خواند. او حتی در آهنگ‌های این سریال نیز اجرا داشته که در آلبومی در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. در سال ۲۰۰۶ او در فیلم کمدی و فانتزی اکوامارین حضور پیدا کرد. در همان سال او نقش نانسی درو را در فیلم نانسی درو (فیلم ۲۰۰۷) با اقتباس از این شخصیت داستانی بازی کرد. این نقش آفرینی او سبب شد که او به شهرت بیشتری دست یابد و در فیلم‌های خانوادگی بیشتری بازی کند.
در سال ۲۰۰۸ او در فیلم مستقل کارگردان درک مارتینی با نام لایف لایف بازی کرد. او در سال ۲۰۱۰ پرکار بود و در فیلم‌های متعددی از جمله دوازده (فیلم ۲۰۱۰) و روز والنتاین (فیلم) بازی کرد. پس از مدت کوتاهی شرکت در کالج سارا لارنس، رابرتز به بازیگری تمام وقت بازگشت.
همچنین اما رابرتز در فیلم هنر چیره شدن (۲۰۱۱) یکی از دو نقش اصلی فیلم را بر عهده داشت. جیغ ۴فیلم ترسناک آمریکایی است. این فیلم چهارمین قسمت از مجموعه فیلم‌های جیغ به‌شمار می‌رود.
همچنین او با بازی در سریال داستان ترسناک آمریکایی شهرت بیشتری پیدا کرد.
همچنین اِما در سریال "ملکه‌های جیغ" که در پاییز سال ۲۰۱۵ شروع به پخش شد، با خواننده آمریکایی آریانا گرانده ایفای نقش کرد.
او دختر اریک رابرتس و برادرزاده جولیا رابرتس است. در سپتامبر ۲۰۱۱، رابرتز شروع به تحصیل در کالج سارا لارنس کرد اما تا ژانویه ۲۰۱۲، تحصیلات خود را متوقف کرد تا بر تعهدات کاری متمرکز شود.
او از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۹ با ایوان پیترز وارد رابطه شد. در ژوئیه ۲۰۱۳، در حالی که آنها در هتلی در مونترال، کبک اقامت داشتند، کسی به مشاجره ای که از اتاق آنها بود شنید و پلیس را خواستار شد. آنها پس از یک «مشاجره داغ» شروع به زدن یکدیگر کرده بودند. وقتی پلیس آمد، رابرتز را دستگیر کردند. پیترز دستگیر نشد زیرا رابرتز از نظر جراحات بلافاصله قابل مشاهده نبود. پیترز از ابراز اتهامات امتناع ورزید و رابرتز چند ساعت بعد آزاد شد. در بیانیه مشترکی، زوجین آن را «یک حادثه ناگوار و سو تفاهم» خواندند. پیترز در مارس ۲۰۱۴ تأیید کرد که او و رابرتز نامزد بودند. در مارس ۲۰۱۹ گزارش شد که رابرتز و پیترز از هم جدا شده‌اند.
از مارس ۲۰۱۹، رابرتز با بازیگر گرت هدلند رابطه دارد. در اوت سال ۲۰۲۰، وی اعلام کرد که منتظر فرزند پسرشان هستند. هدلند خبر داد که پسرشان در ۲۷ دسامبر ۲۰۲۰ با اسم رودس رابرت هدلند بدنیا آمده.
هیدن لسلی پنیتیر (; ؛ زادهٔ ۲۱ اوت ۱۹۸۹) بازیگر، مدل و خواننده آمریکایی است. او بیشتر برای نقش‌های اصلی‌اش به‌عنوان کلر بنت در سریال ابرقهرمانی "قهرمان‌ها" (۲۰۰۶–۲۰۱۰) از شبکه ان‌بی‌سی و نقش جولیت بارنز در سریال درام موزیکال "نشویل" (۲۰۱۲–۲۰۱۸) از ای‌بی‌سی / سی‌ام‌تی شناخته می‌شود، که مورد دوم برای او دو نامزدی جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل زن – سریال، سریال کوتاه یا فیلم تلویزیونی را به همراه داشت. او همچنین در فرانچایز متا اسلشر "جیغ" از وس کریون، در نقش کربی رید، بازی می‌کند.
