moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بانک گردشگری از ۷ دی‌ماه ۱۳۸۹ توسط مهدی جهانگیری، برادر اسحاق جهانگیری تأسیس و بنیان‌گذاری شد. بانک گردشگری با سرمایه اولیه ۲۰۰ میلیون تومان (۲۰۰ میلیارد تومان) مجوز فعالیت خود را از بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران کسب کرد. فعالیت این بانک با بانک‌های دیگر تفاوتی ندارد و تنها توجه ویژه‌تری به گردشگری دارد.کسب مجوز بانک گردشگری از بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران طی چند مرحله سرمایه بانک به ۱ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان (۱۵۰۰ میلیارد تومان) افزایش یافته‌است.
وسرمایه خود را تا حد قانونی افزایش داد.
تا سال ۱۳۹۹، شمار شعب این بانک به ۱۰۰ رسیده‌است.
فعالیت‌های تجاری این بانک شباهت بسیاری با فعالیت سایر بانک‌ها دارد، اما توجه ویژه این بانک به صنعت گردشگری ایران، فعالیت آن را متمایز می‌کند.
سهام بانک در ۲ آذر ماه سال ۱۳۸۹ در شعب بانک پارسیان و شبکه کارگزاری فرابورس آغاز واگذار شد.
۶۰ درصد از سهام بانک توسط مؤسسان بانک تأمین شده و ۴۰ درصد مابقی نیز از طریق عرضه عمومی به مردم واگذار شد. این بانک توسط وزارت خزانه‌داری آمریکا در ۸ اکتبر ۲۰۲۰ تحریم شد.
بانک گردشگری توسط وزارت خزانه‌داری آمریکا در ۸ اکتبر ۲۰۲۰ به‌دلیل برنامه هسته‌ای در لیست سیاه آمریکا قرار گرفت و تحریم شد.
۳۰درصد سهام این بانک در اختیار سهامداران حقیقی است.
شرکت اقتصادی نگین گردشگری ایرانیان از سال ۱۳۸۹ مشغول به فعالیت است. این شرکت به‌منظور تبدیل شدن به یکی از شرکت‌های پیشرو در رابطه با سرمایهگذاری و اجرای پروژه‌های متمایز در حوزه‌های تولیدی، صنعتی و ساخت اماکن گردشگری تلاش می‌کند.
فعالیت‌های شرکت:
شرکت خدمات ارزی و صرافی گردشگری (سهامی خاص) در تاریخ ۱۷ خرداد ۱۳۹۵ تحت شماره ۴۹۲۹۵۳ در اداره ثبت شرکت‌ها و مؤسسات غیرتجاری شهر تهران به ثبت رسیده و به‌موجب مجوز شماره ۲۶۹۸۸۱ مورخ ۲۴ آبان ۱۳۹۵ بانک مرکزی ایران اجازه فعالیت شرکت صرافی را دریافت کرده‌است.
شرکت توسعه فناوری اطلاعات گردشگری ایران TIT با هدف اراِئه خدمات استاندارد و یک‌پارچه در حوزه فناوری اطلاعات؛ در سال ۱۳۸۸ در اداره ثبت شرکت‌ها و مؤسسات غیر تجاری تهران ثبت و مجوز فعالیت خود را از شورای عالی انفورماتیک ایران دریافت کرد. این شرکت با استخدام نیروهای متخصص و با تجربه، با هدف توسعه خدمات و رضایت مشتریان توانسته‌است سیستم مدیریت کیفیت را بر اساس استاندارد بین‌المللی 2008: ISO ۹۰۰۱ کسب نموده و با مشارکت کارکنان به پیشرفتهایی مستمر در زمینه‌های مختلف مرتبط با فناوری اطلاعات (IT) دست یابد.
شرکت کاراد شرکت علمی و آموزشی با هدف ارائه خدمات در حوزه‌های آموزشی، گردشگری و منابع انسانی تأسیس شده‌است. این شرکت در راستای دستیابی به اهداف، فعالیتهای خود را از طریق پنج دپارتمان تخصصی شامل؛ دپارتمان دانشگاهی؛ با جمعیت ۱۵۰۰ دانشجو در کلیه مقاطع تحصیلی، دپارتمان آموزشهای کوتاه مدت و بین‌الملل، دپارتمان طرح تطبیق با درجه‌بندی بیش از ۴۰۰۰ مرکز اقامتی در ایران، دپارتمان برنامه‌ریزی و پروژه با پروژه‌های مشاورهای متعدد در حوزه مراکز اقامتی، دپارتمان هم وطا آریا به عنوان شرکت عامل در امور تبلیغاتی و هنری گروه مالی گردشگری و همچنین شعبه کیش این شرکت با عنوان «میکاراد» دنبال می‌کند.
شرکت تجارت بین‌الملل هم وطا آریا در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۸۸ به شماره ۳۵۹۴۹۹ در اداره ثبت شرکت‌ها به‌صورت شرکت سهامی خاص به ثبت رسیده‌است و به‌منظور نقش آفرینی مؤثر در فضای فرهنگی، تبلیغاتی، اطلاع‌رسانی و بازاریابی ایران در حوزه‌های مختلف، به‌ویژه در دو عرصه تخصصی «بازار مالی» و «صنعت گردشگری» تلاش می‌کند.
شرکت کارگزاری آگاه در سال ۱۳۸۴ به شماره ۶۲۵۲ به ثبت رسیده‌است و به‌عنوان یک شرکت کاملاً خصوصی با رتبهٔ الف در تالار بورس شهرهای تهران، کیش، اصفهان، اهواز، کرمانشاه، قم، رشت، بابل، بندرعباس، کرمان، شیراز، یزد، آمل، همدان، کرج، تبریز، مشهد، قزوین، دارای شعبه است. این شرکت در مدت حیات خود در بازار سرمایه، با ارتقاء دانش فنی مجموعه بر مبنای آموزش مستمر، تشویق پرسنل در کسب مدارک حرفهای بازار سرمایه و حضور فعال در همه عرصه‌هایی که صنعت کارگزاری امکان فعالیت در آنها را دارد روند رو به رشدی را طی نموده چنان‌که در حال حاضر «آگاه» تمامی مجوزهای تعریف شده از سوی سازمان بورس برای صنعت کارگزاری را اخذ کرده و در سالهای اخیر همواره جزء سه کارگزار برتر ایران با رتبه الف است.
این شرکت با آگاهی از وضعیت صنعت بیمه ایران و با تبیین استراتژی‌های کلان خود در سال ۱۳۹۰ با مجوز شماره ۴۱۹۸۰۱ بیمه مرکزی ایران مشغول فعالیت است. با توجه به پراکندگی متقاضیان بیمه و بیمه گذاران در مناطق مختلف ایران، شرکت بیمه آرمان با تأسیس و راه‌اندازی ۴۱ شعبه در مرکز استانها و بعضی از شهرهای بزرگ و همچنین با در اختیار داشتن حدود ۸۰۰ نمایندگی در اقصی نقاط ایران که به تعداد قابل توجهی از آنان اختیار بازدید و صدور بیمهنامه تفویض شده‌است، امکانات لازم برای ارایه خدمات بیمهای در شهر یا منطقه محل استقرار بیمه‌گذاران و بیمه شدگان فراهم شده‌است که با اجرای برنامه‌های از پیش تعیین شده شبکه فروش به‌طور مستمر در حال توسعه است.
اتلبرت یا اتلبرت یکم (انگلیسی: "Ethelbert"، آنگلوساکسونی: "Æthelbert") (زادهٔ در حدود ۵۵۲ - درگذشتهٔ ۲۴ فوریه ۶۱۶) شاه کنت از ۵۶۰ تا ۶۱۶ و نخستین پادشاه انگلیسی بود که به دین مسیح گروید.
پادشاهی کنت در دوران فرمانروایی طولانی‌مدت او بر تمامی نواحی انگلستان در جنوب هامبر استیلا یافت و نخستین قانون انگلستان در زمان او به نگارش درآمد. در ۵۹۶ پاپ گرگوری یکم مبلغانی مذهبی را به سرپرستی آگوستین از رم به انگلستان فرستاد و آن‌ها هنگام ورودشان به ثانت مورد استقبال گرم اتلبرت قرار گرفتند. او به آن‌ها اجازه داد تا در کانتربری ساکن شوند و خود به عنوان نخستین مسیحی انگلستان غسل تعمید یافت.
مایک اولدفیلد (زادهٔ ۱۵ مه ۱۹۵۳) آهنگساز و موسیقی‌دان مشهور انگلیسی است. موسیقی اولدفیلد آمیزه‌ای از پراگرسیو راک، فولک، موسیقی ملل، کلاسیک، الکترونیک و نیو اِیج و در سال‌های اخیر موسیقی رقص است. موسیقی او استادانه و دارای ساختاری ذاتاً پیچیده‌است. اولدفیلد بیشتر به‌خاطر آلبوم "زنگ‌های لوله‌ای"Tubular Bells (۱۹۷۳) و تک‌آهنگ «سایه مهتاب»Moonlight Shadow (۱۹۸۳) شناخته شده‌است. او همچنین به‌خاطر بازآفرینی نسخهٔ بدون کلام ترانهٔ کریسمسی «In Dulci Jubilo» شهرت دارد.
اولدفیلد در سال ۱۹۷۴ برای آلبوم "زنگ‌های لوله‌ای" که تِم اصلی آن در فیلم جن‌گیر استفاده شده بود برندهٔ جایزهٔ گرمی «بهترین اثر بدون‌کلام» شد.
آخرین آلبوم او به نام بازگشت به اوماداون در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. لیبل اولدفیلد بازنشستگی او را در سال ۲۰۲۳ اعلام کرد.
! scope="col" | جایزه
! scope="col" | سال
! scope="col" | نامزد (های)
! scope="col" | دسته‌بندی
! scope="col" | نتیجه
! scope="row" | انجمن سالانه صدا APRS
! scope="row" | دیلی میرر جوایز راک و پاپ بریتانیا
! scope="row" | جوایز گلدن گلوب
! scope="row" rowspan=2| جایزه طلایی اروپا
! scope="row" rowspan=2|جوایز گرمی
! scope="row"|تالار مشاهیر گرمی
! scope="row"|جوایز موسیقی مجارستان
! scope="row" | جوایز ایور نوولو
! scope="row" rowspan=3| جوایز NME
! scope="row" | انجمن فیلم و تلویزیون آنلاین
در سال ۱۹۸۱، اولدفیلد جایزه آزادی شهر لندن را دریافت کرد.
