moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سیف‌کتی روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان قائم‌شهر در استان مازندران ایران.
این روستا در کوهساران قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۴۳نفر (۴۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کوتنا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان قائم‌شهر در استان مازندران ایران. کوتنا مرکز دهستان کوهساران بوده و از روستاهای اطراف آن می‌توان به: میانرود، قادیکلا، اهنگرکلا، کرچنگ و شهرک نساجی را نام برد. کوتنا از شمال به روستای تلوک و از جنوب با روستای قادیکلای بزرگ و آهنگر کلای بیشه سر و گل افشان و از شرق با روستاهای کرچنگ و ریکنده و سید ابو صالح و سیف کتی و پرچینک و از غرب با روستای ساروکلا همسایه است. روستا به وسیله مناطق یورسی در شمال و کراتی در شرق و پهلنگ‌لم در غرب محصور شده است.
این روستا در کوهساران قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۲۲۱نفر (۳۳۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کرچنگ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان قائم‌شهر در استان مازندران ایران.
این روستا در کوهساران قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۸۵نفر (۶۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
میان‌رود، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قائم‌شهر در استان مازندران ایران است.
این روستا در کوهساران قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۸۲نفر (۵۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ساروکلا یا سیاه‌رود کلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان قائم‌شهر در استان مازندران ایران.
این روستا در بین روستاهای کوتنا؛ میان‌رود؛ افراکتی؛ لرم تلوک؛ جمنان, و چاله زمین محصور است
این روستا در کوهساران قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۴۷۰نفر (۷۰۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
آب‌بندان منطقه‌ای سر سبز و دیدنی همراه با دریاچه مصنوعی آب‌بندان یکی از جاذبه‌ها و مناطق طبیعی و گردشگری است و با وسعتی ۱۰هزار متری در ضلع شرقی روستای ساروکلا قرار دارد.
در کنار آبگیر مزارع شالیزار و چمنزارها به اضافهٔ باغ‌های مرکبات که از میوه‌های بومی استان مازندران به شمار می‌آید به وفور مشاهده می‌شود. این آب‌بندان به منظور پرورش ماهی‌های سازگار با محیط (کپور-فیتی فات و...) و آبیاری چندین هکتار از شالیزارهای پایین دست خود و همچنین برای ایجاد فضای طبیعی زیبا ساخته شده است که با عمقی حدود ۱٫۵ متری در وسط آن و ۱متری در کناره‌ها می‌باشد که فضا را به گونه‌ای جلوه داده که به نوعی دریاچه‌ای مصنوعی در دل روستا پرورانده است.
فصل‌های بهار و تابستان هر کدام جلوه گاه زیبایی را نمایان می‌کند و فصل‌های پاییز و زمستان با تفاوت و تقارن با نیمهٔ اول سال حس تنوع دوستی را در ملاحظه کنندگان ایجاد می‌نماید.
این رودخانه از ارتفاعات برنجستانک در ۱۵ کیلومتری جنوب شرقی قائم شهر سرچشمه می‌گیرد. سیاه رود ۶۵ کیلومتر طول دارد و دارای مسیری پر پیچ و خم است. شاخه‌های متعدد آن بین قادیکلا و ساروکلا به هم پیوسته و پس از عبور از شرق قائم شهر و مشروب نمودن اراضی مسیر از روستاهای لاریم جویبار گذشته به دریا می‌ریزد. کشاورزان حدود ۳۰ روستا از آب این رودخانه استفاده می‌کنند. امروزه آلودگی حاصل از پسابها و فاضلاب‌های خانگی و صنعتی، که به این رودخانه می‌ریزند موجبات نگرانی همگان را فراهم آورده است
این تپه های زیبا به لحاظ جغرافیایی در شرق و شمال شرقی ساروکلا می باشد که مناظر زیبایی به مرکز شهر و روستاهای همجوار دارد.
آدرس: قایمشهر،روستای ساروکلا،بین کوهساران ۱۱و ۱۳، خیابان شهدا.
مدیر گالری: شهربانو تیموری.
به مالكيت خانم دكتر پرسا تيموري
ابوالحسن خوشرو خواننده و نوازنده لله وا و دیگر سازهای سنتی و محلی مازندران می‌باشد.
برادران یحیی زاده موزیسین و محقق و پژوهشگر و نویسنده مقیم خارج از ایران
محمودکهن سال ساروکلائی مجسمه ساز و پیکرتراش متخلص به سارو
طاهره خوشرویی :شاعر
بهروز رستگار : شاعر
برادران رمضانی: نوازنده
شهربانو تیموری:شاعر
هشیار تیموری: شاعر
یاشار کلانی:شاعر
پریسا تيموري: نقاش
سهیلا یحیی زاده نویسنده محقق و پژوهشگر
غذاهای سنتی قائم شهر شامل ، ناز خاتون، آش گزنه(گزنه آش) ،آش کدو ،آش ترش(تِرش آش)، آش دوغ، ته چین، فسنجان، انار تیم خِرِش، خورش مرغ ترش، باقالا پلو، امرغ شکم پر، کدو پلو(کهی پِلا) ، اکبر جوجه، ماهی شکم پر، و... می‌شود. همچنین به دلیل استفاده از شکر سرخ، و رب انار طعم مَلَس دارد.
نان و شیرینی: تندیرنون (نان محلی)، سوهان کنجد (پِشتِ زیک) ،برنجک (بهادانه)، پیس گندله و...
ترشی:بادمجان ترشی، سیر ترشی، هفت بیجار، ترشی یارمسی، ناز خاتون، وینگوم زالک، هلی ترشی، آبغوره، آب نارنج و ...
مربا: آلبالو، بِه، تمشک، سیب، پرتقال، انجیر، هویج، بالنگ، بهارنارنج و ...
شربت: بهارنارنج، آلبالو، انار و ...
میوه و ...: انواع مرکبات، کیوی، ازگیل جنگلی(کِنِس) ، گلابی وحشی، تمشک وحشی جنگلی، زردکیجا(نوعی قارچ‌خوراکی)، گزنه و ولیک،غوره،کنجد،خرمالو وحشی، برنج، سویا، کُلزا ،تره بار،گوجه سبز، توتون ، کنف ،شکر سرخ و…
مهر شیر و خورشید دوره هخامنشی مهری است متعلق به اردشیر دوم هخامنشی یا اردشیر سوم هخامنشی استاز زبان داریوش، پروفسور هاید ماری کخ که به عنوان نشان شیر و خورشید مربوط به دوران هخامنشی و نشانگر ایرانی بودن نشان شیر و خورشید، معرفی می‌شود.Engheta, Nasser, Shir-o Khorshid, Los Angeles, Engheta, 2004.
این نگارهٔ مهر از جنس کلسیدونی (Chalcedony) آبی به ارتفاع ۲۹ میلی‌متر می‌باشد. آمیلی کورت و کتاب تاریخ باستان دانشگاه کمبریج محل نگهداری آن را موزه آرمیتاژ در سنت پترزبورگ در تالار شرقی مربوط به آثار سکاها و یونان معرفی کرده‌اند. کتاب تاریخ باستان مهر را متعلق به قرن چهارم پیش از میلاد می‌داند. این مهر در گوری در آناپا در جنوب روسیه کشف شده‌است. اما محل ساخت آن ترکیه است و برای یک پارسی ساخته شده‌است. کاوه فرخ این اثر را به سلسله‌های ایرانی-یونانی آناتولی (کاپادوکیه، پونتوس و کوماژن) می‌داند که پس از هخامنشیان حکومت می‌کردند.
به گفتهٔ سیمو پارپولا، استاد آشورشناسی این مهر نمونه‌ای از انتقال مفهوم هاله نور از تمدن‌های میان رودان به تمدن‌های جدیدتر است. مفهوم هاله نور مفهومی بوده‌است که سابقه‌ای هزاران ساله در میان رودان داشته‌است و از آنجا وارد تمدن‌های دیگر مانند بیزانس و مسیحیت شده‌است. رد و اثر این مفهوم را می‌توان به‌طور پیوسته از ۲۶۰۰ هزار سال پیش از میلاد مسیح مستند نمود. به‌طور سنتی در میان رودان خدایان و الاهه‌ها با هاله‌ای از نور نمایش داده می‌شدند.
به نوشتهٔ کتاب تاریخ باستان دانشگاه کمبریج این مهر شاه هخامنشی را در حال پرستش الاهه‌ای نشان می‌دهد که در هاله‌ای از نور و بر پشت شیری قرار دارد. از آنجایی که این نوع نگاره به‌طور سنتی روش ترسیم گری ایشتار در میان رودان بوده‌است. این الاهه احتمالاً آناهیتا است. بگفته آمیلی کورت نیز الاهه موجود در تصویر معمولاً آناهیتا انگاشته می‌شود که مشخصات ایشتار که حیوان او شیر بود را بخود گرفته‌است.
به‌ گفتهٔ سیمو پارپولا استاد آشورشناسی، این مهر ظهور آناهیتا به شاه را نشان می‌دهد. این مهر که احتمالاً توسط هنرمندی یونانی در حاشیه دریای سیاه ساخته شده‌است. هر چند لباس و تاج آن ایرانی است اما سایر جزئیات نسخه‌ای از کارهای قدیمی تر دارد که سابقه چندین قرنی در آشور دارد. سنت چنین نگارگری‌هایی معمولاً سنتی طولانی در آشور داشته‌است و ظهور ایشتار سوار بر شیر بر شاه و یکی از خاندان سلطنتی را نشان می‌دهد. اهمیت این نشان از این جهت است که نمونه‌ای از تلفیق فرهنگ‌های گوناگون و همچنین نمونه‌ای از چگونگی انتقال اعتقادات و فرهنگ‌ها از یک تمدن به تمدنی دیگر است.
بنا بر گفتهٔ کاوه فرخ، هر چند در این مهر آثار آیین‌های ایرانی را می‌توان یافت اما این مهر تقلیدی است از آثار هنری میان رودان. کاوه فرخ این اثر را نمونه‌ای از میراث ایرانی-یونانی منطقه آناتولی می‌داند. در جایی که اشرافی از اعقاب هخامنشی و با فرهنگی ایرانی-یونانی پس از سقوط هخامنشیان بر آناتولی حکم می‌راندند.
