moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
گرچه کنراد سوم که به‌عنوان یک شوالیهٔ شجاع مطرح شده ولی اغلب در لحظات بحرانی و جنگی، دودل توصیف شده‌است. لوئی هفتم یک مسیحی مذهبی و دارای حساسیت‌هایی بود که اغلب توسط معاصرانش مانند برنارد کلروو مورد حمله قرار می‌گرفت، مانند این‌که به همسرش، الینور، بیشتر عشق می‌ورزید تا این‌که به جنگ یا سیاست علاقه‌مند باشد. پادشاه انگلستان، استیون، بخاطر دلایل و درگیری‌های داخلی از شرکت در جنگ صلیبی دوم حاضر نشد. دیوید یکم، پادشاه اسکاتلند، نیز پس از اعتراض رعایای خود در حضور در این جنگ و پیوستن به سایر نیروها انصراف داد.
در ایامی که اروپا مشغول آماده‌ساختن خود برای آغاز کارزار جدید صلیبی بود، پس از قتل عمادالدین زنگی و هرج‌مرج در قلمروی او ارمنی‌ها و مسیحیان ادسا با ژوسلین دوم ارتباط برقرار کرده و با طرح بازپس‌گیری ادسا را پی‌ریزی کردند. طرح پیشین مسیحیان شهر برای بازپس‌گیری ادسا در ما مه ۱۱۴۶ سرکوب شد و زنگیان برای کنترل جمعیت، خانواده‌های یهودی را در شهر مستقر کردند. ژوسلین به همراه بالدوین مرعش و نیروهایش که متشکل از سواره‌نظام و پیاده‌نظام می‌شد، در اکتبر دولوک را به مقصد ادسا ترک گفتند و در ۲۷ اکتبر به این شهر رسیدند. نیروهای ژوسلین طی شب با کمک مسیحیان داخل شهر با طناب و نردبان موفق شدند وارد شهر شوند. ژوسلین به سرعت توانست بر شهر مسلط شود اما با عقب‌نشستن نیروهای ترک به قلعه و نداشتن ادوات محاصره از فتح قلعه شهر بازماند. او برای تکمیل پیروزی خود فرستادگانی را عازم دولت‌های صلیبی کرد تا از آنها برای گشایش قلعه ادسا طلب کمک کند. با این حال کنت طرابلس درخواست او را رد کرد. استیون رانسیمان در این رابطه می‌گوید که «اقدام ژوسلین برای بازپس‌گیری ادسا بدموقع بود». در ایامی که نیروهای صلیبی بر شهر مسلط شده بودند، دست به غارت و کشتار مسلمانان شهر زدند. مابقی مسلمانان شهر نیز یا به حران گریختند یا به قلعه شهر پناه بردند.
نورالدین پسر عمادالدین که وارث حکومت او در حلب شده بود، به محض اطلاع از سقوط شهر ادسا، جنگ خود را شاهزاده انطاکیه، ریمون، متوقف کرد. پس از آن از همسایگان خود برای لشکرکشی علیه ژوسلین تقاضای نیرو ("لوی ان ماس") کرد. پس از جمع‌شدن نیروهایش، نورالدین با لشکرکشی بالغ بر ۱۰ هزار نفر از حلب عازم ادسا شد. ژوسلین به محض اطلاع از حرکت نورالدین به سمت ادسا، بدون اطلاع و هماهنگی با مسیحیان شهر، مخفیانه از شهر عقب‌نشینی کرد. به محض رسیدن نیروهای نورالدین، نیروهای باقی‌مانده به سرعت درهم شکستند و با دستور نورالدین کشتار مسیحیان و ارمنی‌ها شهر به جرم خیانت آغاز گشت. براساس گفته میخائیل سوری طی دو محاصره ۳۰ هزار نفر کشته و ۱۶ هزار نفر نیز اسیر و برده شدند. با کشتار ادسا، ژوسلین و بالدوین ضدحملاتی را علیه نیروهای نورالدین ترتیب دادند اما همگانی آنها ناکام ماند. بالدوین مرعش کشته و ژوسلین پس از زخمی‌شدن به سامسات فرار کرد. شکست ژوسلین در مقابل نورالدین برای بازپس‌گیری ادسا، پایانی برای کنت‌نشین ادسا و قلمروی آن بود.
صلیبیون فرانسوی در ۱۶ فوریه ۱۱۴۷ در شهر اتامپ گرد آمدند تا در مورد مسیر حرکت‌شان گفتگو کنند. آلمانی‌ها قبلاً تصمیم گرفته‌بودند تا از راهِ خشکی و از مجارستان عبور کنند، زیرا گذر از مسیر دریا به‌علت خصومت راجر دوم پادشاه سیسیل با کُنراد از لحاظ سیاسی شدنی نبود. بسیاری از نجیب‌زادگان فرانسوی به مسیر زمینی از میان امپراتوری بیزانس، بخاطر شهرت و اثر اقدامات ناخوشایند بیزانسی‌ها در نخستین جنگ صلیبی، اعتماد نداشتند. با این وجود، آنان تصمیم گرفتند به تأثی از کنراد پیروی مسیر خشکی را طی کنند بنابراین در ۱۵ ژوئن حرکت خود را آغاز کردند. راجر دوم از این اتفاق رنجیده خاطر شد و مشارکتش را در تمام اقدامات متوقف کرد. ابوت سوژهدر مدت حضور پادشاه در اراضی مقدس طی مجلسی در اتامپ به‌عنوان نایب‌السلطنهٔ فرانسه انتخاب شد. در آلمان، آدام ابراخ به موعظه‌کردن ادامه داد و اوتو فرایزینگی نیز صلیب برگرفت. آلمانی‌ها برنامه‌ریزی نموده‌بودند تا در روز عید پاک حرکت‌شان را آغاز کنند که تا ماه مه به عقب افتاد.
صلیبیون آلمانی، همراه با نماینده پاپ و کاردینال تئودین، قرار گذاشتند تا در قسطنطنیه به فرانسوی‌ها ملحق گردند. اتوکار سوم اشتایرمارک در وین به کنراد پیوست و دشمن کنراد، گزای دوم پادشاه مجارستان نیز به آن‌ها اجازه داد بدون این‌که آسیبی ببینند از مجارستان بگذرند. هنگامی که ارتش ۲۰٬۰۰۰ نفری آلمان به قلمرو بیزانس وارد شد، امپراتور مانوئل یکم از ترس این‌که مبادا آلمانی‌ها به او حمله کنند، نیروهای بیزانس را برای اطمینان از این‌که مشکلی به‌وجود نمی‌آید به نگهبانی آنان گمارد. درگیری کوچکی با برخی از آلمانی‌های یاغی در نزدیکی پلوودیف و در ادرنه به وقوع پیوست و در آنجا بود که ژنرال بیزانسی، پرساچ با فریدریش بارباروسا خواهرزادهٔ کنراد و امپراتور آینده، به مبارزه پرداخت. کشته‌شدن بعضی از سربازان آلمانی در ابتدای ماه سپتامبر بر اثر سیل، شرایط را وخیم‌تر کرد. در ۱۰ سپتامبر، اگرچه آلمان‌ها به قسطنطنیه رسیدند اما به‌علت روابط ضعیف با مانوئل — که در اثر نبردی به وجود آمده بود — به این نتیجه رسیدند که باید در سریع‌ترین زمانِ ممکن قسطنطنیه را به قصد آسیای کوچک ترک کنند. مانوئل از کنراد درخواست کرد که برخی از نیروهایش را در آن‌جا بگذارد تا به بیزانسی‌ها به دفاع در مقابل حملات راجر دوم — که این فرصت را یافته بود تا شهرهای یونان را غارت کند — کمک نمایند اما کنراد با وجود دشمنی با راجر، با این خواسته موافقت نکرد.
در آسیای صغیر، کنراد تصمیم گرفت که منتظر فرانسوی‌ها نماند و بنابراین حرکت خود را به سمت قونیه، پایتخت سلطنت سلجوقی روم ادامه داد. کنراد ارتش خود را به دو بخش تقسیم کرد. قدرت و اختیار امپراتوری بیزانس در مناطق غربی آسیای کوچک بیشتر اسمی بود تا حقیقی و اکثر این مناطق سرزمین‌های متروکی بودند که توسط عشایر ترک کنترل می‌شدند. کنراد مدت راهپیمایی جنگی در آناتولی را دست‌کم گرفته بود، هرچند فرض بر این بود که اقتدار امپراتور مانوئل در آناتولی بیشتر است اما در واقع این ادعایی بیش نبود. کنراد شوالیه‌ها و بهترین سربازان خود را برای راهپیمایی از راه خشکی انتخاب نمود و غیرنظامیان و شهروندانِ همراهِ سپاهش را به‌همراه اوتو فرایزینگی از راه جادهٔ ساحلی به حرکت درآورد. گروهی که به‌وسیلهٔ کنراد هدایت می‌شد، تقریباً به‌طور کامل توسط سلجوقیان در نبرد دوم دورلیوم در ۲۵ اکتبر ۱۱۴۷ نابود شد.
در نبرد، ترک‌ها از تاکتیک عقب‌نشینی صوری استفاده کرده سپس بازگشته و به نیروی کوچک سواره‌نظام آلمان که از ارتش اصلی برای تعقیب آن‌ها جدا افتاده‌بودند، حمله کردند. کنراد به‌آهستگی عقب‌نشینی به سمت قسطنطنیه را آغاز کرد و ارتش او که آواره و شکست‌خورده در حال عقب‌نشینی بود، هر روز توسط ترک‌ها مورد حمله و آسیب قرار می‌گرفت. حتی کنراد هم در زدوخوردی با آن‌ها مجروح شد. بخش دیگر ارتش که توسط برادر ناتنی پادشاه، اسقف اوتو فرایزینگی رهبری می‌شد، به سمت جنوب و ساحل مدیترانه حرکت کرد و به‌طرز مشابهی در اواخر سال ۱۱۴۷ شکست خورد. نیروی تحت رهبری او که از نظر آذوقه و مواد غذایی در کمبود قرار گرفته بود، در روز ۱۶ نوامبر ۱۱۴۷ در کمین ترک‌ها در نزدیکی لاودیکیا گرفتار شد. اکثریت نیروی اوتو در جنگ کشته یا اسیر شده و به بردگی فروخته شدند.
