moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مشاهده کردن، اندیشیدن و نتیجه‌گیری کردن ابزارهای یونانیان باستان برای مطالعهٔ علوم طبیعی بود. کیمیاگران نیز تا پیش از آغاز دوران شیمی مدرن تنها از این سه ابزاره استفاده می‌کردند. در سال ۱۶۰۵، فرانسیس بیکن کتاب "مهارت و پیشرفت فراگیری" را منتشر کرد که حاوی توضیحاتی بود که بعدها به روش علمی معروف شد. در سال ۱۶۱۵ ژان بگن برای اولین بار از معادله شیمیایی استفاده کرد. رابرت بویل، دانشمند بریتانیایی در سال ۱۶۶۱ در کتاب "شیمی‌دان شکاک"، شیمی را علمی تجربی خواند. او از محققان خواست تا علاوه بر سه ابزار اصلی یونانیان پژوهش‌های علمی نیز انجام دهند. بویل عقیدهٔ ارسطو را که جهان از چهار عنصر آب، هوا، خاک و آتش تشکیل شده‌است را رد کرد و به جای آن سه عنصر نمک، گوگرد و جیوه را عناصر سازندهٔ جهان دانست. در عوض او مفهومی جدید ارائه کرد که ذرات اولیه با ایجاد پیوند با یکدیگر ترکیب‌های جدید می‌سازند. این تعبیر ساده‌ترین و در عین حال معقول‌ترین تعبیری بود که ارائه شد. پس از آن برای توجیه پدیده‌های طبیعی به جای نظریهٔ ارسطو از نظریهٔ بویل استفاده‌شد. در سال ۱۶۶۹ هنینگ براند توانست فسفر را از ادرار به دست آورد و فسفر اولین عنصری بود که با شیوهٔ شیمیایی کشف شد. هنری کاوندیش برای اولین بار در سال ۱۷۶۶ توانست گاز هیدروژن (H) را از سار گازها تمیز دهد. لاووازیه در سال ۱۷۹۳ نام این گاز را هیدروژن نهاد.
آنتوان لاووازیه در سال ۱۷۸۹ قانون پایستگی جرم را مطرح کرد که به قانون لاووازیه نیز مشهور شد. در این هنگام قوانین شیمی کمی قوی‌تر شد به گونه‌ای که پیش‌بینی‌های درست‌تری صورت می‌گرفت.
جوزف بلک در سال ۱۷۵۴ توانست کربن دی‌اکسید که او به آن "هوای ثابت" می‌گفت را جداسازی کند. کارل ویلهلم شیله و جوزف پریستلی هر یک در سال‌های ۱۷۷۱ و ۱۷۷۴ به‌طور مستقل توانستند اکسیژن را با گرم کردن جیوه (II) اکسید و نیترات‌ها جداسازی کنند. جوزف پروس نیز با کشف «قانون نسبت‌های معین» باعث پیشرفتی بزرگ در شیمی شد. بر اساس این قانون مواد شیمیایی با نسبت‌های معین با یکدیگر واکنش می‌دهند. در سال ۱۸۰۰ آلساندرو ولتا با ساخت اولین باتری شیمیایی باعث سرآغاز دانش الکتروشیمی شد. در سال ۱۸۰۱، جان دالتون نظریهٔ اتمی خود را در هفت بند منتشر کرد. او در نظریهٔ خود اتم را تجزیه‌ناپذیر خواند. در آن زمان نظریهٔ دالتون بسیار تأثیرگذار بود به‌طوری‌که در قرن نوزدهم، شیمی‌دانان به دو گروه تقسیم می‌شدند. گروه اول کسانی بودند که نظریهٔ اتمی جان دالتون را دنبال می‌کردند و گروه دوم کسانی همانند ارنست ماخ بودند که به این نظریه اعتقاد نداشتند.
در سالنامهٔ علوم مربوط به سال ۱۹۹۰ راجر کراتینی بیان می‌کند که انگلیسی‌ها بدون تردید اظهار دارند که جوزف پریستلی پدر شیمی جدید است و فرانسوی‌ها نیز آنتوان لاووازیه را پدر شیمی جدید می‌دانند.
اگرچه شیمی در دورهٔ تمدن بابل و مصر باستان آغاز شد و ایرانیان و عرب‌ها در دوران طلایی اسلام فعالیت‌های زیاد انجام دادند، با این حال شیمی مدرن پس از فعالیت‌های لاووازیه شکوفا شد. اصلی‌ترین دلیل آن اکتشافات او دربارهٔ پایستگی جرم، نظریهٔ ماهیت آتش و واکنش سوختن در سال ۱۷۸۳ بود. پیش از آن فرض می‌شد که ماهیت آتش ماده‌ای‌است که از مادهٔ سوختنی آزاد می‌شود.
پس از آنکه واکنش سوختن به‌طور علمی بررسی و حل و فصل شد، فریدریش وهلر، که در سال ۱۸۲۸ موفق به ساخت ترکیب اوره شده‌بود، بحث دیگری را دربارهٔ ارتباط شیمی و حیات و تمایز مواد آلی و مواد معدنی آغاز کرد. پیش از آن در دانش شیمی هرگز به ترکیب مواد آلی و مواد معدنی پرداخته‌نشده‌بود. همین امر سرآغاز یک رشته جدید در شیمی شد به‌طوری‌که در اواخر قرن نوزدهم میلادی دانشمندان می‌توانستند صدها ترکیب آلی به وجود بیاورند. مهم‌ترین آن‌ها جوهرهای مصنوعی بنفش، سرخابی و سایر رنگ‌ها و نیز آسپیرین بود. کشف شیوهٔ مصنوعی تهیهٔ اوره کمک بسیار بزرگی به کشف ترکیبات همپار کرد. چراکه آمونیوم سیانید و اوره دارای فرمول تجربی یکسان هستند.
مایکل فارادی در سال ۱۸۲۵ توانست بنزن را از گاز درخشان آزاد شده از پیرولیز روغن وال به دست بیاورد و آن را بی‌کابورت هیدروژن نامید. بنزن اولین و ساده‌ترین ترکیب آروماتیک کشف شده‌است. ساختار بنزن توسط فریدریش اوت ککوله در سال ۱۸۶۵ میلادی شناسایی شد.
پیش از قرن بیستم، شیمی به عنوان دانشی برای شناخت طبیعت مواد و دگرگونی آن‌ها شناخته‌می‌شد. تفاوت عمدهٔ شیمی با فیزیک این بود که در شیمی از ریاضیات استفاده نمی‌شد و بیشتر علمی تجربی بود. برای نمونه، اوت کنت در سال ۱۸۳۰ نوشت:
به هر حال در نیمهٔ دوم قرن نوزدهم شرایط تغییر کرد و فریدریش اوت ککوله در سال ۱۸۶۷ نوشت:
پس از اکتشافات ارنست رادرفورد و نیلز بور دربارهٔ ساختار اتم و اکتشافات ماری و پیر کوری دربارهٔ پرتوزایی، دانشمندان مجبور بودند دیدگاه خود را نسبت به طبیعت مواد تغییر دهند. بنابراین شیمی به عنوان دانش مواد و مطالعهٔ ترکیب، ساختار و خاصیت‌های مواد و تغییراتی که دستخوش آن‌ها می‌شود، تعریف شد. در تعریف شیمی، ماده همان اتم‌ها و مولکول‌ها هستند و در شیمی واکنش‌های هسته‌ای و شکافت هسته‌ای نادیده گرفته‌می‌شوند. ولی این به آن معنا نیست که شیمی با دانش هسته‌ای ارتباطی ندارد چرا که شاخه‌هایی همچون شیمی هسته‌ای و شیمی کوانتومی نیز وجود دارد اما آنچه امروزه به عنوان کاربرد شیمی از آن یاد می‌شود بررسی مفاهیمی دربارهٔ مواد چه در مقیاس بزرگ و چه در مقیاس مولکولی و اتمی‌است. مطالعه‌های شیمی به بررسی کل یک مولکول تا تأثیر یک پروتون تنها روی یک اتم می‌پردازد.
جان نیولندز، شیمی‌دان انگلیسی در سال ۱۸۶۵ دریافت که با گذر از هر هشت عنصر، خواص فیزیکی تکرار می‌شوند. او این خواص مشابه را نیز یادداشت کرد. دیمیتری مندلیف، شیمی‌دان روسیه‌ای اولین کسی بود که یک جدول تناوبی مشابه جدول‌های تناوبی امروزی را به وجود آورد. او عناصر را برحسب جرم اتمی کنار یکدیگر قرار داد و همانند بازی سولیتیر، روی کارت‌هایی نام و خواص عناصر را نوشت و با کنار یکدیگر قرار دادن آن‌ها به شباهت خواص آن‌ها پی برد. او عناصری که به یکدیگر شبیه بودند را در جدولی زیر یکدیگر قرار داد و جدولش را در یک مجلهٔ ناشناخته روسی منتشر کرد و کمی بعد در نشریهٔ آلمانی «مجلهٔ شیمی» منتشر شد.
مندلیف به دلیل تکرار تناوبی خواص متوجه شد که بعضی عناصر هنوز کشف نشده‌اند. او مجبور شد جای این عناصر را در جدولش خالی بگذارد. او وجود سه عنصر ژرمانیم، گالیوم و اسکاندیم را حدس زد و نام آن‌ها را به ترتیب اکاسیلیسیوم، اکاآلومینیوم و اکابور نهاد. وی همچنین توانست برخی خواص همچون جرم و رنگ آن‌ها را حدس بزند که پس از کشف این عناصر پیش‌بینی‌های او با واقعیت مطابقت می‌کردند.
آلفرد نوبل، کارآفرین سوئدی و مخترع دینامیت در آخرین وصیت‌نامه‌اش که در ۲۷ نوامبر ۱۸۹۵ آن را تنظیم کرد، خواست که ثروتش صرف ایجاد مراسمی برای اهدای جوایز به «کسی که بیشترین سود را به نوع بشر» در زمینهٔ فیزیک، شیمی، صلح، فیزیولوژی یا داروسازی و ادبیات می‌رساند، شود. نوبل ۹۴٪ ثروتش را که معادل ۳۱ میلیون کرون سوئد*برابر با ۱۹۸ میلیون دلار آمریکا در سال ۲۰۰۸ بود وقف ایجاد این پنج جایزه کرد.
