moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تصور بر این است که استفاده از این دبیره، در حدود ۲۱۰۰ سال قبل از میلاد و همزمان با مرگ پادشاه کوتیک اینشوشیناک، آخرین فرمانروای سلسله پادشاهی اوان در شوش منسوخ شده باشد و در همین دوران بود که شوش، توسط سلسله سوم اور مورد یورش قرار گرفت و این در حالی بود که ایلام (هلتمتی)، همچنان تحت کنترل پادشاهی سیماشکی باقی ماند.Encyclopedia Iranica: Elam - Simashki dynasty, F. Vallat
خط ایلامی خطی با توجه به نشانه‌های محدود و همچنین منطق آوایی و دقت بالای آن، کارآمدتر و در نتیجه پیشرفته‌تر از سیستم‌های نگارش معاصر است. با این حال، سیستم‌های نگارشی را نه بر اساس ارزش‌های ما، بلکه بر اساس توانایی‌شان در خدمت به نیازهای افرادی که از آنها استفاده می‌کردند، در نظر گرفت.
ایلامی خطی تنها تا اندازه‌ای رمزگشایی شده بود، که توسط بورک (۱۹۰۵) و فرانک (۱۹۱۲) آغاز شده و بیش‌تر آن به دست والتر هینتس بوده‌است.Hinz (1969), Hinz (1975). به نظر می‌رسد که ایلامی خطی از ۸۰ نشانه ساخته شده باشد و بر ستون‌های عمودی، از بالا به پایین نوشته می‌شد که از چپ به راست می‌رفت.
دبیرهٔ ایلامی خطی به تازگی و پس از سال‌ها پژوهش و کوشش پژوهشگران در مقاله‌ای که در مجلهٔ «Zeitschrift für Assyriologie und Vorderasiatische Archäologie» به چاپ رسیده، رمزگشایی شده است.
مقاله‌ای فارسی از فرانسوا دسه دربارهٔ رمزگشایی این خط در روزنامهٔ شرق منتشر شده است.
تا سال ۲۰۲۱، بیش از ۵۲ قطعه و نوشتهٔ ایلامی خطی کشف شده است که متعلق به سه دستهٔ ایرانی شرقی، ایرانی مرکزی و ایرانی غربی اند.Mäder (2021) ، صفحات 1-9
آژیده مقدم آغازگر روشی از پژوهش در تاریخ مطالعات خطوط باستانی است که طی آن ساختمان بیرونی نظام نگارشی لوح های کُنارصندل جنوبی جیرفت در کنار مجموعه نشانه­‌های خط ایلامی زنجیره‌ای (خطی) در مقایسۀ عمومی با ایلامی آغازین (نیاایلامی) در یک نظام هندسی مورد بررسی قرار گرفت. این پژوهش در واقع تمامی نشانه­‌های هندسی در دیگر خطوط کهن، چون سومری آغازین و خط درۀ سِند و کِرِت را نیز شامل می­‌شود. وی تأکید دارد که عنوان «هندسی» را نه صرفاً بر مبنای شکل نشانه­‌ها، بلکه بنا بر تحلیل روند شکل­‌گیری آنها در یک نظام منسجم هندسی بر این خطوط نهاده است. این پژوهش­ را بنا بر تحلیل­‌های هوشمندانۀ آن باید کلید بررسی شاخه­‌های مهمی از نظام‌­های نگارش باستانی به ویژه با نشانه­‌های هندسی دانست، همچنان که نویددهندۀ دستیابی به منشأ ساختمان خطوط میخی نیز شمرده می­‌شود.
ایشان در مجموعه مطالعات خود در مورد لوح ­های کُنار صندل جیرفت، بنیان هندسی نشانه­‌های خطوط ایلامیِ آغازین و ایلامیِ زنجیره‌ای را مورد بررسی موشکافانه­ قرار داد. نتیجه این بررسی دستیابی به پی­‌ریخت این خطوط پیرامون دو شکل پایه­‌ای «خط و نقطه» در طرحی نظام‌­مند بود که وی آن را «جدول مادر» نامید. به نظر او، خطوط ایلامی آغازین و زنجیره‌ای در اصل یک نظام نگارشی واحد بوده­‌اند که نوع و تعداد نشانه‌­ها در آنها در طول زمان دستخوش تحول شده است. مقدم منشأ خط میخی را نیز در همین نظام نگارشی جُست و آن را حاصل «برگردان تصویر بر سطح در جدول مادر» و «شکست اجزای تشکیل­‌دهندۀ آن جهت تجسم دوباره با خطوط راست» دانست. به نظر وی، خط سوزنی وجهی کهن‌­تر از همین روش با استفاده از نقطه به جای خط است.
شبکهٔ الفبایی-هجایی ایلامی خطی، در حدود سال ۲۳۰۰ پیش از میلاد ناگهان ظاهر نشده است و خط‌های نیاایلامی و ایلامی خطی احتمالاً دو سیستم نگارشی متفاوت نبوده‌اند، بلکه یک سیستم در دو مرحلهٔ زمانی متفاوت از تکامل بوده‌اند. این مراحل تکامل را می‌توان به ترتیب به عنوان نگارش «آغاز ایرانی قدیم»دبیرهٔ نیاایلامی (حدود ۳۲۰۰ تا ۲۹۰۰ پیش از میلاد) و نگارش «آغاز ایرانی جدید»دبیرهٔ ایلامی خطی (۲۳۰۰ تا ۱۸۸۰ پیش از میلاد) نامید. بر مبنای این فرضیه خطوط آغاز ایلامی و ایلامی خطی به ترتیب مرحلهٔ قدیمی و مرحله جدید از یک سیستم نگارش یکسان می‌باشند.
در طول یک برنامهٔ پژوهشی دوساله در Atelier National de Recherche Typographique، سینا فکور، بر اساس تجزیه و تحلیل نوشته‌های روی کتیبه‌های مختلف، یک فونت کامپیوتری برای نوشتار ایلامی خطی طراحی کرد. فونت هَتَمتی  شامل حدود ۳۰۰ نشانه است که تبادل و تکثیر دیجیتالی نوشتار ایلامی خطی را میسر می‌سازد. در این پژوهش همچنین نقش ابزار حکاکی و جنس کتیبه‌ها در کیفیت نمادهای حکاکی شده مورد بررسی قرار گرفته است. این پروژه به عنوان بخشی از برنامه تحقیقاتی Missing Scripts و با همکاری فرانسوا دسه انجام شده است.
Desset, François, Tabibzadeh, Kambiz, Kervran, Matthieu, Basello, Gian Pietro and Marchesi, and Gianni. "The Decipherment of Linear Elamite Writing" Zeitschrift für Assyriologie und vorderasiatische Archäologie 112, no. 1 (2022): 11-60. https://doi.org/10.1515/za-2022-0003
"داریوش اسدزاده" (زادهٔ ، کرمانشاه – درگذشتهٔ ، تهران) هنرپیشه تئاتر، فیلم و سریال ایرانی بود. اصالتاً اهل تهران بود اما بخاطر شغل نظامی پدر در کرمانشاه زاده شد. او دارای نشان درجه یک فرهنگ و هنر جمهوری اسلامی ایران بود. ایشان در ۲۰ سالگی وارد زمینهٔ بازیگری شد و در مقام بازیگر، نویسنده و کارگردان در تئاتر نصر (تئاتر تهران) فعالیت کرد. در دهه ۱۳۴۰ و دهه ۱۳۵۰ در بیش از پنجاه فیلم سینمایی ایفای نقش نمود. در سال ۱۳۵۵ ایران را ترک کرد و در سال ۱۳۶۵ پس از ده سال زندگی در ایالات متحده آمریکا به ایران بازگشت و در دو سریال سمندون و خانه سبز شرکت داشت. از دیگر آثار او می‌توان به بازی در فیلم کوتاه دایره، اثر محمد شیروانی و برگزیده منتقدان بین‌المللی جشنواره کن در ۱۹۹۹، اشاره کرد. فعالیت او در دهه ۱۳۹۰ متمرکز بر نوشتن کتاب‌هایی دربارهٔ تاریخ نمایش در ایران و تاریخ تهران بود. او ۳ شهریور ۱۳۹۸ در سن ۹۶ سالگی درگذشت.
داریوش اسدزاده، ۱ آذر ماه سال ۱۳۰۲ خورشیدی در کرمانشاه زاده شد. پدرش ارتشی و زادهٔ و بزرگ شده خیابان ری تهران بود. او فرزند نخست خانواده و دارای دو خواهر و یک برادر بود. او تا پنج سالگی به‌همراه خانواده، در کرمانشاه زندگی کرد و در سال ۱۳۰۷ همراه با خانواده به تهران بازگشت. دوره ابتدایی را در «دبستان ترقی» و دبیرستان را در دارالفنون به پایان برد. سپس وارد دانشکده بازرگانی و دارایی شد.
