moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بخش انجیرلو در جغرافیای سیاسی و تشکیلات اداری خود دارای ۱ شهر و ۲۴ پارجه آبادی است که عبارتند از:
انجیرلو یکی از زیست‌بوم‌های معروف عشایر منطقه به‌شمار می‌رود.زیست‌بوم عشایری، محدوده‌ای است شامل سرزمین و قلمرو رده‌های ایلی، ییلاق، قشلاق و مسیر بین این دو، که از حیث جغرافیای طبیعی ومراحل کوچ دارای وحدت وهمگنی نسبی و از لحاظ ساختار اجتماعی، دارای هویتی تاریخی، حقوقی و سنخیت‌های مشارکت‌برانگیز می‌باشند.
این زیست‌بوم که بخشی از مناطق قشلاقی آن در بیله سوار وبخش دیگر در چپارس آباد واقع شده‌است دارای ۱۳۰۴ خانوار می‌باشد که از این تعداد ۶۴۱ خانوار عشایری و ۶۶۳ خانوار غیرعشایری ساکن در روستاهای زیست‌بوم هستند. زیست‌بوم «اینجی لی» از چهارسامانه عشایری بنام‌های قیرلو (آق بورون) نوروز آباد، سهراب آباد و قطار و ۸۷ سامانه عرفی تشکیل شده‌است. سامانه عشایری به محدوده‌ای که دربر گیرنده چندسامانه عرفی باشد گفته می‌شود و سامانه عرفی به محدوده‌ای از اراضی مرتعی گفته می‌شود که ازگذشته موردبهره‌برداری تعداد مشخصی از خانوارهای عشایری قرار گرفته و عرفاً دارای حق بهره‌برداری از آن می‌باشند.
زیست‌بوم «اینجی لی» از شمال به زیست‌بوم‌های «آج اشمه» و «جعفرآباد» از جنوب به روستاهای سمت شمالی شهرستان گرمی، از غرب به زیست‌بوم «آقامحمدبیگلو» و از شرق به کشور جمهوری آذربایجان متصل است. عشایر زیست‌بوم «انجیرلو» از ایل بزرگ شاهسئوه ن و از طایفه‌های علی بابالو، قوجا بیگلو، اودولو، مرادلو، بیگ باغلو، جهان خانملو، شاهعلی بیگلو، یئکه لو، ساری نصیرلو، خامسلو، ساری خان بیگلو، بالابیگلو، حسینکلو و مستعلی بیگلو می‌باشند.
دهستان انی نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان گرمی، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۲۵۱ نفر (۱۲۲۰ خانوار) بوده‌است.
دهستان انگوت شرقی، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان انگوت در استان اردبیل ایران است. مرکز این دهستان، روستای محمدتقی کندی است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان انگوت شرقی برابر با ۶٬۷۶۱ نفر بوده‌است.
دهستان انگوت غربی، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان انگوت در استان اردبیل ایران است. مرکز این دهستان، روستای قره‌آغاج پایین است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان انگوت غربی برابر با ۴٬۸۵۱ نفر بوده‌است.
دهستان عزیزآباد، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان نرماشیر در استان کرمان ایران است. مرکز این دهستان، روستای ده وسط است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان عزیزآباد برابر با ۲۰٬۲۲۶ نفر بوده‌است.
دهستان آذری نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان اسفراین، استان خراسان شمالی در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۵۹۶ نفر (۳۳۱۸ خانوار) بوده‌است.
دهستان آزاده نام دهستانی در بخش مشراگه شهرستان رامشیر، استان خوزستان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۲۲۵ نفر (۱۸۶۴ خانوار) بوده‌است.
دهستان بجگان، یکی از دهستان‌های بخش آسمینون شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. مرکز این دهستان، روستای بجگان است.
نام قدیمی این دهستان، منوجان بوده و در پایان به بجگان تغییرنام داده شد.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان بجگان برابر با ۶٬۴۶۳ نفر بوده‌است.
دهستان بجستان نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان بجستان، استان خراسان رضوی در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۳٬۱۶۲ نفر (۹۹۶ خانوار) بوده‌است.
دهستان بهرمان نام دهستانی در بخش نوق شهرستان رفسنجان، استان کرمان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹۵۶ نفر (۱۷۳۱ خانوار) بوده‌است.
دهستان بهمنشیر شمالی نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان آبادان، استان خوزستان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵،۳۰۶نفر (۱،۴۵۲خانوار) بوده‌است.
دهستان بهمنشیر جنوبی نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان آبادان، استان خوزستان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۹۹۴۳ نفر (۲۷۹۳ خانوار) بوده‌است.
دهستان بدرانلو نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان بجنورد، استان خراسان شمالی در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۲۷۸ نفر (۵۰۷۳ خانوار) بوده‌است.
دهستان بدر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دهستان بدر نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان روانسر، استان کرمانشاه در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۴۱۲ نفر (۱۳۵۱ خانوار) بوده‌است.
دهستان بدر (قروه) نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان قروه، استان کردستان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۰۳۲ نفر (۱۷۱۷ خانوار) بوده‌است. این دهستان در جنوب شهر قروه قرار دارد و بلندترین قله استان کردستان «قله بدر» در این دهستان قرار دارد . مردم این دهستان به زبان کردی سورانی صحبت می کنند
دهستان باباامان نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان بجنورد، استان خراسان شمالی در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۳۲۳ نفر (۴۵۴۰ خانوار) بوده‌است.
دهستان بالا ولایت نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان کاشمر، استان خراسان رضوی در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۸٬۶۱۰ نفر (۸,۹۳۲ خانوار) بوده‌است. روستای قوژد با جمعیتی معادل ۴٬۶۵۰ نفر؛ پرجمعیت‌ترین روستای این دهستان و شهرستان کاشمر است.
دهستان بالادربند نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه، استان کرمانشاه در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۴۸۳ نفر (۳۸۷۰ خانوار) بوده‌است.
دهستان بالیقلو نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان اردبیل، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۳۸ نفر ۹۶۶ خانوار) بوده‌است و قیلیچی بزرگترین روستای آن می باشد.
دهستان بلورد، نام دهستانی در شهرستان سیرجان و استان کرمان که اغلب از ایل بچاقچی(مردمان ترک تبار) می باشند. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۹۲۷ نفر (۱۱۲۷ خانوار) بوده‌است.
دهستان بام، یکی از دهستان‌های بخش بام شهرستان بام و صفی‌آباد در استان خراسان شمالی ایران است. مرکز این دهستان، روستای بام است.
دهستان بام در قسمت شرق و جنوب شرقی شهرستان اسفراین و شمال بخش بام و صفی‌آباد قرار گرفته‌است که از طرف شمال به شهرستان فاروج و از طرف شرق به شهرستان خوشاب و از طرف جنوب به دهستان صفی‌آباد و از غرب به دهستان آذری و میلانلو از شهرستان اسفراین محدود می‌گردد که مساحت تقریبی ان ۷۴/۷۰۰ کیلومتر مربع است که روستای بام مرکز دهستان است.هوشیار، محمد مهدی، 1379، تحلیل الگوی تقسیمات کشوری شمال خراسان نمونه: شهرستان اسفراین، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تربیت مدرس. ص 103
دهستان بام به مرکزیت روستای بام مشتمل بر ۵۱ روستا، مزرعه و مکان به اسامی زیر تشکیل گردید:
۱ ـ آق قلعه ۲ ـ آقچ ۳ ـ آرمود آقاجی ۴ ـ اردین ۵ ـ اسفنج ۶ ـ بابا قدرت ۷ ـ بام ۸ ـ بانی در ۹ ـ بکر آباد ۱۰ ـ بیانلو ۱۱ ـ بیش آباد ۱۲ ـ تارخه ۱۳ ـ تنوره ۱۴ ـ جهان ۱۵ ـ چهار باغ ۱۶ ـ چهار مست ۱۷ ـ حاجی‌آباد ۱۸ ـ خرق ۱۹ ـ خرگلی ۲۰ ـ دره محمود آقا ۲۱ ـ دستجرد ۲۲ ـ دهنه اجاق ۲۳ ـ دیوانی ۲۴ ـ زالی ۲۵ ـ شیرین دره ۲۶ ـ عجوقی ۲۷ ـ عنبر آباد ۲۸ ـ عیسی باغ ۲۹ ـ فتح‌آباد ۳۰ ـ قارضی کرجی ۳۱ ـ قوچ قر ۳۲ ـ قوزه زن ۳۳ ـ قهرل چک ۳۴ ـ کاریز در ۳۵ ـ کریان گاو ۳۶ ـ کلاته باباگلی ۳۷ ـ کلاته ازواجی ۳۸ ـ کلاته باغی ۳۹ ـ کلاته بام ۴۰ ـ کلاته حکم آباد ۴۱ ـ کلاته سهراب ۴۲ ـ کلاته عاشور ۴۳ ـ کورنان ۴۴ ـ کوشندر ۴۵ ـ لاشه ۴۶ ـ ناوق سفلی ۴۷ ـ ناوق علیا ۴۸ ـ نشخاست ۴۹ ـ نوده بام ۵۰ ـ نورقاب ۵۱ ـ یکه باغ.
