moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در مارس ۲۰۲۰، بن کوهن، مدیرعامل پلی‌بوی انترپرایز، اعلام کرد که نسخه بهار ۲۰۲۰ آخرین شماره چاپ منظم برنامه‌ریزی شده خواهد بود و این مجله اکنون محتوای خود را به صورت آنلاین منتشر می‌کند.
در سال ۱۹۵۳، هیو هفنر که از رشته روان‌شناسی فارغ‌التحصیل شده بود و برای یک مجله کار می‌کرد تصمیم گرفت یک مجله برای خودش چاپ کند و نام آن را شب مردانه (Stag Party) گذاشت.
مجله پلی‌بوی در هر شماره خود، داستان‌های کوتاهی از نویسندگان برجسته جهان از جمله آرتور سی. کلارک، ایان فلمینگ، ولادیمیر ناباکوف و مارگارت اتوود را منتشر می‌کند.
شل سیلورستاین برای مجله پلی‌بوی طراحی می‌کرد و شعر و قصه می‌نوشت.
مجله پلی‌بوی در سراسر دنیا شهرت جهانی و علاقه‌مندان فراوانی دارد. پر فروش‌ترین نسخه این مجله، مربوط به شماره نوامبر ۱۹۷۲ است که تعداد شمارگانش به ۷٬۱۶۱٬۵۶۱ نسخه رسید. مدل روی جلد این شماره، پَم راولینگز نام داشت.
بر پایه آمار اعلام شده یک چهارم همه دانشجویان آمریکایی در همه مراحل تحصیلی، هر ماهه پلی‌بوی را خریداری می‌کنند. این مجله، پرفروش‌ترین مجله مربوط به مردان و مسائل جنسی در سراسر دنیا است که از نظر تعداد شمارگان بالاترین تیراژ در سطح جهان را در اختیار دارد. امروزه تیراژ مجله پلی‌بوی به بیش از سه میلیون کپی، تنها در نسخه انگلیسی آن می‌رسد.
خرگوش با پاپیون، یکی از شناخته‌ترین نشان‌واره‌ها در جهان است و اکنون بیشتر درآمد پلی‌بوی از واگذاری امتیاز این نشان‌واره برای فروش لوازم آرایشی، جواهرات و نوشیدنی وبهداشتی است.
این مجله که در جامعه آمریکا به «مجله مردان» معروف است به گرفتن مواضع لیبرال در مسائل مهم سیاسی مشهوریت دارد.
بسیاری از عکاسان برجسته بین‌المللی عکس‌هایی از مدل‌های عریان مجله پلی‌بوی گرفته‌اند که از آن‌جمله می‌توان به ریچارد فیجلی، آرنی فریتگ، ران هریس، دیوید مسی، راس مایر، سوز رندال، هرب ریتز، استفان وایدا و بانی یگر اشاره کرد.
مجله پلی‌بوی در بسیاری از کشورهای جهان هرگز چاپ یا پخش نشده‌است و چاپ آن در بسیاری از کشورها همواره با هیاهو و اعتراضاتی همراه بوده‌است. برای نمونه در بسیاری از بخش‌های آسیا شامل ایران، هند، چین، میانمار، مالزی، تایلند، سنگاپور و برونئی مجله پلی‌بوی حق انتشار و پخش ندارد و داشتن یا خرید و فروش آن بزه محسوب می‌شود.
تقریباً در همه کشورهای اسلامی نیز خرید، فروش، انتشار و پخش این مجلات بزه محسوب می‌شود. اما سال‌ها در کشور ترکیه چاپ و منتشر می‌شد. تلاش‌هایی هم در سال ۲۰۰۶ برای چاپ مجله پلی‌بوی در کشور اندونزی انجام شد که هیاهو و تظاهرات گسترده و تهدیدهای پیاپی، شرکت پلی‌بوی از ادامه چاپ به زبان اندونزیایی منصرف شد. گفتنی است که تنها شماره چاپ شده این مجله به زبان اندونزیایی در روز نخست چاپ، تماماً به فروش رفت.
در آمریکا نیز چاپ مجله پلی‌بوی همواره با اعتراضاتی از جانب گروه‌های متفاوت، مانند مذهبیون مسیحی همراه بوده‌است. در سال ۱۹۸۶ مغازه‌های زنجیره‌ای ۷-ایلون از فروش این مجله خودداری کردند. ولی نهایتاً در اواخر سال ۲۰۰۳ به این سیاست خود پایان دادند. در کتاب‌فروشی‌های آمریکا و در بسیاری از کشورهای دیگر، مجله پلی‌بوی در طبقات فوقانی قسمت مجلات فروشی قرار می‌گیرد که همراه با یک پوشش پلاستیکی است و هدف از این‌کار جلوگیری از قرار گرفتن آسان مجله در اختیار کودکان و نوجوانان است. در ایالات متحده و بسیاری از کشورهای جهان، حداقل سن برای خرید مجله پلی‌بوی، سن قانونی است که از هیجده سال تا بیست و یک سال را شامل می‌شود.
در اکتبر ۲۰۱۵ پلی‌بوی اعلام کرد که به دلیل رواج و دسترسی آسان به تصاویر و مطالب پورنوگرافی در اینترنت، نشر عکس‌های برهنه زنان «قدیمی» شده و این نشریه انتشار چنین تصاویری را متوقف خواهد کرد. همچنین از این پس، مخاطبان مورد نظر پلی‌بوی «مردان جوان شاغل» هستند و وبگاه پلی‌بوی هم به گونه‌ای دگرگون خواهد شد که بتوان بدون اشکال، از آن در محل کار نیز استفاده کرد. در این سال شمارگان پلی‌بوی به حدود هشتصد هزار نسخه کاهش یافت و انتشار آن دیگر سودآور نبود.
اما این اقدام نیز مؤثر نبود و در فوریه ۲۰۱۷ مدیر مجله اعلام کرد که انتشار تصاویر برهنه زنان از سر گرفته می‌شود.
در اکتبر ۲۰۱۶ پلی‌بوی تصویر از یک زن خبرنگار آمریکایی مسلمان به نام نور تاجوری را منتشر کرد. او ۲۲ ساله با تبار لیبیایی است.
در پی بحران مالی ۲۰۱۲–۲۰۰۷ شرکت پلی‌بوی انترپرایز اعلام کرد که در سه ماه پایانی سال ۲۰۰۸ میلادی به میزان ۱۴۵٫۷ میلیون دلار ضرر کرده و برای فروش یک‌جای خود اعلام آمادگی کرد.
با گسترش روزافزون اینترنت و آسان‌تر شدن دسترسی به وبگاه‌های پورن، رقابت برای پلی‌بوی، دشوارتر از گذشته شد. در اکتبر ۲۰۲۰ شرکت پلی‌بوی انترپرایز اعلام کرد که پس از تلفیق با شرکت مانتین کرست (Mountain Crest) تا آغاز سال ۲۰۲۱ (میلادی) سهام خود را در بورس نیویورک (نزدک) عرضه می‌کند.
شمار زیادی از افراد مشهور از جمله بسیاری از هنرپیشگان مطرح سینما، خوانندگان پرآوازه، ورزشکاران نامدار، از دارندگان مدال طلای بازی‌های المپیک تا بازیگران محبوب تلویزیون، مدل‌های مشهور مد و لباس و حتی درجه داران و افسران نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا از آغاز انتشار مجله پلی‌بوی تاکنون مدل‌های برهنه و روی جلد مجله پلی‌بوی بوده‌اند. فهرست زیر تنها دربرگیرنده برخی از مشهورترین آنان در چاپ آمریکایی مجله پلی‌بوی است.
ورزشکاران
دیگر شخصیت‌های مشهور
از میان هزاران دختری که هر ماهه برای عریان شدن در مجله پلی‌بوی گزینش می‌شوند، تنها یک دختر به عنوان «هم‌بازی» یا پلی میت (Playmate) آن ماه مجله انتخاب می‌شود. هم‌بازی ماه (در صورت معروف نبودن) با قرار گرفتن در مجله پلی‌بوی یکباره به معروفیت می‌رسد و یک شبه راه صدساله را طی می‌کند. در کنار این مجله پلی‌بوی به پلی میت برگزیده ماه و پلی میت برگزیده سال که تنها یک دختر از میان دوازده دختر ماه است، جوایز ارزنده‌ای را اعطا می‌کند.
گفتنی است که در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ همه پلی میت‌های سال یک خودروی صورتی دریافت می‌کردند. این مدل‌ها بعدها به «"دختران صورتی"» معروف شدند.
پلی‌بوی در بسیاری از کشورهای جهان به زبان و با مقالاتی مربوط به آن کشور خاص منتشر می‌شود. در چاپ‌های بین‌المللی مجله پلی‌بوی همواره سعی می‌شود تا از زنان بومی هر کشور استفاده شود. علاوه بر این، میان نسخه‌های چاپ شده در کشورهای گوناگون تفاوت‌های دیگری نیز دیده می‌شود؛ برای نمونه، در ژاپن عکس بالاتنه کاملاً برهنه زنان را نمی‌توان بر جلد این مجله چاپ کرد ولی در کشور فرانسه این امر هیچ مانعی ندارد.
مجله پلی‌بوی طی ساله‌ای فعالیت خود اقدام به چاپ کتابهایی کرده‌است که آنان را می‌توان به سه دسته تحقیقاتی، مناسبتی و مصاحبه‌ای اشاره کرد.
کارشناسی یا لیسانس دوره‌ای از آموزش عالی است که تحصیل آن به‌طور معمول در مدت چهارسال و حداکثر شش سال انجام می‌شود. کسب مدرک کارشناسی بر حسب رشته به دو صورت پیوسته و ناپیوسته امکان‌پذیر است.کتاب انتخاب رشته انتخاب آینده، ۱۳۹۱، ص ۴۰ مدرک کارشناسی معادل با bachelor's degree در اکثر کشورهای دیگر است.
