moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
نخستین ترجمهٔ اشعارِ حافظ به زبانِ فرانسه، توسط ویلیام جونزِ انگلیسی در سال ۱۷۷۰ م صورت گرفت. او در پایانِ ترجمهٔ کتابِ دُرّهٔ نادری، ۱۳ غزل از حافظ را معرفی و ترجمه کرد. سپس‌تر در سال ۱۷۷۱ م توسط کارل امریش الکساندر دو رویچسکی در مرکزِ شرق‌شناسیِ وین، ترجمهٔ دیگری انجام شد. او در کتابی با عنوانِ "نمونهٔ شعر فارسی"، به ترجمه و شرحِ ۱۶ غزلِ حافظ پرداخت. مشورتِ رویچسکی با ویلیام جونزِ انگلیسی، سبب شد تا جونز — که پیشتر ۱۳ غزل از حافظ را در کتابِ "دستور زبان فارسیِ" خویش معرفی کرده بود — به ترجمهٔ ۱۰ غزل از حافظ دست زند و آنها را به فرانسه در «رساله دربارهٔ شعرِ آسیایی» در سال ۱۷۷۴ م و سپس در کتابِ "تفسیرِ اشعارِ آسیایی، کتاب ششم" به زبانِ لاتینی منتشر کند. در سال ۱۸۹۸ م، آلفونس نیکلا، چند غزل از حافظ را ترجمه و منتشر کرد، اما این اثر چندان بازتابی نداشت. در سدهٔ بیستمِ میلادی، اندک‌اندک ترجمه‌های بیشتری از اشعارِ حافظ انجام شد. این آثار توسطِ آشنایان با زبانِ فارسی صورت می‌گرفت که حتی مدتی در ایران زندگی کرده بودند. در سال ۱۹۲۲ م در پاریس، هانری پیاتسا اشعارِ حافظ را در کتابی با عنوانِ "غزل‌های حافظ" ترجمه و چاپ کرد. به‌نظر می‌رسد ترجمهٔ نیز که در همین سال و با همین عنوان منتشر شده، تکرارِ اثرِ پیاتساست. آرتور گی در ۱۹۲۷ م، اشعارِ حافظ را در کتابی با نام "اشعارِ عاشقانه یا غزل‌ها" ترجمه کرد. او در این اثر، مقدمه و یادداشت‌هایی برپایهٔ شرحِ سودی افزوده است. با وجودِ کوششِ فراوان او تنها توانست ۱۷۵ غزل را ترجمه کند. پژوهشگران به‌خاطرِ اشتباه‌های بسیارِ این ترجمه، برای آن جایگاهی قائل نشدند. در سالِ ۱۹۳۲ م، ترجمهٔ تعدادی از اشعارِ حافظ در کتابی با عنوانِ «بیست شعر از حافظ» توسط آنری ماسه چاپ شد. این اثر از سوی پرویز ناتل خانلری تأیید نشد. در سال ۱۹۵۵ م، ترجمهٔ تعدادی غزل را در کتابی با عنوانِ "نُه غزل از حافظ" چاپ کرد.
اثر دیگری با همین عنوان و با همین تعدادِ غزل توسط در ۱۹۵۴ م ترجمه شده بود. بعدها مونتی تعدادِ بسیاری از غزل‌ها را برگزید و ترجمه کرد. این کار در کتابی با عنوانِ "عشق، معشوق و محبوب، صد غزل از دیوان حافظ" در سال ۱۹۸۹ م چاپ شد. ژیلبر لازار نیز ۱۵ غزل را ترجمه کرد که شارل هانری دوفوشه‌کور آن‌ها را بهترین ترجمه از شعرِ حافظ می‌داند. دوفوشه‌کور درصددِ ترجمه‌ای کامل برپایهٔ ویرایشی معتبر برآمد و ترجمهٔ خود را براساسِ تصحیحِ انتقادیِ ناتل خانلری با بهره‌بردن از آخرین پژوهش‌های حافظ‌پژوهانِ ایران برای شرح و تفسیرِ ۴۸۶ غزلِ این تصحیح آغاز کرد. این اثر در سال ۲۰۰۶ م به چاپ رسید.
رئیچی گامو، ایران‌شناسِ ژاپنی تلاش کرد تا شعرِ حافظ را به زبان ژاپنی ترجمه کند. تسونئو کورویاناگی در ۱۹۷۶ م ترجمه‌ای کامل از "دیوان" به ژاپنی را ارائه کرد. نسخهٔ مبنای ترجمهٔ او، تصحیحِ قزوینی و غنی است.
شورای شهر سبزوار یک نهاد محلی قانون‌گذاری و نظارتی در سطح شهر سبزوار است که در حال حاضر ۹ نفر عضو دارد و متشکل از ۶ کمیسیون است. اعضای آن با رأی مستقیم مردم و به صورت دسته‌جمعی انتخاب می‌شوند. مهم‌ترین وظایف شورا انتخاب شهردار، تصویب بودجهٔ شهرداری، تلاش برای شناسایی و حل مشکلات شهری، و نظارت بر امور شهرداری و سایر سازمان‌های خدماتی در سطح شهر است. طبق پژوهش‌های انجام‌شده، اگرچه شهروندان سبزواری نقش شورا را در مدیریت شهری نسبتاً پررنگ می‌بینند، اعتماد ایشان به مجموعهٔ مدیریت شهری (شورا و شهرداری) پایین‌تر از حد متوسط است.
پیش از انقلاب اسلامی، سبزوار دارای انجمن شهر بود. دست‌کم دو نمایندهٔ آخر حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار در مجلس شورای ملی، حسن متولی و کاظم اسکویی، سابقهٔ عضویت در انجمن شهر سبزوار را برای مدتی داشته‌اند. اسکویی در سال ۱۳۴۰، رئیس انجمن شهر سبزوار بود. پس از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷، انجمن شهر تعطیل شد و تا زمان ریاست‌جمهوری سید محمد خاتمی، شهر سبزوار همچون سایر شهرهای ایران فاقد نهاد قانونگذاری و نظارتی محلی بود تا اینکه در سال ۱۳۷۷ با برگزاری انتخابات، نهاد قانونگذاری محلی این بار با نام «شورای اسلامی شهر» مجدداً فعال شد.
اولین انتخابات شورای شهر در سبزوار پس از انقلاب اسلامی در ۲۰ مهر ۱۳۵۸ برگزار شد. حسین شهرستانی، سید احمد کرابی، غلامرضا شریعتمداری، علی‌اکبر تبرایی، سید محمد قریشی، رضا تولایی، و عباس فاضلی هاشمی منتخبان سبزوار بودند.
حدود ۲۰۰ نفر در اولین انتخابات شورای شهر سبزوار که ۷ اسفند ۱۳۷۷ برگزار شد نامزد شدند. محمدحسین ماستیانی، سید قاسم حسینی‌زاده، ژیلا آگاه، افسانه توکلی، محمد باقری سبزوار، سید جواد حسینی، محمود فاضل اعضای اصلی دورهٔ اول شورا بودند.
انتقال پادگان سپاه به خارج از شهر، بازگشایی هتل شهرداری (مقر فعلی شورا و شهرداری منطقهٔ دو)، تأسیس مرکز سبزوارشناسی، فراهم کردن مقدمات احداث کارخانه سیمان، تدارک همایش نخبگان سبزوار برای سرمایه‌گذاری در شهر و تلاش برای پیگیری ایجاد استان خراسان غربی در بحبوحهٔ تقسیم استان خراسان از جملهٔ فعالیت‌های دورهٔ اول شورای شهر سبزوار بود. شورای اول مدت کوتاهی پس از آغاز به کار، سید محمد افتخار، شهردار وقت سبزوار، را در ۱۰ شهریور ۱۳۷۸ برکنار و تقریباً سه ماه بعد در ۱۵ آذر ۱۳۷۸ بهرام سیاوش‌پور را به سمت شهردار انتخاب کرد.
دورهٔ دوم شورای اسلامی شهر سبزوار ۷ عضو اصلی و ۵ عضو علی‌البدل داشت:
شورای دوم محمدرضا آغشته را در ۱۹ خرداد ۱۳۸۲ به عنوان شهردار جدید سبزوار برگزید.
جواد علیکردی، عضو شورا، با شکایت سپاه پاسداران به اتهام «تشویش اذهان عمومی و اهانت به مسئولان» به دو سال حبس و ۱۴۸ ضربه شلاق محکوم شد. به گفتهٔ علیکردی، از ۱۵ مورد اتهامی که به او وارد کرده بودند یکی تحصن در اعتراض به تغییر کاربری زمینی به مساحت ۱۱ هزار متر مربع از فضای سبز به مسکونی توسط شورا، یکی دیگر اهانت به مقامات کشوری در جریان مناظره‌ای در دانشگاه سبزوار، و دیگری حکومت نظامی خواندن فضای شهر در جریان ماجراهای تقسیم استان خراسان بود.
دورهٔ سوم شورای اسلامی شهر سبزوار ۷ عضو اصلی و ۵ عضو علی‌البدل داشت:
بعد از آنکه علی بروغنی برای شرکت در انتخابات دور هشتم مجلس شورای اسلامی از عضویت در شورای شهر استعفا کرد، حسین مقصودی جایگزین او شد. این دو نفر تنها اعضایی از شورای شهر سبزوار هستند که توانسته‌اند از کرسی پارلمان محلی به کرسی پارلمان ملی دست یابند. پس از انتخاب حسین مقصودی به عنوان شهردار سبزوار، حسن نعمت‌شاهی جایگزین او شد. اولویت با حسین دولت‌آبادی بود، ولی او حضور نیافت.
شورای سوم ابتدا محمد تولیت را به عنوان شهردار جدید سبزوار برگزید. اما خیلی زود (تقریباً چهار ماه و نیم بعد) محمود عیدی جایگزین او شد. محمود عیدی پس از ۳ سال فعالیت در بهمن ۱۳۸۹ استعفا کرد که پذیرفته شد. در نهایت حسین مقصودی که از میان اعضای علی‌البدل به اعضای اصلی شورا راه یافته و رئیس شورا نیز شده بود، به سِمَت شهردار دست یافت. تأسیس و راه‌اندازی موزهٔ سبزوار و خانه‌موزهٔ دفاع مقدس (خانهٔ محمد فرومندی) از جمله مصوبات شورای سوم بود.
