moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اثر گلوله برفی () از نظر استعاری فرایندی است که چیزی از حالت اولیه کوچک یا کم‌اهمیت خود به چیزی بزرگتر و (مهم‌تر و جدی تر) و همچنین شاید به‌طور بالقوه خطرناکتر یا مصیبت بارتر (مانند زنجیره‌ای از حوادث شر) تبدیل شود یا به چیزی مفیدتر (زنجیره‌ای از حوادث خیر) تبدیل شود. استفاده از این کلیشه در کارتون‌ها و نمایشهای مدرن و همچنین در روانشناسی بسیار معمول است. استفاده از این استعاره از آنجا معمول شده‌است که وقتی یک گلوله برف کوچک در دامنه‌ای پوشیده از برف می‌لغزد، مقدار بیشتری برف به خود جذب کرده و همچنان‌که به پایین می‌غلتد باز برف بیشتری جذب کرده و بیش از پیش بزرگتر و سنگینتر می‌شود. از این مفهوم در مهندسی هوافضا برای توصیف اثر فزاینده‌ای که یک کاهش جزئی در وزن هواپیما ممکن است ایجاد کند، استفاده می‌شود. به این معنی که با کاهش وزن بدنه هواپیما به نیروی کمتری برای برخاستن از زمین نیاز است و این یعنی به بالهای کوچکتری نیاز است، در نتیجه به موتورهای کوچکتر نیاز است و این خود به معنی کاهش وزن بیشتری نسبت به کاهش اولیه است. این محاسبات می‌تواند چندین بار تکرار شود، اگر چه کاهش وزن در هر تکرار کمتر می‌شود. اتصال یک نوسانساز بازخورد، به مدار مثال دیگری از کاربرد فنی اثر گلوله برفی است. نویز الکترونیکی در نوار نوسان ساز تقویت شده و به جایی که فیلتر شده بود بازگردانده می‌شود تا فرکانس مطلوب را کسب کند و با هر چرخه قویتر می‌شود تا حالتی پایدار (وضعیت پایدار بارکهاوزن) به خود بگیرد.
ثریا آرنلاس (زاده ۱۳ سپتامبر ۱۹۸۲) خواننده اسپانیایی است.
او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۰۹ نماینده اسپانیا بود. او که بیشتر با نام هنری خود ثریا شناخته می شود، خواننده اسپانیایی است. ثریا نماینده اسپانیا در مسابقه آواز یوروویژن 2009 در مسکو، روسیه با آهنگ "La noche es para mí" بود که با 23 امتیاز در رده بیست و سوم قرار گرفت.
ثریا آرنلاس در 13 سپتامبر 1982 در والنسیا د آلکانتارا، کاسرس، اسپانیا به دنیا آمد. در سن 11 سالگی به مادرید رفت. او می خواست درام بخواند اما به زودی به عنوان مهماندار هواپیما برای Iberworld شروع به کار کرد و در آنجا به سراسر جهان سفر کرد. او علاوه بر زبان مادری اسپانیایی خود، به زبان های انگلیسی و پرتغالی نیز مسلط است.
حکیمه دبیران (زادهٔ ۱۳۲۷، تهران) استاد دانشگاه، دارای دکترای زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران و از سال ۱۳۶۱ تا کنون عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت معلم است. او از سال ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۷ ریاست دانشگاه الزهرا را بر عهده داشته‌است.
وی دارای مقالات متعدد پژوهشی، ادبی، عرفانی است و اشعاری به سبک سنتی دارد. تصحیح و تحشیه فرهنگ شرفنامه مَنیَری پایان‌نامه و اثر چاپی اوست.
پدر وی غلامرضا دبیران شاعر، خوشنویس و مؤلف است.
رشته مهر:
خودکشی در ایران، پدیده‌ای رو به رشد دانسته شده‌است. ایران در میان کشورهای اسلامی در جایگاه سوم از نظر رواج خودکشی قرار دارد. برپایهٔ آمارها روزانه بیش از ۱۳ نفر در ایران خودکشی می‌کنند. بیشتر خودکشی‌ها در میان افراد ۱۵ تا ۳۵ ساله روی می‌دهد. طبق اعلام وزارت بهداشت، در سال ۱۳۹۷ خورشیدی، ۱۰۰ هزار نفر خودکشی کردند. به‌طور متوسط از هر ۱۰۰ هزار تن ایرانی، ۱۲۵ نفر اقدام به خودکشی می‌کنند که از این تعداد ۶ نفر جان خود را از دست می‌دهند. برای مقایسه در آمریکا در سال ۲۰۱۶ از هر ۱۰۰ هزار نفر، ۱۶ نفر با خودکشی جان خود را از دست دادند.
مشکلات اقتصادی، بیماری‌های روانی، جبر فرهنگی، مسائل سیاسی و فشارهای اجتماعی برخی از سبب‌های اصلی خودکشی در کشور ایران به‌شمار می‌آیند. تقریباً نیمی از افرادی که خودکشی می‌کنند متأهل هستند. میزان خودکشی در غرب کشور بیشتر بوده‌است.
خودکشی در ایران پدیده‌ای رو به رشد دانسته شده‌است. ریاضی و نجفیان در پژوهش خود در سال ۱۳۹۴ خورشیدی، ایران را با نرخ خودکشی ۶ نفر در صد هزار نفر، در رتبهٔ ۵۸ جهانی جای داده‌اند. برپایهٔ گزارش سازمان بهداشت جهانی در سال ۲۰۱۴ میلادی، نرخ خودکشی در ایران ۵٫۳ در میان ۱۰۰٬۰۰۰ نفر بوده‌است. این نرخ در میان زنان ۳٫۶ و در میان مردان ۷٫۰ می‌باشد. بالاترین نرخ فصلی خودکشی، ۳۵٫۲٪ و مربوط به تابستان است که ۱۳٪ بالاتر از فصل‌های دیگر است. برپایهٔ یک مطالعهٔ فراتحلیل، میزان اقدام به خودکشی و خودکشی موفق در میان زوج‌های ازدواج‌کرده در ایران بیشتر از سایر افراد است. آمار سازمان پزشکی قانونی ایران نشان می‌دهد که ۵۴ درصد خودکشی‌های منجر به مرگ در میان جوانان زیر ۳۰ سال روی داده‌است. همچنین میزان اقدام به خودکشی در مناطق شهری بیشتر از مناطق روستایی است.
در میان سال‌های ۱۳۷۵ تا ۱۳۷۸ خورشیدی در استان‌های غربی کشور، میزان خودکشی زنان بیشتر از مردان گزارش شده‌است. در سال ۱۳۸۰ خورشیدی حدود ۳۰۰۰ خودکشی کامل در ایران انجام شده‌است (یک درصد کل مرگ و میرها در کشور) که حدود ۶۵ درصد آن از سوی مردان و ۳۵ درصد از سوی زنان بوده‌است. در ایران حدوداً مردان دو برابر زنان خودکشی کامل دارند. بالاترین میزان خودکشی موفق در استان ایلام (با نرخ ۲۶ از ۱۰۰ هزار نفر) و استان کرمانشاه (با نرخ ۲۳ از ۱۰۰ هزار نفر) است. پس از این دو استان، با فاصلهٔ زیادی استان‌های لرستان، همدان، گلستان، چهارمحال و بختیاری، کهگیلویه و بویر احمد، آذربایجان غربی، کرمان، و کردستان جای دارند. تهران و سیستان و بلوچستان هم در آخرین رتبه‌ها قرار دارند.
در تیر ۱۴۰۰، معاون اجتماعی بهزیستی ایران گفت: «هنگامی که هفت میلیون بیکار داریم، آستانهٔ تحمل‌ها پایین می‌آید» و اعلام شد که «سالانه بیش از یک میلیون نفر در کشور اقدام به خودکشی می‌کنند». همچنین معاون اجتماعی سازمان بهزیستی، در گفت‌وگو با خبرآنلاین، آمار خودکشی در ایران را در سال‌های ۱۳۹۸ و ۱۳۹۹ بر پایهٔ گزارش‌های پزشکی قانونی ایران، ۴۱ هزار نفر اعلام کرد.
بر پایهٔ پرسش‌نامه‌های تهیه‌شده از مراجعان بیمارستان لقمان تهران از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۲ میلادی، رایج‌ترین سببِ خودکشی، مسائل خانوادگی با رواج ۵۶ درصد بوده‌است (جدول ۱). در این پژوهش، مسائل خانوادگی، شامل اختلاف‌های زوج‌های ازدواج‌کرده، اختلاف‌های میان یا با خانواده‌هایشان، و همچنین روابط درون خانواده‌ها مانند روابط میان فرزندان و والدین بوده‌است. بیشترین رواج مسائل خانوادگی در بازهٔ سنی ۱۵ تا ۱۹ سال بوده‌است و پس از آن بازهٔ سنی ۲۰ تا ۲۴ سالگان بیشترین فراوانی را شامل بوده‌است. این دو بازهٔ سنی روی هم ۵۶ درصد کل افرادی که مسائل خانوادگی را به عنوان دلیلی برای خودکشی ذکر کرده‌ند، شامل بوده‌است. به‌طور کلی ۸۱ درصد کل افرادی که بخاطر مسائل خانوادگی دست به خودکشی زده بوده‌اند، افراد ۱۰ تا ۳۴ ساله بوده‌اند. مسائل خانوادگی همچنین رایج‌ترین سبب خودکشی در افراد ۱۰ تا ۱۴ ساله بوده‌است (با رواج ۳۳٪).
در پژوهش بیمارستان لقمان (جدول ۱)، مسائل عشقی با فراوانی ۲۸ درصد، دومین سبب خودکشی بوده و بیشترین فراوانی آن (۶۱٪) در افراد ۱۵ تا ۲۴ ساله روی داده‌است. در این پژوهش، مشکل خرید خانه، بیکاری، و شکست تحصیلی، زیر عنوان مسائل اجتماعی بررسی شده‌است که سومین سبب را به خود اختصاص داده و بیشترین شیوع آن در افراد ۲۰ تا ۲۴ ساله بوده‌است. در این پژوهش آخرین سبب خودکشی مسائل مالی با شیوع ۶٪ بوده‌است.
