moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
یکی از ویژگی‌های سفرهای آلن این است که بدون همراهان غربی و بدون تلفن یا جی‌پی‌اِس انجام می‌شوند. وی در این سفرها بیش از اینکه به حمایت‌های معمولی از دنیای بیرونی تکیه کند تا حد امکان به کمک‌های بومی متکی است. «برای من شخصاً کاوش به معنای کاشتن بیرق یا تسخیر طبیعت یا رفتن به جایی برای نشانه‌گذاری نیست. بلکه هدف من چیز دیگری است. من می‌خواهم آزادی را تجربه کنم، به خودم اجازه بدهم که آسیب‌پذیر باشم و به دنیای اطرافم اجازه بدهم که بر روی من تأثیر بگذارد». همان‌طور که یک مصاحبه‌کننده می‌گوید، آلن «زمان کمی» برای کاشت بیرق یا بروز هرگونه «اشتیاق امپریالیستی برای تصاحب قلمرو» دارد.The Skeleton Coast (film)"Benedict Allen: Explorer of the new century" Independent 5 November 2006.
https://www.independent.co.uk/news/people/profiles/benedict-allen-explorer-of-the-new-century-
6230214.htm
تمساح‌واران پوزه‌باریک یکی از سه بالاخانواده تمساح‌سانان است که دو بالاخانواده دیگر یعنی الیگاتورواران و تمساح‌واران هستند. اگرچه بسیاری از گونه‌های منقرض‌شده شناخته شده‌اند، اما امروزه تنها دو گونهٔ تمساح پوزه‌باریک گنگی "Gavialis gangeticus" و گریال دروغین "Tomistoma schlegelii" زنده هستند.
درازپوزگان تبارشاخه‌ای از تمساح‌سانان است که شامل تمساح‌ها و تمساحان پوزه‌باریک به استثنای الیگاتورواران می‌شود. در سال ۲۰۰۳ توسط هارشمن و همکاران نامگذاری شد. درازپوزگان یک گروه تاج است که از نظر تبارزایی به عنوان آخرین جد مشترک تمساح نیل "Crocodylus niloticus" و تمساح پوزه‌باریک گنگی "Gavialis gangeticus" و همه فرزندان آن تعریف شده‌است.
پل برگ (؛ زادهٔ ۱۹ اوت ۱۹۷۰) فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان اهل دانمارک است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "یولیه" و "میله" اشاره نمود.
کتابخانه دایچمن (به نروژی: Deichman bibliotek)، یک کتابخانه عمومی در محدوده شهرداری اسلو؛ و قدیمی‌ترین کتابخانه عمومی در نروژ است. طبق آمار سال ۲۰۱۸ میلادی، این کتابخانه دارای مجموعهٔ بزرگی، شامل نزدیک به ۱٫۱ میلیون کتاب، گاه نامه، فیلم، نوار صوتی و غیره، در شکل واقعی و مجازی است. همچنین شعبه‌های این کتابخانه، خدماتی نظیر راهنمایی و مشاوره؛ و کافه‌های گویش و همایش، به عموم مردم، ارائه می‌دهند. به علاوه شعبه‌های اختصاصی این کتابخانه، خدمات ویژه ای، نظیر کارگاه مردمی و کارگاه طراحی را برای عموم مردم؛ و خدمات مدرسه ای که برای دانش آموزان مدارس ابتدایی منظور شده را به کودکان، ارائه می‌دهند. طبق آمار سال ۲۰۱۸میلادی، مجموعاً حدود ۲۶۰ کارمند، در مرکز اصلی و ۲۲ شعبهٔ کتابخانه دایچمن، در نقاط مختلف اسلو مشغول خدمت است. این کتابخانه، همچنین دارای ۲ بخش ویژه برای خدمت به زندان و بیمارستان است. ساختمان اصلی کتابخانه دایچمن، در مرکز شهر اسلو، واقع شده‌است.
این کتابخانه، به افتخار شخص کارل دایچمن، کتابخانه دایچمن نامگذاری شده‌است. در سال ۱۷۸۰ میلادی، کارل دایچمن، طبق وصیت نامه خود، کل دارایی کتابخانه شخصی خویش، که شامل ۶۰۶۹ جلد کتاب چاپی و ۲۶۱ جلد، نسخه خطی بود، را برای استفاده عمومی اختصاص داد۰ این مجموعه به همراه چند هدیه دیگر، اساس اولین کتابخانه عمومی اسلو را تشکیل دادند. در ۱۲ ژانویه سال ۱۷۸۵ میلادی، هنگامی که کتابخانه دایچمن درهای خود را، به روی عموم گشود، شباهت چندانی با یک کتابخانه عمومی مدرن نداشت. اما بعد از تصدی هاکون نیهوس، به عنوان مدیر کتابخانه، در سال ۱۸۹۸م؛ و تغییراتی که وی، بر اساس الگوی آمریکایی اعمال کرد، به زودی کتابخانه دایچمن، نه تنها در نروژ، بلکه در سراسر شمال اروپا به یک کتابخانه نمونه مدرن، تبدیل شد. در سال ۱۹۱۴م، شعبه مرکزی کتابخانه دایچمن، برای اولین بار به ساختمانی در مرکز اسلو، منتقل شد که اختصاصاً به منظور مصرف کتابخانه، طراحی و بنا شده بود.کتابخانه دایچمن، در دوران پس از جنگ، به خصوص دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰م، گسترش زیادی یافته؛ و علاوه بر کتابخانه، به یک مرکز رویدادهای فرهنگی تبدیل شده‌است. در تاریخ ۶ مارس ۲۰۱۳م، ساختمان یک بنای جدید، برای کتابخانهٔ دایچمن، در شمال شرقی بخش مرکزی اسلو، در شورای شهر اسلو، بر اساس مناقصه آزاد، به تصویب رسید. در سال ۲۰۱۷م، پی این ساختمان ریخته؛ و در تاریخ ۱۸ ژوئن ۲۰۲۰م، درهای این شعبه به روی عموم گشوده شد.https://snl.no/Deichman_bibliotek
انه بی واربورگ (؛ زادهٔ ۳ مارس ۱۹۵۳) بازیگر اهل دانمارک است. وی در فیلم‌های کمدی سکسی و سافت‌کور بازی می کرد و صحنه‌های مربوط به همبستری یا آمیزش جنسی را تنها با همسر رسمی‌اش بنت واربورگ انجام می‌داد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "پر" اشاره نمود.
پل هاگن (؛ – ) بازیگر و خواننده اهل دانمارک بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "اولسن خلافکار روی خط راه‌آهن"، "السن خلافکار رفته‌است" اشاره کرد.
ام‌بی‌بی بو ۱۰۵ () بالگرد متوسط ساخت شرکت مسراشمیت بولکوف بلوم است، که نخستین پرواز خود را در سال ۱۹۶۷ انجام داد و از سال ۱۹۷۰ تولید انبوه آن در کشور آلمان آغاز گردید.
سیرانوش قوکاسیان ( ؛ ) یک شطرنج‌باز اهل ارمنستان است.
وی در ۲۵ نوامبر ۱۹۹۸ در ایروان به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شده‌است.
گالینا آندریونا بالاشووا (به روسی: Галина Андреевна Балашова) طراح و معمار روسی متولد ۴ دسامبر ۱۹۳۱ م. در کولومنا که پس از فراغت از تحصیل از موسسه معماری مسکو، در انستیتو طراحی GAP در کویبیشف مشغول به کار شد و نخست، به حذف عناصر تزئینی از ساختمان های مسکونی موجود در کویبیشف پرداخت که در ایدئولوژی کمونیستی شوروی سابق، "منحط " محسوب می شدند و سپس، به برنامه فضایی شوروی ملحق شد و در پروژه های بسیاری شرکت کرد تا سرانجام، طراحی داخلی ایستگاه فضایی میر را انجام داد. در سال ۱۹۹۱ م. و پس از فروپاشی اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بازنشسته شد.
وی، در طراحی داخلی ایستگاه فضایی میر، با محیطی فاقد جاذبه مواجه بود؛ از این رو، از رنگ هائی متضاد در سقف و کف بهره گرفت تا فضانوردان دچار سردرگمی نگردند.
خویشتن‌اندیشی (به انگلیسی Self-reflection)، توانایی مشاهده و ارزیابی فرآیندهای شناختی، عاطفی و رفتاری خودمان است. در روان‌شناسی، سایر اصطلاحات مورد استفاده برای این خویش‌تن‌آگاهی عبارتند از «آگاهی اندیشی» (به انگلیسی 'reflective awareness') و «هوشیاری اندیشی» (به انگلیسی 'reflective awareness') که از کار ویلیام جیمز سرچشمه می‌گیرد.James, W. (1981/1890).The principles of psychology (Vol. 1). New York: Dover.Farthing, G. W. (1992).The psychology of consciousness. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
خویشتن اندیشی به طیفی از کارکردها از جمله درون‌نگری و فراشناخت بستگی دارد که از دوران کودکی تا نوجوانی رشد می‌کند و بر نحوه تعامل افراد با دیگران و تصمیم‌گیری تأثیر می‌گذارد.
خویشتن اندیشی با فلسفه هوشیاری، موضوع آگاهی، خودآگاهی به‌طور کلی و فلسفه ذهن مرتبط است.
مفهوم خویشتن اندیشی قدیمی است. به عنوان مثال، بیش از ۳۰۰۰ سال پیش، " خودت را بشناس "، یک قاعده اوراکل دلفی، در پیتیا معبد آپولو بود که بر روی یکی از قدیمی‌ترین مکان‌های مذهبی شناخته شده در یونان باستان حک شده بود.