آنا او که نام اصلی‌اش برتا پاپن‌هایم بود. در سال ۱۸۵۹ در وین به دنیا آمد و در یک خانواده ثروتمند یهودی بزرگ شد. به دلیل ناراحتی‌های هیستریکی که در اثر مرگ پدر برایش به وجود آمده بود، از سال ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۲ تحت درمان یوزف برویر قرار داشت.
یوزف برویر برای حفظ حریم شخصی او، وی را با نام مستعار آنا او خطاب می‌کرد.
برتا پاپن‌هایم یکی از پایه‌گذاران اتحادیه زنان یهودی بود و سال‌های زیادی سمت مدیریت اتحادیه زنان آلمان را بر عهده داشت. او برای روسپیان جوان سرپناه تهیه می‌کرد و علیه معامله بر سر ایشان مبارزه می‌کرد. در کنار این فعالیت‌ها داستان می‌نوشت و تحقیقاتش در مورد مسائل تئوریک زنان را به رشته تحریر درمی‌آورد.
او در سال ۱۹۳۶ در گذشت.
اروین یالوم، "و نیچه گریست"
یوزف برویر روان‌شناس اهل اتریش و جزو بهترین پزشکان اتریش بود که نقش کلیدی در کشف فیزیولوژی اعصاب داشت. برویر در دهه ۸۰ با بیماری به اسم آنا او روان‌کاوی کرد. او شیوه روان‌کاوی را با کمک همکارش زیگموند فروید توسعه داد.
یوزف برویر در ۱۵ ژانویه سال ۱۸۴۲ در وین، اتریش به دنیا آمد، پدرش لوپارد برویر در جامعه یهودیان وین تدریس می‌کرد. وقتی سه ساله بود مادرش را از دست داد و تحت سرپرستی مادر بزرگ مادریش رشد کرد و پدرش تا سن ۸ سالگی به او تعلیم می‌داد. او از آکادمی ژیمناستیک در سال ۱۸۵۸ فارغ‌التحصیل شد و پس از یک سال در دانشکده پزشکی وین ثبت نام کرد و به تحصیل در دانشگاه وین پرداخت. او در سال ۱۸۶۷ در امتحانات دانشگاهی قبول شد و به عنوان دستیار ژوان اوپولزر شروع به کار کرد.
یوزف برویر یکی از دو شخصیت اصلی رمان وقتی نیچه گریست اثر اروین د. یالوم است.
یوزف برویر برای حفظ حریم شخصی او، وی را با نام مستعار آنا او خطاب می‌کرد. برتا پاپن‌هایم یکی از پایه‌گذاران اتحادیه زنان یهودی بود و سال‌های زیادی سمت مدیریت اتحادیه زنان آلمان را بر عهده داشت. او برای روسپیان جوان سرپناه تهیه می‌کرد و علیه معامله بر سر ایشان مبارزه می‌کرد. در کنار این فعالیت‌ها داستان می‌نوشت و تحقیقاتش در مورد مسائل تئوریک زنان را به رشته تحریر درمی‌آورد.
برویر، زیر دست اولد هرینگ در مدرسه پزشکی نظامی وین کار می‌کرد، او اولین کسی بود که طبیعت رفلکس تنفس عصب واگ را اثبات کرد. این یک خروجی از مبحث روانشناسی قبلی بود و این تحولی بود در دید دانشمندان در رابطه با ارتباط سیستم عصبی با ریه‌ها بود. این مکانیزم هم‌اکنون به اسم رفلکس هرینگ-برویر شناخته می‌شود.
یوزف برویر در سال ۱۸۶۸ با ماتیلدا آلتمن ازدواج کرد و پنج بچه داشت. دختر او دورا خودکشی کردن را به اخراج شدن توسط نازی ترجیح داد. دختر دیگر او مارگارت شیف در اردوگاه کار اجباری ترزینشتات در ۹ سپتامبر درگذشت. نوهٔ دختری او هانا شیف در حالی که زندانی نازی‌ها بود جان سپرد.
نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای سیاه‌بیشه، که به نام نیروگاه سیاه بیشه نیز شناخته می‌شود، یک نیروگاه برق‌آبی در دامنه‌های رشته‌کوه البرز و در مجاورت روستای سیاه‌بیشه است که در فاصلهٔ چالوس در استان مازندران و در ۱۲۵ کیلومتری شمال تهران و ۱۰ کیلومتری شمال تونل کندوان در مسیر جاده کرج-چالوس قرار دارد. این نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای هنگامی که تقاضای انرژی بالاست، برق تولید می‌کند و به عبارتی یک نیروگاه قله‌ای است که در زمان‌های بیشینهٔ مصرف، انرژی لازم برای تهران را (که در فاصله جنوب آن قرار دارد) تأمین می‌کند. این نیروگاه ظرفیت تولیدی برابر و ظرفیت پمپاژ دارد. برنامه‌ریزی برای این پروژه در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی آغاز شد و ساخت و ساز آن در سال ۱۹۸۵ شروع شد. از سال ۱۹۹۲ تا سال ۲۰۰۱ کار بر روی آن به تعویق افتاد و اولین ژنراتور آن نهایتاً در مه ۲۰۱۳ (بهار ۱۳۹۲) به صورت برخط راه اندازی شد. ژنراتورهای دیگری نیز در ۱ سپتامبر ۲۰۱۵ (۱۰ شهریور ۱۳۹۴) راه اندازی شدند. این نیروگاه نخستین نیروگاه تلمبه‌ای ذخیره‌ای است که در ایران ساخته شده و همچنین اولین سد خاکی با رویه بتنی در این کشور است.
موقعیت کنونی نیروگاه در سیاه‌بیشه برای نخستین بار در سال ۱۹۷۰ میلادی جهت تأسیس نیروگاه شناسایی شد. در آن زمان مطالعه‌ای بر روی منابع آب کوهستان البرز توسط شرکت "تراکسیونل"Traksionel بلژیک انجام شده‌بود که در آن چندین موقعیت از جمله سیاه بیشه برای ساخت سدها، به عنوان مکان‌های بالقوه برای نیروگاه تلمبه‌ای ذخیره‌ای شناسایی شدند. در سال ۱۹۷۵ یک گزارش امکان‌سنجی در مورد پروژه سیاه بیشه به وزارت نیروی ایران فرستاده شد. مطالعه کوه‌های البرز در سال ۱۹۷۷ میلادی به پایان رسید و مطالعات زمین‌شناسی در سال ۱۹۷۸ آغاز شدند، اما در سال ۱۹۷۹ به دلیل انقلاب اسلامی ایران این روند متوقف شد. در سال ۱۹۸۳، شرکت "لاهمایر اینترناسیونال"Lahmeyer International قراردادی برای طراحی فاز دوم (حفاری زیرزمینی) منعقد کرد که در سال ۱۹۸۵ تکمیل شد. در همان سال ساخت تونل انحرافی سد نیز آغاز شد. طرح‌های دیگری برای فاز اول (ساختارهای حمایتی) توسعه یافتند و ساخت و ساز تا سال ۱۹۹۲ ادامه یافت. در این سال نبود بودجه پروژه را یک بار دیگر متوقف کرد و پس از آن ساخت و ساز تا سال ۲۰۰۱ از سر گرفته نشد. در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳، قراردادهای جدیدی برای احداث سدها و نیروگاه برقرار شدند و ساخت و ساز ادامه یافت. تا آوریل ۲۰۱۲ تا ۹۰ درصد این پروژه تکمیل شد. هر دو مخزن بالا و پایین نیز در ژانویه ۲۰۱۳ کامل شدند. اولین ژنراتور، از میان چهار ژنراتور، در ماه مه ۲۰۱۳ (بهار ۱۳۹۲) راه اندازی شد و الباقی تا سال ۲۰۱۵ (بهار ۱۳۹۴) به کار افتادند. در ۱ سپتامبر ۲۰۱۵ (۱۰ شهریور ۱۳۹۴) نیروگاه با حضور اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس‌جمهور، و حمید چیت‌چیان، وزیر نیرو، به‌طور رسمی افتتاح و وارد شبکه شد. جهانگیری در این مراسم نیروگاه و سد سیاه بیشه را «یک مجموعه استثنایی و افتخار مهندسی ایران» خواند.
این سایت از دو مخزن پایین و بالا تشکیل می‌شود که به نیروگاه متصل هستند. زمان‌هایی که تقاضا کم است، با استفاده از برق ارزان، آب مخزن پایین را به مخزن بالا پمپاژ می‌کنند و در زمان اوج مصرف که برق گران‌بها می‌شود، نیروگاه با رها کردن آب مخزن بالا ژنراتورهایش را می‌چرخاند و برق تولید می‌کند. فرایند ذخیره و تولید برق بسته به مقدار نیاز شبکه تکرار می‌شود و بدین شکل به کنترل بار شبکه سراسری کمک می‌کند.
سد بالادست این نیروگاه از نوع سنگریزه‌ای با ریزش بتونی و ارتفاع ۸۶ متر با حجم مخزن ۳٫۶ میلیون متر مکعب است و سد پایین‌دست آن ۱۰۴ متر ارتفاع و مخزنش ۳٫۷ میلیون متر مکعب حجم دارد. این نیروگاه خودراه‌انداز است و پاسخ سریعی به تغییرات ناگهانی بار در شبکه دارد و می‌تواند در تنظیم ولتاژ و کنترل فرکانس شبکه مؤثر باشد. از ویژگی‌های مهم این طرح، شفت‌های مایل آن است که برای اولین بار در کشور و به طول ۵۰۴ متر و قطر پوشش فلزی ۵ متر با زاویه ۶۷ درجه نسبت به افق احداث گردیده‌است. تمام واحدهای این نیروگاه دارای قابلیت مهم راه‌اندازی خودبه‌خودBlack Start در شرایط خاموشی کاملBlack Out هستند.
