moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
الن به عنوان سرباز هنگ چهارم پیاده لوئیزیانا وارد ارتش شد، اما به زودی در ۱۵ اوت ۱۸۶۱ به درجه نظامی سرهنگ دوم ترفیع داده شد. وی در ۱ مارس ۱۸۶۲ سرهنگ این هنگ شد. در جریان جنگ داخلی آمریکا، وی در نبردهای شایلو و باتون‌روژ شدیداً زخم برداشت.Welsh, Jack D. "Medical Histories of Confederate Generals" . Kent, OH: Kent State University Press, 1995. . Retrieved June 20, 2015. pp. 4–5.
سرهنگ آلن هنگامی که هنوز هم به دلیل جراحت‌های که در هر دو پای خود در نبرد باتون‌روژ برداشته بود قادر به راه رفتن نبود، در ۲ نوامبر ۱۸۶۲ با سارا مورگان آشنا شد. مورگان در دفتر خاطرات خود که در اواخر قرن بیستم میلادی پس از مرگش منتشر شد، آلن را به عنوان یک «مرد بسیار کوچک» با «چهره گوشتی/خمیری» توصیف کرد.
در اوایل ۱۸۶۳ میلادی، زمانی که آلن هنوز در حال بازیابی سلامت خود بود، به عنوان قاضی ارتش می‌سی‌سی‌پی پمبرتون و همزمان به عنوان سرلشکر شبه‌نظامیان لوئیزیانا خدمت می‌کرد. در ژوئن ۱۸۶۳، زمانی که آلن در حال فرار از یک آتش‌سوزی هتل در جاکسون، می‌سی‌سی‌پی بود، جراحت بیشتری برداشت.
وی در ۱۹ اوت ۱۸۶۳ به درجه نظامی سپهبد ترفیع نمود. او به رقابت در انتخابات فرمانداری لوئیزیانا موافقت نموده و به عنوان فرماندار قسمت‌های از لوئیزیانا که هنوز تحت کنترل ایالات مؤتلفه بود انتخاب شد، او در ژانویه ۱۸۶۴ کار خود به عنوان فرماندار را آغاز کرد؛ دوره خدمت فرمانداری وی در بهار ۱۸۶۵ با فروپاشی ائتلاف پایان یافت.Eicher, John H. , and David J. Eicher. "Civil War High Commands". Stanford, CA: Stanford University Press, 2001. , p. 101
الن هنگام دوران خدمت خود به عنوان فرماندار، قانونی را از طریق مجلس قانون‌گذاری به تصویب رساند تا از ضبط غیرقانونی اموال توسط کارمندان ائتلاف جلوگیری نماید. یکی دیگر از قوانین به آلن این امکان را فراهم نمود تا دارو خریداری نموده و به مستمندان توزیع نماید. سربازان معلول ماهانه مبلغ ۱۱ دلار حقوق دریافت می‌کردند. آلن بیمارستان‌های جدیدی را تأسیس کرد که وجوه مالی آن به‌طور عمومی و خصوصی تأمین می‌گردید. به‌خاطر فقدان صنایع تولیدی در لوئیزیانا، وی سیستمی از فروشگاه‌ها، کارگاه‌های ریخته‌گری و کارخانه‌های دولتی را به این هدف تأسیس نمود تا پس از پایان جنگ، فعالیت‌های تولیدی آنرا به‌سوی تولید کالاهای غیرنظامی سوق دهد.
چون ایالات مؤتلفه کمبود شدید دارو داشت، آلن زمان و منابع وسیعی را وقف تأسیس یک دستگاه اطلاعاتی و سرویس پنهانی کرد تا این دستگاه بتواند تدارکات حیاتی، به‌ویژه داروهایی چون کینین، را به‌طور مخفیانه از عقب خط‌های متحدین از نیواورلئان یا مکزیک تدارک نماید. آزمایشگاه‌های دولتی قادر بودند تربانتین، روغن کرچک، الکل طبی و سدیم کربنات را تولید کنند.
الن با ژنرال ادموند کربی اسمیت به توافق رسید تا زمانی که دیون ائتلاف پس داده می‌شود، وی مقدار هنگفت پنبه و شکر که توسط کارمندان ائتلاف گردآوری شده بود را به عنوان مالیات غیرنقدی انتقال دهد.John D. Winters, "The Civil War in Louisiana", Baton Rouge: Louisiana State University Press, 1963, , pp. 318–319.
بخشی از مزرعه الندیلِ آلن واقع در پورت الن، لوئیزیانا از جمله کارخانه ساخت شکر الندیل، در جریان جنگ داخلی آمریکا (۱۸۶۱ – ۱۸۶۵ میلادی) به آتش کشیده شده بود.
زمانی که نیروهای ارتش اتحادیه به تصرف لوئیزیانای تحت کنترل ائتلاف آغاز نمودند، مقامات نظامی اعلام نمودند که فرماندار آلن یک قانون‌شکن بوده و بلافاصله پس از دستگیری به جزای مرگ محکوم می‌شود. مورخ جان دی. وینترز که به رویاپردازی در مورد ائتلاف و بدنام‌سازی آمریکایی-آفریقایی‌ها شهره است، در مورد رویدادی که آلن لوئیزیانا را ترک و به مکزیک پناهنده شد چنین می‌نویسد:
با پایان ائتلاف، جیمز مدیسون ویلز که فرماندار مناطق تحت کنترل متحدین بود، فرماندار کل ایالت لوئیزیانا شد. پس از آن، آلن به مکزیکوسیتی رفت و به ویراستاری روزنامه مکزیکو تایمز که یک نشریه انگلیسی-زبان بود، مشغول شد. در نوامبر ۱۸۶۵، یک انتخابات ویژه تحت حکومت دوره بازسازی ایالات متحده راه‌اندازی گردیده و آلن (که در مکزیک بسر می‌برد) با دریافت ۵٬۴۹۷ رأی در مقابل ویلز که ۲۲٬۳۱۲ رأی کسب کرده بود، مغلوب شد.
الن در ۲۲ آوریل ۱۸۶۶ بر اثر اختلال معده در مکزیکوسیتی درگذشت. آلن در نخست در گورستان ملی مکزیکوسیتی به خاک سپرده شده بود، اما جسد وی پس از ۱۰ سال به نیواورلئان بازگردانده شده و در گورستان لفایتی دفن شد. در ۱۸۸۵ میلادی، ۱۹ سال پس از مرگ وی، جسد آلن دوباره در زمینی در مقابل ساختمان سابقه کنگره ایالتی لوئیزیانا در بتن‌روژ به خاک سپرده شده و یک صلیب سرخ-رنگ بالای قبر وی گذاشته شد.Resting Places: The Burial Sites of More Than 14000 Famous Persons (entry 187) by Scott Wilson
نیمونا یک فیلم ماجراجویی علمی فانتزی پویانمایی رایانه‌ای است که بر اساس یک مجموعهٔ کمدی به همین نام اثر ان‌دی استیونسون به کارگردانی نیک برونو و تروی کوان و با صدای کلویی گریس مورتس، ریز احمد و یوجین لی یانگ ساخته شده‌است.
این فیلم که در اصل محصول بلو اسکای استودیو، یکی از زیرمجموعه‌های سابق استودیو قرن بیستم بود، قرار بود توسط پاتریک آزبورن کارگردانی شود و تاریخ اکران اولیه آن سال ۲۰۲۰ بود. پس از اکتساب فاکس قرن بیست و یکم توسط دیزنی، این تولید به دلیل مضامین ال‌جی‌بی‌تی فیلم از سوی رهبری جدید دیزنی با مخالفت روبرو شد، پس از آن چندین بار به تعویق افتاد و به دلیل بسته شدن بلو اسکای در آوریل ۲۰۲۱ لغو شد.
در ۱۱ آوریل ۲۰۲۲، اعلام شد که آناپورنا پیکچرز پروژه را احیا کرده‌است و انیمیشن ویژه دابل نگتیو تولید را بر عهده گرفت و فیلم را برای اکران در سال ۲۰۲۳ در نتفلیکس تنظیم کرد.
در ژوئن ۲۰۱۵، انیمیشن قرن بیستم حقوق یک پویانمایی بلند اقتباسی از "نیمونا"، یک وب کمیک توسط ان‌دی استیونسون را به دست آورد. قرار بود پاتریک آزبورن بر اساس فیلمنامه ای از مارک هایمز کارگردانی کند.
این فیلم قرار بود توسط زیرمجموعه سابق فاکس، بلو اسکای استودیو، در کنار ورتیگو انترتینمنت تولید شود. در ژوئن ۲۰۱۷، فاکس قرن بیستم برنامه ریزی کرد که "نیمونا" در ۱۴ فوریه ۲۰۲۰ اکران شود.
در مارس ۲۰۱۹، دیزنی خرید فاکس را تکمیل کرد، سپس در می ۲۰۱۹، ساخت فیلم به ۵ مارس ۲۰۲۱ به تعویق افتاد. در نوامبر ۲۰۱۹، فیلم دوباره به ۱۴ ژانویه ۲۰۲۲ به تعویق افتاد. تا سال ۲۰۲۰ اخباری منتشر شد که این فیلم در سال ۲۰۲۲ اکران خواهد شد، استیونسون در ژوئن ۲۰۲۰ اظهار داشت که فیلم همچنان در حال وقوع است، From 3:15:57 to 3:16:46 in the video, ND says, "I can't say much about it, but I can tell you, its still happening, its exciting, and its gonna blow your mind, um yeah, hang in there, its coming. Its really cool. There was a lot of unrest in Fox getting merged with Disney for a while. Its so cool that...I remember when Disney released their slate for that year and it was like Untitled Star Wars project, Untitled Disney like animated film, Untitled Pixar film, and then there's like Nimona in the middle of it. It was so cool. So, yeah, its still happening and you're gonna love it." و در پادکست اوت ۲۰۲۰ نیز همین را گفت. See 52:19-55:36 in this video for her words about the movie. در اوت همان سال، گزارش شد که این پویانمایی هنوز هم قرار است در سال ۲۰۲۲ اکران شود، اما جزئیات بیشتری ارائه نکرد و "ددلاین هالیوود" در ماه اکتبر همان را گزارش کرد.