سپس برابر جلسه مورخه ۲۶/۲/۶۹ وزراء عضو کمیسیون سیاسی دفاعی هیئت دولت و بنا به پیشنهاد وزارت کشور تصویب‌نامه فوق با اصلاحاتی روبرو شد که منجر به جدا شدن روستاهای خرق ـ آرمود آغاجی ـ شیرین دره ـ کلاته باغی از دهستان بام شده و این چند روستا به دهستان سنگر ملحق گردیدند.
به استناد بررسی‌های روشمند باستان شناختی، پهنه کنونی منطقه بام برای نخستین بار در دوره مس سنگی آغازین، حدود نیمه دوم هزاره ششم پیش از میلاد مسکونی شد و پس از آن به‌طور دائم جمعیت‌هایی در بخش‌های مختلف آن زندگی می‌کرده‌اند. آثار این دوره در منطقه بام فقط در چند محوطه انگشت شمار، به دست آمده که در آن‌ها جمعیت‌های روستایی با اقتصاد کشاورزی می‌زیسته‌اند.احمد نیک گفتار. بررسی باستان شناختی پهنه فرهنگی شهر اسفراین، خراسان شمالی. تهران. دانشگاه تهران،1387.
این استقرار گاه‌های که قدیمی‌ترین مراکز سکونتی منطقه بام قلمداد می‌شوند در دامنه جنوبی کوه شاه جهان پیدا شده‌اند که به دلیل داشتن منابع آب کافی در دوره پیش از تاریخ برای شکل‌گیری جوامع روستایی و زندگی اقوام یکجانشین مساعد بوده‌است. این استقرارهای کوچک روستایی کمتر از دو هکتار وسعت دارند و به نظر می‌رسد حداکثر جمعیتی بالغ بر ۲۰۰ نفر در آن‌ها زندگی می‌کرده‌است.وحدتی،1387
بررسی‌های انجام شده در این منطقه نشاندهنده تولید محلی انواع ظروف سفالی به دست آمده از این محوطه نشان می‌دهد، ظروف سفالی بدون استفاده از چرخ سفالگری ساخته می‌شد و بدنه آن‌ها با انواع نقوش هندسی به رنگ سیاه بر روی زمینه قرمز تزئین می‌شد.
سفال‌های این دوره (مس سنگی) از نظر شکل ظروف، فنون سفالگری و نوع نقش مایه‌های تزئینی تا حد زیادی به ظروف همزمان در آسیای مرکزی و به ویژه سفال معروف به آنوی (۴۸۰۰–۵۲۰۰پ م) شباهت دارند که نشان دهنده ارتباط فرهنگی دو منطقه در دوره پیش از تاریخ است..
باتوجه به کشفیات جدید باستان‌شناسی از جمله نقوش صخره درمنطقه می‌توان استقرار وسکونت در این خطه را به چندین هزار سال قبل از میلاد مسیح نسبت داد.
در دوره تاریخی این منطقه به علت داشتن مناطق جنگلی و چراگاه‌های عالی و داشتن کوه‌های مرتفع شاجهان که به صورت برفگیر می‌باشند و منبع غنی از آب منطقه است و همچنیین واقع شدن در مسیر راه‌های کاروانرو از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده چنان‌که بیشترین محوطه‌های دوره تارا توجه بیخی منطقه بام در این بخش واقع شده‌اند که نمونه‌های شاخص و مهم آن عبارتند: از قزلر قلعه شاجهان، قلعه کهنه تجری، تپه کهنه بام، قلعه کهنه اردین ۱و۲، تپه سردابه، محوطه قاراداش، خم تپهاحمد نیک گفتار. بررسی باستان شناختی پهنه فرهنگی شهر اسفراین، خراسان شمالی. تهران. دانشگاه تهران،1387.
بعد از آن طبق اسناد و اشارات تاریخی منطقه بام از اواخر حکومت ساسانی تا حملات مغولان با چندین روستا جزو قرای ولایت ارغیان محسوب می‌شده‌است که با حمله چنگیز تخریب شده‌است.
از زمان پیدایش این روستای جدید اطلاعات زیادی وجود ندارد و پیدایش آن را شاید بتوان به پس از تخریب و متروکه شدن روستای بان قدیم نسبت داد. طبق اسناد موجود نام تاریخی این روستا در گذشته قریه بان نام داشته‌است که به دوره تیموری بر می‌گرد و آن زمانی است که حافظ ابرو در سال ۸۳۳ ه‍.ق از منطقه ارغیان گذر کرده برای جهان ارغیان ۱۲ قریه ذکر کرده که جهان یکی از این قرای به‌شمار می‌آمده‌است:
در دوره قاجاریه در زمان حکومت آقا محمد خان در سال ۱۲۱۱ حاکم ولایت بام (جهان ارغیان) صفرعلی خان بغایری بودههوشیار، محمد مهدی، 1379؛199 که پس از او در سال ۱۲۳۳ سعادت قلی خان بغایری با برادرانش حاکم این منطقه بودنداعتماد السلطنه، 1367؛ 1539 پس از این‌ها محمد خان بغایری، حبیب آقای بغایری، خانلر آقای بغایری به ترتیب به حکومت رسیدند که نتیجتاً به حشمت الله خان خاکشور سعادت و بعد از ان به پرویز خان خاکشور سعادت رسید. در زمان قاجاریه در حدود ۸۰۰ خانوارسکونت داشته که نژاد آن‌ها از ترکان بغایری از تیره گرایلی می‌باشند که از قراقوم توسط هولاکوخان به این منطقه آورده شده‌اند.کلنل ادوارد ییت. [سفرنامه خراسان و سیستان]، ترجمهٔ قدرت‌الله روشنی زعفرانلو – مهرداد رهبری، مشهد. انتشارات یزدان ۱۳۶۵. صفحهٔ 345 این روستا در زمان شاهزاده محمد تقی میرزای رکن الدوله در دوره ناصرالدین شاه درسال۱۳۱۴ ه‍.ق/۱۲۷۵ ش به عنوان ولایات بام و صفی آباد به‌شمار می‌رفته ویکی از ولایت‌های مالیات دهنده در صورت جمع و خرج ولایات مملکت خراسان سنه بیچی ئیل ذکر شده‌است که رحیم آقا از حکام و خوانین منطقه بام بوده که ۵۰ نفر سواره داشته و هر نفر سالیانه ۲۵ تومان حقوق می‌گرفتند: "مالیات بام ۱۰۰۸ تومان منهای ۵۴۴۴ تومان مأخوذی ۱۰۴۴ تومان مستمری ۶۰ تومان باقی ۴۶۴ تومان"
مرکز دهستان بام به مرکزیت روستای باممی باشداین روستا در۳۲ کیلومتری شمال شهر صفی‌آباد قرار گرفته‌است. از لحاظ موقعیت طبیعی از نوع تپه ای است. رودخانه کال شیون از مجاورت غرب و رودخانه کال خرق از شرق آبادی می‌گذرد. از مهم‌ترین کوه‌های این روستا می‌توان به کوه دوقوزدره با ارتفاع ۱۸۲۹ متر در ۵/۱ کیلومتری جنوب شرق و کوه گل خانی با ارتفاع ۲۴۱۰ متر در۷کیلومتری شمال غرب آبادی و تپه بوش لگرد با ارتفاع ۱۷۳۲ متر در ۱ کیلومتری شمال این آبادی اشاره کرد. از لحاظ جمعیتی ۵۴۹ خانوار که حدود۲۷۴۷نفر است.بی نا،1384، 114
سکونت درپیرامون این روستا طبق مطالعات باستان‌شناسی به هزاره ششم ق. م می‌رسد.نیک گفتار، احمد (1387)؛ بررسی باستان شناختی پهنه فرهنگی شهر اسفراین در دوران اسلامی، پایان‌نامه کارشناسی ارشد باستانشناسی، دانشگاه تهران گروه باستانشناسی. اما تا دوره صفویه نام این روستا بان بوده که در حدود ۳ کیلومتری شمال این روستا بقایای آن به نام قلعه کهنه بام معروف است و به دلایل نامعلوم پس از متروکه شدن بان ساکنین آن از دوره صفویه در روستای کنونی ساکن می‌شوند که متون تاریخی دوره صفویه به کرات اشاره شده که از روستاهای مهم جهان ارغیان بوده‌است. در مورد وجه تسمیه آن مرحوم وحیدخان از مطلعین روستای بام چنین گفته‌است: «بام هم در اصل بان بوده‌است و بان نام گلی از گلهای بهشتی می‌باشد.»جابانی، 1367؛ 548-552
بخش بام از قسمت جنوبی ارتفاعات شاه جهان که امتداد شرقی رشته کوه‌های البرز است و در بین ارتفاعات بینالود و در شرق آن آلاداغ در غرب آن قرار گرفته‌است که قسمت شمال بخش (دهستان بام) بیشتر کوهستانی و در دامنه ارتفاعات مذکور واقع است و قسمت جنوبی (بیشتر حالت دشت به خود می‌گیرد.
