moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
فرهنگی که در یک موجودیت ژئوپلیتیکی خاص حاکم است می‌تواند در طول زمان در پاسخ به عوامل داخلی یا خارجی تغییر کند، اما این فرهنگ معمولاً بسیار مقاوم و استوار است. آنتونیو گرامشی اشاره می‌کند که توده‌ها در چنگال طبقه حاکم یکپارچه هستند. با این حال، تصویر کلی که گرامشی ارائه می‌کند، یک سیستم ایستا و بسته از سلطه طبقه حاکم نیست بلکه جامعه‌ای است که در روندی دائمی قرار دارد، جایی که ایجاد ضدهژمونی‌ها یک گزینه زنده باقی می‌ماند.
مفهوم فرهنگ غالب یا مفهوم هژمونی از یونان باستان سرچشمه گرفته. ولادیمیر لنین، یک سیاستمدار و یک نظریه‌پرداز سیاسی، این مفهوم را به عنوان «تسلط»Domination تعریف کرد، گرامشی آن را به عنوان «رهبری فکری و اخلاقی که توسط عاملیت‌ها و سازمان‌های سیاسی و فرهنگی متضاد هدایت می‌شود.» بازتعریف کرد. او این سازمان‌ها را «روشنفکران ارگانیک و سنتی» نامید که منافع طبقه کارگر را نمایندگی می‌کردند.
به عنوان مثال، در ایالات متحده، اغلب می‌شود بین فرهنگ بومیان آمریکا و فرهنگ غالبی که ممکن است به عنوان «واسپ»، «آنگلو»، «سفید»، «طبقه متوسط» و غیره توصیف شود، تمایز قائل شد. برخی از بومیان آمریکا بخشی از فرهنگ قبیله، جامعه یا خانواده خود هستند، در حالی که به‌طور همزمان در فرهنگ غالب آمریکا به عنوان یک کل مشارکت دارند. همچنین، گفته می‌شود که گروه‌های قومی در ایالات متحده در ارتباط با فرهنگ غالب، که عموماً به عنوان انگلیسی‌زبان، اجداد اروپایی و ایمان مسیحی پروتستان دیده می‌شود، وجود دارند. آمریکایی‌های آسیایی، یهودیان، آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار، لاتین تبارها، و ناشنوایان، و … به‌عنوان گزینه و عاملانی برای مخالفت، برای همگون‌سازی فرهنگی یا عاملی برای فرهنگ‌پذیری (یعنی در کنار فرهنگ غالب وجود داشته باشند) معرفی می‌شوند یا این هویت‌ها به شکل دیگری به فرهنگ غالب واکنش نشان می‌دهد.
پارک هان سول (؛ زادهٔ ۱۹ ژوئیه ۱۹۹۵) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در "پلی‌لیست بیمارستان" و "مکانیک روح" شناخته می‌شود.
پادشاه پینگ از ژو (به چینی: 周平王) با نام شخصی جی ییجیو (به چینی: 宜臼)؛ سیزدهمین پادشاه دودمان ژو و نخستین پادشاه ژو خاوری بود.
او پسر پادشاه یو ژو و ملکه شن (申后) بود.
پادشاه یو، ملکه شن و جی ییجیو را پس از اینکه شیفته صیغه خود بائو سی شد و او را ملکه و پسرش بوفو را وارث خود کرد، تبعید کرد. در نتیجه، پدر ملکه شن، مرزبان شن، با عشایر چوانرونگ و ایالت‌های محلی همدست شد تا پادشاه یو را سرنگون کنند. در نبرد کوه لی، پادشاه یو و بوفو کشته شدند و بائو سی اسیر شد. لی ییجیو بر تخت سلطنت نشست. تقریباً در همان زمان، جی هان (姬翰)، حاکم گوئو (虢公)، جی یوچن (姬余臣) را به عنوان پادشاه شیه ژو (周携王) به سلطنت رساندند، و دودمان ژو دو پادشاه هم‌دوره را دید. این وضعیت تا زمان کشته شدن پادشاه شیه توسط مرزبان ون جین (晋文侯) در سال ۷۵۰ پ. م ادامه داشت.
پادشاه پینگ پایتخت دودمان ژو باختری را از هائوجینگ به لوئویانگ در شرق منتقل کرد، بنابراین به ژو باختری پایان داد و دودمان ژو خاوری و دوره بهار و پاییز را آغاز کرد. او اولین پادشاه ژو است که در گزارش گاهشماری ژو ژوآن از او نام برده شده است.
بیش از ۱۴ قرن پس از مرگ پادشاه پینگ، وو زتیان، ملکه سلطنتی دودمان تانگ، مدعی نسب خود به پسر پادشاه پینگ، شاهزاده وو شد و نام دودمان را به ژو تغییر داد، که پس از مرگ او دوباره به تانگ بازگشت.
کانگ یانگ سوک (Kang Young-sook) ( ; متولد ۱۰ نوامبر ۱۹۶۷) رمان‌نویس اهل کره جنوبی است."Kang Young-sook" LTI Korea Datasheet available at LTI Korea Library or online at:
کانگ یانگ سوک در سال ۱۹۶۷ در Chuncheon، استان Gangwon در کره جنوبی به دنیا آمد او نویسندگی خلاق را در مؤسسه هنر سئول تحصیل کرد.
از سال ۱۹۹۰، کانگ به عنوان عضو مشاور آکادمی گفتگوی کره که در مبارزات اجتماعی مختلف از جمله جنبش اجتماعی مسیحی، فعالیت‌های زیست‌محیطی، و بحث‌های تشویقی بین ادیان مختلف، خدمت کرده‌است.
پارک هو سان (؛ زادهٔ ۱۸ اکتبر ۱۹۷۲) با نام تولد پارک جونگ هوان ()، بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش مکمل در مجموعه‌های تلویزیونی همچون "دفترچه زندان"، "آقای من"، "وکیل بی‌قانون" و "" شناخته می‌شود.
پارک هو سان از دانشگاه چونگ آنگ در رشته تئاتر فارغ‌التحصیل شده‌است. پارک ازدواج کرده‌است و سه پسر از جمله پارک جون هو، که رپر است، دارد. کیم دونگ هوا، همسر پارک هو سان، بازیگر تئاتر است و هشت سال از پارک کوچکتر است.
مارک تاچر، بارونت دوم (متولد ۱۵ اوت ۱۹۵۳ ) یک تاجر انگلیسی است. او پسر مارگارت تاچر ، نخست وزیر اسبق بریتانیا از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۷۹، و دنیس تاچر ، و برادر دوقلوی کارول تاچر است.
فعالیت اولیه او در تجارت منجر به این شد که او از موقعیت مادرش سود می برد، به ویژه در رابطه با معامله تسلیحاتی الیمامه . او در سال ۱۹۸۶ بریتانیا را ترک کرد و از آن زمان در ایالات متحده ، سوئیس ، موناکو ، آفریقای جنوبی ، جبل الطارق ، باربادوس ، گرنزی و اسپانیا زندگی کرده است. در سال ۲۰۰۴، "ساندی تایمز" ثروت او را ۶۰ میلیون پوند تخمین زد که بیشتر آن در حساب های خارج از کشور است.
در سال ۲۰۰۵، او در آفریقای جنوبی به دلیل حمایت مالی از کودتای سال ۲۰۰۴ در گینه استوایی مجرم شناخته شد و به چهار سال حبس تعلیقی و جریمه نقدی محکوم شد.
او از همسر اولش دایان بورگدورف دو فرزند دارد. او در سال ۲۰۰۸ با همسر دوم خود، سارا جین راسل (با "نام خانوادگی" کلمنس)، ازدواج کرد.
کی جون یانگ (Ki Jun-young) (هانگول 기준영؛ متولد ۱۹۷۲) نویسنده کره جنوبی است.
با اولین حضور ادبی خود را در سال ۲۰۰۹ و داستان کوتاه " "جنی" " (제니 جنی) جایزه نویسنده جدید Munhakdongne را برد. او جایزه چانگبی را برای بهترین رمان در سال ۲۰۱۱ و جایزه نویسندگان جوان Munhakdongne در سال‌های ۲۰۱۴ و 2016 دریافت کرد.
آثار کی جون یانگ دارای طرح ساده و تضاد حداقلی بین شخصیت‌ها هستند، اما همچنان می‌توانند حسی قوی از عذاب و غم را برانگیزند. آنها شخصیت‌هایی را نشان می‌دهند که به شدت از تنش‌ها و ناراحتی‌های اساسی زندگی روزمره آگاه هستند. این سبک روایی که آشفتگی زندگی روزمره را منتقل می‌کند، از ویژگی‌های اصلی آثار او است.
کیم بیول آه (Kim Byeol-ah) (متولد ۱۹۶۹) نویسنده کره جنوبی است."김별아" biographical PDF available at: http://klti.or.kr/ke_04_03_011.do#
او اهل شهر ساحلی گانگونگ در استان گانگوئون است. او کار خود را به عنوان نویسنده در سال ۱۹۹۳ آغاز کرد.
کیم از طریق توصیف روان‌شناسی‌های فردی که از وجود و سرنوشت در شرایط اجتماعی غم‌انگیز رنج می‌برند، دنیای ادبی ثابتی را می‌سازد که متعلق به خودش است."김별아" LTI Korea Datasheet: http://klti.or.kr/ke_04_03_011.do#
روایت غالب (به انگلیسی:Dominant narrative) را می‌توان برای توصیف پنجره‌ای که در آن تاریخ از دیدگاه فرهنگ غالب روایت می‌شود استفاده کرد. این اصطلاح به عنوان «دست نامرئی»invisible hand توصیف شده‌است که واقعیت و واقعیت درک شده را شکل و هدایت می‌کند. روایت غالب می‌تواند به جنبه‌های مختلف زندگی، مانند تاریخ، سیاست، یا گروه‌های فعال مختلف اشاره داشته باشد. فرهنگ غالب به عنوان اکثریت اعمال فرهنگی یک جامعه تعریف می‌شود. روایت را می‌توان به سادگی به عنوان داستان گویی، واقعی یا تخیلی تعریف کردولی این اصطلاح دارای تعریف پیچیده‌تری در روایت‌شناسی است. در مفهوم روایت غالب فقط روایت اکثریت گفته و بنابراین شنیده می‌شود. برای اکثر عموم رایج است که فقط دربارهٔ روایت مسلط بشنوند یا یاد بگیرید. نمونه‌هایی از روایت غالب را می‌توان در طول تاریخ مشاهده کرد. روایت غالب را می‌توان با محیط اجتماعی سیاسی و اجتماعی-اقتصادی که فرد در آن زندگی می‌کند نیز تعریف کرد.