لارکه وینتر آندرسن (؛ زادهٔ ) بازیگر و صداپیشه اهل دانمارک است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "میله"، "کوتاه و بلند" و "شعله و لیمو" اشاره کرد.
آنت استووِلبک (؛ زادهٔ ) بازیگر و صداپیشه اهل دانمارک است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "میله"، "زبان ایتالیایی برای مبتدی‌ها"، "در یک دنیای بهتر"، "ریمیکس" و "نیمکت" اشاره کرد.
آنی خاچیکیان (؛ زادهٔ در ایروان) ورزشکار دو و میدانی در رشته دو سرعت اهل ارمنستان است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ در رشته ۱۰۰ متر زنان به رقابت پرداخت. وی دارنده رکورد ملی جوانان در رشته ۱۰۰ متر می‌باشد.
وینیفرد میچل بیکر (متولد ۱۹۵۷) رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل بنیاد موزیلا و شرکت موزیلا، یکی از شرکت‌های تابعه بنیاد موزیلا است که توسعه برنامه‌های کاربردی اینترنت منبع باز موزیلا، از جمله مرورگر وب موزیلا فایرفاکس را هماهنگ می‌کند.
بیکر به عنوان وکیل آموزش دید. او مسائل تجاری و سیاستی را هماهنگ می‌کند و در هیئت مدیره بنیاد موزیلا و هیئت مدیره شرکت موزیلا حضور دارد. در سال ۲۰۰۵، "تایم" او را در فهرست سالانه ۱۰۰ فرد تأثیرگذار جهان قرار داد.
بیکر در سال ۱۹۷۹ مدرک کارشناسی در مطالعات چینی در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی دریافت کرد و به گواهی تمایز دست یافت. او در سال ۱۹۸۷ مدرک دکترای خود را از دانشکده حقوق بوالت هال، دانشگاه کالیفرنیا، برکلی دریافت کرد و در همان سال در وکلای ایالتی کالیفرنیا پذیرفته شد. از ژانویه ۱۹۹۰ تا اکتبر ۱۹۹۳، او به عنوان یک همکار مالکیت شرکتی و معنوی در Fenwick & West LLP، یک دفتر حقوقی که در ارائه خدمات حقوقی به شرکت‌های فناوری پیشرفته تخصص دارد، کار کرد. او سپس از نوامبر ۱۹۹۳ تا اکتبر ۱۹۹۴ برای سان میکروسیستمز به عنوان مشاور عمومی کار کرد.
در نوامبر ۱۹۹۴، بیکر به عنوان یکی از اولین کارمندان بخش حقوقی شرکت ارتباطات نت اسکیپ استخدام شد. با گزارش مستقیم به جیم بارکسدیل، مدیر عامل، او به‌طور مشترک بخش اولیه را راه اندازی کرد. او مسئول حفاظت از مالکیت معنوی و مسائل حقوقی مربوط به توسعه محصول بود و به مشاور عمومی گزارش می‌داد. او همچنین گروه فناوری دپارتمان حقوقی را ایجاد و مدیریت کرد. او از همان ابتدا با پروژه موزیلا درگیر بود و مجوز عمومی نت اسکیپ و مجوز عمومی موزیلا را نوشت. در فوریه ۱۹۹۹، بیکر مدیر کل بنیاد موزیلا شد، بخش نت اسکیپ که پروژه منبع باز موزیلا را هماهنگ می‌کرد. در سال ۲۰۰۱، او در طول یک دور اخراج در ای‌اوال، که در آن زمان والدین نت اسکیپ بود، اخراج شد. با وجود این، او به عنوان مدیر کل بنیاد موزیلا به صورت داوطلبانه به خدمت ادامه داد.
در نوامبر ۲۰۰۲، بیکر توسط بنیاد برنامه‌های کاربردی منبع باز استخدام شد و به هدایت روابط اجتماعی گروه کمک کرد و در هیئت مدیره بنیاد برنامه‌های کاربردی منبع باز جای گرفت.
بیکر در ایجاد بنیاد موزیلا، یک مؤسسه غیرانتفاعی مستقل که در ۱۵ ژوئیه ۲۰۰۳ راه اندازی شد، نقش مهمی داشت، زیرا ای‌اوال بخش مرورگر نت اسکیپ را تعطیل کرد و مشارکت خود را با پروژه موزیلا به شدت کاهش داد. بیکر رئیس بنیاد موزیلا شد و به عضویت هیئت مدیره پنج نفره منصوب شد.
هنگامی که شرکت موزیلا به عنوان یک شرکت تابعه مشمول مالیات بنیاد موزیلا در ۳ اوت ۲۰۰۵ راه اندازی شد، بیکر به عنوان مدیر عامل شرکت جدید انتخاب شد. علاوه بر این، او به هیئت مدیره شرکت موزیلا پیوست، اگرچه او همچنین صندلی خود را در هیئت مدیره بنیاد موزیلا و همچنین نقش خود را به عنوان رئیس حفظ کرد.
در ۸ ژانویه ۲۰۰۸، موزیلا اعلام کرد که بیکر، در حالی که نقش خود را به عنوان رئیس بنیاد موزیلا حفظ می‌کند، دیگر به عنوان مدیر عامل شرکت فعالیت نخواهد کرد و جان لیلی، مدیر عملیاتی موکو، این نقش را به عهده خواهد گرفت. دلایل ذکر شده برای این تغییر، رشد سریع موزیلا بود که ادامه ایفای نقش‌های مختلف را برای مدیران دشوار می‌کرد. در آوریل ۲۰۲۰ او دوباره به عنوان مدیر عامل شرکت موزیلا انتخاب شد.
در سال ۲۰۱۸ او در مجموع ۲٬۴۵۸٬۳۵۰ دلار غرامت از موزیلا دریافت کرد که نشان دهنده ۴۰۰٪ حقوق از سال ۲۰۰۸ است. در همین دوره، سهم بازار فایرفاکس ۸۵ درصد کاهش یافت. وقتی از او دربارهٔ حقوقش پرسیدند، گفت: «من فهمیدم که دستمزد من حدود ۸۰ درصد تخفیف برای بازار است. به این معنی که نقش‌های رقابتی در جاهای دیگر حدود ۵ برابر بیشتر پرداخت می‌کردند. این تخفیف بسیار بزرگی است که نمی‌توان از مردم و خانواده‌هایشان بخواهیم به آن متعهد شوند.»
تا سال ۲۰۲۰، حقوق او به بیش از ۳ میلیون دلار افزایش یافت. در همان سال، شرکت موزیلا تقریباً ۲۵۰ کارمند خود را به دلیل کاهش درآمد اخراج کرد. بیکر علت این امر را همه‌گیری ویروس کرونا دانست.
شوهر بیکر کیسی دان است و او یک پسر دارد.
مری گالستیان ( زاده ) سیاستمدار و دانشمند علوم سیاسی اهل ارمنستان که از تاریخ ۲۰۱۹ تا کنون نمایندگی دوره‌های هفتم و هشتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده دارد.
وی در ۱۹ ژوئن ۱۹۸۸ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی زبان‌ها و علوم اجتماعی بروسوف ایروان فارغ‌التحصیل گشت.
مارینه قازاریان (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی در رشته دو سرعت اهل ارمنستان است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ در رشته دوی ۱۰۰ متر زنان به رقابت پرداخت.
آروسیاک توماسی جولهاکیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۱۹ تا کنون سمت نمایندگی دوره‌های هفتم و هشتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده دارد.
در ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۸۳ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل شد.
دنیس کوپر یک برنامه‌نویس آمریکایی، دانشمند کامپیوتر و مدافع نرم‌افزار منبع باز است.
دنیس کوپر تیم‌هایی را در سیمنتک و اپل مدیریت کرده‌است. به مدت شش سال، او قبل از اینکه به عنوان مدیر ارشد استراتژی‌های منبع باز در اینتل خدمت کند، به‌عنوان «مبلغ» منبع باز برای سان میکروسیستمز خدمت کرد. او یکی از اعضای هیئت مدیره انجمن سخت‌افزار منبع باز است. او ناظر هیئت مدیره در موزیلا است و به عنوان یکی از اعضای بنیاد نرم‌افزار آپاچی خدمت می‌کند. او عضو هیئت مدیره انجمن دروپال و ابتکار منبع باز بود. در اکتبر ۲۰۱۸، دنیس کوپر به عنوان معاون ابتکارات ویژه به شرکت فناوری ایرلندی نیر فرم پیوست.
کار اصلی کوپر در زمینه نرم‌افزارهای کامپیوتری منبع باز، نام مستعار «دیوا منبع باز» را برای او به ارمغان آورده‌است. او در حالی که در یک بار سوشی در کوپرتینو بود، به سمتی در سان میکروسیستمز استخدام شد که به عنوان برنامه‌نویس جاوا کار می‌کرد. در عرض شش ماه، او ناامید از ادعای توسعه منبع باز با جاوا که سان ساخته بود، کنار رفت، اما متوجه شد که «منبع باز» شدن آن کمی در حال انجام است. سان به دنبال این بود که کوپر نیاز او به نرم‌افزار متن‌باز بیشتر را درک کند و او را دوباره به عنوان افسر منبع باز شرکت خود استخدام کرد. شش سال او باسان میکروسیستمز به عنوان کلیدی برای باز کردن کد منبع و پشتیبانی از مجموعه نرم‌افزار اوپن آفیس. اوآرجی، موتور گرید اوراکل و غیره شناخته می‌شود. در سال ۲۰۰۹ او به رولوشن رایانش، «ارائه‌دهنده راه‌حل‌های تحلیلی پیش‌بینی‌کننده منبع باز» پیوست تا بر روی گسترش جامعه در میان توسعه‌دهندگانی که با زبان برنامه‌نویسی آر (زبان برنامه‌نویسی) و استراتژی‌های عمومی منبع باز آشنا نیستند، کار کند.<templatestyles src="Module:Citation/CS1/styles.css" /> او همچنین در سخنرانی‌های عمومی در مورد منبع‌باز بودن، سخنرانی در مرکز سازگاری متن‌باز کنفدراسیون ملی کامپیوتر مالزی، کنوانسیون متن باز آوریلی و نمایشگاه لینوکس کالیفرنیای جنوبی سخنرانی کرده‌است.
