moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بیشتر جامعه بین‌المللی تحریر الشام را یک سازمان تروریستی می‌دانند. سفارت ایالات متحده در سوریه در ماه مه ۲۰۱۷ تأیید کرد که تحریر الشام در ۱۱ مارس ۲۰۱۷ به فهرست سازمان‌های تروریستی اضافه شده‌است.US denies reports Syria rebels Nusra off terror list, Al-Araby, 16 May 2017 سفیر ایالات متحده در سوریه اظهار داشت: تحریر الشام یک اتحاد بین چند گروه است و هر گروهی که با آن متحد شود، جزئی از شبکه سوریه القاعده محسوب می‌شود. فارغ از اینکه از چه اسمی استفاده می‌کند.
کانادا در ۲۳ مه ۲۰۱۸ تحریر الشام را در فهرست گروه‌های تروریستی خود قرار داد.
در اوت ۲۰۱۸، ترکیه تحریر الشام را در فهرست سازمان‌های تروریستی خود قرار داد.
در مارس ۲۰۱۷ طی توافقی بین ایران و قطر، قرار شد ساکنان شیعه فوعه و کفریا با ساکنان سنی و شورشیان زبدانی و مضایا تبادل شوند. در تاریخ ۱۲ آوریل ۲۰۱۷ توافق اجرایی شد و اتوبوس‌ها و آمبولانس‌ها با یاری هلال احمر سوریه در چهار شهرک پیش گفته حاضر شدند و علمیات جابجایی آغاز شد.
در تاریخ ۱۴ آوریل، ۷۵ اتوبوس و ۲۰ آمبولانس حدود ۵۰۰۰ نفر را از فوعه و کفریا تخلیه کردند. در تاریخ ۱۵ آوریل، اتوبوس‌هایی که عملیات تخلیه ساکنان شیعه را انجام می‌دادند، با مواد منفجره پر شدند و عملیات تروریستی منجر به کشته شدن ۱۲۶ نفر شد که بیش از ۶۰ نفر آن‌ها کودک بودند. مسئولیت این جنایت تروریستی را گروه تحریرالشام به عهده گرفت.
تلاش هیات تحریر شام در این چند سال این بوده که چهرهٔ تازه ای از خود به عنوان بازیگر مشروع سیاسی بنمایاند که نه دنبال جهاد بین‌المللی است و نه پیوندی با گروه‌های جهادی چندملیتی دارد. این گروه پیوند خود با القاعده را در سال ۲۰۱۶ به پایان رساند. گمان همگانی بر این است که «دولت نجات» که از راه چند "وزارتخانه" ادلب را اداره می‌کند وابسته به این گروه است.
موکِب اصطلاحاً به ایستگاه‌های خدمات‌رسانی زائران یا گروه‌های همراه برای اسکان، پذیرایی و خوراک‌دهی زائران اماکن مقدس مذهبی، به‌ویژه اماکن شیعی گفته می‌شود. جمع آن مواکِب است و به مسئولان موکب، موکب‌دار گفته می‌شود.
در ایران و عراق برای پذیرش زایران مراسم اربعین حسینی به غیر از موکب‌های اسکان و تغذیه، برخی موکب‌ها هم برای میان‌وعده، نظافت، پاکسازی، خیاطی، واکس، ویلچر و تعمیرات در نظر گرفته می‌شود.
محل اسکان و پذیرایی موکب‌ها و گنجایش آنها با یکدیگر متفاوت است؛ بزرگترین موکب‌های اربعین ۱۰۰ هزار نفر و کوچکترین موکب ۲۰۰ نفر را در خود اسکان می‌دهند.
بر اساس آمارهای جمهوری اسلامی ایران، در ایام اربعین 1402 بیش از 3 هزار و 150 موکب در کشور عراق و ایران به شرکت کنندگان در مراسم اربعین خدمت رسانی می کردند.
مردفهم کردن ترکیبی از کلمه‌های "مرد «man»" و شکل غیررسمی توضیح دادن "«explaining»" است، به معنای  "توضیحِ چیزی توسط یک مرد به یک زن، به‌صورتی که مرد آن را با دیدگاه از بالا به پایین یا عاقل اندر سفیه بیان می‌کند، توضیحات با اعتماد به نفس بیش از حد گفته شده و غالبا یا اشتباه هستند و یا بیش از حد ساده".'-Splain' predates 'mansplain'. Let us explain., Merriam-Webster.comMansplaining, Merriam-Webster.com (...which, in turn, contains a link to [the "original"] Men Explain Things to Me, [from circa 2008] at the URL http://www.tomdispatch.com/blog/175584/)
این اصطلاح وقتی به کار می‌رود که مردی یک امر (شاید کاملاً بدیهی) را برای زنی توضیح می‌دهد، درحالی که آن زن خود به آن امر آگاه‌تر و چه‌بسا در آن زمینه متخصص است. «مردفهم‌کردن معمولاً با ژست عقل کلی و نگاه بالا به پایین یا لحن مراقبتگر همراه است».
مفید بودن این عبارت مورد بحث است. از آن جایی که این کلمه ویژه‌ی یک جنس خاص است و مفهومی منفی دارد، لزلی کینزل این کلمه را «ذاتاً تبعیض‌آمیز، ذات‌باورانه، تحقیرآمیز و یک استاندارد دوگانه» توصیف کرده است.
در مقاله‌ای مربوط به سال ۲۰۱۶ در "واشنگتن پست"، از این کلمه به عنوان تنها یکی از عباراتی که در آن‌ها «مرد» به عنوان یک پیشوند تحقیرکننده به کار رفته است یاد کرده، و نوشته که این عبارت بخشی از چرخه‌ی مردستیزی جاری است.
مگان داوم، در مقاله‌ای مربوط به سال ۲۰۱۵ در "لس‌آنجلس تایمز" نوشته که: «اظهار کردن اینکه مردان برای داشتن چنین صفتی مناسب‌تر هستند نه تنها سکسیستی است؛ بلکه تقریباً به‌اندازه‌ی دسته‌بندی کردن هرچیزی که یک مرد می‌گوید به عنوان مردفهم کردن، بی‌ملاحظه است.»
در سال ۲۰۱۴ خودِ ربکا سولنیت، مبدع این عبارت، گفت که نسبت به آن تردیدهایی دارد: «به نظرم می‌رسد بیشتر معنی این را می‌دهد که مردها ذاتاً چنین نقصی دارند، به جای آن که اینطور معنی بدهد که "بعضی" "از مردها" چیزهایی که نباید را توضیح می‌دهند و چیزهایی که باید را نمی‌شنوند.»
پس از محبوب شدن این کلمه، برخی مفسرین از استفاده‌ی نامناسب از این کلمه که معنای اصلی‌اش را تقلیل داده شکایت کردند. جوشا سیلی-هرینگتون و تام مک‌لفیلین در روزنامه‌ی "د گلوب اند میل" نوشتند که از این عبارت به عنوان مغالطه‌ی توسل به شخص برای ساکت کردن مباحثه‌ها استفاده می‌شود.
عضو سابق پارلمان بریتانیا، ، با اشاره به پیشرفت برابری جنسیتی در طول عمرش، از تمرکز روی عبارت مردفهم‌کردن انتقاد کرده است.
ول گونتر نام یک گونه از خانواده همسترهای دم‌کوتاه است.
ول میجر نام یک گونه از خانواده همسترهای دم‌کوتاه است.
ول کاج شلکوونیکوف نام یک گونه از خانواده همسترهای دم‌کوتاه است.
همستر دم‌دراز فشمی نام یک گونه از سرده هامستر دم‌دراز است.
استریت (به انگلیسی: Street) یک روستا بزرگ در بریتانیا است که در شهرستان سامرست واقع شده‌است. استریت ۱۱٬۸۰۵ نفر جمعیت دارد.
فریپورت (به انگلیسی: Freeport) یک شهرک در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کامبرلند، مین واقع شده‌است. فریپورت ۱۲۰٫۳۶ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۸۷۹ نفر جمعیت دارد و ۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کلارکز () یک شرکت تولید کفش در بریتانیا است.
این شرکت که در سال ۱۸۲۵ تأسیس شده دارای بیش از ۱۰۰۰ فروشگاه در جهان است.
ورزشگاه میشیگان (انگلیسی: "Michigan Stadium")، ملقب به خانهٔ بزرگ، ورزشگاه فوتبال آمریکایی دانشگاه میشیگان در ان آربر، میشیگان است. این مکان، بزرگترین ورزشگاه در ایالات متحده است که در جهان دومین ورزشگاه بزرگ به‌شمار می‌رود و همچنین سی و چهارمین محل ورزشی بزرگ جهان است. ظرفیت قانونی آن ۱۰۷٬۶۰۱ نفر است، اما جمعیت میزبان بیش از ۱۱۵٬۰۰۰ نفر می‌باشد.
ورزشگاه میشیگان در سال ۱۹۲۷ با هزینه ۹۵۰٬۰۰۰ دلار (معادل ۱۳٬۱ میلیون دلار در سال ۲۰۱۶) ساخته شد.
نیکلاس فرانتس (؛ ۴ نوامبر ۱۸۹۹ – ۸ نوامبر ۱۹۸۵) رکابزن حرفه‌ای اهل لوکزامبورگ بود که در رشتهٔ دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد. فرانتس در دوران دوازده سالهٔ فعالیت حرفه‌ای خود ۶۰ پیروزی به دست آورد. او توانست دو بار پیاپی در سال‌های ۱۹۲۷ و ۱۹۲۸ قهرمان تور دو فرانس شود. همچنین ۱ مدال نقره و ۱ مدال برنز در مسابقات قهرمانی جهان شد.
فرانتس فرزند یک خانوادهٔ کشاورز بود. او که تمایلی به کار در مزرعه نداشت، نخستین پیروزی خود را در سال ۱۹۱۴ به دست آورد. فرانتس تا زمان شعله‌ور شدن جنگ جهانی اول در لوکزامبورگ تقریباً در کشور شکست‌ناپذیر بود.
