moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
روبرت امرسون لوکاس (زاده ۱۵ سپتامبر ۱۹۳۷ – درگذشته ۱۵ مه ۲۰۲۳)https://www.wsj.com/articles/he-brought-rationality-to-macroeconomics-robert-lucas-models-growth-rip-chicago-667fcb27 اقتصاددان آمریکایی در دانشگاه شیکاگو بود که در سال ۱۹۹۵ موفق به دریافت جایزه نوبل اقتصاد شد. به طور گسترده‌ای او به عنوان تأثیرگذارترین چهره ربع آخر قرن بیستم در رویکرد کلاسیک جدید به اقتصاد کلان در نظر گرفته می شود.
ویلیام ویکری
(زاده ۲۱ ژوئن ۱۹۱۴ – درگذشته ۱۱ اکتبر ۱۹۹۶) اقتصاددان کانادایی بود که در سال ۱۹۹۶ موفق به دریافت جایزه نوبل اقتصاد شد.
جیمز میرلس
(زاده ۵ ژوئیه ۱۹۳۶ – درگذشته ۲۹ اوت ۲۰۱۸) اقتصاددان اسکاتلندی بود که در سال ۱۹۹۶ موفق به دریافت جایزه نوبل اقتصاد شد.
رابرت سی. مرتن اقتصاددان آمریکایی و پسر رابرت کی. مرتن (جامعه‌شناس) است که در سال ۱۹۹۷ موفق به دریافت جایزه نوبل اقتصاد شد.
مایرون شولز
اقتصاددان کانادایی است که در سال ۱۹۹۷ موفق به دریافت جایزه نوبل اقتصاد شد.
اقتصاددان آمریکایی است که در سال ۲۰۰۰ به پاس نوآوری در اقتصادسنجی و اقتصاد خرد همراه با دانیل مکفادین موفق به دریافت جایزه نوبل اقتصاد شد. طبق آخرین رده‌بندی مقاله‌های پژوهشی اقتصاد (ری‌پک) در ژانویۀ ۲۰۲۳، هکمن دومین اقتصاددان تاثیرگذار دنیا محسوب می‌شود.
هکمن در سال ۱۹۴۴ در شیکاگو به دنیا آمد. پدر او جان جیکوب هکمن و مادرش برنیس آیرین مدلی نام داشتند. وی موفق شد در سال ۱۹۶۵ لیسانس خود را در رشتۀ ریاضی از کالج کلورادو و دکترای خود را در سال ۱۹۷۱ در رشتۀ اقتصاد پس از تکمیل کردن پایان‌نامه‌اش با عنوان «سه جستار در باب عرضۀ کار و تقاضای کالاها» زیر نظر استنلی دابلیو. بلک از دانشگاه پرینستون دریافت کند.
پیش از آنکه در سال ۱۹۷۳ به دانشگاه شیکاگو نقل مکان کند،‌ به عنوان استادیار دانشگاه کلمبیا فعالیت می‌کرد. در طی دوران فعالیتش استاد راهنمای بیش از هفتاد دانشجو از جمله راس رابرتس، جرج برهاس، استفان کمرون و کارولین هاینریش بوده است.
دانیل مکفادین
اقتصاددان آمریکایی است که در سال ۲۰۰۰ موفق به دریافت جایزه نوبل اقتصاد شد.
محمدمهدی واعظی معروف به محمد اصفهانی (زادهٔ ۱۴ تیر ۱۳۴۵ در تهران)، پزشک، خواننده و آهنگساز پاپ و سنتی ایرانی است. که تا به امروز ۱۴ آلبوم رسمی و غیررسمی استودیویی منتشر کرده‌است و تیتراژ سریال‌هایی چون تکیه بر باد، تا ثریا، ارمغان تاریکی، یه تیکه زمین، زیر هشت و … را خوانندگی کرده‌است.محمد اصفهانی ، خانهٔ تیراژ ایران. او با آهنگسازان صاحب نامی چون همایون خرم، بابک بیات، فریدون شهبازیان و … همکاری کرده‌است.
محمد اصفهانی تا به امروز ۱۴ آلبوم منتشر کرده‌است که در این میان آلبوم شِکوه جدیدترین، تنها ماندم ماندگارترین و نون و دلقک پرفروش‌ترین آلبوم است.آلبوم‌های محمد اصفهانی ، شرکت ایران گام.آلبوم‌های محمد اصفهانی ، موزیکانه.آلبوم‌های محمد اصفهانی ، ایران سانگ.آلبوم‌های محمد اصفهانی ، ویکی صدا.آلبوم‌های محمد اصفهانی، آرشیو موسیقی آفتاب.آلبوم‌های محمد اصفهانی ، آرشیو موسیقی جوانان امروز.
آلبوم شِکوه با صدای «محمد اصفهانی» ۹ دی ماه سال ۱۳۹۳، توسط شرکت «هنر اول» منتشر شد. این آلبوم با محوریت جنگ ایران و عراق تولید و منتشر شده‌است که حاوی دو دیسک صوتی و تصویری است.آلبوم «محمد اصفهانی» با نام «شِکوه» منتشر شد سایت خبری-تحلیلی موسیقی ما
آلبوم بی واژه یکی از بهترین آلبوم‌های محمد اصفهانی است که در ۲ اردیبهشت سال ۱۳۹۰ انتشار یافت.آلبوم بی واژه از محمد اصفهانی، آی‌تیونز.آلبوم بی‌واژه، موسیقی ما :: سایت خبری - تحلیلی موسیقی ایران. این آلبوم پس از پنج سال سکوت در عرصهٔ ارائهٔ آلبوم موسیقی از محمد اصفهانی انتشار پیدا کرد.
آلبوم اخراجی‌ها موسیقی متن فیلم اخراجی‌ها به کارگردانی مسعود ده‌نمکی و خوانندگی محمد اصفهانی و آهنگسازی فریدون شهبازیانمحمد اصفهانی به «اخراجی‌ها» پیوست ، خبرگزاری فارس. است که در بهار ۱۳۸۶ منتشر شد.جلد آلبوم (صفحه ۲) اخراجی‌ها، بییپ تونز.شهبازیان و اخراجی‌ها، شبکه اینترنتی آفتاب.
نسخه اورجینال آلبوم اخراجی‌ها دارای ۱۷ تراک است که اولین و نهمین قطعه آن ترانه‌ای از ناصر فیض با صدای محمد اصفهانی است و بقیهٔ آن نیز موسیقی بی‌کلام است.آلبوم اخراجی‌ها در آی‌تیونز، تارنمای آی‌تیونز. ۱۰ قطعهٔ اول مربوط و با نام موسیقی فیلم اخراجی‌ها و بقیه قطعه‌ها در مجموعه‌ای جدا با نام ریشه‌ها، البته در همین آلبوم، که مجموعه‌ای از آهنگ‌های بی‌کلام است همراه با موسیقی متن فیلم اخراجی‌ها منتشر شده‌است.موسیقی متن فیلم اخراجی‌ها، ساخته فریدون شهبازیان و با صدای محمد اصفهانی، تارنمای ساوندتراک.
پس از سه سال بعد از آلبوم هفت‌سین آلبوم برکت عرضه شد که شامل ۱۳ قطعه است. برای اولین بار کلیپ تصویری در این آلبوم قرار داده شده که مربوط به با تو است.
آلبوم النور شامل ادعیه، مناجات و تواشیح است که تک‌خوان آن عباس سلیمی و محمد اصفهانی هستند و با گروه تواشیح اهل بیت ضبط شده‌است.آلبوم النور کاری از گروه تواشیح اهل البیت، و با صدای محمد اصفهانی، معنای موسیقی :: موسیقی فیلم. اکثر قطعات این آلبوم از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در ماه رمضان بدون ذکر نام پخش می‌شود. این قطعات مجموعه‌ای از تواشیح و مناجات پخش شده بیشتر در ماه مبارک رمضان از رادیو و تلویزیون ایران هستند.آلبوم-النور، مخاطب.
آلبوم فاصله آلبومی ار محمد اصفهانی است که در سال ۱۳۷۸ منتشر شد. همکاری محمد اصفهانی و بهروز صفاریان در سال ۱۳۷۸ در آلبوم فاصله (آلبوم) باعث آغاز موج جدیدی از موسیقی پاپ شد. اتفاقات خوبی که برای این آلبوم و سبک آن رخ داد باعث شد که روند عمر هنری بهروز صفاریان تغییراتی اساسی را به خود ببیند و او بیشتر و بیشتر در بین اهالی موسیقی مورد توجه قرار بگیرد. اصفهانی و صفاریان آخرین بار یک سال و نیم پس از انتشار آلبوم فاصله (آلبوم) در کنار هم دیده شدند و همکاری مشترکشان ادامه داشت. موفقیت‌های گسترده‌ای که این آلبوم برای بهروز صفاریان رقم زده بود باعث شد که او به شدت سرگرم کارها و پیشنهادات جدید شود و همین باعث قطع همکاری‌اش با محمد اصفهانی شد.بهروز صفاریان و محمد اصفهانی باز هم در کنار هم، موسیقی ما.
بر اساس آهنگ دلقک کلیپی با حضور محمد اصفهانی ساخته شده‌است.نماهنگ دلقک از محمد اصفهانی ، آپارات.
آلبوم هفت‌سین یکی از آلبوم‌های محمد اصفهانی است که نسخه اورجینال این آلبوم دارای ۷ قطعه است که در سال ۱۳۸۱ توسط مشکات با آهنگسازی کامبیز روشن‌روان منتشر شد.آلبوم هفت سین ، موزیکانه.
آلبوم تنها ماندم آلبوم بازسازی‌شده از هفت اثر خاطره‌انگیز و ماندگار با آهنگسازی همایون خرم با صدای محمد اصفهانی است که در سال ۱۳۷۹ انتشار یافت.آلبوم تنها ماندم ، موزیکانه. آلبوم اصلی این مجموعه دارای ۹ قطعه استآلبوم تنها ماندم، آی تیونز. که دو قطعه پریشان و اوج آسمان به دو صورت بی‌کلام و باکلام موجود است.
