moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در بالاتر از دمای حدود 450 درجه ، در فولادهای کربن‌دار متداول تغییر ریزساختار انجام نمی‌گیرد.فولاد حرارت داده شده از فریت با دانه‌های ریز کاربید تشکیل شده است که با ازدیاد دما و طولانی‌تر کردن زمان درشت‌تر می‌شود. به طوری که به حالتی که در عملیات حرارتی نرم کردن به دست می‌آید نزدیک می‌شود. برعکس در فولادهای آلیاژی با درصد کافی از عناصر سازنده کاربید (برای مثال کروم ، تنگستن،وانادیوم، مولیبدن) در دماهای بالا تعدادی از کاربیدهای پایدار (کاربیدهای مخصوص) تشکیل می‌گردند. جداشدن این کاربیدها باعث افزایش سختی می‌شود.افزایش سختی در این حالت سختی ثانویه نامیده می‌شود.
همانطور که گفته شد به منظور ایجاد مارتنزیت نیاز است تا فولاد از دمای آستنیت طی یک مرحله کوئنچ تا دمای بسیار پایین (بسته به مقدار کربن درون فولاد) رسانده شود. همچنین نیاز است تا این فرایند متناسب با نوع فولاد در به سرعت انجام شود. این فرآیند سبب می شود تا دمای سطح و عمق قطعه فولادی متفاوت بوده و در یک زمان یکسان به دمای مدنظر نرسند. این اتفاق موجب پیدایش تنش هایی حاصل از انبساط و انقباض قطعه می گردد که به این تنشها تنشهای حرارتی گفته می شود. به منظور جلوگیری از پدید آمدن اینگونه تنش ها از روشی به نام مارتمپرینگ استفاده می گردد.
در این روش قطعه فولادی در دمای آستنیتی قرار گرفته و پس از آن به سرعت درون ظرفی حاوی نمک مذاب یا روغن داغ قرار می گیرد. قطعه مورد نظر به مدت زمان معینی درون این محیط که دمایش کمی بالاتر از شروع مارتنزیت است قرار می گیرد. قبل از اینکه تبدیل آستنیت به باینیت شروع شود، قطعه با سرعت متوسطی تا دمای اتاق سرد می شود. سرانجام این قطعه فولادی تحت عملیات حرارتی بازپخت یا تمپرینگ قرار می گیرد. بدین وسیله یک ریزساختار مارتنزیتی بازپخت شده به دست می آید که تنش های حرارتی در آن وجود ندارد.
سیرک تفلیس () سیرک اصلی شهر تفلیس، گرجستان است.
این سیرک که در سال ۱۹۴۰ تأسیس دارای ۲۰۰۰ نفر ظرفیت است در کنار سیرک‌های باکو و کی‌یف از بزرگترین سیرک‌های اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بوده است.
تلگراف گذرنده از زیر اقیانوس اطلس () کابل ارتباطی‌ای بود که زیر اقیانوس اطلسبرای ارتباط تلگرافی کشیده شد. در ۱۶ اوت ۱۸۵۸ با افتتاح آن نخستین‌بار آمریکای شمالی با اروپا به هم متصل گشت. تلگراف در حال حاضر یک نوع ارتباط منسوخ شده است، و کابل‌ها مدت‌هاست که از کار افتاده‌اند، اما تلفن و داده‌ها هنوز بر روی سایر کابل‌های مخابراتی ترانس آتلانتیک حمل می‌شوند. اولین کابل در دهه ۱۸۵۰ از جزیره والنتیا در سواحل غربی ایرلند به خلیج بولز، خلیج ترینیتی، نیوفاندلند کشیده شد. اولین ارتباطات در ۱۶ اوت ۱۸۵۸ رخ داد، اما سرعت خط ضعیف بود و تلاش برای بهبود آن باعث شد کابل پس از سه هفته از کار بیفتد.
شرکت تلگراف آتلانتیک به رهبری سایروس وست فیلد اولین کابل تلگراف فرا اقیانوس اطلس را ساخت. این پروژه در سال ۱۸۵۴ آغاز شد و در سال ۱۸۵۸ تکمیل شد. کابل تنها برای سه هفته کار کرد، اما اولین پروژه از این دست بود که نتایج عملی را به همراه داشت. اولین تلگرام رسمی که بین دو قاره ارسال شد، نامه تبریک ملکه ویکتوریا بریتانیا به جیمز بیوکنن رئیس جمهور ایالات متحده در ۱۶ اوت بود. کیفیت سیگنال به سرعت کاهش یافت و سرعت انتقال را به سرعت تقریبا غیرقابل استفاده کاهش داد. این کابل در ماه بعد زمانی که Wildman Whitehouse ولتاژ بیش از حد به آن اعمال کرد در حالی که تلاش می‌کرد تا عملکرد سریع‌تری داشته باشد، از بین رفت. استدلال شده است که ساخت، ذخیره سازی و جابجایی ناقص کابل در هر صورت باعث خرابی زودرس آن می شود. عمر کوتاه آن اعتماد عمومی و سرمایه گذاران را تضعیف کرد و تلاش ها برای بازگرداندن ارتباط را به تاخیر انداخت.
کابل دوم در سال ۱۸۶۵ با مواد بسیار بهبود یافته گذاشته شد. آن از کشتی SS Great Eastern گذاشته شد، که توسط سر جیمز اندرسون کاپیتان شده بود. بیش از نیمی از راه، کابل پاره شد و پس از تلاش‌های زیادی برای نجات، رها شد. در ژوئیه ۱۸۶۶ کابل سوم از خانه کابل انگلیسی-آمریکایی در میدان تلگراف، Foilhomurrum کشیده شد. در ۱۳ ژوئیه، گریت ایسترن به سمت غرب به هارتز کانتنت، نیوفاندلند رفت و در ۲۷ ژوئیه اتصال موفقیت آمیز به بهره برداری رسید. کابل ۱۸۶۵ نیز بازیابی و متصل شد، بنابراین دو کابل در خدمت بودند. این کابل ها دوام بیشتری داشتند. سرعت خط بسیار خوب بود و شعار "دو هفته تا دو دقیقه" برای تاکید بر پیشرفت بزرگ نسبت به اعزام های کشتی ابداع شد. این کابل برای تمام دوران روابط شخصی، تجاری و سیاسی بین مردم در سراسر اقیانوس اطلس دستخوش تغییر کرد. از سال ۱۸۶۶ یک اتصال کابلی دائمی بین قاره ها وجود داشته است. در دهه ۱۸۷۰ سیستم‌های انتقال و دریافت دوبلکس و چهارگانه راه‌اندازی شدند که می‌توانستند چندین پیام را از طریق کابل انتقال دهند. قبل از اولین کابل بین اقیانوس اطلس، ارتباطات بین اروپا و قاره آمریکا فقط از طریق کشتی انجام می شد و می توانست هفته ها به دلیل طوفان های شدید زمستانی به تاخیر بیفتد. در مقابل، کابل ترانس آتلانتیک امکان ارسال پیام و پاسخ را در همان روز فراهم کرد.
شکوفه آذر (متولد ۱۳۵۱ در تهران) نویسندهٔ ایرانی است. او برای رمان "اشراق درخت گوجه‌سبز" نامزد نهایی جایزه بوکر ۲۰۲۰ شد. وی دختر دایی آرمان آرین نویسنده ایرانی است.
شکوفه در پاییز ۱۳۵۱ در تهران در خانواده فرهنگی به دنیا آمد. مادرش آموزگار بود و اهل مطالعه و پدرش، امیرهوشنگ آذر، شاعر و نویسنده و مترجم بود. ۲۰ ساله بود که به کارشناسی زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه آزاد واحد مرکز تهران وارد شد و ۱۳۷۵ دانش‌آموخته‌ی زبان و ادبیات فارسی بیرون آمد و رفت سراغ دیپلم روزنامه‌نگاری از مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ای. پس از چند بار دستگیری در ایران به دلیل فعالیت‌های مطبوعاتی و شرکت در تظاهرات اعتراضی جنبش سبز در پی اعتراض به نتایج انتخابات دهم ریاست جمهوری ۱۳۸۸، در سال ۲۰۱۱ میلادی به استرالیا پناهنده شد. در آنجا لیسانس افتخاری (Honours) روزنامه‌نگاری از دانشگاه دیکن استرالیا را هم گرفت و سرانجام رمان اشراق درخت گوجه سبز پس از نامزد شدن برای جایزه بوکر بین‌المللی در ایران هم به طور زیرزمینی منتشر شد.
باغ‌وحش تفلیس () بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین باغ‌وحش در کشور گرجستان است که در شهر تفلیس قرار دارد.
این باغ‌وحش که در سال ۱۹۲۷ تأسیس شده دارای ۱۲۰ هکتار وسعت و ۳۰۰ گونه جانوری است. سیل ۲۰۱۵ تفلیس خسارات زیادی به این باغ‌وحش وارد کرد.Georgia flood: Tbilisi residents warned over zoo animals after devastating flood, BBC, 14 juin 2015
کوردیلرا داروین () رشته‌کوه بزرگی در شیلی است که توسط یک میدان یخچالی پوشیده شده‌است.
این رشته‌کوه در بخش جنوب‌غربی جزیره بزرگ تیرا دل فوئگو و به صورت کامل در خاک شیلی قرار گرفته‌است و بخشی از کوه‌های آند به‌شمار می‌رود. بلندترین قله‌های تیرا دل فوئگو با ارتفاع بیش از ۲۰۰۰ متر در این کوه‌ها قرار دارد. میدان یخچالی کوردیلرا داروین پهنه‌ای به مساحت بیش از ۲٬۳۰۰ متر را می‌پوشاند. کانال بیگل مرز جنوبی این کوه‌ها است.
