moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در جشن گرفته شده، مادام اِم قراردادی با بازنشستگی ۵ ساله و حقوق سالانه ۵ میلیون دلار را به دختران پیشنهاد می‌دهد. سپس دختران از شراب‌هایی که در آن‌ها موادمخدر وجود دارد، می‌نوشند. با اثرگذاری داروها، مادام اِم نگهبانان خود را فرا می‌خواند، تا به دختران تجاوز و بکارت آنها را بردارند. بدین صورت دختران در کنار آموزش‌ها، یادمی‌گیرند از آلت و سلاح زنانه خود، برای ماموریت‌ها استفاده کنند، و بدین گونه به سراسر جهان فرستاده می‌شوند.
" "ترورهای زیادی در سراسر جهان اتفاق می‌افتد. این کشتارهای بی عیب و نقص، به صورت سیستماتیک انجام می‌شود. همه قربانیان یا ثروتمند و مشهور یا گانگسترهای شناخته شده هستند. ناگهان، همه جا کشتار می‌شود. سازمان سیا تحقیقاتی را با نام پرونده فرشته‌های چینی آغاز کرده‌است.""
ژاپن، فیلیپین، استرالیا و اسپانیا جولانگاه ترور و فعالیت‌های فرشتگان چینی می‌شود. جک با استفاده از خون و دی‌ان‌ای به‌جا مانده، به هویت شارلین پی می‌برد. او با صحبت با مادر شارلین، پرده از جنایت‌های شارلین برمی‌دارد. شارلین و گروهش در هنگام ترور یک سفیر در هنگ کنگ با مادر گمشده خود، «فی چینگ» (چنگ پی پی) رودررو می‌شود. جک با تعقیب شارلین و در سردخانه یک کامیون به او می‌رسد. او که شانس کشتن شارلین را دارد؛ ترجیح می‌دهد که او را دستگیر کند و این‌گونه از خون او می‌گذرد؛ اما شارلین با بی‌هوش کردن او، موفق به فرار می‌شود.
جک با این باور که شارلین برای دیدن مادرش برمی گردد، بیرون از خانه فی منتظر می‌ماند. با این حال، جینگ برای کشتن شاهد قتل سفیر که مادر شارلین است؛ سر رسیده و فی را با چاقو زخمی می‌کند. تلاش جک برای دفع جینگ نتیجه‌ای ندارد. شارلین ظاهر شده و جینگ را پس از یک درگیری شدید، می‌کشد. شارلین و جک، فی را به بیمارستان می‌رسانند.
شارلین و کت برای فسخ قرارداد و بازپس‌گیری آزادی خود، مأموریت نهایی را می‌پذیرند. یک رئیس یاکوزا، «ریویچی» (اندرو لین)، با خانم ام قرارداد بسته‌است تا به‌ظاهر یک خائن به نام «کِنجی» را در گروه خود و در حضور او از بین ببرد. مشخص می‌شود که این مأموریت تله ریویچی برای انتقام از مادام اِم و دختران است؛ که شریک او یعنی «کارلوس»، توسط شارلین ترور شده بود. ریویچی، مادام اِم را می‌کشد؛ کَت اسیر شده و شارلین که با دارت تحریک قوای جنسی مسموم شده، موفق به فرار می‌شود.
شارلین با جک تماس می‌گیرد؛ و با او در ساحل قرار گذاشته و در نهایت باهم رابطه جنسی دارند. صبح روز بعد، او یادداشتی را در کفش او می‌گذارد که می‌گوید اگر مقدر باشد، سرنوشت به‌آنها لبخند خواهد زد. شارلین روز بعد برای نجات کَت به اسکله ۱۴ برمی گردد؛ و با درماندگی از پشت شیشه ضد گلوله، شاهد کشته شدن کت پس از شکنجه است. شارلین خشمگین در یک مبارزه شدید و انتقامی با ریویچی، در حالی‌که بینایی خود را موقتاً در مبارزه از دست داده‌است؛ با تمرکز بر ارتعاشات و دنبال‌کردن انرژی، موفق به کشتن ریویچی می‌شود.
جک که هرگز دینی نداشته‌است؛ به فی که در حال عبادت در یک معبد چینی است، از احساس آرامش خود در آنجا می‌گوید. جک نیز با پیشنهاد او در معبد، یک آرزو می‌کند. در همین حال، شارلین در معبد دیگری و برای آرامش روح کَت دعا می‌کند؛ و از آرزویش برا رسیدن به جک می‌گوید. فال آن‌ها در معبد، جُفت می‌افتد؛ و جک به دنبال شارلین، به او می‌رسد.
سریگر پایین، روستایی در دهستان بم‌پشت بخش بم‌پشت شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۸ نفر (۱۳ خانوار) بوده‌است.
سریگر میانی، روستایی در دهستان بم‌پشت بخش بم‌پشت شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۱ نفر (۱۸ خانوار) بوده‌است.
هفت گونه ( , "Shiv'at Haminim" ) هفت محصول کشاورزی است - دو غلات و پنج میوه - که در کتاب مقدس عبری به عنوان محصولات ویژه سرزمین اسرائیل ذکر شده است.
هفت گونه ذکر شده عبارتند از گندم ، جو ، انگور ، انجیر ، انار ، زیتون (روغن) و خرما (عسل) ( ). اولین میوه های آنها تنها پیشکش قابل قبول در معبد بود.
هفت گونه نقش مهمی در غذای بنی‌اسرائیل (بعدها: یهودیان ) در سرزمین اسرائیل و سنت‌های دینی یهودیت داشته‌اند .
بسیاری از ارجاعاها به این غذاهای اساسی را می توان در کتاب مقدس یافت. میشنا بیان می کند که تنها اولین میوه های هفت گونه را می توان به عنوان پیشکش به معبد اورشلیم آورد. مزارع گندم، تاکستان ها و باغ های زیتون هنوز هم یکی از ویژگی های برجسته مناظر امروز اسرائیل هستند. انجیر، زیتون، انار و خرما از ترکیبات رایج در غذاهای اسرائیلی هستند.
بنی اسرائیل باستان هم گندم و هم جو کشت می کردند. این دو غله برای اولین بار در فهرست کتاب مقدس هفت گونه سرزمین اسرائیل ذکر شده اند و اهمیت آنها به عنوان غذا در غذاهای باستانی اسرائیل در جشن برداشت جو در جشن شاوووت و درو گندم در جشن برداشت گندم در روز قدیم دیده می شود. جشنواره سوکوت
غلات مقاومی که دارای موهای درشتی از گوش است. به طور گسترده ای کشت می شود، عمدتاً برای استفاده در آبجوسازی و خوراک دام.
انگور عمدتاً برای تولید شراب مورد استفاده قرار می گرفت، اگرچه آن را به صورت تازه و خشک نیز مصرف می کردند.
انجیر در سرتاسر سرزمین اسرائیل کشت می شد و انجیر تازه یا خشک بخشی از رژیم غذایی روزانه بود. روش معمول تهیه انجیر خشک این بود که آنها را خرد کرده و به شکل کیک فشار دهید. انجیر اغلب در کتاب مقدس ذکر شده است (به عنوان مثال، ساموئل اول 25:18، ساموئل اول 30:12 و کرونیکلز 12:41)
انار را معمولاً تازه مصرف می‌کردند، اگرچه گاهی اوقات از آن برای تهیه آب میوه یا شراب استفاده می‌شد، یا برای استفاده در زمانی که میوه‌های تازه خارج از فصل بود، آن را در آفتاب خشک می‌کردند. آنها احتمالاً نقشی جزئی در غذاهای اسرائیلی ایفا می کردند، اما از نظر نمادین مهم بودند، به عنوان زینت هایی بر روی لبه ردای کاهن اعظم و ستون های معبد ، و نقش برجسته روی سکه.
زیتون عنصر اصلی در هفت گونه بود. روغن زیتون نه تنها برای غذا و برای پخت و پز، بلکه برای روشنایی، قربانی، مرهم، و مسح برای منصب کشیشی یا سلطنتی استفاده می شد.
خرما را به صورت تازه یا خشک مصرف می کردند، اما بیشتر به صورت آب پز در شربت غلیظ و با ماندگاری به نام « عسل خرما » ( "دواش تماریم" ) برای استفاده به عنوان شیرین کننده استفاده می شد. عسل در مرجع کتاب مقدس "سرزمینی که شیر و عسل جاری است" (به عنوان مثال،خروج 3:8 ) عسل خرما است.
در حالی که در قوانین یهودی، خرما در دسته هفت گونه قرار دارد، عسل زنبور عسل ممکن است از نوع عسلی باشد که در تورات به آن اشاره شده است. زمانی که تلمود نوشته شد زنبورهای عسل در اسرائیل منقرض شده بودند و از خرما به جای عسل استفاده می شد، حفاری تل رهوف نشان می دهد که زنبورداری در اسرائیل در اوایل عصر آهن در 3000 سال پیش در زمان پادشاه داوود انجام می شد. Ancient bees found in Israel hailed from Turkey By Thomas H. Maugh II, "Los Angeles Times" (June 8, 2010)
چندین روایت در تورات نیز نشان می دهد که عسل زنبور عسل در اسرائیل باستان وجود داشته است. در کتاب قضات سامسون عسل را از کندوی زنبور عسل می گیرد که در لاشه شیر می یابد ( ، همچنین به معمای سامسون مراجعه کنید).
