moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بازار شیخ علاء الدوله مربوط به دوره زند قبل از آن است و در سمنان، خیابان امام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
میل امامزاده عبدالله مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان قم، بخش سلفچگان، روستای چشمه‌علی واقع شده است. این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۵۶۷۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قباخ تپه مربوط به دوره سلجوقیان - دوره تیموریان - دوره صفوی است و در شهرستان سلماس، روستای کنار بژور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه شهردیلمقان مربوط به دوره سلجوقیان - دوره تیموریان - دوره قاجار است و در شهرستان سلماس، سمت جاده اورمیه به سلماس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام صفوی (گلستان) (نیلوفر) مربوط به دوره صفوی است و در اسدآباد، خیابان بازار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه ایوبی مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، خیابان حکیم نظامی، کوچه جنت، جنب خانه استپانیان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام کهنه خرامه مربوط به دوره صفوی است و در خرامه، میدان طالقانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام قلی مربوط به دوره صفوی است و در سمنان، داخل بافت قدیم، محور کهن دژ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
باغ نارنجی مربوط به دوره صفوی است و در فیروزآباد، کوی مطهری، جنب مسجد النبی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام قدیمی ماکو مربوط به دوره صفوی است و در ماکو، بافت قدیمی شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امامزاده اهل بن علی مربوط به دوره صفوی است و در همدان، خیابان شهدا، کوچه ملا جلیل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای امامزاده منصور مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای منصور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام بالا ده مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان بیرجند، بخش مرکزی، روستای چنالان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه عباس اخوان (۱) مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حاج فیض خارابی مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه یدالله جمالی مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه فخرالدین شفیعی مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه مرحوم حاج کاظم دقیقی ماسوله مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه عبدالله عسکرپور مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه عظیم فیضی مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه یونس پور نصیری مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه خلیل احمدی مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه شکور رهبر ماسوله مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جاده سنگ‌فرش سیاه‌کوه مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان گرمسار، دشت کویر نمک، منطقهٔ سیاه‌کوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این جاده به دستور شاه عباس از دریاچه نمک تا دامغان ساخته‌شد، و از کاروانسراهای مرنجاب و سیاه‌کوهعین‌الرشید و قصر بهرام می‌گذشت. ده فرسنگ از این راه را از میان لجنزارها و شورابه‌های لغزندهٔ کویری با سنگ، زغال چوب و ساروج پی‌ریزی کردند. در کتاب عالم آرای عباسی هزینه‌های نقدی این راه ده‌هزار تومان برآورد شده‌است.
مستند فاخر قصر کویر با جلوه های ویژه سه بعدی و گرافیکی به تاریخچه احداث و سرگذشت مجموعه بناهای قصر بهرام و جاده سنگفرش می پردازد که بارها از شبکه های مختلف سیما پخش شده و در این لینک از شبکه چهارم قابل مشاهده و دانلود می باشد.
خانه باجغلی مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در اصفهان، خیابان چهارباغ خواجو، کوی مسجدصدر، کوچه چهارسوق آجری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مسجد محله پایین مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در شهرستان قائنات، بخش مرکزی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه شاهزاده حمزه بن موسی مربوط به دوره صفوی - دوره معاصر است و در شهرستان اسفراین، روستای دهنه شیرین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه امامزاده یحیی مربوط به دوره قاجار است و در شهمیرزاد، خیابان ساری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امامزاده علی اسماعیل مربوط به دوره قاجار است و در ایوانکی، مجاور امامزاده عاقب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع و حسینیه آرادان مربوط به دوره قاجار است و در آرادان، مجاور امامزاده شاه نظر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تکیه آرادان، در کنار خیابان اصلی در نزدیکی بقعه امام زاده سلطان شاه نظر واقع شده‌است. این تکیه در دوره قاجاریه و برای نمایش تعزیه ساخته شده بود و دارای ارزش تاریخی است. بنا دارای دو در ورودی است که دراصلی و بزرگ آن از سمت خیابان و ورودی دیگر آن از سمت کوچه باز می‌شود. تکیه ازحجره‌ها و طاق‌نماها و اتاق‌هایی تشکیل یافته و دارای یک صحن روباز و بزرگ که بلندگاهی به اندازه ۴*۴ متر که محل نمایش تعزیه است می‌باشد، این تکیه دارای دو ایوان غربی و شرقی است که ایوان غربی آن در واقع راه دسترسی به تکیه است.
لازم به ذکر است که این تخت تعزیه این تکیه که شبیه با تحت تعزیه قودجان اصفهان بوده، در دوره رضا شاه، توسط خان منطقه تخریب شد اما در دهه 40 مجدد ساخته شد.
تا قبل از سال 1386 شمسی، این تکیه مسقف نبوده و سقف آن با پارچه پوشانده میشد اما بعد از سرما و زمان آن سال با کمک مردم و بانی گری تعزیه خوانی همچون سیدمهدی دریایی، سقف این تکیه مسقف شد.