کوه‌های کوردیلرا داروین به نام چارلز داروین نام‌گذاری شده است.
رادزولید (INN، با کد RX-1741) یک آنتی‌بیوتیک از دسته اگزالیدینون‌ها است که توسط شرکت Melinta Therapeutics توسعه داده شده است. این دارو برای درمان آکنه باکتریایی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
نمایش گفتگوی امشب با جی لنو یک برنامه گفتگوی آخر شب آمریکایی با اجرا و میزبانی جی لنو می‌باشد که برای نخستین بار در ۲۵ می ۱۹۹۲ میلادی از شبکه ان‌بی‌سی پخش شد.
پِلَتفُرم () یا سکو با عنوان اصلی حفره ()، یک فیلم اسپانیایی در ژانر علمی تخیلی ترسناک مهیج به کارگردانی گالدر گازتلو-اوروتیا است؛ که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد.Amy Nicholson, "Toronto Film Review: 'The Platform'". "Variety", September 10, 2019. فیلم نخستین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو به روی پرده رفت که با استقبال مردم و منتقدان همراه بود.Jessica Wong, "TIFF 2019: Jojo Rabbit captures TIFF People's Choice Award". CBC News, September 15, 2019. کمپانی نتفلیکس حق پخش جهانی فیلم را خرید و آن را در مارس ۲۰۲۰ منتشر کرد.Jeremy Kay, "Netflix takes world on TIFF Midnight Madness hit 'The Platform'". "Screen Daily", September 10, 2019.
داستان مربوط به یک زندان با سازه عمودی است که تعداد زیادی محکومان به‌طور تصادفی در طبقات آن زندانی هستند. در این زندان عجیب؛ هر طبقه آن یک سلول است که به صورت عمودی روی هم قرار گرفته‌اند و از بالاترین طبقه (طبقه اول) تا پایین‌ترین طبقه (طبقه ۳۳۳) ادامه دارند. در هر سلول ۲ نفر برای یک ماه زندگی می‌کنند و این افراد تا وقتی که یکی از آنها آزاد شود یا از بین برود؛ با هم هستند. ماه بعد افراد همه طبقه‌ها به‌طور کاملاً تصادفی پس از بیدار شدن از یک خواب شبانگاهی؛ جابه‌جا می‌شوند و در طبقات و سلول‌های دیگر قرار می‌گیرند. انسان‌ها توافق کرده‌اند در این سازه محبوس شوند و تعدادی از آنها دورهٔ حکم زندان خود را در آن می‌گذرانند و برخی داوطلبانه به آن آمده‌اند. در این زندان اسرار آمیز قطعه مربع شکلی وجود دارد که در واقع میز مفصل غذاست و روی آن انواع غذاها قرار دارد و به شکل آسانسوری از طبقه اول (بالاترین طبقه) به طرف پایین‌ترین طبقه حرکت می‌کند و در هر طبقه؛ برای غذاخوری زندانیان؛ توقف چند دقیقه ای برای غذا رسانی به زندانیان دارد. هر روز مقدار زیادی غذا روی آن قرار داده می‌شود. غذاها بر اساس سلیقهٔ تمام زندانیان که در ابتدای ورود از آنها پرسیده شده‌است؛ به بهترین نحو؛ آماده می‌شوند.
اتفاق تأمل‌برانگیزی که در این زندان اتفاق می‌افتد این است که طبقات اول بیش از اندازه‌ای که نیاز دارند غذا مصرف می‌کنند و اسراف و حیف و میل می‌کنند طوری که به تدریج که این سکوی غذا به طبقات پایین‌تر می‌رسد چیز خاصی به سایر زندانیان زیردست نمی‌رسد و از طبقات میانی به پایین زندانیان دست به گریبان گرسنگی و مرگ هستند.
شخصیت اصلی داستان به تشویق یکی از کارمندان سابق این سازمان تلاش می‌کند که این نظام ظالمانه زندان را به هم بزند و به هر طریقی که هست غذای موجود را از طبقه اول تا طبقه آخر مدیریت و جیره‌بندی کنند که به همه زندانیان غذا برسد.
این فیلم نیاز به تأمل خاصی دارد که در واقع می‌توان آن را به زندگی واقعی خودمان تشبیه کرد. یک سری با موقعیت‌ها و امتیازاتی که دارند در رفاه کامل و بدون هیچ گونه مشکل خوراک و پوشاک و… بهترین زندگی را بگذرانند و البته بسیاری از این انسان‌ها در این زمینه اسراف‌کننده و هیچ‌وقت به فکر زندگی انسان‌های فقیر و سطح پایین نیستند و برایشان مهم نیست که این انسان‌ها چه زندگی سخت و طاقت فرسایی دارند...
رانبزولید (RBx7644) یک ضد باکتری از دسته اگزازولیدینون‌ها است. این ماده به صورت رقابتی مونوآمین اکسیداز-آ (MAO-A) را مهار می‌کند.European Journal of Pharmacology. 2006. 545, 167–172
محسن بهرامی (زاده ۵ فروردین ۱۳۶۱ در تهران) بازیگر، مجری و صداپیشه ایرانی است. وی فارغ‌التحصیل مدرسه عالی بازیگری در حوزه هنری می باشد و فعالیت خود را در سال ۱۳۷۵ با سریال ردپای دوست آغاز کرد اما فعالیت حرفه ای او با بازی در نمایش «از دست رفته» به کارگردانی فرهاد اصلانی در سال ۱۳۸۰ شروع شد. بازی او در سریال بازپرس (مجموعه تلویزیونی) از محبوب ترین آثار اوست.
وی بازیگری را از تئاتر و با بازی در نمایش «از دست رفته» به کارگردانی فرهاد اصلانی شروع کرد. در سالیان اخیر در نمایش های متعددی به ایفای نقش پرداخته که از برجسته ترین آن ها می شود به «باغ آلبالو» به کارگردانی اکبر زنجان‌پور، «در اعماق» به کارگردانی مصطفی عبداللهی، «گل و قداره» به کارگردانی بهزاد فراهانی، «رگ» به کارگردانی ایوب آقاخانی، «پدر» به کارگردانی محمود زنده نام، «مالی سویینی» و «خانه تعطیل است» به کارگردانی شیما فرهمند اشاره کرد.
بهرامی در یکی از گفتگو های خود بازیگری در تئاتر را اینگونه توصیف کرد: "یک بازیگر تئاتر همواره به لحاظ فیزیکی و هم به لحاظ بازی همیشه باید در صحنه آماده باشد و نمی تواند اشتباهاتش را روتوش کند. در تصویر هم به اندازه قابی که کارگردان از شما مد نظر دارد تصویر بازیگر فیلمبرداری می شود. در تئاتر شما باید کامل و بدون نقص باشید."
او تاکنون در سریال‌هایی نظیر «روشنایی‌های شهر» به کارگردانی مسعود کرامتی‌، «بی‌گناهان» به کارگردانی احمد امینی‌، «شاید برای شما هم اتفاق بیفتد» به کارگردانی احمد معظمی‌، «نوار زرد» به کارگردانی پوریا آذربایجانی، سریال‌های «پازل» و «نجوا» به کارگردانی ابراهیم شیبانی و «سلام آقای مدیر» به کارگردانی علیرضا توانا به ایفای نقش پرداخته و علاوه بر آن در تله فیلم هایی همچون «در میان سایه ها» به کارگردانی مسعود کرامتی و «حکمت پنهان» به کارگردانی مجید تربتی حضور پیدا کرده. او در سریال تلویزیونی «شاهرگ» به کارگردانی سیدجلال دهقانی اشکذری نیز به ایفای نقش پرداخته است.
وی همچنین تجربه اجرای برنامه «رادیو هفت» از شبکه آموزش و اجرای «مسابقه ردپا ۲» از شبکه پنج در صدا و سیما جمهوری اسلامی ایران را داشته است.
بهرامی در برنامه «برگ اول» تولید سال ۱۴۰۰ شبکه آی‌فیلم، که برنامه‌ای با محوریت کتاب و کتاب‌خوانی است نیز حضور پررنگی دارد.
بهرامی همکاری‌های متعددی با «گروه سوینا» (سینمای ویژه‌ی نابینایان) داشته. این گروه در سال ۱۳۹۸ به منظور ارائه محصولات فرهنگی و هنری به نابینایان و همچنین حمایت از توانمندی‌های نابینایان کشور در زمینه‌های فرهنگی و هنری، توسط گلاره عباسی تأسیس شد.
محسن بهرامی از سال ۱۳۸۹ به عنوان بازیگر رادیو در اداره کل هنرهای نمایشی رادیو نیز فعال بوده است.
برنامه‌ی «نامورنامه» با روایت و بازیگری محسن بهرامی نخستین نسخه رادیویی نمایشی شاهنامه است که پخش آن از ۲۵ اردیبهشت ماه ۱۴۰۱، مصادف با روز پاسداشت زبان فارسی و بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی از رادیو نمایش آغاز شد.
صداپیشگی نقش عباس بن علی در فیلم سینمایی «رستاخیز» به کارگردانی احمدرضا درویش، توسط محسن بهرامی انجام شده.
وی در زمینه‌ی گویندگی برای کتاب‌های صوتی و نمایش‌های صوتی نیز فعالیت‌های قابل توجهی انجام داده است که می‌توان از حضور او به عنوان روایتگر و گوینده در کتاب شرلوک هولمز، نمایش صوتی ربکا، کتاب تصویر دوریان گری، کتاب ترس و لرز و... اشاره کرد.
