moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پیش از آنکه حکومت اعتراضات را به خشونت بکشاند مردم با شیوه‌های مسالمت‌آمیز و نافرمانی مدنی در نقاط مختلف ایران اعتراض خود را ابراز می‌کردند. کمپین «نه به خرید بنزین»، خاموش کردن و توقف خودروها در خیابان‌ها، جاده‌ها و معابر، اعتصاب، بستن بازارها و مغازه‌ها در برخی شهرها، بستن جاده‌ها و خیابان‌ها با راهپیمایی، سنگ، خاک و روشن کردن آتش، نشستن در خیابان و سرودخوانی دسته‌جمعی، نشان دادن کیلومتر خودورها به نشانه حرکت ندادن آنها، انجام فعالیت‌های مختلف در خیابان‌های عاری از خودرو مانند: فوتبال بازی کردن، والیبال بازی کردن، تخته نرد بازی کردن، قلیان کشیدن، سبزی پاک کردن، رقصیدن، یزله‌خوانی مردم عرب در خوزستان، خوابیدن در خیابان با کفن، دادن گُل به مأموران و نیروهای انتظامی، سه‌چرخه‌سواری با سه‌چرخه کودکان، سر دادن شعار و… از جمله این روش‌ها برای اعتراض مسالمت‌آمیز بود.
معترضان اصفهانی وسط خیابان به نشانه اعتراض سبزی پاک می‌کردند، معترضان در بانه با سوار شدن بر سه‌چرخه کودکان اعتراض می‌کردند، معترضان اسلام‌شهری وسط اتوبان‌های بسته شده فوتبال بازی می‌کردند یا قلیان می‌کشیدند، معترضان شیرازی با نگاهی مسالمت‌آمیز به نیروهای انتظامی گل اهدا می‌کردند، در شهرهای چون اهواز، اصفهان، شهر صدار و بهبهان مردم معترض کف خیابان‌ها می‌نشتند و با خواندن سرود و شعر اعتراض خود را بیان می‌کردند، در نجف‌آباد اصفهان یک زن با خوابیدن در کف خیابان و زیر کفن اعتراض خود را نشان می‌داد.
در روز شنبه ۲۵ آبان گزارش‌ها و تصاویری منتشر شد، که نشان می‌داد در برخی خیابان‌ها در شهرهای مختلف مردم خودروهای خود را به نشانه اعتراض خاموش کرده‌اند. با این حال محمدرضا مهماندار، رئیس پلیس راهنمایی و رانندگی تهران با اشاره به بارش برف که از بامداد ۲۵ آبان آغاز شده بود، گفت از آنجایی که بسیاری از مسیرها برف‌روبی و شن و نمک‌پاشی نشده‌اند، خودروها امکان حرکت ندارند. اما اصغر عطایی مدیرکل خدمات شهری شهرداری تهران، بدون اشاره به معترضان گفت که به علت ترافیک، کامیون‌ها نمی‌توانستند بروند و اشاره کرد که ترافیک به‌خاطر برف نبوده‌است. تصاویر منتشر شده از اعتراضات نشان می‌داد که معترضان در شهرهای شیراز و مشهد ماشین‌های خود را در شب اعتراضات در خیابان‌ها خاموش کرده‌اند و رانندگان به عمد با سرعت پایین و ترمزهای مکرر حرکت می‌کردند.
در پی اعتصابات، بخشی از بازار تهران و نجف‌آباد اصفهان شاهد اعتصاب بود. به گفته صدای آمریکا بازار تهران شاهد اعتصاب بازاریان و همچنین فضای امنیتی بود و در تصاویری که در روز یکشنبه ۲۶ آبان از بازار تهران انتشار یافت، نشان می‌داد که بخش‌هایی از مغازه‌ها در بازار تهران تعطیل است و نیروهای ضدشورش در آن مناطق مستقر شده‌اند. همچنین سایت ایران وایر نوشت که به گفته یک شاهد عینی نجف‌آباد اصفهان شاهد سه روز اعتصاب بوده‌است. از سویی قاسم نوده فراهانی رئیس اتاق اصناف تهران مدعی شد که پیش از ظهر یکشنبه، ۲۰ درصد از مغازه‌های بازار شامل بازار طلا فروشان و پارچه‌فروشان به دلیل تهدید به آتش کشیدن مغازه‌ها توسط عده‌ای از آنچه او «اغتشاشگران و سوء استفاده‌کنندگان از شرایط» نامید بسته بود.
در فیلم‌هایی که از اعتراض‌ها منتشر شده، معترضان با راهپیمایی در خیابان‌ها و مسدود کردن حرکت خودروها در حال شعار دادن هستند. در مقابل نیروی انتظامی اقدام به متفرق کردن معترضان کرده‌است و فیلم‌هایی از شلیک مستقیم گلوله و گاز اشک‌آور مأموران به تظاهرات کنندگان منتشر شده‌است و مأموران اقدام به بازداشت تظاهرات کنندگان کرده‌اند. در برخی از شهرها از جمله اصفهان نیز معترضان با الهام گرفتن از روشی اعتراضی در لبنان، اقدام به بستن و کشیدن قلیان در خیابان کرده‌اند.
در ادامهٔ اعتراضات سراسری، دانشجویان دانشگاه‌های تهران، تبریز، بابل و ارومیه تجمعات اعتراضی بر پا کردند. همچنین شوراهای صنفی دانشجویان کشور اعلام کرد در تاریخ ۲۷ آبان دانشجویان دانشگاه تهران دست به تجمعی در اعتراض به «سه برابر نرخ بنزین»، «وضعیت فاجعه‌بار معیشتی» و «سرکوب‌های سنگین و بی‌رحمانه» زدند که چندین آمبولانس حاوی نیروهای لباس شخصی وارد دانشگاه شدند و تعدادی از دانشجویان را دستگیر و داخل آمبولانس کردند و آن‌ها را به زندان‌های فشافویه و اوین انتقال دادند. منابع تعداد دانشجویان بازداشتی را بین ۴۰ تا ۵۰ دانشجو عنوان می‌کنند.
چندین هشتگ در اعتراض به سرکوب اعتراضات در ایران و همچنین قطع اینترنت در توییتر همه‌گیر شد که به رویدادی جهانی به ویژه در روز ۲۸ آبان ماه تبدیل شدند. در این میان هشتگ‌هایی با دیکته اشتباه یا کسره هم مورد استفاده قرار گرفت که تغییر نوشتاری کوچک آن باعث تفاوت آن با هشتگ اصلی می‌شد. به باور عده‌ای این هشتگ‌ها از طرف طرفداران حکومت و جهت جلوگیری از ترند شدن هشتگ‌های اصلی، منتشر شدند.
در مناطق مختلف شهری ساختمان‌های دولتی، برخی از فروشگاه‌ها و بسیاری از بانک‌ها را به آتش کشیدند و جریان عادی کسب و کار و آمد و شد مختل شد. در برخی مناطق شهری در شیراز شبکه حمل و نقل شهری تخریب و فروشگاه‌ها غارت شد. به گفتهٔ علی ربیعی سخنگوی دولت برخی از افراد مسیر ورودی عسلویه را بسته و مانع تعویض شیفت شده بودند. آن‌ها به لوله‌های نفت دینامیت بسته بودند و قصد انفجار در عسلویه را داشتند. او همچنین گفت که تعدادی از معترضان در یک زمان مشخص به مرکز مخابرات در اصفهان و شیراز حمله کرده بودند که اگر این مراکز سقوط می‌کرد، بخش اعظمی از شبکه تلفن همراه کشور قطع می‌شد. امید منتظری عنوان می‌کند که ده سال پیش در اعتراضاتی که با تشکیک دربارهٔ نتایج انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ آغاز شد، شماری از فعالان سیاسی به دنبال الگوبرداری از جنبش‌های عدم خشونت در اروپای شرقی بودند. اما در تازه‌ترین دور اعتراض‌ها در ایران «پرهیز از خشونت» بحث روز نیست و اعتقاد دارد از سال ۱۳۸۸جریان اعتراضات تغییر کرده و ناراضیان اعتمادی به هیچ‌یک از جریان‌های درون حکومت ندارند و آن را پایان استراتژی «عدم خشونت» می‌داند. از سویی دیگر فرضیه تخریب اموال عمومی توسط خود حکومت برای سرکوب شدید و تبلیغ علیه معترضان نیز مطرح شده‌است.
یکی از تصاویر ضبط شده که در شبکه‌های اجتماعی و برخی از خبرگزاری‌ها منتشر شده، نشان می‌دهد افرادی با لباس نیروهای یگان ویژه در حال تخریب ورودی منازل مسکونی هستند. پس از پخش گسترده این فیلم، مرکز اطلاع‌رسانی پلیس اعلام کرد این تخریب‌ها مربوط به نیروی‌های یگان ویژه نیست، زیرا «کلاه افراد حاضر در فیلم متعلق به یگان ویژه نیست و کلاه کاسکت است.» این ادعا با انتشار تصاویر دیگری از نیروی پلیس، که دقیقاً با همین لباس هستند، توسط وبسایت‌ها و فعالان رسانه ای کاملاً رد شد. فیلمی دیگر نشان می‌دهد که افرادی با لباس‌های نیروهای یگان ویژه خودروهای عبوری را در تبریز تخریب می‌کنند.
در مدت اعتراض‌ها چندین حوزه علمیه، دفتر و بیت مربوط به امامان جمعه و نمایندگان ولی‌فقیه مورد حمله واقع شد. بنابر گزارش‌های رسمی، مدرسه علمیه زنان کوثر کرج، المهدی اهواز، زینبیه اصفهان، خاتم‌الانبیا شیراز، سفیران هدایت شیراز، امام حسن شهر گویم، حوزه علمیه شهرستان کازرون، مصلی و دفتر امام جمعهٔ شهر قدس، دفتر امام جمعهٔ شهر صدرا، دفتر و بیت نمایندهٔ ولی فقیه در یزد و امام جمعه بندر امام مورد حمله قرار گرفتند و برخی از این مکان‌ها توسط معترضان به آتش کشیده‌شدند.