دوره‌ای است که پیش‌نیاز آن، مدرک کاردانی در رشته یا رشته‌های دانشگاهی است. تعداد واحد دوره کارشناسی ناپیوسته بر حسب رشته، بین ۶۵ تا ۷۰ واحد درسی است و مدت تحصیل این دوره به‌طور معمول دو سال و حداکثر سه سال است.کتاب انتخاب رشته انتخاب آینده، ۱۳۹۱، ص ۴۱
امروزه‌، اکثر رشته‌ها به‌جز فنّی‌و‌حرفه‌ای، معمولاً کارشناسی پیوسته‌است.
برای آغاز به تحصیل در این دوره، دانشجویان پس از اخذ مدرک دورهٔ کاردانی، در آزمون ورودی کاردانی به کارشناسی شرکت می‌کنند.
دوره‌ای است که پیش‌نیاز آن، مدرک دیپلم یا پیش‌دانشگاهی است و پذیرفته‌شدگان این دوره برحسب رشته، با گذراندن ۱۳۰ تا ۱۶۰ واحد به اخذ مدرک لیسانس نائل می‌شوند. طول مدت تحصیل این دوره به‌طور متوسط ۴ سال و سقف مجاز آن ۶ سال تعیین شده‌است.
برای آغاز به تحصیل در دورهٔ کارشناسی پیوسته، نیاز به تکمیل دوره پیش‌دانشگاهی و پذیرش از طریق قبولی در آزمون سراسری است. پذیرش دانشجو در دانشگاه‌های سراسری، آزاد، پیام نور و غیرانتفاعی انجام می‌گیرد.
«مرد تنها» ترانه‌ای از خوانندهٔ ایرانی فرهاد مهراد با شعر شهیار قنبری و آهنگ اسفندیار منفردزاده که در سال ۱۳۴۸ به عنوان بخشی از موسیقی متن فیلم "رضا موتوری" ساخته مسعود کیمیایی ضبط شد. «مرد تنها» یک سال بعد هم‌زمان با اکران این فیلم در قالب صفحه گرامافون منتشر شد. این ترانه به نام «با صدای بی‌صدا» (مطلع ترانه) و «رضا موتوری» (نام فیلم) نیز شناخته می‌شود.
سال ۱۳۴۸ که فیلم "رضا موتوری" ساخته می‌شد، هم‌زمان با دوره‌ای بود که عصر فیلم‌فارسی در سینمای ایران خوانده می‌شد. این سینما در زمینه‌های گوناگون مشخصه‌ها و مولفه‌هایی داشت که با آن‌ها شناخته می‌شد. در زمینه موسیقی، استفاده از نوعی موسیقی عامه‌پسند و روحوضی که در فیلم با لب زدن (ادای خواندن درآوردن) و رقصیدن هنرپیشه که گاهی با حضور رقاص‌ها در کاباره‌ها یا دشت و دمن هم‌راهی می‌شد، از نشانه‌های فیلم‌فارسی‌ها بود.سینمای فیلمفارسی. ماهنامه نقد سینما. شماره ۲۹ . آذر ۱۳۸۷. صفحهٔ ۲۶. مولفه‌های فیلمفارسی
کیمیایی در پاسخ به این سؤال که چه هنگام ایده نوشتن ترانه و استفاده از آن بدون لب زدن هنرپیشه در فیلم مطرح شد گفته‌است:
کیمیایی و منفردزاده از کودکی با هم دوست و هم‌کار بودند و این درک آن‌ها را از کار آسان می‌کرد؛ بنابراین ایده اولیه این هنجارشکنی در سینمای سال‌های پایانی دهه ۴۰ با مشورت و هم‌فکری کارگردان و آهنگ‌ساز شکل گرفت. سپس پای افراد هم‌فکر دیگری نیز به این پروژه باز شد. شهیار قنبری به عنوان ترانه‌سرا به این جمع پیوست. بعد که ترانه نوشته شد این سؤال مطرح بود که چه کسی آن را بخواند؟ در مورد خوانندگانی که برای خواندن این ترانه نامزد شده بودند روایت‌های مختلفی وجود دارد. گفته می‌شود که عماد رام برای خواندن این ترانه پیشنهاد می‌شود اما مسعود کیمیایی مخالفت می‌کند.‌نگاهی به سیر استفاده از موسیقی در سینمای ایران. روزنامه اعتماد. شماره ۲۲۴۸. ۷ شهریور ۱۳۹۰. صفحهٔ ۶. یک ایده تازه و یک ترانه متفاوت، صدای تازه‌ای را هم طلب می‌کرد؛ بنابراین خیلی زود نگاه کیمیایی و منفردزاده به سوی فرهاد مهراد معطوف شد.
منفردزاده فرهاد را از گذشته می‌شناخت و اجرای او را قبلاً در کافه کوچینی و ورزشگاه امجدیه با بلک کتز دیده بود. فرهاد پیش از خواندن ترانه «مرد تنها» تجربه ناموفقی در خواندن ترانه‌های فارسی داشت. ترانه اگه یه جو شانس داشتیم در فیلم بانوی زیبای من به پیشنهاد علی کسمایی مدیر دوبلاژ فیلم به فارسی ترجمه شد و با صدای فرهاد روی آهنگ اصلی فیلم خوانده شد. فرهاد که تا پیش از آن ترانه فارسی نخوانده بود از نتیجه کار رضایت نداشت؛ بنابراین این ترانه هرگز با فیلم پخش نشد. به جای اجرای فرهاد، ترانه فیلم با صدای یک خواننده روسی اکران شد. هر چند که بعدها اجرای فرهاد روی صفحه ۳۴ دور در صفحه‌فروشی‌ها به فروش رفت.
به گفته اسفندیار منفردزاده فرهاد قسم خورده بود که دیگر ترانه فارسی نخواند بنابراین راضی کردن او برای خواندن یک ترانه فارسی دیگر کار سختی بود. گفت‌وگو با فرهاد بر سر این ترانه مدتی به طول انجامید و با اصرار منفردزاده، فرهاد در نهایت موافقت کرد با یک شرط این ترانه را بخواند. منفردزاده تعهد کرد به شرطی این ترانه را روی فیلم خواهد گذاشت که فرهاد از نتیجه کار راضی باشد و در غیر این صورت ترانه ضبط‌شده را پاک کند.
مسعود کیمیایی کارگردان فیلم با اسفندیار منفردزاده هم‌عقیده بود و صدای گرفته و بغض‌آلود فرهاد را با فضای فیلم رضا موتوری مناسب می‌دید:
ضبط استودیویی «مرد تنها» با صدای فرهاد در استودیو طنین تهران به‌طور زنده انجام گرفت. آهنگ ترانه از پیش ضبط نشده بود و هم‌زمان با خواندن فرهاد، نوازنده‌ها در استودیو می‌نواختند. پس از ضبط، منفردزاده از فرهاد می‌خواهد که کمی منتظر بماند تا از کار کپی بگیرد و به او بدهد تا گوش کند. اما فرهاد از نتیجه کار راضی بود و همان‌جا قبول می‌کند که ترانه در فیلم استفاده شود.
ترانه «مرد تنها» را شهیار قنبری ۱۹ ساله نوشت. قنبری پیش از «مرد تنها» چند ترانه دیگر برای خوانندگان و آهنگ‌سازان دیگر نوشته بود. با توجه به این‌که رضا موتوری نخستین فیلم سینمایی در ایران بود که ترانه روی تصاویرش پخش می‌شد و خواننده آن را لب‌خوانی نمی‌کرد، لازم بود تا ترانه‌سرا به خوبی از تم و مضمون فیلم آگاهی داشته باشد. کیمیایی گفته‌است که شخصاً تأثیری بر شهیار قنبری یا ترانه او نگذاشته و ترانه‌سرا از تم فیلم تأثیر گرفته‌است. فیلم روایت زندگی مردی شکست‌خورده و تمام‌شده بود که گونه‌ای «مرگ‌آگاهی» داشت. قهرمان فیلم از تمام‌شده بودن خود آگاه بود و حتی دوست داشت که این اتفاق برایش بیفتد؛ بنابراین مسیر نوشتن ترانه مشخص بود و شاعر هم به این مرد شکست‌خورده و تمام‌شده در ترانه‌اش می‌رسید.«گفت‌وگو با مسعود کیمیایی». ماه‌نامه هفت نگاه.
ترانه «مرد تنها» از دیدگاه ساختار ترانه هم جریان‌ساز بود چرا که این نخستین شعر بدون بی‌قافیه یا سپید بود که به ترانه تبدیل می‌شد. پیش از نوشتن ترانه، آهنگ توسط منفردزاده ساخته شده بود و قنبری بر روی موسیقی او ترانه را نوشت. او یک شب تا سپیده‌دم در بالاخانه شرکت سینمایی پیام بر روی ترانه کار کرد و صبح که کیمیایی و علی عباسی (تهیه‌کننده فیلم) ترانه را شنیدند آن را پسندیدند و تأیید کردند.دریا در من، گزیده ترانه‌های شهیار قنبری، نشر نکیسا (آمریکا)، چاپ اول ۱۹۹۵، صفحهٔ ۴۱.
در همان روزها کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، قصه ماهی سیاه کوچولو از صمد بهرنگی را در اجرایی نمایشنامه‌ای، در دو صفحه گرامافون منتشر کرد. موسیقی میانی و زیرصدای این نمایشنامه، همان موسیقی فیلم «رضا موتوری» و ترانه «مرد تنها» ساخته منفردزاده بود.
هم‌زمانی انتشار «ماهی سیاه کوچولو» و ترانه «مرد تنها» با هم، این شایعه را دامن زد که منظور از «آن مرد با دست‌های فقیر، چشم‌های محروم، پاهای خسته» صمد بهرنگی است که در «شب بی‌تپش» و اختناق حاکم، «مثل یک کوه» ایستاد و عمرش «مثل یک خواب کوتاه» بود و «در آب افتاد». «خاموش شد ستاره، افتاد روی خاک» هم اشاره‌ای است به «اولدوز و عروسک سخنگو» ی او. گمان می‌رود که این برداشت از ترانه با توجه به روایتی که شهیار قنبری و اسفندیار منفردزاده از شکل‌گیری ترانه داشته‌اند، مورد نظر آفریننده اثر و ترانه نبوده‌است. هرچند که این‌گونه برداشت‌ها پیرامون فیلم با توجه به شرایط اجتماعی و سیاسی زمان ساخت و نمایش آن، اجتناب‌ناپذیر بوده‌است.
