moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سنگ‌نوشته پنجره کاخ تچر در تخت جمشید، بر روی پنجره‌ها، طاقچه‌های ایوان و تالار اصلی کاخ تچر واقع شده‌است. این کتیبه به سه زبان میخی پارسی باستان، خط میخی ایلامی، میخی بابلی نقر شده‌است که هر زبان دارای یک سطر است. نوع چیدمان خط‌ها به این صورت است که متن پارسی باستان همه جا به طور افقی روی حاشیه بالای پنجره‌ها و طاقچه‌ها قرار دارد. متن عیلامی به طور ایستاده، در حاشیه سمت چپ و متن بابلی در قرینه آن و سمت راست حک شده‌است. موضوع کتیبه معرفی و ثبت ساخت دریچه سنگی در کاخ تچر است. این کتیبه به امر داریوش بزرگ ثبت شده‌است.
دریچه سنگی ساخته شده در کاخ داریوش شاه.
سنگ‌نوشته یکم پارسی باستان پی‌بنای دیوار جنوبی تخت جمشید یکی از چهار کتیبه پی‌بنای دیوار جنوبی تخت جمشید است. این کتیبه به میخی پارسی باستان می‌باشد. تعداد سطور این سنگ نبشته ۲۴ سطر است. موضوع سنگ نبشته که به دستور داریوش بزرگ ساخته شده‌است، ستایش اهورامزدا، توصیف سرزمین پارس و آرزوی پایندگی از اهرامزدا می‌باشد.
اهورا مزدای بزرگ که مُهست (بزرگترین) خدایان است. او داریوش را شاه آفرید، او را پادشاهی بخشید، به خواست اهورامزدا داریوش پادشاه است. گوید داریوش شاه: این کشور پارس که اهورامزدایم به من سپرد، که زیبا و خوب اسپ و نیک مردم است. به خواست اهورا مزدا و من داریوش شاه از دیگری نمی‌ترسد. گوید داریوش شاه: چنان باد که مرا اهورامزدا و بُغان (خدایان) دوره شاهی پشتیبانی دهند و این سرزمین را اهورامزدا از سپاه (دشمن)، از سال بدو از (دیو) دروغ بپایاد. بدین سرزمین سپاه (دشمن)، بدسالی و (دیو) دروغ میاد. این را من از اهورا مزدا با ایزدان خاندان شاهی به نماز خواستارم، باشد که اهورامزدا و ایزدان خاندان شاهی این خواهشم را برآورند.
سنگ‌نوشته دوم پارسی باستان پی‌بنای دیوار جنوبی تخت جمشید یکی از چهار کتیبه پی‌بنای دیوار جنوبی تخت جمشید است. این کتیبه به میخی پارسی باستان می‌باشد. تعداد سطور این سنگ نبشته ۲۴ سطر است. موضوع سنک نبشته که به دستور داریوش بزرگ ساخته شده‌است، معرفی داریوش بزرگ، معرفی سرزمین های خراجگزار و اندرزگویی به فرمانروایان می‌باشد.
من (هستم) داریوش شاه بزرگ، شاه شاهان، شاه کشورهای بسیار، پسر ویشتاسپه هخامنشی. گوید داریوش شاه: این است کشورهایی که به خواست اهورامزدا، من به یاری این مردم پارس از آن خود کرده‌ام. که بیم من به دلشان نشست، و مرا باج آوردند: عیلام، ماد، بابل، عربستان، سوریه، مصر، ارمنستان، کاپادوکیه، لودیه، ایونیه، یونانیانی که در جزایر هستند و کشورهایی که آن سوی دریای (اژه) هستند، ساگارتیا، خراسان، سیستان، هرات، بلخ، سغد، خوارزم، ناحیه صدگاو، رخج، هند شمال غربی، گندارا، ناحیه سکاها، مکران. گوید داریوش شاه: اگر تو چنین می‌اندیشی: چنان باد که از دیگری نترسم. این قوم پارسی را بپای، اگر قوم پارسی پاییده شوند، اهورا برکت جاودانی بر این قوم (دودمان) ارزانی خواهد داشت.
واژه علاقه بند در ادبیات فارسی به کسی گفته می‌شد که حرفه او ساختن و فروش قیطان و نوارهای ابریشمی باشد. علاقه‌بندان ابریشم تابیده و نوار و قیطان می‌فروختند.
نخ و رنگ عناصر اصلی علاقبندی است.
از علاقه‌بندان گاه به نام «موزون» و «موزونان» نیز یاد شده‌است و برخی از متون از علاقه‌بندان با عنوان «شعربافان» (به فتح شین) یاد کرده‌اند. «شعرباف» دراینجا بمعنی سراینده و شعرآفرین (به کسر شین) نیست چرا که نوعی بافندگی با مو یا ابریشم را در گذشته «شعربافی» (به فتح شین) می‌خواندند.
این حرفه کوچک که در آغاز منحصر به ساختن و فروختن چند نوع نوار و قیطان بود به تدریج به گونه دیگر حرفه‌ها و صنایع دستی موارد استفاده متعدد پیدا کرد و در نتیجه رشته‌های متنوعی در این صنعت ایجاد شد.
هنر علاقه‌بندی در بسیاری شهرهای ایران رواج دیرینه خود را از دست داده‌است، و تنها در شهرهای اصفهان و کاشان و یزد و قم تا دهه پنجاه خورشیدی هنوز علاقه‌بندی از رونقی نسبی برخوردار بود. در اصفهان بازاری به این نام وجود دارد. در تهران بازار علاقه‌بندان ازبین رفته و فعالیت‌های مربوط باین هنر در چند کارگاه خیلی کوچک، محدود شده‌است.
وسیع‌ترین و مجهزترین کارگاه‌های علاقه‌بندی تهران در دهه ۵۰ خورشیدی متعلق به حسن یراقچی فرزند حاج محمدعلی یراقچی بود که خود از علاقه‌بندان به نام بوده‌ است.
حاج محمدعلی یراقچی قسمتی از تزئین در کاخ‌های سلطنتی را از دوران قاجاریه به‌عهده داشت. از دیگر علاقه‌بندان معروف محمدحسین یراقچی و آقا میرزا احمد یراق‌باف و حاج‌غلامحسین یراقچی را می‌توان نام برد.
درصفحه ۴۲۶ صبح‌گلشن نیز بمطلب فوق‌اشاره رفته‌است. درویشانه داشت و برای کسب معاش بعلاقه‌بندی همت می‌گماشت، ص۱۹۸ طبع‌گلشن.
لطافت و نزاکت طبعش بیشتر ازآن است که وصف توان کرد. درفن علاقه‌بندی چنان مهارت داشت که با کاشتن گل و دورنگ نوشته بود. به‌طوری‌که ازاسلوب وصافی خارج نشده بود. مصراع این است: «بنگر صنع خدا رابنگر» از رنگ و افشان و کاغذ و همچنین ازسرنج وسفیدآب و لاجورد شوئی نیز اطلاع داشت. اوصاف حمیده‌اش چندان است که شرح آن در این رساله نگنجد، مجمع‌الخواص صفحهٔ ۶۷.
جلالای کاشی در کمال درویشی و دردمندی است. مدت‌هاست که در اصفهان درفن شعربافی صاحب تصرف بود. اما ذوق شعربافی ازآن کسب او را محروم ساخت «یقینی» تخلص می‌کرد. تذکره نصرآبادی صفحهٔ ۳۳۶.
کار علاقبندی حیطه وسیعی دارد که در محدوده آن با رشته‌های گوناگون ظریفی رودرو می‌شویم:
نقده‌دوزی، ده یک دوزی، ملیله‌دوزی، منجوق‌دوزی، مرواریددوزی، پولک‌دوزی، سجاف‌دوزی، مغزی‌دوزی، فتیله دوزی (آجیده)، قلاب‌دوزی، یقه‌دوزی (سلسله‌دوزی)، لمسه‌دوزی، سوزن‌دوزی، شماره‌دوزی (مریشکا)، پیله‌دوزی، آئینه‌دوزی، تکه‌دوزی، ابریشم‌دوزی، گلدوزی، زرددوزی، سیم‌بافی، زرکشی. وبااینکه رشته‌های فوق هریک مستقل‌اند وتبحر و مهارت متمایزی را می‌طلبند، اکثر علاقبندان در این زمینه‌ها نیز دستی بلند داشته‌اند و حتی در پیشبرد این رشته‌ها و تنوع و تکامل آن نقشی مؤثر ایفا کرده‌اند.
تأثیر علاقبندان در رشته‌های یاد شده گاه تاحد ابتکار و خلق وسایلی بوده‌است که موجب جهش و تغییری کیفی در رشته مزبور گردیده‌است.
بدینسان علاقبندی جایگاه ویژه‌ای درمیان صنایع مستظرفه بخود اختصاص می‌دهد:
علاقه‌بند با تهیه یراق در پیشبرد زنجیره دوزی مؤثر می‌افتد یا با تهیه گلابتون و ملیله در پیشبرد ملیه‌دوزی و گلابتون‌دوزی نقش می‌یابد و در دیگر رشته‌ها نیز به نحوی تأثیر می‌بخشد.
علاقه‌بند باید با گذشت زمان مهارت کافی در رنگ‌آمیزی بدست آورد تا بتواند رنگ نخ‌های سفید، نوارها و منگوله‌ها و حاشیه‌های بافته شده را هماهنگ و همسان با رنگ پارچه‌ای کند که این نوارها و حاشیه‌ها به آن متصل خواهد شد؛ و با این گزینش باید به زبان رنگ‌ها راه یابد و جلوه و رخشندگی هررنگ را در رنگ همزادش دریابد.