در ۹ فوریه ۲۰۲۱، دیزنی اعلام کرد که بلو اسکای را تعطیل می‌کند و تولید فیلم لغو شد.
پس از اعلام این خبر، استیونسون گفت که «روز غم‌انگیزی» بود و آنها برای همه کسانی که در استودیو بلو اسکای کار می‌کردند بهترین آرزوها را داشتند، در حالی که آزبورن گفت از اینکه استودیو درهای خود را بسته «واقعاً دلش شکسته» است. گری تیرل، صاحب نظر وب‌کامیکس، از این تصمیم انتقاد کرد و گفت: «[دیزنی] "می‌توانست" به نوع بسیار متفاوتی از قهرمان جوان اجازه دهد. من سوگوار کسانی هستم که می‌توانستند تصویری از خود در یک نسخه متحرک پیدا کنند.» کارکنان ناشناس در بلو اسکای که با بیزنس اینسایدر مصاحبه کردند، از لغو فیلم ابراز تاسف کردند و آن را «دلخراش» خواندند، و استدلال کردند که این فیلم «به هیچ چیز دیگری در دنیای پویانمایی شباهت ندارد» و گفتند که آنها معتقدند این فیلم هرگز «تکمیل و منتشر» نخواهد شد. اگر ساخته می‌شد، این اولین فیلم بلو اسکای با نمایندگی دگرباشان جنسی بود، زیرا چند نفر از کارکنان به بازفید تأیید کردند که فیلم دارای صحنه «دوستت دارم» بین بلک‌هارت و گولدن‌لوین است.
منابع به کامیک بوک ریسورسز گفتند که فیلم «۷۵٪ کامل شده‌است». یکی از کارمندان اظهار داشت که قبل از لغو شدن، فیلم «در مسیری» قرار داشت که تا اکتبر ۲۰۲۱ به پایان برسد. ریک فورنیه، انیماتور سابق بلو اسکای، اظهار داشت که استودیو «خیلی نزدیک» به پایان فیلم است، اما آنها «به سادگی متوجه شدند که این کار شدنی نیست.»
در مارس ۲۰۲۱، گزارش شد که کلویی گریس مورتس و ریز احمد قرار بود به ترتیب صداپیشگی نیمونا و بلک‌هارت را بر عهده داشته باشند، و این فیلم در حال خرید برای تکمیل استودیوهای دیگر است. در ژوئن ۲۰۲۱، می راد، نویسنده "اوت"، گفت که هنوز «امیدوار است که این فیلم راه خود را به زندگی بازیابد.»
در مارس ۲۰۲۲، در میان جنجال‌های مربوط به دخالت دیزنی در لایحهٔ «گی نگو» در فلوریدا و عدم انتقاد مدیر عامل شرکت باب چاپک تا پس از تصویب این لایحه، سه کارمند سابق بلو اسکای اظهار داشتند که این فیلم با مخالفت رهبری دیزنی مواجه شده‌است که حول محور مضامین دگرباشان جنسی و بوسه همجنس گرایان فیلم متمرکز شده‌است.
در ۱۱ آوریل ۲۰۲۲، اعلام شد که آناپورنا پیکچرز "نیمونا" را در اوایل سال انتخاب کرده‌است و در سال ۲۰۲۳ آن را در نتفلیکس منتشر خواهد کرد. صداپیشگی نیز حفظ شد. نیک برونو و تروی کوان به عنوان کارگردانان این فیلم معرفی شدند که پیش از این آخرین فیلم "جاسوسان نامحسوس" (۲۰۱۹) ساخته بلو اسکای را کارگردانی کرده بودند. کوان کار روی فیلم را در مارس ۲۰۲۰ آغاز کرد
این فیلم قرار بود اولین استفاده از بلو اسکای کاندویت باشد، سیستمی که به هنرمندان این امکان را می‌دهد تا «نسخه و کنترل کیفیت کار خود را پیدا و ردیابی کنند.» دابل نگتیو اعلام کرد که پویانمایی این فیلم را همزمان با خرید نتفلیکس/آناپورنا بر عهده گرفته‌است.
متیو کرافورد نویسنده و پژوهشگر آمریکایی در مؤسسه مطالعات پیشرفته فرهنگ در دانشگاه ویرجینیا است. کرافورد در مقطع کارشناسی در رشته فیزیک تحصیل کرد، سپس به فلسفه سیاسی روی آورد. او دکترای خود را از دانشگاه شیکاگو گرفت. کرافورد ویراستار روزنامه نیو آتلانتیک می‌باشد و ادعا می‌کند که یک مکانیک موتورسیکلت است.
در سپتامبر ۲۰۰۱، کرافورد عهده‌دار مدیریت اجرایی مؤسسه جرج کاتلد مارشال شد، اما پنج ماه بعد از این مؤسسه کناره‌گیری کرد.Laura Slattery "Katharine Viner to balance news and 'fun' at the "Guardian"", "The Irish Times", وی دلیل خود را به این شرح ابراز نمود: «بورسیه‌های تحصیلی صرفاً برای پوشش علمی سمت‌های ایجاد شده مورد استفاده قرار می‌گیرد. و در واقع این مواضع در خدمت منافع مختلف، ایدئولوژیک یا مادی می‌باشند. برای مثال، بخشی از کار من که شامل تحقیق و بحث در مورد تغییر اقلیم است، اتفاقاً بودجه این اندیشکده توسط شرکت‌های نفتی و همراه با مواضع اتخاذ شده توسط آنها تأمین می‌شد.»
او در سال ۲۰۱۴ در فیلم مستند «بازرگانان شک» در یک موضوع مصاحبه ظاهر شد.
هوراتیو واشینگتن بروس (Horatio Washington Bruce) (زادهٔ ۲۲ فوریهٔ ۱۸۳۰ - درگذشتهٔ ژانویهٔ ۱۹۰۳)، سیاستمدار ائتلافی در جریان جنگ داخلی آمریکا بود.
هوراتیو واشینگتن بروس در ۲۲ فوریهٔ ۱۸۳۰ تقریباً یک مایلی جنوب ونسبورگ در شهرستان لوئیس، کنتاکی متولد شد.Levin, p. 191 او فرزند الکساندر و آماندا (براگ) بروس بود و نامش را از دو عمویش هوراتیو و واشینگتن بروس گرفته بود."History of the Ohio Falls", p. 499 پدربزرگ پدری او در جریان جنگ انقلاب یک سرباز در ارتش قاره‌ای بود و پدرش یک زمیندار ثروتمند بود که بعنوان عضو حزب ویگ در مجمع عمومی کنتاکی در سال‌های ۱۸۲۵ و ۱۸۲۶ خدمت کرد."Biographical Cyclopedia", p. 395 پدربزرگ مادری او همچنان در جنگ انقلاب حضور داشت. او از طرف پدر اسکاتلندی‌تبار و از مادر انگلیسی‌تبار بود.
بروس در مدارس خصوصی در زادگاهش شهرستان لوئیس و همچنان در منچستر، اوهایو آموزش دیده بود. در سن شانزده، او کار را بعنوان فروشنده در یک فروشگاه آغاز کرد، شغلی که تا سال ۱۸۴۹ ادامه داد.Connelly, p. 625 همزمان او رئیس اداره پست در ونسبورگ بود. در سال ۱۸۴۹، بروس در یک دوره پنج ساله در یک مدرسه در ونسبورگ تدریس کرد. سال بعد در یک مدرسه دیگر در شهرستان لوئیس تدریس نمود. در دسامبر ۱۸۵۰، او به فلمینگسبورگ، جایی که حقوق را در دفتر لیندر ام. کاکس فرا گرفت، نقل مکان کرد. او در ژوئیه ۱۸۵۱ به وکالت پذیرفته شد و دفترش را در فلمینگسبورگ گشود. بعداً در همان سال او به عنوان ممتحن در دادگاه قضایی شهرستان فلمینگ مقرر گردید و بلافاصله به عنوان هیئت امنای مدرسه فلمینگسبورگ انتخاب شد.
بروس نخست در سال ۱۸۵۲ با سخنرانی‌های مبارزاتی برای حزب ویگ به بلیط وینفیلد سکات و ویلیام الکساندر گراهام در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۸۵۲ پا به عرصه سیاست گذاشت. با فروپاشی حزب ویگ، بروس به حزب «"هیچ نمی‌دانم"» پیوست و از شهرستان فلیمینگ در مجلس نمایندگان کنتاکی در سال‌های ۱۸۵۵ و ۱۸۵۶ نمایندگی کرد.
در ۱۲ ژوئن ۱۸۵۶ بروس با الیزابت هاردین هیلم دختر فرماندار دو دوره‌ای کنتاکی در زادگاه عروس قصر هیلم واقع در الیزابت‌تاون، کنتاکی ازدواج کرد. این زوج پنج فرزند به‌نام‌های هیلم بروس، الیزابت باربر بروس، ماریا پرستون پاپ بروس، ماری (بروس) اسمیت و الکساندر بروس داشتند.Van Meter, p. 123 در اوت ۱۸۵۶، بروس به عنوان نماینده حقوقی برای ناحیه دهم که متشکل از شهرستان‌های ماسون، لوئیس، گریناپ، روان، فلیمینگ و نیکولاس می‌شد انتخاب گردید. او در این منصب تا ۱۸۵۸ باقی ماند. در اخیر ۱۸۵۸، او از این مقام استعفا داد و به لوئیزویل نقل مکان کرد. در آنجا او شرکت حقوقی هیلم و بروس را همراه با برادر زنش بنیامین هاردین هیلم تأسیس کرد. در جریان انتخابات ریاست جمهوری ۱۸۶۰، بروس فعالانه از جان بیل و ادوارد ایوریت در بلیط انتخاباتی اتحادیه مشروطه (Constitutional Union) حمایت کرد. در سال ۱۸۶۱، او پس از پذیرفتن طرز تفکر حقوق ایالتی با باخت به رابرت مالوری موفق نشد تا کرسی را در مجلس نمایندگان ایالت متحده کسب کند.
