moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سابقاً طبرستان شامل گرگان، استرآباد، مازندران و رستمدار می‌شد یعنی سرتاسر ناحیه‌ای که بین دینار جاری در مشرق و ملاط لنگرود (واقع در گیلان) در مغرب بود را شامل می‌گشت. سرحدات قدیمی رستمدار عبارت بود از: سیسنگان یا رودخانه مانهیر در مشرق و ملاط لنگرود در مغرب. مدتی بعد این سرحدات تغییر شکل یافتند و می‌توان گفت که رستمدار ناحیه‌ای را که از آمل تا گیلان ادامه می‌یافت شامل می‌شد. رویان نام اراضی مسطح بود ولی همچنین به سرتاسر رستمدار نیز اطلاق می‌گشت.
به گفته ابن فقیه همدانی منطقه پدشخوارگر از رویان و در غرب مازندران می‌باشد، با منطقه محال ثلاث تشکیل شده هم‌خوانی دارد.
سرزمین تنکابن در سال ۶۵۰ قمری از طبرستان جدا گردید و به گیلان الحاق گردید و رودخانه نمکاب‌رود به عنوان مرز دو ولایت طبرستان و گیلان تعیین گردید. در سال ۱۱۶۰ شمسی (۱۱۹۵ قمری) ولایت تنکابن به مازندران الحاق گردید. در دوران قاجار پس از الحاق دوبارهٔ تنکابن به مازندران توسط مهدی خان خلابر (خلعت بر) در عصر قاجار منطقه کجور و کلارستاق از ولایت نور به تنکابن الحاق گشتند و اینگونه محال ثلاث تنکابن شکل گرفت که مرکزیت آن با شهر خرم‌آباد بود که حاکمیت آن معمولاً با خاندان خلابر تنکابن بود ولی در دورانی نیز نصرالله خان نوری و عباس قلی خان نوری و اقتدار الممالک کجوری هر سه از منطقه کجور و عبدالعلی خان فقیه از منطقهٔ کلارستاق به حاکمیت محال ثلاث تنکابن رسیدند و در اواخر عصر قاجار افرادی چون کلنل بصیر دیوان و سرهنگ فضل‌الله پهلوی هر دو از منطقهٔ سوادکوه به حاکمیت محال ثلاث تنکابن رسیدند. در دوران قاجار و اوایل پهلوی اشخاصی چون محمود میار و آقا خان میار و اسدالله میار (پسر مرتضی قلی بیک میار) و آقا بزرگ میار و علی خان میار (پسر اسدالله خان میار) و عزیزالله خان میار (پسر زمان خان میار) و محمد امین میار (پسر میرزا عبدالله خان میار) و همچنین میرزا محمد خان فقیه و عبدالعلی خان فقیه با عنوان نائب الحکمهٔ کلارستاق به حاکمیت کلارستاق رسیدند. الحاق کلارستاق و کجور به تنکابن جنگ‌های صد ساله بین خاندان‌های کلارستاق و کجور با خاندان خلابر تنکابن را در پی داشت.
سرزمین محال ثلالث از شرق به سولده شهرستان نور و از غرب به رودخانه سرخانی مرز بین مازندران و گیلان محدود بود.
جعفر قلی خان خلابر تنکابنی با ورود به منطقهٔ کلارستاق بنای ناسازگاری و تکالیف شاق بر آنها داشت. این واقعه موجب اعتراض مردم کلارستاق گردید که در راس آن آقا خان میار کلارستاقی قرار داشت. در این میار آقاخان میار توانست با حمایت اهالی کلارستاق و کجور مقر جعفر قلی خان خلعتبری را مورد حمله قرار داده و موفق شد او را شکست دهد. و جعفر قلی خان تنکابنی پس از این شکست به خرم‌آباد مرکز تنکابن فرار نمود و در نهایت فتحعلی شاه قاجار فرمان حکومت کلارستاق به نام آقا بزرگ میار کلارستاقی زد.
محال ثلاث در تقسیمات کشوری بخشی از استان مازندران محسوب می‌شد. مازندران پیش از قانون تشکیل مجلس و تصویب قانون ایالات و ولایات ۱۲۸۶ کشور به‌صورت ایالتی و ولایتی اداره و به دوازده ولایت اصلی تقسیم می‌شد. براساس این قانون مازندران یکی از دوازده ولایت محسوب می‌شد و شهرهای عمده آن شامل آمل، استارآباد، اشرف، بارفروش، ساری، فرح‌آباد، تنکابن، کلارستاق، نور، سوادکوه و کجور بود.
صفی خان در سال ۱۲۸۶ مازندران را در ردیف یکی از ولایات دوازده‌گانه و ساری، فرح‌آباد، اشرف، بارفروش، آمل از مهمترین شهرها و تنکابن، سخت سر، کلارستاق، کجور، نور، لاریجان، هزارجریب، سوادکوه و فیروزکوه از مهمترین توابع و محال مازندرانی ذکر کرده‌است.
کیهان در سال ۱۳۱۱ کشور را به بیست و هفت قسمت تقسیم کرده‌است. در این تقسیم‌بندی مازندران در قسمت ششم جای گرفته و از حیث تقسیمات حکومتی از ده قسمت به نام‌های زیر تشکیل شده‌است:
شوگرل () یک فیلم کمدی صامت به کارگردانی آلفرد سانتل است که در سال ۱۹۲۸ منتشر شد.
اتوبوس فضاپیما یا اتوبوس ماهواره () بخش اصلی بدنه و از اجزای ساختاری یک ماهواره یا یک فضاپیما است که بار مفید و کلیه ابزارهای علمی در آن نگهداری می‌شود.
ماهواره‌های با اتوبوس فضایی پیش‌ساخته نوع مقابل اتوبوس با ماهواره‌هایی هستند که یک‌جا طراحی و تولید ویژه شده برای یک مأموریت خاص هستند. این اتوبوس‌ها معمولاً مطابق با نیازهای مشتری سفارش می‌شوند، به‌عنوان مثال با حسگرها یا فرستنده‌های تخصصی ویژه، به منظور دستیابی به یک مأموریت خاص.
آنها معمولاً برای ماهواره‌های مدار زمین‌آهنگ (ژئوسنکرون)، به‌ویژه ماهواره‌های ارتباطی استفاده می‌شوند، اما در فضاپیماهایی که مدارهای پایین‌تری را اشغال می‌کنند نیز استفاده می‌شوند، که گهگاه شامل مأموریت‌های مدار پایینی زمین نیز می‌شود.
مانوئل معمار ( سده ۱۰ میلادی) نقاش و مجسمه‌ساز اهل ارمنستان بود. وی آثارش در نیمه اول سده ۱۰ میلادی در واسپوراکان خلق نموده‌است. وی معمار ارشد شاهزاده‌نشین آرتسرونی بوده است.
دست‌نیافتنی () یک فیلم کمدی صامت به کارگردانی ادوارد اف کلاین است که در سال ۱۹۲۹ منتشر شد.
خط گلزار یکی از شیوه‌های تفننی خوشنویسی است. این خط به نقاشی خط بسیار نزدیک و در واقع پایه آن به‌شمار می‌رود. در اینگونه، تا آن جا که پیچ و خم‌های خط اجازه می‌دهد، درون خط اغلب با تصاویر گیاهی و گاه حیوانی و انسانی آرایش می‌شود. این خط را می‌توان در خطوط مختلف اجرا کرد، اما این کار در خط نستعلیق بیشتر انجام می‌شده‌است. پیش از آن که خط مورد نظر را خوشنویسی کنند آن را طراحی کرده و ترکیب می‌زنند. این طراحی‌ها با توجه به روش‌های مرسومی چون نقاشی، گل و مرغ و دیگر آرایه‌های تزیینی در سواد (سیاهی) خط اجرا می‌شوند.
به نظر می‌رسد نخستین آثار فن گلزار در خوشنویسی به منزلهٔ بخشی از مهارت تذهیب کارپیش رفته‌است. از قرن سیزدهم نقوش پیکره‌ها با موضوعیت مذهبی و اعتقادی به گلزار افزوده شد. اوج تنوع نقوش ونگاره‌ها را در دوره قاجاریه شاهد هستیم که به صورت رنگی و با پرداز و پرداخت‌های بسیار ظریف انجام شده‌است. از اواخر قرن ۱۴، نقوش کم‌کم با واقع گرایی وارده از غرب آمیخته و رنگ و بویاروپایی گرفت و از نور و پرداز بیشتر بهرهمند شدند. در سالهای اخیر نقوش گلزار دستخوش تغییرات شدند و فقط جهت پرکردن فضای سیاه کلمات با گل‌های ختایی و اسلیمی به کار رفته‌است. هدف اصلی این پژوهش گونه‌شناسی وبررسی تحول فرم و مضمون به کاررفته در خط گلزار است و به شیوه تاریخی توصیفی، تحولات فرم نقوش به کار رفتهدر خط گلزار در دوره‌های صفویه، افشار، زندیه و قاجار را مورد بررسی قرار داده‌است. جمع‌آوری داده‌ها به صورتکتابخانه ای و میدانی به صورت مشاهده از آثار موزه‌ها انجام پذیرفته‌است. در نتیجه این تحقیق مشخص می‌شود. هنرمندان گلزار با گلهای تذهیب و اسلیمی، گل و بوته، گل و مرغ، نقوش جانوری - اساطیری، نقوش انسانی و روایاتمذهبی، آرامگاه‌ها و خوشنویسی درون خطوط را مزین می‌نمودند. این نقوش در چهارگروه مذهبی، باستانی، ادبی ودرباری دسته‌بندی می‌گردد. از استادان برجسته خط گلزار چون محمود زین الدین، محمدباقر زرین قلم، اسماعیل جلایر، محمدکاظم، محمد صادق، محمدعلی، عباس بنصبور، حسن زرین قلم، شیخ علی سکاک و محمدعلی خیارجی می‌باشند.
هواپیمای جنگندهٔ رهگیر گرومن اف-۱۴ تام‌کت در نیروی دریایی ایالات متحده و نیروی هوایی ایران خدمت کرده‌است. این جنگنده در نیروی دریایی ایالات متحده از سال ۱۹۷۴ تا ۲۰۰۶ فعالیت می‌کرد و همچنان در خدمت ایران است.
