moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
طغرل سخن آق‌سنقر پذیرفت و با هم آهنگ اردبیل و تسخیر آن شهر کردند. اما اهالی اردبیل در برابر سپاه طغرل مقاومت کرده آنان را به شهر راه نداند. به ناچار طغرل آهنگ تبریز کرد، اما در نزدیکی شهر خبر گرفت که سلطان محمود سپاهی انبوه به جنگ ایشان فرستاده و آن سپاه به مراغه فرود آمده است. از این خبر ترس بر سپاه طغرل چیره شد و به خونا (احتمالاً خلخال کنونی) بازگشتند که از آن راه از آذربایجان خارج شوند. چون امیر انوشتکین شیر گیر، اتابک پیشین طغرل، حاکم ابهر و زنگان بود، در ابهر به طغرل پیوست و به کوشش او نامه‌ای به سلطان محمود نوشت و از آنچه پیش آمده بود پوزش خواست و اظهار اطاعت کرد. محمود نیز از تقصیر طغرل درگذشت و او را بخشید.
سلطان‌محمود در ۵۲۳ق/۱۱۲۹م در همدان بود که خبر مخالفت دُبَیس‌بن صَدَقَه (حاکم سابق مَزْیَدی حِلّه) را در جنوب عراق شنید و چون آق‌سنقر احمدیلی و قِزِل، دو تن از امرای او، ضمانت دبیس را کرده بودند، آن دو را احضار کرد و دبیس را از ایشان خواست. آق‌سنقر در شوّال ۵۲۳ق/سپتامبر ۱۱۲۹م برای تعقیب دبیس به بغداد رفت. دبیس خواست تا با هدایا سلطان و خلیفه را راضی کند، امّا کار وی نتیجه نداد و ناچار به بادیه گریخت.
سلطان‌محمود در ۵۲۵ق/۱۱۳۱م در همدان درگذشت. آق‌سنقر احمدیلی اتابکِ پسر او داوود بود. وی به اتّفاق ابوالقاسم دَرْگَزینی اَنَس‌آبادی وزیر، داوود را به سلطنت برداشت که در عراق عجم و آذربایجان و اران خطبه به نام او خواندند؛ ولی برادران محمود، طغرل، مسعود و سلجوق که هرکدام پادشاهی را برای خود می‌خواستند با این انتخاب مخالفت کردند. در آن هنگام بزرگ خاندان سلجوق، سلطان سنجر بود که در خراسان و ماوراءالنهر و خوارزم فرمانروایی داشت. آق سنقر، برای آن که داود را در جای امنی نگه‌داری کند، آهنگ آذربایجان کرد، ولی مسعود پیش از وی بدانجا رسیده و به تبریز دست یافته بود. آق سنقر به جنگ با مسعود برخاست و تبریز را محاصره نمود و مدتی این جنگ و محاصره بر پا بود تا در اواخر محرم ۵۲۶ ه / اواخر دسامبر ۱۱۳۱ م، با یکدیگر از در سازش درآمدند و از آنجا به همدان شتافت. در این هنگام و پس از کشاکش‌های فراوان، سرانجام پادشاهی طغرل تحکیم شد و مسعود به گنجه و سلجوق به فارس رفتند. در این میان، آق سنقر، با داود در آذربایجان بود و به استواری فرمانروایی خود می‌کوشیدند و همه امیران سلطان محمود بر ایشان گرد آمده بودند. در رمضان سال ۵۲۶ ه / ژوئیه ۱۱۳۲ م، آق سنقر با سپاهی گران آهنگ همدان کرد تا با طغرل روبرو گردد. در نبردی که بین دو سپاه روی داد، برخی از فرماندهان سپاه داود به طغرل پیوستند و همین امر موجب شد تا آق سنقر شکست سختی را پذیرا شود. آق سنقر و داود پس از این شکست به آذربایجان بازنگشتند و راهی بغداد شدند. از آن سوی، چون سلطان طغرل عزم حمله به آذربایجان داشت، مسعود نیز از گنجه گریخت و به بغداد رفت. آق سنقر و داود در بغداد، مسعود را به عنوان سلطان شناختند و مسعود نیز داود را به ولایت عهدی خود برگزید. المسترشد بالله، خلیفه عباسی نیز که با طغرل دشمنی داشت، مسعود را به سلطانی شناخت و خطبه به نام وی خواند و قرار گشت که خلیفه سپاهی به آنان بسپارد و مسعود و داود به جنگ طغرل برخیزند. در سال ۵۲۷ ه / ۱۱۳۳ م، مسعود و داود آهنگ آذربایجان کردند، اما سر رشته کارها به دست آق سنقر بود.
از کسان طغرل در آذربایجان، قراسنقر و بیشگین و برخی دیگران بودند.. قراسنقر، به زنگان گریخت و بیشگین و دیگران نیز به اردبیل رفتند. آق سنقر شهر اردبیل را در محاصره گرفت که برای مدت نسبتاً طولانی این جنگ و محاصره ادامه داشت. سلطان طغرل، قراسنقر را به جنگ ایشان فرستاد و وی در خارج از شهر اردبیل با سپاه آق‌سنقر روبرو شد. در این جنگ، قراسنقر شکست سختی خورد و بسیاری از سربازانش در جنگ هلاک شدند. سپس آق سنقر همراه مسعود آهنگ همدان کرد و در آنجا نیز سلطان طغرل را شکست داد و به همدان و شهرهای اطراف دست یافت و بدین ترتیب پادشاهی مسعود محکم شد. طغرل شکست خورد و به ری گریخت و مسعود بر همدان چیره گردید. در این میان جمعی از باطنیان در مرغزار قَرِاتگین، نزدیک همدان، به چادر آق‌سنقر احمدیلی رفتند و او را با ضربات کارد کشتند. گفته شده‌است که سلطان‌مسعود کسانی را به قتل او برانگیخته بود. اگر این رأی درست باشد، ظاهراً این کار به انگیزه ترس مسعود از شوکت و اقتدار آق‌سنقر در آذربایجان و به‌ویژه در مراغه انجام یافته‌است. به روایت صدرالدّین حسینی چون طغرل وزیر خود ابوالقاسم درگزینی را برای شکست خود ملامت کرد، او گفت: «ناراحت مباش، من کسانی به نزد مردم الموت (باطنیان) فرستاده‌ام تا آق‌سنقر و دیگر دشمنان تو را بکند». از این گفته برمی‌آید که قتل آق‌سنقر مانند بعضی قتل‌های سیاسی دیگر آن سال‌ها، به تحریک درگزینی و به دست باطنیان صورت گرفته‌است؛ نیز این روایت اهمیّت فراوان آق‌سنقر و نقش او را در رویدادهای مهمّ آن عصر می‌رساند. ابوطالب بهاألدّین، عموی عمادالدّین کاتب اصفهانی نگارنده خریده‌القصر، وزیر آق‌سنقر احمدیلی بوده‌است.
نصرت‌الدین ارسلان‌ابه بن آق‌سنقر ۵۲۸ -۵۷۰ / ۱۱۳۳ تا ۱۱۷۴ میلادی، باوجود اینکه مدت درازی اتابک مراغه بود، اما نامی از او در منابعی که به منازعات زمان مسعود بن محمد بن ملکشاه پرداخته‌اند، دیده نمی‌شود. در ۱۷ ذی القعده ۵۲۹ هجری (۳۰ اگوست ۱۱۳۵)، خلیفه المسترشد که در جنگ با مسعود بن محمد بن ملکشاه نزدیک همدان شکست خورده بود و اسیر گشته بود، در مراغه بدست حشاشین بقتل رسید. ابن‌اثیر برای نخستین بار در ۵۳۰ (قمری)/ ۱۱۳۵–۱۱۳۶ به عنوان یکی از امیرهایی یاد می‌کند که در بغداد به هواداری از الراشد خلیفه عباسی بغداد گرد داوود بن محمود سلجوقی جمع شدند. گزارش‌های بعدی دربارهٔ برادر او - که شیرگیر نام داشته - می‌باشد که در سال ۵۴۰ /۱۱۴۵–۱۱۴۶ سپاهی به کمک چاولی فرستاده. چاولی (جاولی) رئیس محافظان مسعود، در آذربایجان مستقر بوده و رئیس گارد سلطنتی را «جاندار» می‌نامیدند. نام نصرت‌الدین ارسلان‌ابه، بار دیگر بین فرماندهانی دیده می‌شود که خاص‌بیک ارسلان بن پلنگ‌اری برای شکست دادن بوزآبه امیر فارس و دشمن مسعود در اصفهان سال ۵۴۲ / ۱۱۴۸–۱۱۴۷ گردآورده بوده‌است. به هرحال، مورخین دیگر گفته‌اند که خاص‌بیک مراغه را در ۵۴۱ محاصره نمود و حتی گفته شده که خود مسعود مراغه را در شوال ۵۴۵ محاصره نمود و پس از دو روز اشغال نمود. راوندی می‌گوید که بین خاص‌بیک و ارسلان‌ابا دشمنی وجود داشته که در روئین‌دژ آن را حل و فصل کرده‌اند. بنظر می‌رسد که روئین‌دژ پایگاه خاندان احمدیلی بوده. مینورسکی پیشنهاد می‌کند که محل این دژ حدود ۱۶ کیلومتری مراغه، کنار صوفی‌چای در محل یای‌شهر (شهرتابستانی به ترکی آذری) کنونی قرار داشته‌است. وقتی که سلطان محمود بن محمد بن ملکشاه در اوایل ۵۴۸ خاص‌بیگ را بقتل رسانید، هم ارسلان‌ابه و هم ایلدگُز به سلطان اعتراض کردند. از آن تاریخ (۵۴۸) تا ۵۵۱، ارسلان‌ابه با ایلدگز و دیگر امیران ضد سلطان محمد همکاری نمود و در تلاش آن‌ها برای جانشین کردن سلیمان شاه بن محمد بجای سلطان محمد در همدان شرکت نمود. ارسلان‌ابه همچنین در۵۴۹ به بیرون کردن چغری‌بیگ، شاهزاده سلجوقی، که به آذربایجان دست‌اندازی نموده بود، به ایلدگز پیوست. سپس آن دو آذربایجان را بین خود تقسیم کردند (بجز اردبیل). اما پس از اینکه سلطان محمد ایلدگز را در نخجوان شکست داد (۵۵۱)، ارسلان‌ابه را والی آذربایجان نمود و هنگامی که سلطان محمد در ۵۵۴ در می‌گذشت، فرزند خردسال خودرا به اتابک مراغه سپرد. ارسلان‌ابه هم از پذیرش سلطه سلطان عراق، ارسلان‌شاه سرباز زد که تحت حمایت ایلدگز بود. ایلدگز پسرش، محمد جهان‌پهلوان، را به جنگ ارسلان‌ابه فرستاد، اما ارسلان‌ابه با کمک ارمن‌شاهِ خلاط، ایلدگزیان را شکست داد. معمولاً ارسلان‌ابه با ایلدگز و ارسلان‌شاه که تحت حمایت او بود، ضدیت داشت؛ و بین ۵۵۶ تا ۵۶۳، که ایلدگز گرفتار مخالفت و شورش حسام الدین اینانج، امیر ری بود، ارسلان‌ابه هم ۵۰۰۰ سرباز به کمک اینانج فرستاد. البته در لشکرکشی‌های ایلدگز به گرجستان در ۵۵۷ / ۱۱۶۱–۱۱۶۲ و ۵۵۸/ ۱۱۶۲–۱۱۶۳، ارسلان‌ابه به او کمک می‌کرد، اما بازهم مخالف سلطه ایلدگز بر سلطنت سلجوقی عراق بود. باز هنگامی که در ۵۶۱ تا ۵۶۴ اینانج دوباره شورش کرد، ارسلان‌ابه (در ۵۶۳) اوضاع را غنیمت شمرد و از خلیفه خواست که در خطبه نام سلجوق‌ملک، شاهزاده سلجوقی که در حمایت او بود را به عنوان سلطان بیاورد. این چالش باعث شد تا ایلدگز بار دیگر فرزندش جهان‌پهلوان را به جنگ ارسلان‌ابه بفرستد که این‌بار ارسلان‌ابه شکست خورد و باعث شد که پس از صلح، از مراغه بیرون نیاید. به گفته ابن اثیر، ارسلان‌ابه در سال ۵۷۰ درگذشت.
