moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سرانجام آبازه با سپاهی مرکب از ۳۰ هزار نفر از ارزروم بیرون آمد و شبین قره‌حصار را محاصره کرد. مرتضی پاشا والی آنجا پس از ده روز تسلیم شد و به آبازه پیوست. همچنین یوسف پاشا بیگلربیگی مرعش همراه با ۱۰ هزار نفر از افراد خود در نزدیکی سیواس به وی ملحق شد. پس از مدتی طیار پاشا نیز با آبازه متحد شد. آبازه پاشا از سیواس به سوی آنکارا حرکت کرد و از آنجا به بورسه رفت. محمود پاشا چغاله‌زاده که به مقابلهٔ او فرستاده شده بود که از بالا گرفتن شورش آبازه در اندیشه بود، این بار صدراعظم چرکس محمد پاشا را به سرکوبی او مأمور کرد. طیار پاشا و مرتضی پاشا و دیگر متحدانش او را رها ساختند و در نتیجه وی از صدراعظم به سختی شکست خورد، اما بخشوده گشت و دیگر باره (۱۶۲۵ میلادی) به حکمرانی ارزروم گماشته شد. او، پس از مدتی، لشکرکشیِ مخدومِ خود خلیل پاشا به ناحیهٔ آخسقه را بهانه ساخت و دیگر بار سر به شورش برداشت. این بار صدراعظم خسروپاشا به سمت ارزروم حرکت کرد و شهر را در محاصره گرفت و آبازه پاشا که به شدت در تنگنا افتاده بود سرانجام تسلیم شد و مجدداً از جانب سلطان بخشوده گشته به حکومت بُسنه معین شد. بعدها، وی آن چنان مورد توجه سلطان مراد چهارم قرار گرفت که پادشاه در بیشتر کارها حتی در رفتار و گونهٔ پوشیدن لباس و جز آن با وی مشورت می‌کرد. سرانجام این تقرب مایهٔ رشک بدخواهان شد به‌گونه‌ای که او را به مقاصد سوء دربارهٔ سلطان متهم ساختند و سلطان را به قتل وی واداشتند. او فرمان قتل را با خونسردی پذیرفت و پس از آنکه نماز به جای آورد خود را به دژخیم سپرد.
شیمودا ایچیرو ؛ – ) سامورایی در دوره ادو و اوایل دوره میجی اهل ژاپن بود. وی پسر یک آشیگارو (سرباز پیاده) در قلمروی کاگا بود شهرت وی به علت رهبری گروه قاتلان سیاستمدار قدرتمند اصلاحات میجی، اوکوبو توشیمیچی در ۱۴ مه ۱۸۷۸ در طی حادثه کی‌اوی ساکا بود. پس از ترور، او و دیگر تروریست‌ها خود را درگیر کردند و در ماه ژوئیه همان سال اعدام شدند.
ونوس در پوست خز () یا فرشته سیاه یک فیلم دلهره‌آور شهوانی به کارگردانی خسوس فرانکو محصول سال ۱۹۶۹ است.
ماریا رُم (؛ – ) بازیگر و تهیه‌کننده فیلم اهل اتریش بود.
از فیلم‌هایی که در آن نقش داشته می‌توان به "دو ساد ۷۰"، "آوای وحش"، "دوریان گری"، "کنت دراکولا"، "سپس هیچ‌کدام باقی نماندند"، "زیبای سیاه"، "جزیره گنج"، "ونوس در پوست خز"، "۹۹ زن"، "قاضی خونخوار"، "تبار فو مانچو"، "انتقام فو مانچو" و "حوا" اشاره کرد.
گروشکا (به لهستانی: Gruszka) روستایی واقع در شهرستان جاودووو در استان وارمی-ماسوری در شمال کشور لهستان است.نگهداری CS1: زبان ناشناخته ()
چو تسوراهیده ; – ) سامورایی اهل استان ایشیکاوا در ژاپن بود. وی از کسانی بود که در ترور سیاستمدار قدرتمند اصلاحات میجی، اوکوبو توشیمیچی در ۱۴ مه ۱۸۷۸ در طی حادثه کی‌اوی ساکا شرکت داشت.
در سال ۱۸۷۷ پس از اینکه سایگو تاکاموری در استان کاگوشیما قیام خود را بر ضد دولت میجی آغاز کرد. چو یکی از اولین چهره‌های قلمروی کاگا بود که نقشه‌های ضد دولت میجی را طرح کرد. او برای دیدار با سایگو دو بار به استان کاگوشیما سفر کرد.
آبازه حسن پاشا یکی از افسران ارتش عثمانی بود که پس از آنکه در دستگیری حیدر اوغلو، شورشی تُرک، توفیق یافت، به‌عنوان پاداش به ریاست قبایل ترکمان در آناتولی برگزیده شد. [in Turkish] بعد از مدتی از این مقام برکنار گشت، اما تمرد کرد و با نیروهای زیر فرمان خویش، ناحیه‌ای میان گرده و بولو را گرفت و «قاطرچی اوغلو» را که سابقهٔ راهزنی داشت و پس از مدتی به خدمت دولت درآمده و در این هنگام در رأس گروهی به جنگ وی فرستاده شده بود، شکست داد و سرانجام با اشغال مجدد منصب ریاست ترکمانان آناتولی، به اطاعت از حکومت مرکزی تن در داد. چندی بعد به علت شکایات بسیاری که برضد او مطرح گشت، در «یِدّی قُلّه» (هفت برج) زندانی شد. [in Turkish]
در سال ۱۶۵۲ میلادی زمانی که بهایی افندی به عنوان شیخ‌الاسلام برگزیده شد، به وساطت وی از زندان رهایی یافت و حکومت اوخْری به او واگذار گشت. دراکتبر ۱۶۵۴ میلادی، اِبْشیر پاشا که از قوم آبازه بود به صدارت عظمی رسید. وی آبازه حسن را به نزد خویش خواند و او تا لحظهٔ اعدام ابشیر پاشا نسبت به وی وفادار ماند و پس از آن به آسیای صغیر بازگشت و بار دیگر عنوان ریاست ترکمانان را به خود اختصاص داد (۱۶۵۵ میلادی). [in Turkish] آبازه حسن پس از این دوران در حلب سکونت گزید و در اثر رفتار ستمگرانه‌ای که در پیش گرفت، خلق بسیاری را از خویش ناخشنود ساخت، تا جایی که دیوان خلیفه تصمیم به تبعید او گرفت، اما سلیمان پاشا صدراعظم، او را در مقام خود ابقا کرد و نیز دفاع از بُغاز داردانل را برعهدهٔ او قرار داد. وی در سال ۱۶۵۶ میلادی حکمران دِیاربَکر شد و دو سال پس از آن، بار دیگر به شورش برخاست و خواستار عزل صدراعظم محمد پاشا کوپرولو گشت و در رأس لشکری بزرگ به پیشروی پرداخت و بورسه را تهدید کرد و مرتضی پاشا را که به مقابله با او فرستاده شده بود، در نزدیکی ایلغین به سختی شکست داد (دسامبر ۱۶۵۸ میلادی)، اما سپس فریب خورد و برای مذاکره دربارهٔ شرایط تبعیت از حکومت مرکزی به حلب رفت و در آنجا به ترفند کشته شد. [in Turkish] [in Turkish]
باشگاه فوتبال ادینگتون یک باشگاه فوتبال در آفریقای جنوبی است. این باشگاه در شهر دوربان مستقر است. ادینگتون دوبار برنده لیگ ملی فوتبال آفریقای جنوبی شد، در سال ۱۹۶۳ و ۱۹۶۹. این باشگاه همچنین در سال ۱۹۶۹ جام قهرمانی لیگ ملی آفریقای جنوبی را برد.
سوکوبوس (; ) یک فیلم درام ترسناک به کارگردانی خسوس فرانکو محصول سال ۱۹۶۸است. از بازیگران آن می‌توان به جنین ریناو، جک تیلور و هوارد ورنون اشاره کرد.
در فضای اقلیدسی رویه دورانی (یا سطح دَوَرانی)، رویه‌ای است که حاصل چرخاندن یک منحنی (موسوم به منحنی مولد) حول یک محور ثابت است. رویه‌های دورانی همواره تقارن چرخشی دارند.
رویه‌های دورانی را می‌توان با چرخاندن منحنی مولد formula_1 به دور محور ثابت formula_2 ساخت.
هر نقطهٔ formula_3 از منحنی formula_1 معرف دایرهٔ formula_5 است که در صفحهٔ formula_6 عمود بر محور formula_2 قرار می‌گیرد. ازاین‌رو هر رویه دورانی شامل مجموعه‌ای است از دایره‌ها در صفحات موازی، که «دایره‌های موازی» نام دارند.
صفحات formula_8، که محور formula_2 را بر روی خود دارند، رویه formula_6 را در منحنی‌های همنهشت formula_11 (موسوم به «منحنی‌های نصف‌النهاری») قطع می‌کنند. صفحه‌های formula_6 (شامل دایرهٔ formula_5) و صفحه‌های formula_8 (شامل منحنی‌های نصف‌النهاری formula_11) برهم عمودند. ازاین‌رو هر منحنی نصف‌النهاری و دایرهٔ موازی با یکدیگر تشکیل زاویه قائمه می‌دهند. از مجموعهٔ منحنی‌های نصف‌النهاری و دایره‌های موازی روی رویه شبکه‌ای از منحنی‌های عمودبرهم تشکیل می‌شود.
صفحهٔ formula_16 مماس بر نقطهٔ formula_3 یک رویه دورانی را می‌توان با خط formula_18 مماس بر دایرهٔ formula_5 و خط formula_20 مماس بر منحنی نیم‌روزی formula_11 تعریف کرد. در هر نقطهٔ formula_3، خط قائم formula_23 بر خط مماس formula_18 عمود است، بنابراین formula_23 روی صفحهٔ نصف‌النهاری formula_8 است و محور formula_2 را در نقطهٔ مرکز کره‌ای قطع می‌کند که formula_3 روی رویه آن است. این کره و رویه دورانی در یکی از دایره‌های موازی مماسند.