قدیمی‌ترین سازنده‌های شناخته شده از دولومیت و آهک‌های تریلویت دار تشکیل شده که به دوران اول (کامبرین) زمین‌شناسی مربوط می‌شود، بعلاوه شیل‌های سیاه رنگ (اردوویسین)، ماسه سنگ و شیل سبز رنگ (سیلورین)، ماسه سنگ‌های قرمز رنگ، مارن گچ دارو اهک‌های سیاه رنگ دونین نیز متعلق به دوران اول زمین‌شناسی است که در قسنت شمالی بخش (دهستان بام) گسترده‌است. سازنده‌های دوران دوم شامل شیل و ماسه سنگ سبز رنگ (سازنده شمشک) همراه بارگه‌های زغال (زوراستیک تحتانی)، آهک مارنی و مارن‌های آمونیت دار (ژوراستیک میانی) و آهک‌های کرم رنگ وتوده ای ژوراستک فوقانی (سازندلار) که در بخش رخنمون دارند، سازندهای آهکی این دوران ف به ویژه آهک‌های کرتاسه، در رابطه با منابع زیر زمینی حائز اهمیت است. رسوبات دوران سوم از شیل، ماسه سنگ، مارن و سنگ‌های آذرین بیرونی (آندزیت، تراکی آندزیت و توف‌های سبز رنگ) تشکیل شده و عمدتاً تأثیر نامطلوب بر منابع آب‌های زیر زمینی دارند. رسوبات آبرفتی دوران چهارم که تشکیل دهنده تراسه‌ها، مخروط افکنه‌ها، وارزه‌ها و لس و ماسه بادی است، با گسترش زیادی دشت پایین دست ارتفاعات را فرا گرفته‌اند ولی دشت به وسیله مانعی از مارن‌های نئوژن در جنوب محدود می‌گردد.(هوشیار، محمد مهدی، 1379، ص 111-110).
به‌طور کلی بخش بام را می‌توان به دو قسمت تقسیم کرد:
دشت‌ها:
اگر چه در دهستان بام دشت به معنای واقعی کلمه وجود ندارد، اما با توجه به پستی و بلندی ناحیه یک بخش کم ارتفاع و تقریباً هموارو جود دارد که می‌توان از آن به عنوان دشت نام برد:
دشت بام: این دشت که قسمت شرقی دشت اسفراین محسوب می‌شود و در پایکوهای شاجهان گسترش یافته‌است دارای شیبی با جهت شرقی –غربی است که روستاهای زیادی در آن پراکنده‌اند، این روستاها و مناطق بیشتر بر روی ابرفتهای سیلابی و مخروطه افکنه‌های رودخانه‌های مهم این منطقه یعنی کال شیون و رودخانه جهان و. ... واقع شده‌اند که شرایط خاصی از لحاظ خاک و تأمین اب برای کشاورزی را ایجاد کرده‌است (هوشیار، ۱۳۷۹: ۱۱۲.). کلنل ییت از این قسمت با نام دره بام یاد کرده‌استییت، کلنل چارلز ادوارد، سفرنامه سیستان و خراسان، ترجمه قدرت‌الله روشنی زعفرانلو – مهرداد رهبری، چاپ اول، انتشارات یزدان: ۱۳۶۵. ص 350 عرض آن دو یا سه میل و طول آن ۲۰ میل است هموار بودن، حاصل خیزی و از طرف دیگر جریان رودهای بیدواز و روئین در این دشت نقش بسیار زیادی در شکل‌گیری شهر تاریخی اسفراین، پراکنش روستاهای آن و همچنین عبورجاده کاروانرو نیشابور-گرگان از این مسیر را داشته‌است
بخش بام یکی از حوزه‌های شمالی حوزه آبریز کویر مرکزی است که رودخانه‌های دائمی و فصلی آن با پیوستن به شاخه‌های دیگر رودخانه قرسو از طریق کویر خارتوران به کویر مرکزی می‌رسند.
منبع اصلی تأمین‌کننده آب‌ها دراین منطقه بخش بارندگی است و به ویژه از ذوب برف دامنه‌های جنوبی ارتفاعات شا ه جهان ناشی می‌شود که با توجه به ویژگی بارش‌ها، آب‌های جاری غالباً به صورت سیلاب‌های فصلی و اتفاقی ظاهر می‌شوند و شبکه‌های دایمی به قسمت‌های شمالی محدود می‌شوند. ذوب برف در ارتفاعات شمالی و نفوذ تدریجی آن در خلل و فرج و شکستگی‌های تشکیلات زمین‌شناسی سفره آب‌های زیر زمینی را تغذیه می‌کند.
با توجه به مطالب مذکور در مجموع می‌توان منابع آب این بخش را به دودسته آب‌های زیر زمینی و آب‌های سطحی تقسیم‌بندی کرد، آب‌های زیر زمینی شامل، چشمه، قنات و چاه می‌گردند که پس از جاری شدن آب چشمه‌ها و قنات در سطح زمین، آب‌های رودخانه‌های دائمی که اکثراً در بخش بام متمرکزند را تشکیل می‌دهند.
آب‌های سطحی دهستان بام که مهم‌ترین منبع آب در این دهستان است و بیشترین میزان آب مورد نظر کشاورزی و شرب انسان از این آب‌ها حاصل می‌شود.
آب‌های سطحی دهستان بام اکثراً درروستاهای دره ای به مصرف می‌رسند و قسمت کمی از آن به دشت می‌رسد و فقط در ایام سیلابی رودخانه‌های که از ارتفاعات سرچشمه می‌گیرند آب زیادی داشته که ضمن استفاده قسمتی از آن در دشت بام و اسفراین، فاضلاب آن کال ولایت یک شاخه اصلی رودخانه قرسو را تشکیل می‌دهد و از طریق این رودخانه به کویر خار طوران و کویر مرکزی می‌ریزد.https://nahang.ir/book/872609/کتاب-بام-جهان-ارغیان-در-گذر-تاریخ-اثر-احمد-نیک-گفتار/
این رودخانه که مهم‌ترین رودخانه بخش بام به حساب می‌آید یک رودخانه فصلی است که بیشتر محوطه‌ها و روستاهای فعلی در حاشیه این رودخانه ایجاد شده‌اند.نیک گفتار، احمد (1387)؛ بررسی باستان شناختی پهنه فرهنگی شهر اسفراین در دوران اسلامی، پایان‌نامه کارشناسی ارشد باستانشناسی، دانشگاه تهران گروه باستانشناسی. این رودخانه از شاخه‌های اولیه رودخانه جاجرم است که از تلاقی شاخه‌های اولیه خود به نام‌های آب خرق و شیون در حوالی دهستان بام واقع در ۴۲ کیلومتری جنوب شرقی اسفراین جریان می‌یابد و پس از عبور از روستای اردین و دستجرد و دریافت چند شاخه دیگر به نام‌های نهامود، جهان و آستین درمنطقه جهان‌آباد با رودخانه اسفراین تلاقی نموده و رودخانه جاجرم را به وجود می‌آورد. حوضه این رودخانه بخش خاوری شهرستان اسفراین است. طول این رودخانه ۶۰ کیلومتر و وسعت حوضه آن بالغ بر ۸۰۰ کیلومتر مربع است.افشین، 1373: 372؛ نیک گفتار، 1387: 17.