اندازه اندازه گیری های مختلف به مقادیر و اندازه های خاص اجرام شرعی یهودی گره خورده است. به عنوان مثال، حداقل عرض تسمه های تفیلین توسط قانونی که به موسی در سینا داده شد به اندازه یک دانه جو شناخته شده است. به طور مشابه، سایر میوه ها برای اندازه گیری استفاده می شوند. دانشمندان تلمود از آیه هفت گونه به عنوان اشاره ای برای تمام اقدامات با استفاده از اندازه میوه استفاده می کنند.
این هفت گونه به طور سنتی در "تو بیشوات" ، «سال نو برای درختان» یهودیان، در "سوکوت" ، «جشن غرفه‌ها» و در "شاووت" ، «جشن هفته‌ها» خورده می‌شوند. در "حلاخا" (قانون یهود) آنها را از سایر میوه ها مهمتر می دانند و بعد از خوردن آنها "براخه" (برکت) خاصی خوانده می شود. علاوه بر این، برکت قبل از خوردن آنها بر سایر مواد غذایی به جز نان مقدم است. این هفت گونه امروزه همه مواد مهم در غذاهای اسرائیلی هستند.
تثنیه 8: 8 به طور برجسته (در ترجمه لاتین Vulgate : "Terram Frumenti Hordei، ac Vinarum، in qua Ficus et Malogranata et Oliveta Nascuntur، Terram Olei ac Mellis" ) بر روی گنبد برج کالیفرنیا در پارک بالبوآ در سن دیگو ، کالیفرنیا نوشته شده است. با اشاره به اهمیت این گونه در کشاورزی کالیفرنیا .
کارتسوفلی (به لاتین: Kartsopheli) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در شهرداری کازبگی واقع شده‌است. کارتسوفلی ۰ نفر جمعیت دارد و ۲٬۰۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آیدا لافونتین (۱۹۹۷م) خواننده، ترانه‌سرا و رقصنده سوئدی است. جایگاه او به عنوان خواننده در میان محبوب‌ترین خوانندگاه قرار دارد. در کنار خوانندگی حرفه اصلی او گیتار و پیانو نیز می‌نوازد. اما موهبت طراز اول او در آواز و صدای ترانه‌های او می‌باشد. موسیقی بیشتر زندگی روزمره او را به خود اختصاص می‌دهد. اکنون نیز در SDA (آکادمی رقص اسکاندیناوی) به عنوان دانشجو رشته رقص مشغول تحصیل می‌باشد.
آیدا لافونتین (زاده ۱۹ مه ۱۹۹۷ در سولنتونا) است. او از دوران کودکی شروع به توسعه مهارت‌های خود در زمینه موسیقی کرد. از هر فرصتی برای آواز خواندن و اجرای برنامه‌های کوچک و نوشتن آهنگ‌های خود استفاده نمود. می‌توان گفت استعداد خلاق آیدا لافونتین با ورود به کلاس چهارم ابتدایی بیشتر و بیشتر آشکار شد. در یک پیشامد در خور توجه روزی معلمان مدرسه پس از طولانی شدن اجازه برای رفتن به دستشویی او را در دستشویی مدرسه پیدا کردند در حالی که مشغول آواز خواندن جلوی آینه به جای حل مسائل ریاضی درس بود. خانواده پس از مشاهده استعداد او تصمیم گرفتند که به آیدا فرصتی برای استعدادهایش بدهند و او را به مدرسه موسیقی منتقل کردند.
آیدا لافونتن از سن سه سالگی آرزوی زندگی روی صحنه را داشت. او در کودکی به دوستان و خانواده بلیت کنسرت می‌فروخت و در اتاق خصوصی خود برای آنها ترانه اجرا می‌کرد. از ده سالگی به‌طور کامل برای رسیدن به هدف خود سرمایه‌گذاری کرده‌است. خوانندگی را در سن ۱۰ سالگی با خواندن آهنگ مونز زلمرلوو "Hold on" شروع کرد. با توجه به سن کم او، راه طولانی‌تر از آن چیزی بوده‌است که تصور می‌شود. همه چیز واقعاً با غسل تعمید برادر کوچک شروع شد. در سال ۲۰۱۱ شرکت کرد. در سال ۲۰۱۲، او با وارنر موزیک قرارداد کار خوانندگی بست، و در سپتامبر همان سال اولین تک آهنگ موسیقی او با عنوان: "Dancing 4 my Life" منتشر شد. سپس در ۷ اوت ۲۰۱۴ آلبوم تک آهنگ "Anthem" را منتشر نمود آیدا لافونتن در مصاحبه‌ای دربارهٔ خود اینچنین می‌گوید:
راستش خیلی در سوئد نظرات مختلف زیادی در مورد موسیقی من وجود دارد. در ایالات متحده آمریکا راحت تر هستم، زیرا موسیقی پاپ که من دوست دارم بسیار آمریکایی است. اما با برخورد و تمجید بسیار خوبی که در شبکه‌های اجتماعی و از افراد صاحب نطر در حوزه صنعت موسیقی دریافت می‌کنم حس خوبی برای کار بیشتر به من دست می‌دهد. این نکته را اضافه کنم، فکر می‌کنم در موسیقی، شر لوید به قلب من نزدیک است. اما یکی دیگر از مواردی که همیشه برای من خاص خواهد بود مایکل جکسون است. تاثیز پذیری و ارائه آهنگ‌های او کاملاً جادویی است. تنها یک مایکل وجود خواهد داشت و مهم است که به عنوان هنرمندان پاپ پیام او را ادامه دهیم. امیدوارم از ترانه Anthem خوشتون بیاد و آهنگ رو بشنوید. من برای توسعه صدایم وقت می‌گذارم و می‌خواهم تلاش کنم و در بازارهای بین‌المللی گسترش پیدا کنم .
آیدا لافونتن از پاییز ۲۰۱۵م هر هفته برنامه دو نکته تک آهنگ خود را در مورد تک آهنگ‌های تازه منتشر شده هنرمندان دیگر در کانال رادیویی Freshsounds ارائه می‌دهد، این کانال وب سایت، از مجموعه ایستگاه‌های رادیویی MTG به‌شمار می‌رود. مهمترین اجراهای آیدا لافونتن به شرح ذیل می‌باشد:
کتریسی (به لاتین: Keterisi) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در شهرداری کازبگی واقع شده‌است. کتریسی ۰ نفر جمعیت دارد و ۲٬۱۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گوسالتی (به لاتین: Gusalti) یک روستا در گرجستان است که در شهرداری کازبگی واقع شده‌است. گوسالتی ۰ نفر جمعیت دارد و ۲٬۲۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کومو اوکروکانا (به لاتین: Kvemo Okrokana) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در شهرداری کازبگی واقع شده‌است. کومو اوکروکانا ۱ نفر جمعیت دارد و ۲٬۰۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دجیمارا (به لاتین: Djimara) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در شهرداری کازبگی واقع شده‌است. دجیمارا ۰ نفر جمعیت دارد و ۲٬۲۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دسی (به لاتین: Desi) یک روستا در گرجستان است که در شهرداری کازبگی واقع شده‌است. دسی ۰ نفر جمعیت دارد و ۲٬۲۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بورماسیگی (به لاتین: Burmasigi) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در شهرداری کازبگی واقع شده‌است. بورماسیگی ۰ نفر جمعیت دارد و ۲٬۳۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنا ماریا لین (حدود ۱۷۵۵–۱۸۱۰) اولین سرباز زن از ویرجینیا بود که در ارتش قاره ای در جنگ انقلاب آمریکا جنگید. او لباس مردانه پوشید و شوهرش را در میدان جنگ همراهی کرد و بعداً به خاطر شجاعتش در نبرد ژرمن تاون مستمری دریافت کرد.
اطلاعات کمی در مورد اوایل زندگی آنا ماریا لین وجود دارد، اگرچه اعتقاد بر این است که او ممکن است از نیوهمپشایر باشد. در سال ۱۷۷۶، او با جان لین ازدواج کرد."Education from LVA: Anna Maria Lane "
آلماسیانی (به لاتین: Almasiani) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در شهرداری کازبگی واقع شده‌است. آلماسیانی ۲۲ نفر جمعیت دارد و ۱٬۹۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ضباعه بن زبیر (به عربی: "ضباعة بنت الزبیر") همسر مقداد بن عمرو و دختر عموی محمد است که به جهت نقل روایت از محمد، در شمار معدود راویان حدیث از پیامبر اسلام است. ازدواج و علت آن محل مثال بسیاری از منابع برای خوی اشرافی گری در اعراب صدر اسلام و تلاش محمد برای از بین بردن آن سنت قرار گرفته‌است. از ضباعه ۲ فرزند به نام‌های کریمه و معبد گزارش شده‌است.
نسب او را ضباعه بن زبیر بن عبدالمطلب بن هاشم گزارش کرده‌اند. پدرش زبیر بن عبدالمطلب است که از بزرگان مکه و اشراف قریش است. از او سه فرزند به نام‌های عبدالله، ام‌حکیم و ضباعه به دنیا آمد که مادر همگی‌شان عاتقه - دختر دائی عبدالمطلب- بوده‌است. نسب مادر ضباعه را عاتقه بنت ابووهب بن عمرو بن عائذ مخزومی است. ضباعه دختر عموی محمد پیامبر اسلام بود.
از ضباعه به عنوان سبقت گیرندگان در پذیرش اسلام یاد شده‌است. او از مهاجرین به همراه مسلمانان به مدینه بود. بر اساس گزارشی که واثفی در کتاب همگام با پیامبر در حجة الوداع آورده‌است، محمد برای سفر حجة الوداع علاوه بر همسران خود، تمام زنان قوم خویش را نیز همراه کرده‌است که در این میان ضباعه بن زبیر نیز بوده‌است.
