moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
وادسلیت II یک فاز اسپینلویید جداگانه با دو واحد چهار وجهی منفرد (SiO4) و دو واحد چهار وجهی منفرد (Si2O7) است. این یک سیلیکات آهن منیزیم با ترکیبی متغیر است که ممکن است بین نواحی پایداری وادسلیت و γ-Mg2SiO4 رینگ وود رخ دهد، اما مدل‌های محاسباتی نشان می‌دهند که شکل منیزیم خالص پایدار نیست. یک پنجم اتم سیلیکون در چهار وجهی جدا شده و چهار پنجم آن در گروه‌های Si2O7 قرار دارد به طوری که ساختار را می‌توان مخلوطی از یک پنجم اسپینل و چهار پنجم وادسلییت در نظر گرفت.
وادسلیت در سیستم کریستالی اورتورومبیک متبلور می‌شود و دارای حجم سلولی ۵۵۰٫۰۰ Å۳ است. و همین‌طور پارامترهای سلولی آن a = ۵٫۶۹۲۱ Å، b = ۱۱٫۴۶ Å و c = ۸٫۲۵۳ Å است. یک مطالعه تجربی مستقل نشان داد که پارامترهای سلولی با اختلافی اندک اعداد a = ۵٫۶۹۸ Å، b = ۱۱٫۴۳۸ Å و c = ۸٫۲۵۷ Å است. وادسلییت منیزیم خالص بی‌رنگ است، اما گونه‌های آهن دار آن سبز تیره هستند.
کانی‌های وادسلییت عموماً دارای بافت میکروکریستالی بوده و خرد می‌شوند. به دلیل اندازه کریستال‌های کوچک، اطلاعات نوری دقیق به دست نمی‌آید. با این حال، وادسلییت ناهمسانگرد می‌باشد و دارای رنگ‌های دو شکستی درجه پاییناست. وادسلیت کانی ای دو محوری می‌باشد با میانگین ضریب شکست n = ۱٫۷۶ و چگالی نسبی ۳٫۸۴ محاسبه‌شده‌است. در پراش پودر پرتو ایکس، پر انرژی‌ترین نقاط الگوی آن عبارتند از: ۲٫۸۸6(50)(۰۴۰)، ۲٫۶۹1(40)(۰۱۳)، ۲٫۴۵2(100141)، ۲٫۰۳8(80)(۲۴۰)، 1.442(80)(244).
ساواموتو و همکاران در سال 1984 ابتدا سرعت موج P (Vp) و سرعت موج S (Vs) در عضو انتهایی منیزیم وادسلییت را در شرایط محیطی به وسیله طیف‌سنجی بریلوین اندازه‌گیری کردند. داده‌های آن‌ها نشان می‌داد که انتقال فاز الیوین-وادسلییت باعث پرش ۱۳٪ سرعت موج p و باعث جهش ~ ۱۴٪ سرعت موج s می‌گردد. در نتیجه، انتقال فاز الیوین-وادسلییت به عنوان دلیل اصلی برای ناپیوستگی لرزه ای در مرز بین گوشته بالایی و گوشته پایینی در زمین. پیشنهاد شده‌است.
سرعت موج p از سرعت موج s بیشتر است. ودر نتیجه زودتر به سطح زمین می‌رسد
آرتور دیوید وادسلی (۱۹۱۸–۱۹۶۹) به دلیل کمک‌هایش در زمین‌شناسی مانند کریستالوگرافی مواد معدنی و سایر ترکیبات معدنی، این امتیاز را دریافت کرد که یک ماده معدنی به نام او ثبت شود. پیشنهاد نامگذاری وادسلیت به نام وادسلی توسط کمیسیون مواد معدنی جدید و انجمن بین‌المللی کانی‌شناسی تصویب شد. نمونه معیار این کانی در حال حاضر در مجموعه گروه زمین‌شناسی در دانشگاه آلبرتا نگهداری مس شود. این یک رویه مرسوم در علم شیمی است که مواد و عناصر و کانی‌هایی که توسط افراد کشف می‌شود اغلب به نام خود آنها ثبت می‌شود. و البته این نکته هم حائز اهمیت است که از این به بعد در محافل علمی به جای واژه وادسلیت از واژه وادسلی استفاده خواهد شد
امپوریو () ساختمان اداری ۲۴ طبقه مستقر در نویشتادت، هامبورگ است، که در سال ۱۹۶۴ احداث گردید.
فهرست نظریه‌پردازان لیبرال شامل مشارکت‌کنندگان در مباحث لیبرالیسم کلاسیک و لیبرالیسم سیاسی با فیلسوفان عصر روشنگری مرتبط هست. لیبرالیسم به عنوان یک ایدئولوژی مشخصاً در اواخر سده هجدهم نامگذاری شده و به عنوان جنبشی به سمت خودگردانی و دور شدن از اشرافیت آغاز شد که شامل ایده‌های تعیین سرنوشت، اولویت فرد و ملت در برابر دولت و مذهب به عنوان واحدهای اساسی حقوق، سیاست و اقتصاد بود.
ویژگی‌های لیبرالیسم:
آزادی، آزادی‌خواهی، آزادی فردی، آزادی مدنی، برابری فرصت، آزادی اندیشه، آزادی بیان، تحدید قدرت دولت، اقتصاد بازار، بازار آزاد، اقتصاد مختلط، شفافیت دولت، لیبرال دموکراسی، انتخابات آزاد، حقوق شهروندان، قانون، حاکمیت قانون، مالکیت خصوصی، لسه فر...
از زمانی لیبرالیسم گسترش یافت که طیف گسترده‌ای از رویکردهای آمریکایی را دربرگرفت: رونالد دورکین، ریچارد رورتی، جان رالز، فرانسیس فوکویاما، آمارتیا سن هندی و هرناندو دو سوتو اهل پرو. برخی از این افراد پیش از گرایش به لیبرالیسم از آن دور بودند و برخی دیگر طرفدار ایدئولوژی دیگری بودند. دیدگاه‌های مختلفی در مورد محتویات لیبرالیسم وجود دارد.
برخی از لیبرال‌ها احساس می‌کنند برخی از نظریه‌پردازان فهرست حاضر لیبرال واقعی نیستند. فهرست موجود، پیشنهادی است تا جامع و مانع شود.
نظریه‌پردازانی که عمده ایده‌هایشان برای یک کشور خاص بود، باید در بخش لیبرالیسم جهانی آن کشور فهرست شوند. نکته دیگر اینکه، عموماً فقط اندیشمندان فهرست می‌شوند و سیاستمدارانی در فهرست قرار گرفته‌اند که در کنار فعالیت سیاسی، سهم چشمگیری نیز در گسترش نظریه لیبرال داشته‌اند.
ارسطو (آتن، ۳۸۴–۳۲۲ پ. م) در میان نظریه‌پردازان سیاسی به سبب کتاب مهم «سیاست» مورد احترام است. او از طریق مشاهده‌هایش در مورد اشکال مختلف حکومت و ماهیت انسان، کمک‌های ارزشمندی به پیدایش نظریه لیبرال کرد. ارسطو با این ایده شروع می‌کند که بهترین دولت آنست که فعالیت کند تا زندگی مردم «شاد» شود. ارسطو شش شکل حکومت را در نظر می‌گیرد: مونارشی، آریستوکراسی (اشرافیت) و جمهوری از یک طرف به عنوان اشکال «مناسب» و استبدادی، الیگارشی و دموکراسی به عنوان اشکال «نامناسب» حکومت. ارسطو، مونارشی را بخاطر؟ شهروندان، الیگارشی را بخاطر گرایش بیش از حد به سود، استبداد را بخاطر عمل برخلاف میل مردم، دموکراسی را بخاطر خدمت به فقرا رد می‌کند. او اریستوکراسی (که امروزه، شایسته‌سالاری نامیده می‌شود) را به عنوان حکومت ایده‌آل ولی در نهایت غیرممکن می‌داند. ارسطو سرانجام به نتیجه سیاست ترکیبی بین دموکراسی با الیگارشی می‌رسد، جایی که اکثریت می‌توانند رأی دهند ولی فرمانداران از میان ثروتمندان با فضیلت انتخاب می‌شوند را بهترین سازش بین آرمان‌گرایی و واقع‌گرایی می‌داند.
علاوه بر این، ارسطو از مالکیت خصوصی حمایت جدی داشت. او استدلال افلاطون مبنی بر جمع‌گرایی برای جامعه را رد کرد که در آن خانواده و دارایی مشترک هستند: ارسطو این بحث را مطرح می‌کند که وقتی فرزند یا زمین شخصی به حق متعلق به خود اوست، تلاش بسیار بیشتری برای پرورش آن کالا به کار می‌گیرد تا بهبود نهایی جامعه انجام شود. او به قبایل بربر زمان خود اشاره می‌کند که در آنها دارایی مشترک بود و تنبل‌ترین آنها همیشه مقادیر زیادی غذا را می‌بردند که توسط سخت‌کوش‌ترین افراد پرورش یافته‌اند.
لائوتسه فیلسوف و نویسنده چینی بود که بنیانگذار تائوئیسم به‌شمار می‌آید.
نیکولو ماکیاولی (فلورانس، ۱۴۶۹–۱۵۲۷)، که بیشتر به خاطر «شهریار» بنیانگذار فلسفه سیاسی رئالیستی بود. از حکومت جمهوری‌خواهی، ارتش شهروندان، حفاظت از دارایی شخصی، و کاهش مخارج دولت برای آزادی‌های یک جمهوری حمایت کرد. او به‌طور گسترده در مورد نیاز به ابتکار فردی - فضیلت - به عنوان یک ویژگی اساسی دولت با ثبات نوشت. وی استدلال می‌کرد آزادی خیر اصلی است که دولت باید از آن محافظت کند و «افراد خوب» قوانین خوبی وضع می‌کنند در حالی که افرادی که فضیلت خود را از دست داده‌اند، به سختی می‌توانند آزادی‌های خود را حفظ کنند. در کتاب «گفتارهایی دربارهٔ لیوی›، واقع‌گرایی را به عنوان ایده اصلی مطالعات سیاسی ترسیم کرد و "جمهوری‌ها" را بر "شاهزاده‌ها" ترجیح داد.