در ۱۰ دسامبر ۱۹۰۱ اولین جوایز نوبل اهدا گردید. اولین جایزهٔ نوبل شیمی را یاکوبوس هنریکوس وانت‌هوف به علت کشف قوانین دینامیک شیمیایی و فشار اسمزی در محلول‌ها دریافت کرد.
اتم‌ها تا سال ۱۸۹۷ کوچک‌ترین جزء ماده و تجزیه‌ناپذیر تلقی می‌شدند. جوزف جان تامسون در سال ۱۸۹۷ طی تحقیقات روی پرتوهای کاتدی، الکترون را کشف کرد. او با قرار دادن یک میدان الکتریکی در اطراف پرتوهای کاتدی متوجه انحراف پرتوها شد و به وجود الکترون در اتم پی برد و در نتیجه تجزیه‌ناپذیر بودن اتم را رد کرد. پس از آن با استناد بر آزمایش خود، یک مدل اتمی ارائه کرد که به "مدل کیک کشمشی" یا "مدل هندوانه‌ای" معروف شد. بر اساس این مدل بار مثبت به صورت فضای ابرگونه‌ای سراسر اتم پخش شده‌است و الکترون‌ها در این فضا پراکنده شده‌اند. او مدل خود را به کیک کشمشی تشبیه کرد به‌طوری‌که الکترون‌ها همان کشمش‌ها و بار مثبت کیک است.
مدل تامسون در سال ۱۹۰۹ توسط ارنست رادرفورد، یکی از شاگردان قدیمی تامسون رد شد. رادرفورد و هانس گیگر آزمایش ورقهٔ طلا را ابداع کردند. آن‌ها در این آزمایش یک ورقه نازک طلا را در معرض پرتوهای آلفا قرار دادند. آن‌ها انتظار داشتند که بر اساس مدل تامسون پرتوهای آلفا با انحراف بسیار کمی از ورقهٔ طلا عبور کنند اما بسیاری از پرتوها با زاویهٔ بیشتر از ۹۰° بازگشتند.
رادرفورد نتیجه گرفت که اتم دارای هسته‌ای متمرکز است و مدل اتمی خود را ارئه کرد. او کشف کرد که بیشتر جرم اتم مربوط به بار مثبت است و بار مثبت در یک فضای کوچک به نام هسته در مرکز اتم فشرده شده‌است. الکترون‌ها نیز در فضایی اطراف هسته قرار دارند.
مدل اتمی رادرفورد در دو مورد پایداری اتم و طیف ناپیوستهٔ تابشی اتم پاسخی نداشت. بر اساس مدل رادرفورد اتم نمی‌توانست پایدار باشد؛ زیرا اگر فرض شود الکترون‌ها ثابت هستند، الکترون به دلیل بار منفی جذب هسته می‌شود و اگر فرض شود که الکترون‌ها مانند سیارات منظومهٔ شمسی در حال حرکت به دور هسته هستند و نیروی مرکزگرا همان نیروی الکتریکی‌است، الکترون‌ها باید موج الکترومغناطیسی تابش کنند که در این صورت انرژی الکترون‌ها کاهش یافته و به تدریج روی اتم سقوط می‌کنند. نیلز بور در سال ۱۹۱۳ با توجه به نظریه‌های کوانتومی پلانک و اینشتین، با تجدیدنظر بنیادی در فیزیک کلاسیک، مدل اتمی خود را بیان کرد. او در نظریهٔ خود اعلام کرد که الکترون‌ها در هر مداری نمی‌توانند پایدار بمانند و فقط در مدارهای مجازی به نام «مدارهای مانا» می‌توانند پایدار بمانند و به دور هسته بچرخند. او نیروی مرکزگرا را نیز همان نیروی الکتریکی فرض کرد. تا زمانی که الکترون روی مدار مانا حرکت کند، موج الکترومغناطیسی تابش نمی‌کند و انرژی آن مانا است. در مدل بور شعاع مدار الکترون‌ها نمی‌تواند هر مقداری باشد و شعاع‌ها کوانتیده هستند و الکترون‌ها تنها هنگام جهش از یک مدار پایه به یک مدار با انرژی بیشتر تابش می‌کنند و مقدار انرژی آن‌ها نیز کوانتیده‌است.
کشف معادله شرودینگر توسط آروین شرودینگر و مقالهٔ والتر هایتلر و فریتز لندن که در سال ۱۹۲۷ منتشر شد، به عنوان سرآغاز شیمی کوانتومی شناخته‌می‌شود. به این ترتیب شیمی‌دانان توانستند پیوند اتمی را توجیه کنند. در دههٔ ۱۹۴۰ بسیاری از فیزیک‌دانان مانند روبرت اوپنهایمر و ادوارد تلر از مقیاس مولکولی و اتمی فیزیک به فیزیک هسته‌ای روی آوردند. در سال ۱۹۲۶ میلادی، شرودینگر بر مبنای رفتار دوگانهٔ ذره‌ای و موجی الکترون و با تأکید بر رفتار موجی آن، محدود کردن الکترون به یک مدار دایره شکل را درست ندانست و از حضور الکترون در یک محیط سه بعدی سخن گفت. او یک مدل کوانتومی برای اتم ارائه کرد. کلمنز روتان نیز در سال ۱۹۵۱ مقاله‌ای دربارهٔ معادلات روتان منتشر کرد.
شیمی کوانتوم قوانین مکانیک کوانتوم را در مسائل مربوط به شیمی مورد استفاده قرار می‌دهد. به کمک شیمی کوانتومی می‌توان بسیاری از خاصیت‌های مولکول‌ها مانند طول و زاویهٔ پیوندی، قطبیت پیوند، قطبیت مولکول و طیف‌های مولکولی را مطالعه‌کرد. لینوس پاولینگ نیز بر روی طبیعت پیوندهای شیمیایی و ساختار کمپلکس‌ها تحقیقاتی انجام داد که باعث شد در سال ۱۹۵۴ جایزهٔ نوبل شیمی را دریافت کند. همچنین وی یکی از بزرگ‌ترین شیمی‌دانان قرن بیستم شناخته می‌شود.
در اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم، کشفیاتی در زمینهٔ زیست‌شناسی صورت گرفت که از آن‌ها می‌توان به کشف بزاق و نحوهٔ تبدیل نشاسته به شکر اشاره کرد. ولی هنوز جزئیات شیمیایی دقیقی دربارهٔ آن‌ها شناخته‌نشده‌بود. در قرن نوزدهم لویی پاستور در حین تحقیق دربارهٔ تخمیر شکر به الکل متوجه شد که عملیات تخمیر توسط یک ماده موجود در مخمر کاتالیز می‌شود. او گفت: «تخمیر الکلی وابسته به حیات یاخته‌های موجود در مخمر است نه مرگ یا فاسد شدن یاخته‌ها»
در همان سال آزمایش میلر-یوری نشان داد که آمینواسیدها واحدهای سازندهٔ پروتئین هستند که خود می‌توانند بر اساس فرایندهای طبیعی کهن روی زمین، از مواد اولیهٔ ساده‌تر ساخته‌شوند.
در سال ۱۹۸۳ کری مولیس روشی برای تولید دی‌ان‌ای ابداع کرد که انقلابی در فرایندهای شیمیایی بود و به واکنش زنجیره پلیمراز یا PCR معروف است.
در اواخر قرن نوزدهم یک تحول عظیم در بهره‌برداری از نفتی که از زمین استخراج می‌شد، رخ داد. در ابتدا از نفت برای تولید موادی که جایگزینی برای روغن نهنگ بود، استفاده می‌شد. تولید گسترده و پالایش نفت سبب به وجود آمدن سوخت‌های مایعی همچون گازوئیل و سوخت دیزل، حلال‌های شیمیایی، آسفالت، روان‌ساز، واکس و بسیاری از محصولاتی که در دنیای مدرن کاربرد دارند مانند فیبر، پلاستیک، چسب، آمونیاک، شوینده‌ها و دارو شد. استفادهٔ روزافزون از صنعت شیمی سبب پیدایش رشتهٔ مهندسی شیمی برای اولین بار در مؤسسه فناوری ماساچوست در سال ۱۸۸۱ شد.
در میانهٔ قرن بیستم کنترل ساختار الکترونیکی مواد نیمه‌رسانا با ساخت شمش‌های بسیار خالص سلیسیوم و ژرمانیوم بسیار مهم شده‌بود. بررسی ترکیب شیمیایی و کنترل غلظت عناصر سازندهٔ نیمه‌رساناها باعث اختراع ترانزیستور در سال ۱۹۵۱ شد. این دستاورد سبب ساخت تراشه‌ها برای استفاده در دستگاه‌های الکترونیکی مانند کامپیوتر شد.
دریای سیبری شرقی بخشی از اقیانوس منجمد شمالی است که در شمال بخش شمال شرقی سیبری در روسیه در میان جزایر سیبری جدید در غرب و جزیره رانگل در شرق واقع شده‌است."East Siberian Sea." The Columbia Electronic Encyclopedia, Sixth Edition. Columbia University Press. , 2011. Answers.com 30 May. 2011. این دریا از طریق تنگه‌های دمیتریا لاپتفا، اتریکان و سانیکوف در غرب خود به دریای لاپتف می‌پیوند و تنگه لانگ در شرق دریای سیبری شرقی آن را به دریای چوکچی پیوند می‌دهد."East Siberian Sea." Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Online. Encyclopædia Britannica, 2011. Web. 29 May. 2011. رودهای ایندیگیرکا، کولیما، چاون و چند رود دیگر به این دریا می‌ریزند.
دریای سیبری شرقی مساحتی در حدود ۹۳۶٬۰۰۰ کیلومتر مربع را در اشغال خود دارد و در بیشتر طول سال یخ‌بسته‌است. عمق این دریا در ژرفترین نقطهٔ آن به ۱۵۵ متر می‌رسد اما بخش‌های غربی و مرکزی آن کم‌عمق بوده و بین ۹ تا ۲۰ متر ژرفا دارد. مهمترین بنادری که در این دریا واقعند بندر پوک در ناحیهٔ خودمختار چوکچی و آمبارچیک در شمال شرقی جمهوری ساخا هستند.
