moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
لباس سنتی تایلندی که به نام chut Thai () شهره است، لباسی است که توسط مردان، زنان و کودکان پوشیده می‌شود. لباس تایلندی مخصوص خانمها معمولاً از یک پانونگ یا چونگ کرابن، یک بلوز و یک صبحی تشکیل شده‌است. زنان شمالی و شمال شرقی تایلند ممکن است به جای فونگ نون و کونگ کروبن یا یک پیراهن یا یک پالتوی سئویا لباس مجلسی بپوشند. اما لباس مخصوص آقایان شامل یک شلوار چانگ کرابن یا شلوار معمولی، پیراهن الگوی راج، جوراب‌های سفید به طول زانو و یک صبحی است. این لباس برای مردان شمالی تایلندی متشکل از یک سادو، یک ژاکت سفید به سبک مانچو و گاهی اوقات یک هوآوی است. در مناسبت‌های رسمی، ممکن است افراد تصمیم بگیرند که به اصطلاح رسمی لباس ملی تایلند را بپوشند.
از نظر تاریخی، هر زن و مرد تایلندی، خود را با یک دستمال پارچه ای به نام chong kraben می‌پوشیدند. مردان برای پوشاندن کمر تا نیمی از پایین ران، کراوبن چانگ خود را پوشانده بودند، در حالی که زنان کراوبن چانگ خود را به دور کمر تا پایین زیر زانو می‌پوشند. اعضای اشراف‌زاده در حضور در امور سلطنتی، از لباس‌های ابریشمی به نام خرویی و یک کلاه بلند، به نام لمفوک استفاده می‌کردند. سینه‌های برهنه و پاهای برهنه به عنوان بخشی از کد لباس رسمی تایلند پذیرفته شدند و در نقاشی‌های دیواری، نسخه‌های خطی مصور، و عکس‌های اولیه تا اواسط دهه ۱۸۰۰ مشاهده می‌شوند. قبل از قرن بیستم، نشانگرهای اصلی که در لباس تایلندی از کلاس برجسته بودند، استفاده از پارچه‌های نخی و ابریشمی با نقوش چاپی یا بافته شده بود، اما هم متداول و هم رویال‌ها به‌طور یکسان پوشیده بودند، نه لباس دوخته شده. لباس سنتی تایلندی در دوره Rattanakosin به‌طور قابل توجهی تغییر کرد.
پیش از دهه ۱۷۰۰، زنان و مردان تایلندی هر دو موهای خود را بلند نگه می‌داشتند. با این حال، پس از جنگهای برمه و سیامی در سالهای ۱۷۵۹–۱۷۶۰ و ۱۷۶۵–۱۷۶۷ و تکرار تهاجم‌های برمه به آوتیتایا، زنان مرکزی تایلندی شروع به بریدن موهای خود به سبک موهای خدمه کردند که تا دهه ۱۹۰۰ این مدل، مدل موی ملی باقی ماند. از دهه ۱۸۶۰ به بعد، رویال‌های تایلندی "به‌طور انتخابی آداب و رسوم و مقررات ویکتوریا را به صورت شخصیت‌های مدرن که در داخل و بین‌المللی با استفاده از تصاویر تکثیر مکانیکی تبلیغ می‌شدند، به تصویب رساندند. لباسهای دوخته شده، از جمله لباس دربار و لباس تشریفاتی، در زمان سلطنت پادشاه Chulalongkorn اختراع شد. فرم‌های لباس غربی در این دوره در بین شهر نشینان شهر بانکوک رایج شد. در اوایل دهه ۱۹۰۰، پادشاه Chulalongkorn زنان تایلندی را تشویق کرد که به جای موهای کوتاه سنتی، موهای بلندی بپوشند که بعداً در دوران سلطنت پادشاه واژیراوود به همراه پوشیدن pha sinh (ผ้า ซิ่น)، دامن توبولی، به جای چانگ کرابن تبدیل شد. (โจงกระเบน)، یک دستمال پارچه ای.
لباس رسمی تایلندی، که به زبان تایلندی با عنوان ชุด ไทย พระ ราช known شناخته شده‌است، شامل چندین مجموعه لباس است که در مناسبت‌های رسمی به عنوان لباس ملی تایلند طراحی شده مورد استفاده مردم تایلند است.
موزه تاریخی سرمینتو یا سارمینتو ، واقع در محله بوئنوس آیرس آرژانتین، موزه‌ای است که به تاریخ آرژانتین و به ویژه زندگی نسل دهه ۸۰ و زندگی رئیس‌جمهور دومینگو فاوستینو سارمینتو، یک نویسنده و شخصیت سیاسی که بین سال‌های ۱۸۶۸ و ۱۸۷۴ رئیس‌جمهور آرژانتین بود، اختصاص دارد. بخش‌هایی نیز وجود دارند که آثار ادبی نیکولاس آوللاندا، جانشین ریاست‌جمهوری وی و انقلاب ناشی از انقلاب بوئنوس آیرس در سال ۱۸۸۰ را نشان می‌دهند، زمانی که دولت ملی مجبور شد محل خود را در مرکز شهر بوئنوس آیرس رها کند و به ساختمانی که امروزه موزه در بلگرانو واقع شده‌است نقل‌مکان کند.
این ساختمان شهری به سبک ایتالیایی است که در سال ۱۸۷۳ توسط خوان آنتونیو بوشچیاززو، از معماران قرن نوزدهم میلادی بود که توسط برناردینو ریوداویا به آرژانتین آورده شده بود. در آن زمان، زمانی که آن‌ها مجبور شدند بوئنوس آیرس را ترک کنند، قوه مجریه و قوه قضاییه، دولت فدرال را در خود جای داد. کنگره ملی، زمانی که بوئنوس آیرس پایتخت این کشور را به عنوان پایتخت کشور اعلام کرد، در بزرگ‌ترین جلسه خود دیدار کرد. در پایان جنگ داخلی، قانون فدرال سازی در این ساختمان امضا شد. به دلیل این رویداد، این بنا یک اثر تاریخی ملی اعلام شد.
در سال ۱۹۳۸، در پنجاهمین سالگرد مرگ سارمینتو، دولت فدرال آن را به عنوان یک موزه اختصاص داد. در ۲۸ ژولای همان سال، این عمارت پس از پیشنهاد رئیس وقت کمیسیون موزه‌های تاریخی ریکاردو لون، با حکم ریاست جمهوری روبرتو مارسلینو اورتیز رئیس‌جمهور وقت اختصاص داده شد.
موزه برخی از وسایل سارمینتو، را که طبق قانون شماره ۱۲۵۵۶ تنظیم شده‌است، نشان می‌دهد. در سال ۱۹۱۳ نوه‌هایش چیزهای دیگری از او را به مجموعه او اهدا کردند. مجموعه این موزه شامل مبلمان و مجموعه‌های مختلفی از کارد و چنگال است که توسط رئیس‌جمهور در طی سفرهایش به دست آمده‌است.
تصویر پرتره‌ای از سارمینتو که توسط نوه‌اش یوجینا بلین سرمینتو کشیده شده‌است، دارد و ویترین‌هایی با اشیاء مختلف از کاربرد روزانه.
این اتاق دوره‌ای از ۱۸۱۱ تا ۱۸۴۱ را به ترتیب زمانی نشان می‌دهد. این مجموعه شامل اثاثیه دوران ویکتوریا از خانه اش در بوئنوس آیرس می‌باشد.
پرتره دیگری از رئیس‌جمهور توسط نوه اش، یوجینا بلین سرمینتو به علاوه برخی اشیاء شخصی.
این اتاق یادبود کار کتاب فاکوندو: تمدن و بربریت نوشته شده توسط سرمینتو است که به نمایش نسخه‌های قدیمی و سایر نسخه‌ها به دیگر زبان‌ها را نشان می‌دهد.
در بدن، یاخته سازنده غضروف کندروبلاست () نامیده می‌شود. نام کندروبلاست به صورت لغوی به معنی غضروف‌شکُفت است. به کندروبلاست‌ها سلول‌های کندروژنیک (به معنی یاخته‌های غضروف‌ساز) می‌گویند.
غضروف از مزانشیم منشأ می‌گیرد. نخست کندروبلاست‌ها شکل می‌گیرند، سپس ناحیه پیش‌غضروفی ساخته می‌شود. کندروبلاست‌ها به اندازه کافی ماده زمینه‌ای ایجاد می‌کنند که آنها را احاطه می‌کند.
در طبقه داخلی، پری‌کندریوم غالباً از نوع مزانشیمی متمایز نشده‌است که می‌تواند مستقیماً تبدیل به کندروبلاست گردد. به عبارت دیگر، سلول‌های پری‌کندریوم از خارج به داخل سه دسته‌اند: فیبروبلاست (خارج)، مزانشیم (وسط) و کندروبلاست (داخل).
کندروبلاست یاخته سازنده غضروف است و در مقابل کندروسیت وظیفه محافظت ار رشته‌های کلاژن و گلیکوپروتئین را بر عهده دارد.