با این حال، نظر ماکیاولی با تفکر لیبرال واقعی تفاوت‌هایی دارد زیرا او تا آخر به مزایای حکومت شاهزاده توجه داشت. وی بیان می‌کند رهبران جمهوری‌خواه اگر می‌خواهند یک جمهوری را اصلاح کنند، باید «به تنهایی» عمل کنند و مثالی از رومولوس ارائه می‌کند که برادر و هم فرمانروای خود را کشت تا شهری بزرگ بسازد. جمهوری‌ها در صورت لزوم برای حفظ ساختار حکومت باید به اقدامات خودسرانه و خشونت‌آمیز اقدام کنند زیرا ماکیاولی می‌گوید باید افکار عدالت‌گرا و انصاف‌گرا را نادیده بگیرند.
لیبرال‌های ضد دولت‌گرا، بی‌اعتمادی ماکیاولی را پیام اصلی او می‌دانند و وی را با این سفارش یاد می‌کنند: برای داشتن یک دولت قوی تحت رهبری قوی، باید از هر ابزاری برای تثبیت موقعیت خود استفاده کرد در حالی که لیبرالیسم، ایدئولوژی آزادی فردی و انتخاب‌های داوطلبانه است.
دزیدریوس اراسموس (هلند، ۱۴۶۶–۱۵۳۶) مدافع اومانیسم، منتقد علایق ریشه‌دار، غیرعقلانی و خرافات بود. جوامع اراسموسیایی در سراسر اروپا تا حدی در واکنش به آشفتگی اصلاحات شکل گرفتند. در مقایسه یا مقایسه با انتخاب آزاد، (۱۵۲۴)، او اغراق لوتری در مورد محدودیت‌های آشکار آزادی انسان را تحلیل می‌کند.
اتین دو لا بوئسی (فرانسه، ۱۵۳۰–۱۵۶۳) نویسنده، قاضی و نظریه‌پرداز سیاسی فرانسوی بود. به گفته اتین، مسئله اصلی فلسفه سیاسی این بود که چگونه مردم اراده جباریت را می‌پذیرند.
هوگو گروتیوس (هلند ۱۵۸۳–۱۶۴۵)
توماس هابز (انگلستان، ۱۵۸۸–۱۶۷۹) این نظریه را مطرح کرد: حکومت نتیجه اعمال فردی و صفات انسانی است و انگیزه آن در درجه اول «منافع» است. اصطلاحی که در بسط نظریه لیبرال در مورد دولت و اقتصاد سیاسی بسیار مهم خواهد بود زیرا اساس این ایده است که افراد می‌توانند خودگردان و خود تنظیم شوند. اثر او لویاتان از این دیدگاه حمایت نمی‌کرد ولی در عوض تنها یک دولت قوی می‌توانست از علاقه کنترل نشده جلوگیری کند: با این حال، موضع پروتو لیبرالی را در استدلال برای «حق طبیعت»، حق دفاع از خود، حتی در برابر دولت، ارتقا داد. اگرچه موضع ایدئولوژیک وی قابل بحث است ولی آثارش بر لاک، همیلتون، جفرسون، مدیسون و بسیاری از لیبرال‌های دیگر تأثیر گذاشت. اشتراوس، هابز را به عنوان «پدر لیبرالیسم» معرفی کرده‌است.لوسین ژائوم: "هابز و منابع فلسفی لیبرالیسم"، "همنشین کمبریج برای لویاتان هابز"، ص ۲۱۱.
باروخ اسپینوزا (هلند، ۱۶۳۲–۱۶۷۷) در "رساله الهی سیاسی" و "رساله سیاست" در پرتو اندیشه لیبرالی از ارزش جدایی دین از دولت و نیز اشکال دموکراسی دفاع می‌کند. در اولین کتاب ذکر شده، اسپینوزا انتقاد اولیه از عدم تحمل مذهبی و دفاع از دولت سکولار را بیان می‌کند. اسپینوزا به جبر دقیقی باورمند بود که مطلقاً هر چیزی که اتفاق می‌افتد از طریق عملیات ضرورت رخ می‌دهد. از نظر او، حتی رفتار انسان نیز کاملاً تعیین شده‌است، آزادی آنست که توانایی ما برای دانستن مصمم بودن و درک اینکه چرا همان‌طور است که انجام می‌دهیم عمل می‌کنیم؛ بنابراین آزادی امکان «نه» گفتن به آنچه برای ما می‌افتد نیست بلکه امکان «بله» گفتن و درک کامل این است که چرا همه چیز باید لزوماً به این شکل اتفاق بیفتد.
جان لاک (انگلستان، ۱۶۳۲–۱۷۰۴) که یک «حکومت با رضایت حکومت‌شوندگان» و حقوق طبیعی - زندگی انسان، آزادی، و دارایی (مال) و همچنین در مورد مدارا، همان‌طور که در «نامه ای در مورد مدارا» و دو رساله حکومت ـ تأثیر شگرفی در توسعه لیبرالیسم داشت. نظریه مالکیت را توسعه داد که بر اعمال افراد تکیه دارد نه بر تبار یا اشراف.
جان ترنچارد (بریتانیا، ۱۶۶۲–۱۷۲۳) به همراه توماس گوردون در کتاب «نامه‌های کاتو» نویسنده مشترکی بود. این مقالات روزنامه استبداد و اصول پیشرفته آزادی اندیشه و آزادی بیان را محکوم می‌کردند و ابزار اصلی برای گسترش مفهوم‌هایی بودند که توسط جان لاک توسعه داده شده بود.
شارل دو مونتسکیو (فرانسه، ۱۶۸۹–۱۷۵۵) منتسکیو در کتاب «روح‌القوانین» به تفکیک قوا در دولت و جامعه پرداخت. در دولت، مونتسکیو تقسیم به قوه‌های استاندارد فعلی قانون‌گذاری، قضایی و اجرایی را تشویق کرد. در جامعه، او یک سازمان طبیعی به صورت پادشاه، مردم و اشراف را درک کرد که دومی نقش واسطه را ایفا می‌کرد. «من برای سانسور چیزی که در کشوری وجود ندارد نمی‌نویسم.» مونتسکیو در «قوانین» خودداری کرد. با این حال، او توجه ویژه‌ای به آنچه که به نظر او نمونه مثبت نظام مشروطه در انگلستان بود، داشت که علیرغم تکامل آن به سوی ادغام قدرت‌ها، قدرت پادشاه را تعدیل و پارلمان را بر اساس خطوط طبقاتی تقسیم کرده بود. کار مونتسکیو تأثیری اساسی بر انقلابیون آمریکا و فرانسه گذاشت. در قضا، کمترین عنصر لیبرال اندیشه او - امتیاز او از اشراف - توسط هر دو انقلاب تکذیب شد. سیستم مونتسکیو در آمریکا، کشوری بدون اشراف، به ثمر نشست. در فرانسه، مانورهای سیاسی توسط اشراف منجر به تشکیل شورش عمومی و مردمی در سال ۱۷۸۹ شد.برونوفسکی، جی و مازلیش، بروس: «سنت فکری غرب، صص ۲۶۴–۲۷۹، به ویژه ۲۷۳–۲۷۶.
توماس گوردون (بریتانیا، ۱۶۹۱؟ –۱۷۵۰) به همراه جان ترنچارد در کتاب «نامه‌های کاتو» نویسنده مشترکی بود. این مقالات روزنامه استبداد و اصول پیشرفته آزادی اندیشه و آزادی بیان را محکوم می‌کردند و ابزار اصلی برای گسترش مفهوم‌هایی بودند که توسط جان لاک توسعه داده شده بود.
فرانسوا کنه (فرانسه، ۱۶۹۴–۱۷۷۴)
ولتر (فرانسوا-ماری آروئه) (فرانسه، ۱۶۹۴–۱۷۷۸)
ژان ژاک روسو (سوئیس، ۱۷۱۲–۱۷۷۸) فیلسوف، نویسنده، روشنفکر، نظریه‌پرداز، آهنگساز
دنیس دیدرو (فرانسه، ۱۷۱۳–۱۷۸۴)
ژان لو رون دالامبر (فرانسه، ۱۷۱۷–۱۷۸۳)
ریچارد پرایس (بریتانیا، ۱۷۲۳–۱۷۹۱)
آندرس کیودنیوس (فنلاند (در آن زمان بخشی از قلمرو سوئد)، ۱۷۲۹–۱۸۰۳)
کتاب او «دن ملی وینستن» (انگلیسی: «بهره ملی») تقریباً همان ایده‌هایی را مطرح کرد که آدام اسمیت در کتاب «ثروت ملل»، یک دهه پیشتر، از جمله پایه‌های لیبرالیسم و سرمایه‌داری و (تقریباً) «دست نامرئی» مطرح کرده بود. وی خواستار آزادی کامل اقتصادی و فردی، از جمله آزادی مذهب (اگرچه کشیش بود)، حقوق کارگران برای حرکت آزادانه و انتخاب حرفه و کارفرمایان، آزادی بیان و تجارت و لغو کلیه امتیازات و کنترل قیمت و دستمزد بود.
او همچنین عضو مجلس چهار ایالت سوئد بود و سه بار به عنوان نماینده روحانیون در بخش‌های شمالی و غربی فنلاند انتخاب شد. در اولین جلسه پارلمانی، ۱۷۶۵–۱۷۶۶، به عنوان عضوی از کمیته فرعی که قانون اساسی معروف سوئد در مورد آزادی چاپ را نوشت، بسیار موفق بود فرمان آزادی مطبوعات، از ۱۷۶۶. در این قانون چیدنیوس آزادی مطبوعات و لغو [سانسور] سیاسی را با دسترسی آزاد شهروندان به اکثر اسناد دولتی ترکیب کرد. نظام لیبرال کیودنیوس، که در آن شفافیت آزادی مطبوعات را تقویت می‌کند و حق همه برای چاپ اسناد عمومی شفافیت را تقویت می‌کند، از آن زمان به استثنای سال‌های استبداد سلطنتی ۱۷۷۲–۱۸۰۹، یک اصل اساسی قانون اساسی در سوئد بوده‌است. مدل کیودنیوس برای آزادی مطبوعات و آزادی اطلاعات در قانون اساسی سوئد ۱۸۰۹ بازسازی و تقویت شد. اکنون پایه و اساس زمان حال است فرمان آزادی مطبوعات سال ۱۹۴۹ که یکی از قوانین اساسی سوئد است.
اصل دسترسی آزاد به اسناد عمومی که در قانون کیودنیوس ۱۷۶۶ سرچشمه گرفته بود و بدون حمایت قانون اساسی قوی از مدل مطبوعات آزاد سوئد، در دهه‌های اخیر از سوئد به قانونگذاری برای دسترسی آزاد به اطلاعات بسیاری از کشورها. به این ترتیب آندرس چیدنیوس به یکی از متفکران لیبرال قدیمی تبدیل شده‌است که بیشترین تأثیر عملی را بر سیاست و مدیریت عمومی جوامع مدرن غربی دارد.