او در کودکی به همراه پدرش به دیدن تئاتر می‌رفت. هر هفته درسش را به خوبی می‌خواند تا پدرش برای تشویق، او را به دیدن تئاتر ببرد. بعدها که بزرگتر شد عاشق هنر شد. پدرش که خود او را با هنر نمایش آشنا کرده بود، به‌شدت با کار هنری مخالف بود و از او می‌خواست تا آموزش نظامی ببیند و صاحب مقام و منصب شود. اسدزاده در جوانی ویولن می‌نواخت و طبع شعر هم داشت، اما به‌دلیل مخالفت شدید پدر مجبور شد موسیقی را رها کند. او پس از پایان دورهٔ دبیرستان، این بار به دور از چشم پدر، وارد نخستین دوره هنرستان هنرپیشگی شد و هم‌زمان برای خاطر جمعی پدرش به دانشگاه نیز رفت.مصاحبه با داریوش اسدزاده، جعبه (بازدید: ۱۴ خرداد ۱۳۹۷) هنرستان هنرپیشگی که زیرنظر سید علی نصر اداره می‌شد نخستین مدرسهٔ حرفه‌ای تئاتر در ایران بود و از بطن آن تئاتر تهران (نصر) گشایش یافت. مدتی نگذشت که برای بازی در نمایشنامه‌های رادیویی که توسط فضل‌الله بایگان اجرا می‌شد، به رادیو ایران رفت. در آن زمان شمار کمی از مردم در خانه‌های خود رادیو داشتند. از این رو پدر اسدزاده خبر بازیگری پسرش را در آن نمایش‌ها، نه از رادیو که از زبان آشنایان شنید و او را به جرم «مطرب شدن» به خانه راه نداد تا آنکه بعد از یک ماه، با وساطت اقوام، به خانه برگشت. پدر با آنکه از راهی که پسرش انتخاب کرده بود راضی نبود، اما رفته رفته با آن کنار آمد. در سال ۱۳۲۳ (خورشیدی) در زمانی که احمد قوام نخست‌وزیر ایران بود به استخدام وزارت دارایی درآمد و در آنجا نیز از گوشه و کنایه‌های همکارانش که او را مطرب می‌خواندند، در امان نبود.
او از سال ۱۳۲۱ کار در تئاتر را با بازیگری، کارگردانی و نویسندگی در تئاتر تهران (نصر) و دهقان (لاله‌زار) آغاز کرد. نخستین بازی حرفه‌ای او بر صحنه تئاتر در سال ۱۳۲۱، در نمایشی به نام «لیلی و مجنون کمدی» به نویسندگی و کارگردانی معزدیوان فکری بود. «تئاتر تهران» نخستین جایی بود که اسدزاده در آن بازی کرد. این تئاتر نخستین مکان ثابت و دائمی بود که در ایران برای تئاتر کلاسیک ساخته شده بود و این استاد بزرگوار در همه سال‌ها مدیریت این تئاتر را هم برعهده داشت و از تأثیر گذاران آن دوران طلایی تئاتر به‌شمار می‌رفت که سه رکن اساسی تئاتر یعنی نویسندگی (ترجمه) کارگردانی و بازیگری را گاه همزمان و گاهی در یک رشته نمایشی را به صحنه می‌برد.
پس از آن در سال ۱۳۲۸، کار در سینما را با فیلم همسر مزاحم آغاز کرد. او همچنین در سال ۱۳۳۵، از طرف اداره کل هنرهای زیبای ایران برای بزرگترین جشنواره بین‌المللی تئاتر به پاریس فرانسه فرستاده شد و به مدت سه ماه به پژوهش و مطالعه پرداخت. پس از بازگشت به ایران، از طرف رادیوی ایران دعوت بکار شد. از آنجایی که او به تئاتر علاقهٔ زیادی داشت، به نویسندگی و کارگردانی نمایشنامه‌هایی چون: ازدواج فوری، سه زندانی، هنرپیشه، پرواز دخترها، میشل استروگف و مسیو ژوزف و… که شمار آن‌ها به ۲۰ نمایشنامه می‌رسد و ایفای نقش در ۲۰۰ نمایش پرداخت. در بازدیدی که هنرمندان آمریکایی از تئاترهای ایران داشتند، هنر او (کارگردانی، نویسندگی، و بازیگری) در دید آن‌ها بی‌همتا آمد و در سال ۱۳۴۶، به دعوت یک شرکت فیلم‌سازی آمریکایی در شهر مینیاپولیس، رهسپار ایالات متحده آمریکا شد و در فیلم در آمریکا اتفاق افتاد به ایفای نقش پرداخت و علاوه بر آن در نوشتن فیلم‌نامه فیلم با جواد قائم‌مقامی (کارگردان فیلم) مشارکت کرد. این فیلم در در همان سال‌ها در ایران به اکران عمومی درآمد.
او که از همان آغاز با جدیت کار هنری را در پیش گرفته بود، همزمان به عنوان کارمند وزارت دارایی نیز کار می‌کرد. نهایتاً در سال ۱۳۴۸، با توجه به حجم بالای فعالیت‌هایی که در وادی نمایش به او پیشنهاد می‌شد و با وجود آنکه پست بالایی در وزارت دارایی داشت، تقاضای بازنشستگی داد و پس از آن به کار هنری که به آن علاقه داشت پرداخت.
او در سال ۱۳۵۱ به عضویت هیئت مدیرهٔ سندیکای سینمای ایران درآمد. در سال ۱۳۵۵، برای مطالعه و پژوهش در امور تئاتر، به همراه خانواده‌اش به آمریکا رهسپار شد. در زمانی که در لس آنجلس زندگی داشت در یک مینی‌مارکت (مغازه خواربارفروشی) و جایگاه سوخت سرمایه‌گذاری کرد اما ورشکست شد. در سال ۱۳۶۵ به ایران بازگشت و بار دیگر در زمینهٔ بازیگری در تئاتر و سینما به ایفای نقش پرداخت. او در سال‌های ۱۳۷۹ و ۱۳۸۰ به ریاست انجمن بازیگران ایران منصوب شد و همچنین به مدت پنج دوره، عضویت داوران خانه سینمای ایران را بر عهده داشت. نگارش در زمینهٔ تاریخ تئاتر، از جمله فعالیت‌های مورد علاقهٔ او بوده که می‌توان به کتاب‌های "تماشاخانه تهران"، "سیری در تاریخ تئاتر ایران" و "برگ‌های خواندنی: گزینشی از رویدادهای تاریخی" اشاره کرد. کتاب دیگری که در دست نگارش دارد، "تاریخ تئاتر ایران از لاله زار تا شانزلیزه" نام دارد. او همچنین جوایز و تقدیرنامه‌های فراوانی را از دولت‌مردان، استادان و صاحب‌نظران دریافت نموده‌است.
اسدزاده در سال ۱۳۷۷، در فیلم کوتاه دایره ساخته محمد شیروانی بازی کرد که این فیلم منتخب منتقدان بین‌المللی جشنواره کن در سال ۱۹۹۹ میلادی شد.فیلم‌های کوتاه محمد شیروانی در هنر و تجربه، ایسنا (بازدید: ۱۴ خرداد ۱۳۹۷)
در سال ۱۳۹۵ ابراهیم شفیعی، فیلم مستند «زندگی و دیگر هیچ» را، دربارهٔ زندگی داریوش اسدزاده و در تقدیر از هفتاد سال فعالیت او در سینما، ساخت.رونمایی از مستند داریوش اسدزاده، تسنیم (بازدید: ۱۴ خرداد ۱۳۹۷)
در سال ۱۳۹۵ در سریال روزنه آبی به کارگردانی فرزاد فره وشی حضور داشت که این سریال پس از ۹ سال تولید (از سال ۱۳۸۶) در شبکه نمایش خانگی منتشر شد. این سریال با حضور یا همکاری ۳۰۱ نفر از هنرمندان ایران اولین سریال تحلیلی پژوهشی دربارهٔ شکلگیری تاتر نوین ایران است که بهمن مفید، مرتضی عقیلی، محمدعلی کشاورز، علی نصیریان، بهزاد فراهانی، بهروز بقایی، ژرژ پطروسی، جعفر والی، پرویز بهرام، مهتاج نجومی در آن حضور دارند.
چند ماه پس از درگذشت وی فیلم پرنده آبی به کارگردانی فرزاد فره وشی در شبکه نمایش خانگی منتشر شد. موضوع دربارهٔ عبدالحسین نوشین است و داریوش اسدزاده از خاطراتش با او سخن می‌گوید. در این فیلم انور خامه ای، مرسده بایگان، جعفر والی، غلامحسین دولت‌آبادی، اصغر همت و هشیار نوشین حضور دارند.
وی در سال ۱۳۹۱ از محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور وقت ایران، نشان درجه یک فرهنگ و هنر دریافت کرد.اسامی ۱۱۳ شاعر، نویسنده و هنرمندی که نشان درجه یک هنری گرفتند (بازدید: ۱۴ خرداد ۱۳۹۷) او در دوران زندگی در آمریکا، پژوهش‌هایی در دانشگاه انجام داد و دوره‌هایی را طی کرد که مدرک معادل آن از سوی دانشگاه تهران به عنوان دکترا در رشته «ادبیات هنر» ارزیابی شده‌است.
او در بیست و هفت سالگی با یکی از طرفدارانش به نام «هما شاهرخی» که از نوادگان قاجاریان بود، ازدواج کرد؛ ولی پس از هفت سال زندگی مشترک، از آنجایی که صاحب فرزندی نشدند از او جدا شد. او از همسر دومش به نام «سهیلا غزلی» دو پسر دارد. پس از مهاجرت به آمریکا، به دلیل مسائل خانوادگی از همسر دومش نیز جدا شد. او در هفتاد و شش سالگی برای سومین بار ازدواج کرد. نام سومین همسر او «طاهره‌خاتون میرزایی» است.اسدزاده: آشپزی با من است، تبیان (بازدید: ۱۴ خرداد ۱۳۹۷)
وی در آبان ماه سال ۱۳۹۷ بر اثر احساس درد در ناحیه قفسه سینه در بیمارستان بستری شد. مدتی بعد به دلیل سرطان مثانه تحت عمل سیستوسکوپی قرار گرفت و پس از یک روز استراحت روانه خانه شد. او بار دیگر در تیرماه سال ۱۳۹۸ با مراجعه به پزشک و پس از چکاپ‌های لازم با توصیه پزشکان در بیمارستان بستری شد و پس از ۱۴ روز به منزل رفت.داریوش اسدزاده تا دو روز دیگر از بیمارستان مرخص می‌شود/حال بازیگر پیشکسوت مناسب نیست او که در دوران کهنسالی بارها می‌گفت آرزو دارد یک قرن را سپری کند، سرانجام در ۳ شهریور ماه سال ۱۳۹۸ در منزل و در سن ۹۶ سالگی درگذشت. پیکر او در ۵ شهریور ماه سال ۱۳۹۸ از مقابل خانه هنرمندان ایران تشییع و در کنار مزار غلامحسین نقشینه به خاک سپرده شد.
