moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تولید قهوه در فیلیپین ()، گفته شده که قهوه در حدود سال ۱۶۹۶، هنگامی که هلندی‌ها قهوه را در جزایر رایج کردند، در فیلیپین شناخته شد. تولید قهوه در یک دوره ای، صنعت اصلی در فیلیپین بود، به نحوی که در دههٔ ۱۸۰۰ این کشور چهارمین تولید کننده بزرگ قهوه در دنیا بود.
فیلیپین از معدود کشورهایی است که چهار گونه اصلی قهوه؛ عربیکا، باراکو، لیبریکا و روبوستا را تولید می‌کند. ۹۰ درصد قهوه تولید شده در فیلیپین از نوع روبوستا است. تلاش‌هایی برای احیای صنعت قهوه انجام گرفته‌است.
علی قاسم مشاری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی دهوک و باشگاه ورزشی الزورا اشاره کرد.
عباس قاسم (؛ زادهٔ در عراق) بازیکن فوتبال اهل عراق است که در پست مدافع میانی برای باشگاه فوتبال صنعت نفت آبادان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.
علی قاسم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است.
مهند قاسم کریم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است.
جعفر عمران (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیروی هوایی و باشگاه فوتبال النفط اشاره کرد.
صلاح عبید () بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
قصی قاسم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
مظفر نوری (; – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
ریاض نوری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
میریام سولومون استاد فلسفه آمریکایی و رئیس گروه فلسفه و استاد مطالعات اجتماعی زنان در دانشگاه تمپل است. کار سولومون بر فلسفه علم ، معرفت شناسی اجتماعی ، معرفت شناسی پزشکی ، اخلاق پزشکی ، و جنسیت و علم متمرکز است. او علاوه بر فعالیت‌های اجرایی آکادمیک، دو کتاب ( "تجربه‌گرایی اجتماعی" و "ایجاد دانش پزشکی" ) و تعداد زیادی مقاله در ژورنال‌های داوری شده منتشر کرده است و در هیئت تحریریه تعدادی از مجلات مهم نیز فعالیت کرده است.
سولومون در سال 1979 با مدرک لیسانس علوم طبیعی از کالج نیونهام ، دانشگاه کمبریج دانش‌آموخته شد. او در سال 1986 موفق به دریافت دکترای فلسفه از دانشگاه هاروارد شد Solomon, Miriam. "Curriculum Vitae" (PDF). Temple University. Archived from the original (PDF) on 8 July 2015. Retrieved 16 September 2013.
او در حالی که برای دکتری خود کار می کرد در دانشگاه هاروارد مشغول به کار بود و پس از آن در سال 1986 پیش از پذیرش استادیاری در دانشگاه سینسیناتی در سال 1991، استادیاری فلسفه را در دانشگاه تمپل پذیرفت. او در سال 1993 در بخش مطالعات زنان مشغول به کار شد، وی در سال 1994 به دانشیار فلسفه و در سال 2003 به استادی کامل ارتقا یافت Solomon, Miriam. "Curriculum Vitae" (PDF). Temple University. Archived from the original (PDF) on 8 July 2015. Retrieved 16 September 2013. او در حال حاضر رئیس دپارتمان فلسفه دانشگاه تمپل است. DesAutels, Peggy. "Miriam Solomon: September 2013". "Highlighted Philosophers". American Philosophical Association. Retrieved 16 September 2013. او همچنین در سال 1990-1991 عضو دارنده کرسی استادی ملون در دانشگاه پنسیلوانیا ، مدرس مدعو فلسفه در دانشگاه پنسیلوانیا در سال‌های 1994 و 2003، و مدرس مدعو در دانشگاه بین‌المللی تابستانی وین در سال 2007 بود
سولومون علاوه بر فعالیت‌های اجرایی آکادمیک، در هیئت تحریریه مجلات متعددی نظیر "معرفت شناسی اجتماعی" از سال 1991 تا 1994، هیئت تحریریه مجله "Episteme" از سال 2002 تا 2005، و هیئت تحریریه "فلسفه علم" از سال 1994 تا کنون نیز خدمت کرده است. Solomon, Miriam. "Curriculum Vitae" (PDF). Temple University. Archived from the original (PDF) on 8 July 2015. Retrieved 16 September 2013. او همچنین عضو هیئت مدیره انجمن فلسفه علم است، وی ویراستار دایره المعارف فلسفه استنفورد در خصوص موضوعات مرتبط با فلسفه علم و عضو هیئت مشورتی انجمن فلسفه و پزشکی است. DesAutels, Peggy. "Miriam Solomon: September 2013". "Highlighted Philosophers". American Philosophical Association. Retrieved 16 September 2013. "Miriam Solomon: Department of Philosophy / College of Liberal Arts / Temple University". Temple University. Archived from the original on 2017-11-08. Retrieved 2013-09-16. او همچنین عضو هیئت مشورتی انجمن فلسفه علم در عمل و عضو کمیته راهبری میزگرد بین المللی فلسفه پزشکی است.
کار سولومون به طور قابل توجهی بر فلسفه علم و همچنین موضوعاتی که در تقاطع پزشکی و فلسفه، معرفت شناسی، اخلاق و جنسیت قرار دارند، متمرکز شده است. DesAutels, Peggy. "Miriam Solomon: September 2013". "Highlighted Philosophers". American Philosophical Association. Retrieved 16 September 2013. "Miriam Solomon: Department of Philosophy / College of Liberal Arts / Temple University". Temple University. Archived from the original on 2017-11-08. Retrieved 2013-09-16. او آثار متعددی در مورد طیف گسترده ای از موضوعات دیگر، از جمله تجربه گرایی رادیکال فمینیستی، تلاقی فمینیسم و یهودیت ارتدوکس، و آثار ویلارد کواین و لارنس بونجور نوشته است. Solomon, Miriam. "Curriculum Vitae" (PDF). Temple University. Archived from the original (PDF) on 8 July 2015. Retrieved 16 September 2013. کتاب "تجربه‌گرایی اجتماعی" او شرحی اجتماعی از عقلانیت علمی ارائه می‌کند که بر موفقیت تجربی تمرکز دارد و مخالفت با موضوعات طبیعی گوناگون را حالت عادی تحقیق علمی می‌داند. بیشتر کارهای فعلی سولومون حول محور نوآوری‌های معرفت‌شناسی پزشکی، از جمله پزشکی مبتنی بر شواهد، پزشکی ترجمه و طب روایی بوده است.
میریام سولومون تاکنون دو کتاب به "نام‌های تجربه‌گرایی اجتماعی" (انتشارات MIT، 2001) و "ساختن دانش پزشکی" (انتشارات دانشگاه آکسفورد، 2015) منتشر کرده است. او همچنین تعداد زیادی مقاله در مجلاتی مانند مجله فلسفه ، فلسفه علم و Hypatia: A Journal of Feminist Philosophy منتشر کرده است. Solomon, Miriam. "Curriculum Vitae" (PDF). Temple University. Archived from the original (PDF) on 8 July 2015. Retrieved 16 September 2013.
در کتاب "تجربه گرایی اجتماعی" ، سولومون استدلال می کند که مخالفت علمی وضعیتی نیست که نیاز به حل و فصل برای اجماع داشته باشد، بلکه وضعیت عادی تحقیق علمی سالم است. او چارچوب هنجاری را پیشنهاد می کند که عقلانیت علمی را در سطح جامعه علمی به جای فرد دانشمند ارزیابی می کند. "Miriam Solomon: Department of Philosophy / College of Liberal Arts / Temple University". Temple University. Archived from the original on 2017-11-08. Retrieved 2013-09-16. سولومون تلاش می‌کند تا نشان دهد که عقلانیت فردی به اندازه‌ای که معمولاً ادعا می‌شود، یک هنجار مهم نیست، و زمانی که دانشمندان منفرد در مورد جهت‌گیری صحیح تحقیق اختلاف نظر دارند، دلیلی برای نگرانی نیست. سولومون یافته‌های جامعه‌شناسان، انسان‌شناسان و منتقدان فمینیست علم را جدی می‌گیرد و معتقد است که آنها مدل‌های سنتی فلسفی عقلانیت را زیر سوال می‌برند، اما نیاز به برخی قضاوت‌های هنجاری را از بین نمی‌برند. تا زمانی که همه نظریه‌هایی که دنبال می‌شوند موفقیت‌های تجربی منحصربه‌فردی را به همراه دارند، سولومون استدلال می‌کند که پیگیری آنها ارزشمند است و حتی این موضوع با این دیدگاه رایج که هدف علم حقیقت است، سازگاری دارد. از نظر سلیمان، نظریه های علمی رقیب حتی می توانند با یکدیگر ناسازگار باشند در حالی که هر یک دارای درجه ای از حقیقت هستند. در آن زمان نمی‌توان دانست که کدام ویژگی‌های یک نظریه موفق عامل موفقیت تجربی آن است، و نظریه‌های موفق اغلب مفروضات اصلی دارند که نادرست هستند. تنها در آینده می توان حقیقت «در یک نظریه» را تشخیص داد، وضعیتی که سلیمان «رئالیسم ویگ» را مطرح می کند. "Note:" The term "whig realism" is a coined in an analogy with "Whig history", as Solomon explains in Chapter 3, "Whig Realism" of "Social Empiricism" به نظر سلیمان، حتی اگر دانشمندان یا جوامع علمی برای رسیدن به نتایج خود از استدلال ضعیف و شیوه‌های معیوب استفاده کنند، تنها موضوع مهم این است که آیا آنها به موفقیت‌های تجربی جدیدی دست می‌یابند یا نه.
