moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
معمولاً از حدود ۲ درصد تجاوز نمی‌کند که این رقمی قابل توجه نیست.» قابلیت حمل تسلیحات و بمب این جت جنگی بیش از یک و نیم تن است و قادر به استفاده از راکتهای ضدتانک از جمله هل فایر، و بمبهای هدایت شونده با سیستم جهت یاب و لیزر بوده و همچنین جت اسکورپیون می‌تواند تا پنج ساعت در آسمان به گشتزنی بپردازد.http://persian.euronews.com/2014/07/17/farnborough-textron-scorpion-budget-military-jet-aimed-at-cash-strapped-/
معرفی و آزمایش‌های تاکسی قبل از پرواز در ۲۵ نوامبر۲۰۱۳ به اتمام رسید http://www.flightglobal.com/news/articles/video-scorpion-light-strike-aircraft-completes-pre-flight-taxi-393589/http://www.avweb.com/avwebflash/news/Scorpion-First-Flight-Planned-For-Next-Week221038-1.htmlhttp://www.avweb.com/avwebflash/news/Textron-Scorpion-Jet-First-Flight-Expected-Tuesday221087-1.html و متخصصان در حال آماده سازی برای اولین پرواز هواپیما هستند .گروه متخصصان اسکورپیون برنامه‌ریزی چند صد ساعت آزمون پرواز اضافی را در سال ۲۰۱۴ انجام دادند . هر پرواز هدفی خاص را دنبال میکرد از جمله : آزمایش سرعت هوایی و اوجگیری . سازنده اسکورپیون نتایج آزمایش پروازی را مثبت اعلام کرد. در این آزمایش‌ها ، عملکرد هواپیما مورد بررسی قرار گرفته ، سیستم‌های مکانیکی و الکترونیکی آن نیز تست شدند.در ۱۹ مه ۲۰۱۴ میلادی ، اسکورپیون ۷۶.۴ ساعت پرواز در ۴۱ مورد انجام داد بود. «اسکورپیون» یک جت دو قلو می باشد که از مواد کامپوزیتی سبک و پیشرفته ساخته شده . این هواپیما دو خدمه دارد که پشت سر هم قرار می گیرند. پیشران آن یک موتور آئرودینامیکی مجهز به مجموعهٔ دم و دو رانش با غلاف‌های موتور و بالهایی مستقیم
است. اسکورپیون می‌تواند با سرعت ۸۳۰ کیلومتر بر ساعت پرواز کند. محدودیت بودجه اعمال شده از سوی وزارت دفاع آمریکا در
طراحی این هواپیما تاثیر داشته و مطابق با نیاز و ماموریت
های گارد ملی هوایی ، مانند جنگ نامنظم، گشت مرزی، تجسس و نظارت دریایی، امداد اضطراری، مبارزه با مواد مخدر و عملیات
دفاع هوایی ساخته شده.
بسیاری از آزمون‌های پروازی در مک کانل ، پایگاه نیروی هوایی در ویچیتا انجام شده و متخصصان ،در حال برنامه‌ریزی پروازهای متعدد در خارج از پایگاه میباشند.
شرکت هوایی تکسترون در حال دریافت مجوز برای فروش هواپیمای خود در بخش‌های نظامی ایالات متحده و تعدادی از کشورهای شریک ایالات متحده است.http://hitna.ir/fa/news/12692/چند-صد-ساعت-تست-پرواز-اضافی-هواپیمای-اسکورپیون-در-سال2014
شرکت تکسترون اعلام کرده که در آینده نمونه ای از اسکورپیون با قابلیت پرواز بدون سرنشین عرضه خواهد کرد. اسکورپیون رسماً خریدار خاصی را اعلام نکرده ضمن اینکه پس از اولین پرواز، برنامه‌ریزی برای مذاکره با مشتری خارجی اعلام نشده ای ، انجام شده که ظاهراً خریدار منتظر پایان تمامی تستهای پرواز میباشد .تکسترون به بازار آفریقا و آسیای غربی امید زیادی بسته است و در واقع بازار کشورهای کم درآمد را هدف قرار داده .http://www.khabaronline.ir/print/366032/science/technology?model=WebUI.Models.Details.DetailsPageViewModel
روبین ایروین (؛ ۲۱ دسامبر ۱۹۰۱ – ۱ ژانویه ۱۹۳۳) یک هنرپیشه اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به انحطاط و سست‌عفاف اشاره کرد.
ویولت فاربرودر (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۱ تا ۱۹۶۵ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "انحطاط"، "سست‌عفاف"، "قبل از عاشقی، حواست را جمع کن"، "نه و چهل و پنج دقیقه" و "قتل!" اشاره کرد.
لیلیان برایتویت (؛ ۹ مارس ۱۸۷۳ – ۱۷ سپتامبر ۱۹۴۸) یک هنرپیشه اهل انگلستان بود.
بتمن: شوالیه گاتهام () فیلمی در ژانر اکشن به کارگردانی بروس تیم است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به گری دوردان و آنا اورتیز اشاره کرد. داستان این انیمیشن بین دو فیلم بتمن آغاز می‌کند و شوالیه تاریکی از سه‌گانه فیلم‌های بتمن کریستوفر نولان ساخته شده‌ است. این انیمیشن در شش بخش با استادیوهای انیمیشن سازی ژاپنی: استادیو ۴ درجه سانتی گراد، مدهاوس، بی‌ترین و پروداکشن آی. جی و با همکاری دی‌سی کامیکس و برادران وارنر انیمیشن ساخته شده‌ است.
کونستانس کولیر (; – ) یک هنرپیشه اهل بریتانیا بود.
در اواخر سال ۱۹۲۰ کونستانس کولیر، به هالیوود نقل مکان کرد و در این شهر، به یک مربی آموزش بازیگری همراه با صدا تبدیل شد. در طول این تغییرات پرهیاهو و روند تبدیل فیلم‌های صامت به فیلم‌های دارای صوت، بسیاری از بازیگران فیلم‌های صامت، برای فراگیری آموزش‌های مورد نیاز برای ایفای در فیلم‌های دارای صوت، تلاش‌های بسیار گوناگونی کردند. کوین براون، یکی از تاریخ نگاران سینما، در سری برنامه‌های هالیوود که در سال ۱۹۸۰ پخش می‌شد، در گفتگویی با کولن مور، به موضوع عصر فیلم‌های صامت پرداخته‌است. کولن مور در این برنامه می‌گوید که درس‌های راجع به نمایشنامه‌های صوتی را از یک بانوی بسیار مشهور فرا گرفته‌است و این بانو، کسی جز کونستانس کولیر نبوده‌است. کولیر، با این وجود، به حفظ روابطش با برادوی کوشید و در سال ۱۹۳۰ در چندین نمایشنامه به ایفای نقش پرداخت. در سال ۱۹۳۲ کنسانتس کولیر، به عنوان یک ستاره در نقش کارلوتا در تولید نسخه اصلی کمدی «شام در ساعت هشت»، ساخته جرج اس. کافمن و ادنا فربر خوش درخشید؛ در حالی که این نقش در نسخه‌ای دیگر از این فیلم که در سال ۱۹۳۳ توسط ماری درسلر ایفا شده بود.
در طول ساخت نسخه فیلم در صحنه، او با افراد زیادی، از جمله کاترین هپبورن، وارد رابطه دوستی شد؛ روابطی محکم که وی تا پایان عمر به این روابط متعهد بود.
وی برای خدمات برجسته اش در آموزش بازیگران و در هدایت و راهنمایی آن‌ها در نقش‌هایی که در فیلم‌های متعدد بر عهده داشته‌اند، در جشنواره شکسپیر ایالات متحده آمریکا موفق به دریافت جایزه افتخاری شد. کولیر مربی درام بازیگران بسیاری از معروف، از جمله آدری هپبورن، ویوین لی و مرلین مونرو بوده‌است و در سن ۵۰ سالگی نیز، در تور جهانی کاترین هپبورن به عنوان مربی راهنما حضور داشته‌است. کولیر یکی از ستارگان بزرگ پیاده‌رو شهرت هالیوود است.
ازدواج وی با ال. استرانگ فرزندی در برنداشت و او بعد از مرگ همسرش هرگز ازدواج نکرد. او در ۲۵ آوریل سال ۱۹۵۵ در سن ۷۷ به مرگ طبیعی در منهتن درگذشت.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "طناب"، "تعصب"، "آنا کارنینا" و "مخاطرات پائولین" اشاره کرد.
تولیو کارمیناتی (؛ ۲۱ سپتامبر ۱۸۹۴ – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به تعطیلات در رم، جنگ و صلح، السید، میهن‌پرست اشاره کرد.
سی. ام. وولف (؛ ۱۸۷۹ – ۳۱ دسامبر ۱۹۴۲) یک تهیه‌کننده اهل بریتانیا بود.
وی تهیه‌کننده فیلم‌هایی همچون ، سست‌عفاف و انحطاط بوده است.
هلموت دانتینه (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به کازابلانکا، خانم مینی‌ور، جنگ و صلح اشاره کرد.
ویلفرد لاوسون (؛ – ) یک هنرپیشه اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به تام جونز، اتاقی در بالا، جنگ و صلح اشاره کرد.
میلی ویتاله (؛ – ) یک بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "جنگ و صلح"، "دختر ماتا هاری" و "انتقام دزدان دریایی" اشاره کرد.
می بریت (؛ زادهٔ ) یک بازیگر اهل سوئد است. وی بین سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۸۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "جنگ و صلح"، "شیرهای جوان" و "غیرت روستایی" اشاره کرد.
روکا دی پاپا (به ایتالیایی: Rocca di Papa) یک کومونه در ایتالیا است که در استان رم واقع شده‌است.