کلاژن پروتئینی است که در محیط خارج از یاخته (سلول)های جانوران، وجود دارد. پروتئین کلاژن بصورت رشته‌های کلاژن مشاهده می‌شود. رشته‌های کلاژن در همه انواع بافت همبند، ولی به میزان متفاوت یافت می‌شوند. سنتز کلاژن به وسیله فیبروبلاست‌ها مشابه ساخت سایر پروتئین‌ها می‌باشد. سنتز کلاژن توسط سلول‌های استئوبلاست دراستخوان، کندروبلاست در غضروف، ادونتوبلاست در دندان، سلول‌های ماهیچه صاف در دیواره رگ‌های خونی و سلول‌های اپی‌تلیال نیز انجام می‌گیرد.
بیوماندریس یک فصل از کتاب هرمتیکا متون هرمس است که به زبان یونانی نوشته شده‌است. در این کتاب عبارت مصری Peime-nte-rê معادل "دانش دوباره" یا " درک دوباره ". گرفته شده‌است. نوشته‌های هرمسی شامل رساله‌ها و مباحثاتی هستند که عمدتاً جنبه گنوسی دارند.
یکی از معروف‌ترین این رساله‌ها، پوییماندرس (نگهبان آدمیان – قدرت مطلق – اقتدار کلی – عقل کل) نام دارد. نوشتن این رساله طی مکاشفه‌ای به واسطه «قدرت مطلق» میسر شده‌است.
در این رساله آمده‌است، ادراک انسان سطوح مختلفی از جهان مادی و تا ملکوتی دارد.
در رساله هرمسی (پویی ماندرس) آمده‌است که انسان از آغاز در عالم روشنی بود، آرام و شادی‌بخش، سپس هبوط از جهان روشن و کلام مقدس لوگوس (Logos) در طبیعت.
منظور از روشنی، همان خدای مطلق است.
خدای مطلق یا عقل کل، آفریننده است؛ و معرفت به واسطه اوست که بر آدمیان کشف می‌گردد.
پس، انسان «به یاری تعقل می‌تواند دریابد که به جهانِ بی مرگی تعلق دارد و علت میرندگی او، تمرکز به طبیعت و جهان ماده است، هر آن کس که این آگاهی را دریابد، به سعادت می‌رسد.»نک به: مهرداد بهار، اسماعیل‌پور، ابوالقاسم، ادبیات مانوی، تهران: نشر کارنامه، در آستانه انتشار،1381 ص 151-15۳
اسماعیل‌پور مطلق، ابوالقاسم؛ کیش گنوسی و عرفان مانوی مجله: نامه مفید - تابستان 1381 شماره 30 علمی پژوهشی/ISC (20 صفحه - از 77 تا 96)
نیکتا اسفندانی (زادهٔ ۲۲ اردیبهشت ۱۳۸۴ – درگذشتهٔ ۲۵ آبان ۱۳۹۸ در تهران) یکی از کشته‌شدگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران بود.
نیکتا اسفندانی در ۲۲ اردیبهشت سال ۱۳۸۴ متولد شد. او عضو یک گروه تئاتر بود و به نواختن گیتار علاقه داشت.
نیکتا اسفندانی روز ۲۵ آبان ۱۳۹۸ در خیابان ستارخان تهران بر اثر اصابت گلوله کشته شد. تلویزیون ایران مصاحبه‌ای از پدر او پخش کرد که در آن این موضوع که او «ضد نظام» بوده‌است را رد می‌کرد. این در حالی است که خانوادهٔ نیکتا در صفحه اینستاگرام او، ابراز امیدواری کردند که «خون ریخته‌شده دختر بی‌گناهشان بی‌جواب نماند.»
پیکر نیکتا اسفندانی، ۲۹ آبان ۱۳۹۸ در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
رضا مقصدی برای نیکتا اسفندانی شعری با عنوان «می‌خواستی ترانه‌سُرای وطن شوی» سرود.
دژ بالتیت () قلعه ای در دره هنزه، در نزدیکی شهر کریم آباد، در منطقه گلگت-بلتستان در شمال پاکستان است. این دژ در سال هشتم میلادی ساخته شده و از سال ۲۰۰۴ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته‌است.Baltit Fort UNESCO Tentative List - official website. Retrieved 05 October 2014.
در گذشته، بقای رژیم فئودالی هنزه توسط قلعه، که مشرف به کریم آباد بود، تأمین می‌شد. پایه‌های این قلعه به ۷۰۰ سال پیش بازمی‌گردد، با بازسازی‌ها و تغییراتی در طول قرن‌ها در قرن شانزدهم، شاهزاده محلی با یک شاهزاده خانم از بلتستان ازدواج کرد که استادان بالتی را برای نوسازی ساختمان به عنوان بخشی از جهیزیه او آوردند.
میرز هانزا قلعه را در سال ۱۹۴۵ رها کرد و به کاخ جدیدی که در پایین تپه قرار دارد منتقل شد. این قلعه شروع به پوسیدگی کرد که باعث نگرانی به خاطر نابودی آن شد. پس از نظرسنجی توسط انجمن سلطنتی جغرافیا لندن، برنامه مرمت توسط برنامه حمایت از شهرهای تاریخی فرهنگی آقاخان اعتماد و پشتیبانی از آن آغاز شد. این برنامه در سال ۱۹۹۶ به پایان رسید و این قلعه اکنون موزه ای است که توسط اداره میراث بالتیت اداره می‌شود.
در گذشته چندین کشور مستقل کوچک بخشی از مناطق شمالی پاکستان را تشکیل می‌دادند. در میان آنها هانزا و نجر کشورهای رقیب سنتی بودند که در طرف مقابل رودخانه هانزا (کنجوت) واقع شده بودند. حاکمان این دو ایالت، میر معروف به ثوم (همچنین ثام، تام یا تامو) برای تقویت قدرت خود، دژهای مختلفی بنا کردند. براساس منابع تاریخی،"Tarikh-e-Ehd Atiiq Riyasat Hunza", Haji Qudrarullah Baig, S.T.Printers, Rawalpindi 1980, Pakistan حاکمان هانزا در ابتدا در نزدیکی قلعه آلتیت سکونت داشتند، اما پس از درگیری بین دو پسر حاکم سلطان، شاه عباس (شاهبوس) و علی خان، شاهبوس به قلعه بالتیت نقل مکان کرد و آن را ساخت و آن را کرسی پایتخت هانزا قرار داد. درگیری قدرت بین این دو برادر سرانجام منجر به کشته شدن برادر جوان تر شد و بدین ترتیب دژ بالتیت به مرکز اصلی قدرت در ایالت هونزا تبدیل شد.
بالتستان با قلمرو لداخ ارتباط بسیار فرهنگی و قومی داشت. جای تعجب نیست که ساختار قلعه بالتیت تحت تأثیر معماری لاداکی / تبت قرار گرفته‌است، و این شباهت چندانی با قصر پوتالا در لهاسا داشته‌است. سپس نوسازی‌ها و تغییراتی در ساختمان طی قرن‌ها توسط فرمانروایان بعدی هانزا صورت گرفته‌است.
دیپاک آدیکاری یا شناخته شده با عنوان دیو (متولد؛ ۲۵ دسامبر ۱۹۸۲) هنرپیشه سینما هند، تهیه‌کننده، خواننده و نویسنده فیلم است که به دلیل آثارش در سینمای بنگالی، و اخیراً به عنوان سیاستمدار شناخته شده‌است. او صاحب خانه تولیدی Dev Entertainment Ventures Pvt است.
که به دلیل آثارش در سینمای بنگالی، و اخیراً سیاستمدار شناخته شده‌است. او همچنین بالاترین دستمزد را بین بازیگران در بنگال دریافت می‌کند. وی که متولد کشپور است، اولین بازیگری خود را در فیلم سال ۲۰۰۶ آگنیشاپات انجام داد. بازی نقش اول در فیلم I Love You روبروی پیکار سکرار موفقیت او بود. این فیلم به کارگردانی راوی کیناگی، از نظر انتقادی ناموفق بود، اما از نظر تجاری موفقیت‌آمیز بود ولی علی‌رغم موفقیت فیلم، دیو چهارده ماه دیگر کاری نکرد.
وی دریافت کننده جوایز بی شماری، از جمله جوایز تل ساین، جوایز کالکار بود. دستاوردهایش، او را به یکی از پردرآمدترین بازیگران سینمای بنگالی تبدیل کرده‌است.
او در فیلم تپه ماه بازی کرده‌است.
دیو همچنین یک مربی در نمایشگاه رقص بنگالی "بود"، و جایگزین میتون چاکرابورتی شد. او هم‌اکنون عضو پارلمان هند از حوزه انتخابیه قاتال، به عنوان کاندیدای حزب کنگره ترینامول هند است.
دیو در ۲۵ دسامبر ۱۹۸۲، در ماهیشا، دهکده کوچکی در نزدیکی کشپور، در گوروداس آدیکاری و موسومی آدیکاری متولد شد. پدرش قبلاً دارای یک غذاخوری و مادرش خانه‌دار است. نام مستعار او راجو است. او دوران کودکی خود را با عموی مادری خود در چاندراکونا و خواهرش دیپالی گذراند. بعدها در کودکی، به بمبئی نقل مکان کرد و در دبیرستان پوروشوتام در بندرا، شرکت کرد.
