moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در وبلاگستان فارسی وبلاگی با نام "شورآباد" با محتوی طراحی شده و کاریکاتور هنرنمایی می‌کند.
رودخانه، روستایی است از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
این روستا در دهستان تکاب قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۵۹نفر (۷۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کریم‌آباد، روستایی است از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
این روستا در دهستان تکاب قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۲نفر (۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سالارآباد، روستایی از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان تکاب قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۲۰ نفر (۹۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سایروس هول مک‌کورمیکِ مهتر (زادهٔ ۱۵ فوریه ۱۸۰۹- مرگ ۱۳ مه ۱۸۸۴) مخترع آمریکایی و بنیادگذار شرکت ماشین دروگر مک‌کورمیک بود.
پدر مک‌کورمیک با دروگری که به اسب بسته‌می‌شد کار کرده‌بود. هنگامی که سایروس به ۲۱ سالگی می‌رسد پدرش وظیفهٔ دروگری را بدو می‌سپارد. مک‌کورمیک هم با دروگری که خود ساخته بود در ۱۸ ماه کار درو را به پایان می‌رساند و آنگاه که دروگرش از آزمون سربلند بیرون می‌آید در سال ۱۸۳۴ امتیاز آن را به نام خود ثبت می‌کند.
در ۱۸۳۹ از ویرجینیا به همراه برادرش به شیکاگو، ایلینوی می‌کوچد و کارخانهٔ ساخت ابزار کشاورزی را پایه‌می‌نهد. به زودی ماشین درو مک‌کورمیک فروش بسیاری می‌یابد و جایزه‌ها و نشان‌های چندی را نیز برای مخترعش به پیشکش می‌آورد از آن جمله انتخابش به‌عنوان عضو ناظر آکادمی علوم فرانسه یکی از این کامیابی‌ها بود. در ۱۸۵۱ ماشین او در نمایشگاه کریستال پالاس لندن نشان زرین دریافت داشت. همچنین تندیس مک‌کورمیک را در محوطهٔ جلویی دانشگاه واشینگتن و لی در ویرجینیا ساخته‌اند.
مختارآباد، روستایی است از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
این روستا در دهستان تکاب قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۷۸نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
هاشم‌آباد، روستایی است از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
این روستا در دهستان تکاب قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۹نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
همت‌آباد سفلی، روستایی است از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
این روستا در دهستان تکاب قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۴۷نفر (۵۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
همت‌آباد علیا، روستایی است از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
این روستا در دهستان تکاب قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۱۷نفر (۷۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
علی‌آباد حجت، روستایی است از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
این روستا در دهستان تکاب قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۱۴نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سیستم ثبات به برنامه‌های کاربردی مکانیزه‌ای گفته می‌شود که حداقل دارای چند ویژگی زیر باشد:
معلق در هوا نام یک فیلم کمدی-درام عاطفی به کارگردانی جیسن رایتمن، (کارگردان فیلم موفق جونو)، محصول سال ۲۰۰۹ آمریکا است. این فیلم اقتباسی از رمانی به همین نام نوشتهٔ والتر کرین می‌باشد. داستان بر روی شرکت دانسایزر و سفرهای رایان بینگام (جرج کلونی) متمرکز شده‌است.
رایان بینگهام (جرج کلونی) مردی است که به خاطر نوع شغلی که دارد مدام و به‌طور پیوسته در حال مسافرت با هواپیماست، و سفرهای طولانی هوایی جزئی از زندگی او شده‌است. شغل او، ابلاغ خبر اخراج شدن به کارمندهای شرکت‌هایی است که مدیران آنها توانایی اخراج آنها را ندارند. رایان دو خواهر دارد که یکی از آنها دارد ازدواج می‌کند اما او هیچ پایبندی به خانواده‌اش ندارد. آدمی ست بی‌ثبات و بی بند و بار که هیچ علاقه‌ای به وابستگی نداشته و اوج رابطه‌اش با یک زن عشقبازی بدون عشق است. تا اینکه در یکی از سفرهایش با شخصیت بی‌ثبات دیگری مانند خودش یعنی زنی به نام آلکس (ویرا فارمیگا) آشنا می‌شود که او هم مثل خودش آدمی بی قید است. هرچند که بعد از اینکه شبی را با هم می‌گذرانند کمی به رایان وابسته می‌شود.
روزی به رایان خبر می‌رسد که مدیران شرکت‌ها دیگر قصد ابلاغ خبر اخراج کارمندان را به شیوه رایان ندارند. دختری به نام ناتالی کینر (آنا کندریک) دستگاهی را وارد شرکت می‌کند که با آن دستگاه مدیران از همان جایی که نشسته‌اند می‌توانند کارمندان خود را اخراج کنند. رایان تا حد توانش جلوی عملی شدن این تصمیم را می‌گیرد و به ناتالی می‌گوید که او هیچ چیز از شغل رایان نمی‌داند. ناتالی نیز درخواست می‌کند تا چند روزی با رایان به شیوهٔ سنتی با هواپیما پرواز کنند و چند نفر را اخراج کنند. در طول این سفر، رایان می‌فهمد که چه زندگی بدی دارد. ناتالی باعث می‌شود که رایان نزد خواهرش که تازه ازدواج کرده برود و با آلکس رابطه داشته باشد و این‌گونه است که به فکر تغییر می‌افتد…
این فیلم اقتباسی از رمانی با همین نام نوشته والتر کیرن در سال ۲۰۰۱ است.ویکی‌پدیای انگلیسی: UP IN THE AIR (FILM)
قبل از کندریک، بازیگران زیادی -و از جمله آلن پیج و امیلی بلانت، فیلمنامه فیلم را خواندند و هر یک به دلیلی بازی در آن را نپذیرفتند تا این که قرعه به نام کندریک افتاد.Fars News Agency: جرج کلونی و آنا کندریک در «بالا در آسمان» بازی می‌کنند.
پا در هوا در ۵ سپتامبر ۲۰۰۹ در جشنواره فیلم تورنتو شد. اما چون جرج کلونی فیلم مردانی که به بزها خیره شده‌اند را هم آماده اکران داشت این دو فیلم با فاصله از هم اکران می‌شوند تا نه به طرفداران کلونی و نه به فروش فیلمها صدمه نزنند. این فیلم در ۲۵ دسامبر ۲۰۰۹در آمریکا اکران شد.Fars News Agency: دو فیلم جدید «جرج کلونی» با فاصله یک ماه اکران می‌شوند.
لیست جوایز پا در هوا. نکته جالب این که این فیلم در هر جشنواره کاندید ۶ جایزه متشابه هم شده‌است.
در مهندسی برق، سیستمهای قدرت سه‌فاز، دست‌کم سه هادی دارند که حامل جریان‌های متناوبی (AC) هستند که ۲π/۳ رادیان یا ۱۲۰ درجه، اختلاف فاز دارند.
برق تولیدشده در نیروگاه‌های برق، سه‌فاز است، زیرا با ژنراتورهای سه‌فاز تولید می شود.
از مزایای اصلی برق سه‌فاز نسبت به تک‌فاز، این است که برق سه‌فاز توان ثابتی را به طور دائمی برای بار الکتریکی (مثلاً یک موتور سه‌فاز ) فراهم می کند. به عبارت دیگر، ویژگی جالب برق سه‌فاز این است که حتی توانِ لحظه‌ای آن (Instantaneous Power) هم ثابت است (با زمان تغییر نمی‌کند). این بر خلاف برق تک‌فاز است، که توان آن با زمان تغییر می‌کند. با توجه به ثابت بودن و ثابت نبودن توان در برق تک فاز و سه فاز به عنوان یک دسته بندی جدید علمی و صنعتی موتورهای الکتریکی را می توان به دو دسته تقسیم کرد.
1) موتورهای الکتریکی با توان ثابت
2) موتورهای الکتریکی با توان متغیر
اگر formula_1 فاز لحظه‌ای جریان الکتریکی (یا ولتاژ) با فرکانس formula_2 در زمان formula_3 باشد:
با استفاده از این، ولتاژ فازها عبارتند از:
که در آن formula_8 ولتاژ پیک (Peak) است و ولتاژها نسبت به زمین اندازه‌گیری می‌شوند.
