moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در عروسی سنتی در بین همهٔ کردها و همچنین ایل ملکشاهی، سَرچوپی بسیار اهمیت دارد. دستمالی که رهبر (سردسته) هر گروه رقص در دست می‌گیرد و آن را در هوا می‌چرخاند «چووپی یا سه‌رچووپی» نام دارد. سَرچوپی جنبه‌هایی نمادین به شرح ذیل دارد:
رقص‌ها در ایل ملکشاهی همگی به صورت دایره‌ای اجرا می‌شوند. دایره در وهلهٔ اول نقطه‌ای است گسترش یافته، سمبولیسم یا تفسیر نمادین آن دربر گیرنده مفاهیم کمال، یکپارچگی و نبود هر نوع تمایز و تفکیک است.آلفرد هوهنه گر. نمادها و نشانه‌ها. ترجمه علی صلح جو. تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1390، ص29.
دایره رمز تطور و وجود پیاپی زندگی است، دایره حریم یکرنگی، دوستی، صمیمیت و تجمع است. دایره تجلی نظم زمینی و کیهانی است.
تمام رقص‌ها متعلق به دوران کشاورزی است (در بین‌النهرین حدود ۸۵۰۰ سال پیش از میلاد وارد دوره کشاورزی شدیم). ما تحت تأثیر انقلاب کشاورزی با مفهوم زمان آشنا شدیم، با مفهوم دایره و رویش آشنا شدیم. در رقص کردی، دایره، بسیار اساسی است. این شکل دایره را در تقویم و ساعت کشف کردیم چون برای کاشتن دانه نیاز به زمان و تقویم و حرکت ستارگان داشتیم. تطبیق سال اساطیری با سال طبیعی، به خاطر آن است که زمان از بین نرود و به همین دلیل یکی از مهم‌ترین شکل‌هایی که کشف کردند، شکل برگشت دایره است. البته قبل از دوره کشاورزی یعنی در دوره دامداری، در دوره‌ای که انسان‌ها جستجوی عذا می‌نمودند، شب‌ها پشت به تاریکی و رو به منبع آتش می‌نشستند و چشم به چشم هم می‌دوختند تا مراقب دشمن‌هایی باشند که احتمالاً از پشت می‌آمدند، و نیز برای اینکه از تاریکی نترسند، دایره را آن وقت شناختند، ولی اوج شناخت دایره در دوره کشاورزی است و اینکه یک بار دیگر ما به تناسخ و چرخش فصول رسیدیم. شکل دایره تنها برای رجعت به این زمان اسطوره‌ای نیست بلکه تکرار این دایرة کامل برای کشتن ترس و برای تقویت روح جمعی نیز هست. بازگشت به آغاز چیز، ازلیت گمشده‌ای که انسان همواره در جستجویش هست، هیچ رقص کردی نیست که دایره نباشد. تکرار شکل دایره در رقص، برای این است که امنیت روانی فرد در دل جمع نشان داده شود.
در عروسی سنتی در ایل ملکشاهی، عروس بعد از رفتن به خانهٔ داماد، بایستی به چشمه برود و هفت مشک را پر از آب کند. در عروسی سنتی پر کردن هفت مشک آب توسط عروس به این نیت صورت می‌گیرد که عروس بارور شود و ۷ پسر به دنیا بیاورد. از دید اسطوره‌ای آوردن آب از چشمه وظیفه خانم‌هاست، چون محرم هستند و چشمه، و زمین در اسطوره‌ها مؤنث بوده و مرتبط با آناهیتا (الههٔ آب و باروری) هستند همچنین شاید یکی از علل این کار پرآب شدن چشمه باشد؛ چون عروس، مظهرِ باروری است. در قدیم برای پرآبی قنات مراسم عروسی قنات را برگزار می‌کردند. «آداب و رسوم مربوط به آناهیتا (ناهیدپرستی) همگی ارتباط پیدا می‌کند به آب و ریزش باران و جریان رودخانه‌ها و حفر و نگهداری قنوات، کیفیت ازدواج و مناسبات میان زن و مرد، مسائل مربوط به زایش انسان‌ها و گوسفندان»
پوشش مردان ملکشاهی به نحوی بود که نشان دهنده میزان جنگاوری آن‌ها باشد. ستره و عبای بلند، خُفتان، شلوار کردی، استفاده از بُگده (یک نوع خنجر خمیده و کوتاه)، شال، شنگ قطار (قطار فشنگ)، تفنگ، گرز، شمشیرهای بلند در پوشش و تزیین لباس مردان ایل ملکشاهی دیده می‌شد.
نوعی بالاپوش مردانه و از جنس کرک می‌باشد که عمدتاً در نواحی عشایری ملکشاهی برای فصل سرما مورد استفاده قرار می‌گیرد و مانند پالتو بلند بوده و دارای آستین غیر کاربردی می‌باشد و زیر آستین‌ها سوراخی برای عبور دست‌ها تعبیه شده‌است.
مانند «فَرَجی» بوده لیکن مقداری اندکی آستین داشته و بسیار کوتاهتر از آن می‌باشد. رنگ فرجی و سُمخه به نوع کُرک بستگی دارد.
پارچه‌ای نازک و توری مانند و در رنگ‌های تیره و سنگین و بلند می‌باشد و نوع دیگر آن که به «قَترَه» نیز معروف است از نخ پشم گوسفند یا پشم شتر (بشتر) توسط زنان محلی بافته می‌شود.
نوعی پالتو مردانه و از جنس مخمل مشکی یا سرمه‌ای است که معمولاً فاقد هر گونه تزئینات بوده و جیب در طرفین دارد و در گذشته مورد استفاده مردان به عنوان بالاپوش بوده‌است و شبیه «کَمَر چین» زنانه می‌باشد با این تفاوت که فاقد هر گونه تزئینات است.
نوعی پیراهن بسیار بلند و آستین دار می‌باشد که معمولاً در قسمت گردن چند دکمه داشته و گشاد و تا روی پاها می‌رسد و از جنس‌های مختلف ولی عموماً تک رنگ و نازک می‌باشد.
شلوار مردان (به ویژه در نقاط عشایری و روستایی) از جنس تی‌ترون و امثالهم و همواره تک رنگ می‌باشد و در قسمت باسن و ران‌ها کاملاً گشاده و در پائین هم باریک می‌شود. به شکلی که برای هر شلوار چند برابر نیاز واقعی پارچه به کار برده می‌شود و در گویش محلی به آن «شِوال جافی» یا «شِوال کُردی» می‌گویند. در نقاط شهری و پرجمعیت درصد مردان استفاده‌کننده از این شلوار بسیار کم می‌باشد.
کلاش نوعی کفش (امروزه مردانه و در گذشته هم مردانه و هم زنانه) است که توسط مردان با نخ پنبه و جوال دوز به شیوه‌ای خاص روی یک قطعه لاستیک پهن به اندازه کمی بزرگتر از کف پاها بافته می‌شود. این لاستیک از روده داخلی چرخ‌های کهنهٔ اتومبیل تهیه می‌گردد؛ و امروزه در برخی نقاط عشایری و روستایی ملکشاهی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
به غیر از کلاه‌های وارداتی گوناگونی که عموماً برای محافظت از سرما یا گرما در فصول مختلف بعضاً به کار گرفته می‌شود بسیاری از مردان ایل ملکشاهی از نوعی کلاه یا عرقچن کوچک استفاده می‌کنند که از جنس پارچه نخی سفید، یا راه راه و بعضاً مشکی راه راه بوده و بر روی آن چفیه می‌بندند. این نوع عرقچن بیشتر در نقاط عشایری و روستایی بکار برده می‌شود. البته تنها مردان بزرگسال و کهنسال بیشتر از آن استفاده کرده و سایر مردان تنها گاهی چفیه به تنهایی به سر می‌بندند.
چفیه یکی دیگر از سر پوش‌های مردان ایل ملکشاهی است که عموماً وارداتی بوده و در اشکال مختلف مانند سفید، سفید راه راه، مشکی راه راه و گاهی زمینه سفید و رگه‌های قرمز یا سبز و بعضاً دارای ریسه دار کناره می‌باشند که بیشتر به تنهایی به دور سر بسته می‌شوند. چفیه بیشتر کسانیکه به حج می‌روند از نوع چفیه با زمینه کرم و گل‌های بوته و برگ اسلیمی زرد طلایی که مخصوص کشور عربستان است، که نشانهٔ حج رفتن آنان بوده و نوعی موقعیت اجتماعی فرد را نیز نشان می‌دهد.
لباس زنان ملکشاهی با سادگی و پوشیدگی اش شناخته می‌شود. این پوشش با پاره‌ای تفاوت شبیه دیگر لباس زنان غرب ایران است.
در گذشته زنان مقداری از موی طرفین سرخویش را پس از بافتن در دو طرف صورت آویزان می‌کردند و به آن «چَتر» می‌گفتند و این عمل صرفاً برای زیبایی بوده و بقیه موی سر کاملاً پوشانیده می‌شد. «سرون» نوعی پوشش سر برای زنان است که متشکل از کلُاه یا عرقچن، یک یا دو عدد «گُل ونی» (گُل بندی = آذین یافته با گُل) و گاهی «هَبَر» یا نوعی چفیه سیاه رنگ رگه دار می‌باشد که به دور عرقچن بسته شده و حجم بزرگی را تشکیل و مقداری از اضافه آن‌ها برای زیبایی به پشت آویزان می‌گردد.
روسری همان پارچه رنگی و گلدار و در رنگ‌ها و طرح‌های مختلف است که در اکثر نقاط کشور رایج بوده و امروزه تقریباً تمامی دختران و بسیاری از زنان جوان از آن و به تنهایی استفاده می‌کنند.