«مرد تنها» حس غربت و تنهایی را به خوبی به شنونده القا می‌کند. در بیشتر اجراهای فرهاد مهراد این حس غم که گویا حنجره‌اش نمونهٔ کاملی برای ابراز تلخی‌ها، خشونت، صلابت و سختی‌هاست، به چشم می‌خورد. این سبک از خواندن، که فرهاد خود ابداع‌کنندهٔ آن در ایران بود و فریدون فروغی پس از وی توانست در قالبی دیگر آن را ارائه کند، بسیار شگرف و تازه می‌نمود. دههٔ ۴۰ و ۵۰ را فصلی نو در این سبک کوبنده می‌توان دانست. ترانهٔ زیبا و غیر متعارف «مرد تنها» و ارکستر نه چندان بزرگ آن موقع اسفندیار منفردزاده، انقلابی در نوع خود بود. به گونه‌ای که منفردزاده راهی را که فرهاد در خوانندگی طی کرد، پس از آن در حیطهٔ آهنگسازی گذراند و از موسیقی کوچه‌بازاری و نوازندگی در کافه‌های شهر به موزیکی کاملاً نخبه‌گرا دست یافت.
در فیلم نیز صدای پر از خشم و خش فرهاد بر روی صحنهٔ موتورسواری «رضا» (بهروز وثوقی) در خیابان‌های زمستانی، حس خاصی را به تماشاگر می‌داد. یا در سکانس تیمارستان، ریشخند طعنه‌آمیز یکی و خواندن دیگری و گفت‌وگوی رضا با مادرش و پایانی متفاوت از فیلم‌های فارسی وقت و بی‌فرجامی رابطه رضا و فرنگیس، همه و همه شکلی بدیع داشت.
ترانهٔ «مرد تنها» هم‌زمان با اکران فیلم، بر روی صفحات موسیقی راهی بازار شد و آنچنان پرطرفدار شد که فرهاد به سرعت، مبدل به ستاره‌ای محبوب شد. موسیقی متن فیلم رضا موتوری - که «مرد تنها» جزئی از آن بود - جایزهٔ بهترین موسیقی متن فیلم را در دوره سوم «جشنواره فیلم سپاس» سال ۵۰ از آن خود کرد. اسفندیار منفردزاده گفته‌است که آهنگسازی «رضا موتوری» یکی از موفق‌ترین کارهای وی بوده‌است.
«مرد تنها» شروع همکاری مثلث اسفندیار منفردزاده، شهیار قنبری و فرهاد مهراد بود. شاید این جرقه‌ای بود تا فرهاد بتواند نهضت روشنفکری در عرصهٔ موسیقی دههٔ بعدی (۵۰) را پایه‌گذار شود. هر چند با مشکلاتی که پس از انقلاب برای ادامهٔ راه او ایجاد شد، نتوانست سبک‌اش را با فراق بال و آنگونه که شایسته‌اش بود به پایان برد و حتی می‌توان این تفاوت را در دو اجرای متفاوت «مرد تنها» (قبل و بعد از انقلاب) به گونه‌ای بارز دید. ریتم کش‌دار، همراه با زوزه‌ای در پایان ترانه که به فیلم رضا موتوری شکلی خاص داد، مبدل به اجرای ضرب آمیز همین آهنگ در آلبوم «خواب در بیداری» شد و اینها می‌توانست حاصل سرخوردگی از ممنوعیت خواندن در ابتدای انقلاب یا سردرگمی و به اعتقاد برخی فسردگی و فرسودگی مهراد باشد.‌دوهفته‌نامه صنفی فرهنگی اجتماعی کورسو دانشگاه علم و صنعت. شماره ۱۲. رضا موتوری. هادی جهانشاهی.
در سال ۱۳۸۴ یک نسخه دوباره‌خوانی ترانه «مرد تنها» با صدای اندی در سبک راک اجرا شد و در آلبوم شهر فرشتگان بیرون آمد. بخش اول این نسخه، دوباره‌خوانی اجرای فرهاد بود و در بخش دوم بندهای تازه‌ای خوانده می‌شد که توسط شهیار قنبری به ترانه افزوده شده بود و به شکلی ادامه حدیث نفس «مرد تنها» بود.
در سال ۱۳۹۰ مجموعه‌ای در قالب موسیقی هیپ هاپ توسط علی سورنا با نام «مرد تنها» منتشر شد. این مجموعه که دارای ۱۰ قطعه است حال و هوای اجتماعی و اعتراضی دارد. همچنین بر روی جلد این مجموعه با درج عبارت «با احترام به اثر مرد تنها از فرهاد بزرگ» به فرهاد ادای احترام شده‌است.
فریدون فرح‌اندوز (زادهٔ ۹ اسفند ۱۳۲۵) صداپیشه و برنامه‌ساز تلویزیونیِ ایران است.
وی در ۹ اسفند سال ۱۳۲۵ خورشیدی در خیابان ناصرخسرو تهران زاده شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطهٔ خود را در تهران به پایان رساند و تحصیلات عالی خود را در رشتهٔ زیست‌شناسی در دانشگاه تهران تکمیل نمود. کار را از سال ۱۳۴۵ با شرکت در نمایش‌های رادیوییِ رادیو تهران آغاز کرد. در سال ۱۳۴۶ رسماً به استخدام تلویزیون ملی ایران درآمد و تا سال ۱۳۵۷ در این رسانه خدمت کرد. فرح‌اندوز سال‌ها مدیر و سردبیر بخش خبر شبکهٔ دوم تلویزیون ملی ایران بود و در کنار این سمت، به گویندگی و اجرای برنامه‌های دیگر تلویزیونی نیز می‌پرداخت. او در همین زمان با سفر به مراکز استان‌های مختلف، به افتتاح تلویزیون در این استان‌ها کمک می‌کرد. در سال ۱۳۵۴ برای گذراندن یک دورهٔ آموزشی شش‌ماهه در علوم ارتباطات و رادیو و تلویزیون در دانشگاه میشیگان، به آمریکا رفت. پس از بازگشت به ایران فعالیت حرفه‌ای خود را با ساختن صدها برنامهٔ تلویزیونی و مصاحبه با بسیاری از شخصیت‌های مطرح فرهنگی، ادبی، سیاسی و اجتماعی آن روزها ادامه داد.
فریدون فرح‌اندوز در زمستان سال ۱۳۵۷ پس از انقلاب ایران (۱۳۵۷) از ادامهٔ فعالیت در تلویزیون ملی ایران بازماند و تا پاییز ۱۳۵۸ در کنار تورج نگهبان و علیرضا میبدی، به تهیه و تولید مجلهٔ گویای «صدا» در ایران پرداخت. تعداد ۳ نسخه از این مجلهٔ صوتی که روی نوار کاست ضبط می‌شد منتشر شد و در اختیار خوانندگان قرار گرفت. این مجله، اولین مجلهٔ صوتی ایران محسوب می‌شود. گویندگی فیلم‌های مستند و آنونس فیلم‌های سینمایی از دیگر فعالیت‌های او در این زمان است. حضور صدای او در جایگاه راوی فیلم محمد رسول‌الله، آخرین حضور حرفه‌ای‌اش پیش از ترک ایران در یک کار رسانه‌ای است. منوچهر اسماعیلی در آیین تجلیل از گویندگان فیلم «محمد رسول‌الله» که روز پنجشنبه ششم شهریورماه سال هزار و سیصد و نود و سه در شصت‌ویکمین برنامه سینماتک خانه هنرمندان ایران برگزار شد، گفت: «برای گفتار متن این فیلم با عظمت گوینده بسیار بود، ولی اینطور مقرر بود که یک چیز جدید و یک نوآوری اتفاق بیفتد. من به ذهنم آقای فریدون فرح‌اندوز رسید و وقتی به مدیر برنامهٔ آقای مرحوم محمدزاده گفتم این شخص را می‌خواهم، بلافاصله دست به کار شدند و از فرودگاه مهرآباد ایشان را به استودیو آوردند.»https://www.ilna.ir/بخش-سینما-58/199734-از-گویندگان-فیلم-محمد-رسول-الله-تجلیل-شد یکی از برترین و ماندگارترین گویندگی‌های او در مجموعهٔ مستند «دنیا در جنگ» در ۲۱ قسمت بود که قبل از انقلاب انجام شده بود.
فرح‌اندوز در سال ۱۳۵۸ به آمریکا مهاجرت کرد. سال ۱۳۵۹ به بخش فارسی صدای آمریکا پیوست و بیست و سه سال در سمت‌های مختلف در این رسانه کار کرد.
فریدون فرح‌اندوز در این بیست و سه سال، در صدای آمریکا به اجرای خبر و برنامه‌های مختلف فرهنگی، ادبی و سینمایی پرداخت.
پس از کناره‌گیری از صدای آمریکا در سال ۱۳۸۲ به مطالعه، گزینش و اجرای اشعار شعرای معاصر ایران از جمله شعر ترا ای کهن بوم و بر دوست دارم از مهدی اخوان ثالث در آلبوم‌های «با سلامی دوباره» (۱۳۸۳)، «فریاد در باد» و «صدای عشق» (۱۳۸۵) پرداخت.
سال ۱۳۸۵ به دعوت مؤسسهٔ کتاب گویا، سه اثر «ضحاک ماردوش»، «افسانه‌ها» و «سیمای دو زن» نوشتهٔ «علی‌اکبر سعیدی سیرجانی» را به‌صورت کتاب گویا اجرا کرد.
فریدون فرح‌اندوز هم‌اکنون ساکن واشینگتن آمریکاست. زندگی‌نامهٔ فریدون فرح‌اندوز به کمک خود وی و توسط ماندانا زندیان (شاعر ایرانی مقیم لس آنجلس) نخستین بار برای مؤسسهٔ کتاب گویا در لس آنجلس نوشته شد.