او که اهل پالیزیدز، نیویورک است، نخستین بار در سال ۱۹۹۰ در یک آگهی تبلیغاتی در سن ۱۱ ماهگی روی پرده ظاهر شد. با این حال، حرفه بازیگری تمام وقت او در سال ۱۹۹۴ با بازی در نقش سارا رابرتز در سریال طولانی‌مدت "یک زندگی برای زندگی‌کردن" از ای‌بی‌سی آغاز شد. او سپس از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰ در درام تلویزیونی "نور هدایت" از سی‌بی‌اس نقش لیزی اسپولدینگ را بازی کرد. پنیتیر همچنین در فیلم درام فوتبالی دیزنی با عنوان "تایتنز را به یادآور" (۲۰۰۰)، فصل آخر سریال کمدی-درام قانونی "الی مک‌بل" (۲۰۰۲) از فاکس، فیلم کمدی-درام "بزرگ کردن هلن" (۲۰۰۴)، فیلم کمدی مسابقه اسب‌دوانی "گورخر مسابقه" (۲۰۰۵)، فیلم درام اسکیت نمایشی "شاهزاده‌خانم یخی" (۲۰۰۵)، فیلم کمدی عاشقانه "عاشقتم، بث کوپر" (۲۰۰۹)، فیلم درام جنایت واقعی "" (۲۰۱۱) و فیلم درام "بازداشت" (۲۰۱۶) در کنار دیگر آثار ظاهر شد. او همچنین صداپیشگی شخصیت‌های کایری و زایون در مجموعه بازی‌های ویدیویی "کینگدم هارتس" (۲۰۰۲–۲۰۱۷) و همچنین سامانتا «سم» گیدینگز را در بازی ویدیویی "آنتیل داون" (۲۰۱۵) بر عهده داشت.
دوران پیشا-کُلُمبی به برهه‌ای از تاریخ قاره آمریکا گفته می‌شود که هنوز مردم اروپایی به این قاره وارد نشده بودند. عبارت پیشاکلمبی به دوران پیش از کشف قاره آمریکا توسط کریستف کلمب اشاره دارد. این دوران گاهی فقط برای عصر زندگی سرخپوستان آمریکا، پیش از ورود اشغال‌گران اروپایی مطرح می‌شود. دوران پیشاکلمبی در مباحث تاریخی به دوران تمدنهای بسیار کهن قاره آمریکا مثل اولمک، آزتک‌ها، مایاها و امپراتوری اینکا نیز اشاره دارد.Sorenson, John L. and Johannessen, Carl L. (2006) "Biological Evidence for Pre-Columbian Transoceanic Voyages." In: "Contact and Exchange in the Ancient World". Ed. Victor H. Mair. University of Hawai'i Press. Pp. 238-297. ;
میرک نقاش (روح‌الله میرک) از نگارگران سده نهم‌هجری بود. یکی از دلایل شهرت او استادی کمال الدین بهزاد است. او در خدمت میر علیشیر نوایی و سلطان حسین بایقرا بود و ریاست کتابخانه شاه را بر عهده داشت. او استادی چیره‌دست در تشعیرسازی و جانورنگاری بود. او روشی را با نام گرفت و گیر در نگارگری ایرانی ابداع کرد.پاکباز، ص۲۷۳
گرفت و گیر روشی در نگارگری ایرانی است که در آن نگارگر صحنه های خیالپردازانه و مملو از تخیل را در زمینه نزاع و درگیری حیوانات به تصویر می‌کشد. این روش را معمولاً در تشعیرسازی مورد استفاده قرار می‌دهند. عمده محققان و تاریخ‌نگاران هنر ایران، میرک نقاش (روح الله میرک) که استاد تشعیرسازی و جانورنگاری بود را پیشگام و بنیانگذار این روش در نگارگری ایرانی می‌دانند. بنابراین پیدایش این روش به سده نهم هجری یا پانزده میلادی بازمی‌گردد. .پاکباز، ص۲۴۸
پاکباز، روئین. دائرةالمعارف تاریخ هنر. نشر فرهنگ معاصر. چاپ ششم. ۱۳۸۶
جنگ علیه تروریسمبا نام رسمی جنگ جهانی علیه تروریسم (GWOT)، یک کارزار نظامی جهانی ضدتروریسم است که توسط آمریکا پس از حملات ۱۱ سپتامبر آغاز شدو همچنین جدیدترین درگیری جهانی است که شامل جنگ‌های متعدد است. اهداف اصلی این کارزار، اسلام ستیزه‌جو و جهادگرایی سلفی سازمان‌های مسلحی مانند القاعده، داعش و وابستگان بین‌المللی آنها بودند که برای سرنگونی دولت‌های مختلف جهان اسلام شورش‌های نظامی به راه انداختند. سایر اهداف اصلی شامل رژیم حزب بعث در عراق بود که در جریان تهاجم به عراق در سال ۲۰۰۳ سرنگون شد و جناح‌های مختلف ستیزه‌جویی که در جریان متعاقب آن در شورش عراق جنگیدند.