اَلفهید تِرِسیا مارتین (زاده ۱۳ ژانویه ۱۸۴۹ - درگذشته ۸ نوامبر ۱۹۲۳)، نویسنده و نمایشنامه نویس سوئدی
اَلفهید تِرِسیا مارتین در سال ۱۸۶۸ با تاجری از استکهلم به نام پَر آلبرت اَگرِل (Pehr Albert Agrell) ازدواج کرد و پس از چند سال زندگی در سوندسوال (Sundsvall) در سال ۱۸۷۶ به همراه شوهرش به استکهلم نقل مکان کرد. او با اینگه تحصیلات متعارف زمان خود را نداشت، مشکلات و مسائل اجتماعی، مخصوصاً مشکلات زنان، را با قلمی قوی و رسا می‌نوشت به‌طوری‌که مخالفان خود را نیز به تحسین وا میداشت. دهه ۱۸۸۰ فعالترین دوره نویسندگی اگرل است. اولین پیس او، نجات یافته، در این دوره به روی پرده آمد که چه از طرف تماشگران و چه از طرف منتقدان زمان، با استقبال بسیار زیادی روبرو شد. اگرل این پیس را با اسم مستعار، تیرا (Thyra)، منتشر کرد ولی بعد از آن تا مدت‌ها از اسم خودش، اگرل استفاده می‌کرد. در دهه ۱۸۹۰ مقالات طنزآمیز و انتقای خود را با اسم مستعار لویسا پترکویست (Lovisa Petterqvist) چاپ و منتشر می‌کرد. سپس در دوره‌ای که صرف زن بودن چاپ آثارش را با مشکل روبرو کرده بود به ناچار از اسم مستعار مردانه ستیگ ستیگسون (Stig Stigson) استفاده کرد. اگرل به همراه ویکتوریا بِنِدیکسون (Victoria Benedictsson) و آن شارلوت لفلر (Ann Charlotte Leffler) به نسلی تعلق داشتند که به معنی واقعی کلمه جائی برای خود در زندگی اجتماعی باز کردند، جائی که قبل از آن مناسب زنان انگا شته نمی‌شد. آثار او با مطرح کردن موقعیت اجتماعی زن در شیوه تفکر روشنفکران تأثیر به سزائی داشت. نجات یافته، اولین پیس بلند او با نمایش‌نامه عروسکخانه (Dukkehjem)، اثر هنریک ایبسن (Henrik Ibsen) مقایسه شده‌است. اگرل در نجات یافته سوالی را که در خانه عروسکی در مورد موقعیت زن مطرح شده بود یک قدم به جلو برد و نشان داد که موقعیت زن به عنوان یک انسان در روابط اجتماعی و خانواده به آن سادگی که ایبسن مطرح کرده بود نیست. اگرل از نمایش‌نویس‌ها و نویسندگان شناخته شده زمان خود است.روحش شاد
ولیتان، نام قایقی است که دارای صفحه‌های سلول خورشیدی است و برای حرکت از باد و انرژی خورشیدی بهره‌گیری می‌کند. بدنه بسیار مقاوم آن ساخته شده از الیاف کربن و رزین اپوکسی بوده که توسط کف حباب شکل کربن به صورت ورقه ورقه پوشانده شده‌است. این قایق همچنین دارای روکش فرابنفش است.
پنل‌های سلول خورشیدی، از بدنه قایق، از دو جهت به کناره‌ها امتداد پیدا کرده و به همین دلیل نام آن را ولیتان گذاشته‌اند. چون نام یک ماهی پرنده در دریای مدیترانه است. این بادبان‌ها زمانی که شدت جریان باد مناسب است با دریافت انرژی آن و تبدیل آن به الکتریسیته مورد نیاز دو موتور برقی آن را که هر یک ۲۰۰ اسب بخار توان تولیدی دارند، تأمین کرده تا در زمانی که باد نمی‌وزد، قایق بتواند حرکت کند.
این قایق دارای درازای ۱۰۵٫۳ پا (حدود ۳۲ متر)، بلندای ۲۴٫۸ پا (حدود ۷٫۶ متر) و پهنای با صفحه‌های خورشیدی ۹۲٫۷ پا (۲۸٫۳ متر) است.
طرح این قایق توسط دو طراح ترکیه‌ای به نام‌های آقایان دکتر هاکان گورسو و سوزوم دوغان ارائه گردیده‌است. طرح این قایق، برنده جایزه طراحی بین‌المللی در سال ۲۰۰۷ میلادی شده‌است.
گرامن شرکت هوافضای آمریکایی بود، که در زمینه طراحی و ساخت انواع هواگردها و جنگنده‌های نظامی، هواپیماهای تجاری و ترابری، همچنین تولید تجهیزات نظامی فعالیت می‌کرد. شرکت گرومن در سال ۱۹۲۹ توسط لیروی گرامن تأسیس شد و در سال ۱۹۹۴ توسط شرکت نورتروپ خریداری گردید، سپس با ادغام آنها، شرکت نورتروپ گرومن تأسیس شد. این شرکت هم‌اکنون از بزرگترین تولیدکنندگان صنایع دفاعی جهان محسوب می‌شود.
لیروی گرامن در دهه ۱۹۲۰ برای شرکت مهندسی هوایی لئونینگ کار می‌کرد، اما زمانی که آن شرکت توسط شرکت هوایی کیستون خریداری و عملیات آن را از شهر نیویورک به پنسیلوانیا منتقل کردند، گرامن و همکاران او (ادموند وارد پور، ویلیام شندلر، جیک سویربول و کلینت تول) شرکت خود را در یک کارخانه قدیمی هواپیمایی کاکس کلمین در بالدوین واقع در لانگ آیلند، نیویورک تأسیس کردند.
شرکت به عنوان یک کسب و کار در ۵ دسامبر ۱۹۲۹ آغاز به کار خود و درهای خود را در ۲ ژانویه ۱۹۳۰ گشود. گرامن کار خود را با همکاری با نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد و این آغاز کار گرامن در بازار هوانوردی بود. اولین هواپیمای گرامن برای نیروی دریایی بود، گرامن اف‌اف-۱ هواپیمایی دوباله با ارابه فرود جمع شدنی را طراحی و تولید کرد. این طرح توسط تعدادی از طرح‌های موفق دیگر دنبال شد.
در طول جنگ جهانی دوم، گرامن با ساخت هواپیماهای جنگنده اف ۴ اف وایلد کت (گربه وحشی) و اف ۶ اف هل کت (گربه جهنم) برای نیروی دریایی معروف شد و همچنین برای آن بمب افکن اژدرانداز تی‌بی‌اف آونجر. گرامن اولین هواپیما ی خود با موتور جت را در ۲۴ نوامبر ۱۹۴۷ به پرواز در آورد بنام اف ۹ اف پاندر و در سال ۱۹۴۹ این هواپیمای جت را عملیاتی کرد. موفقیت بزرگ گرامن پس از جنگ در دهه شصت با آ-۶ اینترودر و در دهه هفتاد با اف-۱۴ تامکت بود.
گرامن پیمانکار اجرایی آپولو در ماژول ماه‌نشین بود، که انسان را بر سطح ماه نشاند. آن‌ها قرارداد را در ۷ نوامبر ۱۹۶۲ دریافت کرده و ۱۳ ماژول ماه‌نشین ساختند. در حالیکه برنامه فضایی آپولو به پایان می‌رسد، گرامن یکی از رقبای اصلی برای قرارداد طراحی و ساخت شاتل فضایی بود، اما در نهایت آن به شرکت راکول اینترنشنال باخت. در سال ۱۹۶۹ شرکت خود را به شرکت هوا فضای گرامن تغییر نام داد، و در سال ۱۹۷۸ بخش هوانوردی آن را به شرکت هوایی گلف استریم فروخت. گرامن کامیون حمل‌ونقل پر عمر (ال‌ال‌وی) را نیز طراحی کرد که توسط خدمات پستی ایالات متحده به کار گرفته شد. ال‌ال‌وی در سال ۱۹۸۶ وارد خدمت شد.
در طی جنگ سرد گرامن بزرگترین شرکت استخدام‌کننده در لانگ آیلند بود. تولیدات گرامن به قدری قابل اعتماد و خوش ساخت بودند که شرکت سازنده آن‌ها «صنایع فلزی گرامن» خطاب می‌کردند. با توسعه و پیشرفت شرکت محلش را به ولی استریم نیویورک و سپس فارمینگ‌دال و در نهایت بث پیج تغییر داد. تأسیسات آزمایش و کارخانجات تولیدی آن، مساحتی بالغ بر ۶۰۰۰ هکتار را شامل می‌شد، که در ایستگاه تسلیحات دریایی، در منطقه کاورتون نیویورک قرار داشتند. شمار کارکنان شرکت گرامن در اواسط دهه ۱۹۸۰ میلادی، بالغ بر ۲۳٫۰۰۰ نفر بود.
آخ سومین آلبوم استودیویی محسن نامجو خواننده ایرانی پس از ترنج و جبر جغرافیایی است. این آلبوم که در اکتبر ۲۰۰۹ منتشر شده نخستین آلبوم این خواننده‌است که در خارج از ایران تولید و منتشر شده‌است.
این همچنین نخستین همکاری مشترک او با گلشیفته فراهانی است، که در بخش‌هایی از این اثر پیانو می‌نوازد و می‌خواند.
بلقیس سلیمانی (زاده ۱۳۴۲ در کرمان)، داستان‌نویس و منتقد ادبی و پژوهشگر معاصر ایرانی است.
کتاب‌های «"بازی آخر بانو"»، «"بازی عروس و داماد"» و «"خاله بازی"» از آثار اوست که همگی بیش از پنج بار تجدید چاپ شده‌اند و رمان "بازی آخر بانو" برندهٔ جایزه ادبی مهرگان و بهترین رمان بخش ویژهٔ جایزهٔ ادبی اصفهان در سال ۱۳۸۵ شده‌است.
سلیمانی فلسفه خوانده و بیش از هشتاد مقاله در مطبوعات نوشته‌است و برخی از داستان‌هایش به زبان‌های انگلیسی، ایتالیایی و عربی ترجمه شده‌است. او داوری جایزه‌های ادبی را نیز بر عهده داشته‌است، از جمله جشنواره بین‌المللی برنامه‌های رادیویی و جایزه منتقدان و نویسندگان مطبوعاتی.
رمان‌های «"بازی آخر بانو"» و «"خاله بازی"» دو کتاب از یک سه‌گانه در زمینه‌های عشق و روایت و قدرت هستند که داستان آن‌ها در زمان رویدادهای سیاسی - اجتماعی دهه ۱۳۶۰ ایران قرار دارد و نقش اصلی و محوری آن‌ها با زنان است. سلیمانی در این مجموعه رمان‌ها انسان را در موقعیت‌های مختلف و خطیر مانند انسان در موقعیت انتخاب، انسان در موقعیت آزاد، انسان در موقعیت مرگ، یا در موقعیت قتل قرار داده و عکس‌العمل او را بررسی می‌کند. اما بیشتر دغدغه‌های فلسفی و تجربهٔ آن در قالبی تازه سبب نگارش مجموعه داستان‌های بسیار کوتاه «"بازی عروس و داماد"» او بود. داستان‌های مجموعه «"بازی عروس و داماد"» را می‌توان داستان مینی‌مال یا داستان‌های فلَش دانست. این شصت داستان چند خطی همگی قصه‌گو هستند و طرح داستانی آن‌ها واضح و مشخص است و بسیاری از آن‌ها پایانی غافلگیرکننده دارند.