روکا دی پاپا ۴۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۵٬۱۳۸ نفر جمعیت دارد و ۶۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای Diamante, Calabria، لاندسبرگ آم لش و الانیس خواهرخوانده‌های روکا دی پاپا هستند.
پپینو د فیلیپو (؛ – ) هنرپیشه و نویسنده اهل ایتالیا بود.
توماس میلیان (؛ زادهٔ – درگذشته ۲۲ مارس ۲۰۱۷) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی از سال ۱۹۵۷ میلادی تا ۲۰۱۷ میلادی مشغول فعالیت بوده‌است. توماس میلیان در ۲۲ مارس ۲۰۱۷ در سن ۸۴ سالگی درگذشت.
با نام توماس کوئینتین رودریگس در سال ۱۹۳۷ در هاوانا، کوبا به دنیا آمد. در آمریکا بزرگ شد. تحصیلاتش را در «مدرسهٔ بازیگری اکتورز استودیو» به پایان برد و مدتی در نیویورک روی صحنه می‌رفت. در سال ۱۹۵۹ که برای شرکت در «جشنوارهٔ اسپولتو» به ایتالیا رفته بود، توسط مائورو بولونینی کشف و وارد سینما شد. در تعداد بسیاری از فیلم‌های کارگردانان درجه اول ایتالیایی، نقش‌های اول و دوم را به عهده گرفت. اغلب در نقش مردان عصبی شرور فیلم‌های حادثه‌ای ظاهر می‌شد. تا سال‌ها گاهی در محصولات هالیوودی نیز بازی می‌کرد و از ستارگان سینمای ایتالیا به‌شمار می‌آمد.
دایان ونورا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به مخمصه، رومئو + ژولیت، نفوذی، سیزدهمین سلحشور، هملت، آیرن‌وید، سه آرزو، انجمن پنبه، دشنه، ایالتی و نجات پیکاسو اشاره کرد.
جان ویلیامز (؛ – ) یک هنرپیشه اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به سابرینا، گرفتن یک دزد، ام را به نشانه مرگ بگیر اشاره کرد.
پل بونیفاس (؛ – ) یک هنرپیشه اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "بهشت همین نزدیکی‌هاست"، ترن، ماجرا ماداگاسکار، معما و "زن و بازیچه او" اشاره کرد.
توماس پنانت (؛ ۱۴ ژوئن (O.S.) ۱۷۲۶ – ۱۶ دسامبر ۱۷۹۸) یک گیاه‌شناس، پرنده‌شناس، و جانورشناس اهل بریتانیا بود.
ابوبکر شکائو در گذشته(۲۰۲۱ میلادی) که با نام مستعار "دارالتوحید" نیز شناخته می‌شود، رهبر گروه شبه نظامی بوکو حرام نیجریه بود. ابوبکر شکائو تا سال ۲۰۰۹ که محمد یوسف رهبر سابق این گروه کشته شد، معاون وی بود. مقامات نیجریه بر این باور بودند که شکائو در درگیری‌های سال ۲۰۰۹ کشته شده‌است، اما وی در ژوئیه ۲۰۱۰، با انتشار یک پیام ویدئویی ادعای رهبری گروه بوکو حرام را کرد. اسم او در لیست ده رهبر خطرناک‌ترین گروه‌های تروریستی ذکر شده‌است. شکائو در سال ۲۰۲۱ میلادی در نبرد با دولت اسلامی غرب آفریقا، کشته شد.
نفرینِ حام در تورات، به نفرین شدنِ حام (و فرزندش کنعان) به‌دستِ نوح گفته می‌شود.
براساس سفر پیدایش، پس از آنکه نوح مست شد، به دلیل کار بد حام، نوح او و فرزندش کنعان را نفرین کرد. سرشت کار بدِ حام برای دو هزار سال مورد بحث پژوهشگران بوده است.
هدف اصلی این داستان در تورات، توجیه مخالفت کنعانیان با بنی اسرائیل بود ولی بعدها این نفرین توسط یهودیان، مسیحیان، به عنوان نفرین علیه سیاه‌پوستان و برای توجیه برده‌داری استفاده شده‌است. متن سفر پیدایش در باب ۹ به صورت زیر است:
روایات مربوط با نفرین شدن حام، در بعضی کتب حدیث اسلامی که سندیت قابل سوالی دارند، نیز آمده است. با این تفاوت که در این روایات نوح مست نبوده، بلکه در کشتی خواب بوده و عورتش بر اثر وزیدنِ باد آشکار شده بود.عقدالفرید ج۱ ص ۵۵۳؛ ج ۷ ص ۶۳ و ص ۱۷۲ حام و یافث وقتی عورت او را نگریستند خندیدند، اما سام ایشان را نهی کرد و هر چه باد می‌گشود، سام می‌پوشید.عیون‌الاخبار ج ۳ ص ۹ و ص ۳۱ وقتی سام، آنچه گذشته بود بر نوح بیان کرد، نوح از خداوند خواست که آب کمر حام و آب کمر یافث را تغییر دهدمجمل‌القصص ص ۸۹ و ص ۳۰۱ و آنگاه به ایشان گفت که خداوند فرزندان شما را سیاه و تا قیامت غلامان فرزندان سام قرار داده است، و شما عاق من شدید و پیغمبری از نسلتان قطع گردیده است.تاریخ أنبیا ج۲ ص ۱۰ و نیز در روایات وارد شده است که نوح پیروان خود را از نزدیکی با زنان نهی کرده بود، اما حام مخالفت کرد و با همسر خویش درآمیخت، نوح نیز به این سبب او را نفرین کرد، چنانچه نطفه‌اش تغییر کرد و از او جز سیاهان پدید نیامدند.قصص القرآن ج۱ ص۱۱۱؛ تاریخ گزیده ص ۱۲،۶۲ و ۷۲ با این حال برخی علمای مسلمان حام را مردی پرهیزکار و شایسته دانسته‌اند که نوح او را برکت داد و سرزمین‌هایی را نیز به او بخشید.حبیب‌السیر ج۱ ص ۱۰۷ بعضی از مورخین مسلمان نیز داستان نفرین حام را ساختگی و تأثیر نفوذ اسرائیلیات بر تفاسیر قرآن دانسته‌اند.اسرائیلیات فصل ۲ ص ۸۹ ابن بلخی کیومرث پادشاه داستانی ایران را از نسل حام دانسته است.فارسنامه ص ۶۲
ابن خلدون در "مقدمهٔ" خود این نظریه را رد می‌کند و اساساً رنگ پوست را ناشی از طبیعت گرما و سرما و تأثیر آن در تکوین جانداران این محیط‌ها می‌داند. یعنی مردمان اقلیم اول و دوم (سودانیان و حبشیان) به‌سبب گرمای افراطیِ جنوب سیاهند و خورشید در هر سال دوبار در سمت رأس آنان واقع می‌شود و فاصلهٔ زمانی میان این دو بار کوتاه است و پوستشان را سیاه می‌کند. برعکس، ساکنان اقالیم ششم و هفتم (صقلاب یا اسلاوها و ترک‌ها و خزران و آلان‌ها و یأجوج و مأجوج) به‌سبب سرمای شدیدْ رنگ پوستشان به سپیدی می‌گراید و موی بدنشان از بین می‌رود؛ و این سرمای مفرط اقتضا می‌کند که مردمشان دارای چشمانی کبود (سبز) و پوست‌های خال‌خال (کک و مک) و موهای طلایی باشند. اساساً، رنگ بدن تابع خاصیت هواست.
جان پنکاو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "شکوه صبح"، "سال اسلحه"، "افکار مرگبار"، "چیز مورد علاقه من"، "رادیو گفتگو"، "برای زندگی و مرگ" و "مرد اضافی" اشاره کرد. وی در سریال اپیزودها نیز به ایفای نقش پرداخته‌است.
راجر میشل (؛ (زادهٔ – درگذشتهٔ ) کارگردان اهل انگلستان بود.
پدر وی، یک دیپلمات انگلیسی بود که برای مأموریت به پرتوریا، پایتخت آفریقای جنوبی اعزام شده بود و به همین دلیل بود که راجر میشل در این شهر متولد شد و باید گفت بر خلاف تصور برخی که می‌پندارند او یک تبعهٔ آفریقایی‌تبار بود، او اصالتاً انگلیسی بود. میشل به دلیل شغل پدرش و حضور وی در مأموریت‌های گوناگون، قسمت‌های قابل توجهی از کودکی خود را در بیروت، دمشق و پراگ گذراند.
وی پیش از تحصیل در رشتهٔ زبان انگلیسی در دانشگاه کوئینز کمبریج، در دانشگاه کلیفتون در بریستول تحصیل کرد و این دانشگاه، جایی بود که او توانست در آن کارگردانی و نوشتن نمایشنامه‌های کوتاه را آغاز کند و در آنجا ده‌ها نمایشنامه را کارگردانی و بازی کند. در همین دوران بود که توانست هر دو جایزه RSC Buzz Goodbody، بهترین کارگردانی دانشجویی، NSDF و یک جایزه Fringe First در جشنواره ادینبورگ برای بازی در نقش پریکیت دیک را از آن خود سازد. وی در سال ۱۹۷۷ فارغ‌التحصیل شد.
اینجونگ چوسان () (زاده ۱۰ مارس ۱۵۱۵ - درگذشته ۸ اوت ۱۵۴۵) دوازدهمین پادشاه پادشاهی چوسان بوده‌است.
وی از سال ۱۵۴۴ تا ۱۵۴۵ حکومت کرده‌است، جانشین پدرش جونگ‌جونگ شده بوده و به نقل از مورخان پس از مسمومیت و مرگ او برادرش میونگ‌جونگ جانشین وی شده‌است.
آنتونیو سانچز (؛ زادهٔ ) یک نوازنده اهل مکزیک است.