"ساختن دانش پزشکی" یک پروژه تحقیقاتی تاریخی و فلسفی در مورد روش های مورد استفاده برای تولید دانش پزشکی است که تاکید بر روش‌هایی دارد که از دهه 1970 توسعه یافته‌اند، به‌ویژه کنفرانس‌های اجماع، پزشکی مبتنی بر شواهد، پزشکی ترجمه‌ای و طب روایتی. این کتاب استدلال می‌کند که دوگانگی آشنا بین هنر و علم پزشکی برای درک این کثرت روش‌ها کافی نیست. سولومون گزارشی کثرت‌گرا از روش‌ها در پزشکی پیشنهاد می‌کند، و نشان می‌دهد که چگونه روش‌های علمی3، تا حدی در واکنش به کاستی‌های درک شده یکدیگر، توسعه یافته‌اند.
مقاومت منفی وابسته به فرکانس یک عنصر مداری است که مقاومت منفی کاملاً حقیقی formula_1 را نشان می‌دهد که با نرخ ۴۰- دسی‌بل بر دهه از دامنه کاهش می‌یابد. این عنصر در اجرای فیلترهای فعال پایین‌گذر مدل‌سازی‌شده از فیلترهای نردبانی استفاده می‌شود. این عنصر معمولاً از یک مبدل امپدانس تعمیم‌یافته (GIC) یا ژیراتور پیاده‌سازی می‌شود. امپدانس یک اف‌دی‌ان‌آر است:
formula_2 یا
formula_3 وقتی "s" = j "ω".
تعریف و کاربرد مقاومت‌های منفی وابسته به فرکانس در تمز اَند لاپاترا،"FDNRs are very useful for the design of active filters." چن"The FDNR plays an important role in the design of active RC networks." و ویت، هولسمن اَند کورن مورد بحث قرار گرفته‌است. این فنّ به ال‌تی بروتون نسبت داده می‌شود.
اگر تمام امپدانس‌ها (شامل امپدانس منبع و بار) یک فیلتر نردبان غیرفعال بر "s"k تقسیم شود، تابع انتقال تغییر نمی‌کند. اثر این تقسیم‌سازی تبدیل مقاومت‌ها به خازن، سلف‌ها به مقاومت و خازن‌ها به اف‌دی‌ان‌آر است. هدف از این تبدیل حذف سلف‌هایی است که اغلب قطعات مشکل‌ساز هستند. این فنّ به ویژه زمانی مفید است که تمام خازن‌ها به زمین متصل باشند. اگر این فنّ برای خازن‌هایی که به زمین متصل نیستند اعمال شود، اف‌دی‌ان‌آرهای حاصل شناور هستند (هیچ انتهایی زمین نمی‌شوند)، که در عمل تثبیت آن دشوار است.
مدار حاصل دو مشکل دارد. اف‌دی‌ان‌آرهای عملی به یک مسیر DC به زمین نیاز دارند. تابع انتقال DC مقدار formula_4 دارد. فیلتر نردبانی تبدیل‌شده بهره انتقال DC را به صورت نسبت دو خازن دریافت می‌کند. در حالت ایده‌آل، این معتبر است، اما در مورد عملی همیشه مقداری مقاومت محدود، معمولاً پیش‌بینی‌ناپذیر، در دوسَر خازن‌ها وجود دارد، به‌طوری که عملکرد DC نردبان تبدیل‌شده پیش‌بینی‌ناپذیر است. R و R برای کاهش این مشکلات به مدار اضافه می‌شوند. اگر formula_5 آنگاه بهره DC مدار تبدیل‌شده همانند مدار قبلی است. درنهایت، اگر R و R نسبت به سایر مقاومت‌ها بزرگ باشند، تأثیر کمی بر باند گذار فیلتر و رفتار فرکانس بالا خواهد داشت.
"ویت" مدار نشان داده شده در سمت راست را برای یک اف‌دی‌ان‌آر زمین‌شده مناسب نشان می‌دهد.
حسن رائد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است.
ناجح رحیم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
بسام رؤوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
جبار رشک (; – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است..
سرمد رشید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال امانت بغداد و باشگاه ورزشی الزورا اشاره کرد.
آسو رستم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است.
بشار رشید (; – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
بشار در ۱۵ سپتامبر ۱۹۷۵ توسط رژیم بعثی دستگیر و زندانی شد، در دسامبر ۱۹۷۶ به اعدام محکوم شد، در نهایت وی در ۱۸ مه ۱۹۷۸ به اتهام عضویت در حزب کمونیست عراق اعدام شد.
حمید رشید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
طارق رزوقی () بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
عباس رحیمه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الشرطه (عراق)، باشگاه فوتبال نجف، و باشگاه ورزشی الزورا اشاره کرد.
وسام سعدون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است.
امیر صباح (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الشرطه (عراق) و باشگاه فوتبال امانت بغداد اشاره کرد.
سهیل صابر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
نعیم صدام (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیروی هوایی و باشگاه فوتبال الصناعه اشاره کرد.
عبدالامیر صبری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
طارق محمد صالح (؛ – ) بازیکن فوتبال بود.
فخری محمد سلمان () بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
بارداری در هنر () هر اثر هنری که حاملگی را به تصویر می‌کشد را پوشش می‌دهد. یک نشانه بصری رایج، ژست زن است که یک دست باز محافظ را روی شکم خود قرار می‌دهد. از نظر تاریخی، زنان متأهل تا زمان یائسگی در برخی از مراحل بارداری بودند، اما به تصویر کشیدن این موضوع در هنر نسبتاً غیرمعمول استMOMA, New York, Note on Klimt's "Hope II" و به‌طور کلی به برخی زمینه‌های خاص محدود می‌شود که احتمالاً حتی در فرهنگ معاصر نیز ادامه دارد.
با وجود چندین اثر هنری اخیر که زنان باردار را به تصویر می‌کشد، یک نویسنده از کمبود تصاویر بصری زنان باردار در فرهنگ بصری عمومی شگفت زده شده‌است.Matthews, 1–2 یک مطالعه تحقیقاتی که توسط جامعه‌شناس فرانسوی پیر بوردیو در سال ۱۹۶۳ انجام شد، نشان داد که اکثریت ۶۹۳ سوژه مورد مطالعه فرانسوی فکر می‌کردند که عکس یک زن باردار، بنا به تعریف، نمی‌تواند زیبا باشد.Matthews, 19
دو موضوع اغلب در هنر روایی غربی یا نقاشی تاریخی به تصویر کشیده می‌شود که حاملگی بخش مهمی از داستان است. اینها صحنه ناراحت‌کننده ای هستند که معمولاً دیانا و کالیستو نامیده می‌شوند و لحظه کشف حاملگی ممنوع کالیستو و را نشان می‌دهند.Hall, 251; the entry on "Pregnancy" mentions only these two.
به تدریج، پرتره‌های زنان باردار به شکل‌های گوناگون در آثار هنری ظاهر شدند. زنان باردار علاوه بر اینکه سوژه ای برای تصویرسازی در هنر هستند، مصرف‌کنندگان هنر نیز بودند و انواع خاصی از کار برای آنها ساخته شد، از جمله این تصاویر مدونا دل پرتو از مریم است.
تصاویر زنان باردار، به‌ویژه مجسمه‌های کوچک، در فرهنگ‌های سنتی در بسیاری از مکان‌ها و دوره‌ها ساخته می‌شد ولی چندان رایج‌ترین نبوده‌است که شامل پیکره‌های سرامیکی از برخی از فرهنگ‌های دوران پیشاکلمبی، و چند مجسمه از بیشتر فرهنگ‌های باستانی مدیترانه است. به نظر می‌رسد بسیاری از اینها با باروری مرتبط هستند. تشخیص اینکه آیا چنین آثاری واقعاً برای نشان دادن بارداری هستند یا خیر، اغلب یک مشکل است، و همچنین درک نقش آنها در فرهنگ مربوط است.Talalay, Lauren E. , "Archaeological Ms.conceptions: Contemplating Gender and the Greek Neolithic", in "Representations of Gender From Prehistory To the Present", 5-9, 2000, Springer, , 9781349623310. For an international survey of the subject in general, see "The Oxford Handbook of Prehistoric Figurines", ed. Timothy Insoll, 2017, Oxford University Press, , 9780199675616, which has few mentions of pregnancy in its 900 pages. For Pre-Classic examples from the Highlands of گواتمالا، see "Handbook of Middle American Indians", Volumes 2 and 3
در میان قدیمی‌ترین نمونه‌های بازمانده از تصویر حاملگی، مجسمه‌های پیشاتاریخ یافت شده در بسیاری از سرزمین‌های اوراسیایی هستند و مجموعاً به عنوان مجسمه‌های ونوس/ناهید شناخته می‌شوند.
