moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
نویسندگان دوران پیشین نیز به موضوعیت تقابل نیکی و پلیدی توجه داشتند، و صد البته آنرا با اصطلاحات مذهبی درک می‌کردند. در کتاب عهد عتیق یهوه از ارمیای نبی (عُزَیر یا عَزرا) می‌پرسد که :"قلب انسان از هرچیز دیگری فریبکارتر است و گمراه می‌باشد. چه کسی این را درمیابد؟
این سخنان را با کتاب ایوب نیز مقایسه کنید.
آن‌ها علاوه بر تفسیر افسانه‌ها و داستان‌ها برای آشکار کردن تقابل پنهانی میان نیکی و پلیدی این داستانها، نسخه‌های متفاوتی از این تقابلات را در کتاب‌های خود نوشتند. اشکال بنیادی ممکن است به گونهٔ "آخرزمانی" نیز توصیف شوند، که در آنها نویسنده اتفاقات واقعی و اجتماعی را چه تاریخی و چه تخیلی به عنوان مظهر تقابل ابدی بین خداوند و شیطان (نیکی و پلیدی) شرح می‌دهد. کشمکشی که اگر در انتها توسط قدرت مطلق خداوند کنترل می‌شد، باز هم اهمیت به سزایی برای انسان‌ها داشت.
در روش دیگری، نویسندگان مسیحی می‌توانستند برای دست یافتن به ایمان یا برقراری آن، به مطالعهٔ کشمکش‌های درونی بپردازند. این گونه ادبیات در کتاب شعری به نام سایکومکیا توسط پرودنتیوس بیشتر توضیح داده شده است و عنوان این کتاب همچنان دلالت بر آشفتگی روانی دارد. همین‌طور سوپریملی؛ کتاب اعتراف نامه ی سین آگوستین نمونهٔ بیوگرافی‌های بیشماری ست که بعدها روانشناختی در نظر گرفته شدند.
توجه ویژه‌ای نیز باید به کتاب تسلی فلسفه از بوئتیوس اختصاص گیرد، کتابی که تفکرات افلاطونی، مسیحی و رواقی را با ماهیت درد و رنج درهم آمیخت.
https://en.wikipedia.org/wiki/Conflict_between_good_and_evil
حباب می‌سی‌سی‌پی حباب اقتصادی ایجاد شده در کمپانی می‌سی‌سی‌پی، تأسیس شده در ۱۶۸۴ است. این شرکت که در سال ۱۷۱۷، کمپانی غرب شد و در ۱۷۱۹، با نام کمپانی ایندیز گسترش یافت، انحصار کاملی در مناطق فرانسوی در آمریکای شمالی و هند غربی داشت و یکی از نمونه‌های اولیه ایجاد یک حباب اقتصادی است.
مایکل سم (؛ متولد ۷ ژانویه ۱۹۹۰) بازیکن لیگ فوتبال کانادا (CFL) است. وی در دانشگاه میزوری فوتبال آمریکایی بازی می‌کرد و توسط تیم سنت لوئیس رمز برای بازی در لیگ ملی فوتبال (آمریکا) انتخاب شد. وی پس از اتمام دانشگاه همجنس‌گرایی خود را علنی کرد و اولین همجنس‌گرای علنی شد که توسط یک تیم NFL انتخاب می‌شود. وی همچنین اولین بازیکن علناً همجنس‌گرای لیگ فوتبال کانادا است.
جان لا (؛ – ) یک اقتصاددان و آماردان اهل اسکاتلند بود. او در اقتصاد، معتقد بود که پول، تنها ابزار و به معنای معامله است و نمی‌تواند به خودی خود ثروت باشد و ثروت ملی، به تجارت بستگی دارد. او با انتصاب به عنوان دوک اورلئان و نایب‌السلطنه لوئی پانزدهم، کنترل امور مالی عمومی فرانسه را به عهده داشت.
او مسئول حباب اقتصادی در کمپانی میسیسیپی و فروپاشی اقتصادی پر هرج و مرج در فرانسه است که با حباب اقتصادی گل لاله در هلند اوایل قرن هفدهم میلادی، مقایسه می‌شود. حباب میسیسیپی همزمان با حباب اقتصادی کمپانی دریای جنوب در انگلستان بود.
حباب میسیسیپی () رمانی تاریخی اثر امرسون هاف است که در سال ۱۹۰۲ در آمریکا منتشر شد. این اثر، یکی از موفق‌ترین کارهای نویسنده و چهارمین رمان پرفروش سال ۱۹۰۲ در آمریکا بود. این رمان، به داستان حباب میسیسیپی و جان لا می‌پردازد.
امرسون هاف (؛ ۱ ژانویه ۱۸۵۷ – ۱ ژانویه ۱۹۲۳) یک رمان‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود که عمده شهرتش، به واسطه نوشتن آثاری در سبک داستان غربی و تاریخی است. از آثار او می‌توان به واگن سرپوشیده و حباب میسیسیپی (۱۹۰۲) اشاره کرد. از روی کار اول، اقتباسی سینمایی به نام واگن سرپوشیده (۱۹۲۳) ساخته شده و دومی، پرفروش‌ترین اثر نویسنده و چهارمین اثر پرفروش سال ۱۹۰۲ در آمریکا بوده است.
واگن سرپوشیده () فیلمی در ژانر رمانتیک و وسترن به کارگردانی جیمز کروز است که در سال ۱۹۲۳ منتشر شد.
دون پاسکوال یک اپرا بوفا یا اپرای کمدی در سه پرده است که توسط گائتانو دونیزتی ساخته شده‌است. اپرانامه ی این اثر ایتالیائی بوده که عمدتاً توسط جیوانی رافینی سروده شده و دونیزتی نیز در آن تغییراتی به وجود آورده‌است.Ashbrook & Hibberd 2001, p. 244
تا حدود نیم قرن، عموم مردم دونیزتی را به عنوان نویسنده اشعار این اپرا می‌شناختند، چرا که روفینی اجازه نداده بود نامش به عنوان سراینده آورده شود. تا اینکه هربرت واینزستاک تصدیق کرد که عمده این اثر، کار روفینی است و می‌بایست نام او به عنوان نویسنده اپرانامه قرار داده شود.Ashbrook 1982, p. 174
بر طبق نامه‌هایی که روفینی به مادرش می‌نوشته است؛ از این شاعر خواسته شده بود که اپرا نامه را، چه خوب و چه بد، هر چه سریع تر نوشته و تحویل دهد. روفینی اذعان می‌داشته که چون دونیزتی هنگام آهنگسازی بر روی اشعار وی، تغییرات زیادی اعمال کرده‌است، دیگر نمی‌تواند آن را اثر خود به حساب بیاورد و به این دلیل اجازه نمی‌دهد نامش بر روی این اشعار گذاشته شود.Ruffini to his mother, 5 October; 11 October; and date unknown, in Weinstock 1963, pp. 188—189
داستان اپرای پاسکوال، که نسخه چاپی آن با نام مستعار " .M.A " منتشر شد، برگرفته از اپرای «سر مارکانتونیو» با نویسندگی «آنجلو آنلی» و آهنگسازی «استفانو پاوسی» است. نام مستعار .M.A, منتسب به Accursi است که این حق را به ناشر واگذار نمود و هیچگاه نامش به عنوان نویسنده اپرا مطرح نشد.Weinstock 1963, p. 363
این اپرا، اولین بار در تاریخ ۳ ژانویه ۱۸۴۳ در تئاتر ` سال ونتادر ` پاریس به روی صحنه رفت که با استقبالی چشمگیر روبرو شد و در بین اپرا بوفاهای قرن نوزدهم، نقطه عطفی به حساب آمد.Donizetti 1870; Chouquet 1889, p. 238. (Chouquet mistakenly gives 4 January as the date of the premiere)
اولین اجرای این اپرا که با همراهی چهار تن از مشهورترین خوانندگان آن زمان به روی صحنه رفتHarewood & Peattie 1997, p. 211; Ashbrook 1992, p. 1224.
Jump up ^، با موفقیتی چشمگیر همراه بود.Weinstock 1963, p. 194; Ashbrook 1982, p. 175.
Jump up ^ از آن هنگام تا کنون، در بین ۶۶ اپرای دونیزتی، اپرای پاسکوال نه تنها به عنوان بهترین اپرای طنز این آهنگساز برجسته لقب گرفته، بلکه در زمره سه اپرا بوفای برتر به زبان ایتالیایی نیز به‌شمار می‌آید.Loewenberg 1978, columns 827–829.
Jump up ^ در بین این سه اپرا بوفای برتر ایتالیایی، اکسیر عشق هم از دونیزتی بوده و اپرای دیگر آرایشگر شهر سویل از جواکینو روسینی است.Osborne 1994, p. 291.
اولین اجرای دون پاسکوال در ایتالیا، به تاریخ ۱۷ آوریل ۱۸۴۳، در شهر میلان، خانه اپرای لا اسکالا به روی صحنه رفت و سپس در ۱۴ می همان سال، در وین، خانه اپرای Kartnertortheater اجرا شد. دونیزتی در اجرای وین، دوئت باریتون "cheti cheti, immantinente" را از اپرای اجرا نشده "فرشته نیسیدا" برداشته و به این اپرا اضافه نمود.Ashbrook 1992, p. 1224.
Jump up ^ اپرای پاسکوال سپس به تاریخ ۲۹ ژوئن ۱۸۴۳ در خانه تئاتر Her Magesty`s - لندن هم به نمایش در آمد.