نسخه‌ای از آثار کامل آندرس کیودنیوس به زبان‌های فنلاندی، سوئدی و انگلیسی توسط بنیاد کیودنیوس در فنلاند در دست آماده‌سازی است.
آدام اسمیت (بریتانیا، ۱۷۲۳–۱۷۹۰)، که اغلب به عنوان بنیانگذار اقتصاد مدرن شناخته می‌شود، یک شخصیت کلیدی در تدوین و پیشبرد دکترین اقتصادی تجارت آزاد و رقابت بود. آدام اسمیت در کتاب ثروت ملل این ایده کلیدی را بیان کرد که اگر اقتصاد اساساً به حال خود رها شود، منابع محدود و نادر در نهایت از طریق افرادی که صرفاً در آنها عمل می‌کنند به کارآمدترین شکل استفاده خواهند شد. از مفهوم منفعت شخصی توسط اقتصاددانان بعدی با عنوان دست نامرئی بازار سخن گفته شده‌است.
اسمیت همچنین حقوق مالکیت و آزادی‌های مدنی شخصی، از جمله ممنوعیت برده‌داری را ارتقا داد که امروزه تا حدی اساس ایدئولوژی لیبرال را تشکیل می‌دهد. او همچنین با شرکت‌های سهامی مخالف بود که امروزه «شرکت» نامیده می‌شود زیرا او نظارت بر بازار آزاد را بر اجتماع آزاد افراد اخلاقی پیش‌بینی می‌کرد.
ایمانوئل کانت (آلمان، ۱۷۲۴–۱۸۰۴)
آن روبر ژاک تورگو (فرانسه، ۱۷۲۷–۱۷۸۱)
جوزف پریستلی (بریتانیا / ایالات متحده آمریکا، ۱۷۳۳–۱۸۰۴)
آوگوست لودویگ فن اشلتسر (آلمان، ۱۷۳۵–۱۸۰۹)
پاتریک هنری (ایالات متحده آمریکا، ۱۷۳۶–۱۷۹۹)
توماس پین (بریتانیا / ایالات متحده آمریکا، ۱۷۳۷–۱۸۰۹)
توماس جفرسون (ایالات متحده آمریکا، ۱۷۴۳–۱۸۲۶) سومین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا و نویسنده اعلامیه استقلال بود. او همچنین یادداشت‌هایی درباره ایالت ویرجینیا و قانون آزادی مذهبی ویرجینیا را نوشت. او مدافع حقوق مسلم فردی و جدایی کلیسا از دولت بود. ایده‌های او در بسیاری از انقلاب‌های لیبرال دیگر در سراسر جهان، از جمله (اوایل) انقلاب فرانسه تکرار شد.
مارکی دو کندورسه (فرانسه، ۱۷۴۳–۱۷۹۴)
جرمی بنتام (بریتانیا، ۱۷۴۸–۱۸۳۲)
یکی از مدافعان اولیه فایده‌گرایی، رفاه حیوانات و حقوق زنان. او شاگردان زیادی در سرتاسر جهان داشت، از جمله جان استوارت میل و چندین رهبر سیاسی. بنتام خواستار آزادی اقتصادی و فردی بود، از جمله جدایی دولت از کلیسا، آزادی بیان، حقوق کاملاً برابر برای زنان، پایان بردگی و استعمار، دموکراسی یکنواخت، لغو تنبیه بدنی، همچنین روی کودکان، حق طلاق، قیمت‌های رایگان، تجارت آزاد و بدون محدودیت در بهره. بنتام اختیارگرا نبود: او از مالیات بر ارث حمایت کرد، محدودیت در قدرت انحصاری، حقوق بازنشستگی بیمه سلامت و سایر تأمین اجتماعی، ولی خواستار احتیاط و بررسی دقیق در هر گونه مداخله دولتی شد.
امانوئل ژوزف سیس (فرانسه، ۱۷۴۸–۱۸۳۶) نقش مهمی در سال‌های آغازین انقلاب فرانسه داشت، تهیه پیش‌نویس اعلامیه حقوق بشر و شهروند، بسط نظریه حاکمیت ملی، حاکمیت عوام و به‌طور ضمنی در دموکراسی نیابتی و محل سوم چیست؟ اشاره کرده‌است.
چارلز جیمز فاکس (بریتانیا، ۱۷۴۹–۱۸۰۶) عضو حزب سیاسی ویگ بریتانیا و نماینده مجلس که بیشتر دوران حرفه‌ای را در اپوزیسیون گذراند. او با هر نوع استبداد یا تهدید آن مخالفت کرد. به همین دلیل وی از منتقدان سرسخت پادشاه جورج سوم بود که او را یک ظالم مشتاق می‌دانست. او مخالف بردگی و حامی وطن‌پرستان آمریکایی و انقلاب فرانسه بود. او به قوانین دوران جنگ ویلیام پیت جوان‌تر (۲۸ مه ۱۷۵۹–۲۳ ژانویه ۱۸۰۶) نخست‌وزیر بریتانیا حمله کرد و از آزادی اقلیت‌های مذهبی و رادیکال‌های سیاسی دفاع کرد. پس از مرگ پیت، فاکس برای مدت کوتاهی به عنوان وزیر خارجه در «وزارت تمام استعدادها» ویلیام گرنویل خدمت کرد.
آنتوان دستوت دی تریسی (۱۷۵۴–۱۸۳۶)
استانیسلاو استاشیچ (لهستان-لیتوانی، ۱۷۵۵–۱۸۲۶) کشیش، فیلسوف، زمین‌شناس، نویسنده، شاعر، مترجم و دولتمرد کاتولیک بود. فیزیوکرات، مونیست، پان اسلاویست (پس از ۱۸۱۵) و مدافع لسه فر، او از اصلاحات بسیاری در لهستان حمایت کرد. او به‌ویژه به‌خاطر نوشته‌های سیاسی‌اش در جریان «سجم بزرگ (چهارساله)» (۱۷۸۸–۱۷۹۲) و حمایتش از قانون اساسی ۳ مه ۱۷۹۱ به یاد می‌آید.
مادام دو استائل (فرانسه، ۱۷۶۶–۱۸۱۷)
بنژامن کنستان (فرانسه، ۱۷۶۷–۱۸۳۰) برخی او را یکی از پدران لیبرالیسم مدرن می‌دانند. وی ابتدا در جریان انقلاب فرانسه جمهوری‌خواه بود ولی ژاکوبن‌ها را به عنوان نمونه‌ای از استبداد اکثریت کاملاً رد کرد. به گفته آیزایا برلین، گویاترین مدافع آزادی و حریم خصوصی، بنژامن کنستان بود که دیکتاتوری ژاکوبین را فراموش نکرده بود.
ژان-باتیست سه (فرانسه، ۱۷۶۷–۱۸۳۲)
ویلهلم فون هومبولت (آلمان، ۱۷۶۷–۱۸۳۵)
آدام چارتوریسکی (لهستان - لیتوانی ۱۷۷۰–۱۸۶۷) یک دولتمرد و سیاستمدار بین‌المللی بود. او به عنوان وزیر خارجه تزار روسیه الکساندر اول شروع کرد و یک ائتلاف ضد ناپلئون ایجاد کرد. او رهبر دولت لهستان در تبعید و دشمن تزار روسیه نیکلاس اول شد. او در تبعید از فعالان مسئله لهستان در سراسر اروپا بود و استقلال اولیه بالکان را تحریک کرد.
دیوید ریکاردو (بریتانیا، ۱۷۷۲–۱۸۲۳)
جیمز میل (بریتانیا، ۱۷۷۳–۱۸۳۶) پدر جان استوارت میل
آنتوان-الیزه شربولیز (سوئیس، ۱۷۹۷–۱۸۶۹)
فردریک باستیا (فرانسه، ۱۸۰۱–۱۸۵۰)
کلود فردریک باستیا نظریه‌پرداز لیبرال کلاسیک فرانسوی، اقتصاددان سیاسی و عضو مجمع فرانسه بود.
رفاعه طهطاوی (مصر، ۱۸۰۱–۱۸۷۳)
رفاعة طهطاوی (همچنین تهطاوی نوشته می‌شود) نویسنده، معلم، مترجم، مصرشناس روشنفکر رنسانس و یکی از اقتباس‌کنندگان اولیه نوگرایی اسلامی بود. در سال ۱۸۳۱، طهطاوی بخشی از تلاش‌های سراسری برای نوسازی زیرساخت‌ها و آموزش مصر بود.دانشکده الالسون: پیشینه تاریخی سه جلد از مجلدات منتشر شده او آثار سیاسی و اخلاقی فلسفه بود. آنها مخاطبان مصری او را با عقاید روشنگری مانند اقتدار سکولار و حقوق سیاسی و آزادی آشنا کردند. ایده‌هایش در این مورد بود که جامعه متمدن مدرن باید چگونه باشد و چه چیزی مصر متمدن یا "خوب" را تشکیل می‌دهد و این ایده‌هایش که منافع عمومی و خیر عمومی چیست؟واتیکیوتی، صص ۱۱۵-۱۱۶. کار طهطاوی اولین تلاش در رنسانس مصری (رنسانس عربی) بود که در سال‌های ۱۸۶۰–۱۹۴۰ شکوفا شد.واتیکیوتی، ص ۱۱۶.
یوهان رودلف توربک (هلند، ۱۷۹۸–۱۸۷۲) دولتمرد و نظریه‌پرداز اصلی لیبرالیسم هلندی در سده نوزدهم بود که جایگزینی دموکراتیک‌تر برای سلطنت مطلقه یعنی سلطنت مشروطه را ترسیم کرد. قانون اساسی ۱۸۴۸ عمدتاً کار او بود. مقاله نظری اصلی او که به‌طور خاص با عنوان "لیبرال" شناخته می‌شود، "در مورد شهروندی معاصر"، ۱۸۴۴. او در سال ۱۸۴۹ نخست‌وزیر شد و اصلاحات اساسی متعددی در سیاست هلند آغاز شد.
هریت مارتینو (بریتانیا، ۱۸۰۲–۱۸۷۶)
رالف والدو امرسون (ایالات متحده، ۱۸۰۳–۱۸۸۲) یک فیلسوف آمریکایی بود که استدلال می‌کرد که اصول اساسی حکومت قابل تغییر هستند و حکومت تنها تا جایی لازم است که مردم خودگردان نباشند. طرفدار دموکراسی و این ایده بود که مردم دموکراتیک باید اخلاق دموکراتیک داشته باشند.