دورهٔ چهارم شورای شهر سبزوار ۱۳ عضو اصلی و ۷ عضو علی‌البدل داشت:
شورای چهارم، در دومین جلسهٔ کاری‌اش، با ۷ رأی، به عدم ابقای حسین مقصودی، شهردار وقت سبزوار، رأی داد. بیش از چهار ماه طول کشید تا بالاخره پس از کش‌وقوس‌های فراوان شورای شهر در دی ۱۳۹۲، محمدعلی طالبی را به عنوان شهردار جدید انتخاب کند. اسفند ۱۳۹۴ همزمان با طرح سؤالِ شورای شهر از شهردار، طالبی استعفا کرد که بعداً آن را پس گرفت. اردیبهشت ۱۳۹۵ پس از انتشار مصاحبه‌ای با طالبی در خبرگزاری تسنیم که در آن به نقل از طالبی، شورای شهر سبزوار به «منفعت‌طلبی» متهم شده بود، شهردار استیضاح شد ولی در سمتش باقی ماند. تیر ۱۳۹۵ طالبی برای بار دوم استعفا کرد که از جانب شورا پذیرفته شد. فردای همان روز سید علی کوشکی با ۱۳ رأی موافق به عنوان شهردار جدید سبزوار انتخاب شد.
نه اردیبهشت ۱۳۹۳، به مناسبت روز شوراها، مقر شورای شهر سبزوار از ساختمانی در خیابان قائم به هتل قدیم شهرداری واقع در خیابان اسدآبادی تغییر کرد.
جلال تعصبی، از اعضای شورا، دورهٔ چهارم را گرفتار «گروه‌بندی و لج‌بازی» و درگیر حاشیه‌ها دانست که ثمری «جز ایجاد دلسردی و استخفاف جایگاه شورا و از همه مهمتر سلب اعتماد مردم از مسئولان» ندارد. مهدی مقصودی، عضو شورا، نیز شورای شهر را شورای شهرداری خواند و ضمن انتقاد شدید از مصوبه‌های کذایی و غیرقانونی شورا گفت «با این وضعیت اگر شورا تعطیل شود بهتر است». مجلهٔ اینترنتی اسرارنامه نیز، از «مرگ تدریجی شورای شهر در نتیجه اقدامات تندروانه یک اقلیت مستبد در برابر اکثریت منفعل» خبر داد. طرح جامع فرهنگی شهر و ایجاد باغ‌موزهٔ دفاع مقدس از جمله مصوبات شورای چهارم بود.
در آذر ۱۳۹۶ و پس از اتمام دورهٔ چهارم شورا، مسعود پسندیده، عضو شورای جدید و قدیم، به خاطر «بی‌عرضه» خواندن احمد برادران، فرماندار شهرستان سبزوار، در یکی از جلسات شورای چهارم ابتدا به ۱۰۰ روز حبس و سپس دو ماه حبس محکوم شد.
دورهٔ پنجم شورای اسلامی شهر سبزوار ۹ عضو اصلی و ۶ عضو علی‌البدل دارد:
این دوره، اولین دوره‌ای بود که انتخابات آن به صورت الکترونیک برگزار شد. حدود ۴۰ نفر از نامزدان به نتایج انتخابات اعتراض کردند، از جمله کاظم کرامت، رئیس شورای چهارم که گفت «خیلی از رأی‌های این دوره بوی ماکارانی [کذا]، روغن و پول» می‌داد و از کاهش مشارکت به خاطر برگزاری انتخابات به صورت الکترونیک و از بین رفتن اصل رأی‌گیری مخفی گله کرد. رئیس هیئت نظارت بر انتخابات نیز از احتمال ابطال انتخابات سخن به میان آورد. در نهایت صحت انتخابات تأیید شد. زهرا بخشی پس از افسانه توکلی و ژیلا آگاه سومین زنی بود که عضو شورای شهر سبزوار شد تا پس از بیش از یک دهه، شورای شهر سبزوار از حالت تک‌جنسیتی خارج شود. هفت نفر از اعضای منتخب، حامی دولت حسن روحانی توصیف شدند.
شورای پنجم با ۸ رأی موافق، سید علی کوشکی را به عنوان شهردار سبزوار ابقا کرد. از میان ۵ نامزدی که شورای شهر معرفی کرد، ۴ نفر انصراف دادند و تنها کوشکی باقی ماند.
به نوشتهٔ علی ششتمدی، روزنامه‌نگار، جلسات شورای پنجم به صورت زنده از طریق اینستاگرام پخش می‌شوند، تصاویر جلسه ضبط می‌شود، و حضور خبرنگاران به‌راحتی امکان‌پذیر است که مجموعهٔ این اقدامات به افزایش شفافیت در شورای پنجم کمک کرده‌است. از سوی دیگر، عیان شدن میزان اختلاف‌ها، درگیری‌های لفظی، ناتمام ماندن جلسات، غیبت اعضا، امتناع شهردار از حضور در جلسات برای پاسخگویی و سایر حواشی و جنجال‌ها، شورای پنجم را در مرکز توجه‌ها قرار داده‌است. به عنوان مثال، مسعود پسندیده، رئیس کمیسیون فرهنگی، اجتماعی و گردشگری شورا، متمم بودجهٔ ۱۳۹۸ شهرداری سبزوار را در اول اردیبهشت ۱۳۹۹ به دلیل حرکت نکردن شهرداری در راستای مصوبات شورای شهر در صحن علنی شورا آتش زد. حذف هزینهٔ پسماند، رونمایی از نخستین تقویم فرهنگی سبزوار، و خرید خانه‌های تاریخی از جمله سرای اولیاء از جمله مصوبات شورای پنجم بوده‌است. شورای شهر سبزوار در مرداد ۱۳۹۸ خیابان تازه‌تأسیسی در این شهر را به یاد رمان معروف محمود دولت‌آبادی، «کلیدر» نامگذاری کرد. اهمیت این موضوع در این است که در سال ۱۳۹۳ عده‌ای خودسر عکس‌ها، پوسترها و دیگر نشانه‌های دولت‌آبادی را که قرار بود برای شرکت در مراسمی به زادگاهش برگردد پاره کرده و او را رانده بودند.
در مرداد ۱۳۹۸، مسعود پسندیده، عضو شورا، به دلیل تشویش اذهان عمومی، توهین به مسئولان و «استفادهٔ غیرمجاز از اموال عمومی» به ۶ ماه حبس، شلاق و جزای نقدی محکوم شد، هرچند در همان ماه به مناسب فرارسیدن عید غدیر خم مورد عفو رهبری قرار گرفت. او علت محکومیتش را اعتراض به لغو کنسرت سالار عقیلی پس از اخذ مجوز و فروش بلیت‌ها و انتقاد از فرماندار طی مصاحبه با یکی از نشریات محلی شهر اعلام کرد که منجر به ۶ ماه حبس شد که به مدت ۳ سال به تعلیق درآمد، ولی پس از مشاجرهٔ لفظی‌اش با معاون شهردار در یکی از جلسات مربوط به بودجهٔ شهرداری با شکایت شخص حقیقی فعال شد.
این دورهٔ، ۹ عضو اصلی و ۳ عضو علی‌البدل دارد:
شورا در حال حاضر (دورهٔ پنجم) مرکب از شش کمیسیون است: ۱) برنامه، بودجه، و سرمایه‌گذاری؛ ۲) فرهنگی، اجتماعی، و گردشگری؛ ۳) توسعه و عمران شهری؛ ۴) حقوقی و املاک؛ ۵) حمل‌ونقل، ترافیک، و خدمات شهری؛ ۶) ایثار، مقاومت و امنیت. شرح وظایف کمیسیون‌ها از سوی شورا تدوین نشده و در ادوار مختلف تعداد آن‌ها کم و زیاد شده‌است. زمانی در دورهٔ چهارم دست‌کم ۱۱ کمیسیون در شورای شهر سبزوار فعال بود.
بر پایهٔ پژوهشی که در سال‌های ۱۳۸۷ و ۱۳۹۰ دربارهٔ سرمایهٔ اجتماعی در شهر سبزوار انجام گرفت، دو متغیر میزان تحصیلات و مدت اقامت در شهر رابطهٔ معنادار و معکوس با متغیر اعتماد به شورای شهر داشتند. همچنین، بومیان نسبت به مهاجران و افراد دارای مسکن مِلکی (خریداری‌شده) نسبت به افراد دارای مسکن پدری (به‌ارث‌رسیده) کمتر به شورای شهر اعتماد داشتند. توجیه نویسندگان مقاله این بوده که افراد خانه‌دار در جریان خرید یا ساخت واحد مسکونی احتمالاً مجبور به مراجعه به شهرداری و پرداخت عوارض یا جریمه شده‌اند و این امر را عادلانه نپنداشته‌اند. طبق این پژوهش، همان‌طور که در جدول مقابل دیده می‌شود، میانگین نمره (از ۱ تا ۵) اعتماد شهروندان سبزواری نسبت به مدیریت شهری (شهرداری و شورای شهر) پایین‌تر از حد متوسط (۳) است، به استثنای شاخص نقش شورا که میانگین نمره‌اش بالاتر از ۳ است. به اعتقاد پژوهندگان، «شاید یکی از دلایل این امر ناآگاهی شهروندان از دامنهٔ فعالیت شورای شهر و نحوهٔ ارتباط آن با شهرداری» باشد. مقایسهٔ این نمرات در سال‌های ۱۳۸۷ و ۱۳۹۰، نشان‌دهندهٔ بهبود نسبی اعتماد با مرور زمان است، به‌گونه‌ای که ظرف ۳ سال از ۲٫۴۳ به ۲٫۶۹ افزایش یافته‌است. درصد بالایی از شهروندان سبزواری حاضر به پرداخت به‌موقع و رضایتمندانهٔ مالیات، عوارض نوسازی، و جریمه‌های ساخت‌وساز شهری نیستند: فقط ۳۳ درصد ایشان عوارض و مالیات را در موعد مقرر و با رضایت می‌پردازند؛ ۳۷ درصد در موعد مقرر ولی با اکراه؛ ۱۵ درصد با اکراه و با تأخیر؛ و ۱۳ درصد فقط در صورت اجبار. در نهایت نتیجه گرفته شده‌است در سبزوار برخلاف کشورهای صنعتی پیشرفته، دارایی اجتماعی و منابع اجتماعی–اقتصادی شهروندان با سرمایهٔ اجتماعی‌شان نسبت معکوس دارد. هرچه شهروندان تحصیلکرده‌تر و پردرآمدتر باشند، به‌ویژه اگر صاحب‌ملک و متعلق به طبقات اجتماعی بالاتر باشند، و به قولی آگاهی و شناخت بیشتری از دیگری (خواه مردم، خواه نهادها) داشته و بیشتر با امور شهری درگیر باشند، نسبت به مدیریت شهری بی‌اعتمادتر هستند. حتی مهاجران نسبت به بومیان و روستازادگان نسبت به شهرزادگان سرمایهٔ اجتماعی بالاتری دارند.