این رودخانه نقش مهمی در ایجاد و شکوفایی استقرارهای دوره پیش از تاریخ تا دوره اسلامی داشته‌است.نیک گفتار، 1387: 180-174
این رودخانه نیز شاخه اولیه و سرچشمه رودخانه کال ولایت است. از دامنه‌های خاوری کوه پاتو سرچشمه می‌گیرد به جنوب باختری جریان می‌یابد. اراضی روستای تبریان، همه گجی، کورنان، آقچ را مشروب نموده و در جنوب دهستان بام با آب خرق تلاقی و رودخانه کال ولایت را به وجود می‌آورد طول این رودخانه ۲۰ کیلومتر بوده و در شمال روستای آقچ محل مناسبی برای احداث سد بر روی این رودخانه و ذخیره آب‌های مازاد بر مصرف آن و همچنین جریان‌های سیلابی رودخانه وجود دارد، این رودخانه دارای آب‌های دائم بوده ولی به علت مصرف آن در روستاهای اطراف مسیر آب چندانی وارد کال ولایت نمی‌نماید (نیک گفتار، ۱۳۸۷). مهم‌ترین استقرارها در حاشیه این رودخانه را می‌توان استقرارهای دوره اسلامی همه گچی، استقرارهای دوره تاریخی کورنان و آقچ و بالاخره از همه مهم‌تر استقرارهای متوالی در تپه کهنه بام اشاره کرد. توالی استقرار در تپه کهنه بام را باید مدیون همین رود و چشمه‌های جوشان که در اثر نفوذ آب در این محدوده ایجاد کرده دانست.احمد نیک گفتار. بررسی باستان شناختی پهنه فرهنگی شهر اسفراین، خراسان شمالی. تهران. دانشگاه تهران،1387.
این رودخانه یکی از شاخه‌های اولیه و سرچشمه رودخانه کال ولایت می‌باشد که دربخش شمال شرق بام و از دامنه غربی کوه قرقیز و شرق کوه گاو خرق به ارتفاع۲۷۳۲ متر سرچشمه می‌گیرد در جهت جنوب باختری جریان می‌یابد. روستای آق چشمه و روستای خرق در شهرستان فاروج را مشروب می‌سازد در روستای بام با رودخانه شیون تلاقی نموده و رودخانه ولایت را تشکیل می‌دهند این رودخانه در بالاتر از روستای خرق به نام رودخانه اقله ثبت گردیده‌است (نقشه ۰۰۰/۲۵۰/۱ نیروهای مسلح) طول این رودخانه فصلی ۲۵ کیلومتر است.افشین، یدالله،1373 :372 این رودخانه طبق بررسی‌های باستان شناختی نشان می‌دهد نقش مهمی در استقرار تمدن‌های پیش ازتاریخ، تاریخی، اسلامی و اقتصاد روستاهای امروزی دارد. همچنین یادآوری می‌شود این رودخانه درمنطقه بام نقش بسزایی در جرخش آسیاب‌ها داشته‌است که انگاره‌های این آسیاب‌ها را می‌توان در بخش شرقی رودخانه مشاهده کرد.
حوزه این رودخانه ۶۲ کیلومتر مربع و دارای رژیم سیلابی است. جریان عادی این رودخانه۵٪ متر مکعب در ثانیه برآورد گردیده‌است. این رودخانه نیز از کوه‌های شاه حسن سرچشمه گرفته و پس از عبور از روستای بانی در و زالی در روستای دستجرد به کال ولایت می‌پیوندد نام اصلی این رودخانه درگذشته نهامود بوده که به مرور زمان به نهاجرد تغیر نام داده‌است و امروزه در روستاهای اطراف به نام کال داشخانه نیز شناخته می‌شود.شناسایی و معرفی آثار باستانی داشخانه. زاهدان. پژوهشی باستان‌شناسی دانشگاه ادبیات و علوم انسانی سیستان و بلو چستان، گاهنامه آوای باستان، سال پنجم، شماره پنجم، خرداد، – 1384.نیک گفتار، احمد، 1386: 6-9 از آب این رودخانه بعد از روستای بانیدر بیشترین استفاده را روستای نوده دارد.
از شاخه‌های رودخانه کال ولایت است از دامنه‌های جنوبی کوه یاتوبا ارتفاع ۳۱۰۲ متر از رشته کوه بینالود واقع در ۲۹ کیلومتری خاور شهر اسفراین سرچشمه می‌گیرد. از شمال به جنوب جریان می‌یابد. سپس از خروج از دامنه‌های جنوبی بینالود وارد اراضی روستای جهان می‌گردد. اراضی این روستا و روستای چهارمست را مشروب نموده و در جنوب باختری روستای اخیر وارد رودخانه کال ولایت می‌شود. طول این رودخانه ۲۴ کیلومتر بوده و در روستای جهان محل مناسبی برای احداث سد بر روی آن وجود دارد رودخانه جهان دارای آب دائم بوده ولی جریان دائمی آن به مصرف روستاهای مسیر رسیده و فاضلاب ان وارد رود ولایت می‌شود.احمد نیک گفتار. بررسی باستان شناختی پهنه فرهنگی شهر اسفراین، خراسان شمالی. تهران. دانشگاه تهران،1387.
این رودخانه از دو شاخه به نام‌های زو آستین و دره نیش خواست تشکیل شده و سرچشمه این دو شاخه بوده که در زو آستین به نام چشمه علی و در نیش خواست قره چشمه نامیده می‌شود. طول این رودخانه ۲۱ کیلومتر بوده ودارای آب فصلی است و پس از عبور از روستای دهنه اجاق به رودخانه کال ولایت می‌پیوندد.افشین، یدالله،1373، پیشین، ص 373
به غیر از درختان ارس که در بلندی‌های شاه جهان، و کوه شاه حسن و به‌طور پراکنده قابل مشاهده است، اغلب از درختان پسته، انار، زبان گنجشک، زرشک، ارغوان و انجیر وحشی، بومادران، استاقدوس، قسنی، کتیرا، گون ،قوق ،سیقر قوروقو، ورگ و غیره… تشکیل شده‌است.
غالب مردم این روستا از نژاد ترک و تیره بغایری و عده قابل توجه نیز ترک‌های بیات و دیگر طوایف قزلباش هستند. که در زمان حمله هولاکوخان به ایران از منطقه قراقوم ترکمنستان به این منطقه کوچ داده شدند و دیگر طوایف نیز از قفقاز و آذربایجان به این مناطق کوچیده‌اند و زبان آن‌ها ترکی است.
-پارک ملی ساریگل:
پارک ملی و منطقه حفاظت شدهٔ سالوک با وسعتی حدود ۲۸۰۰۰هکتار در شمال شرقی شهرستان اسفراین قرار گرفتهاست. پارک ملی و منطقه حفاظت شدهٔ ساریگل تنوع جانوری خوبی دارد و یکی از مهم‌ترین مناطق حفاظت شده ایران از نظر زندگی جانوری است. شرایط توپوگرافی دشتی-کوهستانی منطقه باعث شده‌است که این منطقه یکی از متنوع‌ترین زیستگاه‌های گونه‌های وحشی ایران به‌شمار آید. قسمت شمالی پارک ساریگل کوهستانی و زیست‌بوم حیوانات گوناگون کوه‌زی و قسمت جنوبی آن نیز مناسب زیست حیوانات دشت‌زی است. همچنین در کف دره‌های این پارک گونه‌های درختی و درختچه‌ای مانند زرشک، بید، انجیر و گردو و در مناطق مرتفع گونه‌های ارس به صورت پراکنده و انبوه دیده می‌شود.
از لحاظ پوشش گیاهی، تیپ غالب مرتعی از نوع درمنه و گرامینه هااست. این پارک یکی از مهم‌ترین مراکز رویش گیاهان صنعتی و دارویی از قبیل؛ باریچه، آویشن، کاکوتی، علف چای، گون و… است.
از لحاظ پوشش درختی و درختچه ای؛ گونه ارس، کلاه میر حسن، چوبک، زرشک، بید و… غالب در این منطقه است. از لحاظ حیات وحش شاخص منطقه :قوچ و میش اوریال، پازن، کل و بز، پلنگ، گربه وحشی، گربه پالاس، کفتار، گرگ، روباه و … آبزیانی نظیر کپور ماهیان پرندگانی نظیر :باقرقره، کرکس، انواع عقابها، شاهین، کبک، تیهو، دلیجه،... ؛ خزندگانی چون :مار افعی پلنگی، مار جعفری، کفچه مار، کور مار شنی، بزمچه و انواع مارمولک از دیگر زیستمندان ساریگل می‌باشند.
