moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مایر کار خود را از سال ۱۹۸۲ در آزمایشگاه‌های تحقیقاتی فیلیپس در آیندهوون به عنوان یک دانشمند تحقیقاتی در زمینه مواد مولکولی آغاز کرد. در سال ۱۹۸۹ او به تحقیقات رویال دی‌اس‌ام در گیلن نقل مکان کرد تا رئیس گروه مواد جدید شود. در سال ۱۹۹۱ به عنوان استاد کامل شیمی آلی در گروه شیمی و مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی آیندهوون (TU / e) و در سال ۱۹۹۹ در گروه مهندسی زیست پزشکی در همان دانشگاه منتصب شد. از سال ۲۰۰۴ استاد دانشگاه برجسته علوم مولکولی در TU / e است، که از سال ۲۰۰۸ ریاست انستیتوی سیستمهای پیچیده مولکولی به عنوان مدیر علمی مشغول است. مایر از سال ۱۹۹۴ استاد کمکی شیمیایی ماکرومولکولار شیمی در دانشگاه رادبود است و از سال ۲۰۰۸ استاد برجسته مشهور در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا بوده‌است. در سال ۲۰۱۴ به عنوان استاد آکادمی علوم و علوم سلطنتی هلند پذیرفته شد.
تحقیقات مایر بر روی شیمی فراذره‌ای با خصوصیات و عملکردهای ویژه متمرکز شده‌است. این بنیاد بر اساس اصول شیمی سنتز شیمیایی و شیمیایی ارگانیک برای یافتن راه حل‌هایی برای چالش‌های علوم مواد و علوم زندگی است. او به عنوان پیشگام در زمینه مواد ماوراء مولکولی شناخته می‌شود، به عنوان اولین شیمیدانی که به عنوان یک کلاس جدید از مواد، اکتشاف و توسعه پلیمرهای سوپرامولکولار عملکردی را به دست آورد. از طریق طراحی و ترکیب مولکولی پیشرفته، وی سیستمهایی را تحقق بخشیده‌است که واحدهای مونومر خودسامانی را به زنجیرهای پلیمری فوق‌العاده مولکولهای طولانی سوار می‌کنند، و در نتیجه موادی از خصوصیات منحصر به فرد پویا برخوردارند که تصور می‌شد منحصراً برای ماکرومول‌ها محفوظ هستند. بنابراین، کلاس جدید او از ساختارهای مافوق مولکولی به تعریف اصلاح شده‌ای از توصیف هرمان استاودینگر در مورد اینکه پلیمرها چیست منجر شد.
سنتز دندریمرهای پلی (پروپیلن ایمین) که هم‌اکنون در مقادیر تجاری مناسب (در مقیاس چند کیلوگرم) در سراسر جهان تولید می‌شود. دندریمرهای او ترکیب اصلی یک اتصال دهنده فسفات را که در حال حاضر در کلینیک استفاده می‌شود تشکیل می‌دهد. مایر همچنین پلیمرهای نیمه هادی نول با تحرک الکترون بالا تولید کرد. اکتشاف او در مورد ترکیب کایرالیته و مورفولوژی مزوسکوپی در این پلیمرها منجر به ساختن یک LED شد که نور بصورت مدور قطبی منتشر می‌کند. سالها بعد از بینش نیمه هادی‌های کایرال برای بهینه‌سازی شکافت آب در یک سلول فوتوالکتروشیمیایی استفاده شد.
کشف مایر از پلیمرهای سوپرمولکولی مبتنی بر ureidopyrimidinone یک نقطه عطف در شیمی مافوق مولکولی است. او یک بلوک ساختمان چهار ضلعی دارای پیوند هیدروژنی ساده طراحی کرد که خود مکمل آن است و یک ثابت پیوند بسیار بزرگ را نشان می‌دهد. با آوردن دو عدد از این واحدها به همراه یک فضا، منجر به پلیمر مافوق مولکولی با خواص بی‌سابقه ای شد. بسته به شرایط استفاده شده از یک سو، دارای تمامی خصوصیات ماکرومولکول‌ها، در محلول و حالت جامد است، در حالی که از طرف دیگر ماهیت پویای مولکولهای آلی را که از طریق پیوندهای غیر کووالانسی به هم گره خورده‌اند، نشان می‌دهد. امروزه در بسیاری از آزمایشگاه‌های بین‌المللی دانشگاهی و صنعتی بین‌المللی مفهوم پلیمرهای ماوراء مولکولی مورد بررسی قرار می‌گیرد. آزمایشگاه مایر با موفقیت شرکت SupraPolix را راه اندازی کرده‌است، ارائه یک پلت فرم پلیمری سوپرامولکولی به عنوان یک جزء اصلی در چندین کاربرد، از جمله چسب (به عنوان الاستومرهای فوق جریان)، لوازم آرایشی و داروهای احیا کننده دریچه‌های قلبی، که کارآزمایی بالینی آن توسط شرکت هلندی / سوئیس Xeltis انجام می‌شود. .
در پی کشف وی، مایر مکانیسمهای موجود در خودسامانی شیمیایی را کشف کرد و ثابت کرده‌است که پلیمریزاسیون‌های ماوراء مولکولی، براساس مکانیسم آنها، می‌توانند طبق روشی مشابه پلیمریزاسیون‌های معمولی طبقه‌بندی شوند. پژوهش حاضر در آزمایشگاه مایر در چند جزء سیستم‌های پلیمر ابرمولکولی پیچیده تمرکز و رفتار مونتاژ خود همچنین به استفاده بالقوه از پلیمرهای ابرمولکولی به عنوان بررسی بیومیمتیک از بافت‌های بیولوژیک با استفاده از یک روش مدولار که اجازه می‌دهد تا برای تنظیم آسان از خود دینامیک به محرک‌های خارجی استفاده شود.
"بازده علمی و مدیریت تحقیق"
وی تاکنون بیش از ۶۰۰ مقاله و مقاله بررسی شده توسط همکاران منتشر کرده‌است که بیش از ۶۰٫۰۰۰ بار به آنها استناد شده‌است، و او را دارای شاخص H از بالای 110 . وی ۹۵ دانشجوی دکترا را راهنمایی کرد و بیش از ۲۵ نفر از اعضای گروه سابق وی اکنون اساتید دانشگاهی معتبر را در سراسر جهان در اختیار دارند. مایر دارای بیش از ۲۰ اختراع ثبت شده و مؤسس شرکت‌های SyMO-Chem , یک شرکت تحقیقاتی حرفه ای (۲۰۰۰) و SupraPolix , با تمرکز بر روی پلیمرهای ماوراء مولکولی (۲۰۰۳) است.
از سال ۲۰۰۶ مایر رئیس هیئت مشاوره علمی بین‌المللی DSM است، او از سال ۲۰۰۸ بنیانگذار و مدیر علمی مؤسسه سیستم‌های مولکولی پیچیده در دانشگاه فنی آیندهوون است و وی ۲۷ میلیون یورو برای برنامه تحقیق از سیستم‌های مولکولی عملکردی از سال ۲۰۱۲ را به عهده دارد. در سال ۲۰۱۷ به عنوان عضو هیئت امنای دانشگاه لیدن منصوب شد. مایر همچنین به عنوان عضو هیئت‌های مشاوره یا تحریریه بیش از ۱۰ مجله علمی، از جمله Advanced Material (از سال ۱۹۹۲)، انگوانته کمی (از سال ۱۹۹۸)، علوم شیمیایی (از سال ۲۰۱۰) و مجله انجمن شیمی شیمی آمریکا (از سال ۲۰۱۰) فعالیت می‌کند.
"دعوت نامه‌ها و عضویت‌های دانشگاهی"
مایر در بسیاری از دانشگاه‌ها به عنوان سخنرانی در این دانشگاه دعوت شده‌است.
او در سال ۲۰۰۱ سخنرانی صدمین سالگرد ون هاف در آکادمی هنرها و علوم سلطنتی هلند، سخنرانی Carothers در دوپونت ویلمینگتون در ۲۰۰۵ و سخنرانی اصلی علوم در دانشگاه Lowlands 2009 را ارائه داد.
مایر عضو منتخب آکادمی هنرها و علوم سلطنتی هلند (KNAW، از سال ۲۰۰۳) و انجمن علوم و علوم سلطنتی هلند (KHMW، از سال ۱۹۹۷) است. او همکار افتخاری انجمن تحقیقات شیمی هند (از سال ۲۰۱۲) و عضو انجمن آمریکا برای پیشرفت علم (از سال ۲۰۱۵) است. علاوه بر این، مایر به عنوان عضو افتخاری انجمن شیمی شیمی رویال هلند (KNCV، از سال ۲۰۱۸) انتخاب شده‌است.Honorary members - website of the Royal Netherlands Chemical Society
مایر جوایز برجسته متعددی دریافت کرده‌است، از جمله
میجر در سال ۱۹۵۵ به عنوان بزرگترین پسر روولوف مایر و وینی میریزر د ویت به دنیا آمد. در سال ۱۹۷۹ با Iektje Oosterbeek ازدواج کرد که دارای دو پسر است: راجر مایر (۱۹۸۵)، CTO در Paylogic در آمستردام و ویگر مایر (۱۹۸۸) که یک معمار در سیدنی است.
