moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پارتاکن یا پرتیکان یا ماد پارتاکنا نام باستانی منطقه‌ فریدن در محدوده استان اصفهان کنونی است که میان دو رشته جبال موازی، در شمال کوه رود، و در جنوب رشته‌های جبال جنوبی ایران که دنبالهٔ سلسلهٔ زاگرس می‌باشد، محدود شده‌است؛ و از سوی جنوب غرب کوه‌ها آن را از عیلام جدا می‌سازند و در جنوب شرق به توسط بیابان، از فلات فارسPersis مجزا می‌باشد. در بخش شمال غربی این دره رودک زاینده رود جاری است و شهر اصفهاناسپدانای باستانی - Aspadana بر کرانهٔ آن قرار دارد. این رود به دریاچه شور می‌ریزد. به موازات آن، اندکی شرقی‌تر، آنسوی رشته جبال کوه رود درهٔ دیگری وجود دارد که شهر کنونی یزد در آن واقع است این ناحیه را در عهد باستان غالباً جزو کشور ماد برمی‌شمردند.ناحیه شماره ۱۲ تصویر
با اشیای بدست آمده در منطقهٔ فریدن امروزی مورخان قدمت زیست انسان در پارتاکن را در حدود ۷ الی ۱۰ هزار سال پیش تخمین می‌زنند.
پارتاکن نامی است که ریشهٔ آن وضوحاً ایرانی می‌باشد و در آسیای میانه هم شنیده شده‌است. ظاهراً پارتاکنیان از دیگر مادها جدا می‌زیستند. عده‌ای به این باورند که واژهٔ «پارتیکن» مرکب از دو کلمهٔ «پارت» + «کان» به معنی مکان یا سرزمین پارتی بوده. گذشته از هرودوت دیگر مؤلفان باستان نیز از «پارتاکنا» یاد می‌کنند مارکوات صحیح‌ترین اشتقاق را بدست می‌دهد: «پارا - ایتا - کا» به معنی ناحیه‌ای که توسط رودی شسته شده باشد، مانند رودبار در فارسی کنونی. دیگر اشتقاق‌های ممکن و محتمل این کلمه به قرار زیر است: پاراتاکا به معنی به پیش‌رونده + پسوند آن یا پسوند صفتی، مکانی کان یا پاری‌تاکا.با پارتاکای اکدی مقایسه شود به همین معنی. این اصطلاح تا اکنون در درهٔ زاینده رود به صورت فریدن محفوظ مانده‌است.
هرودوت می‌گوید: «مادها به شش قبیله تقسیم می‌شدند: بوسیان، پاراتاکنیان، استروخانیان، ایرانتیان، بودیان و مغ‌ها؛ قبل از آن که مادها به قدرت برسند و بر اریکهٔ قدرت بنشینند، در مقابل دولت آشور اتحادیه‌ای از قبایل را تشکیل داده بودند. این اتحادیه از شش قبیله تشکیل می‌شد که یکی از آن‌ها قبیلهٔ «پارتاکن» بودند که در حوالی اصفهان امروزی زندگی می‌کردند.دیاکونف، تاریخ ماد، ترجمه کریم کشاورز، ۱۲۲، ۱۸۷.شایان، سیری در تاریخ ایران باستان، ۲۸.
در حملهٔ نا فرجام آشوریانEsarhaddon به ماد شرقی سه تن از پیشوایان مادهای دور دست در مرز بیابان نمکزار (دشت کویر) و پای کوه بیکنی (دماوند)این کوه را کوه لاجورد می‌خواندند، آشوریان این مادهٔ معدنی را از مادیهایی که در آن ناحیه زندگی می‌کردند دریافت می‌داشتند. مادیها لاجورد را از نواحی شرقی‌تر از باکتریا، بدخشان یا نیشابور دریافت می‌کردند. به سردار آشوری متوسل شده یاری طلبیدند. این سه نفر عبارت بودند از اوپیس فرمانفرمای پارتاکّی و زاناسانZanasan, Uppis فرمانفرمای پارتوکّی و راماتی فرمانفرمای اور کازابارنا.Urakazabarna گرچه در هر سه مورد لفظ نقطهٔ مسکون یا دهکده در متن آمده ولی اکثر محققان موافقند که منظور ناحیه است نه دهکده. محتملا پارتاکّا همان پارتاکانو - ی متون سارگون دوم یعنی پارتاکنا - ناحیهٔ کنونی منطقۀ فریدن می باشد .
برای تعیین اسامی عضو اتحادیه قبایل ماد باید به کلام هرودوت متوسل شد. او می‌گوید که مادها به شش قبیله تقسیم می‌شدند:
در مرز ماد و پارس مرکز شهر گابایGabai در تألیف پولیت قرار داشت، همان G,B پارت‌ها و GAY زمان ساسانیان. در ۳–۵ کیلومتری شهر اصفهان.
گذشته از ۱۲ ناحیهٔ یاد شده در ماد آتروپاتن و ماد سفلی ولایات دیگری نیز - خارج از حدود ویژهٔ ماد - به آن دولت گرایش داشتند. از آنجمله بود سرزمین‌های کرانهٔ کاسپی که فقط از طریق ماد یا با دنیای خارج مربوط بود. در جنگل‌های انبوه گرمسیری این ناحیه قبایلی می‌زیستند که غالباً از شکار روزگار می‌گذراندند و از مادها عقب مانده‌تر بودند. اینجا در آن زمان و بعدها معمولاً بقایای زبان‌هایی که در خود خاک ماد از میان رفتند، محفوظ ماندند و این واقعه موجب پیدایش تفاوت ظاهری قومی میان ساکنان نواحی اخیرالذکر و مردم کرانهٔ دریای کاسپینCaspian Sea گشت. هنوز در زمان حاضر هم تات‌ها و تالش‌ها و گیلک‌ها و مازندرانی‌ها به زبان‌هایی سخن می‌گویند که خود بقایای زبان هندواروپایی می‌باشد که در آغاز لسان ماد شرقی بوده. امتیاز ویژهٔ این زبان‌ها کهنگی و مهجوری ترکیب اصوات می‌باشد که در بسیاری از موارد با زبان پارسی تفاوت داشته، با مادی و پارتی و اوستایی مشابهت دارد. بدین سبب اکر تات‌ها و تالش‌ها را مادهایی بشماریم که به عنف پارسی شده‌اند، کاملاً راه خطا پیموده‌ایم. با اینکه در لهجه‌های مزبور از لحاظ منشأ ذخیرهٔ لغوی سهم فارسی فوق‌العاده بزرگ استو این خود با در نظر گرفتن تسلط سیاسی و ادبی زبان فارسی قابل درک می‌باشد ولی کاملاً مبنا و مایهٔ مادی خود را حفظ کرده‌اند.
ولی نفوذ زبان مادی هندواروپایی در نواحی کاسپین پدیده‌ای ثانوی بوده. در دورهٔ سلطنت مادها کاسپیان و دیگر قبایل کرانهٔ دریای کاسپین ظاهراً لهجه‌های قدیمی‌تر هندواروپایی خویش را که در ماد غربی نیز متداول بوده، حفظ کرده بودند. باید سرزمین ارمنستان را که رود ارس از ماد جدا می‌کرد نیز، در عهد باستان، واجد ارتباط نزدیک با کشور اخیر بدانیم.
سرزمین ارمنستان که در آغاز هزارهٔ اول پ.م. از جهات و مسیرهای اصلی لشکرکشی‌ها و نقل و نتقالات قبایل بر کنار بود، شرایطی را که در دورهٔ ماقبل خاص ماد بود، در مدت طویل‌تری حفظ کرد. متأسفانه وضع منابع باستانشناسی و کتبی اجازه نمی‌دهد ویژگی مناسبات ماد و ارمنستان را دقیق‌تر مشخص سازیم.
میدان نفتی کانتارل بزرگترین میدان نفتی مکزیک است، که در سال ۱۹۷۷ توسط یک ماهیگیر مکزیکی بنام رودسیندو کانتارل کشف شد. اوج ظرفیت تولید نفت خام میدان کانتارل در سال ۲۰۰۳ معادل ۲٫۱ میلیون بشکه در روز بوده است. http://www.nytimes.com/2007/02/08/business/worldbusiness/08fobriefs-PEMEXOILFIEL_BRF.html این میدان از سال ۲۰۰۳ به بعد، دچار افت تولید حاصل از تخلیه طبیعی مخازن گردید و تا آوریل ۲۰۱۲ میزان تولید میدان کانتارل به ۴۰۸ هزار بشکه در روز رسید. میدان نفتی کانتارل از میادین تحت مالکیت شرکت پمکس می‌باشد.
اَرگبَد (پارسی میانه:hlgwpt؛ پارتی: ʾrkpty و hrkpty یعنی هرگبِد و قدیمی تر هرکپَت)، عنوانی بلندپایه در دورهٔ شاهنشاهی اشکانی و ساسانی بوده‌است.
اگرچه اکثراً واژهٔ ارگبد را به معنیِ «دژبان، فرماندهٔ ارگ» می‌دانند، سمرنیی آن را هرگبدhargbed می‌خواند و «رئیسِ مالیات گیران، خرجبد» ترجمه می‌کند. تفضلی ارگبد و هرگبد را دو عنوان جداگانه می‌داند. اما شومون ریشه دقیق این کلمه را نمی‌داند و ۲ حدس برای آن می‌زند که اولی فرمانده ارگ و رئیس جمع‌کنندگان مالیات و دومی مباشر مالیاتی است. از نگاه او، اولی محتمل‌تر است.
