moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اولین استقرار و سکونت در شهر چانگشا احتمالاً به اولین عصر طلایی قبل از میلاد برمی‌گردد. تا سال ۲۰۲ قبل از میلاد شهر چانگشا یک شهر نیرومند بود. در زمان خاندان هان این شهر مرکز پادشاهی چانگشا بود. آرامگاه‌های مشهور ماواندویی که متعلق به خاندان هان می‌باشد، بین سال‌های ۱۸۶ تا ۱۶۵ قبل از میلاد بنا شده‌است. قدیمی‌ترین آرامگاه (آرامگاه شماره ۲) هنگامیکه در دهه ۱۹۷۰ میلادی مورد کاوش قرار گرفت، جسد زنی به نام شین جوییXin-Zhui پیدا شد که در نهایت شگفتی در وضعیت خوبی حفظ شده بود. همچنین در این آرامگاه قدیمی‌ترین نسخه دائو- د- جینگDao-De-Jing که توسط لاو زایLao Zi نوشته شده بود، پیدا شد. در زمان خاندان سویی (Sui) چانگشا بخش به حساب می‌آمد. مدرسه یوئلو در سال ۹۷۶ بعد از میلاد بنا شد. این مدرسه در سال ۱۱۲۷ طی جنگی ویران شد و سپس در سال ۱۱۶۵ در زمان خاندان سونگ جنوبیSong دوباره ساخته شد. فیلسوف مشهور جو زای (انگلیسی: Zhu Zi چینی:朱熹)در سال ۱۱۶۵ در این مدرسه تدریس می‌کرد. این مدرسه دوباره توسط مغول‌ها دوباره ویران شد اما در اواخر قرن ۱۵ دوباره بازسازی شد. در زمان خاندان مینگ در سال ۱۹۰۳ به دبیرستان هونان تبدیل شد. دانشگاه امروزی هونان از نسل همین مدرسه است. معماری و طرح بعضی از بناهای بازسازی شده که بازسازی آنها بین سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۶ صورت گرفته، احتمالاً بر طبق معماری خاندان سونگ بوده‌است. عهدنامه شانگهای که میان چین و ژاپن در سال ۱۹۰۳ بسته شد، درهای شهر چانگشا را به روی تجارت خارجی گشود و بنابراین کارخانه‌ها، کلیساها و مدارس ساخته شدند. دانشکده‌ای توسط دانشگاه یاله (Yale)ساخته شد. این دانشکده بعداً به مرکز پزشکی شیانگ‌یاXiangya تبدیل شد، دومین مدرسه‌ای که مدرسه یالیyali نامگذاری شد.مائوزیدونگMao Zedong- بنیانگذار جمهوری خلق چین- شغل سیاسی خود را در شهر چانگشا آغاز کرد. او بین سال‌های ۱۹۱۳ تا ۱۹۱۸ به عنوان دانش‌آموز در مدرسه تربیت معلم شماره ۱ هونان، مشغول تحصیل بود. او به چانگشا بازگشت و بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۲ به عنوان معلم و مدیر مشغول به کار بود. این مدرسه در طی جنگ شهری ویران شد اما دوباره بازسازی شد. اداره سابق کمیته مرکزی حزب کمونیست هونان، مکانی که مائوزیدونگ اولین بار زندگی می‌کرد، هم‌اکنون به موزه‌ای تبدیل شده‌است که شامل محل زندگی مائو، عکس‌ها و دیگر اشیا تاریخی متعلق به دهه ۱۹۲۰ می‌باشد. در زمان جنگ دوم میان چین و ژاپن موقعیت استراتژیک چانگشا توسط ژاپنی‌ها به ۴ منطقه متمرکز شد: چانگشا اول، چانگشا دوم، چانگشا سوم و چانگشا چهارم.
چانگشا در '۵۳°۱۱۱ - '۵°۱۱۴ شرق جغرافیایی و'۲۷°۵۱-'۲۸°۴۰ شمال جغرافیایی واقع شده‌است. این شهر در مرکز شرقی هونان قرار دارد. ارتفاع چانگشا در قسمت غربی زیاد و در قسمت شرقی کم است. مناطق کوهستانی زیادی در چانگشا قرار دارد و رودخانه شیانگ‌جیانگ از جنوب به شمال این شهر جریان دارد. کوه یوئلوشان (Yuelushan)با ارتفاع ۲۹۶ متر در غرب این شهر قرار دارد. رودخانه‌های لیویانگهه (لیویانگ)(Liuyanghe)و لاودوهه (لاودو)(Laodaohe)در شرق چانگشا قرار دارند.
چانگشا در منطقه تحت حاره آب و هوای موسمی دارد. میانگین دمای سالانه چانشگا بین -۱۶۸° تا ۱۷۲° سانتیگراد، در ماه ژانویه ۴۶° و در ماه ژوئیه ۲۸۶° درجه سانتیگراد می‌باشد. میانگین بارندگی سالانه در چانگشا ۱۴۲۲ میلی‌متر و دوره بدون یخبندان ۲۷۵ روز می‌باشد. چهار فصل مختلف در چانگشا وجود دارد. تابستان طولانی و سوزان با بارندگی سنگین و پاییز خوب و راحت همراه با تابش فراوان خورشید می‌باشد. در زمستان بارندگی خیلی کم است و هوا زیاد سرد نیست. در بهار آب و هوا بارانی و مرطوب همراه با افزایش سریع دما می‌باشد.
استان جیانگ‌شی (Jianxi)، شهرها و بخش‌های هونان مانند بخش تانگو (Tonggu)، بخش وانزای (Wanzai)، شهر ییچون (Yichun)، پینگ‌شیانگ (Pingxiang)که شهری در استان جیانگ‌شی می‌باشد. بخش پینگ‌جیانگ (Pingjiang)، شهر میلو (Miluo)، بخش شیانگ‌یین (Xiangyin)متعلق به یویانگ (Yueyang)، ناحیه هشان (Hashan)، بخش تائوجیانگ (Taojiang)، بخش آنهوآ (Anhua)متعلق به یی‌یانگ (Yiyang)، شهر لیان‌یوان (Lianyuan)لاودی (Loudi)، بخش جوزو (Zhuzhou)، شهر لیلینگ (Liling)متعلق به جوزو، بخش شیانگ‌تان (Xiangtan)، شهر شیان‌شیانگ متعلق به شیانگ‌تان.
در سال ۲۰۰۳ تولید ناخاص داخلی (GDP) برای هرنفر ۲۳۹۴۲ یوان (معادل ۲۴۹۰ یورو و ۲۸۹۰ دلار) بود، که بین ۶۵۹ شهر چین مقام ۴۲ام را کسب کرد. در سال ۲۰۰۵ تولید اسمی ناخالص داخلی ۱۵۱۹۹ میلیارد یوان بود و هرسال نسبت به سال گذشته رشدی معادل ۱۴۹ درصد دارد. در سال ۲۰۰۵ تولید ناخالص داخلی برای هر نفر ۲۴۳۱۸ یوان بود.
در سال‌های اخیر، چانگشا به یک مرکز مهم تولید محصولات و سرگرمیهای تلویزیونی تبدیل شده‌است. مراکز تلویزیونی چانگشا بعضی از برنامه‌های مشهور چین را تولید می‌کنند.
چانگشا زادگاه افرادی چون:
جانگ ییشینگ(zhang yixing)-عضو گروه کیپاپ اکسو، مدیر عامل کمپانی سرگرمی chromosome changsha entertainment
The Talking Oxford Dictionary. Learning Company,Inc.1998
http://www.en.wikipedia.org\wiki\changsha
عَقْل یا خِرَد قوهٔ ادراکی است که با آن می‌توان به‌طور خودآگاهانه معنی‌ها را درک کرد، منطق را به کار برد، واقعیت‌ها را سازماندهی کرد یا صحت آن‌ها را بررسی نمود و بر اساس اطلاعات موجود یا اطلاعات جدید، باورها، شیوه‌ها یا نهادهای اجتماعی را تغییر داد یا توجیه کرد. عقل معمولاً یکی از خصوصیات قطعی طبیعت انسان به‌شمار می‌آید و ارتباط نزدیکی با فعالیت‌های مخصوص به انسان‌ها دارد؛ چیزهایی مانند فلسفه، علم، زبان، ریاضیات و هنر. گاهی برای اشاره به عقل از عبارت‌های عقلانیت یا خردورزی استفاده می‌شود و در مواردی نیز در مقابل شهود از عنوان عقل گفتمانی استفاده می‌شود.
عقل یک نیروی درونی انسان است که کنترل‌کننده و مهارکننده امیال او می‌باشد.ولی‌زاده، روزنامه جام‌جم، ۱۳۸۸ عقل، فکر، و حس سه منبع شناخت در فلسفه هستند. افلاطون، دکارت و اسپینوزا از فیلسوفان عقل‌گرا هستند. در واقع عقل نیروی تشخیص خوب و بد است که در بدن انسان نهاده شده‌است. در کل موجودات زنده جهان، مغز دارند ولی فقط انسان قادر به درک و هوش است که به آن عقل گفته می‌شود و به سایر جاندارانی که به نظر می‌آید عقل و درک و فهم زیادی دارند، در واقع آنها ساقه مغز مخصوص هر نژاد جانداران خود را دارند که پس از انجام آن مأموریت ساقه مغز خود در زندگیش، به مرور زمان از بین می‌رود. تنها انسان عقل دارد که می‌تواند به علم‌های زیادی تا کنون، دست پیدا کند. ساقه مغز، در واقع راه رفتن، غذا خوردن، نگاه کردن، شنیدن، وقت جفت‌گیری و حتی مردن را دستور می‌دهد.
عقال در عربی وسیله ای است که با آن پای شتر و یا هر چهارپای دیگری را می بندند که حرکت نکند و جایی نرود. این پابند "عُقُل" نام دارد. این ریشه کلمه عقل است. وجه تسمیه آن برای عقل آدمی، مهار انسان در مقابل هوای نفس و سرکشی ها و خواسته های خطاست. ایلنا
برگرفته از کتاب مقالات شاهنامه، محمد رسولی، 1400 ، انتشارات سبزان،ص 48
عقل که در عرف به آن "عقل معاش" گویند همان قدرت فکری آدمی، در تشخیص سود و زیان است.