کشتیرانی در دریای سیبری شرقی تنها در تابستان و در در فاصلهٔ ماه‌های اوت تا سپتامبر که یخ‌های آن آب‌شده‌اند امکانپذیر است.
ولادی‌قفقاز پایتخت جمهوری اوستیای شمالی-آلانیا در جنوب‌غرب روسیه است.
این شهر در جنوب شرقی جمهوری آلانیا واقع و در یکی از کوهپایه‌های رشته‌کوه قفقاز، در سواحل رودخانه تِرِک (Terek)رود ترک واقع است. ولادی‌قفقاز یکی از پرجمعیت‌ترین شهرهای ناحیه فدرالی قفقاز شمالی است.
اکثریت ساکنان این شهر را آسی‌ها، روس‌ها و ارمنی‌ها تشکیل می‌دهند. جمعیت ولادی‌قفقاز در سال ۲۰۱۰ میلادی، بالغ بر ۳۱۱٬۶۰۰ نفر بوده‌است.
این شهر یک مرکز صنعتی و همچنین یک مرکز حمل و نقل به شمار می‌آید. از جمله‌ی تولیدات این شهر می‌توان به محصولاتی از روی، سرب، انواع گوناگون ماشین‌آلات، محصولات شیمیایی، محصولات غذایی و پوشاک اشاره کرد.
ولادی‌قفقاز در ماه مه ۱۷۸۴ میلادی و در دوران فرمانروایی کاترین دوم به عنوان پایگاه روسیه در منطقه اوستیا، در ساحل راست رودخانه ترک و در ورودی تنگه‌ای در رشته‌کوه‌های قفقاز ابتدا به شکل یک قلعه ساخته شد. در سالهای بعد کلیسای ارتودکسی در مجاورت این قلعه ساخته شد. این منطقه از لحاظ موقعیت ژئوپلتیک و استراتژیک برای روسیه بسیار مهم بود. زیرا این قلعه در ابتدای مسیر نظامی روسیه به گرجستان احداث شده بود. ولادی‌قفقاز در حقیقت نقطه‌ی آغازین مسیر ارتباطی روسیه به گرجستان بود.
سال‌های زیادی گذشت و این مرکز همچنان به فعالیت خود ادامه داد تا اینکه در ۳۱ مارس ۱۸۶۱ میلادی، با پایان بخشی از جنگ قفقاز، ولادی‌قفقاز به صورت یک شهر در آمد و خیلی زود به مرکز اداری استان ترک تبدیل شد. توسعه روزافزون این شهر، امکان اتصال آن به خط آهن راستوف-نادون را فراهم کرد و پس از آن زندگی مدرن شهری روانه این منطقه شد و کم‌کم طبیعت زیبا، حیرت‌انگیز و بکر منطقه با فن‌آوریی‌های آهنین بی‌روح آمیخته شد، اما هویت و روح منطقه همچنان پایدار و سرافراز باقی ماند. شاعرانی مثل کوستا خیتاگوروف و پیشکسوتان فرهنگ اوستیایی مثل سکا هادییف، آرسن کاتسویف و مهاربیک توگانف که در این شهر زندگی می‌کردند، در حفظ این فرهنگ و هویت نقش مهمی داشتند. یوگنی واختانگف در این شهر متولد شد و تحصیل کرد. میخائیل بولگاکف، برگولتس، سرافیموویچ نیز بسیاری از تجربه‌های کاری خود را در این منطقه کسب کردند. برخی از نام‌آوران مشهور ادبیات روسیه مانند الکساندر گریبایدف، الکساندر پوشکین، میخائیل لرمونتوف، لف تالستوی، آلکساندر آستروفسکی، آنتون چخوف و ... نیز به این شهر سفر داشته‌اند و بی‌تردید بسیاری از آثار ارزشمند ادبی، از فرهنگ و تمدن مردمان این شهر تأثیر پذیرفته‌است.یانا وینیتسکایا، ( جولای ۲۰۱۳)، ولادی‌قفقاز-از قلعه تا مرکز فرهنگیحامد کاظم‌زاده (زمستان ۱۳۸۷)، اوستیا؛ سرزمین فرزندان سلم و میراث‌داران فرهنگ ایرانی در قفقاز، از فصل‌نامه فروزش شماره یکمتارچینوف ، تاریخ ولادی‌قفقازالبروس ساتسایف (۱۵ دسامبر ۲۰۰۸)، بررسی تاریخ روابط اوست‌ها و ایرانیان
مسجد مختاروف یکی از مسجدهای شهر ولادی‌قفقاز است. نمازگزاران این مسجد مسلمانان اهل‌سنت‌اند. این مسجد یکی از نمادهای شهری ولادی‌قفقاز نیز به‌شمار می‌رود.
گورنو-آلتایسک (به آلتایی: "Туулу Алтай") پایتخت جمهوری آلتایی در جنوب روسیه است.
این شهر در ۳۶۴۱ کیلومتری شرق مسکو واقع شده و جمعیت آن در سال ۲۰۰۲ بالغ بر ۵۳٬۵۳۸ نفر بوده‌است.
فنریر گرگی غول‌آسا در افسانه‌ها و اساطیر اسکاندیناوی است که در ادای منظوم و ادای منثور از او به عنوان پدر دو گرگ دیگر، اسکول و هاتی، و فرزند لوکی و ماده غولی به نام انگربودا یاد شده‌است. در اساطیر نورس پیشگویی شده بود که در راگناروک، وی اودین را پس از نبردی طولانی خواهد کشت و خود توسط پسر اودین، ویدار کشته می‌شود.
در ادای منثور از فنریر در سه کتاب "گیلفاگینینگ"، "اسکالدزکاپارمال" و "هتاتال" یاد شده‌است و گفته شده که خدایان بخاطر قدرت آینده نگری خود و پیشبینی دردسرآفرینی "فنریر" او را به بند کشیدند که برای این کار تیر، دست خود را از دست می‌دهد. در افسانه‌ها آمده که فنریر، گرگ عظیم که باید به بند کشیده می‌شد هر طنابی را پاره می‌کرد تا آنکه اُدین با فرزانگی از دورف‌ها می‌خواهد برای به بند کشیدن گرگ زنجیری آسیب‌ناپذیر که دارای قدرت نامرئی و به ظاهر در حد ریسمانی ابریشمی و ظریف را در خود داشته باشد. دورف‌ها ریسمانی افسانه‌ای به نام گلیپنیر ساختند که اگرچه به ظاهر نازک و ابریشمی بود، ولی از شش عنصر جادویی ساخته شده بود که عبارتند از: صدای پای گربه، ریش زن، ریشه کوه، عاطفه خرس، نفس ماهی و بزاق پرنده. به همین دلیل امروزه نشانی از این عناصر بر روی زمین نیست. تیر به تمهیدی از فنریر می‌خواهد آن زنجیر را بیازماید و فنریر به شرطی به این کار تن می‌دهد که یکی از ایزدان دست خود را بین دندان‌های او قرار دهد و بالاخره تیر داوطلب بستن گرگ شد. وقتی تیر فنریر را با زنجیر دورف‌ها به بند می‌کشد گرگ با به کار گرفتن تمام نیروی خویش برای گستن بند آن را ناگستنی می‌یابد و اگرچه ایزدان خشنود می‌شوند، اما تیر در این راه دستش را از دست داد. بدین روایت فنریر در آسگارد و در دیدگاه ایزدان به بند کشیده شد و شاید بتوان او را همتای گارم سگ به بند کشیدهٔ جهان زیرین که در راگناروک با تیر می‌جنگد دانست. اسطوره هدیه دادن دست تیر یکی از افسانه‌های آغازین سرزمین ژرمن‌ها و چیزی است که آثار آن در طلسم‌ها و سکه‌های طلای یک رو دورهٔ مهاجرت که دست باشنده‌ای رامیان دندان‌های یک حیوان نشان می‌دهد دیده می‌شود و با این همه تیواتس در عصر وایکینگ‌ها جای خود را به اودین داده است.
ویکی‌پدیای انگلیسی؛ مقاله Fenrir
تیبریوس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره نماید:
سونِت (سانِت) یا غزل‌واره سبکی از شعرسُرایی در ادبیّات بعضی زبان‌های اروپایی، از جمله انگلیسی، فرانسوی، و ایتالیایی است. سونت قطعه شعری است که معمولاً دارای ۱۴ مصراع است و در پنج بحر سروده می‌شود. در مقایسه با ادبیات فارسی، سونت ساختاری بسیار شبیه به غزل دارد و در زمرهٔ ادبیات غنایی می‌گنجد. در سرودن سونت‌ها، معمولاً احساسات فردی، عشق، ستایش معشوق و اخلاقیات نقش بسیاری دارند. از معروف‌ترین سرایندگان غزل‌واره که در این زمینه صاحب سبک هستند، فرانچسکو پترارک و ویلیام شکسپیر را می‌توان نام برد.
سبکی از سونت که امروزه در سرایش شعر انگلیسی کابرد فراوانی دارد، سبک سروده‌های غزل‌وارهٔ شکسپیر است. سونت شکسپیر دارای چهار بند است؛ سه بند چهار مصراعی و یک بند دو مصراعی. در ۳ بند اول، مصراع‌های فرد (اول و سوم) و زوج (دوم و چهارم) هم‌قافیه هستند. معمولاً قافیه بین بندهای بعدی مشترک نیست. در بند نهایی نیز هر دو مصرع قافیهٔ مشترک دارند که آن نیز با قافیهٔ مصرع‌های دیگر متفاوت است.
در مقایسه‌ای بین غزل در ادبیات فارسی با غزل‌واره‌های سبک شکسپیر، به این نکته توجه می‌شود که غزل فارسی دارای یک قافیه است که همان قافیهٔ مصراع اول و بیت مطلع است؛ ولی سونت شکسپیری می‌تواند در کل دارای ۷ قافیهٔ مختلف باشد.