چشم‌انداز (Land scape):
از شاخص‌ترین جاذبه‌های طبیعی این منطقه می‌توان به آبشار ایزی، رودخانه و دره اردغان، روستای سرچشمه، مناطق دیدنی پشت سد اسفراین و … اشاره کرد.http://www.nkhdoe.ir/-پارک-ملی-و-منطقه-حفاظت-شده-ساریگل.aspx
درهستان بام طبق بررسی‌های باستان شناختی صورت گرفته بیش از ۵۰ اثر تاریخی مورد شناسایی و تعدادی به ثبت ملی رسیده‌اند که اهم آن‌ها به شرح ذیل می‌باشند:
آسیاب آبی یا آسیا اووی دستگاهی بوده‌است که برای خرد کردن گندم و سایر غلات و برای درست کردن آرد وجود داشته‌است و با استفاده از تکنیک سرعت آب یا فشار آب کار می‌کرده‌است در ایران تقریباً در هر شهر و روستائی در قدیم آسیاب آبی وجود داشته‌است و قدمت این آسیاب‌ها را به سلسله
پادشاهی ساسانیان نسبت می‌دهند
شیوه کار آسیاب‌های آبی طرز کار این آسیاب‌ها اینطور بوده که در مسیر جریان آب منزلی را با ارتفاع بیشتر از معمول سایر منازل بنا می‌کردند که محل انبار گندم و لوازم آسیاب بوده در نزدیک این منزل معمولاً بند آب قرار داشته که آب را در ان جمع‌آوری می‌کردند (کار یک مخزن بزرگ را انجام می‌داده‌است) عمده‌ترین قسمت آسیاب تنوره عمودی آن است که به صورت مخروطی ناقص و وارونه طراحی و ساخته می‌شده‌است، به گونه‌ای که آب ذخیره شده در آن ز سوراخی کوچک با فشار پره‌های آسیاب را به حرکت درمی‌آورد. (چندین قطعه سنگ مدور (حدود ۲۰ قطعه) به قطر تقریبی۸۰ سانتی‌متر و ارتفاع ۳۰ سانتی‌متر که درون ان به میزان ۲۰ سانتی‌متر سوراخ شده‌است را از بالای خانه ساخته شده به سمت پائین روی هم گذاشته که آب از درون این سنگ‌ها با فشار به پائین هدایت شده) در زیر این سنگ‌ها (تنوره مخروطی شکل) که آب از درون ان با فشار خارج می‌شده یک پره چوبی قرار داشته که با برخورد پر فشار آب از انتهای مخروط (انتهای قیف) با ان به حرکت در می‌آید چرخش این پره چوبی باعث ذخیره شدن نیرو در ان می‌گردد و این نیرو به وسیله یک میله که دو سر ان چرخ دنده قرار داشته به دو سنگ اصلی آسیاب که توضیحات این سنگ در ادامه خواهد آمد منتقل شده و باعث چرخش سنگ بالائی آسیاب می‌گردد در کنار این دو سنگ مخزن گندم قرار دارد که گندم از آنجا به داخل سوراخی که در وسط سنگ بالائی آسیاب تعبیه شده وارد می‌گردد و این گندم‌ها در بین سنگ‌های آسیاب قرار گرفته و موجب خرد شدن و با دوران سنگ آسیاب نهایتاً تبدیل به ارد می‌گردند. مسئول تحویل بار گندم و جو فردی به نام کوالانچی بوده‌است که علاوه بر مسئولیت قبلی مسئولیت ارد کردن گندم‌ها را نیز داشته‌است بزرگ‌ترین آسیاب همین آسیابی بوده که در انتهای روستا قرار داشته و در هر شبانه روز توان آسیاب ۱۲ خرکی بار معادل ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ کیلو را داشته‌است شروع فعالیت این آسیاب‌ها معمولاً از اول میزان (پائیز) تا یکماه بعد از عید (اوایل اردیبهشت) بوده و علت ان هم بخاطر این موضوع بوده که در این مدت کشاورزان محصول خود را جمع‌آوری کرده و گندم‌های خود را جهت تهیه ارد به آسیاب‌ها می‌سپردند. اوج کاری آسیاب‌ها در فصل پائیز به حدی بوده‌است که آسیاب‌های روستا نیز در برخی مواقع قادر به پاسخگوئی به برخی اهالی روستا که دیرتر گندم و جو خود را برداشت کرده بودند نمی‌شد (چرا که باید در انتظار طولانی برای تهیه ارد خود می‌ماندند) و آن‌ها مجبور بودند برای تهیه آرد خود به روستای خرق (که در تمام فصول سال آسیاب‌هایش دائماً بعلت وجود آب فراوان فعال بودند) مراجعه و یک شبانه روز در آنجا اقامت کنند تا گندم خود را ارد کنند. میزان دستمزدی که کشاورزان به آسیابان پرداخت می‌کردند از هر ۱۰۰کیلو گندم چهار و نیم کیلو ارد بوده‌است.
از طرفی در این مدت (پائیز تا یک ماه بعد از عید) کشاورزان جهت آبیاری مزارع خود به آب کمتری نیاز داشتند و بعلت بارش‌های پائیزی رودخانه روستا سرشار از آب‌های روان بوده و اصطلاحاً زمان پرآبی روستا بوده‌است اما در سایر فصول (بهار و تابستان) نیز این آسیاب‌ها تعطیل نمی‌شدند این آسیاب‌ها با تغییراتی که در قطعات آسیاب خود می‌دادند از جمله جابجائی دو سنگ کوچکتر با دو قطعه سنگ اصلی (که گندم‌ها در درون ان ریخته می‌شده و عمل آسیاب رو انجام می‌داده‌اند) موجبات فعال ماندن این آسیاب‌ها را فراهم می‌نمودند این مر بیشتر بدین علت انجام می‌شد که اولاً آسیاب در مواقع کم‌آبی با فشار آب کمتر نیز فعال باشد و نیاز به آب پر فشار نداشته باشد و از طرفی فعال ماندن این آسیاب موجب مراجعه اهالی روستا و سایر روستاها و نهایتاً درآمد بیشتر به آنان نیز می‌شد.
در یکی از دوران‌های پر رونق روستای بام و زمانی که روستای بام به سبب موقعیتهای اجتماعی و کشاورزی (اقتصادی) که داشت، مورد توجه سایر روستاها بود یکی از دلایل توجه به روستای بام وجود آسیاب‌های آبی بود. زمان دقیق ساخت آسیاب‌های آبی دقیقاً مشخص نیست، اما زمان زوال و ازبین رفتن آن‌ها تقریباً مشخص است که در ادامه بدان اشاره می‌نماییم. چگونگی پیدایش، ساخت و نحوه کار این آسیاب‌ها می‌تواند مورد توجه باشد. تعداد ۵ آسیاب آبی در روستای بام وجود داشت که ضمن اینکه این آسیاب‌ها در نقاط مختلف بام پراکنده بودند اما دو ویژگی مشترک داشتند اول آنکه اکثر آن‌ها در مسیر جوی بام (که دارای آب فراوانی بوده‌است) قرار داشتند که از لحاظ موقعیت مکانی، یکی در بالای روستا (معروف به یوخارکو درمن (آسیاب بالا)) متعلق به حاج سید رضا هاشمی، اول جاده خرق- بام قرار داشت و یکی در تپه سرخ (معروف به سرخ درمن) متعلق به حاجی الله وردی راوخی در مسیر سمت چپ بام به راوخ و دیگری در مسیر منتهی به نظر گاه مسیر منتهی به دوقوز دره(۹ کوه) از سمت گونی باغ) متعلق به حاجی اسماعیل اسحاق و دیگری در قارشی معروف به درمن آقای سروری (معروف به کافرها) و آخرین آسیاب نیز در انتهای روستا اول راه سوملا (معروف به تای که درمن (آسیاب پائین))که متعلق به حاج غلام حسین بگی و سپس فرزندان ایشان کربلائی حسین بگی –حاجی حسن بگ – رمضانعلی بگ – حاجی یحیی بگ بوده‌است. دوم اینکه این آسیاب‌ها برای حمل و نقل بهتر گندم‌ها و همچنین ارد تولید شده در مسیر راه‌ها قرار داشتند که همین‌طور که پیداست سه آسیاب از ۵ آسیاب در راه‌های اصلی قرار داشتند شاید این سؤال پیش اید که علت وجود این تعداد آسیاب چه لزومی داشته‌است؟ پاسخ این سؤال روشن است ان زمان روستای بام دارای موقعیت خاصی از لحاظ جمعیت و میزان زمین‌های زیر کشت گندم و جو و همچنین آب فراوان و جاری دو رودخانه اصلی روستای بام بوده‌است این عوامل موجب شده بود که روستای بام علاوه بر مرکزیتی که نسبت به سایر روستاها داشته جهت تأمین نیاز خود و همچنین سایر روستاهای دیگر لزوماً آسیاب‌های متعددی داشته باشد. در حال حاضر از این آسیاب‌های آبی بقایایی بجا مانده که بهترین ان در انتهای روستا و در تلاقی کال و مسیر معروف به سوملا قرار دارد (آسیاب پائین)
معدن و روش ساخت قطعات آسیاب‌ها بام ساخت و تهیه قطعات این آسیاب‌ها توسط خود اهالی روستا انجام می‌پذیرفته سنگ‌های آسیاب را از محل شاوی پشت کوه قارا قوزی (کوه سیاه) که دارای سنگ‌های سفت و محکمی است می‌آوردند. بدین ترتیب که ابتدا با یک میله آهنی به نام بایرام که زائده‌ای نیز بر سرش داشته سوراخی با عمق ۴۰ سانتی‌متر حفر و سنگریزه‌های داخل سوراخ را با زائده‌ای که بر سر ان میله آهنی بوده بیرون می‌کشیدند و سپس باروت داخل ان می‌ریختند و با سمبه آن را فشار داده تا خوب باروت‌ها فشرده شده بعد از آنکه سوراخ خوب پر شده با چاشنی و فتیله‌ای که کار می‌گذاشتند موجبات انفجار را به وجود آورده، قطعات سنگ از کوه جدا شده و سپس زائده‌های آن را جدا می‌کردند و با تعدادی گاو قوی با گاری آن را به روستا منتقل و آن را تراش می‌دادند اندازه قطر سنگ‌های اصلی آسیاب ۷ وجب بوده (که در اصطلاح روستا بدان ۷ پنجه می‌گویند) که حدوداً معادل ۱۲۰ سانتی‌متر و ارتفاع آن‌ها حدود ۲۵ تا ۳۰ سانتی‌متر است. تراش این سنگ (دو قطعه سنگ اصلی آسیاب که به سنگ زیرین و زبرین مشهور است) معمولاً یکسال طول می‌کشید و تراش سایر سنگ‌ها که کوچکتر بوده‌اند و داخل آن را می‌بایست برای ورود و خروج اب (تنوره عمودی)، سوراخ می‌کردند زمان کمتری نیاز داشته‌است. با اختراع دستگاه بخار و همچنین جایگزین کردن سوخت فسیلی از جمله گازوئیل و پدید آمدن نیروی محرکه جدید به جای اب، و به دنبال ان صنعتی شدن ابزار و دستگاهای سنتی، آسیاب‌ها نیز از غافله صنعتی شدن عقب نمانده و به روستای ما هم سرک کشیدند
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان بام برابر با ۳٬۷۷۲ نفر بوده‌است.