وی همچنین دوره بازیگری را در آکادمی بازیگری کیشور نامیت کاپور انجام داد. دیو در مصاحبه ای با "تایمز هند" یادآوری کرد که وقتی مدرسه برای تابستان تعطیل بود، او به تماشای "حمله نهایی (فیلم)" به همراه پدرش رفته‌است. دیو پس از دریافت مدرک دیپلم خود از دانشگاه بهاراتیا ویدیایپت، در پونا، در مهندسی کامپیوتر گرفت و به بمبئی بازگشت و فعالیت فیلم خود را به عنوان ناظر در مجموعه "" به کارگردانی عباس-موستان "شروع کرد".
دیو در انتخابات سراسری هند (۲۰۱۴) به عنوان کاندیدای کنگره ترینامول پیروز شد. وی پس از دو سال پیروزی در انتخابات، به زبان بنگالی در رابطه با اجرای "طرح جامع قاتال ،" را در لوک سبها "ارائه داد".
با فضل خداوند (لاتین Dei Gratia, abbreviated D.G.) بخش مقدمه‌ای عنوان کامل فرمانروایان است که به‌طور تاریخی بر اساس حقی الهی و نه به خاطر حق خود حکومت می‌کنند. برای مثال در بریتانیا این عبارت در سال ۱۵۲۱ به عنوان سلطنتی اضافه شد و تا به امروز مورد استفاده است. بر اساس اعلامیه سلطنتی تغییرات عناوین تاج مورخ ۲۹ مه ۱۹۵۳، عنوان کامل الیزابت دوم این است:
مدافع ایمان ( or, specifically feminine, ""; ) عبارتی است که از اوایل قرن شانزدهم به عنوان بخشی از عنوان کامل بسیاری از پادشاهان انگلیسی و بعدها بریتانیایی مورد استفاده قرار گرفته‌است. این عبارت همچنین از سوی بسیاری از دیگر پادشاهان و روسای کشورها مورد استفاده قرار گرفته‌است.
عنوان الیزابت دوم در مقام ملکه بریتانیا، «الیزابت دوم، به فضل خداوند از پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی و دیگر قلمروهایش، ملکه، رئیس مشترک‌المنافع، مدافع ایمان» است. عنوان «مدافع ایمان» منعکس کنندهٔ جایگاه حاکم به عنوان رئیس عالی کلیسای انگلستان است که رسماً مافوق اسقف اعظم کانتربری است. تصمیم ضرابخانه سلطنتی برای حذف این و دیگر بخش‌هایی از عنوان پادشاه در «فلورین بی‌خدا» چنان رسوایی در ۱۸۴۹ آفرید که سکه جایگزین شد.
آزمون جواز پزشکی ایالات متحده آمریکا یا یواس‌ام‌ال‌ئی آزمونی سه مرحله ای برای جواز پزشکی در ایالات متحده آمریکا است که مورد تأیید فدراسیون بوردهای پزشکی ایالتی و بورد ملی ممتحنان پزشکی قرار دارد. پزشکان دارای مدرک ام‌دی پیش از کسب اجازه طبابت در ایالات متحده ملزم به قبولی در آزمونند.
بره خدا و (به اسپانیایی: "Cordero de Dios")، یک فیلم درام در سال ۲۰۰۸ به کارگردانی لوسیا سردون است.
بازیگران این فیلم عبارتند از:
کَتارا () یک دهکدهٔ فرهنگی در دوحه، قطر است. این دهکده در سواحل شرقی خلیج غربی و مروارید قطر واقع شده‌است.
دهکدهٔ فرهنگی کتارا در اکتبر ۲۰۱۰، و در طول جشنواره فیلم دوحه تریبکا (DTFF) به‌طور ابتدایی بازگشایی شد و از آن زمان تاکنون میزبان این جشنواره بوده‌است.
«کتارا» یک نام تاریخی بود که تا پیش از سدهٔ هجدهم میلادی برای اشاره به کشور قطر کاربرد داشت.کلادیوس بطلمیوس، جغرافی‌دان یونان باستان، در سال ۱۵۰ میلادی و در میانه‌های سدهٔ دوم پس از میلاد در "اطلس تاریخی اسلام" از کشور قطر با نام کتارا یاد کرده‌است.
دفتر بسیاری از سازمان‌های قطری در کتارا قرار دارد. این سازمان‌ها انجمن مهندسان قطری، انجمن هنرهای زیبای قطر، مرکز هنرهای تجسمی، انجمن عکاسی قطر، فرهنگسرای کودک، انجمن تئاتر و آکادمی موسیقی قطر از جملهٔ هستند. گالری کیوام‌ای یک محل هنری در دهکدهٔ کتارا است که تحت مدیریت اداره موزه‌های قطر قرار دارد. ساختمان‌ها و مجموعه‌هایی که در کتارا قرار دارند عمداً به‌گونه‌ای مرتب شده‌اند که بازتاب‌دهندهٔ میراث فرهنگی و معماری کشور باشند.
جادهٔ خلیج دوحه (که با نام گذرکاه شرق نیز شناخته می‌شود) گذرگاهی است با طولی بین ۶۰۰ تا ۱٬۳۰۰ متر که فرودگاه بین‌المللی حمد را به منطقهٔ کتارا متصل می‌کند و اعلام شده‌است که ساخت آن تا سال ۲۰۲۱ به پایان خواهد رسید.
پروژه‌ای به وسعت با نام «کتارا پلازا» در آوریل ۲۰۱۵ رونمایی شد. این پروژه شامل چندین فروشگاه خرده‌فروشی خواهد بود.
کتارا دارای یک تماشاخانه روباز، یک تالار اپرا، یک سینمای چندمنظوره، یک تالار کنفرانس چندمنظوره، ساحل، و یک سوق (نوعی بازار در کشورهای خاورمیانه و برخی کشورهای آفریقا) است. موزه‌ای جهت به نمایش گذاشتن میراث دریایی قطر نیز در نوامبر ۲۰۱۵ در این دهکده افتتاح شد. این دهکدهٔ فرهنگی میزبان تالار مزایدهٔ الباحی نیز هست.
«سیاحت فتح الخیر» یک سفر دریایی است که توسط مدیریت کتارا و به جهت ترویج میراث دریایی قطر ترتیب داده شده‌است. نخستین سفر دریایی در ۲۲ نوامبر تا ۱۸ دسامبر ۲۰۱۳ در خلیج فارس انجام شد. دومین سفر دریایی نیز در ۶ اکتبر ۲۰۱۵ آغاز شد. کشتی در نظر گرفته‌شده برای این سفر دریایی توسط ۴۰ فرد قطری که لباس‌های سنتی می‌پوشیدند اداره می‌شد و با مقصد اصلی عمان و هند، به دور دریای عرب سفر می‌کرد. سفیر هند در قطر از این سفر سیاحتی با عنوان نقطهٔ عطف روابط دوجانبهٔ دو کشور یاد کرد.
در سال ۲۰۱۴ یک گردهمایی گفتگوی دو روزه با موضوع هنر در کتارا برپا شد. این گردهمایی که یک رویداد سالانه است، میزبان پژوهش‌گران داخلی و بین‌المللی است که در مورد موضوعاتی نظیر تاریخ هنر عرب و گروه‌های هنری عرب سخنرانی می‌کنند.
در اکتبر ۲۰۱۲ رویدادی به میزبانی تماشاخانهٔ کتارا برگزار شد که شامل اجرای اپرای کلاسیک آیدا توسط جوزپه وردی بود. این رویداد نخستین اپرای اجرا شده در قطر بود. ارکستر فیلارمونیک قطر نیز در کنار دست‌کم ۸۰ خواننده و ۳۵ بازیگر در این اپرا حضور داشتند.
ایستگاه متروی زیرزمینی کتارا در حال حاضر در دست احداث است و در طول فاز اول احداث، افتتاح خواهد شد. این استگاه پس از اتمامعملیات ساخت و ساز، بخشی از خط قرمز شمالی متروی دوحه خواهد بود.
فیلم داستان زندگی زیبای خانواده ژاپنی به نام یامادا است که اتفاقات مختلفی برایشان رخ می دهد.
به خانه خوش‌آمدید نام فیلمی است در ژانر درام و هیجانی، به کارگردانی جرج رتلیف و محصول ۲۰۱۸ آمریکا. آرون پال، امیلی راتایکوفسکی، فرانچسکو آکوارولی و ریکاردو اسکامارچو در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند.