روایت غالب از جهاتی شبیه به ایده فراروایت است. این اصطلاح به این مفهوم اشاره دارد که یک تجربه زیستی مشترک، یا یک روایت، تجربه، یا روایت کلی مشترک از تاریخ وجود دارد. برخلاف اصطلاح فراروایت، روایت غالب به دلایلی می‌پردازد که ممکن است باعث ایجاد روایت غالب شده باشد.
همچنین مهم است که ببینیم چه کسانی در روایت غالب گنجانده نشده‌اند و چگونه این گنجانده‌نشدگی می‌تواند بر جامعه و افراد در آن و گروه‌های حاشیه‌ای تأثیر بگذارد. همه افراد لزوماً به بخشی از روایت غالب دسترسی ندارند. ضد روایت به عنوان اصطلاحی در مورد داستان‌ها و تجربیات زیسته کسانی ابداع شده‌است که در روایت غالب نیستند یا اجازه ندارند بخشی از آن باشند. ضد روایتCounter-narrative به عنوان راهی برای به اشتراک گذاشتن داستان‌های اقلیت‌های حذف شده و مبارزه با روایت غالب استفاده می‌شود. ضد روایات، یکی از اصول شش‌گانه نظریه انتقادی نژاد است.
پادشاه هوآن از ژو (به چینی: 周桓王) با نام شخصی جی لین (به چینی: 姬林)؛ چهاردهمین پادشاه دودمان ژو و دومین پادشاه ژو خاوری بود.
پدر پادشاه هوآن پسر پادشاه پینگ، ولیعهد شیفو بود. هوآن در ۷۱۹ پ. م جانشین پدربزرگش شد.
پادشاه ژوانگ ژو پسر و جانشین پادشاه هوآن ژو بود.
در سال ۷۰۷ پ. م، نیروهای سلطنتی در نبرد شوگه (𦈡葛之战) توسط حاکم ژوآنگ ژنگ (۷۴۳-۷۰۱) شکست خوردند. خود پادشاه با تیری از ناحیه کتف مجروح شد. این شکست اعتبار خاندان ژو را از بین برد.
کیم چای وون (Kim Chae-won) نویسنده ای اهل کره جنوبی است که بیشتر به خاطر کیفیت رؤیایی نثرش شناخته شده‌است."Kim Chae-won" LTI Korea Author Database: http://klti.or.kr/ke_04_03_011.do#
کیم چای وون در سال ۱۹۴۶ در Deokso، استان گیونگگی به دنیا آمد. او نقاشی را در دانشگاه Ewha Womans خواند.
خواهر بزرگتر او کیم جی وون نیز رمان‌نویس است و هر دو خواهر جایزه ادبی معتبر یی سانگ را دریافت کرده‌اند. آنها در مجموعه داستان‌های کوتاه «خانه دوردست دریای دور» و «خانه، او آنجا نبود» همکاری کرده‌اند."김채원 " biographical PDF available at: http://klti.or.kr/ke_04_03_011.do#
زخم‌های تاریخ مدرن کره در انتهای آثار کیم قرار دارد که با زیبایی‌شناسی خیال‌انگیز و رؤیایی آن مشخص می‌شود."김채원 " biographical PDF available at:http://klti.or.kr/ke_04_03_011.do#
در سال ۱۹۸۹ جایزه ادبی یی سانگ برای «فانتزی زمستانی» به او اهدا شد.
کیم یون جونگ (Kim Eun-jung) (متولد ۱۹۷۲)، نویسنده کتاب کودکان کره جنوبی است.
کیم در سال ۱۹۷۲ در Paju، Gyeonggi-do به دنیا آمد. او در سال ۲۰۱۰ برنده جایزه ادبی کیم من جونگ برای داستانش "«پادشاه دزدها از یک دزد استقبال می‌کند»" شد.
سال بعد، او برنده نهمین جایزه ادبی Pureun برای داستانش "ترفند جادویی" شد، که بعداً در مجموعه "پدر کودکانه من" در کنار مشارکت‌های نویسندگان دیگر کودکان شین هی یونگ، ها یون یو و کیم سان یونگ منتشر شد.
کتاب بعدی کیم که در دسامبر ۲۰۱۱ منتشر شد، دربارهٔ قهرمان جوانی به نام Daepungi و تلاش‌های او برای به دست آوردن پول کافی برای خرید یک کنسول بازی ویدیویی و درگیری با مادرش بود که نتیجه آن درگیری بود.
سال بعد او رمان دیگری را با هدف پیش از نوجوانی منتشر کرد.
جدیدترین کتاب او، "مأموریت ویژه!" "بیایید از Ieodo محافظت کنیم"، ایستگاه تحقیقات دریایی در جزیره مورد مناقشه Ieodo را مورد بحث قرار می‌دهد و خوانندگان جوان را تشویق می‌کند تا به آن علاقه‌مند شوند.
لوتوس الترا (به انگلیسی: Lotus Eletre) یک شاسی‌بلند کراس‌اوور لوکس با باتری با کارایی بالا است که توسط سازنده خودروهای اسپورت بریتانیایی لوتوس کارز تولید می‌شود. این خودرو در ۲۹ مارس ۲۰۲۲ به‌عنوان اولین اس‌یووی تولیدی این شرکت و اولین خودروی تولید شده در چین معرفی شد.
کیم جونگ هوان (Kim Jeong-hwan) (زاده ۱۹۵۴) شاعر، رمان‌نویس و منتقد کره جنوبی بود."김정환" biographical PDF available at: http://klti.or.kr/ke_04_03_011.do#
کیم جونگ هوان در ۱۶ آوریل ۱۹۹۲ در سئول به دنیا آمد. او در سال ۱۹۸۰ با مدرک زبان انگلیسی از دانشگاه ملی سئول فارغ‌التحصیل شد.Book Asia: http://www.bookasia.org/bbs/view.php?id=author_e&no=43 اولین حضور رسمی ادبی خود را در تابستان ۱۹۸۰ با انتشار شش اثر از جمله «ماپو، در یک شهر کنار رودخانه» در "آفرینش و نقد" انجام داد."김정완 " biographical PDF available at: http://klti.or.kr/ke_04_03_011.do# وی در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۰ درگذشت
کیم همچنین چندین شعر واقع گرایانه منتشر کرده‌است که به رنج‌ها، ناامیدی‌ها و امیدهای minjung می‌پردازد."김정환" in the Korean Author’s Database at LTI Korea: http://klti.or.kr/ke_04_03_011.do#
ماواخوفسکی (جمع: ماواخووتسه؛ شکل مؤنث: ماواخوفسکا ) یک خانواده اشرافی لهستانی از ماواخوویتسه در مرکز لهستان بود که اولین بار در قرن پانزدهم به آنها اشاره شده است.
موسس این خانواده «بارتوئومیی ماواخوفسکی» (درگذشته‌ی ۱۴۳۳) بود. این خانواده دارای املاک بسیاری در لهستان بودند.
نشان رسمی این خانواده، نشان «ناوِنچ» بود.
نمایش بزرگ (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۹ با بازی سونگ سونگ هون، لی سون-بین و لیم جو-هوان است. این مجموعه از ۲۶ اوت تا ۱۵ اکتبر ۲۰۱۹ روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۱:۳۰ (کی‌اس‌تی) از تی‌وی‌ان برای ۱۶ قسمت پخش شد.
کیم جونگ اوک (Kim Jong-ok) (زاده ۱۹۷۳) نویسنده کره جنوبی است. او فعالیت ادبی خود را زمانی آغاز کرد که داستان کوتاهش "Georiui masulsa" (거리의 마술사 The Street Magician) در مسابقه نویسندگان جدید Munhwa Ilbo در سال ۲۰۱۲ برنده شد. برای همین داستان کوتاه جایزه بزرگ نویسندگان جوان Munhakdongne را نیز دریافت کرد.Munhakdongne . Retrieved 2017-05-10.
کیم جونگ اوک در سال ۱۹۷۳ در سئول به دنیا آمد. او در رشته ادبیات کره ای از دانشگاه کیونگ هی فارغ‌التحصیل شد. او با سون بومی، نویسنده ازدواج کرد."I Wish There Could Be a 2nd Print, I Want to Fix the 'Introduction'", "Munhwa Ilbo", Retrieved 2017-05-10.
کیم جو یونگ (Kim Joo-young) (زاده ۷ دسامبر ۱۹۳۹) نویسنده داستان‌های تاریخی اهل کره جنوبی است.
کیم در ۷ دسامبر ۱۹۳۹ در Cheongsong، Gyeongsangbuk-do در اوج اشغال ژاپن به دنیا آمد و در کودکی آزادی کره و جنگ کره را تجربه کرد. او از دبیرستان کشاورزی Daegu فارغ‌التحصیل شد و در برنامه نویسندگی خلاق در کالج هنر Seorabol (اکنون با دانشگاه Chung-Ang ادغام شده‌است) برخلاف میل پدرش شرکت کرد."Kim Joo-Young" biographical PDF available at:http://klti.or.kr/ke_04_03_011.do# اما بیشتر به خاطر داستان‌های تاریخی اش شناخته می‌شود.
اثر او با عنوان نویسنده با "شکار تابستانی" (Yeoreum sanyang) در سال ۱۹۷۰ توسط مجله Literature Monthly (Wolgan munhak) برای مقام دوم انتخاب شد از دیگر آثارش می‌توان به "روح شیطانی" (Angnyeong)، "شاگردی در دزدی" (Doduk gyeonseup) و "پرورش مدل" (Mobeom sayuk) اشاره کرد.LTI Korea Author Database: http://klti.or.kr/ke_04_03_011.do#
کیم جو یونگ به عنوان نویسنده "مهمانخانه" دار، حماسه ای تاریخی در ده جلد که به جزئیات زندگی بازرگانان دوره‌گرد در پایان قرن نوزدهم می‌پردازد، بیشتر شناخته شده‌است.