از آنجا که منحنی‌های نصف‌النهاری بهتر از دیگر منحنی‌ها نشانگر شکل نهایی سطحند، بهتر است در ایجاد رویه‌های دورانی از این منحنی‌ها استفاده شود. منحنی‌های نصف‌النهاری نسبت به محور دوران متقارنند، هر کدام از بخش‌های تقارن «منحنی نیم‌نصف‌النهاری» نام دارد. برای ایجاد رویه دورانی منحنی نصف‌النهاری را باید ۳۶۰° و منحنی‌های نیم‌نصف‌النهاری را ۱۸۰° درجه چرخاند.
اگر منحنی‌های نصف‌النهاری و محور دوران همدیگر را با زاویه‌ای به‌غیر از زاویهٔ ۹۰° همدیگر را قطع کنند، یک نقطه منفرد روی دورانی تشکیل می‌شود.
اگر formula_29 فاصله نقطه‌ای روی رویه از محور ثابت باشد، معادلهٔ صریح رویه دورانی به شکل زیر نوشته می‌شود:
برای یافتن معادله پارامتری یک رویه دورانی، باید ماتریس دوران حول محور را بر منحنی مولد formula_1 اعمال کرد. فرض می‌شود محور ثابت محور formula_32-های مختصاتی باشد. معادلهٔ دوران حول محور formula_32-ها عبارت است از:
formula_34,
با جایگزین کردن formula_37، formula_38، و formula_32 با پارامترهای متناظر در معادلهٔ پارامتریک منحنی مولد formula_1 (یعنی formula_41) نتیجهٔ زیر حاصل می‌شود:
اگر زاویهٔ دوران formula_46 به همهٔ مقادیر بازهٔ formula_47 (در مقیاس رادیان، برابر دوران ۳۶۰ درجه) تخصیص یابد، نتیجه یک رویه دورانی کامل خواهد بود. با استفاده از منحنی نصف‌النهاری formula_48 (که روی صفحهٔ formula_49 قرار دارد) به‌عنوان منحنی مولد می‌توان این معادله را به شکل زیر ساده ساخت:
این معادله با عنوان «نمایش استاندارد رویه دورانی» شناخته می‌شود.
استوانه و مخروط با چرخاندن پاره‌خطی راست حول محور ثابتی که با آن در یک صفحه باشد ایجاد می‌شوند. اگر این پاره‌خط با محور موازی باشد حجم حاصل استوانه و اگر محور را در نقطهٔ formula_53 قطع کند حاصل مخروطی با راس formula_53 خواهد بود. اگر پاره‌خط مولد با محور ثابت تقاطع نداشته باشد، حاصل دوران بریده مخروطی خواهد بود.
کره و چنبره حجم‌هایی‌اند که با چرخاندن دایره حول یک محور ایجاد می‌شوند. با چرخاندن دایره به دور محوری که با آن در یک صفحه باشد چنبره به دست می‌آید. بسته به فاصلهٔ محور چرخش از مرکز دایره formula_55 سه گونهٔ متفاوت چنبره ایجاد می‌شود. اگر فاصلهٔ محور از مرکز دایره از شعاع دایره کوچکتر باشد formula_56 و محورْ دایره را در دو نقطه قطع کند حجم حاصل «چنبرهٔ دوکی»، اگر فاصلهٔ محور از مرکز دایره با شعاع دایره مساوی باشد formula_57 و محورْ دایره را در یک نقطه لمس کند حجم حاصل «چنبرهٔ شاخی»، و اگر فاصلهٔ محور از مرکز دایره از شعاع دایره بیشتر باشد formula_58 و محور با دایره تقاطع نداشته باشد حجم حاصل «چنبرهٔ حلقه‌ای» خواهد بود.
چنبرهٔ حلقه‌ای در این میان ویژگی خاصی دارد و آن این است که علاوه بر دو خانوادهٔ دوایر نصف‌النهاری و دوایر موازی، دو خانوادهٔ از دوایر دیگر نیز در آن شکل می‌گیرد (یعنی هر نقطه روی رویه چنبرهٔ حلقه‌ای روی محیط چهار دایره روی رویه آن قرار دارد) که به موسومند.
اگر محور چرخش بر هر کدام از قطرهای دایره منطبق باشد formula_59 حاصل کره خواهد بود (کره را می‌توان حالت خاص چنبره دانست).
با چرخاندن یک دایره به حول یک خط راست که با آن هم‌صفحه نباشد، یکی از دو حالت زیر اتفاق می‌افتد:
با چرخش یک هذلولی به دور قطر کوچکش، «هذلولی‌گون دورانی یکپارچه» و با چرخش آن حول محور بزرگش «هذلولی‌گون دورانی دوپارچه» ایجاد می‌شود.
با چرخاندن بیضی به دور هر یک از قطرهایش، سطحی حاصل می‌شود که به گوی‌ئار موسوم است.
کره‌گونی که از چرخش بیضی به دور قطر بزرگش حاصل شود «گوی‌وار کشیده» و کره‌گونی که از چرخش بیضی به دور قطر کوچکش حاصل شود «کره‌گون پَخ» نام دارد.
با چرخاندن سهمی به دور تنها قطرش، سطحی حاصل می‌شود که به سهمی‌گون بیضی‌وار موسوم است.
رویه‌های دورانی همواره دارای خاصیت تقارن چرخشی هستند، چرا که اصولاً با چرخاندن یک منحنی دوبعدی به محوریت یک خط صاف ایجاد می‌شوند.‏ «تقارن چرخشی»، که به «تقارن آزیموتی» یا «تقارن استوانه‌ای» هم موسوم است، به تقارن حول یک خط صاف گفته می‌شود.
جزء رویه رویه دورانی‌ای که با چرخاندن منحنی مولد formula_60 به دور محور ثابت formula_38ها تولید می‌شود در محدودهٔ formula_62 تا formula_63 عبارت است از:‏
بنابراین مساحت این رویه برابر است با:‏
به همین شکل مساحت رویه دورانی‌ای که با چرخاندن منحنی مولد formula_64 به دور محور ثابت formula_37ها تولید می‌شود در محدودهٔ formula_66 تا formula_67 عبارت است از:‏
در جدول زیر مساحت رویه جانبی رویه‌های دورانی خاص به شکل ساده‌تر آمده‌است.‏
با در نظر داشتن معادله استاندارد پارامتری رویه‌های دورانی، اولین صورت اساسی رویه دورانی عبارت است از:‏
هر گاه formula_71 و formula_72 مخالف صفر باشند، رویه منتظم است و دومین صورت اساسی آن عبارت است از:‏
معادله بردار نرمال واحد بر رویه دورانی عبارت است از:‏
معادله رویه دورانی را می‌توان با استفاده از اولین و دومین صورت اساسی به‌دست‌آورد:‏
انحنای گاوسی و انحنای میانگین رویه دورانی عبارت است از:‏
برای سهولت ساخت فیزیکی یا دیجیتال رویه‌های دورانی پیوسته نرم ابتدا رویه‌های به‌صورت گسسته ساخته می‌شوند.
این کار با جایگزین کردن منحنی نصف‌النهاری با یک چندضلعی باز که تقریبی از آن باشد انجام می‌شود. هرچه تعداد رئوس این چندضلعی کمتر باشد، نرمی رویه حاصل کمتر خواهد بود.
همچنین در مرحلهٔ بعد می‌توان مسیر چرخش (دایرهٔ عظمیه) را هم به‌صورت گسسته درآورد (آن را با یک چندضلعی بستهٔ منتظم محاط در دایره جایگزین کرد) در این‌صورت حجم حاصل یک صفحهٔ چندوجهی خواهد بود.
به‌دلیل سادگی اصل تشکیل رویه‌های دورانی، از آن‌ها در هنر، طراحی، و معماری استفادهٔ گسترده‌ای می‌شود.
تنها است.
هذلولی‌گون دورانی یکپارچه، استوانهٔ قائم، و مخروط قائم تنها رویه‌های دورانی‌ای هستند که تحت ردهٔ رویه‌های خط‌دار هم قرار می‌گیرند.
استوانه قائم و مخروط قائم هم تنها رویه‌های دورانی هستند که محسوب می‌شوند.
ژودکس () یک فیلم سریالی صامت در ۱۲ اپیزود (به‌همراه یک مقدمه و یک پایان‌بندی) به کارگردانی لویی فویاد محصول سال ۱۹۱۶ است که بر اساس قهرمان خیالیِ عامه‌پسندی به نام ژودکس آفریدهٔ مشترک او و آرتور برند ساخته شد. از بازیگران آن می‌توان به موزیدورا و گاستون میشل اشاره کرد.
آرْپاخان یا آریاکاوون (درگذشتهٔ ۱۳۳۶ میلادی) فرمانروای ایلخانی بود که در ۳۰ نوامبر ۱۳۳۵ میلادی پس از مرگ سلطان ابوسعید بهادرخان پسر اولجایتو (سلطان محمد خدابنده) به حکومت رسید و در همان سال (مهٔ ۱۳۳۶ میلادی) کشته شد.
