moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
منینگ پس از جنگ به لندن بازگشت و تا زمان مرگش در سال ۱۹۸۰ در آنجا زندگی کرد. او شعر، داستان کوتاه، رمان، غیرداستانی، نقد و درام برای بی‌بی‌سی می‌نوشت. منینگ و شوهرش هر دو روابط نامشروع داشتند، اما هرگز به طلاق فکر نکردند. روابط او با نویسندگانی مانند استیوی اسمیت و آیریس مرداک دشوار بود، زیرا منینگ از موفقیت بیشتر آنها غبطه می‌خورد. . اسمیت هرگز در نقش خود به عنوان حامی و مشوق اصلی همسرش تزلزل نکرد و مطمئن بود که استعداد او در نهایت شناسایی خواهد شد. همان‌طور که او می‌ترسید، شهرت واقعی مری تنها پس از مرگش در سال ۱۹۸۰ به دست آمد، زمانی که اقتباسی از "Fortunes of War" در سال ۱۹۸۷ از تلویزیون پخش شد.
کتاب‌های منینگ مورد توجه انتقادی محدودی قرار گرفته‌اند. همان‌طور که در طول زندگی او، نظرات، به ویژه در مورد شخصیت پردازی و تصویر او از فرهنگ‌های دیگر، تقسیم شده‌است. او در آثارش تمایل داشت مسائل جنسیتی را به حداقل برساند و به راحتی به عنوان ادبیات فمینیستی طبقه‌بندی نمی‌شوند. با این وجود، تحقیقات اخیر اهمیت منینگ را به عنوان نویسنده زن داستان‌های جنگی و امپراتوری بریتانیا در حال افول برجسته کرده‌است. آثار او انتقادی از جنگ و نژادپرستی، و استعمار و امپریالیسم است که موضوعات مهاجرت و بیگانگی فیزیکی و عاطفی را بررسی می‌کنند.
اولیویا منینگ در نورث اند، همپشایر، پورتسموث در ۲ مارس ۱۹۰۸ به دنیا آمدSome sources give her year of birth as 1911, possibly due to Manning's well-known obfuscations of her age. The Braybrooke and Braybrooke biography and the Oxford Dictionary of National Biography both give the 1908 date. پدرش، الیور منینگ، یک افسر نیروی دریایی بود که با وجود نداشتن تحصیلات رسمی، از کارآموز نیروی دریایی به ستوان فرمانده رسید. در سن ۴۵ سالگی، هنگام بازدید از بندر بلفاست، با اولیویا مورو که چهارده سال از او کوچکتر بود، ملاقات کرد. آنها کمتر از یک ماه بعد، در دسامبر ۱۹۰۴، در کلیسای پرزبیتری در شهر زادگاهش ، بنگور، کانتی داون، ازدواج کردند.
نانسی فریمن میتفورد (; – ) معروف به نانسی میتفورد رمان‌نویس، زندگی‌نامه‌نویس و روزنامه‌نگار انگلیسی بود. او که بزرگ‌ترین فرزند خانواده میتفورد بود، به عنوان یکی از «جوانان روشنفکر» در صحنه اجتماعی لندن در دوره میان‌دوجنگ تلقی می‌شد. او چندین رمان در مورد زندگی جامعه طبقات بالا در انگلیس و فرانسه نوشت و به عنوان یک طنزپرداز تند و اغلب تحریک آمیز شناخته می‌شود. او همچنین به عنوان نویسنده زندگی‌نامه‌های تاریخی محبوب شهرت دارد.
میتفورد از دوران کودکی ممتازی به عنوان دختر بزرگ برخوردار بود. پدرش دیوید فریمن-میتفورد، بعدها دومین بارون رددیل شد. او که به صورت خصوصی تحصیل کرده بود، قبل از انتشار اولین رمان خود در سال ۱۹۳۱، هیچ آموزش به عنوان نویسنده نداشت. این تلاش اولیه و سه تلاشی که به دنبال آن انجام شد، شور و هیجان کمی ایجاد کرد. دو رمان نیمه اتوبیوگرافیک او پس از جنگ، "تعقیب عشق" (۱۹۴۵) و "عشق در آب و هوای سرد" (۱۹۴۹) شهرت او را تثبیت کردند.
ازدواج میتفورد با پیتر راد (۱۹۳۳) برای هر دو رضایت بخش نبود. آنها در سال ۱۹۵۷ پس از یک جدایی طولانی طلاق گرفتند. در طول جنگ جهانی دوم، او با یک افسر فرانسه آزاد، گاستون پالوسکی، که عشق زندگی او بود، رابطه برقرار کرد. پس از جنگ، میتفورد در فرانسه اقامت گزید و تا زمان مرگش در آنجا زندگی کرد و از طریق نامه‌ها و ملاقات‌های منظم با بسیاری از دوستان انگلیسی خود ارتباط برقرار کرد.
در طول دهه ۱۹۵۰، میتفورد مفهوم زبان «U و غیر یو» () را توسعه داد، که به موجب آن منشأ و جایگاه اجتماعی با کلماتی که در گفتار روزمره استفاده می‌شوند شناسایی می‌شدند و بخشی از اصطلاحات گفتمان رایج گویش‌های اجتماعی در بریتانیا در دهه ۱۹۵۰ بود. او این کار را به عنوان یک شوخی در نظر گرفته بود، اما بسیاری آن را جدی گرفتند و میتفورد یک مرجع در آداب و تربیت و پرورش به حساب می‌آمد.
سال‌های بعدی او تلخ و شیرین بود، موفقیت مطالعات زندگی‌نامه‌ای او دربارهٔ مادام دو پومپادور، ولتر و لوئی چهاردهم در تضاد با شکست نهایی رابطه او با پالوسکی بود. از اواخر دهه ۱۹۶۰ سلامت او رو به وخامت گذاشت و چندین سال قبل از مرگش در سال ۱۹۷۳ بیماری دردناکی را تحمل کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده‌است.
قدمت خانواده میتفورد مربوط به دوران نورمن است، زمانی که سر جان دی میتفورد قلعه میتفورد را در نورثامبرلند حفظ کرد. بعدها سر جان چندین منصب عمومی مهم را در اواخر قرن چهاردهم و اوایل قرن پانزدهم بر عهده داشت و خانواده سنت خدمات عمومی را برای نسل‌های زیادی حفظ کردند.Burke, p. 282 در قرن هجدهم ویلیام میتفورد یک مورخ کلاسیک برجسته بود که مسئول تاریخ قطعی یونان باستان بود.Burke, p. 286 نوه بزرگ او الگرنون فریمن‌میتفورد، متولد ۱۸۳۷ و معروف به «برتی»، دیپلمات و جهانگردی بود که از سال ۱۸۷۴ تا ۱۸۸۰ در دومین وزارتخانه دیزرائیلی سمت کوچکی داشت.Acton, pp. 2–4
در سال ۱۸۷۴ با کلمنتینا، دومین دختر دیوید اوگیلوی، دهمین ارل ایرلی ازدواج کرد، پیوندی که خانواده میتفوردها را به برخی از برجسته‌ترین خانواده‌های اشرافی بریتانیا پیوند می‌داد.Hastings, p. 2 بلانچ اوگیلوی، خواهر بزرگ کلمنتینا، همسر سر هنری مونتاگ هوزیر به یک تاجر تبدیل شد. چهار فرزند آنها شامل دختران کلمنتین چرچیل ("کلمی") بود که در سال ۱۹۰۸ با نویسنده و سیاست مدار بریتانیایی وینستون چرچیل نخست‌وزیر آینده بریتانیا ازدواج کرد و نلی که با برترام رومیلی ازدواج کرد.Lovell, p. 25
حاصل ازدواج برتی میتفورد پنج پسر و چهار دختر بود. کار او در خدمات دولتی در سال ۱۸۸۶ به پایان رسید، زمانی که پس از مرگ پسر عموی خود، ثروت قابل توجهی را به ارث برد. شرط ارث این بود که او نام خانوادگی «فریمن میتفورد» را انتخاب کند. او خانه بتسفورد را در گلاسترشایر، مقر روستایی خانواده را بازسازی کرد. در دهه ۱۸۹۰ برای مدت کوتاهی به عنوان نماینده حزب محافظه‌کار خدمت کرد و در اوقات فراغت خود را وقف کتاب، نوشته‌ها و سفر می‌کرد. در سال ۱۹۰۲، او به عنوان بارون ردسدیل به مقام اول رسید، عنوانی که قبلاً در خانواده وجود داشت اما در سال ۱۸۸۶ از بین رفته بود.