نوعی سرپوش از جنس حریر، ابریشم یا نخی می‌باشد که در اندازه‌های مختلف کوچک و بزرگ تولید می‌گردد و جنس آن نازک بوده و زمینهٔ مشکی داشته و با گل و بوته و نقش‌های ساده اسلیمی در رنگ‌های سفید و قرمز یا سبز و گاهی نارنجی و آبی و زرد تزئین گردیده‌است. از «گُل وَنی» برای پوشش سر استفاده می‌شود و گاهی به مانند روسری یا بر روی عرقچن یا با بستن دو عدد یا بیشتر آن‌ها به همدیگر یک سرپوش بزرگتر تشکیل می‌دهند. زنان ایل ملکشاهی آن را به صورت سه گوش روی سر انداخته و سرپوش «هَبَر» را روی آن بر دور سر می‌بندند.
پارچه‌ای تقریباً نازک و مشکی (گاه رنگ‌های دیگری مانند قهوه‌ای، سبزتیره، خاکستری و..) که عرض آن حدود ۷۰ سانتیمتر می‌باشد و بیش از ۱/۵ متر طول دارد و به صورت دو قطعه می‌باشد که از کناره و در جهت طول به هم بافته شده‌اند مقنا سرپوش ویژه زنان عرب زبان بوده و از این مناطق وارد دیگر نواحی استان ایلام و به خصوص ایل ملکشاهی شده‌است و به علت راحتی و پوشاندن تمام سر و گردن و قسمتی از سینه و مشکی بودن رنگ مورد قبول و پسند زنان میان سال و مسن بیشتر نقاط قرار گرفته و می‌رود تا به تدریج جایگزین سایر پوشش‌های زنانه گردد. زنان یک سر مقنا را روی سر گذاشته و مابقی آن را به دور سر و گردن تا سینه می‌پیچند و در نهایت برای آنکه بازنگردد به آن سنجاقی می‌زنند. زنان میان سال و مسن بیشتر رنگ‌های مشکی استفاده می‌کنند و رنگ‌های دیگر ویژه دختران و زنان جوان می‌باشد.
یک نوع سرپوش مشکی و از جنس مخمل می‌باشد که سه گوش بوده و دو گوشهٔ آن بلند و مقداری باریک می‌باشد حاشیهٔ هَبَر دارای منگوله سیاه رنگ می‌باشد و هنگام بستن به دور سر، منگوله‌ها در چند ردیف، طرفین و جلوی سر را زینت می‌بخشند.
نوعی چادر زنانه است که برخلاف چادرهای مرسوم دیگر نقاط کشور اولاً بسیار بزرگتر بوده و ثانیاً دارای مقداری آستین گشاد می‌باشد که با عبور دادن دست‌ها از آن‌ها دیگر نیاز چندانی به کنترل آن در بیشتر مواقع نیست. جنس قتره مختلف بوده تماماً به رنگ مشکی و از پارچه‌های ساده و بدون نقش می‌باشد و برخی مواقع به حاشیه جلوو کناره آستین‌ها نوعی بافت مثلی و تا حدودی ریسه مانند دوخته می‌شود.
نوعی پالتو زنانه بود که به علت استفاده فراوان از نوارهای زربافت در تزئین آن از زیبایی خاص برخوردار و احتمالاً نام آن نیز به همین خاطر باشد. جنس کمرچین از مخمل در رنگ‌های قرمز، جگری، سبز، سرمه‌ای و مشکی بوده و دارای آستین بلند، جلوباز، (عیناً شبیه پالتو مردانه) و جیب بادهانه کج در طرفین و کمربندی از جنس خود می‌باشد و بسته به سن و موقعیت مالی زن ممکن بود از تزئینات بیشتری برخوردار و چنانچه زن در سنین میان سالی یا کهنسالی بوده از رنگ‌های سنگین (مشکی، سرمه‌ای) استفاده می‌کرد. امروزه کمر چین بیشتر توسط پیر زنان در فصل سرما پوشیده می‌شود و قَتَره و بلوزهای جدید جای آن را پر کرده‌است.
کُلنجه نوعی دیگر از بالا پوش‌های زنان می‌باشد که از نظر رنگ، جنس، دوخت و تزئینات و کاربرد عیناً مانند کمرچین می‌باشد با این تفاوت که فقط اندازهٔ آن کمتر بوده و تا حدود زانو می‌رسد و در مناطقی که کمرچین کاربرد داشته مورد استفاده بوده‌است.
نوعی بالاپوش دیگر است که از مخمل یا گاهی پارچه‌های رنگ دیگر و در رنگ‌های شاد و روشن (قرمز، جگری، سبز و…) دوخته می‌شود و فاقد آستین بوده و کاملاً شبیه جلیسقه می‌باشد. در سُخمه حداکثر تزئینات بکار رفته و بیشتر این تزئینات شامل انواع آویزهای نقره‌ای و سکه‌های طلایی رنگ است که جلو و حتی پشت آن را فرا می‌گیرد و بدین لحاظ در گذشته توسط دختران و زنان جوان پوشیده می‌شد و بیشتر جنبه تزئینی برای مراسمات داشته‌است و زنان مسن و کهنسال هرگز از آن و خصوصاً با تزئینات استفاده نمی‌کردند.
همان پیراهن بلند و آستین دار زنانه است که اکثریت زنان روستایی و عشایر و قسمتی از زنان شهری نیز به عنوان تن‌پوش از آن استفاده می‌کنند این پیراهن بلند بوده و تا نزدیک روی پاها می‌رسد و گاهی در ناحیه کمر مقدار تنگ گشته ولی پائین آن کاملاً گشاد می‌باشد و بسته به سن زن یا دختر رنگ و جنس آن تفاوت پیدا می‌کند به شکلی که تقریباً تمامی زنان کهنسال و حتی برخی میان سالان تمایل شدیدی به پوشیدن پیراهن‌های با رنگ سنگین و خصوصاً سرمه‌ای و تیره دارند و آن را نشانه سنگینی بزرگسالی می‌دانند.
به‌طور کلی شلوار محلی زنان ایل ملکشاهی به دو فرم عمده می‌باشد یک شلوار کُردی که معمولاً از جنس تی ترون و نخی به رنگ تیره یا سرمه‌ای و امثالهم می‌باشد که در قسمت بالا و ران‌ها گشاد بوده و به طرف ساق پا باریک می‌گردد و در قسمت کمر به وسیلهٔ کِش محکم می‌گردد و فاقد هر گونه تزئین بوده و گاهی در طرفین جیب درونی دارد. تنها تفاوتی که با شلوار مردان دارد این است که محل دوخت جای کِش آن به بیرون می‌باشد و این نشانه برای مشخص شدن شلوار زن از شلوار مرد است. نوع دوم که بیشتر به «بی جامه» معروف است از جنس‌های مختلف و گل دار بوده و فاقد جیب می‌باشد و با کِش در قسمت کمر محکم می‌گردد و در برخی تزئینات مثل نوار دو زری و غیره به آن می‌افزایند.
پارچه‌ای بلند و یک رنگ که از آن به عنوان شال کمر استفاده می‌شود و امروزه در نقاط عشایری و روستایی ملکشاهی به صورت محدود خصوصاً در فصل کار کشاورزی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
از دیرباز بافت قالی کردی (قالیچه درشت بافت)، سیاه چادر، جاجیم، گلیم ساده، نمد مالی (فرنجی)، چیغ بافی و گیوه دوزی در استان ایلام مرسوم بوده‌است؛ مردم ایل ملکشاهی نیز هم پای سایر ایلات استان ایلام در این زمینه قابلیت‌های خود را به ظهور رسانده‌اند.
مواد اولیه بکار رفته در این‌گونه زیراندازها عمدتاً ابریشم بوده که در بیشتر موارد به صورت تمام ابریشم و در پاره‌ای از مواقع از کرک و ابریشم با هم در بافت فرش استفاده می‌شود برای بافت از دارهای فلزی عمودی و سایر ابزار نظیر دفه (دفتین)، قیچی، قلاب و چاقو استفاده می‌شود امروزه بخش عمده‌ای از زیراندازهای سنتی را فرش‌های گل ابریشم بارج شماره بالای ۴۰ و گلیم نقش برجسته (بعنوان اصیلترین صنعت دستی ایل ملکشاهی) را تشکیل می‌دهد که از اقبال خوبی نیز در بازارهای استان ایلام و ایران برخوردارند.
گلیم نقش برجسته از نظر اصالت و تولید مهم‌ترین و شاخص‌ترین صنعت دستی و بومی ایل ملکشاهی و سایر ایلات استان ایلام است که با توجه به نل چیز بودن سابقه بروز خلاقیت بافندگان چیره‌دست این استان در امر بافت گلیم نقش برجسته که تلفیقی از گلیم ساده و گره قالی در متن آن است، صحنه نمایان پهن دشت گلیم است که بافندگان بارعد همت دست‌هایشان باران جبین را بر آن باریده و گلستانی از گل‌ها رویانده‌اند تا چشم‌ها را نوازش داده و روح را جلا بخشند.
در اصطلاح محلی به آن دوار (davar) گفته می‌شود که معمولاً توسط زنان عشایر ایل ملکشاهی و با استفاده از موی بز بافته می‌شود.
از جمله ویژگی‌های سیاه چادر می‌توان به خواص فیزیولوژیکی موی بز اشاره کرد که برخلاف بقیه مواد در گرما منقبض و در سرما منبسط می‌شود و این به کاربرد ممتاز آن در سیاه چادر کمک کرده تا در تابستان منافذ سیاه چادر باز شده و هوای سیاه چادر خنک شود و در زمستان منافذ آن بسته شده تا از ورود سرما و باران جلوگیری شود.
جاجیم بافته‌ای از پشم تابیده رنگی است که اغلب بافتی خشن دارد؛ در منطقه ملکشاهی عموماً از الیاف لطیف پشمی دربافت جاجیم استفاده شده که به عنوان رختخواب پیچ کاربرد دارد. در اکثر خانواده‌های ایل ملکشاهی از این نوع دستبافته‌ها برای پیچیدن یک دست رختخواب اضافی (جهت مهمان) استفاده می‌شود.