مهدی فاتحی متولد (۱ فروردین ۱۳۶۱، تهران) یک گرافیست و نقاش ایرانی است.
مهدی متولد ۱۳۶۱ در تهران و دانش‌آموختهٔ کارشناسی ارشد ارتباط تصویری از دانشکده هنر و معماری است. هر چند او را با پوسترهایی که برای تئاترها، گالری‌ها و رویدادهای فرهنگی و هنری طراحی کرده می‌شناسند، اما نمونه‌های شاخصی از طراحی نشانه، جلد و طراحی گرافیک کتاب نیز در مجموعه آثارش دیده می‌شود. مهدی فاتحی یکی از طراحان گرافیکی است که علی‌رغم تنوع نرم‌افزارهای دیجیتالی در خلق پوستر هنوز با تکنیک سیلک اسکرین کار می‌کند. او برنده جایزه‌های اول و دوم طراحی پوستر تئاتر از جشنواره‌های سی و پنجم، و سی و یکم تئاتر فجر، دریافت مدال برنز از هشتمین سه‌سالانه پوسترهای صحنه‌ای صوفیا، بلغارستان، برندهٔ مدال برنز در دهمین سه‌سالانهٔ بین‌المللی پوستر تویوما، ژاپن، برندهٔ بخش پوستر جشن تصویر سال نود، تقدیرشده در چهاردهمین بینال پوستر تئاتر لهستان، و دریافت بورسیه انستیتو فرانسه در پاریس. تدریس در دانشگاه سوره، دانشگاه علم و فرهنگ، دانشگاه علمی کاربردی، دانشگاه آزاد، و همین‌طور تجربه داوری در رویدادهای معتبری همچون پنجمین بینال سرو نقره‌ای، بیست و نهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، و نمایشگاه ۲۵ سال پوستر تئاتر ایران بخش دیگری از تجربیات اوست. فاتحی در بیش از ۴۰ نمایشگاه و بینال داخلی و خارجی، در کشورهایی همچون آمریکا، لهستان، ایتالیا و فرانسه شرکت کرده، و چندین نمایشگاه انفرادی در داخل و خارج از کشور برگزار کرده‌است. او عضو انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، مرکز توسعهٔ هنرهای تجسمی، و عضو هیئت مؤسس انجمن طراحان پوستر تئاتر است، و در حال حاضر در استودیوی شخصی خود "استودیو فا" به فعالیت حرفه‌ای‌اش ادامه می‌دهد.
کوباتو (به پرتغالی: Cubatão) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. کوباتو ۱۴۲٫۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۷٬۰۰۶ نفر جمعیت دارد و ۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر آگوس د سنپدرو خواهرخواندهٔ کوباتو هست.
ایتو (به پرتغالی: Itu) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. ایتو ۶۴۰٫۷۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۷٬۰۹۵ نفر جمعیت دارد و ۵۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ترس کوراسویس (به پرتغالی: Três Corações) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در مینا ژرایس واقع شده‌است. ترس کوراسویس ۸۲۸٫۰۳۸ کیلومتر مربع مساحت و ۸۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۸۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کارابیکویبا (به پرتغالی: Carapicuíba) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. کارابیکویبا ۳۴٫۵۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۹۲٬۲۹۴ نفر جمعیت دارد.
شهر مناجیو خواهرخواندهٔ کارابیکویبا هست.
پرایا گرانج (به پرتغالی: Praia Grande) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. پرایا گرانج ۱۴۹٫۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱۹٬۱۴۶ نفر جمعیت دارد و ۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پرزیدنت پرودنته (به پرتغالی: Presidente Prudente) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. پرزیدنت پرودنته ۵۶۲٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲۷٬۰۷۲ نفر جمعیت دارد و ۴۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کابو فریو (به پرتغالی: Cabo Frio) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو دو ژانیرو واقع شده‌است. کابو فریو ۴۱۰٫۴۱۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱۶٬۰۳۰ نفر جمعیت دارد و ۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر ریو دو ژانیرو خواهرخواندهٔ کابو فریو هست.
مائوآ (به پرتغالی: Mauá) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. مائوآ ۶۲٫۲۹۳ کیلومتر مربع مساحت و ۴۶۸٬۱۴۸ نفر جمعیت دارد و ۸۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایتاکاکیسیتوبا (به پرتغالی: Itaquaquecetuba) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. ایتاکاکیسیتوبا ۸۲٫۶۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵۲٬۸۰۱ نفر جمعیت دارد و ۷۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باروئری (به پرتغالی: Barueri) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. باروئری ۶۵٫۷۰۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶۲٬۲۷۵ نفر جمعیت دارد و ۷۱۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر Berilo خواهرخواندهٔ باروئری هست.
فرانکا (به پرتغالی: Franca) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. فرانکا ۶۰۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳۹۰٬۴۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژوازیرو (به پرتغالی: Juazeiro) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. ژوازیرو ۶٬۵۰۰٬۵۲۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱۵٬۱۸۳ نفر جمعیت دارد و ۳۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر سیوداد خوارس، چیئوائوا خواهرخواندهٔ ژوازیرو هست.
سائو ویسنچه (به پرتغالی: São Vicente) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. سائو ویسنچه ۱۴۷٫۸۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵۵٬۵۴۲ نفر جمعیت دارد و ۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای رزیستنسیا و ناها، اوکیناوا خواهرخوانده‌های سائو ویسنچه (سائو پائولو) هستند.
ژونژیی (به پرتغالی: Jundiaí) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. ژونژیی ۴۳۱٫۲۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰۵٬۷۴۰ نفر جمعیت دارد و ۷۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آگوس د سنپدرو (به پرتغالی: Águas de São Pedro) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. آگوس د سنپدرو ۳٫۶۱۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۷۰۷ نفر جمعیت دارد و ۵۱۵٫۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای کوباتو و Molinaseca خواهرخوانده‌های آگوس د سنپدرو هستند.
ویلا ولا (به پرتغالی: Vila Velha) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در اسپیریتو سانتو واقع شده‌است. ویلا ولا ۲۰۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴۸۶٬۲۰۸ نفر جمعیت دارد.
شهر چینگ‌دائو خواهرخواندهٔ ویلا ولا هست.
سائو ژوزه دو ریوپرتو (به پرتغالی: São José do Rio Preto) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. سائو ژوزه دو ریوپرتو ۴۳۱٫۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۵۶٬۲۴۵ نفر جمعیت دارد و ۴۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ننه خانم بارفروش ملقب به مهد علیا (زادهٔ ساری) شصتمین همسر فتحعلی‌شاه قاجار بود که در پیش او مقام بالایی داشت به طوری که لقب مهد علیا را از او گرفت.
او دختر محمد خان مازندرانی پازواری و خواهر ملا عبدالله بود. او رابطه‌ای با زنان دربار نداشته و بیشتر با شوهرش وقت می‌گذراند. او چهار فرزند از فتحعلی شاه داشت، با این که مادر ولیعهد نبود، لقب مهد علیا را داشت. چرا که آسیه‌خانم دولو، مادر عباس میرزا، زود درگذشت و مهلت داشتن لقب را نداشت. پس از ننه خانم، گلین خانم همسر عباس میرزا این لقب را گرفت.
آراساتوبا (به پرتغالی: Araçatuba) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. آراساتوبا ۱٬۱۶۷٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹۰٬۵۳۶ نفر جمعیت دارد و ۳۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژاکاری (به پرتغالی: Jacareí) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. ژاکاری ۴۶۴٫۲۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷۹٬۵۳۹ نفر جمعیت دارد و ۵۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سوزئنو (به پرتغالی: Suzano) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. سوزئنو ۲۰۶٫۲۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸۵٬۲۸۰ نفر جمعیت دارد و ۷۴۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بارباسنا (به پرتغالی: Barbacena) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در مینا ژرایس واقع شده‌است. بارباسنا ۷۵۹٫۱۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۲٬۹۸۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر بورلینگتون، آیووا خواهرخواندهٔ بارباسنا هست.
برچیوگه (به پرتغالی: Bertioga) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. برچیوگه ۴۹۰٫۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۵۶٬۵۵۵ نفر جمعیت دارد و ۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تابو دا سها (به پرتغالی: Taboão da Serra) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. تابو دا سها ۲۰٫۳۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷۲٬۱۷۷ نفر جمعیت دارد.