بر روی کاغذپوست یونانی از دورا اروپوس که می‌توان قدمت آن را به سال ۱۲۱ میلادی دانست، این عنوان به صورت ارکاپاتِس آمده و به شخصی به نام فرهاد که در خدمت فرماندار محلی اشکانی بوده گفته شده‌است. در استان فارس در اواخر عصر دوم میلادی، خواجه تیری ارگبِد قلعه دارابگرد تحت حکمرانی شاه اصطخر بود. جانشین او در مقامش، اردشیر پسر پاپک بود که مدتی بعد بنیان‌گذار سلسله ساسانی شد. علاوه بر این، در تلمود بابل، مقام‌های بلندپایه دربار اشکانی تحت عنوان‌های اَرقَبتا،Arqabtā اَبقفطاalqafṭā و ارقفطاarqafṭā ذکر شده‌است.
به نظر می‌رسد این مقام جایگاه ممتازتری بعد از آغاز ساسانیان داشته‌است. در کتیبه پایکولی نوشتهٔ نرسی در ۲۹۳ میلادی، ارگبد شاپور در مقام والایی در سلسله‌مراتب ایالتی داشته‌است. به روایت مناندرMenandēr در زمان نرسه ارگبدی با نام (یونانی) بارسابُرسُس می‌زیست که به احتمال زیاد همان ارگبدی است که در کتیبهٔ نرسه درپایکولی نام شاپور را بر خود دارد و نام واقعی او احتمالاً بُرزشاپور بوده‌است.
بنابر گفتهٔ طبری، مقام ارگبدی حتی پراهمیت‌تر از ارتشتاران‌سالار بوده‌است. چنان‌که از منابع سریانی برمی‌آید، عنوان ارگبد از قرن پنجم به بعد به نام خانوادگی بدل شده‌است.
سیّد ابوالأعلی مودودی () (زاده ۲۵ سپتامبر ۱۹۰۳ – درگذشته ۲۲ سپتامبر ۱۹۷۹) روزنامه‌نگار، مسلمان طرفدار احیای مذهبی، فیلسوف سیاسی، و متفکر اسلام‌گرای سده ۲۰ (میلادی) در هندوستان و پاکستان بود. او همچنین یک شخصیت سیاسی در پاکستان و مؤسس جماعت اسلامی پاکستان بود. این حزب به لزوم احیای اسلام واقعی اعتقاد داشت. نظریه‌پردازی‌های وی موجب به وجود آمدن جریان‌های رادیکال در میان جنبش‌های اسلامی معاصر شد.
در سال ۱۹۰۳ در شهر اورنگ‌آباد از ایالت حیدرآباد هند به دنیا آمد و نوجوانی‌اش را به عنوان یک روزنامه‌نگار گذراند. در سال ۱۹۲۷ نخستین اثر مهم خود را با عنوان «جهاد در اسلام» در شماره‌های متوالی یک روزنامه می‌نوشت. چند سال بعد، او ماهنامه‌ای تحت به نام «ترجمان القرآن» که به ترجمه و تفسیر قرآن اختصاص داشت منتشر کرد و تا پایان زندگی خود در سال ۱۹۷۹ به انتشار آن ادامه داد. وی به دعوت اقبال لاهوری از حیدرآباد به لاهور مهاجرت کرده بود.
مودودی نجات بشر را در گرو عمل به احکام اسلام و قرآن می‌داند و هدف زندگیش را تحقق این موضوع می‌داند. وی می‌گوید:
من پس از تأمل فراوان بر آیین اسلام ایمان آوردم. تن و روان من گواهی می‌دهد که برای بهبودی زندگی و رستگاری بشریت، هیچ راهی بجز این نیست که انسان اسلام را برگزیند.
من نه تنها غیر مسلمان بلکه مسلمان را نیز به اسلام دعوت می‌کنم. هدف من از این دعوت تنها حفظ این جامعه به ظاهر اسلامی که از مسیر واقعی اسلام بسیار فاصله گرفته نیست، بلکه این است که بگویم: ای انسانها بیایید به این ظلم و ستمی که تمام دنیا را فرا گرفته‌است، خاتمه دهیم. خدایی و حاکمیت انسانها را بر انسانها پایان داده و بر اساس طرح قرآن، جهان تازه ای که برای انسان عزت، شرف، کرامت، استقلال، برابری، عدالت، و آزادی به ارمغان می‌آورد، به وجود بیاوریم. ”
روش برخورد با مخالفان
مودودی در اعلامیه ای که می‌توان گفت نتیجه تجربیات زندگی وی است، می‌گوید: «تقریباً دو سوم عمرم را در مطالعه، تحقیق، تفکر و تأمل گذرانده‌ام. با خواندن، تأمل کردن و تجربه نمودن در این مدت، دیدگاه ویژه ای به دست آوردم. آرا و افکاری که از اسلوب فکری ویژه خود برایم شکل گرفته، حاصل سالها مطالعه است که بعضی چیزها را حق و صواب تشخیص داده‌ام و با اطمینان روحی به آنان ایمان دارم، و بعضی چیزها را که باطل تشخیص دادم و با تشخیصی فقیهانه به اصلاح آنها پرداختم. این شیوه را تنها در شخص خود محدود نکردم بلکه هزاران انسان را به آنچه که آن را حق می‌دانسته‌ام هدایت کردم و پیوند هزاران انسان را از آنچه که باطل می‌دانستم قطع کردم. اکنون اگر کسی گمان می‌کند، می‌تواند تفکر و عقیده مرا با زور و زندان تغییر دهد، باید بداند که جای مناسب برای او مسند قدرت و ایوان‌های حکومتی نیست، بلکه مناسب تر ین جا مرکز روانپزشکی است. اگر او امیدوار است که من در اثر فشار و شکنجه، وجدان و ضمیرم را در دست او به گرو گذاشته و در آینده افکارم را متناسب با شرایط سیاسی و جوّ حاکم ارائه بدهم، صریح اعلام می‌کنم که دچار اشتباه است. قلب و ذهن من برای پذیرش واقعیت‌ها همواره باز است، می‌توان عقل و رای مرا با دلایل علمی و عقلی تغییر داد اما ایمان و وجدان من متاع قابل خرید و فروش نیست. تا کنون هیچ‌کسی به این هدف نرسیده‌است و در آینده نیز اگر کسی چنین تلاشی بکند، به آن نخواهد رسید.»
صبر و استقامت در راه خدا
مودودی در مورد واکنش اعضای زندانی شده جماعت اسلامی در برابر زندانیان می‌گوید:
«آری صدها تن از مردم به خاطر هوس‌های نفسانی و شیطانی و به جرم قتل، سرقت و غیره سال هایی را در زندان سپری می‌کنند. آنان نه در دنیا آرامش دارند و نه در آخرت. اما، ما که کارمان نه برای خود بلکه برای دین خداست و از او انتظار پاداش دائم داریم، آیا زیبنده است که در برابر دشمنان خود به واکنش‌های انتقام جویا نه دست بزنیم و خونسردی خود را از دست بدهیم و مضطرب باشیم؟ من برا این باورم که بندگان حق اگر دچار مصائب شدیدی هم بشوند، باز هم نباید خم به ابرو بیاورند.»
شیوه برخورد با توهین مخالفان
مودودی درباره اهمیت نقد می‌گوید:
«من در تمام طول زندگی از سوی مخالفان ناسزا شنیده‌ام ولی الحمد لله هرگز ناسزا نگفته‌ام. من اصولاً خط مشی هر کس را که صحیح تشخیص داده‌ام تأیید کرده‌ام و هر خط فکری را که مخالف آن بودم با صراحت مورد نقد قرار دادم. نه تملق عادت من بوده‌است و نه ناسزا گویی. بلکه احترام همه کسانی را که در مسایل قومی یا دینی با آنان اختلاف نظر داشته‌ام، رعایت کرده‌ام من معتقد به انتقاد سازنده هستم و به نظر من غیر از خدا و رسول خدا هیچ‌کس برتر و بالاتر از نقد نیست.»
حاصل مطالعه
علاوه بر مطالبی که تا کنون ذکر شد، مودودی حاصل مطالعه و زندگی خود را چنین بیان می‌کند:
«من از مطالعاتم به این نتیجه رسیده‌ام که در تاریخ قدرت‌های مادی که تلاش می‌کردند در درون قلعه‌ها پناه بگیرند، هرگز دوام پیدا نکردند؛ زیرا پرهیز از مبارزه و پناه بردن به قلعه، نشانه بزدلی و ناجوانمردی است. خداوند زمین را برای آن خلق نکرده‌است که بزدلان و ناجوانمردان روی آن فرمانروایی کنند.
من به این نتیجه رسیده‌ام، کسانی که زندگیشان بر محور مکر و دروغ استوار است و رو شدن حقایق را برای خود زنگ خطر می‌دانند، همچنین کسانی که برای حفاظت حاکمیت خود متوسل به قوه قهریه می‌شوند، دیگ چو بینشان تا دیر زمان بر آتشدان نخواهد ماند. توسل به قوه قهریه و خشونت منافی با موازین عقل و منافی با قوانین فطرت است. تجربیات بسیار طولانی و هزار ساله تاریخ نشان می‌دهد که کسانی که در پناه خشونت و قوه قهریه زیسته‌اند، هر چند که برای چند صبا حی توانستند خوی و خصلت بهیمی خود را به نمایش بگذارند، ولی چراغ زندگی آنان دوام نداشته و به زودی به خاموشی گراییده‌است.»
این گفته مودودی در گذشته مصداق پیدا کرده و در حال و آینده نیز تاریخ گواهی می‌دهد که این برداشت یکی از واقعیت‌های لایزال قدرت الهی و از قضاوت‌های غیرقابل انکار فطرت است.