در روز نهم ماه محرم، محله جلیل آباد آرادان، میزبان عزاداران حسینی بود. در راه بازگشت به آرادان، زواری که از شهر تهران بودند و دختر معلولی داشتند به رئیس هیئت امنای وقت، یعنی حیدرخان حیدری، برخورد می‌کنند. حیدرخان، یک ظرف نذری به آن‌ها می‌دهد و مرد خیاط، داستان دخترش را برای ایشان بازگو می‌کند. در نهایت آن‌ها راهی شهر مشهد برای شفا دخترشان می‌شوند که نرسیده به نیشابور، این دختر شفا پیدا می‌کند. مرد خیاط، با مشاهده وضعیت دخترش، شبانه به آرادان باز می‌گردد و سراغ خانه حیدرخان را می‌گیرد. حیدرخان و پدرش که وضعیت دختر را دیده بود با مشاهده وضعیت دختر،سجده شکر به جای می‌آوردند و مرد قول می‌دهد که با هزینه خودش، تمام سقف هیئت را با چادر سفید رنگ بپوشاند. این چادر تا تابستان سال 1386 بخشی بزرگ از هیئت را می‌پوشاند اما به علت فرسودگی چادر و همچنین سرمای شدید، تصمیم به این گرفته شد که تکیه مسقف شود. از این روی در بین اهالی شهر این تکیه به دارالشفا نیز مشهور است.
یکی از زیباترین مراسماتی که آرادان برگزار می‌شد، نخل گردانی بود. این نخل توسط جوانان آرادان حمل می‌شود و مرحوم ابراهیم رنجبر که ساکن در محله پشت قلعه آرادان بود، زیر آن نوحه می‌خواند. در حال حاضر این نخل وجود ندارد و این مراسم نیز برگزار نمی‌شود. موعد برگزاری این مراسم نیز 10 محرم بود.نادری؛ علی(1402) تاریخ شفاهی آرادان از نگاه 10 کهن مرد آرادان
آب‌انبار آرادان اثری تاریخی مربوط به دوره قاجار است و در آرادان، داخل شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه امامزاده خلیل‌الله مربوط به دوره قاجار است و در آرادان، خارج بافت شهری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای حسینیه منصور مربوط به دوره قاجار است و در آوج، داخل شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
}}حمام حاجی رئیس مربوط به دوره قاجار است و در تربت حیدریه، انتهای خیابان روحبخش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام مزبور توسط حاج سید محمدرئیس التجار معروف به حاجی رئیس در زمان
رباط علیا مربوط به دوره قاجار است و در تربت حیدریه، محله قدیمی رباط علیا، خیابان رباط علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سرای گلشن مربوط به دوره قاجار است و در تربت حیدریه، حاشیه شرقی محله برزار، خیابان ابوذر غفاری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع سرابی مربوط به دوره قاجار است و در تویسرکان، منطقه سرابی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه قمشلو نجف آباد مربوط به دوره قاجار است و در تیران، پناهگاه حیات وحش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
گرمابه کاظم لو مربوط به دوره قاجار است و در خرمدشت، محله کاظم لو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گرمابه بستانک مربوط به دوره قاجار است و در خرمدشت، داخل شهر جای دارد و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه سرتیپ سده‌ای مربوط به دوره قاجار است و در خمینی شهر، محله لادره فروشان، بلوار توحید واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این مجموعه شامل چند خانه، دیوانخانه، حمام و حسینیه می‌باشد؛ که در محله فروشان خمینی شهر (سده) اصفهان قرار گرفته‌است. ساخت آن را به سرتیپ محمد حسین خان امینی سدهی که از فرماندهان قشون ظل السلطان حاکم وقت اصفهان در زمان ناصرالدین شاه قاجار بوده‌است. وی داماد اول ظله سلطان بوده است. نسبت می‌دهند ونمونه واضحی از معماری دوره قاجار می‌باشد سر در ورودی کتیبه‌ای موجود است که ساخت بنا را به سال ۱۳۱۵–۱۳۱۶هجری قمری نشان می دهد و با استناد به کتیبه‌ای که هم‌اکنون در تالار پذیرایی (شاه نشین) قرار دارد. می‌توان نتیجه گرفت که ساخت این بنا به احتمال زیاد طی یک سال صورت گرفته‌است. براساس گفته‌های موجود ظل السلطان حاکم وقت اصفهان قصد بازدید از خمینی شهر (سده) را داشته‌است که سرتیپ به دلیل نداشتن محل پذیرایی مناسب از وی در خواست مهلت دو ساله جهت مهیا نمودن عمارتی در شان او نموده که با موافقت روبرو شد ه است وسریعا شروع به شاخت این مجموعه با اهمیت که با مهارت واستادی خاصی در مساحت ۲۳۵۰متر مربع در جهت شمالی، جنوبی وبا امکانات مورد نیاز بوده‌است می‌نماید. تا مکانی مناسب برای یک زندگی مرفه فراهم گردد. فرم سبک معماری، (نقش مایه‌ها) و رنگ‌های مورد استفاده در تزیین ساختمان متعلق به معماری سبک قاجاری می‌باشد تأمین روشنایی، گرمای زمستان وخنکی تابستان بیشتر از طریق عوامل طبیعی همچون نور خورشید وجریان هوا بوده‌است. دیوانخانه سرتیپ سدهی دارای تالار، حوضخانه، نارنجستان، اتاق‌های سه دری و پنج دری و برج مراقبت می‌باشد این بنا ی زیبا که از خشت خام و اجر ساخته شده دارای تزیینات بسیار چشم‌نوازی همچون گچبری، منبت کاری آیینه کاری، پارچه‌های سقفی وپنجره‌های گره چینی شده می‌باشد. این بنا ی با شکوه که سقف ایوان آن بر روی ستونهای گچبری شده باسر ستون‌های برگ کنگری قرار گرفته‌است و دارای حجاری‌های ظریف وزیباست وشکل بیرونی آن شباهت انکار ناپذیری با عمارت باغ ارم شیراز دارد
خانه تاجور مربوط به دوره قاجار است و در خوسف، نزدیک مسجد جامع واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خیام توکل مربوط به دوره قاجار است و در داراب، مجاور بازار داراب، خیابان مجاهدین اسلام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه چشمه علی مربوط به دوره قاجار است و در دامغان، شمال غرب شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حسینیه فرهی مربوط به دوره قاجار است و در رستم کلا، مرکز شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حسینیه شیخ علی‌زاده مربوط به دوره قاجار است و در رستم کلا، جنوب شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه قرایی مربوط به دوره قاجار است و در شهر رشتخوار، خیابان امام خمینی شمال ۵ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه سردار جلیل مربوط به دوره قاجار است و در ساری، خیابان جمهوری، کوچه سردار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
لطفلی خان سردار جلیل از بزرگ‌ترین مالکان مازندران و یکی از ثروتمندان ایران در عصر قاجار بود.
