moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پادشاه چنگ بعداً به همراه حاکم ژو، چندین قبیله بربر را شکست داد و مرزهای دودمان ژو را تثبیت کرد.
اکاگراتا () تمرکز ذهن بر یک نقطه.هاتایوگا پرادیپیکا، سواتماراما، مترجم: جلال موسوی نسب و بیتا هدایتی، فراروان 1399Yoga Swami Svatmarama. Hatha yoga pradipika یوگا بر تمرین منظم مدیتیشن ("ابهیاسا") و نظم و انضباط خودخواسته برای به دست آوردن دارد.
توانایی به نام را می‌توان با یکپارچه‌سازی جریان روانی-ذهنی () افزایش داد تا فرد آگاهی معطوف به اراده را به دست آورد. اگر بدن در وضعیت حداقل انرژی یا اگر تنفس نامناسب باشد، دستیابی به آن دشوارتر است.
برهما سوترا های Badarayana (فصل ۳) از به معنای تمرکز یاد می‌کند: به نظر می‌رسد که این کیفیت حاصل از اعمالی است، که به اختصار در Brihadaranyaka Upanishad و Chandogya Upanishad ذکر شده‌است.
بر اساس باگاواد گیتا، جوینده حقیقت باید با ذهنی متمرکز بر خداوند () و غرق در او () مراقبه کند. این "اکاگراتا" است. اصطلاح nityayuktāh درباره رهروانی گفته می‌شود که ذهن خود را بی وقفه معطوف به خدا نگه می‌دارند.
پاتانجلی اهمیت سکوت درون و وضعیت اکاگراتا، را برجسته می‌کند.
کیناز ۱ وابسته به فسفواینوزیتید () یک آنزیم است که در انسان توسط ژن «"PDPK1"» کُدگذاری می‌شود.
این ژن در ایجاد و پیشرفت ملانوما نقش دارد.
شبکه ردپای جهانی در سال ۲۰۰۳ پایه‌گذاری شد و یک اتاق فکر مستقل است که در ابتدا در ایالات متحده، بلژیک و سوئیس مستقر شد. این شبکه به عنوان یک سازمان خیریه غیرانتفاعی در هر یک از این سه کشور تأسیس شد. هدف آن توسعه و ترویج ابزارهایی برای پیشبرد پایداری است، از جمله ردپای بوم‌شناختی و گنجایش زیستی، که میزان منابعی که استفاده می‌کنیم و مقداری که داریم را اندازه‌گیری می‌کند. هدف این ابزارها آوردن محدودیت‌های زیست‌محیطی به مرکز تصمیم‌گیری است.
هدف شبکه ردپای جهانی ایجاد آینده‌ای است که در آن همه انسان‌ها بتوانند به خوبی در سیاره زمین زندگی کنند. دفتر مرکزی این سازمان در اوکلند، کالیفرنیا است. این شبکه بیش از ۷۰ سازمان شریک، از جمله صندوق جهانی طبیعت , ICLEI , Bank Sarasin، پیکتت، New Economics Foundation, Pronatura México، و آژانس محیط زیست ابوظبی را گرد هم می‌آورد.
گیاه‌پارچ لامی ، یک گونه‌ از سرده گیاه‌پارچ‌ها در گینه نو می‌باشد. این گونه در ارتفاعات بالاتر از هر جنس دیگر، تا ارتفاع ۳۵۲۰ متری رشد می‌کند.McPherson, S.R. 2009. "Pitcher Plants of the Old World". 2 volumes. Redfern Natural History Productions, Poole. اگرچه زمانی با گیاه‌پارچ وایلاردی اشتباه گرفته می‌شد و قبلاً به‌عنوان همسان با گیاه‌پارچ مانتیکولا نزدیک به هم تلقی می‌شد، اکنون به‌عنوان گونه‌ای متمایز شناخته می‌شود.Clarke, C.M. 2006. Introduction. In: Danser, B.H. "The Nepenthaceae of the Netherlands Indies". Natural History Publications (Borneo), Kota Kinabalu. pp. 1–15.Robinson, A., J. Nerz, A. Wistuba, M. Mansur & S. McPherson 2011. "Nepenthes lamii" Jebb & Cheek, an emended description resulting from the separation of a two-species complex, and the introduction of "Nepenthes monticola", a new species of highland pitcher plant from New Guinea. In: McPherson, S.R. "". Redfern Natural History Productions, Poole. pp. 522–555.
هرمان یوهانس لام ()، که این گونه به نام او نامگذاری شده است، تعدادی مجموعه از گیاه‌پارچ لامی را در طول گروه اعزامی ون اوِریم (Van Overeem Expedition) در سال ۱۹۲۰ ساخت.McPherson, S.R. 2009. "Pitcher Plants of the Old World". 2 volumes. Redfern Natural History Productions, Poole.Robinson, A., J. Nerz, A. Wistuba, M. Mansur & S. McPherson 2011. "Nepenthes lamii" Jebb & Cheek, an emended description resulting from the separation of a two-species complex, and the introduction of "Nepenthes monticola", a new species of highland pitcher plant from New Guinea. In: McPherson, S.R. "". Redfern Natural History Productions, Poole. pp. 522–555.Cheek, M.R. & M.H.P. Jebb 2001. Nepenthaceae. "Flora Malesiana" 15: 1–157. او مواد گل نر و ماده را در ۱۷ اکتبر ۱۹۲۰ در کناره‌های "دورمن‌تاپ" (Doorman Top) (که اکنون به‌عنوان کوه "آنگموک" (Mount Anggemuk)) شناخته می‌شود)، پاپوآ غربی، در ارتفاع ۳۲۵۰ متری جمع‌آوری کرد. این نمونه‌ها در مجموع به‌عنوان "لام ۱۶۳۷" نامگذاری شده‌اند. لام مجموعه دیگری از گیاه‌پارچ لامی را در روز بعد، ۱۸ اکتبر، این بار از ارتفاع ۳۵۲۰ متری در دورمن‌تاپ یافت. این بالاترین حد ارتفاعی را برای این گونه و برای همه گیاه‌پارچ‌ها نشان می‌دهد. این منونه نیز از هر دو بخش نر و ماده تشکیل شده است و به‌عنوان "لام ۱۶۵۴" نامگذاری شده است. هر دو نمونه لام نمایانگر گیاهان کوتوله بسیار کوتاه‌قد هستند. آنها در هرباریوم باغ گیاه‌شناسی بوگور ذخیره شده‌اند.
اولین نویسنده‌ای که نمونه‌های گیاه‌پارچ لامی را توصیف کرد، بی.اچ. دانسر () در تک‌نگاشت مهم خود در سال ۱۹۲۸، "" بود. دانسر نمونه‌های را به عنوان نماینده یک جمعیت دور از گیاه‌پارچ وایلاردی (که قبلا فقط از کالدونیای جدید ثبت شده بود) تفسیر کرد و از دو نمونه گیاه‌پارچ لامی ("پولا ۸۴۳ بیس" و "لام ۱۶۵۴") برای نشان دادن گونه دوم استفاده کرد (شکل ۲۶ در کتاب خود). تک‌نگاشت). علاوه بر نمونه‌هایی که در بالا ذکر شد، دانسر همچنین "داکتر ون لیوون ۱۰۸۳۴" ("Docters van Leeuwen 10834") را به‌عنوان نمونه گینه نو از آنچه که گیاه‌پارچ وایلاردی معرفی کرد فهرست کرد.[a] دانسر تفسیر خود از گیاه‌پارچ وایلاردی را چنین توضیح داد:[3]گیاه‌پارچ وایلاردی تا به امروز فقط از کالدونیای جدید و جزیره کاج‌ها ثبت شده است، اما مطالب جمع‌آوری شده توسط اکتشافات اخیر نشان داده است که حداقل در بخش غربی گینه نو، در کشور اخیر نادر نیست. بیشتر از کالدونیای جدید متفاوت است، اما تشخیص گونه‌های جداگانه برای من غیرممکن به نظر می‌رسید. بیشتر گیاهان کالدونیای جدید شماره "پولا ۸۳۴" و گیاهان "داکتر ون لیوون" هستند. آنها فقط با گیاهان کالدونیای جدید به دلیل اندودومنتوم توسعه‌یافته متفاوت هستند و دریچه آن بیضوی‌تر است و دارای غدد زیادی در سطح زیرین آن است. گیاهان دورمن‌تاپ ( "لام ۱۶۳۷" و "لام ۱۶۵۴") دارای ساقه‌های شدیداً مختصر هستند و بدیهی است که فقط یک شکل واقع در ارتفاع زیاد هستند. آنها مانند گیاهان کالدونیای جدید دارای پلک‌های تقریبا گرد هستند. گیاهان از اریکاتوپ کوچک و ظریف در تمام قسمت‌ها هستند. آنها با اعدادی که برای اولین بار ذکر شد، با پلک‌های بیضوی و بسیار غده‌ای موافق هستند. هنگامی که دیگر اشکال گینه نو شناخته نشد، من در تشخیص آنهایی که از اریکاتوپ به طور خاص از کالدونیای جدید می‌آیند تردیدی نداشتم. [...]زیستگاه این گونه در گینه نو جنگل‌های بکر و درختچه‌ها و قله‌های بی درخت کوه است. در دورمن‌تاپ، جایی که لام گیاهان خود را جمع‌آوری می‌کردم، نمی‌توان انتظار گیاه‌پارچ را داشت، بادها در آنجا بسیار قوی هستند و دما اغلب بسیار پایین است، به گفته لام اغلب زیر نقطه انجماد قبل از طلوع خورشید. این سختی به گیاه‌پارچ وایلاردی شانس پراکندگی مناسبی می‌دهد.
