moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این مکان قبلاً Episcopia یا Piscopia نامیده می‌شد،https://books.google.com.cy/books?id=SnCWSuZ-58oC&pg=PA26&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false که نشان می‌دهد ممکن است اسقف گیرنه به عنوان محل سکونت و به عنوان پناهگاهی در برابر حملات اعراب در قرن‌های ۷ و ۸ در آن خدمت می‌کرده‌است. اولین ساکنانی که در این مکان یا در نزدیکی آن مستقر شده‌اند، Canon Regular of the Holy Prablechre بودند که پس از سقوط اورشلیم در سال ۱۱۸۷ به صلاح‌الدین گریختند. کنون‌ها نگهبانان کلیسای مقبره مقدس بودند.
آیمری دو لوزینیان این صومعه را تأسیس کرد و اولین ساختمان‌ها بین سال‌های ۱۱۹۸ تا ۱۲۰۵ قدمت داشتند. این صومعه به عنوان صومعه مریم مقدس از کوه تقدیس شد. قوانین سفید (Norbertines یا Premonstratensians) در سال ۱۲۰۶ جانشین قوانین بنیادین شدند. توضیح رایج نام مدرن Bellapais این است که نام فرانسوی Abbaye de la Paix("صومعه صلح") پس از تصرف ایتالیا به "Bellapais" تغییر کرد، که دوباره به Bella Paese "سرزمین زیباً تعبیر یافت. جورج فرانسیس هیل از هر دو بخش فرانسوی و ایتالیایی این اشتقاق متقاعد نشده بود. تبارک آن کاترین امریش می‌گوید که این روستای باستانی یهودی «مالپ» بود که عیسی مسیح از آن بازدید کرد.https://tandfspi.org/ACE_vol_03/ACE_3_0371_out.html#ACE_3_0000253
ساختمان اصلی همان‌طور که امروزه دیده می‌شود در زمان حکومت پادشاه هیو سوم ۱۲۶۷–۱۲۸۴ ساخته شده‌است. صومعه و سفره خانه در زمان حکومت شاه هیو چهارم بین سالهای ۱۳۲۴–۱۳۵۹ ساخته شد. هیو چهارم در صومعه زندگی می‌کرد و آپارتمان‌هایی برای استفاده او ساخته بود.
در سال ۱۳۷۳ جنواها به گیرنه حمله کردند و تقریباً قلعه گیرنه را ویران کردند. جنوائی‌ها بلاپای را از هر چیزی که قابل حمل و ارزش بود محروم کردند.
در سال ۱۴۸۹ ونیزی‌ها کنترل قبرس را به دست گرفتند. در زمان ونیزی‌ها، ساکنان ابی قانون Premonstratensian را کنار گذاشته بودند. بنا به گزارش‌ها، کانون‌ها زن گرفتند و سپس برای حفظ تجارت در خانواده، فقط فرزندان خود را به عنوان تازه‌کار پذیرفتند.
پس از فتح گیرنه و قلعه گیرنه توسط عثمانی‌ها در سال ۱۵۷۱، عثمانی‌ها پرمونستراتنسیان‌ها را اخراج کردند و صومعه را به کلیسای ارتدکس یونانی قبرس دادند که آنها به عنوان تنها کلیسای مسیحی قانونی در قبرس منصوب شدند. کلیسای قبرس از صومعه غفلت کرد و این کلیسا از بین رفت. با این حال، خود کلیسای صومعه به عنوان کلیسای محلی برای دهکده ای که در اطراف آن بزرگ شده بود و احتمالاً ساکنان آن از صومعه به عنوان معدن سنگ استفاده می‌کردند، خدمت می‌کرد.
در دوره کنترل بریتانیا بر قبرس (۱۸۷۸–۱۹۶۰)، ارتش بریتانیا در ابتدا کنترل بلاپایس را به دست گرفت. در سال ۱۸۷۸ کف سفره خانه را سیمان کردند و سپس از آن به عنوان بیمارستان استفاده کردند. متأسفانه، سربازان نیز سلاح‌های سبک را در سفره خانه شلیک کردند. هنوز هم می‌توان سوراخ‌های گلوله را در دیوار شرقی دید. سپس در سال ۱۹۱۲ جورج جفری، متصدی بناهای باستانی قبرس، تعمیرات صومعه را انجام داد.
طاووس‌ها پرواز را نمی‌فهمند مستندی کوتاه به کارگردانی مشترک علی بلندنظر و محمد ناصریراد و تهیه‌کنندگی علی بلندنظر و انجمن سینمای جوانان ایران، محصول سال ۱۳۹۹ و روایتگر سیل دروازه قرآن شیراز است که به صورت ترکیب گونهٔ مستند و داستانی (هیبریدی) روایت می‌شود.
این فیلم به بررسی حوادث سیل فروردین ماه ۹۸ دروازه قرآن شیراز و آتش‌سوزی طاووس مقابل این دروازه در ۱۶ فروردین ۹۸، از دیدگاه طاووس دروازه قرآن می‌پردازد و تاکنون از جشنواره‌های معتبر داخلی جوایزی کسب نموده‌است.
شیتایا ، نام محله ای در تایتو-کو، توکیو، و بخش سابق (شیتایا-کو، بخش شیتایا) در شهر منقرض شده توکیو سیتی است. شامل ۱۵ محله در نیمه غربی بخش مدرن تایتو، از جمله اوئنو، یاناکا و آکیهابارا است.
جشن ایریا آساگائو ، جشنواره گل نیلوفر است که هر ساله در طول جشن تاناباتا در ایریا کیشیموجین (معبد شینگنجی) در شیتایا، تایتو-کو، توکیو و اطراف آن برگزار می‌شود.‏
هولی مالی با نام کامل ماریا الکساندرا فلوره‌آ (زاده ) خواننده، ترانه‌سرا و موسیقی‌دان رومانیایی است.
آهنگرکلای بیشه‌سر یکی از روستاهای شهرستان قائم‌شهر میباشد، که در موقعیت جغرافیایی 36.4342693 شمالی ، 52.9157018 شرقی واقع شده است و در ضلع شرقی شهرستان قائم‌شهر و در کنار روستاهای قادیکلا بزرگ،چپی، گل افشا و کوتنا قرار دارد.
این روستا براساس سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ انجام شده است جمعیت آن ۱۵۵۴نفر (۴۳۲خانوار) بوده‌است.
این روزتا دارای جنگل های بکر و زیبا و وجود رودهای کوچک ( رودخانه سیاه‌رود) در اطراف روستا که از چشمه های زلال و جوشان جنگل‌های آن سرازیر می شوند و در نهایت عبور رودخانه سیاه‌‌رود از درون روستا زیبایی دوچندان به این روستا بخشیده است.
تاریخچه روستا:
آرامگاه درویش داوود، حمام قدیمی، امام‌زاده چالدشت، تپه دیو چاه در جنگل محل از ویژگیهای تاریخی روستا به شمار می‌آید.
اهالی این روستا به کشاورزی و باغ‌داری مشغول هستند.
کلیسای کلارا یک کلیسا در مرکز استکهلم است. از سال ۱۹۸۹، مأموریت انجیلی سوئد مسئولیت فعالیت‌های خود را بر عهده دارد.
کلیسای سنت کلر در منطقه کلارا در نورمالم قرار دارد. منطقه کلارا نام خود را از این کلیسا گرفته‌است. این نام مترادف با شهر قدیمی است که زمانی در نورمالم بود.
نایلا اوشا () بازیگر هندی، مجری تلویزیون و مجری رادیو، اهل تریواندروم کرالا است. بعد از اینکه حدود یک دهه، به عنوان مجری رادیو در شبکه رادیویی هیت ۹۶٫۷ در دوبی به کار مشغول بود، اولین کار بازیگری خود را در سال ۲۰۱۳، با نقش آفرینی در فیلم "کونجانانتانت کادا" ("Kunjananthante Kada") شروع کرد.
ای‌ای اسپورتس اف سی ۲۴ یک بازی ویدئویی شبیه‌سازی فوتبال است. این بازی اولین قسمت از سری بازی ای‌ای اسپورتس اف سی است که در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۳ برابر با ۷ مهر ۱۴۰۲ به صورت رسمی برای رایانه‌های شخصی، نینتندو سوئیچ، پلی استیشن ۵، پلی استیشن ۴، ایکس‌باکس سری اکس و سری اس و ایکس‌باکس وان منتشر شد.
بازی ای‌ای اسپورتس اف سی ۲۴ در واقع همان بازی فیفا ۲۴ است، اما به دلیل پایان همکاری الکترونیک آرتس و فدراسیون بین‌المللی فوتبال بازی از این نسخه از فیفا به ای‌ای اسپورتس اف سی تغییر نام داده‌است.
در بازی ای‌ای اسپورتس اف سی ۲۴ لیگ فوتبال بانوان که برای اولین بار در سری قبلی بازی یعنی فیفا ۲۳ رونمایی شد، گسترش پیدا کرده و اکنون شاهد حضور لالیگا (زنان) و بوندس‌لیگا (زنان) و همچنین لیگ قهرمانان اروپای زنان نیز هستیم . در بخش کریر مود بازی هم مراسم توپ طلا به بازی اضافه شده‌است. در این بازی از فناوری هایپرموشنv استفاده شده‌است. و حرکات بازیکنان بسیار شبیه به حرکات واقعی آنان در زمین فوتبال است.