در منابع اسلامی همچون "ازهار بستان الناظرین"، آمده‌است که وی توسط محمد به عقد مقداد بن اسود کندی درآمد. در خصوص این ازدواج، از محمد گزارش شده‌است که من ضباعه را به عقد مقداد در نیاوردم مگر برای اینکه مردم موضوع ازدواج را سهل و آسان بگیرند. در این خصوص آورده‌اند که شأن و منزلت ضباعه از مقداد بالاتر بوده‌است و این ازدواج برای رفع این اختلاف طبقاتی و اشرافی گری در رسم اعراب بوده‌است. بر اساس روایتی از جعفر صادق، مقداد فردی عامی بود و این مسئله اجماعی بود در حالی که ضباعه از اشراف قریش محسوب می‌شد. بر اساس روایتی دیگر، مقداد غلامی بود که به عقد زن آزادی درآمده‌است. در خصوص پیامدهای این ازدواج آورده‌اند که اعراب پس از مشاهده رفتار محمد نسبت به بردگان و ازدواج آنان به یکدیگر، به تاسی به محمد، و با توجه به سخنان محمد پس از عقد ازدواج ضباعه و مقداد که گفته بود اگر کسی از این سنت محمد رویگردان شود، از او نیست؛ نسبت به سنت‌های جاهلی زمان خود که ازدواج با غیر هم شأن و منزلت را عار می‌دانستند، تجدید نظر کردند.
حاصل این ازدواج برای مقداد، فرزند پسری به نام معبد و دختری به نام کریمه بود. سرانجام کریمه مشخص نیست و فقط از راوی بودنش گزارش‌هایی در میان است و معبد نیز در میان سپاهیان عایشه در جنگ جمل بود که توسط سپاهیان علی بن ابی‌طالب کشته شد. برخی منابع نام ضباعه را برای دختر مقداد گزارش کرده‌اند. بنابر گزارشی که ابن حجر عسقلانی در کتاب "تهذیب التهذیب" گزارش می‌کند، ابن‌عباس، عایشه و عروه بن زبیر نقل کرده‌اند که برای زبیر بن عبدالمطلب نسلی باقی نماند جز از دخترش ضباعه و ام حکیم. سرانجام شوهر او مقداد نیز در سن هفتادسالگی و در سال ۳۳ ه‍.ق در منطقه جزف از دنیا رفت. بنابر گزارش‌هایی، ضباعه بعد از مرگ مقداد، با برادرخوانده او عبدالرحمن بن اسود ازدواج کرد.هاشمی بغدادی، ابوجعفر محمد بن حبیب بن امیه، المحبر، تحقیق ایلزة لیختن شتیتر، بیروت، دار الآفاق الجدیدة، ص ۶۴–۶۵
از ضباعه، روایات بسیاری از محمد نقل شده‌است. بنابر گزارش‌های محمدباقر مجلسی، از محدثان شیعه امامیه، ضباعه یازده روایت از محمد نقل کرده‌است. یکی از روایات او، مهمترین دلیل منابع اهل سنت برای اثبات اشتراط تحلل در مراسم حج است. (که بر اساس آن اگر حج کننده در ابتدای احرام شرط کند که در شرایط بخصوصی بتواند از احرام خارج شود، می‌تواند حج را ترک کند) در این روایت، محمد به ضباعه در خصوص تحلل توضیحاتی می‌دهد. در مقابل برخی از اهل سنت نیز این حدیث صباعه را منسوخ یا ضعیف می‌دانند.
لابرا (به لاتین: Labra) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در ناحیه اوچامچیرا واقع شده‌است.
ایلوری (به لاتین: Ilori) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در آبخاز واقع شده‌است.
گوادا (به لاتین: Ghvada) یک روستا در گرجستان است که در ناحیه اوچامچیرا واقع شده‌است. گوادا ۶۷۷ نفر جمعیت دارد.
گوما (به لاتین: Guma) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در شهرستان سوخومی واقع شده‌است. گوما ۱۰۴ نفر جمعیت دارد و ۳۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چخالتا (به لاتین: Chkhalta) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در ناحیه گولریپشی واقع شده‌است.
ناحیه تکوارچلی (به لاتین: Tkvarcheli District) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در آبخاز واقع شده‌است. ناحیه تکوارچلی ۵۴۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶٬۰۱۲ نفر جمعیت دارد.
بدیا (به لاتین: Bedia) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در ناحیه تکوارچلی واقع شده‌است. بدیا ۲۸۸ نفر جمعیت دارد.
گودوگانی (به لاتین: Godogani) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در شهرداری ترجلا واقع شده‌است. گودوگانی ۱٬۴۶۲ نفر جمعیت دارد.
اوبیسی (به لاتین: Ubisi) یک روستا در گرجستان است که در شهرداری خاراگاولی واقع شده‌است. اوبیسی ۲۷۶ نفر جمعیت دارد و ۳۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تسالکوتی (به لاتین: Tsalkoti) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در ناحیه گاگرا واقع شده‌است.
سالمه (به لاتین: Salme) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در ناحیه گاگرا واقع شده‌است.
پساخارا (به لاتین: Psakhara) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در ناحیه گاگرا واقع شده‌است.
میکلریپش (به لاتین: Mikelrypsh) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در ناحیه گاگرا واقع شده‌است. میکلریپش ۳۲۶ نفر جمعیت دارد.
کلدکاری (به لاتین: Kldekari) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در ناحیه گاگرا واقع شده‌است. کلدکاری ۰ نفر جمعیت دارد و ۸۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خولودنایا رچکا (به لاتین: Kholodnaya Rechka) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در ناحیه گاگرا واقع شده‌است.
ساکارتولو خوئبا (به لاتین: Georgian Gorge) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در ناحیه گاگرا واقع شده‌است. ساکارتولو خوئبا ۵۱۸ نفر جمعیت دارد و ۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
میوسرا (به لاتین: Myussera) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در ناحیه گوداوتا واقع شده‌است.
خوتیا (به لاتین: Khutia) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در ناحیه گولریپشی واقع شده‌است.
کومو آجارا (به لاتین: Kvemo Azhara) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در آبخاز واقع شده‌است. کومو آجارا ۴۸ نفر جمعیت دارد و ۵۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماچارا (به لاتین: Machara) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در ناحیه گولریپشی واقع شده‌است. ماچارا ۲٬۶۴۰ نفر جمعیت دارد.
ارتش بایرن نیروهای مسلح انتخابگرنشین بایرن و سپس پادشاهی بایرن بود که از سال ۱۶۹۲ میلادی به عنوان ارتش دائمی بایرن فعال می‌کرد و پس از متحدسازی آلمان در سال ۱۸۷۰ در نیروی زمینی امپراتوری آلمان ادغام شد.
در سال ۱۶۸۱ قانون اساسی نظامی امپراتوری،بخشی از قانون در امپراتوری مقدس روم بایرن را موظف کرد که برای ارتش امپراتوری نیرو فراهم کند. علاوه بر این، تأسیس ارتش دائمی برای بایرن به‌طور فزاینده ای به عنوان نشانه ای از دولت-ملت و ابزار مهم قدرت-سیاست مطلق گرا تلقی می‌شد. در یک اردوگاه صحرایی در شوِبیش گموند در ۱۲ اکتبر ۱۶۸۲، نیروهای تازه استخدام شده رسماً به خدمت بایرن درآمدند که متشکل از هفت هنگ پیاده‌نظام، دو هنگ دراگون و دو هنگ کراسیر به همراه یک سپاه توپخانه راه اندازی شد. رنگ آبی میانی که قبلاً در میان پیاده‌نظام بایرن مورد استفاده گسترده قرار داشت از سال ۱۶۸۴ دوباره مورد استفاده قرار گرفت. کیراسیرها و توپخانه‌ها تونیک خاکستری روشن می‌پوشیدند، در حالی که دراگون تونیک‌های قرمز یا آبی می‌پوشیدند. ارتش بایرن در زمان ماکسیمیلیان دوم ، انتخابگر بایرن در طول جنگ بزرگ عثمانی، به ویژه در دوران محاصره بلگراد، متمایز شد.
در طول جنگ جانشینی اسپانیا، بایرن در کنار فرانسه جنگید. پس از شکست در نبرد بلانهایم، ارتش بایرن به عنوان یک نیروی جنگی منسجم وجود نداشت، اگرچه باقیمانده‌های کوچک تا پایان جنگ به مبارزه ادامه دادند. بایرن پس از جنگ توسط نیروهای اتریشی اشغال شد، که منجر به خیزش مردم شد، به طوری که بصورت خونین سرکوب شد.کریسمس خونین تا قبل از سال ۱۷۰۱ که جنگ جانشینی اسپانیا رخ داد، ترکیب ارتش همان بود که در زمان جنگ با عثمانی وجود داشت.
در سال ۱۷۹۰ اصلاحات اساسی در ارتش بایرن بوجود آمد. ژنرال‌های توانا ارتش بایرن را بر اساس دیسیپلین فرانسوی اصلاح کردند و به زودی مدرن‌ترین ارتش در آلمان و اولین ارتشی در آلمان شد که شلاق زدن را لغو کرد. ارتش بایرن عمدتاً مبتنی بر خدمت سربازی اجباری بود.: "Das Bayernbuch vom Weltkriege 1914–1918." Stuttgart 1930. S. 183. / Bayer. Kriegsarchiv: "Die Bayern im Großen Kriege 1914–1918." München 1923. S. 595. ging noch von 188.000 Toten aus, nachdem von ca. 20.000 vermisst Gebliebenen zu diesem Zeitpunkt nur die Hälfte als tot vermutet wurde.