در جریان این اعتراضات بسیاری از معترضان شعارهایی چون «توپ، تانک، فشفشه، آخوند باید گم بشه» سر دادند که برخی از تحلیلگران این موضوع را نشانه اعتراض مردم به حمایت حوزه‌های علمیه از جمهوری اسلامی دانسته‌اند.
اعتراضات ۱۳۹۸ ایران یا آبان خونین مجموعهٔ اعتراضات مردمی و ضد حکومتی در سراسر ایران بود. این اعتراضات به‌دنبال انجام مجدد سهمیه‌بندی بنزین در ایران و افزایش ۲۰۰ درصدی قیمت بنزین در ۲۴ آبان ۱۳۹۸ آغاز شد. سخنان خامنه‌ای در روز ۲۶ آبان از سوی مخالفانش به فرمان «سرکوب اعتراضات» تعبیر شد اما افراد نزدیک به حکومت صحبت‌های او را «فداکارانه» و «باعث پایان آشوب‌ها» ارزیابی کردند. خبرگزاری رویترز در گزارش ویژهٔ خود در ۲ دی ۱۳۹۸ نوشت رهبر ایران در جلسه‌ای با حضور مقامات امنیتی و دولتی، از آن‌ها خواسته تا به هر قیمتی که شده اعتراضات مردم را متوقف کنند. این اعتراضات که عمدتاً در محلات کارگری و فقیرنشین شهری متمرکز و در ابتدا مسالمت‌آمیز بود، به تدریج به یک قیام و شورش علیه نظام حاکم تبدیل شد. زمانی که نیروهای امنیتی اقدام به سرکوب خشن اعتراضات کردند، اعتراض‌کنندگان جسورتر شدند و در بسیاری از شهرها، خیابان‌ها به صورت منطقه جنگی درآمد و ساختمان‌های دولتی، خودروها، خودروهای پلیس، بانک‌ها و بعضی از مغازه‌ها توسط معترضان و نیروهای امنیتی تخریب و جریان عادی کسب‌وکار و آمد و شد مختل شد. در برخی مناطق شهری شبکه بانکی، مخابراتی، سوخت رسانی و ترابری شهری تخریب و فروشگاه‌های دولتی غارت شدند.
در پی آغاز اعتراض‌ها به افزایش قیمت بنزین اینترنت در ایران با اختلال روبرو شد. از صبح دومین روز اعتراضات و پس از آن که اعتراض‌ها در ایران گسترش یافت، دسترسی کاربران به وب‌سایت شماری از سایت‌های داخلی مانند خبرگزاری‌ها محدود شد. اطلاع‌رسانی رسانه‌ها دربارهٔ حوادث با محدودیت روبه‌رو شد و شهروندان هم برای ارسال فیلم و تصاویر با مشکلاتی مواجه شدند. در نهایت تا پایان روز ۲۵ آبان، ۹۵درصد اینترنت در ایران قطع شد. برخی خبرها از تصویب قطع سراسری اینترنت با دستور شورای امنیت کشور خبر می‌داد تا این که علی ربیعی، سخنگوی دولت، این خبر را تأیید کرد. اینترنت بین‌الملل به دستور اعضای شورای امنیت کشور و به دلیل اعتراضات سراسری قطع شد و دسترسی کاربران فقط به سایت‌های ایرانی که از سرور داخلی استفاده می‌کردند ممکن بود. برخی کارشناسان از آنچه در ایران رخ داد با عنوان «کودتای اینترنتی» نام می‌برند. پس از آن ریچارد گرنل، سفیر ایالت متحده آمریکا در آلمان در توییتی نوشت: «توانایی فنی برقراری اینترنت بدون سانسور و کنترل دولتی در ایران را داریم.» محمدجواد آذری جهرمی وزیر ارتباطات در پاسخ گفت: این ادعا در حال حاضر ممکن نیست و «[آن‌ها] برنامه‌هایی برای سال ۲۰۲۵ دارند که [الان] مطرح کرده‌اند».
وبسایت نت‌بلاکس، سازمان غیردولتی نظارت بر اینترنت، با تأیید اختلال در تلفن همراه و اینترنت ایران اعلام کرد که میزان دسترسی به اینترنت جهانی در ایران در پی قطعی اینترنت، به حدود ۴٪ الی ۷٪ آمار معمول رسیده‌است. این وب‌سایت گزارش داد که قطعی اینترنت در ایران، روزانه ۳۶۹ میلیون دلار زیان به اقتصاد کشور وارد می‌کند.
وزارت خزانه‌داری آمریکا روز جمعه یکم آذر اعلام کرد نام محمدجواد آذری جهرمی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات ایران را به دلیل نقش داشتن در «سانسور گسترده اینترنت» به سیاههٔ تحریمی‌های کاخ سفید اضافه کرده‌است. جهرمی در واکنش به این تحریم گفت که در قطع اینترنت بین‌الملل نقشی نداشته‌است.
چندین کشور مانند آلمان، آمریکا، فرانسه و انگلستان به‌همراه سازمان یونسکو به قطع اینترنت در ایران اعتراض کردند.
با گذشت چهارده روز از آغاز اعتراض‌ها تا روز شنبه ۹ آذر ۱۳۹۸، اینترنت در استان‌های خوزستان و سیستان و بلوچستان همچنان قطع بود.
روز چهارشنبه ۴ دی و در آستانه چهلم جان‌باختگان اعتراضات آبان در پنجم دی، ترافیک بین‌الملل خطوط تلفن‌های همراه در استان‌های البرز، کردستان، زنجان و فارس قطع شده‌است و احتمال دارد شمار استان‌های بی‌اینترنت بیشتر هم بشود.
نت نت‌بلاکس که ترافیک اینترنت جهانی را رصد می‌کند تأیید کرد که اینترنت موبایل در نقاطی از ایران از شش‌ونیم صبح دچار اختلال شده و صبح چهارشنبه دو بار افت یکباره روی داده‌است.
در ۲۷ آبان، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در بیانیه‌ای معترضان را به «برخورد قاطع» تهدید کرد و آنان را «اغتشاشگر» و «کینه‌توز» نامید و گفت در اکثر شهرها و استان‌های ایران مردم «ضامن ثبات و آرامش» جامعه بوده‌اند، «به‌گونه‌ای که حتی یک گزارش ناامنی، تخریب، غارت و چپاول اموال عمومی از آن مناطق دریافت نشده‌است». با این حال استاندار تهران عنوان کرد که در بیش از ۷۰ درصد شهرهای ایران اعتراضات رخ داده‌است. همچنین روابط عمومی سپاه امام حسن مجتبی اعلام کرد که در اعتراضات ۲۵ و ۲۶ آبان ۱۵۰ نفر در استان البرز دستگیر شده‌اند.
روزنامه کیهان در تاریخ ۲۸ آبان با انتشار متنی نوشت معترضان «اقرار» کرده‌اند که «در خارج از کشور آموزش دیده‌اند» و همچنین این روزنامه بیان کرد که حکم اعدام با طناب دار برای «سرگروه‌های آشوب اخیر» قطعی است.
سید ابراهیم رئیسی رئیس قوه قضاییه و امام جمعه تهران در تاریخ ۳۰ آذر در جمع دانشجویان بسیجی گفت «مجازات سختی» در انتظار کسانی است که «در جامعه اغتشاش و ناامنی ایجاد کردند و دل زن و بچه مردم را لرزاندند و به اموال مردم دست‌اندازی کردند و به اموال عمومی و مردم خسارت وارد کردند».
سایت دویچه‌وله فارسی نوشته‌است که میان کاربران شبکه‌های اجتماعی پیامک‌های تهدیدآمیزی دست به دست می‌شد که در آن شهروندان کرج، تهران، کرمان و خوزستان تهدید به پیگرد قانونی در صورت شرکت در اعتراضات شده بودند.
گزارش‌ها و فیلم‌های ضبط شده نشان می‌دهد در برخی از شهرها از جمله تهران، شیراز، شهریار، کرمانشاه و جوانرود پلیس و نیروهای امنیتی به سوی معترضان شلیک شدید و مستقیم می‌کند. خبرگزاری فرانسه در گزارشی تحقیقی نشان می‌دهد که بیش از ۷۵۰ تصویر و ویدئو از تیراندازی توسط نیروهای امنیتی و کشته و زخمی شدن معترضان به جای مانده‌است. همچنین در فیلم‌هایی که در شبکه‌های اجتماعی از کرج و جوانرود منتشر شده‌است نشان داده می‌شد که مأموران با گلوله‌های جنگی از بالای ساختمان مردم را مورد هدف قرار می‌دهند و در فیلمی دیگر نیروهای پلیس در حالی که در حال فرار از معترضان بودند به سمت آنان گلوله شلیک می‌کردند.
در شبکه‌های اجتماعی ده‌ها فیلم و ویدئو از شلیک مستقیم مأموران امنیتی و سپاه پاسداران به سمت مردم منتشر شده‌است ولی علی فدوی، جانشین فرمانده سپاه می‌گوید که معترضان عامل تیراندازی‌ها بوده‌اند.
در همین رابطه، محمود صادقی در مصاحبه با سایت «امتداد» که روز دوشنبه ۲۵ آذرماه منتشر شده، در خصوص نشست با رحمانی فضلی گفته‌است: «در همین جلسه، یکی از نمایندگان شهرستان‌ها اعلام کرد که دو نفر در حوزه انتخابیه من (محدوده کرج و شهرقدس) با اصابت گلوله به مغزشان جان باخته‌اند و از رحمانی فضلی سؤال کرد که آیا امکان تیراندازی، دست کم به پا یا کمر به پایین وجود نداشته که چنین شلیک‌هایی انجام شده‌است؟ وزیر کشور هم در پاسخ عنوان کرد که خب! شلیک به پا هم انجام شده بوده‌است.»