مری مارتا شروود (; – ) نویسنده، رمان‌نویس، نویسنده کودکان، تصویرگر، و ویراستار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. مری با نام خانوادگی بات نویسنده انگلیسی قرن نوزدهم برای کودکان بود. انجیلی گری او در نوشته‌های اولیه او نفوذ کرد، اما آثار بعدی موضوعات رایج ویکتوریایی مانند خانواده را پوشش می‌دهد. مری مارتا بات با کاپیتان هنری شروود ازدواج کرد و به مدت یازده سال به هند نقل مکان کرد. او به مسیحیت انجیلی گروید، مدارسی را برای فرزندان افسران ارتش و کودکان محلی هندی باز کرد، کودکان بی سرپرست یا یتیم را به فرزند خواندگی پذیرفت و یک پرورشگاه تأسیس کرد. او از نوشتن داستان برای کودکان در اردوگاه‌های نظامی الهام گرفت. آثار او در بریتانیا به خوبی مورد استقبال قرار گرفت. شروودها در سال ۱۸۱۶ به دلایل پزشکی به بریتانیا بازگشتند. او یک مدرسه شبانه‌روزی افتتاح کرد، یک مجله کودکان را ویرایش کرد و صدها تراکت، رمان و آثار دیگر را برای کودکان و فقرا منتشر کرد که باعث افزایش محبوبیت او در ایالات متحده و بریتانیا شد. او در سال ۱۸۵۱ در توئیکنهام، میدلسکس درگذشت.
مضامین نوشته‌های او عبارت بودند از: «اعتقاد او به فساد ذاتی انسانی»، اعتقاد او به اینکه ادبیات برای هر طبقه‌ای از جامعه «دارای فایده آموزنده‌ای» است، اعتقاد او به اینکه «پویایی زندگی خانوادگی» باید منعکس‌کننده اصول مرکزی مسیحیت باشد، و کاتولیسیزم‌ستیزی. شروود را «یکی از برجسته‌ترین نویسندگان ادبیات کودکان قرن نوزدهم» می‌نامیدند. تصاویر او از خانواده و روابط با هند ممکن است بر بسیاری از خوانندگان جوان تأثیر بگذارد، اما با گسترش ادبیات کودکان در اواخر قرن نوزدهم، آثار او از بین رفت.
مری مارتا بات در ۶ مه ۱۷۷۵ در استانفورد-آن-تم، ووسسترشر زاده شد. او دختر بزرگ و دومین فرزند مارتا بات و کشیش جورج بات، کشیش معمولی جورج سوم بود. در کودکی، قبل از شش سالگی، شروود قبل از اینکه بتواند بنویسد در ذهنش داستان می‌ساخت و از مادرش التماس می‌کرد که آنها را یادداشت کند. برادرش همراه همیشگی او بود.
تحصیلات شروود و خواهرش لوسی لیتلتون برای دختران در اواخر قرن هجدهم بسیار گسترده بود. شروود لاتین و یونانی را آموخت و اجازه داشت آزادانه در کتابخانه پدرش مطالعه کند. شروود در زندگی‌نامه خود بیان می‌کند که در سیزده سالگی، او به قد کامل رسیده بود، اما مادرش همچنان او را مانند یک کودک لباس می‌پوشاند، بنابراین او با یک کتاب و یک عروسک در جنگل پنهان شد. به‌رغم دوران کودکی‌اش، به نظر می‌رسد که او از حضور در مدرسه دخترانه مادام سنت کوئنتین در ریدینگ ابی، که توسط مهاجران فرانسوی اداره می‌شد و جین آستن نیز در آن حضور داشتند، لذت می‌برد.
شروود برخی از سال‌های نوجوانی خود را در لیچفیلد گذراند. در آنجا از همراهی اراسموس داروین طبیعت‌گرا، اصلاح طلب آموزشی ریچارد لاول اجورث، دخترش ماریا اجورث و شاعر آنا سیوارد لذت برد. اگرچه او از نظر فکری توسط آنها تحت تأثیر قرار می‌گرفت، اما از عدم ایمان آنها ناراحت بود و بعداً ریچارد اجورث را «کافر» توصیف کرد. او همچنین شخصیت سوارد نویسنده زن را مورد انتقاد قرار داد و در زندگی‌نامه خود نوشت که هرگز از زنی که کلاه گیس می‌پوشد و چاپلوسی‌های مردان جمع را می‌کند الگوبرداری نمی‌کند. او مصمم بود که نویسنده شود و پدرش او را تشویق کرد. هنگامی که او ۱۷ ساله بود، پدرش به او کمک کرد تا اولین داستان خود، "سنت‌ها" (۱۷۹۵) را منتشر کند.
هنگامی که پدر شروود در سال ۱۷۹۵ درگذشت، خانواده او از زندگی اجتماعی فعال منزوی شدند، زیرا مادرش انزوا را ترجیح می‌داد و به بریج‌نورث، شراپ‌شر نقل مکان کرد و به «خانه ای تا حدودی نامنساب» در خیابان‌های شهر رفتند. شروود در بریج‌نورث شروع به نوشتن رمان‌های احساسی کرد. در سال ۱۸۰۲ "مارگاریتا را" به قیمت ۴۰ پوند به آقای هازارد از باث و "تاریخ سوزان گری"، رمانی شبیه "پاملا" را به قیمت ۱۰ پوند فروخت. او همچنین در یک مدرسه محلی تدریس کرد.
از بیش از چهارصد اثر او، شناخته شده‌ترین آثار او عبارتند از "تاریخ هنری کوچک و حامل او" (۱۸۱۴) و دو مجموعه "تاریخ هنری میلنر" (۱۸۲۲–۱۸۳۷) و "تاریخ خانواده فیرچایلد" (۱۸۱۸–۱۸۴۷).
زندگی حرفه ای شروود شامل سه دوره بود.
لتیتیا الیزابت لاندون (; – ) نویسنده اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
گریس فرانسیس تورپ"Jim Thorpe." Findagrave.com. Find A Grave, Web. 22 Mar. 2017. (۱۰ دسامبر ۱۹۲۱–۱ آوریل ۲۰۰۸) یک فعال محیط زیست آمریکایی و فعال حقوق بومیان بود. او در سپاه نظامی زنان خدمت کرد و برای خدماتش در درجه سرجوخه در کمپین لشکرکشی گینه نو نشان ستاره برنزی دریافت کرد. او در دانشگاه تنسی در ناکسویل و دانشکده حقوق انطاکیه تحصیل کرد و در ادامه به یک قاضی دادگاه منطقه‌ای قبیله ای تبدیل شد. در سال ۱۹۹۹، او به دلیل مخالفتش با ذخیره‌سازی زباله‌های سمی و رادیواکتیو در زمین‌های بومی، جایزه آینده بدون هسته‌ای را دریافت کرد.Grace Thorpe Laureate page on Nuclear-Free Future Award site
پدرش جیم تورپ بازیکن مشهور فوتبال آمریکایی و ورزشکار المپیکی بود.Obituary in the April 7, 2008 Boston Globe مجموعه گریس تورپ توسط موزه ملی سرخ‌پوستان ایالات متحده آمریکا نگهداری می‌شود.
تورپ در ۱۰ دسامبر ۱۹۲۱در اوکلاهما بدنیا آمد. پدرش جیم تورپ و مادرش ایوا مارگارت میلر بودند.Editor, NFIC. "Thorpe, Grace: Daughter of Jim Thorpe Passes on ." Indian Country News. Indian Country News. میراث قبیله ای او شامل پوتاواتومی، کیکاپو، ساک و فاکس، و اصل و نسب منومینی بود و او از نوادگان مستقیم شاهین سیاه (رهبر) بود. او در ییل، اوکلاهاما در خانه پدرش به دنیا آمد که اکنون به موزه تبدیل شده‌است و به عنوان " خانه جیم تورپ " شناخته می‌شود و گردشگران می‌توانند در تمام طول سال از آن بازدید کنند.Michael, Matt. "Grace Thorpe Remembers Dad As An Athlete ." Tribunedigital-mcall. The Morning Call, 26 May 1988. گریس چهارمین و کوچک‌ترین فرزند بود. بزرگ‌ترین خواهرش گیل مارگارت در سال ۱۹۱۷، برادرش جیمز در سال ۱۹۱۸ و خواهرش شارلوت ماری در سال ۱۹۱۹ بدنیا آمده بودند."Jim Thorpe." Findagrave.com. Find A Grave, Web. 22 Mar. 2017. برادرش جیمز قبل از رسیدن به سنین نوجوانی بر اثر فلج اطفال درگذشت.
در زمان تولد گریس، پدرش، جیم تورپ، قبلاً مدال‌آور المپیک بود. هنگامی که ایوا و جیم در سال ۱۹۲۳ از هم جدا شدند، جیم به کالیفرنیا نقل مکان کرد تا حرفه فیلم را دنبال کند، در حالی که ایوا شارلوت، گیل و گریس را به شیکاگو برد. گریس قبل از اتمام دبیرستان چندین سال با هر دو والدین زندگی کرد.Michael, Matt. "Grace Thorpe Remembers Dad As An Athlete ." Tribunedigital-mcall. The Morning Call, 26 May 1988. جیم در طول زندگی خود دو بار دیگر ازدواج کرد و به گریس چهار برادر ناتنی داد که او با آنها تعامل کمی داشت."Jim Thorpe." Findagrave.com. Find A Grave, Web. 22 Mar. 2017. با این حال، گریس با پدرش صمیمی بود و در حین جابجایی او در سراسر کشور، مکرراً با او ملاقات می‌کرد.
