moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سیاست‌های متعددی که دررابطه با افراد بومی اتخاذ شده بود، اندکی پس ازآن به اجرا درآمدند. قابل توجه‌ترین آن تأسیس مدارس مسکونی در سراسر کانادا به عنوان وسیله ای برای جدا کردن افراد بومی از فرهنگشان و القای باورها و ارزش‌های هژمونی استعماری عمده در آنها است. سیاست‌های این مدارس، همان‌طور که وارد چرچیل در کتاب خود «"کشتن سرخپوست، مرد را نجات دهید»" توصیف کرد، این بود که دانش‌آموزانی را که اغلب با زور از خانواده‌هایشان جدا می‌شدند به زور جذب کنند. این مدارس دانش آموزان را نسبت به استفاده از زبان مادری خود و شرکت در فعالیت‌های فرهنگی خود منع می‌کنند.
مدارس مسکونی به‌طور عمده توسط کلیساهای مسیحی اداره می‌شدند که همراه با تبلیغات مسیحی با حداقل نظارت دولت کار می‌کردند.
کتاب،"زندگی‌های دزدیده شده: مردمان بومی کانادا و مدارس ساکنان هندی"، این شکل از عملیات را شرح می‌دهد:
دولت قدرت اندکی داشت و روحانیون مسئول تصمیم‌گیری در مورد اینکه چه چیزی را تدریس کنند و چگونه آن را آموزش دهند، باقی ماندند. اولویت آنها این بود که آموزه‌های کلیسا یا نظم خود را منتقل کنند - نه ارائه آموزش خوب که بتواند به دانش آموزان در زندگی پس از فارغ‌التحصیلی کمک کند.
گابریل اسکریمشاو در مقاله‌ای در "نیویورک تایمز" توضیح می‌دهد که پدربزرگ و مادربزرگش مجبور شده‌اند مادرش را به یکی از این مدارس بفرستند یا در خطر زندان هستند. پس از اینکه مادرش را در «روز تحویل مدرسه» پنهان کرد تا از فرستادن دخترشان به مؤسساتی که در آن زمان (اواسط قرن بیستم) آزار و اذیت آنها کاملاً شناخته شده بود، خودداری کند. مادراسکریمشاو به گفته او گزینه‌های محدودی برای ادامه تحصیل داشت و در نتیجه امروزبی سواد است.
Scrimshaw توضیح می‌دهد «هفت نسل از اجداد من از طریق این مدارس رفتند. ثبت نام هر عضو جدید خانواده به معنای ترکیبی از سوءاستفاده و از دست دادن مداوم هویت، فرهنگ و امید بود. مادرم آخرین نسل بود. این تجربه او را شکسته و مانند بسیاری دیگر به موادی روی آورد تا این دردها را بی‌حس کند.»
گزارشی که توسط CBC Newsبازنشرشده، تخمین می‌زند که نزدیک به ۶۰۰۰ کودک دراین مدارس جان خود را از دست داده‌اند.
استعمار مردم بومی در آمریکای شمالی امروز با وجود بسته شدن اکثر مدارس مسکونی همچنان فعال است. این شکل از امپریالیسم فرهنگی در استفاده از بومیان آمریکا به عنوان طلسم و شانس‌بیار برای مدارس و تیم‌های ورزشی ادامه دارد. جیسون ادوارد بلک، استاد و رئیس گروه مطالعات ارتباطات در دانشگاه کارولینای شمالی در شارلوت، توضیح می‌دهد که چگونه استفاده از بومیان آمریکا به عنوان طلسم، نگرش‌های استعماری قرن ۱۸ و ۱۹ را تقویت می‌کند.
گروه‌های بومی، همراه با محققان مطالعات فرهنگی، طلسم‌های بومی را ابزارهای هژمونیک – ابزار کالایی – می‌دانند که با بازاریابی فرهنگ بومی به‌عنوان هویت اروپایی آمریکایی، سرنوشت آشکار معاصر را پیش می‌برد.
کنت اونوودرک بوشر در کتاب "رمزگشایی پوکاهونتاس" نوشتند: «فرهنگ اروپایی-آمریکایی عادت به تصاحب و بازتعریف آنچه «متمایز» و سازنده فرهنگ بومیان آمریکایی است را ایجاد کرده‌است.
"امپریالیسم فرهنگی" نیز در ارتباط با گسترش نفوذ آلمان تحت حمایت نازی‌ها در اواسط قرن بیستم مورد استفاده قرار گرفته‌است. آلن اشتاین‌وایس و دانیل راجرز خاطرنشان می‌کنند که حتی قبل از به قدرت رسیدن نازی‌ها، «در جمهوری وایمار، متخصصان دانشگاهی آلمانی در اروپای شرقی ازطریق انتشارات و آموزش‌های خود در مشروعیت بخشیدن به رانشیسم ارضی آلمان و امپریالیسم فرهنگی مشارکت داشتند. این دانشمندان عمدتاً در رشته‌های تاریخ، اقتصاد، جغرافیا و ادبیات فعالیت می‌کردند.»Steinweis, AE; Rogers, DE. , "The Impact of Nazism: New Perspectives on the Third Reich and Its Legacy", U of Nebraska Press, 2003, p.72.
در زمینه موسیقی، مایکل کاتر می‌نویسد که در طول اشغال فرانسه توسط آلمان در جنگ جهانی دوم، هانس رزباود، رهبر ارکستر آلمانی مستقر توسط رژیم نازی در استراسبورگ، «حداقل به صورت اسمی، خدمتگزار امپریالیسم فرهنگی نازی علیه فرانسوی‌ها شد.»Kater, MH. , "Composers of the Nazi Era: Eight Portraits", Oxford University Press, USA, 1999, p.275.
درایتالیا در طول جنگ، آلمان «یک جبهه فرهنگی اروپایی که حول فرهنگ آلمانی می‌چرخد» را دنبال کرد. یوزف گوبلس، وزیر تبلیغات نازی، اتحادیه نویسندگان اروپا را تأسیس کرد، «یکی از جاه طلبانه‌ترین پروژه‌های گوبلز برای هژمونی فرهنگی نازی‌ها. این اتحادیه که احتمالاً وسیله ای برای گردآوری نویسندگان از آلمان، ایتالیا و کشورهای اشغال شده برای برنامه‌ریزی زندگی ادبی اروپای جدید بود، به زودی به عنوان وسیله ای برای امپریالیسم فرهنگی آلمان ظاهر شد.»Ben-Ghiat, R. , "Fascist Modernities: Italy, 1922–1945", University of California Press, 2001, p.17.
اقدامات آلمان نازی منعکس کننده مفهوم نژاد و فرهنگ است که نقش مهمی در امپریالیسم بازی می‌کند. این ایده که بین آلمانی‌ها و یهودیان تمایز وجود دارد، این توهم را ایجاد کرده‌است که آلمانی‌ها معتقدند آنها برتراز یهودیان هستند، تصور ما/آنها و خود/دیگران.Gregory, Derek, Johnston, Ron, and Pratt, Geraldine, eds. Dictionary of Human Geography (5th Edition). Hoboken, NJ, USA: Wiley-Blackwell, 2009. ProQuest ebrary. Web. 1 February 2015. ]
اصطلاحات «مکدونالدیزاسیون»، «دیزنی‌سازی» و «کوکاکلونیزاسیون» برای توصیف گسترش نفوذ فرهنگی غرب ابداع شده‌اند.
کشورهای زیادی هستند که تحت تأثیر ایالات متحده و فرهنگ عمومی آنها قرار گرفته‌اند. به عنوان مثال، صنعت فیلم درنیجریه که به عنوان «نالیوود» شناخته می‌شود، دومین صنعت بزرگ است؛ زیرا سالانه فیلم‌های بیشتری نسبت به ایالات متحده تولید می‌کند، فیلم‌های آنها در سراسر آفریقا نمایش داده می‌شود. اصطلاح دیگری که گسترش نفوذ فرهنگی غرب را توصیف می‌کنداست، زمانی که فرهنگ آمریکایی از طریق فیلم‌های هالیوودی ترویج می‌شود که می‌تواند از نظر فرهنگی بینندگان فیلم‌های هالیوود را تحت تأثیر قرار دهد.
ایدئالیسم یا آرمان‌گراییفرهنگستان زبان و ادب فارسی در حوزهٔ هنرهای تجسمی، برابر فارسی idealism را آرمان‌گرایی برنهاده‌است ولی مفهوم عمومی آرمان‌گرایی دربارهٔ آرمان‌ها (ایدئال‌ها) است در حالی که فلسفه ایدئالیسم، دربارهٔ ایده‌ها است. همچنین بر اساس دستور خط فرهنگستان (۱۳۸۹) ص ۳۰، املای برگزیدهٔ این واژه «ایدئالیسم» است.همچنین بنا بر دیگر برابرهای فارسی عبارتند از: پنداره‌گرایی، پندارگرایی، ایده‌باوری، اصالت معنی، انگارگرایی، تصورگرایی، انگارآیینی، فلسفه معنویون، اصالت تصور، مذهب اصالت تصور (مکتب اصالت تصور)، مثالی‌گری، مذهب اصالت صور معانی (مکتب اصالت صور معانی)، دیدار انگاری، مینوگروی.Ιδεαλισμός یا مینوگروی معنای واژهٔ مینو نیز چنین است: «عالم علویٰ (در برابر گیتی که عالم سفلیٰ است) و نیز عالم روحانیات در برابر ماده.» ()mēnōg [mynwḵ | M mynwg | N mīnō] spiritual, heavenly; spirit. () نام مجموعه‌ای از دیدگاه‌های فلسفی با این مدّعاست که ایده‌ها موضوع حقیقی معرفت هستند؛ ایده‌ها بر اشیا مقدم‌اند و این ایده‌ها هستند که امکانِ بودن را برای اشیا فراهم می‌کنند. بر مبنای این دیدگاه، ایده‌ها، هم از نظر معرفت‌شناختی و هم از نظر متافیزیکی اولویت دارند و واقعیت خارجی، آنچنان‌که ما درک می‌کنیم، منعکس‌کننده فرایندهای ذهنی است. ایدئالیسم مدّعی نیست ذهن خالق ماده یا جهان مادی است. همچنین این دیدگاه، «فکر» را با «متعَلَّق فکر» یکی در نظر نمی‌گیرد، بلکه مدعی است جهان خارج را تنها با توسل به فرایند ایده‌ها می‌توان درک کرد.