کلمهٔ sonnet از ریشهٔ ایتالیایی «sonnetto» به معنی «آواز کوچک» است که از طریق زبان فرانسه به انگلیسی راه یافته‌است. ریشهٔ سرایش شعرهایی شبیه به سونت را می‌توان در اوایل سده ۱۳ میلادی در جزیرهٔ سیسل و زمان فردریک دوم و قافیه‌پردازان گویش توسکانی جُست. سونت می‌توند از شعرهای مسدس‌گونهٔ نوازندگان و نغمه‌سرایان دوره‌گرد مشتق شده باشد. همچنین این سبک سرایش می‌تواند تأثیر گرفته از غزل باشد که از طریق عرب‌های تونس و ناپلس به ادبیات لاتین راه یافته‌است.
سونت‌های ایتالیایی —که به سونت‌های پترارکی معروف هستند— گونه‌ای توسعه‌یافته از سونت سیسیلی بود که به جای نظم متناوب و یکسانی که در سبک سیسیلی وجود داشت، از پیچش‌های ظریف در نظم و قافیه بهره می‌بُرد. اولین کسی که سبک جدید سونت را در سروده‌های خود به کار برد، دانته آلیگیری بود؛ اما با تأثیری که فرانچسکو پترارک در سرودن غزل‌واره برجای گذاشت، سبک ایتالیایی با نام او شهرت یافت.
سونت فرانسوی که از سونت ایتالیایی مشتق شده‌است، به جای نظم و قافیهٔ زنجیروار، سبکی نزدیک به دوبیتی دارد.
سبک انگلیسی سونت که گونهٔ توسعه یافته‌ای از سبک ایتالیایی است، اغلب آمیخته‌ای از نظم متناوب ایتالیایی و سبک دوبیتی فرانسوی است. بزرگترین نمایندهٔ سبک انگلیسی سونت غزل‌واره‌های شکسپیر هستند. تأثیر این غزل‌واره‌ها به حدی است که سبک انگلیسی سونت، «سبک شکسپیری» نامیده شده‌است. همچنین ادموند اسپنسر نیز تأثیر زیادی بر سونت‌های اقتباس شده از سبک ایتالیایی داشته‌است؛ تا آنجا که قالب اینگونه سونت‌ها را «سبک اسپنری» نامیده‌اند.
آفتونبلادت ("روزنامه‌ی عصر" یا "عصرنامه") یک روزنامهٔ سوئدی است که در ۱۸۳۰ میلادی، توسط لارس یوهان هیرتا تأسیس شد.
این روزنامه به زبان سوئدی و در در صفحات کوچک منتشر می‌شود.
این روزنامه در گزارشی، به قاچاق بدنِ درگذشتگان در یک مؤسسهٔ پزشکی قانونی در اسرائیل پرداخت. این گزارش جنجال وسیعی را برانگیخت، اما پس از چندی تأیید شد.
روزنامه نیم‌قَطع روزنامه‌ای است که ابعاد کاغذ چاپ آن از روزنامه‌های استاندارد کوچکتر است.
اصطلاح روزنامه نگاری نیم‌قَطع تأکید بر موضوعاتی دارد مانند داستان‌های جنایی پر سر و صدا، طالع بینی، شایعات مشهور و تلویزیونی، با اینحال مرجعی برای روزنامه‌های منتشر شده استاندارد نیست. برخی از مقالات روزنامه‌های منتشره با فرمت کوچک و استاندارد را روزنامه‌های فشرده می‌نامند. روزنامه‌های بزرگتر، که به‌طور سنتی با رسانه‌های با کیفیت بالاتر در ارتباط هستند، حتی اگر در صفحات کوچکتر چاپ شوند همچنان به آنها صفحه گسترده (Broadsheets) می‌گویند."tabloid, n. and adj.", "Oxford English Dictionary" online
مفهوم نیم‌قطع یا نیم‌قطع به زودی به سایر موارد فشرده کوچک نیز اعمال شد. مقاله ای در سال ۱۹۰۲در روزنامه وست مینستر لندن خاطرنشان کرد: «مالک قصد دارد تمام اخبار چاپ شده توسط مجلات دیگر را به صورت نیم‌قطع ارائه کند.» بنابراین روزنامه نگاری نیم‌قطع در سال ۱۹۰۱، در اصل به معنای مقاله ای بود که داستان‌ها را در قالبی ساده شده و به راحتی جذب می‌کرد. این اصطلاح قبل از ارجاع در سال ۱۹۱۸به روزنامه‌های کوچک‌تر که حاوی داستان‌های فشرده بود تبدیل شد."tabloid, n. and adj.", "Oxford English Dictionary" online
روزنامه‌های نیم‌قَطع ، به ویژه در بریتانیا، از نظر بازار هدف، همسویی سیاسی، سبک سرمقاله و تیراژ بسیار با سایر روزنامه‌ها متفاوت هستند؛ بنابراین، اصطلاحات مختلفی برای توصیف انواع فرعی این قالب کاغذی همه‌کاره ابداع شده‌است. به‌طور کلی، دو نوع اصلی روزنامه نیم‌قَطع وجود دارد: بالای قرمز و فشرده. که تمایز آن عمدتاً در سبک ویراستاری است. هر دونیم‌قَطع های قرمز و جمع و جور به لحاظ سیاسی طیف‌های سیاسی از سوسیالیسم تا محافظه‌کاری سرمایه‌داری را در بر می‌گیرند، اگرچه روزنامه‌های تاپ قرمز، به دلیل بازار هدف تاریخی خود که حامی طبقه کارگر است، عموماً تا حدودی پوپولیسم را پذیرفته‌اند. نیم‌قَطع های قرمز به دلیل تمایل آنها در استفاده بریتانیایی و کشورهای مشترک المنافع به چاپ دکل‌های خود با جوهر قرمز به این نام خوانده می‌شوند. اصطلاح فشرده برای اجتناب از مفهوم کلمه نیم‌قَطع است که دلالت بر نیم‌قَطع قرمز رنگ دارد، ابداع شد.
سوفیتل نام هتل‌های زنجیره‌ای مجلل و گران‌قیمت فرانسوی است. اولین هتل سوفیتل در سال ۱۹۶۴ میلادی، در شهر استراسبورگ، فرانسه افتتاح شد. اولین هتل خارج از کشور در مینیاپولیس ایالات متحده در سال ۱۹۷۴ افتتاح شد. در سال ۱۹۹۵سوفیتل در بیش از ۴۰ کشور جهان ۱۰۰ هتل و ۱۲٬۵۰۰ کارمند داشت.
دو سال بعد، سوفیتل به گروه Accor که در سال ۱۹۸۳ و ۲۰۰۰ تأسیس شده بود پیوسته و شعبه‌هایی را در فیلادلفیا و نیویورک افتتاح کرد. در سال ۲۰۰۵، سوفیتل با بازگشایی شعبه آسیا پسفیک به گسترش خود ادامه داد. در سال ۲۰۰۸ سوفیتل با داشتن ۱۲۰ هتل در سراسر دنیا صاحب واحد اختصاصی خود در گروه Accor شد.
هتل‌های مختلف سوفیتل در دنیا توسط خوانندگان مجلات تاجران مسافر به عنوان بهترین هتل در نوع خود انتخاب شده‌اند. به عنوان مثال هتل سوفیتل هیترو لندن به عنوان بهترین هتل فرودگاهی و بهترین هتل تجاری بریتانیا برگزیده شد.
هتل سوفیتل نیویورک، در نزدیکی میدان تایمز در مرکز منهتن واقع شده‌است.رئیس صندوق بین‌المللی پول متهم به سوءاستفاده جنسی شد، بی‌بی‌سی فارسی
بهای یک شب اقامت در «سوئیت رویال» هتل سوفیتل نیویورک، بالغ بر ۳ هزار دلار آمریکا می‌شود.Dominique Strauss-Kahn: from $3,000-a-night suite to police cell, The Gaurdian
پیش از مهاجرت آریایی‌ها به فلات ایران مردمانی در این سرزمین می‌زیستند. کاسپی‌ها، کاسی‌ها، ایلام، گوتی‌ها، لولوبیان، اورارتوها و ماناییان از جملهٔ اقوام فلات ایران پیش از مهاجرت آریاییان بودند.
کاسپی‌ها نام عمومی بسیاری از طوایف ساکن در قفقاز جنوبی از جمله در جمهوری آذربایجان و حدود تالش و گیلان و در آذربایجان شرقی تا حدودی زنجان بود. نام اروپایی کاسپین برای دریای خزر از نام این قوم اقتباس شده‌است. کاسپیان دارای آداب و رسوم و مناسکی ویژهٔ خود بوده‌اند که برخی از آن رسوم و مناسک در آریاییان مؤثر افتاد. آنان در عین پیشرفتگی نسبی و مسالمت شیفتهٔ کار و کوشش دسته‌جمعی بودند. آنان اجساد مردگان خویش را در بیابانی دور از مساکن و روستاهای خود می‌نهادند و از دور مراقب آن اجساد بوده‌اند. به نظرشان اگر جسدی را کرکس می‌خورد آن مرده در عالم باقی سخت خوشبخت و آمرزیده‌بود و اگر جانورانی زمینی مانند گرگ یا سگ جسد را می‌خوردند، مرده کمتر آمرزیده بود اما بدا به حال مرده‌ای که جسدش را هیچ پرنده یا درنده‌ای نمی‌خورد.