در زبان انگلیسی و دیگر زبان‌های به روز اروپایی " عقل" و کلمات مرتبط با آن بیانگر کلماتی با ریشه لاتین یا یونانی در کاربرد فلسفی دارند. اصطلاح یونانی "λόγος" ریشه اصلی کلمه "منطق" در انگلیسی امروزی است اما این لغت همچنین می‌تواند به معنی "گفتار" یا "توضیح" یا "شرح" باشد.. For etymology of English "logic" see any dictionary such as the Merriam Webster entry for logic.
به عنوان واژه ای با ریشهٔ فلسفی، این کلمه از نظر ساختار نسبتاً به شکل غیر وابسته به زبان‌شناسی در لاتین ترجمه شده‌است. در واقع این ساختار تنها یه ترجمه فلسفی گونه نمی‌باشد. در واقع این واژه نه تنها ترجمه ای بود که در فلسفه استفاده می‌شد، بلکه معمولاً به معنای حساب کاربری پولی متمایز کننده بود.
کلمه فرانسوی "raison" به معنی علت از ریشه لاتین گرفته شده‌است، و این کلمه به شکل نوشتاری "reason" با معنی مشابه به لغت نامه انگلیسی نیز راه پیدا کرده‌است.
اولین فیلسوفان برای نشر و انتشار انگلیسی مانند فرانسیس بیکن، توماس هابز، و جان لاک همچنین طبق عادت به زبان‌های لاتین و فرانسوی می‌نوشتند. آن‌ها از واژه‌هایی همانند “logos”, “ratio”, “raison” به جای “reason” به معنی عقل استفاده می‌کردند. معنی کلمه “reason” در کلماتی مانند “human reason” به معنی عقل یا ادراک بشر است که وجوه اشتراک زیادی با «عقلانیت» و صفتی مانند «عاقل» دارد. در متون فلسفی به جای کلماتی همچون “reasoned” یا “reasonable”، کلمه “rational” که همگی به معنی عقلانی هستند استفاده شده‌است.See Merriam Webster "rational" and Merriam Webster "reasonable". برخی از فیلسوفان مانند توماس هوبس از کلمه “ratiocination” به عنوان مترادفی برای کلمه "عقلانی (reasoning)" استفاده کرده‌است.
بسیاری از فلاسفه دوران باستان طبیعت را غایت‌مند می‌دانستند به این معنا که هر نوع موجودی دارای هدفی بود که دارای جایگاه مناسب خویش در نظام طبیعت بود که خود آن هم مجموعه‌ای غایات داشت. ظاهراً اول بار فیثاغورس و هراکلیتوس معتقد شدند که حتی گیتی دارای عقل است.. See pp. 204 & 235.
ارسطو شاگرد افلاطون انسان را به عنوان حیوان ناطق تعریف کرد و بر عقل به عنوان وصف ذاتی طبیعت انسان تأکید کرد. او بالاترین سعادت انسان را زندگی دانست که به تبعیت عقل دارای انسجام، تعالی و کمال است."Nicomachean Ethics" Book 1.
می‌توان گفت که کامل‌ترین و مؤثرترین تعبیر از عقل در مقام اندیشهٔ روشمند روش معروف دکارت بود.The man of Reason- Genevieve Lloyd
دکارت همه انسان‌ها را به نسبت مساوی از درک درست بهره‌مند دانسته‌است.کتاب گفتار در روش دکارت تا آنجا که کتاب گفتار در روش را با این جملات آغاز کرده‌است:
نکته جالب در فلسفهٔ دکارت آن است که وی انسان را به دو بخش عقل و جسم تقسیم کرده و علاوه بر این تقسیم‌های مربوط به درجه‌بندی عقل را از بین برد. عقل کامل یک انسان در سن سی سالگی به به‌طور کامل تکمیل می‌شود. []
سهروردی عقل را دارای انواع مختلف می‌داند،حکمت‌الاشراق، سهروردی، انتشارات دانشگاه تهران، چاپ هفتم، ۱۳۸۳عقل سرخ، سهروردی، انتشارات مولی، چاپ ششم، ۱۳۸۳
انواع عقل از نگاه فارابی عبارت است از:مسعود خشنودزاده، همشهری آنلاین، ۱۳۸۸
انواع عقل از دیدگاه غزالی:مجله مکتب اسلام، شماره ۷، سال چاپ ۱۳۸۱
انواع عقل از دیدگاه کانت
کانت عقل را از دو نوع عقل نظری و عقل عملی می‌داند.نقد عقل عملی، کانت، ناشر: نورالثقلین، ۱۳۸۵
عُرَفا نظرات دیگری دربارهٔ تقسیم‌بندی عقل دارند.
مولوی در مثنوی معنوی عقل را به قرص آفتاب، چراغ، سیاره زهره یا کمتر از آن و نیز ستاره تشبیه کرده‌است.مثنوی معنوی، مولوی، ناشر: ققنوس، ۱۳۸۴
او انسان‌ها را به چهار گروه رده‌بندی کرده است: عوام، دانشمندان و روشنفکران و صوفیان.
عوام کسانی هستند که نفس بر آن‌ها حکومت می‌کند و جز در مواقع استثنائی معمولاً نفس آنان بر عقلشان حاکم است.
زندگی دانشمندان و روشنفکران متکی به چراغ عقل است و نفس آنان خواسته‌های خود را با چراغ خِرَد ارضا می‌کند. امّا گاهی نفس بدون توجه به خِرَد هوی و هوس خود را جامهٔ عمل می‌پوشاند و به اصطلاح آبروی آنان را می‌برد.
معنای دیگر عقل بند بر پای بستن است و در عربی عِقال به معنای ریسمانی است که بدان زانوی شتر را می‌بندند. می‌توان گفت عقل برای شتر مست که همان هوی و هوس انسان است زانو بندی به‌شمار می‌رود که نمی‌گذارد هرچه نفس بخواهد انجام دهد اما گاهی این شتر مست زانوبند خود را پاره می‌کند و فجایعی ببار می‌آورد که کم و بیش شاهد آن بوده و هستیم.
در این طبقه‌بندی صوفیان جایگاه خاص خودشان را دارند زیرا عقل فرمانبری صادق برای عشق است. درست است که در بدایات سلوک ممکن است که نفس به کمک عقل صوفی عاشق را گمراه سازد اما در انتها که لشکر عشق تمایلات نفسانی را شکست می‌دهد عقل بنده‌ای مفتون و خدمتگزاری صادق برای صوفی است.چهل کلام و سی پیام، دکتر جواد نوربخش، چاپ دوم، انتشارات یلدا قلم، تهران ۱۳۸۱، شابک: ۸-۲۶-۵۷۴۵-۹۶۴ صفحهٔ ۱۰۵.
همچنین در مثنوی معنوی دفتر سوم آمده:
"عقل اول راند بر عقل دوم -
ماهی از سر گنده گردد نی ز دم"
که اشاره بر عقول مختلف در مراتب خلقت دارد.
در تمییز میان شاخه‌های فلسفه بدین معنا که فلسفه مستقیماً در صدد رسیدن به حقیقت است، نخستین و مهم‌ترین تمایزی که ترسیم می‌گردد، تمایز میان علم تفکری یا نظری و علم عملی است.آلفرد ادوارد تیلور. ارسطو. حسن فتحی. صفحهٔ ۲۹نظری و عملی در فلسفه گاهی تقسیمی برای عقل است و گاهی این تقسیم ناظر به حکمت به کار گرفته شده‌است. پس عملی-نظری گاهی تقسیمی است برای معرفت‌ها و گاهی تقسیمی است برای نیرو و قوه‌ای که معرفت وابسته به آن است.
هنگامی که نظری و عملی بودن را دربارهٔ دانش و معرفت به کار می‌بریم به آن حکمت عملی و نظری می‌گوییم و اگر دربارهٔ قوه و نیرویی که منشأ این دانش است و عامل درک‌کننده معرفت‌هاست سخن بگوییم در این صورت می‌گوییم عقل عملی و عقل نظری.
غلامحسین ابراهیمی دینانی یکی از فیلسوفان معاصر در برنامه معرفت، پیرامون عقل نظری و عملی مثالی می‌زند، او می‌گوید:
بدن انسان دارای اعضا و جوارح است. چشم و گوش و بینی و دست و پا و دهان و… اعضای بدن انسان هستند. موضع چشم کجاست و موضع پا کجاست؟ هر دوی چشم و پا مهم هستند، چون اگر کسی پا نداشته باشد، مشکل دارد و اگر چشم هم نداشته باشد، مشکل دارد. اما چشم با این اندازه کوچکی که دارد نسبت به پا که دراز و بزرگ‌تر از چشم است، موقعیت اش چگونه است؟ آیا موقعیت و اهمیت چشم بیشتر است یا اهمیت پا؟ اهمیت چشم در این مثال بیشتر است. اهمیت فیزیولوژیکی چشم از پا بیشتر است. البته چشم با همه اعضای بدن رابطه دارد اما از اهمیت بیشتری برخوردار است. نظر، همانند چشم است و عمل همانند پا در این مثال ما است.
اهامان، هاردر، کانت، کییرکگارد، نیتزشه، هایدگر، فوکالت، روتی، و بسیاری از فیلسوفان در مناظره ای که در مورد معنی اصلی واژه reason شرکت کردند. برخی مانند کییرکگارد، نیتزشه و روتی در مورد معنی واژه در حالت فاعلی و حتی در مواردی در دیگر حالات نیز مردد بودند. دیگر فیلسوفان همانند هگل اهمیت چند فاعلی بودن را مبهم می‌دانند و در تلاش برای نوسازی کلمه عقل بودند.
برخی متفکران مانند میشل فوکو، معتقد بودند که باید زندگی مدرن را نادیده گرفت و درک خود را از عقل و چیزی که به آن زندگی می‌گوییم را بر اساس عقل بیان کنیم.