آلبوم ماه غریبستان در وصف علی بن ابی‌طالب سروده شده‌است.جاودانه‌هایی که به نام حضرت علی (ع) مزین هستند، موسیقی ما. نسخه اورجینال این آلبوم دارای ۱۷ قطعه است که در سال ۱۳۷۹ توسط شرکت هم‌آواز آهنگ با آهنگسازی کسانی چون علیرضا کهن‌دیری، محمد حقیقی‌فرد، شهریار فریوسفی، مجید اخشابی و فریدون شهبازیان منتشر شد.آلبوم ماه غریبستان ، موزیکانه.
آلبوم ولایت عشق موسیقی متن فیلم ولایت عشق به کارگردانی مهدی فخیم‌زاده است که آهنگسازی آن از بابک بیات و خوانندگی آن نیز از محمد اصفهانی است که در سال ۱۳۷۹ منتشر شد.
آلبوم حسرت آلبومی از محمد اصفهانی است که آهنگسازی آن از خود محمد اصفهانی و کسانی چون فؤاد حجازی و شهرام حسن‌زاده است. این آلبوم در سال ۱۳۷۷ منتشر شد و دومین آلبوم محمد اصفهانی محسوب می‌شود.آلبوم حسرت، ایران سانگ.
نسخه اورجینال این آلبوم دارای ۱۴ قطعه است.آلبوم حسرت، آی تیونز.آلبو حسرت ، ویکی صدا.
آلبوم گلچین یک از آلبوم‌های محمد اصفهانی است که نسخه اورجینال این آلبوم دارای ۹ قطعه است که در سال ۱۳۷۶ توسط شرکت فرهنگی هنری سروش با آهنگسازی کسانی چون محمد میرزمانی، فریدون شهبازیان، شهریار فریوسفی و مجید اخشابی منتشر شد.آلبوک گلچین ، موزیکانه.
آلبوم تنهاترین سردار نام آلبومی از محمد اصفهانی با آهنگسازی مجید انتظامی که اولین آلبوم غیررسمی محمد اصفهانی است که در سال ۱۳۷۵ انتشار یافت.آلبوم تنهاترین سردار ، ایران سانگ.
گئورگی ماکسیمیلیانوویچ مالنکوف (زادهٔ ۶ دسامبر ۱۹۰۱ – درگذشتهٔ ۱۴ ژانویه ۱۹۸۸) سیاست‌مدار اهل اتحاد جماهیر شوروی بود که پس از مرگ ژوزف استالین، مدت کوتاهی مقام دبیرکل حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی را برعهده داشت. پس از مواجهه با مخالفت و پافشاری بقیهٔ اعضای پلیتبوروی کمیتهٔ مرکزی حزب کمونیست شوروی، مالنکوف حاضر شد از رهبری حزب کناره‌گیری کند اما در مقام نخست‌وزیر اتحاد شوروی و صدرنشینی در رهبری جمعی در اتحاد شوروی باقی بماند. مدتی بعد، مالنکوف با نیکیتا خروشچف درگیر نزاع بر سر قدرت شد که در نهایت به برکناری او از نخست‌وزیری در سال ۱۹۵۵ و اخراج او از پلیتبوروی کمیتهٔ مرکزی در سال ۱۹۵۷ منجر گردید.
ارتباط شخصی مالنکوف با ولادیمیر لنین، باعث شد او بتواند پلکان ترقی در حزب کمونیست شوروی را با سرعت بیشتری طی کند، به نحوی که در ۲۴ سالگی مسئول نظارت بر اسناد حزب شده بود. مالنکوف توانست به استالین هم نزدیک شود که در این زمان قدرتش را به عنوان دبیرکل حزب کمونیست شوروی تثبیت کرده بود. به خاطر این نزدیکی و آشنایی، مالنکوف در پاکسازی بزرگ استالین نقش مهمی داشت و مدتی بعد، در زمان جنگ جهانی دوم، به عنوان مسئول برنامهٔ موشکی شوروی منصوب شد. مالنکوف ، با هدف تثبیت موقعیت خود به عنوان فرد محبوب استالین، موفق شد مارشال گئورگی ژوکوف را بدنام و بی‌اعتبار کند و از سوی دیگر کوشید شکوه و عظمتی را که شهر لنینگراد طی جنگ جهانی دوم به دست آورده بود سرکوب و نابود کند تا وجههٔ مسکو به عنوان تنها پایتخت فرهنگی و سیاسی شوروی حفظ شود.
پس از مرگ استالین در ۵ مارس ۱۹۵۳، مالنکوف موقتاً به عنوان جانشین بی‌چون‌ و چرای استالین در رهبری شوروی ظاهر شد و جای او را در مقام رئیس هیئت وزرای شوروی (نخست‌وزیر) و رئیس دستگاه حزب کمونیست اتحاد شوروی گرفت. اما تنها ۹ روز بعد، پلیتبورو او را وادار کرد که از ریاست حزب استعفا بدهد و فقط مقام نخست‌وزیری را حفظ کند، و مالنکوف هم راضی شد که صرفاً مقام عالی‌رتبه‌ترین عضو پلیتبورو را حفظ کند. اما در اوایل سال ۱۹۵۴، با ظهور نیکیتا خروشچف در مقام دبیرکل حزب کمونیست شوروی، قدرت ملانکوف رو به افول گذاشت و در سال ۱۹۵۵ مجبور شد از نخست‌وزیری استعفا بدهد. پس از ترتیب‌دادن یک کودتای نافرجام علیه خروشچف در سال ۱۹۵۷، مالنکوف از پلیتبورو اخراج و به جمهوری شوروی سوسیالیستی قزاقستان تبعید شد و در نوامبر ۱۹۶۱ او را به‌طور کامل از حزب کمونیست شوروی اخراج کردند. مدت کوتاهی پس از آن، مالنکوف رسماً از سیاست بازنشسته شد. مالنکوف پس از اقامتی کوتاه در قزاقستان، به مسکو برگشت و باقی عمرش را دور از سیاست گذراند و در ۱۴ ژانویهٔ ۱۹۸۸ در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
مالنکوف در شهر اورنبورگ در امپراتوری روسیه به دنیا آمد. پدرش کشاورزی ثروتمند بود و مادرش دختر یک آهنگر و نوهٔ یک کشیش ارتدکس بود. اجداد پدری مالنکوف در قرن ۱۸ میلادی از منطقهٔ اهرید واقع در ایالت عثمانی روم‌ایلی (مقدونیهٔ شمالی امروز) به روسیه مهاجرت کرده و برخی از آنها افسر ارتش امپراتوری روسیه بودند.
مالنکوف جوان اغلب در فروش محصولات کشاورزی اراضی پدرش همکاری می‌کرد. او چند ماه پیش از وقوع انقلاب ۱۹۱۷ روسیه از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد.
مالنکوف در سال ۱۹۱۸ به عنوان نیروی داوطلب به ارتش سرخ پیوست و در جنگ داخلی روسیه، در کنار سایر کمونیست‌ها علیه نیروهای ارتش سفید جنگید. او در سال ۱۹۲۰ به حزب کمونیست اتحاد شوروی پیوست و به عنوان کمیسار سیاسی در ترکستان مشغول تبلیغ و ترویج ایده‌های شوروی شد.
پس از جنگ داخلی روسیه، مالنکوف فوراً خود را به عنوان یک بلشویک کمونیست سرسخت به دیگران شناساند. او در رده‌های حزب کمونیست ترقی کرد و در دههٔ ۱۹۲۰ به عنوان دبیر کمونیست در مدرسهٔ فنی عالی مسکو منصوب شد اما در تحصیلاتش چندان موفق نبود و به جای آن مسیر سیاست را پیش گرفت. او در این دوره، دوستی نزدیکی با ویاچسلاو مالیشف پیدا کرد که بعدها در کنار ایگور کورچاتوف رهبری برنامهٔ اتمی شوروی را برعهده داشت.
در سال ۱۹۲۴، توجه استالین به فعالیت‌های مالنکوف جلب شد و او را در دفتر سازمانی کمیته مرکزی حزب کمونیست به کار گرفت. مالنکوف مسئول نگهداری اسناد مربوط به اعضای حزب کمونیست شوروی بود و تا ۱۰ سال بعد از آن، دو میلیون پرونده تحت نظارت او قرار داشت. مالنکوف به همین واسطه، ارتباط نزدیکی با استالین پیدا کرد و در پاکسازی بزرگ نقش داشت. در ۱۹۳۸، مالنکوف یکی از چهره‌های کلیدی در رقم‌زدن برکناری نیکولای یژوف از ریاست کمیساریای خلق در امور داخلی بود. در ۱۹۳۹، مالنکوف به مدیریت کادر حزب کمونیست رسید که باعث می‌شد بر کلیهٔ مسائل پرسنلی حزب کنترل داشته باشد. در همین سال، مالنکوف عضو و منشی کمیتهٔ مرکزی حزب کمونیست شد و به عضویت کامل دفتر سازمانی کمیتهٔ مرکزی حزب درآمد. در فوریهٔ ۱۹۴۱، مالنکوف کاندیدای عضویت در پلیتبوروی کمیته مرکزی حزب کمونیست شد.
پس از عملیات بارباروسا و حملهٔ آلمان نازی به شوروی، مالنکوف ارتقا یافت و به عضویت کمیتهٔ دفاع کشور (SDC) درآمد. اعضای دیگر این کمیته، لاورنتی بریا (رئیس کمیساریای خلق در امور داخلی)، کلیمنت ووراشیلوف و ویاچسلاو مولوتف بودند و استالین رئیس کمیته بود. این گروه کوچک بر تمامی ابعاد حیات سیاسی و اقتصادی کشور کنترل کامل داشت و عضویت مالنکوف در این کمیته در واقع او را به یکی از پنج مرد قدرتمند شوروی در دوران جنگ جهانی دوم تبدیل کرد. بین سال‌های ۱۹۴۱ و ۱۹۴۳، مسئولیت اصلی مالنکوف در کمیتهٔ دفاع کشور، نظارت بر تولید هواپیمای نظامی و پیشرفت تسلیحات هسته‌ای در کشور بود. او در سال ۱۹۴۳ به ریاست کمیته‌ای رسید که پس از پایان جنگ۷ بر بازسازی اقتصادی برخی مناطق آزادسازی‌شده (به استثنای لنینگراد) نظارت داشت.
