moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
همانطور که مشاهده می کنید برای استفاده از کلاس فوق متغیری به نام gateway بایستی به سازنده کلاس تزریق شود. این کار باعث می‌شود که کلاس فوق بدون درگیر شدن با وابستگی‌های Gateway, از آن استفاده کند. و مشخصا هرچقدر هم تعداد استفاده کنندگان از Gateway به روش تزریق وابستگی بیشتر شود, در رابطه با تغییرات احتمالی سازنده کلاس Gateway نگرانی وجود نخواهد داشت. چرا که کلاس‌های استفاده‌کننده مانند SendSingleSMS درگیر ایجاد کلاس Gateway نشده‌اند.
راه آهن کشمیر (هندی: कश्मीर रेलवे، اردو: کشمیر ریلوے "Kaśmīr rēlavē") یک خط راه آهن است که برای اتصال ایالت جامو و کشمیر هند با سایر نقاط کشور سخته شده است.
راه آهن از جامو شروع می‌شود و پس از طی ۳۴۵ کیلومتربه شهر Baramulla در لبه شمال غربی دره کشمیر می‌رسد.عبور مسیر از مناطق زلزله‌خیز، زمین‌های ناهموار و آب و هوای خشن ساخت آن را به یک چالش مهندسی تبدیل کرد.Harish Kunwar. "Train-Link for J & K Prosperity". Press Release, Press Information Bureau, Government of India, dated 2008-10-16. Retrieved 2008-11-25. http://pib.nic.in/release/release.asp?relid=43772&kwd=
خواجه افضل‌الدین فضل‌الله بن جمال‌الدین روزبهان بن فضل‌الله بن محمد خنجی اصفهانی، ملقب به امین و معروف به خواجه ملا، صاعدی، قاضی و پاشا که از مردم خنج بود.مجله فرهنگ ایران زمین، شماره۴، سال۱۳۳۵، صفحهٔ ۱۷۳، زندگی نامه فضل الله بن روزبهان خنجی، نوشته: محمدامین خنجی
سال صحیح تولد او - که در شیراز واقع شد - درست معلوم نیست؛ ولی مسلماً بعد از سال ۸۵۰ بوده‌است.همان، صفحهٔ ۱۷۳
در سن هفده‌سالگی به قصد ادای حج، شیراز را ترک گفت؛ پس از بازگشت به شیراز، کماکان با جد و جهد بلیغ به کسب علوم معمول و درک کمالات پرداخت. فضل‌الله مجدداً در بیست و پنج سالگی عازم سفر حج گردید. این بار مدتی در مصر و چندی در حجاز توقف کرد. از جمله هفت ماه در مدینه نزد اساتید فن و مشایخ بزرگ حجاز، صحیحین بخاری و مسلم را خواند. یکی از اجله مشایخ وی، ابوالخیر شمس الدین محمد السخاوی (از برجسته‌ترین شاگردان ابن حجر) بود که تمام صحیح بخاری را به فضل‌الله درس گفت و در ضوء اللامع شرح حال وی را نوشت. فضل‌الله چون به شیراز بازگشت؛ به تدریس علوم مختلفه مشغول گردید و در همین شهر بود که نخستین تصنیفات خود را از قبیل حل تجرید، تعلیقات بر محالات و حواشی بر حواشی شرح جدید به رشته تحریر درآورد. همچنین کتاب بدیع الزمان فی قصة حی بن یقظان را در این ایام تصنیف کرد.همان، صفحهٔ ۱۷۴
فضل‌الله در سال ۸۹۲ برای سومین بار از شیراز عازم حجاز شد؛ در خلال این سفر در اردوی تابستانی پادشاهی در دامنه کوه سهند تبریز به حضور سلطان یعقوب آق قویونلو رسید و کتاب بدیع الزمان را -که دیباچه اش به نام سلطان مصدر شده بود- تقدیم داشت و مورد اعجاب و تحسین فراوان قرار گرفت. در همین مجلس بود که فضل‌الله به میل خود، تقبل کرد که تاریخ سلطنت آن پادشاه را بنویسد. در این رابطه سلطان یعقوب می‌گوید: «اگر تاریخ حیات ما را فضل‌الله بن روزبهان بنویسد، چنان‌که خود گفت، ناسخ تواریخ ملوک عالم خواهد بود.»همان، صفحه ۱۷۵
مؤلف از همان موقع به نوشتن کتاب خود مشغول شد و در مقابل جهانگشای جوینی، آن را عالم آرای امینی نام نهاد.
در این سال‌ها خواجه فضل‌الله به عنوان دبیر دربار سلطان یعقوب در تبریز اشتغال داشته و ظاهراً دیگر به شیراز مراجعت ننموده است. کتاب مذکور (عالم آرا) میان سال‌های ۸۹۲ تا ۸۹۷ نوشته شده و در همین سال اخیر به سلطان ابوالفتح میرزا بایسنقر فرزند و جانشین سلطان یعقوب تقدیم گردیده است.
پس از قیام شاه اسماعیل و تفتیش عقاید مذهبی در ایران، فضل‌الله مانند بسیاری دیگر از علمای اهل سنت مجبور به خروج از میهن شد و به ماوراءالنهر رفت. در سال ۹۰۹ هجری قمری در همین شهر، کتاب «ابطال نهج الباطل و اهمال کشف العاطل» را در رد بر کتاب نهج الحق ابن مطهر حلی می‌نویسد.همان، صفحهٔ ۱۷۷ دربارهٔ کم توجهی تذکره نویسان به خواجه فضل‌الله، نکته‌ای را باید ذکر نمود و آن اینکه هر چند مراجع مختلف کم و بیش از احوال و آثار وی یاد کرده‌اند؛ ولی چون سخت مبغوض و مورد تعاقب شاه اسماعیل بود، بالطبع کسی را یارای آن نبود که همچنان عالم و دانشمند مؤثر الوجودی مانند او را که در عین حال معروفیت هم داشت معرفی نماید؛ لذا آنچه در آن زمان دربارهٔ او نوشته‌اند، مختصر و آمیخته به ابهام است. ابهام از این جهت که او دوستدار اهل بیت و ائمه اطهار بود؛ ولی با خلط مبحث، او را به دشمنی آنان متهم کردند.
در کتاب ""وسیله الخادم الی المخدوم در شرح صلوات چهارده معصوم"" که توسط فضل الله بن روزبهان و به کوشش رسول جعفریان  منتشر شده است، جعفریان فهرستی از آثار علمی فضل الله را جمع‌آوری کرده و توضیحاتی درباره آن‌ها ارائه داده‌است. بخشی از عناوین این کتاب‌ها عبارت است از:
خواجه از حدود ۹۱۰ هجری تا زمان وفاتش نزد ملوک تیموری در هرات و شیبانیان بخارا به ویژه سلطان محمد شیبان اقامت داشت و در تمام این مدت به نوشتن تصانیف مختلف اشتغال داشتمجله فرهنگ ایران زمین، شماره۴، سال۱۳۳۵، زندگی نامه فضل الله بن روزبهان خنجی، نوشته: محمدامین خنجی، صفحهٔ ۱۸۳ و در آنجا بود که مهمان نامه بخارا را تصنیف نمود.
نظر به این که خواجه فضل‌الله شاهد بسیاری از وقایع بوده و نیز قید داشته‌است که وقایع را صحیح و آنچه هست بنویسد؛ خصوصاً که هیچگاه درست‌نویسی و انصاف را از دست نمی‌دهد و به طوری که مشاهده می‌شود حتی نسبت به کسانی که با آن‌ها مخالفت داشته است منصفانه مزایا و محسنات هرکس را می‌شمارد و از مورخین دیگر کمتر مغلوب احساسات می‌باشد. از مهم‌ترین قسمت‌های مفید این کتاب، فصل مشروح و مفصلی است که در آن از اجداد سلاطین صفویه و مخصوصاً از وقایع و حوادث و سرگذشت شیخ جنید و شیخ حیدر و مقدمات تکوین این سلسله، گفتگو می‌شود. مخصوصاً به این نکته باید توجه داشت که آنچه او نوشته است قبل از قیام شاه اسماعیل و اعلام سلطنت اوست و قطعاً متضمن احساسات موافق و مخالف نیست.همان، صفحه۱۷۵
در این زمینه پروفسور ولادیمیر مینورسکی می‌نویسد: "او (خواجه فضل‌الله) مؤلفی بود بسیار باکمال و کتابش (عالم آرای امینی)، درُ یتیم است. [او] چون سنی بود و دشمن شاه اسماعیل؛ مجبور شد به بخارا فرار کند و در آنجا هم کتابی به اسم میهمان نامه تألیف کرد که حالا در تاشکند می‌خواهند نشر کنند. من ترجمه حالش را مفصل نوشتم و امیدوارم که با وجود کبر سن و همه جور مشکلات بتوانم به چاپ برسانم. تاریخش به تاریخ‌های دیگر شبیه نیست و مثل خود شخص مؤلف، منحصر به فرد است.فرهنگ ایران زمین، نامه مینورسکی به ایرج افشار، مورخه 4 مارس 1956
در منشآت السلاطین تألیف «فریدون بیگ»، یک شعر پارسی و قطعه‌ای دیگر به‌زبان ترکی آمده است که خواجه از ماوراءالنهر به سلطان سلیم فرستاده است. قطعه پارسی بی هیچ تردیدی از خواجه فضل‌الله است و در پایان آن «امین» -که تخلص شعری او است- ذکر شده. این قطعه به شکل نامه‌ای است که متعاقب جنگ چالدران سروده شده‌است. در زیر، چند بیت از این قطعه -که یادگار دوران واپسین زندگانی خواجه است- ذکر می‌گردد:
الا ای قاصد فرخنده منظر… سلامم بر سوی شاه مظفر
بگو ای پادشاه جمله عالم… توئی امروز در مردی مسلم
اگر ملک شریعت، مستقیم است… همه از دولت سلطان سلیم است
ز بیمت در تزلزل، تازی و ترک … چو افکندی ز سر، تاج قزل‌بُرک
فکندی تاجش از سر ای مظفر… کنون بفکن به مردی از تنش سر
قزل‌بُرک است همچون مار افعی… سرش را نکوبی نیست نفعی
توئی امروز ز اوصاف شریفه… خدا را و محمد را خلیفه
روا داری که صدها ملحد دد… دهد دشنام اصحاب محمد؟
تو او را نشکنی از زور مردی… سرش را نابریده بازگردی؟
اگر گیرد امانی در سلامت… بگیرم دامنت را در قیامت
بیا از نصر دین کسر صنم کن… به تخت روم، ملک فارس ضم کن
که شرق و غرب را از نعمت و کام... بگیرد باز ذوالقرنین اسلام
ضمناً در احسن التواریخ نوشته «روملو»، شعری از خواجه فضل‌الله نقل شده‌است که آن را در تهنیت جلوس سلطان سلیمان قانونی یعنی در سال ۹۲۶ ه‍.ق سروده است و این شعر نشان می‌دهد که ارتباط فضل‌الله با دربار عثمانی تا آخرین روزهای زندگی وی برقرار بوده‌است.سلوک الملوک، نوشته: فضل‌الله بن روزبهان خنجی، به تصحیح محمدعلی موحد،انتشارات خوارزمی، تهران،1362، صفحه16
کتب دیگری که به وی نسبت داده‌اند عبارتند از:
وی در پنجم جمادی‌الاولی سال ۹۲۷ هجری در بخارا درگذشت.مجله فرهنگ ایران زمین، شماره۴، سال۱۳۳۵، صفحهٔ ۱۸۳
نامه سرگشاده یا نامه ادبی به نامه‌هایی گفته می‌شود که نویسنده قصد ندارد نامه را به صورت خصوصی برای یک نفر ارسال نماید، و بیشتر مقصود آن است که نظر، فکر و اعتراض و پیشنهاد خود را به گروهی از افراد القا نماید. حجم این نامه می‌تواند به صورت یک مقاله یا حتی یک کتاب به رشته تحریر در آید.Merriam-Webster's Online Dictionary
ممکن است نامه سرگشاده شخص خاصی را مخاطب قرار داده ولی عمداً از طریق روزنامه‌ها یا سایر رسانه‌ها به صورت گسترده منتشر می‌شود.Macmillan Online Dictionary
نوع دیگری از این نامه‌ها نامه‌های ثبت اختراع است که دولت آن را هم برای شخص و هم برای عموم مردم منتشر می‌کند
می‌توان از دلایل نگارش و انتشار این نامه‌ها به موارد ذیل اشاره کرد:
پایتخت فرهنگی اروپا شهری در قاره اروپا است که هر ساله توسط اتحادیه اروپا برای مدت یک سال معرفی می‌شود؛ سالی که در آن شهر بر اجرای برنامه‌های فرهنگی متعدد با محوریت فرهنگ و هنر اروپا تمرکز می‌کند.