«جنگ علیه ترور» از جنگ به عنوان استعاره برای توصیف انواع اقدامات خارج از تعریف سنتی جنگ استفاده می‌کند. چهل و سومین رئیس‌جمهور ایالات متحده جورج دبلیو بوش برای اولین بار در ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۱ از اصطلاح «جنگ علیه تروریسم» استفاده کرد، و سپس چند روز بعد در یک سخنرانی رسمی در کنگره از «جنگ علیه تروریسم» استفاده کرد. بوش دشمن جنگ با تروریسم را «شبکه رادیکال تروریست‌ها و هر دولتی که از آنها حمایت می‌کند» نام برد. درگیری اولیه با هدف القاعده، با تئاتر اصلی در افغانستان و پاکستان، منطقه ای که بعداً به عنوان " افپاک " شناخته شد، انجام شد. اصطلاح "جنگ علیه ترور" بلافاصله توسط افرادی از جمله ریچارد مایرز، رئیس وقت ستاد مشترک ارتش مورد انتقاد قرار گرفت و در نهایت دولت بوش از اصطلاحات ظریف تری برای تعریف کمپین استفاده کرد. در حالی که "جنگ علیه تروریسم" هرگز به عنوان نام رسمی عملیات ایالات متحده استفاده نشد، مدال خدمات جنگ جهانی علیه تروریسم توسط نیروهای مسلح ایالات متحده صادر شد و صادر می‌شود.
با پایان یافتن جنگ‌های بزرگ و تنها عملیات‌های رزمی سطح پایین در برخی نقاط، پایان جنگ در افغانستان در اوت ۲۰۲۱ برای بسیاری در غرب نماد پایان مشهود جنگ یا حداقل مرحله اصلی آن است. ارتش ایالات متحده اعطای مدال خدمات دفاع ملی برای جنگ جهانی علیه تروریسم را در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۲ متوقف کرد. از سال ۲۰۲۳، عملیات‌های مختلف در این کمپین در جریان است، از جمله یک کمپین ضد شورش در سومالی. طبق پروژه هزینه‌های جنگ، جنگ‌های پس از ۱۱ سپتامبر ۳۸ میلیون نفر را آواره کرده‌است، که دومین تعداد جابجایی اجباری از هر درگیری از سال ۱۹۰۰ است، و باعث حداقل ۴٫۵ میلیون کشته (مستقیم و غیر مستقیم) در افغانستان، عراق، لیبی، فیلیپین، پاکستان، سومالی، سوریه و یمن. آنها همچنین تخمین می‌زنند که بیش از ۸ تریلیون دلار برای خزانه داری ایالات متحده هزینه داشته‌است.
بحث بر سر جنگ بر اخلاقیات، تلفات و تداوم آن متمرکز شده‌است. با انتقاد منتقدان از اقدامات دولت برای نقض آزادی‌های مدنی و حقوق بشر. اقدامات جنجالی نیروهای نظامی ائتلاف محکوم شده‌است. از جمله جنگ با هواپیماهای بدون سرنشین، مراقبت، شکنجه، تحویل فوق‌العاده و جنایات جنگی مختلف. دولت‌های شرکت کننده به دلیل اجرای اقدامات استبدادی، سرکوب اقلیت‌ها، به دلیل دامن زدن به اسلام هراسی در سطح جهانی، و ایجاد اثرات منفی بر سلامت و محیط زیست مورد انتقاد قرار گرفته‌اند. تحلیلگران امنیتی با اشاره به اینکه تروریسم یک دشمن قابل شناسایی نیست، تأکید می‌کنند که هیچ راه حل نظامی برای مناقشه وجود ندارد و بر اهمیت مذاکرات و راه حل‌های سیاسی برای حل ریشه‌های اصلی بحران‌ها تأکید کرده‌اند.