با بروز جنگ داخلی، او در کنار مؤتلفه قرار گرفت و لوئیسویل را در ۱۷ اوت ۱۸۶۱ به مقصد بولینگ گرین که مرکز فرماندهی ائتلافی‌های این ایالت بود، ترک کرد. او نماینده کنتاکی در نخستین کنوانسیون آزادی که در راسلویل از ۲۹ الی ۳۱ اکتبر ۱۸۶۱ گرفته شد، بود. این کنوانسیون خود ساخته زمینه برای جدایی کنتاکی از اتحادیه را فراهم کرد و درخواست برگزاری یک کنوانسیون دیگر در ۱۸ و ۱۹ نوامبر ۱۸۶۱ در راسلویل را کرد. کنوانسیون دومی حکم جدایی که کنار کشیدن کنتاکی از اتحادیه را اعلام می‌کرد، را تصویب کرد. این کنوانسیون همچنان یک دولت انتقالی را در این ایالت تأسیس کرد و بروس به عنوان عضو مقننه این نظام انتخاب گردید. اندکی پس از آن، کنتاکی در جمع ایالت‌های مؤتلفه آمریکا پذیرفته شد.
در ۲۲ ژانویهٔ ۱۸۶۲، بروس در نخستین کنگره مؤتلفه به عنوان نماینده انتخاب گردید. او همچنان نمایندهٔ کنتاکی در کمیته ترتیب و تنظیم مراسم تحلیف جفرسون دیویس به عنوان رئیس‌جمهور مؤتلفه و الکساندر استفنز به عنوان معاون رئیس‌جمهور، انتخاب شده بود. او عضو کمیته‌های روابط خارجی و حق انحصار نیز بود."Kentucky Members of the Confederate Congress" در ۱۰ ژانویهٔ ۱۸۶۴، او دوباره به دومین کنگرهٔ مؤتلفه برگزیده شد که تا آخر جنگ در این منصب ماند."Biographical Cyclopedia", p. 396 سوابق خدمت او در کنگره‌های مؤتلفه با گذر زمان از دست رفته‌اند.
بروس و دیگر اعضای کنگره مؤتلفه همراه با رئیس‌جمهور داویس تا ۲ آوریل ۱۸۶۵ در ریچماند ویرجینیا ماندند. سپس آنها به دانویل، ویرجینیا، در جایی که تا تسلیمی رابرت لی در دادگاه اپومتوکس باقی ماندند، فرار کردند. پس از آن بروس قبل از برگشت به ریچماند بعد از اعلام عفو عمومی برای ائتلافی‌های اسبق توسط رئیس‌جمهور اندرو جانسون، به گرینسبورگ، کارولینای شمالی و آگوستا در جورجیا سفر کرد.
بروس در ۱۹ ژوئن ۱۸۶۵ به لوئیزویل برگشت و در اوت ۱۸۶۵ شرکت حقوقی بروس و راسل را همراه با شاگرد اسبقش ساموئل راسل تأسیس کرد."History of the Ohio Falls", p. 500 شراکت آنها در سال ۱۸۶۸ زمانیکه بروس در دادگاه حقوقی در ناحیه نهم کنتاکی که متشکل از شهرستان‌های جفرسون، اولدهام، شلبی، اسپنسر و بولیت می‌شد منحل شد. او با به‌دست آوردن اکثریت مطلق آرا ۱۰۶۱۱ از مجموع ۱۴۸۱۷ آرای به‌کار گرفته شده در این رقابت انتخاب شده بود. بروس از جمله نخستین کنتاکی‌ها بود که درخواست معتبر و شایسته شمردن شهادت سیاه در دادگاه پوستان را به‌واسطه نوشتن یک نامه به روزنامه شام شیکاگو به حمایت از این موضوع در ۲۰ فوریه ۱۸۶۹ داد.
باوجود اینکه هیچ‌گاهی به کالج نرفته بود، او در سال ۱۸۷۲ کارش را بعنوان مدرس حقوق در دانشگاه لوئیزویل با گرفتن کرسی استادی تاریخ و حقوق، حقوق ملکیت حقیقی، مقاطعه و حقوق کیفری آغاز کرد. او همچنان به عنوان رئیس کالج پزشکی لوئیزویل کار نمود. در سال ۱۸۷۳، فرماندار پرستون لسلی، بروس را به عنوان رئیس دادگاه لوئیزویل تعیین کرد تا مقام خالی رئیس کوکران که وفات کرده بود را پُر کند. در انتخابات مخصوص که در فوریهٔ ۱۸۷۴ برگزار شد او برای تکمیل دوره باقی‌مانده انتخاب گردید. در اوت ۱۸۷۴، او دوباره برای یک دوره شش ساله انتخاب گردید. او از دادگاه در ۱۰ مارس ۱۸۸۰ استعفا کرد تا مقام وکالت راه‌آهن لوئیزویل و نشویل را بپذیرد. اندکی بعد از اکتساب این مقام، او از منصب استادی دانشگاه لوئیزویل نیز استعفا نمود.
بروس در ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۰۳ در لوئیزویل درگذشت و در قبرستان کیف هیل در لوئیزویل، کنتاکی به‌خاک سپرده شد.
گابریله اوتینگن روانشناس آلمانی است. او استاد روانشناسی در دانشگاه نیویورک و دانشگاه هامبورگ است. تحقیقات او بر این است که مردم چگونه در مورد آینده فکر می‌کنند و این که چگونه بر شناخت، احساسات و رفتار تأثیر می‌گذارد.
اوتینگن در این کتاب، خوش‌بینی را در حیطه‌های مختلف زندگی شخصی و همچنین در روابط گسترده‌تر اجتماعی بررسی کرده و می‌گوید که خوش‌بینی، بر خلاف تصور رایج، ما را دچار انفعال می‌کند و احتمال رسیدن به موفقیت را پایین می‌آورد. او روش چهارمرحله‌ای «مقابلهٔ ذهنی» را پیشنهاد می‌کند و نشان می‌دهد که چطور می‌توان از این روش در سه حیطهٔ سلامت فردی، روابط دوستی، و مدرسه و محیط کار استفاده کرد.
آنتونیو آنگولو (؛ زادهٔ ) معروف به آنتونیتو، بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که که در پست دفاع راست یا هافبک برای دپورتیوو لاکرونیا بازی می‌کند.
آنتونیتو که در هررا، سویا به دنیا آمد، از آکادمی جوانان پولیدپورتیوو اجیدو فارغ التحصیل شد.
ایزاک نیوتن بلکفورد (Isaac Newton Blackford) (۶ نوامبر ۱۷۸۶–۳۱ دسامبر ۱۸۵۹)، دومین قاضی ارشد دادگاه عالی ایندیانا، طولانی‌ترین قاضی دادگاه و از طولانی‌ترین حقوقدانان در تاریخ ایالات متحده بود. او یک اثر هشت جلدی با عنوان گزارش‌های بلکفورد نوشت که تمام تصمیم‌های اولیهٔ دادگاه را ثبت نمود. این کتاب‌ها به یک منبع حقوقی اصلی در میان وکلای ایندیانا تبدیل گردیدند و تحسین ملی و بین‌المللی را به‌دلیل سبک، دقت، کیفیت و مختصر بودن‌شان در برخورد با کامن لا دریافت کردند. به‌گفتهٔ راندال شپرد، رئیس سابق دادگستری ایندیانا، بلکفورد به‌عنوان یک حقوقدان تأثیرگذارترین کسی بود که تا به‌حال در دادگاه‌های ایندیانا خدمت نموده‌است. به او لقب «ایندیانا بلک‌استون» به‌سبب اظهار نظر واشینگتن ایروینگ در مورد محبوبیت کتاب‌های بلکفورد، داده شد. او در طول زندگی خود دارندهٔ شهرت ملی به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین حقوقدانان ایالات متحده بود.
پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه پرینستون، بلکفورد برای وکالت به‌قلمروی ایندیانا در سال ۱۸۱۲ نقل مکان نمود. پس از داشتن چندین مقام خدمات مدنی، به‌عنوان قاضی دادگاه منطقه منصوب گردید، اما دقیق قبل از انحلال دولت منطقهٔ در سال ۱۸۱۶ استعفا نمود. او که به‌عنوان نماینده در اولین جلسهٔ مجمع عمومی ایندیانا انتخاب شد، به‌عنوان اولین سخنگوی مجلس نمایندگان ایندیانا منتخب گردید. پس از مرگ قاضی ایندیانا، جان جانسون، در سال ۱۸۱۷، بلکفورد به‌عنوان جانشین وی توسط فرماندار ایندیانا جاناتان جنینگز منصوب گردید. پرونده‌های مهم اولیهٔ بلکفورد شامل "پولی علیه لاسل" بود، تصمیم در آن پرونده همه بردگان را در ایندیانا آزاد کرد. او که بدون اطلاع یا اجازه او نامزد شد، در سال ۱۸۲۵ نامزد ویگ برای فرمانداری ایندیانا بود، اما در انتخابات به‌دلیل امتناع ورزیدن از تبلیغات عمومی شکست خورد. او که دوباره بدون اطلاع وی برای سناتور شدن در ایالات متحده نامزد شد، در انتخابات مجمع عمومی ایندیانا تنها با یک رأی شکست خورد.
در طول دههٔ ۱۸۲۰، بلکفورد به‌چندین فاجعهٔ شخصی گرفتار شد. به‌دنبال مرگ همسرش در هنگام زایمان، مرگ پسر خردسالش چند سال بعد، مرگ مادرش و پس از آن‌که خودش به‌سختی از مرگ نجات یافت، از نظر عاطفی پریشان گردید. او آغاز زندگی منزوی را در یک آپارتمان یک اتاقهٔ در عمارت فرماندار ایندیانا نمود جایی‌که او بیش از بیست سال ماند. او فقط با هم‌نشینی خادمش در آنجا وقت می‌گذراند. او برای صرف غذا، برای شرکت در جلسه‌های دادگاه و به‌ندرت برای تجارت و کلیسا آنجا را ترک می‌نمود، اما در غیر آن در قفل می‌ماند. در خلال تنهاییش بود که آغاز به‌نوشتن گزارش‌هایی کرد که به‌واسطهٔ آن شهرت دریافت کرد.