ایفای نقش گل محمد توسط محسن بهرامی در نسخه‌ی صوتی کتاب «کلیدر» اثر محمود دولت‌آبادی که یکی از برجسته‌ترین آثار صوتی فارسی محسوب می‌شود، با استقبال زیاد مخاطبان مواجه شد.
بهرامی در سال ۱۳۸۹ موفق به دریافت تندیس بازیگر اول مرد در بخش نمایش رادیو از سیزدهمین جشنواره تئاتر دانشجویی شد.
همچنین در بخش اعلام جوایز آثار الکترونیکی شورای کتاب کودک که در مرداد ۱۴۰۰ برگزار شد، لوح برگزیده و نشان ماهی سیاه کوچولوی روایتگری سال ۱۳۹۸ برای روایتگری کتاب شرلوک هولمز به بهرامی اعطا شد.
وی با حضور در اختتامیه‌ سی و ششمین جشنواره موسیقی فجر، به عنوان نماینده خانواده درپور، دیپلم افتخار بهترین خوانندگی موسیقی نواحی (نورمحمد درپور برای آلبوم دردانه) را دریافت کرد.
گالدر گازتلو-اوروتیا (متولد ۱۹۷۴ در بیلبائو) کارگردان اهل اسپانیا است.
کریگ راسل (; – ) هنرپیشه اهل کانادا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون خرس نقره‌ای برای بهترین بازیگر مرد شده‌است.
پوزیزولید یک آنتی‌بیوتیک از دسته اگزازولیدینون‌ها است که توسط آسترازنکا برای درمان عفونت‌های باکتریایی تحت بررسی است. در غلظت ۲ میلی گرم در لیتر آن، ۹۸٪ از کل باکتری‌های گرم مثبت آزمایش شده را در شرایط آزمایشگاهی مهار کرده‌است.
عدد نویز (NF) و ضریب نویز ("F") اندازه فروکاهش نسبت سیگنال به نویز (SNR) است که توسط اجزای زنجیره سیگنال ایجاد می‌شوند. عددی است که توسط آن می‌توان عملکرد یک تقویت‌کننده یا گیرنده رادیویی را مشخص کرد و مقادیر پایین‌تر آن نشان‌دهنده عملکرد بهتر است.
ضریب نویز به عنوان نسبت توان نویز خروجی یک دستگاه به بخشی از آن ناشی از نویز حرارتی در ورودی مختوم در دمای نویز استاندارد "T0" (معمولاً ۲۹۰ کلوین) تعریف شده‌است؛ بنابراین ضریب نویز نسبت نویز خروجی واقعی به آن است که اگر خود دستگاه نویز یا نسبت SNR ورودی به SNR خروجی را نشان ندهد، باقی خواهد ماند.
عدد نویز صرفاً "ضریب" نویز است که در دسی‌بل (dB) بیان شده‌است.http://www.satsig.net/noise.htm
عدد نویز در دسی‌بل (دی‌بی) بین نویز خروجی از گیرنده واقعی به نویز خروجی از یک گیرنده «ایدئال» با کلی همان بهره و پهنای‌باند زمانی که گیرنده متصل به منابع همسان (matche) در دمای نویز استاندارد "T" (معمولاً ۲۹۰ کلوین) متفاوت است. توان نویز یک بار ساده برابر است با "kTB"، در این‌جا "k" ثابت بولتزمن است، "T" دمای مطلق بار (مثلاً یک مقاومت) و "B" پهنای‌باند اندازه‌گیری است.
این امر باعث می‌شود عدد نویز قابل استفادهٔ عدد شایستگی برای سیستم‌های زمینی، جایی که در آن دمای مؤثر آنتن معمولاً در نزدیکی استاندارد ۲۹۰ کلوین است باشد. در این حالت، یک گیرنده با یک عدد نویز را می‌گویند ۲ دی‌بی بهتر از دیگری خواهد داد که نسبت سیگنال به نویز خروجی آن تقریباً ۲ دی‌بی بهتر از دیگری است. اما، در مورد سیستم‌های ارتباطی ماهواره‌ای، جایی که آنتن گیرنده از فضای سرد سیگنال ارسال می‌کند، دمای مؤثر آنتن اغلب سردتر از ۲۹۰ کلوین است. در این موارد ۲ دی‌بی بهبود در میزان عدد نویز گیرنده منجر به بیش از ۲ دی‌بی بهبود در نسبت سیگنال به نویز خروجی خواهد شد. به همین دلیل، معمولاً به‌جای عدد نویز برای توصیف گیرنده‌های ارتباطی ماهواره‌ای و تقویت‌کننده‌های با نویز کم از رابطه "دمای نویز مؤثر" استفاده می‌شود.
ضریب نویز یک سیستم به صورت. تعریف شده‌است
در اینجا و به ترتیب نسبت سیگنال و نویز ورودی و خروجی هستند. مقادیر نسبت‌های توان هستند. عدد نویز به عنوان ضریب نویز در دسی‌بل تعریف می‌شود:
در اینجا و در دسی‌بل (dB) هستند. این فرمول‌ها فقط در صورتی معتبر هستند که ورودی مختوم در دمای نویز استاندارد باشد، اگرچه در عمل اختلافات اندک در دما به میزان قابل توجهی روی مقادیر تأثیر نمی‌گذارد.
ضریب نویز از یک دستگاه مربوط به دمای نویز آن with some rearrangement from .
ضریب نویز تضعیف‌کننده‌ها برابر با نرخ تضعیف آن‌ها وقتی که درجه حرارت فیزیکی آن‌ها معادل است می‌باشد. به‌طور کلی، برای یک تضعیف‌کننده در دمای فیزیکی ، دمای نویز است، می‌دهد ضریب نویز
اگر چندین دستگاه پشت سرهم (آبشاری) باشند، می‌توان ضریب کل نویز را با معادله فریس یافت:.
در این‌جا ضریب نویز برای دستگاه ‌ام است و بهره توان (خطی، نه در دسی‌بل) دستگاه ام است. تقویت‌کننده اول در یک زنجیره معمولاً بیشترین تأثیر را در عدد نویز کل دارد، زیرا عدد نویز طبقات با بهره طبقه کاهش می‌یابد. در نتیجه، تقویت‌کننده اول معمولاً از عدد نویز کمی برخوردار است و الزامات عدد نویز طبقات بعدی معمولاً کم‌تر است.
ضریب نویز ممکن است به عنوان تابعی از خروجی افزوده اشاره‌شده به توان نویز formula_4 و بهره توان یک تقویت‌کننده formula_5 مورد استفاده قرار گیرد
از تعریف ضریب نویز.
و به فرض سیستمی که دارای یک تقویت‌کننده تک طبقه نویزی است. نسبت سیگنال به نویز این تقویت‌کننده شامل خروجی خود می‌باشد که formula_4 به نویز، formula_8 به سیگنال تقویت شده و formula_9 به نویز ورودی تقویت‌شده اشاره دارد،
با جایگزینی SNR خروجی در تعریف ضریب نویز،Aspen Core. Derivation of noise figure equations (DOCX), pp. 3–4
گرهارد اولشفسکی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل آلمان است.
رولی‌تتراسیکلین یک آنتی بیوتیک وسیع الطیف از دسته تتراسایکلین‌ها است.
هنر شوروی، هنر تجسمی است که پس از انقلاب سوسیالیستی اکتبر سال ۱۹۱۷ در روسیه شوروی (۱۹۱۷–۱۹۲۲) و اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۲۲–۱۹۹۱) تولید شد.
تولد هنر اتحاد جماهیر شوروی قبل از دوران دهه ۱۹۲۰ میلادی با یک دوره رقابت شدید ایدئولوژیکی بین گروه‌های مختلف هنری پیش آمد که هر یک تلاش می‌کردند تا دیدگاه‌های خود را در تعیین اشکال و جهاتی که در آن هنر شوروی توسعه می‌یافت، امتیازاتی کنند تا حمایت صاحبان قدرت را در کسب پست‌ها در موسسات فرهنگی جلب نمایند.
این بحران با بحران فزاینده هنر رادیکال "چپ گرایانه" تلخ‌تر شد. در اواخر دهه ۱۹۳۰، بسیاری از تمایلات آوانگارد که در دهه ۱۹۱۰ آغاز شده بودند، خود را خسته کرده بودند و شروع به تصویر کشیدن اشیاء با زندگی واقعی می‌کردند، زیرا تلاش می‌کردند به سیستم سنتی تصاویر نقاشی شده بازگردند. این همان چیزی است که با هنرمندان برجسته گروه "الماس ناشناخته" رخ داد. در اوایل دهه ۱۹۳۰ کازیمیر مالویچ به هنر فیگوراتیو بازگشت."The Leningrad School of Painting. Essays on the History." St Petersburg, ARKA Gallery Publishing, 2019. P.25.
حامیان برجسته دیدگاه‌های "چپ" عبارتند از: دیوید اشترنبرگ (رئیس گروه هنرهای زیبا کمیساریای خلق برای آموزش و پرورش؛ قبل از انقلاب یکی از اعضای گروه یهودیان کارگر، که در تبعید در فرانسه زندگی می‌کرد، جایی که با آناتولی لوناچارسکی آشنا شد)، الکساندر دروین، ولادیمیر تاتلین، وسلی کاندینسکی، کازیمیر مالویچ، اوسیپ بریک، سوفیا دیمشیتس-تولستایا، اولگا روزانوا، میخائیل ماتیوشین و ناتان آلتمن. آنها یک گروه نسبتاً قدرتمند را تشکیل دادند که در ابتدا سیاست‌های بخش هنرهای زیبا را در دولت شوروی و همچنین شوراهای محلی مسکو و پتروگراد تعیین می‌کرد.