کاششوها یا کاسی‌ها یا کاشیان یا کاشوها موطن اصلی شان در هزارهٔ سوم پیش از میلاد دره‌های لرستان و بختیاری و ایلام امروز بود. در هزارهٔ دوم پیش از میلاد بعضی عناصر آریایی از شاخهٔ سندگوی آمده از قفقاز به میان ایشان راه یافتند و بر مذهب و هنر آنان تأثیر گذاشتند. کاشیان قرن‌ها بر بابل حکومت کردند. جرج کامرون دربارهٔ زبان آن‌ها می‌گوید بیشتر واژه‌های باقی‌مانده و اکثر نام‌های اشخاص متعلق به کاشی‌ها ثابت می‌کنند که عامهٔ مردم کاشی به زبان قفقازی که شاید همسایهٔ نزدیک زبان ایلامی بوده، تکلم می‌کرده‌اند. بعضی ایزدان کاشی بنیاد قفقازی و بابلی و آریایی دارند. کاشیان زودتر از ایلامیان زبان خود را از دست دادند و طی دوران هخامنشی با ایلامیان، خوزیان، پارسیان و لولوبیان درآمیختند .ایران نامک، ص ۱۸۷
بعضی از پژوهشگران چون ارنست هرتسفلد کاسیان و کاسپی‌ها را همریشه قلمداد کرده‌اند.The Caspians have generally been regarded as a pre-Indo-European, that is, a pre-Iranian, people and have even been identified by some scholars with the Kassites (e.g., Herzfeld, loc. cit.), (Rüdiger Schmitt), “CASPIANS” Encyclopædia Iranica, online edition
به گفته یوزف مارکوارت کاسی‌ها همچون تپورها قومی گسترده ساکن در فلات ایران پیش از ورود آریایی‌ها بوده‌اند. گمان می‌رود که کاسیان از دوران دیرین که کس به یاد ندارد، در ناحیهٔ مذکور زندگی می‌کردند؛ همچنانکه ایلامیان که همسایه و محتملا خویشاوند ایشان بودند در سرزمین خویش می‌زیستند.
کاسیان در نیمه دوّم هزارهٔ‌یکم پیش از میلاد تا حاشیه کویر مرکزی و نواحی اصفهان و کاشان و حتی نواحی استان تهران و مرکزی نفوذ کردند. پس از فتح پادشاهی ماد آینده آن را کاردونیاش نامیدند و در آن سُکنا گزیدند.
کاسیان در سوارکاری از اقوام دیگر چالاک‌تر و ماهرتر بودند و همین قوم «کاسی» بود که نژاد اصیل اسب را به میانرودان آورد و این نژاد اسب از آنچه سومری‌ها داشتند، برتری یافت و نیز نوشته‌ها و دستورهایی دربارهٔ تعلیم و نگهداری اسب از آنان باقی مانده‌است که نشانهٔ عشق و علاقهٔ آنان به اسب و سوارکاری است.
آنچنان که از روی ظاهر واژه‌ها بر می‌آید نام شهرهای قزوین و کاشان و همچنین نام دریای کاسپین محتمل هست که از نام این قوم باستانی گرفته شده باشد. نام کاسپین می‌تواند بصورت جمع واژهٔ کاسی باشد، و حرف «پ» در واژهٔ «کاسپی» نشانهٔ جمع بوده باشد. نام قوم کاسپین در نواحی چیترال هند نیز دیده می‌شود. ژورژکنتنو دانشمند و باستان‌شناس از محلی به نام «آریا کاشن» در نزدیک رود جیحون سخن می‌گوید.
ایلام یا هیلام یا در تلفظ غربیان اِلام در کتیبه‌های پارسی-هخامنشی هوجه یا اوجه. پس از پیروزی‌ها و شکست‌ها در برابر بابل‌یان، آشور‌یان و ماد‌ها و گسترش قلمرو خود از خوزستان تا قسمت‌هایی از فارس و لرستان و بختیاری و بوشهر کنونی سرانجام در سال ۵۳۸ پیش از میلاد به متحدان هخامنشیان درآمدند، تا دورهٔ اشکانی تا حدی زبان خود را حفظ کردند سپس رفته‌رفته با کاشیان و پارس‌یان درآمیختند.ایران نامک، ص ۱۸۶
گوتیان قبیله ای کوه‌نشین ساکن در بخش مرکزی زاگرس تا حدی منطبق با قسمتی از کردستان امروز بودند. نام کوه جودی که در داستان نوح کشتی او بر آن نشسته‌است، از نام این قوم گرفته شده‌است. گوتی‌ها جنگی بوده‌اند و سرانجام با آمیزش با برخی طوائف ماد به ویژه سگرته‌ها در تکوین طوایف کرد دخیل گشتند.
لولوبیان یک قوم کوهستان‌نشین ساکن در کوه زاگرس در جنوب زیستگاه گوتی‌ها و شمال کاشیان بود. از جمله بنیاد گزاران طوائف کرد لولوبیان بوده‌اند.
اورارتو قومی پیشرفته ساکن در نواحی کوهستانی آناتولی و شمال غرب آذربایجان امروز همسایهٔ هیتی‌ها و سپس همسایهٔ شمالی آشوریان بودند. بعدها نامشان با ناحیه وان در ترکیه امروز ارتباط یافت. آنان ناچار در برابر قدرت توسعه طلب آشور متحدتر شدند و حکومتی تشکیل دادند که مخصوصاً در حدود سال ۸۰۰ پیش از میلاد قوت گرفت و تبدیل به یکی از قدرت‌های آسیای غربی گردید.
در این زمان طوائف آریائی موسوم به ماد شده، داشتند از شرق به حدود سیلک و رگه یا ری می‌رسیدند. اورارتوها خط و کتابت داشتند کتیبه‌های چندی از شاهان اورارتو به دست آمده‌است. نام کوه‌های آرارات به اورارتو مربوط است. حملات مکرر سکایان و کیمریان از قفقاز و سپس ماد‌ها در حدود ۶۰۰ پیش از میلاد پادشاهی اورارتو را به سقوط کشاند. سرانجام مردمش با قومی هندواروپائی آمده از بالکان به آسیای صغیر درآمیختند و قوم ارمنی را به وجود آوردند.ایران نامک، ص ۱۸۹
مانناییان همسایهٔ شمالی گوتیان و همسایهٔ جنوب و جنوب شرقی اورارتو‌ها و همسایهٔ شرقی میتانی‌ها بودند. قومی ساکن در آذربایجان غربی و سواحل جنوبی دریاچه ارومیه. این قوم سرانجام مقهور اورارتو‌ها و سپس آشور‌یان گردید. تمدن حسنلو متعلق به این قوم است.ایران نامک، ص ۱۸۸
پائولو هنریکه چاگاس د لیما (؛ زادهٔ ) که عموماً با نام گانسو شناخته می‌شود، بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
گانسو ابتدا توسط باشگاه تونو لوسو خریداری شد. او سپس در سن ۱۵ سالگی در سال ۲۰۰۵ به باشگاه سایپاندو پیوست.
او در سال ۲۰۰۷ پس از شش ماه مصدومیت در فینال لیگ پائولیستا زیر ۲۰ سال شرکت کرد.
وی یک سال بعد پیراهن شماره ۱۰ سانتوس را در کوپا سائو پائولو برتن کرد، جایی که تیمش در مرحله یک-چهارم نهایی توسط اینتر ناسیونال حذف شد.
گانسو در سال ۲۰۰۹ به تیم ملی زیر بیست ساله‌های برزیل دعوت شد تا در جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال شرکت کند.
او در ۲۶ ژوئیه سال ۲۰۱۰ توسط مانو منزس به تیم ملی برای دیدار مقابل آمریکا دعوت شد و در آن دیدار اولین بازی ملیش را انجام داد.
پیوند عضو در اسرائیل بر اساس دو قانون که در سال ۲۰۰۸ (میلادی) تصویب شد تایید شده است. قوانین پیوند عضو در اسرائیل مبتنی بر پیوند عضو در شریعت یهودی و پیرامون انتقال اعضای بدن است. میزان اهدا عضو در اسرائیل پایین تر از کشورهای غربی است.
اهدای عضو در شریعت یهودی با ابهامات و پرسشهایی روبروست. اما با توجه به گسترش روز افزون آن، هر دو گروه از یهودیان اعم از یهودیان بنیادگرا و سکولار پیوند اعضای فردی که دچار ایست قلبی غیرقابل بازگشت شده‌است را مجاز می‌دانند.
احسان پیرهادی (زاده ۱۲ مه ۱۹۹۱ در تهران) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مهاجم بازی می‌کند. وی همچنین برای باشگاه فوتبال استقلال تهران و باشگاه فوتبال نساجی مازندران بازی کرده است.
کیستون (به انگلیسی: Keystone) یک قطعه کوچک است که رابط بین پریز شبکه و کابل شبکه و در نهایت رایانه است. کیستون معمولاً به‌طور مجزا با توجه به نوع آن(cat۶ یا cat5)انتخاب می‌شود و در داخل پریز شبکه نصب می‌شود. معمولاً روی تمام کیستون ها جدول رنگ وجود دارد که با دو استاندارد 568Bو 568َA را شامل می‌شود، شایان ذکر است در ایران به دلیل پچ پنل‌ها که با استاندارد کلاس 568B ساخته می‌شوند، باید از این کلاس استفاده نمود و برای اتصال کابل شبکه مطابق با جدول رنگ آن عمل کرد .
میرزا آقا بزرگ نیشابوری مشهور به بدیع (۱۸۵۲ – ۱۸۶۹) همچنین ملقب به فخر الشّهداء از سوی بهاالله، از پیروان مشهور باب و سپس از نخستین پیروان بهاءالله شد.
بدیع پیام بهاءالله را به ناصرالدین‌شاه قاجار رساند و در ۱۷ سالگی به فرمان شاه، شکنجه و اعدام شد. وی فرزند عبدالمجید نیشابوری بود.
سید محمدحسین طباطبایی (زاده ۲۷ بهمن ۱۳۶۹ در قم) روحانی و حافظ قرآن ایرانی است. عمده سرشناسی وی حضور در برنامه‌های متعدد تلویزیونی در دهه ۱۳۷۰ به تنهایی یا به همراه پدرش بود. او که در ۵ سالگی حافظ کل قرآن شده بود در این برنامه‌ها به قرائت آیات، خوانش آیات مشابه و شان نزول آن‌ها می‌پرداخت. علم‌الهدی لقبی بود که در همان دوران طفولیت پدرش برای وی در نظر گرفت اما بعدها کمتر بدین نام خوانده شده‌است. رسانه‌های ایرانی و برخی از رسانه‌های کشورهای مسلمان از وی به عنوان نابغه قرآنی یاد می‌کنند. او در سن ۹ سالگی به کسب درجه دکتری افتخاری نائل آمد.