هر دو مخزن بالایی و پایینی در واقع سدهایی بر رود چالوس هستند، که به‌طور میانگین مقدار آب ورودی به آن‌ها است. سد بالایی بلندی و درازا دارد. این سد شامل حجم است و عرض آن در قسمت انتهایی و در قسمت پایه می‌باشد. مخزن آن دارای ظرفیت ذخیره‌سازی است که از این مقدار قابل استفاده می‌باشد، و مساحت سطحی آن بالغ بر است. سد مخزن پایینی بزرگتر است و دارای بلندی و درازای است. این سد شامل حجم ، عرض انتهایی و عرض پایه‌ای می‌باشد. همچنین ظرفیت آن است که از آن قابل استفاده است، و مساحت سطحی آن است. هر دو سد مجهز به راهروهایی به سرریز سد می‌باشند. ظرفیت تخلیه برای سد بالا و برای سد پایینی است. ارتفاع طبیعی سد بالا و سد پایین است که موجب حداکثر شدن سر هیدرولیکیhydraulic head و نرمال می‌شود.
مخزن بالایی به دو تونل آبرسان با دهانه‌هایی به قطر متصل است. این دو مسیر آبرسان برای مقابله با ضربه قوچ،Water Hammering پس از طی‌کردن مسیرهایی به طول (تونل چپ) و (تونل راست) به مخزن ضربه‌گیر می‌ریزند. پس از آن بایستی برای افزایش ارتفاع فشاری مسیر لوله دریچه آبگیرpenstock را طی کنند که بوده و آب را به قسمت زیرین سد و به سوی مخزن پایینی هدایت می‌کند. در نیروگاه هریک از دریچه‌های آبگیر به دو دریچه آبگیر متصل می‌شوند تا با آب پمپ-ژنراتور توربین فرانسیس تأمین شود. پمپ-ژنراتورها ظرفیت تولید ۲۶۰ مگاوات و ظرفیت پمپاژ ۲۳۵ مگاوات را دارند. ژنراتورها می‌توانند با ظرفیت تخلیهٔ آب را منتقل کنند و برق را با ترانسفورماتور ۴۰۰ کیلو ولت تبدیل کنند. پس از استفادهٔ آب در ژنراتورها، جریان آب خارج‌شده از یکی از دو لوله (به طول‌های و ) به سمت سد پایینی می‌رود. وقتی پمپاژ مورد نیاز است، پمپ-ژنراتورها به پمپ‌ها تبدیل می‌شوند و آب را از طریق کانال‌های آب به مخزن بالا می‌فرستند. هر ژنراتور می‌تواند تا آب را پمپاژ کند.
از دیگر ویژگی‌های به خصوص این پروژه حفاری در زمین‌های غیر سنگی دو میلیون متر مکعب، حفاری در زمین‌های سنگی دو میلیون و پانصد هزار متر مکعب، خاکریزی پنج میلیون و پانصد هزار متر مکعب، حفاری تونل و گالری یکصد و هشتاد هزار متر مکعب، شات کریت شش هزار متر مکعب، میل مهار یکصد و بیست هزار متر طول، چال تزریق یکصد و چهل هزار متر طول، آرماتوربندی با انواع میلگرد ساده و آجدار نوزده هزار تن، قالب بندی یکصد و پنجاه هزار متر مربع، قالب لغزنده هفتاد و دو هزار متر مربع، بتن ریزی دویست و پنجاه هزار متر مکعب هستند.
هزینه‌های اجرای پروژه بر اساس برآورد اولیه بالغ بر ۵٬۴۳۸ میلیارد ریال بود و با منابع سرمایه‌گذاری عمومی، منابع داخلی، تسهیلات بانکی داخلی، اوراق مشارکت و تسهیلات خارجی (فاینانس، وام و…) تأمین گردید. زیان‌های ناشی از طولانی شدن پروژه موجب افزایش قیمت تمام شده طرح و سود از دست رفته حاصل از فروش برق شدند. منافع و درآمد حاصل از تولید برق طبق برآورد اولیه سالانه ۶۳۳ میلیارد ریال (بر حسب هر کیلووات ساعت ۶۴۲ ریال) بود.
ولی تا سپتامبر ۲۰۱۵ (شهریور ۱۳۹۴)، که نیروگاه افتتاح شد، برای این پروژه حدود ۱۳٬۰۰۰ میلیارد ریال هزینه شد. گفته می‌شود این نیروگاه توانایی کاهش هزینه‌های استهلاک نیروگاه‌های حرارتی به میزان سالانه ۱۹ میلیون دلار را داراست.
طبق توافق‌نامه‌ای، سازمان منابع طبیعی و سازمان محیط زیست بخشی از جنگل‌های شمال ایران را تحت عنوان «۱۰ درصد جنگلی» برای حفاظت به سازمان محیط زیست واگذار کردند. سد سیاه‌بیشه در محدودهٔ این مناطق تحت حفاظت بود. ساخت نیروگاه و سدهای سیاه‌بیشه موجب تخریب جنگل، بهره‌برداری از معادن در منطقهٔ حفاظت‌شده، کاهش هفت هزار متر مربعی وسعت دریاچه دریوک و ناامن شدن منطقه برای حیات وحش شد. گرچه طبق قوانین هرگونه دخل و تصرف و واگذاری و بهره‌برداری از منابع در مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ممنوع بود، این سازمان اجازهٔ داد پروژه ادامه یابد.
مجریان پروژهٔ ساخت سد در سال ۱۳۸۲ و ۱۳۸۳ گزارش ارزیابی خود را به سازمان محیط زیست ارائه کرده و مجوز لازم را از این سازمان گرفتند. طبق گفتهٔ اصیلیان (سرپرست معاونت محیط زیست انسانی سازمان)، گزارش‌های محیط زیستی این سد هر سه ماه یک بار برای سازمان محیط زیست ارسال می‌شد. مجری طرح اجازهٔ بهره‌برداری از سه معدن برای تأمین سنگ سد را داشت که به علت آهکی شدن یکی از معادن، بدون اجازه و اطلاع سازمان محیط زیست، معدن چهارمی ایجاد کرد و پس از اطلاع یافتن سازمان، با پرداخت جریمه، بهره‌برداری از آن را ادامه داد. همچنین قرار بر این بود که پس از پایان پروژه سدسازی، مناطق تخریب‌شدهٔ جنگل احیا گردند.
کیاکجوری (ریاست وقت اداره محیط زیست چالوس) در سال ۱۳۸۵ دربارهٔ دریاچه دریوک گفت: «این دریاچه که در ابتدا حدود ۱۰ هزار متر مربع وسعت داشت در ارتفاع ۳ هزار متری واقع است که هم‌اکنون با به احداث خانه‌های سازمانی در پایین دست و حرکت زمین، میزان آب آن کاهش یافت و وسعت آن به حدود ۳ هزار مترمربع رسید… در این دریاچه ماهی تلخوس (گِلخوار)، قورباغه و لاک پشت زیست می‌کنند و قرار است این دریاچه احیا شود.» او همچنین خانه‌های سازمانی مرتبط با سد سیاه‌بیشه را عامل گندآب شدن دریاچه دانست و از قول مجریان پروژه برای ایجاد پنج هزار متر مربع محیط سبز و کاشت درخت خبر داد.
احداث سد سیاه‌بیشه در کنار رود چالوس باعث کاهش آب‌های زیرزمینی شده‌است. رسانه‌های ایران روز ۲۱ اسفند ۱۴۰۰، از رانش زمین در محدوده پل زنگوله در مسیر شمال به جنوب محور چالوس خبر دادند که درازای شکاف به وجود آمده ۱۰۰ متر و ارتفاع آن ۲۰ سانتی‌متر اعلام شد و این واقعه موجب بسته شدن جاده چالوس گردید. از دلایل رانش زمین، «بار ترافیکی»، «سد سیاه بیشه» و «نیروگاه‌های برقابی» و «تغییر کاربری اراضی، تخریب جنگل‌ها، ساخت‌وساز غیراصولی، احداث سدها و اقدامات افراطی راه‌سازی و جاده‌سازی» در مناطق شیب‌داری که جنس خاک آن مستعد لغزش زمین است، بیان شد. رئیس پلیس راه مازندران هم در ۱۹ اسفند ۱۴۰۰، از جان باختن دو نفر از سرنشینان یک خودروی عبوری در جاده چالوس خبر داد که بر اثر ریزش سنگ و رانش کوه این اتفاق رخ داد. محبوب‌فر (عضو انجمن مخاطرات محیطی و توسعه پایدار ایران) پس از این واقعه گفت: «رانش زمین که هم‌اکنون آن را مشاهده می‌کنیم، رخدادی است که از سال ۱۳۹۶ نسبت به وقوع آن در شمال کشور هشدارهایی داده شد و حتی در سال ۱۳۹۸ اعلام شده بود که بیشتر از ۴۰۰ نقطه از استان مازندران دچار پدیده رانش هستند و رتبه این رانش از خفیف تا شدید برآورد شد، ولی متأسفانه به این هشدارها توجه نشد… همه اتفاقاتی که در جاده چالوس به عنوان رانش زمین رخ می‌دهد، به احداث سد سیاه‌بیشه بر می‌گردد. در کنار رودخانه چالوس، این سد احداث شده‌است و متأسفانه بر اساس اطلاعاتی که ما دریافت کردیم، احداث این سد منجر به تقلیل آب‌های زیر زمینی در منطقه شده و ساختار ژئوتکنیک و زمین‌شناسی منطقه را دگرگون کرده‌است.»
کاخ به والرین یا کاخ والریانوس، کاخی معروف در شهر تاریخی بیشاپور در نزدیکی کازرون است.
این بنا در ضلع شمالی ارگ شاهی واقع گردیده، کاخی است تماماً سنگی و از سنگ‌های یکدست و نقش دار ساخته شده است. به دلیل عدم اتمام کاوش‌های باستان‌شناسی، کاربری بنا هنوز مشخص نگردیده است. بنا به گفته رومن گیرشمن، این بنا کاخی بوده که شاپور ساسانی، والرین امپراتور مغلوب شده روم را در آن اسکان داده است.