شب طاهره_انتشارات ققنوس_۱۳۹۴
کلید ابزاری است که برای گشودن قفل به‌کار می‌رود.
کلید همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بازی آخر بانو رمانی است از بلقیس سلیمانی، نویسنده و منتقد ادبی معاصر ایرانی. این رمان برندهٔ جایزه ادبی مهرگان و بهترین رمان بخش ویژهٔ جایزه ادبی اصفهان در سال ۱۳۸۵ شده‌است.
رمان‌های «"بازی آخر بانو"» و «"خاله بازی"» دو کتاب از یک سه‌گانه در زمینه‌های عشق و روایت و قدرت هستند که داستان آنها در زمان رویدادهای سیاسی - اجتماعی دهه ۱۳۶۰ ایران قرار دارد و نقش اصلی و محوری آنها با زنان است. سلیمانی در این مجموعه رمان‌ها انسان را در موقعیت‌های مختلف و خطیر مانند انسان در موقعیت انتخاب، انسان در موقعیت آزاد، انسان در موقعیت مرگ، یا در موقعیت قتل قرار داده و عکس‌العمل او را بررسی می‌کند.
عنصر «"بازی"» که در کتابهای دیگر بلقیس سلیمانی نیز به چشم می‌خورد، به گفته او مفهومی است که «به مفهوم جعل نزدیک است و جای بزرگی در زندگی دارد. انسان‌ها در هر زمان و موقعیتی نقشی بازی می‌کنند یا وادار به بازی نقشی می‌شوند که بر حسب شرایط سخت تغییر می‌کند.»
"بازی آخر بانو" روایت داستان زندگی پرمانع دختری روستایی به نام «گل بانو» است که قصد دارد وارد دانشگاه شود و سرنوشتی را که جامعه، روستا و مادر سرایدار مدرسه و مرده‌شویش برای وی پیش‌بینی می‌کنند تغییر دهد. او در طی زندگی خود عاشق می‌شود، خواستگاران را رد می‌کند، تن به ازدواجی می‌دهد که منجر به طلاق می‌شود و کودکش توسط شوهر سابق ربوده می‌شود، و تجربه‌های گوناگونی را پشت سر می‌گذارد.
در این رمان تیپ‌های مختلف دهه ۱۳۶۰ ایران نقش دارند: روشنفکر، مبارز سیاسی چپ، کارگزار سیاسی دولت جمهوری اسلامی، حاجی بازاری، زن بی‌پناه سرگردان و جوانان خلاق و علاقمند به ادبیات.
سبک خاص روایت داستان که در انتها مشخص می‌شود تجربهٔ داستان‌نویسی یک هنرجوی کارگاه داستان‌نویسیِ راوی است، آزادی عمل بیشتری به نویسنده داده‌است و داستان را در فضایی از شک، حدس و عدم ثبات قرار داده‌است.
جمشید امینی (۱۲۸۲–۱۳۷۷) یکی از بزرگترین طراحان فرش نوین ایران بود وی آخرین بازمانده از شاگردان کمال‌الملک و مکتب وی بود.
جمشید امینی در سال ۱۲۸۲ خورشیدی در روستای فشند از توابع ساوجبلاغ به دنیا آمد و روز سه شنبه ۲۲ دی ۱۳۷۷ در سن ۹۵ سالگی درگذشت و در زادگاهش فشند به خاک سپرده شد.
او از آغاز کودکی به نقش و رنگ علاقه داشت و در پنج سالگی به اتفاق خانواده به تهران آمد و در این شهر با بافندگی قالی آشنا شد. او در سال ۱۲۹۸ به مدرسه صنایع مستظرفه راه یافت و استعداد وی مورد توجه کمال‌الملک قرار گرفت و در آن مدرسه دار قالی برپا کرد.
تولیمو یک آزمون زبان انگلیسی است که در ایران و از طرف سازمان سنجش آموزش کشور برگزار می‌شود. بیشتر متقاضیان این آزمون را داوطلبان دکتری تشکیل می‌دهند زیرا داشتن نمره زبان (تولیمو، تافل، MCHE یا…) برای قبولی در آزمون دکترا لازم است.
محدوده نمره تولیمو از ۳۱۰ تا ۶۷۷ می‌باشد. این آزمون شامل ۱۴۰ سؤال چهارگزینه‌ای و یک سؤال در بخش نوشتاری (مدت پاسخگویی ۳۰ دقیقه)، ساختار و نوشتار زبانی (۴۰ سؤال و مدت پاسخگویی ۳۰ دقیقه)، خواندن و درک مطلب (۵۰ سؤال و مدت پاسخگویی ۵۵ دقیقه) و درک مطلب شفاهی (۵۰ سؤال و مدت پاسخگویی ۳۵ دقیقه) است. نمره هر قسمت آزمون در مقیاس معمول محاسبه و ده برابر میانگین این نمرات به عنوان نمره کل منظور می‌شود. دامنه نمره کل از ۳۱۰ تا ۶۷۷ است. نمره بالاتر از ۶۰۰ عالی، بین ۵۲۰ تا ۵۹۹ خوب، بین ۴۸۰ تا ۵۱۹ متوسط و کمتر از ۴۷۹ ضعیف تلقی می‌شود. لازم است ذکر شود که بخش نوشتاری نمره جداگانه دارد و نمره آن بین ۱ الی ۶ می‌باشد که در کنار نمره کل در کارنامه درج می‌شود و محدودهٔ سنی ندارد.
در جلسه آزمون تولیمو، به هر یک از شرکت‌کنندگان، دو دفترچه سؤال داده می‌شود که یک دفترچه، تشریحی (دفترچه شماره ۱) و دفترچه دیگر، چندگزینه‌ای (دفترچه شماره ۲) خواهد بود. داوطلبان باید پاسخ سؤال تشریحی را در همان دفترچه و پاسخ سؤالات چندگزینه‌ای را در پاسخنامه مشخص نمایند.
دفترچه شماره ۱، یک سؤال تشریحی نوشتاری (writing) است که داوطلب ۳۰ دقیقه فرصت دارد پاسخ را در همان دفترچه سؤال بنویسد.
دفترچه شماره ۲ در این آزمون، حاوی ۱۴۰ سؤال چهارگزینه‌ای است که شامل ساختار و نوشتار زبانی (۴۰ سؤال و مدت پاسخگویی ۳۰ دقیقه)، خواندن و درک مطلب (۵۰ سؤال و مدت پاسخگویی ۵۵ دقیقه) و درک مطلب شفاهی با لهجه بریتیش یا آمریکایی (۵۰ سؤال و مدت پاسخگویی ۳۵ دقیقه) است. لازم است ذکر شود که نمره هر قسمت آزمون در مقیاس معمول محاسبه و ده برابر میانگین این نمرات به عنوان نمره کل، منظور می‌شود.
http://tolimo.sanjesh.org
اگنس برنیس مارتین (زاده ۲۲ مارس ۱۹۱۲- مرگ ۱۶ دسامبر ۲۰۰۴) نقاش کانادایی-امریکایی بود که معمولاً آثارش هنر مینی‌مال شمرده می‌شود و خود را اکسپرسیونیست انتزاعی می‌دانست. آثار او ترکیبی از شیارهای تقریباً ناپیدا بود که بر زمینهٔ ساده و تک رنگ نقش می‌انداخت.
آریل دورانت با نام اصلی چایا کافمن (۱۰ مه ۱۸۹۸ – ۲۵ اکتبر ۱۹۸۱) با اصلیت اوکراینی ، یکی از نویسندگان تاریخ تمدن بود. آریل و همسرش، ویل دورانت برای کتاب دهم مجموعه "تاریخ تمدن" برنده جایزه پولیتزر شدند.
سلاله یا سالالا روستایی است در استان اردبیل، شهرستان گرمی، بخش موران، دهستان آزادلو. این روستا در غرب روستای زاهرا (زهرا) مرکز بخش « موران» در ۳۰ کیلومتری شرق شهرستان گرمی استان اردبیل (ایران) قرار دارد.
شهرت این روستا به لحاظ وجود تپهٔ باستانی واقع در آن است. همچنین اولین پارچه بافته شده در آذربایجان و ایران از این تپه به دست آمده‌است.
در شرق روستای سالالا و در غرب تپهٔ باستانی آن رودخانهٔ نسبتاً پرآبی جریان دارد که به پرمئییر چایی، داش دیبی چایی یا سالالا چایی مشهور است.
تپهٔ باستانی سالالا بین دو رودخانه بالاجا چای (رود کوچک) و سالالا چایی قرار دارد.
در گذشته در مسیر رودخانه سالالا چایی آسیابهای آبی فعال بوده‌است. آثار این آسیابها که به " سو دگیرمانی (سو دییرمانی) " Su dəyirmani مشهور است، هنوز هم باقی است.
بعد از آمدن آسیابهای موتوری (حدود سال‌های ۱۳۳۵–۱۳۳۷ ه- ش) که در میان اهالی به " اوت دگیرمانی (اود دییرمانی) " od dəyirmani (آسیاب آتشین) مشهور است، آسیابهای آبی از فعالیت افتادند.