به گفتهٔ پارپولا این مهر علاوه بر آنکه نشانگر پذیرش مفهوم هاله نور توسط ایرانیان است. نشان می‌دهد که چگونه یک الهه مهم ایرانی (آناهیتا) در یک الاهه میان رودانی ذوب می‌شود. این حل شدن همراه با پذیرش کل سیستم اعتقادی، آیین‌های مذهبی، اعتقادات و شیوه‌های هنری نمایش الهه میان رودی بوده‌است.
باشگاه فوتبال لاتزیو یک باشگاه فوتبال ایتالیایی در شهر رم است که در لیگ سری آ رقابت می‌کند. لاتزیو در مجموع ۳۷ زیرمجموعهٔ ورزشی دارد که بیشتر از هر انجمن ورزشی دیگر در اروپا است.
پیراهن اصلی این تیم، آبی‌رنگ با شرت سفید است. بازی‌های خانگی به‌طور مشترک با رقیب بزرگ یعنی رم در ورزشگاه المپیک رم برگزار می‌گردد، ورزشگاهی با ظرفیت بالای ۷۰٬۰۰۰ نفر که پس از سن سیرو بزرگ‌ترین ورزشگاه در ایتالیا می‌باشد.
لاتزیو تاکنون دو بار سری آ را فتح کرده‌است که اولین بار در فصل ۷۴–۱۹۷۳ و بار دیگر در فصل۲۰۰۰–۱۹۹۹ می‌باشد. همچنین شش عنوان قهرمانی کوپا ایتالیا و یک قهرمانی یوفا و جام در جام اروپا را تا به امروز کسب کرده‌است.
Societa Podistica Lazio یا باشگاه دو و میدانی لاتزیو یا لاتسیو در ۹ ژانویه ۱۹۰۰ در ناحیه Prati شهر رم تأسیس شد. هدف از تأسیس باشگاه دربرگرفتن بیشتر شهر رم بود. ۹ عضو اصلی تأسیس‌کنندهٔ باشگاه، نام Lazio که استان در برگیرندهٔ شهر رم است را برای باشگاه انتخاب کردند.
در ۱۹۰۱، یکی از اعضای Racing Club de Paris فوتبال را وارد باشگاه لاتزیو کرد تا لاتزیو قدیمی‌ترین تیم فوتبال شهر رم و یکی از قدیمی ترین‌ها در ایتالیا باشد. تیم فوتبال به سرعت تشکیل شد، اگرچه اولین مسابقات رسمی در سال ۱۹۰۲ انجام شد. اولین مسابقه در تاریخ ۱۶ ماه May سال ۱۹۰۲ برگزار شد که حاصل آن برد ۳–۰ مقابل Societa Sportiva Virtus (که اکنون این تیم از بین رفته‌است) بود.
لاتزیو در ۱۹۱۲ به محض اینکه فدراسیون فوتبال ایتالیا اقدام به سازماندهی رقابت‌های قهرمانی در مرکز و جنوب ایتالیا کرد، به رقابت‌های لیگ ملحق شد و سه بار به مرحله پایانی رقابت‌های پلی آف راه یافت، اما با شکست در ۱۹۱۳ به Provercellie، در ۱۹۱۴ به Casale و در ۱۹۲۳ به Genoa ۱۸۹۳ هرگز موفق به قهرمانی نشد.
دههٔ ۱۹۵۰ ترکیبی از نتایج خوب و متوسط بود که با عنوان قهرمانی جام حذفی در ۱۹۵۸ همراه بود.
در سال ۱۹۶۱ لاتزیو برای نخستین بار به سری بی سقوط کرد، اما دو سال بعد مجدداً به سری آ بازگشت. زیر نظر خوان کارلوس لورنزو مربی آرژانتینی، در ۱۹۶۴ لاتزیو با خط دفاعی مستحکم خود مقام معتبر هشتم را کسب کرد (با تنها ۲۱ گل زده و ۲۴ گل خورده). برد ۳–۰ خارج از خانه مقابل یوونتوس بهترین نتیجهٔ فصل بود.
ستارهٔ آن سال‌ها Nello Governato هافبک تیم بود که بعدها به عنوان مربی باشگاه مشغول به کار شد. لاتزیو در ۱۹۶۷ سقوط کرد و سال بعد به سری آ بازگشت و در میان تیم‌های بالای جدول در رتبهٔ هشتم قرار گرفت.
دههٔ ۱۹۷۰ درست همانند دههٔ ۱۹۶۰ با سقوط به سری بی در فصل ۷۱–۱۹۷۰ همراه بود. اگرچه پیشرفت در سال‌های بعدی نخستین دورهٔ حقیقی موفق باشگاه را سبب شد. لاتزیو در فصل ۷۳–۱۹۷۲ با تیمی شامل جوزپه ویلسون کاپیتان متولد انگلیس در دفاع، لوچانو ره چکونی و Mario Frustalupi در هافبک، Renzo Garloschelli و جورجو کینالیا در حمله و مربیگری توماسو مائسترلی قدم به مسابقات گذاشت. با گل‌های کینالیا و دفاع قدرتمند تیمی، لاتزیو به عنوان یک شگفتی ظاهر شد و با میلان و یوونتوس برای اسکودتو رقابت می‌کرد. اما شکست در روز پایانی مسابقات در ناپولی با یک گل دیر هنگام باعث شد یوونتوس با پیروزی در برابر آ اس رم رقیب لاتزیو عنوان را کسب کند.
این پیش‌درآمدی برای فصل ۷۴–۱۹۷۳ بود، زمانی که لاتزیو تمام فصل در صدر جدول بود و اولین عنوان لیگ خود را کسب کرد. متأسفانه این قهرمانی ادامه پیدا نکرد، چرا که لاتزیو فصل بعدی را با رتبه چهارم به پایان رساند، در فصل ۷۶–۱۹۷۵ برای فرار از سقوط تقلا می‌کرد، در فصل ۷۷–۱۹۷۶ رتبهٔ پنجم را کسب کرد و در فصل ۷۸–۱۹۷۷ نیز در میانهٔ جدول فصل را به اتمام رساند. مرگ غم‌انگیز لوچانو ره چکونی و توماسو مائسترلی به اضافهٔ جدایی جورجو کینالیا یک تراژدی سه‌گانه برای لاتزیو بود. برونو جوردانو با کسب عنوان بهترین گلزن لیگ در ۱۹۷۹ توانست تا حدی برای تیم تسکین باشد، زمانی که لاتزیو لیگ را هشتم به پایان رساند.
لاتزیو در سال ۱۹۸۰ به دلیل تبانی در مسابقاتش به همراه میلان به سری بی فرستاده شد. لاتزیو سه فصل در لیگ دسته دوم ایتالیا باقی‌ماند تا سیاه‌ترین قسمت تاریخ باشگاه رقم بخورد. تیم در ۱۹۸۳ به سری آ بازگشت و در فصل جدید در روز آخر موفق شد از سقوط فرار کند. فصل ۸۵–۱۹۸۴ فصل بسیار غم‌انگیزی برای لاتزیو بود به‌طوری‌که با ۱۵ امتیاز، رتبه آخر لیگ را کسب کرد (با وجود بازیکنان با استعدادی مثل Francesco Dell'Anno و Francesco Fonte).
در ۱۹۸۶، لاتزیو به دلیل وارد آمدن تهمت شرکت یک بازیکنش به اسم Claudio Vinazzani در شرط‌بندی، با کسر ۹ امتیاز جریمه شد (که در روزهایی که هر برد ۲ امتیاز داشت ضربت مهلکی برای تیم بود). در همان فصل رقابت‌های سری بی لاتزیو یک نبرد حماسی برای فرار از سقوط داشت. با مربیگری Eugenio Fascetti، لاتزیو تنها پس از پیروزی پلی آف برابر Taranto و Campobasso از سقوط به سری سی نجات یافت. در ۱۹۸۸ لاتزیو به سری آ بازگشت و زیر نظر مدیریت مالی با دقت Gianmarco Calleri، موقعیت باشگاه به عنوان یک باشگاه قدرتمند تثبیت شد.
ورود Sergio Cragnotti در ۱۹۹۲ تاریخ باشگاه را برای همیشه تغییر داد چرا که او خود را برای سرمایه‌گذاری بلند مدت بر روی بازیکنان جدید به منظور ساختن تیمی که بتواند در سطح سری آ رقابت کند، آماده می‌کرد. Cragnotti مکرراً با آوردن بازیکنانی که ستاره‌های بزرگ شناخته می‌شدند رکورد بازار نقل و انتقالات را می‌شکست. خوان سباستین ورون با ۱۸ میلیون یورو، کریستین ویری با ۱۹ میلیون یورو و شکنندهٔ رکورد نقل و انتقالات دنیا -اگرچه تنها برای چند هفته- خرید هرنان کرسپو از پارما با ۳۵ میلیون یورو بود.
در ۱۹۹۳ لاتزیو در Serie A فصل را پنجم تمام کرد، چهارم در ۱۹۹۴، دوم در ۱۹۹۵، سوم در ۱۹۹۶، و مجدداً چهارم در ۱۹۹۷، سپس در ۱۹۹۹ در روز آخر تنها با یک امتیاز اختلاف عنوان قهرمانی را به آث میلان واگذار کرد. سرانجام لاتزیو با بازیکنانی همچون سینیشا میهایلوویچ، و آلساندرو نستا و پاول ندود موفق شد در ۲۰۰۰ دومین Scudetto را فتح کند. در همان سال لاتزیو جام حذفی را نیز فتح کرد تا با سون یوران اریکسون (بین ۱۹۹۷–۲۰۰۰) به عنوان مربی موفق شود بنا بر استاندارد ایتالیائی double کند. گفتنی است لاتزیو در سال‌های ۱۹۹۸ و ۲۰۰۴ دو عنوان دیگر Coppa Italia را نیز بدست آورد.