او در سال ۱۹۲۳ حرفه‌ای شد و بلافاصله نخستین پیروزی خود را در تور پاریس–لیون و جایزه بزرگ فابه به دست آورد. در سال ۱۹۲۴ برای نخستین بار در تور دو فرانس شرکت کرد. او در دو مرحله پیروز شد و پس از اوتاویو بوتکیا بر سکوی دوم ایستاد. در دو سال بعدی نیز در چهار مرحله برنده شد.
در دو دورهٔ بعدی فرانتس حاکم تور بود. در تور ۱۹۲۷ در سه مرحله پیروز شد و قهرمانی تور را به دست آورد. ابتدا در مرحله‌ای که به لوشون ختم می‌شد پیروز شد و پیراهن طلایی را به دست آورد. سپس در نیس و متز پیروز شد و با برتری ۱ ساعت و ۴۸ دقیقه نسبت به نفر دوم، تور را به پایان رساند.
در تور ۱۹۲۸ پیراهن طلایی را از آغاز تا پایان مسابقه به تن داشت. در مرحلهٔ نوزدهم بدنهٔ دوچرخه‌اش در فاصلهٔ ۱۰۰ کیلومتری خط پایان شکست و مجبور شد دوچرخه‌ای کوچکتر و زنانه را قرض بگیرد. او به کمک هم‌تیمی‌های خود به مسابقه بازگشت. سپس آن را با دوچرخه‌ای دیگر تعویض کرد و در پاریس، قهرمانی را به دست آورد.
در تور ۱۹۲۹ با پیروزی در مرحلهٔ هفتم با زمان برابر با آندره لدیک و ویکتور فونتان در صدر رده‌بندی بود. ولی در مرحلهٔ بعد آن را از دست داد. در پایان مرحلهٔ نهم پیراهن طلایی را به تن کرد؛ ولی در مرحلهٔ بعد به دلیل پنچری آن را از دست داد و در نهایت، تور را با رتبهٔ پنجم به پایان رساند. او یک بار دیگر در سال ۱۹۳۲ در تور شرکت کرد و در پایان رتبهٔ نازل ۴۵ را کسب کرد.
فرانتس در سال ۱۹۲۷ برندهٔ پاریس–بروکسل و در سال ۱۹۲۹ برندهٔ پاریس–تور شد. دو بار در سال‌های ۱۹۲۹ و ۱۹۳۲ یکی از سکوهای سه‌گانهٔ مسابقات قهرمانی استقامت جاده جهان را فتح کرد. همچنین ۱۲ سال متوالی (۱۹۲۳ تا ۱۹۳۴) قهرمان لوکزامبورگ شد. پس از بازنشستگی، از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۷ مدیر ورزشی تیم‌های لوکزامبورگ در تور دو فرانس بود.
اکو اس‌کو ای/اس (به دانمارکی: ECCO Sko A/S)، یک شرکت تولید کفش در دانمارک است.
این شرکت که در سال ۱۹۶۳ تأسیس شده‌است، محصولات خود را در ۱۱۰۰ فروشگاه در بیش از ۹۰ کشور در آسیا، اروپا، کانادا و ایالات متحده آمریکا عرضه می‌کند.
دسیگوال () یک شرکت تولید پوشاک در اسپانیا است.
این شرکت که در سال ۱۹۸۴ تأسیس شده مقر اصلی در شهر بارسلون قرار دارد و محصولات خود را در ۶۵ کشور دنیا عرضه می‌کند.
نیترودار کردن زینکه یک واکنش آلی است که در آن اتم برم در مولکول فنل با یک گروه نیترو جا یگزین می‌گردد و این عمل توسط واکنش ماده اولیهٔ فنلی با اسید نیترو یا سدیم نیتریت صورت می‌پذیرد. این واکنش الگویی از یک واکنش جایگزینی هسته دوستی آروماتیکی است. نام این واکنش برگرفته از شیمی‌دان آلمانی تئودور زینکه می‌باشد.
دو نمونه:
واکنش نیتراسیون زینک نباید با واکنش زینک-سول یا واکنش زینکه اشتباه گرفته شود.
رعد بن زید (؛ زادهٔ ) یکی از شاهزادگان خانواده سلسله هاشمی اردن است. وی پس از مرگ پدرش در ۱۸ اکتبر ۱۹۷۰، وارث رئیس دفتر سلطنتی عراق و سوریه شد. رائد در لندن و پاریس زندگی کرده‌است.
او در تاریخ ۱۸ مارس ۱۹۳۶ در زمانی که پدرش سفیر عراق در آلمان بود، در برلین به دنیا آمد. پدر او شاهزاده زید بن حسین و مادرش فخرالنساء زید با اصلیت ترکی است. او بعد از فوت پدرش در سال ۱۹۷۰ وارث رهبری خانواده سلطنتی هاشمی در عراق و سوریه شد. او یکی از آخرین نوه‌های شریف حسین شاه حجاز است. همچنین او پسر عموی پسر پادشاه اردن طلال بن عبدالله و شاه غازی اول است.
یکی از پسرعموهای پدربزرگ رعد، فیصل دوم، آخرین پادشاه عراق بود که در روز ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۸ در کودتای خونین کشته شد (همچنین شاهزاده عبدالله نیز کشته شد). شاهزاده زید، پدر رعد، پس از رژیم اسد، نماینده سلطنت عراق را به وارث بعدی تحویل داد و به عنوان رئیس خانه سلطنتی عراق به رسمیت شناخته شد. پدرش در این دوران سفیر عراق در لندن بود و وی از دوران کودتا به بعد همچنان در لندن زندگی می‌کنند.
رعد مدرک تحصیلی دوره دوم دبیرستان را در مدرسه ویکتوریا در اسکندریه و مدرک لیسانس را از دانشگاه کمبریج انگلیس در سال ۱۹۶۰ دریافت کرد و در سال ۱۹۶۳ فوق لیسانس را از همان دانشگاه گرفت. او علاوه بر زبان مادری یعنی عربی به زبان‌های انگلیسی و ترکی مسلط است و میزان کمی نیز زبان فرانسه و ایتالیایی را فرا گرفته‌است.
رعد بن زید در سال ۱۹۶۳ با یک زن سوئدی بنام مارگارتا اینگا الیزابت لیند ازدواج کرد و صاحب ۵ فرزند است.
شاهزاده زید رعد حسین کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل یکی از فرزندان او است.
رعد بن زید چندین منصب عالی داشت که مهم‌ترین آن‌ها عبارت بودند از:
تئودور المار بیارناسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایسلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به سلتیک، لین، گوتبورگ، راندرس، آرهوس و الازیغ‌اسپور اشاره کرد.
هردور بیورگوین مگنوسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایسلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به فرم، یوونتوس، اسپزیا، چزنا و بریستول سیتی اشاره کرد.
آژانس‌های اسکورت شرکت‌هایی هستند که خدمات اسکورت یاخدمات جنسی به مشتریان خودارائه می‌دهند. این آژانس‌ها معمولاً یک جلسه بین ارائه دهنده و مشتری در محل آژانس (بِکِش خانه به زبان عامیانه) یا محل مشتری ترتیب می‌دهند. برخی از سازمان‌ها نیز ارائه اسکورت برای مدت زمان طولانی که ممکن است ارائه دهنده با مشتری باقی بماند یا در طول سفر در تعطیلات یا سفر کسب و کار همراه شود ارائه می‌دهند."Camera catches Bollywood’s biggest business boom – Adult escort services and Adult travel agencies!" - , Thursday 18 October 2004. Retrieved September 2014 این در حالی است که آژانس اسکورت برای این رزرو و خدمات اعزام هزینه دریافت می‌کند و مشتری نیز باید به طور مستقیم با آژانس اسکورت برای هر گونه خدمات دیگر که توسط آژانس ارائه نمی‌شود، از قبیل ارائه خدمات جنسی (صرف نظر از قانونی بودن این خدمات) مذاکره کند.
در سال ۲۰۰۵ بررسی در نیوزیلند (که در آن قانون فحشا تنظیم شده بود و در اکثر موارد قانونی در سال ۲۰۰۳) تخمین زده شده که از ۶۰۰۰ روسپی مورد مطالعه حدود ۲۰ درصد برای آژانس‌های اسکورت کار می‌کردند.More than one of codice_1 and codice_2 specified ()
امیل هالفردسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایسلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اف‌اچ، تاتنهام هاتسپر، مالمو، لین، رجینا، بارنزلی، ورونا و اودینزه و فروزینونه اشاره کرد.
این فرد عکسشو روی آدامس های بدرد نخوره شیرین عسل پیداش کردم.دارای ملیت ایسلندی گه همیشه یار نخودی بوده و بهترین توپ جمع سال ایسلند معرفی شده و رکورد تمیز شدن سالن با طی بدرد نخور هم شکسته و حیف هست مهارت اورا در شوت زنی قدرتمند به سمت تماشاچی ها نگویم.
زن وی که تازه طلاق گرفته است یکی از گدایان شهر مالزی بوده که خرج همسر را تامین میکرد در حال حاضر گویا آقای آری اسکولاسون ظاهراً کارتون خواب شده است.لطفا برای پاک شدن ایشان دعا فرمایید.
رمو فرویلر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس است که برای باشگاه ناتینگام فارست بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به گراس‌هوپر، لوتسرن و آتالانتا اشاره کرد.
برایان خوزوئه اوویدو خیمینز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کاستاریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به کپنهاگن، نورشلان، اورتون و ساندرلند اشاره کرد.