صلیبیون فرانسوی حرکت‌شان را در ژوئن ۱۱۴۷ از مِتس به رهبری لوئی، تیری، کنت فلاندرز، رجینالد اول کنت بار، امدوس سوم، کُنت ساووآ و برادر ناتنی او ویلیام پنجم مونفرارت، ویلیام هفتم اُورن و دیگران، همراه با ارتش‌هایی از لورن، برتانی، بورگوندی و آکیتن آغاز کردند. نیرویی از پروانس، به رهبری آلفونس تولوز، تصمیم گرفت تا ماه اوت صبر کند و از راه دریا بگذرد. لوئی در ورمس، به جنگجویان صلیبی نرماندی و انگلیس پیوست. آن‌ها از روش کنراد در سفری مسالمت‌آمیز پیروی می‌کردند، هرچند هنگامی گزای دوم، پادشاه مجارستان، پی‌برد که لوئی به یک غاصب مجارستانی، به نام بوریس کالامانوس اجازهٔ پیوستن به سپاهش را داده‌است، با لوئی درگیر شد. روابط در ایالات بیزانس نیز بسیار وخیم بود؛ لورنی‌ها، که پیشاپیش بقیه فرانسوی‌ها حرکت می‌کردند، با آلمانی‌های جامانده‌ای که در راه می‌دیدند، درگیر می‌شدند.
بر طبق اسناد اصل مذاکرات بین لوئی و مانوئل یکم، مانوئل عملیات نظامی خود را علیه سلطنت سلجوقی روم متوقف کرد، و با دشمنش سلطان مسعود یکم قرارداد آتش‌بس منعقد کرد. این امر به مانوئل کمک کرد تا بتواند به دفاع از امپراتوری خود در مقابل جنگجویان صلیبی بپردازد که پس از نخستین جنگ صلیبی به دزدی و خیانت و غارتگری شهرت پیدا کرده بودند و به‌طور گسترده‌ای مظنون به تهیه نقشه‌هایی شوم علیه قسطنطنیه بودند. با این وجود، روابط مانوئل با ارتش فرانسویان بهتر از روابطش با آلمانی‌ها بود و لوئی، سخاوتمندانه در قسطنطنیه پذیرفته شد. برخی از فرانسوی‌ها که از آتش‌بس «مانوئل» با سلجوقیان خشمگین شده بودند، راجر دوم را به اتحادی نظامی برای حمله به قسطنطنیه فراخواندند اما لوئی توانست آن‌ها را مهار کند.
هنگامی که ارتشی از ساووآ، اُورن و مونفرارت از مسیر زمینی و از طریق ایتالیا و گذر از بندر بریندیزی به بندر دراج، به لوئی در قسطنطنیه پیوست، کل ارتش او به‌وسیلهٔ کشتی و از تنگهٔ بسفر به آسیای کوچک منتقل شد. یونانیان با شایعاتی که حکایت از تسخیر قونیه به‌دست آلمانی‌ها داشت، تهییج شده‌بودند، اما مانوئل هیچ سربازی به لوئی نداد. بیزانس مورد حملهٔ راجر دوم، پادشاه سیسیل واقع شده بود و مانوئل تمام ارتش خود را در پلوپونز نیاز داشت. آلمان‌ها و فرانسوی‌ها هریک برخلاف نخستین جنگ صلیبی بدون هیچ کمکی از سوی بیزانسی‌ها به آسیا وارد شدند. مانوئل نیز طبق سوگندی که توسط پدربزرگش آلکسیوس یکم بنیان گذاشته شد، از فرانسویان درخواست کرد تا سوگند بخورند که هر سرزمینی را که تصرف کنند، به امپراتوری بازگردانند.
فرانسوی‌ها بقایای ارتش کنراد را در لوپادیون دیدند و کنراد به نیروهای لوئی پیوست. آن‌ها مسیر ساحلی اوتو فرایزینگی را به‌سمت ساحل مدیترانه دنبال کردند و در ماه دسامبر به شهر اِفِسوس رسیدند و در آنجا دریافتند که ترک‌ها آمادهٔ حمله به آن‌ها شده‌اند. مانوئل همچنین سفیری را برای شکایت از غارت و چپاولی که لوئی در طول مسیر انجام داده بود فرستاد و به او اطلاع داد که هیچ تضمینی وجود ندارد که بیزانسی‌ها به لوئی در برابر هجوم ترک‌ها کمک نمایند. در همین حال، کنراد بیمار شد و به قسطنطنیه بازگشت و در آن‌جا مانوئل شخصاً از او مراقبت کرد و لوئی بدون توجه به هشدارهای حملهٔ ترک‌ها، همراه با بازماندگان فرانسوی و آلمانی‌ها از افسوس به راه افتاد. ترک‌ها که آمادهٔ حمله بودند در نبردی در خارج از افسوس، از فرانسویان شکست خوردند. فرانسوی‌ها، کمین دیگر ترک‌ها در رود مندر را نیز دفع کردند.
در اوایل ژانویه ۱۱۴۸، آن‌ها به لودیکیا در لیکوس رسیدند. اندکی پیش از این سپاه اوتو فرایزینگی در نزدیکی همان منطقه نابود شده بود. در ادامهٔ راهپیمایی، پیش‌قراولان تحت فرماندهی آمدوس سوم، کنت‌ساووآ در مونت کادموس از سپاه لوئی جدا شدند و در همین نقطه بود که نیروهای لوئی متحمل خسارات و تلفات سنگینی از سوی ترک‌ها شدند. طبق گفتهٔ اد دو دوی، خود لوئی از صخره‌ای بالا رفت و توسط ترک‌ها که او را نمی‌شناختند، نادیده گرفته شد. ترک‌ها حملهٔ بیشتری به او نکردند و فرانسوی‌ها به سمت آدالیا رفتند درحالی که به‌طور مداوم از سوی ترک‌ها مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفتند. همچنین ترک‌ها هرچیز را که در راه‌شان بود سوزانده بودند تا فرانسوی‌ها نتوانند برای خود و اسب‌هاشان خوراک تهیه کنند. لوئی که دیگر نمی‌خواست از راه زمینی ادامه دهد، تصمیم گرفت ناوگانی را در آدالیا گرد آورد تا از راه دریا به انطاکیه حرکت کند. پس از تأخیر یک‌ماهه به‌علت طوفان، بیشتر کشتی‌های وعده‌داده‌شده به آن‌جا نرسیدند. لوئی و دوستانش سوار بر کشتی شدند، در حالی‌که بقیهٔ سپاه صلیبی مجبور به راهپیمایی طولانی‌مدتی به سمت انطاکیه از راه خشکی گردیدند. سپاه او تقریباً به‌طور کامل توسط ترک‌ها یا بیماری‌ها از بین رفته بود.
سرانجام لوئی پس از تأخیری که به‌علت طوفان به‌وجود آمده بود، در ۱۹ مارس به انطاکیه رسید. آمدوس سوم، کنت‌ساووآ نیز در قبرس و در طول مسیر درگذشت. ریمون، شاهزاده انطاکیه و عموی الینور از لوئی به گرمی استقبال نمود. ریمون از لوئی انتظار داشت که به او برای دفاع در برابر ترک‌ها کمک کند و همچنین او را برای اردوکشی علیه حلب که شهر مسلمانان بود و دروازه‌ای به ادسا محسوب می‌شد، یاری رساند، اما لوئی نپذیرفت و ترجیح داد به‌جای تمرکز بر جنبهٔ نظامی جنگ صلیبی، با رفتن به اورشلیم زیارت خود را به اتمام برساند. الینور از اقامت در آن‌جا لذت برد، اما عمویش از او درخواست کرد که آن‌جا بماند و به بزرگ کردن سرزمین‌های خانوادگی‌اش کمک کند و اگر پادشاه از کمک نظامی به آن‌ها خودداری کرد لوئی را طلاق دهد. در طول این دوره، انتشار شایعاتی دربارهٔ روابطِ میان ریمون و الینور موجب تنش در زندگی مشترک لوئی و الینور شد. لوئی همراه با الینور که در بازداشت بود به‌سرعت انطاکیه را به‌سمت طرابلس ترک گفت.
در همین حال، اوتو فرایزینگی و بقیهٔ نیروهایش در اوایل آوریل، و کمی پس از آن، کنراد به اورشلیم وارد شدند. فالک، اسقف‌اعظم اورشلیم، دعوت‌نامه‌ای برای لوئی فرستاد و از او خواست تا به آن‌ها ملحق شود. در همین هنگام ناوگانی که در لیسبون متوقف شده بود و همچنین پروانسی‌هایی که اروپا را تحت فرمان آلفونسو ژردان، کنت تولوز ترک کرده‌بودند نیز به اورشلیم رسیدند. آلفونس خود نتوانست اورشلیم را ببیند زیرا در قیساریه درگذشته‌بود. او توسط برادرزاده‌اش ریمون دوم، کنت طرابلس که از نفوذ سیاسی او در آن‌جا بیمناک بود، مسموم شد. این ادعا که آلفونسو توسط ریمون مسموم شده‌است، باعث شد تعداد زیادی از نیروهای پروانسی آن‌جا را ترک کرده و به خانه بازگردند. تمرکز اصلی جنگ صلیبی، در ابتدا بر ادسا بود، اما بالدوین سوم، پادشاه اورشلیم و شوالیه‌های معبد هدف‌شان ترجیحاً دمشق بود.
در پاسخ به ورود جنگجویان صلیبی، نایب‌السلطنهٔ دمشق، معین‌الدین انر، به‌سرعت برای جنگ آماده شد، و به تقویت استحکامات دمشق، مرتب کردن نیروهای نظامی در شهر، و انحراف و از بین بردن منابع آب در امتداد مسیر دمشق پرداخت. انر از حاکمان زنگی حلب و موصل — که معمولاً رقیب او بودند درخواست کمک کرد، هرچند نیروهای این دولت‌ها به‌موقع به دمشق نرسیدند تا در نبرد بیرون دمشق شرکت کنند. تقریباً قطعی است که حاکمان زنگی، عمداً در فرستادن نیروهای خود به دمشق سستی کردند، به این امید که رقیب‌شان انر ممکن است شهر خود را به جنگجویان صلیبی ببازد.