لیمیرا (به پرتغالی: Limeira) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. لیمیرا ۵۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰۰٬۹۱۱ نفر جمعیت دارد و ۵۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گواراچینگتا (به پرتغالی: Guaratinguetá) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. گواراچینگتا ۷۵۲٫۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۹٬۰۷۳ نفر جمعیت دارد.
امبو دا زارچز (به پرتغالی: Embu das Artes) یک شهر، شهرداری‌های برزیل و شهر ، شهرداری و در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. امبو دا زارچز ۷۰٫۴۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶۱٬۷۸۱ نفر جمعیت دارد و ۷۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر هینو، شیگا خواهرخواندهٔ امبو دا زارچز هست.
آپاره‌سیدا (به پرتغالی: Aparecida) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. آپاره‌سیدا ۱۲۱٫۰۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۶٬۲۱۷ نفر جمعیت دارد و ۵۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سانتا کروز دو سو (به پرتغالی: Santa Cruz do Sul) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. سانتا کروز دو سو ۷۳۳٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۶٬۷۷۵ نفر جمعیت دارد و ۱۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سها نگرا (به پرتغالی: Serra Negra) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. سها نگرا ۲۰۳٫۰۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵٬۹۱۲ نفر جمعیت دارد و ۹۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آراگواری (به پرتغالی: Araguari) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در مینا ژرایس واقع شده‌است. آراگواری ۲٬۷۳۰٫۶۳۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۶٬۶۹۱ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سوماری (به پرتغالی: Sumaré) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. سوماری ۱۵۳٫۴۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶۵٬۹۵۵ نفر جمعیت دارد و ۵۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پندومونهانگابا (به پرتغالی: Pindamonhangaba) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. پندومونهانگابا ۷۲۹٫۹ کیلومتر مربع مساحت دارد ۵۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
والینوس (به پرتغالی: Valinhos) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. والینوس ۱۴۸٫۵۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۰٬۲۵۸ نفر جمعیت دارد و ۶۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای بیت‌لحم و کاوارتزره خواهرخوانده‌های والینوس هستند.
پاتوس د مینس (به پرتغالی: Patos de Minas) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در مینا ژرایس واقع شده‌است. پاتوس د مینس ۳٫۱۸۹٬۷۷۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۰٬۸۹۳ نفر جمعیت دارد و ۸۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوتوکاتو (به پرتغالی: Botucatu) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. بوتوکاتو ۱٬۴۸۲٫۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۹٬۴۸۳ نفر جمعیت دارد.
سوبرا (به پرتغالی: Sobral) یک شهرداری‌های برزیل و شهرداری و شهر در برزیل است که در سئارا واقع شده‌است. سوبرا ۲٬۱۲۲٫۸۹۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۶٬۶۴۴ نفر جمعیت دارد و ۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یندایاتوبا (به پرتغالی: Indaiatuba) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. یندایاتوبا ۳۱۱٫۵۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳۵٬۳۶۷ نفر جمعیت دارد و ۶۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برگنسا پائولیستا (به پرتغالی: Bragança Paulista) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. برگنسا پائولیستا ۵۱۲٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۰٬۶۶۵ نفر جمعیت دارد و ۸۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایتاپچنینگا (به پرتغالی: Itapetininga) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. ایتاپچنینگا ۱٬۷۹۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۰٬۰۷۰ نفر جمعیت دارد.
ایتاپوی (به پرتغالی: Itapevi) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. ایتاپوی ۸۲٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲۳٬۴۰۴ نفر جمعیت دارد و ۷۴۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کاراگوتاتوبا (به پرتغالی: Caraguatatuba) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. کاراگوتاتوبا ۴۸۵٫۱۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۹٬۶۲۵ نفر جمعیت دارد و ۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آچیبایا (به پرتغالی: Atibaia) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. آچیبایا ۴۷۸٫۵۲۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴۱٬۳۹۸ نفر جمعیت دارد و ۸۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رجیسترو (به پرتغالی: Registro) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. رجیسترو ۷۲۲ کیلومتر مربع مساحت و ۵۶٬۲۸۰ نفر جمعیت دارد.
آگوس د لیندویا (به پرتغالی: Águas de Lindóia) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. آگوس د لیندویا ۶۰٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸٬۳۱۳ نفر جمعیت دارد.
ریو کلارو (به پرتغالی: Rio Claro) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. ریو کلارو ۴۹۸٫۴۲۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۱٫۴۷۳ نفر جمعیت دارد.
پرویبه (به پرتغالی: Peruíbe) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. پرویبه ۳۲۴٫۵۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶۵٬۲۲۶ نفر جمعیت دارد.
اوبا (به پرتغالی: Ubá) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در مینا ژرایس واقع شده‌است. اوبا ۴۰۷٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۴٬۰۰۴ نفر جمعیت دارد و ۳۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مونگاگوا (به پرتغالی: Mongaguá) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. مونگاگوا ۱۴۱٫۸۷ کیلومتر مربع مساحت و ۵۲٬۴۹۲ نفر جمعیت دارد و ۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باهیتوس (به پرتغالی: Barretos) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. باهیتوس ۱٬۵۶۶٫۱۶۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۱٬۳۴۴ نفر جمعیت دارد و ۵۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اولامبرا (به پرتغالی: Holambra) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. اولامبرا ۶۵٫۵۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳٬۳۷۵ نفر جمعیت دارد و ۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نووا لیما (به پرتغالی: Nova Lima) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در مینا ژرایس واقع شده‌است. نووا لیما ۴۲۸٬۴۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۸۷٬۳۹۱ نفر جمعیت دارد و ۷۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایگوآپی (به پرتغالی: Iguape) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. ایگوآپی ۱٬۹۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰٬۳۹۰ نفر جمعیت دارد و ۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فهاز د واسکونسلوس (به پرتغالی: Ferraz de Vasconcelos) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. فهاز د واسکونسلوس ۲۹٫۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۴٬۷۰۰ نفر جمعیت دارد و ۷۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نووا اودسا (به پرتغالی: Nova Odessa) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. نووا اودسا ۷۳٫۷۹ کیلومتر مربع مساحت و ۵۶٬۷۶۴ نفر جمعیت دارد و ۵۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر یلگاوا خواهرخواندهٔ نووا اودسا (سائو پائولو) هست.
سانتوس دومانت (به پرتغالی: Santos Dumont) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در مینا ژرایس واقع شده‌است. سانتوس دومانت ۴۷٬۲۴۴ نفر جمعیت دارد و ۸۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نوشته‌های وی در سیاست، قانون، هنر و فرهنگ، بر عنصر مثبت اتحاد معنوی و غیرمذهبی روسیه با پذیرش مسیحیت تأکید داشت. وی جنبش‌های دموکراتیک و لیبرال را دشمنان وحدت ملی و مذهبی مردم روسیه به تصویر می‌کشید و آنان را عناصری منفی می‌دانست. پوبدونوستسف می‌گفت که دستیابی به یک جامعه هماهنگ به معنای مسئولیت جمعی حمایت از وحدت سیاسی و مذهبی است، از این رو نظارت دقیق بر رفتار و تفکر روسی ضروری است.John Basil, "K.P Pobedonostsev and the Harmonius Society". "Canadian-American Slavic Studies" 37.4 (2003): 415-426.
پدر پوبدونوستسف، پیوتر واسیلیویچ پوبدونوستسف، استاد ادبیات دانشگاه ایالتی مسکو بود. در سال ۱۸۴۱، وی پسر ۱۴ ساله خویش را به دانشکده حقوق سن پترزبورگ، که برای آماده‌سازی جوانان برای خدمات مدنی تأسیس شده بود، فرستاد. پس از فارغ‌التحصیلی، کنستانتین پوبدونوستسف با پستی در بخش هشتم مجلس سنای مسکو وارد خدمت عمومی شد. وظیفه این اداره حل و فصل پرونده‌های حقوقی فرمانداری‌های اطراف مسکو بود. وی به سرعت در این اداره ترفیع یافت.
وی از سال ۱۸۶۰ تا ۱۸۶۵، استاد حقوق مدنی دانشگاه ایالتی مسکو بود. در سال ۱۸۶۱ تزار الکساندر دوم از او دعوت کرد تا در تئوری قانون و حکومت را فرزند و جانشینش، نیکلاس، آموزش دهد. نیکلاس جوان در سال ۱۸۶۵ درگذشت و از پوبدونوستسف جهت تدریس برادر نیکلاس الکساندر (تزار آینده الکساندر سوم) دعوت شد. در سال ۱۸۶۶ پوبدونوستسف به صورت دائم به سن پترزبورگ نقل مکان کرد. پوبدونوستسف و تزارویچ تقریباً سی سال و از جمله از زمان به تخت نشستن اکساندر به عنوان تزار در ۱۸۸۱ تا زمان مرگ وی در ۱۸۹۴، بسیار به یکدیگر نزدیک بودند.