سید جمال‌الدین افغانی از نخستین شخصیت‌های جهان اسلام بود که برای پایه‌گذاری اسلام سیاسی و بنیادگرایی و نقش آفرینی اجتماعی آن تلاش کرد. این افراد با آنکه می‌خواستند از آموزه‌های دینی به منظور تشویق برای برای مقابله با استعمار خارجی بهره بگیرند، اما بهره‌جویی از تجارب علمی و سیاسی که تمدن غربی را به عظمت و توانایی خارق‌العاده رسانده بود نفی نمی‌کردند. تا دهه‌های چهل و پنجاه سده بیستم میلادی، معمولاً اندیشمندان مسلمان می‌کوشیدند اسلام را سازگار با تمدن مدرن نشان دهند و از تقابل تمدن غربی با اسلام جلوگیری کنند. با شکست این بینش، «اسلام ایدئولوژیک و سیاسی» به آسانی راه خود را در میان جوامع اسلامی باز کرد. این بینش، پروژه‌ای تمدن‌ساز نبود و تلاش می‌کرد از آموزه‌های اسلامی، برنامه سیاسی سازمان‌یافته‌ای بیرون بیاورد و «دولت اسلامی» را پایه‌گذاری کند. در حقیقت اسلام سیاسی ریشه در تفکرات افرادی از قبیل مودودی دارد.
ابوالاعلی مودودی نخستین کسی بود که مصرانه تلاش کرد رویکرد سیاسی محض به اسلام داشته باشد. او مؤسس جماعت اسلامی پاکستان است. حزبی که در پی احیای اسلام در شبه قارهٔ هند و سپس در پاکستان بوده‌است. او جماعت اسلامی پاکستان را در سال ۱۹۴۱ پایه‌گذاری کرد. تشکیلات او با الگوبرداری از احزاب کمونیست اروپا سازمان یافته بود. با آن‌که «جماعت اسلامی پاکستان» مانند «اخوان‌المسلمین» توفیق سیاسی و اجتماعی چندانی به دست نیاورد، اما تأثیر بینش بنیان‌گذار آن سازمان بر اندیشه مدرن اسلامی، بسیار عمیق بود.
جماعت اسلامی مخالف تشکیل کشور پاکستان بود. استدلال مودودی به شکلی واضح و علنی این بود که اسلام را نمی‌توان و نباید به یک دولت- ملت محدود دانست. اما پس از تقسیم هند مودودی به پاکستان رفت و برای تشکیل حقوق شرعی یا حقوق اسلامی به تلاشی خستگی‌ناپذیر دست زد.
خواسته اصلی حزب جماعت اسلامی، تشکیل حکومت اسلامی و اجرای احکام اسلام در کشور پاکستان بود.امکان و امتناع دفاع از مشروطه‌گرایی لیبرال از دیدگاه نایینی، نوری، اقبال و مودودی، محمد منصوری بروجنی، گاهنامه علمی دانشجویی اجتماعی پژوان، سال دوم، شماره سوم، بهار ۱۳۹۰
مودودی، متعلق به جریانی است که بنیادگرا خوانده می‌شود. این جریان در واکنش به مدرنیته شکل گرفته و معتقد به بازگشت به سنت‌های اصیل اسلامی بدون هرگونه وسوسه برای انطباق آن با آموزه‌های بشری است. یکی از بارزترین مشخصه‌های مودودی، رویکرد انکاری وی نسبت به پدیده‌های غربی بوده‌است. مودودی با صراحت اعلام کرد که اسلام، دموکراسی و لیبرالیسم نیست. اسلام مشروطه‌خواه و لیبرالیسم نیست. اسلام تنها اسلام است و مسلمانان باید تصمیم بگیرند یا مسلمانی ناب باشند و به خدا شرک نورزند یا از رویارو شدن با جهان بر سر اسلام و مقتضای ایمان خویش اجتناب ورزند.اسلام سیاسی: زمینه‌ها و پیشگامان، منصور انصاری، پژوهشنامه متین، شماره ۳۵ و ۳۶، بهار و تابستان ۱۳۸۶ مودودی تأکید دارد که اسلام واجد قوانین متعدد و گوناگونی برای نظام اجتماعی و مدنی است.اسلام و مشکلات اقتصادی، ابوالاعلی مودودی، مترجم سیدهادی خسروشاهی، تهران: مؤسسه مطبوعاتی فراهانی، ۱۳۴۳ او با تأثیرپذیری از ایدئولوژی‌های مدرن غربی، تلاش کرد اسلام را ایدئولوژی‌ای فراگیر و متمایز و برتر از نظام‌های سرمایه‌داری و کمونیسم معرفی کند.
مودودی با وجود تلاش برای نشان‌دادن تقابل میان مفاهیمی اسلامی با مفاهیم غربی، ایده‌هایی مانند ایدئولوژی اسلامی، حکومت اسلامی و انقلاب اسلامی را از مفاهیم تمدن غربی اقتباس کرد. برای نمونه، منظور او از حکومت اسلامی، یک دولت غربی مدرن با همه ساختارهای سیاسی آن مانند مجلس، قوه قضائیه مستقل، قانون اساسی و… است.
او در رساله «بنیان‌های قانون اسلامی» می‌گوید که «دولت اسلامی» باید بر تمام جنبه‌های زندگی عمومی و خصوصی شهروندان نظارت داشته باشد و از این جهت «با بلشوییسم و فاشیسم شباهت‌های نزدیک دارد».
مودودی در کتاب جنجال‌برانگیز «اصطلاحات چهارگانه در قرآن» در سال ۱۹۴۱ میلادی ادعاهایی کرد که تا پیش از او وجود نداشتند. او مدعی شد که پس از عصر نزول قرآن، «مفاهیم اساسی قرآن» که از نظر او، عبارت‌اند از «اله» و «رب» و «دین» و «عبادت»، در درازای سده‌های متوالی از نظرها مخفی ماند و مسلمانان نسبت به آن‌ها دچار سوء تفافهم شدند و به کنه معانی آن‌ها پی نبردند. آن‌ها «اله» را به معنای بت و «رب» را به معنای پروردگار و «عبادت» را هم‌معنی خداپرستی و قربانی کردن و سجده و نماز و «دین» را مذهب پنداشته‌اند؛ یعنی تمام تاریخ اسلام، پر از جهل و ضلالت و انحطاط بوده‌است. او همچنین ادعا کرد که مفاهیم اساسی قرآن، حاکمیت و سلطه «اله» و «رب» است و دین و عبادت راه‌هایی برای رسیدن به این دو هستند.
این ادعاهای او صدای اعتراض ابوالحسن ندوی، دوست و هم‌سنگر سابق مودودی، را نیز درآوردند. ندوی در کتاب «تفسیر سیاسی اسلام در نوشته‌های مودودی و سید قطب» نوشت که مودودی و پیرو آن سید قطب، حتی رابطه انسان با خدا را رابطه‌ای سیاسی عنوان کرده و رابطه حاکم و محکوم نشان داده‌اند. در حالیکه تعلق و رابطه خالق با مخلوق، رابطه‌ای مستحکم‌تر و عمیق‌تر است. سیاسی شدن رابطه خدا و بنده، باعث ایجاد رابطه‌ای بی‌روح و خشک بین مؤمن و خداوند و بدون معنویت و اخلاص درونی می‌شود.
به گفته ابوالحسن ندوی، مودودی حتی «الهیات اسلامی» را نیز تحریف و سیاسی کرده‌است؛ زیرا شرک در حاکمیت، با شرک در الوهیت و عبادت، برابر یا حتی بدتر از آن است؛ زیرا نخستین و مهم‌ترین هدف پیامبران در طول تاریخ، تصحیح عقاید مردم در رابطه به خدا و بندگی وی بوده‌است.
مودودی در این کتاب تصریح می‌کند که هیچ‌کدام از عبادات اسلامی مانند نماز، روزه، زکات و حج اموری مطلوب لذاته نیستند و تنها ابزاری برای تشکیل حکومت اسلامی هستند. ندوی در نقد این ادعا می‌گوید که معنی چنین بینشی این است که مسلمانان برای روح و جوهره پرستش و اخلاص، کمال نفس، و خشوع درونی خود ارزشی قائل نشوند و به قدرت و ثروت و مقاصد دنیوی روی بیاورند.
به گفته ندوی، پیامد این ادعا که هدف بعثت پیامبران، ایجاد انقلاب سیاسی بوده که از درون آن، تمدنی با اقتصاد و اجتماع سالم برآید و اینکه که خشنودی خدا و رستگاری در آخرت در گرو ایجاد نظامی اسلامی است، این خواهد بود که مؤمنان به جای توجه به آخرت و طلب رضای پروردگار، همه تلاش خود را را برای به دست آوردن «قدرت سیاسی» به خرج می‌دهند و مسیر ماده‌پرستی را می‌پیمایند.
ابوالاعلی مودودی با توجه به تحولی که در فهم مفاهیم اساسی قرآن پدیدمی‌آورد، تشکیل حکومت اسلامی را اصلی‌ترین هدف دین می‌پندارد. او معتقد است که تمام انبیا سعی کردند انقلابی سیاسی برپا کنند؛ لذا تمام عبادات فردی را مقدمه و وسیله‌ای برای انقلابی سیاسی و برپایی حکومت دینی می‌داند.
«سید ابوالحسن ندوی» و «ابوالاعلی مودودی» نماینده دو جریان فکری بزرگ در شبه قاره هند یعنی «دیوبندیه» و «جماعت اسلامی» هستند که با یکدیگر اختلافاتی دارند.
اختلاف ابوالحسن ندوی با ابوالاعلی مودودی در دو مسئله است: ۱ – امکان، امتناع یا اقتضائات فهم درست دین در امت اسلام. ۲- جایگاه حکومت و مسائلی سیاسی در منظومه فکری دین اسلام.
سید ابوالحسن ندوی کتاب «تفسیری سیاسی از اسلام» را در نقد کتاب «اصطلاحات چهارگانه در قرآن» مودودی نوشته است. مودودی در این کتاب چهار اصطلاح قرآنی «اله»، «رب»، «دین» و «عبادت» را مورد بحث قرار داده و مدعی است که در زمان نزول قرآن، مردم عرب معنا و مفهوم کامل و صحیح این عبارات را می‌فهمیدند. اما به تدریج فهم مسلمانان از معنای این کلمات تغییر کرده است.