الکسیس دو توکویل (فرانسه، ۱۸۰۵–۱۸۵۹)
ویلیام لوید گریسون (ایالات متحده، ۱۸۰۵–۱۸۷۹)
فریدریش شیلر (آلمان، ۱۷۵۹–۱۸۰۵) شاعر، فیلسوف، پزشک و تاریخ‌نگار
جان استوارت میل (بریتانیا، ۱۸۰۶–۱۸۷۳) پسر جیمز میل (۶ آوریل ۱۷۷۳–۲۳ ژوئن ۱۸۳۶) اقتصاددان، اسکاتلندی بود. او یکی از اولین قهرمانان لیبرالیسم مدرن است. به این ترتیب، کار او در مورد اقتصاد سیاسی و منطق به ایجاد پایه‌ای برای پیشرفت در علم تجربی و سیاست عمومی بر اساس پیشرفت‌های قابل تأیید کمک کرد. وی به شدت تحت تأثیر فایده‌گرایی جرمی بنتام، با مفهوم شهودی ایمانوئل کانت از حق مخالف است و «بالاترین اصل هنجاری» اخلاق را چنین فرموله می‌کند: "اقدامات به نسبت درست هستند زیرا تمایل به ارتقای شادی دارند. اشتباه است، زیرا آنها تمایل به ایجاد معکوس شادی دارند."
برخی میل را بنیانگذار لیبرالیسم اجتماعی می‌دانند. اگرچه میل عمدتاً طرفدار بازار آزاد بود ولی مداخلاتی را در اقتصاد، مانند مالیات بر الکل، در صورتی پذیرفت که زمینه‌های سودگرایانه کافی وجود داشت. میل همچنین مدافع حقوق زنان بود و کتاب انقیاد زنان را نوشت.
خوان باوتیستا آلبردی (آرژانتین، ۱۸۱۰–۱۸۸۴)
هنری دیوید ثورو (۱۸۱۷–۱۸۶۲)
یاکوب بورکهارت (سوئیس، ۱۸۱۸–۱۸۹۷) دولت برگرفته از زندگی فرهنگی و اقتصادی
هربرت اسپنسر (بریتانیا، ۱۸۲۰–۱۹۰۳)، فیلسوف، روان‌شناس، و جامعه‌شناس. آنچه را «قانون آزادی برابر» می‌نامید، پیشبرد و علیه نظریه لیبرال مبنی بر ترویج دولت فعال‌تر استدلال کرد که آن را «شکل جدیدی از توریگرایی» نامید. او از دولتی حمایت می‌کرد که وظایفش محدود به دفاع از افراد و دارایی آنها بود. برای اسپنسر، همکاری داوطلبانه ویژگی پر جنب و جوش‌ترین شکل جامعه بود که بیشترین تنوع اعضا و بیشترین تنوع اهداف را در بر می‌گرفت. رویکرد تکامل اسپنسر به عنوان بسط تبیین آدام اسمیت «دست نامرئی» از نظم اقتصادی توصیف شده‌است. کار گسترده او در مورد همدردی (در روان‌شناسی و همچنین بنیاد اخلاق، به ویژه در داده‌های اخلاق) به صراحت رویکرد اسمیت را در نظریه عواطف اخلاقی ادامه داد. اسپنسر اغلب به عنوان یک داروینیست اجتماعی پیشرو شناخته می‌شود.
ابراهیم شیناسی (امپراتوری عثمانی، ۱۸۲۶–۱۸۷۱)، نویسنده، روزنامه‌نگار، مترجم و سردبیر روزنامه
در چند زمینه مبتکر بود:
سیناسی از روزنامه‌های خود به نام‌های «ترجمان احوال» و «تصویر افکار» برای ترویج و تکثیر آرمان‌های روشنگری اروپایی در طول دوره تنظیمات استفاده کرد.
و تحصیل عثمانیان باسواد را پیشه شخصی خود قرار داد. اگرچه بسیاری از پروژه‌های شیناسی در زمان مرگش ناقص بود ولی او برای توسعه مسایل حل‌نشده تلاش بسیاری نمود. شیناسی، تحت تأثیر تفکر عصر روشنگری، آزادی بیان را یک حق اساسی می‌دانست و از روزنامه‌نگاری برای تعامل، ارتباط و آموزش عمومی استفاده می‌کرد. شیناسی در صحبت مستقیم با مردم در مورد امور دولت اعلام کرد که اقدامات دولت صرفاً به نفع دولت نیست.نرگیس ارتورک، دستور زبان و مدرنیته ادبی در ترکیه. آکسفورد، انگلستان: انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۲۰۱۱.
توماس هیل گرین (بریتانیا، ۱۸۳۶–۱۸۸۲)
اوبرون هربرت (بریتانیا، ۱۸۳۸–۱۹۰۶)
کارل منگر (اتریش، ۱۸۴۰–۱۹۲۱)، اقتصاددان
ویلیام گراهام سامنر (ایالات متحده، ۱۸۴۰–۱۹۱۰) جامعه‌شناس
لستر فرانک وارد (ایالات متحده، ۱۸۴۱–۱۹۱۳) گیاه‌شناس، دیرینه‌شناس و جامعه‌شناس بود. او اولین رئیس انجمن جامعه‌شناسی آمریکا بود. وارد یکی از منتقدان سرسخت سیاست‌های لسه فری بود که هربرت اسپنسر و ویلیام گراهام سامنر از آن حمایت می‌کردند.
آثار اصلی وارد را می‌توانید اینجا بیابید:
لودویگ جوزف برنتانو (آلمان، ۱۸۴۴–۱۹۳۱)
توماش گاریگ ماساریک (چکسلواکی، ۱۸۵۰–۱۹۳۷)
اویگن بوم فون باورک (اتریش، ۱۸۵۱–۱۹۱۴)
لوئیس براندیس (۱۸۵۶–۱۹۴۱)
تورشتاین وبلن (ایالات متحده، ۱۸۵۷–۱۹۲۶) بیشتر به عنوان نویسنده کتاب نظریه طبقه تن‌آسا شناخته می‌شود. وبلن بر نسلی از لیبرالیسم آمریکایی تأثیرگذار بود که در جستجوی مبنایی منطقی برای اقتصاد فراتر از ادغام شرکت‌ها و "رقابت گلوگاهی" بودند. بحث اصلی وبلن این بود که افراد برای تبدیل شدن به یک شهروند تحصیلکرده به زمان کافی غیراقتصادی نیاز دارند. او به خاطر خود مصرف مواد خالص و این ایده به طرز تندخویی حمله کرد که مطلوبیت برابر با مصرف‌گرایی خودنمایانه است.
جان دیویی (ایالات متحده، ۱۸۵۹–۱۹۵۲)
فریدریش ناومان (آلمان، ۱۸۶۰–۱۹۱۹): سیاستمدار و عضو حزب نازی آلمان
سانتری آلکیو (فنلاند، ۱۸۶۲–۱۹۳۰): سیاستمدار، نویسنده و روزنامه‌نگار، پدر ایدئولوژیک حزب میانه‌روی فنلاند، رهبر حزب مرکزی فنلاند
ماکس وبر (آلمان، ۱۸۶۴–۱۹۲۰) جامعه‌شناس، نظریه‌پرداز قدرت دولتی و رابطه فرهنگ با اقتصاد بود. استدلال کرد یک مؤلفه اخلاقی در سرمایه‌داری وجود دارد که ریشه در ارزش‌های «پروتستانی» دارد. وبر همراه با فریدریش ناومان در اتحادیه اجتماعی ملی و سپس در حزب دموکرات آلمان فعال بود.
لئونارد هابهاوس (بریتانیا، ۱۸۶۴–۱۹۲۹)
بندیتو کروچه (ایتالیا، ۱۸۶۶–۱۹۵۲)
والتر راتناو (آلمان، ۱۸۶۷–۱۹۲۲)
لئو چیوزا پول (بریتانیا، ۱۸۷۰–۱۹۴۴)
یک نظریه‌پرداز اقتصادی ایتالیایی الاصل که در دهه ۱۸۹۰ به بریتانیا نقل مکان کرد، جایی که نام خود را به عنوان یک سیاستمدار، روزنامه‌نگار و نویسنده مطرح کرد. در سال‌های اولیه قرن بیستم، دیدگاه‌های او مورد توجه دو نخست‌وزیر آینده، دیوید لوید جورج و وینستون چرچیل قرار گرفت. او پس از مدتی به عنوان منشی خصوصی پارلمانی لوید جورج، وزیر دولت در مراحل آخر جنگ جهانی اول بود.
ویلیام بوریج (بریتانیا، ۱۸۷۹–۱۹۶۳)
لودویگ فون میزس (اتریش/ایالات متحده، ۱۸۸۱–۱۹۷۳)
خوزه ارتگا یی گاست (اسپانیا، ۱۸۸۳–۱۹۵۵)
سالوادور د ماداریاگا (اسپانیا، ۱۸۸۶–۱۹۷۸). یکی از نویسندگان اصلی مانیفست آکسفورد در سال ۱۹۴۷.
آدولف برل (ایالات متحده، ۱۸۹۵–۱۹۷۱) نویسنده «شرکت مدرن و دارایی خصوصی» بود که اهمیت تمایز بین مدیریت شرکت‌ها و سهامدارانی که مالک هستند را توضیح می‌داد. تأثیرگذار در نظریه سیاست نیو دیل.
ویلهلم رپکه (آلمان، ۱۸۹۹–۱۹۶۶)
برتیل اوهلین (سوئد، ۱۸۹۹–۱۹۷۹)
فریدریش هایک (اتریش / بریتانیا / ایالات متحده / آلمان، ۱۸۹۹–۱۹۹۲) از نظر هایک، نقش مرکزی دولت باید حفظ حاکمیت قانون، با کمترین مداخله خودسرانه ممکن باشد. او برنده جایزه یادبود نوبل علوم اقتصادی و پیش‌بینی کننده رکود بزرگ مانند اقتصاددان و مربی مدرسه اتریشی، لودویگ فون میزس.