انتخاب یک شهر به عنوان پایتخت فرهنگی اروپا این فرصت مهم را به آن شهر می‌دهد که منفعت‌های گستردهٔ فرهنگی، اجتماعی، و اقتصادی ببرد و به جمعیت شهر امکان دهد تا با تغییر چهره شهر و پشتیبانی از برنامه‌های فرهنگی ارتباط خود با جهانیان را افزایش دهند و جایگاه بین‌المللی شهرشان را بالا برند.
شهر آتن در یونان نخستین شهری بود که چنین عنوانی را به دست آورد. ایده آغازین این طرح توسط ملینا مرکوری، که بعدها وزیر فرهنگ یونان شد، در ۱۹۸۳ مطرح گردید.
تصمیم پارلمان اروپا و مجمع ۲۴ مه ۱۹۹۹ باعث ارائه طرحی برای انتخاب شهرهایی در این اتحادیه به عنوان پایتخت‌های فرهنگی شد. به هر عضو اتحادیه اروپا این فرصت داده شده‌است تا به نوبت شهری از خود را به عنوان پایتخت فرهنگی نامزد کند.
1 A new framework makes it possible for a city in a candidate country or potential candidate for EU membership to hold the title every third year as of 2021. This will be selected through an open competition, meaning that cities from various countries may compete with each other.
پونه کوهی"
پونه از خانواده نعناع است و برای هضم غذا مفید می‌باشد جویدن نعناع و پونه برای بر طرف کردن سکسکه مفید است و ضد تشنج و آرام‌کننده اعصاب است به درمان اسهال و بیماری‌های روده‌ای کمک می‌کند همچنین حاوی مقدار زیادی ویتامین A , B , است.
خواص درمانی: پونه کوهی از بهترین گیاهان تقویت‌کننده بشمار می‌رود مصرف پونه کوهی کار روده‌ها را منظم می‌کند درد معده و بی اشتهایی را تسکین می‌دهد و برای ناراحتی‌های کبدی بسیار مؤثر است دم کرده پونه برای اسهال اسهال خونی و اسهال‌های باسیلی و همچنین ناراحتی‌های عصبی اختلالات گوارشی مفید و مؤثر است دم کرده پونه تقویت‌کننده خوبی است اگر گاهی پس از صورف غذا در معده احساس سنگینی نمودید یا غذا را ترش کردید یا به کلی ناراحت شدید می‌توانید از این دم کرده‌استفاده کنید.
برنج ژاپنی یا برنج جاپونیکا یکی از انواع برنج است. برنج بر دو نوع آفریقایی و آسیایی تقسیم می‌شود. نوع آسیایی برنج نیز به دو گروه برنج ژاپنی و برنج هندی یا برنج ایندیکا تقسیم می‌شود. برنج ژاپنی نیز خود به دو گروه برنج ژاپنیِ مناطق معتدل که همان برنج جاپونیکا نام دارد و برنج ژاپنیِ مناطق استوایی به نام برنج جابانیکا تقسیم می‌شود. انشعاب بین دو برنج هندی و ژاپنی بیش از ۷۰۰۰ سال سابقه دارد. هر یک از این دو برنج به‌طور جداگانه از نوع خودرو به نوع کشاورزی تبدیل شده‌اند.
شکل ظاهری دانه‌های برنج ژاپنی نسبتاً گرد و کوتاه است. نسبت به نوع هندی نشاستهٔ آن دارای آمیلوز کمتر و آمیلوپکتین بیشتری است. در هنگام پختن آب زیادی را جذب کرده و پختهٔ آن نرم و براق است. تفاوت و ویژگی مهم آن در مقایسه با نوع هندی در چسبناک بودن آن است. این نوع برنج هر چه بیشتر جویده شود طعم شیرین‌تری دارد.
سنگ‌نگاره آناهیتا و نرسی یکی از زیباترین و سالم‌ترین نقوش بازمانده از دورهٔ ساسانی است، که در نقش رستم قرار دارد.
نرسی چگونگی تاجگذاری و سلطنت خود را، بر تخته سنگ نقش رستم حجاری کرده‌است و در این نقش، پادشاه حلقهٔ نواردار را، که علامت پادشاهی است، از دست آناهیتا می‌ستاند.
نرسی، تاجی بسیار شکیل بر سر دارد که همان کلاه شیاردار بسیار قدیمی پارسی هخامنشی است؛ دیهیم باریکی به پایین تاج بسته شده که دنباله‌اش بسیار پرچین و شکن بر روی پشت می‌افتد. گردن‌بند شاه، حلقه‌حلقه‌است و ریش بلندش از حلقه گذشته و زلف بلندش افشان، به پشت افتاده‌است. نرسی، دست چپ را دراز کرده و دیهیم شهریاری را از آناهیتا ستانده‌است و دست راست را بر روی قبضهٔ شمشیر قرار داده. آناهیتا تاج کنگره‌دار سرگشاده بر سر نهاده و موهای بلند و پرچین و شکنش را در بالا و روی شانه‌ها بافته‌است. نوارهای شاهانه از تاج بر روی دوش‌ها افتاده و قبای او توسط دکمهٔ شمسه‌داری در زیر گردن‌بند مروارید بر روی سینه اتصال یافته و کمربندی بر روی آن بسته شده‌است. چین‌های لباس، حالتی بسیار باوقار به ایزدبانو می‌دهد. دست راست آناهیتا حلقهٔ شهریاری را به سوی نرسی دراز کرده و دست چپش را در آستین بلند، پنهان کرده‌است.
ازدواج همجنس‌ توسط دیوان عالی آمریکا در تاریخ ۲۶ ژوئن ۲۰۱۵ را در سرتاسر ایالت‌های آمریکا قانونی اعلام شد. به این ترتیب ایالات متحده آمریکا هجدهمین کشوری بود که ازدواج همجنس را به رسمیت شناخت.
پیش از این قانون، این‌گونه ازدواج‌ها در بعضی از ایالت‌ها قانونی بود، در بعضی از آن فقط به رسمیت شناخته می‌شد و در بعضی دیگر ممنوع بود. اولین ایالتی که این موضوع را قانونی را کرد ماساچوست و در سال ۲۰۰۴ بود و پس از آن در شانزده ایالت ازدواج همجنس‌گرایان قانونی شناخته می‌شد:کنتیکت، نیوهمپشایر، آیووا، ماساچوست، نیویورک، ورمونت، رودآیلند، مریلند، مینه‌سوتا، کالیفرنیا، مین به علاوه واشنگتن دی. سی. و بعضی مناطق دیگر. از دسامبر ۲۰۱۲ و پس از همه‌پرسی که در نوامبر ۲۰۱۲ صورت گرفت، در کل ایالت واشنگتن، ایالت مریلند و ایالت مین نیز ازدواج قانونی شد. تا تاریخ ژوئن ۲۰۱۲، ۱۲ ایالت ازدواج همجنس‌گرایان بر طبق قانون و بیست و نه ایالت از طریق قانون اساسی ایالتشان منع کرده بودند.