شکسپیر عاشق فیلمی است در ژانر درام و رمانتیک تولید سال ۱٩٩٨ است که جایزهٔ اسکار بهترین فیلم را در سال ۱۹۹۹ به دست آورد.وبگاه IMDB بخش عمدهٔ داستان این فیلم، ساختگی است ولی بخش‌های کوچکی از آن با حقایق زندگی شکسپیر منطبق است. این فیلم نامزد ۱۳ اسکار شد که موفق به کسب ۷ جایزه گردید.
در اواخر قرن ۱۶ در لندن نمایشنامه‌نویس فقیر و جوانی به اسم ویلیام شکسپیر مشغول کار بر روی آخرین نوشته‌اش «رومئو و ژولیت» می‌باشد. اما کار او کند پیش رفته و در واقع او هنوز نتوانسته حتی یک خط هم بنویسید. ویلیام در یک آزمایش برای انتخاب هنرپیشه نقش رومئو یک هنرپیشه جدید و با استعداد که پسر جوانی به اسم توماس است را انتخاب می‌کند. ویلیام پس از چندی دختر جوان و زیبایی به اسم ویولا را در همان خانه مجللی که توماس درآنجا زندگی می‌کند ملاقات می‌نماید. او به ویولا علاقه‌مند می‌شود واینامر او را ترغیب برای نوشتن داستانش می‌کند. اما بزودی او متوجه می‌شود که توماس همان ویولا است که با تغییر قیافه وارد نمایش شده‌است. ویولا قبلاً قول ازدواج به لرد سنگدل را داده و ملکه الیزابت نیز بر این ازدواج تأکید دارد اما عشق میان ویل و ویولا رفته رفته بسیار عمیق گشته و بنابراین مخفیانه به رابطه با هم ادامه می‌دهند و ویولا همچنان نقش رومئو را برای نمایش تمرین می‌کند.
کشتار بیت حانون در سال ۲۰۰۶ به واقعه گلوله باران شهرک فلسطینی بیت حانون در شمال غزه در تاریخ ۸ نوامبر سال ۲۰۰۶ توسط واحدهای زرهی نیروهای دفاعی اسرائیل گفته می‌شود که منجر به کشته شدن ۱۹ غیرنظامی و زخمی شدن ۴۰ نفر شد، در پی کشته شدن این افراد تشکیلات خودگردان فلسطینی سه روز عزای عمومی اعلام کرد. اسرائیل می‌گوید کشته شدن ۱۹ غیرنظامی در بیت حانون در نوامبر ۲۰۰۶ اشتباهی بود که در جریان مورد هدف قرار دادن مناطقی که شبه نظامیان فلسطینی از آن استفاده می‌کردند پیش آمد.
ولاد سوم، ولاد به میخ‌کِشنده یا ولاد دراکولا (زادهٔ ۱۴۳۱ (میلادی) - مرگ دسامبر ۱۴۷۶ یا ژانویه ۱۴۷۷) شاهزاده والاچیا (رومانی کنونی) بود. او در سه بازهٔ زمانی ۱۴۴۸، ۱۴۵۶ تا ۱۴۶۲ و ۱۴۷۶فرمانروایی کرد. او در روزگار فرمانروایی عثمانی‌ها بر والاچیا، سیاست مستقلی را در رابطه با عثمانی پیش‌گرفت و در برابر دیکتاتوری آن کشور ایستادگی نمود. عمده شهرت ولاد به دلیل مجازات‌های سنگین و شکنجه هایی است که علیه متجاوزان به کشورش در روزگار فرمانرواییش اعمال می‌کرد. وی در جنگ‌های متعددی که حضور داشت هر اسیری از عثمانی ها که می‌گرفت را شکنجه می‌داد و برای سلطان عثمانی به نمایش می‌گذاشت. گفته شده او تعدادی زیادی مسلمان ترک را در آب جوشاند یا دستور داد آن ها را چهار میل کنند. شخصیت او را الهام‌بخش داستان کنت دراکولا دانسته‌اند.
در بهار ۱۴۶۲ سلطان محمد دوم پس از گشودن کنستانتینوپول به رومانی تاخت.
در حمله شبانه به تیرگوویشته (به رومانیایی: Atacul de noapte de la Târgoviște، به ترکی: Tirgovişte Baskını)
بر اساس گفته الکساندرو سایمون تاریخ‌شناس، همسر اول او دختر جان هونیادی بود. همسر دوم ولاد یوستینا سیلاگی، عموزاده ماتیاس کوروینوس، بود. او از زندگی با ولاد دراکولا جان سالم بدر برد و ابتدا با پال شوکی و بعد با یانو اردی ازدواج کرد.Kubinyi 2008, p. 204.
بزرگ‌ترین پسر ولاد به نام ماینیا در سال ۱۴۶۲ متولد شد.Florescu 1991, p. 252. دومین پسر بی‌نام او قبل از سال ۱۴۸۶ کشته شد.Hasan 2013, p. 159. سومین پسر ولاد به نام ولاد دراکولیا بود او نیای خانواده نجیب‌زاده دراکولا بود.
داستان‌های مرتبط با ولاد او را به یکی از شناخته شده‌ترین حاکمان سرزمین های رومانیایی اروپا در قرون وسطی تبدیل کرد.Treptow 2000, p. 176. با این وجود، اولین کتابی که دراکولا و خون‌آشامها را بهم ارتباط داد، "دراکولا" اثر برام استاکر (۱۸۹۷) بود.Florescu & McNally 1989, p. 221. استاکر مجذوب مقاله امیلی جرارد در رابطه با خرافات ترانسیلوانیایی و خون‌آشام‌های فولکلورهای رومانیایی شده بود.Florescu & McNally 1989, p. 225. اطلاعات محدود او دربارهٔ تاریخ والاشیا در قرون وسطی برگفته از کتاب ویلیام ویلکینسون بود که در سال ۱۸۲۰ چاپ شده بود.Florescu & McNally 1989, pp. 229-230.
طبق گفته الیزابت میلر، ظاهراً استاکر چیز زیادی دربارهٔ ولاد نمی‌دانست و قطعاً نمی‌توان گفت که ولاد الهام بخش وی برای کتاب «کنت دراکولا» بوده‌است.Miller 2005, p. 112. به عنوان مثال، استاکر نوشته که دراکولا اهل منطقه سیکیس بوده‌است؛ زیرا تنها از لشکرکشی‌های ویرانگر اتیلا و حایه هونیک سیکیس اطلاع داشته‌است.Florescu & McNally 1989, p. 231. منبع اصلی استاکر، یعنی ویلکینسون اعتبار داستان‌های آلمانی را قبول داشته و ولاد را مردی شرور توصیف می‌کند.Florescu & McNally 1989, p. 230. درواقع، اطلاعات استاکر برای کتابش هیچ ارجاعی به این شخصیت تاریخی ندارد. در نتیجه برای نوشتن کتابش دربارهٔ کنت دراکولا تنها به نام و اطلاعاتی متفرقه راجع به تاریخ والاشیا بسنده کرد.Cain 2006, p. 182.
پاپ پیوس دوم، نیکولو مدروسا، پس از ملاقات با ولاد در بودا، تنها تصویر کامل از او را کشیده‌است.Florescu & McNally 1989, pp. 85, 161. یک کپی از نقاشی ولاد در «گالری پرتره هیولا» در قلعه امبرس در اینسبروک قرار دارد.Florescu & McNally 1989, p. 84.
طبق گفته فلورسکو، این عکس «مردی قوی، خشن و زخمی» را با «چشمانی بزرگ، گود، نافذ و به رنگ سبز تیره» نشان می‌دهد. رنگ موهای ولاد کاملاً مشخص نیست، زیرا مدروسا بیان می‌کند که ولاد موهایی مشکی داشت اما در نقاشی رنگ موها بور است. به‌علاوه لب پایین ولاد در این نقاشی، بزرگ است.
شهرت منفی ولاد در سرزمین‌های آلمانی‌زبان را می‌توان در تعدادی از نقاشی‌های دوره رنسانس دید.Florescu & McNally 1989, p. 204. در تصویری متعلق به قرن ۱۵، او بین گواهان شهادت اشتفان مقدس دیده می‌شود. فردی شبیه ولاد، یکی از شاهدان مسیح در گلگتا در یکی از کلیساهای کوچک سینت اشتفان در وین ترسیم شده‌است.
Wikipedia contributors, "Vlad III the Impaler," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Vlad_III_the_Impaler&oldid=219907730 (accessed June 17, 2008).
پیشینه ورود اسلام به اروپا به سده ۷ (میلادی) می‌رسد و نقطه آغازین آن را می‌توان در نامه پیامبر اسلام به امپراتوری روم دانست.