در فوریه ۲۰۱۰ کوپر به عنوان مدیر ارشد فنی بنیاد ویکی‌مدیا منصوب شد و تیم فنی آنها را رهبری کرد و استراتژی فنی بنیاد را توسعه و مدیریت کرد، و همچنین در ارتباط با داوطلبان ویکی‌مدیا و توسعه و بومی سازی نرم‌افزار کار کرد. او سازمان را در ژوئیه ۲۰۱۱ ترک کرد. ]
دنیس کوپر موسس و رئیس بنیاد اینرسورس است. در سال ۲۰۱۸ او با همکاری "کلاوس جان استول" کتابی نوشت که توسط انتشارات اورایلی منتشر شد.
در ژوئن ۲۰۱۱، کوپر یک شرکت مشاوره به نام دنیس ورکز را راه اندازی کرد که اولین مشتری آن این بلوم بود. او است همچنین در حال حاضر به نومنتا با منبع باز و استراتژی یادگیری ماشینی کمک می‌کند.
دنیس کوپر دیپلم دبیرستان خود را از مدرسه چادویک و مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس دریافت کرد. پس از فارغ‌التحصیلی او مدتی را در مراکش به عنوان داوطلب در سپاه صلح گذراند.<templatestyles src="Module:Citation/CS1/styles.css" /> کوپر زمان خود را با سپاه صلح به عنوان تقویت میل او برای سفر و کار در کشورهای در حال توسعه برای کشف سیاست، آموزش و چگونگی نرم‌افزار منبع باز می‌داند که می‌تواند «به بچه‌های خاص جایگزین دیگری بدهد». او با یک توسعه دهنده نرم‌افزار ازدواج کرده‌است و از بافتنی لذت می‌برد، که اغلب در جلسات درگیر آن می‌شود.
قلعهٔ ینگی کند یکی از آثار تاریخی شهرستان بوکان واقع در استان آذربایجان غربی است. این قلعه و خانه اربابی مربوط به دورهٔ قاجار و خان‌های منطقه فیض‌الله‌بیگی بوده و داری دو برجک دیده‌بانی ۶ گوش با ارتفاع ۸ متر از سطح زمین است. روستای ینگی‌کند در فاصلهٔ ۳۰ کیلومتری شهر بوکان و در مسیر سد شهید کاظمی قرار گرفته‌است. در سال ۱۳۹۹ این بنای تاریخی در فهرست آثار ملی ایران به شمارهٔ ۳۲۷۱۹ ثبت شد.
از مرداد سال ۱۴۰۰ مرمت این بنا با اقداماتی نظیر برچینی تیرهای چوبی فرسوده، پوشش حصیری و لته‌کوبی‌های فرسوده سقف ایوان شرقی، برچینی ستون‌های نگه‌دارنده سقف و برچینی دیوارهای الحاقی در نمای ساختمان آغاز و انجام شد.
رزا کوستانیان ( معروف به رزا لین ؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده موسیقی اهل ارمنستان است. وی نماینده در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۲۲ در تورین، ایتالیا خواهد بود.
شرکت فناوری فیلم و تلویزیون استودیو پرل شانگهای که با نام پرل استودیو شناخته می‌شود، یک استودیوی تولید فیلم و انیمیشن چینی متعلق به چاینا مدیا کپیتال است که در سال ۲۰۱۲ به عنوان یک سرمایه‌گذاری مشترک چینی و آمریکایی در سال ۲۰۱۲ توسط دریم‌ورکس انیمیشن و شرکت‌های سرمایه‌گذاری چینی تأسیس شد. این شرکت عمدتاً فیلم‌های انیمیشن و لایو اکشن با مضمون چینی و اسپین آف‌های آن‌ها را برای توزیع در چین و سراسر جهان تولید می‌کند. در سال ۲۰۱۸، چاینا مدیا کپیتال سهام ان‌بی‌سی یونیورسال را در استودیو تصاحب کرد.
در ۱۷ فوریه ۲۰۱۲، دریم ورکس انیمیشن اعلام کرد که در حال تأسیس یک شرکت سرگرمی با گروه رسانه‌ای شانگهای، چاینا مدیا کپیتال و شرکت سرمایه‌گذاری آلیانس شانگهای، با نام اورینتال دریم‌ورکس است. اورینتال دریم‌ورکس، ۴۵٪ به دریم ورکس انیمیشن و ۵۵٪ توسط شرکای چینی تعلق داشت و در ۶ اوت ۲۰۱۲، با سرمایهٔ ۳۵۰ میلیون دلار راه اندازی شد. برای تولید انیمیشن یک شرکت چینی به نام ۳۷ انترتینمنت که سابقهٔ کار با دریم ورکس را داشت خریداری شد.
اورینتال دریم‌ورکس علاوه بر تولیدات خود، به عنوان توزیع کننده محصولات دریم‌ورکس انیمیشن نیز فعالیت می‌کند. با انتشار "غارنشینان" در سال ۲۰۱۳، اورینتال دریم‌ورکس به اولین شرکتی در ۲۰ تا ۳۰ سال تبدیل شد که مجوز واردات فیلم‌های وسترن را دریافت کرد.
در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۵، پیلین چو به عنوان رئیس خلاقیت دراورینتال دریم‌ورکس منصوب شد.
اولین انیمیشن بلند این استودیو، پاندای کونگ فو کار ۳ بود که در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۶ منتشر شد که یک سوم فرایند تولید این فیلم در چین انجام شد. اولین فیلم اصلی این استودیو، با عنوان "نفرت‌انگیز"، در سال ۲۰۱۹ ساخته شد. در ۱۵ مارس ۲۰۱۷، گزارش شد که ان‌بی‌سی یونیورسال سهام خود در اورینتال دریم‌ورکس را برای بازسازی می‌فروشد و احتمالاً با تحقیقات ضد تراست چین با مشکلاتی مواجه خواهد شد.
اعلام شده بود که قرار است با همکاری گروه فیلم چین اقتباسی از کد تبت ساخته شود اما لغو شد.
در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۷، پیلین چو به عنوان مدیر ارشد خلاقیت ارتقا یافت.
در ۱ فوریه ۲۰۱۸، چاینا مدیا کپیتال اعلام کرد که مالکیت کامل اورینتال دریم‌ورکس را در اختیار گرفته و نام آن را به استودیو پرل تغییر داده‌است. یونیورسال پیکچرز و دریم ورکس انیمیشن همچنان در سال ۲۰۱۹ با استودیو پرل برای فیلم نفرت‌انگیز همکاری داشتند. فرانک ژو به عنوان مدیرعامل منصوب شد.
در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۹، گزارش شد که فیلم نفرت‌انگیز در آخر هفته افتتاحیه خود ۳۰ میلیون دلار در سراسر جهان فروخت.
نمایندگان زن فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ و به کارگردانی ژان-پل سالومه است. در این فیلم بازیگرانی همچون سوفی مارسو، ژولی دپاردیو، ماری جیلاین، دبورا فرانسوا، موریتس بلایبتروی، مایا سانسا، ژولین بواسلیه و فولکر بروخ ایفای نقش کرده‌اند.
حملات راکتی ۲۰۲۲ اربیل در ۱۲ مارس ۲۰۲۲ هنگامی روی داد که ۱۰ فروند موشک بالستیک توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از استان آذربایجان شرقی، ایران، علیه مرکز استراتژیک دستگاه های اطلاعاتی اسرائیل (ادعایی ایران) در شهر شمالی اربیل در اقلیم کردستان، عراق شلیک شد.
طبق گزارش‌ها، موشک‌های بالستیک فاتح-۱۱۰ از ایران پرتاب شد. در حالی که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی گفته‌است که هدف «مرکز استراتژیک» اسرائیل در اربیل بوده‌است، مقامات کرد گزارش دادند که در میان مکان‌هایی که مورد اصابت موشک‌ها قرار گرفت، کنسولگری آمریکا و یک محله مسکونی در این شهر بود. در این حمله یک غیرنظامی زخمی شد.
روز بعد، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت.
چند روز قبل، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بیانیه‌ای منتشر کرد که در آن قول داد اسرائیل تاوان قتل احسان کربلایی پور و مرتضی سعیدنژاد، دو سرهنگ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را که در حمله هوایی اسرائیل در حومه دمشق در سوریه در ۷ مارس کشته شدند، بپردازد. سرلشکر پاسدار حسین سلامی، فرمانده کل سپاه و سرتیپ پاسدار امیرعلی حاجی زاده در مراسم تشییع آنان شرکت کردند. این موشک‌های بالستیک در ساعت ۱:۲۰ بامداد، همزمان با ترور قاسم سلیمانی توسط هواپیماهای بدون سرنشین آمریکا در سال ۲۰۲۰ به هدف اصابت کردند.
عراق روز یکشنبه ۱۳ مارس، سفیر ایران را برای اعتراض به حمله موشکی احضار کرد و «نقض آشکار حاکمیت (عراق)» را اعلام کرد، عراق نسبت به حملات موشکی که منجر به «تلفات مادی» و «خسارت به تأسیسات و منازل غیرنظامی» شده بود، اعتراض کرد.