زن و مرد جوانی که اخیراً رابطه‌یشان به علت خیانت زن دچار شقاق شده، برای حل اختلاف به منطقه‌ای روستایی و خلوت در ایتالیا سفر می‌کنند. این دو در ویلایی که کرایه کرده‌اند ساکن می‌شوند، ولی تلاش‌هایشان برای ترمیم رابطهٔ خراب‌شده به جایی نمی‌انجامد. در این میان هنگامی که در یک بامداد کَسی (با بازی امیلی راتایکوفسکی) برای دویدن به بیرون می‌رود پایش پیچ می‌خورد، جوانی به نام فدریکو که در آن حوالی زندگی می‌کند به او کمک می‌کند تا به ویلا بازگردد. از اینجا پیوسته سر و کلهٔ فدریکو در دور و ور این زوج پیدا می‌شود. او به زوج پیشنهاد می‌کند تا از شهری که در آن نزدیکی است دیدن کنند. در شهر باز آن زن و مرد جوان با هم درگیر شده و از هم جدا می‌شوند. برایان (با بازی آرون پال) به میخانه‌ای می‌رود که در اینجا دوباره سر و کلهٔ فدریکو پیدا می‌شود. دو مرد به میگساری می‌پردازند و در حال مستی مرد داستانش را برای فدریکو بازمی‌گوید. اندکی پس از آن دو دختر از دوستان فدریکو هم به بزم آنان می‌پیوندند. جوان بر اثر مستی زیاد بیهوش می‌شود و صبح که بیدار می‌شود خود را در مهمانخانه‌ای می‌یابد، در خالی‌که خاطراتی محو از دیشب به خاطر دارد و موبایلش را هم گم کرده است. او به سوی ویلا بازمی‌گردد و در ادامه وقایعی رخ می‌دهد که سبب می‌شود آن زوج از رازهای آن ویلا بیشتر آگاه شوند.
Wikipedia contributors, "Welcome Home (2018 film)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Welcome_Home_(2018_film)&oldid=923238585 (accessed December 4, 2019).
باب ویلیس (; زاده – درگذشته ) بازیکن کریکت، و بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به سووری اشاره کرد.
ویلیام راکلسائوس (; – ) سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
عسل‌گیرها نام یک سرده از خانواده عسل‌خوار است.
عسل‌گیر ریش‌دراز نام یک گونه از سرده عسل‌گیرها است.
قطار تندرو کلن–فرانکفورت () یک قطار تندرو در کشور آلمان است که از شهر کلن شروع و در شهر فرانکفورت به پایان میرسد.
این راه‌آهن که از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۲ ساخته شده ۱۸۰ کیلومتر طول دارد زمان سفر آن ۶۲ دقیقه است.
عسل‌خوار کدر نام یک گونه از سرده عسل‌خوارهای کوتوله است.
عسل‌خوار چانه‌سفید نام یک گونه از سرده عسل‌خوارهای کوتوله است.
عسل‌خوار گلویاقوتی نام یک گونه از سرده عسل‌خوارهای کوتوله است.
عسل‌خوار سرخ نام یک گونه از سرده عسل‌خوارهای کوتوله است.
عسل‌خوار سیاه پاپوآ نام یک گونه از سرده عسل‌خوارهای کوتوله است.
عسل‌خوار ایرلند نو نام یک گونه از سرده عسل‌خوارهای کوتوله است.
عسل‌خوار کوهی نام یک گونه از سرده عسل‌خوارهای کوتوله است.
عسل‌خوار کلاه‌زرشکی نام یک گونه از سرده عسل‌خوارهای کوتوله است.
عسل‌خوار سومبا نام یک گونه از سرده عسل‌خوارهای کوتوله است.
عسل‌خوار سولاوسی نام یک گونه از سرده عسل‌خوارهای کوتوله است.
عسل‌خوار واکولو نام یک گونه از سرده عسل‌خوارهای کوتوله است.
عسل‌خوار باندا نام یک گونه از سرده عسل‌خوارهای کوتوله است.
عسل‌خوار کالدونیای جدید نام یک گونه از سرده عسل‌خوارهای کوتوله است.
عسل‌خوار میکرونزی نام یک گونه از سرده عسل‌خوارهای کوتوله است.
عسل‌خوار سرخ‌قبا نام یک گونه از سرده عسل‌خوارهای کوتوله است.
عسل‌خوار روتوما نام یک گونه از سرده عسل‌خوارهای کوتوله است.
خارنوک‌ها نام یک سرده از خانواده عسل‌خوار است.
مرغ‌های راهب نام یک سرده از خانواده عسل‌خوار است.
مرغ راهب تاج‌نقره‌ای نام یک گونه از سرده مرغ‌های راهب است.
برج‌های دوقلوی کازابلانکا (، ) مجموعه‌ای شامل دو آسمان‌خراش است که در شهر کازابلانکا، مراکش واقع شده‌است. برج‌های شرقی و غربی این سازه هر یک دارای ۲۸ طبقه و ۱۱۵ متر ارتفاع هستند."Casablanca Twin Towers" - Emporis این ساختمان‌ها شامل مجموعه‌ای از مراکز خرید، ادارات و یک هتل ۵ ستاره هستند و در قلب کازابلانکا در منطقه معارف، در چهارراه بین بلوار زرکتونی و بلوار المسیر الخدره قرار گرفته‌اند. معمار اصلی این بنا ریکاردو بوفیل اسپانیایی‌تبار بود و الی مویال، معمار مراکشی نیز او با او همکاری داشت.
پارک ملی یلواستون یکی از پارک‌های ملی ایالات متحده آمریکا است.
یلواستون ممکن است به یکی از موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
ریکاردو بوفیل لوی () (زادهٔ ۵ دسامبر ۱۹۳۹ – درگذشتهٔ ۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲) معمار اسپانیایی بود. وی فارع‌التحصیل دانشکده معماری دانشگاه بارسلون بود و تا قبل از مرگش بیش از ۱۰۰۰ پروژه معماری را در بیش از ۵۰ کشور جهان رهبری کرده بود.
واکابا شیموگوچی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
وو سانگ-هو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
ویلیام پوپ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هاجیمه اتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هاجیمه ایشی (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل ژاپن است که عضو مجلس نمایندگان ژاپن بوده‌است.
هاروتو شیرای (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هاروتاکا اونو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هاروکی اوممورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هاروکی ستو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو، باشگاه فوتبال جف یونایتد ایچیهارا چیبا، باشگاه فوتبال گامبا اوساکا، باشگاه فوتبال کاشیوا ریسول، و باشگاه فوتبال آلبیرکس نیگاتا اشاره کرد.
هاروکی فوکوشیما (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هارومی کوری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هاروهیکو تاکیموتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هاروه ساتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است که در تیم ملی فوتبال زنان ژاپن بازی کرده‌است.
هاروهیکو ساتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هارویا ایده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هارویا فوجی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
هامایوشی ماسانوری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هان هو-گانگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
هایاتا کوماتسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هایاتو اوتانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هایاتو اوچی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هایاتو اوکاناکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هایاتو ایکگایا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هایاتو ساساکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هایاتو سوزوکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هایاتو موروتسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هایاتو میچیوه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هایاتو مینه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هایاتو ناکاما (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هایاتو ناکامورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هایاتو نوکوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هایاتو هاشیموتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هایاتو یانو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هایاته تاکه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هایاته هاچیکوبو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هایاو کاوابه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هوانگ ته-سونگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی است.
هوانگ سونگ-سو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کره شمالی است.
هوانگ هاک-سون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کره شمالی است.
هوکوتو شیمودا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هوکوتو ناکامورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هونویا شوجی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هونما کی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیتوشی اوسوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیتوشی اوکینو (; – ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن بود.
هیتوشی تومیشیما (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیتوشی شیوتا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیتوشی ماتسوشیما (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیتوشی ناکاتا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیتویوشی ساتومی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیجیری اوناگا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیداکی اونو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیداکی اوزاوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاشیما آنتلرز، باشگاه فوتبال سرزو اوساکا، باشگاه فوتبال یوکوهاما مارینوس، باشگاه فوتبال توکیو، و باشگاه فوتبال آلبیرکس نیگاتا اشاره کرد.
هیداکی تاکدا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ماتسوموتو یاماگا و باشگاه فوتبال نومه کالیو اشاره کرد.
هیداکی ایکماتسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیداکی تومیناگا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوکوهاما، باشگاه فوتبال ناگویا گرامپوس، و باشگاه فوتبال ساگان توسو اشاره کرد.
هیداکی کاتسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیداکی ماتسورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیداکی موری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو، باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا، و باشگاه فوتبال سانفریس هیروشیما اشاره کرد.
هیداکی هاگینو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدتاکا کانازونو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدتو اینوه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدتوشی میوکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدتوشی واکوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گوریتسا، باشگاه فوتبال مینسک، باشگاه فوتبال نومه کالیو، و باشگاه فوتبال آلبیرکس نیگاتا اشاره کرد.
هیدتویو واتانابه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدکازو اوتانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدکی اوچیداته (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدکی ایشیگه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدکی تسوکاموتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدکی ساهارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال توکیو، باشگاه فوتبال کاوازاکی فرونتال، و باشگاه فوتبال گرمیو اشاره کرد.
هیدکی کاتسورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدکی ماتسودا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدکی ناگای (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوکوهاما مارینوس، باشگاه فوتبال شیمیزو اس-پالس، باشگاه فوتبال توکیو وردی، و باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا اشاره کرد.
هیدکی ماتسوناگا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدکی نومیاما (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدکی نیشیمورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدکی یوشیوکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدماسا کوبایاشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدمی جینوشیزونو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدنوبو تاکاسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدنوری ایشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدنوری کاتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدو اوشیما (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوکوهاما مارینوس، باشگاه فوتبال جف یونایتد ایچیهارا چیبا، باشگاه فوتبال آلبیرکس نیگاتا، و باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو اشاره کرد.