بخاطر اهمیت اساسی کار بافندگی در علاقه‌بندی ضروری بنظر می‌آید که کارهای مربوط ببافندگی را تقسیم‌بندی کنیم و تاحد امکان بشرح هریک از اجزاء آن بپردازیم: بافندگی شامل ریشه‌بافی، یراق‌بافی، قیطان‌بافی، طناب‌بافی و نواربافی است.
سه نوع اصلی آن با این نام‌ها و مشخصات پیدا می‌شود:
ریشه مبلی به سه شکل ساده و منگوله‌وار و شبکه‌وار دیده می‌شود (ش ۴ وش ۵).
ریشه پرده‌ای: به صورتهای ساده، تک‌تک و منگوله‌دار تهیه می‌گردد.
ریشه‌های لباسی: ساده‌است.
پهنای ریشه‌ها بین ۲ تا ۷ سانتی‌متر تغییر می‌یابد. با پهنای ۲ تا ۶ سانتی‌متر در حاشیه پرده‌ها مصرف می‌شود. با عرض‌های ۶ تا ۳۰ سانتی‌متر، درمبل بکار می‌رود. درلباس انواع ۶ تا ۷۰ سانتی‌متری آن مورد استفاده‌است.
درمیان منگوله‌های مختلف نوعی که بکلاه‌های مخصوص تشریفاتی گاردهای تشریفات نصب می‌شود (ش۷) منگوله تشریفات نام دارد. نوعی ازآن که به بندهای پرده‌های کرکره‌ای متصل است، منگوله کشش خوانده می‌شود.
آپولیت نی منگوله‌ای شرابه مانند است که در لباسهای افسران ارشد، روی پاگون و در منتهی شمشه‌ها جا می‌گیرد. آخر از پورقبه بگوئیم که آن را به شمشیرهای تشریفات در سلامها می‌آویزند.
نمره‌های یراق که اندازه آن را به سانتی‌متر مشخص می‌کند: ۱، ۲، ۵ر۲، ۳، ۴ است؛ و به شکل‌های ساده، مارپیچ، زنجیره‌ای و منقوش به فروش می‌رسد. یراق واژه ترکی است.
درتهیه نوار، رنگ‌آمیزی و هماهنگی رنگ‌ها مورد نظر است. نوارهای زربفت بهترین و گرانترین نوع نوار است.
سرداران شمسه‌دار ـ در موزه مردم‌شناسی
علاوه‌بر کارهایی که به آن اشاره شد، علاقه‌بندان بسته به ذوق و سلیقه و مهارت‌های شخصی، کارهای جنبی دیگری نیز انجام می‌دهند، ازآن جمله بافت دکمه‌های مخصوص، نشانها، کمرهای یراقدار تشریفاتی برای آویختن شمشیر در مراسم مخصوص، شمسه‌ها، پاگونها، سردوشی‌های تشریفاتی و نظامی، واکسیل و … نیز کارهایی تزئینی نظیر آراستن لباسهای تشریفاتی، سراپرده‌ها، سرسراها، راه‌پله‌ها، جایگاه‌های مخصوص را علاقه‌بندان انجام می‌دهند. ملیله‌وپولک‌دوزی روپوشها و شنل‌های تشریفاتی اجراء زردوزی تاج‌ها و نیم‌تاج‌های مخصوص تشریفات و بسیاری اعمال دیگر نیز از این دست به علاقبندان واگذار می‌شود.
قالبها بیشتر به شکل گلابی، تنبوشه‌ای، فنجانی، کاسه‌ای، پولکی هستند و بند پرده نیز به همین نام‌ها خوانده می‌شود.
اما همپای اختراع ماشین‌های مختلف و پیشرفت و ماشینی‌شدن صنایع، در کارهای علاقه‌بندی نیز ماشین چهره نشان داده‌است. با اینهمه هنوز هم نیمی از این کارها با استفاده از روش‌های دستی انجام می‌گیرد. بهرصورت دستگاهای مربوط بکار علاقه‌بندی اینهاست:
ماشین نواربافی، ریشه‌بافی، منگوله‌بافی، ابریشم‌تابی، سرمه‌تابی، طناب‌تابی، قیطان‌بافی، سنبله‌بافی، برزنت‌بافی، یراق‌بافی، سیم‌سازی و نخ پیچی.
سنگ‌نوشته بابلی پی‌بنای دیوار جنوبی تخت جمشید یکی از چهار کتیبه پی‌بنای دیوار جنوبی تخت جمشید است. این کتیبه به خط بابلی می‌باشد. تعداد سطور این سنگ نبشته ۲۴ سطر است. موضوع سنگ نبشته که به دستور داریوش بزرگ ساخته شده‌است، ستایش اهورامزدا، اعطاء پادشاهی از اهورامزدا به داریوش بزرگ، گستردگی سرزمین پارس، آرزوی پایندگی برای پادشاهی و کاخ‌های داریوش بزرگ می‌باشد.
سنگ‌نوشته ایلامی پی‌بنای دیوار جنوبی تخت جمشید یکی از چهار کتیبه پی‌بنای دیوار جنوبی تخت جمشید است. این کتیبه به خط عیلامی می‌باشد. تعداد سطور این سنگ نبشته ۲۴ سطر است. موضوع سنگ نبشته که به دستور داریوش بزرگ ساخته شده‌است، ستایش اهورامزدا، ساخت تخت جمشید و آرزوی پایندگی برای پارسه (تخت جمشید) می‌باشد.
من داریوش شاه هستم، شاه بزرگ، شاه شاهان، شاه کشورهای بسیار، پسر وشتاسپه، یک هخامنشی. چنان که بر بالای اینجا، این دژ ساخته آمد، پیش از آن در اینجا دژی ساخته نشده بود، به خواست اهورامزدا این ارگ را من ساختم. اهورا مزدا و دیگر ایزدان را خواست که این ارگ ساخته شود. پس من آنان را ساختم و من آن را ایمن و زیبا و به اندازه ساختم چنانکه می‌خواستم و گوید داریوش شاه: چنان باد که اهورامزدا یا دیگر ایزدان مرا بپایند و نیز این ارگ را، و گذشته از این، هر آنچه در اینجا بر پای کرده شد، مباد آن که به چنگ بدخواه و بداندیش بیفتد.
علی بن ابوبکر بن علی هروی جهان گرد و صوفی ایرانی مسلمانی بود که در موصل زاده شد، اما خاندانش از هرات برخاسته بودند.
او در ۱۱۷۳–۱۱۷۴ میلادی، به بیت‌المقدس مسافرت نمود، این شهر در آن زمان در در دست مسیحیان بود. در مسافرتی دیگر شاهد یکی از فوران‌های کوه اتنا در ایتالیای امروز بود، در قسطنطنیه مانوئل اول کومننی (امپراتور از ۱۱۴۳ تا ۱۱۸۰ میلادی) را ملاقات کرد. در ۱۱۹۷ میلادی، در دریا گرفتار ناوگانی شد که ریچارد شیردل را به محاصرهٴ عکا می‌برد، و در ضمن آن بخشی از یادداشت‌هایش را گم کرد.
وی کتابی برای راهنمایی حجاج نوشت به نام کتاب الإشارة فی معرفة الزیارة، که به‌ترتیب از شام، فلسطین، مصر، امپراتوری بیزانس، بین‌النهرین، هند، عربستان، مغرب و حبشه گفتگو می‌کند، و دربارهٴ همهٴ این کشورها، غیر از دوتای آخری، اطلاعاتی مختصر ولی دست اول می‌دهد. وی تألیف دیگری نیز به نام کتاب العجائب دارد.
او در ۱۲۱۴–۱۲۱۵ میلادی، در حلب، درگذشت.
ابوالفرج عبدالرحمن بن نصرالله بن عبدالله شیرازی، پزشک مسلمان ایرانی بود که در حدود ۱۱۷۰میلادی، در حلب اقامت گزید.
اینچ مکعب یکی از یکاهای اندازه‌گیری غیر متریک حجم است.
هر یک اینچ مکعب برابر است با :
مخیتار هراتسی ، پزشک سده ۱۲ میلادی اهل ارمنستان بود که در هِر (خوی امروزی) زاده شد؛ احتمالاً در بغداد تحصیل کرد و در حدود ۱۱۸۴ میلادی، در پادشاهی ارمنی کیلیکیه به شهرت رسید. از وی اغلب با عنوان «پدر پزشکی ارمنی» یاد می‌شود.
طبیبی بسیار باسواد بود که یونانی، عربی و فارسی نیز می‌دانست. در ۱۱۸۴ میلادی (سال ۶۳۳ تاریخ ارمنی)، در کیلیکیه رساله‌ای به نام «تسلیت بیمار تب‌دار» نگاشت. عنوان کتاب ظاهراً تجنیسی از نام خود موٴلف است، چون مخیتار به معنی تسلی‌دهنده، و مخیتاروتیون به معنی تسلیت‌دادن است. این رساله چهل و شش فصل دارد و مطالب آن از مآخذ عربی، فارسی و ارمنی اقتباس شده‌است. اغلب اصطلاحات آن عربی ارمنی شده‌است. مخیتار رساله‌های دیگری هم دربارهٔ طب و کالبدشناسی تألیف کرد، ولی آنها را فقط از طریق منتخباتی که در آثار بعدی نقل شده‌است، می‌شناسیم.
اِشکَمِش یکی از ولسوالی‌های ولایت تخار در شمال خاوری افغانستان است. براساس آخرین برآوردها جمعیتش نزدیک به ۵۱٬۱۵۳ نفر می‌باشد.
بنگی یکی از ولسوالی‌های ولایت تخار در شمال خاوری افغانستان است با جمعیتی نزدیک به ۲۸۱۹۷ نفر.