زیر شاخه ای از فلسفه منطق می‌باشد. منطق مطالعه روی ادراک و عقل می‌باشد. قیاس کردن شکلی از درک کردن است که لزوماً منجر بر اساس فرایض به وجود می‌آید. همچنین قیاس نتیجه ای است که توسط پروسهٔ مقایسه کردن نتیجه‌گیری می‌شود. یک مثال از مقایسه عقلانی در قیاس منطقی به چشم می‌خورد که در زیر به آن اشاره می‌کنیم.
در این مبحث استدلال موجود است، زیرا فرضیه یک و دو اثبات شده هستند بنابراین تحت هیچ شرایطی نمی‌تواند نتیجه‌گیری اشتباه باشد.
استنتاج گونه ای از قیاس کردن می‌باشد که در مورد چیزها و اشیای نامعلوم و مشاهده نشده یا طبق شواهد قبلی است. این برای نسبت دادن ویژکی‌ها و ارتباطات بر اساس مشاهدات یا تجربیات قبلی می‌باشد. یا شرح دادن فرمول یا قانون بر پایه الگوهای محدود مشاهده شده برای بازسازی الگوهای پدیده ای است.
اهل حدیث از مذهب اهل سنت و اخباریون از مذهب شیعه با به‌کارگیری عقل مخالفند. اما در در مذهب شیعه اثنی عشری در علم اصول فقه عقل به عنوان یکی دیگر از ادلّه استنباط احکام‌شرعی و قوانین حقوقی علاوه بر قرآن و سنت و اجماع پذیرفته شده‌است.شب خیز، محمد رضا، اصول فقه دانشگاهی، نشر لقاء، قم - ایران، اول، 1392 ه‍. ش
البته بنا بر نظر برخی از روحانیون متاخر شیعی استفاده از عقل به عنوان منبع احکام شرعی عملاً در هیچ موردی اتفاق نیافتاده است.شهید صدر، الفتاوی الواضحه 1: 98. اما در علم کلام متکلمین هر دو نحله شیعه و سنی نقش عقل در اثبات اصول عقائد را پذیرفته‌اند و آن را به کار بسته‌اند. در احادیث منسوب به امامان شیعه امامی عقل حجت باطنی خدا بر انسان‌ها دانسته شده‌است.
کتاب کافی با روایات باب عقل و جهل آغاز می‌شود که در آن ۳۴ حدیث در مورد ارزش و امتیاز عقل بیان شده‌است.الکافی۱۰/۱–۳۰ در حدیثی منسوب به جعفر صادق گفته شده‌است: «هیچ ثروتی پربرکت تر از عقل نیست.»الکافی۲۹/۱
در قرآن ۴۹ بار از مشتقات ماده «عقل» در قالب‌هایی چون یعقلون، تعقلون، نعقل و مانند آن استفاده شده. اینکه در قرآن همه جا به شکل فعل به کار رفته به این جهت است تا این معنا را به خواننده منتقل کند که عقل، زمانی ارزش دارد که عاقل از عقل خود بهره گیرد، در حالی که عقل به خودی خود نه مذموم است نه فضیلت.
مفهوم پایه‌ای‌ترین مبنای فکر است. مفاهیم شامل مفاهیم اولیه یا مقوله‌ها و مفاهیم ثانویه هستند. مفاهیم ثانویه بر اساس مقوله‌ها هستند. کانت در بخش منطق استعلایی در کتابش با عنوان نقد عقل محض به بررسی مفاهیم، مفاهیم اولیه (مقوله‌ها) و ارتباط آنها با فکر پرداخته‌است. او مقوله‌ها را شرط ماتقدم برای فکر می‌داند. از نظر کانت فکر کردن بدون مفاهیم امکان ندارد.
کانت در کتابش نقد عقل محض مطرح می‌کند که نمی‌توان از مقوله‌ها کاربرد ورای تجربه انتظار داشت یعنی همه مفاهیم محض محدود به تجربه حسی است.
کانت دوازده مقوله‌ای که مطرح می‌کند را در چهار دسته:
تقسیم‌بندی می‌کند.
هرکدام از این دسته مفاهیم شامل سه نوع از مفاهیم است.
کانت می‌گوید که مقوله‌ها همان مفاهیم اصلی هستند و بقیه مفاهیم از آنها مشتق می‌شوند. او دو گروه مقوله‌های مربوط به کمیت و کیفیت را مقوله‌های ریاضی و دو دسته مقوله‌های مربوط به نسبت و جهت را مقوله‌های دینامیک می‌نامد.
اسپیلی از شهر های بخش دیلمان شهرستان سیاهکل است.
اسپیلی در ارتفاعی بالاتر از ۲۰۰۰ متر از سطح دریا قرار دارد و دارای آب و هوای معتدل کوهستانی و بسیار مطبوع می‌باشد. ترکیب کشتزار، جنگل و چمنزار چشم‌اندازهایی بسیار زیبا پدید آورده است.
اسپیلی از ۱۵۰ سال پیش مسکونی شده‌است. در آن زمان زمین‌های این روستا از سوی آقا میرصادق لاهیجانی وقف خانه‌سازی مردم شد و در پی آن مردم به این منطقه آمده و در مدت کوتاهی این روستا به خان‌نشین سیاهکل و دیلمان تبدیل شد. مردم اسپیلی به زبان گیلکی صحبت می‌کنند و شیعه مذهب‌اند.
تارنمای مردم سیاهکل و دیلمان
در سال ۱۹۰۳ بسیاری از علایم آسیب‌شناسی بافت بیماری هاری معرفی شد، اما هنوز بر بیماری هاری احاطه‌ای نداشتند. در این زمان دکتر آدلچی نگری (Adelchi Negri) شناسایی عامل سبب‌شناختی را که به عقیده‌اش باعث بیماری می‌شد را گزارش کرد. دکتر آدلچی در گزارش خود اجسام نگری (Negri Bodies) را که به شکل گرد یا بیضوی در داخل سیتوپلاسم سلول‌های عصبی حیوانات آلوده به هاری وجود داشت، شرح داد. اجسام نگری به تناوب در سلول‌های پیرامیدال شاخ آمون مغز، سلول‌های پورکینژ مخچه، همچنین در سلول‌های مغز و دیگر سلول‌های عصبی یافت شده‌اند.
آزمون بافت‌شناختی اجسام نگری را در ۵۰ درصد نمونه‌های تهیه شده از حیوانات هار نشان داد. به عبارت دقیق‌تر، آزمون فلورسانت پادتن مستقیم(dFA)آنتی‌ژن هاری را تقریباً در ۱۰۰ درصد نمونه‌ها نشان داد. به عبارت دیگر، بافت‌های عاری از هاری آنکلوزیون تمیزناپذیری را از اجسام نگری نشان داد. به خاطر این مشکل وجود اجسام نگری نباید تشخیصی برای بیماری هاری محسوب شود.
جیمز فرنکلین جِفری، (در انگلیسی: James Franklin Jeffrey) مسئول تیم سیاست‌گذاری ایران و مشاور عالی کاندولیزا رایس، وزیر خارجه ایالات متحده آمریکا است.
وی از دیپلماتهای با سابقه وزارت خارجه آمریکا است که به عنوان سفیر آمریکا در کشورهای مختلفی خدمت کرده‌است.
بخش مرکزی شهرستان جویم، یکی از بخش‌های شهرستان جویم در استان فارس ایران است. مرکز این بخش، شهر جویم است.
شهر: جویم
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان جویم برابر با ۱۵٬۹۱۲ نفر بوده‌است.
قلعهٔ اژدهاپیکر یک سازهٔ خشتی متعلق به دورهٔ ساسانی واقع در شهرستان لارستان است. این قلعه که بر روی تپه‌ای در جانب شمالی شهر قدیم لار واقع است، در گذشته با عنوان "طلسم کیانی" شناخته می‌شده که گویای استحکام و نفوذناپذیری آن بوده‌است. در ضلع شرقی قلعه اژدها پیکر، بر روی یک سطح مرتفع مشرف به شهر، برج ننه نادر قرار دارد که یک بنای تاریخی سنگی است. و گفتنی است در زمان لشکر کشی نادر شاه به هندوستان بخاطر بحث و خصومت شخصی که خوانین لار با نادر شاه داشتند مادر آن را به گروگان گرفتند و نادرشاه بخاطر نجات مادرش و حیثیت خود مجبور شد بعد از فتح هندوستان رؤیای فتح مابقی کشورها رو را نیمه تمام بگذارد و مجبور ب برگشت شود تا مادر خود را نجات دهد
بین تپه‌ای که قلعهٔ اژدهاپیکر بر روی آن قرار دارد و تپه‌ای که «قلعهٔ نارین» بر روی آن ساخته شده، درهای تنگ وجود دارد که مسیر رودخانهٔ خشک (رودخانه فصلی) به نام رودخانه (وروند) می‌باشد. آثار ساختمان سد مسقف بین دو تپه نیز تا به امروز اندکی باقی است. دیوارهای خارجی آن ساختمان مربع شکل و به ابعاد ۵/۴×۵/۴ متر و ارتفاع آن ۹ متر می‌باشد.