در یک پژوهش که بر روی ۲۶۰ خودکشی موفق ارجاع‌شده به سازمان پزشکی قانونی ایران در نیمهٔ نخست سال ۱۳۸۳ خورشیدی، با جمع‌آوری پرسش‌نامه از خانواده‌های افراد خودکشی‌کرده انجام شده‌است، شایع‌ترین سبب‌های خودکشی در میان مردان به‌ترتیب اختلال‌های روحی (۴۱٪) و مشکل‌های اقتصادی (۳۱٪)،این درصدها مربوط به ۶۱٪ موارد است که در آن‌ها سبب‌های خودکشی مشخص شده‌است. در ۳۹٪ موارد، خانوادهٔ فرد اظهار بی‌اطلاعی کرده‌اند یا تمایلی به ارایهٔ اطلاعات نداشته‌اند. و شایع‌ترین سبب‌ها در میان زنان به‌ترتیب اختلاف‌های خانوادگی (۵۴٪) و اختلال‌های روحی (۳۱٪) بوده‌است.این درصدها مربوط به ۶۶٪ موارد است که در آن‌ها سبب‌های خودکشی مشخص شده‌است. در ۳۴٪ موارد، خانوادهٔ فرد اظهار بی‌اطلاعی کرده‌اند یا تمایلی به ارایهٔ اطلاعات نداشته‌اند. شایع‌ترین اختلال روحی در میان هر دو جنس افسردگی بوده‌است و در ۲۷٪ موردها سابقهٔ بستری شدن‌های متعدد در بیمارستان وجود داشته‌است.
زنان از گروه‌های آسیب‌پذیر در معرض خودکشی در ایران هستند. در سال ۲۰۰۷ میلادی، ایران سومین کشور جهان بوده که در آن شمار خودکشی زنان در حال پیشی گرفتن از مردان بوده‌است.
بر پایهٔ یک پژوهش که در سال ۱۳۸۷ خورشیدی منتشر شده‌است، میزان خودکشی زنان ایرانی دو برابر مردان بوده‌است. این پژوهش همچنین مصرف بیش از حد دارو را شایع‌ترین روش خودکشی در میان ایرانیان یافته‌است. حلق‌آویز کردن و خودسوزی، به‌ترتیب رایج‌ترین روش‌های خودکشی در میان مردان و زنان بوده‌اند.
برپایهٔ آمارهای ایران، میان سال‌های ۱۳۶۳ تا ۱۳۷۲ خورشیدی، هر سال حدود ۱۵۰۰ تا ۲۷۰۰ مورد مرگ مشکوک به خودکشی در کودکان و نوجوانان ثبت شده‌است. بیشترین شیوع سنی خودکشی میان ۱۳ تا ۱۷ سالگی بوده‌است و از نظر شیوع جنسی، میزان خودکشی میان پسرها چهار برابر دخترها بوده‌است. شمار کل موارد خودکشی میان سال‌های ۱۳۷۳ تا ۱۳۸۰ خورشیدی حدود ۴۲۵۰ مورد بوده‌است که نسبت به آمار پیشین افزایش داشته‌است. جلیلی با کنار گذاشتن موارد استثنایی،یکی از این موارد استثنایی، خودکشی جمعیِ عده‌ای از دانش‌آموزان استان سیستان و بلوچستان بوده‌است که پس از خودکشی معلم محبوبشان رخ داده‌است. کل موارد خودکشی کودکان و نوجوانان میان سال‌های ۱۳۷۲ تا ۱۳۸۰ خورشیدی را حدود ۳۲۲۵ مورد به‌دست آورده‌است. در این بازهٔ زمانی، شیوع جنسی خودکشی ۳٫۷ پسر به ۱ دختر بوده‌است. رایج‌ترین شیوه‌ها به‌ترتیب مسمومیت، حلق‌آویزی، پریدن از ارتفاع، و به ندرت اسلحهٔ گرم بوده‌است. رایج‌ترین راه‌ها به تفکیک جنسیت، سلاح گرم، دارآویختگی و خفه کردن در پسران، و استفاده از سم و دارو در میان دخترها بوده‌است. شایع‌ترین روش‌های خودکشی در سال‌های پیش از نوجوانی، پریدن از ارتفاع، مسمومیت، دارآویختگی، چاقو زدن، و پریدن وسط جاده بوده‌است.
در مهر ماه ۱۳۹۴ خورشیدی، فاطمه دانشور رئیس کمیته اجتماعی شورای شهر تهران اعلام کرد که طی سال‌های ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۳ خورشیدی ۱۱۱ کودک در تهران خودکشی کرده‌اند. این آمار از بیمارستان لقمان تهران و مربوط به خودکشی به روش مسمومیت بوده‌است و کودکان خودکشی‌کرده ۸ تا ۱۳ سال سن داشته‌اند. مجید محمدی، جامعه‌شناس، پنج دلیل را برای خودکشی کودکان و نوجوانان ایرانی نام برده‌است که عبارتند از: ۱) تعارض هویت جنسی که موجب خودکشی دگرباشان جنسی می‌شود. ۲) افسردگی معالجه نشده و رها شده. ۳) فشار گروه همسالان و قلدری در مدرسه. ۴) تقلید از تلویزیون و اعدام‌های خیابانی. ۵) ازدواج‌های اجباری در برخی از استان‌های ایران.
یافته‌های پژوهشی که با تهیهٔ پرسش‌نامه از ۳۲۳ (۱۵۹ پسر و ۱۶۴ دختر) دانش‌آموز ۱۴ تا ۱۷ سالهٔ شهر اصفهان انجام و در سال ۱۳۸۰ خورشیدی منتشر شده‌است، نشان می‌دهد که رواج افسردگی بالینی در میان نوجوانان حدود ۴۳٫۴٪ و رواج افکار خودکشی در میان آن‌ها ۳۲٫۷٪ بوده‌است.در این پژوهش ۱۵٫۲ درصد افراد ۱۴ سال، ۳۴٫۴ درصد ۱۵ سال، ۲۸٫۵ درصد ۱۶ سال، و ۲۲ درصد افراد ۱۷ سال داشته‌اند. میانگین سن افراد ۱۵٫۵۷ بوده‌است. در این پژوهش مشخص شده‌است که ۵۵٫۵٪ دختران و ۳۰٫۸٪ پسران به افسردگی متوسط یا بالاتر مبتلا بوده‌اند. این پژوهش همچنین نشان داده‌است که بیش‌ترین رواج افکار خودکشی (۵۸٫۳٪) در میان نوجوانانی وجود داشته که رفتار والدینشان را سختگیرانه (کم‌عاطفه و پرکنترل) توصیف کرده‌اند، و کم‌ترین رواج افکار خودکشی (۱۱٫۶٪) در میان نوجوانانی وجود داشته‌است که رفتار والدینشان را دموکراتیک (پرعاطفه و کم‌کنترل) ارزیابی کرده‌اند. رواج افکار خودکشی در میان دختران بیشتر از پسران بوده‌است (۳۷٫۷٪ در مقابلِ ۲۷٫۵٪).
برپایهٔ آمارِ میزان خودکشی در سال ۱۳۹۲ خورشیدی که به روزترین آمار تا شهریور ۱۳۹۴ خورشیدی بوده‌است، ۵۴ درصد کل خودکشی‌ها مربوط به جوانان زیر ۳۰ سال بوده‌است.
یک پژوهش که بر روی خودکشی دانشجویان در سال‌های ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۷ خورشیدی انجام شده نشان داده‌است که حلق‌آویزی بیشترین و بریدن رگ‌های دست کم‌ترین فراوانی را در میان شیوه‌های خودکشی افراد مورد مطالعه داشته‌است. برپایهٔ این پژوهش، دانشجویان مرد ۲۲ ساله مجرد مشغول به تحصیل در رشتهٔ علوم انسانی در دانشگاه آزاد اسلامی، بیشتر از دیگران اقدام به خودکشی کرده‌اند. این پژوهش همچنین نشان داده‌است که بیشتر خودکشی‌ها در ایام امتحانات و در تعطیلات میان دو ترم تحصیلی روی داده‌است.
پژوهش‌ها در سال ۱۳۸۵ خورشیدی که ۳٬۴۷۷ نفر را پوشش داده، نشان می‌دهد که بیش‌ترین روش بکار برده شده برای خودکشی مسمومیت دارویی با متوسط ۵۵٫۸٪ بوده‌است. مطالعهٔ فراتحلیل بیدل و همکاران که بر روی پژوهش‌های انجام‌شده تا فروردین ۱۳۹۱ خورشیدی صورت گرفته، نشان می‌دهد که در میان روش‌های مسمومیت‌زای خودکشی، شیوع مسمومیت با دارو ۷۵٪ و شیوع مسمومیت با سموم (شامل سموم کشاورزی و آفت‌کش‌های خانگی) ۱۳٪ بوده‌است. برپایهٔ این مطالعه، استان‌های گلستان (۹۰٪)، مرکزی (۸۹٪)، خراسان رضوی (۸۸٪)، و هرمزگان (۸۸٪) به‌ترتیب بیشترین شیوع خودکشی با دارو، و استان‌های ایلام (۲۵٪)، بوشهر (۲۱٪)، و آذربایجان شرقی (۲۰٪) به‌ترتیب بیش‌ترین شیوع خودکشی با سموم را دارا بوده‌اند. بیدل و همکاران، بالا بودن میزان خودکشی با سم در استان ایلام را به دلیل در دسترس بودنِ سم‌های دفع آفت‌های نباتی در آن استان دانسته‌اند.