اف-۱۴ تام‌کت عمدتاً تا دههٔ ۱۹۹۰ مأموریت‌های هوابه‌هوا و شناسایی را برای نیروی دریایی ایالات متحده انجام می‌داد و از آن به‌عنوان یک جنگنده تهاجمی دوربرد نیز استفاده می‌شد."U.S. Navy 2000 Program Guide." U.S. Navy. Retrieved: 5 August 2012. این جنگنده اقدامات قابل‌توجهی در دریای مدیترانه و خلیج فارس انجام داد و تا زمان پایان خدمت آن در ایالات متحده در سال ۲۰۰۶ به‌عنوان یک جنگندهٔ ضربتی نیز در بالکان، افغانستان و عراق مورد استفاده قرار گرفت.
تام‌کت نخستین حضور عملیاتی خود را طی عملیات تخلیهٔ شهروندان آمریکایی از سایگون، در آوریل ۱۹۷۵ انجام داد تا با پوشش هوایی در ویتنام جنوبی، امنیت آسمان را برای این عملیات، فراهم کند.Jenkins 1997, p. 41.
اسکادران ۱۴۷، نخستین اسکادران اف-۱۴ در ناوگان اقیانوس اطلس نیروی دریایی ایالات متحده بود که در ۲۳ آوریل ۱۹۷۶ یک هواپیمای شناسایی توپولف ۹۵دی شوروی را رهگیری کرد. یکی از کارهای معمول اف-۱۴های نیروی دریایی ایالات متحده، رهگیری هواپیماهایی بود که به گروه‌های حامل آمریکایی‌ها نزدیک می‌شدند. بمب‌افکن‌های راهبردی شوروی و هواپیماهای شناسایی دریایی به‌طور منظم در نزدیکی ناوهای آمریکایی در طول جنگ سرد گشت‌زنی می‌کردند و اغلب توسط اف-۱۴ها اسکورت می‌شدند.
اف-۱۴ها رهگیرهای اصلی هواپیماهای توپولف ۹۵ بودند که گاهی در طول جنگ سرد در مجاورت ناوهای هواپیمابر ایالات متحده پرواز می‌کردند. سیاست ایالات متحده این بود که اجازه نمی‌داد این هواپیماها بدون اسکورت مسلح به چندصد مایلی یک ناو هواپیمابر برسند. در طول اوج جنگ سرد، یک جفت هواپیمای توپولف ۹۵ از نوع شناسایی هر هفته از شبه‌جزیره کولا به‌سمت کوبا پرواز می‌کردند که منجر به رهگیری مکرر آن‌ها هنگام عبور از سواحل شرقی ایالات متحده می‌شد. در همان دورهٔ زمانی، مانور سالانهٔ سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) در منطقهٔ دریای شمال باعث شد تا هواپیماهای توپولف ۹۵دی به‌صورت جفت به پرواز درآیند تا ناوهای هواپیمابر را در این منطقه شناسایی کنند. تام‌کت‌ها همچنین برای رهگیری هواپیماهای حمله دریایی توپولف تو-۱۶ و هواپیماهای ام-۴، آنتونوف ای‌ان-۱۲ و هواپیماهای گشت و شناسایی ایلیوشین ایل-۳۸ مورد استفاده قرار گرفتند.
در سال ۱۹۷۶ یک اف-۱۴ از ناو یواس‌اس جان اف. کندی در نزدیکی اسکاپا فلو دچار سانحه شد و لاشهٔ آن در عمق ۵۸۰ متری آب، پیدا شد. نیروی دریایی ایالات متحده که نگران آن بود که شوروی لاشهٔ هواپیما و موشک‌های ایم-۵۴ فینیکس آن را بازیابی کند، عملیات بازیابی زیر آب را با هزینه‌ای چندمیلیون دلاری برای دستیابی به لاشهٔ هواپیما انجام داد.
اف-۱۴ها در طول عملیات Fluid Drive، تخلیهٔ اتباع آمریکایی از بیروت، لبنان در سال ۱۹۷۶، را با انجام گشت‌های رزمی هوایی پشتیبانی کردند."VFA-143 Command History." "U.S. Navy." Retrieved: 16 August 2012.
در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶، اف-۱۴ها در حمایت از نیروهای چندملیتی در لبنان و پشتیبانی از عملیات نیروی دریایی ایالات متحده در نزدیکی سواحل این کشور، گشت‌های هوایی رزمی و شناسایی و عکسبرداری انجام دادند.Gillcrest 1994, p. 138.Peacock 1990, p. 44. در این دوره، مأموریت‌های تاکتیکی شناسایی هوابرد (TARPS) برای شناسایی مقرهای توپخانه که به نیروهای حافظ صلح شلیک می‌کردند انجام می‌شد. تام‌کت‌ها همچنین اطلاعات اهداف را برای پشتیبانی شلیک از دریا و شلیک فراساحلی از را دور، ارائه می‌کردند.
از نوامبر ۱۹۸۳ تا بهار ۱۹۸۴، اف-۱۴ها از ناوهای یواس‌اس دوایت آیزنهاور، یواس‌اس جان اف. کندی و یواس‌اس ایندیپندنس به‌طور روزانه مأموریت‌های تاکتیکی شناسایی هوابرد را بر فراز لبنان انجام می‌دادند.Lehman 1988, pp. 320–322."USS Dwight D. Eisenhower (CVN-69) History." 'Naval Historic Center. Retrieved: 16 August 2012. در ۳ دسامبر ۱۹۸۳، دو فروند اف ۱۴ از ناو "جان اف کندی" در حین انجام مأموریت تاکتیکی شناسایی از سوی توپ‌های ضدهوایی سوریه و حداقل ده موشک سطح‌به‌هوا مورد هدف قرار گرفتند. اف-۱۴ها اما مورد اصابت قرار نگرفتند و به سلامت به ناو، برگردانده شدند.Martin and Walcott 1988, p. 140. روز بعد، تام‌کت‌ها پوشش هوایی را برای حملهٔ هوایی تلافی‌جویانه به مواضع سوریه فراهم کردند. در ۱۴ دسامبر ۱۹۸۳، یگان‌های ضدهوایی سوریه تعدادی موشک سطح‌به‌هوا را به‌سمت اف ۱۴ها شلیک کردند. آن موشک‌ها از دست رفتند و نیروهای ایالات متحده با شلیک توپ‌های دریایی از ناو جنگی "یواس‌اس نیوجرسی" به این حمله پاسخ دادند و چندین سایت ضدهوایی را ویران کردند.
نیروی هوایی سوریه به‌طور کلی از رویارویی مستقیم با نیروهای آمریکایی اجتناب می‌کرد، اما در حداقل یک مورد، جنگنده‌های سوریه با اف-۱۴ درگیر شد، اما از سوی اف-۱۴ها به‌سوی هواپیماهای سوری شلیکی نشد. در یک مورد دیگر، دو فروند اف-۱۴ با هشت میگ سوری بر فراز لبنان مواجه شدند. این درگیری، همزمان با عملیات پوشش هوایی یک فروند اف-۱۴ در حال انجام عملیات تاکتیکی شناسایی هوابرد انجام شد. چهار فروند از میگ‌ها پس از این‌که مورد رهگیری اف-۱۴ها قرار گرفتند به‌سوی سوریه پرواز کردند و چهار فروند دیگر نیز بدون درگیری، منطقه را ترک کردند.
در آوریل ۱۹۸۰، قرار بود اف-۱۴های آمریکایی در عملیاتی با هدف آزادی گروگان‌های آمریکایی در ایران شرکت کردند. عملیات اف-۱۴ها پس از مدت کوتاهی از آغاز عملیات، متوقف و لغو شد.
اف-۱۴ در چندین عملیات نظامی ایالات متحده در لیبی در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۸۹ شرکت داشتند. در این مدت، اف-۱۴ها چهار فروند هواپیمای نیروی هوایی لیبی را در دو درگیری هوایی بر فراز دریای مدیترانه سرنگون کردند.
در ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۰، سه فروند اف-۱۴ از ناو هواپیمابر "جان اف کندی" با هشت فروند جنگندهٔ لیبیایی که تلاش می‌کردند یک هواپیمای شناسایی آرسی-۱۳۵ نیروی هوایی ایالات متحده را در ۲۰۰ مایلی سواحل لیبی رهگیری کنند، مواجه شدند. این مواجهه با حضور اف-۱۴ها بدون درگیری، پایان یافت.Stanik 2003, p. 30.
در تابستان ۱۹۸۱، اف-۱۴ها گشت هوایی رزمی را در حمایت از عملیات آزادی ناوبری در خلیج سیدرا انجام دادند. ۳۵ جفت جنگنده و جنگنده-بمب‌افکن نیروی هوایی لیبی توسط اف-۱۴ها رهگیری و از ناوگان دریایی ایالات متحده و فانتوم‌های آن‌ها در روز نخست عملیات، دور شدند. روز بعد، در ۱۹ اوت ۱۹۸۱، دو سوخو-۲۲ فیتر لیبی، به دو فروند اف-۱۴اِی با یک موشک AA-2 Atoll شلیک کردند. این موشک نتوانست هیچ‌یک از اف-۱۴ها را مورد اصابت قرار دهد اما خلبانان آمریکایی هر دو هواپیمای لیبیایی را با موشک‌های ایم-۹اِل منهدم کردند."Fitter Engagement." "The USS Biddle Association USS Biddle (DLG/CG-34)", 28 September 2007. Retrieved: 10 November 2010. این مورد، نخستین پیروزی جنگی هوایی جنگنده‌های اف-۱۴ نیروی دریایی ایالات متحده و نخستین پیروزی هوایی نیروهای ایالات متحده پس از جنگ ویتنام بود.
از ۲۴ ژوئیه تا ۱۴ اوت ۱۹۸۳، اف-۱۴های اختصاص‌داده‌شده از ناو دوایت آیزنهاور در عملیات کمک نظامی ایالات متحده به سودان، مصر و دولت حسین حبری چاد در جریان منازعه چاد و لیبی مشارکت داشتند. اف-۱۴ در طول عملیات خود، گشت‌های هوایی رزمی را بر فراز آب‌های داخل و نزدیک خلیج سیدرا انجام دادند. چندین پرواز جنگنده‌های لیبیایی بدون شلیک هیچ‌یک از طرفین، متوقف شد.