بیوک شرکت خودروسازی آمریکایی است، که در سال ۱۸۹۹ توسط دیوید دانبار بیوک در شهر دیترویت، میشیگان تأسیس شد و هم‌اکنون از شرکت‌های زیرمجموعه جنرال موتورز به‌شمار می‌آید.Consumers Digest Magazine Names 2011 Automotive Best Buys
شرکت بیوک اکنون قدیمی‌ترین خودروساز آمریکایی است، که کماکان در حال تولید و فعالیت در صنعت خودروسازی می‌باشد و تاکنون خودروهای با برند بیوک، در کشورهای ایالات متحده آمریکا، کانادا، چین، مکزیک، اسرائیل و ایران عرضه شده‌است.
شرکت خودروسازی بیوک، توسط یک آمریکایی اسکاتلندی‌تبار بنام دیوید دانبار بیوک در سال ۱۸۹۹ در شهر دیترویت، میشیگان تأسیس شد، که در آغاز بیوک اتو-ویم اند پاور کمپانی نام گرفت. سپس در آغاز سال ۱۹۰۳ این شرکت توسعه یافته، شروع به تولید موتور خودرو نمود و در پی سازماندهی مجدد در تاریخ ۱۹ مه ۱۹۰۳ نام آن نیز، به بیوک موتور کمپانی تغییر پیدا کرد.
پس از یک سال، اکثریت سهام این شرکت به جیمز اچ. ویتینگ واگذار شد. ویتینگ پس از خریداری بیوک، این شرکت را به فلینت، میشیگان که خود در آنجا مستقر بود، منتقل کرد. در سال ۱۹۰۴ جیمز ویتینگ، سهامش در بیوک را به ویلیام سی. دورانت (بنیانگذار جنرال موتورز) واگذار نمود.
دورانت، بیوک را برای تولید بیشتر، بار دیگر سازماندهی کرد و کارخانه جدیدی نیز برای شرکت خریداری کرد. در آن سال، نخستین محصول این شرکت یعنی بیوک مدل بی موفقیت بسیاری کسب کرد و در سال ۱۹۰۷ شرکت بیوک پس از فورد مقام دوم فروش خودرو در ایالات متحده را به‌دست‌آورد.
در سال ۱۹۰۸ دورانت، شرکت جنرال موتورز را تأسیس کرد. موفقیت بیوک در فروش، مشکلات مالی جی‌ام را در سال ۱۹۱۰ کاهش داد و در آن سال توانست از همه خودروسازان آمریکایی پیشی بگیرد. پس از آن بیوک همواره در فهرست بهترین تولیدکنندگان و فروشندگان خودرو جای داشته‌است. در سال ۱۹۱۴ بیوک نخستین خودروهای ۶ سیلندر خود را در کنار مدل‌های ۴ سیلندر پیشین به نمایش گذاشت که این مدل‌ها تا دهه ۱۹۲۰ در زمره خودروهای پرفروش بودند.
در دهه ۱۹۳۰ موتورهای ۸ سیلندری عرضه شد، که آن‌ها را برای همه مدل‌ها به کار گرفتند، اما در سال ۱۹۳۱ سیر تکامل بیوک از طرف جی‌ام، شکل کاملاً جدیدی به خود گرفت و محصولات خود را به‌طور کامل، بنابر درخواست جنرال موتورز تولید می‌کرد. مدل‌های برتر بیوک در آن سال‌ها، بیوک رودمستر و بیوک لیمیتد بودند و مدل بیوک سنچری از سال ۱۹۳۵ به دلیل موتور قوی‌تر و اتاق جادارتر، همچنین نرمی خاصش، پس از استاندارد شدن گیربکس آن، به تولید انبوه رسید.
بیوک در سال ۱۹۳۹ به عنوان نخستین شرکت خودروسازی، چراغ‌های راهنما را ابداع و روی خودروهای خود نصب کرد. پس از جنگ جهانی دوم، بار دیگر، طراحی و ساخت موتورهای هشت سیلندر از سر گرفته شد.
در سال ۱۹۴۸ نخستین گیربکس دو دنده‌ای تولید گشت و با طراحی و ساخت مدل جدیدی به نام بیوک ریویرا، تحول جدیدی در بیوک آغاز گردید. مدل بیوک رودمستر نیز دارای موتور ۸ سیلندر و ۱۸۸ اسب بخار شد، سپس در سال ۱۹۵۴ این موتور به شکل استاندارد درآمد.
در سال ۱۹۵۷ مدل پر فروش بیوک، مدل بیوک سنچری بود، که قدرت آن از چند مدل وی۸ گرفته می‌شد. بیوک در سال ۱۹۵۸ با افت مالی مواجه و دچار مشکلاتی برای ادامه کار شد.
با آمدن موتور جدیدی که تماماً آلومینیمی و حجم آن ۲۱۵ اینچ مربع بوده و توان ۱۵۵ اسب بخار را داشت، مدل‌های سال ۱۹۶۱ کوچک‌تر شدند. تقاضا برای اتومبیل‌های پر قدرت، باعث شد که موتورهای بزرگ وی۸ در مدل‌هایی مثل بیوک ریویرا به کار رفته و با استراتژی‌های جی‌ام ویژگی‌های منحصربه‌فرد این خودرو، از دست برود و بسیاری از قطعات خودروها به صورت اشتراکی درآمد.
پس از آغاز بحران نفت، دیگر کسی به قدرت خودروها توجه نمی‌کرد و مدیران بیوک نیز همانند دیگر خودروسازها، به فکر ساخت خودروهای کم‌مصرف افتادند. به دلیل آن که در آن سال‌ها، مهم‌ترین محرک خرید، مصرف پائین بنزین بود، در سال ۱۹۷۵ کاتالیزور به‌صورت استاندارد درآمد و موتورها کوچک شدند، سپس یک مدل وی۶ دوباره تولید شد؛ در حالی که موتورهای چهار سیلندر هنوز روی مدل‌های ارزان بیوک اسکای‌لارک عرضه می‌شدند، نخستین موتور دیزلی بیوک در سال ۱۹۸۰ تولید شد.
در آغاز دهه ۱۹۹۰ میلادی بیوک با یکی از مهم‌ترین چالش‌های دوران حیاتش در صنعت خودروسازی مواجه شد. با کوچک شدن اندازه خودروها، فروش بیوک نیز کاهش یافت. مدیران بیوک به این نتیجه رسیدند که باید راه سنتی خود را دنبال کنند و تمرکز خود را روی قدرت خودروها معطوف سازند.
وقتی که قرار شد نام‌های سنتی از میان برود، نام‌های جدیدی نیز، برای مدل‌های جدید انتخاب گردید. بیوک لوسرن واپسین مدل بیوک که کم‌صداترین خودرو دنیا لقب گرفت، توانست رکورد بی‌صدایی را از شرکت تویوتا بگیرد…!
در سال ۲۰۰۹ این شرکت مدل بیوک لاکراس، یا همان موشک زمین به زمین خود را معرفی کرد، که در آن سال، پس از مدت‌ها، توجه فعالان صنعت خودروسازی را به خود جلب نمود. اکنون جی‌ام به دنبال افزایش ظرفیت برای تولید بیشتر خودروهای برند بیوک می‌باشد.
نخستین خودروی شرکت بیوک که یک خودروی دو سیلندر بود سال ۱۹۰۴ روانه بازار شد. سال ۱۹۰۸ نیز نخستین خودروی ۴ سیلندر خود را یعنی مدل دی را تولید کرد و در سال ۱۹۰۹ خودروی مدل اف نیز ساخته شد.
در ۱۹۱۰ بیوک مدل ۱۷ تولید شد. در سال ۱۹۱۴ اولین خودروی ۶ سیلندر شرکت بیوک موتورز روانه بازار شد. در همین سال مدل ۵-پسنجر تورینگ نیز عرضه شد.
در سال ۱۹۲۶ شمار تولیدات شرکت به ۱۶۰ هزار واحد رسید. در این سال شرکت بیوک از سازندگان مطرح خودروهای لوکس جهان بود و به دلیل خرید بخشی از سهامش توسط شرکت جنرال موتورز بیشتر خودروهای خود را تحت لیسانس جنرال موتورز عرضه می‌کرد.
در دهه ۱۹۳۰ بیوک به‌دلیل استفاده خودروهایش توسط خانواده سلطنتی بریتانیا، در اروپا به شهرت رسید. ادوارد هشتم پادشاهی متحده در این دهه اقدام به خریداری و واردات شمار زیادی از خودروهای بیوک که در کشور کانادا تولید می‌شدند، نمود. در ۱۹۳۲ نیز مدل بیوک ۱۹۳۲ به بازار عرضه شد.
در دهه ۱۹۴۰ به‌دلیل آغاز جنگ جهانی تولیدات خود را متوقف و به تولید هواپیما پرداخت.
تا سال ۱۹۴۶ هیچ خودرویی توسط شرکت بیوک تولید نشد، اما پس از آن با تغییر در مدل‌هایش دوباره تولیدات خود را از سرگرفت و در ۱۹۴۸ نخستین خودروی خودکار خود را به نام دینافلو عرضه کرد.
طی سال‌های ۱۹۵۰ نیز شرکت، خودروهای معروف و با کیفیتی را تولید و عرضه کرد، که شامل بیوک الکترا، بیوک اینویکت و بیوک لاسابر می‌باشند، که همگی در سال ۱۹۵۹ عرضه شدند.
در دهه ۱۹۶۰ بیوک میزان تولیداتش را به ۲۵۰ هزار واحد رسانید. در ۱۹۶۱ خودروی ۸ سیلندر مدل بیوک اسکای‌لارک را تولید نمود. در سال ۱۹۶۲ بیوک خودروی با کیفیت مدل سال خود، به‌نام بیوک اسپیشال را عرضه کرد، که با استقبال خوبی هم مواجه گردید. در سال ۱۹۶۳ خودروی مدل بیوک ریویرا را تولید کرد، که بسیار موفق بود.
در دهه ۱۹۷۰ دو خودروی بیوک جی‌اس‌ایکس و بیوک ریگال به‌ترتیب در سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۷۳ ساخته شدند. در دهه ۱۹۷۰ یک مدل دیگر نیز توسط این شرکت عرضه گردید، این خودرو بیوک پارک اونیو بود، که در سال ۱۹۷۵ رونمایی شد.