استالین وظیفهٔ ساخت موشک هسته‌ای را به مالنکوف و بریا محول کرد. مالنکوف به ریاست برنامهٔ موشکی شوروی رسید و معاون اول او یک دانشمند موشکی ۳۳ ساله به نام دمیتری اوستینوف بود که بعدها یکی از قدرتمندترین وزیران دفاع شوروی شد. طی جنگ جهانی دوم، مالنکوف، اوستینوف و میخائیل خرونیچف، برنامهٔ موشکی شوروی را کلید زدند و پس از شکست آلمان نازی، برنامهٔ موشکی این کشور را فوراً جذب کردند. زیر نظر مالنکوف، صنعت ساخت موشک‌های وی-۲ از پنمونده به مسکو برده شد تا بیشتر توسعه داده شود که چند سال بعد منجر به ساخت موشک‌های "ووستوک" "و" فضاپیمای اسپوتنیک در شوروی شد. در همین زمان، ملانکوف دستور استالین مبنی بر ساخت چند مرکز فضایی را دنبال می‌کرد از جمله مرکز کاپوستین یار در نزدیکی رود ولگا و مرکز خرونیشف در مسکو.
گئورگی ژوکوف برجسته‌ترین فرماندهٔ نظامی شوروی در جنگ جهانی دوم بود که در چندین نبرد سرنوشت‌ساز به پیروزی رسیده بود از جمله محاصرهٔ لنینگراد، نبرد استالینگراد و نبرد برلین. استالین، لاورنتی بریا و مالنکوف به ژوکوف سوءظن داشتند و نگران بودند که او گرایش‌های کاپیتالیستی داشته باشد چون ژوکوف با ژنرال دوایت آیزنهاور دوست شده و رئیس‌جمهور آیندهٔ آمریکا را به لنینگراد و مسکو دعوت کرده بود و از همکاری ایالات متحده و شوروی نیز حمایت می‌کرد. مدت کوتاهی پس از پایان جنگ جهانی دوم، مالنکوف علیه چندین نفر که در شوروی قهرمان جنگی قلمداد می‌شدند موضع گرفت از جمله ژوکوف، کنستانتین روکوسوفسکی و چند ژنرال محبوب دیگر. عمده اتهاماتی که مالنکوف علیه ژوکوف مطرح می‌کرد این بود که او رفتار ضدانقلابی و خودخواهی «بناپارتی» دارد. ژوکوف تنزل درجه یافت و به مقام پایین‌تری در شهر اودسا منصوب شد و اندکی بعد برای اولین بار سکتهٔ قبلی کرد که همین اتفاق باعث شد نگرانی مالنکوف نسبت به او عمدتاً از بین برود.
پس از حمله به ژوکوف، مالنکوف قدرت بیشتری گرفت و به استالین نزدیک‌تر شد. در سال ۱۹۴۶ مالنکوف کاندیدای عضویت در پلیتبوروی کمیته مرکزی حزب کمونیست شد. هرچند موقتاً پشت سر رقبایش آندری ژدانف و بریا قرار داشت اما باز هم توانست دل استالین را به دست بیاورد، به‌خصوص پس از مرگ مرموز آندری ژدانف در سال ۱۹۴۸. در همان سال، مالنکوف دبیر کمیتهٔ مرکزی حزب کمونیست شد.
در اواخر دههٔ ۱۹۴۰ و اوایل دههٔ ۱۹۵۰، مالنکوف بیش از پیش به استالین نزدیک شده بود. رقابت اصلی او با رهبران شهر لنینگراد بود که پس از مقاومت در برابر محاصره لنینگراد توسط نیروهای هیتلر، در عرصهٔ سیاسی کشور مطرح شده بودند. پس از شکست محاصرهٔ لنینگراد، شهردار این شهر به نام "کوزنتسوف" و معاونان او شهرت و محبوبیت زیادی در سراسر شوروی کسب کردند. مالنکوف از سیاست استالین مبنی بر سرکوب این افراد پیروی می‌کرد و می‌کوشید وجههٔ مسکو به عنوان تنها مرکز قدرت در شوروی را حفظ کند. در سال ۱۹۴۹، مالنکوف شخصاً همراه با چندین مأمور مسلح از وزارت امنیت کشور به لنینگراد رفت و به‌سرعت رهبران شهر را برکنار و دستگیر کرد. پس از چند محاکمهٔ مخفیانه، ۲۳ نفر از جمله شهردار لنینگراد و معاونان او اعدام شدند و اجساد آنها در گودالی بی‌نام و نشان در حومهٔ شهر دفن گردید. در همین زمان، بیش از دو هزار نفر از مدیران ارشد و روشنفکران لنینگراد هم شناسایی و به سیبری تبعید شدند. اموال آنها مصادره شد و جای خالی آنها را کمونیست‌های وفادار به استالین پر کردند. در این سال‌ها، مالنکوف اعضای «کمیتهٔ یهودی ضدفاشیست» را هم سربه‌نیست کرد. بسیاری از اعضای این کمیته در «شب قتل شاعران» کشته شدند. در ۱۲ اوت ۱۹۵۲، سیزده نویسندهٔ یهودی که با جنبش صهیونیسم ارتباط داشتند، به جرم خیانت در زیرزمین زندان لوبیانکا اعدام شدند. این اقدام با تأیید استالین و نظارت مالنکوف انجام شد.
با اعدام و حذف رقبای سیاسی، وفاداری مالنکوف به استالین بیش از پیش ثابت شد و او اکنون جدی‌ترین گزینه برای جانشینی استالین قلمداد می‌شد. چاپ تصویر او بر روی جلد مجله تایم در سال‌های ۱۹۵۲ و ۱۹۵۳ نیز مؤید این امر است.
پس ار مرگ استالین در ۵ مارس ۱۹۵۳، پشتکار و بلندپروازی سیاسی مالنکوف به ثمر نشست. ۴ روز بعد، مالنکوف، ویاچسلاو مولوتف، لاورنتی بریا و نیکیتا خروشچف در مراسم خاکسپاری استالین در یادبود او سخنرانی کردند. در ۶ مارس، یک روز پس از مرگ استالین، مالنکوف جانشین او در مقام نخست‌وزیر اتحاد شوروی شد. همچنین نام مالنکوف دز صدر اعضای جدید پلیتبوروی کمیته مرکزی حزب کمونیست قرار گرفت. هرچند تا یک سال هیچ عنوان مشخصی برای رهبر حزب وجود نداشت اما این نکته نشان می‌داد که مالنکوف در مقام رهبر حزب نیز جانشین استالین شده‌است. در ۷ مارس، نام مالنکوف در صدر فهرست دبیران دبیرخانه کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی قرار گرفت و تأیید شد که او پس از استالین به قدرتمندترین مرد شوروی تبدیل شده‌است. اما پس از تنها یک هفته، مالنکوف مجبور شد از دبیرخانه استعفا بدهد. رهبران جدید حزب می‌خواستند از تجمیع قدرت در یک فرد پیشگیری کنند. خروشچف به رهبری حزب رسید و در ۱۴ مارس، نام او در صدر فهرست بازبینی‌شده دبیران قید شد، هرچند که تا سپتامبر ۱۹۵۳، عنوان دبیرکل حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی به او داده نشد. مالنکوف نخست‌وزیر شوروی باقی ماند و دوران تقسیم قدرت مالنکوف-خروشچف آغاز شد. مالنکوف سمت نخست‌وزیری را ۲ سال حفظ کرد که دورانی آکنده از نزاع بر سر قدرت در کرملین بود.
در حوزهٔ اقتصاد، مالنکوف حامی تمرکز مجدد اقتصاد بر تولید کالاهای نهایی، به قیمت نادیده‌گرفتن صنایع سنگین، بود. هدف او از این سیاست، بهبود استانداردهای زندگی در شوروی بود. مالنکوف همچنین طرفدار سیاست‌هایی مانند تخفیف مالیاتی برای دهقانان، افزایش قیمت خرید غلات از کلخوزها، و تشویق دهقانان برای کشت و زرع زمین‌های شخصی‌شان بود. این سیاست‌ها در دوران نخست‌وزیری مالنکوف تصویب شد اما به اهداف خود نرسید و هزینهٔ زیادی روی دست دولت گذاشت و همین امر باعث شد اثرگذاری مالنکوف کاهش یابد.
در فوریهٔ ۱۹۵۵، مالنکوف به سوءاستفاده از قدرت و ارتباط نزدیک با بریا (که در دسامبر ۱۹۵۳ به جرم خیانت اعدام شده بود) متهم و مجبور به استعفا شد. او را به خاطر سرعت پایین اجرای اصلاحات در کشور، به‌خصوص در زمینهٔ بازسازی و آزادی زندانیان سیاسی مقصر می‌دانستند. برنامهٔ اقتصادی مالنکوف مبنی بر اولویت‌دهی به صنایع سبک نیز پس از استعفای او رها شد و در بودجهٔ فدرال سال ۱۹۵۵ افزایش سرمایه‌گذاری در صنایع سنگین مورد توجه قرار گرفت.
مالنکوف تا دو سال بعد عضو عادی پلیتبورو بود و در شب اول نوامبر ۱۹۵۶، همراه با خروشچف، برای مطلع‌کردن یوسیپ بروز تیتو از تهاجم قریب‌الوقوع شوروی به مجارستان که برای ۴ نوامبر ۱۹۵۶ برنامه‌ریزی شده بود، به جزیرهٔ بریجونی (یوگسلاوی) سفر کرد.
در ۱۹۵۷، مالنکوف تلاش کرد تا کودتایی را علیه خروشچف سازماندهی کند. در مقابله‌ای دراماتیک در کرملین، خروشچف و ژوکوف (که پشتوانهٔ ارتش شوروی را داشت) بر ضد مالنکوف همدست شدند. تلاش مالنکوف شکست خورد و او را همراه با دو همدست اصلی‌اش یعنی ویاچسلاو مولوتف و لازار کاگانویچ، که خروشچف در جلسهٔ فوق‌العاده کمیتهٔ مرکزی حزب از آنها با عنوان گروه ضدحزبی نام برد، از پلیتبورو اخراج کردند. در سال ۱۹۶۱، مالنکوف از حزب کمونیست اخراج و به قزاقستان تبعید شد. در آنجا، او را به مدیریت یک کارخانهٔ تولید برق آبی در اوسکمن گماشتند.