وی به عضویت شورای امپراتوری درآمد، و در سال ۱۸۸۰ - دادستان عالی شورای کلیسای ارشد ارتودوکس روسیه شد. در این مقام وی رئیس کلیسای ارتدکس روسیه بود. در زمان سلطنت الکساندر سوم، پوبدونوستسف یکی از با نفوذترین مردان امپراتوری روسیه به‌شمار می‌آمد. وی مغز متفکر مانیفست ۲۹ آوریل ۱۸۸۱ الکساندر در بود. مانیفست سلطنت مطلقه تزلزل‌ناپذیر که اعلام می‌کرد قدرت مطلق تزار غیرقابل تغییر است و در نتیجه بر تلاش‌های لوریس-ملیکوف برای ایجاد یک نهاد نمایندگی در امپراتوری پایان نهاد.
در واقع انتصاب پوبدونوستسف در نخستین روزهای پس از ترور الکساندر دوم منجر به استعفای لوریس-ملیکوف و سایر وزرای مشتاق اصلاحات لیبرال شد. او همیشه یک محافظه کار سازش‌ناپذیر بود و هرگز از بیان جسورانه عقاید قاطع خود چشم پوشی نمی‌کرد. از این رو، در محافل لیبرال او را همیشه به کهنه پرستی، فضل‌فروشی و دشمنی با پیشرفت متهم می‌کردند.
پس از مرگ الکساندر سوم، او بیشتر نفوذ خود را از دست داد. تزار نیکلاس دوم به سیاست روسی سازی پدر خود و حتی گسترش آن تا فنلاند پایبند بود، اما در کل ایده آزار و اذیت مذهبی سیستماتیک را نمی‌پسندید، و کاملاً مخالف کاهش قدرت کلیسا در امور مدنی نبود.
در سال ۱۹۰۱، سوسیالیستی به نام نیکولای لاگوسکی سعی کرد پوبدونوستسف را ترور کند. تیراندازی از طریق پنجره دفتر پوبدونوستسف صورت گرفت اما نافرجام بود. لاگوسکی به ۶ سال کاتورا (کار اجباری) محکوم شد.
پوبدونوستسف در سال ۱۹۰۱ اقدام به تکفیر تولستوی کرد.
طی انقلاب ۱۹۰۵ روسیه که پس از جنگ با ژاپن به وقوع پیوست، پوبدونوستسف با نزدیک به ۸۰ سال سن از خدمات عمومی بازنشسته شد. وی در ۲۳ مارس ۱۹۰۷ درگذشت.
او در رمان " پترزبورگ(۱۹۱۲)" آندری بیلی با شخصیت ابلوخوف سناتور پیر تصویر شده‌است. احتمالاً او همچنین در "آنا کارنینا" لئو تولستوی با شخصیت الکسی الکساندرویچ کارنین، به تصویر کشیده شده‌است.
گرچه پوبدونوستسف بیشتر به عنوان یک دولتمرد و متفکر شناخته می‌شود، اما سهم وی در تدوین قانون مدنی روسیه قابل توجه است. وی عموماً به عنوان یکی از باسوادترین حقوقدانان اروپایی قرن نوزدهم شناخته می‌شود. اثر اصلی وی سه جلد «دوره حقوق مدنی» (Курс гражданского права) است که به ترتیب در سال‌های ۱۸۶۸، ۱۸۷۱ و ۱۸۸۰ منتشر شد.
قبل از سال ۱۹۰۵ «انقلاب اول روسیه» این دوره چندین بار با تغییرات جزئی تجدید چاپ شد. این دوره به عنوان راهنمایی برجسته برای وکلا به‌شمار می‌آمد. گفته می‌شود که مطالب این دوره پایهٔ تصمیمات شورای مدنی سنا بوده‌است. دانش عمیق نویسنده در مورد قانون مدنی روسیه منجر به توصیف بسیاری از موسساتی که قبلاً به‌طور کافی کاوش نشده بودند، مانند قانون زمین‌های مشترک شد.
علاوه بر این، پوبدونوستسف در سال ۱۸۶۵ در روزنامهٔ " Moskovskie Vedomosti" چندین مقاله ناشناس در در مورد اصلاحات قضایی الکساندر دوم منتشر کرد.
پوبدونوستسف عقیده داشت که سرشت انسان گناهکار است و ایده‌های آزادی و استقلال را به عنوان توهمات خطرناک نیهیلیستی جوانان رد می‌کرد.
وی در «تأملات یک دولتمرد روس» که به سال ۱۸۹۶ منتشر شد، به تبلیغ حکومت مطلقه پرداخته و انتخابات، نمایندگی و دموکراسی، سیستم هیئت منصفه، مطبوعات، آموزش رایگان، خیریه‌ها و اصلاحات اجتماعی را محکوم کرد. وی از دولت نیابتی بیزار بود و مفهوم پارلمان تمام روسیه را تقبیح می‌کرد. او همچنین داروینیسم اجتماعی را به عنوان تعمیمی غلط از تئوری تکامل داروین محکوم می‌نمود.
در سالهای اولیه سلطنت الکساندر دوم، هرچند پوبدونوستسف از اسلاووفیل‌ها دوری می‌کرد، تأکید داشت که نهادهای غربی به خودی خود بسیار بد هستند و برای روسیه کاملاً غیرقابل استفاده‌اند، زیرا ریشه‌ای در تاریخ و فرهنگ روسیه ندارند و با روح مردم روسیه مطابقت ندارند. در آن دوره، وی چندین مقاله در نشریه دوره ای رادیکال الکساندر هرزن "صداهایی" "از روسیه نوشت".
وی دموکراسی را «دیکتاتوری غیرقابل تحمل عوام» محکوم کرد. وی معتقد بود که پارلمان، محاکمه توسط هیئت منصفه، آزادی مطبوعات و آموزش سکولار داروی نامطلوب بیگانه هستند. او همه آنها را در "تاملات یک دولتمرد روس به صورت"جدی مورد تحلیل قرار داده‌است. او یک بار اظهار داشت که روسیه باید «در زمان یخ بزند» شود و نشانگر تعهد بی قید و شرط وی به استبداد بود.
او این محصولات خطرناک اندیشه غربی را در تقابل با محبوبیت عمومی و احترام توده‌ها به نهادهایی می‌دانست که به آرامی و به‌طور خودکار در طول قرون گذشته زندگی یک ملت پدید آمده‌اند. از نظر او، جامعه انسانی درست مانند رشد یک درخت به‌طور طبیعی تکامل می‌یافت. ذهن انسان قادر به درک منطق رشد اجتماعی نیست. هرگونه تلاش برای اصلاح جامعه، خشونت و جرم است. از جمله نتایج عملی این پیش فرض‌ها، ضرورت حفظ قدرت مطلقه، و ایجاد احترام سنتی بین مردم برای آیین‌های کلیسای ملی است.
در حوزه سیاست عملی، پوبدونوستسف تأثیر قابل توجهی بر سیاست روسی‌سازی الکساندر سوم داشت. این در تبلیغات ملی گرایانه تجلی یافت.
پوبدونوستسف به ویژه در زمان الکساندر سوم توصیه به اقدامات ضدیهودی می‌کرد. اینها اقدامات با اجرای موقت «قوانین ماه مه» آغاز شد که سکونت یهودیان را در مناطق روستایی و اشتتلها حتی درون قلمروی اسکان منع می‌کرد. اجرای قوانین ماه مه به پایان نرسید و تصمیمات بیشتر منجر به اخراج یهودیان از شهرهای بزرگ، اعمال سهمیه شرکت در آموزش عمومی و محرومیت از رای در انتخابات محلی شد.
اقدامات ضدیهودی وی حداقل ممکن است ناشی از انگیزه‌ای شخصی باشد. آرنولد وایت، نویسنده انگلیسی که علاقه‌مند به استعمار کشاورزی یهودیان در آرژانتین بود، با اعتبارنامه‌های بارون د هیرش پوبدونوستسف را ملاقات کرد. پوبدونوستسف به او گفت: "خصوصیات نژاد یهود انگلی است؛ آنان برای تغذیه خود نیاز به حضور نژاد دیگری به عنوان "میزبان "دارند هرچند متکی به خود و گوشه‌گیر به نظر می‌رسند. اگر آنها را از موجودات زنده بگیرید و روی سنگ بگذارید می‌میرند. آنها نمی‌توانند خاک را پرورش دهند.". او همچنین در سال ۱۸۹۴ گفت (در این مورد مناقشه وجود دارد) "یک سوم یهودیان مذهب خود را تغییر خواهند داد، یک سوم مهاجرت خواهند کرد، و بقیه از گرسنگی خواهند مرد". (روسی: "Одна заштиь вымрет، одна выселится، одна заштитаь бесследно растворится в окружающем населении")https://eleven.co.il/article/13248, 18., Vol 3, p. 10, 25.
