moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
الخیاط در وصف النظّام و دفاع او از اسلام و توحید می‌نویسد: «وهل علی الأرض أحد ردّ علی اهل الدهر.. سوی المعتزلة کإبراهیم و أبی الهذیل و.. أشباهم؟ و هل یعرف أحد صحح التوحید و ثبّت القدیم جل ذکره واحداً فی الحقیقة و احتج لذلک بالحجج الواضحة و ألف فیه الکتب و ردّ فیه علی أصناف الملحدین من الدهریة و الثنویة سواهم؟» (الإنتصار/ص۱۷)
احمد امین می‌گوید که معتزله پس از النظّام در مقایسه با او عیالند و جاحظ ـ که خود از اکابر معتزله و بزرگترین نثرنویس ادبیات عربی است ـ در جزء چهارم کتاب «الحیوان» می‌نویسد: «اگر جایگاه رفیع متکلمین وجود نداشت عوام ملل مختلف هلاک می‌شدند و اگر جایگاه رفیع معتزله وجود نداشت عوام تمام نحله‌ها هلاک می‌گشتند لکن شاید نتوانم بگویم که اگر ابراهیم[النظّام] و اصحاب او وجود نداشتند تمام معتزله نابود می‌شدند ولی می‌گویم که او راه‌ها را به معتزله نشان داد و مسائل آنها را حل کرد» همچنین جاحظ در وصف او می‌گوید: «الاوائل یقولون انه یکون فی کل ألف سنة رجل لا نظیر له، فإن کان ذلک صحیحاً، فهو أبو إسحاق النظّام: "قدما می‌گویند هر هزار سال شخصی ظاهر می‌شود که بی نظیر است اگر چنین مطلبی درست باشد آن شخص النظّام است"»
ابولهذیل علاف
علی عبدالرازق
احمد صبحی منصور
مسافری از هند یک مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی قاسم جعفری و تهیه‌کنندگی صدیقه صحت، محصول سال ۱۳۸۲ شبکهٔ سه است.
رامین نادری (سروش گودرزی) برای درس خواندن به هندوستان می‌رود. او که قرار است با دختر دایی خود پروانه (الهام حمیدی) ازدواج کند، با دختری هندی به نام سیتا (شیلا خداداد) آشنا می‌شود و او را برای ازدواج به ایران می‌آورد، اما ورود سیتا به ایران مشکلاتی را به وجود می‌آورد
نیپون انیمیشن شرکت انیمشین‌سازی ژاپنی است، که مقر اصلی آن، در شهر توکیو مستقر می‌باشد.
این شرکت، سازندهٔ اکثر انیمه‌ های معروف پخش شده در ایران است. این شرکت یکی از معروف‌ترین کمپانی‌های تولید سریال‌های کارتونی انیمیشن بر اساس داستان‌های معروف ادبی مانند: آن شرلی با موهای قرمز، ماجراهای تام سایر، زنان کوچک، دور دنیا در هشتاد روز، حنا دختری در مزرعه، بچه‌های آلپ، باخانمان (پرین)، بابا لنگ دراز، بینوایان، پینوکیو، سندباد، خانواده دکتر ارنست، داستان‌های جنگل سبز، هایدی، رامکال، داستان خانواده ترپ، مهاجران، نیک و نیکو، آلیس در سرزمین عجایب، ماجراهای دانی، نیلو و فلندی (فرفره‌های انفجاری) و بسیاری از انیمه‌ها است.Wikipedia contributors, "Nippon Animation," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Nippon_Animation&oldid=486181721 (accessed April 28, 2012).
هایائو میازاکی و ایسائو تاکاهاتا که بنیان‌گذاران استودیو جیبوری هستند، بسیاری از اپیزودهای این سری از انیمیشن‌ها را، در تئاتر شاهکار جهان کارگردانی نمودند.
این شرکت از سال ۱۹۶۲ با نام «زوئیو اِیزو» در شهر توکیو شروع به فعالیت کرد و کارتون‌هایی نظیر هایدی، دختر آلپ را تولید کرد. سپس در سال ۱۹۷۵ به دو شرکت مجزا تقسیم شد: «زوئیو» که تمامی حقوق مجموعه کارتون‌های هایدی را در اختیار گرفت و «نیپون انیمیشن» که با ریاست کوئیچی موتوهاشی پایه‌گذاری شد و کارکنان سابق «زوئیو اِیزو» (از جمله میازاکی و تاکاهاتا) را جذب خود کرد. نخستین تولیدات نیپون در سال ۱۹۷۵ میلادی، یک سگ فلندرز و نیک و نیکو بود.
این شرکت، سازندهٔ اکثر کارتونهای معروف پخش شده در ایران است. این شرکت یکی از معروف‌ترین کمپانی‌های تولید سریال‌های کارتونی انیمیشن بر اساس داستان‌های معروف ادبی مانند: آن شرلی با موهای قرمز، ماجراهای تام سایر، زنان کوچک، دور دنیا در هشتاد روز، حنا دختری در مزرعه، بچه‌های آلپ، باخانمان (پرین)، بابا لنگ دراز، بینوایان، پینوکیو، سندباد، دهکده حیوانات، خانواده دکتر ارنست، داستان‌های جنگل سبز، هایدی، رامکال، داستان خانواده ترپ، مهاجران، نیک و نیکو، آلیس در سرزمین عجایب ،ماجراهای دانی، نیلو و فلندی و … است.
ایتالیادوست یا ایتالوفیل به شخصی گفته می‌شود که دوستار فرهنگ ایتالیا، مردم ایتالیا یا به طور کلی ایتالیا است. در طول تاریخ ایتالیا معمولاً به عنوان روم باستان شناخته و تحسین می‌شد. اما پس قرون وسطی شبه جزیره ایتالیا معمولاً برای ایجاد رنسانس مورد تقدیر قرار می‌گرفت.
در زمان معاصر به خصوص پس از جنگ جهانی دوم ایتالیا رشد اقتصادی چشم‌گیری را تجربه کرد و جنبه‌های جدیدی برای طرفداران ایتالیا ایجاد شد. از جملهٔ آن‌ها می‌توان به اتوموبیل‌های فراری و طراحی ایتالیایی اشاره کرد.
پرونده‌ای برای دو نفر مجموعهٔ تلویزیونی جنایی و درام حقوقی محصول کشور آلمان است که از سال ۱۹۸۱ تا کنون از شبکهٔ زد د اف در حال پخش است. وقایع این مجموعهٔ تلویزیونی در حومه اصلی شهر فرانکفورت اتفاق می‌افتد که نشان می‌دهد چگونه دو شخصیت اصلی داستان جنایات را حل می‌کنند: یک وکیل مدافع و یک کاراگاه خصوصی.
"جوزف ماتولا" با بازی کلاوس تیو گارتنر یک افسر سابق پلیس آلمان به کسب و کار خصوصی رفته‌است. روش تحقیقش خیلی کارا و مستقیم است و حتی گاهی وقت‌ها به حقه‌های کثیف متوسل می‌شود. کلاوس تیو گارتنر از ابتدا تا به حال این نقش را به تصویر کشیده‌است.
در مقابل بازیگر شخصیت وکیل مدافع چندین بار تغییر کرده‌است. اولین وکیل مدافع "دکتر دایتر رنز" با بازی جیونر استرک بود. "دکتر رنز" در قسمت ۶۰ بازنشسته شد و "دکتر رینر فرنک" با بازی رینر هونالد جایگزین او شد. در قسمت ۱۴۹ "دکتر فرنک" به کار مدرسی در دانشکده حقوق پرداخت و "دکتر یوهانسن واس" با بازی ماتیاس هرمن جایگزین او شد. در قسمت ۱۸۲ "دکتر واس" توسط یک مجرم فراری به ضرب گلوله کشته شد و "دکتر مارکوس لسینگ" با بازی پل فرییانگهوس جایگزینش شد.
بسیاری از قسمت‌های این مجموعهٔ تلویزیونی الگوی ساده‌ای را دنبال می‌کند. فردی به قتل رسیده و پلیس مظنون احتمالی را بازداشت کرده‌است. مظنون ادعای بی‌گناهی کرده و وکیل مدافع این مجموعه تلویزیونی را به عنوان وکیل خود استخدام می‌کند. وکیل مدافع تمام کارهای اداری را انجام می‌دهد، با پلیس صحبت می‌کند و در دادگاه حاضر می‌شود. در همین حال "ماتولا" تمام تحقیقات واقعی و کارهای پلیسی را انجام می‌دهد. "ماتولا" بیشتر وقت‌ها در درگیری‌ها وارد می‌شود. اگرچه در اوایل دهه ششم زندگی‌اش به سر می‌برد ولی آدم‌های بد را می‌زند. در پایان، معمولاً اما نه همیشه مظنون بی‌گناه تشخیص داده می‌شود و مجرم اصلی پیدا می‌شود.
در اواخر سال ۲۰۰۶ تا اوایل سال ۲۰۰۷ بیشتر قسمت‌های این مجموعهٔ تلویزیونی شامل صحنه‌هایی بود که "ماتولا" از باشگاه‌های رقص برهنه برای بازجویی از صاحبان باشگاه یا مشترنیانش بازدید می‌کرد، که شامل صحنه‌های مختصری از زنان رقصنده برهنه بود. به ندرت در دیگر مجموعه‌های پلیسی آلمان چنین صحنه‌هایی نشان داده می‌شود. در قسمت‌های کنونی دیگر چنین صحنه‌هایی وجود ندارد.
ساختار این مجموعه تلویزیونی بسیار شبیه به مجموعهٔ تلویزیونی درام پری میسون است که محصول کشور آمریکا است، با این تفاوت که بسیاری از صحنه‌های مجموعهٔ تلویزیونی پرونده‌ای برای دو نفر در اتاق دادگاه اتفاق نمی‌افتد.