بنگی یکی از ولسوالی های زیبای افغانستان است.این شهر کوچک قدمت 40000 ساله دارد
تالقان یکی از ولسوالیهای ولایت تخار در شمال خاوری افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۱۹۴۴۷۱ نفر.
چال یکی از ولسوالیهای ولایت تخار در شمال خاوری افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۲۴۵۹۶ نفر.
چاه‌آب یکی از شهرستان های استان تخار در شمال خاوری افغانستان است.
چاه آب از جنوب با شهرستان رستاق از شمال با دریای آمو و کشور تاجکستان، از غرب با شهرستان ینگی‌قلعه و از شرق با شهر بزرگ استان بدخشان همسایه است. با جمعیت بیش از ۱۲۰،۰۰۰ نفر دومین شهرستان پرنفوس تخار به شمار میرود. اکثریت
مردم چاه آب به زراعت، مالداری و تجارت مشغول اند.
در کنار موارد بالا مردم این شهرستان به صنابع کلالی، چرمگری، حلبی سازی و ... سالهاست دسترسی داشته و مشغول کار اند.
بزکشی و پهلوانی سرگرمی مورد علاقه مردم چاه آب است.
علاقه وافر مردم شهرستان چاه آب به کسب دانش و هنر باعث شده که همواره این شهرستان را به عنوان چاه آب فرهنگی یاد کنند؛ عبدالله عارف چاه آبی، شهیر داریوش، ادهم کاوه، جمشید شعله و مرحوم عین الدین عینی برجسته ترین شاعران چاه آب به شمار میروند.
همچنان در عرصه موسیقی محلی افغانستان نام آورانی چون عبدالرحیم چاه آبی، عبدالولی چاه آبی و تاج محمد چاه آبی از این خطه سر برآورده و سالهاست نوای خوش آیند موسیقی محلی تخارستان را به گوش دوست داران هنر رسانیده و زینت بخش محافل مردمان این مرز و بوم هستند.
مردم شهرستان چاه آب تاجیک بوده و بصورت عموم به زبان فارسی صحبت می کنند.
خواجه بهاءالدین یکی از ولسوالی‌های ولایت تخار در شمال خاوری افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۲۶،۲۸۰ نفر.
خواجه غار یکی از ولسوالیهای ولایت تخار در شمال خاوری افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۴۴۹۰۹ نفر.
دَرقَد یکی از ولسوالی‌های ولایت تخار در شمال خاوری افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۲۵۷۷۱ نفر.
درقد در شمال ولایت تخار واقع شده و با کشور تاجیکستان هم‌مرز است. ولسوالی درقد مانند جزیره‌ای واقع در میان رود آمو است.بی‌بی‌سی فارسی
ولسوالی درقد در ولایت تخار یگانه ولسوالی افغانستان است که در آن‌سوی دریای آمو موقعیت دارد. ساکنان این ولسوالی به‌دلیل نبود پل، با دشواری‌های زیادی مواجه‌اند. باشندگان این ولسوالی با استفاده از قایق‌های غیرمعیاری و خطرناک، از دریای آمو عبور می‌کنند و سالانه چندین تن غرق می‌شوند.۸صبح، کابل
در زمین‌لرزه آبان ۱۳۹۴ (زمین‌لرزه هندوکش ۲۰۱۵) گروه طالبان از خلأ امنیتی استفاده کرده و کنترل ولسوالی درقد را در دست گرفتند.همان منبع.
رُستاق یکی از ولسوالی‌های ولایت تخار در شمال خاوری افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۲۵۰،۰۱۱ نفر میباشد. ولسوالی رُستاق و دومین شهر عمدهٔ ولایت تخار می‌باشد.
این شهر در درهٔ کم‌آبی در شمال کوهستان‌های کم‌ارتفاع (۱۳۰۰متر) قرار دارد و تقریباً ۴ کیلومتر درازا و یک کیلومتر پهنا داشته و جمعیتی نزدیک به ۷۰۰۰ دارد که ۲۰٪ آنان کشاورزند.
بازار این شهر در نیمهٔ اول سدهٔ نوزدهم از بازارهای معروف شمال افغانستان بوده و اکنون در مسیر جادهٔ اصلی هند و بخارا قرار دارد.
ولسوالی رستاق از طرف شمال با ولسوالی چاه‌آب، و شمال شرق با ولسوالی رستاق، ینگی‌قلعه، از طرف غرب با ولسوالی خواجه‌غار، از طرف جنوب شرق با ولسوالی کشم بدخشان و از طرف شرق با فیض‌آباد و مرکز بدخشان و ولسوالی شهر بزرگ ولایت بدخشان همسایه است.
ولسوالی رستاق دارای ۱۴ روستا می‌باشد که بزرگترین آنها آقجر.گرگان، پیستیکه بزرگ. پیستیکه کوچیک و دانی کیوان می‌باشد.
فرخار یکی از ولسوالی‌های ولایت تخار در شمال خاوری افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۳۷،۸۶۴ نفر.
کلفگان یکی از ولسوالی‌های ولایت تخار در شمال خاوری افغانستان است با جمعیتی نزدیک به ۸۲،۷۵۰ نفر.
نمک‌آب یکی از ولسوالی‌های ولایت تخار در شمال خاوری افغانستان است با جمعیتی نزدیک به ۱۱،۵۶۳ نفر.
ولسوالی وُرسَج یا ولسوالی وَرسَج یکی از ولسوالی‌های ولایت تخار در شمال خاوری جمهوری اسلامی افغانستان است. با جمعیتی نزدیک به ۳۳،۵۰۶ نفر که ۳٫۱ درصد از نفوس ولایت تخار را تشکیل می‌دهد.
ورسج یکی از ولسوالی (شهرستان)های ولایت (استان) تخاربوده درقسمت شرقی شهرتالقان به امتداد ولسوالی فرخار موقعیت دارد. موقعیت جغرافیایی این ولسوالی و ساختار فزیکی آن به گونه‌ای بوده که زیبایی حیرت‌آوری را به پیش روی هربیننده عرضه می‌دارد، ساختاراین ولسوالی را یک بدنهٔ طویل و سه دره بزرگ و خوش‌منظر قَوُندوز، میانشهر و تَرُشت و دره‌های کوچک دیگری که نقاط مرزی وصل و فصل با ولایت‌های بدخشان، پنجشیر و بغلان می‌باشد تشکیل می‌دهد.
زیبایی‌ها و درخشش رنگهای پیکر سبزگونهٔ آن را نمی‌توان با نوشتن صفحاتی چند برخوا نندگان این مقاله معرفی نمود، اما با آنهم تلاش من این است تا با ایجاد متنی چند، حق قلم را رعایت و شیفتگان زیبایی‌ها را بی‌اطلاع نگذاشته و پیام طبیعت را برآن‌ها بازگو نمایم.
در حقیقت آنچه که زیبایی این دره را چند برابر ساخته و طراوتی خاص به آن بخشیده‌است، همانا دریای خروشان و پر از زنده جان آن بوده که از قله‌های مرتفع و سر به فلک کشیدهٔ کوه‌های آن سرچشمه گرفته و با شور و شعف فراوان همانند عاشق در پی معشوق با عبور از دل کوهسار و فوران از فراز سنگ‌های لعل گون، درامتداد پیکر کشیدهٔ این سرزمین سیلان می‌نماید.
هریک ازدره‌های این ولسوالی که به سان انگشتان دست نقش بربسته‌اند مزیت‌های خاص خویش رادارا بوده و فصول چهارگانه سال را حسب مقتضیات آن پاسخ و پذیرایی درخور می‌نمایند. درزممستان که مقتضای طبیعت وزش باد و ریزش برف و باران است بام و در این دیار را در سفید می‌بارد. بهارکه فصل ذوب شدن یخ‌ها و رشد و نموی نباتات و درختان است لباس عاشقانه برتن می‌کند و شیپور شادی را به صدا درآورده و ازقطرات باران با شگوفه‌های گل پذیرایی می‌نماید، بلبلان بر شاخسارگل و عندلیبان بر فرازآبشاران نوحه سرایی نموده و به مثابه پزشکان روانی باشندگان آن دیار را نوازش می‌دهند، اگر مریضی را که تکلیفش ناشی از شرارت‌های روزگار و افسردگی‌های روانی باشد، بهترآنست که درب دواخانه بربسته راه این دیار در پیش گیرد و سری به درمانگاه طبیعت بزند و روزی چند خویشتن را بستری سازد، اما شرط آن باشد که صداقت و عبادت را پیشه ساخته، صبحگاهان به نوای دلنشین بلبلان گوش فرا داده و رعایت اسالیب آن دیار نمایند.
در موسم تابستان که جو زمین را گرمی طاقت فرسا فرا می‌گیرد، در اینجا تعامل طبیعت طور دیگریست، تابستان در گرمی خویش از افراط می‌پرهیزد و راه تعادل در پیش می‌گیرد و آنهم به پیمانه یی که نه نظم طبیعت را مختل ساخته و نه باشندگان را شاکی.
آفتاب و گرمایش مناسب آن درختان مثمرآن حدیقه را به ثمرمیرساند، هرکه را بینی کلبه یی دارد و باغی چند و درختان بیشماری بر اطراف. میوه‌هایی مختلف النوع نظیر بادام، چهارمغز (گردو)، زردآلو، آلوبالو، گیلاس، سیب، شفتالو (هلو)، ناک (گلابی)، انگور، توت و… محصولات باغ داران را تشکیل می‌دهد. گندم، جو، جواری (ذرت)، لوبیا، کچالو (سیب زمینی) از جمله محصولات زراعتی آن به‌شمار رفته و سبزیجات گوناگون مایحتاج باشندگان خویش را تأمین می‌دارد.
