moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
وی دو بار در مقام وزیر سازمان وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا انجام وظیفه کرد. بار اول وی سیزدهمین وزیر دفاع کابینهٔ جرالد فورد بین سال‌های ۱۹۷۵–۱۹۷۷ بود، و بار دوم بین سال‌های ۲۰۰۰–۲۰۰۶ در کابینهٔ جرج واکر بوش.
او همچنین چهار مرتبه وکیل مجلس نمایندگان آمریکا بوده و در کابینهٔ ریچارد نیکسون نیز عهده‌دار سمت‌های بالایی بوده‌است.
رامسفلد نمایندهٔ ایالات متحدهٔ آمریکا در ناتو نیز بوده و بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۷ هوانورد نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود.
وی فارغ‌التحصیل رشتهٔ علوم سیاسی دانشگاه پرینستون است و در این سال‌ها در دانشگاه به ورزش کشتی علاقه داشته و فعال بوده‌است. وی صاحب ۳ فرزند و ۶ نوه است.
رامسفلد در کتاب "دانسته‌ها و نادانسته‌ها" از حدود نیم قرن فعالیت سیاسی و نظامی خود، جزئیات زیادی را بازگو کرده و به موضوعات مختلفی، از جنگ عراق گرفته تا زندان گوانتانامو، اشاره کرده‌است.
او که از جنجالی‌ترین چهره‌های دولت جورج واکر بوش بوده، معتقد است که «وقتی زیاد مورد انتقاد قرار نمی‌گیری، یعنی که کار چندانی انجام نمی‌دهی.»BBC فارسی - جهان - کتاب خاطرات دونالد رامسفلد منتشر شد
وی پس از سپری‌کردن دوران کودکی‌اش در خانواده‌ای متوسط در ایلینوی می‌نویسد و خاطراتش در دوران رکود اقتصادی آمریکا و جنگ جهانی دوم را بازگو می‌کند.
او می‌نویسد که در جوانی در پرینستون تحصیل کرده و در نیروی دریایی به خلبانی مشغول شده‌است.
دونالد رامسفلد که در سی سالگی به مجلس نمایندگان آمریکا راه یافته، از خاطراتش به عنوان یک جمهوری‌خواه در کنگره آمریکا در دوران کندی و جانسون می‌نویسد.
رامسفلد می‌نویسد که درست پس از بحران جنگ ویتنام، به عنوان جوان‌ترین وزیر دفاع آمریکا منصوب می‌شود. همچنین او در زمان انتصاب مجددش به وزارت دفاع در دولت بوش پیرترین وزیر دفاع آمریکا شناخته شد.
خاطرات او از دوران ریاست جمهوری ریچارد نیکسون و جرالد فورد، بخش دیگری از کتاب دانسته‌ها و نادانسته‌ها را تشکیل می‌دهد.
رامسفلد نوشته‌است که در دوران رونالد ریگان، در ۲۰ دسامبر سال ۱۹۸۳ طی مأموریتی ویژه با صدام حسین دیدار کرده‌است. وی از مخالفان حملهٔ آمریکا به عراق بود و برعکس معتقد بود که باید سر مار (کنایه از ایران) را پهن کرد، همان چیزی که ملک عبدالله پادشاه عربستان سعودی نیز بعدها گفته‌بود.
مستندناشناخته شناخته شده ۲۰۱۳ (به انگلیسی The Unknown Known) به کارگردانی ارول موریس در رابطه با زندگی کاری دونالد رامسفلد از دههٔ ۱۹۶۰ تا زمان حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ است.
بابک امینی (زادهٔ فروردین ۱۳۴۹) آهنگساز و نوازنده گیتار ایرانی است. او از ۱۰ سالگی آموزش گیتار به سبک فلامنکو را نزد شاهرخ پرتوی آغاز کرد. سپس سطح هنر نوازندگی خود را توسط سیمون آیوازیان به مراتب بالا رساند. امینی از سال ۲۰۰۷ در کانادا زندگی می‌کند.
پس از سال‌ها ممنوعیت موسیقی پاپ در ایران، با آغاز دهه هفتاد خورشیدی این موسیقی آغازی دوباره را تجربه کرد و در همین دهه بود که اولین جشنواره موسیقی پاپ پس از انقلاب در ایران برگزار شد.
جشنواره ای که در نوع خودش، بی‌نظیر و عجیب و غریب بود. ترکیب داوران این فستیوال هم ترکیب شگفت‌انگیزی بود. مسعود کیمیایی کارگردان سینما و احمدرضا احمدی شاعر نوپرداز در غیاب چهره‌ها و نام‌های آشنای موسیقی ایران از جمله داوران اولین و آخرین دوره فستیوال موسیقی پاپ پس از انقلاب بودند.
نام بابک امینی در آن هنگامه بر سر زبان‌ها افتاد او در طول برگزاری این جشنواره به همراه بسیاری از گروه‌ها به روی صحنه رفت و به نوازندگی پرداخت. بابک امینی در این جشنواره به همراه کاوه یغمایی، با گروه بابک و کاوه در فستیوال حضور یافتند و ستاره طلایی این فستیوال را از آن خود کردند.
او در سن هجده سالگی وارد دنیای حرفه ای موسیقی شد.
بابک امینی اولین آلبوم خود با نام باران خاکستری را در ۱۳۶۹ منتشر کرد؛ و پس از آن آلبوم «آبی باران» را منتشر ساخت. سومین آلبوم بابک امینی «اسم سایه» بود که اشعار آن از شاعرانی بزرگ همچون حافظ، مولانا، باباطاهر و نیما بود.
او در سال ۲۰۰۰ آلبوم زرتشت را با صدای گوگوش منتشر کرد. بعدها او نوشتن، تنظیم و اجرای موسیقی تور دور دنیای گوگوش را نیز عهده‌دار شد. در حالی که در تور، او تصمیم گرفت برای تکمیل آلبوم خود به نام «جادو» در آمریکا فعالیت کند.
همچنین او در فیلم قرمز آهنگ خاطره انگیز «عاشقم من» از «دلکش» را با نوازندگی و خوانندگی خودش به صورت غیررسمی ارائه داد.
تنظیم آهنگ برای گوگوش در سال ۲۰۰۳ (آبی- ۲۰۰۶، پیر مشرق – ۲۰۰۴)
تنظیم آهنگ‌های سولی (خورشید روح – ۲۰۰۶)
تنظیم و آهنگسازی آلبوم دوم برای میثم بختیاری – ۲۰۰۵
تنظیم آهنگ‌های متعددی برای سوگند ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵
آهنگسازی و تنظیم آلبوم پروانگی برای میثم بختیاری (۲۰۰۴)
در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ بابک با فعالیت‌های زنده اش فعال بوده‌است و در سال‌های گذشته فعالیت‌های خود را ادامه داده‌است:
کنسرت با فرامرز اصلانی، ۲۰۰۷ (نوازنده گیتار الکتریک و رهبر ارکستر)
جشن مهرگان در شهرستان نارنج، ۲۰۰۶
جشنواره مهرگان در سن دیگو، ۲۰۰۶
کنسرت ارکستر در مرکز هنرهای تورنتو، ۲۰۰۶
جشنواره موسیقی جز در تورنتو، ۲۰۰۶
بابک امینی در بسیاری از فعالیت‌های خیرخواهانه همچون کنسرت سال ۲۰۰۲ در Toronto Center for Arts همراه با دیگر نوازندگان کانادایی و ایرانی برای کمک به زلزله زدگان بم، به روی صحنه رفت.
تذرراتد
لیف نیکُلائِویچ گومیلیف (زاده ۱ اکتبر ۱۹۱۲ – درگذشته ۱۵ ژوئن ۱۹۹۲) تاریخ‌دان و شاعر روس، عضو فرهنگستان علوم طبیعی روسیه و پایه‌گذار دانش جدید قوم‌شناسی. پدرش نیکولای گومیلیف نویسندهٔ برجسته روس و مادرش آنا آندرییونا آخماتووا شاعر پرآوازهٔ روس بود.
لِف گومیلیف در خانوادهٔ فرهنگی به دنیا آمد پدر و مادرش هر دو شاعر بودند. لف کودک بود که پدرش نیکولای گومیلیف در آغاز انقلاب اکتبر در روسیه به جرم ضدانقلاب بودن تیرباران شد. مادرش آنّا آخماتووا هم که با حکومت استالین سر سازش نداشت پیوسته در معرض تعقیب و آزار بود و فرزندش لف نیز از پانزده‌سالگی بارها به زندان افتاد و تبعید شد اما او توانست بر دانش خود بیفزاید. «آشنایی‌اش با زبانِ تاجیکی و ادب فارسی را ذکر کرد که حاصلِ دورانِ تبعید و کار طاقت‌فرسا در بیابان‌هایِ پیرامون سرزمین‌هایِ تاجیک‌نشین است.»گومی‌لی‌یف «مقدمه» صفحهٔ ۸
مدرسه علوی یا مؤسسه فرهنگی علوی، از مدارس مذهبی تهران است، که در سال ۱۳۳۵ توسط علی اصغر کرباسچیان، با مشارکت هادی مقدس تهرانی و رضا روزبه و همچنین با حمایت جمعی از روحانیون حوزه علمیه قم و پشتیبانی مالی گروهی از کسبه بازار تهران تأسیس شد.