قدمت آثار و بقایای آن به دورهُ ساسانی می‌رسد (پوهندا، ۱۹۸۶، ص ۶۶). استحکامات و تأسیسات داخلی آن چنان محکم و استوار بوده‌است که در قدیم آن را طلسم کیانی می‌نامیده‌اند (منجم، ۱۳۶۶، ص ۲۱۴). برفراز این کوه چاهی از دل سنگ تراشیده شده که به دولاب مشهور است و در بارهُ آن داستان‌ها و افسانه‌های بسیاری گفته می‌شود که قدیم‌ترین این روایات در تحفةالغرائب، از نوشته‌های عصر صفویه آمده‌است:
«از قلّه کوه تا به قعر آن سنگ تراشیده‌اند. گویند در آن چاه گنجی عظیم و ماری موکّل است و کسان به طلب آن گنج بسیار رفته‌اند و کشته شده‌اند. گویند در زمان شاه عباس ثانی حاکم لار، سیّدی را در آن چاه فرستاد، بعد از مدتی مدید او را بیرون آوردند. نقل کرده که چون داخل چاه شد م چندین هزار شمشیر دیدم که در اندرون چاه از چپ و راست بر یکدیگر می‌خورد. چون من دعا و قرآن همراه داشتم شنیدم که شخصی می‌گفت کار به وی مدارید که کلام‌الله با وی است. از آن جا گذشتم و قدری راه که به ته چاه رفتم باز چندین هزار تیر می‌انداختند، به وسیلهُ قرآن و دعا از آن جا گذشتم و به ته چاه رسیدم. بعد از زمانی تختی دیدم و مردی در بالای آن نشسته نورانی و ریش سفید، سلام دادم. جواب داد و گفت: به «عوض بیگ» بگو که از ما چه می‌خواهی، آقای تو عباس از این مال بهره ندارد، الاّ دسته خنجری و یک اشرفی. خنجر را داد که به «عباس» بده، اشرفی را داد که به «عوض بیگ» بده. قدری خاک به من داد و گفت: ببین. چون نظر کردم چهار خیابان عظیم دیدم در این چاه. دو خیابان تا چشم کار می‌کرد ظروف و اوانی طلا و نقره بود و زر و جواهر بسیار خروار خروار برهم ریخته و در خیابان دیگر سپاهی مکمل ایستاده بودند. گفت: این مال و سپاه از قائم آل محمد است. برو بگو که تا سرچاه را بپوشند و به حال خود باشد که ضرر به او می‌رسد.»
در کتاب «عالم آرای عباسی» نیز از این قلعه نام برده شده‌است، و امروزه هم خرابهٔ آن مشرف به شهر لار بر فراز تپه‌ای پابرجا مانده‌است.
البته در شهر شیراز نیز قلعه دیگری با همین نام وجود دشته‌است. "قلعه اژدها پیکر"' بر روی یک سطح مرتفع در غرب شهر شیراز قرار گرفته‌است و طول و عرض آن به تر تیب ۷۰۰ متر و ۱۷۰ متر است. قلعه از سه بخش دیوار سنگی، حاطی، قلعه بالایی و میانی تشکیل شده‌است و قدمت آن با توجه به یافته‌های موجود به دوره پیش از اسلام می‌رسد. این قلعه تا یک قرن پیش مسکونی بوده‌است.
غازیان بخشی است از شهر ساحلی بندر انزلی در استان گیلان ایران.
غازیان به وسیله دو پل بزرگ که از بناهای دوران پهلوی است به جزیره میان‌پشته در مرداب انزلی پیوند دارد.[http://www.mibosearch.com/word.aspx?wName=غازيان غازیان - [ yhcdhk ]]
اولین پل متحرک ایران، یک دهنه ۲۵ متری از پل پنج دهنه غازیان-رشت هست که از اواخر تیرماه ۱۳۱۴ خورشیدی تا اوایل تابستان ۱۳۱۶ خورشیدی یعنی مدت ۱۸ ماه ساخته شده در خرداد ماه ۱۳۱۷ مورد استفاده قرارگرفت و روز چهارشنبه هفتم آذر ماه ۱۳۱۸ خورشیدی به‌طور رسمی تحویل گردید. پیش از آن رفت و آمد از انزلی به غازیان با قایق صورت می‌گرفت.
به دلیل شباهت ساختار شهری و خیابانها، غازیان خواهرخوانده ی شهر خمام نامیده می شود.
کانالی میان انزلی و غازیان وجود دارد که آب چهار رودخانه از شرق (سوسرروگا، پیربازارروگا، راست‌خانه و نهنگ‌روگا) و یک رودخانه از غرب (شنبه‌بازارروگا) از طریق آن به دریا وارد می‌گردد.شهرداری بندر انزلی، بازدید: ژانویه ۲۰۰۹.
شهر انزلی از ۳قسمت تشکیل شده، بخش غربی یا انزلی، بخش میانی یا شبه جزیره میان‌پشته و بخش شرقی به نام غازیان.
مسیر راه آهن قزوین-رشت-انزلی قرار است از داخل غازیان تغییر مسیر دهد و از جزیره طالقانی، شیلات و زیر پل جدید غازیان عبور کند.ابرار اقتصادی ، بازدید: ژانویه ۲۰۰۹.
غازیان قدیم، حد فاصل ابتدای اسکله گمرک تا انتهای «خیابان شاهپور» و «زمین طیاره» بوده که امروزه به خیابان «طالقانی» معروف است. غازیان از قدیم متشکل از سه محله مجزا به نام‌های «غازیان»، «میان محله» و «سامانسر» بود که رفته‌رفته  «سوسر» هم به آن اضافه شد.
خود غازیان، از ابتدای اسکله گمرک – شیلات و پل غازیان که در گذشته به «توک‌سر» معروف بود تا ۳۰ ‌متری پمپ بنزین (غازیان) را شامل می‌شد. قدیمی‌ترین سندی که از غازیان در کتب تاریخی یاد شده است، شرح جنگ‌های معروف بین قوای «هدایت الله خان» و قوای قاجار در کتاب «خواجه تاجدار» است. که قدمت غازیان را از سال ۱۷۸۵میلادی برابر با ۱۱۶۴شمسی نشان می‌دهد.
قطب‌الدین صادقی (زادهٔ ۳ اردیبهشت ۱۳۳۱ در سنندج) فیلم‌نامه‌نویس، نمایشنامه‌نویس، مترجم،کارگردان تئاتر، بازیگر سینما و تلویزیون است.
وی در سال ۱۳۵۴ مدرک کارشناسی خود را در رشتهٔ هنرهای نمایشی، از دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران دریافت نمود؛ سپس دورهٔ کارشناسی ارشد (سال ۱۳۵۷) و دکترا در زمینه مطالعات هنرهای نمایشی (سال ۱۳۶۴) خود را در دانشگاه سوربن فرانسه به پایان ببرد. پس از پایان تحصیلات در کنار تدریس در دانشگاه‌های مختلف، به فعالیت‌های هنری و ادبی و نگارش نمایش‌نامه و اجرای تئاتر پرداخت.
نگارش بیش از ۶۰ مقاله پژوهشی از سال ۱۳۶۰ تاکنون از جمله:
و برگزاری ده‌ها ورکشاپ و کارگاه آموزشی
کتاب‌ها:
نمایشنامه‌ها:
فیلمنامه‌ها:
دبیر مجموعه ۱۰۰ جلدی «تئاتر معاصر جهان» که تا کنون ۷۸ جلد آن در نشر قطره منتشر شده‌است. از جمله: بیان بدنی بازیگر، تئاتر و همزادش، تحلیل متون نمایشی، نشانه‌شناسی تاتر، فن بیان تاتر، تئاتر در آسیا، هنر نمایش‌نامه نویسی، هنر کارگردانی در تاتر، تئوری درام مدرن، بازنگری در بازیگری و…
قطب‌الدین صادقی در جشنواره تئاتر سلیمانیه عراق با برگزاری سمینارهای آموزشی و تحلیل آثارش تجلیل گردید.روزنامه همشهری شماره ۵۴۲۰ ص ۱۹ پنج شنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۰
صادقی با آثارش در چندین دوره جشنواره تئاتر فجر حضور داشته که از این میان می‌توان به جشنواره فجر سال اشاره کرد. صادقی در این دوره "حقه‌های اسکاپن" نوشته مولیر را در کنار آثاری نظیر "سیرک" به نویسندگی و کارگردانی حسین نوری و "یادگار سال‌های شن" به نویسندگی و کارگردانی علی رفیعی به روی صحنه برد. همچنین او در چهاردهمین جشنواره تئاتر فجر در سال "مویه جم" را در کنار رقبایی نظیر سیاوش تهمورث با نمایش "صورت به صورت"، چیستا یثربی با نمایش "سرخ سوزان"، حسین نوری با نمایش "شهود" و کوروش تهامی با نمایش "فردا" عرضه کرد.
کارگردانی صحنه:
تله تئاتر:
فیلم کوتاه:
بازیگری تئاتر:
بازیگری سینما: (سایت سینمایی سوره)
بازیگری تلویزیون:
میکائیل شهرستانی
رضا عطاران
مصطفی عبدالهی
نصراله رادش
یوسف صیادی
کورش سلیمانی
مهدی زمین‌پرداز
الهام پاوه‌نژاد
دروغ بزرگ ، یا دروغ گوبلزی اصطلاح و تکنیکی است در پروپاگاندا، که اولین بار توسط آدولف هیتلر از آن استفاده شد و نمایندهٔ تکنیکی تبلیغاتی در دنیای سیاست است.
آدولف هیتلر در کتاب "نبرد من"، می‌گوید مردم شکست آلمان در جنگ جهانی اول را به این دلیل پذیرفتند که یهودی‌های دارای نفوذ در مطبوعات از این تکنیک استفاده کردند. از نظر او این روش مستلزم آن است که دروغ چنان عظیم باشد که هیچ‌کس باور نکند که «کسی آنقدر گستاخ باشد که چنین بی‌شرمانه حقیقت را تحریف کند».
اولین مورد استفادهٔ دروغ بزرگ در این جملهٔ معروف او مستند شده‌است: «در دروغ بزرگ همواره نیروی قابل باور بودن موجود است.»
بعدها یوزف گوبلز که وزیر تبلیغات هیتلر بود این تئوری را با کمی تغییر بدین گونه بیان کرد که دروغ بزرگ یکی از روش‌های تبلیغاتی مورد استفادهٔ انگلستان است که دروغ بزرگی می‌گویند و در ضمن تحت هر شرایطی بر صحت آن پافشاری می‌کنند.
شایع است که گوبلز روایت خود از روش دروغ بزرگ را بدون نسبت دادن آن به یهودی‌ها یا متفقین مورد استفاده قرار می‌داد. این روایت بدون منبع شایع‌ترین نمونهٔ استفاده از دروغ بزرگ است و بر اساس آن معمولاً فرض گرفته می‌شود که گوبلز خود مبدع تکنیک دروغ بزرگ بوده‌است.