لازم است ذکر شود که در گذشته‌های نه چندان دور از این بسته‌های رختخواب که در کنار دیوار پیچیده می‌شده به عنوان تکیه گاهی مناسب برای مهیمان مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. علاوه بر این به دلیل تنوع رنگی جاجیمها. اتاق مهمانخانه زیبایی خاصی پیدا می‌کرده‌است چنان‌که از گفته‌های جاجیم بافان منطقه بر می‌آید حاکی از آن است که هنر جاجیم بافی از دیرباز در منطقه ایل ملکشاهی رواج داشته‌است.
به دلیل بافت عشایری این ایل و تأمین مواد اولیه (پشم) مورد نیاز برای نمدمالی در داخل منطقه، از رونق خوبی برخوردار است البته به دلیل تأثیرات جوی این حرفه فصلی بوده و از اول تابستان تا ابتدای ماه سوم پاییز به مدت ۵ ماه در سال انجام می‌گیرد و فرایند تولید شامل تنیدن الیاف طی مراحل حلاجی کردن پشم لوله کردن و کوبیدن آن است که در نهایت منجر به تولید نمد زیرانداز، کلاه نمدی و پالتو نمدی (کینک یا فرنجی) خواهد شد.
احمد ملقب به برهان الدین و معروف به قاضی برهان الدین سیواسلیلغات تاریخی و جغرافیا ترکی ج ۲ ص ۱۰۳ عالم و ادیب قرن هشتم هجری قمریریحانه الادب ج ۳ ص ۲۶۳، ۲۶۴ در ۱۴ سالگی در شام به دیدار قطب‌الدین رازی رسیده و یک سال و نیم نزد او درس خوانده بود. بعد از تسخیر توقات و سیواس و قیصریه از بلاد روملغت‌نامه دهخدا قاضی برهان‌الدین، حاکم سیواس و اطراف آن، قرار گرفت و به مدت ۱۸ سال از ۷۸۳ تا ۸۰۰ در این منصب بود.ابوبکر طهرانی، دیار بکریه، به کوشش نجاتی لوغال و فاروق سومر، آنکارا، ۱۹۶۲م
قاضی برهان‌الدین از قبیله سالور بود و به سه زبان عربی و فارسی و ترکی شعر می‌گفت. دیوان اشعار ترکی وی در ترکیه و آذربایجان چاپ شده و شامل ۱۵۰۰ غزل، ۲۰ رباعی و ۱۱۹ تویوق است. قاضی برهان الدین اشعاری به ترکی آذربایجانی دارد و از این جهت در تاریخ ادبیات ترک جزو شعرای آذربایجانی قرار می‌گیرد. اشعارش از ادبیات فارسی و عربی و فولکلور ترک الهام می‌گرفت.
یک نمونه تویوق از قاضی برهان‌الدین:
قره عثمان نامی از اکابر قبائل ترکمان که در یکی از قشلاق‌های سیواس خیمه‌نشین بوده، در هر سالی مالی به حسب تعهد به قاضی برهان می‌داد، تا آنکه از پرداخت آن مقرری تخلف ورزیده و قاضی نیز به همین جهت حمله متهورانه نموده و به سال ۸۰۰ ه. ق مقتول و تمامی متصرفات او بدون جنگ و محاربه به ایلدرم بایزید چهارمین سلطان عثمانی (۷۹۱ - ۸۰۴ ه. ق) رسید.
تویوق دوبیتی شبیه رباعی و به وزن عروضی فاعلاتن فاعلاتن فاعلن است.مضامین آن بیشتر فلسفی و عرفانی بوده و از 11 هجا تشکیل شده است و به قوشمای ترکی نزدیک است .
این نوع شعرترکی را اولین بار قاضی برهان‌الدین سروده است.
گلو بخش درونی گردن و گذرگاه نوشیدنی‌ها و خوردنی‌ها و هوا از روزنهٔ دهان به درون بدن است.گلو واژه ای دربین کرمونیایه
[ گ ُ / گ َ ] (اِ) در اوستا گَرَه (گردن، قصبةالریه )(از حاشیه ٔ برهان قاطع، معین ). حلق . حلقوم، مجرای غذا و دم در درون گردن : قسمت جلوی گردن که در قدام مهره‌های گردنی قرار دارد.
(منتهی الارب ) :
راست گویی که در گلوش کسی
پوشکی را همی بمالد گوش .
همچنین در ادبیات عام، گلو را با نام خرخره نیز می شناسند.
مثال‌ هایی از این واژه :
تا خرخره توی قرض گیر کردن
خرخره کسی را جویدن : کنایه از میزان عصبانیت
تلسکوپ هابی-ابرلی ساخت ۱۹۶۶، نام یکی از بزرگ‌ترین تلسکوپهای نوری واقع در رصدخانه مکدونالد است که در ایالت تگزاس آمریکا قرار گرفته است.
این تلسکوپ متشکل از آیینه با قطر ۲۷۲۰ سانتیمتری است.McDonald Observatory - Research Facilities - 2.7m Telescope
دانشگاه تگزاس در آستین این تلسکوپ را اداره می‌کند.
تلسکوپ اتو استروو ساخت ۱۹۳۳، نام یکی از بزرگ‌ترین تلسکوپهای نوری واقع در رصدخانه مکدونالد است که در ایالت تگزاس آمریکا قرار گرفته‌است.
این تلسکوپ متشکل از آیینه با قطر ۲۰۸۰ سانتیمتری است.McDonald Observatory - Research Facilities - 2.1m Telescope دانشگاه تگزاس در آستین این تلسکوپ را اداره می‌کند.
الین ماریا پرینلا نوردگرن (تولد:۱ ژانویه در ۱۹۸۰ استکهلم سوئد) مدل سابق بیکینی و همسر سابق تایگر وودز گلف‌باز آمریکایی است. نوردگرن و تایگر وودز در اکبر سال ۲۰۰۴ و در مراسمی با هزینهٔ ۱٫۵ میلیون دلاری به‌طور رسمی ازدواج کردند. نوردگرن در سال ۲۰۰۴ توسط جسپر پارنویک یک گلف‌باز سابق به وودز معرفی شد. در سال ۲۰۰۶ تایگر وودز پس از انتشار تصاویر پورنو از نوردگرن اعلام کرد که این موضوع غیرقابل قبول است. در نشریهٔ (The Irish Daily Start) علاوه بر تصاویر نوردگرن با بیکینی تصاویر برهنهٔ زنی که مدعی شده بودند، نوردگرن است منتشر شده بودند.Tiger responds to 'Elin' photo Woods upset with false links to pornographic site
اجاره‌نامه به سند نوشتاری قرارداد اجاره گفته می‌شود که بین صاحب ملک (موجر) و اجاره‌کننده (مستأجر) تنظیم می‌شود که شامل مشخصات طرفین قرارداد و میزان اجاره بها و مدت اجاره و مورد اجاره و شرایط طرفین در آن است.
مهلت مستأجر برای پرداخت اجاره بها منتهی ده روز از تاریخ سررسید هر قسط خواهد بود، مگر اینکه طرفین به ترتیب دیگری توافق کرده باشند که در این صورت ترتیب مذکور باید در قرارداد قید گردد.
مستأجر مکلف است در موعد معین در اجاره‌نامه اجرت‌المسمی و پس از انقضاء مدت اجاره اجرت‌المثل را به میزان اجرت‌المسمی آخر هر ماه ظرف ده روز به موجر یا نماینده قانونی او بپردازد و هرگاه اجاره‌نامه‌ای در بین نباشد اجاره‌ب‌ها را به میزانی که بین طرفین مقرر یا عملی شده و در صورتی که میزان آن معلوم نباشد به عنوان اجرت‌المثل مبلغی که متناسب با اجاره املاک مشابه تشخیص می‌دهد برای هر ماه تا دهم ماه بعد به موجر یا نماینده قانونی او پرداخت نماید یا در صندوق ثبت یا بانکی که از طرف سازمان ثبت تعیین می‌شود سپرده و قبض رسید را اگر اجاره‌نامه رسمی است به دفترخانه تنظیم‌کننده سند و هر گاه اجاره‌نامه عادی بوده یا اجاره‌نامه‌ای در بین نباشد قبض رسید را با تعیین محل اقامت موجر به یکی از دفاتر رسمی نزدیک ملک تسلیم و رسید دریافت دارد.
در نوشتن و امضای قرارداد باید به مسائل زیادی توجه داشت از جمله:
به صورت کلی مطالعه قوانین برای فرم اجاره نامه و قرار داد اجاره نامه لازم و ضروی است زیرا شما با این امضا قرار داد دیگر نمی‌توانید تغییری در آن به وجود بیاورید از این رو مسئله بسیار مهم و کاربردی است. با استفاده از متن اجاره نامه موجود در سایت می‌توانید با اطمینان و آمادگی بیشتری برای این قرار داد آماده شوید. از این رو می‌توان از نمونه‌های آماده شده برای اطمینان بیشتر استفاده نمود.
اکبر معززی (زادهٔ ۱۳۲۲ در تهران) بازیگر سینما و تلویزیون و تئاتر ایرانی است.
سیامک صفری (زادهٔ ۲۲ فروردین ۱۳۴۳) بازیگر اهل ایران است. او افزون بر دو دهه فعالیت در سطح اول بازیگری تئاتر، به تدریس بازیگری تئاتر در کلاس‌های آموزشی نیز می‌پردازد. صفری دارای مدرک کارشناسی ارشد کارگردانی تئاتر است.
در سال 1392 مستندی پرتره از زندگی و فعالیت های وی با نام جان صحنه توسط مجتبی سعادت ساخته شد است.