نام اصلی او «آرپاکاوون» است و کاوون در زبان مغولی به معنی شاهزاده از اولاد چنگیز یا برادرانش به کار رفته‌است و نیز به گونهٔ مطلق به معنی پسر است. از این جهت است که ابن‌حجر عسقلانی نام او را اَرْبَکَوُون و ابن‌تغری بردی نام او را اَرْبَکَوُن آورده‌است. تلفظ «آرپا» هم به درستی دانسته نیست. نظام‌الدین شامی و شرف‌الدین یزدی آن را در دو جا ارپه بیک و در یک‌جا ارپاخان آورده‌است. در سکه‌ای که از او به دست آمده و در تفلیس ضرب شده‌است، نامش ارپاخان است. تلفظ هجای نخستین به درستی دانسته نیست، زیرا عبدالرزاق سمرقندی در یک‌جا نام او را اورپای کاون و در حاشیه اوپای آورده‌است. به گفتهٔ اشپولر نام او در چینی A-Poli-ma-x-xan-mu بوده‌است. قرائت اورپای یعنی قرائت هجای نخستینِ کلمه را ابن‌حجر عسقلانی نیز به‌طور ضمنی تأیید می‌کند، زیرا می‌گوید: «ویقال ارخان»؛ و می‌دانیم که اورخان به ضم الف و اشباع آن از اَعلام ترکی است.
نام پدر آرپاخان را سمرقندی و خواندمیر و خوافی سوسه آورده‌اند و نطنزی جوشکاب آورده‌است. اما بیش‌تر اطلاعات نطنزی دربارهٔ آرپاخان نادرست است و از این‌رو به این گفتهٔ او اعتمادی نیست. نام پدر سوسه را سمرقندی و خوافی و خواندمیر سنکقان گفته‌اند، ولی حافظ ابرو گفته‌است که قطعاً نادرست است و بایستی در اصل سنقان بوده‌باشد به حذف حرف «کاف» نام پدر سنکقان، اریغ بوکا یا اریق بوکا (بوقا) است که در برخی از منابع به تحریف، آرتق آمده‌است و او پسر ششم تولی‌خان پسر چنگیزخان است که مادر او مادر قوبیلای قاآن و هولاکوخان نیز بوده‌است. این اریغ بوکا در تاریخ مغول مشهور است زیرا بر سر منصب خانی بزرگ با قوبیلای قاآن جنگیده و از او شکست خورده و در زندان او جان سپرده‌است.
از گذشتهٔ آرپاخان پیش از رسیدن به پادشاهی در کتاب‌های فارسی اطلاعی نیست. ابن‌تغری بردی می‌گوید: «کان اَبُوه جُنْدیّاً و قدقُتِلَ» (پدرش سپاهی بود و کشته شد). قاضی احمد غفاری می‌نویسد: در هنگامی که سلطان ابوسعید در خراسان بود، از توران‌زمین پیش وی آمد. حسینعلی باستانی راد به استناد نامه‌ای که از انشای ابن‌یمین فریومدی در آخر دیوان او (صص ۷۱۴، ۷۱۵) از یوسف اهل جامی (فراید غیاثی) نقل کرده‌است، زادگاه آرپاخان را فریومد پنداشته‌است. اما این فرمان از قول حاکم خراسان در زمان سلطنت آرپاخان است. به فحوای همین فرمان آرپاخان او را مانند گذشته (یعنی زمان سلطنت ابوسعید) بر حکومت خراسان بداشت و او نیز به شکرانهٔ آن، به قصبهٔ فریومد که به گفته‌اش «مسقط رأس» او بود، بذل توجه کرد و رعایا و ارباب آن قصبه را از مالیاتِ (در فرمان: تمغا) میوه‌ها و دام‌های شیرده معاف کرد. پس قصبهٔ فریومد زادگه حاکمی بود که آرپاخان بر خراسان گماشته بود، نه زادگاه خود آرپاخان. پس آنچه باستانی راد گفته، درست نتواند بود.
ابن‌حجر عسقلانی نیز به کشته شدن پدر او اشاره می‌کند و بعد می‌گوید: «وی همچون مردی سپاهی در میان تودهٔ مردم بزرگ شد». ابن‌تغری بردی گوید: «این اَرْبَکون ترسا بود»، اما او اگر به هنگام جوانی و از جهت پدر و مادر نصرانی بوده باشد، به هنگام سلطنت نصرانی نبوده‌است.
سلطان ابوسعید، آخرین پادشاه ایلخانی از نسل هولاکوخان، گویا روزی در زمان حیات خود گفته بود که چون از فرزندان هولاکو کسی شایستهٔ خانی نباشد، پادشاهی به آرپای کاوون که از نسل تولی پسر چنگیز است، می‌رسد. ابوسعید تنها فرزند اولجایتو بود و از غازان نیز فرزند ذکور برجای نمانده بود و چون او در ۳۰ نوامبر ۱۳۳۵ میلادی در حدود اَرّان و شروان در لشکرکشی برای دفع حملهٔ ازبک‌خان پادشاهِ دشت قبچاق درگذشت. غیاث‌الدین وزیر، پسر خواجه رشیدالدین طبیبِ وزیر، او را بر تخت سلطنت نشانید. چون غیاث‌الدین وزیر مرگ ابوسعید را در اردو حس کرد. آرپاخان را از «خیل خانهٔ» او طلبید و «با او قراری داد». مضمون این قرارداد ظاهراً آن بوده‌است که وزیر سخن ابوسعید را جامهٔ عمل بپوشاند و او ا به سلطنت بردارد و آرپاخان نیز وزیر را چون گذشته در منصب وزارت نگاه دارد. ابن‌حجر اشاره‌ای به سخن ابوسعید ندارد، بلکه گوید: «چون ابوسعید مُرد، وزیر درآمد و گفت: این مرد از بزرگان قاآن است و لشکریان با او بیعت کردند». ظاهر این سخن می‌رساند که اطرافیان ابوسعید او را چنان‌که باید نمی‌شناخته‌اند و وزیر اسباب بیعت او را فراهم کرده‌است و این درست‌تر می‌نماید. به گفتهٔ حافظ ابرو وزیر «به رای رزین و عقل دوربین، تدبیرات شایسته فرمود تا تمامت امرا یکدل و یک زبان شده ابواب مخالفت و منازعت مسدود گردانیدند». امیران مغول در دربار ابوسعید در زمان حیات او با یکدیگر سخت اختلاف داشتند و در درون حرمسرای شاهی نیز توطئه‌هایی در جریان بود. بغداد خاتون دختر امیر چوپان و بیوه ابوسعید همچنان نفوذ بسیاری در میان برخی از امیران و سرداران قدرتمند ایلخانان به ویژه چوبانیان داشت، همچنین حاجی خاتون مادر ابوسعید به دلیل آنکه پسرش امیر چوپان را کشته بود، با چوبانیان میانهٔ خوبی نداشت و او نیز در میان برخی از امیران ابوسعید طرفدارانی داشت. به همین خاطر نفوذ دو این زن قدرتمند و جاه طلب در سلطنت آرپاخان هم به عنوان یک حامی مهم هم به عنوان‌ یک تهدید مهم تلقی می‌شد.
به هر حال، روز پس از درگذشت ابوسعید، آرپاخان را به سعی خواجه غیاث‌الدین وزیر به سلطنت برداشتند و روز دیگر به شیوهٔ مغول خوانین و دختران و دامادان به اتفاق آقاواینی (شاهزادگان بزرگ و کوچک) او را بر تخت نشاندند. حاجی خاتون مادر ابوسعید به سلطنت او رضایت نمی‌داد و سرانجام با کوشش وزیر راضی شد و گفت: «چون ابوسعید نمانده سلطنت به هر که خواهید بدهید الا چوپانیان». حافظ ابرو گوید که چون تاج مرصع ابوسعیدی بر سر او نهادند، روی به ارکان دولت کرد و گفت: «مرا چون دیگر پادشاهان تجمل و تنعم در خورد نیست و از کمر زرین و کلاه مرصع مرا پشمینهٔ میان‌بند و از نمد روسی کلاهی کافی است و بعد از این بر من خواب و خورد حرام است. از لشکر متابعت و از من موافقت». این مطلب گفتهٔ ابن‌حجر عسقلانی را که او مردی سپاهی بود و در میان مردم بزرگ شده بود، تأیید می‌کند و می‌رساند که او با پشمینهٔ میان‌بند و نمد روسی خو گرفته و بزرگ شده بود.
ظاهر عبارت حافظ ابرو و عبدالرزاق سمرقندی آن است که او روز جمعه به مسجد جامع رفت و خطبهٔ سلطنت را به القاب او «معزالدنیا والدین» خواندند، اما جریان حوادث باید چنان باشد که عبدالرزاق سمرقندی در جای دیگر گفته‌است، یعنی اینکه آرپای کاوون را پیش از تجهیز و تکفین ابوسعید نامزد پادشاهی کردند و پس از آن مراسم تجهیز و تکفین او را به جای آوردند و همراه پیکر او از نواحی شروان و قراباغ ارّان (یعنی محل اردوی ابوسعید) به جانب سلطانیه روان شدند و او در موضع «شرویاز» به خاک سپردند و پس از آن آرپاخان را بر تخت نشاندند و او روز جمعه به مسجد جامع (سلطانیه) رفت.