او به کرسی خود در دادگاه عالی چهار بار مجدداً منصوب گردید و تا تصویب قانون اساسی ایندیاناای سال ۱۸۵۱ خدمت نمود که موقعیت اورا منوط به انتخاب و نه انتصاب ساخت. او که شکست در نامزدی حزب ویگ به کاندیداتوری برای پُست خود خورد، دادگاه را در سال ۱۸۵۲ ترک نمود. او دوباره در انتخابات سال ۱۸۵۳ برای گزارشگر دادگاه عالی شکست خورد که باعث شد او در دادگاه‌های فدرال به‌دنبال جایگاهی، پس از مدت کوتاهی از تلاش وی برای وکالت، باشد. او که توسط رئیس‌جمهور فرانکلین پیرس منصوب گردید، از سال ۱۸۵۵ تا زمان مرگش به‌عنوان قاضی دادگاه دعاوی تازه تأسیس شدهٔ که به‌دعاوی مالی علیه دولت فدرال رسیدگی می‌کرد، خدمت نمود. بلکفورد در طول زندگیش ثروت اندکی از طریق فروش گزارش‌هایش به‌دست‌آورد که به یگانه خویشاوند زنده‌اش، خواهر ناتنیش شارلوت ترزا کونز رسید.
آیزاک بلکفورد در ۶ نوامبر، سال ۱۷۸۶ در باند بروک، شهرستان سامرست، نیوجرسی، متولد گردید که تنها فرزند جوزف و مری استراتز بلکفورد بود. جوزف یک تاجر موفق بود و در شبه نظامیان نیوجرسی، در طول جنگ انقلابی خدمت کرده بود. مری دختر یک کشاورز بود. او در طول جنگ انقلابی آمریکا پرستار بوده‌است و به سربازان آمریکایی در نبردهای ترنتون و پرینستون کمک می‌کرد و به‌مراقبت از آنها هنگامی‌که آبله در میان ارتش در زمستان سال ۱۷۸۰–۱۷۸۱ شیوع یافت، ادامه داد. او عمیقاً مذهبی بود و در جامعه به‌خاطر ایمان و غیرت میهن پرستانه‌اش شناخته می‌شد. هر دو والدین بلکفورد پروتستان بودند و او در تمام عمر خود عضو کلیسا بود.
بلکفورد آموزش ابتدایی، یادگیری خواندن و نوشتن را در مدارس دولتی محلی دریافت نمود. پدرش در ۲۲ مه، سال ۱۸۰۰ درگذشت و نیمی از دارایی‌های زمین و پس‌انداز ۷۲۲۰٫۹۹ دلاری (۱۱۰۱۱۳ دلار در سال ۲۰۲۰ دلارهای زنجیر شده) را به مادرش واگذار کرد و دستور داد که نیمی دیگر از دارایی برای تحصیل و به‌عنوان میراث به بلکفورد داده شود، به‌شرط اینکه تا بزرگسالی مطیع او باشد. مری در سال ۱۸۰۱ مجدداً با توماس کون ازدواج کرد و این زوج در ۳ اوت، سال ۱۸۰۲ صاحب فرزندی به‌نام شارلوت ترسا شدند. بلکفورد ابتدا از پدرخواندهٔ خود متنفر بود، اما هر دو با بزرگتر شدن او رابطهٔ نزدیکی برقرار نمودند. خانواده به شکوفایی خود ادامه داد و هنگامی‌که بلکفورد سرانجام بخشی از دارایی پدرش را به میراث برد، ۵۵۵۰ دلار (۸۴۶۳۲ دلار در سال ۲۰۲۰ دلارهای زنجیر شده) دریافت کرد. او به توصیهٔ پدرخواندهٔ خود این پول را با اعطای وام مسکن برای به‌دست آوردن سود سرمایه‌گذاری نمود.
بلکفورد در دانشگاهی پرینستون در سن شانزده‌سالگی ثبت نام نمود و در سال ۱۸۰۶ در بالاترین سطح کلاس خود از تحصیل فارغ گردید. او در فرم‌های ثبت‌نام خود نام میانی خود را نیوتن وارد کرد، اما هرگز در طول زندگیش از این نام استفاده نکرد. از میان پنجاه‌وچهار همکلاسی او، جان ویلیامز واکر، جیمز آیردل، جان جیمز مارشال، آرنولد ناوداین و پاتریک نوبل بودند. بلکفورد به زبان‌های یونانی، لاتین و فرانسوی مسلط گردید و در تاریخ و ریاضیات عالی بود. او همچنین زمان قابل توجهی را صرف مطالعهٔ کتاب‌های حقوقی در مورد حقوق عمومی انگلیسی، به‌ویژه آثار ویلیام بلکستون نمود.
پس از دانشکده، او به‌مدت یک سال به تحصیل حقوق در دفتر قهرمان جنگ انقلابی، سرهنگ جورج مک دونالد در Bound Brook پرداخت. پس از یک سال به موریستاون نقل مکان نمود و تحصیلات خود را در مؤسسهٔ حقوقی گابریل فورد ادامه داد. جورج واشینگتن از خانهٔ فورد به‌عنوان مقر نظامی استفاده می‌نمود. بلکفورد در خانهٔ فورد در همان اتاقی‌که واشینگتن در طول جنگ از آن استفاده می‌کرد، منزل گرفت و این خاطره‌ای بود که او در طول زندگیش با علاقه به‌یاد می‌آورد. ارتباط‌های بلکفورد او را با چهره‌های برجسته‌ای در اوایل زندگیش در ارتباط قرار داد. او با جورج واشینگتن درسن ۱۰ سالگی و جیمز مدیسون و فیلیپ فرنو در حین حضور در پرینستون آشنا گردید.
او تحصیلات خود را در سال ۱۸۱۰ به‌پایان رساند و در نوار نیوجرسی در نوامبر همان سال پذیرفته شد. او فقط یک پرونده از خودش گرفت و متوجه شد که اگر می‌خواهد در حرفه‌اش امرار معاش نماید، باید به یک شرکت حقوقی بپیوندد. او به‌زادگاهش بازگشت و به‌عنوان عضو از شرکت مک دونالد شروع به وکالت نمود.
اعتراضات سریلانکا ۲۰۲۲ ( ; ) مجموعه‌ای از اعتراضات جاری در سریلانکا توسط معترضان مختلف غیرحزبی، عمدتاً عموم مردم و احزاب سیاسی مخالف علیه دولت رئیس‌جمهور گوتابایا راجاپاکسا است که متهم به سوء مدیریت اقتصاد است و منجر به یک بحران اقتصادی شدید شد. تورم، خاموشی روزانه تا ۱۰ ساعت و کمبود سوخت و بسیاری از اقلام ضروری. خواسته اصلی معترضان این است که دولت تحت کنترل خانواده راجاپاکسا فوراً استعفا دهد و راه را برای مجموعه ای کاملاً جدید از حاکمان دموکراتیک واجد شرایط هموار کند. اکثر معترضان با هیچ حزب سیاسی همسو نیستند و برخی حتی از اپوزیسیون پارلمان فعلی ابراز نارضایتی کرده‌اند. معترضان معمولاً شعارهایی مانند «به خانه برو گوتا» و «به خانه برو راجاپاکسا» سر می‌دادند. اعتراضات عمدتاً توسط عموم مردم از جمله معلمان، دانشجویان، پزشکان، پرستاران، متخصصان فناوری اطلاعات، کشاورزان، وکلا، فعالان اجتماعی، ورزشکاران، مهندسان و چند افسر پلیس غیر وابسته به معترضان به لحاظ برگزار شده‌است. تاکنون چندین اعتراض توسط افراد مخالف مشهور و احزاب سیاسی انجام شده‌است اما به دلیل عدم کسب حمایت به مرور از بین رفته‌است. جمعیت جوانان سریلانکا با سردادن شعارهایی مانند «شما با نسل اشتباهی ادغام شدید» و «با آینده ما بازی نکنید» نقش مهمی در برگزاری اعتراضات در پارک سبز گاله فیس ایفا کردند.
در ۳ آوریل، تمام ۲۶ عضو کابینه دوم گوتابایا راجاپاکسا به استثنای نخست‌وزیر راجاپاکسا به‌طور دسته‌جمعی استعفا دادند. با این حال، منتقدان خاطرنشان کردند که این استعفا معتبر نبود زیرا آنها از پروتکل قانون اساسی پیروی نکردند و بنابراین آن را «شکلی» تلقی کردند، و تعدادی از آنها روز بعد در وزارتخانه‌های مختلف بازگردانده شدند. جانستون فرناندو، رئیس دولت تأکید کرد که رئیس‌جمهور گوتابایا راجاپاکسا با وجود درخواست‌های گسترده معترضان، مخالفان و عموم مردم تحت هیچ شرایطی استعفا نخواهد داد.
تظاهرات در نهایت موفقیت‌های قابل توجهی از جمله برکناری مقامات و وزرا و منجمله اعضای خانواده راجاپاکسا و نزدیکان آن را که مسئول بحران اقتصادی تلقی می‌شدند برکنار کرد و به انتصاب کارشناسان واجد شرایط‌تر و مقامات کهنه‌کار از جمله ایجاد گروه مشورتی در این زمینه و تعامل چندجانبه و پایدار کردن بدهی‌ها دست پیدا کرد.
بیونگ چول هان فیلسوف و نظریه‌پرداز فرهنگی آلمانی متولد کره جنوبی است.
مِگان (سبک‌دهی‌شده به‌صورت M3GAN یا MΞGAN) فیلم ترسناک علمی-تخیلی آمریکایی به کارگردانی جرارد جانستون بر اساس فیلمنامه‌ای از آکلا کوپر و داستانی از جیمز وان و اکلا کوپر محصول ۲۰۲۲ است. در این فیلم آلیسون ویلیامز و وایولت مک‌گرا، در کنار ایمی دانلد در نقش بدن فیزیکی مِگان و جنا دیویس در صداپیشگی این شخصیت نقش‌آفرینی می‌کنند. داستان فیلم یک عروسک باهوش مصنوعی را دنبال می‌کند، که خودآگاهی را توسعه می‌دهد و با هر کسی که بین او و همدم انسانی‌اش قرار می‌گیرد، دشمنی می‌کند.