پژوهشی دیگر در سال ۱۳۹۶ دربارهٔ آگاهی از حقوق شهری در سبزوار به این نتیجه رسیده‌است که شهروندان سبزواری نسبت به حقوق شهری خود اطلاعات کافی ندارند، بنابراین نمی‌توانند نقش شهروندی فعال (نظارت و مطالبه‌گری) را به‌درستی ایفا کنند. میزان اطلاعات شهروندان سبزواری از منابع درآمد شهرداری؛ روندها و ساختار اداری در سازمان‌ها و نهادهای مدیریت شهری؛ قوانین انتخاباتی شورای شهر؛ مادهٔ ۱۰۰ قانون شهرداری (مربوط به ساخت‌وسازهای شهری)؛ قوانین مربوط به عدم اشغال پیاده‌روها؛ قوانین مربوط به نگهداری، تعمیر، و احداث مکان‌های عمومی؛ وظایف نهادهای شهرداری و شورای شهر در قبال شهروندان؛ و تکالیف شهروندان در قبال نهادهای مدیریت شهری (شهرداری، شورای شهر، و نهادهای دولتی) پایین بود. مؤلفه‌های شهروندی فعال از جمله حضور در تشکل‌های مردمی و مشارکت در فعالیت‌های داوطلبانه؛ همکاری با مسئولان و سایر شهروندان برای بهبود وضعیت محله و شهر؛ مکاتبه با مسئولان و پاسخگو نگه داشتن آنان؛ و شرکت آگاهانه و باتحقیق در انتخابات شورای شهر در سطح پایینی قرار دارد.
در حال حاضر دو نفر از اعضای شورای شهر سبزوار، به عنوان نمایندگان شهر سبزوار، در «شورای شهرستان سبزوار» عضویت دارند که خود شورایی ۷ نفره مرکب از نمایندگان شهر سبزوار، نمایندهٔ بخش مرکزی شهرستان، نمایندهٔ شهر ششتمد، نمایندهٔ بخش ششتمد، نمایندهٔ شهر روداب، و نمایندهٔ بخش روداب است. کاظم کرامت، جلال تعصبی، علی‌اکبر فروغی، و قربانعلی کلمیشی از شورای شهر سبزوار سابقهٔ عضویت در شورای شهرستان (نهاد فرادست) را داشته‌اند.
بخش اسلامیه به مرکزیت باغشهر اسلامیه، یکی از بخش‌های تشکیل‌دهندهٔ شهرستان فردوس است.
مطابق مصوبه هیئت وزیران در تاریخ ۱۳۹۹/۲/۲۸، این بخش از بخش مرکزی شهرستان فردوس جدا و به‌صورت یک بخش مستقل درآمد.
این بخش، از دو دهستان به نام‌های
و دو نقطه شهری اسلامیه و باغستان تشکیل شده و در سال ۱۳۹۵، ۱۴٬۲۶۷ نفر جمعیت داشته‌است.با توجه به اینکه در سرشماری سال 1395، این بخش جزئی از بخش مرکزی شهرستان فردوس بوده است، جمعیت تفکیکی آن در آمار وجود ندارد و این عدد، از حاصل جمع جمعیت شهر اسلامیه و دهستان‌های باغستان و برون به دست آمده است. از این میزان جمعیت، ۹٬۸۱۲ نفر در شهرهای اسلامیه و باغستان و ۴٬۴۵۵ نفر در روستاها ساکن بوده‌اند.
آبگرم معدنی فردوس در این بخش و در دهستان برون قرار دارد.
محاسبات بدون مجموعه دستورالعمل (NISC) یک معماری محاسباتی و فناوری کامپایلر برای طراحی پردازنده‌های سفارشی بسیار کارآمد و شتاب‌دهنده‌های سخت‌افزاری است که به کامپایلر اجازه می‌دهد کنترل سطح پایینی بر منابع سخت‌افزاری داشته باشد.
در علوم رایانه، رایانهٔ تنظیم دستورالعمل صفر (ZISC) به معماری رایانه‌ای گفته می‌شود که صرفاً براساس تطبیق الگوی و عدم وجود دستورالعمل (میکرو) در مفهوم کلاسیک باشد. این تراشه‌ها به دلیل اینکه با شبکه‌های عصبی قابل مقایسه هستند شناخته می‌شوند و به دلیل تعداد «سیناپس» و «نورون» به بازار عرضه می‌شوند.
مخفف ZISC به مجموعه دستورالعمل‌های کاهش یافته (RISC) اشاره دارد.
ZISC یک اجرای سخت‌افزاری از شبکه‌های Kohonen (شبکه‌های عصبی مصنوعی) است؛ که امکان پردازش موازی داده‌های بسیار ساده را فراهم می‌کند (۰ یا ۱). این پیاده‌سازی سخت‌افزاری توسط گای پیلت ابداع شد؛ که با همکاری کارخانه تراشه IBM Essonnes در فرانسه توسعه یافت و توسط IBM تجاری سازی شد.
معماری ZISC، با مخلوط کردن حافظه الگوی با یادگیری الگوی و منطق شناخت، تنگنای حافظه را کاهش می‌دهد.
محاسبات موازی گسترده آنها «برنده تمام مشکل در انتخاب عمل» را با اختصاص دادن هر «نورون» حافظه خاص خود و اجازه دادن به‌طور همزمان برای حل مسئله که نتایج حل اختلاف با یکدیگر حل می‌کند، حل می‌کند.
طبق گفته TechCrunch، تقلید نرم‌افزاری از این نوع تراشه‌ها در حال حاضر برای تشخیص تصویر، توسط بسیاری از شرکت‌های بزرگ فناوری مانند Facebook و Google استفاده می‌شود. گفته می‌شود که در مورد سایر کارهای تشخیص الگوی متفرقه، مانند متن، نتایج به دست آمده حتی در تراشه‌های منتشر شده در سال ۲۰۰۷ در میکرو ثانیه‌ها تولید می‌شوند.
جونکو یوشیدا، از EE Times، تراشه NeuroMem را با «ماشین» مقایسه کرد؛ دستگاهی که قادر به پیش‌بینی جنایات از اسکن چهره افراد است، از «شخص علاقه» (سریال‌های تلویزیونی) که آن را «قلب داده‌های بزرگ» توصیف می‌کند؛ و «پیش‌بینی تشدید زندگی واقعی در عصر جمع‌آوری داده‌های گسترده».
اولا ویگن هاتستاد (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز صحرانوردی اهل نروژ است.
استاین اریکسن (; – ) اسکی‌باز آلپاین اهل نروژ بود.
تونیه نوستوولد (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال اهل نروژ است.
از افتخارات وی میتوان به کسب دو مدال طلا در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ و بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ اشاره کرد.
آرنفین برگمن (؛ ۱۴ اکتبر ۱۹۲۸ – ۱۳ فوریه ۲۰۱۱) اسکی‌باز پرش اهل نروژ بود.
بنته اسکاری (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز صحرانوردی اهل نروژ است.
بیرگر رود (; ۲۳ اوت ۱۹۱۱ – ۱۳ ژوئن ۱۹۹۸) اسکی‌باز آلپاین، و اسکی‌باز پرش اهل نروژ بود.
بیارته انگن ویک (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز نوردیک اهل نروژ بود.
آنه اندرسون یک تصویرگر پرکار اسکاتلندی بود، که در درجه نخست به خاطر تصاویر کتاب‌های هنری کودکان مشهور بود، اگرچه کارت‌های تبریک، نقاشی، ترسیم و طراحی نیز داشت. سبک نقاشی او تحت تأثیر معاصرانش، چارلز رابینسون، و جسی ماریون کینگ قرار داشت و به سبک همسرش آلن رایت (۱۹۵۴–۱۸۶۴) شبیه بود.
آنی «آنه» اندرسون و خواهران و برادرانش - چهار برادر و یک خواهر، گریس - در سال ۱۸۷۴ در اسکاتلند متولد شدند و دوران کودکی خود را در آرژانتین گذراندند. با رسیدن به بزرگسالی، آنی و گریس برای یافتن کار به انگلیس بازگشتند. تا سال ۱۹۱۰، آنی یک کلبه در بارکشر خرید.
او در ژوئن سال ۱۹۱۲ با هنرمند آلن رایت ازدواج کرد در کلیسای عمومی بورگفیلد در بارکشر، و آنها در کلبه ای که دو سال قبل خریداری کرده بود زندگی کردند. گرچه آنها در بسیاری از پروژه‌ها همکاری داشتند، آن به عنوان نیروی محرک در نظر گرفته شد. پس از آن فرصت وی برای کار محدود شد، اما او همچنان به تصویرگری همسرش کمک کرد.Anderson, Hans Christian. The Emperor's New Clothes - The Golden Age of Illustration Series. Read Books Ltd, 2013. . page 50
تصویرگری کتاب او در اواخر دوره ادواردیان ظاهر شد. تصاویر او را می‌توان در کتابها و سالانه‌های کودکان یافت، و اغلب در کارت پستال‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفت.Theweeweb.com
در حالی که برخی منابع درگذشت اندرسون را در سال ۱۹۳۰ ذکر کرده‌اند، منابع دیگر می‌گویند که او در سال ۱۹۳۶ درگذشته است، و برخی دیگر نشان می‌دهند که او هنوز پس از جنگ جهانی دوم زنده بود.
با این وجود، در ۲۹ مه ۱۹۵۲ در فهرست دفن برکشایر برای یک هنرمند متأهل به نام آنی رایت، ۷۶ساله، که در بورگفیلد مشترک زندگی کرده بود، وجود دارد. با توجه به اینکه یک ورودی در صفحه اول دفن همان در ۱۷ ژوئیه ۱۹۵۹ به صورت بیوه به نام آلن رایت، در سن ۹۴سالگی، که او نیز در بورگفیلد اقامت داشتند، وجود دارد
کارل آلبرت آندرسن (; – ) ژیمناست هنری و ورزشکار پرش ارتفاع اهل نروژ بود.
