moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
نخستین کار او در شرکت ادول بارون پیتل در وین در سمت یک مهندس طراح نوپا بود. شرکت بیشتر درگیر زمینهٔ کاری کمابیش تازهٔ تولید نیروی برق‌آبی بود و کارل درگیر مسائل زمین‌شناسی که شرکت با آن‌ها روبه‌رو بود، شد. مسؤولیت‌های او به تندی رو به فزونی رفتند و در سال ۱۹۰۸، او گردانندهٔ یک کارگاه ساختمانی طراحی و ساخت سازه‌های مسلح با فولاد و سرپرست کل کارگران آن شده بود. او پروژه‌ای جاه‌طلبانه و پر چالش، یعنی برپایی سدّی در کرواسی را به دوش گرفت. وی در ادامه کامیابی‌های بزرگتری در یک پروژهٔ به مراتب آشفته‌تر در سن پترزبورگ یافت. در مدت شش ماه در روسیه، او روش‌های ترسیمی بدیعی جهت طرح مخازن صنعتی را به‌کار گرفت که آن‌ها را به عنوان تز دکترای خود در دانشگاه ارائه نمود. سیاههٔ دست‌آوردهای روزافزون او بخت‌های بیشتری را فراروی او می‌گذاردند. او برآن شد تا در سال ۱۹۱۲ به ایالات متحده آمریکا برود.
در ایالات متحده، به تنهایی به مسافرت مهندسی ساخت سدهای بزرگ برجسته در غرب رفت. این سفری پیش پا افتاده نبود، اما برای ترزاقی فرصتی بود تا پیش از بازگشت به اتریش در دسامبر سال ۱۹۱۳ گزارش‌ها و دانش دست‌اولی از مشکلات بسیاری از طرح‌های گوناگون را گردآوری کرده و تا جایی که می‌شد آنان را به‌کار بندد. وقتی جنگ جهانی اول درگرفت، او به خدمت فراخوانده شد و در سمت یک افسر ارتش، گردانی ۲۵۰ نفری را فرماندهی می‌کرد. مسؤولیت‌های او بار دیگر افزوده شد و به فرماندهی ۱۰۰۰ نفر رسید و او در صربستان شاهد نبرد و سقوط بلگراد شد.Goodman p ۵۷ پس از چندی مدیریت یک فرودگاه، او استاد کالج مهندسی پادشاهی عثمانی در استانبول (دانشگاه فنی استانبول فعلی) گردید.
آنجا دورانی بسیار سازنده و شاد را در زندگی خود آغاز کرد که در طی آن، کار مادام‌العمر پدیدآوری دریافت مهندسی راستینی از خاک به‌عنوان مصالحی مهندسی که ویژگی‌های آن می‌تواند از روش‌های استاندارد سنجیده شود، را پی‌گرفت. او تنها با به‌کارگیری تجهیزات ابتدایی، آزمایشگاهی برپا ساخت و انقلابش را آغاز کرد. اندازه‌گیری و تحلیل نیروهای وارده به دیوارهای حائل نخستین بار به زبان انگلیسی در سال ۱۹۱۹ منتشر شد و بی‌درنگ با نام پیشکش نوین ارزنده‌ای برای درک علمی رفتار بنیادین خاکها به رسمیت رسید.Goodman p 67
در پایان جنگ، او ناچار به کناره‌گیری از سمت خود در دانشگاه شد، اما به یافتن شغلی در رابرت کالج در شهر استانبول نایل آمد. آنجا زبان آموزشش را از فرانسوی به انگلیسی تغییر داد و دوباره آزمایشگاهی از ساده‌ترین تجهیزات بنا کرد. این بار به پژوهش در رابطه باجنبه‌های مختلف کمی و تجربی نفوذپذیری آب در خاک پرداخت و توانست نظریاتی در توجیه مشاهداتش ارائه دهد. او دستگاه کاملاً تازه‌ای برای اندازه‌گیری این میزان تراوش پدیدآورد و روزهای کاری بسیاری را صرف آزمونهای خودش کرد. در سال ۱۹۲۴ بسیاری از این نتایج را در "اثر بزرگش" با نام "Erdbaumechanik (مکانیک خاک)" منتشر ساخت، که انقلابی بزرگ در این رشته برپا نمود و مورد ستایش فراوان قرار گرفت.Goodman p 94-95 این امر منجر به پیشنهاد کار از مؤسسهٔ فناوری ماساچوست (ام آی تی) شد که او بی‌درنگ پذیرفت.
یکی از نخستین بایستگی‌های او در آمریکا را آگاه‌سازی رویکرد مهندسین به کارش، دربر می‌گرفت. وی این امر را با نوشتن سلسله مقالاتی در بایگانی اخبار مهندسی، که در زمستان سال ۱۹۲۵ و سپس به عنوان یک کتاب کوچک در سال ۱۹۲۶ چاپ و منتشر شدند، محقق ساخت. او امکانات موجود در ام‌آی‌تی را دست و پاگیر و کاربرد ناپذیر یافت. پس این تنگناها را کنار زد و بار دیگر یک آزمایشگاه تازهٔ مجهز به دستگاه‌های اندازه‌گیری در خاکها با ابزارهایی به اختراع خودش، راه‌اندازی کرد. او وارد مرحلهٔ جدید پر حاصلی از نشر روزافزون و کاروباری پرسود در سمت یک مهندس مشاور در بسیاری از پروژه‌های مقیاس-بزرگ شد.
در سال ۱۹۲۷، آورلیا اسکوبر پلات، که بعدها مادر شاعر نامدار سیلویا پلات شد، به‌عنوان منشی برای ترزاقی کار می‌کرد. او اتریشی‌تبار بود و ترزاقی برگردان یک دستنویس آلمانی دربارهٔ بنیادهای نوین مکانیک خاک را به وی سپرده بود. به گفتهٔ او بینش ترزاقی و سخنانش دگرگونی شگرفی در زندگی‌اش پدیدآورد.Plath, A. S. , "Letter's Home by Sylvia Plath--Correspondence 1950-1963", Harper and Row, 1975, از سال ۱۹۲۶ تا سال ۱۹۳۲، آرتور کاساگرانده، دیگر پیشرو مهندسی مکانیک خاک و ژئوتکنیک، در ام‌آی‌تی برای ترزاقی به‌عنوان دستیار ویژه کار می‌کرد.
خوش‌بیانی، توانمندی آشکار و گیرایی چهرهٔ ترزاقی، توجه زنان بسیاری را به او جلب می‌کرد. او در سال ۱۹۲۸ با دانشجوی جوان دورهٔ دکترای رشتهٔ زمین‌شناسی دانشگاه هاروارد، خانم روث داگت، دیدار کرد و سخت عاشق او شد.
در سال ۱۹۲۸، سرانجام ترزاقی از ام‌آی‌تی و رئیس دانشگاهش دلزده شد و برآن شد تا به اروپا بازگردد. سپس در زمستان سال ۱۹۲۹، کرسی استادی دانشگاه فنی در وین را پذیرفت. او روث را به همسری برگزید، که ویراستار و همکارش نیز شد. پیش از پذیرش سمت، سفری کوتاه جهت ارائه خدمات مشاوره به روسیه داشت که او را سخت هراسان کرد و به ناسازگاری با نظام کمونیستی به‌عنوان رژیم سرآمد خشونت و هرج‌ومرج پرداخت.Goodman p۱۱۹ با برگزیدن اتریش به‌عنوان پایگاه، او به مسافرت‌های پی‌درپی به سراسر اروپا جهت مشاوره، ایراد سخنرانی و همکاری‌ها و پیوندهای حرفه‌ای تازه پرداخت. بار تدریسش کم و بیش سبک بود، پس پژوهش‌های تجربی‌اش را ادامه داد و به‌ویژه گرایش به مسائلی در پیوند با نشست پی و ملاتها یافت. او شروع به نوشتن مطالبی برای نسخه‌ای بس گسترده‌تر و به‌روز تر از "مکانیک خاک"، این‌بار برای دو جلد نمود. اگرچه، آشوبهای سیاسی در اتریش آغازگر درهم ریختگی‌های کاری‌اش شد تا برآن شود طی سالهای ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۶ وین را ترک نماید.
او مسافرت پژوهشی دانشگاهی‌اش را با سفری کوتاه به آلمان جهت مشاوره با تشکیلات تات و معماران گزینشی برای برنامه‌های جاه‌طلبانهٔ مربوط به ساختمان‌های عظیم سایت همایش نورنبرگ حزب نازی، آغاز کرد. سرآخر، کشمکشی پیرامون «بهترین راه ساخت یک شالودهٔ ایمن» درگرفت که به یک بحث با شخص هیتلر، که علاقه‌ای شدید در تمامی جزئیات معماری نشان می‌داد، انجامید.Goodman p 150 ترزاقی سپس به آمریکا بازگشت که در آنجا سخنرانی جامعی در کنفرانس بین‌المللی مکانیک خاک در دانشگاه هاروارد ایراد کرد. سفرهای آکادمیک بسیاری به دانشگاه‌های دیگر کرد، ولی چشم‌انداز اشتغال را تیره دید. در نوامبر سال ۱۹۳۶، اندکی پس از به‌دنیا آمدن نخستین فرزندش اریک، به وین بازگشت.
در وین، به نبرد سیاسی ناشایستی بازگشت، که به سختی توانست بر آن چیره گردد.Reint De Boer "The Engineer and the Scandal-a piece of scientific history" Springer Verlag (2005)Goodman ch 12 گفتاری به یاد ماندنی از اوست که: «سرزمین پدری مرا به‌نام یک نازی شناساند، نازیها مرا به‌نام یک بلشویک و بلشویکها مرا به‌نام یک محافظه‌کار آرمان‌گرا. مسلماً تنها یکی از این سه می‌توانستند درست باشند، و آن بلشویکها بودند».Goodman p 168 او غالباً از وین به بهانهٔ مشاوره به پروژه‌های بزرگ عمرانی با سفرهای طولانی به انگلستان، ایتالیا، فرانسه، الجزایر و لتونی، گریز می‌زد که در آن سفرها به آزموده‌های کاربردی مهندسی خود بسیار می‌افزود.