حامیان ازدواج همجنس‌گرایان استدلال‌های مختلفی در حمایت از نظرشان می‌کنند. مارک میتبن ممنوعیت ازدواج همجنس‌گرایان را به ممنوعیت ازدواج‌های بین نژادی تشبیه می‌کند. فرناندو اسپلس استدلال می‌کند که ازدواج همجنس‌گرایان به این دلیل باید مجاز شود که ازدواج همجنس‌گرایان یک حق مدنی را به یک گروه اقلیت بسط می‌دهد. به گفته ننسی کات، یک دانشور تاریخ آمریکایی، «در واقع هیچ مقایسه‌ای وجود ندارد، زیرا هیج چیز جز ازدواج مشابه ازدواج همجنس‌گرایان نیست.Direct Examination of Nancy Cott, p. 208. "Perry v. Schwarzenegger", No. 09-2292 (N.D. Cal. January 11, 2010). Retrieved December 20, 2011.
یکی دیگر از دلایلی که درحمایت از حقوق همجنسگرایان قرائت می‌شود قیاس این مسئله با حقوق زنان است. برای نمونه در گذشته از منظر دینی پذیرش برخی حقوق مسلم عصرفعلی برای زنان، در گذشته از منظر دینی امری غیر قابل باور بود اما سرانجام و با تلاش درازمدت مدافعان زنان این حقوق از هر دو گروه دیندار و غیر دیندار به رسمیت شناخته شدندد، همجنسگرایان نیز به همین سان حق طی همین مسیر را دارا می‌باشند.در پاسخ به این ادعا که حقوق زنان امری بر خلاف طبیعت نیست، ولی همجنسگرای مخالف طبیعت بشری است هم باید اظهار کرد که جدای از نقدهایی که بر اصل این ادعا وجود دارد، عین همین استدلال در گذشته از سوی مخالفان حقوق زنان ارائه می‌شد که اموری مانند اعطای حق رای و شغل و ... بر خلاف طبیعت زنان و فطرت انسانی می‌باشد.
مبنای استدلال مخالفین ازدواج همجنسگرایان در ایالات متحده بر دغدغه‌های سرپرستی از فرزندان، دغدغه‌های مذهبی، و این دغدغه است که تغییر دادن تعریف ازدواج ممکن است منجر به شامل شدن چندهمسری، زنای با محارم و دیگر ایده‌های روشنفکرانه بشود که در نظریه حقوق طبیعی مطرح می‌شود. کنوانسیون بپتیست جنوبی می‌گوید که گسترش دادن حقوق ازدواج به زوج‌های هم جنس ممکن است هدف سنتی از ازدواج را از بین ببرد.Southern Baptist Convention, "On Same-Sex Marriage" (adopted 2003) http://www.sbc.net/resolutions/amResolution.asp?ID=1128 (visited January 20, 2008). کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخر زمان، کنفرانس کشیشهای کاتولیک ایالات متحده و کنوانسیون بپتیست جنوبی، و سازمان ملی ازدواج استدلال می‌کنند که بهترین نوع بزرگ کردن بچه‌ها توسط یک مادر و یک پدر است و این که قانونی کردن ازدواج همجنسگرایان می‌تواند نتیجتاً به بهترین منافع کودکان ضربه بزند. مگی گلگر از سازمان ملی ازدواج دغدغه‌هایی را در خصوص اثر ازدواج همجنسگرایان بر آزادی مذهبی و بر خیریه‌های مذهبی در ایالات متحده طرح کرده‌است. دیگر استدلال‌ها علیه ازدواج همجنسگرایان مبتنی بر این دغدغه است که فرایند بازتعریف این نهاد، ممکن است یک «جعبه پاندورا» باشد. استنلی کورتس از ویکلی استندرد نوشته است که ازدواج همجنسگرایان نهایتاً به قانونی‌سازی چندهمسری و چندمهری و ازدواج گروهی در ایالات متحده خواهتد انجامید.
سیاتل رول یکی از انواع ماکی‌زوشی در آمریکا است. این نوع رول با کالیفرنیا رول شباهت بسیاری دارد. مواد داخل این رول را خیار، ماهی آزاد خام یا ماهی سالمون، خردماهی و توبیکو تشکیل می‌دهند. ممکن است از سالمون دودی و پنیر خامه‌ای نیز استفاده شود. شکل پیچیدن این رول پشت به رو یا به اصطلاح ژاپنی‌ها اوراماکی است یعنی برعکس شکل سنتی ماکی‌زوشی برنج لایهٔ بیرونی است و جلبک نوری در داخل قرار می‌گیرد. این نوع سوشی در رستوران‌های سیاتل، واشینگتن یافت می‌شود.
مایک پارادیناس یک موسیقی‌دان بریتانیایی است که در زمینهٔ موسیقی الکترونیک فعّالیّت می‌کند. او دارای لقب‌های متعدّدی است، امّا اغلب آثارش را تحت عنوان μ-Ziq (همانند واژهٔ میوزیک تلفّظ می‌شود) منتشر می‌کند.
اسکریم (زادهٔ ۱ ژوئن ۱۹۸۶) یک تهیّه‌کنندهٔ داب‌استپ مقیم کرویدون است. او یکی از نخستین و نیز یکی از برجسته‌ترین تهیّه‌کنندگان موسیقی داب‌استپ است. او در تکامل این سبک نقش مهمّی ایفا کرده‌است. نخستین آلبوم او به نام "اسکریم!" در سال ۲۰۰۶ منتشر شد.
اسپایدر رول یکی از انواع ماکی‌زوشی و از نوع فوتو‌ماکی (رول کلفت سوشی) در کانادا است. مواد داخل این رول را پای کامل خرچنگ نرم پوسته در داخل روغن فراوان روغن‌پز شده، آواکادو، ادویه‌های مختلف به همراه سس مایونز تشکیل می‌دهند. در این نوع رول پای خرچنگ که از داخل رول بیرون زده، به ظاهر شبیه پای عنکبوت است، به همین علت به عنوان اسپایدر رول شهرت پیدا کرده‌است. برای بیرون رول از توبیکو با طعم واسابی و یک سس تند و شیرین استفاده می‌شود.
خرچنگ نرم پوسته به خرچنگ بلافاصله بعد از پوست‌اندازی گفته می‌شود. در آشپزی ژاپنی خرچنگ در این حالت به‌طور کامل به صورت کاراآگه، روغن‌پزی شده و خورده می‌شود.
سامانه دانشگاهی به مجموعه‌ای از چند دانشگاه مرتبط به هم اطلاق می‌شود که از نظر جغرافیایی در نقاط مختلفی مستقر هستند. سامانه‌های دانشگاهی بیشتر بعد از جنگ جهانی دوم در آمریکا گسترش پیدا کردند به طوری که اکثر ایالت‌ها هم‌اکنون یک یا دو سامانه دانشگاهی دارند. سامانه‌های دانشگاهی نباید با دانشگاه‌های چند پردیسی اشتباه گرفته شوند. دانشگاه‌های چند پردیسی در واقع یک دانشگاه است که از چند پردیس مختلف تشکیل شده‌است و در این ساختار، تنها یک هیئت امنا و یک رئیس تعریف می‌شود ولی سامانه‌های دانشگاهی می‌تواند همه ساختارهای یک دانشگاه را داشته باشد. بجز ایران، در کشورهایی چون آمریکا، بریتانیا، کانادا، هند، پاکستان و ترکیه نیز سامانه‌های دانشگاهی وجود دارد.
کعبهٔ زرتشت یک بنای سنگی چهارگوش و پله‌داری در محوطهٔ نقش رستم در کنار روستای زنگی‌آباد شهرستان مرودشت استان فارس در ایران است. محوطهٔ نقش رستم علاوه بر بنای مذکور، یادمان‌هایی از ایلامیان، هخامنشیان و ساسانیان را نیز در خود جای داده‌است.
فاصلهٔ کعبهٔ زرتشت تا کوه، ۴۶ متر است و دقیقاً روبه‌روی آرامگاه داریوش دوم قرار دارد و شکلش مکعب مستطیل است و تنها یک در ورودی دارد. جنس مصالح این بنا از سنگ آهک سفید است و بلندی آن حدود ۱۲ متر، که با احتساب پله‌های سه‌گانه به ۱۴٫۱۲ متر می‌رسد و ضلع هر قاعدهٔ آن، حدود ۷٫۳۰ متر درازا دارد. در ورودی آن به وسیلهٔ پلکانی سی پله‌ای از جنس سنگ به درون اتاقک آن راه می‌یابد. قطعه سنگ‌ها به صورت مستطیلی شکل است و بدون استفاده از ملات، روی هم گذاشته شده‌اند که اندازهٔ سنگ‌ها از ۰٫۴۸×۲٫۱۰×۲٫۹۰ متر تا ۰٫۵۶×۱٫۰۸×۱٫۱۰ متر متفاوت است و با بست‌های دُم‌چلچله‌ای به هم وصل شده‌اند. این بنا در دورهٔ هخامنشی ساخته شده و از نام بنا در آن دوران اطلاعی در دست نیست، اما در دورهٔ ساسانی آن را "بُن خانک" می‌نامیدند؛ نام محلی این بنا نیز، "کُرنای‌خانه" یا "نقاره‌خانه" بوده و اصطلاح کعبهٔ زرتشت در دوران اخیر و از حدود قرن چهاردهم میلادی به این بنا اطلاق شده‌است.
دربارهٔ کاربرد این اتاقک، دیدگاه‌ها و تفسیرهای متفاوتی ارائه شده‌است و نمی‌توان هیچ‌کدام از آن‌ها را به قطعیت پذیرفت؛ چنان‌که برخی این برج را آتشگاه و آتشکده می‌دانند و معتقدند که این بنا، مکان روشن کردن آتش مقدس و محلی برای عبادت بوده‌است اما عده‌ای دیگر با ردّ آتشگاه بودن آن، این بنا را به دلیل شباهتش به آرامگاه کورش بزرگ و زندان سلیمان (پاسارگاد) و برخی از آرامگاه‌های لیکیه و کاریا، آرامگاه یکی از شاهان یا بزرگان هخامنشی می‌دانند و برخی دیگر از ایران‌شناسان این اتاقک سنگی را بنایی برای نگهداری اسناد و کتاب‌های مقدس دانسته‌اند اگرچه اتاقک کوچک کعبهٔ زرتشت برای نگاهداری کتابهای دینی و اسناد شاهی بسیار کوچک به نظر می‌رسد. البته نظریات دیگری همچون معبدی برای ایزد آناهیتا یا تقویم آفتابی هم ذکر شده‌است که کمتر مورد توجه هستند.