سال ۷۱۱ (میلادی) را نخستین تماس میان اسلام و دنیای غرب و اروپا می‌دانند که در آن زمان گروه‌های مسلمانان عمدتاً از ناحیه شمال آفریقا وارد اروپا شدند. تمدن800 ساله مسلمانان در اسپانیا و تمدن ۲۵۰ ساله آن‌ها در سیسیل باعث شده اسلام به عنوان بخشی از تاریخ اروپا به حساب آید.
نوشتار اصلی:فتح آندلس
نخستین رویارویی مسلمانان با اروپائیان با فتح آندلس(جنوب اسپانیای کنونی) توسط طارق بن زیاد سردار مشهور مسلمان اتفاق افتاد، طارق با عبور از تنگه ای که خاک اروپا از آفریقا را جدا می‌کرد وارد ناحیه جبل اطارق امروزی شده و سپس به ایبری هجوم برد و از همین روی آن تنگه به جبل الطارق(معنی:کوه طارق) مشهور شد
مسلمانان در طول حدود صد سال جنگ خونبار با دولت‌های محلی توانستند بر سراسر شبه جزیره ایبری ( کشورهای اسپانیا و پرتغال کنونی) مسلط شوند. سلطه مسلمانان در اروپای غربی حدود هفت قرن دوام آورد گرچه مسلمانان حدود چهار قرن ابتدایی ان بر سراسر ایبری مسلط بودند و بعد از آن بخش‌های شمالی این شبه جزیره تحت سلطه چند حکومت محلی مسیحی مانند جمهوری کاتالونیا، پادشاهی والنسیا، پادشاهی کاستیل و پادشاهی لئون بود و در جنوب نیز چند حکومت مسلمان مانند خلفای اموی آندلس و حکومت مرابطین و بعدها سلسله ادریسیان مراکش وجود داشت. تا آنکه در سال ۱۴۹۱ مسیحیان اسپانیا که در نتیجه ازدواج پادشاه آراگون ( حکومت مسلط بر شرق ایبری) و ملکه کاستیل(حکومت مسلط بر غرب و مرکز ایبری) متحد شده بودند موفق به فتح مناطق جنوبی شده و سپس یک جنگ همه جانبه علیه مسلمانان به راه انداختند که در نتیجه آن بیش از یکصد هزار مسلمان کشته و نزدیک یک میلیون مسلمان که برابر با یک چهارم تمام جمعیت آن زمان اسپانیا بوده‌است را از آن سرزمین اخراج نمودند، اخراج مسلمانان از اسپانیا یکی از گسترده‌ترین مهاجرت‌های اجباری در طول تاریخ است. در نتیجه این اقدامات سال‌ها حکومت وحشت کلیسا در اسپانیا حاکم شد، دادگاه‌های تفتیش عقاید که زیر نظر کلیسا فعالیت می‌کرد از طریق اعتراف‌گیری و بازجویی، شکنجه و تهدید سعی در یکپارچه سازی مذهبی در اسپانیا داشت مسلمانان و یهودیان و بعدها پروتستان‌ها مهم‌ترین قربانیان سیصد سال حاکمیت دادگاه‌های تفتیش عقاید در کشورهای ایبری یعنی اسپانیا و پرتغال بوده‌اند.
شبه جزیره بالکان در جنوب شرق اروپا محل دیگر برخورد مسلمانان با مسیحیان اروپائی بوده‌است، این سرزمین بیش از هزار سال تحت سلطه امپراتوری روم شرقی قرار داشت و مذهب مسیحی ارتدکس مذهب رایج مردمان آن بوده و کلیسای ارتدکس بیزانس همراه رقیب جدی کلیسای کاتولیک رم محسوب می‌شده‌است. نخستین رویارویی میان مسلمانان و مسیحیان به نبرد ملازگرد باز می‌گردد، امپراتور روم شرقی رومانوس دیوژانوس برای فتح ارمنستان و آذربایجان و قفقاز به مرزهای شرقی ایران لشکر کشید و سلطان سلجوقی آلپ ارسلان در محلی به نام ملازگرد با او نبرد کرد که به شکست سنگین روم شرقی و پیروزی امپراتوری مسلمان سلجوقی انجامید در نتیجه این نبرد عملاً سلطه شبه آناتولی و آسیای صغیر به دست ترکان مسلمان افتاده و راه ورود به خاک اروپا از طریق شبه جزیره بالکان بازگشت.
پس از سلجوقیان امپراتوری مسلمان عثمانی نیز فشارهای بسیاری برای تصرف شبه جزیره بالکان بر امپراتوری روم شرقی وارد آورد و سرانجام با فتح تاریخی قسطنطنیه توسط ترکان مسلمان به فرماندهی سلطان محمد فاتح عمر امپراتوری روم شرقی(بیزانس) پایان یافت، کلیسای ارتدکس قسطنطنیه منحل شد و مسلمانان بر جنوب شرقی شبه جزیره بالکان مسلط شدند.
پس از فتح قسطنطنیه امپراتوری عثمانی سال‌ها حملات فراوانی را برای فتح اروپا انجام داد که نتیجه آن تصرف سراسر شبه جزیره بالکان، شبه جزیره کریمه بود تا جایی که عثمانی‌ها دو بار شهر بزرگ وین پایتخت امپراتوری اتریش را محاصره کردند گرچه موفق به فتح آن نشدند.
بلاد+ با تلفظ بلاد پلاس یک مجموعه تلویزیونی انیمه ژاپنی ساخته شده توسط پروداکشن آی.جی و انیپلکس است. این مجموعه توسط جونیچی فوجیساکو کارگردانی شده‌است. پخش این انیمه به تعداد ۵۰ قسمت از ۸ اکتبر ۲۰۰۵، در ژاپن و در شبکهٔ ماهواره‌ای انیماکس و همچنین تلویزیون زمینی تی‌بی‌اس و اِم‌بی‌اِس آغاز شد و در ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۶ به پایان رسید.
ابو تَمّام، حبیب بن اوسِ طائی (۱۸۸–۲۳۱ق/۸۰۴–۸۴۶م)، یکی از شاعران بزرگ عرب مسلمان است. در زندگی و شعر ابوتمام کمتر موضوعی می‌توان یافت که موجب گفتگو و مشاجره میان محققان نشده باشد. خاندان مسیحی او، نام تغییر یافتهٔ پدر او، تبارنامهٔ طائی او که نزد برخی مورد تردید است، سفرهای بی‌شمار او از قاهره تا خراسان، تجددگرایی او در شعر، ابداع صنایع، تمایل به الفاظ غریب و کهن و در عین حال موفقیت در ساختن اشعاری دل‌انگیز، شهرت فراگیر، کسب ثروتهای کلان و حسادت دیگر شاعران... همه موجب شد که نظراتی سخت ضد و نقیض دربارهٔ این شاعر ابراز گردد، سپس تعصباتی که به طرفداری یا بر ضد او پدیدار شد، خود بسیاری را به تدوین کتاب و رساله دربارهٔ او واداشت. شاید یکی از عواملی که به آتش این منازعات دامن می‌زد، برآمدن شاعری همچون بحتری بود که هنر شاعری را نزد خود او آموخته بود: بحتری بسیاری را بر آن می‌داشت که با ابوتمام مقایسه‌اش کنند. بر اثر این مقایسه، اشعار این دو تن از جنبه‌های لغت، صنعت، مضمون و فصاحت با دقتی شگفت مورد بررسی دانشمندان شعرشناس قرار گرفت.دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، مدخل ابوتمام
عمادی
در ریاضیات، مطالعه و نظریهٔ عملگرها (Operator theory) بخشی مرکزی و عمده را در آنالیز تابعی به خود اختصاص می‌دهد. عملگرهای خطی (linear operators) بخش زیادی از نظریه عملگرها را به خود اختصاص می‌دهد. نظریه عملگرهای خطی به دو بخش اصلی تقسیم می‌شود. قسمت اول صرفاً بر اساس خواص جبری عملگرهای خطی بیان می‌شود و قسمت دوم بر اساس خواص عملگری آن‌ها بیان می‌شود.
عمده‌ترین کاربردهای عملگرهارا باید در فیزیک، مکانیک و به ویژه مکانیک کوانتومی سراغ گرفت.
عمل مشتق‌گیری از توابع پیوسته و مشتق‌پذیر ریاضی را می‌توان از جملهٔ ساده‌ترین نمونه‌های مورد بررسی و بحث در این مقاله به حساب آورد:
در این مورد عمل‌گر formula_2 بر روی تابع formula_3 عمل نموده و تابع formula_4 را نتیجه داده است.
ویژگی ابردوری بودن، اولین بار در سال۱۹۲۹ دریکی از کارهای بیرهوف مشاهده شده‌است، وی به وجود تابع تام که انتقال‌هایش در فضای توابع تحلیلی چگال است پی برد. سپس دانشمندان آنالیز تابعی با تبعیت از روش مک لین (G. R. Maclane) به توسعه شاخه‌ای از ریاضیات پرداختند، که اینک بنام نظریه عملگرها خوانده می‌شود. کارل کیتایی (C. Kitai)، در سال۱۹۸۲، نشان داد که اگر عملگری ابردوری باشد، آنگاه هر مؤلفه از طیف آن، دایره یکه را قطع می‌کند. (هر زیرمجموعهٔ همبند ماکسیمال را یک مؤلفه می‌گویند). در سال ۱۹۸۷، شاپیرو (H. Shapiro) و گتنر (R. M. Gethner)، کار رولوایس را روی فضای برگمن توسعه داده و انتقال‌های پسرو روی این نوع فضاها را بررسی کردند. در سال ۱۹۹۱، شاپیرو و گودفروی (G. Godefroy)، ابردوری بودن عملگرهای انتقال به عقب راروی فضاهای هاردی بررسی کردند. در سال ۱۹۹۵، سالاس (H. Salas)، ابردوری بودن عملگرهای انتقال وزن‌دار را بررسی کرد و محک مخصوصی را برای این عملگرها ارائه داد. در سال ۱۹۹۹، بوردن (P. Bourdon)، ابردوری بودن عملگرهای انتقال پسرو را روی فضاهای برگمن (Bergman) بررسی کرد. سپس پریس درسال۲۰۰۱، نشان داد که عملگرهای ابردوری چندگانه لزوماً ابردوری هستند. پروفسور ارلیکس (Orlicz)، شرط اولیه وجود یک عملگر ابردوری، بریک فضای موضعا محدب را، جدایی‌پذیری و نامتناهی‌البعد بودن فضا بیان نموده است. شمیم انصاری (S. I. .Ansari)، بونت و پریس نیز، شرایط وجود عملگرهای ابردوری بر فضاهای برداری توپولوژیکی را مورد مطالعه قرار داده‌اند، سالاس در مقاله‌ای نشان داده است که بریک فضای هیلبرت (Hilbert) جدایی پذیر نامتناهی‌ البعد، می‌توان عملگر ابردوری با الحاق ابردوری ارائه داد.