فرد آنتون مایر (; – ) اسکیت‌باز سرعت و دوچرخه‌سوار اهل نروژ بود.
فرد بویر لیندبر (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز نوردیک اهل نروژ بود.
فروده آندرسن (؛ زادهٔ ) ورزشکار دوگانه و اسکی‌باز صحرانوردی اهل نروژ است.
لوکا پروش (به زبان کرواتی: Luka Peroš؛ زادهٔ ۲۸ اکتبر ۱۹۷۶) بازیگر کرواتی است که به خاطر نقش مارسی در خانه کاغذی معروف است.
فروده استیل (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز صحرانوردی اهل نروژ بود.
اینویلد فلوگستاد اوستبر (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز صحرانوردی اهل نروژ است.
روبرتو گارسیا رویز (زادهٔ ۵ مارس ۱۹۷۴) بازیگری اسپانیایی است که بیشتر به خاطر نقش اسلو در خانه کاغذی شناخته می‌شود.
گارسیا رویز بدن‌ساز سابق است.
یاکوب تولین تومس (; ۷ آوریل ۱۸۹۸ – ۲۷ ژوئیه ۱۹۵۴) اسکی‌باز پرش اهل نروژ بود.
کاری تارا (؛ زادهٔ ۲۸ ژانویه ۱۹۷۴) اسکی‌باز نمایشی اهل نروژ است.
لارش بیستول (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز پرش اهل نروژ بود.
آندریاس استیرنن (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز پرش اهل نروژ است.
هووارد بوکو (؛ زادهٔ ) اسکیت‌باز سرعت اهل نروژ است.
هووارد هولمفیورد لورنتزن (؛ زادهٔ ) اسکیت‌باز سرعت اهل نروژ است.
یورگن گراباک (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز نوردیک اهل نروژ است.
ماگنر سولبرگ (؛ زادهٔ ) ورزشکار دوگانه اهل نروژ بود.
فرناندو سوتو بازیگر و کارگردانی است که از دانشکده درام RESAD فارغ‌التحصیل شده‌است (۱۹۹۲).
اودبیورن هاگن (؛ ۳ فوریه ۱۹۰۸ – ۲۵ ژوئن ۱۹۸۳) اسکی‌باز نوردیک ترکیبی اهل کشور نروژ بود.
تام ساندبر (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز نوردیک اهل نروژ بود.
آلف اندرشون (; – ) اسکی‌باز پرش اهل نروژ بود.
چارلز رابینسون یک تصویرگر کتاب پرکار بریتانیایی بود.
وی متولد ایزلینگتون در اکتبر ۱۸۷۰، لندن، است او فرزند تصویرگر توماس رابینسون بود، و برادرانش توماس هیت رابینسون و ویلیام هیت رابینسون نیز تصویرگر شدند. وی به عنوان یک ناشر در دوره کارآموزی مشغول به کار شد و پایه‌های درس هنر را فرا گرفت. وی در سال ۱۸۹۲ در آکادمی سلطنتی هنر مکانی را بدست آورد اما به دلیل کمبود مالی نتوانست آن را تصاحب کند.
اولین کتاب کامل که وی به تصویر کشید، «رابرت لویی استیونسن» ("باغ کودک آیه‌ها" (۱۸۹۵) بود. بسیار پرطرفدار بود، و بسیاری از چاپ‌ها را پشت سر می‌گذاشت و کمیسیون‌های بیشماری ایجاد می‌کرد. او در طول زندگی حرفه ای بسیاری از قصه‌ها و کتاب‌های کودکان را به "تصویر کشید"، از جمله "سرزمین لالایی" (۱۸۹۷) یوجین فیلد، (۱۸۹۷)، "صدای کودکان" (۱۸۹۹)، "و" فریدریش د لا مت فوکه "همراهانش" (۱۹۰۰)، "ماجراهای آلیس در سرزمین عجایب." (۱۹۰۷)، "قصه‌های برادران گریم" (۱۹۱۰)، "باغ اسرارآمیز" فرانسس هاجسون برنت (۱۹۱۱) و کتاب‌هایی که توسط والتر کوپلند جرولد و خودش نوشته شده‌است.
او همچنین به ویژه در حرفه نقاشی فعال بود و در سال ۱۹۳۲به مؤسسه سلطنتی نقاشان دعوت شد.
رابینسون در سال ۱۸۹۷ با ادیث مری فاوات در میدلزکس، انگلیس ازدواج کرد و آنها والدین چهار دختر و دو پسر بودند.
"چارلز رابینسون" توسط لئو دو فریتاس. لندن: نسخه‌های آکادمی؛ نیویورک: سنت مارتینز پرس، ۱۹۷۶. . شابک (pbk.)
برین مورده (؛ ۱۶ آوریل ۱۹۴۰ – ۲۳ اوت ۲۰۱۶) اسکی‌باز صحرانوردی اهل نروژ بود.
فهرست نرم‌افزارهای هم‌ترازسازی مجموعهٔ نرم‌افزارها و وب‌گاه‌هایی است که در هم‌ترازسازی دوبه‌دو و چندتایی توالی‌ها استفاده می‌شوند.
لیو گرته شیلبرید (زاده ۷ ژوئیه ۱۹۷۴) از هالزدال، فوزا، در نزدیکی شهر برگن در غرب نروژ، دوچرخه سوار حرفه ای سابق است. در ۲۰ مارس ۲۰۰۶، لیو گرت از بازنشستگی خود، در پایان فصل که در ۲۶ مارس در هولمنکلن به پایان رسید، خبر داد. وی گفت که به دلیل رسیدگی به دختر خردسال خود، اما، خانواده اش و اینکه انگیزه ادامه کار را ندارد.
در زمان کودکی بسیاری از وقت خود را با خواهران بزرگتر خود گذراند، و به همین دلیل در ورزش‌هایی که خواهرانش انجام می‌دادند، شرکت می‌کرد. او فوتبال بازی می‌کرد، در دریاچه کنار خانه کایاک، کراس اوور اسکی می‌کرد.
کارین فوسام (متولد ۶ نوامبر ۱۹۵۴) نویسنده نروژی سبک داستان جنایی است، که اغلب از آن به عنوان "ملکه جنایات نروژی " یاد می‌شود.
کارین ماتیسن در ۶ نوامبر ۱۹۵۴ در ساندفیورد، در بخش وستفولد، نروژ به دنیا آمد. او هم‌اکنون در نزدیکی اسلو زندگی می‌کند. فوسام به عنوان یک شاعر اولین مجموعه خود را در سال ۱۹۷۴ منتشر شد کرد زمانی که او فقط ۲۰ سالش بودو اولین جایزه ادبی تاریای وسوس را به‌دست آورد. مدتی در بیمارستانها، خانه‌های سالمندان کار می‌کرد و در توانبخشی معتادان به مواد مخدر نیز کمک می‌کرد.
کاملیا کولت (زاده ورژلند) (۲۳ ژانویه ۱۸۱۳–۶ مارس ۱۸۹۵) نویسنده نروژی بود، که اغلب از او به عنوان اولین فمینیسم نروژی یاد می‌شد. او همچنین خواهر کوچکتر شاعر نروژی هنریک ورژلند بود و به عنوان اولین مشارکت کننده در واقع گرایی در ادبیات نروژ شناخته می‌شود. برادر کوچکتر وی سرلشکر جوزف فرانتز اسکار ورژلند بود.
کاملیا در کریستیسانند، نروژ به دنیا آمد، دختر نیکولای ورژلند، کشیش برجسته نروژی، سیاستمدار و آهنگساز برجسته در زمان خود و آلته نئو تالوو است. برادر او، نویسنده هنریک ورگلاند بود. هنگامی که کاملیا چهار ساله بود، خانواده وی به ایدسوول رفتند، و پدرش در آنجا کشیش شد. کاملیا در یک خانواده ادبی بزرگ شد او بیشتر سالهای نوجوانی خود را در مدرسه ای در دانمارک گذراند.
ماری بوین (زاده شده با نام ماری بوین پرسن، ۸ نوامبر ۱۹۵۶) خواننده نروژی است. او موسیقی عامیانه یدلینگ سنتی یا یوئیک را با راک ترکیب کرد. در سال ۲۰۰۸، او استاد موسیقی‌شناسی در دانشکده دانشگاه نسنا شد.
بوین در شهر کاراشوک در فینمارک، در شمال نروژ متولد و بزرگ شد.Unofficial Biography of Mari Boine, 1996.
والدین بوین سامی بودند؛ و به ماهیگیری مشغول بودند.Mari Boine, Biography,
مورین در هوپ ویل جانکشن، نیویورک به دنیا آمده و بزرگ شد، و با حضور دانشگاه سیراکیوز، در رشته تئاتر موزیکال تحصیل کرد.
مورین کار خود را در تئاتر منطقه ای و با بازی در نقش پولی در تئاتر "دیوانهٔ شما" در فلوریدا آغاز کرد."Classic Disney musical enchants audiences" "The Citizen", August 31, 2006"
او در فیلم "Love on Iceland به" همراه همسرش کالین دونل، ظاهر شد.Cullwell-Block, Logan. "Patti Murin and Colin Donnell to Star in Hallmark Winterfest Movie "Love on Iceland"" Playbill, November 20, 2019
در تاریخ ۱۹ ژوئن سال ۲۰۱۵، مورین با کالین دونل ، همبازیاش در فیلم "درد بیهوده عشق ،" در نیویورک ازدواج کرد.
لیو کریستین اشپنز (زاده ۱۴ فوریه ۱۹۷۶)، معروف به " لیو کریستین"، خواننده-ترانه‌پرداز نروژی است که بیشتر اوقات خود را برای نوشتن ترانه‌های مختلف موسیقی هوی متال و اجرا و آهنگسازی گذرانده‌است. او فعالیت خود را در صنعت موسیقی به عنوان خواننده گروه موسیقی گوتیک متال ثیتر آو ترژدی آغاز کرد و خواننده پیشکسوت سابق گروه سمفونیک متال Leaves 'Eyes است. در حال حاضر او خواننده یک گروه آلمانی Midnattsol در کنار خواهر کوچکتر خود Carmen Elise Espenæs است.