مدرسه علوی از چهار بخش اصلی شامل؛ دبستان علوی شماره یک و دو، دبیرستان علوی دوره اول (نیک‌پرور) و دوره دوم، تشکیل شده‌است.تبیان
در سال ۱۳۳۴ علی اصغر کرباسچیان (معروف به "علامه کرباسچیان") پس از طی تحصیلات حوزوی و رسیدن به درجه اجتهاد، به تهران نقل مکان کرد و با همکاری هادی مقدس تهرانی، مقدمات تأسیس این مدرسه را فراهم نمود. وی به‌طور اتفاقی با رضا روزبه (که از قبل با او آشنا بود) در تهران برخورد کرد. به این دلیل که طبق ضوابط آن روزها، مدیریت مدرسه را فردی می توانست به عهده داشته باشد که از تحصیلات دانشگاهی برخوردار باشد؛ او را به مدیریت مدرسه برگزید. سرانجام در مهرماه ۱۳۳۵ مدرسه علوی به عنوان مدرسه‌ای شیعی، با عنوانی برگرفته از نام علی بن ابی طالب (امام اول شیعیان) در مقطع دبیرستان، آغاز به کار کرد. سال نخست، تنها یک کلاس تحصیلی با ۱۵ نفر دانش‌آموز بود. سال‌های بعد دانش‌آموزان جدید نیز در این دبیرستان ثبت نام شدند. در سال ۱۳۴۰ دبستان علوی شماره یک (با مدیریت عباس رحیمیان)، دبستان علوی شماره دو (با مدیریت جعفر خرازی) و مدرسه راهنمایی علوی (نیک پرور) راه‌اندازی شدند.
مؤسسه فرهنگی علوی توسط علی اصغر کرباسچیان؛ به‌نمایندگی از حوزه علمیه قم، سید حسین بروجردی؛ به‌نمایندگی از سوی جامعه روحانیون تهران، هادی مقدس تهرانی؛ واعظ سرشناس و معتمد جامعه مذهبی تهران به عنوان رابط امکانات مالی با بازار و کسبه و رضا روزبه؛ به‌نمایندگی قشر تحصیل‌کرده و آشنا با نظام آموزش و پرورش نوین ایران، شکل گرفت.
کمال خرازی در سخنرانی خود در بزرگداشت پنجاهمین سال تأسیس مدرسه علوی، این‌گونه می‌گوید:
علی اصغر کرباسچیان در وصیت‌نامه خود این‌گونه می‌نویسد:
مدرسه علوی زمانی تأسیس شد که در جامعه ایران و به‌طور مشخص در شهر تهران، دوگانگی مشهودی میان جوامع دینی و علمی وجود داشت. اغلب مردم متدین، روحانیون و حوزه‌های علمیه، تنها به تحصیل معارف دینی می‌پرداختند و با دانش روز، بیگانه بودند. در دانشگاه‌ها نیز فضای دینداری سرکوب می‌شد و اغلب اساتید دانشگاه، لازمه روح علمی را گریز از دین می‌پنداشتند. از سوی دیگر حوزه‌های علمیه، دروس دینی را به همان سبک سنتی آموزش می‌دادند و کلیه مفاهیم را در علوم دینی خلاصه می‌کردند و بهره‌ای از دانش جدید نداشتند و اگر کسی از حوزه‌های علمیه نیز وارد دانشگاه می‌شد، این اتهام بر او وارد می‌آمد که حوزه را ترک کرده و به تجدد گراییده‌است. چهره‌هایی همچون سید محمد بهشتی و مرتضی مطهری (که در آن زمان، به دانشگاه راه یافتند) مدت‌ها مورد بی‌مهری حوزه‌های علمیه قرار داشتند.
علی اصغر کرباسچیان مؤسس مدرسه علوی، تربیت را یک فرایند پیشگیرانه می‌دانست. وی معتقد بود چشاندن طعم جاذبه‌های انحرافی، با تربیت در تضاد است. به همین دلیل دانش آموزان این مدرسه تا حد امکان از لذت‌های انحرافی، در زمینه‌های مختلف منع می‌شدند، تا از هر نوع مفسده اجتماعی دور بمانند، که آدابی چون؛ پوشیدن لباس‌های مناسب، کوتاه نگه داشتن موی سر، آگاهی‌بخشی نسبت به دوست‌یابی و غیره نیز در راستای این امور، اجرا می‌شد.
مدرسه علوی در سال‌های نخست فعالیت خود با امکانات ناچیزی اداره می‌شد، ولی با اضافه شدن معلمان تحصیل‌کرده، کمک بازاریان از لحاظ مالی و تدارکاتی، قوت گرفت. در آن سال‌ها جو جامعه از نظر سیاسی ملتهب بود و رخ دادن حادثه مهمی همچون پانزدهم خرداد ۱۳۴۲ باعث شده بود که ساواک نیروهای مذهبی را بیشتر تحت نظر داشته باشد. فشارهای ساواک، همچنین تجربه تعطیلی مدارسی همچون رفاه و کمال، به علت داشتن فعالیت‌های سیاسی، باعث شد مدرسه علوی بمنظور جلوگیری از تعطیلی، از فعالیت و جهت‌گیری سیاسی دوری ورزد.
اکبر خواجه پیری در سخنرانی خود در بزرگداشت پنجاهمین سال تأسیس مدرسه علوی، این‌گونه می‌گوید:
با چنین رویکردی مدرسه توانست سرپا بماند و به‌دور از جنجال‌های سیاسی و اجتماعی به هدف خود یعنی پرورش نسلی که بتواند به جامعه خود خدمت کنند، همت گمارد.
دهه سوم فعالیت مدرسه علوی، در فاصله سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۶۵ با اوج‌گیری اعتراض‌های مردمی علیه نظام شاهنشاهی و پیروزی انقلاب اسلامی و فراز و نشیب‌های سال‌های آغازین شکل‌گیری نظام جمهوری اسلامی همراه بود. با گسترش و شتاب انقلاب، در اواسط دهه ۱۳۵۰ مدرسه علوی و مسئولان آن نیز با موج انقلاب همراه شدند و در پی تأسیس نظام جمهوری اسلامی، شماری از فارغ‌التحصیلان مدرسه علوی همچون کمال خرازی، محمد جواد ظریف، غلامعلی حداد عادل، سید علی‌اکبر محتشمی‌پور و محمد نهاوندیان به سرعت در سمت‌های خالی‌شده و بلامنصب مسئولان حکومتِ پهلوی، صاحب منصب شدند.
رودخانه کلرادو رودی در تگزاس است.
این رودخانه با ۱۳۸۰ کیلومتر درازا، از نظر طول هجدهمین رودخانهٔ آمریکاست و پس از عبور از شهرهای آستین، بستروپ، لاگرانج، کلمبوس و بِی‌سیتی به خلیج مکزیک می‌ریزد. از سرچشمه تا دهانهٔ این رود تماماً داخل ایالت تکزاس قرار دارد.
ردیف ضربانی یا دنباله پالسی یا توالی پالس به یک سری دستورالعمل رایانه‌ای در فضای ک گویند که میدان‌های G ،G، و پالسهای RF یک سیستم ام آر آی را تنظیم و کنترل می‌کند."Handbook of MRI Pulse Sequences". Matt A. Bernstein. ۲۰۰۴. بعبارت دیگر روشی که مطابق آن حلقه RF و میدانهای گرادیانی متوالیاً روشن و خاموش می‌شوند را ردیف ضربانی می‌گویند.فیزیک رادیولوژی تشخیصی. کریستینسن. ترجمه دکتر بهمن محتشمی. انتشارات سماط. ص۴۸۸-۴۸۹
امروزه بیش از صد گونه دنباله پالسی مورد استفاده قرار می‌گیرد که هر یک برای اهداف متفاوتی بکار می‌روند."MRI from Picture to Proton". Donald W. McRobbie. 2007. Cambridge University Press. ص۲۲۰-۲۲۱ برخی نمونه‌های رایج مثل مثلاً FLASH، HASTE، DIET، EPI، PEPSI، CHESS، و PRESS می‌باشند. اما غالبا دو قسم دنباله پالسی را می‌توان در نظر گرفت:
توالی پالسهای مهم در زیر به‌طور مشروح بررسی می‌گردند:
سیاه‌ماهی ("Capoeta") سرده‌ای از ماهی‌های آب شیرین خانواده کپورماهیان است. این سرده شامل ۱۸ گونه است که چند گونه آن در ایران یافت می‌شود و از پراکنش وسیعی برخوردار است و در برخی از قنات‌ها و چشمه‌ها تنها ماهی قابل مشاهد است. برخی از گونه‌های آن از اهمیت تجاری برخوردار بوده و توسط صیادان محلی صید می‌گردند. از گونه‌های معروف آن می‌توان سیاه‌ماهی فلس درشت، فلس ریز و زیرگونه هرات را نام برد. یکی از ویژگی‌های بارز اغلب گونه‌های این سرده داشتن یک جفت سبیلک نسبتاْ بلند است.
آلیس این چینز (به انگلیسی: Alice in Chains؛ ترجمه نام: آلیس در زنجیر) نام یکی از «گروه‌های بزرگ دوران گرانج»Seattle's Alice in Chains is rocking on the road again است. این گروه هوی متال در سال ۱۹۸۷ در سیاتل، واشینگتن آمریکا بنیان‌گذارده شد.
آهنگ «خروس» این گروه در مورد سرگذشت پدر گیتاریست گروه (جری کانترل) است که یکی از سربازان جنگ ویتنام بود. این آهنگ باعث توجه بسیاری در محافل موسیقی راک گردید.
در سال ۲۰۰۲ جسد بیجان لین استیلی (خواننده و ترانه‌سرای اصلی) که بر اثر مصرف هم‌زمان کوکائین و هروئین درگذشته بود، در آپارتمان‌اش در سیاتل، واشینگتن پیدا شد.تاریخچهٔ الیس این چینز در وبگاه AllMusic
در پی مرگ استیلی فعالیت گروه برای مدتی متوقف شد ولی آن‌ها در سال ۲۰۰۵ با یک خوانندهٔ جدید به‌نام ویلیام دووال کارشان را از سر گرفتند و در سال ۲۰۰۹ آلبوم استودیویی سیاهی جای خود را به آبی می‌دهد را روانه بازار کرد.
اعضای سابق
مقوا نوعی کاغذ ضخیم است که توانایی حفظ شکل بیشتری نسبت به کاغذ عادی دارد. از آن برای بسته‌بندی، ساختن کاردستی، لوازم مصرفی با عمرِ کم و همچنین برای درزبندی و بسیاری کاربردهای دیگر استفاده می‌شود.