لذا به این دلیل که این چهار کلمه «روح اسلام» بودند، فهم کنونی ما از اسلام دچار تحریف شده و طرز فکر مرکزی این کتاب آسمانی بر ما پوشیده است.
مودودی اصل و جوهر الوهیت را سلطه می‌داند. او تعاریف مشابهی از ربوبیت، عبادت و دین ارایه می‌دهد که مبتنی بر روابط سلطه‌آمیز میان خداوند و بندگانش است.
در مقابل ندوی تحول در فهم معانی دینی را یکسره مردود می‌داند:
«معانی و مفاهیم این کلمات و واژه‌های دینی معین است. زیرا رسول اکرم «ص» با زبان خویش آنها را تفسیر و با عمل خود حدودشان را تعیین نموده است؛ بنابراین این معانی و مفاهیم در میان امت اسلامی به طور لفظی و عملی به تواتر منقول و ثابت هستند و امت اسلامی با آنها آشنایی داشته و آنها را پذیرفته است.»
بنابراین به نظر ندوی «خداوند متعال هرگز این امت را به گمراهی عمومی و همگانی مبتلا نمی‌کند و همواره از جهل فراگیری که همزمان بر تمام افراد امت سایه‌گستر باشد محفوظ می‌دارد.»
از پیامدهای این اعتقاد ندوی نفی لزوم هرگونه تغییر معرفتی ریشه‌ای و انقلابی از یک طرف و نیز دوری از رویکردهای اندیشه‌ای در فعالیت دینی از سوی دیگر است. ندوی معتقد است که نه تنها ما تاکنون هیچ‌گاه از تعالیم ناب دینی به کلی جدا نیافتاده‌ایم، که اساساً غیرممکن است چنین اتفاقی روی دهد؛ لذا هیچ‌گاه نیازی به انقلابی معرفتی پیدا نخواهیم کرد. در واقع ندوی در حوزه فهم دین برخلاف جریانات سلفی، فاصله عمیق و گسست بنیادین میان «آنچه هست» و «آنچه باید باشد» نمی‌بیند.
دیدگاه ندوی در باب قطعیت استمرار فهم صحیح دین در میان امت اسلامی، او را از رویکردهای سلفی دور و به رویکردهای سنتی اهل‌سنت نزدیک‌تر می‌کند. چرا که بنای سلفیت بر این گزاره بنا شده که ما از سیره و روش سلف صالح دور شده و باید به آن دوره «بازگشت» داشته باشیم. در حالی که ابوالحسن ندوی اساساً گسست و شکاف میان فهم سلف صالح و مسلمانان ادوار بعدی از دین را رد کرده و به یک استمرار بی کم‌وکاست در این زمینه قائل است.
این اعتقاد ندوی همچنین او را از پرداختن به مسائل معرفتی دینی بی‌نیاز می‌کند. چرا که او احساس خطری در این زمینه نمی‌کند. البته مباحث اندیشه‌ای در آثار ندوی به چشم می‌خورد؛ اما مسئله اصلی ندوی «اندیشه» نیست. از نظر او مسئله اصلی «دل» است. دل که درست شود همه چیز درست می‌شود.
از دیگر انتقادات ابوالحسن ندوی به مودودی این است که مودودی رابطه خداوند و انسان را به رابطه حاکم و محکوم تقلیل داده است، حال آن که این رابطه فقط جزئی کوچک از رابطه خداوند و انسان است. ندوی با تکیه بر مبانی صوفیانه خود، ارتباط خداوند و بندگانش را یک ارتباط معنوی و مبتنی بر «محبت» می‌داند که قابل تقلیل به ارتباط حاکم و محکوم نیست.
ابوالاعلی مودودی و به تبع او «سید قطب» مفهوم نوینی از توحید را در فضای فکری اهل‌سنت مطرح کردند که می‌توان آن را «توحید در اطاعت» نامید. بعضی از این دیدگاه به «توحید قصور» تعبیر کردند که در برابر «توحید قبور» وهابیت مطرح است.
هم مودودی و هم سید قطب، سلفی و متأثر از ابن تیمیه هستند ولی تحول مفهومی که آنها در نقطه مرکزی گفتمان ابن‌تیمیه یعنی «توحید» به وجود می‌آورند، سبب می‌شود تا فضایی کاملاً متفاوت از آنچه سلفی‌های وهابی پیموده‌اند را بپیمایند. در این فضای گفتمانی، مصادیق شرک از تبرک و توسل و زیارت، به قصرهای پادشاهان نالایق و قوانین ساخته دست بشر تبدیل می‌شود. این تفسیر از توحید، «اطاعت» را نقطه مرکزی خود قرار می‌دهد و مسایل اجتماعی و سیاسی را دارای اهمیتی بیش از مسایل فردی دین می‌داند.
بنابراین دغدغه اصلی مودودی و سید قطب نه مبارزه تمام عیار با مناسکی که بعضاً مشرکانه پنداشته می‌شود، که مقابله‌ای بی‌امان است با حکّامی که در عرض حاکمیت خداوند به حکمرانی و قانون‌گذاری می‌پردازند.
ندوی اما شرک اصلی را شرک در «دایره مابعدالطبیعه» دانسته و اموری مانند قبرپرستی، قربانی دادن برای غیرخدا و حاجت خواستن از غیرخدا و … را به عنوان مظاهر اصلی شرک معرفی می‌کند؛ و اطاعت غیر الله و پذیرش حکومت غیر الله را از نظر درجه اهمیت، در درجه بعد از شرک در دایره مابعدالطبیعه می‌داند.
ابوالاعلی مودودی با توجه به تحولی که در فهم مفاهیم اساسی قرآن پدیدمی‌آورد، تشکیل حکومت اسلامی را اصلی‌ترین هدف دین می‌پندارد. او معتقد است که تمام انبیا سعی کردند انقلابی سیاسی برپا کنند؛ لذا تمام عبادات فردی را مقدمه و وسیله‌ای برای انقلابی سیاسی و برپایی حکومت دینی می‌داند.اما سید ابوالحسن ندوی نظری کاملاً خلاف دیدگاه مودودی دارد:
«قرآن کریم خلاف این پندار (هدف بودن حکومت و وسیله بودن عبادات)، جهاد و حکومت را وسیله می‌داند و برپا داشتن نماز را مقصد و هدف قرار می‌دهد.»
تصوف نقطه دیگر اختلاف ندوی و مودودی است. در حالی که مودودی تصوف را «افیون» می‌پندارد، ندوی معتقد است که تصوف نه تنها افیون نیست، که اتفاقاً در راس تمام جنبش‌های اصلاحی مردانی از صوفیان بوده‌اند.
سید قطب بیشترین تأثیر را از مودودی گرفت.
سید ولی نصر (فرزند سید حسین نصر) در کتاب «پیش‌قراولان انقلاب اسلامی؛ جماعت اسلامی پاکستان» مدعی شده که سید روح‌الله خمینی، کتاب «حکومت اسلامی» (ولایت فقیه) را با تأثیرگیری از مودودی نوشته‌است.
گلبدین حکمتیار، سیاست‌مدار و جنگ‌سالار افغان به غیر از پیروی از اندیشه‌های مودودی، حتی تشکیلات سازمانی و روش‌های کاری خود را کاملاً از جماعت اسلامی پاکستان برگرفته‌است.
در سال ۱۹۵۳ که رساله قدیانی ستیز او منجر به بروز اعمالی غیرقانونی در سراسر پاکستان شده بود دستگیر شد. دادگاه حکومت نظامی، حکم اعدام او را صادر کرد. در زندان بارها از او خواسته شد تا درخواست بخشودگی کند و خواستار تخفیف مجازات اعدامش شود اما مودودی از این کار سر باز زد. با همین اقدام بود که جایگاه او به عنوان یک چهره اسلامی در سده بیستم تثبیت شد. با این وجود مجازات او بعدتر تخفیف یافت و از زندان آزاد شد.
او در آوریل ۱۹۷۹ به علت مشکلات قلب و کلیوی برای درمان به شهر بافلو در ایالت نیویورک، ایالات متحده آمریکا رفت و پس از چند عمل جراحی در ۲۲ سپتامبر ۱۹۷۹ درگذشت. مراسم تشییع جنازه او در شهر بافلو برگزار شد ولی در محل نامعلومی در منطقه ایچرا در شهر لاهور به خاک سپرده شد.
زرگر یا رومانو، یکی از روستاهای استان قزوین است که در بخش بشاریات شهرستان آبیک واقع شده‌است. مردم این روستا، اصالتاً رومانی هستند به گویشی از زبان رومانی صحبت می‌کنند.
این روستا در دهستان بشاریات شرقی واقع شده و براساس سرشماری سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵۸۸ نفر بوده‌است.
ساکنان این روستا، از مردم کولی یا رومانی هستند و به گویش زرگری که گویشی از زبان رومانی یا زبان کولی‌ها است سخن می‌گویند.
چشمه‌ای به نام نوپلکس (noplex) در کنار این روستا قرار دارد که اهالی منطقه بر این باور هستند که اسفندیار شاهنامه در این چشمه رویین‌تن شده‌است. در این افسانه گفته شده چون اسفندیار چشمانش را در زمان غسل بسته بوده، از آن ناحیه آسیب‌پذیر شد و در نهایت در جنگ با رستم و به دلیل کمک و حمایت‌های سیمرغ از رستم مغلوب شده و شکست خورد.
فهرست روستاهای استان قزوین
حسن امیدزاده (۱۳۳۳ - ۲۸ تیر ۱۳۹۱) معلم گیلانی و اهل شهرستان شفت بود که در یک حادثه آتش‌سوزی در مدرسه محل خدمتش، جان 30 دانش آموز را نجات داد و خودش از ناحیه سر، صورت و گردن دچار سوختگی شدید شد.