روستای پرشکوه از توابع شهرستان لنگرود می‌باشد این روستا در دامنه کوه قراردارد
معنی پرشکوه به معنی «پره کوه» یا دامنه کوه گفته شده‌است
البته زیبایی‌های روستا بسیار زیاد است
این روستادارای محصولات کشاورزی ازقبیل چای وکرم ابریشم ومرکبات می‌باشپ
مرکبات این روستا دارای محبوبیت خاصی در استان گیلان بوده و از معروفیت بالایی برخوردار است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت روستای پرشکوه در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۰۷۰ نفر بوده‌است که ۵۲۴ نفر مرد و ۵۴۶ نفر زن هستند. بنابراین آمار ۷۸۴ نفر باسواد هستند که ۴۱۴ نفر مرد و ۳۷۰ نفر زن هستند تعداد افراد بیسواد پرشکوه ۲۳۱ نفر بوده که ۹۰ نفر مرد و ۱۴۱ نفر زن تشکیل شده‌است.
فاصله روستای پرشکوه با شهرها و روستاهای اطراف ان به شرح زیر است:
روستای ملات ۱٫۵ کیلومتر،
کومله ۱٫۳ کیلومتر،
روستای سالاکوه بالا ۱٫۸ کیلومتر،
روستای سیاه کرد گوابر ۱٫۸ کیلومتر،
سالاکوه پایین ۲٫۲ کیلومتر،
طالب سرا ۲٫۸ کیلومتر،
گالش کولوم لیلاکوه ۲٫۳ کیلومتر،
مریدان ۳٫۵ کیلومتر،
چوماقستان ۳ کیلومتر،
چهار ده ۳٫۳ کیلومتر،
لیسه رود ۳٫۳ کیلومتر،
کلیدبر ۳٫۸ کیلومتر،
کیا کلایه ۴ کیلومتر،
خارشتم ۴ کیلومتر،
لیلاکوه ۳٫۹ کیلومتر،
دریا سر ۴ کیلومتر،
سیگارود ۴٫۸ کیلومتر.Paresh Kūh (Iran) map - nona.net
روستای پرشکوه بردامنه کوه پرشکوه واقع است که ارتفاع این کوه در حدود ۴۵۰ متر است.
بافت قومی مردم پرشکوه گیلک و به زبان گیلکی تکلم می‌کنند.
معروف‌ترین کسی که در پرشکوه زندگی می‌کرده حاج تراب صیحانی بوده او یک عالم فقیه و معلم بود وی در سال ۱۳۷۵ به دیار باقی شتافت
پرشکوه دارای یک کارخانه چای نیز می‌باشد و شغل اکثر مردم آن کشاورزی و معلمی می‌باشد
آپوکالیپتو به فارسی آخرالزمان، یا مکاشفه فیلمی حماسی به کارگردانی مل گیبسون محصول ۲۰۰۶ آمریکا است. یکی از نویسندگان فیلم به نام فرهاد صفی‌نیا، ایرانی‌الاصل است که در کودکی از ایران مهاجرت کرده‌است. کارگردان این فیلم مل گیبسون است. وی در مصاحبه‌ای گفت واژه آپوکالیپتو (ἀποκαλύπτω) به زبان یونانی به معنای آشکار کردن است.
سربازان یک تمدّنِ مهاجم، به روستاها و نواحیِ مجاور، وحشیانه حمله می برند و پس از ویرانگری و غارت و کشتار ساکنان، باقیمانده ی زنان را به اسارت و بردگی گرفته و مردانِ اسیر را به قُربانگاه می برند. اما در یکی از این حملات...
فیلم روایت‌گر انقراض تمدن مایا است و به زبان غیر انگلیسی ساخته شده‌است. کیفیت پوشش و زندگی مردم مایا به سبک انسان‌های اولیه به تصویر کشیده شده‌است و توحش مردم و بیگانگی فیلم از مظاهر مدرنیته گواه بر این مدعاست.
بابانظر، روستایی در دهستان بغراطی بخش بغراطی شهرستان رزن در استان همدان ایران است. این روستا، مرکز بخش بغراطی است.
زبان مردم این روستا ترکی آذربایجانی بوده
و همچنین مذهب آنان شیعه می‌باشد.
شغل اصلی مردم روستا کشاورزی و دامداری است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳٬۲۵۵ نفر (۸۳۲ خانوار) بوده‌است.
بیمار خیالی نمایش‌نامهٔ معروفی است از مولیر، نویسندهٔ بزرگ فرانسوی، که اولین بار در ۱۰ فوریهٔ ۱۶۷۳ توسط خود مولیر در تئاتر پله رویال پاریس به اجرا درآمد. بیمار خیالی آخرین اثر کمدیِ مولیر است.ترجمه از ویکی‌پدیای فرانسوی
«ارگان» که خود را بیمار می‌پندارد از خوردن هر نوع دارو ابا ندارد. همسر او «بلین» از «ارگان» به خوبی پرستاری می‌کند اما در باطن آرزویی جز مرگ او و سهم بردن از میراثش ندارد. پزشکان معالجش نیز بیشتر به فکر دستمزد خود و مطلوب خاطر ارگان قرار گرفتن هستند تا بیماری او. دخترش «انژلیک» عاشق پسر فقیری به نام «کله آنت» است. اما «ارگان» به این وصلت رضایت نداشته، ترجیح می‌دهد دختر خود را به عقد پسر یک پزشک درآورد. در این میان توانت خدمتکار باوفای «ارگان» به لباس مردان در می‌آید و می‌کوشد با زیرکی به ارباب خود غذاهای مقوی بخوراند، به او مشاوره بدهد و به این ترتیب او را از بیماری خیالیش برهاند.
برای آشکار شدن نیت هر کس، «توانت» از ارگان می‌خواهد خود را به مردن بزند. «ارگان» می‌پذیرد و «توانت» خبر را به اطرافیان وی می‌رساند. در حالی که «بلین» فریاد شادی سر می‌دهد، «آنژلیک» از مرگ پدر غصه دار می‌شود. «ارگان» که به علاقه حقیقی فرزندش پی می‌برد با ازدواجش با «کله آنت» رضایت می‌دهد به شرطی که درس پزشکی بخواند. در این حال «برالد»، برادر «ارگان»، نیز از او همین را طلب می‌کند. نمایش با جشن ورود او به حرفه پزشکی پایان می‌گیرد.[] (تلخیص از ویکی‌پدیای انگلیسی)
نوع: کمدی - گونه: هجو (کمدی سیاه)
مثل اکثر نمایشهای مولیر بازی برای ۴ زن و ۸ مرد نوشته شده‌است
در تعدادی از کمدی‌های مولیر حرفهٔ پزشکی مورد تمسخر قرار می‌گیرد.انتقاد از بیسوادی پزشکان را می‌توان نوعی از نقد اجتماعی دانست. «بورژواها» و «سناتورها» نیز ازجمله شخصیت‌هایی بودند که توسط مولیر به دفعات مورد نقد قرارگرفتند. (خبرگزاری فارس)
در چهارمین دوره اجرای نمایش، مولیر که از بیماری صعب العلاج «سل» رنج می‌برد، خود نقش «ارگان» (سایت تبیان) را بر عهده می‌گیرد، امادر حین اجرا بیهوش می‌شود و اندکی پس از آنکه به خانه رسانده می‌شود، بر اثر بیماری درمی‌گذرد.
دانیل بل (۱۰ می ۱۹۱۹– ۲۵ ژانویه ۲۰۱۱) جامعه‌شناس آمریکایی و استاد دانشگاه هاروارد بود.
دانیل بل ۱۰ می ۱۹۱۹ در نیویورک به دنیا آمد و فرزند یک خانواده مهاجر یهودی بود. او یک جامعه‌شناس، نویسنده، مقاله‌نویس و استاد بازنشسته دانشگاه هاروارد بود. شهرت بل بیشتر مدیون سهم او در مطالعه عصر پساصنعتی است. او همچنین به عنوان یکی از روشنفکران پیشتاز در دوران پس از جنگ شناخته شده‌است. ۲ فرزند او نیز استادان دانشگاه هستند. او همچنین مدیر بنیاد سانتوری و استاد آکادمی آمریکایی هنرها و علوم بود. بل از ۱۶ دانشگاه معتبر عناوین دانشگاهی و عمدتاً افتخاری دریافت کرد.
بل از کودکی سختی و فقر را تجربه کرده واین، موجب شد تا او از نوجوانی افکاری افراطی و چپ پیدا کند و از ۱۳ سالگی به اتحادیه جوانان سوسیالیست بپیوندد و با توجه به شرایط و وضعیت اطرافش، خود تأکید کند که :این اجتناب ناپذیر بود که من جامعه‌شناس شوم. وی در اواخر دهه ۳۰ وارد سیتی کالج نیویورک شد و آنجا نیز به جمع دانشجویان رادیکال چپ پیوست و البته در جامعه‌شناسی تحصیلات خود را ادامه داد. بعد از این وی در دهه ۴۰ و ۵۰ میلادی عملاً روزنامه‌نگار شد و سردبیری مجله «فورچون» را عهده‌دار شد. کم‌کم عقاید تند بل، تعدیل شد و با نزدیک شدن به «میلز» در دانشگاه کلمبیا که تدریسی را در آنجا برعهده گرفته بود، اندیشه‌های افراطی سوسیالیستی و مارکسیستی در نظریاتش کم رنگ شد.
