moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آزادی اقتصادی از نظر تکنولیبرالیزم شامل کاپیتالیزم در محدوده کوچک، یا کاپیتالیزم برای تجارت‌های کوچک و متوسط است، نه سازمان‌های شرکتی که توسط گروه‌های ذینفع بزرگ ایجاد شده‌اند. به‌طور ایدئال، سیستم‌های محلی و پیوندهای اجتماعی، قدرت کاپلیتالیزم جهانی را از بین برده و راه را برای یک اقتصاد جدید کاپیتالیستی هم‌وار خواهد کرد.Ware, Michael. "Why small-scale alternatives won't change the world" 2 April 2013. Retrieved on 6 February 2014. تطبیق مقررات اتحادیه شرکت‌ها این امر را عملی می‌کند، به این معنی که قوانین بیشتر باید برای کمپنی‌های بزرگ وضع شود تا رقابت بیشتر ایجاد گردد، در حالی‌که کمپنی‌های کوچک با قوانین کم‌تر فعالیت خواهند کرد. تکنولیبرالیزم بر این تجارت‌های کوچک و متوسط تأکید بیشتر دارد چون این‌ها باعث رشد اقتصاد می‌شوند. پول مصرف شده توسط مقامات محلی یا شرکت‌های کوچک، در مقایسه با پولی که توسط تجارت‌های بزرگ در عین محل مصرف می‌شوند، دوباره در اقتصاد محلی هزینه می‌شوند. تجارت کردن به این شکل، ارزش پولی بیشتری دارد.FSB. "FSB report reveals the power of small businesses in the local economy" 8 July 2013. Retrieved 6 February 2014.
تمرکززدایی نیز یک تفکر ایدئولوژیک کلیدی برای تکنولیبرالیزم بوده و در پی‌آن است تا مقرراتی که مانع رقابت تجارت‌ها با خدمات دولتی می‌شوند را ملغی سازد.Litvack, Jennie. "What is Decentralization?" Retrieved 6 February 2014. تمرکززدایی به معنی توزیع قدرت از مرکز یک سازمان، پخش اقتدار به سوی کارگران در ساحه است. رشد سریع فناوری معلوماتی به این مفهوم کمک کرده طوری که اینترنت، توزیع معلومات را قابل دسترس و ارزان ساخته‌است.The Economist. "Decentralisation" 5 October 2009. Retrieved 6 February 2014. از سوی دیگر، تفکر ایدئولوژیک بازارهای آزاد قرار دارد. این‌جا مقررات شدیداً نافذ شده نیاز است چون این نوع بازار بر اساس عرضه و تقاضا با کنترل اندک دولتی می‌باشد.Investopedia."Definition of 'Free Market'" Retrieved 6 February 2014. تکنولیبرال‌ها معتقدند که بدون مشکل یا اقدامات دولتی، دانش و فناوری را می‌توان از نظر جغرافیایی منتقل کردهArchibugi, Daniele and Iammorino, Simona (1999). "The policy implications of the globalisation of innovation", p. 10. Elsevier, Rome. و یک بازار کاملاً آزاد را متصور شد که در آن خریداران و فروشنده‌ها اجازه دارند بدون قید و شرط، بر مبنای توافق دوجانبه روی قیمت بدون مداخلهٔ دولت در قالب مالیات، گمرک یا مقررات، معاملات انجام دهند. هرچند موارد یاد شده یک نگرش ایده‌ال بوده و تطبیق آن مشکل خواهد بود.
تکنولیبرال‌ها، مالیات بر عایدات منفی اعتقاد دارند. بر اساس این تفکر افرادی که پایین‌تر از یک مقدار مشخص درآمد دارند، در عوض پرداختن مالیات به دولت، از سوی دولت معاش اضافی دریافت می‌کنند. این امر موجودیت حد اقل عایدات برای همه را تضمین نمود.Allen, Jodie. "Negative Income Tax" Retrieved 6 February 2014. در حالی که انتقادهای عمومی بر محور این حقیقت می‌چرخد که مالیات بر عایدات منفی می‌تواند تمایل به کارکردن را کاهش دهد، تکنولیبرال‌ها می‌خواهند مطمئن شوند که ابتدائی‌ترین سطح عایدات برای همه موجود است. به همین ترتیب، تکنولیبرالیزم خواستار مالیات عادلانه برای شرکت‌های بزرگ است. مناقشه‌ها مربوط به شرکت‌های چند میلیتی که از قوانین مالیات سوءاستفاده می‌کنند،Walker, Andrew. "OECD launches plan to stop firms 'abusing' tax rules", "BBC News", July 19, 2013. Retrieved 6 February 2014. به این معنی است که تکنولیبرال‌ها می‌خواهند مالیات عادلانه توسط تجارت‌های بزرگ پرداخت شود. نظریاتی هم‌چون «علامت مالیات منصفانه» در حال حاضر در حال انجام است.Murphy, Richard. "The Fair Tax Mark – launched today" 13 June 2013. Retrieved 6 February 2014.
تکنولیبرالیزم به عنوان لیبرالیزم قرن بیست و یکم دیده می‌شود. فناوری‌های جدی و سایت شبکه‌های اجتماعی شهروندان را قادر می‌سازد تا آزادی بیان داشته و دیدگاه‌های شان را مطرح کنند. بحث‌های پیرامون تکنولیبرالیزم عبارت از:
مسئولیت شهروندی در «تکنولیبرالیزم» به حفاظت از آزادی افراد در حالی‌که آزادی دیگران نیز حفظ گردد، اشاره می‌کند. تکنولیبرال‌ها به دنبال تغییر هستند. آن‌ها فطرتاً از وضعیت موجود راضی نیستند و به دنبال راه‌های جدید برای انجام دادن کارها می‌باشند. لیبرال‌ها در عرصه فناوری جامعه را به‌عنوان فرصت طلبان به پیش می‌رانند. تکنولیبرالیزم دیدگاه‌های اجتماعی و فرهنگی را ارائه می‌کند که متضمن تمام تلاش‌های بشری است. این شامل نحوه ایجاد و استفاده از فناوری، مخصوصاً فناوری کامپیوتر می‌شود. در عرصه فناوری، لیبرالیزم معمولاً به نوآوری و ریسک‌پذیری اشاره می‌کند. علاوه بر آن، اگر شما در فناوری معلوماتی یک تکنولیبرال هستید، آینده به زودی‌ها نمی‌تواند رقم بخورد. برای آن‌های که وعده واقعی اینترنت را برای چند رسانه‌ای و یک بستر کلی برای نرم‌افزار/ اپلیکیشن می‌بینند، اینترنت هنوز بسیار آهسته و بدوی است.Feldman, Michael, 'How to Talk to a Techno-Liberal (and you must)', 3 November 2006. Retrieved 5 February 2014
تکنولیبرالیزم یک مثال خوب لیبرالیزم با پیشرفت‌های علمی و فناوری به علاوه پیشرفت آموزش است، اما هیچ کشوری خود را به تکنولیبرالیزم نسبت نداده‌است.
برای ساختن یک حکومت، قدرت متوازن بوده و بازنگری همه‌چیز یک اصل اساسی است. علاوه بر آن، تفکیک نگرانی‌ها و عرف‌ها در پیکر دولت وجود خواهد داشت. برای مثال، در پادشاهی انگلستان، نخست‌وزیر با حمایت کابینه و وزرا، دولت را رهبری می‌کند. در حالی‌که ریاست‌ها و نهادهای مربوطه آن‌ها مسئول عملی کردن سیاست‌گذاری‌های دولت هستند و مردم می‌توانند از طریق مشورت دهی و درخواست‌ها در حکومت سهیم شده و در مورد تصمیماتی که دولت اتخاذ می‌کند به آن‌ها اطلاع داده و تأثیرات خود را به جا بگذارند.
کاپیتالیزم در محدوده کوچک، که به معنی کاپیتالیزم برای تجارت‌های کوچک و متوسط است، به عوض کاپیتالیزم شرکت‌های بزرگ؛ تمرکززدایی. بر علاوه تنظیم اتحادیه شرکت‌ها، مالیات بر عایدات منفی یا عایدات ابتدائی جهانی نمونه‌های تکنولیبرالیزم در عرصه اقتصادی است. برای مثال، قانون رقابت اتحادیه اروپا برای کنترل شرکت‌های بزرگ، انحصارگر، مقررات بیشتری را بر آن‌ها اجرا می‌کند، در حالی‌که مقررات کم‌تر سخت‌گیر برای شرکت‌های کوچک درنظر گرفته شده‌است. هدف اصلی این است که این‌جا صرف ملاحظات رفاه مصرف‌کننده درنظر گرفته می‌شود."See, for example, the Commission's Article 101(3) Guidelines, the Court of First Instance's recent Glaxo Case and certain academic works, such as Okeoghene Odudu, The boundaries of EC competition law: the scope of article 81." Oxford: Oxford University Press, 2006.
در جامعه امروزی، دسترسی رایگان به اینترنت و آزادی بحث روی مسائل مختلف یک نمونه معروف از تکنولیبرالیزم است.
علیرضا بیگدلی دیپلمات ایرانی و معاون کنسولی، مجلس و ایرانیان وزارت امور خارجه ایران است.