لاتزیو همچنین در آخرین سال برگزاری رقابت‌های Uefa Cup winers' cup در ۱۹۹۹ به عنوان قهرمانی دست یافت و در ۱۹۹۸ نیز به فینال رقابت‌های UEFA Cup راه یافت، اما ۰–۳ مقابل اینتر میلان و ستارهٔ این تیم رونالدو شکست خورد. لاتزیو دو بار عنوان Italian Super Cup را کسب کرد و با شکست Manchester United در ۱۹۹۹ قهرمان European Super Cup شد. لاتزیو همچنین اولین باشگاه ایتالیائی بود که به بازار سهام Italian Piazza Affari راه یافت.
لاتزیو این دهه را با درخشانی با بردن Italian Super Cup و کسب رتبه سوم در لیگ آغاز کرد اما عزیمت سون یوران اریکسون نزول باشگاه را تسریع کرد. با به آخر رسیدن پول، یا هدر دادن آن برای خریدهای شکست خورده‌ای مثل گایزکا مندیتا با ۲۸ میلیون یورو، لاتزیو شرایط حضور در UEFA Champions League در فصل ۲۰۰۱/۲۰۰۲ را از دست داد و فصل را با رتبه ناامیدکنندهٔ ششم به پایان رساند.
با رسوایی مالی که Cragnotti و کارخانجات زنجیره‌ای او به نام Cirio را درگیر می‌کرد، وی مجبور شد باشگاه را در ۲۰۰۲ ترک کند و لاتزیو تا ۲۰۰۴ با سرپرستی مالی مدیران و شرکای بانکی کنترل شد. این مسئله باشگاه را مجبور کرد تا بازیکنان ستاره و حتی نماد باشگاه -کاپیتان تیم آلساندرو نستا را به سرعت بفروشد. متعاقباً لاتزیو به Claudio Lotito که هم‌اکنون بزرگ‌ترین سهامدار باشگاه است، فروخته شد.
در آن تابستان، ستارهٔ سابق ۳۶ سالهٔ لاتزیو، پائولو دی کانیو موافقت کرد به باشگاه بپیوندد. در فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۵ لاتزیو بسیاری از بازیکنان قدیمی مثل فرناندو کوتو، و پائولو نگرو و جولیانو جانیکدا که حاضر نشده بودند دستمزد خود را کاهش دهند و از طرف باشگاه اجازهٔ خروج دریافت کرده بودند، را از دست داد. فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۵ تحت مربیگری Delio Rossi، لاتزیو با تیمی متشکل از قدیمی‌های باقی‌مانده مثل آنجلو پروتزی و هافبک‌های محبوب طرفداران، فابیو لیورانی و Ousmane Dabo و با تزریق بازیکنان با انگیزه با دستمزد پائین‌تر، بالاتر از انتظارات ظاهر شد. ثابت شد که این خط مشی موفقیت‌آمیز است چرا که باشگاه جواز حضور در UEFA Cup ردر فصل ۰۷–۲۰۰۶ را بدست آورد.
در ۱۴ ژوئیه، اعلام شد که لاتزیو بخاطر شرکت در رسوایی تعیین نتیجهٔ مسابقات از پیش (match-fixing scandal)، با ۷ امتیاز منفی به رقابت‌های Serie B فرستاده شده‌است. درخواست استیناف باشگاه موفقیت‌آمیز بود و دادگاه در ۲۵ ژوئیه، جریمهٔ لاتزیو را به ۱۱ امتیاز منفی در فصل آتی Serie A (که چندی بعد به ۳ امتیاز کاهش یافت) و کسر ۳۰ امتیاز در فصل قبلی Serie A کاهش داد که باعث شد لاتزیو فرصت حضور در UEFA Cup را از دست دهد.
با وجود این، لاتزیو به عنوان سوم لیگ در فصل ۲۰۰۶/۲۰۰۷ دست یافت و چیزی نمانده بود که رکورد بردهای متوالی باشگاه را بشکند. تیم فعلی ۸ برد متوالی کسب کرد که قابل مقایسه با ۹ برد متوالی تیم برندهٔ Scudetto در ۲۰۰۰ بود.
رنگ‌های سفید و آبی آسمانی از نشان ملی یونان الهام گرفته شده‌است، ناشی از این حقیقت که لاتزیو یک باشگاه ورزشی مخلوط است که در به رسمیت شناختن بازی‌های المپیک باستانی و اینکه سنت ورزش کردن در اروپا به یونان پیوند یافته‌است، ایجاد شده‌است.
لاتزیو در اصل یک پیراهن که به بخش‌های آبی آسمانی و سفید تقسیم می‌شد، با شورت و جوراب سیاه می‌پوشید. رنگ‌های باشگاه لقب ایتالیائی باشگاه یعنی بیانکوچلسکی (سفید و آبی‌ها) را به‌وجود آورده‌است.
سمبل و نشان سنتی باشگاه لاتزیو عقاب است، که توسط «لوییجی بیگارلی»، عضو تأسیس‌کنندهٔ باشگاه انتخاب شد و تصدیقی بر نشان سپاه امپراطوری روم است که سپاه روم این نشان را زمانی که به رزم می‌رفت با خود حمل می‌کرد. استفادهٔ لاتزیو از این نماد دو لقب برای باشگاه به‌وجود آورده‌است: «عقاب‌های جوان» و «عقاب‌ها».
نماد فعلی باشگاه یک عقاب طلائی را بالای یک سپر سفید با حاشیهٔ آبی، درون سپر، نام باشگاه و یک سپر سه جزئی کوچکتر با رنگ‌های باشگاه را نمایان می‌سازد.
لاتزیو مطابق تحقیقات در آپریل سال ۲۰۰۶، با دارا بودن حدود ۳٫۵٪ طرفداران فوتبال ایتالیا، ششمین باشگاه پرطرفدار فوتبال در ایتالیاست.
گروه Irriducibili Lazio که در سال ۱۹۸۷ تأسیس شده هم‌اکنون بزرگ‌ترین گروه طرفداران متعصب باشگاه می‌باشد. این گروه بخاطر عقاید خاص سیاسی شان بدنام شده و توجه رسانه‌ها در سرتاسر جهان را معطوف کرده‌است. در روزهای مسابقه، این گروه پرچم‌هایی به سبک سنتی انگلیسی می‌سازد و معمولاً تنها برای دربی دلاکاپیتاله، پرچم‌های سنتی ایتالیائی می‌سازد.
دربی دلاکاپیتاله در کشورهای انگلیسی زبان با نام «دربی رم» شناخته می‌شود و مسابقه‌ای بین لاتسیو و رقیب اصلی‌اش باشگاه آ.اس. رم می‌باشد که در زمرهٔ احساسی‌ترین مسابقهٔ رقیبان فوتبالی در جهان است. لاتسیو همچنین یک رقابت شدید با باشگاه ناپولی دارد.
طرفداران لاتسیو رابطهٔ دوستانه‌ای با باشگاه اینتر، تریستیانا و هلاس ورونا دارند. همچنین با باشگاه‌هایی در نقاط دیگر اروپا از جمله رئال مادرید و چلسی نیز ارتباط دوستانه‌ای دارند.
در طی فصل ۲۰۰۴–۲۰۰۳ به احترام هواداران، باشگاه شماره ۱۲ را بایگانی کرد و اعلام کرد که دیگر به بازیکنی داده نخواهد شد.
در حال حاضر، سهام لاتسیو بین «کلودیو لوتیتو» که ۶۱٫۳۱۲٪ را داراست و سایر سهامداران که ۳۸٫۶۸۸٪ باقی‌مانده را دارا هستند، تقسیم شده‌است. در کنار یوونتوس و رم، لاتزیو یکی از سه باشگاه ایتالیائی است که در بورس سهام ایتالیا ثبت شده‌است. در فصل ۰۵–۲۰۰۴ لاتزیو با برآورد درآمد ۸۳ میلیون یورویی، بیستمین باشگاه پر درآمد جهان بود.
استخوان‌های آهیانه (Parietal bones) به صورت یک جفت استخوان پهن و چهارگوش هستند که بخش عمدهٔ کاسهٔ سر را تشکیل می‌دهند. این استخوان‌ها قسمت‌های طرفی و سقف جمجمه را می‌سازد. این استخوان‌ها که با یکدیگر مفصل شده‌اند، در جلو با استخوان پیشانی و در عقب با استخوان پس‌سری، مفصل می‌گردند. هر یک از استخوان‌های آهیانه دارای یک سطح بیرونی صاف و محدب و یک سطح درونی ناصاف و مقعر است و چهار زاویه و چهار کنار دارد.نیکروش، محمدرضا: آناتومی به زبان ساده، کالبدشناسی عمومی انسان. جهاد سازندگی مشهد: ۱۳۷۸. ص۳۹.
قسمت قدامی فرق سر (کالواریا) توسط استخوان پیشانی به وجود می‌آید. دو استخوان آهیانه نیز در قسمت خلفی استخوان پیشانی قسمت عمده سقف فرق سر را می‌سازند. استخوان پس‌سری نیز قسمتی از خلف و کف خلفی فرق سر را به وجود می‌آورد.مرکز رسانه‌ای ورزش ایران. بازدید: ژوئن ۲۰۱۴.
استخوان‌های گیجگاهی در دو سوی سر دیواره‌های جانبی فرق سر را به وجود می‌آورند. استخوان‌های پرویزنی و پروانه‌ای نیز در ساختمان کف فرق سر شرکت دارند. مفاصل موجود بین این استخوان‌ها ثابت است و به درز موسوم می‌باشد.
استخوان‌های آهیانه (پریتال)، سقف و طرفین کاسه سر را می‌سازند. در نمای کناری، یک استخوان آهیانه و در نمای فوقانی هر دو استخوان آهیانه دیده می‌شود. هر استخوان آهیانه به شکل یک چهارگوش نامنظم است که دارای دو سطح بیرون‌سری و درون‌سری و چهار پهلوی فوقانی و تحتانی و قدامی و خلفی و چهار زاویه پیشانی، پروانه‌ای و پس‌سری و گیجگاهی است. استخوان آهیانه رابط بسیار خوبی بین دو استخوان پیشانی و پس‌سری است و به همین دلیل درزها و مرزهای مهمی را می‌سازد.