ایدئالیسم نقطهٔ مقابل رئالیسم (واقع گرایی یا اصل اصالت واقع) است که معتقدست برای شناخت حقیقت جهان بیرون، چندان نمی‌توان به ذهن انسان متّکی بود.
با اصطلاحات فلسفهٔ صدرایی ایدئالیسم یعنی، برای عاقل تنها معقول بالذات یا نفس‌الأمر دارای تأصل است، زیرا علم به عالم خارج، جز از مجرای معقول بالذات ممکن نیست و عالم خارج، از این حیث که معقول بالعرض است، متعَلَّق معرفت انسانی قرار نمی‌گیرد.
تئودور گمپرتسTheodor Gomperz در اثر خود با عنوان متفکران یونان نظریهٔ پارمنیدسΠαρμενίδης را قوی‌ترین سلاح در دست ماتریالیست‌های باستان می‌داند در حالی که خودِ نظریه ماده‌گرا نیست و از سوی دیگر از ستایش افلاطون،Πλάτων که بزرگ‌ترین مخالف ماده‌گرایی بود، از وی به عنوان «محترم‌ترین فیلسوفان پیش از وی» یاد می‌کند.
فردریک کاپلستونFrederick Charles Copleston مخالف این مقوله بود. وی می‌گوید: به نظر می‌رسد که بورنت بر حق باشد وقتی می‌گوید پارمنیدس بر خلاف آنچه بعضی گفته‌اند پدر ایدئالیسم نیست. بر عکس تمام ماتریالیسم بر نظریه او دربارهٔ واقعیت متکی است؛ بنابراین به عنوان یک حقیقت تاریخی به نظر می‌رسد که پارمنیدس مادی مذهب بود و نه چیز دیگر.تاریخ فلسفه کاپلستون جلد اول ترجمه جلال الدین مجتبوی البته به نقل از پروفسور استیس گفته می‌شود که این امر مانع آن نمی‌شود که در فلسفه پارمنیدس تناقض غیرقابل رفعی وجود داشته باشد، به‌طوری که اگر چه یک ماتریالیست است، فکرش شامل نطفه‌های ایدئالیسم نیز هست. در جای دیگری از کاپلستون می‌خوانیم که وسوسه سخن گفتن از پارمنیدس به عنوان کسی که گویی خود یک ایدئالیست بوده مردود است. زیرا در نظر وی واحد حسی و مادی بوده‌است و نشان دادن وی به صورت یک ایدئالیست عینی قرن نوزدهم به منزله ارتکاب یک اشتباه تاریخی است. اگر پارمنیدس واحد را فکر قائم به خود معرفی کرده بود، بعید بود که افلاطون و ارسطو از ابن امر گزارشی ندهند، و سقراط آناکساگوراس را با اندیشه و مفهوم او از عقل یا نوس،Nous نخستین فیلسوف هوشیارsober نمیافت.
در واقع این آناکساگوراس بود که با به‌کارگیری نوس ایدئالیسم را پایه‌گذاری کرد اما نتوانست مفهومی غیر مادی و غیر جسمانی برای آن بیان کند.
اولین فردی که با دیدگاه ایدئالیسم به عنوان پدر ایدئالیسم شناخته می‌شود افلاطون است.
رستاخیز ایدئالیسم با کانتImmanuel Kant و در آثار وی روی می‌دهد. در تاریخ فلسفه دورانی را که با کانت آغاز و با فیشته،Johann Gottlieb Fichte شلینگ،Friedrich Wilhelm Joseph Schelling و هگلGeorg Wilhelm Friedrich Hegel ادامه می‌یابد، ایدئالیسم آلمانیDeutscher Idealismus می‌نامند. ایدئالیسم آلمانی را، از آن رو که واکنشی در برابر چالش پیش‌آمده از انقلاب فرانسه، و به منظور تجدید سازمان دولت و جامعه بر یک پایهٔ معقول، برای سازگاری نهادهای سیاسی و اجتماعی با آزادی و مصلحت فرد بود، نظریهٔ انقلاب فرانسه نامیده‌اند. ایدئالیسم آلمانی در تعالیم هگل اوج گرفت، هگل دستگاه فلسفی خود را دربرگیرندهٔ دستاوردهای ایدئالیسم آلمانی و به اصطلاح خود او نتیجهٔ دیالکتیکی تمامی منازل ایدئالیسم آلمانی می‌داند. از نظر هگل فیشته نمایندهٔ ایدئالیسم درون‌ذات،Subjektiver Idealismus نمایندهٔ تضاد جاودانهٔ من و جز-من است. شلینگ نمایندهٔ ایدئالیسم برون‌ذاتObjektiver Idealismus است، یعنی پذیرش همانی من و جز-من در مطلق، و خود وی نمایندهٔ ایدئالیسم مطلقAbsoluter Idealismus است.
از نظر فلسفهٔ سیاسی ایدئالیسم آلمانی بیانگر این اعتقاد بود که نهادهای اجتماعی و سیاسی باید هماهنگ با تحول آزادانهٔ فرد باشند.
سیستمِ گوتفرید لایبنیتس اصالت معنی (Idealism) است، زیرا که بر حسب آن جز (مناد) و ادراک مونادها چیزی وجود ندارد، و اشیاء فقط تصورات است؛ و اصالت تصور مطلق نیست، برای این که افزون بر صور، جوهرهای روحی و منادها و اصالت ادراک مطرح هست.
ایدئالیسم استعلایی
کانت بنیانگذار گونه‌ای از ایدئالیسم است که آن را «ایدئالیسم استعلایی (فراباشنده، ترافرازنده)Transzendentaler Idealismus» می‌نامد.
کانت در توضیح تفاوت ایدئالیسم خود با ایدئالیسم برکلیGeorge Berkeley توضیح می‌دهد:
و می‌افزاید:
از نظر هگل، هر فلسفه‌ای ذاتاً ایدئالیسم است.
نظریهٔ دکارتRené Descartes که وجود اعیان خارج (برابرایستاها)Gegenstände در مکان بیرون از ما را صرفاً گمانیک (مشکوک) و اثبات‌ناپذیر اعلام می‌دارد.
نظریهٔ برکلی که وجود اعیان خارج (برابرایستاها) در مکان بیرون از ما را کاذب و ناممکن (ناتوانستنی) اعلام داشته.
لئون برونشویگLéon Brunschvicg به نحوی جزمی اصل بنیادی ایدئالیسم را در نظریهٔ شناخت مطرح می‌کند:
هیربُد یا هیربَد یا هیربَذ (پارسی میانه: hērbed، اوستایی: aēθrapaiti) یکی از پیشوایان آئین مزدیسنا است. در اوستا به صورت ائثَرپئتی به معنی آموزگار یا استاد یا آموزنده آمده و در زبان پهلوی ایرپت یا هیرپت و در فارسی هیربد گفته می‌شود. در نوشته‌های پهلوی از واژهٔ هیربد غیر از مفهوم آموزگار، پیشوای دینی نیز اراده می‌شود. هیربد در جایگاه آموزگار دین مزدیسنا است و در رتبهٔ پایین‌تری نسبت به موبد (پیشوا) جای دارد. پس از آن موبد موبدان است که در جایگاه پیشوای پیشوایان دینی قرار دارد و تنها یک نفر می‌تواند چنین جایگاهی داشته باشد.اساطیر و فرهنگ ایران در نوشته‌های پهلوی. ص ۶۲۲ و ص ۶۲۴
آنچه دانسته می‌شود در روزگاران پیش کار آموزش با پیشوایان دینی بوده و هیربدان که یکی از طبقات روحانیان بوده‌اند، این وظیفه را به عهده داشته‌اند. پائین‌ترین طبقهٔ روحانیان را مغان می‌نامیدند. پس از ایشان هیربدان و سپس موبدان بودند. در میانشان کسانی بودند که مأمور خواندن سرودها و نمازهای مذهبی بوده‌اند. آن‌ها را «زوت» می‌نامیدند و گروهی بودند که مأمور بودند که آتش را نگاه دارند و ایشان را «راسپی» می‌خواندند.اساطیر و فرهنگ ایران، ص ۶۵۱ خوارزمی خادم آتش گفته‌است. طبری حکایت می‌کند که خسرو پرویز آتشکده‌هایی بنا کرد و دوازده هزار هیربذ براین زمزمهٔ ادعیه و سرودن اغانی در آن آتشکده‌ها برگماشت. رئیس گروه هیربدها، هیربدان‌هیربد یا هیربَذان هیربذ نام داشت که بعد از موبد بزرگ یا موبدان موبد در رتبهٔ اول قرار داشته‌است.کریستن سن، ص ۱۴۰
در روزگار اولیه ساسانیان، هیربد لقب کلی روحانیانی بود که اجازه آموزاندن علوم دینی را داشتند و کرتیر، بلندپایه‌ترین روحانی آن دوره، نیز این لقب را برای خود استفاده می‌کرد. بعدها در ادبیات فارسی نو واژهٔ هیربد در معانی نادقیق و گوناگونی از جمله پیشوای دین زرتشتی، خدمتکار آتشکده و قاضی و دادستان زرتشتی کاربرد یافت. امروزه در میان زرتشتیان، به روحانیانی در ردهٔ پایین گفته می‌شود که مراسم ناوَر را گذرانده‌اند و اجازه انجام آیین‌های سطح پایین‌تر را دارند.
شاهنامه از اصطلاح هیربَد یاد می‌کند و بر خلاف متون اوستایی هیربَد پرده‌دار شبستان کیکاووس است. البته جنبهٔ روحانی هیربَد با چشم و دل پاک، به منزلهٔ آنست که او یک شخصیت دینی بوده چون اگر غیر از آن بود پاسبان حرمسرای کیکاووس گماشته نمی‌شد.