در نسخه استاندارد بازی ارلینگ هالند ستاره منچسترسیتی روی کاور بازی دیده می‌شود و در نسخه آلتیمیت بازی ۳۱ ستاره سابق و فعلی جهان روی کاور بازی حضور دارند. از جمله چهره‌های قابل توجه می‌توان به وینیسیوس جونیور، مارتا، رونالدینیو ،ویرجیل فن دایک، زین‌الدین زیدان ،یوهان کرایف، ارلینگ هالند، مارکوس رشفورد، سون هیونگ مین و دیوید بکام اشاره کرد.
نسخه نینتندو سوئیچ بازی، برای اولین بار است که با موتور بازی سازی فراسبایت اجرا می‌شود و گیم پلی مشابه نسخه‌های پلی‌استیشن ۴ و ایکس‌باکس وان بازی را ارائه می‌دهد. در سری‌های قبلی بازی به دلیل اینکه بازی بروی نسخه نینتندو سوئیچ از موتور بازی سازی فراسبایت پشتیبانی نمی‌کرد مورد انتقاد بسیاری از کاربران بازی قرار گرفته بود. در نسخه‌های قبلی بازی بروی نیتندو سوئیچ کیت‌ها، تیم‌ها و استادیوم‌ها بروز رسانی می‌شدندد اما ویژگی جدیدی به بازی اضافه نمی‌شد. با این وجود در بخش کراس پلی با کنسول‌های پلی‌استیشن ۴ و ایکس‌باکس وان پشتیبانی نمی‌کند.
بازی ای‌ای اسپورتس اف سی ۲۴ دارای فناوری هایپر موشن v است که با استفاده از ۱۸۰ دوربین اطراف و دورن استادیوم‌ها باعث ایجاد ۱۱۰۰۰ انیمیشن در بازی نسبت به ۶۰۰۰ انیمیشن در بازی فیفا ۲۳ شده‌است.
آلتیمیت تیم اکنون دارای ویژگی Evolutions است که به کاربران این امکان را می‌دهد که مهارت بازیکنان واجد شرایط PlayStyles و رده‌بندی کلی را بهبود ببخشند، همچنین طرح‌ها و پس زمینه‌ها و آیتم‌های بازیکنان خود را ارتقاء دهند. همچنین برای اولین بار بازیکنان زن هم در بخش آلتیمیت تیم حضور دارند.
حالت ترکیبی پرو کلابز و ولتا بازی بین پلتفرمی را میان کاربران امکان‌پذیر می‌سازد. کاربران کنسول‌های نسل نهمی با یکدیگر و کاربران کنسول‌های نسل هشتمی با یکدیگر می‌توانند در این بخش‌ها در حالت‌های تک‌نفره و چندنفره به صورت آنلاین در سرتاسر جهان با یکدیگر بازی کنند.
در این نسخه از بازی با اینکه بازی تعقیر نام داده‌است اما هنوز از لایسنس‌های قبلی خود پشتیبانی می‌کند. در این بازی بیش از ۱۹۰۰۰ بازیکن، ۱۰۰ استادیوم، ۳۰ لیگ و ۷۰۰ تیم حضور دارند. مجوزهای جدید شامل لیگ قهرمانان اروپای زنان، لالیگا (زنان)، بوندس‌لیگا (زنان) است که به بازی اضافه شده‌اند. بخش‌های دیگر بازی شامل: لیگ قهرمانان اروپا، لیگ اروپا، لیگ کنفرانس اروپا، جام لیبرتادورس، ولتا، آلتیمیت تیم، پرو کلابز، کریر مود و کیک آف است که در بازی قرار دارند. همچنین بازی ای‌ای اسپورتس اف سی ۲۴ اولین بازی ای است که مجوز توپ طلا را در خود جای داده‌است. به تعقیرات دیگر بازی هم می‌توان به اضافه شدن یک تیم گزارشگری جدید به بازی و حضور بازیکنان زن در بخش آلتیمیت تیم بازی اشاره کرد.
۱. ارلینگ هالند (۹۱)
۲. کوین دی بروینه (۹۱)
۴. الکسیا پوتیاس (۹۱)
۵. لیونل مسی (۹۰)
۶. هری کین(۹۰)
۷. سم کر (۹۰)
۸. آیتانا بونماتی (۹۰)
۹. کریم بنزما (۹۰)
۱۰. روبرت لواندوفسکی (۹۰)
۱۱. تیبو کورتوا (۹۰)
۱۲. کارولین گراهام هنسن (۹۰)
۱۳. نیمار (۸۹)
۱۴. کادیدیاتو دیانی (۸۹)
۱۵. محمد صلاح (۸۹)
۱۶. روبن دیاز (۸۹)
۱۷. وینیسیوس جونیور (۸۹)
۱۸. ویرجیل فن دایک (۸۹)
۱۹. مارک-آندره تر اشتگن (۸۹)
۲۰. الکس مورگان (۸۹)
دوره طغیان‌های شدید ( ای ای آی ) یک دوره فرضی است که در طی آن چهار شکل زمین در استپ پونتیک-کاسپین - زمین‌های پست دریایی (حملات دریایی)، دره‌های رودخانه ( سیل‌های طغیان‌ شونده )، حملات دریایی (دریاچه‌های ترموکارست) و شیب‌ها ( سیل ) به شکل گسترده زیر آب رفتند. رویداد فاجعه آمیز در طول این دوره به نظر می رسد که بر زندگی انسان های گذشته تأثیر گذار بوده.The dynamics of landscape components and inner marine basins of Northern Eurasia over the past 130,000 years. Edited by A.A. Svitoch. GEOS. Moscow. Russia. 2002.
در سال ۲۰۰۲، جغرافیدان روسی آندری ال. چپالیگا از نهاد جغرافیا در فرهنگستان علوم روسیه، این نظریه را برای توصیف رخداد های طبیعی، با پژوهش های میدانی و فعالیت های آزمایشگاهی که حامی این نظریه بودند، فرموله شد.Chepalyga A.L., H. Arslanov, T. Yanina. Detailed age control of Khvalynean basin history. Collection papers of Intern. geosciens programme conference, project 521 "Black Sea -Mediterranean corridor" Izmir 2009 p.p. 71-75Chepalyga A.L. Epoch of Extremal Floodings and human adaptation in the North Black Sea basin. Second Plenary Meeting and Field Trip of Project IGCP 521 "Black Sea-Mediterranean Corridor during last 30 ky: Sea level change and human adaptation", Odessa, Ukraine, August 20-28, 2006 بعد از آن داده های باستان شناسی آشکار می باشد که این دوره بر زندگی انسان موثر بوده. بعدها در مرحله نخست پژوهش، منابع برای رخداد های شدید آبی-اقلیمی میان ۱۶۰۰۰ تا ۱۸۰۰۰ پیش از میلاد در حوضه زهکشی خزر مورد بررسی واقع شد. پژوهش ها بر منابع آب برای این رخدادها، همچون سیلاب‌های گسترده در دره‌های رودخانه‌ها و ذوب شدن یخ‌های دائمی که حوضه‌های آبخیز را بیشتر می کند، معطوف بود. مرحله دوم پژوهش حاوی اتحاد زمانی رخدادها با استفاده از چینه شناسی، زمین‌ریخت‌شناسی و تاریخ گذاری رادیوکربن بود. این کار با نوسازی دیرینه هیدرولوژی حوضه ها، همچون سطح، مساحت، حجم و تبادل آب در میان حوضه ها دنبال شد. بعد از آن طبق داده‌های باستان‌شناسی، تأثیر رخدادها بر زندگی انسان های پیشین مورد برسی قرار گرفت. هدف پژوهش شرح جوامع این دوره بود.
جشن کتاب دست دوم کاندا ، یک جشنواره به شکل بازار دست دوم فروشی و رویداد سنتی است که هر ساله در بخش جینبوچو، چیودا-کو، توکیو، توکیو در نوامبر و دسامبر برگزار می‌شود.‏
گروه صنعتی سرامیک البرز شرکتی خصوصی است که پس از انقلاب ۱۳۵۷ مصادره و به عنوان بدهی دولت به سازمان تأمین اجتماعی واگذار شد. از مارک‌های تجاری معتبر در تولید کاشی و سرامیک‌های لعاب‌دار برای بازار داخلی و خارجی می‌باشد. گروه صنعتی سرامیک البرز در سال ۱۳۵۲ تأسیس و کارخانه آن در شهر صنعتی البرز قزوین در ۱۴ کیلومتری استان قزوین واقع‌شده‌است.
این کارخانه از سال ۱۳۵۲ با انتقال تکنولوژی ژاپن به ایران شروع به کارکرد و با تولید نوعی محصول انحصاری معروف به سرامیک استخری آغاز به کار کرد. در آن زمان ژاپنی‌ها با مشارکت بخش خصوصی شرکت را راه‌اندازی کردند و انواع و اقسام سرامیک‌های استخری در ایران به شکل تک محصول توسط شرکت سرامیک البرز تولید و عرضه شد. پس از انقلاب اسلامی این کارخانه مصادره و از بخش خصوصی به دولت واگذار و زیرمجموعه سازمان تأمین اجتماعی اداره شد.