برپایهٔ گزارش سازمان پزشکی قانونی ایران در سال ۱۳۸۰ خورشیدی از افراد درگذشته بر اثر خودکشی، خودسوزی که یکی از دردناک‌ترین راه‌ها است مهم‌ترین روش خودکشی در میان زنان بوده‌است (۶۹٫۲۹٪). همین گزارش بالاترین درصد خودکشی مردان با روش خودسوزی را ۴۷٪ در استان یزد و بالاترین درصد خودکشی زنان با این روش را ۹۴٫۴٪ در استان بوشهر اعلام کرده‌است. نظرزاده و همکاران با مطالعهٔ فراتحلیل ۱۹ پژوهشِ انجام‌شده در دو دههٔ قبل از خرداد ۱۳۹۱ خورشیدی که شامل ۲۲٬۴۹۸ مورد اقدام به خودکشی می‌شده‌است (با کنار گذاشتن پژوهش‌هایی که تنها خودکشی‌های منجر به مرگ را بررسی کرده بوده‌اند)، نتیجه گرفته‌اند که به‌طور کلی در میان روش‌های فیزیکی خودکشی در ایران، خودسوزی با شیوع ۱۳٪ رایج‌ترین روش است. مطالعهٔ آن‌ها نشان داده‌است که بیش‌ترین شیوع خودسوزی به ترتیب در استان‌های کهگیلویه و بویراحمد (۴۸٪)، ایلام (۲۸٪)، و خراسان جنوبی (۱۰٪) بوده‌است. به‌گفتهٔ نظرزاده و همکاران، اگرچه خودکشی به‌وسیلهٔ خودسوزی در ایران از کشورهایی مانند هند (۴۰٪)، سریلانکا (۲۴٪)، و مصر (۱۷٪) کم‌تر است؛ ولی شیوع خودسوزی در ایران از کشورهای آفریقایی چون زیمبابوه (۱۱٪) و آفریقای جنوبی و همچنین کشورهای اروپایی چون آلمان بیش‌تر است. پژوهش نظرزاده و همکاران نشان می‌دهد که بدون در نظر گرفتنِ مسمومیت، به‌طور کلی زنان و مردان ایرانی از روش‌های خشنی برای خودکشی استفاده می‌کنند. در این پژوهش مشخص شد که روش‌های خشنی چون خودسوزی، حلق‌آویزی و سلاح گرم دارای شیوع بالایی در استان‌های غربی و جنوب شرقی کشور هستند.
برپایهٔ گزارش سازمان پزشکی قانونی ایران در سال ۱۳۸۰ خورشیدی از افراد درگذشته بر اثر خودکشی، حلق‌آویزی مهم‌ترین روش خودکشی در میان مردان بوده‌است (با شیوع ۵۶٫۵٪). داده‌های پزشکی قانونی مربوط به خودکشی‌ها منجر به مرگ در تهران از سال ۱۹۶۴ تا سال ۱۹۷۴ میلادی نشان می‌دهد که ۵۰٫۱٪ کل خودکشی‌ها (۳۷۹ مورد) با روش حلق‌آویزی انجام شده بوده‌است (جدول ۳). برپایهٔ مطالعهٔ فراتحلیل نظرزاده و همکاران بر روی پژوهش‌های انجام‌شده در دو دههٔ پیش از خرداد ۱۳۹۱ خورشیدی (با کنار گذاشتن پژوهش‌هایی که منحصراً به خودکشی‌های منجر به مرگ پرداخته‌اند)، با ۲۲٬۴۶۸ مورد اقدام به خودکشی، شیوع روش خودکشی با حلق‌آویزی، ۲٪ بوده‌است. برپایهٔ مشاهدهٔ نظرزاده و همکاران، بیش‌ترین شیوع حلق‌آویزی (۱۷٪) مربوط به پژوهشی در استان کرمانشاه در سال ۱۳۸۵ خورشیدی و کم‌ترین شیوع آن (۱٪) مربوط به پژوهشی در استان گلستان در ۱۳۸۲ خورشیدی بوده‌است. به‌گفتهٔ نظرزاده و همکاران، رواج خودکشی در ایران به شیوهٔ حلق‌آویزی، از کشورهای غربی و آسیایی کم‌تر است.
جدول شمارهٔ ۴، توزیع فراوانی روش‌های انجام خودکشی در خودکشی‌های موفق ارجاع شده به سازمان پزشکی قانونی ایران در شش‌ماههٔ اول سال ۱۳۸۳ خورشیدی را نشان می‌دهد که برپایهٔ آن، شایع‌ترین روش خودکشی در میان هر دو جنس زن و مرد حلق‌آویزی بوده‌است (در میان ۱۸۰ مرد و ۸۰ زن). شایع‌ترین روش‌های خودکشی برای مردان، حلق‌آویزی (۵۷٪) و مصرف سم (۱۷٪)، و شایع‌ترین روش‌ها برای زنان، مصرف سم و خودسوزی بوده‌است (هر دو به تقریب به یک نسبت).
داده‌های پزشکی قانونی از خودکشی‌های موفق در تهران از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۴ میلادی نشان می‌دهد که ۲۵٫۵٪ کل خودکشی‌ها در آن بازهٔ زمانی با سلاح گرم انجام شده‌است که دومین فراوانی را پس از حلق‌آویزی نشان می‌دهد (جدول ۳). به‌گفتهٔ خادمی و همکاران، به دلیل وجود محدودیت در استفاده از سلاح گرم در ایران، میزان خودکشی‌ها با این روش نسبت به مسمومیت، خودسوزی، و حلق‌آویزی کم‌تر است. برپایهٔ داده‌های سازمان پزشکی قانونی ایران، در سال ۱۳۸۱ خورشیدی، هشت درصدِ خودکشی‌های منجر به مرگ با سلاح گرم انجام شده (۲۶۹ نفر)، و نرخ خودکشی با سلاح گرم ۰٫۴۲ به ازای هر صد هزار نفر بوده‌است. در همان سال، ۹۱٫۴٪ خودکشی‌ها با این روش در میان مردان و ۸٫۶٪ در میان زنان روی داده‌است. همچنین ۶۲٪ خودکشی‌ها با سلاح گرم در مکان‌های نظامی و نگهبانی بوده‌است. به‌گفتهٔ خادمی و همکاران، موضوع خودکشی با اسلحه در میان سربازان وظیفه یک معضل است و نیازمند توجه بیشتری است.
برپایهٔ آمار سال ۱۳۸۱ خورشیدی، استان‌های کرمانشاه، ایلام، و لرستان (به ترتیب با ۱٫۷۱، ۱٫۶۷، و ۱٫۶۳ خودکشی در میان صد هزار نفر)، بیشترین میزان خودکشی با سلاح گرم و استان‌های قم، زنجان، و مازندران (به ترتیب با ۰، ۰، و ۰٫۰۷ خودکشی در میان صد هزار نفر)، کم‌ترین میزان خودکشی را با این روش داشته‌اند. خادمی و همکاران، بالا بودن نرخ خودکشی با سلاح گرم در استان‌های غربی و شرقی ایران را به دلیل قاچاق اسلحه و دسترسی راحت‌تر مردم به سلاح گرم در آن مناطق دانسته‌اند.
در ایران نیز همچون دیگر نقاط جهان، خودکشی با پریدن روی ریل قطار یا مترو صورت می‌گیرد. به گفته مسوولان به‌طور متوسط هر ماه یک خودکشی موفق در مترو تهران اتفاق می‌افتد.
به‌طور مثال در ۲۴ اردیبهشت سال ۱۳۹۴ یک مرد ۳۵ ساله پس از اقدام به خودکشی در ایستگاه منیریه مصدوم و تحویل عوامل اورژانس تهران داده شد. در ۲۶ دی ماه همان سال نیز یک خانم جوان در ایستگاه دروازه دولت اقدام به خودکشی کرد. به این صورت که هنگام ورود قطار از خط چهار مترو به ایستگاه، نامبرده بدون دخالت عامل خارجی، خود را بر روی ریل قطار پرتاب کرد و بر اثر برخورد با قطار جان خود را از دست داد.
برای جلوگیری از خودکشی در متروهای ایران پیشنهاد شده‌است تا محافظ‌های شیشه ای در ایستگاه‌ها به نحوی قرار گیرند تا امکان این عمل به صفر نزدیک شود. در بسیاری از کشورهای پیشرفته جهان (از جمله کره جنوبی) برای پیشگیری از سقوط افراد یا اشیاء بر روی ریل‌های قطارهای شهری (مترو) که علاوه بر خسارات جانی، معمولاً خسارت‌های مالی فراوانی نیز در پی دارد، راهکار بسیار ساده ای در نظر گرفته شده‌است. در این روش در حد فاصل بین محل توقف قطار بر روی ریل‌ها و سکوی انتظار مسافران، یک سری در شیشه ای نصب شده‌است که این درب‌ها تنها زمانی باز می‌شوند که قطار به‌طور کامل پشت در توقف کرده باشد. بنابر این دیگر امکان سقوط یا پرتاب بر روی ریل وجود ندارد. هر چند در نگاه اول اجرای این طرح نیازمند هزینه خیلی زیادی می‌باشد، اما حداقل می‌توان ابتدا با اجرای آن در ایستگاه‌های مهم‌تر و شلوغ تر متروی شهرهای ایران شروع کرد و به تدریج با اختصاص بودجه لازم در تمام ایستگاه‌های مترو این کار را ادامه داد.https://www.asriran.com/fa/news/443999/پیشگیری-از-خودکشی-در-مترو-عکسhttps://www.tabnak.ir/fa/news/557365/معضلات-بعد-از-خودکشی-در-ایستگاه‌های-مترو
پرش از ارتفاع نیز یکی از شیوه‌های مرسوم خودکش‌ها است و اثبات شده که ناهمگنی فضای شهری در بعضی افراد تمایل به خودکشی ایجاد می‌کند. پیش از انقلاب ۱۳۵۷ مکان‌هایی همچون ساختمان پلاسکو و ساختمان آلومینیوم در تهران از جمله مکان‌های مرتفع مورد علاقه خودکش‌ها بوده‌اند و حتی مشاهیری همچون نصرت رحمانی قصد خودکشی از فراز این ساختمان‌ها را داشته‌اند. پس از انقلاب برج میلاد به سبب ارتفاع بیش‌تر مورد توجه افرادی که قصد خودکشی دارند، قرار گرفت. تاکنون ۳ مورد خودکشی موفق از فراز این برج در اخبار اعلام شده‌است.
خودکشی در قانون مجازات اسلامی جرم‌انگاری نشده‌است. با این وجود کسی نمی‌تواند از دیگری تقاضای قتل خود را بکند. تهدید به انجام خودکشی هم در قوانین جزایی جرم نیست. مگر آن‌که توسط زندانی و در زندان انجام شود که در آن صورت تخلف انضباطی از آیین‌نامهٔ زندان تلقی شده و با آن برخورد قضایی خواهد شد.
برپایهٔ مادهٔ ۸۳۶ قانون مدنی ایران، هرگاه کسی به قصد خودکشی، اقدامی انجام دهد و پس از آن وصیتی را تنظیم نماید، در صورتی که بمیرد، وصیت او باطل خواهد بود و چنانچه زنده بماند وصیتش نافذ خواهد بود.