بر بدنهٔ شمالی، جنوبی و خاوری این برج، سه کتیبه به سه زبان پهلوی ساسانی، پهلوی اشکانی و یونانی در دورهٔ ساسانیان نوشته شده‌است که یکی به شاپور اول ساسانی و دیگری به موبد کرتیر تعلق دارند و چنان‌که والتر هنینگ گفته‌است، «این کتیبه‌ها مهم‌ترین سند تاریخی از دورهٔ ساسانی می‌باشند.» ساختمان کعبهٔ زرتشت از نظر تناسب اندازه‌ها، خطوط و زیبایی خارجی، بنای زیبایی است که از نظر اصول معماری نمی‌تواند مورد ایراد قرار گیرد.
این بنا امروزه بخشی از محوطهٔ نقش رستم است و در اختیار سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ایران قرار دارد که از طریق جادهٔ شیراز به اصفهان قابل دسترسی است و دسترسی محلی آن از طریق جادهٔ قدیمی حاجی‌آباد-زنگی‌آباد و جادهٔ تخت جمشید-نقش رستم امکان‌پذیر است.
علیرضا شاپور شهبازی معتقد است که اصطلاح "کعبهٔ زرتشت"، جدید و غیرعلمی است و سابقهٔ آن به حدود قرن چهاردهم میلادی می‌رسد. نام محلی این بنا، "کُرنای‌خانه" یا "نقاره‌خانه" بود و اروپائیان به‌دلیل آنکه درون این بنا از دود سیاه شده بود، آن را مکان ویژهٔ پرستش آتش دانستند و چون زرتشتیان را به اشتباه «آتش‌پرست» می‌خواندند این مکان را هم به آنان نسبت داده و آتشگاه زرتشتیان نامیدند و از آنجا که شکل بنا مکعبی بود و سنگ‌های سیاهی که در زمینهٔ سفید دیوارهای آن نشانده شده‌اند یادآور حجرالاسود در کعبهٔ مسلمانان بود، این مکان به "کعبهٔ زرتشت" معروف شد.
دانشنامه ایرانیکا دربارهٔ نام این بنا چنین توضیح داده‌است: «کعبهٔ زرتشت نامش را احتمالاً در قرن چهاردهم میلادی کسب کرده‌است یعنی زمانی که محوطه‌های باستانی ویران‌شده در سرتاسر ایران به شخصیت‌هایی از قرآن یا شاهنامه ربط داده می‌شدند. این نام به این معنی نیست که آنجا مقبرهٔ زرتشت بوده‌است و هیچ گزارشی هم مبنی بر سفر حجاج برای زیارت به آنجا وجود ندارد.»
به واسطهٔ کشف سنگ‌نبشتهٔ کرتیر بر دیواره‌های آن، دانسته شده که نام این بنا در دورهٔ ساسانی "بُن خانک" به معنای "خانهٔ بنیادی" بوده‌است چنان‌که در متن سنگ‌نوشته آمده‌است: «این خانهٔ بنیادی به شما تعلق خواهد داشت، به بهترین وجهی که صلاح می‌دانید رفتار کنید، که موجب خشنودی خاطر خدایان و خاطر ما [مقصود شاپور یکم است] باشد.» از نام این بنا در دوره‌های پیشین‌تر آگاهی بیشتری در دست نیست.
ابن بلخی نام محوطهٔ نقش رستم و کوه آن را کوه نبشت (کوه نبشته‌ها) ذکر کرده و دلیل این نامگذاری را این دانسته که کتاب اوستا در آنجا نگاهداری می‌شده‌است. اصطلاح "دژنبشت" یا "دژ کتیبه‌ها" ممکن است برای بنای کعبهٔ زرتشت مورد استعمال واقع شده‌باشد.
بنای کعبهٔ زرتشت، مکعب مستطیلی است و تنها یک در ورودی دارد که به وسیلهٔ پلکانی از جنس سنگ به درون اتاقک آن راه می‌یابد و در هر طرف نمای این کعبه، چهار پنجرهٔ کور وجود دارد. جنس سنگ‌های بکار رفته در این بنا، سنگ آهک سفید مرمرنما است که در دیوارهای آن طاقچه‌های دندانه‌داری از سنگ سیاه قرار دارد. سنگ‌های این بنا را از کوه سیوند در جایی به‌نام نعل‌شکن آورده‌اند. قطعات سنگ‌ها را بزرگ و بیشتر مستطیلی تراشیده‌اند و بدون استفاده از ملات برهم نهاده شده‌اند و در برخی از جاها (همچون بام ساختمان) سنگ‌ها را با بست‌های دُم‌چلچله‌ای به هم متصل کرده‌اند. اندازهٔ سنگ‌ها از ۰٫۴۸×۲٫۱۰×۲٫۹۰ متر تا ۰٫۵۶×۱٫۰۸×۱٫۱۰ متر متفاوت است، اما در دیوار غربی، تخته‌سنگی وجود دارد که بزرگی‌اش ۴٫۴۰ متر است.
چهار تکه سنگ مستطیلی بزرگ با محور شرقی-غربی سقف را می‌پوشانند، هرکدام از این سنگ‌ها ۷٫۳۰ متر طول دارند و با بست‌های دم چلچله‌ای بهم دوخته شده‌اند و طرز تراش آن‌ها شکل هرم کوتاهی را به بنا بخشیده‌است. در بَرهم نهادن سنگ‌های بنا از شیوهٔ همترازسازی استفاده کرده‌اند ولی در رده‌بندی سنگ‌ها نظم دقیقی رعایت نشده و در برخی جاها ۲۰ رده و در برخی از قسمت‌های دیگر ۲۲ رده سنگ بر روی هم نهاده تا به سقف رسیده‌اند.
هرجا که در سنگ اصلی خطا و عیبی بوده، آن قسمت را برداشته‌اند و با وصله‌های ظریفی پُر کرده‌اند که برخی از آن وصله‌ها هنوز وجود دارند.
برای اینکه یکنواختی و یک‌رنگی بنا زیاد مشخص نشود، دو تنوع معماری در آن داده شده؛ یکی اینکه طاقچه‌های دو لبه‌ای از یک یا دو تخته‌سنگ سیاه خاکستری ساخته و در دیوارها نشانده‌اند و دوم اینکه در قسمت بالا و میانی دیوارها، گودی‌های مستطیلی کوچکی کنده‌اند که ظرافت خاصی به چهرهٔ بنا می‌دهند. سنگ‌های سیاه را احتمالاً از کوه مهر در تخت جمشید آورده باشند و در سه ردیف به ترتیب زیر در دیوارها قرار داده‌اند:
یک پلکان سی‌پله‌ای (هر پله به درازی ۲ تا ۲٫۱۲ متر؛ پهنای ۲۶ سانتی‌متر و ارتفاع ۲۶ سانتی‌متر) در سینهٔ دیوار شمالی تعبیه شده که به آستانهٔ درگاه ورودی می‌رسد. بدین ترتیب، به‌خوبی مشخص است که می‌خواسته‌اند بنا شکل یک برج سه طبقه را داشته باشد که هر طبقه‌اش هفت در و دریچه دارد، اما فقط یک در را حقیقی درست کرده‌اند و بقیه را به صورت پنجره‌های کور بی‌منفذ نگه داشته‌اند.
این بنا بر سکوی سه‌پله‌ای قرار دارد که پلهٔ نخست، ۲۷ سانتی‌متر بالاتر از کف اصلی زمین است و ارتفاع برج با احتساب پله‌های سه‌گانه به ۱۴٫۱۲ متر می‌رسد. قاعدهٔ بنا به‌شکل مربع است که هر ضلع آن، حدود ۷٫۳۰ متر درازا دارد. سقف بنا نیز رو به درون صاف و هموار است اما از بیرون شیب دو جانبی دارد که از خط میانهٔ بام آغاز می‌شود. درگاه ورودی ۱٫۷۵ متر بلندی و ۸۷ سانتی‌متر پهنا دارد و دری دو لنگه‌ای و بسیار سنگین داشته‌است و جای پاشنه‌های پایینی و بالایی هر لنگه در سنگ کنده شده و به‌خوبی معلوم است. برخی پنداشته‌اند که جنس در از چوب بوده‌است، اما یک قطعه از در سنگی بنای زندان سلیمان در پاسارگاد و یک در همانند در کعبهٔ زرتشت پیدا شده که مشخص می‌کند درِ هردو بنا از جنس سنگ بوده‌است. این در به اتاقی هدایت می‌شد که چهارگوش است و ۳٫۷۲×۳٫۷۴ متر اندازه دارد و بلندایش به ۵٫۵ متر می‌رسد و قطر دیوارهایش بین ۱٫۵۴ متر تا ۱٫۶۲ متر، متغیر است.
در اینکه کعبهٔ زرتشت از دورهٔ هخامنشیان است، هیچ تردیدی نمی‌توان داشت و بسیاری از شواهد، گواهی می‌دهند که ساخت این بنا در آغاز دورهٔ هخامنشی انجام شده‌است که مهم‌ترین آن‌ها از این قرارند:
کارستن نیبور که در سال ۱۷۶۵ میلادی (۱۱۷۸ هجری) از این بنا دیدن کرده بود می‌نویسد: «جلوی کوهی که آرامگاه‌ها و سنگ نگاره‌های پهلوانی رستم بر آن قرار دارد، بنای کوچکی از سنگ سفید ساخته شده‌است که فقط با دو قطعه سنگ بزرگ پوشیده شده‌است.» همچنین ژان دیولافوا که در سال ۱۸۸۱ به ایران آمده بود در سفرنامهٔ خود چنین گزارش داد: «... و بعد یک بنای چهار ضلعی را دیدیم که در مقابل دیوارهای صخره واقع بود. هریک از سطوح آن مانند سطوح بنای خرابی بود که در دشت پلوار دیده بودیم…»
نخستین تصاویر مصور از این بنا در قرن هفدهم توسط جهانگردان اروپایی از جمله ژان شاردن، انگلبرت کمپفر و کرنلیوس د برین در سفرنامه‌هایشان آمده بود اما شرح علمی و گزارش‌های حفاری بنا، نخستین بار توسط اریک فریدریش اشمیت انجام شد که با عکس و نقشه‌های ترسیمی، همراه بود.