پس از ارسلان‌ابه، پسرش فلک‌الدین به حکمرانی رسید. ابن اثیر تنها یکجا به او اشاره می‌کند که وقتی محمدجهان‌پهلوان در ۵۷۰/۱۱۷۴–۱۱۷۵ مراغه را محاصره نموده بود، ابن آق‌سنقر (ارسلان‌ابه) درگذشت و شهر را برای فرزندش فلک‌الدین باقی گذاشت. دقیقاً معلوم نیست که تاریخ این مرگ در ۵۷۰ باشد یا کمی پیش از آن. پهلوان ابتدا روئین‌دژ را محاصره نمود سپس خود مراغه را، اما در اشغال هردو ناکام ماند. در نتیجه، قزل‌ارسلان برادرش را برای محاصره تبریز فرستاد که در این زمان تحت حکومت احمدیلیان بود. پیمان صلحی بین محمدجهان‌پهلوان و فلک‌الدین بسته شد که بنا بر آن تبریز به ایلدگزیان واگذار شود. پایان حکومت فلک‌الدین احتمالاً پیش از ۵۸۴ / ۱۱۸۸–۱۱۸۹ بوده‌است.
علاءالدین کَرپه‌ارسلان (پیش از ۵۸۴ / ۱۱۸۸–۱۱۸۹ تا ۶۰۴ / ۱۲۰۷–۱۲۰۸). در منابع، به مدت ۱۴ سال نکته‌ای دربارهٔ احمدیلیان دیده نمی‌شود؛ سپس در راحةالصدور راوندی دیده می‌شود که کوتاه زمانی پس از اینکه طغرل، آخرین سلطان سلجوقی عراق سپاه خلیفه عباسی را در دای‌مرگ شکست داد، ۱۱۸۹–۵۸۴/۱۱۸۸، علاءالدین مراغه‌ای وارد همدان شد تا مراتب خدمتگزاری را اعلام نماید و عهده‌دار حضانت برکیارق فرزند طغرل شود. اوضاع همدان بر وفق مراد اتابک نبود و از این‌روی به مراغه بازگشت. به نظر می‌رسد فرمانروایی ادب‌پرور بوده چون به درخواست او نظامی گنجوی هفت‌پیکر را سرود. علاءالدین، از دودمان آق‌سنقر بوده و دو فرزند بنام‌های نصرت‌الدین محمد و فلک‌الدین احمد داشته که امروزه ناشناخته‌اند. از پایان مثنوی برمی‌آید که نظامی آن را به روئین‌دژ فرستاده که پایگاه اتابکان مراغه بوده و سرودن آن در چهارده رمضان ۵۹۳ (۳۱ ژوئیه ۱۱۹۷) به پایان رسیده است.
ابن‌اثیر می‌نویسد که کرپه ارسلان قصد داشته تا با کمک مظفرالدین گوکبوری از اربیل، آذربایجان را از دست ابوبکر ایلدگیزی ضعیف‌النفس خارج نماید. به‌هرحال ابوبکر کمک دریافت نمود و کرپه‌ارسلان را در مراغه محاصره نمود. در پیمان صلح به کام ابوبکر قرار شد که کرپه‌ارسلان یکی از قلعه‌های خود را بدهد و در مقابل اشنو و ارومیه را بگیرد. علاءالدین در ۶۰۴ درگذشت و قلمرو او در اختیار فرزند خردسالی قرار گرفت که او نیز در ۶۰۵ درگذشت و به ابوبکرایلدگیزی فرصت داد تمامی متصرفات احمدیلیان بجز روئین‌دژ را بگیرد. روئین‌دژ در اختیار خواجه وفاداری قرار گرفت که خزاین احمدیلیان را بدانجا منتقل کرد و این جابجایی همراه یکی از نوادگان دختری او بوده که آخرین فرد شناخته شده این خاندان است. اگرعلاءالدین اهل ساختن مقبره بود، می‌توانست به عنوان سازنده گنبد کبود معرفی شود، چونکه دوره او زمان مناسبی برای منتسب کردن ساخت است.
آخرین فردی که از این خاندان نام‌برده شده، سلافه‌خاتون است. این همان خاتونی است که ابن‌اثیر او را حاکم مراغه و حاکم روئین‌دژ پس از تسلط مغولان به مراغه در ۶۱۷ / ۱۲۲۰–۱۲۲۱ می‌نامد. نسوی از او به عنوان یکی از بازماندگان اتابک علاءالدین نام می‌برد و می‌گوید که اتابک ازبک ایلدگیز او را به عقد نکاح فرزند کرولال خود ملک‌خاموش قزل‌ازسلان درآورد. هنگامی که ملک‌خاموش به جلال‌الدین خوارزمشاه پیوست و بعدها از او دست کشید و به الموت رفت، سلافه‌خاتون در روئین‌دژ باقی ماند. سلافه‌خاتون می‌خواست با شرف‌الدین وزیر جلال‌الدین خوارزمشاه ازدواج کند تا وزیر دست از محاصره قلعه بردارد، اما با ورود جلال‌الدین، او خاتون را برای خود خواستگاری کرد و پس از ازدواج، در قلعه حاکمی گماشت. نصرت‌الدین، فرزند ملک‌خاموش بنا به گفته جوینی با کمک سلافه‌خاتون نزد مغولان صاحب مقامات شد، البته مینورسکی به صحت این ادعا شک کرده‌است.
سیلوسین (به انگلیسی: Psilocin) یا سایلوسین، یکی از ترکیبات اصلی روان‌گردان در قارچ‌های توهم‌زا یا قارچ‌های موسوم به مجیک ماشروم یا قارچ‌های جادویی است. سایلوسایبین که همچنین یکی از ترکیبات موجود در این دسته قارچ‌ها است، پس از مصرف در کبد به سایلوسین تبدیل می‌شود.
اثر توهم‌زای این ماده سایکو اکتیو به علت شباهت ساختاری شیمیایی آن به پیام‌رسان عصبی سروتونین است.
پادشاهی نورثامبریا حکومتی از نژاد آنگل‌ها بود که در قرون وسطی در قسمت شمالی انگلستان کنونی و جنوب شرقی اسکاتلند امروزی قرار داشت. این حکومت در نهایت تبدیل به یکی از ارلنشین‌های پادشاهی متحد انگلستان شد. نام این پادشاهی نشان از محدودهٔ جنوبی آن یعنی مصب رود هامبر دارد.
نورثامبریا توسط اتلفریث در زمان آنگلوساکسون‌ها تشکیل شد. در نخستین سال‌های سدهٔ ۷ میلادی دو پادشاهی برنیسیا و دیرا با هم متحد شدند. این پادشاهی در اوج اقتدار خود به رود مِرزی و به خور فورث رسید. منابعی نیز موجود است که اندازهٔ آن را بزرگتر می‌دانند. نورثامبریا زمانی به یک ارل‌نشین تقلیل یافت که بخش جنوبی آن (دیرای سابق) به دست دانلاوها افتاد. بخش شمالی (برنیسیای سابق) در آغاز، وضعیت پادشاهی خود را بازیافت اما هنگامی که تابع پادشاهی دانمارک شد، اختیاراتش تا حد یک ارل‌نشین کم شد. پس از آنکه انگلستان به رهبری وسکس متحد شد و دانلاو بار دیگر فتح شد، برنیسیا دوباره وضعیت خود را بازیافت. این ارل‌نشین از جنوب به رود تیز و از شمال به رود توئید محدود می‌شود.