«نیایش» تک‌آهنگی از خوانندهٔ آمریکایی کشا برای سومین آلبوم استودیویی‌اش، رنگین‌کمان است که در ژوئیه ۲۰۱۷ منتشر شد. رایان لوئیس، بن ابراهام و اندرو جاسلین از دیگر ترانه‌نویسان این اثر هستند.
یاد بگیرم رها کردن را () ترانهٔ خوانندهٔ آمریکایی کشا است از آلبوم رنگین‌کمان که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد.
اخترحمیدخان(زاده ۱۵ ژوئیه ۱۹۱۴ – درگذشته ۹ اکتبر ۱۹۹۹) یک دانشمند پاکستانی در زمینه توسعه اقتصادی و علوم اجتماعی بود. او توسعه روستایی مشارکتی را در پاکستان و سایر کشورهای در حال توسعه ترویج داد و به‌طور گسترده‌ای از مشارکت جامعه در توسعه حمایت کرد. مشارکت ویژه او ایجاد یک پروژه جامع برای توسعه روستایی، مُدل کامیلا (۱۹۵۹) بود. به خاطر این کار برنده مدال رامون ماگسایسای از فیلیپین و دکترای افتخاری حقوق از دانشگاه ایالتی میشیگان شد.
دانش فیزیک شاخه‌ای از علوم طبیعی است که در مورد سیستم‌های غیر زنده در مقابل علوم زیستی است و سیستم‌های غیر زنده را مطالعه می‌کند. این علوم شامل فیزیک، شیمی، اخترشناسی و زمین‌شناسی می‌باشد.
علم فیزیکی را می‌توان اینگونه شرح داد:
کریس بوردمن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار بازنشستهٔ اهل بریتانیاست که مدال طلای رشتهٔ تعقیب انفرادی را در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ از آن خود کرد و رکورد ساعت را سه بار شکست. بوردمن همچنین در سه نوبت متفاوت پیراهن طلایی مسابقات تور دو فرانس را بر تن کرد.
او در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۷ مدال برنز شده‌است.
رکورد ساعت () بیشترین مسافتی است که یک دوچرخه‌سوار می‌تواند در زمان یک ساعت طی کند. این حد نصاب به صورت انفرادی در پیست گرفته می‌شود و باارزش‌ترین رکورد دوچرخه‌سواری به‌شمار می‌رود؛ رکوردی که بارها بین دوچرخه‌سواران آماتور و حرفه‌ای دست‌به‌دست شده است.
شرکت برق منطقه ای تهران، یکی از ۱۶ شرکت برق منطقه ای ایران است که همگی زیر مجموعه شرکت تخصصی توانیر (شرکت سهامی مدیریت تولید، انتقال و توزیع نیروی برق ایران) می‌باشند. مجموعه وظایف این شرکت،فعالیت‌هایی از سوی وزارت نیروی ایران به عنوان فعالیت‌های نظارتی و اعمال سیاست‌های اجرایی ابلاغ می‌شود و شامل برنامه‌ریزی، نظارت بر تولید، انتقال و توسعه‌ی تأسیسات می‌باشد.
شرکت برق منطقه ای تهران به عنوان بزرگترین شرکت برق منطقه ای ایران شامل سه استان تهران، البرز و قم می‌باشد.
شرکت توزیع نیروی برق تهران و سایر استان‌های زیرمجموعه، مسئولیت دریافت انرژی الکتریکی در ولتاژ ۲۰ کیلوولت از پست‌های فوق توزیع و تبدیل آن به ولتاژ فشار ضعیف مصرف مشترکین را عهده‌دار می‌باشد.
۲۶۰ ایستگاه انتقال و فوق توزیع تحت سرپرستی و نظارت شرکت برق منطقه ای تهران می‌باشد؛ که از این تعداد بیش از ۲۱۰ ایستگاه آن، مربوط به فوق توزیع میباشد که از اهمیت بالایی برخوردار می‌باشند.
شهر بزرگ تهران از حدود دو قرن پیش پایتخت بوده‌است و به سبب نقش و موقعیت اداری و جغرافیای برجسته اش اولین مولد برق در تهران به قدرت تقریبی ۳ کیلو وات حدود ۱۵۰ سال پیش در سال ۱۲۶۴ هجری شمسی درست سه سال بعد از مؤسسه برق تجاری توماس ادیسون که برای تأمین روشنایی بخشی از یکی از خیابان‌های شهر نیویورک ایجاد شده بود، به منظور تأمین روشنایی بخشی از کاخ ناصرالدین شاه قاجار، برای نخستین بار در این شهر مورد بهره‌برداری قرار گرفت. در این سال‌ها به تدریج با آگاهی یافتن و علاقه‌مند شدن بخش خصوصی به مزایای برق، رفته رفته شرکت‌های خصوصی برای تولید، توزیع و فروش برق ایجاد شد. در همین دوران برخی از کارخانه‌های صنعتی جدیدالتأسیس هم دارای مولد برق اختصاصی شدند. در سال ۱۳۱۰ برای نخستین بار، شبانه‌روزی کردن برق در تهران در میان دولت مردان آن زمان مطرح گردیده و اقدامات اولیه برای تحقق آن صورت گرفت تا آنکه بعد از گذشت ۶ سال بالاخره در تاریخ ۲۵/۶/۱۳۱۶ یک نیروگاه بخاری ساخت کارخانه اشکودا از چکسلواکی با ۴ واحد ۱۶۰۰ مگاواتی جمعاً به قدرت ۶۴۰۰ کیلو وات در محل کنونی شرکت برق منطقه ای تهران واقع در میدان شهدا نصب گردیده و زیر نظر شهرداری تهران بهره‌برداری از آن آغاز گردید.
به علت افزایش تقاضا، کمبود برق در تهران روز به روز بیشتر احساس می‌شد اما در طی سال‌های جنگ جهانی دوم به سبب اشغال ایران از سوی متفقین و آشفتگی اوضاع سیاسی داخلی و عدم امکان ساخت تجهیزات نیروگاهی در داخل ایران و مشکلات حمل قطعات نیروگاه‌ها از خارج ایران، امیدی به نصب نیروگاه‌های جدید وجود نداشت تا آنکه پس از پایان جنگ و پیش از خروج متفقین از ایران ۴ دستگاه مولد ۲۰۰۰ کیلو واتی جمعاً به ظرفیت ۸۰۰۰ کیلو وات ساخت کارخانه (وستینگهاوس) از ارتش آمریکا خریداری گردید و در ضلع شمالی مولدهای اشکودا نصب شد و بهره‌برداری از آنها در مهرماه سال ۱۳۲۷ آغاز گردید. احداث این نیروگاه‌ها و حتی استفاده از برق مازاد کارخانه‌های دولتی از جمله سیمان، سیلو، دخانیات، سلطنت آباد و راه‌آهن نیز تکافوی پاسخگویی به نیازهای برق تهران را نمی‌کرد. چنان‌که در زمستان سال ۱۳۲۸ کمبود نیروی برق در تهران به‌طور کامل محسوس شد و به همین خاطر پس از مطالعات و بررسی‌های به عمل آمده مسؤولان ذی‌ربط در طی سال‌های ۱۳۳۲ و ۱۳۳۳ اقدام به خرید ۳ دستگاه مولد دیزلی هر یک به قدرت ۱۳۰۰ کیلو وات و در مجموع به قدرت ۳۹۰۰ کیلو وات، از کارخانه (نردبرگ) آمریکا نمودند. این مولدها هم در ضلع شمال غربی مولدهای اشکودا نصب شده و در طی سال‌های ۱۳۳۴ و ۱۳۳۵ مورد بهره‌برداری قرار گرفتند.
در قانون تأسیس وزارت آب و بر مصوب ۲۶/۱۲/۱۳۴۲ به وزارت مزبور اجازه داده شده بود که برای اداره تأسیسات برق و نظارت بر نحوه استفاده از نیروی برق شرکت‌هایی را که به صورت شرکت سهامی عام و بر اساس اصول بازرگانی اداره خواهند شد ایجاد کنند. طبق این مجوز به غیر از سازمان آب و برق خوزستان که از سال ۱۳۳۹ مشغول به کار بود، اساسنامه هفت شرکت برق منطقه ای از جمله شرکت برق منطقه ای تهران تدوین گردید و در آذرماه ۱۳۴۳ به تصویب مجلسین شورای ملی و سنا رسیده و به اجرا گذاشته شد. هدف از تشکیل این شرکت‌ها که در ماده ۴ اساسنامه ذکر گردیده بود عبارت بود از تولید، انتقال و توزیع نیروی برق و خرید و فروش نیروی برق به‌طور عمده در منطقه، یک سال بعد در ۱۷ آذر ماه سال ۱۳۴۴ با اصلاح ماده ۴ اساسنامه، وظیفه توزیع برق نیز به این شرکت‌ها محول گردید. شرکت برق منطقه ای تهران از همان سال با زیر پوشش قرار دادن مشترکان برق‌های شرکت‌های خصوصی در تهران و تحویل گرفتن مدیریت برق شهرستان‌های استان‌های تهران، مرکزی، سمنان و زنجان به عنوان یکی از بزرگترین شرکت‌های برق منطقه ای ایران کار خود را آغاز کرد. این شرکت با تحویل گرفتن کلیه نیروگاه‌هایی که زیر نظر شهرداری‌ها اداره می‌شدند و با احداث شبکه‌های جدید فشار قوی و فشار ضعیف و احداث ایستگاه‌های انتقال، فوق توزیع و توزیع نیروی برق، برای تحویل برق با کیفیت مطلوب به مشترکان، اقدامات اساسی به عمل آورد.http://www.trec.co.ir/Default.aspx?PageContentID=933&tabid=4235
درباره کتابخانه
كتابخانه شركت برق منطقه‌اي تهران در سال 1353 تأسيس شده و مجموعه‌اي غني از كتاب، نشريات، اسناد و مواد سمعي و بصري، فارسي و خارجي را در اختيار محققين و متخصصين صنعت برق قرار مي‌دهد.