گریس می‌خواست در طول جنگ جهانی دوم به کشورش خدمت کند.Weaver, Patti. “Indian Artist Keeping Heritage Alive. ” News OK. August 9, 1987. اگرچه او محل خدمت خود را در مکان‌هایی مانند پاریس یا آتن تصور کرده بود، اما از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ به عنوان سرجوخه در فیلیپین، ژاپن و گینه نو خدمت کردNicholas, Mark A. Native Voices: Sources in the Native American Past. Routledge, 2016. پس از ترخیص افتخاری در سال ۱۹۴۵، او در ژاپن ماند. او کار خود را در ژاپن در ستاد ژنرال مک آرتور به عنوان رئیس بخش استخدام، وزارت غیرنظامیان ارتش، توکیو آغاز کرد. در ژوئن ۱۹۴۶، او با ستوان فرد دبلیو سیلی (۱۹۱۸–۲۰۰۸) ازدواج کرد. آنها با هم صاحب دو فرزند به نام‌های داگمار تورپ (۱۹۴۶) و پل تورپ (۱۹۴۸–۱۹۶۴) شدند که هر دو در ژاپن به دنیا آمدند. در سال ۱۹۵۰، این زوج طلاق گرفتند و تورپ و فرزندانش ژاپن را ترک کردند و به ایالات متحده بازگشتند تا در پرل، نیویورک، نزدیک خانه پدرش زندگی کنند.Michael, Matt. "Grace Thorpe Remembers Dad As An Athlete ." Tribunedigital-mcall. The Morning Call, 26 May 1988. در سال ۱۹۶۷، گریس به آریزونا نقل مکان کرد و شروع به تمرکز بر فعالیت حقوقی نمود.
در سال ۱۹۴۳، تورپ در ارتش نام‌نویسی کرد و به سپاه نظامی زنان پیوست. پس از فارغ‌التحصیلی از مرکز آموزشی اوگلتورپ، جورجیا، تورپ به درجه سرجوخه ارتقا یافت. او تا زمانی که به کمپین گینه نو اعزام شد، به عنوان مسئول استخدام برای سپاه نظامی زنان در توسان و کمپ وایت در اورگان خدمت کرد. او متعاقباً در فیلیپین و ژاپن مستقر شد. او بعداً برای خدماتش در نبرد گینه نو یک ستاره برنز دریافت کرد.Solis, Hilda L. “Recognizing Grace Thorpe” in the House of Representatives, 13 May 2008.
در اواسط دهه ۱۹۷۰ گریس تورپ در تعاملات خود با کنگره ایالات متحده از منافع بومیان نمایندگی می‌کرد. در سال ۱۹۷۴ او به عنوان دستیار قانونگذاری در کمیته فرعی سنا برای امور بومیان آمریکایی مشغول به کار شد.Hightower-Langston, Donna, and Liz Sonneborn. A to Z of American Women Leaders and Activists. New York: Facts on File, 2008. او سپس به عضویت هیئت بررسی سیاست سرخپوستان آمریکا درآمد و در زمینه ارتباطات و اطلاعات عمومی کار کرد. هیئت بررسی سیاست برای بهبود ایجاد و اجرای سیاست‌های کنگره در مورد گروه‌های بومی ایجاد شد و از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۷ فعال بود.“American Indian Policy Review Commission. ” United States Government, January 2, 1975. Gerald R. Ford Presidential Library.
تورپ در سال ۱۹۸۰ مدرک لیسانس خود را در حقوق سرخپوستان آمریکایی در دانشگاه تنسی، ناکسویل، گرفتEditor, NFIC. “Thorpe, Grace: Daughter of Jim Thorpe Passes on. ” Indian Country News. Accessed March 24, 2017.Hightower-Langston, Donna, and Liz Sonneborn. A to Z of American Women Leaders and Activists. New York: Facts on File, 2008. او همچنین به عنوان قاضی دادگاه منطقه ای پاره وقت برای پنج قبیله اوکلاهاما کار می‌کرد.Schultz, Jeffrey D. , ed. “Grace F. Thorpe (1921-). ” Encyclopedia of Minorities in American Politics, 697. The American Political Landscape Series. Phoenix, AZ: Oryx Press, 2000.
گریس فرانسیس تورپ در ۱ آوریل ۲۰۰۸ بر اثر عوارض ناشی از حمله قلبی درگذشت."Jim Thorpe." Findagrave.com. Find A Grave, Web. 22 Mar. 2017. او به خاطر میراث نظامی، حقوقی و فعالانه اش به یاد می‌آید.
کوه نورث استار (به انگلیسی: North Star Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان چیلان، واشینگتن واقع شده‌است. کوه نورث استار ۲٬۴۶۷٫۶۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه الدورادو (به انگلیسی: Eldorado Peak) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده‌است. کوه الدورادو ۲٬۷۰۳٫۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه هاوکینز (به انگلیسی: Hawkins Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کیتیتاس، واشینگتن واقع شده‌است. کوه هاوکینز ۲٬۱۸۲٫۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه کویتز (به انگلیسی: Mount Queets) یک قله و کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جفرسون، واشینگتن واقع شده‌است. کوه کویتز ۱٬۹۷۳٫۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه اسکوکومیش (به انگلیسی: Mount Skokomish) یک کوه و قله در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ماسون (واشینگتن) واقع شده‌است. کوه اسکوکومیش ۱٬۹۶۱٫۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه چیمنی (به انگلیسی: Chimney Peak) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جفرسون، واشینگتن واقع شده‌است. کوه چیمنی ۲٬۱۰۸٫۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه ایندین (به انگلیسی: Indian Mountain) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در North Cascades National Park واقع شده‌است. کوه ایندین ۲٬۱۷۴٫۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه ساورداغ (به انگلیسی: Sourdough Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده‌است. کوه ساورداغ ۱٬۸۶۲٫۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه رد (به انگلیسی: Red Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده‌است. کوه رد ۱٬۷۹۵٫۲۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه استرایپد (به انگلیسی: Striped Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فرزنو، کالیفرنیا واقع شده‌است. کوه استرایپد ۴٬۰۱۷٫۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه ویند (به انگلیسی: Wind Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اسکمنیا، واشینگتن واقع شده‌است. کوه ویند ۵۸۱٫۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه چلنجر (به انگلیسی: Mount Challenger) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده‌است. کوه چلنجر ۲٬۵۰۱٫۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه مینی (به انگلیسی: Mount Meany) یک کوه و قله در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جفرسون، واشینگتن واقع شده‌است. کوه مینی ۲٬۰۴۰٫۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه فریکابا (به انگلیسی: Mount Fricaba) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در Olympic National Park واقع شده‌است. کوه فریکابا ۲٬۱۷۵٫۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه لوکاوت (به انگلیسی: Lookout Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اسکجیت، واشینگتن واقع شده‌است. کوه لوکاوت ۱٬۷۳۷٫۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه گرانیت (به انگلیسی: Granite Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کیتیتاس، واشینگتن واقع شده‌است. کوه گرانیت ۲٬۱۷۷٫۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه ماتیاس (به انگلیسی: Mount Mathias) یک قله و کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جفرسون، واشینگتن واقع شده‌است. کوه ماتیاس ۲٬۱۸۱٫۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه ورندرای (به انگلیسی: Mount Verendrye) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده‌است. کوه ورندرای ۳٬۰۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه اسلویسکین (به انگلیسی: Sluiskin Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در پارک ملی کوه رینیر واقع شده‌است. کوه اسلویسکین ۲٬۱۴۱٫۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه لین (به انگلیسی: Lane Peak) یک قله و کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لوئیس، واشینگتن واقع شده‌است. کوه لین ۱٬۸۳۲٫۴۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لوری آن پیستوا ( ; ۱۴ دسامبر ۱۹۷۹–۲۳ مارس ۲۰۰۳) گروهبان نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا بود که در طول جنگ عراق کشته شد. او که یکی از اعضای سپاه کوارترمستر بود، در حمله عراق که در آن سربازان همکارش شوشانا جانسون و دوست پیستوا جسیکا لینچ مجروح شدند، جان باخت. او یکی از اعضای قبیله هوپی و اولین زن از سرخ‌پوستان ایالات متحده آمریکا بود که در جنگ در حین خدمت در ارتش آمریکا جان خود را از دست داد و اولین زن در ارتش ایالات متحده بود که در جنگ عراق کشته شد. قله پیستوا در آریزونا به افتخار او نامگذاری شده‌است.