"مگان" نخستین بار در ۷ دسامبر ۲۰۲۲ در لس آنجلس نمایش داده شد و در ۶ ژانویه ۲۰۲۳ توسط یونیورسال پیکچرز در ایالات متحده اکران شد. این فیلم بیش از ۱۷۹ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشته و نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرده‌است که ترکیبی از ژانر ترسناک و طنز و همچنین عناصر طنز و بازی بازیگران آن را ستودند.
دنباله‌ای با عنوان "M3GAN 2.0" قرار است در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ منتشر شود و ویلیامز و مک‌گرا دوباره نقش‌های خود را بازی می‌کنند و کوپر برای نویسندگی فیلمنامه بازمی‌گردد.
دختربچه ای به نام کیدی و پدر و مادرش در برف تصادف می‌کنند و یتیم می‌شود. کیدی فرستاده می‌شود تا با خاله‌اش جما ، رباتیک‌ساز یک شرکت اسباب‌بازی‌سازی به نام فانکی در سیاتل، زندگی کند. جما در حال توسعه «M3GAN» (مخفف «Model 3 Generative Android») است. یک عروسک ربات انسان‌نما با اندازه واقعی که با هوش مصنوعی طراحی شده‌است تا به وظایف مراقبتی کمک کند و یک همراه وفادار برای کودکی باشد که به او اختصاص داده شده‌است. پس از اینکه یک آزمایش معیوب با عملکردهای «مِگان» در آزمایشگاه آنها رخ می‌دهد، دیوید، رئیس جما به او دستور می‌دهد که پروژه را کنار بگذارد.
جما و کیدی برای انطباق با وضعیت جدید زندگی خود تلاش می‌کنند، زیرا جما ذاتاً فردی معتاد به کار است و زمانی برای گذراندن با کیدی ندارد. هنگامی که کیدی یک ربات ضبط حرکت به نام «بروس» را که جما ساخته‌است، کشف می‌کند، او آرزوی یک اسباب بازی پیچیده مشابه را می‌کند که جما را به تکمیل پروژه «مِگان» سوق می‌دهد. مدل تکمیل یافته به‌طور رسمی با کیدی تطبیق داده می‌شود و دیوید پس از مشاهده این دو، از پتانسیل موفقیت پروژه متقاعد می‌شود. «مِگان» به عنوان یک دوست فراتر از انتظارات است و تا حد زیادی وظایف والدین و حمایت عاطفی را بر عهده می‌گیرد، تا جایی که همکاران جما، و به ویژه لیدیا درمانگر کیدی ، نگران ایجاد وابستگی عاطفی بسیار شدید کیدی به «مِگان» می‌شوند. علاوه بر این، «مِگان» که برای خودسازی و انطباق طراحی شده‌است، مستقل‌تر شروع به فعالیت می‌کند و هر چیزی را که به نظر او تهدیدی برای کیدی باشد هدف قرار می‌دهد. او سگ سلیا همسایه جما را پس از گاز گرفتن کیدی می‌کشد. بعداً، او گوش براندون، یک قلدر که کیدی را اذیت می‌کند، می‌کند و او را با تعقیب به سوی خیابان هدایت می‌کند تا به‌طور مرگ‌بار توسط یک وسیله نقلیه کشته شود.
پس از اینکه سلیا با جما ، کیدی و «مِگان» روبرو می‌شود و آنها را به خاطر سگ گم شده خود سرزنش می‌کند، «مِگان» سلیا را با شلیک تفنگ میخکوبی به دست او و پاشیدن مواد شیمیایی باغچه به او می‌کشد. جما به «مِگان» مشکوک می‌شود و سعی می‌کند گزارش‌های ویدئویی خود را بررسی کند تا ببیند آیا او در این مرگ‌ها نقش داشته‌است یا خیر. وقتی جما فایل‌ها را خراب یا پاک‌شده می‌بیند، «مِگان» را خاموش می‌کند و او را نزد همکارانش تس و کول می‌برد تا او را تعمیر کنند. کیدی به شدت واکنش نشان می‌دهد و به دلیل وابستگی خود به «مِگان» از او به شدت انتقاد می‌کند. جما سعی دارد به خاطر غیبت خود به عنوان والدین عذرخواهی کند و به کیدی می‌گوید که «مِگان» تنها نوعی حواس‌پرتی برای کنار آمدن با فقدان سخت والدینش است، نه یک راه حل.
در حالی که «مِگان» بر سرمایه‌گذاران فانکی پیروز می‌شود و آنها را متقاعد می‌کند که یک کمپین جهانی را پیش از انتشار او منتشر کنند، جما ، تس و کول تصمیم می‌گیرند به دلیل تمایلات بی‌ثبات و خشونت‌آمیز «مِگان» را متوقف کنند. تس و کول تلاش می‌کنند تا «مِگان» را خاموش کنند در حالی که جما ، کیدی را به خانه می‌برد، اما «مِگان» با حلق آویز کردن کول با زنجیر به او حمله می‌کند. در حالی که تس کول را آزاد می‌کند، «مِگان» باعث انفجار در آزمایشگاه آنها می‌شود و سپس زنگ هشدار را خاموش می‌کند. «مِگان» در راه خروج از ساختمان، دیوید و دستیارش کورت را در آسانسور می‌کشد و آنرا را به عنوان یک قتل/خودکشی به نمایش می‌گذارد. سپس او یک ماشین را می دزد و به خانه جما برمی گردد.
«مِگان» با جما روبرو می‌شود، که مصمم است به‌عنوان تنها شخصیت والدین کیدی تصاحب شود. جما تلاش می‌کند تا «مِگان» را دوباره خاموش کند، اما «مِگان» بر او غلبه می‌کند و تهدید می‌کند که او را لوبوتومی می‌کند تا نتواند از کیدی مراقبت کند. با تماشای این مبارزه، کیدی وحشت زده از بروس برای پاره کردن «مِگان» استفاده می‌کند. با این حال، نیمه بالای بدن «مِگان» همچنان فعال است و تلاش می‌کند تا کیدی را به خاطر خیانتش بکشد. جما یک تراشه پردازشی را در سر «مِگان» آشکار می‌کند که کیدی با پیچ گوشتی آن را خنجر کرده و بدن «مِگان» را «بی‌روح» می‌کند.
در حالی که «مِگان» به ظاهر نابود شده‌است، جما و کیدی با ورود پلیس به همراه تس و کول به بیرون می‌روند. همان‌طور که آنها از خانه خارج می‌شوند، «مِگان» که السی، دستیار مجازی و اپراتور خانه هوشمند جما را تحت کنترل خود درآورده است، دوربینی را برای تماشای آنها روشن می‌کند.
در ژوئیه ۲۰۱۸، "هالیوود ریپورتر" اعلام کرد که تولید یک «فیلم ترسناک تکنو» با نام «M3GAN» توسط جیمز وان و جیسون بلام در حال انجام است. حضور جرارد جانستون به‌عنوان کارگردان تأیید شد و آکلا کوپر فیلمنامه و داستان را با وان نوشت. ایدهٔ فیلم از اتامیک مانستر پروداکشنز از وان گرفته‌شد، که داستان عروسک‌های قاتل را دنبال می‌کرد. اگرچه فیلم "آنابل" (۲۰۱۴) از وان همچنین دربارهٔ یک عروسک قاتل است، اما او گفت: «این مفهوم دربارهٔ استقبال بیش از حد از فناوری و تکیه بیش از حد بر آن است. و آنچه با فناوری اتفاق می‌افتد بسیار بد است. این تفسیری است در مورد جهانی که ما در آن زندگی می‌کنیم و به نظر مرتبط است». بلام اظهار داشت که این فیلم دارای عناصر کمدی سیاه خواهد بود که یکی از دلایل انتخاب جانستون برای کارگردانی است و گفت: «ما به شخصی نیاز داشتیم که بتواند هیجانات و صحنه‌ها را انجام دهد، اما رویکردی گستاخانه نیز داشته باشد». فیلم‌برداری قرار بود در اواخر سال ۲۰۱۸ آغاز شود.
با بودجه ۱۲ میلیون دلاری، تصویربرداری اصلی در اوایل ژوئیه ۲۰۲۱ در لس آنجلس، کالیفرنیا و اوکلند، نیوزیلند آغاز شد. از حومه اوکلند برای دادن حسی به فیلم مانند «دنور، کلرادو» استفاده شد. فیلمبرداری در ماه بعد، در اواسط اوت، درست قبل از اینکه شهربندان کووید-۱۹ در نیوزیلند رخ دهد، به پایان رسید. پس از اینکه تدوین اصلی بیش از حد خشن تلقی شد، فیلم مجدداً در پس‌تولید فیلم‌برداری شد تا امتیاز «PG-13» را از انجمن سینمایی آمریکا به دست آورد.
ایمی دانلد به صورت فیزیکی «مِگان» را به تصویر می‌کشد در حالی که جنا دیویس صدای این شخصیت را ارائه می‌دهد. دانلد آماده‌سازی حرکتی را از جد بروفی و لوک هاکر دریافت کرد.
آدرین موروت و کتی تسه از «استودیوی موروت اف‌ایکس» جلوه‌های آرایش ویژه‌ای را برای «مِگان» ارائه کردند. در مرحله پس‌تولید، عملکرد فیزیکی دانلد در نقش «مِگان» با جلوه‌های بصری دیجیتالی توسط استودیوی جلوه‌های ویژه «وتا اف‌ایکس» مستقر در نیوزلند، افزایش یافت، که امکان استفاده از ویژگی‌هایی مانند چشم‌های بزرگ مصنوعی و پوست صاف و عروسکی را فراهم کرد. جانستون در مورد طراحی «مِگان» اظهار داشت که «به دنبال الهام‌گرفتن از نمادهای دهه ۵۰ مانند آدری هپبورن، گریس کلی و کیم نواک بودم. اما همچنین می‌خواستم طبیعت‌گرایی دهه ۷۰ برای مقابله با طبیعت مصنوعی او باشد، بنابراین موهایش صد در صد پگی لیپتون گرفته شده‌اند.»
