moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در انگلستان این دو تن به کار شان به عنوان اقتصاددانان چپ‌گرا ادامه داده و همچنین مصروف کارهای ضدفاشیستی بودند که برخی از آن قانونی و برخی غیرقانونی بودند. مارگریت تعداد مقالاتی در مورد بازار کار، دست‌مزد و وضعیت کارگران منتشر کرد که گاهی از شوهرش در این امر کمک می‌جست. او همچنین در مؤسسات مهاجرتی ضدفاشیستی شرکت می‌کرد و در سال‌های پسین این دهه، یک کتابخانه برای بخش انگلیسی انجمن فرهنگی آلمان آزاد (Freier Deutscher Kulturbund) تأسیس نمود. او تا زمانی که در سال ۱۹۴۶ با شوهرش به برلین برگشتند، کتابخانه را رهبری می‌کرد. تا سال ۱۹۴۲ میلادی، او به عنوان منشی کمیته جنگ مهاجرین زن آلمانی (Kriegshilfskomitees deutscher Flüchtlingsfrauen) ایفای وظیفه نمود. در سال ۱۹۴۳ میلادی او به کمیته اجرائی انجمن همکاری زنان انتخاب شد. او روی موضوع مقاومت زنان در آلمان نازی سخنرانی می‌کرد و در انتشارات جمعی تحت نام «زنان تحت سواستیکا» مقاله‌ای نوشت. او همچنین اقدامات متعدد حمایوی را سازمان‌دهی نمود و با درخواست ویزه مهاجرین آلمانی که به دلایل سیاسی یا نژادی محکوم شده بودند، کمک کرد.
در می ۱۹۴۵ میلادی جنگ پایان یافته و برلین حالا در قلب ناحیه اشغال روسیه آلمان قرار داشت. مارگریت کوچینسکی، چندین ماه پس از شوهرش در مارس ۱۹۴۷ به برلین بازگشت؛ این جفت در اول در همان خانه‌ای که قبل از جنگ بودوباش داشتند زندگی کردند، جاییکه حالا بخشی از ناحیه تحت اشغال ایالات متحده بود. کوچینسکی در ادارات شهر شغل گرفته و زمانی که تقسیم‌بندی سیاسی عملی شهر، دائمی‌تر به نظر می‌رسید و چند سال بعد در بخش‌های مرزی فیزیکی بازتاب یافت، او در وزارت مالیه در منطقه شوروی شغل گرفت. پس از آن، منطقه تحت اشغال شوروی دوباره سازمان‌دهی شده و در اکتبر ۱۹۴۹ میلادی به عنوان جمهوری دموکراتیک آلمان تحت‌الحمایه شوروی (آلمان شرقی) اعلام گردید. در این زمان، کوچینسکی در وزارت آلمان شرقی برای تجارت خارجی («Außenwirtschaftsministerium») آغاز به کار نمود. با این حال او از کار در دولت کنار رفته و ادعا کرد که کار در آنجا «بیش از حد آماتوری» («zu dilettantisch») است.
به هر صورت، تمرکز حقیقی قدرت در آلمان شرقی، با الگوبرداری از تنظیمات قانون اساسی اتحادیه شوروی، با وزارت‌خانه‌های دولتی نه بلکه با کمیته مرکزی حزب اتحاد سوسیالیست (SED/Sozialistische Einheitspartei Deutschlands) بود. کوچینسکی از سال ۱۹۵۷ میلادی به عنوان محقق دانشگاهی با کمیته مرکزی مؤسسه مارکسیسم – لینینسم کار کرد. در سال ۱۹۶۰ میلادی او از مؤسسه نیز بازنشسته شد چون او را «بیش از حد متعصب» یافت. در همان زمان، دستاوردهای فوق‌العاده او به عنوان یک محقق درمؤسسه مارکسیسم-لینینیسم شامل یک تألیف جدید اثر کارل مارکس، فقر فلسفه بود که در جلد ۴ از ۴۳ جلد سلسله کتب «مارکس-انگلز-ورک» ترتیب داده شده توسط کمیته مرکزی حزب آلمان شرقی میان سال‌های ۱۹۵۶ و ۱۹۹۰ گنجانیده شده‌است. سهم او در تألیف جدید فقر فلسفه با استفاده از نسخه اولیه زبان فرانسوی او که پس از تحقیقات فشرده در ژاپن کشف شد و خود مارکس حواشی فراوانی در آن نوشته بود، بسیار افزایش یافت.
برخی از ماندگارترین مشارکت‌های مارگریت کوچینسکی در دانش که صرف پس از «بازنشستگی» او در سال ۱۹۶۰ چاپ شد، عبارت از یک سلسله ترجمه‌های کارهای او François Quesnay (Physiocrat) به آلمانی که خود او در آن توضیحات گسترده و علمی نوشته بود. پس از آن، در جریان دهه ۱۹۸۰ او به ترجمه‌های مشابه آثار اقتصاددان دولت‌مرد تورگوت پرداخت، اما به دلیل از دست دادن قدرت بینایی، این پروژه او ناکامل ماند.
از کوچینسکی‌ها سه فرزند داشتند: مادلین (۱۹۳۲)، پیتر (۱۹۳۷) و توماس (۱۹۴۴). از این میان، توماس کوچینسکی به عنوان یک اقتصاددان و آمارنگار شخصیت برجسته شد که به خاطر کارهایش روی مطالبات خسارت قربانیان سیاست‌های کار اجباری زمان جنگ المان، معروف است. ریتا کوچینسکی که در سرزمین‌های آلمانی زبان به عنوان یک نویسنده – فیلسوف (و اخیراً به عنوان یک ناول نویس) شناخته می‌شود، نوه‌ها مارگریت کوچینسکی است.
مارگریت کوچینسکی در ژانویه ۱۹۹۸ میلادی در برلین، چند ماه پس از مرگ شوهرش، درگذشت. در آن سال توماس کوچینسکی و خانمش ریتا، پس از چندین سال جدایی از هم طلاق گرفتند.
نیکولای ایوانویچ زیبر (Nikolai Ivanovich Ziber) (به روسی: Никола́й Ива́нович Зи́бер) (۱۸۴۴–۱۸۸۸)، اقتصاددان دانشگاهی، استاد و یکی از اولین مدافعین مارکسیسم در روسیه، مخصوصاً در کیف بود. تفسیر او از مارکسیسم نسبت به تفسیر ابتدائی اقتصاددان "نارودنیک" مانند وی. پی. ورونتسوف و ان. اف. دانیلسن شدیداً تفاوت داشت و زمینه را برای مارکسیسم «اورتودوکس» جی. وی. پلخانوف، وی. آی. لنین و دیگران هموار کرد.
ان آی زیبر در ۱0 (22) مارس، ۱۸۴۴، در سوداک در فئودوسیسکی اویزد در فرمانداری تاوریدا امپراطوری روسیه چشم به جهان گشود. پدرش یک مهاجر سویسی و مادرش فرانسوی‌الاصل بود. او در سال ۱۸۶۶ میلادی لیسانس حقوق را از دانشگاه کیف و همچنین در سال ۱۸۷۱ میلادی یک لیسانس در اقتصاد به دست آورد. در سال ۱۸۷۳ میلادی او استاد دپارتمان اقتصاد سیاسی و آمار در دانشگاه کیف شد. در سال ۱۸۷۵ میلادی از سمتش استعفا داده و بعد از انفکاک مایخایلو دراهومانوف از دانشگاه کیف به سویس و متعاقباً به لندن، انگلستان رفت. در سویس او مؤلف مجله دراهومانوف «هرومادا» شده و در سال ۱۸۸۱ میلادی او شخصاً با کارل مارکس و فریدریش انگلز آشنا شد. زیبر پایان‌نامه‌اش را در مورد مارکس و دیوید ریکاردو نوشت و در سال ۱۸۸۵ یک نسخه توسعه یافته تیزس، دیوید ریکاردو و کارل مارکس: تحقیقات اجتماعی اقتصادی آن‌ها را نوشت. در دهه ۱۸۷۰ میلادی، زیبر همچنین به مجله‌های مانند Zanie و Slovo همکاری داشته و سرمایه مارکس (جلد اول) را توضیح داد. یک تعداد مقالات قابل توجه او به نام نظریهٔ اقتصادی مارکس بود.
زیبر از مارکس در برابر منتقدانی مانند آی جی ژوکجوسکی و بی ان چیچرین دفاع کرد و یکی از اولین منتقدین اقتصاددانان نارودنیک مانند وی پی وورونتسوف و ان اف دانیلسن و همچنین مارکسیستان اورتودوکش که بعداً توسط جی وی پلاخانوف، پی بی استروف، وی آی لنین، دی بلاگویف و ان ای فیدوسیف و دیگران توسعه داده شد بود. در حالی‌که وورونتسوف استدلال می‌کرد که به دلیل نبود بازارها، توسعه کاپیتالیسم صنعتی در روسیه ناممکن است. دانیلسن فکر می‌نمود که به لطف توسعه دیرهنگام روسیه، کاپیتالیسم برای توسعه صنعتی لازم نیست، زیبر مارکسیسم را به این معنی تفسیر کرد که کاپیتالیسم مرحله غیرقابل اجتناب توسعه در تاریخ هر نوع جامعه است. (در این تفسیر او از مقدمه مارکس در مورد تألیف المانی کاپیتال متأثر شده بود، جاییکه مارکس نویسندگان المانی که استدلال می‌کردند تحلیل کاپیتالیسم بریتانیایی مارکس بر آلمان قابل اجرا نیست را رد کرده بود) به گفته زیبر، توسعه کاپیتالیسم در دهه‌های ۱۸۷۰ و ۸۰ در روسیه در حالت صغر خود قرار داشت، اما آینده قابل پیش‌بینی روسیه متشکل از یک دوره طویل مدرنیزاسیون کاپیتالیسم بود. با وجودی‌که زیبر با حلقات پیشرونده و اوپوزیسیونی تماس داشت، فکر می‌کرد که سوسیالیسم یک چشم‌انداز بعید برای روسیه است و به نظر می‌رسد که که هیچ تماسی با حنبش‌های انقلابی غیرقانونی نداشته‌است. تفسیر جبرگرایانه او از مارکسیم از طریق پلیخانوف، استروف و لنین جوان وارد جنبش انقلابی شد. اما، برخلاف زیبر، این مارکسیست‌های انقلابی فکر می‌کردند که حد اقل تا دهه ۱۸۹۰، صنعتی سازی کاپیتالیسم آن‌قدر پیشرفته خواهد شد که انقلاب سوسیالیستی را در یک آینده قابل پیش‌بینی ممکن سازد. (با این وجود، در دهه‌های ۱۸۸۰ و ۹۰، همه آن‌ها تأکید کردند که انقلاب بعدی روسیه «بورژوا -
تادیوش کوالیک (Tadeusz Kowalik) (۱۹ نوامبر ۱۹۲۶ – ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۲) یک اقتصاددان، متفکر عمومی و کنشگر سیاسی و اجتماعی لهستانی بود. او به عنوان یک نویسنده پرکار مقالات اقتصاد سیاسی، به دلیل اظهار دیدگاه‌های مخالف چپی اش در جریان تغییر سیستمی لهستان (در سال ۱۹۸۹ میلادی و پس از آن) معروف است.