پیستوا در توبا سیتی، آریزونا، در خانواده تری پیستوا و پریسیلا «پرسی» باکا به دنیا آمد.[http://www.indiancountry.com/content.cfm?id=1096404030 Museum with meaning: Reflections on NMAI : ICT [2004/09/28]] پدرش هوپی بومی آمریکایی و مادرش مکزیکی-آمریکایی است. این زوج اولین بار در سال ۱۹۶۴ ملاقات کردند و در نوامبرWitness Testimony – House Committee on Veterans' Affairs ازدواج کردند.
خانواده پیستوا پیشینه نظامی طولانی داشتند. پدربزرگ پدری او در ارتش ایالات متحده در جبهه اروپایی جنگ جهانی دوم خدمت کرد، و پدرش تری پیستوا در سپتامبر ۱۹۶۵ به ارتش ایالات متحده فراخوانده شد و قبل از اینکه در ماه مارس ۱۹۶۷ به خانه بازگردد در جنگ ویتنام خدمت کرد.Witness Testimony – House Committee on Veterans' Affairs
خانواده پیستوا در شهر توبا، شهری واقع در منطقه حفاظت شده سرخپوستان ناواهو در شهرستان کوکانینو ساکن بودند. در کودکی به او نام هوپی به معنای "دختر خرس سفید" داده شد. نام خانوادگی او از ریشه زبان هوپی به معنای «آب جمع شده در صحرا توسط باران سخت» گرفته شده‌است؛ بنابراین، "Piestewa" (Hopi: [piˈɛstɛwa]) به معنای «مردمی که در کنار آب زندگی می‌کنند» ترجمه می‌شود.
پیستوا عضو یگان تعمیر و نگهداری ۵۰۷ ارتش ایالات متحده بود. گروه او در یک کاروان در صحرا حرکت می‌کرد و قرار بود در روزهای آغازین جنگ، ناصریه در جنوب عراق را دور بزند. اما کاروان در طول مسیر گم شد و در ۲۳ مارس ۲۰۰۳ در ناصریه به کمین افتاد.
هنگامی که پیستوا زیر «سیل آتش» قرار گرفت (به قول تحقیقات ارتش در مورد نبرد)، او با سرعت زیاد رانندگی کرد و از آتش دشمن فرار کرد تا اینکه یک آرپی‌جی به هاموی او برخورد کرد.Attack on the 507th Maintenance Company پیستوا، جانسون و لینچ همگی با جراحات از تصادف جان سالم به در بردند، در حالی که سه سرباز دیگر در هاموی جان باختند. آنها به همراه چهار نفر دیگر اسیر شدند و پیستوا به زودی بر اثر جراحات جان باخت. ویدئویی از برخی از اسیران جنگی آمریکایی، از جمله پیستوا (که اندکی قبل از مرگ او در بیمارستانی در عراق فیلمبرداری شد)، بعداً در سراسر جهان از تلویزیون الجزیره پخش شد. طبق کتاب جسیکا لینچ "- من هم یک سرباز هستم: داستان جسیکا لینچ" - پیستوا از ناحیه سر زخمی شد و انجام یک جراحی مغز و اعصاب ظریف در یک بیمارستان غیرنظامی عراق در شرایط زمان جنگ (به دلیل محدودیت‌هایی مانند برق متناوب) غیرممکن بود.
پیستوا نشان قلب بنفش و مدال زندانی جنگ را دریافت کرد. ارتش ایالات متحده پس از مرگ او را از درجه سرجوخه به گروهبان ارتقا داد.
لینچ بارها اعلام کرده که پیستوا قهرمان واقعی کمین بوده و نام دخترش داکوتا را به افتخار رفیق کشته شده اش گذاشته‌است. علاوه بر این، بسیاری از نهادها یاد او را با یادبودهایی گرامی داشته‌اند. هنگامی که دولت ایالتی آریزونا تصمیم می‌گرفت به دلیل ماهیت توهین آمیز نام قبلی، نام قله اسکوا را در کوه‌های فونیکس در نزدیکی فینیکس تغییر دهد، تصمیم گرفته شد که نام آن را به قله پیستوا برای احترام به بومی آریزونا تغییر دهد. این لایحه توسط هیئت نام‌های جغرافیایی ایالات متحده در ۱۰ آوریل ۲۰۰۸ تدوین شد. آزادراهی که از نزدیک این کوه می‌گذرد نیز به افتخار او نامگذاری شد. علاوه بر این، سناتور تام دشل و همچنین بومیان آمریکایی در سراسر ایالات متحده از او تجلیل کردند. از زمان مرگ او، برگزارکنندگان بازی‌های ایالتی گرند کانیون، سالانه بازی‌های ملی بومی آمریکای لوری پیستوا را برگزار کرده‌اند که شرکت‌کنندگانی را از سراسر کشور می‌آورد. پلاکی به نام او نیز در حوزه موشکی وایت سندز در نیومکزیکو و فورت بلیس تگزاس قرار دارد. او همچنین با لوح و مراسمی در یادبود کهنه سربازان کوه سولداد در لا هویا، کالیفرنیا به یادگار مانده‌است.Mount Soledad Memorial Association website در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۱، پست لژیون آمریکایی شماره ۸۰ در رزرواسیون هوپی به پست شماره ۸۰ لری پیستوا تغییر نام داد در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۱، به افتخار او، دفتر مرکزی مدیریت آموزش در فورت بنینگ، جورجیا، سالن پیستوا نامگذاری شد.
مرگ او منجر به یک گردهمایی مشترک نادر بین اعضای قبایل هوپی و ناواهو شد که رقابتی چند صد ساله داشته‌اند. در سال ۲۰۱۸، پیستوا در اولین مراسم معارفه که توسط تالار مشاهیر ملی بومیان آمریکا برگزار شد، یکی از پذیرفته شدگان شد. مستندهایی در مورد فداکاری‌های او برای کشور و ملت و مردم بومی اش در ادای احترام به او وجود دارد.
حسانی علوان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
کرار عامر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است.
ریوان امین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق-هلند است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال هلند و عراق بازی کرده‌است.
امیر العماری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق-سوئد است.
لوی العانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است.
الکساندر اوراها (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق-انگلستان است.
محمد اسد () بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
هشام عطا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
عباس عطیه (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال عراق و عراق بازی کرده‌است.
طارق عزیز بریسم (; – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.https://alshorta.webs.com/28.%20Tariq%20Aziz.pdf
توبی «وینما» ریدل (۱۸۴۸–۱۹۲۰) یک زن مودوک بود که به عنوان مترجم در مذاکرات بین قبیله سرخ‌پوستان ایالات متحده آمریکا و ارتش ایالات متحده در طول جنگ مودوک (همچنین به نام جنگ گدازه‌ها) خدمت کرد. او به کمیسیون صلح در مورد حمله احتمالی مودوک هشدار داد، و او جان رئیس آلفرد بی. میچم را در هنگام حمله ۱۸۷۳ نجات داد.
او و خانواده‌اش پس از جنگ با آلفرد بی. میچم به مسافرت پرداختند و در نمایشنامهٔ سخنرانی او «تراژدی تخت‌های گدازه» بازی کردند تا مردم آمریکا را در مورد جنگ آگاه کنند. میچم بعداً کتابی دربارهٔ وینما منتشر کرد که آن را به او تقدیم کرد. در سال ۱۸۹۱ توبی ریدل یکی از معدود زنان بومی آمریکا بود که به دلیل اقدامات قهرمانانه خود در جریان مذاکرات صلح در سال ۱۸۷۳، از کنگره ایالات متحده مستمری نظامی دریافت کرد. (نام کوچک او نیز در سوابق تاریخی به صورت «توبی» نوشته شده‌است).
او به نام نانوکدووه به معنای «کودک عجیب» به دنیا آمد، زیرا او با موهای قرمز به دنیا آمد.Episode 809: Story 2: "Modoc Basket" , "History Detectives", PBS, account by Debra Herrera, great-great-granddaughter of Toby Riddle, Retrieved 31 October 2011 به عنوان یک دختر، پس از نجات برخی از همبازی‌ها از گرفتار شدن در آبشار در قایق‌رانی، او را وینما "،" (رئیس زن) نامیدند.Bales, Rebecca. "Winema and the Modoc War: One Woman's Struggle for Peace", "Prologue Magazine", Spring 2005, Vol. 37, No. 1, National Archives 2005, Retrieved 30 October 2011 به عنوان یک زن جوان، گفته می‌شود که او با گروه‌های مهاجم از مردان برای جمع‌آوری اسب‌ها از اردوگاه‌های دشمن همراه می‌شد. واینما پسر عموی کینتپواش (همچنین با نام کاپیتان جک) رهبر قبیله مودوک در زمان جنگ مودوک بود.
وینما با فرانک ریدل، یک شهرک نشین سفیدپوست که از کنتاکی به کالیفرنیا در طول طوفان طلای کالیفرنیا مهاجرت کرده بود، ازدواج کرد. آنها در نزدیکی خانواده او در منطقه رودخانه گمشده ساکن و صاحب پسری به نام "چارکا" ("زیبا") شدند. آنها همچنین او را به افتخار ژنرال جفرسن سی. دیویس ریدل نامیدند.