در قانون اساسی امپراتوری آلمان، بایرن توانست حقوق گسترده‌ای را به ویژه در مورد حاکمیت نظامی برای خود تضمین کند. ارتش بایرن نه تنها مانند پادشاهی‌های ساکسونی و وورتمبرگ، نیروهای خود، وزارت جنگ و سیستم قضایی نظامی خود را حفظ کرد، بلکه از شماره گذاری مجدد هنگ‌های ارتش در سراسر امپراتوری مستثنی شد و فقط تحت کنترل امپراتوری آلمان قرار گرفت. کنترل در زمان جنگ بایرن همچنین لباس‌های پیاده‌نظام آبی روشن خود را حفظ کرد. افسران و مردان ارتش بایرن همچنان به پادشاهی بایرن و نه امپراتور آلمان سوگند یاد می‌کردند. با این وجود، طرحی یونیفرم‌ها، تجهیزات و آموزش به سبک پروس استاندارد شد.
در آغاز جنگ، بیشتر نیروهای بایرن در ارتش ششم آلمان به فرماندهی شاهزاده روپرشت بایرن، وابسته به فرماندهی عالی ارتش آلمان، گروه‌بندی شدند. نیروهای ذخیره ای که در بایرن باقی مانده بود تحت نظارت وزارت جنگ بایرن باقی ماند. ارتش ششم در نبرد لورن در سال ۱۹۱۴ و در نبردهای دیگر در جبهه غربی جنگید، اما به تدریج واحدهای آن با لشکرهای غیر بایرن جایگزین شدند. سرجوخه آدولف هیتلر، اگرچه تابع اتریش-مجارستان بود، به عنوان داوطلب در هنگ پیاده‌نظام شانزدهم بایرن خدمت کرد.
در مجموع ۲۰۰٬۰۰۰ تبعه بایرن در جریان درگیری کشته شدند.
بایرن همچنین نیروهای خود را در قلعه‌های کنفدراسیون آلمان در لاندو و اولم نگهداری می‌کرد.
انقلاب نوامبر ۱۹۱۸ آلمان منجر به کناره‌گیری لودویگ سوم پادشاه بایرن شد. برخی از سربازان در حال خلع ید به فرایکورپس محافظه کار دولت موقت بامبرگ علیه جمهوری شوراهای بایرن که در مونیخ اعلام شده بود، پیوستند.
پیمان ورسای در سال ۱۹۱۹ منجر به انحلال ارتش امپراتوری آلمان شد. دولت بایرن ارتش کوچکی بایرن تشکیل داد که در سال ۱۹۲۴ در رایشسور ادغام شد.
فیلا ایلمیایی () خواهر درداس و ماخاتاس ایلمیایی و زن اول یا دوم فیلیپ دوم مقدونی بود.
"نباید با فیلم تلویزیونی معلّم (مینی سریال) که از این فیلم اقتباس شده‌است؛ اشتباه گرفته شود."
معلّم (به انگلیسی: A Teacher) فیلمی در ژانر درام، رومانتیک، به نویسندگی و کارگردانی هانا فیدل محصول سال ۲۰۱۳ کشور ایالات متحده آمریکا است. از بازیگرانی که دراین فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند، می‌توان از لیندزی بِرج، ویل بریتین و جنیفر پردیگر می‌توان نام برد. موسیقی این اثر نیز کار برایان مکامبر می‌باشد.
فیلم‌برداری اصلی این فیلم در آستین، تگزاس انجام شد. این فیلم برای اولین بار در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۱۳ در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۳ به نمایش درآمد؛ و پس از آن در جشنواره‌هایی مانند جشنواره فیلم جنوب از جنوب غربی، جشنواره بین‌المللی فیلم تسالونیکی، جشنواره فیلم مریلند و جشنواره بین‌المللی فیلم اولدنبورگ به نمایش درآمد. برای توزیع در ایالات متحده توسط شرکت آزمایشگاه اسیلوسکوپ خریداری و در ۶ سپتامبر همان سال منتشر شد. در هلند نیز توسط شرکت فیلم وان ساندَنس توزیع گردید.
در نهایت معلّم در ۷ عنوان کاندید دریافت جایزه از فستیوال‌های معتبر جهانی گردید و سرانجام در جشنواره بین‌المللی فیلم دالاس موفق به کسب جایزه بزرگ هیئت داوران این جشنواره و جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن در جشنواره جنوب از جنوب غربی در سال ۲۰۱۳ شد.
این فیلم در گیشه و در مجموع فروش توانست به مبلغ ۸٬۳۴۸ دلار دست پیدا کند.
«دایانا واتس»، معلم جوان درس زبان انگلیسی دبیرستانی در حومه تگزاس است؛ او با «اریک تال»، یکی از دانش‌آموزان خود که هنوز به سن قانونی نرسیده‌است؛ رابطه عاشقانه، نامشروع و جنسی دارد. در کلاس درس، دایانا و اریک سعی می‌کنند به‌طور معمول رفتار کنند؛ تا رابطه خود را پنهان کنند. جدای از نگاه‌های عاشقانه به یکدیگر و یافتن زمانی بعد از کلاس برای سکس، آنها از اینکه این روابط آنها را گرفتار کند، هراس دارند.
یک روز، تعدادی از معلمان، از دایانا دعوت می‌کنند تا بعد از مدرسه برای صرف نوشیدنی به آنها ملحق شود، اما او قبول نمی‌کند. آن‌شب دایانا در خانه مارک با او همبستر می‌شود. او که نمی‌خواهد مارک را از دست بدهد، از قصدش برای همیشه ماندن با او می‌گوید.
مدتی بعد، دایانا و هم اتاقی‌اش، «سوفیا»، در مورد برنامه‌های خود برای روز شکرگزاری صحبت می‌کنند. سوفیا مشتاقانه به دایانا می‌گوید، که می‌خواهد او را با خانواده و البته دو دوست مرد مجرد خود به‌نام‌های «ریچ و دن» در یک مهمانی در هیوستون، معرفی کند. دایانا درپی پیامی از اریک که دل‌تنگ او است، به حمام می‌رود تا چند عکس برهنه بگیرد تا برای اریک بفرستد. او بعداً با سوفیا در مهمانی شرکت می‌کند و با ریچ و دن ملاقات می‌کند؛ ولی برعکس نظر سوفیا، آنها را مناسب خود نمی‌بیند. دایانا به بهانه خستگی و با گرفتن سویچ ماشین، مهمانی را ترک کرده به خانه برمی‌گردد.
پس از تعطیلات تعطیلات، «جسیکا» همکار دایانا به او می‌گوید، که عکسی برهنه از یک دانش‌آموز دختر در دبیرستان دست به دست می‌شود. در حالی که جسیکا ابراز تاسف می‌کند که نوجوانان جوان چقدر می‌توانند بی دقت باشند؛ دایانا متوجه می‌شود که عکسی که او برای اریک فرستاده نیز می‌تواند به همین راحتی پخش شود. او بعد از مدرسه با اریک در پارکینگ ملاقات می‌کند و از او می‌خواهد که عکس را حذف کند؛ اریک هم قبول می‌کند. آن‌ها برای شب و در خانه دایانا، قرار ملاقات می‌گذارند. آن‌شب دایانا می‌گوید که مسئول نظارت بر دختران در مراسم رقص سادی هاوکینز شده‌است. ("مراسمی در کانادا و آمریکا که توسط کالج‌ها برپا می‌شود؛ ولی برعکس عرف معمول، دختران برای رقصیدن از پسران دعوت می‌کنند"). اریک نیز درحین معاشقه، به او می‌گوید که دختری از او خواسته تا با او برقصد. دایانا کمی حسود می‌شود، اما اریک به او اطمینان می‌دهد که قرار آنها هیچ معنایی نداشته و او فقط با این دختر می‌رود تا چیزی مشکوک به نظر نرسد.
قرار عاشقانه بعدی آن‌ها در خانه برادر اریک گذاشته می‌شود؛ و آنها پس از هم‌بسترشدن، باهم می‌آمیزند. دایانا و اریک برای تعطیلات آخر هفته و بدون اطلاع خانواده اریک، به مزرعه پدری اریک می‌روند. در نیمه راه، اریک که خود را جوانی تکامل یافته و قوی می‌بیند؛ از دایانا تَسخیرشده، تقاضای رابطه دهانی می‌کند. صبح روز بعد، در حالی که آنها مشغول رابطه جنسی هستند؛ جِیمز سرکارگر مزرعه به ملک می‌رسد؛ و دایانا با عجله در حمام پنهان می‌شود. پس از صحبت و رفتن جیمز، دایانا با ترس ازدَست‌دادن شغلش از اریک که بی‌تفاوت است؛ می‌پرسد، که آیا جیمز به پدرش چیزی خواهد گفت؟ اریک که جِیمز را انسانی خوب می‌داند، با کمی شک به او اطمینان خاطر می‌دهد. اما دایانا از او می‌خواهد که مدتی رابطه خود را متوقف کنند. دایانا به ایوان عمارت رفته تا تنها باشد؛ اریک نیز به او می‌پیوندد و سعی می‌کند با اغوای دایانا با او سکس کند، اما دایانا با بی‌رحمی و با عصبانیت او را دور می‌کند.