اف-۱۴های آمریکایی در ۲۴ مارس ۱۹۸۶ توسط موشک‌های زمین‌به‌هوای سام-۵ لیبی بر فراز خلیج سیدرا در جریان تمرینات آزادی ناوبری مورد هدف قرار گرفتند. این موشک‌ها به اف-۱۴ها اصابت نکردند. در همان روز، اف-۱۴ها دو میگ-۲۵ فاکس‌بت لیبی را که به‌سوی واحدهای نیروی دریایی ایالات متحده در حرکت بودند، رهگیری کردند. اف-۱۴ها پس از قرار گرفتن در موقعیت شلیک در پشت میگ‌های ۲۵، اجازهٔ آتش گشودن را دریافت نکردند. این رویدادها و چندین پرتاب موشک زمین‌به‌هوای دیگر، نیروی دریایی ایالات متحده را بر آن داشت تا عملیات پریری فایر (Operation Prairie Fire) را آغاز کند. اف-۱۴ تام‌کت‌ها در طول این عملیات، پوشش هوایی را فراهم کردند.
در ۱۵ آوریل ۱۹۸۶، اف-۱۴ها در عملیات درهٔ ال‌دورادو شرکت کردند و پوشش هوایی را برای یک مجموعه حملات هوایی علیه اهدافی در لیبی فراهم کردند.
در ۴ ژانویهٔ ۱۹۸۹، دو فروند اف-۱۴ از ناو جان "اف. کندی"، دو فروند میگ-۲۳ لیبی را در نزدیکی سواحل این کشور سرنگون کردند. به‌نظر می‌رسید که جنگنده‌های لیبی در حال تلاش برای قرارگیری در موقعیت شلیک موشک بودند که مورد هدف اف-۱۴ها قرار گرفتند.Thompson 1997, p. 32. این میگ‌های ۲۳ با ایم-۷ اسپارو و ایم-۹ سایدوایندر سرنگون شدند.
در آوریل ۱۹۸۳، دو فروند اف-۱۴ در حالی‌که در یک مأموریت شناسایی بر فراز بندر بربره در خلیج عدن در حال پرواز بودند، از سوی واحدهای ضدهوایی سومالی با موشک‌های سام-۲ مورد شلیک قرار گرفتند.Jenkins 1997, p. 47. تام‌کت‌ها بنا به درخواست دولت سومالی در یک مأموریت از پیش‌تعیین‌شده بودند اما با میگ‌های اتیوپی اشتباه گرفته شده بودند."Command History, 1983." Fighter Squadron One Hundred Two, U.S. Navy. Retrieved: 16 August 2012. اف-۱۴ها مورد اصابت موشک‌های پرتاب‌شده قرار نگرفتند و توانستند مأموریت خود را به پایان برسانند.
اف-۱۴های ناو هواپیمابر ایندیپندنس، گشت‌های هوایی جنگی و مأموریت‌های شناسایی را در حمایت از عملیات تهاجم آمریکا به گرانادا در سال ۱۹۸۳ انجام دادند. تام‌کت‌ها در این عملیات، پوشش هوایی برای هواپیماهای تهاجمی ضربتی نیروی دریایی را فراهم کردند. اف-۱۴ها همچنین مأموریت‌های تصویربرداری و ارزیابی آسیب پس از حمله را در این عملیات، انجام دادند.Peacock 1990, p. 44.
از ۸ تا ۱۰ اکتبر ۱۹۸۵، اف-۱۴ها از ناو یواس‌اس ساراتوگا در عملیات مربوط به کشتی مسافربری ربوده‌شدهٔ ایتالیایی "ام‌اس آشیل" "لورو"، گشت هوایی رزمی را با وظیفهٔ دوم نظارت بر فعالیت در دریا در اطراف "آشیل لورو" انجام دادند.Gillcrest 1994, p. 142. پس از آن‌که اعضای شورای امنیت ملی ایالات متحده آمریکا دریافتند که مقامات مصری در حال آماده شدن برای سوار کردن هواپیماربایان به یک فروند هواپیمای بوئینگ ۷۳۷ متعلق به اجیپت‌ایر از مبدأ تونس هستند، طرحی را تهیه کردند که شامل استفاده از اف-۱۴های ناو "ساراتوگا" برای رهگیری هواپیمای حامل هواپیماربایان بود.Martin and Walcott 1988, p. 244.
در ۱۰ اکتبر ۱۹۸۵، اف-۱۴ها از ناو "ساراتوگا" برای انجام رهگیری بوئینگ ۷۳۷ مصری برخاستند.. زمان دقیق برخاستن، مسیر و ارتفاع ۷۳۷، برای آن‌ها نامعلوم بود. بنابراین این طرح، شامل عبور از مسیر پروازی مورد انتظار هواپیماهای مسافربری بر فراز دریای مدیترانه با یک فروند ئی-۲ بود که اف-۱۴ها را برای شناسایی ۷۳۷، هدایت می‌کرد. اف-۱۴ها پس از چهار بار تلاش برای رهگیری شبانه، هواپیمای مصری را شناسایی کردند. تام‌کت‌ها رهگیری ۷۳۷ را انجام دادند و یک فروند ئی‌ای-۶بی پراولر نیروی دریایی ایالات متحده تمام ارتباطات هواپیمای مصری را مسدود کرد. با تهدید ضمنی به سرنگونی، خلبان ۷۳۷ تصمیم گرفت در پایگاه ناتو در پایگاه هوایی ناتو در سیگونلا، سیسیل فرود بیاید که در آن‌جا هواپیما و سرنشینان آن، به‌سرعت توسط نیروهای امنیتی ایالات متحده و ایتالیا محاصره شدند.
از ژوئیهٔ ۱۹۸۷ تا سپتامبر ۱۹۸۸، اف-۱۴های آمریکا گشت هوایی و مأموریت‌های اسکورت را در حمایت از عملیات اراده جدی در طول جنگ نفت‌کش‌ها انجام دادند. در ۸ اوت ۱۹۸۷، نخستین شلیک توسط نیروهای ایالات متحده به‌سوی نیروهای ایران زمانی انجام شد که دو فروند اف-۱۴اِی از ناو یواس‌اس کانستلیشن به‌سوی دو فروند فانتوم ایرانی که درحال حرکت به‌سوی هواپیمای شناسایی آمریکایی پی-۳ اوریون، بودند، شلیک کردند.Zatarain 2008, pp. 88–90. خلبانان آمریکایی دو مورد از سه موشک اسپارو را مشاهده کردند که به‌سوی یکی از فانتوم‌ها در حال حرکت بودند.Wilcox 1996, p. 204.Zatarain 2008, p. 90. پیش از این‌که خدمهٔ هواپیمای آمریکایی بتوانند تأیید کند که آیا فانتومی واقعاً سرنگون شده‌است یا خیر، فرماندهان آمریکایی پس از مشاهدهٔ انفجار یکی از موشک‌ها، دستور خروج از منطقه را صادر کردند.Vistica 1997, p. 267. سخنگویان ایالات متحده احتمالاً برای جلوگیری از واکنش‌های عمومی و کنگره در ایالات متحده به عملیات‌های اخیر در خلیج فارس، آن حادثه را کم‌اهمیت جلوه دادند.Vistica 1997, p. 268. برخی از اظهارات رسمی آن‌ها حاکی از شلیک گلوله‌های هشداردهنده توسط اف-۱۴ یا عدم واقعی بودن تماس‌های راداری بودند.
اف-۱۴های ناو یواس‌اس رنجر پوشش هوایی را در طول عملیات کمانگیر چابک در اکتبر ۱۹۸۷ ارائه کردند. شش ماه بعد نیز، اف-۱۴های "ناو اینترپرایز" پوشش هوایی و اسکورت کشتی‌های نیروی دریایی ایالات متحده و هواپیماهای ضربتی را در آوریل ۱۹۸۸ در عملیات آخوندک فراهم کردند.Wise 2007, p. 195.
تام‌کت‌ها برای حفاظت از گروه‌های ناوهای جنگی آمریکایی و نیروهای ائتلاف مستقر در عربستان سعودی طی عملیات سپر صحرا، گشت هوایی رزمی انجام دادند.Tannenbaum, Fred. "History of VF-143, Part II: Who Let the Dogs Out?" "The Hook, Journal of Carrier Aviation," Winter 2001, pp. 31–39. چهار اسکادران اف-۱۴ ایالات متحده مسئول پاسخ فوری به تهاجم عراق به کویت و جلوگیری از هرگونه تهاجم به عربستان سعودی در اوت ۱۹۹۰ بودندBradford 1997, p. 468.
ده اسکادران اف-۱۴ در عملیات طوفان صحرا از ۱۷ ژانویه تا ۲۸ فوریهٔ ۱۹۹۱ در جنگ علیه عراق شرکت کردند.Gillcrest 1994, p. 162. تام‌کت‌ها حفاظت و اسکورت هواپیماهای تهاجمی، دفاع دوربرد کشتی‌ها، گشت‌های هوایی رزمی و انجام مأموریت‌های شناسایی تاکتیکی را فراهم می‌کردند. در مجموع ۴۱۲۴ سورتی پرواز توسط ۹۹ فروند اف-۱۴ در صحنهٔ نبرد، انجام شد. بخش اعظم پروازها، مأموریت‌های هوابه‌هوا بود اما تام‌کت‌ها با اهداف هوایی کمی مواجه شدند که این موضوع، تا حدودی به‌دلیل فروپاشی سریع سیستم دفاع هوایی عراق توسط حملات ائتلاف بود که بیشتر هواپیماهای ناوگان نیروی هوایی عراق را زمین‌گیر کرده بود.Jenkins 1997, p. 48."The United States Navy in "Desert Shield and 'Desert Storm', Chapter V: Thunder and Lighting." Naval History and Heritage Command. Retrieved: 18 August 2012.