سلاله یکی ازآبادی‌های کهن وباستانی منطقه موران به شمارمی رود این آبادی که ازتوابع دهستان آزادلو در بخش موران از شهرستان گرمی دراستان اردبیل است در سمت جنوبی دهستان آزادلو و در منطقه‌ای واقع شده که محل قرارگرفتن چندین آبادی کهن وقدیمی است. روستاهایی چون زینگیر، زنگبار، سالالا، درمان لی، شیلوه، یئل دگرمانی و…
سلاله در ۳۹ درجه و ۲ دقیقه و ۵۹ ثانیه عرض شمالی ازخط استوا و ۴۸ درجه و ۱۶ دقیقه و ۶ ثانیه طول شرقی ازنصف النهارگرینویچ و درمجاورت روستاهای زنگبار، درویش گورمز، درین کوئود، کوردلر تازه کندموران و زاهرا قرارگرفته‌است. این آبادی فاصله کمی با زهرا مرکز بخش موران دارد
سلاله که درعرف محلی سالالا نامیده می‌شود روستایی نسبتاً بزرگ است که امکاناتی نظیر مسجد مدرسه ابتدایی، خانه بهداشت روستایی، مغازه بقالی و نانوایی وشبکه برق رسانی دارد. آب بهداشتی لوله‌کشی دارد ولی آب آشامیدنی مورد نیازاهالی ازچشمه تأمین می‌شود. راه ارتباطی روستا جاده آسفالت ریزی شده‌است که سلالا را درسمت شمال به روستای درین کبود، اروج آباد و (موران یولو) متصل می‌کند. سلاله از طریق جاده‌ای که از سلالابه سمت شرق آن کشیده می‌شود درفاصله کمی به مرکز بخش موران می‌رسد طرح آسفالت ریزی آن اخیراً آغاز شده و امید است درآینده نزدیکی به بهره‌برداری برسد.
روستای سلاله به علت داشتن تپه‌های باستانی، ارتفاعات زیبا و طبیعت چشم‌نواز، مورد توجه گردشگران و طبیعت دوستان موران است. شهرت این روستا به لحاظ وجود تپهٔ تاریخی همت تپه سی است که درسمت جنوب شرقی سلاله قرار دارد و اولین پارچه بافته شده در ایران در همین تپه کشف شده که هم‌اکنون در موزه ملی ایران نگهداری می‌شود. پارچه کشف شده در تپه همت دراصل به رنگ قرمزبوده و دارای زمینه شطرنجی با نشان صلیب شکسته یا همان گردونه خورشید یا گردونه مهر می‌باشد. تپّه باستانی ومشهور (سالالا) که جزء تپّه‌های حفاظت شده و مشهور مغان و آذربایجان می‌باشد در شرق روستا قرار دارد و رودخانهٔ نسبتاً پرآبی درسمت غربی آن جریان دارد که به پرمئییر چایی، داش دیبی چایی یا سالالا چایی مشهور است در گذشته در مسیر رودخانه سالالا چایی آسیابهای آبی فعال بوده و آثار پراکنده‌ای از این آسیابها که سو دگیرمانی نامیده می‌شد هنوز هم باقی است.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۳۱۸ نفر با ۷۰ خانوار بوده‌است.
پرویز شکیب (۱۲۹۲–۱۳۸۸) مترجم اهل ایران بود.
او تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در مدرسه فرانسوی‌های تهران گذرانده بود. در دانشگاه در رشته ادبیات فرانسه فارغ‌التحصیل شد و به استخدام وزارت دارایی درآمد.
او کار ترجمه آثار ادبی را از دهه ۴۰ و با ترجمه آثاری چون "دیوار" ژان پل سارتر، "شوهر دلخواه" داستایوفسکی و
"ترحم" اشتفان تسوایگ آغاز کرد. دقت نظر و حساسیت شکیب در ترجمه آثار ادبی او را به چهره‌ای ممتاز در میان مترجمان عصرش تبدیل کرد، چنان‌که رضا سیدحسینی بارها از ترجمه شکیب به عنوان الگویی برای مترجمان جوان یاد کرده بود.
پرویز شکیب علاوه بر ترجمه و تألیف (از او آثاری برجای مانده که هنوز منتشر نشده‌است) به عنوان رئیس دیوان محاسبات وزارت دارایی فعالیت می‌کرد.
در دهه ۵۰ «خاطرات و عشق‌های کازانوا» را ترجمه کرد که با استقبال خوانندگان مواجه شد.
اما شاید شناخته‌شده‌ترین ترجمه او رمان معروف ژول ورن "دور دنیا در هشتاد روز" باشد که تا قبل از ترجمه نسخه کامل آن در سال ۵۵، فقط نسخه‌های کوتاه شده آن به فارسی موجود بود.
پرویز شکیب روز یازدهم مهر ماه ۱۳۸۸ در ۹۶ سالگی به علت سکته مغزی در تهران درگذشت.
لنز تماسی یا عدسک، یک عدسی نازک پلاستیکی است که روی قرنیه چشم قرار می‌گیرد. لنز تماسی می‌تواند صرفاً جنبه زیبایی (تغییر رنگ عنبیه چشم) داشته باشد یا جنبه پزشکی (مانند درمان عیوب انکساری چشم با لنز تماسی).
قرنیه چشم تنها عضوی در بدن است که اکسیژن را مستقیماً از هوا دریافت می‌کند لذا لنز باید قابلیت عبور اکسیژن را از خود داشته باشد که چشم دچار کمبود اکسیژن و نهایتاً آسیب قرنیه نگردد.
امروزه استفاده از لنز چشم بین مردم به ویژه زنان اهمیت ویژه‌ای پیدا کرده‌است، به طوری که در حال حاضر بیش از ۱۵۰ میلیون نفر در کل دنیا از آن استفاده می‌کنند.
مردم برای استفاده از آن دلایل مختلفی دارند. ورزشکاران و همچنین طرفداران لنزهای زیبایی بیشترین افرادی هستند که از لنز استفاده می‌کنند. نداشتن مشکلات عینک مانند شکستگی، بخار کردن شیشه، تمیز کردن مداوم عدسی عینک و مشکلات دیگر بیش از پیش افراد را برای استفاده از لنزهای طبی ترغیب کرده‌است.
استفاده از لنز این روزها بسیار پرطرفدار شده‌است به نحوی که طبق آمار در سال ۲۰۱۴–۱۴ میلیون آمریکایی از سن ۱۸ به بالا از لنز استفاده می‌کردند. طبق آمار منتشر شده در سال ۲۰۱۷ این تعداد به ۱۷ درصد جمعیت آمریکا رسیده‌است. حتی بسیاری از نوجوانان در سن ۱۲ سالگی شروع به استفاده از لنز طبی نموده‌اند.
همچنین استفاده از لنز برای ورزشکارانی که چشمهای ضعیفی دارند و برای ورزشهایی مانند اسکی و موتورسواری مجبور به استفاده از عینک هستند بسیار مناسب است.
----لنزها را از جهات مختلفی می‌توان دسته‌بندی کرد ولی مرسوم‌ترین آنها دسته‌بندی بر اساس کاربرد و زمان استفاده آنهاست.
این نوع لنزها برای برطرف کردن مشکلات نزدیک‌بینی و آستیگماتیسم کاربرد دارند. برای افرادی کاربرد دارد که مشکل پیرچشمی دارند و برای مطالعه کردن به عینک نیاز دارند.
لنزهای رنگی که مصرف آرایشی دارند و برای تغییر رنگ عنبیه استفاده می‌شوند.
برای کسانی‌که چشمان ضعیف دارند و قصد تغییر رنگه عنبیه خود را نیز دارند کاربرد دارد.
این نوع لنز بیشتر برای افرادی که نمره‌های آستیگمات بالا دارند یا با مشکل قوز قرنیه مواجه هستند کاربرد دارد و توسط پزشک تجویز می‌شود.
این لنزها از جنس ژل‌هایی مثل ژلهای نگهدارنده آب استفاده می‌شود که به هایدروژل معروف می‌باشد. این لنزها بسیار قابل انعطاف، نازک و کاملاً منطبق بر شکل جلوی چشم می‌باشد. این لنزها برای اولین بار سال ۱۹۷۰ ارائه گردید و به علت راحتی بسیار زیاد بسیار سریع پر طرفدار شد. این لنزها زمانی ارائه شد که لنزها از جنس پلاستیک سخت بود که هفته‌ها استفاده از آن برای عادت کردن طول می‌کشید و خیلی‌ها حتی نمی‌توانستند از آن استفاده کنند.
در سال ۱۹۹۸ نوع جدیدی از لنزهای نرم وارد بازار شد که سیلیکون هایدروژل نام داشت. امروزه این نوع لنز کاربرد بسیاری دارد و بیشتر لنزهای مورد استفاده از نوع هستند.
این نوع لنز از ترکیب لنز سخت در مرکز لنز و لنز نرم در لبه‌ها ساخته شده‌است.
یکبار مصرف هستند و باید بعد از هربار استفاده دور انداخته شوند.
این نوع لنز مدت زمان ۳۰ روز قابل استفاده است.
این نوع لنزها تا یکسال قابل استفاده هستند و ضخامت بیشتری نسبت به لنزهای قبلی دارند.
تحلیل رفتن، تباهی یا دژنراسیون به معنی تغییر آسیب‌شناختی پس‌رونده در یاخته یا اجزای یاخته یا بافت که در نتیجه آن ممکن است کارکرد یاخته یا بافت مختل شود یا کاملاً از کار بیفتد می‌باشد؛ مثلاً دژنراسیون ماکولا منجر به کوری می‌شود یا تباهی نورونهای حرکتی در آمیوتروفیک لاترال اسکلروز منجر به فلج عضلات می‌شود.
اگر آسیب وارده به سلول تا حدی باشد که بلافاصله موجب بافت‌مردگی نشود، در صورتی که عامل مولد آسیب مداوم باشد نهایتاً می‌تواند موجب نکروز شود. پدیده تباهی یک فرایند قابل برگشت است بدین معنی که اگر عامل مولد حذف شود بهبودی را خواهیم داشت. بر خلاف بافت‌مردگی که اساساً غیرقابل برگشت است. تغییرات تباهی که در سلول‌ها اتفاق می‌افتد متفاوت بوده و نوع این تغییرات بستگی به چند فاکتور دارد:
۱-خود سلول، ۲-کیفیت عامل آسیب رسان، ۳-کمیت عامل آسیب رسان، ۴-زمان
در فرایند تباهی فعالیت سلول از برخی جهات می‌تواند تغییر کند:
۱-تغذیه ۲-رشد ۳-بقا ۴-تولید مثل ۵- اعمال اختصاصی که کلیهٔ این تغییرات می‌تواند گذرا یا پایدار باشد.