کیم جویونگ در سال ۱۹۸۲ جایزه رمان‌نویسان را برای "سفرنامه به بازار Oechon" (외촌장外村場 기행 Oechonjang gihaeng، ۱۹۸۴) و جایزه ادبی Yoo Juhyeon در سال ۱۹۸۴ برای "مسافرخانه‌دار" دریافت کرد.
پادشاه ژوآنگ از ژو (به چینی: 周莊王) با نام شخصی جی تو (به چینی: 姬佗)؛ پانزدهمین پادشاه دودمان ژو و سومین پادشاه ژو خاوری بود. او جانشین پدرش پادشاه هوآن ژو بود و از ۶۹۶ تا ۶۸۲ پ. م سلطنت کرد. پس از او پسرش پادشاه شی ژو به سلطنت رسید. او یک پسر کوچک‌تر به نام شاهزاده توی داشت.
کیم کیوم هی (Kim Keum-hee) ( ; متولد ۱۰ اکتبر ۱۹۷۹) نویسنده اهل کره جنوبی است. در اولین حضور ادبی خود را در سال ۲۰۰۹ داستان کوتاهش " "Neoui dokyumeonteu" " (너의 도큐먼트 شما) در مسابقه نویسنده کره تایمز جدید برنده شد.
او اولین مجموعه "داستان" کوتاه خود را در سال ۲۰۱۴ منتشر کرد. این کتاب برنده سی و سومین جایزه ادبی سین دونگ یوپ شد.
داستان کوتاه او " "Jo Junggyuneui segye" " (조중균의 세계 The World of Jo Jung-gyun) ششمین جایزه نویسندگان جوان Munhakdongne را در سال ۲۰۱۵ دریافت کرد.
او در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ به ترتیب برای «"Neomu hannajeui yeonae"» (너무 한낮의 연애 خیلی روشن برای عشق) و «"Munsang'» (문상 در مراسم تشییع جنازه) برنده همین جایزه شد.
در سال ۱۹۹۸، کیم در برنامه ادبیات کره ای در دانشگاه اینها ثبت نام کرد. کیم به یاد می‌آورد که «یک آدم ادبی کره‌ای بود که عاشق داستان بود و فقط می‌خواست داستان بنویسد». پس از فارغ‌التحصیلی، او به عنوان ویراستار به یک ناشر پیوست. او در دوران تصدی خود در انتشارات هم بی عدالتی‌های اجتماعی را درک کرد و هم فرصت‌هایی برای همبستگی اجتماعی. به ویژه، او از رفتار سنگین شرکت در قبال کارمندانش ناامید شد و ناشر پرداخت حقوق را به عنوان یک عمل خیرخواهانه به جای جبران منصفانه کارشان تلقی می‌کرد.
کیم نام ایل (Kim Nam-il) (Hangul 김남일؛ زاده ۱۹۵۷) نویسنده کره جنوبی است. او با حضور ادبی خود را در سال ۱۹۸۳ و داستان کوتاه " "بری" " (베리 Berry) در مجله "ادبیات عصر ما" ظاهر شد و اولین رمان خود "Cheongnyeon ilgi" (청년일기 Diary of Youth) را در سال ۱۹۸۷ منتشر کرد و از آن زمان تا کنون آثار مختلف داستانی، غیرداستانی و روزنامه‌نگاری ادبی نوشته‌است، همچنین محقق ارشد شبکه فرهنگ آسیا است. او برنده اولین جایزه ادبی Jeon Tae-il، دومین جایزه نویسنده زیبا، هفدهمین جایزه ادبی Violet, بیست و سومین جایزه ادبی Jeon Tae-il, و جایزه Kwon Jeong-saeng 2012 برای نویسندگی خلاق است.
کیم نام ایل در سال ۱۹۵۷ در سوون کره جنوبی به دنیا آمد. او زبان هلندی را در دانشگاه مطالعات خارجی هانکوک خواند و اولین کار ادبی خود را در سال ۱۹۸۳ انجام داد. او از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۰ سردبیر انجمن نویسندگان کره (در آن زمان انجمن نویسندگان آزادی‌خواه) بود و از سال ۲۰۱۰ به عنوان دبیرکل آن فعالیت می‌کرد.
۱. 라마야나 (۲۰۱۶)
"رامایانا" (۲۰۱۶)
۲. 문익환 (۲۰۱۴)
"ماه ایک هوان" (۲۰۱۴)
۳. 스토리텔링 하노이 (۲۰۱۲)
"داستان سرایی هانوی" (۲۰۱۲)
۴. 우리 민족 최고의 이야기꾼 홍명희 (۲۰۱۱)
"هونگ میونگ هوی، بهترین داستان سرای کره" (۲۰۱۱)
۵. 천재토끼 차상문 (۲۰۱۰)
"چا سانگ مون خرگوش نابغه" (۲۰۱۰)
۶. 소중한 생명을 다루는 의사 (۲۰۰۹)
"برخورد پزشکان با زندگی‌های گرانبها" (۲۰۰۹)
۷. 산을 내려가는 법 (۲۰۰۷)
"چگونه از کوه پایین برویم" (۲۰۰۷)
۸. 늘 푸른 역사가 신채호 (۲۰۰۷)
"شین چاهو، برای همیشه یک مورخ" (۲۰۰۷)
۹. 모래도시의 비밀 (۲۰۰۶)
"راز شهر شنی" (۲۰۰۶)
۱۰. 책 (۲۰۰۶)
"کتاب‌ها" (۲۰۰۶)
۱۱. 전우치전 (۲۰۰۶)
"داستان جئون وو چی" (۲۰۰۶)
۱۲. 노구치 히데요 ۰5 (2005)
"جلد ۵: Hideyo نوگوچی" (۲۰۰۵)
۱۳. 전태일 ۳2 (2005)
"جلد 32: Jeon Tae-il" (۲۰۰۵)
۱۴. 이중섭 ۰9 (2005)
"جلد ۹: Lee Jung-seob" (۲۰۰۵)
۱۵. 엘리너 루스벨트 ۳0 (2005)
"جلد ۳۰: النور روزولت" (۲۰۰۵)
۱۶. 골목이여، 안녕 (۲۰۰۴)
"خداحافظ، کوچه‌ها" (۲۰۰۴)
۱۷. 라이트 형제 (۲۰۰۴)
"برادران رایت" (۲۰۰۴)
۱۸. 통일 할아버지 문익환 (۲۰۰۲)
"مون ایک هوان مدافع قدیمی اتحاد مجدد" (۲۰۰۲)
۱۹. 세상의 어떤 아침 (۱۹۹۷)
"یک صبح در جهان" (۱۹۹۷)
۲۰. 국경 ۳부 ۱, 2 (1996)
"کتاب مرز ملی ۳ جلد ۱–۲" (۱۹۹۶)
۲۱. 국경 ۲부 ۱, 2 (1995)
"کتاب مرز ملی ۲ جلد ۱–۲" (۱۹۹۵)
۲۲. 국경 ۱부 ۱، ۲، 3 (1993)
"کتاب مرز ملی ۱ جلد ۱–۳" (۱۹۹۶)
۲۳. 은혜갚은 까치 (۱۹۹۳)
"سرخابی که بدهی خود را پس داد" (۱۹۹۳)
۲۴. 떠돌이꽃의 여행 (۱۹۹۳)
"سفرهای گل سرگردان" (۱۹۹۳)
۲۵. 나무꾼과 선녀 (۱۹۹۲)
"هیزم شکن و پری" (۱۹۹۲)
۲۶. 마니오크가 된 마니 (۱۹۹۲)
"Mani Who Became Manioc" (1992)
۲۷. 천하무적 (۱۹۹۲)
"شکست ناپذیر" (۱۹۹۲)
۲۸. 일과 밥과 자유 (۱۹۸۸)
"کار، غذا و آزادی" (۱۹۸۸)
۲۹. 전진하는 동지여 (۱۹۸۸)
"رفیق عزیز در حال حرکت به جلو" (۱۹۸۸)
۳۰. 청년일기 (۱۹۸۷)
"خاطرات جوانان" (۱۹۸۷)
1. บ้านหลังนี้มีแต่รอยยิ้ม (تایلندی)
2. ทะเลและผีเสื้อ (تایلندی)
۱. ۲۰۱۰: هفدهمین جایزه ادبی بنفش
۲. ۲۰۱۰: دومین جایزه نویسنده زیبا
۳. ۱۹۸۹: اولین جایزه ادبی Jeon Tae-il
کیم هو سونگ (Kim Sol) (متولد ۱۹۷۳) که با نام مستعار کیم سول (هانگول 김솔) شناخته می‌شود، نویسنده کره جنوبی است.
با حضور ادبی خود را در سال ۲۰۱۲ و داستان کوتاهش " "Naegiui Mokjeok" " (내기의 목적 The Goal of a Bet) در مسابقه نویسندگی جدید کره تایمز برنده شد. او نویسنده مجموعه داستان کوتاه "Amseutereudam garaji seil du beonjjae" (암스테르담 가라지 세일 두 번째 Amsterdam Garage Sale دور دوم) و مجموعه تخیلی فلش "Mangsang, eo" of Language (망lusion) است. همچنین برنده سومین جایزه ادبی Moonji، بیست و دومین جایزه ادبی کیم جون سونگ و هفتمین جایزه نویسندگان جوان Munhakdongne است.
کیم به خاطر عشقش به کافکا شروع به نوشتن کرد. زمانی که در دانشگاه بود برنده یک مسابقه نویسندگی شد.
فقدان آموزش رسمی نویسندگی به او اجازه داده‌است که از قراردادهای روایی منحرف شود. او به ندرت جزئیات روایی مانند زمان، مکان و ملیت یا جنسیت شخصیت‌ها را مشخص می‌کند و در عوض بر خود عمل داستان‌گویی تمرکز می‌کند.