پوبدونوستسف همیشه مرتجع نبود. او در ابتدا از اصلاحات بزرگی که تزار الکساندر دوم در دهه ۱۸۶۰–۱۸۷۰ انجام داد استقبال کرد.W. Bruce Lincoln, "The great reforms: Autocracy, bureaucracy, and the politics of change in imperial Russia" (1990)> با این حال، او خیلی سریع از تضعیف املاک روستایی و بوروکراسی تزاری نگران شد. وی به این نتیجه رسید که برای بازگرداندن ثبات به روسیه، وحدت روحانی عمیق‌تری تزار و مردمش نیاز است. هنگامی که الکساندر سوم در سال ۱۸۸۱ به سلطنت رسید، پوبدونوستسف سریعاً نفوذ بسیاری در امور کلیسا و دولت بدست آورد. وی برای برقراری نظم، همه تلاشهای اصلاحات را سرکوب کرد. اصلاحات دهه ۱۸۶۰ نقش پروتستان‌ها و سایر مذاهب غیر ارتدکس را قانونی کرده بود. پوبدونوستسف اظهار داشت که روسیه به انحصار ارتدکس نیاز دارد. با این حال، او در مبارزهٔ خود علیه مذاهب غیر ارتدکس نتوانست بر مقامات مدنی، مقامات قضایی و اداره مذهبی پیروز شود. در نتیجه، سیاست‌های او که هدف او از آنان اتحاد بود، در عمل باعث ایجاد اختلاف و خشونت شد و در درار مدت منجر به سقوط امپراتوری روسیه گشت.A. Iu. Polunov, "The State and Religious Heterodoxy in Russia (from 1880 to the Beginning of the 1890s)". "Russian Studies in History" 39.4 (2001): 54-65.
پوبدونوستسف ضمن محدود کردن استقلال کلیسا، برنامه‌ای اجتماعی برای آن تدوین کرد. وی اقدامات سرکوبگرانه‌ای را علیه غیر ارتدکس اعمال کرد. وی اصلاحاتی اساسی در کلیسا انجام داد، اما این اصلاحات منجر به کلیسایی شدند که تا سال ۱۹۰۰ در بوروکراسی گنجانیده شد، از جهات مختلف با جامعه بیگانه شد، نسبت به مقامات سکولار خشمگین شد و اتحاد خود را در داخل از دست داد. رکود در کلیسا و سیاست‌های دولت تا زمانی که پوبدونوستف در سال ۱۹۰۵ بازنشسته شد، غالب بود.A. Iu. Polunov, "Church, Regime, and Society in Russia (1880-1895)". "Russian Studies in History" 39.4 (2001): 33-53. پولونف معتقد است که تلاش‌های پوبدونوستسف برای تحمیل موانع محافظه کارانه در اصلاحات و دشمنی وی با نوآوری در بلند مدت تنها موجب تضعیف دولت استبدادی از درون شد.A. Iu. Polunov, "Konstantin Petrovich Pobedonostsev—Man and Politician". "Russian Studies in History" 39.4 (2001): 8-32.
پوا (به پرتغالی: Poá) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. پوا ۱۷٫۲۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۳٬۷۹۳ نفر جمعیت دارد و ۸۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایتاچیبا (به پرتغالی: Itatiba) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. ایتاچیبا ۳۲۲٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۳٬۲۸۴ نفر جمعیت دارد.
ماریپورا (به پرتغالی: Mairiporã) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. ماریپورا ۳۲۱ کیلومتر مربع مساحت و ۹۲٬۳۲۳ نفر جمعیت دارد.
گارسا (به پرتغالی: Garça) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. گارسا ۵۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴۴٬۵۳۲ نفر جمعیت دارد.
ایلابلا (به پرتغالی: Ilhabela) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. ایلابلا ۳۴۷٫۵۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲٬۱۹۷ نفر جمعیت دارد و ۰–۱٬۳۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
موژی گواسو (به پرتغالی: Mogi Guaçu) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. موژی گواسو ۸۱۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴۷٬۲۳۳ نفر جمعیت دارد و ۵۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بیریگویی (به پرتغالی: Birigui) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. بیریگویی ۵۳۰٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۰٫۶۹۲ نفر جمعیت دارد و ۴۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایتینایم (به پرتغالی: Itanhaém) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. ایتینایم ۶۰۱٫۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۰٬۴۹۶ نفر جمعیت دارد و ۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وینیهدو (به پرتغالی: Vinhedo) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. وینیهدو ۸۱٫۶۰ کیلومتر مربع مساحت و ۷۲٬۵۵۰ نفر جمعیت دارد و ۷۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کاتانداوا (به پرتغالی: Catanduva) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. کاتانداوا ۲۹۰٫۵۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۹٬۴۸۰ نفر جمعیت دارد و ۵۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اورینهاوس (به پرتغالی: Ourinhos) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. اورینهاوس ۲۹۵٫۸۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۲٬۷۱۱ نفر جمعیت دارد و ۴۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مالاژکنا (به لاتین: Maladzyechna) یک منطقهٔ مسکونی در بلاروس است که در Maladziečna District واقع شده‌است. مالاژکنا ۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۹۴٬۲۸۲ نفر جمعیت دارد.
شهرهای اسلینگن آم نکا و کولومنا خواهرخوانده‌های مالاژکنا هستند.
نووگرودوک (به لاتین: Navahrudak) یک منطقهٔ مسکونی در بلاروس است که در Navahrudak District واقع شده‌است. ناواریداک ۲۹٬۳۳۶ نفر جمعیت دارد و ۲۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر البلنگ خواهرخواندهٔ نووگرودوک هست.
اسلونم (به لاتین: Slonim) یک منطقهٔ مسکونی در بلاروس است که در Slonim District واقع شده‌است. اسلونم ۴۹٬۷۳۹ نفر جمعیت دارد و ۱۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای تورژوک، سرگییف پوساد و اوگوستوو خواهرخوانده‌های اسلونم هستند.
سریا (به لاتین: Seria) یک منطقهٔ مسکونی در برونئی است که در Seria واقع شده‌است.
کوالا بلیت (به لاتین: Kuala Belait) یک منطقهٔ مسکونی در برونئی است که در استان بلائیت واقع شده‌است.
نیاسیز (به لاتین: Nyasvizh) یک منطقهٔ مسکونی در بلاروس است که در Nesvizh District واقع شده‌است. نیاسیز ۱۴٬۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
شهرهای کاوا د تیرنی و رئوتوف خواهرخوانده‌های نیاسیز هستند.
نوواپالوتسک (به لاتین: Novopolotsk) یک منطقهٔ مسکونی در بلاروس است که در منطقه ویتبسک واقع شده‌است. نوواپالوتسک ۴۸٫۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۸٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای پوتسک، استان ماسوویان، گدانسک، الکتروستال، لودزا و شهرداری لودزا خواهرخوانده‌های نوواپالوتسک هستند.
کوبرین (به لاتین: Kobryn) یک منطقهٔ مسکونی در بلاروس است که در Kobryn District واقع شده‌است. کوبرین ۲۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵۱٬۱۶۶ نفر جمعیت دارد.
شهرهای گلرو (شهر)، اولتسن و وراتسا (شهر) خواهرخوانده‌های کوبرین هستند.
زیریکسی (به هلندی: Zierikzee) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اسخائن-دایفه‌لاند واقع شده‌است. زیریکسی ۱۰٬۴۸۳ نفر جمعیت دارد.
شهر Saint-Hilaire-du-Harcouët خواهرخواندهٔ زیریکسی هست.
د باتم (به هلندی: The Bottom) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در سیبا واقع شده‌است. د باتم ۴۶۲ نفر جمعیت دارد.
کاقفوق (به لاتین: Carrefour) یک منطقهٔ مسکونی در هائیتی است که در Port-au-Prince Arrondissement واقع شده‌است. کاقفوق ۱۶۵٫۱۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵۱۱٬۳۴۵ نفر جمعیت دارد و ۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
عشق امروزی ، یک سریال اینترنتی آمریکایی آنتولوژی در ژانر کمدی رمانتیک است که توسط جان کارنی خلق شده‌است. فیلم‌نامه آن توسط خود کارنی بر اساس ستون هفتگی "عشق امروزی" از نیویورک تایمز نوشته شده‌است. هر قسمت، داستان و شخصیت‌های متفاوتی دارد. فصل نخست سریال در هشت قسمت در تاریخ ۱۸ اکتبر ۲۰۱۹ توسط سرویس ویدئویی آمازون منتشر شد. اپیزودهای این سریال توسط کارنی، امی رسوم، تونی هال و شارون هورگان کارگردانی شده‌است.