روز ۱۸ بهمن ۷۶ ساعت ۱۲ ظهر، در مدرسه روستای «بیجارسر» در شفت، بر اثر وزش باد شدید، بخاری کلاس دوم آتش گرفت و منجر به آتش سوزی کلاس شد. حسن امیدزاده بی‌مهابا وارد کلاس شد و به کمک همکارش اکبر عابدی بچه‌ها را یکی یکی بیرون آورد. پس از آن به علت بسته شدن در، وی سعی کرد خود را از پنجره ای که حصار داشت خود را نجات دهد ولی فقط بدنش از پنجره بیرون رفت و سرش بین کلاس آتش گرفته و پنجره ماند و صورتش سوخت. مردم با تلاش بسیار پنجره را شکسته و او را بیرون کشیدند. امیدزاده در جریان این حادثه به‌شدت مجروح شد و شدت جراحات وارده بحدی بود که ۱۷ مرتبه تحت عمل جراحی قرار گرفت.
حسن امید زاده سرانجام در ۲۸ تیر ۱۳۹۱، در سن ۵۸ سالگی و در اثر عوارض و عواقب ناشی از سوختگی، در بیمارستانی در شهرستان فومن درگذشت.
نام مدرسه محل حادثه به «معلم ایثارگر حسن امیدزاده» تغییر کرد. او همچنین «نشان لیاقت» از ریاست جمهوری وقت ایران دریافت کرد که توسط آموزش و پرورش به وی اهدا شد.
همچنین نام وی در کنار فداکاران و ایثارگرانی همچون محمد حسین فهمیده، جبار باغچه بان و ریزعلی خواجوی(دهقان فداکار) در درس ششم کتاب فارسی سوم ابتدایی و در کتاب انگلیسی دوازدهم متوسطه آمده است.
دانشگاه حسن دوم کازابلانکا(عین شق) به عربی جامعة الحسن الثانی دارالبیضا عین الشق.
دانشگاه شماره یک و دولتی مراکش است که مقر آن در شهر کازابلانکا محله عین‌الشق کازابلانکا است و در سال ۱۹۷۵ ایجاد شده‌است.
تعداد دانشجویان ۲۴٫۳۱۸ بومی و خارجی است. تعداد استادان تمام وقت ۱۱۵۳ از نظر تعداد استادان مقام سوم در مراکش را داراست. تعداد پرسنل رسمی ۸۴۹ نفر- کتابخانه محمد سیکات در ۶طبقه و مساحت ۷۰۰۰ متر ۴۰۰۰۰ کتاب و بیست هزار مجله الکترونیکی به صورت آنلاین در اختیار دانشجویان قرار می‌دهد. ۵۵۰ کتاب خطی و ۶۰۰ کتاب باستانی ۱۰۰ نوع روزنامه و مجله دارای ۹۰۰ صندلی و ۴۵ دستگاه آنلاین کامپیوتری در اختیار دارد که ۴۰ هزار نفر از آن استفاده می‌کنند. این دانشگاه دارای یک ساختمان مرکزی و دارای ۴ فضای جداگانه برای دانشکده‌های علوم اجتماعی و حقوق - دانشکده ادبیات و دانشکده‌های فنی و پزشکی دارد. فضای کلی دانشگاه ۵۰ هکتار است.
کتابخانه دانشکده حقوق نیز دارای ۲۵ هزار جلد کتاب در رشته‌های حقوق و علوم سیاسی و اقتصادی است.
زبان‌های تدریس در این دانشگاه فرانسه و عربی است. برای بعضی رشته‌ها مانند حقوق، حقوق بین‌الملل و روابط بین‌المللی دانستن هر دو زبان فرانسه و عربی ضروری است. اما رشته‌های فنی فقط به زبان فرانسه ارائه می‌شود. این دانشگاه عضو انجمن بین‌المللی دانشگاه‌ها (International Association of Universities (IAU) است.
دانشجویان خارجی این دانشگاه به ترتیب از کشورهای: سنگال- کنگو دمکراتیک -جمهوری کنگو- موریتانی- لیبی -تونس - الجزایر - مالی- یمن - اندونزی - مالزی - فرانسه- اسپانیا- ایتالیا- و آمریکا می‌باشد دانشجویان آفریقایی بیشتر جذب رشته‌های مهندسی می‌شوند اما تعداد اندک دانشجویان اروپایی و غربی که عموماً در قالب تبادل دانشجویان بورسیه بین مراکش و کشور دوم انجام می‌شود در رشته‌های علوم انسانی و زبان عربی تحصیل می‌کنند.
بر طبق رتبه‌بندی مؤسسه وبومتریک این دانشگاه دارای رتبه جهانی ۲۰۹۱ است مؤسسه مذکور به این دانشگاه در شمال آفریقا رتبه ۳۶ و در کشور مغرب / مراکش رتبه ششم داده است. موسسات رتبه‌بندی دیگر رتبه‌های متفاوتی به این دانشگاه داده‌اند.
دانشگاه حسن دوم کازابلانکا عین الشق دارای دانشکده‌های زیر است:
[List of universities in Morocco]*
«وزارة التربیة الوطنیة و التعلیم العالی و تکوین الطر و البحث العلمی»
MINISTERE de l' Education Nationale,
de l' Enseignement Supérieur, de la Formation des Cadres
et de la Recherche Scientifique
ملخ تنبل آلبیپس گونه ای ملخی است که در راسته راست‌بالان و تیره ملخ‌های تنبل قرار دارد.
فرزانه نوایی (متولد خرداد ۱۳۳۵ در اصفهان - درگذشته ۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۳ در برگنتس) نوازنده چنگ ایرانی مقیم اتریش بود.
فرزانه نوایی در اصفهان متولد شد. در هنرستان عالی موسیقی تهران فراگیری ساز چنگ (هارپ) را آغاز کرد و پس از دریافت دیپلم هنرستان، با بورس تحصیلی وزارت فرهنگ و هنر، رهسپار اتریش شد. در آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی وین تحصیلات خود را پی گرفت و سپس در کنسرواتوار ملی پاریس دوره‌هایی را گذراند.
به موازات تحصیل در فرانسه، در شهریور ۱۳۵۷ به عنوان تکنواز چنگ، برنامه‌هایی را با ارکستر مجلسی رادیو و تلویزیون ملی ایران (به رهبری ایرج صهبایی) در تئاتر شهر تهران اجرا کرد و در سال ۱۳۵۸ به ایران بازگشت. یک سال را به تدریس چنگ در هنرستان عالی موسیقی و نوازندگی در ارکستر سمفونیک تهران گذراند ولی اقامت‌اش در ایران ممکن نشد.
او مدت کوتاهی در ایران فعالیت داشت و پس از انقلاب اسلامی همراه با همسرش خسرو سلطانی (موسیقی دان و نوازنده فاگوت) به اتریش مهاجرت کرد و در آن کشور به فعالیت‌های اجرایی و آموزشی پرداخت. همچنین فرزند وی کیان سلطانی از نوازندگان برجسته ویولنسل است که شهرت جهانی دارد.
علیرغم چندین سال شیمی درمانی و کوشش پزشکان برای بهبودی این هنرمند، به دلیل پیشرفتگی سرطان معده بی‌ثمر ماند و در ۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۳ در سن ۴۷ سالگی در شهر برگنتس, اتریش درگذشت و در گورستان همان شهر به خاک سپرده شد.
کتابخانه ملی لهستان کتابخانه مرکزی لهستان می‌باشد که در شهر ورشو پایتخت این کشور قرار گرفته‌است. در تاریخ ۲۴ فوریه ۱۹۲۸ با فرمان رئیس‌جمهور لهستان، کتابخانه ملی لهستان در شکلی مدرن ایجاد شد.
رِدیس (به انگلیسی: Redis) ذخیره‌گاه کلید-مقدار داخل حافظه (به انگلیسی: in-memory) متن‌باز با مانایی انتخابی است.وب‌سایت ردیس - سوالات متداول این نرم‌افزار با انسی سی (به انگلیسی: ANSI C) نوشته شده‌است. بانی گسترش ردیس وی‌ام‌ویر است.وی‌ام‌ویر: خانه جدید ردیسوی‌ام‌ویر برنامه‌نویس کلیدی ردیس را استخدام می‌کند
زبان‌هایی که برای آن‌ها کتابخانه کلاینت ردیس وجود دارد، شامل موارد ذیل است: اکشن‌اسکریپت، سی، سی++، سی شارپ، کلوژر، لیسپ معمولی، دارت، ارلنگ، گو، هسکل، هکس، آی‌او، جاوا، جاوااسکریپت، لوا، آبجکتیو-سی، پرل، پی‌اچ‌پی، پیور داتا، پایتون، آر، روبی، اسکالا، اسمال‌تاک، تی‌سی‌ال.
از دید بیرون، ردیس نگاشتی از کلیدها به مقدارها است. برای نمونه فرمان زیر یک مقدار رشته‌ای به یک کلید تخصیص می‌دهد:مستندات ردیس - دستور set
SET mykey "Hello"
یا فرمانهای زیر یک لیست نو ایجاد می‌کند که دو عضو دارد:مستندات ردیس - دستور lpush
LPUSH mylist "world"
LPUSH mylist "hello"
نوع داده مقدار عملیات ممکن بر روی هر کلید را مشخص می‌کند. ردیس از انواع داده زیر پشتیبانی می‌کند:مستندات ردیس - انواع داده
ردیس چندین گزینه برای ماندگاری ارائه می‌دهد:مستندات ردیس - ماندگاری ردیس
در حالت اول، کاربر می‌تواند قواعدی مانند قاعده زیر تعریف کند:
save 60 1000
که به این معنا است که در بازه‌های ۶۰ ثانیه‌ای حالت سیستم بررسی می‌شود، و اگر حداقل ۱۰۰۰ عمل نوشتن انجام شده باشد، یک نسخه از داده بر روی دیسک ذخیره می‌شود. کاربر می‌تواند چندین قاعده این چنین تعریف کند. مثلاً قاعدهٔ دیگری که اگر پس از ۱۰ ثانیه میزان تغییرات بیش از ۲۰۰۰ بود یک نسخه بر روی دیسک ذخیره شود.