بسیاری از این سرزمین‌ها مورد مجادله بین انگلستان و اسکاتلند بودند اما در نهایت در سال ۱۲۳۷ میلادی با عقد پیمان یورک بین انگلیسی‌ها و اسکات‌ها، ارل‌نشین نورثامبریا به عنوان بخشی از انگلستان شناخته شد. در مرز شمالی، برویک-آپون-توید، که شمال توئید می‌باشد اما بارها دست به دست شده‌است، بنابر قانون ولز و برویک در سال ۱۷۴۶، تابع قوانین انگلستان شناخته شد. این سرزمین که در زمان اوج قدرتِ نورثامبریا جزئی از آن بود، امروزه توسط تقسیمات اداری به چند بخش تقسیم شده‌است:
امروزه از نورثامبریا در نامگذاری برخی نهادهای محلی استفاده می‌شود؛ مثل: نیروهای پلیس (پلیس نورثامبریا، که شامل نورث‌آمبرلند و تاین و ور می‌شود) و یک دانشگاه (دانشگاه نورثامبریا) در نیوکاسل-آپون-تین. ادارهٔ محیط زیست این منطقه که در پارک بیزنس نیوکاسل قرار دارد از نام نورثامبریا روی علامت خود استفاده می‌کند. این نام جزو نام‌هایی نیست که پادشاهی متحد بریتانیا و اتحادیه اروپا آن را از لحاظ جغرافیایی به رسمیت بشناسند.
مارگریتا فومرو (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "گربه و سگ" و "ایتالیای کوچک" اشاره کرد.
مای بلادی ولنتاین () یک گروه راک ایرلندی است که در سال ۱۹۸۳ در دوبلین پایه‌گذاری شد. از سال ۱۹۸۷، اعضای گروه دبی گوج (گیتار باس)، کولم اُ سیوسویگ (درامز)، بیلیندا باچر (گیتار و خواننده) و کوین شیلدز (گیتار و خواننده) بوده‌اند. مای بلادی ولنتاین برای ادغام نویز، ملودی و استفاده از تکنیک‌های غیر مرسوم گیتارنوازی و پراداکشن موسیقی شناخته شده‌است. آثار آن‌ها در اواخر دههٔ هشتاد و اوایل دههٔ نود میلادی، به ایجاد سبکی خاص از موسیقی راک منجر شد که آن را با نام شوگیزینگ می‌شناسند.
پس از چندی تغییرات در اعضا و عرضه چند اثر ناموفق، در سال ۱۹۸۸، مای بلادی ولنتاین با کریییشن رکوردز قراردادی برای ضبط موسیقی ثبت نمود. پس از آن، آن‌ها چند ئی‌پی موفق، "تو باعث شدی درک کنم" (۱۹۸۸)، "گلایدر" (۱۹۹۰) و "ترمولو" (۱۹۹۰) و دو آلبوم استودیویی پرفروش، "هیچ چیز نیست" (۱۹۸۸) و "بی‌عشق" (۱۹۹۱) عرضه کردند. "بی‌عشق"، که به عنوان شاهکار گروه و یکی از بهترین آلبوم‌های دههٔ نود میلادی شناخته می‌شود، اثری بسیار تحسین شده از سوی منتقدان است. به هر حال گروه به دلیل مخارج بسیار تولید آلبوم‌هایشان، از سوی لیبل کریییشن رکوردز طرد شد تا آن‌ها در سال ۱۹۹۲ با آیلند رکوردز قرارداد دیگری را به ثبت برسانند که این همکاری منجر به تولید چندین آلبوم شد که در آن‌ها از تنظیم‌هایی که از پیش نوشته شده اما مورد استفاده قرار نگرفته بودند استفاده شد. پس از جدایی دبی گوج و کولم اُ سیوسویگ در سال ۱۹۹۵، گروه در سال ۱۹۹۷ رسماً منحل شد.
در سال ۲۰۰۷ شیلدز اعلام کرد که گروه بار دیگر به فعالیت ادامه خواهد داد که به دنبال آن مای بلادی ولنتاین در اروپا، آمریکای شمالی و آسیا توری را برگزار کرد. پس از بازعرضهٔ "هیچ چیز نیست"، "بی‌عشق" و انتشار آلبوم مجموعه‌ای به نام "ئی‌پی‌ها ۱۹۸۸–۱۹۹۱" در سال ۲۰۱۲، آلبوم استودیویی سوم مای بلادی ولنتاین با نام "ام بی وی"، پس از وقفه‌ای طولانی در دوم فوریه سال ۲۰۱۲ منتشر شد؛ بیست و دو سال پس از عرضهٔ آخرین آلبوم استودیویی‌شان.
جووانی چانفرییا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است.
حمیدو (؛ – ) یک هنرپیشه اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به و هم اکنون ...خانم‌ها و آقایان، جادوگر، فرار به سوی پیروزی، مقررات درگیری، رونین، بادی به غرب می‌رود، جاسوس‌بازی، برای زندگی، زندگی کن اشاره کرد.
محمود قابیل (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل مصر است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به پاگنده در مصر اشاره کرد.
کارل-اوتو آلبرتی (؛ زادهٔ ۱۳ نوامبر ۱۹۳۳) یک هنرپیشه اهل آلمان است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به فرار بزرگ، پاگنده در مصر، تهاجم آردنن، نبرد بریتانیا، قهرمانان کلی، راز سانتا ویتوریا اشاره کرد.
چینزیا مونرئاله (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۷۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به پاگنده در مصر، ترس اشاره کرد.
آوت «آلفرد» ترتریان (؛ – ) یک آهنگساز اهل ارمنستان بود.
وی در ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۲۹ در باکو به دنیا آمد . وی برنده جوایزی همچون چهره هنری افتخاری ارمنستان شوروی, جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی شد. وی در ۱۱ دسامبر ۱۹۹۴ در سن ۶۵ سالگی در یکاترینبورگ درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
کارل تریخارت (؛ زادهٔ ۴ مارس ۱۹۳۹) یک هنرپیشه اهل آفریقای جنوبی است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به پاگنده در آفریقا و دوستان اشاره کرد.
ورنر پوخت (؛ – ) بازیگر اهل اتریش بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۹۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "سکوت بزرگ"، "مهاجم"، "تودهنی"، "شکارچی اهریمن" و "پاگنده در آفریقا" اشاره کرد.
مرد در ماه یا بشر در ماه ، کتابی است که نویسندهٔ آن فرانسیس گادوین (۱۵۶۲ تا ۱۶۳۳)، روحانی و اسقف کلیسای انگلستان در توصیف یک «سفرِ اکتشافی تخیلی» در اواخر ۱۶۲۰ میلادی نوشته‌است.http://revue.etudes-episteme.org/IMG/pdf/ee_7_art_hutton-2.pdf Jump up to: a b c d Hutton, Sarah (2005), "The Man in the Moone and the New Astronomy: Godwin, Gilbert, Kepler" (PDF), Études Épistémè 7: 3–13
تا مدت‌ها تصور می‌رفت که این نوشته یکی از آثار اولیهٔ او باشد، در حالی که امروز به طور کلی باور بر این است که این کتاب در اواخر دههٔ ۱۶۲۰ نوشته شده‌است. این کتاب پس از درگذشت نویسنده‌اش، برای اولین بار در سال ۱۶۳۸ با نام مستعار «دومینگو گنزالس» منتشر شد. این اثر به خاطر؛ نقش قابل توجه آن برآنچه که در آن زمان «نجوم جدید»، شاخه‌ای از اخترشناسی که به ویژه توسط نیکلاس کوپرنیک، تنها ستاره‌شناسی که با ذکر نام از او یاد شده، اهمیت دارد، هرچند که این کتاب از نظریه‌های یوهانس کپلر و ویلیام گیلبرت نیز یاد می‌کند. نظریهٔ اخترشناسی گودوین تا حدود زیادی از «پیام نجومیِ» گالیله (۱۶۱۰) تأثیر پذیرفته است، اما بر خلاف گالیله، گادوین پیشنهاد می‌کند که لکه‌های تیره بر روی ماه دریاهای ماه هستند، یکی از بسیار همانندی‌های گسترده با رمان «سومنیوم» کپلر در «رویاهای نجومی ماه یا ...» در ۱۶۳۴.
در جامعه امروزی مسلمانان، بیشتر تمرکزی که روی مرتبط کردن اسلام و علم وجود دارد درگیر با تفسیرهای علمی قرآن است (و گاهی سنت) و نه بر اساس ترجمه ساده.Ahmad Dallal, "Quran and science", Encyclopedia of the Qur'an یکی از این موارد ادعای اعجاز علمی قرآن در باور برخی مسلمانان است که آن را از معجزات قرآن قلمداد می‌کنند. این تفسیرها ادعا می‌کنند که این منابع نشان‌دهنده اظهارات پیش‌گویانه دربارهٔ طبیعت گیتی، رشد بیولوژیکی و زیستی و دیگر پدیده‌هایی که بعداً بواسطه تحقیقات علمی تأیید شده هستند می‌باشند، تا بدین گونه گواهی از ریشه الهی قرآن را ارائه کنند (و گاهی سنت). از طرف دانشمندان و فیلسوفان، این تلاش‌ها با عنوان «مغلطه» و سفسطه‌های منطقی، غیر علمی بودن، و تناقض داشتن با تئوری‌های علمی در حال گسترش نقد شده‌اند.Cook, Michael, "The Koran: A Very Short Introduction," Oxford University Press, (2000), p.30see also: Ruthven, Malise, "A Fury For God," London ; New York: Granta, (2002), p.126
در جهان اسلام، برخی معتقد هستند که علم مدرن پیش از اروپا و کشورهای غربی ابتدا در جهان اسلام توسعه یافت، و اینکه «تمام توانایی علمی در جهان در اصل از دوران طلایی اسلام سرچشمه گرفته» و آنچه مردم آن را «روش علمی» می‌خوانند در واقع «روش اسلامی» است.Egyptian Muslim geologist Zaghloul El-Naggar quoted in Science and Islam in Conflict| Discover magazine| 06.21.2007| quote: "Modern Europe's industrial culture did not originate in Europe but in the Islamic universities of Andalusia and of the East. The principle of the experimental method was an offshoot of the Islamic concept and its explanation of the physical world, its phenomena, its forces and its secrets." From: Qutb, Sayyad, "Milestones", p.111 مسلمانان در حمایت از دیدگاه خود مبنی بر اینکه قرآن عامل ترقی در کسب دانش باشد اغلب به آیه ۲۳۹ سوره بقره ارجاع می‌دهند «او به شما چیزهایی را آموخت که نمی‌دانستید». فیزیکدان نظری، جیم الخلیلی معتقد است که ابن هیثم (که در غرب با عنوان الهزم شناخته می‌شود) که کمک‌هایش به علم قابل مقایسه با کمک‌های آیزاک نیوتون بوده، پیشگام روش علمی مدرن بوده است.The 'first true scientist': "Ibn al-Haytham is regarded as the father of the modern scientific method." در کتاب "ساخت بشریت" می‌گوید ماهیت کاملاً موجودیتی علم، همان‌طور که در ادراک و مشاعر (شعورها و حس‌های ادراک) مدرن فهمیده شده است ریشه در تفکر علمی و دانش دارد که در عصر حاضر در تمدن‌های اسلامی نیز پدیدار شده.Robert Briffault (1928). "The Making of Humanity", . G. Allen & Unwin Ltd.