عبارت "جنگ علیه تروریسم" به‌طور خاص به کارزار نظامی رهبری شده توسط ایالات متحده، بریتانیا و کشورهای همپیمان علیه سازمان‌ها و رژیم‌هایی که توسط آنها به عنوان تروریست معرفی شده‌اند، استفاده می‌شود و معمولاً سایر عملیات‌ها و کمپین‌های مستقل ضد تروریستی مانند آنها توسط روسیه و هند. از این درگیری با نام‌هایی غیر از جنگ علیه تروریسم نیز یاد شده‌است. همچنین به عنوان زیر شناخته شده‌است:
عبارت «جنگ علیه تروریسم» در فرهنگ عامه آمریکای شمالی و اصطلاحات سیاسی ایالات متحده قبل از جنگ علیه تروریسم وجود داشت. اما تا حملات ۱۱ سپتامبر بود که به عنوان یک عبارت قابل تشخیص در سطح جهانی و بخشی از واژگان روزمره ظاهر شد. تام بروکاو که به تازگی شاهد فروریختن یکی از برج‌های مرکز تجارت جهانی بود، اعلام کرد: «تروریست‌ها به [آمریکا] اعلام جنگ کرده‌اند». در ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۱، در کمپ دیوید، جورج دبلیو بوش، رئیس‌جمهور ایالات متحده، هنگام پاسخ به سؤال یک روزنامه‌نگار در مورد تأثیر افزایش اختیارات اجرای قانون که به آژانس‌های نظارتی ایالات متحده بر آزادی‌های مدنی آمریکایی‌ها داده شده بود، از عبارت "جنگ علیه تروریسم" در اظهارنظری ظاهراً بدون نسخه استفاده کرد.
"این نوع جدیدی از شر است - نوع جدیدی از شر. و ما درک می‌کنیم. و مردم آمریکا شروع به درک می‌کنند. این "جنگ صلیبی"، این "جنگ علیه تروریسم" مدتی طول خواهد کشید. و مردم آمریکا باید صبور باشند. من صبور خواهم بود.»
اشاره به جنگ‌های صلیبی به دلیل مفاهیم بحث‌برانگیز آن در جهان اسلام و روابط تاریخی مسلمانان و مسیحیان مورد انتقاد شدید قرار گرفت. جورج بوش در ۲۰ سپتامبر ۲۰۰۱، طی یک سخنرانی تلویزیونی در جلسه مشترک کنگره گفت: «جنگ ما علیه تروریسم با القاعده آغاز می‌شود، اما به همین‌جا ختم نمی‌شود. تا زمانی که هر گروه تروریستی در سطح جهانی پیدا نشود، متوقف و شکست بخورد، پایان نخواهد یافت.»Address to a Joint Session of Congress and the American People The White House, 20 September 2001.
هم این اصطلاح و هم سیاست‌هایی که بیان می‌کند منبع مناقشه‌های مداوم بوده‌است، زیرا منتقدان استدلال می‌کنند که برای توجیه جنگ پیشگیرانه یک‌جانبه، نقض حقوق بشر و سایر موارد نقض قوانین بین‌المللی استفاده شده‌است.Borhan Uddin Khan and Muhammad Mahbubur Rahman, "Combating Terrorism under Human Rights and Humanitarian Law Regime", "Mediterranean Journal of Human Rights", Vol. 12 (double issue), 2008, pp. 379–397. نظریه‌پرداز سیاسی ریچارد جکسون استدلال کرده‌است که «جنگ علیه تروریسم» به‌طور هم‌زمان مجموعه‌ای از شیوه‌های واقعی - جنگ‌ها، عملیات‌های مخفی، آژانس‌ها و نهادها- و مجموعه‌ای از مفروضات، باورها، توجیه‌ها و روایت‌ها است. این یک زبان یا گفتمان کامل است."Jackson, "Writing the War on Terrorism" (2005), p. 8. جکسون در میان نمونه‌های بسیاری به بیانیه‌ای از جان اشکرافت اشاره می‌کند که «حملات ۱۱ سپتامبر خط روشنی از مرزبندی بین مردم عادی و وحشی ترسیم کرد».Jackson, "Writing the War on Terrorism" (2005), p. 62. مقامات دولتی همچنین «تروریست‌ها» را منفور، خیانتکار، وحشی، دیوانه، منحرف، بی ایمان، انگلی، غیرانسانی، و معمولاً شرور توصیف کردند.Jackson, "Writing the War on Terrorism" (2005), pp. 62–75. در مقابل، آمریکایی‌ها شجاع، دوست داشتنی، سخاوتمند، قوی، مدبر، قهرمان و محترم به حقوق بشر توصیف شدند.Jackson, "Writing the War on Terrorism" (2005), pp. 77–80.