کاخ والرین بیشاپور در فاصله ۱۵۰ متری تالار تشریفات قرار دارد و به سبک معماری ساسانی جداره داخلی آن با سنگ‌های تراشیده و منقش و سطح بیرونی را با روکش گچ سفید کرده‌اند، همه قسمت‌های این کاخ دارای نقوش برجسته و گچبری‌های زیبا بوده این کاخ برای امپراتور شکست خورده روم در هنگام اسارت در ایران ساخته شده و او همه عمرش در این کاخ زیر نظر بوده است. به جز حضور امپراتور روم در این شهر، فتح بیشاپور به دست مسلمانان در سال ۱۶ هجری از مهمترین اتفاقات در این شهر محسوب می‌شود. بیشاپور در قرون دوم و سوم رونق چندانی نداشته و در قرون چهارم دوباره قدرت به شهر برگشت اما با این حال بعد از آن با ویرانی شهر بیشتر مردم بیشاپور به کازرون مهاجرت کردند.
درمانگاه خصوصی یک مجموعه تلویزیونی آمریکایی با موضوع پزشکی و درام است. این مجموعه که از مجموعهٔ آناتومی گری منشعب شده‌است پخش خود را در سپتامبر ۲۰۰۷ آغاز کرد. این سریال توسط شبکه ABC آمریکا پخش می‌شود.
داستان این مجموعه تلویزیونی در واقع دنباله یکی از چند داستانی است که در مجموعه تلویزیونی آناتومی گری به آن پرداخته شده بود. بخشی از شخصیت‌های مجموعه تلویزیونی درمانگاه خصوصی، قبلاً در مجموعه تلویزیونی آناتومی گری معرفی شده بودند. شخصیت اصلی این مجموعه تلویزیونی، دکترآدیسون مونتگمری با بازی کیت والش است. آدیسون مونتگومری یک متخصص زنان و زایمان است. این شخصیت و بازیگر آن کیت والش در سه فصل اول آناتومی گری نقشی با اهمیت داشتند، اما در پایان فصل سوم آناتومی گری، به واسطه اتفاق‌هایی آدیسون مونتگمری تصمیم می‌گیرد از سیاتل، واشینگتن به لوس‌آنجلس برود و در یک درمانگاه خصوصی که توسط دوستانش اداره می‌شود کار کند؛ همین موضوع آغازگر مجموعه تلویزیونی درمانگاه خصوصی می‌شود.
قطب شاهیان یا سلطنت گلکنده نام سلسله‌ای است از سلاطین که در گلکنده یا غلکنده و سپس در حیدرآباد در منطقهٔ دکن در جنوب کشور هند از سال ۹۱۸ تا ۱۰۹۸ ه‍.ق/۱۵۱۸ -۱۶۸۷ م حکومت کردند و به دست امپراتوران گورکانی هند منقرض شدند.ویکی‌پدیای انگلیسی -(Qutb Shahi dynasty) سلاطین قطب شاهی شیعه بودند و از نوادگان قراقویونلوها به‌شمار می‌روند آن‌ها پادشاهی قدرتمندی در دکن داشتند و نه تنها حامیان خوبی برای اشائهٔ فرهنگ فارسی بودند بلکه فرهنگ‌های منطقه‌ای دکن را نیز توسعه دادند. آن‌ها زبان تلگو که زبان محلی ایالت آندرا پرادش هند است را نیز ترویج کردند. قطب‌شاهیان ابتدا گلکنده و بعد از آن حیدرآباد را به عنوان پایتخت برگزیدند، و هر دو شهر توسط آنان توسعه و آبادانی یافت.
حکومت قطب شاهیان به دلایل متعدد از همان آغاز تأسیس، پیوسته با حکومت‌های هندوی همجوارش و همچنین با دیگر حکومت‌های محلی مسلمان دکن کشمکش‌های سیاسی ـ نظامی داشت.کشمکش‌های سیاسی ـ نظامی قطب شاهیان با حکومت‌های هندو و مسلمان دکن-صادقی علوی، محمود با این وجود آنان همواره سعی می‌کردند بدون روی آوردن به زور و با اجتناب از جنگ به حل کردن مسائل بپردازند. قطب‌شاهیان با توجه به سابقه قومی و علائق مذهبی، روابط بسیار نزدیکی با دربار ایران و شاهان صفوی برقرار نمودند و در برابر دشمنان از آنان یاری می‌خواستند.روابط «قطب شاهیان» هند با پادشاهان صفوی ۱ و ۲ -امیرسعیدالهی
سلسله بهمنی‌ها که یکی از مهم‌ترین سلسله‌های حاکم در دکن بود در اوایل سده دهم هجری قمری منقرض شد اما پیش از آن سلسله «قطب شاهیان» از درون این سلسله شکل گرفت. مؤسس این سلسله سلطان قلی قطب‌شاه همدانی بود که از همدان ایران و از ترک‌های بهارلو و از اعقاب قرایوسف و اسکندر، از پادشاهان قراقویونلو به‌شمار می‌رفت. او از نوادگان میرزا جهانشاه قراقویونلو و نوادگان دختری علی شکربیگ بود.دائرةالمعارف بزرگ اسلامی - بهارلو
سلطان قلی همراه عمویش «الله قلی» به دکن مهاجرت کرد و از سرداران بزرگ محمد شاه سوم بهمنی یا محمد شاه لشکری شد و در سال ۸۴۲ شمسی موفق به سرکوب شورش منطقه تلنگانا در دکن گردید و به دنبال آن پس از چندی، در سال ۸۹۷ شمسی همزمان با پادشاهی شاه اسماعیل اول صفوی، با لقب «قطب‌الملکی» استقلال خود را در گلکنده اعلام و سلسله قطب‌شاهیان را تأسیس کرد. او گلکنده را مرکز حکومت خود قرار داد و در آن مساجد و قصرها و باغ‌های با شکوهی بنا کرد
پس از آنکه خبر رسید که شاه اسماعیل صفوی بر تخت سلطنت ایران نشسته‌است سلطان قلی قطب‌شاه که او را مرشدزاده خود می‌دانست در خطبه‌های نماز نام مرشد خود را مقدم بر اسم خود گردانید و نام «خلفای سه‌گانه» را به تدریج از خطبه حذف کرد.
جمشید قلی، پسر سلطان قلی مدت کوتاهی حکومت کرد. هفت سال حکومت کوتاه او بیشتر صرف امور نظامی و جنگ با دیگر حکومتهای محلی دکن شد. او حاکمی شجاع بود و به اتحاد و انسجام سلسله قطب شاهی کمک کرد.
پس از جمشید، برادرانش سبحان قلی و ابراهیم قلی قطب‌شاه به‌ترتیب به‌سلطنت رسیدند. ابراهیم قلی، جوان‌ترین فرزند سلطان قلی مؤسس این سلسله بود که به علت مخالفت با حکومت کوتاه برادرش جمشید قلی، مدت هفت سال در دربار مهاراجهٔ «ویجایانگر» سکونت داشت. پس از آن او حدود سی سال از ۹۵۷ ـ ۹۸۸ ه‍.ق بر دکن حکومت کرد و از معدود مسلمانان ایرانی تباری بود که زبان زبان تلگو (زبان محلی ایالت آندراپرادش) را آموخت و سایر مسلمانان و اطرافیان خود را به این کار تشویق کرد و بدین ترتیب موفق شد ضمن ارتباط نزدیک‌تر با مردم محلی محبوبیت بیشتری پیدا کند. وی از امیران با تدبیر و با لیاقت سلسله قطب‌شاهی به‌شمار می‌رود که از کارهای عمده او بازسازی و نوسازی قلعه گلکنده بود که در آن مدارس و مساجد بیشتری تأسیس کرد. از مهم‌ترین تحولات دوران وی انقراض امپراتوری هندوی رام راج بود که از اتحاد دولت‌های مسلمان دکن شکست خورد.
در ابتدا ابراهیم قطب‌شاه از شرکت گسترده در درگیری‌ها و پیمان‌های نظامی که بین حکّام محلی دکن روی می‌داد، خودداری کرد و وقت خود را صرف تأمین امنیت داخلی و اصلاح دستگاه‌دیوانی نمود از این رو در سال‌های آغازین حکومت او تا حدی برخوردهای نظامی قطب شاهیان با همسایگانشان متوقف شد. اما پس از مدتی او در اتحادی که حکومت‌های مسلمان منطقه علیه حکومت هندوی رام راج برقرار کرده بودند شرکت کرد. از مهم‌ترین تحولات دوران وی انقراض امپراتوری هندوی رام راج بود که از اتحاد دولت‌های مسلمان دکن شکست خورد.
ابراهیم قطب‌شاه، مدیری توانا بود که در دوره حکومت پدرش فنون کشورداری را آموخته و در اقامت طولانی خود در ویجانگر تجربیات فراوانی اندوخته بود. او در تثبیت حکومت قطب‌شاهیان نقشی اساسی داشت تا جایی که می‌توان گفت اگرچه سلطان قلی سلطنت قطب‌شاهیان را در گلکنده بنیان نهاد، اما این ابراهیم بود که بنیادهای این‌پادشاهی را به‌رغم آشفتگی‌ها و ناآرامی‌های سیاسی موجود در دکن استوار ساخت.
معروف‌ترین فرمانروای این سلسله محمد قلی قطب‌شاه پنجمین سلطان این سلسله بود که به مدت ۳۲ سال حکومت کرد و زمان حکمرانی او اوج بالندگی سلسله قطب‌شاهیان به‌شمار می‌رود. از مهم‌ترین اقدامات وی بنای شهر فعلی حیدرآباد در آغاز هزاره دوم هجری در نزدیکی قلعه گلکنده بود که اکنون پنجمین شهر مهم و بزرگ هند است. وی در دوران حکومت خود به ترویج زبان فارسی در منطقه دکن اهتمام ورزید و خود به زبان تلگو و فارسی شعر می‌سرود. به‌طوری که او را مؤسس ادبیات دکنی نامیده‌اند. از شخصیت‌های معروف دربار وی میر محمد مؤمن استرآبادی است که خواهرزاده میر فخرالدین سماکی، فاضل خوش قریحه و مربی و معلم شاهزاده سلطان حیدر میرزا، فرزند شاه تهماسب صفوی بود. میر محمد مؤمن استرآبادی بیش از جنگ و توسعه‌طلبی به فکر توسعه نظام اداری وتقویت امور فرهنگی بود.