کارل رایموند پوپر (اتریش / بریتانیا، ۱۹۰۲–۱۹۹۴) ایده جامعه باز را توسعه داد که با احترام به طیف گسترده‌ای از عقاید و رفتارها و ترجیح اصلاحات سیاسی جسورانه اما تکه‌تکه نسبت به ایستایی محافظه کارانه یا اتوپیایی انقلابی مشخص می‌شود. از نظر او، همه نظریه‌های ساده‌گرایانه و بزرگ تاریخ و جامعه دارای ویژگی مشترکی بودند که او تاریخ‌گرایی نامید که از نظر او به افلاطون برمی گردد در حالی که جامعه باز منعکس کننده
اشتباه‌گرایی روش‌شناختی است که توسط پوپر در آثار پیشین خود در مورد فلسفه علم پیشگام بود.
آلن پیتون (آفریقای جنوبی، ۱۹۰۳–۱۹۸۸) با کتاب خود "گریه، کشور محبوب" به موضع آشکار ضد آپارتاید لیبرالیسم آفریقای جنوبی کمک کرد.
حزب او، حزب لیبرال آفریقای جنوبی توسط دولت آپارتاید ممنوع شد.
آین رند (ایالات متحده، ۱۹۰۵–۱۹۸۲) یک فیلسوف اخلاقی و سیاسی رادیکال و تأثیرگذار بود.
او ادعا کرد طرفداری او از نفع شخصی قوی در اخلاق تحت تأثیر متفکران ارسطو، آکویناس و لاک قرار گرفته‌است.
طرفداری او از سرمایه‌داری ناب آزاد تحت تأثیر اقتصاددانان لیبرال کلاسیک میزس و هایک بود.
ریمون آرون (فرانسه، ۱۹۰۵–۱۹۸۳)
دونالد بارکلی مولتنو (آفریقای جنوبی ۱۹۰۸–۱۹۷۲)، معروف به «دیلیزینتابا» («کسی که کوه‌ها را برمی‌دارد»)، یک وکیل قانون اساسی و یک نماینده پارلمان بود، اما بالاتر از همه، یک علمی. کار او در قانون اساسی بر حقوق مدنی و مخالفت شدید او با سیاست‌های جدایی‌طلبانه آپارتاید متمرکز بود.
جان کنت گالبرایت (اقتصاددان کانادایی الاصل که در ایالات متحده کار می‌کرد، ۱۹۰۸–۲۰۰۶)
ایزایا برلین (لتونی / بریتانیا، ۱۹۰۹–۱۹۹۷) به دلیل تلاشش برای تمایز «دو مفهوم از آزادی» مشهور است. برلین استدلال می‌کرد آنچه او آزادی «مثبت» و «منفی» می‌خواند مفاهیم متضادی هستند. تصورات مثبت فرض می‌کردند آزادی تنها زمانی حاصل می‌شود که قدرت جمعی (به شکل کلیسا یا دولت) برای «رهایی» نوع بشر از بدترین جنبه‌های آن عمل کند، برلین احساس می‌کرد اینها به سمت توتالیتاریسم گرایش دارند. در مقابل، مفاهیم منفی استدلال می‌کردند آزادی زمانی حاصل می‌شود که افراد حداکثر آزادی را از محدودیت‌های بیرونی داشته باشند. (تا زمانی که اینها به آزادی دیگران برای دستیابی به شرایط مشابه خدشه وارد نکرده باشد). برلین همچنین منتقد خردگرایی جزمی روشنگری بود، به این دلیل که قادر به انطباق با کثرت‌گرایی ارزشی نبود.
میلتون فریدمن (ایالات متحده آمریکا، ۱۹۱۲–۲۰۰۶)، برنده جایزه نوبل اقتصاد و یک لیبرال کلاسیک و آزادیخواه،میلتون فریدمن#مواضع سیاست عمومی به دلیل قانون فریدمن، قانون k درصد فریدمن و آزمون فریدمن مشهور بود.
جیمز مک‌گیل بیوکنن (ایالات متحده، ۱۹۱۹–۲۰۱۳) او به‌خاطر نظریه‌های اقتصادیش در مورد فرایند سیاسی شناخته می‌شود که از اولین کسانی بود که مفهوم سیاستمداران را به‌عنوان کنشگران منطقی جدی گرفتند که به انگیزه‌ها پاسخ می‌دهند. برای کار در زمینه قضیه انتخاب عمومی، در ۱۹۸۶ جایزه یادبود نوبل علوم اقتصادی را کسب کرد.
موری راتبارد (ایالات متحده، ۱۹۲۶–۱۹۹۵) مبتکر آنارکو-کاپیتالیسم مدرن و اقتصاددان و تاریخدان اقتصادی مکتب اتریش بود. او به‌طور گسترده به عنوان یکی از مهمترین مدافعان آزادی و آزادی در اواخر قرن بیستم شناخته می‌شود. او در طول زندگی خود با جنبش‌های سیاسی مختلف، به ویژه با این رند و بعد حزب لیبرترین ایالات متحده درگیر بود. تأثیر او در جنبش‌های آزادیخواهانه و آنارکو-سرمایه‌داری ماندگار است.
لشک کولاکوفسکی (لهستان، ۱۹۲۷–۲۰۰۹)، فیلسوف و مورخ عقاید. او الهام بخش اصلی اتحادیه همبستگی سولیدارنوشچ لهستان بود.
رالف دارندورف (آلمان / بریتانیا، ۱۹۲۹–۲۰۰۹)
کارل هرمان فلاش (آلمان، ۱۹۲۹–۱۹۷۳) روزنامه‌نگار، یکی از نظریه‌پردازان اصلی اصول سوسیال لیبرال جدید حزب دموکرات آزاد آلمان بود. او لیبرالیسم را به وضوح نقطه مقابل محافظه‌کاری قرار می‌دهد و راه را برای ائتلاف دولتی با سوسیال دموکرات‌ها باز کرد.
جوزف راز (بریتانیا، متولد ۱۹۳۹)
رونالد دورکین (ایالات متحده، ۱۹۳۱–۲۰۱۳)
ریچارد رورتی (ایالات متحده، ۱۹۳۱–۲۰۰۷) از فیلسوفان تحلیلی برجسته لیبرالیسم معاصر بود. ادعاهای اساسی او چنین است:
در خرداد ۱۳۸۴ در ایران چند سخنرانی ایراد نمود.
آمارتیا سن (هند، ۱۹۳۳-) اقتصاددانی است که کار اولیه بر اساس کنث ارو (۲۳ اوت ۱۹۲۱–۲۱ فوریهٔ ۲۰۱۷) اقتصاددان آمریکایی، قضیه امکان عمومی و بر عدم امکان هر دو کارایی پارتو کامل و حقوق مبتنی بر رویه استوار بود. او برنده جایزه یادبود نوبل علوم اقتصادی برای کار خود در قحطی، اقتصاد رفاه و نظریه انتخاب اجتماعی شد و مدافع عقلانیت به عنوان محافظ اساسی آزادی و عدالت است. مفهوم تناقض لیبرالیسم از اوست.
رابرت نازیک (ایالات متحده، ۱۹۳۸–۲۰۰۲) یک آزادیخواهی (یا دولت نگهبان شب بود). او از یک فلسفه سیاسی تقلیل‌گرای غیرقابل پوزش دفاع می‌کرد که با تحلیل دقیق جنبه‌های اخلاقی هر تعامل اجتماعی مشخص می‌شد، و از پرداختن به مسائل سخت فلسفی مانند تصاحب اصلی مالکیت ابایی نداشت. نوزیک بیشتر به دلیل ارائه توجیه یک حالت حداقلی با نشان دادن اینکه می‌توان آن را بدون هیچ گام ناعادلانه ایجاد کرد، شناخته شده‌است.
هرناندو د سوتو (پرو، ۱۹۴۱–) اقتصاددان، مدافع شفافیت و حقوق مالکیت خصوصی است، با این استدلال که دولت غیرشفاف منجر به عدم اعطای عنوان مناسب به اموال و در نتیجه «مرده شدن» می‌شود. سرمایه» که نمی‌تواند مبنای اعتبار قرار گیرد. استدلال می‌کند که قوانینی که دارایی را به کسانی که بیشترین توانایی را برای استفاده از آنها برای رشد اقتصادی دارند، اختصاص می‌دهد، به اصطلاح «حقوق متصرفان»، یک نوآوری مهم است.
مایکل میدوکرافت سیاستمدار بریتانیایی را به عنوان "اصلی‌ترین، در واقع تقریباً تنها، فیلسوف لیبرالیسم کاربردی در حزب لیبرال قدیمی از اواخر دهه ۱۹۶۰ به بعد" توصیف می‌کند. در مورد ادغام حزب لیبرال بریتانیا و حزب سوسیال دموکرات (بریتانیا) برای تشکیل حزب لیبرال دموکرات (بریتانیا)، میدوکرافت در ابتدا حزب لیبرال جدید را با دیگرانی بازسازی کرد که نمی‌خواستند فلسفه لیبرالیسم را به خطر بیندازند. با این حال، حزب لیبرال جدید تحت رهبری استیو رادفورد به‌طور فزاینده‌ای شکاکیت به اروپا شد و میدوکرافت در سال ۲۰۰۷ به حزب لیبرال دموکرات‌ها پیوست. او مرتباً در مورد اهمیت فلسفه سیاسی و اینکه اعضای لیبرال دموکرات‌ها به اعتقادات بیشتری نیاز دارند استدلال کرده‌است.
کارلوس سانتیاگو نینو (آرژانتین، ۱۹۴۳–۱۹۹۳)
بروس آکرمن (ایالات متحده، ۱۹۴۳-)
مارتا نوسبوم (ایالات متحده آمریکا، ۱۹۴۷-) فیلسوف و ارنست فروند استاد برجسته خدمات حقوق و اخلاق در دانشگاه شیکاگو است. او در یونان باستان و فلسفه رومی، فلسفه سیاسی، اگزیستانسیالیسم، فمینیسم و اخلاق، از جمله حقوق حیوانات تخصص دارد. او در سال ۲۰۱۶ جایزه کیوتو در هنر و فلسفه، ۲۰۱۸ جایزه برگرون و ۲۰۲۱ جایزه هولبرگ را دریافت کرد.
ویل کیملیکا (کانادا، ۱۹۶۲-) در فلسفه خود می‌کوشد تعیین کند که آیا اشکال قومی یا اقلیت ملی‌گرایی با اصول لیبرال-دمکراتیک آزادی فردی، برابری اجتماعی و دموکراسی سیاسی سازگار است یا خیر. او در کتاب خود «شهروندی چند فرهنگی، نظریه لیبرال حقوق اقلیت‌ها» استدلال می‌کند که برخی از «حقوق متمایز گروهی» فرهنگ‌های اقلیت می‌تواند با این اصول لیبرال-دمکراتیک سازگار باشد.