دایانا که تنها شده و از طرفی عاشق اریک است؛ و شاهد روابط سوفیا هم‌اتاقی‌اش در خانه و همکارانش در دیسکو با دوستانشان است؛ به الکل پناه می‌برد و در لپ‌تاپش عکس‌های اریک را مرور می‌کند. در نهایت و پس از بازگشت به مدرسه، دایانا از اریک می‌خواهد که بعد از کلاس با هم صحبت کنند. او اعتراف می‌کند که دلش برای اریک تنگ شده و از او برای شام دعوت می‌کند. در حین گفتگو، جسیکا بدون خبر وارد کلاس شده و دایانا یک جلسه درسی را صحنه‌سازی می‌کند.
در خانه دایانا، آن‌ها شروع به برقراری رابطه جنسی می‌کنند؛ اما در حین رابطه، دایانا رفتاری دوقطبی از خود نشان می‌دهد. دایانا، اریک را شیرین و دوست داشتنی می‌داند؛ اما با اِسترس، مدام از اشتباه بودن سکس با اریک سخن گفته و تمرکز برای رابطه ندارد. اریک که حال خراب او را می‌بیند؛ به التماس دایانا برماندن توجه نمی‌کند و درست در زمانی که سوفیا وارد خانه شده‌است، بیرون می‌رود. سوفیا که شوکه شده، دنبال کردن ناامیدانه اریک توسط دایانا را تماشا می‌کند.
دایانا بلافاصله سوار ماشینش می‌شود و به سمت خانه اریک می‌رود. در ماشینش و وقتی که اریک تماس‌های او را رد می‌کند؛ دایانا با تلفن ثابت خانه تماس گرفته، با پدر اریک صحبت می‌کند. پدر اریک بافرض همکلاسی بودن دایانا، از او می‌خواهد که روز بعد و در مدرسه با او صحبت کند. دایانا که کنترلی بر ذهن خود ندارد؛ به سمت پنجره اتاق خواب اریک می‌رود؛ تا او را وادار به صحبت کند. دایانا که عاشق اریک است، با التماس به او می‌گوید که رابطه آن‌ها سال بعد و در دانشگاه یوتا می‌تواند ادامه داشته باشد. صحبت آنها با نزدیک شدن پدر اریک به نتیجه نمی‌رسد و دایانا مجبور به ترک اریک می‌شود.
دایانا به یک هتل می‌رود و با چک کردن صندوق صوتی خود پیامی از یکی از جسیکا دریافت می‌کند؛ که به او می‌گوید که پدر اریک در مدرسه است و مهم است که فوراً خود را به‌آنجا برساند. دایانا وقتی متوجه عواقب اعمال خود می‌شود، شروع به گریه کردن می‌کند.
اگر عشق تو گناه است؛ کمی به من زمان بِده/ چون من گناهکار خواهم ماند/ گاهی اوقات خود را در دادگاه حس می‌کنم/ چون عزیزم، عاشقت هستم/ من زندانی او هستم و خدا قاضی/ چون دو رفیق و دوست/ پس خدایا به صحبتم گوش بده/ اگر نمی‌خواهی قلب او را بدزدم/ اول مرا قُل و زنجیر کن و بعد از او جدایم کن/ اگر مرا رها کنی/ بازهم به عشقم برمی‌گردم/ خدایا به من رحم کن/ من یک نقشه داشتم/ که قلبش را بدزدم و فرارکنم/ اما گرفتار شدم/ خدایا من گناهکارم/ اما اگر به من اجازه رهایی بدهی/ من دوباره همان کار را انجام خواهم داد.
معلّم، در سایت اصلی فیلم
مارلی آکه (زاده ۵ ژانویه ۲۰۰۱) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که به عنوان مهاجم برای باشگاه یوونتوس بازی می‌کند.
وی اصالتا اهل ساحل عاج است و در فرانسه به دنیا آمده است.
مریانا دختر فتح‌الله بن نصرالله مراش (عربی: ، ۱۸۴۸ – ۱۹۱۹ م) که با نام‌های ماریانا المراش یا مریانا مراش الحلبیه نیز شناخته می‌شود، نویسنده و شاعر سوری بود. او سنت مجمع ادبی زنان در جهان عرب را احیا کرد و اولین زن سوری بود که مجموعه شعر منتشر کرد. او همچنین اولین زنی است که در روزنامه‌های عرب زبان مطالب می‌نوشت.
ماریانا مراش در حلب، شهری در سوریه، در خانواده ای قدیمی از بازرگانان که به خاطر علایق ادبی خود شهرت داشتند، به دنیا آمد.; . پس از به دست آوردن ثروت بالایی در قرن هجدهم، خانواده به خوبی در حلب جای خود را پیدا کرده و در آنجا مستقر شدند،; . دوران حیات او در حلب، با درگیری‌های مذهبی و فرقه‌ای همراه بود تا جایی که پدر ماریانا، با نوشتن رساله‌ای در سال ۱۸۴۹، تلاش کرد تا درگیری‌های فرقه‌ای را خنثی کند.. او یک کتابخانه خصوصی بزرگ ساخته بود. تا به سه فرزندش فرانسیس، عبدالله و ماریانا آموزش کامل، به ویژه در زمینه زبان و ادبیات عربی بدهد.; . همان‌طور که مرلین بوث گفته‌است، مادر ماریانا از «خانواده مشهور الآنتاکی» بود که با اسقف اعظم دیمیتریوس آنتاچی ارتباط داشت.; .
حلب در آن زمان مرکز مهم فکری امپراتوری عثمانی بود که متفکران و نویسندگان زیادی در آن نگران آینده اعراب بودند.. در مدارس مبلغان فرانسه بود که خانواده مراش زبان عربی را با زبان فرانسه و سایر زبان‌های خارجی (ایتالیایی و انگلیسی) آموختند. به نقل از مرلین بوث، والدین ماریانا با ارائه آموزش به دخترشان، در زمانی که زنان مدیترانه شرقی هیچ آموزشی دریافت نمی‌کردند، این باور رایج در آن زمان را به چالش کشیدند که یک دختر نباید آموزش ببیند.; . بدین ترتیب فتح‌الله دختر پنج ساله خود را به مدرسه مارونی فرستاد. بعدها، ماریانا توسط راهبه‌های سنت جوزف در حلب آموزش دید.; . او سرانجام به یک مدرسه انگلیسی در بیروت رفت.. او علاوه بر تحصیلات رسمی در این مدارس، جایی که در معرض فرهنگ فرانسوی و آنگلوساکسون قرار داشت، تحت تعلیم پدر و برادرانش بود، به ویژه در زمینه ادبیات عرب از پدرش آموزش دید.. در اولین بیوگرافی مریانا ذکر شده‌است که او در زبان‌های فرانسوی، عربی و ریاضیات عالی بود و "قانون" می‌نواخت و به زیبایی آواز می‌خواند..
محمد راغب الطباخ مورخ حلبی نوشت که او در حلب بی نظیر بود و «مردم با چشم دیگری به او می‌نگریستند».. با اینکه خواستگاران زیادی داشت، در ابتدا آرزو داشت مجرد بماند.. با این حال، او پس از مرگ مادرش متقاعد شد که ازدواج کند و حبیب قضبان را که از فرزندان یک خانواده مسیحی محلی بود، برای شوهر انتخاب کرد. حاصل این ازدواج یک پسر و دو دختر بود.; .
در اوایل سال ۱۸۷۰، مراش شروع به همکاری با مقالات و اشعار در مجلاتی در بیروت کرد.; ; ; . او در مقالات خود از وضعیت زنان عرب انتقاد کرد و از زنان عرب خواست - صرف نظر از تعلقات مذهبی آنها - به دنبال آموزش باشند و در مورد مسائل مورد علاقه خود اظهار نظر کنند.; . مجموعه شعر او "بنت فیکور" (دختری اندیشه) در سال ۱۸۹۳ در بیروت منتشر شد. مراش پس از سرودن شعری در تعالی سلطان عبدالحمید دوم، از سوی دولت عثمانی اجازه چاپ کتاب خود را دریافت کرد.. سبک شعر او بسیار سنتی تر از برادرش فرانسیس بود، که نمونه آن مرثیه ای بود که او برای زاری از مرگ او سروده بود.; . با این حال، او با شعر رمانتیک‌های فرانسوی، به ویژه شعر آلفونس دو لامارتین و آلفرد دو موسه، در خانه بود.
سر مارتین فروبیشر (Sir Martin Frobisher) (زاده ۱۵۳۵- درگذشت ۲۲ نوامبر ۱۵۹۴)، ملوان انگلیسی و ناخدایی که برای یافتن گذرگاه شمال غربی سه بار به بر جدید سفر کرد. احتمالاً قبل از ورود به خلیج فروبیشر و پهلو گرفتن در جزیره بافین امروزی، جزیره رزولوشِن را در نزدیکی لابرادور در شمال شرقی کانادا دید. فروبیشر در دومین سفرش چیزی پیدا کرد که به نظرش سنگ طلا بود و ۲۰۰ تُن از این سنگ را با سه کشتی به انگلستان برد و تخمین‌های اولیه نشان داد که سود این مقدار سنگ به ازای هر تُن ۵٫۲۰ پوند بود. فروبیشر که مورد تشویق قرار گرفته بود با ناوگان بزرگتری به کانادا برگشت و معدن‌های زیادی اطراف خلیج فروبیشر حفر کرد. او ۱۳۵۰ تُن از این سنگ را به انگلستان برد و بعد از سال‌ها گداخت معلوم شد سنگ بی‌ارزشی به اسم هورنبلاند بود. به عنوان ناخدای انگلیسی ثروت زیادی از کشتی‌های فرانسوی را تاراج کرد. بعدها به دلیل شکست دادن ناوگان اسپانیایی آرمادا در سال ۱۵۸۸ نشان شوالیه را دریافت نمود.