به نقل از محمود صادقی، علی شمخانی دبیر شورای عالی امنیت ملی در آن زمان، در پاسخ به سؤال «اگر مردم به خانه نروند و در خیابان بایستند، می‌خواهید چه کنید؟» گفت: «ولو بلغ ما بلغ ما می‌زنیم» یعنی به مردم شلیک می‌کنیم. شمخانی این سخن را تکذیب کرد.
در نخستین روز اعتراضات، گزارش‌هایی منتشر شد که معترضان ماهشهری اقدام به بستن جاده ماهشهر کرده بودند و پس از چند روز آن‌ها به سمت نیزار حاشیه شهرک چمران می‌گریختند و آنجا با رگبار سنگین نیروهای امنیتی قتل‌عام شدند. نیویورک تایمز نیز در گزارش خود، به نقل از شاهدان عینی و خدمهٔ پزشکی نوشت که در بندر ماهشهر، مأموران امنیتی ۴۰ تا ۱۰۰ تظاهرکننده (عمدتاً شامل مردان جوان غیرمسلح را) در نیزاری که به آن پناه برده بودند حلقه کردند و به ضرب گلوله کشتند. این افراد جزو معترضانی بودند که برای سه روز جادهٔ اصلی میان شهر و مجتمع پتروشیمی حومهٔ شهر را بسته بودند. پیش‌تر وزیر کشور ایران در مصاحبه‌ای بسته شدن جادهٔ ماهشهر به بندر امام توسط معترضان را تأیید کرده بود. سپس تلویزیون جمهوری اسلامی کشته‌شدن معترضان در نیزار ماهشهر را نیز تأیید کرد و آن‌ها را «اشرار مسلح و تجزیه‌طلب نامید».
صدا و سیما با پخش گزارشی از اتفاقات ماهشهر اعلام نمود: «در ماهشهر برخی از عوامل گروه‌های تجزیه طلب با سلاح گرم و حتی سلاح‌های نیمه سنگین و تیربار راه ارتباطی بندر ماهشهر با دیگر نقاط کشور و مسیر انتقال کالا را بسته بودند و همچنین قصد تصرف پتروشیمی ماهشهر و انفجار در آن را داشتند؛ در ماهشهر عملاً برای ساعاتی، اغتشاشگران مسلح، جنگ مسلحانه به راه انداخته بودند. در چنین شرایطی، نیروهای حافظ امنیت برای نجات جان مردم ماهشهر وارد عمل شدند.»
به نوشتهٔ نیویورک تایمز در ماهشهر نیروهای سپاه پاسداران با پهپادهای مسلح، دوشکا و تیربار که روی ماشین‌های تویوتا نصب شده بود بر روی مردم آتش گشودند. پس از اتصال اینترنت خانگی در استان خوزستان اطلاعات و تصاویری از اعتراض‌های ماهشهر منتشر شد که روایت‌های پیشین را تأیید می‌کند. تصاویر ویدئویی نشان می‌دهند که خودروهای سپاه پاسداران با دوشکا و تیربار به سوی نیزار تیراندازی می‌کنند و همزمان صدای شیون و زاری بلند است.
در اواخر دی ماه ۹۸، وزارت خارجهٔ آمریکا نام سرتیپ پاسدار حسن شاهوارپور، فرماندهٔ سپاه استانی ولیعصر در خوزستان را به دلیل آنچه که «فرماندهی کشتار معترضان خوزستانی در اعتراضات آبان ماه» عنوان شد به فهرست تحریم‌های خود اضافه کرد. آمریکا در یک بیانیه رسمی اعلام کرد یگان‌ها و واحدهای تحت فرمان شاهوارپور در جریان سرکوب اعتراضات آبان ماه در خوزستان با نقض گستردهٔ حقوق بشر، مسئول مرگ دست کم ۱۴۸ تن به‌ویژه در ماهشهر هستند.
خانوادهٔ مهدی نکویی، دانشجوی ۲۰ سالهٔ حقوق که در شیراز هدف گلولهٔ نیروهای سپاه قرار گرفت، می‌گویند او در وضعیت وخیم جسمی به بیمارستان منتقل شده اما در حالی‌که علائم حیاتی داشته توسط نیروهای امنیتی از آن‌جا خارج شده و بعد از آن از او خبری ندارند. یکی از پرستاران تأیید کرده که نکویی پیش از آن‌که از بیمارستان بیرون برده شود، به همراه چند مصدوم دیگر تحت معالجه قرار گرفته بود، اما الان کسی نمی‌داند او کجاست. آن‌ها بر این عقیده‌اند حکومت ایران با دزدیدن جسد کشته‌شدگان قصد دارد ابعاد واقعی سرکوب معترضان را پنهان کند.
در تاریخ ۲۹ آبان تلویزیون ایران اقدام به پخش «اعترافات» یکی از بازداشت‌شدگان کرد که در آن به «نقش اثرگذار زنان و همچنین مخالفان حکومت ایران در رهبری اعتراضات» اشاره شده بود و تلویزیون ایران می‌گوید که این زن که با نام «فاطمه داوند» از او یاد می‌شود به‌وسیلهٔ سربازان گمنام امام زمان (مأمورین وزارت اطلاعات) در هنگام فرار در یکی از شهرهای مرزی ایران بازداشت شده‌است. اما پس از آن، یک فعال مدنی اعلام کرد که این زن کسی است که در یکی از خیابان‌های شهر بوکان گلوله خورده و مجروح بازداشت شده‌است. همچنین مازیار ابراهیمی، که در «اعترافات اجباری» مسئولیت سوءقصد به جان دانشمندان هسته‌ای ایران را پذیرفته بود، از سرنوشت بازداشت‌شدگان روزهای اخیر اظهار نگرانی کرده‌است.
پیش از آغاز اعتراضات، نمایندگانی از شورایعالی امنیت ملی با مسئولان روزنامه‌ها جلسات توجیهی برگزار کرده بودند و دربارهٔ افزایش قیمت بنزین، احتمال بروز اعتراض و لزوم فعالیت رسانه‌ها در چارچوب نظام صحبت کرده‌بودند. در زمان اعتراضات، ۸ تن از روزنامه‌نگاران به وزارت اطلاعات احضار شدند، تعدادی دیگر به‌خاطر گزارش‌ها و توییت‌هایشان از وزارت ارشاد هشدار دریافت کردند و محمد مساعد (روزنامه‌نگار اقتصادی) به دلیل توییت‌هایش بازداشت شد. پس از بازداشت مساعد حساب کاربری توییترش هم مسدود شد.
انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران با انتشار بیانیه‌ای، سیاست‌های رسانه‌ای جمهوری اسلامی ایران را «بحران‌زا و ضد منافع ملی» اعلام کرد و نسبت به اعمال محدودیت بیشتر بر رسانه‌های داخلی هشدار داد. انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران در این بیانیه با انتقاد از بی‌تفاوتی رسانه‌های داخلی نسبت به وقایع در اعتراضات سراسری آبان ۱۳۹۸ نوشت: «اخبار را آن‌چنان در لابلای صفحات دفن می‌کنند که از دید مخاطب به سانسور و لاپوشانی حقیقت متهم می‌شوند. چرا که در روز اول و دوم اعتراضات، علت توقف اتومبیل‌ها در شهرها را شرایط نا مساعد جوی و عدم رسیدگی مطلوب شهرداری استان‌ها عنوان می‌کردند.»
خبرگزاری میزان سه‌شنبه ۵ آذر اعلام کرد که قوهٔ قضاییه برای تعدادی از کارمندان شبکه تلویزیونی ایران اینترنشنال محدودیت‌های قضایی و حقوقی در مورد اموال‌شان در نظر گرفته‌است. هم‌زمان گزارشگران بدون مرز اعلام کرد حکومت ایران، روزنامه‌نگاران ایرانی شاغل در رسانه‌هایی مانند بی‌بی‌سی، صدای آمریکا و رادیو فردا و خانواده‌های آن‌ها را به شیوهٔ تهدید مستقیم، حملات سایبری و توهین و رعب‌آفرینی بر روی شبکه‌های اجتماعی تحت فشار قرار داده‌است. این سازمان با اشاره به اینکه سفیر ایران در لندن تهدیدهای نهادهای امنیتی را علیه روزنامه‌نگاران تکرار می‌کند او را سفیر تهدید نامید و از دولت بریتانیا خواست که به اقدمات او رسیدگی کند.
در ۹ آذر ۱۳۹۸ وزارت اطلاعات ایران در بیانیه‌ای اقدامات شبکه ایران اینترنشنال را «مصداق همکاری با دشمنان ایران در اقدامات تروریستی» دانست و ادعا کرد که افرادی را به اتهام ارسال اطلاعات به این شبکه بازداشت کرده‌است. در این اطلاعیه اشاره شده که کارکنان اینترنشنال اگر همکاری‌شان با آن شبکه را قطع و ابراز ندامت کنند «مشمول عفو و رأفت اسلامی» خواهند شد.
پس از اعتراضات آبان ۱۳۹۸، لیلا واثقی، فرماندار شهر قدس در استان تهران، اعلام کرد که در روز ۲۵ آبان شخصاً به نیروی انتظامی دستور داده به معترضانی که وارد فرمانداری شده بودند شلیک کنند. همچنین او اضافه کرده که وقتی معترضان فرمانداری را تصرف کردند، به سپاه پاسداران رفته و با نیروهای امنیتی بازگشته است.
کمی بعد، لیلا واثقی به دلیل عملکردش در جریان اعتراض‌های مردمی آبان‌ماه ۹۸ از سوی عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور، در یک برنامه تلویزیونی مورد تقدیر و تشکر قرار گرفت.