علی الرغم آنکه دریای خروشان ازسینهٔ این قطعه خاک میگزرد و زیبایی می‌بخشد، هیچ نقطه‌ای را عاری ازآب نگزاشته مطابق جدول خویش سهم و حصه می‌دهد، اراضی کنار دریا همیشه سبزپوش بوده و شک (شبنم) مروارید گونه‌ای از رخسار سبزه‌ها فرو می‌ریزد، آب پاک و شفافی که بر بستر دریا جاری آست روستاهای محل را سیر آب ساخته و با جریان حلقوی بر محور خانه‌ها زیبایی دیگری را به ارمغان می‌آورد. هنوز این دریا ازسخاوت خویش نمی‌کاهد و زنگ ستیزه با تاریکی را به صدا درآورده و با چرخش توربین (نیروگاه برق)های ایستاده بر کنار خویش نور را به درون هرخانه به ارمغان می‌آورد پس آفرین بر دل این خاک که هم آب می‌دهد و هم نور و هم نان.
فصل خزان (پاییز) طوری‌که از نام آن پیدا است، پایان عمرگیاهان بوده و برگ‌های درختان رنگ زرد بر خود گرفته و با رسیدن بویی از سرمای زمستان رو به افول گراییده بوسه بر آستان خاک می‌زنند، که این هم در ذات خویش عاری از رمز و راز نبوده مفهوم ویژه خویش را عرضه می‌دارد.
خلاصهٔ مطلب اینکه، این محدودهٔ جغرافیایی با داشتن اقلیم مناسب و مساعد، آب فراوان و میوه‌های رنگا رنگش یکی از بهترین نواحی تفریحی در صفحات شمال کشور بوده و در صورتی که جادهٔ واصل آن به مرکزشهر قیر ریزی و آسفالت گردد این منطقه به یکی از سیاحت گاه‌های پر مشتری و مزدحم در سطح کشور مبدل و یاهم میزبان مهمانان بیرون مرزی خواهد بود. چون با آسفالت شدن جاده واصل امکان آن می‌رود که زمینهٔ همکاری‌های تکنیکی و تزئینی اشخاص و موءسسات علاقه‌مند مساعد گردیده و با ارائه طرح و پلان تفریحی نوین وعرضه خدمات بهتر، ساحات تفریحی نقاب بهتر از پیش بر چهره کشد.
جنگل ها؛ به زیبایی آب و هوای ولسوالی ورسج به خصوص دره میانشهر افزوده‌اند. این جنگل‌ها که شامل جنگل‌های طبیعی و خودروی، و درخت‌های دست نشانده مردم هستند یکی دیگر از خصوصیات خوب میانشهر برای تفریح می‌باشد. مردم از دیگر مکان‌ها به دلیل آب و هوای پاک و سرد، و اینکه دارا بودن جنگل‌ها و درختان، مکان‌های تفریحی بیشتری را با سایه‌هایشان ایجاد نموده‌اند، به این‌جا می‌آیند. همچنان چراگاه‌های طبیعی ای که از سوی مردم برای حیوانات خانگی شان نگهداری شده و نگذاشته‌اند بر آن‌ها تغییراتی ایجاد گردد، نیز نمایی بسیار زیبا از این مکان به نمایش می‌گذارد. اما به دلیل علاقهٔ کم نسل جوان به کاشت نهال و فروش بی سابقهٔ چوب از این ساحه، همه روزه از تعداد این جنگل‌ها کاسته می‌شود.
دریاهای میانشهر منبع مهم ماهی‌های و می‌باشد که از جملهٔ بهترین منابع دریایی برای مردم این منطقه به‌شمار می‌رود، اما به دلیل شکار بی رویهٔ مردم و ساخت و سازهای اهالی بر روی این دریاها در سال ۱۳۹۶ تعداد محدودی ماهی‌های کوچک در این دریاها باقی مانده‌است. بعد از پایان نا امنی‌ها در افغانستان مردم دست به ساخت سازه‌های جدید بر روی این دریاها شدند، به گونه‌ای که هر روستا برای خود نیروگاه برقی مجزایی ایجاد نمود تا مردم از نعمت برق آبی که سال‌ها بود از آن بی بهره بودند، استفاده کنند. اما بیشتر روستاهایی که از دریا دور مانده بودند یا توانایی ساخت چنین سازه‌ای را نداشتند، تا سال‌ها به برق دسترسی پیدانکردند. بعدها دولت جمهوری اسلامی افغانستان به کمک مؤسسهٔ خارجی بند برقی را در روستای ده پایان ساخت، و بدینسورت روستاهای زیادی به صورت ۲۴ ساعته شامل روستاهایی شدند که برق داشت.
مردم میانشهر در گذشته دسترسی محدودی به اطلاعات داشتند، که این اطلاعات شامل مکتب (مدرسه) نیز می‌شد. مردم میانشهر از فرهنگ نسبتاً بالایی برخوردار بودند و این به دلیل علاقه آن‌ها به مطالعه بود، علاوه بر این آن‌ها دانسته‌های بسیاری را نیز با خود انتقال می‌دادند که باعث هرچه آگاه تر شدن مردم از موضوعات اجتماعی می‌شد و همچنان آن‌ها علاقه‌مند به نوشتن و خواندن شده بودند، و فرزندان شان را تشویق به تعلیم و تربیه می‌کردند. تا آنجا که در جوانان در این اواخر برای بدست آوردن نمرهٔ (معدل) بلندتر با یکدیگر رقابت می‌کنند، مبارزه بر سر دروس موجب پیشرفت سطح علم دانش آموزان می‌گردد. تاجایی که جوانان در کنار فراگرفتن درس‌های خویش به ورزش نیز می‌پردازند، و توانایی خویش را در مسابقات نیز اندازه‌گیری می‌کنند. ورزش‌هایی که جوانان در میانشهر به آن می‌پردازند عبارت اند از: والیبال، فوتبال، کنگفو، کرکت … و انواع مختلف ورزش‌های دیگر نیز در این منطقه رواج دارندکه به گونهٔ سرگرمی صورت می‌گیرند مثلاً: غُرسَی، شیشتَن لَغَتَک، تُشله (تیله) بازی… می‌باشند.
از دیرباز استفاده ماهی بخشی از برنامه غذایی مردم در اینجا بوده‌است. دریای میانشهر حاوی مقادیر بالایی ماهی از سه نوع مختلف بود، که دو نوع: خالدار و زرده قابل استفاده و نوع سوم آن که در نزد مردم محل با نام سگ ماهی مشهور است به دلیل شکل متفاوت و تصور اینکه شاید حرام باشد، غیرقابل استفاده است. مردم بسیاری در گذشته علاقه‌مند شکار بودند که البته این علاقه مانند علاقه پادشاهان به شکار نبود، بل؛ علاقه به شکار از روی داشتن نیاز به گوشت حیوانات بود. در آن زمان بیشتر مردم نمی‌توانستند از گوشت استفاده کنند؛ و همین باعث می‌شد تا خیلی از مردم که توانایی خریداری گوشت را نداشتند، اقدام به شکار حیوانات وحشی نمایند. قچ کوهی، کبک، چرده، زاغچُک، گُنجِشک، ماهی… از حیواناتی بودند که توسط شکارچی‌های محلی شکار می‌شدند. اما متأسفانه گونه قچ کوهی سال‌ها قبل به دلیل شکارهای بی‌رویه از بین رفته‌است، و تعداد اندکی از متباقی حیوانات مذکور در کوه‌های سربه فلک کشیده میانشهر هنوز هم موجود هستند.
تراکم نفوس در مرکز ولایت تخار (شهر تالقان) به (۵۴۹) نفر در هر کیلومتر مربع می‌رسد، درحالیکه ولسوالی ورسج کمترین نفوس را با داشتن (۱۳) نفر در هتر فی کیلومتر مربع داشته‌است.
مردم ولسوالی ورسج به زبان فارسی دری تکلم می‌نمایند و از نظر قرابت زبانی نخست به تاجیکی و سپس به پارسی نزدیک ازست. اما در ورسج مردم به لهجه‌های متفاوت زیادی صحبت می‌کنند که از جملهٔ بارزترین آن‌ها می‌توان به لهجه‌های میانشهری و خانقاهی نام برد. به عنوان مثال: اینجا کجاست؟ در لهجهٔ میانشهری می‌شود: ایجا کُشایِه؟ - و در لهجهٔ خانقاهی می‌شود: ایجا کُشایا؟
در این اواخر اما این لهجه‌ها در حال تغییر کردن است و همهٔ مردم به یادگیری زبان ادبی (فارسی دری) هستند، زیرا در ادارات و آموزش و پرورش کاربرد نداشته و فقط لهجه‌ای منطقه‌ای است.