شایان ذکر است که واژه هیربد در داستان سیاوش در شاهنامه، تصحیف شده واژه "هرزبد" و به معنی "خواجه سرا" است. این واژه در نسخه های خطی کهن شاهنامه وجود دارد اما در نسخه های جدیدتر به "هیربد" تحریف شده. در ویرایش خالقی مطلق از شاهنامه، این واژه به صورت درست "هرزبد" تصحیح شده است.
زمانیکه سیاوش در عنفوان جوانی پس از دوران نسبتاً طولانی از زابل به نزد پدر بازگشت همه درباریان شیفته و عاشق سیما و هیکل سیاوش شدند، در این میان سودابه مادر ناتنی سیاوش با نظر سوء او را می‌خواست به کاخش دعوت نماید. سیاوش به نیّت او شک کرده بود و می‌خواست طفره رود امّا نمی‌شد، لاجرم باید به شبستان پدر سر می‌زد. او وقتی که برای بار نخست به شبستان پدر آمد از هیربَد نام برده می‌شود:
سنت لوئیس کاردینالز (در انگلیسی: St. Louis Cardinals) نام یکی از مشهورترین تیم های لیگ برتر بیسبال آمریکا است.
مرکز تیم در شهر سنت لوئیس است .
دریای آسایش (به لاتین: Mare Tranquillitatis) نام یکی از دریاوارهای کرهٔ ماه است.
این دریاوار در حوضه آسایش در سطح ماه واقع شده‌است. مواد درون این دریاوار تشکیل شده‌است از بازالت مربوط به سنین میانی تا جوان در دوره رگباری بالا.Upper Imbrian
در سال ۱۹۶۵ فضاپیمای رنجر ۸ پس از آن که موفق شد در ۲۳ دقیقه آخر مأموریتش ۷٬۱۳۷ عکس از سطح ماه به زمین ارسال کند در دریای آسایش سقوط کرد.
دریای آسایش نسبت به بقیه سطح ماه رنگی آبی‌فام‌تر دارد. هنگامی که عکس‌های متعدد از آن بخش پردازش و واضح شود این رنگ در آن‌ها دیده می‌شود. رنگ آبی‌تر این دریاوار را به خاطر وجود فلز بیشتر در خاک و سنگ بازالتی آن دانسته‌اند.
Wikipedia contributors, "Mare Tranquillitatis," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed April 28, 2009).
کارل ادوارد زاخائو (زادهٔ ۲۰ ژوئیه ۱۸۴۵ در نوی‌مونستر – مرگ ۱۹۳۰ در برلین) خاورشناس آلمانی بود.
او استاد دانشگاه‌های وین و برلین بود. در ۱۸۸۷ او رئیس سمینار زبان‌های شرقی بود. او بارها به خاور نزدیک سفر کرد.
زاخائو توجه ویژه بر زبان سریانی و دیگر گویش‌های آرامی داشت. او در زمینهٔ ابوریحان بیرونی کارشناس برجسته‌ای بود؛ در ۱۹۲۳ ترجمه آثارالباقیه به‌همراه شرح‌حال جامعی از بیرونی را در لایپزیگ منتشر ساخت. وی در ۱۹۲۵ ترجمهٔ کتاب‌الهند بیرونی را، که در آن جزئیاتی چون اعداد هندی را شرح داده، به چاپ رساند. او همچنین در زمینه تاریخ ریاضیات مقاله ای درباره مسئله شطرنج از دید جبری در نزد بیرونی"Algebriasches Über das schach bei Biruni", Zeitschrift der deutschen morgendlandischen Gesellschaft, Vol 29, 1876, pp.148-156. نوشته است.
ویلهلم لودویگ گایگر (زادهٔ ۱۸۵۶ - درگذشته ۱۹۴۳) ایرانشناس، هندشناس و خاورشناس آلمانی بود. زمینهٔ کاری او زبان‌های ایرانی و هندی بود. او متخصص زبان‌های پالی و دیوهی - از زبان‌های مالدیو - بود.
وی در سال ۱۸۵۶ در نورنبرگ به دنیا آمد. بر اثر برخورد و دوستی با پروفسور اشپیگل در مدرسهٔ عالی زبان‌شناسی، با کتاب‌های سانسکریت و اوستا آشنا و بعد رشتهٔ تخصصی خود را در زمینهٔ اوستا ادامه داد. مهم‌ترین کتاب وی به زبان آلمانی "تمدن ایرانیان خاوری در دوران باستان" است.گاه‌شماری و جشن‌های ایران باستان، ص ۴۵۲
او در ۱۸۹۵ برای یادگیری زبان به سیلان سفرکرد. به پاس پژوهش‌هایش در سیلان دولت سری لانکا در ۱۹۸۹ تصویر او را بر یک تمبر به چاپ رساند.
هانس گایگر فیزیکدان و مخترع شمارشگر گایگر پسر او بود.
سعدالله نصیری قیداری (۱۳۳۸ در قیدار) سیاستمدار اصلاح طلب، رییس سابق دانشگاه شهید بهشتی تهران، نماینده وزیر علوم در هیئت امنای دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان و دبیر کل سابق کمیسیون ملی یونسکو در ایران می باشد. نصیری معاون سابق حقوقی و پارلمانی وزارت علوم و در دور هشتم مجلس شورای اسلامی نماینده زنجان، طارم بوده‌است. نصیری توانست در هشتمین دوره انتخابات مجلس با کسب ۳۲٫۹۵٪ آرا از حوزه انتخابیه زنجان، طارم به نمایندگی انتخاب شود. وی در انتخابات دور نهم مجلس شورای اسلامی شرکت نکرد. او دارای درجه استادی در رشته فیزیک و از اعضای هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی و رییس سابق این دانشگاه است.
او تحصیلات خود را در شهر قیدار آغاز کرد و دوران ابتدایی را دبستان سهروردی قیدار به پایان رساند و در ۱۵ سالگی به شهر زنجان رفت و در سال ۱۳۵۶ دیپلم خود را از دبیرستان صدرجهان زنجان گرفت و در پی آن به جهت علاقه به رشته فیزیک جهت ادامه تحصیل به دانشگاه شیراز رفت. وی در سال ۱۳۶۳ لیسانس خود را گرفت و متعاقب آن در ۱۳۶۷ توانست فوق‌لیسانس خود را با دفاع از پایان‌نامه خود به عنوان "وجوه طبیعی نوسانات سیالات در حضور میدان مغناطیسی" از همان دانشگاه دریافت کند. او در سال ۱۳۷۱ با تز "مکانیک کوانتومی در فضای فاز زمینه" دکتری خود را گرفت و در پی آن به عنوان استادیار در دانشگاه شیراز مشغول به تدریس شد.
او پس از یک سال تدریس در دانشگاه شیراز زمانی که استاد یوسف ثبوتی برای راه اندازی مرکز تحصیلات تکمیلی در علوم پایه زنجان از طرف وزارت علوم مأموریت یافته بود به دانشگاه زنجان منتقل شد و با سمت استادیار مشغول به تدریس شد، او در همان سال به عنوان مدیر گروهی رشته فیزیک در دانشکده علوم دانشگاه زنجان انتخاب شد بعد از دو سال به ریاست دانشکده علوم این دانشگاه رسید و در سال ۱۳۷۴ به عنوان معاون آموزشی دانشگاه زنجان منصوب شد و ۴ سال در این سمت باقی‌ماند. او دوباره در سال ۱۳۸۱ به عنوان ریاست دانشکده انتخاب شد و این بار تا سال ۱۳۸۳ در این سمت بود. او در سال ۱۳۸۲ به مرتبه دانشیاری ارتقا یافت. او همزمان با حضور در دانشگاه زنجان در مرکز تحصیلات تکمیلی در علوم پایه زنجان نیز مشغول به تدریس بود. او در سال بهمن سال ۱۳۸۶ به درجه استاد تمامی رسید. دکتر نصیری از سال ۱۳۹۳ به دانشگاه شهید بهشتی تهران انتقال یافت.
تلاش‌های علمی
او از اعضای مؤسس انجمن نجوم ایران و از سال ۸۲ به مدت ۳ سال به عنوان رئیس انجمن نجوم ایران بود. وی از سال ۷۹ الی ۸۶ مدیریت کمیته مکانیابی طرح رصد خانه ملی ایران را به عهده داشت. از سال ۸۷ تا سال ۹۲ نایب رئیس انجمن فیزیک ایران بود و از سال ۹۲ رئیس انجمن نجوم ایران است. او از اعضای هیئت مؤسس مؤسسه آموزش عالی غیرانتفاعی عبدالرحمان صوفی رازی است. نصیری دارای۴۳ مقاله در مجلات معتبر بین‌المللی و ۴۰ مقاله در مجلات علمی داخل کشور و ۴۵ مقاله در کنفرانسهای علمی داخل و خارج از کشور است.
او از طرف حزب اعتماد ملی کاندیدای نمایندگی در هشتمین دوره انتخابات مجلس از حوزه انتخابیه زنجان، طارم بود. او توانست در مرحله اول با کسب ۳۲٫۹۵٪ به عنوان کاندیدای اول شهرستان‌های زنجان، طارم به نمایندگی انتخاب شود. در مجلس هشتم وی سخنگوی کمیسیون آموزش و تحقیقات، نایب رئیس فراکسیون دانشگاهیان، مؤسس و رئیس فراکسیون نجوم حرفه‌ای و آماتوری و همچنین مدیر کمیته فرهنگی و اجتماعی فراکسیون خط امام بود.
در ۱۰ شهریور ۱۳۹۲ جعفر توفیقی سرپرست وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، سعدالله نصیری قیداری را به عنوان معاون حقوقی و پارلمانی وزارت علوم منصوب کرد. در ۲۸ آذر ۱۳۹۲ نیز حمید میرزاده، رئیس دانشگاه آزاد اسلامی، سعدالله نصیری قیداری را به عنوان نماینده وزیر علوم، تحقیقات و فناوری و عضو هیئت امناء دانشگاه آزاد اسلامی منصوب کرد.