هدف از تشكيل كتابخانه شركت برق منطقه‌اي تهران كمك به ارتقاي فعاليت‌هاي پژوهشي و فرهنگي شركت از طريق تأمين نيازهاي اطلاعاتي كاربران با بكارگيري شيوه‌هاي نوين كتابداري و اطلاع‌رساني، كمك به ارتقاي دانش تخصصي كاركنان شركت با استفاده از تكنولوژي‌هاي پيشرفته اطلاعاتي، كمك به خودآموزي كاركنان شركت بوده است.
وظايف این كتابخانه فراهم‌آوري و سازماندهي منابع شامل كتاب‌ها، نشريه‌ها، فيلم‌هاي ويديويي، سي‌دي‌ها و مانند آن، ارايه خدمات كتابخانه به كاركنان شاغل، بازنشسته، شركت‌هاي تابعه، محققين و دانشجويان و كتابخانه‌هاي تحت پوشش وزارت نيرو، ايجاد ارتباط با مراكز علمي ـ تخصصي داخل و خارج از كشور، ايجاد سيستم جامع اطلاعاتي، ساير خدمات قابل ارايه مانند امانت منابع و مانند آن مي‌باشد.
تشكيلات سازماني كتابخانه زير نظر معاونت منابع انساني (دفتر سازماندهي و بهبود روشها) قرار دارد.
دامنه موضوعي شامل برق ـ قدرت، برق ـ الكترونيك، مديريت، كامپيوتر، حسابداري و عمران مي‌باشد. اين كتابخانه در سطح وزارت نيرو يكي از معدود كتابخانه‌هايي است كه نه تنها در زمينه‌هاي تخصصي سازمان‌ها به جمع‌آوري اطلاعات پرداخته، بلكه موضوعات عمومي را هم پوشش داده است.
ساعات كار : 7:30-15:40از روز شنبه تا چهارشنبه
۱. تاریخ صنعت برق در ایران، محمد صادق حامد و منوچهر حبیبی، شرکت تحقیقات، آموزش و بهره‌وری برق تهران، سال چاپ ۱۳۷۹، انتشارات برق تهران
مسجد جامع باکو (به ترکی آذربایجانی- Bakı cümə məscidi)- مسجدی است که در بخش شهر قدیمی باکو قرار گرفته و از اهمیت ویژه ای برخوردار می‌باشد.
در کتیبه حک شده روی دیوار مسجد، دربارهٔ ساخت این بنا آمده‌است: «امیر شرف الدین محمود» در ماه رجب سال ۷۰۹ هجری قمری دستوری جهت بازسازی این ساختمان داده‌است.
«سارا آشّوربیگلی» در کتاب «دولت شروان‌شاهان» در مورد کتیبه مذکور نوشته‌است: «در کتیبه نوشته شده به زبان عربی بر روی دیوار جنوبی مسجد واقع در قلعه باکو حکایت از مرمت شدن آن دارد. آنجا نام «امیر شرف الدین محمود» و سال ۷۰۹ نوشته شده‌است. ظاهراً مسجد در آن تاریخ بازسازی شده و گشترش یافته‌است».
ادعا می‌شود که مسجد جامع باکو در خاک معبد آتشگاه ساخته شده‌است.
مسجد در سال ۱۰۲۴ هجری قمری ساخته شده‌است.
مسجد در سال ۱۸۹۹ تخریب گشته و در جای آن مسجد تازه ای از سوی «حاج شیخ علی داداشف» میلیونر خیّر باکوی احداث شده‌است.
طرح بغرنج ساخت و ساز مسجد نمایان دهندهٔ این است که این مسجد در چند مرحله ای بنا شده و در قلمروی محدودی که اطراف آن با خانه‌های مسکونی محصور شده‌است، گسترش یافته‌است. سالن عبادت مربعی شکل در جنوب و مناره ای واقع در شمال مسجد، اجزاء اصلی ستون آن می‌باشند. فی‌مابین آنها حیاط‌های درونی زیادی وجود دارند.
قدیمی‌ترین بخش مسجد تالار عبادت آن محسوب می‌شود. گنبد مسجد مخروطی شکل است که با آثار معماری دوران سلجوقیان شباهت دارد. اینکه در آرایش مسجد کاشیکاری زیاد مورد استفاده قرار نگرفته‌است، نشانگر سبک معماری آن روزگار می‌باشد. این اثر معماری فعلی که در قرون وسطی مثل مدرسه نیز فعالیت داشته‌است، یکی از حجره‌های باقی‌مانده از مسجد جامع است. حجره‌های مذکور در قرن ۱۵ با هدف آموزش و پرورش بنا شده‌اند. بنابر گسترش خیابان «آ. زینال‌لی» و کارهای ساخت و ساز جاده، حجره‌های مسجد تخریب شده و یکی از حجره‌های تخریب نشده نیز به مدرسهٔ تبدیل شده‌است.
مناره مسجد در سال ۱۴۳۷ به شکل چکنده‌سنگ ساخته شده ست. عمودیت مناره و مخروطی شکلی گنبد حاکی از پیشرفت هنر معماری می‌باشد و عنصر نوآورانه‌ای به نمای مسجد به ارمغان می‌آورد. این نوع سبک معماری همانند آثار معماری مجتمع کاخی شروانشاهان می‌باشد.
تاریخ مناره به دوران بیش از احداث مسجد برمی‌گردد. در کتیبهٔ روی سنگ پایهٔ مناره که در نتیجه کاوش‌های باستان‌شناسی یافته شده‌است، متنی نوشته شده از سوی سلطان محمد خدابنده الجایتو، رهبر دولت ایلخانان حک شده‌است.
در سال ۱۸۹۹، میلیونر باکوی، نیکوکار «حاج شیخ علی داداشف» با منظور امور خیریه در جای باقی مانده‌های مسجد جامع، مسجد کاملاً جدیدی به نام مسجد جمعه ساخت.
این مسجد در دوران شوروی سابق به عنوان موزهٔ فرش فعالیت می‌کرد. از سال ۱۹۹۰ مجدداً به مسجد تبدیل شده و در سال ۲۰۰۸ با تخصیص هزینه از بودجه جمهوری آذربایجان بازسازی شد.
فهرست مساجد جمهوری آذربایجان
اوله ریتر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار بازنشستهٔ اهل دانمارک است که عمدهٔ شهرتش به خاطر شکستن رکورد ساعت در سال ۱۹۶۸ است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری بروکلین و تیم دوچرخه‌سواری بیانکی اشاره کرد.
ریتر در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده‌است.
بخش کوکا، شیگا () یک بخش در استان شیگا در ژاپن بود. در سال ۲۰۰۳ جمعیت این بخش ۱۴۷٬۹۲۸ نفر و تراکم جمعیت ۲۶۷٫۹۰ نفر در هر کیلومتر مربع بود. مساحت کل این بخش ۵۵۲٫۱۸ بود. قبل از سال ۲۰۰۴ این بخش به هفت قسمت تقسیم شده بود.
سومین جمهوری چکسلواکی در آوریل ۱۹۴۵ میلادی نخست در شهر کوشیتسه اعلام وجود کرد و با آزادی پراگ در ۱۰ مه مرکزیت آن به این شهر منتقل شد. ایدهٔ برپایی چنین دولتی را دول پیروز در جنگ شامل ایالات متحده آمریکا، بریتانیا و فرانسه پیشبینی نکرده بودند و ایدهٔ برپایی آن بیشتر متأثر از خاطرهٔ نخستین جمهوری چکسلواکی بود. با این حال در نتیجهٔ جنگ چکسلواکی عملاً در حوزهٔ نفوذ امپریالیسم شوروی قرار می‌گرفت.
سرانجام با کودتای چکسلواکی در ۱۹۴۸ به دست کمونیست‌ها، عمر این جمهوری نیز به سر آمد.
Wikipedia contributors, "Third Czechoslovak Republic," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Third_Czechoslovak_Republic&oldid=798510386 (accessed
October 10, 2017
کانبه توموموری (تولد نامشخص-مرگ اول دسامبر ۱۶۰۰) سامورایی، دایمیو هفتمین رهبر خاندان کانبه از اهالی ولایت ایسه در دوره سنگوکو و دوره آزوچی–مومویاما بود. خواهر بزرگ وی همسر اودا نوبوکانه بود. وی سومین پسر اودا نوبوناگا بنام اودا نوبوتاکا را به فرزندخواندگی خود درآورد.
خاندان کیتاباتاکه یکی از خاندان‌های ژاپنی بود که بر جنوب ولایت ایسه فرمان می‌راند.
این خاندان روابط قوی با ولایت‌های شرقی ژاپن از طریق مسیرهای دریایی اقیانوس آرام برقرار کرده بود. کیتاباتاکه تومونوری هشتمین رهبر این خاندان بود.
کیتاباتاکه تومونوری ; – ) کوگه (لقب اشرافی) و دایمیوی جنوب ولایت ایسه و هشتمین رهبر خاندان کیتاباتاکه و پدر کیتاباتاکه توموفوسا بود. در سال ۱۵۶۹ ولایت وی مورد تهاجم اودا نوبوناگا قرار گرفت.
هنرمندی از جهان شناور (به انگلیسی: "An Artist of the Floating World") کتابی نوشتهٔ کازو ایشی گورو نویسندهٔ انگلیسی-ژاپنی است که در سال ۱۹۸۹ موفق شد جایزه وایت برد را از آن نویسنده‌اش کند.
این کتاب در ایران با ترجمه یاسین محمدی توسط نشر افراز منتشر شده‌است.