حافظ ابرو می‌نویسد: آرپاخان ابتدا مناصب اشخاص را تغییر نداد اما اندیشید که با وجود کسانی که در زمان اِدبار او در مسند اقبال بودند، مملکت او را مسلّم نخواهد گردید؛ و درصدد برآمد که آن‌ها را از میان بردارد. بغداد خاتون زن بانفوذ ابوسعید و دختر امیرچوپان آشکارا با دیدِ خواری در او می‌نگریست و سر به اطاعت او ننهاد و در تلاش برای کنار زدن او با کمک برخی از امیران و سران مملکت بود. آرپاخان توطئه‌ای به او نسبت داد و اطرافیان او، آن خاتون بزرگ را متهم کردند که با پادشاه ازبک دشمن ابوسعید و پادشاه دشت قبچاق که به حدود اَرّان و آذربایجان لشکرکشی کرده بود، ارتباط دارد و به همین جهت شوهر خود ابوسعید را زهر خورانده‌است. پس به بهانهٔ آنکه «در لشکر بر ننشست» خواجه لؤلؤ را فرستادند تا او را در حمام به قتل آورد و این، در اوایل نوامبر ۱۳۳۵ میلادی بود، قتل بغداد خاتون ۱۶ روز پس از قتل ابوسعید رخ داد. ظاهراً مقصود از اینکه او «در لشکر بر ننشست» یا «در لشکر بر نشستن کسالت نمود»، این بود که در لشکرکشی ابوسعید برای دفع ازبک‌خان همراهی نکرد که این معنی را نشانهٔ ارتباط او با ازبک دانسته‌اند. حاجی خاتون مادر ابوسعید و خواهر امیرعلی پادشاه، خواجه لؤلؤ را پیش برادر خود که والی دیاربکر بود فرستاد و «صورت احوال باز نمود و امیرعلی به استعداد مقاومت مشغول شد». حاجی خاتون مخالف چوپانیان بود و بغدادخاتون دختر امیرچوپان بود و او به دست همین خواجه لؤلؤ کشته شد. پس قاعدتاً حاجی خاتون نمی‌بایست مخالف کشته شدن بغدادخاتون باشد؛ بنابراین، باید حدس زد که فرستادن خواجه لؤلؤ نزد امیرعلی پادشاه، به دلیل مخالفت حاجی خاتون با قتل بغدادخاتون نبوده‌است، بلکه حاجی خاتون خواسته بود برادر خود را از نقشهٔ آرپاخان در مورد قتل و از میان برداشتن امرای بزرگ ابوسعید و از جمله خود امیرعلی پادشاه آگاه سازد. آرپاخان برای اجرای این نقشه، دست به کارهای دیگر زد، از جمله آنکه در روز استفتاح، در ماه فوریهٔ ۱۳۳۶ میلادی، شرف‌الدین محمود شاه اینجو را که ثروتمندترین فرد قلمرو ایلخانی بود، به بهانهٔ اینکه پسری از احفاد قنقرتای پسر هولاکو را نگاه داشته‌است «ناپرسیده به یاسا رسانید» و خود آن پسر را با دو شاهزادهٔ دیگر از نسل هولاکو که شهرتی نداشتند، خفه کرد. فرزندان محمودشاه اینجو که در تبریز بودند، پس از شنیدن این خبر گریختند: امیر مسعودشاه به جانب روم رفت و امیرمحمد و جمال‌الدین شیخ ابواسحاق پیش امیرعلی پادشاه رفتند. شاهزاده توکل قُتْلُغ از نسل اوکتای قاآن با دو پسر زیبا روی خود از ماوراءالنهر به او پناه آوردند و آرپاخان او را که به سلطنت از خود شایسته‌تر می‌دید، با آن دو پسرش بکشت و این امور به جای آنکه سبب تقویت سلطنت او گردد، موجبات زوال آن را فراهم آورد. آرپاخان برای تقویت حکومت خود دست به کاری دیگر هم زد و آن ازدواج با ساتی‌بیک دختر اولجایتو و خواهر سلطان ابوسعید بود و این به امید آن بود که امرای طرفدار خانوادهٔ ابوسعید و اولجایتو از او پشتیبانی کنند. می‌گویند: «به سبب این مواصلت کار دولتش تقویت تمام یافت».
آرپاخان از لحاظ سیاست خارجی موفق بود، زیرا چنان‌که اشاره شد، ازبک پادشاه از سلاطین جوچی‌نژاد دشت قبچاق (آلتون اردو) که از سال‌ها پیش با ابوسعید سر جنگ داشت، در سال آخر سلطنت ابوسعید به قصد اَرّان و آذربایجان تا کنار آب «کر» لشکر آورده بود. ابوسعید نیز به مقابلهٔ او شتافته و در اران بر اثر بیماری درگذشته بود و آن حرکت او بی‌نتیجه مانده بود. ظاهراً ازبک پادشاه در همان زمستان قصد ادامهٔ لشکرکشی داشت و از این‌رو آرپاخان برای دفع او به آن سوی شتافت. سپاهیان از دو سوی، گذرگاه‌های رود کر را گرفتند، ولی آرپاخان توانست از گذرگاهی عبور کند و از قای لشکر ازبک پادشاه درآید. در این میان اخباری ناخوشایند به ازبک پادشاه رسید، زیرا از خوارزم گزارش دادند که قتلغ تیمور که مدار مملکت ازبک بر او بود. وفات یافته‌است و او ناچار خود را به آن سویِ در بند انداخت و از تعرض به ممالک آرپاخان چشم پوشید. این ادثه در داخل برای آرپاخان موفقیتی به‌شمار آمد و مهابت او در دل‌ها جای گرفت. امیرعلی پادشاه خال ابوسعید و والی دیاربکر پس از آگاهی از وضع دربار آرپاخان و اطلاع از تصمیم او برای از میان بردن بزرگان و امرای دوران ابوسعید، خبردار شد که جمعی از امرای آرپاخان یعنی آنان که در زندان ابوسعید بودند و اکنون پس از رهایی اطراف او را گرفته‌اند، در نهان از کارهای آرپاخان خشنود نیستند و با او مخالفند. پس بر حکومت آرپاخان به بهانهٔ آنکه بی‌مشورت او صورت گرفته‌است، اعتراض کرد و علناً با او به مخالفت برخاست. دلشاد خاتون دختر دمشق خواجه و نوهٔ امیر چوپان که زن ابوسعید بود نیز از «اردو» بیرون رفت و رهسپار بغداد گردید و چون آبستن بود، امرای آنجا و امیرعلی پادشاه منتظر ماندند که اگر پسری بزاید، او را به جای ابوسعید به سلطنت موسوم گردانند، اما چون دختری آورد، امیرعلی پادشاه با امرای مخالف آرپاخان در دیاربکر و عراق متحد شد و یکی از احفاد هولاکو را که از نسل بایدو بود و موسی‌خان نام داشت، به پادشاهی برداشت که البته عنوانی ظاهری بود و قدرت واقعی در دست امیرعلی پادشاه بود.
حافظ ابرو (ص ۱۹۳) و به پیروی از او عبدالرزاق سمرقندی (ص ۱۲۵) نوشته‌اند که امیرعلی پادشاه از قوم اوپرات (از طوایف مغول) و از نسل تنگز معروف به گورکان بود. به گفتهٔ آنان تنگز با اریغ بوکا جد آرپاخان دشمنی داشت و به هنگام قیام اریغ بوکا بر برادرش قوبیلای قاآن با او جنگیده و او را نزد قاآن برده بود. قوبیلای به پاداش این خدمت، تنگز را برکشیده و دختر هولاکو را به او داده بود. گویا از آن زمان به بعد میان اولاد اریغ بوکا و تنگز دشمنی دیرینه بود و چون آرپاخان که از نسل اریغ بوکا بود به سلطنت رسید، امیرعلی پادشاه با او به مخالفت برخاست.
معلوم نیست گفتهٔ حافظ ابرو بر پایهٔ چه مأخذی است، زیرا چنان‌که از گفتهٔ رشیدالدین فضل‌اللّه (۱/۶۲۴) برمی‌آید، در جنگ قوبیلای با اریغ بوکا، اقوام اویرات در سپاه اریغ بوکا بودند و در شکست او بسیاری از افراد اویرات کشته شدند. از سوی دیگر، در گفتار رشیدالدین فضل‌اللّه در ذکر گرفتاری اریغ بوکا به دست قوبیلای، سخنی از تنگز و قوم اویرات نیست. آنچه به نظر درست می‌نماید، این است که هولاکوخان دختری به نام تودوکاج داشته که زن تنگز بوده‌است و پس از او زن نوه‌اش چچاک گورکان شده‌است. نیز قویلون خاتون که خاتونِ بزرگ ارغون (پسر اباقاخان) بود، دختر همین تنگز گورکان بوده‌است؛ بنابراین، میان خاندان پادشاه ایلخانی ایران هم شوهرِ خواهر امیرعلی پادشاه بوده‌است و به همین دلایل امیرعلی نمی‌خواسته سلطنت از خاندان هولاکو بیرون رود؛ اما علت مهم‌تر آنکه با مرگ ابوسعید عرصه از مرد مقتدری خالی مانده بود و امیرعلی پادشاه که رئیس قوم اویرات بود، می‌خواست قدرت را به دست بگیرد.
به گفتهٔ حافظ ابرو، آرپاخان از امیرانی که در نهان با امیرعلی پادشاه «مواضعه» داشتند، احساس غدر و مکر کرده بود و می‌خواست به دفع ایشان اقدام کند، اما غیاث‌الدّین وزیر به امیران خائن و امیرعلی پادشاه وقعی نمی‌نهاد و دشمن را خوار می‌پنداشت و از این‌رو مانع آن شد که آرپاخان به دفع ایشان بپردازد.
امیرعلی پادشاه که «مردی مکار و مزور بود»، پس از آنکه موسی‌خان را به سلطنت برداشت، امرای اویرات را جمع کرد و به اشارت ایشان و امیران دیگر که در سرزمین عرب بودند، روی به آرپاخان نهاد و امرای او را نهانی به سوی خود خواند. آرپاخان نیز امرای بزرگ را جمع کرد و با لشکری به مقابلهٔ امیرعلی پادشاه شتافت. به گفتهٔ حافظ ابرو (ص ۱۹۴) امرا «جنگ نمی‌جستند مگر به صلح انجامد و لشکر به خیره تلف نشود»، اما حقیقت آن است که چون در نهان با امیرعلی پادشاه یکی بودند، «جنگ را کارِهْ بودند». حافظ ابرو می‌گوید: امرا به وزیر پیغام می‌دادند که صلح کند و امیرعلی پادشاه را امارت دهد تا به اردو درآید و در عداوت نیفزاید، اما وزیر تن به صلح در نمی‌داد. تا اینجا حق با وزیر بود، زیرا این امرا در حقیقت می‌خواستند که امیرعلی پادشاه با حالت صلح و منصب امارت به اردو بیاید و پس از استقرار در اردو بر طبق «مواضعه» ای که با او داشتند، او را از میان بردارند. وزیر این را می‌دانست و از این‌رو به درخواست صلح امرا وقعی ننهاد، اما اشتباه وزیر در جای دیگر بود و آن این بود که آرپاخان می‌خواست تا «جمعی را که به هواداران علی پادشاه متهم بودند از میان بردارد». اما وزیر نه به این امرا اهمیت می‌داد و نه به سپاه امیر چوپان را با دیگر امیران و لشکریان فراوان از راه قراباغ ارّان به جنگ ایشان روانه کند. این عده در کنار رود تغتر (یا تغاتو، سیمینه‌رود کنونی) به مخالفان رسیدند و روز چهارشنبه ۲۹ آوریل ۱۳۳۶ میلادی جنگ در پیوستند.