در بیشتر زمان باقی مانده از قرن بیستم، نویسندگان دانسر را در برخورد با گیاه‌پارچ لامی به‌عنوان یک جمعیت جدا شده جغرافیایی از گیاه‌پارچ وایلاردی دنبال کردند. یک نمونه برجسته از این موضوع، تک‌نگاشت متیو جب () در سال ۱۹۹۱، "گزارشی از گیاه‌پارچ‌ها در گینه نو" () است، [4] که در آن تصویری از گیاه‌پارچ لامی (شکل ۲۷) به‌عنوان نشان دادن گیاه‌پارچ وایلاردی نشان داده شده است.
در سال ۱۹۹۴، ای. ویستوبیا ()، اچ. ریشر (H. Rischer)، بی. کیستلر (B. Kistler) و بی. بامگارت (B. Baumgartl) گیاهان وحشی گیاه‌پارچ لامی (که گیاه‌پارچ وایلاردی نامیده می‌شود) را در طول سفر به دورمن‌تاپ در جستجوی گیاه‌پارچ خوشه‌افشان مرموز مشاهده کردند.Wistuba, A. 1994. Re: "Nepenthes"-discussion. Carnivorous Plant Mailing List, September 15, 1994. این گروه در کشف مجدد گونه دوم ناموفق بودند، اما گیاه‌پارچ والا را در کوه پیدا کردند.
گیاه‌پارچ لامی به‌طور رسمی توسط متیو جب و مارتین چیک در تک‌نگاشت ۱۹۹۷خود، "" توصیف شد.[2] نویسندگان آن را از گیاه‌پارچ وایلاردی بر اساس تعدادی از ویژگی‌های ریخت‌شناسی پارچ و ایندومنتیوم متمایز کردند. آنها نمونه‌های هولوتیپ و ایزوتیپ را از سری لام ۱۶۳۷ انتخاب کردند. هر دو در هرباریوم باغ گیاه‌شناسی بوگور سپرده شده‌اند.Schlauer, J. N.d. "Nepenthes lamii". Carnivorous Plant Database."Nepenthes lamii" M.Jebb & Cheek. International Plant Names Index (IPNI). نوع نمونه به‌دلیل نشان دادن پیچک‌های غده‌ای متراکم قابل توجه است. تلقی‌های دقیق بعدی گیاه‌پارچ لامی در تک‌نگاشت به روز شده "جب" و "چیک" در سال ۲۰۰۱، "گیاه‌پارچیان (تک‌نگاشت ۲۰۰۱)" ()" و اثر "استوارت مکفرسون" () در سال ۲۰۰۹، "گیاه‌پارچ‌های دنیای قدیم" ()، که شامل عکس‌های زیستگاه رنگی گونه‌ها بود ظاهر شد.
حداکثر ارتفاع آن به حدود ۴ متر می‌رسد، اگرچه گیاهانی که به سمت حد ارتفاعی بالای این گونه رشد می‌کنند، درختچه‌های کوتاه رشد هستند. ساقه، که ممکن است منشعب باشد، از نظر مقطع گرد یا زاویه‌دار است و دارای میانگره‌هایی به طول ۸ سانتی‌متر است.
برگ‌ها نازک و بی‌پیچ هستند. برگ (تیغه برگ) معمولاً خطی است، اما ممکن است نیزه‌ای باشد. طول آن به ۲۲ سانتی‌متر در عرض ۵ سانتی‌متر می‌رسد. دارای یک راس حاد تا تیز و یک قاعده منفرد است که ممکن است بیش از ۲ سانتی‌متر در پایین ساقه جریان داشته باشد، اگرچه از این نظر متغیر است. معمولاً سه تا چهار رگه طولی در دو طرف رگبرگ میانی وجود دارند که محدود به یک چهارم انتهایی تا یک سوم برگ هستند، اگرچه ممکن است تعداد آنها به ۵ یا به ۰ برسد رگ‌برگ‌های پینیتی، که ممکن است متمایز باشند یا نباشند، به‌طور مایل از قسمت میانی بیرون می‌آیند و شبکه‌ای نامنظم را در نیمه انتهایی برگ تشکیل می‌دهند. پیچک‌ها ممکن است در برخی از نمونه‌ها غده‌ای متراکم باشند. برگ‌ها معمولاً سرتاسر سبز هستند، اما ممکن است با بنفش متمایل شوند، به‌خصوص در گیاهان کوتاه رشد از ارتفاعات بالاتر. قسمت میانی و پیچک‌ها اغلب زرد هستند و با قرار گرفتن در معرض نور شدید خورشید به رنگ نارنجی تا قرمز در می‌آیند.
پارچ‌های رزت و پایینی معمولاً در نیمه پایه جام پارچ بیضی شکل هستند و به شکل استوانه‌ای در می‌آیند و گاهی کمی قیفی‌شکل در بالای آن قرار می‌گیرند. یک لگن آشکار اغلب این دو قسمت از تله را مشخص می‌کند. پارچ‌های زمینی نیز ممکن است کاملاً بیضی شکل باشند. آنها نسبتا کوچک هستند، به‌ندرت ارتفاع آنها از ۷ سانتی‌متر در عرض ۳ سانتی‌متر بیشتر می‌شود، اگرچه گاهی به ۱۲ سانتی‌متر در ۴ سانتی‌متر می‌رسند. یک جفت بال (≤۸ میلی‌متر عرض) از سطح شکمی فنجان پارچ می‌گذرد. بالها دارای عناصر حاشیه‌ای تا طول ۵ میلی‌متر هستند. دهانه پارچ زیر پوسته و دارای درج مورب است. دهانه استوانه‌ای است و به طرفین و عقب پهن و پهن‌تر می‌شود و عرض آن تا ۷ میلی‌متر می‌رسد. دارای دنده‌هایی تا ارتفاع ۰.۵ میلی‌متر و فاصله تا ۰.۸ میلی‌متر از یکدیگر است. در حاشیه داخلی دهانه، دنده‌ها به دندان‌هایی به طول ۱ میلی‌متر ختم می‌شوند. دریچه پارچ یا کلاهک دایره‌ای تا بیضوی با راس گرد و پایه‌ای گرد به قلب است. هیچ زائده‌ای ندارد، اگرچه خط وسط ممکن است به یک برآمدگی به ارتفاع ۱ میلی‌متر ضخیم شود. طول آن به ۴.۵ سانتی‌متر در عرض ۳.۸ سانتی‌متر می‌رسد. سطح پایینی درپوش دارای غدد شهد متعددی است. بیشتر آنها دایره شکل هستند و قطر آنها ۰.۱ تا ۰.۲ میلی‌متر است. این نوع در چگالی ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ سانتی‌مترمربع رخ می‌دهد. غدد بیضوی بزرگتر و طولی ۰.۴ میلی‌متری و گاهی حتی تا ۳ میلی‌متر در اطراف خط وسط متمرکز شده‌اند. یک خار بدون انشعاب به طول تا ۵ میلی‌متر در نزدیکی پایه دریچه قرار داده می‌شود. ممکن است مسطح شود یا نباشد. پارچ‌های پایینی معمولاً روی سطح بیرونی خود مایل به قرمز هستند و اغلب دارای لکه‌هایی با رنگ قرمز تیره‌تر هستند. سطح داخلی از سفید تا نارنجی روشن متغیر است. دهانه ممکن است نارنجی، از قرمز تا بنفش باشد. دریچه اغلب در سطح زیرین آن مایل به زرد و در سطح بالایی آن به رنگ جام پارچ است. گیاهان کوتاه‌قد از ارتفاعات بالاتر معمولاً پارچ‌های خاکی تیره تولید می‌کنند.
پارچ‌های فوقانی قیفی‌شکل هستند و در یک چهارم قاعده تا یک سوم فنجان پارچ تا حدودی باد می‌شوند و در بالا به شکل استوانه‌ای یا کمی قیفی‌شکل می‌شوند. یک لگن آشکار اغلب این دو قسمت از تله را مشخص می‌کند. به‌ندرت ممکن است کاملاً تخم‌مرغی باشند. تله‌های هوایی به‌طور قابل توجهی بزرگتر از همتایان زمینی خود هستند و به ارتفاع ۱۸ سانتی‌متر در عرض ۵ سانتی‌متر رشد می‌کنند. دنده‌ها به جای بال‌ها وجود دارند. دهانه استوانه‌ای است و تا ۵ میلی‌متر عرض دارد و یا به‌طور یکنواخت در سرتاسر پهن است یا در طرفین و عقب کمی منبسط شده است. سایر قسمت‌ها مشابه آنهایی هستند که در تله‌های زمینی یافت می‌شوند. پارچ‌های هوایی معمولاً در سرتاسر مایل به زرد هستند، گاهی با ته‌رنگ‌های نارنجی یا قرمز در نمونه‌های قدیمی‌تر. برجستگی‌های شکمی گاهی کاملا قرمز است. سطح داخلی ممکن است سفید تا کرم رنگ باشد. رنگ دهانه از زرد تا قرمز متغیر است، در حالی که پلک معمولاً در سراسر آن زرد است. گیاه‌پارچ لامی دارای گل‌آذین خوشه‌ای به طول ۱۴ سانتی‌متر است. دمگل تا ۷ سانتی‌متر از این طول را تشکیل می‌دهد و عرض پایه آن حدود ۲ میلی‌متر است. گل‌ها به‌صورت انفرادی روی ساقه هایی (طول ۱۰ میلی‌متر) که فاقد براکت هستند، قرار می‌گیرند. تپال‌ها بیضوی هستند و طول آنها به ۳ میلی‌متر و عرض آن به ۳.۳ میلی‌متر می‌رسد. آندروفور تا ۲.۵ میلی‌متر طول دارد و دارای سر بساک به اندازه ۱.۲۵ میلی‌متر در ۱.۵ میلی‌متر است. بیشتر قسمت‌های گیاه فاقد اندومنتوم ماندگار و بدون کرک هستند. یک پوشش بسیار نازک از موهای قهوه‌ای کم رنگ و پشمی به اندازه 0.2 تا 0.4 میلی‌متر در قسمت‌های در حال رشد وجود دارد. تنها قسمت‌های بالغی که اندومنتوم را حفظ می‌کنند، گل‌آذین و پیچک‌ها هستند که دارای پوشش بلوغی نامحسوسی از کرک‌های ساده و سیاه به ضخامت ۰.۳ میلی‌متر هستند.