در سال ۱۹۶۵ کتاب «پایان ایدئولوژیها» را منتشر ساخت و بیش از همه بر پایان ایدئولوژی سوسیالیستی تأکید کرد. این کتاب دانیل بل به همراه کتاب «فرارسیدن جامعه فرا صنعتی» که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد، از مهم‌ترین آثار اندیشه اجتماعی در نیم قرن گذشته می‌باشد که صدها کتاب و نظریه بر مبنای آن شکل گرفته‌است. دیگر کتاب مطرح او که در سال ۱۹۷۶ منتشر شده‌است نیز «تضاد فرهنگی کاپیتالیسم» می‌باشد. به هر روی بل، با رواج این اندیشه‌ها و نظریه‌پردازی‌ها شهرت فراوانی را کسب کرد و بعد از آن بود که از سال ۱۹۸۰ به عنوان استاد دانشگاه هاروارد تدریس را آغاز کرد. افکار این استاد بازنشسته دانشگاه هاروارد در سال ۱۹۹۰، در نظریات پست مدرنیسم، پست فوردیسم، جامعه اطلاعاتی، علوم ارتباطات اجتماعی و جامعه‌شناسی تأثیر زیادی داشته‌است.وبستر، فرانک، نظریه‌های جامعه اطلاعاتی، ترجمه اسماعیل قدیمی (تهران: قصیده سرا: ۱۳۸۳چ۲)
بل باتوجه به مواضع سیاسی، اجتماعی و سوابق خود، به عنوان یکی از روشنفکران نیویورکی و محافظه کاران جدید آمریکایی محسوب می‌شود. او خود را در سیاست، لیبرال، در اقتصاد، سوسیالیست و در فرهنگ محافظه کار می‌داند. برخی از پیش‌بینی‌هایش نظیر کاربرد وسیع رایانه‌ها در همه امور اجتماعی، رواج مصرف انبوه، رشد خدمات و نظیر اینها محقق شده و برخی نیز با عدم صحت مواجه گردیده‌است. بل ۳ جایزه معتبر «موفقیت مادام العمر»(۱۹۹۲)، «تالکوت پارسونز»(۱۹۹۳) و «دوتوکویل»(۱۹۹۵) را دریافت کرده‌است.
دانیل بل مبدع اصطلاح جامعه فرا صنعتی بوده و حداقل این که او این اصلاح را برسر زبان‌ها انداخته و باعث شده‌است تا آثار بسیاری در راستای شرح و تفصیل این گونه جامعه نوشته شود. جامعه پساصنعتی نوعی جامعه برآمده از گونه‌شناسی مبتنی بر شغل است. بل در تدوین کتاب فرارسیدن جامعه پساصنعتی از پژوهش‌ها و مطالب فریتز مکلاپ و مارک پورات استفاده فراوانی برده‌است.(فرانک وبستر1995)
یه اعتقاد او جامعه فرا صنعتی به قلمروهای جداگانه تقسیم شده (PIS)یا post-industrial societyاز تغییرات ساختار اجتماعی پدیدار می‌شود ونه فرهنگی یا سیاسی. اوکل گراستیز و بر این باور است که جامعه جدید دارای استقلال قاطع قلمروهای اجتماعی است و تغییر در یک قلمرو لزوماً به تغییرات قلمروهای دیگر نخواهد انجامید. او همچنین به فروپاشی ناگهانی سیستم ارزش همگانی اعتقاد دارد؛ بنابراین عقیده، امور سیاسی، اجتماعی وفرهنگی (بل در تحلیل‌های خود بروجود این ۳ قلمرو تأکید دارد و امور اقتصادی را در قلمرو اجتماعی منظور می‌کند) دارای ارزش‌های خودساخته هستند و ارزش‌های واحدی بر این قلمروها حاکم نیست. بل به ظهور طبقه حرفه‌ای-مدیریتی باور دارد.
ازنظر او حرفه‌ای‌ها گردانندگان راستین امور اجتماعی امروز به حساب می‌آیند. دانیل بل همچنین از پدیده‌ای به نام دانش نظری سخن می‌گوید که پیامد حاکمیت بی چون وچرای دانشگاهیان و روشنفکران در تعیین سمت و سوی زندگی اجتماعی به‌شمار می‌آیند. این دستاورد بشری به جای آزمون و خطا کنشهای علمی را هدایت می‌کند.(فرانک وبستر 1995)
خصیصه‌های دیگر این جامعه عبارتند از: رشد بهره‌وری و کارایی؛ تبدیل بازی انسان و زمین (کشاورزی) و انسان و مصنوعات صنعتی (صنعتی) به بازی انسان با انسان (خدمات). کاهش کارگران شاغل درصنایع؛ افزایش برونداد صنعتی به دلیل عقلانی سازی تغییرناپذیر؛ استمرار افزایش ثروتهای صنعتی و تداوم رها شدن مردم از اشتغال درمشاغل صنعتی؛ ایجاد و تدارک بی پایان فرصت‌های شغلی جدید درخدمات باهدف تأمین نیازهای نوین و… رفاه و تفریح (موافق باقانون انگل).
ویژگی‌های جامعه فرا صنعتی ازنظر جرج ریتزر استاد دانشگاه مریلند:
^ Ritzer, George. The Coming of Post-Industrial Society. Second Edition. New York: McGraw-Hill, ۲۰۰۷.
کلاوس اوگنتالر (زادهٔ ۲۶ سپتامبر ۱۹۵۷ - فورستنزل، باواریا) بازیکن اسبق فوتبال آلمانی است.وی مربیگری فوتبال هم کرده‌است.
اوگنتالر اغلب در ترکیب بایرن به عنوان یک مدافع مرکزی بازی کرده‌است، همین طور در تخصص لیبرو دارای مهارت بسیاری بود.وی ۱۶ سال برای بایرن مونیخ به میدان رفته است.هفت عنوان قهرمانی در بوندس لیگا، سه عنوان قهرمانی در جام حذفی و یک نائب قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا حاصل افتخارات اوست.
از سال ۱۹۸۴ تا انتهای دوران بازیگری اوگنتالر در بایرن مونیخ در سال ۱۹۹۱ او کاپیتان بایرن بود.
بین سال‌های ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۰ عضو تیم ملی آلمان بود و دو بار به فینال جام جهانی فوتبال رسید،۱۹۸۶ را به آرژانتین باختند و ۱۹۹۰ را جبران کردند و قهرمان شدند.
اوگنتالر مربیگری را به عنوان دستیار در کنار سرمربیانی چون سرون لربی، اریش ریبک، فرانس بکن بائر، اتو ریهاگل و جووانی تراپاتونی آغاز کرد.
منظور از واژه «نورون حرکتی تحتانی»، نورونهای حرکتی از ساقه مغزی (یعنی هسته‌های حرکتی اعصاب مغزی) و نورونهای شاخ قدامی نخاع است نراقی، محمد علی؛ حاجی حسینی، داود ترجمه نوروآناتومی
W.C. Wongck.ص 205. انتهای آکسون این نورونها معمولاً به عضلات بدن ختم می‌شود و وظیفه آن‌ها هدایت تحریکات عصبی (فرامین حرکت) از نورونهای حرکتی فوقانی به عضلات است .
این نورونها به دو نوع نورون حرکتی آلفا (α-MNs) و نورون حرکتی گاما (γ-MNs) تقسیم بندی می‌شوند . این نورونها با ترشح گلوتامات توسط نورونهای محرکه فوقانی تحریک شده ولی خودشان در انتهای آکسونی، استیل کولین آزاد می‌کنند.
علائم حاصل از ضایعات نورون حرکتی تحتاتی عبارت است از فلج اندام از نوع شل (فلاسید)، کاهیدگی (آتروفی) عضلانی، فاسیکولاسیون و کاهش تونوس عضله . سایر علائم عبارتند از : کاهش رفلکسهای تاندونی عمقی و الکترومیوگرافی (EMG) غیر طبیعی. علامت بابنسکی اغلب از بین می رود.
فلج اطفال و تروما از شایعترین علل ضایعات نورون حرکتی تحتاتی هستند . آمیوتروفیک لاترال اسکلروز (ALS) شایعترین بیماری نورونهای حرکتی است که هم نورونهای حرکتی فوقانی و هم نورونهای حرکتی تحتانی درگیر می‌شوند .
عارف اردبیلی. متولد اردبیل
عارف اردبیلی از شعرای بنام قرن هشتم و معاصر سلطان اویس جلایری می‌باشد. او دیوانی بنام فرهاد نامه دارد.
«فرهادنامه» در وزن خسرو و شیرین نظامی گنجوی می‌باشد. به دعوت شروان‌شاه کیکاوس بن کیقباد (۷۷۴ -۷۴۵ ق)، به شروان رفت و آموزگار پسر وی شد. عارف در آنجا شروع به سرودن مثنوی «فرهادنامه» در وزن خسرو و شیرین نظامی کرد و تا سال ۷۷۱ ق آن را به پایان رسانید.
عارف اردبیلی، شاعر قرن هشتم، چهرهٔ شیرین را در منظومهٔ «فرهادنامه» از دریچه‌ای دیگر به تصویر کشیده است. در این منظومه فرهاد شاهزاده‌ای چینی است که پس از مرگ پدرش فغفور و آغاز سلطنت عمویش به سوی ایران فرار می‌کند. شیرین به او دل می‌بازد و بدور از چشم خسرو با او هم‌آغوش می‌شود. اما خبر به خسرو می‌رسد. خسرو تصمیم می‌گیرد فرهاد را بکشد، اما به پند وزیر و از ترس مریم شیرین را به فرهاد می‌دهد، اما فرهاد را به بیستون می‌فرستد. شیرین به بهانهٔ شکار به دیدار فرهاد به بیستون می‌رود و آن دو به یکدیگر عشق می‌ورزند. پس از چندی فرهاد به دست پیرزنی کشته می‌شود.
چهار ایرانی در لبنان در ۱۴ تیر ۱۳۶۱ هنگامی که راهی سفارت ایران در بیروت بودند، در پست بازرسی برباره توسط گروه شبه‌نظامی مسیحی لبنانی، فالانژها، ربوده شدند.
برخی مقامات ایران و سید حسن نصرالله ادعا کرده‌اند که این افراد در اسرائیل در اسارت هستند. در مقابل سمیر جعجع رهبر پیشین فالانژهای لبنان ادعا کرده‌است که این افراد پس از دستگیری (بدون آنکه تحویل اسراییل شوند) توسط نیروهای او کشته شده‌اند.