این اپرا توسط گوستاو وائز و آلفونز رویر به زبان فرانسه ترجمه شد و در لیل (فرانسه) به اجرا در آمد همچنان که در نقاط دیگر دنیا از جمله بروکسل، نیو اورلئان و سیدنی نیز به روی صحنه رفت.French libretto (Brussels, 1843)
از زمان جنگ جهانی دوم تا حال، این اپرا بارها و بارها به نمایش در آمده و مبنی بر آمار موجود در بانک اطلاعاتی اپراها، طی سال‌های پس از ۲۰۱۲، بیش از ۴۰۱ بار در ۶۶ نقطه مختلف دنیا به اجرا گذشته شده‌است که این خود اپرای دون پاسکوال را در زمرهٔ با اهمیت‌ترین اپراها قرار می‌دهد.Don Pasquale: performances since 1 January 2012 on operabase.com. Retrieved 4 May 2014
"نمای یک تا سه: اتاقی در خانه دون پاسکوال، ساعت ۹"
ارنستو از ازدواج با زنی که عمویش دون پاسکوال برایش پیدا کرده، سر باز زده و در نتیجه از ارث محروم شده‌است. او عاشق زنی بیوه و فقیر شده‌است. دون پاسکوال هم به دلیل خود سرانه گی‌های ارنستو، تصمیم می‌گیرد که خود، با وجود داشتن سنی بالا، ازدواج کند و صاحب فرزند شود و بدین منظور، از دکتر مالاتستا کمک می‌گیرد. دکتر مالاتستا که قرار است احمقانه بودن این تصمیم را به طریقی به پاسکوال بفهماند، پیش وی میاید، اما در ابتدا وانمود می‌کند که قصدش پیدا کردن همسری مناسب برای اوست. مالاتستا که بی قراری پاسکوال را برای ازدواج می‌بیند، زیر لب او را پیرمردی خرفت می‌نامد اما به ظاهر خود را موافق نشان داده و شروع به تعریف و تمجید از زنی که برایش در نظر گرفته می‌کند(Bella siccome un angelo – Beautiful like an angel).
دون پاسکوال دکتر را تحت فشار می‌گذارد که بگوید این عروس کیست و مالاتستا هم با تواضع و بیانی شیرین اذعان میدارد که دختری که برایش در نظر گرفته، خواهرش است. شادی و هیجان تمام وجود پاسکوال را فرا می‌گیرد و دلش می‌خواهد همان لحظه همسر آینده اش را ببیند. دون پاسکوال، دکتر مالاتستا را می‌فرستد تا خواهرش را بیاورد و سپس آوازی عاشقانه سر می‌دهد(Ah, un foco insolito – A sudden fire).
ارنستو می‌آید و شور و شعف عمویش را برای ازدواج می‌بیند. او از عمویش می‌پرسد که آیا برای این کار با دکتر مالاتستا مشورت کرده‌است یا خیر؛ که با پاسخ پاسکوال در می‌یابد نه تنها دکتر با این امر موافق است، بلکه می‌خواهد خواهرش را هم به همسری وی درآورد. ارنستو این رفتارها را خیانتی آشکار می‌نامد و احساس بدبختی می‌کند(Mi fa il destino mendico – Fate has made a beggar of me). سپس به معشوقه اش نورینا، نامه ایی می‌نویسد و به او می‌گوید که دیگر همه چیزش را از دست داده و چاره ایی نیست جز این که با هم فرار کنند.
"نمای چهار و پنج: آپارتمان نورینا"
نورینا تنها نشسته و کتاب می‌خواند. او قسمتی از کتاب را از بر و با کلامی موزون می‌خواند و آن را شبیه زندگی کنونی و موقعیت خودش می‌یابد(So anch'io la virtù magica – I too know your magical virtues). او قرار است با دکتر مالاتستا همدستی کند و بی صبرانه منتظر اوست تا بیاید و نقشه اش را بگوید. در همان موقع، یک خدمتکار نامه ارنستو را می‌آورد؛ نورینا با عجله نامه را می‌خواند و بسیار نگران می‌شود.
مالاتستا سر می‌رسد و نورینا را در جریان کلکی که می‌خواهد به دون پاسکوال بزند می‌گزارد. اما نورینا صحبتش را قطع می‌کند و نامه را به او نشان می‌دهد. مالاتستا با صدای بلند، نامه را اینطور می‌خواند: "ارنستو قصد دارد از رم برود و سپس اروپا را هم ترک کند!" دکتر با زیرکی به نورینا اطمینان می‌دهد که این اتفاق نخواهد افتاد و نقشه‌اش را را بازگو می‌کند؛ به این ترتیب که نورینا باید نقش خواهر دکتر را بازی کند و پسر عموی مالاتستا هم نقش دفتر دار را؛ سپس طی یک مراسم عروسی ساختگی، پیرمرد را فریب داده و به خواسته‌هایشان خواهند رسید. نورینا قبول می‌کند و آن دو با شور و شعف و با یک آواز دو نفره(Pronta son; purch'io non manchi – I am ready; if I do not miss)، مراحل به سر انجام رسیدن نقشه‌شان را به هم گوشزد می‌کنند.
"تالاری در خانه دون پاسکوال"
ارنستو در تنهایی به سرنوشت خود لعنت می‌فرستد و به ترک رم فکر می‌کند (Cercherò lontana terra – I shall seek a distant land)، سپس از اتاق بیرون میرود. پاسکوال با جامه ایی مفخر اما قدیمی وارد می‌شود. خدمتکارانش نیز پشت سرش می‌آیند؛ تمامی مراحل استقبال از دکتر مالاتستا به آن‌ها آموزش داده شده‌است. پاسکوال با لباس پرتجمل خود قدم می‌زند و امیدوار است زیر زرق و برق این لباس، سن خود را مخفی کند.
مالاتستا و نورینا با هم وارد می‌شوند و مالاتستا زن جوان را خواهرش "سفورینا"، دختری تازه از صومعه برگشته، معرفی می‌کند. پاسکوال در نگاه اول عاشق می‌شود و سفورینا (در واقع نورینا) نیز با زیرکی خود را زنی وظیفه شناس، متواضع و مطیع نشان می‌دهد. پاسکوال از زن جوان تقاضای ازدواج می‌کند، نورینا هم موافقت می‌کند. شادی تمام وجود پیرمرد را فرا می‌گیرد و فوری دستور می‌دهد برای ثبت عقد رسمی، سردفتری را به آنجا بیاورند. دکتر مالاتستا هم می‌گوید که قبلاً فکر همه چیز را کرده و سردفتر را نیز با خود آورده‌است.
مالاتستا شروع به خواندن دفاتر و اسناد می‌کند و خدمتکاران به سرعت میزهای غذا را آماده می‌کند. دفتر دار در جایی می‌نشیند و عقد نامه را طبق دستورهای مالاتستا و پاسکوال می‌نویسد (Fra da una parta – Between, on one hand). در این عقدنامه، دون پاسکوال تمامی دارایی اش را در اختیار همسر آینده‌اش می‌گذارد. عقدنامه سریعاً تنظیم می‌شود دون پاسکوال آن را امضا می‌کند. تا نوبت به امضای نورینا می‌رسد، ارنستو وارد می‌شود. او با دیدن نورینا در کنار عمویش بسیار شگفت زده می‌شود اما به سفارش مالاتستا، هیچ عکس‌العملی نشان نمی‌دهد و به تبریک و شاد باش گویی اکتفا می‌کند.
زمان آن فرا رسیده که نورینا عقدنامه را امضا کند، ولی او طبق نقشه سرباز می زند و دون پاسکول را مردی بی نزاکت لقب می‌دهد که باید به او درس ادب داده شود. سفورینای نجیب و باوقار، یکباره در حضور همه به زنی غر غرو و سلیطه تبدیل می‌شود و پاسکوال را به همسری نمی‌پذیرد مگر اینکه همه شرط‌هایش را قبول کند؛ از جمله داشتن خدمتکاران بیشتر و ترجیحاً خوش تیپ تر، خرید لباس، جواهرات و اسباب خانه مجلل، داشتن کالسکه و اسب‌های متعدد و رفتن به گردش‌های شبانه با ارنستو!
پاسکول با دیدن این تغییر رفتار از حال می‌رود و مالاتستا به اصرار او را به استراحت وامیدارد. در حالیکه که پاسکوال از امر و نهی‌های نو عروسش وحشت زده شده، مالاتستا و ارنستو به سختی می‌توانند جلوی خنده و شادی خود را بگیرند(È rimasto là impietrato – He stands there, petrified).
"نماهای ۱ تا ۵ - اتاقی در خانه دون پاسکوال"
پاسکوال در اتاقی نشسته و دور تا دورش پر لباس‌ها و جواهراتیست که نورینا خریده و خدمتکارانی که مدام در حال آمد و رفت به آپارتمان نورینا هستند (I diamanti presto presto – The diamonds, quickly, quickly). با دیدن مبلغ هنگفت فاکتورها و رسیدها، بالاخره دون پاسکوال به خود جرات می‌دهد که در مقابل این رفتار ظالمانه همسرش بایستد. نورینا پیدایش می‌شود، او در لباس زیبا و فاخری می‌درخشد و برای بیرون رفتن آماده می‌شود. پیرمرد سعی می‌کند علت رفتارهای او را جویا شود اما زن جوان توجهی به او نمی‌کند (Signorina, in tanta fretta – Madam, where are you off to in such a hurry)؛ پاسکوال تهدید می‌کند که اگر از خانه بیرون برود دیگر اجازه بازگشت نخواهد داشت، اما نورینا نه تنها بی‌تفاوت به کار خود ادامه می‌دهد (Via, caro sposino – There, there, dear little husband) بلکه در آخر کشیده ایی هم به پاسکوال می‌زند.
هنگام خروج، نامه ایی از دست نورینا می‌افتد که نشان از قرار ملاقات او با معشوقش در باغ دارد. پاسکوال نامه را برمی‌دارد و پس از خواندن آن بی‌درنگ مالاتستا را احضار می‌کند. مستخدمین سخت مشغولند و از حجم زیاد کار شکایت دارند، اما از طرفی دیگر رابطه خنده دار پاسکوال و همسرش موجب سرگرمی و بذله گویی‌شان شده و فضای شادی را برایشان به وجود آورده‌است (Che interminabile andirivieni! – Such endless coming and going). مالاتستا و ارنستو هم در لحظه برخورد با یکدیگر، به ماجراهای مضحک و سرگرم‌کننده‌ای که در پیش است، می‌خندند، سپس مالاتستا قسمت دوم نقش اش را برای ارنستو بازگو می‌کند.