گیاه‌پارچ لامی بومی قله‌های مرتفع استان پاپوآ مرکزی در پاپوآ غربی، گینه نو است، از جمله دورمن‌تاپ (همچنین به سادگی به عنوان کوه دورمن شناخته می‌شود) و کوه اریکا (Erica) از کوه‌های هل‌ویگ(Hellwig) جمعیت‌های قابل توجهی از این گونه در نزدیکی تمباگاپورا ()، یک شهر معدنی () واقع در حدود ۱۹۰۰ متری رشته کوه سودیرمن ()، یافت شده است. گیاه‌پارچ لامی دارای توزیع ارتفاعی ۱۴۶۰ تا ۳۵۲۰ متر از سطح دریا است. بالاترین حد ارتفاعی این گونه نشان دهنده بالاترین ارتفاع شناخته شده در بین هر گونه گیاه‌پارچ‌ها است. این گونه از نظر عادت رشد و قد بسیار متغیر است. در ارتفاعات پایین‌تر، کوهنوردی است که در حال حرکت است که هم به صورت زمینی و هم به صورت گیاه هوازی در زیستگاه های مختلف، از جمله جنگل‌های خزه‌ای، بازیابی پوشش گیاهی، بوته‌های باز، و جنگل‌های کوهستانی پایین و بالایی رشد می‌کند. در این مکان‌ها در معرض نور شدید یا مستقیم خورشید قرار می‌گیرد. گیاهان از ارتفاعات بالاتر به تدریج رشد می‌کنند و به‌صورت زمینی در میان بوته‌ها و علف‌های کوهستانی، گرمای کوهستانی، یا در مکان‌های باز با پوشش گیاهی کمی رشد می‌کنند. این نمونه‌های کوتوله فوق‌بلند برخی از پایین‌ترین دماها را نسبت به گیاه‌پارچ‌ها تجربه می‌کنند. دمای شبانه به اندازه ۴ درجه سانتی‌گراد بالاتر از ۳۲۰۰ متر غیرمعمول نیست و در دامنه‌های بالایی دورمن‌تاپ ممکن است به زیر صفر برسند.[3] گیاهانی که در مکان‌های باز در بالای کوه رشد می‌کنند نیز بادهای بسیار شدیدی را تجربه می‌کنند.[3] اگرچه گیاه‌پارچ والا نیز از دورمن‌تاپ ثبت شده است،Wistuba, A. 1994. Re: "Nepenthes"-discussion. Carnivorous Plant Mailing List, September 15, 1994. هیچ دورگه طبیعی شامل گیاه‌پارچ لامی تا به امروز یافت نشده است. اندازه و پراکنش جمعیت‌های طبیعی گیاه‌پارچ لامی به‌طور ناقص شناخته شده است و ارزیابی وضعیت حفاظتی گونه را دشوار می‌کند. با این حال، جمعیت‌های یافت شده در نزدیکی تمباگاپورا در حال حاضر به دلیل کنترل شدید دسترسی و توسعه موجود در منطقه، امن هستند. سایر جمعیت‌های شناخته شده گیاه‌پارچ لامی همگی در نقاط دورافتاده پاپوآ واقع شده‌اند و بسیاری از آنها طی دهه‌ها تماس انسانی را ندیده‌اند. استوارت مک‌فرسون می‌نویسد که گیاه‌پارچ لامی "ممکن است در بسیاری از قله‌های مرتفع پاپوآ مرکزی پیش‌بینی شود و بر این اساس این گونه ممکن است پراکنش گسترده‌تری نسبت به آنچه در حال حاضر وجود دارد داشته باشد".
گیاه‌پارچ لامی از نظر ریخت‌شناسی کاملاً متمایز از سایر گیاه‌پارچ‌های گینه نو است و بنابراین به راحتی در طبیعت شناسایی می‌شود. پارچ‌های آن تا حدودی یادآور پارچ‌های گیاه‌پارچ ماراد و شکل غول‌پیکر گیاه‌پارچ شاخک‌دار هستند، اما هر دوی این آرایه به بورنئو محدود می‌شوند. علاوه بر این، اگرچه مشابه تله‌های گیاه‌پارچ لامی از این جهت متفاوت هستند که بر خلاف دهان پارچ، گرد دارند و نمونه‌های بالغ هرگز رشته‌هایی در سطح بالایی درپوش ندارند. علاوه بر این، پارچ‌های پایینی در گیاه‌پارچ لامی بیضی تا استوانه‌ای شکل هستند و دارای دهانه وسیع‌تری هستند. اگرچه گیاه‌پارچ لامی مدت‌ها با گیاه‌پارچ وایلاردی اشتباه گرفته می‌شود، اما گیاه‌پارچ لامی را می‌توان بر اساس چندین تفاوت پایدار از آن گونه متمایز کرد. گیاه‌پارچ لامی تقریباً به‌طور کامل فاقد یک ایندومنتیوم در قسمت‌های بالغ است، در حالی که گیاه‌پارچ وایلاردی دارای پوششی پراکنده تا متراکم از موهای سفید به طول حدود ۱ میلی‌متر است. علاوه بر این، دنده‌های دهانه گیاه‌پارچ لامی معمولاً با فاصله ۰.۳ تا ۰.۴ میلی‌متر از یکدیگر در مقابل 0.2۰.۲ تا ۰.۳ میلی‌متر در گیاه‌پارچ لامی قرار دارند. تراکم غدد شهد در سطح زیرین دریچه نیز در گیاه‌پارچ لامی بسیار بیشتر است (۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ در مقابل ۷۵ تا ۱۰۰).Kurata, K., T. Jaffré & H. Setoguchi 2004. Variation of pitcher morphology within "Nepenthes vieillardii" Hook. f. (Nepenthaceae) in New Caledonia. "Acta phytotaxonomica et geobotanica" 55(3): 181–197. Abstract
برنج طلایی گونه‌ای از برنج می‌باشد. این گونه از دورگه شدن، که روشی قدیمی در کشاورزی برای ایجاد گونه‌های جدید می‌باشد به دست نیامده است؛ بلکه از طریق مهندسی ژنتیک ساخته شده‌است. این گونه، بتا کاروتن، که رنگی نارنجی دارد و پیش ساز ویتامین اِی هست را در قسمت‌های خوراکی تولید و ذخیره می‌کند. به همین علت دانه‌های آن رنگ طلایی دارند.
گونه ای تراژن از گیاه برنج می‌باشد که در ژنوم خود دو ژن از گیاه نرگس و یک ژن از نوعی باکتری موجود در خاک دارد.
کنوانسیون استکهلم برای آلاینده‌های آلی دیرپا ، یک معاهده بین‌المللی زیست‌محیطی است که در ۲۲ مه ۲۰۰۱ در استکهلم امضا شد و از ۱۷ می ۲۰۰۴ لازم‌الاجرا شد و هدف آن حذف یا محدود کردن تولید و استفاده از آلاینده‌های آلی دیرپا (POPs) است.
فاکتور ۱ پاسخ بوتیرات () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"ZFP36L1"» کُدگذاری می‌شود. این ژن بر روی بازوی بلند کروموزوم ۱۴ واقع شده‌است.
این پروتئین حاوی یک پروتئین خاص انگشت روی است و در تنظیم پاسخ به فاکتور رشد نقش دارد. این پروتئین همچنین می‌تواند سبب توقف رونویسی اجزاء مختلفی از فاکتورهای فنوتیپ ترشحی مرتبط با پیری (SASP) شود.
الکساندر ایگنیوفسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰، باشگاه ورزشی وردر برمن، باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت، و باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد.
برانا ایلیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گیانینا، باشگاه فوتبال آق‌تپه، باشگاه فوتبال وویوودینا، باشگاه فوتبال راد، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
ایوان ایلیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است که به صورت قرضی برای باشگاه تورینو بازی می‌کند.
دیمیتریه اینیاتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وویوودینا، باشگاه فوتبال ویدزف ووچ، باشگاه فوتبال اسلاویا سارایوو، باشگاه فوتبال پولونیا ورشو، و باشگاه فوتبال لخ پوزنان اشاره کرد.
بویان ایسایلوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چوکاریچکی، باشگاه فوتبال راد، باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی، و باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد.
جورجه ایوانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ماریبور، باشگاه فوتبال شاختیور سالیهورسک، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
رادیشا ایلیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان بود.
مارکو ایلیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است.