در سال ۱۹۲۰ در ترکستان، مالنکوف زندگی مشترک خود با زن دانشمندی به نام والریا گلوبتسووا (۱۹۸۷–۱۹۰۱) را آغاز کرد. والریا دختر الکسی گلوبتسوف، عضو سابق شورای ملی امپراتوری روسیه در نیژنی نووگورود و مدیر مدرسهٔ نظام بود. مالنکوف و گلوبتسووا هرگز رابطهٔ خود را ثبت رسمی نکردند اما تا پایان عمر شریک زندگی یکدیگر بودند. گلوبتسووا در سال ۱۹۲۰ به حزب کمونیست شوروی پیوست. او به واسطهٔ مادرش که پیش از انقلاب روسیه سال‌ها زیر نظر لنین درس خوانده بود، ارتباط نزدیکی با لنین داشت که این امر، اثر مثبتی بر پیشرفت سیاسی مالنکوف و گلوبتسووا داشت. گلوبتسووا بعدها مدیر مؤسسهٔ مهندسی نیروی مسکو شد که مرکزی برای تحقیقات نیروی هسته‌ای در شوروی بود.
مالنکوف در سال‌های پایانی عمرش به ارتدکس روسی گرویده بود. او در ۱۴ ژانویه ۱۹۸۸، در ۸۶ سالگی درگذشت.
کوری بوکر به انگلیسی Cory Booker سیاستمدار و وکیل آمریکایی , سناتور ایالات متحده است. او نامزد حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا در انتخابات ویژه سنای ایالات متحده از نیوجرسی بود که در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۳ برگزار شد و به عنوان سناتور ایالات متحده برگزیده شد. او شهردار نیوآرک، نیوجرسی بود.
بوکر دارای لیسانس و فوق لیسانس در علوم سیاسی و جامعه‌شناسی از دانشگاه استنفورد، فوق لیسانس تاریخ ایالات متحده از دانشگاه آکسفورد و دکترای حقوق در ۱۹۹۷ از مدرسه حقوق ییل است.
او از جمله ناطقان مجمع ملی دموکرات ۲۰۱۲ بود.
جان کورزین، (زاده ۱ ژانویه ۱۹۴۷) بانکدار، سیاستمدار و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است. وی از اعضای حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا می‌باشد، که در فاصله سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ سناتور ایالات متحده از نیوجرسی بود و از ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ نیز به‌عنوان ۵۴مین فرماندار ایالت نیوجرسی، فعالیت می‌نمود. کورزین همچنین در طول دهه ۱۹۹۰ میلادی (۱۹۹۴ تا ۱۹۹۹) مدیر عامل اجرایی و رییس هیئت مدیره شرکت گلدمن ساکس به‌شمار می‌آمد.
سیرک آفتاب یا سیرک دوسولی یک شرکت کانادایی است که در معرفی خود می‌گوید: «ترکیب هنرهای سیرکی و سرگرمی‌های خیابانی».
این مجموعه، بزرگترین تولیدکنندهٔ تئاتر در جهان است.
این سیرک جوایز متعددی را برای نمایشهای جذابش دریافت کرده‌است و با ارائهٔ تعریفی جدید از سیرک و ارتقای مفهوم سرگرمی به سطوح بالاتری از خلاقیت و کیفیت موفق شده‌است دوستداران فراوانی در سراسر دنیا برای خود به دست آورد.
دفتر سیرک آفتاب در شهر مونترآل (استان کبِک کانادا) قرار دارد. سیرک همه روزه از ساعت 6:30 تا 21:30 باز است .
از نمایش‌های این سیرک می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
در نوامبر ۲۰۰۳ شکایتی از سیرک آفتاب در دفاع از ژیمناست سیرک متیو کوسیک که در پی مثبت شدن نتیجه آزمایش اچ‌آی‌وی از سیرک اخراج شده بود، به دست بنیاد حقوقی و آموزشی لاندا طرح شد. همچنین کمیسیون حقوق بشر سان فرانسیسکو در دفاع از متیو کوسیک شکایتی از سیرک آفتاب بر پایهٔ اینکه این شهر کارفرمایانی که تبعیض قایل می‌شوند را طرد می‌کند، تنظیم کرد.
رئیس‌جمهور چین به خودی خود، یک مقام تشریفاتی با قدرت محدود است. اگر چه در سالیان اخیر دبیرکل حزب کمونیست چین به‌طور هم‌زمان رئیس‌جمهور هم می‌باشد، اما در چین، ریاست‌جمهوری به عنوان یک نهاد دولتی شناخته می‌شود تا یک مقام اجرایی و مجلس خلق چین در پی حذف این مقام و جایگزینی آن توسط رهبر عالی‌مقام چین است که همان دبیر کل حزب کمونیست چین می‌باشد.
روزنامه آراز آذربایجان نخستین روزنامه رسمی در استان آذربایجان غربی به مرکزیت ارومیه می‌باشد که دراسفند سال ۱۳۸۹هفته نامه آراز آذربایجان که از۱۶بهمن سال ۱۳۸۵ منتشرمی شد با وجود سابقه در ارومیه و آذربایجان غربی در عرصه روزنامه‌نگاری بعد ازانتشار۲۲۱شماره درقالب هفته نامه با موافقت هیئت نظارت بر مطبوعات کشور مبنی بر تغییر وضعیت به روزنامه با بهره‌مندی از تیمی از نویسندگان، خبرنگاران جوان و پیشکسوت استان؛ دوره انتشار پیش شماره‌های خود را از شهریورماه سال ۱۳۹۰ مصادف با روز بزرگداشت استاد شهریار و شعر و ادب فارسی به صورت رسمی آغاز کرده است. روزنامه آرازآذربایجان در ۸ صفحه زمینه‌های ورزشی، اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگ و هنر، شهرستان‌های آذربایجان غربی، دریاچه ارومیه، آنادیلیمز را پوشش می‌دهد. برخی از اعضای تحریریه روزنامه آراز آذربایجان را افرادی نظیر محمدرضا خادم شمس، رضا شمس، رحمان نریمانی، لعیا نورانی، قنبر حاجی وند و بهرام اسدی تشکیل می‌دهند، که برخی ازآنان از اعضای نشریه توقیف شده صدای ارومیه بودند.
بر اساس شورای سیاست گذاری؛ اعضای تحریریه و وظایف آنان بدین ترتیب می‌باشد:
حسین آهی (زادهٔ ۳ آذر ۱۳۳۲ در تهران – درگذشتهٔ ۷ مرداد ۱۳۹۸ در تهران)، فرزند علی آهی، شاعر و پژوهشگر اهل ایران بود.
وی تحصیلات مقدماتی را در تهران گذراند و پس از آن بر زبان‌های فارسی، عربی، پهلوی و آلمانی تسلط یافت. آهی در علومی مانند صرف، نحو، منطق، نجوم، فقه، اصول عروض و کلام دست به مطالعه و پژوهش زد و در آن‌ها صاحب‌نظر شد. اوّلین پژوهش‌های او در مباحث شعری و ادبی در سال ۱۳۵۵ ثمره می‌دهد؛ تا آن‌جا که هنوز به ۱۸ سالگی نرسیده‌بود که کتاب بحور شعر فارسی را منتشر می‌سازد و در همان دوران تحسین تنی چند از بزرگان شعر فارسی نظیر: شفیعی کدکنی و مهدی اخوان ثالث را بر خود برمی‌انگیزد.حسین آهی؛ کتابخانه‌ای سرشار از دانشنامه‌ها، اسماعیل امینی - دبیر جشنواره شعر فجر،سه شنبه ۱۳ بهمن ۱۳۹۴، روزنامه اطلاعات بهاءالدین خرمشاهی نیز به ویژگی‌های این اثر اشاره‌ای داشته‌است.در زمینه تقسیم‌بندی و معرفی وزن‌های شعر حافظ، یک تحقیق ارزشمند از استاد حسین آهی دیده‌ام که محصول پیش از انقلاب است. وی در مردادماه ۱۳۹۸ داردفانی را وداع گفت.
اولین برنامهٔ حسین آهی در تلویزیون ایران با کاروان شعر و موسیقی بود که در دههٔ ۱۳۸۰ خورشیدی از شبکه دو سیما پخش می‌شد.http://www.tamashagaheraz.com/photo/PIC1/hosein%20ahi.jpgحسین آهی در حال اجرا
از اواخر سال ۱۳۸۸ حسین آهی شروع به اجرای برنامهٔ «تماشاگه راز» در شبکهٔ رادیویی فرهنگ نمود.رادیو ایران از حسین آهی تقدیر می‌کند برنامه «تماشاگه راز» همه روزه از ساعت ۱۸:۳۰ تا ۱۹ به وقت تهران از شبکه رادیویی فرهنگ تا اواخر بهمن ماه ۱۳۹۲ پخش می‌شد.آغاز پخش سری جدید تماشاگه راز از رادیو فرهنگ
کارشناسی و اجرای این برنامه به عهدهٔ حسین آهی بود و سردبیری و تهیه‌کنندگی آن را سهیلا رضایی به عهده داشت.
در برنامه‌ای دیگر از برنامه‌های صدا و سیما، بخش شبانگاهی رادیو پیام در روزهای چهارشنبه، میزبان حسین آهی بود و او به اشاعهٔ مباحثی در زمینهٔ تاریخ فرهنگ و ادبیات ایران می‌پرداخت.