اشراف و نجیب‌زادگان اورشلیم، از ورود نیروهای اروپایی استقبال کردند و اعلام شد که شورایی برای تصمیم‌گیری در مورد بهترین هدف برای جنگجویان صلیبی برگزار خواهد گردید. این شورا در ۲۴ ژوئن ۱۱۴۸، هنگامی که مجلس اعلای اورشلیم همراه با جنگجویانِ صلیبیِ تازه‌وارد از اروپا در نخلستانی در نزدیکی عکا — یکی از شهرهای بزرگ پادشاهی اورشلیم — گردآمدند، برگزار شد. این جلسه دیدنی‌ترین گردهمایی این مجلس در طول موجودیتش بود.
در نهایت و پس از گفتگوها در این شورا، تصمیم حمله به شهر دمشق گرفته شد. دمشق که در گذشته در شمار متحدان پادشاهی اورشلیم قرارداشت، اما به تازگی در سال ۱۱۴۷، با زنگیان پیمان وفاداری بسته و به دیگر متحد پادشاهی یعنی شهر بصری حمله کرده بود. مورخانِ پیشین تصمیم محاصره‌کردن دمشق، به جای «ادسا» را به عنوان «اقدامی نابخردانه» در نظر گرفته‌اند. با توجه به تنش‌های بین انر، اتابک دمشق و قدرتِ نوظهورِ زنگیان، بسیاری از مورخان استدلال کرده‌اند که نیروهای صلیبی بهتر بود توان خود را بر روی زنگی‌ها متمرکز می‌کردند. مورخان معاصر نظیر دیوید نیکول از تصمیم حمله به دمشق دفاع کرده‌اند و معتقدند که دمشق قدرتمندترین دولت مسلمان در جنوب سوریه بوده و اگر مسیحیان می‌توانستند دمشق را به چنگ بیاورند، می‌توانستند در برابر قدرت روبه‌رشد زنگیان نیز بیشتر مقاومت کنند. از آن‌جایی که انر آشکارا ضعیف‌تر از دو حاکم دیگر مسلمان بود، این امر که نورالدین در آینده‌ای نزدیک دمشق را تسخیر می‌کرد، اجتناب‌ناپذیر بود؛ بنابراین تسخیر این شهر به‌دست سپاه صلیبی، بهتر از چیرگی زنگیان بر آن بود. در ماه ژوئیه سپاه صلیبی‌ها شامل ۵۰٬۰۰۰ جنگجو در طبریه گرد آمدند و از راه بانیاس در نزدیکی دریاچه طبریه به دمشق حمله بردند.
صلیبیون تصمیم گرفتند تا از غرب شهر و جایی که باغ‌های میوه آذوقه‌شان را تأمین می‌کرد، به دمشق حمله کنند. آن‌ها در ۲۳ ژوئیه به داریا رسیدند. روز بعد، مسلمانان که برای حمله آماده شده بودند، پیوسته از میان باغ‌های خارج دمشق آنان را تحت حمله قرار دادند. مدافعان از سیف الدین، امیر موصل و نور الدین، امیر حلب که شخصاً حمله‌ای به اردوگاه جنگجویان صلیبی را رهبری می‌کردند، درخواست کمک کردند. صلیبی‌ها مجبور به عقب‌نشینی از دیوارها به سمت باغ‌ها شدند و در آنجا در کمین مسلمانان افتاده و مجبور به جنگ تن‌به‌تن با آنان شدند.
طبق گفته‌های ویلیام صوری، در ۲۷ ژوئیه، صلیبیون تصمیم به حرکت به سمت دشتی را گرفتند که در شرق شهر قرار داشت و از استحکامات کمتری برخوردار بود اما آب و غذای کمتری نیز در آن یافت می‌شد. برخی از مورخان نوشته‌اند که انر به رهبران صلیبی رشوه داده‌بود که به موقعیتی با قابلیت دفاعی کمتری بروند و همچنین انر قول داده‌بود، اگر صلیبیون به خانه‌شان بروند، اتحاد خود را با نورالدین زنگی قطع کند. در همین حال نورالدین و سیف‌الدین به نزدیکی دمشق رسیدند. با وجود نورالدین در میدان جنگ، بازگشت صلیبیون به موقعیت بهتر پیشین‌شان غیرممکن بود. اربابان محلی، از ادامهٔ محاصره خودداری کردند و سه پادشاه نیز هیچ گزینه‌ای جز رها نمودن شهر نداشتند. در ۲۸ ژوئیه، ابتدا کنراد و پس از او، بقیهٔ سپاه تصمیم گرفتند به اورشلیم عقب‌نشینی کنند؛ هرچند عقب‌نشینی همگانی آن‌ها، موجب شد که تیراندازان ترک تعقیب‌شان کنند و پیوسته آن‌ها را در طول عقب‌نشینی مورد آزار و اذیت و آسیب قرار دهند.
در جریان این جنگ، هر یک از نیروهای مسیحی، گمان می‌بردند که از طرف دیگری به آنها خیانت شده‌است. نقشهٔ جدیدی برای حمله به اشکلون طراحی شد و کنراد سربازانش را به سوی آن‌جا فرستاد، اما به‌دلیل کمبود اعتماد ناشی از محاصرهٔ شکست‌خوردهٔ پیشین، هیچ نیرویی برای کمک به او نرسید. این بی‌اعتمادی متقابل به‌دلیل شکست، برای یک نسل باقی ماند و به ویرانی پادشاهی مسیحی در سرزمین مقدس منجر شد. کنراد پس از ترک اشکلون، به قسطنطنیه بازگشت تا اتحاد خود را با مانوئل ادامه دهد. لوئی تا سال ۱۱۴۹ در اورشلیم باقی ماند. اختلافات بر زندگی مشترک لوئی و الینور نیز اثر گذاشت و باعث از بین‌رفتن آن در طول جنگ صلیبی شد. لوئی و الینور، در آوریل ۱۱۴۹، با کشتی‌های جداگانه‌ای به‌سوی فرانسه بازگشتند.
در اروپا برنارد کلروو با این شکست تحقیر شده‌بود. برنارد وظیفهٔ خود دید تا با ارسال پوزش‌نامه‌ای به پاپ، که آن را در قسمت دوم "کتاب معرفتِ" خود قرار داده‌است، توضیح دهد که چگونه گناهان جنگجویان صلیبی باعث سختی، ناکامی و شکست آن‌ها شد. تلاش او برای فراخوان جنگ صلیبی جدیدی با شکست روبه‌رو شد و در مجموع او سعی کرد نقش خود را در شکستِ مفتضحانهٔ جنگ صلیبی دوم از بین ببرد. او در سال ۱۱۵۳ درگذشت. فارغ از برنارد، تأثیرات فرهنگی جنگ صلیبی دوم در فرانسه برخلاف آلمان بیشتر بود. این تأثیرِ قابل توجه با نغمه‌سرایی‌های بسیاری که به عشق‌ورزی الینور و ریمون می‌پرداختند همراه بود، و به رشد موضوعاتی چون عشقِ درباری کمک کرد. برخلاف کنراد، جنگ صلیبی وجههٔ لوئی را در میان بسیاری از فرانسوی‌ها بهبود داد و آن‌ها او را به‌عنوان پادشاهی رنج‌کشیده و زائری که به‌آرامی مجازات‌های خدا را تحمل می‌کرد، می‌پنداشتند.
روابط میان امپراتوری روم شرقی و فرانسوی‌ها در جنگ صلیبی به‌شدت آسیب دید. لوئی و دیگر رهبران فرانسوی آشکارا امپراتور مانوئل اول را متهم به همدستی و توطئه با ترک‌ها و حملات آنان به فرانسوی‌ها در هنگام اردوکشی‌شان در آسیای صغیر کردند. خاطرات جنگ دوم صلیبی، دیدگاه فرانسوی‌ها نسبت بیزانس را در قرن‌های دوازدهم و سیزدهم میلادی تحت تأثیر قرار داد. در خود امپراتوری، جنگ صلیبی به‌عنوان یک پیروزی بزرگ دیپلماسی یاد می‌شد. اسقف‌اعظم سالونیک در ستایش امپراتور مانوئل گفته‌است:
جنگ‌های ابتداییِ وندی به نتایج گوناگونی دست یافت. هنگامی که ساکسون‌ها جایگاه‌شان را در واگریا و پلابیا تثبیت می‌کردند، پاگان‌ها کنترل زمین‌های اوبوتری‌ها را که در شرق لوبک بود، حفظ کردند. ساکسون‌ها همچنین از رئیس نیکلات خراج دریافت می‌کردند، که آنان را قادر به استعمار اسقف‌نشین هاولبرگ کرد و باعث آزادی برخی از زندانیان دانمارکی شد. با این حال، رهبران مختلف مسیحی، به همتایان خود بدگمان بودند و یکدیگر را به خرابکاری در این مبارزه متهم کردند. در ایبری، مبارزات در اسپانیا و محاصرهٔ لیسبون، از پیروزی‌های کوچک و ماندگار مسیحیان در جنگ دوم صلیبی به‌شمار می‌رفت. مسیحیان این پیروزی را به‌عنوان یکی از نبردهای سرنوشت‌ساز در جنگ‌های گستردهٔ بازپس‌گیری اندلس می‌دیدند، که در سال ۱۴۹۲ و با سقوط امیرنشین غرناطه پایان یافت.
در شرق، وضعیت برای مسیحیان بسیار تاریک بود. در سرزمین مقدس، جنگ صلیبی دوم عواقب طولانی‌مدت و فاجعه‌باری برای اورشلیم در پی داشت. اتابک انر در سال ۱۱۴۹ درگذشت، و امیر ابوسعید مجیرالدین ابق ابن محمد پس از او قدرت را در دمشق به دست گرفت. از آن‌جایی که مؤیدالدوله بن صوفی، رئیس دمشق و فرماندهٔ شبه‌نظامیان اَحداث، احساس می‌کرد گروه احداث نقش عمده‌ای در شکست جنگجویان صلیبی دوم ایفا کرده‌اند، خود را لایق سهم بیشتری از قدرت می‌دانست و دو ماه پس از مرگ انر، شورشی را علیه ابق به راه انداخت. جنگ داخلی در درون دمشق به پایان دولت بوریان در مدت پنج سال منجر شد. دمشق که دیگر به پادشاهی اورشلیم اعتمادی نداشت، پس از محاصرهٔ کوتاهی به‌وسیلهٔ نورالدین زنگی در سال ۱۱۵۴ گشوده شد.