مارتین فروبیشر احتمالاً در سال ۱۵۳۵ یا ۱۵۳۶ زاده شد، پسر بازرگانی به اسم برنارد فروبیشر از آلتفتس، یورکشایر و مارگارت یورک از گاوث‌ویت بود. سومین فرزند از میان پنج فرزند خانواده بود و پدرش ناگهان در سال ۱۵۴۲ از دنیا رفت. خانواده تحت حمایت عمویش فرانسیس فروبیشر قرار گرفت. اطلاعات کمی در مورد دوران کودکی‌اش در یورکشایر موجود است و به نظر می-رسد تحصیلاتش ابتدایی بود. فروبیشر جوان را به امید فرصت بهتر در سال ۱۵۴۹ برای زندگی با خانواده مادری‌اش، سر جان یورک به لندن فرستادند. یورک عضو ثروت‌مند و تأثیرگذار مرچنت تیلورز بود و ارتباطات مهمی در نظام سلطنتی داشت.
در سال ۱۵۵۳ توماس ویندهم اولین مأموریت به غرب آفریقا را هدایت کرد و سه کشتی و ۱۴۰ سرباز را همراه خود برد. یورک یکی از سرمایه‌گذاران این سفر بود و فروبیشر با ظرفیتی ناشناخته همراه این گروه بود. بعد از شکست دادن کشتی‌های پرتغالی در نزدیکی مادیرا موفقیت‌آمیزترین معامله خود را در گلدکوست انجام دادند و لباس‌های انگلیسی را در ازای ۱۵۰ پوند طلا مبادله کردند. با ادامه مسیر به سمت جنوب به بنین رسیدند و مستقیماً با پادشاه اوبا اورهگبوآ مذاکره کردند و ۸۰ تُن کاغذ مِلِگتا درخواست کردند. اورهگبوآ بعد از مخالفت‌های اولیه با این معامله موافقت کرد اما در زمانی که کاغذ جمع‌آوری می‌شد، بیماری به گروه انگلیسی نفوذ کرد و بسیاری از آن‌ها از جمله رهبر مأموریت ویندهم کشته شدند. به تعداد کافی دریانورد نداشتند تا تمام گروه را هدایت کنند پس یک کشتی را رها کردند و حتی به خاطر وحشتی که داشتند، تعدادی از اعضای گروه را جا گذاشتند. سفر بازگشت برای خدمه بیمار و اندک بسیار دشوار بود. یک کشتی دیگر از دست رفت و زمانی که تنها کشتی بازمانده به انگلستان رسید تنها ۴۰ نفر از ۱۴۰ خدمه زنده بودند. فروبیشر یکی از بازمانده‌ها بود، شاید این تائیدیه‌ای بر حرف یورک بود که می‌گفت فروبیشر «روح بزرگ و شجاعت زیاد و مقاومت بدنی طبیعی دارد».
با وجود از دست رفتن دو کشتی و ۱۰۰ نیرو سفر سال ۱۵۵۳ موفقیت مالی قلمداد شد و سرمایه‌گذارانی مانند یورک در سال ۱۵۵۴ یک سفر تجاری دیگر به گینه پرتغالی را سرمایه‌گذاری کردند. فروبیشر که با اولین تجربه‌اش نترس شده بود در این سفر شرکت کرد و به عنوان کارآموز تجارت زیر نظر نماینده تجاری یورک جان برین کار کرد. در نوامبر ۱۵۵۴ سه کشتی به فرماندهی جان لاک از دارمواث حرکت کردند. احتمالاً اولین آشنایی فروبیشر با خانواده لاک بود، رابطه‌ای که نقش مهمی در آینده-اش داشت.
بعد از هفت هفته دریانوردی اولین پهلوگیری آن‌ها نزدیک رود سستوس یعنی لیبریای امروزی بود. مقداری فلفل خردیدند و راهی گلدکوست، یعنی مرکز تجاری طلایِ غرب آفریقا شدند. دولت محلی حاضر نشد با انگلیسی‌ها معامله کند تا اینکه یک گروگان به آن‌ها دادند تا مطمئن شوند مذاکرات صادقانه پیش برود. فروبیشر داوطلب شد نقش گروگان را داشته باشد و مذاکرات ادامه یافت. اما قبل از اینکه موفق شوند معامله کنند یک کشتی پرتغالی ظاهر شد و به ناوگان انگلیسی شلیک کرد. گروه انگلیسی فروبیشر را رها کردند و برای تجارت به جای دیگری رفتند و در نهایت با محموله ارزشمندی از طلا، فلفل و عاج به انگلستان برگشتند. اسیرکنندگان آفریقایی فروبیشر را در مکان تجاری مینا به پرتغالی‌ها تسلیم کردند و او در قصر سائو خورخه دا مینا زندانی شد. مقامات پرتغالی بعد از نُه ماه او را به پرتغال فرستاند و در نهایت در سال ۱۵۵۸ به انگلستان بازگشت.
شرایط و زمان برگشت فروبیشر از پرتغال نامشخص است. هیچ نشانه تلاش سیاسی یا مالی برای آزادی او موجود نیست، شاید پرتغالی‌ها متوجه شدند اسارت فردی با رده سیاسی پایین دیگر سودی برایشان ندارد. حتماً فروبیشر فوراً بعد از آزادی‌اش به دریا بازگشت. اسنادی نشان می‌دهند در سال ۱۵۵۹ سفری به ساحل باربری داشته تا یک اسیر انگلیسی به اسم آنتونی هموند را آزاد کند. در سپتامبر همان سال یک دزد دریایی مشهور، هنری استرانگ‌ویز در دادگاه شهادت داد که فروبیشر در نقشه بی‌نتیجه حمله به قلعه مینای پرتغالی‌ها که خودش در سال ۱۵۵۵ در آن زندانی بود دست داشته‌است.
در بیشتر مدت قرن شانزدهم امکان وجود یک مسیر شمالی به کاتای و هند شرقی مورد بحث و آزمایش انگلستان بود. سباستین کبوت در سال ۱۵۰۸ یکی از اولین ماموریت‌های خود برای جستجوی مسیر شمال غربی انجام داد. رابرت ترون و راجر بارلو در دهه ۱۵۳۰ مذبوحانه تلاش کردند توجه هنری هشتم را به نقشه‌ای برای دریانوردی مستقیم از قطب شمال به چین جلب کنند. در سال ۱۵۵۱ گروهی از بازرگانان انگلیسی (که بعدها به اسم شرکت ماسکاوی معروف شدند) برای جستجوی مسیر از شمال شرقی به کاتای تشکیل شد. گروه موفق به پیدا کردن مسیر نشد اما رابطه تجاری طولانی مدتی با روسیه برقرار کرد. همفری گیلبرت در دهه ۱۵۶۰ حامی تأثیرگذاری برای پیدا کردن مسیر شمال-غرب بود و مقاله پر جزئیاتی در حمایت از این ایده نوشت.
گرچه فروبیشر اوایل دهه ۱۵۶۰ تمایل خود را برای پیدا کردن مسیر شمال-غرب ابراز کرد، سال‌ها بعد دست به اقدامی برای عملی کردن این ایده زد. فروبیشر در سال ۱۵۷۴ از شورای خصوصی درخواست اجازه و حمایت مالی برای انجام مأموریتی جهت پیدا کردن مسیر شمال-غرب به دریای جنوبی (اقیانوس آرام) و بعد از آن کاتای کرد. بعضی از نمایندگان از پیشنهاد او خوشحال شدند اما او را به شرکت ماسکاوی ارجاع دادند، ماسکاوی کنسرسیوم بازرگانان انگلیسی بود که قبلاً چند گروه را برای پیدا کردن مسیر شمال-شرق به حوزه سواحل قطبی نروژ و روسیه اعزام کردند و حقوق انحصاری مسیرهای دریای شمالی به شرق را در اختیار داشتند.
فروبیشر در سال ۱۵۷۶ شرکت ماسکاوی را متقاعد کرد به وی مجوز مأموریت بدهند. در ۲۶ ژوئن ناوگان کوچک با کمک سرپرست شرکت مایکل لاک (که پدر پُر نفوذ وی ویلیام لاک مجوز تولید انحصاری پارچه داشت و لباس‌های فاخری برای هنری هشتم آماده می‌کرد)، به جزایر شت‌لند رسیدند و برای تعمیر نشتی اتاقک مایکل و سطل‌های آب توقف کردند. جزیره برچ در هجدهم اوت رویت شد و به افتخار نجار کشتی که آن را کشف کرده بود نام‌گذاری شد، در این قسمت مأموریت با بومیان رو به رو شدند. و از یکی از آن‌ها خواستند گروهشان را در این منطقه هدایت کند. فروبیشر پنج نفر از افرادش را با قایقی اعزام کرد تا آن بومی را به ساحل برسانند و به آن‌ها هشدار داد بیش از حد به هیچ‌کدام آن‌ها نزدیک نشوند. گرچه خدمه قایق سرپیچی کردند و پنج نفر از افراد فروبیشر اسیر شدند.