محوطهٔ نقش رستم همراه با بنای کعبهٔ زرتشت برای نخستین بار، در سال ۱۹۲۳ میلادی (۱۳۰۲ خورشیدی) توسط ارنست هرتسفلد بررسی و کاوش شد. همچنین، این محوطه در چندین فصل در بین سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹ مورد کاوش گروه مؤسسه خاورشناسی دانشگاه شیکاگو به رهبری اریک فریدریش اشمیت قرار گرفت و آثار مهمی چون نسخهٔ پارسی میانه کتیبه بزرگ شاپور یکم که بر دیوارهٔ بنا نوشته شده بود، پیدا شدند.
کاربرد بنای کعبهٔ زرتشت همواره مورد مناقشهٔ باستان‌شناسان و پژوهشگران بوده‌است و دیدگاه‌ها و تفسیرهای گوناگونی دربارهٔ کاربرد آن ذکر شده‌است اما چیزی که تفسیر آن را دشوارتر هم می‌کند، وجود بنای مشابهی در پاسارگاد است که هر احتمالی را باید با شرایط آن نیز سنجید و تفسیر مشابهی برای هردو در نظر گرفت. برخی از باستان‌شناسان این بنا را آرامگاه دانسته‌اند و بعضی دیگر مانند رومن گیرشمن و اشمیت، گفته‌اند که کعبهٔ زرتشت آتشگاهی بوده‌است که آتش مقدس را در درون آن قرار می‌داده‌اند و در مواقع انجام تشریفات مذهبی از آن استفاده می‌کرده‌اند. گروهی دیگر از جمله هنری راولینسون و والتر هنینگ معتقدند که این بنا گنج‌خانه و محل نگهداری اسناد دینی و اوستا بوده‌است. گروه اندکی هم این بنا را پرستشگاه آناهیتا می‌دانند و معتقدند که مجسمهٔ این ایزدبانو در کعبهٔ زرتشت نگهداری می‌شده‌است. هلن سانسیزی وردنبورگ این ساختمان را به عنوان سازه‌ای ساخته شده توسط داریوش یکم برای تاج‌گذاری می‌داند و شاپور شهبازی معتقد است کعبهٔ زرتشت یک آرامگاه هخامنشی بوده‌است که در دورهٔ ساسانی از آن به‌عنوان مکانی همانند گنج خانهٔ اسناد دینی استفاده کرده‌اند.
اریک فریدریش اشمیت دربارهٔ اهمیت این بنا می‌گوید:
فرض آتشکده و آتشگاه بودن را نخستین‌بار انگلبرت کمپفر مطرح کرد و پس از وی جیمز موریه و رابرت کر پورتر در اوایل سدهٔ نوزدهم این دیدگاه را قوت بخشیدند. گوشهٔ جنوب غربی اتاقک، از دود سیاه شده‌است، و سبب شده تا احتمال دهند که در آنجا آتش مقدس روشن بوده‌است.
در سال‌های بعد نیز فردیناند یوستی، گیرشمن، اشمیت و دیگران، فرضیهٔ آتشگاه بودن کعبهٔ زرتشت را تقویت کرده‌اند. یکی از دلایل این گروه این است که، داریوش بزرگ در کتیبه بیستون (D B ستون یکم، ۶۳) می‌گوید: «... من پرستشگاه‌هایی [آیَدَنا] را که گئومات مغ ویران کرده بود، بازسازی نمودم. به مردم، چراگاه‌ها، رمه‌ها، غلامان و خانه‌هایی را که گئومات ستانده بود بازگرداندم…» پس در زمان کوروش بزرگ و کمبوجیه دوم «معابدی» بوده‌است که گئومات مغ ویران کرده و داریوش مثل همان را باز ساخته‌است، و چون «زندان سلیمان» در پاسارگاد متعلق به دورهٔ اول هخامنشی و ویران شده‌است و درست مثل آن را در عهد داریوش در نقش رستم هم ساخته‌اند، پس باید نتیجه گرفت که آن هر دو بنا معبد یا نیایشگاه مذکور در کتیبهٔ بیستون می‌باشد، و از آنجا که معبد در ایران زمان داریوش، جز برای آتش مقدس، برای چیزی دیگر نمی‌توانست باشد، پس اینها همه آتشگاه بوده‌اند. و دیگر اینکه کعبهٔ زرتشت پس از دوران هخامنشیان نیز به‌خوبی حفظ شده‌است و گرداگرد آن را خاک و سنگ پر نکرده بود و در آغاز دورهٔ ساسانی، شاپور یکم بر روی آن مهم‌ترین سند تاریخ ساسانی را نگاشت و کرتیر هم بر آن سندی مذهبی نوشت. اینها نشان می‌دهد که این بنا از نظر دینی اهمیت داشته‌است. از سوی دیگر، روی سکه‌های برخی از شاهان پارس از جمله سکهٔ وادفراداد یکم بنایی را نقش کرده‌اند که آتشگاه بوده و آتش شاهی را بر فراز آن یا در درون آن نگهداری می‌کرده‌اند و چون این بنا سکویی دو پله دارد، و دو در آن همانند کعبهٔ زرتشت است و مرکز پادشاهی پارس هم در شهر استخر بوده‌است، پس همان کعبهٔ زرتشت است که بر سکه‌هایشان نموده شده‌است و بر روی سقف همین بناست که سه آتشدان گذارده‌اند و پادشاه پارس جلو آن به حالت عبادت ایستاده‌است.
اما این استدلال‌ها به چالش کشیده شده‌اند زیرا آیَدَنا تنها به معنای «جای پرستش» است و این‌جای پرستش لزومی ندارد که معبد باشد و از سوی دیگر اگر بخواهیم بگوییم مردم در این محل عبادت می‌کرده‌اند، صحیح نیست زیرا این کعبه آنقدر کوچک است که محوطه داخل آن گنجایش بیش از دو نفر را ندارد. همچنین در مهرها و روی آرامگاه‌های هخامنشی می‌بینیم که آتشدان‌های حامل آتش شاهی در فضای آزاد نهاده می‌شدند، و آتش شاهی را در آتشدانی قابل حمل پیشاپیش پادشاه می‌بردند. نکتهٔ قابل توجهی که هرتسفلد، سامی و مری بویس متذکر شده‌اند این است که بعید به‌نظر می‌رسد آن‌همه هزینه و زحمت برای آن به خرج رفته باشد که آتش را در اتاقی تاریک و بی روزنه نگه داشته باشند که بی بازگذاردن درش، آتش روشن نمی‌شد. زیرا آتش احتیاج به اکسیژن دارد و درون این کعبه طوری ساخته شده‌است که وقتی در و ورودی بزرگ سنگی آن بسته باشد، حتی یک چراغ روغنی هم نمی‌تواند بیش از چند ساعت در آن روشن بماند. این اتاقک راه بیرون رفت برای دود ندارد و از سوی دیگر در ورودی آن نیز همواره بسته بوده‌است. بنای روی سکه‌های پادشاهان فارس نمی‌تواند کعبهٔ زرتشت باشد زیرا تصویر مذکور بر سکه‌ها ارتفاعی بیش از دو متر نداشته‌است، سکویش دو پله بوده و پلکانی در پایین درگاهش دیده نمی‌شود، در ورودی آن نسبت به بنا بسیار بزرگتر از در کعبهٔ زرتشت است، سقف آن بی‌شیب بوده چنان‌که می‌توانستند سه آتشدان را بر فرازش بگذارند، فاصله‌ای میان درگاه آن با سقفش وجود ندارد، تاج و سردر نیز ندارد و دندانه‌های نماینده سر تیرهایش ۶ عدد بیشتر نیست. این ویژگی‌ها به‌کلی با ویژگی‌های کعبهٔ زرتشت مغایر است.
بیشتر پژوهشگران این برج را به عنوان مقبرهٔ یکی از شاهان هخامنشی تصور می‌کنند. چون از نظر شکل ظاهری، صلابت معماری و داشتن یک اتاق کوچک با دری بسیار سنگین، به آرامگاه کورش بزرگ و برخی از آرامگاه‌های لیکیه و کاریا شبیه‌است، آن را آرامگاه می‌دانند. ولفرام کلایس و دیوید استروناخ بر این باورند که سازه‌های هخامنشی در پاسارگاد و نقش رستم می‌توانسته‌اند از هنر اورارتویی در نیایشگاه‌های برج‌شکل اورارتو تأثیر گرفته باشند. اریستوبولوس از همراهان اسکندر، هنگام توصیف پاسارگاد از بنای موسوم به زندان سلیمان با نام «آرامگاه برج مانند» یاد می‌کند که اگر بنای مذکور آرامگاه یکی از شاهان هخامنشی فرض شود، به دلیل شباهت آن با بنای کعبهٔ زرتشت، و آنچان که فرانتس هاینریش وایسباخ و الکساندر دماندت توضیح داده‌اند ناگزیر باید این بنا را هم متعلق به یکی دیگر از شاهان هخامنشی دانست. از اینها گذشته کعبهٔ زرتشت در چند متری آرامگاه‌هایی قرار دارد که زمان ساختشان یکسان است و بعدها هم همه را توسط زنجیری از استحکامات از بقیهٔ قسمت‌های نقش رستم جدا کرده‌اند و این می‌رساند که در اصل همه آنها از یک نوع بوده‌اند و کاربرد مشابهی داشته‌اند، به‌عبارت دیگر، همه از جمله همین کعبهٔ زرتشت، آرامگاه بزرگان هخامنشی بوده‌اند.