در اکتبر ۲۰۱۱ کلاوس تیو گارتنر و پل فرییانگهوس خبر دادند که پس از قسمت ۳۰۰ در آگوست ۲۰۱۲ از این مجموعه تلویزیونی کنار می‌کشند.
این مجموعهٔ تلویزیونی از شبکه ۳ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد. سرپرست گویندگان این مجموعهٔ تلویزیونی ابوالحسن تهامی نژاد بود. گویندهٔ نقش "جوزف ماتولا" حسین عرفانی بود.
پرویز جاهد (زادهٔ ۱۳۴۰) منتقد سینما و مدرس دانشگاه اهل ایران است. او فارغ‌التحصیل رشتهٔ مطالعات فیلم در دانشگاه وست‌مینستر لندن و دانشگاه سنت اندروز اسکاتلند و فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد سینما از دانشکده سینما و تئاتر تهران است.http://www.radiozamaneh.com/taxonomy/term/14635 او را بیشتر برای نقدهای سینمایی‌اش و کتاب "نوشتن با دوربین"، که حاصل گفتگوی طولانی او با ابراهیم گلستان است، می‌شناسند. وی همچنین سردبیر نشریه سینمایی "سینما-چشم" است که به‌وسیلهٔ انتشارات اچ اند اس میدیا در لندن منتشر می‌شود.
وی همچنین چند فیلم مستند بلند و فیلم داستانی کوتاه نیز ساخته‌ است از جمله:
پس‌ریزی منی یا کِرِم‌پای (همچنین به‌عنوان «انزال داخلی» و به‌طور معمول در زمینه همجنس‌گرایی، به‌عنوان «پرورش یا زادوولد» نیز شناخته می‌شود) به حالتی در پایان آمیزش جنسی گفته می‌شود که در آن مرد (بدون استفاده از کاندوم) پس از تخلیه منی در واژن یا مقعدِ شریک جنسی، به‌صورت غیرارادی بازپس ریخته می‌شود که منجر به تراوش یا چکیدن مایع منی از روزنه می‌شود. این صحنه، به‌ویژه در پورنوگرافی و خصوصاً پورنوگرافی هاردکور به وفور مورد استفاده قرار می‌گیرد. پس‌ریزی منی ممکن است از واژن یا از مقعد صورت گیرد.
تصاویر پس‌ریزی منی یا کِرِم‌پای در فیلم‌های پورنوگرافی یک پیشرفت نسبتاً جدید است. آنها در فیلم‌های پورنوگرافی اولیه یافت نمی‌شوند. استفاده از کلمه کِرِم‌پای (creampie) برای توصیف چنین صحنه‌هایی در پورنوگرافی آمریکایی در اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی شکل گرفت و در اوایل سال ۱۹۹۹ مورد استفاده قرار گرفت.
در پورنوگرافی صریح، فعالیت جنسی اغلب با یک گردنبند مروارید، فیشال یا سایر انزال‌های قابل مشاهده دنبال می‌شود. صحنه‌های «پس‌ریزی منی» از قراردادهای پورنوگرافی دگرجنس‌گرایانه خارج می‌شوند و به نفع تصویری که بیشتر تقلید از فعالیت جنسی در زندگی روزمره است، روی آورده‌اند؛ آنها را «تصویر متقابل» چهره‌ها می‌نامند. از اوایل قرن بیست و یکم به تصویر کشیدن صحنه‌های «پس‌ریزی منی» تبدیل به یک زیرژانر محبوب در پورنوگرافی دگرجنس‌گرایانه شده‌است و شامل انزال‌های واژینال و مقعد است. در برخی از فیلم‌های کِرِم‌پای، فعالیت جنسی، از جمله انزال داخلی، با لیسیدن مایع منی چکیده از بدنشان توسط بازیگران دنبال می‌شود. در برخی از فیلم‌های پورنوگرافی از یک جایگزین مصنوعی منی برای شبیه‌سازی یا تقویت عکس‌های «پس‌ریزی منی» یا «کِرِم‌پای» استفاده می‌کنند.
انزال داخلی و به دنبال آن تصاویری از منی که از مقعد چکه می‌کند، گاهی در پورنوگرافی همجنس‌گرایانه بدون استفاده از کاندوم نشان داده می‌شود، جایی که به آن‌ها با اصطلاح «پرورش» یا «تیراندازی معکوس» اشاره می‌شود. «پرورش یا زادوولد» گاهی توسط «فِلِشینگ» انجام می‌شود که شامل مکیدن مایع منی از مقعد شریک جنسی است.
تولید پورنوگرافی حاوی «کِرِم‌پای» یا «پس‌ریزی منی» شامل رابطه جنسی محافظت‌نشده، که خطر بارداری در زنان و عفونت‌های مقاربتی (STIs/STDs) مانند اچ‌آی‌وی (HIV) را افزایش می‌دهد. همچنین خطر ابتلا به بیماری‌های مقاربتی به‌طور چشمگیری در انزال مقعدی افزایش می‌یابد.
در سال ۲۰۰۴، در یک مورد بسیار معروف، لارا روکس، بازیگر تازه‌کار پورنوگرافی، هنگام فیلم‌برداری صحنه‌ای حاوی کِرِم‌پای مقعدی، دچار عفونت‌های متعدد، از جمله اچ‌آی‌وی، از دارن جیمز شد. جیمز به دلیل داشتن رابطه مقعدی محافظت نشده با یک زن در سفر به برزیل به اچ‌آی‌وی مبتلا شده بود. او پس از بازگشت از سفر آزمایش اچ‌آی‌وی منفی داشت و از ۱۳ بازیگر زنی که با آنها کار می‌کرد، قبل از آزمایش مثبت بعدی و قطع فعالیت، سه نفر از آنها را آلوده کرده بود.
در ژنتیک، درج (که به آن جهش درجی یا جهش القایی نیز گفته می شود)، افزودن یک یا تعداد بیشتری جفت باز نوکلئوتیدی در توالی DNA است. این رویداد اغلب ممکن است به دلیل لغزش DNA پلیمراز در نواحی ریزماهواره‌ای روی دهد. درج‌ها ممکن است در اندازه‌های یک جفت تا قطعه کروموزومی باشند که به طور ناصحیح در توالی DNA ی دیگری قرار می گیرند. اعتقاد بر این است که سازوکار کوچکترین جهش‌های درجی تک جفت-بازی، به صورت جداسازی جفت-بازی بین رشته‌های الگو و پرایمر بوده که پس از آن ممکن است پشته‌سازی بازهای غیرمجاور در مکان فعال پلیمراز DNA، به صورت موضعی رخ دهد. در سطح کروموزومی، "درج" به معنای الحاق دنباله بزرگی به کروموزوم است. این اتفاق ممکن است در زمان کراسینگ‌اور، طی میوز رخ دهد.
افزودن ناحیه N، به افزودن نوکلئوتیدهای غیر-کدکننده طی نوترکیبی ژنی توسط دئوکسی نوکلئوتیدیل ترنسفراز انتهایی گفته می شود.
درج نوکلئوتید P، به درج توالی پالیندرومی گفته می شود که توسط پایانه‌های قطعات ژنی نوترکیب کد شده اند.
تکرارهای سه‌تایی برخی مواقع به صورت جهش‌های درجی ] Understanding Evolution For Teachers Home. Retrieved on September 19, 2009 و برخی مواقع دیگر به عنوان دسته متفاوتی از جهش‌ها طبقه بندی می گردند.
ژن نشانگر به ژنی می‌گویند که در رهگیریِ جایگیری پیروزمندانهٔ توالی (چیدمان) اسید نوکلئیکی درون دی‌ان‌ای یک اندامگان، کاربرد دارد.
سازهٔ جابجاشدنی به یک بخش یا توالی دی‌ان‌ای می‌گویند که می‌تواند جایگاه نسبی خود بر روی ژنوم یک یاخته پس و پیش کند. این جابجایی و پس و پیش شدن به دو روش می‌تواند روی دهد؛ هم می‌تواند به روش «رونوشت و چسبیدن» انجام پذیرد، هم از راه «برش و چسبیدن» می‌تواند رخ دهد.
سگران یکی از روستاهای زیبا و سرسبز شهرستان طالقان مرکزی می‌باشد و بشوند جایگاه جغرافیایی و کوهپایه‌ای از مناظر بکری برخوردار می‌باشد که دیدن این مناظر روح آدمی را آرامشی الهی می‌بخشد. ارتفاع این روستا از سطح دریا ۲۳۸۷ متر است. پیشه مردمان این روستا باغ داری می‌باشد و میوهای این روستا گردو، بادام، سیب، آلبالو، گیلاس و زردآلو است. این روستا در انتهای جاده‌ای قرار دارد که به کوه بندگاه می‌رسد و عبوری از آن نیست.
بومیان سگران طوایف اکبری ، شریفیان، زمانی، کرمی، نصرالهی و اسلامی می‌باشند که همگی تات هستند و به زبان تاتی تکلم می‌کنند.رزم آرا، فرهنگ جغرافیایی ایران، استان مرکزی، جلد ١، ص ١١٤. دینشان اسلام و شیعه مذهباند.
جمعیت سگران، نزدیک به ۱۲۰ نفر و ۳۰ خانوار است که در تابستان این تعداد به دو برابر نیز می‌رسد.
زیبای این روستا اولین چیزی است که نظرها را به خود جلب می‌کند و آبشار سگران که با فاصله کمی در دامنه کوه بندگاه قرار دارد را به جرات می‌توان یکی از زیباترین مناظر طالقان نام برد. بعد از گذر از این آبشار در مسیر دره‌ای قرار می‌گیرید که سختی راهش را هرگز متوجه نخواهید شد و چشمه سارانی که از نوشیدن آن سیرآب نخواهید شد. به شوند کوهستانی بودن این روستا و ارتفاع آن دریاچه سد طالقان قابل مشاهده‌است.