در سال ۱۹۳۸ ترزاقی به ایالات متحده مهاجرت کرد و سمتی در دانشگاه هاروارد گرفت. تا پیش از پایان جنگ، او در شیکاگو مشاور سازمان‌های مترو، ساخت جایگاه کشتی‌سازی در نیوپورت نیوز و بالابری کشتی نورماندی و دیگر سازمان‌ها بود. او در ماه مارس سال ۱۹۴۳ شهروندی آمریکا را پذیرفت.Goodman p ۲۰۷ ترزاقی نشان فرانک پ. براون را در سال ۱۹۴۶ دریافت داشت. وی همچنان به‌عنوان استاد نیمه-وقت در دانشگاه هاروارد تا بازنشستگی ناچاری‌اش در سال ۱۹۵۳ در سن ۷۰ سالگی کار می‌کرد. در ماه ژوئیه سال دیگر، او رئیس هیئت مدیرهٔ شورای مشاوران در احداث سد بلند آسوان شد. او از این سمت در سال ۱۹۵۹ پس از درگیری با مهندسین روسی سرپرست پروژه کناره‌گیری نمود، ولی همچنان به مشاوره‌های مختلف در پروژه‌های سدسازی، به ویژه در بریتیش کلمبیا ادامه داد. او در سال ۱۹۶۳ چشم از جهان فروبست و خاکستر او در واترفرد جنوبی، راه اصلی نزدیک بخش بیر دفن گردید.
انجمن مهندسان عمران آمریکا (ASCE) در سال ۱۹۶۰ جایزه‌ای بنام کارل ترزاقی با موضوع «نویسندهٔ ارمغان‌های ارزنده به دانش بشری در رشته‌های مکانیک خاک، مهندسی خاک‌شناسی و زیر-ساخت‌ها و احداث ساختارهای خاکی و زیرزمینی» بنیان نهاد.
کتابخانهٔ ترزاقی و پک، که توسط مؤسسهٔ ژئوتکنیکال نروژ، در اسلو نروژ اداره می‌شود انبوهی از نوشتارهای او را نگهداری می‌کند.
سد میشن در بریتیش کلمبیا، کانادا، به افتخار او در سال ۱۹۶۵ به سد ترزاقی تغییر نام داده شد.
از دید فروید منشأ باورهای دینی بایستی در روان رنجوری بشر جستجو شوند و از دید دورکهایم، دین یک برساخته اجتماعی است. ریچارد داوکینز، زیست‌شناس فرگشتی، دین را بر اساس فرگشت انسان(تکامل انسان) مورد بررسی قرار داده و در کتاب "توهم خدا" می‌گوید: «اگر عصب‌شناسان یک مرکز مرتبط با باور به خدا در مغز پیدا کنند، دانشمندان داروینیستی همانند من همچنان در پی آن هستند که دریابند چرا انتخاب طبیعی به گزینش چنین مرکزی انجامیده‌است؟» برخی از دانشمندان معتقدند که باورهای دینی در طول فرگشت و تکامل به وجود آمده‌اند و به بقای این موجود کمک کرده‌اند.
از بزرگترین ادیان جهان می‌توان از ادیان ابراهیمی نام برد که همه از یک ریشه و منطقهٔ خاور میانه سرچشمه می‌گیرند و عبارتند از یهودیت، مسیحیت و اسلام است.
از دین‌های بزرگ دیگر در جهان می‌توان از بوداگرایی، هندوگرایی و آیین کنفوسیوس نام برد.
دین‌های کهن فراوان دیگری نیز وجود دارد مانند زرتشتی‌گری، مانی‌گری، مهرپرستی و جز اینها.
جری گُلدسمیت (زادهٔ ۱۰ فوریهٔ ۱۹۲۹ - درگذشتهٔ ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۰۴) آهنگساز و رهبر ارکستر اهل آمریکا بود. او بیشتر به خاطر آثارش در زمینهٔ موسیقی فیلم شهرت دارد.
گُلدسمیت به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین آهنگسازان فیلم قرن بیستم شناخته شده‌است. او در دوران زندگانی هنری‌اش ۱ جایزهٔ اُسکار و ۵ جایزهٔ اِمی دریافت کرد. ۱۸ نامزدی جایزهٔ اسکار، ۵ نامزدی جایزهٔ گرَمی، ۴ نامزدی جایزهٔ بفتا و ۹ بار نامزدی گلدن گلوب از دیگر افتخارات اوست، گرچه این ۳ جایزهٔ آخر را هیچ‌گاه دریافت نکرد. ساخته‌های گُلدسمیت در ژانرهای مختلف سینمایی و تلویزیونی بودند اما بیشتر آثار قابل‌توجه او در ژانرهای علمی/تخیلی، فانتزی و وحشت بودند.
اگر فیلم‌هایی چون «پاپیون»، «طالع نحس» یا «مومیایی» را دیده باشید، بدون شک متوجه موسیقی بسیار زیبای این فیلم‌های بزرگ شده‌اید، آهنگساز این کارهای بزرگ کسی نیست به‌جز «جری گلدسمیت». او در سال ۱۹۲۹ در کالیفرنیا به دنیا آمد، از ۶سالگی شروع به نواختن پیانو کرد و در ۱۴سالگی به فراگیری دانش هارمونی، کنترپوان و آهنگسازی پرداخت. این امکان نیز برای او مهیا شد تا در کلاس‌های درس آهنگسازی «میکلوش روژا» موسیقیدان افسانه‌ای سینما در دانشگاه کالیفرنیا حاضر شود و البته نشان داد که یگانه شاگرد موفق وی بوده‌است. گلد اسمیت علاقهٔ بسیار زیادی به موسیقی ارکسترال داشت و تا مدت‌ها آهنگساز کنسرت‌های بزرگ بود اما به دلیل نبودن امکان برگزاری کنسرت‌های متعدد و عدم ارضای روح تشنه‌اش که تمایل به آهنگسازی شبانه‌روزی داشت، تصمیم گرفت هرچه سریع‌تر حرفهٔ کاری خود را تغییر دهد.خُنیاگران هنر هفتم - Soreie Mehr - Magazines
در سال ۱۹۴۵ تحت تأثیر صحبت‌های میکلوش روژا و «اینگرید برگمن» ستارهٔ سینمای هالیوود قرار گرفت و شروع به آهنگسازی فیلم کرد. در سال ۱۹۵۰ کار رسمی خود را در سی‌بی‌اس آغاز کرد؛ ابتدا به‌عنوان کارمند عادی و خیلی زود به‌عنوان آهنگساز برنامه‌های رادیویی. تا سال ۱۹۶۰ با سی‌بی‌اس همکاری می‌کرد، سپس در سال ۱۹۶۲ نامزد دریافت جایزهٔ اسکار برای موسیقی فیلم «فرود» شد و در سال ۱۹۶۳ موسیقی فیلم «تنهایی شجاعت است» را ساخت. پس از آن قرارداد همکاری با کمپانی فوکس قرن بیستم را امضا کرد و شروع به ایجاد تحول در موسیقی فیلم‌های این کمپانی کرد. او تشنهٔ کار کردن بود و به همین دلیل نتوانست به سمت مجموعه‌های تلویزیونی کشیده نشود. موسیقی مجموعه‌های تلویزیونی آشنایی چون «خانواده والتون» و «کوچ ستاره» از جمله کارهای موفق او در تلویزیون بود. موسیقی فیلم‌هایی مانند «پاپیون» و «محلهٔ چینی‌ها» که در ایران مورد استقبال فراوان قرار گرفتند نیز از آثار این آهنگساز بزرگ است. او هم‌چنان به کار خود ادامه می‌داد. در دههٔ ۸۰، موسیقی فیلم‌هایی چون «اولین خون»، «کاپری‌کورن ۱»، «ستیز نهایی» و «قانون جنایی» را ساخت و در دههٔ ۹۰، موسیقی فیلم‌های بزرگی چون «فراخوان نهایی» و «غریزهٔ اصلی» از ساخته‌های او بود.
گلد اسمیت توانست بیش از ۸۰ جایزه برای ساخته‌های خود به دست آورد و در سال ۱۹۷۶ جایزهٔ اسکار بهترین موسیقی را برای فیلم طالع نحس نصیب خود کند.
از دیگر آثار سینمایی که وی برای آن‌ها موسیقی ساخته می‌توان به "گذرگاه بریکهارت"
و "کابوبلانکو" اشاره نمود.
پهپاد کرار یک پهپاد چند منظوره با موتور توربوجت است که در خدمت بسیاری از یگان‌ها و رده‌های نظامی ارتش و سپاه از جمله نیروی هوایی، نیروی دریایی، نیروی پدافند هوایی و نیروی هوافضای سپاه قرار دارد. کرار اولین تجربه ایران در ساخت پهپاد با پیشرانه جت و همچنین اولین پهپاد رزمی ایران با قابلیت حمل سلاح است. این پهپاد در ۳۱ مرداد ۱۳۸۹ توسط محمود احمدی‌نژاد رونمایی شد.
کرار بر اساس پهپاد هدف آمریکایی ام‌کیوام-۱۰۷ که پیش از انقلاب توسط ایران خریداری شده بود ساخته شده است و اکنون در نقش‌های مختلفی مانند حمل انواع موشک‌ کروز و بمب، پهپاد انتحاری، رهگیر هوایی و پهپاد هدف به کار گرفته می‌شود.
در تاریخ ۶ خرداد ۱۴۰۲ دریادار شهرام ایرانی فرمانده نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران از نسخه جدبد پهپاد کرار ویژه ضد زیردریایی دارای برد بسیار بلند بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر و با قابلیت حمل اژدر مارک ۴۶ خبرداد.