نمای بیرون‌سری (خارجی) استخوان آهیانه دارای ویژگی‌های زیر است:
نمای درون‌سری (داخلی) استخوان آهیانه مقعر است. بخش درونی آهیانه شیارهایی برای جا گرفتن برآمدگی‌های مغزی و همچنین شیارهای متعددی برای جا دادن سرخرگ شامه‌ای (مننژی) میانی دارد. این سرخرگ از زاویه پروانه‌ای (اسفنوئیدال) و از بخش‌های مرکزی و پسین (خلفی) مرز صدفی Squamous به بالا و عقب می‌رود.
در سطح درون‌سری آهیانه آثاری از عبور رگ‌ها و چین و شکنج‌های مغزی وجود دارد. در این سطح ناودان کم‌عمقی به نام شیار مربوط به عبور سینوس پیکانی sagittal sinus فوقانی وجود دارد. دانه‌های عنکبوتی arachnoid granulations که در تخلیهٔ مایع مغزی-نخاعی نقش دارند نیز در این سطح دیده می‌شوند.
در نزدیکی شیارهای درون آهیانه، چندین فرورفتگی دیده می‌شود که در جمجمه افراد سالمند بهتر پیداست. این ناحیه که فرورفتگی‌های پاکیونی Pacchionian depressions نام دارد به عنوان محل جایگیری گرانول‌های عنکبوتی عمل می‌کند.
مفصل‌های موجود بین استخوان‌های سر ثابت‌اند و به آن‌ها درز (سوچور) گفته می‌شود. درز بین استخوان پیشانی و دو استخوان آهیانه را درز تاجی (کورونال) گویند. درز موجود بین دو استخوان آهیانه که درزی پیشین-پسین (قدامی-خلفی) است، درز پیکانی (سهمی، ساجیتال) نامیده می‌شود. درز بین دو استخوان آهیانه و استخوان پس‌سری نیز به درز لامی (لامبدوئیدال) موسوم است.
در کنار این سه درز اصلی درزهای دیگر پیرامونی استخوان آهیانه از این قرارند:
محل تقاطع درزها با یکدیگر مَلاج (فونتانل) نام دارد. به محل برخورد درز پیکانی با درز تاجی، ملاج پیشین (قُدامی) یا نوک سر Bregma و به محل برخورد درز پیکانی با درز لامی، ملاج پسین (خَلفی) یا لام Lambda می‌گوییم. بالَک Pterion نیز نام برخوردگاه سه استخوان پیشانی، آهیانه و گیجگاهی در سر است.https://www.sciencedirect.com/topics/neuroscience/parietal-bone
در نمای بیرون‌سری هم برخوردگاه درزها وجود دارند اما در کالبدشناسی، ملاج‌های پیشین و پسین از همه مهم‌ترند. اهمیت خاص استخوان آهیانه در ساخت ملاج‌های اصلی سر ما است.
برای تعیین موقعیت استخوان‌های آهیانه باید توجه داشت که پهلوی تحتانی پردندانه‌ترین پهلو است.
استخوان پس‌سری یا استخوان اُکسیپیتال (به انگلیسی: Occipital bone) استخوان لوزی‌شکل است که در قسمت پسین (خلفی) زیرین کاسه سر قرار گرفته و قاعده جمجمه را تشکیل می‌دهد. این استخوان سومین استخوان سر به‌شمار می‌آید و در قسمت پشت و بخشی از کف جمجمه قرار دارد و تمام قسمت پس‌سری را ساخته و از سه قسمت اصلی تشکیل شده‌است.
این استخوان در سر سوراخ بیضی‌شکل را احاطه می‌کند که از طریق آن حفره جمجمه‌ای خلفی با مجرای مهره‌ای ارتباط دارد. این استخوان دارای یک صدف است که ۴ تا حفره دارد، دو حفره پایینی با نیم‌کره‌های مخچه مجاور بوده و دو حفره بالایی با نیم‌کره‌های مخچه مجاور بوده و دو حفره بالایی با نیم‌کره‌های مغز مجاور هستند. در طرفین سوراخ بیضی توده‌های طرفی وجود دارد که دارای کانال زیرزبانی است که عصب زیرزبانی از آن عبور می‌کند.
یک تیغه استخوانی چهارضلعی به نام زائده قاعده‌ای یا پایه‌ای که در پشت آن سوراخ بزرگی به نام سوراخ پس‌سری که طناب نخاعی از آن عبور می‌کند، قرار گرفته‌است.
توده‌های طرفی که سطح زیرین آن‌ها با اولین مهره گردنی مفصل می‌شود در طرفین سوراخ پس‌سری قرار دارند و در پایان، تیغه استخوانی پس‌سری به نام صدف که لوزی شکل است و دارای دو سطح درون‌سری و برون‌سری می‌باشد. در روی سطح درون‌سری قسمت پشتی مخ و مخچه قرار گرفته و در روی سطح بیرونی یک برجستگی به نام برجستگی پس‌سری خارجی وجود دارد که از روی پوست بدن می‌توان آن را لمس کرد.
استخوان پس‌سری از سه بخش و یک سوراخ بزرگ تشکیل شده‌است. بخش‌های پس‌سری عبارتند از:
سطح برون‌سری (خارجی) دارای نشانه‌های زیر است:
منطبق بر برجستگی پس‌سری داخلی است. برجستگی آن چندان واضح نیست چون جمجمه رو به بیرون تحدب دارد. برجسته‌ترین نقطه آن تهِ سر inion نامیده می‌شود.
از برجستگی پس‌سری خارجی شروع شده و تا لبه خلفی سوراخ بزرگ کشیده می‌شود که محل اتصال رباط پس گردنی می‌باشد.
در سطح درون‌سری استخوان پس‌سری، یعنی در داخل بخش صدفی آن، اجزای زیر دیده می‌شوند:
استخوان پس‌سری دارای یک سوراخ بیضی شکل بسیار بزرگ است به نام سوراخ بزرگ پس‌سری (فورامن مگنوم) که از طریق آن حفره جمجمه با مجرای مهره‌ای در ارتباط است. در واقع این سوراخ ارتباط‌دهندهٔ بصل‌النخاع و نخاع به یک‌دیگر است. در عقب و بالای این سوراخ، یک صفحه استخوانی وسیع و مقعر دیده می‌شود به نام صدف. در جلو سوراخ فوق، یک صفحه استخوانی ضخیم و چهارگوش قرار دارد به نام بخش پایه‌ای (قاعده‌ای، بازیلار). در دو سوی سوراخ فوق، توده‌های طرفی قرار می‌گیرند.
سوراخ بزرگ پس‌سری دارای دو ناحیه است به نام‌های پیشگاه Basion و پشتگاه Opisthion.
جمجمه دارای چندین حفره است که از طریق آنها ساختارهای حیاتی با مغز ارتباط برقرار می‌کنند. طناب نخاعی از طریق سوراخ بزرگ پس‌سری، بزرگ‌ترین سوراخ در جمجه، عبور می‌کند. سرخرگ‌های کاروتید برای رساندن خون به مغز، از یک جفت سوراخ کوچکتر عبور می‌کنند.
این بخش از استخوان دارای دو کناره فوقانی و تحتانی است که کناره فوقانی این بخش از استخوان با استخوان آهیانه اتصال یافته و درز لامی Lambdoid را می‌سازد. کناره‌های تحتانی صدف با کناره‌های خلفی بخش پستانی (ماستوئیدی) استخوان‌های گیجگاهی (تمپورال) اتصال یافته و درز پس‌سری گیجگاهی یا پس‌سری پستانی را ایجاد می‌کند.
بخش قاعده‌ای:
تقریباً به صورت یک تیغه استخوانی چهارگوش ضخیم است که از کنار قدامی سوراخ بزرگ (فورامن مگنوم) تا استخوان پروانه‌ای (اسفنوئید) امتداد دارد و شامل دو سطح) فوقانی و تختانی (و چهار کنار) قدامی، خلفی، طرفی راست و چپ (می‌باشد. این بخش دارای یک وجه اشتراک با استخوان پروانه‌ای می‌باشد.
سطح فوقانی:
به صورت یک ناودان وسیع کم‌عمق است به نام نَشیب Clivus. قسمت تحتانی پل مغزی و تمامی بصل النخاع روی نشیب قرار می‌گیرند. در طول کناره‌های طرفی این سطح، ناودان سینوس خاره‌ای (پتروزال) زیرین قرار دارد.
سطح تحتانی:
تقریباً یک سانتی‌متر جلوتر از لبه سوراخ بزرگ، یک برآمدگی کوچک است به نام تکمه حلقی که رافه حلق روی آن می‌چسبد.
قسمت‌های طرفی لقمه‌ای (کاندیلار) و قسمت‌های طرفی پس‌سری، در دو سوی فورامن مگنوم قرار گرفته‌اند و شامل سطح فوقانی و سطح تحتانی می‌باشد.
نمای برون‌سری یا زیرین:
نمای درون‌سری یا بالایی:
در این وضعیت تکمگی‌های وداجی بهتر دیده می‌شوند که به صورت برآمدگی‌های بیضی‌شکلی هستند که در بالای سوراخ هایپوگلوس قرار داشته و آن را از بالا می‌پوشاند. در زیر تکمگی وداجی مجرای زیرزبانی Hypoglossal دیده می‌شود که این مجرا در هر دو نما قابل رویت است و محل عبور زوج ۱۲ مغزی است. در عقب تکمگی وداجی یک ناودان کم‌عمق وجود دارد که زوج‌های ۹، ۱۱، ۱۱ و ۱۲ مغزی از آن گذر می‌کنند.
استخوان پیشانی استخوانی است که قسمت جلو و بالای جمجمه (پیشانی) را ساخته‌است. این استخوان پیشانی بخش جلویی جمجمه یا پیشانی، بخش بالایی حفره چشم و قسمت اعظم بخش جلویی کف جمجمه را به وجود می‌آورد. استخوان پیشانی از دو بخش راست و چپ تشکیل شده که به شکل استخوانی واحد درمی‌آید.