چند دلیل دیگر برای آرامگاه بودن کعبهٔ زرتشت می‌توان آورد؛ یکی وجود واحدهایی سه‌تایی و هفت‌تایی است که در آرامگاه‌های هخامنشی می‌یابیم؛ مثلاً اتاقک‌های سه قبری آرامگاه‌ها آنها را با سه طبقه نمودن کعبهٔ زرتشت و سه پله‌ای بودن سکوی آن ارتباط می‌دهد. و هفت دریچهٔ هر طبقه از بنا، یادآور هفت آزاده پارسی روی آرامگاه‌ها و هفت طبقه بودن آرامگاه کوروش می‌باشد.
اما کاوش‌های انجام گرفته، این دیدگاه را تأیید نمی‌کنند و نوشته‌های منقور بر دیوارهٔ کعبهٔ زرتشت هم هیچ اشاره‌ای به وجود آرامگاه یا گورستان ندارند.
تفسیر گنج‌خانه بودن بنا، نخستین بار در سال ۱۸۷۱ توسط راولینسون مطرح شده‌است. معماری دقیق و اندازهٔ مناسب اتاقک، سنگین و مستحکم بودن تنها در ورودی آن و اینکه رسیدن به داخل بنا دشوار بوده‌است از دلایل راولینسون بود. والتر هنینگ هم این نظریه را با دلایل تازه‌تری مطرح کرده بود. یکی از دلایل او مربوط به کتیبه‌های منقور بر دیوارهٔ اتاقک است؛ بر روی دیوارهای کعبهٔ زرتشت، سنگ نبشتهٔ بزرگی از شاپور یکم نوشته شده‌است و در پایین این کتیبه، نبشته‌ایست از کرتیر که در سطر دوم آن آمده‌است: «این بن خانک ترا بود، چنان کن که دانی برای ایزدان و ما بهتر است.» که استنباط برخی از مورخان این است که به معنای محل نگهداری منشورها، پرچم‌ها و اسناد دینی بکار می‌رفته‌است. ابن بلخی در خلال شرح آثار استخر، از این مکان با نام «کوه نفشت» یا «کوه نبشت» یاد کرده و گفته که اوستا در آنجا نگهداری می‌شده‌است هنینگ معتقد است منظور ابن بلخی همین بنای کعبهٔ زرتشت است. دربارهٔ ردّ این دیدگاه می‌توان گفت که اتاقک کوچک کعبهٔ زرتشت برای نگاهداری اوستا و کتابهای دینی دیگر و پرچم‌های شاهی بسیار کوچک است؛ برای چنین خواستی جایگاهی فراختر و بزرگتر لازم بود. همچنین نمی‌توان پذیرفت که به جای کاخ‌های بزرگ و گوناگون شاهنشاهان هخامنشی و ساختمان‌های سازمان‌های اداری و دولتی، جایی چنین دور از کاخ‌ها را برای نگاهداری اوستا و پرچم‌های شاهی برگزیده باشند. چون برج دیگری مانند برج کعبهٔ زرتشت در پاسارگاد به‌نام زندان سلیمان وجود دارد، نمی‌توان پذیرفت که شاهان هخامنشی جایگاه اوستا یا پرچم‌ها را عوض کرده‌اند. همچنین کسانی که به استناد نوشتهٔ فارس‌نامهٔ ابن بلخی، «کوه نفشت» یا «کوه نبشت» کعبهٔ زردشت را جایگاه اوستا می‌دانند چنان‌که به نوشتهٔ همان کتاب کمی پیش‌تر از کلمه «کوه نفشت» بنگرند، نوشته شده: «... و بعد از آن او را قبول کرد و کتاب زند آورده بود به حکمت و بر دوازده هزار پوست گاو دباغت کرده نبشته بود بزر و شتاسف آنرا قبول کرد و به استخر پارس کوهی است، کوه نفشت گویند» پس ممکن نیست کتابی که بر پوست دوازده هزار گاو نوشته شده باشد در اتاقک کعبهٔ زرتشت بگنجد.
رضا مرادی غیاث‌آبادی با انجام پژوهش‌های میدانی تفسیر تازه‌ای از این بنا ارائه داده‌است و آن را یک رصدخانه و تقویم آفتابی می‌داند و معتقد است که پنجره‌های کور، پله‌های مقابل در ورودی و ساختار بنا، یک زمان‌سنج یا شاخص خورشیدی برای سنجش گردش خورشید و به تبع آن نگهداشتن حساب سال و سالشماری و استخراج تقویم و تشخیص روزهای اول هر ماه خورشیدی و انقلاب‌های تابستانی و زمستانی و اعتدال‌های بهاری و پاییزی بوده‌است. او نتیجه می‌گیرد که می‌توان شروع هر ماه خورشیدی را با رصد سایه‌های تشکیل شده بر پنجره‌های کور، متوجه شد.
اما این نظریه نمی‌تواند کاملاً درست باشد و یکی از دلایلی که می‌توان در رد این نظریه عنوان کرد این است که جهت شمال جغرافیایی هر منطقه ممکن است با جهت شمال مغناطیسی متفاوت باشد. زاویهٔ انحراف شمال مغناطیسی از شمال جغرافیایی در محوطهٔ نقش رستم برابر با حدود ۲٫۵ درجه‌است و زاویهٔ انحراف مغناطیسیِ بنا، طبق اندازه‌گیری اشمیت برابر با ۱۸ درجهٔ غربی نسبت به شمال مغناطیسی است، بنابراین انحراف بنا نسبت به جهت شمال جغرافیایی حدود ۱۵٫۵ درجه خواهد بود، در حالی که غیاث‌آبادی همان مقدار ۱۸ درجه را به عنوان انحراف بنا از شمال جغرافیایی در نظر گرفته‌است.
در ۱۱ خرداد ۱۳۱۵ (۱۹۳۶ میلادی) در پی کاوش‌های گروه حفاری گروه مؤسسه خاورشناسی دانشگاه شیکاگو، بر بنای کعبهٔ زرتشت کتیبه‌هایی یافت شد که متعلق به شاپور یکم و موبد کرتیر بودند؛ کتیبهٔ شاپور به سه زبان یونانی (۷۰ سطر)، پهلوی اشکانی (۳۰ سطر) و پهلوی ساسانی (۳۵ سطر) بر سه طرف بنا نوشته شده‌است و کتیبهٔ کرتیر که در ۱۹ سطر به زبان پهلوی ساسانی است، در زیر کتیبهٔ شاپور قرار دارد.
در کتیبهٔ شاپور که به منزلهٔ «قطعنامهٔ انقلاب» دودمان ساسانی باید تلقی گردد شاپور یکم ابتدا خود را معرفی کرده و مناطقی که بر آن‌ها حکمرانی می‌کرد را ذکر می‌کند و سپس به شرح جنگ‌های ایران و روم پرداخته و به شکست و کشته شدن گوردیان سوم اشاره می‌کند که پس از آن سپاهیان روم فیلیپ عرب را امپراتور اعلام کردند و وی برای درخواست عفو خسارتی معادل نیم میلیون دینار طلا به شاپور پرداخت کرد و به کشورش بازگشت. در ادامه، شاپور شرح نبردش با رومیان را به همراه فهرست مفصلی از ایالت‌های رومی که سپاهیان را از آن جمع کرده بودند، شرح داده‌است. این نبرد که بر سر ارمنستان صورت گرفت، بزرگترین شکستی بود که ساسانیان بر رومیان وارد کردند. شاپور در ادامه می‌گوید که «والریانوس قیصر را، خودم، با دست‌های خویش دستگیر کردم.» و نام سرزمین‌هایی که در این نبرد به تصرف او درآمد را ذکر می‌کند. وی سپس از قدرت خداوند که به او قدرت پیروزی را داده سپاسگزاری می‌کند و برای خشنودی وی آتشکده‌های زیادی را برپا می‌کند تا نام کسانی که در ایجاد دولت ساسانی نقش داشتند را در برابر آتش یاد کنند و در پایان کتیبه به آیندگان سفارش کرده‌است که در کارهای ایزدان و امور خیریه بکوشند. این کتیبه از نظر اهمیت تاریخی بسیار جالب توجه و در زمرهٔ مدارک تراز اول دورهٔ ساسانی محسوب می‌شود و از لحاظ حدود و گستردگی مرزهای ایران ساسانی از مهمترین اسناد این دوران است. آخرین باری که از خط و زبان یونانی در کتیبه‌های ایرانی استفاده شده هم در این کتیبه بوده‌است.
کتیبهٔ کرتیر که در زیر کتیبهٔ پهلوی ساسانی شاپور قرار دارد به دستور کرتیر (از موبدان زرتشتی دورهٔ ساسانی) در زمان پادشاهی بهرام دوم و حدود سال ۲۸۰ میلادی نوشته شده‌است. در این کتبیه کرتیر در ابتدا خود را معرفی می‌کند و سپس عناوین و القاب خود را در زمان پادشاهان گذشته ذکر کرده و می‌گوید که در زمان شاپور یکم عنوان هیربد را داشته‌است و «از سوی شاهنشاه شاپور اول به سمت رئیس بزرگ همه موبدان» منصوب شده و در روزگار هرمز یکم از سوی شاهنشاه به دریافت کلاه و کمر نایل آمده و قدرتی روزافزون یافته‌است و «موبد اهورامزدا که ایزد بزرگ است» لقب یافت. آنگاه کرتیر به ذکر فعالیت‌های دینی خود مانند مبارزه با ادیان دیگر همچون مسیحی، مانوی، یهودی، بودایی و مرتدین زرتشتی می‌پردازد و از تأسیس آتشکده‌ها و اختصاص موقوفات برای آنها یاد می‌کند. هم چنین از اصلاح موبدانی که به نظر او دچار انحراف بوده‌اند، سخن به میان می‌آورد و فهرست ایالاتی را که در زمان شاپور یکم به تصرف ایران درآمده بود ذکر می‌کند. سرانجام کتیبه با دعا پایان می‌پذیرد.