شناخته شده‌ترین آنها ونوس ویلندورف است، مجسمه سنگ آهکی اولیتیک زنی که سینه‌ها و باسنش برای تأکید بر باروری او برجسته شده‌است. . این تندیس متعلق به ۲۵۰۰۰ سال قبل از میلاد در اتریش کشف شده‌است. این مجسمه‌ها شکم، باسن، سینه‌ها، ران‌ها یا فرج سوژه را نمایان می‌کنند، اما میزان باردار بودن این پیکره‌ها به‌طور قابل‌توجهی متفاوت است و اکثر آنها اصلاً باردار نیستند.Roberts, 747; Cook یک بررسی از مجموعه حدود ۱۴۰ مجسمه نشان داد که تنها ۱۷٪ از آنها زنان باردار را نشان می‌دهند، که تا ۳۹٪ گسترش می‌یابد «که احتمالاً می‌تواند حاملگی را نشان دهد».Taiz, 19
در اروپا، در هنر در یونان باستان تا حد زیادی از نمایش بارداری اجتناب می‌شد. اما بعدها هنر غربی دو موضوع داشت که اغلب در جایی که حاملگی جزء لاینفک روایت بود به تصویر کشیده می‌شد.
تصویرهای مریم با فاصله زیاد پرتعدادترین تصاویر مربوط به یک زن باردار در هنر پسا کلاسیک غربی بود و احتمالاً تا امروز نیز همین گونه باقی مانده‌است. لحظه تصور مریم از عیسی، که بشارت نامیده می‌شود، یکی از رایج‌ترین موضوعات در هنر سنتی مسیحی است،Schiller, 35–52 اما تصویرهایی از اواخر بارداری او نیز رایج است. برخلاف بسیاری از انواع دیگر تصویربرداری از بارداری، معمولاً هیچ ابهامی در مورد اینکه آیا قرار است مریم در دوران بارداری نشان داده شود، وجود ندارد، حتی در مواردی که بارداری به وضوح تجسم نشده باشد.
ملاقاتی بین دو زن باردار، مریم و الیصابات، همان‌طور که در انجیل لوقا ثبت شده‌است، اغلب به تصویر کشیده شده‌است،Schiller, 55 اما بارداری آنها معمولاً به صورت بصری حداقل تا قرن ۱۵ مورد تأکید نبود.Jolly, Chapter 1Roberts, 749 تفکر قرون وسطایی بر این باور بود که لیصابات در جلسه هفت‌ماهه باردار بود و مری حدود یک ماه از بارداریش می‌گذرد.Following , where Elizabeth is six months pregnant at the Annunciation. The relevant medieval Western feasts were Feast of the Annunciation on 25 March, Nativity of Saint John the Baptist on 25 June, and Christmas on 25 December. The feast of the Visitation itself was on 2 July, rather illogically, as it was then after the birth of John.
لباس‌های گشاد که در هنر مذهبی استفاده می‌شود، مانند زندگی عادی قرون وسطی، تشخیص آن را در هر صورت سخت می‌کند. در نقاشی‌های اواخر قرون وسطی ممکن است آنها با شکاف‌های عمودی در لباس‌هایشان نشان داده شوند. لباس زنانه قرون وسطایی دارای منافذی بود که معمولاً هنگام لباس پوشیدن با پارچه توری بسته می‌شد، اما در دوران بارداری می‌توانست باز بماند که می‌توانست در جلو یا پهلوها باشند و در هنر برای نشان دادن بارداری استفاده می‌شوند، اگرچه از حدود سال ۱۴۵۰ چنین شکاف‌هایی که رنگ متضاد لباس زیر را آشکار می‌کرد، به مد تبدیل شد و در هنر زنان لاغر و مجرد دیده می‌شود.Jolly, Chapter 1
در برخی موارد چند تصویر، عمدتاً بیزانسی یا آلمانی اواخر قرون وسطی، فرزندان متولد نشده آنها را در رحم نشان می‌دهند. در تصاویر آلمانی آنها برهنه هستند و یحیی در برابر عیسی تعظیم یا زانو می‌زند که دستی را به نشانه برکت بلند می‌کند.Schiller, 56; Hall, 251, 337Roberts, 749 باید تأکید کرد که در تمام دوره‌ها، اکثر تصویرها نشانه بصری کمی از بارداری هر یک از زنان دارند که داستان به خوبی برای مخاطبانش شناخته شده بود.
در اواخر دوره قرون وسطی، نقاشی پرتره‌هایی از زنان باردار شروع شد، اگرچه مد لباس‌هایی که در جلو جمع شده بودند، تفسیر یا شناسایی آن‌ها را با اطمینان دشوار می‌کرد.Jolly, Chapter 1, after fig 1.5 پرتره آرنولفینی توسط نقاش فنلاندی یان وان آیک در سال ۱۴۳۴ ممکن است نمونه ای از بارداری باشد، اما دیدگاه‌های کنونی مورخان هنر عمدتاً مخالف این موضوع است، زیرا قدیسین باکره اغلب به همین شکل نشان داده می‌شدند.Hall, Edwin, "The Arnolfini Betrothal: Medieval Marriage and the Enigma of Van Eyck's Double Portrait", Berkeley: University of California Press, 1015-106, 1994, . The text is also available from the California Digital Library
با نزدیک شدن به دوران مدرن، برخی از هنرمندان شروع به نشان دادن بارداری واضح‌تر، با چهره‌های باردار و برهنه تر از قبل کردند. دو نقاشی توسط گوستاو کلیمت، "امید ۱" (۱۹۰۳) و "امید ۲" (۱۹۰۷–۱۹۰۸)، زنان باردار و لاغر را در نیمرخ نشان می‌دهند. در "امید ۱" شکل برهنه است، و بارداری بسیار مشهود است،Roberts, 749 در حالی که در "امید ۲" یک لباس یا شنل بزرگ و استادانه این موضوع را کمتر آشکار می‌کند.MOMA, New York, Note on Klimt's "Hope II"
ریاست جمهوری نوین اوکراین زمانی تشکیل شد که رادای ورخوونای جمهوری سوسیالیستی شوروی اوکراین در ۵ ژوئیه ۱۹۹۱ قانونی را تصویب کرد که دفتر «ریاست جمهوری سوسیالیستی شوروی اوکراین» را گشایش کرد. پس از اعلام استقلال اوکراین از اتحاد جماهیر شوروی در ۲۴ اوت ۱۹۹۱، عنوان به «رئیس‌جمهور اوکراین» تغییر یافت. نخستین انتخابات ریاست جمهوری اوکراین، که در ۱ دسامبر ۱۹۹۱ برگزار شد و لئونید کراوچوک پیروز شد.
همه رؤسای جمهور اوکراین به جز ولودیمیر زلنسکی قبل از انتخاب، نمایندگان مردمی رادای عالی بودند. کراوچوک نخستین رئیس‌جمهوری بود که پس از جنگ قدرت با نخست‌وزیر لئونید کوچما، از سمت خود استعفا داد. پس از انقلاب اوکراین در سال ۲۰۱۴، ویکتور یانوکوویچ سمت خود را رها کرد و از اوکراین گریخت. او متعاقباً استیضاح شد و اولکساندر تورچینوف به عنوان رئیس رادا جایگزین شد، که در صورت خالی بودن پست ریاست جمهوری، به عنوان سرپرست فعالیت می‌کند. انتخابات زودهنگام ریاست جمهوری در ۲۵ می ۲۰۱۴ برگزار شد و پترو پوروشنکو پیروز شد. پوروشنکو به عنوان پنجمین رئیس‌جمهور در ۷ ژوئن ۲۰۱۴ تحلیف شد. در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۵، یانوکوویچ رسماً از عنوان رئیس‌جمهور اوکراین محروم شد.Published law deprives Yanukovych of presidential rank, آژانس اطلاعات مستقل اوکراین (17 June 2015) پس از شکست پوروشنکو ، ولودیمیر زلنسکی به عنوان ششمین رئیس‌جمهور (فعلی) اوکراین در ۲۰ می ۲۰۱۹ انتخاب شد.
در اسطوره‌شناسی ایرلندی، اریو یک ایزدبانوی ایرلندی و جزئی از خانواده توآتا دی دانان به‌شمار می‌رود. نام امروزین ایرلند ریشه در نام این ایزدبانو دارد. مطابق اساطیر ایرلندی، هنگامی که میل (جد مردم ایرلند) و همراهان او موسوم به میلسیایی‌ها از اسپانیا به ایرلند می‌آمدند, در مسیر راهپیمایی به سمت تارا (پایتخت باستانی ایرلند) به سه الهه به نام‌های اریو، بانباBanba (در تلفظ ایرلندی بنوا) و فودلاFódla (در تلفظ ایرلندی فولا) برخورد کردند. هر سه ایزدبانو از میلسیایی‌ها قول گرفتند که در صورت اشغال کامل ایرلند، نام یکی از آنان را بر این جزیره بگذارند. آورین (آمرگین), مشاور میل، که یک دروئید (روحانی باستانی سلتی) بود به اریو قول دارد که نام او بر این جزیره گذاشته می‌شود و در عوض اریو نیز به او قول داد که ایرلند برای همیشه متعلق به گیل‌ها (فرزندان میل) خواهد بود. همچنین روایت شده که چون اریو سومین الهه‌ای بود که چنین درخواستی کرد، نام او را بر این جزیره گذاشتند. این موضوع ریشه در قداست عدد سه در اساطیر سلتی و ایرلندی دارد. علاوه بر این اریو پیوند مهمی با مقام سلطنت در ایرلند قدیم دارد. در اسطوره‌ای که حول و حوش اجرای مراسم تحلیف پادشاه شکل گرفته خورشید جامی زرینی تلقی می‌شد که پر از مشروبی سرخرنگ است که اریو آن را حمل می‌کند و به پادشاهان میرا و متوالی ایرلند می‌سپارد تا به انتخاب آن‌ها مشروعیت ببخشد.