تادیوش کوالیک در کاجیتانوکا نزدیک لوبلین که در آن زمان لهستان مرکزی-شرقی بود، متولد شد. در نوجوانی به دلیل عقب ماندگی اقتصادی منطقه‌اش تحت رژیم Senation پسا جنگ و پس از آن اشغال آلمان نازی، بنیادگرا تربیت شد. در سال ۱۹۴۶ میلادی او به شاخه جوان حزب کارگران کمونیست لهستان پیوست و در سال ۱۹۵۱ میلادی از دانشگاه ورشو فارغ‌التحصیل گردید.
کوالیک در اوج زندگی حرفه‌ی‌اش، اقتصاددان ارشد سیاسی، استاد اقتصاد و انسان‌شناسی، متخصص در تحلیل مقایسه‌ای سیستم‌های اقتصادی و مورخ اندیشه‌های اقتصادی بود. او از سال ۱۹۶۰ میلادی در بخش‌های فرعی آکادمی علوم لهستان، از سال ۱۹۹۳ میلادی در مؤسسه اقتصاد آکادمی علوم لهستان کار کرد، در مؤسسات تحصیلات عالی ورشو (دانشگاه علوم اجتماعی حزب کمونیست و پس از آن در دانشگاه‌های اقتصاد و تجارت) و در دانشگاه‌های خارجی و مؤسسات علمی، مثل کامبریج، مرکز بین‌المللی دانشمندان وودراو ویلسن در واشینگتن، دی.سی.، آکسفورد، دانشگاه یورک در تورونتو و مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی نیویورک تدریس کرد. کوالیک قبل از این‌که در لهستان استاد شود (سال ۱۹۸۹ میلادی)، تمام این وظایف خارجی را تکمیل نمود.Tadeusz Kowalik, "Róża Luksemburg. Teoria akumulacji i imperializmu" [Rosa Luxemburg: Theory of Accumulation and Imperialism], Instytut Wydawniczy Książka i Prasa, Warsaw 2012, , back cover
کوالیک به مدت تقریباً نیم قرن طلایه‌دار بحث‌های اقتصادی در لهستان بود. او به‌صورت خاص از اقتصاددانان لهستانی رزا لوکزامبورگ، میکال کالکی و اوسکار آر. لانج متأثر شده بود که دو تن اخیر استادان او و همکاران قدیم او بودند (کوالیک با کالکی تألیفات مشترک داشتند). او همچنین با سایر دانشگاهیان حامی اپوزیسیون، از جمله فیلسوف لیزیک کولاکوسکی و اقتصاددان ولادزیمیرز بروس، کار کرده‌است. با وجود ممنوعیت‌های که مقامات کمونیست بر او تحمیل کردند، کوالیک اقتصاددانی است که بیشترین تألیف‌های نسل خود را در لهستان داشته‌است (به دلیل ممنوعیت‌های رسمی بیشتر آثار او تحت نام‌های اقتصاددان ارشد ادوارد لیپینسکی و سایر متحدین کوالیک به چاپ می‌رسیدند). از سال ۱۹۷۰، کوالیک ویراستاری آثار جمعی کالیکی توسط جرزی اوسیاتینسکی را نظارت می‌نمود.
کوالیک از سال ۱۹۴۸ میلادی عضو حزب کارگران متحد لهستان بود، جاییکه در جریان پاکسازی سال ۱۹۶۸ میلادی از آن اخراج گردیده یا از آن کنار رفت. کوالیک در سال‌های ۱۹۵۶–۶۲ در جمع مخالفین تجدیدنظر طلب کلوب (Crooked Circle Club) حضور داشت. در سال ۱۹۵۶–۵۷ او سردبیر هفته‌نامه Zycie Gospodarcze («زندگی اقتصادی») بود که به اتهام دیدگاه‌های تجدید نظرطلبانه‌ای که حمایت می‌کرد، اخراج شد (او می‌خواست سیستم بیش از حد متمرکز دولت سوسیالیستی را اصلاح کند).
او یکی از شرکت کنندگان فعال جریان چپ اپوزیسیون دموکراتیک، در دهه ۱۹۷۰ از جمله امضا کنندگان درخواست‌های متعددی بود که به مقامات کمونیست برای دفاع از کنشگران سرکوب شده پیشکش گردید. همچنین، او با گروه حقوق بشری کمیته برجسته دفاع کارگران (KOR) کار کرد. کوالیک از اعضای مؤسس جامعه درس‌های علمی (Towarzystwo Kursow Naukowych) از سال ۱۹۷۸ بود اما به‌صورت رسمی از تدریس یا انتشارات منع شده بود. در اوت ۱۹۸۰ در گدانسک، او عضو مشورتی «کمیسیون تخصصی» کمیته اعتصاب میان شرکتی بود. در سال ۱۹۸۱ میلادی اتحادیه کارگران یک‌پارچه سرکوب شد. در دهه ۱۹۸۰، کوالیک به‌طور گسترده در مطبوعات غیررسمی به چاپ پرداخته و حمایت خود را از اصول سندیکالیسم دموکراتیک اعلام کرد و در ساختارهای همبستگی شرکت نمود. کوالیک در نوشته‌هایش از ایده‌های که در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ توسط اوسکار لانج و سایر مارکسیست‌های لهستانی، کسانی که منتقدین مؤسسه صنعتی سوسیالیست (در آن زمان شوروی) توسعه یافته بود، استفاده کرد. کوالیک در سال‌های ۱۹۸۹–۹۲ یک از سازمان‌دهنده‌های حزب کارگران متحد (Unia Pracy) بود. کوالیک از حامیان الگوی اقتصادی اجتماعی – دموکراتیک بوده و باقی ماند و با دیدگاه‌های رایج نیولیبرال دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ که بازار آزاد افسارگسیخته را ترویج می‌کردند، مخالفت کرد.
در جریان سال‌های ۱۹۹۴–۲۰۰۵، کوالیک عضو شورای استراتژی اجتماعی – اقتصادی در شورای وزیران (RSSG, Rada Strategii Społeczno-Gospodarczej przy Radzie Ministrów) بود.
او کتاب‌های زیادی، از جمله روزا لوکزامبورگ: نظریه تراکم و امپریالیسم (۱۹۷۱، ۲۰۱۴ ترجمه انگلیسی) و از یک‌پارچه تا فروش سهم: استقرار مجدد کاپیتالیسم در لهستان (۲۰۱۱) را به تنهایی و با دیگران تألیف کرده‌است.
تادیوش کوالیک، همانند کازیمیرز لاسکی، شاگرد مهم میکال کالیکی بود، کسی که کالیک ایده‌هایش را در سال‌های پختگی خود، به عنوان کنشگر و نویسنده مقالات تغییر سیاسی لهستان (در حدود سال ۱۹۹۰ و پس از آن) به‌صورت عملی توسعه داد. کوالیک از نادیده گرفته شدن میراث اقتصادی روزا لوکزامبورگ، میکال کالیکی و اوسکار لانج که او فکر می‌کرد در حقیقت جدید لهستان قابل اجرا بود، ناامید شده بود. کوالیک یک متفکر باز و رویکرد غیر دگم اندیشانه برای تجزیه و تحلیل منطق اقتصاددانان مکتب‌های مختلف فکری را به میراث برد.
کوالیک بر اساس آنچه در مورد آثار لوکزامبورگ می‌دانست، دیدگاه‌های تثبیت شده انقلاب کنزی را به چالش کشید. بینش لوکزامبورگ به کوالیک ایده‌های تفسیر جدید نظریهٔ ۱۹۳۳ کالیکی را داد که باعث شد کالیکی جوانب کار خود را بازنگری کند. پس از ۱۹۶۸ میلادی، کوالیک و کالیکی در یک مقاله مشترک تحت نام «مشاهدات اصلاح اساسی» مسائل انقلاب کنزی را از نقطه نظر مباحثات مارکسیستی قبل از آن، دوباره بررسی کردند.