از طرف مقابل، برخی مردم از این نگرانند که جهان اسلام معاصر از «کمبود ژرف و عمیق درک علمی» آسیب ببیند و تاسف می‌خورند از اینکه برای مثال در کشورهایی شبیه پاکستان دانشجویان فوق لیسانس پزشکی برای این مشهور شده‌اند که برای زمین‌لرزه‌ها متهم و مقصر هستند زیرا این زمین‌لرزه‌ها ناشی از «گناهکاری، تساهل اخلاقی، انحراف از مسیر راست اسلامی» است (مبلغان اسلامی که زناء را عامل زلزله معرفی کردند) در حالی که «فقط گروهی از صداهای خفه شده از دیدگاه علمی حمایت کردند که زمین‌لرزه‌ها یک سری پدیده‌های طبیعی هستند که از فعالیت‌های انسانی تأثیر نمی‌گیرند».
از دید مظفر اقبال همه شاخه‌های دانش و علم انسانی، از یک دیدگاه اسلامی مطالعه طبیعت است که از توحید و مفاهیم یگانگی خدا در اسلام شاخه می‌گیرد.Muzaffar Iqbal (2007). "Science & Islam". Greenwood Press. توشی‌هیکو ایزوتسو طبیعت را نه به عنوان بخشی جدا به نوعی چشم‌انداز کل‌نگر از خدا، جهان و کهکشان در نظر می‌گیرد چیزی شبیه همه‌دادارباوری و پیوند اینها را دال بر رویکرد مقدس مسلمانان به دانش علمی می‌داند و می‌گوید که طبیعت در قرآن گردآوری نشانه‌ها برای اثبات یزدانیت است.Toshihiko Izutsu (1964). "God and Man in the Koran". Weltansckauung. Tokyo.
دانش‌پژوهان و عالمان مسلمان نهایتاً منشوری از دیدگاه‌ها را تنظیم کردند برای یادگیری علمی در زمینه و زیرساخت اسلامی که هیچ‌یک از آن به صورت جهانی پذیرفته نشد.Seyyid Hossein Nasr. "Islam and Modern Science" گرچه بسیاری از آنها این دیدگاه را حفظ کردند که به طور کلی کسب دانش و علم با تفکر اسلامی و عقیده مذهبی متضاد نیست.
عبدالوهاب محمد حسن عزام (زاده ۱۸۹۴ -- درگذشت در ۱۹۵۹)، شاعر، متفکر، مترجم و دیپلمات استاد ادبیات در دانشگاه قاهره بود. او ترجمه بنداری اصفهانی از شاهنامه فردوسی را تصحیح کرد و منتشر ساخت. بنداری در سده هفتم هجری شاهنامه را به عربی ترجمه ساخت. ترجمهٔ او نزدیک به دو-سوم شاهنامه را شامل می‌شود. عزام در تصحیح خود از ترجمه بنداری، بخش‌هایی که او جاانداخته بود را ترجمه کرده و دیباچه‌ای نزدیک به صدصفحه دربارهٔ فردوسی و سبک او نوشته است.
پس از جنگ جهانی دوم هم آلمان غربی و هم جمهوری دمکراتیک آلمان موظف بودند با توجه به کنفرانس پوتسدام به دولتهای متفقین غرامت جنگ بپردازند. دیگر نیروهای محور بر اساس معاهدات صلح سال ۱۹۴۷ پاریس موظف به پرداخت غرامت بودند.
در مراحل پایانی جنگ جهانی دوم و دوران پس از جنگ، شهروندان آلمانی و افراد دارای اصلیت آلمانی از کشورهای اروپای شرقی و مرکزی اخراج یا مجبور به فرار شده و به آلمان و اتریش فرستاده شدند. علاوه بر این، استان‌های سیلیسیا، پومرانیا و پروس شرقی از آلمان جدا و به خاک شوروی و لهستان ضمیمه شدند و آلمانی‌های ساکن این استان‌ها که اکثریت مطلق را تشکیل می‌دادند مجبور به ترک خاک خود شدند. ایده اخراج آلمانی‌ها از سرزمین‌های ضمیمه شده حداقل از سال ۱۹۴۲ توسط وینستون چرچیل و با هماهنگی دولت‌های در تبعید لهستان و چکسلواکی در لندن مطرح شد.
آوارگان آلمانی یا شهروندان سرزمین‌های شرقی آلمان که پس از جنگ توسط جمهوری خلق لهستان و شوروی ضمیمه شدند بودند و یا آلمانی‌تبارهایی که در داخل مرزهای پیش از جنگ لهستان، چکسلواکی، مجارستان و رومانی و یوگسلاوی و کشورهای حوزه دریای بالتیک زندگی می‌کردند.
این رویدادها معمولاً با عنوان پاکسازی قومی یا انتقال جمعیتFrank, Matthew. "Expelling the Germans: British Opinion and Post-1945 Population Transfer in Context", Oxford University Press, 2008Renata Fritsch-Bournazel, "Europe and German unification", p. 77, Berg Publishers 1992 یا انتقال جمعیتFrank, Matthew. "Expelling the Germans: British Opinion and Post-1945 Population Transfer in Context", Oxford University Press, 2008Renata Fritsch-Bournazel, "Europe and German unification", p. 77, Berg Publishers 1992 طبقه‌بندی شده‌اند. برخی مورخان این وقایع را مردم‌کشی طبقه‌بندی کرده و تعداد کمی حتی به آن، عنوان نسل‌کشی داده‌اند.
حدود ۱۲ تا ۱۴ میلیون آلمانی و شهروندان آلمانی الاصل کشورهای مختلف بین سالهای ۱۹۴۴/۴۵ و ۱۹۵۰ اخراج یا مجبور به فرار شدند.Hans-Ulrich Wehler: "Deutsche Gesellschaftsgeschichte". Bd. 4: "Vom Beginn des Ersten Weltkrieges bis zur Gründung der beiden deutschen Staaten 1914–1949". C.H. Beck, München 2003, S. 944; Bernd Faulenbach: "Die Vertreibung der Deutschen aus den Gebieten jenseits von Oder und Neiße. Zur wissenschaftlichen und öffentlichen Diskussion in Deutschland." In: "Aus Politik und Zeitgeschichte" (B 51-52/2002; online); Dirk Hoerder: "Migrationen und Zugehörigkeiten". In: Emily S. Rosenberg (Hrsg.): "C.H. Beck/Harvard UP: Geschichte der Welt", Bd. 5: "1870–1945. Weltmärkte und Weltkriege". C.H. Beck, München 2012, ISBN 978-3-406-64105-3, S. 432–588, hier S. 580. چند صد هزار نفر در اردوگاه ها زندانی یا مجبور به کار اجباری شدند.
جدول: تعداد پناهندگان و آوارگان پذیرفته شده در آلمان اشغالی؛ دسامبر ۱۹۴۷ Johannes-Dieter Steinert: "Die große Flucht und die Jahre danach." In: Hans-Erich Volkmann (Hrsg.): "Ende des Dritten Reiches – Ende des Zweiten Weltkrieges. Eine perspektivische Rückschau." Herausgegeben im Auftrag des Militärgeschichtlichen Forschungsamtes, München 1995, ISBN 3-492-12056-3, S. 561.
هانس اولریش ولر تخمین می زند که یک میلیون و هفتصد و ده هزار آلمانی در جریان فرار، جابجایی یا اسکان اجباری کشته شدند. این شامل آلمانی‌های ولگا نمی‌شود که در زمان استالین با «تعداد زیادی تلفات» به قزاقستان تبعید شدند.Hans-Ulrich Wehler: "Deutsche Gesellschaftsgeschichte", Bd. 4: "Vom Beginn des Ersten Weltkrieges bis zur Gründung der beiden deutschen Staaten 1914–1949", C.H. Beck, München 2003, S. 944.
اوا و هانس هنینگ هان با استناد به گزارش اداره آمار فدرال که در سال ۱۹۵۸ مشاهده کرده اند این آمار را حدود دو میلیون می دانند. Eva Hahn und Hans Henning Hahn: "Die Vertreibung im deutschen Erinnern. Legenden, Mythos, Geschichte". Schöningh, Paderborn 2010, S. 720.