وزیر علوم، تحقیقات و فناوری در تاریخ ۱۱ شهریور ۱۳۹۸ و در پی استعفای دکتر صدوق رئیس پیشین دانشگاه شهید بهشتی، دکتر سعداله نصیری قیداری را به سمت سرپرست دانشگاه شهید بهشتی منصوب نمود. در تاریخ ۱۹ آذر ۱۳۹۸ با تایید شورای عالی انقلاب فرهنگی به سمت رییس دانشگاه شهید بهشتی تهران منصوب شد.https://www.isna.ir/news/98091914564
در تاریخ ۲۵ آبان ۱۴۰۱وزیر علوم، تحقیقات و فناوری با صدور حکمی دکتر "سید محمود رضا آقامیری" را به عنوان "سرپرست دانشگاه شهید بهشتی" منصوب کرد. وزیر علوم، همچنین از خدمات دکتر سعدالله نصیری قیداری، رئیس سابق دانشگاه شهید بهشتی در زمان تصدی این مسئولیت قدردانی کرد.
استادیوم یادگار امام یک ورزشگاه چندمنظوره در شهر قم است. استفادهٔ اصلیِ این ورزشگاه بازی‌های فوتبال است. این ورزشگاه از پیست دو و میدانیِ ۸ خط با رویهٔ «تارتان» نیز برخوردار است. این استادیوم در تاریخ ۴ بهمن ۱۳۸۵ افتتاح شده‌است.
این ورزشگاه تا قبل از انحلال باشگاه صبا قم متعلق به این باشگاه بود.
شهرک‌های اسرائیلی به شهرک‌های غیرنظامی‌ای گفته می‌شود که شهروندان یهودی اسرائیلی در آنها ساکن هستند. اسرائیل پس از پیروزی بر اعراب در جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷، برخلاف حقوق بین‌الملل دست به ایجاد این شهرک‌ها در اراضی اشغالی زد. شهرک‌های اسرائیلی هم‌اکنون در اراضی فلسطینی در کرانه باختری رود اردن (از جمله اورشلیم شرقی) و بلندی‌های جولان که سرزمین سوریه است مستقر شده‌اند.
شهرک‌های اسرائیلی قبلا در شبه‌جزیره سینا (بخشی از خاک مصر) و در منطقه فلسطینی نوار غزه نیز ساخته شده بودند اما پس از پیمان صلح اسرائیل و مصر در سال ۱۹۷۹، اسرائیل ۱۸ شهرک در شبه‌جزیره سینا را برچید. همچنین در سال ۲۰۰۵، به عنوان بخشی از برنامه عقب‌نشینی از نوار غزه، ۲۱ شهرک اسرائیلی در نوار غزه و ۴ شهرک اسرائیلی در کرانه باختری را برچید.
اسرائیل در شرق اورشلیم و بخش اشغالی بلندی‌های جولان، که هردو از سوی دولت اسرائیل به این کشور ضمیمه شده، دست به شهرک‌سازی زده است. جامعه بین‌المللی این دو منطقه را تحت اشغال دولت اسرائیل قلمداد کرده و ساخت و سازهای اسرائیل در این مناطق را شهرک‌سازی غیرقانونی محسوب می‌کند. دیوان بین‌المللی دادگستری در رأی مشورتی سال ۲۰۰۴ درباره دیوار حائل کرانه غربی، شهرک‌های اسرائیلی را غیرقانونی اعلام کرد.
اسرائیل همچنان در کرانه غربی به توسعه شهرک‌های باقیمانده خود ادامه می‌دهد و علیرغم فشار از سوی جامعه بین‌المللی، در مناطق جدید نیز دست به شهرک‌سازی می‌زند.
انتقال شهروندان غیرنظامی یک قدرت اشغالگر به منطقه اشغال‌شده، جنایت جنگی است اما اسرائیل انطباق این عنوان به اقداماتش در کرانه باختری را رد می‌کند. در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۹، دیوان کیفری بین‌المللی اعلام کرد که تحقیقی درباره جنایات جنگی ادعایی در فلسطین را آغاز کرده است.
وجود و توسعه مداوم شهرک‌ها توسط اسرائیل و ساخت پاسگاه‌های دیده‌بانی در اطراف شهرک‌ها، بارها به عنوان یکی از مهم‌ترین موانع و یکی از شش چالش اصلی صلح میان فلسطینی‌ها و اسرائیل ذکر شده است.Abbas spells out land demand, The Guardian طرف‌های ثالث بسیاری از قبیل سازمان همکاری اسلامی، سازمان ملل متحد، روسیه، بریتانیا، فرانسه و اتحادیه اروپا این انتقادات را نسبت به اسرائیل مطرح کرده‌اند. جامعه جهانی شهرک‌سازی‌های اسرائیل را خلاف حقوق بین‌الملل می‌داند و سازمان ملل نیز تاکنون بارها این دیدگاه را مطرح کرده است که شهرک‌سازی اسرائیل مصداق نقض کنوانسیون چهارم ژنو است. دولت ایالات متحده نیز دهه‌ها شهرک‌سازی اسرائیل را «نامشروع» قلمداد می‌کرد اما دولت دونالد ترامپ در نوامبر ۲۰۱۹ این موضع را تغییر داد و اعلام کرد که «ایجاد شهرک‌های غیرنظامی اسرائیلی در کرانه باختری، به خودی خود، ناقض حقوق بین‌الملل نیست».
به گفته سازمان غیردولتی صلح اکنون که برای برقراری صلح میان اعراب و اسرائیل تلاش می‌کند، بر اساس ارقام ارائه‌شده از سوی اداره مرکزی آمار اسرائیل در پایان سال ۲۰۱۸، تعداد شهرک‌نشینان اسرائیلی ۴۲۷،۸۰۰ نفر است که افزایش ۱۴،۴۰۰ نفری طی سال پیش از آن را نشان می‌دهد. سازمان حقوق بشری بتسیلم در اسرائیل، در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۹، تخمین زد که ۲۰۹،۲۷۰ نفر در بخش شرقی اورشلیم زندگی می‌کنند اما سازمان صلح خاورمیانه (FMEP) از قول دانیل سیدمان این رقم را در اواخر سال ۲۰۱۹ معادل ۲۱۸،۰۰۰ نفر تخمین زده است.
آمار جمعیت شهرک‌نشینان اسرائیلی در کرانه باختری، به غیر از سکنه بخش شرقی اورشلیم، نشان‌دهنده رقمی بالغ بر ۴۰۰،۰۰۰ نفر شهروند یهودی اسرائیل است. در شهرک‌های واقع در بخش شرقی اورشلیم بیش از ۳۰۰،۰۰۰ شهروند اسرائیل (هم شهروندان یهودی اسرائیل و هم شهروندان عرب اسرائیل) ساکن هستند و بیش از ۲۰،۰۰۰ شهروند اسرائیلی نیز در شهرک‌های واقع در بلندی‌های جولان زندگی می‌کنند.
از سال ۱۹۶۷ به بعد، سیاست دولت‌ اسرائیل افزایش ساخت‌وساز و توسعه شهرک‌های یهودی‌نشین در اراضی اشغالی فلسطین بوده است. دولت‌های اسرائیل این سیاست کلی را با اقدامات حقوقی و اجرایی مختلف پیش برده‌اند از جمله ارائه سوبسید، تخفیف مالیاتی و خدمات شهری ارزان برای تشویق یهودیان اسرائیلی به زندگی در این شهرک‌ها و تقویت اقتصاد شهرک‌ها.
در پی جنگ شش روزه اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۶۷، اسرائیل برخی مناطق باقیمانده از سرزمین‌های تحت قیمومت بریتانیا بر فلسطین را تحت کنترل خود درآورد، از جمله بخش شرقی اورشلیم که از زمان جنگ عرب‌ها و اسرائیل (۱۹۴۸) تحت کنترل اردن قرار داشت، نوار غزه که از سال ۱۹۴۹ تحت کنترل دولت مصر بود، شبه‌جزیره سینا که جزو خاک مصر بود و بخش اعظم بلندی‌های جولان که خاک سوریه بود. بلندی‌های جولان از سال ۱۹۸۱ بر اساس «قانون بلندی‌های جولان» اداره می‌شود.
اسرائیل از سپتامبر ۱۹۶۷، سیاست شهرک‌سازی را به تشویق دولت حزب کارگر به نخست‌وزیری لوی اشکول آغاز کرد. مبنای شهرک‌سازی در کرانه باختری، برنامه‌ای موسوم به «برنامه آلون» بود که از نام مبدعش، ایگال آلون، گرفته شده است. برنامه شهرک‌سازی دولت اسحاق رابین نیز از همین برنامه استخراج شده بود.
اولین شهرک اسرائیلی به نام کفار عتصیون در جنوب کرانه باختری ساخته شد هرچند که این منطقه خارج از «برنامه آلون» قرار داشت. طبق یک سند محرمانه مربوط به سال ۱۹۷۰ که هاآرتص به دست آورده، شهرک «کریاة اربع» با مصادره زمین بنا به دستور نظامی و تحت این پوشش دروغ که قرار است فقط برای مقاصد نظامی به کار گرفته شود غصب شد اما در واقع برای شهرک‌سازی و اسکان غیرنظامیان ساخته شد. شیوه مصادره زمین با دستور نظامی برای ایجاد شهرک‌های غیرنظامی، در دهه ۱۹۷۰ در اسرائیل یک راز آشکار بود اما انتشار اطلاعات درخصوص آن با سانسور نظامی سرکوب می‌شد.