بالدوین سوم سرانجام در سال ۱۱۵۳، اشکلون را تصرف کرد، که به راه ورود به مصر و باز شدن جبههٔ جدیدی را گشود. اورشلیم توانست پیشروی‌های در مصر داشته باشد، و به‌طور خلاصه در دههٔ ۱۱۶۰ توانست قاهره را محاصره کند. در این میان، روابط صلیبیون با امپراتوری بیزانس متغیر بود و ارسال نیروهای تقویتی از اروپا پس از فاجعهٔ جنگ صلیبی دوم بسیار کم شد. پادشاه اورشلیم، امالریک یکم، اتحادی نظامی با بیزانس بست و در سال ۱۱۶۹ همراه با یکدیگر حمله‌ای به مصر ترتیب دادند، اما این اردوکشی سرانجام به‌وسیلهٔ سپاهیان ارسال‌شده از سوی نورالدین زنگی که به درخواست العاضد، خلیفهٔ فاطمی و وزیرش، شاور بن مجیر السعدی به آنجا خوانده شده بودند، شکست خورد. این سپاه را اسدالدین شیرکوه و برادرزاده‌اش، صلاح‌الدین رهبری می‌کردند. پس از ورود به قاهره و با برکناری و قتل شاور، شیرکوه به وزارت مصر رسید؛ اما تنها پس از دو ماه و با مرگ ناگهانی شیرکوه، صلاح‌الدین به‌جای او به مقام وزارت در دستگاه خلافت فاطمی رسید. او در سال ۱۱۷۱، ادعایش بر سلطنت مصر را اعلام کرد و با خواندن خطبه به نام خلیفهٔ عباسی، مصر و سوریه را متحد و خلافت فاطمی را منقرض اعلام کرد و پادشاهی صلیبی را کاملاً در محاصره گرفت. در این میان، اتحاد نظامی بیزانس با مرگ امپراتور مانوئل اول در سال ۱۱۸۰ به پایان رسید و در سال ۱۱۸۷ اورشلیم تسلیمِ صلاح‌الدین شد. پس از آن نیروهای او به سمت شمال گسترش یافتند تا همهٔ ایالت‌های صلیبی را تسخیر کنند، اما پایتخت‌های دیگر ایالت‌های صلیبی، موجب شتاب بیشتر آغاز جنگ صلیبی سوم شدند.
سرخرگ زیربغلی یا شریان آگزیلاری (انگلیسی:Axillary artery)، در کالبدشناسی انسان یک رگ خونی بزرگ است که سرخرگ اصلی اندام فوقانی به‌شمار می‌آید. سرخرگ زیربغلی ادامهٔ سرخرگ زیرترقوه‌ای (شریان ساب‌کلاوین) است که دیواره‌های زیربغل را مشروب می‌سازد و در بازو به نام سرخرگ بازویی (براکیال) ادامهٔ مسیر می‌دهد.
سرخرگ زیربغلی انتقال خون اکسیژن‌دار را به ناحیه جانبی قفسهٔ سینه یا سینه‌گاه، زیر بغل و اندام فوقانی به عهده دارد. این شریان ادامه سرخرگ زیرترقوه‌ای است که شروع آن حاشیه جانبی دنده اول، می‌باشد. سرخرگ زیربغلی پس از عبور از حاشیه پایین ماهیچه گرد بزرگ به سرخرگ بازویی تبدیل می‌شود.
سرخرگ زیربغلی از کنار خارجی اولین دنده شروع می شودو تا کنار تحتانی ماهیچه گرد بزرگ (ترس ماژور) امتداد می‌یابد (به‌طور قراردادی) که از این قسمت به بعد سرخرگ بازویی (براکیال) نامیده می‌شود.
سرخرگ زیربغلی اجزا زیر بغل را تغذیه می‌کند و با شاخه‌هایش قسمت‌های مختلف اندام فوقانی و بخشی از ناحیه سینه‌ای را مشروب می‌سازد. سرخرگ زیربغلی به جدارهای مختلف زیر بغل و نواحی وابسته خون‌رسانی کرده و سپس به عنوان سرخرگ اصلی اندام فوقانی ادامه مسیر می‌دهد.
برای آسانی، سرخرگ زیربغل را نسبت به ماهیچه سینه‌ای کوچک (پکتورالیس مینور) که در جلوی شریان قرار دارد به سه قسمت تقسیم می‌کنند:
معمولاً شش شاخه از سرخرگ زیربغل جدا می‌شود:
سیاهرگ زیربغلی
نورالدین زنگی (۱۱۱۸ فوریه ۱۵ می ۱۱۷۴)، از حاکمان تُرک حکومت زنگیان بود که بر سوریه حکومت می‌کرد. او از سال ۱۱۴۶ تا ۱۱۷۴ حاکم بود.
نورالدین، پسر دوم عماد الدین زنگی، بود. او در زمان جنگهای صلیبی در سوریه بود. پس از مرگ پدرش در ۱۱۴۶، نور‌الدین و برادر بزرگترش سیف الدین غازی پادشاهی را بین خود تقسیم کردند، نور الدین حکومت حلب و سیف الدین غازی (غزوه کننده با کافران) حکومت خود را در موصل ایجاد کرد. نور‌الدین به محض این که حکومتش را آغاز کرد به انطاکیه حمله و قلعه‌های متعددی را در شمال سوریه تصرف کرد، در حالی که در همان زمان، ژوسلین دوم حاکم ادسایی برای بازیابی شهرهای از دست رفته تلاش می‌کرد، ولی سرانجام شهر ادسا توسط زنگیان در سال ۱۱۴۴ فتح شد و نور‌الدین تمام جمعیت مسیحی شهر ادسا را، به دلیل کمک به ژوسلین دوم مجازات کرد.
وی با شکست صلیبیون و فتح دمشق در سال ۱۱۵۴، شمال و جنوب سوریه را به هم متصل ساخت و در نتیجه برای اولین بار پس از چهارصد سال، سوریه تحت کنترل حاکمیت محلی قرار گرفت.
نور‌الدین زنگی با بیعت ظاهری با خلیفه بغداد در سال ۱۱۴۶ جانشین پدرش به عنوان اتابک (حاکم) حلب شد. قبل از حکومت وی​​، دلیل عمده موفقیت صلیبیون در نبرد با مسلملنان، اختلاف نظر حاکمان مسلمان منطقه بود که قادر به تشکیل جبهه نظامی واحد در برابر اشغالگران صلیبی نبودند. نورالدین در تلاش برای بیرون راندن صلیبی‌ها از سوریه و فلسطین، لشکرکشی‌های نظامی علیه صلیبیون انجام داد. نیروهای وی ادسا را ​​پس گرفتند و در سال ۱۱۴۹ به منطقه مهم نظامی انطاکیه حمله کردند و در سال ۱۱۵۴ دمشق را به تصرف خود درآوردند. نورالدین زنگی فرمانروایی توانا و حاکمی عادل بود که به دلیل تقوا و شجاعت شخصی نیز مورد توجه قرار گرفت. وی فردی زاهد بود و از دریافت پاداش مالی فتوحاتش چشم پوشی می‌کرد، در عوض، او از غنایم جنگی برای ساختن مساجد، مدارس، بیمارستان‌ها و کاروانسراهای متعدد استفاده کرد. پیش از مرگ، حکومت وی ​​در سوریه، مصر و مناطقی از عراق و آناتولی به رسمیت شناخته شد.
نور‌الدین به دنبال اتحاد با همسایگان مسلمان خود در شمال عراق و سوریه به منظور تقویت جبهه اسلامی در برابر دشمنان غربی بود. او در سال ۱۱۴۷ با امضای یک معاهده دو جانبه با معین الدین، فرماندار دمشق، بخشی از این قرارداد، ازدواج با دختر معین الدین عصمت الدین خاتون است. معین الدین و نور الدین شهر بصری محاصره می‌کنند در سال ۱۱۴۸، جنگهای صلیبی دوم شروع می‌شود (محاصره دمشق) به رهبری لوئی هفتم پادشاه فرانسه و کنراد سوم از آلمان می‌باشد. دلیل اصلی نبرد را پیروزی نور الدین و زیان صلیبیون در آسیای صغیر و تصرف ادسا (محاصره ادسا) توسط مسلمانان می‌دانند. نورالدین در سال ۱۱۴۹ در جریان جنگ صلیبی دوم و در نبرد اناب، ارتش متحد شاهزاده‌نشین انطاکیه (به رهبری ریموند پواتیه) و حشاشین (به رهبری علی بن وفا) را به سختی شکست داد.
هنگامی که نور الدین در آستانه حمله به مصر بود، دچار یک تب (بیماری دیفتری) می‌شود. و در سن ۵۹ سالگی در ماه مه ۱۱۷۴ درگذشت. او در دمشق، به خاک سپرده شد.
آلن کاردک نام مستعار آموزگار فرانسوی ایپولیت لئون دنیزارد ریویل می‌باشد(۱۸۰۴–۱۸۶۹) که با تألیف پنج کتاب در حوزه اسپریتیسم (علوم مربوط به ارواح) و تلاش برای قاعده‌مند کردن آن، به عنوان پدر علوم روحی جدید شناخته می‌شود.
آلن کاردک در ۳ اکتبر ۱۸۰۴ در شهر لیون کشور فرانسه به دنیا آمد. وی در پاریس ریاضیات، فیزیک، شیمی، نجوم، فیزیولوژی، کالبدشناسی تطبیقی و ادبیات فرانسه تدریس می‌کرد. وی از پیروان و همکاران یوهان هانریش پستالزی بود. او در سال ۱۸۳۲ با املی گابریل بودت ازدواج کرد.