مقتدی صدر، روحانی شیعه عراقی در واکنش به این حمله در توئیتی نوشت: «سرزمین عراق از جنوب به شمال و شرق تا غرب نباید بخشی از درگیری‌ها باشد و «دخالت» عراق در درگیری‌ها سابقه خطرناکی است و از مقامات ذیصلاح فوراً نامه اعتراضی به سازمان ملل ارسال و سفیر ایران را احضار کنند.»
این حملات هوایی همچنین توسط مصطفی الکاظمی؛ نخست‌وزیر عراق، وزارت امور خارجه ایالات متحده، رئیس‌جمهور عراق؛ برهم صالح و رئیس‌جمهور پیشین کردستان عراق؛ مسعود بارزانی نیز محکوم شد، که دو نفر اخیر آن را به عنوان یک حمله توصیف کردند. مقامات اسرائیل از اظهار نظر خودداری کردند.حمله موشکی سپاه به اربیل؛ آمریکا: دفاع ضدموشکی عراق را تقویت می‌کنیم، عراق سفیر ایران را احضار کرد
آن‌سوی زندگی یا در در طرف دیگر تخت فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ و به کارگردانی پاسکواله پوزادوکس است. در این فیلم بازیگرانی همچون سوفی مارسو، دنی بون، انی دوپره و آرمل ایفای نقش کرده‌اند.
حمید عسگری
استاندارد آی‌ای‌ای‌ای ۱۵۴۷ (استاندارد برای اتصال داخلی منابع تغذیه پراکنده به سیستم های قدرت الکتریکی) استانداردی از موسسه مهندسین برق و الکترونیک است که به منظور ارائه مجموعه ای از معیارها و الزامات برای اتصال منابع تولید پراکنده به شبکه برق را فراهم می سازد.
"این سند یک استاندارد یکسان برای اتصال منابع پراکنده با سیستم های قدرت (EPSs) را ارائه می دهد و الزامات مربوط به عملکرد، بهره برداری، آزمایش، ایمنی و تعمیر و نگهداری اتصالات داخلی را فراهم می کند."با افزایش پذیرش منابع توزیع شده در حال و آینده، مجموعه ای از استانداردها در مورد استفاده از آنها در شبکه برای قابلیت اطمینان کلی، ایمنی و هزینه اهمیت فزاینده ای پیدا می کند. علاوه بر این، فقدان استاندارد ملّی مانعی برای اجرای پروژه های جدید تولید پراکنده تلقی می شد. این استاندارد در نظر گرفته شده است که به طور جهانی قابل پذیرش باشد، از نظر فناوری بی طرف باشد و منابع توزیع شده را به اندازه 10 پوشش دهد.
در اوایل سال 1999، IEEE انجام P1547 را تایید کرد. با حمایت وزارت انرژی ایالات متحده، این پروژه به صورت سریع آغاز شد که زمان توسعه معمول را به نصف کاهش می داد. پیش نویس استاندارد 10 بار قبل از تصویب P1547/Draft 11 با 91 درصد رای در فوریه 2003 مورد بازنگری قرار گرفت. سپس در 12 ژوئن 2003 توسط هیئت استانداردهای IEEE تصویب شد و در 20 اکتبر 2003 نام ANSI دریافت کرد.
سیاوش سرمدی (زادهٔ ۱۳۵۷ در تهران) کارگردان ایرانی است. او بیشتر برای ساخت فیلم سینمایی منصور و مستندهای مختلف سیاسی و اجتماعی شناخته می‌شود.
کتابخانه عمومی برگن (نروژی: Bergen offentlige bibliotek) یک کتابخانه عمومی در محدوده شهرداری برگن، در کشور نروژ است. این کتابخانه، علاوه بر شعبه مرکزی، دارای ۶ شعبه فرعی است، که در نقاط مختلف محدوده شهرداری برگن، واقع شده‌اند. در سال ۲۰۱۷ میلادی، بعد از افزایش چشمگیر شمار کاربران، کتابخانه عمومی برگن، موفق به دریافت جایزه گسترش ارتباط مردمی شد. یکی از دلایل تعلق این جایزه، علاوه بر افزایش تعداد کاربران، توجه و ترتیب اثر به بازخورد کاربران عادی کتابخانه بوده‌است.
کتابخانه عمومی برگن، مالک ذخیره ویژه ای شامل: مجموعه ای از تاریخچه چاپ تمام مطالب منتشر شده، در دوره سال‌های بین ۱۷۲۱ تا ۱۹۰۰م؛ در برگن؛ مجموعه آثار لودویگ هولبرگ؛ و مجموعه ای مشتمل بر حدود ۶۰۰۰۰ نت موسیقی کلاسیک؛ و همچنین مجموعه‌هایی از آثار ادبی نروژی و خارجی قدیمی منحصر به فرد است.. از جمله انتشارات معروف کتابخانه عمومی برگن، که در سال ۱۹۲۶م، منتشر شد؛ انتشار فهرستی از مجموعهٔ مطالب چاپ شده در برگن، قبل سال ۱۹۰۰ میلادی است. این کتابخانه، همچنین طبق وصیت نامه، آثار موسیقی، دست نوشته‌ها و نامه‌ها و کتاب‌های باقی مانده از ادوارد گریگ، که شامل حدود ۲۵۰۰۰ سند می‌شود را به عنوان یک هدیه در اختیار دارد.
کتابخانه عمومی برگن، در سال ۱۸۷۴ میلادی، با اتکاء بر مجموعه کتاب‌های پل بوتن هانسن، که به صورت خصوصی خریداری شده و به شهرداری برگن، اهداء شده بود؛ تأسیس گردید. ساختمان اصلی کتابخانه در سال ۱۹۱۷م، با کمک افراد نیکوکار بنا شده‌است. این کتاب‌خانه همچنین به خوبی از هدایای دیگری نیز بهره‌مند بوده‌است.
کتابخانه عمومی برگن، در سال ۱۹۳۷ میلادی، به عنوان اولین کتابخانه مرکزی نروژ تعیین شد. اما از سال ۱۹۸۱م، به بعد، سازمان ادارای کتابخانه استان، واحدی مستقل است. بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۴م، کتابخانه عمومی برگن، دارای یک قایق کتابخانه بود. مسئولیت اداره این قایق، بعداً به سازمان اداری استان سپرده شد. نمای خارجی و داخلی ساختمان اصلی کتابخانه عمومی برگن، از سال ۱۹۹۳م، در فهرست آثار محافظت شده قرار گرفته‌است.
«سلام» ترانه ای از شاهین نجفی و با مضمون سیاسی، اجتماعی است که در تاریخ ۱۹ نوامبر ۲۰۱۴ منتشر شد. آهنگسازی و تنظیم این اثر کاری از مجید کاظمی و ترانه سرایی آن از خود شاهین نجفی است.
ابتدای این ترانه با اذان صدای رحیم موذن زاده اردبیلی آغاز میشود و در ادامه با بیانی اعتراضی و انتقادی به مسائلی از جمله: عزاداری محرم، اسیدپاشی های ایران، مشکل اعتیاد در ایران، ماجرای تیراندازی محمود کریمی، فرار مغز ها از ایران، کمک های دولت ایران به لبنان، گورستان خاوران و اعدام های دهه ۶۰، پناهندگان افغان در ایران، کودکان کار، کارگران، خشک شدن دریاچه ارومیه و... می‌پردازد. شاهین نجفی در این ترانه همچنین از قبر مادرش یاد میکند و این ترانه را به مادرش تقدیم کرده است.
موزیک ویدئو این اثر بیش از ۳ میلیون بازدید در یوتیوب دارد.
همچنین محسن رضایی در یکی از مناظره های انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ ایران، بخش «بگو از گشنگی داریم امید میخوریم» از متن این ترانه را بدون نام بردن از نجفی و با نسبت دادن به یک دانشجوی شیمی بازگو کرد و گفت:به قول یکی از دانشجوهای شیمی دانشگاه تهران که در حال دست‌فروشی بود؛ می‌گفت که ما از گرسنگی امید می‌خوریم.
دمشقیه (کُمُش‌قیه، گوموش‌قیهشهر من تبریز، ص ۲۴۵) یکی از محله‌های تاریخی تبریز است که در مرکز این شهر (منطقهٔ ۸) واقع شده‌است. این محله آرامگاه امیران چوپانی و سلاطین جلایری را در خود جای داده و گاهی زیرمجموعهٔ محلهٔ بزرگ‌تر خیابان هم محسوب می‌شود.
محلهٔ دمشقیه از سمت شمال و شرق به رودخانهٔ مهرانه‌رود، از سمت غرب به خیابان منصور (بهشتی) و از سمت جنوب به کوچهٔ قره‌باغی‌ها محدود شده‌است. خیابان دمشقیه، خیابان اصلی این محله است و «دبیرستان الزهرا» (گورستان سابق دمشقیه، واقع در نزدیکی تقاطع خیابان‌های دمشقیه و رضانژاد) مرکز این محله محسوب می‌شود.