در صفحهٔ ۵۱ گزارشی که از طرف دفتر خدمات استراتژیک ایالات متحده در مورد شرح حال روحی هیتلر منتشر شده بود چنین آمده‌است:«اولین قانون او این است که هیچ‌وقت نگذارید مردم دلسرد شوند، هیچ‌وقت خطا و تقصیری را نپذیرید، هیچ‌وقت تصدیق نکنید که دشمن ممکن است صفت خوبی داشته باشد، هیچ‌وقت جایی برای جایگزین باقی نگذارید، در آن واحد روی یک دشمن متمرکز شوید و تقصیر هر اتفاق بدی را بر گردن او بیندازید. مردم دروغ بزرگ را زودتر از دروغ کوچک باور می‌کنند و اگر دروغی را مکرراً تکرار کنید، دیر یا زود آن را باور خواهند کرد.
Wikipedia contributors, "Big Lie," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Big_Lie&oldid=77579324 (accessed November 3, 2006).
شهرستان چَرداوُل یکی از شهرستان‌های استان ایلام ایران است. مرکز این شهرستان، شهر سرابله است.
نام پیشین این شهرستان، شیروان و چرداول بود که در تاریخ ۴ تیر ۱۳۵۹ از شهرستان ایلام جدا شد و مستقل گردید. سپس با جدا شدن بخش شیروان از این شهرستان، شیروان به شهرستان سیروان و بقیه شهرستان پیشین با نام چرداول نام‌گذاری شد.
شهرستان چرداول از شمال شرقی با شهرستان اسلام‌آباد غرب و از شمال غربی با شهرستان گیلانغرب استان کرمانشاه، از غرب با شهرستان ایوان، از شرق با شهرستان هلیلان، از جنوب با شهرستان سیروان و از جنوب شرقی با شهرستان کوهدشت استان لرستان همسایه است.
شهرستان چرداول دارای ۴ بخش، ۷ دهستان و ۴ شهر به شرح زیر است:
مردم شهرستان چرداول پیرو دین اسلام و مذهب شیعه دوازده امامی و همچنین دارای اقلیت اهل سنت بوده و به زبان کردی و زبان لکی سخن می‌گویند.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان چرداول برابر با ۴۲٬۱۰۵ نفر بوده‌است.
آنتونیو لوچو ویوالدی (به ، زادهٔ ۴ مارس ۱۶۷۸ – درگذشتهٔ ۲۸ ژوئیهٔ ۱۷۴۱) مشهور به کشیش موقرمز کشیشی ایتالیائی، یکی از مشهورترین آهنگسازان دوران باروک، و نوازندهٔ چیره‌دست ویولن بود.
آنتونیو لوچیو ویوالدی در ۴ مارس ۱۶۷۸ در ونیز پایتخت جمهوری ونیز به دنیا آمد. او به دلیل خطر مرگ توسط یک قابله و در خانه‌اش غسل تعمید داده شد؛ احتمالاً ضعف جسمانی کودک یا زمین لرزه‌ای که در آن روز باعث لرزش شهر شده بود علت این غسل غیررسمی بود و غسل رسمی ویوالدی تا دو ماه پس از تولدش انجام نشد. پدرش، جوانی باتیستا تا قبل از آنکه به عنوان یک ویولنیست حرفه‌ای شناخته شود، به آرایشگری می‌پرداخت. او ابتدا نواختن ویولن را به پسرش آموخت و سپس همراه او در سراسر ونیز به کنسرت دادن پرداخت. «جُوانی باتیستا» یکی از اعضای انجمن یا اتحادیهٔ موسیقیدانان و آهنگسازان سانتا چِچیلیا محسوب می‌شد. رئیس این انجمن جُوانی لگرنتزی در بازیلیکای سن مارکو و یکی از آهنگسازان اولیه دوران باروک بود و از این رو احتمال دارد که آنتونیوی جوان اولین درس‌های کمپوزیسیون خود را از او گرفته باشد. این احتمال می‌رود که پدر ویوالدی نیز خود یک آهنگساز بوده باشد: در ۱۶۸۸ اپرایی تحت عنوان la fedelta sfortuna توسط شخصی به نام جُوانی باتیستا روسی نوشته شده بود و این همان نامی است که پدر ویوالدی در انجمن موسیقیدانان سانتا چِچیلیا بکار می‌برد (او به دلیل رنگ قرمز موهایش که یکی از مشخصه‌های این خانواده بود از کلمه rosso استفاده می‌کرد).
ویوالدی از بیماری تنگی نفس رنج می‌برد؛ هرچند که این مشکل او را از ویولن نواختن و آهنگسازی بازنداشت. ویوالدی در ۱۵ سالگی (۱۶۹۳) شروع به یادگیری درس‌های کشیشی کرد. در ۱۷۰۳، در ۲۵ سالگی به‌طور رسمی به جامهٔ کشیشان درآمد و از چندی پس از آن به «کشیش قرمز» نامی که احتمالاً به دلیل رنگ موهایش به او گفته می‌شد، مشهور شد.
مدتی بعد، در ۱۷۰۴ او به دلیل وضع نامناسب سلامتی‌اش از شرکت در مراسم عشای ربانی انصراف داد و در اواخر سال ۱۷۰۶ از مقام کشیشی نیز استعفا داد.
ویوالدی در ۱ دسامبر ۱۷۰۳ به سمت استادی ویولن پرورشگاهی در ونیز به نام اوسپداله دلا پیِتا برگزیده شد. هدف این مؤسسه دادن سرپناه و تعلیم و تربیت به کودکان یتیم و بی‌سرپرست بود. پسران در این یتیم‌خانه پیشه‌ای می‌آموختند و در ۱۵ سالگی مجبور به ترک آنجا بودند. دختران تحت آموزش‌های موسیقایی قرار می‌گرفتند که مستعدترین آن‌ها به عضویت ارکستر و گروه کر مشهور این پرورشگاه درمی‌آمدند.
ویوالدی بسیاری از کنسرتوها، کانتاتها و قطعات مذهبی خود را برای کودکان این پرورشگاه تصنیف کرده‌است. او در ۱۷۰۱ علاوه بر آموزش ویولن وظیفهٔ آموختن را نیز عهده‌دار شد.
روابط ویوالدی با هیئت مدیره اوسپداله اغلب تیره و تار بود. این هیئت مدیره وظیفه داشت هر سال یک رای‌گیری جهت مشخص شدن باقی‌ماندن یا نماندن یک معلم در سمت خود، برگزار می‌کرد. به ندرت اتفاق می‌افتاد که هیئت مدیره به‌طور متفق‌القول رای مثبت به ویوالدی بدهد که سرانجام او در ۱۷۰۹ شغل خود را به خاطر ۷ رای مخالف در برابر ۶ رای موافق از دست داد. اما پس از یک سال دوباره فراخوانده شد؛ هیئت مدیره اوسپداله در این مدت به ارزش ویوالدی پی برده بود. او در ۱۷۱۳ مسئول فعالیت‌های موسیقایی مؤسسه شد.
در خلال این سال‌ها بود که ویوالدی بسیاری از قطعات خود را که شامل بسیاری از اپراها و کنسرتوهای او می‌شود، نوشت. در ۱۷۰۵ اولین مجموعه کارهایش را منتشر ساخت: اپوس ۱ او که متشکل است از ۱۲ سونات برای ۲ ویولن و فیگور باس. در ۱۷۰۹ مجموعه دوم او (اپوس ۲) که ۱۲ سونات برای ویولن و فیگور باس بود منتشر گشت. مجموعه ۱۲ کنسرتو برای یک، دو و چهار ویولن و زهی‌هایش (اپوس ۳) را که با نام «لسترو آرمونیکو» در آمستردام در ۱۷۱۱ انتشار داد، موفقیتی در کل اروپا برای او محسوب می‌شد و در ۱۷۱۴ بود که کلکسیون کنسرتوهای ویلن سولو و زهی‌ها (اپوس ۴) که «لا استراواگانتزا» نام داشت، چاپ شد.
ویوالدی در فوریه ۱۷۱۱ همراه با پدرش به برشا، جایی که مجموعه استابات ماتر او اجرا شد، عزیمت کرد. به نظر می‌رسد که این قطعه با عجله نوشته شده باشد: بخش زهی قطعه ساده است، موسیقی سه بخش اول در سه بخش بعدی تکرار شده‌است؛ با این حال این اثر از محتوای موسیقایی خوبی برخوردار بوده و از اولین شاهکارهای ویوالدی محسوب می‌شود.
او در ۱۷۱۸ شروع به مسافرت کرد. با وجود مسافرت‌های متعدد ویوالدی، پیتا از وی درخواست کرد که هر ماه دو کنسرتو برای ارکستر پرورشگاه بسازد و با آن‌ها تمرین کند. اسناد پیتا نشان می‌دهد که بین سال‌های ۱۷۲۳ تا ۱۷۲۹، وی ۱۴۰ کنسرتو تصنیف نموده‌است.
اپرا در ونیز در اوایل قرن هجدهم عام‌ترین نوع موسیقی و سودآورترین آن‌ها برای آهنگسازان بود. در این شهر سالن‌های اپرای زیادی برای نمایش عمومی وجود داشت. ویوالدی فعالیت خود را در زمینه اپرا این‌گونه شروع کرد: اپرای نخست او با عنوان «اوتونه این ویلا» در ونیز اجرا نشد بلکه در ۱۷۱۳ در ویچنزا به نمایش گذاشته شد. در آن سال ویوالدی به ونیز رفت و مدیر اپرای تئاتر سنت آنجلو شد، همان جایی که اپرای «اورلاندو فینتو پاتزو» را به اجرا گذاشت؛ هرچند که این اپرا مورد استقبال عمومی قرار نگرفت تا آنجا که ویوالدی مجبور شد پس از دو هفته اجرای آن را متوقف کند و به جای آن، یکی دیگر از اپراهایش را که در گذشته اجرا شده بود به نمایش بگذارد. او در ۱۷۱۵ «نِرونه فاتا چِزاره» که گم شده‌است، را عرضه کرد. موسیقی آن را هفت آهنگساز تنظیم کرده بودند که ویوالدی با تصنیف یازده آریا این گروه را رهبری می‌کرد؛ در آن زمان این اپرا موفقیت زیادی برای او به همراه آورد. ویوالدی در فصل بعدی تصمیم گرفت اپرای «آرسیلدا، رجینا دی پونتو» را که به‌طور کامل خودش نوشته بود را اجرا کند.