دولت حزب لیکود به نخست‌وزیری مناخم بگین، از سال ۱۹۷۷، حمایت از شهرک‌سازی در سایر بخش‌های کرانه باختری را با همکاری سازمان‌هایی مانند گوش آمونیم و آژانس یهود شدت بخشید. حزب لیکود در یکی از بیانیه‌های دولت اعلام کرد که کل سرزمین تاریخی اسرائیل، میراث لاینفک و سلب‌نشدنی قوم یهود است و هیچ بخشی از کرانه باختری نباید به حاکمیت خارجی تحویل داده شود. آریل شارون در همان سال اعلام کرد که قرار است تا سال ۲۰۰۰، دو میلیون یهودی در کرانه باختری اسکان داده شوند. دولت اسرائیل قانون ممنوعیت خرید زمین اشغالی توسط اسرائیلی‌ها را لغو کرد و «طرح دروبل» که برنامه‌ای برای شهرک‌سازی در مقیاس عظیم در کرانه باختری بود تبدیل به نقشه راه اسرائیل شد. طرح دروبل که از سوی سازمان جهانی صهیونیسم در اکتبر ۱۹۷۸ ارائه شده و «طرح اصلی برای توسعه شهرک‌ها در یهودا و شومرون، ۱۹۸۳-۱۹۷۹» نام داشت، توسط ماتیتیاهو دروبل (مدیر سابق آژانس یهود و عضو کنست) نوشته شده بود. در ژانویه ۱۹۸۱، دولت اسرائیل برنامه‌ای را برای پیگیری اجرای طرح دروبل تصویب کرد که نام آن «وضعیت کنونی شهرک‌ها در یهودا و شومرون» بود و جزئیات بیشتری درباره استراتژی و سیاست‌های شهرک‌سازی در این مناطق به دست می‌داد.
از سال ۱۹۶۷ به بعد، پروژه‌های شهرک‌سازی در کرانه باختری، با بودجه دولتی و توسط «شاخه شهرک‌سازی» سازمان جهانی صهیونیسم به اجرا گذاشته شده است. این سازمان هرچند اصولا یک سازمان غیردولتی است اما توسط دولت اسرائیل پایه‌گذاری شده و زمین‌ها را از دولت اسرائیل اجاره می‌کند تا شهرک‌سازی را پیش ببرد. «شاخه شهرک‌سازی» سازمان جهانی صهیونیسم بطور سنتی تحت مسئولیت وزارت کشاورزی اسرائیل قرار داشت. پس از پیمان اسلو این شاخه مدتی زیرمجموعه دفتر نخست‌وزیری بود اما در سال ۲۰۰۷ مجددا به وزارت کشاورزی برگشت. در سال ۲۰۰۹، دولت بنیامین نتانیاهو تصمیم گرفت که تمامی فعالیت‌های شهرک‌سازی را مشروط به اجازه خاص نخست‌وزیر و وزیر دفاع کند. در سال ۲۰۱۱، نتانیاهو تلاش کرد «شاخه شهرک‌سازی» را یکبار دیگر تحت کنترل مستقیم خود (نخست‌وزیر) درآورد و اقتدار وزیر دفاع وقت یعنی ایهود باراک را محدود کند.
هم‌اکنون حدود ۲۵۰ شهرک اسرائیلی در اراضی اشغالی فلسطین وجود دارد که برخی از آنها کمتر از ۱۰۰ نفر سکنه دارد اما برخی شهرک‌های دیگر مثل معاله آدومیم حدود ۳۷،۰۰۰ نفر جمعیت دارند و به شکل شهرهای مجهز و مرتب درآمده‌اند.
این شهرک‌ها که در مناطق مختلف کرانه باختری پراکنده و با شبکه جاده‌ای به یکدیگر متصل شده‌اند، تمامی شهرها و روستاهایی را که عمده جمعیت آنها فلسطینی است احاطه کرده‌اند. برخی شهرک‌نشینان اسرائیلی در Area C کرانه باختری زندگی می‌کنند اما حدود یک‌سوم آنها (حدود ۲۰۰،۰۰۰ نفر) ساکن بخش شرقی اورشلیم هستند. اغلب اسرائیلی‌های ساکن بخش شرقی اورشلیم، در محلات و حومه‌هایی ساکنند که پس از ۱۹۶۷ ساخته شده است. برخی دیگر صدها ساختمان در محلات فلسطینی شرق اورشلیم را اشغال کرده و در آنها ساکن شده‌اند. چندصد اسرائیلی نیز به ساختمان‌ها و خانه‌هایی در بخش تحت کنترل اسرائیل در مرکز شهر الخلیل نقل مکان کرده‌اند که به نام منطقه H2 شناخته می‌شود.
زمین‌های تحت کنترل شهرک‌نشینان اسرائیل، مساحتی بیش از ۵۳،۰۰۰ هکتار (حدودا ۶۰ درصد Area C) را پوشش می‌دهد. این مساحت شامل ۲۰ منطقه صنعتی و حدود ۹،۳۰۰ هکتار زمین کشاورزی است. ارتش اسرائیل در این مناطق دست به وضع محدودیت رفت‌وآمد علیه فلسطینی‌ها زده و در نتیجه حدود ۴۰۰ کیلومتر از جاده‌های این منطقه که شهرک‌ها را به همدیگر متصل می‌کند از دسترس فلسطینی‌ها خارج است.
دولت اسرائیل تاکنون ۸۵٪ از دیوار حایل ۷۰۰ کیلومتری خود را ساخته است که با هدف جداکردن اسرائیل از کرانه باختری، در داخل کرانه باختری ایجاد شده است. این دیوار بسیاری از شهرک‌های اسرائیلی را احاطه کرده و عملا امکان دسترسی هزاران فلسطینی به زمین‌هایشان را از بین برده است. اسرائیل همچنین تکه‌های بزرگی از Area C را به‌عنوان منطقه نظامی (۳۰٪) یا پارک طبیعی (۱۴،۵٪) تعیین کرده است که راه دسترسی فلسطینی‌ها به زمین‌هایشان را باز هم محدودتر می‌کند.
بر پایهٔ آمارهای رسمی بین ۲۲۰ هزاراسرائیل در کرانه باختری برای یهودیان مسکن جدید می‌سازد، بی‌بی‌سی فارسی تا ۳۰۰ هزارآمادگی ضمنی اسرائیل برای توقف شهرک‌سازی‌ها، دویچه وله فارسی شهرک‌نشین اسرائیلی در کرانه باختری رود اردن زندگی می‌کنند.
برخی از شهرک‌نشینان اسرائیلی، تصاحب اراضی متعلق به فلسطینی‌ها را «تکلیف شرعی» خود می‌دانند. این افراد در اسرائیل یک بلوک سیاسی مهم محسوب می‌شوند و سازمان‌یافته عمل می‌کنند.اسرائیل شهرک‌نشینان یهودی را بیرون کرد, بی‌بی‌سی فارسی
کنوانسیون چهارم ژنو، اسکان اتباع غیرنظامی کشورهای فاتح را در سرزمین‌های تصرف شده منع می‌کند، البته دولت‌های اسرائیل در توجیه اسکان غیرنظامیان یهودی در سرزمین‌های فلسطینی، وضعیت حقوقی این سرزمین‌ها را منطبق با مقررات کنوانسیون ژنو نمی‌دانند و مدعی‌اند که این سرزمین‌ها پیش از جنگ شش روزه، از حاکمیت به رسمیت شناخته شده‌ای برخوردار نبوده‌اند و بنابراین، رعایت مقررات کنوانسیون ژنو دربارهٔ آن‌ها الزامی نیست.شهرک‌های یهودی‌نشین، شهرک‌های زندگی‌سوز، بی‌بی‌سی فارسی
هم‌چنین، سازمان ملل متحد، استان یهودا و شومرون و شهرک‌های یهودی‌نشین مستقر در آن را که به «کرانه باختری رود اردن» مشهور است را به رسمیت نمی‌شناسد. هر چند دولت اسرائیل با چنین تفسیری مخالف است.اسرائیل شهرک‌های جدید در کرانه غربی می‌سازد، بی‌بی‌سی فارسی
با این وجود دولت اسرائیل، شهرک‌های یهودی‌نشینی را که «بدون مجوز» در سرزمین‌های عرب‌نشین کرانه باختری رود اردن احداث شده را «غیرقانونی» می‌نامدساکنان شهرک یهودی‌نشین دست به شورش زدند، بی‌بی‌سی فارسی و با حکم دادگاه عالی اسرائیل به تخریب یا تخلیه آنان مبادرت می‌کند.
براساس قوانین موجود، وزارت دفاع اسرائیل مسئول اداره اراضی اشغالی فلسطینی در کرانه باختری رود اردن است.«شهرک‌نشینان یهودی‌نشین، فرمان نتانیاهو را نقض می‌کنند», بی‌بی‌سی فارسی
سازمان غیردولتی صلح اکنون که برای برقراری صلح میان اعراب و اسرائیل تلاش می‌کند، در تاریخ ۱۵ فوریه ۲۰۱۰ میلادی، آماری را منتشر کرد که نشان می‌داد که «یک چهارم شهرک‌های یهودی‌نشینی در کرانه غربی رود اردن، ممنوعیت فعالیت‌های ساختمانی را که از سوی دولت اسرائیل وضع شده‌است نقض می‌کنند».
هانافودا (花札) یک نوع ورقِ بازی ژاپنی است که در چند نوع بازی به کار می‌رود. معنی لفظی آن کارت‌های گل است.
در این بازی ورق‌ها به ۱۲ خال مختلف به نشانه ۱۲ ماه سال تقسیم شده‌اند. هر خال با یک نوع گل مشخص است و از هر خال (گل) ۴ کارت موجود است. از ۴ کارت مربوط به هر خال، ۲ کارت معمولی هستند و ۱ امتیاز دارند یک کارت با نوار شعر روی آن ۲ امتیاز دارد و یک کارت ویژه ۱۰ یا ۲۰ امتیاز دارد.