برخی مورخان این آمار را مورد تردید قرار داده اند چرا که در آمار فدرال سال ۱۹۵۸ فرض بر این بوده افرادی که سرنوشتشان در آن زمان هنوز نامشخص است قربانیان جابه‌جایی یا فرار به حساب آیند. از آنجایی که مبنای تفاوت، داده های آماری سال ۱۹۳۹ و داده های سال ۱۹۴۸ بود، این تفاوت شامل یهودیان کشته شده در اردوگاه های کشتار نیز میشد.Zur Kritik der Altangaben im Überblick: Ingo Haar: "Die deutschen ‚Vertreibungsverluste‘ – Forschungsstand, Kontexte und Probleme." In: Rainer Mackensen, Jürgen Reulecke, Josef Ehmer (Hrsg.): "Ursprünge, Arten und Folgen des Konstrukts „Bevölkerung“ vor, im und nach dem „Dritten Reich“. Zur Geschichte der deutschen Bevölkerungswissenschaft." VS – Verlag für Sozialwissenschaften, Wiesbaden 2009, ISBN 978-3-531-16152-5, S. 363–381. در سال های ۱۹۶۵ و ۱۹۷۴ یک سازمان وابسته به کلیساها به نام Kirchliche Suchdienst ویک موسسه دیگر به نام آرشیو فدرال، مستقل از یکدیگر، با تحقیقات موردی و فردی، ۵۰۰ هزار تا ۶۰۰ هزار مرگ تایید شده را در نتیجه مستقیم جنایات آوارگی تایید کردند.Ingo Haar: "Die deutschen ‚Vertreibungsverluste‘ – Forschungsstand, Kontexte und Probleme." In: Rainer Mackensen, Jürgen Reulecke, Josef Ehmer (Hrsg.): "Ursprünge, Arten und Folgen des Konstrukts „Bevölkerung“ vor, im und nach dem „Dritten Reich“. Zur Geschichte der deutschen Bevölkerungswissenschaft." VS – Verlag für Sozialwissenschaften, Wiesbaden 2009, S. 363–381, hier S. 366–370.
قلمروی دانمارک () ،به طور رسمی پادشاهی دانمارک ،حکومتی مستقل در شمال اروپا و آمریکای شمالی است که شامل سه جزء تشکیل دهنده دانمارک در شمال اروپای قاره ای و دو منطقه خودمختار جزایر فارو و گرینلند در آمریکای شمالی است . همچنین لفظ رسمی برای حالت روابط بین خود دانمارک و دو کشور جزء جزایر فارو و گرینلند است، که مجموعاً پادشاهی دانمارک را تشکیل می‌دهند. این مفهوم به عنوان یگانگی قلمرو ()، یا به‌طور کمتر رسمی «مشترک‌المنافع قلمرو» (; ; ) شناخته می‌شود.
ماهیت پادشاهی دانمارک به‌طور بنیادی یک کشور مستقل متمرکز است. جزایر فارو و گرینلند از قرن نوزدهم جزو پادشاهی دانمارک شده‌اند. به هر روی، به دلیل ماهیت‌های مجزای تاریخی و فرهنگیشان، این بخش‌های قلمرو نوع بسط یافته‌ای از خودگردانی دارند و وظایف قوه مقننه و قوه مجریه را در زمینه‌های قابل توجهی در اختیار گرفته‌اند.
قانون اساسی دانمارک بیان کرده که منافع خارجی و امنیتی اجزای پادشاهی دانمارک بر عهدهٔ دولت دانمارک است.
نمایش تریسی آلمن یک مجموعه تلویزیونی آمریکایی است که نقش اول آن را تریسی آلمن بر عهده دارد. پخش آن از ۵ آوریل ۱۹۸۷ در شبکه فاکس آغاز شد و دومین برنامه ساعات پربیننده پس از متأهل... دارای بچه بود. پخش این مجموعه تا ۲۶ مه ۱۹۹۰ادامه یافت. نمایش توسط گارسی فیلمز و تلویزیون فاکس قرن بیستم تهیه شده بود. مجموعه ترکیبی از کمدی اسکچ و تعداد زیادی موسیقی بود که پائولا عبدل به عنوان طراح رقص آن به شمار می‌رفت.
نمایش تریسی آلمن برای ساخت مجموعه‌ای از بخش‌های کوتاه را با حضور خانواده سیمپسون شهرت یافت. مجموعه‌ای که بعداً تبدیل به مجموعه سیمپسون‌ها شد؛ که آن نیز کار از گارسی فیلم و تلویزیون فاکس قرن بیستم بود. (اکنون تلویزیون فاکس قرن بیستم)
آلمن مجموعه‌ای از نقش‌ها را بازی کرده است که بیشترشان یک بار بوده‌اند. هنگامی که طرح‌ها روی موضوع اصلی تمرکز کردند، آن‌ها بهترین شخصیت‌ها بود که آن رویه داستان خاص را روایت کنند. چندی از شخصیت‌ها متعاقباً بازگشتند.
در فصل چهارم، آلمن بیش از ۱۰۸ شخصیت را ایفا کرده بود.
نمایش برنده سه جایزه امی شد: کمدی، موسیقی یا انواع برجسته در ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ و برای بازدهی بالا تک نفره برجسته در موسیقی، کمدی یا انواع (دیگر) در ۱۹۹۰. همچنین پائولا عبدل برنده جایزه امی ساعات پربیننده برای طراحی رقص برجسته شد. عبدل برای قرار دادن آلمن در روال طراحی شده رقص شدید به یاد مانده. آلمن آموزش دید تا تبدیل به یک رقاص شود.
نمایش دوباره در کمدی سنترال و شبکه کابلی لایف‌تایم در اواسط و اواخر دهه ۱۹۹۰ در ایالات متحده انجام شد.
گایانه مؤسسی چبوتاریان (; ؛ زاده ۸ نوامبر ۱۹۱۸ – درگذشته ۱۶ ژانویه ۱۹۹۸) یک آهنگساز و موسیقی‌شناس و نوازنده پیانو ارمنی بود. وی همچنین استاد کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان بود. چبوتاریان فارغ‌التحصیل کنسرواتوار سنت پیترزبورگ بود. چبوتاریان از سال ۱۹۶۰ عضو حزب کمونیست اتحاد شوروی بود.
وی در ۸ نوامبر ۱۹۱۸ در روستوف-نا-دونو به دنیا آمد و از کنسرواتوار سنت پیترزبورگ فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری افتخاری ارمنستان شوروی و مدال کارگر ممتاز شد. وی در ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۹۸ در سن ۷۹ سالگی در مسکو درگذشت.
گریگور میرزایان سونی (؛ )؛ ۱۰ سپتامبر ۱۸۷۶ – ۱۸ دسامبر ۱۹۳۹) یک آهنگساز و موسیقی‌دان اهل ارمنستان بود.
بین سال‌های ۱۸۹۱ تا ۱۸۹۵ میلادی به همراه کومیتاس وارداپت موسیقی را در فرهنگستان کلیسای جامع اچمیادزین آموخت و سپس به سن پترزبورگ نقل مکان نمود جایی که بین سال‌های ۱۸۹۵ تا ۱۹۰۴ میلادی به همراه نیکولای ریمسکی-کورساکف، الکساندر گلازونف، آناتولی لیادوف آموزش موسیقی دید.
پدر پدربزرگ وی رئیس خنیاگران دربار فتحعلی‌شاه قاجار بود. نوه وی، رونالد گریگور سانی استاد علوم سیاسی در دانشگاه شیکاگو است.
گوهاریک قازاروسیان (؛ ; ۲۱ دسامبر ۱۹۰۷ – ۲۹ اکتبر ۱۹۶۷) یک آهنگساز و نوازنده پیانو ارمنی بود.
در سال ۱۹۲۷ وارد کنسرواتوری پاریس شد و به همراه پل دوکا و لازار لوی آموزش موسیقی دید.
ادوارد هایراپتیان (; )؛ زاده ۵ سپتامبر ۱۹۴۹) یک آهنگساز اهل ارمنستان است.
وی در ۵ سپتامبر ۱۹۴۹ در ایروان به دنیا آمد و در بین سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۳ میلادی در کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان تحت نظر گریگور یغیازاریان آموزش موسیقی دید.. وی در سال ۱۹۷۶ به اتحادیه آهنگسازان ارمنستان پیوست. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه آرام خاچاتوریان (۱۹۹۳) از وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان و اتحادیه آهنگسازان ارمنستان، جایزه واهان تکیان از اتحادیه فرهنگی تکیان (۲۰۰۸) و مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان (۲۰۰۹) شده‌است.
هراچیا ملیکیان (؛ – ) یک آهنگساز اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۸ تا ۲۰۰۶ میلادی فعالیت می‌کرد.
برای ویولنسل همراه با ارکستر مجلسی #۲، ۱۹۹۵
برای فاگوت همراه با ارکستر مجلسی، ۱۹۹۰
کوییک ا مارت (به صورت Quick-E-Mart در قسمت "جنرال بارت") یک دکه بقالی در مجموعه پویانمایی سیمپسون‌ها است. این فروشگاه نمونه‌ای از دکه بقالی‌های آمریکایی مثل ۷-ایلون و واوا است؛ و کلیشه‌های بسیاری راجع به آنان را به تصویر می‌کشد. کوییک ا مارت برای قیمت‌های بالا و اجناس بد کیفیت مشهور است. متصدی این فروشگاه فردی هندی-آمریکایی است به نام آپو ناهاساپیماپتیلتون که اولین بار در قسمت "سر سخن چین" دیده شد و بعد از آن حضورش در سیمپسون‌ها عادی شد.
در ژوئیه ۲۰۰۷، دوازده فروشگاه ۷-ایلون در ایالات متحده و یک فروشگاه در کانادا تبدیل به کوییک ا مارت شدند برای ترویج ویژه سیمپسون‌ها (فیلم). همچنین در ۲۰۰۷، فروشگاه‌های هدیه‌ای با اقتباس در «کوییک ا مارت ها» در یونیورسال استودیوز فلوریدا و یونیورسال استودیوز هالیوود راه اندازی شدند تا با شهربازی سیمپسون‌ها همراه باشند.