در آوریل ۲۰۰۷، دولت بریتانیا به‌طور علنی اعلام کرد که استفاده از عبارت «جنگ علیه ترور» را کنار می‌گذارد، زیرا آنها آن را کمتر از مفید دانستند. این موضوع اخیراً توسط لیدی الیزا منینگهام بولر توضیح داده شده‌است. رئیس سابق MI5 در سخنرانی ریث در سال ۲۰۱۱ گفت که حملات ۱۱ سپتامبر «یک جنایت بود، نه یک اقدام جنگی». بنابراین من هرگز فکر نکردم که اشاره به جنگ علیه ترور مفید است.»
باراک اوباما، رئیس‌جمهور ایالات متحده، به ندرت از این واژه استفاده کرد، اما در سخنرانی تحلیف خود در ۲۰ ژانویه ۲۰۰۹، اظهار داشت: «ملت ما در جنگ علیه شبکه گسترده خشونت و نفرت است.» در مارس ۲۰۰۹، وزارت دفاع رسماً نام عملیات را از «جنگ جهانی علیه ترور» به «عملیات اضطراری خارج از کشور» (OCO) تغییر داد. در مارس ۲۰۰۹، دولت اوباما از کارکنان پنتاگون درخواست کرد که از استفاده از این اصطلاح اجتناب کنند و در عوض از «عملیات اضطراری خارج از کشور» استفاده کنند. اهداف اساسی دولت بوش «جنگ با تروریسم»، مانند هدف قرار دادن القاعده و ایجاد اتحادهای بین‌المللی ضد تروریسم، همچنان پابرجاست.Jai Singh and Ajay Singh, "The War on Terror – Over ?", "Small Wars Journal", 28 August 2012.David Kravets, "Former CIA Chief: Obama's War on Terror Same as Bush's, But With More Killing", "Wired", 10 September 2012.
در ماه مه ۲۰۱۰، دولت اوباما گزارشی را منتشر کرد که در آن استراتژی امنیت ملی خود را تشریح کرد. این سند عبارت «جنگ جهانی علیه تروریسم» دوران بوش و اشاره به «افراط گرایی اسلامی» را حذف کرد و بیان کرد: «این یک جنگ جهانی علیه یک تاکتیک - تروریسم یا یک دین - اسلام نیست. ما در حال جنگ با یک شبکه خاص، القاعده، و گروه‌های تروریستی آن هستیم که از تلاش‌ها برای حمله به ایالات متحده، متحدان و شرکای ما حمایت می‌کنند.»Barack Obama declares the 'War on Terror' is over: President Barack Obama has rejected George W. Bush's doctrine that placed the "war on terror" at the center of American foreign policy "The Telegraph", 27 May 2010.