این بنا پیش از انقلاب مدتی هم به عنوان دبیرستان غیر انتفاعی مهرگان استفاده میشد. در سال ۱۳۵۹ شخصی به نام میرنژاد این ملک را خریداری کرد و تا همین چند سال قبل درآنجا سکونت داشتند. پس از فوت وی تا مدت‌ها این خانه بلا استفاده بود.
حدود دو سال قبل این ملک به شرکت عمران و مسکن سازان استان مازندران جهت مرمت بناو کاربری فرهنگی فروخته شد. علی رغم تلاشهای فراوان هیچ گونه بودجه به این بنا تاریخی که پتانسیل بسیار بالای گردشگری و توریستی دارد تخصیص نیافت. و این میراث فراموش شده با وجود عوامل تخریبی فراوان و نادیده گرفتن متولیان همچنان استوار ایستاده است.https://www.isna.ir/photo/97072915994/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%AC%D9%84%DB%8C%D9%84-%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D8%B1%DB%8C
بازار حاج زمان مربوط به دوره قاجار است و در سبزوار، خیابان بیهق، ضلع شرقی امامزاده یحیی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه اسلامی مربوط به دوره قاجار است و در سبزوار، خیابان بیهق، کوچه مقابل مسجد پامنار، داخل بن‌بست واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار فامیلی مربوط به دوره قاجار است و در سمنان، محله زاوقان محلات، چهل دستگاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای جهانبانی مربوط به دوره قاجار است و در سمنان، بافت قدیم، راسته بازار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تکیه نجفی مربوط به دوره قاجار است و در سمنان، بافت قدیم، شمال راسته بازار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد ناسار مربوط به دوره قاجار است و در سمنان، بافت قدیم، ضلع شرقی تکیه ناسار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ساباط شاهجوی مربوط به دوره قاجار است و در سمنان، محله قدیم شاهجوی، ابتدای گذرملاکاظمی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه امامزاده سیدکاظم پرور مربوط به دوره قاجار است و در مهدیشهر، منطقه پرور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار تدین مربوط به دوره قاجار است و در سمنان، داخل بافت شهری، جنب کارخانه ریسمان ریسی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امامزاده سید اسد مربوط به دوره قاجار است و در سمنان، محله کوشمغان، از محلات ثلاث سمنان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آسیاب اول زاوقان مربوط به دوره قاجار است و در سمنان، محله زاوقان، مجاور میدان امام حسین (ع) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه امامزاده‌سیدزین الدین مربوط به دوره قاجار است و در سمنان، محله زاوقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تیمچه ناسار مربوط به دوره قاجار است و در سمنان، راسته بازار اصلی و قدیمی در جنوب شرقی تکیه ناسار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار ناسار مربوط به دوره قاجار است و در سمنان، ضلع شرقی تکیه ناسار در بافت قدیم از راسته بازار سمنان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه رنجبران مربوط به دوره قاجار است و در سمنان، معبر کهن دژ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام نجفی مربوط به دوره قاجار است و در سمنان، بافت قدیم، شمال راسته بازار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه امامزاده سید جلال مربوط به دوره قاجار است و در سمنان، محله زاوقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تکیه کهن دژ پایین مربوط به دوره قاجار است و در سمنان، معبر کهن دژ، محله کهن دژ پایین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه سعادتمند و پیر مرادی مربوط به دوره قاجار است و در سنندج، خیابان انقلاب، کوچه رشیدی، ضلع شمال شرقی بازار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
منزل کازرونی مربوط به دوره قاجار است و در شیراز، محله درب شاهزاده، بن‌بست ملک التجار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
منزل تیمناک مربوط به دوره قاجار است و در شیراز، محله قدیمی کوچه مسجد مولا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای مسجد الوند مربوط به دوره قاجار است و در قزوین، بافت قدیمی شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه شاکری مربوط به دوره قاجار است و در قم، خیابان آذر، ابتدای کوچه آقا سید حسن، نبش کوچه حاج عسگرخان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار مسیر امامزاده اسماعیل مربوط به دوره قاجار است و در گرمسار، حاشیه شمال غربی شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
بقعه امامزادگان شمس الدین واسماعیل مربوط به دوره قاجار است و در گرمسار، حاشیه شمال غربی شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه برومند مربوط به دوره قاجار است و در گز، کوی محله نو، خیابان سپاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام قدیمی شهر مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان گناباد، مرکز شهر، نزدیک مسجد جامع واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حسینیه باب المسجد مربوط به دوره قاجار است و در نائین، محله باب المسجد، انتهای خیابان مسجد جامع همجوا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است و فرش ماشینی هشت ضلعی قواره بزرگ با طراحی اختصاصی و یکپارچه حدودا 144مترمربع می باشد که درمهرماه 1398توسط تیمی از متخصصین ایرانی (گروه تخصصی فرش اسلیمی) طراحی، تولید و نصب گردید.