آلن کاردک پنجاه ساله بود که به پدیده‌های روحی و مراسم پر طرفدار ارتباط با ارواح علاقه‌مند شد. در زمانی که گزارش‌های مختلف از پدیده‌های عجیب و غریب منتسب به ارواح از نقاط مختلف دنیا و مخصوصاً آمریکا و فرانسه منتشر می‌شد و توجه طبقه بالای جامعه را به خود جلب می‌کرد. این پدیده‌ها ابتدا حالت غیر جدی و سرگرم‌کننده داشتند. اشیاء متحرکی که لغزش آنها روی سطوح یا ایجاد صدای ضربه توسط آنها به کنترل توسط ارواح نسبت داده می‌شد. گاهی این نوع پدیده‌ها به نوعی مکاتبه تعبیر می‌گشت. ارواح مورد بحث با حرکت دادن اشیاء و انتخاب حروف و ایجاد کلمات یا صرفاً انتخاب «آری» یا «خیر» به سوالات پاسخ می‌دادند.
در آن زمان که نظریه مغناطیس حیوانی فرانتس مسمر در میان طبقات بالاتر جامعه عمومیت یافته بود، بعضی محققین از جمله خود آلن کاردک احتمال می‌دادند که این نظریه ممکن است بتواند علت بروز این نوع پدیده‌ها را توضیح دهد. البته وی بعد از این که شخصاً بروز این پدیده‌ها را مشاهده کرد احتمال وقوع آنها در اثر تأثیر مغناطیس حیوانی را با توجه به اینکه نظریهٔ مذکور قادر به توضیح تمام آنچه را که مشاهده می‌شد نبود رد نمود. در این زمان بود که آلن کاردک مصمم شد که علت اصلی بروز پدیده‌های فیزیکی منتسب به ارواح را شخصاً کشف کند.
لئون ریویل (آلن کاردک) به عنوان یک معلم با پس‌زمینه علمی ناچیز (او هرگز وارد دانشگاه نشد) تصمیم گرفت که شخصاً به تحقیق بپردازد. او که خود مدیوم نبود شروع به همکاری با تعدادی مدیوم نمود و لیستی از سوالات گوناگون تنظیم نمود تا در حضور ارواح مطرح کند. به زودی کیفیت ارتباطات به نظر رسید که ارتقاء یافته‌است. در جریان این ارتباطات، روحی که خود را "زفیرو" معرفی می‌کرد به او گفت که وی در زندگی قبلیش کشیشی به نام «آلن کاردک» بوده‌است.
او به این نام علاقه پیدا کرد و تصمیم گرفت که برای تفکیک زندگی کاریش به عنوان یک آموزگار و فعالیت‌هایش به عنوان یک محقق در حوزهٔ پدیده‌های روحی از این نام به عنوان نام مستعار خود استفاده نماید. در ۱۸ آوریل ۱۸۵۷ کاردک اولین کتاب خود را با عنوان «کتاب ارواح» منتشر نمود که مجموعه‌ای بود از ۱۰۱۸ سؤال که توسط ارواح پاسخ داده شده بود. این کتاب شامل موضوعاتی بود در باب طبیعت ارواح، جهان ارواح و روابط بین جهان ارواح و جهان مادی. به دنبال این کتاب مجموعه‌ای از کتاب‌های مربوط به علوم ارواح توسط وی به رشتهٔ تحریر درآمد. کتاب‌هایی مانند «کتاب مدیوم‌ها» و «انجیل بنابر اسپریتیسم» که اسپریتیسم را شکل داده و قاعده‌مند نمودند. واژهٔ اسپریتیسم را هم خود وی ابداع نمود. کامیل فلاماریون، منجم و نویسندهٔ فرانسوی در بارهٔ اسپریتیسم می‌گوید: «اسپریتیسم یک مذهب نیست، بلکه یک علم است.»
آلن کاردک در ۳۱ مارس ۱۸۶۹ (در سن ۶۴ سالگی) بر اثر بیماری آنوریسم (اتساع عروق) از دنیا رفت و در گورستان پر-لاشز به خاک سپرده شد. در مراسم دفن آلن کاردک متنی توسط کامیل فلاماریون نویسنده و اسپریتیست شهیر فرانسوی ارائه شد.
ترا به بلندا می‌رسانیم، ای قلمرو آزادگان (High We Exalt Thee, Realm of the Free) سرود ملی کشور سیرالئون است. متن این سرود نوشته کلیفورد نلسون فایل و آهنگ آن ساخته جان آکار است. این سرود در سال ۱۹۶۱ که سال استقلال سیرالئون بود رسمیت یافت و جایگزین سرود خدا نگهدار ملکه باد شد.
Wikipedia contributors, "High We Exalt Thee, Realm of the Free," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=High_We_Exalt_Thee,_Realm_of_the_Free&oldid=519017657 (accessed January 31, 2013).
عشقِ ممنوع (به ترکی :Aşk-ı Memnu) رمانی از خالد ضیا است. این رمان برای نخستین بار در سال ۱۹۰۰–۱۸۹۹ در مجلهٔ ادبی "فنون ثروت" به صورت یک پاورقی چاپ شد و در سال ۱۹۰۰ به صورت کتاب انتشار یافت. سه بار از روی این رمان سریال‌هایی با همین نام اقتباس شده‌است که دو تای آن در خود کشور ترکیه ساخته شده‌است.
Enise KANTEMİR, "Aşk-ı Memnu (Eser İncelemesi)", "Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi", cilt: 15, sayı: 1, 1982, s. ۲۲۷.
رودولف دیلس (زاده ۱۶ دسامبر ۱۹۰۰ – مرگ ۱۸ نوامبر ۱۹۵۷) یک سیاستمدار آلمانی و از ۲۶ آوریل ۱۹۳۳ تا سال ۱۹۳۴ رئیس گشتاپو بود.
هسته به درونی‌ترین لایه(های) یک سیاره گفته می‌شود.
شَفت، میوهٔ هسته‌دار یا دروپ در گیاه‌شناسی به میوه‌ای گفته می‌شود که یک پوستهٔ نازک ، میانه‌ای گوشتی و یک هستهٔ سخت دارد که نگهدارندهٔ دانهٔ آن است.
شفت میوهٔ گوشتی ناشکوفایی است که دانهٔ منفرد آن درون یک درون‌بَر سُفت محصور است.واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان دفتر یازدهم فرهنگ واژه‌های مصوّب از این‌گونه میوه‌ها می‌توان به هلو، آلو، خرما، پسته، انبه، زردآلو و قهوه اشاره کرد.
ملیسا آیوی راچ متولد ۲۳ ژوئن ۱۹۸۰ یک بازیگر و کمدین آمریکایی است. او بخاطر بازی نقش برنادت راستنکَوسکی در سریال کمدی موقعیت "تئوری بیگ بنگ" شبکه سی‌بی‌اس مشهور شد. او از فصل سوم به سریال اضافه شد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "شما اینجایید" و "گروه رفقا" اشاره کرد.
این مقاله شامل فهرست پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌ها در بریتانیا بر پایه مجموع جابه‌جایی است.
"Source: 2010 - UK CAA Official Statistics, 2011 - UK CAA Airport Statistics""
"Source: UK CAA Official Statistics 2009 & 2010"
"Source: UK CAA Official Statistics 2008 & 2009"
"Source: UK CAA Official Statistics"
"Source: UK CAA Official Statistics"UK Airport Statistics: 2007 - annual, Table 3.1 Aircraft Movements, Table 9 Total Passengers & Transit Passengers, Table 10.1 International Passengers, Table 10.2 Domestic Passengers and Table 13.2 Freight.
"Source: UK CAA Official Statistics"UK Airport Statistics: 2006 - annual, Table 3.1 Aircraft Movements, Table 9 Total Passengers & Transit Passengers, Table 10.1 International Passengers, Table 10.2 Domestic Passengers and Table 13.2 Freight.
فهرست فرودگاه‌های بین‌المللی کانادا بدون پری‌کلیرنس ایالات متحده آمریکا.
هستهٔ درونی زمین، درونی‌ترین بخش ساختار زمین و کرهٔ جامدی به شعاع تقریبی ۱٬۲۲۰ کیلومتر (۷۰٪ شعاع ماه) است. هستهٔ درونی به‌طور عمده از آلیاژ آهن و نیکل تشکیل شده‌استhttp://science.sciencemag.org/content/328/5981/1014 Monnereau, Marc; Calvet, Marie; Margerin, Ludovic; Souriau, Annie (May 21, 2010). "Lopsided Growth of Earth's Inner Core". Science 328 (5981): 1014–1017. Bibcode:2010Sci...328.1014M. doi:10.1126/science.1186212. PMID 20395477 و دمایی در حدود ۵٬۷۰۰ کلوین (۵٬۴۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد) دارد.http://gji.oxfordjournals.org/content/39/3/457 E. R. Engdahl; E. A. Flynn & R. P. Massé (1974). "Differential PkiKP travel times and the radius of the core". Geophys. J. R. Astron. Soc. 40 (3): 457–463. Bibcode:1974GeoJI..39..457E. doi:10.1111/j.1365-246X.1974.tb05467.x. این اطلاعات براساس مطالعه‌های لرزه‌نگاری صورت گرفته به دست آمده‌اند. با این حال، با توجه به برخی از بررسی‌های اخیر، برخی از فیزیک‌دانان ترجیح می‌دهند هستهٔ درونی زمین را نه به عنوان یک جامد، بلکه به عنوان یک پلاسما بدانند که رفتاری جامدگونه دارد.Society, National Geographic (2015-08-17). "core". National Geographic Education. Retrieved 2016-01-30
هسته درونی جدا از هسته بیرونی زمین است و هریک چرخش متفاوتی از یکدیگر دارد. این چرخش به‌طور بالقوه می‌تواند بر حرکت وضعی زمین نیز تأثیر بگذارد و بنابراین طول روز و شب و آب‌وهوای را تغییر می‌دهد. چرخش هسته داخلی زمین هر ۷۰ سال یک بار معکوس می‌شود.
هسته درونی جامد یکی از پویاترین مناطق درون زمین است، چرا که در هسته بیرونی شناور است و می‌تواند به‌طور مستقل بچرخد. این چرخش، باعث تولید میدان مغناطیسی می‌شود که سیاره زمین را در برابر تشعشعات مضر و اثرات باد خورشیدی محافظت می‌کند. چرخش هسته داخلی زمین که سه‌چهارم قطر ماه را داراست در مقایسه با دولایه بیرونی زمین (پوسته و گوشته) ۴ تا ۱۲ برابر کندتر است.