سیدمحمدحسین طباطبایی فرزند در سال ۱۳۶۹ در شهرستان قم به دنیا آمد و در سن دو و نیم سالگی، حفظ کردن قرآن را شروع کرد. او توانست در سن ۵ سالگی کل قرآن را حفظ نماید. وی علاوه بر حفظ کل قرآن در آن مقطع سنی توانسته بود احادیث اصول کافی و همچنین کتاب گلستان سعدی و اشعار محتشم کاشانی را به حافظه بسپارد. وی در همان سنین موفق به کسب درجه دکترای افتخاری از دانشگاه حجاز انگلستان شد و چند برنامه تلویزیونی نیز با اجرای او پخش شد. پدر او سید محمدمهدی طباطبایی نیز از قاریان مشهور قرآن در کشور است.
مدارکی که محمد حسین طباطبایی طی سال‌های طفولیت تا نوجوانی از دانشگاه‌های کشورهای مختلف گرفته عبارت است از:
دیگو دلاندا کالدرون (Diego de Landa Calderón) اسقف اسپانیایی منطقه یوکاتان در آمریکای مرکزی در قرن شانزدهم میلادی که در آثاری که از آن دوران از خود برجای گذاشته اطلاعات بسیاری زیادی از شرایط قاره آمریکا پیش از کریستف کلمب و تمدن مایا و آزتک بدست می‌دهد. دلاندا بخاطر پدیده کتاب سوزی مایاها که به دستور او بیش از هزار جلد از کتاب‌های مایاهای کهن سوزانده شد شهرت دارد.Diego de Landaمشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی
قوم له قومی از اسلاوهای غربی بودند که نیای مردم امروزی لهستان و اقوام تاریخی پومرانی و پولابی به‌شمار می‌آیند. تلفظ دیگری از نام این قوم «لِخ» است.
در افسانه‌های لهستانی هم‌چنین از لخ (له) به عنوان نام بنیادگذار افسانه‌ای لهستان یاد می‌شود. در این داستان‌ها از سه برادر به نام‌های لـِخ، چـِخ (چک) و روس به عنوان سه بنیان‌گذار ملت‌های لخنیا (لهستان امروزی)، جمهوری چک و روسنیا (بخش‌هایی از روسیه، اوکراین و بلاروس امروزی) یاد شده‌است.
نام کشور امروزی لهستان در شماری از زبان‌ها از نام همین قوم گرفته شده‌است ازجمله در فارسی، لَهـِستان، (و از طریق فارسی در ترکی عثمانی، لهستان و در ارمنی لِهـَستان)، در مجاری Lengyelország، در لیتوانیایی Lenkija و در رومانیایی Lehia.
نام لهستان در فارسی افغانستان پولند است که از نام آن کشور در زبان‌های اروپایی گرفته شده و به معنی سرزمین قوم پولانی است. پولانی‌ها طایفه‌ای از قوم له بودند که در سده هشتم میلادی در حوزه رودخانه وارتا زندگی می‌کردند.
دانشگاه حجاز یکی از دانشگاه‌های اسلامی انگلستان است که در شهر نانیتون در وارویک‌شایر قرار دارد.
دولت سومالی جوبالند یک منطقهٔ خودمختار در جنوب سومالی است.
ناحیه خودمختار جوبالند واقع در جنوب سومالی است که ساکنان آن سه سال پیش، دولت منطقه‌ای جدید در این ناحیه تأسیس کردند که بندر مهم کیسمایو Kismayo مهم‌ترین شهر آن است.
ناحیه جوبا در زمان حاکمیت استعمار انگلیس، جزو مناطق تحت‌الحمایه استعمار در شرق آفریقا محسوب می‌شد. روز یکم ژوئیه سال ۱۹۶۰ همزمان با دوران استقلال اغلب کشورهای آفریقایی، ناحیه جوبالند بانضمام سومالی تحت‌الحمایه انگلیس و ناحیه‌ای از سومالی که تحت سلطه استعمارگران ایتالیایی بود، متحد و یکپارچه شدند و جمهوری مستقل سومالی را تشکیل دادند.
بعد از سقوط رژیم دیکتاتوری محمد زیادباره در سال ۱۹۹۱ و حاکمیت هرج و مرج و درگیری‌های جنگ سالاران در جنگ داخلی سومالی، ناحیه جوبالند، کانون جنگ بود.
اواخر سال ۲۰۰۶ شبه نظامیان اتحادیه محاکم شریعت اسلامی، کنترل ناحیه جوبا را در اختیار گرفتند. این وضعیت تا سال ۲۰۱۰ که ساکنان جوبا اعلام خودمختاری کردند، ادامه یافت.
پس از آن ساکنان جوبالند، با تقلید از الگوی خودمختاری در سومالی‌لند Somaliland و پانتلند Puntland روز سوم آوریل سال ۲۰۱۱ به‌طور یک جانبه اعلام استقلال کردند. سومالی‌لند و پانتلند در شمال سومالی واقع شده‌اند، اما با وجود اعلام خودمختاری، هنوز سازمان ملل، اتحادیه آفریقا و سران کشورهای آفریقایی، استقلال آن‌ها را به رسمیت نشناخته‌اند.
با این حال، ساکنان ناحیه جوبالند ضمن تأکید بر جدایی از دولت مرکزی سومالی، نام آزانیا Azania را برگزیده بودند. این نام به پیشینه تاریخی ناحیه جوبالند باز می‌گردد که حدود دو هزارو پانصد سال قبل، دریانوردان مصری، نام ازانیا را بر سواحل جنوبی سومالی گذارده بودند.
سرانجام، دو سال و اندی بعد از آن که ساکنان جوبالند همچنان بر خود مختاری و جدایی از دولت مرکزی مستقر در موگادیشو، پایتخت سومالی اصرار کردند،
روز ۲۸ فوریه ۲۰۱۳ پانصد نماینده اعزامی از بندر کیسمایو در کنفرانس مربوط به تأسیس ناحیه جوبالند بحث و گفتگو کردند. دراین کنفرانس، سیاستمداران ارشد سومالی همچون عبدالرشید علی شرماکه نخست وزیرسابق حضور داشتند. نمایندگان در کنفرانس کیسمایو، متن پیش‌نویس قانون اساسی جوبالند را تنظیم کردند که با اکثریت آرا، تصویب شد. سرانجام روز ۲۹ اوت سال ۲۰۱۳ دولت خودمختار جوبالند، از امضای توافق آشتی ملی با دولت سومالی در آدیس آبابا خبر داد. طبق این توافق، دولت موقت جوبالند مدت دو سال اداره امور این منطقه را برعهده خواهد داشت. احمد محمد اسلام رئیس‌جمهوری قدیمی جوبالند، ضمن انتصاب سه نماینده شورای اجرایی جدید، بر کار آن نظارت خواهد کرد. یکپارچگی ارتش جوبالند تحت فرماندهی روسای ارتش ملی سومالی از مفاد این توافق نامه است. نیکلاس کی Kay نماینده ویژه سازمان ملل در سومالی، توافق نامه اخیر در آدیس آبابا را تحول عمده‌ای در حیات سومالی دانسته که در تعیین آینده این کشور شاخ آفریقا، نقش مهمی ایفا خواهدکرد. کمیسیون اجرایی اتحادیه آفریقا، نهاد منطقه‌ای شش کشور شرق آفریقا (ایگاد) EGAD، سازمان ملل و اتحادیه اروپا نیز از امضای توافق نامه بین دولت سومالی و دولت خودمختار جوبالند، استقبال کرده‌اند. در همین حال، ترور نافرجام احمد محمد اسلام رئیس‌جمهوری جوبالند در روز ۱۲ سپتامبر، از نارضایتی برخی جناح‌ها از به رسمیت شناختن ناحیه خودمختار جوبالند، حکایت می‌کند. گروه الشباب، در شبکه اجتماعی اینترنت، مسئولیت این ترور را برعهده گرفته‌است. .
زبان‌های مایایی خانواده زبان‌های به‌هم‌پیوسته مردم مایا است که در آمریکای میانه و شمال آمریکای مرکزی توسط حداقل ۶ میلیون از آن‌ها سخن گفته می‌شوند. این زبان‌ها که همگی بازمانده زبان مایایی باستان می‌باشند امروزه در کشورهای مکزیک، گواتمالا، بلیز و هندوراس رایج می‌باشند. ۲۱ گونه از این زبان‌ها در گواتمالا و ۸ گونه از آن‌ها در مناطقی از مکزیک به رسمیت شناخته شدند.
زبان‌های مایایی یکی از مستندشده‌ترین و پرمطالعه‌ترین زبان‌های قاره آمریکا هستند. زبان‌های مایایی نوین از زبان پیش‌مایایی ریشه می‌گیرند که حدود ۵۰۰۰ سال پیش رایج بوده‌است. این زبان‌ها بخشی از ناحیه همگرایی زبانی آمریکای میانه را می‌سازند.
در دوران پیشاکلمبی گاه‌نگاری آمریکای مرکزی، برخی زبان‌های مایایی به خط واژه‌نگاشت مایایی نوشته می‌شدند. استفاده از آن در دوران کلاسیک تمدن مایا (۲۵۰ تا ۹۰۰ م) گسترده شد. بیش از ۵ هزار مجموعه نوشته شناخته‌شده به این خط در کتیبه‌ها و دفترنامه‌های مایا یافت می‌شوند.
وام‌واژه‌های بی‌شماری از زبان‌های اسپانیایی، انگلیسی و سایر زبان‌های بومی آمریکا وارد مایایی شده‌است. مایایی یک زبان پیوندی و ترتیب اجزای جمله در آن به صورت فعل-مفعول-نهاد است.مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی
برآورد می‌شود بیش از ۶ میلیون نفر به زبان‌های مایایی صحبت می‌کنند. بیشتر آن‌ها در گواتمالا زندگی می‌کنند که بسته به تخمین‌ها ۴۰ تا ۶۰ درصد از جمعیت این کشور مایایی‌زبانند. در مکزیک، جمعیت مایایی‌زبانان در سال ۲۰۱۰ حدود ۲٫۵ میلیون نفر تخمین زده شد و در بلیز نیز حدود ۳۰٬۰۰۰ نفر گویشور مایایی یافت می‌شود.