کارت‌های هانافودا به تدریج در میان مردن محبوب شدند. اما با گذر زمان رنگ‌های درخشان کارت‌های هانافودا به نمادی از قمار و گروه تبهکاری به نام یاکوزا تبدیل شدند. در واقع خاستگاه واژه "یاکوزا" از کمترین امتیاز ممکن در بازی هانافودا گرفته شده که از عدد‌های "یا"، "کو"، "زا" یا سه عدد ۸، ۹ و ۳ تشکیل می‌شوند. امتیاز این کارت‌ها در بازی ایکو-کابو ۲۰ یا کمترین امتیاز است. در برخی موارد اعضای یاکوزا خالکوبی‌هایی با الهام از نقاشی‌ کارت‌های هانافودا بر بدن خود داشتند. به همین دلیل مردم ژاپن به دلیل ارتباط این کارت‌ها با یاکوزا علاقه‌ای به بازی هانافودا ندارند. برای همین محبوبیت این کارت‌ها در دهه ۱۹۶۰ افت کرد. در این زمان شرکت نینتندو به فکر ورود به بازار بازی‌های ویدیویی کرد.
شرکت نینتندو که امروزه در صنعت بازی های رایانه ای فعال است، در سال ۱۸۸۹ به عنوان شرکت تولید کننده کارت های هانافودا تأسیس شد.
چارلز الزر لووین (Charles Elzer Loudermilk) یک خواننده و ترانه سرای آمریکایی موسیقی کانتری بود. او به عنوان یکی از برادان لووین شناخته شده است.
شرکت ملی فولاد ایران در سال ۱۳۳۸ اولین اقدام اساسی دولت، تشکیل سازمان فنی مناسب برای ایجاد صنعت فولاد در ایران به نام شرکت ملی ذوب آهن ایران بود.
با کشف و اثبات وجود ذخایر عظیم گاز طبیعی کشور و احداث شبکه سراسری انتقال گاز طبیعی و توسعه روش احیاء مستقیم در دنیا، ایجاد صنایع فولاد به روش احیاء مستقیم مورد توجه قرار گرفت و شرکت ملی صنایع فولاد ایران در سال ۱۳۵۱ با هدف ایجاد واحدهای فولاد سازی به روش احیاء مستقیم و تأمین سنگ آهن مورد نیاز این واحدها تأسیس گردید.
پس از انقلاب اسلامی شرکت ملی ذوب آهن ایران و شرکت ملی صنایع فولاد ایران در هم ادغام و شرکت ملی فولاد ایران در سال ۱۳۵۸ ایجاد شد. طی سالهای ۱۳۵۸ تا ۱۳۸۰ کلیه سرمایه گذاری زنجیره صنعت فولاد تحت سرپرستی شرکت ملی فولاد ایران با عنوان معاونت فلزات آهنی وزارت معادن و فلزات بوده است. از مهمترین پروژه های احداثی شرکت ملی فولاد ایران می توان به ایجاد شرکتهای ذوب آهن اصفهان، فولاد خوزستان، فولاد مبارکه، فولاد خراسان، فولاد آذربایجان، فولاد آلیاژی، فولاد هرمزگان، سنگ آهن مرکزی، چادرملو، گل گهر، سنگ آهن سنگان، معادن ذغالسنگ و صنایع وابسته به آن و همچنین احداث اسکله های تجاری تخصصی در منطقه ویژه اقتصادی هرمزگان و ... نام برد.
درحال حاضر شرکت ملی فولاد ایران بعنوان بازوی اجرایی دولت در صنعت فولاد نقش اساسی در احداث واحدهای بخش دولتی و مشارکتی دولت با بخش خصوصی است.
از سوی دیگر با انجام مطالعات راهبردی صنعت فولاد و هدایت سرمایه گذاران در راستای رسیدن به اهداف چشم انداز طرح جامع صنعت فولاد کشور بعنوان اصلی ترین منبع تصمیم سازی در زنجیره فولاد کشور بر اساس طرح جامع فولاد می باشد.
در هندسه، درون‌دایره (Incircle) (یا دایره داخلی) یا دایره محاطی داخلی (Inscribed Circle) یک مثلث، بزرگترین دایره داخل مثلث است که بر سه ضلع آن مماس باشد. مرکز دایره محاطی، یکی از مراکز مثلث است که به آن درون‌مرکز (Incenter) گویند.
برون‌دایره (Excircle) یا دایره محاطی خارجی (Escribed Circle) یک مثلث، دایره‌ای است که در خارج از مثلث قرار داشته و بر یکی از اضلاع مثلث و همچنین ادامه دو ضلع دیگرش مماس باشد. هر مثلث دارای سه برون‌دایره (یا دایره محاطی خارجی) است که هرکدامشان فقط بر یکی از اضلاع مثلث مماسند.
می‌توان مرکز درون‌دایره، که به درون‌مرکز (Incenter) (یا مرکز داخلی) نیز شناخته می شود، را در محل برخورد سه نیم‌ساز داخلی یافت. مرکز یک برون‌دایره (دایره محاطی خارجی)، محل برخورد نیمسازهای داخلی یک زاویه (مثلاً در رأس formula_1) و دو نیمساز زوایای خارجی دیگر می باشد. مرکز این برون‌دایره را نسبت به رأس formula_1 برون‌مرکز (Excenter)، یا برون‌مرکز A نامند. از آنجا که نیم‌ساز داخلی یک زاویه بر نیم‌ساز خارجی اش عمود است، نتیجه می‌شود که مرکز درون‌دایره به همراه سه مرکز دوایر محاطی خارجی، دستگاه متعامد-مرکزی (Orthocentric System) را تشکیل می‌دهند.Johnson, Roger A., "Advanced Euclidean Geometry", Dover, 2007 (orig. 1929).
تمام چندضلعی‌های منتظم، دوایر محاطی داخلی مماس با تمام اضلاع دارند، اما همه چندضلعی‌ها دارای چنین دوایری نیستند؛ آن چندضلعی‌هایی که چنین دوایری دارند را چندضلعی‌های مماسی می‌نامند.
تولی‌پرس، یکی از بزرگترین شرکت‌های تولیدکننده مواد شوینده و پاک‌کننده در ایران است که در سال ۱۳۴۳ در شهر تهران تأسیس شد و دفتر مرکزی آن، همچنان در تهران قرار دارد ولی کارخانجات تولیدی شرکت تولی‌پرس، در استان قزوین مستقر هستند.
شرکت تولیددارو، که متعلق به خانواده کارآفرین خسروشاهی بود با تأسیس واحدی تحت نام؛ واحد دترجنت، پودر لباس‌شویی دریا را، در سال ۱۳۴۳ تولید و اولین محموله از آن، با عنوان کاروان دریا، را در همان سال، روانه بازار نمود.
با گسترش تقاضای بازار و لزوم افزایش ظرفیت تولید و تنوع محصولات شوینده، واحد دترجنت تولیددارو، با عنوان شرکت تولی پرس، با ظرفیت سالانه ۷۵٫۰۰۰ تن انواع پودر لباس‌شویی، به ثبت رسید و در سال ۱۳۵۲ به شهر صنعتی البرز در قزوین انتقال یافت و با تولید محصولاتی از جمله: پودر لباس‌شویی دریا و تک، پودر ماشین لباس‌شویی شوما، مایع ظرفشویی جام و آبشار، مایع نرم‌کننده لباس هاله و سفیدکننده زدا، شروع به فعالیت نمود.
پس از انقلاب اسلامی، در جریان مصادره اموال و دارایی‌ها، این شرکت به همراه تمامی شرکت‌ها و کارخانه‌های خانواده خسروشاهی مصادره شد. اگر چه پس از فرونشستن فضای انقلابی برخی این مصادره را اشتباه دانستند، اما اموال مصادره شده هرگز به خانواده خسروشاهی بازگردانده نشد.
در ابتدای دهه ۶۰ و متعاقب با تقاضای بالای بازار ایران و ظرفیت نصب شده پایین پودر در کشور، شرکت تولی پرس اقدام به افزایش ظرفیت تا ۱۵۰٫۰۰۰ تن پودر، در سال نمود و در سال ۱۳۷۹ با پذیرش و عرضه سهام آن، در سازمان بورس اوراق بهادار تهران، از سهامی خاص، به سهامی عام تبدیل گردید.
شرکت تولی پرس دارای گواهینامه ایزو ۱۴۰۰۱ (مدیریت زیست‌محیطی)، ایزو ۹۰۰۱ (مدیریت کیفیت در صنعت شوینده)، ایزو ۱۷۰۲۵ (آزمایشگاه اکرودیته) و در شمار یکصد شرکت برتر ایرانی، قرار دارد.
برند تولی‌پرس در سال ۱۳۹۲ در دهمین جشنواره ملی قهرمانان صنعت ایران به عنوان یکی از ۱۰۰ برند برتر ایران شناخته شد.
کارخانه تولی‌پرس از ۲۷ مرداد ۹۷ به دلیل «مشکل در تهیه مواد اولیه» تعطیل شد. پس از آن کارخانه در ۱۴ مهر ۱۳۹۷ بازگشایی شده بود که دوباره در ۲۸ مهر، تعطیلی دوباره آن اعلام شد.
شرکت ملی حفاری ایران، شرکت خدمات حفاری نفت و گاز ایرانی است، که در سال ۱۹۷۹ به عنوان یک شرکت تابعه از شرکت ملی نفت ایران تأسیس شد. این شرکت هم‌اکنون با در اختیار داشتن ۷۵ دستگاه دکل حفاری خشکی و دریایی، ناوگان گسترده‌ای از ماشین‌آلات ترابری و پشتیبانی، دستگاه‌های جانبی حفاری، تجهیزات اسیدکاری، سیمان‌کاری و لوله‌گذاری، بیش از ۹۰٪ درصد از خدمات مورد نیاز حفاری را برای شرکت‌های نفتی ایرانی فراهم می‌کند.
دفتر مرکزی شرکت ملی حفاری ایران در شهر اهواز قرار دارد و تمرکز اصلی آن بر ارائه خدمات حفاری به شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، شرکت نفت فلات قاره ایران، شرکت نفت مناطق مرکزی ایران، شرکت متن و شرکت نفت و گاز پارس می‌باشد. هم‌اکنون حمیدرضا گلپایگانی مدیریت این شرکت را برعهده دارد.