مورخان گفته‌اند که «صاحبْ طالع وزیر، مشتری بود» و از قضا آن روز به اصطلاح نجوی روز «احتراق مشتری» بود. اگرچه لشکریان آرپاخان از لحاظ شمار بسیار بودند، اما برخی از امیران در دل با آرپاخان و وزیر بد بودند. به گفتهٔ حافظ ابرو آرپاخان و وزیر، افزون بر شتابکاری در جنگ، اشتباه دیگری کردند و آن اینکه سیاه را به دو قسمت کردن سپاه نیست، زیرا هر سپاهی در صورت واحد خود دارای قلب و میمنه و میسره است. شاید مقصود حافظ ابرو آن است که آرپاخان اصلاً میسرهٔ سپاه را به فرماندهی وزیر به جای دیگری فرستاد که در این صورت معنی دو قسمت شدن سپاه درست می‌شود. به هر حال، در حین جنگ امیرانی که دل با آرپاخان و وزیر بد داشتند، طوق (علم) آرپاخان را بینداختند و پیش دشمنان او تاختند. آرپاخان دلیرانه پایداری کرد، اما امیرعلی پادشاه که مردی مکار بود، دو تن را مأمور ساخت که هر کدام به یک قسمت از سپاه مخالف بروند و در هر قسمت شایعه افکنند که آن قسمت دیگر شکست خورده‌است. این نیرنگ کارگر افتاد و هر دو قسمت سپاه روی از جنگ برتافتند و راه گریز در پیش گرفتند. امیر سورغان پسر امیر چوپان به گرجستان رفت و غیاث‌الدین وزیر و برادرش پیرسلطان پایداری کردند، ولی سرانجام راه گریز در پیش گرفتند. لشکر امیرعلی پادشاه و موسی‌خان به دنبال هزیمتیان روانه شدند و وزیر و برادرش را روز پنج‌شنبه در سه‌گنبدان مراغه بگرفتند و پیش علی پادشاه بردند. علی پادشاه نخست ایشان را اکرام کرد و اگرچه از وزیر آزار دیده بود، می‌خواست او را ببخشد، اما امرای دیگر مخالفت کردند و او را روز دوشنبه ۳ مه ۱۳۳۶ میلادی به قتل آوردند و برادرش پیرسلطان را نیز با چند امیر دیگر بکشتند.
آرپاخان را در سجاس گرفتند و به اوجان بردند و روز چهارشنبه ۱۵ مهٔ ۱۳۳۶ میلادی به کسان ملک شرف‌الدین محمود شاه اینجو دادند تا به قصاص خون او به قتلش آورند. در مقدمهٔ "ظفرنامهٔ" شرف‌الدین علی یزدی جنگ آرپاخان و امیرعلی پادشاه در صحرای «جغاتو» یاد شده‌است. قاضی‌احمد غفاری نیز جنگ را در همان‌جا دانسته‌است. جغاتو به مغولی همان زرینه‌رود است که پس از پیوستن به تغاتو به دریاچهٔ ارومیه می‌ریزد. احمد خوافی قتل آرپاخان را روز چهارشنبه ۵ یا ۱۷ مهٔ ۱۳۳۶ میلادی و قتل وزیر را در ۲۷ آوریل همان سال گفته‌است. در دیوان خواجو در دو جا ذکر آرپاخان آمده‌است: یکی در قصیده‌ای که در مدح او که لقب او را «جلال‌الدنیا والدین» گفته‌است و دیگر در ترکیب‌بندی در رثای او که در آنجا لقب او را «جلال‌الدوله والدین مهدی» آورده‌است.
ژودکس () یک فیلم جنایی به کارگردانی ژرژ فرانژو محصول سال ۱۹۶۳ است که بر پایهٔ فیلم قدیمی‌تری به همین نام اثر لویی فویاد ساخته شد. از بازیگران آن می‌توان به سیلوا کوشچینا، فرانسین برژی و ادیت اسکوب اشاره کرد.
آبش خاتون نام تاریخی زنانه است که ممکن است در اشاره به یکی از موارد زیر باشد:
گاستون میشل (؛ ۱۸۵۶ – نوامبر ۱۹۲۱) هنرپیشه اهل فرانسه بود.
از فیلم‌هایی که در آن نقش داشته می‌توان به "ژودکس" اشاره کرد.
فانتوماس () یک فیلم سریالی جنایی صامت در پنج اپیزود به کارگردانی لویی فویاد محصول سال ۱۹۱۳ است. از بازیگران آن می‌توان به رنه ناوار اشاره کرد.
ولایت خودمختار یانبیان کره‌ای یک ولایت خودمختار در چین است که در جی‌لین واقع شده‌است. ولایت خودمختار یانبیان کره‌ای ۴۳٬۵۰۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۲۷۱٬۶۰۰ نفر جمعیت دارد.
ولایت خودمختار گارزئی تبتی یک ولایت خودمختار در چین است که در سیچوآن واقع شده‌است. ولایت خودمختار گارزئی تبتی ۱۵۱٬۰۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۸۸۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
ولایت خودمختار ایلی قزاق یک ولایت خودمختار در چین است که در سین‌کیانگ واقع شده‌است. ولایت خودمختار ایلی قزاق ۳٬۰۰۹٬۱۰۰ نفر جمعیت دارد.
در موردی استثنایی در سلسله مراتب تقسیمات اداری در جمهوری خلق چین، دو ولایت آلتای و تارباغاتای تحت مدیریت این ولایت می باشند.
در سپتامبر ۱۹۷۸، شهر شیهزی به شهر وابسته به بینگتوان و «شهر تابع مستقیم منطقه خودمختار» تغییر وضعیت داده، از تابعیت ولایت خودمختار ایلی قزاق در آمده، و مستقیما در تابعیت اداری منطقه خودمختار سین‌کیانگ قرار گرفت.
در ژانویه ۱۹۸۳، شهر کویتون در تابعیت مستقیم ولایت خودمختار قرار گرفت.
در سال ۲۰۰۱، ایلی منحل شده، و شهرستان‌های تابع آن، در تابعیت مستقیم ولایت خودمختار قرار گرفتند.
در ژانویه ۲۰۲۳، شهر باییانگ به عنوان «شهر در سطح ولایت» تاسیس شده، از تابعیت ولایت تارباغاتای و ولایت خودمختار ایلی قزاق در آمده، و مستقیما در تابعیت اداری منطقه خودمختار سین‌کیانگ قرار گرفت.
تا پیش از سال ۲۰۰۱ میلادی، ولایت خودمختار ایلی قزاق متشکل از سه ولایت، و یک شهر تابع مستقیم ولایت خودمختار (کویتون) بود.این ولایات شامل ولایت آلتای، ولایت تارباغاتای، و ولایت ایلی بود.
ولایت ایلی (به اویغوری: ئىلى ۋىلايىتى، به قزاقی: ىلە ايماعى)(به چینی: 伊犁地区، به پین‌یین: Yīlí dìqū)، تا پیش از سال ۲۰۰۱ میلادی، یکی از ولایات سین‌کیانگ بود که در تابعیت مدیریت ولایت خودمختار ایلی قزاق قرار داشت. مرکز این ولایت، شهر قولجا بود.
این ولایت، در سپتامبر ۱۹۵۴، با تاسیس ولایت خودمختار ایلی قزاق، منحل شده بود. اما در سال ۱۹۷۵ میلادی، دوباره تاسیس شد. در نهایت، در سال ۲۰۰۱ میلادی، این ولایت منحل شده و شهرستان‌های تابع آن، در مدیریت مستقیم ولایت خودمختار قرار گرفتند. (وضعیتی مشابه ناحیه‌های تابع جمهوری در جمهوری تاجیکستان).
امروزه، مناطقی که سابقا در ولایت ایلی بوده، به همراه شهر کویتون، در عمل یک واحد تقسیماتی خاص خود، موسوم به شهرستان‌های تابع مستقیم ولایت خودمختار را تشکیل می‌دهند، که از لحاظ جمعیت پس از شهر اورومچی و ولایت کاشغر، سومین واحد تقسیماتی در سطح ولایت در منطقه سین‌کیانگ می باشد.
ولایت خودمختار هایبی تبتی یک ولایت خودمختار در چین است که در چینگهای واقع شده‌است.
ولایت خودمختار خیشوانگبانا دای یک ولایت خودمختار در چین است که در یون‌نان واقع شده‌است. ولایت خودمختار خیشوانگبانا دای ۱۹٬۷۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۱۳۳٬۵۱۵ نفر جمعیت دارد.
شهر چیچیهار خواهرخواندهٔ ولایت خودمختار خیشوانگبانا دای هست.
ولایت خودمختار هاایشی مغول و تبتی یک ولایت خودمختار در چین است که در چینگهای واقع شده‌است. ولایت خودمختار هاایشی مغول و تبتی ۳۲۵٬۷۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴۸۹٬۳۳۸ نفر جمعیت دارد.