کارخانه سرامیک البرز جز معدود شرکت‌های واگذارشده به بخش خصوصی است که در مقایسه با دوره دولتی بودن، مسیر خوبی برای شرکت تعریف شد و هر روز رو به پیشرفت بوده‌است و طرح‌های جدید و ماشین آلات جدید را به مجموعه اضافه کرده و سایت‌های جدیدی به کارخانه با تغییر در ماشین آلات سیستم اضافه شد.
این واحد تولیدی از معدود برندهای ایرانی با ۵۰ سال سابقه است که در آن بیش از ۸۰۰ نفر پرسنل مستقیم مطابق با قوانین کار و امور اجتماعی مشغول به کار هستند.
تعایش یا هم‌زیستی(؛ ، هم‌زیستی)، اصطلاحی آکادمیک است که برای نخستین توسط واژه‌شناس اسپانیایی آمریکو کاسترو برای دوره از تاریخ اسپانیا از زمان فتح اندلس توسط مسلمانان تا قرن ۱۵ میلادی و بیرون راندن یهودیان از اسپانیا به کار رفت. براساس این این اصطلاح در پادشاهی‌های مورو شبه‌جزیره ایبریا، مسلمانان (موروها)، مسیحیان و یهودیان به‌طور مسالمت‌آمیز و در صلح در کنار یکدیگر می‌زیستند. براساس این تفسیر از تاریخ، این دوره از تنوع و همزیستی ادیان با تاریخ‌های بعدی اسپانیا و پرتغال متفاوت است چراکه در این دو تاریخ سیاست‌های متفاوتی نسبت به سایر ادیان در پیش گرفته شد. با این حال برخی پژوهشگران و مورخان نسبت به این مسئله با تردید می‌نگرد و نوعی آن را افسانه می‌خوانند.
دوج میفر () مدلی از خودروهای تولید شده توسط دوج از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۹ است که به عنوان یک مدل میان رده بین خطوط Coronet و Royal معرفی شد. میفر در دو مدل بدنه دو در و چهار در عرضه می‌شد و از طیفی از موتورهای شش سیلندر خطی و V8 نیرو می‌گرفت. تغییرات طراحی در Mayfair در طول دوره تولید آن انجام شد، از جمله جلوپنجره‌های اصلاح شده، چراغ‌های عقب و تزئینات جانبی. Mayfair بعداً با سری Dodge Custom جایگزین شد.
دوج ویفرر () مجموعه ای از خودروهای سایز کامل بود که از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۲ توسط دوج تولید شد. ویفرر مدل پایه دوج بود و در چهار سبک بدنه موجود بود: یک سدان دو در، یک سدان چهار در، یک خودروی دو درب. کوپه درب و کانورتیبل دو در. ویفرراز یک موتور شش سیلندر با قدرت ۱۰۳ اسب بخار بهره می‌برد.
در سال ۱۹۵۰، ویفرر یک فیس لیفت دریافت کرد که شامل جلوپنجره، سپرها و چراغ‌های عقب جدید بود. مدل کانورتیبل نیز کنار گذاشته شد و یک استیشن واگن به خط تولید اضافه شد. سال بعد، ویفرر یک فیس لیفت دیگر با کاپوت و جلوپنجره جدید و فضای داخلی اصلاح شده دریافت کرد.
در سال ۱۹۵۲، ویفرر با دوج کورونت به عنوان مدل پایه این شرکت جایگزین شد. امروزه دوج ویفرر یک خودروی کلکسیونی محبوب است که نمونه‌های بازسازی‌شده آن قیمت‌های بالایی در حراجی‌ها دارد.
کاجون نوعی ادویه مخلوط است که از ترکیب پودر پاپریکا، فلفل هندی، زیره آسیاب شده، پودر سیر، پودر آویشن، پونه کوهی و نمک به دست می‌آید. از این ادویه برای طعم دادن به انواع غذاهای دریایی، غذاهای گوشتی، سوپ سبزیجات، کباب ترکی و دیگر کباب‌ها،‌ سبزیجات کبابی، مرینیت کردن گوشت و مرغ و تهیه انواع سس استفاده می‌شود.
آفند بهاره آلمان یا نبرد قیصر که با نام آفند لودندورف هم شناخته می‌شود سلسله عملیات‌هایی است که در جنگ جهانی اول در جبهه غربی توسط امپراتوری آلمان از ۲۱ مارس ۱۹۱۸ آغاز شد. پس از ورود ایالات متحده آمریکا به جنگ جهانی اول در آوریل ۱۹۱۷ میلادی، امپراتوری آلمان متوجه شد که تنها بخت پیروزی آلمان در این جنگ آن است که بتواند پیش از انتقال کامل سربازان و تجهیزات آمریکایی از اقیانوس اطلس به جبهه‌های نبرد اروپا متفقین جنگ جهانی اول را شکست دهد. خروج روسیه از جنگ با پیمان برست-لیتوفسک به نیروی زمینی امپراتوری آلمان اجازه می‌داد تا واحدهای بیشتری را از شرق به غرب منتقل کند تا بدین ترتیب آلمانی‌ها ۵۰ لشکر بیشتر از متفقین در غرب داشته باشند.
آفند آلمانی‌ها چهار عملیات به نام‌های میشائیل، ژرژت، گنایزنو و بلوخر-یورک داشت. آفند اصلی عملیات میشائیل بود که هدف از آن شکست خطوط متفقین و دور زدن موقعیت نیروهای بریتانیایی بود. آلمانی‌ها امیدوار بودند با اینکار نیروهای بریتانیایی حاضر در فرانسه را از میان ببرند تا فرانسوی‌ها با ترک مخاصمه موافقت کنند. بقیه عملیات‌ها فرعی بودند تا توجه نیروهای متفقین را از عملیات میشائیل دور کنند. پیش از شروع این آفند هیچ هدفی برای نیروهای آلمانی مشخص نشده و در طول عملیات بسته به شرایط اهداف عملیات تعیین می‌شد.
با شروع آفند نیروهای آلمانی به سرعت دچار مشکل شدند و پیشروی‌هایشان کند شد. یکی از مشکلات اصلی آلمانی‌ها مسئله پشتیبانی بود زیرا واحد تازش سریع آلمانی که به سربازان توفان معروف بودند نمی‌توانستند غذا و مهمات را به مقدار زیاد حمل نمایند. نیروهای متفقین در برابر حملات آلمانی‌ها توان خود را در بندرها مهم و خطوط ارتباطی راه‌آهن متمرکز کردند و در نواحی بی‌ارزشی که در اثر سال‌ها جنگ ویران شده بود مقاومت کمتری را نشان دادند. ظرف چند هفته پیشروی آلمانی‌ها متوقف شد و خطر پایان یافت اما درگیری‌ها تا ژوئیه ادامه داشت.
در این آفند ارتش آلمان بیشترین پیشروی‌های خود را از سال ۱۹۱۴ میلادی انجام داد. زمین‌های بسیاری که آلمانی‌ها در ۱۹۱۶ و ۱۹۱۷ از دست داده بودند پس گرفته شد و حتی نواحی تازه‌ای به اشغال آلمانی‌ها درآمد اما بیشتر این نواحی فاقد ارزش راهبردی بودند. با وجود پیشروی‌های حاصل شده این آفند نتوانست کمکی به وضعیت آلمانی‌ها بکند و به همین سبب پاره‌ای از تاریخ‌نگاران از این آفند با عنوان پیروزی شکست‌آمیز یاد می‌کنند.
در ژوئیه ۱۹۱۸ میلادی و با رسیدن نیروهای آمریکایی، متفقین توانستند جبهه‌ها را تثبیت کنند. در اوت ضدحمله متفقین با عنوان آفند صدروزه آغاز شد که نتیجه آن فروپاشی دفاع آلمانی‌ها، سقوط خط هیندنبورگ و تسلیم امپراتوری آلمان در نوامبر ۱۹۱۸ میلادی بود.
مورخان بسیاری سرفرماندهی ارتش آلمان و به خصوص اریش لودندورف را به دلیل نبود راهبرد درست و روشن مورد انتقاد قرار داده‌اند. لودندورف در نزد خودش پذیرفته بود که آلمان دیگر نمی‌تواند در جنگ فرسایشی پیروز شود اما با این حال حاضر نبود که دستاوردهای ارتش آلمان در جبهه‌ها را بیخیال شود و به همین دلیل یکی از موانع اصلی مذاکرات صلح میان دولت آلمان و متفقین بود.Martin Kitchen, "The German Offensive of 1918" (2001)
اگرچه لودندورف مطمئن نبود که آیا آمریکایی‌ها با قدرت در جنگ حاضر خواهند شد اما در جلسه روسای ستاد ارتش آلمان در جبهه غربی در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۷ اعلام نمود که می‌خواهد آفند را در جبهه غربی آغاز نماید.Blaxland, p.25 دولت آلمان و پاول فون هیندنبورگ که به صورت اسمی فرمانده ستاد کل بود در فرایند برنامه‌ریزی این آفند مشارکت نداشتند. در نهایت تصمیم گرفته شد تا عملیات میشائیل در نزدیک سن-کانتن که محل اتصال نیروهای فرانسوی و بریتانیایی بود انجام شود و سپس نیروها به سمت آراس در شمال پیشروی نمایند. دلیل اصلی انتخاب این محل مسائل تاکتیکی بود. زمین در این ناحیه پس از باران‌های زمستانی و بهاری زودتر خشک می‌شد و پیشروی در آن آسان‌تر بود. همچنین در این بخش از جبهه ارتش متفقین نیروهای کمتری داشت و امکان دفاع کمتری داشت.