بیگدلی دارای مدرک کارشناسی روابط سیاسی، کارشناسی ارشد مطالعات منطقه‌ای خاورمیانه و دکترای روابط بین‌الملل می‌باشد.
وی پیشتر کاردار ایران در قزاقستان (۱۳۷۰ – ۱۳۷۱)، سفیر ایران در جمهوری آذربایجان (۱۳۷۴ – ۱۳۷۹) و سفیر ایران در قبرس (۱۳۸۹ – ۱۳۸۶) و سفیر ایران در ترکیه (۱۳۹۱ – ۱۳۹۴) بوده‌است.
حقوق قربانیان حقوق قانونی هستند که به قربانیان جرایم اعطا می‌شوند. این حقوق می‌تواند شامل حق تلافی، حق دفاع از قربانی، حق محروم نشدن از عدالت کیفری و حق صحبت کردن در این محاکم می‌شود.For a description of typical U.S. victim's rights, see For statutory protection of victim's rights, see, e.g. ,
جنبش حقوق قربانیان در ایالات متحده بر اساس این نظریه بنا شده‌است که در اواخر عصر مدرن (۱۸۰۰–۱۹۷۰)، سیستم عدلی آمریکا از مبدأ قربانی-محور خود بسیار دور شد. پس از دهه ۱۹۷۰، این جنبش تلاش کرده تا به قربانیان یک نقش پر معنی تر در محاکم جنایی بدهد و هدف آن شامل سازی «هریک از قربانیان به عنوان شرکت‌کننده دارای حقوق، منافع و صدای قانوناً شناخته شده» است.
برنامه استکهلم به وضوح قربانیان خشونت مبتنی بر جنسیت را در بخش ۲٫۳٫۴ ذکر کرده و بیان داشته‌است که قربانیان این نوع به‌صورت خاص آسیب پذیرند، بنابراین نیاز دارند تا برای‌شان کمک‌های ویژه و حفاظت قانونی توسط دولت فراهم شود. قربانیان مبتنی بر جنسیت یا خشونت خانوادگی دارای همان محافظت‌هایی هستند که یک قربانی جرایم در دولت‌های عضو اتحادیه اروپا دارای آننند، هرچند که شهروند آن کشور نباشند، چون قربانیانی از این نوع آسیب پذیرتر و بیشتر در معرض خطر قلم‌داد شده و قربانیان تروریسم نیز نیازمند محسوب می‌شوند.
اتریش برای قربانیان جرایم که در حوزه EEA (کشورهای اتحادیه اروپا به علاوه نروژ، لیختن‌اشتاین و ایسلند) ساکن اند یا آن‌هایی که شهروندان یا ساکنان دایمی اتریش می‌باشند، محافظت‌های را ترتیب داده‌است. خدمات قربانیان شامل دسترسی رایگان به مشورت و نمایندگی حقوقی، مشاوره‌ای و غرامات پولی می‌شود. غرامات پولی اما محدود اند و تنها به قربانیان جرایم جدی، جرایمی که مجرم در آن حداقل شش‌ماه محکوم به زندان شود، پرداخت می‌شوند. غرامات توسط جرایمی اعمال شده بر محکوم و سایر منابع تأمین مالی می‌گردید.
اگرچه اتریش یکی از امضا کنندگان رهنمود قربانیان جرایم (رهنمود 2012/29/EU) است، اما با توجه به تأکید اندک بر حق تعبیر، به‌صورت کامل از آن متابعت نکرده‌است. درخواست‌ها، تماس‌های تلفونی یا ایمیل‌ها باید به دو زبان انگلیسی و آلمانی باشد که این امر می‌تواند مانع قربانیان جرایم از دسترسی کامل به خدمات یا فهم حقوق شان بدون کمک سفارت‌خانه یا کنسولگری شود. یکی از نقض‌های دیگر رهنمود، مزایایی است که تنها در اختیار شهروندان اتریش قرار داده می‌شود. شهروندان اتریش در صورتی که قربانی جرایم باشند غرامت دریافت می‌کنند، حتی اگر در کشور دیگری جراحت بردارند، این حمایت اضافی تنها برای شهروندان اتریش است. شهروندان غیر EEA از حمایت‌های کم‌تری از سوی دولت اتریش برخوردار اند و باید در عوض برخلاف رهنمود، به Weissering که یک مؤسسه NFP است و برای قربانیان جرایم خدمات ارائه می‌کند، اتکا کنند. با توجه به منابع محدود Weissering (که قسماً توسط دولت تمویل شده و بیشتر متکی به کمک‌های مالی است)، هر قربانی که به دنبال غرامت باشد، به صورت موردی آزمایش و ارزیابی می‌گردند. کمک‌های اضطراری ممکن است در برخی از موارد موجود باشد.
دولت اتریش اخیراً در روز آگاهی‌دهی قربانیان جرایم، که حقوق قربانیان را در محل کار در رابطه به خشونت کارمند/کارفرما و هم‌چنان خشونت کارمند/ مشتری ترویج می‌دهد و یکی از معضلات در اتریش است، اقدامات مشارکتی صورت داد. این نشان می‌دهد که دولت اتریش تلاش می‌کند تا دربارهٔ قربانیان جرایم، مخصوصاً در حوزه‌هایی که از نظر رهنمودی معضلاتی وجود دارد، آگاهی‌دهی کند.
تلاش‌های بلغارستان برای حفاظت و حمایت از حقوق قربانیان جرایم عموماً سطحی پنداشته می‌شوند. قربانیان حق دارند تا با همکاری وکیل حقوقی، در محاکم جنایی بحیث شاهد، مدعی یا شاکی خصوصی، اشتراک کنند. علاوه بر آن، قوانین از شاهدهای آسیب‌پذیر (مانند اطفال، قربانیان جرایم جنسی) در جریان شاهدی حفاظت می‌کند و پلیس در این خصوص دست به‌کار می‌شود. یک نظرسنجی اخیر بین‌المللی قربانیان جرایم (ICSV) نشان می‌دهد که تنها ۴۰ درصد قربانیان از نحوه رسیدگی پلیس به امور شان راضی هستند.
قوانین تجاوز جنسی بلغارستان بحث‌برانگیز بوده‌است، طوری که یک تعداد درخواست‌ها به دادگاه اروپایی در مورد نقض کنوانسیون حقوق بشری ارائه شده‌است. در پرونده M.C. علیه بلغارستان، ECJ اعلام کرد که تصمیم تحت تعقیب قرار ندادن تجاوز جنسی یک قربانی ۱۴ ساله، حقوق او را طبق مفاد ۳ و ۸ نقض کرده‌است. احکام قوانین اعلام می‌دارند که تجاوز جنسی تنها در صورتی تحت پی‌گرد قانونی قرار می‌گیرد که شواهد اجبار فیزیکی و مقاومت فعالانه موجود باشد. دادگاه اعلام کرد که قوانین تجاوز جنسی باید بر تمام انواع اقدامات جنسی بدون رضایت طرفین اعمال شود.
اخیراً، تعدادی از نقض‌های کنوانسیون محو تمام انواع تبعیض علیه زنان (CEDAW) در گزارشی از کمیته برجسته شده بود. این گزارش، ناتوانی بلغارستان در امر فراهم کردن غرامات مناسب برای قربانیان جرایم جنسی و هم‌چنین اتکا بر کلیشه‌های جنسیتی هنگام نوشتن مصوبات قانونی را نقد کرد.
شورای اخیر اروپا در مورد اقدامات علیه قاچاق انسان دریافت نموده که هیچ قربانی بالغ قاچاق انسان هیچ نوعی کمکی را از سوی دولت بلغارستان دریافت نکرده‌است. به نظر می‌رسد دلیل کلیدی این امر از ویژگی‌ها و بلاتکلیفی پیرامون چارچوب قانونی قاچاق انسان ناشی می‌شود. اولاً، این مشکل دو تعریف جداگانه دارد: یکی برای جرم‌انگاری عمل قاچاق و یکی برای شناسایی قربانیان. تعریف دوم محدودتر است، بنابراین یک شخص ممکن است برای اهداف محاکم جنایی قربانی تلقی شود اما در صورتی که خدمات حمایتی و غرامات مطرح می‌شود، خارج از تعریف «قربانی» قرار بگیرد. دوماً، قوانین بلغارستان تماماً بر این اساس که بلغارستان کشور «مبدآ» باشد عمل می‌کنند، یعنی قاچاق شامل بی‌جا نمودن شهروندان بلغارستان به سایر کشورها می‌شود. در نتیجه، قربانیانی که در داخل بلغارستان بوده اما شهروندان غیر اتحادیه اروپا هستند ممکن است از شکاف‌های که در قوانین وجود دارد، بی‌آفتند.
از زمانی که کرواسی در سال ۲۰۰۴ میلادی نامزد اتحادیه اروپا شد، حقوق قربانیان جرایم در کرواسی به تدریج در حال بهبود است. در نتیجه خواست آن‌ها بر این‌که بخشی از اتحادیه اروپا باشند، تعدادی از پیش نیازها وجود دارد که باید در سیستم عدلی جنایی و حقوق بشری برآورده شود. کرواسی، برای احقاق پیش نیازهای یاد شده، آغاز به آوردن تغییر در سیستم عدلی جنایی در خصوص حقوق قربانیان کرد. تغییراتی که دولت می‌خواست ایجاد کند در قالب دپارتمان حمایت از شاهدین و سایر افراد دخیل در محاکم جرایم جنگی بود (2005).