استخوان پیشانی دارای یک صفحه افقی و یک صفحه عمودی است. بخش عمودی، پیشانی و جدار قدامی کاسه سر را می‌سازد. سطح برونی این بخش محدب است و روی آن برآمدگی‌های پیشانی دیده می‌شود. در زیر این برآمدگی‌ها، قوس‌های ابرویی وجود دارد. سطح درونی بخش عمودی دارای چین‌هایی است که مربوط به چین‌های نیمکره‌های مغزی است. بخش افقی این استخوان در تشکیل حفره مغزی قدامی و بخش برونی آن در تشکیل سقف کاسه چشم شرکت می‌کند.
استخوان پیشانی شامل یک قسمت وسیع عمودی، یک قسمت کوچک افقی و یک لبه بینی–کاسه‌چشمی است. بخش عمودی آن به طرف عقب می‌رود. بخش افقی آن یک‌دست نیست و استخوان پرویزنی باعث ایجاد فاصله بین این بخش شده‌است. این استخوان در جلوی کاسه سر قرار دارد و پیشانی را می‌سازد.
اجزاء این استخوان به دو قسمت تقسیم می‌شود: عمودی (صدفی) Squamous و افقی (حدقه‌ای) Orbital. بخش صدفی دارای نماهای درونی و بیرونی و پسین است. در نمای بیرونی بخش صدفی، کمان ابرو Superciliary arches و ابرومیان Glabella قرار دارند. در نمای درونی بخش صدفی نیز شیار پیکانی (سهمی) Sagittal sulcus و ستیغ پیشانی Frontal crest قرار دارند.
در بخش چشمخانه‌ای (حدقه‌ای) هم این اجزاء دیده می‌شود: بریدگی پرویزنی Ethmoidal notch، حفره غده اشکی Fossa for lacrimal gland، گودی قرقره‌ای Trochlear fovea، سینوس پیشانی Frontal sinus، و مجرای پیشانی‌بینی Frontonasal duct.
نمای بیرون‌سری استخوان پیشانی شاخص‌های استخوانی زیر را دارد:
برآمدگی پیشانی: دو برآمدگی که در دو طرف خط میانی و بالاتر از قوس‌های ابرویی قرار دارند. این برجستگی‌ها در بعضی افراد خیلی واضح است ولی در بعضی چندان واضح نیست. در ضخامت این برجستگی‌ها سینوسی وجود ندارد و روی این سطح خشونت استخوانی دیده نمی‌شود.
کمان ابرو کمی بالاتر از لبه فوقانی حلقه چشم و در طرفین خط وسط قرار دارند که در مردان برجسته‌تر است. در ضخامت این قوس‌ها سینوس‌های پیشانی وجود دارد. افزون بر این که در زن و مرد حجم سینوس‌های این ناحیه متفاوت است ممکن است در یک فرد حجم سینوس‌های پیشانی راست و چپ متفاوت باشد. این قوس‌ها محل رویش ابرو است.
ابرومیان در خط وسط بین کمان‌های ابرویی و کمی پایین‌تر از این کمان‌ها و بالای بخش بینی، ناحیه‌ای به نام ابرومیان وجود دارد که در دوره جنینی محل درز Suture شدن دو بخش استخوان پیشانی است.
حاشیه بالاچشمخانه‌ای Supraorbital margin : این ناحیه کمی پایین‌تر از کمان‌های ابرویی قرار گرفته و انتهای داخلی آن به بخش بینی و انتهای خارجی آن به زائده گونه‌ای ختم می‌شود.
در مرز یک‌سوم داخلی و دوسوم خارجی حاشیه بالاچشمخانه‌ای یک بریدگی یا سوراخی به نام سوراخ یا شیار بالاچشمخانه‌ای (بالاحدقه‌ای) Notch/Foramen Supraorbital وجود دارد که محل عبور عروق و اعصاب بالاچشمخانه‌ای است.
در شیار حدقه‌خیشومی orbitonasal ridge ناحیه‌ای وجود دارد که به استخوان بینی می‌چسبد و به آن «بخش بینی» Part Nasal می‌گوییم که در قسمت عقب این بخش خار بینی Nasal spine وجود دارد. این خار در جلو با استخوان بینی و در عقب با تیغه عمودی استخوان پرویزنی مفصل می‌شود و به این طریق قسمت کوچکی از دیواره بینی را می‌سازد. در انتهای خارجی حاشیه بالاچشمخانه‌ای زائده‌ای به نام زائده گونه‌ای وجود دارد که در آن این بخش از استخوان پیشانی با استخوان گونه مفصل می‌شود. از ریشهٔ زائده گونه‌ای، خطوطی به سمت بالا و بیرون کشیده می‌شود که به آنها خطوط گیجگاهی Temporal lines می‌گویند. این خطوط نهایتاً به استخوان آهیانه می‌رسند که خطوط گیجگاهی بالایی و پایینی را روی این استخوان ایجاد می‌کنند.
نمای درون‌سری استخوان پیشانی مقعر است و در قسمت فوقانی خط وسط آن، یک شیار عمودی برای سینوس ساجیتال فوقانی دیده می‌شود. دو لبه این شیار در پایین به هم می‌پیوندند و ستیغ پیشانی را می‌سازند. لبه‌های شیار عمودی و ستیغ پیشانی، محل اتصال داس مغزی است. ستیغ پیشانی در پایین منتهی به یک بریدگی کوچک می‌شود که وقتی با استخوان پرویزنی مفصل می‌شود سوراخ کور را می‌سازند. در طرفین خط وسط بر روی سطح خلفی قسمت عمودی پیشانی فرورفتگی‌هایی مربوط به شکنج‌های نیمکره مغزی دیده می‌شود.
کناره خلفی:
این کناره با استخوان آهیانه مفصل شده و درزهای تاجی (سوچورهای کورونال) را می‌سازند. قسمت پایین این کناره با بال بزرگ پروانه‌ای (اسفنوئید) مفصل می‌شود.
بخش افقی:
قسمت افقی استخوان پیشانی شامل دو تیغه استخوانی سه‌گوش است به نام صفحه حدقه‌ای (چشمخانه‌ای، اربیتالی) است که قسمت اعظم سقف کاسه چشم را می‌سازند و توسط یک بریدگی U شکل به نام بریدگی پرویزنی (اتموئیدال) از هم فاصله دارند. هر صفحه حدقه‌ای شامل یک سطح تحتانی یا کاسه‌چشمی و یک سطح فوقانی یا مغزی است.
سطح تحتانی یا صفحه حدقه‌ای (چشمخانه‌ای): در قسمت قدامی – خارجی آن حفره کم عمق غده اشکی قرار دارد که جایگاه غده اشکی می‌باشد. در قسمت قدامی – داخلی آن، حفره یا خار کوچکی است به نام حفره یا خار قرقره‌ای Trochlear که محل اتصال قرقره لیفی – غضروفی عضله مایل فوقانی کره چشم است. لبه خلفی صفحه اربیتال که تقریباً رأس آن را تشکیل می‌دهد با بال کوچک پروانه‌ای (اسفنوئید) مفصل می‌شود.
سطح فوقانی صفحه حدقه‌ای: محدب است و دارای شکنج‌هایی است که در اثر تماس با سطح تحتانی لوب پیشانی نیم‌کره مغزی ایجاد شده‌است.
بریدگی پرویزنی:
تقریباً شبیه U است که توسط صفحه پرویزنی استخوان پرویزنی (اتموئید) اشغال می‌شود. روی سطح تحتانی لبه محیطی این بریدگی، نیم حجره‌های هوایی متعددی وجود دارد که روی نیم حجره‌های مشابه از استخوان پرویزنی قرار می‌گیرند و سلول‌های هوایی پرویزنی را می‌سازند.
سینوس پیشانی:
دو حفره نامنظم با حجم متغیرند که در ضخامت استخوان پیشانی قرار دارند و توسط یک تیغه استخوانی نازک از هم جدا هستند. چون این تیغه غالباً به یک طرف متمایل است، سینوس‌ها با هم برابر نیستند.
شیار حدقه‌ای‌بینی:
کناره زیرین بخش صدف استخوان پیشانی را شیار حدقه‌ای‌بینی Orbitonasal ridge می‌گویند که شامل لبه چشمی و بریدگی بینی است.
&Kirby, M. L.; Waldo, K. L. (1990). "Role of neural crest in congenital heart disease". Circulation. 82 (2): 332–340. doi:10.1161/01.CIR.82.2.332. PMID 2197017.
استخوان پَرویزَنی یا استخوان اتموئید یک استخوان منفرد، کوچک و سبک در جمجمه است که حفره بینی را از مغز جدا می‌کند. این استخوان در قسمت جلوی جمجمه و میان کاسه چشم‌ها واقع شده‌است و از بیرون بدن قابل مشاهده نیست. پرویزن واژه‌ای فارسی به معنی غربال است.
بخشی از استخوان پرویزنی در کف جلویی کاسه سر و قسمت دیگرش در جلوی استخوان پروانه‌ای و داخل حفره بینی واقع شده‌است. استخوان پرویزنی دو تیغه عمودی و افقی دارد که تیغه افقی، تیغة پرویزنی (غربالی) نام دارد و سوراخ‌سوراخ است و رشته‌های عصب بویایی از آن‌ها می‌گذرد. در دو انتهای این تیغه دو محفظه به حالت معلق قرار دارد که آنها را توده‌های طرفی می‌نامند و از داخل کاسة چشم دیده می‌شود. تیغه عمودی دیواره بینی را می‌سازد. سینوس‌های پرویزنی به دو بخش سینوس‌های پرویزنی پیشین و پسین تقسیم می‌شوند.
استخوان پرویزنی در قسمت قدامی قاعدهٔ جمجمه و در زیر استخوان پیشانی و در پیش استخوان پروانه‌ای قرار دارد و دارای یک صفحهٔ سوراخ‌دار به‌نام صفحهٔ پرویزنی (غربالی)، یک تیغهٔ عمودی و دو تودهٔ طرفی است. صفحهٔ پرویزنی بخشی از سقف حفرهٔ بینی را می‌سازد و توده‌های طرفی در تشکیل جدار خارجی حفرهٔ بینی و جدار داخلی حفرهٔ کاسه چشمی شرکت دارند.