بعد از استقبال از فصل نخست، آمازون سریال را برای فصل دوم تمدید کرد.
مش‌آپ () اثری موسیقایی، معمولاً در قالب ترانه است که از برهم‌نهی جزء آوازی یک ترانه بر جزء بی‌کلام ترانه‌ای دیگر به شیوه‌ای یکپارچه ساخته می‌شود.
کریستن کوبکه (; – ) نقاش اهل دانمارک بود. او از برجسته‌ترین نقاشان مکتب رمانتیسم در عصر طلایی دانمارک به‌شمار می‌رود.
تیپ ۱۰ سواره نظام موتوریزه () تنها واحد کاملاً موتوریزه لهستان در هنگام آغاز تهاجم آلمان به لهستان بود. این واحد که تحت امر ژنرال استانیسواو ماچک قرار داشت یکی از معدود واحدهای موفق در جنگ با آلمان شناخته می‌گردد.
تیپ موتوریزه در فوریه سال ۱۹۳۹ و به عنوان یک نمونه آزمایشی ایجاد گشت. این واحد قرار بود ترکیبی از یک واحد نمونه موتوریزه و مفهوم لشکر سبک که در فرانسه ایجاد شده بود باشد. ژنرال‌های سواره‌نظام لهستان هنوز در برابر این مسئله که واحدهای سواره‌نظام را به نیروهای موتوری تبدیل کنند شک داشتند و اختلافاتی در این میان وجود داشت. این واحد در سرفرماندهی کل ارتش یک نیرو ذخیره اضطراری در نظر گرفته می‌شد که وظیفه داشت از نقاط تمرکز نیروهای لهستانی محافظت کرده، در صورت رخنه واحدهای دشمن در صفوف نیروهای لهستانی، آن‌ها را سرکوب کرده و با واحدهای مکانیزه دشمن درگیر شود.
نخستین رزمایش تهاجمی این تیپ در سال ۱۹۳۹ ناموفق بود. تیپ توپ‌های ضد تانک کافی جهت مقابله با دشمن احتمالی را نداشت و سرعت تحرک آن نسبت به واحدهای عادی سواره‌نظام که از تحرک خوبی برخوردار بودند در بیرون از جاده بسیار پایین بود. به همین دلیل سازمان تیپ مورد تجدید نظر قرار گرفت و بعدها در تیپ زرهی موتوری ورشو از همین تجربیات استفاده گشت.
در سپتامبر ۱۹۳۹ با آغاز تهاجم آلمان به لهستان تیپ ۱۰ موتوریزه جهت دفاع از لهستان کوچک‌تر و سیلزی به سپاه کراکوف پیوست. در این مقطع تیپ تنها ۸ توپ سنگین و تانک‌های سبک و تانکت داشت اما از همان روزهای ابتدایی به میدان نبرد گسیل شد. پس از نبرد یوردانوو تیپ ۱۰ موتوریزه در برابر یم سپاه کامل از نیروهای آلمانی قرار گرفت اما توانست به خوبی عقب‌نشینی نیروهای لهستانی را پوشش دهد. با کمک چند واحد از نیروهای گارد مرزی و دفاع ملی لهستان تیپ موتوریزه لهستانی در برابر دو لشکر زرهی و یک لشکر کوهستانی آلمان وارد نبرد شد.
علی‌رغم برتری نفرات و برتری تکنیکی نیروهای متخاصم، برای ۵ روز نیروهای لهستانی با مقاومت جانانه خود پیشروی واحدهای آلمانی را کند کرده و آلمانی‌ها هر روز بیشتر از ۱۰ کیلومتر نمی‌توانستند پیشروی کنند. لهستانی‌ها از موقعیت کوهستانی منطقه استفاده می‌کردند و حتی گاهی ضد حمله‌هایی را سازماندهی می‌نمودند. در نهایت و با شکستن خطوط دفاعی لهستانی‌ها در شمال تیپ موتوریزه این تیپ از میدان نبرد بیرون کشیده شد و پس از آن جهت دفاع از پل‌ها و گذرگاه‌های لهستان کوچک‌تر اعزام گشت. در نهایت تیپ ۱۰ موتوریزه به شهر لووف رسید و با مدافعان شهر ادغام گشت؛ و در طول نبرد لووف به عنوان واحد ذخیره متحرک وظیفه داشت تا انتقال واحدهای لهستانی را به سمت سرپل رومانی تسهیل نماید. این طرح با آغاز تهاجم شوروی در ۱۷ سپتامبر کنار گذاشته شد و پس از دو روز مارشال لهستان ادوارد ریدز-اشمیگوی به تیپ ۱۰ موتوریزه دستور داد تا با حرکت به سمت مرزهای مجارستان به خاک آن کشور بگریزند.
تیپ ۱۰ موتوریزه هنگامی که از مرزهای مجارستان گذشت و وارد این کشور شد تنها نیمی از توان روزهای ابتدایی خود را داشت اما علی‌رغم این تلفات سنگین هیچگاه در یک نبرد باز شکست نخورد و به همین واسطه توسط دشمن نیز ستایش می‌شد. نیروهای آلمانی به دلیل لباس‌های سیاه رنگی که سربازان این واحد بر تن می‌کردند آن را تیپ سیاه می‌نامیدند.
داستان تیپ ۱۰ موتوریزه در سال ۱۹۳۹ پایان نمی‌یابد. مجارستان به صورت ضمنی کمک کرد تا بسیاری از سربازان خود را به فرانسه برسانند و به ارتش لهستان تحت امر ژنرال ووادیسواف سیکورسکی بپیوندند. در فرانسه این واحد تحت نام تیپ ۱۰ سواره‌نظام زرهی در سال ۱۹۴۰ بار دیگر ایجاد گشت و با سقوط فرانسه در ژوئن ۱۹۴۰ نیروهای آن به بریتانیای کبیر تخلیه گشتند و هسته اصلی لشکر ۱ زرهی که در فوریه ۱۹۴۲ ایجاد شد را تشکیل دادند.
ویلیام ارنست هِنْلی (؛ ۲۳ اوت ۱۸۴۹ – ) شاعر، نقاد و ویراستار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. از آثار مهمش شعر «شکست‌ناپذیر» را می‌توان نام برد.
خطوط دوچرخه سواری در تهران، راه‌های ویژه عبور دوچرخه در تهران هستند که از جملهٔ راه‌های ترابری درون‌شهری در این شهر به حساب می‌آیند. معاون حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران از تعریف شبکه دوچرخه سواری برای همه مناطق شهرداری خبر داده‌است و در طرح جامع حمل و نقل و ترافیک تهران، احداث حدود ۳۶۰ کیلومتر خط دوچرخه سواری پیش‌بینی شد و جاهایی که امکان جداسازی مسیر نباشد، مسیرهای عبور دوچرخه را با علایم و نشانه‌ها جداسازی می‌کنند تا دوچرخه‌ها نیز مانندِ سایر وسایل نقلیه بتوانند در شهر به راحتی تردد کنند؛ و در معابر شریانی درجه دو دوچرخه باید بتواند مثل بقیه وسایل نقلیه به راحتی در شهر تردد کند. همچنین بنا بر این است که علاوه بر احداث مسیرهای دوچرخه سواری در برخی از معابر پارکینگ‌هایی را نیز برای افرادی که با دوچرخه شخصی خود در سطح شهر تردد می‌کنند، فراهم گردد تا رفت‌وآمد برای راکبان دوچرخه آسان‌تر شود.
در حالی که راهنمایی و رانندگی تهران بزرگ، مجوز تردد در خطوط ویژه را برای «افراد خاص» صادر می‌کند، در اقدامی اعلام کرد که تردد دوچرخه در این خطوط ممنوع است، در این زمینه معاون اجتماعی پلیس راهور تهران بزرگ در گفتگو با باشگاه خبرنگاران جوان اظهار داشت اعمال محدودیت تردد برای دوچرخه‌ها به علت افزایش تصادفاتی استکه یک طرف آن‌ها دوچرخه سواران بوده‌اند، در نتیجه جا دارد مدیریت شهری تهران در خصوص نیازِ بجایِ شهروندان، در جهت استفاده از مسیر ویژه دوچرخه‌سواران در سطح معابر چاره اندیشی و اقدام نماید. این موضوع گلایه شهروندان تهرانی را در پی داشته‌است، بسیاری معتقدند که راهنمایی و رانندگی نباید برای «اشخاص» نیز مجوز تردد صادر کند.
ایجاد کریدورهای پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری بین پارک‌ها از جملهٔ پیشنهادات برای اجرا در برنامهٔ سوم توسعهٔ شهر تهران بود که با وصل کردن پارک‌ها به یکدیگر، و ایجاد کریدورهای مناسب، شهروندان تهرانی خواهند توانست بخش قابل توجهی از رفت‌وآمدهای درون‌شهری خود را با دوچرخه انجام دهند.