باشگاه فوتبال رودش () یک باشگاه فوتبال کروات است که در شهر رودش، در نزدیکی زاگرب قرار دارد.
رودش که در بیشتر تاریخ خود یک باشگاه لیگ پایین‌تر بود، در سال ۲۰۰۹ به لیگ دوم فوتبال کرواسی صعود کرد، جایی که به سرعت خود را به عنوان یکی از باثبات‌ترین باشگاه‌ها و یک رده‌بندی منظم جدول بالا معرفی کرد. در فصل ۱۷–۲۰۱۶، رودش عنوان قهرمانی را به دست آورد و به لیگ اول فوتبال کرواسی برای فصل ۱۸–۲۰۱۷ صعود کرد.
در ماه مه ۲۰۱۷، رودش قرارداد شراکتی ده ساله با باشگاه اسپانیایی دپورتیوو آلاوز امضا کرد که رودش به عنوان یک باشگاه تغذیه فعالیت می‌کرد. اما این قرارداد پس از سال اول فسخ شد.
عبدالله بشیر العبدالله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود.
معمر عبدالرب (; – ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی القطر، باشگاه ورزشی الخریطیات، و باشگاه ورزشی السیلیه اشاره کرد.
عادل جدوع علی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود.
حمد مبارک العطیه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود.
سعود غانم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال زاده کویت اهل قطر بود.
فرج الماس (؛ زادهٔ ۱۹۶۱) بازیکن فوتبال اهل قطر بود.
عادل احمد مال‌الله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود.
ولید بخیت معیوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود.
فهد راشد الکواری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود.
احمد خلیل الخالدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود.
جمعه سالم جوهر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود.
ولید ابراهیم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود.
حازم شحاته (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر است.
خالد حبیب الوهیبی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود.
راشد شامی سوید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر بود.
سوارکاران () به معنای واقعی کلمه «اسب» یا «سواران»، اگرچه گاهی به عنوان «شوالیه» در انگلیسی نیز نامیده می‌شود) دومین طبقه از طبقات مبتنی بر مالکیت روم باستان را تشکیل می‌دهد که در رتبه پایین‌تر از طبقه سناتوری قرار دارد. یکی از اعضای طبقه سوارکاران به عنوان «اسب‌سوار» شناخته می‌شد.
ترکیبات آزادکننده کلر که به عنوان ترکیبات پایه کلر نیز شناخته می‌شوند، اصطلاحی است برای توصیف برخی از مواد حاوی کلر که به عنوان ضدعفونی‌کننده و سفیدکننده استفاده می‌شوند. این ترکیبات شامل مواد شیمیایی زیر هستند: سدیم هیپوکلریت (عامل فعال در سفید کننده)، کلرامین، هالازون، و سدیم دی‌کلروایزوسیانورات. این ترکیبات به طور گسترده‌ای برای ضد عفونی آب، تجهیزات پزشکی، سطوح و همچنین مواد سفید کننده پارچه استفاده می‌شوند. وجود مواد آلی می‌تواند اثر آنها را به عنوان ضدعفونی کننده، کم کند. این مواد به صورت محلول مایع یا پودری هستند که قبل از استفاده با آب مخلوط می‌شوند.
عوارض جانبی در صورت تماس ممکن است شامل تحریک پوست و سوختگی شیمیایی چشم باشد. همچنین ممکن است باعث خوردگی شوند و بنابراین ممکن است نیاز به شستشو داشته باشند. ترکیبات اختصاصی این خانواده عبارتند از هیپوکلریت سدیم، مونوکلرامین، هالازون، کلر دی‌اکسید و سدیم دی‌کلروایزوسیانورات. این ترکیبات در برابر طیف گسترده‌ای از میکروارگانیسم‌ها از جمله اسپورهای باکتریایی موثر هستند.
ترکیبات آزاد کننده کلر برای اولین بار در حدود سال ۱۷۸۵ به عنوان مواد سفید کننده و در سال ۱۹۱۵ به عنوان ضدعفونی‌کننده مورد استفاده قرار گرفتند، این مواد در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارندو به طور گسترده‌ای در صنایع پزشکی و غذایی استفاده می‌شوند.
سیونیوس روفیوس آلبینوس (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و سناتور در سنای امپراتوری روم اهل روم باستان است که در سال ۳۳۵ به مقام کنسول روم منصوب شد. روفیوس آلبینوس به عنوان فیلسوف شناخته می‌شد و ممکن است نویسنده آثاری در زمینه منطق و هندسه باشد. او همچنین ممکن است نویسنده تاریخ روم در شعر باشد. در حدود سال ۳۳۷ مجلس سنا فرمانی صادر کرد که او را به خاطر خدماتش با مجسمه ای تجلیل کرد.
پرفکت () در زبان لاتین، عنوان اصلی با تعریف متفاوت است، اما اساساً به رهبر یک منطقه اداری اشاره دارد. به اداره، بخش، یا منطقه تحت کنترل، یک استان گفته می شود، اما در موارد مختلف پس از امپراتوری روم یک بخشدار بدون استان وجود دارد یا برعکس.
پرفکتوس اربی () در روم باستان مسئول شهرداری یا پرفکت (بخشدار) شهر رم و بعد از تغییر پایتخت شهر قسطنطنیه بود.
ادلکتی () در طول پادشاهی روم، جمهوری روم و بعدها، adlecti یا allecti کسانی بودند که برای پر کردن یک جای خالی در هر دفتر یا دانشکده انتخاب می‌شدند، به ویژه کسانی که برای پر کردن تعداد مناسب سنای روم انتخاب می‌شدند. آنها عموماً از طبقه سوارکاران بودند.
در امپراتوری روم متأخر، ادلکتیو adlectio حقی بود که امپراتورها از آن برخوردار بودند که به موجب آن می‌توانستند موقعیت یا رتبه یکی از رعایای خود را به‌طور معمول با انتصاب آنها به مجلس سنا ارتقاء دهند.
بیلون () آلیاژ یک فلز گران‌بها (معمولاً نقره نقره، اما همچنین طلا با محتوای اکثر فلزات پایه (مانند مس) است. بیشتر برای ساخت سکه، نشان و سکه‌های ژتون استفاده می‌شود.
آرژانتیوس () یک سکه نقره بود که توسط امپراتوری روم از زمان اصلاح سکه دیوکلتیان در سال ۲۹۴ پس از میلاد تا حدوداً ۳۱۰ بعد از میلاد تولید شد. وزن و ظرافت آن مشابه دناریوس زمان نرون بود.
د ربوس بللیسیس یا در مورد چیزهای جنگ () اثری ناشناس از قرن چهارم یا پنجم است که راه‌حل‌هایی را برای مشکلات نظامی و مالی در امپراتوری روم پیشنهاد می‌کند، از جمله تعدادی ماشین‌های جنگی خیالی. پس از مرگ کنستانتین بزرگ در سال ۳۳۷ (به صراحت گفته شده‌است که کنستانتین در زمان نگارش اثر مرده‌است) و قبل از سقوط امپراتوری روم غربی در سال ۴۷۶ نوشته شده‌است.
سنتنیالیس () سکه‌های برنز و تلاش‌های کنستانس یکم و کنستانتیوس دوم برای معرفی مجدد یک سکه بزرگ برنزی بین سال‌های ۳۲۰ و ۳۴۰ پس از میلاد بود. فلوس تا آن زمان به طرز چشمگیری کاهش یافته بود.
جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۲ در تویوتا و یوکوهاما، ژاپن، از ۶ دسامبر تا ۱۶ دسامبر ۲۰۱۲ برگزار شد.
سرمربی: حسام البدری
سرمربی: کیم هو-کون
آرتمیوس قدیس مسیحی اهل روم باستان بود. ژنرال امپراتوری روم یا بخشدار امپراتوری در مصر بود. کلیساهای کاتولیک و ارتدکس او را با نام آرتمیوس انطاکیه قدیس می‌دانند. جزئیات کمی از زندگی و مرگ آرتمیوس شناخته شده‌است و بسیاری از این جزئیات بین منابع اولیه مسیحیت و پیگنیسم متناقض یا حداقل ناسازگار هستند.
آدریان گلدزورثی (; – ) مورخ نظامی اهل بریتانیا بود.
دهستان محمودآباد، یکی از دهستان‌های بخش سیوان شهرستان ایلام در استان ایلام ایران است. مرکز این دهستان، روستای محمودآباد است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان محمودآباد برابر با ۵۸۷۶ نفر بوده‌است.