نووا پیلبیم (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به جوان و بی‌گناه، مردی که زیاد می‌دانست اشاره کرد.
میونگ‌جونگ چوسان () (زاده ۳ ژوئیه ۱۵۳۴ - درگذشته ۳ اوت ۱۵۶۷) سیزدهمین پادشاه سلسله چوسان بوده‌است.
وی که از سال ۱۵۴۵ تا ۱۵۶۷ حکومت کرده‌است، جانشین برادرش اینجونگ چوسان شده بوده و پس از مرگش برادر زاده‌اش سئونجو چوسان جانشین وی شده‌است.
میکا لیوی با نامِ هنریِ میکاچو (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه‌سرا و آهنگساز اهل بریتانیاست. او آموزش‌دیدهٔ موسیقی کلاسیک است و در زمینه‌های موسیقی پاپ تجربی و موسیقی فیلم فعالیت داشته‌است. از آثار مهمش می‌توان آلبوم Jewellery و موسیقی فیلم‌های "زیر پوست" و "جکی" را نام برد.
چاز جنکل (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۷۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
سئونجو چوسان () (زاده ۲۶ نوامبر ۱۵۵۲ - درگذشته ۶ مارس ۱۶۰۸) چهاردهمین پادشاه سلسله چوسان بوده‌است.
وی که از سال ۱۵۶۷ تا ۱۶۰۸ حکومت کرده‌است، جانشین عموی خود میونگ‌جونگ چوسان شده بوده و پس از مرگش پسرش گوانگ‌هیگون چوسان جانشین وی شده‌است.
پادشاه گوانگ‌هیگون چوسان یا شاهزاده گوانگ هه () (زاده ۳ ژوئن ۱۵۷۵ - درگذشته ۷ اوت ۱۶۴۱) پانزدهمین پادشاه سلسله چوسان بود. نام واقعی او یی هان بود. او بر اثر کودتا از مقامش عزل شد. مورخان نام معبدی مانند تائجو یا سئونجو به او نداده‌اند. او دومین پسر پادشاه سئونجو بود.
گوانگ‌هیگون دومین پسر امپراتور سئونجو بود و مادر وی بانو کیم (یک صیغه سلطنتی) بود در حالی که ملکه «یو این» صاحب فرزند نمی‌شد. پادشاه سئونجو بایستی شاهزاده گوانگ‌هیگون و برادر بزرگ‌تر وی (ایم هائه گون) که فرزند دیگر بانو کیم بود را به میدان نبرد می‌فرستاد تا توانایی رهبری آنها را بسنجد. زمانی که برادر بزرگ‌تر (شاهزاده گوانگ‌هیگون) توانایی رهبری بسیار بالایی را نشان داد، پادشاه سئونجو وی را به عنوان ولیعهد منصوب کرد. وقتی که ژاپن به منظور حمله به مینگ به کره تجاوز کرد، پادشاه به سمت شمال و مرز مینگ فرار کرد و ولیعهد گوانگ‌هیگون در پایتخت ماند و دولت مرکزی را در غیاب پادشاه سرپرستی و نبردهای دفاعی را هدایت نمود. در طول جنگ هفت ساله و بعد از آن وی در حقیقت به عنوان فرمانروای چوسان در نبردها اثرگذار بود و نسبت به بازسازی کشور بعد از جنگ ویرانگر هفت ساله به جای پادشاه سئونجو پیر و ضعیف اهمیت می‌داد. اگر چه در این دوران به اعتبار او افزوده شد اما موقعیت او ناپایدار بود. او یک برادر بزرگتر اما بی کفایت به نام شاهزاده ایم هائه و یک برادر کوچکتر به نام یانگ چانگ داشت که توسط اقلیت حزب شمالی پشتیبانی می‌شد. مرگ ناگهانی شاه سئونجو برای گوانگ‌هیگون مؤثر واقع شد زیرا باعث شد که شانس یانگ چانگ، برای رسیدن به تاج و تخت غیرممکن شود.
در سراسر دوره چوسان، کره از بعضی جهات تحت نفوذ چین بود و دربار چین با انتصاب گوانگ‌هیگون به عنوان ولیعهد مخالف بود زیرا برادر بزرگ‌تر وی هنوز زنده بوده و از لحاظ قانونی برادر بزرگ‌تر واجد شرایط تر به حساب می‌آمد. سئونجو از دربار چین خواست تا استثنایی قائل شوند و انتخاب گوانگ‌هیگون را به دلیل توانایی‌های ممتاز وی بپذیرند اما چین قبول نکرد. راه حل زمانی خود را نشان داد که ملکه یو این در سال ۱۶۰۰ از دنیا رفت و سئونجو بانو اینموک را ملکه کرد. اینموک در سال ۱۶۰۶ شاهزاده بزرگ یانگ چانگ را بدنیا آورد که اگرچه از برادران خود جوان تر به حساب می‌آمد اما چون مادرش ملکه بود، برای ولیعهدی مناسب به نظر می‌رسید. اما زمانی که سئونجو فهمید زمان زیادی برای زنده ماندن ندارد، مجبور شد تا تصمیم بگیرد. در حالی که شاهزاده یانگ چانگ تنها دو ساله بود و مدت زمانی طول می‌کشید تا بتواند شخصاً حکومت کند، پادشاه سئونجو برای جلوگیری از کنترل کشور توسط نائب السلطنه تصمیم اصلی خود مبنی بر ولیعهدی گوانگ‌هیگون را تکرار کرد. این انتخاب باعث گسستگی در حزب شمالی که بیشترین تأثیر را در دربار داشت شد. در میان آنها تعداد زیادی به تصمیم پادشاه وفادار بودند و تعداد کمی از یانگ چانگ حمایت می‌کردند. قبل از فوت، پادشاه سئونجو از مشاورانش خواست تا سندی سلطنتی بسازند تا در آن اسم گوانگ‌هیگون به عنوان وارث سلطنتی آمده باشد اما «لیو یونگ گیون» از اقلیت‌های حزب شمالی مدرک را پنهان کرد و در صدد انتخاب شاهزاده ایم هائه به عنوان پادشاه برآمد. اما مدرک توسط «جونگ این هونگ» رئیس اکثریت حزب شمالی پیدا شد. لیو سریعاً اعدام شد و ایم هائه گون دستگیر و سال بعد از دنیا رفت. بعد از این اتفاق گوانگ‌هیگون سعی کرد تا مقاماتی با گرایش‌های سیاسی مختلف و افراد محلی صاحب تجربه را به دربار بیاورد اما از این برنامه توسط اکثریت حزب شمالی و افرادی مانند ” یی ایچوم” و”جونگ این هونگ” جلوگیری شد. سپس اکثریت حزب شمالی شروع به عضوگیری از احزاب دیگر مخصوصاً اقلیت حزب شمالی کرد. سرانجام در سال ۱۶۱۳ اکثریت حزب شمالی توجه خود را به شاهزاده یانگ چانگ معطوف کرد. پدر بزرگ وی (کیم جه نام) به جرم خیانت گناه کار شناخته و اعدام گشت. یانگ چانگ نیز تبعید شده و در آنجا به قتل رسید. در سال ۱۶۱۸ اکثریت حزب شمالی در تلاش برای برکناری ملکه اینموک (مادر شاهزاده یانگ چانگ) از مقامش بودند و وی را زندانی کردند. گوانگ‌هیگون قدرتی برای جلوگیری از این اتفاق نداشت، اگر چه وی رئیس رسمی دولت بود.وی خواهری به نام شاهزاده خانم جونگ میونگ( دختر ملکه اینموک) داشت که مورخان می‌گویند امپراطور گوانگ هی به شاهزاده خانم احترام زیادی قائل بوده و او را خیلی دوست داشته .
با وجود شهرت او در زمان‌های بعد، او یک سیاستمدار با استعداد و واقع گرا بود. او برای بازسازی کشور و بازگرداندن اسناد تلاش کرد. در طی سلطنت پدرش، شاهزاده گوانگ‌هیگون خودش را به عنوان یک رهبر سیاسی و نظامی مشهور کرد. وی زمانی که پادشاه از میدان جنگ دور بود از اینچئون دفاع و امور کشور را هدایت کرد. علی‌رغم نبردهای حزبی در دربار، استعداد گوانگ‌هیگون به عنوان یک سیاستمدار واقع بین باعث بعضی پیشرفت‌ها در سال‌های اولیه حکومت وی شد. کشور بعد از جنگ طولانی با ژاپن در وضعیت فقر بود و بسیاری از بناها تخریب شده بودند. او برای بازسازی کشور تلاش کرد و از بازسازی مدارک و اسناد حمایت نمود. به عنوان بخشی از بازسازی‌ها وی مالکیت زمین‌ها را تغییر و آنها را به مردم واگذار کرد. او همچنین دستور بازسازی قصر چانگ دوک را به همراه چندین قصر دیگر صادر کرد. او همچنین مسئول معرفی سیستم تعیین هویت”هوپه” بعد از مدت‌ها عدم استفاده بود. در امور سیاست خارجی، وی برای ایجاد تعادل بین مینگ (چین) و منچو (گروهی قدرتمند در چین) تلاش کرد. زمانی که وی فهمید چوسان قادر به رقابت با قدرت نظامی منچو نیست سعی کرد تا روابط دوستانه ای با منچو ایجاد کند، اگرچه امپراتوری چین هنوز تحت کنترل مینگ بود و این مسئله باعث عصبانیت مینگ و کنفسیوس‌های متعصب کره ای شد. اما روابط رو به بحران بین مینگ و منچو وی را مجبور کرد تا ده‌ها هزار نفر سرباز برای کمک به مینگ در سال ۱۶۱۹ بفرستد. اما نبرد «سارهو» با پیروزی بزرگ مانچو به پایان رسید. ژنرال گانگ هونگ ریپ دو سوم از سربازانش را از دست داد و تسلیم «نورهاچی» شد. گوانگ هه شخصاً برای صلح با منچو و جلوگیری از یک جنگ دیگر وارد مذاکره شد. او همچنین در سال ۱۶۰۹ روابط دیپلماتیک با ژاپن را از طریق از سرگیری تجارت با ژاپن و از طریق معاهده گیو احیا کرد و سفرای خود را در سال ۱۶۱۷ به ژاپن فرستاد. در طی دوران سلطنتش او از نشر کتاب‌ها برای تسریع بازسازی کشور حمایت کرد. برای آگاه‌سازی مردم و بازسازی اقتدار کشور کتاب‌های زیادی مانند”دونگ یو بوگام”(کتابی مشهور پزشکی نوشته شده توسط هو جون) در دوران سلطنت وی منتشر شد و او دستور داد که کتاب‌ها در سراسر کشور توزیع شوند. بسیاری از مدارک تاریخی که در خلال جنگ تخریب شده بودند در آن دوران بازنویسی شدند. همچنین، از اقدامات او در امور عمومی اجرای قانون دائه دونگ بود، که به افراد امکان می‌داد مالیات را آسان‌تر پرداخت کنند. با این حال، این قانون فقط در استان گیونگی-دو فعال شد، که در آن زمان بزرگ‌ترین منطقه انباری غله بود و یک قرن طول کشید تا این قانون در سراسر پادشاهی گسترش یابد. در سال ۱۶۱۶، کره ای‌ها برای اولین بار با تنباکو آشنا شدند و به زودی تنباکو توسط بسیاری از اشراف‌زاده‌ها رایج شد.