در سطح قانون‌گذاری، قانون طرزالعمل جنایی (۲۰۰۸) حقوق قربانیان را در داخل و خارج از دادرسی جنایی افزایش داده و قربانیان را علاوه بر نقش آن‌ها از نظر شاهد و طرف آسیب دیده، به عنوان یک نهاد جداگانه در دادگاه به‌رسمیت شناخت. این حقوق شامل «حق کمک و حمایت‌های مؤثر روانی و تخصصی دیگر از سوی مقامات، مؤسسات یا نهادهای کمک‌رسان قربانیان جرایم جنایی» و «حق غرامات برای آسیب‌های مادی و غیرمادی از بودجه دولتی» می‌شود.
در سال ۲۰۰۸ میلادی، قانون غرامات برای قربانیان جنایی نیز تنفیذ شد. در نتیجه این قانون شهروندان کرواسی می‌توانند در صورتی که متحمل آسیب‌های جدی شخصی شده باشند، غرامت دریافت کنند.
موضع پیش‌رونده کرواسی را می‌توان از طریق مورد اخیر معرفی قوانین در رابطه با غرامت به قربانیان تجاوز جنسی که در جریان جنگ استقلال ۱۹۹۱–۱۹۹۵ اتفاق افتاده‌است، مثال آورد. این اقدام برای غرامت‌دادن به قربانیان یاد شده نشان‌دهنده پذیرش قطع‌نامه شورای امنیت سال ۲۰۰۸ سازمان ملل است که اعلام داشت تجاوز جنسی می‌تواند به عنوان یک جرم جنگی محسوب شود. موازی با قانون غرامت قربانیان جنایی، پارلمان کرواسی در سال ۲۰۱۵ میلادی، قوانینی را در ارتباط با غرامت‌دادن به قربانیان تجاوز جنسی که در جریان جنگ استقلال اتفاق افتاده بود، تصویب کرد. این غرامت به شکل پرداخت یک‌بار، هم‌راه با کمک هزینه ماهانه و دسترسی به تداوی رایگان روانی، خدمات طبی و حقوقی بود.
پترولیوم اتر کسر نفتی متشکل از هیدروکربن‌های آلیفاتیک است که در محدوده ۳۵ تا ۶۰ درجه سانتی گراد می‌جوشد و معمولاً به عنوان حلال آزمایشگاهی استفاده می‌شود. برخلاف نام، اتر نفتی به عنوان اتر طبقه‌بندی نمی‌شود. این اصطلاح فقط به صورت مجازی استفاده می‌شود و به معنای سبکی و نوسان شدید است.
سبک‌ترین و فرارترین حلال‌های هیدروکربنی مایع که می‌توان از تامین‌کنندگان مواد شیمیایی آزمایشگاهی خریداری کرد نیز ممکن است تحت نام اتر نفت عرضه شود. اتر نفت عمدتاً از هیدروکربن‌های آلیفاتیک تشکیل شده‌است و معمولاً مقدار کمی هیدروکربن‌های آروماتیک دارد. معمولاً هیدرودسولفوره می‌شود و ممکن است برای کاهش مقدار هیدروکربن‌های آروماتیک و دیگر هیدروکربن‌های غیر اشباع، هیدروژنه شود. اتر نفت معمولاً دارای پسوند توصیفی است که محدوده جوش را نشان می‌دهد؛ بنابراین، از تأمین کنندگان پیشرو بین‌المللی مواد شیمیایی آزمایشگاهی، امکان خرید اترهای نفتی مختلف با محدوده جوش مانند ۳۰ تا ۵۰ درجه سانتی گراد، ۴۰–۶۰ درجه سانتی گراد، ۵۰–۷۰ درجه سانتی گراد، ۶۰–۸۰ درجه سانتی گراد و غیره وجود دارد. در ایالات متحده، حلال‌های هیدروکربنی آلیفاتیک درجه آزمایشگاهی با محدوده جوش تا ۱۰۰ تا ۱۴۰ درجه سانتیگراد ممکن است به جای روغن نفتی، اتر نفتی نامیده شود.
استفاده از کسری با محدوده نقطه جوش بیشتر از ۲۰درجه سانتی گراد توصیه نمی‌شود، زیرا احتمال دارد بخش فرارتر در طول استفاده از آن در تبلور مجدد و غیره از بین برود، و در نتیجه باعث تفاوت در خواص انحلال پذیری ماده باقیمانده با نقطه جوش بالاتر می‌شود.
بیشتر هیدروکربن‌های غیراشباع را می‌توان با دو یا سه بار تکان دادن با ۱۰ درصد حجم سولفوریک اسید غلیظ حذف کرد. سپس تکان دادن شدید به‌طور متوالی با محلول غلیظ پتاسیم پرمنگنات در سولفوریک اسید ۱۰٪ را ادامه داده تا زمانی که رنگ پرمنگنات بدون تغییر باقی بماند. سپس حلال با محلول سدیم کربنات و سپس با آب کاملاً شسته شده، روی کلسیم کلرید بی آب خشک شده و تقطیر می‌شود. در صورت نیاز کاملاً خشک، می‌توان آن را روی سیم سدیم یا کلسیم هیدرید قرار داد.
Ligroin (به فارسی : لیگروئین) دارای شماره ثبت CAS 8032-32-4 است که برای بسیاری از محصولات دیگر، به ویژه آنهایی که نقطه جوش پایینی دارند، به نام‌های روح نفتی، پترولیم اتر، و بنزین نفتی نیز اعمال می‌شود. " نفتا " دارای شماره ثبت CAS 8030-30-6 است که بنزین نفتی و اتر نفتی را نیز پوشش می‌دهد: یعنی حلال‌های هیدروکربنی غیر آروماتیک با نقطه جوش پایین‌تر.
DIN 51630 برای روح نفتی (که اسپزیال بنزین یا پترولتر نیز نامیده می‌شود) ارائه می‌شود که به عنوان "روح نقطه جوش ویژه (SBPS) توصیف می‌شود و معمولاً در کاربردهای آزمایشگاهی استفاده می‌شود و دارای فراریت بالا و محتوای آروماتیک پایین است. نقطه جوش اولیه آن بالای ۲۵درجه سانتیگراد و نقطه جوش نهایی آن تا ۸۰درجه سانتی گراد است.
اترهای نفتی بسیار فرار هستند ، نقطه اشتعال بسیار پایینی دارند و خطر آتش‌سوزی قابل توجهی دارند. آتش حاصل از آنها باید با فوم، دی‌اکسید کربن، مواد شیمیایی خشک یا تتراکلرید کربن خاموش شود.
مخلوط‌های نفتا که در دمای جوش پایین‌تر تقطیر می‌شوند، فراریت و به‌طور کلی درجه سمیت بالاتری نسبت به بخش‌هایی با جوش بالاتر دارند.
قرار گرفتن در معرض پترولیم اتر معمولاً از طریق استنشاق یا از طریق تماس با پوست رخ می‌دهد. پترولیم اتر با نیمه عمر بیولوژیکی ۴۶–۴۸ ساعت توسط کبد متابولیزه می‌شود.
قرار گرفتن در معرض بیش از حد استنشاقی عمدتاً باعث اثرات سیستم عصبی مرکزی (CNS) (سردرد، سرگیجه، حالت تهوع، خستگی و عدم هماهنگی) می‌شود. به‌طور کلی، سمیت با پترولیم‌های اتر حاوی غلظت‌های بالاتر از ترکیبات آروماتیک بیشتر است. n- هگزان به عنوان عامل آسیب آکسونی در اعصاب محیطی شناخته شده‌است.
تماس با پوست می‌تواند باعث درماتیت تماسی آلرژیک شود.
مصرف خوراکی هیدروکربن‌ها اغلب با علائم تحریک غشای مخاطی، استفراغ و افسردگی سیستم عصبی مرکزی همراه است. سیانوز، تاکی کاردی و تاکی پنه ممکن است از طریق تنفس، همراه با ایجاد پنومونیت شیمیایی ظاهر شوند. سایر یافته‌های بالینی شامل آلبومینوری، هماچوری، اختلال آنزیم‌های کبدی و آریتمی‌های قلبی است. مصرف دوزهای کمتر از ۱۰ میلی لیتر به‌طور بالقوه کشنده گزارش شده‌است، در حالی که برخی از بیماران از مصرف ۶۰ میلی لیتر تقطیر نفتی جان سالم به در برده‌اند. سابقه سرفه یا خفگی همراه با استفراغ به شدت حاکی از تنفس و پنومونی هیدروکربنی است. ذات الریه هیدروکربنی یک بیماری نکروز هموراژیک حاد است که می‌تواند در عرض ۲۴ ساعت پس از مصرف ایجاد شود. برای رفع کامل پنومونی ممکن است چندین هفته نیاز باشد.
تزریق داخل گردن باعث تب و آسیب بافتی موضعی می‌شود.
عرقیات حاصل از نفت در انسان سرطان زا نیستند.