فرض کنید T یک عملگر خطی روی فضای باناخ X باشد. مدار x از X را با Orb(T,x) نمایش داده و به صورت زیر تعریف می‌کنیم
عملگر T را یک عملگر ابردوری روی X می‌نامند هرگاه بردار x از X موجود باشد بطوریکه مدار x تحت T در X چگال باشد. یعنی
Cl Orb(T,x)= X
در این حالت x را یک بردار ابردوری برای T روی X نامیده و عملگر T را یک عملگر ابردوری می‌نامیم.
نکته ۱: اگر عملگر ابردوری T روی X موجود باشد آنگاه X یک فضای جدایی پذیر است.
نکته ۲: اگر T یک عملگر ابردوری روی فضای X باشد، آنگاه بعد فضای X نامتناهی است.
نکته ۳: هیچ عملگر ابردوری روی فضای با بعد متناهی وجود ندارد.
نکته ۴: عملگر مشتق روی فضای توابع تحلیلی یک عملگر ابردوری است.
الدریک تونت "تایگر" وودز (زاده در کیپرس، کالیفرنیا) گلف‌باز حرفه‌ای اهل ایالات متحده آمریکا است که در میان موفق‌ترین گلف‌بازان همه تاریخ است. او برای چندین سال جزو ورزشکارانی بوده که بالاترین درآمد را داشته‌اند.
تایگر وودز در ۳۰ دسامبر ۱۹۷۵ در کیپرس، کالیفرنیا زاده و در شهرستان اورنج، کالیفرنیا بزرگ شد."Training a Tiger: Raising a Winner in Golf and in Life", by Earl Woods and Pete McDaniel, 1997. پدر او، اِرل وودز، سرهنگ دوم نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا با پیشینه نژادی آفریقایی-آمریکایی، چینی و بومیان آمریکا بود."Earl Woods" (obituary). "The Daily Telegraph" (June 5, 2006). Retrieved June 19, 2012. مادرش کولتیدا نیز تبار تایلندی، چینی و هلندی دارد.
ارل یک گلف باز آماتور بود و همچنین یکی از نخستین بازیکنان بیسبال کالج آفریقایی-آمریکایی در دانشگاه ایالتی کانزاس بود."Training a Tiger: Raising a Winner in Golf and in Life", by Earl Woods and Pete McDaniel, 1997. پدر تایگر، عضو ارتش بود لذا تایگر می‌توانست در زمین گلف فرودگاه صحرایی لوس آلامیتوس ارتش در لوس آلامیتوس، کالیفرنیا بازی و تمرین کند.
تایگر وودز از ۱۰ ماهگی با توپ، آشنا شد و پدرش خیلی زود، توانایی او را دریافت. بنابراین برای او وسایل بازی گلف خرید و خود، به آموزش تایگر پرداخت. در سال ۱۹۷۸ توانایی تایگر وودز به جایی رسید که به یک برنامه تلویزیونی دعوت شد و استعداد خود را در کنار باب هوپ نشان داد. او چند ماه پس از این برنامه، برنده رقابت‌های قهرمانی زیر ۱۰ سال شد"Training A Tiger", by Earl Woods and Pete McDaniel, 1997, p. 64. و تا سال ۱۹۹۶ (میلادی) و حرفه‌ای شدن، شش بار قهرمانی مسابقات ملی یو‌اس‌جی‌ای و سه بار پیاپی قهرمانی گلف آماتور آمریکا را بدست آورد.
در سال ۱۹۹۷ (میلادی) تایگر وودز با قهرمانی در مسابقات مسترز، نخستین عنوان قهرمانی حرفه‌ای خود را بدست آورد. او با این پیروزی، جوان‌ترین و نخستین بازیکن رنگین‌پوست این مسابقات شد و همچنین جوان‌ترین بازیکنی شد که تا آن هنگام در جایگاه بالاترین‌های رده‌بندی گلف جهان قرار گرفته بود. تا سال ۲۰۰۸ تایگر وودز ۱۴بار قهرمانی تورنمنت‌های بزرگ گلف را بدست آورده و همچنین رکورد ۸۲ قهرمانی در گرند‌اسلم‌های گلف را از آن خود کرده بود. او برای رسیدن به جایگاه جک نیکلاس (پرافتخارترین گلف‌باز تاریخ) تنها به سه قهرمانی در تورنمنت‌های مهم نیاز داشت.
با بدست آوردن قهرمانی‌های بی‌شمار، شرکت‌های زیادی از جمله، نایکی و تایتلیست پشتیبان مالی او شدند. به نوشته مجله فوربز، درآمد تایگر وودز از قراردادهای تجاری تا سال ۲۰۲۰ نزدیک به یک‌ونیم میلیارد دلار آمریکا بوده است.Forbes' list of world's highest-paid athletes, Forbes.
تایگر وودز در سال ۲۰۰۴ با الین نوردگرن ازدواج کرد. آنها دارای یک فرزند دختر به نام سَم زاده سال ۲۰۰۷ و یک فرزند پسر به نام چارلی زاده سال ۲۰۰۹ هستند.بخش بیوگرافی سایت رسمی
در نوامبر ۲۰۰۹ تایگر وودز با خودروی خود، نخست به یک شیر آتش‌نشانی کوبید و بعد منحرف شد و به درخت همسایه‌اش برخورد کرد. در پی این رخداد، آشکار شد که تایگر با زنان زیادی، از جمله با برخی از هنرپیشگان فیلم‌های پورنوگرافی مانند جاسلین جیمز آمیزش جنسی داشته است. تایگر وودز و الین در اوت ۲۰۱۰ به صورت توافقی از یکدیگر جدا شدند.
او برای مدتی، دست از بازی گلف کشید و در فوریه ۲۰۱۰ در یک برنامه کوتاه تلویزیونی به اعتیاد به سکس اعتراف کرد و از رفتار نادرست خود، پوزش خواست.
پس از آن، تایگر وودز گاهی با لیندزی وان رابطه داشت و سپس رابطه‌ای طولانی مدتی با اریکا هرمن، مدیرکل رستورانش در فلوریدا برقرار کرد.
وودز در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۷ عمل جراحی دیسککتومی را انجام داد که به او اجازه می‌داد بار دیگر گلف حرفه‌ای را دنبال کند.
تایگر وودز در سال ۲۰۱۹ بار دیگر به رقابت‌های حرفه‌ای بازگشت و قهرمان مسترز اوگوستا شد.
تایگر وودز در سال ۱۹۹۷ در مصاحبه با اپرا وینفری گفت این که مردم او را آفریقایی-آمریکایی می‌نامند آزارش می‌دهد. او گفت: «هرچه بزرگ‌تر شدم بیشتر به این رسیدم که من "کابلیناژن" هستم». تایگر وودز این واژه را برای اشاره به تبار قفقازی، سیاه، بومی آمریکا و آسیایی خود ابداع کرد.
از آنجا که به طور سنتی سفیدپوستان متعلق به طبقه متوسط به ورزش گلف می‌پردازند، تایگر وودز در کتاب خود که سال ۲۰۱۷ منتشر شد در مورد نخستین قهرمانی‌اش در رقابت‌های مسترز نوشت امیدوار بوده قهرمانی‌اش راه را برای اقلیت‌ها هموار کند.
ثَمود نام قومی بود از مردمان شبه جزیره عربستان که در هزاره قبل از میلاد تا زمان بعثت محمد در عربستان زندگی می‌کردند.
با این وجود که به باور تاریخ‌دانان خاستگاه مردم ثمود جنوب شبه جزیره عربستان بود اما بنا به روایت‌های سنتی عربی، ثمودی‌ها به سوی شمال کوچیده و در دامنه‌های کوه اثلب در نزدیکی مداین صالح (حجر) نشیمن گزیدند.
سنگ‌نگاره‌ها و سنگ‌نوشته‌های بسیاری از ثمودیان در کوه اَثلَب و دیگر نقاط شبه جزیره عربستان یافت شده‌است.Encyclopædia Britannica Online
در قرآن گفته شده که قوم ثمود به وسیله عذاب الهی از میان رفته‌است.