هدف از این عملیات رسیدن به کانال مانش نبود بلکه آلمانی‌ها قصد داشتند با شکست خطوط متفقین و پیشروی در پشت خطوط انگلیسی‌ها آن‌ها را مجبور به عقب‌نشینی به بندرها کانال مانش بکنند یا اگر انگلیسی‌ها عقب‌نشینی نکردند آن‌ها را از بین ببرند. عملیات‌های دیگری که در این دوران با هدف پیشروی بیشتر به سمت شمال و اشغال بندرها موجود در فرانسه و بلژیک انجام شدند مانند عملیات جورجت تنها عملیات‌های فرعی در ادامه میشائیل بودند تا تمرکز متفقین را به هم بزنند.Middlebrook 1983, pp. 30–34.
تغییر مداوم اهداف عملیات پس از آغاز آن این تصور را ایجاد می‌کند که ارتش آلمان هیچ راهبرد منسجمی نداشت. تصرف هر هدف مهم راهبردی مانند بندرها کانال مانش یا شهر آمین که یک تقاطع مهم راه‌آهن بود بیشتر به صورت تصادفی رخ می‌داد تا اینکه طراحی شده باشد.Brown 1998, p. 184.Robson 2007, p. 93.
ارتش آلمان بسیاری از واحدهای سربازان توفان خود را که نیروهایی ویژه آموزش دیده با فنون نفوذ برای شکست خطوط دشمن و پیشروی بودند را برای این آفند آماده نمود. تاکتیک سربازان توفان شامل نفوذ و پیشروی سریع برای رسیدن به پشت خطوط دشمن جهت نابودی توپخانه و انبارهای مهمات بود، در حالی که محل‌های مقاومت دشمن دور زده می‌شدند تا واحدهای پیاده بعداً آن‌ها را از میان ببرند.Simpson 1995, pp. 117–118. این واحدها که پیشتاز تک بودند امکانی را برای ارتش آلمان فراهم می‌آورد تا در ابتدای عملیات بر دشمن برتری داشته باشد اما از سوی دیگر این واحدهای ویژه با بیشترین تلفات روبرو می‌شدند و در گذر زمان بهترین نیروهای ارتش آلمان از میان می‌رفتند. همچنین آلمانی‌ها نتوانستند نیروهای خود را به یک نیروی متحرک با قابلیت حرکت سریع در زمین‌های تصرف شده تبدیل کنند و همین خطا موجب خستگی زیاد پیاده‌نظام بر اثر پیاده‌روی‌های طولانی می‌شد.Simpson 1995, p. 124. با وجود اثربخشی تاکتیک‌های سربازان طوفان، بقیه واحدهای ارتش آلمان به صورت سنتی و در قالب موج‌های بزرگ انسانی تک می‌کردند که تلفات بسیاری را موجب می‌شد.Simpson 1995, p. 123.
برای موفقیت واحدهای آلمانی سرهنگ گئورگ بروخمولرBruchmüller biography. تاکتیک آتشباری نویی را ابداع نمود.Zabecki, 2006, p 56 در این شیوه آتشباری در سه مرحله انجام می‌شد: نخست، آتشباری کوتاه روی مراکز فرماندهی و مخابرات؛ دوم، آتشباری روی واحدهای توپخانه دشمن و از بین بردن آن؛ سوم، آتشباری روی استحکامات خط مقدم دشمن. آتشباری در تمام این مراحل کوتاه بود تا غافلگیری دشمن حفظ شود. این تاکتیک به مدد توپ‌های سنگین بسیاری که ارتش آلمان در سال ۱۹۱۸ در اختیار داشت ممکن شد.
متفقین هم به نوبه خود شیوه دفاع در عمق را توسعه دادند. آن‌ها حضور نیروها در خط مقدم را کاهش داده و نیروهای ذخیره و انبارهای تدارکاتی را به فاصله‌ای بیشتر از برد توپخانه آلمانی‌ها منتقل کردند.
به صورت نظری خط مقدم منطقه پیشرو بود که توسط تک‌تیراندازان، گشتی‌ها و مقرهای مسلسل کنترل می‌شد. پس از این، خط نبرد وجود داشت که خارج از برد توپ‌های معمولی آلمان بود و در آن باید به شدت در برابر تک مقاومت نمود. پس از همه این‌ها در منطقه‌ای که خارج از تمام توپ‌های آلمان بود منطقه پشتی وجود داشت که در آن نیروهای ذخیره نگهداری می‌شدند تا محل‌های نفوذ آلمانی‌ها را سد کنند. هر لشکر پیاده‌نظام بریتانیایی که متشکل از ۹ گردان بود، سه گردان را در منطقه پیشرو، چهار گردان را در خط نبرد و دو گردان را در منطقه پشتی نگه می‌داشت.Blaxland, p.28
البته این شیوه‌ها به صورت کامل توسط واحدها اجرا نمی‌شد. برای مثال در منطقه‌ای که ارتش پنجم (بریتانیا) به تازگی از فرانسوی‌ها تحویل گرفته بود خطوط دفاعی به صورت کامل آماده نبودند و به دلیل کمبود سرباز امکان دفاع در عمق وجود نداشت. منطقه پشتی فقط روی کاغذ وجود داشت و در منطقه نبرد هم استحکامات معدودی وجود داشت که نمی‌توانستند از یکدیگر پشتیبانی کنند و فاصله میان آن‌ها به سربازان توفان آلمانی اجازه می‌داد تا نفوذ کنند.
در ۲۱ مارس ۱۹۱۸ میلادی واحدهای آلمانی آفند بزرگی را علیه ارتش پنجم بریتانیا و بال راست ارتش سوم (بریتانیا) آغاز نمودند.
آتشباری آلمانی‌ها در ساعت ۴:۴۰ صبح روز ۲۱ مارس آغاز شد. این گلوله‌باران مساحتی به اندازه ۳۹۰ کیلومتر مربع را هدف قرار داد و بزرگ‌ترین آتشباری کل جنگ بود. بیش از ۱٫۱۰۰٫۰۰۰ گلوله توپ در ۵ ساعت شلیک شدند…
واحدهای آلمانی شرکت کننده در این عملیات از شمال تا جنوب عبارت بودند از: ارتش هفدهم امپراتوری آلمان به فرماندهی اتو فون بلو، ارتش دوم امپراتوری آلمان تحت امر گئورگ فون در مارویتز و ارتش هجدهم امپراتوری آلمان به فرماندهی اسکار فون هوتیه که ارتش هفتم امپراتوری آلمان نیز از آن پشتیبانی می‌کرد. با وجود اینکه بریتانیایی‌ها مکان و زمان تقریبی حمله را می‌دانستند اما سنگینی تک و بمباران ابتدایی به شدت آن‌ها را غافلگیر کرد. همچنین آلمانی‌ها این بخت را داشتند که صبح حمله مه‌آلود بود و به سربازان توفان اجازه می‌داد تا بدون دیده شدن تا عمق مواضع دشمن نفوذ کنند.
در پایان روز نخست بریتانیایی‌ها ۷۵۱۲ کشته و ۱۰۰۰۰ زخمی متحمل شدند و آلمانی‌ها در چند نقطه خطوط ارتش پنجم بریتانیا را شکستند. پس از دو روز به ارتش پنجم بریتانیا فرمان عقب‌نشینی داده شد اما بسیاری از سربازان در استحکامات انگلیسی‌ها جاماندند که توسط پیاده‌نظام آلمان نابود شدند. علاوه بر ارتش پنجم بال راست ارتش سوم بریتانیا هم مجبور به عقب‌نشینی شد تا محاصره نشود.
با وجود موفقیت‌های پیش آمده ارتش آلمان راهبرد مشخصی را نداشت. مشکل لودندورف این بود که بیشتر پیشروی‌های به دست آمده در نواحی بودند که از نظر راهبردی اهمیت چندانی نداشتند و از بخش‌های مهم در خطوط متفقین به خوبی دفاع می‌شد. به همین دلیل واحدهای آلمانی با تک مداوم به نواحی که انگلیسی‌ها به خوبی از آن دفاع می‌کردند دچار تلفات و مشکلات زیادی شدند. لودندورف در ۲۸ مارس عملیاتی را به سرعت در آراس تدارک دید که هدف از آن تک به یال چپ ارتش سوم بریتانیا و افزایش شکاف ایجاد شده در خطوط متفقین بود. در این بخش دفاع در عمق بریتانیایی‌ها کامل بود، بمباران آلمانی‌ها دقیق نبود و اینبار دیگر مه هم وجود نداشت که نفوذ سربازان توفان را مخفی نماید. پس از یکروز آلمانی‌ها با تلفات سنگین موفقیت خاصی را به دست نیاوردند و عملیات لغو شد.Blaxland, pp.84-86
رخنه آلمانی‌ها در شمال محل اتصال نیروهای بریتانیایی و فرانسوی رخ داده بود. فرمانده کل قوای بریتانیا داگلاس هایگ و دولت بریتانیا اعتقاد داشتند که فرمانده کل قوای فرانسه فیلیپ پتن نیروهای پشتیبان را با سرعت کمی به این ناحیه ارسال می‌کند. البته این نظر از جانب تاریخ‌نگاران مورد بحث قرار گرفته‌است زیرا پتن آنچنان که با هایگ هماهنگ نموده بود قرار بود شش لشکر را در ۴ روز بفرستد اما اینکار را تنها در دو روز انجام داد و در ادامه هم لشگرهای بیشتری را حتی بدون آنکه هایگ تقاضا کند به منطقه فرستاد.Greenhalgh 2004, pp. 771–820. واکنش متفقین به این ادعاهای هایگ انتصاب ژنرال فرانسوی فردیناند فوش به عنوان هماهنگ‌کننده کل فعالیت‌های متفقین در فرانسه و سپس به عنوان فرمانده کل متفقین در همه‌جا بود.