احداث خطوط دوچرخه‌سواری در اطراف یا داخل پارک‌ها (مانند پارک لاله تهران) استفاده از دوچرخه را برای شهروندان جذاب‌تر می‌کند. برای نمونه، پیشنهاد شد در مسیر۲۷ کیلومتری دهکدهٔ فرحزاد به امتداد رودخانهٔ فرحزاد به بوستان نهج‌البلاغه به پارک پردیسان به برج میلاد به بوستان گفتگو به دانشگاه تهران به دانشگاه امیرکبیر به بوستان دانشجو به کاخ مرمر به پارک شهر به بوستان رازی و بوستان ولایت، مسیر دوچرخه‌سواری و پیاده‌روی ایجاد گردد، که در هنگام پیشنهاد این طرح ۱۵ کیلومتر از این مسیر، از پیش بوستان یا فضای سبز بوده‌است و ۶ کیلومتر آن نیز که در بوستان‌های نهج‌البلاغه و پردیسان و لاله قرار دارد از قبل خط دوچرخه‌سواری دارد. در این راستا پیشنهاد شد که شبکهٔ دوچرخه‌های اشتراکی نیز توسط شهرداری تهران شکل بگیرد.
دوچرخه به عنوان وسیله نقلیه ای بدون داشتن آلودگی هوا و آلودگی صوتی می‌تواند ورزش مناسبی به‌شمار آید. در واقع دوچرخه سواری علاوه بر اینکه می‌تواند برای شخص دوچرخه سوار مفید باشد می‌تواند به داشتن جامعه ای سالم و با نشاط و داشتن هوایی پاک نیز کمک کند.
لزلی وارد (; – ) کاریکاتوریست و نقاش اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود که در طول چهار دهه فعالیت، ۱۳۲۵ پرتره از شخصیت‌های مختلف کشید که عموماً در مجلهٔ ونیتی فر بریتانیا منتشر می‌شدند.
لزلی یا لسلی (Leslie) یک نام کوچک و نام خانوادگی است که ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لِزلی یا لسلی (Leslie) ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کلئوپاترا تئا ()؛ (زاده ۱۶۴ - درگذشته ۱۲۱ پیش از میلاد) ملکه امپراتوری سلوکی از سال ۱۵۰ تا ۱۲۶ پیش از میلاد بود و در این مدت توانست سیاست را تحت تأثیر قرار دهد. او همچنین از سال ۱۲۶ تا ۱۲۱ پیش از میلاد ملکه حاکم امپراتوری سلوکی بود و در کنار پسرانش سلوکوس پنجم و آنتیوخوس هشتم مشترکاً فرمانروایی می‌کرد.Aidan Dodson, Dyan Hilton, The Complete Royal Families of Ancient Egypt, 2004Cleopatra Thea by Chris Bennett
کریستوفر ویلهلم اِکِرسبرگ (; – ) نقاش نئوکلاسیسیست و استاد دانشگاه اهل دانمارک بود. آثارش زمینه‌ساز شکل‌گیری دورهٔ موسوم به عصر طلایی دانمارک بود. او را پدر نقاشی دانمارکی لقب داده‌اند.
بیمارستان ولیعصر بیمارستانی است درمانی واقع در شهر صفاشهر، استان فارس وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز با ظرفیت ۲۸ تخت فعال که در سال ۱۳۸۳ شمسی تأسیس گردید.
بخش‌های بستری موجود در این بیمارستان عبارتند از: اطفال، جراحی عمومی، اورژانس بستری، داخلی، جراحی زنان و زایمان، CCU، چشم، ENT، ارتوپدی، پست پارتوم، LDR و بارداری پرخطر
بیمارستان ولیعصر بیمارستانی است درمانی واقع در شهر ارسنجان، استان فارس وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز با ظرفیت ۳۹ تخت فعال که در سال ۱۳۷۵ شمسی تأسیس گردید.
بخش‌های بستری موجود در این بیمارستان عبارتند از: قلب، اطفال، جراحی زنان و زایمان، ENT، داخلی، چشم، جراحی عمومی، CCU، زایشگاه، اورژانس بستری، POST CCU و مادر پرخطر
کریستیان آلبرخت ینسن (; – ) نقاش پرتره‌نگار اهل دانمارک بود که در عصر طلایی دانمارک فعالیت می‌کرد و چهرهٔ بسیاری از افراد برجستهٔ آن دوره همچون هانس کریستیان آندرسن، هانس کریستین اورستد، برتل توروالدسن و کریستوفر ویلهلم اکرسبرگ را کشید.
بیمارستان ولیعصر بیمارستانی است درمانی واقع در شهر بوانات، استان فارس وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز با ظرفیت ۳۳ تخت فعال که در سال ۱۳۷۲ شمسی تأسیس گردید.
بخش‌های بستری موجود در این بیمارستان عبارتند از: جراحی چشم، داخلی، اطفال، جراحی زنان و زایمان، جراحی عمومی، بخش اورژانس، ccu و پست پارتوم
بیمارستان امام هادی بیمارستانی است درمانی واقع در شهر فراشبند، استان فارس وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز با ظرفیت ۴۸ تخت فعال که در سال ۱۳۹۱ شمسی تأسیس گردید.
بخش‌های بستری موجود در این بیمارستان عبارتند از: زنان و زایمان، داخلی، اطفال، جراحی عمومی، جراحی زنان و زایمان، قلب و عروق و اورژانس بستری
بیمارستان امام موسی کاظم بیمارستانی است درمانی واقع در شهر حاجی‌آباد، استان فارس وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز با ظرفیت ۴۲ تخت فعال که در سال ۱۳۸۹ شمسی تأسیس گردید.
بخش‌های بستری موجود در این بیمارستان عبارتند از: اطفال، زنان، داخلی، جراحی عمومی، زایشگاه، CCU، اورژانس بستری و MM
فردریک سودرینگ (; – ) نقاش اهل دانمارک بود. او در منظره‌نگاری دست داشت و آثارش متأثر از سبک رمانتیک یوهان کریستین دال بود.
مجتبی اسماعیل‌زاده (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایران است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شهید قندی یزد اشاره کرد.
اسماعیل‌زاده پس از چند فصل حضور در لیگ لیگ آزادگان به باشگاه DPMM در برونئی منتقل شد، این باشگاه در رقابت‌های لیگ مالزی شرکت می‌کند.
بیمارستان امام محمد باقر بیمارستانی است درمانی واقع در شهر قیر، استان فارس وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز با ظرفیت ۳۳ تخت فعال که در سال ۱۳۸۴ شمسی تأسیس گردید.
بخش‌های بستری موجود در این بیمارستان عبارتند از: داخلی، اطفال، جراحی عمومی، بخش اورژانس، گوش و حلق و بینی، زنان و زایمان، چشم، زایشگاه و اورولوژی
مارتینوس روربی (; – ) نقاش اهل دانمارک بود. او با منظره‌نگاری و نقاشی صحنه‌های روزمره به شهرت رسید و از چهره‌های برجستهٔ عصر طلایی دانمارک به‌شمار می‌رود.
بیمارستان امام حسین بیمارستانی است درمانی واقع در شهر اردکان، استان فارس وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز با ظرفیت ۸۷ تخت فعال که در سال ۱۳۸۴ شمسی تأسیس گردید.
بخش‌های بستری موجود در این بیمارستان عبارتند از: چشم، داخلی، جراحی زنان و زایمان، اطفال، جراحی عمومی، ENT ،CCU، ارتوپدی، پست پارتوم، نوزادان، روانپزشکی و اورژانس بستری
زرین تکیندُر (، زادهٔ ۵ اوت ۱۹۶۴) بازیگر و نقاش ترکیه‌ای است. در سال ۱۹۸۵ از دانشکده تئاتر هنرستان دولتی دانشگاه هاستپه فارغ‌التحصیل شد. در همان سال، او به عنوان کارورزی در تئاتر دولتی آدانا شروع به کار کرد. وی پس از دو سال در تئاتر دولتی به وظیفه‌ای در آنکارا پرداخت و در نمایش‌های متعددی از جمله: لباسشویی، فرهاد و شیرین، یک داستان پر سر و صدا و دلخراش، مرگ، استانبول افندیسی، آخرین دوستداران سرخ داغ، اسکای لایت، اجرا کرد. جنگ به صلح، از عشق تا نزاع، عشق می‌کشد، بازرس دولت، مکانی در وسط زمین. در سال ۲۰۰۳ برای کار در تئاتر دولتی استانبول به استانبول نقل مکان کرد. در سال ۲۰۰۴ او در بازرس دولت (N. V. Gogol) به عنوان آنا آندریونا بازی کرد. او برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن در کمدی جایزه تئاتر آفیف را بدست آورد.