حسین دهقان (وزیر دفاع ایران) سوم خرداد ۱۳۹۵ خبر داد احمد متوسلیان و دیپلمات‌های ربوده شدهٔ ایرانی زنده‌اند و در اسارت اسرائیل هستند. یک زندانی یونانی آزاد شده از زندان‌های اسرائیل با مراجعه به سفارت ایران در یونان ادعا کرده که هر چهار ایرانی را در زندان‌های اسرائیل دیده‌است.روزنامهٔ عرب‌زبان رای‌الیوم May 29 2016
رونن برگمن در کتاب «برخیز و بی‌درنگ او را بکش» (بهمن ۱۳۹۶) به نقل از رابرت حاتم (مسئول کشتار فالانژیست‌ها) می‌گوید فالانژها با اجازهٔ اسرائیلی‌ها چهار دیپلمات ایرانی را به قتل رساندند.Rise and Kill First: The Secret History of Israel's Targeted Assassinations, January 30, 2018 by Ronen Bergman. "Hatem said that Mossad officers approved the killing of only a few prisoners, including four Iranian diplomats who were tortured before being shot and dumped in the pits."
با هجوم ارتش اسرائیل به لبنان، شورای عالی دفاع در ایران که بیشتر اعضای آن را انقلابیون جوان تشکیل می‌داد، بصورت مخفیانه اقدام به اعزام نیرو به سوریه می‌کند تا راه‌های کمک به نیروهای لبنانی، علیه حمله اسرائیل را بررسی نماید. به گفته برخی مقامات اسبق سپاه پاسداران، حتی سید روح‌الله خمینی هم از این تصمیم بی‌خبر بود. این شورا زبده‌ترین نیرو های سپاه پاسداران را برای این ماموریت انتخاب می‌کند. متوسلیان بواسطه کارنامه‌ای که در جنگ با احزاب کردستان و حزب بعث عراق داشت بصورت ویژه برای این ماموریت انتخاب می‌گردد.
متوسلیان که از آرایش بازیگران جنگ داخلی لبنان اطلاعات چندانی نداشت، بلافاصله پس از ورود به سوریه جلسات مکرری با برخی گروه‌های نیابتی در جنگ داخلی لبنان ترتیب می‌دهد. اما تقریبا هیچ‌یک از گروه‌ها و دولت‌های تاثیر گذار در لبنان تمایلی به ورود ایران به این منازعات نداشتند. تا جایی که گفته می‌شود احمد متوسلیان با رفعت اسد در یکی از همین جلسات درگیری فیزیکی پیدا می‌کند.
به روایت جمهوری اسلامی ایران، این ربایش برنامه ریزی شده و هدف آن شخص احمد متوسلیان بوده است. ادعا می‌شود در این ربایش، علاوه بر دخالت اسرائیل، سرویس اطلاعاتی حزب بعث سوریه نقش داشته است.
۱۰ آذرماه سال خورشیدی در ایران، به مناسبت سالروز کشته شدن سید حسن مدرس به‌عنوان روز مجلس شورای اسلامی نامگذاری شده است. سیدحسن مدرس زاده ۱۲۴۹، سیاست‌مدار و روحانی شیعه ایرانی بود که در شب ۱۰ آذر ۱۳۱۶ توسط عوامل رضاشاه کشته شد و طبق مصوبه شورای فرهنگ عمومی ۱۰آذرماه در تقویم جمهوری اسلامی ایران، به نام روز "مجلس" خوانده می‌شود.
شیردندان گل‌هایی از تیرهٔ گل‌ستاره‌ای‌ها هستند.
سرده (جنس) شیرندان در ایران ۵ گونه گیاه علفی یک‌ساله و چندساله دارد.
برنهارد شلینک (زاده ۶ ژوئیه ۱۹۴۴) نویسنده و قاضی آلمانی است. از ویژگی‌های آثار او پرداختن به دوران ناسیونال-سوسیالیسم و جنگ است. رمان کتاب‌خوان معروف‌ترین اثر شلینک است که به زبان فارسی نیز ترجمه و منتشر شده‌است.
شلینک تا کنون کتاب‌های زیادی در رابطه با تاریخ معاصر آلمان نوشته است. آخرین رمان او به نام «آخر هفته» که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد، دربارهٔ یکی از اعضای فراکسیون ارتش سرخ است که پس از آزادی از زندان، در دیدار با دوستانش در ویلایی در یک منطقه دورافتاده، وقایع گذشته را مرور می‌کند.
برنهارد شلینک در شهر بیلفلد آلمان از پدری آلمانی و مادری سوئیسی زاده شد. او در میان چهار فرزند خانواده، کوچکترین بود. شلینک از دو سالگی در هایدلبرگ بزرگ شد و تا پایان دوره متوسطه را در مدرسه‌ای شبانه‌روزی در این شهر گذراند. شلینک در دانشگاه‌های هایدلبرگ و برلین در رشته حقوق تحصیل کرد.
او در سال ۱۹۸۷ با انتشار رمانی جنایی به نام «تنبیه خود» به عنوان نویسنده‌ای موفق مورد توجه قرار گرفت. وی در سال ۱۹۹۵ رمان موفق و پرفروش کتابخوان را منتشر کرد. در سال ۲۰۰۸ فیلمی با همین نام با اقتباس از این رمان توسط استفن دالدری ساخته شد. او هم‌اکنون در برلین زندگی می‌کند.
روبر دسنوس (۴ ژوئیه ۱۹۰۰–۸ ژوئن ۱۹۴۵) شاعر سورئالیست فرانسوی که نقش کلیدی در جنبش فراواقع‌گرا داشته‌است.
روبر دسنوس فرزند یک کافه‌چی بوده‌است. او در پاریس در چهارم ژوئیه ۱۹۰۰ به دنیا آمد و به یک کالج غیرانتفاعی رفته و در آن‌جا کارش را به‌عنوان منشی آغاز کرد. پس از آن به عنوان مقاله‌نویس روزنامه پاریس سویر مشغول به کار شد.
نخستین شعر چاپ شده از او در تاریخ ۱۹۱۷ در ستایش جوانیLa Tribune des Jeunes منشتر شد و در ۱۹۱۹ در بررسی آوانگارد در نشریه پیوندLe Trait d’union و همچنین در همان سال در نشریه دادائیستی لیتراتورLittérature از او اثر چاپ شد. در سال ۱۹۲۲ او اولین کتابش را که مجموعه‌ای از کلمات قصار به شیوه فراواقع‌گرا بود با نام روز سلاوی (بر اساس نام مستعار هنرمند نامدار فرانسه مارسل دوشان) چاپ کرد.
در سال ۱۹۱۹، او با بنیامین پیرت ملاقات کرد. او همان شاعری است که دسنوس را به گروه دادای پاریس و آندره برتون معرفی کرده‌است. دسنوس با او به سرعت رابطه دوستی برقرار کرد. زمانی که دسنوس به عنوان نویسنده روزنامه پاریس سویرParis-Soir یکی از اعضای پرتلاش گروه سورئال محسوب می‌شد که پیشرفت قابل ملاحظه ای را در زمینه نوشتن خودکارautomatic writing توسعه زیادی انجام داد. او با نویسندگانی از قبیل لوئی آراگون و پل الوار پیشروان مکتب سورئال در نوشتن هستند. آندره برتون در رمان نادیای خودش دو تصویر از دسنوس خوابیده ارائه می‌دهد. همچنین برتون در مانیفست سورئالیست1924 Manifeste du Surréalisme دسنوس را مورد ستایش قرار داده و از او به عنوان پیامبر جنبش سورئال یاد می‌کند، اما از آنجهت که دسنوس با دیگر سورئال‌ها در سیاستهای کمونیستی مخالف بود، باعث شکل‌گیری شکاف بین دسنوس و برتون گشت. دسنوس به کارش به عنوان مقاله‌نویس ادامه داد.
در سال ۱۹۲۶ دسنوس شعر شب شبهای بی عشق را سرود که یک رباعی طرب‌انگیز سرشار از تنهایی نادر است که از اینجهت بیشتر شبیه کارهای شارل بودلر است تا برتون. دسنوس عاشق ابون ژرژ خواننده زن فرانسوی می‌شود که عملاً وصلی در این عشق وجود ندارد و کاملاً یک عشق یکطرفه است. او بعضی از اشعارش را برای او می‌نویسد، همچنین یک رمان سورئالیستی نیز برای او می‌نویسدLa liberté ou l'amour!
کار او در رادیو در سال ۱۹۳۲ با یک شو که دربارهٔ فانتوم است شروع می‌شود. در خلال همین زمان، او با کسانی مثل پیکاسو، همینگوی، آنتونن آرتو و ژان دوس پاسوس آشنا و دوست می‌شود و نقدهای بسیاری در حوزه جاز و سینما می‌نگارد. حضور او در صحنه سیاست بیشتر شده و در گاهنامه‌های بسیاری از قبیل لیتراتور ، لارولوشن سورئالیستاLa Révolution surréaliste و وریتهVariétésی می‌نویسد. در میان حجم عظیم مجموعه اشعار، دسنوس تنها سه رمان: اندوه برای اندوه،Deuil pour deuil آزادی برای عشق و باده غرق شده‌است، یک نمایشنامه: و یک فیلمنامه: ستاره دریایی که توسط من ری فیلم آن ساخته شد، نگاشته‌است.
Wikipedia contributors, "Robert Desnos," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed December 1, 2009).
هلسینگبوری شهر و سکونتگاهی است در اسکونه سوئد که بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۵ ۹۱.۴۵۷ نفر جمعیت دارد.
جمعیت این شهر سالانه ۱.۷۰۰ نفر بیشتر می‌شود.
هلسینگبوری نزدیکترین مکان در سوئد به دانمارک است و یکی از شهرهای دانمارک به صورت واضح از سمت دیگر تنگه قابل مشاهده است. این شهر ظاهر تاریخی خود را حفظ کرده‌است و ساختمان‌ها و کلیساها و قلعه‌های قرون وسطی در مرکز آن دیده می‌شود.
اقلیم، آب‌وهوا به شرایط آب و هوایی یک منطقهٔ جغرافیایی نظیر دما، رطوبت، فشار اتمسفر، باد، بارش و سایر مشخصه‌های هواشناسی در مدت زمانی نسبتاً طولانی نسبت داده می‌شود. در هواشناسی معمولاً شرایط حال حاضر هوا مورد بررسی قرار می‌گیرد در حالی که در اقلیم‌شناسی مشخصه‌های درازمدت آب و هوایی مورد توجه‌است.