کوالیک از دهه ۱۹۵۰، منتقد راه‌های بود که اقتصاد دولت سوسیالیستی در لهستان بر آن اجرا شده بود و بر اصلاح آن کار کرد تا این‌که از سمت سردبیری مجله رسمی اقتصادی برکنار شد. از اواخر دهه ۱۹۸۰، او در میان سرسخت‌ترین منتقدین دگرگونی سیستمی لهستان بود، دگرگونی که جوانب اقتصادی آن به‌طور گسترده بر اساس به اصلاح برنامه بالسروویچ و نوع لهستانی کاپیتالیسم بود که پس از آن توسعه یافت. به گفته کوالیک این دگرگونی در تطابق با «مفهوم سیستمی نیولیبرال انگلوساکسون» تحمیل شده بود. کوالیک که حامی مدل نوردیک توزیع اقتصادی بود، استدلال نمود که اصلاح‌طلبان لهستانی که به تازگی مسلط شده‌اند، کم‌ترین مطلوبیت را از نظر منافع اجتماعی از میان سه سناریو اقتصادی ممکن انتخاب کرده و دنبال می‌کنند. کوالیک در سال ۱۹۹۶ میلادی نوشت: «در اروپای نیمه دوم قرن بیستم، یکی از ناعادلانه‌ترین سیستم‌های اجتماعی اقتصادی در لهستان به‌وجود آمد». او استدلال کرد که نخست‌وزیر تادیوس مازویکی (اولین رئیس دولت غیر کمونیست) و حلقه او می‌توانستند، یک مسیر متفاوتی را انتخاب نمایند و از «شکست ایدیولوژیک مازویکی» صحبت کرد. کوالیک ادعا کرد که نابرابری اجتماعی، تهداب‌های نهادهای سیاسی را در لیبرال دموکراسی متزلزل می‌سازد. از اوایل دهه ۱۹۹۰، کوالیک بیشتر ایده‌های که بعداً توسط توماس پیکیتی مشهور شدند را ترویج کرد. با این حال، با وجود این‌که کوالیک در میان اقتصاددانان لهستانی برتری داشت، صدای او به‌صورت دوامدار در سیاست‌های لهستان خفه شده و دیدگاه‌هایش به حاشیه رانده شدند.
همه چیز را کنار هم بگذاریم یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۲۰۰۰ به کارگردانی مارک فورستر با بازی رادا میشل، مگان مولالی و لویی فره‌را است.
یک زوج کالیفرنیایی که در انتظار یک فرزند هستند ناگهان دوستانشان با یک تراژدی بزرگی روبرو می‌شوند.
مزار شعرا () گورستانی در سرینگر، جامو و کشمیر، هند است که در زمان گورکانیان هند احداث شد. اکبرشاه دستور ساخت این گورستان را جهت دفن شعرا و اهل قلم داد. گفته می‌شود پنج شاعر ایرانی در این گورستان دفن شده‌اند. حکیم مسیح الزمان ابوالفتح گیلانی (متوفی ۹۹۵ هجری)، حاج محمد جان قدسی مشهدی (متوفی ۱۰۵۵ هجری)، محمد قلی سلیم تهرانی (متوفی ۱۰۵۷ هجری)، میرزا ابوطالب کلیم کاشانی همدانی (متوفی ۱۰۶۱ هجری)، ملاطغرای مشهدی متخلص به شیفته وطغرا و قاضی ابوالقاسم مشهور به قاضی زاده. اولین شخصی که در آنجا دفن شد، ابوالفتح گیلانی بود که به دستور اکبر شاه برای او بارگاهی در آنجا ساخته شد. امروزه تنها آثار سه سنگ قبر در آنجا دیده می‌شود و قسمت زیادی از آن با خار و گیاهان پوشیده شده‌است.
داویده فراتسی (زاده ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۹) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که به صورت قرضی از ساسولو برای باشگاه فوتبال اینتر میلان در پست هافبک بازی می‌کند.
افغانستان از دیرباز برای داشتن حیات وحشی متنوع شناخته شده‌است. بسیاری از پستانداران بزرگ در این کشور توسط اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) به عنوان در معرض خطر جهانی طبقه‌بندی می‌شوند. این پستانداران شامل پلنگ برفی، غرم پامیری، آهوی ختن سیبری، مارخور، گوسفند وحشی اوریال و خرس ماه می‌شوند. سایر گونه‌های جالب توجه بز کوهی، گرگ، خرس قهوه‌ای، کفتار راه‌راه و تعداد بسیاری گونه‌های پرنده شکاری هستند. بیشتر غرم پامیری‌ها و بزهای کوهی برای غذا به‌طور غیرقانونی شکار می‌شوند؛ در حالی که گرگ‌ها، پلنگ‌های برفی و خرس‌ها برای جلوگیری از آسیب کشته می‌شوند.
جیمز الکساندر دوار (متولد ۵ فوریه ۱۸۹۷–۳۰ ژوئن ۱۹۸۵) یک مخترع کانادایی بود که به دلیل اختراع تویینکی در سال ۱۹۳۱ شناخته شد.
دوار کار خود را در سال ۱۹۲۰ در شرکت نانوایی کانتیننتال آغاز کرد که بعداً از طریق یک سری ادغام و اکتساب، به هاستیس برندز تبدیل شد. او به عنوان یک تحویل دهنده با تحویل شیرینی با گاری اسبی شروع کرد. دوار در نهایت در رتبه‌های بالاتری قرار گرفت و مدیر کارخانه شد.
در سال ۱۹۳۱، کارخانه دوار در حال تهیه کیک‌های توت فرنگی بود، اما فقط در فصل توت فرنگی. دوار ایده ای برای ایجاد یک کیک کوتاه با خامه در داخل به جای توت فرنگی داشت. او با دیدن یک بیلبورد برای یک شرکت کفش به نام "Twinkle Toe Shoe Co"، الهام گرفت که اختراع کیک کوتاه خود را "تویینکی" بنامد.
دوار به سمت معاون منطقه ای هاستیس برگزیده شد و تا سال ۱۹۷۲ در این سمت بود.
جیمز دوار در ۵ فوریه ۱۸۹۷ در رودخانه پوگواش، نوا اسکوشیا به دنیا آمد. در جوانی، دوار روی قایق‌هایی کار می‌کرد که الوار و سنگ آهک را حمل می‌کردند و با یک دریاچه به شیکاگو می‌رسیدند.
دوار ۴ فرزند داشت که یکی از آنها جیمز دوار جونیور، هافبک کلیولند براونز بود. دوار در مجموع ۱۵ نوه نیز داشت. دوار همچنین گفت که به‌طور منظم به فرزندان و نوه‌هایش تویینکی می‌دهد، اگرچه او گفت که هرگز بر سلامت آنها تأثیر نمی‌گذارد. برخی از مردم می‌گویند که دوار قبل از رفتن به رختخواب حداقل ۳ تویینکی و یک لیوان شیر می‌خورد هر چند که هرگز توسط دوار تأیید یا تکذیب نشد.
دوار در ۳۰ ژوئن ۱۹۸۵ در داونرز گروو، ایلینوی در سن ۸۸ سالگی درگذشت و در آن زمان ۲ دختر، ۱۵ نوه و ۱۷ نوه از او به یادگار ماند.
فرخنده کبود یک گونه از پرندگان در خانوادۀ فرخندگان است. اصطلاح "کبود" رنگ آن را توصیف می‌کند. در کلمبیا و ونزوئلا یافت می‌شود و زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های دشت نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های پیشین به شدت تخریب‌شده است.
پرنده سفید: داستانی شگفت‌انگیز یک فیلم درام و جنگی آمریکایی به کارگردانی مارک فورستر و نویسندگی مارک بامبک است که بر اساس رمان گرافیکی به همین نام اثر راکل خارامیلو پالاسیو در سال ۲۰۱۹ ساخته شده است. جیلین اندرسون و هلن میرن از بازیگران اصلی این فیلم هستند.
فیلم روایت کننده داستان دختر جوان یهودی است هنگامی که فرانسه تحت اشغال نازی ها در جنگ جهانی دوم اشغال شده است، تصمیم می‌گیرند به همراه خانواده‌اش مخفی شوند.
آبی نیلگون سایه کم‌رنگ آبی است.Concise Oxford Dictionary entry. مانند بسیاری از رنگ‌ها، هیچ تعریف مطلقی از رنگ دقیق آن وجود ندارد. نوشته اصلی، "پودر آبی،" در 1650s، به عنوان کاربردهای پودر مینای لاجوردی (شیشه ای کبالت) و در رخت‌شویی و رنگرزی مورد استفاده بود و پس از آن به عنوان نام یک رنگ از ۱۸۹۴ استفاده شد."Oxford English Dictionary", "s.v."Etymology Online
بازی‌های تاسی بازی‌های که استفاده یا ترکیب یک یا چند تاس به عنوان تنها خود یا جزء مرکزی، معمولاً به عنوان یک دستگاه تصادفی.
موارد زیر بازی‌هایی هستند که تا حد زیادی، اگر نه کاملاً، به تاس بستگی دارند:
پس از موفقیت بازی‌های کارتی کلکسیونی، تعدادی بازی تاس کلکسیونی منتشر شده‌است. اگرچه اکثر این بازی‌های تاس کلکسیونی مدت‌هاست که چاپ نشده‌اند، هنوز هم تعداد کمی از آن‌ها دنبال می‌شوند.
برخی از بازی‌های تاس کلکسیونی عبارتند از:
آبی-خاکستری یک رنگ خاکستری مایل به آبی متوسط است. این نام رنگ از اصطلاح رنگی لاتین "lividus" به معنای «رنگ سربی متمایل به آبی» گرفته شده‌است و همچنین برای توصیف رنگ گوشت مخدوش استفاده می‌شود که منجر به عبارت انگلیسی «سیاه و آبی» می‌شود.Maerz and Paul "A Dictionary of Color" New York:1930 McGraw-Hill Discussion of the color Livid Page 165
نخستین استفاده ثبت‌شده از "livid" به عنوان یک نام رنگ در انگلیسی در سال ۱۶۲۲ بود.Maerz and Paul "A Dictionary of Color" New York:1930 McGraw-Hill Page 198
سرخ بنفش یا رنگدانه ارغوانی (رنگدانه سرخ-بنفش) روشی را نشان می‌دهد که رنگ بنفش (سرخ-بنفش) به‌طور معمول در رنگدانه‌ها، رنگ‌ها یا مدادهای رنگی در دهه ۱۹۵۰ روی مدل رنگی قدیمی RYB بازتولید می‌شد. این رنگ در سمت چپ نمایش داده می‌شود و با رنگ وب سرخ بنفش متوسط یکسان است.
فرماندهی نیروهای عملیات ویژه کانادا () یگان نیروهای ویژه و ضدتروریسم زیرمجموعه نیروهای مسلح کانادا است، که در سال ۲۰۰۶ تأسیس شد.
هنگ ۱ پیاده چترباز دریایی فرانسه () هنگ نیروهای ویژه زیرمجموعه نیروی زمینی فرانسه است، که در سال ۱۹۴۰ تأسیس شد.