در توضیحات کوتاه کتاب آمده‌است:... در طول این سال‌ها نکات زیادی آموخته‌ام. از تفکر دربارهٔ جهان عیش، و تشخیص زیبایی شکنندهٔ آن، بسیار آموخته‌ام. اما حالا احساس می‌کنم وقتش رسیده که به مسائل دیگر بپردازم. سنسه، عقیدهٔ من این است که در زمانهٔ دشواری مثل این، هنرمندان باید بیاموزند برای چیزهای ملموس‌تری ارزش قائل شوند، نه آن چیزهای لذت‌بخشی که با نور صبحگاهی ناپدید می‌شوند. لازم نیست همیشه هنرمندان، جهانی منحط و بسته را اشغال کنند. ضمیر من، سنسه، به من می‌گوید که نمی‌توانم برای ابد هنرمندی از جهان شناور باقی بمانم…
دریابان سر جان فرانکلین (; – ) سیاست‌مدار، افسر نیروی دریایی و کاشف سرشناس اهل بریتانیا بود. وی به دنبال کشف یک راه جدید برای رسیدن به آلاسکا از طریق گذرگاه‌های قطبی شمال کانادا بود.
وی در سال ۱۸۴۵ به همراه خدمه‌اش، گرین‌هایت در انگلستان را به مقصد قطب شمال ترک کرد ولی این سفر هیچ‌گاه به سرانجام نرسید. دو کشتی کاپیتان فرانکلین به دلیل یخبندان در نزدیکی جزیره کینگ‌ویلیام مفقود و تمام سرنشینان آن ناپدید شدند.
جاش هالی (؛ زادهٔ ) وکیل آمریکایی و سناتور ایالات متحده از میزوری است. او از سال ۲۰۱۷ تا سال ۲۰۱۹ دادستان کل میزوری بوده‌است.
هالی در میزوری بزرگ شد، و لیسانس تاریخ خود را با عالی‌ترین درجه از دانشگاه استنفورد دریافت کرد. او وارد مدرسه حقوق ییل شد و مدرک جی دی خود را دریافت کرد.
پلهام الدریچ (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود.
اریک گریتنز (؛ زادهٔ ) پدیدآور، سیاست‌مدار، و از اعضای سابق یگان ویژه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا و از ژانویه ۲۰۱۷ ۵۶مین فرماندار میزوری است. او هم‌اکنون دومین فرماندار جوان در آمریکا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره برنزی و پرپل هارت شده‌است.
گریتنز یهودی است. او دارای لیسانس اخلاق فلسفه و سیاست گذاری عمومی از دانشگاه دوک و فوق لیسانس و پی‌اچ‌دی مطالعات پناهندگان از دانشگاه آکسفورد است.
مرکز سینمای نظامی، یک پردیس سینمایی در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان است. این مرکز در سال ۱۹۴۰ افتتاح شد؛ و دوباره در سال ۲۰۱۱ بعد از بازسازی از فعالیت جدید آن رونمایی شد.
این مرکز، یکی از قدیمی‌ترین سینماهای کشور جمهوری آذربایجان است؛ که در سال ۱۹۴۰ بنا شده‌است. این مرکز به نام نظامی گنجوی، شاعر معروف آذربایجانی نام‌گذاری شده‌است. در دوران شوروی، این سینما از جشنواره‌های فیلم و پیش نمایش آثار جدید فیلم‌سازان داخلی و خارجی میزبانی می‌کرد. در طول دورهٔ سخت اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ علاقهٔ مردم به رفتن به سینما تا حدودی کاهش یافته بود، اما از اواخر دهه ۱۹۹۰ تا اوایل سال‌های ۲۰۰۰، سینماهای جدیدی در این کشور ساخته شدند که مجهز به سیستم‌های پیشرفته نورافکنی، حفاظت از آتش و تکنولوژی صدا بودند و به تدریج، سینما دوباره توانست توجه شهروندان باکو و گردشگران این شهر را به خود جذب کند.
پس از یک بازسازی کامل در چارچوب برنامه دولتی توسعه سینمای آذربایجان در سالهای ۲۰۰۸ – ۲۰۱۸، سینمای نظامی در سال ۲۰۱۱ درهای خود رابار دیگر بر روی بازدیدکنندگان گشود. اکنون این مرکز، واجد امتیاز مرکز سینما است.
منیشتوشو از پادشاهان اکد در سال‌های ۲۲۷۰ تا ۲۲۵۵ پیش از میلاد بود.
منیشتوشو سومین پادشاه اکد بود. او فرزند سارگن بزرگ و برادر ریموش و پدر نارام‌سین بود. او در سال ۲۲۷۰ پیش از میلاد پس از مرگ برادرش ریموش به پادشاهی رسید. بر اساس یکی از کتیبه‌هایش، او ناوگان خود را به سمت خلیج فارس هدایت کرد که ۳۲ پادشاه برای مبارزه با او متحد شده بودند. منیشتوشو در نبرد با آنان پیروز شد و شهرها و معادن نقره را در امتداد خلیج فارس و در طول لشکرکشی‌هایش به غارت برد. وی در سال ۲۲۶۰ پیش از میلاد ناوگان خود را در دجله مستقر کرد که راه ارتباطی با ۳۷ تمدن دیگر بود و همچنین شهر شیرازوم در ایلام (تمدن) و معبد اینانا در نینوا را فتح کرد. او در سال ۲۲۵۵ پیش از میلاد توسط چند نفر از اعضای دیوان خود کشته شد و پسرش نارام‌سین به پادشاهی رسید.
سیخ شدن مو یا مو به تن سیخ شدن به برجسته شدن محل رویش مو در سطح پوست فرد اشاره دارد و معمولاً هنگامی که یک فرد تجارب قوی و احساسات شدید مانند ترس و شادی و سرخوشی یا انگیختگی جنسی را تجربه می‌کند، رخ می‌دهد. اصطلاح پزشکی این موضوع "cutis anserina "یا horripilation است.
ایجاد این نوع برجستگی بر روی پوست در انسان تحت استرس است که به عنوان یک پاسخ تحریکی در نظر گرفته می‌شودMissing or empty codice_1 () و احتمالاً ریشه در ویژگی‌های تکاملی نوع بشر دارد. یک امکان محتمل برای آن این است که با افزایش مقدار هوای به دام افتاده در سطح بیرونی پوست مملو از موی نیاکان بشر عاملی برای بزرگتر و تهاجمی تر به نظر رسیدن آنها برای ترساندن شکارچیان بوده‌است.
کارلا دل‌پونته (؛ زادهٔ ) در سوئیس وکیل، قاضی و دادستان اهل سوئیس در کانتون ایتالیایی زبان در جنوب سوئیس بوده‌است.
او در سال ۱۹۸۱ در کانتون لوگنو قاضی تحقیق بود، سپس در سال ۱۹۸۵ در همین کانتون به منصب دادستانی رسید. در سال ۱۹۹۴ دادستان کل کنفدراسیون سوئیس شد. در اوت سال ۱۹۹۹ به عنوان دادستان دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق (ICTY) و دادگاه بین‌المللی کیفری برای رواندا (ICTR) منصوب شد. برای تعقیب کسانی که متهم به جدی‌ترین نقض حقوق بشر بودند او جایگزین لوئیز آربور و ریچارد گلدستون شد و به مدت ۴ سال هر دو سمت را به عهده داشت.
در سال ۲۰۰۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد پس از فشارهای دولت رواندا مأموریت او به عنوان دادستان کل رواندا را تمدید نکرد. او تا اکتبر ۲۰۰۸، در منصب دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابقبود و سپس جای خود را به قاضی بلژیکی سرژ برامرتز داد.
دلپونته به عنوان سفیر سوئیس در آرژانتین از سال ۲۰۰۸ تا فوریه ۲۰۱۱ خدمت کرد؛ و از سپتامبر ۲۰۱۲ تا اوت ۲۰۱۷ نیز تحت حمایت شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، عضو کمیسیون مستقل تحقیق در مورد سوریه بود.
دل پونته در۹ فوریه سال ۱۹۴۷ در شهر لوگنو در کانتون تسن سوئیس واقع در کوه‌های آلپ به دنیا آمد.
او در دوران جوانی علاقه داشت مانند دو برادر دیگرش پزشک جراح شود ولی پدرش می‌خواست که او یک خانم خانه‌دار شود و دوران عمرش را برای تحصیلات طولانی مدت نگذراند؛Karen Lajon, " Les confidences de Carla Del Ponte ", "Le Journal du Dimanche", 6 mai 2007. ولی او در ژنو و برن و سپس در انگلستان تحصیلاتش را در رشته حقوق ادامه داد و در سال ۱۹۷۲ دانشنامه کارشناسی حقوق خود را دریافت کرد. او به زبانهای ایتالیایی، آلمانی، فرانسوی و انگلیسی صحبت می‌کند.
پس از پایان تحصیل به کانون وکلا در لوگنو پیوست ولی در سال ۱۹۷۵ از این کانون جدا شد و یک مؤسسه حقوقی تأسیس کرد. پس از آن برای فعالیت در زمینه باندهای پولشویی، مواد مخدر، جاسوسی و تروریسم به دفتر دادستانی کل سوئیس پیوست. این منصب مهم باعث شد که مافیای ایتالیا به او لقب «لا بوتانا» بدهد و به این دلیل مجبور بود که همیشه با خودروهای ضدگلوله و حفاظت مستمر تردد کند.
دل پونته در ۱۹۸۱، در کانتون لوگنو دادستان تحقیقاتی شد، و بعد در سال ۱۹۸۵ در همین کانتون به منصب دادستانی رسید و با تقلب، قاچاق مواد مخدر، قاچاق اسلحه، تروریسم و جاسوسی، اغلب به عنوان مرکز تجارت جهانی، مقابله کرد.
در سال ۱۹۹۴ دادستان کل کنفدراسیون سوئیس شد.