ولسوالی ورسج در دوره‌های ابتدائیه(دبستان ۸۰٫۵٪)؛ متوسطه(راهنمایی ۴۷٫۴٪) و لیسه(دبیرستان ۳۶٫۹٪) درصد، بلندترین میزان حضور خالص را نسبت به دیگر ولسوالی‌های ولایت تخار در مکاتب دارد. از اینرو درمیابیم که علاقه‌مندی مردم ولسوالی ورسج به آموزش و پرورش بیشتر از دیگر ولسوالی‌های ولایت تخار بوده‌است و دلیل آن این بوده است که در آوان جهاد یک تن از علمای بزرگ دره میانشهر بنام مولوی سید اکبرفنای در تأسیس مدارس دینی و تعلیم و تربیه جوانان پیش قدم بوده و نقش بارز داشته است، علاوتاً در تأسیس مکاتیب عصری آقای سید آغا از مرکز خانقاه نیز نقش مهم را بازی کرده است و همچنان آقای عبدالقدیر رهیاب که باشنده اصلی قریه ملوار پایان درهٔ میانشهر و یکتن از شاگردان مولوی سید اکبر فنایی می باشد در بخش تعلیم و تربیه و روشن سازی اذهان جوانان آن ولسوالی نقش بزرگ را ایفا نموده است، قابل تذکر اینکه از سال 1380 بدینسو آقای رهیاب وظیفه دولتی را در مربوطات وزارت مالیه آغاز نموده و از آن سبب سکونت فعلی وی شهر کابل می باشد، از اینکه نامبرده در پایتخت زیست دارد و زمینه آموزش نسبت به ولایات در مرکز مهیا می باشد، هنوزهم مانند گذشته در عرصه تعلیم وتربیه و ایجاد کورس های آموزشی برای جوانان سعی و تلاش نموده و در اتحاد وهمبستگی ایشان سهم فراوان داشته است.
در ولایت تخار ۴۵٫۸ درصد خانواده‌ها برای پخت‌وپز از سرگین حیوانات استفاده می‌کردند، حدود ۳۴٫۰ درصد از چوب، ۹٫۵ درصد از گاز، ۲٫۰ درصد از بقایای محصولات زراعتی و ۱٫۸ درصد از سایر مواد سوخت مانند: برق، زغال سنگ، زغال چوب و تیل خاک (نفت) برای پخت‌وپز استفاده می‌کنند.
این والسوالی از سال های ۱۳۹۰ به بعد دارای یک برق ۵۰۰ کیلووات است که نقش به سزایی در روشنایی مرکز این والسوالی و کم شدن آمار سوخت های طبیعی مانند جنگلها و ذغال سنگ دارد
حدود ۴۷٫۹ درصد از مجموعه خانواده‌ها در این ولایت به یک منبع بهبود یافته آب آشامیدنی دسترسی دارند، ۳۰٫۰ درصد چاه سرپوشیده، ۶٫۸ درصد چشمه پوشیده، ۵٫۶ درصد چاه برمه ای، ۳٫۴ درصد لوله‌کشی داخل محوطه ای، ۱٫۶ درصد لوله‌کشی داخل خانه ای، و ۰٫۶ درصد از لوله‌کشی خانه همسایه. این میزان بالاتر از سطح ملی یعنی(۶۴٫۸) درصد است.
سنگ و گل مواد اساسی برای ساختن دیوارهای بیرونی در ولایت تخار هستند؛ که ۸۷٫۶ درصد مجموع خانواده‌ها در ولایت تخار برای ساختن دیوارها از آن استفاده می‌کنند. ۷٫۹ درصد خشت خام و ۲٫۹ درصد خشت پخته مورد استفاده قرار گرفته‌است. به سطح ولسوالی درصد خانواده‌هایی که دیوار بیرونی خانه‌های شان از سنگ و گل ساخته شده. هزار سموچ ۹۹٫۸ درصد بلندترین و ولسوالی ورسج با ۲۷٫۳ درصد پایین‌ترین را تشکیل می‌دهد.
خشت خام معمول‌ترین مواد ساختمانی دیوارهای بیرونی خانه‌ها در ولسوالی ورسج ۷۱٫۰ درصد به تعقیب آن ولسوالی فرخار با ۱۷٫۷ درصد و در تالقان ۱۰٫۰ درصد را تشکیل می‌دهد.
ولسوالی ورسج سه دره یا تگاب مهم دارد
۱-تَگاب تَرُشت
۲-تَگاب قَوُندوز
روستاهای مربوط حوزه قوندز.
1-تگاب قوندز
2- دره ایمند
3- دره انوی
4- دره خخند
5-دره تکاب یاوار
6-دره پیو
شروع تگاب قوندز
1-عبدالمطلب
2-دشت مورچکان پاین
3-دشت مورچکان بالا
4- قریه مورچکان
5-قریه پیش آ
6- قریه کنبز
7-قریه یاوار سفلی
8-قریه ده ملا
9- قریه یاوار علیآ
10-قریه ده شاهان
11-قریه بوستان سرای
12-قریه پیتاب پاین
13قریه پیتاب بالا
14-قریه یرع
15- قریه جوی شهر
16 قریه یوچخش
17- قریه ده گز
18- قریه جنگل مخنوی
19- قریه سوختیک
20 قریه سنگ آب
این قریه ها از مربوطات حوزه قوندز بود که به معرفی گرفته شد قریه یاوار سفلی.یاوار علیا بوستان سرای از جمله قریه جات مهم وپهناور بوده ودارای آب وهوای مناسب در فصول سال است
قریه یاوار علیا از جمله قریه جات متذکره قریه مرکزی ودارای بازارچه خورد غرض رفع ضروریات ساکنین این محل است واز زیبای های فوق العاده برخوردار است
مردمش بیشترین باسواد های جامعه را تشکیل داده واهل قلم وخرد است.
۳-تَگاب میانشهر
روستاهای تگاب میانشهر
۱- پاکانی
۲- ملوار پایان
۳- ملوار بالا
۴- ده پایان
۴- دهبالا
۵- بر آب
۶- خُرّم
۷- قلعه حصار
۸- حصار
۹- موخوی پایان
۱۰- موخوی بالا
۱۱- ایرَخ
۱۲- کُمیان
۱۳- پَجُک
۱۴- اِیوت
۱۵- دِهزاران
۱۶- دِه جَنگَلُک
۱۷- شُولخو
۱۸- ساوروق
۱۹- سَرِ دَشت
۲۰- یَنگَی
۲۱- دِه تَه
۲۲- تَل کندال
۲۳- یَسپوخ
هزارسموچ یکی از ولسوالی‌های ولایت تخار در شمال خاوری افغانستان است با جمعیتی نزدیک به ۱۹،۰۰۰ نفر.
ینگی‌قلعه یکی از ولسوالی های استان تخار در شمال شرقی افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۳۹،۳۹۸ نفر، مردم در این ولسوالی به زبان های اوزبیکی و فارسی صحبت می‌کنند.
بهارک یکی از ولسوالیهای ولایت تخار در شمال خاوری افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۴۰۹۰۲ نفر.
یارگو شهری در شهرستان توئسه در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۱۲۷۹ نفر است.
کولپله شهری در شهرستان توئسه در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۶۴۱ نفر است.
یوگودری شهری در شهرستان توئسه در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۵۹۴ نفر است.
تامبوئه شهری در شهرستان توئسه در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۱۳۱۵ نفر است.
زانگوگو شهری در شهرستان توئسه در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۱۱۸۸ نفر است.
گودو شهری در شهرستان توئسه در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۷۷۰ نفر است.
تامسه شهری در شهرستان توئسه در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۷۱۵ نفر است.
کوماسگو شهری در شهرستان توئسه در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۲۵۵ نفر است.
زورگو (شهر) شهری در شهرستان توئسه در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۱۱۶ نفر است.
کومنره شهری در شهرستان توئسه در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۷۳۴ نفر است.
ناکومبوگو شهری در شهرستان توئسه در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۲۲۸ نفر است.
تانگین شهری در شهرستان توئسه در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۷۴۶ نفر است.
بینسبومبو شهری در شهرستان توئسه در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۱۵۱۴ نفر است.
ناگنسنا شهری در شهرستان توئسه در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۱۳۰۱ نفر است.
بونسریما شهری در شهرستان توئسه در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۱۳۴۵ نفر است.
دامزوسی شهری در شهرستان توئسه در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۸۶۰ نفر است.
کوسماسوم شهری در شهرستان توئسه در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۵۲۱ نفر است.
تینسوبتینگا شهری در شهرستان توئسه در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۷۵۲ نفر است.
نایالگوه شهری در شهرستان توئسه در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۲۹۶ نفر است.
توئسه شهری در شهرستان توئسه در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۲۳۰۷ نفر است.
دنیل کاوانا (زادهٔ ۶ اکتبر ۱۹۷۲) خواننده و آهنگ‌ساز انگلیسی گروه راک انگلیسی آناتما است که به همراه برادرش وینسنت کاوانا در سال ۱۹۹۰ گروه آناتما را تشکیل داد. او علاوه بر آناتما در پروژه‌های دیگر نیز مشارکت داشته است، مانند آنتی‌متر و Leafblade.ویکی‌پدیا انگلیسی،Daniel Cavanagh، بازبینی در ۲۱ فوریه ۲۰۱۳.
ابوالحسن علی بن ابوبکر بن عبدالجلیل فرغانی مرغینانی رشتانی‌ فقیه حنفی بود که در ۱۱۹۷ میلادی، وفات یافت‌. مهم‌ترین تألیفش‌ رساله‌ای در فقه است به نام "کتاب بدایةالمبتدی‌"، و شرح مفصلی که بر آن نوشت به نام هدایه‌. "هدایه"‌ هم‌چنان‌که از تعداد شرح‌های آن می‌توان دریافت‌، درمیان مسلمانان رواج زیادی یافت‌. لازم به ذکر است که مرغینان یا مرغیلان و رشتان از توابع‌ فرغانه در جنوب رود سیحون می باشند.
تقی‌الدین ابوعمرو عثمان بن صلاح‌الدین بن صلاح شَهْرَزوری‌ در ۱۱۸۱ ـ ۱۱۸۲ میلادی ، در نزدیکی‌ شهرزور کردستان زاده شد؛ در موصل درس خواند و در بیت‌المقدس و دمشق تدریس کرد، و سرانجام در ۱۲۴۵ میلادی ، در آن جا درگذشت‌.