دهستان بندر امام خمینی نام دهستانی در بخش بندر امام خمینی شهرستان بندر ماهشهر، استان خوزستان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲۲ نفر (۱۹۷ خانوار) بوده‌است.
دهستان بشاریات شرقی نام دهستانی در بخش بشاریات شهرستان آبیک، استان قزوین در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲۸۲ نفر (۱۸۶۵ خانوار) بوده‌است.
دهستان بشاریات غربی نام دهستانی در بخش بشاریات شهرستان آبیک، استان قزوین در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۵۵۶ نفر (۲۵۶۶ خانوار) بوده‌است.
دهستان باوله نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان سنقر، استان کرمانشاه در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳۶۴ نفر (۲۰۲۲ خانوار) بوده‌است.
دهستان بیاض، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸،۳۲۵ نفر (۲۰۲۶ خانوار) بوده‌است.
دهستان بازان نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان جوانرود، استان کرمانشاه در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲۵۷ نفر (۱۱۱۶ خانوار) بوده‌است.
دهستان بهنام عرب جنوبی نام دهستانی در بخش جوادآباد شهرستان ورامین، استان تهران در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۲۳۵ نفر (۳۸۴۳ خانوار) بوده‌است.
دهستان بهنام پازوکی جنوبی نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان ورامین، استان تهران در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۹۴۰ نفر (۳۱۲۱ خانوار) بوده‌است.
دهستان بهنام وسط جنوبی دهستانی در بخش جوادآباد شهرستان ورامین، استان تهران در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۱۵۲ نفر (۱۵۱۴ خانوار) بوده‌است.
دهستان بهنام وسط شمالی بامرکزیت روستای باغخواص نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان ورامین، استان تهران در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۸۸۴ نفر (۲۶۳۰ خانوار) بوده‌است.
دهستان بن معلی نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان شوش، استان خوزستان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲۳۱ نفر (۱۷۹۶ خانوار) بوده‌است.مردم منطقه بیشتر از ایل سکوند هستند.
بازی مرگ نام یک فیلم ویدئویی آمریکایی محصول سال ۲۰۱۰ در ژانر فیلم اکشن به کارگردانی جورجیو سرفینی است. در این فیلم بازیگرانی همچون وسلی اسنایپس، اونجانی الیس، زویی بل، گری دنیلز، رابرت داوی و ارنی هادسون ایفای نقش کرده‌اند.
دهستان حسین‌آباد، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶،۳۹۴ نفر (۱۵۶۱ خانوار) بوده‌است.
زویی بل (زاده ۱۷ نوامبر ۱۹۷۸) بدل‌کار و بازیگر نیوزیلندی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان از "بازی مرگ"، "شلاق بزن" و سربازان حرفه‌ای نام برد.
دافنی کالر (زادهٔ ۱۹۶۸ م) یک استاد اسرائیلی-آمریکایی در بخش علوم رایانهٔ دانشگاه استنفورد و از اعضای بنیاد مک‌آرتور است. پژوهش‌های او عمدتاً در حوزهٔ هوش مصنوعی و کاربردهای آن در علم پزشکی هستند.
او مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه عبری اورشلیم در ۱۹۸۵ م. در ۱۷ سالگی و کارشناسی ارشدش یک سال بعد از همان مؤسسه دریافت کرده است. کالر پس از دریافت مدرک پی‌اچ‌دی خود از دانشگاه استنفورد در سال ۱۹۹۳ م. به عضویت هیئت علمی بخش علوم رایانهٔ دانشگاه استنفورد درآمد. او از سال ۲۰۰۴ م. از اعضای بنیاد مک‌آرتور است.
کالر در سال ۲۰۰۸ نخستین جایزهٔ ۱۵۰٫۰۰۰ دلاری انجمن ماشین‌های حسابگر-اینفوسیس را در زمینهٔ علوم رایانه دریافت کرد.
یک سال بعد (۲۰۰۹) به همراه نیر فریدمن رساله‌ای را در زمینهٔ "مدل گرافی احتمالی" منتشر نمود. کالر از بنیانگذاران کورسرا است.
سیزاریا ایوورا (۲۷ اوت ۱۹۴۱ – ۱۷ دسامبر ۲۰۱۱) یک خواننده عامه‌پسند اهل کشور کیپ ورد بود. به دلیل آن که در اجراهایش با پای برهنه روی صحنه حاضر می‌شد، به او «آوازه‌خوان پابرهنه» (Barefoot Diva) گفته می‌شد. به ایوورا لقب «ملکهٔ مورنا» (Queen of Morna) نیز داده‌اند.
صدای ایوورا بسیار بم بود و معمولاً با صدای بیلی هالیدی مقایسه می‌شد.
سیزاریا ایوورا موسیقی را با خواندن در بارهای زادگاهش، میندلو آغاز کرد. او که تا سال ۱۹۸۸ هیچ اثری از خود ضبط نکرده بود، در سال ۲۰۰۴ برنده جایزه گرمی شد. آلبوم چهارم این خواننده با نام «خانم پرفومادور» (۱۹۹۲) زندگی حرفه‌ای‌اش را متحول کرد. این آلبوم بیش از ۳۰۰ هزار نسخه در سراسر جهان به فروش رفت. ایوورا در کل ۱۰ آلبوم منتشر کرد.
وضعیت جسمی اوورا به دلیل مصرف زیاد الکل و سیگار به تدریج بدتر شد تا اینکه در سال ۲۰۰۸ و در میانه توری که در استرالیا برگزار کرده بود، سکته قلبی کرد. پس از مرگ او در سال ۲۰۱۱، دو روز عزای عمومی در کشور کیپ ورد اعلام شد.
این روستا در دهستان حسین‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۱ نفر (۷۸ خانوار) بوده‌است.
اشرف‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان بیاض قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.
تلمبه رسول آباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان حسین‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱ نفر (۹ خانوار) بوده‌است.
فدراسیون کوبان جمهوری اسلامی ایران یا فدراسیون اسکواش جمهوری اسلامی ایران، فدراسیونی است که به آموزش اسکواش و برگزاری مسابقات آن در ایران مبادرت می‌ورزد. این فدراسیون با نام فدراسیون اسکواش جمهوری اسلامی ایران در مرداد ماه سال ۱۳۷۲ هجری خورشیدی در زمان ریاست مصطفی هاشمی‌طبا در سازمان تربیت بدنی، به ریاست غلامحسین فرزامی تأسیس گردید.