اسطوخودوس یک سایه روشن از ارغوانی است. این رنگ به ویژه در مورد رنگ گلی به همین نام صدق می‌کند. رنگ وب به نام اسطوخودوس در سمت چپ نمایش داده می‌شود - با رنگ کم‌رنگ‌ترین قسمت گل اسطوخودوس مطابقت دارد. با این حال، رنگ اشباع‌تر که در زیر به‌عنوان "اسطوخودوس" نشان داده شده‌است، بیشتر با میانگین رنگ گل اسطوخودوس مطابقت دارد، همان‌طور که در تصویر نشان داده شده‌است و از نظر تاریخی و سنتی رنگ "اسطوخودوس" است که توسط افراد معمولی در مقایسه با کسانی که طراح وب‌سایت هستند، اسطوخودوس در نظر گرفته می‌شود.Maerz and Paul "A Dictionary of Color" New York:1930 McGraw-Hill See discussion of color lavender, Page 163; See color Sample of Lavender—Page 109 Plate 43 Color Sample C5 (Note that the color sample of lavender shown in the book "A Dictionary of Color" (the world standard for color matching before the introduction of computers) matches the shade of lavender displayed above under the heading "Lavender (floral)") رنگ اسطوخودوس ممکن است به صورت "بنفش متوسط" یا "صورتی مایل به بنفش روشن" توصیف شود. اصطلاح "اسطوخودوس" ممکن است به‌طور کلی برای استفاده از طیف گسترده‌ای از رنگ‌های کم‌رنگ، روشن یا مایل به خاکستری مایل به خاکستری اما فقط در قسمت آبی استفاده شود. یاس بنفش کم‌رنگ به سمت صورتی است. در رنگ‌ها، رنگ اسطوخودوس از ترکیب رنگ بنفش و سفید به دست می‌آید.
نخستین استفاده ثبت‌شده از "اسطوخودوس" به عنوان یک اصطلاح رنگ در انگلیسی در ۱۷۰۵ بود.
فرماندهی نیروهای ویژه ارتش فرانسه () یگان نیروهای ویژه زیرمجموعه نیروی زمینی فرانسه است، که در سال ۲۰۰۲ تأسیس شد.
داستان دربارهٔ پنتا، پنگوئنی است که برای درمان پنگوئت، شاهزاده خانم پنگوئن، باید یک سیب طلایی به خانه بیاورد.
این عنوان به‌طور قابل توجهی از گیم پلی "Antarctic Adventure" گسترش یافته که مهمترین آنها اضافه کردن انواع بیشتری از مراحل و دشمنان و گسترش یافته عناصر نقش‌آفرینی، باس، اقلام قابل خریداری، و چندین مینی بازی. اقلام را می‌توان از طریق سه ماهیگیر مختلف در ازای ماهی خریداری کرد که به پنتا توانایی‌های جدیدی می‌بخشد. یکی از اقلام قابل خرید اسلحه است.
طراحی مراحل و تنوع از "Antarctic Adventure" افزایش یافته‌است. سطوح جنگلی، سطوح یخ، سطوح مبتنی بر آب، غارها، و حتی برخی از سطوح جایزه فضای بیرونی وجود دارد. چندین میانبر در بازی وجود دارد که معمولاً در زیر سوراخ‌ها (که معمولاً خطرناک هستند) پنهان شده‌اند که به بازیکن اجازه می‌دهد تا مسیرهای تقریباً کاملاً متفاوتی را طی کند. این بازی همچنین دارای چندین پایان بود، با پایان خوب پنهان زمانی که بازیکن بازی را چند بار متوقف می‌کند.Penguin Adventure , GameSpot در پایان بد، شاهزاده خانم می‌میرد، در حالی که در پایان خوب، او زنده می‌ماند، ایده ای که کوجیما بعداً دوباره در "متال گیر سالید" و تا حدی " از آن استفاده کرد".
در سال ۲۰۰۶، "Konami Digital Entertainment Tokyo" مجموعه ای از کمیک‌های دیجیتالی را بر اساس بازی‌های ویدئویی از همان نام تحت عنوان ""ماجراجویی قاره رویایی: ماجراجویی پنتا، قلب عظیم پنگوت"").
هنگ ۱۳ چترباز دراگون () هنگ نیروهای ویژه زیرمجموعه نیروی زمینی فرانسه و تحت امر فرماندهی نیروهای ویژه ارتش فرانسه است، که در سال ۱۶۷۶ تأسیس شد.
سپاه تفنگداران دریایی اندونزی () سپاه تکاوری و تفنگدار دریایی زیرمجموعه نیروهای مسلح ملی اندونزی و تحت امر نیروی دریایی اندونزی است، که در سال ۱۹۴۵ تأسیس شد.
یودو مارگونو (؛ زادهٔ ) نظامی اهل اندونزی است، که هم‌اکنون به‌عنوان فرمانده سپاه تفنگداران دریایی اندونزی فعالیت می‌کند.
واحد ۶۶۹ () یگان نیروهای ویژه و ضدتروریسم زیرمجموعه نیروی هوایی اسرائیل است، که در سال ۱۹۷۴ تأسیس شد.
آمیکام نورکین (; – ) فرمانده نظامی و سیاست‌مدار اهل اسرائیل است، که از سال ۲۰۱۷ تاکنون فرماندهی نیروی هوایی اسرائیل را برعهده دارد. وی برندهٔ جوایزی همچون لژیون افتخار شده‌است.
الی شرویت (؛ زادهٔ ۱۹۶۷) فرمانده نظامی و سیاست‌مدار اهل اسرائیل است، که هم‌اکنون به‌عنوان فرمانده نیروی دریایی اسرائیل فعالیت می‌کند.
رام روتبرگ (؛ زادهٔ ) فرمانده نظامی و سیاست‌مدار اهل اسرائیل است، که پیش‌تر به‌عنوان فرمانده نیروی دریایی اسرائیل فعالیت می‌کرد.
هنگ عملیات ویژه کانادا () یگان نیروهای ویژه زیرمجموعه فرماندهی نیروهای عملیات ویژه کانادا است، که در سال ۲۰۰۶ تأسیس شد.
کمال حزباوی(به عربی: کمال سلمان العنزی) مدرس، پژوهشگر، مؤلف، ویراستار، مترجم، مشاور کنونی نشر عربی و مترجم بنیاد شیرین عبادی در شهر پنسیلوانیا (از ۲۰۲۲) است. وی در سال ۱۹۷۸م - ۱۳۵۶ش در دوران پهلوی و منطقهٔ کوت عبدالله مرکز کنونی شهرستان کارون در خانواده‌ای عرب ایرانی از اهالی استان خوزستان متولد شد؛ او دانش‌آموختهٔ حوزه علمیه قم در تحصیلات حوزوی (درس خارج) و کارشناسی ارشد در فلسفهٔ اسلامی، علوم اسلامی و علوم عربی است.
«نظریة الفقه» (= فقه‌شناسی).
«تفسیر الآیات الجدلیة» (= تفسیر آیه‌های پر مناقشهٔ علمی در اسلام).
«إلهیات الإیمان الحدیثة» (= الهیات خداشناسی بر ساختار اندیشهٔ مدرن).
«أصول الفقه المقارن» (=دانش اصول فقه مقایسه‌ای).
«بدایة الفلسفة والفیلسوف»، (= آشنایی با فلسفه و روش فیلسوف).
«إعادة بناء فلسفة ابن سینا»، (ابن سیناشناسی).
«أصول التقویم والترقیم للکتابة العربیة» (= قواعد تصحیح و ویرایش متن عربی).
«دروس النحو التعلیمی».
«کلمات کوتاه حکمت ادنوی».
«دراسات فی المعتقد المذهبی» ۲۰۲۲م.
«دراسات فی الإلهیات المندائیة» ۲۰۲۲م.
«الإسلامویة فی إیران» (اسلام‌شناسی ایران مدرن) ۲۰۲۲م.
«الانسان فی منظور هیر منوطیقا الکتاب و السنة» (=پژوهش، روش هرمنوتیک فلسفی فهم).
«متی یشرق الکرز» ۲۰۲۲م
«شعر الحکمة الأدنویة» ۲۰۲۲م (حمکت ادنوی، فلسفه، عرفان مدرن).
حسن جعفری‌تبار (متولد ۱۳۴۶) حقوق‌دان ایرانی و دانشیار دانشگاه تهران است. او برای نظراتش در زمینهٔ استدلال و تفسیر حقوقی شناخته‌شده‌است.
جعفری‌تبار کارشناسی ارشد حقوق را در سال ۱۳۷۴ از دانشگاه تهران دریافت کرد
و دورهٔ دکتری حقوق را با نگارش رساله‌ای با عنوان "نقش ظهور در تفسیر حقوقی یا مبانی فلسفی تفسیر حقوقی" به‌راهنمایی ناصر کاتوزیان در سال ۱۳۸۰ در همین دانشگاه به پایان برد.
جعفری‌تبار از برگزیدگان هشتمین دورهٔ جشنواره آموزش دانشگاه تهران بود.
عارف نقوی (؛ زادهٔ ) تاجر اهل پاکستان است. او موسس گروه ابراج و موسسه امان است.
گروه ابراج () یک
موسسه سرمایه‌گذاری خصوصی بود که در سال ۲۰۱۸ به اتهام کلاهبرداری منحل شد. این شرکت در سال ۲۰۰۲ توسط عارف نقوی در دبی تاسیس شد و در زمان انحلال دارای ۱۳.۶ میلیارد دلار سرمایه بود.
مؤسسه امان () یک سازمان غیرانتفاعی در کراچی با هدف تمرکز بر راه حل‌های مربوط به بهداشت و آموزش است. این موسسه در سال ۲۰۰۸ با بودجه ۱۰۰ میلیون دلاری توسط عارف نقوی و فائزه نقوی تأسیس شد.
آنتونیا گروننبرگ (زادهٔ ۲ مه ۱۹۴۴) دانشمند علوم سیاسی آلمانی، محقق توتالیتاریسم و متخصص اندیشه سیاسی هانا آرنت است . او استاد ممتاز دانشگاه اولدنبورگ است ، جایی که از سال 1998 تا زمان بازنشستگی خود در سال 2009 به عنوان استاد تمام تدریس کرد و در آنجا مدیر مرکز هانا آرنت بود. او همچنین ویراستار مجموعه کتاب "مطالعات هانا آرنت است" .