صفحه افقی:
صفحه افقی در وسط بریدگی استخوان پرویزنی در استخوان پیشانی قرار گرفته و قسمتی از سقف حفره بینی و کف جمجمه را می‌سازد و دارای سوراخ‌هایی است که رشته بویایی از آن عبور می‌کند. در سطح داخلی جمجمه در وسط صفحه سوراخ‌دار افقی یک زائده مثلثی شکل دیده می‌شود به نام زائده تاج‌خروسی (کریستا گالی) که محل اتصال داس مغز است و در تشکیل سوراخ کور شرکت می‌کند.
صفحه عمودی:
صفحه عمودی استخوان پرویزنی یک تیغه استخوانی نازک، تخت و تقریباً چهارگوش است که در امتداد زائده تاج‌خروسی و به سطح تحتانی صفحه افقی چسبیده و قسمت اعظم دیواره وسط بینی را تشکیل می‌دهد. صفحه عمودی از سطح تحتانی صفحه غربالی، به صورت عمود فرود می‌آید و قسمت فوقانی دیواره بینی را تشکیل می‌دهد.
این صفحه در عقب و بالا با استخوان پروانه‌ای و در عقب و پائین با استخوان تیغه بینی و در جلو و بالا با استخوان‌های بینی و در جلو و پائین با غضروف میانی بینی مفصل می‌شود و ممکن است به یک طرف بیشتر خمیده باشد (انحراف بینی) و در قسمت بالای این سطح شیارهایی دیده می‌شود که اثر رشته‌های بویایی است.
کنار تحتانی آن نسبتاً ضخیم است و محل اتصال غضروف تیغه بینی است. تیغه عمودی صاف است اما در قسمت فوقانی که مجاور با صفحه غربالی است، ناودان‌ها و مجاری کوچکی (در اثر عبور رشته‌های عصب بویایی به سوی صفحه غربالی) پدید آمده‌است.
در صورتی که صفحه عمودی به یک طرف انحراف پیدا کند از حفره بینی هوا به راحتی عبور نمی‌کند. این امر باعث خشکی در محیط یک حفره و تورم و پرخونی در مخاط حفره دیگر بینی می‌گردد.
توده‌های طرفی:
هر کدام از توده‌های طرفی مکعبی‌شکل بوده و دارای شش سطح می‌باشند. هر یک از مازها (لابیرینت‌ها) شامل تعدادی حفره‌های هوایی است که به آنها حفره‌های هوایی پرویزنی (اتموئیدال) می‌گویند. این حفره‌ها در سه گروه قدامی، میانی و خلفی دسته‌بندی می‌شوند.
سطح فوقانی ماز شامل تعدادی نیم‌یاخته هوایی است که با نیم‌یاخته‌های هوایی مشابه از استخوان پیشانی تشکیل سلول‌های هوایی پرویزنی بالایی را می‌دهند. در بین این سینوس‌ها دو مجرا به نام‌های مجراهای پرویزنی پیشین و پسین وجود دارد که از روی هم قرار گرفتن ناودان‌های مشابه موجود در دو استخوان تشکیل یافته‌اند.
رگ‌ها و اعصابی با همین نام از درون این دو مجرا گذشته و از کاسه چشم وارد حفره بینی می‌شوند. در ضربات سطحی که منجر به خونریزی از بینی می‌گردند سرخرگ پرویزنی پیشین دچار خونریزی می‌شود.
سطح زیرین ماز با استخوان فک بالا مفصل گشته و دارای نیم‌یاخته‌هایی است که با نیم‌یاخته‌های مشابه از فک بالا تشکیل سینوس‌های بین دو استخوان را می‌دهد.
سطح بیرونی ماز (لابیرینت) به صورت یک صفحه صاف چهارگوش است و صفحه اوبیتال نام دارد. این صفحه در تشکیل دیواره داخلی چشمخانه شرکت می‌کند. کنار قدامی این صفحع با استخوان اشکی، کنار خلفی با استخوان پروانه‌ای، کنار تحتانی با فک بالا و زائده کاسه‌چشمی استخوان کامی (پالاتین) و کنار فوقانی آن با استخوان پیشانی مفصل می‌شود.
استخوان گیجگاهی (Temporal bones) در طرفین جمجمه قرار دارد و در تشکیل قسمت جدار طرفی و قاعده کاسه سر شرکت می‌کند. دستگاه شنوایی - تعادلی بدن در ضخامت آن قرار دارد.
سطح خارجی این استخوان با قسمت خارجی سر و سطح داخلی آن نیز با قسمت درونی سر در ارتباط است. به استخوان گیجگاهی در متون قدیمی فارسی استخوان کلالک و صُدغ نیز گفته می‌شد.امیر پرویز توسلی و شبنم محمدی: مقایسه تطبیقی دیدگاه طب سنتی (منصوری، ابن سینا و جرجانی) دربارهٔ تشریح جمجمه با نظرات پزشکی نوین، مجله علوم پزشکی صدرا. دوره ۸، شماره ۳، تابستان ۱۳۹۹، صفحات ۳۰۱ تا ۳۱۰.‎
استخوان گیجگاهی مفصل شده است با استخوان پس‌سری در عقب، استخوان آهیانه در عقب و بالا، استخوان‌های پروانه‌ای و گونه‌ای در جلو و استخوان فک پایین در جلو و پایین. تمام این اتصالات به جز مفصل با استخوان فک پایین، کاملاً محکم و متحدند، اتصالات الیافی ریشه‌داری که درز نامیده می‌شوند. اتصال با استخوان فک پایین از طریق مفصل کاملاً سیالی به مفصل گیجگاهی‌زیرواره‌ای (تمپورومندیبولار) می‌باشد.
استخوان گیجگاهی استخوانی است زوج که در دو طرف سر و پایین استخوان آهیانه واقع است.
استخوان گیجگاهی از چهار بخش تشکیل شده استTemporal bone anatomy on CT 2012-12-22:
بخش صدفی تیغه استخوانی مسطح و نازکی است و از سطح داخلی آن شریان شامه‌ای عبور می‌کند و گاهی ممکن است در ضربات وارده بر این ناحیه شریان پاره شود. بخش خاره‌ای مانند هرم مربع‌القاعده‌ای است که راسش در جلو و داخل و قاعده‌اش در عقب و خارج قرار دارد. در نزدیکی رأس خاره یک فرورفتگی بنام حفره عقده گاسر قرار دارد. سوم بخش صماخی که بشکل حلقه‌ای است که قسمت فوقانی آنرا برداشته باشند و در روی سطح خارجی استخوان خاره‌ای قرار گرفته و توسط دو انتهایش به بخش صدفی متصل است. در سطح خارجی استخوان گیجگاه زائده‌ای مشاهده می‌شود بنام زائده گونه که در بالای مجرای خارجی گوش است. رأس این زائده به قسمت خلفی استخوان گونه چسبیده است و بعلاوه در همین سطح خارجی استخوان و مجرای خارجی گوش قرار دارد که دارای سوراخی ظاهری است که بطرف لاله گوش متوجه است. در عقب مجرای خارجی گوش یک برجستگی استخوانی دیده می‌شود به نام زائده پستانکی که در عقب لاله گوش با دست محسوس است.
زائده برجسته گونه‌ای (زایگوماتیک) برای اتصال به استخوان گونه‌ای به سمت جلو امتداد یافته و قوس گونه را تشکیل می‌دهد. درست زیر پایه زائدهٔ گونه‌ای یک فرورفتگی به نام گودی زیرواره‌ای (مندیبولار فوسا) قرار دارد که برآمدگی استخوان فک پایین برای تشکیل مفصل گیجگاهی‌زیرواره‌ای (تمپورومندیبولار) دقیقاً جلوی کانال گوش در آن قرار می‌گیرد.
زائده نیزه‌ای گیجگاه برآمدگی پیشین‌زیرین (قدامی-تحتانی) ستونی‌شکلی از پایهٔ استخوان گیجگاهی است که تغییر زیادی در اندازه آن وجود دارد. این بخش در ساختمان شنوایی مشارکت ندارد، اما از این نظر که خاستگاه بسیاری از ماهیچه‌های درگیر در سازوکار گفتار می‌باشد، حائز اهمیت است.
باشگاه فوتبال سمپدوریا یک باشگاه فوتبال ایتالیایی در شهر جنوا است که در سری بی رقابت می‌کند.
این باشگاه در سال ۱۹۴۶ و در پی ادغام دو باشگاه محلی به نام‌های سمپیردارنسه (Sampierdarenese) و آندره دوریا (Andrea Doria) که ریشه آن‌ها به دهه ۱۸۹۰ میلادی بازمی‌گشت، تشکیل شد.
نام و رنگ پیراهن هر دو تیم در نام، آرم و پیراهن باشگاه قرار گرفته‌است که حاصل آن پیراهن آبی با حلقه‌های سفید، قرمز و سیاه می‌باشد.
این تیم بازی‌های خانگی خود را در استادیوم لوئیجی فراری انجام می‌دهد و رقابتی دیرینه با باشگاه همشهری خود باشگاه جنوا دارد که به رقابت بین این دوتیم لقب دربی دلالنترنا داده‌اند.
آنچه دربارهٔ سمپدوریا می‌توان گفت این است که عمده موفقیت این تیم در دهه ۸۰ میلادی و اوایل دهه ۹۰ رقم خورد که یک تیم جنگنده و قدرتمند در ایتالیا و اروپا بودند.
دلیل استفاده از تصویر یک ملوان پیر با پیپ بر دهان در لوگوی باشگاه، مربوط به شهر جنوا یکی از شهرهای بندری قدیمی ایتالیا می‌باشد.