جادوگران یا ایستاری () در ادبیات داستانی جی. آر. آر. تالکین موجودات فرشته‌وار قدرتمندی، یعنی مایا، بودند. آن‌ها از سوی والار (در واقع توسط خالق یگانه ارو ایلوواتار در اعصار اولیه) در عصر سوم به سرزمین میانه فرستاده شدند و آن‌جا به شکل انسان‌ها درآمدند.
دو جادوگر، گندالف خاکستری و سارومان سفید، تا حد زیادی نماینده این آیین هستند، اگرچه جادوگر سومی، راداگاست، برای مدت کوتاهی ظاهر می‌شود. سارومان به عنوان رهبر شورای سفید منصوب می‌شود، اما بعداً وسوسه قدرت می‌شود. او خدمتکار ارباب تاریکی سائورون خواهد شد. گندالف بی وقفه به یاران حلقه در تلاش برای نابودی حلقه یگانه و شکست سائورون کمک می‌کند. در حالی که سارومان سقوط می‌کند و نابود می‌شود، گندالف برمی‌خیزد و مقام سارومان به عنوان جادوگر سفید را می‌گیرد. گندالف در ظاهر سرگردانش به خدای نورس اودین شباهت دارد. او به عنوان یک موجود فرشته‌ای و شخصیت عیسی توصیف شده‌است.
هر سه جادوگر در سه‌گانه‌های سینمایی "ارباب حلقه‌ها" و "هابیت" ساختهٔ پیتر جکسون حضور دارند. مفسران بیان کرده‌اند که جادوگران در رمان‌های تالکین از نظر فیزیکی بیشتر و از نظر روحانی کمتر عمل می‌کنند.
جادوگران سرزمین میانه مایار هستند؛ ارواحی مانند والار اما دارای قدرت کمتری نسبت به آن‌ها. جادوگران در ظاهر مانند انسان‌ها هستند اما در مقایسه با آن‌ها از قدرت فیزیکی و ذهنی بیشتری برخوردار هستند. آن‌ها از سوی الف‌ها، ایستاری (در کوئنیا به‌معنای «خردمند») نامیده می‌شوند. آن‌ها از سوی والار فرستاده شدند که به مردم آزاد سرزمین میانه در عصر سوم کمک کنند تا بتوانند با ارباب تاریکی سائورون (مایای سقوط‌کرده و با قدرت عظیم) مقابله کنند., "The Istari"
پروتئین کیناز ۲ فعال شده توسط MAP کیناز () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"MAPKAPK2"» کُدگذاری می‌شود و جزئی از خانوادهٔ پروتئین کیناز اختصاصی سرین/ترئونین است.
این پروتئین یکی از میانجی‌های آغاز فعالیت فاکتورهای فنوتیپ ترشحی مرتبط با پیری (SASP) توسط MTOR است. فعالیت MTOR سطح اینترلوکین ۱ آلفا را افزایش می‌دهد و اینکار با واسطهٔ MAPKAPK2 انجام می‌شود.
گیاه‌پارچ قمقمه‌ای ، یک گونه از سرده گیاه‌پارچ‌ها و بسیار متمایز و گسترده‌است، در بورنئو، گینه نو، سنگاپور، سوماترا، تایلند، جزایر ملوک و شبه‌جزیره مالزی رشد می‌کند.McPherson, S.R. 2009. "Pitcher Plants of the Old World". 2 volumes. Redfern Natural History Productions, Poole. Catalano, M. 2010. "". Prague.McPherson, S.R. & A. Robinson 2012. "Field Guide to the Pitcher Plants of Peninsular Malaysia and Indochina". Redfern Natural History Productions, Poole.McPherson, S.R. & A. Robinson 2012. "Field Guide to the Pitcher Plants of Australia and New Guinea". Redfern Natural History Productions, Poole.McPherson, S.R. & A. Robinson 2012. "Field Guide to the Pitcher Plants of Sumatra and Java". Redfern Natural History Productions, Poole.
گیاه‌پارچ قمقمه‌ای، بر خلاف سایر اعضای سرده خود، به دور از گوشت‌خواران تکامل یافته‌است و تا حدی پوده‌خوار می‌باشد و بسترهای در حال سقوط را در پارچ‌های خود جمع‌آوری و هضم می‌کنند.Moran, J.A. , C.M. Clarke & B.J. Hawkins 2003. From carnivore to detritivore? Isotopic evidence for leaf litter utilization by the tropical pitcher plant "Nepenthes ampullaria". "International Journal of Plant Sciences" 164(4): 635–639. Pavlovič, A. , Ľ. Slováková & J. Šantrůček 2011. Nutritional benefit from leaf litter utilization in the pitcher plant "Nepenthes ampullaria". "Plant, Cell & Environment" 34(11): 1865–1873. Pavlovič, A. 2012. Adaptive radiation with regard to nutrient sequestration strategies in the carnivorous plants of the genus "Nepenthes". "Plant Signaling & Behavior" 7(2): 295–297.
در کتاب "گیاهان پارچی بورنئو" () در سال ۱۹۹۶، گیاه‌پارچ قمقمه‌ای نام عمومی "گیاه پارچ فلاسک شکل" (flask-shaped pitcher-plant) داده شده‌است.Phillipps, A. & A. Lamb 1996. "Pitcher-Plants of Borneo". Natural History Publications (Borneo), Kota Kinabalu. این نام، همراه با همه نام‌های دیگر، از نسخه دوم توسعه یافته و منتشر شده در سال ۲۰۰۸ حذف شد.Phillipps, A. , A. Lamb & C.C. Lee 2008. "Pitcher Plants of Borneo". Second Edition. Natural History Publications (Borneo), Kota Kinabalu.
به دلیل ریخت‌شناسی منحصربه‌فرد پارچ و عادت رشد غیرمعمول، اشتباه گرفتن گیاه‌پارچ قمقمه‌ای با هر گونه دیگری در این سرده دشوار است. فرانسیس ارنست لوید () روایت ترول در سال ۱۹۳۲ از این گونه را چنین ترجمه کرد:Lloyd, F.E. 1942. "The Carnivorous Plants". Chronica Botanica 9. Ronald Press Company, New York, U.S.A. xvi + 352 pp."در میان پوشش گیاهی عظیم یک جنگل باتلاقی در جزیره سیبروت در سواحل غربی سوماترا به گیاه‌پارچ قمقمه‌ای برخوردم. این منظره شگفت‌انگیز و فراموش نشدنی بود. گونه‌ها اغلب در دسته‌های تنگ می‌درخشیدند و مهم‌تر از همه، خاک گل‌آلود پوشیده از خزه‌ها با پارچ‌های این گیاه دیده می‌شد، به‌طوری که آدم تصور یک فرش را می‌گرفت.."ساقه گیاه‌پارچ قمقمه‌ای به رنگ قهوه‌ای روشن است و ممکن است تا ارتفاع ۱۵ متر صعود کند. برگ‌ها به رنگ سبز روشن، تا ۲۵ سانتی‌متر طول و ۶ سانتی‌متر عرض دارند. پارچ‌ها در انتهای پیچک‌های کوتاه به طول بیش از ۱۵ سانتی‌متر تولید می‌شوند.Clarke, C.M. 1997. "Nepenthes of Borneo". Natural History Publications (Borneo), Kota Kinabalu.
پارچ‌های اورسئول (urceolate) معمولاً بسیار کوچک هستند و به ندرت ارتفاع آنها از ۱۰ سانتی‌متر و عرض ۷ سانتی‌متر بیشتر می‌شود. دهانه تا حد زیادی انحنا دارد، به‌طوری که بخش داخلی حدود ۸۵ درصد از کل طول سطح مقطع آن را تشکیل می‌دهد.Bauer, U. , C.J. Clemente, T. Renner & W. Federle 2012. Form follows function: morphological diversification and alternative trapping strategies in carnivorous "Nepenthes" pitcher plants. "Journal of Evolutionary Biology" 25(1): 90–102. پارچ‌های بالایی بسیار به ندرت تولید می‌شوند و به‌طور قابل توجهی کوچکتر از پارچ‌های تشکیل شده بر روی رزت‌ها یا شاخه‌ها هستند. رنگ‌های پارچ‌ها از سبز روشن تا قرمز کاملاً تیره، با بسیاری از فرم‌های میانی ثبت شده‌است. پارچ‌های گیاه‌پارچ قمقمه‌ای از سوماترا و شبه جزیره مالزی تقریباً به‌طور انحصاری سبز یا سبز با لکه‌های قرمز هستند. اشکال قرمز بیشتر به بورنئو محدود می‌شود. شکلی با پارچ بزرگ از گینه نو ثبت شده‌است.Clarke, C.M. 2001. "Nepenthes of Sumatra and Peninsular Malaysia". Natural History Publications (Borneo), Kota Kinabalu.
گل‌آذین گیاه‌پارچ قمقمه‌ای یک خوشه متراکم است. این تنها گونه گیاه‌پارچ ثبت شده از سوماترا یا شبه جزیره مالزی است که گل‌آذین پانیکوله () تولید می‌کند.
تمام قسمت‌های گیاه در جوانی با موهای کوتاه و قهوه‌ای پوشیده شده‌است. موی‌جامه گیاهان بالغ، به جز روی گل‌آذین، پراکنده‌تر است.