هوبرت پتشنیگ (; – ) معمار اهل اتریش بود.
مفاخره از ماده (فخر) و از باب مفاعله به معنای نازش و مباهات به هنرها، خوی، خصال، منش و کردار است.مقاله مفاخره از مهدی فیاض و اسماعیل گلرخ ماسوله در لغت نامه دهخدا می‌خوانیم: مفاخره در لفظ عبارت است از نازش و بر یکدیگر بالیدن و اظهار بزرگی در حسب و نسب و جز آن لغتنامه دهخدا. مفاخره اغراق در باب صفات نیکو و ذکر اعمال پهلوانی است.مقاله مفاخره در شعر شاعران گروه تلفیق
مفاخره در اصطلاح ادبی به اشعاری اطلاق می شور که شاعر در مراتب فضل و کمال و سخندانی و امثال آن و احیاناً افتخارات قومی و خانوادگی و به‌طور خلاصه در شرف و نسب و کمال خویش سروده‌استمقاله مفاخره از مهدی فیاض و اسماعیل گلرخ ماسوله .مفاخره از جمله صنایع بدیع و مضامین شعری است که اغلب شاعران بدان طبع آزمایی نموده و شعر و هنر خود را به رخ کشیده‌اندمقاله برسی تحلیلی مفاخره در اشعار شهریار از دکتر طایفی و رمضانی. مفاخره شعری است که شاعران در برتری خود و اجدادش یا برتری قوم و قبیله اش را برمی‌شمارند و به آنها فخر و مباهات می‌کنندمقاله مفاخره در شعر شاعران گروه تلفیق. مفاخره به عنوان نوع ادبی یا زیر مجموعه ای از نوع ادبی حماسه شناخته می‌شود. مفاخره یکی از فنون تأثیر گذار در زیباشناسی شعر است، اگر در زبان تمجید از خود عیب محسوب می‌شود، در زبان ادبی و عاطفی که معمولاً جملات برای بیان اغراض و اهداف دیگر به کار می‌رود نه تنها عیب شمرده نمی‌شود بلکه از آرایه‌های معنوی شعر محسوب می‌شود.مقاله برسی تحلیلی مفاخره در اشعار شهریار از دکتر طایفی و رمضانی
مفاخره در اصل برشمردن صفات جنگجویانه و ذکر رشادت‌ها و پهلوانی‌ها بوده‌است و بعدها بیان کمالات معنوی هم در آن جای گرفته‌است.
مفاخره یا خودستایی به صورت شیوه ای آزاد در بحث و تحلیل شعر در میان شاعران گذشته و معاصر رواج داشته‌است و به نظر می‌رسد آن را می‌توان به عنوان یکی از ابزارهای نقد شعر در میان شاعران تلقی کردمقاله مفاخره از مهدی فیاض و اسماعیل گلرخ ماسوله. برسی فخر در آثار شعرا به عنوان چشم‌اندازی مستقل در نقد شعر در شناخت سبک و دیدگاه‌های آنها می‌تواند بسیار تأثیر گذار باشد زیرا برای شناسایی شیوه سخن پردازی و آگاهی از اندیشه هنرمند شاعر از راه‌های گوناگون می‌توان گذشت، یکی از این راه‌ها برسی چیزهایی است که شاعر دربارهٔ خود می‌گوید و شاید در خلال آنها نظرات خود را در باب حیات فردی و اجتماعی ارائه دهد همچنین برخی محققان خودستایی را در شمار نقد می‌آورند؛ نقدی بی معیار و ذوقیمقاله مفاخره از مهدی فیاض و اسماعیل گلرخ ماسوله .‌شدت و ضعف مفاخره هر شاعر نسبت به شاعر دیگر متفاوت است که این امر ریشه در شرایط اجتماعی، سیاسی و اقتصادی و خصوصیات فردی و اجتماعی آنها دارد به‌طور مثال شهریار چون سادات است بارها به این امر بالیده یا چون شاعر مداح و درباری نیست مفاخراتش با خاقانی که شاعری مداح بود متفاوت است.مقاله برسی تحلیلی مفاخره در اشعار شهریار از دکتر طایفی و رمضانی
هر چند مفاخره را خاص زبان ادب و شعر برشمرده اند اما در عرفان نیز مفاخره به معنای نازیدن به ابعاد مختلف وجودی خویش بسیار مشاهده می‌شود. نکتهٔ مهم و حائز اهمیت این است که مفاخره در ظاهر تناقضی آشکار با ذات عرفان و تصوف دارد چون از عارف که پیوسته به دنبال گذشتن از خود و رسیدن به حق است انتظار نمی‌رود که به چیزی مفاخره کند مقاله برسی و تحلیل مفاخره های صوفیانه مفاخره حتی بین فیلسوفان بزرگ نیز سابقه دارد برای مثال ابن سینا گفته؛ (ترجمه فارسی): بس که بزرگ شدم هیچ شهری گنجایش مرا ندارد و بس که قیمت و ارزشم گران شد مشتری برایم پیدا نشد.مقاله خودستایی و مفاخره از سید حسن امین
برخی از محققان نوشته‌اند که مفاخره و حماسه از ابواب شعر جاهلیت بوده و شاعران قرن ششم هجری به بعد به آن توجه کرده‌اندمقاله خودشیفتگی شاعران تا قرن ۸ هجری از دکتر هاشم محمدی . کتب علوم بلاغی و انواع ادبی غالباً این صنعت را ویژه ادبیات عرب دانسته‌اند زیرا مفاخره مخصوصاً در ادبیات عربی رواج بسیار داشته و اعراب به مفاخره خویش بیش از هر نوع ادبی دیگر دلبسته بودند. رجز که همه اعراب به آن شیفته بودند در حقیق مفاخره فردی یا قبیله ای بودمقاله مفاخره در شعر شاعران گروه تلفیق . مفاخره منحصر به شاعران نیست برای مثال علی بن ابی‌طالب در غزوات خود می‌گفت؛ من آن کسم که مادرم مرا شیر نام نهاده/من آن شیر بیشه، من شیر شیرانممقاله برسی تحلیلی مفاخره در اشعار شهریار از دکتر طایفی و رمضانی
فخر در واقع ریشه در خودشناسی دارد و پندار و طرح فرد را از شخصیت خود ارائه می‌دهد و از آن نظر که با تفکر و با هدف خاص است استراتژی خاص فرد در معرفی خود است مقاله برسی گونه های فخر در دیوان حافظ.
از نظر روانشناسی مفاخره از منظری برخاسته که از نیازی درونی می‌گیردمقاله مفاخره در شعر شاعران گروه تلفیق . مفاخره از حس صیانت ذاتِ شاعر برمی‌خیزدمقاله مفاخره در شعر شاعران گروه تلفیق . اگر باور داشته باشیم که حب ذات و خویشتن خواهی در بشر امریست غریزی ناگزیر باید بپذیریم که این میل باطنی در افراد مختلف جلوه‌های گوناگون دارد و هرکس به طریقی خاص از جمله راه نطق و بیان آن را ابراز می‌دارد مقاله خودستایی شاعران .به نطر فروید خودشیفتگی تنها خودخواهی و خودمحوری نیست! بلکه بر آن وضع فکری و برداشت خود انگیختهٔ انسان که در آن شخص خودش را یه جای دیگران هدف عشق قرار می‌دهد دلالت داردمقاله خودشیفتگی شاعران تا قرن ۸ هجری از دکتر هاشم محمدی . خودشیفتگی بیماری نیست بلکه یکی از خصوصیات هنرمندان برتر است که در برابر دیگران از خود و هنر خود دفاع می‌کنند.امیری خراسانی می‌گوید: (عقده روحی یکی از عوامل بسیار مهم در پیدایش خودستایی هاست چون اسباب و محرکات نفسانی هم در سبک شاعر نشان خود را باقی می‌گذارد و هم در طرز فکر و عکس العمل او)
ستایشگران خاصه آنان که سبب بی‌توجهی ممدوح از روزی و معاش دلخواه بی نصیب می‌ماندند به خودستایی رغبت بیشتری نشان می‌دادند زیرا از شاعر شاحب ذوق شگفت نیست که حتی در روزگار فقر و تنگدستی هم دلباخته کلام شیرین خود گردد و به خود دلخوشی دهد و مهم‌تر آنکه عرض هنر و ابراز مهارت و چیره‌دستی خود نوعی معرفی و اظهار وجود است و شاعر گمان می‌کند با این کار، خود را چنان‌که هست به ممدوح معرفی می‌کند.مقاله خودستایی شاعران از دکتر علی اکبر فرزام پور
■ کسانی که مفاخره می‌کردند به دو گروه تقسیم می‌شوند:
انواع تفاخر صوفیانه:
۱- مستقیم: آن که صوفی بشخصه و صریح به موضوعی می‌نازد.
۲-غیر مستقیم: ۱- تمجیدی که دیگران کرده‌اند و صوفی با بازگوییان به خود می‌بالد ۲- مفاخراتی که با بیان رؤیا ذکر می‌شود
۳- مفاخراتی که پس از مرگ اتفاق می‌افتد!مقاله برسی و تحلیل مفاخره‌های صوفیانه از مهدی رمضانی
فردریش-انگلهورن-هاوس () ساختمان اداری ۲۸ طبقه مستقر در شهر لودویگسهافن، آلمان است، که پروژه ساخت آن در سال ۱۹۵۳ آغاز شد و در سال ۱۹۵۷ به بهره‌برداری رسید.
فردریک انگلهورن (; – ) کارآفرین اهل آلمان بود، که در سال ۱۸۶۵ شرکت ب‌آاس‌اف را تأسیس کرد. این شرکت امروزه یکی از بزرگترین شرکت‌های صنایع شیمیایی جهان محسوب می‌شود.
مارتین برودرمولر (؛ زادهٔ ۱۹۶۱) شیمی‌دان و مدیر اجرایی اهل آلمان است، که هم‌اکنون به‌عنوان مدیرعامل شرکت ب‌آاس‌اف فعالیت می‌کند.