سری آ
قهرمان _ ۹۱_۱۹۹۰
قهرمان _۱۹۸۵_۱۹۸۸_۱۹۸۹_۱۹۹۴
نایب قهرمان_۱۹۸۵_۱۹۹۰_۲۰۰۸
سوپر جام ایتالیا
قهرمان _۱۹۹۱
نایب قهرمان_۱۹۸۸_۱۹۸۹_۱۹۹۴
جام در جام
قهرمان _۱۹۹۰
نایب قهرمان_۱۹۸۹
جام باشگاه‌های اروپا
نایب قهرمان _۱۹۹۱٬۹۲
نایب قهرمان_۱۹۹۰
حضور برونو فرناندز به مدت یک سال در تیم
خسرو دانشجو (زاده ۱۳۴۲ در دامغان)، عضو سابق شورای شهر تهران و رئیس سابق واحد علوم تحقیقات دانشگاه آزاد است. وی در ۹ مرداد ۱۴۰۲ از سوی مهرداد بذرپاش به‌عنوان معاون شهرسازی و معماری جایگزین فرزانه صادق مالواجرد شد.
دانشجو در دوره دوم شوراهای شهر و روستا توانست به شورای شهر راه یابد و تلاش زیادی برای انتصاب احمدی‌نژاد به عنوان شهردار تهران انجام داد. در دور سوم هم در انتخابات حضور یافت و جلوسش بر کرسی شورای شهر تهران را به مدت هفت سال دیگر تمدید کرد و این بار وظیفه سخنگویی را هم بر عهده داشت. خسرو دانشجو عضو هیئت مدیره باشگاه استقلال است.
خسرو دانشجو سرپرست دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران بود. او در پی انتصاب برادرش به ریاست دانشگاه آزاد، به این سمت دست یافت و در ۳۰ شهریور ۱۳۹۲ و به دنبال برکناری برادرش فرهاد دانشجو، از ریاست دانشگاه آزاد اسلامی از این سمت استعفا کرد. وی تاکنون رئیس دانشگاه آزاد واحد تهران غرب، عضو هیئت علمی رسمی دانشگاه آزاد اسلامی، مدرس دانشکده هنر و معماری دانشگاه تربیت مدرس و عضو سازمان نظام مهندسی بوده‌است.
فرهاد دانشجو (زاده ۱۳۳۶ دامغان) رییس دانشگاه تربیت مدرس https://www.isna.ir/news/1400080402950/ ، رئیس سابق دانشگاه آزاد اسلامی و برادر کامران دانشجو، وزیر علوم سابق ایران است. وی با رتبه استادی، عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس است.وی هم اکنون ریاست دانشگاه تربیت مدرس تهران را.برعهده دارد
در تاریخ سه شنبه ۲۷ دی‌ماه ۱۳۹۰ جلسه هیئت امنای دانشگاه آزاد برای تعیین رئیس این دانشگاه با حضور اکبر هاشمی رفسنجانی، سید حسن خمینی و حمید میرزاده (سه نماینده هیئت مؤسس)، محمد محمدیان (رئیس نهاد نمایندگی ولی فقیه در دانشگاه‌ها)، کامران دانشجو (وزیر علوم)، مرضیه وحید دستجردی (وزیر بهداشت)، فرهاد دانشجو، بهمن یزدی صمدی و فریدون عزیزی (سه نماینده شورای عالی انقلاب فرهنگی) و عبدالله جاسبی (رئیس دانشگاه و دبیر هیئت امنا) برگزار گردید. ترکیب هیئت امنای دانشگاه چندی قبل با مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی تغییر کرد.
در این جلسه هاشمی رفسنجانی خواستار ارائه برنامه از سوی کاندیداهای ریاست و سپس رأی‌گیری شد اما طیف مقابل لزومی به ارائه برنامه ندید و اعلام کرد که به ریاست فرهاد دانشجو رأی مثبت می‌دهد.
پس از پایان این جلسه، فرهاد دانشجو و هواداران وی ریاست او بر دانشگاه آزاد را اعلام کردند ولی دبیرخانه هیئت امنای دانشگاه آزاد با صدور بیانیه‌ای انتخاب فرهاد دانشجو را رد کرد و گفت که ریاست جلسه با هاشمی رفسنجانی بوده و از سوی وی رأی‌گیری انجام نشده‌است.
۲۷ دی ماه ۱۳۹۱ خورشیدی، شورای عالی انقلاب فرهنگی ریاست فرهاد دانشجو را رسماً تأیید کرد.BBC فارسی - ایران - شورای عالی انقلاب فرهنگی ریاست فرهاد دانشجو بر دانشگاه آزاد را تأیید کرد
در ادامه این اختلافات ابتدا گزارش‌هایی در خصوص تعیین ضرب الاجل برای هاشمی رفسنجانی (رئیس هیئت امنا) به منظور امضای حکم فرهاد دانشجو منتشر شد. اما پس از چندی اعلام شد که شورای عالی انقلاب فرهنگی گفتگوهایی را برای رفع سو تفاهم‌ها آغاز کرده‌است. در ۲۳ بهمن ۱۳۹۰ هیئت ۵ نفره شورا متشکل از حجت‌الاسلام محمد محمدیان، علی اکبر ولایتی، محمدرضا مخبر دزفولی، حجت‌الاسلام محسن قمی و غلامعلی حدادعادل با رئیس هیئت امنای دانشگاه آزاد اسلامی در دفتر مجمع تشخیص مصلحت نظام دیدار کردند که تصمیم‌گیری نهایی به پایان بحث‌های بعدی موکول شد. پس از این دیدار، فرهاد دانشجو ضمن دفاع مجدد از انتخاب خود در جلسه قبلی هیئت امناء دانشگاه آزاد گفت: اگر قرار شود که رأی‌گیری مجدد انجام شود از نامزدی خودداری خواهد کرد.
فرهاد دانشجو تا ۲۷ شهریور ۱۳۹۲ رئیس دانشگاه آزاد بود و در این تاریخ با رأی هیئت امنای دانشگاه آزاد اسلامی، برکنار شده و حمید میرزاده جایگزین وی شد.
شمار مقالات پژوهشی وی (به استناد رزومه مندرج بر روی وب‌گاه دانشگاه تربیت مدرس) بالغ بر یکصد مقاله می‌باشد.اینجا را ببینید. و همچنین تعداد پنج مقاله از وی در پایگاه اسکوپوس نمایه شده است.پایگاه اسکوپوس بازبینی سپتامبر 2013 می‌توان نمونه‌هایی از آثار وی را در پایگاه «مجلات تخصصی نور» نیز دید.(۴ نمونه) پایگاه مجلات تخصصی نور. بازبینی شده در ۱۸ زانویه ۲۰۱۲.
چیاوالونگ گونه‌ای از خانواده دایناسورهای ساروپاد براکیوسارید هستند که فسیلهایی از آن‌ها در سال ۲۰۰۷ در ایالت گانسو چین کشف شده‌است. فسیل‌های به جا مانده از این دایناسورها به اواخر دورهٔ زمین‌شناسی ژوراسیک و اوایل دوره کرتاسه مربوط است.
کَن کَن امروزه واژه‌ای برای رقصی نسبتاً سخت و دشوار در تالارهای موسیقی است که توسط گروهی از رقصندگان زن که لباس‌هایی با دامن‌های بلند به همراه زیرپوش و جوراب‌های ساق بلند سیاه پوشیده‌اند انجام می‌شود که این نوع لباس پوشیدن به سال ۱۸۹۰ میلادی بازمی‌گردد.
از ویژگی‌های رقص کن کن باید به بلند کردن دامن توسط رقصندگان و حرکت سریع توسط پاها و انجام حرکات مهیج، هیجان‌آور و تحریک‌آمیز اشاره کرد.
سمفونی نشاط‌آور و شاد ژاک افنباخ با نام Orpheus in the Underworld از معروف‌ترین موسیقی‌های رقص کن کن به‌شمار می‌رود.
David Price Cancan! Cygnus Arts, London; and Fairleigh Dickinson University Press, Madison and Teaneck 1998. ۲۱۳ pp.
جنگ استقلال ترکیه یا آزادسازی ترکیه ، به جنبش نظامی و سیاسی ملی‌گرایان ترک در برابر تجزیه امپراتوری عثمانی پس از جنگ جهانی اوّل از سوی متفقین گفته می‌شود. حرکت ملی ترک در آناتولی منجر به شکل‌گیری مجمع بزرگ ملی شد که تحت رهبری آتاترک توانست از تمامی توانایی‌های خود استفاده کند. پس از عملیات نظامی علیه تهاجم یونان، و جنگ با ارمنی‌ها و فرانسوی‌ها و سرکوب کردها در شرق آناتولی، در ژولای ۱۹۲۳، انقلابیون ترک توانستند که متحدین را مجبور به دست کشیدن از پیمان سور و قبول پیمان لوزان کنند. بر اساس این پیمان، به آناتولی و ناحیه غرب تنگه بسفر اجازه داده شد تا در اکتبر ۱۹۲۳ تشکیل جمهوری ترکیه را بدهند. بوجود آمدن حرکت ملی ترکی منجر به ورافتادن سیستم ملت عثمانی شد و پس از آن با نوگراییهای آتاتورک، سیاستی مدرن، سکولار و کشور-ملت بوجود آمد. بعد از استقلال ترکیه مصطفی کمال آتاترک به عنوان اولین رئیس جمهور ترکیه انتخاب شد و تا پایان عمر یعنی سال ۱۹۳۸ در این سمت باقی ماند.
فوتالانگکوسور گونه‌ای از خانواده دایناسورهای تیتانوسوریا هستند که فسیلهایی از آن‌ها در سال ۲۰۰۲ در در منطقه پاتاگونیا در آرژانتین کشف شده‌است. فسیل‌های به جا مانده از این دایناسورها به اواخر دورهٔ زمین‌شناسی کرتاسه پسین مربوط است. نام آن فوتالانگکوسوروس دوکی برگرفته از کلمه‌ای در زبان سرخ‌پوستی ماپودونگون به معنی رئیس غول‌پیکر مارمولک‌ها می‌باشد.