پس از تیراندازی پلیس در اوت ۲۰۲۰ به جیکوب بلیک، اعتراض‌ها، شورش‌ها و ناآرامی‌هایی مدنی در کنوشا، ویسکانسین و دیگر نقاط ایالات متحده به عنوان بخشی از ناآرامی‌های نژادی ۲۰۲۰–۲۰۲۱ ایالات متحده و جنبش‌های زندگی سیاه‌پوستان مهم است رخ داد. علاوه بر اعتراضات خیابانی، راهپیمایی‌ها و تظاهرات و تیراندازی، اعتصاب ورزشکاران آمریکایی در سال ۲۰۲۰ نیز روی داد.
این تظاهرات با اعتراضات مسالمت آمیز روزانه آغاز شد و در ادامه به درگیری با نیروی انتظامی و شورش و آتش‌سوزی شبانه کشیده‌شد. در ۲۳ اوت وضعیت اضطراری اعلام گردید و گارد ملی روز بعد وارد عمل شد. هنگامی که اعضای شبه نظامیان مسلح، که دیوید بت، کلانتر شهرستان کنوشا، آنها را «مانند گروهی از محافظان» توصیف کرد، با هدف حفاظت از مشاغل در شهر وارد کارزار شدند، درگیری‌های بیشتری به وجود آمد.
در ۲۵ آگوست، دو معترض به ضرب گلوله کشته شدند و نفر سوم توسط کایل ریتنهاوس، یک جوان ۱۷ ساله از آنتیوک، ایلینوی زخمی شد. ریتنهاوس به قتل عمد درجه یک و سایر اتهامات متهم شد و در دادگاه از همه موارد تبرئه گردید.
از ساعت ۱۰:۱۵ شب در این شهرستان وضعیت اضطراری اعلام، و از کامیون‌های حمل زباله برای مسدود کردن خیابان ۵۶ استفاده شد. از ساعت ۱۱:۰۵ شب، پلیس در تلاش برای متفرق کردن جمعیت شروع به استفاده از گاز اشک آور و گلوله‌های لاستیکی کرد که در طول شب ادامه داشت. نزدیک نیمه شب، جمعیت در مقابل پنجره طبقه همکف دادگاه شهرستان کنوشا آتش کوچکی روشن کردند و حداقل سه کامیون زباله و یک واگن برقی در آتش سوختند.
اسپیریتوالیسم (به )، باوری متافیزیکی مبنی بر این است که جهان از دو جوهر بنیادین ساخته شده‌است، ماده و روح. این تقسیم‌بندی بسیار وسیع متافیزیکی سپس به اشکال بیشتر و گوناگون کوچک‌تری تقسیم شده و هر کدام جزئیات بیشتری در مورد مفاهیم روحی مانند جان، زندگی پس از مرگ، ارواح مردگان، ایزدان و واسطه روحی را شامل می‌شود؛ همچنین جزئیات در مورد ماهیت ارتباط میان روح و ماده. اسپیریتوالیسم هم‌چنین به فلسفه، آموزه‌ها یا دینی گفته می‌شود که متمرکز بر ابعاد روحی هستی است., Spiritualism in Answers.com, retrieved February 14, 2008.
اسپیریتوالیسم هم‌چنین اصطلاحی است که معمولاً برای اشاره به روش‌ها یا باورهای گوناگون سایکیک یا فراهنجار که در طول تاریخ بشریت و در فرهنگ‌های گوناگون ثبت شده به‌کار می‌رود.
سنت‌های روح باوری عمیقاً در شمن‌باوری ظاهر شده و احتمالاً یکی از کهن‌ترین شکل ادیان می‌باشند. باور به واسطه روحی شکل مدرنی از شمن‌باوری بوده و چنین ایده‌هایی بسیار شبیه ایده‌هایی هستند که ادوارد بارنت تایلور در نظریه زنده‌انگاری خود توسعه داده که طبق آن جهان‌های موازی با جهان ما وجود دارد اما برای ما غیرقابل رؤیت بوده و ذهن ما قادر به دسترسی به آن‌ها نیست. سایکیک ظاهراً یکی از اتصال دهندگان میان این جهان‌ها است. سایکیک به کسی گفته می‌شود که حس استثنائی علوم خفیه به وی ارزانی شده باشد و رؤیاها و مکاشفات را تجربه می‌کند. برخی نویسندگان تصریح نموده‌اند که تنها معدودی این ظرفیت را دارند.
اسپیریتوالیسم عقیده‌ای است که طبق آن ارواح قادر هستند از طریق یک واسطه روحی با موجودات زنده ارتباط برقرار نمایند. اولین کاربرد ثبت شده این کلمه در ۱۷۹۶ بودهspiritualism – Definition from the Merriam-Webster Online Dictionary و توسط روح‌گرای برجسته قرن هجدهم میلادی امانوئل سویدنبرگ به‌کار برده شده‌است. اصطلاح «اسپیریتوالیسم» دارای معانی مختلفی است. یک تعریف وسیع کاربردی این اصطلاح عبارت از یک باور چند پهلو به یک جزء اساسی درون موجودات زنده، یک نیروی فراطبیعی یا فراهنجاری، خدایی، موجود غیرمادی–نیرو، روح– «تحرک اجسام متحرک» و …. پیروان جنبش‌های اسپیریتوالیسم باورمند هستند که ارواح مردگان دارای زندگی جاودان هستند و موجودات ذی‌شعور در دنیاهای ارواح می‌توانند با موجودات زنده ارتباط برقرار نمایند. از زمانه‌های باستان بدین‌سو، این امر عنصری از ادیان بومی سنتی بوده‌است. اسپیریتوالیسم در دنیای امروزی به یک پدیده در حال رشد مبدل گردیده و از طریق گروه‌های غیرمتعهد به اسپیریتوالیسم و بیشتر «جنبش‌های التقاط‌گرا» و در عناصری از دین ارتدکس، هرچند هنوز هم به‌عنوان یک چالش دیده می‌شود، خود را در بیشتر ادیان بومی سنتی نمایان نموده‌است.
هم‌چنین بسیاری از منابع مرجعonelook اصطلاح روح‌گرایی (spiritism) را مترادف با اصطلاح اسپیریتوالیسم (spiritualism) به‌کار می‌برند، در حالی‌که معنی دقیق‌تر روح‌گرایی عبارت از «روح‌گرایی کاردسیست» است. این باور که ارواح می‌توانند از طریق یک واسطه روحی با زندگان ارتباط برقرار نمایند در قلب باورهای پیروان این عقیده قرار دارد.
این کلمه هم‌چنین در حوزه‌های مختلف آکادمیایی دارای معانی مشخص می‌باشد، به موارد ذیل بنگرید.
spiritualism در زبان انگلیسی دارای معانی ذیل است:
«اسپیریتوالیسم مدرن» یا «اسپیریتوالیسم مدرن آمریکایی» برای اشاره به یک جنبش دینی آمریکایی-انگلیسی به‌کار می‌رود که از دهه ۱۸۴۰ تا دهه ۱۹۲۰ میلادی، عصر طلایی آن بوده که تا امروز نیز ادامه دارد.
نهُ اصل انجمن ملی کلیساهای ارواح‌گرای ایالات متحده آمریکا عبارت اند از؛
اسپیریتوالیسم به اعمال مسیحیت اولیه نسبت داده شده و حالا به شکل جدیدی که از آن که به «اسپیریتوالیسم مسیحی» یاد می‌گردد توسعه یافته، مثلاً «نخستین معبد روحی» که هنوز فعال است در ۱۸۸۳ میلادی در ایالات متحده آمریکا بنیان‌گذاری شد و لیگ بزرگ‌تر ارواح‌گرایی مسیحی جهان (که بعداً به انجمن بزرگ‌تر اسپیریتوالیسم مسیحی جهان مبدل شد) در ۱۹۳۱ در انگلستان تأسیس گردید.
پیشروترین فرد در جنبش‌های به‌سوی اسپیریتوالیسم مسیحی در انگلستان، یکی از پیشتازان جنبش اسپیریتوالیسم، مدیوم و کشیش «ویلیام استینتون موسز» بود.Schofield, A. T.. Modern Spiritism: Its Science and Religion وی یکی از اعضای انجمن ملی ارواح‌گراهای بریتانیا (BNAS) و قائم مقام «جامعه پژوهش سایکیک» و «ائتلاف ارواح‌گرایی لندن» را تأسیس نمود که چندی بعد مبدل به «کالج مطالعات سایکیک» شد.F. W. H. Myers, 'The Experiences of W. Stainton Moses – II', PSPR, 11 (1895)
فرقه‌های معاصر ارواح‌گرایی مسیحی شامل فرقه‌های می‌شود که عضو «جنبش کلیسای روحی آمریکا» که توسط «لیفی اندرسون» بنیان‌گذاری شد، مانند «کلیساهای روحی کلان‌شهری مسیح» که در سال ۱۹۲۵ میلادی تأسیس شد، «مجامع جهانی پنتیکاستل روحی مسیح» که در سال ۱۹۳۸ تأسیس گردیده و شعار آن «پنتیکاستل از تولد، روحی در سبک زندگی، حواری برحسب تجربه و مسیحی برحسب تقاضا. یک کلیسای روحی… استوار بر بنیان روحی… در حال قدم زدن در فرا طبیعی …» و «کلیسای جهانی روحی هاگار» که در دهه ۱۹۲۰ میلادی تأسیس گردید.
اسپیریتوالیسم فرانسوی، بیشتر به‌عنوان اسپریتیسم معروف است، در سراسر فرانسه و کشورهای آمریکای لاتین مشهور می‌باشد. نخستین پژوهشگر و نویسنده آن آلن کاردک است.
عقاید اسپیریتوالیسم هرازگاهی در ادبیات اولیه «مغناطیسی» های فرانسوی یافت می‌گردد. «ام. تاردی دی مونتراول» در همان اوایل ۱۷۸۷ نوشت که، روحِ «خواب گرد» در حالت خواب واره از بدنش آزاد شد و قادر بود با سایر ارواح ارتباط برقرار کند. «جی.پی. بیلوت» و «جی.پی.اف. دیلیوز» جلسات احضار روح را در دهه ۱۸۲۰ میلادی ثبت و مستند نمودند.Billot, G. P.. Recherches psychologiques sur la cause des phénomènes extraordinaires observés chez les modernes voyans, improprement dits somnambules magnétiques, ou correspondance sur le Magnétisme vital, entre un solitaire et M. Deleuze (2 vols.). Paris, 1839.