نکات اصلی مربوط به استانداردهای مقواهای بهداشتی عبارتند از:
کاسه‌نَمَد نوعی درزگیر می‌باشد که برای درزبندی شفت دوار و پوسته حاوی سیال استفاده می‌گردد تا از نشت سیال به بیرون از پوسته جلوگیری نماید.
در حقیقت «کاسه نمد » قطعه ای متشکل از سه قطعه فنر ، واشر کاسه ای شکل فلزی و نمد فشرده است که مانع نشت سیالات در قطعات مکانیکی میشود اما امروزه هر یک از واشرهای لاستیکی گرد در اندازه‌های مختلف که در دستگاه های مکانیکی مختلف مثل موتور اتومبیل برای پیشگیری از نفوذ روغن به بیرون به کار می‌رود عموماً کاسه‌نمد نامیده می‌شود.
کاسه‌نمد یا همان مجموعه آب بندی معمولاً از جنس تفلون می‌باشد تا از خورندگی اجزای آن جلوگیری کرد.
پیستون کمک‌فنر درون یک محفظه بسته (تیوپ) فلزی که حاوی یک سیال هیدرولیکی (عموماً روغن) است، حرکت می‌نماید. اطراف محل حرکت میله به داخل و خارج محفظه به وسیله یک کاسه‌نمد کاملاً آب‌بندی شده و سیال تحت فشار، امکان خروج از محفظه را دارا نیست.سیستم تعلیق اتومبیل و دانستنی‌هایی درباره آن: در تیبان، بازدید: اکتبر ۲۰۰۸.
گسیختگی کاسه‌نمد باعث نشتی روغن از کمک‌فنر می‌شود، هر گاه نشتی از کمک فنر دیده شد، زمان تعویض آن است.تبیان، بازدید: اکتبر ۲۰۰۸
لوله‌ای از فلز ارتجاعی موج‌دار است که واشر لاستیکی در آن قرار می‌گیرد. این کاسه‌نمد اطراف گلویی میل‌لنگ و بدنه کمپرسور را آب‌بندی می‌کند.
مانعی بدون نشت و نفوذناپذیر است که بین میل‌لنگ و بدنه کمپرسور قرار می‌گیرد.
ریکاردو پالما (زاده ۱۸۳۳ -درگذشته ۱۹۱۹) نویسنده، نمایش‌نامه‌نویس و روزنامه‌نگار اهل پرو و از مهم‌ترین و اثرگذارترین نویسندگان آمریکای لاتین در قرن نوزدهم است.روبرتو اچه‌وریا
وی با نوشتن داستان‌های کوتاه و طنزآمیز دربارهٔ دوران استعمار پرو نوع ادبی جدیدی را به وجود آورد. این نوع ادبی (ژانر) با الهام از تاریخ، با چاشنی تخیل و با هدف سرگرم کردن و تعلیم خواننده نوشته می‌شود.
وی در سال ۱۸۶۰ به شیلی تبعید شد و سه سال در آن‌جا ماند. پس از جنگ میان پرو و شیلی و ویرانی کتاب‌خانه ملی پرو، پالما در سال ۱۸۸۳ به ریاست این کتاب‌خانه گمارده شد و سال‌های بسیاری در احیای آن کوشید.
بوگو نام پوشش زرهی محافظ ورزشکاران رشته‌های رزمی کندو و ناگیناتا است.
بوگو عموماً از قسمت‌های زیر تشکیل گردیده است:
مِن (به ژاپنی: 面 به معنای «سر») نام کلاهخود محافظ سر ورزشکاران رشته‌های رزمی کندو و بخشی از زره محافظتی بوگو است.
این نام همچنین نام یکی از پنج نوع ضربه‌ای است که در کندو با شینای زده می‌شود.
دو نام محافظ میانی تنه ورزشکاران رشته‌های رزمی کندو بوده و قسمتی از بوگو می‌باشد.
این نام همچنین نام یکی از پنج نوع ضربه ایست که در کندو با شینای بکار می‌رود.
کوته نام محافظ دست‌ها و مچ دستهای ورزشکاران رشته‌های رزمی کن‌دو بوده و قسمتی از بوگو می‌باشد.
شینای نام نوعی شمشیر سبک است که توسط ورزشکاران هنر رزمی کندو استفاده می‌شود. شینای که در کندو جایگزین شمشیر کاتانا‌ شده‌است، از چهار توفال باریک چوب خیزران درست شده که توسط قطعات چرمی به هم متصل و بسته شده‌اند. گونه جدیدتری از شینای که با الیاف کربن تقویت شده با رزین ساخته می‌شود نسبت به گونه چوبی آن مقاوم‌تر است.
اُسامه نام فیلمی افغان به کارگردانی صدیق برمک کارگردان افغان، ساخته سال ۲۰۰۳ است.
صدیق برمک دربارهٔ فیلم خود گفته‌است: «اسامه یک تراژدی واقعی در دورانی است که هیچ کس حق تصمیم‌گیری برای خود نداشته‌است.»
داستان فیلم سرگذشت دختربچه‌ای است که در زمان حکومت طالبان در افغانستان، با لباس و ظاهر یک پسر، وارد اجتماع می‌شود.
فیلم با این جملهٔ علی شریعتی آغاز می‌شود «خدایا مرا از آنانی قرار ده که دنیاشان را برای دینشان می‌فروشند نه از آنها که دینشان را برای دنیا شان». در نسخه بین‌المللی به جای این جمله، عبارت «I can not forget but I can forgive» (من نمی‌توانم فراموش کنم اما می‌توانم ببخشم) از نلسون ماندلا نشان داده می‌شود.
نیکولای استپانوویچ گومیلیـِف (زاده ۱۵ آوریل ۱۸۸۶ – درگذشته ۲۶ اوت ۱۹۲۱) شاعر، منتقد ادبی و ارتشی اهل روسیه بود.
هل سبز گیاهی است که در مناطق جنوب شرق آسیا پرورش یافته و مورد اهمیت قرار گرفته است. هل درختی است از خانواده زنجبیل ولی به صورت وحشی و پرورشی. این گیاه در مناطق کوهستانی و زیر سایه درختان رشد می‌کند. هل سیاه نیز همچون هل سبز از خانواده زنجبیل است اما استفاده آن به‌عنوان ادویه در ایران بیشتر به صورت هل سبز می‌باشد. در خارج از ایران این گیاه در اشکال مختلف اعم از پودر و روغن ارائه می‌شود که در مصارف گیاه‌پزشکی و صنایع غذایی کاربرد دارد. از هل در مصرف چای به علت عطر بخشی ویژه آن استفاده می‌شود. از این گیاه در ساخت لیکور بخصوص لیکورهای شیرین همچون لیکور موز و لیکور به استفاده می‌شود. ارتفاع درخت این گیاه، ۳۰ تا ۵۰ سانتی‌متر و بعضی‌ها دارای اعضاء چوبی تا ۳ متر ارتفاع می‌باشند.
کلک‌چال نام کوه و غاری است در نزدیکی آمل. در روایت‌های اساطیری پایتخت منوچهر، پادشاه پیشدادی ایران در زمان پهلوانی سام نریمان نیای رستم بوده‌است. آثاری از زندگی انسان‌های پیش از تاریخ در آن یافت شده‌است.
به اعتقاد مردم محلی، این غار خانه دیو سپید بوده‌است.
کُلَک‌چال، ممکن است به یکی از موارد زیر گفته شود:
جان‌پناه شروین یا پناهگاه شروین، یکی از پناهگاه‌های کوهنوردی در شمال تهران است که در دامنه توچال و در ارتفاع ۲۴۵۰ متری قرار گرفته‌است.
این جان‌پناه در سال ۱۳۵۲ و به یاد کوهنورد جانباخته، شروین جزایری، با مشارکت اعضای انجمن کوهنوردی دانشجویان دانشگاه تهران،، گروه کوه‌نوردی کاوه، دانشجویان دانشگاه علم و صنعت ایران، دانشجویان کوه‌نورد دانشگاه صنعتی شریف (آریامهر) و گروهی از دیگر کوه‌نوردان ساخته شده‌ است.
تاریخچهٔ ساخت جان‌پناه شروین
روز ۱۰ شهریور ۱۳۵۱،سه نفر از اعضای گروه کوهنوردی کاوه هنگام سنگ‌نوردی بر روی دیوارهٔ بند یخجال، دچار حادثه شده و سقوط می‌کنند. در این حادثه شروین جزایری جان خود را از دست می‌دهد و دو نفر همراه او، جواد تاجدار و حسین حاج محسنی مجروح می‌شوند. اعضای گروه طی چند نشست تصمیم به ساخت جان پناهی در محل بند یخچال به عنوان یادبود شروین گرفتند.
اوایل مهرماه ۱۳۵۱ اعضای گروه برای انتخاب مکان مناسب عازم بندیخچال شدند و با تعیین نقاط مختلف در زیر دیواره و اطراف آن و بررسی نقاط ضعف و قوت هر یک، محل فعلی را گزینهٔ مناسب تشخیص دادند، در مذاکرات بعدی و با بررسی امکانات گروه، ابعاد مناسب جان پناه برای خواب حدود دوازده نفر در یک طبقه مورد توافق قرار گرفت. در مهر ماه همان سال اعضاء گروه با فراهم آوردن تجهیزات مورد نیاز نسبت به تسطیح و آماده‌سازی بستر و پی‌کنی دیوارها اقدام کردند.
سختی کار پس از آن شروع شد. جمع‌آوری و حمل سنگ اراضی مجاور پناهگاه برای ایجاد پی دیوارها و تأمین ماسه و سیمان و به ویژه آب مورد نیاز جهت ساخت با توجه به بعد فاصله از بستر رودخانه، گره کار بود. با نصب اعلان نیاز به نیروهای همراه در ساخت جان پناه در اتاق‌های کوی دانشکدهٔ فنی دانشگاه تهران و دانشگاه علم و صنعت، سختی کار به سرعت برطرف شد و در روزهای آخر هفته دانشجویان کوه‌نورد به صورت گروهی در محل جان‌پناه حضور یافتند. دانشجویان کوه‌نورد دانشگاه صنعتی شریف (آریامهر) و دیگر کوه‌نوردان نیز در هفته‌های بعد به جمع، یاری رساندند به نوعی که بیشترین جمعیتی که در یک روز آذرماه آن سال جهت همکاری حضور یافتند بالغ بر ۲۵۰ نفر بود.