در حالت دوم، یعنی ثبت رخدادها در شرح وقایع (log)، چندین گزینه وجود دارد:
ردیس از نسخه ۲٫۶ از اسکریپ‌نویسی به زبان لوا پشتیبانی می‌کند.مستندات ردیس - دستور EVAL این ویژگی به کاربر این امکان را می‌دهد که دنباله‌ای از عملیات را در سمت سرور به صورت تجزیه‌ناپذیر اجرا کند. به همین دلیل، کاربر می‌تواند با استفاده از ویژگی ساختارهای داده پیچیده‌تری را در سرور ردیس پیاده‌سازی کند. به عنوان مثال می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
اینستال ردیس بر روی لینوکس دبیان:
apt-get install redis-server
کامپایل ردیس بر روی لینوکس:
wget https://web.archive.org/web/20131208124550/http://redis.googlecode.com/files/redis-2.6.10.tar.gz
tar xzf redis-2.6.10.tar.gz
cd redis-2.6.10
ردیس از انعکاس راهبر-پیرو پشتیبانی می‌کند.مستندات ردیس - انعکاس می‌توان یک پیرو را طوری تنظیم کرد که تنها خواندنی باشد. هر پیروی می‌تواند راهبر چندین پیرو دیگر باشد، بنابراین ساختار انعکاس ردیس ساختاری درختی دارد.
هر پیرو می‌تواند رونوشت دقیق سرورهای راهبر باشد، یا اینکه طوری تنظیم کرد که تنها تغییرات خاصی از راهبر را دریافت کند. به این صورت که پیرو به کانال‌های خاصی ثبت‌اشتراک کند (با استفاده از فرمان SUBSCRIBE)، و تغییراتی که سرور در این کانال با استفاده از دستور PUBLISH گزارش می‌کند را دریافت کند.مستندات ردیس - اشتراک/انتشار
از کاربران سرشناس ردیس می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
کتابخانه ملی ارمنستان در شهر ایروان پایتخت کشور ارمنستان قرار گرفته‌است.
جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان که به آن جشنواره فیلم کودک نیز می‌گویند، جشنواره‌ای است سینمایی که از سال ۱۳۶۱ تا کنون طی ۳۴ دوره برگزار شده‌است.
هر ساله داوران این جشنواره، در سه گروه بزرگسالان، نوجوانان و کودکان انتخاب می‌شوند به علاوه تیم خبرنگاران نوجوان که هر ساله از میان نوجوانان مشتاق رسانه انتخاب شده و خبرها را تهیه می‌کنند. ویژگی خاص این جشنواره، توجه فراوان به داوران کودک و نوجوان است.
جشنوارهٔ کودک در دو بخش داخلی و بین‌الملل برگزار می‌شود. فیلم‌های سینمایی در بخش داخلی، و فیلم‌های انیمیشن در بخش بین‌الملل داوری می‌شوند.
این جشنواره از سال ۱۳۶۹ با تغییر زمان برگزاری از بهمن به آذر، تحت عنوان ششمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم کودک و نوجوان هویتی کاملاً مستقل از جشنواره فیلم فجر یافت. و البته در ۳۴ امین دوره زمان جشنواره از آبان به مهر تغییر یافت.
مانایی در پایگاه‌داده به مجموعه‌ای از ویژگی‌ها گفته می‌شود که قابلیت اعتماد به تراکنش‌ها را تضمین می‌کند، یعنی هنگامی یک تراکنش با موفقیت به اتمام رسید، اثر آن باید در پایگاه‌داده مانا باشدآبراهام سیلبرشاتز - مفاهیم سامانه پایگاه‌داده، ویرایش چهارم. به عنوان مثال، اگر یک سیستم رزرو پرواز گزارش دهد که یک صندلی با موفقیت رزرو شد، آن‌گاه صندلی حتی در صورت رخ دادن مشکل در سیستم باید رزرو شده بماند.
کوین هوکس (زادهٔ ۱۹ سپتامبر ۱۹۵۸) بازیگر و کارگردان آمریکایی است. از مهم‌ترین کارهای او می‌توان به فیلم "هارون عاشق آنجلا" و "ساندر" اشاره کرد ، ولی شاید بتوان بهترین کار او را بازی در نقش "موریس تورپی" در سریال تلویزیونی "سایه سفید" نامید.
از فعالیت‌های هوکس در زمینه کارگردانی و تهیه‌کنندگی می‌توان سریال مشهور فرار از زندان را نام برد. او همچنین دو قسمت از مجموعهٔ لاست را کارگردانی کرده‌است.Kevin Hooks Film Reference bio
کلوژر گویشی از زبان برنامه‌نویسی لیسپ است که توسط ریچ هیکی ایجاد شده‌است. این زبان، یک زبان همه‌منظوره تابعی استدولوپر ورکز آی‌بی‌ام - زبان برنامه‌نویسی کلوژر.
کد کلوژر به بایت‌کد ماشین مجازی جاوا کامپایل می‌شودسایت کلوژر - میزبانی‌شده بر ماشین مجازی جاوا، و بنابراین می‌توانید از کتابخانه‌های جاوا استفاده کند.
اکثر زبان‌های مرسوم، ویژگی‌های پایه‌ای هم‌روندی، یعنی ریسمان‌ها و قفل‌ها را در اختیار می‌گذارند. زبان‌هایی مانند جاوا، تعدادی کتابخانه کمکی نیز برای کنترل هم‌روندی اضافه می‌کنند، ولی تغییری اساسی در چگونگی طراحی برنامه‌های همروند ایجاد نمی‌کنند، و تنها میزان کد مورد نیاز را کم می‌کننددولوپر ورکز آی‌بی‌ام - کلوژر و هم‌روندی.
کلوژر به‌صورت اساسی از همهٔ لحاظها متفاوت است. کلوژر ابزارهای اولیه، ریسمان و قفل، را در اختیار نمی‌گذارد. در عوض، مدل‌های برنامه‌نویسی هم‌روند در کلوژر کاملاً متفاوت است بطوری‌که نیازی به ریسمان‌ها و قفل‌ها نیست.
به علت اینکه داده‌ساختارهای اصلی زبان تغییرناپذیر هستند، می‌توان آن‌ها را بین ریسمان‌های اجرا به اشتراک گذاشتسایت کلوژر - برنامه‌نویسی هم‌روند.
Hello World:
تعریف یک تابع:
(defn square [x]
توکل در لغت یعنی اعتماد و تکیه کردن بر کسی و در اصطلاح یعنی اعتماد کردن به خدا و آنچه ازوست و ناامید شدن از انسان و آنچه به دست اوست.
توَکّل یعنی کسی را وکیل در کار خود قرار دادن. در اسلام شخصی که بر خدا توکل کرده، کارهای خود را به خدا حواله کرده و از هر عامل دیگری در امور خود دوری می‌جویند. شخص توکل‌کننده را «متوکل» می‌نامند. شخص متوکل تنها به خدا وابسته‌است و او را اساس اعمال می‌داند.
کسی می‌تواند توکل پیشه کند، که به یقین، و ایمان، رسیده باشد. یقین، و ایمان به اینکه اولا خداوند قادر و بر انجام هر کاری تواناست، و ثانیاً رحیم و لطیف و با بندگانش مهربان است.
نسفی در این باره می‌نویسد:توکل ثمره ایمان است. ایمان هر که قوی‌تر باشد، توکل وی درست‌تر بود. یعنی هر که را ایمان باشد به هستی، و یگانگی خدا، او به یقین بداند که خدا داناست به همه چیز، و تواناست بر همه چیز، و رحمت و عنایت او در حق بندگان زیاده از آن است، که رحمت و عنایت مادر در حق فرزند، بلکه هیچ نسبت ندارد رحمت و شفقت مادر به رحمت و شفقت حق. شفقت مادر در حق فرزند هم اثر شفقت حق تعالی در حق بندگان خود.ای درویش توکل درست از یقین درست پیدا می‌آید. یقین هرکه تمام‌تر بود، توکل وی درست‌تر بود و یقین در دل است و توکل کار دل است. چون دل آرام گرفت، خدا روزی بندگان می‌رساند و کار بندگان می‌سازد.محمد غزالی نیز توکل را حالتی از احوال دل آن را ثمره ایمان می‌داند. وی توکل را بر دو ایمان استوار می‌بیند؛ یکی ایمان به توحید، و دیگر ایمان به کمال لطف و رحمت. غزالی معتقد است، اگر کسی به چند صفت وکیل ایمان داشته باشد، دل او بر وکیل اعتماد می‌کند و توکل تمام می‌شود؛ یکی آنکه او تمام حقایق را با علم کامل می‌داند؛ دوم آنکه قدرت کامل دارد تا آنچه را می‌داند آشکار سازد؛ سوم آنکه مهر و شفقت کامل دارد بر موکل و اصرار تمام دارد تا حق محفوظ بماند.
مولوی در داستان شیر و نخجیران به دو دیدگاه دربارهٔ توکل می‌پردازد. او شیر را نماینده کسانی معرفی می‌کند که توکل را به معنای نفی کوشش و جهد نمی‌دانند و نحجیران را نماد گروهی برمی‌شمارد که پیشه کردن توکل را با ترک جهد و کوشش و اعتقاد به جبر کامل در زندگی انسان یکی می‌دانند. سرانجام چنین نتیجه می‌گیرد، که توکل به این معنا نیست که آدمی دست از کار و کوشش بکشد و به انتظار پیشامدهای روزگار باشد.
وی سابقه عضویت در باشگاه منچستر یونایتد را دارد و اولین مربی تاریخ تیم ملی فوتبال انگلستان در سال‌های ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۲ را دارد.