بعد از حضور مسعود سلیمانی در راس فدراسیون با راه اندازی انجمن‌های اسکواش در آموزش و پرورش و تعامل مناسب با دانشگاه‌ها، شهرداری‌ها، نیروهای مسلح و حتی تربیت بدنی زندان‌ها و همچنین میزبانی مسابقات مهمی چون قهرمانی آسیا دربخش نوجوانان و جوانان برای اولین‌بار، این رشته به‌طور فراگیر در حال توسعه است و قریب به بیست هزار نفر در اسکواش به صورت جدی فعالیت می‌کنند.
طبق جلسه برگزار شده با فرهنگستان زبان و ادب فارسی واژه «کوبان» از خرداد ماه سال ۱۳۹۱ هجری خورشیدی جایگزین «اسکواش» شد.
در حال حاضر ۱۶ مکان در تهران و ۳۶ مکان در سایر استان‌ها برای این ورزش وجود دارد.
بزرگراه شهید کاظمی نام بزرگراهی که در شهر تهران است. این بزرگراه از میدان زمزم شروع و در میدان جهاد به پایان می‌رسد.
احمدآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان حسین‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۱ نفر (۸۱ خانوار) بوده‌است.
احمدآباد عطائی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان حسین‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳ نفر (۹ خانوار) بوده‌است.
اسدآباد مهدوی، روستایی از توابع شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان حسین‌آباد قرار دارد در سال‌های اخیر به علت تأسیس شرکت‌های پسته رو به گسترش است
قلعه داوود آباد که از آثار تاریخی شهرستان انار می‌باشد و در تاریخ هفتم اسفند ۱۳۸۶ با شماره ۲۱۴۸۳ در فهرست میراث ملی به عنوان اثر دوره صفویه ثبت شده‌است در نزدیکی این روستا واقع شده‌است. همچنین قلعه اسد آباد از آثار تاریخ این روستا در حال حاضر رو به تخریب است.
این روستا در بخش مرکزی شهرستان انار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۰ نفر (۴۰خانوار) بوده‌است.
اسدآباد رهنما، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان بیاض قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۱ نفر (۲۱ خانوار) بوده‌است.
امین‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان حسین‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹ نفر (۸ خانوار) بوده‌است.
بیاض، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان بیاض قرار دارد و جمعیت آن ۳٫۸۶۹ نفر بوده‌است.
تراب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان حسین‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸۲ نفر (۹۹ خانوار) بوده‌است.
تلمبه حاجی‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
تلمبه صدرآباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
تلمبه صفاییه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان حسین‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۸ نفر (۸۹ خانوار) بوده‌است.
توکل‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان بیاض قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸ نفر (۹ خانوار) بوده‌است.
جلالیه هجری، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان حسین‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷ نفر (۱۸ خانوار) بوده‌است.
حجت‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان بیاض قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲۳ نفر (۱۷۷ خانوار) بوده‌است.
حسن‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
حسین‌آباد اسلامی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
خالق‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان حسین‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۷ خانوار) بوده‌است.
اولسر کوشینگ، نوعی اولسرپپتیک در معده است که بعلت بالارفتن فشار مغز ایجاد می‌شود. گرچه به صورت اساسی اولسر معده است، اما گاهگاهی هم در قسمت ابتدای دوازدهه یا انتهای مری به وجود می‌آید. نامگذاری این بیماری به افتخار هاروی کوشینگ، جراح مغز و اعصاب آمریکایی (۱۸۶۹ – ۱۹۳۹ میلادی) می‌باشد.Who named itH. Cushing. Peptic ulcer and the interbrain. Surg Obst, 1932, 55: 1-34.
پیشنهاد شده که علت این بیماری، تحریک هسته عصب واگ در مغز بعلت فشار بالای مغزی-نخاعی است که منجر به ترشح بیشتر عصب واگ در معده می‌شود. عصب واگ، استیل کولین رها می‌کند که باعث تحریک گیرنده M۳ در سلول‌های پاریتال معده می‌گردد که تحریک این گیرنده دستگاه پیامبر ثانویه، سیستم یون کلسیم-اینترنال پپتید سه (IP۳/Ca2) را فعال می‌نماید. گام بعدی و نهایی فعال نمودن پمپ سدیم-پتاسیم ATPase است که منتهی به افزایش ترشح اسید می‌شود. همچنین ممکن است این زخم مستقیماً بعلت واکنش کوشینگ ایجاد شود؛ واکنش کوشینگ به تغییرات عمومی بدن در واکنش به ضربه سر گفته می‌شود که شامل تریاد کوشینگ است: تنفس نامنظم، کاهش تعداد ضربان قلب و پهن شدن فشار نبض. فشار نبض، تفاضل فشارخون سیستولی و دیاستولی است.
ده حیدر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان حسین‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴ نفر (۸ خانوار) بوده‌است.
ده رییس، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان حسین‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۰۷ نفر (۲۵۷ خانوار) بوده‌است.
سبزدشت کرمان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
عباس‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان حسین‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۸ نفر (۴۷ خانوار) بوده‌است.
فدک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
گلستان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان حسین‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۰ نفر (۸۸ خانوار) بوده‌است.
بزرگراه شمالی بهشت زهرا نام بزرگراهی در شهر تهران است. این بزرگراه در بخش شمالی بهشت زهرا است.
گلشن، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان حسین‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۴۰ نفر (۵۴۲ خانوار) بوده‌است.
گیتی‌آباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان بیاض قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۸ نفر (۵۵ خانوار) بوده‌است.
لطف‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان بیاض قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۱۷ نفر (۴۴۲ خانوار) بوده‌است.
محمدآباد خواجه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
مهدی‌آباد امین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان بیاض قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۷ نفر (۴۲ خانوار) بوده‌است.
نصرت‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان حسین‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۱ نفر (۳۸ خانوار) بوده‌است.
فدراسیون اسکی و ورزش های زمستانی یکی از فدراسیون‌های ورزشی در ایران است که اداره کلیه امور رشته‌های ورزشی آلپاین، صحرانوردی، اسنوبرد، هاکی روی یخ، اسکی چمن، فری استایل و رول اسکی را برعهده دارد.
در سال ۱۳۲۵، پانزده فدراسیون از جمله فدراسیون اسکی تأسیس و آغاز به کارکردند. فدراسیون اسکی ایران در حال حاضر یکی از اعضای فدراسیون بین‌المللی اسکی (FIS) است و در چندین کمیته این فدراسیون صاحب کرسی است. ]
در تاریخ هفدهم اردیبهشت ماه ۱۴۰۰ وزارت ورزش و جوانان نام فدراسیون اسکی را به فدراسیون اسکی و ورزشهای زمستانی تغییر داد تا فعالیت های این فدراسیون علاوه بر ورزش اسکی در دیگر رشته های ورزشهای زمستانی توسعه یابد.
در حال حاضر رشته‌های آلپاین، صحرانوردی، اسنوبرد، اسکی چمن، هاکی، فری استایل، اسکی کوهستان و رول اسکی در فدراسیون اسکی فعالیت دارند.
فیلیکس آقایان (رئیس)
سرتیپ سپه پور (رئیس)
سرهنگ یحیائی (رئیس)
عیسی ساوه شمشکی (رئیس)
شکر اله حیدری (رئیس)
دكتر محسن زاهدی (سرپرست)
ناصر طالبی (سرپرست)
برانوش نیک بین (سرپرست)
ناصر طالبی (رئیس)
احمد سعادت مند (سرپرست)
سید عبدی افتخاری (رئیس)
کورش صبوریان (سرپرست)
عباس نظریان (رئیس)
صفائیه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
جمشیدآباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان حسین‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۰ نفر (۵۰ خانوار) بوده‌است.
ارتش ایران باستان از چندین گروه‌بندی قابل کنترل تحت فرماندهی یک نفر تشکیل شده بود. این گروه‌بندی‌ها مبتنی بر سیستم شمارش دهدهی بود. برای مثال در ارتش هخامنشیان کوچکترین یگان از ۱۰ نفر سرباز تشکیل شده بود که به آن دَثه‌ ( «دهه») می‌گفتند و فرمانده آن یک دثه‌پَتی ( «ده‌بد») بود. پس از آن یگان ۱۰۰ نفری بود که به آن ثتَه‌ ( «صده») می‌گفتند و فرمانده آن یک ثته‌پتی ( «صدبد») بود. یک یگان ۱۰۰۰ نفره هزاره‌ () نام داشت که فرمانده آن هزاره‌پتی ( هزاربد) خوامده می‌شد و یک یگان ۱۰٬۰۰۰ نفری بَیوَره () نامیده می‌شد که فرمانده آن یک بیوره‌پتی ( «بیوربد») بود. کل نیروهای مسلح هخامنشیان سپاده ( «سپاه») و فرمانده کل نیروهای مسلح سپاده‌پَتی ( «سپاهبد») خوانده می‌شدند."A. Sh. Shahbazi", “ARMY i. Pre-Islamic Iran,” Encyclopædia Iranica, II/5, pp. 489-499
نام‌های این درجه‌ها بیشتر به زبان ترکی هستند و تا دورهٔ قاجار چندان تغییری در آن‌ها داده نشده بود. این درجه‌ها اغلب بر پایهٔ شمارِ نفراتِ زیر فرمانِ هر فرمانده تعریف می‌شده‌اند.