موقعیت دپارتمان هنرهای زیبا کاملاً توسط نیکولای پونین در سال ۱۹۱۹ بیان شد، که نوشت: ""اگر تصویر جهان به شناخت کمک کند، فقط در اولین مراحل رشد بشر بوده‌است، پس از آن هم‌اکنون یا مانع مستقیم رشد هنر است یا عامل تفسیر طبقاتی آن»"، و بنابراین "«عنصر تصویر در حال حاضر عنصر مشخصه درک بورژوازی از هنر است»"."Пунин Н. Искусство и пролетариат // Изобразительное искусство." — 1919, №1. С.24, 30.
خطر وقفه با سنتهای گسترده هنر پیش از انقلاب و مکتب هنری عمدتاً توسط نمایندگان هنر روسیه که کار خود را از قبل از انقلاب آغاز کرده بودند، مطرح شده بود و بر خلاف "چپ‌ها"، ابتدا رژیم جدید را بایکوت می‌کردند. از جمله آنها دیمیتری کاردوفسکی، اسحاق برودسکی، الکساندر ساوینوف، آبرام آرکیفف، بوریس کوستودیف، کوزما پتروو-وودکین، آرکادی ریلوف، آنا اوسترومووا -لبدوا، میخائیل آویلوف، الکساندر ساموخوالوف، بوریس ایوگانسون، رودولف فرنتز و دیگران بودند. شکل‌گیری این دو اردوگاه که اعضای آنها دارای موقعیت‌هایی بودند و تا حدود زیادی با قطر مخالف بودند، تأثیر برجسته ای بر توسعه هنر و آموزش هنری در دهه ۱۹۲۰ گذاشت. در این جو مباحث مداوم و مسابقه ای بین گرایش‌های مختلف هنری بود که هنر و مکتب هنری شوروی به وجود آمد."The Leningrad School of Painting. Essays on the History." St Petersburg, ARKA Gallery Publishing, 2019. P.26.
جنبش دیگری پس از انقلاب برای قرار دادن همه هنرها در خدمت دیکتاتوری پرولتاریا آغاز شد. ابزار آن درست چند روز قبل از انقلاب اکتبر، معروف به پرالتکالت، مخفف اختصاری "Proletarskie kulturno-prosvetitelnye organizatsii" (سازمان‌های فرهنگی و روشنگری پرولتاریا) ایجاد شد. تئوریسین برجسته این جنبش الکساندر بوگدانف بود. در ابتدا کمیساریای خلق برای آموزش (وزارت آموزش و پرورش)، که همچنین وظیفه هنر را برعهده داشت، از پرولتکالت پشتیبانی کرد. با این حال، بعداً به دنبال استقلال بیش از حد از حزب کمونیست حاکم بلشویکها، نگرش منفی به ولادیمیر لنین، تا سال ۱۹۲۲ کاهش چشمگیری یافت، و سرانجام در سال ۱۹۳۲ منحل شد.
ایده‌های پرالکالت علائق آوانگاردهای روسی را که سعی در خلاص شدن از مقررات «هنر بورژوایی» داشت، جلب کرد. از جمله افراد برجسته این جنبش عبارت بودند از: ولادیمیر تاتلین، میخائیل ماتیوشین، و کازیمیر مالوویچ که از سال ۱۹۲۳ تا زمان تعطیلی در سال ۱۹۲۶ مدیر مؤسسه فرهنگ هنری پتروگراد ("GinKHuk") بود."The Leningrad School of Painting. Essays on the History. St Petersburg, ARKA Gallery Publishing, 2019. P.399." با این حال، اندیشه‌های آوانگارد سرانجام با واقع گرایی سوسیالیستی که توسط دولتحمایت می‌شد، درگیر شد.
هنر رسمی تأیید شده پیروی از دکترین رئالیسم سوسیالیستی بود. در بهار سال ۱۹۳۲، کمیته مرکزی حزب کمونیست تصویب کرد که همه گروه‌ها و سازمان‌های ادبی و هنری موجود باید منحل شوند و با انجمن‌های یکپارچه حرفه‌های خلاق جایگزین شوند. بر این اساس، اتحادیه هنرمندان مسکو و لنینگراد در اوت سال ۱۹۳۲ تأسیس شد که تاریخ هنر پس از انقلاب را به پایان رساند. دوران هنر شوروی آغاز شد."Unknown Socialist Realism. The Leningrad School. St Petersburg, NP-Print, 2007. P.28–29."
در اکتبر سال ۱۹۳۲، کمیته اجرایی مرکزی روسیه و شورای کمسیونهای "خلق" قطعنامه ای را "برای ایجاد فرهنگستان هنر به" تصویب رساند. مؤسسه هنرهای زیبا پرولتری لنینگراد به پژوهشگاه نقاشی، مجسمه‌سازی و معماری تبدیل شد. این سبب ایجاد یک دوره ۱۵ ساله تغییر مداوم در بزرگترین مؤسسه آموزش هنر کشور شد. در کل، طی دوره ۱۹۱۷–۱۹۹۱، این مؤسسه بیش از ۱۰۰۰۰ هنرمند و مورخ هنر فارغ‌التحصیل شد."Anniversary Directory graduates of Saint Petersburg State Academic Institute of Painting, Sculpture, and Architecture named after Ilya Repin, Russian Academy of Arts. 1915 - 2005." - St Petersburg: Pervotsvet Publishing, 2007. در میان آنها هنرمندان و مجسمه سازان بزرگی از اتحاد جماهیر شوروی همچون الکساندر ساموخوالوف، یوسی مویزینکو، آندری میلیکنوف، یوری نپرینتسف، الکساندر لاکیتونف، میخائیل آنیکوشین، پیوتر بلوسف، بوریس اوگاروف، ایلیا گلازونف، نیکولای تیمکو و دیگران قرار گرفتند.
مشهورترین هنرمندان اتحاد جماهیر شوروی عبارت بودند از: اسحاق برودسکی، الکساندر ساموخوالف، بوریس ایوگانسون، الکساندر دینکا، الکساندر لاکیتوف، یوری نپرینتسف و دیگر نقاشان مسکو و مکتب لنینگراد."The Leningrad School of painting 1930 – 1990s. Historical outline". الکساندر گراسیموف هنرمند مسکو در طول زندگی حرفه ای خود تعداد زیادی از نقاشی‌های قهرمانانه جوزف استالین و سایر اعضای پولیتبورو را تولید کرد. بعداً نیکیتا خروشچف ادعا کرد که کلیمنت وروشیلوف از زمان حضور در وظایف خود در کمیساریای دفاع خلق وقت بیشتری را در استودیوی گراسیموف گذراند. نقاشی گراسیموف تسلط بر فنون کلاسیک بازنمایی را نشان می‌دهد.
در دوره بین اواسط دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۹۶۰، هنر رئالیسم سوسیالیستی به اوج خود نزدیک می‌شد. هنرمندانی که در دهه ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۰ از آکادمی فارغ‌التحصیل شده بودند (موسسه هنرهای روپین) در صدرنشینی بودند. آنها سریعاً هنر خود را ارائه دادند، برای تجربه تلاش کردند و مشتاق بودند بیشتر بیاموزند. هنر این دوره سلیقه فوق‌العاده ای برای زندگی و کارهای خلاقانه به نمایش گذاشت.
در سال ۱۹۵۷، نخستین کنگره اتحادیه هنرمندان اتحاد جماهیر شوروی در مسکو برگزار شد. این اتحادیه هنرمندان اتحاد جماهیر شوروی را تشکیل داد که بیش از ۱۳۰۰۰ هنرمند حرفه ای از تمام جمهوری‌ها و همه تخصص‌ها را متحد می‌کند. در سال ۱۹۶۰ اتحادیه هنرمندان فدراسیون روسیه تشکیل شد."The Leningrad School of Painting. Essays on the History." St Petersburg, ARKA Gallery Publishing, 2019. P.404—405. بر این اساس، این وقایع بر زندگی هنری در مسکو، لنینگراد تأثیر گذاشت. دامنه تجربیات گسترده‌تر شد. به ویژه، این مربوط به شکل و زبان نقاشی و پلاستیک بود. تصاویر جوانان و دانش آموزان، در حال تغییر سریع روستاها و شهرها، سرزمین‌های بکر تحت کشت، برنامه‌های ساختمانی باشکوه که در سیبری و منطقه ولگا تحقق یافت، دستاوردهای بزرگ علم و فناوری شوروی به مباحث اصلی نقاشی جدید تبدیل شد. قهرمانان زمان دانشمندان جوان، کارگران، مهندسان عمران، پزشکان محبوب‌ترین قهرمانان نقاشی‌ها شدند.
در این دوره، زندگی مباحث بسیار هیجان انگیز، چهره‌های مثبت و تصاویر را در اختیار هنرمندان قرار می‌داد. میراث بسیاری از هنرمندان بزرگ و حرکات هنری دوباره برای مطالعه و بحث‌های عمومی در دسترس قرار گرفت. این امر تا حد زیادی درک هنرمندان از روش رئالیستی و امکانات آن را گسترده‌تر کرد. این تجدید مکرر همان درک واقع گرایانه بود که باعث شد این سبک در طول تاریخ بر هنر روسیه حاکم شود. سنت واقع گرایانه باعث ایجاد بسیاری از روندهای نقاشی معاصر، از جمله نقاشی از طبیعت، نقاشی «سبک شدید» و هنر تزئینی شده‌است. با این حال، در این دوره امپرسیونیسم، پست‌مپرسیونیسم، کوبیسم و اکسپرسیونیسم نیز طرفداران و مفسران سرسخت خود را داشتند.