دکتر پیش پاسکوال می‌رود و با عرض تبریک وارد می‌شود. پاسکوال از بخت بد خود می‌نالد و او را در جریان وعده ملاقات و بی‌وفایی نورینا قرار می‌دهد، سپس می‌گوید که قصد دارد از این زن شکایت کند. دکتر مالاتستا پاسکوال را آرام می‌کند و از او می‌خواهد کمی ملایم تر رفتار کند. پاسکوال هم که دکتر را دوست و امین خود می‌داند، به حرفهایش گوش می‌کند و تصمیم می‌گیرد طبق نظر مالاتستا و جور دیگری از نورینا انتقام بگیرد (Aspetta, aspetta, cara sposina – Wait, wait, dear little wife).
"نمای ۶ و ۷ - باغ مجاور خانه پاسکوال"
شب فرا می‌رسد و ارنستو در باغ منتظر معشوقه اش نوریناست؛ او آوازی عاشقانه می‌خواند (Com'è gentil – How lovely). نورینا می‌آید و او نیز به ارنستو ابراز عشق می‌کند (Tornami a dir che m'ami – Tell me once more that you love me). پاسکوال و ارنستو هم آمده‌اند و و از دور نظاره‌گر هستند. کمی بعد، پاسکوال و ارنستو برای مچگیری جلو میایند اما ارنستو به محض دیدن آنها، خودش را لای جامه ایی بلند قایم می‌کند و به سرعت به طرف خانه می‌دود. پاسکوال با نورینا روبرو می‌شود و به خاطر خیانتی که کرده، به او تف و لعنت می‌فرستد و دستور می‌دهد که خانه را ترک کند، اما نورینا نمی‌پذیرد. مالاتستا مداخله می‌کند و تظاهر می‌کند که در حال راضی کردن نورینا (یا همان سفورینا) به ترک خانه است. سپس پیش پاسکوال آمده و می‌گوید که تنها راهی که بتوان نورینا/سفورینا را از خانه بیرون کرد، این است که بگذارند با ارنستو ازدواج کند. پاسکوال هم که دیگر تحمل وجود این زن را ندارد، موافقت می‌کند.
پیرمرد به طرف خانه می‌رود و ارنستو و مستخدمین را فرا می‌خواند. او به ارنستو دستور می‌دهد که برود و سفورینا را هم بیاورد. در این هنگام دکتر مالاتستا برملا می‌سازد که زنی که پاسکوال فکر می‌کرده قرار است همسرش شود، در واقع نورینا، همان بیوه جوانیست که ارنستو عاشقش بوده و به خاطر علاقه به او، از ازدواج با مورد پیشنهادی عمویش سر باز زده است و سفورینای واقعی -خواهر مالاتستا- هنوز در صومعه به سر می‌برد.
پاسکوال شرمسار می‌شود و به نادرست بودن تصمیم خود، یعنی ازدواج در کهنسالی، پی‌می‌برد و در آخر، همگی با هم آشتی می‌کنند. در پایان، نتیجه این داستان -ازدواج نکردن در پیری- در آوازی چهار نفره بیان می‌شود(La moral di tutto questo – The moral of all this).
شبک‌ها گروهی از کردهاhttp://www.kurdishacademy.org/?q=node/133 هستند که در شمال عراق و شهر موصل زندگی می‌کنند. مردم شبک ایرانی‌تبارند؛ و به یکی از گویش‌های زازا-گورانی سخن می‌گویند. جمعیت کردهای شبک بین ۳۰۰ تا ۷۵۰ هزار نفر برآورد شده که در ۸۵ روستا در حوالی کرکوک و موصل سکونت دارند.خبرگزاری فرات: "مرقد ممنوعه شبک‌ها در هورامان: شیخ شهاب‌الدین"، نوشتۀ سعید اورن، نوشته‌شده در ۳۱ ژوئیۀ ۲۰۱۸؛ بازدید در ۳۱ ژوئیۀ ۲۰۱۸.
ریشه و سر چشمه واژه شبک به طور دقیق نمایان نیست. برخی بر این باور هستند؛ وجه تسمیه واژه شبک از واژه عربی شَبک به معنی در هم آمیختن است؛ و این خود به این موضوع دلالت می‌کند؛ که شبک‌ها از قبایل مختلفی تشکیل شده است.
برخی دیگر من جمله آستین هنری لایارد بر این عقیده هستند؛ شبک‌ها از نسل کردان ایرانی و قبایل صحرانشین و دام دار ایرانی هستند؛ که ریشه در خراسان و درسیم در ترکیه دارند.
شبک‌ها پیروی دینی با مناسک صوفیانه هستند، که بسیار به یارسان شباهت داشته و با تشیع نیز نزدیکی‌هایی دارد. شبک‌ها همچنین به زیارت عتبات شیعه اعتقاد دارند. زیارت‌گاه اصلی مردم شبک بارگاه شیخ شهاب‌الدین بین دو روستای دزآور و طویله است که از وی با نام شیخ شهاب‌الدین دزاوری یا شیخ شهاب‌الدین بغدادی نیز یاد شده‌است.خبرگزاری فرات: "مرقد ممنوعه شبک‌ها در هورامان: شیخ شهاب‌الدین"، نوشتۀ سعید اورن، نوشته‌شده در ۳۱ ژوئیۀ ۲۰۱۸؛ بازدید در ۳۱ ژوئیۀ ۲۰۱۸.
مقایسه برخی از واژگان زبان شبکی با فارسی و زبان‌های شمال غربی ایرانی؛
طیب طاهری پژوهشگر یارسان معتقد است که مردم شبک قزلباش‌هایی با مذهب یارسان بوده‌اند که به سبب دور افتادن از بقیهٔ مردم یارسان و قرارگیری در منطقه‌ای با اکثریت مسلمان شیعه و عواملی دیگر مانند تعریب و سیاست‌های حکومت‌ها برخی از آداب و رسوم اولیهٔ خود را از یاد برده و با وجود حفظ باورهای یارسانی، به لحاظ مناسکی رنگ تشیع به خود گرفته‌اند. طاهری مردم شبک را به طور کلی «کردان اصیل یارسانی-علوی» می‌نامد.طاهری، طیب، "تاریخ و فلسفۀ سرانجام: فرهنگ یارسان و شرحی بر نحله‌های فکری و اعتقادی در کرستان"، کردستان عراق: اربیل، چاپ یکم: ۲۰۰۹؛ ص ۱۱۸.
ژنتیک میتوکندریایی انسانی () مطالعهٔ ژنتیک دی‌ان‌ای میتوکندریایی انسانی (دی‌ان‌ای موجود در میتوکندری انسان) است. ژنوم میتوکندریایی انسانی تمامیت اطلاعات موروثی موجود در میتوکندریای انسان است. میتوکندری‌ها ساختارهای کوچکی در سلول‌ها هستند که برای استفادهٔ سلول انرژی تولید می‌کنند، و به این دلیل به آنها «نیروگاه‌های» سلول گفته می‌شود.
دی‌ان‌ای میتوکندریایی (mtDNA) از طریق دی‌ان‌ای هسته‌ای (nDNA) منتقل نمی‌شود. در انسان‌ها، مانند بیشتر ارگانیسم‌های چندسلولی، دی ان ای میتوکندریایی تنها از طریق
تخمک مادر به ارث می‌رسد. به هرروی، نظریه‌های وجود دارد مبنی بر این که انتقال پدری mtDNA در انسان‌ها ممکن است در شرایط خاصی به وقوع بپیوندد.
به ارث رسیدن میتوکندریایی بدین ترتیب غیر مندلی است، چنان‌که در قوانین مندل فرض بر این است که نیمی از محتوای ژنتیکی یک تخمک بارور (یاخته تخم) مشتق از هر والد است.
هشتاد درصد کدهای دی ان ای میتوکندریایی رمز ژنتیکی برای آر ان ای میتوکندریایی هستند، و بدین ترتیب بیشتر موتاسیون‌های دی ان ای میتوکندریایی منجر به مشکلات کارکردی می‌شوند که ممکن است خود را در اختلالات ماهیچه‌ای (میوپاتی) نشان دهد.
در ژنتیک انسانی، یک تک‌گروه دی‌ان‌ای میتوکندریایی انسانی () تک‌گروهیست که بر اساس تفاوت‌ها در دی‌ان‌ای میتوکندریایی انسانی تعریف می‌شود. تک‌گروه‌ها به منظور نشان دادن نقاط انشعاب بر درخت پلیژنتیک میتوکندریایی به کار می‌روند. فهمیدن مسیر تکاملی اصل و نسب مؤنث به ژنتیک‌دانان جمعیتی کمک کرده رد میراث مادرتبارانهٔ انسان‌های مدرن را تا ریشه‌های انسانی در آفریقا و پراکندگی متعاقب آن در سراسر جهان بگیرند.
محض رضای خدا () فیلمی به کارگردانی سام تیلور است که در سال ۱۹۲۶ منتشر شد.
یک هفته () یک فیلم صامت کوتاه در سبک کمدی به کارگردانی ادوارد اف کلاین و باستر کیتون است که در سال ۱۹۲۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به باستر کیتون، سی‌بل سیلی، جو رابرتز و لان چینی اشاره کرد.