سر ریچارد فرانسیس برتون (زاده ۱۸۲۱ - درگذشته ۱۸۹۰) نویسنده، شرق‌شناس، و از بزرگ‌ترین مترجمان انگلیسی بود که کتاب گلستان سعدی را نیز در سال ۱۸۸۸ از فارسی به انگلیسی ترجمه نمود. او همچنین دیپلمات، جهانگرد مربی شمشیربازی، نظامی، قوم‌شناس، و کارشناس هیپنوتیزم هم بود. می‌گویند ۳۵ زبان اروپایی و آسیایی و آفریقایی را می‌دانست. داستان‌های هزار و یک شب را نیز به انگلیسی ترجمه کرد. او همچنین سفری مخفی به مکه داشت. او کتاب کاماسوترا را به انگلیسی ترجمه نمود.
برتون در ارتش کمپانی هند شرقی دارای رده کاپیتان بود و در هند خدمت می‌کرد. بعد از آن، او به خدمت جامعه جغرافیدانان شاهی درآمد و سفرهای زیادی کرد. در بقیه عمر خود او سفیر انگلستان در دمشق و تریست بود. او در سال ۱۸۸۶ لقب شوالیه دریافت کرد.
برتون در یک خانواده مسیحی در هرتفورتشایر به دنیا آمد. پدر او کلنل جوزف نترویل برتون بود. مادر او مارتا بیکر دختر ریچارد بیکر ثروتمند انگلیسی بود.
خانواده برتون در کودکی او سفرهای زیادی کردند. در سال ۱۸۲۵ آن‌ها به فرانسه رفتند. در سال ۱۸۲۹ او تحصیلات خود را شروع کرد. در سال‌های بعدی خانواده او سفرهای زیادی بین فرانسه، ایتالیا و انگلستان انجام داد. برتون توانایی زیادی در یادگیری زبان از خود نشان داد و از کودکی زبان‌های زیادی فراگرفت. شایع بود که او در جوانی با زنی کولی رابطه داشت و زبان کولیان را از وی یادگرفته‌است.
برتون به کالج ترینیتی در دانشگاه آکسفورد رفت. او قبل از شروع دانشگاه مدتی نزد دکتر ویلیام الکساندر گرینهیل زندگی کرد. برتون با اینکه بسیار باهوش بود توسط استادان و بقیه دانشجویان مورد آزار قرار می‌گرفت. گفته می‌شود او در دانشگاه یک دانشجوی دیگر که او را به خاطر سبیلش مسخره کرده بود به دوئل دعوت کرد. برتون در این زمان شروع به یادگیری زبان عربی کرد و در این زبان نیز مهارت یافت. در سال ۱۸۴۲ او به یک مسابقه اسب سواری رفت که این کار برخلاف قوانین دانشگاه در آن زمان بود. او احتمال می‌داد که به خاطر اینکار - مانند بقیه دانشجویان - تنها تنبیه خفیفی دریافت کند ولیکن مدیریت دانشگاه آنچنان از برتون بیزار بود که او را اخراج کرد. برتون در هنگام خروج خود از دانشگاه تختهای آن را با اسب خود لگدمال کرد.
برتون در ارتش کمپانی هندشرقی استخدام شد. او مایل بود که در اولین جنگ افغان شرکت کند. او ولیکن به هند اعزام شد و در منطقه گجارات به کار گرفته شد. او در هندوستان به زبان‌های هندی، گجاراتی، پنجابی، فارسی و عربی مسلط شد. او آنقدر در فرهنگ هندو مطالعه کرده بود که معلم هندوی او اجازه داد او عمامه هندو به سر کند؛ ولیکن این امر توسط تاریخدانان مورد شک قرار گرفته‌است. برتون آنقدر به فرهنگ هندوستان علاقه پیدا کرده بود که توسط بقیه سربازان مسخره می‌شد. برتون با بقیه سربازان بسیار متفاوت بود. او یکبار تعداد زیادی میمون را نگهداری کرد تا بتواند زبان آن‌ها را یاد بگیرد. او همچنین دارای شهرت زیادی به خاطر قدرت او در جنگ بود و در جنگهای تن به تن زیادی موفق شده بود.
برتون مأموریت یافت در مورد منطقه سند تحقیق کند. او شروع به مسافرت در لباس مخفی کرد. او به دلیل تبحر در زبان معمولاً وانمود می‌کرد که فردی محلی است. برتون در مورد مسائل جنسی بسیار مطلب نوشت و این مطالب بعدها برای او مشکل‌ساز شد. بعضی خوانندگان تصور می‌کردند که او اعمالی را که در مورد آن نوشته‌است خود انجام داده‌است.
در سال ۱۸۴۹ برتون به دلیل بیماری به اروپا بازگشت. در سال ۱۸۵۰ او کتابی به عنوان راهنمای مسافرت به منطقه گوا در هند نوشت. او سپس به منطقه بولونا رفت تا در مدرسه شمشیربازی آموزش ببیند و در این زمان با همسر خود ایزابل آروندل آشنا شد که زنی کاتولیک از خانواده اشرافی بود.
برتون در نوشته‌هایش به‌طور بی پرده و غیرمعمولی علائق مرتبط با سکس و تمایلات جنسی خود را آشکار کرده‌است. سفرنامه‌های او اغلب، مملو از شرح جزئیاتی کامل است که زندگی‌های جنسی ساکنان مناطق خط سیر او را بازگو می‌کند. علاقهٔ برتون به مقوله‌های جنسی او را به سمت اندازه گیریِ طول آلت جنسی در مردان سوق داد. مردانی که اغلب، همان ساکنان اقلیم‌های مختلفی بودند که در سفرنامه‌هایش نام برده شده‌است. او همچنین به شرح روش‌های جنسی متداول در سرزمین‌های مشاهده شدهٔ خود می‌پردازد و اغلب نیز اشاره دارد که در آن‌ها مشارکت داشته‌است. از اینرو، ممنوعات جنسی و نژادیِ زمانهٔ خود را به چالش می‌کشد. افراد بسیاری تا به حال، کتاب‌های جنجالی و منتشر شدهٔ وی از جمله کتاب کاما سوترا را ملاحظه کرده‌اند. وی برای اولین بار این متن سنسکریت را به انگلیسی ترجمه کرد. تذکره نویسان (شرح حال نگاران) نسبت به تمایلات همجنس گرایانه برتون تردید دارند. (او هیچگاه در نوشته‌هایش مستقیماً به این رفتار اذعان نکرده‌است).
برتون که شیفته آموختن فرهنگهای دیگر بود از جامعه جغرافیایی درخواست کرد که به او اجازه مسافرت داده شود. هفت سالی که او در هندوستان سپری کرده بود به او مسائل زیادی در مورد زندگی مسلمانان یاد داده بود. او تلاش کرد که به حج برود. این سفر که در سال ۱۸۵۲ میلادی انجام شد برتون را بسیار معروف کرد. او این سفر را در لباس مخفی بین مسلمانان هندی انجام داد و قبل از سفر خود را با مطالعه زیاد آماده کرده بود؛ ولیکن در صورت دستگیری خطر زیادی متوجه او بود.
با اینکه برتون اولین غیرمسلمانی نبود که حج انجام داده باشد (لودویچو دی وارتما در سال ۱۵۰۳ میلادی به حج رفته بود) ولیکن سفر او با دقت بسیار زیاد نوشته شده و شرح داده شده‌است. او چندین شخصیت مخفی برای خود درست کرد و خود را به عنوان یک پشتون جا زد تا لهجه او مورد توجه قرار نگیرد؛ ولیکن او به هر حال مجبور بود که با فرهنگ اسلامی آشنا باشد و مطابق رسوم مردم رفتار کند. سفر برتون به مکه خطرناک بود و کاروان آن‌ها مورد حمله دزدان قرار گرفت. برتون می‌دانست که در صورت دستگیری نه سلطان و نه قرآن می‌تواند او را از خشم مردم نجات دهد. رفتن به حج به او لقب حاجی داد و اجازه یافت که عمامه سبز به سر کند. برتون خاطرات این سفر خود را در کتاب خاطرات شخصی حج به مدینه و مکه در سال ۱۸۵۵ نوشته‌است.
وقتی برتون به ارتش بریتانیا بازگشت قصد داشت به عنوان متخصص زبان عربی استخدام شود. رئیس او رابرت لمبرت پلیفیر بود که از برتون متنفر بود. او از جرج پرسی بجر درخواست کرد که از او امتحان عربی بگیرد. بجر که می‌دانست این مسئله دردسر ساز است از اینکار سرباز زد. پلیفیر خود از برتون امتحان گرفت و نتایج را برای بجر فرستاد. با اینکه برتون در بین اعراب زندگی کرده بود بجر او را رد کرد.
برتون بعد از بازگشت از حج تصمیم گرفت به مطالعه سومالی بپردازد. او قصد داشت دریاچه‌های بزرگی که از اعراب شنیده بود بیابد. او با کاپیتان جان هنینگ اسپک آشنا شد و به همراه او به حرار رفت. او اولین اروپایی بود که به این منطقه وارد شد. برتون به نزد امیر رفت و ده روز پیش او ماند. در سال ۱۸۵۵ برتون دوباره به ارتش ملحق شد و به کریمه رفت تا در جنگ کریمه شرکت کند. در سال ۱۸۵۶ برتون دوباره به درخواست جامعه جغرافیدانان شاهی به زنگبار رفت.