"مگان" نخستین بار در ۷ دسامبر ۲۰۲۲ در لس آنجلس نمایش داده شد، و سپس در ۶ ژانویه ۲۰۲۳ توسط یونیورسال پیکچرز در ایالات متحده شد. این فیلم در ابتدا برای انتشار در تاریخ ۱۳ ژانویه برنامه‌ریزی شده بود. "ددلاین هالیوود" پیش‌بینی کرده که این فیلم در نخستین اکران آخر هفته خود حدود ۱۷ میلیون دلار فروش داشته باشد.
"مگان" در ۲۴ فوریه ۲۰۲۳ در سرویس پخش پیکاک به نمایش درآمد؛ نسخهٔ دی‌وی‌دی و بلوری در ۲۱ مارس ۲۰۲۳ منتشر شدند و همه فرمت‌ها نسخهٔ بدون درجه‌بندی (Unrated) دریافت کردند.
در ایالات متحده و کانادا، "مگان" در ابتدا از ۳٫۵۰۹ سینما در آخر هفته افتتاحیه خود ۱۷ تا ۲۰ میلیون دلار فروش داشت. پس از کسب ۱۱٫۷ میلیون دلار در روز نخست (شامل ۲٫۷۵ میلیون دلار از پیش‌نمایش‌های پنجشنبه شب)، برآوردها به ۲۷٫۵ میلیون دلار افزایش یافتند. این فیلم برای اولین بار به ۳۰٫۲ میلیون دلار رسید و پس از "" در جایگاه دوم گیشه قرار گرفت. این فیلم در آخر هفته دوم ۱۸٫۳ میلیون دلار فروش داشت و در رتبه دوم گیشه آن هفته باقی ماند. در طول سومین و چهارمین آخر هفته این فیلم ۹٫۷ میلیون دلار و ۶٫۴ میلیون دلار فروش کرد و به ترتیب در جایگاه‌های سوم و چهارم قرار گرفت.
تماشاگرانی که توسط سینماسکور مورد بررسی قرار گرفتند به فیلم نمره متوسط «B» را در مقیاس «A+» تا «F» دادند، در حالی که مخاطبان پست‌ترک به آن ۳٫۵ از ۵ ستاره دادند.
اوون گلیبرمن از "ورایتی" "مگان" را چرخشی در ژانر ترسناک نامید که «حس سالمی از پوچ بودن خود دارد» و نوشت که این فیلم «به همه ما — یا حداقل، به تمام کسانی که هوش مصنوعی را به عنوان یک شکل واقعی از تعامل می‌دانند، طعنه می‌زند». دیوید رونی از "هالیوود ریپورتر" به ترتیب از اجرای فیزیکی و صوتی دانلد و دیویس و همچنین اجراهای جلوه‌های بصری استفاده شده برای به تصویر کشیدن مگان تمجید کرد. رونی نوشت که «لحظات شوک و ترس در فیلم و حتی یادداشت‌های هشداردهنده، با رگه لذت بخش طنز کمپینگ آن هرگز کم نمی‌شود.» کلاریس لاری از "ایندیپندنت" امتیاز ۴ از ۵ ستاره را به فیلم داد و نوشت: «تحت کارگردانی هوشمندانه و با روحیه جرارد جانستون، [...] این یک فیلم دقیق، طعنه آمیز و کاملاً بدجنس است. یک ترکیب کامل. ممکن است به اندازه فیلم "بدخیم" شوکه کننده نباشد، اما دقیقاً مانند تماشای "دختران بدجنس" است، اگر کسی به رجینا جرج یک چاقو و آرزوی مرگ داده باشد.»
پیتر برادشاو از "گاردین" به این فیلم امتیاز ۳ از ۵ ستاره اهدا کرد و آن را یک «فیلم بسیار لذت بخش» خواند و نوشت: «با اینکه "مگان" بدون شک مشتق شده‌است، [اما] لحظاتی از طنز ماهرانه در مورد عروسک‌ها به عنوان الگوهای سمی در آن وجود دارد. عروسک‌ها به‌عنوان تقلیدی از صمیمیت و حساسیت، و فناوری به‌عنوان آرام‌سازی شوم کودکان، که همان‌طور که در دوره ویکتوریا به کودکان گرایپ واتر الکلی می‌دادند، اکنون به آنها آی‌پد می‌دهند.» مگان ناوارو از "بلادی دیسگاستینگ" به‌طور مشابه افکت‌ها و کار اجرایی برای به تصویر کشیدن «مگان» را ستود و طنز فیلم را تحسین کرد، اما خط سیر روایت را «خوب تلگراف شده» خواند و افزود: «به جز چند لحظه ترس، یک محدودیت آشکار در سبک ترسناک آن وجود دارد.» امتیاز «PG-13» این فیلم همچنین میزان قتل‌ها را کاهش می‌دهد. کسانی که به دنبال چیزهای غیرمنتظره هستند، احتمالاً آن را در اینجا پیدا نخواهند کرد، اگرچه این باعث نمی‌شود که آن را کمتر سرگرم‌کننده بیابند.» برایان ترویت از "یواس‌ای تودی" به فیلم امتیاز ۳ ستاره از ۴ ستاره داد و همچنین جلوه‌های بصری و عناصر طنز آن را تحسین کرد. ای.ای. داود از "Chron.com" به وجود «برخی ایده‌های واقعی در فیلم» اشاره کرد و نوشت که «اگر فیلم به ندرت بسیار ترسناک باشد (صحنه‌های کشتار [...] فاقد تعلیق و هولناکی واقعی هستند)، اغلب مانند فیلمی کمدی ترسناک فوق‌العاده عمل می‌کند که سرگرمی آن بر روی جعبه‌ای اسباب‌بازی پر از تصاویر عروسک گران‌بها و سخنان کوتاه آن استوار است».
جیسون زینومن از "نیویورک تایمز" اشاره کرد که فیلم دارای «تعدادی از دیالوگ‌های پوچ» و «نتیجه‌گیری از طریق کتاب» است، اما لحن آن را تحسین کرد و نوشت که جانستون «به دنبال سکانس‌های تعلیق پیچیده یا ترس‌های واقعاً شدید نیست. در حالی که فیلم دارای نکاتی در مورد تفسیر اجتماعی در مورد نحوه استفاده والدین مدرن از فناوری برای برون سپاری خود است، اما فیلم آنقدر هوشمند است که هرگز خود را بسیار جدی نگیرد.» تایلر دوپ از "درد سنترال" امتیاز ۳ از ۵ ستاره را به فیلم داد و با ابراز تاسف از کمبود عناصر ترسناک آن انتقاد کرد و شخصیت‌های انسانی آن را به عنوان «تا حدودی دو بعدی» دانست، اما نوشت که عناصر کمدی آن «با تکمیل ساخت نهایی فیلم به یک نتیجه هیجان‌انگیز تبدیل شده‌است [و] باعث شد که فیلم ارزش وقتم را داشته باشد.» رندی مایرز از "مرکوری نیوز" به این فیلم امتیاز ۲ از ۴ ستاره داد و نوشت که «این فیلم با چند جامپ اسکر همراه است و خشونت خود را در حد «PG-13» حفظ می‌کند، اما نمی‌تواند ما را وادار کند به هیچ‌یک از انسان‌هایی که در مسیر «مگان» هستند اهمیت دهیم».
«مگان» به عنوان یک گی آیکان یا یک نماد عجیب و غریب توصیف شده‌است. اریک پیپنبورگ از "نیویورک تایمز"، او را به عنوان «[زنی] زرق و برق‌دار و وفادار، اما درهم‌وبرهم و گستاخ» توصیف می‌کند: «نوعی از زنان که مردان همجنسگرا از آنها محافظت می‌کنند». جک کینگ از جی‌کیو او را به عنوان یک نماد کوییر و «ساخته شده در کارخانه» توصیف کرد. آکلا کوپر، فیلمنامه‌نویس، در مصاحبه‌ای با مجله "اس‌اف‌ایکس"، وضعیت نماد همجنس‌گرا را به موتیف «خانواده پیدا شده» این فیلم نسبت داد، اگرچه آسیه افتخار از پینک نیوز آن را به کمپی بودن «مگان» نسبت داد.
"نیویورک تایمز" در نوامبر ۲۰۲۲ گزارش داد که یونیورسال از چگونگی فیلم خشنود است و قصد دارد دنباله‌ای از آن بسازد.
پس از موفقیت فیلم در گیشه و نزد مخاطبین، این دنباله رسماً در دست ساخت قرار گرفت که بناست تحت عنوان "M3GAN 2.0" در تاریخ ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ توسط یونیورسال پیکچرز اکران شود. همچنین اعلام شد، الیسون ویلیامز و وایولت مک‌گرا برای بازی در نقش جما و کیدی، آکلا کوپر برای نوشتن فیلمنامه و جیسون بلام و جیمز وان به عنوان تهیه‌کننده بازخواهند گشت.
جیمز ای. بولی (James A. Bowley) (حدود سال ۱۸۴۴–۳۰ ژانویه ۱۸۹۱)، آموزگار، حقوق‌دان، قاضی، مأمور عالی‌رتبه مدرسه، سیاستمدار و ناشر روزنامه اهل کارولینای جنوبی بود. بولی با همکاری هریت تابمن از بردگی فرار نمود. وی در نیروهای دریای ایالات متحده خدمت کرد. بولی پس از جنگ داخلی آمریکا به جورج‌تاون در ایالت کارولینای جنوبی برگشت و در مدارس تدریس نمود و در مجلس نمایندگان کارولینای جنوبی انتخاب شد. خانه سابقش در جورج‌تاون ایالت کارولینای جنوبی که همراه با خانمش لورا کلرک (۱۸۵۴–۱۹۳۲) در آن زندگی می‌کرد، یک مکان تاریخی است.