لیبرالیسم سکولار (به )، نوعی از لیبرالیسم است که در آن اصول و ارزش‌های سکولاریستی و گاهی اخلاقیات غیر مذهبی، به‌صورت خاص مورد تأکید واقع شده و جدایی دین از حکومت را حمایت می‌کند. علاوه بر آن، سکولار لیبرال‌ها معمولاً از لیبرال دموکراسی و جامعه باز به‌عنوان مدل‌های سازمان‌دهی جوامع با ثبات و صلح‌آمیز، دفاع می‌کنند.
لیبرالیسم سکولار، از نگاه حکومت‌های تئوکراتیک و دموکراسی‌های غیرلیبرال، آن سوی دیگر طیف سیاسی اقتدارگرایی مذهبی قرار داشته و غالباً با مواضع طرفدار برابری اجتماعی و آزادی سیاسی همراه است.
سکولار لیبرال‌ها که از لحاظ تعریف سکولاریست هستند، در مقایسه با تئوکراسی/ حکومت‌های دینی یا دولت‌هایی که نظام مذهبی دارند، به‌سوی دولت‌های سکولار متمایل اند. سکولار لیبرال‌ها جدایی کلیسا و دولت را از نظر قانونی و حقوقی دفاع می‌کنند.
نگرش‌های سکولار لیبرال معمولاً از نظریه‌های دینی در مورد جامعه و استدلال‌های مذهبی بر گرفته شده‌است. متون مقدس مختلف را فاقد جایگاه، صلاحیت، اقتدار در بحث‌های اجتماعی، سیاسی و اخلاقی می‌دانند که خریداری ندارد. دفاع کردن از آموزه‌های دینی به‌حیث پدیده‌های تاریخی و فرهنگی، مخالفت با تلقین یا تدریس مذاهب در مکاتب برای ترویج دین منحیث یک حقیقت، برای سکولار لیبرال‌ها معمول است. در میان آن‌هایی که به عنوان سکولار لیبرال شناخته می‌شوند، آتئیست‌های برجسته‌ای هم‌چون داوکینز، کریستوفر هیچنز، آیان حرصی علی، و سم هریس نیز وجود دارند.
برچسپ «سکولار لیبرال» گاهی می‌تواند در مورد آنچه که به آن اشاره می‌کند، گیج کننده باشد. اصطلاح سکولار در حالی‌که، مخصوصاً در کاربرد آمریکایی آن، می‌تواند گاهی به‌حیث صفت برای آتئیست‌ها و افراد بی‌دین استفاده شود، در انگلیسی بریتانیایی بیشتر احتمال دارد به افرادی گفته شود که سکولاریست هستند یا به عبارت دیگر افرادی که معتقدند دین و دولت از هم جدا نگهداشته شوند. نویسنده آتئیست ریچارد داوکینز می‌تواند تحت هر دو تعریف قرار بگیرد، در حالی‌که مفسر مسلمان و لیبرال بریتانیایی، ماجد نواز و مسیحیان لیبرالی که طرفدار سکولاریسم هستند هم‌چون اد دیوی و باراک اوباما، تنها با تعریف دومی سازگاری دارند.
در یک جامعه مدرن دموکراتیک، چندگانگی دکترین متناقض، یک هم‌زیستی مضطربی در چارچوب تمدن دارند.
لیبرالیسم سکولار گاهی با اعتراض‌های بهار عربی مرتبط است. یکی از مفسرین آن را یک «فانتزی سکولار لیبرال» می‌نامد. دیگران به انگیزه‌های عقبه آن نگریسته و گفته‌اند که دولت‌های معاصر در نتیجه لیبرالیسم سکولار شکل گرفته‌اند.
غالباً، مشارکت روحانیون مسلمان در دولت‌های جدید دموکراتیک، به نفع نظریه‌های سکولار لیبرال معترضان، نادیده گرفته می‌شود. از سال ۲۰۱۱ بدین‌سو، بیشتر ساکنین شرق میانه خواستار اظهار نظر بیشتر در امر پیشبرد دولت‌های شان شده‌اند. آن‌ها می‌خواهند دموکراسی به چهره ویژه اسلامی ظاهر شود نه از طریق جنبش‌های مصنوعی «سکولار».
اسقف بزرگ واتیکان و مسکو، جنگ مشترکی را بعلیه لیبرالیسم سکولار به راه انداخته‌اند؛ ادعا دارند که این تفکر با قراردادن مردم در معرض آزمایش‌های طبی زیست‌شناختی که ناسازگار با نظریه‌های آن‌ها در مورد کرامت انسانی است، با مفاهیم مرسوم ارزش‌های خانوادگی و بشریت مسیحی تناقض دارد. کشیش ارشد کلیسای ارتودوکس روسیه نگرانی‌اش را در برابر گرایش بعضی از جوامع پروتستانت به سکولار سازی، لیبرال سازی و مدرن سازی ادیان و اخلاقیان عیسوی اظهار داشت؛ او مدعی شد که آن‌ها محصولات لیبرالیسم سکولار هستند.
اولین ضمیمه قانون اساسی ایالات متحده، که آزادی بیان را پی‌شکش می‌کند، در یک مانیفیست سیاسی در سال ۲۰۰۴ توسط دیوید فرگوسون با عنوان کلیسا، دولت و جامعه مدنی مورد انتقاد قرار گرفت.
متناهی‌گرایی خداباوری (به )، که بنام «خداباوری متناهی‌گرا» یا «خداشناسی متناهی» نیز یاد می‌گردد، باورداشتن بر یک خدای محدود است.Geisler, Norman; Watkins, William D. (1989). "Finite Godism: A World with a Finite God". In "Worlds Apart: A Handbook on World Views". Wipf and Stock Publishers. pp. 187-216. McKim, Donald K. (1996). "Westminster Dictionary of Theological Terms". Westminster John Knox Press. p. 278. این نظریه از جانب بعضی فیلسوفان و الهی‌دان‌ها برای حل مسئله شر پیشنهاد شده‌است. اکثر متناهی‌گرایان، خیرخواهی مطلق خدا را می‌پذیرند اما قدرت مطلق را رد می‌کنند.Sahakian, William S; Sahakian, Mabel Lewis. (1974). "Realms of Philosophy". Schenkman Publishing Company. p. 319. "Theistic Finitism is meant the belief that God is limited in some capacity or quality, usually power or goodness; either he lacks absolute power or absolute goodness. The majority of Finitists accept the absolute goodness of God while relinquishing belief in his omnipotence".
متناهی‌گرایی خداباوری نمی‌پذیرد که خدا قادر مطلق است. رای هارباگ داتیرر در کتاب خود استدلال برای یزدان‌شناسی متناهی استدلال برای متناهی‌گرایی خداباوری را چنین خلاصه نمود:
این ایده که خدا نامتناهی است و باید باشد تقریباً یک باور جهانی است. تنها تعداد محدودی از متفکرین این ایده خدای متناهی را پذیرفته‌اند.Hudson, Yeager. "Omnipotence: Must God Be Infinite?". In Creighton Peden, Larry E. Axel. (1989). "God, Values, and Empiricism: Issues in Philosophical Theology". Mercer University Press. p. 92.
ویلیام جیمز به خدای متناهی باور داشت و از این باور برای حل مسئله شر استفاده کرد.Barnard, George William. (1997). "Exploring Unseen Worlds: William James and the Philosophy of Mysticism". State University of New York Press. p. 251. "James's theology answer to the problem of evil is strikingly simple, but theologically daring: God is "not" all-powerful, all-knowing, or all-pervasive, but rather, is finite."Weidenbaum, Jonathan. (2013) "William James’s Argument for a Finite Theism". In Diller J. , Kasher A. (eds) "Models of God and Alternative Ultimate Realities". Springer. pp. 323-331. جیمز نگارش الهی انجیل و ایده خدای بی‌نقص را رد کرد. او خدا را به‌عنوان «ترکیبی از تخیل و اثر (نهایی)» تعریف کرد و خدای متناهی را ترجیح داد که «به نحوی آگاه و پاسخ‌گو» است.Kamber, Richard. (2016). "William James: Essays and Lectures". Routledge. p. 159. Pomerlaeau, Wayne P. (1998). "Western Philosophies Religion". Ardsley House Publishers. p. 492. خدای متناهی جیمز قادر مطلق، حاضر مطلق، دانای مطلق یا آفریدگار جهان نبود.Schwartz, Robert. (2015). "Rethinking Pragmatism: From William James to Contemporary Philosophy". Wiley. p. 25.
الهی‌دان کلارنس بیکویت پیشنهاد نموده‌است که هوراس بوشنل یک متناهی‌گرا بود. به‌قول بیکویت «یکی از نخستین تلاش‌ها در آمریکا برای نشان دادن این‌که خدامتناهی است توسط هوراس بوشنل در "خدا در مسیح" صورت گرفت.Beckwith, Clarence Augustine. (1922). "The Idea of God: Historical, Critical, Constructive". New York: Macmillan. p. 214 یکی دیگر از طرفداران متناهی‌گرایی خاباور پیتر بیرتوکی بود، کسی که پیشنهاد نمود «خدا خیرخواه مطلق است اما قادر مطلق نیست». بیشتر متناهی‌گراها باور دارند که خدا شخصی است، هرچند معدود کسانی هستند مانند هنری نلسون ویمان که می‌گویند خدا شخصی نیست.