قلعه سگران یکی دیگر از جاذبه‌های این روستا می‌باشد که دیرینگیش به اواخر دوره تیموریان می‌رسد و این اثر در تاریخ ۱۲بهمن۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۲۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
پایگاه اینترنتی شهرداری طالقان http://taleghan.ir/
ایرانیان استرالیا یا استرالیایی‌های ایرانی‌تبار به آن دسته از شهروندان استرالیایی گفته می‌شود که یا از ایران به آن کشور مهاجرت کرده‌اند یا اصالت ایرانی دارند (فرزندان مهاجران ایرانی هستند).
پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران حدود ۲۸۸ نفر ایرانی به استرالیا مهاجرت کرده و تابعیت آن کشور را در کنار حفظ تابعیت اصلی خود پذیرفتند. این گروه را اغلب اقلیت‌های ارمنی، آشوری، و کلیمی تشکیل می‌دادند. پس از انقلاب، بر تعداد مهاجران ایرانی افزوده شد و متخصصان زیادی با توجه به شرایط مناسب فراهم آمده در استرالیا برای مهاجران، به آن کشور مهاجرت کردند.
بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۶، ۳۹٫۷٪ مهاجران ایرانی ساکن ایالت نیو ساوت ولز ۲۸٫۶٪ ساکن ایالت ویکتوریا، ۱۱٫۲٪ ساکن ایالت کوئینزلند، ۱۰٪ ساکن ایالت استرالیای غربی، ۷٫۸٪ ساکن ایالت استرالیای جنوبی، ۱٫۴٪ ساکن قلمرو پایتختی استرالیا، ۱٪ ساکن تاسمانی و ۰٫۳٪ ساکن قلمرو شمالی بوده‌اند.
طبق سرشماری سال ۲۰۲۱ میانه سن ایرانیان استرالیا ۳۸ سال است. میانه درآمد هفتگی هر فرد بالای ۱۵ سال ایرانی-استرالیایی ۸۰۵ دلار استرالیا و میانه درآمد هفتگی هر خانوار ایرانی-استرالیایی ۲۱۲۰ دلار است. ۵۰٫۴ ایرانیان (متولد ایران) استرالیا مدرک کارشناسی و بالاتر دارند. از نظر دینی ۳٫۲ درصد مسلمان، ۳۸٫۴ درصد بی‌دین، ۰٫۱ درصد بهایی، ۲٫۷ درصد مسیحی و ۶٫۹ درصد نیز اظهار ننموده‌اند.
سالانه، ایرانیان زیادی با قصد مهاجرت به استرالیا از طریق دریا به این کشور سفر کرده و درخواست پناهندگی می‌کنند. دولت استرالیا برخلاف تعهدات پذیرش پناهجویی که دارد، این اقدام را غیرقانونی دانسته و این افراد را بازداشت و در کمپ‌های مخصوص پناهندگان، در شرایط نامناسبی نگهداری می‌کند. بنابر آمار سال ۲۰۱۵ میلادی، از جمع حدود ۲۰۰۰ پناهجویی که در اردوگاه‌های مهاجرتی استرالیا به‌سر می‌برند، حدود ۲۰ درصد ایرانی هستند که دولت استرالیا، دستور اخراج آنها را صادر کرده‌است. همچنین چند هزار ایرانی در استرالیا، دارای گواهی اقامت موقت هستند و در صف انتظار درخواست روادید دائمی که به گفته کارشناسان، بیشتر آنها در آینده اخراج خواهند شد.گزارشی از سفر وزیر خارجه استرالیا به ایران "بهارنیوز" طبق دستور تونی ابوت، از سال ۲۰۱۳، ایرانیانی که سعی کرده‌اند از راه دریا و به صورت قاچاق، خود را به استرالیا برسانند به کمپ‌های مانوس، پاپوآ گینه نو و نائورو فرستاده می‌شوند و حق ورود به خاک استرالیا را ندارند. در سال ۲۰۱۴، دو ایرانی به نام‌های حمید خزایی (۲۴ ساله) و رضا براتی (۲۳ ساله)، به دلیل شرایط نامساعد زندگی در این کمپ‌ها و نبود پزشک معالج، جان خود را از دست دادند و موجب اعتراضات و اعتصاباتی در اردوگاه‌ها شد.سرنوشت پناهجویان ایرانی در استرالیا چه می‌شود؟ "خبرگزاری انتخاب" امین انصاری، رمان‌نویس ایرانی، در سال ۲۰۱۳ رمانی را با موضوع این پناهندگان با عنوان والس با آبهای تاریک توسط نشر نوگام منتشر کرد. این رمان بر اساس حقایق و مجموعهٔ مصاحبه‌هایی با این پناهجویان نوشته شده‌است.
مشت خشم (همچنین شناخته‌شده در ایران با عنوان "خشم اژدها)" فیلمی رزمی به کارگردانی لو وی و بازیگری بروس لی محصول هنگ کنگ است که در سال ۱۹۷۲ اکران عمومی شد.
چِن زِن (با بازی بروس لی) ایمان دارد که مرگ استادش اتفاقی نبوده و توطئه‌ای در کار بوده‌است. او تصمیم انتقام از سوزوکی، رئیس باشگاه رزمی سوزوکی که ژاپنی‌ها را راهی جنگ با باشگاهشان کرده‌است، می‌گیرد. او ابتدا با مخالفت استاد دومش روبه‌رو می‌شود تا ژاپنی‌ها را تحویل قانون دهند؛ ولی او می‌خواهد خودش انتقام بگیرد. چن زِن ابتدا به باشگاه سوزوکی می‌رود و در آنجا استاد باشگاه و شاگردانش را شکست می‌دهد. سپس نصف‌شب مشاور سوزوکی را می‌کُشد. سوزوکی تصمیم به قتل چن توسط یک قهرمان روسی می‌گیرد؛ ولی چن شب به باشگاه وی حمله می‌کند و چند نفر از شاگردان و استادشان را می‌کُشد و بعد با قهرمان روسی مبارزه می‌کند و او را هم می‌کُشد. سپس خود سوزوکی را می‌کُشد. در انتها، چن برای دفاع از دوستانش، خود را به پلیس معرفی می‌کند.
جکی چان در این فیلم به‌عنوان بدل سایر بازیگرها بدلکاری کرده‌است.
جعفر زعفرانی (متولد سال ۱۳۲۶ زاده اصفهان)، استاد و محقق دانشگاه اصفهان است، وی یکی از بنیان‌گذاران دانشگاه شیخ بهایی اصفهان و هم‌اکنون رئیس این دانشگاه می‌باشد.
کارشناسی ریاضی از دانشگاه تهران در سال ۱۳۴۸ و دکترای ریاضی (آنالیز تابعی) از دانشگاه دولتی لیژبلژیک در سال ۱۳۵۵.
چهره ماندگار استان اصفهان سال ۱۳۸۶
استاد نمونه کشوری سال ۱۳۷۰
استاد نمونه دانشگاه اصفهان ۱۳۷۱
رئیس انجمن ریاضی ایران ۱۳۶۸-۱۳۷۰
برنده جایزه کتاب سال - ۱۳۶۶
رئیس انجمن ریاضی ایران
رئیس دانشکده ریاضی دانشگاه اصفهان
عضو هیأت ممیز دانشگاه اصفهان
عضو کمیته اجرایی انجمن ریاضی ایران
رئیس دانشگاه غیردولتی شیخ بهایی اصفهان
مشت اژدها عنوان فیلمی رزمی به کارگردانی لو ووی است که در سال ۱۹۷۹ منتشر شد. مدت زمان این فیلم نود و سه دقیقه است.
بوریس دیا متولد ۱۹۸۲ میلادی در کورمی آن پریزیس ملی پوش تیم ملی بسکتبال فرانسه و بازیکن حرفه‌ای ان بی ای است.Boris Diaw Info Page | NBA.com دیا در سال ۲۰۰۳ در درفت سرتاسری ان بی ای در رتبه بیست و یکم توسط آتلانتا هاوکس گزینش گردید اما در سال ۲۰۰۵ به تیم فینیکس سانز پیوست و همراه استیو نش بسیار در آن تیم درخشید. او در سال ۲۰۰۸ به شارلوت بابکتس پیوست و نهایتاً در فصل ۲۰۱۱-۲۰۱۲ به سن آنتونیو آمد تا در کنار دوست دوران بچگی خود تونی پارکر در تیم سن آنتونیو اسپرز بازی کند. او عمدتاً در نقش فروارد قدرتی بازی میکند. دیا به هنر عکاسی نیز علاقه زیادی دارد.
شرکت هوایی فری‌برد (با نام اصلی ترکی: شرکت سهامی عام حمل و نقل و تجارت هوایی حُرقوش) یک شرکت هواپیمایی خصوصی ترکیه است که مرکز فعالیت آن در استانبول است.
این شرکت هوایی که فرودگاه اصلی فعالیت آن فرودگاه بین‌المللی آتاترک استانبول است و فرودگاه آنتالیا و دالامان موغلا را نیز به عنوان هاب در نظر گرفته‌است به بسیاری از شهرهای اروپایی به صورت مستقیم پرواز می‌کند.
این شرکت هوایی فعالیت خود را به‌طور رسمی در سال ۲۰۰۱ ابتدا با خرید سه فروند هواپیمای مک دونالد داگلاس MD-۸۳ آغاز نمود و از سال ۲۰۰۴ نیز هواپیماهای نسل جدید Airbus ۳۲۰ و Airbus ۳۲۱ را جایگزین هواپیماهای قدیمی خود نمود.
فری‌برد ایرلاینز در ماه مارس سال ۲۰۰۹ تعداد یک هواپیمای A۳۲۰ ساخت ۲۰۰۵ را نیز به ناوگان خود اضافه نمود.