اف-۱۴ها در مقایسه با اف-۱۵های نیروی هوایی ایالات متحده، محدودیت‌های بیشتری در استفاده از موشک‌های فراتر از برد بصری در طول عملیات طوفان صحرا داشتند. این موضوع، نتیجهٔ آن بود که نیروی دریایی ایالات متحده سیستم‌ها و روش‌های مورد نیاز برای ادغام و هدایت گروه‌های هوایی خود را در یک سامانهٔ فرماندهی مشترک هوایی توسعه نداده بود زیرا تاکتیک‌های دوران جنگ سرد باعث شده بود که واحدهای نیروی دریایی به تنهایی و مستقل عمل کنند.Marolda, Edward J. "The United States Navy and the Persian Gulf." Naval History and Heritage Command. Retrieved: 18 August 2012.Holmes 2005, pp. 8–9.Holmes 2008, p. 18. جنگنده‌های نیروی دریایی قادر به حل قوانین سختگیرانهٔ درگیری (ROE) با استفاده از بیشتر حسگرهای داخل هواپیما نبودند و برای دریافت مجوز شلیک، به مجوزهایی از بیرون، مانند آواکس‌های ئی-۳ سنتری نیروی هوایی ایالات متحده متکی بودند. در مقابل، اف-۱۵های نیروی هوایی ایالات متحده دارای سیستم‌های لازم برای شناسایی مستقل هواپیماهای دشمن از خارج از محدودهٔ بصری بودند.
دلایل سیاسی نیز به محدود کردن درگیری‌های هوایی مربوط به اف-۱۴ در طول جنگ خلیج فارس نسبت داده شده‌است.Brown 2007, p. 109.Davies 2005, pp. 17–18. بر پایهٔ گزارش‌های خلبانان نیروی دریایی، جنگنده‌های نیروی دریایی از منطقهٔ درگیری با هواپیماهای عراقی خارج می‌شدند تا سایر جنگنده‌های ائتلاف بتوانند با آن‌ها درگیر شوند.Holmes 2005, pp. 8–9. یکی از این رویدادها در ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۹۱ رخ داد، که یک ئی-۳سنتری نیروی هوایی ایالات متحده به واحدهای دریایی ایالات متحده از پرواز یک جفت میراژ اف۱ عراقی به‌سمت خلیج فارس، اطلاع نداد.Pokrant 1999, pp. 48–51. در جریان این رویداد، اف-۱۵های سعودی به‌جای اف-۱۴هایی که موقعیت بهتری برای سرنگونی جنگنده‌های عراقی داشتند، اعزام شدند. توضیح دیگر برای این‌که چرا اف-۱۴ها میراژها را در این رخداد، رهگیری نکردند، ناشی از برخی مشکلات رویه‌ای و فنی است که نیروی هوایی و نیروی دریایی ایالات متحده در انتقال اطلاعات تاکتیکی به یکدیگر داشتند. ئی-۳ها در آن زمان نمی‌توانستند مستقیماً و به موقع با اف-۱۴ها تماس بگیرند، زیرا آن‌ها تحت کنترل رزم‌ناو یواس‌اس وردن بودند. یواس‌اس وردن نیز قادر به دریافت تصویر راداری واضح برای راهنمایی و هدایت دقیق اف-۱۴ها نبود.
خدمهٔ تام‌کت‌ها که با جنگنده‌های عراقی روبرو می‌شدند، متوجه شدند که عراقی‌ها پس از ردیابی توسط رادار اف-۱۴ و رهگیری و تعقیب آن‌ها، از منطقه فرار می‌کنند.Gillcrest 1994, p. 168. در روز نخستِ عملیات "طوفان صحرا"، دو فروند میگ-۲۱ عراقی که قصد فرار از تیررس چهار فروند اف-۱۴بی را داشتند، مستقیماً وارد محدودهٔ تحت کنترل چهار فروند اف-۱۸ شده و هر دو میگ توسط اف-۱۸ها سرنگون شدند.Wilcox 1996, pp. 259–265. به‌گفتهٔ خلبانان اف-۱۵، چندین مورد سرنگونی جنگنده‌های عراقی توسط اف-۱۵ها به روشی مشابه انجام شد و هواپیماهای عراقی پس از عقب‌نشینی و در حال فرار از تام‌کت‌ها توسط اف-۱۵ها سرنگون می‌شدند.Brown 1998, p. 8.
در این جنگ، علاوه بر وظایف هوابه‌هوا، تام‌کت‌ها وظایفی چون ارزیابی آسیب نبرد (BDA) و مکان‌یابی سایت‌های پرتاب موشک اسکاد و مأموریت‌های شناسایی تاکتیکی را انجام می‌دادند.Lowry 2008, p. 4. این‌گونه از عملیات تام‌کت‌ها هنگام ابری بودن آسمان و عدم توان استفاده از سیستم‌های نظارت فضایی به جمع‌آوری اطلاعات، کمک می‌کرد.
در ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۹۱، یک اف-۱۴بی به همراه خلبانش، ستوان "دوون جونز"، و افسر رهگیری رادار، ستوان "لارنس اسلید"، از اسکادران ۱۰۳ توسط یک موشک زمین‌به‌هوای سام-۲ در حال انجام یک مأموریت اسکورت بر فراز پایگاه هوایی الاسد سرنگون شد.Pokrant 1999, pp. 31–32. ستوان "جونز،" روز بعد، نجات یافت اما "اسلید" دستگیر شد و تا زمان آزادی‌اش در ۴ مارس ۱۹۹۱ در اسارت بود.Pokrant 1999, pp. 185–187. این حادثه تنها باری بود که یک اف-۱۴ نیروی دریایی ایالات متحده در اثر آتش دشمن، از دست رفت.
یک مورد سرنگونی بالگرد میل-۸ عراقی در ۶ فوریهٔ ۱۹۹۱ توسط تام‌کت‌ها با استفاده از موشک سایدوایندر ثبت شده‌است.Brown 2007, pp. 109–115.
تام‌کت‌ها در ۱۹۹۱ و پس از پایان جنگ خلیج فارس و جنگ سرد به‌علت کاهش بودجه، با بازنشستگی پیش از موعد مواجه شدند. با این‌حال، بازنشستگی جنگنده‌های گرومن ای-۶ اینترودر انگیزه‌ای برای نیروی دریایی ایالات متحده برای ادامهٔ استفاده از اف-۱۴ و ارتقاء آن برای دستیابی به قابلیت‌های حملات دقیق هوابه‌زمین بود.
پس از عملیات طوفان صحرا، اف-۱۴ها در مناطق پرواز ممنوعی بر فراز عراق برای انجام عملیات‌های دیده‌بان جنوبی و شمالی، گشت‌زنی می‌کردند. اف-۱۴ها در حمایت از این عملیات‌ها تا تهاجم سال ۲۰۰۳ به عراق مأموریت‌های گشت هوایی رزمی، اسکورت جنگنده، شناسایی هوایی و منع هوایی را انجام می‌دادند. اف-۱۴های مجهز به سامانهٔ اکتشافی تاکتیکی هوابرد توانایی نظارت روزانه بر فعالیت‌های نظامی عراق در جنوب عراق را برای "نیروی ضربت مشترک جنوب غربی آسیا" فراهم کردند و تام‌کت به یک مهرهٔ اصلی در عملیات دیده‌بان جنوبی تبدیل کرد.Holmes 2005, p. 11.
اف-۱۴ها اغلب، بخشی از انجام مأموریت‌های پشتیبانی از عملیات دیده‌بان جنوبی بودند. در طول بسیاری از این مأموریت‌ها، برد طولانی تام‌کت به آن اجازه می‌داد تا دوبرابر دیگر هواپیماهای تاکتیکی نیروی دریایی ایالات متحده در منطقه بماند.Holmes 2005, pp. 13–14.
در ۱۶ دسامبر ۱۹۹۸، اف-۱۴های نسخهٔ بی، در یک حملهٔ ۳۳فروندی در عملیات روباه صحرا، شرکت کردند."VFA-32 Squadron History." U.S. Navy. Retrieved: 29 November 2012. نخستین شب این عملیات چهارروزه، به‌تنهایی توسط نیروی دریایی آمریکا انجام شد.Holmes 2005, pp. 14–16. در ۱۹ دسامبر، آخرین روز عملیات، ناو یواس‌اس کارل وینسون وارد خلیج فارس شد و برای نخستین بار، اف-۱۴دی را وارد نبرد کرد. علاوه بر انجام مأموریت‌های ضربتی، اف-۱۴های هر دو اسکادران، گشت هوایی رزمی و اسکورت را برای بمب‌افکن‌های بی-۱ لنسر نیروی هوایی ایالات متحده انجام دادند که در ۱۷ دسامبر شروع به عملیات کرده بودند. نخستین کاربرد جنگی بمب‌های هدایت‌شونده لیزری جی‌بی‌یو-۲۴ پیووی ۳ و نخستین پرتاب رزمی چندگانهٔ جی‌بی‌یو-۲۴، نخستین کاربری رزمی از سامانهٔ ناوبری و هدف‌گیری فروسرخ در شب (LANTIRN)، نخستین پرتاب مستقل بمب‌های هدایت لیزری جی‌بی‌یو-۱۰، جی‌بی‌یو-۱۶ و جی‌بی‌یو-۲۴ توسط اف-۱۴ و نخستین کاربری رزمی از دستگاه‌های دید در شب، در عملیات روباه صحرا انجام گرفت. اف-۱۴های اسکادران ۳۲ به‌تنهایی مهمات طی ۱۶ مأموریت ضربتی و ۳۸ سورتی پرواز در طول این عملیات، پرتاب کردند.
دو فروند اف-۱۴دی در ۵ ژانویهٔ ۱۹۹۹ با چندین هواپیمای عراقی در منطقهٔ پرواز ممنوع، درگیر شدند. در طول درگیری، دو میگ-۲۳ عراقی به اف-۱۴ها نزدیک شدند که پیش از شلیک، به پایگاه خود بازگشتند. خدمهٔ اف-۱۴ سپس بر روی یک میگ-۲۵ متمرکز شدند و دو ایم-۵۴سی را از فاصله‌ای بسیار دور به سمت آن پرتاب کردند. موتور هردو موشک شلیک‌شده، از کار افتادند و موشک‌ها به هدف خود اصابت نکردند و همگی هواپیماهای عراقی توانستند به خارج از منطقهٔ پرواز ممنوع برگردند، اما گزارش شد که یک میگ-۲۳ با اتمام سوخت مواجه شده و پیش از رسیدن به پایگاه خود، سقوط کرده‌است. این درگیری نخستین بار بود که جنگنده‌های نیروی دریایی ایالات متحده موشک فینیکس را در نبرد، پرتاب کردند. در پایان عملیاتِ اسکادران ۲۱۳ در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۹۸–۱۹۹۹ این اسکادران ۱۹ حمله را انجام داد، ۲۰ بمب هدایت‌شوندهٔ لیزری را با نرخ موفقیت ۶۴ درصد پرتاب کرد، از ۱۱ حملهٔ ترکیبی پشتیبانی کرد، ۷۰ مأموریت، بیش از ۲۶۵ ساعت پرواز و ۴۵ مأموریت شناسایی با تصویربرداری از بیش از ۵۸۰ هدف انجام داد.