فیلسوف ایدگار اس. برایتمن در کتاب خود فلسفهٔ دین که در ۱۹۴۰ میلادی چاپ گردید از متناهی‌گرایی خداباوری دفاع نمود.Brightman, Edgar S. (1940). "Historical Sketch of Theistic Finitism". In "A Philosophy of Religion". New York: Prentice-Hall, Inc. pp. 286-301 برایتمن اظهار داشت که متناهی‌گرایی خداباوری با افلاطون شروع گردیده‌است، وی این نظریه را در طول تاریخ به مرقیون، مانی، آیین مانوی، پیر بل، جان استوارت میل، اچ.جی. ولز و دیگران پی‌گیری نموده‌است. برایتمن مفهوم خدای متناهی را انکشاف داد تا مسئله شر را حل نماید. او بر این نظر بود که خدا یک روح شخصی نامتناهی اما قدرت محدود است.Erickson, Millard J. (1998). "Finitism: Rejection of Omnipotence". In "Christian Theology". Baker Books. pp. 439-442.
روفوس براو جونیور یک پروفیسور تفکر مسیحی استدلال نموده‌است که برایتمن از سایر متناهی‌گراها متفاوت بود، چون وی بر این نظر بود که خدا از جوانب مختلف نامتناهی است.Burrow, Rufus Jr. (2012). "The Finite-Infinite God". In "God and Human Dignity: The Personalism, Theology, and Ethics of Martin Luther King, Jr". University of Notre Dame Press. این نظر با نظریه‌های افلاطون و اچ. جی ولز در مخالفت قرار داشت. براو تذکر داد که برایتمن خدا را به‌عنوان یک «خدای متناهی-نامتناهی» تعریف کرد.
تعداد اندکی از آزاد اندیشان تاریخی و خردگراها از یک خدای متناهی بر خلاف خدای ادیان ابراهیمی طرف‌داری نمودند. اچ.جی. ولز از در کتاب خود خدا، سلطان نامرئی از یک خدای متناهی طرف‌داری کرد. برایتمن پیشنهاد نمود که ولز «نخستین نویسنده مدرن بود که یک کتاب مکمل را به مفهوم متناهی بودن خدا اختصاص داد». ولز خدای خود را از هر لحاظ از خدای انجیلی متمایز نمود.Wagar, W. Warren. (2004). "H. G. Wells: Traversing Time". Wesleyan University Press. p. 154.
خاخام محافظه کار هارولد کوشنر در کتاب خود با عنوان: «"زمانی که اتفاقات بد بر آدم‌های خوب می‌افتد"»، که در ۱۹۸۱ میلادی چاپ گردید از متناهی‌گرایی خداباور دفاع کرد.Michael, Martin. (1990). "The Finite God Theodicy". In "Atheism: A Philosophical Justification". Temple University Press. pp. 436-438.
فیلسوف فرانک بی. دیلی در سال ۲۰۰۰ بیان داشت که متناهی‌گرایی خداباور به ندرت در ادبیات فلسفی مدرن بحث می‌شود.
مارک یور (؛ – ) ریاضی‌دان فرانسوی بود که برای کارهایش روی فرایندهای تصادفی به ویژه ویژگی‌های نیمه‌مارتینگیل‌ها، حرکت براونی و دیگر فرایندهای لوی فرایندهای بسل و کاربردهای آنها در ریاضیات مالی شهرت داشت.
غلامعلی حیدری سودجانی (زادۀ ۱۳۴۲ در سودجان) نظامی ایرانی و استاندار چهارمحال و بختیاری در دولت سیزدهم است.خبرنگاران جوان
وی پس از کسب رای اعتماد هیئت وزیران در ۳۰ آبان ۱۴۰۰ به عنوان بیست و سومین استاندار استان چهارمحال و بختیاری منصوب شد.
حیدری پیش از این معاونت امور استانهای سازمان پدافند غیر عامل کشور را بر عهده داشت. او فرماندهی سپاه استان‌های اصفهان و چهارمحال و بختیاری را نیز در کارنامه خود دارد.فارس
پادشاهی کنگو (Can also be written as Kongo dia Ntotila and Kongo dia Ntotela. یا "Wene wa Kongo;" ) پادشاهی‌ای واقع در آفریقای مرکزی در شمال آنگولای امروزی، بخش غربی جمهوری دموکراتیک کنگو، جمهوری کنگو و همچنین جنوبی‌ترین بخش گابن بود. در بیشترین حد خود از اقیانوس اطلس در غرب به رودخانه کوانگو در شرق و از رودخانه کنگو در شمال به رودخانه کوانزا در جنوب می‌رسید. پادشاهی شامل چندین استان تحت حکومت مستقیم "منیکونگو (به‌معنای ارباب یا حکمران پادشاهی کنگو)" بود. البته حوزه نفوذ آن به پادشاهی‌های همسایه از جمله نگویو، کاگونگو، لوآنگو، اندونگا نیز گسترش یافته بود.
از سال ۱۳۹۰ تا ۱۸۵۷ میلادی به صورت ایالتی مستقل وجود داشت. و از ۱۸۵۷ تا ۱۹۱۴ نیز به عنوان دولت خراجگزار پادشاهی پرتغال عمل می‌کرد. در سال ۱۹۱۴ پرتغال پس از سرکوب یک شورش در کنگو عنوان‌داری آن حکومت را رها کرد. عنوان شاه کنگو بین سال‌های ۱۹۱۵ تا ۱۹۷۵ بازگردانی شد اما فقط در قالب مقام افتخاری و بدون قدرت واقعی. قلمروهای باقی مانده از پادشاهی به ترتیب با ادغام با آنگولا و تحت الحمایه کابیندا مستعمره شدند. فرقه امروزی بوندوی کنگو از احیای پادشاهی از طریق جدایی از آنگولا، جمهوری کنگو، جمهوری دموکراتیک کنگو و گابن حمایت می‌کند.
جوی آدامز (Joey Adams) (اسم هنگام تولد: جوزف آبرامویتز؛ ۶ ژانویه ۱۹۱۱ – ۲ دسامبر ۱۹۹۹) یک کمدین، هنرپیشه نمایش‌های چندگانه، گرداننده رادیویی، اجرا کننده در کلوب شبانه و نویسنده بود، کسی که در سال ۱۹۷۷ میلادی در کلوب New York Friars معرفی شد و کتاب Borscht Belt را در سال ۱۹۷۳ میلادی نوشت.
آدامز «در براونزویل، دهکده یهودی نشین در زمان تولد او، بزرگ شد». آدامز پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه محلی دولتی، متوسطه و عالی، به کالج شهری نیویورک رفت اما قبل از فراغت آنجا را ترک کرد. او یک خواهر و سه برادر داشت.
پدرش ناتان آبرامویتز خیاط بود که بعداً به برانکس نقل مکان کرد.
او نامش را در سال ۱۹۳۰ میلادی به جوی آدامز تغییر داد و در سال ۱۹۵۲ میلادی با همسر دومش، سیندی آدامز، ازدواج کرد. جوی (کسی که «همسر اولش خواهر همسر والتر وینچل بود») برای چندین سال ستون "مختص خنده" را در نیویورک پست نوشت، همان روزنامه ایکه سیندی متولد ۱۹۳۰ در آن شهرت خود را به عنوان یک ستون نویس جامعه/ شایعات تثبیت کرد.
آدامز برای بیشتر از ۷۰ سال حرفه اش را پیش برد و اجراهایی را در کلوب‌های شبانه و نمایشات هنری انجام داد. او برای مدتی برنامه رادیویی خودش را میزبانی کرده و ۲۳ کتاب، از جمله «"از خنده تا ثروت، کتاب جوک جویی آدامز"»، «"کالری‌هایت را با خنده بریز دور"»، «"در جاده با عمو سام"»، و «"دائره المعارف شوخ‌طبعی"»،، نوشت. کتاب «"کتاب نقل‌وقول‌های ییل"»، او را اولین کسی معرفی کرد که می‌گوید: «با چنین دوستانی، کی به دشمن نیاز دارد؟». او همچنین در سال ۱۹۵۱ میلادی یک برنامه آزمایشی بازی فروخته نشده به نام «"جفت خود را بسنج"»Rate Your Mate with Joey Adams Part 1Rate Your Mate with Joey Adams Part 2 را بر اساس برنامه رادیویی دهه ۱۹۵۰ با همان نام (که آن هم با میزبانی آدامز بود) میزبانی کرد.
او طی سال‌ها، حضورهای تلویزیونی زیادی، از جمله در «"نمایش اد سولیوان"»، برنامه‌های تلویزیونی هاوارد استرن دهه ۱۹۹۰، و «"خط من چیه؟"» داشت و در فیلم‌های «"آواز در تاریکی"» (۱۹۵۶) میلادی، که در آن تولیدکننده اجرائی نیز بود، «"نگران نباش، براش یک عنوان انتخاب می‌کنیم"» (۱۹۹۶)، و «"طعمه خاموش"» (۱۹۹۷) حضور یافت. برای چندین سال او یک برنامه رادیویی را در WEVD در نیویورک میزبانی کرد.