از جمله ارواح‌گراهای اولیه فرانسوی، «الفونسی کاهاگنیت» ، ناشر پیام‌های روحی مانند «Arcanes de la vie future devoiles» در ۱۸۴۸ میلادی یکی از موارد نخستین آن است. کاهاگنیت که با آموزه‌های امانوئل سویدنبرگ آشنا شده بود و از غیب‌گویان آلمانی هم عصر خود متاثرنیز بود، در آن روزهای پاریس به تنهایی ایستاد و متعلق به هیچ مکتبی نبود. با ظهور اسپیریتوالیسم مدرن در ایالات متحده، کاهاگنیت ممکن خوانندگان چندی پیدا کرد، اما مستندهای از کارهای او با واسط روحی به نام «ادله مگینوت» زمانی از جملهٔ تحسین بر انگیزترین و معتبرترین اسنادی بود که موارد اولیه اسپیریتوالیسم بر آن متکی بود.
بازنمایی‌هایی از تصاویر امریکایی‌های بومی، نقش قابل توجهی در اسپیریتوالیسم قرن نوزدهم و بیستم میلادی ایفا نموده‌اند، هرچند بومی‌ها و سنت‌های آنان در واقعیت رنج‌های بسیاری را تحت تأثیرات کلیساهای مسیحی رقیب متحمل شده‌اند. از ۱۹۷۰ بدین‌سو شماری از افراد ادعای دروغین فروش اسپیریتوالیسم آمریکایی بومی را نمودند، که بعضاً بنام «اسپیریتوالیسم هندی و آمریکایی» یاد می‌گردد. گسترش این باورها با تعدادی از حقه‌های ادبی که توسط افراد غیر هندی مانند کارلوس کاستاندا و «جاماکه هایواتر» صورت گرفت، آغاز گردید. چندین آمریکایی بومی نیز سعی نمودند تا از علاقه که به اسپیریتوالیسم آمریکایی بومی وجود دارد سوءاستفاده نمایند، آن‌ها نسخه‌های تحریف شده از روش‌ها و دانش روحی بومی را نوشتند تا در بازار به‌فروش برسانند. این وضعیت از جانب پژوهشگران موجه هندی و فعالانی چون جنبش سرخپوستان ایالات متحده آمریکا، «بقای سرخپوستان آمریکایی» و «گیرالد ویکنسن» فقید، رئیس «انجمن ملی جوانان سرخپوست» مورد یورش قرار گرفته‌است.
اسپیریتوالیسم در کارائیب به دلیل تماسی که با سایر ساختارهای دینی داشتند، مسیرهای مختلف بیانی را انتخاب نمودند؛ مثلاً در مناطق شهرنشین ارواح‌گراها از سواد بالایی برخوردار بودند و این توانایی را داشتند تا مفاهیم نویسندگان خارجی را به‌خوبی درک کنند. اما در مناطق روستانشین، بیسوادی شایع بود و پیروان اسپیریتوالیسم دارای عقاید و روش‌های گوناگونی بودند.
به‌عنوان مثال در کوبا دو شاخه بنیادین روح‌گرایی وجود دارد:
اسپیریتوالیسم «لا میسا بلانکا» نوعی از روح‌گرایی است که راه خود را به ایالت متحده باز نمود. نوع خدمت قدیمی «اگونگون» پیشرفت چندانی در سرزمین اصلی نداشته‌است. احضار روح در فرهنگ‌های لاتین بنام "مایساس" یاد می‌گردد. سانتریا، یا صحیح‌تر، «"لا ریگلا لوکومی"» (آن‌گونه که به آن در کوبا یوروبا گفته می‌شد) به نسبت جادویش برمبنای دانش ارواح و چگونگی برقراری ارتباط با آن‌ها مشهور است.
تعریف‌های تصاحب ارواح، برقراری ارتباط و واسطه‌گری روح در فرقه برزیلی با آنچه ظاهراً نظر جمعی است و قوم‌نگارهای تصاحب روح در سراسر دنیا تشریح می‌نمایند هم‌خوانی دارد. تشریح‌های متعددی برای این وجود دارد که زمانی فردی تصاحب می‌شود که چه اتفاقی رخ می‌دهد. روش‌های که توسط برده‌های آفریقایی از آفریقای غربیThe Voduns of Maranhão: Maria AP Barretto, San Luis, Fund. Cultural of Maranhao, 1977. آورده شده‌اند با سنت بومی آمریکای جنوبی مخلوط گردید تا یک سنت جدید ایجاد گردد. در جریان سرکوبی «کولتو اومولوکو» یا «اومباندا» توسط کلیسای کاتولیک رومی یک دوره التقاط‌گرایی آغاز شد، تصاویری از مقدسات در کلیساها گذاشته شد و یک چهره جدید به سرکوب کنندگان داد که پشت آن آفریقایی‌ها، خداها و اجداد خود را عبادت می‌کردند.The Batuque in Umbanda: Symbolism, Ritualismo, Interpretation. Leopoldo Battiol, Rio de Janeiro, ed Aurora, 1963. این فرایند ادغام با معرفی روح‌گرایی کاردسیست ادامه یافت و ارواح‌گرایان را نیز شامل می‌شود.
از: «واسطه‌های روح، کاوری‌ها و مکالمات با خدایان: چندین نوع از روش‌های طالع‌بینی در سنت‌های دینی آفریقایی-برزیلی را نشان می‌دهد.»
در پورتوریکو واسطه‌های روحی کارهای روح‌گرایی را انجام می‌دهند و در کوبا روش‌های ارواح‌گرایی مختلط که مشابه با سانتریا است بنام سنترفا یاد می‌گردد و حدود پنج میلیون پیرو اسپانیایی-آمریکایی دارد.
اسپیریتوالیسم در هندوستان نیز هم به‌گونه مدرن و هم به‌گونه باستانی رایج است و شامل برقراری تماس با ارواح، دانش و خِرد اجداد می‌باشد، کسانی که سپس برای نسل‌ها پرستش می‌شوند.
در آبان سال ۱۳۹۸، در پی سهمیه‌بندی سوخت و افزایش قیمت بنزین، اعتراضات مردمی و ضد حکومتی در بیشتر نقاط ایران آغاز شد. اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران از شامگاه ۲۴ آبان ماه در شهرهای مختلف آغاز شد و گسترش یافت. بر اساس گزارش نهادهای امنیتی ایران، ۲۹ استان و صدها شهر دستخوش ناآرامی‌های پس از افزایش قیمت بنزین بودند.
در پی اعتراضات سراسری آبان ۱۳۹۸، بیش از ۸۶۰۰ تن، دستگیر شدند.
در ۱۰ آذر و با گذشت بیش از ۲ هفته از آغاز اعتراضات، همچنان گزارش‌هایی از بازداشت معترضان در استان‌ها و شهرهای مختلف مخابره می‌شد.بازداشت گسترده معترضان در ایران ادامه دارد؛ بازداشت دست‌کم ۲۵ معترض دیگر در شهرهای مختلف در آن روز ۲۴۰ نفر در استان کرمانشاه و ۹۷ نفر در پردیس دستگیر شدند. در ۱۲ آذر استاندار تهران، اعلام کرد طی اعتراضات ۲۰۲۱ نفر در استان تهران بازداشت شده‌اند. او جزئیات دقیقی از آمار شهرهای مختلف استان اعلام نکرد ولی اشاره کرد از میان این تعداد، افرادی که برای نخستین بار وارد یک جریان اعتراضی شده بودند، آزاد شده‌اند. هم‌زمان غلامحسین اسماعیلی سخنگوی قوهٔ قضاییه، اعلام کرد بسیاری از افرادی که در روزهای اعتراضات بازداشت شده بودند آزاد شده‌اند و عدد بازداشتی‌ها به حداقل رسیده‌است.
با گذشت یک ماه از آغاز اعتراضات بازداشت‌ها همچنان ادامه دارد و مقامات ایرانی آمار دقیقی از تعداد کشته‌ها و بازداشتی‌ها ارائه نکرده‌اند. در روز جمعه ۲۲ آذر ۱۳۹۸، در استان خوزستان ۱۳۶ شهروند به بهانهٔ داشتن سلاح غیرمجاز دستگیر شدند. در ۲۷ آذر بیش از ۲۵۰ نقر در سنین ۲۰ تا ۳۵ ساله در استان کرمانشاه، در ادامه دستگیری‌های اعتراضات آبان ماه دستگیر شدند. رئیس شورای قضایی لرستان تأیید کرد که در جریان اعتراضات آبان ماه ۸ کودک بازداشت شدند و با قرار کفالت آزاد شده‌اند.
مادر بزرگ پویا بختیاری در روز چهارشنبه ۴ دی خواهان آزادی خانواده‌اش شده‌است و طی یک پیام ویدئویی گفته: «مردم! نوه مرا کشتند. پویای مرا کشتند. فردا چهلم اوست. پسران، عروسم و نوه‌ام را بازداشت کرده‌اند. چهلم بچه‌ام است و نمی‌دانم آن‌ها کجا هستند». در بامداد ۳ دی منوچهر بختیاری و ناهید شیرپیشه والدین پویا بختیاری به دلیل رد خواسته وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی نسبت به عدم برگزاری چلهم فرزندشان بازداشت شدند. در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۹ عفو بین‌الملل خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط پدر و مادر پویا بختیاری شده‌است.