در سال ۱۹۷۸ در ۷۵ سالگی شرکت بیوک بار دیگر عنوان خودروی برتر سال را با مدل بیوک ریگال کوپه از آن خود کرد. این خودروی اسپورت دارای موتوری ۶ سیلندر بود. در این سال فروش شرکت به ۷۹۵٫۳۱۶ دستگاه رسید. در واپسین سال دهه یعنی در ۱۹۷۹ نیز خودروی سال، به بیوک تعلق داشت. مدل بیوک ریویرا اس در این سال تولید شد.
در ۱۹۸۲ بیوک گرند نشنال ساخته شد. در ۱۹۸۳ میزان فروش این شرکت به ۸۱۰٫۴۳۵ دستگاه رسید. در ۱۹۸۵ با طراحی و ساخت بیوک سامرست بار دیگر خودروی سال، به بیوک رسید. در ۱۹۸۷ بیوک جی‌ان‌ایکس و در ۱۹۸۸ نیز بیوک ریتا تولید گردید. در ۱۹۸۹ مدل بیوک اولترا عرضه شد.
در طول سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۶ شرکت بیوک خودروهای لوکسی مثل کوپه را در ۲ سایز کوچک و بزرگ عرضه کرد، که شامل بیوک پارک اونیو و بیوک رودمستر بود.
این شرکت در سال ۲۰۰۰ عنوان معروف‌ترین مارک‌های خودروهای لوکس را در میان گروه جنرال موتورز کسب کرد.
در سال ۲۰۰۱ نیز نخستین خودروی اس‌یووی خود را با نام بیوک رانداوو عرضه و در سال ۲۰۰۶ هم خودروی بیوک لوسرن تولید شد. دراین سال‌ها شرکت بیوک موفق به کسب جوایز بسیاری برای محصولاتش شد. در سال ۲۰۰۹ شرکت بیوک مدل بیوک آنکلیو را تولید نمود.
سال ۲۰۱۰ این شرکت مدل بیوک لاکراس را تولید کرد. در ۲۰۱۲ نیز بیوک ریگال جی‌اس، بر پایه مدل بیوک ریگال ساخته شد. واپسین مدل تولید شده توسط بیوک خودروی بیوک ریویرا مفهومی می‌باشد، که در سال ۲۰۱۳ به بازار عرضه گردید.
در زیر تصویر بیشتر خودروهای شاخصی که توسط بیوک در فاصله سال‌های ۱۹۱۴ تا ۲۰۱۳ تولید و عرضه شده قرار دارد.
استاس نام روستایی از توابع دهستان عمادده در بخش صحرای باغ واقع در در جنوب ایران، که در هشت کیلومتری عمادده واقع شده‌است، و متشکل از بیست خانوار روستایی می‌باشد، که امروزه در تقسیمات کشوری جزو فارس می‌باشد؛ که در گذشته مردم کنونی عمادده در روستای استاس ساکن بوده‌اند که با گذشت زمان عده ای از مردم این روستا در محل عمادده کنونی ساکن شده‌اند روستای استاس از قدیمی‌ترین روستاهای صحرای باغ شهرستان لارستان به‌شمار می‌رود.
لازم به ذکر است در گذشته بیشتر اقوام ترک شهر عمادشهر و صحرای باغ در این روستا زندگی می کرده اند که به دلیل کمبود امکانات هم اکنون در شهر عمادشهر ساکن شده اند.
دهستان عمادده اکنون به شهر عمادشهر تغییر یافته که مرکز بخش صحرای باغ می باشد.
مؤلف: جعفر محمد امین روئین‌تن زروانی می‌باشد. "(صحرای باغ در گذرگاه تاریخ) " ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۴ میلادی.
بنو نام روستائی است واقع در بخش صحرای باغ از توابع شهرستان لارستان در جنوب شهر لار در ایران، که امروزه در تقسیمات کشوری جزو لارستان فارس می‌باشد. « بخش صحرای باغ » آخرین مرز لارستان واستان فارس به استان هرمزگان است.
حزب کارگران کره شمالی حزبی سیاسی کمونیست در کره شمالی بود. حزب در سال ۱۹۴۶ در پی ادغام دفتر کره شمالی حزب کمونیست کره و حزب خلق نیون ایجاد شد. رئیس حزب کیم تو-بونگ بود. نایب رییسها حزب کیم ایل سونگ و شو نیونگ-ها بود.
حزب رودونگ سینمون را منتشر می‌کرد.
در ۱۹۴۹ حزب در حزب کارگران کره ادغام شد.
حزب کارگران کره جنوبی یک حزب سیاسی کمونیست و مارکسیست-لنینیست در کره جنوبی بود. حزب در سال ۱۹۴۶ در پی ادغام شاخهٔ کره جنوبی حزب کمونیست کره، حزب جدید خلق کره و حزب خلق کره (مشهور به گروه "چهل و هشت‌ها") ایجاد شد. رئیس حزب پاک هون-یونگ بود.
این حزب در کره جنوبی غیرقانونی بود و نهایتا در سال ۱۹۴۹ حزب در حزب کارگران کره ادغام شد.
باین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱٬۳۳۶ نفر (۳۷۶ خانوار) بوده‌است.
هنرپیشه به معانی مختلفی به کار می‌رود:
در دین اسلام، و دین یهود نمازی که به صورت گروهی خوانده شود و در آن به امام اقتدا شود، نماز جماعت نامیده می‌شود.
در نماز جماعت شخصی که امام جماعت است جلوتر از همه و رو به قبله می‌ایستد و سایر نمازگزاران به وی اقتدا می‌کنند. نمازهایی که می‌توان به صورت جماعت خواند شامل نمازهای یومیه (نماز صبح، نماز ظهر، نماز عصر، نماز مغرب و نماز عشاء) و نماز میت، نماز جمعه، نماز عید فطر، نماز عید قربان و نماز آیات(خسوف و کسوف) می‌باشند. به شخصی که در نماز جمعه به‌عنوان امام جماعت می‌ایستد، امام جمعه گفته می‌شود. در نظام جمهوری اسلامی ایران امام جمعه هر شهر توسط رهبر تعیین می‌شود.
نحوه برگزاری نماز جماعت به جز در برخی شرایط و جزئیات تقریبا در تمام مذاهب اسلامی یکسان است. امام جماعت به نمایندگی از نمازگزاران در رکعت های اول و دوم حمد و توحید را میخواند و نمازگزار ضمن پیروی از امام در شرایط و حرکات نماز باید بقیه ذکرهای نماز در این دو رکعت و بقیه رکعت ها به صورت آهسته خود بخواند.
امام جماعت یا پیش نماز به کسی گفته می شود که در نماز جماعت جلو می ایستد و دیگران به او اقتدا (تقلید و متابعت و پیرویفرهنگ واژهٔ دهخدا.اقتدا) می کنند.
در مذاهب اسلامی شرایط امام جماعت شامل موارد زیر میشود:
از نظر فقهای شیعه و سنی رعایت شرایط زیر برای نماز جماعت واجب است:
در هنگام نماز جماعت، در شیعیان اقامه توسط خود امام خوانده می‌شود ولی در اهل سنت این کار را معمولاً فرد دیگری انجام می‌دهد. بر خلاف شیعیان کسی بنام مکبر حضور ندارد و امام با بلند خواندن اذکار مامومین را آگاه می‌کند. شیعیان پس از رسیدن به «قد قامت الصلاة» برای نماز برمی‌خیزند ولی اهل سنت در هنگام شروع اقامه از زمین بلند می‌شوند.
روح‌الله خمینی در تحریرالوسیله دربارهٔ نماز جماعت می‌گوید:
سید علی سیستانی معتقد است در روایات معتبر وارد است که نماز با جماعت بیست و پنج درجه افضل از نماز فرادی است. وی حاضر نشدن به نماز جماعت از روی بی‌اعتنائی را جایز نمی‌داند؛ و سزاوار نمی‌داند که انسان بدون عذر نماز جماعت را ترک کند.توضیح المسائل، سید علی سیستانی، مسئله ۱۳۸۰ و ۱۳۸۱
دربارهٔ نکوهش کسانی که به مسجد نمی‌روند؛ عبدالله جوادی آملی در تفسیر تسنیم ذیل آیه ۱۱۴ سوره بقره[http://quran.anhar.ir/tarjome-7842.htm «ومن أظلم ممّن منع مساجد الله أن یذکر فیها اسمه و سعی فی خرابها أُولئک ما کان لهم أن یدخلوها إلاّ خائفین لهم فی الدّنیا خزی و لهم فی الاخرة عذاب عظیم» یعنی: «و کیست بیدادگرتر از آن کس که نگذارد در مساجد خدا نام وی برده شود و در ویرانی آنها بکوشد آنان حق ندارند جز ترسان‌لرزان در آن [مسجد]ها درآیند در این دنیا ایشان را خواری و در آخرت عذابی بزرگ است» ترجمه فولادوند] روایتی را به نقل از وسائل الشیعه شیخ حر عاملی از پیامبر اسلام نقل می‌کند:
هیو مارستون هیفنر یا به طور محاوره‌ای هِف (Hef)(زاده ۹ آوریل ۱۹۲۶ - درگذشته ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۷)، مؤسس و سردبیر مجلهٔ پلی‌بوی بود. او همچنین به عنوان نماد جنسیت‌گرایی آمریکایی و سخنران انقلاب جنسی و آزادی‌گرایی جنسی مطرح می‌شد.
وی علاقه زیادی به رابطه جنسی داشت و حتی در یک مصاحبه گفته بود روزانه با یکی از مدل‌های خود رابطه بر قرار می‌کند و هیچ یک از مدل‌های او تکراری نیستند.
وی از دانش‌آموختگان دانشگاه ایلینوی در اوربانا شامپاین بود.
هیو هفنر، از طرفداران پویانمایی سیمپسون‌ها است. شخصیت کارتونی او در یکی از اپیزودهای سیمپسون‌ها، یک بار به نمایش درآمده است.مارج سیمپسون بر روی جلد پلی بوی ظاهر می‌شود, بی‌بی‌سی فارسی
هم‌چنین او قبر مجاور مریلین مونرو را با پرداخت مبلغ ۷۵ هزار دلار خریداری کرده بود.هیچ‌کس نمی‌خواهد روی مریلین مونرو دفن شود, دویچه وله فارسی
او در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۷ در منزل شخصی خودش امارت پلی بوی، واقع در هولمبی هیلز لس انجلس بعلت نوعی عفونت ادراری بنام اشریشیا کلی، در سن ۹۱ سالگی درگذشت. محل دفن وی قبر خریداری شده اش در کنار قبر مریلین مونرو در گورستان وست‌وود است.