استفاده از اصطلاح «جنگ علیه ترور» در ابتدا در می 2010Barack Obama declares the 'War on Terror' is over: President Barack Obama has rejected George W. Bush's doctrine that placed the "war on terror" at the center of American foreign policy "The Telegraph", 27 May 2010. و دوباره در میRemarks by the President at the National Defense University The White House, 23 May 2013. متوقف شد. در ۲۳ مه ۲۰۱۳، باراک اوباما، رئیس‌جمهور ایالات متحده، اعلام کرد که «جنگ علیه تروریسم» به پایان رسیده‌است، گفت که ایالات متحده علیه یک تاکتیک جنگ نخواهد کرد، بلکه در عوض بر گروه خاصی از شبکه‌های تروریستی تمرکز خواهد کرد. سایر مبارزات نظامی آمریکا در طول دهه ۲۰۱۰ نیز توسط افراد و رسانه‌ها بخشی از «جنگ علیه تروریسم» تلقی شده‌است. ظهور دولت اسلامی در عراق و سوریه طی سال‌های ۲۰۱۴–۲۰۱۵ منجر به عملیات جهانی عزم ذاتی و کمپین بین‌المللی برای نابودی این سازمان تروریستی شد. این کارزار دیگری از «جنگ علیه تروریسم» تلقی می‌شد.
در دسامبر ۲۰۱۲، جه جانسون، مشاور کل وزارت دفاع، در سخنرانی در دانشگاه آکسفورد، اظهار داشت که جنگ علیه القاعده زمانی پایان می‌یابد که گروه تروریستی تضعیف شود و دیگر قادر به «حملات استراتژیک» نباشد. و «به‌طور مؤثر نابود شد.» در آن مرحله، جنگ دیگر تحت قوانین بین‌المللی یک درگیری مسلحانه نخواهد بود، و نبرد نظامی می‌تواند با عملیات اجرای قانون جایگزین شود.
در ماه مه ۲۰۱۳، دو سال پس از ترور اسامه بن لادن، باراک اوباما سخنرانی کرد که در آن از عبارت "جنگ جهانی علیه تروریسم" در گیومه (که رسماً توسط کاخ سفید رونویسی شده‌است) استفاده کرد: "حالا اشتباه نکنید، تروریست‌ها هنوز هم هستند. ملت ما را تهدید کند . . . در افغانستان، انتقال خود را به مسئولیت افغانستان در قبال امنیت آن کشور تکمیل خواهیم کرد. . . . فراتر از افغانستان، ما باید تلاش خود را نه به عنوان یک "جنگ جهانی علیه تروریسم" بی حد و حصر، بلکه به عنوان مجموعه ای از تلاش‌های مداوم و هدفمند برای از بین بردن شبکه‌های خاص افراط گرایان خشن که آمریکا را تهدید می‌کنند، تعریف کنیم. در بسیاری از موارد، این امر مستلزم مشارکت با کشورهای دیگر است." با این وجود، در همین سخنرانی، در تلاش برای تأکید بر قانونی بودن اقدامات نظامی انجام شده توسط آمریکا، با اشاره به اینکه کنگره اجازه استفاده از زور را داده‌است، ادامه داد: «بر اساس قوانین داخلی و قوانین بین‌المللی، ایالات متحده با القاعده، طالبان و نیروهای وابسته به آنها در حال جنگ است. ما در حال جنگ با سازمانی هستیم که در حال حاضر اگر ما جلوی آنها را نگیریم، تا آنجا که می‌توانند آمریکایی‌ها را می‌کشند. پس این یک جنگ عادلانه است، جنگی که به تناسب، در آخرین راه و برای دفاع از خود به راه افتاده‌است.»Remarks by the President at the National Defense University The White House, 23 May 2013.
با این وجود، استفاده از عبارت «جنگ علیه تروریسم» در سیاست ایالات متحده همچنان ادامه دارد. به عنوان مثال، در سال ۲۰۱۷، مایک پنس، معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده، بمباران پادگان‌های بیروت در سال ۱۹۸۳ را «نقطه آغاز جنگی که ما از آن زمان تاکنون به راه انداخته‌ایم - جنگ جهانی علیه تروریسم» نامید.
تشعیر اصطلاح و روشی در تذهیب و نقاشی ایرانی یا نگارگری است که در آرایش کتاب یا قطعات خط و مینیاتور و مرقعات استفاده می‌شود. در تشعیرسازی یا تشعیراندازی، حاشیه صفحه‌ها را با نقش مایه‌هایی از حیوان، مرغ، گل و گیاه می‌آرایند. رنگ‌ها در تشعیر محدود و اغلب از رنگ طلا استفاده فراوان می‌شود.