در سال ۱۶۲۳ حزب غربی با رهبری کیم یو شبانه به قصر چانگ دوک حمله کرد و قصر را آتش زدند، پادشاه گوانگ‌هیگون ابتدا فرار کرد اما او را دستگیر کردند. کودتا سریعاً انجام شد و حزب غربی، حزب شمالی را از قدرت برکنار نمودند. گوانگ‌هیگون ابتدا در جزیره گانگوا و سپس در جزیره ججو زندانی شد و در سال ۱۶۴۱ در آنجا فوت کرد. او به مانند پادشاهان دیگر چوسان مقبره سلطنتی ندارد. جسد وی و بانو ریو در یک مکان نسبتاً پست در منطقه گیونگی سوزانده شد. حزب غربی «نانگ یانگ گون» پسر شاهزاده جونگ وون، یکی از برادران ناتنی گوانگ‌هیگون را به عنوان شانزدهمین امپراتور چوسان و با نام پادشاه اینجو منصوب کردند و سیاست‌هایی به نفع مینگ و علیه منچو در پیش گرفتند که به دو تهاجم نظامی منچو منجر شد.
اگر چه گوانگ‌هیگون یکی از دو پادشاه عزل شده چوسان است که شخصیت و اقدامات آنان مورد بازبینی قرار نگرفته و نام معبدی (یکی دیگر از آنها یئونسانگون) دریافت نکرده، اما بسیاری از مردم او را قربانی فتنه میان جناح‌های سیاسی می‌دانند. با این حال او کارهای شایسته تری برای مراقبت از کشور خود نسبت به پادشاه سابق سئونجو، یا جانشینش پادشاه اینجو انجام داد. در کره جنوبی مدرن، گوانگ‌هیگون به عنوان یک پادشاه دانا در نظر گرفته شده‌است نه یک پادشاه مستبد.
گفته می‌شود که امامزاده میرنشانه محل دفن امامزاده حسن بن موسی بن جعفر است. این بنای تاریخی دارای گنبد فیروزه‌ای مخروطی شکل است. دیوارهای داخلی آن با کاشی معرق زینت داده شده است. بر روی مقبره، ضریح منبت‌کاری شده‌ای وجود دارد که در کتیبه‌های دور آن آیه‌های قرآن حکاکی شده است. درب چوبی امامزاده متعلق به سدهٔ دهم هجری است. در کنار ضریح، سردابی است که به آن قدمگاه می‌گویند و در آنجا چاه آبی است که نیازمندان برای تبرک از آن آب می‌کشند. دیوار و سقف سرداب با نقش و نگارهای رنگارنگ آراسته شده است. روی درب کوچک این سردابه نام "گنجعلی" نوشته شده است که ظاهراً وقف کنندهٔ بنا بوده است. این امامزاده دارای یک مسجد به نام مسجد میرنشانه است. بر دو لنگه در این مسجد شعری نوشته شده که به قرار زیر است:
اینجو چوسان () (زاده ۱۷ دسامبر ۱۵۹۵ - درگذشته ۱۷ ژوئن ۱۶۴۹، حکومت ۱۶۲۳–۱۶۴۹) شانزدهمین پادشاه سلسله چوسان بوده‌است.
او نوه سئونجو چوسان و پسر بزرگ شاهزاده جئونگ وون (정원군) بود. پادشاه اینجو در طول دو حمله اول و دوم مانچو پادشاه شد، که با تسلیم چوسان به سلسله چینگ در سال ۱۶۳۶ به پایان رسید.
پادشاه اینجو در سال ۱۵۹۵ به عنوان پسر بزرگ شاهزاده جئونگ وون متولد شد،Illegitimate son of 14th King Seonjo. که پدرش پادشاه سئونجو بود. در سال ۱۶۰۷، به پسر شاهزاده بزرگ جئونگ وون عنوان شاهزاده ناگ یانگ (綾 陽 都 正، 능 양도 정) و بعد شاهزاده بزرگ ناگ یانگ (綾 陽 君، 능양군) داده شد؛ و به عنوان یک عضو خانواده سلطنتی زندگی می‌کرد، که توسط هیچ حزب سیاسی که در آن زمان کنترل سیاست‌های کره را در دست داشتند، حمایت نمی‌شد
در سال ۱۶۰۸، سئونجو بیمار شد و درگذشت، و پسرش، گوانگ‌هیگون چوسان، به تخت سلطنت رسید. در آن زمان، دولت توسط جناح‌های سیاسی مختلف تقسیم شد؛ و بعد از جنگ هفت ساله، حزب لیبرال شرقی قوی شد و بیشتر فعالیت‌هایش متوجه مبارزه با ژاپن بود. حزب شرقی در روزهای آخر زندگی پادشاه سئونجو به حزب‌های سیاسی شمالی و جنوبی تقسیم شد. حزب شمالی خواستار اصلاحات رادیکال بود در حالی که حزب جنوبی از اصلاحات محدود (معتدل) حمایت کرد. در زمان مرگ سئونجو، جناح شمالی که در آن زمان کنترل حکومت را به دست گرفت، به جناح چپ بزرگ شمالی و کمتر رادیکال اقلیت شمالی تقسیم شد. هنگامی که گوانگ‌هیگون تاج و تخت را به ارث برده بود، حزب بزرگ شمالی که از او به عنوان وارث تاج و تخت حمایت کرد، حزب سیاسی بزرگ در دربار سلطنتی شد. در ضمن، حزب سیاسی محافظه کار غربی همچنان یک حزب کوچک باقی ماند و از رسیدن به قدرت بازماند؛ با این حال بسیاری از اعضای حزب غربی همچنان به دنبال فرصت‌هایی برای بازگشت به سیاست به عنوان حزب حاکم بودند.
اگرچه پادشاه گوانگ‌هیگون (光 海 君، 광해군) مدیر ارشد و دیپلمات بزرگی بود، اما بسیاری از سیاستمداران، دانشمندان و اشراف‌زادگان از او حمایت نمی‌کردند، زیرا او فرزند نخست نبود و از یک صیغه سلطنتی متولد شده بود. حزب بزرگ شمالی سعی داشتند این عقاید را سرکوب کنند، از جمله کارهایی که این حزب انجام داد، سرکوب اقلیت شمالی و کشتن شاهزاده ایمهائه (臨海 君، 임해군)، بزرگترین پسر سئونجو و شاهزاده بزرگ یانگ چانگ (永昌 大君، 영창 대군)، پسر ملکه بود. این طرح گوانگ‌هیگون برای نگهداشتن تاج و تختش نبود؛ و در حقیقت، تلاش کرد تا احزاب کوچک را به دربار بیاورد اما این برنامه با مخالفت اکثریت حزب شمالی و افرادی مانند ”یی ایچوم” و”جئونگ این هونگ” مواجه و از آن جلوگیری شد. این اقدامات گوانگ‌هیگون را در بین اشراف ثروتمند منفور ساخت، و در نهایت آنها شروع به توطئه علیه او کردند.
در سال ۱۶۲۳، اعضای حزب محافظه کار غربی، کیم جاجوم، کیم ریو، یی گوی و یی گوال، کودتایی را آغاز کردند که منجر به خلع گوانگ‌هیگون شد که بعداً به تبعید در جزیره ججو فرستاده شد. جونگ این هونگ و یی ایچوم کشته شدند و به‌طور ناگهانی حزب غربی جایگزین حزب بزرگ شمالی به عنوان حزب حاکم شد. غربی‌ها اینجو را به کاخ آوردند و او را به عنوان پادشاه جدید چوسان معرفی کردند. اگرچه اینجو پادشاه بود، او هیچ اختیاری نداشت زیرا تقریباً تمام قدرت در دست جناح غربی که گوانگ‌هیگون را خلع کرده بودند، بود.