ابرشارگی یک فاز است که غالباً در دماهای پایین دیده می‌شود، به‌طور مثال هلیوم-۳ و هلیوم-۴ دارای یک اصطکاک سطحی می‌باشند که بعد از گذر از نقطه لاندا، گرانروی این مایع به صفر تبدیل می‌شود و مایع بدون اصطکاک می‌تواند جریان یابد.مجله دانشمند شماره آذر ۱۳۸۷ مقاله نظریه ریسمان این پدیده ابتدا برای هلیوم مایع کشف شد، اما در اخترفیزیک، انرژی‌های بالا و نظریه‌های گرانش کوانتومی هم دیده می‌شود. ابرشارگی، نخستین بار برای هلیوم-۴ توسط پیوتر کاپیتسا، جان اف آلن و دن میسنر در سال ۱۹۳۷ کشف شد.
ابر شاره نوعی از ماده است که در آن حالت مانند سیالی که دارای ویسکوزیته و آنتروپی صفر است رفتار می‌کند. معمولاً هیدروژن، هلیم -۳ و هلیم -۴ در یک حالت که به عنوان نقطه لاندا می‌گویند، دارای ویسکوزیته صفر می‌شوند. همان‌طور که ابر رساناها در برابر جریان هیچ مقاومتی از خود نشان نمی‌دهند، ابر سیالات نیز بدون هیچ گونه اصطکاکی و به‌طور آزادانه می‌توانند جریان پیدا کنند. ابر سیالات دارای ویسکوزیته و آنتروپی صفر و رسانایی گرمایی بینهایت می‌باشند (در نتیجه غیرممکن است که در ابر سیالات گرادیان دما ایجاد کرد همان‌طور که نمی‌توان در ابر رساناها اختلاف ولتاژ ایجاد نمود).
یکی از نتایج دیدنی ین خواص که اثر چشمه نامیده می‌شود، این است که اگر یک لوله مویین را در یک حمام ابر شاره هلیم قرار دهیم و گرما دهیم (حتی با تاباندن نور بر آن) هلیم شروع به بالا آمدن از لوله مویین خواهد کرد (طبق معادله کلازیوس - کلاپیرون).
دومین اثر غیرعادی این است که ابر شاره هلیم می‌تواند فیلمی از شاره به ضخامت یک اتم تشکیل دهد و از اطراف ظرف محتوی آن بالا آید.
این پدیده به چگالش بوز-انیشتین مربوط است ولی با هم یکسان نیستند؛ نه همه ابرشاره‌ها چگالش بوز-انیشتین و نه همهٔ چگالش‌های بوز-انیشتین ابرشاره در نظر گرفته می‌شوند.
ابرشارگی در هلیم - ۴ در دماهای بسیار بالاتر از هلیم - ۳ رخ می‌دهد هر اتم از He-4 یک ذره بوزون، با اسپین صفر است. یک اتم هلیوم-۳ یک ذره فرمیونیک(fermion) است که می‌تواند بوزون را تنها با جفت شدن با خود را در دماهای بسیار پایین‌تر تشکیل دهد. این فرایند شبیه به جفت شدن الکترون در ابررسانایی است.
ابرشارگی یک گاز فرمیونی فوق سرد به صورت تجربی توسط Wolfgang Ketterle به اثبات رسید و تیم او گرداب‌های کوانتومی را در دمای ۵۰ نانوکلوین در MIT در ماه آوریل سال ۲۰۰۵ مشاهده کردند. این چنین گرداب‌هایی قبلاً در یک گاز بوزونی فوق سرد در سال ۲۰۰۰ مشاهده شده بود ولی برای نخستین بار در گازهای دو بعدی دیده می‌شد.
این ایده که ابرشارگی در داخل ستاره نوترونی وجود دارد اولین بار توسط Arkady Migdal ارائه شده‌است. با بررسی الکترون‌های درون زوج قیدهایی که ابر رسانا را به خاطر عکس‌العمل بین الکترون و شبکه به وجود می‌آورند، انتظار می‌رود که نوکلیون‌های درون یک ستاره نوترونی وقتی چگالی به اندازه کافی بالا و دما کم باشد نیز زوج قیدها را به خاطر نیروی اتمی بلند برد به وجود می‌آورد و موجب ابرسیالی و ابر رسانایی می‌شود.
در سال ۱۹۵۰ Hall و Vinen آزمایش‌هایی انجام دادند که خطوط گردابی تدریجی در ابر شاره هلیم -۴ به وجود آورد، در سال ۱۹۶۰ Rayfield و Reif موفق به ایجاد حلقه‌های گردابی تدریجی شدند پاکارد تا تقاطع خطوط گرداب با سطح آزاد شاره مشاهده می‌شود Avenel و Varoquaux اثر جوزفسون در ابرشاره هلیوم -۴ را مورد مطالعه قرار دادند.
در سال ۲۰۰۶ یک گروه در دانشگاه مریلند گرداب تدریجی با استفاده از ذرات ردیاب کوچک هیدروژن جامد را تجسم کردند.
شکل ۱ نمودار فازی هلیم- ۴ است. این نمودار نمودار p بر حسب T که رژیم مایع و جامد با کمک منحنی ذوب از هم جدا شده‌اند (بین حالت جامد و مایع) و ناحیه گاز و مایع به کمک خط فشار بخار از هم جدا شده‌اند. دومی در نقطه بحرانی به پایان می‌رسد که در آن نقطه تفاوت بین گاز و مایع از بین می‌رود. این نمودار نشان می‌دهد که این ویژگی که هلیم - ۴ حتی در صفر مطلق به حالت مایع است قابل توجه‌است، هلیم-۴ جامد فقط در فشار بالاتر از ۲۵ بار جامد است.
شکل همچنین خط λ را نشان می‌دهد. این خطی است که دو رژیم شاره هلیم ۱ و هلیم ۲ را در نمودار فازی از هم جدا می‌کند.
در ناحیهٔ یک هلیم رفتار یک شاره معمولی را دارا می‌باشد در حالی که در ناحیه دو هلیم یک ابر شاره می‌باشد.
در زیر خط λ مایع به دو نوع می‌تواند تشریح شود این رفتارها از دو جزء تشکیل می‌شود:
۱- یک جز عادی رفتار می‌کند
۲- یک جز مثل ابر شاره رفتار می‌کند با ویسکوزیته و آنتروپی صفر
نسبت چگالی مربوط ρ/ρ وρ/ρ, با (ρ (ρ چگالی شاره نرمال (ابر سیال) و ρ (چگالی کلی) به دما وابسته‌است و این وابستگی در شکل ۳ نمایش داده شده‌است.E.L. Andronikashvili Zh. Éksp. Teor. Fiz, Vol.16 p.780 (1946), Vol.18 p. 424 (1948)
با کاهش دما، درصد چگالی ابر شاره از صفر در Tλ به یک در صفر کلوین می‌رسد. زیر ۱ کلوین هلیم کاملاً به صورت ابرشاره است.
نمودار ۲- تغییرات ظرفیت گرمایی هلیم ۴ با دما را نشان می‌دهد
این شکل ظرفیت گرمایی He-4 مایع در فشار بخار اشباع به عنوان تابعی از دما است. نقطهٔ اوج در T = 2.17 K نشان دهنده انتقال فاز است.
همچنین نام خط λ از رسم دما بر حسب گرما که شکل حرف یونانی λ را درست می‌کند حاصل شده‌است.
بسیاری از مایعات معمولی مثل الکل یا بنزین به خاطر تنش سطحی شان، از دیواره‌های جامد به بالا می‌خزند. هلیوم مایع نیز این ویژگی را دارد، اما در این مورد He-II که به صورت لایه‌ای از مایع اصلی خارج می‌شود محدود نبودنش در این امر به خاطر ویسکوزیته جریانش نیست بلکه به خاطر سرعت بحرانی اش که حدود cm/s ۲۰ است، می‌باشد. این سرعت زیاد است در نتیجه ابرشاره هلیوم می‌تواند به آسانی به بالای دیواره ظرف برود و به پایین و به سطح مایع برگردد. در یک ظرف قطراتی که قابل دیدن هستند به وجود می‌آیند.
معادله حرکت ماده ابرشاره به همراه یکسری فرضیات ساده‌کنندهS.J. Putterman, Superfluid Hydrodynamics (North-Holland Publishing Company, Amsterdam, 1974) توسط قانون نیوتن تفسیر می‌شود.
M حجم مولار هلیوم و formula_2 سرعت ماده ابر شاره است. به مشتق بر حسب زمان مشتق هیدرودینامیک نیز گفته می‌شود، یعنی نرخ زیاد شدن سرعت هنگام حرکت سیال. در مورد ابر سیال‌ها هلیوم در میدان نیروی جاذبه نیرو با معادله زیر بیان می‌شود:L.D. Landau, J. Phys. USSR, Vol.5 (1941) p.71.I.M. Khalatnikov, An introduction to the theory of superfluidity (W.A. Benjamin, Inc. , New York, 1965) .
در این معادله μ پتانسیل شیمیایی مولی، g شتاب جاذبه و z مختصات عمودی است؛ بنابراین حاصل می‌شود:
این معادله فقط وقتی بر قرار است که "v" زیر یک مقدار بحرانی که معمولاً توسط شعاع شاره جریان یافته تعیین می‌شود، باشد.
در مکانیک کلاسیک، نیرو معمولاً گرادیان انرژی پتانسیل می‌باشد. معادله ۱ نشان می‌دهد که در مورد مواد ابرشاره معادله نیرو عبارتی شامل گرادیان پتانسیل شیمیایی دارد. دلیل ویژگی‌های خاص He-II این مورد است.
فرمولی که معمولاً ما استفاده می‌کنیم اینگونه‌است:
که در اینجا "S"آنتروپی مولی
و "V"حجم مولی است. با معادله بالا (μ("p","T"توسط یک انتگرال خطی در صفحه P-T محاسبه می‌شود. اول از مبدأ انتگرال می‌گیریم تا (p,0) در نتیجه در T =۰. سپس از (p,0) تا (P,T) که فشار ثابت است انتگرال می‌گیریم. در انتگرال اول dT=۰ و در دومی dp=۰ می‌باشد. حاصل اینگونه می‌شود:
در مورد کار ما فشار بسیار کوچک است در نتیجهV به صورت جرئی ثابت است. در نتیجه:
که در اینجا V حجم مولار مایع در دما و فشار صفر است. قسمت دیگر معادله ۳ به عنوان محصول Vنیز نوشته می‌شود و مقدارpکه مقدار فشار را دارد.