شرکت ملی حفاری ایران در تاریخ ۱ دی ۱۳۵۸ تأسیس شد و فعالیت عملیاتی خود را با استفاده از ۶ دستگاه دکل حفاری آغاز کرد. این شرکت به لحاظ دامنه جغرافیایی، از بزرگترین شرکت‌های خدماتی شرکت ملی نفت ایران به‌شمار می‌رود، که خدمات خود را از حفاری چاه‌های اکتشافی حوزه عملیات شرکت نفت خزر در شمال کشور، تا حفاری میادین گازی تحت مدیریت شرکت نفت مناطق مرکزی ایران، در بخش مرکزی و غرب کشور، تا کلیه خدمات حفاری میادین نفت و گاز متعلق به شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب که در جنوب، غرب و جنوب‌غربی ایران مستقر می‌باشند، تا حفاری دریایی میادین نفتی مستقر در خلیج فارس، که مدیریت آن‌ها برعهده شرکت نفت فلات قاره ایران است، عرضه می‌نماید. این شرکت سابقه فعالیت در ۱۰ استان کشور، که امکان استحصال نفت و گاز وجود داشته باشد را دارد. شرکت ملی حفاری ایران هم‌اکنون با افزایش دستگاه‌های حفاری و توسعه خدمات فنی و مهندسی و با بهره‌گیری از بیش از ۱۸ هزار نفر نیروی انسانی، عملیات حفاری و خدمات فنی و مهندسی چاه‌های نفت و گاز را در ایران انجام می‌دهد.
مدیریت عملیات حفاری، یکی از مدیریت‌های مهم و پایه‌ای شرکت ملی حفاری ایران است، که در عمل، وظیفه اصلی انجام حفاری را برعهده دارد و فعالیت خود را از سال ۱۳۵۸ با ۶ دستگاه حفاری آغاز کرد و اکنون دارای ۷۳ دکل حفاری است، که هر گونه عملیات حفاری در خشکی و دریا تا عمق ۶ هزار متر، در سازندهای سخت و پُرفشار را انجام می‌دهند.
ناوگان عملیات حفاری این شرکت، با بکارگیری ۷۰ دستگاه حفاری خشکی و سه دستگاه حفاری دریایی، به دو شاخه تقسیم می‌شود:
مدیریت خدمات فنی شرکت ملی حفاری ایران، تمامی خدمات فنی و مهندسی؛ از جمله سیمان‌کاری جداره‌ها، اسیدکاری، لوله‌گذاری چاه، نصب آویژه، چاه‌پیمایی و تکمیل چاه، آزمایش و تعیین میزان بهره‌دهی چاه، حفاری با هوا، تزریق نیتروژن، برنامه‌ریزی سرویس صنایع، لوله‌مغزی سیار و حفاری فرو تعادلی را، ارائه می‌دهد.
مدیریت خدمات جانبی حفاری یا خدمات سیمان، اسید و آزمایش چاه، با هدف ارائه سرویس‌های فنی حفاری، در عملیات سیمان‌کاری، اسیدکاری، لایه‌آزمایی و تزریق نیتروژن تأسیس شده‌است. این بخش از شرکت ملی حفاری ایران، بزرگترین ارائه‌دهنده خدمات فنی حفاری در ایران می‌باشد. ناوگان عملیاتی "اداره کل خدمات سیمان، اسید و آزمایش چاه"؛ با استفاده از ۷۰ دستگاه پمپ تراک سیمان و اسید، در بخش‌های عملیاتی از واحدهای زیر تشکیل شده‌است:
مدیریت امور مهندسی، با هدف نظارت، راهبری عملیات حفاری و خدمات فنی وابسته، بهره‌برداری از فناوری روز و کسب استانداردهای جهانی در صنعت حفاری، تشکیل شد. مدیریت مهندسی، یکی از کانون‌های مهم صنعت حفاری در بخش مطالعات مهندسی و استراتژیک است. مهندسی و برنامه‌ریزی سیال و سیمان، مهندسی و برنامه‌ریزی عملیات حفاری در خشکی و دریا، مهندسی کالای حفاری، مهندسی و برنامه‌ریزی اسیدکاری چاه‌های نفت و گاز، مهندسی و طراحی آزمایشگاه‌های حفاری، پژوهش و توسعه، همچنین ارائه خدمات رایانه‌ای از طریق این مدیریت سازماندهی می‌شود.
مدیریت اکتشاف شرکت ملی حفاری ایران تا به امروز ۱۱۰ حلقه چاه اکتشافی، حفاری نموده‌است، که در این بین می‌توان به چاه‌های اکتشافی حفر شده در میدان نفتی پایدار غرب، میدان نفتی دارخوین، میدان نفتی هفتکل، میدان نفتی عسلویه شرقی، میدان گازی گشوی جنوبی، میدان نفتی جفیر، میدان گازی شانول، میدان نفتی رامین، میدان آزادگان و میدان پارس جنوبی اشاره کرد.
اعضای اصلی و علی‌البدل (ذخیره یا جایگزین) هیئت مدیره شرکت ملی حفاری ایران از افراد زیر تشکیل شده‌است.
آواتار ()، عرضه‌شده با نام آواتار جیمز کامرون ، فیلمی آمریکایی در ژانر علمی تخیلی حماسی به کارگردانی، نویسندگی، تهیه‌کنندگی و تدوین جیمز کامرون است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. در این فیلم سم ورثینگتون، زوئی سالدانیا، استیون لانگ، میشل رودریگز و سیگورنی ویور ایفای نقش می‌کنند. داستان فیلم در اواسط قرن بیست و دوم جریان دارد؛ زمانی که انسان‌ها به‌منظور استخراج مادهٔ معدنی ارزشمند آنابتانیوم در حال استعمار پاندورا — یک قمر سرسبز قابل سکونت از یک غول گازی در منظومه ستاره‌ای آلفا قنطورس — هستند.This property of Unobtanium is stated in movie guides, rather than in the film. گسترش استخراج از معدن‌ها زندگی یک قبیله از ناوی‌ها که گونه‌ای مانند انسان در پاندورا هستند را تهدید می‌کند. عنوان فیلم به یک بدن ناوی اشاره دارد که از نظر ژنتیکی دستکاری‌شده و از طریق مغز یک انسان از راه دور عمل می‌کند. این روش دورحضوری برای تعامل با بومیان پاندورا استفاده می‌شود.
توسعهٔ "آواتار" از سال ۱۹۹۴ هنگامی که کامرون پیش‌نویس ۸۰ صفحه‌ای از فیلم‌نامه را می‌نوشت، آغاز شد. فیلم‌برداری این فیلم قرار بود پس از تکمیل "تایتانیک" کامرون در سال ۱۹۹۷ آغاز شود و برای انتشار در سال ۱۹۹۹ برنامه‌ریزی شود؛ اما به گفتهٔ کامرون هنوز فناوری لازم برای دستیابی به دیدگاه خود از فیلم در دسترس نبود. کار بر روی زبان ناوی در سال ۲۰۰۵ آغاز شد و کامرون در اوایل سال ۲۰۰۶ توسعهٔ فیلم‌نامه و جهان داستانی "آواتار" را آغاز کرد. بودجه رسمی این فیلم ۲۳۷ میلیون دلار بودُ اما دیگر برآوردها هزینهٔ ساخت فیلم را بین ۲۸۰ تا ۳۱۰ میلیون دلار و هزینهٔ تبلیغات را ۱۵۰ میلیون دلار تعیین کرده‌است. این فیلم از تکنیک‌های جدید فیلم‌برداری همراه بود و با فناوری ضبط حرکت گسترده‌ای ساخته شد و برای نمایش با کیفیت مرسوم و سه‌بعدی منتشر شد. این فیلم برای تجربه چهار بعدی در سینماهای منتخب کره جنوبی نیز منتشر شد. فیلم‌سازی برجسته‌بینی "آواتار" به عنوان پیشرفتی در فناوری سینما شناخته شده‌است.
"آواتار" نخستین بار در ۱۰ دسامبر ۲۰۰۹ در لندن به نمایش درآمد و در ۱۸ دسامبر در ایالات متحده منتشر شد. جلوه‌های بصری پیشگامانه این فیلم مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و به‌طور کلی با نقدهای مثبتی همراه بود. این فیلم در طول نمایش سینمایی خود، چندین رکورد در گیشه شکست و پرفروش‌ترین فیلم آن زمان شد. علاوه بر این، فروش "آواتار" در ایالات متحده و کانادا،Unadjusted for inflation. See also List of highest-grossing films in Canada and the United States#Adjusted for ticket-price inflation از "تایتانیک" کامرون پیشی گرفت که دوازده سال این رکوردها را در اختیار داشته بود. این فیلم تقریباً یک دهه پرفروش‌ترین فیلم جهان بود تا اینکه "" در سال ۲۰۱۹ از این فیلم پیشی گرفت اما پس از انتشار مجدد "آواتار" در مارس ۲۰۲۱ در چین، دوباره به مقام اول پرفروش‌ترین فیلم جهان دست یافت. "آواتار" نخستین فیلمی بود که بیش از ۲ میلیارد دلار فروش داشت و پرفروش‌ترین عنوان ویدیویی سال ۲۰۱۰ در ایالات متحده بود. این فیلم نامزد ۹ جایزهٔ اسکار از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی شد، و در نهایت برندهٔ سه جایزهٔ اسکار بهترین طراحی صحنه، بهترین فیلم‌برداری و بهترین جلوه‌های تصویری شد. موفقیت این فیلم باعث شد تولیدکنندگان لوازم الکترونیکی تلویزیون‌های سه‌بعدی عرضه کنند. و همچنین باعث محبوبیت فیلم‌های سه‌بعدی شد. کامرون پس از موفقیت این فیلم، برای ساخت چهار دنبالهٔ با استودیو قرن بیستم قرارداد بست. مراحل فیلم‌برداری اصلی "" و "آواتار ۳" به پایان رسیده‌است. اولی در ۲۰۲۲ منتشر شد و دومی قرار است در ۲۰۲۵ منتشر شود. دنباله‌های بعدی در ۲۰۲۹ و ۲۰۲۳ منتشر خواهند شد.