دمشقیه منسوب به «دمشق خواجه» پسر امیر چوپان (نیای چوپانیان) است و به همین دلیل، «دمشقیه» خوانده شده‌است. در گذشته در این محله، باغ و عمارت بزرگی منسوب به بغداد خاتون (همسر ابوسعید بهادرخان ایلخانی) وجود داشته که آن را به نام برادر مقتول خود (دمشق خواجه) و جهت تدفین او ایجاد کرده بود و این محله هم در پیرامون باغ مذکور گسترش یافته‌است.بافت تاریخی شهر تبریز، ص ۱۳۳
در محوطه و جوار باغ دمشق خواجه، آرامگاه مخروبهٔ سلاطین جلایری و چوپانی و گورستانی قدیمی تا اوایل دههٔ ۱۳۰۰ خورشیدی وجود داشته‌است.بافت تاریخی شهر تبریز، صص ۱۳۴–۱۳۳ حافظ حسین کربلایی در کتاب روضات الجنان و جنات الجنان در وصف محلهٔ دمشقیه، عمارت آن و آرمیدگان در آن چنین می‌نویسد (البته در اکثر منابع به وجود آرامگاه امیران چوپانی در این محله، به دلیل خاطرهٔ ناخوشایند مردم از آن‌ها، اشارهٔ مستقیم نشده‌است):
شعر در وصف دفن سلطان احمد جلایر در عمارت دمشقیه:
در دههٔ ۱۳۵۰ خورشیدی، کار ساخت مدرسه‌ای دخترانه برروی گورستان تاریخی دمشقیه شروع شد و نهایتاً در سال ۱۳۵۶ خورشیدی به بهره‌برداری رسید. این مدرسه امروزه تحت عنوان «دبیرستان نمونه‌دولتی الزهرا» به فعالیت خود ادامه می‌دهد. دبیرستان الزهرا در خیابان دمشقیه، منطقهٔ «میر چوپان» (امیر چوپان) قرار دارد.
امیران و سلاطین آرمیده در گورستان دمشقیه:منظر الاولیاء، صص ۱۹۱–۱۹۰
دیگر آرمیدگان:زبدة التواریخ، ص ۴۰۳
ملایین کریم (۱۹ ژوئیه ۱۹۷۵ -) رقصنده و بازیگر عراقی است.هاشتاق العراق الفنانة ملایین او با خوانندگانی مانند باسم آل علی و حسین. محسن العزاوی همکاری کرده‌است. ملایین در تئاتر ملی بغداد با هنرمندان زیادی از جمله قاسم الممالک، عزیز عبدالصاحب و مناف طالب هم بازی بوده‌است.کشفت لـ"العرب الیوم" أنَّها رفضت انشاء مدرسة لتعلیم الرقص فی لندن الفنانة العراقیة ملایین تتمنی التمثیل مع ماجد المهندس العرب الیوم نشر فی 17-9-2016
او در جشنواره رقص شکم عنوان بهترین رقصنده خاورمیانه را دریافت کرد سپس پس از اخذ تابعیت سوئدی به لندن رفت و برای جامعه عرب کنسرت برگزار و هنر فولکلور عراق را ارائه کرد.العراقیة ملایین تجربتی فی سارحة والرب راعیها رائعة،وانا فنانة شاملة تم نشره فی الاثنین 11 تموز / یولیو 2016 الدستور
کریستووائو دی مندونکا (Cristóvão de Mendonça) (مورائو، زادهٔ ۱۴۷۵- هرمز، درگذشتهٔ ۱۵۳۲)،National Archives, Torre do Tombo, Lisbon, Portugal نجیب‌زاده و کاوشگر پرتغالی بود که در قرن شانزدهم در جنوب شرق آسیا فعالیت می‌کرد.
او پسر دوک دیوگو فورتادو دی مندونکا، (شهردار) مورائو، کاپیتان تیراندازان و همسرش، برایت سورس دی آلبرگاریا بود. خواهرش، دوشس جوآنا با دوک چهارم براگانسا، دوک جیمی ازدواج کرد. کریستووائو دی مندونکا با دوشس ماریا دی ویلیانا، دختر سانچو دی تووار ازدواج کرد، آن‌ها فرزندی نداشتند.GAYO, M. Filgueiras. "Nobiliário das famílias de Portugal (v. VII)". Braga, 1989. p. 295.
از مندونکا در برخی منابع پرتغالی، به‌خصوص در کتاب ژائو دی باروس نام برده شده‌است.João de Barros, "Decada III da Asia," Lisbon, 1563 (1628 edn.), lib.IV, cap.iii, fol.92-93; lib.V, cap.iiii, fol.112-113, 121-123. باروس یکی از اولین مورخان بزرگ پرتغالی بود که اثر مشهورش، "دهه‌های آسیا" (Décadas da Ásia) نام دارد. این کتاب دربارهٔ تاریخ امپراتوری پرتغال در هند و آسیا است که در میان سال‌های ۱۵۵۲ تا ۱۶۱۵ منتشر شد. باروس اشاره می‌کند که کریستووائو دی مندونکا، پسر پدرو دی مندونکا از مورائو بود، اما تاریخ تولدش ذکر نشده‌است."Christovão de Mendoça filho de Pero de Mendoça alcaide môr de Mourão". João de Barros, "Decada III da Asia," Lisbon, 1563 (1628 edn.), lib.V, cap.iii, fol.92; cited in Trickett, P.(2007) "Beyond Capricorn. How Portuguese adventurers discovered and mapped Australia and New Zealand 250 years before Captain Cook" p.79 East St. Publications. Adelaide. مندونکا بعدها از سال ۱۵۲۷ با درجهٔ سرگردی مسئول ادارهٔ هرمز (اُرمُس) شد و در سال ۱۵۳۲ در همان‌جا درگذشت.Hormuz was ruled by Portugal from 1515 to 1622 under the submission of Goa, then a Portuguese possession, before being incorporated into Persia in 1622.
باروس، مندونکا را کاپیتان کشتی‌ای معرفی می‌کند که در سال ۱۵۱۹، لیسبون را ترک کرد و پس از رسیدن به گوا، طبق دستورها، به کاوش جزایر طلایی و افسانه‌ای پلینیوس (کرایس) پرداخت که گفته می‌شد، «فراتر از سوماترا» قرار دارد:
در پایان ژوئن سال ۱۵۲۰، کشتی‌ای رسید که در همان سال قلمرو پادشاهی را ترک کرده بود و کاپیتان آن پدرو اینس، ملقب به مرد فرانسوی، مردی کوشا و کارآزموده در، دریانوردی بود. پادشاه مانوئل مسئولیت‌هایی را در چندین نامه، دربارهٔ امور خدمت‌رسانی به دیوگو لوپز واگذار کرده بود. از جمله مسائلی که پادشاه به دیوگو لوپز در آن سال فرمان داد، این موضوع بود که شخصی را با پدرو اینس برای کاوش جزایر طلایی که فراتر از سوماترا بودند، بفرستد. در حالی که پیش‌تر به این موضوع اشاره کرده‌ایم، افراد بسیاری به این مناطق هند سفر کرده بودند و او بسیار امید داشت که بتواند آن‌ها را کشف کند. سپس دیوگو لوپز این مسؤلیت را به کریستووائو دی مندونکا، پسر پدرو مندونکا، شهردار مورائو سپرد که در ادامه به آن سفر اشاره خواهیم کرد."sendo já no fim de Iunho do anno de quinhentos & vinte, chegou huma nao que deste Reyno partio aquelle anno, capitão & piloto Pedro Eanes, Frances de alcunha: ao qual por ser homem diligente, & que sabia bem as cousas do mar, el Rey dom Manuel mandava com cartas a Diogo Lopez dobre algunas cousas de seu serviço. E entre outras cousas que el Rey mandavo a Diogo Lopez que fezesse aquelle anno [1520], era que na mesma nao que Pedro Eanes enviasse alguna pessoa, de que elle confiasse este a ida a descobrir as ilhas do ouro, traves da ilha Çamatra, de que já atras escrevemos, por lhe muitas pessoas que andarão naquellas partes da India, darem grande esperança de se poderem descobrir. A qual ida Diogo Lopez logo ali deu a Christovão de Mendoça filho de Pero de Mendoça alcaide môr de Mourão: da viagem do qual a diante faremos menção". João de Barros, "Decada III da Asia," Lisbon, 1563 (1628 edn.), lib.V, cap.iii, fol.92-93, "Como Iorge de Brito com sua armada foi ter ao Reyno Achem, onde elle & outros capitães cõ muita gente forã mortos em hũa peleja,que teverão com o Rey da terra: e vindo seu irmão Antonio de Brito com os nauios a Pedir onde os achou, tomou posse da capitania delles, e do mais que elle e Iorge d’Alboquerque passarão tè chegarem a Malaca, & acontaceo aos outros capitães que ficerão em Pacem".
باروس قول داد، به موضوع سفر به جزایر طلایی بپردازد که درپی آن، به سرعت این کار را انجام داد. بعدها توضیح می‌دهد که چطور مندونکا به دلیل نیاز به کمک در ساخت و دفاع از قلعه‌ای در پدیر، در قلمرو امیرنشین سوماترایی در پیسم (پاسای) دست از سفر اکتشافی برداشت. شرح داده‌اند که مندونکا و دیگر کاپیتان‌های پرتغالی برای کمک به احداث قلعه‌ای در پدیر (سوماترا) رفته‌اند که پس از آن، او به سمت مالاکا حرکت کرد:
رافائل کاتانو و کریستووائو دی مندونکا با سه کشتی برای اکتشاف جزایر طلایی، به بندر پدیر رسیدند… آنتونیو دی بریتو همچنان فرمانده آنجا بود… از آنجاییکه احداث استحکامات نظامی زمان زیادی برده بود، رافائل کاتانو، رافائل پسترلو و کریستووائو دی مندونکا باید مایحتاج ضروری، فلفل و سایر چیزها را برای سفرشان فراهم می‌کردند. همچنین از آنجاییکه فصل باران‌های موسمی بود باید از آنجا می‌رفتند، دراصل کریستووائو دی مندونکا از قبل رفته بود اما به همهٔ آن‌ها دستور داده شد که برای کمک و حمایت از استحکامات نظامی آنجا بمانند، زیرا قلعه هنوز در وضعیتی نبود که قابل دفاع باشد… پس از آنکه وضعیت دفاعی قلعه مناسب شد، کریستووائو دی مندونکا و دینیس فرناندز به سمت مالاکا حرکت کردند.E sendo tanto avante como o porto de Pedir: acharão Raphael Catanho, & Christovão de Mendoça, com os tres navios do seu descobrimento paro as ilhas do Ouro… todavia Antonio de Brito ficou com a sua capitania… Porque como o acabamento do fortaleza avia mister muito tempo, & Raphael Catanho, Raphael Perstrello, & Christovão de Mendoça ali se avião de prover, & carregar de pimenta & de outras cousas pera fazerem suas viagems, & tambem o tempo não era de monção pero onde cadahum avia de ir, principalmente a Christovão de Mendoça, que era já passada: mandou a todos que ficassem ali em ajuda & favor daquella fortaleza, em quanto ella não estava em estado pera se poder defender… A qual despois que foi posta em estado que bem se podia defender: Christovão de Mendoça & Dinis Fernandez forãose pera Malaca. João de Barros, "Decada III da Asia," Lisbon, 1563 (1628 edn.), lib.V, cap.iii, fol.123.