یی گوال فکر می‌کرد که با او ناعادلانه رفتار می‌شود و پاداش بسیار کمی به خاطر نقشش در کودتا دریافت کرده‌است. در سال ۱۶۲۴، او بر ضد پادشاه اینجو شورش کرد پس از اینکه به عنوان فرمانده نیروی‌های پیونگ یانگ برای مبارزه علیه توسعه طلبی منچو به جبهه شمالی فرستاده شد، در حالی که سایر رهبران اصلی کودتا در دربار از پادشاه پست و پاداش دریافت کرده بودند. یی گوال ۱۲٬۰۰۰ سرباز را به سمت پایتخت هانسئونگ رهبری می‌کرد، از جمله ۱۰۰ ژاپنی (که در طول حمله ژاپن به کره (۱۵۹۲_۱۵۹۸) به چوسان پناهنده شده بودند)، جایی که یی گوال یک ارتش منظم را تحت فرماندهی ژنرال جانگ مان شکست داد و هانسئونگ را در محاصره گرفت این نبرد به نام نبرد جیوتان شناخته می‌شود. اینجو به جزیره گانگوا گریخت و هانسئونگ به دست شورشی‌ها افتاد.
در تاریخ ۱۱ فوریه ۱۶۲۴ یی گوال، شاهزاده هیونگان (興安 君، 흥안군) را به عنوان پادشاه جدید معرفی کرد. با این حال، ژنرال جانگ مان به زودی با یک نیروی دیگر بازگشت و نیروهای یی گوال را شکست داد. نیروهای کره ای به زودی پس از آن پایتخت را به دست گرفتند و یی گوال توسط محافظ شخصی خود به قتل رسید و این منجر به پایان شورش شد. اگر چه اینجو توانست تاج و تخت خود را حفظ کند، شورش نشان دهنده نقاط ضعف قدرت سلطنتی بود، در حالی که اشراف ادعای برتری داشتند، اشراف با مبارزه علیه شورش قدرت بیشتری به دست آوردند. اقتصاد، که در دوران گوانگ‌هیگون اندکی بهبودی را تجربه کرده بود، دوباره ویران شد و کره برای چند قرن از لحاظ اقتصادی ضعیف باقی ماند.
پادشاه گوانگ‌هیگون، که به عنوان یک دیپلمات عاقل در نظر گرفته می‌شود، سیاست خنثی خود را بین سلسله مینگ که متحد سنتی چوسان بود و منچو که در حال بزرگ شدن بود حفظ کرد. با این حال، پس از سقوط گوانگ‌هیگون، محافظه کاران غربی سیاست سرسختانه ای به سمت منچو اتخاذ کردند، و اتحاد خود را با سلسله مینگ حفظ کردند. منچوها، که تا آن زمان بیشتر به چوسان به عنوان یک کشور دوست نگاه می‌کردند، شروع به توجه به چوسان به عنوان دشمن کرد. هان یون که در شورش یی گوال شرکت کرده بود به منچوری گریخت و از امپراتور چینگ نورهاچی خواست تا به چوسان حمله کند. در نتیجه روابط دوستانه چوسان و منچو به پایان رسید.
در سال ۱۶۲۷، ۳۰٬۰۰۰ سواره‌نظام منچو تحت فرماندهی ژنرال آمین (阿敏) و ژنرال سابق کره ای گانگ هونگ ریپ به چوسان حمله کردند و خواهان بازگشت امپراتور گوانگ‌هیگون به قدرت و اعدام رهبران حزب غربی از جمله کیم جا جوم شدند. ژنرال جانگ مان دوباره با منچوها جنگید، اما نتوانست حمله را دفع کند. بار دیگر اینجو به جزیره گانگوا فرار کرد. در همین حال، منچوها هیچ دلیلی برای حمله به کره نداشتند و تصمیم به عقب‌نشینی برای آماده شدن جنگ علیه مینگ گرفتند و به زودی صلح برقرار گشت. بعدها، چینگ و چوسان اعلام کردند که دو ملت برادر هستند و منچوها از کره خارج شدند. این جنگ به نام نخستین تهاجم منچو به کره شناخته می‌شود.
با این حال، اکثر غربی‌ها به رغم جنگ، سیاست سرسختانه خود را علیه چینگ حفظ کردند. نورهاچی به‌طور کلی نظر مثبتی نسبت به کره داشت و دوباره به کره حمله نکرد. با این حال، زمانی که نورهاچی درگذشت و هونگ تایجی که بعد از او به عنوان حاکم منچو به حکومت رسید، منچوها دوباره به دنبال فرصتی برای یک جنگ دیگر بودند.
یکی از فرماندهان مینگ به نام مائو ونرونگ که در جنگ با منچوری شکست خورده بود با واحدهای تحت فرمانش به چوسان پناهنده شد، اینجو نیز او را با آغوش باز پذیرفت، همین امر موجب شد هونگ تایجی بار دیگر به چوسان حمله کند. در سال ۱۶۳۶ هونگ تایجی رسماً کشور خود را سلسله چینگ نامید و شخصاً به چوسان حمله کرد. منچوها عمداً از جنگ با ژنرال ایم گیونگ ئوپ که یک فرمانده برجسته ارتش چوسان بود اجتناب کردند ژنرال ایم گیونگ ئوپ در همان زمان از قلعه اویجا محافظت می‌کرد. ارتش منچو با ۱۲۸٬۰۰۰ نفر مستقیماً به هانسئونگ حرکت کرد قبل از اینکه اینجو بتواند به جزیره گانگوا فرار کند، درعوض اینجو به قلعه کوهستان نام هان رفت. بعد از اینکه منچوها توانستند تمام خطوط تدارکات را قطع کند غذا و تدارکات به پایان رسید، و سرانجام اینجو تسلیم سلسله چینگ شد. اینجو در مراسمی تشریفاتی نه بار به عنوان خدمتگزار هونگ تایجی به او تعظیم کرد و با معاهده سامجئوندو موافقت کرد، که اینجو باید پسران اول و دومش را به عنوان اسیر به چین می‌فرستاد.
پس از آن چوسان به کشور مستعمره سلسله چینگ تبدیل شد و چینگ در سال ۱۶۴۴ مینگ را تسخیر کرد.
پس از اینکه چینگ پکن را در سال ۱۶۴۴ فتح کرد، دو شاهزاده به کره بازگشتند. اولین فرزند اینجو، شاهزاده سوهیون، محصولات فراوانی را از دنیای غرب از جمله مسیحیت را با خود به کره آورد، و از اینجو درخواست اصلاحات کرد. با این حال، اینجو محافظه کار این ایده را نمی‌پذیرد؛ و او را به خاطر تلاش برای مدرن کردن کره با آوردن کاتولیسم و علوم غربی مورد آزار و اذیت قرار داد.
مدت کوتاهی بعد از بازگشت ولیعهد سوهیون به کره نگذشته بود که بدن بی جان وی در اتاق پادشاه پیدا شد در حالی که سر وی شدیداً و به‌طور مرموزی در حال خون ریزی بود. گفته می‌شود پادشاه اینجو پسرش را با قالب مرکبی که ولیعهد از چین آورده بود کشت اما بعضی از تاریخ دانان احتمال می‌دهند وی با توجه به این حقیقت که خال‌های سیاهی تمام بدنش را بعد از مرگ فرا گرفته بود و بدن وی به سرعت متلاشی شد، مسموم شده باشد. افراد زیادی از جمله همسرش سعی نمودند تا آنچه که بر سر ولیعهد آمده بود را کشف کنند ولی اینجو دستور فوری تدفین را صادر کرد و عظمت مراسم تشییع جنازه ولیعهد را کاهش داد. مقبره شاهزاده سوهیون در استان گیونگی-دو واقع در شهر گویانگ قرار دارد. پادشاه اینجو هرگز از آرامگاه پسرش بازدید نکرد.
پادشاه اینجو به جای بزرگترین پسر شاهزاده سوهیون، شاهزاده بزرگ بونگ ریم (که بعدها پادشاه هیوجونگ لقب گرفت) را به عنوان ولیعهد منصوب کرد. مدتی بعد اینجو دستور تبعید سه پسر شاهزاده سوهیون را به جزیره ججو (که از این تبعید تنها پسر جوان تر، شاهزاده گیونگان زنده به سرزمین اصلی بازگشت) و اعدام همسر سوهیون ( شاهزاده خانم مین هو ) را به دلیل خیانت صادر نمود.
امروزه، اینجو اغلب به عنوان یک حاکم ضعیف، دودل و بی‌ثبات در نظر گرفته شده‌است؛ زیرا او باعث قیام یی گوال، دو جنگ با منچو و ویرانی اقتصاد شد. او اغلب با مقایسه با پادشاه قبلی گوانگ‌هیگون که کارهای بسیاری انجام داد و از حکومت خلع شد و هیچ نام معبدی دریافت نکرد مقایسه می‌شود در حالی که اینجو در طول سلطنتش تقریباً هیچ دستاوردی نداشت اما با این وجود به او نام معبدی اعطا کرده‌اند. پادشاه اینجو برای مراقبت نکردن از پادشاهی اش مورد انتقاد است، بسیاری از مردم معتقدند که پادشاه اینجو نمونه ای از سیاستمدارانی است که نباید از آنها پیروی کرد، با این حال، به او برای اصلاح ارتش و گسترش دفاع از کشور برای آماده شدن با جنگ، اعتبار داده شده‌است، زیرا کشور از سال ۱۵۹۲ تا ۱۶۳۶ چندین جنگ نظامی داشت. اینجو در سال ۱۶۴۹ درگذشت. آرامگاه او در استان گیونگی-دو و در شهر پاجو واقع شده‌است.
«جزیره ویرجین» () یک فیلم به کارگردانی پت جکسون است که در سال ۱۹۵۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جان کاساوتیس، روبی دی، و سیدنی پوآتیه اشاره کرد.
ویرجینیا ماسکل () (زاده ۲۷ فوریه ۱۹۳۶ – درگذشته ۲۵ ژانویه ۱۹۶۸) بازیگر اهل انگلستان بوده است.