برپایهٔ نظریهٔ مجرمیت استعاره‌ای، از آن‌جایی که خودکشی قانوناً جرم و قابل مجازات نیست، معاونت در خودکشی هم جرم تلقی نشده و بدون کیفر است. معاونت در خودکشی زمانی جرم دانسته می‌شود که به حد «سببیت» برسد (مثلاً فرد از ناآگاهی کسی سوء استفاده کند و موجب مرگ او به دست خودش شود)، در این حالت معاونت در خودکشی، قتل عمد دانسته می‌شود. معاونت در خودکشی همچنین در بند دوم مادهٔ ۱۵ قانون جرایم رایانه‌ای، مصوب ۲۵ خرداد ۱۳۸۸ خورشیدی، جرم دانسته شده‌است. این ماده به ترغیب، تحریک، دعوت، تسهیل شیوهٔ ارتکاب، و آموزش خودکشی از طریق سامانه‌های رایانه‌ای و مخابراتی اشاره دارد و برای این اعمال، محکومیت ۹۱ روزه تا یک ساله، یا جزای نقدی ۵ میلیون ریالی تا ۲۰ میلیون ریالی، یا هر دو را معین کرده‌است.
صادق هدایت، نویسندهٔ معاصر ایرانی در برخی کارهای خود مانند «زنده‌به‌گور»، "پروین دختر ساسان"، و «تاریک‌خانه» به موضوع خودکشی پرداخته‌است. در داستان کوتاه «زنده‌به‌گور» راوی داستان دوست دارد از انسان‌ها دور باشد. او زندگی را بیهوده یافته، هیچ امیدی به ادامهٔ آن نداشته و به روش‌های گوناگون به دنبال خودکشی است. برای او، مرگ وسیلهٔ رسیدن به آرامش است. در نمایش‌نامهٔ "پروین دختر ساسان" پروین عاشق پرویز است که به جنگ اعراب رفته‌است تا از رسیدن آن‌ها به ری جلوگیری کند. سرانجام پرویز کشته می‌شود و پروین که مورد توجه یک سردار عرب قرار گرفته‌است، از ناامیدی به زندگی خود پایان می‌دهد. در داستان کوتاه «تاریک‌خانه»، راوی با شخص مرموزی همسفر می‌شود که نمی‌خواهد با انسان‌های دیگر ارتباطی داشته و در لذت‌های آن‌ها شریک باشد. او در عوض قصد دارد به درون زهدان مادر بازگردد. در پایان داستان، راوی جسد مردِ منزوی را در اتاق بیضی شکل خود که مانند رحم مادر، عنابی است می‌یابد در حالی که مانند جنینی پاهایش را به درون شکم خود جمع کرده‌است.
فیلم "طعم گیلاس" به کارگردانی عباس کیارستمی محصول ۱۳۷۶ خورشیدی، دربارهٔ مردی به نام بدیعی است که قصد خودکشی با دارو را دارد و به دنبال فردی می‌گردد که پس از مرگش بر روی او که در قبری دراز خواهد کشید، خاک بریزد. این فیلم در سال ۱۹۹۷ میلادی برندهٔ نخل طلای جشنوارهٔ کن شد.
یک پژوهش که در سال ۲۰۰۵ میلادی با تهیهٔ پرسشنامه‌هایی از ۱۵۶ دانش‌آموز ایرانی با میانگین سنی ۱۶٫۵، و ۱۶۷ دانش‌آموز سوئدی با میانگین سنی ۱۷ انجام شده‌است نشان داده‌است که دانش‌آموزان سوئدی در مقایسه با دانش‌آموزان ایرانی، نگرش آزادی‌خواهانه‌تری نسبت به خودکشی داشته‌اند. به‌عنوان نمونه آن‌ها معتقد بوده‌اند که خودکشی مانند یک حق برای فرد است. در عوض دانش‌آموزان ایرانی معتقد بوده‌اند که انسان مجاز به کشتن خود نبوده، و افرادی که اقدام به خودکشی می‌کنند باید تنبیه شوند. در مقایسه با نوجوانان ایرانی، نوجوانان سوئدی برای دوستی که خودکشی ناموفق داشته‌است پذیرش بیشتری داشته‌اند. همچنین نسبت نوجوانان ایرانی که معتقد به زندگی پس از مرگ و نیز معتقد به تنبیه پس از مرگ بوده‌اند از نسبت نوجوانان سوئدی که چنین دیدگاه‌هایی داشته‌اند بیشتر بوده‌است.
نتیجهٔ پژوهش ریاضی و نجفیان‌پور بر روی ۶۰ زن ایرانی و تاجیکی (۳۰ زن از استان ایلام و ۳۰ زن از توابع شهر دوشنبه) که خودکشی ناموفق داشته‌اند نشان داده‌است که عوامل اجتماعی مؤثر بر خودکشی آن‌ها عبارتند از: احساس فقر نسبی، القای فرهنگی، تعصبات نامعقول و ناموس پرستی (عوامل بیرونی)، نبودِ ارتباط مناسب میان نسل‌ها، خشونت خانوادگی، نبودِ حریم خصوصی در محل زندگی، روابط سرد خانوادگی، ازدواج اجباری، تجربهٔ عشقی ناموفق و چندهمسری (عوامل درونی). از تفاوت‌های یافت‌شده در میان دو کشور می‌توان به خشونت خانگی اشاره کرد که در تاجیکستان به دلیل آن‌که مردان از خانه دور هستند به وسیلهٔ مادرشوهر تشدید می‌شود. مورد دیگر هم چندهمسری است که در ایران بیشتر به‌صورت پنهانی و با صیغه انجام می‌شود اما در تاجیکستان با وجود منع قانونی، مردان اقدام به ازدواج مجدد می‌کنند و گاهی همسرانشان زندگی مشترک دارند.افراد شناخته شده
صلاح عبد الصبور (زادهٔ ۱۹۳۱ در زقازیق، مصر - درگذشتهٔ ۱۹۸۱) نویسنده، ناقد و یکی از نخستین شعرا نوگرای عرب و مصر است.
صلاح عبد الصبور در سال ۱۹۳۱ در روستای زقازیق زاده شد و بعد از اتمام دوره دبیرستان در رشته ادبیات عرب در دانشگاه قاهره تحصیل نمود. او از کودکی به شعر علاقه داشت و اولین شعرش در دوران دبیرستان در مجله القاهره منشر شد. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه مدتی در دبیرستان‌ها ادبیات درس داد و پس از استعفا شروع به فعالیت در مؤسسه مطبوعاتی روز الیوسف کرد. او به فعالیت مطبوعاتی علاقه زیادی داشت و در طول حیاتش با مجلات الاداب، صباح الخیر، الشعب و روز الیوسف همکاری کرد، همچنین او مدتی در بخش فرهنگی مجله الاهرام دبیر ادبی بود و مدتی نیز سردبیری مجله الکاتب را به عهده داشت. صلاح عبدالصبور چند سال رایزن سفارت مصر در دهلی بود و در هنگامی که ریاست نمایشگاه بین‌المللی کتاب قاهره را بر عهده داشت از شرکت دادن اسرائیل امتناع کرد که این عمل باعث درگیری او با انور سادات رئیس‌جمهور وقت مصر شد. وی در ۱۳ اوت ۱۹۸۱ در پنجاه سالگی بر اثر سکته قلبی بدرود حیات گفت.
عبد الصبور از پیشگامان شعر نو در مصر محسوب می‌شود. او در ابتدا واقع گرایی سوسیالیست بود و بعدها به موضوعات معنوی و مسائل فراطبیعی و تصوف گرایش یافت. او از تی.اس. الیوت بسیار تأثیر پذیرفت آن‌چنان‌که خود می‌گوید:
جامعهٔ آمریکایی برای مدیریت عمومی ( ASPA)، انجمنی حرفه‌ای با حدود ۱۰٬۰۰۰ عضو در ایالات متحده است که به حمایت از کنفرانس‌ها و ارائه خدمات حرفه‌ای در راستای انجام مطالعات پیرامون اجرای سیاست حکومتی، مدیریت عمومی، و در حد کمتر، برنامه‌های جامعهٔ شهروندی می‌پردازد. کنفرانس سالانهٔ این انجمن، رویدادی مهم برای علاقه‌مندان به موضوعات بروکراسی، مدیریت شهری، ارزیابی برنامه، مدیریت عمومی و سایر مباحث مدیریت عمومی از قبیل بودجه‌ریزی و نظریۀ بودجه، برنامه‌ریزی استراتژیک دولت، تجزیه و تحلیل سیاسی، مدیریت پیمان، مدیریت کارکنان، و مباحث دیگر در این راستا محسوب می‌شود.
این انجمن در ۱۹۳۹ و در ارتباط با مدیریت دولت مرکزی و گزارش کمیتۀ براون‌لو تأسیس شد. جامعهٔ آمریکایی برای مدیریت عمومی حامی نشریهٔ بررسی مدیریت عمومی، نشریهٔ مدیریت خدمات سلامت و انسانی، بودجه‌ریزی و مالی عمومی، و سایر نشریه‌های بین‌المللی است که به بیش از ۳۰ حوزه می‌رسد (مانند حوزهٔ اجرا و مدیریت عمومی، حوزهٔ زنان در مدیریت عمومی، حوزهٔ مدیریت محیط زیست و منابع طبیعی، حوزهٔ مدیریت و اجرای دولتی).
رفتار اجرایی: مطالعه‌ای از فرایندهای تصمیم‌گیری در سازمان اجرایی، کتابی از هربرت الکساندر سیمون (۱۹۱۶-۲۰۰۱) است. در این کتاب تأکید می‌شود "تصمیم‌گیری اساس اجرا است، و ادبیات تئوری اجرا باید به سوی منطق و روانشناسی انتخاب انسان پیش برود"، و در این کتاب تلاش می‌شود تا با تشریح سازمان‌های اجرایی "روشی برای تحلیل علمی این موضوع فراهم آورد". ویرایش اول کتاب در سال ۱۹۴۷؛ دوم، در ۱۹۵۷؛ سوم، در ۱۹۷۶؛ و چهارم، در ۱۹۹۷. رفتار اجرایی به بنیادی برای جنبش اقتصادی به نام مکتب کارنگی منتج گردید.