لیو کریستین در استاوانگر متولد شد و در سال ۱۹۹۴ به عنوان خواننده پشتیبان به گروه موسیقی نروژی گوتیک ثیتر آو ترژدی پیوست، اما خیلی زود با ریموند ایستوین روهونی شروع به همکاری کرد. وی در سال ۲۰۰۳ از این گروه موسیقی خارج شد.
جاستوس کلاپروت زندگانی (۲۸ دسامبر ۱۷۲۸–۲۰ فوریه ۱۸۰۵) یک حقوقدان آلمانی و مخترع فرایند جوهر زدایی (سفید سازی) بازیافت کاغذ بود.
ترناک رود، رودخانه‌ای در <bdi>ولایت غزنی</bdi>، زابل و قندهار در افغانستان است. این رود از <bdi>هزاره‌جات</bdi> در نزدیکی مختصات ۳۳°۷′N 67°۵۶′E جنوب گذرگاه لومار سرازیر می‌شود. این رود سپس برای حدود ۳۵۰ کیلومتر در جهت جنوب شرقی جریان می‌یابد تا اینکه به رود دوری در حدود ۳۰ کیلومتری پایین نقطه تلاقی دوری – ارغستان و ۳۰ کیلومتری بالای نقطه تلاقی دوری – ارغنداب در مختصات ۳۱°۲۴′N 65°۳۳′E وصل می‌شود. رودی که از پیوند این رودها تشکیل می‌شود در مختصات ۳۱°۲۷′N 64°۲۳′E در نزدیکی لشکرگاه به <bdi>هیرمند</bdi> می‌ریزد.
ترنر الیس تنی که به نام مستعار Tfue شناخته می‌شود، بازیکن حرفه‌ای الکترونیک و استریمر سابق آمریکایی است که بیشتر بخاطر استریم بازی "فورتنایت" شناخته شده‌است.
وی به عنوان یکی از بهترین بازیکنان فورتنایت شناخته می‌شود زیرا او توانسته مقام اول بسیاری از تورنمنت‌ها از جمله مسابقات خیریه SuperGames را کسب کند. در این مسابقات دو استریمر با دو بازیکن حرفه ای به صورت تیم چهار نفره، در برابر ۱۹ تیم دیگر رقابت کنند.
او هنگامی که استریم فورتنایت بتل رویال را شروع کرد به سرعت به محبوبیت بالایی رسید. مدتی بعد در ۳۰ آوریل ۲۰۱۸ به FaZe Clan، تیم حرفه ای ورزش الکترونیک پیوست.
پس از تقریباً ۲ ماه غیبت در اینترنت در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۳ او ویدیویی را در یوتیوب آپلود کرد و اعلام کرد که بازنشسته شده‌است.
ترنر اهل ایندین راکس بیچ، فلوریدا است.
در ماه مه سال ۲۰۱۸ و پس ازتکرار واژه ای نژاد پرستانه، توییچ او را به مدت ۳۰ روز بن کرد. توییچ پس از بررسی این کلمه و اینکه این کلمه برای هدف نژادپرستی بیان نشده، این ممنوعیت را لغو کرد.
این فیلم یک همکاری مشترک بین استرالیا و فرانسه با بودجه ای از مرکز ملی سینماتوگرافی و تصویر متحرک فرانسه و سرمایه گذاران خصوصی است.
"زندگی‌ام جریان دارد" آهنگی با اجرای سسیلیا کرول ‌است. این ترانه، آهنگ تم مجموعه تلویزیونی اسپانیایی نتفلیکس "خانه کاغذی" (معروف به اسپانیایی به نام "La Casa de Papel") است که در آلبوم "خانه کاغذی – موسیقی متن" گنجانده شده‌است.
از ماه مه ۲۰۲۰، نماهنگ این آهنگ بیش از ۷۷ میلیون بازدید در یوتیوب دارد. این ترانه به عنوان آهنگ تم سریال "خانه کاغذی" معروف است که به یکی از بزرگترین موفقیت‌های نتفلیکس در سال ۲۰۱۸ تبدیل شد.
آهنگ تم یکی از موفق‌ترین سریال‌های تلویزیونی نتفلیکس و به عنوان مثال با ریمیکس‌های ترکی بوراک یتر این آهنگ از نمودارهای بین‌المللی صعود کرده‌است.
نسخه ریمیکس دی‌جی ترک احتمالاً مشهورترین بین‌المللی است. از ۲۹ آوریل ۲۰۲۰، این ویدیو بیش از ۴۱ میلیون بازدید در یوتیوب دارد.
این آهنگ با نسخه ریمیکس خود از گاوین ماس در بازار فرانسه منتشر شد.
این ویدئو در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۷ توزیع شده‌است، از کلیپ‌های اولین فصل از مجموعه تلویزیونی "خانه کاغذی" ساخته شده‌است.
این ویدئو در تاریخ ۱۱ مه ۲۰۱۸ توزیع شده‌است و به صورت منحصر به فرد از تصویری از یک پیراهن قرمز با اسامی نوازندگان (گاوین ماس و سسیلیا کرول) و عنوان آهنگ بازنویسی ساخته شده‌است.
این ویدئو در ۲۱ ژوئن ۲۰۱۸ توزیع شد. این ویدئو متناوب تصاویر مجموعه دی‌جی از جوکی دیسک ترکی، بوراک یتر، با تصاویری از فرود آمدن ماه آپولو ۱۱ است. این ویژگی توسط سسیلیا کرول توسط متن قسمت آواز قرار گرفته برجسته شده‌است.
لیموناد و براونی اولین آلبوم استودیویی گروه راک آمریکایی شوگر ری است. این آلبوم در آوریل ۱۹۹۵ با برچسب آتلانتیک رکوردز منتشر شد. روی جلد این آلبوم تصویری از نیکول اگرت هنرپیشهٔ آمریکایی دیده می‌شود.
شوگر ری در "لیموناد و براونی" تصویری از یک گروه پانک متال با تمایلات فانک و هیپ هاپ را در معرض نمایش گذاشت، ترکیبی که به نظر می‌آمد برای موفقیت در روزهای پر تب و تاب موسیقی آلترنتیو مناسب باشد، اما این آلبوم در جدول‌های فروش ناموفق بود. به‌عقیدهٔ استیون توماس ارلواین از آل‌میوزیک آلبوم "لیموناد و براونی"، فاقد هر نوع ویژگی متمایزکننده است.
پروتئین Rab-27A مرتبط با Ras () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"RAB27A"» کُدگذاری می‌شود.
پروتئین یادشده، متعلق به خانوادهٔ پروتئین‌های Rab است که خود، جزئی از اَبَـرخانوادهٔ «جی‌تی‌پی‌آزهای کوچک» هستند. ژن «"RAB27A"» توسط فاکتور رونویسی مرتبط با میکروفتالمی تنظیم می‌شود.
سسیلیا کرول (زادهٔ ۲۹ ژوئن ۱۹۸۶) یک خواننده زن اسپانیایی است که به عنوان خواننده ترانه "چیزی باعث شده"، آهنگ تم "سه قدم بالاتر از بهشت" و "زندگی‌ام جریان دارد"، آهنگ اصلی تم خانه کاغذی شناخته شده‌است.
سسیلیا متولد یک پدر پیانیست و یک مادر خواننده است، کار خود را در سن ۷ سالگی در تولیدات دیزنی آغاز کرد و تا ۱۴ سالگی ادامه یافت. وی در سال ۲۰۱۷ با آهنگ "زندگی‌ام جریان دارد"، با موضوع سریال تلویزیونی بسیار موفق نتفلیکس خانه کاغذی به شهرت رسید.
این خواننده اسپانیایی غالباً با نویسنده مانل سانتیستبان همکاری داشته‌است و ترانه‌های زیر را تفسیر می‌کند.
سفر به بی‌باک یک فیلم کنسرت مستند سه قسمتی است که توسط هاب از ۲۲ تا ۲۴ اکتبر ۲۰۱۰ با نقش آفرینی خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی تیلور سوئیفت پخش می‌شد. نسخه کامل ۱۳۵ دقیقه‌ای توسط کارخانه فریاد! به صورت دی‌وی‌وی و بلو-ری در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۱ منتشر شد.Best Buy: Taylor Swift: Journey to FearlessAmazon.com: Taylor Swift: Journey to Fearless "سفر به بی‌باک" مجموعاً ۱۰۶٬۰۰۰ بازدید داشت.The Hub ratings shows some momentum
۱. «تو مال منی»
۲. «تیم مک‌گرا»
۳. «پانزده»
۴. «اشک‌ها بر روی گیتارم»
۵. «آهنگ ما»
۶. «امروز یک داستان پریان بود»
۷. «داستان عشق»
۸. «هی استفان»
۹. «به من بگو چرا»
۱۰. «بهترین روز»
۱۱. «بی‌باک»
۱۲. «تا ابد و همیشه»
۱۳. «تصویر سوزاندنی»
۱۴. «باید نه می‌گفتی»
کلیسا بوقوو (به لاتین: Kilsəbuqov) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بالاکن واقع شده است.
"بوقوو" در زبان آواری به‌معنی "کنج" و "گوشه" است و کلیسا بوقوو یعنی "کلیسایی که در گوشه قرار دارد".Azərbaycan toponimlərinin ensiklopedik lüğəti. İki cilddə. I cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2007.
نانسی درو (به انگلیسی: "Nancy Drew)" یک سریال تلویزیونی درام رازآلود آمریکایی است که براساس سری رمان‌های معمایی به همین نام ساخته شده‌است.
کیث سیلورستاین یک صداپیشه آمریکایی است.
آلفردو لنچی (؛ ۱۸۷۳ – ۱۹۵۹) یک فیلم‌بردار اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌های او می‌توان به "جنگجویان صلیبی"، "مسالینا" و "پیراهن سیاه" اشاره کرد.
او که یک نابغه مکانیکی و خلبان ماهر است،توضیحات درون بازی تروفی برادران سوپر اسمش. نزاع دربارهٔ تیلز می‌تواند با چرخاندن دم‌های خود مانند پروانهٔ بالگرد پرواز کند و در بازی‌ها و برنامه‌های تلویزیونی متعددی که توسط سگا ساخته شده‌است، پرواز می‌کند. او اولین بار در نوامبر ۱۹۹۲ با انتشار "سونیک خارپشت ۲" شروع به کار کرد. در اواسط دهه ۱۹۹۰، او به عنوان شخصیت اصلی در تعدادی از بازی‌های اسپین آف معرفی شد: "تیلز و موسیقی‌ساز" برای سگا پیکو، و "ماجراهای تیلز" و "اسکای‌پاترول" برای سگا گیم گیر. در یک نظرسنجی رسمی از سگا در سال ۲۰۰۹، تیلز به عنوان سومین شخصیت محبوب در فرنچایز، پس از سونیک و شدو، رتبه‌بندی شد.