در ۹ سپتامبر ۱۹۹۹، یک اف-۱۴، ضمن پرتاب یک موشک فینیکس با یک میگ-۲۳ عراقی درگیر شد که هیچ‌یک از این هواپیماها آسیبی ندیدند. اف-۱۴ها همچنین در طول عملیات دیده‌بان شمالی و عملیات دیده‌بان جنوبی از دههٔ ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۳ در مناطق پروازممنوع عراق، گشت‌زنی کردند.
طی ماه‌های اوت و سپتامبر ۱۹۹۵، در عملیات ناتو اف-۱۴ها به پرتاب بمب‌های هدایت لیزری پرداختند. در ۵ سپتامبر ۱۹۹۵، دو اف-۱۴ به یک انبار مهمات در شرق بوسنی حمله کردند. اهداف این بمباران، توسط نشانگرهای لیزری اف-۱۸ نشانه‌گذاری شدند، زیرا اف-۱۴ها هنوز برای حمل سامانه هدف‌گیری فروسرخ در شب آزمایش و تأیید نشده بودند. اسکادران ۴۱ به تنهایی ۶۰۰ ساعت نبرد و ۵۳۰ سورتی پرواز را در طول این دوره ثبت کرد.
اف-۱۴های اسکادران ۱۴ و ۴۱ در بمباران یوگسلاوی توسط ناتو علیه نیروهای صربستان و در کوزوو شرکت کرده و به ماموریت‌های گشت هوایی رزمی، اسکورت و پشتیبانی هوایی نزدیک، کنترل پیشروی هوایی و مأموریت‌های اکتشافی تاکتیکی هوابرد پرداختند.
پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، کمتر از هشت اسکادران اف-۱۴ در عملیات آزادی پایدار شرکت کردند و مأموریت‌های دوربرد را از اقیانوس هند برای حمله به اهدافی در افغانستان و مأموریت‌های شناسایی و پشتیبانی زمینی را انجام دادند. از شروع عملیات آزادی پایدار تا پایان عملیات آناکوندا، اف-۱۴ها بیش از مهمات روی اهداف خود، ریختند.
در طول این جنگ، اسکادران ۲۱۳ بیش از ۵۰۰ سورتی و ۲۶۰۰ ساعت پرواز رزمی را ثبت و مهمات (۴۵۲ بمب) در طول ۱۰ هفته در افغانستان، پرتاب کرد.Holmes 2008, p. 66. اسکادران ۱۰۲، در مجموع مهمات، شامل ۶۸۰ بمب و بیش از ۵۰۰۰ ساعت پرواز جنگی را به‌نام خود ثبت کرد.Holmes 2008, p. 45.Holmes 2008, p. 60. اسکادران ۲۱۱ نیز ۱۲۵۰ سورتی و ۴۲۰۰ ساعت پرواز جنگی را به‌نام خود، ثبت و مهمات را پرتاب کرد.Holmes 2008, p. 89.
اسکادران ۱۴ بیش از اسکادران‌های دیگر، حملات را رهبری کرد و ۱۷۴ بمب هدایت‌شوندهٔ لیزری، مهمات، ۲۸ موشک ای‌جی‌ام-۶۵ ماوریک شلیک کرد.Holmes 2008, p. 53. اسکادران ۱۴ و اسکادران خواهر آن، اسکادران ۴۱، قدیمی‌ترین اف-۱۴های ناوگان نیروی دریایی آمریکا را به پرواز درآوردند. اسکادران ۴۱ بیش از بمب شامل ۲۰۲ بمب هدایت لیزری با نرخ اصابت ۸۲ درصد، پرتاب کرد که سطحی از دقت بود که پیش از آن هرگز در نیروی دریایی ایالات متحده به‌دست نیامده بود.Holmes 2008, p. 52.
در عملیات آزادسازی عراق، اف-۱۴ها ۲۵۴۷ سورتی پرواز جنگی انجام دادند و ۱۴۵۲ بمب هدایت‌شونده، سنگرشکن، تهاجم مستقیم مشترک و ام‌کی۸۲ را پرتاب کردند. تنها یک فروند اف-۱۴ (بر اثر خرابی موتور) در این حملات، از دست رفت. اف-۱۴ها حملاتی را به بغداد و به اهدافی مانند تأسیسات فرستندهٔ رادیویی سلمان پاک و وزارت اطلاعات عراق در "حریه" (جنوب غربی مرکز بغداد) با بمب‌های تهاجم مستقیم مشترک انجام دادند. یکی دیگر از مأموریت‌های قابل توجه در این جنگ، شامل پرتاب چهار بمب مارک ۸۲ توسط هواپیماهای اف-۱۴دی بر روی قایق "منصور" (پیروز) ریاست‌جمهوری عراق، صدام حسین بود. اف-۱۴ها همچنین در طول جنگ، از نیروهای زمینی پشتیبانی می‌کردند و به‌عنوان کنترل‌کنندهٔ پیش‌روی هوایی برای سایر هواپیماها عمل می‌کردند. در یک رخداد آتش خودی خدمهٔ یک اف-۱۴ به کاروان نیروهای ویژهٔ نیروی زمینی ایالات متحده در شمال عراق با این تصور که آن‌ها نیروهای عراقی هستند، یورش بردند.
در طول سه سال آخر خدمت اف-۱۴ در ایالات متحده، واحدهای باقی‌مانده همگی در منطقهٔ خلیج فارس برای حمایت از نیروهای آمریکایی در عراق، مستقر شدند. استقرار نهایی اف-۱۴ها از سپتامبر ۲۰۰۵ تا مارس ۲۰۰۶ انجام شد. در این دوره، اسکادران‌های ۲۱۳ و ۳۱، مجموعاً ۱٬۱۶۳ سورتی پرواز جنگی و مجموعاً ۶٬۸۷۶ ساعت پرواز انجام دادند. آن‌ها مهمات را در مأموریت‌های شناسایی، مراقبت و پشتیبانی نزدیک هوایی در پشتیبانی از سایر نیروهای فعال در جنگ در عراق، انجام دادند.
پیش از انقلاب ۱۳۵۷، شاه ایران، محمدرضا پهلوی در قراردادی به ارزش ۲ میلیارد دلار، دستور تجهیز نیروی هوایی ایران به ۸۰ فروند اف-۱۴اِی و ۷۱۴ فروند موشک فینیکس را صادر کرد. مجموعاً ۷۹ فروند اف-۱۴ و ۲۷۴ فروند موشک فینیکس به ایران تحویل داده شد. ۱۵۰ موشک فینیکس، به‌دلیل تحریم‌ها پس از انقلاب ۱۳۵۷ به ایران تحویل داده نشد و ۲۹۰ مورد دیگر نیز لغو شد.
در دههٔ ۱۹۷۰، ایران به‌دنبال یک جنگندهٔ برتری هوایی برای مقابله با تهاجمات هوایی شوروی و جنگنده‌های میگ-۲۵ بود. در اکتبر ۱۹۷۸، دو فروند اف-۱۴ نیروی هوایی ایران، یک فروند میگ-۲۵ شوروی را که با سرعت بالا و سریع پرواز می‌کرد، بر فراز دریای خزر رهگیری و آن را به‌مدت دو دقیقه ردیابی و تعقیب کردند. هواپیمای شوروی در این رخداد، مجبور به توقف عملیات شناسایی خود بر فراز ایران شد.
تا شهریور ۱۳۵۹، نیروی هوایی ایران با وجود مشکلات فراوان به‌دلیل پاکسازی‌های مکرر افسران خود، موفق شد تعداد فزاینده‌ای از هواپیماها را عملیاتی کند. برخی از آن افسران، اعدام شدند. برخی دیگر به زندان افتادند، مجبور به تبعید یا مجبور به بازنشستگی پیش از موعد شدند. تام‌کت‌های نیروی هوایی ایران وارد جنگ با عراق شده و نخستین پیروزی هوایی و سرنگونی یک هواگرد عراقی را در ۷ سپتامبر ۱۹۸۰ به ثمر رساندند.Cooper, Tom. "Persian Cats." "Smithsonian Air & Space", Vol. 21, No. 3, September 2006, pp. 36–39.
اطلاعات منابع غربی نشان می‌دهد که نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در آغاز جنگ در سپتامبر ۱۹۸۰ رو به افول بوده‌است و شایعاتی وجود داشت که در طول انقلاب ۱۳۵۷، خرابکاری‌هایی بر روی اف-۱۴ توسط آمریکایی‌ها یا ایرانی‌های وفادار به شاه انجام شده‌است. پس از سرنگونی شاه، بیشتر گروه نخست خلبانان و تکنسین‌های ایرانی اف-۱۴ که در آمریکا آموزش دیده بودند، از ترس محکومیت و بازداشت به اتهام همراهی با رژیم شاه از ایران گریختند و تنها دو تن از آن‌ها در ایران باقی ماندند.. بسیاری از خدمه و تکنسین‌های ایرانی اف-۱۴ که در ایران باقی مانده بودند توسط رژیم جدید زندانی یا اعدام شدند. در نهایت با شروع جنگ با عراق، چند خلبان اف-۱۴ زندانی آزاد شدند.
ایالات متحده برآورد کرد که نیروی هوایی ایران، قادر است بین ۱۵ تا ۲۰ فروند اف-۱۴ را با استفاده از قطعات یکدیگر در وضعیت عملیاتی نگه دارد. ایرانی‌ها اما با وجود تحریم‌های ایالات متحده توانستند ۲۵ هواپیما را برای پرواز در ۱۱ فوریهٔ ۱۹۸۵ بر فراز تهران، آماده کنند. ایران همچنین توانست از طریق قرارداد تسلیحاتی ایران-کنترا و تبانی با اسرائیل و پادشاهی عربستان سعودی به حجم زیادی از قطعات یدکی و جنگ‌افزارهای مورد نیاز خود، دست یابد.