آدامز، که بعداً به عنوان رئیس AGVA معرفی شد، در سال ۱۹۶۳ میلادی، در تأمین مالی و سازماندهی یک برنامه متنوع تلویزیونی در ۵ آگست در برمنگهام، آلاباما کمک کرد، تا برای راهپیمایی ۲۸ آگست در واشینگتن برای کار و آزادی، کمک‌های مالی جمع‌آوری کند. آدامز صحنه را با سخنرانان و اجرا کنندگان متعددی از جمله مارتین لوتر کینگ جونیور، ری چارلز، دیک گریگوری، نینا سایمون، جو لوئیس، جانی ماتیس، جیمز بالدوین و شیرلز به اشتراک گذاشت.
آدامز برای کارهای مدنی اش، توسط رئسای جمهور و دولتمردان ایالات مورد تقدیر قرار گرفته و از دانشگاه شهر خود alma mater، دانشگاه کلمبیا، دانشگاه لانگ آیلند و دانشگاه نیویارک، دوکتورای افتخاری در کمیدی دریافت نمود.
او در کلوب New York Friars فعالیت داشت و رئیس انجمن هنرمندان متنوع آمریکا AVGA بود. او توسط شهردار رابرت اف واگنر جونیور با تقلید از ذهنیت مدنی فیوریلو لاگاردیا، بخاطر تلاش‌هایش در مبارزه با بزهکاری نوجوانان از طرف صندوق جوانان AGVA، به عنوان کمیسار جوانان برای شهر نیویارک گماشته شد. فرماندار نلسون راکفلر نیز او را تشویق کرد تا برنامه اش را در سراسر ایالت پخش کند و نهایتاً به سمت غربی کالیفرنیا نقل مکان کرد.
آدامز در ۲ دسمبر ۱۹۹۹ در شفاخانه سنت وینسنت در منهاتن، به عمر ۸۸ سالگی به اثر ایست قلبی درگذشت. مرثیه‌های او را همسرش و شهردار رودی جولیانی انجام دادند. مراسم در کلیسای یادبود ریورساید برگزار شد. همسرش جسد او را سوزاند.
جمهوری‌خواهی کلاسیک (به )، که به نام‌های جمهوری‌خواهی مدنی یا اومانیسم مدنی نیز شناخته می‌شود، نوعی از جمهوری‌خواهی است که در زمان رنسانس با الهام از اشکال و نوشته‌های حکومتی دوران باستان کلاسیک، خصوصاً نویسندگان کلاسیکی چون ارسطو، پولیبیوس و سیسرون توسعه یافت. جمهوری‌خواهی کلاسیک بر حول مفاهیمی مثل جامعه مدنی، «فضیلت مدنی» و «حکومت مختلط» ساخته شده است.
در خود دوره کلاسیک واژه جمهوری‌خواهی وجود نداشت، اما اصطلاح لاتینی res publica، که به‌صورت تحت اللفظی به «امر عمومی» یا «امور عمومی» ترجمه می‌شود، استفاده می‌شد. تعدادی از نظریه‌پردازان هم‌مانند ارسطو، پولیبیوس، و سیسرون بودند که در این دوره در مورد فلسفه سیاسی می‌نوشتندscholar James Hankins would oblige us to include Sallust, Livy, and Virgil, and adds "above all" for Cicero. see "The 'Baron Thesis' after Forty Years and some Recent Studies of Leonardo Bruni," "Journal of the History of Ideas" 56, no. 2 (April 1995), 309–332, at 330. و ایده‌هایشان هسته اساسی جمهوری‌خواهی کلاسیک را شکل داد. ایدئولوژی جمهوری‌خواهی در جریان رنسانس ایتالیایی، خصوصاً در فلورانس شکوفا شد، به گونه‌ای که تعدادی از نویسندگان به دوره کلاسیک نظر انداخته و از نمونه‌های آن برای تدوین نظریه‌های درباره آرمان حکومتداری استفاده نمودند. نیکولو ماکیاولی (1469-1527 میلادی) در تأملات بعدی‌اش، از اولین کسانی بود که جمهوری‌خواهی کلاسیک را دوباره معرفی کرد.This would, of course, be the Machiavelli of the "Discourses on Livy", not he of "The Prince", but for some scholars, they are simply two sides of the same coin. see J.G.A. Pocock, "The Machiavellian Moment: Florentine Political Thought and the Atlantic Republican Tradition" (Princeton: 1975); and Gisela Bock, Quentin Skinner, Maurizio Viroli, eds. "Machiavelli and Republicanism" (Cambridge: 1990).
استدلال می‌شود که ماکیاولی یک جمهوری‌خواه کلاسیک نبوده است چون او اکثراً روابط سیاسی قرون وسطی را توضیح می‌داد.Paul A. Rahe, "In the Shadow of Lucretius: The Epicurean Foundations of Machiavelli's Political Thought", "History of Political Thought", Vol. XXVIII, #1, Spring, 2007. در واقع، ابداع، افزودن یا دگرگونی جمهوری‌خواهی کلاسیک توسط ماکیاولی به احتمال زیاد نقطه عطف و طلوع جمهوری‌خواهی مدرن بود؛ نوع خاص جمهوری‌خواهی ماکیاولی توسط جمعی از پژوهشگران «جمهوری‌خواهی درنده» خوانده شده است.See the collection of essays in Ed. Paul Rahe, "Machiavelli's Liberal Republican Legacy" (Cambridge University Press, 2006). به هرحال، جمهوری‌خواهی کلاسیک در حقیقت به فلسفه‌ی اشاره می‌کند که اساساً در عصر مدرن اولیه توسعه یافته و توسط بیشتر دانش‌مندان گیج‌کننده خوانده شده است؛ بنابراین، برخی حالا از اصطلاح جمهوری‌خواهی مدرن اولیه برای پوشانیدن این شاخه از تفکر سیاسی استفاده می‌کنند. مطمئناً مباحثه مفهومی، تاریخی و فلسفی ادامه دارد.
یکی از انواع جمهوری‌خواهی کلاسیک به نام «اومانیسم مدنی» شناخته می‌شود، اصطلاحی که اولین بار توسط هانس بارون، پژوهشپر آلمانی اواخر قرون وسطی و اوایل تاریخ مدرن ایتالیایی به کار رفت.in his native German, "Bürger Humanismus," the coinage occurred in his "Leonardo Bruni Arentino. Humanistisch-philosophische" (Leipzig;Berlin: B.G. Teubner, 1928). Baron believed Bruni to be "the embodiment of civic humanism." see Hankins, "'Baron Thesis,'" p. 312. اگرچه در موارد خاص و نزد پژوهشگران خاص تفکیک ظریفی بین این دو وجود دارد، اما هر دو در تمام کاربردها و اهداف می‌توانند به‌جای یکدیگر به کار بروند. اومانیسم مدنی گسترده نسبتاً وسیع‌تر دارد و بر نقش مرکزی فضیلت مدنی در تحفظ کلاسیک آرمان رومی/ فلورانسی آزادی‌خواهی سیاسی متمرکز است. شارحان اصلی این مفهوم دوگانه عبارت اند از: هانا آرنت، جی جی ای پوکوک، کونتین سکینر و فیلیپ پیتیت.Hannah Arendt, "The Human Condition" (Chicago: 1958); J.G.A. Pocock, "Civic Humanism and its Role in Anglo-American Thought," in "Politics, Language, and Time: Essays on Political Thought and History" (Chicago: 1989;1971); Quentin Skinner, "Liberty before Liberalism" (Cambridge: 1998); Philip Pettit, "Republicanism: A Theory of Freedom and Government" (Oxford: 2000 ed.); Jean-Fabien Spitz, la liberte politique, Paris: Presses Universitaires de France, 1995.
هرچند توماس پانگل (شاگرد لیو ستراوس) صحت بازسازی «اومانیسم مدنی» را مورد انتقاد قرار داده و آن را تحریف جمهوری‌خواهی کلاسیک در یک سو و دانش سیاسی ماکیاولی از سوی دیگر می‌خواند. پانگل می‌نویسد: «پوکوک و آرنت (دومی با خودآگاهی بیشتر) امپریالیسم، بی رحمی، سلسله مراتب متخاصم و عقل‌گرایی منجمد که واقعاً از ویژگی‌های ماکیاولی هستند را مخفی می‌کنند؛ و بر این عناصر یک حجاب نرم برابری طلبی و «اومانیسم مدنی را می‌کشند».Thomas L. Pangle, "The Spirit of Modern Republicanism" (Chicago: University of Chicago Press, 1990), 52. Pangle's discussion can be seen as consistent with Rahe's critique, as cited above.