موفقیت عملیات میشائیل باعث دور شدن آلمانی‌ها از خطوط راه‌آهن و پایگاه‌های تدارکاتی خود بود. سربازان توفان که پیشرو عملیات بودند تنها تدارکات لازم به اندازه چند روز را با خود حمل می‌کردند و نیازمند رسیدن تدارکات از پشت جبهه بودند. به دلیل کمبود تدارکات پیشروی این واحدها کند شد و فرماندهان متفقین زمان بیشتری را برای تقویت مناطق در خطر پیدا کردند.Brown 1998, p. 184 آلمانی‌ها برای رساندن تدارکات باید از زمین‌هایی عبور می‌کردند که در سال‌های گذشته طی نبردهای گوناگون به ویرانه تبدیل شده بود و انتقال نیرو و تجهیزات از آن بسیار سخت بود.Middlebrook 1983, pp. 347–348.
با گذشت چند روز پیشروی آلمانی‌ها به شدت کند شد، زیرا پیاده‌نظام به شدت خسته شده بود و انتقال توپ‌ها و دیگر تدارکات به شدت سخت بود. سربازان تازه‌نفس انگلیسی و استرالیایی به شهر آمین که هدف اصلی آلمانی‌ها بود گسیل شدند و دفاع شهر تقویت شد. در نهایت لودندورف در ۵ آوریل فرمان پایان عملیات میشائیل را صادر نمود. در مقایسه با نبردهای جنگ جهانی اول، آلمانی‌ها پیشروی مطلوبی کرده بودند اما در واقعیت این یک پیروزی شکست‌آمیز برایشان بود. از نظر تلفات جایگزینی نیروهای از دست رفته برای آلمانی‌ها ممکن نبود و مواضع مهمی مانند آراس و آمین در دست متفقین باقی ماندند و دفاع از نواحی تصرف شده در برابر ضدحمله متفقین بسیار سخت بود.
تلفات متفقین در این عملیات ۲۵۵۰۰۰ نفر به همراه ۱۳۰۰ قبضه توپ و ۲۰۰ عراده تانک بودMarix Evans, p.63 اما متفقین می‌توانستند به سرعت این آسیب‌ها را جبران کنند، به خصوص که آمریکایی‌ها نیز در راه بودند. در سوی دیگر تلفات آلمانی‌ها ۲۳۹۰۰۰ نفر بود که بسیاری از آنان سربازان نخبه واحدهای توفان بودند که جایگزین کردنشان ممکن نبود. از نظر روحیه نیز شادی ابتدایی سربازان آلمانی به سرعت تبدیل به ناامیدی شد زیرا حمله به نتایج قطعی نرسید.
عملیات میشائیل توان و نیروی انگلیسی‌ها را معطوف به دفاع از آمین نمود و راه‌آهنی که از ازبروک می‌گذشت و به بندرها کاله، بولون-سور-مر و دانکرک می‌رسید را مورد خطر می‌داد که موفقیت آلمانی‌ها در بستن این راه‌آهن می‌توانست بریتانیایی‌ها را شکست دهد.
آفند نیروهای آلمانی در ۹ آوریل پس از گلوله‌باران آغاز شد. هدف اصلی یورش نیروهای آلمانی زمین باز و مسطحی بود که سپاه اعزامی پرتغال از آن دفاع می‌کرد. پرتغالی‌ها که یک سال ماندن در سنگر آن‌ها را خسته کرده بود در همان زمان قرار بود با نیروهای انگلیسی تازه‌نفس جایگزین شوند. به همین دلیل در زمان آغاز تک آلمانی‌ها تنها قسمت کوچکی از نیروهای پرتغالی وظیفه دفاع بخش بزرگی از جبهه را به عهده داشتند.
شیوه جدید گلوله‌باران آلمانی‌ها ضربه سختی را به نیروهای پرتغالی زد و یورش هشت لشکر آلمانی نیروهای پرتغالی را کاملاً از میان برد. نیروهای انگلیسی که در شمال پرتغالی‌ها قرار داشتند نیز به سرعت شکست خورده و رخنه بزرگی توسط نیروهای آلمانی ایجاد شد. با این حال در جنوب لشکر ۵۵ پیاده بریتانیا که زیر فشار کمتری بود و از موقعیت دفاعی بهتری نیز بهره می‌برد توانست به خوبی در برابر آلمانی‌ها مقاومت نماید و موقعیت دفاعی خود را حفظ کند.
روز بعد نیروهای آلمانی حملات خود را شمال جبهه را گسترش دادند که نتیجه آن عقب‌نشینی مدافعان از ارمانتیر و اشغال منان (بلژیک) توسط آلمانی‌ها بود. انگلیسی‌ها تمام نیروهای باقی‌مانده‌شان در منطقه را برای دفاع از خطی که در امتداد رود لایه وجود داشت به خدمت گرفتند.
در نبود نیروهای کمکی فرانسوی این خطر احساس می‌شد که آلمانی‌ها بتوانند فاصله ۲۴ کیلومتری باقی مانده تا بندرهای کانال مانش را در چند روز بپیمایند اما مشکلات لجستیک آلمانی‌ها را زمینگیر کرد و با آغاز ضدحمله متفقین عملیات ژرژت در ۲۹ آوریل لغو شد.
به مانند عملیات میشائیل در ژرژت هم تلفات طرفین تقریباً برابر بود و هر یک ۱۱۰۰۰۰ زخمی و کشته دادند.Marix Evans, p.81 از نظر راهبردی عملیات ژرژت هم برای آلمانی‌ها ناموفق بود و تنها زمین‌های بی‌ارزشی که قابلیت دفاعی نداشتند به تصرف آلمانی‌ها درآمد.
با توقف عملیات ژرژت یک عملیات دیگر برای حمله به مواضع فرانسوی‌ها طراحی شد تا با دور کردن نیروهای متفقین از بندرهای کانال مانش راه پیشروی دوباره نیروهای آلمانی به سمت شمال را باز کند. هدف راهبردی این عملیات هم به مانند پیشینی‌ها جدا کردن نیروهای فرانسوی و انگلیسی از یکدیگر و به دست آوردن پیروزی پیش از رسیدن نیروهای آمریکایی بود. نیروهای آمریکایی که تا آن زمان به اروپا رسیده بودند نخست در سنت میهیل مستقر شدند و پس از توقف عملیات میشائیل برای تقویت خط دفاعی فرستاده شدند که آنجا در ۲۸ مه ۱۹۱۸ میلادی اولین آفند خود به نام نبرد کونتینی را انجام دادند.
عملیات آلمانی‌ها در روز ۲۷ مه با تک به خط میان سوآسون و رنس آغاز شد که دفاع از آن را چهار لشکر مستهلک شده انگلیسی که در حال استراحت بودند به عهده داشتند. تاکتیک‌های دفاع در عمق در این ناحیه به دلیل لجبازی‌های فرمانده ارتش ششم فرانسه ژنرال دنیس آگوست دوچن اجرا نشده بود و به همین دلیل شیوه‌های جدید گلوله‌باران آلمانی‌ها بسیار مؤثر افتاد و خطوط دفاعی متفقین فرو ریخت. آلمانی‌ها به سمت رود مارن پیشروی کردند و پاریس در خطر افتاد. شرایط پاریس در این ایام بسیار وخیم بود، شهر از ۲۱ مارس در برد توپ‌های دوربرد آلمانی قرار گرفت و علاوه بر فرار مردم از شهر دولت نیز برنامه‌هایی برای تخلیه پایتخت و رفتن به بوردو داشت.Hart 2008, p.296
در این عملیات هم تلفات طرفین تقریباً برابر بود. تا ۶ ژوئن تلفات متفقین ۱۲۷۰۰۰ نفر و تلفات آلمانی‌ها ۱۳۰۰۰۰ نفر بود.Marix Evans, p.105 تلفاتی که جبران آن برای آلمان بسیار سخت بود.
لودندورف قصد داشت تا با عملیات بلوخر-یورک توجه نیروهای متفقین را از شمال به غرب جلب نماید تا بتواند طی یک عملیات نهایی در شمال نیروهای بریتانیایی را شکست دهد اما موفقیت‌های تاکتیکی در بلوخر-یورک موجب شد تا لودندورف دچار خطا شده و نیروهای ذخیره خود را از شمال به غرب منتقل نماید، در حالی که متفقین نیروهای خود را در شمال نگه داشتند.Hart 2008, p. 294 لودندورف قصد داشت تا با ادامه عملیات بلوخر-یورک در عملیات گنایزنو هرچه بیشتر به غرب پیشروی نماید تا متفقین هم مجبور شوند نیروهای ذخیره‌شان را به این جبهه بیاورند.