این کتاب، مفاهیمی بین رشته‌ای از علوم اجتماعی از قبیل علوم سیاسی و علم اقتصاد ارائه می‌دهد. سیمون در آثار بعدی خود از قبیل علوم مصنوعی (۱۹۶۹) از برخی ایده‌های مطرح در این کتاب بر می‌گردد. آکادمی سلطنتی علوم سوئد از این کتاب تحت عنوان "عصر جدید اجرا" در مراسم اعطای جایزه نوبل اقتصاد به سیمون در ۱۹۷۸ یاد می‌کند. این کتاب به عنوان پنجمین کتاب مدیریت اثرگذار قرن بیستم به وسیلهٔ آکادمی مدیریت انتخاب شده‌است.
یولیوس اوپرت (زادهٔ ۹ ژوئیهٔ ۱۸۲۵- مرگ ۲۱ اوت ۱۹۰۵ در پاریس) آشورشناس آلمانی-فرانسوی یهودیتبار بود.
اوپرت در ۱۸۴۷ میلادی از دانشگاه کیل فارغ‌التحصیل شد. یک سال پس از آن وی به فرانسه رفت و به آموزگاری زبان آلمانی پرداخت. در ۱۸۵۱ میلادی به همراه یک هیئت باستان‌شناسی فرانسوی به سرپرستی فولژانس فرنل به میان رودان و ماد رفت. در ۱۸۵۴ که به فرانسه بازگشت به پاس خدماتش تابعیت این کشور را نیز به دست آورد. سپس به مطالعه یافته‌های باستان‌شناختی‌اش به ویژه در زمینه خط میخی پرداخت. در ۱۸۵۵ میلادی وی کتابی را به نام "نگارش باستانی" منتشر ساخت که طی آن اهالی آشوریه را تورانیان (به باور خود مردمان ترک و مغولی‌زبانان) انگاشته و خط میخی را نیز اختراع آنان فرض کرده‌بود. اگرچه این فرضیات از سوی پژوهشگران رد شد.
اثر دیگر وی "وقایع‌نگاری آشوریان و بابلیان" بود که در ۱۸۵۶ منتشر شد. در ۱۸۵۷ او استاد سانسکریت و لغت‌شناسی تطبیقی مدرسهٔ زبان‌ها وابسته به کتابخانه ملی فرانسه گردید. از ۱۸۷۶ او بر تاریخ ماد متمرکز شد و حاصل پژوهش‌هایش در این زمینه کتاب "مردمان و زبان مادها" نشر شده به سال ۱۸۷۹ میلادی بود.
Wikipedia contributors, "Julius Oppert," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Julius_Oppert&oldid=711420925 (accessed March 30, 2016).
دوما (به عربی: دوما) یکی از شهرهای سوریه واقع در شهرستان دوما است. این شهر ۱۱۰٬۸۹۳ نفر جمعیت دارد و مانند بسیاری از شهرهای دیگر سوریه عموم مردم مسلمان سنی هستند و ۴۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مدیریت پالوسا، یک صندوق پوشش ریسک آمریکایی است که در ۱۹۹۳ بوسیلهٔ دیوید تپر و جک والتون تأسیس شده است و به‌طور تخصصی در زمینهٔ اوراق بدهی شرکت‌های با بحران مالی فعالیت می‌کند. مدیریت آپالوسا در سهام شرکت‌های سهامی عام و بازارهای با درآمد ثابت در سراسر دنیا سرمایه‌گذاری می‌کند.
اریحا () یکی از شهرهای سوریه واقع در منطقه اریحا در استان ادلب است که غیر از شهر اریحا دو منطقه دیگر به نام‌های احسم و محمبل دارد. این شهر ۳۹٬۵۰۱ نفر جمعیت دارد و ۶۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
در طول جنگ داخلی سوریه، اریحا صحنه درگیری بین نیروهای دولتی و شورشی بود. ارتش آزاد سوریه با وجود توانایی وسیع دولت برای تهاجم گسترده، یک سری از حملات دولت را بین مارس و ژوئن ۲۰۱۲ دفع کرد.Mariam Karouny, “Soldiers wary as residents rage in Syria’s Idlib,” Reuters, 10 May 2012. این شهر در ۱۱ اوت ۲۰۱۲ توسط دولت سوریه پس گرفته شد.
در اواخر ژوئیه ۲۰۱۳، شورشیان بخش‌هایی از اریحا را به کنترل خود درآوردند. در حالی که نیروهای دولتی سه پاسگاه را در داخل شهر مستقر کرده بودند.
در ۲۵ مه ۲۰۱۵، ائتلاف جیش‌الفتح شهر اریحا را به‌طور کامل به کنترل خود درآورد. Phe nổi dậy chiếm thành phố cuối cùng tại tỉnh Idlib "Rebels take last city in Idlib Province" . "Baotintuc". Retrieved June 6, 2015.
در ۲۱ فوریه ۲۰۱۸، جبهه تحریر سوریه اریحا را از تحریر الشام پس گرفت.
قرداحه (به عربی: القرداحة) یکی از شهرهای سوریه واقع در شهرستان القرداحه است. این شهر ۸٬۶۷۱ نفر جمعیت دارد و ۳۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تانگو و کش فیلمی آمریکایی در سبک اکشن، کمدی و پلیسی که توسط آندری کونچالوفسکی در سال ۱۹۸۹ساخته شد. این فیلم در ۲۲ دسامبر ۱۹۸۹در ایالات متحده منتشر شد.
پلیس لس آنجلس ستوان ریموند تانگو (سیلوستر استالونه) و پلیس مرکز شهر لس آنجلس ستوان گابریل کش (کرت راسل) شهرت اخلال و دستگیری در عملیات قاچاق در حوزه‌های قضایی مربوطه را به دست آورده بودند. یک روز، آنها از یک محل معامله مواد مخدر شبانه، آگاه می‌شوند. هر دو کارآگاه برای اولین بار در محل هم را ملاقات می‌کنند، اما کشف یک جسد که سیم شنود به آن وصل است و همچنین مقداری پول و اسلحهٔ ستوان گابریل کش که بر روی زمین است باعث می‌شود که دادگاه و اف‌بی‌آی آن دو را قاتل بدانند. قاضی دادگاه آن دو را به ۱۸ ماه زندان محکوم می‌کند ولی آن دو می‌دانند که قاچاقچیان و جاسوسان در اف‌بی‌آی برایشان پاپوش دوخته اندو با ورود به زندان، زندانیانی که به دست آن دو زندانی شده‌اند، قصد جان آن دو را دارند پس به فکر فرار از زندان می‌افتند…
اتاق سبز یا اتاق انتظار یک فیلم ترسناک مهیج و جنایی محصول ایالات متحدهٔ آمریکا است که توسط جرمی سالنی‌یر نوشته و کارگردانی شده‌است.
از جمله بازیگران این فیلم می‌توان به آنتون یلچین، ایموجن اشاره کرد
داستان دربارهٔ یک گروه موسیقی راک است که درگیر قتل یک شخص در هنگام خروج آن‌ها از محل اجرای نمایش می‌شوند….
رنج یک بازی ویدئویی و شوتم آپ است که در سال ۱۹۹۲ میلادی توسط شرکت Art & Magic تولید و به وسیله «سایگنوسیس» به‌طور انحصاری برای رایانه‌های آمیگا در اروپا منتشر گردید.
این محصول، یک بازی دوبعدی شوتم آپ با پس زمینه و فضاهای فانتزی و سوررئال است. قهرمان بازی یک جغد (نماد شرکت سایگنوسیس) است که در مسیری طولانی (شش مرحله"Agony" در illusionware.it پر از دشمن و هیولاهای فراوان) در حال پرواز می‌باشد. این جغد می‌تواند دشمنان خود را در مسیر، با فرستادن اکوهای کشنده از سر راه برداشته و به آن‌ها ضربه بزند.
بر طبق کتابچه راهنمای رسمی این محصول، داستان بازی اینگونه نقل گردیده: «جادوگر بزرگ خورشیدی (اکانتروپسیس)Acanthropsis به بهای از دست دادن جان خود، موفق به کشف «نیروی عظیم کهکشانی» می‌شود. او قبل از مرگش رمز و راز این نیروی عظیم را به شاگردانش (الستسAlestes و منتورMentor) یاد می‌دهد. منتور از این نیرو برای مقاصد شیطانی خود استفاده کرده و الستس را تبدیل به یک جغد می‌کند، و اینک الستس در قامت یک جغد برای انتقام و رسیدن به «نیروی عظیم کهکشانی» باید از میان افراد و تله‌های منتور به سلامت بگذرد.»
به دلیل محدودیت‌های حافظه رم موجود در آمیگا، این بازی هیچ قسمتی برای معرفی داستان و قهرمان بازی ندارد."Agony" trivia در MobyGames
این بازی به خوبی از توانایی‌های رایانه آمیگا استفاده می‌کند، از جمله این قابلیت‌ها می‌توان به استفاده مناسب از میزان رنگ‌ها، استفاده از حالت گرافیکی برای خلق تصاویر بین مرحله‌های بازی، سه لایه گرافیکی به صورت موازی برای ایجاد پس زمینه لغزان مراحل و استفاده از پلت رنگ قابل جابجایی و پلت پس زمینه چشمک زن جهت شبیه سازی رنگ‌های بیشتر، اشاره کرد. این بازی بر روی سه عدد فلاپی دیسک منتشر و بر روی تمامی مدل‌های آمیگا قابل استفاده بود. موزیک استفاده شده در قسمت تیتر بازی، مانند بقیه موسیقی‌های تولید شده آمیگا با استفاده از سمپل‌های صوتی ساخته شده بود.
تم موسیقی این بازی توسط «تیم رایت»Tim Wright تهیه شده و به صورت کلاسیک توسط پیانو نواخته می‌شود. این تم موسیقی توسط گروه موسیقی دیمو بورگیر و در قطعه Sorgens Kammer از آلبوم Stormblåst مورد استفاده قرار گرفت."Agony" notes در Psygnosiss البته این گروه از این موضوع اطلاع نداشت که این تم مربوط به «تیم رایت» و بازی «رنج» است و طی ماه‌ها مذاکره بین ویل رایت و دیمو بورگیر، در نهایت این گروه در ضبط مجدد آلبوم Stormblåst از این قطعه موسیقی استفاده نکرد.