با توجه به چنین استقبالی در همکاری، تصمیم بر این شد که ابعاد ساختمان بزرگتر شود و پناهگاه در دو طبقه ساخته شود.
ماسه و آب از کف آبشار و رودخانه در کیسه‌ها و ظرف‌های پلاستیکی و فلزی به صورت دست به دست توسط زنجیره‌ای از همراهان از دره پایین پناهگاه شیرپلا به ارتفاع محل شروین منتقل می‌شد و سنگ‌های لازم نیز از اطراف پناهگاه و زیر دیوارهٔ بندیخچال تأمین و توسط دوستان حمل شد.
تا اواسط پاییز دیوارهای اطراف ساخته شد و سایر مصالح مورد نیاز نظیر تیرچه سقف، بلوک، آجر، سیمان و تیر چوبی و ... توسط اعضاء گروه کاوه تأمین و پس از تخلیه در میدان سربند توسط دوستان و تماماً با همت آنان به بالا حمل شد و در آخرین روزهای پاییز ۱۳۵۱ سقف اول تیر ریزی و بلوک‌گذاری و بتن ریزی شد. سپس طراحی طبقه دوم پناهگاه به صورت فلزی با خرپاهای قوسی چند قطعه‌ای و تیرریزی با پروفیل و پوشش زیر و رو همراه با عایق لازم اجرا شد.
در بهار ۱۳۵۲ نصب قطعات فلزی و پوشش سقف با پیچ و مهره و سوراخ‌کاری با دریل دستی و پرچ توسط اعضای گروه که حدود ۱۵ تا ۲۰ نفر بودند انجام شد.
عمدهٔ کارهای فلزی از قبیل در و پنجره و خرپای سقف، توسط و به دست ناصر گارسچی از اعضای گروه کوهنوردی فلز کار مکانیک ساخته و توسط اعضاء به بالا حمل و نصب گردید. کلیه عملیات بنایی نیز توسط استاد تقی از اهالی پس قلعه انجام پذیرفت.
در پایان تابستان ۱۳۵۲ پناهگاه تکمیل و از لوح زیر که یادآور همکاری جمعی است پرده برداری شد:
با گذشت بیش از چهل سال، پناهگاه شروین با ظرفیت حدود ۳۰ نفر جان‌پناه کوه‌نوردان در بند یخچال می‌باشد.
یاد همهٔ عزیزانی که در ساخت پناهگاه شروین نقش داشتند گرامی باد!
گروه کوهنوردی و اسکی کاوه -(کریم تاجدار)
http://alpineclub.ir/node/2092
دانشجویان قدیمی دانشگاه علم و صنعت ایران سال‌ها است که در اولین هفته فروردین و شهریور ماه هرسال به کوه و پای جان‌پناه شروین می‌روند تا حادثه غم انگیز سقوط بچه‌های گروه (گروه کوه‌نوردی کاوه) از دیواره بند یخچال، زنده‌یادان شروین جزایری، حسین حاجی محسن و جواد تاجدار را به یاد آورند و هم‌بستگی بی‌نظیر دانش‌جویان را برای ساخت این جان‌پناه، ستایش کنند.
سوم شهریور ۱۳۹۶ در بازدید از جان‌پناه خرابی‌هایی در سقف و دیوار شمالی آن و نشت آب و رطوبت به داخل دیده شد.
همان‌جا قرار شد به بازسازی و تعمیر جان‌پناه اقدام شود، در روزهای پس از آن بسیاری از دانش‌جویان دهه ۵۰ دانشگاه علم و صنعت با مشارکت در این امر، هزینه‌ی بازسازی را تامین کردند و در هفته‌های بعد کار انتقال سنگ و دیگر مصالح مورد نیاز و نیز عایق‌کاری سقف و دیوارها انجام شد.
روز جمعه ۲۵ اسفند ۱۳۹۶ آخرین مرحله بازسازی یعنی نصب در جدید جان‌پناه هم انجام شد و این کار دشوار با موفقیت به پایان رسید.
متن تاریخچه به وسیلهٔ کریم تاجدار، عباس حاج‌محسنی، ابراهیم تیبا که شخصا در عملیات ساخت جان‌پناه مشارکت داشته‌اند، نوشته و ارائه شده‌است.
http://aramkuh.blogspot.co.uk/2017/01/blog-post_30.html
نادَعلی می‌تواند در معانی زیر به‌کار رود:
رکوردهای جهانی گینس یا "کتاب رکوردهای جهانی" کتابی مرجع و دارای مجموعه‌ای از رکوردهای بین‌المللی است. این رکوردها شامل دستاوردهای انسان و پدیده‌های طبیعی هستند. کتاب رکوردهای جهانی گینس، چاپ کشور بریتانیا است و از ۱۹۵۵ تاکنون، هر سال با داده‌های به‌روز تجدید چاپ می‌شود.Watson, Bruce. (Portal:Current events/August 2005). "World's Unlikeliest Bestseller". "Smithsonian", pp. 76–81.
دارواش‌ها یک سرده گیاه نیمه‌انگلی از تیره صندلیان است که برگ دارد و می‌تواند قسمتی از مواد غذایی خود را تولید کند.
این گیاه انگل درختان است ولی خسارت زیادی به آن‌ها نمی‌زند و گیاه انگلی خیلی مهمی نیست. بذر آن توسط پرندگانی از قبیل دارکوب در تنه درختان قرار می‌گیرد و جوانه می‌زند یا در مدفوع پرندگانی که قبلاً از این گیاه تغذیه کرده‌اند بر روی درختان می‌نشیند و جوانه می‌زند و رشد می‌کند. این گیاه دارای گل‌های زیبایی است که حتی بعضی مواقع به خاطر گل‌های زیبای آن، آن را از بین نمی‌برند و اجازه رشد آن را روی درخت می‌دهند. این گیاه ریشه خود را درون شاخه‌های سایر درختان فروکرده، شیره خام گیاه را گرفته و سپس شیره خام را به شیره پرورده تبدیل کرده و استفاده می‌کند.
واژهٔ دار به معنی درخت است و دارواش در فارسی، گیلکی، مازندرانی و تالشی به معنی «علف درخت» است.
کاهنان و سلت‌ها بر این باور بودند که دارواش عصاره و جانمایهٔ تارانیس (خدای سلت‌ها)، یعنی خورشید و آسمان و تندر را درون خود دارد و هر درختی که دارواش در میان شاخه‌هایش بروید آن درخت مقدس می‌شود. در هنگام انقلاب زمستانی، کاهن اعظم، خرقه‌ای سفیدرنگ می‌پوشد و دارواش‌های مقدس را با داسی طلایی از میان شاخه‌های درخت بلوط می‌چیند. دارواش و میوه‌های ریز آن برای برگزاری مراسم مذهبی و درمانی به کار می‌رفت. کاربرد درمانی دارواش به عنوان پادزهر بسیار از زهرها، افزایش باروری در انسان و جانوران، و حفاظت در برابر نیروهای شیطانی بود. اما اینکار، بدخواهانه بود؛ زیرا دارواش، گیاهی بسیار سمی است.
در فرهنگ عامه مرسوم است که در زمان کریسمس یکدیگر را در زیر تکه‌ای از این گیاه ببوسند.Longman Dictionary
کپورماهی کور ایران یکی از ماهی‌های بومی منحصربه‌فرد ایران است که به خانوادهٔ کپورماهیان از راستهٔ کپورماهی‌سانان تعلق دارد. این ماهی همان‌طور که از نامش برمی‌آید فاقد چشم بوده و همراه گونهٔ کور دیگری از رفتگرماهیان در غار لون زندگی می‌کند.
کپورماهی کور ایرانی یکی از گونه‌های کمیاب و بومی ایران و لرستان است که در دنیا گونه‌ای است منحصربه‌فرد که در غاری واقع در استان لرستان زندگی می‌کند و اولین «غارماهی» حقیقی جهان است و اولین بار جانورشناس دانمارکی در سال ۱۹۳۷ ضمن مسافرتی که به ایران داشت کشف و مطالعاتی بر روی این گونه انجام داد.
این محقق دانمارکی هفت نمونه از این ماهی را در ۶ مهرماه سال ۱۹۳۷ در آن محل گردآوری کرد تا به مطالعاتی دربارهٔ آن بپردازد و امروز نمونه‌هایی از این گونه در موزهٔ جانورشناسی کپنهاگ در دسترس علاقه‌مندان است که این امر به نوبهٔ خود جالب و البته جای تأمل دارد.
این ماهی فاقد قدرت بینایی بوده و کاملاً کور است و در حال حاضر هیچ‌گونه آثاری از چشم خارجی در آن‌ها مشاهده نمی‌شود.
این ماهی دارای بدنی فشرده و سری تخت است. دو جفت سبیلک در گوشه‌های دهان دارد. هیچ آثاری از چشم در آن دیده نمی‌شود و به همین دلیل فاقد قدرت بینایی است و تنها از طریق سبیل‌های حسی اطراف دهان و خط جانبی موجود بر دو طرف شکم قادر به درک حسی پیرامون خود است.
بدن این ماهی برهنه و فاقد فلس است به جز اینکه ردیفی از فلس‌های کوچک در قاعدهٔ باله‌های پشتی و در برخی نمونه‌ها تعداد اندکی فلس بر روی پهلوها دارند.
ماهی کور دارای دندان‌های بزرگ و مخروطی است. ماهی کور غارزی در کل فاقد رنگ است و تنها در برخی نمونه‌ها آثار مایل به صورتی یا قرمز کم‌رنگ مشاهده می‌شود.