یکی از گسترده‌ترین گونه‌های گیاه‌پارچ، گیاه‌پارچ قمقمه‌ای بومی بورنئو، جزایر ملوک، گینه نو، شبه جزیره مالزی، سنگاپور، سوماترا و تایلند است.[۲] همچنین از بسیاری از جزایر کوچک‌تر، از جمله بانگکا، بنگکالیس()، کو لانتا ()، کوتاروتائو ()، لنکاوی، مندل ()، جزایر منتاوای (سیبروت)، جزایر مرانتی () (پادانگ ()، رنگسانگ ()، تبینگ تینگگی ())، نیاس، پنانگ، جزایر ریائو (لینگا () جزایر، جزایر ناتونا (), Mansur, M. 2012. Keanekaragaman jenis tumbuhan pemakan serangga dan laju fotosintesisnya di Pulau Natuna. [Diversity on insectivorous plants and its photosynthetic rate in Natuna Island.] "Berita Biologi" 11(1): 33–42. Abstract مجمع الجزایر ریاوو ())، و روپات () ثبت شده‌است.Clarke, C.M. 2001. Appendix C: Distribution Maps. In: "Nepenthes of Sumatra and Peninsular Malaysia". Natural History Publications (Borneo), Kota Kinabalu. pp.  299–307.
گیاه‌پارچ قمقمه‌ای به‌طور کلی در جنگل‌های مرطوب و سایه‌دار از سطح دریا تا ارتفاع ۲۱۰۰ متر رشد می‌کند.Jebb, M.H.P. & M.R. Cheek 1997. A skeletal revision of "Nepenthes" (Nepenthaceae). "Blumea" 42(1): 1–106. در بورنئو، معمولاً در زمین‌های نسبتاً هموار در جنگل کرانگاس ()، جنگل باتلاق زغال‌سنگ نارس () و جنگل باتلاق تخریب شده، در ارتفاعات ۰ تا ۱۰۰۰ متر رشد می‌کند.
در سوماترا و شبه جزیره مالزی، از سطح دریا تا ارتفاع ۱۱۰۰ متری در زمین‌های مسطح در جنگل هیت ()، پادانگ (به معنای "مزرعه" در زبان مالایی)، بلوکار، جنگل باتلاق زغال سنگ نارس، جنگل باتلاق تخریب شده و در شالیزار رشد می‌کند.
در گینه نو، عمدتاً در جنگل‌های آروکاریا وجود دارد. این گونه همچنین از جنگل رشد دوم، پوشش گیاهی میکروفیلوس () باز و علفزارهای باتلاقی ثبت شده‌است.
گیاه‌پارچ قمقمه‌ای تا حد زیادی از گوشت‌خواران دور شده‌است و بخش قابل توجهی از مواد مغذی خود را از هضم مواد برگی که به کف جنگل می‌ریزد به دست می‌آورد؛ بنابراین تا حدی پوده‌خوار است. این گونه چندین ویژگی منحصر به فرد را در نتیجه سازگاری خود با به دام انداختن بستر برگ ایجاد کرده‌است:
نشان داده شده‌است که فراوانی ایزوتوپ نیتروژن پایدار در محلول پاشی (نیتروژن ۱۵) در گیاه‌پارچ‌های قمقمه‌ای که در زیر تاج پوشش جنگلی رشد می‌کنند (ریزش بستر) به‌طور قابل توجهی کمتر از گیاهان بدون دسترسی به بستر است. برعکس، غلظت کل نیتروژن در این گیاهان در مقایسه با گیاهانی که در مکان‌های باز و بدون ریزش بستر رشد می‌کنند، بیشتر است. یک مطالعه در سال ۲۰۰۳ تخمین زد که گیاه‌پارچ‌های قمقمه‌ای که در زیر تاج پوشش جنگلی رشد می‌کنند ۳۵٫۷٪ (±۰٫۱٪) از نیتروژن برگی خود را از بستر برگ به دست می‌آورند. یک مطالعه در سال ۲۰۱۱ نشان داد که گیاه‌پارچ قمقمه‌ای ۴۱٫۷٪ (± ۵٫۶٪) از نیتروژن آرام و ۵۴٫۸٪ (±۷٫۰ ٪) از نیتروژن پارچ خود را از بستر برگ به دست می‌آورد و نشان داد که پوده‌خواری سرعت فتوسنتز خالص را در ورقه‌ها افزایش می‌دهد.
حداقل ۵۹ گونه توزیاگان از پارچ‌های گیاه‌پارچ قمقمه‌ای ثبت شده‌است.Adlassnig, W. , M. Peroutka & T. Lendl 2011. Traps of carnivorous pitcher plants as a habitat: composition of the fluid, biodiversity and mutualistic activities. "Annals of Botany" 107(2): 181–194. در این میان یکی از کوچک‌ترین گونه‌های شناخته شده قورباغه بر قدیم، "قورباغه ماتانگ" ()، و عنکبوت خرچنگی، () هستند.Das, I. & A. Haas. 2010. New species of "Microhyla" from Sarawak: Old World's smallest frogs crawl out of miniature pitcher plants on Borneo (Amphibia: Anura: Microhylidae). "Zootaxa" 2571: 37–52.Gururaja, K.V. 2010. Old World’s smallest frog discovered residing in killer plants. "Current Science" 99(8): 1000. جوامع باکتریایی موجود در پارچ‌های این گونه نیز مورد مطالعه قرار گرفته‌است.Chou, L.Y. , C.M. Clarke & G.A. Dykes 2014. Bacterial communities associated with the pitcher fluids of three "Nepenthes" (Nepenthaceae) pitcher plant species growing in the wild. "Archives of Microbiology" 196(10): 709–717.
جدیدترین گونه توصیف شده، "گیاه‌پارچ قمقمه‌ای" جوره "راسموزا"، در ساراواک وجود دارد و دارای گل‌آذین خوشه‌ای است. بی.اچ. دانسر سایر گونه‌ها را بی‌اهمیت می‌دانست.Danser, B.H. 1928. The Nepenthaceae of the Netherlands Indies. "Bulletin du Jardin Botanique de Buitenzorg", Série III, 9(3–4): 249–438. لیست کاملی از نام‌های منتشر شده جوره شامل:Schlauer, J. "Nepenthes ampullaria". Carnivorous Plant Database.
"گیاه‌پارچ قمقمه‌ای" جوره "پیکتا" (۱۸۶۹)
"گیاه‌پارچ قمقمه‌ای" جوره "ویتاتا" (۱۸۶۹)
"گیاه‌پارچ قمقمه‌ای" جوره "گییلوینکیانا" (۱۸۸۶)
"گیاه‌پارچ قمقمه‌ای" جوره "گوتاتا" (1872)Moore, D. 1872. On the culture of "Nepenthes" at Glasnevin. "The Gardeners' Chronicle and Agricultural Gazette" 1872(11): 359–360.
"گیاه‌پارچ قمقمه‌ای" جوره "لانگیکارپا" (۱۸۸۶)
"گیاه‌پارچ قمقمه‌ای" جوره "میکروسپالا" (۱۹۱۱)
"گیاه‌پارچ قمقمه‌ای" جوره "پاپوانا"
"گیاه‌پارچ قمقمه‌ای" جوره "راسموزا" (۱۹۹۰)
"گیاه‌پارچ قمقمه‌ای" جوره "ویریدیس" (1859) Teysmann, M.J.E. 1859. Énumération des plantes envoyées de Java au jardin botanique de l'Université de Leide. "Annales d'horticulture et de botanique, ou Flore des jardins du royaume des Pays-Bas, et histoire des plantes cultivées les plus intéressantes des possessions néerlandaises aux Indes orientales, de l'Amérique et du Japon" 2: 133–142.
"گیاه‌پارچ قمقمه‌ای" جوره "ویتاتا ماژور" (1872)Masters, M.T. 1872. The cultivated species of "Nepenthes". "The Gardeners' Chronicle and Agricultural Gazette" 1872(16): 540–542.
گیاه‌پارچ یقه‌سفید × گیاه‌پارچ قمقمه‌ای
گیاه‌پارچ قمقمه‌ای × گیاه‌پارچ دودندان
گیاه‌پارچ قمقمه‌ای × گیاه‌پارچ توبا
گیاه‌پارچ قمقمه‌ای × گیاه‌پارچ کاردکی Akhriadi, P. 2007. Kajian taksonomi hibrid alami "Nepenthes" (Nepenthaceae) di Kerinci . Working paper, Andalas University, Padang. Abstract
گیاه‌پارچ قمقمه‌ای × گیاه‌پارچ رینوارت
گیاه‌پارچ قمقمه‌ای × گیاه‌پارچ پشمالو
گیاه‌پارچ قمقمه‌ای × گیاه‌پارچ همسلیاناScharmann, M. & T.U. Grafe 2013. Reinstatement of "Nepenthes hemsleyana" (Nepenthaceae), an endemic pitcher plant from Borneo, with a discussion of associated "Nepenthes" taxa. "Blumea" 58(1): 8–12.
گیاه‌پارچ قمقمه‌ای × گیاه‌پارچ گینه‌نو
گیاه‌پارچ قمقمه‌ای × گیاه‌پارچ رافلز = گیاه‌پارچ × هوکریانYulita, K.S. & M. Mansur 2012. The occurrence of hybrid in "Nepenthes hookeriana" Lindl. from Central Kalimantan can be detected by RAPD and ISSR markers. "HAYATI Journal of Biosciences" 19(1): 18–24.
گیاه‌پارچ قمقمه‌ای × گیاه‌پارچ سنبله‌راستین
(گیاه‌پارچ قمقمه‌ای × گیاه‌پارچ رافلز) × گیاه‌پارچ شگرف = (گیاه‌پارچ × هوکریان × گیاه‌پارچ شگرف)Lowrie, A. 1983. Sabah "Nepenthes" Expeditions 1982 & 1983. "Carnivorous Plant Newsletter" 12(4): 88–95.