فروشگاه کوییک ا مارت یک فروشگاه بقالی است که اجناس معمولی را با قیمت بسیار بالا می‌فروشد؛ که شامل اسکوییشی معروف نیز می‌شود. ریشه کوییک ا مارت جایی در هیمالیا شروع شد.
کوییک ا مارت اسپرینگفیلد توسط فردی هندی-آمریکایی به نام آپو ناهاساپیماپتیلتون اداره می‌شود. البته با همکاری برادرش سانجای که نماد کلیشهٔ «متولد خارج» است.
در دنیای اینترنت مزرعه محتوا یا آسیاب محتوا یکی از روش‌های اسپم تولید محتوا زیاد و بی‌کیفیت است. در این روش شرکت‌ها تعداد زیادی آزادکار (فریلنسر) را که اطلاعات کافی از تولید محتوا ندارند را استخدام کرده و آزادکاران شروع به تولید محتوای تکراری و بی‌کیفیت برای موتورهای جستجوگر می‌کنند.
گوگل به منظور ارتقاء کیفیت محتوای سطح وب و مقابله با مزرعه‌های محتوا، الگوریتم گوگل پاندا را ارائه کرد. این الگوریتم صفحات دارای محتوای کم‌کیفیت و مزارع محتوا را شناسایی می‌کند و نسبت به کاهش رتبه یا حذف آن‌ها از نتایج جستجو اقدام می‌کند.
مزرعه لینک (Link farm)
خوزه لوئیس رودریگز گونزالس، با نام مستعار ال پوما (گربه وحشی) یک خواننده و بازیگر ونزوئلایی است که برای ثبت رکوردهای متنوعی در حضورهای بین‌المللی شناخته شده‌است.
او در تعداد انگشت شماری از سریال‌های تلویزیونی نیز به عنوان بازیگر حضور داشته‌است. همچنین او به عنوان یک مدرس و تربیت کنندهٔ آواز اسپانیایی با لهجه‌های پرویی و آرژانتینی شناخته می‌شود.
خوزه لوئیس رودریگز در کاراکاس به دنیا آمد. پدر او خوزه آنتونیو رودریگز اهل جزایر قناری، اسپانیا بود و مادرش آنا گونزالس یک زن خانه‌دار ونزوئلایی بود. او پدرش را در شش سالگی از دست داد و با مادرش به همراه ۱۱ برادر و خواهر در شرایطی سخت بزرگ شد. او مجبور به واکس زدن کفش‌ها و بسته‌بندی در سوپرمارکت‌ها برای گذران زندگی بود. او بدون داشتن هیچ تحصیلات آکادمی و از راه تجربی موفق به خوانندگی و بازیگری گردید.
حیات داوودی یکی از ایلات لر است که در ناحیهٔ حیات داوودی واقع در بندر دیلم تا بوشهر زندگی می‌کنند. حیات داوودی‌ها یکی از چهار گروه لر بزرگ می باشند که به لری جنوبی سخن می‌گویند و شیعه مذهب هستند. هم اکنون گستره زندگی طایفه حیات داوودی ، در شهرستان های گناوه ، دیلم ، دشتستان ، ماهشهر و هندیجان و بوشهر می باشد .
یکی از مشاهیر این بلوک در دوره زند امیرعلی خان حیاتداوودی که در سالهای 1203 هـ.ق و 1206هـ.ق دوبار به کمک نظامی از لطفعلی خان زند پرداخت(تاریخ گیتی گشا). دیگر چهره نامدار این ناحیه، اله کرم خان حیات داوودی است که در سال 1296خ / 1336ق کتابی با نام شش فصل جهت اصلاح باورها، رسومات و اجرای قوانین حفظ صحت نوشته و سال بعد فارسنامه ابن بلخی را به دلیل عدم دسترسی به نسخه فارسی، متن منتشره را از انگلیسی به فارسی ترجمه کرده است.
حیات داوود منطقه‌ای در حاشیه شمال خلیج‌فارس است که از بندر گناوه تا بندرریگ و روستاهای اطراف آن را شامل می‌شود خوانین حیات داوودی بر بلوک رودحله که میانه بندرریگ و بوشهر قراردارد نیز حکم می راندند. البته به طور کلی ، طایفه حیات داوود اکنون در گستره گناوه ، دیلم ، ماهشهر ، دشتستان و هندیجان و بوشهر زندگی می کنند .
در کتاب لرهای ایران نوشته جواد صفی نژاد درباره قلمرو سکونت طوایف حیات داووی چنین آمده است: لرهای حیات داوودی کمترین پهنه جغرافیایی را در قلمرو لربزرگ دارند. حاکم نشین حیات داوودی ها بندر ریگ بوده است اما امروزه بندر گناوه را مرکز حیات داوودی ها میدانند.
در باره وجه تسميه حيات داوود ، اله کرم خان در کتاب فصل شش که در سال 1336 ه.ق نوشته است :
اصل ما از خرم آباد لرستان است از طايفه حيات غيبي که تا کنون آن طايفه در خرم آباد مي باشد و به اين نام خوانده مي شوند. در اوايل سلطنت صفويه بنابر سببي چند از اقوام خود جدا گشته و از ديار خود هجرت نمودند و در اين ناحيه تا کنون که به بلوک حيات داوود معروف است رحل اقامت افکندند . هر چند که کليه اين بلوک را به تصرف خود در آوردند و به نام طايفه خود ناميدند و حيات داوود نام نهادند.
کتاب خلیج فارس اثر غلامعلی بایندر ( چاپ 1317 شمسی) در صفحهٔ ۳۳ کتاب خود به مهاجرت لرهای حیات داوود به کویت اشاره کرده که در آن ناحیه جمعیت قابل توجهی دارند.
نظام عامری (زاده آبان ۱۳۰۵ تهران - درگذشته ۱۲ تیر ۱۳۹۵) معمار، طراح سرشناس و نامدار اهل ایران بود. وی تنها شاگرد و همکار ایرانی فرانک لوید رایت معمار صاحب سبک آمریکایی بود.
نظام عامری در سال ۱۳۰۵ در تهران به دنیا آمد. پدر او شیخ خزعل (از حاکمان جنوب ایران) و مادر او خانم فخرالسلطنه دختر نظام‌السلطنه مافی بود. او از همان دوران کودکی تحت مراقبت بوده و زندگی پر فراز و نشیبی را تجربه کرد.
وی پس از گذراندن تحصیلات پایه‌ای خود برای دریافت مدرک دیپلم به انگلستان رفته و پس از مدتی برای تحصیل در دانشگاه عازم آمریکا شد. او ابتدا در رشته هنر در دانشگاه کِنت، ایالت اوهایو تحصیلات خود را آغاز کرد، و بعد از مدتی به معماری علاقه‌مند شد و در این رشته ادامه تحصیل داد.
آشنایی او با فرانک لوید رایت در همان سال اول تحصیلش در رشته معماری با دیدن آثار وی در کتابخانه دانشگاه، آغاز شد. عامری یک سال زودتر تحصیلات خود را در دانشگاه به پایان رساند تا بتواند هرچه سریعتر به مدرسه رایت بپیوندد. آنگونه که خودش بیان می‌کند، مصاحبه دشواری را برای ورود به مدرسه تلییزن وست، در پیش داشته‌است.
بنا به گفته‌های او رایت، مدرک و درجات دانشگاهی را قبول نداشته، بنابراین مصاحبه بدون توجه به مدرک او صورت گرفته بود. فرانک لوید رایت ۸۵ ساله پس از مصاحبه، عامری را به عنوان شاگرد خود قبول می‌کند و پس از سپری کردن ۲ سال تحصیل در تلییزن، از او در طراحی موزه گوگنهایم، نزد خود کمک گرفته و وی را به عنوان نماینده خود در خاورمیانه معرفی می‌کند، همچنین به دلیل علاقه‌ای که به نظام عامری پیدا کرده بود، برای او اقدام به طراحی منزل شخصی می‌کند که این امر در بین شاگردان رایت امری بی‌سابقه بوده‌است.
نظام عامری پس از گذراندن ۲ سال پربار نزد لوید رایت، به عنوان تنها شاگرد ایرانی او، به ایران بازمی‌گردد، و فعالیت حرفه‌ای خود را با طراحی و اجرای خانه‌ای در شمال تهران برای سیاوش شقاقی، آغاز می‌کند. پس از آن در سال ۱۳۴۱ دفتر معماری خود را با همکاری دوستانش تأسیس می‌کند که حاصل کار این دفتر، اجرای بیش از ۹۰ پروژه در ایران است.
وی یک سال قبل از انقلاب اسلامی ایران به لندن بازمی‌گردد، و فعالیت خود را در وسعت بسیار کمتری در آنجا ادامه می‌دهد. از جمله کارهای وی در انگلستان، می‌توان آتلیه هنر چلسی (chelsea art galleries)، را نام برد که مجله (Art Review)، آن را منتشر ساخت و آن را «جواهر معماری»، نامید.
برخی آثاری که «نظام عامری» در طراحی آن‌ها شرکت کرده است عبارتند از: موزه دفینه، کالج دماوند، دانشگاه اصفهان، دانشگاه شیراز، کتابخانه مرکزی شیراز، کتابخانه نازی‌آباد، سینما بهمن، پارک شهر، بیمارستان الزهرا، بیمارستان پارس و بیمارستان سینا.
نظام عامری روز جمعه یکم ژوئیه ۲۰۱۶ برابر با ۱۲ تیرماه ۱۳۹۵ در لندن درگذشت.
گریگور یغیازاری یغیازاریان ()؛ - ۴ نوامبر ۱۹۸۸) یک آهنگساز اهل ارمنستان بود.