او فقیه و محدث شافعی و از فاضل‌ترین مردان عصر خویش بود. کتاب "أقْصَی الاٴَمَل و الشوق فی علوم الحدیث الرسول" او رواج زیادی یافت‌. از آثار دیگرش رساله‌ای‌ در باب شعایر حج است به نام کتاب "صِلَةِ الناسک فی صفة المناسک‌".
سیستم‌های آب و هوایی نهمین آلبوم استودیویی گروه راک آناتما است. این آلبوم در ۱۶ آوریل ۲۰۱۲ توسط Kscope در اروپا و در ۲۴ آوریل ۲۰۱۲ توسط The End Records در آمریکا منتشر شد.
فهرست رسمی تمام ترانه‌های این آلبوم در ۲ فوریه ۲۰۱۲ اعلام شد.تمام ترانه‌ها توسط دنییل کاوانا نوشته شده است، غیر از ترانه‌ای که اشاره شده.
گوموگو شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۵۷۴ نفر است.
سوندره شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۹۸۵ نفر است.
پینگین شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۷۷۴ نفر است.
پوا شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۶۷۲ نفر است.
کوسیلکی شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۲۶۳۸ نفر است.
کوسوگین شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۸۴۰ نفر است.
رلو شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۱۰۳۹ نفر است.
کوکولو شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۱۸۰۳ نفر است.
لادو شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۱۱۷۹ نفر است.
ایلیالا شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۱۰۸۹ نفر است.
گومسا شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۵۵۵ نفر است.
سانکه شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۲۶۴۵ نفر است.
یادا شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۱۱۸۹ نفر است.
یالو-گورونگو شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۱۵۶۱ نفر است.
گومسین شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۲۲۴۷ نفر است.
یلو شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۶۱۵ نفر است.
دوندونی شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۴۹۸۸ نفر است.
کایائو شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۲۰۱۸ نفر است.
تیم-تیم شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۱۴۴۵ نفر است.
کیلو شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۱۹۲۴ نفر است.
کینکیرو شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۸۱۷ نفر است.
داپوری شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۱۵۶۰ نفر است.
سینگدین شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۲۱۲۷ نفر است.
یئاوانگا شهری در شهرستان کایائو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن نفر است.
بادبِزَن، وسیله‌ای است که به منظور خنک کردن صورت و بدن از طریق ایجاد جریان هوا با دست به کار می‌رود.
واژه بادبزن گاه به معنای پنکه نیز به کار می‌رود ولی در بیشتر موارد منظور از آن همان بادبزن دستی است.
هرگونه جسم دارای سطح صاف و پهن و نسبتاً باریک می‌تواند با پس و پیش بردن با دست برای به جریان درآوردن هوا استفاده شود و از آن به عنوان یک بادبزن استفاده کرد؛ اما بادبزن‌های واقعی که برای منظور خنک‌سازی بهینه ساخته شده‌اند معمولاً شکلی به صورت یک قطاعی از دایره دارند و از جنسی نازک هم‌چون مقوای نازک یا کاغذ ساخته شده‌اند که در آن‌ها چین‌های آکاردئونی تعبیه شده که می‌توان به خاطر وجود این چین‌ها، بادبزن را حول یک محور جمع کرد. حمل و به همراه داشتن بادبزن‌های تاشو راحت‌تر از بادبزن‌های غیرتاشو است.
تکان دادن بادبزن جریان هوا را به سوی پوست بدن افزایش می‌دهد و با این کار آهنگ تعریق پوست نیز افزایش یافته و بدن موفق می‌شود از راه عرق کردن بیشتر گرمای بیشتری را از خود خارج کند.
Rhead, G. Wooliscroft. The History of the Fan, Kegan Paul, 1910
کمربند تناسلی یا کلایتلوم (Clitellum) بخش غده‌ای و برجسته در بدن کرم‌های خاکی و زالوها است که یک کیسه چسبناک را در خود جای می‌دهد که در آن تخم‌های کرم یا زالو قرار دارند. کمربند تناسلی در حدود ۲ سانتی‌متری بخش انتهای بدن کرم (حدود بندهای چهارده، پانزده و شانزدهم بدن) جای دارد.
کمربند تناسلی ماده سازنده پیله یا مخاط مخصوص را که دارای تخم است ترشح می‌کند.
گزارش شده که خشکسالی باعث می‌شود کرم خاکی کمربند تناسلی‌اش را از دست بدهد که البته پس از مناسب شدن شرایط دوباره رشد خواهد کرد. همچنین دیده شده است که کرم‌های بسیار پیر هم کمربند تناسلی خود را از دست می‌دهند.
کمربند تناسلی بخشی از دستگاه تولیدمثل کمربندتنان Clitellata است.
اینجا هستیم که باشیم نام یک آلبوم استودیویی از گروه موسیقی راک بریتانیایی، آناتمااست که در ۳۱ مه ۲۰۱۰ عرضه شد.
این آلبوم توسط استیون ویلسون عضو گروه پورکیوپاین تری میکس شده‌است. همچنین ویلی والو از گروه فنلاندی هیم در این آلبوم به عنوان عضو مهمان حضور دارد.
بودیسم تبتی یا لامایی شاخه‌ای از مذهب بودایی و از رایجترین فلسفه‌های مذهبی در مناطق رشته‌کوه هیمالیا می‌باشداز جمله در کشورهای نپال، بوتان و هندوستان. بودیسم تبتی دین رسمی کشور بوتان است. پیروان این آیین در مغولستان و جنوب، غرب و شمال چین هم زندگی می‌کنند.
مکتب بودایی «لاماییسم» یا مکتب «کلاه زرد» در اوایل قرن پانزدهم شکل گرفت. بودائیان لامایی شهر لهاسا را به عنوان مرکز مقدس می‌دانند. حاکمان مذهبی تبت «دالای لاما» و «پنچن لاما» نام دارند. طبق اعتقادات روح بودا در جسم دالای لاما قرار دارد و پس از مرگ او در جسم یک پسر دیگر که متولد می‌شود وارد می‌گردد. واژه «دالایی» در زبان مغولی به معنی «اقیانوس» است و «لاما» به معنای معلم.
واژه "لاما" در حقیقت «بلا-ما» ست، با ساکن روی حرف «ب». این لقب، توسط مغولهای مهاجم به سرزمین تبت، به بزرگان بودایی داده شد و نشانی است از احترام آن‌ها به آیین بودا و رهبران آن.
بوداییان تبتی بر این باورند که بدنی که پس از مرگ باقی می‌ماند. دارای هیچ اهمیتی نیست. پس اگر از آن به نحو خوبی استفاده شود. آنگاه صاحب آن، از چنین طرز کاربردی سود خواهد برد. در نظر بوداییان تبتی این عمل یعنی دادن بدن شخص فوت شده به عنوان غذا به دیگر جانواران زنده یا ساختن اشیاء مذهبی از استخوان‌های آن جسد، یک عمل سخاوتمندانه بزرگ به‌شمار می‌آیید که از همه لحاظ منفعت دارد.
در این حالت بدن متوفی قطعه قطعه می‌شود و برای استفاده لاشخوران در فضای باز قرار می‌گیرد بعد از اینکه گوشتهای بدن شخص فوت شده خورده شدن در اکثر مواقع استخوان‌های اجساد را جمع کرده و بعد تمیز می‌کنند؛ و در نهایت یا آن‌ها را دفن کرده یا از آن‌ها برای ساخت اشیاء مذهبی استفاده می‌کنند
ترازوسین
رده درمانی: داروهای کاهنده فشارخون آلفا بلوکر
ترازوسین ابتدا به عنوان یک داروی کاهنده فشارخون به بازار عرضه شد ولی بعدها در درمان بزرگی خوش خیم غده پروستات استفاده شد.
ترازوسین که از دستـه داروهای آلفا بلوکر می‌باشد با بلوک گیرنده‌های آلفایک سمپاتیک به پایین آوردن فشارخون کمک می‌کند. با بلوک این گیرنده‌ها انقباض عضلات صاف جدار عروق و مقاومت محیطی کاهش می یابد. در سطح محیطی تحریک گیرنده‌های آلفادو سمپاتیک موجب گشادی عروق محیطی و کاهش فشارخون میگردد. در پروستات ترازوسین کمک می‌کند تا ماهیچه‌های گردن مثانه شل بشوند و جریان ادرار و تخلیه مثانه بهبود یابد.
ترازوسین ممکن است موجب افت فشار خون وضعیتی، تند و نامنظم شدن ضربان قلب، مشکلات جنسی، تورم اندام‌ها، حساسیت، خواب آلودگی، اضافه وزن غیر منتظره و یبوست شود.
== آمار نشان می‌دهد که ۱۲ تا ۳۷ درصد ، ابتلا به پارکینسون را کاهش میدهد. از طریق مکانیسم (phosphoglycerate kinase 1 (PGK1
پرازوسین
منتوهوتپ ششم فرعونی در دودمان تبسی شانزدهم یا هفدهم بود که در دوره دوم میانی در مصر علیا فرمانروایی می‌کرد. او جانشین نفرهوتپ سوم بود و فهرست پادشاهان تورین برای فرمانروایی او طول دوره‌ای ۱ ساله ذکر می‌کند. این در حالی است که جانشین منتوهوتپ ششم، نبیریو یکم برای ۲۵ سال بر مصر علیا حکم راند.
نام منتواوتپ ششم در سنگ یادبودی در تبس آورده شده است. در این سنگ یادبود او اینگونه می‌نویسد: ""من شاه تبس هستم، این شهر من است.""