قبل از سفر به آفریقا برتون با ایزابل آروندل نامزد کرد. خانواده آروندل با این ازدواج مخالف بودند زیرا برتون کاتولیک و ثروتمند نبود. برتون دوباره به همراه اسپک به آفریقا رفت. در این سفر او و اسپک هر دو بیمار شدند. برتون شرح این مسافرت را در دو کتاب در سال‌های ۱۸۶۰ و ۱۸۶۳ منتشر کرد.
در سال ۱۸۶۱ برتون با ایزابل ازدواج کرد. از این زمان برتون به عنوان سفیر شروع به کار کرد. برتون بخش زیادی از زندگی خود را به مطالعه بخش غربی آفریقا گذراند. در سال ۱۸۶۹ او سفیر انگلستان در دمشق شد که سمتی ایدئال برای فردی مانند برتون بود. برتون ولیکن با یهودیان دمشق به اختلاف شدیدی بر سر مسئله رباخواری دچار شد. در آن زمان سیاست دولت انگلستان این بود که ارتش انگلستان برای ضبط اموال افرادی که قادر نبودند وام خود را به یهودیان رباخوار بازپس دهند وارد عمل می‌شد ولیکن برتون مایل نبود که این سیاست را ادامه دهد. این امر باعث شد که یهودیان به شدت با او به دشمنی برخیزند. او در این زمان با جین دیگبی بسیار دوست شد و همچنین با عبدالقدیر الجزایری که رهبر انقلابیان الجزایر بود دوستی صمیمی برقرار کرد.
ولیکن در این زمان درگیریهای شدیدی بین یهودیان، مسلمانان و مسیحیان در دمشق وجود داشت. برتون حداکثر تلاش خود را کرد تا بتواند صلح برقرار کند. همچنین برتون در دمشق دارای دشمنان زیادی بود که به دولت انگلستان علیه او شکایت می‌کردند. در نهایت برتون از سمت خود برکنار شد و به تریست فرستاده شد. برتون از این زمان کتابهای بسیاری نوشت.
برتون در سال‌های پایانی عمر خود کتابی ضدیهودی به نام «یهودی، کولی و اسلام» نوشت که در آن از دین یهودیت به شدت انتقاد کرد. او معتقد بود که دین یهودیت کنترل انگلستان را در دست دارد و غیریهودیان را در حد حیوانات می‌داند. او در این کتاب ادعا کرد که یهودیان به صورت مخفیانه به قربانی کردن انسان برای آزمایشهای جادویی می‌پردازند. این کتاب، که بعد از مرگ برتون چاپ شد، دارای اضافاتی با جزئیات زیاد از تحقیقات برتون در این زمینه بود که توسط بیوه او حذف گردید.
برتون در سال ۱۸۹۰ در تریست درگذشت. ایزابل همسر او از مرگ برتون بسیار غمگین شد. بعد از مرگ برتون او بسیاری از نوشتارهای برتون را سوزاند. برتون و همسرش در کلیسای کاتولیک سنت مری مگدالن در لندن به خاک سپرده شدند.
بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ که با عنوان بازی‌های آسیایی XVI هم شناخته می‌شود، یک رویداد چند ورزشی می‌باشد که از ۱۲ تا ۲۷ نوامبر ۲۰۱۰ در گوانگ‌ژو، گوانگ‌دونگ، چین برگزار شد، گرچه از ۷ نوامبر ۲۰۱۰ چندین رویداد آغاز شده بود. این دومین بار بود که چین میزبان بازی‌ها بود و گوانگ‌ژو هم پس از پکن، در سال ۱۹۹۰، دومین شهر چینی بود که میزبان بازی‌های آسیایی می‌شد. در مجموع ۹۷۰۴ ورزشکار از ۴۵ کمیته ملی المپیک (NOC) در ۴۷۶ رویداد از ۴۲ رشتهٔ ورزشی (۲۸ ورزش المپیکی و ۱۴ ورزش غیر المپیکی) با هم به رقابت پرداختند و آن را تبدیل به بزرگ‌ترین دورهٔ برگزار شده در تاریخ بازی‌ها تا آن زمان کردند.
این بازی‌ها به میزبانی مشترک سه شهر همسایهٔ فوشان، دونگوان و شانوی برگزار شد و توسط نخست‌وزیر ون جیابائو در جزیرهٔ هایزینشا افتتاح شد. در مجموع ۵۳ محل برگزاری از جمله ۱۱ محلی که به منظور استفاده در این بازی‌ها ساخته شده بودند، برای استفاده در این بازی‌ها به کار گرفته شدند. طرح نشان‌وارهٔ این دورهٔ بازی‌های آسیایی براساس افسانه‌ای پیرامون شهر گوانگ‌ژو می‌باشد و این نشان‌واره، «تپهٔ مجسمهٔ سنگی پنج بز» که نماد شهر میزبان می‌باشد را به سبک خوشنویسی نشان داده‌است.
مراسم افتتاحیه و اختتامیه در امتداد رود پرل در جزیرهٔ هایزینشا برگزار شد و این برای اولین‌بار در تاریخ بود که مراسم افتتاحیهٔ یک رویداد بزرگ ورزشی در داخل ورزشگاه برگزار نمی‌شد.
در بخش مدال‌ها، چین در صدر قرار گرفت و پس از آن کره‌جنوبی و ژاپن دوم و سوم شدند. چین با کسب ۱۹۹ نشان طلا، رکورد جدیدی را در بازی‌ها به ثبت رساند. در این رویداد سه رکورد جهانی و ۱۰۳ رکورد آسیایی توسط رقابت‌کنندگان شکسته شد. همچنین، ماکائو و بنگلادش نخستین مدال‌های طلای خود در بازی‌های آسیایی را به دست آوردند. به علاوه، لین دان، دارندهٔ نشان زرین مسابقات بدمینتون انفرادی مردان به عنوان باارزش‌ترین ورزشکار انتخاب شد. شیخ احمد الفهد الاحمد الصباح، رئیس شورای المپیک آسیا، با عناوینی چون «شاخص» و «یکی از بهترین‌ها» این بازی‌ها را مورد ستایش خود قرار داد.
انتخاب: گوانگ ژو
محل رای‌گیری: دوحه-قطر
شورای المپیک آسیا (OCA)، در ۱ ژوئیه ۲۰۰۴ و در جریان بیست و سومین نشست عمومی خود در دوحه، قطر، محل برگزاری بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶، گوانگ‌ژو را به عنوان میزبان بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ انتخاب کرد.
سئول و امان پیش از این که میزبان بازی‌ها توسط OCA برگزیده شود، از پیشنهاد میزبانی خود صرف‌نظر کردند و بدین ترتیب دو شهر گوانگ‌ژو و کوالا لامپور در رقابت برای کسب میزبانی باقی ماندند. سئول با نظر به فاصلهٔ زمانی کوتاه بین سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۱۰ و از آن‌جایی که بوسان، میزبان بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲ شده بود، از پیشنهاد خود مبنی بر میزبانی، صرف‌نظر کرد.
کمیتهٔ ارزیابی شورای المپیک آسیا به سرپرستی کلسو دایریت، معاون وقت رئیس این شورا، وضعیت دو رقیب نهایی را مورد بررسی قرار داد.
کوالا لامپور پس از انتشار بیانیه‌ای توسط دولت مالزی که در ۱۵ آوریل ۲۰۰۴ انتشار یافت، پیشنهاد خود برای میزبانی را پس گرفت. در این بیانیه، دولت مالزی اعلام کرد که به دلیل هزینهٔ بالای میزبانی بازی‌ها، از پیشنهاد شورای المپیک مالزی مبنی بر میزبانی کوالا لامپور پشتیبانی نخواهد کرد.
در ۱۱ مارس ۲۰۰۵، لین شوزن دبیر وقت کمیتهٔ شهرداری گوانگ‌ژو از حزب کمونیست چین (CPC)، گفت که این بازی‌ها «بیش از ۲ میلیارد یوان هزینه نخواهد داشت»، برخلاف گزارش قبلی، که ادعا می‌کرد این هزینه می‌تواند از ۲۰۰ میلیارد یوان فراتر رود.
در مارس ۲۰۰۹، فانگ دآئر، مدیر بازاریابی بازی‌ها، ادعا کرد که بازی‌ها به دلیل عدم حمایت مالی و بحران مالی جهانی با کمبود بودجه مواجه است. یک برآورد غیررسمی هزینه‌های بازی‌ها را در حدود ۴۲۰ میلیون دلار و درآمد آن را ۴۵۰ میلیون دلار آمریکا برآورد می‌کند.
در تاریخ ۱۳ اکتبر ۲۰۱۰، وان کینگ‌لیانگ، شهردار وقت گوانگ‌ژو، در یک کنفرانس مطبوعاتی به‌طور رسمی فاش کرد که کل هزینه‌های بازی‌های آسیایی و بازی‌های پاراآسیایی در حدود ۱۲۲٬۶ میلیارد یوان (۱۸٬۳۷ میلیارد دلار) است و ۱۰۹ میلیارد یوان برای زیرساخت‌های شهری و حدود ۶٬۳ میلیارد برای ساخت و نوسازی مکان‌های برگزاری بازی‌ها و مقدار ۷٬۳ میلیارد هم برای عملیات‌های مختلف مربوط به بازی‌ها هزینه شده‌است.
براساس گزارش ژانگ جی‌مینگ، رئیس بخش مالی این شهر، قرار بود جزئیات کامل هزینه‌ها پیش از سال ۲۰۱۳ منتشر شود. بعدها گزارش شد که گوانگ‌ژو پس از برگزاری این بازی‌ها، ۳۲ میلیارد دلار (۲۱۰ میلیارد یوان) بدهی ایجاد کرده‌است.