ولایت خودمختار دیگینگ تبتی یک ولایت خودمختار در چین است که در یون‌نان واقع شده‌است. ولایت خودمختار دیگینگ تبتی ۲۳٬۸۷۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵۳٬۵۱۸ نفر جمعیت دارد.
ولایت خودمختار گاننان تبتی یک ولایت خودمختار در چین است که در گانسو واقع شده‌است. ولایت خودمختار گاننان تبتی ۴۰٬۸۹۸ کیلومتر مربع مساحت و ۶۸۹٬۱۳۲ نفر جمعیت دارد.
ولایت خودمختار یوشو تبتی یک ولایت خودمختار در چین است که در چینگهای واقع شده‌است. ولایت خودمختار یوشو تبتی ۳٬۶۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ولایت خودمختار نوجیانگ لیسو یک ولایت خودمختار در چین است که در یون‌نان واقع شده‌است. ولایت خودمختار نوجیانگ لیسو ۱۴٬۷۰۳ کیلومتر مربع مساحت و ۶۵۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
ولایت خودمختار هونگهه هانی و یی یک ولایت خودمختار در چین است که در یون‌نان واقع شده‌است. ولایت خودمختار هونگهه هانی و یی ۳۲٬۹۲۹ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۱۳۰٬۴۶۳ نفر جمعیت دارد.
ولایت خودمختار گولوگ تبتی یک ولایت خودمختار در چین است که در چینگهای واقع شده‌است.
ولایت خودمختار هوانگنان تبتی یک ولایت خودمختار در چین است که در چینگهای واقع شده‌است.
ولایت خودمختار دهونگ دای و جینگپو یک ولایت خودمختار در چین است که در یون‌نان واقع شده‌است. ولایت خودمختار دهونگ دای و جینگپو ۱۱٬۱۷۲٫۲۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۲۱۱٬۴۴۰ نفر جمعیت دارد و ۹۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ولایت خودمختار ونشان ژوانگ و میائو یک ولایت خودمختار در چین است که در یون‌نان واقع شده‌است. ولایت خودمختار ونشان ژوانگ و میائو ۳۲٬۲۳۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۷۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ولایت خودمختار چوشیونگ یی یک ولایت خودمختار در چین است که در یون‌نان واقع شده‌است. ولایت خودمختار چوشیونگ یی ۲۹٬۲۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۶۸۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
ولایت خودمختار لینشیا هوئی یک ولایت خودمختار در چین است که در گانسو واقع شده‌است. ولایت خودمختار لینشیا هوئی ۸٬۱۶۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۴۶٬۶۷۷ نفر جمعیت دارد.
ولایت خودمختار هاینان تبتی یک ولایت خودمختار در چین است که در چینگهای واقع شده‌است.
ولایت خودمختار شیانگشی توجیا و میائو یک ولایت خودمختار در چین است که در هونان واقع شده‌است. ولایت خودمختار شیانگشی توجیا و میائو ۱۵٬۴۸۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۶۵۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
ولایت خودمختار دالی بای یک ولایت خودمختار در چین است که در یون‌نان واقع شده‌است. ولایت خودمختار دالی بای ۲۹٬۴۵۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۴۵۶٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
ولایت خودمختار انشی توجیا و میائو یک ولایت خودمختار در چین است که در هوبئی واقع شده‌است. ولایت خودمختار انشی توجیا و میائو ۲۴٬۰۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۸۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
سنگ‌نوشته‌های داریوش بزرگ در سوئز، یادبودهایی بودند که به سه زبان پارسی باستان، ایلامی، بابلی و مصری نوشته شده بودند و در وادی تملات، برای یادآوری بازکردن کانالی میان رود نیل و دریاچه تلخ بزرگ، که به کانال سوئز باستان شناخته می‌شود، نصب شده بودند. بهترین یادبود حفظ شده، سنگ یادبودی است از جنس گرانیت صورتی که توسط چارلز دو لیسپس، پسر فردینان دو لیسپس، در ۳۰ کیلومتری سوئز و در سال ۱۸۶۶ کشف شد. این یادبود که با نام سنگ یادبود شالوف نیز شناخته می‌شود، احداث نیای کانال سوئز مدرن توسط ایرانیان را ضبط کرده‌است، کانالی که از طریق وادی تملات، بوباستیس (که به شاخه‌ای از رود نیل مصل است) را به دریاچه تمساح و از آن‌جا با استفاده از راه‌آبه‌ای طبیعی، به دریای سرخ متصل می‌کند. هدف اصلی این کانال، ساختن راهی کشتیرانی میان نیل و دریای سرخ و در حقیقت میان مصر و ایران بود.
متن سنگ‌نوشته نصب‌شده در کانال سوئز (سنگ‌نوشته شالوف) به زبان پارسی باستان و خط میخی هخامنشی:
آوانگاری متن به زبان پارسی باستان:
برگردان* به پارسی نوین:
لهستانی‌های دور از وطن () به لهستانی‌هایی که خارج از لهستان زندگی می‌کنند، اشاره دارد که حدود ۲۰ میلیون نفر تخمین زده می‌شوند و در آمریکا، بریتانیا، آلمان، اسرائیل، برزیل، کانادا، فرانسه و بلاروس دارای جمعیت زیادی هستند.
ادی کوئیپرس (۱۴ اکتبر ۱۹۱۴–۱۲ اکتبر ۱۹۹۲) شمشیرباز هلندی بود. او در انفرادی و تیمی مسابقات فلوره و سابر المپیک تابستانی ۱۹۴۸ به رقابت پرداخت.
منطقه چونگمینگ (به چینی: 崇明区، به پین‌یین: Chóngmíng Qū، تلفظ شانگهایی: dzon min chiu) یک منطقهٔ شهرداری تابع شهر شانگهای، پرجمعیت‌ترین شهر جمهوری خلق چین است. منطقه چونگمینگ ۱٬۴۱۱ کیلومتر مربع مساحت و ۷۰۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
این منطقه شامل جزیرهٔ چونگمینگ و جزیره‌های کوچک‌تر همجوار در مصب رود یانگ‌تسه می‌باشد.
یوهان فردریک کجلن (؛ ۲۳ مه ۱۸۸۱ – ۵ فوریهٔ ۱۹۵۹) سیاستمدار سوئدی بود. او عضو حزب مرکزی سوئد بود.
هارولد دیوید لندن (۲۸ اوت ۱۹۰۶ تا ۲۹ مارس ۱۹۸۰) یک کارمند دولتی نیوزیلند، فیلادلیست، مدیر دوچرخه سواری، سردبیر و مورخ محلی بود. او در ۲۸ اوت ۱۹۰۶ در کیمبولتن، ماناواتو /هورووناو، نیوزیلند متولد شد.
پراکندگی آفریقایی‌ها :() شامل مجموعۀ جوامعی از مردم آفریقایی است که در سراسر جهان (غیر از آفریقا) زندگی می‌کنند و حدود ۱۴۰ میلیون نفر برآورد می‌شوند. در گذشته به دلیل استمعار کشور های آفریقایی و گرفتن مردم این قاره به بردگی و فرستادن آنها به سایر قاره‌ها به خصوص آمریکا و اروپا جمعیت قابل توجه‌ای از مردم آفریقا در سایر قاره ها زندگی می‌کنند.آفریقایی‌تبار‌های که پس از رنج‌های بسیار موفق شدند تابعیت کشورهای که در آنجا زندگی می کردند را کسب کنند و به حقوق شهروندی دست یابند.
کپره یک منطقه از استان نومبایل در جنوب شرقی بورکینا فاسو است. پایتخت آن در شهر کپره قرار دارد.Burkinabé government inforoute communale
خانخره سوبک‌هوتپ یا سوبک‌هوتپ دوم (در برخی سوبک‌هوتپ یکم و چهارم هم خوانده شده) فرعون دودمان سیزدهم در دوره دوم میانی مصر بود. او سیزدهمین (در برخی پژوهش‌ها شانزدهمین) فرعون از دودمان خویش بود و مدت زمان کوتاهی را در حدود سال ۱۷۳۵ پیش از میلاد فرمان رانده‌است.
Wikipedia contributors, "Khaankhre Sobekhotep," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Khaankhre_Sobekhotep&oldid=866897192 (accessed November 26, 2018).
شهرستان بین یک شهرستان در چین است که در هاربین واقع شده‌است. شهرستان بین ۳٬۸۴۴٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۵۵۱٬۲۷۱ نفر جمعیت دارد و ۱۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرستان شانگنینگ یک شهرستان در چین است که در ایبلین واقع شده‌است. شهرستان شانگنینگ ۹۷۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴۳۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرستان شانگنینگ یک شهرستان در چین است که در باوشان، یوننان واقع شده‌است. شهرستان شانگنینگ ۳٬۸۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان داوو یک شهرستان در چین است که در شیاوگان واقع شده‌است. شهرستان داوو ۶۱۴٬۹۰۲ نفر جمعیت دارد.
ورزشگاه زیمبرو یک ورزشگاه فوتبال است که در کیشیناو، پایتخت مولداوی قرار دارد. این ورزشگاه در سال ۲۰۰۶ گشایش یافته‌است و ظرفیت ۱۰٬۴۰۰ تماشاگر را دارد. این ورزشگاه همچنین میزبان بازی‌های خانگی تیم ملی فوتبال مولداوی است.
آرزددی آرنا یک ورزشگاه فوتبال است که در شهر مسکو، پایتخت روسیه قرار دارد. این ورزشگاه میزبان بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو است و در مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ نیز مسابقات تیم ملی فوتبال روسیه در این ورزشگاه برگزار می‌شد. در ۵ اوت ۲۰۱۷ باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو اعلام کرد که نام ورزشگاه از "لوکوموتیو" به "آرزددی آرنا" تغییر کرد.