پهپاد کرار دارای نسخه های رزمی متعددی میباشد:
طول:۳/۷۵
وزن:۵۰۰کیلوگرم
وزن تسلیحات قابل حمل:تا۲۵۰ کیلوگرم
بیشترین سرعت:۹۰۰کیلومتر بر ساعت
ارتفاع:۱/۵
طول بال:۳/۱
برد عملیاتی: تا ۵۰۰کیلومتر(بیشترین برد حدود۱۰۰۰کیلومتر)
سقف پروازی:۱۰۷۰۰تا۱۳۱۰۰متر
همزمان با برگزاری رزمایش ذوالفقار ارتش در تاریخ ۱۰ دی ۱۴۰۱ هواپیمای سرنشین دار اطلاعاتی P-۸ نیروهای فرامنطقه‌ای که سعی در کاهش ارتفاع برای جمع‌آوری اطلاعات دقیق‌تر از منطقه رزمایش را داشت، با شلیک یک پهپاد کرار از سوی سامانه یکپارچه پدافند هوایی مجبور به ترک منطقه شد.
کرار می‌تواند در اشاره به موارد زیر باشد:
پابلو خاویر زابالتا خیرود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال پیشین اهل آرژانتین است. وی به عنوان دفاع راست تاکنون در تیم‌های و سن لورنسو، اسپانیول، منچستر سیتی و وستهام یونایتد بازی کرده‌است. همچنین او ۵۸ بازی ملی هم برای تیم ملی فوتبال آرژانتین انجام داده‌است.
سن لورنزو
جولیان لسکات (متولد ۱۶ اوت ۱۹۸۲) یک بازیکن فوتبال اهل انگلستان است.
وی به عنوان بازیکن تاکنون در تیم‌های و ولور همپتون و اورتون ومنچستر سیتی و وست برومویچ بازی کرده‌است.
همچنین او تاکنون ۲۶ بازی ملی هم برای تیم ملی فوتبال انگلستان انجام داده است.
مرتضی شهید کلهری مشهور به حاج‌آقا مرتضی تهرانی (زاده شهریور ۱۳۱۲ در تهران – در گذشته ۳۰ تیر ۱۳۹۷ در مشهد) از استادان اخلاق و مجتهدان معاصر شیعه بود. وی برادر مجتبی تهرانی و از شاگردان سیدروح‌الله خمینی بود.
مرتضی تهرانی فرزند ارشد میرزا عبدالعلی تهرانی و برادر مجتبی تهرانی و مهدی کلهر بود. او در دوران نوجوانی مدتی به همراه خانواده در مشهد ساکن بود و پس از مدتی که خانواده به تهران آمدند برای تحصیل به قم رفت.
پدرش از شاگردان عبدالکریم حائری یزدی بود و به جلسات میرزا جواد ملکی تبریزی می‌رفت و از دوستان صمیمی مرتضی زاهد بود.مصاحبه آیت‌الله شیخ مرتضی تهرانی ـ از دوستان استاد مرکز تدوین و نشر آثار علامه کرباسچیان
مرتضی تهرانی از شاگردان سید روح‌الله خمینی بود. همچنین در دروس خارج فقه سید حسین طباطبایی بروجردی شرکت می‌کرد.
او در دومین دوره تدریس اسفار توسط سید محمدحسین طباطبایی نیز شرکت داشته‌است. وی در جوانی به همراه محمد مفتح، محمدتقی مصباح یزدی، محمدرضا مهدوی کنی، محمدباقر باقری کنی، محمد امامی کاشانی، اکبر هاشمی رفسنجانی، محسن دانش آشتیانی، سید حسن میردامادی، بهجتی کرمانی، میرزا علی غفوری، جواد الهی کنی و میرزا حسین نوری به تحصیل و مطالعه دروس ریاضیات، فیزیک، شیمی، فیزیولوژی، زبان، زمین‌شناسی و اقتصاد پرداخت تا زبان جامعهٔ امروز، آموزش و پرورش امروز و دانشگاه امروز را هم بداند زیرا احساس کرده بود روحانی هر قدر در علوم حوزوی قوی باشد، باید زبان جامعهٔ روز و زبان دانشجویان را هم بداند.
وی قبل از انقلاب ۵۷ از فعالین و یاران نزدیک سید روح‌الله خمینی محسوب می‌شد و حتی بعد از تبعید خمینی به نجف، به آنجا رفت؛ و از معدود کسانی بود که در درس‌های ولایت فقیه خمینی در نجف شرکت کرد. اما از همان سالهای نخستین انقلاب به کلی از سیاست کناره گرفت و از پذیرش سمت در نظام ایران اجتناب کرد. هر چند که همواره از ورود به مسائل جزئی و عملی سیاسی به شدت پرهیز کرده با این حال در بین روحانیون به عنوان یک انسان سیاسی شناخته می‌شد که شرکت کردن محمد محمدی ری‌شهری، علی فلاحیان، محمدحسن رحیمیان (رئیس مرکز اسناد انقلاب اسلامی) و سید علی‌اصغر حجازی (از مسئولان دفتر خامنه‌ای) در جلسات وی نشان دهنده این موضوع بود. نظر وی این بود که در مسائل سیاسی همیشه باید اخلاق را رعایت نمود.
وی از همان بدو انقلاب همواره پیشنهادهای ورود و اشتغال به امور سیاسی اجرایی قضایی را رد نمود و نپذیرفت.http://shabestan.ir/NSite/FullStory/News/?Serv=0&Id=322517&Mode= خبرگزاری شبستان
او در اوایل انقلاب با معرفی خمینی جلسه‌ای برای مسئولین درجه دو مملکت اعم از وزرا و معاونین تشکیل داد و به توضیح و شرح عهدنامه مالک اشتر برای‌شان پرداخت. در این جلسه بیش از شصت نفر از مسئولین وقت جمهوری اسلامی شرکت می‌کردند. گفته می‌شود به خاطر اظهار نظر سید مهدی هاشمی به لزوم ترور مرتضی تهرانی این جلسه تعطیل شد.
وی امام جماعت مسجد میرزا موسی (واقع در بازار تهران) بود و علاوه بر تدریس دروس خارج فقه و اصول به شاگردان محدودش، در آن مسجد پس از نماز ظهر و عصر به سخنرانی اخلاقی برای بازاریان می‌پرداخت.
همچنین جلسات عمومی هفتگی نیز شبهای جمعه در زیرزمین منزل مسکونی‌ وی (که به صورت حسینیه دایمی درآمده‌ بود) برگزار می‌شد که ماهیت این جلسات تفسیر قرآن با رویکرد تربیتی، اعتقادی و اخلاقی بود.
چندی پس از مناقشات انتخابات ۸۸ در یکی از سخنرانی‌هایش در مسجد میرزا موسی ضمن «مبهم و تفرقه‌افکن» خواندن شعار «مرگ بر ضد ولایت فقیه»، حذف آن را شرعاً لازم دانسته و معتقد است: پس از این ماجرا در مسجد میرزا موسی که محل سخنرانی تهرانی است به جای شعار «مرگ بر ضد ولایت فقیه» در تکبیر بعد از نماز، شعار «درود بر اصل ولایت فقیه» سر داده می‌شود.
مرتضی تهرانی علی‌رغم آنکه بارها گفته بود به توصیه پدرش در سیاست دخالت نمی‌کند، در مصاحبه‌ای (که سایت‌های اصولگرا و اصلاح طلب آن را منتشر کردند) به تمجید بی‌سابقه از سید علی خامنه‌ای پرداخته و او را در روزگار کنونی بی‌همتا دانسته بود. از نگاه وی هیچ‌کس مقام و منزلت رهبر جمهوری اسلامی را اعم از عالمان و غیر عالمان درک نکرده‌ است.http://www.farsnews.ir/13941112001099
مرتضی تهرانی که به علت نارسایی کلیوی در بخش مراقبت‌های ویژه بستری بود، بامداد شنبه ۳۰ تیر ۱۳۹۷ در مشهد درگذشت. پیکر ایشان روز شنبه ۳۰ تیر پس از تشییع در حرم علی بن موسی الرضا در مشهد به تهران منتقل شد. در تهران نیز صبح دوشنبه ۱ مرداد مراسم تشییع پیکر او در حسینیه‌شان در محله دزاشیب تهران برگزار شد. عبدالعلی تهرانی (پسر بزرگ وی) بنا به وصیت پدر بر پیکر او نماز میت خواند. مرتضی تهرانی در کربلا قبری خریده و وصیت کرده بود که در این شهر دفن شود، به همین دلیل پیکر او برای خاکسپاری به کشور عراق منتقل شد. و در روز چهارشنبه ۳ مرداد پس از تشییع در حرم علی بن ابی‌طالب در نجف به کربلا منتقل و به خاک سپرده شد. خامنه‌ای در پیامی درگذشت وی را تسلیت گفت. همچنین شخصیت‌های دیگری چون سید محمود هاشمی شاهرودی، صادق آملی لاریجانی، علی‌اکبر ولایتی، علی لاریجانی، محمد جعفر منتظری و کاظم صدیقی در پیام‌های جداگانه‌ای درگذشت وی را تسلیت گفتند.
تمام آثاری که از مرتضی تهرانی وجود دارد متن پیاده شده سخنرانی‌های اوست که به صورت کتاب یا جزوه چاپ شده‌ است مانند:
آبل ۱۶۸۹ خوشه‌های کهکشانی است که در صورت فلکی سنبله قرار دارد و یکی از بزرگترین خوشه‌های کهکشانی شناخته شده‌است. این خوشه به دلیل جرم عظیم آن مثل یک ذره بین عمل می‌کند و نور در اطراف آن خم می‌شود.
دای جین (چینی سنتی: 戴進، چینی ساده: 戴进، پین یین: Dài Jìn؛ ۱۳۸۸-۱۴۶۲) نقاش چینی و بنیان‌گذار مکتب جه در نقاشی دوران مینگ بود.
دای جین در سال ۱۳۸۸ میلادی در هانگژو، مرکز استان ججیانگ چین زاده شد. او باوجودی‌که از همان دوران کودکی به تحصیل نقاشی پرداخت اما تا مدت‌ها حرفهٔ اصلی او درودگری بود. دای جین بعدها به‌خاطر نقاشی‌هایش از مناظر و حیوانات شهره‌شد و مکتب جه را که نامش برگرفته از استان زادگاهش ججیانگ بود بنیان‌گذاشت.