در قسمتی از برنامه تلویزیونی «رادیو مستند» از شبکهٔ مستند، یکی از شب‌های اجرای حسین آهی به تصویر کشیده شدرادیو مستند-حسین آهی که از جمله قسمت‌های این برنامه، خواندن ترانهٔ «من به این جملهٔ نمی‌اندیشم» اثر فریدون مشیری بوده‌است.اجرای ترانهٔ «من به این جملهٔ نمی‌اندیشم» فریدون مشیری
نظر مهدی حمیدی در سرآغاز کتاب «دره نجفی»:
«من تصدیق می‌کنم که در طیّ دورهِ دانش‌آموزی، دانشجویی، دبیری، دانشیاری و استادی خود هرگز با کسی مواجه نشده‌ام که یک دهم اطلاعاتِ عروضی آقای حسین آهی را داشته باشد. در یک جمله بگویم: اگر این جوان (در هفده سالگی ایشان) در پی آن بود که استادی کرسیِ عروض را در دانشگاه احراز کند (و برای این کار از من نمره‌ای می‌خواستند، با آنکه در تمام دوران استادی خود هیچ‌گاه چنین کاری نکرده‌ام) به او بی‌مضایقه نمرهِ بیست می‌دادم.»امیری فیروزکوهی: «به نظر و سلیقهِ من و شاید اکثر اهل ادب تاکنون در تسهیل علم عروض، چنین صورتی ابتکاری از طرف آن همه مؤلف به وجود نیامده و کاری‌ست کاملاً ابتکاری، در مجموع خدمت و زحمت این جوان دانشمند یعنی «آقای حسین آهی» را جز با قدردانی و سپاس مقابله نمی‌توان.»
حسن سادات ناصری: آقای حسین آهی، شمس قیس روزگار ماست.میلاد عظیمی:«حسین آهی درگذشت. رحمت خدا بر او باد. یکی از معدود اشخاصی که در صداوسیما بود و سواد و ذوق ادبی داشت. شیفتهٔ شعر و ادبیات و موسیقی بود. پرشور بود. شر و شورش را هنگام شعرخوانی دوست داشتم. حال و حالتی داشت. به عروض پیچیده بود و فهرست عروضی اشعار برخی شاعران کهن را استخراج کرده بود.»
یاور همدانی‌‌‌ از دوستان نزدیک او چنین شعری برای درگذشت او سروده بود:https://www.instagram.com/p/B0ndeI5lPZ9/
همچنین در نشریاتی چون «هنر و معماری» و «زمانه» اشعار و سخنان حسین آهی به صورت پراکنده به چاپ رسیده‌است.http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/179505http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/725670
حسین آهی، شب ۷ مرداد ۱۳۹۸ پس از سال‌ها بیماری بر اثر ابتلا به بیماری سرطان لنفاوی در منزل خود در تهران درگذشت.
قورباغه مانداب یا قورباغه معمولی گونه‌ای قورباغه میان‌جثه با رنگ‌های متنوع بر روی بدن است که بومی اروپا است، اما در مناطق گسترده‌ای از آسیا و ایران نیز یافت می‌شود. این قورباغه به همراه قورباغه سبز و قورباغه آبی گروه «قورباغه‌های سبز» را تشکیل می‌دهند. قورباغه مانداب در برکه‌های عمیق، دریاچه‌ها، رودخانه‌ها و کناره‌های آبی سراسر قاره اروپا یافت می‌شود.
اندازه بدن این قورباغه حدود ۱۳ سانتی‌متر است و رنگ بدنش در مناطق گوناگون اکولوژیکی تفاوت دارد. به گونه کلی، رنگ پشت آن سبز تا زیتونی و قهوه‌ای تیره همراه با تعداد کم و بیش لکه‌های تیره یا سبز تیره است. غذای این دوزیست را سوسک‌ها، کرم‌ها، لاروهای عنکبوت‌های آبی، حلزون‌ها، و سایر موجودات زنده تشکیل می‌دهند.
فهرست بزرگترین شرکت‌های تولیدی اروپا بر پایه درآمد، لیستی از شرکت‌های تولیدی مستقر در اروپا می‌باشد، که بر پایه میزان درآمد آنها در سال مالی ۲۰۱۲ رتبه‌بندی شده‌اند. اعداد زیر ستون درآمد، همگی بر اساس میلیارد دلار آمریکا می‌باشند.
آگاما به هر یک از مارمولک‌های کوچک و دم‌دراز و حشره‌خوار عضو سرده آگاماها گفته می‌شود. این سرده دارای کمینه ۳۷ گونه در آفریقا است؛ جایی که این جانوران در آن معمول‌ترین مارمولک‌ها به شمار می‌روند. آگاماها در اندازه‌های گوناگون – از ۱۲٫۵ تا ۳۰ سانتی‌متر – و رنگ‌های مختلف یافت می‌شوند. شناخته‌شده‌ترین آگاما، آگامای معمولی است که به فراوانی در آفریقای سیاه زندگی می‌کند.
بر پایه حروف الفبای لاتین:
شروین جزایری (زاده ۵ مرداد ۱۳۳۳ - درگذشته ۱۰ شهریور ۱۳۵۱) کوهنورد ایرانی بود. در پای دیواره بند یخچال در منطقهٔ پس قلعه تهران و نزدیکی پناهگاه شیرپلا، جان‌پناهی به نام جان‌پناه شروین وجود دارد که پس از سقوط و کشته شدن وی به یادش بنا شده‌است
شروین جزایری ۵ مرداد سال ۱۳۳۳ در محلهٔ سید نصرالدین تهران به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در مدرسهٔ بختیاری واقع در پشت خیابان دانشگاه به اتمام رسانید، پسری لاغر با قد ۱۸۰ سانتیمتر که دارای چشمانی نافذ بود. عاشق کوه بود، همیشه اوقات فراغتش را به ورزش کوهنوردی و سنگ نوردی می‌پرداخت از ۱۵ سالگی به کوه می‌رفت، عضو رسمی باشگاه کاوه واقع در خیابان بهار بود که در حال حاضر فعالیتی ندارد. دوره‌های کوه پیمایی و سنگ نوردی را گذرانده بود. همنوردان او آقایان مهدی مینویی، بیژن جوانفر، داود صانعی نژاد، حسین حاجی محسنی و جواد تاجدار بودند.
مصاحبهٔ فصلنامهٔ کوه با مادر شروین:
فردای آن روز (جمعه ۱۰ شهریور ۱۳۵۱) شروین روی دیوارهٔ ۲۰۰ متری بند یخچال در حال سنگ نوردی بوده که حدود ۱۵ متری انتهای مسیر، میخ از شکاف درآمده و شروین این را اعلام می‌کند و بلافاصله پاندول می‌شود و بعد سقوط می‌کند. زمان سقوط با خودش سنگ هم می‌برد که این سنگ‌ها روی مخچهٔ او اصابت می‌کنند. حسین حاج محسنی، و جواد تاجدار هم به پایین پرت می‌شوند. حسین حاج محسنی زمان سقوط، سنگ به شکمش کشیده می‌شود و شکم او دچار پارگی می‌شود، جواد تاجدار نیز از ناحیهٔ کمر به شدت آسیب می‌بیند. همگی به بیمارستان رضا پهلوی سابق (شهدای میدان تجریش) منتقل می‌شوند که شروین جان می‌سپارد و جواد تاجدار از آن تاریخ به بعد کوهنوردی را به دلیل آسیب شدیدی که دیده بوده به‌کلی کنار می‌گذارد.
در مراسم هفت شروین اسامی قبول‌شدگان کنکور اعلام و شروین در مدرسهٔ عالی علوم بانکی قبول می‌شود، حسین حاج محسنی، هم‌طناب او (دانشجوی دانشکدهٔ فنی دانشگاه تهران که بعد از انقلاب در سال ۱۳۶۷ در زندان اعدام شد)، یک روز بعد از مراسم چهلم شروین توسط باشگاه کاوه، مادر او را به پس قلعه دعوت می‌کند. بعد از دو راهی گذر مهدی، جمعیتی تا بند یخچال ایستاده بودند و کیسه‌های شن و ماسه را دست به دست می‌دادند. مادر شروین می‌گوید وقتی این همه شور و همبستگی را در مردم دیدم، حس کردم شروین کنار ماست و خودم هم به میان جمعیت برای کمک رفتم.
او به مادرش گفته بوده «من عاشق کوه هستم و آرزو دارم در کوه بمیرم»
او که هنگام مرگ فقط ۱۸ سال داشت در قطعه ۸، ردیف ۶۵، شماره ۳۹ بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
پس از کشته‌شدن شروین جزایری، هم‌نوردانش در گروه کاوه و دانش‌جویان کوه‌نورد دانشکده‌ی فنی، دانشگاه صنعتی (آریامهر) و دانشگاه علم و صنعت ایران و گروهی از کوه‌نوردان دیگر، جان‌پناه شروین با وسعت ۳۸ مترمربع با ابعاد ۳×۵/۶ و ظرفیت خواب برای ۳۵ نفر با مصالح سنگ و سیمان و آهک و سقف اول بلوک و سقف دوم آهنی در بند یخچال بنا کردند.
آلفونسو کوارون (; متولد ۲۸ نوامبر ۱۹۶۱) کارگردان، نویسنده، فیلمبردار، تهیه‌کننده و تدوین‌گر سینما است. وی را عمدتاً برای فیلم‌هایی چون "یک پرنسس کوچک (۱۹۹۵)"، و همچنین مادرت (۲۰۰۱)، هری پاتر و زندانی آزکابان (۲۰۰۴)، فرزندان انسان (۲۰۰۶)؛ جاذبه (۲۰۱۳) و رما (۲۰۱۸) می‌شناسند.
بسیار از آثار آلفونسو کوارون، مورد توجه مخاطبین و منتقدین قرار گرفته است. وی تاکنون ۶ بار نامزد دریافت جایزه اسکار در عناوین مختلف شده‌است؛ از جمله برای فیلم و همچنین مادرت نامزد جایزه اسکار در رشتهٔ بهترین فیلم‌نامهٔ غیراقتباسی در سال ۲۰۰۲ و نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب برای بهترین فیلمِ غیرانگلیسی زبان (۲۰۰۲) و نامزد در دو جایزه بهترین فیلمنامه و بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان از فستیوال فیلم بفتا (۲۰۰۳) و همچنین موفق به کسب بهترین فیلمنامه و بهترین بازیگر جوان زن و مرد از جشنواره فیلم ونیز (۲۰۰۱) و جایزه هنرمند جوان (۲۰۰۱) شده‌است. همچنین آلفونسو کوارون موفق به برنده شدن اسکار بهترین تدوین و بهترین کارگردانی، جایزه گلدن گلوب بهترین کارگردانی و یک جایزه بفتا برای فیلم جاذبه شد. آلفونسو کوارون برای فیلم "رما" در نود و یکمین دوره جوایز اسکار در ده رشته از جمله، بهترین فیلم و بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی نامزد دریافت جایزه اسکار بود که موفق شد سه جایزه بهترین فیلم خارجی‌زبان، بهترین کارگردانی و بهترین فیلم‌برداری را به خود اختصاص بدهد. آلفونسو کوارون نخستین شخص در تاریخ سینما است؛ که در یک مراسم موفق به دریافت جایزه کارگردانی و فیلم‌برداری شده‌است.