فشارp به عنوان فشار چشمه شناخته می‌شود و توسط آنتروپی هلیوم که توسط ظرفیت گرمایی محاسبه می‌شود می‌توان آن را حساب کرد. اگر T =T فشار چشمه برابر bar 0.692 خواهد بود. با توجه به مقدار دانسیته هلیوم مایع (kg/m3 125) و g = 9.8 m/s2 ستونی از هلیوم مایع با ارتفاع ۵۶ متر خواهیم داشت. در نتیجه در آزمایش‌های زیادی، فشار چشمه بیشترین اثر را بر حرکت ابر شاره در مقابل جاذبه خواهد داشت.
از معادله ۳ و ۴ و ۵ خواهیم داشت:
معادله ۷ نشان می‌دهد که ماده ابر شاره با داشتن گرادیان فشار و میدان جاذبه شتاب می‌گیرد و علاوه بر آن با فشار چشمه نیز این اتفاق می‌افتد.
معادله ۵ فقط از نظر ریاضی معنادار است اما در شرایط آزمایشگاهی خاص pf می‌تواند مانند فشار واقعی عمل کند. شکل زیر دو لوله را که هردو He-II دارند را نشان می‌دهد. لوله سمت چپ در دمای صفر کلوین و فشار صفر قرار دارد. لوله‌ها توسط یک superleak متصل شده‌است. اما ماده ابر شاره می‌تواند درون این superleak بدون هیچ مشکلی (زیر سرعت بحرانی) جریان داشته باشد. در حالت پایدارv=۰ نتیجه معادله ۷ به صورت زیر می‌شود:
در اینجا رابطه‌ای که وجود دارد به این گونه‌است:
این یعنی که فشار در لوله راستی برابر با فشار چشمه‌است در T.
در یک آزمایش که مانند شکل ۵ تنظیم شده‌است، یک چشمه را می‌توان تولید کرد. اثر چشمه جهت به محاسبه چرخه هلیوم در یک یخچال رقیق ساز استفاده می‌شود.
شکل ذیل یک آزمایش رسانش را بین دو دمای TH و TL نشان می‌دهد که توسط یک لوله‌ای که با He-II پر شده‌است، وصل شده‌است. وقتی که به انتهای گرم گرما داده می‌شود در آنجا یک فشاری مطابق معادله ۷ درست می‌شود. این فشار جزء عادی را از انتهای گرم به انتهای سرد می‌برد مطابق معادله زیر:
در اینجا ηn ویسکوزیته ماده عادی و Z فاکتوری هندسی و حجم جریان است. جریان عادی توسط یک ابر شاره که از انتهای سرد به گرم می‌رود، متعادل می‌شود. در قسمت انتهایی یک تبدیل عادی به ابر شاره اتفاق می‌افتد و برعکس؛ بنابراین گرما توسط نه رسانش بلکه با همرفت منتقل می‌شود. این نوع انتقال دما بسیار مؤثر است بنابراین رسانش گرمایی این ماده خیلی بهتر از بهترین مواد است. شرایط قابل مقایسه با لوله‌های حرارتی که حرارت توسط تبدیل گاز به مایع انتقال می‌یابد. هدایت حرارتی بالایHe-IIبرای تثبیت آهن‌رباهای ابررسانا استفاده می‌شود. مانند همان‌هایی که در CERN استفاده می‌شود.
با وجود این ویژگی‌های عجیب موجی، این موج‌های ابر سیال‌ها می‌توانند در فشار معمولی نیز انتشار یابند. دانشمندان با این اتفاق عجیب در مقابل موارد عادی بهت زده شدند در نتیجه از یک سیستم دو سیاله استفاده کردند تا ابر سیال‌ها را بررسی کنند. لاندا و تیسزا تئوری ای ارائه دادند با این فرض که ابر شاره از یک درصدی از اتمهای با شرایط و رفتار کوانتومی یکسان دارد که قسمتی از ابر شاره را تشکیل می‌دهند و درصدی از اتمهای در حالت عادی که متغیر حالت کوانتومی هستند. وقتی به صفر مطلق می‌رسد مقدار اتم‌های عادی کم می‌شود. این تئوری به زیبایی بیشتر ابر سیال‌ها را توضیح داد اما فیزیکدانان همواره در تلاش برای اضافه کردن به این تئوری هستند از آنجایی که هر روز ویژگی‌های جدید کشف می‌شود.
ابرشاره‌ها می‌توانند یک کلاس جدید از حسگرهای فوق‌العاده حساس به چرخش برای استفاده در سیستم هدایت دقت و برنامه‌های کاربردی دیگر ایجاد کنند.
هستهٔ بیرونی: هستهٔ زمین به دو بخش درونی (جامد) و بیرونی (مایع) تقسیم می‌شود که ۹۵٪ آن را هستهٔ بیرونی تشکیل می‌دهد. هستهٔ بیرونی زمین، لایه‌ای از ساختار زمین است که هستهٔ درونی را فرا گرفته و برخلاف آن مایع است و در زیر گوشته قرار گرفته‌است. هستهٔ بیرونی از ناپیوستگی گوتنبرگ در عمق ۲٬۹۰۰ کیلومتری آغاز و تا عمق ۵٬۱۲۰ کیلومتری که مرز هستهٔ بیرونی و هستهٔ درونی قرار دارد ادامه می‌یابد. ترکیب عمومی هسته آلیاژ آهن-نیکل است و به همین دلیل به آن نیف یا نیفه نیز می‌گویند. هستهٔ بیرونی دارای حرکات همرفتی است که سرعت آن‌ها چندین کیلومتر در سال است. حرکت وضعی زمین تأثیر به‌سزایی در این حرکات داشته و این اثر به نام تأثیر کوریولیس نامیده می‌شود.
براون، ، نام شرکتی است که در تولید وسایل الکتریکی فعال و برندی جهانی است. این شرکت در سال ۱۹۲۱ توسط مکس براون و در شهر فرانکفورت، آلمان بنیان گذاشته شد.
سپس در سال ۱۹۶۷ توسط شرکت ژیلت خریداری گردید. اکنون شرکت براون، از شرکت‌های زیرمجموعه پروکتر اند گمبل محسوب می‌شود. دفتر مرکزی شرکت براون، در شهر کرونبرگ ایم تانوس، آلمان قرار دارد.
ساکت باش یا دهنتو ببند و نام فیلمی کمدی به زبان فرانسه با بازی ژرار دوپاردیو و ژان رنو است. این فیلم در سال ۲۰۰۳ ساخته شده و توسط فرانسیس وبر کارگردانی شده‌است. این فیلم به نام Ruby & Quentin نیز مشهور است.
در این فیلم دو نفر که به دلایل گوناگون به زندان افتاده‌اند، از زندان می‌گریزند و رویدادهای متفاوتی در این میان برایشان به وجود می‌آید.
فرزند پسر زاده‌ای مذکر؛ پسری نسبت به والدینش است. نقطهٔ مقابل آن فرزند دختر است.Wikipedia contributors, "Son," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Son&oldid=531355044 (accessed January 31, 2013).
دیوید سیمور (David Seymour) مشهور به «چیم»، عکاس و فتوژورنالیست انسان‌گرا و ضدجنگ (۱۹۱۱–۱۹۵۶) و از مؤسسان آژانس عکس مگنوم (مگنوم فوتوز) بود.
دیوید سیمور در ۲۰ نوامبر ۱۹۱۱ در لهستان متولد شد. پس از پایان تحصیلات متوسطه به آلمان رفت و در سن ۱۸ سالگی وارد آکادمی گرافیک و آرت آلمان شد و به عنوان متخصص در امور مربوط به چاپ کتاب‌های رنگی فارغ‌التحصیل شد. او سپس به فرانسه رفت و به عنوان عکاس خبری در پاریس مشغول به کار شد.
در نامه‌ای که در سال ۱۹۳۳ برای دوستش «اِما» نوشته بود از کارش احساس رضایت می‌کرده و پیشرفتش را در این زمینه مرهون علاقه‌اش به عکاسی دانسته است. او سرانجام در ملاقات تاریخی‌اش با رابرت کاپا و هانری کارتیه برسون تصمیم به تأسیس مگنوم گرفتند.
سیمور و برسون روحیات نزدیک به هم داشتند و هر دو از طبع لطیفی برخوردار بودند و اقتضای شرایط آنان را به سمت عکاسی جنگ کشیده بود. سیمور در تمام مدت جنگ جهانی دوم عکاسی را کنار گذاشته بود، ولی به زودی پس از اتمام جنگ در یک پروژه دو ساله با همکاری یونسکو بر روی موضوع کودکانی که در جنگ مجروح و بی‌خانمان شده بودند کار می‌کرد، در عکس‌های او درکی از رنجی که انسان‌ها بخاطر سرنوشتشان به دوش می‌کشند، موج می‌زند. موضوع عکس‌های او حقوق از بین رفته بشریت در جنگ‌ها بود.
زندگی فرصت زیادی به سیمور نداد و او در ۱۰ نوامبر ۱۹۵۶ و در سن ۴۵ سالگی و در حالی که مشغول عکاسی خبری از جنگ‌های مصر بود، در شهر کانال سوئز بر اثر رگبار مسلسل کشته شد.
کتاب «از جنگ بگوییم» شامل تعدادی از عکس‌های ضدجنگ سیمور که در آن به رنج و بینوایی کودکان پرداخته است، در ایران به همت دو نفر با نام‌های مستعار ریاحی و برکت منتشر شده است (انتشارات روشنه، ۱۳۶۳).
صفحه دیوید سیمور در مرکز بین‌الملی عکاسی
بایگانی عکس‌های دیوید سیمور در آژانس عکس مگنوم
اوینور یک شرکت دولتی هواپیمایی در نروژ است. این شرکت در سال ۱۹۴۷ تأسیس شده‌است. دفتر مرکزی شرکت هواپیمایی اوینور در اسلو، نروژ قرار دارد. تعداد کارکنان این شرکت حدود دو هزار و چهارصد نفر است.