در واقع تشعیر نوعی تزئین نسخ خطی است که در حاشیه نسخ یا مرقعات، معمولاً با یک یا دو و حتی با سه رنگ طلا انجام می‌گیرد. تشعیر، نقوشی از یک یا دو رنگ است که در حاشیه و سرفصل‌های برخی کتاب‌ها و در و دیوار و پرده‌ها و فضاهای موجود در مجلس‌سازی‌ها و پرده‌های نقاشی ایرانی کشیده می‌شود و در جلدسازی و قلمدان‌سازی و قلم‌زنی بر روی فلز و نیز خطاطی دیده شده‌است.
تشعیر از شَعْر (مو) گرفته شده‌است و به نقوش بسیار ریز از گیاه و پرنده و درخت گفته می‌شود. از آنجا که طراحی تشعیر که در اصل طراحی حیوانات و منظره و اقسام آن است، اغلب با طلا و به وسیله قلم موهای بسیار ظریف انجام می‌گرفته‌است، ظرافت خطوط را به مو تشبیه کرده‌اند.همشهری آنلاین
طرح‌ها و نگاره‌های غالب در ساختن تشعیر، بیشتر صخره سنگ‌ها، حرکات ابر و باد، درختان متنوع، حیوانات خیالی و افسانه‌ای مانند سیمرغ و اژدها، حیوانات وحشی در حال جست و خیز، پرندگان و حیوانات کوچک با قلم اندازی‌های استادان و استفاده بی‌دریغ از طلای ناب است.
تشعیر به همراه تذهیب، برای تزئین حواشی بزرگتر در کتاب‌های خطی، شاید تحت تأثیر نقاشی چینی، از دوران تیموریان در ایران مرسوم شده باشد.همشهری آنلاین
تشعیرسازی از اواخر سده نهم (سده پانزده میلادی) و اوایل سده دهم (شانزده میلادی) در ایران رواج پیدا کرد. نگارگران ایرانی اغلب این نقش مایه‌ها را با رنگ طلایی بر پس‌زمینه لاجوردی می‌کشیدند. از میرک نقاش می‌توان به عنوان یکی از استادان و پیشگامان تشعیرسازی در ایران نام برد.پاکباز، ص۱۶۵
از تشعیر کاران معروف دوره‌های قبل می‌توان به «صالح مذهب»، «میرزا عبد العلی مذهب» و «میرزا شکر ا…» اشاره کرد. همچنین باید گفت برخی از تشعیر کاران بنام، در کار تذهیب نیز چیره‌دست بودند وهم بعضی از تذهیب کاران در کار تشعیر مهارت بسزایی داشتند. ابزار کار تشعیر نیز همان ابزار کار تذهیب است.
نامگذاری انواع تشعیر بیشتر بر اساس روش‌ها و فنون و جایگاه ارائه آن است.
در تشعیر گیاهی، تصاویر بر بالا و پایین برگ‌ها و گل‌ها به زر یا رنگ‌های سفید یا آبی یا مایه اصلی و ته رنگ لاجورد یا سیاه یا گِل ماشی و امثال آن، بر حواشی کتاب‌ها کشیده می‌شود. در آرایه‌های تزئینی قرآن کریم و جلد آن، علاوه بر تذهیب، فقط از این نوع تشعیر استفاده می‌شود.
در تشعیر وحوش که بر دو نوع "نخجیری " و "گرفت و گیر" است، طرح کلی تصاویر و نقوش انواع پرندگان و جانوران زمینی و دریایی و اساطیری در ترکیب‌های خاص متناسب با موضوع اصلی کتاب با کمترین رنگ و به صورت نمادین پدید می‌آید.
همچنین تصاویری از آسمان و ابرها و ستیغ کوه‌ها و صخره‌ها در تشعیر دیده می‌شود.همشهری آنلاین
عهدنامهٔ کوچوک قینارجه عهدنامه‌ای بود که در ۲۱ ژوئیه ۱۷۷۴ میلادی میان امپراتوری روسیه و امپراتوری عثمانی در محلی به نام کوچوک قینارجه (در بلغارستان امروزی) پس از شکست امپراتوری عثمانی در جنگ روسیه و عثمانی (۱۷۷۴–۱۷۶۸) به امضاء رسید.