کم‌رنگی با بی‌رنگی این ماهی به قدری است که رگ‌های خونی از زیر پوست دیده می‌شود. نمونه‌های موجود در محلول‌های نگه‌دارنده مانند الکل و فرمالین که در موزه نگهداری می‌شود به سفید مایل به زرد تغییر رنگ می‌دهند. حداکثر اندازه در نمونه‌های به‌دست آمده تا ۵۵ میلی‌متر گزارش شده‌است. گونهٔ ماهی کور ایرانی تاکنون تنها از غار ماهی کور در تنگ هفت لرستان در ایران یافت شده‌است.
زیستگاه این ماهی در آب‌های زیرزمینی است. در غار ماهی کور به دلیل این‌که دهانهٔ این غار به سطح آب‌های زیرزمینی اتصال دارد، این امکان را به وجود آورده که ماهی کور در طول شب‌ها به نزدیکی سطح آب در دهانهٔ غار می‌آید.
این ماهی تنها روزهای گرم سال در نزدیکی آب‌های سطحی زمین دیده می‌شود. دمای آب محل زندگی این ماهی از ۵ تا ۲۸ درجهٔ سانتی‌گراد متغیر است.
غیر از جلبک‌هایی که در کنارهٔ صخره‌های آبی در سطح زمین می‌روید، وجود هیچ‌گونه گیاهی در نهرهای زیرزمینی تأیید نشده‌است. این‌که ماهی کور از چه تغذیه می‌کند تاکنون به‌طور دقیق شناخته نشده‌است ولی احتمال این می‌رود از نوعی آرتمیا تغذیه کند که در آب‌های زیرزمینی یافت می‌شود.
عمر این ماهی در طبیعت مشخص نیست ولی در محیط آکواریوم حدود ۱۸ تا ۲۴ ماه عمر می‌کند. همچنین تولیدمثل این ماهی نیز ناشناخته باقی‌مانده‌است.
ماهی کور ارزش خوراکی و صنعتی برای انسان ندارد. این ماهی به دلایل گوناگونی از سال ۱۹۹۰ در فهرست سرخ آی‌یوسی‌ان قرار گرفته‌است و در حال حاضر یکی از جانوران در معرض خطر شناخته شده و از نظر اتحادیهٔ بین‌المللی حفاظت از طبیعت حتی بیشتر از یوزپلنگ آسیایی در معرض خطر و نیاز به حفاظت‌های شدید قرار دارد.
این در حالی است که این روزها استقرار کارگاه راهسازی راه دسترسی به سد بختیاری در ۵۰۰ متری این اثر طبیعی ملی بدون رعایت حریم این اثر طبیعی به یکی از دغدغه‌های مسئولان محیط زیست تبدیل شده‌است.
در سال ۱۳۸۸ مستند ۲۵ دقیقه‌ای تلویزیونی با نام «ماهی کور» توسط احسان فروزان‌فر کارشناس ادارهٔ حفاظت محیط زیست استان لرستان تهیه و به نمایش درآمده که در نوع خود قابل توجه است، چرا که با ورود غواصان و تصویربرداری تا عمق ۲۸ متری این غار نمونه‌هایی از این ماهیان منحصربه‌فرد را در زیست‌بوم واقعی آنان به نمایش درآورده است.
به گزارش روابط عمومی انجمن علمی ماهیان زینتی ایران (IOFS)، در فروردین ۱۳۹۵ سومین گونهٔ ماهی کور غارزی ایران توسط دو تن از ماهی‌شناسان ایرانی در غار ماهی کور لرستان، ثبت و گزارش گردید. وجود گونهٔ سوم در این زیستگاه در سال‌های اخیر مورد اختلاف نظر بین ماهی‌شناسان داخلی و خارجی بود، تا این‌که در سال ۲۰۱۶ (۱۳۹۵ خورشیدی) گونهٔ سوم توسط دو محقق ماهی‌شناس ایرانی (سید حامد موسوی ثابت عضو هیئت علمی دانشگاه گیلان و سهیل ایگدری عضو هیئت علمی دانشگاه تهران) پس از یک سال و نیم کار تحقیقاتی مشترک، کشف و ثبت جهانی شد و به افتخار لرستان (زیستگاه اصلی آن) به نام "Garra" "lorestanensis" (لرستاننسیس: به معنای اهل لرستان) نام‌گذاری شد.
سِس یک گیاه کاملاً انگلی است که ریشه و برگ ندارد و مواد غذایی مورد نیاز خود را به‌طور کامل از گیاه میزبان می‌گیرد. بذر گیاه سس به مدت بسیار طولانی در خاک می‌ماند و گاه تا ۱۳ سال در خاک دوام می‌آورد و قادر به جوانه زدن است.
با نام علمی (Cuscuta) از تبار سسیان (Cuscutaceae) که بعضی‌ها از آن به عنوان تنها عضو انگلی خانواده (Convolvulacrae)(پیچک) یاد می‌کنند.
سسیان تیره‌ای انگلی از بادنجان‌سانانِ غالباً بالارونده و پیچان هستند که سبزینه ندارند و با اندام‌های مکنده به میزبان خود می‌چسبند.مجموعهٔ واژه‌های مصوّب فرهنگستان زبان فارسی تا پایان سال ۱۳۸۹.
بذر سس هنگامی که در شرایط مساعد قرار می‌گیرد جوانه می‌زند و یک ساقه زیرزمینی تولید می‌کند که این ساقه زیرزمینی به‌طور بسیار جالبی در خاک حرکت می‌کند تا به ریشه گیاه میزبان برسد. نحوه حرکت سس به این صورت است که پس از اینکه تمامی محتویات بذر صرف رشد ساقه زیرزمینی شد جوانه انتهایی ساقه زیرزمینی انرژی خود را برای رشد از خود ساقه می‌گیرد به این صورت که مواد غذایی موجود در انتهای ساقه زیرزمینی را می‌گیرد و صرف رشد خود ساقه زیرزمینی می‌کند به این ترتیب از انتهای ساقه زیرزمینی کاسته و به ابتدای ان اضافه می‌شود و ساقه زیرزمینی رو به جلو حرکت می‌کند. جهت حرکت هم اتفاقی است این حرکت تا به آنجا ادامه می‌یابد که یا ساقه زیرزمینی به ریشه گیاه میزبان می‌رسد و با ترشح آنزیم‌هایی دیواره سلولی را شکافته و اندام مکنده خود را وارد ریشه می‌کند و از مواد غذایی ساخته شده توسط گیاه میزبان برای رشد و تولید مثل خود استفاده می‌کند یا در این مدت به هیچ گیاهی برخورد نمی‌کند و مواد غذایی خود را تماماً استفاده می‌کند و از بین می‌رود. ساقه سس زردرنگ می‌باشد و روی طیف وسیعی از گیاهان رشد می‌کند و باعث از بین رفتن یا ضعیف شدن گیاه میزبان می‌شود.
پالمیرا (؛ گویش تدمری: ; ) (معنی:معبد آفتاب)؛ شهری قدیمی است در مملکت شام مابین دمشق و حمص.
پالمیرا نام شهری باستانی در استان حُمص سوریه و در ۲۱۰ کیلومتری دمشق است.انهدام «بعل شمین» و اراده داعش برای از بین بردن جوامع چند فرهنگی ، رادیو زمانه ساکنان پالمیرا را آرامی‌ها، عموریان، عرب‌ها و اقلیتی از یهودیان تشکیل می‌دادند.پیکارجویان داعش وارد موزه شهر پالمیرا شدند، بی‌بی‌سی فارسی در هم‌جواری ویرانه‌های باستانی پالمیرا، شهر تدمر واقع شدهشورشیان سوریه: یک پایگاه مهم ارتش در درعا را تصرف کردیم، بی‌بی‌سی فارسی که نام عربی معادل برای پالمیرا نیز هست.در «مخوف‌ترین زندان دنیا» چه خبر بود؟، بی‌بی‌سی فارسی
این شهر باستانی که به «مروارید صحرا» معروف است یکی از مهم‌ترین ویرانه‌های تاریخی جهان و یکی از آثار ثبت شدهٔ سوریه است که در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد.Site of Palmyra, UNESCO قدمت بخش اعظم ویرانه‌های پالمیرا به سده‌های یکم و دوم میلادی بازمی‌گردد.
احتمالاً پالمیرا دیدنی‌ترین و رویایی‌ترین شهرهای کاروانی بود که در واحهای در صحرای سوریه واقع شده و از دورااورپوس واقع بر ساحل فرات یک منزل بلند فاصله داشت. عبور از این راه که سراسر از کویر می‌گذشت سفر را کوتاه می‌ساخت و در واقع نزدیک‌ترین مسیر بین هند و بنادر سوریه بود. سنگنبشته های یافت شده در آن مدارکی ارزشمند در مورد راه‌ها و تشکیلات تجاری به دست می‌دهد، این شهر اساساً یکی از شهرهای بخش شرقی روم به‌شمار می‌رفت. کلونیهای پالمیری در تعدادی از شهرهای پارتی تشکیل شد و تجار آزادانه میان آن‌ها رفت‌وآمد می‌کردند.
پالمیرا زمانی در جهان باستان یکی از مهم‌ترین مراکز فرهنگی جهان بود، این شهر تبلور هنر و معماری قرن‌های نخست و دوم به‌شمار می‌رود که در آن تکنیکهای یونانی و رومی با سنت‌های محلی و نفوذ ایران باستان در هم آمیخته‌است. این محوطه حاوی بیش از هزار ستون و یک گورستان عظیم شامل بیش از ۵۰۰ مقبره است. تا پیش از جنگ داخلی سوریه هر سال بیش از ۱۵۰ هزار جهانگرد از پالمیرا بازدید می‌کردند.'داعش طاق پیروزی شهر باستانی پالمیرا را تخریب کرد' بی‌بی‌سی فارسی
تدمر شهری تاریخی خفته در واحه‌ای در وسط صحرای سوریه است. آثاری از شاهکارهای مردم دوران بسیار دور در این منطقه وجود دارد که هنگام مشاهده آن دل در سینه‌ها می‌تپد. از جمله راه تجاری تدمر به مصر که بیش از ۴۰۰ سال پر رونق و در مسیر قافله‌های تجارتی بین مملکت انباط و تدمر قرار داشت و آثارهای رومانی برفراز سرزمینی پهناور. شهر تدمر را اشکانیان در زمان حکومت وسیع خود که تا صحرای شامات گسترده شده بود بنا کردند ولی خیلی زود به دلیل حمله‌های رومیان این شهر از خاک ایران جدا شد و در اختیار رومیان قرار گرفت. بعد از آن این شهر پایتخت ملکهٔ زنوبیا ملکهٔ سوریه و ملکهٔ شرق شد.