وی بازیگر فیلم‌هایی همچون جزیره ویرجین بوده است. ماسکل برنده جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن هیئت ملی بازبینی فیلم برای فیلم فاصله در سال ۱۹۶۸ شده است.
فاصله () فیلمی است که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به اسکار ورنر، ویرجینیا ماسکل و دونالد ساترلند اشاره کرد.
هیو لئونارد (؛ ۹ نوامبر ۱۹۲۶ – ۱۲ فوریه ۲۰۰۹) یک فیلم‌نامه‌نویس، نمایشنامه‌نویس و نویسنده اهل ایرلند بود.
وی فیلم‌نامه‌نویس آثاری همچون "فاصله" و "نیکلاس نیکلبی" بوده‌است.
ائتلاف بلو داگ () که به "بلو داگ‌ها" یا دمکرات‌های بلو داگ مشهور است، فراکسیونی از نمایندگان مجلس نمایندگان آمریکا از حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا که خود را میانه رو و محافظه‌کار می‌دانند. این ائتلاف مدعی استقلال از رهبری هر دو حزب است و بر امنیت ملی و آمادگی دفاعی تاکید دارد.
این ائتلاف در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد تا پس از شکست دمکرات‌ها در انتخابات ۱۹۹۴ کنگره، به اعضای محافظه کارتر حزب دمکرات صدای واحدی بدهد.Naftali Bendavid (2009 July 28) 'Blue Dog' Democrats Hold Health-Care Overhaul at Bay "The Wall Street Journal" عضویت در این ائتلاف افول شدیدی داشته و هم‌اکنون در کنگرهٔ ۱۱۴ام به ۱۴ عضو رسیده است."Members" . "Blue Dog Coalition". Retrieved January 9, 2015.
ائتلاف بلوداگ  در انتخابات میان دوره ای سال ۲۰۱۰ متحمل خسارت های جدی شد و بیش از نیمی از کرسی های خود را در برابر جمهوری خواه از دست داد. اعضای آن که تقریباً یک چهارم از اعضای حزب دموکرات در کنگره صد و یازدهم بودند ، نیمی از کرسی های از دست رفته را در انتخابات میان دوره ای را به خود اختصاص دادند.  تعداد نمایندگان اتلاف بلوداگ در مجلس از ۵۴ عضو در سال ۲۰۰۹ به ۲۶ عضو در سال ۲۰۱۱ کاهش یافت. دو نفر از چهار رهبر ائتلاف (استفانی هرتث سندلین و بارون هیل) کرسی های خود را به رقبای جمهوری خواه واگذار کردند.
در انتخابات سال ۲۰۱۶ ، نمایندگان بلو داگ بیش از نیمی از کرسی های جدید دموکرات ها در مجلس را به خود اختصاص دادند. در سال ۲۰۱۸ ، برای اولین بار از سال ۲۰۰۶ ، کمیته مبارزات انتخاباتی دموکرات ها درکنگره با Blue Dog PAC (سازمان سیاسی ائتلاف بلو داگ) برای جذب نامزدها در حوزه های رقابتی در سراسر کشور همکاری کرد. پس از انتخابات مجلس نمایندگان سال ۲۰۱۸ ، این گروه از ۱۸ عضو به ۲۷ عضو افزایش یافت. همه اعضا مجدداً انتخاب شدند و نماینده كیرستن ساینما از ایالت آریزونا به مجلس سنا راه یافت. همچنین در انتخابات ۲۰۱۸, یازده عضو جدید نمایندگان جمهوری خواه را در حوزه هایی    که پیش از آن به دونالد ترامپ رای داده بودند, شکست دادند .
میانه‌رو یا معتدل در سیاست و دین فردی است که افراطی، حزبی/جناحی، یا رادیکال نیست. یک فرد میانه‌رو کسی است که پیرو جریان اصلی است و از دیدگاه‌های افراطی و تغییرات اجتماعی چشمگیر، دوری می‌کند. در نظام سیاسی در ایالات متحده آمریکا، میانه‌رو کسی است که در طیف سیاسی چپ-راست، پیرو میانه‌گرایی باشد.
رأی دهندگانی که خود را متمایل به مرکز طیف سیاسی توصیف می‌کنند بیشتر منظورشان این است که دیدگاه سیاسی میانه‌رو دارند و از چپ یا راست افراطی پشتیبانی نمی‌کنند. نظرسنجی گالوپ نشان داده بین ۳۵–۳۸٪ آمریکایی‌ها در ۲۰ سال گذشته خود را میانه‌رو دانسته‌اند.
ارسطو طرفدار سیاست‌های مرکز گرایانه بود و با اختلاف زیاد فقر و ثروت، یا منافع الیگارش‌ها و مستبدین، رابطه خوبی نداشت.
در رقص باله واژه رقصندگان کُر یا گروه رقصندگان معادل "corps de ballet" (در زبان فرانسه به معنی پیکر باله) می‌باشد و به اعضای گروهی از رقصندگان این هنر گفته می‌شود که به صورت انفرادی نقشی را ایفاء نمی‌کنند.
"رقصندگان کر" بخش ثابتی از یک سازمان باله هستند و معمولاً در حاشیه تک‌رقصندگان نمایش باله یا به صورت گروهی می‌رقصند.
"رقصندگان کر" به صورت واحد، با حرکات همگام شده و در وضعیت مکانی و جهت‌یابی دقیق و از قبل پیش‌بینی شده به اجرای حرکات می‌پردازند.
کولیندا گرابار-کیتاروویچ (زادهٔ ) سیاست‌مدار و دیپلمات اهل کرواسی است. گرابار-کیتاروویچ از ۱۹ فوریه سال ۲۰۱۵ تا ۱۹ فوریه سال ۲۰۲۰ رئیس‌جمهور کشور جمهوری کرواسی بود. او اولین زن و جوانترین کسی است که پس از اولین انتخابات چندحزبی به این مقام در کراوسی دست یافته‌است.
پیش‌تر گرابار-کیتاروویچ، وزیر امور خارجه و معاون دبیرکل ناتو بوده‌است.
او از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ وزیر امور اروپا بود. گرابار-کیتاروویچ از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ وزیر امور خارجه و اولین وزیر اروپا به‌طور همزمان بود. وی همچنین از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱ سفیر کرواسی در ایالات متحده آمریکا بود و از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ معاون دبیرکل ناتو تحت دبیرکل‌های اندرس فوگ راسموسن و ینس استولتنبرگ بود. او هنوز هم بالاترین مقام رسمی زن است که در ساختار اداری ناتو خدمت کرده‌است.
گرابار-کیتاروویچ در سال ۲۰۱۶ سفری به ایران داشت که این سفر با حاشیه‌هایی همراه بود.
همچنین شرکت او در مسابقات جام جهانی ۲۰۱۸ هم حاشیه‌های فراوانی ایجاد کرد.
او در سال ۲۰۱۸ با ولی ریش ازدواج کرد وفرزندش گوری نام دارد
کیتاروویچ در زاگرب، وین، واشینگتن دی سی و هاوارد تحصیل کرده و در نهایت سال ۲۰۱۵ مدرک دکترای خود را در کرواسی دریافت کرد.
کیتاروویچ مسلط به زبان‌های کروات، انگلیسی، اسپانیایی و پرتغالی بوده و همچنین قادر به درک زبان‌های آلمانی، فرانسوی و ایتالیایی نیز است.
ناحیه خلیج تامپا (به انگلیسی: Tampa Bay Area) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در فلوریدا واقع شده‌است.
ناحیه خلیج تامپا ۲٬۷۸۳٬۲۴۳ نفر جمعیت دارد.
فرید مُر (زادهٔ ۱۳۲۸ در آبادان) زمین‌شناس و پژوهشگر ایرانی است.
او تحصیلات خود را با درجهٔ دکتری در رشتهٔ زمین‌شناسی اقتصادی از دانشگاه لندن به پایان برد. مُر، علاوه بر تألیف چندین کتاب، آثاری را نیز در زمینه‌های تخصصی خود از انگلیسی به فارسی ترجمه کرده‌است. مُر درحال‌حاضر استاد و عضو هیئت علمی گروه زمین‌شناسی دانشگاه شیراز و نیز عضو پیوستهٔ فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران است. ایشان یکی از برگزیدگان دومین دوره جایزه علمی علامه طباطبایی بنیاد ملی نخبگان در سال 1391 می باشند.
مُر، سال‌ها در دانشگاه‌های مختلف ایران تدریس کرده‌است. او در سال ۱۳۸۱ با نگارش "راهنمای کانی‌شناسی" (همراه با سروش مدبری) در جایزهٔ کتاب سال تشویق شده‌است. همچنین بابت ترجمه "منابع زمین: منشأ، کاربرد و اثرات زیست‌محیطی" (همراه با فاطمه راستمنش) نامزد کتاب فصل شده استhttps://www.hamshahrionline.ir/news/98028/%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%87%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%81%D8%B5%D9%84. یک دوره نیز به‌عنوان صاحب تألیف برتر از سوی جهاد دانشگاهی شناخته شد.
او پیشتر رئیس مرکز نشر دانشگاهی بود. مُر از تیرماه ۱۳۹۴ به ریاست «پارک علم و فناوری فارس» منصوب شده‌است.
دکتر فرید مر از سال 1398 تاکنون رئیس گروه علوم پایه فرهنگستان علوم است.
فهرست برخی آثار فرید مُر در آی کتاب
وبگاه دانشگاه شیراز (۱)
وبگاه دانشگاه شیراز (۲)
وبگاه فرهنگستان علوم
بلک یک بازی ویدئویی در سبک تیراندازی اول شخص است که «کرای‌تیرین گیمز» آن‌را توسعه و توسط الکترونیک آرتس برای کنسول‌های خانگی پلی‌استیشن ۲ و اکس‌باکس و اکس باکس ۳۶۰ در فوریه ۲۰۰۶ منتشر شده‌است. این بازی برای داشتن اکشن سینمایی سنگین و کیفیت صدای جایزه برده، همچنین تمرکز کمپانی تولیدکننده بر افکت‌ها و اثرات تخریبی محیط در طول بازی نیز مشهور است.