وینما یکی از چندین فرد از قبیله مودک بود که انگلیسی یادگرفت و همسرش فرانک زبان به او آموخته بود. آنها هر دو به عنوان مترجم خدمت می‌کردند.
آنها دوبار به عنوان مترجم در کمیسیون صلح در سال ۱۸۷۳ برای حل و فصل جنگ مودوک خدمت کردند.. Indian School Journal: Volume 16, Number 3, p. 230 در طول مذاکرات ۱۸۷۳، گاهی اوقات وینما پیام‌هایی را بین ژنرال ادوارد کانبی و کینتپواش ارسال می‌کرد"." به عنوان یک زن، او را صلح طلب می‌دانستند. وینما پس از ارسال پیامی به قلعه کاپیتان جک برای برنامه‌ریزی یک گفتگوی صلح، از نقشه‌ای برای ترور کانبی مطلع شد. او به کمیسیون صلح هشدار داد، اما آنها طبق برنامه به جلسه ادامه دادند. کانبی و توماس توسط مودوک کشته شدند و سایر کمیسران صلح و کارکنان مجروح شدند. توبی ریدل آنجا بود و آلفرد بی میچم را از کشته شدن نجات داد.Episode 809: Story 2: "Modoc Basket" , "History Detectives", PBS, account by Debra Herrera, great-great-granddaughter of Toby Riddle, Retrieved 31 October 2011Bales, Rebecca. "Winema and the Modoc War: One Woman's Struggle for Peace", "Prologue Magazine", Spring 2005, Vol. 37, No. 1, National Archives 2005, Retrieved 30 October 2011
پس از آن ارتش ایالات متحده، به فرماندهی ژنرال جفرسون سی دیویس، سرانجام کاپیتان جک و دیگر رهبران مودوک را دستگیر کردند. آنها در دادگاه نظامی ایالات متحده محاکمه و محکوم شدند و کاپیتان جک و سه نفر دیگر اعدام شدند. ۱۵۳ نفر از اعضای گروه به عنوان اسیر جنگی به اوکلاهاما کنونی منتقل شدند. برخی دیگر از اعضای مودوک، از جمله خانواده ریدل، به کلامات بازگشتند.Bales, Rebecca. "Winema and the Modoc War: One Woman's Struggle for Peace", "Prologue Magazine", Spring 2005, Vol. 37, No. 1, National Archives 2005, Retrieved 30 October 2011
میچم به دفاع از حقوق بومیان آمریکا ادامه داد. او یک سخنرانی-نمایشنامه «تراژدی بسترهای گدازه»،Thomas Augustus Bland, "Life of Alfred B. Meacham" and Alfred B. Meacham, "Tragedy of the Lava Beds", Kessinger Publishing LLC, 2010 با بازی وینما، فرانک و پسرشان جف نوشت و برای دو سال آینده با آنها و نمایندگان کلامات در سراسر کشور تور برگزار کرد.Rebecca Bales, "Winema, Peacemaker" , The History Channel Club, 2011, Retrieved 31 October 2011 میچم گفت که "وینما" در بین مخاطبان محبوب بود، زیرا او برای صلح بین مردم تلاش کرده بود.Episode 809: Story 2: "Modoc Basket" , "History Detectives", PBS, account by Debra Herrera, great-great-granddaughter of Toby Riddle, Retrieved 31 October 2011 او همچنین کتابی در مورد وی نوشت و در سال ۱۸۷۶ منتشر و آن را به او تقدیم کرد.Alfred B. Meacham, "Wi-ne-ma (The Woman Chief) and Her People", Hartford: American Publishing Company", 1876"
وینما نقش قهرمانانه‌ای در تلاش برای نجات کمیسران صلح در طول مذاکرات ۱۸۷۳ از خود نشان داد، از این رو میچم از کنگره درخواست کرد تا به ریدل یک مستمری نظامی اعطا کند. در سال ۱۸۹۱ کنگره ایالات متحده برای توبی ریدل حقوق بازنشستگی نظامی به مبلغ ۲۵ دلار در ماه صادر کرد که تا زمان مرگش در سال ۱۹۲۰ دریافت می‌کردBales, Rebecca. "Winema and the Modoc War: One Woman's Struggle for Peace", "Prologue Magazine", Spring 2005, Vol. 37, No. 1, National Archives 2005, Retrieved 30 October 2011 جف سی ریدل، پسر توبی و فرانک، روایت خود را از جنگ مودوک نوشت تا دیدگاه بومیان را ارائه دهد، که در سال ۱۹۱۴ منتشر کرد.
توبی در نمایشگاه سده ۱۸۷۶ در فیلادلفیا ونمایشگاه بین‌المللی پاناما-پسیفیک در سانفرانسیسکو در سال ۱۹۱۵ شرکت کرد.. Indian School Journal: Volume 16, Number 3, p. 230 بسیاری از نوادگان ریدل همچنان در منطقه کلامات زندگی می‌کنند.
وینما ریدل یکی از معدود زنان بومی آمریکا بود که به دلیل قهرمانی‌اش توسط کنگره ایالات متحده به او اجازه بازنشستگی نظامی داد.
چندین مکان دیدنی منطقه‌ای به افتخار او وینما نامگذاری شده‌اند، از جمله جنگل ملی وینما.
ولید بحر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیروی هوایی، باشگاه فوتبال النفط، و باشگاه فوتبال الشرطه (عراق) اشاره کرد.
رحیم بکر () بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
حسن بله (; – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
احمد باسل فاضل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است.
علی حسین بطوش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
ناصر طلاع (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل عراق است.
سلمان داوود () بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
نوری ذیاب (; – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
میرخاس دوسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است.
سعید یشوع (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
اکرم امانوئل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیروی هوایی و باشگاه ورزشی الشرطه (سوریه) اشاره کرد.
قیس عیسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق بازی کرده‌است.
علی الدیوان (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
محمد فاضل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
باسل فاضل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
غازی فهد (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل عراق است.
عبدالکریم فرحان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
مجبل فرطوس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل عراق است.
احمد فتحی حمادی (; – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
حامد فوزی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
شامل فلیح (; – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
حسن علی فنجان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
جغد پاحنایی جغدی با جثه متوسط است که در آرژانتین و شیلی یافت می‌شود.
جغد پاحنایی شبگرد است و معمولاً از سوف شکار می‌کند. طعمه اولیه آن پستانداران کوچک درختی هستند. پرندگان، دوزیستان و حشرات نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند اما تنها درصد کمی از رژیم غذایی آن را تشکیل می‌دهند.Holt, D. W. , R. Berkley, C. Deppe, P. L. Enríquez, J. L. Petersen, J. L. Rangel Salazar, K. P. Segars, K. L. Wood, and J. S. Marks (2020).
کبوتر سرگنده یک کبوتر بومی استرالیای شرقی است.
جورج شاو طبیعت‌شناس انگلیسی در سال ۱۷۹۳ کبوتر سرگنده را با نام "Columba Antarctica" توصیف کردAustralian Biological Resources Study (12 February 2010).
این گونه در گذشته در جنگل‌های بارانی استرالیا به تعداد بسیار زیاد یافت می‌شد، اما به دلیل پاکسازی جنگل و تیراندازی جمعیت آن کاهش یافت. به دلیل نگرانی دربارهٔ کاهش شدید جمعیت، کبوترهای سرگنده اکنون یک گونه حفاظت‌شده در استرالیا هستند. با این حال، شیوع روزافزون یک منبع غذایی جدید در میوه درختان لورل کافور «علف هرز» اخیراً شاهد افزایش دوباره تعداد آنها بوده‌است. از آنجایی که به نظر می‌رسد جمعیت‌ها در نوسان هستند اما بزرگ هستند، اکنون IUCN این گونه را به عنوان کمترین نگرانی طبقه‌بندی کرده‌است.BirdLife International (2016). ""Lopholaimus antarcticus"". "IUCN Red List of Threatened Species". 2016: e.T22691837A93325795. doi:. Retrieved 12 November 2021.
مراد کردی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است.
آلای علی فاضل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق-سوئد است.
عمار کایم (؛ زادهٔ) بازیکن فوتبال است.
کبوتر میوه‌خوار نوارزرد گونه‌ای از پرندگان خانواده کبوتران است و در مجمع الجزایر بیسمارک و جزایر سلیمان یافت می‌شود. کبوتر میوه‌خوار گیلوینک ("P. speciosus") در گذشته همنوع در نظر گرفته می‌شد، اما در سال ۲۰۲۱ توسط IOC به عنوان یک گونه متمایز تقسیم شد.