تعداد هواپیماهای تحت تملک شرکت در سال ۲۰۱۲ شش فروند بود و در ماه آوریل ۲۰۱۲ با خرید یک فروند هواپیمای دست اول ایرباس A۳۲۰ تعداد هواپیماهای اختصاصی هواپیمایی فری‌برد به ۷ فروند افزایش یافت.روزنامه حریت: خرید یک فروند هواپیمای جدید از سوی فری برد
فعالیت عمده این شرکت هوایی خصوصی قرارداد با شرکتهای خصوصی گردشگری برای آوردن توریست به ترکیه است و هم‌اکنون نیز با شرکتهای توریستی معتبری همچون TUI و First Choice در زمینه حمل و نقل گردشگر همکاری می‌کند.
هواپیمایی فری‌برد اولین شرکت هوایی ترک است که تمامی گواهینامه‌های Jar Ops-۱، Jar ۱۴۵، ISO ۹۰۰۱:۲۰۰۸ و IOSA را دریافت کرده‌است.
سیاست این هواپیمایی خرید هواپیماهای نو و ارائه خدمات لوکس به صورت چارتر می‌باشد.
این شرکت به مقصد فرودگاه بین‌المللی امام خمینی و فرودگاه بین‌المللی اصفهان نیز پروازهایی دارد.
فری‌بردایرلاینز وابسته به گؤزِن هولدینگ است.کمپانی گؤزن
تیم ملی بسکتبال مردان استرالیا، معروف به بومرز (Boomers)٬ نام تیم رسمی بزرگسالان کشور استرالیا و از تیمهای مطرح بسکتبال جهان است.
این تیم در سال ۲۰۱۲ در رده‌بندی جهانی فیبا در رتبه نهم جهان بود.
رده‌بندی جهانی فیبا روشی برای مقایسه و دسته‌بندی تیم‌های کراک بال کشورهای جهان است.فیبا تیم‌های ملی مردان و زنان را در رقابت‌های مقدماتی و جوانان رتبه بندی می‌کند؛این رتبه‌بندی توسط فدراسیون بین‌المللی بسکتبال انجام می‌گیرد.
align=right|۲۰
رده‌بندی جهانی فیبا روشی برای مقایسه و دسته‌بندی تیم‌های بسکتبال کشورهای جهان است.فیبا تیم‌های ملی مردان و زنان را در رقابت‌های مقدماتی و جوانان رتبه بندی می‌کند؛این رتبه‌بندی توسط فدراسیون بین‌المللی بسکتبال انجام می‌گیرد.
جنگ‌های صلیبی کودکان، ، نامی است که به یک جنگ صلیبی یا جهاد فاجعه‌آمیز که بدست کودکان مسیحی برای بیرون راندن مسلمانان از سرزمین‌های مقدس رخ داد، اطلاق شد. این جنگ در ۱۲۱۲ رخ داده‌است. این جنبش در اصل نظامی نبود و افراد حاضر در آن نیز هیچ‌گاه به اراضی مقدس نرسیدند، اما چون هدف جنگ‌های صلیبی را دنبال می‌کرد، آن را جزو جنگ‌های صلیبی برشمرده‌اند.
نخستین بار یک پسر دوازده ساله فرانسوی به نام استفن ادعا نمود که مسیح را در خواب دیده و مسیح از او خواسته تا برای آزادسازی قدس حرکت کند. او حدود سی هزار کودک را در اطراف خود جمع کرد و در اواخر ژوئن ۱۲۱۲ به سوی قدس راهی شد. او ادعا کرده بود که دریا برای آنان شکافته خواهد شد و چون این اتفاق رخ نداد، اکثر همراهانش پراکنده شدند و تنها عدهٔ کمی به وی وفادار ماندند.
از سرنوشت این گروه اطلاع دقیقی در دست نیست ولی گفته شده که تاجران ونیزی آنان را به شام، تونس و مصر برده و به بردگی فروختند.ابرهارت مایر، جنگ‌های صلیبی، ج۱، ص۲۴۳و۲۴۴، ترجمه‌عبدالحسین شاهکار، شیراز ۱۳۷۱ ش. ق
جنبش دوم، به رهبری نوجوانی اهل کولونی به نام نیکولاوس و با همراهی بیست یا سی هزار کودک آلمانی شکل گرفت که به سوی شرق عازم شدند. حدود یک سوم آنان هنگام گذر از آلپ زنده ماندند و حتی به جنوا نیز رسیدند. عدهٔ کمی توانستند به خانه‌هایشان برگردند و بیشتر کودکان در برده فروشی‌های مارسی فروخته شدند. از گروه دیگر، که به قصد زیارت سرزمین موعود سوار کشتی شدند خبری در دست نیست.اسعد محمود حومد، تاریخ الجهاد لطرد الغزاه الصلیبیین، ج۲، ص۲۱۱، دمشق ۲۰۰۲.
مطالعه‌ای که در سال ۱۹۷۷ منتشر شد، دربارهٔ وجود چنین رخ دادهایی تردید ایجاد کرد و بسیار از تاریخ‌دان‌ها به این اعتقاد رسیدند که افرادی که در این جنگ شرکت کرده کودکان نبوده بلکه دسته‌های چندگانه از «فقرای خانه بدوش» فرانسه و آلمان بوده‌اند که برخی تلاش کرده تا به سرزمین مقدس رسیده و برخی هرگز گرایش به این کار را نیز نداشته‌اند.
جنگ‌های صلیبی
شاپوردختک (پارسی میانه: "Šābuhrduxtag"، به معنای «دختر شاپور») یک شهبانوی ساسانی ("بانبشن") و همسر شاهنشاه بهرام دوم (حکومت از ۲۷۴ تا ۲۹۳) در سده سوم میلادی بود. او دختر شاپور میشانشاه و نوهٔ شاپور یکم بود.
شاپوردختک تنها دختر شاپور میشانشاه، پسر شاهنشاه شاپور یکم و فرمانروای میشان، بود. مادر شاپوردختک دینگ نام داشت. او دارای برادران بسیاری به نام‌های هرمز، هرمزک، اودابخت، بهرام، شاپور و پیروز بود. او احتمالاً در میشان که پدرش آن را اداره می‌کرد، بزرگ شده‌است. در سال ۲۶۰ پدرش درگذشت و احتمالاً دینگ به عنوان فرماندار میشان جانشین وی شد.
در سال ۲۷۴ پسرعموی شاپوردختک، بهرام دوم، بر تخت نشست و کمی بعد با او ازدواج کرد. شاپوردختک سپس عنوان "بانبشنان بانبشن" به معنای «شهبانوی شهبانوان» را دریافت کرد. در حدود سال ۲۸۱، برادرش هرمز بر بهرام دوم شورید و مورد حمایت ساکنان شرق ایران، از جمله گیلان، قرار گرفت. شورش هرمز سرانجام در حدود سال ۲۸۳ سرکوب شد و او نیز کمی بعد به دستور بهرام دوم اعدام شد. به دستور بهرام دوم، پسرش بهرام سوم نیز به عنوان فرماندار سکستان گماشته شد.
شاپوردختک در نقش برجسته‌هایی در کنار بهرام دوم به تصویر کشیده شده‌است. یکی از این نقش برجسته‌ها در سرمشهد در جنوب کازرون قرار دارد که بهرام را به عنوان یک شکارچی به تصویر کشیده که در حالی که شمشیر خود را به سوی دیگری می‌اندازد، شیری را به قتل رسانده‌است. شاپوردختک دست راست او را به نشانه حفاظت نگه داشته در حالی که کرتیر و یک چهره دیگر، احتمالاً یک شاهزاده، در حال تماشا هستند. این چشم‌انداز چندین معنا و مفهوم استعاره‌ای دارد و تصور می‌شود که به احتمال زیاد قرار است یک نمایش سلطنتی ساده دلیرانه را هنگام شکار در زندگی واقعی به تصویر بکشد. نقش برجسته دیگری در نقش رستم، بهرام دوم را ایستاده به تصویر می‌کشد در حالی که خانواده و همراهانش او را فرا گرفته‌اند؛ در سمت چپ او شاپوردختک، یک شاهزاده، ولیعهد بهرام سوم، کرتیر و نرسه مجسم شده‌اند. در راست او نیز بابک و دو بزرگ دیگر قرار دارند.
بهرام دوم همچنین سکه‌های بسیاری را با تصویر خودش، شاپوردختک و بهرام سوم ضرب کرده‌است. شاپوردختک روی این سکه‌ها کلاه‌هایی با شکل‌های مختلف، گراز، شیردال، اسب یا عقاب، پوشیده‌است. گرچه معنای دقیق این امر مشخص نیست. به نظر می‌رسد او هنوز در زمان مرگ شوهرش در سال ۲۹۳ زندگی می‌کرده و احتمالاً چند سال بعد درگذشته است.
پلکان ورودی تخت جمشید یک جفت پلکان قرینه است که در دیوار غربی نزدیک به گوشه شمالی ارگ تخت جمشید قرار گرفته‌است. در آنجا، در جلوی دیوار، محوطه‌ای به طول ۵۱۰ سانتی‌متر و پهنای ۷۰۰ سانتی‌متر را به اندازه ۱۰ سانتی‌متر از سطح دشت بالاتر آورده و با سنگ‌های بزرگ و نیک تراشیده فرش کرده‌اند و در امتداد اضلاع کوتاهتر آن دو ردیف پلکان بالا آورده‌اند. هر پلکان، ۶۳ پله دارد و به پاگردی وسیع منتهی می‌شود، سپس ۱۸۰ درجه پیچیده و در جهت مخالف ردیف نخستین، ۴۸ پله دیگر می‌خورد و در ارتفاع نزدیک به دوازده متری زمین به صفه تخت جمشید می‌رسد.