شهرستان داوو یک شهرستان در چین است که در ولایت خودمختار گارزئی تبتی واقع شده‌است. شهرستان داوو ۷٬۵۴۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴۶٬۹۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲٬۹۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرستان دچینگ یک شهرستان در چین است که در هوجا واقع شده‌است.
شهرستان دونگنینگ یک شهرستان در چین است که در مودانجیانگ واقع شده‌است.
شهرستان فنگ یک شهرستان در چین است که در شوژو واقع شده‌است. شهرستان فنگ ۱٬۴۵۰٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۱۸۲٬۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان فنگ یک شهرستان در چین است که در باوژی واقع شده‌است. شهرستان فنگ ۳٬۱۸۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۵٬۴۹۲ نفر جمعیت دارد.
شهرستان فونینگ یک شهرستان در چین است که در یانچنگ واقع شده‌است.
شهرستان فونینگ یک شهرستان در چین است که در ولایت خودمختار ونشان ژوانگ و میائو واقع شده‌است. شهرستان فونینگ ۵٬۳۵۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۹۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان فوشون یک شهرستان در چین است که در فوشون واقع شده‌است.
شهرستان فونینگ یک شهرستان در چین است که در بائودینگ واقع شده‌است. شهرستان فونینگ ۲٬۴۹۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرستان فوشون یک شهرستان در چین است که در زیگانگ واقع شده‌است.
شهرستان فویو یک شهرستان در چین است که در چیچیهار واقع شده‌است.
شهرستان فویو یک شهرستان در چین است که در سانگیوان واقع شده‌است. شهرستان فویو ۴٬۴۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۷۵۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرستان فویوان یک شهرستان در چین است که در کوجینگ واقع شده‌است. شهرستان فویوان ۴٬۰۹۳ کیلومتر مربع مساحت و ۶۳۶٬۸۷۱ نفر جمعیت دارد.
شهرستان گونگ یک شهرستان در چین است که در ایبلین واقع شده‌است. شهرستان گونگ ۱٬۱۵۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۲۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان گوشنگ یک شهرستان در چین است که در هنگشوی واقع شده‌است.
شهرستان گوشنگ یک شهرستان در چین است که در شیانگیانگ واقع شده‌است. شهرستان گوشنگ ۲٬۵۵۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵۲۳٬۶۰۷ نفر جمعیت دارد و ۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرستان های‌یان (; تبتی ཧའེ་ཡན་རྫོང་།) یک شهرستان در چین است که در ولایت خودمختار هایبی تبتی واقع شده‌است.
شهرستان های‌یان یک شهرستان در چین است که در جیشانگ واقع شده‌است.
شهرستان هویدونگ یک شهرستان در چین است که در لیانگشان یای واقع شده‌است.
شهرستان جی یک شهرستان در چین است که در لینفن واقع شده‌است.
شهرستان جیا یک شهرستان در چین است که در پینگدینگشان واقع شده‌است.
شهرستان جیا یک شهرستان در چین است که در یولین واقع شده‌است.
جشنواره طنز مکتوب توسط حوزه هنری از سال ۱۳۸۵ تا کنون هشت دوره را پشت سر گذاشته است. دفتر طنز حوزه هنری، جشنواره طنز مکتوب.
دفتر طنز دفتر طنز . حوزه هنری در سال ۱۳۷۹ جشنواره «طنز دانشجویی» و بعد از آن با دو سال وقفه «جشنواره بین‌المللی طنز» را در چند رشته مانند نثر، کاریکاتور، فیلم کوتاه و ... برگزار کرد.
از سال ۱۳۸۵ این جشنواره عنوان «طنز مکتوب» گرفت و از سایر جشنواره‌های طنز متمایز شد.
این جشنواره از سال ۱۳۹۱ به «طنز سوره» تغییر نام داده و هم‌اکنون به صورت دوسالانه در حال برگزاری است.
دفتر طنز حوزه هنری در توضیح و شرح این جشنواره اینچنین آورده‌استجشنواره طنز مکتوب ، حوزه هنری.:
حوزه هنری که رسالت اصلی خود را بر اشاعه مبانی هنر ارزش گرا، حقیقت مدار و فضیلت خواه نهاده است؛ طنز را به مثابه ابزاری به‌غایت مؤثر و کارآمد برای تبیین مفاهیم اصیل و ناب انسانی، نقد و آسیب‌شناسی معضلات و دغدغه های جمعی و نیز ارائه ارزش های تربیتی و اخلاقی با زبانی پرظرافت و شیرین برگزیده تا در سایه جشنواره سراسری طنز، استعدادها و قابلیت های نسل جوان کشور را در این عرصه شناسایی کند، بسترساز شکوفایی و تجلی ایده ها و خلاقیت های پویا شود و در نهایت افقی منسجم، چشم‌اندازی تعریف شده و الگویی روشن از طنز نجیب و شریف مبتنی بر ارزش ها را برای همه طنزنویسان از امروز تا آینده به جا بگذارد.
بر این اساس، اولین دوره جشنواره طنز مکتوب در سال ۱۳۸۵ برگزار شد و تا کنون با برگزاری هشت دوره؛ میدان رقابت طنزپردازان در رشته هایی مختلف همچون شعر، نثر، مقاله، داستان کوتاه، نمایش، عکس، فیلم کوتاه و استند آپ کمدی خواهد بود؛
در نخستین دوره جشنواره طنز مکتوب، آثار رسیده در ۴ بخش شعر، نثر، داستان و فیلمنامه داوری شدند. ۷۲۰ شعر، ۴۹۰ داستان، ۳۱۰ نثر و ۵۰ فیلمنامه؛ در مجموع ۲۲۰ اثر به دبیرخانه اولین دوره جشنواره طنز واصل شد.
دبیر جشنواره: عبدالجواد موسوی
مسعود جعفری جوزانی، محمدرضا ترکی، رضا رفیع، رؤیا صدر، اسدالله امرایی، محمدعلی علومی، حسین معززی نیا، منوچهر احترامی و جلال رفیع.
دومین دوره جشنواره طنز مکتوب در دی ماه ۱۳۸۶ برگزار شد. بخش‌های این دوره به نسبت جشنواره اول تغییری نداشت.دومین دوره جشنواره، خبرگزاری مهر.
آثار دریافت شده به دبیرخانه این جشنواره ۱۳۴۰ اثر اعلام شد. ۶۶۶ شعر، ۲۷۰ نثر، ۲۸۰ داستان و ۷۴ فیلمنامه.
دبیر جشنواره: ناصر فیض
۶۹۲ اثر شعر، ۵۰۳ اثر نثر، ۱۳۰ اثر داستان کوتاه و ۷۲ فیلمنامه؛ در مجموع ۱۳۹۷ اثر به دبیرخانه جشنواره تحویل داده شد.
در چهارمین دوره علاوه بر رشته‌های شعر، نثر، داستان و فیلمنامه رشته مقاله نیز به این جشنواره افزوده شد.
در این دوره در مجموع ۱۲۲۹ اثر شامل ۳۲۷ داستان، ۳۹۱ شعر، ۳۶۶ نثر، ۱۰۱ فیلمنامه و ۴۴ مقاله به دبیرخانه جشنواره رسید.
در دوره پنجم طنزپردازان با ۳۰۸ شعر، ۳۱۹ نثر، ۲۷۴ داستان کوتاه، ۱۰۱ فیلمنامه کوتاه، ۴۵ مقاله، ۵۸ شعر محلی و ۵۲ نثر محلی در مجموع ۱۱۰۴ اثر در جشنواره شرکت کردند.پنجمین دوره جشنواره ، دفتر طنز.
در این دوره از جشنواره هیئت داوران در بیانه خود از رشد کمی و کیفی مقالان تقدیر و از عدم توجه طنزپردازان به ساختار طنزها، به خصوص در رشته فیلمنامه اظهار نارضایتی کرد.
همچنین حضور طنزپردازان شهرستانی در دوره پنجم جشنواره تا آن حد چشمگیر بود که توجه هیئت داوران را نیز به خود جلب کرد. این هیئت استقبال فوق را حاصل تلاش‌های دفاتر طنز در حوزه هنری استان‌ها دانست.
هرچند علت دیگر این امر می‌تواند گنجانده شدن شعر و نثر محلی در فراخوان جشنواره باشد، امری که در سال‌های بعد برگزاری جشنواره دنبال نشد.
کل آثار رسیده به دبیرخانه ششمین دوره جشنواره طنز ۱۰۱۲ اثر است؛ ۲۸۰ داستان، ۳۱۶ شعر طنز، ۹۲ فیلمنامه کوتاه،۲۷۱ قطعه نثر و ۵۳ مقاله.ششمین دوره جشنواره ، دفتر طنز.
در این دوره از جشنواره طنز مکتوب، ۱۰۴۱ اثر؛ ۳۳۷ شعر، ۲۴۹ نثر، ۴۵ مقاله، ۲۹۱ داستان کوتاه، ۶۶ نمایشنامه و ۵۳ کوتاه نوشت، به دبیرخانه هفتمین جشنواره واصل شد. برگزیدگان هفتمین دوره ، مؤسسه فرهنگی هنری سپهر سوره هنر.
همانگونه که مشخص است، اضافه شدن کوتاه نوشت و قرار گرفتن بخش نمایشنامه به جای فیلمنامه از تغییرات این دوره است.
این اتفاق در پی دوسالانه شدن برخی جشنواره‌های حوزه هنری رخ می‌دهد، به این معنا که هشتمین دوره جشنواره با یک سال فاصله زمانی از جشنواره هفتم برگزار خواهد شد.
این دوره از جشنواره نیز با نام طنز سوره و به صورت دو سالانه برگزار شد. برگزیدگان نهمین دوره، خبرگزاری مهر.