یاسوشی یاماگوچی، در اصل هنرمند اصلی و طراح منطقه برای سونیک تیم سگا، تیلز را برای یک مسابقه داخلی برای کمک به سونیک طراحی کرد. این شخصیت از یک کیتسون الهام گرفته شده بود، موجودی از فرهنگ عامه ژاپنی که در طول زمان چندین دم در آن رشد می‌کرد. این شخصیت همچنین به معنای «تحسین عمیق سونیک» بود.
در حالی که شرکت یاماگوچی برنده شد، سگای ژاپنی می‌خواست نام شخصیت را «مایلز پراور» بگذارد، در حالی که شرکت تابعه آمریکایی سگا نام مستعار «تیلز» را ترجیح می‌داد. سگای آمریکا یک پس‌زمینه جذاب برای این شخصیت ایجاد کرد تا شرکت مادر ژاپنی و سونیک تیم را متقاعد کند که او را «تیلز» نامگذاری کنند. یاماگوچی با استفاده از «مایلز پراور» به عنوان نام واقعی شخصیت به مصالحه خاتمه داد؛ بنابراین «تیلز» نام مستعار، و «مایلز پراور» نام کامل او خواهد بود.
این شخصیت به عنوان دوست صمیمی سونیک در دومین بازی فرنچایز معرفی شد و از آن زمان به عنوان یک شخصیت مهم باقی مانده‌است. با این حال، منحصربه‌فرد بودن این شخصیت تا زمانی که در سونیک خارپشت ۳ به بازیکنان قدرت کنترل پرواز او داده شد، ثابت نشد (اگرچه هوش مصنوعی باعث می‌شد تیلز وقتی از صفحه خارج می‌شد پرواز کند).
تیلز (همراه با سایر شخصیت‌های سونیک) توسط یوجی ناکا برای ماجراجویی سونیک دوباره طراحی شد. رنگ خز او به رنگ زرد تری تبدیل شد و ظاهر اولیه اش تغییر کرد و چشم‌های آبی به دست آورد.
در کتاب‌های کمیک آمریکایی سونیک، همراه با کارتون ماجراهای سونیک خارپشت، او در اصل قهوه‌ای تیره بود، اما هنرمندان کمیک و هنرمندان کارتون در نهایت تصمیم گرفتند این رنگ را تغییر دهند تا با بازی او مطابقت داشته باشد.
تنگی نایژه () به تنگ شدن مجاری هوایی در شش‌ها به خاطر سفت شدن ماهیچه صاف پیرامون آن همراه با سرفه، خس‌خس سینه و تنگی نفس در پی آن گفته می‌شود.
غیرمحرمانه سریالی به کارگردانی مسعود رسام و تهیه‌کنندگی امیر پروین‌حسینی است، که در سال ۱۳۸۷ از شبکه ۵ سیما به روی آنتن رفت.
افسری بازنشسته خودرویی را طراحی می‌کند که دارای قابلیتهای عجیب و منحصر به فردی است؛ ولی پیش از اینکه وی خودرو را ثبت کند یا دیگران را از این موضوع آگاه کند، از دنیا می‌رود. ورثه او که از این موضوع اطلاع ندارند، پس از مرگش تصمیم به فروش خودرو می‌گیرند؛ که همین موضوع سبب به وجود آمدن ماجراهای مختلف و اتفاقات جذابی می‌شود.
ریشلو () گروه موسیقی پراگرسیو راک مستقل آمریکایی است که فعالیتش را از سال ۲۰۰۲ در شهر سیاتل آغاز کرده‌است. اعضای ریشلو آلبوم اولشان، تراس فیمز، را در سال ۲۰۰۴ با منتشر کردند که فروش آن به ۲۰۰۰ نسخه رسید. موفقیت تجاری آن‌ها عملاً پس از انتشار آلبوم دوم، آیدالن، در سال ۲۰۰۷ رقم خورد. به گفتهٔ اندرو میو (تلفظ: مِی-یو) در مصاحبه‌ای، موفقیت این آلبوم وامدار شبکه‌های اجتماعی مانند مای‌اسپیس و لست. اف‌ام است که با شناساندن گروه به افراد جدید، تعداد شنونده‌های گروه را در عرض شش ماه از ۲۲۰هزار نفر به یک میلیون نفر رساند. درو میو، خوانندهٔ گروه پس از انتشار آلبوم سوم (Feathergun) به مدت چند ماه با سوزان کار، مربی آواز اهل سیاتل، کلاس‌های آموزش آواز گذراند. البته شایان ذکر است که خانوادهٔ درو (پدر، مادر، و برادر) همگی خواننده هستند و او از کودکی در یک خانوادهٔ هنرمند بزرگ شده‌است.
گسترهٔ صوتی وی تا نت F#5 را در بر می‌گیرد.
در سال ۲۰۱۲ اندرو در میان ضبط آلبوم زندگی به شکل روح با دندان‌هایی از جنس ساختمان () از گروه جدا شد. سایر اعضا تحت نامی جدید ،Ghost Apparatus، مشغول ادامه ضبط شدند و تک آهنگ Winslow را نیز منتشر کردند. پس از حدود دو سال اندرو مجدداً به گروه بازگشت و در سال ۲۰۱۴ آلبوم چهارم گروه با حضور تمام اعضای ریشلو منتشر شد.
نوازندگان سابق:
داده‌ورزی (انفورماتیک) تنوع‌زیستی استفاده از تکنیک‌های داده‌ورزی در اطلاعات تنوع‌زیستی برای مدیریت، ارائه، کشف، اکتشاف و تجزیه و تحلیل بهبود یافته‌است. این روش، به‌طور معمول بر پایه‌ای از اطلاعات آرایه‌شناسی، زیست‌جغرافیایی یا زیست‌محیطی که به صورت دیجیتالی ذخیره شده‌اند، ساخته می‌شود، که با استفاده از روش‌های به روز رایانشی، می‌تواند برای مشاهده و تجزیه و تحلیل اطلاعات موجود و هم‌چنین مدل‌های پیش‌بینی‌کنندهٔ اطلاعات ناموجود، روش‌های جدیدی ارائه دهد. داده‌ورزی تنوع‌زیستی یک علم نسبتاً جوان است (این اصطلاح در حدود سال ۱۹۹۲ ابداع شده‌است)، اما در سراسر جهان، صدها نفر از آن استفاده می‌کنند، از جمله، تعداد افراد زیادی که در طراحی و ساخت پایگاه‌داده‌های آرایه‌شناسی (تاکسونومی) مشارکت دارند. اصطلاح «داده‌ورزی تنوع‌زیستی» به‌طور کلی به ادارهٔ اطلاعات تنوع‌زیستی توسط روش‌های رایانشی، اشاره می‌کند. معمولاً برای ادارهٔ داده‌های خاص زیست‌شناسی مولکولی توسط روش‌های رایانشی، اصطلاح وسیع‌تر «بیوانفورماتیک» استفاده می‌شود.
داده‌ورزی تنوع‌زیستی (که با بیوانفورماتیک متفاوت ولی مرتبط است)، استفاده از روش‌های فناوری‌اطلاعات برای مشکلات سازمان‌دهی، دسترسی، تجسم و تجزیه و تحلیل داده‌های اولیه تنوع‌زیستی است. داده‌های تنوع‌زیستی اولیه، از نام‌ها، مشاهدات و سوابق نمونه‌ها و داده‌های ژنتیکی و ریخت‌شناسی مرتبط با یک نمونه تشکیل شده‌است. داده‌ورزی تنوع‌زیستی، حتی ممکن است به مدیریت اطلاعات گونه‌های بی‌نام مانند آنچه در نمونه‌گیری‌های زیست‌محیطی و تعیین توالی نمونه‌های میدانی مختلط تولید می‌شوند، نیاز داشته‌باشد. اصطلاح داده‌ورزی تنوع‌زیستی همچنین برای مسائل رایانشی مختص به نام اشخاص زیستی استفاده می‌شود، مانند تولید الگوریتم‌هائی که برای مقابله با چندینی نمایش‌دهنده‌های داده‌ها استفاده می‌شوند.
می‌توان گفت که داده‌ورزی تنوع‌زیستی، همراه با ساخت اولین بانک‌های اطلاعاتی ساختارشناسی رایانشی در اوایل دهه ۱۹۷۰ آغاز شده‌است، و تا اواخر دههٔ ۱۹۹۰ پیش‌رفت کرده‌است، از طریق توسعه‌های متوالی ابزارهای جستجوی توزیع‌شده، از جمله تحلیل‌گر گونه‌ها از دانشگاه کانزاس، شبکه اطلاعات تنوع‌زیستی NABIN در آمریکای شمالی، CONABIO در مکزیک، و دیگران، تأسیس سازمان اطلاعات جهانی تنوع‌زیستی در سال ۲۰۰۱، و توسعه هم‌زمان انواع مدل‌سازی طاقچه و دیگر ابزارهای کار با داده‌های دیجیتالی‌شده تنوع‌زیستی از اواسط دهه ۱۹۸۰ به بعد (به عنوان مثال). در سپتامبر سال ۲۰۰۰، ژورنال ساینس نسخه ویژه‌ای را به «بیوانفورماتیک برای تنوع‌زیستی» اختصاص داد، مجله «داده‌ورزی تنوع‌زیستی» در سال ۲۰۰۴ نشر را آغاز کرد و چندین کنفرانس بین‌المللی از در دههٔ ۲۰۰۰، متخصصان داده‌ورزی زیست‌شناسی را گرد هم آورد، از جمله همایش الکترونیکی زیست کره در ژوئن ۲۰۰۹ در لندن.