وی در ۸ دسامبر ۱۹۰۸ در بلور در فرمانداری ایروان به دنیا آمد و در سال ۱۹۳۵ میلادی، یغیازاریان به همراه نیکولای میاسکوفسکی از کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو فارغ‌التحصیل شد. پس از سال ۱۹۳۸ در شهر ایروان زندگی نمود و در کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان تدریس نمود. از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۵ وی رئیس اتحادیه آهنگسازان ارمنستان بود؛ و از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۰ رئیس کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان بود. وی همچنین برندهٔ در سال ۱۹۷۱ وی برنده جایزه دولتی ارمنستان شوروی شده‌است. وی در ۴ نوامبر ۱۹۸۸ در سن ۷۹ سالگی در ایروان درگذشت.
هاروتیون هانسیان (؛ ۳۰ دسامبر ۱۹۱۱ – ۷ مارس ۱۹۸۷) یک آهنگساز و نوازنده ویولا ارمنی بود.
هانسیان در ۳۰ دسامبر ۱۹۱۱ در کنستانتینوپل (استانبول فعلی) در امپراتوری عثمانی به دنیا آمد. وی در دبیرستان یسائیان و سپس در کالج رابرت تحصیل نمود. وی در سال ۱۹۳۱ فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۴۴ هانسیان به سمفونی محلی که تحت مدیریت Cemal Reşit Rey شکل گرفته بود محلق شد و تا سال ۱۹۷۲ و زمان بازنشستگی با این گروه فعالیت نمود. هانسیان تعداد ۵۰ اثر تصنیف نمود که بیشتر آنها در استانبول و بخشی نیز در پاریس توسط مکس ایشیگ به چاپ رسید. هاروتیون هانسیان در ۷ مارس ۱۹۸۷ درگذشت و در گورستان ارامنه شیشلی به خاک سپرده شد.
همسران استپفورد فیلمی است محصول سال ۲۰۰۴ و به کارگردانی فرانک اوز است. در این فیلم بازیگرانی همچون نیکول کیدمن، متیو برودریک، بت میدلر، کریستوفر واکن، راجر بارت، فیث هیل، گلن کلوز، مت مالوی، جان لاویتس، دیوید مارشال گرانت، کاترین شیندل، لوری باگلی، رابرت استانتون، کی‌دی استریکلند، مایک وایت ایفای نقش کرده‌اند.
رومانوس هواکیمی ملیکیان ()؛ ۱ اکتبر ۱۸۸۳ – ۳۰ مارس ۱۹۳۵) یک آهنگساز، موسیقی‌شناس، رهبر ارکستر و مدرس اهل ارمنستان بود. در سال ۱۹۱۴ وی از کنسرواتوار سنت پیترزبورگ فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۲۵ «مدرسه موسیقی استپاناکرت» را بنیانگذاری نمود. در سال ۱۹۳۳ وی بانی تالار اپرای ارمنستان شد. رومانوس ملیکیان در پانتئون کومیتاس که در مرکز شهر ایروان واقع شده‌است به خاک سپرده شده‌است.
دیپلم اسپانیایی به عنوان زبان خارجی یا به‌صورت کوتاه شده DELE یک گواهی مدرک زبان اسپانیایی است که از طرف مؤسسه سروانتس (Instituto Cervantes) بو وزارت آموزش و پرورش اسپانیا صادر می‌گردد.
در ایران آزمون دله توسط کانون زبان برگزار می‌گردد.
آزمون DELE بر اساس چارچوب اروپایی مشترک مرجع برای زبان‌ها در ۶ سطح A1, A2, B1, B2, C1, C2 برگزار می‌گردد. قبولی در هر سطح نیازمند کسب ۶۰ نمره از ۱۰۰ نمرهٔ آزمون می‌باشد.
اعتبار این مدرک همیشگی است و مانند آیلتس یا تافل پس از گذشت چند سال منقضی نمی شود.
در این آزمون هر چهار مهارت لازم برای یادگیری زبان (مهارت گفتاری، مهارت شنیداری، مهارت نوشتاری، مهارت روخوانی و درک مطلب) سنجیده می شود.
هامبارتسوم لیمونجیان (؛ ؛ ۱۷۶۸ – ۲۹ ژوئن ۱۸۳۹) یک آهنگساز در سبک موسیقی کلاسیک و Armenian chant و نظریه‌پرداز موسیقی ارمنی بود. وی «سیستم نت‌نویسی هامبارتسوم» را گسترش داد که سیستم نت‌نویسی موسیقی کلاسیک ارمنی و عثمانی تا عصر حاضر بود. این سیستم هم‌اکنون در کلیسای حواری ارمنی کاربرد دارد.
هامبارتسوم لیمونجیان در سال ۱۷۶۸ در کنستانتینوپل از والدینی به نام‌های سارگیس و کاترینا به دنیا آمد. والدین اصالتاً اهل خارپرت بودند که به کنستانتینوپل نقل مکان نموده بود، تهیدست بودند و قادر بودند پسرشان به مدرسه ابتدایی بفرستند. پس از پایان دبستان هامبارتسوم لیمونجیان در یک خیاطی مشغول به کار شد. لیموجیان که شیفته موسیقی بود با حضور در مراسم کلیسای ارمنی، شروع به یادگیری دروس موسیقی در داخل کلیسا نمود. وی در سن ۲۷ سالگی ازدواج نمود و صاحب شش فرزند شد همچنین یکی از فرزندانشان به نام زینوب لیمونجیان (۱۸۱۰–۱۸۶۶) به آهنگسازی و نوازندگی نی پرداخت. هامبارتسوم لیموجیان دروس موسیقی ارمنی از موسیقیدانی ارمنی همچون گریگور کاراساکالیان (۱۷۳۶–۱۸۰۸) و زینه پوغوس (۱۷۴۶–۱۸۲۶) فرا گرفت. وی در سن ۷۱ سالگی درگذشت و در گورستان ارمنی هاکوپ مقدس به خاک سپرده شد.
کاترین شیندل (زاده ۳۱ ژانویه ۱۹۷۷) بازیگر، خواننده، رقصنده آمریکایی است.
او در سال ۱۹۹۸ دختر شایسته آمریکا شد.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم "همسران استپفورد" و "کشمکش خوب" اشاره کرد.
نیکول جانسون (زاده ۹ ژانویه ۱۹۷۴) مدل آمریکایی است.
او در سال ۱۹۹۹ دختر شایسته آمریکا شد.
هدر فرنچ هنری (زاده ۲۹ دسامبر ۱۹۷۴) طراح مد آمریکایی است.
او در سال ۲۰۰۰ دختر شایسته آمریکا شد.
گریگور کالفایان ()؛ ۱۷۶۸ – ۲۹ ژوئن ۱۸۳۹) یک نویسنده، سخنران، موسیقی‌دان و موسیقی‌شناس برجسته ارمنی بود.
گریگور کالفایان در سال ۱۸۷۳ در بورسا، امپراتوری عثمانی به دنیا آمد. پدر وی یک معمار بود. گریگور کالفایان تحصیلات ابتدایی خویش را در مدرسه ارمنی محلی کسب نمود. وی سرانجام به کنستانتینوپل نقل مکان نمود جایی که تحصیلات خویش را در دبیرستان معتبر گتروناکان ادامه داد. کالفایان در در پاریس، فرانسه پذیرفت شد جایی که آموزگاران و آهنگسازان سرشناس، ونسان دندی و در آنجا تدریس می‌نمودند. بمحض پایان تحصیلاتش در فرانسه و انگلستان دربارهٔ موسیقی ارمنی سخنرانی نمود. در سال ۱۹۰۵ وی مجله تحت عنوان "Kroonk" را به هر دو زبان ارمنی و فرانسوی منتشر نمود. وی در سال ۱۹۴۹ در فرزنو، کالیفرنیا درگذشت.
سیروارد گالباگیان گارامانوک (؛ ؛ ۱ دسامبر ۱۹۱۲ – ۱۹ اکتبر ۲۰۰۸) یک آهنگساز، نوازنده پیانو و معلم ارمنی بود.
گارامانوک در محله اسکودار، کنستانتینوپول، در امپراتوری عثمانی به دنیا آمد. وی آموزش پیانو در سن پنج سالگی زیر نظر استپان پاپلیان شروع نمود. وی در سال ۱۹۳۹ از کنسرواتوار موسیقی استانبول که مدیریت آن را استپان پاپلیان برعهده داشت فارغ‌التحصیل شد.http://www.istanbul.edu.tr/english/socrates/faculty22.htm وی همچنین کلاس‌های را نیز در دربارهٔ تئوری موسیقی، تاریخچه و موسیقی مجلسی زیر نظر جمال رفیت ری، احمد عدنان سایگون و لیکو آمار گذراندhttp://en.citizendium.org/wiki/Licco_Amar متعاقباً به مدت کوتاهی نیز درس‌های خصوصی در پیانو را زیر نظر لازار لوی و آهنگسازی را زیر نظر ژان روژه دوکاس گذراند.Արաքսի Սարյան: Երաժշտութեամբ իմաստաւորուած կեանք: Yerevan, 2007, p 11-13.
وی در ۱۹ اکتبر ۲۰۰۸ در سن ۹۵ سالگی در استانبول درگذشت و در گورستان ارامنه شیشلی به خاک سپرده شد.
مخیتار آیریوانتسی (؛ Mxitʿar Ayrivanecʿi; زاده ۱۲۳۰/۳۵ میلادی – درگذشته ۱۲۹۷/۱۳۰۰ میلادی) یک راهب (وارداپت) ارمنی بود که در صومعه گغارد اقامت داشت.
ادگار ماناس (؛ )؛ ۱۲ آوریل ۱۸۷۵ – ۹ مارس ۱۹۶۴) یک آهنگساز، رهبر ارکستر، موسیقی‌شناسی ارمنی‌تبار اهل امپراتوری عثمانی بود. وی یکی از سه سازنده سرود ملی ترکیه است که آن را برای اجرای ارکستر تنظیم نمود.
پدر وی آلکساندر ماناس مترجم ارشد مدیریت اداره بدهی دولت عثمانی بود. خانواده وی احتمالاً اصالتاً اهل «کایسری» (قیصریه کنونی) باشند که مبدأ آن مرتبط به میانه سده ۱۶ میلادی است. رافائل میناس (ح. ۱۷۱۰–۱۷۹۰) نقاش رسمی دربار امپراتوری عثمانی بود.