گروننبرگ دکترای خود را در فلسفه در دانشگاه آزاد برلین در سال 1975 دریافت کرده است.
تور سی‌بی‌اکس () ساختمان اداری ۳۶ طبقه مستقر در لا دفانس است، که در سال ۲۰۰۵ احداث گردید.
تور بریتانیا () ساختمان اداری ۳۷ طبقه مستقر در شهر نانت است، که در سال ۱۹۷۶ احداث گردید.
هایت ریجنسی پاریس ایتویل () ساختمان ۳۳ طبقه با کاربری هتل است، که در سال ۱۹۷۴ احداث گردید.
تور یوروپلازا () ساختمان اداری ۳۱ طبقه مستقر در لا دفانس، فرانسه است، که در سال ۱۹۷۲ احداث گردید.
تور اکو () ساختمان اداری ۴۰ طبقه مستقر در لا دفانس، فرانسه است، که در سال ۱۹۸۸ احداث گردید.
تور آلتو () ساختمان اداری ۳۸ طبقه مستقر در لا دفانس، کوربوآ، فرانسه است، که در سال ۲۰۲۰ احداث گردید.
تور ترینیتی () ساختمان اداری ۳۳ طبقه مستقر در لا دفانس، پوتو، فرانسه است، که در سال ۲۰۲۰ احداث گردید.
جنبش دویچر ورک‌بوند (به آلمانی: Deutscher Werkbund)، یا جنبش اتحادیهٔ کارگری آلمان یا (به انگلیسی: German Association of Craftsmen) (انجمن صنعتگران آلمان) یا جنبش کار آلمان؛ یک انجمن آلمانی از هنرمندان، معماران، طراحان و صنعتگران است که در سال ۱۹۰۷ میلادی تأسیس شد. "جنبش ورک‌بوند" به عنصر مهمی در توسعهٔ معماری و طراحی صنعتی مدرن تبدیل شد؛ به ویژه بعداً در ایجاد مکتب طراحی باهاوس (Bauhaus). هدف اولیهٔ آن ایجاد مشارکت میان تولیدکنندگان محصول با متخصصان طراحی برای بهبود رقابت پذیری شرکت‌های آلمانی در بازارهای جهانی بود. "جنبش ورک‌بوند" بیش از این که یک جنبش هنری باشد، یک تلاش دولتی برای ادغام صنایع دستی سنتی و تکنیک‌های تولید انبوه صنعتی بود، تا آلمان در جایگاه رقابتی با انگلستان و ایالات متحدهٔ آمریکا قرار گیرد. شعار آن‌ها ("از کوسن مبل گرفته تا شهرسازی") (به آلمانی: Vom Sofakissen zum Städtebau) نشان دهندهٔ دامنهٔ علاقه آن‌ها است.
دویچر ورک‌بوند زمانی پدیدار شد که معمار اتریشی یوزف ماریا البریش در سال ۱۸۹۹ میلادی وین را به مقصد دارمشتات آلمان ترک کرد تا به دعوت ارنست لودویگ، دوک بزرگِ هسن، یک مستعمرهٔ هنرمندان تشکیل دهد. "جنبش ورک‌بوند" توسط البریش، پیتر بهرنز، ریشارد ریِمِراشمید (Richard Riemerschmid)، برونو پال و دیگران در سال ۱۹۰۷ میلادی در مونیخ به تحریک هِرمَن موتزیوس (Hermann Muthesius) تأسیس شد و تا سال ۱۹۳۴ میلادی وجود داشت؛ سپس پس از جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۰ میلادی دوباره احیاء شد. موتزیوس نویسندهٔ سه جلد جامع کتاب «خانهٔ انگلیسی» (The English House) در سال ۱۹۰۵ میلادی بود، کتابی دربارهٔ بررسی دروس عملی جنبش هنر و پیشهٔ انگلیس. موتزیوس به عنوان یک سفیر فرهنگی یا جاسوس صنعتی بین آلمان و انگلیس بود.
این سازمان در ابتدا شامل دوازده معمار و دوازده شرکت تجاری بود. معماران عبارت بودند از: پیتر بهرنز، تئودور فیشر (که به عنوان اولین رئیس آن خدمت کرد)، یوزف هفمان، برونو پال، مکس لایگر و ریشارد ریِمِرشمید. دیگر معماران وابسته به این پروژه عبارتند از: هاینریش تسنو و هانری وان ده ولده بلژیکی. این جنبش تا سال ۱۹۱۴ میلادی دارای ۱۸۷۰ عضو، از جمله روسای موزه‌ها بود. "ورک‌بوند" به وان ده ولده سفارش طراحیِ تئاتری را برای نمایشگاه ورک‌بوند سال ۱۹۱۴ میلادی در کلن داد. به دلیل وقوع جنگ جهانی اول، نمایشگاه بسته شد و ساختمان‌ها زودتر از موعد مقرر برچیده شدند. الییل سارینن در سال ۱۹۱۴ میلادی به عضویت متناظر "دویچر ورک‌بوند" انتخاب شد و برای شرکت در نمایشگاه کلن از وی دعوت شد. در میان اعضای برجسته‌تر "ورک‌بوند"، لودویگ میس فن در روهه بود که به عنوان مدیر معماری خدمت می‌کرد.
انجمن طراحان صنعتی آلمان (Verband Deutscher Industrie Designer) یا به اختصار VDID و فدراسیون طراحان گرافیک آلمان (Bund Deutscher Grafik-Designer) یا به اختصار BDG-میته نشست مشترکی را برای جشن صدمین سالگرد دویچر ورک‌بوند برگزار کردند. نمایشگاه و افتتاحیه هیئت داوران در ۱۴ مارس ۲۰۰۸ میلادی برگزار شد.
مجموعه‌ها و آرشیوهای ورک‌بوند در "موزهٔ در دینگه" (موزهٔ اشیاء) در برلین نگهداری می‌شود. این موزه بر روی طراحی و اشیاء مورد استفاده در زندگی روزمره از قرن بیستم تا به امروز متمرکز است. در میان دیگر آثار به نمایش درآمده، آشپزخانۀ فرانکفورت (Frankfurt Kitchen) نیز دیده می‌شود.
کیث همپشر (؛ زادهٔ ) ترانه‌سرا، خواننده و صداپیشه اهل بریتانیا است که در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی شهرت داشت. ترانهٔ «"روزهنگام و شبانگاه"» به رتبه ۵۱ بیلبورد هات ۱۰۰ رسید. بازاجرای او از ترانهٔ «"نخستین زخم عشق، عمیق‌ترین است"» به رتبهٔ ۱ کشور کانادا دست یافت.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ماجراهای تن‌تن" و بیتل‌جوس اشاره نمود.
منطقه هرتسا (; ) منطقه ای در اطراف شهر هرتسا در منطقه چرنیوتسی رایون در قسمت جنوبی استان چرنیوتسی در جنوب غربی اوکراین، در نزدیکی مرز با رومانی است.
دمای تعادل سیاره‌ای () دمایی نظری است که یک سیاره اگر یک جسم سیاه گرفته‌شود، که فقط توسط ستاره ی مادر گرم می‌شود، به آن می‌رسد. در این مدل، وجود یا عدم وجود اتمسفر در نظر گرفته نمی‌شود (و در نتیجه هر اثر گلخانه‌ای) در این مدل بی‌ربط است زیرا "دمای تعادل" صرفاً از تعادل با انرژی تابشی ستاره‌ای محاسبه می‌شود.
نویسندگان دیگر از نام‌های مختلفی برای بیان این مفهوم استفاده کرده‌اند، مانند «دمای معادل جسم سیاهِ» یک سیاره، یا «دمای مؤثر انتشار تابش سیاره».Stull, R. (2000). "Meteorology For Scientists and Engineers. A technical companion book with Ahrens' Meteorology Today", Brooks/Cole, Belmont CA, . , p. 400. "دمای تعادل سیاره‌ای" با میانگین دمای جهانی و دمای هوای سطحی که به صورت رصدی توسط ماهواره‌ها یا ابزارهای سطحی اندازه‌گیری می‌شوند متفاوت است و ممکن است به دلیل اثرات گلخانه‌ای گرمتر از "دمای تعادل" باشد.
اگر سیاره‌ای را که به دور ستارهٔ میزبان خود می‌چرخد در نظر گرفته شود، ستاره به صورت تابش همسانگرد به بیرون می‌تابد و بخشی از این تابش به سیاره می‌رسد. مقدار تابشی که به سیاره می‌رسد به عنوان تابش خورشیدی برخوردی، {\displaystyle I_{o}}I_o نامیده می‌شود. این سیاره دارای آلبدویی است که به ویژگی‌های سطح و جو آن بستگی دارد و بنابراین فقط کسری از تشعشعات را جذب می‌کند. سیاره تابشی را که توسط آلبدو بازتاب نمی‌شود جذب می‌کند و گرم می‌شود. می‌توان فرض کرد که این سیاره برابر قانون استفان-بولتزمن در دمایی مانند یک جسم سیاه انرژی تابش می‌کند. تعادل حرارتی زمانی وجود دارد که نیروی تأمین شده توسط ستاره برابر با توان ساطع شده از سیاره باشد. دمایی که در آن این تعادل رخ می‌دهد، دمای تعادل سیاره‌ای است." />
دفاع قلعه برست نخستین نبرد بزرگ عملیات بارباروسا، تهاجم نیروهای محور به اتحاد جماهیر شوروی بود که در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱ آغاز شد. ورماخت بدون اخطار به شوروی حمله کرد و انتظار داشت در روز نخست قلعه برست را تسخیر شود و در عملیات فقط از پیاده‌نظام و توپخانه استفاده کند اما تصرف قلعه یک هفته طول کشید. بسیاری از مدافعان این قلعه کشته یا اسیر شدند.
پیتر گاوریلوف (؛ ۳۰ ژوئن ۱۹۰۰ – ) فرد نظامی اهل اتحاد جماهیر شوروی و قهرمان دفاع قلعه برست بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون قهرمان اتحاد شوروی و نشان لنین شده‌است.