اقلیم (از کلیما در یونان باستان) معمولاً به عنوان میانگین آب و هوا برای مدت طولانی تعریف می‌شود. بازه زمانی این تعریف برای یک دوره متوسط ۳۰ ساله است، اما بسته به هدف مورد نظر، ممکن است غیر از دوره متوسط، از بازه‌های زمانی مختلف دیگر مانند اندازه تغییرات روز به روز یا سال به سال نیز استفاده شود. تعریف واژه‌نامه هیئت بین‌المللی تغییر اقلیم (Ipcc) مربوط به ۲۰۰۱ به شرح زیر است: «اقلیم به معنای دقیقتر کلمه معمولاً به عنوان «میانگین آب و هوا» تعریف می‌شود. این عنوان توصیف آماری میانگین و تغییر مقادیر مربوط در یک بازه زمانی از ماه‌ها تا هزاران یا میلیون‌ها سال را در بر می‌گیرد. طبق تعریف سازمان جهانی هواشناسی(WMO) دوره کلاسیک آن ۳۰ سال است که اغلب شامل متغیرهای سطحی، مانند وضعیت دما ، بارش و باد می‌باشد. اقلیم به معنای وسیع ترکلمه توصیف سیستم‌های آماری را نیز در بر می‌گیرد.»
آب و هوا یا اقلیم برآمد شرایط جوی یک محل طی بازه زمانی معین (معمولاً چند دهه) است. به عبارت دیگر رویدادهای پر بسامد جوی طی سالیان متمادی را اقلیم گویند؛ در جمع‌بندی و طبق تعریف ارائه شده به وسیلهٔ کاویانی و علیجانی (۱۳۷۹)، آب و هوا (اقلیم) را می‌توان «شرایط جوی غالب (دراز مدت) در یک محل» تعریف کرد. اقلیم‌شناسی دانشی است که اقلیم (آب‌وهوا) را مطالعه می‌کند و از زیرشاخه‌های جغرافیای طبیعی است.
اقلیم در مناطق مختلف دنیا با عرض جغرافیایی و ارتفاع از سطح دریا مشخص می‌شود. ایران فلاتی است مرتفع که در عرض جغرافیایی (۴۰–۲۵)درجه در نیمکرهٔ شمالی و در منطقهٔ گرم واقع است. تقسیمات اقلیمی، که بر اساس مطالعات و پیشنهادهای دانشمندان محیط‌شناس ایرانی تدوین شده عموماً در حیطهٔ معماری شامل تقسیم‌بندی‌های چهارگانه به شرح زیر است:
عبدالنبی قَیّم (۴ اردیبهشت ۱۳۳۵ در آبادان)، نویسنده، پژوهشگر، و فرهنگ‌نویس ایرانی، و نویسنده و گردآورندهٔ فرهنگ معاصر عربی فارسی است. قَیّم از عرب‌های ایرانی است. کتاب فرهنگ لغت «قیم» از برجسته‌ترین آثار او در ایران است، که تاکنون چهارده مرتبه به چاپ رسیده. وی همچنین در زمینهٔ تاریخ خوزستان، تألیفاتی دارد.ایسنا خوزستان وی دارای مداراک دانشگاهی در اقتصاد، مدیریت اجرائی و مدیریت بحران است.
عبدالنبی قَیّم متولد چهارم اردیبهشت ماه ۱۳۳۵ هجری خورشیدی برابر با (۱۹۵۶/۴/۲۵ میلادی) در شهر آبادان است. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همان شهر سپری کرد و در سال۱۳۵۴ هـ. خ (۱۹۷۵ م) مدرک دیپلم را از دبیرستان رازی آبادان گرفت. وی در همان سال موفق به قبولی در کنکور سراسری در رشته اقتصاد دانشگاه جندی شاپور اهواز شد و در سال ۱۳۵۸ هـ. خ (۱۹۸۰م) موفق به فارغ‌التحصیلی شد. وی پس از آن موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد در رشته مدیریت اجرائی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات اهواز شد. روزنامه ایران شماره ۲۱۸۵ - سال هشتم - پنجشنبه ۲۷ تیر ۱۳۸۱ پس از آن، در رشته مدیریت بحران دانشگاه اصفهان در مقطع دکترا فارغ‌التحصیل شد.
در اسفند ماه ۱۳۶۹ هـ. خ (فوریه ۱۹۹۱. م) تألیف فرهنگ معاصر عربی- فارسی را آغاز کرد و پس از یازده سال در اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۱ (آوریل ۲۰۰۲. م) چاپ اول آن در ۱۲۷۰ صفحه منتشر شد. تا آبان ماه ۱۳۸۸ (نوامبر ۲۰۰۹) پس از هفت سال، چاپ هشتم آن روانه بازار شد. و تا کنون به چاپ 14 رسیده است وبگاه فرهنگ معاصر در خارج از کشور نیز فرهنگ مزبورد مورد قبول رشته زبان فارسی در دانشکده زبان‌های خارجی دانشگاه ملک سعود شهر ریاض قرار گرفته‌است. روزنامه‌های فرا منطقه‌ای الشرق الاوسط و الحیاه که هر دو در لندن چاپ و توزیع می‌شوند هر کدام به تنهایی مقاله‌ای در وصف این کتاب نوشته‌اند.
دکتر رحمان سلیمانف رئیس بخش عربی دانشگاه دوشنبه تاجیکستان، این کتاب را به عنوان تنها فرهنگ عربی فارسی به علاقه‌مندان توصیه کرده‌است.همشهری آنلاین
وی در سال ۱۳۶۳ هـ. خ در شرکت ملی حفاری ایران مشغول بکار شد و از آن تاریخ تا سال 1395 ساکن شهر اهواز بود، سپس در تهران ساکن شد. ایشان در سال ۱۳۸۰ به عنوان عضو شورای علمی بنیاد خوزستان‌شناسی برگزیده شد و در سال ۱۳۸۶ هـ. ش (۲۰۰۷. م) از سوی مرکز فرهنگی کره جنوبی و جهان اسلام در شهر سئول به عنوان مشاور مرکز انتخاب شد. روزنامه اعتماد شماره ۱۶۰۸ تاریخ ۱۳۸۶/۱۱/۱۶
قیم به دعوت مؤسسه بابطین در دوازدهمین همایش بابطین در شهر سارایوو که با حضور برخی از چهره‌های شناخته شده ادب و فرهنگ ایران هم همراه بود شرکت کرد؛ قیّم که فرهنگ عربی فارسی تألیف او تاکنون ۹ بار از سوی انتشارات فرهنگ معاصر تجدید چاپ شده‌است، به همراه دکتر آذر شب استاد دانشگاه تهران، موسی بیدج مترجم و شاعر، دکتر حاج ابراهیمی استاد دانشگاه اصفهان، سمیر ارشدی استاد دانشگاه کویت در این همایش حضور یافتند. این همایش در روزهای ۱۹ الی ۲۱ اکتبر برابر با ۲۷ لغایت ۲۹ مهر ماه، شهر سارایو پایتخت بوسنی و هرزگوین برگزار شد. رئیس‌جمهور بوسنی، عمرو موسی و یوسف قرضاوی از شخصیت‌های شرکت‌کننده در این مراسم بودند.همشهری آنلاین
برخی اطلاعات زبانی خاص زبان عربی که در فرهنگ‌های یک زبانه عربی ثبت شده‌اند، در کتاب حذف شده‌اند. در حقیقت فرهنگ دو زبانه، فرهنگ معادل و برابر مدخل‌های زبان مبدأ در زبان مقصد است. حذف مصدرهای افعال و حذف عین‌الفعل مضارع از جمله خصوصیات این کتاب است.میدل ایست آنلاین
همچنین در راستای ساده‌تر کردن کتاب و هر چه فارسی تر کردن آن، فاعل و مفعول‌های عربی در فرهنگ معاصر حذف شده‌اند و به جای آن‌ها فاعل و مفعول فارسی آن هم در پرانتز ذکر شده‌است.
این کتاب به عنوان یکی از پر فروش معرفی شده و در جراید مختلفی مورد نقد و بررسی قرار گرفت.پانصد سال تاریخ خوزستان روزنامه شرق
شمارهٔ ۸
قیم پس از کتاب پانصد سال تاریخ خوزستان کتابی با عنوان " فراز و فرود شیخ خزعل" را نگارش کرد. چهار سال روی کتاب شیخ خزعل کار کرد. به باور او، شیخ خزعل یک تابو بود. رژیم رضا خان تصویر یک نوکر حلقه به گوش انگلیس از او ارائه داده بود. اما قیم روایت جدیدی از شیخ خزعل را به تصویر می‌کشد. وی در آن کتاب تا دوره شیخ مزعل، برادر شیخ خزعل را روایت می‌کند. در «فراز و فرود شیخ خزعل» به نوعی روایت این شخصیت عجیب و تراژیک جنوب ایران و تاریخ آن خطه تا عهد رضاشاه و قتل شیخ خزعل است.
عبدالنبی قیم، نسخه‌ای از چاپ دهم فرهنگ معاصر عربی ـ فارسی و همچنین ترجمهٔ کتاب عربی پانصد سال تاریخ خوزستان را به کاظم الساهر، خوانندهٔ مشهور جهان عرب، هدیه داد. این هدایا در حاشیهٔ برنامهٔ The voice یکی از پربیننده‌ترین برنامه‌های تلویزیونی در خاورمیانه داده شد.ایسنا خوزستان
عبدالنبی قیم به خاطر تالیف فرهنگ دو جلدی عربی - فارسی برنده ششمین دوره جایزه شیخ حمد در قطر شد.
وی همچنین برگزیده جشنواره «نقد کتاب» در بخش ادبیات عربی شد
وبسایت رسمی عبدالنبی قیم
هاینتس ویلهلم گودریان (۱۷ ژوئن ۱۸۸۸ – ۱۴ مه ۱۹۵۴) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که فرماندهی یگان‌های مختلفی را در جریان جنگ جهانی دوم بر عهده داشت.