فرانسوی‌ها از طریق اسیران آلمانی از این عملیات مطلع شده و تاکتیک‌های دفاعی مناسبی را اتخاذ نموده بودند که به همین دلیل گلوله‌باران آلمانی‌ها در روز ۹ ژوئن آسیب کمی را به فرانسوی‌ها زد. با این وجود، تک پرتعداد آلمانی‌ها که با استفاده از ۲۱ لشکر در جبهه‌ای ۳۷ کیلومتری بود مقاومت سنگین نیروهای فرانسوی و آمریکایی را درهم شکست و آلمانی‌ها توانستند ۱۴ کیلومتر پیشروی نمایند. ضدحمله غافلگیرانه فرانسوی‌ها در ۱۱ ژوئن که با ۱۵۰ تانک و چهار لشکر به فرماندهی شارل مانژن در کومپین و بدون گلوله‌باران پیشینی انجام شد آلمانی‌ها را غافلگیر کرد و پیشروی ایشان متوقف شد. روز بعد فرمان توقف کامل عملیات گنایزنو داده شد.Hart 2008, p. 298
تلفات طرفین در این عملیات شامل ۳۵۰۰۰ نفر از متفقین و ۳۰۰۰۰ نفر آلمانی بود.
لودندورف در ۱۵ ژوئیه در تلاشی دوباره برای کشاندن نیروهای ذخیره متفقین از فلاندر به جنوب عملیاتی را آغاز کرد. تک در شرق ریمز توسط دفاع در عمق فرانسوی‌ها خنثی شد. نیروی هوایی آلمان که دچار مشکل سوخت بود زمینگیر شده و برتری هوایی با متفقین بود، به همین دلیل متفقین با کمک نظارت هوایی از تمام تحرکات آلمانی‌ها خبر داشتند و توانستند به خوبی حملات را دفع کنند.Hart 2008, p.299
در جنوب غربی ریمز نیروهای آلمانی توانستند از رود مارن بگذرند و موفقیت‌هایی را کسب نمایند اما حملات سنگینی فرانسوی‌ها که از ۱۸ ژوئیه آغاز شد به شدت آلمانی‌ها را تحت فشار گذاشت و لودندورف مجبور شد تا ۸ اوت در بیشتر مناطق عقب‌نشینی کند.Hart 2008, p.300 از این پس ابتکار عمل در جبهه‌ها در دست متفقین بود و آن‌ها به زودی آفند صدروزه خود را آغاز کردند که به جنگ پایان داد.
آفند بهاره دستاوردهای بزرگ سرزمینی برای آلمان به ارمغان آورد اما پیروزی نهایی ممکن نشد و ارتش آلمان به شدت مستهلک و خسته شد. نواحی اشغال شده نیز بیشتر به شکل بیرون‌زدگی‌هایی بودند که طول خط دفاعی را بسیار بیشتر و دفاع از آن را سخت‌تر می‌کرد. در شش ماه توان رزمی ارتش آلمان از ۵٫۱ میلیون نفر به ۴٫۲ میلیون کاهش یافت. در ژوئیه برتری آلمان در جبهه غربی تنها به ۲۰۷ لشکر در برابر ۲۰۳ لشکر متفقین رسید که با ورود بیشتر نیروهای آمریکایی این برتری کوچک هم به زودی از میان می‌رفت. فرماندهان آلمانی برآورد می‌کردند برای جبران آسیب‌های وارده نیاز به ۲۰۰۰۰۰ سرباز جدید در ماه دارند. در حالی که تنها ۷۰ تا ۸۰ هزار نفر زخمی‌های مداوا شده در ماه می‌توانستند به جبهه بازگردند به علاوه ۳۰۰۰۰۰ سرباز تازه از جوانانی که به هجده سال می‌رسیدند تا انتها سال در دسترس بودند. علاوه بر این در این آفند آلمان بهترین سربازان خود را از دست داده بود و در شرق هم همچنان مجبور بود یک میلیون سرباز را نگه دارد.
این آفند به متفقین هم ضربه سختی زد اما نتوانست آن‌ها را بشکند. یکی از مشکلات متفقین در این دوران نبود فرماندهی عالی واحد بود که با انتصاب ژنرال فوش به سمت فرماندهی عالی تا حدی اصلاح شد و هماهنگی متفقین برای عملیات‌های بعدی را افزایش داد.Baldwin 1962, pp. 141–143
عجب اینکه، موفقیت‌های اولیه آلمان در این آفند احتمالاً موجب تضعیف روحیه سربازان آلمانی و تسریع شکست آلمان شد؛ زیرا تا پیش از این فرماندهان آلمانی به سربازان خود می‌گفتند که کمبود مواد غذایی و سایر منابع در تمام طرف‌های جنگ وجود دارد اما وقتی که سربازان آلمانی خطوط متفقین را می‌شکافتند با بررسی سنگرهای دشمن متوجه می‌شدند که تغذیه و پشتیبانی نیروهای متفقین از آلمانی‌ها بسیار بهتر است و رهبران تا کنون به ایشان دروغ می‌گفتند.
ویت نام کوئک زن دانگ () Việt Nam Quốc Dân Đảng، همچنین به عنوان حزب ملی‌گرای ویتنامی شناخته می‌شود، یک حزب سیاسی است که در سال ۱۹۲۷ توسط Phan Bội Chau، یک انقلابی ملی‌گرای ویتنامی تأسیس شد. هدف این حزب این بود که همه مردم ویتنام را تحت یک جنبش ملی گرایانه متحد کند و برای استقلال علیه حکومت استعماری فرانسه مبارزه کند. این یکی از اولین احزاب ناسیونالیست ویتنامی بود و نقش مهمی در شکل‌دادن به تاریخ و سیاست ویتنام در طول قرن بیستم ایفا کرد. این حزب بعدها با دیگر گروه‌های ملی‌گرا ادغام شد و در سال ۱۹۴۱ ویت مین را تشکیل داد.
سایپا سیَلک یک خودروی کراس‌اوور محصول سایپا است که بر اساس خودروی سیتروئن سی۳-ایکس‌آر و بر روی پلتفرمی مشترک با سی۳-ایکس‌آر و پژو ۲۰۰۸ تولید خواهد شد.
در سال ۱۳۹۵، در زمان برقراری برجام و تا پیش از خروج ایالات متحده از این توافق، سیتروئن سی۳-ایکس‌آر (نسخهٔ چینی سیتروئن سی۳) توسط سایپا در نمایشگاه خودرو مشهد رونمایی شد و بنا بود که در ایران به تولید برسد. اما با خروج آمریکا از برجام و متعاقباً قطع همکاری شرکت‌های فرانسوی با صنعت خودروی ایران، این پروژه متوقف شد. پس از آن در سال ۱۴۰۱ این خودرو مجدداً در نمایشگاه تحول صنعت خودرو با نام ام۴۴ رونمایی شد.
سیلک در زمان رونمایی در شهریور ۱۴۰۱ با نام ام۴۴ معرفی شد، اما پس از فیس‌لیفت سیتروئن سی۳-ایکس‌آر، سایپا نام پروژهٔ «ام۴۴» را نیز به «سیلک» تغییر داد. به این دلیل که قار است این خودرو در کارخانهٔ سایپا در کاشان تولید شود، نام کنونی این خودرو از تپه سیلک گرفته شده‌است.
سایپا سیلک از یک موتور تنفس طبیعی ۱٫۶ لیتری ۱۶ سوپاپ ME16 استفاده می‌کند که همزمان با نام TU5 پلاس بر روی خودروی تارا محصول ایران‌خودرو نیز به‌کار رفته‌است. این موتور دارای توان و گشتاور است. جعبه‌دنده‌هایی که برای این خودرو در نظر گرفته شده‌اند نیز شامل یک گزینهٔ ۶ سرعتهٔ دستی و یک گزینهٔ ۶ سرعتهٔ خودکار هستند.
پلتفرم سیلک با خودروهای تارا و پژو ۲۰۰۸ یکسان است و هر سه خودرو از پلتفرم PF1 گروه پی‌اس‌ای استفاده می‌کنند.
تاریخ آسیای شرقی به‌طور کلی شامل تاریخچه‌های چین، ژاپن، کره، مغولستان و تایوان از زمان ماقبل تاریخ تا تاکنون است. هر کشور در این منطقه تاریخ ملی متفاوت خودش را دارد، اما محققان مطالعاتی شرق آسیا بر این اعتقاداند که تاریخ تمام این مناطق، از یک الگوی توسعه تاریخی دقیق و یکسان نیز پیروی کرده‌است. این امر در روابط متقابل تمدن‌های سنتی شرق آسیا مشهود است، که نه تنها شامل مجموعه‌ای از الگوهای تاریخی، بلکه مجموعه‌ای خاص از الگوهایی است که بر تمام یا بیشتر شرق آسیای سنتی به صورت لایه‌های متوالی تأثیر گذاشته است.