داستان شامل یک زوج تازه ازدواج کرده است که یک خانه‌ی ‌ساخته‌نشده را به عنوان هدیه عروسی دریافت می‌کنند. ظاهراً خانه می‌تواند در "یک هفته" ساخته شود. خواستگار ردشده دختر به طور مخفی شماره‌‌ی جعبه‌های آماده‌سازی خانه را تغییر می‌دهد. داماد (باستر کیتون) برای آماده‌سازی خانه طبقِ ترتیب جدیدِ شماره‌ها تلاش می‌کند. در نهایت دیوارهای خانه به صورت گَردان، دوش حمام در داخل اتاق و درهای طبقه بالایی با یک باد باز و بسته می‌شوند. در طی یک مهمانی در این خانه، با یک طوفان خانه به دور خود می‌چرخد و ساکنان آن را می‌چرخاند.
در پی این اتفاق ...
تیم اجساد ۱۲ فیلم مستند کوتاهی محصول سال ۲۰۱۵ است دربارهٔ کارگران صلیب سرخ کشور لیبریا که در اوج شیوع بیماری ابولا در غرب آفریقا، اجساد را جمع‌آوری می‌کردند. داستان این مستند از زبان گارمای سومو، کارگر زنی که به عنوان پرستار در طول اپیدمی کار می‌کرد، روایت می‌شود. کارگردان این مستند دیوید دارگ است و خود دارگ همراه با بر این موسر آن را تولید کرده‌اند. اولیویا وایلد و پل الن از استودیوی تولید والکن تهیه کنندگان اجرایی این مستند هستند.
مستند "تیم اجساد ۱۲" نامزد جایزه اسکار بهترین مستند کوتاه مراسم آکادمی ۲۰۱۶ (دوره ۸۸ اسکار) شد.
چائو: فراتر از خطوط نام مستند کوتاه آمریکایی محصول سال ۲۰۱۵ است که نامزد جایزه اسکار بهترین مستند موضوع کوتاه در ۸۸ امین دوره مراسم آکادمی (اسکار) شد.
کلود لنزمن: شبح‌های شوآ فیلم مستند کوتاهی به کارگردانی آدام بنزین محصول سال ۲۰۱۵ است که نامزد جایزه اسکار برای بهترین مستند کوتاه ۲۰۱۶ شده است. این مستند دربارهٔ زندگی و کار کلود لنزمن، کارگردان فرانسوی است. نویسندگی، کارگردانی و تولید این فیلم را ادام بنزاین، فیلم‌ساز و ژورنالیست بریتانیایی انجام داده است.
چهار سوار آخرالزمان
چهار سوار آخرالزمان () رمانی از نویسنده اسپانیایی، ویسنته بلاسکو ایبانز است که برای اولین بار در سال ۱۹۱۶ منتشر شد. این رمان، در مورد دو داماد (باجناق) فرانسوی و آلمانیِ یک خانواده زمین‌دار آرژانتینی است که در جنگ جهانی اول خود را در دو سوی کارزار می‌یابند و باید در مقابل هم قرار بگیرند. این رمان در ۱۹۱۸ به دست شارلوت بروستر اردن به انگلیسی ترجمه شد و بر اساس گزارش ناشران هفتگی، پرفروش‌ترین رمان سال ۱۹۱۹ در آمریکا شناخته شد. در این گزارش، این رمان «داستانی زیاده انسانی که به دست یک نابغه نوشته شده» توصیف شده است. این رمان در فهرست ۱۰۰ رمان برگزیده سده بیستم روزنامه ال موندو قرار دارد.
از روی این رمان، دو اقتباس سینمایی به همین نام در سال‌های ۱۹۲۱ و ۱۹۶۲ ساخته شده است.
آخرین روز آزادی نام پویانمایی سیاه و سفید و رنگی در سبک مستند کوتاه دربارهٔ نژادپرستی و مشکلات بهداشت روانی است. این مستند نقدهای مثبتی از منتقدین دریافت کرد و جوایز متعددی در جشنواره‌های فیلم به دست آورد.
این فیلم نامزد جایزه جایزه اسکار برای بهترین مستند کوتاه در سال ۲۰۱۶ شده‌است.
جایزه اسکار بهترین فیلم مستند کوتاه () جایزه‌ای است که سالانه، آکادمی علوم و هنرهای سینما به بهترین فیلم مستند کوتاه، می‌دهد.
آزادیمستند آزادی ، مخاطبان وسیعی دارد مستند بلند سینمایی به کارگردانی رضا فرهمند و کمیل سهیلی محصول سال ۱۳۹۴ است. این فیلم در سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر و ششمین دوره جشنواره فیلم حقیقت در بخش بهترین کارگردانی نامزد دریافت بهترین جایزه شد.
مستند آزادی دربارهٔ کشتار بی‌رویه پرندگان مهاجری است که از شمال آسیا و اروپا برای زمستان گذرانی وارد تالاب‌های میانکاله و فریدون کنار می‌شوند. عوامل فیلم با نفوذ در مافیای کشتار و فروش غیرمجاز میلیونها پرنده مهاجر (که تعدادی از آنها در لیست موجودات در حال انقراض هستند) تلاش می‌کنند از تمام زوایای پیدا و پنهان این اتفاق و رخدادهای آن اسناد تهیه کنند. در این فیلم رئیس اداره محیط زیست مازندران، رئیس شورای دامگاه داران، مدیر باغ پرندگان، انجمن دوستداران محیط زیست و شکارچیان و دامگذاران مختلف دربارهٔ میزان پرندگان صید شده و علت عدم پیشگیری از انقراض دسته جمعی گونه‌های در معرض خطر، مورد سؤال قرار می‌گیرند.مستند آزادی ، مخاطبان وسیعی دارد
هنر و امتیاز فیلم در همین نبرد خود را نشان می‌دهد بازیگرانی که در جنبه‌های مختلف ایستاده‌اند با همه وجودشان از منطق منفعیت روزمره گی شان دفاع می‌کند و آنچنان در این منفعت فرومی‌روند که دوربین را نمی‌بینند، آن را سلاحی برای پیشبرد منافع آنی شان می‌کنند، همه در این اکنونیت منافع دارند، حتی رئیس محیط زیست، همه رازی را پنهان می‌کنند که از همان آغاز رو می‌شود، سازش و سازگاری برای حفظ وضع موجود، این امتیاز را نباید دست کم گرفت، اگر بتواند خود را کمی بتراشد و از قد زمان اش بکاهد، اثری مستند از وضعیت روزگار ما می‌شود.نقد فیلم مستند آزادی
فیلم مستند آزادی انتقادات زیادی را از سوی سازمان‌های زیست‌محیطی برانگیخت. بر اساس گزارش‌های سالیانه تا دو میلیون بال پرنده مهاجر از جمله: انواغ غازها، مرغابی‌های مختلف که تعدادی از آنها مانند اردک چشم بلوطی به شدت در معرض انقراض هستند و انواع قوها، پلیکان، فلامینگو، بوتیمار، خروس کولی و غیره صید می‌شود.قتل میلیونها پرنده در فریدون کنار این در حالی است که نسل تعدادی از آنها مانند درنای سیبری بر اثر شکار بی‌رویه و تخریب زیستگاه به کلی نابود شده و فقط یک عدد درنای سیبری باقی مانده است که هر سال از سیبری به سمت تالاب‌های ایران پر می‌کشد و انقراض آن مسلم شده است.درنای سیبری سازمان‌های بین‌المللی حفاظت از محیط زیست پرندگان به کرات در این مورد هشدار داده‌اند اما اقداموثری از سوی مسئولین ایرانی، مبنی بر جمع‌آوری تورهای هوایی و دام‌های دسته جمعی و مقابله با قاچاقچیان حیات وحش، صورت نگرفته است. شواهدی از همکاری مسئولان محیط زیست با عوامل کشتار و قاچاق گوشت پرندگان از مأموران تا عالی‌ترین مقام سازمان محیط زیست در مستند آزادی مشاهده می‌شود.آغاز قتل‌عام خاموش پرندگان مهاجر در فریدون کنار
کمودور آمیگا ۵۰۰ پلاس یا به اختصار A500+ یک مدل پیشرفته و توسعه یافته از آمیگا ۵۰۰ اورجینال می‌باشد. نکته مهم در مورد این رایانه، معرفی نسخه جدیدی از «کیک استارت»Kickstart و رابط گرافیکی «ورک بنچ»Workbench و بهبود در عملکرد بعضی از چیپست‌های این سیستم بود. مهم‌ترین این تعییرات سخت‌افزاری، اضافه شدن تراشه موسوم به «مجموعه تراشه توسعه یافته»Enhanced Chip Set یا به اختصار «ایی سی اس» بود.
آمیگا ۵۰۰ پلاس در بازارهای مختلفی (از جمله در بسیاری از کشورهای اروپائی) عرضه شد، اما هرگز به‌طور رسمی در آمریکا به فروش نرسید.
با وجود اینکه این مدل از آمیگا در سال ۱۹۹۲ معرفی شد، ولی بنا به اظهار نظر بعضی از منتقدان، این سیستم در سال ۱۹۹۱ هم به فروش رفته، همچنین حدس زده می‌شود در زمان عرضه آمیگا ۵۰۰ پلاس، موجودی این محصول قبل از کریسمس در انبارهای شرکت کمودور هم تمام گشته بود. کمودور برای تأمین نیازهای بازار قبل از کریسمس از موجودی انبار خود که سیستم‌های دارای مادربورد اصلاح شده 8A آمیگا ۵۰۰ پلاس استفاده کرد. با وجود اینکه آمیگا ۵۰۰ پلاس یک مدل بهبود یافته از آمیگا ۵۰۰ اورجینال بود، اما در عمل یک مدل مهجور و ناموفق بود. شرکت کمودور فقط شش ماه به تولید این مدل مبادرت ورزید و در تابستان ۱۹۹۲ این مدل را با آمیگا ۶۰۰ جایگزین کرد.