موسیقی نهایی تیتراژ بازی مقدار کمی با نسخه‌ای که «تیم رایت» برای شرکت Art & Magic تهیه کرده بود، تفاوت داشت. Franck Sauer (طراح هنری بازی) به ویل رایت پیشنهاد بهبود قطعه ساخته شده با پیانو را داد و از او خواست اجازه تغییر آن را به او بدهد. «تیم رایت» با این امر موافقت کرد اما موفق نشد قطعه تغییر یافته را تا هنگامی که بازی به صورت کامل منتشر شد بشنود و نتیجه آن اشتباه‌هایی در پس و پیش شدن نت‌های موسیقی این قطعه در نسخه نهایی بود، این اشتباه توسط گروه موسیقی «دیمو بورگیر» نیز به همین شکل تکرار شده بود.
این بازی به صورت انحصاری برای سری رایانه‌های آمیگا و فقط در اروپا منتشر گردید و بنابراین تعداد بازتاب محدودتری نسبت به بازی‌های دیگر داشت، اما با این وجود، نقدهای مثبتی از مجلات اختصاصی آمیگا دریافت کرد."Agony" Critic Reviews در MobyGames
پل هانگرفورد و پل گلدن جوبیلی () مجموعه‌ای از پل‌هایی روی عبور رودخانه تیمز در لندن است.
این پل که شامل چند خط راه‌آهن و مسیر پیاده‌رو میشود در سمت شمال از ایستگاه راه‌آهن چارینگ کراس شروع شده در سمت جنوب در نزدیکی ایستگاه واترلو به پایان می‌رسد.
سر خار گل یکی از گونه‌های سردهٔ مخروط‌سانان است.https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Echinacea_pallida&oldid=669365591
مری کلر کینگ (زاده ۲۷ فوریه ۱۹۴۶) زیست‌شناس آمریکایی است. او هم‌اکنون استاد دانشگاه واشنگتن است.
زمانی که مری پنج ساله بود، بهترین دوستش را به خاطر سرطان از دست داد. به همین دلیل و برای درمان چنین بیماری‌هایی به علم علاقه‌مند شد.
روز جهانی معماری نخستین دوشنبه ماه اکتبر هر سال است که مصادف با روز جهانی اسکان بشر است. این روز از سوی اتحادیه بین‌المللی معماران (UIA) بدین عنوان نام‌گذاری و مشخص شده‌است.معماری نیوز، "روز جهانی معماری مشخص شد"، نوشته‌شده در ۱۱ مهر ۱۳۹۱؛ بازدید در ۱۱ فروردین ۱۳۹۵.
اتحادیه بین‌المللی معماران از سال ۲۰۰۵ با هدف «"یادآوری به جهانیان برای مسئولیت جمعی‌شان برای آینده سکونت بشر"» نخستین دوشنبه ماه اکتبر هر سال را به عنوان "روز بین‌المللی معماری" نام‌گذاری کرد. این روز پیش از این به عنوان روز جهانی اسکان بشر از سال ۱۹۸۶ از سوی سازمان ملل متحد نام‌گذاری شده‌بود. هر ساله در این روز مراسم‌هایی در رابطه با حق انسان‌ها در رابطه با داشتن مسکن مناسب و نیز همایش‌هایی در رابطه با معماری برگزار می‌شود.آرک‌دیلی، "روز جهانی معماری گرامی باد" (به انگلیسی)، نوشته‌شده در ۱ اکتبر ۲۰۱۲؛ بازدید در ۱۱ فروردین ۱۳۹۵.
تئاتر مستقل تهران Tehran Mostaghel Theater یکی تالارهای نمایش خصوصی در شهر تهران در خیابان رازی بود که در ضلع شرقی بوستان دانشجو و مجموعهٔ فرهنگی هنری تئاتر شهر قرار داشت. این مجموعهٔ فرهنگی هنری به صورت غیررسمی در آذرماه ۱۳۹۴ خورشیدی هم‌زمان با هفته تئاتر لهستان در ایران افتتاح شد. این مجموعه در بهمن ماه همان سال با اجرای باد شیشه را میلرزاند به صورت رسمی افتتاح شد افتتاح عمومی این مجموعه با اجرای نمایش باد شیشه را می‌لرزاند به کارگردانی هستی حسینی و مصطفی کوشکی در ۲۵ بهمن ۱۳۹۴ برگزار شد.
این مجموعه فرهنگی خصوصی که یکی از بزرگترین تالار خصوصی نمایش در ایران محسوب می‌شد با زیربنای ۱۱۰۰ متر و سالن انتظار ۳۰۰ متری با ظرفیت چینش دو سویه و سه سویه به میزان ۲۳۰ نفر و چینش تک صندلی به شکل یک سویه به‌شمار ۱۶۵ تماشاچی بود همچنین این مجموعه دارای یک تالار بلک باکس با ارتفاع ۱۶۸ متر با قابلیت چینش ۱۰۴ صندلی در سه جهت را دارا بود. بر طبق گفته‌های مصطفی کوشکی مدیر «تئاتر مستقل تهران»؛ اولویت حمایت این مجموعه به اجرای نمایش‌های باکیفیت یا گروه‌های دانشجویی خواهد بود که قابلیت رشد و پیشرفت در زمینه اجرای حرفه‌ای نمایش را داشته باشندمیزبانی تئاتر مستقل تهران تنها از آثار باکیفیت ، "روزنامه تعادل"، چهارشنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۴، شماره ۲۱۴
«تئاتر مستقل تهران» در سال ۱۳۹۹ پس از همه گیری کووید ۱۹ و عدم حمایت دولت تعطیل شد.
مری وودارد لسکر (زاده ۳۰ نوامبر ۱۹۰۰ - مرگ ۲۱ فوریه ۱۹۹۴) فعال ضد سرطان آمریکایی است. او تلاش بسیاری برای افزایش بودجه تحقیقات حوزه سلامت و پزشکی انجام داد و بنیاد لسکر را به همین منظور تأسیس نمود.
مادر مری، سارا جانسون، در دههٔ ۱۸۸۰ از ایرلند به آمریکا مهاجرت کرده و به عنوان فروشنده در شیکاگو مشغول به کار شده بود و چنان در کار خود موفق بود که تبدیل به یکی از مدیران فروش با بالاترین دستمزد شد. مری در مورد مادرش نوشت: «او زنی بود که هر چیزی را که می‌خواست می‌توانست بفروشد.»
مری لسکر اولین کارش را در گالری فروش تابلوهای هنری اروپایی در نیویورک به دست آورد، یک حرفه سخت که بیش از هر چیزی به زیرکی و شم اقتصادی فرد بستگی داشت. در اواسط دهه ۱۹۳۰، لسکر گالری را ترک کرد و شرکت نساجی Hollywood patterns را تأسیس کرد. این شرکت بسیار موفق بود و او را به یک زن تاجر فوق‌العاده موفق و قدرتمند مبدل نمود.
مری لسکر در سال ۱۹۳۹، آلبرت لسکر را که رئیس شصت ساله شرکتی تبلیغاتی بود ملاقات کرد و ۱۵ ماه بعد از آن با او ازدواج کرد.
مری هنگامی که جوان بود مادرش را بر اثر عوارض ناشی از سکته قلبی از دست داد. او بعد از این حادثه مأموریت جدید خود را یافت: «من علیه سکته قلبی و سرطان مبارزه خواهم کرد». مبارزه علیه سرطان را به همراه همسرش آلبرت لسکر آغاز نمود. اما پس از مدت کوتاهی همسرش را نیز به دلیل سرطان از دست داد. مری تا آخر عمر از مبارزه علیه سرطان دست نکشید. از قضا، آژانس تبلیغاتی همسرش سیگار کشیدن را با شعار «L.S.M.F.T. – شانس خوب به معنای دخانیات خوب» تبلیغ کرده بود خطرات سیگار کشیدن در آن دوران به خوبی شناخته نشده بود.Lasker Foundation در واقع، مسئولیت ویژه آلبرت در شرکت او این بود که زنان بیشتری سیگار بکشند، زیرا آنها به عنوان سیگاری بسیار عقب از مردان بودند.Flappers and the New American Woman
لسکر و همسرش از پیشنهاد بیمه درمانی ملی در زمان رئیس‌جمهور هری ترومن حمایت کردند.Mary Lasker and the Growth of the National Institutes of Health پس از شکست آن، لسکر بودجه تحقیقاتی را بهترین راه برای ارتقا بهداشت عمومی دانست.
در سال ۱۹۴۲ او و شوهرش با هم بنیاد لسکر را برای ارتقاء تحقیقات پزشکی به‌وجود آوردند.Mary W. Lasker, Philanthropist For Medical Research, Dies at 93 جایزه لسکر معتبرترین جایزه آمریکایی در تحقیقات پزشکی محسوب می‌شود.Collectionsاز سال ۲۰۱۵، هشتاد و هفت برنده لسکر برای دریافت جایزه نوبل ادامه داده‌اند.The Lasker Awards
لسکر و همسرش اولین کسانی بودند که از قدرت تبلیغات و تبلیغات مدرن برای مبارزه با سرطان استفاده کردند. آنها به انجمن کنترل سرطان آمریکا پیوستند که در آن زمان کم‌کار و بی‌اثر بود. آنها آن را به انجمن سرطان آمریکا تبدیل کردند و هیئت مدیره آنرا کنار زدند. لسکر و همسرش پس از آن مبالغی را جمع‌آوری کردند و مقدار زیادی از آن را در کار تحقیق گذاشتند. انجمن سرطان آمریکا همچنین از طریق مبارزات ضد سیگار برای پیشگیری و مبارزه با سرطان ریه اقدام کرد. آنها با استفاده از زمان مساوی تبلیغات در تلویزیون قادر به مقابله با تبلیغات سیگار با پیام‌های خود بودند.William Talman Anti-Smoking Ad 1968
در سال ۱۹۷۰، کنگره آمریکا قانون منع تبلیغات سیگار در تلویزیون را تصویب کرد، بنابراین، تبلیغات ضد سیگار نیز متوقف شد.Cigarette ads banned on TV and radio, April 1, 1970
وی پس از مرگ همسرش، کمیته ملی آموزش بهداشت را تأسیس کرد.