دای جین مدتی را نیز به عنوان یکی از مقام‌های رسمی در دربار مینگ خدمت کرد اما پس از برانگیختن خشم امپراتور به زادگاه خود بازگشت. دای جین در ۱۴۶۲ میلادی درگذشت.
تی-۴۰ تانک سبک آبی خاکی دیده‌بانی بود که توسط اتحاد جماهیر شوروی در طول جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار گرفت. قابلیت دوگانه آن برای ارتش سرخ بسیار مهم بود. همانطور که تولید بیش از ۱۵۰۰ تانک دوگانه در ۱۹۳۰ گواه این مدعاست.
تی-۴۰ برای جایگزینی تی-۳۷ و تی-۳۸ تانک‌های دوگانه سبک در نظر گرفته شده بود.
برنارد هرمن آهنگساز اهل آمریکا بود که بیشتر به خاطر آثارش در زمینهٔ موسیقی فیلم شهرت دارد. او در ۲۹ ژوئن ۱۹۱۱ به‌دنیا آمد و در ۲۴ دسامبر ۱۹۷۵ درگذشت.
هرمن که برای موسیقی فیلم شیطان و دنیل وبستر (۱۹۴۱) برندهٔ ۱ جایزهٔ اسکار شده‌است، بیشتر به خاطر همکاری‌هایش با آلفرد هیچکاک و موسیقی فیلم‌هایی مانند روانی، شمال از شمال غربی، مردی که زیاد می‌دانست و سرگیجه شهرت دارد. او همچنین آثار درخور توجهی برای کارگردانان دیگر و فیلم‌های مطرحی مانند همشهری کین، روح و خانم مویر، تنگهٔ وحشت و راننده تاکسی ساخته‌است.
هرمن آثاری هم برای نمایش‌های رادیویی (به ویژه برای اورسن ولز)، چندین موسیقی فیلم برای ری هری‌هاوزن و قطعاتی برای چند سریال تلویزیونی نوشته‌است. استفادهٔ خلاقانه از سازهای بادی برنجی و رنگ‌بندی شفاف ارکستراسیون از ویژگی‌های موسیقی این هنگساز است. ایت
لباس تولد دمی یک اثر نقاشی از نوع نقاشی بدن ترمپلوی می‌باشد.این اثر به وسیلهٔ نقاش زن نیوزلندی جوآن گر خلق شده‌است. این اثر به وسیلهٔ عکاس زن آمریکایی آنی لیبویتز عکسبرداری و بر روی شماره ماه اوت ۱۹۹۲ مجله ونیتی فر چاپ شده‌است.این عکس به مناسبت یادکرد سالگرد چاپ عکس موفقیت‌برانگیز روی جلد مجله از دمی مور در یک سال گذشته یعنی در اوت ۱۹۹۱ بود، این عکس جنجالی از دمی مور در دوران هفت ماهگی حاملگی او گرفته شده بود و با جمله عکس‌های بیشتری از دمی مور عنوان بندی شده بود. این نقاشی نمونه بارز یک اثر هنری مدرن نقاشی بدن می‌باشد که باعث شد جوآن گر به عنوان یک نقاش، مورد توجه فرهنگ عامه در این سبک نقاشی قرار گیرد.
تانک‌های BT (به روسی: Быстроходный танк (БТ)، تانک Bystrokhodny، سبک. «تانک سریع») یک سری از تانک‌های نیروی زرهی شوروی سابق بود که در تعداد زیادی بین ۱۹۳۲ و۱۹۴۱ تولید شده‌است.
آنها نیروی زرهی سبک بودند، اما تانک خوبی برای زمان خود بود، و تحرک بسیار بهتری نسبت به دیگر تانک‌های طراحی شده معاصر خود داشتند.
تی-۳۵ یک تانک سنگین با چند برجک ساخت شوروی بود توسط ارتش سرخ در جنگ جهانی دوم به کار گرفته شد.
دو پیش‌نمونه تانک تی-۳۵ بین سال‌های ۱۹۳۲ و ۱۹۳۳ توسط بخش مکانیک دفتر طراحی آزمایشی کارخانه بلشویک در لنینگراد تکمیل شد. ظاهر و بسیاری دیگر از اجزای این تانک از جمله کاربرد چند برجک، از طریق تانک تی-۲۸، به شدت متأثر از تانک بریتانیایی ویکرز ایندیپندنت بود. نخستین مدل تی-۳۵–۱ با وزن ۵۰٫۸ تن دارای موتور بنزینی M6 و یک توپ اصلی ۷۶٫۲ میلی‌متری PS-3 با ۴ برجک دیگر شامل دو توپ ۳۷ میلی‌متری و دو مسلسل بود. این تعداد تسلیحات نیاز به ۱۰ نفر خدمه ایجاد می‌نمود. مشکلات هنگام آزمایش، پیچیدگی برخی قطعات و هزینه بالا تی-۳۵–۱ را برای تولید انبوه نامناسب ساخته بود. پیش‌نمونه دوم با عنوان تی-۳۵–۲ از موتور قدرتمندتر M-17 و سیستم تعلیق اصلاح شده استفاده می‌کرد و تعداد برجک‌های کاهش یافته بود تا خدمه به ۷ نفر برسد. زره قوی‌تر ۳۵ میلی‌متری در جلو و ۲۵ میلی‌متری در اطراف و پشت، تانک را در مقابل آتش تسلیحات کوچک و ترکش خمپاره مقاوم می‌ساخت. تولید این مدت در ۱۱ اوت سال ۱۹۳۳ تأیید شد. با توجه به مشغله کارخانه بلشویک، کار تولید به کارخانه لوکوموتیو خارکوف منتقل گشت. مقداری بهبود در طراحی تی-۳۵ بین سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۹ اعمال گردید. مدل سال ۱۹۳۵ طولانی‌تر و به برجک جدید طراحی شده برای تانک تی-۲۸ با یک توپ ۷۶٫۲ میلی‌متری L-10 مجهز بود. در این مدل دو توپ ۴۵ میلی‌متری جایگزین توپ‌های پیشین ۳۷ میلی‌متری شدند. نهایتاً سال ۱۹۳۸ با افزایش تهدید توپ‌های قدرتمندتر ضد تانک، شش تانک آخر با زره زاویه‌دار برجک جهت ارتقای حفاظت تولید گشت. تا سال ۱۹۳۹ کاملا روشن بود که زره تی-۳۵ به عنوان یک تانک سنگین بسیار نازک است؛ در همین حال سیستم تعلیق نیز بیش از ظرفیت بارگزاری شده بود و امکان ارتقا بیشتر وجود نداشت. با وجود قصد تولید انبوه، در مجموع تنها حدود ۶۱ دستگاه از تانک‌های تی-۳۵ بین سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۹ تولید شد.
اندازه بزرگ و سیستم ناکافی چرخش، تحرک‌پذیری تانک را به خصوص بر روی موانع دشوار ساخته بود. در صورت حرکت، هماهنگی بین برجک‌ها و شلیک دقیق سخت می‌شد. اثربخشی کلی تسلیحات با کالیبر نسبتاً پایین توپ اصلی، محدودتر گشته بود. تولید هر تی-۳۵ معادل ۹ تانک بی‌تی هزینه داشت که موجب برداشته شدن تمرکز از آن گشت. با وجود جثه بزرگ بیرونی، فضای داخل آن تنگ و ناکافی بود.
تمامی تانک‌های تولید شده به یک تیپ تانک در نزدیکی مسکو اختصاص یافتند. تی-۳۵ هیچ نبردی در جنگ زمستان بین شوروی و فنلاند تجربه نکرد. تنها هدف از آن حضور در رژه‌ها برای به رخ کشیدن دستاوردها و قدرت شوروی بود. پیشرفت‌های تسلیحاتی تی-۳۵ را برای خط مقدم نامناسب ساخته بود؛ بدین جهت سال ۱۹۴۰ توصیه شد از آن صرفاً در مقاصد آموزشی استفاده گردد. به پا شدن جنگ با آلمان در ماه ژوئن سال ۱۹۴۱ قبل از محقق شدن این مسئله، موجب ادامه خدمت آن گشت. اطلاعات اندکی از سرنوشت این تانک‌ها در نخستین سال جنگ موجود است اما از تعدادی از آن‌ها ماه دسامبر در دفاع از مسکو به عنوان استحکامات ثابت استفاده شد. بیشتر این تانک‌ها احتمالاً در اثر مشکلات فنی در نبردهای تابستانه در اوکراین در حال خدمت در هنگ‌های ۶۷ و ۶۸ تانک در لشکر سی و چهارم تانک از سپاه ۸ مکانیزه از دست رفته‌اند.
منطقهٔ بون‌کیو یکی از ۲۳ منطقه ویژه توکیو پایتخت ژاپن است.
این منطقه ۱۱٬۳۱ کیلومتر مربع مساحت دارد. بون‌کیو را می‌توان پایتخت فرهنگی توکیو نامید زیرا که از دوره میجی تعداد زیادی از نویسندگان، محققان و سیاستمداران مشهور ژاپن، در این منطقه زندگی می‌کردند. منطقهٔ بون‌کیو بخاطر داشتن چاپخانه، انتشارات، مراکز پیشرفتهٔ پزشکی معروف است و بیمارستان‌های بزرگی در آن مستقر هستند. ورزشگاه بزرگ توکیو (توکیو دُم)، مرکز جودو، دانشگاه توکیو نیز در بون‌کیو قرار دارند. در این منطقه هیچ ایستگاهی متعلق به جی آر قرار ندارد و رفت و آمد با قطار از طریق متروی توکیو انجام می‌شود.
تایتو (台東区، Taitō-ku) یک بخش ویژه است که در متروپلیس توکیو، ژاپن واقع شده است. در زبان انگلیسی به آن شهر تایتو می‌گویند. از اول می 2015، جمعیت این بخش 186276 نفر و تراکم جمعیت 18420 نفر در هر کیلومتر مربع برآورد شده است. مساحت کل 10.11 کیلومتر مربع (3.90 مایل مربع) است. این باعث می شود بخش تایتو از نظر مساحت کوچکترین بخش توکیو و از نظر جمعیت سومین بخش کوچک باشد.