در سال ۱۵۷۷ مأموریت بزرگتری نسبت به قبلی انجام شد. ملکه کشتی سلطنتی نیروی دریاییِ ۲۰۰ تنی ایچ‌ام‌اس اِید را به شرکت کاتای امانت داد (جیمز مک‌درموا نویسنده زندگی‌نامه فروبیشر می‌گوید ملکه کشتی را به شرکت فروخت) و هزار پوند در این مأموریت سرمایه‌گذاری کرد. فروبیشر قبل از ۳۰ مارس از ملکه خواسته بود به عنوان دریادار عالی آب‌های شمال غربی و فرماندار تمام زمین‌های کشف شده منصوب کند و بتواند پنج درصد از سود تجارت را دریافت کند.
کالی‌چائو هنگام رسیدن به انگلستان به‌خاطر زخمی در حال مرگ بود، دنده‌اش هنگام اسیر شدن به‌طور غیرعمدی شکست و در نهایت ریه‌اش را شکاف داد. اسم این فرد بومی کالیچو، آرناک یا ناتاک گزارش شده‌است. فروبیشر در وینزدور مورد استقبال و تشکر ملکه قرار گرفت. همه چیز آماده شده بود و هزینه قابل توجهی برای بردن این کشتی قیمتی (حدود ۲۰۰ تنی) به خانه صرف شد. این مسئله زمان زیادی طول کشید و باعث تنش میان گروه‌های ذینفع شد.
فروبیشر در سال ۱۵۹۰ از روستای آلتوفتس دیدن کرد و به عنوان مهمان افتخاری در منزل ثروت‌مندان و اشراف یورکشایر به عنوان میهمان مورد استقبال قرار گرفت. او توجه ویژه‌ای به دوروتی ونت‌وورث، دختر توماس، اولین بارون ونت‌وورث داشت (۱۵۴۳ الی ژانویه ۱۶۰۱)، او به تازگی همسرش پل ویتی‌پول از ایپسوییچ را از دست داده بود و مدتی قبل از اکتبر همسر دوم فروبیشر شد. او در نوامبر ۱۵۹۱ ملک اجاره‌ای ویت‌وود در یورکشایر را به مبلغی نامشخص و همچنین فینینگلی گرینج در ناتینگهام‌شایر که متعلق به مترسی پریوری بود به مبلغ ۹۴۹ پوند خریداری کرد. فروبیشر ویت‌وود را محل اصلی زندگی خود قرار داد و موقعیت جدیدش به عنوان مالک زمین را مناسب تشخیص داد اما لذت چندانی در زندگی روستایی حس نکرد.
سال بعد فروبیشر مسئول یک ناوگان انگلیسی شد که برای مسدود کردن ساحل اسپانیا و دیدار با ناوگان جواهرات اسپانیایی اعزام شده بودند. تجهیزات این ناوگان به وسیله سرمایه‌گذارانی از جمله ملکه، ارل کامبرلند، سر والتر رالی و برادرش جان هاوکینز فراهم شد. ناوگان به دو واحد تقسیم شده بود، اسکادران فروبیشر که در آب‌های ساحلی پرتغال نزدیک برلینگز گشت می‌زدند، در حالی که اسکادران سر جان برو و جان نورتون منطقه آزورز رو پوشش می‌دادند و جایزه بزرگی را به دست آوردند، کشتی مادر خداوند و فروبیشر از شنیدن این خبر بسیار ناراحت شد.
فروبیشر در سپتامبر ۱۵۹۴ گروهی از کشتی‌ها را هدایت می‌کرد که مورالیکس را محاصره و وادار به تسلیم کردند. ماه بعد با گروهی دیگر برست را محاصره و تسلیم کرد و هنگام محاصره قلعه کروزون، قلعه تصرف شده اسپانیایی‌ها از ناحیه ران تیر خورد. جراحی که گلوله را بیرون آورد بانداژ را در بدنش جا گذاشت و چند روز بعد در ۲۲ نوامبر عفونتی شدید باعث مرگش در پلی‌موث شد. قلبش در کلیسای سن اندروز، پلی‌موث دفن شد و جسدش به لندن منتقل شد و در گایلز ویت‌ات کریپل‌گیت خاکسپاری شد.
ناوشکن رده پارکر در روند ساخت ایچ‌ام‌اس فروبیشر نام‌گذاری شد اما در سال ۱۹۱۵ موقع آغاز به کار ایچ‌ام‌اس پارکر نام‌گذاری شد. در سال ۱۹۲۱ از رده خارج شد.
کروزر کلاس هاوکینز ایچ‌ام‌اس فروبیشر نیروی دریایی به احترام او نام‌گذاری شد. در سال ۱۹۱۵ ساخته و در سال ۱۹۴۹ از رده خارج شد.
لوکوموتیو بخار اس‌آر لورد نلسون به احترام او نام‌گذاری شد. فروبیشر کرسنت بخشی از باربیکن استیت در لندن به افتخار فروبیشر نام‌گذاری شده‌است.
یک پنجره با شیشه‌های رنگی به یاد او در کلیسای آل سینتس، نورمنتون در نزدیکی محل تولدش در آلتوفتس وست یورکشایر نصب شده‌است.
مهد کودک مارتین فروبیشر در آلتفتس به افتخار او نام‌گذاری شده‌است. یکی از چهار ساختمان مدرسه اسپراتن هال در نورث-همپتون‌شایر به افتخار او نام‌گذاری شده‌است.
پرتره‌ای از او در ایستگاه قطار نورمنتون موجود است.
فروبیشر بی در نوناووت به افتخار او نام‌گذاری شده‌است. اسم سابق مرکز نوناووت، ایکالویت از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۸۷ فروبیشر بی بود. فرودگاه شهر از ۱۹۴۲ تا ۱۹۶۳ فروبیشر بی ایر بیس نام داشت و از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۸۷ فروبیشر بی‌نام داست و بعد از به فرودگاه ایکالویت نام‌گذاری شد.
یک نمونه از شکرگزاری بعد از پهلو گرفتن ناوگان فروبیشر در نیوفاندلند جشن گرفته می‌شود چون بعد از یک تلاش نافرجام برای پیدا کردن مسیر شمال-غرب رخ داده بود.
جاده‌های زیادی به اسم فروبیشر هستند:
تیموکلیا () زنی است که پلوتارک داستان او را در کتاب زندگی اسکندر و به صورت مفصل‌تر در کتاب «در فضائل زنان» ذکر کرده‌است. بر اساس گفته‌های پلوتارک هنگامی که سربازان طی لشکرکشی اسکندر به بالکان شهر تبای را در سال ۳۳۵ پیش از میلاد تصرف کردند سربازان تراکی به غارت شهر مشغول شدند و یکی از افسران ایشان به تیموکلیا تجاوز نمود. پس از تجاوز مرد تراکی از تموکلیا می‌خواهد تا اگر پولی را پنهان کرده‌است به او بدهد، تیموکلیا نیز می‌گوید مقداری پول در چاه آب واقع در باغچه خانه پنهان کرده و سرباز را به آنجا می‌برد. در آنجا هنگامی که سرباز مشغول وارسی چاه می‌شود تموکلیا او را به داخل چاه هل داده و با انداختن سنگ‌های بزرگ به درون چاه هلاکش می‌کند.Plutarch – Life of Alexander
پس از این اتفاق سربازان تراکی تیموکلیا را دستگیر کرده و به نزد اسکندر می‌برند. در آنجا تیموکلیا با افتخار خود را معرفی کرده و می‌گوید آخرین فرمانده فالانژ مقدس تب که «برای آزادی یونان» طی نبرد خایرونیا پدر اسکندر فیلیپ دوم مقدونی را در ۳۳۸ میلادی شکست داده برادر اوست. اسکندر که از حرف‌های زن متأثر می‌شود دستور می‌دهد تا او و فرزندانش را رها کنند و بابت کشتن افسر تراکی مجازات نشود.
کتاب در فضائل زنان نیز داستانی مشابه را نقل می‌کند به جز آنکه در آنجا افسر تراکی به طمع وجود ثروت وارد چاه خشک می‌شود و هنگامی که به پایین چاه می‌رسد تیموکلیا با انداختن سنگ او را می‌کشد. در پایان هم اسکندر او را مجازات نمی‌کند اما او رها نمی‌کند. بلکه به سربازان خویش دستور می‌دهد تا از این خانواده و دیگر خاندان‌های مشهور شهر حفاظت کنند تا دیگر کسی به ایشان آزار نرساند.Excerpt in "Alexander the Great: A Reader", Ian Worthington, ed, pp. 70–71, Routledge, , 9781134435920; Example 24 in the "Mulierum virtutes"
منبع این داستان آنچنان که پلوتارک ذکر کرده‌است اریستوبولوس استHammond, N. G. L. , "Sources for Alexander the Great: An Analysis of Plutarch's "Life" and Arrian's "Anabasis Alexandrou"", pp. 154–155, 2007, Cambridge University Press, , 9780521714716google books که به خوبی اسکندر را می‌شناخت. تبای در دومین سال سلطنت اسکندر طی جنگ سخت فتح شد زیرا این شهر رهبر شهرهای یونانی بود که پس از ترور فیلیپ شورش کرده بودند. تخمین زده می‌شود در فتح شهر ۶ هزار نفر از مردم آن کشته و ۳۰ هزار به اسیری رفتند، شهر هم آنچنان نابود شد که بازسازی آن دهه‌ها طول کشید. تنها فرمان عفو دیگری که از اسکندر ثبت شده مبنی بر اذیت نکردن خانه و نوادگان شاعر معروف پیندار می‌باشد.Martin, Thomas R. , Blackwell, Christopher W. , "Alexander the Great: The Story of an Ancient Life", pp. 48–50, 2012, Cambridge University Press, , 9781139576536, google books
تیموکلیا موضوعی نادر در هنر پس از عصر روشنگری بود و هیچگاه به موضوعی رایج در طیف وقایع کلاسیک و انجیلی که خشونت زنان علیه مردان را نشان می‌دادند و به قدرت زنان معروف بودند تبدیل نشد. اما از آنجایی که هنرمندان در دربار می‌خواستند اسکندر را به عنوان مصداق پادشاه واقعی نشان دهند و در زندگی اسکندر تیموکلیا هم حضور داشت شاهد آثار کمی در مورد این موضوع هستیم. Aghion I., Barbillon C., Lissarrague, F., "Gods and Heroes of Classical Antiquity", Flammarion Iconographic Guides, pp. 30–31, 1996,
در بیشتر آثار صحنه آوردن تیموکلیا به نزد اسکندر ترسیم شده است. دیوارنگاره‌های کاخ فونتن‌بلو اثر فرانچسکو پریماتیچو که در سال ۱۵۰۴ ترسیم شده‌اند از این نوع هستند. این دیوارنگاره‌ها که در اتاق آن ده‌پیسلو دلی، معشوقه فرانسوای یکم نقاشی شده است داستان زندگی اسکندر را با توجه کمتر به بخش نظامی آن نشان می‌دهد.