برنامهٔ ویژهٔ داوطلبان برای بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ در ساعت ۹ بعد از ظهر روز ۲۱ آوریل ۲۰۰۹، با هدف‌گذاری بر روی ۶۰ هزار داوطلب برای بازی‌های آسیایی آغاز شد. به داوطلبان تی شرت آستین کوتاه سبز رنگ، تی‌شرت آستین بلند سبز رنگ، کت ورزشی، شلوار، بطری آب، یک جفت کفش ورزشی و کیف کمری برای استفاده داده شد.
در سپتامبر ۲۰۰۹، دو طرح مشعل برای بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ فهرست شدند.
طرحی به نام «جزر و مد» با کنار زدن طرح دیگر به نام «شاهکار» توسط برگزارکنندگان به عنوان مشعل بازی‌ها انتخاب شد. «جزر و مد» ۹۸ گرم وزن و ۷۰ سانتی‌متر طول دارد و شکل آن، بلند و سرراست است و در عین حال از نظر تصویری، پویاست.
مسیر حمل مشعل در ۴ مارس ۲۰۱۰ رونمایی شد.
بنا به دلایل مالی، مشعل در محدودهٔ استان گوانگ‌دونگ باقی ماند و مقرر شد تا ۲۱ شهر بزرگ استان را طی کند.
شعلهٔ مشعل در روز ۹ اکتبر ۲۰۱۰ در دیوار بزرگ چین روشن شد و به سمت معبد آسمان در پکن حرکت کرد. همان‌طور که در ابتدا برنامه‌ریزی شده بود ۲۱ شهر در فهرست حمل آن حضور داشتند و انتظار می‌رفت حمل آن از ۲۱ اکتبر تا ۱۲ نوامبر ۲۰۱۰ به طول بینجامد. با این حال، دو شهر دیگر - چانگچون و هایانگ، که به ترتیب میزبان بازی‌های آسیایی زمستانی ۲۰۰۷ و بازی‌های آسیایی ساحلی ۲۰۱۲ بودند، در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۰ به مدت یک روز به مسیر اضافه شدند و تعداد حمل کنندگان مشعل به ۲٬۰۶۸ نفر افزایش پیدا کرد.
نشان رسمی این بازی‌ها در ۲۶ نوامبر ۲۰۰۶ در تالار یادبود سون یات-سن رونمایی شد. این نماد، نمایشی از «مجسمهٔ پنج بز» (五羊 雕像) در گوانگ‌ژو می‌باشد که با یک راه در حال حرکت ترکیب شده‌است. بز، در سنت چینی، یک نعمت است و برای مردم را شانس می‌آورد، در حالی که شهر میزبان، گوانگ‌ژو به عنوان «شهر بز» شناخته می‌شود. نماد نارنجی و زرد نیز شبیه شعلهٔ مشعل می‌باشد.
عروسک رسمی این بازی‌ها پنج قوچ ورزشی می‌باشد.
آن‌ها در ۲۸ آوریل ۲۰۰۸، در بایون، مرکز بین‌المللی همایش‌ها و نمایشگاه‌های گوانگ‌ژو رونمایی شدند.
این پنج قوچ شامل چهار قوچ که با نام‌های کوتاه و یک قوچ که با نام بلند - آ ژیانگ (祥)، آ هه (和)، آ رو (如)، آ یی (意) و لی یانگ‌یانگ (樂洋洋) نامگذاری شده‌اند، می‌باشد.
آ ژیانگ به معنای خجستگی و فرخندگی است، آ هه به معنی یگانگی و هماهنگی است، آ رو و آ یی به معنای رضایت و شعف از یک آرزو هستند و لی یانگ‌یانگ به معنای شادی است.
وقتی نام چینی این پنج قوچ باهم نامیده می‌شوند به معنای واقعی کلمه پیام‌آور «سعادت و فرخندگی، هماهنگی، رضایت و شعف، موفقیت و شادی» هستند (祥和如意樂洋洋).
طرح مدال بازی‌ها با مضمون «جادهٔ دریایی ابریشم» در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۰ در قصر کودکان شمارهٔ ۲ گوانگ‌ژو رونمایی شد. در یک سمت این مدال نشان شورای المپیک آسیا و گل کپوک گوانگ‌ژو و در سمت دیگر آن تصویر جادهٔ دریایی ابریشم و نشان بازی‌ها نمایان است.
تصویر جادهٔ دریایی ابریشم، یک قایق چینی را که در حال حرکت در دریا است را به تصویر می‌کشد و گوانگ‌ژو را به عنوان نقطهٔ شروع جادهٔ دریایی ابریشم، یک مرکز تجاری و بندر مهم در منطقه جنوب چین معرفی می‌کند.
شعار بازی‌های آسیاد ۲۰۱۰ «بازی‌های هیجان‌انگیز، آسیای هماهنگ»، می‌باشد.
این شعار انتخاب شده، بیانگر هدف بازی‌های آسیایی که مبتنی بر آرمان‌ها و ارزش‌های المپیک است، می‌باشد و هدف آن ایجاد فضای رقابتی برای ورزشکاران شرکت‌کننده همراه با ترویج وحدت، صلح و دوستی در بین آسیایی‌ها بدون در نظر گرفتن تفاوت در نژاد، ملیت، اعتقادات دینی و مذهبی و زبان است.
دو سال پیش از شروع بازی‌ها، تور «جادهٔ آسیا» در مرکز ورزشی تیان‌هی برای تبلیغ بازی‌ها در منطقه برگزار شد.
در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۹، مراسمی در سالن ورزشی گوانگ‌ژو برگزار شد تا نقطهٔ عطف یک-ساله پیش از بازی‌ها را نشان دهد.
در روز ۳۰ آوریل ۲۰۰۸ و دو روز پس از رونمایی از عروسک بازی‌ها، برگزار کنندگان این رویداد، فروش محصولات دارای مجوز را آغاز کردند.
در ۷ مه ۲۰۰۹، «Southern Metropolis Daily» قراردادی را با کمیتهٔ برگزاری بازی‌های آسیایی گوانگ‌ژو (GAGOC) به امضا رساند و تبدیل به فروشندهٔ آنلاین انحصاری محصولات دارای مجوز آسیاد شانزدهم شد.
مضمون آهنگ رسمی در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۰ منتشر شد و «گردهمایی و دیدار دوباره» (به چینی: 重逢 [چونگ‌فنگ]) نام داشت.
این آهنگ توسط وو لیکون با متن نوشته شده‌ای از ژوی رونکای ساخته شده‌است. در حالی که نسخه انگلیسی توسط چن نینگ یانگ، فیزیکدان چینی-آمریکایی و همسرش، ونگ فن، ترجمه شده‌است.
این ترانه همچنین توسط سان نان و بلا یائو (姚贝娜) اجرا شد. سپس سان نان، دوباره آن را با مائو امین برای یک نماهنگ اجرا کرد. این ترانه از یک کمپین درخواست برای آهنگ‌های بازی‌های آسیایی که ۱۶۰۰ مورد را دریافت کرده بود، انتخاب شد. ۳۶ مورد از این ترانه‌های انتخاب شده، به عنوان آهنگ بازی‌ها منتشر شدند.
در مجموع ۵۳ محل رقابت و ۱۷ محل برای تمرین برای بازی‌ها استفاده شد که چهار محل رقابت در خارج از گوانگ‌ژو قرار داشت. رویدادها در ۴۲ مکانی که از قبل موجود بود، برگزار شد. یازده محل رقابت و یک محل تمرین برای بازی‌ها ساخته شد، در حالی که بقیهٔ مکان‌ها بازسازی شده بودند.
مکان دیگر مورد استفاده، شهرک بازی‌های آسیایی بود که شامل دهکدهٔ ورزشکاران، دهکدهٔ مسئولان فنی، دهکدهٔ رسانه، مرکز رسانه‌ای اصلی و مرکز پخش بین‌المللی است.
برگزارکنندگان بازی‌ها فاش کردند که کل سرمایه‌گذاری بالغ بر ۱۵ میلیارد یوان بوده‌است.
در ۱۹ آوریل ۲۰۰۹، برگزارکنندگان جزیرهٔ هایزینشا به همراه رود پرل را به عنوان محل برگزاری مراسم افتتاحیه و اختتامیه انتخاب کردند که تنها محلی بود که برای انجام بخش رقابت‌ها نبود.
دهکدهٔ ورزشکاران در شهرک بازی‌های آسیایی در مساحت ۳۲۹٬۰۲۴ متر مربع ساخته شده‌است و ۳۵۴۹ واحد آپارتمان در ۴۹ ساختمان دارد.
زیرساخت‌های حمل و نقل عمومی گوانگ‌ژو به عنوان بخشی از تمهیدات برای این بازی‌ها به‌طور قابل توجه‌ای گسترش یافت. فرودگاه بین‌المللی بایون گوانگ‌ژو به منظور پشتیبانی از حجم انبوه مسافران، در قرارداد با Crisplant به‌روز شد.
در ۲۶ دسامبر ۲۰۰۹، خط جدید قطار تندرو ووهان–گوانگ‌ژو برای کوتاه شدن زمان سفر بین دو مقصد، افتتاح شد.
دولت به منظور کاهش تراکم ترافیک و آلودگی هوا، دستور کاهش ۴۰ درصدی وسایل نقلیه را صادر کرد و ۱۰۰۰ دستگاه اتوبوس را برای استفاده در طی این بازی‌ها و بازی‌های پارا پیشنهاد داد.
دولت همچنین پیشنهاد سواری رایگان برای حمل و نقل عمومی در طی ماه برگزاری بازی‌ها را داشت، اما یک هفته قبل از بازی‌ها به دلیل واکنش شدید و غافلگیرکنندهٔ شهروندان لغو شد.
در عوض، دولت پیشنهاد کرد که ۱۵۰ یوان (۲۲٬۶۶ دلار آمریکا) یارانه نقدی با اقامت دائم به هر خانوار به منظور رفت و آمد داده شود.