نفرهوتپ سوم سومین یا چهارمین شاه دودمان شانزدهم مصر باستان واقع در تبس بود. طول دوران فرمانروایی او در فهرست پادشاهان تورین ۱ سال گفته شده و تنها یک سنگ یادبود با نام او در تبس پیدا شده‌است.
در سنگ یادبود تبس نفرهوتپ سوم چندین بار تبس را «شهر من» می‌نامد و خود را برای آنچه «رهبری تبس پیروزمند» می‌نامد، می‌ستاید. این سنگ یادبود نخستین سندی است که در آن تاج خپرش دیده می‌شود. پس از دوران کوتاه فرمانروایی او، منتوهوتپ ششم به تخت رسید.
سوبک‌هوتپ هشتم با نام کامل سِخِم‌رع سوسِرتاوی سوبک‌هوتپ هشتم شاهی در دودمان شانزده یا هفده مصر باستان بود که گمان می‌رود جانشین چهوتی بوده باشد. او در هنگام حمله هیکسوس‌ها به ممفیس و مصر سفلی، در مصر علیا فرمانروایی می‌کرد. سنگ‌نبشته‌ای در کارناک به تلاش‌های او برای پاسداری از معبدی در آن منطقه از سیلی در نیل حکایت می‌کند.
بر پایه نوشته‌های پاپیروس تورین، او برای ۱۶ سال فرمانروایی کرد و جانشینش نفرهوتپ سوم شد.
سِواچِن‌رع نِبیریو یا نِبیریو یکم فرعونی در دودمان شانزدهم یا هفدهم مصر در تبس مصر علیا بود. بر پایه پاپیروس تورین او برای ۲۶ سال فرمانروایی کرد و پس از او نبیریو دوم - که احتمال دارد پسر او بوده باشد - به تخت رسید. نام نخست او "سِواچِن‌رع" به معنای «آنکه رع باعث رشدش می‌شود» است.
سنگ یادبود قضایی قاهره به سال نخست فرمانروایی او بر می‌گردد، هنگامی که پدر سوبک‌ناخت دوم - سوبک‌ناخت یکم - ریاست استان کاب را از "کبسی" خرید. کبسی پسر استاندار آیمِرو، که بعدها وزیر اعظم شد، و نوه "آیا" بود، کسی که در سال یکم فرمانروایی شاه مرهوتپ‌رع اینی در دودمان سیزدهم وزیر اعظم گشت. این نتیجه می‌دهد که صاحب گور بسیار تزیین شدهٔ T10 در کاب سوبک‌ناخت دوم بوده. از این رو اگر سوبک‌ناخت یکم ریاستش را در سال ۱ حکومت نبیریو یکم خریده باشد پسرش می‌بایست در واپسین سال‌های نبیریو یکم و نیز در طول فرمانروایی نبیریو دوم و حتا ببی‌آنخ شاه بوده باشد.
در تاریخ اندیشه اقتصاد مکتب اقتصادی به گروهی از اندیشمندان گفته می‌شود که دیدگاه مشتری در رابطه با نحوه کار اقتصاد دارند. هرچند همه اقتصاددانان در مکاتب اقتصادی قرار نمی‌گیرند، طبقه بندی اقتصاددانان در مکتب‌های فکری اقتصادی، بخصوص در دوره مدرن رایج است.
اندیشه اقتصادی را می‌توان به سه مرحله تقسیم کرد: پیشامدرن (یونانی-رومی، هندی، ایرانی، اسلامی و امپراتوری چینی)، مدرن اولیه (مرکانتیلیست، فیزیوکرات) و مدرن (شروع با آدام اسمیت و اقتصاد کلاسیک در اواخر قرن ۱۸، و اقتصاد مارکسی کارل مارکس و فردریش انگلس در اواسط قرن نوزدهم). نظریه اقتصادی سیستماتیک عمدتاً از آغاز دوران مدرن توسعه یافته است.
اقتصاد کِینزی یا کِینزی‌گرایی نظریه‌ای در اقتصاد کلان است که بر پایه ایده‌های اقتصاددان انگلیسی جان مینارد کینز بنا شده‌است. اقتصاددانان کینزی‌گرا استدلال می‌کنند که تصمیمات بخش خصوصی گاهی اوقات ممکن است منجر به نتایج غیرکارا در اقتصاد کلان شود و بنابراین از سیاست‌گذاری فعال دولت در بخش عمومی حمایت می‌کنند. این سیاست‌گذاری‌ها شامل سیاست‌های پولی که توسط بانک مرکزی اعمال می‌شود یا سیاست‌های مالی حکومت که به قصد پایدار کردن چرخه تجاری انجام می‌شود، باشد.
«سوسیالیسم تخیلی» برابر واژه «Utopian Socialism» (در فارسی به «سوسیالیسم پنداری» و «سوسیالیسم ایده‌آلیست» نیز برگردانده شده‌است) واژه‌ای است که اولین بار توسط کارل مارکس (از بانفوذترین سوسیالیست‌ها که با جمع‌آوری نظرات سوسیالیست‌های قبل از خود و تحلیل وضع اقتصادی موجود در زمان خود و پیش از آن، با همکاری فرد دیگری به نام فردریش انگلس آثار مهمی را به رشته تحریر درآوردند) به سوسیالیست‌های پیش از وی گفته شده‌است. وی عقیده داشت که بیشتر سوسیالیست‌های اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم انسان‌گرایانی هستند که نسبت به بهره‌کشی شدیدی که با سرمایه‌داری ابتدایی همراه بود اعتراضی بجا داشتند. وی با وجود تحسین بسیار آن‌ها، این لقب کنایه‌آمیز را در مورد آن‌ها به کار برد و معتقد بود بیش‌تر آنان خیال‌پردازانی در جستجوی مدینه فاضله‌اند که امیدوارند با اتکای به خرد و شعور اخلاقی طبقه تحصیل‌کرده، جامعه را تحول بخشند. به نظر وی بیش‌تر افراد تحصیل‌کرده اغلب اعضای طبقات بالا هستند و بدین جهت پایگاه اجتماعی، رفاه، دانش و آموزش برتر خود را مدیون امتیازات موجود در نظام سرمایه‌داری بوده و در حفظ آن کوشش می‌کنند و وجود تعداد محدودی افراد انسان‌گرا در میان آنان به تحقیق نمی‌تواند پایگاه قدرتی برای تغییر محسوب شود و برای آن‌هایی که به تحقق چنین تغییری عقیده داشتند واژه سوسیالیست‌های تخیلی را به کار برد.
فیزیوکراسی یا فیزیو کراتیسم به معنی تسلط طبیعت و در واقع آموزه اقتصاد ملی طبیعت می‌باشد. دوران حیات این مکتب از سال ۱۷۵۸ هم‌زمان با «تابلوی اقتصادی» دکتر کنه بنیان‌گذار این مکتب تا سال ۱۷۷۶یعنی در تاریخ انتشار کتاب معروف «ثروت و ملل» آدام اسمیت می‌باشد.
فیزیوکراتیسم اولین مکتب اقتصادی است که به بیان قواعد علمی اقتصاد پرداخت و بیشترین سهم را در شکل‌گیری اصول اولیه نظام اقتصادی سرمایه‌داری داشت. مبنای این مکتب بر پایه فلسفه دئیسم استوار بود. دئیسم یا «مکتب خداپرستی طبیعی» از ریشه لاتین دئوس به معنی خداست که در قرن ۱۷ و ۱۸ پدید آمد و با کلیسا مخالف بود و منکر وحی بود و عقل و ندای طبیعت را برای سعادتمند شدن انسان کافی می‌دانست و کلاً بر طبق نظر این فلسفه خداوند منشأ هستی می‌باشد و دنیا را خلق نموده و و پس از خلقت هیچ چیز در جریان عالم دخالت نمی‌کند. در واقع خداوند دخالتی در این دنیا بعد از خلقت نمی‌کند مانند ساعت‌سازی که ساعتی را می‌سازد اما بعد از آن ساعت خود کار می‌کند و نیازی به دخالت سازنده‌اش ندارد. همین‌طور جهان هستی نیز با قواعد طبیعی که خداوند در بدو خلق کردن در آن نهاده به حیات خود بدون نیاز دخالت خدا ادامه می‌دهد در واقع تعبیر دئیسم از خداوند معمار بازنشسته است.
مکتب سوداگری یا مرکانتیلیسم از قرن شانزدهم تا نیمه قرن هجدهم رواج داشت و بیشترین سهم را در ایجاد خصلت تهاجمی خصومت و رقابت و استعمار در نظام اقتصادی سرمایه‌داری داشت. نظریات مکتب سوداگرا اگر چه متناسب با رونق تجارت و اهمیت روزافزون مبادلات بین‌المللی شکل گرفته‌است اما به نوبه خود در تکامل نظام اقتصادی سرمایه‌داری تجاری و حتی ایجاد زمینه برای پیدایش نظام اقتصادی سرمایه‌داری صنعتی نقشی در خور توجه داشت.
اسکولاستیک از ریشه لاتین اسکولا به معنی مدرسه می‌باشد. در قرون وسطی علم و حکمت تنها در مدارس کلیسا تدریس می‌شد بنابراین مجموعه علم و حکمت منتسب به مدرسه و به نام اسکولاستیک معروف شد و طرفداران این مکتب مدرسیون نام گرفتند. از نمایندگان این مکتب می‌شود به توماس آکویناس و آلبرتوس ماگنوس اشاره کرد.