این بخش در 15 مارس 1947 با ادغام بخش های قدیمی آساکوسا و شیتایا و زمانی که شهر توکیو به کلان شهر توکیو تبدیل شد، تأسیس شد. در دوره ادو، محله دارای مجوز یوشیوارا در جایی بود که امروزه تایتو نامیده می شود. تایتو همان حروف چینی "台東" را با تایتونگ ، شهری در تایوان، به اشتراک می گذارد.
تایتو واقع در بخش شمال شرقی منطقه بخش توکیو، توسط پنج بخش ویژه دیگر احاطه شده است: چیودا ، بون‌کیو، آراکاوا، سومیدا و چوئو.
وانگ فو (چینی ساده: 王绂، چینی سنتی: 王紱، پین یین: Wáng Fú؛ ۱۳۶۲-۱۴۱۶) نقاش منظره، خطاط و شاعر چینی دوران سلسله مینگ بود.
وانگ فو در حدود سال ۱۳۶۲ میلادی در استان جیانگسوی چین زاده شد و در بزرگسالی منگ‌دوان نام گرفت. وانگ نقاش منظره بود و در کارهایش سبک وانگ منگ و نی زان را دنبال می‌کرد. او همچنین سبکی آزاد و نامحدود برای کشیدن نگاره‌هایی از گیاهان بامبو داشت. از القاب او می‌توان به یوشی، جیو لونگ شان‌رن و آئوسو اشاره کرد.
وانگ فو در سال ۱۴۱۶ میلادی درگذشت.
SWR متر ("به انگلیسی : standing - wave ratio meter") یا همان نسبت موج ایستاده سنج یک وسیله نمایشگر قدرت RF است . این وسیله همیشه مابین دستگاه فرستنده و کابل هم محور که به آنتن متصل است، به طور ثابت قرار می گیرد . در حالت فرستندگی SWR متر یک نشان نسبی از قدرت ارسال شده را برای ما فراهم می‌کند . بدین صورت که خارج قسمت مقدار RF پیش رونده (forward)(یعنی مقدار قدرتی که به آنتن تزریق شده و به مصرف بار می رسد) به مقدار قدرت RF برگشتی (Reflex) (یعنی قدرتی که به خاطر عدم تطابق امپدانس در قسمت خط انتقال، به طرف فرستنده منعکس شده و برمیگردد) را برای ما نشان می دهد . هدف ما هر چه بیشتر بودن قدرت RF رونده و هر چه نزدیک شدن قدرت RF برگشتی به صفر است تا همه قدرت خروجی فرستنده را به مصرف آنتن برسانیم و در نتیجه بهترین برد را بدست آوریم .
بدین ترتیب آمپلی فایرهای RF ارزشمند در برابر سوختن و از بین رفتن محافظت می شوند . عواملی که باعث سوختن و از بین رفتن آمپلی فایرهای قدرت RF می شوند عدم تطابق امپدانس زیاد، کابل هم محور معیوب و کلا عدم وسیله ارتباطی آنتن مناسب می‌تواند باشد .
منطقهٔ سومیدا یکی از ۲۳ منطقه ویژه توکیو پایتخت ژاپن است.
این منطقه ۱۳٬۷۵ کیلومتر مربع مساحت دارد. بلندترین برج مخابراتی جهان بنام توکیو اسکای تری (درخت آسمانی توکیو) به ارتفاع ۶۳۴ در این ناحیه قرار دارد که باعث رونق بیشتر گردشگری در این منطقه می شود.
منطقهٔ کُوتُو یکی از ۲۳ منطقه ویژه توکیو پایتخت ژاپن است.
این منطقه ۳۹٬۹۴ کیلومتر مربع مساحت دارد. منطقهٔ کُوتُو بین رود سومیدا و رود آراکاوا محصور شده و در کنار خلیج توکیو قرار دارد. نمایشگاه بین‌المللی توکیو در منطقهٔ کُوتُو واقع شده‌است.
گرماگیر ، گرماخور، گرماکاه، گرمابر یا فین، وسیله‌ای برای خنک‌کاری با هوا است که به‌منظور تبادل حرارتی یک قطعه با محیط به کار می‌رود.
اگرچه در طراحی بسیاری از مدارهای قدرت از تقویت‌کننده‌های کلاس B و AB استفاده می‌شود که از بازده حرارتی نسبتاً خوبی بر خوردارند، مقدار توان تلف‌شده در ترانزیستورهای خروجی می‌تواند باعث گرم شدن بیش از حد و رسیدن دما به حد غیرمجاز شود. حتی در مدارهایی که ظاهراً به‌عنوان مدار قدرت تلقی نمی‌شوند (مانند مدارهای مجتمع قیاس بزرگ و متوسط VLSI و MSI)، تراکم بسیار زیاد ترانزیستور‌هایی که هر یک به‌تنهایی توان زیادی تلف نمی‌کند، باعث انباشته شدن بیش از حد گرما در تراشه می‌شود. در موارد مذکور لازم است برای سهولت تبادل حرارتی قطعهٔ مورد نظر با محیط، تمهیداتی اندیشیده شود.
در قطعات الکترونیکی مجزا از قبیل ترانزیستورهای قدرت، این امر از طریق نصب قطعه بر روی یک گرماگیر فلزی صورت می‌پذیرد که معمولاً از جنس آلومینیوم است و سطح زیادی برای تبادل حرارتی با محیط اطراف ایجاد می‌کند.
در مدارهای مجتمع (مثلاً در تراشه‌های پردازنده) مشاهده می‌شود که از یک فن کوچک بر روی گرماگیر قرار داده شده بر روی تراشه استفاده می‌شود تا به خنک کردن تراشه کمک نماید.
معمولاً بین سطح مورد نظر و گرماگیر از یک ترکیب مخصوص استفاده می‌شود که از ضریب انتقال حرارت زیادی برخوردار است.
در قطعات نیمه‌رسانا دمای پیوند نباید از حد مشخصی تجاوز کند (در حدود ۷۵ درجهٔ سانتی‌گراد در ژرمانیوم و ۲۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد در سیلیکون).
گرماگیرها را می‌توان از نظر شکل هندسی و عامل‌های دیگر (جنس پره، اندازه) دسته‌بندی کرد.
انتقال گرمای رسانشی یک‌بعدی:
میزان گرمای جابه‌جا شده بین سیال (هوا) و گرماگیر:
دمای میانگین هوای:
مدل پنهان یک اثر نقاشی از نوع نقاشی بدن ترمپلوی است. این اثر بوسیله نقاش زن نیوزلندی جوآن گر خلق شده‌است. در این نقاشی یک مدل نقاشی شده در مابین گل‌ها پنهان است.
منطقهٔ شیناگاوا یکی از ۲۳ منطقه ویژه توکیو پایتخت ژاپن است.
این منطقه ۲۲٬۷۲ کیلومتر مربع مساحت دارد. دو رود مگورو و رود تاچی‌آیی از این منطقه عبور می‌کنند. شیناگاوا در کنار خلیج توکیو قرار دارد.
ایستگاه شیناگاوا هر چند در ناحیه کناری میناتو-کو، توکیو واقع شده‌است اما به ناحیه شیناگاوا سرویس می‌دهد همچنین خط تندروی توکایدو شینکانسن نیز در ایستگاه شیناگاوا توقف دارد.
آرتاباز یکم یا اَردَوَزنام اردوز (شکل کهن: اَرتَه‌وَزدَه) به معنی «استوار به یاری حق» است"ARTAVASDES – Encyclopaedia Iranica". 2018. Iranicaonline.Org. Accessed September 24 2018. . ، (۴۸۰–۴۵۵ پیش از میلاد)، از دودمان فارناکیان و پسر فارناک یکم عموی داریوش بزرگ هخامنشی و ساتراپ ایرانی فریگیه هلسپونت زیر نظر هخامنشیان بود. او همچنین یکی از سرداران خشایارشا در دومین تهاجم ایرانیان به یونان و فرمانده نیروهای محافظ مسیر بازگشت به آسیا از داردانل بود که پس از نبرد سالامیس در یونان ماند. در نبرد پلاته او به دلیل نامعلومی با ۴۰۰۰۰ سرباز از صحنه جنگ کناره گرفت و به سمت داردانل عقب نشست.
همچنین او به دستور اردشیر یکم شاه هخامنشی به همراه بغابوخش دوم ساتراپ سوریه، در سرکوب دومین شورش مصر شرکت کرد.
منطقه ساتراپی فریگیه هلسپونت در شهر ارگیلی (Ergili) در شمال غرب ترکیه کنونی قرار دارد.
بعد از او، پسرش، فارناباز یکم (۴۵۵–۴۳۰ پیش از میلاد)، که اطلاعات کمی از او در دست است، و سپس نوه‌اش فارناک دوم (۴۳۰–۴۱۳ از میلاد)، که شناخته شده‌است در ابتدای جنگ پلوپونزی ساتراپ بوده‌است. پس از او، فارناباز دوم (۴۱۳–۳۷۳ پیش از میلاد)، که به خاطر رقابت با تیسافرن و جنگ علیه اسپارت‌ها مشهور است به مقام ساتراپی فریگیه هلسپونت رسید.
حکمرانان سلسله محلی فارناک و زمان خدمتشان به ترتیب حکومت آنها عبارتند از:
منطقهٔ مِگورُو یکی از ۲۳ منطقه ویژه توکیو پایتخت ژاپن است.
این منطقه ۱۷٬۷۰ کیلومتر مربع مساحت دارد. این منطقه یکی از مناطق مسکونی توکیو محسوب می‌شود.