هر پلکان بر روی هم ۱۱۱ پله دارد که هر کدام ۶۹۰ سانتی‌متر طول، ۳۸ سانتی‌متر عرض و ۱۰ سانتی‌متر پاخیز دارد. پاخیز این پله‌ها به قدری کم است که اگر بخواهند، می‌توانند سواره از آنها بالا روند. زمانی که از تخت جمشید پاسبانی نمی‌شده، حیوانات بارکش از آنها بالا و پایین می‌رفته‌اند.
کناره پلکان‌ها دارای جان پناهی از کنگره‌ها چهار پله‌ای زیبایی بوده که برخی از آنها هنوز برجایند. هر کنگره ۶۴ سانتی‌متر ارتفاع داشته و در جبهه پهنش تاقچه‌ای مستطیل شکل درآورده بودند. به نظر می‌آید که این کنگره‌ها نمودار و مظهر دژهای پارسیان و فرورفتگی وسط آنها نمایانگر دروازه دژها بوده‌است. در بالا، میان دو سر پلکان و کاخ دروازه کشورها، جلو خان کوچکی وجود داشته‌است.
سنگ‌های آهکی که در ساختن این پلکان توأمان به کار رفته، نامنظم و بسیار بزرگ اند و بدون ملاط بر روی هم چیده شده و با بست‌های تقریباً مستطیل شکل به هم پیوند خورده‌اند. این نوع بست‌ها و کار تراش سنگ‌ها بیشتر خصوصیات دوره خشایارشا را نشان می‌دهد و از این جهت بسیار احتمال دارد که پلکان بزرگ توأمان، ساخته خشایارشا بوده باشد.
از هر تخته سنگی چهار یا پنج پله درآورده‌اند و بسیاری از پله‌ها بر اثر عبور و مرور مردمان و گزند آب و هوا ساییده شده یا شکستگی پیدا کرده‌است، این آسیب‌ها را متخصصان ایتالیایی و ایرانی دهه ۵۰ شمسی تعمیر کرده‌اند.
برَزِرز یا برازرز یک شرکت تولید فیلم‌های پورنوگرافی واقع در مونترآل کانادا می‌باشد، که محتوای هاردکور ارائه می‌دهد. شعار این وبسایت «برترین وبسایت پورنوگرافی اچ‌دی» است.
برزرز در سال ۲۰۰۵ توسط گروهی از سرمایه‌گذاران مونترال تأسیس شد. برزرز به عنوان یکی از زیرمجموعه‌های وبسایت «مانسِف» شروع به کار کرد. این شرکت در سال ۲۰۱۰ مانسف توسط «فابین تویلمن» خریداری شد و نام آن به «مانوین» تغییر پیدا کرد. در سال ۲۰۱۲ تویلمن به دلیل فرار از مالیات از بلژیک به آلمان مهاجرت کرد.
در سال ۲۰۱۳، تویلمن شرکت ماینوین و زیرمجموعه‌هایش (از جمله برزرز) را تماماً به یک گروه مدیریتی به نام مایندگیک با مدیریت فراس آنتون و سرمایه‌گذاری دیوید تاسیلو فروخت.
تاناکا هیساشیگه (نام هیساشیگه، نام خانوادگی تاناکا) یک مخترع و مهندس ژاپنی بود که در دوره ادو و عصر میجی در ژاپن می‌زیست. او یکی از مؤسسین شرکت توشیبا بود و لقبش، "توماس ادیسون ژاپن" می‌باشد. عروسک‌های معروف ژاپنی کاراکوری ساختهٔ وی می‌باشند.
تاناکا در کورومه، ولایت چیکوگو(استان فوکوئوکا کنونی) به دنیا آمد. او پسر بزرگ یک استاد‌کار پوسته لاک پشت بود. تاناکا که از سنین پایین شاگردی می‌کرد، صنعتگری با استعداد بود. او در سن هشت سالگی، سنگ جوهری دارای یک قفل مخفی اختراع کرد که برای باز کردن آن باید تاری را به طرز خاصی بپیچاند. تاناکا در سن ۱۴ سالگی دستگاه بافندگی را اختراع کرد که می‌توانست طرح های پیچیده‌ای را به درون پارچه ببافد.
تاناکا از سن ۲۰ سالگی شروع به ساخت عروسک‌های اتوماتیک «کاراکوری» کرد، این عروسک ها که فنری، پنوماتیک و هیدرولیکی بودند، قابلیت انجام حرکات نسبتاً پیچیده‌ای داشتند و به شدت مورد تقاضا اشراف کیوتو، دایمیو ها و دربار شوگان بودند. تاناکا در سن ۲۱ سالگی با ساختن این عروسک های کوکی، در سراسر کشور در جشنواره ها برنامه اجرا می کرد. او از عهده‌گیری کسب و کار خانوادگی خود امتناع کرد و آن را به برادر کوچکترش سپرد تا تمام توجه‌اش را صرف عروسک های کاراکوری کند. غالبا عروسک های «یومی-هیکی دوجی» (به معنای پسر تیرانداز) و «موجی-کاکی» (به معنای عروسک نامه نویس) از بهترین شاهکار های او محسوب می‌شود.Hisashige Tanaka (1799-1881). The Seiko Museum Ginza. با این حال تاناکا در اواسط دهه سی سالگی، تمایل داشت محصولات کاربردی‌تری را بسازد.
تاناکا در سال ۱۸۳۴، به اوساکا نقل مکان کرد و در آنجا آزمایش‌هایی پنوماتیک، هیدرولیک و انواع نورپردازی ها مبتنی بر روغن کلزا انجام داد؛ از جمله کارهای او یک شمعدان جیبی و یک چراغ نفتی با پمپ سوخت تحت فشار هوا بودند که به شدت محبوب واقع شدند. سپس تاناکا به کیوتو نقل مکان کرد و درآنجا به یادگیری علوم غربی («رانگاکو») و نجوم پرداخت. او یک پمپ آتش نشانی پنوماتیک اختراع کرد و در سال ۱۸۵۱، یک ساعت ژاپنی موسوم به «ساعت هزار ساله» ساخت که اکنون توسط دولت ژاپن به عنوان یک میراث فرهنگی حائز اهمیت تلقی شده هست.
با پیشرفت جنبش سوننو جوئی، فضا کیوتو به طرز فزاینده ای نسبت به تاثیرات و فناوری های کشور های خارجی مقاومت می‌کرد و خطرناک شد؛ و تاناکا توسط سانو سونه تامی به قلمروی ساگا در کیوشو دعوت شد و مورد استقبال دایمیوآنجا، نابه‌شیما نائوماسا، قرار گرفت. در مدتی که تاناکا در ساگا بود، او موفق به ساخت و طراحی اولین لوکوموتیو بخار و کشتی جنگی بخار محصول ژاپن شد. با وجود اینکه تاناکا در این زمینه هیچ تجربه قبلی نداشت، اما با دسترسی به یک کتاب مرجع هلندی و تماشا یک موتور بخار (که یفیمی پوتیاتین، دیپلمات روسی، آن را به نمایش گذاشته بود) در طول بازدید از ناکازاکی در سال ۱۸۵۳، در انجام آن کار موفق گشت. تاناکا بعدها در مرکز آموزش نیروی دریایی ناگاساکی به تحصیل پرداخت. پس از تعطیلی مرکز و خروج مشاوران هلندی‌اش، تاناکا به ساگا بازگشت و در «سیرن کاتا»( Seirenkata) مشغول به کار شد. تاناکا در آنجا موفق شد لوکوموتیو بخار و نمونه هایی از کشتی‌ بخار جنگی (هم با پروانه و هم با چرخ های جانبی) بسازد و آزمایش‌هایی برای ساخت تلگراف و تاسیس کارخانه شیشه سازی انجام داد. تاناکا در ساخت یک کوره بازتابی در ساگا برای تولید اسلحه آرمسترانگ (نوعی توپ). او در سال ۱۸۶۴، به زادگاهش کورومه بازگشت و در آنجا به توسعه تسلیحات مدرن کمک کرد.
در سال ۱۸۷۳، شش سال پس از اصلاحات میجی، تاناکا که با وجود ۷۴ سال سن هنوز فرد فعالی بود، از طرف وزارت صنعت به توکیو دعوت شد تا در کارخانه کوچک وزارتخانه تلگراف بسازد. او در سال ۱۸۷۵ به منطقه گینزا نقل مکان کرد و طبقه دوم معبدی را در محلی که اکنون روپونگی نامیده می‌شود، به عنوان کارگاه اجاره کرد که به اولین شرکت او و اولین کارخانه ساخت تجهیزات تلگراف در ژاپن تبدیل گشت.
پس از مرگ تاناکا در سال ۱۸۸۱، پسرش شرکت مهندسی تاناکا (田中製造所، Tanaka Seizōsho) را تأسیس کرد. این شرکت در سال ۱۹۰۴ پس از مرگ تاناکا پسر نام خود را به کارخانه مهندسی شیبا اورا (芝浦製造所، Shibaura Seizōsho)تغییر داد. پس از ادغام این شرکت با با توکیو دنکی در سال ۱۹۳۹، نام آن به «توکیو شیبا اورا دنکی» (Tokyo Shibaura Denki ) تبدیل شد که امروزه عموما با نام توشیبا شناخته می شود.
ضدآب‌سازی مصالح ساختمانی نوعی عمل کردن است که انتظار می‌رود مصالح را در مقابل آب نفوذ ناپذیر کند. فن آوری‌ها و پیشرفت‌های زیادی در تولید محصولات ضدآب‌سازی از حدود سال ۱۹۵۰ به بعد به ویژه در استفاده از شیمی پلیمری پایه و بسیاری محصولات دیگر صورت گرفته‌است.