«چشم‌ها دروغ نمی‌گویند» تک‌آهنگی از خواننده استرالیایی تونز اند آی است. این ترانه در ۱۷ مارس ۲۰۲۲ از طریق Bad Batch Records منتشر شد. همچنین توسط Sony Music در استرالیا و نیوزیلند و در سطح جهانی توسط الکترا رکوردز به‌عنوان قطعهٔ اصلی دومین آلبوم استودیویی این خواننده منتشر شد.
کریم هادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
خالد هادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
جغد هیمالیایی ، که همچنین به عنوان جغد جنگلی هیمالیایی شناخته می‌شود، جغدی از جنگل‌های آسیا، از هیمالیا تا کره و تایوان است. گاهی به عنوان زیرگونه جغد جنگلی در نظر گرفته می‌شود، اما به دلیل صدای متمایز، پرهای تیره‌تر و دم کوتاه‌تر، از آن گونه جدا می‌شود.
شرار حیدر (؛ زادهٔ ۱۹۶۷) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الکرخ اشاره کرد.
فالح عبد حاجم (; – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
جیلوان حمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق-سوئد است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هوفنهایم، باشگاه فوتبال استاندارد لیژ، و باشگاه فوتبال مالمو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال سوئد, زیر ۱۹ سال سوئد، زیر ۲۱ سال سوئد، سوئد، و عراق بازی کرده‌است.
علی الحمادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است.
جغد خالدار شمالی یکی از سه زیرگونه جغد خالدار است. یک پرنده غربی آمریکای شمالی از خانواده جغدان راستین، سردهٔ "جغدهای بی‌گوش"، جغد قهوه‌ای تیره با اندازه متوسط بومی شمال غربی اقیانوس آرام است. یک گونه شاخص مهم، جغد خالدار شمالی به دلیل کاهش مداوم جمعیت ناشی از نابودی زیستگاه‌های ناشی از انسان و رقابت با گونه‌های مهاجم، که رقیب اصلی آن جغد نواری است، همچنان در معرض تهدید قرار دارد.
جغد خالدار شمالی عمدتاً در جنگل‌های کهن‌رشد در بخش شمالی محدوده خود (منطقه جنوب غربی کانادا تا جنوب اورگن) و مناظر با ترکیبی از انواع جنگل‌های قدیمی و جوان‌تر در بخش جنوبی محدوده خود (منطقه کلامات و کالیفرنیا) زندگی می‌کند. محدوده این زیرگونه، سواحل اقیانوس آرام از جنوب بریتیش کلمبیا تا شهرستان مارین در شمال کالیفرنیا است.
قیس حمید () بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
قیصر حمید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
حسن حمود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است.
ارا همبرسم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
جمیل حنون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
روسلان حنون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق، و عراق بازی کرده‌است.
جغد نوارسیاه ، یک گونه جغد از خانواده جغدان راستین است. این پرنده نوگرمسیری سیاه و سفید متوسط، کاملاً شب‌زی و یک گونه ساکن است، بنابراین هرگز به خارج از بومی آمریکای جنوبی مهاجرت نمی‌کند. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری متنوعی از مناطق پست تا مناطق با ارتفاع متوسط است و در آرژانتین، بولیوی، برزیل، کلمبیا ، اکوادور ، گویان فرانسه، گویان، پاراگوئه، پرو، سورینام و ونزوئلا یافت شده‌است .
دو زیرگونه شناخته‌شده وجود دارد.
جغد نوارحنایی ، گونه‌ای از جغدهای خانواده جغدان راستین است و در بولیوی، کلمبیا، اکوادور، پرو و ونزوئلا یافت می‌شود.
اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت جغد نوارحنایی را به عنوان کمترین نگرانی ارزیابی کرده‌است.BirdLife International (2018). ""Strix albitarsis"". "IUCN Red List of Threatened Species". 2018. Retrieved 8 September 2021. با این حال، «[p]احتمالا تحت تاثیر نامطلوب برش‌های زیستگاه جنگلی آن قرار گرفته‌است.»Holt, D. W. , R. Berkley, C. Deppe, P. L. Enríquez, J. L. Petersen, J. L. Rangel Salazar, K. P. Segars, K. L. Wood, and J. S. Marks (2020).
مورسنگ‌چشم بلندا ("Thamnophilus aroyae") گونه‌ای از پرندگان خانواده مورچه‌مرغان است و در شرق آند، بولیوی و جنوب شرقی پرو یافت می‌شود.
زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های پیشین به شدت دگرگون‌شده هستند.
حسین هشام (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
قصی هاشم (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل عراق است.
سلام هاشم (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل عراق است.
عباس حسن حسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
صباح حاتم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
خمیس حمود () بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
احمد علی حسین (؛ زادهٔ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
احمد حسین عیدان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
موفق حسین () بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل عراق است.
کاظم حسین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
سجاد حسین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال امانت بغداد اشاره کرد.
سلیم حسین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بود.
صلاح ابراهیم احمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
علی جواد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
مکتب فرایبورگ () یک مکتب فکری اقتصادی است که در دهه ۱۹۳۰ میلادی در دانشگاه فرایبورگ تأسیس شد.
این مکتب تا حدودی مبتنی بر مکتب تاریخی اقتصاد بنیان‌گذاشته‌شده، اما تأکید می‌کند که فقط برخی از اشکال رقابت خوب هستند، در حالی که برخی دیگر ممکن است نیاز به نظارت داشته باشند. نقش قانونی و مشروع دولت در دموکراسی در مکتب فرایبورگ مورد تأکید است. این مکتب عناصر نظری اقتصادی اردولیبرالیسم و اقتصاد بازار اجتماعی در آلمان پس از جنگ را ارائه کرد.
در گذشته مکتب اقتصاد فرایبورگ «نئولیبرالیسم» نامیده می‌شد تا اینکه محققان انگلیسی-آمریکایی دوباره آن را به معنای کنونیش به کار گرفتند.
ویلهلم رپکه (از مکتب اتریش)، آلفرد مولر-آرماک و الکساندر روستو از اعضای مکتب فرایبورگ نبودند، اما همراه با مکتب فرایبورگ، پایه‌های اردولیبرالیسم را فراهم کردند.
مکتب سالامانکا () رنسانس اندیشه در زمینه‌های مختلف فکری توسط الهیدانان اسپانیایی است که ریشه در کار فکری و آموزشی فرانسیسکو دو ویتوریا دارد. از آغاز قرن شانزدهم، تصور سنتی کاتولیک از انسان و رابطه او با خدا و جهان با ظهور اومانیسم، اصلاحات پروتستانی و اکتشافات جدید جغرافیایی و پیامدهای آنها مورد تهاجم قرار گرفت. این مشکلات جدید توسط مکتب سالامانکا مورد بحث قرار گرفت. این نام به دانشگاه سالامانکا، جایی که دو ویتوریا و سایر اعضای این مکتب در آن مستقر بودند، اشاره دارد.دکترین حقوقی مکتب سالامانکا نشان دهنده پایان مفاهیم قرون وسطایی قانون بود و با احیای مجدد آزادی که در اروپای آن زمان معمول نبود مشخص می‌شود. حقوق طبیعی انسان به هر شکلی در مرکز توجه قرار گرفت، از جمله حقوق به عنوان یک موجود مادی (حق حیات، حقوق اقتصادی مانند حق مالکیت) و حقوق معنوی و عرفانی (حق آزادی اندیشه و کرامت انسانی).
مکتب سالامانکا مفهوم قانون طبیعی را مجدداً فرموله کرد: قانون از خود طبیعت سرچشمه می‌گیرد و همه آنچه در نظم طبیعی وجود دارد در این قانون شریک است. نتیجه‌گیری آنها این بود که با توجه به اینکه همه انسان‌ها دارای طبیعت یکسانی هستند، آنها همچنین دارای حقوق یکسانی برای زندگی و آزادی هستند. چنین دیدگاه‌هایی در اندیشه‌های اروپایی تازگی داشت و در تضاد با دیدگاه‌هایی بود که در آن زمان در اسپانیا و اروپا غالب بودند ولی بومیان قاره آمریکا چنین حقوقی نداشتند.
مکتب سالامانکا به عنوان «نخستین سنت اقتصادی» در زمینه اقتصاد توصیف شده‌است. مکتب سالامانکاه بحث در مورد خاستگاه نظریه اقتصادی در سرزمین اصلی اروپا را دوباره بر سر زبان‌ها انداخت و باعث شد تا کل تاریخ این رشته مورد ارزیابی مجدد قرار گیرد. توجه زیادی به اندیشه اقتصادی مکتب سالامانکا توسط "تاریخ تحلیل اقتصادی" جوزف شومپیتر (۱۹۵۴) جلب شده‌است. او استفاده از اصطلاح مکتب سالامانکا را در اقتصاد به کار نگرفت، اما قطعاً تثبیت کرد. شومپیتر به مطالعه دکترین فلسفه مدرسی به‌طور عام و دکترین مکتبی اسپانیایی به‌طور خاص پرداخت و سطح بالای علم اقتصادی در اسپانیا را در قرن شانزدهم ستود. او استدلال کرد که مکتب سالامانکا بیش از همه سزاوار است که به عنوان بنیانگذار اقتصاد به عنوان یک علم در نظر گرفته شود. این مکتب دکترین کاملی از اقتصاد را توضیح نداد، اما آنها اولین نظریه‌های اقتصادی مدرن را برای رسیدگی به مشکلات اقتصادی جدیدی که با پایان نظم قرون وسطی به وجود آمده بود را در اروپا ایجاد کردند. متأسفانه، تا پایان قرن هفدهم اثری از ادامه کار دنبال کنندگان این مکتب وجود نداشت و بسیاری از مشارکت‌های آنها فراموش شد، اما بعداً توسط دیگران دوباره کشف شدند.