۱. 망상، 어(語) (۲۰۱۷)
"زبان توهم" (۲۰۱۷)
۲. 암스테르담 가라지세일 두번째 (۲۰۱۴)
"دور دوم فروش گاراژ آمستردام" (۲۰۱۴)
۱. ۲۰۱۷: جایزه نویسندگان جوان Munhakdongne
۲. ۲۰۱۵: جایزه ادبی کیم جون سونگ
۳. ۲۰۱۳: جایزه ادبی Moonji
پادشاه شی از ژو (به چینی: 周僖王) با نام شخصی جی هوچی (به چینی: 姬胡齊)؛ شانزدهمین پادشاه دودمان ژو و چهارمین پادشاه ژو خاوری بود. او جانشین پدرش پادشاه ژوآنگ ژو بود و از ۶۸۱ تا ۶۷۷ پ. م سلطنت کرد. پس از او پسرش پادشاه هوی ژو به سلطنت رسید.
در زمان او چین به ایالت‌های زیادی تجزیه شده بود که فقط اسماً تابع پادشاه بودند؛ پادشاه شی ژو دیگر حتی قدرتمندترین شخصیت چین نبود (حاکم هوآن از ایالت چی بود).
محمدشریف سعیدی (متولد ۱۹۷۰، جاغوری) شاعر افغانستانی از مردمان هزاره مقیم سویدن است.
سعیدی در چهار سالگی پدرش را از دست داد. او در نوجوانی به تنهایی از افغانستان به پاکستان و سپس به ایران مهاجرت کرد. در سال ۱۳۶۶ وارد مدرسه ذوالفقار اصفهان شد و پس از چهار سال تحصیل به قم رفت. در آنجا ده سال به تحصیل زبان و ادبیات عربی و معارف اسلامی در مرکز جهانی علوم اسلامی، زبان انگلیسی در دانشگاه باقرالعلوم و علوم سیاسی در دانشگاه مفید پرداخت. وی در سال ۱۳۸۰ ایران را ترک کرد و در سویدن اقامت گزید. در سویدن ابتدا یادگیری زبان سوئدی را آغاز کرد و تحصیلات متوسطه و دبیرستان خود را از ابتدا ادامه داد. او بعداً مدرک روابط بین‌الملل را در دانشگاه گوتنبرگ و مدرک دیگری را در بخش شرق‌شناسی در زبان و ادبیات فارسی (فارسی، سوئدی، انگلیسی) از دانشگاه اوپسالا دریافت کرد.
سعیدی شعر و داستان را از انگلیسی و سوئدی به فارسی ترجمه کرد. ترجمه‌های سعیدی در مجلات در دری، خط سوم، روایت و همچنین در وبلاگ و حساب فیسبوک سعیدی منتشر شده‌است. مجموعه داستان‌های ویلی کیرکلوند، نویسنده و فیلسوف سوئدی با ترجمه سعیدی آماده انتشار است.
مجموعه شعر سعیدی به شرح زیر منتشر شده‌است:
پادشاه هوی از ژو (به چینی: 周惠王) با نام شخصی جی لانگ (به چینی: 姬閬)؛ هفدهمین پادشاه دودمان ژو و پنجمین پادشاه ژو خاوری بود. او جانشین پدرش پادشاه شی ژو بود و از ۶۷۶ تا ۶۵۲ پ. م سلطنت کرد. پس از او پسرش پادشاه شیانگ ژو به سلطنت رسید.
ماری اسکاتلند فیلمی در ژانر درام، زندگی‌نامه‌ای و تاریخی به کارگردانی جان فورد در سال ۱۹۳۶، با بازی کاترین هپبورن در نقش فرمانروای قرن شانزدهم ماری، ملکه اسکاتلند و محصول شرکت آر. ک. ئو است."Variety" film review; August 5, 1936, p. 16."Harrison's Reports" film review; July 25, 1936, p. 119. این فیلم اقتباسی از نمایش‌نامه مکسول اندرسون به نام "ماری ملکه اسکاتلند" نوشته شده در سال ۱۹۳۳ است و فیلم‌نامه آن توسط دادلی نیکولز نوشته شده‌است.
جینجر راجرز می‌خواست نقش ماری را بازی کند و تستی روی صحنه انجام داد، اما شرکت آر. ک. ئو درخواست او را برای بازیگری در فیلم رد کرد و احساس کرد که این نقش با چهره او مناسب نیست.
ماری (کاترین هیپبورن)، با بر عهده گرفتن تاج و تخت خود به‌عنوان ملکه اسکاتلند، وحشت در دل ملکه الیزابت اول (فلورنس الدریج) می‌اندازد.
پس از ۱۸ سال تحمل در زندان به دستور الیزابت، به ماری پیشنهاد داده می‌شود که اگر تاج و تخت خود را کنار بگذارد عفو می‌شود. آیا او این معامله را می‌پذیرد یا در عوض می‌میرد؟
این فیلم به حقیقت تاریخی نزدیک نیست و ماری (کاترین هیپبورن) را به‌عنوان یک کشته‌شده مظلوم و همسر سومش جیمز هپبورن، ارل بوفول (فردریک مارچ) در مقابل ماری به عنوان یک قهرمان رمانتیک نشان می‌دهد. در حالی که بوفل به عنوان یک آدم بی‌اخلاق معروف بوده است و فقط آخرین ازدواج او با ماری حقیقی بوده است. با توجه به موقعیت تاریخی ماری، حبس کاذب الیزابت یکم و فتنه پروتستان انگلیسی در اسکاتلند، ادعای او را برای تاج و تخت اسکاتلند و تاج و تخت انگلستان تضعیف کرد و او را به تهدیدی مستقیم برای الیزابت یکم تبدیل کرد.
در ابتدای فیلم، ماری به عنوان وارث قانونی هنری هفتم، پادشاه انگلستان توصیف می‌شود، در حالی که در واقع او وارث جیمز پنجم، پادشاه اسکاتلند بوده است.
نقدهای معاصر این فیلم به طور کلی مثبت بود. فرانک اس. نوجنت از "نیویورک تایمز" نوشت که "ترکیبی عالی و صرفا کافی" دارد. او نوشت که فیلم دارای «عمق، نشاط، گرما و انسانیت» بود، اما دارای صحنه‌هایی بود که «نشاطی که در نمایش‌نامه بود را نداشتند» و شخصیت (کاترین هپبورن) را در مقایسه با ماری واقعی بسیار ملایم می‌دانست.
مجله "ورایتی": «بازیگران فوق‌العاده قوی» و کارگردانی «مطمئنانه» فورد و بازی هپبورن را اینگونه توصیف کرد: "نه واقعا ماری استوارت، بلکه کتی هپبورن. و این به نفع فیلم است زیرا شخصیت ماری را بسیار قابل قبول‌تر می‌کند." با این حال، بازبینی فیلم را خیلی طولانی و پایان آن را بسیار غمگین می‌داند، و قبول کرد فیلم نمی‌تواند بدون استناد تاریخی پایان یابد.
گزارش "فیلم دایلی": درام تاریخی تاثیرگذار به خوبی کار شده و با تمایز با داستان واقعی ساخته شده است."""
"موشن پیکچرز دایلی": این فیلم را "یک درام فوق العاده قدرتمند" با اجرای "صادقانه، هوشمندانه و واقعی" هپبورن نامید.""
راسل مالونی در «نیویورکر» فیلم را نقد منفی کرد و نوشت که علیرغم ارزش تولید بالای آن، «این فیلم ربطی به مکسول ندارد. نمایش‌نامه اندرسون یا هر درام تاریخی دیگری در آن دوره است می‌توانست بر روی صحنه برود و تفاوتی ایجاد نمی‌کرد.»
مالونی درباره عملکرد هپبورن نوشت که او «از همان ابتدا کارت‌ها را روی او انباشته بودند، ولی مجلل بودن به طور طبیعی در شخصیت‌پردازی او اختلال ایجاد می‌کند»."
این فیلم امروزه مورد توجه منتقدان قرار نمی‌گیرد و در زمان خود، شکست در گیشه را تجربه کرد و باعث ضرر ۱۶۵۰۰۰ دلاری شد. این دومین شکست پیاپی کاترین هیپبورن بود و باعث شد که در اواخر دهه ۱۹۳۰ به او لقب "زهر باکس آفیس" داده شود و (پس از دو سال غیبت در سینما) در سال ۱۹۴۰ با فیلم «داستان فیلادلفیا» به مترو گلدن مایر بر می‌گردد.
باتو مائونگ یک محله مسکونی در ایالت پنانگ مالزی است. این منطقه در ناحیه جنوب غربی جزیره پنانگ، در نزدیکی رأس جنوب شرقی جزیره پنانگ، و در مجاورت شهر بایان لپاس و فرودگاه بین‌المللی پنانگ واقع شده‌است. باتو مائونگ، پایانگاه پل دوم پنانگ در سمت جزیره و نقطه پایانی سمت جنوبی بزرگراه تون دکتر لیم چونگ او، است. توسط دهکده‌های ماهیگیری همچون پرمتن دمر لاوت و تلوک تمپویک احاطه شده‌است.
این منطقه که در سابق یک دهکدهٔ کشاورزی بود، در اواخر قرن بیستم، توسعه آن به سوی محلهٔ مسکونی آغاز گردید. در واقع، بخشی از منطقه آزاد صنعتی بایان لپاس داخل تاون‌شیپ قرار دارد، که همین‌طور سرای مقر مرکز ورلدفیش و بندر ماهیگیری آب عمیق است.
پادشاه شیانگ از ژو (به چینی: 周襄王) با نام شخصی جی ژنگ (به چینی: 姬郑)؛ هجدهمین پادشاه دودمان ژو و ششمین پادشاه ژو خاوری بود. او جانشین پدرش پادشاه هوی ژو بود و از ۶۵۱ تا ۶۱۹ پ. م سلطنت کرد. پس از او پسرش پادشاه چینگ ژو به سلطنت رسید.
او درابتدا با بانوی دی ازدواج کرده بود ولی پس از مدتی او را رها کرد.
در سال ۶۳۵ پ. م توسط برادرش دای از پایتخت رانده شد ولی حاکم ون جین او را دوباره برتخت نشاند.
کاروانسرای کولوته (Kalta، Kuleta) (به ازبکی"Kuluta" karvonsaroyi) یک کاروانسرای سدهٔ شانزدهمی است که در خیابان مهمت عنبر در همسایگی طاق تلپک‌فروشان بخارا جای دارد. امروزه این کاروانسرا جایگاه موزهٔ آهنگری است.