در فیزیک ، یک فضای حالت ، یک فضای هیلبرت مختلط است که در آن هرکدام از حالت های همزمان سیستم به وسیله ی یک بردار یکه نمایش داده می شوند.با استفاده از نشان‌گذاری برا-کت دیراک می توان با این بردار های حالت مانند بردار با استفاده از جبر خطی رفتار کرد.این فرمول بندی مکانیک کوانتومی بسیار توانمند است ، تا جایی که می‌تواند محاسبه ی انتگرالهای پیچیده را با اعمال برداری جایگزین کند.
واژهٔ صبر در اسلام به معنی به تعویق انداختن عکس‌العمل به امری ناخوشایند یا آزاردهنده جهت کسب رضایت خداست.
به گفتهٔ پیامبر اسلام «الصبر ثلاثت: صبرٌ عند المصیبت و صبرٌ علی الطاعت و صبرٌ عن المعصیتاصول کافی، جلد ۲، صفحهٔ ۹۲»، صبر ۳ نوع دارد:
در قرآن، خدا دوست‌دار کسی که صبر می‌کند قلمداد شده‌است: «وَاللَّهُ یُحِبُّ الصَّابِرِینَقرآن کریم، سورهٔ آل عمران، آیهٔ ۱۴۶» در مذهب شیعه دوازده‌امامی، احادیث بسیاری در ستایش صبر وارد شده‌است. در معارف اسلامی، صبر ضد جزع دانسته شده که ترکیب «جزع و فزع» به معنی بی‌قراری نمایان کردن از آن ساخته شده‌است.
قاشق چایخوری در معنای عمومی قاشق کوچکی است که به‌خصوص برای سرو چای، قهوه و دسر استفاده می‌شود. در واحدهای اندازه‌گیری آشپزی علامت اختصاری این قاشق t یا tsp است و گنجایش آن ۵ میلی لیتر است. این قاشق یک سوم قاشق غذاخوری گنجایش دارد.
لازم به تذکر است که این قاشق برای اندازه‌گیری گرم نیست زیرا وزن مواد مختلف با وجود حجم یکسان متفاوت است.
یک قاشق چایخوری یک قاشق کوچک مناسب برای هم زدن و ریختن محتویات یک فنجان چای یا قهوه یا اضافه کردن کمی شکر به آن است. این قاشق‌ها دارای سرهای کم و بیش بیضی هستند. قاشق چایخوری بخش رایجی از چیدمان میز است.
پیمانه ظرفی است که برای اندازه‌گیری مایعات و موادغذایی خشک در آشپزی بکار می‌رود. معمولاً این اندازه‌گیری به عنوان یک واحد رسمی در پخت‌وپز استفاده می‌شود. این نوع اندازه‌گیری برای دقت در بکار بردن دستور غذا است و به عنوان یک واحد اندازه‌گیری برای فروش موادغذایی بکار نمی‌رود.
کشورهای مختلف از پیمانه‌های متفاوتی استفاده می‌کنند. هیچ توافق بین‌المللی‌ای در مورد حجم یک پیمانه وجود ندارد و یک پیمانه گنجایشی از ۲۰۰ تا ۲۸۴ میلی لیتر ممکن است داشته باشد. پیمانه برای اندازه‌گیری گرم نیست زیرا وزن مواد مختلف با وجود حجم یکسان با یکدیگر متفاوت است.
در اتحادیه کشورهای همسود مانند کانادا، استرالیا، نیوزیلند، شبه‌قاره هند، آفریقای جنوبی، ...) و آمریکای لاتین و لبنان یک پیمانه ۲۵۰ میلی لیتر گنجایش دارد. این مقدار با ۱۶ قاشق غذاخوری استاندارد (گنجایش ۱۵ میلی لیتر) برابراست.
یک پیمانه در کشور آمریکا ۲۴۰ میلی لیتر گنجایش دارد.(21 CFR 101.9 (b) (5) (viii)U.S. Food and Drug Administration—Guidelines for Determining Metric Equivalents of Household Measures
در کشور ژاپن پیمانه‌های امروزی برای پخت‌وپز، ۲۰۰ میلی لیتر گنجایش دارند. در واحد اندازه‌گیری سنتی ژاپنی پیمانه‌ای چوبی و چهارگوش به نام گو برای اندازه‌گیری برنج و ساکی وجود دارد که گنجایش آن ۱۸۰ میلی لیتر است. پیمانه‌های برنج که امروز در سراسر دنیا وجود دارد نیز از این واحد پیروی می‌کنند که ۱۸۰ میلی‌لیتر معادل ۱۲۵ گرم برنج گنجایش دارد که تقریباً وعده غذای یک نفر است.
در ایران گنجایش یک پیمانه به‌طور رسمی تعریف نشده‌است و در منابع مختلف دو گنجایش به چشم می‌خورد. در برخی از منابع به نقل از ماهنامه هنر آشپزی گنجایش یک پیمانه ۲۵۰ میلی لیتر تعریف شده‌است.
در برخی دیگر از منابع گنجایش یک پیمانه ۲۰۰ میلی لیتر تعریف شده‌است. در برخی دیگر نیز نام پیمانه در دستور غذایی آمده‌است اما هیچ تعریفی از گنجایش پیمانهٔ مورد نظر ارائه نشده‌است.
دودمان نوزدهم مصر یکی از دوره‌های تاریخی پادشاهی نوین در مصر باستان است. این دودمان توسط رامسس یکم، وزیر و جانشین هرمهب که توسط خود او به جانشینی برگزیده شد، پایه‌گذاری شد و از آن رو در تاریخ مصر اهمیت دارد که در آن لشکرکشی‌های فراوانی به کنعان شد.
شاهان جنگجوی آغازین دودمان هجدهم مقاومت چندانی از شاهان سرزمین‌های همسایه مصر ندیدند و این باعث شد تا بتوانند گستره نفوذ خود را بسیار بالا برند. این وضعیت اما تا پایان دودمان ۱۸ به شدت تغییر کرد و امپراتوری‌هایی همچون امپراتوری هتی توانستند با گسترش نفوذ خود در سوریه و کنعان به قدرت‌هایی جهانی تبدیل شوند. پادشاهانی چون ستی یکم و پسرش رامسس دوم در دودمان نوزدهم ناچار شدند تا با این چالش‌ها روبرو شوند.
فرعونهای دودمان ۱۹ام برای نزدیک به ۱۱۰ سال بر مصر فرمانروایی کردند. این دوره برابر بود با سال ۱۲۹۲ پ.م. تا ۱۱۸۷ پ.م. امروزه باور بر این است که حکومت ستی یکم نه ۱۵ سالی طول کشیده باشد که هر دو مصرشناس یورگن فون بکرت و پیتر برند ذکر کرده‌اند، بلکه ۱۱ بوده‌است. از این رو این زمان باید میان ۱۲۷۹–۱۲۹۰ پ.م. بوده باشد که در این صورت پدر ستی و فرمانروای پیش از او میان ۱۲۹۰–۱۲۹۲ پ.م. فرمانروایی می‌کرده‌است. بسیاری از این فرعون‌ها در دره پادشاهان در تبس به خاک سپرده شده‌اند.
دست‌بند یا به فارسی تاجیکی‌ کلپچه، نوعی وسیله برای ایجاد محدودیت فیزیکی است که با استفاده از آن مچ‌های دو دست فرد در نزدیکی هم قرار می‌گیرند و بدون استفاده از کلید، امکان رهاسازی از آن وجود ندارد. دستبند برای متهمان یا مجرمانی که امکان فرار یا آسیب زدن به خود یا دیگران وجود داشته باشداستفاده می‌شود، در ضمن پا بند نیز در امر محدود سازی فیزیکی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
از دستبند در اسباب‌بازی کودکان نیز استفاده میشود.
همچنين دستبند براى افراد 15 سال و بالاتر طراحى
تنگ‌پوش نوعی لباس است، شبیه ژاکت و با آستین‌های دراز که از آن برای ایجاد محدودیت فیزیکی در فردی که ممکن است به خود یا دیگران آسیب رساند، استفاده می‌شود. تنگ‌پوش معمولاً از جنس کرباس تهیه می‌شود ولی نوع چرمی یا پلاستیکی آن به عنوان یک پوشش مد روز هم ساخته شده‌است.
در سال‌های دور، ایجاد محدودیت فیزیکی به عنوان یک روش درمانی در بیماری‌های روانی مورد استفاده قرار می‌گرفت و از همین رو استفاده از این وسیله با دید منفی همراه شده‌است.
از نظر ایمنی، این وسیله نباید برای مدت طولانی مورد استفاده قرار گیرد چون موجب درد می‌شود. همچنین رها شدن از آن در موارد اضطراری مشکل دیگر آن است. امنیت این وسیله نیز تضمین شده نیست و موارد متعددی از فرار سریع از داخل آن ثبت شده‌است. تنگی و گشادی این لباس در امنیت آن مؤثر است.
کچ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کرباس (انگلیسی: Canvas) به‌عنوان پارچه‌ای با بافت ساده و بادوام شناخته می‌شود که معمولا به خاطر مقاومت در آب بسیار خواهان دارد. کرباس در اصل یک ماده مفید برای تولید پارچه بادبانی و یک وسیله عالی برای مدیوم نقاشی به حساب می‌آید، اما در حال حاضر در کاربردهای دیگری همچون ساخت چادر، کفش‌های کژوال و کیف‌های باکلاس مورد استفاده قرار می‌گیرد. بیشتر کرباس موجود در بازار از الیاف پنبه‌ای تشکیل شده اند، اما به طور سنتی این پارچه با کنف و لینن ساخته می‌شود.
کرباس نوعی پارچه درشت بافت و سنگین است که از الیاف پنبه، کتان یا کنف بافته می‌شود.
از این پارچه برای ساخت بوم نقاشی استفاده می‌شود.