موسیقی ارمنی ریشه در چند هزار سال پیش دارد. بر روی تخته سنگ‌های اوغتاسار تصاویری از زمان باستان باقی است که به وضوح نشان دهنده مناظر رقص و آئین‌های خاص همراه با ارائه آوا می‌باشند. آواز و موسیقی مربوط به مراسم دعا و آمادگی برای جنگ در زمان تشکل اتحاد قومی هایاسا و آرمن‌ها در ارمنستان رواج داشت. هزاره اول (پیش از میلاد) مملو از تحولات هنر موسیقی و فرهنگ باستان بود. در اینباره شیپور تهیه شده از شاخ گوزن که در حوالی دریاچه سوان پیدا شده‌است گواهی می‌دهد.Armenian Music Secular and Religious,by Vahan M. KurkjianArmenian Folk Music,by wordpress.uark.eduArmenian Constantinople (Ucla Armenian History and Culture: Historic Armenian Cities and Provinces),by Richard G. Hovannisian (Editor), Simon Payaslian (Editor)
سنج‌هایی نیز مربوط به سده هفتم پیش از میلاد در کارمیر بلور یافت شده‌است (مربوط به دوران پادشاهی آراراتیان). در همان زمان حکومت آراراتیان موسیقی ارمنی دارای ماهیت پرستشی و دنیوی شد و موسیقی دنیوی در نزد راویان و گویندگان و نقالان و گوسان‌های دوره‌گرد رونق یافت. این رونق و پیشرفت در زمان پادشاهی یرواندیان نیز ادامه یافت و با استحکام جامعه و استواری نظام خانواده‌ها در ارمنستان باستان موسیقی و آواز نیز حالت تخصصی تر پیدا کرد. به ویژه مرثیه خوانی مربوط به مراسم تدفین ترقی می‌کند و بتدریج یکی از شیوه‌های موسیقی ادبی ارمنی یعنی آواز خوانی توأم با شعر خوانی متشکل می‌گردد و از روایات و افسانه‌ها داستان‌های مربوط به تاریخ باستان ارمنی و دین اولیه آن‌ها (اسطوره‌شناسی) برای طی روند ترقی خود استفاده می‌شود.Armenian Art History,by Hravard Hagopian, Murad Hasratyan,Ararat Aghasyan
موسس خورناتسی با سخن گفتن دربارهٔ افسانه‌های هایک و بل، (آرام)، آرای زیبا، شامیرام و واهاگن و (نورک آنکغ) آن‌ها را گاهی روایت و گاهی آواز و افسانه و گاهی نیز عاشقی می‌نامد.
موسیقی ارمنی در سده‌های ۳ و ۴ پیش از میلاد توأم با تشکل کامل ملت ارمنی دارای ماهیت مختص خود می‌شود. قابل ذکر است که ارمنیان پس از انقراض پادشاهی آراراتیان حدود دو سده در زمان حکومت هخامنشیان تماس و مناسبت نزدیک با فرهنگ ایران داشتند. از سده ۳ (پیش از میلاد) تمدن یونان باستان تحکیم می‌یابد. از همین دوره نی استخوانی دارای پنج سوراخ در معبد گارنی پیدا شده‌است. با پیدایش حکومت مستقل ارمنی توسط دودمان آرتاشسی در ارمنستان در سده ۲ (پیش از میلاد)، فرهنگ ارمنی از جمله موسیقی دوران رونق بی‌سابقه خود را طی می‌کند.The Heritage of Armenian Literature Volume 1: From the Oral Tradition to the Golden Age,by A. J. Hacikyan (Editor), Gabriel Basmajian (Editor), Edward S. Franchuk (Editor)
آوازهای نظامی و مراسم عبادی به ویژه آوازهای عروسی آوازهای عاشقی و نقالی متحول می‌گردند. غیر از ابزارهای یاد شده ابزارهای موسیقی دیگری چون سازهای ضربه‌ای، بادی و سیمی رواج داشتند. در همین زمان تئاتر هلنیستی در ارمنستان دچار رونق می‌شود و موسیقی مربوط به آن نیز تحول می‌یابد.
پس از رسمیت یافتن آئین مسیح در ارمنستان موسیقی ارمنی دچار تحول اساسی می‌شود در کنار آن فرهنگ دنیوی نیز راه رونق خود را می‌پیماید. رقص و آواز مردمی شهری و روستایی از یکدیگر جدا می‌شود و عاشق‌های (دوره‌گرد) بعدها به عنوان تنها نمایندگان هنر موسیقی دنیوی باقی می‌مانند. آواز موسیقی ارمنی با غنی شدن و بهره‌گیری از هنر همسایگان در سده‌های ۶ و ۷ میلادی از حدود ارمنستان خارج می‌شود. در اوایل سده هفتم (میلادی) در زمان خسرو پرویز ساسانی در ایران (در تیسفون) برای مرتب‌سازی تنظیم موسیقی، موسیقی‌دانان ارمنی دعوت می‌شوند. با همکاری آنان (شیوه موسیقی خسروانی) تدوین می‌گردد یکی از موسیقی‌دانان دخیل در این کار (سارکیس یا سرکیس هوروم)، (در ادبیات ایران مشهور به سرکش)، آوازخوان مشهور ارمنی در دربار ایران بود.The Heritage of Armenian Literature, Vol. 2: From the Sixth to the Eighteenth Century,by A. J. Hacikyan (Editor), Gabriel Basmajian (Editor), Edward S. Franchuk (Editor)
پیدایش الفبای ارمنی در سده پنجم (میلادی) در رونق موسیقی و آواز خوانی ارمنی تأثیر چشمگیری گذاشت. پس از آن کتاب مقدس به ارمنی ترجمه می‌شود و (زیور داوود) و کتاب‌های کلیسایی به زبان ارمنی تهیه می‌گردند و در مراسم مذهبی آوازهای کلیسایی از جمله (شاراگان) استفاده می‌گردد. آوازه‌های مختلف کلیسایی در طول زمان توسط کلیسا تدوین می‌گردیده تا امروز به کار می‌روند.IDENTITY CONSTRUCTION IN ARMENIANMUSIC ON THE EXAMPLE OF EARLYFOLKLORE MOVEMENT,by Brigitta Davidjants
حالت اولیه نت‌نویسی ارمنی که به خاز معروف است در سده هشتم (میلادی) پدید می‌آید. از ربع دوم سده هشتم موسیقی ارمنی به علت نابسامانی‌های سیاسی و اقتصادی روند پیشرفت فرهنگ و موسیقی ارمنی کند می‌شود. لیکن در سده دهم رونق اولیه را بدست می‌آورد. دیدگاه‌های علمی فلسفی در آثار دانشمندانی چون :داویت آنهاقت، داویت کراگان و استپانوس سیونتسی منعکس می‌گردد. در سده‌های ۱۰ و ۱۱ شیوه‌های جدید و ترانه‌های، شاراگان‌ها و نغمه‌ها و آوازهای کلیسایی جدیدتری تنظیم می‌گردد و سیر تحول موسیقی ارمنی در این زمان سه مرحله در سده‌های ۱۰ تا ۱۵ میلادی را طی می‌کند. دوره اول دوره رونق هنر آواز شعری آثار گریگور نارکاتسی، هوانس سارکاواک بود.Armenians, TheArt, Culture and Religion,by Nira Stone(Author) Michael E. Stone(Author)
مرحله دوم دوره ترقی ملودی‌ها و برخورداری آن‌ها باجنبه‌های گوناگون به‌شمار می‌رفت (آثار نرسس شنورهالی)، در مرحله بعدی مسایل مربوط به صدا، هماهنگی آواها مورد توجه قرار می‌گیرد. آوازهای عاشقی (گوسان)، آوازهای موسوم به بی خانمان و غیره رواج زیادی پیدا می‌کند. یکی از نمایندگان سرشناس موسیقی عاشقی ارمنی (هوانس مانوک خلاتتسی) بود که در سال ۱۴۳۸ میلادی به علت تغییر مذهب کشته شد.
در سده بعد ناهاپت کوچاک دارای آوازه بود. در سده‌های ۱۷ و ۱۸ (میلادی) که اوضاع سیاسی و اقتصادی ارمنستان دچار وخامت سنگینی شده بود رشته‌های مختلف فرهنگ از جمله موسیقی ارمنی در مهاجرنشین‌های ارمنی چون محله جلفای اصفهان، استانبول و تفلیس به حیات و ترقی خود ادامه دادند. در سده ۱۸ میلادی سایات‌نووا سرشناس‌ترین چهره عاشقان ارمنی پا به عرصه گذاشت. اشعار آوازی او چنان با فرهنگ گرجی، ایرانی و آذری نزدیکی داشت که تا مدت‌های مدید این ملل غیر ارمنی وی را متعلق به خود می‌دانستند. در این زمان سازهایی چون (کمان و کمانچه، سنتور و قانون، بربط، تنبور و تار، بلول، شوی و دودوک و پارکاپزوک) به کار می‌رفت و اکثر آن‌ها تا امروز نیز در موسیقی اصیل ارمنی مورد استفاده قرار دارند.
در سده نوزدهم در کنار موسیقی عاشقی، موسیقی مدرن ارمنی تشکیل شد. در همین دوره موسیقیدانانی چون تیگران چوخاجیان، کریستاپور کارامورزا، ماکار یکمالیان و کومیتاس وارداپت به انجام کارهای اساسی در موسیقی ارمنی موفق شدند.
در پایان سده نوزدهم و اوایل سده بیستم موسیقی اصیل ارمنی بر پایه‌های موسیقی مدرن توسط افرادی چون آرمن تیگرانیان، آلکساندر اسپندیریان پدید آمد و در اواسط سده بیستم موسیقیدانان نامی جهان، آرام خاچاتوریان پا به عرصه هنر گذاشت و امروزه نیز موسیقیدانانی چون ادوارد میرزویان و هوانس چیکجیان، ادگار هوهانسیان در صحنه هنر موسیقی ارمنی چهره‌های سرشناس می‌باشند.