در ۱۷۱۷ یا ۱۷۱۸ کار خوب دیگری به ویوالدی پیشنهاد شد که مقام مایسترو دی کاپلایی در کاخ شاهزاده ، فرمانروای منتووا بود. او سه سال در آن جا ماند و اپراهای بسیاری همانند تیتو مانلیو (RV ۷۳۸) را ساخت. او در ۱۷۲۱ به میلان، جایی که درام روستایی "لا سیلیویاً (RV ۷۳۴، گم شده) را آفرید، رفت و دوباره در سال پس از آن اوراتوریوی دیگری را نوشت. گام بزرگ دیگر او حرکت به رم در سال ۱۷۲۲ بود یعنی جایی که اپراهای او در سبکی نو مطرح شد و همان جایی که پاپ تازه بندیکت سیزدهم، ویوالدی را جهت نواختن موسیقی فراخواند.
در همین زمان‌ها بود که او کنسرتوهای آشنای چهار فصل را نوشت. بن‌مایه الهام آن‌ها شاید ییلاق پیرامون منتووا بوده باشد. این کنسرتوها جنبش نویی در ادراک موسیقی به وجود آوردند: در آن‌ها او نهرهای روان، آواز پرندگان، واق واق سگ‌ها، وزوز حشره‌ها، چوپان‌های جار زننده، تندبادها، رقاص‌های مست، شب‌های خاموش، چشم‌اندازهای یخ زده، اسکی بازی کودکان بر روی یخ، و آتش روشن کردن را به نمایش گذاشته‌است.
شب ۲۷/۲۸ ژوئیه ۱۷۴۱ در سن ۶۳ سالگی بر اثر عفونت داخلی درگذشت و در شهر وين در محلی كه امروز محل دانشگاه فني اين شهر است به خاك سپرده شد.
سِمیرامیس، ملکه‌ٔ افسانه‌ای سرزمین آشور است که از او و زندگی‌اش داستان‌های بسیاری نقل شده‌است.
در یونان باستان، سمیرامیس یا شامیران به عنوان یکی از ملکه‌های افسانه‌ای آشور شناخته می‌شود و بنا به برخی روایات، سمیرامیس کسی است که باغ‌های معلق بابل برای او ساخته شد.
افسانه‌های زیادی در مورد شخصیت شجاع وی نقل شده و تلاش‌های گوناگونی صورت گرفته تا او را به عنوان یکی از شخصیت‌های تاریخی شناسایی کنند. برخی سمیرامیس را همان «شامورامات»Shammuramat یا «شمور-آمات»Shammur-amat یا «شمو-رامات»،Shammu-ramat همسر شمشی-ادد پنجم، پادشاه آشور در فاصله سال‌های ۸۲۴ تا ۸۱۱ پیش از میلاد مسیح می‌دانند. افسانه‌هایی که از سوی دیودور سیسیلی و ژوستین و دیگران روایت شده‌اند، تصویری از زندگی او و رابطه‌اش با نینوس به دست می‌دهند.
آن طور که در افسانه آمده‌است، والدین سمیرامیس نجیب‌زاده بوده‌اند. مادر او «درکتو» یک الهه در هیبت پری دریایی و پدرش انسان بوده‌است. درکتو پس از تولد سمیرامیس، او را رها و خود را در دریا غرق می‌کند. سمیرامیس کوچک توسط کبوترها تغذیه می‌شود تا اینکه «سیماس»، چوپان دربار او را می‌یابد و با خود به قصر می‌برد.
بعدها سمیرامیس با «اونس» یا «مینونس» یکی از ژنرال‌های نینوس، ازدواج می‌کند. نینوس در هنگام تسخیر بلخ به شدت تحت تأثیر شجاعت سمیرامیس قرار می‌گیرد و پس از مجبور کردن اونس به خودکشی، با سمیرامیس ازدواج می‌کند. آن‌ها صاحب پسری به نام نینیاس می‌شوند. در هنگام فتح آسیا، نینوس با اصابت یک تیر به شدت زخمی می‌شود و سمیرامیس تغییر لباس می‌دهد و خود را به شکل پسرش درمی‌آورد و فرماندهی سپاه نینوس را به عهده می‌گیرد. پس از مرگ نینوس، او به عنوان ملکه بر تخت می‌نشیند و مناطق بیشتری از آسیا را فتح می‌کند.
سمیرامیس به احتمال زیاد ملکه بیوه سامورامات است که بعد از مرگ همسرش (شمشی-ادد) در حکومت پسرش (ادد مزاری) نقش مهمی را ایفا کرد. در زمان حکومت پسرش تحت نظر او او در صدد فتح مادها برآمد و طبق اطلاعات کتزیاس با اینکه معتبر نیست تا حوالی بلخ رسیده‌است. (تاریخ ایران دوره ماد از مجموعه تاریخ کمبریج ایلیا گرشویچ ص۱۳۴)
طبق گفته افسانه، او مقتدرانه حکومت نمود و اتیوپی را به قلمرو امپراتوری خود اضافه کرد و همچنین شهر بابل را بازسازی نمود و دستور ساخت یک دیوار بلند آجری برای حفاظت از شهر را صادر کرد.
اگرچه تمامی اطلاعاتی که از سمیرامیس در دسترس است، به صورت افسانه است، اما برخی معتقدند که او همان «شمّور-آمات» ملکه آشور و همسر شمشی-ادد پنجم است. شمّور-آمات پس از مرگ همسرش چندین سال به عنوان نایب‌السلطنه پسرش حکومت کرد. برخی ادعا کرده‌اند افسانه‌هایی که در مورد شمّور-آمات ساخته شده، برای پذیرش و پرستش او به عنوان یک الهه و جهت تحکیم قدرت و سلطنت او بوده‌است، ولی در اسناد و مدارک آشوری چنین چیزی مشاهده نمی‌شود.
برخی هم چنین عقیده دارند که سمیرامیس شکل یونانی شده نام اکدی «شمّور-آمات» است که معنی "هدیه دریا" می‌دهد.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۱۵ نوامبر ۲۰۰۶
نَبوکَدنَصَر دوم یا نبوکدنزر دوم (Nebuchadnezzar II) دومین پادشاه امپراتوری بابلی نو بود که از مرگ پدرش نابوپولاسار در سال ۶۰۵ پیش از میلاد تا مرگ خود در سال ۵۶۲ پیش از میلاد سلطنت کرد. از نظر تاریخی به عنوان نبوکدنصر کبیر شناخته می‌شود. از او به عنوان کسی که نخستین حمله به هیکل سلیمانِ یهودیان در اورشلیم و نابودی آن و اسارت قوم یهود به او نسبت داده می‌شود. همچنین گفته می‌شود دانیال نبی هم‌دورهٔ او بوده‌است.
دو قدرت میانرودان آن زمان یعنی آشوریان و بابلیان به‌طور متمادی در جنگ و نزاع با یکدیگر بودند و همواره به سبب برتری آشوریان نسبت به بابلیان عملاً بخشی از سرزمین بابلیان تحت سلطه آشوریان قرار داشت. در زمان نابوپولاسار، بابلیان و مادها و چندین قوم دیگر با یکدیگر متحد شده و به سرزمین آشور (سزمین مقدس خدای آشور) حمله و پشت دیوارهای بلند نینوا متوقف شدند و پس از چندین ماه محاصره به سبب وقوع سیل در یکی از رودخانه‌های اصلی نینوا بخشی از دیوار پیرامون شهر تخریب شد و نیروهای بابل و ماد وارد شهر شدند. پس از تسخیر شهر، مصری‌ها که متحد آشوریان محسوب می‌شدند برای کمک به آشوریان به سمت آشور حرکت کردند. ولی نبوپلسر به همراه پسر خود نبوکدنزر به مقابله با آنها پرداخت. با توجه به کهولت سن نبوپولسر پسر او نبوکدنزر فرماندهی لشکر را بر عهده گرفت و با رشادت‌های فراوانی که نشان داد توانست لشکر مصری‌ها را در نبرد کرکمیش شکست و آنها را فراری دهد. درست در همین زمان به نبوکدنزر خبر رسید که پدرش فوت کرده نبوکدنزر که می‌ترسید کسی جای پدرش را در فرمانروایی بگیرد. به تعقیب مصری‌ها پایان داده و به بابل برای تاجگذاری بازگشت.
پس از پیروزی بابلیان و مادها بر آشوریان، پادشاه ماد هووخشتره به منظور تحکیم روابط خود با بابلی‌ها، دخترش آمیتیس را به همسری نبوکدنزر برگزید. در تاریخ آمده‌است که آمیتیس که در سرزمین‌های شمالی و سرسبز زندگی می‌کرد به سبب ورود به سرزمین‌های خشک جنوب به شدت بیمار شده بود؛ لذا نبوکدنزر که به شدت به آمیتیس علاقه داشت. دستور ساخت باغ‌های معلق بابل را داد که به سبب پیچیدگی این باغ‌ها در آبیاری جزء یکی از عجایب هفت‌گانه جهان محسوب می‌شود.
نبوکدنزر در مجموع سه بار به اورشلیم حمله کرد. نخستین بار پس از پیروزی بر آشوریان، او به همراه لشکر خود به منظور فتح اورشلیم لشکرکشی کرد. یوشیا پادشاه اورشلیم که توان مقابله با لشکر بابلیان را نداشت فوراً تسلیم شد و شهر بدون هیچ گونه خشونتی در اختیار لشگریان نبوکدنزر قرار گرفت. نبوکدنزر نیز بدون هیچ گونه آسیب به شهر و معابد آن، پادشاه پیشین شهر را به عنوان فرمانروای شهر ابقا کرد و صرفاً ۴ نفر از فرزندان بزرگان شهر را به عنوان گروگان به همراه خود به بابل برد. گفته می‌شود یکی از این افراد دانیال نبی بوده‌است.