پس از پنج سال خدمت در دفتر دادستانی سوئیس، دل پونته در اوت ۱۹۹۹ به دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق و دادگاه بین‌المللی کیفری برای رواندا پیوست تا مجرمان جنگ را محاکمه کند. دلپونته در مصاحبه ای که در اواخر سال ۲۰۰۱ در مورد جنایات جنگی در جنگ داخلی یوگسلاوی صورت گرفت، گفت: «عدالت برای قربانیان و بازماندگان نیازمند تلاش‌های زیادی در سطوح بین‌المللی و ملی است.»
در تاریخ ۳۰ ژانویه ۲۰۰۷، دل پونته در بیانیه ای اعلام کرد قصد دارد به عنوان رئیس دادستانی در دادگاه بین‌المللی جنایی برای یوگسلاوی سابق، استعفا دهد. او گفت: «زمان آن رسیده که به زندگی عادی بازگردم.» در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ سرژ برامرتز جایگزین او شد.
در سپتامبر ۲۰۱۲ دل پونته به عضویت کمیسیون مستقل بین‌المللی تحقیق در مورد سوریه تحت حمایت کمیساریای عالی حقوق بشر در سازمان ملل متحد رسید. این کمیته سه عضوی حوادثی مانند حملات با تسلیحات شیمیایی را ثبت وقایع می‌کند.
او در ماه اوت سال ۲۰۱۷ از کمیسیون تحقیق در سوریه استعفا داد و گفت که در سوریه «هیچ کاری نمی‌کند» و اعضای خود را متهم می‌کند که «نمی‌خواهند عدالت را برقرار سازند»
او گفت که او متقاعد شده‌است که جامعه بین‌المللی به اندازه کافی برای محکوم کردن بشار اسد در جنایات جنگی که مرتکب شده مدارک به دست آورده‌است. با این حال، او همچنین می‌گوید: «در ابتدا در سوریه هم خوب وجود داشت و هم بد. او با بد مخالفت است و در طرف خوب قرار دارد ولی دولت اسد مرتکب جنایتهای وحشتناک علیه مردم شده و از تسلیحات شیمیایی استفاده کرده‌است … شورای امنیت ملل متحد در اقدام بر اساس گزارش‌هایی که پنل وی در مورد جرائم جنگی و جنایت علیه بشریت تولید می‌کرد، ناکام ماند.»
با رفتن دل پونته دو کمیسیونر پائولو سرجیو پینیرو کارشناس حقوق بشری برزیلی و کارن کوننیگ ابو زیاد از آمریکا در کمیته باقی می‌مانند.
پائولو سرجیو پینیرو
اس دی ای: اس دی ای آژانس ملی خبری سوئیس گزارش کرد: «یک عضو کمیسیون تحقیق سازمان ملل در مورد سوریه گفت فقدان حمایت سیاسی از شورای امنیت سازمان ملل ادامه کار او را غیرممکن ساخته‌است.»
نیویورک تایمز : روزنامه نیویورک تایمز در ۹ اوت ۲۰۱۷ پس از استعفای وی نوشت «کارلا دل پونته اکثر زندگی حرفه ای خود را صرف کرده‌است برای تحقیقات در مورد جنایتکاران جنگی و مبارزه با جرائم سازمان‌یافته، بنابراین وقتی وی پنل سازمان ملل را که در مورد جنایتها در سوریه تحقیقات می‌کند را با بیزاری ترک می‌کند، وی شایان یک استماع است… جنایت‌هایی که وی طی پنج سال گذشته تحقیقات می‌کرد در آن چیزی که به‌طور رسمی بعنوان کمیسیون تحقیقات مستقل بین‌المللی در مورد سوریه شناخته شده، وی گفت که بدتر از هر چیزی بودند که وی در رواندا یا یوگسلاوی دیده بود.»
رویترز : خبرگزاری رویترز در ۶ اوت ۲۰۱۷ در این باره نوشت: «کارلا دلپونته ۷۰ ساله که جنایات جنگی در رواندا و یوگسلاوی سابق را تحت پیگرد قرار داد و بازرس تحقیق سوریه بود کار خود را ترک کرد و شورای امنیت سازمان ملل را سرزنش نمود … او گفت «من این کمیسیون را ترک می‌کنم که با هیچ اراده سیاسی حمایت نمی‌شود» .»
ضربه برگردان یا قیچی برگردان حرکتی فیزیکی در فوتبال است که با بالا انداختن بدن در هوا رو به پشت و انجام حرکت قیچی با پاها و جلو انداختن یکی نسبت به دیگری برای ضربه زدن به توپی هوایی رو به عقب، بالاتر از سطح سر، بدون قرار گرفتن روی زمین حاصل می‌شود. پیچیدگی و غیرمتداول بودن این حرکت در مسابقات رقابتی فوتبال، این ضربه را به یکی از مشهورترین مهارت‌های فوتبال تبدیل کرده است.
ضربه برگردان می‌تواند برای دفاع، به قصد دور کردن توپ از دهانه دروازه یا برای حمله، به قصد ضربه به سمت دروازه حریف برای زدن گل انجام شود. ضربه برگردان مهارتی سطح بالا در فوتبال است که برای بازیکنان بی‌تجربه خطرناک است. عملکرد موفق این ضربه برای بازیکنان باتجربه و ورزیده در پیشینه فوتبال تا حد زیادی محدود بوده است.
ضربه برگردان در آمریکای جنوبی، شاید در زمانی به قدمت اواخر قرن نوزدهم میلادی، در دوره‌ای در تاریخ فوتبال که این ورزش در حال توسعه بود، اختراع گشت. نوآوری‌هایی مثل ضربه برگردان حاصل تغییرات محلی در سبک بازی فوتبال بودند که توسط مهاجران بریتانیایی به آنجا معرفی شده بود.
به عنوان مهارتی نمادین، ضربات برگردان بخش مهمی از فرهنگ فوتبال هستند. اجرای ضربه برگردان در یک بازی فوتبال، به ویژه در به ثمر رساندن گل، اغلب در رسانه‌های ورزشی مورد توجه گسترده‌ای قرار می‌گیرد. ضربه برگردان در کارهای هنری مثل مجسمه‌سازی، سینما، تبلیغات و ادبیات گنجانده شده است.
علی محمودعزیز
روستای کوهستانی حصن یا حصن اباد یکی از روستاهای یزدان شهر از توابع شهرستان زرند در استان کرمان می‌باشد، که در جنوب غربی شهرستان زرند قرار دارد و فاصلهٔ آن تا مرکز این شهر حدود ۶۵ کیلومتر است.
این روستا در ۲۵ کیلومتری شرق منطقه نوق شهرستان رفسنجان قرار دارد.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۱ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
درآمد اهالی این روستا از طریق کشت محصولات کشاورزی (بیشتر محصول پسته) تأمین می‌شود. علاوه بر کاشت محصولات کشاورزی مردم این روستا به دامداری نیز می‌پردازند.
آثاری نظیر آرامگاه شیخ احمد خیام، مسجد سنگی، قلعه دختر، حمام سنگی و محله‌های قدیمی روستای حصن از جاذبه‌های گردشگری و قدیمی این روستا می‌باشند.
نمانیا ماکسیمویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آستانه، والنسیا و ختافه اشاره کرد.
هشام زریق (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس، شاعر، و نقاش اسرائیلی عرب‌تبار اهل فلسطین است.
وی در ناصره زاده شد و جزو اولین هنرمندانی است که از کامپیوتر در پهنه هنر استفاده کرد. وی استفاده از کامپیوتر را در سال ۱۹۹۴ شروع کرد و در سال ۲۰۰۷ اولین فیلم مستند تحت عنوان «فرزندان علیبون» را تولید کرد که در سال ۲۰۰۸ موفق به دریافت جایزه «بازگشت» گردید. در این فیلم کشتار «علیبون» مستند شده‌است. هشام زریق در سال ۲۰۰۱ به آلمان رفت و در حال حاضر در جنوب آلمان زندگی می‌کند.
کِلِزمِر (به زبان یِیدیش: כליזמר یا קלעזמער ("klezmer") حالت جمع: כליזמרים ("klezmorim") ) موسیقی سنتی یهودیانِ اشکنازی ساکنِ اروپای شرقی است. کلزمر توسط نوازندگان حرفه‌ای که "کلزموریم" نام دارند، در چیدمانی به نام "کاپِلیه" نواخته می‌شود. این سبکِ موسیقی بیشتر در آهنگ‌های رقص، آهنگ‌های بی کلامِ نمایش و قطعاتِ مراسم عروسی و دیگر جشن‌های یهودیانِ اشکنازی به کار می‌رفته‌است. کلزمر در ایالات متحده آمریکا توسط یهودی‌های مهاجرِ ییدیش زبانی که از اروپای شرقی بین سالهای ۱۸۸۰ تا ۱۹۲۴ آمدند، گسترش قابل توجهی یافت و در سبکِ جاز آمریکایی تلفیق شد.Hankus Netsky, "American Klezmer: A Brief History" from "American Klezmer: Its Roots and Offshoots" Ed. Mark Slobin, p.13
سبک کلزمر در طول سال‌های آغازین دههٔ هفتاد میلادی جانی دوباره یافت و اقبال عمومی که نسبت به جازِ سنتی آمریکا در بین مردم پدید آمده بود باعث شد تا کسانی نظیر آنجلا چمبرز، جاش هوروویتس، ییل استروم و باب کوهن توجهی بیش از پیش به کلزمر داشته باشند و سال‌ها وقت صرف انجام تحقیقات میدانی بر روی ریشه‌های کلزمر در اروپای شرقی و مرکزی کنند. علاوه بر این در ابتدای دههٔ هشتاد میلادی، ورود مهاجران یهودی از اتحاد جماهیر شوروی به ایالات متحده و اسرائیل موجب رونق گرفتن بیش از پیش این سبک گردید.