گودریان در خاندانی اشرافی زاده شد و پس از گذراندن دوره آموزشی در سال ۱۹۰۷ به نیروی زمینی امپراتوری آلمان پیوست. در جریان جنگ جهانی اول نبرد را در جبهه غربی در جایگاه‌های تاکتیکی، ستادی و میدانی تجربه کرد و تا درجه سروانی ترفیع گرفت. گودریان پس از جنگ به خدمت در رایشسور ادامه داد. در ابتدا مسئولیت‌های میدانی داشت؛ سپس در سال ۱۹۲۲ وارد بخش ترابری موتوری در وزارت رایشسور شد. گودریان در این موقعیت به مطالعه در رابطه با جنگ‌افزارهای زرهی پرداخت و شروع به طرح ایده‌های خود در این رابطه کرد. با آغاز تلاش رایشسور در اوایل دهه ۱۹۳۰ برای عملیاتی کردن ساختار سازمانی نیروهای زرهی، مسئول اجرای برنامه‌های آموزشی این نیروها شد. گودریان در این هنگام نظریه ایجاد لشکر زرهی را مطرح ساخت و از بانیان "بلیتس‌کریگ"، جنگ برق‌آسا بود. او سال ۱۹۳۵ نخستین رزمایش یک لشکر زرهی را به انجام رساند. گودریان سال ۱۹۳۸ به درجه سرلشکری ترفیع گرفت و فرمانده کل نیروهای زرهی شد. با نیروهایش در الحاق اتریش به آلمان و ضمیمه کردن سودتنلند به رایش سوم مشارکت نمود.
با آغاز جنگ جهانی دوم، گودریان با درجه سپهبدی در جریان تهاجم آلمان به لهستان فرماندهی سپاه ۱۹ موتوریزه را بر عهده داشت و به جهت عملکردش نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین را دریافت نمود. با همین سپاه در نبرد فرانسه نقش مهمی ایفا نمود و با گذر از جنگل‌های آردن و رساندن خود به کانال مانش، در کنار سایر یگان‌های زرهی ورماخت نیروهای متفقین را در بلژیک و شمال شرقی فرانسه به محاصره درآورد. سپس با چرخش به سمت جنوب مدافعان خط دفاعی ماژینو را نیز محاصره کرد. با اجرای موفقیت‌آمیز ایده‌های رزم متحرک او و شکست فرانسه، گودریان ماه ژوئیه سال ۱۹۴۰ به درجه ارتشبدی ترفیع گرفت. در جریان عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، گودریان فرماندهی گروه زرهی ۲ که بعداً به «ارتش دوم زرهی» تغییر عنوان داد، را بر عهده داشت. نیروهای او در کنار سایر یگان‌های آلمانی تا ماه سپتامبر سال ۱۹۴۱ با ایجاد محاصره‌های وسیع، موجب به اسارت درآمدن بیش از یک میلیون سرباز ارتش سرخ شدند. در نهایت با متوقف شدن ورماخت در دروازه‌های مسکو، در پی اختلاف نظر بر سر ایستادگی در محل یا عقب‌نشینی، گودریان از مقام خود عزل شد و حدوداً یک و نیم سال جزو افسران ذخیره بود.
پس از شکست آلمان در نبرد استالینگراد، گودریان ماه فوریه سال ۱۹۴۳ مجدداً به خدمت فراخوانده و به عنوان بازرس کل نیروهای زرهی منصوب شد. او با در اختیار داشتن اختیارات فراوان، تلاش زیادی برای ترمیم قوای زرهی ورماخت صورت داد و توانست تا حدود زیادی وضعیت آن را بهبود ببخشد. گودریان در این جایگاه نقش مستقیمی در عملیات‌های میدانی نداشت اما تلاش می‌کرد بر آن‌ها اثرگذار باشد. گودریان با عملیات "سیتادل" که منجر به شکست آلمان در نبرد کورسک شد، مخالف بود. این نبرد بسیاری از دستاوردهای او در بازسازی نیروهای زرهی را از بین برد. گودریان با توطئه‌گران کودتای ناموفق ۲۰ ژوئیه سال ۱۹۴۴ همکاری نکرد و در محاکمه آن‌ها نقش داشت. او پس از این حوادث به ریاست ستاد کل نیروی زمینی رسید و مجدداً به شکل مستقیم درگیر جنگ در جبهه شرقی شد. با سلطه هر چه بیشتر هیتلر بر تحولات و تصمیم‌گیری‌های میدانی، گودریان اختیار چندانی در این مقام نداشت و بیشتر مجری فرمان‌های پیشوا بود. به هر صورت اوضاع بد میدان‌های نبرد و روحیه کم‌صبر او سبب اختلاف نظر و درگیری‌های متعددی بین گودریان و پیشوا می‌شد که در نهایت ماه مارس سال ۱۹۴۵، حدود یک ماه پیش از تسلیم آلمان و پایان جنگ، موجب خلع او از مقامش گردید.
گودریان ماه مه سال ۱۹۴۵ به اسارت نیروهای آمریکایی درآمد و سه سال را در بند گذراند. نبود مدارک و شواهد کافی مبنی بر جنایت جنگی سبب عدم محاکمه او در دادگاه نورنبرگ شد. گودریان سال‌های پایانی عمر خود را مشغول نگارش خاطرات خود بود. ارتشبد هاینتس گودریان در نهایت ماه مه سال ۱۹۵۴ چشم از جهان فروبست و در گسلار به خاک سپرده شد.
هاینتس گودریان صبح روز یکشنبه ۱۷ ژوئن سال ۱۸۸۸ در شهر کولم متولد شد. پدرش، فریدریش گودریان، به عنوان افسر گردان ۲ یگر پومرانی، نخستین افسر خاندان به حساب می‌آمد. گودریان بعدها از پدرش به عنوان «یک سرباز و انسان الگو» یاد کرد. در پی انتقال پدرش به کولمار در سال ۱۸۹۱، دوران مدرسه را تا سال ۱۹۰۰ در این شهر گذراند. با توجه به محدودیت‌های خانوادگی و با علاقه‌مندی به حرفه پدر، همراه برادرش، فریتس، روز ۱ آوریل سال ۱۹۰۱ به دانشسرای نظامی کارلسروهه در بادن فرستاده شد. گودریان دو سال بعد در ۱ فوریه سال ۱۹۰۳ به دانشسرای بزرگ نظامی در گروس-لیشترفلده در نزدیکی برلین رفت. در این دوره‌ها سنت نظامی پروسی که خواهان انعطاف‌پذیری و ابتکار فردی بود، در او دمیده شد. گودریان روحیه فراگیری سریع از خود نشان داد و همواره جزو بهترین‌های کلاس‌های خود بود. به هر صورت، نتیجه ضعیفی در آزمون نهایی کسب کرد؛ چرا که در رویکردی استقلال‌طلبانه، از ارائه راه حل از پیش‌تعیین‌شده خودداری و یک پاسخ تاکتیکی مبتکرانه از جانب خود مطرح نمود که البته مورد پذیرش آزمون‌گیرندگان قرار نگرفت. با این وجود بعدها در ارتباط با «آن سال‌های سازنده» از «حس عمیق قدردانی و احترام» نسبت به مدرسان و معلمان خود سخن گفت و رفتار آن‌ها را بر پایه «مهربانی و عدالت» دانست که «آماده‌سازی خوبی برای زندگی» بود.
گودریان ماه فوریه سال ۱۹۰۷ به عنوان افسر دانشجو در گردان ۱۰ یگر هانوفر در بیچ در لورن وارد خدمت در نیروی زمینی امپراتوری آلمان شد. گودریان به عنوان یک افسر دانشجو شخصیت نقادی از خود به نمایش گذاشت و ضعف‌های ساختار نظامی آلمان و حتی مقامات ارشد را متکبرانه و از دیدگاه خود نقد کرد. با خردی هوشیار و حافظه‌ای برجسته به مطالعه تاریخ نظامی اهتمام ورزید. گودریان که روی مطالعه و توسعه حرفه‌ای خود متمرکز بود، دوستان نزدیک کمی داشت. تا ماه دسامبر سال ۱۹۰۸ پدرش فرمانده او بود. او این مسئله را به سبب زندگی در کنار والدین پس از شش سال جدایی برای تحصیل، مایه «خوش بختی» خواند و خود را در این سال‌ها به عنوان یک افسر جز حائز «زندگی شاد» دانست. پس از گذراندن دوره آموزشی دانشکده جنگ در متس بین ماه‌های آوریل تا دسامبر سال ۱۹۰۷، روز ۲۷ ژانویه سال ۱۹۰۸ به درجه ستوان دومی ترفیع گرفت. گردان او روز ۱ اکتبر سال ۱۹۰۹ به قرارگاه اصلی خود در هانوفر بازگشت و در گسلار مستقر شد. با این که گودریان میل داشت در دوره‌های آموزش مسلسل شرکت کند، به توصیه پدرش، روز ۱ اکتبر سال ۱۹۱۲ به گروهان رادیوی گردان ۳ تلگراف در کوبلنتس ملحق شد. در این جایگاه با ارتباطات امن و سریع آشنا شد که در سال‌های بعد در رزم متحرک از آنها استفاده نمود. گودریان در دوره‌های آماده‌سازی دانشکده جنگ شرکت کرد و زبان‌های فرانسوی و انگلیسی را به خوبی فراگرفت.
گودریان آزمون‌های ورودی دانشکده جنگ را در نخستین تلاش با موفقیت به انجام رساند و روز ۵ اکتبر سال ۱۹۱۳، در سن ۲۵ سالگی به عنوان جوان‌ترین فرد از میان ۱۶۸ افسر، برای گذراندن دوره سه ساله ستادی دانشکده جنگ در برلین برگزیده شد. گودریان در دانشکده جنگ نیز روحیه پرانرژی و متهورانه‌ای بروز داد.