حسینیه کوی سنگ مربوط به دوره قاجار است و در نائین، مرکز محله سنگ نو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این حسینیه باستانی در سال ۱۳۸۸ه.ش با فرش ماشینی یکپارچه ۸ضلعی با قطر ۱۳ مترمربع مفروش گردید طرح آن با الهام از نقوش سنتی و تزئینات داخلی گنبد توسط گروه تخصصی فرش اسلیمی طراحی، سپس تولید و نصب گردید.
خانه آیت الله قدوسی مربوط به دوره قاجار است و در نهاوند، خیابان انقلاب، کوچه حاج خدارحم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حسینیه دیوا مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بابل، بخش بندپی غربی، روستای دیوا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سیکاپل مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بهشهر، بخش شرقی شهر، محله قنبرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عمارت یا کاخ صیامی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بهشهر، روستای گرجی محله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. بنا در جنوب شرق محله میانده در دامنه تپه‌های جنوبی روستا واقع شده‌است. بعدها در ضلع شمالی این بنا تکیه‌ای ساخته شد. این عمارت در زمان ثبت حدود ۱۲۰ سال قدمت داشت.
عمارت از دو بخش تشکیل شده‌است. ساختمان با ترکیب معماری ایرانی و گرجی و باغ-حیاط ایرانی. دیوارهای پیرامونی عمارت نبز در ابتدا با طرح و معماری ساخته شده بود که پس از درگذشت حاج اسماعیل و تقسیم باغ بین فرزندان او اثری از دیوار اولیه باقی نمانده‌است.
این عمارت در دو طبقه روی زمین و یک طبقه زیرزمین بنا شده‌است. به نظر می‌رسد این عمارت با الهام از معماری گرجی بنا شده‌باشد. عناصر معماری این ساختمان با ساختمان صفی‌آباد و بناهای موجود در مجموعه تاریخی فرح‌آباد شباهت‌هایی دارد.
سقف بنا با سفال قرمز پوشیده شده‌است. طبقه بالا اتاقی است مستطیل یکپارچه با ۱۲ درب که روی هر ضلع آن ۳ درب با طاق قوسی قرار دارد. دور تا دور این اتاق بالکنی وسیع قرار دارد. بالکن شمالی و غربی مشرف به خانه‌های روستایی است و در شرق نمای خانه باغها و در جنوب بلندای تپه‌های مملو از درختچه‌های انار ترش به چشم می‌آید. این طبقه را بهارخواب می‌خواندند و معمولاً در بهار و تابستان دربهای دو سوی بادگیر ساختمان را باز می‌گذاشتند تا جریان طبیعی هوا در کنار رطوبت سفالهای سقف، هوای اتاق را مطبوع کند. این طبقه برای پذیرایی از میهمانان نیز استفاده می‌شد. طبقه زیرین محل اقامت خانواده بود. ورود به این قسمت از ساختمان، شبیه طبقه بالا با گذر از زیر ۱۲ تاق آجری قوسی امکان‌پذیر بود. در زیرزمین درست در وسط بنا حوضی قرار داشت که آب از جوی جنوبی وارد آن شده و سرریز حوض می‌توانست وارد سوی جوی در سه ضلع حوض شود. این حوض در اوج گرمای تابستان محیط را خنک نگاه می‌داشت و در ضمن گفته می‌شود که وجود آن در زیرزمین باعث پایداری بنا در تکانه‌های زمین نیز می‌شد.
سقف سفالی بر دیواره‌های طبقه بالا و ۲۸ ستون چوبی منقوش -که دور تا دور بالکن سراسری را مزین کرده‌اند (۷ ستون در عرض بنا و ۹ ستون روی طول)- قرار گرفته‌است. شبکه‌های چوبی ظریفی دور محوطه تراس را محصور کرده‌است.
ساختمان با آجرهای پخته شده قرمز و قهوه ای ساخته شده‌است. ملات استفاده شده در ساختمان را آنگونه که محلی‌ها می‌گویند، ظاهراً از مواد ساروج ساخته‌اند. نقل شده که حوضی از ملات آماده شده بود و افراد خانواده هر وقت از خانه بیرون می‌رفتند یا برمی‌گشتند یا در زمانهای مختلف روز، وارد حوض شده و گل را لگدمالی می‌کردند تا به خوبی برای کار آماده می‌شد. در آماده‌سازی ملات به نسبت‌های مناسبی از خاک رس، خاکستر، آهک، تخم مرغ و کاه نرم یا سبوس برنج (بعنوان عایق حرارتی و رطوبتی) و آب استفاده شده‌است.