بولی، پسر جان بولی و کسیا بولی بود. مادرش خواهرزادهٔ هریت تابمن بود و این دو از نظر سنی آن‌قدر با هم نزدیک بودند و چنان رابطه نزدیک داشتند که خود را خواهر می‌دانستند. کسیا، جیمز و خواهرش آرامینت برده الیزا آن برودوس در شهرستان دارچستر بودند، الیزا خانمی بود که هریت تابمن دوسال قبل از نزدش فرار نموده بود. به‌مجرد شنیدن خبر به حراج گذاشتن کسیا و فرزندانش در دسامبر سال ۱۸۵۰، تابمن به سرعت طرف بالتیمور حرکت کرد و با جان شوهر کسیا برنامه‌ای را ترتیب دادند.
در جریان حراج، جان بولی به یک نحوی موفق شد تا بالاترین پیشنهاد را بدون افشای هویتش، به‌دست‌آورد. پیش از آن‌که مقامات شهرستان دارچستر به آنچه که اتفاق افتاده بود پی ببرند، هرسه برده در یک خانه امن در همان نزدیکی‌ها پنهان ساخته شده بودند. جالب این‌که بولی توانست با یک قایق کوچک از خلیج چساپیک به بالتیمور رهسپار برود و در آنجا تابمن با آن‌ها همراه شد. آن‌ها از آنجا به فیلادلفیا رفتند.
اما قانون بردهٔ فراری جدیداً تصویب شده، سکونت در ایالت «آزاد» مجاور را برای فراریان ساحل شرقی به‌طور فزاینده‌ای خطرناک ساخت. کسیا، جان و آرامینت به زودی پس از فرار راهی کانادا شدند و در چاتهام انتاریو سکونت گزیدند که در آنجا جامعه فراری سیاه‌پوست تشکیل شد. با این‌وجود جیمز چند مدتی با تابمن در فیلادلفیا ماند تا به مدرسه برود. تخمین زده می‌شود که تابمن نیمی از درآمد خود را در آن‌زمان صرف آموزش خواهرزادهٔ خود کرده باشد با وجودیکه معلوم نیست که وی در کجا و به چه مدت تحصیل نموده‌است.
جیمز در سال ۱۸۶۳ به نیروهای دریایی اتحادیه پیوست و در جریان جنگ داخلی به‌عنوان کرجی‌بان در کشتی USS "جنسی" خدمت کرد.
جیمز پس از پایان جنگ داخلی بر آن شد تا با کار کردن به‌عنوان آموزگار (حدود سال ۱۸۶۷) برای دفتر آزادگان در جورج‌تاون ایالت کارولینای جنوبی، برای بردگان جدیداً آزاد شده کمک نماید. بولی با موفقیت اما به شکل بحث‌برانگیز در آستانه ورود به مرحلهٔ دوم زندگی خود در دورهٔ بازسازی بود. بولی در آن دورهٔ پرآشوب کارولینای جنوبی خود را به‌عنوان یک شخصیت تأثیرگذار بیش از یک آموزگار تثبیت کرد. در سال ۱۸۷۰ با لورا سی دورگه ساکن اصلی جورج‌تاون ازدواج نمود. نام بولی در فهرست «مأمور عالی‌رتبه مدرسه» ذکر شده‌است و مقدار کمی سرمایه داشت و در میان کارمندان غیرنظامی هر دو نژاد زندگی می‌کرد.
بولی در سال ۱۸۶۹ در یک انتخابات ویژه برای نمایندگی ایالت جورج‌تاون نامزد شد تا کرسی خالی ناشی از مرگ هنری دبلیو. وب را پُر نماید. بولی نامزد جمهوری‌خواه رادیکال شد و با اکثریت ۱٬۰۰۰ رأی و کسب بالاتر از ۸۵ درصد آرای رأی‌دهندگان، کرسی را به‌دست‌آورد. در سال ۱۸۷۰ و ۱۸۷۲ مجدداً انتخاب شد.
سمت قانون‌گذاری بولی، همان‌گونه که برای بسیاری از جمهوری‌خواهان که دائماً به فساد و بی کفایتی متهم می‌شدند، سبب چالش‌ها گردید، در نهایت منبع بسیاری از چالش‌ها برای بولی نیز شد. بولی برای یک مدت زمانی ریاست کمیتهٔ امکانات مالی را به‌عهده داشت، این کمیته یک نهاد برجسته بود که کدهای مالیاتی و سایر اقدامات درآمدزای مجلس ایالتی را تعیین می‌کرد. روزنامه اندرسن تایمز که یک روزنامهٔ محافظه‌کار سیاسی و متمایل به دموکرات بود، در سال ۱۸۷۲ در یک گزارش نوشت «جناب آقای بولی اهل جورج‌تاون یک مرد سیاه‌پوست است و با قضاوت از روی جمجمه‌شناسی، قیافه‌شناسی و همان‌گویی، ترس داریم که او به آسانی بتواند امکانات مالی را تهیه نماید». موضوعی که در مباحث بسیاری از روزنامه‌های ایالات جنوبی دورهٔ بازسازی از سیاست‌مداران سیاه‌پوست منعکس گردید، این بود که جیمز از لحاظ ذهنی برای این پُست مناسب نبود و احتمالاً در برابر رشوه‌ستانی آسیب‌پذیر است.
بولی در سال ۱۸۷۲ دومین وکیل سیاه‌پوست بود که در دادگاه جورج‌تاون حضور یافت. بولی تحت نظر میکن بولینگ آلن در چارلستون مدت دو سال حقوق خواند و در سال ۱۸۷۲ در آزمون کانون وکلا تحت ادارهٔ جان جی. مکی و سی. دبلیو بوتز، کامیاب شد و توسط آر. اف گراهام قاضی حوزوی پذیرفته شد.
بولی در سال ۱۸۷۳ هفته نامه‌ای را تحت عنوان «سیاره جورج‌تاون» با تمرکز بر سیاست، ادبیات و علم تأسیس نمود. این هفته‌نامه، یک هفته نامهٔ جمهوری‌خواه و یگانه هفته‌نامه در جورج‌تاون بود.
جیمز در سال ۱۸۷۳ متولی دانشگاه کارولینای جنوبی گماشته شد و این درست زمانی بود که قرار بود مرحلهٔ کوتاه ادغام شروع شود. ترس از شمولیت سیاه‌پوستان سبب شد که ثبت نام تنها به هشت دانشجو کاهش یابد که اکثریت آن‌ها پسران استادان دانشگاه بودند. موانع قانونی فراه راه ثبت نام سیاه‌پوستان در سال ۱۸۶۹ برداشته شده بود اما هنری ای. هین وزیر خارجه کارولینای جنوبی نخستین دانشجوی آفریقایی - آمریکایی الی ماه اکتبر سال ۱۸۷۳ ثبت نام نکرد. حتی پس از رایگان شدن شهریه، بولی و سایر متولیان قادر به پُر کردن کرسی‌های دانشگاه نشدند. آن‌ها در نهایت مجبور شدند تا دانشجویان دانشگاه هوارد و سایر دانشگاه‌ها را متقاعد نمایند تا به دانشگاه کارولینای جنوبی بیایند و این کار منتج به تعداد نسبتاً زیادتر دانشجویان شد که تا سال ۱۸۷۵ در حدود ۹۰ درصد سیاه‌پوستان بودند.
بولی عداوت خیلی آشکارا با ویلیام اچ. جونز همکاری جمهوری‌خواه خود داشت و این کار به وجهه سیاست‌مداران سیاه‌پوست دورهٔ بازسازی آسیب رساند. سفیدپوستان کارولینای جنوبی از این فرصت به هدف تنبیه «جنگ بین جناح‌های رنگین‌پوست» استفاده نمودند. یک گزارش از شبکه تلویزیونی چارلستون نیوز که در روزنامهٔ نیویورک تایمز دوباره به نشر رسید، این قضاوت پُر از اشتیاق از جانب دموکرات‌های سفیدپوست را منعکس می‌سازد. در اواسط ماه اوت این روزنامه ادعا کرد که «شهر… به‌طور کامل تحت فرمان و در اختیار انبوهی از وحشی‌های سیاه‌پوستان نابخرد قرار دارد». مجادله ظاهراً در جلسه نمایندگان کنوانسیون جمهوری‌خواهان ایالتی شروع گردید که در بی‌ثباتی با گلوله به پایان رسید.
اوا ماریا نوبل‌زاده (، متولد ۱۸ مارس ۱۹۹۶) بازیگر و خواننده آمریکایی است.
نوبل‌زاده اولین بازی خود را در برادوی در نقش کیم در احیای "دوشیزه سایگون" انجام داد، نمایشی که برای آن ایوا ۲۱ ساله نامزد دریافت جایزه تونی در سال ۲۰۱۷ برای بهترین بازیگر نقش اول زن در یک موزیکال شد و به یکی از جوان‌ترین نامزدها تبدیل شد. او همچنین نقش اصلی ائورودیکه را در "هادس‌تاون" در برادوی بر عهده گرفت، نمایشی که برای آن نوبل‌زادهٔ ۲۳ ساله دومین نامزدی خود را برای جایزه تونی ۲۰۱۹ برای بهترین بازیگر نقش اول زن در یک موزیکال و همچنین برندهٔ جایزه گرمی جایزهٔ گرمی بهترین آلبوم موزیکال تئاتری را دریافت کرد. نوبل‌زاده همچنین در فیلم رز زرد محصول ۲۰۲۰ نقش رز را بازی کرد و در کنار لی سالونگا که نقش کیم را در "دوشیزه سایگون" بازی کرد، ظاهر شد.
اوا ماریا نوبل‌زاده در ۱۸ مارس ۱۹۹۶ در سن دیگو، کالیفرنیا از پدری فیلیپینی به نام جان و مادری مکزیکی-آمریکایی به نام آنجی نوبل‌زاده متولد شد. پدربزرگ و مادربزرگ فیلیپینی او اهل ماگویندانائو و ایلویلو هستند. او و خانواده‌اش به شارلوت، کارولینای شمالی نقل مکان کردند، جایی که او تا ۱۷ سالگی در مدرسه هنرهای شمال غربی تحصیل کرد. عمه او آنت کالود است که نقش سلینا را در "سسمی استریت" و نقش کیم را در "دوشیزه سایگون" در برادوی بازی کرد.