کارلوس نام برادر و خوناس نام پسرش است که هردوی آن‌ها نویسنده و کارگردان هستند و در بعضی از پروژه‌های وی با او همکاری داشته‌اند.
آلفونسو کوارون متولد شهر مکزیکو سیتی در کشور مکزیک است. پدرش آلفردو، یک فیزیکدان هسته‌ای می‌باشد که سالیان دراز برای آژانس بین‌المللی انرژی اتمی کار کرده‌است. وی دو برادر دیگر، یکی به نام کارلوس (که در عرصه سینما فعالیت دارد) و دیگر به نام آلفردو (که زیست‌شناس بقاء است).
آلفونسو کوارون در دانشگاه ملی مستقل مکزیک در رشته فلسفه و فیلم‌سازی تحصیل کرده که در این دانشگاه بود که با یکی از کارگردانان مکزیکی آشنا شده و در نهایت این آشنایی منجر به ساخت اولین فیلم کوارون که یک فیلم کوتاه بود می‌شود.
آلفونسو کوارون برای اولین بار کار خود را در تلویزیون و به عنوان یکی از عوامل فنی شروع کرد که بعدها در سمت کارگردان شروع به فیلم‌سازی و برنامه‌سازی برای تلویزیون نمود. دوران کارگردانی وی در تلویزیون باعث شد که وی توسط چند کارگردان مشهور مکزیکی، به عنوان دستیار کارگردان مشغول به کار شود.
شاید اولین حضور بین‌المللی کوارون با فیلم "یک پرنسس کوچک" رقم خود که آن را در آمریکا منتشر کرد. فیلم بعدی وی در عرصه بین‌الملل، فیلمی تحت نام "انتظارات بزرگ" بود که بازیگران سرشناسی چون رابرت د نیرو، ایتن هاک و گوئینت پالترو در آن به ایفای نقش پرداخته بودند. فیلم بعدی کوارون اما فیلمی به زبان اسپانیایی به نام و همچنین مادرت بود که مجدداً وی را به مکزیک برگرداند.
در سال ۲۰۰۴ کوارون فیلم هری پاتر و زندانی آزکابان را کارگردانی کرد. این فیلم بسیار مورد تحسین منتقدین و تماشاگران قرار گرفت. این تحسین‌ها تا جایی بود که این فیلم را بهتر از دو قسمت قبلی دانسته و اعتقاد داشتند تنها فیلم هری پاتری است که بسیار شبیه به رمان هری پاتر ساخته شده. این فیلم همچنین بهترین فیلم هری پاتر بود تا اینکه سال‌ها بعد، هری پاتر و یادگاران مرگ - قسمت دوم در سال ۲۰۱۱ رکورد آن را شکست.
از فیلم‌های بعدی وی می‌توان به فیلم موفق فرزندان انسان اشاره نمود که این فیلم نیز بسیار مورد توجه قرار گرفت و توانست نامزد دریافت سه جایزه اسکار شود. از بازیگران این فیلم می‌توان به کلایو اوون، جولیان مور و مایکل کین اشاره نمود. خود کوارون برای این فیلمش نامزد دریافت دو جایزه اسکار، یکی برای بهترین تدوین و دیگری برای بهترین فیلم‌نامه اقتباسی شد.
در سال ۲۰۱۰ آلفونسو کوارون کار بر روی پروژه فیلم جاذبه را شروع کرد. در این راه، دیوید هیمن که پیش‌تر با هم در فیلم هری پاتر نیز کار کرده بودند وی را همراهی می‌کرد. داستان فیلم در خصوص یک فضانورد گرفتار در فضا بود و بازیگرانی چون ساندرا بولاک و جورج کلونی در آن بازی می‌کردند. در نهایت این فیلم در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. فیلم به قدری جذاب بود که نامزد دریافت ۹ جایزه اسکار در عناوین مختلفی شد که در بین آنها، آلفونسو کوارون توانست جایزه اسکار بهترین تدوین (به همراه یکی دیگر از عوامل فیلمش) و جایزه اسکار بهترین کارگردانی را برنده شود. وی اولین فیلم‌ساز کشورهای لاتین بود که این جایزه را از آن خود کرد.
وی در سال ۲۰۱۳ مجموعه تلویزیونی باور را خلق کرد که در ژانر تخیلی-فانتزی-ماجرایی است و از شبکه ان‌بی‌سی آمریکا پخش خواهد شد.
آلفونسو کوارون گیاهخوار است و از سال ۲۰۰۰ تاکنون در شهر لندن زندگی می‌کند. وی از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۸ با یک روزنامه‌نگار و بازیگر استرالیایی ازدواج کرده بود که در نهایت از یکدیگر جدا شدند. حاصل این ازدواج، دو فرزند یکی دختر به نام تس (متولد ۲۰۰۳) و دیگر پسر به نام اولمو (متولد ۲۰۰۵) بود.
رترکتور (پس‌کش) ریشهٔ عصب، جهت کنار زدن ریشه‌های عصبی در اعمال جراحی نخاعی و لامینکتومی کاربرد دارد.
Scoville - Cushing - Love
آکرهوس() یکی از استان‌های سابق نروژ است. این استان هم‌مرز با استان‌های هدمارک، اوپلاند، بوسکرود، اسلو و اوستفولد است و همچنین مرز کوتاهی با کشور سوئد (سرزمین ورملاند) دارد. آکرهوس با نیم میلیون جمعیت پس از اسلو دومین استان پرجمعیت در نروژ است. نام استان برگرفته از قلعه آکرهوس می‌باشد. سیستم اداری استان در اسلو واقع شده، اما خودِ اسلو بخشی از این شهرستان نیست.
هرمان جوزف مولر (زادروز ۲۱ دسامبر ۱۸۹۰ - مرگ ۵ آوریل ۱۹۶۷) دانشمند و ژنتیک‌شناس آمریکایی بود. مولر در سال ۱۹۴۶ برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی به دلیل تحقیق پیرامون اثرات فیزیولوژیکی و ژنتیکی تابش (پرتو X) شد. او همچنین دارای دیدگاه‌های سیاسی صریحی بود و همواره بر خطرات شدید ذرات رادیواکتیو، در زمان استفاده یا آزمایش جنگ‌افزارهای هسته‌ای هشدار می‌داد و نقش بارزی در روشن‌سازی افکار عمومی در مورد خطرات این گونه سلاح‌ها داشت.John Bellamy Foster (2009). "The Ecological Revolution: Making Peace with the Planet", Monthly Review Press, New York, pp. 71-72. مولر پیرامون ژنتیک، رده‌بندی جدیدی را ارائه کرد که به رده‌بندی مولر مشهور است.
تایلر جرارد «تای» بورل بازیگر تلویزیونی و سینمایی آمریکایی است. او بیشتر برای بازی در نقش فیل دانفی در مجموعه تلویزیونی کمدی "خانواده امروزی" که از شبکه ای‌بی‌سی پخش می‌شود، شناخته شده‌است. او برای بازی در این نقش در سال ۲۰۱۱ برنده جایزه امی بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را دریافت نمود و سه بار دیگر در سال‌های ۲۰۱۰، ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ نامزد دریافت این جایزه شد.
اسماعیل چشم آذر (زاده ۱۳۰۰ – درگذشته ۱۳۶۲) موسیقی‌دان و نوازنده تار ایرانی بود.
او در خانواده‌ای با اصالت اردبیلی در شهر باکو متولد گردید. خانواده وی از اهالی اردبیل بودند که در زمان حکومت استالین برای کار به باکو رفته بودند. با روی کار آمدن بلشویک‌ها در شوروی و فشار مبنی بر اخراج مهاجرین ایرانی مبنی بر اینکه یا شناسنامه شوروی را اخذ کرده و در آنجا بمانند یا به ایران بازگردند و شناسنامه ایرانی در ایران دریافت کنند خانواده وی هم به مانند دیگر خانواده‌های اردبیلی ساکن در باکو
مانند علی سلیمی نوازنده تار، محمود دست‌پیش شاعر و ترانه‌سرا، لطیف طهماسبی زاده نوازنده قاوال، عادل آخوندزاده آهنگساز و نوازنده تار، سیف‌الله ابراهیم پور رهبر ارکستر، صفرعلی جاویدرهبر ارکستر و… به زادگاه پدریشان اردبیل بازگشته و در آنجا شناسنامه ایرانی (متولد اردبیل) صادر گردید و در اردبیل بزرگ شد.از دوران کودکی با موسیقی آشنا شد. به اقتضای شغل پدر، به تبریز مسافرت کردند و دوران ابتدایی را در آن شهر گذراند. پس از مدتی دوباره به اردبیل بازگشته و از محضر استادان این شهر به نواختن گارمون، کمانچه، ویلن و تار می‌پردازد. در اردبیل ازدواج نموده و ماحصل ازدواجشان ۵ فرزند به نام‌های منوچهر چشم آذر، اشرف چشم آذر، ناصر چشم‌آذر، آذر چشم آذر و پروین چشم آذر می‌باشد. پس از مدتی به تهران مهاجرت کردند. در تهران از محضر ابوالحسن صبا استفاده نموده و به تکمیل موسیقی پرداخت. در سال ۱۳۲۹ پس از تکمیل مراحل موسیقی در رادیو تهران فعالیت خود را آغاز نموده و به مدت چندین سال در ارکستر رادیو و تلویزیون مشغول به فعالیت گردید. او در سال ۱۳۵۹ بازنشسته گردید. اسماعیل چشم آذر در سال ۱۰ دی ۱۳۶۲ درگذشت.
آقای هاید (کلوین زابو) یک شخصیت تخیلی و ابرتبه‌کار در کتاب‌های کامیک مارول کامیکس می‌باشد. این کاراکتر به وسیلهٔ استن لی و دان هک خلق شده و در "سفر به راز" شماره‌های ۹۹ام (دسامبر ۱۹۶۳) معرفی شد.