دسته عصبی (فاسیکول یا فاسیکل عصبی) واحدی است که توسط غلافی از بافت همبند بنام پری نوریومPerineurium احاطه شده و حاوی تارهای عصبی (فیبرها یا رشته‌های عصبی) مشخصی است. یک عصب محیطی بزرگ دارای چند فاسیکول است، درحالیکه یک عصب کوچکتر ممکن است از یک یا دو فاسیکول تشکیل گردد. امروزه آگاهی از ساختمان فاسیکول‌ها (فونیکول‌ها) در نواحی مختلف یک عصب محیطی، نقش بسیار مهمی در جراحی‌های اعصاب محیطی دارد.
تعداد دستجات (فاسیکول‌ها) عصبی در اعصاب محیطی با یکدیگر و در نواحی مختلف یک عصب محیطی، فرق داشته و همچنین اندازه آنها نیز متفاوت است. یک عصب محیطی در قسمتی از مسیرش، ممکن است حاوی دو دسته بزرگ و چند دسته کوچک باشد. عصب میانیMedian nerve(مدین) در منطقه ساعد، دارای پنج گروه فاسیکولی است و عصب اولنارUlnar nerve در قسمت مچ دست، ممکن است دارای چهار گروه فاسیکولی باشد. عصب پشت‌ساقی (سورال) ناحیه ساق پا، که در بسیاری از پیوندهای اعصاب محیطی استفاده می‌شود، دو الی سه فاسیکول دارد.
سه نوع تارهای عصبی در فاسیکول یک عصب محیطی (مثلاً مدین یا رادیال) وجود دارد که عبارتند از:
در نواحی محیطی، دسته تارهای حرکتی معمولاً با هم یک گروه فاسیکولی تشکیل می‌دهند.عشایری، محمد. ص 121
کالچو پولی رسوایی سال ۲۰۰۶ فوتبال ایتالیا، یا آشوب فوتبال، در لیگ‌های برتر حرفه‌ای فوتبال ایتالیا یعنی سری آ و سری بی اتفاق افتاد. این رسوایی در ماه مه سال ۲۰۰۶ میلادی توسط پلیس ایتالیا بر ملا شد و مکالمات تلفنی حاکی از دخالت قهرمان لیگ یوونتوس و تیم‌های میلان، فیورنتینا، لاتزیو و رجینا و تماس‌های بین مدیران این باشگاه‌ها و سازمان داوران بود. این تیم‌ها متهم به تقلب در بازی‌ها با انتخاب داور دلخواه‌شان شدند.
این رسوایی، نتیجه تحقیقات دادستان دادگاه ناپل در آژانس فوتبال ایتالیا بود. گفتگوی‌های تلفنی که در فصل ۲۰۰۴/۰۵ در روزنامه‌های ایتالیایی چاپ شد این واقعیت را آشکار می‌کرد که مدیر یوونتوس لوچیانو موجی در تماس با مدیران فوتبال ایتالیا آن‌ها را برای انتخاب داور خاصی تحت تأثیر قرار می‌داد. نام کالچوپولی برگرفته از نام تنجنتپولی رسوایی دهه ۸۰ سیاسی ایتالیاست. از کالچوپولی با نامهای موجیو پولی برگرفته از نام لوچیانو موجی و کالچو گیت (برگرفته از نام واتر گیت رسوایی سیاسی آمریکا در دهه ۷۰) نامبرده می‌شود.
در روز چهارم ژوئیه ۲۰۰۶ روزی که ایتالیا باید در نیمه نهایی جام جهانی ۲۰۰۶ به مصاف آلمان می‌رفت، دادستان فدراسیون فوتبال ایتالیا، استفانو پالاتزی درخواست سقوط چهار تیم اصلی محکوم در رسوایی Match-Fixing کرد. پالاتزی درخواست سقوط یوونتوس به سری سی۱ (او در صحبتهایش در دادگاه خواستار سقوط یوونتوس به پایینتر از سری بی شد) و برای فیورنتینا و لاتزیو درخواست سقوط حداقل به سری بی کرد. او همچنین درخواست امتیاز منفی برای همه تیم‌ها (شش امتیاز برای یووه، سه امتیاز برای میلان و ۱۵ امتیاز برای لاتزیو و فیورنتینا) داشت. او همچنین خواستار بازپس‌گیری اسکودتوی ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ از یوونتوس شد.
در پرونده رجینا در روز ۱۳ اوت دادستان خواستار سقوط رجینا به سری بی و ۱۵ امتیاز منفی برای این تیم شد. در روز ۱۷ اوت مجازات رجینا تنها با ۱۵ امتیاز منفی اعلام شد و باشگاه مبلغ ۶۸۰۰۰ یورو جریمه مالی شد در حالیکه پاسکواله فاتی رئیس باشگاه ۲۰۰۰۰ یورو جریمه و دو سال و نیم از هرگونه فعالیت فوتبالی محروم شد.
یوونتوس که قرار بود با ۳۰ امتیاز منفی سری سی۱ را آغاز کند پیش‌بینی بازگشت به سری آ پیش از فصل ۲۰۰۸ را نمی‌کرد اما نتیجه نهایی اعتراضات و کم شدن جریمه یووه به بازی در سری بی و ۹ امتیاز منفی آن‌ها را امیدوار به بازگشت در فصل بعد سری آ کرد. فیورنتینا هم که با ۱۵ امتیاز منفی فصل را آغاز کرده بود پیش‌بینی می‌شد که نتوانند در سری آ باقی بمانند ولی نتیجه خیره‌کننده‌ای گرفتند و با قرار گرفتن در رتبه ششم جدول به جام یوفا راه یافتند.
سقوط یوونتوس به سری بی پیامدهای بدی برای این تیم داشت و بزرگان این تیم مانند فابیو کاناوارو، پاتریک ویرا، زلاتان ابراهیموویچ، جیانلوکا زامبروتا و لیلیان تورام راهی تیم‌های ایتالیایی و اسپانیایی شدند.
با سقوط یوونتوس، فیورنتینا و لاتزیو قرار بود سه تیم سقوط‌کننده یعنی مسینا، لچه و ترویزو در لیگ باقی بمانند اما با نهایی شدن احکام و سقوط یووه تنها مسینا در لیگ باقی ماند و تیمهای آتالانتا، کاتانیا و تورینو به سری آ صعود کردند.
طبق جدول نهایی سری آ یووه و میلان به‌طور مستقیم به مرحله گروهی لیگ قهرمانان صعود می‌کردند و اینتر و فیورنتینا در مرحله سوم مقدماتی به میدان می‌رفتند و رم، لاتزیو و کیه وو نیز در جام یوفا شرکت می‌کردند و پالرمو هم به اینترتوتو می‌رفت و فدراسیون فوتبال ایتالیا قادر به ارسال نمایندگانش تا ۵ ژوئن که مهلت یوفاست نبود و به همین دلیل از رسماً از اینترتوتو کنار کشید تا یوفا تا ۲۵ ژوئیه مهلت ایتالیا را تمدید کند. بعد از نتایج اعتراضات دادگاه، اینتر و رم به مرحله گروهی لیگ قهرمانان را یافتند تا میلان و کیه وو در مرحله سوم مقدماتی شرکت کنند در حالیکه پالرمو، لیوورنو و پارما به جام یوفا راه یافتند؛ و در بیست و ششم ژوئیه فدراسیون فوتبال ایتالیا اینتر را به عنوان قهرمان لیگ و برنده اسکودتو ۰۶ اعلام کرد.
یوونتوس به دادگاه مردمی ایتالیا شکایت کرد تا احتمال محرومیت باشگاه و فدراسیون توسط فیفا احساس شود. فیفا که حساسیت خاصی روی دخالت دولت بر فوتبال دارد قبلاً فدراسیون فوتبال یونان را محروم کرده بود. فیفا رسماً اعلام کرد اگر یوونتوس به دادگاه برود تمام تیمهای ایتالیایی را از شرکت در مسابقات بین‌المللی محروم خواهد کرد. دادگاه برای روز ۱ سپتامبر برنامه‌ریزی شده بود ولی در روز ۳۱ اوت یوونتوس شکایتش را از دادگاه منطقه‌ای اداری لاتزیو پس گرفت. سران یوونتوس اعلام کردند این اتفاق به علت تمایل فدراسیون فوتبال ایتالیا و کمیته المپیک ایتالیا برای مرور دوباره پرونده صورت گرفته‌است.
دومین اعتراض؛ امتیازات منفی میلان را به ۸، لاتزیو را به ۳، فیورنتینا را به ۱۵ و یوونتوس را به ۹ رساند.
ماسیمو دی سانتیس نماینده داوران ایتالیا در جام جهانی ۲۰۰۶ پس از بازجویی و تحقیقات محروم شد. دیگر داور ایتالیایی روبرتو روزتی در این رسوایی بی گناه شناخته شد.
دامنه بزرگ این رسوایی توجه را به متهمان دیگری در فوتبال ایتالیا جلب کرد. آدریانو گالیانی نایب رئیس میلان و رئیس سازمان سری آ. به اضافه تمام این تخلفات و تقلب‌های ورزشی که توسط مربیان، بازیکنان، داوران و مسئولان لیگ صورت گرفت؛ مجری بزرگ‌ترین برنامه فوتبالی ایتالیا آلدو بیسکاردی نیز استعفا کرد و اعتراف کرد که با لوچیانو موجی همکاری کرده تا وجهه یوونتوس را در تلویزیون بهتر نشان دهد.
در ادامه بازجویی‌ها دادگاه ناپل پس از تحقیق روی ۴۱ نفر، ۱۹ بازی از فصل ۰۵– ۲۰۰۴، و ۱۴ بازی از فصل ۲۰۰۵/۰۶ به سراغ آنتونیو گیرائودو رفتند و او برای ترانسفرهای غیرقانونی، حساب‌های بانکی جعلی و فرار مالیاتی تحت بازجوئی قرار گرفت و دادستان پارما هم از جیانلوئیجی بوفون، انزو مارسکا، آنتونیو کیمنتی و مارک یولیانو بعلت تقلب در بازی‌ها بازجویی کرد. بعد از اولین رای دادگاه اتهامات جدیدی به تیم‌ها برای رابطه با رسوایی یافت شد. مسینا، لچه و سیه نا هم تحت بازجوئی قرار گرفتند و دادستانها به آنالیز مکالمات تلفنی پرداختند.