شاریته - دانشگاه پزشکی برلین () یکی از بزرگترین بیمارستان‌های دانشگاهی اروپاست که در سال ۱۷۱۰ تأسیس شد و وابسته به دانشگاه هومبولت برلین و دانشگاه آزاد برلین است. این بیمارستان آموزشی همکاری گسترده‌ای با بنیاد پژوهش آلمان دارد و یکی از بزرگترین مراکز پژوهش‌های پزشکی در آلمان است. مطابق رده‌بندی مجلهٔ "فوکس"، مابین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۲ این بیمارستان برترین بیمارستان آلمان در میان حدود ۱۰۰۰ بیمارستان این کشور بود. در سال‌های ۲۰۱۹، ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ میلادی، مجلهٔ "نیوزویک" این بیمارستان را ششمین بیمارستان برتر جهان و بهترین بیمارستان اروپا نامید. بیش از نیمی از برندگان جایزهٔ نوبل پزشکی آلمان، از حمله امیل آدولف فون برینگ، روبرت کخ و پاول ارلیش از پزشکان این بیمارستان بودند. چندین سیاستمدار و دیپلمات مشور در این بیمارستان مداوا شده‌ان، از جمله صدراعظم آلمان آنگلا مرکل که در بخش ارتوپدی این بیمارستان، تحت عمل جراحی ترمیم منیسک قرار گرفت و همچنین یولیا تیموشنکو و آلکسی ناوالنی که به‌دنبال مسمومیت با عوامل نوویچوک در اوت ۲۰۲۰ در این مرکز، تحت درمان قرار گرفتند.
نرخ پذیرش دانشجو در سال تحصیلی ۲۰۲۰–۲۰۱۹ در این مرکز آموزشی، ۳٫۹٪ بود. مطابق نظام رتبه‌بندی دانشگاهی کیواس، شاریته بهترین مرکز آموزش پزشکی در آلمان و نهمین مرکز برتر آموزش پزشکی در اروپاست. مجلهٔ "آموزش عالی تایمز" هم آنرا بهترین مرکز آموزش پزشکی آلمان و هشتمین مرکز برتر آموزش پزشکی در اروپا قلمداد نمود.
بیمارستان شاریته دارای ۴ پردیس و ساختمان مختلف در شهر برلین است و در مجموع ۳۰۰۱ تخت بیمارستانی دارد:Coordinates from Google Maps
بسیاری از پزشکان و دانشمندان مشهور در شاریته کار یا تحصیل کردند. در واقع، بیش از نیمی از برندگان جایزه نوبل آلمان در پزشکی و فیزیولوژی از شاریته هستند. پنجاه و هفت برنده جایزه نوبل وابسته به دانشگاه هومبولت برلین و پنج نفر، از استادان دانشگاه آزاد برلین بودند.
بیمارستان شاریته یکی از شرکای اصلی «بنیاد اینشتین» است که توسط شهر و ایالت برلین در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد. این مرکز، «بنیادی است که هدفش، ترویج علم و پژوهش‌های عالی بین‌المللی در برلین و تثبیت این شهر به عنوان یک مرکز برتر علمی» است. برخی از مهمترین همکاران پژوهشی این مرکز عبارتند از:
توریش () دره‌ای نزدیک به روستای شه‌تپه و کوه شیرقلعه در باختر شبه‌جزیره سیاه‌کوه (کاراتاو) قزاقستان است.
این دره دارای شمار زیادی تشکیلات سنگی کروی است که به‌طور طبیعی در سراسر چشم‌انداز در سنگ‌های رسوبی دیده می‌شود و در زمین‌شناسی به آن‌ها سَنگال گفته‌می‌شود. به دلیل وجود این سنگ‌ها به توریش، «دره توپ‌ها» هم می‌گویند.
ساکی ریشوی پشت‌سرخGroves, C. P. (2005). Wilson, D. E.; Reeder, D. M. (eds.). "Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference" (3rd ed.). Baltimore: Johns Hopkins University Press. p.  146. ISBN . OCLC 62265494.Bonvicino, C. R. , Boubli, J. P. , Otazú, I. B. , Almeida, F. C. , Nascimento, F. F. , Coura, J. R. and Seuánez, H. N. (2003). Silva Jr. , J. S. and Figueiredo, W. M. B. (2002). یک میمون جهان جدید از آمریکای جنوبی است. این گونه یکی از ساکی‌های ریشو است.
آلارژنتوم (نماد IMA: All[3]) یک کانی از رده آنتی‌مونیدها، ابررده سولفیدها و سولفوسالت‌ها است که گاهی اوقات به عناصر طبیعی و رده آلیاژها نسبت داده می‌شود. آلارژنتوم با فرمولی به صورت Ag1−xSbx نوشته می‌شود، که در آن x = ۰٫۰۹–۰٫۱۶ است.
این ماده معدنی نسبتاً کمیاب در سنگ معدن نقره یافت می‌شود و به این خاطر از یونانی ἄλλος (آلوس، «دیگر») و argentum لاتین («نقره») نامگذاری شده‌است. سختی ویکرز آن ۱۷۲–۲۰۳ است.
کستریت یک کانی سولفیدی با فرمول شیمیایی Cu2(Zn,Fe)SnS4 است. در ساختار شبکه‌ای آن، اتم‌های روی و آهن در محل‌های شبکه مشترک هستند. کستریت گونه‌ای غنی از روی است در حالی که شکل فقیر روی آن فروکستریت یا استانیت نامیده می‌شود. به دلیل شباهت آنها گاهی اوقات کستریت، ایزوستانیت نامیده می‌شود. شکل مصنوعی کستریت به اختصار CZTS (از سولفید مس روی قلع) نامیده می‌شود. نام کستریت گاهی اوقات به ماده مصنوعی و همچنین سی‌زدتی‌اس که به جای گوگرد حاوی سلنیوم است، تعمیم داده می‌شود.
در هوانوردی، مخزن سوخت خارجی، مخزن سوخت بیرونی یا مخزن سوخت پرتابی، برای توصیف مخازن سوخت کمکی حمل‌شونده توسط هواپیماها، استفاده می‌شود. این مخازن، قابل‌استفادهٔ مجدد و اغلب قابل رهاسازی از هواپیما هستند. مخزن‌های خارجی در هواپیماهای نظامی مدرن رایج هستند و گاهی در هواپیماهای غیرنظامی نیز استفاده می‌شوند، اما به‌جز در مواقع اضطراری، کمتر دور انداخته می‌شوند.
عیب اصلی مخزن‌های خارجی این است که مقاومت در برابر هوا برای هواپیمای حامل آن‌ها اعمال می‌کنند. مخازن سوخت خارجی همچنین ممان اینرسی را افزایش می‌دهد و در نتیجه نرخ چرخش برای مانورهای هوایی را کاهش می‌دهد. مقداری از سوخت موجود در مخزن نیز برای غلبه بر مقاومت هوا و وزن اضافی خود مخزن استفاده می‌شود. استفاده از این مخازن همچنین تعداد جایگاه‌های تسلیحات خارجی موجود برای سلاح‌ها را کاهش می‌دهد و علاوه بر کاهش ظرفیت حمل سلاح، سطح مقطع راداری هواپیما را نیز، افزایش می‌دهد.
معمولاً ابتدا سوخت مخزن‌های خارجی مصرف می‌شود و تنها زمانی که تمام سوخت مخزن‌های خارجی مصرف شده باشد، مصرف سوخت به مخزن داخلی هواپیما تغییر می‌کند.
برخی از هواپیماهای جنگی مدرن از مخازن سوخت منسجم (CFT) به جای یا علاوه بر مخازن سوخت خارجی معمولی استفاده می‌کنند. CFTها درگ کمتری تولید می‌کنند و جایگاه‌های خارجی تسلیحات را اشغال نمی‌کنند. با این حال، برخی از آن‌ها را فقط می‌توان بر روی زمین از هواپیما جدا کرد.
این مخازن در طول جنگ داخلی اسپانیا مورد استفاده قرار گرفتند تا به هواپیماهای جنگنده امکان حمل سوخت اضافی برای پروازهای اسکورت دوربرد بدون نیاز به بدنه بسیار بزرگ‌تر، سنگین‌تر و با قابلیت مانور کمتر باشد. در طول جنگ جهانی دوم، لوفت‌وافه آلمان با معرفی یک مدل آلیاژی سبک در اوایل ۱۹۴۰ شروع به استفاده از مخازن سوخت خارجی کرد. جنگنده مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹ نیز از این نوع مخزن استفاده می‌کرد.
نخستین مخازن خارجی به گونه‌ای طراحی شده بودند که در صورت خالی بودن یا در مواقع جنگ یا وضعیت اضطراری دور انداخته شوند تا نیروی پسار و وزن را کاهش و قدرت مانور را افزایش دهند. مخزن‌های خارجی مدرن ممکن است در نبرد حفظ شوند تا در مواقع اضطراری رها شوند.
متفقین معمولاً از مخازن خارجی برای افزایش بُرد و مدت زمان گشت‌زنی در قاره اروپا به جنگنده‌ها استفاده می‌کردند. نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا از مخازن سوخت خارجی در سال ۱۹۴۲، در طول اعزام سوپرمارین اسپیت‌فایرها به مالت استفاده می‌کرد.
تنها با استفاده از مخازن خارجی ۴۵۰ گالنی در جنگنده‌های پی-۳۸ لایتنینگ خود در عملیات انتقام و سرنگونی هواپیمای دریاسالار یاماموتو ایسوروکو انجام‌پذیر شد. (برای این مأموریت، هر جنگنده یک مخزن خارجی تقریباً و یک مخزن بزرگ‌تر با حجمی حدود بهره بردند.
مخزن‌های سوخت بیرونی، پی-۴۷ تاندربولت را از یک هواپیمای رهگیر کوتاه‌برد به یک جنگنده اسکورت دوربرد و برتری هوایی تبدیل کردند و آن را قادر ساختند تا بمب‌افکن‌های بریتانیا را به سوی آلمان همراهی کنند و شرایط مساعدی را برای بمباران سنگین فراهم کردند.
در مواجهه با کمبود فلزات در زمان جنگ جهانی دوم و نیاز به گسترش بُرد هواپیماهای جنگنده، انگلیسی‌ها مخازن بیرونی ساخته‌شده از کاغذ کرافت آغشته به چسب را ارائه کردند که دارای ویژگی‌هایی چون تحمل عالی در برابر گرما و سرمای شدید هنگام عملیات و همچنین ضدآب بودند.
با این وجود، گاهی نشت‌هایی در عرض چند ساعت پس از بارگیری سوخت در مخازن کاغذی ایجاد می‌شد. این‌گونه مخازن، کاملاً یک کالای یک‌بار مصرف بودند که بلافاصله پیش از برخاستن هواپیماها از باند پرواز، پُر می‌شدند.
دیوید کانستیبل () مدیر کارآفرین اهل کانادا است، که هم‌اکنون به‌عنوان مدیرعامل شرکت فلور کرپوریشن فعالیت می‌کند. وی پیش‌تر مدیرعامل شرکت صنایع شیمیایی ساسول بود.