وجود رسوخ در مصالح ساختمانی همانند بتن مسلح، ملات، آستر سیمانی، بلوکه‌های سیمانی ساختمان، ورقه‌های سیمانی، لوله‌های سیمانی و…، نشت آب بعلت خلل و فرج داخلی و ترکهای ریز همواره مسئله‌ای شناخته شده‌است. ضدآب‌سازی نوعی عمل کردن است که انتظار می‌رود مصالح را در مقابل آب نفوذ ناپذیر کند. فن آوری‌ها و پیشرفت‌های زیادی در تولید محصولات ضدآب‌سازی در طول ۵۰ ‏سال گذشته بویژه دراستفاده از شیمی پلیمری پایه و بسیاری محصولات دیگر صورت گرفته‌است. در چند سال اخیر استفاده از فناوری نانو در تولید پوشش‌های ضدآب‌کننده ساختمانی انقلابی را در این صنعت در جهان ایجاد نموده‌است. لازم است ذکر شود که تحقیقات در این زمینه به منظور بررسی تأثیر فناوری نانو بر روی عملکرد این نوع پوشش‌ها هنوز در حال توسعه می‌باشد
بیشتر مصالح ساختمانی تخلخل بسیاری دارند و در سطح دارای گروه‌های هیدروکسیل هستند. این گروه‌های هیدروکسیل بخاطر شباهت با ساختار آب و ویژگی آب دوستی، جاذب آب هستند؛ بنابراین بیشتر مصالح ساختمانی به راحتی خیس می‌شوند و در منافذشان آب جذب می‌کنند. اندازه مولکول آب ۱۸/۰ نانومتر است. اندازه منافذ در بیشتر مصالح ساختمانی بین ۵ تا ۲۰۰ نانومتر است. اندازه بیشتر آلاینده‌ها چون اسیدها، کلریدها و سولفات‌ها بین ۱ تا ۲ نانومتر می‌باشد. حتی در بتن و سنگ فشرده اندازه منافذ بسیار بزرگتر از آب است و با توجه به خاصیت آب دوستی مصالح ساختمانی امکان ورود آسان آب را فراهم می‌کند. با توجه به افزایش هزینه نیروی انسانی، صنعت ساختمان ضدآب‌سازی را راهی برای حفظ و نگهداری ظاهر ساختمان‌های نوساز در نظر گرفته‌است. محصولات بسیاری در بازار وجود دارد و برخی معیارهای انتخاب مصالح ضدآب عبارتند از:
محمد ابراهیم شریف‌زاده (زادهٔ باخرز - درگذشتهٔ ۲۲ آبان ۱۳۹۵ در باخرز)، خواننده و آهنگساز پیش‌کسوت موسیقی مقامی خراسان بود.
همکاری وی با غلامحسین سمندری از دوتار نوازان شهیر باخرزی ۶۰ سال طول کشید، آلبوم موسیقی خون‌پاش و نغمه‌ریز حاصل این همکاری می‌باشد.مستند (دلبر رعنا) با نگاه به شخصیت این استاد آواز محلی خراسان ساخته شد. محمدرضا درویشی، کارشناس موسیقی مدعی شده است که شورای عالی ارزشیابی هنرمندان کشور در حوزهٔ موسیقی که از زیرمجموعه‌های وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی جمهوری اسلامی ایران است، در زمستان ۱۳۹۴ خورشیدی به وی نشان درجه یک هنری اعطا کرده است اما پس از آگاهی از اینکه شغل وی مرده‌شوی بوده است، این موضوع طرح شد که نشان را پس بگیرند که درویشی به مخالفت برخاسته است. از دیگر آثار ماندگار او می توان به یک اذان که به سبک خاص خود خوانده است اشاره کرد
وی ۲۲ آبان ۱۳۹۵ در حدود یکصد سالگی درگذشت.
مستند "دلبر رعنا"به معرفی محمد ابراهیم شریف زاده اختصاص دارد و آن را مسلم کرمانی نوشته و کارگردانی کرده است.
بارا یک بخش اداری در شهرستان آروشا از توابع استان آروشا در کشور تانزانیا می‌باشد. بر پایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این بخش بالغ بر ۵٬۹۸۸ نفر اعلام شده‌است.
دارجا امبیلی یک بخش اداری در شهرستان آروشا از توابع استان آروشا در کشور تانزانیا می‌باشد. بر پایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این بخش بالغ بر ۲۲٬۱۰۸ نفر اعلام شده‌است.
اله‌رای یک بخش اداری در شهرستان آروشا از توابع استان آروشا در کشور تانزانیا می‌باشد. بر پایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این بخش بالغ بر ۳۸٬۲۸۵ نفر اعلام شده‌است.
انگوتوتو یک بخش اداری در شهرستان آروشا از توابع استان آروشا در کشور تانزانیا می‌باشد. بر پایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این بخش بالغ بر ۵٬۰۶۷ نفر اعلام شده‌است.
دیوارها و برج‌های پدافندی تخت جمشید در دو جبهه غربی و جنوبی صفّه بوسیله دیوارهای سنگی صافی که چندین متر از سطح دشت ارتفاع داشته، قرار دارند. در این دو جهت، تنها دیواری ساده، کوتاه و جان پناهی با کنگره‌های چند پله‌ای بر فراز دیوار شالوده تخت ایجاد کرده بودند. اما در دو جهت دیگر، یعنی مشرق و شمال، یک رشته استحکامات خشتی درست کرده‌اند تا نگهبان بناهای درون صفّه باشد. علاوه بر این، چون از پشت کوهپایه‌ای که بر صفّه مشرف است، به آسانی می‌توان با اسب یا پیاده بالا آمد و به سوی تخت سرازیر شد. زنجیری از برج و باروی خشتی بر ستیغ این کوهپایه، از گوشة شمال شرقی صفّه تا حد جنوب شرقی آن کشیده شده و تمام منطقه دامنه کوهپایه مشرف بر صفّه را دربر گرفته‌است. اساس این باروی شرقی بدین گونه بود که ابتدا دیواری بسیار ستبر خشتی با شالوده‌ای که در قسمت برج‌ها تا ۱۹ متر پهنا داشت، درست کردند. این دیوارها را به صورت دو یا سه جداره می‌ساختند، یعنی دو یا سه دیوار موازی، پهلوی هم بالا می‌آوردند و بعد درون آنها را با شن و ماسه و گل پر می‌کردند به طوری که در بالا سطح صافی تشکیل می‌شد. خشت‌هایی که برای ساختن این دیوارها به کار می‌بردند، بسیار بزرگ بود. اندازة هر یک ۳۳ در ۳۳ سانتی‌متر و پهنای آن به ۱۳ سانتی‌متر می‌رسید. بر فراز شالوده‌ای چنین ستبر و استوار، دیواری برآوردند که ۷ متر بلندی داشت و دالانی از میان آن می‌گذشت که همه برج‌ها و قسمت‌های دیوار را چون خیابانی سرپوشیده به هم پیوند می‌داد. برج‌ها چهار گوشه و بلندای آنها بیشتر از دیوار بود. درون آنها اتاقک‌هایی برای نگهبانان ساخته شده بود که از راه دری به دالان سرتاسری راه می‌یافت. درون دالان و اتاقک‌ها، تاقچه‌های مضرّسی درست کرده بودند و در فرورفتگی‌های داخل دیوار، روزنه‌ای به صورت پیکان درآورده بودند تا بتوان از آنجا به بیرون تیراندازی کرد. پشت این دیوار و برج‌های آن، یعنی در سمت مشرق، خندقی برای خروج آب باران کوهستانی کنده بودند. ساختمان برج و بارو نیز بر همین منوال با دالان سرتاسری، اتاقک‌ها و روزن‌های پیکان شکل بود. در این قسمت، چند برج و بخشی از دیوار را حدود سی سال پیش از زیر خاک بیرون آورده‌اند که به صورت زنجیری محافظتی بر بالای کوهپایه به سمت بر صفّه دیده می‌شود.
کالولنی یک بخش اداری در شهرستان آروشا از توابع استان آروشا در کشور تانزانیا می‌باشد. بر پایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این بخش بالغ بر ۱۱٬۶۵۱ نفر اعلام شده‌است.
برم‌هگزین دارویی است که معمولاً به صورت شربت یا قرص به عنوان خلط‌آور (رقیق‌کننده ترشحات موکوسی) در مواردی که ترشحات موکوسی زیاد است مورد استفاده قرار می‌گیرد. برم‌هگزین همچنین خاصیت آنتی‌اکسیدانی دارد.
این دارو فرآورده ای بسیار تلخ بوده که برای کاهش تلخی به آن ۴ میلی‌گرم بر میلی لیتر «سدیم زاخارین» افزوده می‌شود.
تغییرات گوارشی مثل اسهال وخواب آلودگی می‌تواند از عوارض این دارو باشد.
در طبقه‌بندی دارو در بارداری گروه C می‌باشد.
در کودکان زیر ۵ سال ۵ سی‌سی از الگزیر، هر ۱۲ ساعت؛ و برای کودکان بالای ۵ سال همان مقدار هر ۶ ساعت می‌تواند مصرف شود.
کاتی یک بخش اداری در شهرستان آروشا از توابع استان آروشا در کشور تانزانیا می باشد . بر پایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این بخش بالغ بر ۴٬۰۲۶ نفر اعلام شده‌است.
کیماندولو یک بخش اداری در شهرستان آروشا از توابع استان آروشا در کشور تانزانیا می باشد . بر پایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این بخش بالغ بر ۲۲٬۵۲۶ نفر اعلام شده‌است.
لمارا یک بخش اداری در شهرستان آروشا از توابع استان آروشا در کشور تانزانیا می باشد . بر پایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این بخش بالغ بر ۱۱٬۷۶۶ نفر اعلام شده‌است.
له‌ولوسی یک بخش اداری در شهرستان آروشا از توابع استان آروشا در کشور تانزانیا می‌باشد. بر پایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این بخش بالغ بر ۱۱٬۲۸۷ نفر اعلام شده‌است.