پس از جنگ خونینی که بین عادل‌شاهیان و محمد قلی قطب شاه و با پیشوایی میر محمد مؤمن استرآبادی صورت گرفت و هم‌چنین به علت خستگی دو حکومت از جنگ‌های دائمی، خصومت و دشمنی بین قطب‌شاهیان و عادل‌شاهیان تا مدتی برطرف شد. ابراهیم عادل شاه (۹۸۷ ـ ۱۰۳۵ ه‍.ق) در سال ۹۹۵ ه‍.ق «خواجه علی سبزواری» را به همراه جمعی از اعیان و بزرگان دربار خود برای خواستگاری خواهر محمد قلی به گلکنده فرستاد. این ازدواج، روابط دوستانه بین دو حکومت را تقویت کرد، به طوری که پس از آن، روابط بین این دو حکومتِ محلی دکن تا پایان حکومت این دو حاکم، دوستانه و صلح‌آمیز بود.
در زمان حکمرانی محمد قلی، روابط سیاسی میان دکن و ایران بسیار نزدیک بود و سفیرانی همچون «اسد بیک کرک یراق تبریزی» و «اغرلو سلطان» از دربار ایران به حضور وی رسیدند و از جانب دکن نیز «حاجی قنبر علی» و «قاضی مصطفی» و «مهدی قلی» به دربار شاه عباس صفوی گسیل شدند و مکاتباتی میان شاهان صفوی و امرای دکن صورت گرفت.
سلطان محمد قطب‌شاه، نوه ابراهیم قلی ششمین فرمانروای دکن از سلسله قطب‌شاهی است که تحت تعالیم و تربیت میرمومن استرآبادی رشد کرد و بزرگ شد و از امیران بسیار مؤمن و دیندار این خاندان محسوب می‌شود. او «مکه مسجد»، بزرگ‌ترین مسجد جنوب هند را در سال ۹۹۶ شمسی در حیدرآباد بنا نمود. وی از نسخه‌شناسان خبره کتاب‌های خطی به‌شمار می‌رفت. وی در دوران حکومت ۱۴ ساله خود اهتمام فوق‌العاده‌ای در ترویج مذهب تشیع و زبان فارسی به عمل آورد. در دوران وی چند سفیر از جمله «حسین بیک قبچانی» و «قاسم بیک» از سوی شاه عباس به حیدرآباد آمدند و پیام‌های وی را تسلیم نمودند.
همچنین سلطان محمد قطب‌شاه ششمین سلطان سلسله قطب‌شاهیان نیز «محمد ابن خاتون عادلیه» را که اصالتاً ایرانی بود و بعداً به مقام صدارت قطب‌شاه رسید، به دربار شاه عباس در ایران روانه کرد.
عبدالله قطب‌شاه پسر محمد قطب‌شاه هفتمین سلطان این سلسله در ۱۲ سالگی به سلطنت رسید و بیشترین دوره حکومت را در سلسله قطب‌شاهی داشت. دوره ۴۶ ساله حکومت او از نظر آسایش و رفاه مردم شهرت دارد و در این دوره قلمرو قطب‌شاهیان وسعت بیشتری یافت. اما در سال‌های ۱۰۱۵ تا ۱۰۳۵ شمسی قلعه گلکنده تحت فشار شدید قشون امپراتوری گورکانی هند در دهلی قرار گرفت و خسارات بسیاری به بار آمد و از این زمان است که سلسله قطب‌شاهیان به علت درگیری با دربار دهلی رو به افول گذاشت. به‌ویژه آنکه عبدالله قطب‌شاه تحت فشار شاه‌جهان، پادشاه گورکانی هند مجبور شد تا نام ائمه و نیز نام پادشاه ایران را از خطبه‌های نمازجمعه حیدرآباد حذف کند. با این حال روابط عبدالله قطب شاه با دربار ایران همچنان بسیار صمیمانه بود و مبادله سفیر بین دو کشور ادامه یافت. از جمله «محمد قلی بیک» و «خیرات خان» و «حکیم‌الملک» از طرف وی به حضور شاه صفی رسیده و متقابلاً «امامقلی بیک» از سوی پادشاه صفوی عازم دربار دکن شد. عبدالله در نامه‌ای به شاه عباس دوم صفوی ضمن تشریح چگونگی مقاومت در برابر اورنگ زیب، فرزند شاه‌جهان از وی یاری خواست و در این نامه بذل هر گونه عنایتی از سوی ایران را «احیای سنت اجدادی و تداوم آثار حضرات ائمهٔ هدی» خوانده‌است.
تاورنیه که در ۱۶۴۵ میلادی یعنی در اواخر حکومت قطب‌شاهیان از قلمروی تحت حکومت آنان دیدار کرد، کارگرانی که در صنعت استخراج و بازسازی سنگ‌های گرانبها در نزدیکی گلکنده مشغول به کار بودند را بالغ بر شصت هزار نفر ذکر می‌کند. الماس کوه نور که اینک بر تارک تاج سلطنتی انگلیس می‌درخشد در سال ۱۶۵۶ م از همین ناحیه به دست آمد.
عبدالله قطب‌شاه پسری نداشت از این رو یکی از سه داماد او، یعنی ابوالحسن قطب‌شاه معروف به «تاناشاه» در سال ۱۶۷۲ م به حکومت دکن رسید که آخرین پادشاه سلسلهٔ قطب‌شاهیان است. وی از حکامی است که در عین تعصب نسبت به مبانی مذهبی به خاطر مدارا و رأفت خود با تمامی فرق و نحله‌های فکری و دینی شهرت داشت. بیشتر دورهٔ پانزده سالهٔ فرمانروایی او به کشمکش و درگیری با اورنگ‌زیب، آخرین امپراتور بزرگ گورکانی گذشت. گورکانیان هند هرگز حکومت‌های مسلمان دکن را به‌عنوان سلاطین مستقل به رسمیت نشناختند و در صدد بودند که آن‌ها را چه از نظر مذهبی و چه سیاسی به اطاعت خود درآوردند. اورنگ‌زیب در صدد انقراض خاندان شیعی مذهب قطب‌شاهی بود و دو بار در سال‌های ۱۶۵۶ م و ۱۶۸۷ م دست به محاصرهٔ گلکنده زد که در بار دوم پس از یک محاصرهٔ طولانی هشت‌ماهه و با استفاده از خیانت یکی از اطرافیان عبدالله به نام «عبدالله خان پونی» موفق به تسخیر این قلعهٔ معروف و تاریخی شد و بدین ترتیب حکومت قطب شاهیان در سال ۱۶۸۷ م منقرض و تاناشاه ابتدا به بیدر و سپس به دولت‌آباد (اورنگ‌آباد کنونی) تبعید شد. گروهی معتقدند که در هنگام تبعید عبدالله قطب‌شاه، اقوام «ماراتا» که با حکومت مرکزی هند ضدیت داشتند در صدد آزادی و به قدرت رسانیدن دوبارهٔ وی برآمدند و به همین جهت و با کشف این توطئه، اورنگ‌زیب دستور داد که او را به قلعهٔ «گاوالیور» منتقل کنند. عبدالله قطب‌شاه پس از سیزده سال اسارت و سختی به سال ۱۷۰۰ م در زندان درگذشت و در خُلدآباد به خاک سپرده شد. پس از عبدالله قطب‌شاه، «جان صفرخان سبزواری» و سپس «مبرزعلی خان» از امیران اورنگ‌زیب و نیز پسرش «رستم دیل خان» به سمت فرماندار دکن منصوب شدند و مرکز حکومت این ناحیه برای مدتی به شهر اورنگ‌آباد منتقل شد.
در سال ۱۱۰۳ شمسی نظام‌الملک آصف جاه با استفاده از ضعف حکومت مرکزی، منطقه تحت سلطه خود و از جمله حیدرآباد را مستقل اعلام نموده و سلسله نظام‌شاهیان حیدرآباد را بنیان گذارد که حتی در دوره استعمار انگلیس و تا زمان استقلال هند در سال ۱۳۲۷ شمسی پابرجا ماند. در سال ۱۳۳۲ شمسی طی تقسیمات کشوری جدید دولت هند، ایالت آندراپرادش به مرکزیت حیدرآباد تشکیل گردید.
مذهب رسمی قطب‌شاهیان تشیع بود و ایشان در ترویج مذهب شیعه و دین اسلام در منطقه کوشیدند. بسیاری از علمای شیعه در این دوران از ایران به دکن مهاجرت کردند.تشیع در جنوب هند «حیدرآباد» (قطب شاهیان و میر مؤمن استرآبادی) ۲ - سید علی قلی قرایی از همین رو آداب و رسوم شیعه از جمله اعیاد و نیز عزاداری حسین بن علی در دکن رواج یافت. به‌ویژه عبدالله قطب‌شاه در این مورد کوشش بسیاری می‌کرد و خود در اکثر مراسم مذهبی یعنی اعیاد یا عزاداری‌های مختلف شرکت می‌کرد. افزون‌بر برگزاری جشن زادروز محمد، جشن نیمه شعبان - که مسلمانان شبه قاره آن را «شب برات» می‌نامند - نیز به‌ویژه در دورهٔ سلطان عبدالله قطب‌شاه با جلال و شکوه هرچه تمامتر برگزار می‌شد.