در داستان زندگی اسکندر وقایع نامدارتری از مواجه اسکندر با اسیران زن مانند داستان آوردن خانواده داریوش به نزد اسکندر وجود دارد که داستان تموکلیا را به حاشیه می‌برند. Hall, 12
مشهورترین تصویر از تیموکلیا نقاشی دومنیکینو در سال ۱۶۱۵ است که ابتدا در دست گنجینه‌داران فرانسوی بود British Museum search و سپس به موزه لوور رسید. در این تصویر برخلاف بسیاری از نقاشی‌ها دیگر تمام خانواده تیموکلیا دیده می‌شوند. یک نقاشی بسیار خاص دیگر هم نقاشی است که در آن تیموکلیا در حال انداختن سرباز تراکی درون چاه است که ابتدا در یک کتاب تاریخ آلمانی رسم شد و سپس الیزابتا سیرانی آن را در تابلو رنگ روغن کشید. Golahny, Amy, 1 "Elisabetta Sirani’s Timoclea and Visual Precedent", "Source", 30, 2011, 37–42 PDF
ابو منصور وهسودان امیر یکی مانده به آخر روادیان آذربایجان از سال ۱۰۲۵ تا ۱۰۵۸/۵۹ میلادی بود. او برجسته‌ترین فرمانروای دودمان خود شناخته می‌شود. با کمک همسایه‌های کرد، او نخست یورش‌های قبایل ترکمان را متوقف کرد، اما در پایان، مجبور شد اختیار فرمانروای سلجوقی، طغرل بیک () را به رسمیت بشناسد. جانشین او، پسرش ابو نصر مملان دوم () بود.
سنت محافل ادبی زنان در جهان عرب به دوران جاهلیت بازمی‌گردد، زمانی که شخصیت برجسته ادبی الخنساء در بازار عکاظ در مکه می‌ایستاد و شعر خود را می‌خواند و دیدگاه‌های خود را در مورد دانش دیگران بیان می‌کرد. . از این رو، فرهنگ نقد ادبی در میان زنان عرب پدید آمد و در زمان امویان، سکینه بنت الحسین اولین سالن ادبی را در خانه خود تأسیس کرد.Khaldi, 2008, p. 58 این سنت در اواخر قرن نوزدهم در نتیجه تغییرات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی گسترده در امپراتوری عثمانی و افزایش نفوذ سیاسی و فرهنگی اروپا در منطقه احیا شد. پیشگامان اولیه سالن عرب، زنانی از خانواده‌های ثروتمند در سوریه و مصر بودند که تحت تأثیر تعامل با زنان اروپایی در طول مدتی که برای تحصیل در خارج از کشور سپری می‌کردند و در سالن‌های پاریس رفت و آمد می‌کردند یا در مدارسی که توسط مبلغان اروپایی یا آمریکایی اداره می‌شدند، بازگشتند. شب‌های محفلی که توسط زنان اداره می‌شد، اما زنان و مردان در آن شرکت می‌کردند، فرصتی بی‌نظیر برای گفتگو دربارهٔ گرایش‌های اجتماعی، سیاسی و ادبی روز فراهم کرد. اگرچه این سنت تا حدودی پس از جنگ جهانی دوم از بین رفت، اما میراث ماندگاری در فرهنگ ادبی و مسائل زنان در سراسر جهان عرب به جا گذاشت.The Arab Human Development Report 2005: Towards the Rise of Women in the Arab World (PDF). New York: United Nations Development Programme, Regional Bureau for Arab States. 2006. p. 212. ISBN 92-1-126174-0.
در سطح اجتماعی، ورود مبلغان مسیحی با حمایت دولت‌های اروپایی و آمریکایی منجر به ایجاد یک سیستم آموزشی رسمی برای دختران شد، دخترانی که تا این دوره تحصیلات کمی یا اصلاً آموزش دیده بودند. در ابتدا، این به شکل مؤسسات خصوصی بود که خانواده‌های ثروتمند و عمدتاً مسیحی را جذب می‌کردند. با این حال، از آنجایی که این مدارس از نظر اجتماعی مقرون به صرفه تر شدند، این ایده به طبقات متوسط سرایت کرد و سرانجام به فقرا رسید؛ بنابراین، یک هنجار جدید به‌طور فزاینده ای رایج می‌شد. این ایده که دختران باید آموزش ببینند تا زمینه ازدواج بهتری برای آنها فراهم شود، و مهمتر از آن، ابزارهای کافی برای آموزش فرزندانشان برای آنها فراهم شود.Lattouf, 2004, pp. 62-63 در این برهه از زمان، دامنه موضوعات ارائه شده به زنان محدود بود. با این حال، زنان از این فرصت‌ها برای یادگیری استفاده کردند و انگیزه و اراده قابل تحسینی از خود نشان دادند.Lattouf, 2004, p. 67 نمونه بارز کمک مبلغان غربی در افزایش فرصت‌های آموزشی برای زنان، کار دانیل و ابی ماریا بلیس، زوج آمریکایی بود که در سال ۱۸۶۶ به بیروت نقل مکان کردند و متعاقباً دانشکده پروتستان سوریه (که بعداً به دانشگاه آمریکایی تبدیل شد) راه اندازی کردند. بیروت.Lattouf, 2004, p. 70 با روی کار آمدن عثمانی در منطقه و اهتمام آنان به عدم نفوذ مذهبی و فرهنگی در کشور اسلامی، نسبت به مدارس مسیحی سیاست‌های جدیدی اتخاذ شد و اصلاحاتی در این مورد انجام شد. به گفته مورخ عرب، یوجین روگان، اصلاحات ارائه شده توسط سلطنت تأثیر چندانی بر رعایا نداشت. با این حال، در دهه‌های ۱۸۵۰ و ۱۸۶۰، ثمرات اصلاحات در زندگی روزمره قابل مشاهده بود.Rogan, 2009, p. 90 سومین (و مسلماً مهم‌ترین) جریانی که به وجود و بهبود آموزش زنان در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم انجامید، استعمار اروپا و میراث آن بود.Rogan, 2009, pp. 61-64
در آغاز قرن نوزدهم، حرمسرا همچنان در بسیاری از جوامع عرب به عنوان یک فرهنگ وجود داشت. زنان طبقات متوسط و بالا محدود به حوزه خانگی بودند،Guenena, Nemat; Nadia Wassef (1999). Unfulfilled Promises: Women's Rights in Egypt (PDF). New York: Population Council. pp. 13–14. OCLC 44159429. و اکثریت قریب به اتفاق در زندگی عمومی نادیده و ناشنیده باقی ماندند. ضرورت به اعضای زن طبقات فرودست و روستایی «آزادی» بیشتری می‌داد، زیرا به آنها نیاز بود تا برای حمایت از خانواده خود، زمین کار کنند. مسائل مربوط به زنان در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم با تلاش افرادی مانند قاسم امین (۱۸۶۳–۱۹۰۸) رو به تعالی گذاشت'Imarah, Muhammad "Qāsim Amin wa-tahrir al-mar'ah". al-Mu'assasah al"Arabiyyah lil-Dirasat wa-al-Nashr, 1980" و با مسائلی چون بی عدالتی خواندن گوشه‌گیری زنان حمایت‌هایی از زنان صورت گرفت.
محفل مریانا مراش، اولین محفل در جنبش احیای قرن نوزدهم بود که در خانه مشترک او با همسرش در حلب اجرا می‌شد. گردهمایی معمولی یک قلمرو خصوصی را ارائه می‌کرد که در آن مهمانان زن و مرد می‌توانستند با هم ترکیب شوند، با هم ارتباط برقرار کنند،Watenpaugh, Keith David (2006). Being Modern in the Middle East: Revolution, Nationalism, Colonialism and the Arab Middle Class. Princeton: Princeton University Press. pp. 52–54. ISBN 0-691-12169-9. و دربارهٔ موضوعات مد روز بحث کنند. مراش اغلب با آواز خواندن و نواختن پیانو از مهمانانش پذیرایی می‌کرد.Zeidan, 1995, pp. 50-53