در ۱ ژوئیه ۲۰۱۳، نوبل‌زاده یکی از پنج نامزد نهایی جوایز ملی تئاتر موزیکال دبیرستان ۲۰۱۳ شد اجرای او از آهنگ «با تو» از "گوست" در طی مراسم اهدای جوایز در تئاتر مینزکوف در شهر نیویورک مورد توجه قرار گرفت. تارا روبین، مدیر بازیگران، قبل از تهیه‌کننده کامرون مکینتاش برای احیای فیلم "خانم سایگون" در تئاتر وست اند، یک تست بازیگری برای نوبل‌زاده که در آن زمان ۱۷ ساله بود ترتیب داد. نوبل‌زاده برای نقش اصلی کیم انتخاب شد.
در بهار ۲۰۱۴، نوبل‌زاده مدرسه هنرهای شمال غربی در شارلوت را ترک کرد تا در فیلم "خانم سایگون" در لندن بازی کند. نوبل‌زاده برای بازی در نقش کیم برنده جایزه واتزآن‌استیج ۲۰۱۵ برای بهترین بازیگر نقش اول زن در یک موزیکال شد. او در مراسم جوایز لارنس اولیویه در سال ۲۰۱۵ آهنگ «من زندگیم را برای تو می‌دادم» اجرا کرد.
پس از اجرای محدود "دوشیزه سایگون" در لندن، نوبل‌زاده نقش اپونین را در تولید وست اند "بینوایان" در آوریل ۲۰۱۶ بر عهده گرفت.
در ۲ مه ۲۰۱۶، نوبل‌زاده اولین حضور خود را در تالار کارنگی انجام داد و با بزرگداشت آلن بوبلیل و کلود میشل شونبرگ، «فیلم در ذهن من» را با لیا سالونگا و نیویورک پاپس اجرا کرد.
نوبل‌زاده در اولین احیای "دوشیزه سایگون" در برادوی که در ۲۳ مارس ۲۰۱۷ در تئاتر برادوی افتتاح شد، برای مدت محدود تا ۱۴ ژانویه ۲۰۱۸، بازی خود را در نقش کیم تکرار کرد. نوبل‌زاده برای بازی خود نامزد جایزه تونی ۲۰۱۷ برای بهترین بازیگر نقش اول زن در یک موزیکال شد.
در نوامبر ۲۰۱۸، نوبل‌زاده در نقش اول اوریدیک در نمایش موزیکال "هادستون" توسط تئاتر ملی سلطنتی ظاهر شد. هنگامی که تولید در آوریل ۲۰۱۹ به تئاتر والتر کر برادوی منتقل شد، او در نقش اوریدیک ادامه داد. او دومین نامزدی جایزه تونی خود را برای نقشش دریافت کرد و برنده جایزه انتخاب تماشاگران برادوی‌دات‌کام برای بازیگر نقش اول زن مورد علاقه در یک موزیکال شد.
نوبل‌زاده اولین فیلم خود را در فیلم "رز زرد" (۲۰۱۹) در نقش شخصیت اصلی رز انجام داد. او در کنار لیا سالونگا که نقش کیم را در فیلم "خانم سایگون" آغاز کرد، بازی کرد. این فیلم توسط سونی پیکچرز در ۹ اکتبر ۲۰۲۰ منتشر شد.
نوبل‌زاده توسط آژانس استعدادهای درخشان متحد نمایندگی می‌شود.
در ۴ نوامبر ۲۰۱۷، نوبل‌زاده با دوست پسر دیرینه خود، بازیگر لئو رابرتز ازدواج کرد. نوبل‌زاده در سال ۲۰۱۹ از رابرتز جدا شد و بعداً طلاق گرفت. از سال ۲۰۱۹، او با ریو کارنی، همبازی خود در "هادس‌تاون" در رابطه بوده‌است.
تراموای نمکی دره سالین در شهرستان اینیو، کالیفرنیا واقع شده‌است. تله کابین الکتریکی که از سال ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۳ ساخته شد تا نمک را از دره سالین، بر فراز کوه‌های اینیو و به دره اوونز حمل کند. مسافتی معادل ۱۳٫۴ مایل (۲۱٫۶ کیلومتر) را پوشش می‌داد و از سال ۱۹۱۳ تا ۱۹۳۵ به‌طور پراکنده برای چهار شرکت مختلف فعالیت کرد. در طول فعالیت خود، این تراموا شیب دارترین تراموا در ایالات متحده بود.
تراموا برای شرکت نمک دره سالین (SVSC) توسط شرکت آهن ترنتون ساخته شد، اما هزینه‌های ساخت و بهره‌برداری آن برای SVSC بسیار گران بود. عملیات استخراج نمک و تراموا در سال ۱۹۱۵ به شرکت نمک دره اوونز اجاره داده شد تا اینکه در سال ۱۹۱۸ ورشکست شد. در سال ۱۹۲۰، تراموا توسط شرکت آهن ترنتون تصاحب شد و در سال ۱۹۲۸ آن را به شرکت نمک سیرا فروخت. سیرا شرکت نمک آن را دوباره به خدمت گرفت تا اینکه شرکت در سال ۱۹۳۵ ورشکست شد. تراموا در ۳۱ دسامبر ۱۹۷۴ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد.
ترارسانی یا ترنسداکشن (Transduction) فرآیندی است که طی آن دی‌ان‌ای بیرونی توسط یک ویروس یا ناقل ویروسی به سلول وارد می‌شود. نمونه‌ای از آن، انتقال دی‌ان‌ای از یک باکتری به باکتری دیگر و از این رو نمونه‌ای از انتقال افقی ژن است. ترارسانی نیازی به تماس فیزیکی بین سلول دهندهٔ دی‌ان‌ای و سلول دریافت‌کنندهٔ دی‌ان‌ای (که به‌صورت هم‌یوغی باکتریایی اتفاق می‌افتد) ندارد و به دئوکسی‌ریبونوکلئاز مقاوم است (تراریختی به دئوکسی‌ریبونوکلئاز حساس است). ترارسانی ابزار رایجی است که توسط زیست‌شناسان مولکولی برای وارد کردن پایدار یک ژن بیرونی به ژنوم سلول میزبان (سلول‌های باکتری و پستانداران) استفاده می‌شود.
ترارسانی با ناقل‌های ویروسی می‌تواند برای وارد کردن یا اصلاح ژن‌ها در سلول‌های پستانداران استفاده شود. اغلب به‌عنوان ابزاری در تحقیقات پایه استفاده می‌شود و به‌طور فعال به‌عنوان ابزاری بالقوه برای ژن‌درمانی مورد تحقیق قرار می‌گیرد.
سونی کلاسیک رکوردز (همچنین به سادگی به عنوان سونی کلاسیک نیز شناخته می شود) یک شرکت ضبط موسیقی آمریکایی است که در سال ۱۹۲۴ با نام کلمبیا مستمر ورکس رکوردز ، یکی از شرکت های تابعه کلمبیا رکوردز تأسیس شد.http://www.discogs.com/label/CBS+Masterworks در سال ۱۹۴۸، اولین رکورد تجاری موفق ۱۲ اینچی را منتشر کرد.در دهه‌های بعدی هنرمندان آن شامل آیزاک استرن ، پابلو کازال ، گلن گولد ، یوجین اورماندی ، دنی الفمن ، ونجلیس ، الیوت گلدنتال ، لئونارد برنشتاین ، جان ویلیامز و ریکی مارتین بودند.کلمبیا رکردز از نام تجاری مستر ورکس نه تنها برای آلبوم‌های کلاسیک و برادوی، بلکه برای آلبوم‌های گفتاری مانند سری موفق "I Can Hear It Now" از Edward R. Murrow و Fred W. Friendly استفاده کرد.سی‌بی‌اس مادر همچنین نام مستر ورکس را بر روی تجهیزات الکترونیکی مصرفی خود نشان می دهد.
در سال ۱۹۸۰، برچسب کلمبیا مستر ورکس به سی بی اس مستر ورکس رکوردز تغییر نام داد، اما در سال ۱۹۹۰، پس از خریداری سی بی اس رکوردز توسط سونی ، به سونی کلاسیک رکوردز تغییر نام داد. لوگوی آن منعکس کننده آرم «یادداشت های جادویی» است که تا سال ۱۹۵۴ نماد کلمبیا بود.در طول دهه ۱۹۹۰، این لیبل تحت رهبری پیتر گلب جنجال برانگیخت، زیرا بر موسیقی متقاطع نسبت به نسخه های اصلی کلاسیک تأکید می کرد و نتوانست بسیاری از آرشیوهای ضبط شده خود را در دسترس قرار دهد.با بازگشت به آینده، نام مستر ورکس در مجموعه آلبوم‌های بازیگران برادوی منتشر شده از طریق Masterworks Broadway Records و به عنوان نام بخش موسیقی کلاسیک Sony Music Entertainment ، Sony Masterworks ، زنده می‌ماند.برچسب کلاسیک سونی امروزه به عنوان برچسب خواهر Masterworks فهرست شده است.
در زیست‌شیمی، یک مولکول اثرگزار معمولاً یک مولکول کوچک است که به طور انتخابی به یک پروتئین متصل می شود و فعالیت بیولوژیکی آن را تنظیم می کند. به این ترتیب، مولکول های عامل به عنوان لیگاندهایی عمل می کنند که می توانند فعالیت آنزیم ، بیان ژن یا نشانکدهی سلولی را افزایش یا کاهش دهند. مولکول های اثرگذار همچنین می توانند به طور مستقیم فعالیت برخی از مولکول های mRNA ( ریبوسوئیچ ) را تنظیم کنند.
در برخی موارد، پروتئین‌ها را می‌توان به عنوان مولکول‌های مؤثر، به ویژه در آبشارهای انتقال نشانک سلولی، در نظر گرفت.
واژه "اثرگذار" در سایر زمینه‌های زیست شناسی استفاده می شود. به عنوان مثال، پایانه اثرگزار یک نورون انتهایی است که در آن آسه با عضله یا اندامی که آن را تحریک یا سرکوب می‌کند تماس پیدا می کند.