سلاطین قطب‌شاهی با توجه به سابقه قومی و علائق مذهبی، روابط بسیار نزدیکی با دربار ایران و شاهان صفوی برقرار کرده بودند و صفویان در برابر دشمنان به آنان یاری می‌رساندند. افزون بر آن بیشتر وزرا و مقامات عالی‌رتبهٔ قطب‌شاهیان از میان ایرانیان مهاجر که شخصیت‌های علمی و فرهنگی به‌شمار می‌رفتند برگزیده می‌شدند و مقام «میرجملگی» و «پیشوایی» یا وزارت اعظم و نیز «دبیری» و منصب «سرخیلی» که نیابت وزیر اعظم شمرده می‌شد، اغلب در اختیار ایرانیان حیدرآباد و گلکنده بود. از جمله این افراد می‌توان از شاه میرزای اصفهانی طباطبایی، وزیر ابراهیم قلی قطب شاه؛ میر محمد مؤمن استرآبادی، وزیر معروف محمد قلی قطب شاه؛ و میرزا محمد سعید میرجمله، وزیر مقتدر عبداله قطب‌شاه نام برد. همچنین بسیاری از ایرانیان مهاجر از جمله میرزا روزبهان صفاهانی، میر فصیح‌الدین محمد تفرشی، سید عبداله مازندرانی و میر محمد سعید اردستانی در زمان عبداله قطب‌شاه به منصب پراعتبار «سرخیلی» رسیدند.
قطب‌شاهیان مانند دیگر حکمرانان و سلاطین اسلامی هندوستان از زبان و ادب فارسی و از هنرمندان و دانشمندان ایرانی به‌شدت استقبال می‌کردند از همین رو در زمان قطب‌شاهیان بسیاری از رجال سیاسی، علمی، ادبی و دیگر قشرها مردم از ایران به حیدرآباد مهاجرت کردند. در حیدرآباد مراکز مهمی برای تدریس زبان فارسی تأسیس شد که مورد حمایت اشراف محلی و ایرانیان قرار گرفت. در این هنگام فارسی، زبان رسمی منطقه دکن بود و تمامی نامه‌ها و فرمان‌های حکومتی به زبان فارسی نوشته می‌شد. بر فراز بیشتر بناها و عمارت‌های تاریخی این دوره، کتیبه‌های فارسی به چشم می‌خورد. اکثر پادشاهان قطب‌شاهی نیز، خود اهل شعر و ادب بودند و از همین رو علما، شعرا و اهل ادب در دربار آنان جایگاه ویژه‌ای داشتند. همین امر سبب شد که شهر حیدرآباد به عنوان مرکز فرهنگی - اسلامی در جنوب هند دارای بزرگ‌ترین کتابخانه‌های کتب خطی فارسی و عربی گردد به طوری که حتی امروز پس از گذشت چند قرن ده‌ها کتابخانه کتب خطی و صدها هزار کتاب مرجع و دست‌نوشته خطی در این شهر وجود دارد که کماکان محققین سراسر جهان را به حیدرآباد محتاج می‌نماید.حیدرآباد در یک نگاه
پیشرفت زبان و ادبیات فارسی در زمان محمد قلی قطب‌شاه به اوج رسید تا حدی که برخی معتقدند محیط ادبی دکن در آن دوران از اصفهان نیز ممتازتر بوده‌است. برخی از پادشاهان این سلسله مانند محمد قلی و جمشید قلی خود به زبان فارسی شعر می‌سرودند. بسیاری از اشعار آن‌ها هنوز باقی است و مجموعه اشعار «میر عثمان علی‌خان» توسط سرکنسولگری جمهوری اسلامی ایران در حیدرآباد به چاپ رسید.حیدرآباد در یک نگاه
بیشتر اصطلاحات اداری و اجتماعی و مدنی در این زمان به زبان فارسی بوده‌است و حتی اصطلاحات موسیقی نظیر پرده، مقام، خسروانی، بربط، عود، دف، سرنا و غیره در دکن رواج داشته‌است. همچنین آداب و رسوم ایرانی که در جشن‌ها و سوگواری‌ها مرسوم است نیز در فرهنگ مردم منطقه دکن وارد و مرسوم شده بود.
معماران ایرانی شهر حیدرآباد تلاش نمودند تا شهر حیدرآباد را مشابه شهر اصفهان بنا کنند و از همین رو نام دوم شهر حیدرآباد «اصفهان نو» است زیرا سبک معماری اصفهان در آن به چشم می‌خورد.حیدرآباد در یک نگاه
آرامگاه‌های سلاطین قطب‌شاهی در حدود یک کیلومتری بیرون از دیوار گلکنده واقع شده؛ این بناها با حجاری‌های شگرفی بر روی سنگ ساخته شده و چشم‌انداز جذابی از باغ‌های زیبایی دارد که آن‌ها را احاطه کرده‌است. ورود به این آرامگاه‌ها برای عموم آزاد و محل گردشگری بسیاری از بازدیدکنندگان است.
فرهنگ معماری قطب شاهیان همچون معماری سایر سلسله‌های مسلمان هند سرشار از اصلاحات و تعبیرات فارسی است و بناهای مختلف و قسمت‌های گوناگون آن‌ها همگی با واژگان و اصطلاحات فارسی شناخته می‌شد. برای مثال در نامگذاری بخش‌های مختلف قلعه گلکنده و شهر حیدرآباد از کلماتی مانند جمعه مسجد، بالا حصار، سلاح خانه، عاشورخانه، فیل خانه، چهار منار، چهار کمان، عزاخانه، دیوان خاص، دیوان عام، دولت خانه، ابرایم باغ، باغ گلشن، باغ عام، کوه طور و صدها کلمه فارسی دیگر استفاده می‌شد.
سلاطین این سلسله عبارتند از:
[[رده:قطب‌شاهیان| ]]
[[رده:اسلام در هند]]
[[رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۵۱۸ (میلادی)]]
[[رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در ۱۶۸۷ (میلادی)]]
[[رده:پادشاهی‌های پیشین]]
[[رده:تاریخ آندرا پرادش]]
[[رده:تاریخ تلانگانا]]
[[رده:تاریخ هند]]
[[رده:تشیع]]
[[رده:دربارهای فارسی‌زبان]]
[[رده:دودمان‌های مسلمان]]
[[رده:دودمان‌های هند]]
[[رده:سلسله‌های شیعه]]
[[رده:کشورهای پیشین در جنوب آسیا]]
متروی آنکارا دارای شش خط (فعال و در حال آماده‌سازی) می‌باشد. دو خط در حال بهره‌برداری این مترو در مجموع ۲۳ کیلومتر طول دارند.
فعالیتهای عمرانی برای ایجاد خط متروی موسوم به آنکارای در سال ۱۹۹۲ برای پاسخگویی به نیازهای رو به فزونی ترافیک آنکارا آغاز شد و این خط موسوم به خط آشتی-دیکیم‌اِوی در سی آگوست سال ۱۹۹۶ مورد بهره‌برداری قرار گرفت.
خط متروی آنکارای هم‌اکنون دارای ۱۱ ایستگاه می‌باشد. این خط محله دیکیم‌اوی را به ترمینال مسافری بین شهری آنکارا موسوم به آشتی متصل می‌کند. ایستگاه‌های مسیر از سمت دیکیم‌اوی به آشتی عبارتند از کورتولوش، کالج، قیزیل‌آی، دمیرتپه، مال‌تپه، تاندوغان، بش‌اِولِر، باغچه‌لی اِولِر و اِمِک
این خط، میدان قیزیل‌آی (میدان مرکزی آنکارا) را به منطقه باتی‌کنت وصل می‌کند.
ایستگاه‌های این خط از مسیر قیزیل‌آی به سمت باتی‌کنت عبارتند از صحیه، اولوس، مرکز فرهنگی آتاترک، آک کؤپرو، ایوه‌دیک، دِمِت‌اِولِر، هاستانه، ماجون‌کؤی و اُستیم،
کانوت ملقب به کانوت بزرگ (انگلیسی: "Canute the Great"، دانمارکی: "Knut"، یا "Knud, den Store"، نروژی: "Knut den Mektige") (۹۹۵ میلادی - ۱۰۳۵ میلادی) پادشاه انگلستان از سال ۱۰۱۶ میلادی، دانمارک از سال ۱۰۱۹ میلادی و نروژ از سال ۱۰۲۸ میلادی تا هنگام مرگش در سال ۱۰۳۵ میلادی بود.
کانوت پسر کوچک اسون ریش‌چنگالی، پادشاه دانمارک بود.
ادامه حملات غارت گرانه و مخرب دانمارکی‌ها به انگلستان موجب شد اتلرد دوم، پادشاه این کشور ۱۳ نوامبر سال ۱۰۰۲ میلادی دستور به قتل‌عام تمامی دانمارکی‌های در دسترس بدهد. نقل‌هایی از کشته شدن خواهر اسون در این کشتار آمده‌است. سال بعد جنگ بین دو پادشاه شعله‌ور شد و دانمارکی‌ها شهرهای انگلستان را به آتش کشیدند. این جنگ تا هنگام مرگ هر دو پادشاه به طول انجامید. کانوت در این لشکرکشی به انگلستان پدر را همراهی نمود.
دانمارکی‌ها سال ۱۰۱۷ میلادی آخرین عناصر خاندان وسکس را از انگلستان بیرون رانند تا با سلطه مجدد، این بار کانوت بزرگ به پادشاهی انگلستان برسد. دو سال بعد با مرگ برادرش هارالد دوم، کانوت صاحب تاج و تخت دانمارک نیز شد و مدتی بعد نروژ را هم مال خود کرد.
کانوت سال‌های پایانی عمر خود را در انگلستان سپری کرد و تحت نفوذ عوامل مذهبی انگلیسی با وجود تباری پاگان، احتمالاً به مسیحیت کاتولیک گروید و مبلغان دینی را عازم سرزمین‌های خود در اسکاندیناوی نمود. کانوت هماهنگی کاملی با رعایای خود در انگلستان نشان می‌داد به شکلی که در پایبندی به رسم گذشتگان آنگلو-ساکسون، سال ۱۰۲۷ میلادی سفری زیارتی به رم «برای رستگاری روح او و نجات مردمش» به انجام رساند. در این سفر در مراسم تاج گذاری کنراد دوم، پادشاه آلمان و ایتالیا شرکت نمود و با پادشاه بورگوندی دیدار کرد. پس از اتمام سفر برای سر و سامان دادن به متصرفات خود در شرق، به اسکاندیناوی بازگشت. با مرگ کانوت، فرمانروایی متحدی که او با زور شکل داده و حفظ کرده بود، از هم پاشید.