برای نخستین بار، در ۷۱۵ قبل از میلاد،در کتیبه سارگون دوم، پادشاه آشور، به نام این قوم برمی‌خوریم، که آن‌ها را در میان مردمان شرق و مرکز شبه جزیره عربستان برمی شمارد که تحت فرمانبری آشوریان بوده‌اند. این قوم از مدت‌ها پیشتر در آن سرزمین می زیسته‌اند.M. Th. Houtsma et al., eds., "E.J. Brill's first encyclopaedia of Islam, 1913-1936"
این قوم بزرگ علی‌رغم عمر دراز، هرگز نتوانست دولت قدرتمندی به وجود آورد و پیوسته به صورت قوم‌های پراکنده یا احیاناً شهرنشین روزگار می‌گذراندند تا سرانجام نابود شدند، یا در دیگر اقوام آمیخته و نامشان از یادها برفت. تمدن ثمودی تحت تأثیر مستقیم نبطیان بود، چنان که پنداری ایشان چیزی عمده از خود نداشتند. خط و زبان نبطی در میان ثمودیان رواج داشت که حتی پس از انقراض آنان باز ثمودیان برخی آثار خود را به آن خط و زبان تهیه می‌کردند. مثلاً نوشته‌های معبد رَوَافه که حدود یک قرن پس از میلاد توسط ثمود بنا شد به دو زبان نبطی و یونانی است ."راه‌های نفوذ فارسی در فرهنگ و زبان عرب جاهلی"، ص ۴۶ و ۴۷.
پیامبری به نام صالح در قوم ثمود زاده شد و در میان ایشان پرورش یافت، قوم ثمود گروهی از مردم بودند که در سرزمینی بین یهودیه و حجاز می‌زیستند. قوم ثمود در خانه‌هایی سنگی می‌زیستند که درون کوه‌ها تراشیده شده بود.سوره حجر ۸۰-۸۴ قوم ثمود به پرستش بت‌های سنگی و چوبی می‌پرداختند.هود ۶۲ صالح تلاش می‌کرد تا قوم خود را از پرستش بت‌ها بازدارد و ایشان را به یکتاپرستی فرا بخواند، اما قوم ثمود سخن او را نپذیرفتند هود ۴۲ و از وی درخواست معجزه کردند؛ بر اساس روایات اسلامی، روزی سنگ بزرگی از کوه شکافت و شتر ماده‌ای از آن بیرون آمد؛ صالح به قوم ثمود هشدار داد که به شتر آسیبی نرسانند.هود ۶۴ اما قوم ثمود، شتر را گرفتند و کشتند. پس از سه روز عذاب بر ثمود فرو فرستاده شد؛ و پس از عذاب شدیدی که از آن در قرآن به صیحه تعبیر شده‌است؛ ثمودیان نابود شدند.عاطف الزین، سمیح، داستان پیامبران در قرآن، ترجمه علی چراغی، اول، تهران: ذکر،1380،
مَدیَن نامی جغرافیایی است در شمال غربی شبه جزیره عربستان که در داستان‌های تورات و قرآن از آن یاد شده‌است.
در داستان‌های قرآن گفته شده که شعیب پیامبر به آنجا از سوی خدا مبعوث گشت؛ و شعیب پیامبر علیه س برادر آنها بود. این قوم نیز در داد و ستد، از نظر میزان و پیمانه کم فروشی می‌کردند و در زمین به این طریق یا طرق دیگر فساد می‌کردند.
در لغتنامه دهخدا آمده‌است که مدین شهری بود در عربستان، خرم و بر ساحل دریا، و در آن چاهی بود که گویند موسی از آن برای گوسفندان شعیب آب می‌کشید.حدودالعالم ص ۱۶۹
در ادامه می‌نویسد: مدین شهر قوم شعیب است در مقابل تبوک، واقع شده در ساحل بحر قُلزُم در شش منزلی، و از تبوک بزرگتر است. شهری است بر کنار دریای مغرب.
مردم شعیب ظلم ستم می‌کردند، گران‌فروش بودند و نیز کم فروشی می‌کردند. شعیب آنان را نصیحت می‌کرد اما فقط تعداد اندکی از مردم به او و خدایش ایمان آورده و دست از کارهای خویش برداشتند. سرانجام بارانی از آتش از آسمان بر سرشان بارید و گناهکاران هلاک شدند.
همچنین شهر قوم حضرت لوط پیامبر علیه س نیز از آنها دور نبوده و پیشتر از آنها عذاب دیده بودند و خرابه‌های شهر و آبادی آنها را می‌شد با مسافرت به آنجا دید.
در عهد عتیق، مِدْیان، نام یکی از فرزندان ابراهیم خلیل از همسری به نام قِطُوْراه و نیز اسم سرزمینی که نوادگان و نسل وی (مِدْیانیان) در آن ساکن شدند آمده‌است، چنان‌که در دوره‌های گوناگون تاریخی، از سکونت نوادگان اسماعیل و موسی در آنجا و ازدواج وی با دختر کاهن مِدْیان به نام رِعُوْئیل و از نسل ابراهیم و قِطُوْراه، درگیریهای مدیانیان با بنی‌اسرائیل و غلبه یوشع بر آنان، سخن گفته شده‌است.قاموس کتاب مقدس، ص۷۸۸، ۹۴۴; تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۳۴; تاریخ ابن‌خلدون، ج۲، ص۸۶.
در کتاب مقدس ۷ بار به مدین اشاره شده‌است:
در قرآن ۱۰ بار از این شهر در ۷ سوره نام برده شده‌است:
سالواتوره پل «سالی» ارنا (زادهٔ ۷ فوریه ۱۹۶۸ در لاورنس، ماساچوست) آوازخوان، گیتاریست و ترانه‌سرای اصلی گروه موسیقی گادسمک می‌باشد. نام اصلی او سالواتور پل ارنا است. او از سال ۱۹۹۵ کار خود را به عنوان رهبر گروه گادسمک شروع کرد.
سالی ارنا در سن ۳ سالگی نواختن درام را آغاز نمود. پدر او، پل ارنا (Paul Erna)، یک نوازنده ترومپت بود و وقتی می‌خواست در زیر زمین تمرین کند، سالی، در کنار پدرش در یک جعبهٔ خالی می‌خوابید.
جد او یک آهنگساز مشهور در سیسیل ایتالیا بود، سالی به همراه خانواده‌اش همه ساله در روز تولد او (جد سالی) مراسم یادبودی را در کنار عکس‌هایش در موزه‌ای در سیسیل برگزار می‌کردند.
در سن ۱۱ سالگی او به این مسئله پی برد که به گوش دادن موسیقی و نواختن بعضی آهنگ‌ها علاقه بیشتری دارد و برایش راحت‌تر از درس خواندن است.
سالی درس را رها و شروع به تمرین در خانه و ضبط آثار گروه‌های Aerosmith ;MotorheadوLed Zeppeling کرد.
در ۱۴ سالگی، نخستین استاد او دیو واس بود. او در ۲۵ سالگی درامر گروه استریپ مایند شد که نخستین آلبوم آن‌ها «در دهانت چیست» نام داشت و در طول یک ماه ۵۰ هزار دلار فروش رفت. او سپس به گروه «ملیا ریج» رفت که درامر آلبوم‌های این گروه با نام «تجارت بی پایان» و «خروس جنگی» بود. در سال ۱۹۹۵ کار را با گروه گادسمک شروع کرد اما دیگر درامر گروه نبود، بلکه خواننده و گیتاریست گروه شده بود. سالی ارنا به همراه اعضای گروه، آلبوم اول خود را در سال ۱۹۹۸ عرضه کرد که چهار تک آهنگ را به همراه داشت. گادسمک همچنین در سال ۱۹۹۹ در فستیوال‌های بزرگ موسیقی ایالات متحده آزفست و وودستاک شرکت کرد.
سالی ارنا علاقه زیادی در نواختن هارمونیکا نیز دارد که در ترانه‌های به پایین بتاب و اهتزاز شیطان شنیده می‌شود.
ارنا تاریخچهٔ قسمتی از زندگیش را با نام The Paths We Choose(راهی که انتخاب می‌کنیم) در روز تولدش در ۷ فوریه ۲۰۰۷ منتشر کرد. جزئیات کتاب در مورد کشاکش ۳۰ ساله اول زندگیش (سالی) تا زمانی که گادسمک را تشکیل داده می‌باشد. سالی در این مورد می‌گوید کتاب به‌طور اساسی در مورد زندگی من از تولد تا زمانیست که گادسمک تشکیل شد. همچنین اضافه می‌کند: من می‌خواستم در مورد تلاش‌هایی که کردم و تجربه‌هایی که به دست آوردم بنویسم و میدونم که این نوشته‌ها می‌تواند الهام بخش بعضی از مردم که شاید هنوز در محله‌های کلیمی‌ها هستند ویا در حال تلاش و کندوکاو هستند تا ازآن سوراخ بیرون بیایند شود. منظور من این است که ما همه انسان هستیم وما (گادسمک) از ابتدای تولد ستارگان موسیقی راک نبودیم. بنابراین من فکر می‌کنم یه داستان جالب در مورد دردها و زجرها و کشاکش‌ها وجود دارد. فقیر بودن و زندگی کردن در محله‌های فقیرنشین دیوانه کنندست. اگر بچه‌ها به این باور دست پیدا کنند که می‌توانند و به هر چیزی که آرزوی رسیدن به آن را دارند، می‌رسند، حتماً تلاش خواهند کرد. این کتاب در اولین ماه از انتشارش ۱۰۰ هزار نسخه و در جهان ۳۰۰ هزار نسخه فروخت.