باشگاه فوتبال آلبیرکس نیگاتا سنگاپور یک باشگاه فوتبال سنگاپوری است که در لیگ برتر سنگاپور بازی می‌کند. این باشگاه یک تیم اقماری آلبیرکس نیگاتا ژاپن است.
آلبیرکس نیگاتا سنگاپور، یک تیم اقماری از باشگاه ژاپنی آلبیرکس نیگاتا، در سال ۲۰۰۴ به لیگ برتر سنگاپور پیوست. در آن سال بود که اتحادیه فوتبال سنگاپور تصمیم گرفت تیم‌های خارجی را در لیگ دعوت کند تا مشکلات حضور ضعیف را حل کند. برای اولین سال حضور باشگاه در لیگ، در قسمت میانی جدول رده بندی قرار گرفت.
در سال ۲۰۰۸، دایسوکه کوریناگا رئیس باشگاه شد که اصلاحاتی را در باشگاه به منظور بهبود جایگاهش در لیگ انجام داد. از جمله این موارد، کسب حمایت مالی از شرکت‌های ژاپنی با حضور در سنگاپور بود، با این که باشگاه تا ۵۰ حامی داشت و با راه‌اندازی یک مدرسه رقص و یک آکادمی، تعامل هواداران را بهبود بخشید. پس از آن باشگاه عملکرد لیگ خود را بهبود بخشید و در فصل ۲۰۰۸ به مقام هفتم، در فصل ۲۰۱۲ رتبه سوم و در فصل ۲۰۱۶ به عنوان قهرمان رسید. این باشگاه در فصل ۲۰۱۸ خود در هیچ مسابقه‌ای شکست نخورد.
از مهم‌ترین افتخارات این باشگاه می‌توان به ۴ قهرمانی در هر دو فصل ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ اشاره کرد. این باشگاه در این سال‌ها توانست قهرمان لیگ برتر سنگاپور، جام حذفی سنگاپور، جام لیگ سنگاپور و جام خیریه سنگاپور شود.
باشگاه فوتبال فرانسیسکین یک باشگاه فوتبال در لی فرانکویس، مارتینیک است که در لیگ ملی مارتینیک بازی می‌کند.
فرانسیسکین دو بار در جام باشگاه‌های کارائیب شرکت کرده است که هر دو بار در مرحله اول حذف شد. این تیم ۵ بار در جام قهرمانان کونکاکاف نیز حضور داشته اما هرگز نتوانسته از مرحله مقدماتی منطقه‌ای خود صعود کند. فرانسیسکین همچنین در سال ۲۰۱۸ قهرمان جام شیلد باشگاه‌های کارائیب شده است.
فرانسیسکن برای چند سال (به تازگی در سال ۲۱–۲۰۲۰) در جام حذفی فرانسه نیز شرکت کرده است.
شفقت رومی () داستانی تمثیلی و حکایتی پندآمیز است که در آن دختری به نام «پرو» به پدرش «سیمون» که زندانی و محکوم به مرگ از طریق محرومیت غذایی و گرسنگی است، مخفیانه از پستان‌هایش شیر می‌دهد."Iconographical sources of nursing and nursing gestures in Christian cultures," Darkfiber.com, last visited 29 March 2006 خاستگاه این حکایت روم باستان است و بیشتر در هنر بازتاب داشته‌است، به ویژه در دوره باروک؛ و گاهی از آن با عنوان «"سیمون و پرو"» است.
این داستان در «"نُه دفتر از کردار و گفته‌های به‌یادماندنی رومیان باستان"»Book V, 5.4.7 به قلم والریوس ماکسیموس مورخ رومی ثبت شده‌است و به عنوان نمونه‌ای از یک نمونۀ برجسته از اعمال پیتاس (مثلا تقوای فرزندی) و غیرت و احترام رومی ارائه شده‌است. یک تابلوی نقاشی در معبد پیتاس این صحنه را به تصویر کشیده‌است.Mary Beagon, "The Elder Pliny on the Human Animal:" Natural History" Book 7" (Oxford University Press, 2005), p. 314 online. علاوه بر این، نقاشی‌های دیواری و مجسمه‌های سفالی قرن اول که در پمپئی حفاری شده‌اند، نشان می‌دهند که بازنمایی‌های بصری «"سیمون و پرو"» رایج بوده‌اند، با این حال دشوار است که بگوییم این‌ها پس از انتشار حکایت ماکسیموس کشیده داشته‌اند یا پیش از وجود داشته و الهام‌بخش داستان او بوده‌اند.Jutta Sperling, Roman Charity: Queer Lactations in Early Modern Visual Culture (Bielefeld: transcript Verlag, 2016), p. 13. در میان رومی‌ها، این موضوع در شیردهی یونو به هرکول بالغ - افسانه‌ای در تمدن اتروسک - بازتاب اسطوره‌ای داشت.Nancy Thomson de Grummond, "Etruscan Myth, Sacred History, and Legend" (University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology, 2006), pp. 83–84.
حکایت ماکسیموس از پرو و سیمون، چالش اِکفراسیس زیر را مطرح می‌کند:Valerius Maximus, Memorable Doings and Sayings, ed. and transl. by D.R. Shackleton Bailey (Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press, 2000), vol. 1, 501–03.
حکایت سیمون با روایت تقریباً یکسانی با داستان مورخ رومی والریوس ماکسیموس همراه است که بعداً توسط پلینی بزرگ (۲۳–۷۹ پس از میلاد) بازگو شد و در آن یک زن زندانی پلبی که توسط دخترش شیردهی می‌شد. با اعلام این موضوع به مراجع ذی‌ربط، حکم قضایی مادر ساقط می‌شود. با آنکه نگهبان زندان در آغاز تردید می‌کند و می‌اندیشد که آیا آنچه که او می‌بیند خلاف طبیعت است (یک عمل لزبین‌گرایی)، اما کمی بعد نتیجه می‌گیرد که در واقع این نمونه‌ای از اولین قانون طبیعت است، یعنی عشق به والدین خود داشتن.Jutta Sperling, “Same-Sex Lactations in European Art and Literature (ca. 1300-1800): Allegory, Melancholy, Loss,” in: Breastfeeding and Culture: Discourses and Representation, eds. Ann Marie A. Short, Abigail L. Palko, and Dionne.
این بن‌مایه در هر دو نوع «مادر-دختری» و «پدر-دختری» روایت شده‌است، اگرچه نسخه متقابل جنسیتی (پدر-دختری) در نهایت محبوبیت بیشتری داشت. اولین تصویرهای مدرن از «"سیمون و پرو"» به‌طور مستقل از یکدیگر در حدود سال ۱۵۲۵ در جنوب آلمان و شمال ایتالیا در طیف گسترده‌ای از رسانه‌ها از جمله مدال‌های برنزی، نقاشی‌های دیواری، حکاکی‌ها، طراحی‌ها، نقاشی‌های رنگ روغن، سرامیک، تزئینات چوبی منبت کاری شده و مجسمه‌ها پدیدار شدند.Sperling, Roman Charity, p. 37.
در آلمان، برادران بارتل بیهام (۱۵۴۰–۱۵۰۲) و زیبالد بیهام (۱۵۵۰–۱۵۰۰) شش پرداخت تصویری مختلف از «"سیمون و پرو"» را بین خود خلق کردند. اولین تصویرسازی بارتل از این موضوع در سال ۱۵۲۵ با یک دوره کوتاه زندان همراه است که او، برادرش زیبالد و دوست مشترکشان گیورگ پنتس در اوایل همان سال به اتهام ارتداد سپری کردند. برادر بارتل، زیبالد، این اثر را به صورت معکوس در سال ۱۵۴۴ دوباره منتشر کرد، این بار با دو کتیبه که بیننده را از هویت پدر («سیمون») و معنای این عمل آگاه می‌کرد: «حیات من وابسته به پستان دخترم است.» خودِ زیبالد در جوانی خود دو بار بین سال‌های ۱۵۲۶ و ۱۵۳۰ و بار دیگر در سال ۱۵۴۰ این بن‌مایه را بازنگاری کرد. چاپ ۱۵۴۰ تقریباً ده برابر بزرگتر از سایر آثار هنری برادران ببهام (حدود ۴۰ در ۲۵ سانتی‌متر) و آشکارا، پورنوگرافیک است. بازوهای گره‌خورده سایمون پشت سر و شانه‌ها و پایین‌تنه اش با پارچه‌ای ژاکت‌مانند پوشانده شده‌است، با این حال قفسه سینه عضلانی و نوک سینه‌های او کاملاً نمایان است. پرو بین زانوهای سیمون ایستاده، کاملاً برهنه، موهایش بازشده و ناحیه شرمگاهی و شکمش تراشیده شده‌است. او پستان چپ خود را با میان انگشتان یک دست فشرده و در دهان سیمون گذاشته‌است. کتیبه‌ای که به شکل کنده‌کاری در دیوار نوشته شده‌است، چنین می‌گوید: «عشق به والدین تا به کجا که نمی‌رسد، این دختر چه چیز را تدبیر نمی‌کند؟»Sperling, Roman Charity, p. 47-51.