شرکت کمودور مدل آمیگا ۵۰۰ پلاس را به دو دلیل طراحی کرد. اولین دلیل کاهش هزینه‌های تولید بود؛ این هدف با تغییرات جزئی در مادربورد صورت گرفت تا هزینه‌های تولید کاهش یابد. دومین دلیل هم عرضه سخت‌افزار بهبود یافته‌ای بود که توسط آن بتواند به معرفی سیستم عامل جدید آمیگا (آمیگااواس ۲٫۰۴) بپردازد.
در پی ارتقاء سیستم عامل و ارائه «کیک استارت» جدید، تعدادی از بازی‌های معروف آن زمان (مانند: «جزیره گنج دیزی»،Treasure Island Dizzy «لوتوس اسپریت توربو»Lotus Esprit Turbo Challenge و SWIV) بر روی این مدل از آمیگا اجرا نمی‌شد و تعدادی از افرادی این بازی‌ها را خریده بودند، مجدداً بازی را به فروشنده‌ها مرجوع کردند. این مشکل توسط شرکت‌های «طرف سوم» با تولید برد سخت‌افزاری خاصی که به کاربر اجازه انتخاب و سوئیچ بین «کیک استارت» ۱٫۲ یا ۱٫۳ را می‌داد، حل گردید. این مورد همچنین باعث تشویق سازندگان بازی به بهبود برنامه‌نویسی محصولاتشان می‌گردید که از نظر شرکت کمودور برای پیش زمینه معرفی نسل بعد آمیگا (آمیگا ۱۲۰۰) بسیار مهم بود. همچنین یک نرم‌افزار با نام Relokick منتشر گردید که «کیک استارت ۱٫۳» را در داخل حافظه سیستم بارگذاری می‌کرد و پس از ری استارت کردن دستگاه، اجازه می‌داد نرم‌افزارهای ناسازگار به راحتی اجرا شوند. (یک نسخه از این نرم‌افزار همراه یکی از شماره‌های مجله «سی یو آمیگا» عرضه شد). در بعضی از موارد نیز شرکت‌های سازنده اقدام به عرضه نسخه آپدیت شده بعضی از بازی‌هایشان جهت سازگاری با این مدل و سیستم عامل نمودند.
چهار سوار سرنوشت () یک فیلم صامت در سبک حماسی و جنگی به کارگردانی رکس اینگرام است که در سال ۱۹۲۱ منتشر شد.
بدون کیهان نمی‌توانیم زندگی کنیم (تلفظ روسی: My ne mozhem jit bez cosmosa) نام فیلم کوتاه انیمیشن روسی محصول سال ۲۰۱۴ است که کنستانتین برونزیت آن را نوشته و کارگردانی کرده‌است. فیلم در سال ۲۰۱۶ و در هشتاد و هشتمین دوره جوایز اسکار نامزد دریافت جایزه در بخش بهترین انیمیشن کوتاه شد، ولی جایزه را تصاحب نکرد.
لکنتی نام فیلم درام کوتاهی است که بنجامین کلیری آن را نوشته و کارگردانی کرده است.
این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم کوتاه اکشن زنده در هشتاد و هشتمین دوره جوایز آکادمی (اسکار ۲۰۱۶) شده است.
جنبه‌های مثبت فیلم
۱) تأکید و نمایش «چالش‌ها و نشخوارهای فکری» فرد دارای لکنت زبان
۲) لکنت زبان چگونه ارتباطات شخص را هدایت می‌کند؟ و چگونه او را به حاشیه زندگی می‌راند؟
۳) چگونه ارتباطات او را به دایره تخیل می‌کشاند؟
۴) محدودیت‌های دنیای درون شخص دارای لکنت زبان را به خوبی نشان می‌دهد
جنبه‌های منفی فیلم
فقط بر اجرای نقش «لکنت زبان» استوار است که با واقعیت و ماهیت لکنت زبان هیچگونه همخوانی ندارد:
۱) لکنت کردن بدون اسپاسم!
۲) لکنت کردن ضمن مشاهده فرد مقابل!
۳) یکنواختی نوع لکنت کردن در همه ارتباطات!
۴) لکنت کردن بدون تغییر تن صدا، تأکید و تنفس!
نقد فیلم کوتاه Stutterer ( لکنتی )
جنگل فونتن‌بلو () یکی از جنگل‌های برگ ریز در شصت کیلومتری جنوب شرقی پاریس فرانسه می‌باشد، این جنگل در شهرستان فونتن‌بلو و در جنوب غربی بخش سن-ا-مرن واقع گردیده، قسمت بیشتر و گسترش اصلی جنگل در همین ایالت فونتن‌بلو قرار دارد اگر چه بخش‌های پراکنده‌ای از آن نیز تا محدودهٔ مجاور آن یعنی بخش کانتور هم کشیده شده، از سمت غرب نیز تا شهر میلی لا فورت در بخش همسایگی اسون که شامل شهرهای فونتن‌بلو و آون می‌باشد امتداد دارد، مساحت تقریبی جنگل حدود ۲۲۸۰ کیلومتر است در حدود ۱۱۰ مایل مربع.
رایج‌ترین درختان قابل مشاهده در این جنگل عبارت هستند از درخت بلوط که در مجموع حدود (۴۴٪)، کاج اسکاتلندی که در حدود (۴۰٪) می‌باشد و راش اروپایی در حدود (۱۰٪)، همچنین در این جنگل در حدود سه هزار گونه از انواع قارچ‌ها کشف گردیده، از دیدگاه جانوری و حشرات می‌توان گفت که این جنگل منزل بالغ بر هفت هزار نوع از انواع گونه‌های مختلف جانوری است که در حدود پنج هزار نوع از حشرات گوناگون هم کشف گردیده.
رفیق فیلمی کوتاه بر اساس رویدادهای جنگ کوزوو است که جیمی داناهیو آن را نوشته و کارگردانی کرده است.
این فیلم نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم کوتاه اکشن زنده در هشتاد و هشتمین دوره آکادمی (اسکار ۲۰۱۶) شده است.
انتخابات مجلس فدرال آلمان (بوندستاگ) در روز ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۹برای برگزیدن نمایندگان هفدهمین دورهٔ این مجلس برگزار شد. نتایج اولیه انتخابات حاکی از پیروزی حزب دموکرات مسیحی آلمان و حزب متحدش اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن بود. این دو حزب که با هم اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان را تشکیل می‌دهند با ائتلاف با حزب دموکرات آزاد دولت ائتلافی راست‌میانه آلمان را در سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ به رهبری آنگلا مرکل تشکیل دادند. رقیب اصلی آنگلا مرکل، فرانک والتر اشتاین‌مایر از حزب سوسیال دموکرات بود که شکست را در انتخابات پذیرفت. پیش از این دموکرات مسیحی‌ها در بیشتر سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۶ در دولت‌های کنراد آدناور و لودویگ ارهارد و سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۸ در دولت‌های هلموت کهل با حزب دموکرات آزاد وارد ائتلاف شده بودند.
بعد از انتخابات فدرال آلمان در سال ۲۰۰۵، آنگلا مرکل در راس یک دولت ائتلافی قرار داشت که دو حزب بزرگ اتحادیه دموکرات مسیحی و حزب سوسیال دموکرات را در بر می‌گرفت. در انتخابات سال ۲۰۰۹ آنگلا مرکل با حزب دموکرات آزاد (شریک سنتی اتحادیه دموکرات مسیحی) وارد دولت ائتلافی شد. این حزب در انتخابات این دوره، رتبه سوم را از لحاظ تعداد کرسی‌های بوندستاگ بعد از دو حزب اصلی بدست آورد.
فرانک والتر اشتاین‌مایر از حزب سوسیال دموکرات که در دولت ائتلافی قبلی پست وزارت خارجه را بر عهده داشت، در کنوانسیون حزبی روز ۱۸ اکتبر ۲۰۰۸ از سوی این حزب کاندیدای پست صدارت اعظم شد. او قول داد در صورت پیروزی در انتخابات دولتی تشکیل دهد که در آن حزب سوسیال دموکرات قدرت اصلی را دارا باشد و در عین حال حزب چپ را در صورت تشکیل دولت ائتلافی، شامل ائتلاف ندانست.
مبارزات انتخاباتی در این دوره با هیجان چندانی همراه نبود که علت آن، عدم وجود رهبری کاریزماتیک در احزاب اصلی برآورد شده‌است. دلیل دیگر این بود که دولت قبلی با ائتلاف بزرگ از دو حزب بزرگ رقیب شکل گرفته بود و رقابت‌های انتخاباتی این دوره با احتمال تشکیل دوبارهٔ یک ائتلاف بزرگ با عدم استقبال مردم مواجه شده بود. با این حال مرکل با توجه به بالا بودن حزبش در نظرسنجی‌ها از عدم استقبال بالا در انتخابات خشنود بود.
انتخابات فدرال سال ۲۰۰۹ در آلمان، آخرین انتخابات در سالی بود که به آلمانی "Superwahljahr" یا سال انتخابات‌های زیاد نامیده می‌شود. بجز انتخابات فدرال که در سپتامبر برگزار شد، انتخابات پارلمان اروپا در روز ۷ ژوئن، هفت انتخابات محلی در همان روز، ۵ انتخابات ایالتی در ماه‌های اوت و سپتامبر و انتخابات ریاست جمهور فدرال توسط مجمع فدرال در روز ۲۳ می نیز برگزار شدند.
اتحادیه دموکرات مسیحی و حزب دمکرات آزاد با مجموع آرای بالای ۵۰٪ در نظرسنجی‌های هفته‌های پیش از انتخابات به‌طور مشخص از سایر احزاب همانند سوسیال دموکرات‌ها و سبزها پیشی گرفته بودند.
بعد از گفتگوها برای ایجاد ائتلاف، حزب دموکرات مسیحی آلمان به همراه حزب متحدش، اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن، با ائتلاف با شریک سنتی‌شان حزب دموکرات آزاد موفق به تشکیل دولت راست میانه در آلمان شدند. در این دولت آنگلا مرکل، رهبر اتحادیه دموکرات مسیحی مقام صدارت اعظم را برای دومین دورهٔ چهار ساله به عهده گرفت و معاونت صدر اعظم و وزارت خارجه به رهبر حزب دموکرات آزاد گیدو وستروله رسید.