ارنا گفت زمانی که ۱۴ سالم بود، در سالن جوش مدرسه مخفی و در افکار خودم غرق می‌شدم. من مقداری جوهر هندی از گروه هنر به سرقت بردم؛ و به همراه نخ و سوزن شروع به زخمی‌کردن خودم کردم! بیشتر خالکوبی‌های بدن او کار Dana Thornell و Mike LaFontaine است که اهل ایالات متحده هستند. بازوی چپ سالی به صور کامل و نیمی از بازوی راستش پوشیده از خالکوبی است. همچنین سه X در پایین کمرش خالکوبی شده‌است، بعدها، او کلمهٔ "No Justice" را به همراه طرحی از پول پوکر و چهار ستاره که به صورت مشتعل بودند را به آن سه تا X اضافه کرد. نقاشی‌های کوچکی هم روی ران او وجود دارد. سالی قصد دارد خالکوبی‌های بیشتری را روی سینه، پاها و کمر خود انجام دهد. همچنین حیوانی بر روی بازوی راست او خالکوبی شده که طرح آن را از یک برنامهٔ تلویزیونی که برای کودکان است برداشته‌است.
سالی ارنا تنها آلبوم سولوی خود «اولون» را در تاریخ ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۰ منتشر کرد. دو تک‌آهنگ انتشار یافته این آلبوم به ترتیب «دعای گنه کار» و «چشمان یک طفل» نام دارند. ترانه‌های این اثر به شکل قابل توجهی با آثار گادسمک در تمایز است. از سازهای استفاده شده در این آلبوم می‌توان به هارمونیکا، فلوت، ویولون، کی بورد، پیانو و… اشاره کرد.
رضوانشهر (نام پیشین: رضوانده) ‏http://geonames.nga.mil/geonames/GNSHome/services.html#lookupsearchhookامینی، کرانه‌های جنوبی دریای خزر
نام شهر و مرکز شهرستان رضوانشهر در استان گیلان در ایران است. در رضوانشهر زبان‌های گیلکی و تالشیhttp://rezvanshahr.gilan.ir/node/76Gernot L. Windfuhr- Central Dialects in Encyclopædia Iranicaگویشهای مرکزی ایران- گ.ل. ویندفهر- دانشنامه ایرانیکاhttp://www.iranicaonline.org/newsite/index.isc?Article=http://www.iranicaonline.org/newsite/articles/unicode/v5f3/v5f3a001.htmlhttps://gsi.ir/guilan/fa/page/3522/شهرستان-رضوانشهرhttp://rezvan.gilan.pnu.ac.ir/Portal/home/?759525/درباره-رضوانشهرhttp://gazak.ir/map-of-the-villages-of-rezvanshahr-city/ رایج است.
نام قدیمی و پیشین رضوانشهر، رضواندهhttp://geonames.nga.mil/geonames/GNSHome/services.html#lookupsearchhookگلزاری، کرانه‌های جنوبی دریای خزر بوده‌است که با پیشرفت رو افزون و قرار گرفتن در موقعیت شهری به رضوانشهر تبدیل شد. ‏
در سال ۱۳۰۳ اولین مدرسه شش کلاسه در رضوانشهر تأسیس شد. رضوانشهر در گذشته با نام رضوانده از روستاهای ولایت گیل دولاب ‏امینی، کرانه‌های جنوبی دریای خزر بود. ولایات گیل دولاب و طالشدولاب امروزه محدوده شهرستان رضوانشهر می‌باشند. رضوانده به روی جاده شوسه شاه عباسی قرار داشت. راه شوسه چهارشنبه بازار-طاهر گوراب-رشت با گذر از رضوانده، رشت و گسگرات را به‌آبادی ساحلی شفارود پیوند می‌داد.
پیرامون سال ۱۳۱۵ نیز جاده شوسه بندر انزلی به آستارا ساخته شد و مسیر شاه عباسی رضوانده را در محل کنونی چهارراه رضوانشهر قطع کرد. چهارراه و تقاطعی که به این‌صورت پدید آمد و امروزه نیز به همین نام در میان قدیمی‌ها شهرت دارد تبدیل به مرکز اصلی و تجمع رضوانشهر برای ایست مسافران و حمل بار و بنه و داد و ستد آنان شد. در نتیجه این محل به سرعت پیشرفت کرد و جنبه شهری به خود گرفت. مانند اکثر شهرهای گیلان، بازار هفتگی رضوانشهر چهارشنبه بازار است که با گذر زمان چهارشنبه‌بازار از بیگزادمحله ولایت گیل دولابامینی، کرانه‌های جنوبی دریای خزررضوانشهر به چهارراه و خیابان سردار جنگل منتقل گردید. آرامگاه شاعر و عارف نامدار گیلان سید شرفشاه در روستای دارسرا بخش مرکزی رضوانشهر قرار دارد.جهانی، جاذبه‌های تاریخی گیلان، ۵۷ سید شرفشاه ملقب به پدر شعر گیلکی است و آرامگاه او یکی از معروفترین زیارتگاه‌های منطقه و از جاذبه‌های تاریخی و زیارتی رضوانشهر می‌باشد.جهانی، جاذبه‌های تاریخی گیلان، ۵۷ همچنین بقعهٔ امین سلطان غریب بنده ‏جهانی، جاذبه‌های تاریخی گیلان، ۶۱ در مرکز شهر، از دیگر جاذبه‌های تاریخی و زیارتی رضوانشهر است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۹٬۵۱۹ نفر (۶٬۲۱۲ خانوار) بوده‌است. اغلب مردم رضوانشهر از قوم گیلک و تالش هستند و در این شهر زبان‌های گیلکی و تالشی رایج است.
در اسلام، تنها بودن زن و مردی که خویشاوندی نزدیک با هم ندارند (محرم هم شناخته نمی‌شوند) در صورت وجود احتمال به گناه افتادن، ممنوع است؛ اما ارتباط زن و مرد مطلقاً ممنوع نشده‌است. در قرآن، سخن گفتن موسی با دختران شعیبقرآن ۲۸:۲۳ و سلیمان با بلقیس ملکه سباقرآن ۲۷:۴۲؛ نمونه‌هایی از این ارتباط به‌شمار می‌رود. در سنت، نیز نمونه‌هایی از ارتباط زن و مرد دیده می‌شود؛ خدیجه دختر خویلد پیش از ازدواج با محمد، مال‌التجاره‌ای را در اختیار او قرار داد و او را برای یک سفر تجاری به شام فرستاد. با این حال در قرآن و حدیث، شواهدی از جداسازی جنسیتی موجود است؛ قرآن و سنت محدودیت‌هایی را برای ارتباط زنان و مردان در نظر گرفته‌اند. از جمله این محدودیت‌ها، حجاب برای زنان است؛ که برخی آن را پوشانیدن تمام بدن زن و برخی آن را پوشانیدن بدن زن به جز چهره و کف دست دانسته‌اند.مسند امام احمد بن حنبل، حدیث ۲۱۰۳۴ رواه ابن مسعود
افغانستان در دوره حکومت طالبان، قوانینی را برای تفکیک جنسیتی اعمال می‌کرد که بسیار سخت‌تر از قوانین دیگر کشورهای اسلامی بود؛ اجرای این قوانین با خشونت بسیار همراه بود؛ به حدی که بسیاری آن را "آپارتاید جنسیتی" نامیده‌اند. زنان افغان در دوره طالبان، مجبور به پوشیدن برقع بودند. در افغانستان، پزشکان مرد حق معاینه و درمان زنان را نداشتند؛ و به زنان نیز اجازه معاینه مردان داده نمی‌شد. همچنین زن حق صحبت کردن با مردان نامحرم را نداشتند. طالبان، زنانی که بدون محرم از خانه بیرون می‌آمدند به تازیانه محکوم می‌کردند. کار کردن و تحصیل نیز برای زنان در افغانستان ممنوع بود. با سقوط حکومت طالبان این محدودیت‌ها برداشته شد و آپارتاید جنسیتی در افغانستان پایان یافت.
+(در حال حاضر حکومت طالبان پس از سرکوب دولت افغانستان دوباره با قوانین قدیمی خود شکل گرفته است - مرداد 1400)
در دوره قاجار در خانه‌ها و خیابان‌ها جدایی جنسیتی وجود داشت که تا دوره پهلوی نیز ادامه یافت به ویژه درمیان طبقات پایین‌تر جامعه: در خانه‌ها اندرونی و بیرونی مجزا بود، میهمانان زن توسط زنان پذیرایی می‌شدند و میهمان‌های مرد توسط مردان. در خیابان‌های پرجمعیت مانند لاله‌زار، شاه آباد و امیریه نیز در ساعت‌های پرجمعیت عصر زنان باید از یک پیاده‌رو عبور می‌کردند و مردان از پیاده‌رویی دیگر. زنانی که می‌خواستند برای کاری به سمت دیگر خیابان بروند باید از پاسبان اجازه می‌گرفتند و تحت نظر او به سرعت حرکت می‌کردند.ساناساریان، ص. ۳۰نهضت نسوان شرق، ص. ۲۹۹ همچنین زنان و مردان حق نداشتند باهم در یک درشکه بنشینند، حتی اگر مادر و پسر یا خواهر و برادر بودند.نهضت نسوان شرق، ص. ۲۹۹
در اوایل و اواسط دوره قاجار، مدرسه دخترانه وجود نداشت. اما کم‌کم نخستین مدارس دخترانه با تلاش فعالان حقوق زنان در ایران تأسیس گردید؛ که البته مورد مخالفت بسیاری از روحانیون از جمله شیخ فضل‌الله نوری قرار گرفت. در اواخر دوره رضاشاه، تمام مدارس و مؤسسات آموزشی، به ویژه دانشگاه تهران درهای خود را به روی دختران و پسران باز کردند و نخستین دبیرستان‌های مختلط به وجود آمد. سینماها، کافه‌ها و هتل‌ها مجبور به پذیرش زنان و عدم تبعیض بین زن و مرد شدند. در سال ۱۳۱۳، رضاشاه پوشیدن چادر و روبنده را ممنوع اعلام کرد، و حتی عده‌ای را مأمور کرد که در خیابان‌ها چادر از سر زن‌ها بکشند. رضاشاه، همچنین به مقامات عالی‌رتبه دستور داد که با همسران بی‌حجاب خود در میهمانی‌های رسمی شرکت کنند. کارگران رده‌پایین نیز می‌بایست همراه زنان بی‌حجاب در خیابان‌های اصلی به گردش می‌پرداختند. قیام گوهرشاد در مشهد در اعتراض به کشف حجاب بود. در زمان محمد رضا شاه، ممنوعیت حجاب برداشته شد؛ اما همچنین مدارس مختلط وجود داشت و جداسازی جنسیتی صورت نمی‌گرفت.