انگارنارو یک بخش اداری در شهرستان آروشا از توابع استان آروشا در کشور تانزانیا می‌باشد. بر پایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این بخش بالغ بر ۱۵٬۷۷۳ نفر اعلام شده‌است.
اولوئیرین یک بخش اداری در شهرستان آروشا از توابع استان آروشا در کشور تانزانیا می‌باشد. بر پایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این بخش بالغ بر ۱۳٬۱۹۳ نفر اعلام شده‌است.
سه‌که‌ای یک بخش اداری در شهرستان آروشا از توابع استان آروشا در کشور تانزانیا می‌باشد. بر پایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این بخش بالغ بر ۹٬۹۶۸ نفر اعلام شده‌است.
سوکون آی یک بخش اداری در شهرستان آروشا از توابع استان آروشا در کشور تانزانیا می‌باشد. بر پایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این بخش بالغ بر ۴۱٬۶۴۷ نفر اعلام شده‌است.
خیابان سپاهیان بین کاخ دروازه کشورها و دروازه ناتمام جای دارد. پس از دروازه ناتمام در قسمت غرب آن و در پشت دروازه کشورها خیابان سپاهیان که ۹۲ متر طول و نزدیک به ۱۰ متر عرض دارد قرار دارد. این خیابان دروازه کشورها را به دروازه ناتمام و ایوان شمالی کاخ صدستون پیوند می‌دهد. در دو طرف خیابان دیوارهای خشتی قطور قرار دارد که در طول آنها و با فاصله‌های ۷ متر طاقچه‌هایی (گوشواره) تعبیه کرده‌اند که احتمالاً محل استقرار سربازان و افسران گارد به هنگام تشریفات بوده‌است. دیوار سمت راست (جنوبی) دیوار اتاق‌هایی است که حیاط آپادانا را از خیابان سپاهیان جدا می‌کند که احتمالاً محل استقرار نگهبانان کاخ بوده‌است. دیوار سمت راست (شمالی) دیوار اتاق‌هایی است که محل استقرار حجاران و بخشی از کارگاه حجاری بوده‌است. در انتها خیابان قطعات ستون‌هایی که برای دروازه ناتمام در حال حمل بوده‌است مشاهده می‌شود. در سمت راست (شمال) خیابان سپاهیان سرستون دو عقاب نیز کشف شده‌است.
سومبه‌تی‌نی یک بخش اداری در شهرستان آروشا از توابع استان آروشا در کشور تانزانیا می‌باشد. بر پایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این بخش بالغ بر ۳۴٬۰۶۲ نفر اعلام شده‌است.
ترات یک بخش اداری در شهرستان آروشا از توابع استان آروشا در کشور تانزانیا می‌باشد. بر پایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این بخش بالغ بر ۸٬۰۴۴ نفر اعلام شده‌است.
تمی یک بخش اداری در شهرستان آروشا از توابع استان آروشا در کشور تانزانیا می‌باشد. بر پایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این بخش بالغ بر ۸٬۶۱۸ نفر اعلام شده‌است.
اونگاال‌تی‌دی یک بخش اداری در شهرستان آروشا از توابع استان آروشا در کشور تانزانیا می‌باشد. بر پایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این بخش بالغ بر ۱۸٬۷۰۳ نفر اعلام شده‌است.
دروازه آر یا کاخ دروازه، دروازه‌ای در پاسارگاد به‌شمار می‌رفته و در منتهی الیه مجموعه کاخ‌ها در فاصله ۲۰۰ متری جنوب شرقی کاخ بارعام واقع شده‌است. طرح آن به صورت تالاری بوده مستطیل شکل، به طول ۵/۲۸ متر و عرض ۵/۲۵ متر که دارای دو ردیف چهارتایی ستون بلند و چهار درگاه بوده‌است. درگاه‌های شمال شرقی و شمال غربی اصلی بوده‌اند و دو درگاه دیگر فرعی به‌شمار می‌رفته‌اند.Unesco World Heritage - Official Website
گوشِ موشان یا «فراموشم مکن آبزی» نام یک نوع بوته زینتی با گل‌های کوچک و سفید آبی رنگ، گیاهی همیشه سبز و عاشق رطوبت بوده و دارای دوران گلدهی طولانی در فصل تابستان است. گل‌های آبی کم رنگ و ریز و کوچک این گیاه دارای یک نقطه یا چشم نارنجی زرد رنگ در مرکز هستند. برگ‌های قاشقی شکل این بوته زینتی در جوانی دارای کرک‌های ظریفی هستند. این گیاه اغلب به عنوان یک گیاه آبزی حاشیه‌ای یا کناره‌ای شناخته می‌شود. تکثیر و ازدیاد آن ها توسط قلمه‌های نیمه‌رسیده ته‌دار یا پاشنه‌دار برگرفته شده در بهار یا کاشت بذر در ابتدای تابستان در هوای آزاد یا تقسیم ریشه گونه‌های چند ساله در بهار انجام می‌شود.
امامزاده زید (از نوادگان سجاد) مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در استان تهران، تهران، بزرگراه آیت‌الله سعیدی (جاده ساوه)، بعد از چهارراه یافت آباد نرسیده به سه راه نعمت‌آباد، محله شهرک ولیعصر، کوچه امامزاده زید واقع می‌باشد.
امامزاده زید در جنوب غربی تهران و شامل حرم و آرامگاه مسلمانان است. معماری زیبای درون و بیرون حرم قابل توجه می‌باشد.
مسیر دسترسی به امامزاده زید از باند ضلع غربی بزرگراه آیت‌الله سعیدی با علائم مشخص شده است.
نراد کره‌ای درختچه‌ای کوچک و دیر رشد بوده و قاعده‌ای پهن و شکلی مخروطی دارد و پهنای قاعدهٔ آن در حدود بزرگی قاعدهٔ آن است. هر برگ یا هر سوزن آن در قسمت رو دارای رنگ سبز تیره و در قسمت زیر به رنگ سفید نقره‌ای است. حتی وقتی که گیاه بسیار جوان است میوه‌هایی زیبا و جذاب به رنگ سبز و ارغوانی متمایل به بنفش و به طول بین ۵ تا ۷ سانتیمتر تولید می‌کند.
سمفونی شماره ۱ در دو ماژور، اپوس ۲۱، اولین سمفونی لودویگ فان بتهوون است که در سال ۱۸۰۱ منتشر شد. این سمفونی از چهار موومان تشکیل شده و به بارون «گتفرید فان سویتن» حامی اولیهٔ آهنگساز اهدا شده‌است. این قطعه در سال ۱۸۰۱ توسط انتشارات «هافمیستر و کوهلن» در لایپزیک منتشر شد. دقیقاً مشخص نیست که بتهوون نوشتن این اثر را به چه صورتی به پایان رسانده، اما طرح‌های فینال از سال ۱۷۹۵ نمایان شده‌است."
سمفونی شماره یک نخستین بار در ۲ آوریل ۱۸۰۰ در وین اجرا شد.
بتهوون در این سمفونی به وضوح پیرو سبک پیشینیان خود مانند معلمش هایدن و همچنین موتسارت است اما با این حال دارای ویژگی‌های منحصر به فردِ آثار بتهوون است، به‌خصوص استفادۀ مکرر از اسفورزاندو، تغییر ناگهانی در مرکز تنال (به‌خصوص در موومان سوم) و کاربرد برجسته و مستقل در سازهای بادی که در فرم سنتی کلاسیک معمول نبود. طرح‌هایی نیز برای قسمت فینال در میان تمریناتِ بتهوون هنگام مطالعهٔ کتاب کنترپوان، که در بهار سال ۱۷۹۷ توسط یوهان آلبرشتس‌برگر نوشته شده‌است، یافت می‌شود.
اجرای اولیه در تاریخ ۲ آوریل ۱۸۰۰ در بورگ‌تئاتر در وین بود. بیشتر منابع اشاره می‌کنند که برنامهٔ کنسرت همچنین شامل سپتت (بتهوون) و یک سمفونی از موتسارت بوده‌است، اما اختلاف نظر وجود دارد که آیا بقیهٔ برنامه شامل گزیده‌هایی از اوراتوریو هایدن است، «آفرینش» یا «فصل‌ها» بوده یا اینکه «کنسرتو پیانو شماره ۱» یا شماره ۲ بتهوون گنجانده شده است.Beethoven's Symphony No. 1 in C Major, Op. 21: Historical, Theoretical and Performance Interpretations Nicholas Alexander Brown, Brandeis University, May 2010Beethoven opus 21 Symphony No. 1 in C Major classiccat.netBeethoven: What did the 19th century think? Barry Cooper, classical-music.com, October 27 2015 این کنسرت به‌طور مؤثری اعلام استعداد بتهوون برای خدمت به وین بود.Morris, Edmund. "Beethoven The Universal Composer". New York: HarperCollins, 2005, pp. 77–78.
در این سمفونی که بتهوون تابع گذشتگانِ خود است، عظمت و شکوهِ دیگر سمفونی‌هایش مانند: سوم، پنجم و نهم را ندارد و به قول واگنر، «بتهوونی نیست»، اما در آن زمان این سمفونی دارای ابتکارات قابل توجه‌ای بود که به گفتۀ دونالد فرانسیس تووی: «این سمفونی وداع شایسته‌ای با موسیقی قرن هجدهم است».
سازهای این سمفونی عبارتند از:
بخش‌های کلارینت معمولاً در «سی بمل» اجرا می‌شود (ر.ک. ساز انتقالی)، زیرا کلارینت‌های «دو» و «ر» به‌طور گسترده مورد استفاده قرار نمی‌گیرند. با این حال، اختلاف نظر وجود دارد که آیا به جای آن باید با کلارینت‌های «می بمل» اجرا شوند. تمبر کلارینت «می بمل» بسیار نزدیک به کلارینت‌های «دو» و «ر» هستند و از کلارینت‌ «سی بمل» گرم‌تر است.Del Mar, Norman. "Anatomy of the Orchestra". University of California Press, 1987, p. 146-9. فلوت دوم نیز در موومان دوم استفاده نمی‌شود.