حزب دموکرات مسیحی در این انتخابات آرای کمتری به نسبت چهار سال قبل از آن بدست آورد و حزب متحدش در ایالت بایرن، اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن نیز کمترین میزان آرای چند دههٔ گذشته را کسب کرد. در مجموع این دو حزب که با همدیگر اتحادیه دموکرات مسیحی را تشکیل می‌دهند در این دوره از انتخابات بدترین آرای ۶۰ سال گذشته خود را کسب کرد.اکونومیست این در حالی بود که شریک ائتلافی سنتی اتحادیه دموکرات مسیحی، حزب دموکرات آزاد با کسب ۱۴٫۶٪ توانست بهترین آرا در طول فعالیت خود را کسب کند.
بازنده بزرگ در این انتخابات حزب سوسیال دموکرات بود که با کسب تنها ۲۳٪ آرا، بیشترین ریزش آرای انتخابات فدرال آلمان در طول ۶۰ سال گذشته را به خود اختصاص داد. دو حزب عمدهٔ دیگر در آلمان، حزب چپ و حزب سبزها نیز بهترین نتیجه‌های دوره فعالیت خود را کسب کردند. حزب چپ برای اولین بار توانست غیر از شرق برلین که خاستگاه سنتی این حزب است، در حوزه‌های انتخاباتی دیگری از آلمان همانند حوزه‌هایی از ایالت زاکسن-آنهالت، تورینگن و براندنبورگ به پیروزی دست یابد. در کل با توجه به افزایش شدید آرای حزب دموکرات آزاد و با وجود کاهش آرای اتحادیهٔ دموکرات مسیحی، ائتلاف این دو حزب توانست اکثریت کرسی‌های بوندستاگ را بدست آورد و آنگلا مرکل را برای دومین دورهٔ متوالی به کرسی صدارت اعظم آلمان بنشاند.
یکی دیگر از گزینه‌ها برای تشکیل دولت، همانند انتخابات سال ۲۰۰۵ ائتلاف دو حزب بزرگ اتحادیه دموکرات مسیحی و سوسیال دموکرات بود. این گزینه با وجود آرای بالای حزب راست‌گرای دموکرات آزاد و تمایل مرکل برای ائتلاف با آنان چندان مورد بحث واقع نشد. گزینهٔ ممکن دیگر، ائتلاف سه حزب دموکرات آزاد، سبزها و سوسیال دموکرات‌ها بود که از اساس توسط گیدو وستروله رهبر دموکرات‌های آزاد رد شد.مصاحبه اشپیگل با گیدو وستروله، رهبر حزب دموکرات آزاد
منبع:نتایج انتخابات آلمان چه تاثیری بر تجارت میران ایران و آلمان خواهد داشت؟
حکمت و سیاست نخستین کتاب از مجموعهٔ چهل و نه جلدی تاریخ شفاهی و تصویری ایران در عصر پهلوی دوم است که به زندگانی و خاطرات سید حسین نصر می‌پردازد. این کتاب، مصاحبه محور است و حاصل ساعت‌ها گفتگوی تصویری با سید حسین نصر، در واشنگتن آمریکا است که از اواخر سال ۱۳۸۸ تا اوایل سال ۱۳۸۹، به کوشش حسین دهباشی انجام شده‌است. چاپ اول کتاب حکمت و سیاست، با نمایه، چکیده انگلیسی و اسناد، توسط سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران به چاپ رسیده‌است.
در این کتاب، حسین نصر به بیان خاطراتش می‌پردازد و از پدر و مادر، دوران کودکی و تربیتش در آن زمان شروع می‌کند و به مسایل مختلفی همچون سیاست‌های فرهنگی در عصر پهلوی دوم، نقش خودش در این سیاست‌ها، تأسیس انجمن سلطنتی فلسفه، ریاست دفتر فرح، روشنفکری دینی، دوستی اش با جلال آل احمد، مرتضی مطهری و ... می‌پردازد. در بخشی از این کتاب آمده‌است: «آن روز صبح شاه رئوس مطالب آن سخنرانی کذایی را با خط خودش روی یک ورق کاغذ نوشته بود، داد به من و رضا قطبی و گفت بروید این‌ها را بپرورانید و به صورت سخنرانی دربیاورید! یک روز وقت داشتیم این را بنویسیم... همان ساعت ده و نیم، یازده شب این نوشته ماشین شد، خودم بردم دادم به تیمسار نشاط که اول انقلاب اعدام شد رئیس گارد بود در کاخ نیاوران، تلفن کرد و شاه گفتند من هنوز بیدارم و این نوشته را بفرستید بالا... من وسط نشستم، شهبانو یک طرف نشست، صدام حسین هم یک‌طرف در فاصله ده سانتیمتری، به این نزدیکی. صدام حسین یک قصاب خیلی خوش‌قیافه بود...» در بخشی از کتاب، نصر می‌گوید که نام دو خیابان ملاصدرا و میرداماد را او برای دو خیابان تهران انتخاب کرده‌است.
اکبر شیخ، رئیس سازمان اسناد و کتابخانه‌های ملی خراسان رضوی، گفت: کتاب حکمت و سیاست، از این به بعد به عنوان یکی از مراجع مهم تاریخ ایران به حساب می‌آید و دارای آثار بسیار مثبتی است. محسن مدیر شانه چی، استاد دانشگاه آزاد اسلامی مشهد و عضو هییت علمی آن، دربارهٔ این کتاب گفت: ما در باب شناخت اشخاص، احزاب و گروه‌ها چه حقیقی و حقوقی، آثار بسیاری را دیدیم؛ برخی از این آثار به صورت خاطره‌نویسی و برخی به صورت مصاحبه منتشر می‌شود؛ خاطره‌نویسی روشی یک سویه است؛ لذا مصاحبه از ارزش بیشتری برخوردار است. او همچنان اظهار کرد که تنها نقدی که بر مصاحبه‌کننده دارد، ین است که یک موضع تقابل‌آمیز دربارهٔ اظهار نظر حسین نصر دربارهٔ شریعتی دارد. علی تاج الدینی، پژوهشگر تاریخ شفاهی، در نشستی که به نقد و بررسی این کتاب در حوزه هنری می‌پرداخت، اظهار کرد که چیزی که کتاب حکمت و سیاست را با دیگر آثار تاریخی که دربارهٔ آقای نصر تولید شده متمایز می‌کند، روایت آقای نصر از علل فروپاشی نظام پهلوی و علل وقوع انقلاب اسلامی است. این اثر نخستین کتابی است که این روایت را نقل می‌کند و پیش از این کتاب روایت صریحی از زبان دکتر نصر در این باره وجود نداشت. او همچنین این کتاب را از لحاظ ظاهری نیز، اثری برجسته خواند. مرتضی میرداماد، یکی از دلایل جذابیت این کتاب را جذابیت شخصیت خود حسین نصر دانست. او همچنین اظهار کرد که رد و تکذیب عملکردها و نظرات حسین نصر بدون خواندن و شنیدن خاطرات و گفته‌های خود او، نادرست است.
در مقدمه کتاب آمده‌است که بنابر قواعد علمی تاریخ شفاهی، این اثر به جز چند عبارت محدود و مختصر، که جای خالی آن حذف شده است، متن کامل و بدون دخل و تصرف در گفتگوهای انجام شده‌است. متن کتاب در ۴ سطح مختلف گویاسازی شده‌است که شامل این وارد است: واژگان یا عبارات غیر فارسی یا نیازمند توضیح، اصطلاحات تخصصی و فنی، رویدادها، رخدادها و حوادث تاریخی اجتماعی، مدعاها و خطاهای آشکار تاریخی.
در هریک از این موارد به منابع دست اول رجوع شده و علاوه بر این، به دلیل اهمیت تاریخی موضوعات، از طریق مکاتبه یا مراجعه حضوری، نظر افراد یا نزدیکان مورد بحث یا شاهدان تاریخی اتفاقات دربارهٔ ادعای مصاحبه شونده پرسیده شده و در پاورقی‌ها با ذکر دقیق نام و مشخصات گنجانده شده‌است. اسناد تاریخی نیز با همین روال در بخش ضمایم آورده شده‌است.
دی اریتور یک تجهیز است که از آن برای حذف کردن اکسیژن و گازهای حل شده در آبی که خوراک بویلرهای تولید بخار است، استفاده می‌شود. اکسیژن حل شده در آب بویلر باعث خسارت‌های شدید ناشی از خوردگی در سیستم بخار می‌شود به این صورت که به دیواره فلزی لوله‌ها و دیگر تجهیزات فلزی می‌چسبد و تشکیل اکسید (زنگ) می‌دهد. کربن دی اکسید حل شده در آب نیز با آن واکنش می‌دهد و تولید اسید کربنیک می‌کند که باعث خوردگی بیشتر می‌شود. بیشتر دی اریتورها برای حذف کردن اکسیژن به میزان 7 ppb در واحد جرم (0.005 cm3/L) و کمتر از آن و همچنین حذف کلی کربن دی اکسید طراحی می‌شوند.The Deaerator PrinciplePressurized deaeratorsDeaerator Presentation
به‌طور کلی دو نوع دی اریتور وجود دارد، نمونهٔ سینی دار و نمونه اسپری شونده:Spray-type Deaerator Operating Principal
تعداد زیاد و متفاوتی دی اریتورهای عمودی و افقی از سازندگان متعدد وجود دارد، و ویژگی و جزئیات تولیدی هر کدام نیز با هم تفاوت دارد. شکل ۱ و ۲ به ترتیب شماتیکی است از دی اریتورهای سینی دار و اسپری شونده.