پیتر دمیسون () در «یادداشت‌هایی درباره خانات بخارا» از کولوته و دیگر کاروانسراهای بخارا نام برده‌است: سرای کولوته؛ کارگران تاتار در اینجا زندگی می‌کنند و کالاهای روسی نیز انباشته می‌شود.
دانشگاه رجینا یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی است که در رجینا، ساسکاچوان، کانادا واقع شده‌است. در سال ۱۹۱۱ به عنوان یک دبیرستان فرقه ای خصوصی کلیسای متدیست کانادا تأسیس شد،later the کلیسای یونایتد کانادا، at the time there were also in Regina denominational private schools operated by the Church of England, the کلیسای کاتولیک Sisters of Our Lady of the Missions and یسوعی‌ها، and some few years later, the Lutherans. در سال ۱۹۲۵ با دانشگاه ساسکاچوان به عنوان یک کالج شروع به همکاری کرد، و در سال ۱۹۳۴ از کلیسا جدا شد و به‌طور کامل به دانشگاه واگذار شد. ; در سال ۱۹۶۱ به عنوان پردیس رجینا دانشگاه ساسکاچوان به وضعیت اعطای مدرک دست یافت. این دانشگاه در سال ۱۹۷۴ به یک دانشگاه مستقل تبدیل شد.Note: The enabling legislation is "An Act Respecting the University of Regina, Chapter U-5"; see "An Act Respecting the University of Regina, Chapter U-5" دانشگاه رجینا دارای بیش از ۱۵۰۰۰ دانشجوی تمام وقت و پاره وقت است. دانشگاه رجینا به دلیل تمرکز بر یادگیری تجربیGuide to Canadian Universities (2011 Edition). شهرت دارد و علاوه بر قرار دادن آموزش‌های مشارکتی در ۴۱ برنامه، دوره‌های کارآموزی حرفه ای و دوره‌های عملی را ارائه می‌دهد.
چن چین مینگ (Yogi Chen) (۱۹۰۶–۱۹۸۷) که با نام یوگی سی ام چن یا به سادگی یوگی چن نیز شناخته می‌شود، یک گوشه نشین چینی بود که از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۷۲ در کالیمپونگ هند زندگی می‌کرد، به ایالات متحده نقل مکان کرد و تا پایان عمر در آنجا زندگی کرد.
به گفته Ole Nydahl، چن، در جوانی در چین، از مرگ وحشت داشت و در ابتدا تمرینات تائوئیستی را برای افزایش زندگی انجام داده بود. بعداً به بودیسم روی آورد و در جستجوی تعالیم به تبت رفت و در آنجا چندین سال در غار زندگی کرد.
Sangharakshita چن را یکی از معلمان خود می‌دانست، و همراه با Khantipalo به او کمک کردند تا "مراقبه بودایی، سیستماتیک و عملی" را تدوین کند. هم Sangharakshita و هم Khantipalo چن را «غیرعادی» توصیف می‌کنند.
الیاس گوتلوب "هاوسمان" (همچنین "Haußmann"یا "Hausmann") (۱۶۹۵– ۱۱ آوریل ۱۷۷۴) نقاش آلمانی در اواخر دوره باروک بود. هاسمن به عنوان نقاش دربار در درسدن و از سال ۱۷۲۰به عنوان چهره‌نگار رسمی در لایپزیگ خدمت کرد. او بیشتر به خاطر پرتره‌اش از یوهان سباستین باخ که در سال ۱۷۴۶کشیده شد، شناخته می‌شود.
هاوسمان در گرا به دنیا آمد. او ابتدا شاگرد پدرش الیاس هاوسمان (۱۷۳۳–۱۶۶۳) بود که نقاش کنت دربار هسه بود. هاوسمن در خدمت سلطنتی هسیان بود، زیرا در سپتامبر ۱۷۱۷در توصیه نامه ای از کنت ارنست لودویگ از هسن-دارمشتات به عنوان «پسر نقاش دربار ما» نام برده شد.
کنت به او اجازه داد تا یک سفر مطالعاتی در آلمان داشته باشد، جایی که او در لوگانو با پرتره نگار فرانچسکو کارلو روسکا ملاقات کرد. هاوسمن همچنین با آدام مانیوکی، نقاش دربار درسدن، ملاقات کرد که به خوبی از او یاد می‌کند.
از سال ۱۷۲۰هاوسمان نقاش رسمی پرتره شهر لایپزیگ بود، اما در سال ۱۷۲۲ شهر را ترک کرد، احتمالاً به دلیل اختلافات با "" (انجمن نقاشان) لایپزیگ. هاوسمن و انجمن صنفی در سال‌های ۱۷۲۹و ۱۷۴۲با هم نزاع کردند زیرا او از تبدیل شدن به یک بورگر یا توافق با اتحادیه امتناع کرد. این اختلافات همچنین به عنوان دلیل پذیرفته شده‌است که مانیوکی توصیه‌نامه خود را لغو کرده‌است.
در سال ۱۷۲۳هاوسمان به عنوان نقاش درباری آگوستوس دوم مقتدر، پادشاه لهستان و انتخاب کننده ساکسونی منصوب شد. در سال ۱۷۲۵به لایپزیگ بازگشت. در سال ۱۷۲۶او مشتریان سلف خود را به دست گرفت و با پرتره ای از تاجر یوهان هاینریش لینکه شروع کرد. در دهه ۱۷۶۰، ارنست گوتلوب و آنتون گراف جایگزین او و مدرسه اش شدند. هاوسمان همچنین نقاش دیرینه روحانیت پروتستان بود.
موزه تاریخی شهر لایپزیگ، جایی که پرتره باخ نصب شده‌است، چندین نقاشی رنگ روغن دیگر از هاوسمان و انواع حکاکی‌های مسی او نیز دارد. بیشتر نقاشی‌های هاوسمن را می‌توان به راحتی تأیید کرد – او مرتباً آثار خود با نام و تاریخ پشت‌نویسی و امضا می‌کرد.
پرتره‌های اولیه هاوسمن، مانند عکس گوتفرید رایش، ترکیب بندی فردی، اجرای دقیق فنی، سطح بالایی از جزئیات و بیان احساسات واقعی را به نمایش می‌گذارد. از سوی دیگر، بسیاری از پرتره‌های بعدی دارای ویژگی‌های معمولی از تصاویر پیاپی هستند. به خصوص در سال‌های پس از ۱۷۶۰، از اندازه‌گیری‌های یکسانی استفاده می‌شود و اغلب افراد را در زاویهٔ یکسان نشان می‌دهند. اغلب لباس‌های یکسان با همان رنگ‌ها در مجموعه‌ای از پرتره‌های مقامات نسبتاً بی‌اهمیت وجود دارد. گئورگ مولر آنها را به یک «کارخانه تصویرسازی» تشبیه می‌کند.
حکاکی‌های ساخته شده توسط دیگران با عناوین، شغل و اطلاعات شخصی بهبود یافته‌است.
نقاشی‌های رنگ روغن هاوسمن و تعداد بیشتر حکاکی‌ها مقطعی از لایه‌های پیشرو بورژوازی لایپزیگ را از حوزه‌های سیاست، اداره، قضاوت، کلیسا، تجارت (به ویژه تجارت و صنایع دستی)، علم و هنر نشان می‌دهد. مثال‌ها عبارتند از:
حمله به حرم شاهچراغ یک حمله مسلحانه در محوطه حرم شاهچراغ شیراز بود که در عصر ۴ آبان ۱۴۰۱ اتفاق افتاد. در نتیجه این حمله ۱۳ نفر کشته و بیش از ۲۰ نفر زخمی شدند. قوه قضائیه ایران و سخنگوی دبیرکل سازمان ملل متحد، این رخداد را «تروریستی» توصیف کرده‌اند. ساعتی پس از این حمله، داعش با انتشار بیانیه‌ای مسئولیت این حمله را پذیرفت.
نظام جمهوری اسلامی این حادثه را به پروپاگاندا تبدیل کرد و سعی کرد معترضان در خیزش ۱۴۰۱ ایران را به خاطر رخ‌داد این حمله سرزنش کند اما برخی نیز حکومت را متهم حمله معرفی کردند که سعی دارد با یک عملیات پرچم دروغین تمرکز جمعی را از اعتراضات سراسری بردارد، برای سرکوب شدیدتر بهانه بتراشد و نیز مانع برگذاری گردهمایی بزرگداشت کوروش بزرگ در مقبره او شود. به‌دنبال هک خبرگزاری فارس، مشخص شد که سپاه پاسداران پیش از حمله به شاه‌چراغ از آن آگاه بوده‌است. در ۱۷ آذر، خبرگزاری تسنیم، وابسته به سپاه پاسداران، خبر صدور کیفرخواست پنج متهم حمله به حرم شاه‌چراغ را داد. رسیدگی به این پرونده از تاریخ ۲۶ بهمن ۱۴۰۱، در شعبه اول دادگاه انقلاب شیراز آغاز شد.
در ۱۰ آذر، خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران، از خنثی‌سازی عملیات بمب‌گذاری در روز حمله به شاه‌چراغ توسط اطلاعات سپاه استان فارس خبر داد. سپس ویدئویی از اعتراف اجباری پنج ورزشکار شیرازی منتشر شد که به گفتهٔ سپاه پاسداران، در آن نقش داشته‌اند.
خبر این حمله ابتدا توسط خبرگزاری‌های ایران منتشر شد. این رسانه‌ها در ابتدا اعلام کردند مهاجمان سه فرد مسلح بودند اما کمی بعد رئیس پلیس استان فارس اعلام کرد مهاجم یک نفر بوده‌است. به روایت ایرنا، خبرگزاری جمهوری اسلامی، مهاجمان با خودروی پژو و از ورودی خیابان ۹ دی وارد حرم شدند و در همان محل، خدام و زائران حاضر در آن ورودی را به رگبار بستند.