کرباس دارای نخ ضخیم است که در الگوی بافت ساده به طور محکم بافته می‌شود. هر چند این پارچه به خاطر ضخامت و دوام پذیری که دارد شبیه دنیم است، اما دنیم حاوی بافت جناغی است. به دلیل ضخامت نخ کرباس، تراکم رشته‌های این نوع پارچه پایین است. بیشتر کرباس‌ها حاوی تراکم نخ بین ۵۰ تا ۱۰۰ هستند. البته تراکم نخ بالاتر در ازای بافت نرم تر، دوام پذیری این پارچه را قربانی می‌کند. هر چند که در حال حاضر، پنبه محبوب ترین ماده برای ساخت کرباس است، اما هنوز هم تولید این پارچه با کنف و لینن امکان پذیر است. کرباس به طور طبیعی در برابر آب مقاوم است و شکل‌های معاصر کرباس صنعتی معمولا با پوششی از پلی وینیل کلراید (PVC) بر روی یک یا هر دو جانب آن مزین گردیده اند تا خاصیت عایق بودن آن در برابر آب بیشتر گردد.
کرباس در اصل به‌عنوان مدیوم نقاشی (painting medium) در میان هنرمندان ونیزی دوره رنسانس مشهور بود. ونیز که مرکز رنسانس ایتالیا محسوب می‌شد، نقاشان را به دلیل رطوبت بالای محیط در خود جای داده بود تا در این شهر آبی به خلق کارهای هنری بر روی پنل‌های چوبی و دیوارها بپردازند.
پیش از آنکه کرباس به‌عنوان مدیوم نقاشی به محبوبیت دست پیدا کند، ماده اصلی برای ساخت پارچه بادبانی به حساب می‌آمد. با گذشت به زمان‌های خیلی قدیم به سختی می‌توان تعریف روشنی از کرباس به دست آورد؛ اما واقعیت این است که حتی ابتدایی ترین بادبان‌های مصر باستان هم به پارچه‌های بادبانی کرباس جدید بسیار شباهت داشته اند.
از آنجاییکه ونیز قبلا مرکز صنعت دریایی ایتالیا بود، لذا نقاشان دوره رنسانس برای استفاده مجدد از پارچه بادبانی کرباس جهت ایجاد هنر خودشان کمی مشکل داشتند. با این حال در آن دوران، کنف ماده اولیه برای تولید کرباس به شمار می‌رفت و برای زمان محدودی به‌عنوان محبوب ترین الیاف کرباس محسوب می‌شد.
در حقیقت مورخین بر این اعتقادند که کلمه canvas (به معنی کرباس) ریشه در لغت یونانی یا لاتین cannabis دارد. با بهبود تجارت پنبه هند در قرن هفدهم میلادی، تولید کنف اروپایی کاهش یافت، اما نام پارچه کرباس یادآور ریشه کنفی این منسوج است.
با توجه به اینکه صفحه‌های چوبی با ترک خوردن و تاب برداشتن مواجه می‌شوند، نقاشان بر روی کرباس که مقاومت قابل توجهی بر روی زمان و عناصر دارد، سرمایه گذاری کردند؛ بنابراین کرباس در فاصله زمانی کوتاهی به محبوب ترین مدیوم نقاشی در سراسر اروپا بدل گردید. حتی مهم ترین نقاشی‌های اواخر دوره رنسانس نیز بر روی کرباس کشیده شده و کرباس تا به امروز یکی از رایج ترین مدیوم‌های نقاشی باقی مانده است.
در طول قرن ها، کرباس هیچگاه محبوبیتش را به‌عنوان ماده ساخت پارچه بادبانی از دست نداده است. هر چند که بادبان‌های مدرن گاهی اوقات از طریق الیاف مصنوعی تولید می‌شوند، اما کرباس پنبه‌ای و لیننی برای پارچه بادبانی هنوز هم انتخاب محبوبی هستند. کرباس به تدریج به دیگر کاربردهای محیط بیرون هم گسترش یافته است و در طول قرن‌ها به محبوب ترین ماده برای ساخت چادر و دیگر اشکال پنگاه‌های موقتی تبدیل شده است.
در برهه‌ای از زمان، کرباس به صحنه تولید اکسسوری‌های مد و پوشاک نیز وارد گردید. امروزه پیدا کردن کیف‌های شیک گران قیمت تولید شده با کرباس همانند لباس‌های بیرونی که برای آب و هوای سرد کاربرد دارند، رایج است. علیرغم فراوانی مواد مصنوعی در حال حاضر، باز هم بیشتر انواع کرباس استفاده شده در پوشاک، مبتنی بر پنبه هستند.
فرآیند استفاده شده برای تولید پارچه کرباس با توجه به هدف به کار گیری پارچه متفاوت خواهد بود. پارچه کرباس به کار رفته برای نقاشی حاوی چندین فرآیند پس از تولید اضافی است. با وجود این واقعیت که تولید کنندگان منسوج می‌توانند کرباس را از طریق پنبه، لینن یا کنف نیز تولید نمایند، اما هر یک از این الیاف دارای ویژگی‌های مشابهی هستند؛ بنابراین فرآیند تولید اولیه استفاده شده برای تولید کرباس صرف نظر از الیاف انتخابی مشابه است.
در عصر مدرن، کرباس در ابتدا برای مواد نقاشی تولید می‌گردد. هر چند که بعضی از قایق‌های بادبانی هنوز از بادبان‌های کرباسی استفاده می‌کنند، اما دیگر این نوع قایق‌ها در این دوره و زمانه چندان محبوب نیستند و بسیاری از قایق‌های بادبانی جدید، بادبانی‌های کرباسی خودشان را با جایگزین‌های مصنوعی عوض کرده اند.
کرباس تا حدودی در دنیای لباس بیرونی نیز محبوب باقی مانده است. بسیاری از چادرهای معاصر حاوی مواد مصنوعی هستند، اما بعضی از علاقمندان کمپ زدن به مزایای چادرهای کرباس اصیل آگاهند. همچنین برخی از افراد طرفدار فضای بیرون اعتقاد دارند که چادرهای کرباس بهتر از جایگزین‌های مصنوعی عمل می‌کنند.
در صنعت پوشاک، کرباس در وهله نخست جهت تولید لباس بیرونی و پوشاک کاری مورد استفاده قرار می‌گیرد. مثلا دسته‌ای از برندهای محبوب برای ساخت کاپشن‌های کاری فصل زمستان از مزایای لایه‌های خارجی کرباس کمک می‌گیرند. این کاپشن‌ها مخصوصا در بخش‌های غربی آمریکا که با زمستان بسیار سرد اما عموما خشک مواجه اند، کاربرد دارند.
تنها کاربرد اصلی کرباس در‌های فشن (مد سطح بالا) به تولید کیف‌های دستی مربوط می‌شود. برخی از مطلوب ترین کیف‌های دستی جهان دارای ظاهر بیرونی کرباسی هستند؛ چون این ماده در برابر آب و پارگی مقاوم است، و این موضوع دوام پذیری مطلوبی برای آن فراهم می‌کند. طراحان در دنیای لباس کژوال گاهی اوقات از کرباس جهت تولید کفش استفاده می‌کنند که قابل توجه ترین کفش‌های کتانی باکیفیت از طریق این نوع ماده تولید می‌شوند.
پنبه محبوب ترین ماده برای تولید کرباس به شمار می‌آید و هند عنوان بزرگترین تولید کننده پنبه جهان را داراست. با این حال این کشور به اندازه همسایه خودش یعنی چین (برترین صادر کننده منسوجات در سطح جهان)، محصولات نساجی نهایی و تکمیل شده را تولید نمی کند.
هر چند که هند به احتمال زیاد منابع فراوانی از پنبه برای تولید پارچه کرباس دارد، اما کشاورزان پنبه هندی معمولا این محصولات زراعی خام را برای تولید به چین ارسال می‌کنند. با وجود اینکه بعضی از شکل‌های کرباس حاوی پنبه نیستند، اما چین بزرگترین تولید کننده لینن و الیاف کنف صنعتی در جهان است. اگر هر نوع پارچه کرباسی در اختیار دارید، به احتمال زیاد آن پارچه ساخت چین است.
کرباس لیننی و پنبه‌ای معمولا در میان شکل‌های پارچه طبیعی موجود در بازار، کمترین قیمت را دارند. زمانی کنف یکی از فراوان ترین و رایج ترین الیاف زراعی جهان بود، اما در حال حاضر کرباس تولیدی از طریق آن با قیمت زیادی مواجه است. قیمت‌ها برای کرباس به نوع فروشنده بستگی دارد.
از آنجاییکه کرباس در وهله نخست از مواد طبیعی ساخته می‌شود، لذا تولیدش بر روی محیط زیست تأثیر نسبتا اندکی به وجود می‌آورد. زاموسقه که به‌عنوان ماده تکمیلی نهایی به بوم نقاشی اضافه می‌شود، معمولا شامل مواد طبیعی و مصنوعی است. همچنین PVC یک ماده کاملا مصنوعی است که تأثیر قابل توجهی بر روی محیط زیست ایجاد می‌کند.
در طول تولید PVC، فتالات‌های (phthalates) سمی به محیط زیست محل تولید وارد می‌شوند و این پلاستیک در صورتیکه به صورت درست دفع نگردد می‌تواند دیوکسن آلوده محیط زیست را تولید کند. زاموسقه نیز به سهم خود یک نوع چسب مخصوص تولید شده از طریق پوست خرگوش یا یک جایگزین مصنوعی است که به ترتیب به دلایل اخلاقی و زیست محیطی نامطلوب تلقی می‌شود.
تولید لینن، پنبه و کنف در صورت درست انجام شدن برای محیط زیست آسیب خاصی ندارد. با این حال بیشتر کشاورزان محصولات زراعی از مواد شیمیایی سمی استفاده می‌کنند که به اکوسیستم‌های اطراف صدمه می‌زنند. برای مطمئن شدن از سازگاری کرباس با محیط زیست، بهتر است پارچه ارگانیک و بدون PVC انتخاب شود.