در خصوص طرح اولیه باغ و راهروهای آن اطلاعات دقیقی وجود ندارد. باغ عمارت پوشیده از درخت‌های انار، نارنج، پرتقال و بوته‌های گل محمدی و شمعدانی بوده‌است. وسط باغ راهروهای سنگفرش و جوی‌های آب که با سنگ‌های قلوه رودخانه‌ای که به زیبایی فرش شده بود به چشم می‌آمد. انار عمارت با سایر انارهای معروف بهشهر و کوسان متفاوت بود. پوست قرمز داشت و دانه‌های انار کاملاً سیاه بود.
سازنده این اثر حاج محمداسماعیل خان فرزند حاج محمدعلی خان فرزند حاج رمضان خان پنجاه باشی فرزند حاج اکبر خان فرزند حاج اصغربیگ از نوادگان ایگور که در زمان حمله شاه عباس بزرگ صفوی از جمهوری آبخازیا امروزی در کشور گرجستان فعلی به شهر اشرف[بهشهر] مهاجرت اجباری داده شدند. بعد از فوت حاج محمداسماعیل خان این بنا جهت کارها و امور روستای گرجی محله به پسر دومش کربلایی میرزامحمودخان که کدخدای روستا بوده تحویل داده شده ولی بعد از مدتی به علل نامعلومی برادر کوچکتر او -حاج محمدجواد- ساکن کاخ شد. بعد از حاج محمدجواد تنها فرزند و تنها پسرشان حاج محمدتقی در این عمارت ساکن شدند. مرحوم حاج محمد تقی شاعر مذهبی و شناخته شده‌ای در منطقه بود. خانواده صیامی و دیگر خانواده‌های اصیل گرجی ساکن در این روستا که از اشراف‌زادگان گرجی‌تبار از اقصی نقاط سرزمین فعلی گرجستان بودند به عنوان اسرای جنگی بعد از فتح آن سرزمین در زمان شاه عباس اول صفوی وسپاه ایران به این روستا آمدند. روایت شده که گرجی‌های بهشهر معمار صفی‌آباد و فرح آباد و باغهای اشرف بودند. اگر این اخبار درست باشد فرزندان آنها پس از فراغت از ساخت بناهای صفوی، این عمارت را با سبک معماری گرجی-ایرانی بنا کردند. چون گرجیها جنگجویان جسور و بی‌باکی بودند به شغل مرزبانی شمال ایران برای محافظت و جلوگیری از هجوم ترکمنها و ازبکها وایل قاجار مشغول شدند.
نقل شده که در دوره حیات حاج اسماعیل خان به نگهداری اثر توجه زیادی می‌شد و این باغ-عمارت، زیبا و بزرگ بود. دور تا دور تراس پر از گلدانهای زیبای شمعدانی بود و طراوت خاصی به فضای ساختمان می‌داد. هر ساله سقف ساختمان را مرمت کرده و سفالها را جابجا می‌کردند. سنگهای سنگفرش، بازرسی می‌شد و مجدد محکم می‌شد و به باغ با حساسیت رسیدگی می‌شد. تا جایی که به این عمارت، قصر حاج اسماعیل خان نیز می‌گفتند. پس از او اما شرایط تغییر کرد. باغ بین فرزندانش تقسیم شد و برنامه کالبدی عمارت تغییر کرد. اطراف عمارت ساختمانهای متعددی برای سکونت فرزندان ساخته شد و بین آنها دیوارهای جدا کننده کشیده شد. کم‌کم توجه اهالی به رسیدگی عمارت کمتر شد. در سال ۱۳۸۰ که بنا ثبت آثار ملی شد علیرغم توجه اندک به بنا و عمر بیش از صد ساله آن، عمارت هنوز قابل سکونت بود و خانواده حاج محمدتقی در آن ساکن بودند. در سالهای اخیر سفالگر ماهری به نام سید منافی (پدر فوتبالیست سابق تیم ملی و مربی باشگاهی آقای سید جواد منافی) قبل از ثبت اثر مسئولیت مرمت و خصوصاً سقف سفالی بنا را عهده‌دار بود. شهرداری بهشهر نیز با بازرسی‌های دوره‌ای در نگهداری بناهای تاریخی شهر با اداره کل میراث فرهنگی استان همکاری می‌کند.
ویژگی‌هایی که این عمارت به واسطه آن ثبت اثر ملی شده‌است بیشتر مرتبط با معماری و مصالح به کار رفته در آن است که استحکام و ماندگاری اثر را در پی داشته‌است.
برخی از این ویژگی‌ها در مقالات و پایان‌نامه‌های دانشگاهی بررسی شده‌است.
بزپل مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بهشهر، بخش مرکزی، قنبرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه بناهای افغان نژاد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بهشهر، بخش قره طغان، روستای قره تپه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عمارت افغان نژاد در روستای قره‌تپه بر بالای تپه‌ای به همین نام واقع است. این مجموعه شامل سه عمارت و یک حمام زیبا بود که از یادگارهای کم‌نظیر عصر قاجاریه در مازندران است.
این بنای سه طبقه دارای پنجره‌های زیبای ارسی در شرق بنا و درهای زیبا با تزیینات شیشه‌ای و تراس طبقه اول دارای طاق‌های قوسی شکل است. علاوه بر عمارت مسکونی، حمام مجموعه نیز در ضلع جنوبی قرار گرفته و دارای تزیینات آهک بری زیبایی است. این حمام دارای سربینه، راهروی ورودی بینه و سرویس‌های بهداشتی بود. در دیوارهٔ بینه و سربینه گچ بری‌های زیبا با طرح گل و گیاه به شکل طوماری مشاهده می‌شود.