۲۹ دسامبر ۲۰۱۹ عفو بین‌الملل طی فراخوانی همگانی گفته هزاران نفر در ایران در راستای سرکوب خشونت‌بار و مرگبار در اعتراضات آبان به‌طور خودسرانه دستگیر شده‌اند که در میان آن‌ها روزنامه‌نگاران، دانشجویان و کنشگران حقوق بشر و همین‌طور کودکان ۱۵ ساله در زندان‌هایی که شکنجه در آن‌ها رواج دارد، نگه‌داری می‌شوند. عفو بین‌الملل با انتشار این فراخوان برای امضا، خواهان آزادی تمامی کسانی که خودسرانه بازداشت شده‌اند، می‌باشد.
۲۵ فوریه ۲۰۲۰ عفو بین‌الملل پیامی را منتشر کرد: «فعالان این سازمان و «شهروندان در بسیاری از کشورهای جهان» با امضای دادخواست‌های عفو بین‌الملل خواستار آزادی بازداشتی‌های آبان در ایران شده‌اند.»
در ۴ آذر اعلام شد به‌دلیل آمار بالای دستگیرشدگان و انتقال تعداد زیادی از آن‌ها به زندان فشافویه، بازداشت‌شدگان در وضعیت سخت و نامناسبی به سرمی‌برند، به‌طوری که رئیس شورای اسلامی شهرستان ری نسبت به وضعیت زندان و تعداد بالای بازداشتی‌ها هشدار داده‌است. قاسم شعله‌سعدی که تجربهٔ حبس در زندان فشافویه را داشته، وضعیت این زندان را فاجعه‌بار خواند و گفت که با انتقال تعداد زیادی از بازداشت‌شدگان به این زندان، وضع بسیار فاجعه‌بارتر از گذشته خواهد بود.
در ۱۱ آذر ۱۳۹۸ نرگس محمدی فعال حقوق بشر محبوس در اوین، طی نامه‌ای از داخل زندان، مشاهداتش از وضعیت بازداشت‌شدگان را بازگو کرد. در این نامه که در وبسایت کانون مدافعان حقوق بشر منتشر شده، محمدی به جوانی اهل اسلامشهر اشاره می‌کند که به‌خاطر خونریزی، عفونت و تورم ناشی از زخم گلوله به بهداری اوین منتقل شده‌است. زمانی که محمدی به او گفته که اصرار کند تا پایش را معالجه کنند وگرنه قطع می‌شود او جواب داده: «من که قرار است اعدام شوم چه فرقی دارد با پا یا بی پا. از روزی که بازداشت شده‌ام حتی بتادین هم روی زخمم نریخته‌اند». در بخشی دیگر از این نامه، محمدی به دختری ۲۰ ساله اشاره می‌کند که در برابر خشونت و ارعاب بازجوها تسلیم شده و از او اعتراف تلویزیونی ضبط کرده‌اند.
پس از انتشار ویدئویی که نشان می‌داد مأموران امنیتی، در حال جابه‌جایی چند معترض با چشم‌بند و پابند در حیاط دبستان دخترانهٔ قدس (تهران) هستند، وزیر آموزش و پرورش اعلام کرد مسئولان مربوط مشغول راستی‌آزمایی ویدئو هستند. او اضافه کرد مدیر مدرسهٔ قدس تکذیب کرده که این ویدئو مربوط به اعتراضات آبان ۱۳۹۸ است.
اعتراضات ۱۳۹۸ دانشجویان به دنبال اعتراضات گسترده آبان ۱۳۹۸ شکل گرفت، و در دانشگاه تهران همراه با حاشیه‌هایی بود. در روزهای ۲۶ و ۲۷ آبان تجمع‌های بزرگ دانشجویی در پردیس مرکزی دانشگاه شکل گرفت. در روز ۲۷ آبان با نزدیک شدن به ساعات تاریکی شب، چندین آمبولانس حاوی نیروهای لباس شخصی وارد دانشگاه شدند و تعدادی از دانشجویان را دستگیر و داخل آمبولانس کردند. تعدادی دیگر از دانشجویان دانشگاه تهران هم پیشتر در منزل شخصی خود یا مکانی بیرون از دانشگاه تهران بازداشت شدند.
در ۱۲ شهریور ۱۳۹۹، سازمان عفو بین‌الملل، گزارشی به نام "ویرانگران انسانیت، بازداشت‌های گسترده، ناپدید کردن و شکنجه در پی اعتراضات آبان ۹۸ در ایران" منتشر کرد که شیوه‌های برخورد جمهوری اسلامی با معترضان و شکنجه‌های غیرانسانی آن‌ها را تشریح می‌کند. این گزارش بر اساس مصاحبه‌ها، پیغام‌های نوشتاری یا شنیداری و همچنین ویدئوهای متعددی از اظهارات صدها نفر از شهروندان داخل کشور شامل معترضان و شاهدان اعتراضات، اعضای خانواده‌ها، دوستان یا آشنایان بازداشت‌شدگان، وکلا، کارکنان مراکز درمانی، روزنامه‌نگاران یا فعالان محلی و منابع مطلع در داخل زندان‌ها تنظیم شده‌است. به گفتهٔ عفو بین‌الملل، تمامی مصاحبه‌ها به زبان فارسی، در ۶۹ مورد به صورت شفاهی و هفت مورد به صورت مکتوب، انجام شده‌است.
عفو بین‌الملل می‌نویسد که بازجویان و مأموران زندان‌ها، بازداشت‌شدگان از جمله کودکان را با برهنه‌سازی اجباری و پاشیدن آب سرد بر بدن‌شان، نگه داشتن مستمر و طولانی‌مدت در معرض گرما یا سرمای شدید و بمباران آنها با نور تند و صداهای گوشخراش، کشیدن ناخن‌های انگشتان دست و پا، زدن اسپری فلفل به نقاط مختلف بدن از جمله دستگاه تناسلی، تزریق یا خوراندن اجباری مواد شیمیایی، وارد آوردن شوک الکتریکی به بیضه‌ها، القای حس خفگی با آب و اعدام‌های نمایشی مورد شکنجه قرار داده‌اند. بنا بر این گزارش که اطلاعات آن «از طریق منابع دست اول» از جمله آسیب‌دیدگان، بستگان آن‌ها و منابعی در داخل زندان‌ها به دست عفو بین‌الملل رسیده ضرب و جرح با مشت و لگد، چماق، شلنگ پلاستیکی، شلاق، باتوم و کابل، محروم کردن از آب و غذا، کشیدن کیسه روی سر و اجبار به نشستن در حالت‌های دردآور از جمله شکنجه‌های رایج در زندان‌های محل نگهداری معترضان بوده‌اند.
بنابر این گزارش اکثر کسانی که عفو بین‌الملل با آنها مصاحبه کرده تا هفته‌ها و ماه‌ها پس از وقوع اعتراضات در حالت شوک، ترومای روانی و اضطراب به‌سر می‌بردند.
یافته‌های عفو بین‌الملل حاکی از وجود بازداشتگاه‌های مخفی و امنیتی، بی‌خبر نگاه داشتن خانواده‌ها، موارد ادامه‌دار ناپدید کردن قهری، حبس انفرادی طولانی‌مدت، سلب دسترسی به خدمات درمانی و شرایط غیرانسانی در بازداشتگاه‌های معترضان است. این گزارش بازداشت‌های خودسرانه، شکنجه‌های روانی، اعترافات اجباری، عدم وجود وکیل و فقدان روند دادرسی، تخریب چهرهٔ معترضان، عدم تحقیق و پاسخگویی و تجلیل از آمران و عاملان جرایم را از مشخصه‌های سرکوب‌های آبان ۹۸ دانسته‌است.
عفو بین‌الملل در بخش پایانی گزارش خود، از کشورهای عضو شورای حقوق بشر سازمان ملل درخواست کرده که یک سازوکار تحقیقاتی مستقل ایجاد کنند تا روال‌های فراگیر و سازمان‌یافتهٔ نقض حقوق بشر در جریان اعتراضات آبان ۹۸ مورد بررسی قرار گیرد و به این شکل زمینهٔ پاسخگو کردن مرتکبان و تضمین عدم تکرار چنین تخلفات و جرایمی فراهم شود. «درخواست مُصِرانه از تمام کشورهای عضو سازمان ملل برای الزام مقام‌های ایرانی به تغییر رویه» از دیگر موارد مندرج در انتهای این گزارش است.
وان آر. واکر (؛ زادهٔ ) از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۱ به عنوان قاضی دادگاه منطقه ای ایالات متحده برای ناحیه شمالی کالیفرنیا خدمت می‌کرده‌است.
واکر در سال ۱۹۴۴ در واتسکا، ایلینویز به دنیا آمد. او فارغ‌التحصیل دانشگاه میشیگان با مدرک بی‌ای در سال ۱۹۶۶ و دانشکده حقوق دانشگاه استنفورد با مدرک دکترای حقوق در سال ۱۹۷۰ است. از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۷، وی عضو گروه وودرو ویلسون در اقتصاد در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی بود.
واکر در ابتدا توسط رئیس‌جمهور رونالد ریگان در سال ۱۹۸۷ نامزد داشتن جایگاهی در دادگاه شد. با این حال، این نامزدی در کمیته قضایی سنا به دلیل اختلاف نظر و جنجال در مورد صلاحیت او برای نمایندگی کمیته المپیک ایالات متحده در یک دادخواست که استفاده از عنوان " بازی‌های المپیک همجنسگرایان " را ممنوع می‌کرد، از او پس گرفته شد. دو گروه دوازده نفره دموکرات مجلس نمایندگان به رهبری نانسی پلوسی، نماینده سانفرانسیسکو، با نامزدی او به دلیل عدم توجه او نسبت به همجنسگرایان و فقرا مخالفت کردند.
رونن روبینستاین (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارگردان فیلم، و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
۹-۱-۱: تک ستاره () یک مجموعه تلویزیونی درام آمریکایی است که بر بخش آتش‌نشانی، پلیس و آمبولانس شرکتی به‌نام ۱۲۶، واقع در آستین، تگزاس تمرکز دارد. نام «تک ستاره» اشاره به لقب ایالت تگزاس دارد. سریال ساختهٔ رایان مورفی (نویسنده)، برد فالچوک و تیم ماینیر برای فاکس بوده و اسپین آفی از مجموعه تلویزیونی ۹۱۱ است که در ژانویه ۲۰۲۰ برای نخستین بار پخش شد.