در مقایسه با بسیاری دیگر از سبک‌های فولکلور موسیقی اروپایی اطلاعات مستدل و مستند بسیار کمی در مورد کلزمر در دست است و بیشتر مطالب در مورد کلزمر بر اساس حدس و گمان‌های عامیانه و نقل قولهای باقی‌مانده در مورد آن است.Mark Slobin, "Fiddler on the Move". p.93.
اصطلاح کلزمر از ترکیب دو واژهٔ عبری شکل گرفته‌است:
در واقع ترکیب این دو واژه به صورت "کِلی‌زِمِر" (כְּלִי זֶמֶר) به معنای «رگهای آوا» یا همان «ابزار موسیقی» است.
واژهٔ "کِلِزمِر" در ابتدا برای اشاره به سازها و آلات موسیقی کاربرد داشت اما بعدها به عنوان یک خطاب تحقیرآمیز برای نوازندگان کاربردی گسترده یافت (مانند واژهٔ مطرب در تداول فارسی زبانان). در طول دو قرن ۱۶ تا ۱۸ میلادی کاربرد یادشده برای کلزمر رفته رفته با واژه‌هایی مانند "leyts" (به معنای دلقک) جایگزین گردید. اما از آن زمان تا اواخر قرن ۲۰ میلادی طول کشید تا کلمهٔ "کِلِزمِر" در معنای سبکی در موسیقی به کار رود. در اوایل قرن بیستم میلادی واژهٔ کلزمر در آثار و نوشته‌ها برای اشاره به نوعی موسیقی یهودی کاربرد داشت اگر چه در آن زمان نیز گاهی به جای استفاده از اصطلاح کلزمر برای این یادکرد از اصطلاح "موسیقی فِرِیلیش" (Freilech music) استفاده می‌شد ("موسیقی فِرِیلیش "در زبان ییدیش به معنای "موسیقی شاد" است). اولین استفاده از اصطلاح "کلزمر" برای اشاره به موسیقی که توسط کلزموریم(ها) نواخته می‌شد در آلبومهای "عروسی به سبک شرق - ۱۹۷۷" و "خیابانی از طلا - ۱۹۷۸" بودhttps://www.discogs.com/Klezmorim-East-Side-Wedding/release/2189260 و سپس «اندی استاتمن» و «زِو فلدمن» در اثر "کلزمر، موسیقی یهودیان - ۱۹۷۹" از این اصطلاح سود جستند.
کلزمر به راحتی توسط مشخصه‌های ملودیکش - که آوای انسانی، صدای خنده انسان یا صدای گریستن را تداعی می‌کند - شناخته می‌شود. این مشخصه‌های ملودیک در کلزمر تصادفی نیستند چرا که این سبک موسیقی دارای مشترکات فراوانی با حذان و آوازهای کلیسایی سنتی است. اصطلاح دیگری که در موسیقی کلزمر وجود دارد، "دِرِیدلِخ (dreydlekh)" به معنای آرایه (موسیقی) به کار رفته در کلزمر است و معمولاً با تکنوازیهای ویولون که "کِرِختز (krekhts)" نامیده می‌شوند همراه است. انواع مختلفی از سبک‌های موسیقی تحت تأثیر کلزمر قرار داشته و دارند. شاید شاخص‌ترین آن‌ها موسیقی فولکلور رومانی باشد. همچنین کلزمر تأثیر به سزایی در رقصهای فولکلور شبه جزیرهٔ بالکان نظیر هوراس(Horas)، دویناس (Doinas)، سیرباس (Sirbas) و بولگارس (Bulgars) داشته‌است.
در کتاب مقدس چندین روایت، شرح و تفسیر مختلف برای سازها، لاویان و ساخت موسیقی آمده‌است. اما پس از تخریب معبد دوم اورشلیم در سال ۷۰ م، بسیاری از خاخام‌ها از نواختن موسیقی و کار با آلات موسیقی دلسرد شدند. اما اهمیت شادمانی در عروسیها و مراسمهای مختلف مناسبتی بود که باعث شکل‌گیری هسته‌های نخستین کلزمر گردید.
یعقوب بن یعقوب در قرن دوم میلادی، نوازندهٔ آلوس (ساز بادی باستانی) نخستین نوازندهٔ ثبت شده در تاریخ سبک کلزمر بود. وی در کرانه باختری رود اردن می‌زیست. نخستین قطعهٔ ثبت شده به سبک کلزمر مربوط به قرن پانزدهم میلادی است. هر چند که مختصات و ویژگی‌هایی که امروزه در سبک کلزمر تجلی یافته‌اند تا پیش از قرن نوزدهم میلادی و در بیسارابیا در هیچ جا ثبت نشده‌است.
کلزمر یک سبک موسیقی غیر وابسته به مذهب و دین خاصی است و به همین سبب می‌توان آن را تا حدودی سکولار دانست و با وجود اشتراکات، منفک از موسیقی کنیسه به ویژه حذان دانست. کلزموریمها اغلب در سفر بودند و در واقع به دلیل سبک زندگی با کولیها قرابت زیادی داشتند. کلزموریمها هم نوازندگان دوره‌گردی بودند که در اکثر مناطق شبه جزیرهٔ بالکان یافت می‌شدند و به همین دلیل با کولیهای منطقه دارای برهمکنش فرهنگی موسیقایی و زبانی قابل ملاحظه‌ای بودند (به ییدیش: klezmer argot).
کلزموریمها خود را محدود به نواختن در سبک کلزمر نمی‌کردند، آن‌ها در کلیساها و مهمانیهای اشراف می‌نواختند. همچنین از تدریس موسیقی کلاسیک نیز روی برنمی‌تافتند. کلزموریمها نیز مانند بسیاری دیگر از نوازندگان حرفه‌ای به وسیلهٔ حکومتها محدود می‌شدند به عنوان مثال در اوکراین تا قرن ۱۹ میلادی از نواختن با صدای بلند در محیطهای عمومی منع شده بودند. به همین دلیل هم کلزموریمها سازهایی نظیر ویولن، سیمبالوم (سنتور رومانی) و سایر سازهای زهی را برگزیدند. نخستین نوازندهٔ کلزمر که در کنسرتهای اروپایی می‌نواخت، جوزف گوسیکوف بود، وی در اجراهایش از نوعی زیلوفون چوبی شبیه به سنتور که خودش ابداع کرده بود استفاده می‌کرد. وی نام این ساز ابداعی را «ساز چوب و نی» نهاده بود. این ساز یک سیمبالوم بود و به نظر متخصصانی نظیر فلیکس مندلسون بسیار مناسب بود. بعد از سال ۱۸۵۵ میلادی در زمان سلطنت الکساندر دوم روسیه محدودیتهای قانونی علیه موسیقی رفع شدند و از این تاریخ به بعد مشارکتهای سنجهای برنجی و کلارینت در موسیقی کلزمر را شاهدیم. در همین دوران بود که کلزمر در موسیقی نظامی هم وارد شد.
نقاشیهای به جا ماندهٔ زیادی از «خاییم گلدبرگ» وجود دارد که یهودیان چپگرای اهل اروپای شرقی را - که در واقع کلزموریم هستند - در حال نواختن سبک کلزمر نشان می‌دهد.
در اوایل قرن بیستم کلزمر در سراسر جهان در حال گسترش بود. ایالات متحده، کانادابا مکزیک و آرژانتین میزبان نوازندگان کلزمر دوره‌گردی بودند که به واسطهٔ آزار و اذیت حکومتهای روسیه و اروپای شرقی مهاجرت کرده بودند.
در اوایل قرن بیستم میلادی واژهٔ کلزمر در آثار و نوشته‌ها برای اشاره به نوعی موسیقی یهودی کاربرد داشت اگر چه در آن زمان نیز گاهی به جای استفاده از اصطلاح کلزمر برای این یادکرد از اصطلاح "موسیقی فِرِیلیش" (Freilech music) استفاده می‌شد ("موسیقی فِرِیلیش "در زبان ییدیش به معنای "موسیقی شاد" است). اولین استفاده از اصطلاح "کلزمر" برای اشاره به موسیقی که توسط کلزموریم(ها) نواخته می‌شد در آلبومهای "عروسی به سبک شرق - ۱۹۷۷" و "خیابانی از طلا - ۱۹۷۸" بود و سپس "اندی استاتمن" و "زِو فلدمن" در اثر "کلزمر، موسیقی یهودیان - ۱۹۷۹" از این اصطلاح سود جستند.
«دیوید تراسِ» کلارینت نواز، «نافتول براندوین»، «هانکوس نتسکی» و چندین تن دیگر از نوازندگان این دوره آشکارا خود را کلزموریم می‌نامیدند.American Klezmer p.16-17
«مویشه برگوفسکی» بیان کرده که هنرمندان بومی (مانند عموم هنرمندان) هرگز از عناصر فُرمال ساختاری صرفاً به خاطر خودشان استفاده نمی‌کنند. در این زمینه، «جوئل رابین» تجسم سنت موسیقی کلزمر شرق اروپاست: موسیقیدانی که عمیقاً در فرهنگی رخنه کرده‌است که دیگر وجود ندارد. این استاد موسیقی کلزمر، «مکس اپشتاین رابین» را «وارث بی‌چون‌وچرا» ی نوابغی همچون نافتول براندوین و دیو تاراس می‌خواند. آنسامبل موسیقی یهودی جوئل رابین در سال ۱۹۹۴ تأسیس شد و امروز تنها آنسامبلی است که مختص رپرتوار و سبک «عصر طلایی» موسیقی‌سازی ایدیش (کلزمر) است. این نغمه‌ها میراث به جا مانده از میشا اِلمان و جاشکا هایفتز و الهام‌بخش موسورگسکی و ریمسکی کورساکف و همچنین آهنگسازان دانشکده ملی یهود سن پطرزبورگ همچون ژوزف اکرون و جوئل آنجل بودند. با این همه، بخش زیادی از گنجینه‌های موسیقی غنی یهود شرق اروپا همچنان ناشناخته مانده‌اند (بر خلاف شهرت سنت ادبی آن که شولم آلایشم مندل و پیرتز نمایانگر آن هستند).