دبیر هنری جشنواره:ابوالفضل زرویی نصرآباد
لیگ دسته دوم فوتبال ایران ۸۰-۷۹ با حضور ۲۷ تیم برگزار شده است.
www.rsssf.com
قلعه لالباغ () یک قلعه ناتمام امپراتوری گورکانی هند است که قدمت آن به قرن هفدهم میلادی می‌رسد و واقع در بخش قدیمی و جنوب غربی شهر داکا در کنار رود بوری‌گانگا قرار دارد.
پس از پیروزی اکبر کبیر در سال ۱۵۷۵ میلادی، بنگال یکی از استانهای حکومت مغول به‌شمار آمد و در سال ۱۶۰۸ میلادی شهر داکا به جای راج‌محل تا سال ۱۷۱۷ میلادی پایتخت آن شد. در این دوره داکا با رونق و توسعه مواجه شد. به لحاظ معماری بناهای زیادی ساخته شدند (کاخها، مساجد، مقبره‌ها و قلعه‌ها). متأسفانه تعداد کمی از آنها در روزگار ما باقی مانده‌اند. یکی از آنها قلعه لالباغ است.
این قلعه توسط شاهزاده محمد اعظم، پسر حاکم مغول اورنگ‌زیب در سال ۱۶۷۸ میلادی بنا شد. قبل از اینکه قلعه تکمیل شود، جانشین او، نواب شایسته خان ساختمان این قلعه را ادامه داد و گویا در زمان مرگ دخترش ایراندخت که به خاطر زیبایی‌اش ملقب به بی‌بی‌پاری بود، آنرا متوقف کرد.
این قلعه محل سکونت شایسته‌خان بود و به عنوان زندان نیز مورد استفاده قرار گرفت.
ما تا مدتها فقط به سه بنای این قلعه آشنایی داشتیم:
در هفت هکتار زمین این قلعه اکتشافات باستان‌شناسی، ۲۶ الی ۲۷ ساختار ساختمانی دیگر را آشکار کرد، که مشخصا شامل کانالهای آب‌رسانی، باغهای معلق و آبشارها می‌شدند. نوسازیهای به عمل آمده توسط اداره باستان‌شناسی این قلعه را تبدیل به محل بازدید جذابی برای گردشگران کرده‌است.
دو دروازه بزرگ در منتهی‌الیه شمال شرقی و جنوب شرقی قلعه وجود دارد که این گمانه را تقویت می‌کند که قلعه ۱۰۸۲ پا به سمت شرق گسترش یافته. دروازه‌ها باید در وسط قلعه بوده باشند.
به غیر از این دو دروازه ورودی، دروازه سومی هم در شمال قلعه هست که همین دروازه امروزه به عنوان در ورودی برای گردشگران مورد استفاده قرار می‌گیرد.
مقبره بی‌بی پاری در بخش میانی قلعه قرار دارد و مهمترین بنای قلعه به‌شمار می‌رود. در این مقبره هشت اتاق دور یک اتاق میانی چیده شده‌اند که جسد بی‌بی پاری که نامزد اعظم هم بود در آن قرار دارد. اتاق میانی دارای سقفی گنبدی شکل تقریباً هشت ضلعی است.
ادگار یولیوس یونگ (زادهٔ ۶ مارس ۱۸۹۴- مرگ ۱ ژوئیهٔ ۱۹۳۴) حقوق‌دان آلمانی بود. او رهبر جنبش انقلابی محافظه‌کار بود که نه تنها با جمهوری وایمار که با جنبش نازیسم هم مخالف بود. او در پاکسازی موسوم به شب دشنه‌های بلند به قتل رسید.
او در لودویگسهافن در راینلاند-فالتس زاده‌شد. در جریان جنگ جهانی اول داوطلبانه شرکت جست. او تا پیش از برآمدن هیتلر مشاور سیاسی و نویسندهٔ سخنرانی‌های فرانتس فون پاپن بود.
Wikipedia contributors, "Edgar Jung," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Edgar_Jung&oldid=856532445 (accessed November 26, 2018).
آوارگان جنگل () یک سریال تلویزیونی چینی بر پایه رمان لب آب (کتاب) است. سریال دیگر اقتباس شده از این کتاب سریال جنگجویان کوهستان است.
درجه نقدینگی (به انگلیسی: Degree of liquidity). نقدینگی به درجه نقدشوندگی دارایی‌هایی که ما داریم گفته می‌شود. پولی که استفاده می‌کنیم یکی از انواع دارایی است که می‌تواند به وجه نقد تبدیل شود. درجه نقدینگی بسیار مهم است و هرچه این درجه بیشتر باشد دارایی ما بیشتر خاصیت پولی دارد.
پول بالاترین درجه نقدینگی را دارد. با این حال، این واژه در کشورهای مختلف معانی متفاوتی دارد و هنوز تعریف یکسانی برای آن نشده‌است. در تجزیه و تحلیل‌های حسابداری و مالی، نسبت دارائیهای آنی به بدهیهای آنی را آزمون قدرت پرداخت یا سنجش درجهٔ نقدینگی می‌گویند. درجه نقدینگی مطالبات و موجودی کالا بر اساس ارقام متوسط آن‌ها و گردش آن‌ها اندازه‌گیری شده‌است که این یک ایراد وارده بر این شاخص است چون متوسط‌ها الزاماً نشان دهنده وضعیت ایده‌آل نیستند.
برای تعدیل ارقام مطالبات و دخالت دادن درجه نقدینگی آن‌ها معکوس نسبت گردش آن‌ها مدنظر قرار گرفته‌است که این ضریب می‌تواند به عنوان یکی بهترین مبناهای در دسترس محسوب شود ولی کیفیت مطالبات یا موجودی کالا را در نظر نمی‌گیرد. برخی از کارشناسان بر وظیفه پول به عنوان یک وسیله مبادله اعتقاد دارند و ابزارهایی همانند سکه، اسکناس و ودیعه هایی که انجام این وظیفه را به عهده دارند، مورد توجه قرار می‌دهند؛ به این مجموعه «پول محدود» (Narrow Money) نیز می‌گویند. در مقابل این افراد، گروهی دیگر گستردگی پول را بیشتر دانسته و آن را نه تنها شامل سپرده‌های دیداری در بانک تجاری بلکه شامل تمام سپرده‌های بانکی می‌دانند.
آن مقدار دارایی جاری که از محل منابع مالی بلند مدت تأمین شده باشد را سرمایه در گردش می‌نامند. سرمایه در گردش ناخالص به صورت کل دارایی‌های جاری و سرمایه در گردش خالص به صورت مازاد دارایی جاری بر بدهی جاری تعریف می‌شود. میزان سرمایه در گردش شاخصی است برای تشخیص درجه نقدینگی و عدم اعسار یک شرکت، به ویژه اگر در مقایسه با دیگر شاخص‌ها و نسبت‌های مالی به کار گرفته شود.
سپرده‌ها به سه دسته اعم از جاری، پس‌انداز و مدت‌دار تقسیم‌بندی می‌شوند، سپرده جاری به سهولت قابل انتقال است امّا پس‌انداز و مدت‌دار از درجه نقدینگی پایین‍ تری برخوردار بوده و به آسانی جایگزین اسکناس و مسکوک نمی‌شوند.
شاخص فراگیر نقدینگی با محاسبه میانگین وزنی نسبت جاری، مشکل مربوط به در نظر نگرفتن درجه نقدینگی دارایی جاری و زمان بازپرداخت بدهی‌های جاری را مرتفع می‌کند. جزئیات مدل به شرح زیر است:
formula_1که در آن:
AR = حساب‌های دریافتنی تعدیل شده.
R = مانده حسابهای دریافتنی.
TR = گردش حسابهای دریافتنی است.
formula_2که در آن:
AINV = موجودی کالای تعدیل شده.
INV = مانده موجودی کالا.
TINV = گردش موجودی کالاست.
formula_3formula_4که در آن:
APA = حسابهای پرداختنی تعدیل شده.
PUR = کل خرید دوره.
PA = مانده حسابهای پرداختنی.
TPA = گردش حسابهای پرداختنی است.
البته، سایر اجزای بدهیها نیز بر اساس همین روش قابل تعدیل هستند.
formula_5که در آن:
ACR = شاخص فراگیر نقدینگی.
ACA = دارایی جاری تعدیل شده.
LCA = بدهی جاری تعدیل شده.
همانگونه که ملاحظه می‌شود، تا حدود زیادی ایراد اصلی نسبت جاری، که لحاظ نکردن درجه نقدینگی داراییهای جاری و زمان بازپرداخت بدهی‌های جاری بود، با به‌کارگیری ضریب تعدیل رفع شده‌است.
بانکها و موسسات اعتباری در ایران با مشکل ریسک نقدینگی مواجه هستند و ممکن است تا آستانه ورشکستگی هم پیش بروند. این عامل باعث شده تا سرمایه خود را به سوی دارایی‌هایی ببرند که درجه نقدینگی بالایی دارند.
درجه نقدینگی یک دارایی را می‌توان براساس سه عامل تقسیم‌بندی کرد. این عوامل عبارتند از قابلیت پیش‌بینی قیمت آن دارایی، هزینه خرید و فروش آن دارایی و نیز میزان سهولت در خرید و فروش آن دارایی. به عنوان مثال، افراد زیادی هستند که حساب جاری داشته و از چک استفاده می‌کنند، بانک نیز وظیفه دارد تا بر اساس چکهای صادر شده، مبلغ چک را از حساب جاری کسر نموده و به آورنده چک بپردازد. خصوصیت حساب جاری درجه نقدینگی بالای آن است، زیرا هم خود سپرده گذار در هر موقعی می‌تواند موجودی حساب خود را دریافت کند و هم اینکه این چک در صورت اعتبار صاحب آن، نقش پول داشته و ممکن است پیش از رفتن به بانک چندین دست گردش کند.