تفکر این مکتب به عنوان «طرفدار بازار، طرفدار پول سخت، از بسیاری جهات ضد دولت، طرفدار مالکیت، و طرفدار بازرگان تا حد شگفت‌انگیزی» تعریف شده‌است.
مارگارت اورسولا جونز (; – ) یک باستان‌شناس انگلیسی بود که بیشتر به خاطر هدایت کاوش‌های بزرگ در اسکس شناخته می‌شود. جونز که در برکن‌هد به دنیا آمد، اولین بار در حین تحصیل در دانشگاه لیورپول، جایی که در کاوش‌ها داوطلب شد، درگیر باستان‌شناسی شد.
او پس از فارغ‌التحصیلی به عنوان عکاس خبرنگار آزاد کار کرد، در حالی که به کار داوطلبانه در کاوش‌های باستان‌شناسی در سراسر بریتانیا ادامه داد. در سال ۱۹۵۶، جونز به عنوان یک باستان‌شناس آزاد شروع به کار برای وزارت کار کرد. او در تعداد بسیاری از مکان‌ها کار می‌کرد، اما بیشتر به خاطر حفاری‌هایش در ماکینگ، یک سکونتگاه اصلی آنگلوساکسون و گورستان مرتبط، با یافته‌هایی از عصر حجر تا قرون وسطی شناخته می‌شود.
حفاری ماکینگ که جونز از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۸ آن را مدیریت کرد، به بزرگ‌ترین کاوش باستان‌شناسی بریتانیا تبدیل شد. حجم بی‌سابقه‌ای از مطالب را تولید کرد، اگرچه برخی از باستان‌شناسان دانشگاهی از این واقعیت انتقاد کرده‌اند که نتایج تا دهه‌ها پس از پایان کاوش‌ها به صورت چاپی منتشر نشدند. کار جونز در ماکینگ و همچنین نقش او در تأسیس گروه کمپین نجات، در ایجاد باستان‌شناسی تجاری مدرن در بریتانیا تأثیرگذار بود.
مارگارت اورسولا اوون در ۱۶ می ۱۹۱۶ از والدینی از طبقه متوسط در بیرکنهد متولد شد. او قبل از ادامه تحصیل در رشته جغرافیا در دانشگاه لیورپول در دبیرستان دخترانه کالدر در لیورپول تحصیل کرد.
در لیورپول، جونز توسط باستان‌شناس WJ Varley آموزش داده شد و در اواخر دهه ۱۹۳۰ در حفاری‌های خود در تپه‌ها در چشر داوطلب شد. در این حفاری‌ها او تام جونز، یکی دیگر از دستیاران وارلی را ملاقات کرد. تام جونز یکی از اعضای باشگاه قایقرانی دانشگاه بود که وارلی مربی آن بود، که در ژوئن ۱۹۴۰ با او مارگارت ازدواج کرد
جونز در طول جنگ جهانی دوم به عنوان داوطلب کار می‌کرد. پس از آن، او و همسرش به هرفورد نقل مکان کردند و به عنوان عکاسی خبری آزاد امرار معاش کردند. مارگارت مقالاتی را برای همراهی با عکس‌های گرفته شده توسط تام نوشت.
جونزها در حالی که به عنوان خبرنگار عکاسی کار می‌کردند، به کار داوطلبانه در کاوش‌های باستان‌شناسی در سراسر بریتانیا ادامه دادند و در سال ۱۹۵۶ مارگارت به عنوان یک باستان‌شناس آزاد برای وزارت کار شروع به کار کرد. در آن زمان وزارتخانه مسئول نگهداری از بناهای باستانی و رونق ساخت و ساز پس از جنگ بود. نیروی کار کوچکی از باستان شناسان دوره‌گرد برای حفاری این مکان‌ها قبل از توسعه به کار گرفته شدند. بین سال‌های ۱۹۵۶ و ۱۹۶۵، مارگارت جونز تعدادی از این کاوش‌ها را در باکینگهام‌شر، یورکشایر و لینکلن‌شر (از جمله اولد اسلیفورد) هدایت کرد.
در سال ۱۹۶۵، وزارت کار از جونز خواست تا حفاری در لینفورد، یک گودال شن در نزدیکی دهکده ماکینگ در رودخانه تیمز انجام دهد. این مکان در عکس‌های هوایی که توسط کنت سنت جوزف گرفته شده بود، کشف شده بود و توسط انجمن تاریخ محلی تأیید شده بود. این بررسی‌های اولیه منجر به این شد که این مکان به‌عنوان بنای یادبود برنامه‌ریزی‌شده بر اساس قانون آثار باستانی ۱۹۳۱ تعیین شود و از آنجایی که استخراج شرکت شن آن را تهدید می‌کرد، وزارتخانه را بر آن داشت تا یک حفاری اکتشافی را انجام دهد. جونز به سرعت به این نتیجه رسید که نشانه‌ها نشان دهنده یک مکان گسترده با بقایای عصر آهن، رومی، آنگلوساکسون و اوایل قرون وسطی است. بر این اساس، وزارت قرارداد او را تمدید کرد و حفاری کامل سایت را آغاز کرد.
حفاری ماکینگ قرار بود به بزرگ‌ترین حفاری در بریتانیا تبدیل شود. جونز برای جلوگیری از نابودی آن توسط شرکت شن مالک آن، با کمک شوهرش تام، به مدت ۱۳ سال به‌طور مداوم کار در این سایت را هدایت کرد. به‌طور غیرمعمول، آنها در تمام طول سال حفاری می‌کردند، در یک کاروان کوچک زندگی می‌کردند و نیروی کاری متشکل از باستان شناسان و داوطلبان آزاد از سراسر جهان را به کار می‌گرفتند. هنگامی که سرانجام در سال ۱۹۷۸ حفاری تکمیل شد، کاوش‌ها ۴۴ هکتار را پوشش داد و ۴۴۰۰۰ اثر باستان‌شناسی از جمله مقبره‌های بیکر را ثبت کردند.
به عنوان بزرگ‌ترین کاوش در بریتانیا، ماکینگ در اواخر دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ در میان باستان شناسان شهرت داشت. بسیاری از باستان شناسان جوان از جمله مایک پیتس، پل بارفورد و مونیکا بارنز از این مکان شروع به کار کردند. این سایت با بودجه محدود اداره می‌شد و شرایط زندگی در آنجا بد بود. خود جونز نیز به عنوان یک شخصیت عجیب و غریب و ترسناک شهرت پیدا کرد. او به خاطر انتشار یادداشت‌های کوتاه با امضای ساده "–muj" معروف بود.
پس از تکمیل کاوش‌های ماکینگ در سال ۱۹۷۸، خانواده جونز از باستان‌شناسی بازنشسته شدند و به کلبه خود در هرفورد بازگشتند. مارگارت حامی انجمن تاریخ محلی (منبع بسیاری از داوطلبان حفاری ماکینگ) شد و در بسیاری از کمیته‌های باستان‌شناسی دیگر در اسکس حضور داشت. در این نقش، او مرتباً برای دانش‌آموزان در سراسر شهرستان سخنرانی می‌کرد و تورهای راهنما و صحبت می‌کرد.
مارگارت جونز در ۲۳ مارس ۲۰۰۱ درگذشت. در سال‌های آخر زندگی، او از بیماری پارکینسون رنج می‌برد و شوهرش تام، در سال ۱۹۹۳ بر اثر سکته مغزی درگذشت.
ینیفرد لمب (; – ) باستان‌شناس، مورخ هنر و موزه دار بریتانیایی بود که به فرهنگ‌ها و مصنوعات یونانی، رومی و آناتولی تخصص داشت. بخش عمده‌ای از دوران حرفه‌ای او به‌عنوان نگهبان افتخاری آثار باستانی یونانی در موزه فیتزویلیام دانشگاه کمبریج از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۵۸ گذرانده شد.Fitzwilliam Museum Antiquities
او کاوش‌های باستان‌شناسی را در یونان و ترکیه مدیریت کرد. یکی از اعضای مؤسس مؤسسه باستان‌شناسی بریتانیا در آنکارا بود. و نویسنده کتابهای متعددی در مورد آثار باستانی یونانی و رومی، از جمله انتشارات "یونان و روم در عصر برنز" در سال ۱۹۲۹، که مرجعی استاندارد برای مطالعات در این زمینه بود.