نمونهٔ سینی دار که در شکل ۱ مشاهده می‌شود دارای یک بخش هوازدایی به صورت گنبدی شکل در بالای مخزن ذخیره کننده آب بویلر است. آب بویلر وارد بخش عمودی هوازدایی می‌شود و از روی سینی‌های منفذ دار به پایین جریان پیدا می‌کند. بخار فشار پایین که عمل هوازدایی را انجام می‌دهد از پایین سینی‌های منفذ دار وارد می‌شود و از طریق منافذ به سمت بالا جریان می‌یابد. در بعضی موارد به جای سینی از پرکن‌ها استفاده می‌شود تا تماس و ترکیب شدن بین آب بویلر و بخار مؤثرتر باشد.
بخار، گازهای حل شده در آب بویلر را جدا می‌کند و از طریق شیر خروجی که در بالای قسمت گنبدی شکل قرار دارد به اتمسفر می‌دهد. اگر این شیر به اندازه کافی باز نشود دی اریتور به صورت ناقص کار می‌کند و باعث می‌شود بخش زیادی اکسیژن همراه آب وارد بویلر شود. اگر بویلر، آنالایزر میزان اکسیژن نداشته باشد، میزان بیش از حد کلر در بویلر باعث می‌شود شیر تخلیه به اتمسفر کامل باز نشود. در بعضی از طراحی‌ها از کندانس کننده در خروجی استفاده می‌شود تا مایع مانده شده در گاز را بازیابی کند. لوله خروجی گاز به سمت اتمسفر معمولاً دارای یک شیر است و به گونه است که تنها اجازه عبور مقداری اندکی بخار را برای آشکار بودن مسیر دود می‌دهد.
آب هوازدایی شده به مخزن افقی در پایین جریان می‌یابد که از آنجا به سمت بویلرهای تولید بخار پمپ می‌شود. بخار کم فشاری که از ته مخزن افقی وارد شده و درون آن اسپری می‌شود برای گرم نگه داشتن آب بویلر ذخیره شده در مخزن است. عایق کردن سطح بیرونی مخزن نیز برای کاهش هدر رفت گرما است.
شکل ۲، دی اریتور از نوع اسپری شونده را نشان می‌دهد که یک درام افقی دارای بخش پیش گرم کن (E) و یک بخش هوازدایی را شامل می‌شود. این دو بخش به وسیله یک صفحه (C) از هم جدا شده‌اند. بخار کم فشار از طریق اسپری‌هایی که در ته درام قرار دارند وارد آن می‌شوند
آب بویلر به صورت اسپری به بخش E پاشیده می‌شود و با بخاری که از طریق پخش کننده به بالا می‌آید پیش گرم می‌شود. هدف از به کار بردن نازل اسپری کننده آب بویلر A و بخش پیش گرم‌کننده این است که آب بویلر را برای جداسازی راحت‌تر گازهای حل شده در آن تا دمای اشباع گرم و راهی بخش بعدی هوازدایی کند.
آب پیش گرم شده بعد از آن وارد بخش هوازدایی (F) می‌شود و در آنجا با بخار خارج شده از پاشنده‌ها به صورت کامل هوازدایی می‌شود. گازهای جدا شده از آب از طریق خروجی در بالای مخزن به اتمسفر فرستاده می‌شوند. همانند حالت قبل ممکن است در بعضی از موارد از کنداس کننده برای بازیافت آب خروجی به همراه گاز استفاده شود. همچنین لوله خروجی گاز به سمت اتمسفر معمولاً دارای یک شیر است و به گونه است که تنها اجازه عبور مقداری اندکی بخار را برای آشکار بودن مسیر دود می‌دهد.
آب هوازدایی شده از ته مخزن به سمت بویلرهای تولیدکننده بخار پمپ می‌شود.
دی اریتورها در سیستم‌های تولید بخار اغلب نیروگاه‌های حرارتی از بخار کم فشاری استفاده می‌کنند که از جایی بر روی توربین بخار خود واحد گرفته شده باشد. در حالی که، دی اریتورها در بسیاری از واحدهای صنعتی بزرگ مانند پالایشگاه‌های نفت ممکن است از هر بخار فشار پایین در دسترسی استفاده کنند.
مواد شیمیایی جاذب اکسیژن اغلب به آب بویلر افزوده می‌شود تا مقدار ناچیز باقی‌مانده اکسیژن که در دی اریتور حذف نشده را جذب کند. نوع ماده شیمیایی بکار برده شده بستگی به موقعیتی دارد که از آن استفاده می‌شود ممکن است در سیستم‌های فرار یا غیر فرار استفاده شود. اغلب سیستم‌های کم فشار (کمتر از 650 psi) از نوع غیر فرار محسوب می‌شوند؛ و بیشتر سیستم‌های با فشار بالاتر (بیشتر از 650 psi) و تمام سیستم‌هایی که دارای چندین مادهٔ آلیاژی هستند از نوع فرار استفاده می‌کنند.
پرکاربردترین جاذب اکسیژن در سیستم‌های فشار پایین سولفیت سدیم (Na2SO3) است. این ماده بسیار مؤثر بوده و به سرعت با مقدارهای ناچیز اکسیژن واکنش داده و تولید سولفات سدیم (Na2SO4) می‌کند که ماده‌ای غیر رسوبی محسوب می‌شود. جاذب اکسیژن دیگری که استفاده از آن زیاد است و به صورت رقیق و برای سیستم‌های فرار استفاده می‌شود هیدرازین (N2H4) است.
دیگر جاذب‌های اکسیژن شامل کربوهیدرازین، دی اتیل هیدرکسیل آمین (DEHA)، نیتریل تری استیک اسید (NTA)، اتیلن دی آمین تترا استیک اسید (EDTA) و هیدروکینون می‌شود.
جُرم آمریکایی () یک مجموعه تلویزیونی جنایی که اولین بار توسط شبکه ABC در ۵ مارس ۲۰۱۵ پخش شد. خالقان آن جان ریدلی، فلیسیتی هافمن، و تیموتی هاتون هستند و به موضوعاتی همچون جنسیت، نژاد و طبقه در وقوع جرم می‌پردازد. در سال ۲۰۱۵ این مجموعه نامزد ۱۰ حایزه امی منجمله بهترین مجموعه تلویزیونی کوتاه گشت.
آرامائیس سورنی یپیسکوپوسیان (؛ زادهٔ ) یک بازیکن بازنشسته فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است. وی شهروندی روسیه را نیز دارد.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آرارات ایروان، چرنومورتس نووراسییسک، کوبان کراسنودر و ایرتیش پاولودار اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده است. یپیسکوپوسیان نخستین و تنها بازی ملی خود را در تاریخ ۳۰ آوریل ۱۹۹۷ در ایروان در مقابل ایرلند شمالی انجام داده است.
سیاههٔ نوشته‌های بهرام بیضایی (۱۳۱۷)، در اینجا به ترتیبِ تاریخِ نگارش و نیز به تفکیکِ گونه، شاملِ ده‌ها کتاب و چندصد نوشتهٔ کوتاه‌تر است.
بیضایی از نویسندگانِ برجسته و پرکارِ روزگارش به‌شمار می‌رود.محمّد استعلامی ("ادبیات دورهٔ بیداری و معاصر"، ص. ۱۰ و "بررسی ادبیات امروز"، ۱۷۳: ۱)، جمال میرصادقی ("گفت‌وگوها، همراه با پانزده داستان"، ص. ۲۷۳)، رضا براهنی («دوست بزرگم، اکبر رادی، به شهادت چند نکته»، ۱۳۸۶)، داریوش آشوری ("پَرسه‌ها و پرسش‌ها"، ص. ۳۷۴)، ژان-ژاک گوتیه (۱۹۶۵)، علی دهباشی («بهرام بیضایی و تئاتر ملّی»، ۱۳۸۶) و . . . پنج تا از نام‌هایِ مستعارِ شناخته‌اش عبارت است از «مهرداد رهسپار»،«مهرداد رهسپار» نامِ مستعارِ دیگرانی نیز بوده‌است. (مافی، عباس. "نامهای مستعار نویسندگان و شاعران معاصر ایران"، ۱۳۹۶) «ع. سالک»، «اعظم علیان»، «بهروز برومند» و «کاوه اسماعیلی». نوشته‌های بیضایی از اواخرِ دههٔ ۱۳۳۰ به بعد بعضی از مهم‌ترین نمایشنامه‌ها و فیلمنامه‌ها و پژوهش‌های زبانِ فارسی را در بر می‌گیرد. نخستین کتابِ بیضایی به سالِ ۱۳۴۱ در تهران چاپ شد؛ که مجموعه‌ای کوچک از دو نمایشنامهٔ «مترسکها در شب» و «عروسکها» بود. او در همان اوایلِ دههٔ ۱۳۴۰ مقاله‌نویسِ پرکاری نیز بود. سالِ ۱۳۳۳ نشریهٔ "پُست تهران" نپذیرفت که نوشته‌ای از بیضاییِ نوجوان را چاپ کند. امّا او از اواخرِ دههٔ ۱۳۳۰ در مجلّاتی مانندِ "علم و زندگی" و "هنر و سینما" و "موزیک ایران" و "آرش" مقاله می‌نوشت. بعضی از مقالاتِ آن دوره به صورتِ کتاب هم منتشر شد، از جمله در کتابِ "نمایش در ایران" (۱۳۴۴). به رغمِ بدبینیِ ناقدانی چون صمد بهرنگی،«نظری به ادبیات امروز: دربارهٔ عزاداران بیل». "بامشاد". شمارهٔ ۶۰. خرداد ۱۳۴۴. دههٔ ۱۳۴۰ دورهٔ رونقِ نمایشنامهٔ فارسی شد؛ و بیضایی، با غلامحسین ساعدی و اکبر رادی، یکی از سه نمایشنامه‌نویسی به‌شمار می‌رفت که معروف یا، به قولِ سیمین دانشور در دههٔ ۱۳۶۰، «تثبیت‌شده» و «مطرح» گشتند.اکبر رادی در ۱۳۷۲ بر آن بود که نمایشنامهٔ فارسی به اعتبارِ بهترین کارهای ساعدی و بیضایی و خودش «در قوت الهام، نیروی تخیل، استحکام ساخت و عمق تفکر یک شانه بلندتر از جریان‌های دیگر ادبی این هفتاد ساله حرکت کرده‌است.» () از دههٔ ۱۳۵۰ فیلمنامه‌نویسی نیز جزوِ کارِ نویسندگیِ حرفه‌ایِ بیضایی شد و تا پایانِ قرن ادامه یافت، چنان‌که نمایشنامه‌نویسیش.