گیاه‌پارچ قمقمه‌ای × گیاه‌پارچ قلمی = گیاه‌پارچ × میوه‌مو
بوشکو یانکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پالرمو، باشگاه ورزشی رئال مایورکا، باشگاه فوتبال هلاس ورونا، باشگاه فوتبال جنوآ، و باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد.
الکساندر یوتیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال باته بوریسف، باشگاه فوتبال چوکاریچکی، باشگاه فوتبال زلجسنیکار، باشگاه فوتبال جیانگسو، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال لیائونینگ، باشگاه فوتبال یاگودینا، و باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد.
مارکو یوتوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو مسکو و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
مارکو یورموویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است.
میلوش یوییچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کلن، باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبالزیر ۲۱ سال صربستان، و صربستان بازی کرده‌است.
لشکر ۱۱ هوابرد () لشکر هوابرد نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا و تحت امر سپاه اول است، که در سال ۱۹۴۳ تأسیس شد. ستاد فرماندهی لشکر ۱۱ هوابرد در پایگاه شکاری المندورف-ریچاردسن، در انکوریج، آلاسکا قرار دارد.
گیاه‌پارچ راجا (نام علمی: Nepenthes rajah)، یک گونه‌ از سرده گیاه پارچ است. این گیاه در کوه کینبالو و کوه تامبایوکان () در ایالت صباح، بورنئو، مالزی رشد می‌کند.
آیدا یوجی (; – ) تاریخ‌نگار اهل ژاپن بود. متخصص در رنسانس به عنوان متفکر محافظه کار، مفسر و نماینده اصلی نیهونجین رون فعال بود.
فومیو نیوا (; – ) رمان‌نویس، و نویسنده اهل ژاپن بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان فرهنگ و شخص افتخار فرهنگ شده‌است.
دانشگاه تونکو عبدالرحمان (به اختصار UTAR) یک دانشگاه تحقیقاتی خصوصی غیرانتفاعی در مالزی است. این دانشگاه در رتبه‌بندی تایمز در آسیا در سال ۲۰۱۸ در رتبه ۱۰۰ و در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهانی آموزش عالی تایمز در سال ۲۰۲۱ در رتبه ۶۰۰ قرار دارد، در مجموع پس از دانشگاه مالایا در رتبه دوم مالزی قرار می‌گیرد. دانشگاه تونکو عبدالرحمان یکی از دانشگاه‌های برتر فناوری دیجیتال است که توسط شرکت اقتصاد دیجیتال مالزی (MDEC) و شرکت علی‌بابا کلود به رسمیت شناخته است. این دانشگاه همچنین برنده جذاب‌ترین کارفرمایان فارغ‌التحصیل برای کار در سال ۲۰۲۱ توسط جایزه انتخاب فارغ‌التحصیلان (GCA) , شد. برنز (آسیا اقیانوسیه) توسط انجمن حسابداران مدیریت خبره از دیگر افتخارات این دانشگاه است.
دانشگاه تونکو عبدالرحمان در ژوئن ۲۰۰۲ از طریق بنیاد آموزش تونکو عبدالرحمان به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی تأسیس شد و در مجموع ۴۱۱ دانش آموز در ژوئن ۲۰۰۲ برای اولین پذیرش آن ثبت نام کردند. از سال ۲۰۱۶، این دانشگاه به ۲۰۴۹۰ دانشجو رسیده‌است. در ابتدا، دانشگاه تنها هشت رشته تحصیلی ارائه می‌کرد، اما اکنون بیش از ۱۱۰ رشته، از جمله برنامه‌های پایه، کارشناسی و همچنین دوره‌های کارشناسی ارشد ارائه می‌کند. در حال حاضر این دانشگاه دارای ۹ دانشکده، ۳ مؤسسه دانشگاهی، ۳ مرکز دانشگاهی، ۳۲ مرکز تحقیقاتی، ۲۹۰ شریک دانشگاهی و ۱۸۳ شریک صنعتی است.
تاکادا یاسوجون (; – ) رمان‌نویس اهل ژاپن بود.
ایتو سی ; – ) نویسنده ادبیات نوگرا، شاعر، مقاله‌نویس و مترجم بود.
اوکا شوهی ; – ) نویسنده و ناقد ادبی اهل ژاپن بود.
همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه یومیوری و جایزه ادبی نوما شده‌است.
پروتئین ۱ متصل‌شونده به فاکتور ۴ئی آغازکنندهٔ ترجمه یوکاریوتی () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"EIF4EBP1"» کُدگذاری می‌شود.
کامی کاتسوایچیرو ; – ) نویسنده، ناقد ادبی و عضو آکادمی هنر ژاپن اهل ژاپن بود.
گیاه‌پارچ یقه‌سفید (نام علمی: Nepenthes albomarginata)، یک گونه‌ از سرده گیاه پارچ در سوماترا، بورنئو و شبه‌جزیره مالزی می‌باشد.
هاینریش آدام فریدریش چولبه (به آلمانی: Heinrich Adam Friedrich Czolbe) (زاده ۳۰ دسامبر ۱۸۱۹، در کاتسکه در دانتسیش (هم‌اکنون، دهکده ای از Kaczki) - ۱۹ فوریه ۱۸۷۳، کونیگسبرگ) یک پزشک و فیلسوف ماتریالیست آلمانی بود.
پی۷۰-اس۶ کیناز ۱ () یک آنزیم و نوعی پروتئین کیناز است که در انسان توسط ژن «"RPS6KB1"» کُدگذاری می‌شود. این مولکول یک پروتئین کیناز اختصاصی سرین/ترئونین است که در مسیر PI-3K، مولکول پائین‌دستی فسفاتیدیل‌اینوزیتول (۳٬۴٬۵) تری‌فسفات و کیناز ۱ وابسته به فسفواینوزیتید و سوبسترای پروتئین اس۶ ریبوزومی است. فسفریلاسیون پروتئین اس۶ موجب تحریک بیوسنتز پروتئین در ریبوزوم می‌شود. پی۷۰-اس۶ کیناز ۱ همچنین مولکولِ هدفِ پائین‌دستی MTOR است.
تقویت شدگی نواحی ژنی این پروتئین در برخی از انواع سرطان‌ها همچون سرطان پستان دیده شده‌است.
فقدان یا کمبود این پروتئین سبب کاهش تشکیل چربی می‌شود و شاید بتوان در آینده از این روش در درمان چاقی استفاده کرد.
پی۷۰-اس۶ کیناز ۱ یکی از پروتئین کینازهایی است که در عضله‌سازی و رشد ماهیچه دخالت دارد. تمرین بدنی ساخت پروتئین را از طریق فسفریلاسیون (فعال کردن) پی۷۰-اس۶ کیناز ۱ در مسیری که به mTOR، به ویژه mTORC1 وابسته است، تحریک می‌کند.
این پروتئین با مولکول‌های کوآنزیم A سینتتاز بیوفانکشنال و مولکولِ هدفِ راپامایسین در پستانداران تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
گیاه‌پارچ بی‌زره (نام علمی: Nepenthes inermis)، یک گونه از سرده گیاه پارچ در سوماترا می‌باشد.
بال‌های پرنده یک اندام جلویی جفتی در پرندگان است. بال‌ها به پرندگان توانایی پرواز را می‌دهند و سبب بالا رفتن می‌شوند.
پرندگان بدون پرواز زمینی بال‌های‌شان کوچک شده یا اصلاً بال ندارند (مانند موآ). در پرندگان آبزی بی‌پرواز (مانند پنگوئن‌ها)، بال‌ها می‌توانند نقش باله را داشته باشند.
مانند بیشتر چهاراندامان دیگر، اندام جلویی پرندگان از شانه (با استخوان بازو)، ساعد (با استخوان زند زیرین و زند زبرین) و دست تشکیل شده‌است.
دست پرندگان به‌طور چشمگیری دگرگون شده‌است: برخی از استخوان‌های آن کوچک شده‌اند و برخی دیگر با یکدیگر ادغام شده‌اند. سه استخوان کف‌دستی و بخشی از استخوان‌های مچ دست به یک کارپومتاکارپوس تبدیل می‌شوند. استخوان‌های سه انگشت به آن چسبیده‌است. جلویی یک آلولا دارد - گروهی از پرها که مانند لت‌های هواپیما عمل می‌کنند. معمولاً این انگشت دارای یک استخوان بند انگشت، انگشت بعدی دارای دو استخوان و پشت یک استخوان است (اما برخی از پرندگان یک بند انگشت بیشتر در دو انگشت اول دارند - پنجه).
استخوان‌های سه انگشت در بال پرنده حفظ شده‌است. حدود ۱۵۰ سال است که دربارهٔ اینکه آنها کدام انگشتان هستند بحث شده‌است و ادبیات گسترده‌ای به آن اختصاص داده شده‌است. داده‌های کالبدشناختی، دیرینه‌شناسی و مولکولی نشان می‌دهد که این انگشتان ۱–۳ هستند، اما داده‌های جنین‌شناسی نشان می‌دهد که اینها در واقع انگشتان ۲–۴ هستند. چندین فرضیه برای توضیح این اختلاف ارائه شده‌است. به احتمال زیاد، در پرندگان، جوانه‌های انگشت ۲–۴ آغاز دنباله برنامه ژنتیکی برای رشد انگشتان ۱–۳ هستند.