فیلم دوربین مدار بسته محل حمله ساعاتی بعد منتشر می‌شود. در این فیلم فردی با اسلحه کلاشنیکف از ورودی عبور و به افراد حاضر در ورودی شلیک می‌کند و به سمت شبستان می‌رود. مردم که در داخل ساختمان حرم هستند با شنیدن صدای تیراندازی در ورودی را از داخل قفل می‌کنند اما مهاجم از سمت دیگری وارد ساختمان شده و مردم را به گلوله می‌بندد. سپس نیروهای امنیتی مهاجم را دستگیر می‌کنند.
تعداد کشته‌شدگان حادثه در ابتدا ۱۵ نفر عنوان شده بود که بعدها توسط استاندار فارس، ۱۳ نفر عنوان شد. به گفته او دو نفر از کشته‌شدگان، دو بار شمارش شده بودند و در روز بعد ۲ نفر از مجروحان در بیمارستان در اثر شدت جراحات جان خود را از دست دادند. یک زن و سه کودک در میان قربانیان این حادثه گزارش شده‌است.
ساعتی پس از این حمله، گروه موسوم به دولت اسلامی، داعش، با انتشار بیانیه‌ای مسئولیت این حمله را پذیرفت. خبرگزاری اعماق بیانیه این گروه را منتشر کرد. به گفته محمدجواد اکبرین، روزنامه‌نگار و دین‌پژوه، مسئولیت پذیرفتن‌های داعش در مورد «حملات تروریستی» بر اساس اعلام بیعت خود عوامل این حملات با داعش است. به گفته او، این گروه بر اساس اعلام «منابع امنیتی» مسئولیت این حمله را پذیرفته و مشخص نیست این «منابع امنیتی» کدامند. چند روز بعد از حادثه، مجله النباء که هفته نامه رسمی داعش است، در شماره ۳۶۲ از مجله، طی خبری، مسئولیت حادثه را پذیرفت و نوشت: «در یک رویداد جدید، دولت اسلامی [داعش] در داخل یک مرقد شرک‌آمیز، ایران مجوس را هدف قرار داد و یکی از مجاهدان خلافت اسلامی به تیراندازی در داخل مرقد اقدام کرد و ده‌ها کشته و زخمی بر جا گذاشت». در این گزارش تعداد کشتگان ۲۰ نفر و تعداد زخمی‌ها بیش از ۴۰ نفر عنوان شده‌است. شبکه اعماق وابسته به داعش ویدیویی از بیعت شخصی به نام ابی عایشه العمری با خلیفه داعش منتشر کرد که ادعا می‌کند ویدیوی بیعت عامل حمله تروریستی حرم شاهچراغ شیراز است. همچنین در این شبکه تصاویری از چهره این فرد با پرچم داعش منتشر شده و به عنوان زیرنویس نام ابوعایشه العمری به عنوان عامل حمله به مرقد «شرکی» در شیراز ثبت شده‌است. خبرنامه "نبأ" داعش نیز یک روز بعد بر مسئولیت داعش و هدف از آن تأکید کرد. ولایت خراسان، شاخه مستقر در افغانستان داعش، ماه‌ها پیش از این حمله تهدیداتی را متوجه ایران کرده بود.
به گفته سید مصطفی بحرینی، دادستان شیراز، ضارب حدود ۳۰ ساله سن دارد و از یکی از کشورهای مجاور وارد ایران شده‌ اما همشهری‌آنلاین هویت این فرد را حامد بدخشان با ۲۳ سال سن اعلام کرده‌است. نورنیوز، رسانه نزدیک به شورای عالی امنیت ملی ایران، مدعی شد «مهاجمان دارای ملیت ایرانی نیستند.» مهاجم که پس از حمله و به دنبال واکنش نیروهای امنیتی و انتظامی زخمی، دستگیر و برای مداوا به یک بیمارستان شیراز منتقل شده بود در نهایت جان خود را از دست داد.
به گزارش موسسه واشینگتن از بیانیه‌های داعش می‌توان برداشت نمود که زمان این حمله ربطی با اعتراضات در جریان در ایران نداشته. توجیهات داعش برای این حمله نفرت کاملاً فرقه ای از شیعیان، که داعش آنان را مسلمانان واقعی نمی‌داند، بوده‌است. داعش از سال ۲۰۱۹ به ایران حمله ای نکرده بود، که با توجه به این که این گروه در مارس آن سال آخرین نواحی خود در سوریه را از دست داد، قابل فهم است. با اوج گرفتن نیاز داعش به بازسازی جنبش خود در نواحی مرکزی عراق و سوریه، تخصیص منابع به عملیات بیرونی برای داعش مرکزی از اولویت خارج شد.
۱۶ آبان ۱۴۰۱ و﻿زارت اطلاعات ایران در بیانیه اعلام کرد تاکنون ۲۶ تبعه خارجی از کشورهای تاجیکستان، جمهوری آذربایجان و افغانستان را در ارتباط با این حادثه دستگیر کرده‌است. به گفته وزارت اطلاعات ایران، عنصر اصلی هدایت و هماهنگ‌کننده این حادثه در داخل ایران، تبعه جمهوری آذربایجان، عنصر پشتیبانی کننده صحنه عملیات در شیراز، فردی افغانستانی به نام محمد رامز رشیدی با نام مستعار ابوبصیر و عامل تیراندازی فردی به نام سبحان کُمرونی با نام مستعار ابوعایشه و از اتباع تاجیکستان هستند.
در جریان هک خبرگزاری فارس وابسته به سپاه پاسداران، گروه هکری بلک ریوارد به بولتن محرمانه‌ای دست یافت که برای فرمانده سپاه پاسداران تهیه شده بود. این بولتن نشان می‌دهد که جمهوری اسلامی پیش از حمله به شاهچراغ از وقوعش خبر داشته اما مانع انجام نشده‌است.
این حمله همزمان با ادامه خیزش ۱۴۰۱ ایران و حضور گسترده مردم به مناسبات مراسم چهلم مهسا امینی به وقوع پیوست. این امر سبب شده تا مقام‌های جمهوری اسلامی این حادثه را به این اعتراضات مرتبط بدانند.
سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، در پیامی خواستار «مجازات» عوامل این حمله شد و از «دستگاه‌های حافظ امنیت» و قوه قضائیه خواست با «جریانی که به جان مردم و امنیت آنان و مقدسات آنان بی‌اعتنائی و بی‌احترامی روا می‌دارند» برخورد کنند. وی همچنین اشاره داشت که عاملان واقعه یقیناً مجازات خواهند شد.عاملان جنایت اندوه‌بار حرم شاه‌چراغ (ع) یقیناً مجازات خواهند شد
سید ابراهیم رئیسی، رئیس‌جمهور ایران و محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس این حمله را محکوم کردند. قالیباف اعتراضات سراسری را زمینه‌ساز این حادثه نامید. احمد وحیدی، وزیر کشور ایران، نیز مدعی شد «جریان تروریستی با استفاده از فضای اغتشاش وارد عمل شدند». اما به گفته مرتضی مقتدایی، عضو مجلس خبرگان رهبری و مدیر شورای عالی حوزه علمیه قم ارتباطی میان این حادثه و اعتراضات درجریان خیابان‌های ایران نیست.
غلامحسین محسنی اژه‌ای، رئیس قوه قضائیه نیز طی دستوری، شناسایی عوامل این حادثه را در دستور کار مقامات قضایی قرار داد. صادق لاریجانی، رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز طی پیامی، این حادثه را محکوم و از دستگاه‌های امنیتی و قضایی تقاضای بررسی این عملیات را داشت. حسین امیرعبداللهیان، وزیر امور خارجه ایران، این حمله را «پروژه چند لایه ناامن‌سازی» کشور توصیف کرد.
استفان دوجاریک، سخنگوی دبیرکل سازمان ملل متحد، در پیامی این کشتار را محکوم کرد و با مردم و دولت ایران ابراز همدردی نمود. او در پیامش هرگونه اقدامات تروریستی به خصوص حمله به مراکز مذهبی را محکوم کرد. ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، الکساندر لوکاشنکو رئیس‌جمهور بلاروس و امامعلی رحمان رئیس‌جمهور تاجیکستان، نیکول پاشینیان نخست‌وزیر ارمنستان، راجه پرویز اشرف رئیس مجلس ملی پاکستان و سخنگوی اتحادیه اروپا نیز این حمله را محکوم کرده و آن را به سید ابراهیم رئیسی رئیس‌جمهور ایران تسلیت گفتند.«جهان یکصدا حمله تروریستی به شاهچراغ را محکوم کرد»، جوان آنلاین.
وزارت امور خارجه کشورهای امارات و عمان نیز این حادثه تروریستی را محکوم کردند و پیام تسلیت فرستادند. سفارت ژاپن در ایران طی حکمی با مردم ایران ابراز همدردی و این حادثه را محکوم کرد.
هیثم بن طارق، سلطان عمان نیز از مقامات بلندپایه سیاسی بودند که به این حادثه واکنش نشان‌دادند. عمار حکیم از اعضای مجلس اعلای عراق نیز به این حمله، واکنش نشان داد. دبیرکل جنبش مقاومت اسلامی نُجَباء نیز این حادثه را محکوم کرد و در پیامش، داعش را محصول دولت ایالات متحده آمریکا خواند.
رسانه‌های رسمی و نزدیک به جمهوری اسلامی ایران، همچون مقامات کشور، به‌طور گسترده این اقدام را به «دشمن» نسبت داده و آن را با اعتراضات در جریان ایران مرتبط دانستند.
خبرگزاری تسنیم، وابسته به سپاه پاسداران، این حادثه را وابسته به «عنصر وهابی- تکفیری» دانست که در طول اعتراضات «با سوءاستفاده از ناامنی‌های اخیر، دست به اقدام تروریستی زده‌است». روزنامه کیهان، نزدیک به رهبر جمهوری اسلامی، در مطلبی با عنوان «چه کسانی تروریست‌ها را به قتل‌عام زائران تشویق کردند» تلاش کرد مسئولیت این حمله را متوجه معترضان کند.
روزنامه جوان، نزدیک به سپاه پاسداران، حمله به شاهچراغ را «پازل برنامه تهاجمی دشمن» دانست و نوشت «باید در قالب یک تهاجم ترکیبی تمام‌عیار، تجزیه و تحلیل کرد.»