مطالعه تاریخ شرق آسیا بخشی از روند افزایش مطالعات شرق آسیا به عنوان یک رشتهٔ تحصیلی در دنیای غرب است. تدریس و مطالعهٔ تاریخ شرق آسیا در غرب در اواخر قرن نوزدهم آغاز شد. در ایالات متحده، در دوران جنگ ویتنام، آمریکایی‌های آسیایی معتقد بودند که اکثر دوره‌های تاریخ به تمرکز بر اروپا متمایل بودند و برنامه‌های درسی مبتنی بر آسیا را ترویج کردند. در حال حاضر، تاریخ شرق آسیا همچنان یک رشتهٔ اصلی در مطالعات آسیایی است.
وینانیوائو (به لاتین: Vinanivao) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بخش آنتالاها واقع شده‌است. وینانیوائو ۱۴٬۹۰۶ نفر جمعیت دارد.
آندریامبیلانی (به لاتین: Andriambilany) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بخش امباتولامپی واقع شده‌است. آندریامبیلانی ۶٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۴۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تساراباریا (به لاتین: Tsarabaria) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ووهمار واقع شده‌است. تساراباریا ۲۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تانانداوا (به لاتین: Tanandava) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بخش انداپا واقع شده‌است. تانانداوا ۶٬۱۵۲ نفر جمعیت دارد و ۴۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تانامبائو دائود (به لاتین: Tanambao Daoud) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در سامباوا واقع شده‌است. تانامبائو دائود ۱۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
ساراهاندرانو (به لاتین: Sarahandrano) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بخش آنتالاها واقع شده‌است. ساراهاندرانو ۱۲٬۷۵۸ نفر جمعیت دارد.
ساهانتاها (به لاتین: Sahantaha) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ساوا (ماداگاسکار) واقع شده‌است. ساهانتاها ۶٬۸۶۳ نفر جمعیت دارد و ۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نوسیبه (به لاتین: Nosibe) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ووهمار واقع شده‌است. نوسیبه ۹٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نوسیارینا (به لاتین: Nosiarina) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در سامباوا واقع شده‌است. نوسیارینا ۱۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
مورافنو (به لاتین: Morafeno) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در سامباوا واقع شده‌است. مورافنو ۹٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
میلانوآ (به لاتین: Milanoa) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ووهمار واقع شده‌است. میلانوآ ۱۷٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماتسوهلی (به لاتین: Matsohely) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بخش انداپا واقع شده‌است. ماتسوهلی ۷٬۵۶۵ نفر جمعیت دارد و ۴۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماروواتو (به لاتین: Marovato) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بخش انداپا واقع شده‌است. ماروواتو ۵٬۷۴۷ نفر جمعیت دارد و ۵۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماروگائونا (به لاتین: Marogaona) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در سامباوا واقع شده‌است. ماروگائونا ۷٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماروجالا (به لاتین: Marojala) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در سامباوا واقع شده‌است. ماروجالا ۱۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
ماروموکوترا (به لاتین: Maromokotra) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ووهمار واقع شده‌است. ماروموکوترا ۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماروآمبینی (به لاتین: Maroambiny) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در سامباوا واقع شده‌است. ماروآمبینی ۱۱٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۶۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماناکامباهنی آنکاویا (به لاتین: Manakambahiny Ankavia) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ساوا (ماداگاسکار) واقع شده‌است. ماناکامباهنی آنکاویا ۷٬۸۳۰ نفر جمعیت دارد.
لانجاریوو (به لاتین: Lanjarivo) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بخش آنتالاها واقع شده‌است. لانجاریوو ۱۱٬۳۲۶ نفر جمعیت دارد.
فاراهالانا (به لاتین: Farahalana) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در سامباوا واقع شده‌است. فاراهالانا ۲۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
فانامبانا (به لاتین: Fanambana) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ووهمار واقع شده‌است. فانامبانا ۱۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دوآنی (به لاتین: Doany) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بخش انداپا واقع شده‌است. دوآنی ۱۹٬۹۲۸ نفر جمعیت دارد و ۴۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
داراینا (به لاتین: Daraina) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ووهمار واقع شده‌است. داراینا ۱۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوباکیندرو (به لاتین: Bobakindro) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ووهمار واقع شده‌است. بوباکیندرو ۸٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوونوترا (به لاتین: Bevonotra) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در سامباوا واقع شده‌است. بوونوترا ۱۶٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۳۵۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بتساکوتساکو آندرانوتسارا (به لاتین: Betsakotsako Andranotsara) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بخش انداپا واقع شده‌است. بتساکوتساکو آندرانوتسارا ۶٬۳۱۴ نفر جمعیت دارد و ۴۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بمانویکا (به لاتین: Bemanevika) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در سامباوا واقع شده‌است. بمانویکا ۱۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
بلامبو (به لاتین: Belambo) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ووهمار واقع شده‌است. بلامبو ۶٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۳۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلائوکا ماروواتو (به لاتین: Belaoka Marovato) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بخش انداپا واقع شده‌است. بلائوکا ماروواتو ۸٬۴۶۳ نفر جمعیت دارد و ۵۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بئالامپونا (به لاتین: Bealampona) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بخش انداپا واقع شده‌است. بئالامپونا ۱۱٬۹۷۶ نفر جمعیت دارد و ۹۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنتسیرابه نورد (به لاتین: Antsirabe Nord) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ووهمار واقع شده‌است. آنتسیرابه نورد ۲۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنتسیرابه آفووآنی (به لاتین: Antsirabe Afovoany) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ماندریتسارا واقع شده‌است. آنتسیرابه آفووآنی ۱۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۳۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنتسیرابه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آنتسامبالاهی (به لاتین: Antsambalahy) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بخش آنتالاها واقع شده‌است. آنتسامبالاهی ۱۱٬۲۸۴ نفر جمعیت دارد و ۲۳۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنتساهاواریبه (به لاتین: Antsahavaribe) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ووهمار واقع شده‌است. آنتساهاواریبه ۹٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنتساهاواریبه (به لاتین: Antsahavaribe) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در سامباوا واقع شده‌است. آنتساهاواریبه ۱۷٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۶۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنتساهانورو (به لاتین: Antsahanoro) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بخش آنتالاها واقع شده‌است. آنتساهانورو ۱۶٬۲۵۳ نفر جمعیت دارد.
آنتساهامنا (به لاتین: Antsahamena) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بخش انداپا واقع شده‌است. آنتساهامنا ۳٬۴۱۸ نفر جمعیت دارد و ۵۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنتساهامباهارو (به لاتین: Antsahambaharo) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در سامباوا واقع شده‌است. آنتساهامباهارو ۱۱٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنتومبانا (به لاتین: Antombana) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بخش آنتالاها واقع شده‌است. آنتومبانا ۱۸٬۵۹۲ نفر جمعیت دارد.
آنتیندرا (به لاتین: Antindra) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در سامباوا واقع شده‌است. آنتیندرا ۱۶٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنتانانامبو (به لاتین: Antananambo) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بخش آنتالاها واقع شده‌است. آنتانانامبو ۱۸٬۲۳۲ نفر جمعیت دارد.
آنوویارا (به لاتین: Anoviara) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بخش انداپا واقع شده‌است. آنوویارا ۱۰٬۶۶۷ نفر جمعیت دارد و ۲۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنکیاکا به نورد (به لاتین: Ankiaka Be Nord) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بخش انداپا واقع شده‌است. آنکیاکا به نورد ۸٬۲۵۳ نفر جمعیت دارد و ۴۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنجینجائومبی (به لاتین: Anjinjaomby) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در سامباوا واقع شده‌است. آنجینجائومبی ۶٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنجیالاوا به (به لاتین: Anjialava Be) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بخش انداپا واقع شده‌است. آنجیالاوا به ۵٬۵۲۸ نفر جمعیت دارد و ۹۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنجیالاوا (به لاتین: Anjialava) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در سامباوا واقع شده‌است. آنجیالاوا ۹٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنجانگووراترا (به لاتین: Anjangoveratra) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در سامباوا واقع شده‌است. آنجانگووراترا ۱۶٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
آفتاب گرگ و میش فیلمی به کارگردانی محسن دانشور بیری و نویسندگی محمد ناصریراد است که با موضوع خشکسالی و مهاجرت در شهر شیراز ساخته شده‌است.
این فیلم برای اولین بار در جشنوارهٔ جنبی فیلم فجر استان فارس رونمایی و با استقبال تماشاگران روبرو شد.
داستان این فیلم پیرامون مسائل و معضلات دختربچه ای به نام مریم است که به همراه خانواده اش تن به مهاجرت اجباری داده شهر شیراز مهاجرتی اجباری می‌دهد. در این فیلم سعی شده تا با نگاهی بدیع و به دور از کلیشه‌های رایج و نخ نما شده در قالب فرم روایی متفاوتی آرزوها و دغدغه‌های کودکانه مریم به تصویر درآید.