مطابق مکاتبات بازسازی شده توسط والتر براندزون، اصطلاح «داده‌ورزی تنوع‌زیستی» توسط جان وایتینگ در سال ۱۹۹۲ ابداع شده، تا فعالیت‌های گروهی موسوم به شرکتگان داده‌ورزی زیستی تنوع‌زیستی کانادا را پوشش دهد، گروهی که درگیر ترکیب اطلاعات پایه‌ای تنوع‌زیستی با اقتصاد محیط‌زیستی و اطلاعات جغرافیایی به صورت GPS و GIS هستند. سپس، به نظر می‌رسد که ارتباط واضح با جهان GPS / GIS را از دست داده و با ادارهٔ رایانشی هر جنبه‌ای از اطلاعات تنوع‌زیستی مرتبط شده‌است (به عنوان مثال نگاه کنید به).
یک مسئله مهم برای داده‌ورزی تنوع‌زیستی در مقیاس جهانی، عدم حضور یک لیست مرجع کامل از گونه‌های شناخته‌شده در جهان است، اگر چه این یک هدف پروژه Catalog of Life است، که حدود ۱٫۶۵ میلیون گونه از ۱٫۹ میلیون گونه تخمینی، را در فهرست سالیانه سال ۲۰۱۶ خود توصیف کرده‌است. یک تلاش مشابه برای گونه‌های فسیلی، پایگاه داده Paleobiology است که از تعداد کل ناشناخته، حدود بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نام برای گونه‌های فسیلی را سند می‌کند.
استفاده از سیستم لینه برای نام‌گذاری دوکلمه‌ای برای گونه‌ها، و تک‌کلمه‌ای برای جنس‌ها و مراتب بالاتر، به مزیت‌های بسیاری منجر می‌شود، اما هم‌چنین باعث ایجاد مشکلاتی با هم‌آواها (حالتی که یک نام برای گونه‌های متعدد استفاده شود، ناآگاهانه یا از عمد)، مترادف‌ها (نام‌های چندگانه برای یک گونه)، و هم‌چنین نمایش‌های متعدد یک نام به دلیل اختلافات املایی، خطاهای جزئی املایی، تعدد در نحوه استناد به نام نویسنده‌ها و تاریخ‌ها و موارد دیگر می‌شود. در ادامه، ممکن است در طول زمان نام‌ها به دلیل تغییر نظرات آرایه‌شناختی تغییر کنند (به عنوان مثال، قرارگیری یک گونه در دسته‌بندی صحیح، یا ارتقا یک زیرگونه به رتبه گونه‌ها یا بالعکس)، و همچنین ممکن است شرح حال یک گونه، به دلیل نظرات مختلف نویسندگان تغییر کند. یک راه حل پیشنهادی برای حل این مشکل، استفاده از شناسه‌های Life of Science یا همان Lsids برای ارتباطات ماشین به ماشین است، اگرچه این رویکرد، طرفداران و مخالفان خود را دارد.
موجودات زنده می‌توانند به روش‌های مختلفی طبقه‌بندی شوند (به صفحه اصلی آرایه‌شناسی زیستی مراجعه کنید)، که می‌تواند برای سیستم‌های انفورماتیک تنوع‌زیستی که هدف تعیین یک یا چند دسته‌بندی دارند، مشکلات طرحی ایجاد کند. این که آیا یک سیستم طبقه‌بندی اجماعی واحد ممکن است به دست آید، یک سؤال باز است، اما فعالیت‌هایی را در این زمینه انجام داده‌است که توسط یک سامانه منتشرشده در سال ۲۰۱۵ توسط M. Ruggiero و همکاران، موفق شده‌است.
اطلاعات «اولیه» مربوط به تنوع‌زیستی را می‌توان داده‌های پایه‌ای در مورد وقوع و تنوع گونه‌ها (یا در حقیقت هر گونه قابل تشخیص) دانست، که معمولاً در ارتباط با اطلاعات مربوط به توزیع آن‌ها در مکان، زمان، یا هر دو است. چنین اطلاعاتی ممکن است در قالب نمونه‌های نگهداری‌شده و اطلاعات مرتبط با آن باشد، به عنوان مثال مجموعه‌های تاریخی طبیعی در موزهها و مجموعه گیاهان دارویی خشک‌شده، یا به عنوان سوابق مشاهده‌ای، مانند نظرسنجی‌ها، یا به عنوان مشاهدات حرفه‌ای و سایر مشاهدات برنامه‌ریزی‌شده یا برنامه‌ریزی‌نشده که شامل مشاهداتی که در محدوده علوم شهروندی قرار می‌گیرند. فراهم دست‌رسی برخط دیجیتالی و منسجم به این مجموعه وسیع از داده‌های اصلی اولیه، یک کارکرد اصلی داده‌ورزی تنوع‌زیستی است که در قلب شبکه‌های داده تنوع‌زیستی منطقه‌ای و جهانی قرار دارد، مانند OBIS و تسهیلات جهانی اطلاعات تنوع زیستی.
به عنوان یک منبع ثانویه داده‌های تنوع‌زیستی، ادبیات علمی مربوط به آن را می‌تواند توسط انسان یا (احتمالاً) توسط الگوریتم‌های بازیابی اطلاعات تخصصی، تجزیه و تحلیل کرد، تا اطلاعات تنوع‌زیستی در آن‌جا گزارش شود. مؤلفه‌های چنین فعالیتی (مانند استخراج شناسه‌های کلیدی آرایه‌شناختی، اصطلاحات نمایه‌ای، و غیره) سال‌هاست که توسط بانک‌های اطلاعات دانشگاهی و موتورهای جستجو دنبال می‌گردند. اما برای حداکثر ارزش داده‌ورزی تنوع‌زیستی، در صورت ایدئال، خود داده‌های وقایع اولیه باید بازیابی شوند و سپس به صورت یک یا چند فرم استاندارد ارائه شوند. برای مثال هر دو پروژهٔ Plazi و INOTAXA ، ادبیات آرایه‌شناختی را به فرمت‌های XML تبدیل می‌کنند، که می‌تواند توسط برنامه‌های سرویس‌گیرنده خوانده‌شود. کتابخانه میراث تنوع‌زیستی نیز، در دیجیتال کردن بخش‌های قابل توجهی از ادبیات آرایه‌شناختی که در حق چاپ نیستند، در حال پیش‌رفت است.
همانند سایر علوم مرتبط با داده، داده‌ورزی تنوع‌زیستی از تصویب استانداردها و رویکردهای مناسب به منظور پشتیبانی از ارتباطات ماشین با ماشین و قابلیت همکاری اطلاعات در حوزه خاص خود بهره می‌برد. نمونه‌هایی از استانداردهای مناسب، شامل طرح XML هسته داروین برای نمونه‌ها و داده‌های تنوع‌زیستی مبتنی بر نظارت که از سال ۱۹۹۸ به بعد به دست آمده‌اند، به علاوه پسوندهایی از آن، طرح انتقال مفاهیم آرایه‌شناختی، به علاوه استانداردهای داده‌های توصیفی ساختاریافته و دسترسی به مجموعه داده‌های زیستی (ABCD)؛ در حالی که روی‌کردهای بازیابی و انتقال داده‌ها شامل DiGIR (اکنون اکثراً جایگزین شده) و TAPIR (پروتکل دسترسی TDWG برای بازیابی اطلاعات) هستند. نگه‌داری و نظارت بر توسعه بسیاری از این استانداردها و پروتکل‌ها در حال حاضر توسط گروه کاری بانک‌های اطلاعاتی آرایه‌شناسی (TDWG) انجام می‌گردد.
در کنفرانس الکترونیکی زیست‌کره در سال ۲۰۰۹ در انگلستان، مضامین زیر تصویب شدند، که نشان‌دهنده طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های داده‌ورزی تنوع‌زیستی فعلی و نحوه ممکن طبقه‌بندی آن‌ها است:
یک کارگاه آموزشی پس از کنفرانس، متشکل از افراد با نقش‌های مهم در علم انفورماتیک تنوع‌زیستی کنونی، هم‌چنین به یک قطعنامه کارگاه منجر شد که از جمله جنبه‌های دیگر، بر لزوم ایجاد منابع جهانی برای داده‌ورزی تنوع‌زیستی تأکید کرد.
جهانی:
پروژه‌های منطقه‌ای/ملی:
لیستی از بیش از ۶۰۰ فعالیت در زمینه انفورماتیک تنوع‌زیستی، در پایگاه‌داده «پروژه‌های اطلاع‌رسانی تنوع‌زیستی جهان» در TDWG یافت می‌شود.
رشک زهدان (انگلیسی:womb envy) یک نظریه روانکاوی است مبنی بر رشک مردان بر زنان به دلیل عملکرد بیولوژیک زنان (بارداری، زایمان و شیردهی). روانشناس آلمانی/آمریکایی کارن هورنای، بنیانگذار روانشناسی فمنیستی، این نظریه را به عنوان یکی از ویژگی‌های ذاتی مردان پیشنهاد کرد. او این نظریه را در مقابل نظریه رشک قضیب زیگموند فروید مطرح کرد.
رشک زهدان نشانگر حسادت مردان به نقش زنان در پرورش و زندگی است. کارن هورنای پیشنهاد کرد که احساس رشک زهدان در مردان قدرتمند تر از احساس رشک قضیب در زنان است، زیرا مردان نیاز بیشتری به کوچک انگاری زنان دارند تا زنان نسبت به مردان.
دکورتیکیشن تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود. این یک عمل وسیع قفسه سینه است که به‌طور سنتی نیاز به توراکوتومی کامل دارد. از اوایل دهه ۹۰ این روش به‌طور کلی با استفاده از توراکوسکوپی با حداقل درجه تهاجمی انجام می‌شود. تمام بافتهای فیبری از پوست پلور احشایی جدا می‌شوند و چرک بعد از فضای پلور تخلیه می‌شود. نمونه ای از این عمل: https://www.youtube.com/watch؟v=ftqV8jWZyYo
به غیر از سلامت کلی بیماران، هیچ منعی وجود ندارد. در برخی از بیماران مبتلا به بیماری ریوی، ریه بعد از برداشتن پوست پلور گسترش نمی‌یابد و این عمل را بیهوده می‌کند. بیماریهای دیگری که باعث بیهودگی می‌شوند باریک شدن و تنگی مجاری هوایی و عفونت پلور کنترل نشده‌است. با این شرایط، ریه برای پر کردن فضای قفسه سینه گسترش نمی‌یابد. جراحی بزرگی به نام پلوروپنومونکتومی می‌تواند تنها گزینه موجود باشد، اما تنها در صورتی که صبر کافی شده باشد و بیمار تحمل یک جراحی سنگین را داشته باشد. پلوروپنومونکتومی یک جراحی بزرگ با مرگ و میر بسیار بالا و تهاجم زیاد است.