ادگار ماناس در تاریخ ۱۲ آوریل ۱۸۷۵ در شهر کنستانتینوپل (استانبول کنونی) به دنیا آمد. ذوق هنری باعث شد که ادگار جوان در سن ۱۳ سالگی راهی ایتالیا کند تا در کالج موراد-رافائلیان واقع در صومعه ارمنی جزیره سن لازار رشته تجارت بیاموزد. هنگامی که در ونیز بود همچنین درس‌های پیانو را زیر نظر پروفسور «ترولینی» فرا گرفت. در سال ۱۸۹۴ به محض فارغ‌التحصیل شدن به زادگاهش بازگشت. به رهبری دسته سرایندگان «گروه کر گوقتان» کلیسای ارمنی شهر استانبول برگزیده شد که تا سال ۱۹۵۷ به مدت بیست سال این سمت را برعهده داشت. در سال ۱۹۱۲ ماناس acquaintance را از کومیتاس وارداپت، بنیان‌گذار موسیقی مدرن ارمنی را ساخت. در همان سال برایتکپف و هرتل مستقر در لایپزیک دو قطعه هنری از ادگار ماناس شامل "سوئیت برای پیانو" و "کوارتت زهی" را منتشر کرد. به زودی ماناس به رهبری گروه کر «کنار» (Lyre) مرتبط با «لیگ جوان ارمنی کنستانتینوپل» برگزیده شد. در سال ۱۹۲۳ Hamelle مجموعه‌ای از ترانه‌های ماناس را که بر مبنای اشعار ارمنی که توسط Yetvart Kolandjian به فرانسه ترجمه شده بود به چاپ رساند. وی در آرامستان کلیسای کاتولیک پانگالتی در محله شیشلی استانبول به خاک سپرده شده‌است.
سرود کدمون شعر کوتاهی به زبان انگلیسی کهن است که در اصل توسط کدمون برای ستایش خدای خالق سروده شده‌است. ترجمهٔ لاتین این شعر توسط سینت بید در کتاب "تاریخچهٔ کلیسایی مردم انگلستان" و نسخه‌های محلی دیگری که از کتاب او تهیه شده به دست ما رسیده است.
دست‌نوشته‌هایی که حاوی سرود کدمون هستند از سدهٔ ۸ تا میانه‌های سدهٔ ۱۲ میلادی نوشته شده‌اند. این نسخ نشان از دو فضا دارند. همچنین در طول این پنج سده می‌توان سیر دگردیسی این سرود از سنت شفاهی به ادبی را در این دست‌نوشته‌ها دید. این سرود در ترجمه متن ساکسون غربی با عنوان "تاریخ کلیسیایی" (Historia ecclesiastica) به عنوان بخشی از متن اصلی آمده است اما در ترجمهٔ زبان لاتین به عنوان شرحی بر تفسیر و ترجمهٔ آن آمده. سرود کدمون از میان چهارده نسخهٔ خطی فقط به دو گویش وجود دارد. اهمیت دو ترجمه در شیوهٔ قالب‌بندی در زبان‌های لاتین و انگلیسی کهن در طول پنج سده است. شکستن واژه‌ها در پایان جملات، بزرگ‌نویسی بعضی از حروف، نقطه‌گذاری‌ها و این مسئله که متن در کجای صفحه نوشته شده می‌تواند به فهم کامل‌تری از زبان انگلیسی کهن که در آن زمان تازه به رشته تحریر درآمده بود در مقایسه با زبان لاتین که در واقع بیشتر زبانی نگارشی محسوب می‌شد منجر شود.
نسخهٔ خطی مربوط به سده ۸ میلادی از کتاب "تاریخ کلیسایی" شامل نشانه‌های تلفظی برای خواندن صحیح سرود است. این کار با بزرگ کردن حروف و تقطیع متن به چند ستون صورت گرفته. در نسخه‌های بعدی، نخستین حرف هر تکه شعر با رنگ قرمز نوشته شده و پایان همان تکه با رنگی کمرنگتر. رنگ کمرنگ نشانه وقف است در حالی که رنگ تیره‌تر نشان از پایان و آغاز بخشی نو دارد. با وجود اختلافاتی که در نسخه‌های انگلیسی کهن از این سرود وجود دارد اما تمام رونوشت‌ها از لحاظ وزن، مفهوم و قواعد درست هستند. این نسخه‌ها شاهدی بر مدعای وجود دوره‌ای از گذار تاریخی هستند که در آن شعرهای شفاهی تنها به این منظور نوشته می‌شدند تا پیامی از پیش تعیین‌شده به خواننده بدهند.
متن زیر از انگلیسی کهن است. متن سدهٔ ۸ نورثامبریایی جزو کهن‌ترین دست‌نوشته‌های موجود است.
تام جیانگ (به لاتین: Tam Giang) یک منطقهٔ مسکونی در ویتنام است که در استان کا مائو واقع شده‌است.
سینه‌سرخ کلاه‌قرمزی نام یک گونه از تیره سینه‌سرخ‌های استرالزی است.
در اخترشناسی، ابر هیل یا ابر اورت درونی یا ابر درونی، ، یک قرص پیرا-ستاره‌ای بسیار گستردهٔ،http://villemin.gerard.free.fr/Science/Asteroid.htm منطقهٔ درونی ابر اورت است که مرز بیرونی آن تا حدود ۲۰٬۰۰۰ تا ۳۰٬۰۰۰ واحد نجومی از خورشید است، و مرز درونی آن، که به روشنیِ کمتری تعریف شده، از ۱۰۰ تا ۳٬۰۰۰ واحد نجومی فرض شده، این مسافت بسیار فراتر از کمربند کویپر و مدارهای سیاره‌هاست، ولی فاصله‌ها ممکن است بسیار بیشتر باشد. در صورت وجود، ابر هیل حاوی حدود ۵ برابر دنباله‌دار بیشتر از ابر اورت است.http://articles.adsabs.harvard.edu/cgi-bin/nph-iarticle_query?bibcode=1987AJ...94.1330D&db_key=AST&page_ind=0&data_type=GIF&type=SCREEN_VIEW&classic=YES "The Formation and Extent of the Solar System Comet Cloud". SAO/NASA. 1987. Retrieved December 19, 2008.
دنباله‌دارهای ابر اورت به طور مداوم به وسیلهٔ محیط خود در معرض آشفتگی هستند. بخشی اندک؛ ولی غیر قابل چشم‌پوشی از آن‌ها، به مرور منظومهٔ خورشیدی را ترک یا وارد بخش درونی آن می‌شوند.
کینی یا (به انگلیسی: Kiniye) یک روستا در هند است که در منطقه بلگایوم واقع شده‌است.
باشگاه فوتبال کلنی مموریال تبریز یک باشگاه فوتبال در تبریز و متعلق به مدرسه مموریال تبریز بوده است. این باشگاه در سال‌های دههٔ ۱۳۳۰ تا دههٔ ۱۳۶۰ در رقابت‌های منطقه‌ای و کشوری به رقابت می‌پرداخت.
این تیم در دهه‌های ۳۰ و ۴۰ به یک قهرمانی و چهار نایب قهرمانی در مسابقات جام قهرمانی فوتبال کشور دست یافت و در جام قدس ۱۳۶۵ نیز به مقام نایب قهرمانی رسید.
تا پیش از دههٔ ۱۳۳۰، فوتبال در تبریز به صورت پراکنده و محله‌ای برگزار می‌شد. در آن دوران محلات تبریز هر کدام برای خود تیمی داشتند. از جملهٔ این تیم‌ها می‌توان به تیم‌های آذر، سیمرغ، آهن، شهاب، ظفر، شایان، نصرت (دوه چی) و جوانان سرخاب اشاره کرد که از میان آن‌ها، تیم‌های آذر و سیمرغ جزو بهترین‌ها بودند و معمولاً اکثر بازیکنان منتخب استان از این دو تیم انتخاب می‌شدند. از اوایل دهه ۳۰ باشگاه‌هایی در تبریز تأسیس شدند. در اواخر دهه ۳۰ و ۴۰، تیم تبریز از مدعیان قهرمانی فوتبال ایران به حساب می‌آمد. تیم کلنی مموریال تبریز در سال ۱۳۳۸ در مسابقات جام قهرمانی فوتبال ایران ۱۳۳۸ قهرمان شد و در سال‌های ۳۶، ۴۱، ۴۳ و ۴۶ به عنوان نایب قهرمانی دست یافت.
تا پیش از سال ۱۳۲۷، مسابقات فوتبال در تبریز، به صورت پراکنده در بین جوانان این شهر برگزار می‌شد؛ ولی بعد از عضویت فدراسیون فوتبال ایران در فیفا، مسابقات به‌طور منسجم برگزار گردید و رفته رفته رقابت بین تیم‌های شهرستانی آغاز شد.
در سال ۱۳۲۷ مسئولان مدرسه مموریال تبریز تصمیم به ایجاد یک باشگاه فوتبال در تبریز گرفتند و قدرتمندترین بازیکنان تبریز را به این باشگاه دعوت کردند. در سال ۱۳۳۴ کلنی مموریال تبریز تیم قدرتمندی را در اختیار داشت که در بسیاری از مسابقات با بهره‌گیری از بازیکنانی مجرب از جمله «قارلو» (Garlo) دروازه‌بان رومانیاییِ خود توانست در اکثر مسابقات پیروز شود.
از سال ۱۳۳۵ اولین مسابقات قهرمانی کشور بین تیم‌های منتخب اصفهان، تهران، تبریز، مشهد و آبادان برگزار شد. در این مسابقات که در کرمان برگزار گردید، تیم منتخب تبریز به خاطر پنالتی که به سود تیم مقابل گرفته شد، از ادامهٔ بازی‌ها کناره‌گیری کرد.