آندراووری (به لاتین: Andravory) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ووهمار واقع شده‌است. آندراووری ۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آندراتامارینا (به لاتین: Andratamarina) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در سامباوا واقع شده‌است. آندراتامارینا ۸٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آندرانومنا (به لاتین: Andranomena) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بخش انداپا واقع شده‌است. آندرانومنا ۴٬۰۳۸ نفر جمعیت دارد و ۴۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آندراکاتا (به لاتین: Andrakata) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بخش انداپا واقع شده‌است. آندراکاتا ۱۵٬۴۰۱ نفر جمعیت دارد و ۴۳۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آندراهانجو (به لاتین: Andrahanjo) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در سامباوا واقع شده‌است. آندراهانجو ۸٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آندرافاینکونا (به لاتین: Andrafainkona) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ووهمار واقع شده‌است. آندرافاینکونا ۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۷۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آندامپی (به لاتین: Andampy) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ساوا (ماداگاسکار) واقع شده‌است. آندامپی ۶٬۸۴۳ نفر جمعیت دارد و ۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آمپاناووآنا (به لاتین: Ampanavoana) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ساوا (ماداگاسکار) واقع شده‌است. آمپاناووآنا ۱۳٬۰۰۹ نفر جمعیت دارد و ۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مولیمو-انتوسه (به لاتین: Molimo-Nthuse) یک منطقهٔ مسکونی در لسوتو است.
عرین الاسود (؛ به معنای «کنام شیرها») یک گروه مسلح فلسطینی است که در کرانه باختری فعالیت می‌کند. این گروه در اوت ۲۰۲۲ ظاهر شد، سالی که حملات تیراندازی و چاقو به غیرنظامیان و سربازان اسرائیلی افزایش یافت. نام این گروه برگرفته از لقب ابراهیم النابلسی (شیر نابلس) است. او یک شبه‌نظامی برجسته اهل نابلس بود در ژوئیه ۲۰۲۲ در حملهٔ اسرائیل کشته شد. این سازمان شامل بعضی از اعضای دیگر سازمان‌های مبارز فلسطینی که به‌طور سنتی با فتح مخالفند (از جمله حماس و جهاد اسلامی فلسطین) و حتی اعضای ناراضی یا جوان تر فتح است. بنا بر گزارش‌ها، مرکز این گروه در شهر قدیمی نابلس قرار دارد.
این سازمان توسط یک فلسطینی ۲۵ ساله به نام محمد العزیزی که بیشتر با نام «ابو صالح» شناخته می‌شود و دوستش عبدالرحمن سبوح یا «ابو آدم» ۲۸ ساله تأسیس شد. هر دوی آنها در ژوئیه ۲۰۲۲ در جنگ کشته شدند. این گروه محبوبیت خود را در میان فلسطینیان در کرانه باختری تجربه کرده‌است و مرتباً ویدیوهای حملات خود را به TikTok و تلگرام به اشتراک می‌گذارد. حساب تیک‌تاک آنها در اکتبر ۲۰۲۲ به حالت تعلیق درآمد، که باعث شد این گروه بقیه ویدیوهای خود را در حساب تلگرام خود منتشر کند که تا ۲۴ فوریه ۲۰۲۳ دارای ۲۳۸٬۰۰۰ مشترک بوده‌است.Fabian, Emanuel.
سال ۲۰۲۲ مرگبارترین سال در کرانه باختری برای فلسطینیان از سال ۲۰۱۵ بود، علی‌الخصوص بر نابلس و جنین؛ زیرا خشونت‌های شهرک‌نشینان افراطی یهودی افزایش قابل توجهی داشت. پس از کشته شدن یک سرباز اسرائیلی در ۱۱ اکتبر ۲۰۲۲، که عرین الاسود مسئولیت آن را بر عهده گرفت، نابلس در محاصره شدیدی قرار گرفت که فلسطینیان به عنوان مجازات دسته جمعی اعتراض می‌کنند.
ماجا راس آندرس سالوادور (متولد ۵ اکتبر ۱۹۸۸) بازیگر، خواننده، رقصنده، مدل و تهیه‌کننده فیلیپینی است. سالوادور که به عنوان "سوپراستار باشکوه" و " "ملکه درام انتقام" " شناخته می‌شود، دریافت کننده جوایز زیادی از جمله نامزدی جایزه فاماس، جوایز خلاق آکادمی آسیا و جوایز تلویزیونی آسیایی است.
او اولین بازیگری خود را در سن ۱۴ سالگی در تلویزیون در یک نقش کوچک برای انجام داد، که نامزدی "بهترین شخصیت تلویزیونی جدید" را در هجدهمین جایزه PMPC Star برای تلویزیون برای او به ارمغان آورد. اولین فیلم او سه سال بعد در فیلم "سوکوب" (۲۰۰۶) اتفاق افتاد. برای بازی در این فیلم او نامزد "بهترین بازیگر نقش مکمل زن" در پنجاه و پنجمین دوره جوایز فاماس و جوایز گاواد پاسادو در سال ۲۰۰۷ شد. او همچنین موفق به دریافت جایزه "بهترین ستاره زن" شد.
ماجا راس آندرس سالوادور در آپاری، کاگایان، فیلیپین، در ۵ اکتبر ۱۹۸۸ به دنیا آمد. مادر او تلما آندرس است در حالی که پدرش، راس ریوال از تبار آلمانی اسپانیایی، یک بازیگر بود. سالوادور عضوی از خانواده بازیگری است چراکه پدرش راس ریوال، عموی فیلیپ سالوادور و برادر ناتنی جان هرناندز است.
کلیسای آمبارا (به لاتین: Ambara church) یک کلیسا در گرجستان است که در آبخاز واقع شده‌است.Ambara church in Miusera village Historical monuments of Abkhazia — Government of the Autonomous Republic of Abkhazia.
ورزشگاه دیناموی سوخومی (به لاتین: Dinamo Stadium) یک ورزشگاه در گرجستان است که در سوخومی واقع شده‌است.
دریاچه بانویه (به لاتین: Lake Bannoye) یک دریاچه در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.Озеро Яктыкуль (Банное). Russian Geographical Society
امیل آلفونس هولم (زاده ۱۳ مهٔ ۲۰۰۰) یک بازیکن فوتبال اهل سوئد است. که در پست مدافع برای باشگاه فوتبال آتالانتا بازی می‌کند.
مری بئاتریس میجلی (زادهٔ ۱۳ سپتامبر ۱۹۱۹ – درگذشتهٔ ۱۰ اکتبر ۲۰۱۸) فیلسوف بریتانیایی بود. او که مدرس ارشد فلسفه در دانشگاه نیوکاسل بود بابت کارهایش در زمینهٔ علم و اخلاق و حقوق حیوانات شهرت داشت. میجلی اولین کتاب خود، یعنی "جانور و انسان"، را سال ۱۹۷۸، در آستانهٔ پنجاه‌سالگی نوشت و پس از آن بیش از ۱۵ کتاب دیگر نیز عرضه کرد، از جمله "حیوانات و دلیل اهمیت آن‌ها" (۱۹۸۳)، "شرارت" (۱۹۸۴)، "نخستی‌سانان اخلاقی" (۱۹۹۴) "تکامل همچون دین" (۱۹۸۵) و "علم همچون راه نجات" (۱۹۹۲). دانشگاه‌های دورام و نیوکاسل به او دکتری افتخاری اعطا کردند. زندگی‌نامهٔ او تحت عنوان "جغد مینروا" در سال ۲۰۰۵ منتشر شد.
ماکس کارل ویلهلم فون گالویتز (; – ) یک ارتشبد آلمانی بود که در جنگ جهانی اول در هر دو جبهه شرق و غرب خدمت کرد.
گالویتز سال ۱۸۵۲ در شهر وروتسواف ناحیه سیلزی در خانواده‌ای کاتولیک به دنیا آمد. او در سال ۱۸۹۱ ازدواج نمود که ثمره آن یک دختر و یک پسر بود که پسرش بعدها در جنگ جهانی دوم از افسران ارتش آلمان شد.
درهنگام آغاز جنگ جهانی اول گالویتز فرمانده سپاه ذخیره گارد در غرب بود اما به سرعت به شرق منتقل شد تا در ارتش هشتم امپراتوری آلمان زیر فرمان پاول فون هیندنبورگ خدمت نماید. در سا ۱۹۱۵ فرماندهی ارتش دوازدهم امپراتوری آلمان به او سپرده شد و در آفند گالیسیا همراه با آگوست فون مکنزن که فرماندهی ارتش یازدهم امپراتوری آلمان را به عهده داشت شرکت نمود.
در اواخر سال ۱۹۱۵ فرماندهی ارتش یازدهم از مکنزن به گالویتز رسید و او در جبهه صربستان حضور داشت. در سال ۱۹۱۶ میلادی گالویتز به جبهه غرب فرستاده شد تا در نبرد سم شرکت کند. از ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۸ او فرماندهی واحدهای گوناگونی را به عهده داشت که مهم‌ترین آن فرماندهی ارتش پنجم امپراتوری آلمان در نبرد با نیروهای آمریکایی در نبرد سنت میهیل بود.
پس از بازنشستگی از ارتش، گالویتز از ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۴ به عنوان نماینده حزب خلق ملی آلمان نائب رئیس رایشتاگ جمهوری وایمار بود.
گروه ارتش گالویتز () یک گروه ارتش متعلق به نیروی زمینی امپراتوری آلمان در جنگ جهانی اول بود. فرماندهی این یگان را ماکس فون گالویتز به عهده داشت و از ۱ فوریه تا ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ میلادی در جبهه غربی حضور داشت.