درخت لوز، گارُم‌زَنگی، لوزهندی، بیدام، بادام هندی نام درختی گرمسیری و میوه‌دار است که در استان‌های ساحلی جنوب ایران هم‌چون استان‌های هرمزگان، بلوچستان و بوشهر و بیشتر جزایر ایران همچون کیش می‌روید. این درخت بومی جنوب آسیا (هند، بنگلادش و …) تا گینه نو و شمال استرالیا است.
لوز واژه‌ای عربی به معنای بادام است. در مناطق رویش معمولاً این درخت را بادام (نوعی بادام) نامگذاری کرده‌اند. نام انگلیسی آن بادام گرمسیری (Tropical Almond) است. این نامگذاری به خاطر شباهت ظاهری میوه این گیاه با بادام و نیز مغز خوردنی آن است که از نظر شکل و مزه شبیه به مغز بادام می‌باشد. گفتنی است نام این درخت در زبان تلوگو (سومین زبان بزرگ هند) بادام چتو (Badam chettu) و در زبان فرانسوی (Badamier)است که هر دو برگرفته از زبان فارسی است.
در استان هرمزگان به لوز گارم زنگی یا گارزنگی و در بلوچستان، چابهار و مناطقی از هرمزگان بیدام می‌گویند و از میوه‌های مورد علاقه مردم بندرعباس می‌باشد. لوز بندرعباس خیلی خوشمزه است همچنین این میوه در بین مردم بوشهر مورد استقبال زیادی واقع شده‌است.
این درخت تا ۳۵ متر رشد می‌کند (در جنوب ایران معمولاً بین ۵ تا ۸ متر دیده می‌شود) ویژگی ظاهری آن ایجاد طبقات مدور از شاخ و برگ است.
شاخه‌های این درخت در فاصله‌های معینی از طول تنه به صورت افقی در همه جهات رشد می‌کنند و یک طبقه از تاج درخت را تشکیل می‌دهند. این ویژگی نمایی شبیه به چتر چند طبقه به درخت می‌دهد.
در همه کشورهای محل رویش به خاطر زیبایی و سایه دار بودن به عنوان درخت زینتی در مناطق شهری کاشته می‌شود. چوب لوز سرخرنگ، محکم و در مقابل آب بسیار بادوام است. برگ‌های این درخت پهن و بزرگ است و در فصل پاییز به رنگ‌های پاییزی درآمده و می‌ریزند. این درخت در اواخر تابستان تا اوایل پاییز ثمر می‌دهد.
میوه این درخت لوزی شکل و تقریباً بزرگ است (۵ تا ۷ سانتیمتر درازا و ۵/۳ تا ۵ سانتیمتر پهنا). میوه لوز نخست سبزرنگ و کال است، سپس به رنگ قرمز مایل به قهوه‌ای در می‌آید. بخش خوردنی آن نرم، شیرین و کمی ترش (اسیدی) است، هسته بزرگ لیف پوشیده‌ای هم دارد که دارای مغز خوردنی است. مغز این میوه ارزش خوراکی فراوانی دارد و دارای انواع مواد معدنی، ویتامین، کربوهیدرات و ۱۶ درصد روغن است.
در کشورهای گوناگون از برگ‌ها و پوست درخت لوز به شکل گسترده‌ای در پزشکی سنتی بهره می‌برند. در تایوان برگ‌های افتاده درخت را در درمان بیماری‌های جگر مؤثر می‌دانند و در سورینام برای درمان اسهال و اسهال خونی، برگ‌های لوز را مانند چای دم می‌کنند و می‌خورند.
Nutritional Potential of the Nut of Tropical Almond
نات ترنر (زادهٔ ۲ اکتبر ۱۸۰۰ - درگذشتهٔ ۱۱ نوامبر ۱۸۳۱) بردهٔ سیاهپوست آمریکایی بود که رهبری نخستین شورش پایدار بردگان در تاریخ آمریکا را در ۱۸۳۱ برعهده داشت.
نات ترنر سیاهپوستی آفریقایی‌تبار بود که در ۱۸۰۰ در ساوث‌همپتونِ ایالت ویرجینیا در آمریکا زاده شد. تعصبات مذهبی او سبب شد تا گمان کند خدا او را برگزیده است تا مردمش را از اسارت و بردگی رهایی بخشد. ترنر در ۱۸۳۱ رهبری گروهی از بردگان را برعهده گرفت و آن‌ها طی شورشی که به «قیام ساوث‌همپتون» مشهور شد ۵۰ نفر از سفیدپوستان را کشتند. اما دیری نگذشت که او و ۱۶ نفر دیگر از شورشیان در همان سال دستگیر شده و پس از محاکمه به دار آویخته شدند. از سوی دیگر آدم‌کشی آن‌ها سبب شد تا مخالفت‌ها با بردگی در نواحی جنوبی پایان یابد و قوانین سختگیرانهٔ تازه‌ای برای کنترل بردگان وضع شود.
موضوع این رویداد همچنین در برخی از کتاب‌ها منعکس شده‌است که از قابل توجه‌ترین آن‌ها می‌توان به کتاب بحث‌برانگیز «اعترافات نات ترنر»، نوشتهٔ ویلیام استایرون در ۱۹۶۷ اشاره کرد.
صفی‌علی‌شاه، پس از دو سال اقامت در هندوستان برای زیارت مشهد به ایران بازگشت. وی در سال ۱۲۸۸ هجری قمری که قحطسالی در تهران بیداد می‌کرد و به همین دلیل "سال مجاعه" خوانده شد، در تهران توقف نمود. محل سکونت وی ابتدا در حیاط شاهی کوچه خدابنده لو و بعد در محله پامنار تهران بود. تا اینکه مریدان وی در تهران زیاد شدند و از جمله عبدالمحمد میرزا سیف‌الدوله، فرزند عضدالدوله، که فرزند فتحعلیشاه و برادر بزرگ عین الدوله محسوب می‌شد، به جمع مریدان صفی پیوست. وی که از جمله ملاکین و ثروتمندان تهران بود، در سال ۱۲۹۴ هجری قمری قطعه زمین بزرگی را که در باغ سپهسالار واقع بود، به صفی واگذار نمود. بعضی گفته‌اند که مساحت این قطعه زمین، دو هزار زرع بوده‌است، اما مدرسی چهاردهی که ظاهراً از اسناد ملکی مربوط به زمین در خانواده صفی اطلاع داشته‌است، می‌نویسد که مساحت این زمین در ابتدا، هزار و هشتصد زرع بوده‌است.
تا زمانی که صفی در حیاط شاهی سکونت داشت، سیف الدوله ساختمان خانقاه را ساخت و بعدها صفیعلیشاه با یاری مریدان خویش خانقاه مذکور را تکمیل نمود. بعد از ساخت این بنا، صفی محل سکونت دائم خویش را بدین محل انتقال داد. در یکی از بخش‌های این خانقاه، سه اتاق وصل بهم وجود داشت که در اتاق اولی صفی مریدان را مشرف به فقر می‌کرد؛ و درخت تناوری در حیاط پا بر جا است که صفی با دست خود غرس کرده‌است؛ و در منزل دیگری اتاق‌های کوچک به عرض یک متر و طول دو متر جهت ریاضت مریدان قرار داد؛ و خود او هم پس از مرگ در این خانقاه به خاک سپرده شد.
پس از مرگ صفیعلیشاه، مقبره‌ای بر مزار او توسط حاجی سیف الدوله بنا شد. وی که در آن زمان حاکم ملایر بود و به لحاظ فقری از مشایخ صفی محسوب می‌شد، در سال ۱۳۲۴ هجری قمری مقبره صفیعلیشاه را در خانقاه او بنا نمود. به سرمایهٔ وی و توسط "معمار حاجی حسین"، برای آرامگاه صفی، گنبد و بارگاهی ساخته شد که هفت متر ارتفاع داشت و دوازده ستون در محوطه آن در نظر گرفته شده بود.
بدستور حاجی سیف الدوله همچنین کاشی‌کاری زیبایی برای آرامگاه صورت گرفت که بر روی آن عمادالکتاب با خط نستعلیق زیبا و برجسته، مخمس مشهور صفی (خواهم ایدل محو دیدارت کنم) را نوشت. تاریخ این اقدام بر اساس مندرجات همان کاشی‌ها در سال ۱۳۳۲ هجری قمری بود. در ضمن بر کاشی کاری مذکور، عکس‌های برجسته‌ای از صفیعلیشاه و حاجی سیف الدوله و سعدی و شاه نعمة اللَّه و نورعلیشاه و شمس و حافظ و سلطان سلیم به چشم می‌خورد و آینه کاریِ زیبایی نیز برای آن تعبیه شده‌است.
چند سال بعد از مرگ صفیعلیشاه، بانو شمس الضحی، دختر وی (که به خاطر نام فامیلی شوهرش مهندس نشاط، با نام خانوادگی نشاط اصفهانی شناخته می‌شد)، کلیه ساختمان‌های خانقاه را به عنوان ارث پدرش و ملک شخصی تصرف کرد. هادی مولوی گیلانی (وفاعلیشاه)، که خود را جانشین صفیعلیشاه و صفاعلیشاه (ظهیرالدوله) می‌دانست، ضد این عمل به دادگستری شکایت نمود و این دعوای قضایی تا مدت‌ها ادامه داشت. تا اینکه در نهایت حاج سید نصراللَّه تقوی خانقاه را تقسیم نموده و بخشی از آن به ورثه صفی و قسمتی دیگر از ساختمان آن، مثل سابق به خانقاه اختصاص داده شد.
ورثه صفی بخش عمده سهم خود را به فروش رسانیدند. اما بعدها انجمن اخوت دو منزل دیگر را که مجاور خانقاه بود را خریداری کرده و ضمیمه خانقاه نمودند.