پس از اصلاحاتی که با آمدن ژنرال بریگاد (سرتیپ) کلود ماتیو گاردان در سپاه ایران آغاز شد، تحولاتی در این زمینه نیز صورت گرفت. نکته‌ای که باید بدان توجه داشت این است که در آن زمان از مرتبه‌ها یا رتبه‌های شمشیربندان یاد می‌شد که هر کدام دارای سه درجه بودند.
پس از این‌ها رتبه‌های زیر قرار دارد که این‌ها شامل سه درجه نیستند:
پایین‌تر از این رتبه‌ها «تابین» قرار داشته که دارای دو درجه بوده‌است:
در دورهٔ صدارت میرزا آقاخان نوری رتبه‌ای با نام امیرپنجه یا میرپنج پایین‌تر از امیرتومان و بالاتر از سرتیپ ابداع شد که آن نیز دارای سه درجه بود؛ ولی ظاهراً پس از مدتی این رتبه حذف شد و میرپنج معادل «رتبهٔ سرتیپی از نوع درجهٔ اول» گشت.
در اواخر دوران قاجار تغییرات دیگری نیز در رتبه‌های قشون اعمال گردید.
همچنین نام درجه‌های «ژاندارمری دولتی ایران» (امنیه) بیشتر از زبان فرانسوی گرفته شده بود؛ همچون «ژنرال»، «کلنل»، «ماژور»، «کاپیتان»، «لیوتنان»، «آسپیران»، «ژاندارم» و…
وب آو نالج – که پیشتر به عنوان ISI Web of Knowledge شناخته می شده‌است – یک نمایه استنادی دانشگاهی و خدمات جستجو، است که با لینک‌های وب ترکیب شده و توسط تامسون رویترز ارائه شده‌است. وب آو نالج حوزه‌های علوم، علوم اجتماعی، هنر و علوم انسانی را پوشش می‌دهد. همچنین محتوای کتابشناختی و ابزارهایی برای دسترسی، تجزیه و تحلیل، و مدیریت اطلاعات پژوهشی را فراهم می‌کند. و حتی در این پایگاه داده‌های متعدد را می‌توان به‌طور هم‌زمان جستجو کردhttp://en.wikipedia.org/wiki/Web_of_Knowledge.
وب آو نالج به عنوان یک ابزار تحقیقاتی تعریف شده‌است که کاربر برای به دست آوردن، تجزیه و تحلیل، و اشاعه اطلاعات مربوط به پایگاه داده را در روش بهنگام، از آن بهره می‌گیرد. دلیل این است که در آن، ایجاد یک واژگان مشترک برای جستجو عبارات متنوع و داده‌های متنوع انجام شده‌است .
وب آو نالج، امکان جستجوهای مختلف و توانایی آنالیز و تجزیه و تحلیل را به ما می‌دهد. به همین منظور در ابتدا، نمایه استنادی بکارگرفته شده‌است که بوسیله توانایی از جستجو برای منابع درعرض نظم و ترتیب در آن افزوده شده‌است.
همچنین در آن می‌توان نفوذ، تأثیر، تاریخ، و روش یک ایده را از اولین عنوان مثال، نکته، یا ارجاع آن به روز در حال حاضر دنبال کرد.
دوم، الگوهای مربوط به ادبیات یا پژوهش مورد علاقه آشکار می‌شوند. سوم، روند می‌تواند به صورت گرافیکی نمایش داده شده‌است .
جاده ئی۰۱۰ اروپا یکی از جاده‌های درجه ۲ قاره اروپا است.
این جاده که در کشور قرقیزستان قرار دارد، از شهر اوش شروع شده در شهر بیشکک به پایان میرسد.
جاده ئی۰۱۱ اروپا یکی از جاده‌های درجه ۲ قاره اروپا است.
این جاده که در کشور قزاقستان قرار دارد، از شهر کوکپک شروع شده در شهر توپ به پایان می‌رسد.
جاده ئی۰۱۲ اروپا یکی از جاده‌های درجه ۲ قاره اروپا است.
این جاده از شهر آلماآتی (قزاقستان) شروع شده در شهر خورگاس (جمهوری خلق چین) به پایان میرسد.
جاده ئی۰۱۳ اروپا یکی از جاده‌های درجه ۲ قاره اروپا است.
این جاده که در کشور قزاقستان قرار دارد، از شهر ساری-اوزک شروع شده در شهر کوکتال به پایان میرسد.
جاده ئی۰۱۴ اروپا یکی از جاده‌های درجه ۲ قاره اروپا است.
این جاده که در کشور قزاقستان قرار دارد، از شهر اوشارال شروع شده در شهر دوستیک به پایان میرسد.
جاده ئی۰۱۵ اروپا یکی از جاده‌های درجه ۲ قاره اروپا است.
این جاده که در کشور قزاقستان قرار دارد، از شهر تاسکسکن شروع شده در شهر باختی به پایان میرسد.
جاده ئی۰۱۶ اروپا یکی از جاده‌های درجه ۲ قاره اروپا است.
این جاده که در کشور قزاقستان قرار دارد، از شهر زاپادنوئه شروع شده در شهر آستانه به پایان میرسد.
جاده ئی۰۱۷ اروپا یکی از جاده‌های درجه ۲ قاره اروپا است.
این جاده که در کشور روسیه قرار دارد، از شهر یلابوگا شروع شده در شهر اوفا به پایان میرسد.
جاده ئی۰۱۸ اروپا یکی از جاده‌های درجه ۲ قاره اروپا است.
این جاده که در کشور قزاقستان قرار دارد، از شهر ژزقازغان شروع شده در شهر اوسپنکا به پایان میرسد.
جاده ئی۰۱۹ اروپا یکی از جاده‌های درجه ۲ قاره اروپا است.
این جاده که در کشور قزاقستان قرار دارد، از شهر پتروپاول شروع شده در شهر زاپادنوئه به پایان میرسد.
فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ نام رویداد ورزش فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۲۰۰۴ برگزار شد. این مسابقات از ۱۱ تا ۲۸ اوت برگزار شد. در این مسابقات ۲۶ تیم در ۶ سالن که در ۶ شهر وجود داشت به رقابت با یک دیگر پرداختند.
فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ نام رویداد ورزش فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۲۰۰۰ برگزار شد.
فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ نام رویداد ورزش فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۹۶ برگزار شد. این مسابقات از ۲۰ ژوئیه تا ۳ اوت برگزار شد. در این مسابقات ۲۴ تیم در ۵ ورزشگاه در ۵ شهر به رقابت با یک دیگر پرداختند.
فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ رویدادی ورزش فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۹۲ برگزار شد.
فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ نام رویداد ورزش فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۸۸ برگزار شد.
فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ نام رویداد ورزش فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۸۴ برگزار شد.
فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ نام رویداد ورزش فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۸۰ برگزار شد.
فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ نام رویداد ورزش فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۷۶ برگزار شد.
فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ نام رویداد ورزش فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۷۲ برگزار شد.
مجارستان۵–۰ایران
دانمارک۴–۰ایران ایران۱–۰برزیل ایران یکی از شگفتی سازهای المپیک بود و با شکست دادن برزیل با گل مجید حلوایی همه را شگفت زده کرد..
مدال برنز به صورت مشترک اهدا شد.
فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ نام رویداد ورزش فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۶۸ برگزار شد.
"Ghana replaced Morocco, who refused to play Israel. "
فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ نام رویداد ورزش فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۶۴ برگزار شد.
"تیم ملی فوتبال ایتالیا انصراف داد. "
فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ نام رویداد ورزش فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۶۰ برگزار شد.
فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ نام رویداد ورزش فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۵۶ برگزار شد.
فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ نام رویداد ورزش فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۵۲ برگزار شد.
فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ نام رویداد ورزش فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۴۸ برگزار شد.
فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ نام رویداد ورزش فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۳۶ برگزار شد.