سال ۲۱۵۴ میلادی است. داستان در یکی از چندین ماه سیاره‌ای در سامانه ستاره‌ای آلفا قنطورس به نام پندورا اتفاق می‌افتد. انسان‌ها تحت شرکتی به نام آردی‌اِی مشغول خارج کردن سنگی با ارزش و فلز مانند از دل این سیاره هستند. پندورا حاوی گوناگونی شگفت‌انگیزی از زندگی فرازمینی است، و جوی غیرقابل استنشاق برای انسان‌ها دارد، همچنین محیطی در تضاد با طبیعتی که مانند آن در روی زمین وجود دارد. نام سیاره از این جهت اشاره به وضع مصیبت‌بار آن (از دید انسان) دارد (که به اسطوره‌شناسی پاندورا بازمی‌گردد).
از میان جانداران بومی این سیاره موجوداتی شبیه به انسان هستند که ناوی نامیده می‌شوند. ناوی‌ها دارای سطح بسیار پایین‌تری از پیشرفت فنی در مقایسه با انسان‌ها هستند و نیمه وحشی و بدوی به نظر می‌آیند، اما دارای فرهنگی بسیار غنی و کل‌نگر هستند که آن‌ها را با مکان زندگی‌شان در حال تعادل قرار می‌دهد.
پندورا دارای سیستم حیات وحش نامتعارفی است، بطوری‌که سیاره و تمام موجوداتش دارای یک شبکه عصبی مشترک بوده و با هم در ارتباطند (که یادآور مفهوم گایا در اسطوره‌شناسی و جنبش‌های محیط زیستی است). ناوی‌ها از طریق نقاط اتصالی نورونی در انتهای گیسوان موهای خود، از نظر خودآگاهی با اسب‌های خود متصل می‌شوند، direhorse [Pandorapedia] و درختان جنگل از طریق ریشه‌های خود اتصال عصبی با یکدیگر دارند. خلاصه اینکه محیط پاندورا محیطی است که دانشمندان بشری در فیلم را سخت تحت تأثیر قرار داده، و محیط منحصربه‌فرد این دنیا، مرزهای بین علم و عرفان را درهم می‌نوردد.
منابع طبیعی که بشر در این سیاره بدنبال آن است آنابتانیوم (به معنی عنصر نایاب) نام دارد. این ماده نوعی سنگ کانی مرموزی است که دارای خواص میدانی عجیبی است، بطوریکه باعث ظهور آثار پادگرانشی و اختلال میدان‌ها الکترومغناطیسی می‌شود.Unobtanium - James Cameron's Avatar Wiki - Sam Worthington, Zoe Saldana
در سال ۲۱۵۴، منابع طبیعی کره زمین به اتمام رسیده است. مدیریت توسعه منابع زمین، سنگ معدنی ارزشمند آناباتانیوم را در پاندورا، قمری در منظومه ستاره ای آلفا قنطورس، استخراج می کند. پاندورا که آب و هوایش برای انسان ها سمی است، محل زندگی موجوداتی با قد حدودا سه متری، با پوست آبی، دانا و انسان نما که با توازن با طبیعت زندگی می کنند است. برای جستجو در پاندورا، دانشمندان از موجودات ژنتیکی مطابق دورگه گه تلفیقی از ناوی ها و انسان هستند و 'آواتار' نام دارند، استفاده می کنند. یک تفنگدار دریایی فلج به نام جیک سالی، به پاندورا فرستاده می شود تا جای برادر دوقلوی همسانش که به تازگی به قتل رسید و قرار بود با آواتار خود به پاندورا برود را پر کند. رئیس برنامه آواتار یعنی گریس آگوستین، با این که از حضور جیک خوشحال نیست ولی به ناچار او را به عنوان محافظ شخصی می پذیرد.
در حین همراهی کردن آواتار های دکتر و گریس آگوستین و دکتر نورم اسپلمن، آواتار جیک توسط موجودات وحشی پاندورا مورد حمله قرار می گیرد و او به ناچار جنگل می گریزد، اما در انجا نیز با تعداد بیشتری از موجودات وحشی مواجه می شود ولی توسط نِیتیری نجات می یابد. نیتیری کمی قبل قصد جان جیک سالی را داشت اما به خاطر نشانه ای از ایوا (الهه مقدس ناوی ها)، از این کار خودداری کرد. او در ابتدا به جیک مشکوک است اما بعد از مشاهده نشانه های بیشتری از ایوا، جیک را به قبیله خود می برد. بعد از معرفی خودش به عنوان جنگجویی از قبیله تفنگداران دریایی، ایتوکان رئیس قبیله و پدر نیتیری او را در قبیله می پذیرد زیرا به گفته او جیک سالی اولین جنگجوی انسانی است که با آن مواجه شده اند، همچنین موآت رهبر روحانی قبیله و مادر نیتیری نیز به دخترش دستور می دهد که راه و رسم امیتیکا را به جیک بیاموزد. کلنل مایلز کواریچ به جیک قول می دهد، که شرکت به شرط جمع آوری اطلاعات بیشتر از ناوی ها و محل گردهمایی آن ها یعنی درخت خانگی که در زیر آن منبع عظیمی از آناباتانیوم قرار دارد تهیه کند، تحرک پاهایش را به او بازمی گرداند. گریس بعد از پی بردن به این مسئله، گریس، خودش، جیک و نورم را به یک پایگاه منتقل می کند. همراه با پذیرفته شدن جیک به عنوان عضوی از قبیله، جیک و نیتیری به تدریج عاشق همدیگر می شوند و یکدیگر را به عنوان جفت انتخاب می کنند. بعد از این که جیک از پیشروی یک بولدوزر که یک مکان مقدس برای ناوی ها را تهدید می کرد جلوگیری می کند، مدیر شرکت به نام پارکر سلفریج دستور نابودی درخت خانگی را صادر می کند. با وجود بحث و جدل های گریس که نابود کردن درخت خانگی می تواند به شبکه عصبی بیولوژیکی پاندورا صدمه وارد کند، سلفریج تنها یک ساعت به جیک و گریس وقت می دهد که ناوی ها را متقاعد کنند که درخت خانگی را ترک کنند.
جیک اعتراف می کند که برای جاسوسی برای انسان ها به پاندورا فرستاده شده بود و به این ترتیب، او و گریس توسط ناوی ها گروگان گرفته می شوند. سربازان کورایچ درخت خانگی را نابود می کنند و بسیاری از ناوی ها از جمله ایتوکان را به قتل می رسانند. موآت، جیک و سالی را آزاد می کند اما این دو توسط کواریچ و نیرو هایش به زور از آواتار های خود جدا شده و دستگیر می شوند. خلبان ترودی چاکن، که از شقاوت کواریچ به خشم آمده است آن ها را آزاد می کند و به پایگاه گریس بر می گرداند اما گریس در هنگام فرار از کواریچ تیر می خورد. جیک با پیوند ایجاد پیوند ذهنی با توروک (موجودی مانند اژدها که مورد رعب و احترام ناوی ها است) بار دیگر مورد احترام ناوی ها قرار می گیرد و حتی رئیس جدید قبیله سوته که پیش از این مدام با جیک نزاع داشت نیز او را به عنوان رهبر خود برای مبارزه با انسان ها می پذیرد. در محضر درخت ارواح مقدس، جیک از موآت تقاضا می کند که گریس را درمان کند. موآت و  قبیله ناوی سعی می کنند که گریس را با یاری از درخت ارواح مقدس به طور دائم به بدن آواتارش منتقل کنند اما او می میرد. با حمایت سوته جیک قبیله خود و چندین قبیله ناوی دیگر را برای مقابله با انسان  ها متحد می کند. کواریچ برای تضعیف روحیه ناوی ها به درخت ارواح حمله می کند. جیک با ایجاد یک پیوند عصبی با درخت ارواح به درگاه ایوا دعا می کند. در جریان نبرد با انسان ها ترودی و سوته به همراه بسیار دیگر از ناوی ها کشته می شوند ولی درست زمانی که ناوی ها در آستانه شکست و نابودی کامل توسط انسان ها هستند، حیات وحش پاندورا به نجات آن ها می آیند. اتفاقی که نیتیری آن را به اجابت دعای جیک توسط ایوا تعبیر کند. کواریچ که در زرهی پیشرفته قرار دارد از سفینه در حال سقوط فرار می کند و دستگاهی که جیک با آن به آواتارش متصل است را می شکند و در نتیجه او را در معرض هوای سمی پاندورا قرار می دهد. قبل از این که کواریچ بتواند گلوی جیک را ببرد، نیتیری او را با کمانش به قتل می رساند‌ و جیک را برای نخستین بار در حالت انسانیش پیدا می کند و او را از خفگی نجات می دهد. به استثنای جیک، نورم و چند نفر دیگر، باقی انسان ها از پاندورا تبعید می شوند. در پایان جیک به طور دائم با کمک درخت ارواح به بدن آواتارش منتقل می شود.
جیمز کامرون در این فیلم از گنجاندن اشاره‌های سیاسی هیچ ابایی از خود نشان نداده‌است. محور فیلم حول موضوع دستیابی به منابع طبیعی بسیار باارزشی می‌چرخد بنام «آنابتانیوم» که «نمادیست از حرص و طمع بشری»Movie Review - Avatar (Fox) - A New Eden, Both Cosmic and Cinematic - NYTimes.com که نژاد انسانی را برای تصرف آن منابع وادار به جنگ با موجودات بومی سیاره پندورا کرده‌است.
سرهنگ کواریچ، فرمانده عملیات نظامی در فیلم (به بازیگری استیون لانگ)، بومیان ناوی را (که شباهت واضحی با سرخ‌پوستان آمریکایی دارند) را متوحش می‌نامد، و استفاده وی از واژگانی همچون «شوک و بهت» ، «مبارزه با تروریسم»، و «حمله یا جنگ پیش‌دستانه» یادآور وقایع جنگ‌های آمریکا در کشورهای خاورمیانه است.'Avatar' is out of this world! - NYPOST.com
فیلم همچنین در رساندن پیغامی در دفاع از محافظت از محیط زیست کاملاً رسا است.A vision of the future worth waiting for | The Jakarta Post