بر پایهٔ این عهدنامه، روسیه مناطق والاچیا و مولداوی را به امپراتوری عثمانی بازگرداند، اما حق حفاظت از مسیحیان در امپراتوری عثمانی و دخالت در والاچیا و مولداوی در صورت سوء ادارهٔ عثمانی‌ها را به دست می‌آورد. شبه‌جزیره کریمه مستقل اعلام شد، اما سلطان عثمانی به عنوان خلیفهٔ مسلمانان رهبر مذهبی تاتارها باقی می‌ماند. روسیه کاباردینو در قفقاز و حاکمیت نامحدود شماری از بندرها را به دست آورد، روسیه در سال ۱۷۸۳ و ۱۷۹۱ تمام کریمه و مولداوی و دریای سیاه را به تصرف خود درآوردند و حق و حاکمیت عثمانی را در دریای سیاه گرفت.
قره‌چای‌ها گروهی از مردمان ترک‌تبار شمال قفقاز هستند که بیشتر در استان قره‌چای-چرکس در روسیه ساکن هستند. جمعیت آنان پیرامون ۳۰۰ هزار تن برآورد می‌شود. بیشتر آنان پیرو تسنن می‌باشند.
قره‌چای‌ها از تبار قبچاق‌ها هستند. همچنین می‌نماید که نیاکان ایشان دارای آمیختگی با دیگر باشندگان زیست‌گاه کنونی شان بوده‌باشند، مردمانی چون آلان‌ها، کومان‌ها، خزرها، بلغارها، هون‌ها و بومیان قفقاز. زبان ترکی آنان نیز همسانی‌هایی با زبان قوموق در داغستان دارا می‌باشد.
قپچاق‌ها در سدهٔ یازدهم میلادی به سرزمین آلان‌های ایرانی‌نژاد وارد شدند. در سدهٔ چهاردهم تیمور به شمال قفقاز تاخت، این تازش سبب رانده شدن آلان‌ها به سرزمین‌های کوهستانی و نیز گسترش اسلام در منطقه بود.
در ۱۸۲۸ میلادی روس‌ها بر مردمان قره‌چای تاختند و پس از جنگی خونین سرزمین‌های قره‌چای‌ها به روسیه ضمیمه‌شد. در شورش سال‌های ۱۸۳۱ تا ۱۸۶۰ قفقاز، قره‌چای‌ها نیز به دیگر شورشیان پیوستند. با سرکوبی شورش میان سال‌های ۱۸۶۱ تا ۱۸۸۰ بسیاری از ایشان از بیم فشارهای روس‌ها به ترکیه کوچیدند.
در ۱۹۴۲ آلمان نازی پشتوانه‌ای برای پدید آمدن یک دولت خود مختار قره‌چای با پلیس و دستگاه دیوانی مستقل شد. نتیجهٔ آن استقبال گرم قره‌چای‌ها از ارتش آلمان در ۱۹۴۳ گردید. با عقب‌نشینی آلمان‌ها، قره‌چای‌ها متهم به همدستی با ایشان شده و پیرامون ۸۰هزار تن از آنان - که اکثریت جمعیتشان را تشکیل می‌داد- به زور به آسیای مرکزی - به ویژه قزاقستان و قرقیزستان- کوچانده شدند. در دو سال نخست این تبعید ۳۵ درصد تبعیدیان بر اثر گرسنگی و بیماری از میان رفتند. سرانجام در ۱۹۵۷ و در روند اصلاحات خروشچف قره‌چای اجازه یافتند که به زادگاه خود بازگردند.
قره‌چای‌ها در طی سده‌ها زندگی در قفقاز آیین زندگی و فرهنگ مردمان قفقاز را پذیرفته‌اند، اگرچه هنوز زبان ترکی خویش را نگاه داشته‌اند.
Wikipedia contributors، "Karachays،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Karachays&oldid=420469914 (accessed April ۲۵، ۲۰۱۱).
قره‌چای ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره بدارد:
ورزشگاه المپیک مونیخ ورزشگاهی در شهر مونیخ است.
معماری خاص و سقف منحصربه فرد این ورزشگاه را به یکی از بهترین ورزشگاه های زمان خود در دنیا تبدیل کرد.