نسل‌شناس یا ژنتیک‌شناس به زیست‌شناسی گفته می‌شود که به صورت تخصصی به مطالعه و تحقیق پیرامون ژنتیک پرداخته است. این مطالعات، در مورد ژن، وراثت و تنوع ژنتیکی در میان انواع موجودات زنده است. به صورت پیش فرض، یک ژنتیک‌شناس باید از زیست‌شناسی، شیمی، فیزیک، میکروبیولوژی، یاخته‌ها، بیوانفورماتیک و زبان انگلیسی و ریاضی نهایت آگاهی را داشته باشد.
مهندسی انرژی یا مهندسی سیستم‌های انرژی، مجموعه‌ای است شامل درس‌های نظری و عملی برای تربیت کارشناسان آزموده برای طراحی، توسعه، مدیریت و بهره‌برداری از سیستم‌های استخراج، فرآورش، تبدیل، انتقال، توزیع و مصرف انرژی.
ایجاد رشته مهندسی انرژی در دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی از دهه ۱۹۷۰ میلادی با توجه به افزایش سریع قیمت انرژی و ضرورت تربیت نیروهای متخصص در زمینه‌های مختلف انرژی آغاز شد. از اواسط دهه ۱۹۷۰ میلادی و پس از شوک بازار جهانی نفت، با توجه به پیچیدگی‌های مسائل و مشکلات بخش انرژی و احساس نیاز بحرانی کشورها به تربیت نیروهای متخصص جهت یافتن راه حل‌های مناسب در زمینه‌های مختلف انرژی، به تدریج ایجاد مراکز تحقیقاتی و آموزشی در این رابطه در آمریکا، کشورهای بزرگ عضو اتحادیه اروپا و برخی کشورهای آسیایی آغاز شد.
در حال حاضر روند رو به رشد تقاضای انرژی از طریق گسترش سیستم‌های عرضه انرژی و بهره‌برداری از منابع انرژی فسیلی تأمین می‌شود. رشد سریع مصرف انرژی و سهم بالای انرژی‌های فسیلی در تأمین انرژی مورد نیاز بخش‌های مختلف مصرف‌کننده انرژی، موجب سرعت بخشیدن به روند پایان‌پذیری منابع انرژی فسیلی و پخش حجم زیادی از مواد آلاینده در محیط زیست شده‌است. از سوی دیگر ارتباط گسترده بخش انرژی با تحولات مختلف فنی، علمی، اقتصادی و اجتماعی ایجاب می‌کند تا طراحی، توسعه و بهره‌برداری از سیستم‌های انرژی به صورت بهینه صورت پذیرد.
برای اولین بار در کشور در سال ۱۳۷۳ دانشگاه علوم و تحقیقات تهران اقدام به پذیرش دانشجو رشته مهندسی انرژی در مقطع کارشناسی ارشد و دکتری نمود. گروه مهندسی انرژی این دانشگاه که در دانشکده محیط زیست و انرژی واقع می‌باشد دارای ۴ گرایش در مقطع ارشد و یک گرایش در مقطع دکتری می‌باشد.
بعد از آن در سال ۱۳۷۶ ضرورت راه‌اندازی این رشته در شورای تحصیلات تکمیلی و شورای دانشگاه صنعتی شریف مورد تصویب و مجوز رسمی آن در سال ۱۳۷۸ از شورای گسترش در وزارت علوم، تحقیقات و فناوری دریافت شد. پذیرش دانشجو در دوره کارشناسی ارشد مهندسی سیستم‌های انرژی در دانشگاه صنعتی شریف از مهرماه سال ۱۳۷۸ آغاز شد. گروه سیستم‌های انرژی از سال ۱۳۸۱ اقدام به جذب دانشجویان دکتری در چارچوب گرایش تبدیل انرژی در دانشکده مهندسی مکانیک نمود. در سال ۱۳۸۸ برنامه دوره دکتری مهندسی سیستم‌های انرژی در دانشکده مهندسی انرژی تصویب و از سال ۱۳۹۰ اقدام به پذیرش دانشجوی دکتری این رشته نمود. دانشگاه تهران با توجه به نیاز روزافزون کشور به مهندسین این رشته و همچنین اهمیت و جایگاه بالای این رشته در جهان، در سال ۱۳۸۷ شروع به جذب دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد رشته مهندسی سیستم‌های انرژی در سه گرایش تکنولوژی، سیستم‌های انرژی و محیط زیست کرد و همچنین این دانشگاه در سال ۱۳۹۰ شروع به جذب دانشجو دکتری در سه گرایش این رشته کرد. فارغ‌التحصیلان این رشته در دانشگاه تهران اکثراً با توجه به دانش و سطح آموزش بالا این رشته در این دانشگاه، اغلب برای ادامه تحصیل به بهترین دانشگاه‌های جهان عزیمت میکنند. همچنین دانشگاه صنعتی قم و دانشگاه صنعتی قوچان نیز برای اولین بار در مهرماه 1392 و دانشکده مهندسی انرژی و فیزیک دانشگاه صنعتی امیرکبیر از سال ۱۳۹۴ اقدام به جذب دانشجو در مقطع کارشناسی مهندسی انرژی کردند.
در این زمینه پژوهشی، دانشجویان با فراگیری تکنیک‌های شبیه‌سازی سیستم‌های ترکیبی (چرخه تولید، توزیع و مصرف انرژی) مانند سیستم‌های ترکیبی تولید حرارت و قدرت یا تولید هم‌زمان و ... با هدف ارزیابی جایگاه حامل‌های انرژی، گامی تخصصی در جهت بررسی سیستم‌ها از دیدگاه مهندسی انرژی بر می‌دارند. علاوه بر این مشکلات بخش انرژی با دیدگاه سنجش فنی و اقتصادی پروژه‌ها، گام بعدی و تکمیلی این تحقیقات خواهد بود. همچنین در این گرایش، به کمک قوانین اساسی علوم مکانیک، ترمودینامیک و برق قدرت به عنوان مبنای مدلسازی اولیه جهت تراز انرژی سیستم‌ها، جهت‌گیری فناوری‌های فعلی را بسوی بهینه‌سازی و حداقل کردن مصرف انرژی می‌برد و همچنین می‌تواند در مدیریت کلان بخش انرژی، تصمیم‌گیری نهاد و سازمان‌های مربوط، دیدگاه‌های تلفیقی برنامه‌ریزی در صنایع و بخش‌های انرژی شامل وزارت نفت و وزارت نیرو کارایی داشته باشد و مدیریت برنامه‌ریزی کشور را با در نظر گرفتن مسائل فنی مرتبط با فرایند انرژی یاری دهد.
در این زمینه پژوهشی، روش‌های مختلف طراحی مفهومی سیستم‌های تبدیل انرژی پیشرفته، سیستم‌های تولید هم‌زمان برق و حرارت و برودت و همچنین قابلیت انواع سیستم‌های انرژی‌های تجدید پذیر با کمک ابزارهای تحلیلی متفاوت نظیر مدل‌های برنامه‌ریزی ریاضی، مدل‌سازی دینامیک سیالات محاسباتی و انجام آزمایش‌های تجربی مورد بررسی قرار خواهد گرفت. همچنین دانش آموختگان این گرایش می‌توانند با شناخت انواع فناوری‌های پیشرفته انرژی و قابلیت‌های منابع انرژی تجدید پذیر در کشور علاوه بر توسعه دانش فنی در این زمینه، تدوین برنامه‌های گسترش استفاده از فناوری‌های نوین (نقشه راه یا سندهای راه بردی) در کشور را نیز بر عهده گیرند.
در این زمینه نیز ارتباط متقابل انرژی و محیط زیست به کمک ابزارهای تحلیلی نظیر معادلات دینامیک سیالات، معادلات انتقال جرم و حرارت با در نظر گرفتن تأثیر مسائل اقتصادی مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار خواهد گرفت. همچنین مدل پخش انواع آلاینده‌ها با استفاده از روش‌های مختلف دینامیک سیالات محاسباتی مورد بررسی قرار خواهد گرفت و دانشجویان می‌توانند با مطالعه و بررسی روش‌های بازیافت انرژی از ضایعات و پسماندها با توجه به مسائل زیست‌محیطی در حفظ و حراست از محیط زیست و کاهش آلودگی‌های زیست‌محیطی نقش مهمی ایفا کنند. از آنجایی که بخش عمده‌ای از آلودگی‌های زیست‌محیطی ناشی از احتراق سوخت‌های فسیلی برای تأمین انرژی می‌باشد اصول و روش‌های کاهش آلودگی‌های زیست‌محیطی و ارزیابی فنی – اقتصادی آن‌ها از مهم‌ترین مسایلی است که در این زمینه مورد بررسی قرار می‌گیرد. قوانین و مقررات زیست‌محیطی، تجارت کردن، بهینه‌سازی مصرف آب و حفظ منابع آبی، تصفیه و استفاده از پساب‌های صنعتی، سیاست‌گذاری ساختاری و در نهایت اعمال استانداردهای زیست‌محیطی نیز از جمله مواردی می‌باشند که در این زمینه پژوهشی در نظر گرفته می‌شود.
فرصتهای شغلی برای دانش آموختگان این دوره می‌تواند در دو بخش خلاصه شود:
وزارت نفت، وزارت نیرو، شرکت ملی نفت ایران، شرکت بهینه‌سازی مصرف سوخت، سازمان انرژی‌های نو ایران، سازمان بهره‌وری انرژی، سازمان حفاظت محیط زیست، سازمان انرژی اتمی ایران، مؤسسه مطالعات بین‌المللی انرژی، وزارت صنعت معدن و تجارت، توانیر و شرکت‌های برق منطقه‌ای، وزارت راه و شهرسازی.
شرکت‌های توسعه نیروگاه‌ها، شرکت‌های خدمات انرژی، شرکت‌های مهندسی انرژی صنایع نیروگاهی، شرکت‌های طراحی سیستم‌های بهینه‌سازی مصرف انرژی در صنایع و ساختمان، طراحی سیستم‌های انرژی‌های تجدیدپذیر (توربین‌های بادی، سیستم‌های حرارتی و...)