این مکتب از قرن نهم تا پانزدهم میلادی رواج داشت و هدفش بسط تعالیم عیسی توسط فلسفه یونان بود. از دیدگاه اقتصادی این مکتب نوعی اقتصاد ملی بر مبنای اخلاق ارائه می‌کند و مسائل اقتصادی تا حدی که مربوط به اخلاق و تعالیم مسیحیت است مورد بررسی قرار می‌گیرد.
مهم‌ترین نظریات این مکتب شناختن حق لوازم زندگی برای افراد انسان است و در پی آن شناخت حق فرد برای داشتم کالاهای مورد نیاز و همچنین درآمدی که بتواند زندگی انسان را در سلسه مراتبی که خداوند مقدر نموده تأمین نماید. نقش این مکتب را نباید در شکل‌گیری نظام‌های اقتصادی در قرون وسطی نادیده گرفت. دستمزد عادلانه که نه بر اساس عرضه و تقاضای نیروی کار در بازار شکل گرفته باشد بلکه بر اساس اصول اخلاقی مکتب اسکولاستیک باید تأمین‌کننده زندگی متعارفی برای مزد بگیران باشد در کنار سایر تعلیمات این مکتب باعث شد که در طول حیات این مکتب در طی حدود ۶ قرن تضاد طبقاتی میان طبقه کارگر و کارفرما از بین برود.
اقتصاد اتریشی یا مکتب اتریشی که به مکتب وین نیز مشهور است یکی از مکتب‌های اندیشهٔ اقتصادی خارج از جریان اصلی است که بر سازمان‌یابی خود-به-خودی بر اساس ساز-و-کار قیمتها تأکید دارد. فردگرایی روش‌شناختی و خنثی نبودن پول از دیگر مشخصه‌های فکری آن است.
نام این مکتب از بنیان‌گذاران و هواداران نخستین خود، که شهروندان امپراتوری هابسبورگ اتریش بودند، از جمله کارل منگر، اوژون فن بوم-باورک، لودویگ فن میزس، و برندهٔ جایزهٔ نوبل، فردریش هایک مشتق شده‌است. امروزه، پیروان مکتب اتریش از سراسر جهان هستند، اما بیشتر با عنوان اقتصاددانان اتریش و آثار آنان با عنوان اقتصاد اتریشی نامیده می‌شود.
اقتصاددانان مکتب اتریشی لزوم انجام قرادادهای داوطلبانه بین عاملین اقتصادی را مورد تأکید قرار داده‌اند و بر این دیدگاه‌اند که معاملات تجارتی باید در معرض کمترین قیود ممکن اجباری قرار گیرند و به ویژه در معرض کمترین مداخلات دولت باشد. تحت تأثیر قهرمان فکری‌شان، جان لاک، اقتصاددانان لیبرتارین مجتمع در مکتب اتریش معتقدند که این قیود حداقلی، باید مبتنی بر آزادی‌های فردی، حقوق برابر باشند.
مکتب اقتصاد سیاسی ویرجینیا مکتبی اقتصادی است که از دانشگاه ویرجینیا (دانشگاه ویرجینیا، ویرجینیا تکن، و دانشگاه جورج میسون)، در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ نشأت می‌گیرد و عمدتاً تمرکزش بر تئوری انتخاب عمومی، اقتصاد ساخت و حقوق اقتصاد است.
ابتدا در مرکز توماس جفرسون در دانشگاه ویرجینیا توسط جیمز ام. بوچانان و جی. وارن نتر در سال ۱۹۵۷ ظاهر شد. این وقتی بود که رونالد کوز فرمول تئوری مشهور خود را در مورد مسائل هزینه‌های اجتماعی (۱۹۶۰) منتشر کرد و همچنین بوکانان و گوردون تولاک، قضیه مبانی ساخت‌گرایی دموکراسی را منتشر کردند (۱۹۶۲).
در سال ۱۹۶۹ بوچانان، تولاک و چارلز جوزف گیتز مرکز مطالعات انتخاب عمومی را در ویرجینیا تیک راه اندازی کردند که در سال ۱۹۸۳ با خود به دانشگاه جورج میسون بردند. سایر محققان برجسته مرتبط با این مکتب شامل دنیس سی مولر، رابرت دی تولیسون، اندرو بی. وینستون، و للناندو یگارد.
رویکرد ویرجینیا به اقتصاد سیاسی بر روی مقایسه نهادهای خصوصی و دولتی به عنوان گزینه‌های نامناسب تمرکز دارد. رویکرد ویرجینیا نیز مورد بعضی از اقتصاددانان مکتب‌های شیکاگو و اتریش قرار گرفته‌است. اقتصاددانان مکتب ویرجینیا اغلب به عنوان همراهان با مکتب اتریشی و به عنوان اعضای مکتب بازار آزاد شناخته می‌شوند.
سه خط اساسی تحقیقاتی در مکتب ویرجینیا وجود دارد که جیمز بوچانان و گوردون تولاک یکی از نخستین اقتصاددانان تحلیل‌های اقتصادی را به ساختار ملی انتقال دادند. تولاک همچنین ادبیات رانت‌جویی جدید را تأسیس کرد. مانکور اولسون تحقیقات مدرن را در حوزه فعالیت جمعی بنیان گذاشت. اولسون در GMU، ویرجینیا یا ویرجینیا تگزاس نبود، اما محققان ویرجینیا تمایل داشتند تا تورش منافع گروه‌های خاص در دولت را مورد بررسی قرار داده و از مزایای آن استفاده می‌کنند.
با این حال، مکتب ویرجینیا با مکتب شیکاگو در دو قطب اساسی در تضاد هستند. شیکاگو معتقد است که گرایش سیاسی نسبت به به یهره‌وری از دست رفته واقعیتی است که بشر غارتگر را برای پایداری قربانی‌های بشریشان را تحریک می‌کند تا کاهش ظرفیت افزایشی را با تفکر تحمیلی تعریف کند. شیکاگو همچنین معتقد است که به دلیل اینکه بازارهای سیاسی به سمت کارایی متکی هستند، توصیه‌های سیاستی توسط محققان بی‌اهمیت است. چارلز روولی یک مخالف برجسته‌ای این نظریه‌ها است و دیدگاه‌هایش را در دایرةالمعارف عمومی تنظیم کرده و در آن می‌نویسد: «... تفسیر فرایند سیاسی ناشی از یک برنامه کاربردی اساسا ناقص … اقتصاد خرد به بازار سیاسی است … در حالی که مجله اقتصاد سیاسی مقالاتی را منتشر می‌کند که برای دفاع از برنامه مزرعه‌ای فدرال ایالات متحده به عنوان مکانیسم کارآمد برای انتقال درآمد به کشاورزان فقیر، مقرراتی را برای نگرانی در مورد اینکه آیا پژوهشگران CPE [اقتصاد سیاسی شیکاگو] و ویراستاران مجله آن‌ها از برج‌های عاج و بررسی خود جهان واقعی.»
انجمن انتخاب عمومی، پیشرفت مدرسه ویرجینیا است.
مکتب استکهلم (سوئدی: Stockholmsskolan) یکی از مکتب‌ها در اندیشه‌های اقتصادی است. این عنوان به گروهی تا حدی سازمان‌یافته از اقتصاددانان اهل سوئد اشاره دارد که در دههٔ ۱۹۳۰ در استکهلم سوئد مشغول به همکاری بوده‌اند.
مکتب استکهلم مانند جان مینارد کینز - در اقتصاد کلان و نظریه‌های تقاضا و عرضه، به همان نتیجه‌گیری رسید. مانند کینز، آن‌ها هم از نوشته‌های ناوت ویکسل؛ یک اقتصاددان اهل سوئد که در اوایل قرن بیستم فعال بود، الهام گرفتند.
اظهار نظر ویلیام باربر در مورد کارهای گونار میردال در نظریهٔ پولی این‌گونه بیان شده‌است:
"اگر قبل از سال ۱۹۳۶ گفته‌ها و مشارکت او برای خوانندگان انگلیسی در دسترس می‌بود، این گمانه‌زنی جالبی است که آیا "انقلاب" در نظریهٔ رکود دهه‌ای اقتصادی در یک اقتصاد کلان، به " میرالاییانی"؛ به همان اندازهٔ "کینزی"، استناد داده می‌شد.W. Barber (23 November 2007). Gunnar Myrdal: An Intellectual Biography. Palgrave Macmillan UK. ISBN 978-0-230-28901-7.
دو تن از برجسته‌ترین اعضای "مکتب استکهلم"، استادان دانشکده اقتصاد استکهلم؛ گونار میردال و برتیل اوهلین بودند. نام جنبش، «مدرسه استکهلم»، در مقاله‌ای از برتیل اوهلین در مجلهٔ اقتصادی با نفوذ «اکونومیک ژورنال» در سال ۱۹۳۷، بنام «چند یادداشت در مورد نظریهٔ پس‌انداز و سرمایه‌گذاری استکهلم» راه‌اندازی شد.
این مقاله در پاسخ به انتشار «شاهکار» کینز؛ "نظریه عمومی اشتغال، بهره و پول» بود که در سال ۱۹۳۶ منتشر شد و هدف آن جلب توجه بین‌المللی به یافته‌های تازهٔ سوئدی در این زمینه بود که بسیاری از آن‌ها یافته‌هایی بودند که پیش از مینارد کینز انتشار یافته بودند. گونار میردال با آن‌که از ابتدا در حمایت از محتوا و مواضع مورد اشاره در پایان‌نامهٔ جان مینارد کینز شرکت داشت این حمایت همیشه با حفط این باور بود که؛ آغازگر ایدهٔ استفاده از "تنظیم بودجهٔ ملی، برای سرعت بخشیدن یا کاستن از سرعت رشد اقتصادی" در سوئد، خود او و مدرسهٔ اقتصاد استکهلم بوده‌است.