زبان‌های کیچه و یوکاتانی، به ترتیب با داشتن ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ و ۸۰۰٬۰۰۰ گویشور، دو زبان پرگویشور مایایی هستند که اولی بیشتر در گواتمالا و دومی در مکزیک رایج است.
خط مایایی خط پیچیده‌ای بود که در دوران پیشاکلمبی برای نوشتن زبان‌های مایایی مورد استفاده قرار می‌گرفت. حکاکی‌هایی از خط مایایی در چندین مکان باستانی یافت شده‌است و می‌توان گفت امروزه این خط تقریباً به‌طور کامل رمزگشایی شده‌است.
در زمان استعمار، زبان‌های مایایی با خطی مشتق‌شده از الفبای لاتین نوشته می‌شدند. تدوین دستور خط آن‌ها بیشتر توسط مبلغان مذهبی صورت می‌گرفت. همه زبان‌های امروزی مایایی دارای دستور خط معیار نیستند، اما زبان‌های مایایی گواتمالا از سامانه نوشتاری واجی مبتنی بر لاتین استفاده می‌کنند که توسط آکادمی زبان‌های مایایی گواتمالا (ALMG) ساخته شده‌است. انجمن ملی زبان‌های بومی مکزیک (INALI) نیز در حال تهیه الفباهای زبان‌های بومی این کشور است.
خط مایایی خطی هیروگلیفی بود که سرخپوستان مایا از قرن سوم پیش از میلاد نوشتن به آن را آغاز کردند. بنظر می‌رسد که ایده نوشتن زبان را مایاها از مردم اولمک فراگرفته باشند اما نوشتار آنها به طور کلی متفاوت بود. خط مایایی خطی اندیشه‌نگار بوده و برای مفاهیم، نمادهای تصویری را بکار می‌بردند. گاهی این نمادها در مفهوم هجا نیز برای ساخت ترکیبی که به فعل یا اسمی خاص منتهی می‌شد مورد استفاده قرار می‌گرفت.
کوپان نام یکی از شهرهای مایاهای باستان بوده که منطقه باستانی آن امروز در خاک کشور هندوراس قرار دارد. شهر کوپان در پایان دوران رشد و شکوفایی تمدن مایاها حدود بیست و یک هزار نفر جمعیت داشته است. بناهای زیادی از تمدن مایاهای باستان در این شهر بدست آمده است.
این فهرست کشورها بر پایهٔ میزان باسوادی، در برنامهٔ توسعهٔ سازمان ملل متحد گزارش شده‌است.
توجه: نرخ سواد کلی در ایران در مقایسه با میانگین زنان و مردان منطقی نیست. ۸۶.۸۵درصد با احتساب جمعیت مساوی زنان و مردان منطقی تر خواهد بود.
این گزارش با استفاده از اطلاعات میزان باسوادیِ بزرگسالان از سازمان ملل متحد، یونسکو، و مؤسسهٔ آمار (UIS) تهیه شده و ترکیبی از تخمین آنهاست.
https://web.archive.org/web/20150709153547/http://www.iribnews.ir/NewsText.aspx?ID=343315
تیکال نام یکی از شهرهای مشهور و پر رونق مایاهای باستان بوده‌است که هم‌اکنون در خاک کشور گواتمالا قرار دارد. شهر تیکال در پایان دوره کلاسیک مایاها حدود یکصدهزار تن سکنه داشته‌است. بناهای فراوانی از تمدن مایاها در این شهر وجود دارد که باعث شده صنعت توریسم در کشور گواتمالا از این طریق فعال شود. پارک ملی تیکال از سال ۱۹۷۹ به ثبت جهانی یونسکو رسید.
فرامرز ظلی از دروازه بانان پیشکسوت فوتبال، ایران است. وی سال‌ها در باشگاه پاس، تاج تهران (استقلال کنونی)و تیم ملی فوتبال ایران بازی کرده و از دروازه بانان برجسته ایرانی به‌شمار می‌رود.فرامرز ظلی به مدت هفت سال دروازه بان تیم ملی نیز بود. وی هم‌اکنون دبیر کانون پیشکسوتان فوتبال ایران است.
فرامرز ظلی در محله باغشاه تهران به دنیا آمد. نسبت خانوادگی اش به ظل‌السلطان از شاهزادگان قاجار می‌رسد ولی در زندگی هرگز در پی ارتباطی با قجری‌ها نبوده‌است. پدرش افسر بود و برای دو سال به مشهد منتقل شد تا دوباره به تهران بازگشت. نوجوانی اش با زندگی در نزدیکی میدان ژاله گذشت و حضور در زمین چهارصددستگاه فعالیت ورزشی اش را آغاز کرد. محله چهارصددستگاه پیشتر بزرگانی همانند: حسن حبیبی، مهدی لواسانی، فریبرز اسماعیلی را به فوتبال ایران معرفی کرده بود. در این دوران وی با اصغر شرفی، منوچهر حبیبی، اکبر اعتصام نیا و منوچهر زندی همبازی بود که با این تیم قهرمان رده خردسال (نوجوانان) تهران شد.
در زمان نوجوانی به ورزشگاه امجدیه می‌رفت و بازیهای امیر آقاحسینی دروازه‌بان تیم ملی و باشگاه شاهین تهران را تماشا می‌کرد. همچنین وجود لو یاشین دروازه‌بان نامی شوروی سابق باعث شد که به دروازه‌بانی علاقه‌مند شود.
نخستین باشگاه وی شرق نام داشت که یک سال در آن حضور داشت و بعد منحل شد. در سال ۱۳۴۰ در پی معرفی شدن به منصور امیرآصفی که کاپیتان تیم ملی و تیم کیان بود به این تیم ریشه دار پیوست و دو سال در کیان بازی کرد. درخشش در تیم کیان باعث شد که در سال ۱۳۴۱ و در زمان مربیگری حسین فکری برای نخستین بار به تیم ملی دعوت شود. سپس کارشناس و به باشگاه پاس پیوست و نزدیک به ۹ سال در این تیم بود.
وی در سال ۱۳۴۴ ازدواج کرد و دو دختر به نام‌های نیلوفر و نازنین دارد که هر دو تحصیل کرده هستند. همچنین رضاقلی‌میرزا ظلی که پسر عمویش می‌باشد خواننده معروف قدیمی بوده که در سال ۱۳۲۱ از دنیا رفته‌است.
در دوران فوتبالش بیشتر لباس مشکی می‌پوشید از این رو به «گربه سیاه» معروف شده بود. در اواخر دوران فوتبالش و به مدت یک سال و نیم به خاطر رفاتی که داشت به باشگاه تاج رفت. در تاج کمتر بازی کرد و حضورش باعث ایجاد انگیزه و تمرین برای ناصر حجازی بود. وی در سال ۱۳۵۱ و در سی سالگی از فوتبال خداحافظی کرد و سپس دوران مربیگری اش را بعد از مدت کوتاهی آغاز نمود.
در سال ۱۳۴۱ با انتخاب حسین فکری به تیم ملی دعوت شد و در نخستین سفر ورزشی با تیم ملی به پاکستان رفت. در آن زمان وی در کنار منصور امیرآصفی و پرویز قلیچ‌خانی از تیم کیان به تیم ملی دعوت شده بود و عزیز اصلی نیز دروازه‌بان شماره یک تیم ملی بود. وی سال‌ها ملی پوش بود و در سال ۱۳۴۸ نیز آخرین بازی ملی اش را مقابل تیم فوتبال عراق انجام داد. در جام ملتهای ۱۹۶۸ که در تهران برگزار شده بود با تیم ملی قهرمان آسیا شد. همچنین در دیدار مقابل با تیم ملی چکسلواکی که در آن زمان نایب قهرمان جهان بود و ژوزف ماسوپست مرد سال اروپا در سال ۱۹۶۲را در ترکیبش داشت درون دروزاه ایران بود.
در نخستین دوره عالی مربیگری که در تهران برگزار شد شرکت کرد و بعد از آن مدتی در کرمانشاه مربیگری نمود تا به عنوان مربی تیم ملی امید انتخاب شد و به همراه این تیم به بحرین و عمان سفر کرد. سپس در کنار حشمت مهاجرانی به عنوان مربی تیم ملی جوانان کار کرد و به قهرمانی در آسیا رسید. وی در تیمهای صنایع نظامی و اقبال مربیگری کرد تا اینکه مدرسه فوتبال را بنیانگذاری کرد. آموزش درست به رده‌های پایه و سرمایه‌گذاری برای نونهالان اعتقاد همیشگی وی بوده و خود نیز می‌گوید: حسین مبشر رئیس فدراسیون فوتبال ایران در دهه چهل با درآمد حاصل از فروش بلیت بازیها برای نوجوانهایی که در زمین خاکی فوتبال بازی می‌کردند لباس می‌خرید.
فرامرز ظلی مدتی نیز مشاور باشگاه فوتبال سایپای البرز بوده و همچنین از اعضای کمیته فنی تیم پیشکسوتان و سرپرست این تیم می‌باشد.
توجه به رده پایه و آموزش به دروازه بانان نونهال را از مهم‌ترین مسئله‌های فوتبال ایران می‌داند که کمتر مورد توجه مسولان قرار گرفته‌است. وی از احمد رضا عابدزاده، ناصر حجازی، منصور رشیدی، عزیز اصلی و ابراهیم میرزاپور به عنوان پنج دروازه‌بان برتر تاریخ فوتبال ایران یاد می‌کند؛ که در این میان از ناصر حجازی بهترین دروازه‌بان قبل از انقلاب و احمد رضا عابدزاده را بهترین دروازه‌بان بعد از انقلاب ایران می‌داند.
در مرداد ماه ۱۳۸۹ در مراسمی که از سوی باشگاه سایپا برگزار شد از وی تجلیل شد.
وی به عنوان پیشکسوتی مطرح همیشه در محفلهای ورزشی حضور داشته و در مراسم جشن یکصد سالگی فوتبال ایران نیز به عنوان میهمان ویژه شرکت داشت.