خبرگزاری ایرنا نیز در عنوانی، به عدم عکس‌العمل یا پیام محکومیت کشورهای اروپایی (به‌جز فنلاند) واکنش نشان داده و سکوت آنها پس از یک روز از واقعه را با شعار دفاع از حقوق بشر، در تناقض عنوان کرده‌است.
برخی کاربران شبکه‌های اجتماعی واقعه حمله به شاه‌چراغ را «توطئه حکومت» برای «انحراف افکار عمومی» از خیزش ۱۴۰۱ ایران با تکنیک پرچم دروغین می‌دانند. همچنین در این شبکه‌ها شک و تردیدها دربارهٔ این که این حمله به دست گروه داعش انجام شده، افزایش یافت. یکی از دلایلی که برای این تردیدها اشاره شده، تاریخ بیانیه است که روز ۳۰ ربیع‌الاول است، درحالی‌که ربیع‌الاول در کشورهای عربی ۲۹ روزه است. همچنین زمان ایجاد پوستر حکومتی این اتفاق، ظاهراً قبل از ترور بوده‌است. به نوشته موسسه واشینگتن، قبول نمودن مسئولیت حمله توسط داعش، این گفته‌ها را تضعیف می‌کند.
اما به نظر می‌رسد داعش برای اثبات سیطره و تسلط خود بر نقاط مختلف جهان، مسئولیت حملات انتحاری گوناگون را به عهده می‌گیرد.
جمعی از مردم ایران در شهرهای مختلف، اقدام به راهپیمایی در محکومیت این رفتار کردند. این راهپیمایی‌ها پس از نماز جمعه روز ششم آبان ماه برگزار شد.
در پی این رویداد، سه روز عزای عمومی در استان فارس اعلام شد.
در ۷ آبان ۱۴۰۱، مراسم تشیع و تدفین کشتگان حادثه با حضور مسئولان بلندپایه حکومتی، برگزار شد. در این مراسم شعارهای «مرگ بر آمریکا»، «مرگ بر اسرائیل»، «مرگ بر آل‌سعود»، «مرگ بر انگلیس»، «زن زندگی شهادت»، و «مرگ بر فتنه‌گر» سر داده شد. اجساد کشتگان در حرم شاه‌چراغ دفن شدند. در این مراسم، حسین سلامی، فرمانده کل سپاه پاسداران، معترضان را تهدید کرد. در مقابل معترضان در برخی نقاط ایران حکومت و سپاه پاسداران را عامل این حمله معرفی کرده و شعارهایی همچون «همونی که چلاقه، قاتل شاهچراغه» یا «بسیجی، داعشی، پیوندتان مبارک» سر دادند. برخی دانشجویان دانشکده فنی دانشگاه تهران نیز روز ۷ آبان شعار «شاهچراغ، رِکس دیگه‌است، اینم یه نیرنگ دیگه‌است» دادند.
رسیدگی به پرونده قضایی این حمله، از ۲۶ بهمن ۱۴۰۱ در شعبه اول دادگاه انقلاب شیراز به ریاست سیدمحمود ساداتی و مستشاری سیدبزرگ موسوی و کریم محمدی آغاز شد. اتهامات وارده به ۵ متهم پرونده، افساد فی الارض، بغی، عضویت در گروه تروریستی داعش، و اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور اعلام شد. رئیس کل دادگستری فارس اعلام کرد که متهمان این حادثه اهل یکی از کشورهای همسایه ایران و عضو داعش هستند و در زندان بگرام در افغانستان با همدیگر آشنا شده‌اند. متهم ردیف اول این پرونده "محمد رامز رشیدی،" و متهم ردیف دوم "محمد رحمانی" (معروف به ابوخالد) نام دارند. به گزارش ایرنا، حکم اعدام «محمد رامز رشیدی» و «سید نعیم هاشمی قتالی» ۱۷ تیر ۱۴۰۲ در ملاعام اجرا شد.
شارکنادو یک تله‌فیلم، علمی تخیلی آمریکایی در ژانر فاجعه محصول سال ۲۰۱۳ به کارگردانی آنتونی سی. فرانته است. داستان فیلم مورد یک آبراهه‌ای است که کوسه‌ها را از اقیانوس بیرون می‌آورد که واقیعه آن در لس‌آنجلس می‌گذرد. این اولین قسمت از مجموعه فیلم‌های شارکنادو است. اولین بار در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۳ در کانال سای فای پخش شد، بازیگران اصلی این فیلم تارا رید، ایان زیرینگ و جان هرد می‌باشند.
بیون هی جائه (Byun Hee-jae) ( ; متولد ۲۲ آوریل ۱۹۷۴) مفسر سیاسی محافظه کار کره جنوبی است.
پادشاه چینگ از ژو (به چینی: 周頃王) با نام شخصی جی رنچن (به چینی: 姬壬臣)؛ نوزدهمین پادشاه دودمان ژو و هفتمین پادشاه ژو خاوری بود. او جانشین پدرش پادشاه شیانگ ژو بود و از ۶۱۸ تا ۶۱۳ پ. م سلطنت کرد. پس از او پسرش پادشاه کوآنگ ژو به سلطنت رسید.
بوک ژئو ایل (Bok Geo-il) (زاده ۲۰ مارس ۱۹۴۶) رمان‌نویس، شاعر، منتقد ادبی و مفسر اجتماعی اهل کره جنوبی است."Bok Geo-il" biographical PDF available at LTI Korea Library or online at:
بوک در آسان، Chungcheongnam-do، کره جنوبی متولد شد. Bok Geo-il از دانشکده بازرگانی دانشگاه ملی سئول فارغ‌التحصیل شد.
در سال ۱۹۸۷ اولین حضور ادبی خود را با رمان «"در جستجوی" کتیبه» (Bimyeongeul chajaseo) مطرح ساخت و سال بعد، اولین مجموعه اشعار او با نام "Ojangwon" (Ojangwon) منتشر شد."Bok Geo-il" LTI Korea Datasheet available at LTI Korea Library or online at:
بوک به دلیل نظریه‌هایش در حمایت از جهانی شدن زبان انگلیسی در کره بحث‌برانگیز بوده‌است.
نمایشگاه فدرال باغبانی به آلمانی Bundesgartenschau BUGA یک نمایشگاه دوسالانه باغبانی فدرال در آلمان است. همچنین موضوعاتی مانند محوطه سازی را پوشش می‌دهد. با وقوع در شهرهای مختلف، مکان در یک چرخه دو ساله تغییر می‌کند.
پادشاه دینگ از ژو (به چینی: 周定王) با نام شخصی جی یو (به چینی: 姬瑜)؛ بیست‌ویکمین پادشاه دودمان ژو و نهمین پادشاه ژو خاوری بود. او پسر پادشاه چینگ ژو بود و جانشین برادرش پادشاه کوآنگ ژو شد و از ۶۰۶ تا ۵۸۶ پ. م سلطنت کرد. پس از او پسرش پادشاه جیان ژو به سلطنت رسید.
او مقام رسمی‌ای به نام وانگسون من را فرستاد تا هدایایی به ارتش چو بدهد. او با شاهزاده ژوآنگ دیدار کرد.
فرانچسکو کارلو روسکا یا کارلو فرانچسکو روسکا، همچنین با نام ریتر فون روسکا (۱ژانویه ۱۶۹۳– ۱۱مه ۱۷۶۹) یک نقاش دوره گرد ایتالیایی-سوئیسی بود که بیشتر به خاطر پرتره هایش شناخته می شود.
اطلاعات کمی از اوایل زندگی او وجود دارد. او در توریسلا به دنیا آمد و در دانشگاه تورین در رشته حقوق تحصیل کرد، جایی که ممکن است دکترا گرفته باشد. با این حال، او به زودی به نقاشی روی آورد، اما به سختی مشتری پیدا کرد، بنابراین، زمانی در دهه ۱۷۲۰، به ونیز رفت و شاگرد یاکوپو آنیگونی شد. "Rusca, Carlo Francesco (Cavaliere)". "SIKART Lexicon on art in Switzerland". آثار تیتیان و پائولو ورونزه به ویژه تأثیرگذار بود. او برای اولین بار در این زمان با پرتره هایی از خانواده سلطنتی ساردین مورد توجه قرار گرفت. بعداً به سوئیس بازگشت و در سولوتورن و برن کار کرد.
ارتباط او با آلمان زمانی آغاز شد که در سنت بلاسین ازدواج کرد. در سال ۱۷۳۳ به دعوت کنت ویلیام هشتم به کاسل رفت و چندین پرتره بزرگ برای او خلق کرد. همسرش در سال ۱۷۳۵درگذشت و سال بعد، او به هانوفر نقل مکان کرد و سپس در سال ۱۷۳۷به پوتسدام و برلین رفت، جایی که برای خانواده سلطنتی پروس نقاشی کرد. او همچنین از ۱۷۳۸تا ۱۷۳۹در ولفنبوتل و براونشوایگ کار کرد "Rusca, Carlo Francesco (Cavaliere)". "SIKART Lexicon on art in Switzerland".
در آن سال در لندن اقامت گزید. "Rusca, Carlo Francesco (Cavaliere)". "SIKART Lexicon on art in Switzerland". پرتره های او به قدری مورد توجه قرار گرفت که پادشاه جورج دوم او را "کاوالیر" نامید، به همین دلیل است که بعدها خود را "ریتر" (شوالیه) نامید. چند سال بعد انگلستان را ترک کرد و به ایتالیا بازگشت. در دهه ۱۷۵۰در آنجا، او توسط شاخه ای از خانواده سلطنتی اسپانیا استخدام شد. او به سفر در سراسر ایتالیا ادامه داد و از میلان به عنوان پایگاه اصلی خود استفاده کرد تا اینکه در ۷۶ سالگی در آنجا درگذشت.