شکل بال در تعیین توانایی پرواز پرنده مهم است. شکل‌های مختلف با معاوضه‌های متفاوتی بین مزایایی مانند سرعت، مصرف کم انرژی و توانایی مانور مطابقت دارند. دو پارامتر مهم نسبت جهت و بارگذاری بال هستند. نسبت جهت نسبت طول بالها به میانگین وتر آن (یا مربع طول بال تقسیم بر مساحت بال) است. بارگذاری بال نسبت وزن به مساحت بال است.
بیشتر انواع بال پرندگان را می‌توان به چهار نوع دسته‌بندی کرد که برخی از آنها بین دو نوع از این نوع قرار می‌گیرند. این نوع بال‌ها عبارتند از بال‌های بیضی، بال‌های سرعت بالا، بال‌های با نسبت جهت بالا و بال‌های اوج‌گیری با شکاف‌ها.
گیاه‌پارچ دودندان (نام علمی: Nepenthes bicalcarata)، یک گونه‌ از سرده گیاه پارچ در بورنئو، اندونزی می‌باشد.
شکاف فرهنگی () هر گونه تفاوت سیستماتیک بین دو فرهنگ است که مانع درک یا روابط متقابل می‌شود. چنین تفاوت‌هایی شامل ارزش‌ها، رفتار، آموزش، و آداب و رسوم، قرارداد (هنجار) فرهنگ‌های مربوط است. با گسترش ارتباطات بین‌المللی، سفر و تجارت، برخی از ارتباطات و تقسیمات فرهنگی کاهش یافته‌است. کتاب‌هایی دربارهٔ نحوه برخورد و آگاهی از تفاوت‌های فرهنگی به دنبال آماده‌سازی افراد تجاری و مسافران است. مهاجران و کارگران مهاجر باید راه‌های یک فرهنگ جدید را بیاموزند. گردشگران همچنین می‌توانند با انواع پروتکل‌های مربوط به انعام دادن، زبان بدن، فضای شخصی، کد لباس و سایر مسائل فرهنگی مواجه شوند. مربیان زبان سعی می‌کنند تفاوت‌های فرهنگی را نیز آموزش دهند.
بویان یورگاچویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی کایسری ارجیسپور، باشگاه فوتبال کلوب بروژ، باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه، باشگاه فوتبال راد، و باشگاه فوتبال خنت اشاره کرد.
میلان یووانیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پرث گلوری، باشگاه فوتبال وویوودینا، و باشگاه فوتبال ویسوا کراکوف اشاره کرد.
برانیسلاو یووانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتنیکوس اچنا، باشگاه فوتبال راد، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
جورجه یووانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است.
بالچه یا شست بال یا هرزبال (bastard wing) برآمدگی کوچکی در لبه جلویی بال پرندگان نوین و چند دایناسور غیرپرنده است. این کلمه لاتین است و به معنای «بالچه» است. صغیر "ala" به معنای بال است. شست بال اولین بند انگشتی است که آزادانه در حال حرکت است، «شست» پرنده، و معمولاً دارای سه تا پنج پر پرواز کوچک است که تعداد دقیق آنها بسته به گونه دارد. همچنین پوش‌پرهای جزئی روی پرهای پرواز وجود دارد. این پرهای بالچه مانند پرهای پروازی بزرگ‌تری که در لبه عقبی بال یافت می‌شوند نامتقارن هستند و محور به لبه جلویی نزدیک‌تر است.
در بیشتر موقعیت‌ها، بالچه در برابر بال قرار می‌گیرد. با این حال، می‌توان آن را دستکاری کرد. پرنده هنگام پرواز با سرعت کم یا فرود، بالچه خود را کمی به سمت بالا و جلو حرکت می‌دهد که شکاف کوچکی روی لبه جلویی بال ایجاد می‌کند. این کار مانند لت‌های روی بال هواپیما عمل می‌کند و به بال اجازه می‌دهد تا زاویه حمله بالاتر از حد معمول را به دست آورد - و در نتیجه بلند شود - بدون اینکه سبب توقف شود. نوک بالچه گرداب کوچکی را تشکیل می‌دهد که شبیه به یک مولد گردباد عمل می‌کند و جریان هوا را روی بال مجبور می‌کند تا بهتر به آن متصل شود. در طول کشش بال به سمت پایین به سوی زمین، بالچه از بال جدا شده و آشکارا دیده می‌شود.
در شاهین‌ها، بالچه برجسته‌تر است و زمانی که بال در یک شیرجه یا خمیده قرار می‌گیرد، درجه‌ای از کنترل را فراهم می‌کند. بالچه‌ها به‌ویژه در شاهین‌های بحری قابل توجه هستند.
وجود بالچه در چندین خویشاوند باستانی منقرض‌شده ازپرندگان امروزی از جمله "Eoalulavis hoyasi" (ناهمسان‌مرغان از میانهٔ کرتاسه، 115 mya) و "Protopteryx fengningensis" قبلی تأیید شده‌است. از آنجایی که این گونه‌ها با پرندگان امروزی ارتباط نزدیکی ندارند، یا بالچه دو بار تکامل یافته است یا بیش از ۱۳۰ میلیون سال پیش این کار را انجام داده‌است.
لازار یووانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است.
ساشا یووانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است.
برانکو یوویچیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آمکار پرم اشاره کرد.
نمانیا یوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است.
آن‌ها تایرون را شبیه‌سازی کردند یک فیلم کمدی و علمی تخیلی آمریکایی به کارگردانی جوئل تیلور در اولین کارگردانی فیلم بلند خود، بر اساس فیلمنامه‌ای از تیلور و تونی رتن مایر است. جان بویگا، تیونا پریس، کیفر ساترلند و جیمی فاکس در این فیلم بازی می‌کنند. فاکس نیز یکی از تهیه‌کننده این فیلم می‌باشد.
آنها تایرون را شبیه‌سازی کردند در جشنواره فیلم سیاه آمریکا در ۱۴ ژوئن ۲۰۲۳ به نمایش درآمد و اکران محدودی را در ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۳ آغاز کرد.
این فیلم ۲۱جولای ۲۰۲۳ در نتفلیکس منتشر شد. این فیلم نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد؛ به خصوص در مورد طنز فیلم وبازی بازیگران اصلی
درپی رخ دادن اتفاقات عجیب و ترسناک، سه نفر که هیچ شناختی از یکدیگر ندارند، وارد یک دسیسه غیرعادی از سوی دولت آمریکا می‌شوند.
فیلمبرداری اصلی در دسامبر ۲۰۲۰، در آتلانتا آغاز شد.
باله یک اندام پهن است که برای حرکت در آب مناسب است. این به زائدههای کاملاً پرده‌دار و شناگر مهره‌داران آبزی اشاره دارد که ماهی نیستند.
در جانورانی که دارای دو باله هستند، مانند نهنگ‌ها، باله تنها به اندامهای جلویی اشاره دارد. در جانورانی که دارای چهار باله هستند، مانند لاک فک‌ها و لاک‌پشت‌های دریایی، می‌توان باله‌های جلویی و عقبی، یا باله‌های سینه‌ای و باله‌های لگنی را تشخیص داد.
جانورانی که باله دارند عبارتند از: پنگوئن (که به باله آنها بال نیز می‌گویند)، آب‌بازسانان (مانند دلفین و نهنگ)، فک (مانند شیر دریایی، فوک‌های بی‌گوش و گوشدار)، گاودریایی‌ها (مانند گاو دریایی و دوگونگ )، و خزندگان دریایی مانند لاک‌پشت‌های دریایی و نزدیک‌سوسمارسانان، موساسورها، اماهی‌خزنده‌ها و متریورینکیدها که اکنون منقرض شده‌اند.
استفاده از اصطلاحات "fin" و "flipper" گاهی حتی در ادبیات علمی متناقض است. با این حال، سطح کنترل هیدرودینامیکی باله ماهی همیشه به عنوان "fin" نامیده می‌شود و هرگز "flipper" نامیده نمی‌شود. اندام‌های چهاراندامانی که به ساختارهای باله‌مانند تبدیل شده‌اند معمولاً (اما نه همیشه) به جای باله، "flipper" نامیده می‌شوند. ساختار پشتی روی آب‌بازسانان "باله پشتی" نامیده می‌شود و دم بزرگ در درجه نخست با عنوان فلوک و گاهی با عنوان "باله دمی" نامیده می‌شود. هیچ‌یک از این ساختارها باله نیستند.
برخی از باله‌ها هیدروفویل‌های بسیار کارآمدی هستند، مشابه بال‌ها (ایرفویل)، که برای حرکت و مانور در آب با سرعت و مانور زیاد استفاده می‌شوند. ضمائم شنا با بند انگشت هنوز آشکار است، مانند انگشتان جلویی پرده‌دار در لاک‌پشت‌های دوزیست و نوک‌اردکی، به‌جای "باله"، پارو به‌شمار می‌روند.<Fish, F.E. (2004). "Structure and Mechanics of Nonpiscine Control Surfaces". "IEEE Journal of Oceanic Engineering". 29 (3): 605–621. doi:. ISSN 0364-9059. S2CID 28802495.
ویژگی‌های بیومکانیکی کلیدی باله‌ها
ویژگی‌های بنیادی برای حرکت باله
ژاله اینان (به ترکی استانبولی: Jale İnan؛ ۱ فوریه ۱۹۱۴–۲۶ فوریه ۲۰۰۱) یک باستان‌شناس اهل ترکیه بود. او به عنوان استاد باستان شناسی کلاسیک در دانشگاه استانبول تدریس کرد و او را اولین زن در ترکیه می‌دانند که در این رشته فعال بوده‌است. وی بین سال‌های ۱۹۴۳ تا ۲۰۰۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
ژاله اینان در سال ۱۹۱۴ در استانبول به دنیا آمد. پدرش، مدیر موزه باستان‌شناسی استانبول، یکی از اولین باستان شناسان ترکیه بود. او علاقه ژاله را به دنیای باستان برانگیخت.