ربلیون دیولپمنتس () یک شرکت توسعه‌دهنده بازی ویدئویی و فیلم بلند در آکسفورد انگلستان می باشد که توسط جیسون و کریس کینگزلی در دسامبر ۱۹۹۲ تاسیس شد. از بازی های توسعه یافته توسط این شرکت می توان به ، ، هری پاتر و محفل ققنوس، ، تک‌تیرانداز نخبه ۲ و اشاره کرد.
در ریاضیات، اسپن یا پوشش خطی یا گسترهٔ مجموعهٔ formula_1 از بردارهای یک فضای برداری با formula_2 نشان داده می‌شود. pp. 29-30, §§ 2.5, 2.8 گسترهٔ یک مجموعه برابر مجموعهٔ تمام بردارهایی است که از ترکیب‌های خطی عناصر formula_1‌‌‌ به دست می‌آیند. پوشش‌ها را می‌توان به میترویدها و مدول‌ها تعمیم داد.
برای بیان formula_4 معمولاً از این اصطلاحات استفاده می‌شود: formula_1 مولد formula_6 است؛ formula_6 گسترهٔ formula_1 است؛ formula_1 فضای formula_6 را پوشش می‌دهد؛ formula_1 فضای formula_6 را تولید می‌کند؛ فضای formula_6 توسط formula_1 پوشش داده می‌شود؛ فضای formula_6 توسط formula_1 تولید می‌شود؛ formula_1 یک مجموعه پوششی برای formula_6 است.
اگر در فضای برداری formula_19 بر روی میدان formula_20 مجموعهٔ مولد formula_1 زیرمجموعه‌‌ای از بردارهای formula_19 باشد، formula_2 مجموعهٔ تمام بردارهایی که از ترکیب خطی عناصر formula_1‌‌‌ به دست می‌آیند تعریف می‌شود:
همچنین اسپن را می‌توان به صورت معادل «اشتراک همه زیرفضاهای برداری که شامل formula_1 هستند»، یا به صورت «کوچکترین زیرفضای برداری شامل این مجموعه» تعریف کرد. p. 29, § 2.7
جام جم، منظومه‌ای به زبان فارسی است که بر قالب مثنوی سروده شده‌است. شاعر این اثر، اوحدی مراغه‌ای، شاعر و عارف ایرانی است که به سال ۷۳۸ ه.ق مصادف با ۱۳۳۸ میلادی از دنیا رفته‌است. این اثر بین سال‌های ۷۳۲ تا ۷۳۳ ه.ق نگاشته شده‌است و شامل ۵۰۰۰ بیت می‌باشد. اوحدی این منظومه را در ۳ دور با موضوعات مختلف سروده‌است و در مواردی چون بررسی احوالات صوفیان در قرن هشتم، اوضاع مردمان در آن روزگاران و شیوه مواجهه با حاکمان، مورد توجه محققان قرار گرفته‌است. این منظومه امروزه بخشی از کلیات اشعار مراغه‌ای را شکل داده‌است.
جام جم، منظومه‌ای به زبان فارسی است که بر قالب مثنوی سروده شده‌است. شاعر این اثر، اوحدی مراغه‌ای، شاعر و عارف ایرانی است که به سال ۷۳۸ ه.ق مصادف با ۱۳۳۸ میلادی از دنیا رفته‌است. اوحدی این مثنوی را به نام ابوسعید — از آخرین پادشاهان ایلخانی در ایران — سروده‌است. او در این مثنوی را به یاری وزیر ابوسعید، غیاث الدین محمد فرزند خواجه رشیدالدین فضل الله اشاره دارد. این منظومه در ۶۰ سالگی اوحدی سروده شده و مدل یک سال به طول انجامید. این منظومه بین سال‌های ۷۳۲ تا ۷۳۳ ه.ق سروده شده‌است. این مثنوی شامل پنج هزار بیت است که به پیروی از وزن و سبک "حدیقه الحقیقه" اثر سنایی سروده شده‌است. این منظومه در اندک زمانی با استقبال عمومی در روزگار شاعر مواجه شد و از جهت شیرینی و روانی در گفتار، بر حدیقه برتری دارد.
اوحدی در بخشی از این منظومه، آن را «فتوحی از عالم بالا»، «نامه اولیاء» و «پیامی از آسمان» می‌داند و از آن جهت که در آن به حقایق و دانستنی‌های مورد نیاز انسان برای نجات اشاره دارد، جام جم نامیده‌است. این منظومه با ستایش خدا و پیامبر اسلام آغاز می‌شود و مدح سلطان ابوسعید و وزیر او غیاث‌الدین را نیز شامل می‌شود. این مثنوی به سه دو تقسیم شده‌است؛ مبداء آفرینش، کیفیت معاش جمهور و شرح معاد خلایق و احوال آخرت. در دور اول این مثنوی، مطالبی اعم از مبدا آفرینش، ظهو موالید ثلاثه، صفت معدن، تکوین نباتات، اشجار، جانوران و انسان، حالتهای گوناگون زندگی فرد پس از تولد، تأثیر اجرام سماوی در عالم کون و فساد، آثار علوی، خواص نفس قدسی و دلیلهای حرکتها و علامتهای اجزاء بدن، و شرافت انسان از نظر صورت و معنی بر دیگر آفریده‌ها بیان شده‌است. در دور دوم کیفیت معاش مورد توجه قرار گرفته است در دو باب خلاصه شده‌است. اوحدی در بخش اول این دور به توصیه‌هایی اشاره دارد که مخاطب آنها، پادشاهان و سلاطین هستند. در باب دوم نیز به موضوعات سلوک عرفانی و آفت‌های آن اشاره شده‌است. اوحدی در این باب نخست به اهمیت ترک دنیا و جست‌و‌جو برای یافتن پیر و مرشدی راهنما می‌پردازد و صفات چنین مرشدی را برمی‌شمرد. در دور سوم مثنوی جام جم، احوالات آخرت مورد توجه شاعر قرار گرفته‌است. او در این دور، مباحثی چون سبب مرگ طبیعی، معاد و تجرد کلی و عروج روح و... را مطرح می‌کند. در پایان با مدح خواجه غیاث الدین محمد وزیر این منظومه به پایان می‌رسد.
این منظومه در خصوص بررسی اوضاع اجتماعی سده هشتم ه.ق و روحیات و اخلاقیات مردمان آن دوران، مورد توجه محققان قرار گرفته‌است. در بررسی‌های صوفیانه و تعاملات صوفیان آن دوران نیز این منظومه مورد توجه قرار گرفته‌است. این مجموعه نخستین بار به کوشش وحید دستگردی به سال ۱۳۰۷ ه.ش در مجله ارمغان منتشر شد، چندی بعد در "مجموعه کلیات اوحدی مراغه‌ای"، این منظومه قرار گرفت و به سال ۱۳۴۰ به کوشش سعید نفیسی به چاپ رسید.
کامپیوتر ساده در حد امکان به اختصار (SAP)، یک معماری رایانه‌‌ای ساده شده‌است که برای اهداف آموزشی طراحی شده‌است و در کتاب "Digital Computer Electronics" نوشته آلبرت پل مالوینو و جرالد ای براون توضیح داده شده‌است. معماری اس‌ای‌پی به عنوان نمونه‌ای در "الکترونیک کامپیوتر دیجیتال" برای ساخت و تجزیه و تحلیل سیستم‌های پیچیده منطقی با الکترونیک دیجیتال عمل می‌کند.
"Digital Computer Electronics" به‌طور متوالی سه نسخه از این کامپیوتر را با نام‌های SAP-1، SAP-2 و SAP-3 توسعه می‌دهد. هر یک از دو مورد آخر با افزودن قابلیت‌های محاسباتی، جریان کنترل و ورودی/خروجی، بر اساس نسخه قبلی بلافاصله ایجاد می‌شوند. SAP-2 و SAP-3 کاملاً تورینگ کامل هستند.
معماری مجموعه دستورالعمل (ISA) که نسخه نهایی کامپیوتر (SAP-3) برای پیاده‌سازی آن طراحی شده‌است، الگوبرداری شده و به سمت بالا با ISA خانواده ریزپردازنده‌های ۸۰۸۰/۸۰۸۵ اینتل سازگار است؛ بنابراین، دستورالعمل‌های پیاده‌سازی‌شده در سه نسخه رایانه SAP، در هر مورد، زیرمجموعه‌ای از دستورالعمل‌های ۸۰۸۰/۸۰۸۵ هستند.
یوتیوبر و کارمند سابق آکادمی خان، بن ایتر، آموزش ساخت یک کامپیوتر اس‌ای‌پی ۸ بیتی تورینگ کامل بر روی برد بورد از تراشه‌های منطقی (سری ۷۴۰۰) ایجاد کرد که قادر به اجرای برنامه‌های ساده مانند محاسبه دنباله فیبوناچی است. طراحی ایتر از ماژول‌های زیر تشکیل شده‌است:
طراحی بن ایتر الهام گرفته از چندین نوع دیگر و پیشرفت‌ها، در درجه اول در انجمن ردیت ایتر است. برخی از نمونه‌های بهبود عبارتند از:
دودمان ماهامغاواهانا (از ابتدای قرن یکم یا دوم قبل از میلاد تا قرن چهارم قبل از میلاد) سلسله‌ای باستانی حاکم بر بخشی از هند بود که ۶ قرن حکومت کردند.
قلمرو این سلسله پس از افول توسط امپراتوری مائوریا تسخیر گشت.For a map of their territory see: مقتدر ترین شاه این سلسله، سومین پادشاه آن بود که قلمرو سلطنت در زمان او به نهایت خود رسید. آنها از دین جینیسم و خط پراکریت حمایت کردند اما نسبت به پیروان دیگر دین ها تبعیض قائل نشدند.