منوچهر مشتاق خراسانی کارشناس سلاح‌های سرد و نویسنده ایرانی است.Arms and the Man Antique Oriental And Arab Weapons And Armors- The Streshinskiy Collection
منوچهر مشتاق خراسانی کارشناس سلاح‌های سرد و نویسنده ایرانی است و در برگزاری دوره‌های آموزشی و سمینارهای مربی‌گری، رهبری، سخنرانی عمومی و بین فرهنگی نیز تخصص دارد. او در سراسر اروپا به زبان‌های انگلیسی، آلمانی و اسپانیایی در بلژیک، آلمان، ایرلند، ایتالیا، لوکزامبورگ، اسپانیا، سوئیس و انگلیس تدریس کرده‌است.
منوچهر مشتاق خراسانی مولف کتاب Arms and Armor from Iran: The Bronze Age to the End of the Qajar Period در ۲۰۰۶ است که به تحلیل موشکافانه جنگ افزارها و جوشن‌های ایرانی از دوران پیش از تاریخ تا آخر دوران قاجار می‌پردازد. این کتاب بر اساس ۸۰۰ منبع مکتوب دست اولیه و ثانویه بوده و برای نخستین بار دربردارنده بیش از ۵۲۰ اثر از موزه‌های ایران است. همچنین برخی آثار متعلق به مجموعه‌های خصوصی نیز در آن آمده‌اند. این کتاب که وی بیش از ده سال برای نگارش آن صرف کرد به عنوان برگزیده جایزه جهانی کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در سال ۲۰۰۹ در زمینه ایران‌شناسی شناخته شد. سلاح‌ها، ابزارهای جنگی، فولادها، جنگ‌افزاها، جوانمردی و عیاری از دوره ساسانی تا بعد از اسلام، از مباحث کتاب است. از این کتاب در دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی معتبر سراسر دنیا به عنوان یک منبع مهم در در این زمینه‌ها استفاده می‌شودReview of the "Arms and Armors from Iran: The Bronze Age to the End of the Qajar Period.
کتاب دیگر خراسانی، “Lexicon of Arms and Armor from Iran: A Study of Symbols and Terminology“ نام دارد که برای آن از صدها منبع دست‌نویس و گوهرنامه، جواهرنامه و شاهنامه استفاده کرده‌است. این کتاب با خطوط پهلوی، اوستایی و میخی نگاشته شده و لغت‌های قدیمی و فراموش شده فارسی نیز در آن ترجمه شده‌است. هدف او از نگارش این کتاب این است که خواننده بتواند پس از مطالعه این کتاب، کتاب‌هایی مانند شاهنامه را به راحتی مطالعه کندLexicon of Arms and Armor from Iran: A Study of Symbols and Terminology.
خراسانی همچنین بیش از هفتاد و یک مقاله به زبان‌های انگلیسی، اسپانیایی و آلمانی نگاشته‌است Dr. Khorasani's publication list . او متخصص جنگ افزار در منطقه خاورمیانه‌است گفتگو با امیر پریزاد شناسایی، گردآوری، تجهیز و تفکیک خزانه جنگ افزار. و یکی از دغدغه‌هایش احیای هنرهای رزمی ایران باستان و مرام‌های جوانمردی و عیاری ایرانی است و اعتقاد دارد که سطح آگاهی جوان‌های ما به حدی برسدکه به جای تقلید الگوهای رزمی چینی، ژاپنی و کره‌ای، الگوهای مثل رستم و گیو و توس داشته باشندگفتگوی اختصاصی با دکتر منوچهر مشتاق خراسانی پیرامون بزرگداشت فردوسی.
فعالیت عمده خراسانی در حال حاضر، تلاش برای احیای ورزش‌های رزمی سنتی ایران با نام رزم افزار است Moshtagh Khorasani Weblog. مشتاق خراسانی ساکن آلمان است.
جاستین پیر جیمز ترودو (زاده ۲۵ دسامبر، ۱۹۷۱) سیاست‌مدار کانادایی، بیست و سومین نخست‌وزیر کانادا و رهبر حزب لیبرال است. او فرزند بزرگ پانزدهمین نخست‌وزیر کانادا، پیر ترودو و مارگارت ترودو است. وی در سال ۲۰۰۸ از حوزهٔ انتخاباتی پپینو در استان کبک به عضویت مجلس عوام کانادا درآمد و در سال ۲۰۱۳ به رهبری حزب لیبرال کانادا برگزیده شد.
ترودو پس از رهبری حزب لیبرال در انتخابات سال ۲۰۱۵ و پیروزی این حزب با اکثریت آرا نخست‌وزیر کانادا شد. ترودو در انتخابات سال ۲۰۱۹ مجدداً به سمت نخست‌وزیری کانادا انتخاب شد.
ترودو بزرگترین فرزند پیر الیوت ترودو نخست‌وزیر کانادا و مارگارت ترودو (سینکلر) در روز کریسمس ۱۹۷۱ در اتاوا به دنیا آمد. از همان ابتدای زندگی به واسطهٔ شغل پدر سفرهای زیادی را به همراه خانواده به مناطق مختلف جهان داشت. در سال ۱۹۷۷ زمانی که ۶ سال داشت پدر و مادرش از یکدیگر جدا شدند؛ طلاقی که او علتش را ۳۰ سال اختلاف سنی پدر و مادرش می‌داند.
پس از اخذ مدرک کارشناسی در رشتهٔ ادبیات از دانشگاه مک‌گیل، او به همراه تعدادی از دوستانش سفر یک‌ساله‌ای به دور جهان را شروع کرد. پس از پایان سفر به مک‌گیل بازگشت و تحصیل در رشتهٔ آموزش را شروع کرد. پس از دو سال ترجیح داد تحصیلش را در دانشگاه بریتیش کلمبیا دنبال کند، بنابراین به ونکوور نقل مکان کرد و در سال ۱۹۹۸ فارغ‌التحصیل شد. در خلال سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲ به آموختن چند رشته و موضوع از جمله نمایش، زبان فرانسوی، مطالعات اجتماعی و ریاضیات پرداخت.
ترودو پس از اتمام تحصیل، چند مدتی را در ونکوور به آموزگاری پرداخت. او در آکادمی وست‌پوینت گری و دبیرستان وینستون چرچیل دروس اجتماعی و فرانسوی تدریس می‌کرد. زمان اقامت جاستین ترودو در ونکوور مصادف با دو اتفاق تلخ در زندگیش بود. در سال ۱۹۹۸ برادرش را در حادثهٔ سقوط بهمن از دست داد و در سال ۲۰۰۰ پدرش در اثر بیماری سرطان پروستات درگذشت. این حوادث و به ویژه سخنانش در مراسم تشییع جنازه پدر، باعث شد مجدداً تحت توجه رسانه‌ها و افکار عمومی قرار بگیرد.
جاستین ترودو در سال ۲۰۰۵ با سوفی گرگوار مجری تلویزیون در مونترال ازدواج کرد.سوفی در دوران کودکی، همکلاس مایکل کوچکترین برادر جاستین بود. آن‌ها در سال ۲۰۰۳ به واسطهٔ فعالیت در امور خیریه مجدداً با یکدیگر در ارتباط قرار گرفتند و پس از مدتی رفت‌وآمد در اکتبر ۲۰۰۴ با یکدیگر نامزد شده و در مه ۲۰۰۵ ازدواج کردند.
آنها دارای ۲ فرزند پسر به نام زاویر جیمز و آدرین و ۱ فرزند دختر به نام الا-گریس مارگارت هستند.
روز چهارشنبه ۲ آگوست ۲۰۲۳ پس از ۱۸ سال زندگی مشترک از یکدیگر جدا شده‌اند. این دو در اینستاگرام خود نوشتند که پس از«مکالمه‌های پرمعنا و دشوار» این تصمیم را گرفته‌اند. همچنین نوشتند که «مانند همیشه، ما یک خانواده صمیمی با عشق و احترام عمیق به یکدیگر و برای آنچه ساخته‌ایم و خواهیم ساخت، باقی می‌مانیم.»
"همچنین ببینید:انتخابات فدرال کانادا ۲۰۱۵"
اگر چه جاستین ترودو از جوانی کمابیش فعالیت‌های سیاسی داشت و در انتخابات فدرال ۱۹۸۸ از جان ترنر حمایت کرده بود اما فعالیت‌های سیاسیش پس از سال ۲۰۰۰ جدی‌تر شد و به تدریج افزایش یافت. در سال ۲۰۰۶ و پس از شکست لیبرال‌ها در انتخابات فدرال به عنوان رئیس کارگروه نوسازی جوانان حزب منصوب شد و در نهایت در سال ۲۰۰۷ به عنوان نماینده حزب لیبرال جهت شرکت در انتخابات از حوزه انتخابیه پپینو انتخاب شد. انتخابات فدرالی که وی در اکتبر سال ۲۰۰۸ توانست نماینده حزب بلوک کبکوا را شکست دهد و به عنوان نماینده وارد مجلس عوام کانادا شود. در این انتخابات اگر چه لیبرال‌ها شکست سختی خورده و محافظه‌کاران به قدرت رسیدند، اما آغاز راهی برای ترودوی جوان بود.
پس از اعلام عدم تمایل باب ری برای رهبری حزب لیبرال، جاستین ترودو با انبوهی از درخواست‌ها برای پذیرش شرکت در انتخابات رهبری حزب مواجه شد. در اکتبر ۲۰۱۲ ترودو شرکت خود را در انتخاب رهبری حزب اعلام کرد و در نهایت در ۱۴ آوریل ۲۰۱۳ با اختصاص نزدیک یه ۸۰ درصد آرا به خود به عنوان رهبر حزب لیبرال کانادا انتخاب شد.
جاستین ترودو در زمان تبلیغات برای انتخابات اعلام کرد در صورت پیروزی به دنبال عادی‌سازی روابط دیپلماتیک با ایران خواهد بود. اتفاقی که علی‌رغم پیروزی حزب وی محقق نشد.
جاستین ترودو از موافقان قانونی کردن مصرف ماری‌جوانا است. وی معتقد است که خرید و مصرف ماری جوانا باید قانونمند و تحت کنترل و بر آن باید مالیات وضع شود.