بیضایی از پایه‌گذارانِ کانونِ نویسندگانِ ایران نیز بود، که سپس‌تر از آن کناره‌گرفت.
این جدول فهرستی است از کتاب‌های چاپ‌شدهٔ نویسنده به ترتیبِ نگارش. بیشترِ این نمایشنامه‌ها بارها به نمایش درآمده و بعضی از فیلمنامه‌ها فیلم شده. آنجا که نویسنده خود در ساخت و نمایش نقش داشته در توضیحات اشاره شده‌است. بسیاری از این کتاب‌ها بی اجازهٔ نویسنده و ناشر در اینترنت و بعضاً در بازارِ عمدتاً غیررسمیِ کتابِ کاغذی نیز منتشر شده‌اند.
بیضایی بر طرحِ جلدِ بیشترِ کتاب‌هایش نیز نظارت داشته‌است.
بسیاری از فیلمنامه‌های بیضایی کتاب شده‌است؛ و شماری هنوز نه. او هشت تا از فیلمنامه‌هاییش را که فیلم کرده به صورتِ کتاب منتشر نکرده‌است. فصل‌هایی از پنج تا از این فیلمنامه‌های فیلم‌شدهٔ چاپ‌نشده را (به اضافهٔ بخش‌هایی از "مرگ یزدگرد" و "شاید وقتی دیگر . . ." و "مسافران" که کتاب شده) زاون قوکاسیان در کتابِ "مجموعهٔ مقالات در نقد و معرفی آثار بهرام بیضایی" (چاپِ سوّم، با افزوده‌ها، ۱۳۷۸) آورده‌است. این‌ها عبارت است از:
طرح‌ها و پاره‌هایی نیز از بعضِ فیلمنامه‌های فیلم‌نشده و کتاب هم نشده جداگانه منتشر شده‌است:
نسخه‌ای از فیلمنامهٔ "آقای لیر" (۱۳۶۷) نیز به سالِ ۱۳۶۸ در مجلهٔ "بررسی کتاب" چاپ شده‌است. تصویرِ دستخطِّ پاره‌ای از فیلمنامهٔ موسیقیِ "وقتی همه خوابیم" نیز آمده‌است در
مقالات و پاره‌نوشته‌های منتشرشده و نشدهٔ بیضایی فراوان است. او از سال‌های پایانیِ دههٔ ۱۳۳۰ مقالاتی در مجلّاتِ گوناگون می‌نوشت. بعضی از این مجلّه‌ها سپس‌تر دوباره منتشر شده‌است، مانندِ هفت شمارهٔ دورهٔ نخستِ "آرش" که نشرِ ویراستار در دو جلدِ رقعی منتشر کرده. تصویرِ مقداری دستخط از بیضایی نیز – از امضا و تقدیم‌نامه و نامه و شعر و پاره‌ای از فیلمنامه و غیره – در مجلّات و اینترنت منتشر شده‌است. فهرستی از چاپ‌کرده‌ها و چند چاپ‌نکردهٔ وی – فارغ از ترجمه‌های منتشرشدهٔ بعضی به زبان‌های دیگر – از این قرار است:
اندک شماری از مکاتباتِ خصوصی و اداری و سرگشادهٔ بیضایی منتشر شده یا خبری ازشان هست:
در دورانِ زندگیِ بیضایی، با یا بی آگاهیِ خودش، پاره‌هایی از گفته‌ها و نوشته‌هایش را دیگرانی برگرفته و منتشر کرده‌اند. از این جمله‌اند سفاینِ "بَهرامْ‌نِوِشت" (۱۳۹۶) و "دیوان دیالوگ بهرام بیضایی" (۱۴۰۰) که گزیدهٔ فرشید قلی‌پورند از نوشته‌های بیضایی و فصلِ «زندگی‌نامه» از کتابِ "غریبه‌ی بزرگ" (۱۳۸۳) که بازنوشتهٔ محمّد عبدی از حسبِ حالِ بیضایی است و سخنِ بیضایی در پذیرشِ جایزهٔ ویژهٔ جشنِ دنیای تصویر در سالِ ۱۳۸۶ که در صفحهٔ ۸۹ شمارهٔ ۱۷۴ مجلّهٔ "دنیای تصویر" آمده‌است و سخنانِ کوتاهش در شبِ منتقدان در ۳۰ فروردینِ ۱۳۷۲ که در صفحهٔ ۷ و ۱۳ شمارهٔ ۱۴۱ مجلّهٔ "فیلم" آمده و گفتهٔ مختصری که در صفحهٔ ۴۰ شمارهٔ ۷۵ مجلّهٔ "گزارش فیلم" (۱۳۷۵) نقل شده و پاسخش به پرسشی از کامیار عابدی در "دو رساله دربارهٔ سهراب سپهری" (۱۳۸۷) و چیزهایی از گفته‌هایش در ۳۰ آبانِ ۱۳۸۸ که در مقالهٔ «روزگار دوزخی درام امروز» (۱۳۹۹) سیّد حسن رسولی آمده‌است. در کتابِ "کاوش در سینما و تئاتر بهرام بیضایی" (۱۳۹۶) فرشید قلی‌پور نیز پاره‌هایی از نوشته‌هایی از بیضایی نقل شده بی آن که این پاره‌ها مشخّص شود؛ یعنی در عمل دزدیِ ادبیِ ناخواسته.
در بعضی نوشته‌های گروهی نیز امضای بیضایی آمده‌است، گاهی بی اطّلاعِ خودش. وی در این موارد اغلب نامهٔ اعتراض نوشته‌است تا روشن شود که بر چه چیز صحّه نهاده و بر چه نه. (بسیاری از این نوشته‌ها بارها در منابعِ گوناگون − مانندِ "کانون نویسندگان ایران به روایت اسناد ساواک" (۱۳۸۲) و "نمایندگانِ امر، نمایندگانِ کلام" (۱۴۰۰) − منتشر شده است.)
و پس از کناره‌گیری از کانون در ۱۳۵۷:
و چند آگهی تسلیت:
بیضایی بیشترِ اوقات نوشتهٔ گفتگوهایش را پیش از چاپ ویرایش کرده یا از اوّل پرسش‌ها را به صورتِ کتبی پاسخ گفته‌است. بعضی از این گفتگوها به زبانِ دیگر ترجمه و منتشر نیز شده‌است.
در شمارهٔ ۱۸۱ "ستاره سینما" گفتاری تلویزیونی از بیضایی منتشر شده‌است. در صفحهٔ ۶۵ از شمارهٔ ۱۲۵ مجلّهٔ "گزارش فیلم" (۱۳۷۸) گزیده‌ای از گفتارِ بیضایی در گفتگوهای گوناگون زیرِ عنوانِ «آدم‌های رگبار از زبان بیضایی» آمده‌است. در شمارهٔ ۱۶ مجلّهٔ "نقد نو" (۱۳۸۵) نیز بیضایی از سانسور گفته.
گاهی گفته‌ای از بیضایی به صورتِ نوشته نقل شده (گاهی طوری که نخستین و واپسین انتشارش همین نقل قول بوده‌است)، از جمله در:
همچنین از گفتگوهای وی با مأمورانِ وزارتِ اطّلاعاتِ جمهوریِ اسلامیِ ایران یا نیروی انتظامی پاره‌هایی در گفتگوهای کسانی چون مسعود کیمیایی و مسعود بهنود به میان آمده و گاه چاپ شده‌است.
گاهی هم گفتاری از او به زبانی دیگر ترجمه و چاپ یا به طورِ شفاهی – ضبط‌شده یا غیر – منتشر شده‌است. از این جمله است گفتگویی در فرانسه:
"Bahram Beyzai, l’Iran des métaphores", par Raphaël Bassan, Corine McMullin, Sarah Wappers dans "La Revue du cinéma" n° 364, septembre 1981, pages 95-112.
و ترجمهٔ انگلیسیِ شفاهیِ عبّاس میلانی از گفتارِ بیضایی دربارهٔ "جانا و بلادور" که فیلمبرداری و در اینترنت منتشر شده‌است.
پرسش و پاسخِ مکتوبِ بیضایی با ساواک در ۲۵ خردادِ ۱۳۴۷ همراهِ دستخطِ بیضایی در کتابِ "کانون نویسندگان ایران به روایت اسناد ساواک" (۱۳۸۲) منتشر شده‌است. نیز در همین کتاب گزارش‌هایی از ساواک هست که برخی از گفته‌های وی را به‌طورِ غیرمستقیم بازگفته است.
نمایشنامه‌های "لی کویی، گردباد سیاه" و "مهر تقلبی" و "دایره‌ی گچی" در کتابِ "نمایش در چین" را داریوش آشوری به فارسی درآورده (گویا از زبانِ انگلیسی). (در نامه‌ای از سیمین دانشور به جلال آل احمد آمده که دانشور "مُهر تقلّبی" را برای ویرایش به بیضایی سپرده‌است.) در همین کتاب نمایشنامهٔ کوتاهِ دیگری به نامِ «گوی گل» نیز هست که بیضایی ترجمه کرده و نخستین بار در شمارهٔ ۱ "کتاب ماه" (کیهان) در خردادِ ۱۳۴۱ منتشر کرده بود.