علاوه بر حرفه تئاتر، زرین تکیندر در سال‌های ۱۹۹۰–۱۹۹۴ در کارگاه Halil Akdeniz در دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه Bilkent در نقاشی نیز تحصیل کرد. قهرمانان نمایشنامه‌های بسیاری به عنوان چهره‌های تکیندر با استفاده از تکنیک مختلط روی بوم او ساکن می‌شوند. با لباس‌ها، اعمال، خطوط و حتی با ظاهر آنها در زیر صحنه صحنه، آنها به نقاشی تبدیل می‌شوند، از طریق تفسیر تکیندر که بخشی از آن اقدام خاص روی صحنه است، فیلتر می‌شوند.
زرین تکیندر از بازیگر چتین تکیندر یک پسر دارد. در حال حاضر، زرین تکیندر فعالیت خود را به عنوان بازیگر و نقاش در استانبول ادامه می‌دهد. از سال ۱۹۹۲، نوزده نمایشگاه شخصی برگزار کرده‌است.
بیمارستان حضرت فاطمه الزهرا بیمارستانی است درمانی واقع در شهر مهر، استان فارس وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز با ظرفیت ۳۱ تخت فعال که در سال ۱۳۶۳ شمسی تأسیس گردید.
بخش‌های بستری موجود در این بیمارستان عبارتند از: داخلی، اطفال، جراحی عمومی، پست پارتوم، ارولوژی، ENT، اورژانس بستری و جراحی زنان و زایمان
بیمارستان حضرت فاطمه الزهرا بیمارستانی است درمانی واقع در شهر کوار، استان فارس وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز با ظرفیت ۳۳ تخت فعال که در سال ۱۳۹۶ شمسی تأسیس گردید.
بخش‌های بستری موجود در این بیمارستان عبارتند از: اطفال، اورژانس بستری، داخلی، ICU ,CCU، زنان، جراحی مردان و پست پارتوم
مانیفست () یک فیلم چیدمانی چندپرده‌ای در ژانر درام به نویسندگی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی جولیان روزفلت محصول سال ۲۰۱۵ است. از بازیگران آن می‌توان به کیت بلانشت اشاره کرد.
جولیان روزفلت (؛ زادهٔ ۱۹۶۵) هنرمند کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل آلمان است. از آثارش "مانیفست" (۲۰۱۵) را می‌توان نام برد.
بیمارستان شهدا بیمارستانی است درمانی واقع در شهر سروستان، استان فارس وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز با ظرفیت ۳۲ فعال که در سال ۱۳۷۲ شمسی تأسیس گردید.
بخش‌های بستری موجود در این بیمارستان عبارتند از: اطفال، داخلی، جراحی زنان و زایمان، جراحی چشم، جراحی گوش و حلق و بینی، پست پارتوم، جراحی عمومی، بخش نوزادان، CCU، زنان و اورژانس بستری
بیمارستان جواد الائمه بیمارستانی است درمانی واقع در شهر خرامه، استان فارس وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز با ظرفیت ۳۳ تخت فعال که در سال ۱۳۸۸ شمسی تأسیس گردید.
بخش‌های بستری موجود در این بیمارستان عبارتند از: اطفال، داخلی، پست پارتوم، جراحی زنان و زایمان، بخش اورژانس، جراحی عمومی، نوزادان، CCU، جراحی گوش و حلق و بینی و LDR
اویگن بایر (; – ) یک نظامی اهل اتریش بود. او در دهه ۱۹۳۰ فیلد مارشال ارتش آلمان نازی و در سال‌های آغازین جنگ جهانی دوم ژنرال پیاده‌نظام بود.
پس از آنشلوس او بلندپایه‌ترین افسر اتریشی بود که به ارتش آلمان نازی منتقل شد و فرماندهی سپاه هجدهم را تا مدت کوتاهی پیش از مرگش بر عهده داشت.
بیمارستان امام جعفر صادق بیمارستانی است درمانی واقع در شهر سعادت‌شهر، استان فارس وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز با ظرفیت ۶۳ تخت فعال که در سال ۱۳۷۹ شمسی تأسیس گردید.
بخش‌های بستری موجود در این بیمارستان عبارتند از: CCU، اطفال، جراحی عمومی، روانپزشکی، داخلی، پست پارتوم، ارتوپدی، جراحی زنان و زایمان، نوزادان، اورژانس، POST CCU، گوش و حلق و بینی و جراحی کلیه و مجاری ادراری
تیپ سواره نظام کراکوف () یکی از واحدهای نیروی زمینی لهستان بود که در آوریل ۱۹۳۷ میلادی تشکیل شد و سرفرماندهی آن در کراکوف قرار داشت.
در طول تهاجم آلمان به لهستان این تیپ تحت امر سپاه کراکوف قرار گرفت. در همان روز اول آغاز جنگ این تیپ در مواجه با لشکر دهم (ورماخت) شکست خورد و خطوط دفاعی‌اش شکافته شدند تا راه برای پیشروی نیروهای آلمانی به سمت ورشو باز شود.
در ۱۰ سپتامبر این تیپ در مسیر عقب‌نشینی خود رود ویستولا را پشت سر گذاشت و در نبرد توماشوف لوبلسکی حضور داشت که پس از محاصره توسط نیروهای آلمانی به همراه باقی مانده سپاه کراکوف تسلیم نیروهای آلمانی گشتند.
تیپ ۱ کوهستانی () یکی از واحدهای نیروی زمینی لهستان بود که پیش از آغاز جنگ جهانی دوم ایجاد گشت و در جنگ با آلمان به عنوان جزئی از سپاه کراکوف حضور داشت. این تیپ در ۷ ژوئیه ۱۹۳۹ با هدف دفاع از بال جنوبی سپاه کراکوف در ناحیه میان ژویتس و رابکا از واحدهای سپاه حفاظت مرزی تشکیل شد.
در روز ۱ سپتامبر تیپ ۱ کوهستانی مورد هجوم چهار لشکر آلمانی قرار گرفت و نبرد سنگینی در اطراف ونگیرسکا گورکا درگرفت که تلفات سنگینی را به تیپ وارد کرد. شب هنگام و با توجه به عقب‌نشینی لشکر ۲۱ کوهستانی که در مجاورت تیپ ۱ کوهستانی وجود داشت شانس بیشتری برای دفاع وجود نداشت و به نیروها دستور عقب‌نشینی ابلاغ گشت. نیروهای تیپ در طول عقب‌نشینی به سمت وادوویتسه به یاری تیپ موتوری تحت امر ژنرال استانیسواو ماچک با درگیری‌های پراکنده سعی کردند تا پیشروی نیروهای آلمانی را با مشکل مواجه کنند.
در روز ۴ سپتامبر و پس از نابودی اکثر یگان‌های تیپ توسط نیروهای آلمانی، باقی مانده توان این تیپ در نزدیکی بوخنگا توسط آلمانی‌ها نابود شد و این تیپ به صورت کامل از میان رفت.
آرش استواری (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایران است. استواری تنها لژیونر ایرانی است که در ۳ لیگ مختلف خارجی به عنوان قهرمانی رسیده‌است.
در سال ۲۰۱۶ با درخشش در لیگ برتر تایلند به باشگاه پرتغالی لوسیتانو ترانسفر شد و در پایان فصل به انتخاب هواداران محبوب‌ترین بازیکن فصل باشگاه انتخاب شد و هواداران پرتغالی به خاطر شباهت سبک بازی به وی لقب کوارشمای ایرانی را دادند.
رد پیشنهاد نجومی فدراسیون فوتبال عمان مبنی بر اخذ تابعیت و عضویت در تیم ملی فوتبال عمان بازخوردهای متفاوتی برای وی در ایران و عمان به همراه داشت و بازگشت وی به باشگاه النصر تحت تأثیر این جریان منتفی شد.
استواری مقیم کشور سنگاپور می‌باشد. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استقلال تهران، باشگاه فوتبال برق شیراز، و باشگاه فوتبال فجر شهید سپاسی شیراز اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال نوجوانان ایران و جوانان ایران بازی کرده‌است.
استواری عضو برق شیراز بود و کار خود را از آکادمی آنها آغاز کرد، همچنین در فجر سپاسی دیگر باشگاه زادگاه خود یعنی شیراز و استقلال یکی از باشگاه‌های بزرگ ایران بازی کرد.
آرش در سال ۲۰۰۹ با قراردادی ۲ ساله به PLUS F.C مالزی منتقل شد و همزمان دبیرستان و کالج خود را در کوالالامپور گذراند.
در فصل ۲۰۱۱/۲۰۱۲ استواری با النصر قراردادی یک ساله امضا کرد.