آناس () شرکت دولتی ترابری ایتالیایی است، که در سال ۱۹۴۶ توسط دولت ایتالیا تأسیس شد.
ایناو () شرکت مدیریت ترافیک هوایی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۸۲ توسط وزارت اقتصاد و دارایی ایتالیا تأسیس شد.
ساکی ریشوی پشت‌قهوه‌ای یکی از پنج گونه ساکی ریشو، نوعی میمون جهان جدید است. بومی آمازون در شمال غرب برزیل (شمال ریو نگرو و غرب رودخانه برانکو) و جنوب ونزوئلا است.Groves, C. P. (2005). Wilson, D. E.; Reeder, D. M. (eds.). "Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference" (3rd ed.). Baltimore: Johns Hopkins University Press. pp.  146–147. ISBN . OCLC 62265494.Bonvicino, C. R. , Boubli, J. P. , Otazú, I. B. , Almeida, F. C. , Nascimento, F. F. , Coura, J. R. and Seuánez, H. N. (2003). ممکن است نام علمی درست این گونه "C. chiropotes" باشد که در این صورت ساکی ریشوی پشت‌سرخ شرقی "C. sagulatus" نامیده می‌شود.Silva Jr. , J. S. and Figueiredo, W. M. B. (2002).
راه‌آهن دولتی ایتالیا () شرکت ترابری ریلی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۰۵ توسط دولت ایتالیا تأسیس شد.
نیکولا گسکیه (؛ زادهٔ ) خیاط و طراح مد اهل فرانسه است، که در شرکت لویی ویتون فعالیت می‌کند.
دلفین آرنو (؛ زادهٔ ) سرمایه‌دار و مدیر اجرایی اهل فرانسه است، که هم‌اکنون به‌عنوان نایب رئیس شرکت لویی ویتون فعالیت می‌کند. وی دختر برنار آرنو است.
رساله‌ای دربارهٔ یک قتل () یک فیلم معمایی دلهره‌آور آرژانتینی است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به ریکاردو دارین، کالو ریوِرو و آلبرتو آمان ااشره کرد.
کاگنیس () شرکت صنایع شیمیایی آلمانی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد و هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از شرکت ب‌آاس‌اف می‌باشد.
پس از رحلت سید روح‌الله خمینی در ۱۳۶۸، سید علی خامنه‌ای که رئیس‌جمهور بود، به‌عنوان دومین رهبر جمهوری اسلامی ایران انتخاب شد. پیش از انتخاب سید علی خامنه‌ای، حسینعلی منتظری قائم‌مقام رهبر ایران بود و برای رهبری در نظر گرفته شده بود.
وی در ابتدا به صورت موقت به عنوان رهبر انتخاب شد زیرا بنا بر قانون اساسی رهبر باید مرجع تقلید هم باشد.
پس از آن با رأی گیری از مردم و حذف این بند سید علی حسنی خامنه به عنوان رهبر جمهوری اسلامی ایران انتخاب گردید.
پس از درگذشت خمینی، خبرگان رهبری در تاریخ ۱۴ خرداد ۱۳۶۸، سید علی خامنه‌ای را که در آن زمان ریاست جمهوری ایران را به‌عهده داشت، به سمت «رهبر جمهوری اسلامی ایران» برگزیدند.
پیش از درگذشت خمینی، حسینعلی منتظری برای جانشینی او برگزیده شده‌بود. در ۶ فروردین سال ۱۳۶۸ و همزمان با درگیری منتظری با نظام، روح‌الله خمینی وی را از این سمت عزل کرد و سپس وی نیز استعفا داد. به گفته محمدرضا مهدوی کنی در کتاب خاطراتش، مسئلهٔ قائم مقامی رهبری در قانون اساسی پیش‌بینی نشده‌بود. اما به دلیل مریضی و سالخوردگی خمینی، مجلس خبرگان پیش‌دستی کرد و موضوع قائم مقامی رهبری را پیش‌بینی نمود تا اگر حادثه‌ای برای خمینی پیش بیاید کشور با خلأ روبه‌رو نشود.
پس از مرگ روح‌الله خمینی، در ۱۵ خرداد ۱۳۶۸، مجلس خبرگان جلسه فوق‌العاده‌ای تشکیل داد. در این جلسه نخست با اکثریت مطلق آرا به استعفای حسینعلی منتظری رسمیت داده شد. سپس، در خصوص انتخاب یک مرجع تقلید بالفعل، که در آن زمان تنها سیدمحمدرضاگلپایگانی مطرح بود، بحث شد و توافق حاصل نگردید. نظر اکثریت آن بود که توان مدیریت سیاسی بر مرجعیت دینی اولویت دارد. قانون اساسی در آن زمان مرجعیت را از شرایط رهبری می‌دانست. خبرگان در این موضوع از شورای بازنگری قانون اساسی و استفساریه روح‌الله خمینی مبنی بر ضروری نبودن شرط مرجعیت پیروی کرد. در ادامه، موضوع شورای رهبری‌ای سه نفره مرکب از علی مشکینی و موسوی اردبیلی و سید علی خامنه‌ای برای جانشینی سید روح‌الله خمینی پیشنهاد شد، که نتوانست آرای کافی را بدست بیاورد. نهایتاً اغلب اعضا رأی به رهبری سید علی خامنه‌ای دادند، هرچند که خود وی صراحتاً مخالف بود و خود را شایسته این مقام نمی‌دانست. سرانجام ۸۰٫۹ درصد حاضران در مجلس خبرگان که ۷۲ درصد کل اعضا را تشکیل می‌دادند، به رهبری سید علی خامنه‌ای رای دادند.چگونه آیت‌الله خامنه‌ای رهبر شد؟ پرسمان در این جلسه هم چنین هاشمی رفسنجانی پیش از رای‌گیری سخنرانی کرد و به تمجید از او پرداخت.فیلم جلسه نمایش داده شده در صدا و سیمادر دیدئو ببینید
در پی بازنگری قانون اساسی، در ۶ مرداد ۱۳۶۸ متن جدید از طریق همه‌پرسی به تصویب عمومی رسید و مرجعیت را از شروط رهبری حذف گردید. سپس، خبرگان رهبری مجدداً جلسه فوق‌العاده ای را در ۱۵ مرداد ماه آن سال تشکیل داد و با رأی موافق ۶۰ تن از ۶۴ تن از اعضای حاضر، رهبری سید علی خامنه‌ای را طبق قانون اساسی جدید مجدداً تصویب و تأیید کرد.آیا آیت‌الله خامنه‌ای رهبر موقت بودند؟!
خمینی پیش از درگذشتش خود خواستار اصلاح قانون اساسی بود و خود شورایی برای بازنگری در قانون اساسی تشکیل داده‌بود. وی در ۹ اردیبهشت ۱۳۶۸ در نامه‌ای به علی مشکینی، رئیس شورای بازنگری قانون اساسی، نوشته بود که:
برخی از منابع، بیت و دفتر وی را یک شبکه پیچیده و بلکه دولت پنهان نظام جمهوری اسلامی ایران معرفی کرده‌اند.
خامنه‌ای بارها در حوزه‌های تخصصی، وارد شده و زندگی شهروندان ایرانی را با مخاطرات فراوانی مواجه ساخته‌است؛ هرچند در سخنرانی‌هایش می‌گوید که تخصصی در این امور ندارد. همچنین محمدرضا پورابراهیمی رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس نیز گفت که دولت، لایحه بودجه سال ۱۴۰۱ را بر پایه نظر خامنه‌ای اصلاح می‌کند.
سید محمد حسینی، معاون پارلمانی رئیسی، در اینباره گفت: اصلاحاتی در ساختار بودجه کشور انجام شده که سال‌ها مورد تأکید رهبر معظم انقلاب بوده و دولت سیزدهم این مهم را در لایحه بودجه مدنظر داشته و محقق کرده‌است.
اعتقاد به لزوم گسترش روابط دیپلماتیک با شرق و غرب دارد البته آمریکا را از این موضوع استثناء می‌کند. به اعتقاد وی پس از جنگ جهانی دوم دنیا دو قطبی بود یعنی کمونیزم در مقابل سرمایه‌داری و با پیروزی انقلاب اسلامی ایران جهان سه قطبی شد چرا که ایران الگوی متفاوت از بلوک غرب و شرق مطرح می‌کرد و با فروپاشی شوروی دوباره جهان دو قطبی شده یعنی اسلام در مقابل جهان غرب و سرمایه‌داری، و به اعتقاد وی به همین دلیل غرب به مبارزه با جمهوری اسلامی ایران می‌پردازد چرا که وی الگوی قدرتمندی از یک قطب جدید در جهان ارائه می‌دهد. بر اساس گفتارهای خامنه‌ای در جمع سفرا و نمایندگان ایرانی در جهان، کتابی با عنوان راهبرد سیاست خارجی، در سال ۱۳۹۰ منتشر شد، این کتاب حاوی دیدگاه‌های خامنه‌ای در زمینه دیپلماسی هم در دوران ریاست جمهوری و هم رهبری وی می‌باشد.
برهم صالح که ۱۰ مهر ۱۳۹۷ دوره ریاست جمهوری وی در عراق شروع شد در ۲۶ آبان همان سال با سید علی خامنه‌ای در تهران دیدار کرد. در این دیدار رهبر ایران با اشاره به عزم ایران برای گسترش روابط با عراق افزود «عراقِ عزیز، قوی، مستقل و پیشرفته برای ایران بسیار مفید است و ما در کنار برادران عراقی خود خواهیم بود.» در این دیدار رئیس‌جمهور عراق نیز یادآور شد که «من با یک پیام آشکار به تهران آمده‌ام مبنی بر اینکه عوامل و عناصر پیونددهندهٔ دو ملت ایران و عراق، ریشه در تاریخ دارد و غیرقابل تغییر است.»
نخست‌وزیر عراق عادل عبدالمهدی در ۱۷ فروردین ۱۳۹۸ با رهبر ایران دیدار کرد، در این دیدار خامنه‌ای تأکید کرد که روابط ایران و عراق فراتر از دو همسایه است، چرا که دولت و ملت ایران سعادت و پیشرفت عراق را به نفع خود می‌دانند. نخست‌وزیر عراق نیز تأکید کرد که روابط عراق با ایران روابط ویژه‌ای است و عراق هیچ‌گاه به تحریم‌های آمریکا علیه ایران نخواهد پیوست.