مرگ ژوزف استالین در سال ۱۹۵۳، و نیکیتا خروشچف را گرم شدن، راه را برای موج آزادسازی در هنر در سراسر هموار اتحاد جماهیر شوروی هموار کرد. اگرچه هیچ تغییر رسمی در سیاست صورت نگرفت، اما ترس از عواقب کمتر نسبت به دوره استالینیستی، هنرمندان با احساس آزادی بیشتری شروع به تجربه در کار خود کردند.
در دهه ۱۹۵۰، الی بیلوتین هنرمند اهل مسکو، دانش آموزان خود را تشویق به تجرید به انتزاع گرایی کرد، تجربه ای که توسط اتحادیه هنرمندان، که سیاست رسمی رئالیسم سوسیالیستی را به شدت تشدید می‌کرد، مورد بی‌توجهی شدیدی قرار گرفت. هنرمندانی که تصمیم گرفتند به سبکهای جایگزین نقاشی کنند، مجبور بودند این کار را بطور کامل به صورت خصوصی انجام دهند و هرگز نتوانستند آثار خود را به نمایش بگذارند یا بفروشند. در نتیجه، هنر غیرکانفورمیستی در مسیری جدا از هنر رسمی که در کتب تاریخ ثبت شده‌است، پیشرفت کرد.
مجله "زندگی" دو پرتره از دو نقاش منتشر کرد که به نظرشان بیشترین نماینده هنرهای روسی دوره بودند: آنها سروف، یک نماد رسمی اتحاد جماهیر شوروی و آناتولی زورف، یک اکسپرسیونیست زیرزمینی آوانگارد روسیه بود. پرتره سرووف از ولادیمیر لنین و پرتره شخصی زورف توسط خیلی‌ها با مبارزات جاودانه کتاب مقدس شیطان و ناجی همراه بود. هنگامی که خروشچف از انتشار این خبر مطلع شد، وی خشمگین شد و تمام تماس‌ها با بازدید کنندگان غربی را ممنوع اعلام کرد، تمام نمایشگاه‌های نیمه قانونی را تعطیل کرد؛ و البته زورف هدف اصلی خشم او بود.
گروه لیانوزوو در دهه ۱۹۶۰ در اطراف هنرمند اسکار رابین شکل گرفت و شامل هنرمندانی چون والنتینا کروپیوویتسکا، ولادیمیر نموخین و لیدیا مسترکووا شد. این هنرمندان در حالی که به هیچ سبک متداولی جذب نشدند، سعی داشتند به جای پایبندی به سبک تبلیغی رئالیسم سوسیالیستی خود را به شکلی که از نظرشان مناسب است ابراز کنند.
تاریخ هنر اواخر شوروی تحت سلطه سیاستها و فرمولهای ساده گرایانه است. هم در حوزه هنری و هم برای عموم مردم، به شخصیت زیبایی شناختی اثر تولید شده در اتحاد جماهیر شوروی در دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ توجه کمی صورت گرفته‌است. در عوض، هنر رسمی و غیررسمی این دوره معمولاً در تحولات سیاسی «بد» یا «خوب» قرار داشت. تصویری ظریف تر تأکید می‌کند که در این دوره، تعداد زیادی گروه در مسکو و لنینگراد در هنر رقابت می‌کردند. مهمترین چهره‌ها برای صحنه بین‌المللی هنر هنرمندان مسکو ایلیا کاباکوف، اریک بولاتوف، آندری موناستیرسکی، ویتالی کومار و الکساندر ملامید بوده‌اند.
تا دهه ۱۹۸۰، سیاست‌های میخائیل گورباچف از پرستروئیکا و گلاستون برای مقامات غیرممکن بود که محدودیت‌هایی را برای هنرمندان یا آزادی بیان آنها قائل شوند. با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، اقتصاد بازار جدید امکان توسعه یک سیستم گالری را فراهم کرد و این بدان معناست که دیگر هنرمندان نیازی به اشتغال دولتی ندارند و می‌توانند با توجه به سلیقه خود و همچنین سلیقه حامیان خصوصی خود، اثری خلق کنند. از این رو، پس از حدود ۱۹۸۶، پدیده هنر غیرکانفورمیستی در اتحاد جماهیر شوروی متوقف شد.
کیت میلر (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، صداپیشه و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. میلر از سال ۲۰۱۴ با صداپیشه و هنرپیشه دیگری به نام جان دیماجیو ازدواج کرد.
پنیمه‌پیسایکلین ( INN، همچنین با عنوان مپیسایکلین پنیسیلینات نیز شناخته می‌شود) یک آنتی بیوتیک است. این دارو نمک فنوکسی‌متیل‌پنی‌سیلین از آنتی بیوتیک تتراسایکلینی پیپاسایکلین است.
Wikipedia contributors, "Penimepicycline," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Penimepicycline&oldid=912404025 (accessed April 5, 2020)
رابرت وارد ویشنی (متولد ۱۹۵۹) که یک اقتصاددان آمریکایی است، استاد برجسته خدمات مالی میرون س. اسکولز در دانشکده تجارت دانشگاه شیکاگو می‌باشد.
رابرت ویشنی در سال ۱۹۸۱ مدرک آی. بی را با بالاترین امتیاز در حوزه (اقتصاد، ریاضیات و فلسفه) از دانشگاه میشیگان دریافت کرد، همچنین مدرک دکتری خود را در سال ۱۹۸۵ در رشته (اقتصاد) و از مؤسسه فناوری ماساچوست بدست آورد.
رابرت ویشنی یکی از نمایندگان برجسته مدرسه مالی رفتاری است. فعالیتهای تحقیقاتی وی شامل: بازار کنترل شرکتها؛ حاکمیت شرکتی در سراسر جهان؛ خصوصی‌سازی و نقش دولت در اقتصاد؛ رفتار سرمایه گذاران نهادی؛ رفتار قیمت سهام؛ اقتصاد فساد و رفتار رانت خواهی می‌باشد. مقالات پژوهشی ویشنی (که بسیاری از آنها به‌طور مشترک با آندره شلیفر، رافائل لا پورتا و ژوزف لاکونیشوک نوشته شده‌اند) از جمله تحقیقات به کار گرفته شده در زمینه علوم اقتصادی در سالهای اخیر است.
وی رئیس برنامه ان.بی.ای. ار در امور مالی شرکت است. در سال ۱۹۹۴، او (به همراه ژوزف لاکونیشوک و آندره شلیفر) ارزش ارائه مدیریت فعال برای سرمایه گذاران نهادی را با استفاده از مدل‌های سرمایه‌گذاری اختصاصی بر اساس اصول مالی رفتاری تأسیس کرد.
ویشنی تاکنون ده‌ها مقاله به همراه همکارانش تألیف کرده‌است:
گیرنده ایکس فارنزوئید () یا به اختصار FXR که با نام گیرندهٔ اسید صفراوی نیز شناخته می‌شود، یک گیرنده هسته‌ای است که در انسان توسط ژن «"NR1H4"» کُدگذاری می‌شود.
این پروتئین در مقادیر زیاد در کبد و روده‌ها بیان می‌شود. چنوداوکسی کولیک اسید و سایر انواع اسیدهای صفراوی لیگاندهای طبیعی FXR محسوب می‌شوند. یکی از وظایف اصلی این پروتئین، سرکوب کردن آنزیم کلسترول ۷ آلفا-هیدروکسیلاز (CYP7A1) است که یک آنزیم تعیین‌کننده سرعت در ساخت اسیدهای صفراوی از کلسترول است. این پروتئین مستقیماً به پروموتر CYP7A1 متصل نمی‌شود، بلکه باعث افزایش ساخت شریک کوچک هترودایمر (SHP) می‌شود که این نیز به نوبهٔ خود، رونویسی ژن CYP7A1 را مهار می‌کند.
پروتئین FXR نقش تنظیمی مهمی بر روی سطح تری‌گلیسرید در کبد دارد. به‌ویژه آنکه فعال‌شدن FXR سبب سرکوب لیپوژنز و افزایش اکسیداسیون اسید چرب از طریق افزایش فعالیت گیرندهٔ «PPARA» می‌گردد. پروتئین FXR همچنین در تنظیم تولید و فعالیت پروتئین‌های حمل‌کنندهٔ بافت پوششی روده‌ها همچون «CFTR» که در تعدیل هم‌ایستایی مایعات نقش دارند، نقش دارد.
اسپینوساد () یک حشره‌کش است از باکتری‌های گونهٔ «ساکاروپُلی‌سپورا اسپینوسا» به دست می‌آید.
اسپینوساد حاوی دو نوع اسپینوسوئید است: «اسپینوسین آ» و «اسپینوسین دی» که نسب آنها به ترتیب ۱۷ به ۳ است.
این مادهٔ شیمیایی در سرتاسر جهان برای کنترل برخی حشرات نظیر پروانه‌سانان، مگس، ریشک‌بال، قاب‌بالان، راست‌بالان، پرده‌بالان و چند نوع دیگر از آفات به‌کار می‌رود.
این سم با نام‌های تجاری «کامفورتیس»، «ترای‌فکسیس» و «ناتروبا» فروخته می‌شود. سم «ناتروبا» برای درمان شپش سر نیز به‌کار می‌رود. از اسپینوساد به‌طور رایج برای کشتن ریشک‌بال استفاده می‌شود.
بیماری هوابُرد به بیماری گفته می‌شود که در اثر عوامل بیماری‌زایی که می‌توانند توسط ذرات ریز، از طریق هوا و مکان منتقل شوند، ایجاد شود. این نوع بیماری‌ها هم در پزشکی انسانی و هم در دامپزشکی از اهمیت قابل توجهی برخوردار است. این عوامل بیماری‌زا (پاتوژن) می‌تواند ویروس‌ها، باکتری‌ها یا قارچ‌ها باشند که از طریق تنفس، صحبت، سرفه، عطسه، بر پا شدن گرد و غبار، افشاندن (اسپری)، کشیدن سیفون توالت یا هرگونه فعالیتی که باعث ایجاد ذرات هواپخش (aerosol) یا ریزقطرات (Droplet) می‌شود، منتقل شوند. بیماریهای هوابُردِ انسانی، موارد ناشی از آلودگی هوا؛ مانند ترکیبات ارگانیک فرار (VOC)، گازها و هرگونه ذرات موجود در هوا را شامل نمی‌شوند.
انتقال بیماری هوابُرد با انتقال بیماری از طریق ریزقطرات تنفسی که آنقدر بزرگ (معمولا بزرگتر از ۵ میکرون)هستند که به سرعت بر روی زمین بیفتند، متفاوت است.
به‌طور کلی عفونت‌ها به ۴ طریق منتقل می‌شوند:
۳- انتقال تراوشی یا قطره‌ای (Droplet): عامل بیماری‌زا درون ذرات معمولاً بزرگتر از ۵ میکرومتر و حاوی آب منتقل می‌شود. این ذرات تمایل دارند پس از طی مسافتی روی سطوح یا زمین قرار بگیرند.
۴- انتقال هوابُرد (Airborne): عامل بیماری‌زا درون ذرات کوچکتر از ۵ میکرومتر (از جمله آئروسل‌های کوچک) و خشک منتقل می‌شود. این ذرات تا دقایقی در هوا معلق باقی می‌مانند، مانند عامل بیماری سل.
برخی از راه‌های جلوگیری از بیماری‌های هوابرد شامل ایمن‌سازی اختصاصی بیماری، پوشیدن ماسک و محدود کردن زمان حضور بر سر هر بیماری است که ممکن است منبع عفونت باشد. قرار گرفتن در معرض انسان یا حیوان دارای بیماری هوابرد تضمین‌کنندهٔ ابتلا به این بیماری‌ها نیست، زیرا ابتلا وابسته به صلاحیت سیستم ایمنی میزبان و همچنین مقدار ذرات عفونی موجود در هوا است.
آنتی‌بیوتیک‌ها نیز ممکن است در مقابله با عفونت‌های اولیه باکتریایی هوابرد استفاده شوند.
مرکز کنترل و پیشگیری بیماری ایالات متحده آمریکا به عموم مردم واکسیناسیون و پیروی دقیق از پروتکل‌های بهداشتی برای پیشگیری از ابتلا به بیماری‌های هوابرد را توصیه می‌کند. بسیاری از متخصصان بهداشت عمومی برای کاهش انتقال عفونت‌های هوابرد فاصله‌گذاری فیزیکی را که به عنوان فاصله‌گذاری اجتماعی نیز شناخته می‌شود، توصیه می‌کنند.
محمدتقی خان منتخب‌الملک اسفندیاری (۱۲۵۳ – آبان ۱۳۱۸) دیپلمات، دولتمرد و نماینده مجلس شورای ملی بود. در زمان سفارت او در افغانستان، اختلافات مرزی دو کشور حل شد.
پدرش محمدقلی خان منتخب‌الملک نوری از خاندان اسفندیاری مازندران و شاغل در وزارت امورخارجه بود. خودش نیز در سال ۱۲۷۵ خورشیدی وارد خدمت وزارت خارجه شد. مدتی در ادارات مختلف مشغول کار بود تا اینکه به معاونت کارگزاری (مسئول امور حقوقی اتباع بیگانه) خراسان رسید. سپس به تهران انتقال یافت و معاونت و سپس کفالت (سرپرستی) محاکمات (امور حقوقی اتباع بیگانه) وزارت خارجه به او محول شد. مدتی نیز رئیس اداره حقوقی بود. سپس ژنرال قنسول (سرکنسول) ایران در بغداد شد. ابتدا لقب معتضداللممالک داشت و پس از مرگ پدرش در حدود سال ۱۲۹۷ لقب او (منتخب‌الممالک) را دریافت کرد. از سال ۱۲۹۸ تا ۱۳۰۸ رئیس اداره انگلیس و از سال ۱۳۰۸ مدیرکل وزارت امور خارجه بود.
در چهاردهم فروردین ۱۳۱۰ علی منصور وزیر داخله (کشور) محمدتقی اسفندیاری را به عنوان معاون خود به مجلس شورای ملی معرفی کرد. سال بعد اسفندیاری به عنوان سفیرکبیر به افغانستان اعزام شد.
اسفندیاری در دوران سفارت خود در کابل به مسئله تعیین خطوط مرزی ایران با افغانستان و حل اختلاف بر سر موسی‌آباد رسیدگی کرد. او در شانزدهم اسفند ۱۳۱۲ پروتکلی با فیض‌محمد خان وزیر امورخارجه افغانستان امضا کرد که حل اختلافات و تحدید کامل مرز دو کشور را به حکمیت دولت ترکیه سپرد و طرفین موافقت کردند که هر نظری را که دولت ترکیه اعلام کند، نظر قطعی بدانند و به آن عمل کنند. دولت ترکیه ارتشبد فخرالدین آلتای را به عنوان حکم معرفی کرد که در سال ۱۳۰۷ (۱۹۲۸) هنگام سفر امان‌الله خان و همسرش ثریا به ترکیه، مهماندار رسمی آنان بود. ارتشبد آلتای پس از مطالعات محلی و بررسی اسنادی که دو کشور در اختیار او گذاشتند و همچنین مطالعه درباره بافت جغرافیایی و تاریخ منطقه، رأی خود را در در ۲۵ اردیبهشت ۱۳۱۴ ابلاغ کرد که دو دولت پذیرفتند و مجلس شورای ملی نیز در سیزدهم مهر ۱۳۱۴ تأیید کرد.
در پایان سال ۱۳۱۳ به تهران احضار و بازنشسته شد. در سال ۱۳۱۶ به نمایندگی بابل به مجلس شورای ملی رفت (دوره یازدهم). در همین دوره در ۲۹ اسفند ۱۳۱۶ نمایندگان او را به عنوان عضو هیئت نظارت بر بانک ملی و چاپ اسکناس برگزیدند.
اسفندیاری در دوره دوازدهم نیز به نمایندگی بابل انتخاب شد اما در همان آغاز کار مجلس درگذشت. حاج محتشم‌السلطنه اسفندیاری رئیس مجلس شورای ملی هنگام خبر درگذشت او در مجلس گفت:
«نمی‌خواهم که از مرحوم محمد‌تقى اسفندیارى مبالغه چیزى عرض کرده باشم ولیکن یک مقدارى از حقگذارى هم نمی‌شود خوددارى کرد. آن مرحوم به علاوه اینکه واقعاً داراى فضایل علمى و معلومات زیاد و سابقه خدمت و داراى یک قلم زبردستى بود، شخصاً هم شریف و نجیب و صاحب اخلاق کریمه بود. از منشى‌گرى وزارت امور خارجه تا مقام سفارت کبرى که منتها درجه خدمت آن وزارتخانه است و همچنین در هر کاری که دولت او را معین فرمودند، همه را با صداقت و درستى و شاه‌پرستى و دولت‌خواهى انجام داد. همیشه از هر بدى خود را کنار مى‌گرفت و به هیچ ناسازایى خودش را آلوده نکرد. با یک درستى در خدمات خود رفتار کرده که فقدان یک همچون مستخدمى براى کشور و چنین عضوى براى مجلس، اسباب تأسف و تأثر واقعى است».
نیکوس کوندوروس (؛ – ) کارگردان فیلم و مستندساز اهل یونان بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون خرس نقره‌ای برای بهترین کارگردان در سال ۱۹۶۳ شده‌است.
جیمز برادفورد «برد» دلونگ (زاده ۲۴ ژوئن ۱۹۶۰) مورخ اقتصادی است که استاد اقتصاد در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی است. دلونگ به عنوان معاون وزیر امور خارجه ایالات متحده در لارنس سامرز در اداره کلینتون کار می‌کرد.
او یک وبلاگنویس فعال است که «درک واقعیت با هر دو دست نامرئی» موضوعات سیاسی و اقتصادی و همچنین انتقاد از پوشش رسانه ای، از موضوعاتی است که او روی ان‌ها کار کرده‌است.David Wessel, "In Fed We Trust: Ben Bernanke's War on the Great Panic", page 4. Crown Business, 2009. براساس رتبه‌بندی اقتصاددانان در سال ۲۰۱۹ دلونگ توسط مقالات پژوهشی اقتصاد ، ۷۴۶ امین اقتصاددان تأثیر گذار جهان شناخته شده‌است.
وی در سال ۱۹۸۲ در دانشگاه هاروارد فارغ‌التحصیل شد و به دنبال آن تحصیل خود را در مقطع کارشناسی ارشد و دکترای اقتصاد در سالهای ۱۹۸۵ و ۱۹۸۷در دانشگاه هاروارد ادامه داد. استاد راهنمای دکترای وی لارنس سامرز بود.
وی پس از اخذ مدرک دکترای خود، در سالهای ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۳ در دانشگاه‌های منطقه بوستون، از جمله ام.ای. تی، دانشگاه بوستون و دانشگاه هاروارد، اقتصاد را تدریس کرد. وی در سال ۱۹۹۲–۱۹۹۱در دانشگاه ملی تحقیقات اقتصادی مشغول به کار بود.
وی در سال ۱۹۹۳ به عنوان دانشیار به برکلی پیوست. از آوریل ۱۹۹۳ تا می ۱۹۹۵، وی به عنوان معاون سیاسی وزیر امور خارجه در وزارت خزانه داری ایالات متحده در واشینگتن، دی سی خدمت کرد.
او روی بودجه فدرال سال ۱۹۹۳، تلاش ناموفق اصلاحات مراقبت‌های بهداشتی، و سیاست‌های دیگر و چندین موضوع تجاری از جمله دور اروگوئه توافق‌نامه عمومی تعرفه‌ها و تجارت موافقت نامه تجارت آزاد آمریکای شمالی، کار کرد. وی در سال ۱۹۹۷ استاد کامل در برکلی شد و از آن زمان تاکنون در آنجا مشغول می‌باشد.
وی یک عضو تحقیقات دفتر ملی تحقیقات اقتصادی (ان.بی.ای. آر) و محقق مهمان در بانک مرکزی فدرال رزرو سان فرانسیسکو بوده‌است، همکار تحقیقاتی وی در این زمینه آلفرد پی اسلون بوده‌است.
دلونگ به همراه جوزف استیگلیتز و آرون ادلین، به عنوان یکی از سردبیران صدای اکونومیست‌ها، است. او همچنین نویسنده کتاب درسی، اقتصاد کلان است، و در چاپ دوم آن با مارتا اولنی همکاری می‌کند. وی همچنین یک ستون بازسازی شده ماهانه برای پروژه سندیکا نوشت.
دلونگ به همراه همسرش ان ماری مارسیاریل، که استاد حقوق (متخصص در حقوق مراقبت‌های بهداشتی) در دانشگاه میزوری در کانزاس سیتی می‌باشد، در برکلی، کالیفرنیا زندگی می‌کند.
دلونگ خود را یک تاجر آزاد لیبرال می‌داند. آدام اسمیت، جان مینارد کینز، آندره شلیفر، میلتون فریدمن و لارنس سامرز (که با آنها در مقالات متعددی همکاری داشته‌است) به عنوان اقتصاددانانی که بیشترین تأثیر را در نظریات وی داشته‌اند، عنوان شده‌اند.
در سالهای ۱۹۹۰ و ۱۹۹۱ دلونگ و لارنس سامرز دو مقاله نظری را نوشتند که برای تأیید مقررات مالی مهم نقض اقتصادی در نظر گرفته می‌شد. سامرز وزیر خزانه داری تحت نظارت بیل کلینتون بود.
در مارس ۲۰۰۸، دلونگ باراک اوباما را به عنوان کاندیدای حزب دموکرات برای رئیس‌جمهور تأیید کرد.
دلونگ منتقد همکاری برکلی، جان یو، استاد حقوق که در دفتر مشاور حقوقی تحت ریاست جمهوری جورج دبلیو بوش کار می‌کرد بود. یو شکنجه را در دولت بوش مجاز برای استفاده از شکنجه در طول جنگ با ترور و ترسیم تئوری واحد اجرایی عنوان کرد. دلوونگ نامه ای به صدر اعظم برکلی، رابرت بیرژنو، نوشت که خواستار عزل یو در فوریه ۲۰۰۹ بود.
در سال ۲۰۱۹، دلونگ گفت که او و سایر نئولیبرال‌ها به‌طور قطع اشتباهاتی در سیاست‌های اقتصادی کرده‌اند.
در حالی که وی همچنان معتقد بود که «سیاست‌های خوب افزایشی» ممکن است برتر باشد، با این حال به این نتیجه رسید که آنها از نظر سیاسی غیرقابل دستیابی هستند. (به دلیل عدم حضور جمهوری خواهان که مایل به دستیابی به چنین اهدافی هستند)
براساس صفحه وب دانشکده وی، علایق تحقیقاتی وی شامل "انقلابهای تطبیقی تکنولوژیکی و صنعتی؛ امور مالی و کنترل شرکتها، رشد اقتصادی؛ ظهور و سقوط سوسیال دموکراسی؛ شکل بلند مدت تاریخ اقتصادی؛ اقتصاد سیاسی سیاست پولی و مالی است. بحرانهای مالی و اقتصاد کلان قرن بیستم؛ سرمایه‌گذاری رفتاری؛ تاریخ اندیشه اقتصادی؛ ظهور غرب؛ دلایل رکود بزرگ می‌باشد.
ژان-پیر بلان (; – ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون خرس نقره‌ای برای بهترین کارگردان در سال ۱۹۷۲ شده‌است
گیورگی جولگروف (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل بلغارستان است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون خرس نقره‌ای برای بهترین کارگردان شده‌است.
استرید هنینگ-ینسن (; – ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و بازیگر زن شناخته شده اهل دانمارک بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "عنصر جنایت" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون خرس نقره‌ای برای بهترین کارگردان در سال ۱۹۷۹ شده‌است.Official Berlinale Website 1979 Prize Winners. Retrieved 14 March 2014
کوستاس فریس (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، کارگردان تلویزیونی، فیلم‌نامه‌نویس و تدوین‌گر اهل یونان است.کوستاس فریس در وبگاه vangelislyrics.com
ییم هو (؛ زادهٔ ۱۹۵۲) کارگردان فیلم اهل هنگ کنگ است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون خرس نقره‌ای برای بهترین کارگردان شده‌است.
لین چنگ-شنگ (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم اهل تایوان است.
کوزیما کوپولا (؛ زادهٔ ) یک رقصنده باله و هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "افسران پلیس" و "حریم شکسته" اشاره نمود.
دانیلو دزیدری (؛ زادهٔ ) یک فیلم‌بردار اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "امشب در منزل آلیس"، "لعنت به روزی که تو را ملاقات کردم"، "ریمینی ریمینی"، "هم‌کلاسی‌ها" و "به خانه برگرد گُری" اشاره نمود.
صد میدان کتابی به زبان فارسی در عرفان اسلامی، عرفان عملی و سیر و سلوک از خواجه عبدالله انصاری (ملقب به پیر هرات و شیخ الاسلام) است. وی این کتاب را در سال ۴۴۸ ه. ق. نوشت. برخی معتقدند خواجه عبدالله نخستین فردی است که مقامات عرفانی را در کتابی (صد میدان) به صورت منظم و طبقه‌بندی شده گردآوری کرده است.سیدعلی کرامتی مقدم، شاخص‌های سبکی صد میدان خواجه عبداالله انصاری، فصلنامهّ پژوهش‌های ادبی و بلاغی، سال سوم، شمارهٔ ۹، ۱۳۹۳، ص ۲۳ - ۳۳. او برای هر یک از این مقامات تعریف مختصری و مراحلی شرح می‌دهد که تشکیل دهندهٔ هزار مرحله و مقامی است که سالک راه حقیقت باید طی کند تا به هدف خود برسد. تعدادی از عرفای پس از خواجه عبدالله نیز از همین سبک استفاده بهره گرفته و مقامات سلوکی را با تغییراتی طبقه‌بندی، دسته بندی و تقسیم بندی کرده و شرح می‌دهند. در این میان از قید برخی مقامات یاد شده توسط خواجه عبدالله خودداری کرده و برخی دیگر را شرح و بسط می‌دهند، مانند شیخ عطار نیشابوری در منطق الطیر. سالها بعد از تألیف صد میدان، شاگردان و پیروان پیر هرات از او می‌خواهند که شرح بیشتری بر مقامات و مراحل قید شده در صد میدان بپردازد که او با تألیف کتاب منازل‌السائرین به این خواهش آن‌ها جامهٔ عمل می‌پوشاند. با توجه به این که خواجه عبدالله انصاری ۲۷ سال بعد کتاب منازل‌السائرین را تألیف کرده و میان این کتاب و صد میدان مشترکاتی و تفاوت‌هایی در شرح و توالی میدان و طبقات عرفانی وجود دارد، برخی چنین استنتاج می‌کنند که او از تجربهٔ چند دهه سلوک عملی و مطالعه در عرفان نظری خود برای ارتقا و بهبود نظراتش بهره برده است.
در ابتدای کتاب خواجه عبدالله پس از مختصر گفتاری به بیان صد میدان می‌پردازد: «از آشنایی تا دوست داری هزار مقامست، و از آگاهی تا بگستاخی هزار منزلست، و این جمله بر صد میان نهاده آمد، والله المستعان».
صد میدان، نسخهٔ پی دی اف، به کوشش اکرم شفائی، نسخهٔ آنلاین، کتابخانهٔ تبیان.
پروپابلیکا، یک مؤسسه غیرانتفاعی با چپ‌گرا است که در سال ۲۰۰۷ تأسیس شده و در شهر نیویورک مستقر می‌باشد. پروپابلیکا، یک رسانه مستقل آمریکایی محسوب می‌شود که در حوزه روزنامه‌نگاری تحقیقی برای منافع عامه فعالیت می‌کند.
پروپابلیکا، اولین رسانه آنلاینی است که در سال ۲۰۱۰، جایزه پولیتزر را به خاطر مقاله ای نوشته شده توسط روزنامه‌نگاران خود دریافت کرده‌است."a story that chronicles the urgent life-and-death decisions made by one hospital's exhausted doctors when they were cut off by the floodwaters of Hurricane Katrina." - Pulitzer.org The 2010 Pulitzer Prize Winners: Investigative Reporting, accessed April 13, 2010
تونینو چروی (؛ ۴ ژوئن ۱۹۲۹ – ) یک کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "امشب در منزل آلیس" و "امروز می‌کشیم، فردا می‌میریم!" اشاره نمود.
آل بوسعید () از قبایل عرب منطقه خاورمیانه می‌باشد، که بر کشور عمان حکومت می‌کنند و همواره بزرگ این خاندان به‌عنوان سلطان عمان شناخته می‌شود. پیشینه خاندان آل بوسعید به فردی از قبیله أزد، بنام خلف بن ابی‌سعید الحنائی بازمی‌گردد. اجداد این خاندان از یمن به منطقه دباء البیعة مهاجرت کردند و پس از ویران شدن سد مأرب، در اواخر قرن سوم پیش از میلاد و در زمان شاهنشاهی ساسانی، در منطقه کنونی، در کشور عمان سکنی گزیدند. هم‌اکنون هیثم بن طارق آل سعید، بزرگ خاندان آل بوسعید می‌باشد، که به‌عنوان سلطان عمان شناخته می‌شود.
جووانی ورونزی (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم، هنرپیشه و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به برای عشق، فقط برای عشق، راهنمای عشق، راهنمای عشق ۲، راهنمای عشق ۳، زنان دامن‌پوش، چرخند و "چهره پیکاسو" اشاره کرد.
ماسیمو چکرینی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "چهره پیکاسو"، "سرانجام، خوشبختی"، "چرخند"، "قصه قصه‌ها"، "آتش‌بازی"، "ازدواج در پاریس"، "تابستانی کنار دریا"، "به خانه برگرد گُری"، "به خانه خوش آمدی گُری" و "پینوکیو" اشاره کرد.
نانایمو بار یک دسر است که احتیاج به پختن ندارد. خاستگاه این دسر کشور کانادا است و نام خود را از شهر نانایمو ، بریتیش کلمبیا در ونکور به عاریت گرفته است. نانایمو بار شامل ویفر ،‌بادام یا گردو و خرده نارگیل و کاستارد در وسط و لایه‌ای از شکلات در بالای است. نانایمو را می توان با با طعم‌های مختلف از جمله با نعنا، کره بادام زمینی ، نارگیل، کافه موکا و انواع مختلف شکلات تهیه کرد.
کریستینا گرادو (؛ – ) یک هنرپیشه و صداپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ما، زنان" و "کنت دو مونت-کریستو" اشاره کرد.
دیانا دئی (؛ ۱۵ مارس ۱۹۲۱ – ۳ ژانویه ۱۹۹۹) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "آفرین پسر!"، "دانشجویان گاسکونیا"، "روسینی" و "کشور زنگ‌ها" اشاره کرد.
دیانا توریه‌ری (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "دون پاسکواله" اشاره نمود.
کری جیمز هورن (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، تهیه‌کننده و فیلمساز اهل کانادا است. جیمز در میشن، بریتیش کلمبیا زاده شده‌است.
جیمز در سال ۲۰۰۷ در فیلم «بیگانگان در آمریکا» حضور داشت، همچنین وی در سال ۲۰۱۰ برای ایفای نقش «کیلب اودل» در سریال درام مزرعه قلب‌ها به شهرت رسید.
ابررسانه به عنوان موتور حالت برنامه کاربردی (HATEOAS) جزئی از معماری برنامه REST است که آن را از دیگر معماریهای کاربرد شبکه متمایز می‌کند.
به کمک HATEOAS، یک کلاینت می‌تواند با یک نرم‌افزار شبکه تعامل کند به صورتی که سرورهای برنامه این نرم‌افزار اطلاعات را به صورت پویا از طریق ابررسانه ارائه نمایند. یک کلاینتREST، جهت تعامل با سرور یا برنامه نیاز کم یا حتی هیچ نیازی به دانش قبلی ندارد و تنها کافی است درک عمومی از مفهوم ابررسانه داشته باشد.
در نقطه مقابل، کلاینتها و سرورهای موجود در CORBA از طریق یک رابط ثابت که ازطریق اسناد یا یک زبان توصیف رابط (IDL) به اشتراک گذاشته می‌شوند، تعامل دارند.
محدودیت‌هایی که توسط HATEOAS اعمال می‌گردد، منجر به جدا شدن کلاینت و سرور می‌شود. این ویژگی عملکرد سرور را قادر می‌سازد تا به طور مستقل تکامل یابد.
یک مشتری REST از طریق یک URL ثابت ساده وارد یک برنامه REST می‌شود. کلیه اقدامات آتی که مشتری ممکن است انجام دهد، در بازنمودهای منبع از سرور بازگردانده می‌شود. انواع رسانه ای که برای این نمایش‌ها استفاده می‌شوند و روابط پیوندی که ممکن است در آن وجود داشته باشد، به‌صورت استاندارد هستند. کلاینت با انتخاب از پیوندهای موجود در یک بازنمود یا با دستکاری بازنمود به روشهایی که در نوع رسانه ارائه شده‌است، در برنامه پیمایش می‌کند. به این ترتیب، تعامل RESTful به جای استفاده از اطلاعات خارج از کانال ارتباط، توسط ابررسانه هدایت می‌شود.
به عنوان مثال، این درخواست GET یک منبع حساب را واکشی می‌کند، و درخواست ارائه جزئیات را در قالب یک بازنمود به شکل JSON می‌کند:
GET /accounts/12345 HTTP/1.1
Host: bank.example.com
Accept: application/vnd.acme.account+json
Content-Type: application/vnd.acme.account+json
Content-Length: ...
هنگامی که اطلاعات حساب بعداً بازیابی شد، حساب خالی می‌شود:
کلاینت لازم نیست هر نوع رسانه و مکانیزم ارتباطی ارائه شده توسط سرور را درک کند. امکان درک انواع رسانه‌های جدید را می‌توان در زمان اجرا از طریق " کد بر اساس تقاضا " توسط سرور به کلاینت ارائه داد.
محدودیت HATEOAS یک بخش اساسی از ویژگی «رابط یکسان» REST است، همان‌طور که در پایان‌نامه دکترای روی فیلدینگ تعریف شده‌است. فیلدینگ در ادامه این مفهوم را در وبلاگ خود توضیح داده‌است.
فیلدینگ توضیح می‌دهد که هدف برخی از این سخت‌گیری‌ها و سایر محدودیت‌های REST، "طراحی نرم‌افزار در مقیاس دهه‌ها است: هر جزئیاتی برای ارتقاء طول عمر نرم‌افزار و تکامل مستقل طراحی شده‌است. بسیاری از محدودیت‌ها مستقیماً با راندمان کوتاه مدت مخالف هستند. متأسفانه، مردم در طراحی کوتاه مدت نسبتاً خوب هستند و معمولاً در طراحی بلند مدت افتضاح هستند. "
حسابگر لیبره‌آفیس ، صفحه گسترده بسته نرم‌افزاری لیبره‌آفیس است.
حسابگر لیبره‌آفیس، پس از چنگال از OpenOffice.org در سال ۲۰۱۰، برای رفع بسیاری از نقص در محاسبات فرمول مربوط به منابع خارجی و تقویت عملکرد ذخیره‌سازی داده‌ها، به ویژه هنگام مراجعه به داده‌های بزرگ، دست به کار مجدد زیادی برای انتقال مرجع خارجی شد.
علاوه بر این، کالک اکنون از ۱ میلیون ردیف در صفحه گسترده با ارجاع کلان به هر سلول پشتیبانی می‌کند.
حسابگر لیبره‌آفیس قادر به باز و ذخیره بیشتر صفحات گسترده در قالب پرونده مایکروسافت اکسل است. این نرم‌افزار همچنین قابلیت ذخیره صفحات گسترده به عنوان فایل‌های PDF را دارد.
مانند کل مجموعه حسابگر لیبره‌آفیس، برای سیستم‌عامل‌های مختلفی از جمله لینوکس، مک او اس، مایکروسافت ویندوز و FreeBSD در دسترس است و تحت مجوز عمومی موزیلا، نرم‌افزار رایگان و منبع باز است.
اکنون بتای بسته لیبره آفیس در AmigaOS 4.1 وجود دارد.
کامیلو ماستروچینکوئه (؛ – ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "دون پاسکواله"، "ملکه اسکالا"، "مردان خشن" و "زیباترین زوج جهان" اشاره نمود.
دون پاسکواله () یک فیلم کمدی ایتالیایی است که در سال ۱۹۴۰ منتشر شد.
آلساندرو دِ استفانی (؛ – ) یک فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مادالنا"، "فانی" و "دون پاسکواله" اشاره نمود.
دون پاسکوال () یک تله‌تئاتر استرالیایی به کارگردانی آلن برک است که در سال ۱۹۶۲ منتشر شد. این نمایش تلویزیونی بر پایهٔ دون پاسکوال ساخته شده‌است.
برنامه ارائه ، یک بسته نرم‌افزاری است که برای نمایش اطلاعات در قالب نمایش اسلاید مورد استفاده قرار می‌گیرد. این سه کارکرد اصلی دارد: ویرایشگر اجازه می‌دهد تا متن درج و قالب بندی شود، روشی برای درج و دستکاری تصاویر گرافیکی و یک سیستم نمایش اسلاید برای نمایش محتوا. نرم‌افزار ارائه می‌تواند به عنوان یک گروه خاص از رسانه‌های الکترونیکی، با فرهنگ و شیوه‌های خاص خود در مقایسه با رسانه‌های ارائه سنتی، امکان‌پذیر باشد. از برنامه های پرکاربرد ارائه می توان به پاورپوینت (Power Point) محصول شرکت مایکروسافت اشاره کرد.
ارائه در این روش تحویل در همه ابعاد ارتباطات تجاری به‌ویژه در برنامه ریزی شغلی و همچنین در کنفرانس دانشگاهی و تنظیمات کنفرانس حرفه ای و همچنین در اقتصاد دانش عموماً در جایی که ایده‌ها نتیجه کار اصلی است گسترده‌است. ارائه همچنین ممکن است برجسته در محیط‌های سیاسی، به ویژه سیاست محیط کار، جایی که ترغیب یک تعیین‌کننده اصلی نتایج گروه است.