سمفونی دارای چهار موومان است:
یک اجرای معمولی بین ۲۲ تا ۲۹ دقیقه طول می‌کشد.
موومان اول در فرم سونات با مقدمه و تمپوی آهسته مانند سمفونی‌های هایدن و موتزارت آغاز می‌گردد و با آنکه سمفونی در دو ماژور است، از تنالیتهٔ فا ماژور شروع می‌شود و پس از لا مینور و سل ماژور، به دو ماژور می‌رسد. این نوع ترتیب در آخرین سالِ قرن هجدهم تحولی جدید و بر خلاف سنتِ فرم کلاسیک قلمداد شد و مورد انتقاد موسیقیدانان آن دوره قرار گرفت. پس از مقدمه، دو تم متضاد با سرعت تند ادامه می‌یابد که «تم اول» توسط ارکستر زهی و «تم دوم» با سازهای فلوت و ابوا به صورت متناوب اجرا می‌شوند.
<score sound="1" override_midi="Beethoven - Symphony No. 1, introduction secondary dominants.mid">
این قسمت با تمپوی آهسته و توسط ویولن دوم‌ها آغاز می‌شود. ملودی زیبا و شوخ‌طبعانۀ این موومان مورد استقبال زیادی در آن زمان قرار گرفت.
قسمت سوم با آنکه منوئه نام‌گذاری شده، اولین اسکرتسویی است که توسط بتهوون نوشته شده‌است. دلیلش این بود که آن زمان هنوز نام مشخصی برای این نوع فرم وجود نداشت.
این قسمت شروع آهسته‌ای دارد و در ادامه، با سرعت تند و پرحجم به پایان می‌رسد.
نورا میائو (به انگلیسی Nora Miao و به چینی 苗可秀) - زاده ۸ فوریه سال ۱۹۵۲ میلادی از هنگ کنگ - بازیگر فیلم‌های رزمی است که از مهمترین حضور او در سینما، بازی در کنار بروس لی در فیلم راه اژدها و خشم اژدها و همراه جکی چان در فیلم "ضربه نهایی جدید"، "فرار کن پدر، فرار کن" و "شمشیر بی‌رحم" می‌باشد. وی در برخی از مستندهای بیشماری که دربارهٔ بروس لی ساخته شده‌است نیز حضور داشته‌است.
نورا هم اینک در تورنتو زندگی می‌کند و در برنامه رادیویی "Coffee Talk" در CCBC Radio فعالیت دارد.
سجهرود (مخفف سه جهت رود)یکی از روستاهای استان اردبیل است که در دهستان خورش رستم جنوبی بخش خورش رستم شهرستان خلخال واقع شده‌است.
این منطقه کوهستانی دارای اب و هوای خشک و گرم است و مردم این منطقه جزو عشایران بومی ایران می‌باشند.
مردم این منطق زندگی عشایری دارند و در ییلاق و قشلاق مهاجرت می‌کنند شغل بیشتر مردم دامداری و کشاورزی است.
ایل های خوبیاری و آرواتان دراین روستا با هم و درکنارهم زندگی میکنند.
امامزاده حسن در خیابان امین‌الملک میان پل امامزاده معصوم و سه راه آذری، در منطقۀ ۱۷ شهر تهران واقع شده‌است.
بر اساس شجره‌نامه موجود، امامزاده حسن از نوادگان حسن مجتبی و پسر عموی شاه‌عبدالعظیم بوده‌است. بقعه وی دارای گنبد و بارگاه و صحن وسیعی می‌باشد. ورودی این بنا به طرف شمال قرار دارد و اطراف آن را صحن فرا گرفته‌است. بین رواق و حرم، در خاتم بسیار عالی نصب گردیده است که بر روی آن با خطوط نستعلیق امامزاده حسن را فرزند حضرت امام حسن مجتبی(ع) معرفی کرده که تاریخ ۱۲۷۶ هجری قمری دارد.
بالای دیوارهای حرم حاشیه‌ای پهن مشتمل بر کتیبه قرآنی است که به خط ثلث و برجسته به رنگ طلایی بر زمینه لاجوردی گچ‌بری شده‌است. گنبد بقعه با ترکیبی متناسب و موزون از کاشی‌های سفید و فیروزه‌ای بر زمینه مشکی و کتیبه‌ای قرآنی در دور تا دور پوشیده شده و کتیبه آن نشان می‌دهد که مربوط به زمان ناصرالدین شاه قاجار است.
رواق و حرم دارای تزیینات مقرنس کاری و آیینه کاری است. تزیینات آینه کاری در سال ۱۳۵۸ شمسی توسط هنرمند معاصر محمدرضا نوید انجام گرفته‌است. در میان ضریح صندوق چوبی مشتمل بر کتیبه‌ای به خط نستعلیق اشعار و صلوات بر چهارده معصوم به‌طور بر جسته بر روی مرقد مطهر قرار دارد که از آثار زمان فتحعلی شاه قاجار است. در سال‌های اخیر در این بقعه طرح جامع عمرانی در حال اجرا است و دو شبستان وسیع، هر یک به مساحت یکهزار متر مربع در طرفین بقعه احداث گردیده است.
چن زن نام شخصیتی است که اولین بار نای کوآنگ آن را خلق کرد و در سال ۱۹۷۲ میلادی در فیلم مشت خشم، بروس لی در این نقش ظاهر شد . تا به امروز بازیگران بیشماری در فیلم های مختلف نقش چن زن را ایفا کرده‌اند که از مهمترین آن ها جت لی در فیلم مشت افسانه‌ای و دانی ین در فیلم بوده است .
جعفرآباد یکی از روستاهای استان اردبیل است که در دهستان خورش رستم جنوبی، بخش خورش رستم شهرستان خلخال واقع شده‌است. طبق سرشماری سال ۱۳۹۵، این روستا دارای ۴۸ خانوار و ۱۱۹ نفر جمعیت بوده است
فابیو الکساندر دا سیلوا کوئنترائو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل پرتغال است که سابقه حضور در تیم‌های ریوه آوه، ناسیونال، ساراگوسا و بنفیکا را دارد.
او به‌طور کلی در دفاع چپ بازی می‌کرد. همچنین می‌توانست به عنوان بازیکن گوش و گاهی هم به عنوان هافبک میانی بازی کند.
کوئنترائو پس از درخشش در رقابت‌های جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی نظر بسیاری از تیم‌های مطرح اروپایی از جمله بایرن مونیخ و اینتر میلان و چلسی را به خود جلب کرد و با قراردادی ۲۶٫۹ میلیون پوندی به رئال مادرید پیوست و دومین دفاع گرانقیمت جهان لقب گرفت.
او در جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ در تیم منتخب یوفا حضور داشت و بهترین مدافع چپ اروپا شد.
کوکوپیت نوعی بستر کشت است که با استفاده از الیاف پوست و پوشش میوه نارگیل تهیه می‌شود.
کوکوپیت معمولاً به صورت فشرده به بازار عرضه می‌شود و مصرف‌کننده نهایی با افزودن آب به این الیاف فشرده آن‌ها را برای استفاده آماده می‌کند. بعد از افزودن آب، هر ۱ کیلوگرم کوکوپیت فشرده می‌تواند به ۱۵ لیتر کوکوپیت مرطوب تبدیل شود.انجمن علوم باغبانی آماتور ایران» کوکوپیت
کوکوپیت از سه بخش تشکیل شده‌است که ممکن است در بافت‌های مختلف هر سه یا یکی از بخش‌ها وجود داشته باشد.
۱. پیت (peat):به دانه‌های ریز با ابعاد ۱ تا ۵ میلی‌متر گفته می‌شود و به رنگ قهوهای تیره می‌باشد.
کوکوپیت را می‌توان در کشت‌های استفاده کرد که از خاک استفاده نشود
در سال‌های اخیر استفاده از کوکوپیت رشد روزافزونی داشته و عمده دلایل استفاده از کوکوپیت
۶. افزایش قیمت بذر نسبت چند سال اخیر که قیمت بذر حدود ۴۰ برابر افزایش داشته‌است. (بذرهای که در زمان قدیم مورد استفاده قرار می‌گرفت دارای قوه نامیه پایین و همچنین درصد سبزنگی پایین داشته که امروز با وجود بذرهای وارداتی در کشور قیمت این بذرها افزایش پیدا کرده‌است و همچنین این بذور جدید افزایش عملکرد ۵ برابری نسبت به بذرهای گذشته داشته‌است)
نوع کوکوپیت بستگی به درصد اختلات اجزای آن دارد اما به‌طور کلی در ایران سه نوع آن مورد توجه قرار گرفته‌است:
۱. بافت فاین: شامل ۸۵٪ پیت و ۱۵٪ الیاف با اندازه حداکثر ۴ سانتی‌متر می‌باشد.
۲. بافت مدیوم: شامل ۸۰–۸۵٪ پیت و همچنین ۱۵–۲۰٪ الیاف با اندازه حداکثر ۱۵ سانتی‌متر می‌باشد.
۳. کوکوچیپس: شامل حدود ۳۰٪ پیت و ۳۰–۶۰٪ چیپس و مابقی الیاف با ابعاد متغیر می‌باشد.
در حال حاضر دو کشور تولیدکنندهٔ کوکوپیت در سطح جهان می‌باشند
مصطفی‌لو یکی از روستاهای استان اردبیل از توابع دهستان سنجبد شرقی در بخش مرکزی شهرستان خلخال واقع شده‌است.