ایوان زوباچیف (؛ ۲۸ فوریه ۱۸۹۸ – ) فرد نظامی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
تور سن-گوبن () ساختمان اداری ۴۴ طبقه، متعلق به شرکت سن-گوبن و مستقر در لا دفانس، کوربوآ، فرانسه است، که در سال ۲۰۱۹ احداث گردید.
تور سایلکس ۲ () ساختمان اداری ۲۳ طبقه مستقر در شهر لیون، فرانسه است، که در سال ۲۰۲۱ احداث گردید.
تورز دو () ساختمان اداری ۳۹ طبقه مستقر در منطقه ۱۳ پاریس، فرانسه است، که در سال ۲۰۲۱ احداث گردید.
تور لا ویلت () ساختمان اداری ۳۵ طبقه مستقر در اوبرویلیه، پاریس است، که در سال ۱۹۷۲ احداث گردید.
له مرکوریال () ساختمان اداری ۳۳ طبقه مستقر در بنیوله، پاریس است، که در سال ۱۹۷۵ احداث گردید.
منطقه ولگا () منطقه ای تاریخی در روسیه است که حوضه زهکشی رودخانه ولگا، طولانی‌ترین رودخانه اروپا، در مرکز و جنوب اروپای روسیه را در بر می‌گیرد.
منطقه ولگا به سه بخش تقسیم شده‌است:
آرمن وایتزمن (؛ زادهٔ http://birth-records.mooseroots.com/d/b/armen-weitzman) کمدین ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی در ۱۹ دسامبر ۱۹۸۳ در لس آنجلس به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون شد.
یاکوف چرویچنکو (؛ – ) سرهنگ ژنرال اتحاد جماهیر شوروی بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال دفاع از قفقاز، نشان لنین، نشان پرچم سرخ، نشان انقلاب اکتبر، و مدال تسخیر برلین شده‌است.
ارتش جایگزینی بخشی از نیروی زمینی آلمان در طول جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم بود. ارتش جایگزینی در داخل آلمان مستقر بود و شامل یگان‌های فرماندهی و اداری و همچنین نیروهای آموزشی و نگهبانی بود. نقش اصلی آن ارائه جایگزینی برای لشکرهای رزمی نیروی زمینی بود.
ناوگان هوایی آلمان در جنگ جهانی دوم () فهرستی از لوفت‌وافه "Luftflotten" (ناوگان هوایی آلمان) و مکان‌های آنها بین سال‌های ۱۹۳۹ و ۱۹۴۵.
آلکسیس جوی آلکسانیان ( ؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده فیلم ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی در ۲۱ دسامبر ۱۹۶۲ به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون ایندیپندنت اسپیریت (۲۰۰۲) شد. بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ رئیس بود.
اشغال لوکزامبورگ توسط آلمان در طول جنگ جهانی دوم () در مه ۱۹۴۰ پس از تهاجم به دوک‌نشین بزرگ لوکزامبورگ توسط آلمان نازی آغاز شد. اگرچه لوکزامبورگ رسماً بی‌طرف بود، اما در یک نقطه استراتژیک در انتهای خط ماژینو قرار داشت. در ۱۰ مه ۱۹۴۰، ورماخت آلمان به لوکزامبورگ، بلژیک و هلند حمله کرد. لوکزامبورگ در ابتدا تحت یک اداره نظامی قرار گرفت، اما بعداً به یک قلمرو مدنی تبدیل شد و در نهایت مستقیماً به آلمان ضمیمه شد. آلمانی‌ها معتقد بودند که لوکزامبورگ یک ایالت ژرمنی است و تلاش می‌کردند تا آنچه را که زبان فرانسوی و تأثیرات فرهنگی بیگانه می‌دانستند سرکوب کنند.و مدت تصاحب آن یک روز طول کشید.
کارل هوتز (; – ) پرسنل نظامی، و مهندس اهل رایش آلمان بود.
فرمانداری ترانس‌نیستریا () یک قلمرو تحت مدیریت رومانیایی‌ها بین دنیستر و بوگ جنوبی بود که توسط نیروهای محور از اتحاد جماهیر شوروی در طی عملیات بارباروسا فتح شد و از ۱۹ اوت ۱۹۴۱ تا ۲۹ ژانویه ۱۹۴۴ تحت اشغال بود.
آلیاژهای سبک کاربردهای بسیاری در صنعت دارد. به عنوان مثال سیستم‌های تست ارتعاش (به انگلیسی: Vibration Testing)، یکی از دستگاه‌هایی است که می‌تواند انواع ارتعاشات را با آن شبیه‌سازی نمود و در آن از این نوع آلیاژها استفاده شده است. بسط‌دهنده سر تکان‌دهنده ارتعاش (به انگلیسی: Vibration Head Expander) صفحه‌ای جهت انتقال ارتعاشات در فرکانس‌های مختلف می‌باشد.
آلومینیوم از جمله فلزات سبک و پر کابرد در صنعت می‌باشد که به علت وزن مناسب در طراحی بسط دهنده سر تکان دهنده ارتعاش استفاده می‌شود. لیکن با توجه به اینکه در سیستم‌های تست ارتعاش، انتقال فرکانس با کمترین فرکانس تشدید مورد نیاز می‌باشد، استفاده از آلیاژ سبک منیزیم به دلیل وزن کم و خواص ارتعاشی بهتر، قابل اعتماد و بهینه‌تر می‌باشد تا فرکانس‌های بازه‌های 5 تا 2000 هرتز را به مجموعه تحت تست انتقال دهد.
با بررسی و مقایسه خواص مکانیکی این دو فلز سبک یعنی آلومنیوم و منیزیم در می یابیم، مدول الاستیسیته آلومینیوم 72 و برای منیزیم 45 بوده و ﺿﺮﻳﺐ ﭘﻮاﺳﻮن برای آلومنیوم 0.33 و برای منیزیم 0.35 است. همچنین چگالی آلومنیوم 2810 و برای منیزیم 1770 می‌باشد.
در تست ارتعاش در فرکانس های پایین تر از 100 هرتز استفاده از بسط دهنده سر تکان دهنده ارتعاش آلومنیومی به علت وزن و قیمت بیشتر مورداستفاده است.
در تست ارتعاش در در فرکانس های بالاتر از 100 هرتز استفاده از بسط دهنده سر تکان دهنده ارتعاش منیزیومی به علت وزن و پاسخ فرکانسی بهتر استفاده می‌شود لیکن به علت قیمت بالای این فلز سبک، قیمت ساخت بسط دهنده سر تکان دهنده ارتعاش با این فلز سبک منیزیم بیشتر می‌گردد.
دستگاه ویبروگراف یا دستگاه زمان‌نگار ماشینی است که تیک‌های ساعت را به صورت صوتی اندازه‌گیری می‌کند تا بتواند دقت آن را اندازه‌گیری کرده و به طور موثر عملکرد ساعت را منظم یا کالیبره کند. این دستگاه دامنه، تعداد ضربان و خطای ضربان ساعت را محاسبه می کند و پس از اتصال ساعت به دستگاه برای یک بازه زمانی ثابت، خلاصه ای از این داده ها را ارائه می دهد. https://millenarywatches.com/best-timegraphers-for-your-watch/ Millenary Watches: How does a timegrapher work? داده های ثبت شده توسط این ابزار مورد استفاده زمان شناسان و ساعت سازان است بطویکه تعیین می نماید که حرکت قطعات متحرک ساعت برای نمایش دقیق و صحیح زمان، نیاز به سرویس یا تعمیر اساسی دارند یا خیر. https://www.bobswatches.com/watch-resources/how-to-use-a-timegrapher Why You Should Own A Timegrapher (and how to use it) "Bob's Watches", JANUARY 07, 2015 همچنین برای تعیین دقیق بودن یک ساعت جدید تولید شده قبل از فروش یا عرضه در بازار استفاده می شود.
این شرکت ها ماشین های زمان بندی ساعت را تولید می کنند:
هیلو: ضربه اسپارتان‌ یک بازی ویدئویی تیراندازی شوتم آپ است، که در دنیای علمی تخیلی نظامی "هیلو" اتفاق می‌افتد. این بازی جایگزینی برای بازی "" است، که توسط ۳۴۳ اینداستریز و ونگارد گیمز ساخته شده‌است. این بازی در ۱۶ آوریل ۲۰۱۵ برای آی او اس، ویندوز و ویندوز فون انتشار یافت. در طول روند بازی، بازیکنان نقش اسپارتان سرباز معروف داخل بازی را بر عهده می‌گیرند. بازیکنان از سلاح‌ها، توانایی‌های لباس و وسایل نقلیه جدید در ۳۰ مأموریت استفاده می‌کنند.
توسعه دهندگان بازی از بازتاب‌های منفی نسخه درس گرفتند و آنها را در این نسخه از بازی رفع کردند. در ابتدا قرار بود این بازی در اواخر سال ۲۰۱۴ عرضه شود، اما روند توسعه "" توسعه این بازی را کند کرد و باعث شد تا این نسخه در سال ۲۰۱۵ عرضه شود. "ضربه اسپارتان" نقدهای متفاوتی دریافت کرد. این بازی در واقع یک نسخه بهبود یافته از نسخه قبلی یعنی حمله اسپارتان بود، و تنها نقص‌های بازی ویژگی‌های کم بخش چند نفره بازی بود.
"این نسخه از سری بازی هیلو" یک بازی تیراندازی شوتم آپ است که از دید بالا به پایین استفاده می‌کند (نمونه در تصویر). بازیکنان یک سرباز را کنترل می‌کنند و با انواع سلاح‌ها، توانایی‌ها و وسایل نقلیه با دشمن مبارزه می‌کنند. گیم پلی بازی شبیه به نسخه قبلی است . کنترل بازی بروزرسانی جزئی داشته و تغییری در آن دیده نمی‌شود. بازیکنان می‌توانند قبل از شروع مأموریت، سلاح‌های اولیه خود را سفارشی کنند و قابلیت‌های جدید اضافه کنند، همچنین می‌توانند درجه سختی بازی را تغییر دهند. سلاح‌ها و پاور آپ‌ها (بسته‌های افزایش قدرت) با ایکس پی خریداری می‌شوند. بازیکنان با انجام مأموریت و افزایش سختی مراحل ایکس پی بیشتری به دست می‌آورند. اهداف بازی پاکسازی مناطق، زنده ماندن از امواج دشمن، محافظت از هم تیمی یا رسیدن به نقاط پایانی هستند.