به گفته بارون، برجسته‌ترین متخصص توسعه جمهوری‌خواهی کلاسیک برای چندین سال، این ایدئولوژی محصول جنگ دراز مدت فلورانس و میلان است."The Crisis of the Early Italian Renaissance: Civic Humanism and Republican Liberty in an Age of Classicism and Tyranny" (Princeton: 1966; 1955); "In Search of Florentine Civic Humanism: Essays on the Transition from Medieval to Modern Thought", 2 vols. (Princeton: 1988). حاکمیت فلورانس در دست نخبه‌گان تجاری آن بوده و میلان نظام شاهی داشت که توسط اشراف زمین‌دار کنترل می‌شد. فلورانسی‌ها اظهار داشتند که نوع حکومت آن‌ها از این جهت برتر بود که بیشتر به جمهوری یونانی‌ها و رومی‌ها شباهت داشت. علاوه بر این، لیوناردو برونی (1370-1444 میلادی) بر اساس اظهارات تاسیتوس در مقدمه Histories اظهار داشت که دولت جمهوری مردان بهتری می‌سازد، در حالی‌که نظام شاهی با فضیلت انسانی خصومت دارد (رجوع کنید به مطالعات تاسیت). به گفته بارون، آرمان فلورانسبه ایدئولوژی اومانیسم مدنی توسعه یافته است."Leonardo Bruni Arentino"; also Hankins, "'Baron Thesis,'" 318–330; Pocock, "Machiavellian Moment", 86-91.
بعد از توماس هوبس، در هسته جمهوری‌خواهی مفهوم قرارداد اجتماعی وجود دارد. اگرچه جمهوری‌خواهی مدرن، نظام شاهی (موروثی یا خودکامه) را به نفع حاکمیت توسط مردم رد می‌کند، جمهوری‌خواهی کلاسیک نظام شاهی را به عنوان یک نوع دولت در میان دیگران می‌داند. جمهوری‌خواهی کلاسیک به هدف مقابله با همه انواع استبداد، اعم از نظام سلطنتی، اشرافی یا دموکراتیک (استبداد اکثریت) پیشکش گردید. خود این تصورات که چه چیزی تشکیل دهنده ایده‌آل جمهوری تا جمهوری‌خواهی کلاسیک است، به دیدگاه شخصی افراد بستگی دارد. با این حال، ایده‌آل‌ترین جمهوری نوع نظام مختلط است که بر مبنای تعقیب مدنیت ایجاد گردد.
دیدگاه جمهوری‌خواهی کلاسیک درباره آزادی و این‌که چه‌گونه از دیدگاهی که بعداً توسط لیبرالیسم توسعه یافت تفاوت دارد، از همه بیشتر بحث‌برانگیز است. پیش از این، بیشتر دانش‌مندان موضع آیزایا برلین را پذیرفتند که جمهوری‌خواهی بیشتر به‌سوی آزادی مثبت تمایل دارد تا آزادی منفی که مشخصه لیبرالیسم است.For this distinction definitively expounded, see Sir Isaiah Berlin, "Two Concepts of Liberty," in "Four Essays on Liberty" (New York: Oxford Univ. Press, 1970). در سال‌های اخیر این تیزس به چالش کشیده شده است و فیلیپ پیتیت استدلال می‌کند که اساس آزادی جمهوری‌خواهی را «عدم تسلط» شکل می‌دهد در حالی‌که آزادی لیبرال بر مبنای «عدم مداخله» بنا شده است. دیدگاه دیگر این است که لیبرالیسم آزادی را پیش اجتماعی می‌داند در حالی‌که جمهوری‌خواهی کلاسیک، آزادی واقعی را محصول اجتماع تلقی می‌کند. از آن‌جایی که آزادی یک بخش مهم تفکر جمهوری‌خواهی است، بیشتر متفکرین جمهوری‌خواه جذب نظریه لیبرالیسم کلاسیک شده‌اند.
جمهوری‌خواهی کلاسیک در کلاسیک‌گرایی و در جریان روشن‌گری بسیار معروف شده و بعد از هوبس از طریق جان لاک، گیامباتیستا ویکو، مونتسکیو، روسو، تا زمان کانت، نقش مرکزی را در نظریه‌های فلسفه سیاسی بازی کرد. برخی از مورخین دیده اند که نظریه‌های جمهوری‌خواهی کلاسیک بر افکار اولیه سیاسی آمریکایی تأثیر گذاشته است.John G.A. Pocock, "The Machiavellian Moment: Florentine Political Thought and the Atlantic Republican Tradition" (1975); Bernard Bailyn, "The Ideological Origins of the American Revolution". Harvard University Press, 1967; Gordon S. Wood, "The Radicalism of the American Revolution: How a Revolution Transformed a Monarchical Society into a Democratic One Unlike Any That Had Ever Existed", (1992); Gordon S. Wood, "The Creation of the American Republic 1776–1787", (1969); Lance Banning, "The Jeffersonian Persuasion: Evolution of a Party Ideology", (1978); Drew R. McCoy, "The Elusive Republic: Political Economy in Jeffersonian America",(1980); Joyce Appleby, "Capitalism and a New Social Order: The Republican Vision of the 1790s", 1984; Joyce Appleby, ed., "Republicanism in the History and Historiography of the United States," special issue of "American Quarterly", Vol. 37, No. 4, (1985); Joyce Appleby, Liberalism and Republicanism in the Historical Imagination, (1992); Isaac Kramnick, "Republicanism and Bourgeois Radicalism: Political Ideology in Late Eighteenth-Century England and America", (1990); Robert E. Shalhope, "Toward a Republican Synthesis: The Emergence of an Understanding of Republicanism in American Historiography," "William and Mary Quarterly", 29 (Jan. 1972), 49–80; Robert E. Shalhope, "Republicanism and Early American Historiography," "William and Mary Quarterly", 39 (Apr. 1982), 334–356.
"پیراهن و تنبان (گویش محلی: پیران تُنبان یا پیران تُمبان)" نوعی از لباس مردانه است که به صورت سنتی توسط مردان افغانستان و پاکستان پوشیده می‌شود.Charpentier, Carl-Johan (1972) Bazaar-e Tashqurghan--ethnographical studies in an Afghan traditional bazaar
پیراهن (بخش بالایی) شل و پهن است و آستین‌های آن شل و گشاد است.Bellew, Henry Walter (1862) Journal of a political mission to Afghanistan, in 1857 پیراهن‌های سنتی با توجه به مناطق مختلف افغانستان متفاوت هستند، برخی از آنها در زانو ختم می‌شوند و برخی دیگر در نیمه راه بین ساق پا و پاها (که در این صورت شکاف‌های کوچکی ایجاد می‌شود).Elphinstone, Mountstuart (1815) An Account of the Kingdom of Caubul, and Its Dependencies in Persia, Tartary, and India: Comprising a View of the Afghaun Nation, and a History of the Dooraunee MonarchyWillem V Ogelsang (2007-2009) What Afghan Men Used to Wear in the Early Nineteenth Century پیراهن سنتی همچنین دکمه‌هایی بر روی هر دو شانه دارد، بی‌یقه است و به سست ایجاد شده.Charpentier, Carl-Johan (1972) Bazaar-e Tashqurghan--ethnographical studies in an Afghan traditional bazaar پیراهن سنتی همچنین گشاد است اما بخش کمر آن به بدن نزدیک است و پس از آن شل و کامل به سمت زانو می‌افتد.Elphinstone, Mountstuart (1842) An account of the kingdom of Caubul, and its dependencies, in Persia, Tartary, and India (1842)
"تنبان" ("شلوار") شل و معلق پوشیده می‌شود. برخی از نسخه‌های "تنبان" چین‌های زیادی در قسمت پایین پاها زیر زانو تا مچ پا و قسمت بالایی دارند.Bellew, Henry Walter (1862) Journal of a political mission to Afghanistan, in 1857 "تنبان" بنابراین از مواد زیادی استفاده می‌کند تا در اطراف کمر جمع شود و در اطراف پاها قرار گیرد.
"پیران تونبان" مدرن برخی از ویژگی‌های سنتی را حفظ کرده اما شبیه به برش مستقیم شلوار قمیض است. برخی از سبک‌ها نیز دکمه‌های بازی در جلو دارند.
"پیران تونبان" مدرن از شکاف‌های جانبی استفاده می‌کند. با این حال، بر خلاف برش مستقیم کامیز، دو طرف از پیراهن مانند یک قوس بریده می‌شوند.Weaver, John (2002) Inside Afghanistan: An American Aide Worker's Mission of Mercy to a War-Torn People "تونبان" می‌تواند پهنای تقریباً یک متری دارد.
یک نسخه از "پیران تنبان" شناخته شده به عنوان «"کالای کابلی"» یا «کالای پتانی» در سال‌های اخیر بسیار محبوب شده‌است. کالای پاتانی یقه و آستین‌های سردست دارند.
"پیراهن تونبان" محبوب دوزی‌شده برای مردان نوعی است که در قندهار پوشیده می‌شود. پیراهن در طراحی سنتی دوزی‌شده‌است و "تنبان" به صورت ساده است. اعتقاد بر این است که این سبک شیک‌ترین برای مد مدرن است. "پیراهن" مردان تحت الگوهای هندسی متنوع دوزی می‌شوند.Paine, Sheila (2008) Embroidered Textiles A World Guide to Traditional Patterns
تیرگی لایه نازکی از خوردگی است که بر روی مس، برنج، آلومینیوم، منیزیم، نئودیمیم و سایر فلزات مشابه ایجاد می‌شود، در این فرآیند خارجی‌ترین لایه فلز تحت یک واکنش شیمیایی قرار می‌گیرد. تیرگی همیشه تنها ناشی از اثرات اکسیژن موجود در هوا نیست. به عنوان مثال، نقره برای تیرگی سولفید هیدروژن نیاز دارد، اگرچه ممکن است به مرور زمان با اکسیژن هم کدر و دچار تیرگی شود. تیرگی اغلب به صورت یک لایه یا روکش مات، خاکستری و یا سیاه روی فلز ظاهر می‌شود. تیرگی یک پدیده سطحی است که بر خلاف زنگ‌زدگی خودمحدودشونده است. فقط چند لایه بالایی فلز واکنش می‌دهند و این لایه مهروموم شده کدر از لایه‌های زیرین در برابر واکنش محافظت می‌کند.