وی نقش‌های عمده ای در ارتقا و گسترش مؤسسه ملی سلامت داشت، و باعث شد که بودجه آن تا ۲۰۰۰ برابر از ۲٫۴ میلیون دلار در ۱۹۴۵ به ۵٫۵ میلیارد دلار در ۱۹۸۵. افزایش یابد.Casebook for The Foundation: A Great American Secret
لسکر در لابی النور روزولت برای تأیید تلاش‌های لیندون جانسون برای انتخاب شدن به عنوان نامزد دموکرات ۱۹۶۰ برجسته بود.Mary Woodard Lasker (1901-1994)
لیدی برد جانسون بارها در کتاب "دفتر خاطرات کاخ سفید" در مورد لسکر نوشت و خانه او را "جذاب" خواند مانند مکانی برای جواهرات "و تشکر از او برای هدیه دادن پیاز گل نرگس برای پارکینگ‌های کنار رود پوتوماک و برای هزاران بوته آزالیا، زغال‌اخته گلدار و سایر گیاهان که در خیابان پنسیلوانیا قرار داده شود”.
لسکر همچنین در تأمین بودجه دولت ایالات متحده برای جنگ علیه سرطان در سال ۱۹۷۱ نقش مهمی داشت.emperor of allmala
در سال ۱۹۳۸ او رئیس فدراسیون کنترل تولد آمریکا، پیشگام فدراسیون فرزندپروری تنظیم‌شده شد.
در ۱۵ سپتامبر ۱۹۷۱، خانم لاسکر به عضویت هیئت مدیره شرکت هواپیمایی برانیف ایرویز انتخاب شد. وی بعد از بس کلارک برانیف همسر توماس المر برانیف، بنیانگذار شرکت، که پس از مرگ نابهنگام همسرش در ژانویه ۱۹۵۴ به عضویت هیئت مدیره انتخاب شد، تنها دومین زن عضو هیئت مدیره برانیف بود.انتصاب مری لاسکر به هیئت مدیره برانیف نادر بود. اوبه گروه بسیار کوچکی از زنان پیوست که مدیر یک شرکت بزرگ آمریکایی شدند.https://iucat.iu.edu/iun/7523800 Flappers, and the new American woman : perceptions of women from 1918 through the
مری لاسکر دریافت کننده نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری در سال ۱۹۶۹ است. جایزه چهار آزادی ۱۹۸۷ و مدال طلای کنگره در سال ۱۹۸۹ می‌باشد. What's New: Mary Lasker Collection Added to Profiles in Science جایزه خدمات عمومی مری وودارد لاسکر به افتخار وی در سال ۲۰۰۰ تغییر نام داد. در ۱۴ مه ۲۰۰۹ خدمات پستی ایالات متحده از لاسکر با صدور تمبر با ارزش اسمی ۷۸ سنت که توسط مارک سامرز طراحی شده بود، تجلیل کرد. Biographical Overview این تمبر تا حدودی به عنوان به رسمیت شناخته شدن تعهد مجدد دولت ایالات متحده در تأمین بودجه تحقیقات زیست پزشکی منتشر شد. مراسمی نیزدر زادگاه لاسکر در ۱۵ مه ۲۰۰۹ برگزار شد.
دیوید بابین روزنامه نگار ورزشی انگلیسی است که به خاطر کارش در تلویزیون شناخته شده است. بابین در حال حاضر در پخش شبکه اسکای اسپورت در حال فعالیت است. پسر دیوید بابین جیمز بابین است که یک تهیه کننده، کارگردان و نویسنده انگلیسی است.
اسپنگلیش یک فیلم آمریکایی در ژانر رمانتیک، کمدی-درام به کارگردانی جیمز ال. بروکس و با بازی آدام سندلر، پاز وگا و تیا لئونی، ساخته سال ۲۰۰۴ است. این فیلم در ۱۷ دسامبر ۲۰۰۴ منتشر شد ولی نتوانست موفقیت زیادی را کسب نماید به طوری که با فروش ۵۰ میلیون دلاری‌اش نتوانست بودجهٔ ۸۰ میلیون دلاری‌اش را جبران نماید.
محمدعلی جدیدالاسلام (زادهٔ ۱۷ فروردین ۱۳۳۱ در تبریز)، عکاسِ پرتره و مجموعه‌دار اهل تبریز است. او با دارا بودنِ ۹۵۰ دوربین عکاسی، بزرگترین کلکسیونر دوربین‌های عکاسی در ایران است. علاوه بر دوربین، جدیدالاسلام دارای مجموعه‌ای از عکس‌های قدیمی از دوران قاجار نیز می‌باشد.
محمدعلی جدیدالاسلام در سال ۱۳۳۱ در «کوچهٔ حاج سید حسن» واقع در محلهٔ راسته کوچه در خانواده‌ای که با شغل عکاسی مأنوس بود، به دنیا آمد. همزمان با پایان دوره ششم ابتدائی نزد احمد کیابخت به آموزش عکاسی گمارده شد. جدیدالاسلام که تا به حال ۱۰ تألیف و ترجمه، ۷ مقام جشنواره‌ای و ۵۰ نمایشگاه را در کارنامه کاریش دارد، همزمان با عکاسی، آموختن نقاشی را هم در سال ۱۳۴۳ زیر نظر استادش باجالانلو شروع کرد. وی بعدها داوطلبانه معلمی پایه اول ابتدایی را انتخاب کرد و دوره‌ای را در روستای دیزج‌علی‌قلی‌بیگ از توابع هشترود به تدریس پرداخت. او در حوادث ۲۹ بهمن تبریز، حاضر بوده و تعدادی عکس از آن واقعه ثبت کرده‌است. جدیدالاسلام در سال ۵۷ راهی تهران شد تا در انستیتو تربیت مربیان امور هنری تهران مشغول تحصیل شود.
جدیدالاسلام در سال ۱۳۶۲ برای اولین بار آتلیهٔ عکاسی‌اش را دایر نمود. علی سلیمی از اولین مشاهیری است که جدیدالاسلام از وی عکس گرفته‌است. چندی نگذشت که رسام نخجوانی برای تصویربرداری از شهریار، جدیدالاسلام را انتخاب نمود. این امر باعث شد که به توصیهٔ برادرش عکاسی از پرترهٔ هنرمندان را آغاز کند. جدیدالاسلام تاکنون ۱۵۰۰ پرتره از هنرمندان تبریز، تهران و حتی باکو عکاسی کرده‌است.
هر چند پیش از این وی در رشته‌های طبیعت و نیز مستند اجتماعی نیز عکاسی کرده‌است؛ اما پرتره، تخصص اصلی وی در عکاسی است. جدیدالاسلام دارای تخصص بالائی در نورپردازی در پرتره است که خودش این را مدیون آموزش‌های رسام نخجوانی می‌داند.
او دارای بزرگترین کلکسیون دوربین‌ها در ایران به تعداد ۹۵۰ دستگاه دوربین عکاسی است. بزرگترینِ آن‌ها دوربین فانوسی است که ۲۴ در ۱۸ فیلم می‌خورد و کوچکترینِ آن‌ها نیز دوربین‌های جاسوسیِ کارخانهٔ مینوکس و هستند. قدمت برخی از این دوربین‌ها به ۱۵۰ سال می‌رسد. بعد از جدیدالاسلام، اصغر بیچاره صاحب بیشترین دوربین عکاسی در مجموعهٔ خود است. این دو مجموعه دار، روی هم دارای بیش از ۱۷۰۰ دوربین هستند.
از جمله وسایلِ موجود در مجموعهٔ وی می‌توان به لنزهای فوکلاندر، شنایدر، زایس، دوربین‌های قطع متوسط هاسل بلاد، زایسیکون، کوداک، رولیفیلکس، رولی کد، برونیکا، بوچرز (انگلیس)، دوربین‌های ۳۵میلی‌متری، انواع (با آرم حک شده رایش سوم)، نیکون، کانون، پنتاکس، کنتاکس، روبوت و انواع دوربین‌های جاسوسی، دوربین‌های استریوسکوپ برای عکاسی سه بعدی در نگاتیو و دوربین‌های فوری قدیمی اشاره کرد.
به مناسبت یکصدمین سال تأسیس بلدیهٔ تبریز نمایشگاهی از عکس‌های قدیمی جدیدالاسلام در محل نمایشگاه بین‌المللی تبریز دایر گردید. دیدار نوین، شهردار وقت تبریز از این نمایشگاه و گفتگوی وی با شهردار تبریز، جرقهٔ اولیهٔ موزهٔ شهرداری را زد. نوین دستور داد رسول جدیدالاسلام برادر محمدعلی جدیدالاسلام، عکس‌ها و وسایلی را از مناطق شهرداری جمع‌آوری کرده و اولین موزهٔ بلدیّه در کشور تأسیس گردد. وی ۱۵۰دستگاه دوربین عکاسی قدیمی به همراه تعدادی عکس به موزهٔ شهرداری اهدا کرد.
وی علاوه بر دوربین، دارای مجموعه‌ای از عکس‌های قدیمی مربوط به دوره قاجار است که شامل بیش از ۲۰۰۰ قطعه عکس اصل دوره قاجار، بیش از ۳۰۰ قطعه فیلم‌های شیشه‌ای از زمان قاجار و پهلوی اول، بیش از ۱۰۰ حلقه فیلم ۱۳۰ ساله با موضوع قالی‌های قدیمی که اکنون در اختیار موزه فرش تهران است، می‌باشد. جدیدالاسلام در سال ۱۳۹۲، مجوز گشایش نخستین موزه خصوصی عکس‌های تاریخی کشور را اخذ کرد.
پل واترلو () یک پل روی رودخانه تیمز در لندن است که ساوت بانک را به سیتی لندن و کناری وورف متصل می‌کند.
این پل که مخصوص خودرو و پیاده است برای اولین بار در سال ۱۸۱۷ ساخته شده و سپس در سال ۱۹۴۵ دوباره به طرح فعلی تجدید بنا شده‌است، پل واترلو دارای ۳۷۰ متر طول و ۲۴ متر عرض می‌باشد.
آلبرتای مرکزی ()، منطقه‌ای واقع در استان آلبرتا در کانادا است.
آلبرتای مرکزی منطقه‌ای روستایی و پرجمعیت در این استان است. زراعت و انرژی بخش مهمی از اقتصاد آن را تشکیل می‌دهد.
رودخانه ساسکاچوان در این منطقه جریان دارد.