ماجرای بازی بلک در اینگوشتیا و چچن روسیه اتفاق می‌افتد. قهرمان داستان، گروهبان درجه یک جک کلار (مارتی پاپازیان)، عضوی با نظم و انضباط کم در یک واحد (عملیات سیاه‌) سازمان سیا است. بازجوی ناشناس (پل پاپ) از گروهبان کلار درباره یک سازمان تروریستی قاچاق اسلحه باندی به نام موج هفتم به سر کردگی لینوکس که مسئول تعدادی از حملات تروریستی و قتل بوده اند، سوال می کند. به زودی به گروهبان کلار نشان داده می شود که اگر همکاری نکند، او و اقداماتش از طبقه بندی سازمان خارج می شود، به این معنی که او در دادگاه نظامی مجرم شناخته می شود و به طور غیر شرافتمندانه ای از خدمت سازمان خارج می شود. اگرچه گروهبان کلار در ابتدا مقاومت می کند، اما قبول میکند که همکاری نماید و داستان عملیات خود را تعریف کند.
چهار روز قبل، گروهبان کلار و گروهش در حال حمله به پایگاه موج هفتم در شهر وبلنسک بودند. گروهبان کلار سه نفر از اعضای عالی رتبه آنها را می کشد اما سپس با هجوم به داخل ساختمان تحت کنترل تروریست ها از دستورات سرپیچی می کند، جایی که یک تروریست به او کمین می کند. با این حال، این مرد، گروهبان کلار را نمی کشد، گروهبان کلار میفهمد که بدنبال ویلیام لینوکس، یکی از ماموران سابق سازمان سیا که یک آمریکایست است. لینوکس پس از جعل کردن مرگ خود در قاهره، ظاهراً رهبر موج هفتم شده است.
ماموریت بعدی گروهبان کلار شامل عبور از مرز به ترنسکا و عبور از کانال ولودنیک، نابود کردن یک پایگاه و انبار اسلحه سپس ملاقات با یک سرباز زن سیاهپوست به نام مک کارور (با صدای کری سامر) و ملاقات با رهبر تیم عملیات سیاه براوو ، در یک خانه مزرعه ای است. همه چیز طبق برنامه پیش نمی رود با این حال، گروهبان کلار از خانه مزرعه ای دفاع و آنرا پاکسازی می کند و بعداً با مک کارور ملاقات می کند.
گروهبان کلار و سرباز مک کارور ماموریتی را برای تخریب یک کارخانه اسلحه سازی در شهر نسران آغاز می کنند. برای تکمیل ایمن ماموریت، آنها باید در یک قبرستان و شهر قدیمی که هر دو به شدت دفاع می شوند، حرکت کنند. پس از انجام این کار، آنها به کارخانه ریخته گری آهن شهر حمله می کنند و ظرفیت تولید آن را از بین می برند. سپس دو مامور عملیات سیاه با سومین عضو تیم به نام سولومون ملاقات می کنند.
بر اساس اطلاعات جمع‌آوری‌شده از این ماموریت، تیم براوو به یک اسکله با دفاع مستحکم رفته، منطقه را پاکسازی کرده و با تیم آلفا مرتبط شده است. با این حال، تیم آلفا در یک کمین نابود می شود در حالی که لینوکس چند ثانیه قبل از آن فرار می کند. با توجه به نتیجه فاجعه بار، عملیات نیز لغو می شود. علی‌رغم این اتفاقات، گروهبان کلار یک حمله تلافی جویانه را علیه پل گرازنی قبل از جدا شدن از تیمش انجام می‌دهد تا تیمش را در دروازه‌ پناهگاه لینوکس ترک کند و با موفقیت به موانع دفاعی در اطراف و داخل شهر اسپترینیف نفوذ کند. در طول حمله، گروهبان کلار باعث انفجارهایی می شود که منجر به تخریب دو مانع بتنی و انفجارهای بعدی در اتاق نهایی پناهگاه زیرزمینی لینوکس میشود که احتمالاً لینوکس را می کشد و عملیات سیاه (بازی بلک) ظاهراً به پایان می‌رسد.
"بازجو سپس به گروهبان کلار فاش می کند که مقامات سازمان سیا در واقع همیشه از دخالت لینوکس در موج هفتم اطلاع داشته اند. گروهبان کلار به طور قابل پیش بینی عمل کرده بوده و آنچه را که پروفایلش گفته بوده انجام می داده و پیگیری او برای لینوکس هم مورد انتظار و هم مورد استقبال بوده و اینکه لینوکس هنوز نمرده است. سپس به گروهبان کلار گفته می شود که یک "مرگ" دروغین برای ویلیام لینوکس توسط تیمش ترتیب داده شده تا وی بتواند به تعقیب مقاصد خود ادامه دهد. بازی با گروهبان کلار زمانی به پایان می رسد که به گروهبان کلار گفته می شود برای ماموریت بعدی خود آماده شود."
ونگابویز گروه موسیقی هلندی است.
شوگابِیبز گروه موسیقی پاپ دخترانه انگلیسی بود که سال ۱۹۹۸ در لندن شکل گرفت. پایه‌گذاران آن سیبون دوناهی، موتیا بوئنا و کیشا بوچنان بودند.
شوگابیز از سوی کتاب «British Hit Singles & Albums» موفق‌ترین پروژهٔ موسیقایی زنان در قرن بیست‌ویکم معرفی شده است.
کیشا بوچنان (زاده ۳۰ سپتامبر ۱۹۸۴) خوانندهٔ انگلیسی است.
او قبلاً عضو گروه شوگابیبز بود.
شیوون داناهی ، تلفظ: /ʃᵻˈvɔ:n/ (زاده ۱۴ ژوئن ۱۹۸۴) خوانندهٔ انگلیسی است.
موتیا بوئنا (زاده ۲۱ می ۱۹۸۵) خوانندهٔ انگلیسی است.
تشیک تاش () نام غاری در ازبکستان است که در سال 1938 توسط اوکلادنیکف کاوش شد. در خلال حفاری‌های این غار جمجمه یک پسر بچه نئاندرتال هشت یا نه ساله و چندین شاخ بز کوهی در این منطقه کشف شد.
ادوارد جان دیوید ردمین (؛ زادهٔ ۶ ژانویهٔ ۱۹۸۲) بازیگر و مدل انگلستانی است. او برای بازی در فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای شناخته شده در طول حرفهٔ خود افتخارات گوناگونی از جمله یک جایزهٔ اسکار، یک جایزهٔ گلدن گلوب و یک جایزهٔ فیلم بفتا دریافت کرده‌است. ردمین بازیگری حرفه‌ای خود را در تئاتر وست اند آغاز کرد و نخستین فعالیت خود را در سال ۱۹۹۶ با حضور در نقش مهمان در تلویزیون تجربه کرد. نخستین فیلم‌های او "مثل ذهن‌ها" و "چوپان خوب" هردو در سال ۲۰۰۶ منتشر شدند. ردمین با نمایش‌های "قرمز" از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۰ و "ریچارد دوم" از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ به روی صحنه رفته‌است. او برای "قرمز" جایزهٔ تونی بهترین بازیگر نقش اول مرد در یک نمایش را دریافت کرد.
پیشرفت سینمایی ردمین با بازی در نقش کالین کلارک در فیلم درام زندگی‌نامه‌ای "هفته‌ای که با مریلین گذراندم" (۲۰۱۱) و ماریوس پونتمرسی در فیلم موزیکال "بینوایان" (۲۰۱۲) ساختهٔ تام هوپر حاصل شد. او برای به تصویر کشیدن نقش فیزیک‌دان استیون هاوکینگ در درام "نظریهٔ همه‌چیز" (۲۰۱۴) جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را کسب کرد. او همچنین برای ایفای نقش یک هنرمند ترنس‌جندر در "دختر دانمارکی" (۲۰۱۵) بار دیگر نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. ردمین از سال ۲۰۱۶ نقش نیوت اسکامندر را در مجموعهٔ فیلم‌های "جانوران شگفت‌انگیز" ایفا می‌کند.
ردمین در ششم ژانویه سال ۱۹۸۲ در خانواده‌ای ۷ نفره در شهر لندن انگلستان متولد شد. اِدی در دوران دانشگاه در رشته تاریخِ هنر به تحصیل پرداخت اما همیشه به دلیل تشویق‌های والدینش که وی را ترغیب به خواندن داستانهای ادبی و نمایشنامه‌های مختلف می‌کردند، خیلی زود به سمت هنر بازیگری کشیده شد و در دوران تحصیل در نمایش‌های زیادی از جمله «اولیور» به کارگردانی سم مندز حضور یافت.
حضور مداوم ردماین در عرصه نمایش سبب افزایش تجربه‌های او در زمینه بازیگری شد به حدی که وی تبدیل به ستاره‌ای در عرصه تئاتر لندن شد و جوایز معتبری در این راه کسب کرد. ردماین پس از موفقیت در عرصه تئاتر موفق شد در اولین قدم در عرصه سینما در فیلم «چوپان خوب» به کارگردانی رابرت دنیرو ایفای نقش کند و پس از آن در سال ۲۰۰۷ در فیلم «الیزابت: عصر طلایی» حضوری موفق را تجربه کرد.
اِدی ردماین پس از ایفای نقش در فیلم "هفته من با مرلین" که دربارهٔ بخشی از زندگی مرلین مونرو بود که تحسین منتقدان را به همراه داشت، در فیلم «بینوایان» در نقش ماریوس ظاهر شد که هنر آوازخوانی او در این فیلم توجه بسیاری را به خود جلب کرد و نام او را به عنوان بازیگری قدرتمند در عرصه سینما بر سر زبانها انداخت.