بوعلی سینا یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی محصول ۱۳۶۴ است که به زندگی ابن سینا، دانشمند ایرانی، می‌پردازد. این مجموعه در شهرستان اردستان و مسجد جامع تاریخی آن ساخته شده است. نویسندگی، تدوین‌ و کارگردانی این مجموعه بر عهدهٔ کیهان رهگذار بوده است.Iranian Movie DataBase کیهان رهگذار: امین تارخ، فیروز بهجت‌محمدی، جمشید لایق، اسماعیل محرابی، چنگیز وثوقی، سرور نجات‌الهی از بازیگران اصلی این مجموعه هستند. "بوعلی سینا" تاکنون بارها از شبکه‌های مختلف سیما پخش شده‌است.
میتو شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان ایباراکی در جزیره هونشو است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۰ میلادی برابر ۲۶۵۰۰۰ نفر برآورد شده‌است.
زبان‌های بومی استرالیا شامل ۲۹۰ تا ۳۶۳ زبان در ۲۸ خانواده زبانی و زبان تک‌خانواده هستند که توسط بومیان استرالیا و تعدادی از جزیره‌های اطراف گویش می‌شوند. روابط بین این زبان‌ها در حال حاضر مشخص نیست. با وجود این عدم اطمینان، زبان‌های بومی استرالیا به‌طور کلی تحت عنوان «زبان‌های استرالیایی» یا «خانواده استرالیایی» قرار می‌گیرند.
این اصطلاح می‌تواند زبان‌های تاسمانیایی و تنگه تورس را نیز دربر گیرد در حالی که رابطه ژنتیکی میان اولی و استرالیایی ناشناخته و دومی جزئی از خانواده پاما-نیونگایی است و به زبان‌های پاپوآیی بسیار نزدیک.
در اواخر قرن هجدهم، بیش از ۲۵۰ گروه اجتماعی متمایز بومی و به همین تعداد زبان یا گویش مختلف وجود داشت. وضعیت و دانش زبان‌های بومی امروزه بسیار متفاوت است. بسیاری از زبان‌ها و فرهنگ‌های بومی با تجاوز اروپاییان از بین رفتند. فقط برای برخی از این زبان‌ها، مستندات اندکی از واژگان و دستور زبان وجود دارد. در آغاز قرن ۲۱، کمتر از ۱۵۰ زبان بومی در استفاده روزانه باقی مانده بود که بیشتر آن‌ها به شدت در معرض خطر انقراض بودند. در سال ۲۰۲۰، ۹۰٪ از بیش از ۱۰۰ زبان بومی استرالیا در معرض خطر بودند و فقط ۱۳ تا از آن‌ها به کودکان منتقل می‌شدند. زبان‌های بازمانده در منزوی‌ترین مناطق واقع شده‌اند.
هفت زبان پرسخنگوی استرالیایی، همچون وارلپیری، مورینه-پاثا و تیوی بین ۱٬۰۰۰ تا ۳٬۰۰۰ سخنگو دارند.UNESCO atlas (online)
بومیان جزیره استرالیا از اقوام گوناگونی تشکیل شده‌اند که برای بیش از ۵۰٬۰۰۰ سال در این سرزمین ساکن بوده‌اند. این مردم دارای یک تاریخچه ژنتیکی مشترک و همچنین پیچیده هستند، اما فقط در دویست سال گذشته‌است که آن‌ها به شکل یک گروه واحد تعریف می‌شوند. زمان ورود نخستین مردم به قاره و جزایر مجاور محل بحث پژوهشگران است. نخستین بقایای قاطع حضور بشر مربوط به بیش از ۵۰ هزار سال پیش است. با ورود سفیدپوستان و دیگر مردمان به سرزمین استرالیا، ساختار زندگی بومیان که طی هزاران سال دست‌نخورده باقی‌مانده بود، به شدت دچار دگرگونی شد. امروزه بومیان همراه با دیگر گروه‌های قومی و نژادی، در مناطق مختلف استرالیا زندگی می‌کنند و تا حدودی سنت‌ها و روش زندگی خود را حفظ کرده‌اند.
در گذشته، بومیان استرالیایی در بخش‌های گسترده‌ای از فلات قاره زندگی می‌کردند و حدود ۱۱٬۷۰۰ سال پیش در دوره میان‌یخچالی هولوسن از بسیاری از جزایر کوچک‌تر دریا و تاسمانی هنگامی که آب طغیان کرد، جدا شدند. مطالعات در مورد ترکیب ژنتیکی گروه‌های بومی هنوز ادامه دارد، اما شواهد نشان می‌دهد که آن‌ها با مردم آسیایی باستان و نه افراد امروزی هم‌ریشگی دارند و دارای اشتراکاتی با پاپوآیی‌ها هستند ولی سال‌هاست که از جنوب شرق آسیا جدا شده‌اند. در این سرزمین پیش از سکونت گسترده اروپاییان، بیش از ۲۵۰ زبان بومی وجود داشت.
دسته‌بندی‌های گوناگونی برای زبان‌های بومی استرالیا ارائه شده‌است؛ در این میان "گلاتولوگ" ۲۳ خانواده مستقل و ۹ زبان یگانه را برای زبان‌های استرالیایی برمی‌شمرد.
"گزارش ملی زبان‌های بومی" یک بررسی منظم در مورد وضعیت زبان‌های بومی استرالیا و جزیره‌نشینان تنگه تورس است. که در سال‌های ۲۰۰۵، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۹ انجام شد.
زبان‌هایی با بیش از ۱۰۰ سخنگو:
در کل ۴۶ زبان با ۴۲٬۳۰۰ سخنگو وجود دارد؛ ۱۱ زبان فقط ۱۰۰ و ۱۱ زبان بیش از ۱٬۰۰۰ سخنگو دارند.
محمد مصطفایی (زاده ۶ بهمن ۱۳۵۲ در تهران) وکیل ایرانی است در که زمینه پرونده‌های مربوط به حقوق بشر فعالیت کرده‌است. او اکنون ساکن نروژ است.
محمد مصطفایی در ششم بهمن ماه سال ۱۳۵۲ در جنوب تهران به دنیا آمد. او از سن بیست و هفت سالگی مشغول به کار شد. دوران تحصیل اولیه را به سختی گذراند. سال ۱۳۷۶ وارد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران شد. در سال ۱۳۷۸ توانست وارد انجمن اسلامی دانشکده حقوق شده و تا سه سال عضو انجمن و همچنین دبیر انجمن گردد.
مصطفایی در سال ۱۳۸۰ موفق شد به کانون وکلای دادگستری مرکز راه یابد. پس از مدت کوتاهی، دبیر کمیسیون حقوق بشر کانون وکلا گردید.
مصطفایی به عنوان یک وکیل ایرانی در شروع فعالیت وکالتی خود وکالت زنانی را که در معرض بحران قرار داشتند و در زندان به سر می‌بردند را پذیرفت. او در این زمینه مقالات بسیاری نوشت که در روزنامه‌های ایران منتشر گردید. مصطفایی وکالت ۱۳ نفر از کسانی که به سنگسار محکوم شده بودند را پذیرفته و موفق شد ده نفر از آنان را از مرگ نجات دهد.
مصطفایی شروع فعالیت وکالتی خود در زمینه حقوق کودکانی که در سن کمتر از ۱۸ سال مرتکب جرم شده و به اعدام محکوم شده بودند را با پرونده نازنین فاتحی شروع کرد. پس از موفقیت در این پرونده توانست وکالت چهل نفر از محکومین به اعدام که سن شان کمتر از ۱۸ سال بود را به عهده گرفته و از این تعداد نوزده نفر را از مرگ نجات دهد. از جمله کسانی که از مجازات نجات یافتند محمد لطیف، علی مهین ترابی، حسین ترنج و نازنین فاتحی هستند.
کتاب راهنمای محاکم و دادسراهای تهران و کانون‌های وکلای دادگستری اثر این وکیل دادگستری است.
مصطفایی وکالت بهنود شجاعی را به عهده داشت اما در دفاع از وی ناکام ماند. بهنود شجاعی قاتل نوجوانی بود که در سن ۱۷ سالگی احسان را که او نیز ۱۷ سال داشت با ضربات چاقو به قتل رسانده بود. سیر مراحل دادگاه او از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸ به طول انجامید که سرانجام پس از ناکامی کوشش‌های کانون‌های خیریه و هنرمندان مطرحی چون عزت‌الله انتظامی، پرویز پرستویی و کیومرث پور احمد برای دریافت رضایت از اولیای دم، در ۱۹ مهر ۱۳۸۸ به دار آویخته شد.
مصطفایی پیش از ترک ایران، از جمله وکالت سکینه محمدی آشتیانی که به اتهام زنای محصنه به سنگسار محکوم شد را به عهده داشت. او در دوران فعالیت خود توانست بزرگترین کمپین بین‌المللی علیه اعدام کودکان و سنگسار را تشکیل دهد و در نهایت موفق شد با کمک دیگر فعالان حقوق بشر مجازات اعدام برای کودکان را در جرایم تعزیری حذف و دیگر جرایم از طریق مجلس شورای اسلامی محدود کند.
مصطفایی در دوران فعالیت خود در مخالفت با اعدام و سنگسار و مجازاتهای بدنی دیگر تلاش‌های گسترده‌ای نموده است. او توانست سازمانها و نهادهای بین‌المللی و حتی دولتهای بسیاری را نسبت به اعدام اطفال زیر ۱۸ سال و سنگسار و شکنجه در زندان آگاه و درگیر نماید.
مصطفایی پس از انتخابات سال ۱۳۸۸ وکالت بسیاری از روزنامه نگاران، فعالیت سیاسی و اجتماعی را نیز به عهده گرفت.