در سال‌های اخیر هنر موسیقی در ارمنستان رونق بی‌سابقه‌ای داشته‌است تنها در سال ۱۹۸۰ میلادی تعداد ۱۰۲ مدرسه موسیقی در ارمنستان وجود داشت. تعداد زیادی گروهای آواز، ارکستر، مجتمع‌های هنری موسیقی، پدید آمده‌است موسیقی ارمنی در جماعت ارمنیان پراکنده نیز دارای سیر تحول و رونق خود بود.
آوازهای عاشوقی دارای چهار مکتب اصلی می‌باشند.
موسیقی عاشوقی در ارمنستان مسیر تکاملی ویژه‌ای طی کرده‌است.The Concise Garland Encyclopedia of World Music, Volume 2, 2013, pp:851-852 در این کشور موسیقی عاشقی از قرن ۱۶ به بعد رواج داشته‌است. مهم‌ترین عاشق ارمنی :سایات‌نووا (۹۵–۱۷۱۲) بود، که هنر موسیقی دوره زمان خود را به حد کامل رساند.Rouben Paul Adalian, Historical Dictionary of Armenia, 2010, p.452.
موسیقی مردمی ارمنی دارای دو بخش است:
موسیقی روستایی ارمنی دربارهٔ عشق و عشق به طبیعت، حسرت، اعتراض، آواز، رقص و غیره، آواز خوانده و نواخته می‌شود. عمده‌ترین آلات موسیقی روستایی مانند: بلول، توتاک یا شوی، زورنا، دهل
موسیقی شهری ارمنی بیشتر در زمینه عشق، گهواره، آواز جشن، آوازهای رقص و غیره می‌باشد.
عمده‌ترین آلات موسیقی شهری مانند: شوی، دودوک، زورنا، دهل، نقاره و دب، گیتار، جاز و ارگ
جهان از طریق ارتباط دریافت می‌شود و هنر موسیقی مهم‌ترین وسیله ارتباط و پاسخ به واکنش انسان به دنیای خارج و درونی خود محسوب می‌گردد. نواهای برجای مانده از مردمانی که به کشاورزی و دامداری اشتغال داشته‌اند، تجلی زیبایی، از سادگی زندگی چوپان‌هایی است که بیشتر زندگی آنان در دشت و کوهستان‌ها می‌گذشت. نوای دودوک آن‌ها که با بوی نفس آنان درمی‌آمیخت بسیار پر احساس بود. همچنین آواهایی که به هنگام کار، جشن و سرور، لالایی‌های ساده که مادران به زبان خویش و از سر دلتنگی برای کودکان خود می‌خواندند، نواها و آوازهای ویژه عروسی‌ها و همچنین موسیقی حماسی پیش از مسیحیت جای ویژه‌ای در موسیقی ارمنیان دارد.نگرشی بر موسیقی ارمنی، شماره ۷۲، خرداد ماه ۱۳۷۴، ماهنامه آراکس. نویسنده:ادیک باغداساریان
در ایران نقش ارمنیان در شکل‌گیری موسیقی نوین و معاصر ایران چشمگیر بوده‌است. هنرمندان بسیاری که در راه گسترش موسیقی در ایران گام‌های با ارزشی را برداشتند.
ارمنی‌های ایران در ساخت آلات موسیقی سابقه درخشانی دارند.
از جمله موسیقیدانان و رهبران برجسته ارکستر باید "لوون گریگوریان" را نام برد.
«در سال ۱۲۶۵ خورشیدی (۱۸۸۶ میلادی) در تبریز چشم به جهان گشود. تحصیلات ابتدائی را در زادگاهش (دبستان هایکازیان–تاماریان) به پایان رسانید.
پس از اتمام تحصیلات در سال ۱۲۸۳ خورشیدی (۱۹۰۴ میلادی) در شهرهای رشت و تبریز اقدام به تدریس موسیقی و تشکیل گروه سرایندگان از دانش آموزان و اجرای کنسرت‌های مختلف کرد. وی در سال ۱۲۸۶ خورشیدی (۱۹۰۷ میلادی) به تفلیس رفت و نزد «واسیلوف»، ویولنیست مشهور روسی به تکمیل آموزش ساز تخصصی خود پرداخت. در سال ۱۲۸۹ خورشیدی (۱۹۱۰ میلادی) به بروکسل عزیمت کرد و پس از دو سال فراگیری پیگیر موسیقی به تبریز بازگشت و تدریس موسیقی در مدارس ارامنه را از سر گرفت. لوون گریگوریان در سال ۱۲۹۶ خورشیدی (۱۹۱۷ میلادی) در مدرسه مرکزی خلیفه‌گری ارامنه تبریز یک گروه کر چهارصدایی تشکیل داد و همچنین گروه موسیقی مجلسی را تأسیس کرد که مدت ۳۰ سال رهبری آن را به عهده داشت. لوون گریگوریان تنظیم‌کننده سرودهای بسیاری به زبان‌های فارسی و ارمنی است. از جمله سرودهای فارسی وی می‌توان از «ایران»، «خیز»، «دلپسند»، «جلوه گل»، «سرود توانائی» و «سرود کارناوال» را نام برد. او در سال ۱۳۱۹ خورشیدی (۱۹۴۰ میلادی) در تهران اقامت گزید و گروه کر «گوسان» را تشکیل داد و همچنین به تعلیم ویولن در مدرسه عالی موسیقی پرداخت؛ و در طول زندگی هنری خود، ۹۴ ویولنیست را تعلیم داد. لوون گریگوریان در سال ۱۳۳۶ خورشیدی (۱۹۵۷ میلادی) در تهران بدرود حیات گفت.»
یکی دیگر از چهرهای سرشناس موسیقی ارمنی ایران نیکول گالاندریان می‌باشد. «نیکول در ۷ سپتامبر ۱۸۸۱ میلادی در آکن (شهری تاریخی واقع در ارمنستان غربی، در ترکیهٔ امروزی) به دنیا آمد. لیکن پس از تحصیل در زادگاه و انتقال به وارنا (۱۸۹۷) و تفلیس در سال ۱۹۱۱ به دعوت مدرسه هایکازیان در تهران مقیم می‌گردد و تا سال مرگش (۱۹۴۴) در همین‌جا می‌ماند. از نمونه کارهای او شامل: «اپرای منظومه (پروانه)» اثر هوانس تومانیان، «اپرای (چوپان)» و بسیاری از آثار گالاندریان (حدود ۱۰۰۰ اثر) در مجموعه‌های مختلف به چاپ رسیده‌اند. از جمله در جلدهای ۵ و ۶ آوازنامه «(گانزاران) گنج‌نامه». «نور هاسکر (خوشه‌های نو)» در نشریات ارمنی ایران و در روزنامه فارسی (راهنمای زندگی) به چاپ رسیدند.»
«هامبارتسوم گریگوریان» از دیگر موسیقیدان معروف ارمنی است که دانش‌آموخته فرانسه است و او در تهران اقدام به تشکیل گروه آواز (کومیتاس) می‌کند. او بیش از یکصد اثر (آوازهای گروهی و سولو، تنظیم آوازهای مردمی و عاشق‌ها، رمانس‌ها) و نیز بر روی اشعار آوتیک ایساهاکیان و هوانس شیراز شعرای نامدار ارمنستان آهنگ تصنیف نموده‌است.
در زمینه موسیقی نامهای برجسته‌ای چون:
امانوئل ملیک اصلانیان و لوریس چکناوریان و روبن گریگوریان و «ژورا میناسیان» و غیره قابل ذکرند.
در اوایل سده نوزدهم میلادی موسیقی در ارمنستان غربی و کل امپراتوری عثمانی در قبضهٔ خوانندگان و نوازندگان دوره‌گرد بود. آن‌ها آهنگ‌ها و نواهای منتقل شده از نسل‌های پیش را، که به صورت شفاهی در بین مردم مرسوم شده بود، حفظ و اجرا می‌کردند. در آن زمان، امپراتوری عثمانی فاقد هنر موسیقی به صورت کنسرواتوار و هنرستان یا گروه‌هایی منظم دارای آیین‌نامه و اساسنامه بود.
اولین گروه‌های موسیقی در ارمنستان غربی، در قرن نوزدهم میلادی، به دست «کاراپت پاپازیان»، رهبر ارکستر، آهنگساز و ترانه‌سرای معروف ارمنی، تشکیل شد. پاپازیان تحصیلات خود را در ایتالیا گذرانده و آمادگی و مهارت کافی را برای رهبری ارکستر سمفونیک و ارکسترهای مجلسی کسب کرده بود. او اولین گروه‌های موسیقی، به خصوص، موسیقی تئاتر و نمایشنامه‌های موزیکال را در ارمنستان غربی پایه نهاد. پاپازیان رفته رفته به چنان معروفیتی دست یافت که کشورهای مختلف اروپایی از او برای رهبری ارکسترهای بزرگ دعوت به همکاری می‌کردند.
اولین نشریه از این نوع کنار «آرِولیان» (چنگ شرقی) نام داشت که در ۱۸۵۸ میلادی منتشر شد. از آنجایی که این نشریه اولین نشریهٔ تخصصی در زمینهٔ موسیقی، در امپراتوری عثمانی، بود از اهمیت خاصی برخوردار است. این نشریه با نت‌های مرسوم در اروپا انتشار می‌یافت. در ۱۸۶۱ میلادی، نشریه دیگری با نام کنار «هایکاکان» (چنگ ارمنی) منتشر و منجر به تشکیل گروهی به همین نام شد. موسیقیدان بزرگ دیگری به نام «نیکوغوس تاشچیان» با کمک برادر خود، «هاکوپ تاشچیان»، در ۱۸۷۵ میلادی، نشریه‌ای به نام «نواگ عثمانیان» (ترانه‌های عثمانی) منتشر کرد. تاشچیان در ادامهٔ فعالیت خود به تعلیم و ترویج موسیقی محلی و شرقی از طریق آموزش پیانو و سایر آلات موسیقی اروپایی پرداخت. اولین اپرت‌ها، اپراها و تئاترهای موزیکال در قسطنطنیه به دست ارمنیان تأسیس شدند.The Heritage of Armenian Literature: From the eighteenth century to modern times,by:Agop Jack Hacikyan, Gabriel Basmajian, Edward
در ارمنستان غربی به غیر از موسیقی‌دانان و رهبران بزرگی که به فعالیت‌های موسیقایی مشغول بودند اشخاص بسیاری نیز وجود داشتند که به کار ساخت آلات مختلف موسیقی می‌پرداختند. از استادان معروف در این زمینه می‌توان به «کِروبه زیلچیان» (۱۸۳۰–۱۹۱۰ میلادی) اشاره کرد که در ساخت سنج استاد بود و کارخانهٔ مخصوصی برای این منظور تأسیس کرده بود.