"هیلو:ضربه اسپارتان" در دو قسمت اتفاق می‌افتد: قسمت اول در طول رویدادهای هیلو ۲ و قسمت دوم پس از رویدادهای "هیلو ۴" است. بازیکن یک ابرسرباز اسپارتان چهارم است که نیروهای شورای امنیت سازمان ملل را در برابر کانونت‌ها در جنگی رهبری می‌کند.
برای تولید "اولین بازی موبایل سری هیلو ،اینداستریز ۳۴۳" با ونگارد گیمز همکاری کرد تا "نسخه قبل یعنی را توسعه دهد". دلیل انتخاب ونگارد به دلیل سابقه درخشان در ساخت بازی‌های شوتم آپ بود. "سرانجام بازی در" در سال ۲۰۱۳ با نقدهای متفاوت منتشر شد. در سال ۲۰۱۴ شرکت‌های توسعه دهنده ساخت دنباله بازی را اعلام کردند. در ساخت دنباله، توسعه‌دهندگان بر روی قسمت‌هایی از بازی تمرکز کردند که نقدهای منفی در "داشتند."
"بازی" نقدهای متفاوتی را از منتقدان دریافت کرد، جمع امتیازهایش در متاکریتیک برای رایانه شخصی ۶۶/۱۰۰ و در نسخه ای او اس بازی نمره‌های مثبت بیشتری دریافت کرد و در مجموع امتیاز ۸۶/۱۰۰ را کسب کرد.
اسلوبودکا () یکی از روستاهای شهر کاوناس، لیتوانی، واقع در ساحل راست رودخانه نریس و رودخانه نمان، که در نزدیکی محل تلاقی آنها قرار دارد. سایت اصلی گتو کونو در جنگ جهانی دوم بود.
میوس () رودخانه ای است در اروپای شرقی که از اوکراین و روسیه می‌گذرد. طول آن ۲۵۸ کیلومتر (۱۶۰ مایل) است و حوضه زهکشی آن ۶۶۸۰ کیلومتر مربع (۲۵۸۰ مایل مربع) است.
نفل () یک شهر و مرکز اداری بخش نولسکی، استان پسکوف در استان پسکوف، روسیه، واقع در دریاچه نول در ۲۴۲ کیلومتری (۱۵۰ مایل) جنوب شرقی پسکوف، ابلاست مرکز اداری این استان است.
امپریالیسم ایتالیا در زمان فاشیسم () به نقش امپریالیسم، استعمار و الحاق‌گرایی ایتالیا در سیاست خارجی ایتالیای فاشیستی (۱۹۲۲ تا ۱۹۴۳) اشاره دارد. از جمله اهداف رژیم، تصاحب سرزمینی بود که به لحاظ تاریخی ایتالیایی تلقی می‌شد در فرانسه (به عنوان مثال نیس و در یوگسلاوی مثلاً دالماسی)، گسترش منطقه نفوذ به بالکان (به عنوان مثال یونان و کسب مستعمرات بیشتر در آفریقا. مطیع‌سازی لیبی (۱۹۲۳–۳۲), حمله ایتالیا به اتیوپی (۱۹۳۵–۳۶), حمله ایتالیا به آلبانی (۱۹۳۹), حمله ایتالیا به فرانسه (۱۹۴۰), تهاجم به یونان جنگ یونان و ایتالیا (۱۹۴۰–۴۱) و تهاجم به یوگسلاوی (۱۹۴۱) همه تا حدی برای افزودن به فضای ملی ایتالیا انجام شدند. به گفته مورخ پاتریک برنهارد، امپریالیسم فاشیست ایتالیایی تحت رهبری بنیتو موسولینی، به ویژه در آفریقا، الگویی برای توسعه‌طلبی بسیار معروف آلمان نازی در اروپای شرقی بود.
موهان عزیز فیلمی محصول سال ۲۰۰۶ و به کارگردانی ایندرا کومار است. در این فیلم بازیگرانی همچون فردین خان، ویوک اوبروی، ایشا دئول، آمریتا رایو و بومان ایرانی ایفای نقش کرده‌اند.
مهمان فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی سورندر ریدی است. در این فیلم بازیگرانی همچون ماهش بابو، آمریتا رایو، اشیش ویدیارتی، کوتا سرینیواسا راو و نثار ایفای نقش کرده‌اند.
شجاعت فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ و به کارگردانی ثمر خان است. در این فیلم بازیگرانی همچون کی کی منون، راهول بس، جاوید جعفری، دیپاک دوبریال، منیشا لامبا، سیما بیسواس، پاوان مالهوترا، پانکاج تریپاتی، شاهرخ خان و آمریتا رایو ایفای نقش کرده‌اند.
لودویگ (لودویک) فابریتیوس (۱۴ سپتامبر ۱۶۴۸، برزیل – ۶ اکتبر ۱۷۲۹، استکهلم) در دوران سلطنت کارل یازدهم و کارل دوازدهم، سفیر سوئد در دربار صفویان در ایران بود. فابریتیوس به نمایندگی از پادشاهی سوئد، سرپرستی سه مأموریت دیپلماتیک به ایران را طی سال‌های ۸۰–۱۹۷۹، ۸۴–۱۶۸۳ و ۱۷۰۰–۱۶۹۷ برعهده داشت.
فابریتیوس در ۱۴ سپتامبر ۱۶۴۸ از والدین هلندی در برزیل متولد شد. در سال ۱۶۶۰ یا ۱۶۶۱ با پدربزرگش به مسکو رفت و مدتی بعد به‌عنوان افسر وارد ارتش روسیه شد. او در چندین نبرد شرکت داشت تا آنکه در سال ۱۶۷۰، هنگام جنگ با نیروهای کازاک به فرماندهی استپان رازین، اسیر شد. فابریتیوس پس از سه ماه اسارت از آستراخان گریخت اما به چنگ تاتارها افتاد. پس از مدتی دوباره آزادی‌اش را به دست آورد و در نهایت همراه با پناهجویان هلندی دیگر وارد ایران شد. فابریتیوس به اصفهان رفت و آنجا از طرف کمپانی هند شرقی هلند به او شغلی پیشنهاد شد اما این پیشنهاد را نپذیرفت و در ۱۶۷۲ م. به روسیه بازگشت. گفته شده که فابریتیوس در روسیه در ابتکارعمل یک فرد هلندی به نام «کونراد فن‌کلنک» برای ایجاد مسیر ترانزیت تجاری منظم بین ایران و اروپا از طریق روسیه، مشارکت داشته‌است. ظاهرا فابریتیوس در سال ۱۶۷۶ درخصوص همین موضوع به اصفهان سفر کرده‌است. یک سال بعد، فابریتیوس از ارتش روسیه استعفا داد و به سوئد نقل مکان کرد.
کارنامهٔ دیپلماتیک فابریتیوس در اواخر دههٔ ۱۶۷۰ میلادی آغاز شد. پیشینهٔ اولین مأموریت او به ایران، بازشدن یک مسیر ترانزیت بین ایران و اروپا از طریق روسیه بود. در ۱۶۶۷، تزار به بازرگانان ارمنی اهل ایران حق داده بود که تجارتشان را از این مسیر انجام بدهند. این امتیاز که در سال ۱۶۷۳ اصلاح و تمدید شد، نقش قابل‌توجهی در ترابری تجاری بین مسکو و آرخانگلسک داشت. سوئد پس از مشاهدهٔ این تحولات، تصمیم گرفت ترانزیت تجاری روسیه را به مسیر بالتیک منحرف کند و شهر ناروا را به انبارگاه اصلی تجاری در این مسیر تبدیل کند. در راستای همین هدف، در ۱۶۷۸، کارل یازدهم هیئتی را برای ایجاد روابط دیپلماتیک با صفویان به ایران فرستاد و فابریتیوس به سرپرستی این هیئت انتخاب شد. ظاهرا فابریتیوس برای این کار از جیب خود هزینه کرده و این امر حاکی از آن است که او با بازرگانان ارمنی در ایران یا مسکو به توافقاتی رسیده بوده‌است.
اطلاعات چندانی دربارهٔ اولین سفر دیپلماتیک فابریتیوس به ایران در دست نیست. فابریتیوس احتمالاً در حدود سال ۱۶۸۰ به اصفهان رسیده اما تا بهار سال بعد به او اجازهٔ تشرف به دربار صفوی داده نشد. اعتبارنامه‌ای که فابریتیوس در سپتامبر همان سال تقدیم شاه ایران کرد شامل بود بر اجازه به بازرگانان ایرانی برای ورود به قلمرو سوئد، دو سال معافیت از تعرفه برای آنها، و تعهد سوئد به کشتی‌سازی در دریای خزر. در اوایل ۱۶۸۲، شاه سلیمان یکم در پاسخ به پیشنهاد سوئد اعلام کرد که ابریشم ایران از این به بعد از طریق مسیر روسیه و ناروا حمل خواهد شد، اما به این شرط که بازرگانان ارمنی و غیرارمنی ایران تمایل به این کار داشته باشند. در پاسخ رسمی‌ای که فابریتیوس با خود به سوئد برگرداند، شاه ایران اشاره‌ای به مسائل تجاری نکرده بود و صرفاً از همتای سوئدی خود برای ارسال هیئت دیپلماتیک تشکر می‌کرد. اما بازرگانان ارمنی اشتیاق بیشتری نشان دادند و یکی از آنها نامه‌ای خطاب به چارلز یازدهم نوشت و برای آزمودن مسیر جایگزین از طریق نووگورود و ناروا ابراز تمایل و آمادگی کرد. کلانتر جلفا نیز نسبت به پروژه کشتی‌سازی ابراز علاقه کرد و قول داد که ارمنی‌های اطراف خود را به انتخاب مسیر ترانزیت جدید تشویق خواهد کرد. همچنین، هیئتی از بازرگانان ابریشم اهل جلفا فابریتیوس را در بازگشت به سوئد همراهی کردند. فابریتیوس در اواخر ۱۶۸۲ به سوئد رسید.