تدمر شهری است زیبا با ستون های طلایی رنگ، شهری شاعرانه که آدمی را به یاد یکی از معلقات امرؤالقیس یکی از معروفترینشاعران عرب دوران جاهلی می‌اندازد. این شهر زیبا یکی از مهم‌ترین ایستگاه‌های تجاری بین آسیا و اروپا در نیمهٔ دوم قرن اول پیش از میلاد بوده‌است.
سرانجام این شهر زیبا و شاعرانه در سال ۲۷۴ میلادی توسط حملهٔ امپراتور روم (اورلیانوس) ویران شد. ساختار این شهر زیبا طابع و نمط (اغریقی)، (رومانی) در ساختمان‌های شهر بوده‌است. از مهم‌ترین بناهای شهر: معبد بل یا بعل، شاه را عظیم با ستون‌های بلند سر به فلک کشیده، (مسرح)، «بازار اغوار» (سوق الآغورا)، و دروازه بزرگ که معروف است به (قوس النصر) به اضافه صدها آثار باقی‌مانده دیگر مانند: مدفن (گُور)، نحت در صخره‌ها، تماثیل، قبرها، در سور شهر بیضاوی شکل که با برجهای حفاظتی برجای مانده‌ است.. در قرن سوم میلادی پالمیرا به اردوگاهی نظامی تبدیل شد و به تدریج دوران پرشکوه آن با شن و ماسه صحرایی مدفون شد. هنوز بخشی از این شهر پرشکوه در زیر ماسه‌ها ناپدید است.
دژ پالمیرا، روی تپه‌های مرتفع اطراف شهر واقع شده و مشرف به شهر پالمیرا است.ارتش سوریه «دژ پالمیرا را پس گرفت»، "بی‌بی‌سی فارسی"
معبدی برای بزرگ‌ترین خدای بین‌النهرین. شهروندان پالمیرا در نخستین سده پس از میلاد دست به کار ساختن معبدی برای خدای «بعل» به سبک رومی‌ها شدند. مخارج ساخت این معبد را امپراتوری روم پرداخت کرد. این اقدام برای قدردانی از مردم این شهر به خاطر الحاق به امپراتوری روم بود.
دروازه ورود به مسیری با ستون‌های عظیم با طول حدود یک کیلومتر است که در قرن دوم میلادی بهره‌برداری شد. دروازه هادریان که به افتخار هادریان امپراتور روم ساخته شده، آغاز این مسیر طولانی است. ساخت این مسیر با سبک معماری رومی - یونانی است که در آن ایام بسیار رواج داشت.
بنای چهار وجهی یا تتراپیلون در چهارراهی در پالمیرا قرار دارد. چهار بنای چهار ستونه بلند و باریک از جنس سنگ گرانیت قرمز که از معادن اسوان به این منطقه آورده شده‌اند. این چهار بنا سرپوشیده‌اند. در گذشته در میان هر یک از بناهای چهار ستونه مجسمه‌هایی قرار داشته‌اند. امروزه تنها یکی از ستون‌ها باستانی است و بقیه در دوران‌های بعد ساخته شده‌اند.
معبد بعل شمین وقف خدای فنیقی توفان و باران‌های حاصل‌خیزکننده شده‌بود.داعش معبدی را در شهر باستانی پالمیرا منفجر کرد، "بی‌بی‌سی فارسی"
در تاریخ ۲۳ اوت ۲۰۱۵ میلادی، سازمان میراث باستانی سوریه گزارش داد که گروه دولت اسلامی عراق و شام، با استفاده از مواد منفجره، «درون‌خانه معبد را از داخل تخریب و ستون‌های اطراف معبد را فروپاشیده است». قدمت معبد بعل شمین به سده اول میلادی برمی‌گشت.داعش معبدی را در شهر باستانی پالمیرا منفجر کرد، بی‌بی‌سی فارسی
شامین- بعل نام خدای باد بود. جالب این که معبد خدای باد بیشتر از دره قبرها، در انتهای مسیر ستون‌ها، از آسیب باد و طوفان‌های صحرایی در امان مانده‌است. گفته می‌شود فنیقی‌های مهاجری که بعدها بر پالمیرا مستقر شدند، این معبد را ساخته‌اند. زمان دقیق ساخت معبد شامین- بعل مشخص نیست.
بر روی این صحنه نمایش (آمفی تئاتر) که جلوی کاخ قرار داشت نمایشنامههای شرقی اجرا می‌شدند. از این مکان همچنین برای جنگ حیوانات یا مبارزه گلادیاتورها نیز استفاده می‌شد. پالمیرا تحت تأثیر شدید شهرهای یونانی-رومی بود. میدان‌هایی با ستون‌های بلند، معادن آب‌های معدنی یا آمفی تئاتر مشخصه شهرهای یونانی- رومی بودند که در پالمیرا نیز یافت می‌شدند.
آگورا میدان تجمع قشرهای حاکم بود. در این میدان بزرگ با ستون‌های بلند افرادی از قشرهای حاکم در پالمیرا تجمع می‌کردند. مجسمه قهرمانان این سرزمین نیز در این میدان جمع‌آوری می‌شد. در جنوب غربی این میدان آثاری از یک عمارت وجود دارد که احتمالاً جلسه «شورای شهر» در آن برگزار می‌شد. در شورای شهر خانواده‌های پرنفوذ تاجران عضویت داشتند.
در جلوی دروازه‌های شهر قبرستان قرار داشت. خانواده‌های پرنفوذ مقبره‌هایی با برج‌های بلند برای اعضای خود می‌ساختند و در آن قبرهایی بود برای نسل‌های مختلف. چند مقبره تزئین شده هنوز پابرجا هستند با تابوت‌دان‌هایی از جنس سنگ برای نگهداری از جسدها.
قدمت تاق پیروزی پالمیرا حدود دو هزار سال بوده‌است. تروریستهای داعش در ۵ اکتبر ۲۰۱۵ میلادی (۱۳ مهر ۱۳۹۴) این تاق را ویران کردند.
تدمری‌ها در زمان اشکانیان و ساسانیان قدرت تجاری و نظامی عظیمی یافتند و پیوسته به پشتیبانی یا با یاری رومیان با ایرانیان در جنگ بودند. مهمترین نقطه ارتباط تدمری‌ها با ایرانیان، هنگام صلح، شهرهای واقع در حاشیه شمالی خلیج‌فارس و به خصوص مصب اروندرود و نیز شهرهای واقع در کنار رودخانه فرات بود. روی کار آمدن ساسانیان برای زندگی مردمان تدمر آثار منفی بسیار عمیقی داشت، زیرا اشکانیان ترانزیت تدمر را تشویق می‌کردند و می‌دانیم که کاروان‌های تدمری در شهر لوژزیاس که توسط بلاش اول بنا شده بود توقف می‌کردند. علاوه بر آن در عصر اشکانی میان ایران و روم اغلب صلح برقرار بود و پالمیرایی‌ها ضمن اینکه اندک اندک به امپراتوری روم می‌پیوستند، روابط دوستی خود را با ایران محفوظ می‌داشتند. ساسانیان روشی کاملاً برخلاف روش اشکانیان در پیش گرفتند و از آغاز در فکر آن بودند که پالمیر و منابع سرشار آن را در اختیار خود گیرند. یکی از نخستین اقدامات اردشیر این بود که دولت کرخ را تسخیر کرد.
رومیان توجه خاصی به تدمر داشتند و علت آن علاوه بر تجارت، هم‌مرز بودن تدمر با ایران نیز بوده‌ است. زیرا تدمر حدفاصلی میان روم و ایران اشکانی و ساسانی بود. در میان این کشمکش‌های دوجانبه، امیران تدمر سیاستی هوشمندانه اتخاذ کرده بودند و استفاده‌های فراوانی می‌بردند. آنتوان به بهانه اینکه تدمر می‌کوشید از دو قدرت روم و پارت به‌طور مساوی استفاده کرده استقلال خود را حفظ کند، در سال ۴۱م. به آنجا حمله کرد. اما حمله او بی‌نتیجه ماند، زیرا اهل تدمر پیش از رسیدن آنتوان زنان و اموال خود را برگرفته به جانب چپ رود فرات پناه برده بودند. سپاه روم نیز از ترس تیراندازان ماهر تدمری و حمایت ایرانیان به دشت‌های فرات نزدیک نشد. تنها نتیجه‌ای که از این جنگ حاصل شد این بود که میان ایران و آنتوان به کلی به هم خورد، زیرا ایرانیان خود را مدافعان طبیعی تدمر به حساب می‌آوردند.
تدمری‌ها از همان آغاز به روم تمایل بیشتری داشتند، رومیان نیز برای دفاع در مقابل ایران یا حمله بدان‌جا از این دولت کوچک استفاده فراوانی بردند. اهمیت تدمر برای رومیان به خصوص از قرن دوم میلادی به بعد که جنگ‌های ایران و روم فزونی می‌یابد چشم‌گیر است. تا آن تاریخ رومیان از ترس سپاه تیرانداز پارتی به دشت‌های بین‌النهرین قدم نمی‌گذاشتند، ولی از آن به بعد کوشیدند که به مرکز ایران و به‌ویژه به تیسفون دست یابند. به این ترتیب تراژان در سال ۱۱۶ م؛ و آویدیوس در سال ۱۶۴ م؛ و سپتسم سور در سال ۱۸۹ م. به تیسفون حمله بردند. تردید نیست که در تمام این مراحل تدمر یکی از مراکز مهم سپاه و آذوقه رومیان بوده‌است و کمک تدمری‌ها چه از نظر آشنایی با اوضاع جغرافیایی و چه از نظر نیروی انسانی، تأثیر مستقیمی در پیروزی رومیان داشته‌است."راه‌های نفوذ فارسی در فرهنگ و زبان عرب جاهلی"، ص ۴۹ تا ۵۲.