هیدو اوکاموتو (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل ژاپن است.
هیدنوری ماگو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدو سوزوکی (؛ زادهٔ ) ورزشکار هاکی روی یخ اهل ژاپن است. او در مسابقات المپیک زمستانی مردان ۱۹۷۲ شرکت کرد.
هیدومی یاماموتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدهیتو شیراو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدهیکو شیمیزو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدیا اوکاموتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاشیما آنتلرز، باشگاه فوتبال گامبا اوساکا، باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا، و باشگاه فوتبال آلبیرکس نیگاتا اشاره کرد.
هیدیا تاناکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدیوشی آکیتا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
ساوانگ واطانا (۱۳ نوامبر ۱۹۰۷ – ۱۳ مهٔ ۱۹۸۲) () آخرین پادشاه پادشاه پادشاهی لائوس قبل از تغییر دولت در جمهوری دموکراتیک خلق لائوس در سال ۱۹۷۵ و ششمین نخست‌وزیر لائوس بود که از ۱۵ اکتبر تا ۲۱ نوامبر ۱۹۵۱ خدمت کرد.
وی از سال ۱۹۵۹ پس از مرگ پدرش تا زمان کناره‌گیری اجباری از خدمت در سال ۱۹۷۵ حکومت کرد. حکومت وی با تصرف پاته لائو در سال ۱۹۷۵ پایان یافت.
ارادهٔ الهی یا ارادهٔ خداوند یا خواست خدا به مفهومی خدایی گفته می‌شود که بر اساس آن یک خدا طرح و برنامه‌های مشخصی برای جهانیان دارد.
«اراده» مصدر باب افعال از ریشه «رود» به مفهوم، قصد است.عسکری، ابوهلال، "الفروق اللغویه"، قم، مکتبة بصیرتی، ۱۳۵۸هق.
اراده از صفات ثبوتیه و «مرید» از اسماء الهی است.شیخ صدوق، محمد بن علی، "التوحید صدوق"، ج۱، ص۱۴۶، ابوجعفر ابن بابویه، تحقیق سید هاشم حسینی تهرانی، تهران، مکتبة الصدوق، ۱۳۹۸ق.
اراده الهی در آیه‌های قرآن بر مرید بودن خداوند دلالت دارند؛ از جمله: (انّما أمره إذا أراد شیئاً أن یقول له کن فیکون)سوره یس آیه ۸۲
کاملیا پاور (زادهٔ ۱۳ نوامبر ۱۹۷۶) هنرپیشهٔ اهل ایرلند است.
پاور در کورک ایرلند به دنیا آمد اما در ویمبلدون و پوتنی بزرگ شد. او که تبار ایرلندی دارد در مدرسهٔ تئاتر جوان سیلویا در مریلبون تحصیل کرد و اکنون در باتسره زندگی می‌کند.
تایرون پاور بازیگر ایرلندی پسر عموی پاور است. پدربزرگش سر جان پاور بود که پیش از جنگ جهانی دوم نمایندهٔ ویمبلدون در پارلمان بریتانیا بود.
او در سن بسیار پایین بازیگری را شروع کرد. در ۸ سالگی در یک تبلیغ ناگت‌های مرغ بازی کرد و در ۱۴ سالگی در سریال «صندلی نقره‌ای» در بی‌بی‌سی در نقش جیل پول ظاهر شد.
پاور از سال ۱۹۹۳–۱۹۹۵ یکی از بازیگران اِمِردیل بود و نقش جسیکا مک آلیستر را بازی می‌کرد. او در نسخهٔ انگلیسی آلیس یکی از صداپیشگان بوده‌است.
پاور بیشتر به خاطر نقش‌آفرینی در معلم انگلیسی، لورنا دیکی [همچنین کلارکسون] در سریال درام بی‌بی‌سی واترلو جاده شناخته شده‌است. او بازی در این نقش را از سال ۲۰۰۶ آغاز کرد و در سرتاسر سری ۱ و ۲ حضور داشت، تا اینکه شخصیت او در اواخر سری ۲ خودکشی کرد.
در سال ۲۰۰۸، او در اپیزودی از تورچ وود با نام «از بیرون باران» در نقش یک ستارهٔ سیرک به‌نام مروارید بازی کرد. مروارید همچنین به عنوان یک «پری دریایی زنده» شناخته می‌شد، که از یک سینمای قدیمی فرار کرده بود تا از دشمنانش انتقام بگیرد.
او با شریک زندگی خود هنری، که یک سرباز در حال جنگ در عراق است، زندگی می‌کند و یک فرزند به نام جوزف از رابطهٔ قبلی‌اش دارد.
استفانی کایو (زاده ۸ آوریل ۱۹۸۸) بازیگر، مدل و خواننده پرویی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در مجموعهٔ تلویزیونی باشگاه کلاغ‌ها اشاره کرد.
هتل W بارسلون، که در میان مردم به هتل بادبان هم شناخته می‌شود، هتلی در منطقه بارسلوناتا شهر بارسلون است. این هتل یکی از شعب هتل‌های زنجیره‌ای W است.
ساختمان هتل توسط ریکاردو بوفیل، معمار بارسلونی در ۲۹ طبقه و ۹۹ متر ارتفاع طراحی شده و در زمینی به وسعت ۷ هکتار قرار گرفته است. ساختمان این هتل از نظر شکل با برج العرب در دبی، امارات متحده عربی دارای شباهت است.
این هتل شش ستاره و شامل ۴۷۳ اتاق، ۶۷ سوئیت، ۴۰۰ کارمند، یک بار واقع در پشت بام، مرکز اسپا و تناسب اندام، استخرهای سرپوشیده و روباز، تراسها، سواحل، رستوران‌ها، اتاق‌های رقص و سایر امکانات است. این هتل همچنین دارای یک رستوران با هدایت سرآشپز ستاره کارلز آبلان است.W Barcelona ***** - Splendia
فهرست شاهزادگان انطاکیه شاهزادگان انطاکیه که از سال ۱۰۹۸ تا ۱۲۶۸ بر شاهزاده‌نشین انطاکیه فرمانروایی می‌کردند را شامل می شود. در سراسر ۱۷۰ سال این شاهزاده‌نشین، ۱۰ شاهزاده حکومت می‌کردند که برای برخی از آنها تا زمان رسیدن به سن قانونی یا غیبت و اسارت آنها نایبی انتخاب می‌شد. شاهزاده‌نشین انطاکیه در حین نخستین جنگ صلیبی و پس از فتح انطاکیه در سال ۱۰۹۸ توسط بوهموند یکم در کرانه شرقی دریای مدیترانه به محوریت شهر انطاکیه تأسیس شد. این شاهزاده‌نشین توانست ۱۷۰ سال، از ۱۰۹۸ تا ۱۲۶۸ باقی بماند تا آن که مرکز این دولت در سال ۱۲۶۸ توسط ممالیک تصرف شد. تاریخ این شاهزاده‌نشین را می‌توان به چهار دوره تقسیم کرد: دوره نخست، «دورهٔ حفظ استقلال در مقابل امپراتوری بیزانس» است که با توجه به دعوی امپراتوران بیزانس، شاهزادگان انطاکیه در تلاش بودند که از استقلال و تمامیت ارضی خود دفاع کنند. دورهٔ دوم، «دروهٔ مناسبت سیاسی با همسایگان مسلمان» است که شاهزادگان انطاکیه برای بسط یا حفظ قلمرو با دانشمندیان، سلجوقیان روم، زنگیان و ایوبیان درگیر شدند؛ با سقوط کنت‌نشین ادسا به‌دست زنگیان در سال ۱۱۴۴ و پیروزی صلاح‌الدین ایوبی بر پادشاهی اورشلیم در دهه ۱۱۸۰، این شاهزاده‌نشین تحت فشار حملات مسلمانان قرار گرفت اما توانست با توافقات سیاسی با دولت‌های مسلمان، بقایای خود را تضمین کند. دورهٔ سوم نیز «دورهٔ درگیری با پادشاهی ارمنی کیلیکیه» بود که مهم‌ترین خروجی و اوج آن جنگ جانشینی انطاکیه بود که با ازدواج بوهموند ششم و سیبلا، شاهزاده ارمنستان در سال ۱۲۵۴، درگیری میان آنها به پایان رسید. و دوره آخر، «دوره مقاومت در مقابل ممالیک» بود؛ شاهزادگان انطاکیه در این دوره ضمن متحد شدن با مغولان، درصدد حفظ و حتی گسترش قلمروی خود برآمدند اما با شکست مغولان در نبرد عین جالوت و آغاز موج جدید حملات ممالیک علیه قلمروهای صلیبی در زمان بیبرس، سرانجام در سال ۱۲۶۸ عمر این دولت با سقوط انطاکیه به سر آمد.
شاهزاده‌نشین انطاکیه مشتمل بر یک ارباب‌نشین سون به مرکزیت قلعه سون و شهرهایی همچون سرمدا و بلاتانوس می‌شد. همچنین این شاهزاده‌نشین شامل شهرهای تجاری و مستحکمی همچون لاذقیه، اسکندرون، جبله و حارم می‌شد که همگی تابع مستقیم شاهزاده بودند.