مراسم افتتاحیه در ۱۲ نوامبر برگزار شد. برای نخستین بار در تاریخ بازی‌های آسیایی، این مراسم در یک ورزشگاه برگزار نمی‌شد. در عوض، آن را در جزیرهٔ هایزینشا، با استفاده از رودخانهٔ پرل و برج کانتون به عنوان نقاط کانونی برگزار کردند. این مراسم به کارگردانی چن ویا، دستیار کارگردان المپیک ۲۰۰۸ در پکن برگزار شد و حدود ۶۰۰۰ بازیگر نمایش‌ها را به اجرا گذاشتند. در این آیین گشایش نخست‌وزیر چین، ون جیابائو، رئیس‌جمهور پاکستان، آصف‌علی زرداری، نخست‌وزیر تایلند، آبهیسیت وجاجیوا، دبیر ارشد دولت هنگ‌کنگ، هنری تانگ، و همچنین رئیس شورای المپیک آسیا (OCA)، احمد الفهد الاحمد الصباح و ژاک روگ، رئیس کمیته بین‌المللی المپیک حضور داشتند. این مراسم به مدت سه ساعت به طول انجامید و همراه با مراسم اختتامیه حدود ۳۸۰ میلیون یوان (۵۷٬۴ میلیون دلار آمریکا) هزینه دربرداشت.
در این مراسم، ورزشکاران در امتداد رودخانهٔ پرل به رژه پرداختند. در این مراسم نمایش آب - با موضوع نمایش هنرها و فرهنگ گوانگ‌ژو اجرا شد.
آخرین حامل مشعل، هه چونگ، شیرجه‌رویی بود که آتشدان (پاتیل) را روشن کرد.
پس از این که ترقهٔ سنتی چینی آتش زده شد، شعلهٔ گلولهٔ نورانی به بالای برج رسید که پاتیل در آن قرار داشت.
این مراسم بازخوردهای مثبتی داشت. ژاک روگ این مراسم را «خارق‌العاده» دانست و گفت که این شهر توانایی «میزبانی المپیک» را نشان داد. حسین المسلم، مدیرکل OCA نیز با بیان این‌که این مراسم بی‌نظیر و «انصافاً بهتر از المپیک پکن [در مراسم افتتاحیه]» بود، این مراسم را مورد ستایش خود قرار داد.
در آسیاد شانزدهم ۴۷۶ رویداد در ۴۲ رشتهٔ ورزشی برگزار شد، ۲۶ رشتهٔ ورزشی که در المپیک لندن ۲۰۱۲ به همراه ۱۶ رشتهٔ ورزشی غیر المپیکی. ۴۲۴ رویداد در ۳۹ رشتهٔ ورزشی در بازی‌های ۲۰۰۶ برگزار شد و این نشان از افزایش رویدادها و رشته‌ها در بازی‌های ۲۰۱۰ دارد. شورای المپیک آسیا (OCA) با ورود رشتهٔ کریکت (بیست۲۰) به بازی‌ها موافقت کرد، همچنین رویدادهای رشته‌های رقص ورزشی، دراگون بوت (قایق اژدها)، گو و رول‌اسکیت در گوانگ‌ژو به انجام رسید. به دنبال انتقاد از نحوه و کیفیت داوری در رقابت‌های رشتهٔ بدن‌سازی در بازی‌های سال ۲۰۰۶، این رشته در سال ۲۰۱۰ از برنامه رقابت‌ها کنار گذاشته شد.
تمام ۴۵ عضو شورای المپیک آسیا در سال ۲۰۱۰ در عضویت این نهاد بودند در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ حضور پیدا کردند. به کمیته ملی المپیک‌ها دستور داده شد تا پیش از ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۰، مدارک خود را ارسال کنند. برگزار کنندگان به تمام کمیته‌های ملی المپیک (NOC) اجازه دادند بعد از مهلت مقرر، نام ورودی‌های اضافی و جایگزین‌های آسیب دیدگان خود را ارسال کنند. پس از اتمام مهلت نهایی ثبت نام، حدود ۹٬۷۰۴ ورزشکار، و همچنین ۴٬۷۵۰ مسئول تیم در این مسابقات شرکت کردند که ۱۸۴ ورزشکار از بازی‌های آسیایی قبلی در دوحه بیشتر بود. براساس اعلام وب سایت رسمی بازی‌ها، ورزشکاران کویتی در این بازی‌ها تحت پرچم المپیک شرکت کردند زیرا کمیتهٔ المپیک کویت به دلیل دخالت‌های سیاسی دولت این کشور در ژانویه ۲۰۱۰ به حالت تعلیق درآمد.
در فهرست زیر کلیهٔ کمیته‌های ملی المپیک شرکت‌کننده دیده می‌شود. تعداد ورزشکاران هر کشور در داخل پرانتز مشخص شده‌است.
مراسم اختتامیه در روز ۲۷ نوامبر، ساعت ۲۰:۰۶ به وقت محلی و با حضور ۳۵٬۰۰۰ نفر آغاز شد. این نمایش با موضوع «آهنگ خود را این‌جا بگذار» آغاز شد که شامل اجرای موسیقی و رقص کشورهای چین، هند، اندونزی، لبنان، ژاپن، قزاقستان و مغولستان بود.
در این مراسم ترانه‌هایی از فرهنگ‌های مختلف - هندی «ساآجان جی قار آیه» و «آئو ره جومو ره»، اندونزیایی «سینگ سینگ سو» و ژاپنی «ساکورا» اجرا شد.
هنرمندان مختلفی از تایوان، هنگ‌کنگ و سرزمین اصلی چین، «بازگشت پیروزمندانه» (凯旋) را اجرا کردند. از جملهٔ این اجرا کنندگان می‌توان به الن تام، لئو کو و هاکن لی اشاره کرد.
در این مراسم، یک بخش هشت‌دقیقه‌ای به اینچئون اختصاص پیدا کرد. این بخش با اجرای گروه رقص محلی در لباس‌های سنتی کره‌ای، نمایندگان تکواندو و رین، خواننده و بازیگر کره‌ای، همراه بود.
سونگ یونگ-گیل، شهردار اینچئون پرچم بازی‌ها را برای بازی‌های ۲۰۱۴ دریافت نمود.
مراسم اختتامیه با اجرای ترانه‌های «همه» (每一个人) و «برای آسیا خوشحال باشید» (为亚细亚喝彩) به پایان رسید.
چین برای هشتمین بار پیاپی و با کسب رکوردی جدید در کسب مدال‌های طلا (۱۹۹ مدال طلا) در یک دورهٔ بازی‌ها، موفق به کسب رتبهٔ نخست در جدول مدال‌ها شد. چین، رکورد پیشین خود را که با کسب ۱۸۳ نشان طلا در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ در پکن، چین به‌دست آمده بود، بهبود بخشید. ماکائو و بنگلادش به ترتیب نخستین مدال طلای خود در بازی‌های آسیایی را در رشته‌های ووشو و کریکت کسب کردند. ۳۵ کشور (به جز کویت که زیر پرچم المپیک رقابت کرد) موفق به کسب نشان شدند و از این تعداد، ۲۸ کمیتهٔ ملی المپیک، حداقل یک مدال طلا به‌دست آوردند. بدین ترتیب ۹ کشور نتوانستند به هیچ مدالی در این بازی‌ها دست پیدا کنند.
عنایت الله شهیدی (زاده ۱۳۰۴ خورشیدی در روستای برغان از توابع شهرستان ساوجبلاغ – درگذشته ۱۸ مرداد ۱۳۸۲) استاد فلسفه و تعزیه پژوه بود.
از دهه چهل هجری شمسی به مطالعه جدی درباره هنر تعزیه پرداخت .
تحقیق او با نام «پژوهشی در تعزیه و تعزیه خوانی» با عنوان برترین پژوهش فرهنگی سال ۱۳۷۹ کشور برنده جایزه شد و نمایندگی یونسکو در ایران آن را چاپ کرد.
فندقاع، روستایی است از توابع بخش گلباف در استان کرمان ایران.
این روستا در دهستان جوشان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۱۷نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
زمان‌آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گلباف در استان کرمان ایران.
این روستا در دهستان زمان آباد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ٢۴۹نفر بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
جوشان، بخشی در شهرستان گلباف، استان کرمان ایران است. این شهر دربخش جوشان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن۴٬۴۲٠نفر بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
حسن‌آباد، روستایی از توابع بخش جوشان شهرستان گلباف در استان کرمان ایران است.
این روستا در بخش جوشان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۹۵نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
تل ویلکنفلد نوازندهٔ گیتار باس استرالیایی است که بیشتر به خاطر همکاری‌اش با نوازندگان نامدار جَز و راک به شهرت رسیده‌است. او در سال ۲۰۰۸ از سوی خوانندگان نشریهٔ «باس پلیر» به‌عنوان «مهیج‌ترین نوازندهٔ جدید سال» انتخاب شد.
ویلکنفلد که قبلاً گیتار الکتریک می‌نواخت در سن ۱۶ سالگی تحصیلات‌اش را رها کرد و به قصد «ستاره شدن» به آمریکا مهاجرت کرد. از ۱۸ سالگی نواختن گیتار باس را آغاز کرد و بعد از فقط ۳ سال موفق شد با بزرگانی هم‌چون چیک کُریا، جف بک و آلمان برادرز ساز بزند. او اولین و تنها آلبوم استودیویی شخصی‌اش را با نام "Transformation" در سال ۲۰۰۷ منتشر کرده‌است."Transformation" در وب‌گاه allmusic
پشیشکوئیه، روستایی است از توابع بخش گلباف شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
این روستا در دهستان جوشان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۴نفر (۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
زاینده رود، روستایی از توابع بخش گلباف شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.