بعدها در قرن شانزدهم، هنرمندان آلمانی کشیدن تابلوهای زنگ روغن از این روایت را آغاز کردند و بیشتر قالب نیمه‌قدی کلاسیک را انتخاب می‌کردند، در نتیجه شباهت‌های رسمی بین «پرو» و قهرمانان باستانی را مجسم می‌کردند و پرو را در قالب «زن قوی»، شبیه به لوکرتیا، دیدو، کلئوپاترا، جودیت، سالومه و دلیله گنجانیدند. نمونه‌هایی از این آثار عبارتند از نسخه سال ۱۵۳۸ گیورگ پنتس، تصویری اثر «اِرهارت شوتزر» در همان سال، نسخهٔ سال ۱۵۴۶ گیورگ پنتس (محل نگهداری در استکهلم) ا، و یک اثر دیگر از فردی موسوم به «مرشد» که در آن سر شیردال کشیده شد و متعلق به سال ۱۵۴۶ است.Sperling,Roman Charity, p. 60-69.
نقاشی‌های رنگ روغن ایتالیایی از این بن‌مایه در اوایل سال ۱۵۲۳ وجود داشتند، زمانی که یک دفتر ثبت اسناد رسمی یک بوم بزرگ نقاشی در یک قاب طلاکاری‌شده را شرح داده که در اختیار فردی تازه‌درگذشته به نام «پیترو لونا» بوده و در آن زنی در حال شیردهی به پیرمردی از پستان خود است. تابلوی نقاشی مشابهی متعلق به خاندان «بندتی دی فرانچیشی» توسط یک دفتر اسناد رسمی در سال ۱۵۳۸ توصیف شده‌است. همچنین تابلوی نقاشی دیگری توسط یک سردفتر در املاک مینیاتوریست ایتالیایی «گاسپارو سِجیتسی» ثبت شده که در آن به‌درستی به دختری که به پدرش شیر می‌دهد اشاره شده‌است. متأسفانه هیچ‌یک از این نقاشی‌ها امروزه باقی نیستند.Sperling,Roman Charity, p. 69.
در سال ۱۶۰۶/۱۶۰۷، کاراواجو، هنرمند دوران باروک، این صحنه را در نقاشی‌های محراب خود، هفت عمل رحمت، به سفارش انجمن اخوت پیو مونته دلا میزریکوردیا در ناپل به تصویر کشید.Ralf van Bühren, "Caravaggio’s ‘Seven Works of Mercy’ in Naples. The relevance of art history to cultural journalism", in "Church, Communication and Culture" 2 (2017), pp. 63-87, on the interpretation of the “Roman Charity” in Caravaggio’s painting see Bühren 2017, p. 72. با توجه به نوع انتخاب شمایل‌نگاری، کاراواجو ممکن است این اثر را از سلف خود پرینو دل واگا الهام گرفته شده باشد و احتمالاً نقاشی دیواری او از شفقت رومی را در طول اقامتش در شهر جنوا در سال ۱۶۰۵ دیده‌است.Sperling,Roman Charity, p. 117. پس از نقاشی‌های محراب کاراواجو، شور و شوق زیادی برای به تصویر کشیدن «"سیمون و پرو"» در سال‌های ۱۲–۱۶۱۰ آغاز شد و در ایتالیا، فرانسه، بخش‌های جنوبی هلند و اوترخت گسترش یافت و حتی در میان نقاشان اسپانیایی مانند یوسپه دِ ریبرا و بعداً بارتولومه استبان موریلو مورد توجه قرار گرفت. با توجه به این واقعیت که هیچ گونه تابلوی نقاشی از سال ۱۶۱۰ موجود نیست، محراب کاراواجو باید الهام بخش مُدی زودگذر باشد که دو قرن دیگر ادامه داشت. با این حال، این موضوع که مورد علاقه بسیاری از هنرمندان تأثیرپذیر از آثار کاراواجو بود، از نظر تاریخی نادیده گرفته شده‌است.Sperling,Roman Charity, p. 114. هنرمندان اهل اوترخت خرارد فن هونهورست و آبراهام بلومرت هر دو، نسخه‌ای از داستان را نقاشی کردند، همان‌طور که بارتولومئو مانفردی نیز چنین کرد. علاوه بر این، نه نمونه از شفقت رومی ظاهراً توسط رقیب و دشمن مشهور و رک‌گوی کاراواجو، گیدو رنی (۱۵۷۵–۱۶۲۵) و کارگاه او تولید شد.Sperling,Roman Charity, p. 158-59.
پیتر پل روبنس و پیروانش حداقل سه نسخه از این روایت را نقاشی کرده‌اند. پیروان هنری روبن بیشتر تمایل داشتند نسخه ۱۶۳۰ او را کپی کنند (که اکنون در آمستردام نگهداری می‌شود) اما کم‌کم شروع به کشیدن یک کودک خوابیده در زیر پای «"پرو"» کردند، که در افسانه اصلی به آن اشاره نشده‌است. این عنصر در قرن هفدهم به منظور انجام شد تا از این عمل به عنوان «زنا با محارم» تعبیر و یاد نشود - اگرچه وجود فرزند در هر صورت معنایی ضمنی دارد، چه آنکه وقتی در پستان‌هایش شیر دارد بدان معناست که دارای فرزند است. در عین حال، گنجاندن نوزاد سطح جدیدی از معنا و تفسیر را به داستان اضافه کرد، زیرا این سه شخصیت نشان دهنده سه نسل مختلف هستند و بنابراین می‌توان آن را به عنوان تمثیلی و نمادی از سه دورهٔ زندگی انسان نیز تعبیر کرد. Jerôme Duquesnoy (attributed to Artus Quellinus the Elder), "Caritas Romana"] at the Royal Museum of Fine Arts of Antwerp نمونه‌های بسیاری از نقاشی‌ها، نسخ چاپی و مجسمه‌های شفقت رومی شامل یک نوزاد یا کودک پیش‌دبستانی (شاید مشابه با پسری که در تابلوی «"جمع‌آوری گزانگبین"» نیکولا پوسن آمده‌است) است که توسط هنرمندانی مانند نیکولو تورنیولی، چکو براوو، آرتوس کوئلینوس بزرگ، لویی بولونیه، ژان کورنیو، یوهان کارل لوت، کارلو چینیانی، آدریان فان در ورف، گرگوریو لاتزارینی، فرانچسکو میلیوری و یوهان پیتر وبر خلق شد.Sperling,[url=https://www.transcript-verlag.de/978-3-8376-3284-2/roman-charity/?number=978-3-8394-3284-6 Roman Charity], p. 194.
نسخه‌ای از روایت شفقت رومی توسط آرتمیزیا جنتیلسکی نیز قابل توجه است که یک هنرمند و نقاش زن ایتالیایی بود.
ساختمان فرعی کوچکی در کنار برج ناقوس خنت متعلق به سال ۱۷۴۱، شامل مجسمه شفقت رومی است که در بالای در ورودی قرار دارد و از آن به عنوان «ممه‌لوکر» یاد می‌شود که در زبان هلندی به معنی «مکندهٔ پستان» است.
در طول این دورهٔ پربار از تعامل و خلاقیت در تصویرسازی «"سیمون و پرو"»، نیکولا پوسن (۱۵۹۴–۱۶۶۵) به دلیل بازنمایی‌اش از زوج مادر و دختر شیرده در تابلوی «جمع‌آوری گزانگبین» (۱۶۳۹) قابل توجه است.Sperling,Roman Charity, p. 177. انتخاب موضوع پوسن نشان‌دهنده آگاهی او از مثال دیگری است که ماکسیموس از تقوای فرزندی روایت کرده‌است و همچنین تصویرسازی‌های فرانسوی پیشین از این موضوع. این احتمال وجود دارد که پوسین با اثری از اتین دولون (۱۵۱۸/۱۹–۱۵۸۸) و/یا شاید «تاریخ روم» چاپ شده در لیون در سال ۱۵۴۸ آشنا بوده‌است که در آن مادری به دخترش التماس می‌کند که به او اجازه خوردن شیر از پستان‌هایش را بدهد؛ درخواستی که دختر از آن به تندی انتقاد می‌کند و مادرش را به چالش می‌کشد تا در رنجش وقار بیشتری از خود نشان دهد، تا اینکه در نهایت تسلیم می‌شود و به مادرش اجازه شیر خوردن می‌دهد.Sperling, Roman Charity, p. 181.
همچون تصویرسازی‌های بعدی «"سیمون و پرو"»، که در آنها فرزند «"پرو"» به اثر اضافه شد تا هرگونه شائبهٔ زنا با محارم یا هرزگی و بی‌عفتی برطرف شود، نیکولا پوسن نیز نوزاد پسر آن زن را نیز نقاشی کرده تا با مادربزرگش برای خوردن شیر مادر رقابت می‌کند. با انجام این کار و اضافه کردن فردی دیگر که حضورش درک صحیح از واقعه را به‌عنوان یکی از جلوه‌های تقوای فرزندی تثبیت می‌کند، پوسین از برداشت بالقوه این رویداد به عنوان عملی میان دو همجنس‌گرا پیشگیری می‌کند و ذهن بیننده را به گفتگوی بین نگهبانان که ماکسیموس روایت کرده؛ معطوف می‌کند.Sperling,Roman Charity, p. 181. علیرغم این واقعیت که پوسین خود را نقطه مقابل کاراواجو قرار داد، او نیز مانند رقیب خود، داستان تمثیلی ماکسیموس را در قالب یک نقاشی مذهبی پیچیده به تصویرکشید.