از آنجاییکه باروس هیچ اشاره‌ای به سفر اکتشافی مندونکا به جزایر طلایی نکرده‌است، مشخص نیست که آیا او اصلاً این مأموریت را به سرانجام رساند، یا اینکه باروس با بیان این موضوع که چطور مندونکا به‌خاطر دفاع از پدیر از سفر خود بازماند، قصد داشت تا توضیح دهد چرا این سفر اکتشافی به سرانجام نرسید.McIntyre, K.G. (1977) "The Secret Discovery of Australia, Portuguese ventures 200 years before Cook", p.241-243 Souvenir Press, Menindie João de Barros quoted in Trickett, P.(2007) p.79
باروس نقل می‌کند که پیش از آنکه دستور سفر اکتشافی جزایر طلایی به مندونکا داده شود، تلاش دیوگو پاچکو در سواحل سوماترا که در جستجوی این جزایر بود، با شکست مواجه شده بود:
دیوگو پاچکو کمی قبل از مانوئل پاچکو از مالاکا به آنجا آمد و اطلاعات زیادی دربارهٔ جزایر طلایی داشت که به‌طور کلی در هند این باور وجود داشت که آن‌ها در جنوب سوماترا قرار دارند. به همین دلیل دیوگو لوپز به دیوگو پاچکو دستور داد که به اکتشاف برود، پاچکو در امور دریانوردی بسیار ماهر بود و به عنوان کاوشگر، مهارت و توانایی بالایی داشت، علاوه بر این خودش هم فردی نجیب‌زاده بود… هوا به گونه‌ای بود که دریا، کشتی را بلعید. و بقایای کشتی به ساحل رسید… دیوگو پاچکو اولین فردی از ما بود که جان خود را برای اکتشاف این جزایر طلایی از دست داد.Diogo Pacheco… o qual avia pouco que com Manuel Pacheco viera de Malaca, & trouxera grandes informações das ilhas do ouro, de que avia géral fama na India estarem ao Sul de Çamatra. Sobre o qual descobrimento Diogo Lopez o mãdava, por elle Diogo Pacheco ser mui experto nas cousas do mar, & ter grande habilidade pera descobridor, alem de ser cavalleiro de sua pessoa. João de Barros, "Decada III da Asia," Lisbon, 1563 (1628 edn.), lib.III, cap.iii, fol.60-62. See also Gabriel Ferrand, "Suvarņadvīpa", in "L'empire sumatranais de Crivijaya," Paris, Imprimerie nationale, 1922, p.185-189.
اعتقاد به جزایر طلایی (لهاس دو اَرو) ناشی از افسانه‌ای است که در ادبیات هند باستان، سووآرنادویپا (سووآرنابومی) ذکر شده‌است و با نام جزایر طلا و نقره (کرایس و آرگایرا) و شبه جزیرهٔ طلایی در جغرافیای یونانی‌رومی لحاظ شده‌اند.Pliny, "Natural History" vi, 23; Paul Wheatley, "The Golden Khersonese," Kuala Lumpur, 1961, pp.131-6; Himansu Bhusan Sarkar, "Trade and Commercial Activities of Southern India in the Malayo-Indonesian World, up to A.D. 1511," Calcutta, Firma KLM, 1986, p.11; R.K. Dube, “Southeast Asia as the Indian El-Dorado”, in Chattopadhyaya, D. P. and Project of History of Indian Science, Philosophy, and Culture (eds.), "History of Science, Philosophy and Culture in Indian Civilization," New Delhi, Oxford University Press, 1999, Vol.1, Pt.3, C.G. Pande (ed.), "India's Interaction with Southeast Asia," Chapter 6, pp.87-109.
در دههٔ ۱۹۷۰، زمانی که کنت مک‌اینتایر، نظریهٔ اکتشاف استرالیا توسط پرتغالی‌ها را مطرح کرد، نام مندونکا در بحث‌های تاریخ استرالیا معروف شد.McIntyre, K.G. (1977) P.239-248 در حالی که اسناد یا نقشه‌های پرتغالی چندانی به غیر از کتاب باروس وجود ندارند که به مندونکا اشاره کنند و هیچ‌کدام مستقیماً مندونکا را با استرالیا مرتبط نمی‌کنند، مک‌اینتایر این فرض را مطرح کرد که در سال‌های ۱۵۲۱–۱۵۲۴ مندونکا فرماندهی ناوگانی متشکل از سه کشتی را برعهده داشت که سواحل شرقی استرالیا را نقشه‌برداری می‌کردند. مک‌اینتایر عقیده داشت که این سفر مخفی نگه داشته شد، زیرا احتمالاً معاهدهٔ مبهم توردسیلاس را نقض می‌کرد که بر اساس آن پرتغال موافقت کرد که اسپانیا حق انحصاری برای کاوش در بیشتر مناطق قارهٔ آمریکا و مناطق مابین قارهٔ آمریکا و آسیا (اقیانوس آرام) را داشته باشد.McIntyre, K.G. (1977) p.42-51 علاوه بر این، او استدلال کرد که بسیاری از گزارش‌های پرتغالی در زمین لرزهٔ فاجعه‌بار لیسبون در سال ۱۷۵۵ از میان رفته‌اند.However, a significant library of Portuguese discovery maps and documents apparently still exists in Goa. See http://www.smh.com.au/news/opinion/the-goans-get-tough-and-mystery-remains/2007/04/13/1175971344776.html
فرضیهٔ مک‌اینتایر دربارهٔ مندونکا به عنوان فرماندهٔ احتمالی ناوگان پرتغالی که سواحل شرقی استرالیا را در حدود سال‌های ۱۵۲۴–۱۵۲۱ نقشه‌برداری کرده بود، توسط دیگر مؤلفان نظریهٔ اکتشاف استرالیا توسط پرتغالی‌ها، از جمله لارنس فیتزجرالد (۱۹۸۴)Fitzgerald, L (1984). "Java La Grande" p. 69+. The Publishers, Hobart و پیتر تریکت نیز پذیرفته شده‌است.Trickett, P.(2007) p.11+ مک‌اینتایر عقیده داشت که یکی از کشتی‌های مندونکا در امتداد سواحل جنوب شرق استرالیا حرکت می‌کرد و جایی در نزدیکی وارنامبول، ویکتوریا غرق و تبدیل به کشتی ماهاگونی در فرهنگ عامهٔ استرالیا شده‌است. اگرچه این کشتی غرق‌شده از دههٔ ۱۸۸۰ دیده نشده‌است، اما امروزه اغلب در رسانه‌های استرالیا و تا حدود زیادی بر اساس نظریهٔ مک‌اینتایر از آن به عنوان کشتی پرتغالی یا یکی از ناوگان مندونکا یاد می‌شود.See for example; Adams, D, "Buried in the dunes…" "The Age", March 10, 2000 با این حال، مک‌اینتایر در سال ۱۹۹۴، در یکی از آخرین آثار خود دربارهٔ این موضوع اذعان داشت که هویت کاوشگر پرتغالی نامعلوم مانده‌است. «در هر حال، چه کاوشگر مندونکا باشد یا شخص دیگری، حداقل مطمئن هستم که او پرتغالی بوده‌است».McIntyre, K.G. (1994) Quoted by Peter Schumpeter "Great Questions of Our Time Series; Who Discovered Australia?" "The Age", 26 January 1994
پیتر تریکت، روزنامه‌نگار علوم، در سال ۲۰۰۷، در کتاب خود با نام Beyond Capricorn اطلاعات دیگری را دربارهٔ زندگی مندونکا آشکار کرد، از جمله، پیدا شدن پاره سنگ حکاکی شده با نام مندونکا در آفریقای جنوبیTrickett, P. (2007) p.180 Plate 11 که به وضوح تاریخ ۱۵۲۴ را نشان می‌دهد و یک نقاشی که ممکن است حرکت ناوگان به سمت گوا را در سال ۱۵۱۹ نشان دهد.Trickett, P. (2007) p.180 Plate 1 تریکت همچنین مندونکا را با کشف جزیرهٔ شمالی در نیوزیلند مرتبط می‌داند.
لوئیس فیلیپه توماز، استاد شرق‌شناسی در دانشگاه کاتولیک پرتغال در لیسبون، پژوهشی دربارهٔ سفر اکتشافی کریستووائو دی مندونکا نوشت و در می ۲۰۰۸، آن را در همایشی به نام «پرتغالی‌ها در استرالیا» که در موزهٔ علوم در کویمبرا، پرتغال برگزار شد، ارائه کرد.Luis Felipe Thomaz, "A expedição de Cristóvão de Mendonça e o descobrimento da Austrália", in Carlota Simões, Francisco Contente Domingues (coordenadores), "Portugueses na Austrália: as primeiras viagens", Coimbra,Imprensa da Universidade de Coimbra, 2013, pp.59-126, p.98.