ساکنان مملکت تدمر به سه طبقه تقسیم‌بندی شده بودند، که از این قرار بود:
مواطنون فرزندان عشایر، بعضی از عشایر با یکدیگر هم‌عهد بودند. مردم تدمر برای کشاورزی و زراعت اهمیت خاصی قائل بودند، از این رو نخست به ایجاد قناتهای آب برای آبیاری و حفر چاه‌ها پرداختند، سپس سدهای ساروجی برای ذخیرهٔ آب باران بنا نهادند. صدها هزار برده‌ها به‌طور شبانه‌روزی برای حفر مشغول کار بودند. مکاتبات ایشان در امور تجارتی به خط آرامی بوده، و در دوران رومی‌ها از خط لاتین نیز استفاده می‌کردند. ایشان همچنین به زبان خاص خود (تدمری) صحبت می‌کردند و نوشته‌هایشان برگرفته از زبان آرامی بوده‌است.
مردم مملکت تدمر مردمانی بازرگان و تجارت پیشه بودند، ولی در کنار تجارت به دین و مذهب نیز علاقهٔ خاصی داشتند، به‌طوری‌که در ساختن معابد و هیاکل و ساخت قبور هزینهٔ هنگفتی صرف می‌نمودند. گویند در حدود ۳۰ عدد بت و الهه داشته بودند که هریکی از آن‌ها رموز مخصوص خود را داشته‌اند. بزرگ و مهترِ این معبودات و بت‌ها الهه بعل بوده که یکی از مقدس‌ترین الهه‌های تدمر بوده‌است؛ از این روی در بیشتر پیکره‌های موجود تصویر الهه بل دیده می‌شود. همچنین به جانب الهه بل و در مقام بعدی الهه «بلتی» و الهه «یرحبول» و الهه «أغلبول» آمده‌است. این چهار الهه نزد مردم تدمر قدر و احترام و تقدس بسیاری داشته‌اند و نیایش آنان بر همه واجب بوده‌است.
معبد بل یکی از بزرگ‌ترین معابد دینی در تدمر و در مشرق قدیم بوده‌است. آغاز بنای این معبد در سده اول میلادی بوده و تقریباً تا آخر عهد تدمر در وسعت آن کوشیده‌اند تا جایی که وسعت این معبد به ۲۲۰٫۲۰۵ متر رسیده‌است، در اطراف معبد ۳۷۵ ستون بوده که هر یک آنان ۱۸ متر ارتفاع داشته‌است. در وجهه امامی (جلو) معبد هفت عدد از این ستون‌ها تاکنون همچنان باقی است و شاهد بر روزگار دوران تمدن مملکت تدمر می‌باشد. تدمری‌ها قبرها را بی‌عیب و نقص و با فنون معماری خاص می‌ساختند. در آرامگاه‌های بزرگ که آن‌ها را در صخرههای بزرگ و دل کوه‌ها حفر می کردند. کنده‌کاری‌ها و نقش و نگار و تزیینات جالب و فضاهای نشستن در کنار قبرها حیرت‌آور و تفکربرانگیز است. این آرامگاه‌های کنده‌کاری شده را «بیت الأبدیة» می‌نامیده‌اند؛ یعنی خانهٔ ابدی. سپس بعد از قرن دوم میلادی ساخت قبرستان‌ها به کلی تغییر کرده و تقریباً آن‌ها را مانند خانه‌های مسکونی می‌ساختند که گاهی هر خانه شامل ۸ قبر نیز بوده‌است، دیوارهای این قبرستان‌ها در اوج کمال و زیبایی و شاهکارهایی تزیینی بدیع کنده‌کاری‌ها می‌کردند. در اواخر دوره ملکهٔ زنوبیا تدمر به دست اشغالگران رومی تسخیر شد و سر انجام خود ملکهٔ زنوبیا نیز به بند اسارت افتاد.
اولین بار نام این شهر در آرشیو ماری سوری از هزاره دوم پس از میلاد عنوان شد. این شهر تجاری بین‌النهرین را به شمال سوریه متصل می‌کرد. این شهر در کتاب مقدس عبری‌ها (کتابهای وقایع نگاری) به عنوان یک شهر کویری معرفی شده که توسط سلیمان بنا نهاده شده‌است. شهر تدمر نیز طبق کتب پادشاهان توسط سلیمان بنا شده‌است. از گذشته این شهر را «تدمر» می‌خوانده‌اند اما ممکن است اشاره به شهری در نزدیکی دریای راکد باشد.
همچنین در یوسف فلاوی کتاب هشتم یهودیان، از شهر تدمر به عنوان شهری که ساخته سلیمان است یاد شده و نام یونانی آن نیز ذکر شده‌است.
«تدمر» در عبری مدرن معادل پالمیرا است. ریشه واقعی کلمه «پالمیرا نامعلوم است؛ اما برخی از صاحب نظران معتقدند که این نام به نخل‌های موجود در منطقه اشاره دارد. عده‌ای هم در این مورد شک دارند و آن را ترجمه ناصحیح نام «تدمر» می‌نامند که از میان این صاحبنظران می‌توان به کولج، سیریگ و استارکی اشاره کرد.
وقتی سلوکیان در سال ۳۲۳ پیش از میلاد کنترل سوریه را در دست گرفتند، این شهر به حال خودش رها شد و بنابراین مستقل شد. در قرن اول پس از میلاد این شهر به عنوان یک کاروانسرای بزرگ مطرح شد. در سال ۴۱ پس از میلاد، رومی‌ها به فرماندهی مارک آنتونی تلاش کردند که شهر را تصرف کنند؛ اما تلاششان بی‌نتیجه ماند. چرا که ساکنان پالمیرا به سمت دیگر فرات فرار کردند. اهالی پالمیرا از حملهٔ رومی‌ها باخبر شده و بنابراین چاره اندیشی کرده بودند. این مسئله نشان می‌دهد که در آن زمان پالمیرا اقامتگاه عشایر بوده‌است و عشایر به سرعت می‌توانستند لوازم خود را جمع‌آوری کرده و کوچ کنند. در زمان حکومت تیبریوس (از سال ۱۴ تا ۳۷ میلادی)، پالمیرا بخشی از ایالت رومی سوریه شد. این شهر به عنوان پل ارتباطی بین پارس (ایران باستان)، هند، چین و امپراتوری روم رونق پیدا کرد. در سال ۱۲۹ میلادی، آدریان از شهر دیدن کرد و آنقدر از شهر خوشش آمد که آن را منطقه آزاد اعلام کرد و نام آن را به «پالمیرا آدریانا» تغییر داد.
با تصرف دجله و فرات توسط ساسانیان در سال ۲۱۲ میلادی، رونق تجاری پالمیرا رو به زوال رفت. سپتیمیوس اوداناتوس یکی از شاهزادگان پالمیرا، توسط والرین به عنوان استاندار استان سوریه منصوب شد. پس از آنکه ساسانیان والرین را دستگیر کرده و وی را به قتل رساندند، اوداناتوس برای گرفتن انتقام خون والرین دو بار به شهر تیسفون (نزدیکی بغداد امروزی) حمله کرد. ماکینوس، برادر زاده اوداناتوس، وی را به قتل رساند و همسر اوداناتوس سپتیمیا زنوبیا قدرت را به دست گرفت و پالمیرا را به نیابت از پسرش وابالاتوس اداره کرد. زنوبیا به کمک کاسیوس دیونیسوس لانگینوس علیه امپراتوری روم شورش کرد و بصره و سرزمین‌های غربی تا سرزمین مصر را تصرف کرد. سپس وی تلاش کرد تا با لشکرکشی به شمال، انتاکیه را به تصرف درآورد. در سال ۲۷۲ میلادی، اورلیان امپراتور روم وی را دستگیر کرد و وی را به روم بازگرداند. اورلیان او را به زنجیر کشید و وی را در شهر گرداند و سپس به روستایی به نام تیوولی در ایتالیای امروزی تبعید کرد. وی در این شهر به فعالیت‌های ضد رومی خود ادامه داد. شورش در پالمیرا امپراتوری روم را به شدت به زحمت انداخته بود و بنابراین آن‌ها تصمیم گرفتند که این شهر را به یک پایگاه نظامی تبدیل کنند. دیوکلتیان شهر را تا اسکله گسترش داد و به دور آن دیوار کشید تا از حمله ساسانیان درامان بماند. در دوران امپراتوری بیزانس تعدادی کلیسا در شهر ساخته شد، اما اغلب نقاط شهر به ویرانه تبدیل شد.
شهر توسط مسلمانان عرب به فرماندهی خالد بن ولید به تصرف درآمد. در سده ۱۶ میلادی، قلعه فخرالدین مانی بر روی کوهی ساخته شد که مشرف به همه واحه بود. دسترسی به قله تنها از طریق یک گذرگاه امکان‌پذیر بود.
کاوشگران و باستان شناسان از کشورهای مختلف این منطقه را مورد بررسی قرار داده‌اند. در مه ۲۰۰۵ یک تیم لهستانی که در حال کاوش در معبد لات بود یک مجسمه سنگی بالدار بسیار ظریف مربوط به الهه پیروزی نایک پالمیرا را کشف کردند.
در دوران جنگ داخلی سوریه، خسارت گسترده‌ای به شهر پالمیرا وارد شد. در سال ۲۰۱۳ ستون‌های معبد بَعَل به شدت آسیب دیدند. جای گلوله‌ها بر ستون‌های معبد دیده می‌شوند. به گفته مأمون عبدالکریم، با شدت گرفتن درگیری میان دولت و مخالفان، ارتش سوریه برای مقابله با مخالفان، نیروهای خود را در برخی مناطق باستانی مستقر کرد؛ در حالی که مخالفان در باغ‌های اطراف شهر مستقر بودند.