چند سال پس از فتح اورشلیم، نبوکدنزر برای فتح مصر به آن کشور حمله کرد ولی موفق به تصرف کشور مصر نشد. او که در جنگ با مصر تصرفاتی به دست نیاورده بود راهی یمن برای فتح آنجا شد که در یمن نیز موفقیتی کسب نکرد. پس از دو شکست متوالی یهویاقیم فرمانروای اورشلیم که گمان می‌کرد بابلیان ضعیف شده‌اند، به تمرد از بابلیان پرداخت و حاضر به پرداخت مالیات نشد. پس از رسیدن خبر شورش در اورشلیم به نبوکدنزر او همراه سپاه خود به اورشلیم لشکرکشی کرد. نبوکدنزر که اصلاً تمایل به نابودی شهر و مقبره‌های آن نداشت ۷۰ تن از بزرگان قوم یهود فراخواند و از آنها خواست تا فروانروای شهر را تسلیم کنند تا او به شهر آسیبی نرساند. بزرگان یهود که می‌دانستند توانایی مقابله با لشگریان بابلیان را ندارند این فرمان را اطاعت کرده و فرمانروای شهر را تسلیم کردند. نبوکدنزر پس از اعدام فرمانروای شهر، پسرش را به عنوان حاکم شهر برگزید ولی این بار ۳ هزار نفر از مردان شهر را به عنوان گروگان به بابل و شهرهای اطراف فرستاد. در دومین حمله نبوکدنزر به هیچ گونه آسیبی به شهر و معابد آنها نرسید.
درست ۱۸ ماه پس از حمله دوم، آپریس پادشاه مصر پیشنهاد هم پیمانی با اورشلیم را به صدقیا فرمانروای اورشلیم داد. پس از این هم پیمانی یهودیان بار دیگر بر علیه بابل شورش کردند. پس از رسیدن خبر دومین شورش اورشلیم به نبوکدنزر، او که به شدت عصبانی شده بود. دستور حمله به اورشلیم را صادر کرد. پس از رسیدن به دیوارهای شهر اورشلیم و محاصره شهر خبر از حرکت لشگریان مصر به نبوکدنزر رسید و او نیز به محاصره شهر پایان داد و به منظور نبرد با مصریان به سمت مصر راهی شد. یهودیان اورشلیم که گمان می‌کردند بابلیان به جنگ پایان داده و فرار کرده‌اند به جشن پرداختند. ولی این درحالی بود که پس از رسیدن خبر حرکت لشکر نبوکدنزر به مصر، فرعون مصر فوراً دستور عقب‌نشینی صادر کرد. نبوکدنزر هم که تمایلی به ریختن خون سربازان خود در جنگ با مصریان نمی‌دید به اورشلیم بازگشت و شهر را دوباره محاصره کرد.
پس از ۱۸ ماه محاصره، لشکر بابل موفق به ورود به شهر شدند. نبوکدنزر که از چندین بار شورش یهودیان و محاصره ۱۸ ماهه به شدت عصبانی بود، دستور نابودی کامل شهر را صادر کرد و معبد سلیمان و سایر معابد شهر که در دو حمله پیشین نبوکدنزر دست نخورده باقی مانده بودند. این بار به‌طور کامل نابود شدند. او همچنین دستور اعدام فروانروای اورشلیم و تمامی فرزندان و خاندان او را صادر کرد. در نهایت نبوکدنزر فرد دیگری را به عنوان حاکم اورشلیم برگزید و در بازگشت از شهر، ۱۰ هزار یهودی را به عنوان گروگان با غل و زنجیر به شهرهای مختلف تحت حکومت خود تبعید کرد. گفته می‌شود اکثر این گروگان‌ها به سبب سختی و طولانی بودن مسیر جان خود را از دست دادند.
در نوشته‌های پهلوی، به صورت «بخت خسرو» آمده‌است.
این کلمه به صورت بخت‌النّصر صحیح نیست؛ که بخت‌نصّر کلمه‌ای عربی نیست، و بخت (در اصل بُوخَت) در عبری به معنای فرزند یا بنده است، و نَصَّر نام بت و صنمی است؛ و طبق نظر برخی منابع اسلامی دلیل این نام‌گذاری آن است که او را در نوزادی نزد بتی یافتند و پدرش را نمی‌شناختند، از این رو او را به آن بت منسوب کردند.تفسیر جلاءالأذهان و جلاءالأحزان، ج ۵، ص ۲۵۳ برخی هم معتقدند که این نام در اصلِ بابلی، با تلفظ «نبوکودوری اوصَّر Nabu - Kudurri - Ussur» متشکل از سه بخش «نبو: الهه حکمت بابلی»، «کودورو: جانشین یامرز» و «اوصّر: حمایت کن» است.دائرةالمعارف قرآن کریم، ج ۵، مدخل بخت نصر این نام در زبان فارسی و عربی به صورت برگردان آوایی «نبوکدنزر» هم آمده‌است. نام او در منابع به شکل‌های زیر نیز آمده‌است: نبوکد نصّر، نبوکد ناصر، نبودکد نزر[و]، نبوکذ نصّر، نِبُوخَذنِصَّر، نبوخدنصر، نبوخدناصر، نبوخدراصر(Nebuchadrezzer)، بوخت نرسی و بخت‌نسر.بخت النصر
کام ایر یک شرکت هواپیمایی است که مقر اصلی آن در کابل، افغانستان است. این سرویس مسافران داخلی برنامه ریزی شده و خدمات بین المللی منطقه‌ای را اجرا می کند. فرودگاه بین‌المللی کابل به عنوان قطب آن عمل می‌کند.
این شرکت هواپیمایی در ٣١ اوت ٢۰۰٣ توسط زمری کامگار تاسیس شد. این اولین شرکت هواپیمایی مسافربری خصوصی در افغانستان بود.China diverts 'bomb threat' plane. Al Jazeera. 9 August 2009. اولین پرواز آن در ٨ نوامبر ٢۰۰٣ در مسیری از کابل به هرات و مزاری شریف با استفاده از بوئینگ ٧٢٧ انجام شد. اولین هواپیمای کام ایر به عنوان هزینه تأمین سوخت و غذا توسط ژنرال عبدالرشید دوستم به شبه نظامیان خصوصی دوستم تأمین شد.Portfolio at NYU | Best Of: Lord of the Skies – In war-torn Afghanistan, Zamarai Kamgar has built the only private airline.
قطب شرکت هواپیمایی کام ایر در فرودگاه بین المللی حامد کرزی پیش بند C و "دفتر بلیط فروشی آن در مرکز تجاری کابل طبقه همکف چاراهی حاجی یعقوب کابل، افغانستان" است. زمانی در مرکز تجارت کابل در شهرنو، کابل واقع شده بود، جایی که دفتر فروش بلیط از سال ٢۰١٢ فعالیت می کند."Contact Us." Kam Air. Retrieved on 30 January 2012. "Kam Air Head Office Ministry of Foreign Affairs Road Opposit Chinese Embassy Kabul, Afghanistan" and "Ticketing Office Kabul Business Centre Ground Floor Charahi Haji Yaqoob Kabul, Afghanistan" Kam Air. Retrieved on 23 September 2009. "Kamair Headquarters Address: 1st Floor, Kabul Business Centre Char Rahi Haji Yaqub, Shah-e-Naw Kabul Afghanistan Afghanistan" زمری کامگار رئیس و رئیس اجرایی، فرید پیکار معاون ارشد رئیس، تیمور شهاب معاون رئیس و رئیس عملیات پرواز و پرویز کامگر مدیر امور مالی آن هستند.
کام ایر اعلام کرده بود که عملیات سفر به اروپا در اوت ٢۰١۰ آغاز می‌شود، وین برای دریافت خدمات و پس از آن لندن (گاتویک) دریافت می کند. با این حال، طبق گزارش رویترز، ظاهراً هر دو مسیر توسط مقامات انگلیس و اتریش به دلیل مسائل ایمنی هواپیما لغو شده اند. از تاریخ ٢۴ نوامبر ٢۰١۰، به دلیل سابقه ضعیف ایمنی هواپیمایی غیرنظامی این کشور، پرواز همه حامل‌های افغان از پرواز به اتحادیه اروپا ممنوع شد.
در سال ٢۰١٧، این شرکت یک هواپیمای مسافربری ٧٣٧ را با یک خدمه ٣۰ عضوی از اسلواکی اجاره کرد، اما بعد از اینکه شرکت لیزینگ مسائل مربوط به ایمنی در افغانستان را مطرح کرد، قرارداد فسخ شد. از ژانویه ٢۰١٨، کام ایر ٩۰ درصد پروازهای داخلی را در افغانستان انجام داد و یکی از بزرگترین مودیان این کشور بود. از آوریل ٢۰١٧ ، این شرکت هواپیمایی قصد داشت شبکه مسیرهای خود را به تورنتو، وین، مادرید، مونیخ، لس آنجلس، شانگهای، بمبئی، کیپ تاون، هانگژو، هت یای، کوالالامپور، واشنگتن دی سی، جده، جاکارتا , کیف, سانفرانسیسکو، مسکو و فرانکفورت گسترش دهد. با این حال از ١٧ اوت ٢۰١٧ جزئیات این گسترش برنامه‌ریزی شده از وب سایت آنها حذف شده است.
کام ایر با کد خطوط هوایی زیر دارای کدخبر است:
از اگوست سال 2021، کام ایر هواپیمای های زیر را در ناوگان خود دارد:
این شرکت هواپیمایی قبلاً با هواپیما های زیر کار می کرد:
در تاریخ ٣ فوریه ٢۰۰٥، پرواز هوایی ٩۰۴ کام ایر، بوئینگ ٧٣٧-٢۰۰ که توسط هواپیمایی فینکس انجام می شد و از فرودگاه بین المللی هرات در غرب افغانستان پرواز می کرد، در نزدیکی فرودگاه بین المللی کابل در هوای نامناسب از صفحه رادار محو شد. ناپدید شدن این هواپیما یک عملیات گسترده جستجو نیروی هوایی افغانستان را برای ٩۶ مسافر و ٨ خدمه در پی داشت. لاشه هواپیما در ٥ فوریه ٢۰۰٥ در کوههای شرق کابل پیدا شد. همه ١۰۴ سرنشین آن کشته شدند.