اِمِلین پَنکهِرست ، (زاده ۱۵ ژوئیه ۱۸۵۸ -درگذشته ۱۴ ژوئن ۱۹۲۸) فعال حقوق زنان اهل بریتانیا بود. املین پنکهرست معتقد بود که حق رأی زنان، زندگی سیاسی را از پایه دگرگون خواهد کرد، و حس جدید نوع‌دوستی و اخلاق را به وجود خواهد آورد. او گروه «سافروجت» را برای کسب حق رای زنان در بریتانیا ایجاد کرد. این زنان از راه‌های مختلف حتی راه‌های خشن برای رسیدن به خواسته خود استفاده می‌کردند.
املین پنکهرست از شخصیت‌های برجسته طرفدار حق رأی زنان بود که برای اجتماعات بزرگی از مبارزات زنان انگلیسی سخن می‌گفت. وی در بین زنانی که برای دستیابی به هدف حق رای زنان بپا خواستند به عنوان یک زن ویژه محسوب می‌گردید. نفوذ و دفاع و پشتیبانی شوهرش از آزادی زنان، به تدریج در اندیشه املین اثر کرد. با احساس بی علاقگی آزاداندیشان احزاب مستقل کارگری نسبت به حق انتخاب زنان، از آن‌ها ناامید شد و خودش سازمان یا اتحادیهٔ اجتماعی و سیاسی زنان (wspu) را پایه‌گذاری کرد.
املین پنکهرست معتقد بود که حق رأی زنان، زندگی سیاسی را از پایه دگرگون خواهد کرد، و حس جدید نوع‌دوستی و اخلاق را به وجود خواهد آورد.
املین پنکهرست در شهرک موس سایت در نزدیکی شهر منچستر در خانواده‌ای به دنیا آمد که پدر و مادرش هر دو فعال سیاسی بودند. او در چهارده سالگی با جنبش حق رای زنان آشنا شد. در سال ۱۸۷۹ با وکیلی به نام ریچارد پنکهرست ازدواج کرد که ۲۴ سال از او بزرگ‌تر بود و به خاطر حمایتش از حق رای زنان شهرت داشت.
آنها صاحب پنج فرزند شدند.
ریچارد پنکهرست از فعالیت‌های همسرش بیرون از خانه حمایت می‌کرد و املین اتحادیه حق رای زنان را بنیان گذاشت که برای به دست آوردن حق رای زنان مجرد و متأهل تلاش می‌کرد.
به دنبال از هم پاشیدن این اتحادیه او تلاش کرد عضو حزب چپ‌گرای مستقل کارگر شود اما به خاطر جنسیتش امکان عضویت در این حزب را پیدا نکرد.
املین پنکهرست در سال ۱۹۰۳ و پنج سال پس از مرگ همسرش اتحادیه سیاسی اجتماعی زنان را بنیان گذاشت. این سازمان همه زنان فعال برای حق رای زنان بود که وعده می‌داد فقط حرف نزند بلکه واقعاً دست به عمل بزند.
اعضای این اتحادیه به خاطر درگیری‌های فیزیکی که به قصد اعتراض انجام می‌دادند خیلی زود شناخته شدند. آن‌ها پنجره‌ها را می‌شکستند و به مأموران پلیس توهین می‌کردند. خود املین پنکهرست، دخترانش و برخی دیگر از اعضای فعال اتحادیه چندین بار با مجازات زندان روبه‌رو شدند و آنجا دست به اعتصاب غذا زدند.
بعد از آنکه دختر بزرگ پنکهرست یعنی کریستیبل رهبر اتحادیه شد، اختلاف‌های درونی بالا گرفت. ایجاد آتش‌سوزی به تاکتیک مبارزاتی این گروه تبدیل شد و برخی گروه‌های میانه‌روتر علیه خانواده پنکهرست به میدان آمدند.
با شروع جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ املین و کریستیبل خواهان توقف فوری فعالیت‌های شبه‌نظامی اتحادیه سیاسی اجتماعی زنان و حمایت از حکومت بریتانیا در مقابل خطر آلمان شدند.
آنها زنان را تشویق کردند که به کارخانه‌ها و صنایع تولیدی کمک کنند و مردان جوان را به جنگ تشویق کردند.
بالاخره در سال ۱۹۱۸ قانونی تصویب شد که بر اساس آن به همه مردان بیش از ۲۱ سال و به همه زنان بالای ۳۰ سال حق رای می‌داد.
از آنجایی که جنگ تازه به پایان رسیده بود و تعداد زیادی از مردان بریتانیایی جان خود را از دست داده بودند، این تفاوت سن رای‌دهندگان به حکومت اطمینان می‌داد که مردان هیچ وقت گروه اقلیت رای‌دهنده نخواهند بود.
.[۶]
املین پنکهرست اتحادیه سیاسی اجتماعی زنان را به حزب زنان تبدیل کرد که هدف آن کوشش برای ترویج برابری زنان در عرصه‌های عمومی بود.
او در ۱۴ ژوئن سال ۱۹۲۸ درست چند هفته پیش از آنکه دولت محافظه‌کار بریتانیا قانون انتخابات را تغییر بدهد و به زنان بالای ۲۱ سال حق رای بدهد درگذشت. این قانون در دوم ژوئیه ۱۹۲۸ تصویب شد.
دو سال بعد مجسمه‌ای به یادبود تلاش‌های او در باغ برج ویکتوریا در لندن برپا شد.
یوهان یوهانسون (؛ زادهٔ - ۹ فوریه ۲۰۱۸) یک موسیقی‌دان اهل ایسلند بود. او جایزهٔ بهترین موسیقی متن برای فیلم "نظریه همه‌چیز" از هفتاد و دومین مراسم گلدن گلوب دریافت کرد.
یوهان یوهانسون در ۹ فوریه ۲۰۱۸ در شهر برلین در سن ۴۸ سالگی به علت مصرف بیش از حد کوکائین درگذشت.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "به‌دام‌افتاده" اشاره نمود.
آران‌ای پلی‌مراز III () یک نوع از آنزیمهای آران‌ای پلی‌مراز در یوکاریوتها که رونویسی آران‌ای ریبوزومی، آران‌ای حامل و نیز برخی از RNAهای کوچک (آران‌ای کوچک هسته‌ای و ریزآران‌ای) را انجام می‌دهد. آران‌ای پلی‌مرازها آنزیم‌هایی هستند که ساخته شدن RNA از روی DNA را رونویسی می‌کنند.
تئورا همبلت (زاده ۱۵ ژانویه ۱۸۸۵ - در گذشته ۶ مارس ۱۹۷۷) بانوی نقاش اهل ایالات متحده آمریکا بود.
سی/۲۰۱۴ کیو۲ (لاوجوی) یک دنباله‌دار است که در ۱۴ اوت ۲۰۱۴ توسط تری لاوجوی بوسیله تلسکوپ اشمیت-کاسگرین در صورت فلکی کشتی‌دم کشف شده است. این پنجمین دنباله‌داری است که تری لاوجوی، منجم آماتور استرالیایی کشف کرده است.
این دنباله دار که با رنگ تقریباً سبز می‌درخشد یک تکه بزرگ یخ و غبار است که دور خورشید می‌گردد، ولی دوره تناوب بسیار طولانی در گردش به دور خورشید دارد. هر ۱۱ هزار و ۵۰۰ سال یک بار این دنباله دار یک دور به گرد خورشید می‌گردد. البته اختلال مختصری که به واسطه جاذبه سیاره‌ها در مدار این دنباله دار ایجاد می‌شود، موجب شده تا مدت گردش بعدی این دنباله دار به دور خورشید حدود ۸۰۰۰ سال طول بکشد.
بلیزارد شمال () بخشی از شرکت بلیزارد انترتینمنت، شناخته شده برای سری دیابلو بود. استودیو در اصل در شهر ردوود مستقر بود، و پس از مدتی از آن جا به سان ماتیو، کالیفرنیا نقل مکان کرد.
بلیزارد شمال در اصل یک شرکت مستقل بود که در سال ۱۹۹۳ تحت نام کُندر، توسط ماکس شافر، اریش شافر و دیویدبرویک تأسیس شد.
این شرکت توسط بلیزارد حدود نه ماه قبل از انتشار بازی خود برای رایانه‌های شخصی، با نام دیابلو، خریداری شد و در سال ۱۹۹۶ تغییر نام داد. دیابلو بسیار موفق بود، و در سال ۲۰۰۰ دنبالهٔ برای این بازی با نام دیابلو ۲ منتشر شد که حتی از نسخهٔ قبلی هم بیشتر موفق بود.
با این حال، در تاریخ ۳۰ ژوئن سال ۲۰۰۳، چند تن کارکنان کلیدی این شرکت، آن را ترک کردند. مکس شافر، اریش شافر، دیوید برویک و بیل راپر و چندین نفر دیگر به استودیو فلگشیپ و ۹ نفر هم به استودیو کَست اِوی رفتند.
دیابلو (۱۹۹۶) - اکشن-نقش‌آفرینی
دیابلو ۲ (۲۰۰۰)
استیو بک () کارگردان فیلم‌های تبلیغاتی و سینمایی اهل ایالات متحده آمریکا است.
قرمزدانه ماده رنگزای طبیعی است که منشا جانوری داشته و از بدن حشراتی به همین اسم بدست می‌آیند. قرمز دانه یا پودر کارمن که با کد ای ۱۲۰ (E120) هم شناخته می‌شود و در صنایع غذایی نیزکاربرد دارد ،در تولید نوشیدنی ها،خمیر دندان،سوسیس و کالباس،لوازم آرایشی و..