دیاجیو Other possibilities are <http://www.youtube.com/watch?v=MQIIdx75Wm0> or , which is the only pronunciation in the "Longman Pronunciation Dictionary" شرکت بریتانیایی چندملیتی تولیدکنندهٔ انواع نوشیدنی‌های الکلی است، که دفتر مرکزی آن، در شهر لندن، انگلستان قرار دارد.
این شرکت، بزرگترین تولیدکنندهٔ نوشیدنی‌های تقطیری، از جمله آبجو و شراب در جهان می‌باشد. از برندهای معروف دیاجیو می‌توان به: جانی واکر (پرفروش‌ترین ویسکی در جهان)، اسمیرنوف (پرفروش‌ترین ودکا در جهان)، بیلیز، (نوعی لیکور) و گینس، (نوعی آبجو) اشاره نمود. این شرکت همچنین مالک برند خوزه کوئروو، (پرفروش‌ترین تکیلا در جهان) نیز می‌باشد.
شرکت دیاجیو محصولات خود را، در بیش از ۱۸۰ کشور جهان، ارائه می‌نماید و در ۸۰ کشور نیز، دارای شعبه است.
دیاجیو در فهرست اولیه بازار بورس لندن قرار دارد و در تاریخ ۲۳ دسامبر ۲۰۱۱ با ارزش بازاری معادل ۳۴٫۵ میلیارد پوند٬ در رتبه ۱۲ از بزرگترین شرکت‌های موجود در بازار بورس اوراق بهادار لندن قرار گرفت. شرکت دیاجیو همچنین در فهرست ثانویه از بازار بورس نیویورک، ذکر شده‌است.
این فهرست شامل خورشیدگرفتگی‌های قرن هفدهم پیش از میلاد است که در طی دورهٔ سال ۱۷۰۰ پیش از میلاد تا ۱۶۰۱ پیش از میلاد روی داده‌اند. در این دوره، ۲۳۰ خورشیدگرفتگی رخ داد که ۷۵ مورد آن خورشیدگرفتگی جزئی، ۶۰ مورد خورشیدگرفتگی حلقه‌ای، ۶۰ خورشیدگرفتگی کامل و ۲۴ مورد نیز از نوع خورشیدگرفتگی مرکب بود.
بیش‌ترین تعداد خورشیدگرفتگی در طول یکسال، مربوط به سال ۱۶۷۶ پیش از میلاد بوده که پنج گرفتگی روی داد و در ماه ژوئیه سال ۱۶۱۱ پیش از میلاد، دو خورشیدگرفتگی رخ داد.
خورشیدگرفتگی ۲۱ ژوئن ۲۰۰۱ یک خورشیدگرفتگی از نوع خورشیدگرفتگی کامل است. این خورشیدگرفتگی در تاریخ ۲۱ ژوئن ۲۰۰۱ میلادی ( خورشیدی) روی داد که زمان اوج آن، ساعت ۱۲:۰۴:۴۶ به‌وقت ساعت هماهنگ جهانی بوده‌است. مدت زمان و طول این خورشیدگرفتگی ۴ دقیقه و ۵۷ ثانیه بود.
خورشیدگرفتگی ۱۴ دسامبر ۲۰۰۱ یک خورشیدگرفتگی از نوع خورشیدگرفتگی حلقه‌ای است. این خورشیدگرفتگی در تاریخ ۱۴ دسامبر ۲۰۰۱ میلادی ( خورشیدی) روی داد که زمان اوج آن، ساعت ۲۰:۵۳:۰۱ به‌وقت ساعت هماهنگ جهانی بوده‌است. مدت زمان و طول این خورشیدگرفتگی ۳ دقیقه و ۵۳ ثانیه بود.
خورشیدگرفتگی ۱۰ ژوئن ۲۰۰۲ یک خورشیدگرفتگی از نوع خورشیدگرفتگی حلقه‌ای است. این خورشیدگرفتگی در تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۰۲ میلادی ( خورشیدی) روی داد که زمان اوج آن، ساعت ۲۳:۴۵:۲۲ به‌وقت ساعت هماهنگ جهانی بوده‌است. مدت زمان و طول این خورشیدگرفتگی ۰ دقیقه و ۲۳ ثانیه بود.
خورشیدگرفتگی ۴ دسامبر ۲۰۰۲ یک خورشیدگرفتگی از نوع خورشیدگرفتگی کامل است. این خورشیدگرفتگی در تاریخ ۴ دسامبر ۲۰۰۲ میلادی ( خورشیدی) روی داد که زمان اوج آن، ساعت ۷:۳۲:۱۶ به‌وقت ساعت هماهنگ جهانی بوده‌است. مدت زمان و طول این خورشیدگرفتگی ۲ دقیقه و ۴ ثانیه بود.
خورشیدگرفتگی ۳۱ مه ۲۰۰۳ یک خورشیدگرفتگی از نوع خورشیدگرفتگی حلقه‌ای است. این خورشیدگرفتگی در تاریخ ۳۱ مه ۲۰۰۳ میلادی ( خورشیدی) روی داد که زمان اوج آن، ساعت ۴:۰۹:۲۲ به‌وقت ساعت هماهنگ جهانی بوده‌است. مدت زمان و طول این خورشیدگرفتگی ۳ دقیقه و ۳۷ ثانیه بود.
خورشیدگرفتگی ۲۳ نوامبر ۲۰۰۳ یک خورشیدگرفتگی از نوع خورشیدگرفتگی کامل است. این خورشیدگرفتگی در تاریخ ۲۳ نوامبر ۲۰۰۳ میلادی ( خورشیدی) روی داد که زمان اوج آن، ساعت ۲۲:۵۰:۲۲ به‌وقت ساعت هماهنگ جهانی بوده‌است. مدت زمان و طول این خورشیدگرفتگی ۱ دقیقه و ۵۷ ثانیه بود.
خورشیدگرفتگی ۱۹ آوریل ۲۰۰۴ یک خورشیدگرفتگی از نوع خورشیدگرفتگی جزئی است. این خورشیدگرفتگی در تاریخ ۱۹ آوریل ۲۰۰۴ میلادی ( خورشیدی) روی داد که زمان اوج آن، ساعت ۱۳:۳۵:۰۵ به‌وقت ساعت هماهنگ جهانی بوده‌است.
خورشیدگرفتگی ۱۴ اکتبر ۲۰۰۴ یک خورشیدگرفتگی از نوع خورشیدگرفتگی جزئی است. این خورشیدگرفتگی در تاریخ ۱۴ اکتبر ۲۰۰۴ میلادی ( خورشیدی) روی داد که زمان اوج آن، ساعت ۳:۰۰:۲۳ به‌وقت ساعت هماهنگ جهانی بوده‌است.
خورشیدگرفتگی ۸ آوریل ۲۰۰۵ یک خورشیدگرفتگی از نوع خورشیدگرفتگی مرکب است. این خورشیدگرفتگی در تاریخ ۸ آوریل ۲۰۰۵ میلادی ( خورشیدی) روی داد که زمان اوج آن، ساعت ۲۰:۳۶:۵۱ به‌وقت ساعت هماهنگ جهانی بوده‌است. مدت زمان و طول این خورشیدگرفتگی ۰ دقیقه و ۴۲ ثانیه بود.
خورشیدگرفتگی ۳ اکتبر ۲۰۰۵ یک خورشیدگرفتگی از نوع خورشیدگرفتگی حلقه‌ای است. این خورشیدگرفتگی در تاریخ ۳ اکتبر ۲۰۰۵ میلادی ( خورشیدی) روی داد که زمان اوج آن، ساعت ۱۰:۳۲:۴۷ به‌وقت ساعت هماهنگ جهانی بوده‌است. مدت زمان و طول این خورشیدگرفتگی ۴ دقیقه و ۳۲ ثانیه بود.
خورشیدگرفتگی ۲۹ مارس ۲۰۰۶ یک خورشیدگرفتگی از نوع خورشیدگرفتگی کلی است. این خورشیدگرفتگی در تاریخ ۲۹ مارس ۲۰۰۶ میلادی ( خورشیدی) روی داد که زمان اوج آن، ساعت ۱۰:۱۲:۲۳ به‌وقت ساعت هماهنگ جهانی بوده‌است. مدت زمان و طول این خورشیدگرفتگی ۴ دقیقه و ۷ ثانیه بود.
در روز چهار شنبه، ۹ فروردین ۱۳۸۵ (۲۹ مارس ۲۰۰۶)، گرفت کلی خورشید در نوار باریکی که نیمی از کرهٔ زمین را احاطه می‌کرد، قابل رؤیت بود. سایهٔ کامل ماه سفر خود را از برزیل آغاز کرد و پس از عبور از اقیانوس اطلس، پا به قارهٔ آفریقا گذاشته و سپس خود را به دریای مدیترانه زد و با عبور از سراسر کشور ترکیه و قسمتی از روسیه، سرانجام گرفت در مغولستان به هنگام پایان روز، پایان یافت.
نیم سایه ماه نیز در بیشتر مناطق آفریقا، اروپا و خاورمیانه گسترده شد و ساکنان این مناطق توانستند به تماشای گرفت جزئی خورشید بنشینند.
بهترین مکان برای دیدن این خورشید گرفتگی در ایران آذربایجان غربی از جمله شهرهای ارومیه، خوی، ماکو و قره ضیاالدین بود چون بیشترین درصد گرفتگی در ایران در این مناطق بود.
خورشیدگرفتگی ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۶ یک خورشیدگرفتگی از نوع خورشیدگرفتگی حلقه‌ای است. این خورشیدگرفتگی در تاریخ ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۶ میلادی ( خورشیدی) روی داد که زمان اوج آن، ساعت ۱۱:۴۱:۱۶ به‌وقت ساعت هماهنگ جهانی بوده‌است. مدت زمان و طول این خورشیدگرفتگی ۷ دقیقه و ۹ ثانیه بود.
خورشیدگرفتگی ۱۹ مارس ۲۰۰۷ یک خورشیدگرفتگی از نوع خورشیدگرفتگی جزئی است. این خورشیدگرفتگی در تاریخ ۱۹ مارس ۲۰۰۷ میلادی ( خورشیدی) روی داد که زمان اوج آن، ساعت ۲:۳۲:۵۷ به‌وقت ساعت هماهنگ جهانی بوده‌است.