این حمام متأسفانه در اثر بی‌توجهی، به محل انباشت زباله تبدیل شده است.
در گذشته ساختمان مرکزی عمارت افغان نژاد در بالاترین نقطهٔ تپه قرار داشت و همراه با سایر ساختمان‌ها در دامنهٔ تپه، روستای قره تپه را تشکیل می‌دادند. امروزه با بنا شدن یک مسجد در مجاورت عمارت و در بالای تپه، حالت نمادگونهٔ عمارت افغان نژاد کمرنگ شده است.
کاروانسرای میدان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بوانات، بخش مرکزی، مجاور جاده سوریان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ارگ عباس خان شیبانی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان خوسف، روستای ماژان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع بیجگان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان دلیجان، روستای بیجگان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این مسجد به طول ۱۸ و عرض ۷ متر بوده که با سقفی تیرپوش، بر روی ۴ ستون چوبی قطور احداث شده‌است.
گورستان آشوریان خسروآباد (قوچ) مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان سلماس، روستای خسروآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پایاب آقا (فتح ا…) مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان سمنان، حدود کیلومتر ۵ جاده سمنان به دامغان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
منزل کمالی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان شیراز، خیابان لطفعلیخان زند، پشت مدرسه خان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حجت آذر مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه ابوالمعانی روحانی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حاج رحیم محسنی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه اسماعیل عزیزی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه محمد احسانی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه یدالله صالحی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه یزدان بخش رحمتی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این خانه در 2 طبقه بنا گردیده است و مشتمل بر دالان ورودی و انباری(چغوم) در طبقه اول و در طبقه دوم دارای تالار( بالکن چوبی) میان سومه( نشیمن میانی) عقب سومه( اتاق نشیمن انتهایی مخصوص اقامت در زمستان) و سرویس های بهداشتی و چغوم می باشد. کلیه اتاق ها و نشیمن ها با در های مزین به نقش برجسته از چوب گردوی محلی از هم منفک میگردد.
خانه جواد جوادی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه عباس رضوی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه عزیز ثبت حاتم مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه محمد زندی پور مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه رسول ریحانیان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه جهانگیر نعمت‌زاده (۱) مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه یزدان آذربادگان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه روح اله فیضی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه رضا نعمت‌زاده مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه رضا بامداد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه پاکدامن مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه علی دقیقی ماسوله مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع‌شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۲۲ به ‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه محمد کاظمی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه لطیف نعمت‌زاده مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه ذبیح اله غریب مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه ابراهیم هاشمی خواه مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه عباس بابائی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه پ ۱۳۷ مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه شعبان پور شهبازی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه انعام‌الله نعمت‌زاده مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه رمضان معینی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه سید اسماعیل حسابی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه عباس اخوان (۲) مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه جهانگیر نعمت‌زاده (۲) مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه خانم هاجر رحمتی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حسن اخوان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه منصور فیضی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه محمد حسن محبعلی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه هوشنگ علیزاده مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه محمد رونقی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه سید وهاب کسوتی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه کریم پرتوی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حسین صالحی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه رحیم اسدزاده مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه موسی پزنده مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه سید جواد موسوی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه جعفر امشاری مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حسن گلزار مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه آقای مصطفی فاضلی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای حسن گلشن مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای امیربهلولی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای یوسف پزنده مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه خانم احترام ایزدی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه مومنیان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه ایوب معراجی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه عنایت پژوه مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه سید فرید و سید شریف مونسی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه غلامحسین مربوط مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای جهانگیر نعمت‌زاده مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای رمضان بی حساب مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای کریم پرتوی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه خدابخش رحمتی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حبیب خیرخواه مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه قاسم مهدی‌زاده مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه نجات سیدزاده مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، استان گیلان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه رستم علی عیسی پور مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه فیض خارابی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای گرمابه نیاق مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان قزوین، بخش مرکزی، روستای نیاق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام داغ داغ آباد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان کبودرآهنگ، بخش مرکزی، روستای داغ داغ آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار سردره مربوط به دوره قاجار است و در حوزه استحفاظی ایوانکی، منطقه سردره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
آب‌انبار چهار قشلاق مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان گرمسار، روستای چهارقشلاق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
بقعه امامزاده میر محمد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان گرمسار، روستای کرک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه امامزاده عبدالرحمن مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان گرمسار، روستای کوشک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع قوژد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان گناباد، روستای قوژد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرا قوژد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان گناباد، بخش مرکزی، روستای قوژد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع بیلند مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان گناباد، بخش مرکزی، روستای بیلند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار اطرب مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان نکا، روستای اطرب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل پیل‌لاغه مربوط به دوره قاجار است و درمسیر جاده روستای زرامین شهرستان نهاوند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام بیدکرز مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان نورآباد ممسنی، بخش ماهورمیلانی، روستای بیدکرز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.که این حمام متعلق به کربلایی زواره باباخانی و پسران ایشان میباشد
مجموعه بناهای نجفی مربوط به دوره قاجار - دوره پهلوی اول است و در بابل، بافت قدیم شهر، محله نقیب کلا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه قره گل مربوط به اوایل اسلام است و در شهرستان سقز، بخش زیویه، روستای قره گل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای یله گنبد مربوط به سدهٔ ۵ تا ۷ ه‍.ق است و در شهرستان قزوین، شمال جاده قزوین به رشت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
این روستا در دهستان ایلات قاقازان غربی بخش کوهین شهرستان قزوین قرار دارد. این روستا در فاصله ۴۰ کیلومتری شهر قزوین قرار دارد و به مختصات جغرافیایی ۴۹درجه و ۴۲دقیقه طول شرقی و ۳۶درجه و۲۵دقیقه عرض شمالی واقع شده‌است.این اثر بالاتر از روستای یله گنبد واقع شده و در روستای مزرعه آزاد خان میباشد اهالی روستا لک زبان هستند جملگی ولی بیگ درویشوند میباشند.بجز محل دفن یل و گنبد مابین آنها محل دفن پیرزنی بود که مزار او طبق سنت قدیم سنگ می‌زدند. محل احداث گنبد بروی کوهی مرتفع ودر ضلع جنوب شرقی روستای مزرعه آزاد خان و محل دفن یل یا همان پهلوان در ضلع جنوب غربی روستای مزرعه آزاد خان میباشد.