ساختار و سازمان‌های شاهزاده‌نشین انطاکیه در ابتدا همچون ساختار و سازمان‌های پادشاهی اورشلیم و دیگر کنت‌نشین‌ها بود اما در قرن ۱۳ میلادی، صلیبیون انطاکیه ـ که بیشتر نورماندی‌ها بودند ـ ساختارها و سازمان‌ها را با توجه به آداب‌ورسوم محلی و با استفاده از قوانین خاص به نام "آسیز انطاکیه" ("مجمع‌القوانین انطاکیه") تشکیل دادند. شاهزاده از اعلام رسمی ولایت پادشاه اورشلیم خودداری می‌کرد، هرچند در برخی موارد پادشاهان اورشلیم برای حفظ انطاکیه مجبور به دخالت در امور این شاهزاده‌نشین می‌شدند. برعکس کنت‌نشین‌های ادسا و طرابلس، شاهزاده انطاکیه از استقلال سیاسی برخودار بود. نظام شاهزاده‌نشین در انطاکیه «ارثی» بود که در برهه‌ای همچون جنگ جانشینی انطاکیه، اختلافات دورنی بر جانشینی پدید آمد. در ساختار سیاسی انطاکیه، سازمان‌های قضایی نقش مهمی در امور انطاکیه داشتند به نحوی که فرماندهان کل ارتش و همچنین مباشران دادگستری (سنشال؛ Seneschal) قدرت را در دست داشتند. درآمدهای شاهزاده‌نشین که تحت اداره دبیرخانه یا دیوان بود، از راه املاک و مالیات‌های دریافتی از سوری‌ها و حق گمرگ مالیات‌های تاجران و اصناف تأمین می‌شد.
میکا گروهی از ورق‌های سیلیکات کانی با داشتن درجه کاملی از رخ است.
میکا همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
راهنمای عشق فیلمی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی جووانی ورونزی است. در این فیلم بازیگرانی همچون سیلویو موچینو، کارلو وردون، مارگریتا بوی، یاسمینه ترینکا، سرجو روبینی، لوچانا لیتیتستو، داریو باندیرا، آنیتا کاپریولی، سابرینا ایمپاچاتوره و دینو آبرشا ایفای نقش کرده‌اند.
فیلم‌های "راهنمای عشق ۲" و "راهنمای عشق ۳" دنباله‌های این فیلم هستند.
سیکاسار روستایی در سارما پریش ، از مناطق شهرستان ساره در غرب کشور استونی است ."Lisa. Asustusüksuste nimistu" (PDF). "haldusreform.fin.ee" (in Estonian). Rahandusministeerium. Retrieved 3 December 2017.
سیلویو موچینو (زاده ۱۴ آوریل ۱۹۸۲) بازیگر ایتالیایی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم "راهنمای عشق"، "با من از عشق بگو" و "مکان" اشاره کرد.
کومار در خانواده ای هندو مستقر در روستای کوچک دهلی متولد شد. در سن 24 سالگی به بمبئی نقل مکان کرد و به مدت پنج سال با گروه تئاتر سائج همکاری کرد
همچنین وی در سریال تلویزیونی DEVO K DEV MAHADEV مشغول به کار بود ، و با بازی Shukracharya گورو دیو مشغول به کار شد. اولین فیلم کومار "NH10" بود ، با آنوشکا شارما اما "ماری کوم بود" ، با پریانکا چوپرا که اولین بار اکران شد.
عملیات کلاه قرمز (به انگلیسی: Operation Red Hat) به مجموعه اقدامات نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۷۱ گفته می‌شود که برای انتقال مهمات و جنگ افزارهای شیمیایی آمریکا از اوکیناوای ژاپن به آب سنگ جانستون در اقیانوس آرام انجام شد.
لوچانا لیتیتستو (؛زاده ۲۹ اکتبر ۱۹۶۴) یک بازیگر اهل ایتالیا است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم "راهنمای عشق"، "همه مردان بی‌کفایت"، "پینوکیو" و سریال تلویزیونی "بی‌خیالش" اشاره کرد.
تینا رومرو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل مکزیک است.
از فیلم‌ها یا سریال‌هایی که در آن نقش داشته می‌توان به "خدمتکاری در منهتن"، "گمشده" و "آلوکاردا، دختر تاریکی" اشاره کرد.
آلوکاردا، دختر تاریکی () یک فیلم ترسناک فراطبیعی به کارگردانی خوان لوپس موکتسوما محصول سال ۱۹۷۸ سینمای مکزیک است. از بازیگران آن می‌توان به تینا رومرو، کلاودیو بروک، داوید سیلوا و مارتین لاسال اشاره کرد.
حیوان بزرگ () یک فیلم فیلم درام به کارگردانی یرژی اشتور است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به آنا دیمنا و یرژی اشتور اشاره کرد.
«حیوان بزرگ» ساخته یژی اشتور محصول سال ۲۰۰۰ است که ۷۳ داستان دراماتیک از زندگی یک شتر را روایت می‌کند. این فیلم داستان شگفت‌آور شتری که از سیرک جا مانده را تعریف می‌کند که به خانه زوجی جوان وارد می‌شود. زن خانه در ابتدا از ورود غیرمنتظره حیوان سردرگم می‌شود اما همسرش بلافاصله آن را به عنوان حیوان خانگی می‌پذیرد. در حالی‌که مرد با همراه تازه خود در دهکده راه می‌روند مردم از دیدن آن‌ها تعجب می‌کنند و…
«لباس جدید پادشاه» (دانمارکی: Kejserens nye klæder) داستان کوتاهی اثر نویسندهٔ دانمارکی هانس کریستین اندرسن است. داستان دربارهٔ دو جامه‌دوز است که به امپراتور قول یک لباس جدید را می‌دهند. «لباس جدید پادشاه» برای نخستین بار در تاریخ ۷ آوریل ۱۸۳۷ در کپنهاگ منتشر شد.
صداقت و راست‌گویی برجسته‌ترین مسئله‌ای است که در این داستان ستایش و نکوداشت شده‌است.
ادبیات داستانی ابرقهرمانی ژانری از ادبیات گمانه زن است که درآن ماجراجویی‌ها، شخصیت‌ها و اخلاق مبارزان جرم را به عنوان ابرقهرمانان می‌شناسند، که غالباً دارای ابرتوانایی هستند و با جنایتکارانی با قدرت مشابه مبارزه می‌کنند که به عنوان ابرشرور شناخته می‌شوند. این ژانر در درجه اول بین فانتزی سخت و طیف علمی-تخیلی نرم از واقع گرایی علمی قرار می‌گیرد. این ژانر بیشتر با کتابهای کامیک آمریکایی همراه است، اگرچه از طریق اقتباس‌ها از این کمیک‌ها به رسانه‌های دیگر نیز راه پیدا کرده‌است.
دفتر اجرایی تطبیقی یکی از ۲ دفتر تازه آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفتهٔ دفاعی (دارپا) است که در سال ۲۰۰۹ (میلادی) با ریاست رجینا ای. داگن بنیان‌گذاری شد. دفتر اجرایی تطبیقی بر انتقال فناوری، ارزیابی فناوری، بهره‌وری سریع، و سامانه‌های تطبیقی تمرکز می‌کند.
حصارک بالا محله‌ای است که در شمال غرب کرج و در منطقه ۶ شهرداری کرج واقع شده‌است.
این محله از از شمال به بلوار سربازان گمنام، از جنوب به خیابان شهید بهشتی (جاده قدیم قزوین)، از شرق به خیابان قلم و از غرب به بلوار خوارزمی منتهی می‌شود. حصارک بالا از غرب به خارج از کرج (پیشاهنگی)، از شرق به محله گوهردشت، از شمال به محله شاهین ویلا و از جنوب به محله حصارک پایین محدود می‌شود.
حصارک بالا از لحاظ فرهنگی تقریباً دارای فرهنگی واحد و تعریف شده است و دارای امکانات فرهنگی و کانون های آموزشی است. مدارس گوناگون و کانون های دانشگاهی به ویژه دانشکده تربیت معلم به پیشرفت فرهنگ و منش اجتماعی این منطقه افزوده است.
مردمان حصارک بالا, از اقوام مختلف فارس بوده که پیشینهٔ تاریخی آنها نیز بالاست. هر چند جمعیت این منطقه از اقوام مختلف فارس تشکیل شده ولی بر اساس قدمت و تمدن سرزمین، فرهنگی واحد به چشم می‌خورد. شاید بتوان گفت بیشتر باشندگان حصارک بالا ، هم میهنان تات بوده و البته از قومیت های دیگر ایران نیز به مانند یزدی، کرمانی، اصفهانی ، و... نیز دیده می‌شود.امروز بیشتر مردم حصارک را ترک زبانان آذربایجان و زنجانی قزوینی همدانی.. تشکیل می‌دهند که در خیابان ها زبان ترکی مورد استفاده قرار میگرد
مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی قدیمی‌ترین مؤسسه فعال در زمینهٔ تولید واکسن در ایران است. این مؤسسه که در منطقه حصارک بالا از استان البرز ایران قرار دارد، سالانه بیش از سه و نیم میلیارد دز انواع فراورده‌های بیولوژیک تولید می‌کند.