کاپیتان آ. آریل با اظهار نظر دربارهٔ نظریهٔ مک‌اینتایر در سال ۱۹۸۴، عقیده داشت که بسیار بعید بوده‌است که دریانوردان قرن شانزدهم از میان آب‌های خطرناک و ناشناخته و در برابر بادهای غالب، سفری به سمت جنوب سواحل شرقی استرالیا داشته باشند، با فرض اینکه فردیناند ماژلان در عرض‌های جغرافیایی به سمت جنوب و در برابر بادهای چهلگان در حال حرکت به سمت غرب بوده‌است.Ariel, A. "Navigating with Kenneth McIntyre" in "The Great Circle", Vol 6, No 2, 1984. p135-139
در سال ۲۰۰۶، دانشیار، ویلیام آرتور ریدلی (بیل) ریچاردسون از دانشگاه فلیندرز، استرالیای جنوبی، ادعا کرد که سفر کریستووائو دی مندونکا به سواحل شرقی استرالیا، بر مبنای سفرهایی که هیچ جزئیات حقیقی دربارهٔ آن‌ها باقی نمانده، گمانه‌پردازی محض است.Richardson, W.A.R. (2006). "Was Australia charted before 1606? The Jave La Grande inscriptions." Canberra, National Library of Australia, p.39,
نسل سوم آیفون اس‌ای (که با نام‌های آیفون اس‌ای ۳ یا آیفون اس‌ای ۲۰۲۲ نیز شناخته می‌شود) یک تلفن هوشمند است که توسط شرکت اپل طراحی و توسعه یافته‌است. این گوشی بخشی از نسل پانزدهم آی‌فون در کنار مدل‌های ۱۳/۱۳ مینی و ۱۳ پرو/۱۳ پرو مکس است. اپل نسل سوم آیفون اس‌ای را در ۸ مارس ۲۰۲۲ و به‌عنوان جانشین نسل دوم آیفون اس‌ای معرفی کرد. پیش‌خرید آن در ۱۱ مارس ۲۰۲۲ آغاز و گوشی پس از آن در ۱۸ مارس ۲۰۲۲ عرضه شد. قیمت نسل سوم آیفون اس‌ای در زمان عرضه از ۴۲۹ دلار آمریکا آغاز می‌شد، که ۳۰ دلار از نسل قبلی گران‌تر بود.
مدل نسل سوم از ابعاد و بدنه مشابه با نسل قبلی خود بهره می‌برد، در حالی که از قطعات سخت‌افزاری داخلی انتخاب شده از سری آیفون ۱۳، از جمله سیستم روی تراشهٔ ای۱۵ بایونیک استفاده می‌کند.
شایعات مربوط به نسل سوم آیفون اس‌ای در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۱ منتشر شد.
نسل سوم آیفون اس‌ای در بخشی از رویداد ویژهٔ “Peek Performance” اپل در ۸ مارس ۲۰۲۲ معرفی شد.
فریم جلو و پشت آیفون اس‌ای از جنس شیشه و فریم دور آن از جنس آلومینیوم است. آیفون اس‌ای ۲۰۲۲ در جلو از حاشیه‌های درشت سنتی و دکمه هوم تاچ آی‌دی بهره می‌برد که یادآور مدل‌های قدیمی‌تر آیفون است.
آیفون اس‌ای در سه رنگ موجود است: Midnight, Starlight و نسخهٔ پروداکت رد."iPhone SE - Technical Specifications". Apple, Inc. Retrieved 2022-03-09. Midnight و Starlight به ترتیب جایگزین سیاه و سفید می‌شوند، در حالی که تولید پروداکت رد همچنان ادامه دارد.
آیفون اس‌ای از سامانه روی یک تراشه (SoC) ای۱۵ بایونیک (۵ نانومتری)، با یک پردازشگر حرکتی یکپارچه و موتور عصبی نسل پنجم بهره می‌برد. این گوشی در سه پیکربندی حافظهٔ داخلی موجود است: ۶۴ گیگابایت، ۱۲۸ گیگابایت و ۲۵۶ گیگابایت."iPhone SE - Technical Specifications". Apple, Inc. Retrieved 2022-03-09. اس‌ای ۲۰۲۲ ۴ گیگابایت رم دارد که نسبت به رم ۳ گیگابایتی نسل دوم افزایش یافته‌است. نسل سوم آیفون اس‌ای همچون نسل قبل خود از استاندارد آی‌پی۶۷ برای مقاومت در برابر گرد و غبار و آب برخوردار است. این گوشی فاقد ویژگی‌های باند فوق وسیع فعال شده توسط تراشهٔ یو۱ موجود در آیفون ۱۳ و ۱۳ پرو است. علیرغم اندازه کوچکتر گوشی که ممکن است منجر به افزایش فشار حرارتی شود، چیپست ای۱۵ با همان فرکانس پردازندهٔ مرکزی آیفون ۱۳ کار می‌کند. مانند نسل قبل، نسل سوم آیفون اس‌ای از رابط تی‌آراس بهره نمی‌برد.
آیفون اس‌ای دارای همان صفحه نمایش رتینا با وضوح HD است که مثل مدل قبلی خود از آی‌پی‌اس پنل با صدای واقعی و طیف رنگی گسترده (نمایشگر پی۳) استفاده می‌کند. رزولوشن صفحه نمایش ۱۳۳۴ در ۷۵۰ پیکسل و ابعاد آن است. تراکم پیکسلی این گوشی ۳۲۶ پیکسل در هر اینچ است، همان چیزی که در تمام آیفون‌های دارای نمایشگر ال‌سی‌دی از زمان معرفی صفحه نمایش رتینا در آیفون ۴، به استثنای مدل‌های پلاس، یکسان است. این گوشی علیرغم نداشتن نمایشگر HDR-ready، می‌تواند محتوای HDR10 و دالبی ویژن را پخش کند، که با تبدیل محتوای HDR به تناسب با صفحه نمایش انجام می‌شود، در حالی که هنوز در مقایسه با محتوای استاندارد، در دامنه دینامیکی ، کنتراست و گسترهٔ رنگی وسیع بهبود یافته‌است.
آیفون اس‌ای همانند نسل قبل خود در پشت دارای یک دوربین با لنز ۱۲ مگاپیکسلی است، که قادر به ضبط ویدیوی 4K با سرعت ۲۴، ۲۵، ۳۰ یا ۶۰ فریم بر ثانیه، ویدیوی 1080p HD در ۲۵، ۳۰ یا ۶۰ فریم بر ثانیه یا ویدیوی 720p HD با سرعت ۳۰ فریم بر ثانیه است. این دوربین دارای دیافراگم ƒ/۱٫۸، فوکوس خودکار، لرزشگیر اپتیکال تصویر و فلاش True Tone چهارگانه است. این گوشی همچنین می‌تواند تصاویر پانوراما تا ۶۳ مگاپیکسل بگیرد و در حالت پشت سر هم عکس بگیرد. دوربین سلفی آن ۷ مگاپیکسل با گشودگی دیافراگم f/2.2 و فوکوس خودکار است که قادر به فیلمبرداری 1080p HD با سرعت ۲۵ یا ۳۰ فریم بر ثانیه و فیلمبرداری اسلوموشن با سرعت ۱۲۰ فریم در ثانیه است."iPhone SE - Technical Specifications". Apple, Inc. Retrieved 2022-03-09.
در نسل سوم اس‌ای چندین قابلیت به دوربین اضافه شده‌است که به‌لطف استفاده از ای۱۵ بایونیک فعال شده‌است. مانند ۱۳ و ۱۳ پرو، دوربین پشتی از Smart HDR 4 پشتیبانی می‌کند. دوربین پشتی همچنین از فیلمبرداری با دامنهٔ دینامیکی افزایش یافته تا ۳۰ فریم در ثانیه، ضبط استریو و تثبیت فیلم سینمایی پشتیبانی می‌کند. هر دو دوربین جلو و عقب آیفون اس‌ای از حالت پرتره و نورپردازی پرتره پشتیبانی می‌کنند. اجرای حالت پرتره توسط اس‌ای به‌صورت بومی فقط از تصاویر انسان پشتیبانی می‌کند، زیرا سخت‌افزار نقشه‌های عمقی را با استفاده از فوکوس خودکار تولید نمی‌کند و در عوض بر یادگیری ماشین مبتنی بر نرم‌افزار متکی است. مانند ۱۳ و ۱۳ پرو، حالت پرتره دارای کنترل عمق و جلوه بوکه پیشرفته (محو کردن پس‌زمینه خارج از فوکوس اطراف پرتره) است. نسل سوم اس‌ای از Deep Fusion و Photographic Styles پشتیبانی می‌کند، اما به دلیل سخت‌افزار قدیمی سنسور، از برخی ویژگی‌ها مانند حالت شب و حالت سینمایی پشتیبانی نمی‌کند.
نسل سوم آیفون اس‌ای با آی‌اواس ۱۵٫۴ عرضه شد. ژست‌های حرکتی در این آیفون مشابه همان چیزی است که تا قبل آیفون ایکس در آیفون‌های اپل دیده بودیم.
سیلویا راتناسامی (زاده ۱۹۷۶) دانشمند رایانه بلژیکی - هندی است. او بیشتر به عنوان یکی از مخترعان جدول درهم‌سازی توزیع‌شده (DHT) شناخته می‌شود. پایان‌نامه دکترای او شبکه‌های آدرس پذیر محتوا، یکی از DHTهای اصلی را پیشنهاد کرد و جایزه گریس موری هوپر را از انجمن ماشین‌های حسابگر در سال ۲۰۱۴ برای این کار دریافت کرد. او در حال حاضر استاد دانشگاه کالیفرنیا، برکلی است.