در ۲۱ مه ۲۰۱۵ گروه دولت اسلامی داعش شهر باستانی پالمیرا را تصرف کرد.شهر تاریخی پالمیرا در سوریه به تصرف داعش درآمد یورونیوز فارسی ابولیث سعودی، فرمانده عملیات «دولت اسلامی داعش » در شهر باستانی پالمیرا در شبکه رادیویی «الوان اف‌ام» در سوریه دربارهٔ آینده این شهر گفت: یونسکو، سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، از این که این میراث فرهنگ جهانی به کلی نابود شود ابراز نگرانی کرده بود.برنامه «دولت اسلامی» برای ویرانی مجسمه‌های شهر باستانی پالمیرا دویچه وله فارسیشهر باستانی پالمیرا در سوریه در خطر نابودی دویچه وله فارسیداعش ۱۷ نفر را در شهر باستانی پالمیرا اعدام کرد دویچه وله فارسیکنترل شهر باستانی پالمیرا به دست «دولت اسلامی» افتاد دویچه وله فارسی
در آن زمان که این شهر به دست گروه دولت اسلامی افتاده بود تخریب بناهای تاریخی و آثار هنری و کشتار مورخان و باستان شناسان به راهبرد این گروه در جنگ با تاریخ، فرهنگ و روشنفکری تبدیل شده‌بود. اواخر ماه اوت ۲۰۱۵ رسانه‌ها از تخریب معبد تاریخی «بعل» واقع در شهر باستانی تدمر (پالمیرا) سوریه خبر داده بودند.داعش یک معبد تاریخی دیگر را در سوریه ویران کرد . [خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا) http://www.irna.ir] همچنین در هفته اول اکتبر سال ۲۰۱۵ گروه دولت اسلامی «طاق نصرت» این شهر باستانی را نیز تخریب کرد.داعش «طاق نصرت» پالمیرا را هم تخریب کرد در ژوئیه ۲۰۱۵ شبه نظامیان داعش در اقدامی علیه میراث فرهنگی، شش تندیس باستانی از جمله تندیس معروف به شیر اللات یک گروه باستان‌شناس لهستانی این تندیس ساخته‌شده از سنگ آهک را، که رب‌النوع عربی پیش از اسلام است و ۳ متر ارتفاع و ۱۵ متر وزن دارد، در معبد اللات در سال ۱۹۷۷ کشف کرد. گفته می‌شود قدمت این مجسمه به قرن نخست پیش از میلاد بازمی‌گردد. را تخریب کرده بودند. عبدالکریم مدیر اداره آثار باستانی سوریه پس از این اقدام داعش اعلام کرد که این تندیس با صفحه فلزی و کیسه‌های شن پوشیده شده بود تا از آسیب احتمالی ناشی از درگیری‌های مسلحانه در امان بماند اما داعش آن را بیرون آورده و از بین برد. کارشناسان این اقدام را بزرگترین جنایت داعش علیه میراث باستانی پالمیرا عنوان کرده بودند.تصاویر : داعش به جان تندیس‌های پالمیرا افتاد خبرگزاری انتخاب
اگرچه ارتش سوریه با پشتیبانی هوایی روسیه و شبه نظامیان ایران در ۲۷ مارس ۲۰۱۶ شهر پالمیرا را تحت کنترل خود درآورد.ارتش سوریه، شهر پالمیرا را از داعش پس گرفت، بی‌بی‌سی فارسی اما داعش بار دیگر توانست ۹ ماه بعد، یعنی در ۱۱ دسامبر ۲۰۱۶ وارد پالمیرا شود.پالمیرا بعد از دو بار دست به دست شدن دوباره به دست داعش افتاد، بی‌بی‌سی فارسی در نهایت ارتش سوریه در ۲ مارس ۲۰۱۷ شهر پالمیرا را آزاد کرد. https://www.irna.ir/amp/82450174/
پرچم ترکیه دربرگیرندهٔ نشان ماه و ستاره است که عموماً به علامت اسلام نیز شناخته می‌شود بر زمینهٔ سرخ‌رنگ است. این پرچم از قبل اسلام نیز در آسیای صغیر استفاده می‌شده‌است. این پرچم مستقیماً از پرچم اواخر دوره عثمانی گرفته شده‌است.
پُست-متال یکی از ژانرهای موسیقی متال است که از ترکیب دو سبک پُست-راک و هوی متال به وجود آمده‌است ضمن اینکه ریشه‌هایی در سبک‌هایی چون پراگرسیو متال و اینداستریال متال دارد.
Aaron Turner سرپرست گروه Isis و مدیر Hydrahead Records که وی را به نوعی می‌توان مبتکر این سبک دانست می‌گوید: «گروه‌های اکسپریمنتال متال همچون Godflesh و Flying Latenbachers و Melvins و Neurosis زمینه ایجاد این سبک را برای ما فراهم کردند. به این ترتیب ریشه‌های این سبک قابل شناسایی است.» با وجود اینکه گروه‌هایی مثل Neurosis و Godflesh زودتر به این سبک پرداختند ولی این گروه Isis بود که به تعریف ساختار و قاعده بندی سبک پُست متال به شکلی واضح پرداخت و تا حدود زیادی این سبک را از هاله ابهام خارج نمود. این امر با انتشار آلبوم "Oceanic" از این گروه در سال ۲۰۰۲ برای اولین بار محقق شد. به این ترتیب می‌توان آلبوم "Oceanic" از گروه Isis را نقطه عطفی در موسیقی پُست متال به حساب آورد. از دیگر آثاری که شباهت‌هایی به این سبک دارند می‌توان به آلبوم‌های "Meantime" در سال ۱۹۹۲ و "Betty" در سال ۱۹۹۴ از Helmet و همچنین تا حدودی کارهای سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۶ گروه تول و کارهای بعدی این گروه اشاره کرد.
همان طور که گفته شد این سبک ترکیبی است از پُست راک و هوی متال. این یعنی فعل و انفعال تاریکی و روشنایی.
ویزگی‌های این سبک به‌طور فهرست‌وار عبارت‌اند از:
شاید بهترین نمونه برای معرفی این سبک که تمام ویژگی‌های پُست متال را به خوبی می‌توان در آن مشاهده کرد، آلبوم "Panopticon" از گروه Isis باشد که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. همچنین ساختارهای این سبک در دومین آلبوم گروه پلیکان به نام "The Fire In Our Throats Will Beckon the Thaw" که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد قابل مشاهده‌است.
یک قطعه موسیقی پُست متال به‌طور معمول دارای دو الی سه گیتار الکتریک، یک گیتار بیس، سینتی‌سایزر، درامز و وکال(صدای خوننده) می‌باشد.
فلسفه عمومی در پس تولید پُست متال این است که «کل بزرگ‌تر از مجموع اعضایش است.»
وکال در موسیقی پُست متال اغلب اوقات بسیار ضعیف است و در برخی موارد با فریاد و صدای خشن ادا می‌شود. توجه شود که این وکال با وکال دث متال متفاوت است و از طرفی صدای شفافی هم نیست. همچنین در مواردی موزیک کاملاً بدون وکال است مانند تمام ترک‌های آلبوم "City Of Echoes" از گروه پلیکان یا برخی از کارهای گروه Isis.
شعر پُست متال گستره وسیعی از موضوعات را دربرمی‌گیرد. این گستره اغلب شامل موضوعاتی چون متافیزیک(علوم ماوراءالطبیعه)، اگزیستانسیالیسم و... می‌باشد.
به‌طور کلی گرایش این سبک بیشتر به سمت پُست راک است تا هوی متال. Aaron Turner از Isis می‌گوید: «فرمت استاندارد Verse-Chorus چیزی است که به حد کافی به آن پرداخته شده و وفادار بودن به آن به نظر نوعی بی هدف بودن است در حالی که هنوز راه‌های بی شماری برای پیمودن و تجربه کردن باقی مانده.» با این اوصاف موسیقی پُست متال اغلب از نظر مدت آهنگ بلند است، یک قطعه موسیقی پُست متال به‌طور معمول بین ۶ تا ۱۱ دقیقه است. به همین علت یک ترک به سبک پُست متال اغلب برای پخش در رادیو مناسب نیست و موسیقی پُست متال یک موسیقی غیر تجاری محسوب می‌شود.
اعتدال پاییزی یا برابران پاییزی، (در نیم‌کرهٔ شمالی) در ستاره‌شناسی به لحظه‌ای گفته می‌شود که خورشید از دید ناظر زمینی از صفحهٔ استوای سماوی می‌گذرد و سپس حرکت خود را به سمت جنوب آسمان در پیش می‌گیرد. اعتدال پاییزی یکی از دو اعتدالین زمین است که در هر سال رخ می‌دهد (اعتدال دیگر اعتدال بهاری است).
جابجایی و گردش زمین به دور خورشید در هر سال باعث می‌شود تا ناظر زمینی تصور کند که خورشید روی یک مدار دایره‌ای (دایرةالبروج) که با مدار استوای زمین ۲۳٫۵ درجه اختلاف دارد، به دور سیاره ما حرکت می‌کند. در این میان چهار نقطه از مدار فرضی حرکت خورشید به دور زمین بسیار مهم می‌شود. دو نقطه اعتدال بهاری و پاییزی که محل تلاقی دو مدار حرکت ظاهری خورشید به دور زمین و دایره استوای سماوی است و دو نقطه انقلاب تابستانی و زمستانی که به نظر می‌رسد خورشید در بیشترین فاصله زاویه‌ای نسبت به استوای سماوی قرار می‌گیرد.سال نو به روایت یک منجم ، در: وبگاه دانش فضایی، بازدید: 17 مارس 2012
اعتدال پاییزی در نیم‌کرهٔ شمالی تقریباً ۱ مهر «۲۳ سپتامبر» (لحظهٔ متوسط سالانة آن یکم مهر ساعت ۰۹:۴۴ (ایران)) و هم‌زمان با آغاز فصل پاییز است، درحالیکه همین زمان در نیم‌کرهٔ جنوبی آغاز بهار و لحظهٔ اعتدال بهاری است و بالعکس.