ژاله در دهه ۱۹۳۰ بورسیه تحصیلی باستان‌شناسی را در دانشگاه‌های برلین و مونیخ دریافت کرد. متأسفانه، جنگ جهانی دوم اندکی پس از ورود او به آلمان آغاز شد. اما با وجود جنگ در اطرافش، او هرگز تمرکز خود را بر درس خواندن از دست نداد. او در طول جنگ ماندگار شد و پایان‌نامه خود را با عنوان «بررسی تاریخ هنر در آیین‌های قربانی بر روی سکه‌های رومی» از یک پناهگاه در سال ۱۹۴۳ به پایان رساند.
پس از اتمام دکترای خود، به ترکیه بازگشت و دستیار کرسی تاریخ باستان و سکه‌شناسی دانشگاه استانبول شد. در طول این مدت، او به حفاری در پرگا، شهری از یونان باستان در آناتولی پیوست که در آن به کشف یکی از عجایب هفتگانه جهان باستان کمک کرد: معبد آرتمیس. اینان در ادامه مرمت چندین مکان فرهنگی باستانی مهم مانند معبد آپولو در ساید را نیز رهبری کرد.
حفاری‌هایی که ژاله اینان در پرگا و ساید رهبری کرد منجر به گسترش موزه آنتالیا شد. کار مرمت او در معبد آپولو در ساید به دلیل اهمیت آن برای میراث ترکیه بسیار مورد توجه قرار گرفت.
کار علمی او بر روی مجسمه «هرکول خسته» در مجموعه‌های موزه هنرهای زیبا، بوستون، مبنای قانونی را برای بازگرداندن این مجسمه به موزه آنتالیا را شکل داد تا دوباره به پایه مجسمه ملحق شود.
در طول دوران کاری پربار خود، او آثار بسیار زیادی را کشف کرد که موزه آنتالیا نه یک بار، بلکه دو بار برای ایجاد فضایی برای آثار باستانی مجبور به توسعه شد.
در سال ۱۹۸۹، به افتخار ۷۵ سالگی اینان، کتابی به نام "«جُنگ سالانه برای ژاله اینان»" ( به آلمانی: "Festschrift für Jale Inan)" توسط همکاران و دوستانش به افتخار دستاوردهای یک عمر او منتشر شد.
اینان پیش از مرگش، در ۲۶ فوریه ۲۰۰۱، کتاب‌ها و مجموعه‌های خود را به موزه آنتالیا اهدا کرد.
به افتخار "ژاله اینان"، موزه زنان آنتالیا «جایزه زن سال» را تأسیس کرد که هر ساله برای قدردانی از زنانی که در فرهنگ ترکیه و توسعه زنان مشارکت داشته‌اند، اعطا می‌شود.
گوگل دودل در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۲ نشان خود را به تصویری از اینان تغییر داد.
پروتئین کیناز اختصاصی سرین/ترئونین RAC-بتا () یک آنزیم است که در انسان توسط ژن «"AKT2"» کُدگذاری می‌شود. این پروتئین به عنوان جزئی از مسیر ترارسانی پیام انسولین بر ذخیره‌سازی متابولیت‌ها اثر می‌گذارد.
بیان بیش از حد این ژن باعث ایجاد نوع تهاجمی تر سرطان لوزالمعده می‌گردد.
موش‌هایی که این پروتئین را ندارند، دچار دیابت شدید می‌شوند و این امر نشان‌دهنده نقش این مولکول در ترارسانی پیام از گیرنده‌های انسولین است. این موش‌ها همچنین در صورت ابتلا به سرطان پستان، پیش‌آگهی بدتری دارند.
امین بذرگر (۱۳۷۳ – ۱۴۰۱)، نجار، کشتی‌گیر و دوست نوید افکاری بود که تیر یا خرداد ۱۴۰۰ بازداشت شد و به پلاک ۱۰۰ اطلاعات شیراز منتقل شد اما بعداً خانواده از سرنوشت او بی‌خبر ماندند تا اینکه مأموران امنیتی به خانواده امین بذرگر گفتند استخوان‌هایی که پنج ماه پیش در کوه دراک در غرب شیراز کشف شده متعلق به امین بذرگر است.
سعید افکاری فعال مدنی ایرانی، بذرگر را جوانی بسیار با امید، دوست داشتنی و شاد معرفی کرد و گفت که دوستان و نزدیکان می‌گفتند که او خیلی شبیه به برادرش نوید بوده‌است.
بذرگر در کارگاه نجاری کار می‌کرده و در حالی ناپدید شده که نه دستمزدش را از صاحب کارش گرفته و نه وسایل نجاری خود را از آنجا برده‌است.
بهمن ۱۴۰۰، دوستان بذرگر از ناپدید شدن او از شش ماه پیش تاکنون خبر دادند. گفته شد او بارها از سوی نیروهای امنیتی برای حمایت‌هایش از نوید، تهدید شده بود و نیروهای امنیتی تعقیبش می‌کردند.
بذرگر اندکی پیش از ناپدید شدن در صفحه اینستاگرامش در حمایت از نوید افکاری نوشته بود: «سکوت ما خیانت است.»
حساب «۱۵۰۰ تصویر» از تأیید نتایج آزمایش «دی‌ان‌ای» استخوان‌های کشف شده امین بذرگر، کشتی‌گیر و از دوستان نزدیک نوید افکاری خبر داد.
مراسم خاکسپاری این کشتی‌گیر روز دوشنبه در دارالرحمه سعدی شیراز برگزار می‌شود. بذرگر، در تیر ۱۴۰۰ به‌دلیل اعتراض به اعدام نوید افکاری، توسط اداره اطلاعات شیراز بازداشت
سلول ان۲ای () یک ردهٔ سلولی نوروبلاستوما در موش‌هاست که سرعت رشد بسیار سریعی دارد. این سلول‌های از لحاظ ریخت‌شناسی به سلول‌های بنیادی شبیه هستند و در نتیجه می‌توانند در پاسخ به عوامل پیرامونی، به سرعت دچار تمایز سلولی گردند.
از این سلول‌ها در پژوهش‌های پزشکی پایه برای بررسی رشد پی‌شاخه‌ها، سمیت عصبی، بیماری آلزایمر، تقسیم نامتقارن رده‌های سلولی پستانداران، ترارسانی آدنوویروسی و همچنین تشخیص هاری استفاده می‌شود.
پروتئین ۱۶ حاوی موتیف ۳ قسمتی () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"TRIM16"» کُدگذاری می‌شود.
این ژن به عنوان یک ژن تنظیم‌کننده استروژن و آنتی‌استروژن در سلول بافت‌های پوششی شناسایی شد که گیرنده استروژن را به‌طور پایدار بیان می‌کنند.
گزارش شده‌است که پروتئین‌های این خانواده در انواع فرآیندهای زیستی از جمله رشد، تمایز و بیماری‌زایی نقش دارند. بیان این ژن در بیشتر بافت‌های بدن مشاهده شده‌است. با این حال، عملکرد دقیق آن هنوز نامشخص است.
تیپ تکاور انصار الحجهhttps://darab.farsp.ir/modules/ShowFrameWork.aspx?RelFacilityId=156&BlockId=11&FrameworkPageType=SEC&ContentId=77623
/دیدار-فرماندار-داراب-با-فرمانده-تیپ-تکاور-انصار-الحجه از تیپ‌های تکاوری نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که ستاد فرماندهی و پادگان آن در شهر فسا، استان فارس مستقر می‌باشد.
https://defapress.ir/fa/news/351502
/تشییع-شهید-گمنام-در-تیپ-تکاور-انصار-الحجه
بکلین ۱ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"BECN1"» کُدگذاری می‌شود. این پروتئین با Bcl-2 و «PI-3K نوع ۳» تعامل پروتئین-پروتئین دارد و نقش بسیار مهمی در تنظیم خودخواری و مرگ یاخته ایفا می‌کند.
بکلین ۱ از طریق دخالت در خودخواری و مرگ یاخته، نقش مهمی در سرطان‌زایی و زوال عصبی انسان بازی می‌کند. در سرطان‌های تخمدانی که این میزان خودخواری بالاست، ماهیت تهاجمی کمتری دارد و پاسخ بهتری به شیمی‌درمانی می‌دهند.
بروز اسکیزوفرنی با سطح کم بکلین ۱ در هیپوکامپ مرتبط است که سبب کاهش خودخواری و افزایش مرگ سلول‌های عصبی می‌گردد.*
مولکول ۱۲ مرتبط با خودخواری () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"ATG12"» کُدگذاری می‌شود.
برای شروع خودخواری لازم است این مولکول به پروتئین ATG5 از طریق یک سامانهٔ اتصالی شبه یوبیکوتینی، پیوند کووالانسی ایجاد کند. سپس این ترکیب مولکولی دوگانه خودش باعث اتصال پروتئین ATG8 به فسفاتیدیل اتانل آمین می‌گردد.J. Geng, and D. J. Klionsky, 'The Atg8 and Atg12 Ubiquitin-Like Conjugation Systems in Macroautophagy. 'Protein Modifications: Beyond the Usual Suspects' Review Series', EMBO Rep, 9 (2008), 859-64.