از جمله وکالت مشاور امور زنان مهدی کروبی، هنگامه شهیدی را به عهده داشت.راه سبز
مصطفایی دوم مرداد ۱۳۸۹، برای ارائه توضیحاتی به دادستانی تهران احضار شد و صدور حکم جلب و ممنوع‌الخروج شدن خود را به عنوان دلایل خروجش از ایران اعلام کرد. سازمان عفو بین‌الملل نیز خواستار آزادی محمد مصطفایی شد.BBC فارسی - ایران - بیانیه سازمان عفو بین‌الملل در مورد ناپدید شدن محمد مصطفاییBBC فارسی - ایران - محمد مصطفایی در ترکیه تقاضای پناهندگی کرده است
پس از خروج مخفیانه مصطفایی از ایران، دختر، برادر، همسر و پدر همسر او نیز دستگیر شدند. BBC فارسی - ایران - مصطفایی به دادستان تهران: اگر به خدا اعتقاد دارید همسرم و بردارش را آزاد کنیدBBC فارسی - ایران - محمد مصطفایی: همسر بی گناهم را آزاد کنید
مصطفایی پس از خروج از ایران در حالی که همسرش بازداشت شده بود با نوشتن نامه‌ای به عباس جعفری دولت‌آبادی دادستان تهران، خواهان آزادی همسر و برادر همسرش شد.
در مرداد ۱۳۸۹ پس از بازداشت کردن همسر محمد مصطفایی توسط مقام‌های ایرانی، وی برای آزادی همسرش به ترکیه گریخت و از سفارت نروژ روادید ورود به این کشور را دریافت کرد.محمد مصطفایی وارد نروژ شد بی‌بی‌سی فارسی
او در سال ۱۳۸۹ در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران، نامه‌ای خطاب به سران کشورهای عضو سازمان ملل متحد منتشر کرد.وبگاه آینده
مصطفایی در سال ۱۳۹۰ سازمان مدارای جهانی را در نروژ تأسیس کرد و هم‌اکنون به عنوان مدیر این سازمان فعالیت می‌کند.
پیمان بریان–کلوگ یا پیمان پاریس در ۲۷ اوت ۱۹۲۸ توسط ۹ دولت به امضا رسید. نام رسمی این پیمان، پیمان همگانی برای خودداری از جنگ است. پیشگامان آن فرانک کلوگ، وزیر خارجهٔ ایالات متحدهٔ آمریکا و آریستید بریان، وزیر خارجهٔ فرانسه بودند و در ۱۹۳۰ کمابیش همهٔ دولت‌ها آن را پذیرفتند. این پیمان، جنگ را به عنوان وسیلهٔ حل کشمکش‌های بین‌المللی محکوم کرد و توسل به جنگ را برای نیل به مقاصد سیاسی ممنوع اعلام کرد.
۹ دولت امضا کننده عبارت بودند از آلمان، ایتالیا، ایالات متحدهٔ آمریکا، بریتانیا، بلژیک، چکسلواکی، ژاپن، فرانسه، لهستان.
پیمان پاریس در ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۹ لازم‌الاجرا گردید. متعاقب این تاریخ دولت‌های افغانستان، جمهوری آلبانیا، اتریش، تایوان، کوبا، دانمارک، جمهوری دومینیکن، مصر، استونی، اتیوپی، فنلاند، گواتمالا، پادشاهی مجارستان، لتونی، لیبریا، لیتوانی، هلند، نیکاراگوئه، نروژ، پاناما، پرو، اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، پادشاهی یوگسلاوی، تایلند، سوئد، ترکیه و چند دولت دیگر حمایت و الحاق قطعی خود را به این پیمان اعلام کردند. ۸ دولت دیگر، از جمله ایران، یونان، هندوراس، شیلی، لوکزامبورگ، گدانسک، کاستاریکا، ونزوئلا بعد از این تاریخ به پیمان پیوستند. هرچند در سال ۱۹۳۹ تعداد متعاهدینی که پیمان بریان–کلوگ را مورد تصویب و الحاق قرار داده بودند به ۶۳ کشور رسید اما برای اجرای تعهد ناشی از آن یا انجام مذاکره میان دولت‌های عضو در موارد شکستن پیمان، چیزی پیش‌بینی نشده بود.Wikipedia contributors, "Kellogg–Briand Pact".
در دوران حیات جامعهٔ ملل سنگ بنای اصل عدم توسل به زور و تحریم جنگ در روابط با یکدیگر توسط امضاکنندگان این پیمان بنا نهاده شد. ممنوعیت توسل به زور اشاره شده در این پیمان یک ممنوعیت مطلق است و این پیمان از میثاق جامعهٔ ملل مستقل است.
اگرچه این پیمان نتوانست مانع حملهٔ ژاپن به منچوری و بندر پرل هاربر در ۱۹۴۱، حملهٔ ایتالیا به اتیوپی در ۱۹۳۵، جنگ زمستان بین اتحاد جماهیر شوروی و فنلاند در ۱۹۳۹، حمله به لهستان در ۱۹۳۹ و مداخلهٔ ایالات متحده در آمریکای مرکزی گردد اما تا به امروز همواره معتبر و قابل اجرا بوده‌است.Wikipedia contributors, "Kellogg–Briand Pact". از دیگر آثار این پیمان بهبود روابط بین کشورهای اروپایی بود تا جایی که عده‌ای زمینه را برای تبلیغات پان‌اروپایی مناسب دیدند.نقیب‌زاده، احمد، تاریخ دیپلماسی و روابط بین‌الملل، نشر قومس، ۱۳۸۸: تهران
مجتبی روشنگر (زاده ۹ آبان ۱۳۶۰ - شهرستان رودان) دروازه‌بان فوتبال اهل ایران است.
وی سابقه بازی در تیم‌های شاهین بوشهر، آلومینیوم هرمزگان، پدیده مشهد، نساجی مازندران و فولاد هرمزگان را دارد.
شیا چانگ (چینی ساده و چینی سنتی: 夏昶، پین یین: Xià Chàng، وید جایلز: Hsia Ch'ang) (زادهٔ ۱۳۸۸، درگذشتهٔ ۱۴۷۰) نقاشی چینی در زمان سلسله مینگ بود.
شیا چانگ با نام واقعی جو چانگ در حدود سال ۱۳۸۸ میلادی در استان جیانگسوی چین زاده شد و در ۱۴۱۵ (برابر با سیزدهمین سال فرمانروایی امپراتور یونگ لو) نام خانوادگی خود را از جو به شیا تغییر داد.
شیا، ملقب به «یوفنگ» و «زی‌تزای جوشی»، در کشیدن نقاشی‌هایی با جوهر از گیاهان بامبو مهارت داشت و از سبک نقاشی وانگ فو، دیگر نقاش دورهٔ مینگ پیروی می‌کرد.
شیا چانگ در ۱۴۷۰ میلادی درگذشت.
بازی دو بازیکن تیم فوتبال (به انگلیسی: Two Player Soccer Squad) در سال ۱۹۹۱ و در سبک مربیگری فوتبال توسط شرکت کالت گیمز (Cult Games) منتشر گردید.
این بازی از دیگر بازی‌های تولید شده در دهه ۹۰ میلادی و در ژانر مربیگری فوتبال می‌باشد که از هیچگونه گرافیک کامپیوتری استفاده نمی‌کند. اساس این بازی بر روی دو بازیباز پایه‌ریزی شده و طی آن باشگاههای مطرح لیگ برتر انگلستان و اسکاتلند قابل انتخاب برای بازیباز می‌باشند. امکاناتی از قبیل: خرید و فروش بازیکن، مدیریت بودجه باشگاه، جایگزینی بازیکنان و ... در این بازی در دسترس می‌باشند.
این بازی در سال ۱۹۹۱ توسط شرکت کالت گیمز (Cult Games) بر روی رایانه‌های خانگی اسپکتروم، کمودور ۶۴، آمستراد سی پی سی منتشر گردید.
ماتسویاما شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان اهیمه در جزیره شیکوکو است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۵ میلادی برابر ۵۱۲۰۰۰ نفر برآورد شده است .
دیرکس بنتلی (زادهٔ ۲۰ نوامبر ۱۹۷۵ در فینیکس، آریزونا) خوانندهٔ موسیقی کانتری اهل آمریکا است. بنتلی در بعضی ترانه‌ها با نواختن گیتار آوازش را همراهی می‌کند.
هرچند آغاز فعالیت حرفه‌ای او را از سال ۲۰۰۳ می‌دانند ولی اولین آلبوم وی در سال ۲۰۰۱ منتشر شده‌است.
وی برنده جوایز متعددی از آکادمی موسیقی کانتری و جوایز موسیقی CMT شده‌است که عبارتند از:
بنتلی مابین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ چندین بار نامزد گرمی بهترین آهنگ کانتری، بهترین خواننده مرد کانتری و بهترین آلبوم کانتری شده‌است.
اوکایاما شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان اوکایاما در جزیره هونشو است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۵ میلادی برابر ۶۹۸۰۰۰ نفر برآورد شده‌است.
اوئیتا شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان اوکایاما در جزیره هونشو است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۸ میلادی برابر ۴۶۷۰۰۰ نفر برآورد شده است .
موریوکا شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان ایواته در جزیره هونشو است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۵ میلادی برابر ۳۰۰۰۰۰ نفر برآورد شده است.
توتّوری شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان توتوری در جزیره هونشو است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۶ میلادی برابر ۲۰۰۰۰۰ نفر برآورد شده‌است.
اوتسونومیا شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان توچیگی در جزیره هونشو است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۷ میلادی برابر ۵۰۵۰۰۰ نفر برآورد شده است.
توکوشیما شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان توکوشیما در جزیره شیکوکو است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۸ میلادی برابر ۲۶۵۰۰۰ نفر برآورد شده است .
تویاما شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان تویاما در جزیره هونشو است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۹ میلادی برابر ۴۲۰۰۰۰ نفر برآورد شده است .
ساگا شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان ساگا در جزیره کیوشو است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۹ میلادی برابر ۲۳۸۰۰۰ نفر برآورد شده است .
هاماماتسو شهری است در کشور ژاپن. این شهر در استان شیزوئوکا در جزیره هونشو قرار گرفته است. این شهر در ۱ ژوئیه ۲۰۰۵ با یازده شهر و شهرک اطرافش یکی شد و در ۱ آوریل ۲۰۰۷ تبدیل به یک شهر بزرگ شد. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۹ میلادی برابر ۸۱۳۰۰۰ نفر برآورد شده است.