لمب در ۳ نوامبر ۱۸۹۴ در هالی لاج، کمپدن هیل، لندن به دنیا آمد. او دختر ادموند لمب، که از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۰ نماینده مجلس بود، و میبل لمب (با نام خانوادگی وینکورث)، یکی از فارغ التحصیلان کالج نیونهام، کمبریج، که در ترویج تحصیلات دانشگاهی زنان و حق رای زنان فعال بود است.
لمب در خانه توسط معلمان آموزش دیده بود، و از سال ۱۹۱۳ تا ۱۹۱۷ در کالج نیونهام، کمبریج با تخصص در باستان‌شناسی کلاسیک تحصیل کرد و نمرات درجه یک را به دست آورد. زمانی که دانشجو بود، در کار میدانی باستان‌شناسی در مکان‌های پیشاتاریخ نزدیک کمبریج به رهبری توماس مک کنی هیوز شرکت کرد. او همچنین در سیاست فعال بود و در جلسات اتحادیه کنترل دموکراتیک شرکت می‌کرد.
لمب پس از اتمام تحصیلات خود در تابستان ۱۹۱۷ در بیمارستانی برای سربازان کار کرد. در ژانویه ۱۹۱۸، او به «اتاق ۴۰»، بخش تحلیل رمزی وزارت اطلاعات نیروی دریایی بریتانیا پیوست، جایی که احتمالاً روی رمزگشایی پیام‌های رمزگذاری‌شده ارسال شده به زیردریایی‌های آلمانی کار می‌کرد که پس از پایان جنگ، در دسامبر ۱۹۱۸، آنجا را ترک کرد. در اینجا با جان بیزلی، باستان‌شناس مشهوری که در سازمان اطلاعات بریتانیا کار می‌کرد، ملاقات کرد و او را در تحقیقاتش تشویق کرد. در این مدت او همچنین در فروش آثار باستانی شرکت کرد و مقاله‌ای در "مجله مطالعات یونانی" دربارهٔ مجموعه گلدان‌هایی که در یک فروش خریداری کرد منتشر کرد و همچنین کارهای فهرست‌نویسی را در موزه بریتانیا انجام داد.
لمب در اکتبر ۱۹۱۸ به دعوت سیدنی کوکرل در دپارتمان آثار باستانی یونانی و رومی در موزه فیتزویلیام در کمبریج شروع به کار کرد که وظایف اولیه او شامل نوشتن برچسب برای اقلام به نمایش گذاشته شده بود. در سال ۱۹۲۰، او به عنوان متصدی افتخاری آثار باستانی یونانی و رومی در فیتزویلیام منصوب شد. در این جایگاه، او نمایش‌های جدیدی ترتیب داد، مجموعه‌ها را مرتب و فهرست‌بندی کرد و با به‌دست‌آوردن مطالب جدید از طریق خرید و کمک‌های مالی و همچنین اهدای اقلام متعدد آنها را تقویت کرد. انتشارات کلیدی از کار او در فیتزویلیام شامل کتابی دربارهٔ مجسمه‌های عصر برنز یونانی و رومی و دو جلد "Corpus vasorum antiquorum" است. لمب در تمام مدتی که در فیتزویلیام بود، به عنوان باستان‌شناس در یونان و بعداً ترکیه نیز کار کرد. زمانی که در اوت ۱۹۵۸ از نقش نگهبان افتخاری بازنشسته شد، به یکی از بزرگ‌ترین خیرین موزه آثار باستانی یونانی و رومی تبدیل شد.
لمب برای اولین بار در ماه مه ۱۹۲۰ از یونان بازدید کرد و برای مدت کوتاهی به حفاری‌های موکنای به رهبری آلن ویس پیوست.David W. J. Gill. Anatolian Studies. Vol. 50, (2000)Preview او در سال تحصیلی – به عنوان دانشجو در مدرسه بریتانیا در آتن پذیرفته شد و یک سال را در بازدید از مکان‌های باستان‌شناسی در آتیکا، پلوپونز و کرت، شرکت در سخنرانی‌ها در مدرسه بریتانیا و سایر مدارس باستان‌شناسی و کار گذراند. در ماه مه ۱۹۲۱ او به تیم حفاری موکنای پیوست و مسئول حفاری کاخ و همچنین انتشار نقاشی‌های دیواری شد. در فصل حفاری بعدی، مه تا ژوئن ۱۹۲۲، لمب به عنوان رهبر حفاری منصوب شد.
مارگارت مکفرسون گرانت (; – ) نیکوکار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی بین سال‌های ۱۸۵۴ تا ۱۸۷۷ میلادی فعالیت می‌کرد. مارگارت بشردوست اسکاتلندی بود که در کلیسای ابرلور به دنیا آمد، در همپشایر تحصیل کرد و با مرگ برادر بزرگش در هند در سال ۱۸۵۲، تنها فرزندش باقی خانواده ماند. دو سال بعد، او ثروت هنگفتی را از عمویش، الکساندر گرانت، یک کشاورز و تاجر متولد ابرلور که در جامائیکا ثروتمند شده بود، به ارث برد.
مکفرسون گرانت در خانه ابرلور که برای عمویش توسط ویلیام رابرتسون ساخته شده بود، اقامت گزید. او برای زنی در زمان خود غیر متعارف زندگی می‌کرد و وارد ازدواجی شد که با یک همراه زن، شارلوت تمپل، که در سال ۱۸۶۴ در لندن با او آشنا شده بود، ازدواج کرد.
مکفرسون گرانت سخاوتمندانه به موسسات خیریه، به ویژه آنهایی که با کلیسای اسقفی اسکاتلند مرتبط هستند، کمک مالی کرد، یک یتیم خانه که اکنون مرکز نگهداری از کودکان ابرلور نام دارد و تأسیس کلیسای اسقفی سنت مارگارت در ابرلور کمک می‌کرد. او به شدت مشروب می‌نوشید و علی‌رغم تلاش‌های دوستان و اعضای خانواده برای متقاعد کردن او برای ترک آن، همیشه دوباره دچار اعتیاد به الکل می‌شد.
او در طول زندگی‌اش وصیت‌های متعددی را تنظیم کرد که می‌توانست دارایی‌اش را به تمپل واگذار کند، اما مدت کوتاهی پس از اینکه تمپل او را برای ازدواج با مردی ترک کرد، مکفرسون گرانت وصیت او را لغو کرد. او پنج ماه بعد در چهل و دو سالگی درگذشت.
والدین مارگارت مکفرسون گرانت، آنی و الکساندر مکفرسون، در گاربیتی، محله آبرلور، بنفشایر زندگی می‌کردند. پدرش یک جراح محلی در ابرلور، موری، بود و مادرش از خانواده با نفوذ گرانت است.
مکفرسون‌ها در ۳۰ آوریل ۱۸۲۵ ازدواج کردند، و اولین فرزند خود را، الکساندر گرانت مکفرسون، در ۱۸۲۸ به دنیا آوردند. مارگارت مکفرسون گرانت (با نام اصلی مارگارت گوردون مکفرسون) در ۲۷ آوریل ۱۸۳۴ متولد شد. مکفرسون گرانت در دوران نوجوانی خود در مدرسه در همپستد در شمال لندن تحصیل کرد و نزد مری آن استودارت، نویسنده و فعال برای آموزش زنان درس می‌خواند. برادرش به هند سفر کرد، و آنجا در سال ۱۸۵۲ درگذشت و مکفرسون گرانت تنها فرزند بازمانده خانواده شد.
عموی مکفرسون گرانت از طرف مادرش الکساندر گرانت بود. او به جامائیکا سفر کرده بود، و ثروت قابل توجهی را به عنوان یک مزرعه کار و تاجر به دست آورد. او برده‌دار و عضو مجلس قانونگذاری جامائیکا بود. زمان بازگشت او به بریتانیا مشخص نیست، اما گمان می‌رود که او در سال ۱۸۲۰ در لندن بود، و در سال ۱۸۲۹ از آبرلور دیدن کرد تا در مراسم خاکسپاری پدرش، جورج گرانت شرکت کند. هنگامی که برده داری در سال ۱۸۳۳ لغو شد، گرانت از یک طرح دولتی برای جبران غرامت صاحبان برده بهره‌مند شد و بیش از ۲۴۰۰۰ پوند برای از دست دادن بردگان و سایر دارایی‌های تجاری خود مطالبه کرد. او ویلیام رابرتسون معمار را مأمور ساخت خانه ابرلور کرد که در سال ۱۸۳۸ تکمیل شد. و خانه ابرلور اقامتگاه رسمی او شد، اگرچه تردید وجود دارد که او واقعاً در آنجا زندگی می‌کرده‌است، و او همچنان در لندن به عنوان یک تاجر هند غربی مشغول تجارت بود.