در حالی که انتخاب گزینهٔ به‌تصویر کشیدن صحنه مادر و دختر در مقابل صحنه «"سیمون و پرو"» (پدر و دختر) در دورانی که پوسین نقاشی می‌کرد، عملی منحصر به فرد بود، نسخه همجنس آن از محبوبیت بیشتری نسبت به صحنه پدر و دختر در قرون وسطی و تا اوایل دوران مدرن برخوردار بود.Sperling,[url=https://demeterpress.org/books/breastfeeding-culture-discourses-and-representations/ “Same-Sex Lactations,”] p. 50. اثر قرون وسطایی «ژیرار دو روسیون»، توسط شخصی ناشناس، داستان مادری زندانی را روایت می‌کند که توسط دخترش شیردهی می‌شود، اما آن داستان را شاخ و برگ می‌دهد، نامی برای دختر - برت استخوانی - و نسب شریفی برای خانواده نوآفرینی می‌کند.Sperling, “Same-Sex Lactations,” p. 54. در قرن چهاردهم و پانزدهم، جووانی بوکاچو (۷۵–۱۳۱۳) و کریستین دو پیزان (۱۴۳۰–۱۳۶۴) هر دو از داستان دختر رومی به عنوان داستان روابط خویشاوندی متقابل استفاده کردند.Sperling, “Same-Sex Lactations,” p. 50. در قرن شانزدهم، هانس زاکس یک اثر شهوانی از این داستان خلق کرد.Sperling, “Same-Sex Lactations,” p. 62.
آثار اندکی که نسخه مادر و دختری را به تصویر می‌کشند، بین قرن هفدهم و اواخر قرن هجدهم خلق شد. شعری از زیبیلا شوارتس (۱۶۳۸–۱۶۱۲) در مورد روابط برابری‌طلبانه در میان زنان از این حکایت بهره گرفته‌است.Sperling, “Same-Sex Lactations,” p. 57. چند سال پس از نقاشی پوسین از «"جمع‌آوری گزانگبین"»، گوئرچینو پرتره‌ای صمیمی و مهرورزانه از مادر و دختر (قبل از ۱۶۶۱) خلق کرد.Sperling, “Same-Sex Lactations,” p. 51. این آخرین تصویرسازی شناخته‌شده از صحنه قبل از بازآفرینی کوتاه آن در اواخر قرن هجدهم است که در آن سه نقاشی از ژان-شارل نیکز پران (۱۷۹۱، گمشده)، آنجلیکا کافمان (۱۷۹۴، گمشده)، و اِتین-بارتلمی گارنیه (۱۸۰۱، گمشده) با به تصویر کشیدن این صحنه خلق شدند.Sperling, Roman Charity, p. 41. شاید بتوان این رونق مجدد کوتاه‌مدت را با مضمون برابری سیاسی انقلاب فرانسه توضیح داد که در پیوند دوسویه در روابط خویشاوندی طنین‌انداز گردید که در نسخه مادر-دختر نشان داده شده‌است؛ معکوس شدن روابط پدرسالارانه‌ای که «"سیمون و پرو"» مظهر و نماد آن بود، در دوران باستان معنادار بود، اما اکنون (دوران انقلاب فرانسه) غیرقابل قبول شده بود.Sperling, Roman Charity, p. 171.
در سدهٔ بیستم میلادی، روایتی تخیلی از شفقت رومی در خوشه‌های خشم جان استاین‌بک (۱۹۳۹) روایت شد.Steinbeck, John. "The Grapes Of Wrath". New York: Viking Press, 1939. در پایان رمان، «رزاشارن» به مردی بیمار و گرسنه در گوشه انبار از پستان‌هایش شیر می‌دهد. نقاشی ۱۹۶۹ بالاد پارتیزانی اثر مای دانتسیگ نیز بازتابی از شفقت رومی است.
فیلم سورئالیستی "ای مرد خوش‌شانس!" (۱۹۷۳) همچنین شامل صحنه‌ای از شفقت رومی است که در آن قهرمان داستان در حال مرگ از گرسنگی است و همسر یک معاون کشیش، به جای اینکه به او اجازه دهد غذای جمع‌آوری شده برای یک مراسم خیریه را به یغما بردن برد، به او از پستانش شیر می‌دهد.
باشگاه فوتبال با یک باشگاه فوتبال فیجیایی مستقر در با است که در لیگ برتر فیجی، بهترین لیگ فوتبال حرفه‌ای فیجی، رقابت می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۳۵ تاسیس شد. زمین اصلی باشگاه، پارک گویند است.
باشگاه فوتبال با در سال ۱۹۳۵ به عنوان یک باشگاه فوتبال خیابانی توسط مردم فیجی تشکیل شد. این به دلیل تلاش‌های شرکت تصفیه شکر استعماری بود که صاحب یک کارخانه بزرگ قند بود. در سال ۱۹۷۷، با تبدیل به یک باشگاه حرفه‌ای شد و به اتحادیه فوتبال فیجی وابسته شد. در سال ۱۹۷۷، با در لیگ ملی فیجی ۱۹۷۷ که بالاترین سطح فوتبال فیجی بود، شرکت کرد. با برنده اولین لیگ ملی فیجی بود. در سال ۱۹۷۹، با دومین قهرمانی خود در لیگ ملی فیجی را به دست آورد و از آن زمان تاکنون ۲۱ عنوان قهرمانی لیگ را کسب کرده است که آخرین آنها در فصل ۲۰۱۸/۱۹ بوده است.
با ۸ بار در لیگ قهرمانان اقیانوسیه شرکت کرد و بهترین نتایج خود را در سال ۲۰۰۷ بدست آورد که در آن، به مسابقه فینال رسید. با در فینال مقابل ویتاکر یونایتد ایستاد و با اینکه بازی رفت را ۲–۱ برد، در بازی برگشت ۱–۰ باخت و به دلیل قانون گل زده در خانه حریف، نایب قهرمان شد.
پلیس فراری () یک فیلم کمدی اکشن سال ۲۰۱۲ کره جنوبی به کارگردانی شین ته را و با بازی کانگ جی هوان و سونگ یو ری است. این فیلم همکاری مجدد دو بازیگر نقش اصلی پس از "قهرمان" (۲۰۰۸) است و دومین همکاری کانگ جی هوان با کارگردان شین ته را پس از فیلم "دوست دختر من یک مأمور مخفی است" (۲۰۰۹) به‌شمار می‌آید.
جنیفر ماتر سائول (زاده ۱۹ فوریه ۱۹۶۸) یک فیلسوف آمریکایی است که در زمینه فلسفه زبان و فلسفه فمینیسم فعالیت می‌کند. سائول استاد فلسفه در دانشگاه شفیلد است و همچنین در دانشگاه واترلو نیر تدریس می‌کند.
سائول دارای مدرک لیسانس از دانشگاه روچستر و مدرک کارشناسی ارشد و دکترا از دانشگاه پرینستون است، وی در آنجا زیر نظر اسکات سومز تحصیل کرد.
سائول در یک همکاری با هلن بیبی، استاد فلسفه دانشگاه منچستر، گزارشی را برای انجمن فلسفی بریتانیا و انجمن زنان در فلسفه انگلستان با عنوان «زنان در فلسفه در بریتانیا: یک گزارش» نوشت.سائول مکرراً در بسیاری از نشریات غیر آکادمیک نظراتی دربارهٔ زنان در فلسفه می‌نویسد.
سائول یکی از بنیانگذاران و یکی از وبلاگ نویسان مجله اینترنتی فیلسوفان فمینیست است، انجمنی که بر تعصبات جنسیتی تمرکز دارد. کمپین کنفرانس جنسیت انجمن با هدف برجسته کردن عدم مشارکت و نمایندگی فیلسوفان زن در رویدادهای جهانی اجرا می‌شود.
تحقیقات اولیه سائول در فلسفه تحلیلی زبان و فلسفه فمینیستی است. او در کتاب خود در سال ۲۰۱۲ از انتشارات دانشگاه آکسفورد، "دروغ، گمراه کردن و آنچه گفته می‌شود: کاوشی در فلسفه زبان و اخلاق"، استدلال می‌کند که تمایز بین دروغ‌گویی و گمراه‌کردن از لحاظ نظری مهم است و موضوعات مختلفی را در فلسفه زبان روشن می‌کند. محتوای معنایی، دلالت و ادعا، از آنجایی که از نظر اخلاقی نیز معنادار است، راه‌هایی را نشان می‌دهد که ارتباطات و گفتار برای تحلیل اخلاقی مناسب هستند. سائول استدلال می‌کند که به‌طور کلی اینطور نیست که لزوماً دروغ از نظر اخلاقی بدتر از گمراه کردن باشد. لوول اندرسون، در بررسی خود از این کتاب، می‌گوید: «کتاب او افزوده‌ای عالی به ادبیات رو به رشدی است که می‌توان آن را فلسفه کاربردی زبان در نظر گرفت». این کار منجر به این شد که سائول مشاور اداره مقررات آماری بریتانیا در توسعه کار خود در مورد گمراه‌کنندگی استفاده از آمار باشد، جایی که هرگونه باور نادرست مشروط به شواهد موجود است.