تله هابزی (یا معمای شلینگ) نظریه‌ای است که توضیح می‌دهد چرا جنگ پیش‌دستانه بین دو گروه به دلیل ترس دوجانبه از حمله قریب‌الوقوع رخ می‌دهد. بدون تأثیرات خارجی، این وضعیت منجر به مارپیچ ترس می‌شود (تبصره ۲۲، دور باطل، تعادل نش) که در آن ترس منجر به مسابقه تسلیحاتی می‌گردد که به نوبه خود منجر به افزایش ترس می‌شود. تله هابزی را می‌توان بر اساس نظریه بازی توضیح داد. اگرچه همکاری نتیجه بهتری برای هر دو طرف خواهد بود ولی بی‌اعتمادی متقابل منجر به اتخاذ راهبردهایی می‌شود که نتایج منفی برای هر دو بازیکن و همه بازیکنان به همراه دارد. این نظریه برای توضیح شیوع درگیری‌ها و خشونت‌ها از افراد به دولت‌ها استفاده شده‌است.
نخستین نمونه از استدلال تله هابزی، تحلیل توسیدید از جنگ پلوپونز است. توسیدید اظهار داشت ترس و بی‌اعتمادی نسبت به طرف مقابل منجر به تشدید خشونت شده‌است. این نظریه بیشتر با توماس هابز مرتبط است. توماس شلینگ (۱۴ آوریل ۱۹۲۱–۱۳ دسامبر ۲۰۱۶) اقتصاددان آمریکایی نیز ترس را انگیزه‌ای برای درگیری می‌دانست. نظر شلینگ با اعمال نظریه بازی در جنگ سرد و راهبرد هسته‌ای ایالات متحده چنین بود: در شرایطی که دو طرف در وضع تضاد ولی دارای منافع مشترکی باشند، دو طرف اغلب به جای درگیری آشکار، تلاش می‌کنند تا به توافق ضمنی دست یابند.
استیون پینکر طرفدار نظریه تله هابزی است و این نظریه را در بسیاری از درگیری‌ها و بروز خشونت بین مردم، گروه‌ها، قبیله‌ها، جامعه‌ها و دولت‌ها به کار برده‌است. مسائل مربوط به کنترل اسلحه به عنوان یک تله هابزی توصیف شده‌است. یک مثال رایج، معضلی است که هم سارق مسلح و هم صاحب‌خانه مسلح هنگام ملاقات با یکدیگر با آن مواجه می‌شوند. ممکن است هیچ‌یک از طرفین نخواهند شلیک کنند ولی هر دو از تیراندازی طرف مقابل می‌ترسند، بنابراین ممکن است تمایل به شلیک پیشگیرانه داشته باشند، اگرچه نتیجه مطلوب برای هر دو طرف این است که به کسی شلیک نشود.
نمونه مشابهی بین دو کشور، بحران موشکی کوبا است. ترس و بی‌اعتمادی متقابل بین کنشگران احتمال جنگ پیش‌دستانه را افزایش داد. تله‌های هابزی در پرونده سلاح‌های هسته‌ای را می‌توان خنثی کرد اگر هر دو طرف بتوانند حمله دوم را تهدید کنند، که توانایی مقابله با نیروی هسته‌ای پس از حمله اول است. این اساس نابودی حتمی طرفین است.استیون پینکر، اکنون روشنگری، ص ۳۱۵-۶.
شکلی از تله هابزی برای پاسخ به تناقض شکلی با این استدلال استفاده شده‌است که هر دو تمدن پیشرفته فضاپیما به جای خطر نابودی، ناگزیر به دنبال نابودی یکدیگر هستند.
با تأثیراتی که اعتماد بین دو طرف را افزایش می‌دهد، می‌توان از تله هابزی جلوگیری کرد. در مورد هابز، تله هابزی در وضع طبیعی وجود خواهد داشت که در غیاب قانون و اجرای قانون، تهدید معتبر خشونت از سوی دیگران وجود دارد. ممکن است حملات پیشگیرانه را توجیه کند. برای هابز، ما با نام بردن از حاکمی که متعهد می‌شود خشونت را با خشونت مجازات کند، از این مشکل اجتناب می‌کنیم.پینکر، استیون، ۲۰۱۸: اکنون روشنگری، کتاب‌های پنگوئن، ص ۱۷۳.توماس هابز، لویاتان، کتاب ۱، فصل سیزدهم برای مثال، در بحران موشکی کوبا، جان اف. کندی و نیکیتا خروشچف متوجه شدند در تله هابزی گرفتار شده‌اند که به آنها کمک کرد امتیازاتی بدهند تا بی‌اعتمادی و ترس کاهش یابد.
علی‌محمد غضنفری از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌ هجدهم، نوزدهم بعنوان نماینده خرم‌آباد و بیستم بعنوان نماینده کوهدشت در مجلس شورای ملی حضور داشت.
آخرین شارکنادو یک فیلم علمی تخیلی محصول سال ۲۰۱۸ آمریکا و ششمین و آخرین قسمت از مجموعه فیلم‌های شارکنادو محسوب می‌شود. این فیلم توسط آنتونی سی فرانته کارگردانی شد و ایان زیرینگ، تارا رید و کسی اسکربو نقش‌های خود را از قسمت‌های قبلی تکرار کردند. در این فیلم، فین و باند از سفر در زمان استفاده می‌کنند تا از وقوع کوسه‌ها در تاریخ جلوگیری کنند. این فیلم به‌طور کلی نقدهای منفی دریافت کرد.
محمدهاشم وکیل از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌ هجدهم، نوزدهم بعنوان نماینده سنندج در مجلس شورای ملی حضور داشت.
حسین صدقی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌ هجدهم بعنوان نماینده کاشان و نطنز در مجلس شورای ملی حضور داشت.
یدالله ابرهیمی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌ هجدهم بعنوان نماینده کرمان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
مهدی لاری از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌ هجدهم بعنوان نماینده یزد و دوره بیستم بعنوان نماینده تفت در مجلس شورای ملی حضور داشت.
گوتلیب ویلهلم رابنر (زاده ۱۷ سپتامبر ۱۷۱۴ – درگذشته ۲۲ مارس ۱۷۷۱)، نویسنده آلمانی طنزنویس و روزنامه‌نگار عصر روشنگری بود. او در واخائو در نزدیکی لایپزیگ به دنیا آمد و در درسدن درگذشت.
در سال ۱۷۴۱او اولین کار خود را به عنوان طنزپرداز در "سرگرمی‌های عقل و شوخ‌طبعی شوابه" انجام داد و متعاقباً در "Bremer Beitrage" مشارکت داشت. در طنزهای رابنر عمدتاً به حماقت طبقات متوسط پرداخته می‌شود.
مقالاتی که او در Bremer Beitrage منتشر کرد، متعاقباً در "مجموعه نوشته‌های طنز" (۲ جلد، ۱۷۵۱)، که دو جلد در سال ۱۷۵۵ به آن افزود، گردآوری شد.
رابنر به‌ویژه به‌خاطر رسالهٔ تقلیدیش، "یادداشت بدون متن" "هینکمارس فون رپکو"، بدنام است، که با تشکیل کامل خود پاورقی‌ها، اتهامی جدی علیه بیهودگی و ورشکستگی عمل پانوشت‌نویسی مطرح می‌کند. رابنر با لجاجت ادعا کرد که از آنجایی که به نظر می‌رسید پاورقی‌ها و یادداشتهای انتهایی کلید کسب شهرت ماندگار نویسندگی شده‌اند، رساله‌اش را تماماً در قسمت یادداشت‌ها نوشته و آن را به دیگران واگذار کرده‌است تا متنی را که او به شکلی عمیق حاشیه‌نویسی کرده‌است تهیه کنند.
افرادی مانند بنجامین فرانکلین و توماس پین تحت تأثیر عصر روشنگری قرار گرفتند، می‌توان گفت رابنر و دیگر نویسندگان زمان او نیروی محرکهٔ این جنبش بودند.
او در سال ۱۷۵۳ به درسدن آمد، در طول جنگ هفت ساله، در محاصره درسدن توسط پروسی‌ها در ژوئیه ۱۷۶۰، بیشتر دست نوشته‌های خود را از دست داد. اما آثار کامل او «بریفه» در سال ۱۷۷۲توسط کریستین فلیکس وایسه (۱۸۰۴–۱۷۲۶) منتشر شد.
در سال ۱۷۶۳ رابنر به شورای مالیات در درسدن ارتقا یافت، او اولین سکته مغزی خود را در سال ۱۷۶۷متحمل شد، نقاشی با عنوان و تاریخ برعکس "Steuerralh Gottlieb Wilhelm Rabener"، رنگ روغن روی بوم پس از سکته دوم او در سال ۱۷۶۹کشیده شد که در حال حاضر در یک مجموعه خصوصی نگهداری می‌شود. از جمع‌آوری مالیات او برای فردریک کبیر یا سال‌های آخر قبل از مرگش اطلاعات زیادی در دست نیست، اما به نظر می‌رسد که سکته‌های مغزی می‌تواند عامل مرگش باشد.
ایستگاه قطار شهری شهید باهنر یکی از ایستگاه‌های خط ۱ قطار شهری اصفهان که در میدان ۲۵ آبان در امتداد بلوار کاوه در اصفهان واقع شده‌است. ایستگاه بعدی در ضلع شمالی ایستگاه شهید چمران و در سمت جنوب ایستگاه شهدا است.
غلامحسین بوربور از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌ هجدهم بعنوان نماینده ملایر و نهاوند و تویسرکان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
ایستگاه قطار شهری شهدا یکی از ایستگاه‌های خط ۱ قطار شهری اصفهان که در میدان شهدا ابتدای خیابان چهارباغ در اصفهان واقع شده‌است. ایستگاه بعدی در ضلع شمالی ایستگاه شهید باهنر و در ضلع جنوبی ایستگاه تختی است.
خیابان های متصل به این ایستگاه خیابان های چهارباغ پائین - شهید فروغی - کاوه - شهید مدرس و ابن سینا است .
شارکنادو ۵: هجوم جهانی یک تله‌فیلم آمریکایی در ژانر فاجعه و علمی تخیلی به کارگردانی آنتونی سی. فرانته با بازی ایان زیرینگ، تارا رید، کسی اسکربو، بیلی بارت و دولف لاندگرن محصول سال ۲۰۱۷ است.
در قسمت پنجم سری فیلم‌های شارک‌نادو، شاهد ماجراجویی مجدد فین شپرد و دوستانش خواهیم بود. آنها می‌بایست به سراسر دنیا سفر کنند تا جلوی پدیدهٔ طوفان پر از کوسه را بگیرند. اما…