این مؤسسه در مسیر جاده قدیم قزوین که اکنون به خیابان شهید بهشتی (کرج) تغییر نام یافته قرار دارد. این مسیر خود قسمتی از جاده ابریشم است که بین شهرهای قزوین و ری واقع شده‌است. مؤسسه مزبور در دوران قاجاریه به عنوان مرکز درمان اسبان، اسواران، پیکها و دام‌ها مورد استفاده داشته‌است. بعد از جنگ جهانی اول، به واسطه عهدنامه ترکمانچای، مملکت محروسه قجری دچار قحطی و بیماری‌های واگیردار گسترده‌ای در مردم و احشام گردید که درمان این امراض سبب تأسیس مؤسسه پاستور و سپس "مؤسسه دفع آفات حیوانی و سرم‌سازی ایران" گردید، که بعدها به دستور رضاشاه کبیر به "بنگاه سرم‌سازی رازی" و سپس به "مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی" تغییر نام یافت.
فعالیت اولیه مرکز روی طاعون گاوی متمرکز بود اما بعداً به تولید انواع واکسن‌ها و سرم‌های دارای کاربرد پزشکی و دامپزشکی گسترش یافت. در پی جنگ جهانی دوم، مؤسسه چند سالی به اشغال نیروهای ارتش سرخ درآمد و ایشان چند باب بنای با کاربرد نظامی در مؤسسه ساختند.
دانشگاه خوارزمی یکی از دانشگاه‌های دولتی و وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ایران است که به‌نام محمد بن موسی خوارزمی دانشمند بزرگ ایرانی نامگذاری شده‌است.https://www.khabaronline.ir/news/733376/بازدید-استاندارالبرز-از-مؤسسه-تحقیقاتی-سرم-سازی-رازی سابقهٔ تأسیس این دانشگاه به‌سال ۱۲۹۷ خورشیدی بازمی‌گردد و جز قدیمی‌ترین دانشگاه های ایران محسوب می‌شود.
این دانشگاه چند بار تغییر نام داده و پردیسی در کرج به آن افزوده شده‌است. در حال حاضر دانشگاه خوارزمی در رشته‌های مختلف علوم پایه، انسانی، تربیتی و مهندسی در مقاطع مختلف از کارشناسی تا دکتری دانشجو می‌پذیرد.
نام این دانشگاه در سال ۱۳۱۲ از دارالمعلمین عالی به دانشسرای عالی و در سال ۱۳۵۳ به دانشگاه تربیت معلم تغییر کرد. تغییر نام این دانشگاه به دانشگاه خوارزمی در سال ۸۱ و ۸۲ در شورای گسترش آموزش عالی وزارت علوم به‌تصویب رسید و از بهمن ۱۳۹۰ دانشگاه رسماً به "دانشگاه خوارزمی" تغییر نام یافت.http://www.kanoon.ir/Article/100374
دانشکده فنی و مهندسی این دانشگاه همواره جز برترین دانشکده های دانشگاه خوارزمی محسوب میشود به‌طوری که در دو سال۹۸ - ۱۳۹۷ بعنوان برترین دانشکده دانشگاه خوارزمی انتخاب شد.http://www.irna.ir/fa/News/81156111/سایر/دانشگاه_نیوساوت_ولز_استرالیا_و_خوارزمی_ایران_تفاهم_نامه_همکاری_امضا_کردند
از خیابان‌های اصلی می‌توان به شهید بهشتی، شهید رجایی، خوارزمی، قلم، سربازان گمنام، ازادی، امام خمینی، کاوه، خوشبوئی، خراسانی، محمدی، ساسانی اشاره کرد.
دفتر علوم دفاعی یکی از هفت دفتر فنی آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفتهٔ دفاعی (دارپا) است. دفتر علوم دفاعی، مسئول توسعه فناوری‌های پیشرفته برای امنیت ملی ایالات متحده آمریکا است.
دفتر فناوری میکروسیستم‌ها یکی از هفت دفتر کنونی آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفتهٔ دفاعی (دارپا) است. دفتر فناوری میکروسیستم‌ها مسئول توسعه فناوری‌های نو برای نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا است. گاهی این دفتر، «دفتر فناوری میکروالکترونیک» نیز نامیده می‌شود.
دفتر فناوری میکروسیستم‌ها بر توسعه سامانه‌های میکرو الکترومکانیک، الکترونیک، الگوریتم، معماری سامانه، و فوتونیک تمرکز می‌کند.
دفتر فناوری میکروسیستم‌ها را آراتی پرابهاکار بنیان گذاشت.
دفتر نوآوری اطلاعات (با کوته‌نوشت I2O) یکی از هفت دفتر آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفتهٔ دفاعی (دارپا) است. دفتر نوآوری اطلاعات در سال ۲۰۱۰ (میلادی) با ادغام دفتر روش‌های پردازش اطلاعات و دفتر فناوری همگرایی دگرگونی پدید آمد."DARPA: navigating the rapidly expanding infospace", SXSW, 8 March 2014. Retrieved 21 September 2016 دفتر نوآوری اطلاعات بر علوم پایه و علوم کاربردی در زمینه‌های امنیت رایانه، تحلیل داده، و همزیستی انسان و ماشین تمرکز می‌کند."How DARPA's I2O finds innovation on the edge", Federal Times, 2 October 2015. Retrieved 21 September 2016"Information Innovation Office Official Website", DARPA.mil, Retrieved 21 September 2016
آغاز و پایان برنامه‌های آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفتهٔ دفاعی، معمولاً به نیازهای امنیت ملی، نتیجه پژوهش‌ها، و نرخ بالای گردش مالی مدیر پروژه‌های آن بستگی دارد."Innovation at DARPA, DARPA Report, p.8. Retrieved 22 September 2016."
دفتر فناوری‌های زیست‌شناسی یکی از هفت دفتر آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفتهٔ دفاعی (دارپا) است. دفتر فناوری‌های زیست‌شناسی در سال ۲۰۱۴ (میلادی) با ادغام برخی برنامه‌های دفتر علوم دفاعی و دفتر فناوری میکروسیستم‌ها پدید آمد. دفتر فناوری‌های زیست‌شناسی بر کاربرد علوم پایه و علوم کاربردی در زمینه‌های مهندسی ژنتیک، زیست‌فناوری، علوم اعصاب، و زیست‌شناسی مصنوعی تمرکز می‌کند. گستره کاربرد این فناوری‌ها از توان‌بخشی به استخوان‌بندی بیرونی سربازان تا کاشت‌های مغزی که می‌توانند بیماری‌های روانی را کنترل کنند را در بر می‌گیرد.
نخستین رئیس دفتر فناوری‌های زیست‌شناسی جفری لینگ ۲۰۱۴-۲۰۱۵ بود.
آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفتهٔ دفاعی، کار جدی خود روی علوم زیستی را در سال ۲۰۰۱ (میلادی) آغاز کرد. آن سال، هنگامی بود که بحران بسته‌های پستی آغشته به سیاه‌زخم، نگرانی‌هایی را در رسانه‌ها و کنگره ایالات متحده آمریکا درباره بیوتروریسم برانگیخته بود. آغاز جنگ افغانستان و جنگ عراق باعث شد که آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفتهٔ دفاعی در زمینه‌هایی چون علوم اعصاب، روان‌شناسی، و رابط‌های مغز و رایانه، برای کمک به کهنه‌سربازان آسیب‌دیده (جانبازان) سرمایه‌گذاری کند. در سال ۲۰۱۳ (میلادی) شمار برنامه‌های مرتبط با زیست‌شناسی، آنقدر زیاد شدند که آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفتهٔ دفاعی تصمیم گرفت همه آنها را در یک دفتر جداگانه، مدیریت کند.
دفتر فناوری‌های زیست‌شناسی بر استفاده از پیشرفت‌های بدست‌آمده در دانش اطلاعات و علوم مهندسی تمرکز می‌کند تا زیست‌فناوری را در فناوری‌های پیشرفته بکار گیرد. دفتر فناوری‌های زیست‌شناسی، مسئول کار روی فناوری عصبی، واسط کاربر، عملکرد انسان، بیماری عفونی، و برنامه‌های زیست‌شناسی مصنوعی است.
فرهنگ در تایلند با گذشت زمان، از انزوا نسبی آن در دوره سوکوتای، تا دوران معاصر پادشاهی آیوتایا، که تأثیرات آن را از سراسر آسیا جذب کرده‌است، بسیار تکامل یافته‌است. تأثیرات شدید فرهنگ هندی، چینی، برمه و سایر تأثیرات جنوب شرقی آسیا هنوز در فرهنگ سنتی تایلندی مشهود است. بودیسم، روح‌باوری و غرب‌گرایی نیز نقش مهمی در شکل‌دادن به فرهنگ این سرزمین داشته‌است.