پس از بازگشت فابریتیوس، چارلز یازدهم فوراً او را به مأموریت دیپلماتیک دیگری به ایران فرستاد. از سفر دوم که در آوریل ۱۶۸۳ آغاز شد، اسناد بیشتری در دست است، از جمله توصیفات خود فابریتیوس و روایت‌های مکتوب انگلبرت کمپفر که دبیر این هیئت بود. هیئت دیپلماتیک در مارس ۱۶۸۴ به اصفهان رسید اما شاه سلیمان یکم در اواخر ژوئیه آنها را به حضور پذیرفت. توصیه‌های منجمان و احتمالاً انتظار دربار صفوی برای مشخص‌شدن نتیجهٔ مذاکرات با هلند (که در آن زمان در حال درگیری مسلحانه با ایران بود)، فابریتیوس را وادار کرد که مدتی صبر کند و نامه‌های خود را در سپتامبر آن سال تقدیم شاه ایران کند. علاوه بر پیشنهادهای تجاری، سوئد به ایران پیشنهاد کرده بود که به ائتلاف ضدّ عثمانی در اروپا که به نام اتحاد مقدس (۱۶۸۴) شناخته می‌شد بپیوندد. سفرنامهٔ انگلبرت کمپفر و پروتکل دیدار خصوصی فابریتیوس با شاه ایران، حاکی از آن است که پادشاه سوئد به شاه ایران پیغام داده که آمادگی دارد برای کمک به ایران در نبرد با عثمانی، سرباز بفرستد. در هر حال، گرایش صلح‌طلبانهٔ شاه سلیمان یکم (حاصل ارزیابی واقع‌گرایانهٔ او از توانایی ارتش صفوی در مقابل نسبت توانایی ارتش عثمانی) باعث شد که او دعوت برای پیوستن به اتحاد مقدس را رد کند. پس از دوره‌ای سه ساله که طی آن شاه ایران یازده بار فابریتیوس را به حضور پذیرفت، شاه به هیئت سوئدی اطلاع داد که می‌تواند تمامی خواسته‌های پادشاه سوئد را قبول کند، به‌جز پیشنهاد ادامهٔ درگیری با عثمانی. ایرانی‌ها که با محاصرهٔ بندرعباس از سوی هلند روبرو شده بودند، در این مقطع بیشتر به پیشنهادهای تجاری این هیئت علاقه نشان دادند. البته دستاوردهای رسمی تجاری این سفر هم چشمگیر نبود. این بار هم بازرگانان جلفایی بودند که بیشترین علاقه را برای منحرف‌کردن مسیر ترانزیت تجاری برای عبور از ناروا نشان دادند. باز هم یک هیئت ارمنی، فابریتیوس را در بازگشت به استکهلم همراهی کرد. این مأموریت در نهایت منجر به گشایش مسیر تجاری ناروا در اواخر ۱۶۸۰ شد که تسهیلات و تدارکات مناسب و تعرفه‌های ترجیحی در اختیار بازرگانان می‌گذاشت. تا زمان درگرفتن جنگ بزرگ شمالی بین روسیه و سوئد در ۱۷۰۱، این مسیر تبدیل به رقیب جدی مسیر آرخانگلسک شده بود.
تلاش ارمنی‌ها در دههٔ ۱۶۹۰ برای بازکردن مسیر ترانزیت تجاری از طریق لهستان و شاهزاده‌نشین کورلند، باعث شد کارل یازدهم به فکر سازماندهی مأموریت دیپلماتیک سوم به ایران بیفتد تا مزایای مسیر تجاری ناروا بهتر تبلیغ شود. این بار، فابریتیوس قرار بود خواسته‌هایی به نفع سوئد از شاه ایران بخواهد از جمله حقوق دوجانبه برای بازرگانان سوئد در ایران، تعرفه‌های پایین‌تر، و ایجاد مهمانسرایی برای سوئدی‌ها مشابه با مهمانسرایی که ارمنی‌ها را در ناروا اسکان می‌داد. همچنین قرار بود فابریتیوس از شاه سلطان حسین تقاضا کند که از تزار بخواهد به بازرگانان سوئدی که در حال ترک یا بازگشت به سوئد هستند حق ترانزیت رایگان اعطا کند. کارل یازدهم درست قبل از خروج هیئت از سوئد درگذشت و فابریتیوس موظف شد علاوه بر موارد فوق، شاه ایران را از تغییرات اخیر در حکومت سوئد نیز مطلع کند.
اطلاعات دربارهٔ مأموریت سوم نیز بسیار اندک است. فابریتیوس در مه ۱۶۹۷ استکهلم را ترک کرد، در ۲۸ سپتامبر از مسکو خارج شد و بیش از یک سال طول کشید تا در ۸ نوامبر ۱۶۹۸ به اصفهان برسد. علاوه بر تقدیم پیشنهادهای فوق، به نظر می‌رسد که فابریتیوس در این سفر از ایرانی‌ها خواسته که یک سفیر به سوئد بفرستند. او در این خواسته موفق بود اما از جهات دیگر دستاوردی بیش از ابراز دوستی از سوی شاه سلطان حسین کسب نکرد. اقامت او در پایتخت صفویان تا بهار ۱۶۹۹ طول کشید و پس از آن همراه با ساروخان بیگ به عنوان سفیر ایران در سوئد، عازم بازگشت شد و در ۲۶ مه ۱۷۰۰ به استکهلم رسید. تأثیر سومین سفر فابریتیوس جیزی چشمگیرتر از دو مأموریت نخست او نبود. طی مدت اقامت او در ایران، روابط بین روسیه و سوئد رو به وخامت گذاشته بود که در نهایت به درگرفتن جنگ بزرگ شمالی بین روسیه و سوئد در ۱۷۰۱ منجر شد و به شانس برقراری ارتباط مستحکم تجاری بین ایران و سوئد از طریق روسیه عملاً پایان داد.
نبرد روسلاول () حمله‌ای بود که توسط جبهه بریانسک ارتش سرخ علیه ارتش دوم زرهی (ورماخت) در استان بریانسک و بخش‌هایی از استان سومی در جبهه شرقی (جنگ جهانی دوم) بین ۳۰ اوت و ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۱، بخشی از نبرد اسمولنسک در تاریخ‌نگاری شوروی انجام شد.
نابودگر ۲: روز داوری یک ماشین پین‌بال ساخته شده در سال ۱۹۹۱ است که توسط استیو ریچی طراحی و توسط ویلیامز الکترونیک منتشر شد. این دستگاه پین‌بال بر اساس فیلمی به همین نام ساخته شده‌است.
این بازی اولین ماشین‌ پین‌بال شرکت ویلیامز است که برای نمایشگر ماتریس نقطه ای طراحی شده‌است. اما به دلیل طولانی بودن فاز طراحی، دستگاه پین‌بال "جزیره گیلیگان" اولین نمونه ای است که با نمایشگر ماتریس نقطه ای ساخته شده‌است. "نابودگر ۲: روز داوری" اولین بازی است که دارای یک پلانجر خودکار (جایگزین پیستون سنتی) و همچنین یک پرتاب توپ (با نام "Gun Grip Ball Launcher") است. در نهایت، "این بازی" اولین بازی است که دارای حالت ویدئویی است، یک بازی ویدئویی کوچک که بر روی نمایشگر ارائه شده‌است. آرنولد شوارتزنگر بازی را صدا گذاری کرده. برخی از عناصر طراحی زمین بازی بر اساس پین‌بال کلاسیک ریچی "Firepower" در سال ۱۹۸۰، "بود". تی-۱۰۰۰ روی صفحه این بازی نیست، به استثنای تصویر کوچکی از رابرت پاتریک (بازیگر شخصیت تی-۱۰۰۰) به دلیل مخفی بودن قبل از انتشارفیلم. این کاراکتر فقط در انیمیشن‌های دستگاه نمایش داده می‌شود زیرا زمانی که برنامه‌نویسی نمایشگر بازی در حال نهایی شدن بود، شخصیت فلز مایع قبلاً برای عموم شناخته شده بود.
به ازای هر توپ اضافی که پس از ضربه زدن به حداکثر توپ اضافی داده می‌شود، امتیازی داده می‌شود.
"Sinclair User" به این بازی پین‌بال ۹۱ درصد امتیاز داد.
"Terminator 3: Rise of the Machines" from Stern محصول ۲۰۰۳ طراحی و جدول قوانین بسیار مشابهی دارد.
"نابودگر ۲: روز داوری" قبلاً به‌عنوان دستگاه مجاز "The Pinball Arcade" برای هر پلتفرمی تا ۳۰ ژوئن ۲۰۱۸ به دلیل انقضای مجوز WMS در دسترس بود و باعث شد این دستگاه از هر فروشگاه دیجیتالی ناپدید شود.
شیدا محمدی (به انگلیسی: Sheida Mohamadi) (زادهٔ ۱۲ اسفند سال ۱۳۵۴ خورشیدی) شاعر، داستان‌نویس، نویسنده و روزنامه‌نگار ایرانی-آمریکایی است. او همچنین عضو انجمن قلم آمریکا است. تحصیلات خود را در زمینهٔ «زبان و ادبیات فارسی» تا مقطع لیسانس ادامه داد. حوزهٔ علاقمندی او همواره ادبیات و نقاشی بوده‌ است. طراحی و نقاشی را ابتدا نزد هانیبال الخاص به مدت کوتاهی آموخت، سپس نزد استاد گنجی، رنگ روغن را فرا گرفت. او به دلیل تغییر بنیادین مواضع در حرفهٔ روزنامه‌نگاری خود از سال ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۲ خورشیدی دربارۀ زنان و حقوق آنها شناخته می‌شود. وی در همان سال ایران را ترک کرد و در آمریکا ساکن شد. او چندین مجموعهٔ شعر دارد.