لهجه فصیح یا تلفظ دریافت‌شده که به آن انگلیسی ملکه یا انگلیسی پادشاه نیز گفته می‌شود، گونه استاندارد زبان انگلیسی در انگلستان است. گاهی به این گونه، «انگلیسی آکسفورد» یا «انگلیسی بی‌بی‌سی» نیز گفته می‌شود، زیرا این نهادها، نهادهای رسمی ترویج‌کننده این گونه هستند. عوامل جامعه‌شناختی باعث شده‌است این گونه از زبان انگلیسی، جایگاه برجسته‌تری نسبت به سایر گونه‌ها داشته باشد. از اوایل تا اواسط قرن بیستم، این گونه متعلق به افراد دارای نفوذ، قدرت و ثروت بود، اما از دهه ۱۹۶۰ به بعد، سایر گونه‌های زبان انگلیسی نیز در آموزش و پرورش و همچنین رسانه‌ها به کار گرفته شدند.
چاه آب نقش رستم در پای کوه محوطهٔ نقش رستم و در حدود ۱۵ متری شمال‌شرقی سنگ‌نگاره بهرام دوم و درباریان قرار دارد و برای نخستین بار، اشمیت آن را تشخیص داد. این گودی شکل یک پنج ضلعی نامنظم را دارد و ظاهراً آن را برای جمع شدن آب کنده‌اند. ضلع بزرگ این گودی ۷٫۲۰ متر و دیگر ضلع‌ها ۵٫۵۰ متر درازی دارند و تراش آن‌ها با دقت و ظرافت تمام انجام پذیرفته‌است. می‌توان پذیرفت که هدف از کندن این چاه، تهیهٔ آب آشامیدنی به‌هنگام تنگی و خشکسالی بوده‌است و به اصطلاح یک مخزن احتیاطی به‌شمار می‌رفته‌است.
محمود سریع‌القلم (متولد ۱۳۳۸ در تهران)، پژوهشگر حوزه توسعه، علوم سیاسی و تاریخ معاصر ایران و نائب رئیس مرکز پژوهش‌های علمی و مطالعات استراتژیک خاورمیانه، عضو هیئت علمی و استاد تمام گروه علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی است. وی در کلاس‌های آزاد مؤسسه پرسش نیز تدریس می‌کند.«پرونده‌ای دربارهٔ آخرین کتاب دکتر محمود سریع‌القلم»، مجله مهرنامه، سال دوم، شماره ۱۹، بهمن ۱۳۹۰ او عضو انجمن مطالعات بین‌الملل (آمریکا)، شورای دستور کار جهانی مجمع جهانی اقتصاد (سوئیس) و استاد غیرمقیم دانشگاه اقتصاد و روابط بین‌الملل (ASERI) (در ایتالیا) است.
محمود سریع‌القلم پس از پایان دوره متوسطه به آمریکا رفت و در دانشگاه ایالتی نرتریج در رشته علوم سیاسی مشغول به تحصیل شد. وی مقطع کارشناسی ارشد و دکترا را در رشته روابط بین‌الملل در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی ادامه داد و فارغ‌التحصیل شد.
آثار فلسفی محمود سریع‌القلم توسط برخی از سازمانها و مراکز در ایران بازنشر شده‌است:
پولی پوکساید یا اپوکسی یک نوع پلیمر گرماسخت (ترموست) است که از ترکیب و فعل و انفعالات دو جزء اصلی اپوکساید رزین و سخت‌کننده‌ها که به هاردنر معروف هستند تشکیل می‌گردد. رزین اپوکسی از تکپارها که مولکول‌های واحدی هستند و از به هم پیوستن آن‌ها بسپارها یا همان پلیمرها که مولکول‌های بزرگ را تشکیل می‌دهند، با زنجیر کوتاه که در انتهایشان یک گروه اپوکساید قرار دارد تشکیل می‌شود.
سخت‌کننده‌ها را به دو گروه کلی پلی‌آمید و پلی‌آمین می‌توان تقسیم نمود که هر کدام بر اساس مورد مصرف و کاربری مورد انتظار از اپوکسی به‌دست آمده مورد استفاده قرار خواهند گرفت.
سخت‌کننده‌های آمینی را معمولاً برای اپوکسی‌های بدون حلال با کاربری چسب و کفپوش یا برای کاربری‌هایی که ضخامت بالایی از مواد مد نظر است مورد استفاده قرار می‌دهند. اما پلی‌آمیدها را نمی‌توان در ضخامت‌های بالا مورد استفاده قرار داد.
به عبارت کلی‌تر می‌توان گفت اپوکسی‌های پلی‌آمینی به‌عنوان چسب و کفپوش یا در صنایع قالب‌سازی و تزئینی و اپوکسی‌های پلی‌آمیدی به‌عنوان رنگ‌های صنعتی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
در سال ۱۹۳۴ پل شلاک آلمانی نخستین پژوهشگری بود که موفق به سنتز رزین اپوکسی شد و اختراع را به نام خود ثبت نمود.P. Schlack, I. G. Farbenindustrie, German Patent 676 117 (1938), US Patent 2 136 928 (1938). کاشف بیسفنول آ پیر کاستان از سوئیس بودUS 2444333, Pierre Castan, "Process for the manufacture of thermosetting synthetic resins by the polymerization of alkylene oxide derivatives", issued 1948-06-29, assigned to DeVoe & Raynolds که در سال ۱۹۳۸ میلادی این اختراع را ثبت نمود. این اختراع را کمپانی سیبا Ciba ثبت کرد که تبدیل به یکی از سه تولیدکننده بزرگ اپوکسی در دنیا شد. این شرکت در دههٔ ۱۹۹۰ میلادی دستخوش مشکلات داخلی گشت و به کمپانی هانتسمن Huntsman آمریکا واگذار شد. اما رزین اپوکسی به شکل امروزی در سال ۱۹۴۶ میلادی از ترکیب اپی‌کلروهیدرین و بیسفنول آ توسط سیلوان اوون گرینلی (Sylvan Greenlee) از کمپانی دوو-رینولدز (Devoe-Reynolds) سنتز و ثبت اختراع شد.US 2456408, Sylvan Owen Greenlee, "Synthetic drying compositions", issued 1948-12-14, assigned to DeVoe & Raynolds این کمپانی بعدها توسط کمپانی مواد شیمیایی شِل (Shell) خریداری شد و بعد از چند بار دست به دست شدن؛ هم‌اکنون بخشی از شرکت هگزیون (Hexion Inc) آمریکا است.
کاربردهای موادی که بر پایهٔ اپوکسی ساخته می‌شوند گسترده است و مهم‌ترین آن در ساخت رنگ اپوکسی و کفپوش اپوکسی است و همچنین شامل کاربرد در ساخت موادی چون چسب‌ها، کامپوزیت‌ها (مانند موادی که از فایبرگلاس یا فیبر کربن استفاده می‌کنند) و تقویت‌کننده‌ها می‌شود (اگرچه پلی‌استر، وینیل استر و دیگر صمغ‌های ترموست هم برای پلاستیک تقویت‌شده با شیشه به‌کار می‌روند).
ساختار شیمیایی اپوکسی‌ها این اجازه را می‌دهد که بسپارهای گوناگونی با خواص بسیار متفاوت تولید شود. به‌طور کلی اپوکسی‌ها را به خاطر چسبندگی، مقاومت شیمیایی و گرمایی، خواص خوب یا حتی عالی مکانیکی، و مقاومت الکتریکی بسیار خوب آن‌ها نسبت به اکثر رزین‌های دیگر می‌شناسند. بسیاری از خواص اپوکسی‌ها را می‌توان تغییر داد، برای مثال اپوکسی‌های پرشده از نقره که رسانایی الکتریکی خوبی دارند یا اپوکسی پرشده از روی که مقاومت خوردگی خوبی دارد یا مخلوط آن با ریز الیاف‌های کربن آن‌ها را رسانا می‌کند نیز وجود دارد و این در حالی است که اپوکسی خالص عایق الکتریکی است. برخی از انواع که دارای خاصیت عایقی/رسانایی در برابر گرما هستند و مقاومت الکتریکی بالایی دارند در الکترونیک کاربرد دارند.
کاربرد رزین اپوکسی در هنر بسیار زیاد است. از رزین اپوکسی می‌توان در تولید و ساخت لوازم تزئینی (ترکیب اجسام مختلف مانند گل و حشرات با رزین اپوکسی برای حفظ این اجسام و جلوگیری از تجزیه شدن آن‌ها)، ساخت جواهرات، استفاده در نقاشی، ساخت لوازم دکوری استفاده کرد.
رزین اپوکسی به‌خاطر برخورداری پایین از مواد سمی و شیمیایی سلامتی هنرمندان را به خطر نمی‌اندازد و بین هنرمندان مختلف و افرادی که کسب و کار خانگی دارند بسیار محبوب شده‌است.
ساختار شیمیایی خاص رزین‌های اپوکسی اجازه می‌دهد تا از آن به صورت دو جزء مایع جهت ساخت رنگ نهایی استفاده کرد. در نوع خاصی از اپوکسی‌های بدون حلّال که برای مخازن آب شرب استفاده می‌شود، اپوکسی‌هایی با وزن مولکولی پایین مورد استفاده قرار می‌گیرند که به‌طور طبیعی مایع بوده و نیازی به حلال‌های مضر و فرار ندارند. این ویژگی باعث می‌شود که علاوه بر حفظ خواص منحصر به فرد رنگ اپوکسی، حلال‌های مضر آلی از آن منتشر نشود و به همین سبب آب شرب داخل مخازن آلوده نمی‌شود.
کفپوش اپوکسی نوعی کفپوش پلیمری است که از رزین اپوکسی و مایع هاردنر (سخت‌کننده) ساخته می‌شود. این کفپوش، سطحی بسیار براق داشته و استفاده‌های گوناگونی در صنایع دارد. این مدل کفپوش به دلیل مقاومت شیمیایی و فیزیکی بسیار بالایی که دارد، مناسب محیط‌های صنعتی است.