"تحلیل وب سایت امنیت جهانی" نشان می‌دهد که ایران اف-۱۴ را در نقشی مشابه آواکس به پرواز درآورده است. این وب‌سایت همچنین گزارش می‌دهد که کمتر از ۲۰ اف-۱۴ تا سال ۲۰۰۰ دارای قابلیت پرواز بودند و با اشاره به یک گزارش، تنها هفت فروند از آن‌ها را قابل پرواز به‌صورت همزمان، می‌داند.
در ابتدای جنگ ایران و عراق، اف-۱۴های نیروی هوایی ایران، گشت‌های فشرده (CAP) را که برخی از آن‌ها تا ۹ ساعت به‌طول می‌انجامید، بر فراز پایگاه‌های اصلی خود انجام می‌دادند. تام‌کت‌های ایران، نفت‌کش‌ها را با کمک رادارهای خود اسکورت می‌کردند و هواپیماهای ورودی عراقی را رهگیری می‌کردند. تام‌کت‌ها با رادار ای‌ان/ای‌دابلیوجی-۹ (AWG-9) و موشک‌های دوربرد ایم-۵۴ فینیکس و میان‌برد ایم-۷ اسپارو می‌توانستند بدون خروج از حریم هوایی ایران به‌عنوان سلاحی تهاجمی مورد استفاده قرار گیرند.
یک هواپیمای آواکس ایالات متحده سرنگونی یک بمب‌افکن توپولف تو-۲۲ «بلایندر» عراقی و سرنگونی حداقل یک اف-۱۴ را ثبت کرده‌است. در رابطه با تعداد شکارها و تلفات اف-۱۴ها در طول جنگ ایران و عراق، آمارهای متفاوتی ارائه شده‌است. بر پایهٔ یک برآورد، اف-۱۴ها در طول این جنگ، ۳۵ تا ۴۵ هواگرد عراقی را شکار کرده و ۱۲ فروند تلفات داشته‌اند و دلیل همگی موارد تلفات، خرابی موتور حین نبرد گزارش شده‌است.
در رابطه با میزان استفادهٔ ایران از موشک‌های فینیکس نیز مناقشه وجود دارد. بیشتر منابع غربی می‌گویند که خرابکاری‌ها استفاده از آن‌ها را محدود کرد. برخی منابع دیگر ادعا می‌کنند که پیش از تمام شدن ذخیرهٔ فینیکس‌های ایران، تا ۲۵ هواپیما توسط این موشک سرنگون شده‌اند. اف-۱۴های ایرانی از موشک‌های هوابه‌هوای اسپارو و سایدوایندر به‌عنوان تسلیحات اولیه استفاده کردند. بر پایهٔ گزارش‌ها، ایران در حال توسعهٔ یک نسخهٔ داخلی از اسپارو و همچنین فینیکس بوده‌است.
در سال ۲۰۰۴، تام کوپر کتاب خود با عنوان ""اسکادران‌های تام‌کت اف-۱۴ ایرانی در جنگ"" را منتشر کرد که عمدتاً بر اساس مصاحبه‌های اولیه با خلبانان ایرانی بود. این کتاب، ادعاهای بسیاری دارد که با گزارش‌های قبلی در تناقض است. کوپر به‌طور خاص به ادعای ایران مبنی بر انجام ۱۵۹ شکار توسط اف-۱۴ و این‌که در یک حادثه، ۴ فروند هواپیمای عراقی با شلیک تنها یک موشک فینیکس سرنگون شدند، استناد می‌کند.. (کلاهک موشک بین هواپیماهای عراقی منفجر شد و به همگی آن‌ها آسیب رساند)
نخستین پیروزی تأییدشدهٔ یک اف-۱۴ در طول جنگ ایران و عراق پیش از شروع رسمی خصومت‌ها اتفاق افتاد: در ۱۶ شهریور ۱۳۵۹، یک تام‌کت ایرانی، یک میل-۲۵ عراقی (نوع صادراتی میل -۲۴) را با استفاده از توپ ۲۰ میلی‌متری والکان خود منهدم کرد. این نخستین سرنگونی یک هواگرد با توپ داخلی توسط یک اف-۱۴ بود اما نام خلبان این تام‌کت، احتمالاً به‌دلایل سیاسی، منتشر نشده‌است.
شش روز بعد، سرگرد محمدرضا عطایی، یک فروند میگ-۲۱ عراقی را با یک موشک فینیکس در حین یک پرواز گشت مرزی، سرنگون کرد. یک موشک فینیکس که در ژوئیهٔ ۱۹۸۲ توسط خلبان هاشمی شلیک شد، احتمالاً دو میگ-۲۳ عراقی را که در حالت نزدیک پرواز می‌کردند، منهدم کرده‌است.
کوپر ادعا می‌کند که فینیکس‌ها به احتمال زیاد به‌دلیل کمبود افسران رهگیری رادارِ واجد شرایط، تنها به‌صورت پراکنده در آغاز جنگ مورد استفاده قرار گرفتند اما در ادامه و در سال‌های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۲ بیشتر مورد استفاده قرار گرفتند و استفاده از آن‌ها در ۱۹۸۶، به‌دلیل مشکل باتری، به تعلیق درآمده است. شایعاتی هم وجود داشت که ناوگان تام‌کت ایران با تجهیزات اویونیکی برگرفته از میگ-۳۱ «فاکس‌هاوند» به‌روزرسانی شده‌است. اما مقامات و خلبانان ایرانی تأکید دارند که تکنیسین‌های شوروی هرگز اجازهٔ نزدیک شدن به اف-۱۴ها را نداشته و هرگز هیچ فناوری از اف-۱۴ یا فینیکس را بررسی یا دریافت نکرده‌اند. آن‌ها همچنین می‌گویند که موشک‌های فینیکس، هرگز در نیروی هوایی ایران، خارج از خدمت نبوده اما ذخایر موشک‌های عملیاتی در برخی مواقع کم بوده‌اند.
تحویل مخفیانهٔ قطعات یدکی از ایالات متحده و خریدها از بازار سیاه، برای تکمیل ذخایر فینیکس در طول جنگ و تحویل قطعات یدکی از ایالات متحده در دههٔ ۱۹۹۰ نیز به ادامهٔ فعالیت اف-۱۴ در ایران کمک کرده‌است. علاوه بر این، تلاش‌هایی برای سازگار کردن موشک‌های زمین‌به‌هوای ام‌آی‌ام-۲۳ هاوک باقی‌مانده از دوران پیش از انقلاب ۱۳۵۷ نیز برای استفاده به‌عنوان موشک هوابه‌هوا برای اف-۱۴ انجام شده (پروژهٔ موشک سجیل) و حداقل دو اف-۱۴ با موفقیت برای حمل و پرتاب هاوک، اصلاح شده و در نبردهای هوایی علیه عراق، استفاده شده‌اند.
در مجموع، گفته می‌شود که نیروی هوایی ایران احتمالاً ۷۰ تا ۹۰ موشک فینیکس پرتاب کرده‌است که ۶۰ تا ۷۰ مورد از آن‌ها به ثمر رسیده‌است. از این تعداد، تقریباً ۹۰ درصد از موشک‌های شلیک‌شده علیه جنگنده‌ها و جنگنده-بمب‌افکن‌های عراقی و چند مورد دیگر برای مقابله با اهداف سریع و بلندپرواز مانند میگ-۲۵ یا توپولف-۲۲ بلایندر استفاده شده‌است.
اف-۱۴ها در جنگ ایران و عراق، بیشتر به حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی پالایش و صادرات نفت ایران مشغول بودند. در این نقش، آن‌ها اغلب با جنگنده‌های عراقی میراژ اف۱ ساخت فرانسه مواجه می‌شدند که قصد حمله به خطوط لولهٔ نفت ایران را داشتند.
یکی از خلبانان ایرانی به‌نام سرگرد جلیل زندی عامل سرنگونی هشت فروند هواپیمای عراقی است. این آمار، وی را به‌عنوان بهترین خلبان اف-۱۴ در تاریخ، معرفی می‌کند. علاوه بر این، سه سرنگونی احتمالی نیز به او نسبت داده می‌شود که مجموع شکارهای او را به ۱۱ پیروزی هوایی می‌رساند. این آمار، شامل چهار فروند میگ-۲۳، دو فروند سوخو-۲۲، دو میگ-۲۱ و سه فروند میراژ اف۱ است.
یکی دیگر از خلبانان برجستهٔ ایرانی تام‌کت، سرگرد رهنورد بود که گفته می‌شود در ۱۶ فوریهٔ ۱۹۸۲ چهار فروند جنگندهٔ عراقی را در دو برخورد جداگانه در جزیرهٔ خارگ سرنگون کرده‌است. پیشینهٔ وی نشان می‌دهد که دو مورد از شکارهای تأییدشدهٔ او، میراژ اف۱ هستند.
در پاییز ۲۰۱۵، ویدئویی از اف-۱۴های ایرانی پخش شد که بمب‌افکن‌های توپولف-۹۵ روسیه را هنگام انجام حملات هوایی علیه دولت اسلامی عراق و شام، اسکورت می‌کردند.
شابدا برهمن (")، بنا بر اوپانیشاد، نادا صورت یافته‌است.
داراشکوه می‌گوید: موحدان هندی صوت را «ساراسوتی» می‌نامند و این همان نادا «ندا» است و در نزد هندیان بر سه طبقه است:
برهمن سفلی که همان «برهمن صوت» (شابدا-براهما) است با وجود الهی (ایشوارا) و با حالت خواب عمیق و همچنین با برهمن دارای همهٔ صفات (ساگونا) مرتبط است.
رابطه «برهمن صوت» با کیهان، همان رابطهٔ بلور با اشیاء رنگارنگ است که رنگ خود را بر آن نقش می‌زنند.
صدای (Om)ام (هندوئیسم) زمینه‌ساز همهٔ اصوات ادا شده و ادا نشده‌است، و به این دلیل این صدا را «شابها برهما»، می‌گویند.