در نیمهٔ اول قرن بیستم، شرکت کلمبیا رکوردز چندین اجرای «ایزابل یاکوولونا کِرِمِر» خوانندهٔ یهودی روس تبار سوپرانو را در تالار کارنگی و چند سالن بزرگ دیگر در ایالات متحده ضبط و منتشر نمود.
اگرچه کلزمر یک موسیقی فولکلور یهودیان اشکنازی بود اما آهنگسازان بزرگی نظیر لئونارد برنستاین و آرون کوپلند تحت تأثیر شدید آن قرار داشتند. همچنین آشنایی گوستاو مالر و جورج گرشوین (به ویژه خلق اثر راپسودی در بلو) با کلزمر باعث می‌شود تا بیش از پیش به تأثیرگذاری مستقل کلزمر پی ببریم. همچنین آثار بزرگان جازی نظیر بنی گودمن و آرتی شاو را می‌توان الهام گرفته از ویژگی‌های کلزمر دانست. همچنین آهنگسازانی غیر یهودی نظیر دیمیتری شوستاکوویچ شاهکارهای
موسیقی مجلسیِ خود را تحت تأثیر کلزمر ساخته‌اند.(the Piano Quintet in G minor, op. 57 (1940) the Piano Trio No. 2 in E minor, op. 67 (1944) و String Quartet No. 8 in C minor op. 110 (1960)
کلزمر در اواسط تا اواخر دهه ۱۹۷۰ در ایالات متحده و اروپا به رهبری گیورا فیدمن، زِو فلدمن، اندی استاتمن با ضبط آلبومها و ساخت فیلم‌های مستند و آموزشی توسط آن‌ها به شکوفایی رسید.
در سال ۱۹۸۵ «هنری اسپوزنیک» و «آدرین کوپر» گروه «کلزکمپ» را تأسیس کردند. دههٔ ۱۹۸۰ شاهد موج دوم احیای کلزمر با غیر یهودیان در ایالات متحده و آلماناست. نوازندگان شاخص در این سبک جوئل روبین، خِوریزا، بودوویتس، ییل استورم و گروه کلزمر شیکاگو، گروه کلزمر خیابان ماکسول، گروه ویولونیستهای استیون گرینمن با الیسیا استیوگال و گروه کلزماتیک هستند. نوازندگان جاز آوانگارد مانند جان زورن نیز دارای علاقه‌های شدید به کلزمر هستند.
اروپایی‌ها در سال ۲۰۰۸ بودجه‌ای را برای تحقیق میدانی پیرامون کلزمر و ریشه‌های آن در اروپا تخصیص دادند که انجام آن به گروهی تحت رهبری «آلن برن» و محقق «زِو فلدمن» در مولداوی سپرده شد. این گروه در حال حاضر در حال انجام این تحقیق است.
کلزمر در اسرائیل هم به‌طور جداگانه در حال پیشرفت است. «موشه برلین» (کلارینت نواز) و «آوروم لیب برستین» از سرشناسان این سبک در اسرائیل هستند.Tobias Shklover, A talk with the master-musician (in ). "", No. 31 (387) of the 5th of April, 2002
کلزمر در طول تاریخ خود همواره به صورت زنده اجرا می‌شد و به علت استفاده در محافل و بزمها خصوصاً همراهی با رقصِ رقاصان از ریتم و قاعدهٔ خاصی در ریتم پیروی نمی‌کرد. رقصهای فولکلوری که در برخی از موارد شاد و طربناک و در برخی موارد حزن آلود و گاهی هم ترکیبی از این دو حالت بودند. عدم پیروی از ریتم در کلزمر به شدت تحت تأثیر انس و الفت کلزموریمها با موسیقی کولی‌های شبه جزیرهٔ بالکان و موسیقی پیشا مدرن روسیهٔ تزاری بوده‌است.
همین ویژگی کلزمر باعث شد تا در مواجهه با موسیقی جاز به سرعت جذب یکدیگر شوند هر چند که موسیقی جاز در مقام مقایسه با کلزمر یک موسیقی ریتمیک و قانون مند تلقی می‌شود. خصوصاً جاز مدرن به شدت پیرو ریتم و قواعد است.
تمامی مدهای موسیقی کلزمر برگرفته از نامهای اختصاصی دعاها و اورادی است که یهودیان یونانی، ترکی، جنوب شرقی و مرکزی اروپا در مراسم مذهبی خود در کنیسه‌هایشان می‌خواندند.
احوا ربوح به معنی "عشق فراوان " در زبان عبری است و الهام گرفته از نام یک دعای روزانهٔ صبح ("shacharis") در یهودیت است. ساختار آن به شکل زیر است:
AHAVA RABBOH in D (Nominal Mode): (B C) D Eb F# G A Bb C D
این مد شبیه به مقام عربی حجاز است.
می‌شِبِیراخ در زبان عبری به معنی «او کسیست که برکت می‌دهد» دعایی است که پس از خواندن تورات خوانده می‌شود. این مد تشابه بسیاری با مد "دوریان" دارد(D E F G A B C D).
آدوین یمولوخ به معنی «حاکمیت پروردگار» در زبان عبری است؛ و در مزامیر از آن یاد شده‌است.
این مد شبیه به مد غربی "میکسولیدیان (Mixolydian)" است (G A B C D E F G).
موگن اوویس به معنی «سپر محافظ اجداد ما» در زبان عبری است. و بر گرفته از دعای شبات است. این مد شبیه "گام مینور ملودیک" است (A B C D E F# G# A G F E D C B A).
ییشتاباخ به معنی «مرا آن ده که آن به» در زبان عبری است که از متن یک دعای روزانه برگرفته شده‌است. این مد شبیه "گام مینور ملودیک" است با این تفاوت که در برگشت درجهٔ دوم و درجهٔ پنجم آن به میزان نیم پرده کم شده‌است (A B C D E F# G# A G F Eb D C Bb A).
امیل آتلاسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایسلند است.
وی سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایسلند را در کارنامه خود دارد.
ترس (آلمانی: Angst) فیلمی تریلر روان‌شناختی و زندگی‌نامه ای به کارگردانی جرارلد کارگل محصول سال ۱۹۸۳ اتریش می‌باشد. این فیلم توسط زبیگنیف ریپچینسکی فیلمبرداری و تدوین شده‌است. داستان واقعی فیلم در بارهٔ کشتار جمعی سادیسمی ورنر کنیسه است.
یک جانی سادیسمی (اروین لدر) به تازگی بعد از ده سال از زندان آزاد می‌شود و به دنبال پیدا کردن طعمه است…
فیلم در سال ۱۹۸۳ به دلیل خشونت آشکار در تمام اروپا ممنوع شد.
سر انجام در سال ۲۰۱۲ به صورت بلوری در فرانسه و آلمان منتشر شد. همچنین فیلم در سال ۲۰۱۵ در ایالات متحده و کانادا پخش شد و سپس به صورت بلو-ری منتشر شد.
موسیقی معروف فیلم توسط موسیقیدان سرشناس آلمانی کلاوس شولتز ساخته شده‌است.
خیابان تامانیان () یک پیاده‌راه در ایروان ارمنستان است.
این خیابان که ۲۰۰ متر طول متر از سمت شمال به کاسکاد ایروان متصل می‌شود و از مناطق گردشگری شهر ایروان محسوب می‌شود، نام این خیابان برگرفته از نام آلکساندر تامانیان معمار ارمنی است.
فیلم کوتاه داستانی طبق عادت همیشگی در سال ۱۳۹۴ در تهران ساخته شد.
این فیلم بیستمین ساخته کوتاه محمد حمزه‌ای از فیلمسازان حوزه فیلم کوتاه است.
این فیلم کوتاه داستان پسربچه ای به نام پرهام را روایت می‌کند که می‌خواهد یک روز را با مادر و مادربزرگ خود بگذراند اما آنها هرکدام دغدغه‌ها و روزمرگی خاص خود را دارند.
چارچوب حقوق پنج‌گانه () موسوم به IRights مجموعه‌ای از پنج حق برای حفاظت و توانمند سازی کودکان در اینترنت است که مطابق پیمان‌نامه حقوق کودک عمل می‌کند.
این چارچوب از طریق یک ائتلاف شامل چند جمعیت طراحی و پیشنهاد شد که عبارتند از:
این سازمان با شیلینگز برای ارزیابی قانونی که در ۳ ژوئن ۲۰۱۵ در مجلس لردها ارائه شد، همکاری می‌کند.
این حق به فرد اجازه می‌دهد هرگونه عملی مربوط به قبل از ۱۸ سالگی و در زمان نابالغ بودن را به رسمیت نشناسد و به او این دست باز را می‌دهد که بر اعمال گذشته چشم بپوشد، اعمالی که مدتها فراموش شده، و مشمول زمان شده باشد، اما ممکن است که علیه فرد در ایام پیری استفاده شود.
شناخت کامل و اشراف و توان رسیدگی بر اینکه چگونه از اطلاعات آنها استفاده می‌شود و برای چه منظوری استفاده می‌شود و شناخت روشن و فهم اینکه افشای اسرار آنها به چه معنی خواهد بود.
کودکان باید از جانب پدر و مادر حمایت و حفاظت شوند تا بسهولت از فعالیت آنلاین و عواقب آن فهم پیدا کنند.
کودکان باید آگاه و قادر به فعالیت یا عدم فعالیت آزادانه با بخش خلاقانه و مشارکتی اینترنت را داشته باشند تا در این زمینه پیشرفت نموده و خود را حفاظت کنند.
کودکان باید نسبت به نحوه مصرف و تولید محتوای دیجیتالی همانند مدیریت شخصیت دیجیتال، آزادانه و بشیوه ایمن آموزش داده شوند.