در فلسفه زبان، جنیفر سائول به دلیل کارش در مورد جایگزینی اصطلاحات ارجاعی در جملات ساده نیز شناخته شده‌است. اگرچه عموماً پذیرفته شده‌است که جایگزینی کلمات در زمینه‌های نگرش گزاره‌ای ناموفق است، سائول استدلال می‌کند که جانشینی کلمات می‌تواند در جملاتی که هیچ فعل دارای بار روان‌شناختی ندارند نیز شکست بخورد. این سؤالاتی را در مورد معنایی نام‌ها نگرش ایجاد می‌کند. در سال ۲۰۰۷، سائول "جملات ساده، جایگزینی و شهودی" را منتشر کرد (انتشارات دانشگاه آکسفورد) که در آن دیدگاه‌های خود را در مورد این موضوعات با توجه به مفاهیم روش شناختی آنها توسعه داد. جنیفر دوک یونگ دربارهٔ این کتاب می‌گوید: «سائول با نشان دادن ناکافی بودن محاسبات موجود، مطالعه شکست در جایگزینی جملات ساده را پیش می‌برد، اما شاید مهم‌تر از آن، این کتاب پرسش‌های مهمی را در مورد نقش مشکل‌ساز شهودهای معنایی که اغلب بدون سؤال استفاده می‌شوند، مورد توجه قرار می‌دهد. در حوزه ای مانند فلسفه زبان که در آن شهودها اغلب نوع اولیه داده‌هایی که ما در دسترس داریم، این مطالعه متمرکز نقش و ماهیت آنها مهم و از لخاظ آکادمیک قابل استقبال است.
در فلسفه فمینیستی، سائول به خاطر کتابش با عنوان "فمینیسم: مسائل و استدلال‌ها"، از انتشارات دانشگاه آکسفورد (۲۰۰۳) شناخته می‌شود، این کتاب متنی است مقدماتی که انواع دیدگاه‌های فمینیستی را بررسی می‌کند و کاربرد آنها را در بحث‌هایی مانند پورنوگرافی، سقط جنین، و حجاب بررسی می‌کند. لوئیز آنتونی می‌گوید: «مقدمهٔ قابل دسترس و جذاب سائول با مسائل فلسفی در فمینیسم، دانشجویان از همه گرایش‌های سیاسی را به چالش می‌کشد. ساول با الگوبرداری از روش فلسفی خوب، خوانندگان خود را به برخی از مهم‌ترین و جالب‌ترین مجادلات مطالعات جنسیتی معاصر می‌کشاند." او همچنین کارهای مهمی در زمینه پورنوگرافی، شیء سازی و تاریخچه ویبراتور انجام داده‌است.
از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳، سائول مدیر پروژه تحقیقاتی بین‌المللی تعصب ضمنی و فلسفه با بودجه لورهولم بود. این پروژه نزدیک به ۱۰۰ محقق در فلسفه و روان‌شناسی را گرد هم آورد تا پیامدهای تحقیق در مورد سوگیری ضمنی و موضوعات مرتبط برای معرفت‌شناسی، فلسفه ذهن و فلسفه اخلاقی/سیاسی را بررسی کنند.
در دسامبر ۲۰۱۱، جایزه زن برجسته فیلسوف در واشینگتن دی سی توسط انجمن زنان در فلسفه به سائول اعطا شد. سائول در پاسخ به دریافت این جایزه گفت: «از این موضوع بسیار مفتخرم و کاملاً مبهوت هستم. به خصوص فوق‌العاده است که با انجام کاربردهای عملی فلسفه به عنوان عامل ایجاد تغییر در زندگی مردم شناخته شوید. برای من، این بالاترین افتخاری است که ممکن است وجود داشته باشد.»
کوه مسکی (به انگلیسی: Mesahchie Peak) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده‌است. کوه مسکی ۲٬۶۸۰٫۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هانا اسکفینگتون (; – ) آموزگار، کنشگر، سیاستمدار، مؤلف و ویراستار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
فرانسیس جنینگز کیزمنت (; – ) از فعالان حقوق زنان و حق رأی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
مت کورنت () بازیگر آمریکایی است. او در نقش ای جی کاسول در سریال دیزنی پلاس تحت عنوان "" (۲۰۱۹–اکنون) بازی می‌کند و یکی از قهرمانان فیلم کانال دیزنی "زامبی‌ها ۳" (۲۰۲۲) است.
کوه کلارک (به انگلیسی: Clark Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده‌است. کوه کلارک ۲٬۶۲۱٫۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه کابوی (به انگلیسی: Cowboy Mountain) یک تپه و کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کینگ، واشینگتن واقع شده‌است. کوه کابوی ۱٬۷۸۴٫۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه چرچ (به انگلیسی: Church Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده‌است.
کوه فورمیدبل (به انگلیسی: Mount Formidable) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده‌است.
‌‌‌‌‌‌‌
نوئل مک آفی استاد فلسفه آمریکایی در دانشکده مطالعات زنان، جنسیت، و مطالعات جنسی و جنسیتی و مطالعات روانکاوی دانشگاه اموری است که از سال ۲۰۱۰ در آنجا تدریس می‌کند. مک آفی همچنین قبلاً در چندین دانشگاه دیگر از جمله به عنوان استادیار مدعو آلن برنسون در فلسفه و مطالعات زنان در دانشگاه براندیس به تدریس مشغول بود. او به‌طور گسترده در خصوص نظریه‌های دموکراتیک، رسانه‌های جدید، و نظریه‌های روانکاوی حوزه عمومی کار کرده‌است. مک آفی در حال حاضر رئیس مشترک شبکه فلسفه عمومی، ویراستار "کترینگ ریویو" است، و چند سال هم درگیر مسائل سیاسی در واشینگتن دی سی، هم قبل و هم در طول دوران تحصیلی خود بوده‌است.
مک آفی مدرک کارشناسی تاریخ خود را از دانشگاه تگزاس در آستین در سال ۱۹۸۶ و مدرک کارشناسی ارشد در سیاست عمومی را از دانشگاه دوک در سال ۱۹۸۷ دریافت کرد مک آفی پس از دریافت مدارک اولیه آکادمیک، قبل از ورود به فلسفه آکادمیک، سازمان دهنده و مدافع سیاست در منطقه واشینگتن دی سی بود. او از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۸ برای دیده‌بان کنگره عمومی شهروندی کار کرد، از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۸۹ رئیس شورای محلی اتحادیه ملی نویسندگان و معاون رئیس اتحادیه ملی نویسندگان در سال‌های ۱۹۹۰ و ۱۹۹۱ بود مک آفی در حالی که به عنوان یک فعال منافع عمومی در واشینگتن دی سی کار می‌کرد، درمورد این موضوع که که اگر مردم واقعاً به خودگردانی دموکراتیک علاقه نداشته باشند و توانایی آن را نداشته باشند، این کار بیهوده خواهد بود، نگرانی‌های جدی داشت.
برای رفع این نگرانی‌ها، او به دانشگاه بازگشت و در رشته فلسفه تحصیل کرد. او در سال ۱۹۹۰ مدرک کارشناسی ارشد فلسفه را از دانشگاه ویسکانسین مدیسون دریافت کرد، در همان سال دستیار سردبیر "مجله Kettering Review" شد. او در سال 1998 دکترای خود را در رشته فلسفه از دانشگاه تگزاس در آستین دریافت کرد. تحقیقات مک آفی به او این باور را بخشید که خودگردانی دموکراتیک در واقع امکان‌پذیر است. و در عرض چند سال پس از اولین کتابش، او تحقیقات و مشارکت خود را در اعمال دموکراتیک، از جمله کارهای جدید در رسانه‌های جدید، و دموکراسی سازی پس از جنگ از سر گرفت.
نوئل مک آفی در بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۱۹۹۹ به عنوان مدرس نظریه سیاسی در دانشگاه UT آستین فعالیت علمی خود را آغاز کرد، پس از آن به عنوان استادیار در گروه فلسفه در دانشگاه ماساچوست لاول، جایی که از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۳ در آنجا خدمت کرد. سپس به دانشیاری ارتقا یافت و تا سال ۲۰۰۷ این سمت را داشت در سال ۲۰۰۵ او به تأسیس پروژه آینده رسانه‌های عمومی در دانشگاه آمریکایی به عنوان بخشی از طرحی که توسط بنیاد فورد تأمین شده بود، کمک کرد. مک آفی پس از ترک دانشگاه ماساچوست، سمتی را در دانشکده تحلیل و حل تعارض در دانشگاه جورج میسون پذیرفت و از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ در آنجا ماند، پیش از پذیرش یک انتصاب دوگانه در دانشگاه اموری به عنوان دانشیار فلسفه و وابسته به زنان. جنسیت و مطالعات جنسی در سال ۲۰۱۳، مک آفی به عنوان استاد تمام در دانشگاه اموری خدمت می‌کرد.