بالاترین نور «ام» Om از «ادهیاتمابهاوا» ساطع می‌شود.
مانتراهای سانسکریت و اسماء الهی در زبان سانسکریت معمولاً از این حروف تشکیل می‌شود، که از آن جمله اند: ام (Om) هاری (Hari)، هار (Har)، رام (Ram)، شیهوا – شیوا (Shiva)، ایشها، ایشا (Isha)، هریم (Hrim)، آیم (Aim) شریم – شریم (Shreem)، هوم (Hum) و غیره. مانتراهایی که برای رسیدن به موکشا گفته می‌شوند، بعضاً به این کلمات ختم می‌شوند: ناما(Nama)، شواها (Swaha)، هوم (Hum).آیین هندو و عرفان اسلامی (بر اساس مجمع البحرین داراشکوه) گرد آورنده داریوش شایگان، ترجمه جمشید ارجمند – تهران: نشر و پژوهش فرزان روز ۱۳۸۷ ص ۶۲D E V A T M A S H A K T I سوامی ویشنو تیرثا ماهاراج، ترجمه، حسین مریدیفرهنگ غرایب، جلد دوم، سودابه فضائلی- تهران: سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، پژوهشکده مردم‌شناسی، نشر افکار، ۱۳۸۴
دالیدا خلیل (زاده ۱۶ فوریه ۱۹۸۸) بازیگر، خواننده و رقصنده لبنانی است. شروع فعالیت‌های حرفه ای هنری او در سال ۲۰۰۷ بود و بعد از آن آثار او در جهان عرب شناخته شد. از مهمترین آثار او می‌توان به سریال حلوا و کزابا در سال ۲۰۱۳ و سریال حلقه‌های عشق در سال ۲۰۱۵ اشاره کرد. دالیدا خلیل با معرفی نوع جدیدی از بازیگری و غنا بخشیدن به صحنه هنر لبنان و عرب با آثار موفق خود شناخته می‌شود.
رایزا ویلسون (متولد ۱۰ آوریل ۱۹۸۹) یک مدل و بازیگر هندی است.که در فیلم های تامیل دیده می‌شود. رایزا بعداز حضور در برنامه تلویزیونی واقعیت تامیل "رئیس بزرگ" به شهرت رسید. وی برای نقش آفرینی در نقش سیندوجا در فیلم "پیار پریما عشق است" برنده جایزه فیلم فیر برای بهترین نخستین فیلم زن - جنوب شد.
رایزا تحصیلات خود را "" در دبیرستان دخترانه صومعه نازاره و سپس در مدرسه بین المللی جی‌اس‌اس در اوتی به انتها رساند، پیش از اینکه به دانشکده در بنگلور برود. بنگلور. بعداز علاقه به مدلینگ، ویلسون در پایان سال ۲۰۱۰برای اسم خانم هند جنوبی ۲۰۱۱رقابت کرد و در طول مسابقه جایزه لبخند زیبای این خانم را کسب نمود. ویلسون در اولین نقش بازیگری خود در فیلم تامیلی "فارغ التحصیل بیکار۲" (۲۰۱۷) ظاهر شد، جایی که او دستیار شخصی واسوندها را با بازی کاجول را به تصویر کشید. وقت نمایش وی بسیار کوتاه بود و بنابراین نقش او بی اعتبار و جزئی بود.
در میان سال 2017، ویلسون بعد از امضای قرارداد برای حضور در برنامه تلویزیونی واقعیت تامیل، رئیس بزرگ "(تامیل) - فصل ۱" ، به میزبانی کمال هاسان، مورد توجه رسانه‌های بزرگی در تامیل نادو واقع شد. وی بعداز ۶۳روز از نمایش عزل شد و در این روند به بادوام‌ترین شرکت کننده اصلی زن تبدیل شد. بعداز خروج، ویلسون نظرداشت که وی"خوشبخت است که جزئی از نمایش است" و "این خاطره را برای همیشه گرامی خواهد داشت". ویلسون در نقش اصلی فیلم پیار پریما عشق است بازی کرده است که در آن با یکی دیگر از شرکت کنندگان "رئیس بزرگ" به نام هاریش کالیان جفت می‌شود.
بعداز پیار پریما عش است, ویلسون برای نقش آفرینی در نقش مهم در "ورما", بازسازی تامیلی فیلم تلوگو آرجون ردی به کارگردانی بالا, قرارداد امضا کرد. با این حال، این فیلم بعداً با نام "آدیتیا وارما" بدون دخالت بالا و ویلسون بازسازی شد. پس از موفقیت "پیار پرما کادال"‌، یووان شانکار راجا و ویلسون دوباره در سومین کار تولیدی یووان با مانی چاندرو کارگردان پی‌پی‌کی همکاری می‌نماید و نام فیلم به اسم آلیس است و نخستین نگاه در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۹ فاش شد.
گل‌آذین اردستانی (زادهٔ ۱۳۶۹) که با نام هنری گل‌آذین شناخته می‌شود، خواننده، شعرنویس، موسیقی‌شناس، خواننده و بازیگر ایرانی ساکن لندن می‌باشد. وی پیانو، سنتور، دمام و فلوت می‌زند.
گل آذین در اصفهان متولدشد. وی در رشته آهنگسازی و اجرا در دانشگاه سوره تهران تحصیل نمود. در سال ۲۰۱۱، گل آذین برای ادامه تحصیل در رشته روان‌شناسی موسیقی در دانشگاه روهمپتون به لندن مهاجرت کرد.
گل آذین وقتی ۱۹ساله بود، در نخستین گروه دختران ایران (ارکید) عضو شدکه به دلیل قوانین محلی فقط اجازه پخش در مقابل تماشاچیان زن در ایران را داشت. او سه بار در ایران دستگیر شد و در سال ۲۰۱۱ به لندن مهاجرت کرد.
نخستین تک آهنگ وی به اسم «می‌ری» بیش از ۳ میلیون گوش در رادیو جوان دریافت کرد. در سال ۲۰۱۸، گلا تک آهنگ خط را منتشر نمود که نخستین آهنگ وی به زبان انگلیسی بود. تک آهنگ «بوسه» او در یک ماه بعداز منتشر شدن بیش از ۸۰۰٬۰۰۰بار پخش شد. او در سال ۲۰۱۹تک آهنگ «حالا تو میدونی» را منتشر نمود. او در کنار ایدان رایچل و خواننده رپ ایرانی حسین تهی کار کرده‌است. گلا موسیقی را تحت تأثیر موسیقی شرقی و غربی خلق و پیامی زیربنایی افزایش آگاهی در ایران دارد. وی در سال ۲۰۲۲ توسط صفحه اینستاگرام خود به انقلاب مردمی علیه رژیم جمهوری اسلامی پیوست.
«می‌گذره» () آهنگی از تارکان خواننده ترک است. این آهنگ که در فوریه ۲۰۲۲ منتشر شد، توجه زیادی را نه تنها از طرف طرفداران او، بلکه در طیف سیاسی ترکیه نیز به خود جلب کرد. این آهنگ توسط خود تارکان نوشته شده است و با الهام از دوران سختی که در طول همه‌گیری کووید-۱۹ تجربه کرده است.
اکوشیفت محصول سال ۲۰۰۹ یک بازی ویدیویی معمایی برای پلی استیشن همراه و پلی استیشن ویتا. بازی از رویدادهایی استفاده می‌کند که به عنوان "Time Bounces" شناخته می‌شوند که در آن بخش کوچکی از زمان بارها و بارها تکرار می‌شود. با بهره‌برداری از پرش‌های زمانی، بازیکن می‌تواند بر موانع مختلفی غلبه کند که در غیر این صورت ناوبری غیرممکن بود. این بازی یک اسپین آف از سری اکوکروم است.
بازیکن یک شخصیت چوب مانند کوچک را کنترل می‌کند که می‌تواند راه برود، از پله‌ها بالا و پایین برود و سوئیچ‌ها را فشار دهد. هدف هر مرحله در بازی این است که این شخصیت را از در ورودی به در خروجی منتقل کنید. موانع متعددی وجود دارد که بازیکن برای رسیدن به در خروجی باید بر آنها غلبه کند، از جمله سکوهای متحرک، بلوک‌های میخ دار و پل‌های حساس به فشار. مدت زمان مشخصی به بازیکن داده می‌شود تا سطح را طی کند، اما هر سطح به گونه ای تنظیم شده‌است که تکمیل آن تنها در یک مرحله غیرممکن باشد. اینگونه است که جهش‌های زمانی وارد عمل می‌شوند. هر بار که بازیکن در سطح حرکت می‌کند، ضبطی از اقدامات آنها ایجاد می‌شود. وقتی زمان پرش می‌شود، بازیکن دوباره در همان سطح بازی می‌کند، اما در کنار ضبط کارهایی که در بازی قبلی انجام داده‌است. این ضبط به عنوان «پژواک» شناخته می‌شود و به عنوان سایه ای از پخش کننده ظاهر می‌شود. با همکاری با این پژواک‌های عملکردهای گذشته بازیکنان، بازیکن می‌تواند با موفقیت به پایان سطح برسد.
بازی نقدهای مثبتی دریافت کرد. دارای امتیاز ترکیبی متاکریتیک ۷۵ درصد برای نسخه پلی استیشن همراه است. آی جی ان به آن امتیاز ۸٫۵ از ۱۰ داد و گفت که «تقریباً از هر نظر نسبت به نسخه قبلی خود بهبود یافته‌است».
چشمان لورا مارس فیلمی محصول سال ۱۹۷۸ و به کارگردانی اروین کرشنر است. در این فیلم بازیگرانی همچون فی داناوی، تامی لی جونز، براد دوریف، رنی اوبرژنوا، رائول خولیا، دارلن فلوگل، مگ ماندی و جان ساهاک ایفای نقش کرده‌اند.
کوکوی گلوزرد یک گونه از کوکوها از خانواده کوکویان است که در سراسر جنگل‌های بارانی گرمسیری آفریقا پراکنده‌است.