موازی‌سازی DOPIPE روشی است که از طریق ایجاد خط لوله دستورالعمل‌ها در قالب حلقه می‌تواند موازی‌سازی در سطح حلقه را اجرا کند. موازی‌سازی در خط لوله ایجاد شده می‌تواند در سطوح جداسازی مختلفی مثل حلقه‌ها، توابع و مراحل الگوریتمی وجود داشته باشد. میزان موازی‌سازی به این بستگی دارد که برنامه‌نویسان چقدر قابلیت بهره‌برداری حداکثری از این مفهوم را داشته باشند. همچنین به عواملی مثل شناسایی و جداسازی کار‌های مستقل و اجرای موازی انها بستگی دارد.
هدف اصلی به کارگیری موازی‌سازی در سطح حلقه این است که کار‌های متوالی در یک برنامه را یافته و انها را از هم جدا کند و بدون هیچ گونه اطلاعات قبلی درباره این الگوریتم انها را به مجموعه‌ای از کار‌های موازی تبدیل کند. بخش‌هایی از داده‌ها که مکررا تکرار می‌شوند و بخش قابل توجهی از زمان اجرا را به خود اختصاص می‌دهند، گزینه‌های خوبی برای موازی‌سازی در سطح حلقه هستند . برخی کاربردهای متداول موازی‌سازی در سطح حلقه به گروهی از آنالیزهای ریاضی مربوط می‌شوند که از ماتریس‌های چند بعدی تکرار شده در حلقه‌های تو در تو استفاده می‌کنند.
انواع مختلفی از تکنیک‌های موازی‌سازی وجود دارد که بر اساس میزان هزینه‌های اضافی حاصل از ذخیره داده‌ها، میزان موازی سازی و وابستگی داده ها استفاده می‌شود . برخی از تکنیک‌های شناخته شده عبارتند از: DOALLDOACROSS و DOPIPE .
DOALL: وقتی می‌توانیم هر تکرار از حلقه را بدون هیچ گونه تعاملی بین تکرار‌ها، موازی کنیم از این تکنیک استفاده می‌کنیم. بنابراین، زمان کلی مورد نیاز برای اجرا از N * T (برای یک فرِآیند سری، که در آن T زمان اجرای هر تکرار است) به T کاهش می‌یابد (زیرا تمامی N تکرار به صورت موازی اجرا می‌شوند).
DOACROSS: هرگاه احتمال وابستگی داده‌‌ها وجود داشته باشد از این تکنیک استفاده می‌شود. بنابراین، کار‌ها را به نحوی موازی می‌کنیم که کار‌هایی با داده‌های مستقل به صورت موازی اجرا شوند، اما کار‌هایی که داده‌های وابسته دارند به صورت متوالی اجرا شوند. در پردازنده‌های موازی برای همزمانی کار‌های وابسته، درجه‌ای از همزمان‌سازی استفاده می‌شود.
DOPIPE یک تکنیک موازی‌سازی همراه با ایجاد خط لوله است و در برنامه‌هایی استفاده می‌شود که عناصر تولید شده در هر تکرار در تکرار بعدی مصرف می‌شود. مثال زیر نشان می‌دهد که برای کاهش کل زمان مورد نیاز برای اجرای برنامه چگونه تکنیک DOPIPE را از طریق شکستن کارهای موجود در هر حلقه و اجرای آنها در خط لوله ی ایجاد شده پیاده کنیم. شکستن کار‌ها به نحوی انجام می‌شود که تمامی وابستگی‌های درون حلقه یک سویه هستند، یعنی تکرار بعدی به تکرار قبلی بسته نیست.
برنامه زیر شبه کد مربوط به موازی‌سازی DOPIPE را نشان می‌دهد.
در این کد، در حلقه‌ای که با codice_1 از 1 تا codice_2 تکرار می‌شود سه کار (F1، F0 و F2) وجود دارند. در زیر فهرست وابستگی‌های موجود در کد را مشاهده می‌کنید:
F1[j] → T F1[j+1]، نشان می‌دهد که دستورالعمل F1 در تکرار codice_3 باید پس از دستورالعمل F1 در تکرار codice_1 اجرا شود. به این حالت وابستگی حقیقی نیز گفته می‌شود.
F1[j] → T F2[j]، نشان می‌دهد که دستورالعمل F2 در تکرار codice_1 باید پس از دستورالعمل F1 در تکرار codice_1 اجرا شود.اگر این کد به صورت متوالی اجرا شود، آنگاه کل زمان مصرف شده برابر با
N * (T + T + T ) خواهد بود، که T ، T و T به ترتیب نشان‌دهنده زمان اجرای توابع F1، F0 و F2 در هر تکرار هستند. حال اگر این حلقه را با ایجاد خط لوله در دستورالعمل‌های درون حلقه به روش زیر موازی‌سازی کنیم:از آنجایی که F0 یک تابع مستقل است، یعنی هیچ وابستگی درون-حلقه‌ای ندارد (بدون وابستگی به تکرارهای codice_3 یا codice_8 )، هیچ نوع وابستگی هم به سایر دستورالعمل‌های درون حلقه ندارد.بنابراین، می‌توانیم این تابع را کاملا جدا کنیم و با استفاده از موازی‌سازی DOALL آن را به صورت موازی اجرا کنیم. از طرف دیگر، دستورالعمل‌های F1 و F2 وابسته هستند (در بالا توضیح داده شد)، بنابراین آنها را به دو حلقه مختلف جدا می‌کنیم و با خط لوله ایجاد شده اجرا می‌کنیم. برای ایجاد همزمانی بین حلقه‌های F1 و F2 از post (j) و wait (j) استفاده می‌کنیم.
با شروع از اولین تکرار codice_1 ، دستورالعمل F1 در زمان T اجرا می‌شود. در همین حین، F2 اجرا نمی‌شود زیرا منتظر است تا مقدار codice_10 توسط F1 تولید شود. وقتی اجرای F1 برای تکرار codice_1 کامل شد، با استفاده از codice_12 این مقدار را پست می‌کند. پس از انتظار برای اجرای F1، با استفاده ازF2 ، codice_13 اجرای خود را آغاز می کند زیرا مقدار codice_10 را برای استفاده در دسترس دارد. همچنین، از آنجایی که اجرای F1 با F2 محدود نمی‌شود، F1 همزمان تکرار codice_3 را اجرا می‌کند. تصویر زیر جدول زمانی اجرای تمامی دستوالعمل‌ها را نشان می‌دهد.
از روی تصویر می‌بینیم که کل زمان لازم برای اجرای F0 برابر با T است ، زیرا تمامی تکرارهای F0 به صورت موازی اجرا می‌شوند. در حالیکه برای F1 و F2، کل زمان اجرا برابر است با مقدار N * T + T (اگر زمان مربوط به همزمان‌سازی را ناچیز در نظر بگیریم).
این مقدار به میزان قابل توجهی کمتر از زمان به دست آمده در هنگام اجرای متوالی است.
موازی‌سازی DOALL عمدتاً بر اساس اصل « تقسیم کن و موفق شو » کار می‌کند. در اینجا همه کارها با تکرارهای متفاوتی اجرا می‌شوند که از مجموعه داده‌های منحصربفردی استفاده می‌کنند. بنابراین مشکل این پیاده‌سازی این است که وقتی حجم زیادی از داده‌ها با هم محاسبه می‌شوند، فضای کش بزرگی برای کار کردن با رشته‌های مختلف مورد نیاز است. از آنجایی که در این رشته‌ها هیچ نوع وابستگی وجود ندارد، هیچ انرژی اضافه‌ای برای ارتباط بین رشته‌ای هزینه نمی‌شود.
در حالی که در DOPIPE، انرژی اضافه‌ای برای همزمان‌سازی بین رشته‌ها مورد نیاز است. اما به دلیل ساختار خط لوله ایجاد شده در آن، به فضای کش کمتری نیاز دارد زیرا داده‌های تولید شده بلافاصله توسط مصرف کننده مصرف می‌شود.
میش‌مست؛ نام دودمانی عرب در خراسان بوده‌اند که بر ترشیز (کاشمر) حکومت داشتند. این دودمان حین وقایع ۱۰۰۷ قمری و در نبردهای شاه عباس یکم با ازبکان در خراسان، شرکت کرده بودند. میش‌مست‌ها در ۱۱۰۶ قمری قسمتی از سپاه خراسان بوده و در جنگ با طوایف بلوچ شرکت داشتند. امیرخان میش‌مست، توپچی‌باشیهٔ حکومت بی‌دوام عادل‌شاه و از حامیان سلطنت شاه سلیمان دوم بود. عبدالعلی‌خان و میر محمدخان میش‌مست، پس از کشته شدن نادرشاه به علی‌مردان‌خان چهارلنگ پیوستند. حکمرانی ترشیز پس از ترور نادرشاه تا سال‌های نخست فرمانروایی فتحعلی‌شاه، با خوانین میش‌مست اداره شده و مصطفی‌قلی‌خان میش‌مست، آخرین حاکم به ارث رسیدهٔ ترشیز بود که بعد از آن، صدها خانوار میش‌مست در دورهٔ قاجار به ورامین کوچانده شدند و بالغ بر ۶۸خانوار عشایر از میش‌مست‌های ورامین همچنان باقی مانده‌اند.
از ساختمان‌های مهمهٔ ایجاد شده در این دوره، می‌توان به مسجد جامع کاشمر اشاره کرد که در سال ۱۲۰۵ قمری و به هنگام امارتهٔ عبدالعلی‌خان میش‌مست بر ترشیز ساخته گشت. و در تاریخ به شمارهٔ ۵۱۵۲ توسط سازمان میراث فرهنگی ایران در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
سجاد رزمجویی (۱ مهر ۱۳۶۰ – ۲۴ آبان ۱۴۰۰) خوانندهٔ موسیقی لری اهل ایران بود.