بر اساس سرشماری سال ۹۰ این روستا شامل ۹۲ خانوار (۳۱۳ نفر) بوده‌است که عمده آنها بصورت دائمی در روستا سکونت داشته‌اند.
مادام کارلاسرنا جهانگرد ایتالیایی که در دوره ناصر الدین شاه قاجار از این روستا بازدید کرده و از آن به نام گل گنبد یاد نموده اطلاعات خوبی درباره آن ارائه داده‌است.. مادام کارلاسرنا، آدمها و آیین هادر ایران، ترجمه علی اصغر سعیدی، تهران:زوار،1362، ص 255
تپه گل چای مربوط به اواخر است و در شهرستان قزوین، بخش مرکزی، روستای ککچین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سلطان اّباد مربوط به اواخر است و در شهرستان قزوین، بخش مرکزی، سلطان آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۵۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دوشاخان تپه در شهرستان قزوین، روستای گرگین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۵۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اک مربوط به اواخر است و در شهرستان قزوین، بخش مرکزی، روستای اک اقبال واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۵۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه شماره (۱) مربوط به اواخر است و در شهرستان قزوین، بخش مرکزی، روستای الولک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کیله چالان مربوط به اواخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای ساغران سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه مقدس ؛ از معدود و قدیمی‌ترین خانه‌های بجا مانده مربوط به اواخر دوره زند - دوره قاجار است و در استهبان، محله اهر، کوچه اهر بعد از حسینه درب بازار، واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه تاریخی مقدس در استهبان به دستور حاج آقا علی، ملقب به آقای مطلق، فرزند ارشد حاج محمدعلی ذوالقدر بیگ جهرمی، حاکم جنوب شرقی فارس و لارستان در دوره کریم خان زند، حوالی سال‌های ۱۲۰۰ هجری قمری معادل سال ۱۱۵۸ هجری خورشیدی بنا شده‌است. افراد یاد شده از حکام بلا منازع این شهر در دوران حکومت زندیه بوده‌اند (ال ابراهیم، محمد رضا).
چگونگی ملقب شدن حاج علی به آقای مطلق.
لطفعلیخان زند، که در ۱۴ محرم سال ۱۲۰۸ هجری قمری برابر با ۲۳ اوت۱۷۹۳ میلادی که در راه کرمان از بوانات با گذر از سروستان به حوالی اصطهبانات آمد و در قلعه بنوان دهستان خیر این شهر[علیرغم تعقیب دشمن کینه کش و خونریزی چون اقامحمدخان قاجار، با شجاعت و جرات که از خصوصیات مردم کوهستان نشین استهبان می‌باشد(ذوالقدر، احمد)]مورد استقبال گرم حاکم این شهر، حاج علی قرار گرفت و چند روزی در منطقه توقف کرد، آنگاه از راه نی ریز و سیرجان عازم کرمان و بم می‌شود، در همین سفر است که حاکم استهبان به لقب آقای مطلق (نعیمی، احمد، صادقی، ناصر) مفتخر می‌گردد، لقبی که تا همین اواخر در نخست زادگان خاندان حاج آقا علی باقی مانده بود و تأسیسات این خاندان را در شهر به مدرسه آقا، مسجد آقا، حسینیه آقا، و باغ آقا می‌نامیدند (ال ابراهیم، محمدرضا). اصل این حکم نزد یکی از نوادگان آقا علی، بنام احمد نعیمی موجود بوده‌است که از سرنوشت آن اطلاعی در دست نیست (به نقل از ذوالقدر، احمد).