در اساطیر یونانی، فورونئوس یکی از قهرمانان فرهنگی آرگولید، کاشف آتش و حکمران ازلی آرگوس بود. او پسر خدای رود، ایناخوس است. مادرش به قطعیت شناخته شده نیست. به قولی، ملیای، اوّلین نیمف درخت زبان گنجشک، مادر اوست. همچنین مشهور است که آرگیا، نماد سرزمین آرگولید، مادر او بوده‌است: هیژینوس در کتاب خود آورده است که ایناخوس، فرزند اوکئانوس، از طریق خواهرش آرگیا، فورونئوس را به دنیا آورد. شجره نامه منتسب به هیژینوس، فورونئوس را به عنوان یکی از مردان ازلی که مشخصاتش نزد ساکنین مناطق مختلف یونان یکسان فرض نشده ، معرفی کرده‌است. بر طبق این کتاب، او شخصیت و روح مادر خود، آرگیا، را به ارث برده بود.
زئوس او را به عنوان اوّلین حکمران پلوپونز گمارد. آنچنان که پوسانیاس نقل کرده‌است: «سابق بر این، زئوس خود حکمران مطلق آدمیان بود.امّا هرمس زبان آدمیان را گوناگون گردانید و از این طریق کامیابی زئوس در حکمرانی را تباه ساخت.»
فرونئوس پرستش هرا و استفاده از آتش و کوره را متداول کرد. به گفتهٔ پوسانیاس: «زمانیکه آبهای ابتدایی در حال عقب نشینی از روی زمین بودند، فرونئوس اوّلین کسی بود که که آدمیان را گرد هم جمع کرد و یک جامعه به وجود آورد، زیرا تا آن زمان انسانها به صورت پراکنده و قبیله‌ای زندگی می‌کردند.»
مشهور است که فرونئوس با سینا، یا سِردو یا تِلِدیس یا پِریمیده ازدواج کرد و صاحب فرزندانی شد. همچنین، در روایات مختلف فرهنگ آرگوس، شخصیتی به نام نیوب با فرونئوس ارتباط داده شده‌است. گاهی او را مادر، گاه خواهر و بعضاً همسر او معرفی کرده‌اند (حالت اخیر محتمل‌تر است). جانشین فرونئوس، آرگوس نام داشت که فرزند نیوب بود (از ارتباط با زئوس یا فرونئوس). فرونئوس همچنین پدر آپیس بود که به قولی خود حکمران آرگوس شد.
فرونئوس، در آرگوس از طریق یک آتش ابدی (که پوسانیاس خود آن را به چشم دیده بود)، پرستیده میشد. همچنین، قربانیان مراسم خاکسپاری به مقبرهٔ فرونئوس تقدیم می شدند.
مطابق داستان دیگری به روایت هلانیکوس میتیلنی، فرونئوس حداقل سه پسر به نام‌های آگِنور، یاسوس و پلاسگوس داشت. پس از مرگش، دو برادر بزرگتر سرزمین او را میان خود تقسیم کردند: پلاسگوس ، کشوری در کرانهٔ رود اراسموس به ارث برد و لاریسا را بنیان نهاد. یاسوس صاحب کشوری در نزدیکی الیس شد. پس از مرگ این دو، آگنور به سرزمین‌هایشان یورش برد و حاکم آرگوس شد.
کلمنت اسکندریه، دختری به نام پاتیا را به فرونئوس نسبت داده است. این دختر از ارتباط خود با زئوس صاحب فرزندی به نام آکائوس شد.
آلیان، داستان اخیر را تا حدودی مورد تأیید قرار می‌دهد، به ویژه جائیکه نقل می‌کند: «زئوس خود را به هیئت یک قُمری در آورد تا پاتیا را اغوا کند».
واسی-وری زبان مردمان واسی است که در درهٔ پارون در افغانستان گویشورانی دارد. واسی-وری از شاخهٔ زبان‌های نورستانی از خانوادهٔ زبان‌های هندوایرانی است. این زبان ایزوله‌ترین زبان نورستانی می‌باشد. همهٔ گویشوران این زبان مسلماننند. واکه‌های این زبان هشتایند: â, u, o, i, e, ü, ö, و a.
Wikipedia contributors, "Wasi-wari," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Wasi-wari&oldid=678052586 (accessed March 30, 2016).
پل وست‌مینستر یک پل روی تیمز در لندن است.
این پل که در تاریخ ۲۴ مه ۱۸۶۲ به بهره‌برداری رسیده دارای ۲۵۰ متر طول و ۲۶ متر عرض می‌باشد.
اینیسفیل ()، شهری در منطقهٔ آلبرتای مرکزی استان آلبرتا واقع در کشور کانادا است.
بر اساس سرشماری ۲۰۱۵ میلادی جمعیت اینیسفیل ۷۹۵۳ نفر، با اندکی افزایش نسبت به سرشماری جمعیت ۲۰۱۲ با ۷۹۲۲ نفر بوده‌است. ۴۲ درصد از کل جمعیت را مردان و زنان ۴۳ درصد را تشکیل می‌دهند. (جنسیت ۱۳ درصد از جمعیت ابراز نشده‌است)Statistics Canada (NHS 2011). "Innisfail - NHS Profile". Retrieved 2014-02-17.
ویلیام اول کنت هلند () از کنت‌شین هلند می‌باشد که از سال ۱۲۰۳ تا ۱۲۲۲ در این منصب بود، او فرزند کوچکتر فلوریس سوم کنت هلند و همسرش "آدا" از هانتینگدون بود، یکی از بزرگترین مشارکت‌های نظامی او لشکرکشی به جنگ صلیبی پنجم می‌باشد.
بوهموند چهارم انطاکیه () همچنین شناخته شده به عنوان یک چشم، فرمانروای شاهزاده‌نشین انطاکیه از پایگاه‌های صلیبیون بین سال‌های ۱۲۰۱ و ۱۲۰۵ و مجدداً از ۱۲۰۸ تا ۱۲۱۶ و دو بار از ۱۲۱۹ تا زمان مرگش بود، او همچنین از ۱۱۸۷ کنت طرابلس بود. بوهموند در جنگ صلیبی پنجم مشارکت داشت
بوهموند چهارم فرزند بوهموند سوم انطاکیه از همسر اول او "اورگیلوس هارنس" بود، در ۱۲۰۱ بر سر جانشینی او در انطاکیه اختلاف به وجود آمد، تا قبل از آن نوهٔ "ریموند" انطاکیه توسط بسیاری به عنوان جانشین در نظر گرفته شده بود.
خرید آلاسکا معاهده‌ای برای تملک آلاسکا از امپراتوری روسیه بود که در سال ۱۸۶۷ توسط مجلس سنای ایالات متحده آمریکا به تصویب رسید. روسیه تزاری قصد داشت منطقه آلاسکا خود را به فروش برساند چون از این بیمناک بود که در جنگ بریتانیا شکست خورده و این مناطق به سرزمین‌های بریتانیایی‌ها منضم شود؛ آن ها همچنین به دلیل جنگ‌های سرزمینی خود از جمله جنگ کریمه به منابع مالی بیشتری نیاز داشتند. این منطقه مساحت ۱٫۵۱۸٫۸۰۰ کیلومتر مربع را در شمال قاره آمریکا شامل می‌شد و فعالیت عمده روس‌ها در آن معاملات تجاری (لباس‌ها و منسوجات) با بومیان آلاسکایی بود.
واکنش‌ها برای خرید این ایالت بسیار بزرگ در داخل ایالات متحده عمدتاً مثبت بود، هرچند مخالفانی نیز وجود داشت که اصرار برانجام چنین معاهده‌ای را به خاطر «جنون سیورد» می‌دانستند. ویلیام سیوارد وزیر خارجه کابینه‌های ابراهام لینکلن و اندرو جانسون برای خرید آلاسکا تلاش فراوان کرد. وی برای قانع کردن سنای آمریکا به خرید آلاسکا به مبلغی که ذکر شد در نطقی طولانی جزئیات اهمیت منابع زیر زمینی، ماهی‌گیری و ... این منطقه وسیع را برشمرد. پس از این بسیاری دیگر در سنا از این خرید پشتیبانی کردند و اضافه شدن این ایالت به خاک آمریکا را حرکتی در جهت تضعیف بریتانیا و روسیه به عنوان رقبای تجاری و از طرف دیگر گسترش نفوذ اقتصادی کشور در اقیانوس آرام می‌دیدند. این خرید همچنین برای کنترل بریتانیایی‌ها روی مستعمرات اقیانوس آرام آن‌ها تهدید محسوب می‌شد. با توجه به استقبال کانادا از پیوستن بریتیش کلمبیا به اتحادیه خودشان در سال ۱۸۷۱، موضوع اتصال مستقیم زمینی آلاسکا به سرزمین اصلی ایالات متحده ملغی گردید. British Columbia and Confederation, The Canadian Encyclopedia, Dec. 19, 2014.
پس از خرید رسمی ایالت به مبلغ ۷٬۲ میلیون دلار (هر هکتار ۲ پنی)، ابتدا به عنوان بخش آلاسکا، سپس تبدیل به ناحیه آلاسکا، قلمروی آلاسکا و از سال ۱۹۵۹ به بعد با نام رسمی ایالت آلاسکا شناخته می‌شود.
آلبرتو دیاز گوتیرز (زاده ۱۴ سپتامبر ۱۹۲۸ – درگذشت ۲۵ می ۲۰۰۱) که بیشتر آلبرتو کوردا یا مختصراً کوردا یاد می‌شود، عکاس کوبایی بود که بیشتر به واسطه عکس چریک مبارز قهرمان که از مارکسیست آرژانتینی ارنستو چه‌گوارا گرفته‌است، شناخته می‌شود.
ربکا جنکینز (؛ زادهٔ ۱۹۵۹ یا ۱۹۶۰ میلادیRebecca Jenkins Biography (1960?-) در اینیسفیل) یک هنرپیشه و خواننده اهل کانادا است.
در ۱۷ ژانویه ۲۰۰۶، یک قسمت از مجموعهٔ تلویزیونی "سوپرنچرال" با بازی او پخش شد.
در ۲۰۱۲، جنکینز در فیلم مستند سارا پلی با عنوان "داستان‌هایی که ما می‌گوییم" (Stories We Tell) با بازی چشمگیر در نقش دایان، مادر پلی، ظاهر شد.