راتناسامی در سال ۱۹۹۷ مدرک لیسانس مهندسی خود را از دانشگاه پونا دریافت. او دوره دکترا را در دانشگاه کالیفرنیا برکلی با مشاوره اسکات شنکر او در سال ۲۰۰۲ از دانشگاه برکلی فارغ‌التحصیل شد.
او برای پایان‌نامه دکترای خود چیزی را طراحی و اجرا کرد که در نهایت به عنوان یکی از چهار جدول درهم‌سازی توزیع‌شده، شبکه آدرس پذیر محتوا (CAN) شناخته می‌شود.
راتناسامی تا سال ۲۰۱۱ محقق اصلی آزمایشگاه اینتل بود، زمانی که به عنوان استادیار در دانشگاه برکلی شروع به کار کرد. در سال‌های اخیر، راتناسامی تحقیقات خود را بر روی شبکه‌های قابل برنامه‌ریزی از جمله روتر نرم‌افزار روت‌بریکز و مجازی‌سازی توابع شبکه (NFV) متمرکز کرده‌است. در سال ۲۰۱۶، او شبکه‌های نفلی را برای تجاری سازی فناوری‌های مجازی‌سازی توابع شبکه (NFV) تأسیس کرد.
پدر او شیمیدان مشهور پل راتناسامی است.
آندری گودیانسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایسلند است که به عنوان مهاجم وسط برای باشگاه اسپانیایی رئال مادرید کاستیا بازی می‌کند.
آندری در لندن به دنیا آمد، وی پسر ستاره سابق باشگاه بولتون و باشگاه چلسی، ایدور گودیانسن است.
وی در تیم‌ ملی فوتبال ایسلند بازی کرده‌است.
هری کنت (۲۲ اکتبر ۱۸۷۹ – ۲۲ دسامبر ۱۹۴۸) بازیکن و مربی فوتبال بود. او در پست مدافع میانی برای میدلزبرو در لیگ فوتبال و برای تیم‌های آلبیون و واتفورد در لیگ جنوبی بازی کرد. کنت برای ۱۶ سال هدایت واتفورد را بر عهده داشت و آنها را به قهرمانی لیگ جنوبی در فصل ۱۵–۱۹۱۴ و قهرمانی لیگ فوتبال در سال ۱۹۲۰ رساند.
کنت از سوی "واتفورد ابزرور"، مردی کم‌حرف توصیف شد، او هرگز سیگار نکشید، مشروب ننوشید یا بددهانی نکرد. او «الگویی حرفه‌ای» از یک بازیکن بود و به عنوان یک مربی، مورد احترام بازیکنانش. در عرصه مربیگری، کنت به آمادگی بالای جسمانی اصرار داشت.Oliver,"History of Watford FC", pp. 40
کنت در بدورث، واریک‌شیر به دنیا آمد. او به عنوان مدافع میانی، دوران بازی خود را در نوتس کَونتی آغاز کرد اما هرگز به ترکیب اصلی نرسید. بازی برای هینر در سال ۱۹۰۰، شروع عملکرد حرفه‌ای او شد و سپس در سال ۱۹۰۱ به ایلکستون و پس از آن در سال ۱۹۰۲ به نیوارک منتقل شد.
در مه ۱۹۰۵ با برایتون قرارداد امضا کرد و به مدت سه سال، بازیکن آنها بود. سپس در آوریل ۱۹۰۸ به میدلزبورو رفت که در آن مقطع در برترین سطح از فوتبال انگلیس، دسته اول رقابت می‌کرد. کمی بیش از یک سال در شمال شرقی ماندگار شد، تا آنکه در اوت ۱۹۰۹ به واتفورد در لیگ جنوبی پیوست و ۷۲ بازی برای این باشگاه انجام داد.
واتفورد، پس از عملکرد ناموفق در فصل ۱۰–۱۹۰۹، جان گودال، سرمربی خود را برکنار کرد. کنت، کاپیتان وقت باشگاه، به عنوان مربی-بازیکن، جای او قرار گرفت. در اوایل دوران مربیگری‌اش، جمعه‌های قبل از هر بازی، کنت ترکیب تیمش را در اختیار هیئت مدیره باشگاه می‌گذاشت، اگرچه در فصل‌های بعد، او بود که تصمیم نهایی را می‌گرفت. در اولین فصل، کنت باشگاه را از سقوط بازداشت و تیم را در جایگاه چهاردهم جدول نشاند و خسارات مالی فصل قبل را به نصف کاهش داد و به ۴۷۵ پوند رساند. با این حال، در پایان لیگ، به دلیل بودجه محدود، مجبور شد چند بازیکن را به اصرار هیئت‌مدیره بفروشد یا آزاد کند. اگرچه، این وضعیت منجر شد به مهم‌ترین کار او در دوران مربیگری‌اش؛ او در هر فصل استعدادهای جدیدی را در خارج از لیگ‌ها برای جایگزینی بازیکنان از دست رفته جستجو می‌کرد و تیم‌های کنت، اغلب ترکیبی از بازیکنان محلی بود.
در طول فصل ۱۲–۱۹۱۱، کنت به دلیل مصدومیت مداوم زانو، اجباراً بازنشستگی‌اش را اعلام کرد. در آن فصل، ۶ بازی طول کشید تا باشگاه اولین پیروزی را ثبت کند. فرم خوب تیم در هفته‌های بعد، امیدی برای قهرمانی شد، اما عملکرد ضعیف در بهار، نهایتاً رده نهم را نصیبشان کرد. در فصل ۱۳–۱۹۱۲ به مقام چهاردهم رسیدند و در ۷ بازی خانگی آخر، نتوانستند حتی یک پیروزی ثبت کنند. عملکرد دفاعی ضعیف در فصل ۱۴–۱۹۱۳، واتفورد را به انتهای جدول فرستاد و برای جلوگیری از سقوط به سه امتیاز بازی آخر مقابل کویینز پارک رنجرز نیاز داشتند. سه امتیاز حاصل شد و با یک پیروزی ۲–۰ در لیگ باقی ماندند. بهتر از همه، باشگاه دومین فصل را با سوددهی به پایان رساند.
کنت در تابستان مجبور شد تعدادی از بازیکنانش را بفروشد، اما با یک تیم جانبی که از بازیکنان محلی (از جمله اسکیلی ویلیامز، چارلی وایت و برادران فرد و ول گرگوری) شکل داده بود، باشگاه را به قهرمانی لیگ جنوبی در سال ۱۵–۱۹۱۴ رساند.
در پایان فصل، برنامه‌ریزی عادی لیگ به دلیل شروع جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ به حال تعلیق درآمد. در آن سال‌ها، کنت تیمی را که عمدتاً از بازیکنان محلی تشکیل شده بود، در مسابقات دوستانه مختلف هدایت کرد و در همان حال در یک کارخانه مهمات در اسکس مشغول به کار بود.
واتفورد در طول جنگ گرفتار بحران مالی شده بود، اما پس از جمع‌آوری کمک‌های مالی، باشگاه توانست با همان تیمی که در فصل ۱۵–۱۹۱۴ قهرمان شده بود، در لیگ جنوبی فصل ۲۰–۱۹۱۹ کارش را ادامه دهد. پس از کسب ۲۵ امتیاز از ۲۸ امتیاز ممکن در آخرین بازی‌های‌شان در آن فصل، نایب قهرمان شدند.
کنت، واتفورد را در دوران تغییر هدایت کرد. باشگاه در سال ۱۹۲۰ به لیگ تازه‌تاسیس دسته سه لیگ فوتبال پیوست و در اولین فصل، ششم شد. نتایج ضعیف در فصل ۲۱–۱۹۲۰، کنت را واداشت تا مبلغ حاصل از فروش فرانک هودینوت را برای جذب بازیکنی اختصاص دهد که بتواند واتفورد را به رده‌های بالای لیگ برساند. فرد پگنام همان بازیکنی بود که با رقم قرارداد ۱۰۰۰ پوند به نجات تیم آمد که این مبلغ، رکورد خرید بازیکن برای باشگاه شد. در سال ۱۹۲۲، واتفورد به ورزشگاه جدیدش، ویکاریج رود نقل مکان کرد.
در فصول بعدی، واتفورد با مشکل مالی مواجه شد و چندین فصل را در قعر جدول پایان داد، از جمله رتبه بیستم در ۲۴–۱۹۲۳. در طول فصل ۲۵–۱۹۲۴، کنت نقش دفتردار-مربی را بر عهده گرفت، بدون اینکه به دستمزدش اضافه شود (۳۱۲ پوند در سال). در پایان فصل ۲۶–۱۹۲۵، زمانی که باشگاه در رده پانزدهم قرار گرفت، واتفورد بیانیه کوتاهی منتشر و اعلام کرد: کنت استعفا داده‌است. فرد پگنام با رقمی معادل با قرارداد رکوردشکن کنت در سال ۱۹۲۱، جایگزین او شد.
از سال ۱۹۲۲، کنت صاحب میخانه ولینگتون آرمز در وودفورد رود واتفورد بود. پس از جدایی او از باشگاه، این شغل تا زمان مرگش در واتفورد در سال ۱۹۴۸، حرفه تمام وقت او شد. کنت مالکی خوش‌لباس و محترم با کسب‌وکاری شلوغ بود؛ نمونه‌ای از یک مرد شریف دوران ویکتوریا. در طول جنگ جهانی دوم، کنت درخواست سربازان آمریکایی برای تفکیک نژادی در میخانه‌اش را رد کرد.
کنت در قبرستانی در ویکاریج رود، نزدیک به ورزشگاه واتفورد دفن شده‌است.