اوتسو شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان شیگا است و در جزیره هونشو قرار گرفته‌است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۳ میلادی برابر ۳۲۴۰۰۰ نفر برآورد شده‌است.
اینترلاکن
ماتسوئه شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان شیمانه است و در جزیره هونشو قرار گرفته است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۵ میلادی برابر ۱۹۶۰۰۰ نفر برآورد شده است .
فوکوئی شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان شیمانه است و در جزیره هونشو قرار گرفته است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۹ میلادی برابر ۲۶۷۰۰۰ نفر برآورد شده است .
فوکوشیما شهری در کشور ژاپن است. این شهر مرکز استان فوکوشیما است و در جزیره هونشو قرار گرفته است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۷ میلادی برابر ۲۸۹۰۰۰ نفر برآورد شده‌است‌.
تاکاماتسو شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان کاگاوا است و در جزیره شیکوکو قرار گرفته است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۰ میلادی برابر ۴۱۹۰۰۰ نفر برآورد شده است .
کوچی شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان کوچی است و در جزیره شیکوکو قرار گرفته است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۰ میلادی برابر ۳۴۰۰۰۰ نفر برآورد شده‌است.
کوماموتو شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان کوماموتو است و در جزیره شیکوکو قرار گرفته است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۰ میلادی برابر ۷۳۰۰۰۰ نفر برآورد شده است .
آلودگی نفتی نفتکش پرستیژ یکی از بزرگترین فجایع زیست‌محیطی قرن بیستم به حساب می‌آید که در تاریخ ۱۹ نوامبر ۲۰۰۲ در اثر برخورد کشتی نفت‌کش پرستیژ به سواحل ایالت گالیسیا انجام شد و هزاران کیلومتر از نوار ساحلی کشورهای اسپانیا و فرانسه را آلوده کرد. همچنین خسارت زیادی به صنعت ماهی‌گیری این مناطق زد.
مائه باشی شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان گونما است و در جزیره هونشو قرار گرفته است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۷ میلادی برابر ۳۲۴۰۰۰ نفر برآورد شده است.
روز بودا (که «وساک» (Vesākha) و بودا پورنیما هم نامیده می‌شود) روزی است که به باور بوداییان، شخص بودا به درجهٔ شکستن چرخه تولدهای ادواری و به رستگاری (نیروانا) رسیده‌است. در این روز بودایی‌ها به معابد می‌روند و با تقدیم هدایا به راهبان، از آن‌ها می‌خواهند که برایشان دعا کنند. روشن کردن شمع و عود، به صدا درآوردن زنگ‌های ناقوسی‌شکل، تبرک شدن با آب‌های دعا خوانده، غسل مجسمه‌های بودا و پیشکش کردن غذا، لباس و میوه به راهبان از جمله آیین و رسوم متداول در روز وساک است. بودیسم بعد از اسلام بیشترین تعداد پیرو را در کشور مالزی دارد. در این کشور روز وساک به عنوان مهم‌ترین مراسم مذهبی پیروان بودا تعطیل رسمی‌ست و مردم مالزی همراه با بودایی‌های سراسر دنیا این روز را جشن می‌گیرند.
روز بودا که در شب ماه کامل از ماه وایساکا (یا در ماه آوریل یا مه) اتفاق می‌افتد، بزرگداشت سالگرد تولد بودا، بنیانگذار بودیسم است. با وجود گرمای تابستان (درجه حرارت ۴۵ درجه سانتیگراد)، زائران از سراسر جهان برای حضور در جشن‌های بودا پورنیما به بودگایا می‌آیند. این روز دیدار دعاخوانان، سخنرانی در مورد زندگی گوتاما بودا، گفتمان‌های دینی، تلاوت مستمر از متون مقدس بودایی، مدیتیشن گروهی و پرستش مجسمه بودا مشخص می‌شود. معبد ماهابودهی غرق پوشش جشن شده و با پرچم‌های رنگارنگ و گل تزئین می‌شود. محقق چینی، فا-هین این جشنواره را ثبت کرده‌است.
مراسم سالانهٔ اصلی برای همهٔ بودایی‌ها، وایساکا پورنیما است که در سریلانکا به عنوان جشنواره وساک و در هند به عنوان بودا جایانتی شناخته شده‌است. روز وایساکا پورنیما در روز ماه کامل از ماه وایساکا رخ می‌دهد که در ماه مه ثبت شده‌است. مانند تمام جشنواره‌های دیگر بودایی آن را با توجه به سال قمری برگزار می‌کنند.
او این وجهٔ روشنایی را در زیر درخت بودهی در بودی گایا کسب کرد. چهل و پنج سال بعد، در سن هشتاد سالگی، او سرانجام در پارینیوانا درگذشت. ویاساک پورنیما به خصوص در بوداگایا، لومبینی و در کوشینارا به عنوان مکان‌های مقدس که در ارتباط با تولد پُربرکت روشن و پارینیروانا بودند، جشن گرفته می‌شود. بودایی‌های سریلانکا، برمه، تایلند، تبت، چین، کره، لائوس، ویتنام، مغولستان، بوتان، کامبوج، نپال، ژاپن و شماری از بودایی‌های غربی در روز مذهبی وایساکا پورنیما، شرکت می‌کنند. سارنات پایتخت بودیسم، روز وایساکا پورنیما را به صورت ویژه برگزار می‌کند.
جشنواره بزرگ بودایی، وایساکا، همچنین مناسبی برای ترویج شادی و خشنودی و رهایی ست. خوشبختی که بودایی‌ها در زمان جشن احساس می‌کنند، شادی صلح‌آمیز و آرام است. در بسیاری از کشورهای بودایی روستاها، جاده‌ها، خیابان‌ها، معابد و خانه‌های روشن با فانوس‌های رنگی، چراغ‌های الکتریکی و دکوراسیون رنگارنگ روشن می‌شوند.
گیفو شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان گیفو است و در جزیره هونشو قرار گرفته است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۹ میلادی برابر ۴۲۲۰۰۰ نفر برآورد شده است .
میازاکی شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان میازاکی است و در جزیره کیوشو قرار گرفته است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۳ میلادی برابر ۳۰۷۰۰۰ نفر برآورد شده است .
ابینو شهری است در کشور ژاپن. این شهر در استان میازاکی و در جزیره کیوشو قرار گرفته است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۵ میلادی برابر ۲۳۰۰۰ نفر برآورد شده است .
هیوگا شهری است در کشور ژاپن. این شهر در استان میازاکی و در جزیره کیوشو قرار گرفته است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۸ میلادی برابر ۶۸۰۰۰ نفر برآورد شده است .
کوبایاشی شهری است در کشور ژاپن. این شهر در استان میازاکی و در جزیره کیوشو قرار گرفته است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۳ میلادی برابر ۴۱۰۰۰ نفر برآورد شده است .
کوشیما شهری است در کشور ژاپن. این شهر در استان میازاکی و در جزیره کیوشو قرار گرفته است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۳ میلادی برابر ۲۲۰۰۰ نفر برآورد شده است .
میاکونوجو شهری است در کشور ژاپن. این شهر در استان میازاکی و در جزیره کیوشو قرار گرفته است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۳ میلادی برابر ۱۶۹۰۰۰ نفر برآورد شده است .
نیچینان شهری است در کشور ژاپن. این شهر در استان میازاکی و در جزیره کیوشو قرار گرفته است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۹ میلادی برابر ۵۸۰۰۰ نفر برآورد شده است .
نوبئوکا شهری است در کشور ژاپن. این شهر در استان میازاکی و در جزیره کیوشو قرار گرفته است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۸ میلادی برابر ۱۳۲۰۰۰ نفر برآورد شده است .
سایتو شهری است در کشور ژاپن. این شهر در استان میازاکی و در جزیره کیوشو قرار گرفته است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۳ میلادی برابر ۳۴۰۰۰ نفر برآورد شده است.
آکادمی موسیقی کانتری در سال ۱۹۶۴ در لس آنجلس، کالیفرنیای آمریکا به عنوان آکادمی موسیقی کانتری و غربی تأسیس شد.
این آکادمی اولین دوره اعطای جوایز خود را در سال ۱۹۶۵ برگزار کرد و طبق آن هنرمندان برتر کانتری سال را اعلام نمود:
این گونه بود که آکادمی موسیقی کانتری اولین جشنواره جوایز جود را برگزار نمود.
جوایز آکادمی موسیقی کانتری به هنرمندان به دو دسته تقسیم می‌شود:
این جوایز شامل مردان و زنان خواننده، آلبوم‌ها، ویدئوها و آهنگ‌ها و موسیقیدانان را شامل می‌شود. معمولاً بهترین‌های سال در ماه‌های آوریل یا می سال بعد معرفی می‌شوند و جوایز به آن‌ها اعطا می‌شود. بدین گونه که اسامی و جوایز بهترین‌های سال ۱۹۹۸ در آوریل و می سال ۱۹۹۹ اعطا خواهد شد.
این جایزه هر ۱۰ سال یک بار اعطا می‌شود و برترین هنرمند دهه شناخته می‌شود. این جایزه در آخرین سال اتمام آن دهه اعطا خواهد شد به این گونه که بهترین هنرمند دهه ۹۰ میلادی، در واپسین ماه‌های سال ۱۹۹۹ میلادی معرفی خواهد شد.
که تا به حال پنج هنرمند توانستند چنین افتخاری به دست آورند که نام‌های آن‌ها به شرح زیر است:
این پنج هنرمند از نظر آکادمی موسیقی کانتری موفق‌ترین و بهترین هنرمندان عرصه موسیقی کانتری در طول پنجاه سال شناخته می‌شوند.
تسو در استان میه در کشور ژاپن واقع شده‌است که دارای جمعیت ۲۸۹٬۲۱۵ نفر و مساحت ۷۱۰٫۸۱ کیلومتر مربع با تراکم جمعیت ۴۰۷ نفر در کیلومترمربع است و در تاریخ به عنوان شهر شناخته شد.
http://www.info.city.tsu.mie.jp/