کوکوی نوک‌دراز یک گونه از کوکوها از خانواده کوکویان است که زیستگاه طبیعی آن در جزایر آرو و گینه نو و جنگل‌های دشت نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.BirdLife International (2012). ""Rhamphomantis megarhynchus"". "IUCN Red List of Threatened Species". 2012. Retrieved 26 November 2013.old-form url
کوکوی گوش‌سیاه یک گونه از کوکوها از خانواده کوکویان است که در سراسر استرالیا یافت می‌شود و به شرق اندونزی و جنوب گینه نو مهاجرت می‌کند. آنها معمولاً تکی یا به‌طور جفتی دیده می‌شوند زیرا بچه‌های خود را بزرگ نمی‌کنند، بلکه تخم‌ها را در لانه گونه دیگری می‌گذارند تا توسط میزبان بزرگ شود.
جاده فرعی فیلمی محصول سال ۱۹۸۱ و به کارگردانی مارتین ریت است. در این فیلم بازیگرانی همچون سالی فیلد، تامی لی جونز، دیوید کیت، مایکل وی. گازو، باربارا بابکوک، میریام کولون، ام. امت والش، رویس دی اپلگیت، جان ام جکسون، دان بری، تونی گانیوس، نل کارتر و اریک لانوویل ایفای نقش کرده‌اند.
کوکوی کلاس یک گونه از کوکوها از خانواده کوکویان است که بومی مناطق جنگلی جنوب صحرای آفریقا است. این نام خاص به کلاس، مرد خوی‌خویی که نمونه تایپ را جمع‌آوری کرد، احترام می‌گذارد.
این گونه در سراسر جنوب صحرای آفریقا به استثنای مناطق بسیار خشک در جنوب غربی یافت می‌شود.BirdLife International (2016). ""Chrysococcyx klaas"". "IUCN Red List of Threatened Species". 2016: e.T22684017A93011027. doi:. Retrieved 11 November 2021.
مسجد جامع یا همان مسجد رحیم‌خان مربوط به دوره صفویه است و در زرین شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۱۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
فاخرترین و برجسته ترین اثر مستند تاریخی شهرستان لنجان استان اصفهان مسجد رحیم خان ریز است. ساختمان این اثر که در هسته اصلی شهر محله (اشا گل اُ) در کنار بازارچه، گرمابه و مسجد دیگری به نام مسجد پشت دروازه قرار داشته است واقع شده‌است در سال ۱۲۶۰ هجری قمری بازسازی کلی شده است.
علت نامگذاری این مسجد به رحیم خان این است که این بنا به وسیله محمد رحیم خان ریزی در دوره قاجار بازسازی اساسی شده است.
با توجه به شواهد موجود در بنا، شالودۀ معماری بنا متعلق به دوره صفوی بوده که به استناد کتیبه سردرب ورودی در تاریخ ۱۲۷۷ ه.  ق. توسط شخصی به نام رحیم خان ریزی بازسازی شده است اما قرآن های وقفی مسجد مربوط به ۱۲۴۹ قمری می باشد.
مسجد دارای یک شبستان اصلی و تعدادی طاقنما در محوطه حیاط با تزئنیات آجرکاری خفته _راسته و آجرکاری معقلی و کاشیکاری است که سقف شبستان آن به صورت معقر و متصل به ستونهایی با ابعاد صد و بیست سانتیمتر است که پایین تر از سطح زمین است.
مسجد از نوع چهار ایوانی است که در اطراف هر ایوان اصلی دو ایوان فرعی دیگر منطبق با جهتهای اصلی جغرافیایی ساخته شده است.
ایوانهای شرقی مسجد محل دفن اطباء و کدخداها، قسمت غربی صحن مسجد محل دفن خوانین، قسمت شمالی مکان دفن موذنین و مکبرین و قسمت جنوبی صحن مسجد نیز مکان دفن علما و اندیشمندان از جمله ملاعبدالوهاب ریزی پدر مرجع بزرگوار عالم تشیع آشیخ مرتضی ریزی، شیخ ضیاءالدین، شیخ جلال الدین و آیت الله شریعت می باشد.
کوکوی برنزه گوش‌سفید یکی از گونه‌های کوکو از خانواده کوکویان است که در گینه نو یافت می‌شود.
جغرافیای ناحیه‌ای یا جغرافیای منطقه‌ای یکی از شاخه‌های اصلی جغرافیا است که بر مطالعه ارتباط متقابل عوامل جغرافیایی طبیعی و فرهنگی مختلف در یک منطقه یا چشم‌انداز خاص تمرکز دارد؛ در حالی که همتای آن، جغرافیای سیستماتیک، بر یک عامل جغرافیایی خاص در سطح جهانی متمرکز است.
جغرافیای ناحیه‌ای دیگر شاخه‌های جغرافیا مانند جغرافیای اقتصادی و ژئومورفولوژی را تحت تأثیر قرار داده‌است. جغرافیای منطقه ای هنوز در برخی از دانشگاه‌ها به عنوان مطالعه مناطق اصلی جهان تدریس می‌شود. در نیمکره غربی، این مناطق ممکن است مناطق فرهنگی مانند آمریکای شمالی و لاتین، یا مناطق یا قاره‌های جغرافیایی مربوط به آنها، یعنی آمریکای شمالی و جنوبی باشند که مرزهای آن‌ها به‌طور قابل توجهی با مناطق فرهنگی متفاوت است. در نیمکره شرقی، اروپا و آسیا بسته به معیارهایی که برای تمایز بین آن‌ها و تعیین مرزهای مشترک آنها استفاده می‌شود، ممکن است مناطق فرهنگی معادل قاره در نظر گرفته شوند.
این تناقضات ناشی از عدم وجود یک نظریه وحدت‌بخش در پس تعاریف و ترسیم محدوده این قاره‌ها و مناطق است.
کوکوی برنزه کوچک یک گونه کوکو از خانواده کوکویان است که در جنوب شرق آسیا، گینه نو و شمال و شرق استرالیا یافت می‌شود، جایی که زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های دشت نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است. این کوکو با و کوچکترین کوکوی جهان است. گاهی به زیرگونه‌های "rufomerus" و "crassirostris" وضعیت خاصی داده می‌شود.
کوکوی برنزه گلوحنایی یکی از گونه‌های کوکو از خانواده کوکویان است که در ارتفاعات گینه نو یافت می‌شود و زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک گرمسیری است.
توسعه توزیع شده ( به انگلیسی: Distributed development) شکلی از تحقیق و توسعه است. در این نوع از تحقیق و توسعه اعضای پروژه ممکن است یکدیگر را رودررو نبینند، اما همه‌ی آنها به طور مشترک برای توسعه‌ی پروژه تلاش میکنند. اغلب این کار از طریق ایمیل، اینترنت و دیگر اشکال ارتباط از راه دور انجام میگیرد. توسعه توزیع شده به طور گسترده ای توسط جامعه متن باز مورد استفاده قرار میگیرد.
در یک محیط توزیع شده افراد پروژه ایده‌ها، اطلاعات و منابع خود را به اشتراک می‌گذارند.
یکی از الزامات این است که ارتباطات بایستی در دسترس کل اعضای پروژه باشد نه اینکه صرفا محدود به افراد حاضر در یک ساختمان اداری باشد. این مورد معمولا با استفاده از همکاری مبتنی بر اینترنت حاصل می‌شود‌. از جمله ابزار های اینترنتی در دسترس برای این کار می‌توان به گیت‌هاب، گیت‌لب و ویکی ها اشاره کرد.
ویکرام گاندی مستندساز، تهیه‌کننده، بازیگر و روزنامه‌نگار هندی آمریکایی می باشد. آثار ویکرام مثل از "کوماره" (۲۰۱۱)، "بری" (۲۰۱۶)، "هشدار ماشه با قاتل مایک" ( ۲۰۱۹)، "۶۹: حماسه دنی هرناندز" (۲۰۲۰) "."
ویکرام در نیویورک زاده شد و در یک خانواده هندو در نیوجرسی رشد پیدا کرد. والدین او والدین مهاجر پنجابی از برمه هستند و پدرش در بیمارستان پرسبیتریان کلمبیا کار می نمود. ویکرام مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه کلمبیا در سال ۲۰۰۰ کسب کرد.
بعداز دانشکده، ویکرام به اسم یک خبرنگار ویدئویی آزاد کار نمود و در موارد مسئله های سیاسی، اقتصادی و حقوق بشر در آسیا برای "اکونومیست" ، "تایم" ، ای بی سی نیوز و سی ان ان گزارش داد. او همچنین به اسم فیلمبردار و تهیه‌کننده فیلم‌های مستند و تبلیغاتی کار می‌کرد و مشتریانش مثل از امریکن اکسپرس ، انرجایزر ، یاهو و کیتی پری .
ویکرام به نام یک فیلمساز مستند، تجلی صنعت یوگا در ایالات متحده را پوشش نمود و با القا از شکاکی خود نسبت به جنبش‌های مذهبی، جنبش روحانی فیکی خود را شروع کرد و خود را «کوماره» مدنمودکه طبق اسم میانی‌اش کومار می باشد. . Shattuck, Interview by Kathryn (2012-06-01). "Vikram Gandhi's Documentary 'Kumaré'". "The New York Times". ISSN 0362-4331. Retrieved 2022-07-20. وی با جعل هویت یک گورو هندی جعلی، هوادارانی در آریزونا پیدا نمود. وی از معامله هایی خود با ارادتمندانش فیلمبرداری کرد و مستند "کومار" را در سال ۲۰۱۱ ساخت که برنده جایزه اس ایکس اس دبلیو۲۰۱۱ برای بهترین فیلم مستند "شد."
ویکرام در سال ۲۰۱۲ به نام تهیه کننده و خبرنگار به "معاون" اچ بی او عضو شد. وی در سال ۲۰۱۶فیلم بیوگرافی "باراک" اوباما را کارگردانی و تهیه کرد که از آن به عنوان "داستان منشأ ابرقهرمانی" یاد می کند. وی همچنین در فیلم "" درنقش خودش ظاهر شد. وی بعداً سریال نتفلیکس هشدار ماشه "را با مایکل قاتل" و "گروو درون شما" تهیه و کارگردانی نمود.
در سال ۲۰۲۰، ویکرام بازی خود را در نقش کوماره برای سریال کمدی "گروو درون شما" که در سرویس پخش فهرست لوک مدیا پخش شد، تکرار کرد.