کفپوش پلی‌اورتان خود نوعی از کفپوش‌های اپوکسی است که انعطاف بیشتری داشته و در نتیجه شکنندگی کمتری دارد. به همین دلیل از این کفپوش در محیط‌های سرد مانند سردخانه‌های صنعتی و ورزشگاه‌ها، بیشتر استفاده می‌شود.
پلی یوریا (Polyurea) پلیمری ترموست است که محصول واکنش یک جزء ایزوسیانات و یک جزء ترکیب رزین‌های آمینی است. ایزوسیانات می‌تواند آروماتیک یا آلیفاتیک، مونومر، پلیمر، شبه پری‌پلیمر یا یک پری‌پلیمر باشد.
یکی از مهم‌ترین صنایعی که اپوکسی به صورت گسترده در آن استفاده می‌شود، صنعت رنگ است. در حال حاضر می‌توان انواع مختلفی از رنگ های اپوکسی را در بازار مشاهده کرد. رنگ های اپوکسی از دو ماده هاردنر و اپوکسی تشکیل می‌شوند که مقاومت بسیار بالایی در مقابل آب، ضربه و مواد شیمیایی دارد. همین ویژگی باعث شده تا رنگ های اپوکسی کاربرد فراوانی در بازار دارند.
بازار جهانی رزین اپوکسی در سال ۲۰۱۶ تقریباً ۸ میلیارد دلار ارزش داشت. بازار رزین اپوکسی تحت سلطهٔ منطقهٔ آسیا و اقیانوسیه است که ۵۵٫۲٪ از کل سهم بازار را شامل می‌شود. چین بزرگ‌ترین تولیدکننده و مصرف‌کننده در سطح جهان است و تقریباً ۳۵ درصد از تولید رزین جهانی را مصرف می‌کند. بازار جهانی تقریباً از ۵۰ تا ۱۰۰ تولیدکنندهٔ رزین و سخت‌کنندهٔ اپوکسی پایه یا کالا تشکیل شده‌است. در اروپا، حدود ۳۲۳,۰۰۰ تن رزین اپوکسی در سال ۲۰۱۷ تولید شد که حدود ۱,۰۵۵ میلیون یورو فروش داشته‌است. آلمان بزرگ‌ترین بازار رزین‌های اپوکسی در اروپا است و پس از آن ایتالیا، فرانسه، انگلستان، اسپانیا، هلند و اتریش قرار دارند.
مهم‌ترین خطر مرتبط با استفاده از اپوکسی، حساس‌شدگی نسبت به سفت‌کننده‌است؛ که در طول زمان ممکن است منجر به واکنش‌های آلرژیک شود. این واکنش‌ها گاهی ممکن است پس از گذشت چندین روز از زمان تماس رخ دهد. استفاده از اپوکسی یکی از دلایل اصلی آسم شغلی در میان استفاده‌کنندگان پلاستیک است.MayoClinic --> Occupational asthma May 23, 2009
بیسفنول آ که در رزین اپوکسی به کار می‌رود، عاملی شناخته‌شده در ایجاد اختلال در کار غدد درون‌ریز است.
رنگ اپوکسی | گنج کالا
فیوچر سوند آو لاندن (به اختصار "FSOL") یک گروه موسیقی الکترونیک بریتانیایی متشکّل از گری کوبین و برایان دوگانز است. این گروه عموماً برای گذر از محدودیّت‌های موسیقی الکترونیک تجربی و به ارمغان آوردن عصر جدیدی در موسیقی رقص شناخته می‌شود.
ان‌ام‌ای آواردز نام جایزه سالانه موسیقی است که در بریتانیا و توسط مجله ان‌ام‌ای برگزار می‌شود.اولین مراسم این جایزه در سال ۱۹۵۳ و به عنوان کنسرت برندگان ان‌ام‌ای، بعد از مدت کوتاهی از ایجاد مجله برگزار شد.
این جایزه اولین بار با عنوان مراسم جایزه و کنسرت برندگان ان‌ام‌ای در سال ۱۹۵۲/۱۹۵۳ برگزار شد.این مراسم تا سال ۱۹۷۲ ادامه داشت که از آن فیلبرداری می‌شد و در شبکه‌های تلویزیونی مانند آی‌تی‌وی پخش می‌شد.گروه‌های بیتلز و رولینگ استونز بیشترین میزان مشارکت در برنامه را داشته‌اند.
جایزه دوباره از سال ۱۹۹۴ و به عنوان ان‌ام‌ای بریت آواردز به کار خود ادامه داد که به نوعی بازی کلامی با بریت آواردز بود.اولین مراسم جایزه به نوعی در حمایت از موسیقی بریت‌پاپ بود و اوسیس اولین گروهی بود که در دوره جدید توانست ۳ جایزه را برای خود کند.اوسیس دوباره و در سال ۱۹۹۶ ۴ جایزه برد.
توجه:این لیست فقط شامل برندگان اصلی (مانند بهترین آلبوم،بهترین گروه بریتانیایی و ...)می‌شود.
وجه امری یا وجه دستوری یکی از وجه‌ها در دستور زبان است.
فعل امر فعلی است که با آن انجام دادن کاری یا داشتن یا پذیرفتن حالتی را طلب می‌کنیم. برای فعل امر غالباً دو ساخت به کار می‌رود:
حالات ديگر آن شامل : امرمستمر ، امرغائب و امر متکلم :
۱ برو کار می کن مگو چیست کار
درین جمله (می کن) امر مستمر است
۲ امر غائب : به او بگو نرود
۳ امر التزامی : او نرفته باشد که برای تو بد می شود .
۴ امر دعایی : خدا مارا رهاناد
تیم برگلینگ (; ؛ زادهٔ - درگذشتهٔ ) که بیشتر با نام هنری آویچی (, ؛ به سبک ΛVICII و ◤ ◢) شناخته می‌شد، یک موسیقیدان، دی‌جی، ریمیکس‌کننده، و تهیّه‌کنندهٔ موسیقی سوئدی بود.
تیم برگلینگ در استکهلم، سوئد زاده شد. پدرش کلاس برگلینگ و مادرش انکی لیدن هنرپیشه سوئدی بود. او دارای یک برادر به نام دیوید برگلینگ، یک خواهر به نام لیندا استرنر و یک نابرادری به نام انتون کوربرگ بود. وی در ۱۶ سالگی با الهام از برادرش که او هم دی جی بود، ساخت موسیقی را آغاز کرد.
تیم برگلینگ از ۱۶ سالگی علاقه شدیدی به آهنگسازی و دی‌جی شدن داشت. همین امر باعث شد که او فعالیت خود بعنوان یک آهنگساز را در اتاق خواب خود آغاز کند. او در ابتدای کار خود، دموهای آثار ملودیک خود را در وبلاگ‌های محلی موسیقی قرار می‌داد و از نظرات شنوندگان درمورد آثار خود بهره می‌برد. در همین هنگام بود که یک تهیه‌کننده موسیقی ایرانی مقیم سوئد به نام آرش پورنوری، یکی از آثار او را شنید و تقاضای ملاقات با تیم برگلینگ جوان را کرد و سپس مدیربرنامه‌های او شد. آویچی در سن ۱۸ سالگی نخستین میکس‌ها و مش‌آپ‌های خود را با استفاده از نرم‌افزار اف ال استودیو ساخت که باعث حیرت چندین دی‌جی مطرح جهان از قبیل راجر سانچز شد که حتی درخواست انجام یک ریمیکس از آهنگش را به او داد. نخستین آثار رسمی او که باعث جلب توجهات دنیای موسیقی به او شدند، ترک‌های Alcholholic و Bromance بودند که بسیاری از دی جی‌های مطرح دنیا مانند لیدبک لوک، تییستو و دیوید گتا خواستار همکاری و ارتباط با او شدند. در همین سال‌ها بود که آویچی در سرتاسر اروپا و آمریکای شمالی اجراهای زنده برگزار می‌کرد و محبوبیت بی نظیری بعنوان یک دی‌جی جوان در میان طرفداران موسیقی هاوس و EDM جلب کرد. با انتشار تک آهنگ‌های Levels و Silhouettes در سال ۲۰۱۱ از آویچی که ملودی‌های ساده اما ریتمیک و خلاقانه‌ای داشتند، توجهات بین‌المللی مردم به سبک او جلب شد و راه پیشرفت او در رسیدن به جایگاه‌های بالاتر هموار شد. اجراهای او در جشنواره‌های بزرگ موسیقی الکترونیک دنیا مانند تومارولند و اولترا موزیک سال ۲۰۱۲ به همراه خواننده مشهور دنیا مدونا، او را تبدیل به هنرمندی شناخته‌شده در این سبک مطرح کردند.
در سال ۲۰۱۳ و در سن ۲۴ سالگی، آویچی شروع به کار روی آلبوم واقعی کرد و با انتشار آهنگ مرا بیدار کن با همراهی آلو بلک، توانست در صدر چندین چارت موسیقی دنیا بایستد و توجهات فوق‌العاده چشمگیری از سرتاسر شنوندگان دنیا دریافت کند. همین امر باعث شد که برگلینگ دو سال پیاپی با رای عموم در جایگاه سوم مجله دی‌جی در سال ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ قرار بگیرد. در سال ۲۰۱۴ با انتشار آلبوم روزها/شب‌ها، آویچی توانست بار دیگر آهنگی صدرنشین در چارت‌های مختلف موسیقی بسازد. او در سال ۲۰۱۵ دومین آلبوم استودیویی خود به نام داستان‌ها را منتشر کرد. در همین سال‌ها بود که آویچی از مشکلات جسمی و روحی ناشی از الکلیسم و فشار کاری بیش از حد رنج می‌برد و سلامت خود را دچار مشکل می‌دید. سرانجام خود او بود که در سال ۲۰۱۶ به دلیل بیماری‌اش مجبور شد در دوران اوجش از انجام اجراهای زنده اعلام بازنشستگی کند. او در صفحه اینستاگرامش اعلام کرد که به دلیل بیماری‌اش دیگر نمی‌تواند اجرای زنده‌ای داشته باشد و برای حفظ سلامت روان خود باید آنرا کنار بگذارد اما همچنان در دنیای موسیقی فعالیت خواهد داشت.