تیرگی در واقع فلز زیرین را در استفاده در فضای باز حفظ‌ می‌کند و این شکل تیرگی پتینه نام دارد. تشکیل پتینه در کاربردهایی مانند سقف مسی، مجسمه‌ها و یراق‌آلات مسی، برنزی و برنجی در فضای باز ضروری است. پتینه نامی است که برای تیرگی فلزات بر پایه مس گفته می‌شود، در حالی‌ که تونینگ اصطلاحی برای نوعی از تیرگی است که روی سکه‌ها ایجاد می‌شود.
تیرگی محصول یک واکنش شیمیایی بین یک فلز و یک ترکیب غیرفلزی به‌ویژه اکسیژن و دی اکسید گوگرد است. معمولاً محصول اکسیداسیون، یک اکسید فلزی یا گاهی اوقات سولفید یک فلز است. اکسید فلز گاهی با آب واکنش می‌دهد و هیدروکسید و دی اکسید کربن برای ساخت کربنات می‌سازد. که یک تغییر شیمیایی است. روش‌های مختلفی هم برای جلوگیری از تیرگی فلزات وجود دارد.
طلای ۲۴ عیار (طلای خالص که با فلزات دیگر مخلوط نشده است) و پلاتین دچار تیرگی نمی‌شوند. اما تقریباً تمام فلزات دیگر از جمله طلای کمتر از ۲۴ عیار، نقره، مس، برنج، آلومینیوم و منیزیم دچار تیرگی و خراب می‌شوند.
درست است که جواهرات طلا و پلاتین تیره و کدر نمی‌شوند، اما گران‌تر نیز هستند. آبکاری طلا یا رودیوم روی نقره یکی از گزینه‌های جلوگیری از تیرگی است. همچنین مواد شیمیایی جلوگیری کننده از تیرگی فلز وجود دارند که می‌توان آن‌ها را برای مدتی در فلز به کار برد. درحالی‌که این گزینه‌ها مانع از تیرگی می‌شوند، اما به طور دائم از آن جلوگیری نمی‌کنند. در ادامه مفصل درباره پیش‌گیری و حذف تیرگی توضیح خواهیم داد. آبکاری و مواد شیمیایی فرسوده می‌شوند و درنهایت فلز زیرین درمعرض عوامل ایجاد تیرگی قرار می‌گیرند.
عوامل اکسیدکننده کاربردهای تجاری و صنعتی بی‌شمای دارند. تعدادی از این کاربردها در زیر ذکرشده است:
استفاده از یک لایه نازک پولیش می‌تواند تا حدی از ایجاد تیرگی روی این فلزات جلوگیری کند. تیرگی را می‌توان با استفاده از پشم، فولاد، کاغذ سنباده، جوش‌شیرین یا یک فویل با مالش و یا صیقل دادن حذف کرد. اشیاء زیبا (مانند نقره) ممکن است تیرگی الکتروشیمیایی معکوسی (غیرمخرب) با قرارگرفتن بر روی یک تکه فویل آلومینیوم در یک قابلمه آب جوش و با مقدار کمی از نمک یا جوش‌شیرین داشته باشند.
هنگامی که جواهرات از فلزاتی ساخته می‌شوند که می‌توانند تیره شوند، باید مراقب نحوه نگهداری آن‌ها باشید تا از تماس با ماده‌ای که می‌تواند باعث تیره شدن آن شود، جلوگیری کنید. قراردادن یک قطعه در معرض هوا به دلیل قرارگرفتن در معرض اکسیژن باعث تیرگی می‌شود، بنابراین این قطعات باید در یک جعبه یا کیسه نگهداری شوند. مطمئن شوید که گزینه ذخیره‌سازی شما برای این منظور طراحی‌شده است و از گوگرد در پارچه، چسب، کاغذ یا نخ استفاده نمی‌شود، زیرا ترکیبات گوگرد باعث ایجاد تیرگی می‌شوند.
پارچه ضدلک برای ساخت کیسه‌ها و ردیف‌کردن جعبه‌های جواهرات استفاده می‌شود. نوارهای ضدلک را می‌توان به فضای ذخیره‌سازی شما اضافه کرد تا حفاظت از تیرگی در فلزات را افزایش دهند. پارچه‌ها و کاغذهای ضدلک، هر دو حاوی موادی هستند که ترکیب مولد تیرگی را قبل از تماس با فلز جذب می‌کنند. این فرآیند از ایجاد تیرگی جلوگیری می‌کند اما تیرگی موجود را از بین نمی‌برد.
زنگ‌زدن آهن همیشه یک فرآیند مخرب در صنعت بوده است. اما یافته‌های اخیر محققان نشان می‌دهد که می‌توان از اکسیدشدن آهن، استفاده‌های مفیدی هم کرد. پژوهشگران به مشاهده نانوذرات آهن با قدرت تفکیک اتمی پرداختند و تبدیل آن به اکسید آهن (نه آن آهن زنگ‌زده بلکه شکل دیگری از اکسیدآهن) را مطالعه کردند و دریافتند که می‌توان از این فرآیند برای تولید نوع جدیدی از کاتالیستها استفاده کرد.
آندرو کابوت از مؤسسه کاتالونیا معتقد است که این اولین باری است که فرآیند اکسیداسیون با این جزئیات مورد مطالعه قرار گرفته‌است. زمانی که فلز اکسید می‌شود، اتم‌های اکسیژن به آن متصل می‌شوند و فلز زنگ می‌زند. اما آهن می‌تواند به اشکال مختلفی اکسید شود که برخی از آنها مفید هستند.
یوگانگ سان و همکارانش از دانشگاه تمپل اقدام به تولید نانوذرات اکسید آهن توخالی کردند که می‌تواند به‌عنوان کاتالیست برای تسریع فرآیندهای شیمیایی یا در رهاسازی دارو مورداستفاده قرارگیرد. اما تولید این نانوورق‌ها از نانوذرات طلا، نیازمند کنترل دقیق فرآیند اکسیداسیون است.
اگر اتم‌های اکسیژن برای واردشدن به ساختار نانوذرات آهن سریع‌تر از اتم‌های آهن که درحال خارج‌شدن هستند عمل‌کنند، نانوذره ایجادشده شبیه به توپ جامد و سخت می‌شود. اگر خروج آهن سریع‌تر از ورود اکسیژن باشد، ساختار کروی توخالی ایجاد می‌شود؛ چیزی که محققان این پروژه به‌دنبال آن هستند.
کنترل این فرآیند بسیار دشوار است چرا که دقیقاً مشخص نیست که این پوسته‌ها در مقیاس اتمی چگونه شکل می‌گیرند. تا پیش از این، مشاهده این فرآیند انجام نشده‌بود؛ چرا که روش‌های میکروسکپی بسیار قوی تنها قادر به تصویربرداری دو بعدی بوده‌اند.
محققان برای حل این مشکل از شلیک اشعه ایکس استفاده کردند. آنها پرتوهای اشعه ایکس که از نانوذرات اکسیدشده بازگشتند را اندازه‌گیری کرده و از مدل‌های کامپیوتری برای شبیه‌سازی چگونگی حرکت اتم‌ها و انجام واکنش شیمیایی استفاده کردند. نتایج نشان‌داد که با اکسیدشدن نانوذرات، حفره‌های کوچکی توسعه‌یافته و باهم ترکیب‌شده و در نهایت یک حفره توخالی با پوسته اکسید آهن شکل می‌گیرد.
انسان‌گرایی رنسانس (به )، احیای مطالعات اروپای دوران قدیم بود، نخست در ایتالیا و سپس در سراسر اروپای غربی در قرون چهاردهم، پانزدهم و شانزدهم میلادی. در جریان این دوره اصطلاح "انسان‌گرا" (به ایتالیایی: umanista) به استادان و شاگردان علوم انسانی اطلاق می‌شد، که معروف به studia humanitatis بود و شامل دستور زبان، بلاغت، تاریخ، شعر و فلسفه اخلاق می‌گردید. اصطلاح انسان‌گرایی بعد از قرن نوزدهم میلادی رایج شد و به جای اصل آن یعنی «علوم انسانی» به‌کار رفت و چندی بعد پس‌نام "انسان‌گرایی رنسانس" به آن اضافه شد تا این حوزه از پیشرفت‌های پسین در عرصه علوم انسانی مجزا گردد.The term "la rinascita" (rebirth) first appeared, however, in its broad sense in Giorgio Vasari's "Vite de' più eccellenti architetti, pittori, et scultori Italiani" (The Lives of the Artists, 1550, revised 1568) Panofsky, Erwin. "Renaissance and Renascences in Western Art", New York: Harper and Row, 1960.