آقا علی، این خانه را به فرزند پسر چهارم خود، میرزا حسنعلی واگذار می‌کند. بر اساس وصیت نامه مورخ ۱۲۵۲ و همچنین وقف نامه مورخ ۱۲۲۷ هجری قمری که از او بجا مانده، بیانگر ان است که میرزا حسنعلی فردی مؤمن، متدین، واقف موقوفات متعدد، خانواده دوست، خیر و نیکوکار و دانش دوست بوده و به درس و تحصیل فرزندان خود توجه زیادی داشته تا آنجا که برای ادامه تحصیل آنها را به عتبات عالیه اعزام کرده‌است. او به امور سیاسی و والیگری تمایلی نداشته و به کشاورزی، باغداری و تجارت مشغول بوده و گستره تجارت او تا شهرستان‌های اطراف و دور دست مثل داراب و یزد هم ادامه داشته‌است و همسرش، بنام بی بی بدر النساء بیگم، دختر حاج اسماعیل تاجر دارابی است. علیرغم شیوع و رواج و عرف و سنت چند همسری در آن دوران، او فقط یک همسر اختیار کرده که در وصیت نامه اش نیز از همسر خود به نیکی و رضایت نام برده‌است و حق و حقوق او را معلوم و مشخص کرده‌است. میرزا حسنعلی، نیای بزرگ خاندان‌های مقدس، ذوالقدر، ذوالقدری، حشمتی، حشمت آزاد و عدالت در شهرستان استهبان است. از دیگر فرزندان آقاعلی، یعنی برادران بزرگ‌تر میرزاحسنعلی؛ آقا محمد، میرزا صادق و میرزا تقی، نیای بزرگ خاندان‌های نعیمی، پرتو، ناصر و صادقی در این شهر می‌باشند. استهبان، در ۱۷۵ کیلومتری جنوب شرقی شیراز قرارگرفته و این شهر یکی از قدیمی‌ترین شهرهای ایران است که قدمت آن به دوره هخامنشیان و اشکانیان بازمی‌گردد و به روایاتی زادگاه کورش کبیر و همچنین اردشیر بابکان سر سلسله ساسانیان می‌باشد (ال ابراهیم، محمدرضا).
در نهایت این خانه به یکی از نوادگان او بنام میرزاحسنعلی مقدس، فرزند میرزا محمدعلی، فرزند میرزا محمد، فرزند میرزا حسنعلی اول، فرزند آقا علی، فرزند حاج محمد علی ذوالقدر بیگ جهرمی مزبور به ارث می‌رسد.
از آنجا که میرزا محمد و پسرش، میرزا محمد علی که از ملاکین و زمین داران برجسته شهر بوده و از طریق زراعت و کشاورزی روزگار می‌گذرانده‌اند، دارای تحصیلات عالی در ایران و عتبات عالیه بوده و میرزا محمد علی از آیت الله العظمی سید ابراهیم حسینی اصطهباناتی معروف به میرزا آقا و آیت الله العظمی سید ابوالحسن اصفهانی مراجع تقلید زمان خود صاحب اجازه روایت شده‌است: به خاطر تقدس و تدینی که در بین مردم داشته‌اند بعدها، نام خانوادگی مقدس به آنها اعطاء می‌شود (ذوالقدر، احمد). لذا نام این خانه برگرفته از نام خانوادگی مالکان این خانه است. دیوار نوشته‌های خانه مقدس به خط میرزا محمد که با خوش نویسی و انشاء خوب نوشته شده موید این موضوع است.
آخرین مالک این خانه حسنعلی مقدس، بنیان‌گذار اولین داروخانه به سبک جدید در شهرستان‌های استهبان و نی ریز است. او در دورانی که امکانات بهداشتی و درمانی در این شهر وجود نداشته، نقش بسزایی در نشر وگسترش فعالیت‌های بهداشتی و درمان در این شهر داشته‌است. مالک دیگر این خانه همسر او، جهان سلطان ذوالقدر، دختر میرزا علی اکبرخان ذوالقدر معروف به کفیل ملقب به مؤتمن دیوان است که به نوشته ویلهلم واسموس آلمانی در نشریه ندای حق برازجان، از روشنفکران و مشروطه خواهان معروف و بنام فارس و بوشهر بوده‌است. میرزا علی اکبر خان، نیز خود از دیگر مالکین و ساکنان این خانه در طول زمان بوده‌است. او پدر حبیب‌الله ذوالقدر متخلص به تابناک، شاعر ملی است که از یاران نزدیک دکتر محمد مصدق بود و همچنین احمد ذوالقدر قاضی بازنشسته دادگستری، نویسنده کتاب استهبان تابناک .
جهان سلطان ذوالقدر، همسر حسنعلی مقدس، در زمره اولین زنان تحصیل کرده زمان خود محسوب و مدتی نیز به شغل آموزگاری مشغول بوده و بخشی از این خانه در صداق مهریه او قرار داشته‌است. علاقه جهان سلطان به این خانه و امور فرهنگی آنچنان است که در وصیت نامه خود نوشتی که از او به جا مانده،برای پیگیری، تعمیر، ترمیم و بازسازی خانه نیاکان خود سفارش مؤکد نموده‌است. او همچنین وصیت کرده که از اموال خودش دبستان دخترانه ای بنام جهان بسازند.
این خانه در دو قسمت بیرونی و اندرونی به مساحت تقریبی ۵۰۰۰هزار مترمربع قرار داشته‌است که خانه مقدس در حقیقت بخش بیرونی از این مجموعه بوده که باقی مانده‌است. بخش اندرونی این مجموعه متأسفانه در جریان احداث خیابان اهر به همراه دیگر آثار تاریخی و مهم این محله آسیب دید و از بین رفت و بجای آن خانه جدیدی در سال ۱۳۵۸ هجری شمسی بنا شد که اکنون در اختیار دکتر علیرضا مقدس است.