در سال ۱۹۱۷–۱۹۱۰ میلادی. مجله‌ای به نام تئاتر و موسیقی به ابتکار و سردبیری «آنتوان مائیلیان» در باکو منتشر می‌شد و مردم را با فعالیت‌های فرهنگی ارمنیان باکو آشنا می‌کرد. در سال ۱۹۲۰ میلادی. مائیلیان رهبری استودیوی تئاتر و موسیقی شرقی را با بخش‌های ارمنی، آذربایجانی و روسی بر عهده داشت. این استودیو در سال‌های بعد (بنیاد زاره) نامیده شد و تبدیل به آموزشگاه تئاتر شد. او در عین حال رئیس کنسرواتوار شرقی باکو و رهبر استودیوی موسیقی و نمایش بانوان آذربایجانی بود. مائیلیان برای کودکان نیز اُپرت و اُپرا نوشته و برای نمایش‌های تئاتر ارمنی و آذربایجانی موسیقی ساخته‌است. آهنگ ساز معروف آنوشاوان دِرغوندیان نیز در باکو زندگی و فعالیت کرده و در سال‌های ۱۹۳۸–۱۹۳۴ میلادی. رئیس کنسرواتوار باکو بوده‌است.
عاشوق‌ها نیز در موسیقی ارمنیان باکو جایگاه خاصی داشتند. آن‌ها از خانه به خانه می‌گشتند و در مسابقات عاشوق‌ها شرکت می‌کردند. معروفترین آن‌ها عاشوق «دونی» بود که استاد و آموزگار عاشوق‌های آن دوره شمرده می‌شد. عاشوق «صایاد» (پتروس ماداتیان) که در سده ۱۹ میلادی. می‌زیست نیز آوازه‌ای بلند داشت.
از سال ۱۹۲۰ میلادی «آ. ایانوسیان»، رهبر ارکستر نقش بزرگی در موسیقی باکو ایفا کرد. او بود که نخستین گروه نوازندگان موسیقی محلی آذربایجانی را بنیان نهاد.
تعدادی از خوانندگان معروف ارمنی در سایر نقاط جهان
به نقل از پایگاه خبری-تحلیلی ردنا (ادیان نیوز) در خبری با عنوان : آشنایی جامع با بزرگان موسیقی ارامنه در ایران که توسط محمد پناه زاده اسناد مهمی از موسیقی ارامنه در ایران جمع آوری شده است: درن براتی مسیحی یا درن براتیان یک جوان ارمنی که کار نواختن پیانو را از 11 سالگی نزد استاد تیگران مسروپیان شروع کرد. پیانیست و آهنگساز جوان نابغه ارمنی آقای «درن براتیان یا درن براتی مسیحی» با آن همه آهنگسازی و کنسرت و آلبوم بسیار زیبا متعدد بین المللی خویش افتخاری برای موسیقی ایرانی و ارمنی محسوب می شود. براتی با این سن و سال پایین اما فهم و شناخت بسیار خوبی نسبت به دستگاه موسیقی ایرانی و به طور کلی ادبیات و موسیقی ارامنه ایران دارد و بارها این موضوع را با اجراهای بسیار مختلف به نمایش گذاشته است.
این جوان ارمنی بعد از گذراندن دوره ابتدایی، وارد هنرستان ملی موسیقی پسران تهران شد و هم اکنون سال آخر هنرستان موسیقی است. براتی در مسابقات متعددی همچون «برترین پیانیست» مقام اول را در نوازندگی ساز پیانو کسب نموده است. وی در جهت بالا بردن سطح دانش علمی و عملی خود مستر کلاس­ های متعددی از جمله نزد استاد مارینه مارگاریان شرکت کرده است. درن براتی چندین اثر برای ساز پیانو خلق نموده و هم اکنون در حال آماده سازی یک آلبوم موسیقی برای ساز پیانو است که در سال ۱۴۰۲ منتشر خواهد شد.
در نظریه احتمال و آمار تابع توزیع احتمال بیانگر احتمال هر یک از مقادیر متغیر تصادفی (در مورد متغیر گسسته) یا احتمال قرار گرفتن متغیر در یک بازه مشخص (در مورد متغیر تصادفی پیوسته) میباشد.
توزیع تجمعی احتمال یک متغیر تصادفی تابعی است از دامنهٔ آن متغیر بر بازهٔ formula_1.
به طوری که احتمال رخدادن پیشامدهای با مقدار عددی کمتر از آن را نمایش می‌دهد. و به صورت دقیق به شکل زیر تعریف می‌شود:
بر اساس این که این متغیر گسسته یا پیوسته باشد توزیع گسسته یا پیوسته نام می‌گیرد.
اگر تابع توزیع تجمعی پیوسته باشد مشتق ان برابر تابع چگالی متغیر مورد بررسی است و اگر تابع توزیع گسسته باشد مشتق ان برابر تابع احتمال متغیر مورد بررسی است.
پیشینهٔ نظریهٔ احتمال، به قرن هفدهم میلادی و مطالعات بلیز پاسکال روی اعداد ظاهر شده بر تاس‌ها برمی‌گردد. پس از او لاپلاس، احتمال را به صورت "نسبت پیشامدهای مطلوب به کل پیشامدها" تعریف کرد. برای مثال احتمال آمدن عدد زوج، هنگام انداختن یک تاس سالم، برابر است با ۳ (یعنی تعداد حالت‌هایی که ممکن است عدد زوج بیاید یا به تعبیر دیگر ۲، ۴ یا ۶ ظاهر شود) بخش بر ۶ (یعنی کل حالت‌هایی که ممکن است با انداختن تاس ظاهر شود یا به تعبیر دیگر آمدن ۱، ۲، ۳، ۴، ۵ یا ۶) که برابر می‌شود با formula_7 یا formula_8.
برای ادامهٔ بحث، لازم است که ابتدا چند واژه را تعریف کنیم:
اگر فضای نمونهٔ ما هم‌شانس و دارای تعداد اعضای متناهی باشد، برای محاسبهٔ احتمال وقوع یک پیشامد، فرمول لاپلاس را به کار می‌گیریم.
یا به عبارت دیگر، احتمال وقوع یک پیشامد برابر است با نسبت اندازهٔ پیشامد به اندازهٔ فضای نمونه.
برای مثال اگر آزمایش انداختن تاس سالم را در نظر بگیریم که دارای فضای نمونهٔ هم‌شانس با اندازهٔ متناهی است، با توجه به آنچه پیش‌تر گفته شد، احتمال آمدن عدد ۶، برابر است با اندازه پیشامد (یعنی اندازهٔ formula_12 که ۱ است) بخش بر اندازهٔ فضای نمونه (یعنی اندازهٔ formula_9 که ۶ است). به این ترتیب احتمال آمدن عدد ۶، برابر با formula_14 محاسبه می‌شود.
گاهی می‌خواهیم با داشتن احتمال چند پیشامد، بتوانیم احتمال مجموعهٔ حاصل از اعمال جبر مجموعه‌ها بر آن‌ها را نیز محاسبه کنیم. دو مورد مهم‌تر به شرح زیر است:
با توجه به آنچه گفته شد اثبات این رابطه بسیار ساده است.
اثبات این رابطه با دانستن این‌که formula_17 میسر است.
تا این‌جا بیش‌تر دربارهٔ آزمایش‌ها و فضاهای نمونه‌ای بحث کردیم که هم‌شانس هستند. با این وجود، بسیاری از آزمایش‌ها در فضای‌های هم‌شانس اتفاق نمی‌افتند و در نتیجه برای محاسبهٔ احتمال آن‌ها نمی‌توان به سادگی فرمول لاپلاس را به کار برد.
برای حل این مشکل، راه‌حل تخصیص احتمالAssigning Probabilities را به این ترتیب به کار می‌بریم:
به تک‌تک اعضای فضای نمونه احتمالی نسبت می‌دهیم که از دو قانون زیر پیروی کند:
به تابع احتمال p، تابع توزیع احتمالProbability_distributions Probability Distribution می‌گوییم. اگر تابع احتمال به هر عضو فضای نمونه، "مقدار یکسانی" نسبت دهد، آن را توزیع یک‌نواختUniform Distribution می‌خوانیم. روشن است که با توجه به آنچه در این‌جا تعریف کردیم، "احتمال وقوع یک پیشامد برابر است با مجموع احتمال اعضایی از فضای نمونه که در آن پیشامد حضور دارند".
فرض کنید خانواده‌ای دو فرزند دارد. می‌خواهیم بدانیم اگر فرزند اول پسر باشد، با چه احتمالی فرزند دوم دختر خواهد بود؟ برای حل چنین مسئله‌ای از رابطهٔ احتمال شرطیConditional_probability Conditional استفاده می‌کنیم که به شکل زیر است:
یا به عبارت دیگر احتمال وقوع E، اگر F اتفاق افتاده باشد، برابر است با نسبت احتمال اشتراک E و F به احتمال F.
حال اگر این دو پیشامد از هم مستقلIndependent باشند، روشن است که وقوع E ارتباطی با وقوع F نخواهد داشت یا به تعبیر دیگر formula_22 همان formula_23 خواهد بود. به این ترتیب می‌توانیم دو پیشامد E و F را مستقل بدانیم، در صورتی که:formula_24
یک آزمایش تصادفی بسیار مشهور، موسوم به آزمایش برنولی،Bernoulli_Trial به این شکل تعریف می‌شود: