moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پردازنده‌های گرافیکی ممکن است شکلی از پردازنده‌های بیش هسته‌ای که دارای واحدهای پردازش سایه‌زن متعدد هستند در نظر گرفته شوند که تنها برای کدهای بسیار موازی مناسب هستند (توان عملیاتی بالا، اما عملکرد بسیار ضعیف تک رشته‌ای).
تعدادی از کامپیوترهای ساخته‌شده از پردازنده‌های چندهسته‌ای دارای یک میلیون یا بیشتر هسته منحصر به فرد CPU هستند. مثال‌ها عبارتند از:
تعداد کمی از ابرکامپیوترها دارای بیش از یک میلیون و حتی بیش از ۵ میلیون هسته CPU هستند. در حالی که که پردازنده‌های مشترک نیز وجود دارد، به عنوان مثال پردازنده‌های گرافیکی مورد استفاده، آن هسته‌ها در شمارش هسته فهرست نشده‌اند، سپس تعداد کمی از رایانه‌های دیگر به آن اهداف دست می‌یابند.
احمد روستا (۱۷ فروردین ۱۳۲۷ در یزد - ۲۰ آذر ۱۴۰۰)
مدرس، محقق و مشاور مدیریت در امور بازاریابی، صادرات و واردات اهل ایران
تحصیلات دکتری خود را در دانشگاه برادفورد انگلیس در سال ۱۹۷۹ میلادی در رشته مدیریت به پایان رساند و در همان سال به ایران برگشت. وی بیش از ۳۵ سال سابقه تدریس، تحقیق و مشاوره در امور مدیریت، بازاریابی، صادرات و مدیریت استراتژیک به عنوان یکی از برترین اساتید بازاریابی کشور داشت. وی پس از ابتلا به سرطان پانکراس (لوزالمعده) در ۲۰ آذر ۱۴۰۰ درگذشت.
او را با نام پدر علم بازاریابی نوین ایران می‌شناسند.
احمد روستا ملقب به پدر بازاریابی نویندر ایران در سال ۱۳۲۷ و در شهر یزد به دنیا آمد. مدرک دکترای مدیریت خود را از دانشگاه برادفورد انگلستان در سال ۱۹۷۹ میلادی اخذ نمود و عضو رسمی هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی؛ دانشکده مدیریت و حسابداری بود. روستا دارای ۴۰ سال سابقه تدریس، تحقیق و مشاوره در امور مدیریت، بازاریابی، صادرات، تبلیغات و مدیریت استراتژیک و دارای مقالات و کتاب‌های تألیفی متعددی است.
نبرد اول تاراین در ۱۱۹۱ میلادی میان سلسله غوریان و چاهامناها و متحدین آن‌ها در نزدیکی منطقه تاراین (تراوری امروزی در ایالت هاریانا، هندوستان) به‌وقوع پیوست. شاه چاهامناها، پریتویراج چوهان در این جنگ شاه غوری‌ها معزالدین را مغلوب نمود و شاه غوری‌ها این شکست را یک سال بعد در جنگ دوم تاراین تلافی کرد.
منابع که در زمان جنگ نوشته شده‌است، شامل تاج‌المعاصر اثر حسن نظامی (از طرف غوری‌ها) و پرتویراجا ویجایا اثر جایانکا (در سمت چاهامنا) می‌باشد.
منابع پسین در رابطه به این جنگ شامل کتب تاریخی ذیل است، که به زبان فارسی می‌باشند:
این کتاب‌های تاریخی از پریتویراج به نام‌های مختلف یادآوری می‌کنند، شامل «رای کولاه پیتورا» (منهاج)، «پیتور رای» (سرهندی) و «پیتاو رای» (فرشته). آن‌ها سر قوماندان اعلی پریتویراج به‌نام گوویند رای را به نام‌های «گوبند ری» (منهاج)، «گوبند رای» (سرهندی)، «خاند، خاندا یا خاندی» (نظام الدین و بهاءالدین)، و «چوهاند ری» (فرشته) یاد می‌کنند.
منابع پسین که به زبان هندی نوشته شده‌اند شامل همیرا ماهاکاویا و پریتویراج راسو می‌باشد.
معزالدین در ۱۱۷۵ میلادی ملتان را تصرف کرد، اما تهاجم وی در ۱۱۷۸ میلادی بالای سلطنت چاولوکیا در منطقه گجرات و شمال راجستان امروزی ناموفق بود. غوریان متعاقب این شکست، غزنویان را مغلوب نموده و لاهور را در ۱۱۸۶ میلادی تصرف کردند.
معزالدین سفیر خود – قاضی‌القضات قیوم الملک رکن الدین حمزه – را به دربار پریتویراج فرستاد تا شاه هندی را به پذیرفتن یک تفاهم‌نامه صلح‌آمیز قانع سازد. تاج‌المعاصر، کتاب تاریخ که توسط نویسنده مسلمان حسن نظامی نوشته شده‌است، این فرستاده را این‌گونه توصیف می‌کند، یک «مقام عالی‌رتبه» که پیام معزالدین به پریتویراج را «به‌گونه دقیق و ظریف و به‌طور موزون» و به‌کارگیری «زبان برازنده» بیان کرد. کتاب منتسب به چاهامنا، پرتویراجا ویجایا، معزالدین را به عنوان یک «شیطان» گوشت‌خوار گاو و «شرور» توصیف می‌کند و از سفیر وی نیز یک تصویر واقعاً بدقیافه به نمایش می‌گذارد، کسی که «سفیدی وحشتناک» پوست وی به حدی است که به نظر می‌رسد از مریضی پوستی رنج می‌برد و کسی که گفتارش شبیه «گریه مرغان وحشی» بود.
پریتویراج شرایط سفیرغوریان را نپذیرفت که طبق حسن نظامی، شامل گرویدن به دین اسلام و پذیرفتن سلطه غوریان بود. سپس معزالدین تصمیم گرفت تا به پادشاهی چاهامنا حمله کند.
لشکرکشی و درگیری‌های غوریان که منتهی به جنگ اول تاراین شد در ۱۱۹۰ میلادی آغاز گردید، اما نبرد واقعی تقریباً در زمستان سال ۱۱۹۱ میلادی اتفاق افتاد.
ارتش معزالدین چندی قبل از سال ۱۱۹۱ میلادی قلعه تابارهندا (احتمالاً باتیندای امروزی) را تصرف کرده بودند و فرض می‌شود، که این قلعه قبلاً تحت کنترل چاهامنا بود. بر بنیاد یادداشت سرهندی، پریتویراج در ۱۱۹۱ میلادی (۵۸۷ هجری) با ارتش خود که شامل پیاده‌نظام، سواره نظام و فیل‌های جنگی بود، به سمت غوریان حرکت کرد. زمانی که معزالدین تصمیم داشت به‌زودی تابارهندا را ترک کند، خبر نزدیک‌شدن پریتویراج به وی رسید؛ وی سپس به‌سوی پریتویراج حرکت کرد و دو ارتش در منطقه تاراین به مصاف هم رفتند.
پریتویراج با تعداد زیادی از حاکمان فئودال‌ها همراه بود، کسانی که منهاج آن‌ها را «تمامی راناهای هند» توصیف کرد. این حکام شامل گوویند رای، حاکم دهلی، بود. سرهندی می‌گوید که گوویند رای روی یک فیل نشسته بود و در خط مقدم قرار داشت و این نشان می‌داد که وی سر قوماندان اعلی ارتش پریتویراج است. سرهندی و کتاب‌های تاریخ بعدی مانند نظام الدین و بدائونی، گوویند رای را برادر پریتویراج می‌گویند. فرشته نیز می‌گوید که پریتویراج و گوویند رای برادر هم بودند و هم‌چین اضافه می‌کند که این دو مرد در اتحاد با سایر حکام دهلی علیه غوریان تاختند. فرشته، گوویند رای را کسی توصیف می‌کند که به اندازه پریتویراج قدرتمند است، احتمالاً به این دلیل که گوویند رای حاکم دهلی بود و با در نظرداشتن زمان فرشته، وی از نظر سیاسی به فرد مهمی مبدل شده بود.
سواره نظام غوریان نبرد را با پرتاب تیرها به مرکز ارتش دشمن آغاز کردند. نیروهای چاهامنا از سه جهت ضد حمله نموده و بر جنگ مسلط شدند، بر ارتش غوری فشار آوردند و آن‌ها را مجبور به عقب‌نشینی کردند.
طبق کتاب سرهندی، نیروهای غوریان علی‌رغم این‌که شجاعانه جنگیدند اما با شکست مواجه شدند. زمانی که معزالدین این را دید، به گوویند رای حمله کرد. منهاج می‌گوید که معزالدین که بر یک اسب سوار بود با نیزه‌ای به گوویند رای حمله کرد، نیزه به دهن گوویند رای اصابت کرد و دو دندان وی شکست. گوویند رای انتقام خود را با یک زوبین گرفت و بازو معزالدین را شدیداً زخمی کرد. طبق کتاب منهاج، اگر یک سرباز جوان اسب معزالدین را به منطقه امن هدایت نمی‌کرد، ممکن بود معزالدین کشته یا اسیر شود. ارتش غوری پس از ترک میدان جنگ مأیوس و مغلوب شده بودند.
معزالدین به مقصد غزنی حرکت کرد و یک نیروی کوچکی را در تابارهندا گذاشت. پریتویراج چندی قبل از جنگ دوم تاراین این قلعه را محاصره و تصرف کرد. وی ارتش غوری را تعقیب نکرد. چون یا نمی‌خواست به قلمرو دشمن حمله نماید یا اراده معزالدین را درست حدس نزده بود.
یانیک کایتل (زاده ۱۵ فوریه ۲۰۰۰) بازیکن فوتبال آلمانی است که به عنوان هافبک در بوندسلیگای آلمان و باشگاه فرایبورگ بازی می‌کند. او سابقه حضور در رده‌های سنی تیم ملی جوانان آلمان را در کارنامه دارد.
کایتل در سال ۲۰۱۰ از تیم اس‌وی بریزاش به باشگاه فرایبورگ پیوست. در ۲۹ فوریه ۲۰۲۰، او اولین بازی حرفه‌ای خود را در بوندس‌لیگا در شکست ۱–۰ و خارج از خانه مقابل بروسیا دورتموند انجام داد. او در نیمه دوم به جای یانیک هابرر مصدوم به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد. در آوریل ۲۰۲۰، او اولین قرارداد حرفه‌ای خود را امضا کرد.
ریچارد جیمز هوراتیو گاتهیل (۱۳ اکتبر ۱۸۶۲–۲۲ مه ۱۹۳۶) دانشمند سامی‌شناس انگلیسی آمریکایی، صهیونیست، و بنیانگذار سازمان زتا بتا تاو بود.
جنگ دوم تاراین در ۱۱۹۲ میلادی توسط غوریان علیه چاهامناها و متحدینشان در نزدیکی منطقه تاراین (تراوری امروزی در ایالت هاریانا، هندوستان) آغاز شد. شاه سلسله غوریان معزالدین محمد غوری، شاه چاهامناها پریتویراج چوهان را مغلوب نمود تا شکست نبرد اول تاراین را تلافی کند.
نیروهای پریتویراج چوهان، نیروهای غوریان را در جنگ اول تاراین در ۱۱۹۱ میلادی مغلوب نموده بود. شاه غوریان، معزالدین که در جریان نبرد به شدت مجروح شده بود به غزنی بازگشت و برای انتقام گرفتن شکست خود آماده‌گی گرفت.
تاریخ نگاران معمولاً تاریخ جنگ دوم تاراین را سال ۱۱۹۲ میلادی می‌گویند، هرچند این احتمال نیز وجود دارد، که این جنگ در اواخر ۱۱۹۱ میلادی اتفاق افتاده باشد.
بر بنیاد یادداشت نویسنده قرن شانزدهم-هفدهم میلادی، محمد قاسم فرشته، در این جنگ «ارتش چوهان مشتمل بر ۳٬۰۰۰ فیل، ۳۰۰٬۰۰۰ سواره نظام و پیاده‌نظام بود»، هرچند این آمار از نظر تاریخ‌نگاران مدرن اغراق‌آمیز پنداشته می‌شود. بر اساس ساتیش چندرا، این ارقام به این دلیل اغراق‌آمیز بیان شده‌است تا «چالشی که معزالدین به آن روبرو بود و میزان پیروزی وی بزرگ نمایی» شود. کاشیک رای نیز بیان می‌کند که وقایع‌نویس‌های مسلمان همواره قدرت ارتش هندو را به‌طور اغراق‌آمیز بلند می-نویسند تا شاهان مسلمان را تمجید کنند و رقم ۳۰۰٬۰۰۰ از لحاظ نظری احتمالاً می‌توانست کل نیروهای باشد که شاهی راجبوت در آن زمان بسیج کند.
براساس منابع هندی چون همیر ماهاکاویا و پریتویراج راسو، ارتش چاهامانا همزمان در چندین جبهه درگیر شده و تنها بخشی از ارتشش را در میدان نبرد در اختیار داشت. سایر قوای او در حال نزدیکی به پریتویراج بودند، اما سرنوشت تقریباً به نفع معزالدین رقم خورد.
طبق منهاج الدین سراج، معزالدین ۱۲۰٬۰۰۰ مرد کاملاً زره‌پوش با خود به نبرد آورد و خود وی یک نیروی سواره نظام نخبه ۴۰٬۰۰۰ نفری را فرمان‌دهی می‌کرد. طبق تاریخ‌نگار کوشیک رای، هرچند قدرت واقعی ارتش‌ها مشخص نیست، اما می‌توان تخمین نمود که ارتش پریتویراج از نظر ارقام بیشتر باشد.
نبرد در همان میدانی به‌وقوع پیوست که جنگ اولی در آن رخ داده بود. با درک این مسئله که نیروهای چاهامنا دارای نظم خوب بودند، غوری‌ها نخواستند تا وارد یک جنگ مستقیم و روبرو با آن‌ها شوند. غوریان در عوض، ارتش خود را به پنج دسته تقسیم نموده و چهار دسته آن‌ها برای حمله به جوانب و عقب دشمن فرستاده شدند.
طبق منهاج، معزالدین یک گروه سواره نظام کمان‌دار ۱۰٬۰۰۰ نفری را فرمان‌دهی می‌کرد و سایر ارتش خود را به چهار دسته تقسیم نموده بود، تا از چهار جانب به نیروهای چاهامنا حمله کنند. وی به سربازان خود دستور داد، که زمانی که نیروهای دشمن برای حمله پیشروی می‌کنند، نباید با آن‌ها جنگ کنند، بلکه در عوض عقب‌نشینی نمایند تا فیل‌ها، اسب‌ها و پیاده‌نظام چاهامانا خسته شوند.
معزالدین به این امید که خطوط دشمن را بشکند، به دسته پنجم ارتش خود دستور عقب‌نشینی داد. نیروهای چاهامنا طبق انتظار غوریان دستهٔ در حال فرار غوری را تعقیب کردند. غوریان سپس یک قطعه تازه دم ۱۲٬۰۰۰ نفری سواره نظام را فرستاد و آن‌ها موفق شدند، پیشروی دشمن را عقب بزنند. ارتش باقی‌مانده غوری پس از آن به حمله آغاز کردند و نیروهای چاهامنا وحشت‌زده شده و فرار کردند. طبق منهاج، استراتیژی معزالدین «بی‌دین‌ها را خسته و فرسوده نمود» و در نتیجه «اسلام پیروز شد».
منهاج می‌گوید که پریتویراج («رای پیتورا») از فیل خود پیاده شد و با یک اسب از میدان نبرد فرار کرد. هرچند، وی در منطقه نزدیک به محل جنگ دست‌گیر شد و بعدتر «به جهنم فرستاده شد». بیشتر منابع قرون وسطایی می‌گویند که پریتویراج به پایتخت چاهامنا، اجمیر، برده شد و محمد پلان داشت تا وی را به عنوان دست‌نشانده غوریان در آن‌جا ابقا نماید. پریتویراج چندی بعد علیه محمد شورش کرد و بعداً به جرم «خیانت» کشته شد.
نیروهای غوری تمامی قلم‌رو «سیاولیخ» (یا سوالاخ، به ساپادالکشا نیز معروف است) را تحت فرمان خود درآوردند. غوریان پس از آن پسر پریتویراج به‌نام گوینداراجا چهارم را به عنوان دست‌نشانده خود بر تخت اجمیر نشاندند. برادر کوچک‌تر پریتویراج به‌نام هری‌راج تخت را از گوینداراجا گرفت و قسمتی از قلم‌رو اجدادی خود را پس گرفت، اما چندی بعد وی نیز توسط جنرال غوری به‌نام قطب‌الدین ایبک شکست داده شد. غوریان متعاقب آن یک شاه قدرت‌مند دیگر– جایاچاندرا از دودمان گاهاداوالا – را در جنگ چنداوار شکست دادند و قسمت‌های شمالی هند را تا بنگال فتح کردند.
مولن روژ مجله مردانه در روسیه بود که از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸ توسط انتشارات رودیونوف منتشر شد.
ارتش آبی لهستان ()یا ارتش هالر، یک گروه نظامی لهستانی بود که در مراحل پایانی جنگ جهانی اول در فرانسه ایجاد شد. این نام از یونیفورم‌های نظامی آبی رنگ فرانسه گرفته شده است که توسط ارتش فرانسه استفاده می شد. این نام متعاقباً توسط خود ژنرال یوزف هالر فون هالنبورگ برای نشان دادن همه لژیون های تازه سازماندهی شده لهستانی که در اروپای غربی می جنگند پذیرفته شد.ارتش در ۴ ژوئن ۱۹۱۷ تشکیل شد و از داوطلبان لهستانی تشکیل شد که در طول جنگ جهانی اول در کنار نیروهای متفقین در فرانسه خدمت می کردند.این نیرو ها نقشی اساسی در تضمین پیروزی لهستان در جنگ لهستان و اوکراین ایفا کرد و بعداً نیروهای هالر در جریان شکست لهستان از نیروهای بلشویک در طول جنگ لهستان و شوروی شرکت کردند.با این فرض که برخی از یهودیان با دشمنان لهستان همکاری می‌کردند در طول نبرد در جبهه اوکراین، سربازان در صفوف ارتش آبی به بخش‌هایی از ساکنان یهودی محلی حمله کردند.
گایولا ، نوعی رشوه بود که در دوران پس از جنگ توسط ادارات پلیس آمریکا دربرابر بارهای همجنس‌گرایان استفاده می‌شد. قوانین مشروبات الکلی مانع از این می‌شد که بارها آگاهانه مشروبات الکلی را به مشتریان همجنس‌گرا بفروشند، بنابراین ادارات پلیس معمولاً به عنوان راهی برای جلوگیری از بستن بارها و هجوم پلیس، از صاحبان بارهای همجنس‌گرا تقاضای پول می‌کردند.
به گفته تاریخ‌نگار کریستوفر آگی، اداره پلیس سانفرانسیسکو در دهه ۱۹۵۰ «یک ساختار سازمانی غیرمتمرکز را حفظ کرد، که به افسران گشت‌زن حین انجام فعالیت‌های روزمره شان خودمختاری زیادی می‌داد. رهبران پلیس قدرت سیاسی خود را بر انجام حرفهٔ پلیس اولویت دادند و ازاین‌رو از هماهنگ‌کردن سیاست‌های خود در خطوط پاسگاه‌ها یا اضافه‌کردن موقعیت‌های نظارتی لازم برای نظارت بر مأموران حین وظیفه خودداری کردند». در نتیجه، گشت پلیس تبعیض آمیز بوده و بیشتر جمعیت همجنسگرا و سیاهان را مورد هدف قرار می‌داد.
قضیه دادگاه عالی کالیفورنیا Stoumen v. Reilly در سال ۱۹۵۱ نشان داد که بارها و تأسیسات می‌توانند به‌طور قانونی به مشتریان همجنس‌گرا پاسخ دهند. نظر اکثریت به نفع «Black Cat Bar»، محل محبوب برای بوهمی و همجنس‌گرایان، بود. فیل اس گیبسون چنین نوشت: «برخلاف شواهدی که نشان می‌دهد یک مؤسسه زمانی که به عنوان خانه فحشا شناخته می‌شود، به معنای مکانی است که در آن فحشا انجام می‌شود و بنابراین لزوماً مستلزم انجام اعمال غیرقانونی یا غیراخلاقی در محل است، چنین افادهٔ را نمی‌رساند، محلی که به یک رستورانت و بار شهرت دارد، محل ملاقات دسته خاصی از افراد باشد».
صرف نظر از تصمیم محکمه، افسران اداره پلیس سانفرانسیسکو هم‌چنان از صاحبان بارها همجنس‌گرا برای جلوگیری از یورش به آن‌ها درخواست پول می‌کردند. کریستوفر آگی نقل می‌کند که باب راس می‌خواست انجمن می‌خانه (Tavern Guild) را تأسیس کند، سازمانی که به از بین‌بردن سیستم گایولا در سانفرانسیسکو کمک کرد، کریستوفر در این مورد چنین می‌گوید:
[افسر پلیس پس از ورود پرسید:] «سلام باب، شما مدیر هستید»؟ و من گفتم: «چرا بله». «سلام، من ستوان فلانی هستم». «شما گفتید ستوان فلانی»؟ «بلی، اداره پلیس سانفرانسیسکو». و بلافاصله گفتم «اوه لعنتی». می‌دانی «حالا باید چی‌کار کنم»؟ و اولین باری که وارد شد برای … لیگ ورزشی پلیس پول خواست و من گفتم: «اوه». و گفتم: «من کمی قبل ۲۵ دلار یا هم‌چنین چیزی برای آن‌ها فرستادم». و او گفت: «اوه». گفت: «این در واقع بخش لیگ تقاعدی افسران پلیس در لیگ ورزشی پلیس است». گفتم: «من هرگز در مورد آن چیزی نشنیده‌ام». گفت: «خواهی شنید؛ بگذار به تو نشان دهم». من گفتم «چقدر نیاز دارید، ۱۰۰ دلار»؟ او گفت: «نه، ماهی ۵۰۰ دلار خواهد بود». ادامه داد: «سروان برای اخذ آن سه شنبه آینده ساعت ۷:۳۰ این‌جا خواهد بود». آن‌ها چقدر وقیح بودند. سروان ساعت ۷:۳۰ وارد شد تا پولش را جمع کند».
به گفته راس، او همچنین باید به سروان غذای شب آماده کرده و یک زن روسپی را برایش فراهم می‌کرد.
پیامدهای قضیه والرگا در مقابل اداره کنترل نوشیدنی‌های الکلی اعتماد می‌خانه‌ها همجنس‌گرایان سانفرانسیسکو را تقویت کرده و منجر به افتضاح گایولا شد. افتضاح گایولا به اخاذی پلیس و گرفتن رشوه از صاحبان بارهای همجنس‌گرا اشاره دارد. این افتضاح مستقیماً از قضیه والرگا سرچشمه گرفته و در سال ۱۹۶۰ میلادی به محکمه رفت. این افتضاح پس از دست‌گیری یک صادرکننده مجوز مشروب در حال اخاذی از مارکیت می‌خانه در خیابان (Market Street Bar) آغاز شد، آن‌ها پس از خروج با ۱۵۰ دلار رشوه از مالک دست‌گیر شدند.Series III: Major Project Records. Series III.B.6 Marine Cooks and Stewards Union Research Subject Files: General San Francisco Gay History: MCS-SFGH Events-1960-Gayola Scandal. 1960. MS The Allan Berube Papers: Series III: Major Project Records Box 89, Folder 4. Gay, Lesbian, Bisexual, and Transgender Historical Society. "Archives of Sexuality and Gender", https://link.gale.com/apps/doc/GOCWJU916679870/AHSI?u=ohlnk162&sid=AHSI&xid=721aabea. Accessed 24 Nov. 2020. Berube, Allan. The Allan Berube Papers, "Outgrowth of Scandal," "Gratuities, Not Bribes." The San Francisco Chronicle, 1960 محاکمه صادرکننده مجوز با پوشش خبری کمی انجام شد، آن‌ها از اتهامات رشوه خواری تبرئه شده اما به اتهام بزه‌کاری به دلیل دریافت انعام مجرم شناخته شدند. در ادامه این محاکمه ۷ پلیس شاغل دست‌گیر و به اتهام رشوه محاکمه شدند. همه دست‌اندرکاران تعلیق و سپس اخراج گردیدند.Politics—Gayola Scandal. June 8, 1960-July 12, 1962. MS Wide Open Town History Project Records Box 5, Folder 18. Gay, Lesbian, Bisexual, and Transgender Historical Society. "Archives of Sexuality and Gender", https://link.gale.com/apps/doc/MGEPHT474477939/AHSI?u=ohlnk162&sid=AHSI&xid=b61b7b20. Accessed 24 November 2020.
این فساد به دلیل ساختار غیرمتمرکز SFPD انجام می‌پذیرفت. در دهه ۱۹۵۰ در سانفرانسیسکو، سروان‌های پاسگاه‌های منطقه قدرت سیاسی قابل توجهی را در اختیار داشتند. افسران پلیس به سیاست‌مداران محافظه کار در شهر کمک می‌کردند و «به اراذل و اوباش‌ها اجازه می‌دادند رای‌دهنده‌گان را در حوزه‌های بزرگ با جمعیت سیاه‌پوست یا لیبرال بترسانند». در نتیجه، نخبه‌گان مرکز شهر انگیزه کمی برای درخواست اصلاحات اساسی پلیس در برابر فساد داشتند و حتی اگر آن‌ها چنین تمایلی داشتند، این امر دشوار می‌شد، زیرا سیستم گایولا عمدتاً در سطح پایین عمل می‌کرد نه در سطح بلند عملیاتی. آگی (Agee) در تحلیل تاریخی خود از آن دوره می‌نویسد: «دویست گروه‌بان این اداره به عنوان تنها افسرانی که میزهای خود را ترک کرده و پلیس‌های گشت‌زن را در کوچه‌ها نظارت می‌کردند، بیشترین قدرت پلیس را در SFPD در اختیار داشتند؛ بنابراین این دویست گروهبان SFPD بودند که بیشترین کنترل را بر سیاست‌های بارهای همجنس‌گرایان این اداره اعمال می‌کردند».
پول‌های گایولا از سوی صاحبان می‌خانه به پلیس پرداخت می‌شد، که پلیس آن را به عنوان انعام یاد می‌کرد نه رشوه. گزارش رسانه‌های سانفرانسیسکو کرونیکلر و اگزمینر دو رسانه اصلی در آن زمان پس از محاکمه، این افتضاح را در راستای بازگویی وقایع پلیس به تصویر کشیدند. ادعاهای پلیس طوری‌که در روزنامه‌ها و جلسات توجیهی خود نشان دادند، این‌است که آن‌ها توسط بارهای همجنس‌گرایان پرداخت می‌شدند.Oral Histories by S. B. -G. C. n.d. MS Wide Open Town History Project Records Box 7, Folder 8. Gay, Lesbian, Bisexual, and Transgender Historical Society. "Archives of Sexuality and Gender", https://link.gale.com/apps/doc/MKEPNX382580298/AHSI?u=ohlnk162&sid=AHSI&xid=5e7b4e69. Accessed 24 Nov. 2020. این موضوع به‌طور گسترده در طول محاکم افتضاح گایولا گزارش شد، جایی که پلیس‌ها در محکمه ادعا کردند که «همه این توطئه توسط صاحبان می‌خانه‌ها برای بی‌اعتبار کردن پلیس بوده‌است». ۷ پلیس به اتهام رشوه دست‌گیر و ۶ نفر تبرئه شدند. یک افسر در حالی‌که از اتهام رشوه تبرئه شده بود، به اتهام اخاذی مجرم شناخته شده و به زندان افتاد. این افسر توسط رئیس پلیس ال ندلر که با صاحبان بارهای همجنس‌گرایان برای متهم‌کردن افسران خود کار می‌کرد، دست‌گیر شد. او صاحب می‌خانه Embarcadero را مجبور کرد که از یک دستگاه ضبط بی‌سیم برای اخاذی از صاحب بار همجنس‌گرا استفاده کند که در نهایت منجر به محکومیت نشد.
تا اوایل دهه ۱۹۶۰ میلادی، زمانی که «افتضاح گایولا» آگاهی عمومی را نسبت به این عمل افزایش داد، تغییرات جدی رخ نداده بود. گروهی از صاحبان بارهای همجنس‌گرایان شیوه اخاذی SFPD را فاش کردند که این موضوع در صفحه اول اخبار منتشر شد. شهردار جورج کریستوفر علناً با این عمل مخالفت کرد. رئیس پلیس جدید اصلاح‌گرا، سازمان‌های حرفه‌ی‌سازی پلیس و جنبش حقوق مدنی همجنس‌گرایان به‌طور جمعی برای پایان‌دادن به عمل گایولا تلاش کردند.
گایولا، به‌عنوان شکلی از رشوه‌گیری، در اواسط قرن نیز یک روش معمول برای بارهای همجنس‌گرایان شهر نیویورک بود. هرچند هیچ افتضاح بزرگ گایولا در نیویورک وجود نداشت، اصطلاح گایولا عمدتاً به افتضاح سانفرانسیسکو اشاره داشت. بسیاری از بارها و حمام‌های همجنس‌گرایان از رشوه استفاده می‌کردند، تا از توجه پلیس دوری کنند. انجمن پلیس حمام اورارد (Everard) همان چیزی است که به آن شهرت داده‌است، که از تحقیقات پلیس در امان است. مانند اورارد، کونیگز (Koenigs)، محل ملاقات همجنس‌گرایان و هم‌چنین بسیاری از تجارت‌های کوچک دیگر که به‌عنوان محل ملاقات عمل می‌کردند، از رشوه استفاده می‌نمودند. آن‌ها به دلیل حفظ حریم خصوصی و عدم تحقیق در مورد مشتریانی که به آن‌ها خدمت می‌کردند به پلیس رشوه پرداخت می‌کردند. استفاده از رشوه بخشی از خود تجارت شد. ایجاد یک سیستم داخلی رشوه‌گیری که فراتر از پلیس و حتی دربرگیرنده سیاست‌مداران بخش و گروه‌های پاک‌سازی اجتماعی بود. این سیستم با تصویر اجتماعی «پری» درگیر و محافظت می‌شد. به همین دلیل، این طرح‌ها در صورتی که توسط مردم کشف می‌شدند، می‌توانستند با واکنش اندک یا بدون واکنش عمومی اجرا شوند.Chauncey, George. "Gay New York: Gender, Urban Culture, and the Makings of the Gay Male World, 1890-1940". Basic Books, 1994.
مدرسه طلاکاری یکی از سه مدرسه‌ایست که در میدان ریگستان سمرقند جای دارد.
این مدرسه که ساخت آن به دستور امیر سمرقند در سال ۱۶۴۶ میلادی آغاز شد و تا میانه‌های دهه ۱۶۶۰ به درازا انجامید، واپسین سازه‌ای بود که به گِـردایهٔ آثار معماری میدان «ریگستان» افزوده‌شد.
«مدرسه طلاکاری» آینه‌وار بودن میدان را کامل و این میدان را به نماد شهر سمرقند تبدیل کرد. ساخت این مکان به جای کاروان‌سرای «میرزائی» برای پی‌ریزی یک مدرسه و مسجد جامع پیگیری شده بود. طلاکاری در گوشهٔ شمالی میدان ریگستان جای گرفته و دارای دو طبقه و هشت غرفه می‌باشد. این بنا دارای یک گنبد بلند فیروزه‌ای است و در زیر گنبد، کاشی‌کاری و گچ‌بری فراوانی به چشم می‌خورد. از این مدرسه در جایگاه مسجد جامع و جایی برای برپایی نماز جمعه بهره‌وری می‌شده‌است. منبر آن دارای دوازده پله می‌باشد که از سنگ تراشیده شده‌است. در سال‌های ۷۹–۱۹۷۵ میلادی، این سازه به نمای امروزی بازسازی شده، هر چند در سال ۱۹۶۱ میلادی، روس‌ها طلاهای آن را به تاراج برده و در زمان بازسازی، فقط ۱۳۰۰ گرم آن را برای به‌کارگیری در آذین کردن، بازپس آوردند.
در تئوری کامپایلر ، آزمون بانرجی یک آزمون وابستگی است. آزمون بانرجی فرض می‌کند که همه شاخص‌های حلقه مستقل هستند، اما در واقعیت، این اغلب نادرست است. آزمون بانرجی یک آزمون محافظه کارانه است. یعنی وابستگی را که وجود ندارد قطع نمی کند.
این بدان معنی است که تنها چیزی که آزمون می تواند تضمین کند عدم وجود وابستگی است.
برای یک حلقه از فرم:
یک وابستگی واقعی بین عبارت "s1" و عبارت "s2 وجود دارد" اگر و فقط اگر :
یک ضد وابستگی بین عبارت "s1" و عبارت "s2 وجود دارد" اگر و فقط اگر :
برای یک حلقه از فرم: for(i=0; i<n; i++) {
نمونه تست بانرجی.
حلقه ای که برای وابستگی آزموده میشود : for(i=0; i<10; i++) {
formula_8 بطوریکه formula_9
formula_8 بطوریکه formula_11
که می دهد:
پس، محدودیت ها بر formula_14 هستند :
واضح است که -9 خارج از کران است ، بنابراین ضد وابستگی شکسته می شود.
formula_16 بطوریکه formula_11
آنگاه داریم :
در حال حاضر، محدودیت ها روی formula_14 هستند :
واضح است که -9 داخل کران بدست آمده است ، بنابراین وابستگی واقعی شکسته نمی شود.
از آنجا که ضد وابستگی شکسته شد، می‌توان ادعا کرد که ضد وابستگی بین گزاره‌ها وجود ندارد.
وقتی وابستگی درست (واقعی) نقض نشده است ، نمی دانیم که آیا وابستگی واقعی بین گزاره ها وجود دارد یا خیر.
بنابراین، حلقه قابل موازی سازی است، اما عبارات باید به ترتیب وابستگی واقعی (بالقوه) آنها اجرا شوند.
این فهرست به یادمان‌های فردوسی و "شاهنامه" می‌پردازد.
نیکولاس لوپز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هلاس ورونا، باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه، باشگاه فوتبال آ.اس. رم، باشگاه فوتبال اودینزه، و باشگاه فوتبال گرانادا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اروگوئه بازی کرده‌است.
والریو وری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پروجا، باشگاه فوتبال آ.اس. رم، باشگاه فوتبال اودینزه، باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا، باشگاه فوتبال سمپدوریا، باشگاه فوتبال دلفینو پسکارا، باشگاه فوتبال جنوآ، و باشگاه فوتبال پالرمو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال ایتالیا، زیر ۱۷ سال ایتالیا، زیر ۱۹ سال ایتالیا، زیر ۲۰ سال ایتالیا، و زیر ۲۱ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
اوروال فاوبس (۷ ژانویه ۱۹۱۰ – ۱۴ دسامبر ۱۹۹۴)، یک سیاستمدار آمریکایی بود که از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۷ میلادی به عنوان عضو حزب دموکرات، به عنوان ۳۶مین فرماندار آرکانزاس ایفای وظیفه کرد.
فاوبس در سال ۱۹۵۷ میلادی از اجرای تصمیم متفق‌القول دادگاه عالی ایالات متحده در پرونده سال ۱۹۵۴ "براون در برابر هیئت آموزشی" امتناع کرده و به گارد ملی آرکانزاس دستور داد تا از حضور شاگردان سیاه‌پوست به دبیرستان مرکزی «صخره کوچک» جلوگیری کنند. این رویداد به عنوان بحران صخره کوچک معروف شد.
اوروال یوجین فاوبس در گوشه شمال‌غربی آرکانزاس نزدیک قریه کامز در خانواده جان ساموئل و آدی (موسوم به جوسلن) فاوبس متولد شد. با وجودی‌که سام فاوبس یک سوسیالیست بود و اوروال را در دانشگاه دولتی سوسیالیستی ثبت نام کرد، اورال یک مسیر کاملاً متفاوت سیاسی را با مسیر پدرش دنبال نمود.
اولین رقابت سیاسی فاوبس در سال ۱۹۳۶ میلادی بود، که او در مجلس نمایندگان آرکانزاس به رقابت پرداخت، اما شکست خورد. از او خواسته شد تا نتیجه را به چالش بکشد، اما نپذیرفت که باعث قدردانی او از سوی حزب دموکرات گردید. در نتیجه، او به عنوان کارمند مدار و ضبط کننده شهرستان مدیسون انتخاب شد، پُستی که برای دو دوره در اختیار داشت.
کتاب او، در این سرزمین دور (In This Faraway Land)، دوران نظامی زندگی او را مستند می‌کند. او تا پایان عمراش در امور جان‌بازان فعال بود. زمانی که فاوبس از جنگ برگشت، روابط خود را با رهبران حزب دموکرات آرکانزاس مخصوصاً با فرماندار اصلاحات مترقی سید مکمات، رهبر «شورش GI» در برابر فساد، که زیر نظر او مدیر کمیسیون شاهراه بود، ایجاد کرد. در عین زمان، فرانسس چری محافظه‌کار در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در سال ۱۹۵۲ میلادی مکمات کاندیدا برای سومین دوره را شکست داد. چیری محبوبیتش را در میان رای‌دهندگان از دست داد و فاوبس او را در انتخابات ۱۹۵۴ به چالش کشید.
در مبارزات انتخاباتی ۱۹۵۴ میلادی، فاوبس مجبور شد، از حضور خود در کالج دولتی از بین‌رفته آرکانزاس شمال غربی در مینا و هم‌چنین از پرورش سیاسی اولیه خود دفاع کند. کالج مشترک‌المنافع توسط فعالان علمی و اجتماعی چپ‌گرا تشکیل شده بود، که برخی از آن‌ها بعداً مشخص شد، که روابط نزدیکی با حزب کمونیست ایالات متحده داشتند. بیشتر آن‌های که آن‌جا حضور یافته و تدریس کردند، جوانان ایده‌آل‌گرایی بودند. که به دنبال تحصیل، یا در مورد فاکولته، دنبال شغلی بودند که با اتاق و هیئت مدیره هم‌راه باشد.Reed (1997).
در جریان دور دوم انتخابات، چیری و نمایندگان‌اش، فاوبس را به حضور در مدرسه «کمونیستی» متهم کرده و تلویحاً اظهار داشتند، که اندیشه او چپ‌گرا باقی مانده‌است. فاوبس در ابتدا از حاضر شدن امتناع ورزید و بعداً از ثبت نام‌کردن «صرف برای چند هفته» اعتراف کرد. بعداً، ثابت شد که او برای بیشتر از یک سال در آن مدرسه مانده‌است، نمرات عالی کسب کرده و به عنوان رئیس ارگان محصلین انتخاب شده‌است. فاوبس گروهی از دانشجویان را رهبری کرد که به نمایندگی از اعتبار کالج در برابر قانون‌گذاران ایالتی شهادت دادند. با این وجود، تلاش‌ها برای معرفی کاندیدا به عنوان یک هوادار کمونیست در یک فضایی که نارضایتی فزاینده علیه چنین اتهاماتی وجود داشت، نتیجه معکوس داد. فاوبس با اختلاف اندکی چیری را شکست داده و برنده فرمانداری دموکرات گردید. رابطه میان این دو مرد تا چندین سال به خوبی پیش رفت، اما زمانی که چیری در سال ۱۹۶۵ میلادی وفات کرد، فاوبس از سیاست دست کشید و به تمجید از سلف خود می‌پرداخت.
فاوبس در اردوی انتخابات عمومی در برابر پرات سی ریمل، شهردار صخره کوچک، تأیید جفرسون دبلیو اسپک، نامزد قبلی فرمانداری جمهوری‌خواه سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۵۲، یک کشاورز از شهرستان می‌سی‌سی‌پی در غرب آرکانزاس را به دست آورد. فاوبس ریمل را با اختلاف ۶۳ و ۳۷ درصد شکست داد. ریمل، تاجر و فرزند یک خانواده برجسته جمهوری‌خواه، قوی‌ترین رای در آن زمان را برای یک نامزد حزب جمهوری‌خواه از زمان بازسازی به دست آورد. فاوبس رادیکالیزم پدرش برای نیو دیل همه پسندتر، یک جنبش پراگماتیک را رد کرد. او به عنوان یک لیبرال دموکرات فرماندار انتخاب شد. او که در امور نژادی میانه‌رو بود، سیاست‌های نژادی را اتخاذ کرد که برای رای‌دهندگان تأثیرگذار سفیدپوست در منطقه دلتا به عنوان بخشی از استراتیژی برای تأثیرگذاری بر اصلاحات اجتماعی کلیدی و رشد اقتصادی در آرکانزاس، خوشایند بود.Reed (2007)
انتخابات سال ۱۹۵۴ فاوبس را نسبت به حملات راست‌گرای سیاسی حساس کرد. گفته می‌شود که این حساسیت به موضع بعدی او در برابر ادغام، زمانی که توسط عناصر جدایی‌طلب در حزب خود به چالش کشیده شد، کمک کرد. او به عنوان یک مبارز انفرادی مؤثر شناخته می‌شد و گفته می‌شد که هرگز کسی را که می‌خواست با او دست بدهد دور نمی‌زد، ولو هرقدر زمان می‌برد.
در جریان بحران صخره کوچک در سال ۱۹۵۷ میلادی، زمانی که فاوبس از گارد ملی آرکانزاس برای متوقف ساختن حضور آفریقایی آمریکایی‌ها در دبیرستان مرکزی صخره کوچک به عنوان بخشی از دستور تفکیک نژادی فدرال استفاده کرد، نام او در سطح بین‌الملل معروف گردید.
منتقدین مدت‌ها مدعی بودند که مبارزه فاوبس در صخره کوچک در برابر تصمیم دادگاه عالی ایالات متحده در سال ۱۹۵۴ میلادی در پرونده براون علیه هیئت آموزشی که مدارس مختلف ذاتاً نابرابر هستند، انگیزه‌های سیاسی داشت. نبرد متعاقب به محافظت از او در برابر پیامدهای سیاسی در برابر افزایش مالیات و کاهش دادخواهی جانسون کمک کرد. هری اشمور، روزنامه‌نگار (که برنده جایزه پولیتزر برای ستون‌های‌اش در این زمینه شد) مبارزه بر سر دبیرستان مرکزی را به عنوان یک بحران ساخته‌شده توسط فاوبس به تصویر کشید. اشمور گفت که فاوبس از گارد استفاده می‌کرد تا سیاه‌پوستان را از دبیرستان مرکزی دور نگه دارد، زیرا از موفقیتی که مخالفان سیاسی‌اش در استفاده از لفاظی‌های جدایی‌طلبانه برای برانگیختن رأی‌دهندگان سفیدپوست داشتند، ناامید شده بود.
تصمیم فاوبس به رویارویی با رئیس‌جمهور دوایت دی آیزنهاور و فرماندار سابق سید مکمات منجر شد. در ۵ سپتامبر ۱۹۵۷، آیزنهاور تلگرافی به فرماندار اوروال ای فاوبس فرستاد که در آن نوشت: «تنها اطمینانی که می‌توانم به شما بدهم این است که قانون اساسی فدرال توسط من با هر وسیله قانونی به دستور من مورد حمایت قرار خواهد گرفت». این پاسخی بود، به نگرانی فاوبس در مورد بازداشت شدن و سیم‌کشی تلفن‌های‌اش. آیزنهاور در تلگرام خود گفت که وزارت عدلیه در حال جمع‌آوری حقایق در مورد علت عدم تابعیت آن از قوانین دادگاه است. این منجر به کنفرانس ۱۴ سپتامبر شد، که در آن فاوبس و آیزنهاور در مورد حکم دادگاه در نیوپورت، جزیره رود بحث کردند. نقل‌قول «بحث دوستانه و سازنده» منجر به ادعای فرماندار شد، که تمایل خود را به انجام وظیفه خود در قبال قانون اساسی، صرف نظر از نظرات شخصی ابراز کند. فرماندار ابراز امیدواری کرد، که وزارت عدلیه صبور باشد. فرماندار آرکانزاس به قول خود وفادار ماند و در ۲۱ سپتامبر، رئیس‌جمهور آیزنهاور بیانیهٔ منتشر کرد، که در آن اعلام کرد فرماندار نیروهای خود را خارج کرد. هیئت دبیرستان صخره کوچک در حال اجرای طرح‌های حذف تبعیض نژادی بوده و قوانین محلی آماده نظم‌گیری هستند.
محمد ابراهیم خواخوژی (پشتو: "محمد ابراهیم خواخوږی")، فرزند دُرمحمد خان بلوچ (نوه خانِ کلات میر محمد نصیر خان اول) در ۲۸ فوریه ۱۹۲۰ در ولسوالی مالجات ولایت قندهار، افغانستان چشم به جهان گشود.
پسر وی غرزی خواخوژی یک سیاست‌مدار فعال در حکومت افغانستان بوده و نوه وی غرنی خواخوژی به عنوان مدیر خدمات خارجی در وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی افغانستان کار می‌کند.
محمد ابراهیم خواخوژی در ۶ سالگی به مکتب رفت، وی پس از اتمام دوره بکلوریا در ۱۹۳۶ میلادی وارد مرکز تربیه معلم شده و موفق شد در ۱۹۳۸ میلادی از آن‌جا فارغ‌التحصیل شود.
وی توانست در ۱۹۴۲ میلادی در تعلیم و تربیه و ادبیات دیپلوم بگیرد و پس از آن لیسانس خود را در ۱۹۶۲ میلادی در رشته خبرنگاری به‌دست‌آورد.
وی پس از این‌که از دانشگاه فارغ شد، حرفه تدریس خود را با وظیفه مدیر مکتب احمد شاه بابا در ولایت قندهار آغاز کرد. چندی بعد به عنوان استاد ادبیات در لیسه عالی حبیبیه گماشته شد. نخستین شعر وی در ۱۹۳۴ میلادی (زمانی که وی ۱۴ ساله بود) در روزنامه طلوع افغان به نشر رسید.
محمد ابراهیم خواخوژی حرفه‌سیاسی خود را با بنیان‌گذاری جنبش ویښ زلمیان (جوانان بیدار) در ۱۹۴۷ میلادی آغاز کرد، وی یکی از اعضای بنیان‌گذار این جنبش از ولایت قندهار بود. آقای زرملوال در یکی از مقالات خود از وی نام می‌برد.
افراد ذیل از جمله بنیان‌گذاران جنبش جوانان بیدار بودند: از قندهار و فراه: پوهاند عبدالحی حبیبی، استاد عبدالروف بینوا، مرحوم فیض محمد انگار، مرحوم محمد رسول خان پشتون، پوهاند عبدالشکور رشاد، استاد محمد ابراهیم خواخوژی و مرحوم عبدالرزاق فراهی. از ننگرهار: استاد گل پاچا الفت، استاد قیام الدین خادم، پوهان صدیق‌الله راستین و مرحوم غلام حسن خان صافی. از غزنی: مرحوم نور محمد ترکی. از پکتیا: نیک محمد پکتیانی و غلام معی الدین زرملوال، که به‌نام غلام معی الدین روشن نیز معروف بود.
جنبش جوانان بیدار (ویښ زلمیان) در ۱۹۵۰ میلادی به‌خاطر خواست‌های آزادی خواهانه و مدرنیته سازی خود مورد پیگرد حکومت قرار گرفت و محمد ابراهیم خواخوژی که در آن زمان مدیر معارف ولایت قندهار بود، نخستین عضو جنبش بود که توسط حکومت دست‌گیر گردید. غلام گیلانی خان در یک موضوع در کتاب محمد علم بسرکی تحت عنوان «ویښ زلمیان» می‌نویسد که:
«جنبش ویښ زلمیان افغانستان در ۱۹۵۰ میلادی در ولایت قندهار در اوج خود قرار داشت و به‌خوبی در حال پیشرفت بود. زمانی که نخستین عضو جنبش ما، مرحوم محمد ابراهیم خواخوژی که رئیس معارف ولایت قندهار بود، توسط والی ولایت قندهار به‌نام یونس خان دست‌گیر گردید؛ وی نخستین عضو جنبش ما بود که توسط حکومت دست‌گیر شد».
وی بعدها در اواسط دهه ۶۰ میلادی به حزب مترقی دموکراتیک افغانستان تحت رهبری مرحوم محمد هاشم میوندوال پیوست.
پس از آزادی از زندان، خواخوژی مجبور کرده شد، تا ولایت قندهار را ترک نماید. از این‌رو او به کابل نقل مکان نموده و در حکومت افغانستان شروع به خدمت به مردم نمود.
وظایف وی در حکومت افغانستان به ترتیب ذیل بود:
در همان سالی که رژیم تغییر کرد و داوود خان قدرت را در دست گرفت، خواخوژی مجبور ساخته شد، تا از وظایف عامه کناره‌گیری کند.
خواخوژی پس بازنشستگی به نوشتن شعر و تدریس مشغول شد، از جمله تدریس تفسیر قرآن کریم در مسجد قلعه فتح‌الله در شهر کابل.
وی به تاریخ ۲۴ اکتوبر ۱۹۹۲ بر اثر بیماری دیرینه قند و بیماری قلبی در شهر کابل درگذشت و در قبرستان شهدای صالحین در کابل به خاک سپرده شد.
محمد ابراهیم خواخوژی در طول حیات خود جوایز مختلفی از جانب حکومت افغانستان در مقابل خدماتش به‌دست‌آورد:
وی ۹ کتاب مشتمل بر اشعار، داستان‌ها و فلسفه از خود برجا گذاشت:
جام ملت‌های اروپا زیر ۲۱ سال، جام قهرمانی زیر ۲۱ سال یوفا یا به‌طور ساده یورو زیر ۲۱ سال، یک رقابت فوتبال دوسالانه است که توسط تیم‌های ملی مردان زیر ۲۱ سال اروپایی عضو یوفا انجام می‌شود. از سال ۱۹۹۲، این مسابقات به عنوان رقابت‌های مقدماتی قاره اروپا (یوفا) برای بازی‌های المپیک تابستانی، شناخته می‌شود.
ایتالیا و اسپانیا با کسب پنج عنوان قهرمانی، موفق‌ترین تیم‌های این رقابت‌ها هستند.
آلمان قهرمان آخرین دوره این رقابت‌ها در سال ۲۰۲۱ است.
این رقابت به شکل فعلی از سال ۱۹۷۸ آغاز شده‌است. قبل از آن چند دوره مسابقات غیررسمی زیر ۲۳ سال از ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۰ برگزار شد. سپس رقابت‌های رسمی قهرمانی زیر ۲۳ سال تشکیل شد که از سال ۱۹۷۳ شروع شد. این مسابقات به موازات مسابقات رسمی جوانان یوفا (امروزه به عنوان مسابقات زیر ۱۹ سال شناخته می‌شود) پس از جنگ جهانی دوم به ترتیب برگزار شده‌است. در حدود سال ۱۹۸۰، یوفا مسابقات رده‌های سنی خود را اصلاح کرد و آنها را بر اساس محدودیت سنی سازماندهی کرد.
محدودیت سنی برای مسابقات قهرمانی سال ۱۹۷۸ به ۲۱ سال کاهش یافت و از آن زمان تاکنون این محدودیت باقی مانده‌است. برای واجد شرایط بودن مسابقات سال ۲۰۲۱، بازیکنان باید در سال ۱۹۹۸ یا پس از آن متولد شده باشند. بسیاری بازیکنان تا زمان برگزاری مسابقات نهایی ۲۳ ساله می‌شوند؛ با این حال، هنگامی که فرایند تعیین صلاحیت در مرحله مقدماتی رقابت‌ها آغاز شد (سال ۲۰۱۹) همه بازیکنان ۲۱ سال یا کمتر بودند.
مسابقات زیر ۲۱ سال معمولاً قبل از مسابقات بزرگسالان برگزار می‌شد و در صورت امکان، رقابت‌ها با همان گروه‌ها و همان بازی‌های مقدماتی رقابت‌های بزرگسالان برگزار می‌شد. این شیوه از زمان مسابقات قهرمانی ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ تغییر کرده‌است.
این مسابقات از سال ۱۹۹۲ به عنوان رقابت‌های مقدماتی برای بازی‌های فوتبال در المپیک تابستانی، شناخته می‌شود. تیم‌های بزرگسالان از سال ۱۹۹۲ به بعد در بازی‌های المپیک شرکت نمی‌کنند.
تاکنون بازیکنانی مانند مسعود اوزیل برنده جام جهانی ۲۰۱۴، کلاس یان هونتلار، لوئیس فیگو، پیتر چک، ایکر کاسیاس برنده جام جهانی ۲۰۱۰، فرانچسکو توتی برنده جام جهانی ۲۰۰۶، فابیو کاناوارو، آلبرتو جیلاردینو، جانلوئیجی بوفون، و آندره‌آ پیرلو و جورجوس کاراگونیس قهرمان مسابقات زیر ۲۱ سال شده‌اند.
آلمان با شکست ۱–۰ پرتغال در فینال سال ۲۰۲۱، قهرمان آخرین دوره این رقابت‌ها شد. مسابقات ۲۰۲۱ به میزبانی مجارستان و اسلوونی برگزار شد.
تا سال ۱۹۹۲ و مسابقات آن دوره، همه تیم‌ها به هشت گروه مقدماتی تقسیم می‌شدند که هشت برنده آن گروه‌ها، ترکیب تیم‌های یک چهارم نهایی رقابت‌های اصلی را تشکیل می‌دادند. بازی‌های باقی‌مانده به صورت دو بازی رفت و برگشت خانگی و خارج از خانه، انجام می‌شد تا برنده نهایی مشخص شود.
برای مسابقات سال ۱۹۹۴، یکی از تیم‌های راه یافته به نیمه نهایی، یعنی فرانسه، به عنوان میزبان رقابت‌های نیمه نهایی (تک بازی)، رده‌بندی مدال برنز و فینال مسابقات انتخاب شد. به همین ترتیب، اسپانیا به عنوان میزبان چهار بازی آخر در سال ۱۹۹۶ انتخاب شد.
مسابقات سال ۱۹۹۸ دارای ۹ گروه بود، زیرا تعداد تیم‌ها به ۴۶ رسیده بود که تقریباً دو برابر تعداد ۲۴ تیم شرکت کننده در سال ۱۹۷۶ بود. برندگان هفت گروه برتر به‌طور خودکار به یک چهارم نهایی راه یافتند؛ در حالی که تیم‌های برنده گروه‌های هشتم و نهم، یونان و انگلیس، برای رسیدن به مرحله بعدی با هم به رقابت پرداختند. بازی‌های باقی مانده، از مرحله یک چهارم نهایی به بعد، در رومانی برگزار شد، کشوری که یکی از هشت تیم راه یافته به مرحله یک چهارم نهایی رقابت‌ها بود.
مسابقات سال ۲۰۰۰ نیز دارای ۹ گروه بود؛ اما برندگان ۹ گروه و ۷ تیم برتر رتبه دوم، به مرحله پلی‌آف رفتند تا هشت تیم نهایی را تعیین کنند. از میان آنها، اسلواکی به عنوان میزبان انتخاب شد. برای اولین بار، در سال ۲۰۰۲، سوئیس به عنوان میزبان این رقابت‌ها انتخاب شد.
در سال ۲۰۰۴، مسابقات در دهه گروه مقدماتی انجام شد. برندگان گروه‌ها و شش تیم برتر رتبه دوم، به مرحله پلی آف راه یافتند. آلمان میزبان این دوره بود. برای سال ۲۰۰۶، دو تیم برتر از هشت گروه بزرگ مقدماتی، ۱۶ تیم راه یافته به پلی آف را تشکیل دادند که در نوامبر سال ۲۰۰۵ برگزار شد. پرتغال میزبان این دوره بود.
سپس آغاز رقابت‌ها به سال‌های فرد موکول شد. این تغییر به این دلیل ایجاد شد که تیم‌های بزرگسالان اروپا، در سال‌های زوج، در رقابت‌های مهمی چون جام جهانی و جام ملت‌های اروپا حاضر می‌شدند و آغاز رقابت‌های زیر ۲۱ سال در سال‌های فرد باعث پیشرفت بازیکنان جوان و کشف استعدادهای جدید برای تیم‌های ملی بزرگسالان می‌شد. بازیکنانی که در نهایت جایگزین بزرگسالان می‌شدند.
مرحله مقدماتی رقابت سال ۲۰۰۷ در واقع قبل از دور یک چهارم نهایی سال ۲۰۰۶ آغاز شد و هشت کشور با پایین‌ترین رتبه در رقابت‌های سال ۲۰۰۶ از دوره جدید حذف شدند. برای اولین بار میزبان (هلند) قبل از شروع رقابت‌های مقدماتی، به دور بعدی راه یافت. هلند در مسابقات سال ۲۰۰۶ نیز قهرمان شده بود. سایر کشورها در چهارده گروه سه تیمی قرار گرفتند. ۱۴ برنده در دو بازی مقابل هم قرار گرفتند تا هفت تیم دور بعد را در کنار میزبان رقابت‌ها مشخص کنند.
از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۵، تیم‌ها در ۱۰ گروه مقدماتی قرار گرفتند. برندگان گروه‌ها و چهار تیم از تیم‌های برتر رده دوم، به مرحله پلی آف رفتند.
سال ۲۰۱۵، آخرین دوره هشت تیمی این رقابت‌ها است؛ زیرا یوفا تعداد تیم‌های مسابقات را از سال ۲۰۱۷ به دوازده تیم افزایش داد.
در ۶ فوریه ۲۰۱۹، کمیته اجرایی یوفا، تعداد شرکت‌کنندگان در دوره نهایی رقابت‌ها را از سال ۲۰۲۱ به شانزده تیم افزایش داد.
قبل از اینکه مسابقات زیر ۲۱ سال توسط یوفا آغاز شود؛ سه بار رقابت‌های زیر ۲۳ سال برگزار شد.
"جایزه بازیکن طلایی" به بازیکنی تعلق می‌گیرد که بهترین عملکرد را در طول مسابقات داشته باشد. از سال ۲۰۱۳، بازیکن طلایی توسط تیم فنی یوفا انتخاب می‌شود.
! بازیکن طلایی
! منابع
زنان مدافع حقوق بشر () تشکل رسمی شناخته شده توسط سازمان ملل هستند که از حقوق بشر دفاع می‌کنند و مدافعان همه جنسیت‌ها بوده و از حقوق زنان و حقوق جنسی و جنسیتی آنها دفاع می‌کنند. فعالیت این زنان و چالش‌هایی که با آن روبرو می‌باشند با قطعنامه سازمان ملل متحد در ۲۰۱۳ به رسمیت شناخته شد که خواستار حمایت ویژه از زنان فعال حقوق بشر است.
زنان مدافع حقوق بشر، از جمله می‌توانند زنان بومی باشند که برای حقوق جامعه خود مبارزه می‌کنند، یا زنان مدافع حقوق بشر علیه شکنجه، یا مبارزه برای حقوق "ال‌جی‌بی‌تی"، یا یک گروه مدافع حقوق کارگران جنسی، یا یک مرد که برای حقوق جنسی و باروری مبارزه می‌کند.
مانند سایر مدافعان حقوق بشر، زنان مدافع حقوق بشر نیز می‌توانند هدف حملات قرار گیرند زیرا آنها خواستار تحقق حقوق بشر هستند. آنها با حملاتی مانند تبعیض، حمله، تهدید و خشونت در جوامع خود مواجه هستند. با این حال، زنان مدافع حقوق بشر بر اساس اینکه چه کسی هستند و حقوق خاصی که از آنها دفاع می‌کنند، طبعاً با موانع بیشتری روبرو هستند. این بدان معناست که آنها فقط به این دلیل که زن هستند با موانع مواجه هستند، افراد دگرباشان جنسی یا به دلیل هم‌ذات پنداری با مبارزاتشان مورد هدف قرار می‌گیرند. آنها همچنین با موانع اضافی مرتبط با تبعیض و نابرابری سیستماتیک و به دلیل اینکه قدرت مردسالارانه و هنجارهای اجتماعی را به چالش می‌کشند یا به نظر چالش‌برانگیز می‌رسند، روبرو می‌باشند. آنها بیشتر در معرض خطر مواجهه با خشونت مبتنی بر جنسیت در خانه، اجتماع و تهدیدات جنسی، زن‌ستیزی، ترس از همجنس، خطرات ناشی از ترس، لکه‌دار کردن و بدنام کردن و همچنین محرومیت از منابع و قدرت هستند.
روز جهانی مدافعان حقوق بشر زنان از سال ۲۰۰۶ هر سال در ۲۹ نوامبر جشن گرفته می‌شود.
برخی از زنان فعال حقوق بشر که در سال‌های اخیر به دلیل فعالیت‌های حقوق بشری کشته شدند.
سی کوچک زیرمجموعه‌ای از زبان برنامه‌نویسی سی است که برای ریزرایانه‌هایی با منابع محدود و سیستم‌های تعبیه شده مناسب است و همچنین اجرای آن زیر مجموعه آن مجموعه می‌باشد. این پیاده‌سازی که در اصل به عنوان یک کامپایلر اولیه برای سیستم‌های میکروکامپیوتری موجود در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ ارزشمند بود، به عنوان مثالی به اندازه کافی ساده برای اهداف آموزشی نیز مفید بوده‌است.
کامپایلر اصلی که به زبان سی کوچک برای اینتل ۸۰۸۰ توسط ران کین نوشته شده بود، در شماره مه ۱۹۸۰ مجله دکتر داب (DDJ) نوشته شد. جیمز ای. هندریکس کامپایلر اصلی را بهبود بخشید و توسعه داد و کتاب راهنمای سی کوچک را نوشت. ران کین سی کوچک را در سیستم اس‌آرآی اینترنشنال PDP 11/45 یونیکس با شرحی که توسط جان باس برای توسعه Small C ارائه شده بود، بوت استرپ کرد. کد منبع ارائه شده با مجوز مدیریت در دامنه عمومی منتشر شد. اهمیت سی کوچک برای کامپیوترهای کوچک مشابه اهمیت جی‌سی‌سی برای کامپیوترهای بزرگتر بود. درست مانند همتایان یونیکس خود، کامپایلر کد اسمبلر را تولیدمی کند که باید توسط اسمبلر موجود به کد ماشین ترجمه شود.
سی کوچک یک کامپایلر قابل هدف‌گیری مجدد است. انتقال سی کوچک فقط مستلزم این است که مولد کد پشتیبان و فراخوانی‌های رابط کتابخانه به سیستم عامل برای پردازنده هدف بازنویسی شوند.
"در ماه می سال ۱۹۸۰ مجله دکتر داب مقاله ای با عنوان «کامپایلر کوچک C برای دهه ۸۰۸۰» منتشر کرد که در آن ران کین یک کامپایلر کوچک به عنوان زیرمجموعه ای از زبان C ارائه کرد. جالب‌ترین ویژگی کامپایلر علاوه بر اندازه کوچکش، زبانی بود که به آن نوشته شده بود - زبانی که کامپایل می‌کرد. این یک خودْ کامپایلر بود! (اگرچه این کار امروزه رایج است، اما در آن زمان ایده نسبتاً جدیدی بود) با یک الگوریتم ساده و یک گذر، کامپایلر او زبان اسمبلی را برای پردازنده ۸۰۸۰ تولید کرد. به هر حال کوچک بودن، محدودیت‌هایی نیز داشت. این کامپایلر تنها کاراکترها، اعداد صحیح و آرایه‌های تک بعدی از هر نوع را تشخیص می‌داد. تنها وسیله کنترل حلقه دستور while بود. هیچ عملگر Boolean وجود نداشت، بنابراین عملگرهای منطقی بیتی & (AND) و | (OR) به جای آن استفاده شد. اما حتی با وجود این محدودیت‌ها، زبان بسیار توانا و استفاده از آن لذت بخش بود، به خصوص در مقایسه با زبان اسمبلی.
ران با درک نیاز به بهبود، من را تشویق کرد تا نسخه دوم را تولید کنم و در دسامبر ۱۹۸۲ آن نیز در مجله دکتر داب منتشر شد. به کامپایلر جدید سی کوچک ویژگی‌های (۱) بهینه‌سازی کد، (۲) مقداردهی اولیه داده‌ها، (۳) کامپایل شرطی، (۴) کلاس ذخیره‌سازی خارجی، (۵) دستورات switch و do/while و for و goto برای حلقه و شرط،(۶) عملگرهای تخصیص ترکیبی، (۷) عملگرهای بولی، (۸) عملگر مکمل یک متغیر، (۹) بلوک متغیرهای محلی، و (۱۰) ویژگی‌های مختلف دیگر افزوده شده‌است. سپس در سال ۱۹۸۴ ارنست پین و من یک کتابخانه زمان-اجرا سازگار با CP/M را برای کامپایلر توسعه و منتشر کردیم. این کتابخانه شامل بیش از ۸۰ تابع بود و بیشتر آنهایی را که در کتابخانه استاندارد ورودی/خروجی یونیکس C وجود داشت، شامل مواردی بود که به محیط CP/M مربوط می‌شدند. این کتابخانه، نسخه ۲٫۱ و موضوع کتاب راهنمای سی کوچک شد. "
در برنامه‌نویسی کامپیوتر‏، هک لکسر (Lexer Hack) یک راه حل معمول برای مشکل تجزیه یا پارس آنسی سی است، از آنجایی که زبان اشاره شده گرامر حساس به متن است. در زبان سی، طبقه‌بندی دنباله ای از اسم متغیر یا نوع اسم نیاز به اطلاعات وابسته به متنی از ساختار عبارت است که از مستقل از متن بودن تحلیل لغوی جلوگیری می‌کند.
مشکل اینجاست که در کد زیر، کلاس لغوی A بدون اطلاعات بیشتر وابسته به متن قابل تصمیم‌گیری نیست:
(A)*B
این کد می‌تواند ضرب دو متغیر باشد که در این صورت A یک متغیر است، که غیر مبهم نوشته شده:
A * B
در حالتی دیگر، می‌تواند مقدار بی مرجع B را به نوع A بدهد. که در این صورت A یک اسم typedef (ساخت نوعی جدید) است، که غیر مبهم نوشته شده:
اگر نیاز باشد که بیشتر توضیح دهیم، در یک کامپایلر، تحلیل لغوی یکی از اولی‌ترین مراحل تبدیل کد منبع یه برنامه است. این فاز متن را می‌خواند و آن را به توکن‌های معنادار تبدیل می‌کند. به کلماتی مثل، "عدد"، "رشته" یا …
پارسر یا فاز تحلیل نحوی دنباله ای از این توکن‌ها را تحلیل و آنالیز کرده تا با قوانین نحو (سینتکس) آن‌ها را تطابق دهد. این قوانین نشانکر ساختارهایی در زبان به مانند حلقه (loops) و تعریف متغیر (variable declarations) است.
مشکلی که اینجا می‌تواند رخ دهد این است که یک دنباله ای از توکن‌ها بتوانند به‌طور مبهم دار با بیش از یک قانون نحو تطابق پیدا کنند.
این ابهام می‌تواند در زبان سی اتفاق بیفتد اگر فاز تحلیل لغوی (لکسر) نتواند بین متغیر و typedef (ساخت نوعی جدید). فرقی بگذارد.
به عنوان مثال در زبان سی داریم:
(A) * B
فاز تحلیلی امکان دارد این توکن‌ها را پیدا کند:
مشکل دقیقاً اینجاست که کلاس لغوی A بدون اطلاعات بیشتر از متن نمی‌تواند تصمیم‌گیری انجام دهد: فاز تحلیل نحوی می‌تواند این را به عنوان "متغیر A ضربدر متغیر B" یا به صورت "مقدار بی مرجع B به نوع A داده شده" تفسیر کند.
نام این مشکل «typedef-اسم: تعیین هویت» است.
راه حل به‌طور کلی شامل تغذیه اطلاعات از جدول نمادهای لغوی به فاز تحلیل لغوی (لکسر) است؛ یعنی به جای اینکه شبیه به یک خط لوله یک طرفه فقط از واژگان به تجزیه کننده عمل کند، یک کانال پشتی از تحلیل معنایی به فاز تحلیل لغوی (لکسر) وجود دارد. این ترکیب پارس کردن (از فاز تحلیل نحوی) و تحلیل معنایی عموماً بی‌ظرافت در نظر گرفته می‌شود، به همین دلیل به آن «هک» می‌گویند.
بدون زمینه اطلاعاتی اضافه شده، تحلیل لغوی (لکسر) نمی‌تواند شناسه‌های نوع را از سایر شناسه‌ها تشخیص دهد زیرا همه شناسه‌ها قالب یکسانی دارند. با هک در مثال بالا، زمانی که تحلیل لغوی (لکسر) شناسه "A" را پیدا می‌کند باید بتواند نشانه را به عنوان یک شناسه نوع طبقه‌بندی کند. قواعد زبان با مشخص کردن اینکه typecastها (اختصاص دادن نوع) به یک شناسه نوع نیاز دارند و ابهام از بین می‌رود، واضح و مشخص می‌شود.
این مشکل در ++C نیز وجود دارد و تجزیه کننده‌ها می‌توانند از همان هک استفاده کنند.
این مشکل هنگام استفاده از تکنیک‌های تجزیه بدون lexer به وجود نمی‌آید (و از این رو برای حل کردن نیازی به «هک» نیست، زیرا اینها ذاتاً متنی هستند. با این حال، این طرح‌ها معمولاً به عنوان طرح‌های کمتر ظریف دیده می‌شوند، زیرا فاقد مدولار بودن داشتن یک lexer و تجزیه‌کننده همزمان در یک خط لوله هستند.
برخی از مولدهای تجزیه کننده، مانند BtYacc مشتق از byacc ("Backtracking Yacc")، به تجزیه کننده تولید شده این توانایی را می‌دهند که تلاش‌های متعددی را برای تجزیه توکن‌ها امتحان کند. در مشکلی که در اینجا توضیح داده شد، اگر تلاشی به دلیل اطلاعات معنایی مربوط به شناسه با شکست مواجه شود، می‌تواند به عقب برگردد و قوانین دیگری را امتحان کند. Based on Berkeley yacc with modifications by Chris Dodd and Vadim Maslov.
تجزیه کننده Clang وضعیت را به روشی کاملاً متفاوت مدیریت می‌کند، یعنی با استفاده از دستور زبان واژگانی غیر مرجع. لکسر Clang سعی نمی‌کند بین نام نوع و نام متغیر تمایز قائل شود: فقط نشانه فعلی را به عنوان یک شناسه گزارش می‌کند. تجزیه کننده سپس از کتابخانه تحلیل معنایی Clang برای تعیین ماهیت شناسه استفاده می‌کند. این اجازه می‌دهد تا جداسازی بسیار تمیزتر نگرانی‌ها و محصورسازی لکسر و تجزیه کننده اتفاق بیفتد، و بنابراین توسط برخی از توسعه دهندگان کامپایلر به عنوان راه حل بسیار زیباتر از هک لکسر در نظر گرفته می‌شود. این روشی است که در اکثر زبان‌های مدرن دیگر استفاده می‌شود که طبقات مختلف شناسه‌ها را در دستور زبان واژگانی متمایز نمی‌کنند، اما در عوض آن‌ها را به مرحله تجزیه یا تحلیل معنایی، زمانی که اطلاعات کافی در دسترس است، موکول می‌کنند.
عنکبوت سیاه‌گوشی راه‌راه () گونه‌ای از عنکبوت‌های سیاه‌گوشی است. این جاندار نخستین بار توسط هنتز در سال ۱۸۴۵ توصیف شد. زیستگاه آن در میان علفزارها و گیاهان برگدار، علف‌های هرز و محصولات ردیفی است.
زاویه دووجهی (به )، زاویه‌ای است در محل تقاطع دو صفحه یا نیم-صفحه. در شیمی، این زاویه، زاویه‌ای در جهت ساعتگرد بین نیم-صفحاتی است که از دو دسته اتم‌های سه-تایی گذشته، به طوری که دو اتم در محل اشتراک این صفحات واقع شده‌اند. در هندسه فضایی، این زاویه به صورت اجتماعی از یک خط و دو نیم-صفحه قرار دارد که ضلع مشترکشان همین خط مذکور می‌باشد. در ابعاد بالاتر، یک زاویه دووجهی نمایانگر زاویه بین دو ابرصفحه است. صفحات یک هواپیما را دارای زاویه دووجهی مثبت گویند هرگاه هردو صفحات اصلی راست و چپ (استاربورد و پورت) در جهت محور جانبی و به سمت بالا شیب پیدا کرده باشند. هنگامی که این صفحات به سمت پایین متمایل شوند، گفته می‌شود که دارای زاویه دووجهی منفی اند.
ام ۶۵ که در ایران با نام کاپشن آمریکایی یا اورکت آمریکایی شناخته می‌شود توسط صنایع آلفا در سال ۱۹۶۵ برای نیروهای مسلح ایالات متحده با نام M-1965 (همچنین با نام‌های M65 و M-65 Field Jacket نیز شناخته می‌شود) طراحی شد. این کاپشن جایگزین مدل قبلی آن که در سال ۱۹۵۱ طراحی شده بود گردید که مدل ۱۹۵۱ نیز جایگزین مدل ۱۹۴۳ که در جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار گرفته بود گردید.
این کاپشن یک پوشش داخلی دارد که به جای پوشش جداگانه ای که در نسل قبل متصل می‌شد، در یک کیسه در پشت گردن قرار می‌گرفت. همچنین دارای بست‌های نواری روی سرآستین و یقه است و یک پوشش داخلی دارد که به جای پوشش جداگانه ای که در نسل قبل متصل می‌شد، در یک کیسه در پشت گردن قرار می‌گیرد. همچنین دارای بست‌های نواری روی سرآستین و یقه است. قسمت جلوی ژاکت دارای دو جیب بزرگ و دو جیب متوسط در سینه است.M1965 Field Coat قسمت گردن و پشت یقه دارای یک زیپ است که یک پوشش محافظ را در خود جای داده‌است
این یونیفرم به‌طور گسترده توسط نیروهای ایالات متحده در طول جنگ ویتنام مورد استفاده سربازانی که در ارتفاعات مرکزی ویتنام جنوبی خدمت می‌کردند قرار گرفت و همچنین در گرم نگه داشتن سرباز از شرایط آب و هوایی خنک پس از باران‌های موسمی مفید بود.این یک مسئله استاندارد برای سربازان آمریکایی در چندین جنگ دیگر در سراسر جهان نیز بوده و هست. در ابتدا با رنگ سبز زیتونی تیره معرفی شد، اکنون در رنگ‌ها و الگوهای بسیار متنوعی از جمله بسیاری از الگوهای استتار نظامی تولید می‌شودM1965 Field Coatصنایع آلفا در همکاری با طراحان نظامی ایالات متحده برای بهبود عملکرد و طراحی آنها نقش اساسی داشت.
رواندا کشور کوچکی است در مرکز آفریقا در شرق جمهوری دموکراتیک کنگو. این کشور بین عرض‌های جغرافیایی ۱۰ و ۳۰ جنوبی، و طول‌های جغرافیایی ۲۹۰ و ۳۱۰ شرقی واقع شده‌است. رواندا با مساحت ۲۶۳۳۸ کیلومتر مربع، صد و چهل و نهمین کشور بزرگ جهان است و از نظر اندازه با هائیتی یا ایالت ماساچوست در ایالات متحده قابل مقایسه است. کل کشور در ارتفاع بالایی قرار دارد: پایین‌ترین نقطه آن رودخانه روسیزی در ارتفاع ۹۵۰ متری از سطح دریا است.
رواندا در مرکز/شرق آفریقا واقع شده‌است و از غرب با جمهوری دموکراتیک کنگو، از شمال با اوگاندا، از شرق با تانزانیا و از جنوب با بوروندی همسایه است. مرزهای ملی این کشور از زمانی که توسط قدرت‌های استعماری اروپایی در سال ۱۹۱۰ ترسیم شدند اساساً بدون تغییر باقی مانده‌اند. رواندا چند درجه در جنوب خط استوا قرار گرفته و محصور در خشکی است. پایتخت آن، کیگالی، در نزدیکی مرکز رواندا واقع شده‌است.
موقعیت رواندا در شرق-مرکز آفریقا، از شمال با اوگاندا، از شرق با تانزانیا، از جنوب با بوروندی و از غرب با زئیر همسایه است. رواندا کشوری محصور در خشکی است که از شمال با اوگاندا، از شرق با تانزانیا، از جنوب با بوروندی و از غرب با زئیر همسایه است.
منابع طبیعی اصلی این کشور عبارتند از: طلا، کاسیتریت (سنگ قلع)، ولفرامیت (سنگ معدن تنگستن)، متان، نیروگاه آبی و زمین‌های کشاورزی. دره‌های سبز رواندا، لوبیا، سورگوم، ذرت، مانیوک، سیب‌زمینی ایرلندی، برنج، سیب‌زمینی شیرین، سویا، موز، قهوه و چای تولید می‌کنند. بیشتر کشور علفزار گرم‌دشتی (ساوانا) اوجمعیت آن عمدتاً روستایی است.
سرزمین رواندا معمولاً تپه‌ای است، اگرچه باتلاق‌ها و مناطق کوهستانی وسیعی نیز وجود دارد. از نظر ناهمواری‌ها، این کشور را می‌توان به شش منطقه تقسیم کرد. از غرب به شرق: دره باریک کافتی بزرگ که با شیب زیاد به دریاچه کیوو می‌رسد؛ کوه‌های آتشفشانی ویرونگا، که بلندترین قله آن، کوه پوشیده از برف کاریسیمبی (۱۴۸۷۰ فوت)، بر فراز دشت‌های گدازه‌ای شمال غربی سر برافراشته است؛ بلندی شیب‌دار شمال به جنوب شکاف زئیر-نیل که عرض آن به‌طور متوسط ۴۰ کیلومتر است؛ خط الراس شکاف زئیر-نیل، با ارتفاع متوسط ۲۷۵۰ متر؛ فلات مرکزی در شرق کوه‌ها که توسط تپه‌ماهورها پوشیده شده‌است؛ و گرم‌دشت‌ها و باتلاق‌های نواحی مرزی شرقی و جنوب شرقی که یک دهم مساحت کشور را در بر می‌گیرد و پارک ملی وسیع کاگرا را شامل می‌شود.