National Energy Board
نبرد مشعل جنگی بود که در ۹ تا ۱۱ مه (یا ۱۲ مه) ۱۵۸۳ میلادی بین قوای عثمانی و سپاه قزلباش (ایران) اتفاق افتاد. این جنگ بخشی از نبردهای ایران و عثمانی در سال‌های ۱۵۷۸ تا ۱۵۹۰ بود که پس از تسخیر شروان در سال ۱۵۸۱ رخ داد. در این جنگ سپاه عثمانی پیروز شد.
سنان پاشا سردار عثمانی در آغاز سال ۹۹۰ هجری قمری/ ۱۵۸۲ میلادی از ارزروم با ابراهیم‌خان ترکمان سفیر ایران، به شهر استانبول رفت و به سلطان مراد سوم پیشنهاد داد که با دولت ایران صلح کند و چون سراسر شروان به استثناء قلعه دربند در تسخیر قوای ایران است، دست از آن ولایت بکشد. اما در همان حال عثمان‌پاشا اوزدمر اوغلی سردار دیگر عثمانی که دژ دربند را در دست داشت از بازگشت شاه محمد خدابنده و حمزه میرزا به قزوین و ضعف حاکمان شروان بهره برد و دژ شماخی را که مرکز آن ولایت بود، گرفت. سپس نامه‌ای به سلطان مراد خان فرستاد که آنچه سنان پاشا دربارهٔ وضعیت ایران نقل کرده‌است، بر خلاف حقیقت بوده‌است. قوای عثمانی سراسر خاک شروان را در دست دارند و هر وقت سپاه جدیدی بیاید آذربایجان و بخشی از مناطق باختری ایران را به سهولت می‌توان تصرف کرد. سلطان مرادخان پس از دریافت نامه عثمان‌پاشا اوزدمر اوغلی بر سنان پاشا خشمگین شد و او را از وزارت عزل کرد و فرهاد پاشا را جانشین وی کرد؛ و او را با لشکر جدیدی روانه ایران نمود. سلطان مرادخان سفیر ایران را در استانبول نگاه داشت و به وی گفت به شاه محمد خدابنده پیغام دهد که دوستی و صلح در صورتی امکان‌پذیر است که دولت صفوی از کلیه سرزمین‌هایی که به تصرف عثمانی درآمده چشم پوشی کند و گرنه ارتش عثمانی به پیشروی در خاک ایران ادامه می‌دهند.
از آنجایی که یورش‌ها بیشتر در شب هنگام روی می‌داد و جنگاوران از مشعل زیاد استفاده کردند به این درگیری، نبرد مشعل می‌گویند.Meşaleler Savaşı "e-tarih.org"
ابراهیم خان نامه‌ای به شاه نوشت و اظهارات سلطان مراد سوم را در نامه منتقل کرد. وی همچنین در نامه از قول خود نوشت که صلح با عثمانی به سود ایران است و این باعث می‌گردد امپراتوری عثمانی از تصرف کردستان و آذربایجان منصرف گردد. نامه وقتی به شاه رسید که وی هنوز در خراسان بود و از نبرد تیرپل بازمی‌گشت.
امرای قزلباش با خواست پادشاه عثمانی مخالفت کردند و در پاسخ نوشتند که واگذاری شروان به عثمانی ممکن نیست و اگر صلح با شرایطی که سنان پاشا پذیرفته بود، امکان‌پذیر نباشد همچنان به نبرد ادامه خواهند داد.
فرهاد پاشا با شصت هزار سوار و سیصد توپ به ارزروم رسید و در سال ۹۹۱ قمری / ۱۵۸۳ میلادی با کمک رؤسای کرد از قارص به چخور سعد (ارمنستان) یورش برد و آنجا را با دژ ایروان از محمدخان تخماق استاجلو، بیگلربیگی (حاکم) آن ولایت، گرفت. کلیسای اوچمایزین را نیز با چند کلیسای دیگر نابود کرد و با مصالح ان قلعه ایروان را که قبلاً ویران شده بود، بازسازی کرد. بعد از آن نیروی کافی در آنجا گذاشت و خود به ارزروم بازگشت.
در همان سال ۹۹۱ قمری / ۱۵۸۳ میلادی، حیدرپاشای چرکس امیر عثمانی با ۱۵٫۰۰۰ پیاده و سوار از طریق کریمه (قریم) و دریای سیاه با کشتی به مساعدت عثمان‌پاشا اوزدمر اوغلی شتافت و عثمان‌پاشا اوزدمر اوغلی با همیاری او ارتش امامقلی‌خان قاجار (بیگلربیگی قره‌باغ و گنجه) را شکست دادند و سراسر شروان را در تصرف عثمانی قرار دادند. این نبرد در تاریخ ۱۹ ربیع‌الثانی ۹۹۱ قمری مصادف با ۱۲ مه ۱۵۸۳ در نزدیکی قلعه شابران در شمال شهر شماخی رخ داد. مورخان عثمانی نوشته‌اند امامقلی‌خان قاجار با آنکه ۵۰٫۰۰۰ هزار سوار داشت به دشواری مغلوب شد به‌طوری‌که سربازان عثمانی ۷٫۰۰۰ نفر از سربازان قزلباش را سر بریدند و ۳٫۰۰۰ نفر را اسیر کردند. پس از این پیروزی عثمان‌پاشا اوزدمر اوغلی به باکو رفت و جعفرپاشا از دیگر امیران عثمانی را به جای خویش در داغستان گذارد.
آماتسو-میکابوشی یک شخصیت تخیلی و ابرتبه‌کار در کتاب‌های کامیک مارول کامیکس می‌باشد. این کاراکتر به وسیلهٔ مایکل اوئمینگ و اسکات کالینز خلق شده و در "سفر به راز" شماره‌های ۹۹ام (دسامبر ۱۹۶۳) معرفی شد. آماتسو-میکابوشی یک روح خبیث و خدای شر است که بیشتر برای دشمنی‌هایش با ثور و هرکول شناخته شده است. این شخصیت با الهام از میکابوشی از اساطیر ژاپن و کامی از خدایان ژاپن ایجاد شده است.
زن‌بابا یا مادرخوانده ممکن است در اشاره به موارد زیر باشد:
آمادئوس چو (همچنین شناخته شده با نام‌های عالیجناب ابرذهن، شاهزاده قدرت و هالک) یک شخصیت تخیلی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک مارول کامیکس می‌باشد. این کاراکتر به وسیلهٔ گرگ پاک و تاکشی میازاوا خلق شده و در "فانتزی شگفت‌انگیز" جلد دوم شماره‌های ۱۵ام (ژانویه ۲۰۰۶) برای اولین بار معرفی شد. آمادئوس چو بیشتر یک شخصیت مکمل در تیم‌هایی چون انتقام‌جویان بوده یا به افرادی چون هالک و هرکول کمک می‌دهد.
پرویز (کامران) راجی (۲۴ مهر ۱۳۱۵https://kayhan.london/fa/1393/01/04/پرویز-راجی-درگذشت-دکتر-رضا-قاسمی خورشیدی تهران – ۳ فروردین ۱۳۹۳ لندن) سفیر ایران در بریتانیا در زمان محمدرضا شاه پهلوی (۱۳۵۵ تا ۱۳۵۷) بود.
راجی در سال ۱۳۱۵ خورشیدی در تهران متولد شد. پدرش عبدالحسین راجی، وزیر بهداری کابینهٔ منوچهر اقبال بود. وی تحصیلات متوسطهٔ خود را در آمریکا به پایان رسانید.حسین فردوست؛ از ظهور تا سقوط، تهران، اطلاعات، ۱۳۷۳ش، ج ۲، صفحه ۴۶۴.
راجی در سال ۱۳۳۸ از دانشگاه کمبریج کارشناسی اقتصاد گرفت و در سال ۱۳۳۹ به استخدام وزارت نفت درآمد. حضور وی در وزارت نفت سبب آشنایی با امیرعباس هویدا که در آن زمان در این سازمان بود، شد. با نخست‌وزیر شدن هویدا، راجی به سمت ریاست دفتر نخست‌وزیری برگزیده شد. وی سمت‌های حساسی را در دورهٔ پهلوی تجربه کرده است. (۱۳۵۵ تا ۱۳۵۷)فردوست، حسین؛ از ظهور تا سقوط، تهران، اطلاعات، ۱۳۷۳ش، ج ۲، صص ۴۶۴ و ۴۶۵ و سپس به عنوان سفیر به لندن رفت.
به گفته پرویز ثابتی راجی با اشرف پهلوی رابطه داشته و به همین دلیل اشرف به هویدا فشار میاورده تا به او پستی در نخست وزیری بدهد و ثابتی نهایتا به هویدا میگوید پدر راجی به مصطفی فاتح "گفته": «"مصطفی"! "دارم" از غصه "دق می کنم"! "گفته" این "پرویز" ما جنده شده! (یعنی خدمات جنسی به اشرف میداده)
او خاطرات و یادداشت‌های روزانه دوران سفارتش را سال‌ها پس از انقلاب در یکی از نشریات بریتانیایی منتشر کرد. این یادداشت‌ها را حسن کامشاد در کتاب "در خدمت تخت طاووس" ترجمه کرده و در ایران منتشر کرد. (البته از کتاب پرویز راجی ترجمه دیگری با نام "خدمتگزار تخت طاووس" نیز منتشر شده است که راجی محتویات آن را تأیید نکرده و گفت ترجمه درستی از کتابش نیست، اما صحت مندرجات کتاب "در خدمت تخت طاووس" ترجمه کامشاد را تایید کرده بود.)
پرویز راجی در سوم فروردین ۱۳۹۳، در سن ۷۷ سالگی درگذشت.
سروایور سریز یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه‌ای می‌باشد که توسط کمپانی دبلیو دبلیو ای تهیه می‌شود و این دوره‌اش هم در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۳ در مجموعه ورزشی تی‌دی گاردن شهر بوستون ایالت ماساچوست برگزار شد. سروایور سریز بیست و هفتمین سروایور سریز سالانه و یازدهمین پی-پر-ویو ۲۰۱۳ بود.
سروایور سریز شامل مسابقاتی بین دشمنی‌های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری‌هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه‌های راو یا اسمک داون پخش شده بود. کشتی‌گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می‌دهد و تنش را به حد اکثر می‌رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می‌گیرند.