بیورگ ایوا ینسن (؛ زادهٔ ) اسکیت‌باز سرعت و دوچرخه‌سوار اهل نروژ بود.
دیدریک تونست (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز صحرانوردی اهل نروژ است.
ایریک کوالفوس (؛ زادهٔ ) ورزشکار دوگانه اهل نروژ بود.
محصولات فیبر محصولات زراعی هستند که برای استفاده از الیاف آنها پرورش می‌یابند، که به‌طور سنتی برای تهیه کاغذ، پارچه یا طناب استفاده می‌شوند.
محصولات فیبر غلظت زیادی از سلولز دارند. الیاف ممکن است مانند ویسکوز از نظر شیمیایی اصلاح شوند و برای ساختن ابریشم مصنوعی و سلفون بکار بروند. در سال‌های اخیر، دانشمندان علم مواد تمرکز و تلاش خود را در مورد استفاده بیشتر از این الیاف در مواد کامپوزیتی را آغاز کرده‌اند. با توجه به اینکه سلولز عامل اصلی مقاومت فیبرهای گیاهی است، این همان چیزی است که دانشمندان به دنبال بهبود برای ایجاد انواع بهتر الیاف هستند.
محصولات فیبر به‌طور کلی بعد از یک فصل زراعی قابل برداشت هستند، و مانند درختان، که به سالها زمان برای پرورش و برداشت آنها برای تولید موادی مانند فیبر خمیر کاغذ لازم ندارند. به هر شکل، تولید محصولات فیبر از نظر عملکرد فنی، تخریب محیط زیست یا هزینه تولید از فیبر خمیر چوب بهتر است.
در مورد استفاده از محصولات فیبر برای ساخت پالپ (خمیر کاغذی که کاربرد در تولید کاغذ و دستمال کاغذی و .. دارد) چندین اشکال وجود دارد. یکی در دسترس بودن فصلی موارد است. در حالی که می‌توان به‌طور مداوم درختان را برداشت کرد، بسیاری از محصولات مزرعه یک بار در طول سال برداشت می‌شوند و باید به گونه ای نگهداری شوند که محصول تا زمان مصرف پوسیده نشود. با توجه به اینکه بسیاری از کارخانه‌های تولید خمیر کاغذ روزانه به چند هزار تن منبع فیبر نیاز دارند، ذخیره این میزان مواد اولیه می‌تواند یک مسئله مهم باشد.
از نظر گیاه‌شناسی، الیاف حاصل از بسیاری از این گیاهان، الیاف ناحیه پوست هستند. این الیاف از بافت فلوئوم (بافت آبکش) گیاه حاصل می‌شوند. الیاف دیگر گیاهان زراعی الیاف سخت / برگ (از کلیت دسته‌های عروقی گیاه) هستند و الیاف سطح (از بافت اپیدرمی گیاه حاصل می‌شوند).
قبل از صنعتی شدن تولید کاغذ، رایج‌ترین منبع فیبر الیاف بازیافت شده از پارچه‌های استفاده شده به نام دستمال بود. پارچه موصوف از رامی، کنف، کتان و پنبه بود. فرایندی برای از بین بردن جوهرهای چاپی از کاغذ بازیافتی توسط حقوقدان آلمانی جاستوس کلاپروت در سال ۱۷۷۴ اختراع شد. امروزه این روش جوهر زدایی نام دارد. تا زمان ساخت خمیر کاغذ در سال ۱۸۴۳ نگذشت که تولید کاغذ تنها وابسته به بازیافت مواد پارچه‌ای بماند.
برای استفاده در تولید، داشتن منبعی از فیبر لازم است. ابتدا باید فیبر از گیاه استخراج شود. این کار به روش‌های مختلفی بسته به طبقه‌بندی فیبر انجام می‌شود. الیاف چوبی از طریق واکنش شیمیایی جمع می‌شوند که در آن میکرو اورگانیزمها برای از بین بردن بافت‌های نرم گیاه استفاده می‌شوند و در انتها فقط فیبر باقی خواهد ماند. الیاف سخت عمدتاً از طریق دکورتیکیشن جدا می‌شوند که در این روش بافتهای غیر فیبری با دست یا دستگاه جدا می‌شوند. سرانجام، الیاف سطحی از طریق ماشین پنبه‌پاک‌کن جمع می‌شوند که در آن دستگاه فیبرها را از سایر مواد گیاهی جدا می‌کند.
السه-مارته سورلی لیبک (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال اهل نروژ بود.
فین کریستیان یاگه (؛ زادهٔ ، درگذشتهٔ ۸ ژوئیه ۲۰۲۰) اسکی‌باز آلپاین اهل نروژ بود.
یوهان آنکر (; – ) قایقران قایق بادبانی اهل نروژ بود.
مأنوس کروگ (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز نوردیک اهل نروژ است.
اسور لونده پدرسن (؛ زادهٔ ) اسکیت‌باز سرعت اهل نروژ است.
تونیه لارسن (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال اهل نروژ بود.
تور آرنه هتلند (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز صحرانوردی اهل نروژ بود.
ودنه سوندرول (؛ زادهٔ ) اسکیت‌باز سرعت اهل نروژ بود.
اوستین بروتن (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز نمایشی اهل نروژ است.
آنه یاهرن (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز صحرانوردی اهل نروژ است.
بریت آونلی (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز صحرانوردی اهل نروژ بود.
بریت پترشن (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز صحرانوردی اهل نروژ بود.
اگیل یلاند (؛ زادهٔ ) ورزشکار دوگانه اهل نروژ بود.
ایریک واروس لارشن (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل نروژ است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۴ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
فین هلگسن (؛ ۲۵ آوریل ۱۹۱۹ – ۳ سپتامبر ۲۰۱۱) اسکیت‌باز سرعت اهل نروژ بود.
فرانک هانسن (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل نروژ بود.
گیر کارلستاد (؛ زادهٔ ) اسکیت‌باز سرعت اهل نروژ بود.
هارالد گرونینن (; – ) اسکی‌باز صحرانوردی اهل نروژ بود.
هووارد کلمتسن (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز اهل نروژ بود.
کنوت یوهانسن (؛ زادهٔ ) اسکیت‌باز سرعت اهل نروژ بود.
اوتو فن پورات (; – ) بوکسور اهل نروژ بود.
سیمون اسلوتویک (؛ ۲۴ ژوئیه ۱۹۱۷ – ۷ مه ۲۰۰۱) اسکی‌باز نوردیک ترکیبی اهل نروژ بود.
استن استنسن (؛ زادهٔ ) اسکیت‌باز سرعت اهل نروژ بود.
اسوره فراشتاد (; – ) اسکیت‌باز سرعت اهل نروژ بود.
اسوره استنرشن (؛ ۱۸ ژوئن ۱۹۲۶ – ۱۷ دسامبر ۲۰۰۵) اسکی‌باز نوردیک ترکیبی اهل نروژ بود.
تورالف انیان (؛ زادهٔ ۱ اکتبر ۱۹۳۶) اسکی‌باز پرش اهل نروژ بود.
آلف هانسن (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل نروژ بود.
هالگیر برندن (؛ ۱۰ فوریه ۱۹۲۹ – ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۷) اسکی‌باز صحرانوردی اهل نروژ بود.
هانس پتر بوراس (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز آلپاین اهل نروژ بود.
اینیر آوفلس (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز صحرانوردی اهل نروژ بود.
یساک آبراهامسن (; – ) ژیمناست هنری اهل نروژ بود.
یان ایگل استورهولت (؛ زادهٔ ) اسکیت‌باز سرعت اهل نروژ بود.
یون رونینن (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر فرنگی اهل نروژ بود.
اوله الفستر (؛ زادهٔ ) ورزشکار اسکی صحرانوردی اهل نروژ بود.
پول تیلدوم (؛ زادهٔ ۲۸ مارس ۱۹۴۲) ورزشکار اسکی صحرانوردی اهل نروژ بود.
اویستاین پترشن (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز صحرانوردی اهل نروژ است.
آندرش اوکلاند (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز صحرانوردی اهل نروژ بود.
چارلز ماتیسن (؛ ۱۲ فوریه ۱۹۱۱ – ۷ نوامبر ۱۹۹۴) اسکیت‌باز سرعت اهل نروژ بود.
ارلی یونه (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز صحرانوردی اهل نروژ بود.
گابریل تورشتنسن (; – ) ژیمناست هنری اهل نروژ بود.
گئورگ سلنیوس (; – ) ژیمناست هنری اهل نروژ بود.
هانس بیر (; – ) ژیمناست هنری اهل نروژ بود.
هوکون بروسون (؛ (زادهٔ ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۲۷ – درگذشتهٔ ۲۱ آوریل ۲۰۲۱) ورزشکار اسکی صحرانوردی اهل نروژ بود.
بروسون در ۲۱ آوریل ۲۰۲۱ در سن ۹۳ سالگی در لیلهامر درگذشت.
اینر هلن نیبروتن (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز صحرانوردی اهل نروژ بود.
یاکوب اوپدال (; – ) ژیمناست هنری اهل نروژ بود.
کنت براتن (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز نوردیک ترکیبی اهل نروژ است. او در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۹۸، مسابقات جهانی اسکی نوردیک FIS در سالهای ۲۰۰۱ و ۱۹۹۹ شرکت داشت.
لایف ینسن (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل نروژ بود.
اود مارتینسن (؛ زادهٔ ۲۰ دسامبر ۱۹۴۲) ورزشکار اسکی صحرانوردی اهل نروژ است.
اسکاتلندِ اسکاندیناویایی به بخش‌هایی از کرانه‌های اسکاتلند کنونی که در فاصلهٔ سده‌های هشتم تا پانزدهم میلادی توسط وایکینگ‌ها و نورس‌ها، مشخصاً نروژی‌ها و تعدادی از مردمان ژرمنی شمال و اعقابشان مسکون شده بود، اطلاق می‌شود.
جزایر شمالی نزدیک‌ترین بخش اسکاتلند به نروژ می‌باشد. از این رو نخستین جایی که وایکینگ‌ها بدان دست یازیدند همین جزایر بودند و بیشترین دوام را هم در همین جا آوردند.