فرهنگ ملی تایلند نوآوری جدیدی است منشأ آن را می‌توان در اواخر قرن نوزدهم در دوران سلطنت پادشاه چولالونگ کورن دنبال کرد. چولالون کورن روند اروپایی ناسیونالیسم و متمرکز شدن را که در آن زمان رواج داشت، پذیرفت و آن را در سیام به اجرا گذاشت. برخی از اقداماتی که وی انجام داد تلاش برای مشخص کردن مرزهای سیام، ترویج یک دین مدنی مبتنی بر سلسله چاکری، شورای راهبان و فرهنگ مرکزی سیام بود. ترویج فرهنگ مدنی در دوران کودتا با مشکلات موقت روبرو شد که پایان سلطنت مطلق در دهه ۱۹۳۰ و طی چند سال پس از جنگ جهانی دوم به وجود آمد.
با این وجود، ظهور بومیپول آدولیاده پس از جنگ جهانی دوم، تلاش جدیدی از سوی سلطنت طلبان و ناسیونالیست‌ها برای برقراری مجدد تقدم فرهنگ مدنی در کشور را راهی برای تقویت سلطنت دانست. نسخه فعلی فرهنگ مدنی، عمدتاً مبتنی بر چشم‌انداز ایده‌آل از فرهنگ تایلندی مرکزی (که گاه شامل تایلند جنوبی نیز می‌شود)، گونهٔ جدیدی است که جنبه‌های ملی‌گرایی، پادشاهی کامبوج را در هم می‌آمیزد. فرهنگ‌های منطقه ای تایلندی مانند لانا، ایسان، منشأ چینی و منشا پارسی توسط حکومت سرکوب می‌شود.
فرهنگ مدنی تایلندی امروزی، تایلند را به عنوان سرزمین ناحیه تایلند مرکزی، با یک دین واحد، بودا تروادادا، تحت سلسله چاکری تعریف می‌کند.
دین مردم تایلند تقریباً ۹۵ درصد بودایی، عمدتاً از مکتب تروادا است و اقلیت ناشناخته ای متعلق به مکتب مهایانه است. علاوه بر این اقلیت‌های مسلمان در تایلند (۵–۶ درصد)، مسیحیان (۱ درصد) و مذاهب دیگر وجود دارند. بودایی توسط دولت پشتیبانی و نظارت می‌شود و راهبان تعدادی از مزایای دولتی مانند استفاده رایگان از حمل و نقل عمومی را دریافت می‌کنند.
فرهنگ ویتنام طی هزاره‌ها دستخوش تغییرات فروانی شده‌است. به گفته منابع علمی، فرهنگ ویتنام از Nam Việt، پادشاهی باستانی قوم بایویی در آسیای شرقی سرچشمه گرفته‌است که دارای ویژگی‌های فرهنگ‌های چینی قوم هان و فرهنگ باستانی دونگ سان است، که یکی از مهمترین فرزندان فرهنگ بومی آن محسوب می‌شود، در دوران برنز Nam Việt در سال ۱۱۱ قبل از میلاد توسط چین ضمیمه شد و منجر به اولین سلطه چینی ویتنام شد که بیش از یک هزاره به طول انجامید و تأثیرات چینی‌ها را براساس ایدئولوژی، حاکمیت و هنرهای کنفوسیایی بر فرهنگ ویتنامی سوق داد.
پس از استقلال از چین در قرن ۱۰، سلسله‌های سلطنتی امپراتوری ویتنام شکوفا شدند و این کشور با گسترش به سمت جنوب قلمروهای تمدنهای چامپا و خمر را ضمیمه می‌کند، که منجر به تجمع فرهنگ امروزی ویتنام شده‌است. در طول استعمار فرانسه دوره ای در اواسط قرن ۱۹، فرهنگ ویتنامی جذب تأثیرات اروپا از جمله معماری، مذهب کاتولیک، و تصویب سیستم نوشتاری الفبای لاتین که به ایجاد "الفبای ویتنامی" شد و جایگزین نویسه‌های چینی گردید.
در دوره سوسیالیستی، فرهنگ ویتنامی با تبلیغات تحت کنترل دولت بود، که بر اهمیت تبادل فرهنگی با ملت‌های کمونیست مانند اتحاد جماهیر شوروی، چین و کوبا تأکید می‌کرد. به دنبال اصلاحات، ویتنام به‌طور مداوم تأثیرات مختلفی را از فرهنگ‌های آسیایی، اروپایی و آمریکایی به خود جذب کرده‌است. به عنوان بخشی از حوزه فرهنگی آسیای شرقی، فرهنگ ویتنامی ویژگی‌های خاصی از جمله عبادت اجداد، احترام به ارزش‌های جامعه و خانواده و اعتقاد مذهبی را شامل می‌شود. از نمادهای مهم فرهنگی می‌توان به اژدها، لاک پشت، لوتوس و بامبو در فرهنگ ویتنام اشاره کرد.
مذهب در ویتنام از لحاظ تاریخی عمدتاً توسط ترکیبی از مذاهب بودیسم، کنفوسیوس و تائوئیسم تعریف شده‌است که در ویتنام به عنوان تام گویو یا «دین سه گانه» شناخته می‌شود. کاتولیک در ویتنام مدرن نیز پیروانی دارد.
ادبیات ویتنامی شامل دو مؤلفه اصلی است: ادبیات عامیانه و ادبیات مکتوب. این دو شکل به‌طور هم‌زمان توسعه یافته و بهم پیوسته هستند.
ادبیات عامیانه ویتنامی تأثیر عمیقی بر زندگی معنوی ویت گذاشت. ادبیات عامیانه با ستایش زیبایی، انسان گرایی و عشق به نیکی به شکل‌گیری هویت ملی ویتنام کمک کرده‌است. افسانه‌ها و اساطیر، داستان‌های طنز، آهنگ‌های عامیانه و اشعار حماسی از سر زندگی فوق‌العاده ای برخوردار بوده و تا به امروز حضور داشته‌اند.
فرهنگ بنگلادش با فرهنگ منطقه بنگال در هم تنیده‌است. این فرهنگ در طول قرن‌ها تکامل یافته‌است و شامل تنوع فرهنگی چند گروه اجتماعی بنگلادش است. رنسانس بنگالی از اوایل قرن نوزدهم، نقش مهمی در توسعه فرهنگ بنگالی داشتند. فرهنگ‌های بنگلادش تحت تأثیرات اسلام، هندوئیسم، بودیسم، مسیحیت بودهاست و ترکیبی از فرهنگ‌ها و باورهای دینی گوناگون است و به اشکال مختلفی از جمله در موسیقی، رقص، درام تجلی یافته‌است.
سبک‌های رقص به همراه موسیقی بنگلادشی به سه دسته کلاسیک، موسیقی فولکلور، مدرن تقسیم شود.
بنگلادش زمانی بخشی از پاکستان بود، آن را پاکستان شرقی می‌نامیدند.
سبک کلاسیک تحت تأثیر دیگر شکل‌های کلاسیک رقص‌های موسیقی شبه قاره هند قرار گرفته‌است، بنابراین، برخی از اشکال رقص تحت تأثیر مانند بهاراتناتیم کاتاک را نشان می‌دهد.
مطبوعات بنگلادشی متنوع، آزاد و متعلق به بخش خصوصی است. بیش از ۲۰۰ روزنامه در کشور منتشر می‌شود. بنگلادش بتار خدمات رادیویی دولتی است. شرکت پخش بریتانیا سرویس خبری و امور جاری محبوب BBC Bangla را اداره می‌کند. پخش بنگالی صدای آمریکا نیز بسیار محبوب است. تلویزیون بنگلادش (BTV) شبکه تلویزیونی دولتی است. بیش از ۲۰ شبکه تلویزیونی خصوصی، از جمله چندین کانال خبری در بنگلادش وجود دارد. آزادی رسانه همچنان به دلیل تلاش دولت برای سانسور و آزار و اذیت روزنامه نگاران، همچنان یک نگرانی اساسی است.
جشنواره‌ها و جشن‌ها بخشی جدایی ناپذیر از فرهنگ بنگلادش است. جشنواره‌های مسلمانان مانند عید فطر، عید قربان، میلاد پیامبر، محرم؛ جشنواره‌های هندوایی دورگا پوجا و جانماشتمی؛ جشنواره بودایی بودا پورنیما؛ جشنواره مسیحیان مانند کریسمس و جشنواره‌های ملی مانند پولا بوشیاخ، نابانا، روز جنبش زبان، روز استقلال، رابیندرا جیانتی، نظرول جیانتی شاهد برگزاری جشن‌های گسترده و تعطیلات ملی در بنگلادش هستند.
بنگلادش از گنجینه‌های تاریخی گرفته تا نقاط دیدنی معاصر معماری بسیار جذابی دارد. این میراث طی قرنها تکامل یافته و تأثیرات جوامع اجتماعی، مذهبی را جلب کرده‌است. بنگلادش دارای آثار و بناهای تاریخی معماری زیادی است که قدمت آنها هزاران سال است.
بنگلادش به دلیل داشتن غذاهای خاص آشپزی، غذاهای خوشمزه، میان‌وعده‌ها و غذاهای با مزه‌های گوناگون مشهور است. برنج بخارپز غذای اصلی شناخته می‌شود. شیرین‌های بنگلادش اکثراً بر پایه شیر است. غذاهای بنگالی به دلیل استفاده بسیاری از ادویه‌ها دارای طعم‌های ویژه غنی و متنوع است.