خانقاه صفیعلیشاهی در زمانی که تیمسار سپهبد آق اولی مسئولیت انجمن اخوت و ریاست هیئت امنای خانقاه را بر عهده داشت، تعمیر اساسی گردید. در این زمان اتاق موزه‌ای نیز، از اسباب و ابزار درویشی تهیه شد و در خانقاه به معرض تماشا گذاشته شد. در همین زمان بود که دو خانه مجاور مقبره نیز خریداری شده و بخانقاه ملحق گردید. کشکول بزرگی نیز که به اندازه حوض کوچکی بود، در صحن حیاط مقابل درب خانقاه نصب شد و بر روی سر درب مقبره نیز، این جملات نوشته شد: «مرقد پاک و مزار تابناک مرشد راه و پیر دل آگاه حاج میرزا حسن صفی علیشاه که تجدید ساختمان آن بوسیله انجمن اخوت در سال ۱۳۴۴ خورشیدی پایان یافت».
در این ارتباط مدرسی چهاردهی نوشته‌است:
امروزه مقبره صفی محل زیارت پیروان وی است و حاجی سیف الدوله با اینکه محلی برای قبر خود در جوار صفی پیش‌بینی کرده بود، در مزار صفی مدفون نیست و اکنون همه روزه خانقاه صفی محل برگزاری مجالس ختم زنانه و مردانه‌است و گهگاه در برخی اعیاد مراسم جشنی هم با حضور دراویش در آن برگزار می‌شود. همچنین، شب‌های دوشنبه (یکشنبه شب) و شب‌های جمعه (پنجشنبه شب) مجالس فقری و عرفانی و تشکیل حلقه ذکر و فکر در جوار آرامگاه صفی، طبق رسوم اکثر سلاسل متصوفه، برقرار است.
اکنون خانقاه و مزار صفی در این محل قرار گرفته‌است و خیابان صفی علیشاه (منشعب از میدان بهارستان تهران) و خیابان خانقاه و کوچه صفی در اطراف این خانقاه می‌باشند.
بز کوهی مارخور یا مارخور یکی از گونه‌های بزرگ‌جثهٔ بز کوهی است که در شمال‌شرقی افغانستان، شمال پاکستان، کشمیر، جنوب تاجیکستان و جنوب ازبکستان زندگی می‌کند. این حیوان در معرض خطر انقراض قرار داردhttp://www.britannica.com/EBchecked/topic/365779/markhor و برآورد می‌شود که جمعیت آن در حیات‌وحش کمتر از ۲٬۵۰۰ رأس است. مارخور حیوان ملی پاکستان است و نامش را از زبان فارسی و به معنای خورندهٔ مار گرفته است.http://mentalfloss.com/article/29854/6-extremely-rare-national-animals ولی با وجود مقررات حفاظتی که برای آن تعیین شده شکار آن ادامه دارد و جمعیتش در دو نسل اخیر بیش از ۲۰ درصد کاهش داشته‌است.
نام مارخور که در فارسی، اردو، پشتو، پنجابی و کشمیری نام این جانور است، برگرفته از باورهای محلی است که این حیوان مارها را کشته و آن‌ها را می‌خورد.
این نوع بز ۶۵ تا ۱۱۵ سانتی‌متر تا شانه‌هایش طول دارد. وزن متوسط آن ۴۰ تا ۱۱۰ کیلوگرم می‌باشد. مادهٔ آن معمولاً به رنگ قهوه‌ای مایل به زرد با شکم سفیدرنگ و پاهای سفید و سیاه است. جنس نر نیز همرنگ ماده می‌باشد ولی رنگ روشن‌تری دارند. نرها همچنین صورتی سیاه‌رنگ دارند و قسمت گردن و سینه‌شان با موهای سفید بسیار بلند که تا زانویشان رشد کرده، پر شده‌است. هم گونهٔ نر آن و هم گونهٔ ماده دارای شاخ بلند و مارپیچی هستند که در نرها تا ۱۶۰ سانتی‌متر و در ماده‌ها تا ۲۰ سانتی‌متر رشد می‌کند. مارخورها در مناطقی با ارتفاع ۵۰۰ تا ۳٬۵۰۰ متر از سطح دریا، جایی که بتوانند علف و برگ گیاه لازم جهت تغذیه بیابند، زندگی می‌کنند. این گونه از بزها، برای چیدن برگ درختان بر روی پاهای خود می‌ایستند.
مارخورها حیوانات فعالی هستند و گونه‌های مادهٔ آن به صورت گله‌های حدوداً نه تایی و گونه‌های نر آن به صورت انفرادی زندگی می‌کنند. اکثر جمعیت مارخورها در شمال پاکستان به ویژه نواحی چیترال، قیزار و هونزا زندگی می‌کنند. حدود ۲٬۰۰۰ تا ۴٬۰۰۰ رأس از این نوع حیوان در دنیای وحش زندگی می‌کنند.Markhor ultimateungulate.com
چارلز داروین معتقد بود که بزهای اهلی با دورگه‌سازی کل و بز و مارخور ایجاد شده‌اند. برخی مطالعات ژنتیکی هم ارتباط مارخورها و برخی بزهای اهلی را نشان داده است. البته نیای اصلی بز اهلی یقیناً کل و بز است.
هم‌اکنون سه گونه از مارخور شناخته شده‌استCastello J. R. (2016) Bovids of the World: Antelopes, Gazelles, Cattle, Goats, Sheep, and Relatives. — Princeton University Press. — Pp. 320—325. — 664 p. — ISBN 978-0-691-16717-6Michel S., Rosen Michel T. 2015. "Capra falconeri". (errata version published in 2016) The IUCN Red List of Threatened Species 2015."Capra falconeri" в книге Don E. Wilson & DeeAnn M. Reeder (editors). 2005. Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.), Baltimore: Johns Hopkins University Press, 2 vols. (2142 pp.) ISBN 978-0-8018-8221-0. :
موزهٔ بیشاپور یکی از موزه‌های کازرون است که در شهر تاریخی بیشاپور واقع گردیده‌است.
در این موزه اشیا، سنگ‌ها و کتیبه‌هایی از زمان ساسانیان که در شهر تاریخی بیشاپور و حومهٔ کازرون یافت شده‌اند، نگهداری می‌شود.
ادوارد هشتم با نام کامل ادوارد آلبرت کریستین جورج اندرو پاتریک دیوید (۲۳ ژوئن ۱۸۹۴ – ۲۸ مهٔ ۱۹۷۲)، از ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۳۶ تا ۱۱ دسامبر ۱۹۳۶ پادشاه پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند و قلمروهای بریتانیا، امپراتور هند بود. ادوارد در زمان مادربزرگ خود ملکه ویکتوریا به عنوان بزرگترین فرزند دوک و دوشس یورک (بعداً جورج پنجم و ملکه ماری) به دنیا آمد. وی در شانزدهمین سالگرد تولدش، هفت هفته پس از تاج‌گذاری پدرش به عنوان پادشاه، به عنوان شاهزاده ولز نام گذاری شد. ادوارد در جوانی در جنگ جهانی اول در نیروی زمینی بریتانیا خدمت کرد و چندین سفر خارج از کشور را به نمایندگی از پدرش انجام داد.
ادوارد با مرگ پدرش به سلطنت رسید. به عنوان پادشاه، او بی‌صبری نسبت به پروتکل دربار نشان داد و با بی‌توجهی آشکار به کنوانسیون‌های قانون اساسی مستقر، باعث نگرانی سیاست‌مداران شد. تنها چند ماه پس از سلطنت خود، با خواستگاری از والیس سیمپسون آمریکایی که از شوهر نخست خود طلاق گرفته بود و به دنبال طلاق از همسر دوم خود بود، باعث بحرانی قانونی شد. نخست‌وزیران امپراتوری بریتانیا با این ازدواج مخالفت کردند و استدلال کردند که یک زن مطلقه با دو شوهر سابق زنده از نظر سیاسی و اجتماعی به عنوان یک ملکه همسر قابل قبول نیست. به علاوه، چنین ازدواجی با وضعیت ادوارد به عنوان رئیس کلیسای انگلیس که در آن زمان ازدواج مجدد پس از طلاق در صورت زنده بودن همسر سابق را تأیید نمی‌کرد، مغایرت دارد. ادوارد می‌دانست که اگر ازدواج پیش برود، دولت بالدوین استعفا خواهد کرد، این امر می‌توانست به انتخابات منجر شود و وضعیت او را به عنوان یک پادشاه مشروطه از نظر سیاسی متزلزل کند. هنگامی که مشخص شد او نمی‌تواند با والیس ازدواج کند و به سلطنت ادامه دهد، کناره‌گیری کرد. برادر کوچکترش جورج ششم جانشین او شد. ادوارد با ۳۲۶ روز سلطنت، یکی از پادشاهان دارای کوتاه‌ترین ادوار سلطنت در تاریخ انگلیس است.
ادوارد پس از کناره‌گیری دوک وینزر نامیده شد. وی پس از قطعی شدن دومین طلاق والیس، در ۳ ژوئن ۱۹۳۷ با او در فرانسه ازدواج کرد. در اواخر همان سال، این زوج به آلمان سفر کردند. در طول جنگ جهانی دوم، ادوارد ابتدا در مأموریت نظامی انگلیس در فرانسه مستقر بود، اما پس از اتهامات شخصی مبنی بر هواداری وی از نازی‌ها، به عنوان فرماندار باهاما منصوب شد. پس از جنگ، ادوارد بقیه عمر خود را در دوران بازنشستگی در فرانسه گذراند. وی و والیس تا زمان مرگ در سال ۱۹۷۲ در کنار یکدیگر ماندند. والیس ۱۴ سال بعد درگذشت.
ادوارد در زمان سلطنت مادربزرگ بزرگ خود ملکه ویکتوریا در ۲۳ ژوئن ۱۸۹۴ در White Lodge، پارک ریچموند، در حومه لندن به دنیا آمد.Windsor, p. 1 وی پسر بزرگ دوک و دوشس یورک (بعداً شاه جورج پنجم و ملکه ماری) بود. پدر وی پسر شاهزاده و پرنسس ولز (بعداً شاه ادوارد هفتم و ملکه الکساندرا) بود. مادر وی دختر بزرگ شاهزاده خانم مری آدلاید از کمبریج و فرانسیس، دوک تک بود. در زمان تولد، او در ردیف جانشینی تاج و تخت، نفر سوم، پس از پدربزرگ و پدرش بود.