در تاریخ ٩ اوت ٢۰۰٩، یک هواپیمای کام ایر به مقصد فرودگاه بین المللی اورومچی دیوپو، از چین اجازه فرود نگرفت و به فرودگاه بین المللی قندهار، در جنوب افغانستان منتقل شد، زیرا پیش از این تهدید به بمب شده بود.
در ١١ اوت ٢۰١۰، داگلاس دی سی-٨-۶٣اف وای اِ-وی آی سی هنگام برخاستن از فرودگاه مانستون، انگلستان دچار حمله شد و چراغ نزدیک را از بین برد. این هواپیما از طریق جزایر کیپ ورد پرواز بین المللی باری را به بوینس آیرس آرژانتین انجام می داد. این حادثه به دلیل اضافه وزن ٢٥,٧۰۰ پوندی (١١٧۰۰ کیلوگرمی) هواپیما به دلیل بار اضافی سوخت و تخمین غلظت محموله رخ داده است. پس از اطلاع از این اتفاق ناخوشایند، خدمه به کیپ ورد ادامه دادند. بازرس آنجا حمله را تأیید کرد، اگرچه تجزیه و تحلیل شاخص ضربه نشان داد که هواپیما هنوز ایمن نیست. این حادثه توسط شعبه رسیدگی به حوادث هوایی، که توصیه های مختلف ایمنی را ارائه داده بود، مورد بررسی قرار گرفت. متعاقباً فعالیت کام ایر در اتحادیه اروپا ممنوع شد. سه خدمه درگیر نیز اخراج شدند و کام ایر اعلام کرد که دو دستگاه DC-8 خود را از سرویس خارج خواهد کرد.
در ژانویه ٢۰١٨، کام ایر گزارش داد که ٩ نفر از کارکنان در حمله طالبان به هتلی در کابل کشته شدند - هفت کارمند اوکراینی و دو کارمند هوایی کام از ونزوئلا بودند. كام ایر 50 اتاق برای كارمندان خارجی خود در هتل اجاره كرده بود، كه به عنوان یكی از "كادر های محافظت شده" در كابل توصیف شده است. پنج نفر آن خلبان و چهار نفر دیگر خدمه بودند. پس از آن، بیش از ٥۰ کارگر خارجی این شرکت هواپیمایی, کشور را ترک کردند و تا ٢۶ ژانویه، ٥ هواپیما از ٩ هواپیمای آن به دلیل کمبود نیرو بیکار ماندند.Afghan plane to Urumqi lands in Kandahar city. Xinhua. 9 August 2009.China turns back Xinjiang plane. BBC News. 9 August 2009. که تعداد زیادی از پروازهای روزانه نیز به همین دلیل لغو می شد
پروازهای نخستی این شرکت، فقط میان شهرهای کابل، هرات و مزارشریف افغانستان انجام می‌شد.
این شرکت به تدریج دامنه فعالیت خود را گسترش داد و اکنون افزون بر شهرهای بزرگ افغانستان، به شهرهای دهلی نو در هند، آلماآتی در قزاقستان و مشهد در ایران پرواز دارد.
استانبول در حال حاضر تنها مقصد اروپایی شرکت هواپیمایی کام ایر است. مسئولان شرکت امیدوارند که به زودی، پرواز به دیگر شهرهای اروپا را نیز آغاز کنند.
از سپتامبر ٢۰١٩، کام ایر در مجموع به ١٥ مقصد از جمله ٧ مقصد داخلی و ٨ مقصد بین المللی در ٨ کشور پرواز می کند.:
شرکت هواپیمایی کام ایر
خبر آغاز به کار شرکت هواپیمایی کام ایر افغانستان در سایت فارسی بی بی سی
خبر پیدا شدن لاشه هواپیمای کام ایر در سایت فارسی بی بی سی
سایت اینترنتی شرکت کام ایر
سایت فارسی بی بی سی
آکادمی جهانی هنر، ادبیات و رسانه، (در انگلیسی: The World Academy of Arts، Literature، and Media) از زیرمجموعه‌های انستیتوی بین‌المللی مطالعات عالی است، که سازمان مادر آکادمی جهانی هنر، ادبیات و رسانه محسوب می‌شود.
این سازمان هر ساله برگزیدگانی را در عرصهٔ هنر، ادبیات و رسانه که خدمات ارزنده‌ای را به جامعه و فرهنگ ایرانی ارائه کرده‌اند اعلام می‌کند و به حمایت و ترویج و توسعه هنرهای نمایشی، هنرهای زیبا، ادبیات، شعر، روزنامه‌نگاری حرفه‌ای و تولیدات رسانه‌ای می‌پردازد.
به برگزیدگان آکادمی جهانی هنر، ادبیات و رسانه، جایزه شیر بالدار طلایی که نمادی از فرهنگ و تاریخ ایران است، اهدا می‌شود.
گفتنی است که هم‌اکنون دکتر مصطفی دربیانی، ریاست انستیتوی بین‌المللی مطالعات عالی را به عهده دارد.
آرتور جان آربِری (زادهٔ ۱۲ مهٔ ۱۹۰۵ – درگذشتهٔ ۲ اکتبر ۱۹۶۹) خاورشناس انگلیسی بود.E. P. Elwell-Sutton,"ARBERRY, ARTHUR JOHN",Encyclopædia Iranica,Vol. II, Fasc. 3, pp. 278-279
آرتور جان آربِری در ۱۲ مه ۱۹۰۵ در منطقه کارگری در بندر پورتسموث متولد شد. پدرش افسر جزء نیروی دریایی بود. از ۱۲ سالگی در پی کسب معاش به کار پرداخت و در همان حال به مدرسهٔ متوسطه راه یافت. به مطالعهٔ یونانی و لاتین علاقهٔ بیش‌تری نشان داد و پیش از ورود به دانشگاه این دو زبان را به خوبی فرا گرفت و اغلب آثار کلاسیک را به زبان اصلی مطالعه کرد. در ۱۹۲۴ به کالج پمبروک یکی از مدارس هجده‌گانهٔ دانشگاه کمبریج وارد شد و ۳ سال بعد موفق به اخذ درجهٔ لیسانس در زبانهای باستانی گردید. پس از آن با استفاده از کمک‌هزینهٔ اوقاف ادوارد براون به تحصیل زبانهای فارسی و عربی در همان کالج پرداخت. در مدت ۲ سال دورهٔ زبان و ادبیات عرب را به پایان رساند. عربی را نزد رینولد نیکلسون و فارسی را نزد پروفسور لوی فراگرفت. پس از دریافت دومین گواهینامهٔ لیسانس، به تحقیق در ادبیات عرب و ترجمهٔ مواقف اثر نِسفَّری پرداخت. کالج پمبروک در ۱۹۳۱ او را به عنوان محقق وابسته به عضویت پذیرفت و جایزهٔ اول براون را به وی داد. آربری به هزینهٔ این کالج به قاهره رفت تا در آنجا به تحقیق و مطالعه بپردازد. در مدت اقامت در قاهره با سارینا سیمون از اهالی رومانی آشنا شد و در ۱۹۳۲ با وی ازدواج کرد. پس از آن از فلسطین، لبنان و سوریه دیدن کرد. بعد به انگلستان برگشت و باز به مصر رفت و در دانشگاه قاهره به سمت استادی و ریاست گروه زبانهای کلاسیک (یونانی و لاتین) منصوب شد (۱۹۳۲–۱۹۳۴). در ۱۹۳۴ بار دیگر به انگستان بازگشت و مدت ۲ سال به عنوان کتابدار در کتابخانهٔ وزارت هندوستان در لندن به کار پرداخت. پس از شروع جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹ به وزارت اطلاعات منتقل شد و در طول جنگ رساله‌هایی دربارهٔ کشورهای خاورمیانه و خاورشناسی نیز منتشر کرد.
آرتور آربری در ۱۹۴۴ پس از کناره‌گیری مینورسکی از استادی زبان فارسی دانشگاه لندن، به جای او انتخاب شد. دو سال بعد به مقام استادی رشتهٔ عربی و ریاست بخش مطالعات خاورمیانه در دانشگاه لندن ارتقاء یافت. در ۱۹۴۷ پس از استعفای استوری، کرسی استادی زبان عربی در کمبریج یعنی همان کرسیی که قبلاً ادوارد براون و رینولد نیکلسون شاغل بودند به او واگذار شد و تا پایان عمر در کمبریج ماند. بر اثر مساعی وی در کمبریج کرسی مستقلی برای تدریس زبان و ادبیات فارسی ایجاد گردید. او عضو فرهنگستان و عضو وابستهٔ فرهنگستان ایران و مصر و مجمع علمی دمشق و نایب رئیس کمیتهٔ ترجمهٔ یونسکو بود. در ۱۹۴۸ انجمن خاورشناسان بریتانیا را تشکیل داد. آثار وی از نظر تنوع و تعدد و نیز جامعیت آرایی که عرضه می‌کند، و نیز به سبب نثر روان و بیان ساده و شاعرانه‌ای که در نگارش یا ترجمه به کار می‌برد، از شهرت فراوانی برخوردار است. ترجمهٔ وی از قرآن مجید گرچه از صحت و دقت کافی بهره‌مند نیست، مشهورترین ترجمهٔ انگلیسی قرآن به‌شمار می‌آید. آربری نویسنده‌ای پرکار بود و آثار ارزندهٔ فراوانی از تحقیق و تصحیح و ترجمه به صورت کتاب و مقاله به انگلیسی و فارسی از وی به جا مانده‌است.
آربری آثار زیادی را از فارسی و عربی به زبان انگلیسی ترجمه کرده‌است.
روبر دوم (۲۷ مارس ۹۷۲ میلادی – ۲۰ ژوئیه ۱۰۳۱ میلادی) ملقب به روبر دوم پارسا ، از سال ۹۹۶ میلادی تا هنگام مرگش پادشاه فرانسه بود.