پس از جمهوری اسلامی، روح‌الله خمینی بر ضرورت جلوگیری از اختلاط زن و مرد تا حد ممکن تأکید کرد؛ این ضرورت به منظور اعمال ارزش‌های اخلاقی بر زنان و مردان صورت گرفت؛ پس از انقلاب ایران (۱۳۵۷)، رعایت حجاب برای زنان اجباری شد و از تأسیس مدارس مختلط ممانعت به عمل آمد. همچنین در اتوبوس‌ها تفکیک جنسیتی صورت گرفت. هم‌اکنون نیز مسئولان نظام جمهوری اسلامی، در حال اتخاذ تدابیری جهت جداسازی جنسیتی در دانشگاه‌ها در قالب طرح اسلامی‌کردن دانشگاه‌ها هستند. البته جداسازی جنسیتی به‌ویژه در دانشگاه‌ها، مخالفت‌هایی را نیز در سطوح عالی کشور برانگیخته‌است، از جمله اینکه ۱۵ تیرماه ۱۳۹۱ محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور وقت، در نامه‌ای به وزرای علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ضمن تأکید بر ضرورت خودداری از اقداماتی که آن را سطحی و غیر عالمانه نامید، مخالفت خود را با اجرا شدن تفکیک جنسیتی (طرح عدم اختلاط) در دانشگاه‌ها اعلام کرد. احمدی‌نژاد در این نامه آورده بود که «شنیده شده‌است که در برخی دانشگاه‌ها، رشته‌ها و کلاس‌های تک جنسیتی بدون لحاظ تبعات اعمال می‌گردد. ضروری است فوری از این اقدامات سطحی و غیر عالمانه جلوگیری شود».عصر ایران، ۱۵ تیر ۱۳۹۰، قابل دسترس در: http://www.asriran.com/fa/news/171619
یک روز پس از انتشار نامه فوق، احمد خرم، وزیر راه ترابری در دولت دوم محمد خاتمی، ضمن بیان اینکه اصولاً اجرای چنین طرح‌هایی منجر به دین‌ستیزی و دین‌گریزی جوانان خواهد شد، به ذکر خاطره‌ای از روح‌الله خمینی در این خصوص پرداخت که بیانگر مخالفت بنیان‌گذار جمهوری اسلامی ایران با اجرای چنین طرح‌هایی بود.تیتر آنلاین، ۱۶ تیر ۱۳۹۰، قابل دسترس در: http://www.titronline.ir/vdcj.8e8fuqeaasfzu.html
تفکیک جنسیتی اساس عربستان سعودی در تفسیر اسلام است. بسیاری از مکان‌های عمومی در این کشور فقط به زنان اختصاص دارد. عربستان سعودی کشوری است که بیشترین تفکیک جنسیتی در جهان را دارد اما در مردمان نسل جدید تغییراتی در این کشور در حال رخ دادن است.
دویچه وله نوشت: ساخت شهری مجزا به عنوان محل تجاری مختص زنان، ایده‌ای از سوی دولت عربستان برای بهبود موقعیت شغلی زنان در این کشور است. منتقدان به این ایده به عنوان اقدامی دیگر برای گسترش بیشتر تفکیک جنسیتی می‌نگرند. این شهر صنعتی در حومه هفوف در شرق عربستان سعودی نخستین شهر تجاری با بیش از پنج هزار موقعیت شغلی تنها برای زنان ساخته می‌شود.
«اشتفانی دوتس»، کارشناس دیگری در زمینه مسائل مربوط به خاورمیانه می‌گوید: «بسیاری از زنان، خود خواهان تفکیک جنسیتی هستند. آن‌ها می‌گویند، در کنار مردان احساس راحتی نمی‌کنند و تنها حاضرند وارد محیط کاری شوند که در آن فقط زنان کار می‌کنند.» او زنانی که در عربستان چنین طرز تفکر محافظه‌کارانه‌ای دارند را همچنان در اکثریت می‌بیند.
در سال ۱۳۹۴ عربستان سعودی قانون تفکیک جنسیتی را در جلسات محلیِ مجلس این کشور تصویب کرد.
در سال ۲۰۱۸ مسئولان عربستانی اعلام کردند برنامه‌هایی برای پایان بخشیدن به تفکیک جنسیتی در مکان‌های عمومی این کشور دارند.
صنعت سرگرمی در عربستان اخیراً تحولاتی را تجربه کرده‌است. در سال ۲۰۱۷ بلقیس احمد فتحی خواننده یمنی-اماراتی اولین کنسرت منحصراً زنانه را در پادشاهی عربستان اجرا کرد. پیش از آن نیز نهاد فتحی خواننده مصری به عنوان اولین خواننده زن که هم برای مرد و هم برای زن اجرا کند بر روی صحنه رفت. در سال ۲۰۱۷ مسئولان محلی در استان جازان دستور به بستن فوری یک مکان دارای مجوز را دادند که در آن یک کنسرت با حضور مردان و زنان برگزار شده بود.
پارک‌های منحصراً زنانه در کشورهای اسلامی مثل پاکستان، ایران، افغانستان و عربستان وجود دارند.
در رستوران‌های عربستان دو در ورودی وجود دارد، یکی از درها مخصوص خانواده و دختران است و یک در برای پسران مجرد وجود دارد. به پسران اجازه ورود از در خانواده را نمی‌دهند و در صورت تخلف مطابق قانون با آن‌ها برخورد می‌کنند.
در حدیثی از پیامبر اسلام چنین نقل شده‌است:
کنیزان خدا را از مساجد بازندارید در حالی که خانه‌هایشان برایشان بهتر است.صحیح بخاری ۲:۱۳:۲۳
پیامبر اسلام، به زنان اجازه شرکت در مساجد را می‌داد و زنان او نیز در نمازها به مسجد می‌رفتند؛ با این‌حال دستور داد که محل زنان از محل مردان جدا باشد و ورودی زنان نیز از در ورودی مردان مجزا باشد.سنن ابوداوود ج ۱ ص ۱۰۹ حدیث ۲۱۲۳۴ همچنین، پیامبر اسلام دستور داد که پس از نماز، نخست زن‌ها و بعد مردها بیرون بروندسنن ابوداوود ج ۲ ص ۶۵۸ حدیث ۱۸۴۲ و زنان در صفوف عقب نماز جماعت بنشینند.صحیح مسلم ۲:۴۶:۷۳
عمر زنان را از حضور در مساجد منع کرد،موطأ ابن مالک ص ۳۴۹ اما در دوره خلافت عثمان و علی، زنان دوباره اجازه حضور در مساجد را داشتند. با گسترش قلمرو خلافت اسلامی، از ورود زنان به مساجد جلوگیری شد. امام غزالی، در احیاءالعلوم نوشت که درست آن است که تنها زالان را به مسجد راه بدهند.احیاءالعلوم ج ۲ ص ۱۶۲
در دوره‌های جدید، زنان همچنین اجازه حضور در مساجد را دارند؛ هرچند بخش مردان و زنان عموماً با پرده‌ای از هم جدا می‌شوند، یا بخش زنان در قسمت بالایی یا زیرزمین قرار دارند.
حلقه ازدواج حلقه‌ای فلزی، نشانگر متأهل بودن پوشنده آن است. برپایه فرهنگ منطقه‌ای، این حلقه در انگشت حلقه دست راست یا چپ استفاده می‌شود. خاستگاه استفاده از حلقه‌ها به شکل امروزی به اروپا تعلق دارد. به‌طور معمول هر دو زوج از این حلقه استفاده می‌کنند.
حلقه‌ها در ایران باستان هنگام ازدواج مورد استفاده قرار می‌گرفتند، اگرچه روش مدرن تعویض حلقه در هنگام عروسی ریشه زرتشتی دارد.
بسته به فرهنگ، حلقه ازدواج معمولاً بر روی پایه انگشت حلقه چپ یا راست پوشیده می‌شود. در فرهنگ ایران، حلقه ازدواج در انگشت حلقه دست چپ پوشیده می‌شود. بسیاری از همسران حلقه ازدواج خود را شبانه‌روز می‌پوشند که باعث ایجاد فرورفتگی در پوست می‌شود که حتی با برداشتن حلقه نیز قابل مشاهده است لیکن برای مردان در دست راست هم مورد استفاده قرار میگیرد.
در خانواده‌های ایرانی، بسیاری از ازدواج‌ها به شکل سنتی و با معرفی خانواده‌ها شکل می‌گیرد. در چنین مراسمی پس‌ازاینکه خانوادهٔ داماد جواب مثبت را از خانوادهٔ عروس گرفتند؛ به منظور اینکه حالت رسمی‌تری به انتخاب داده شده‌باشد، در جلسه‌های آتی یک انگشتر را به‌عنوان «نشان کردن» دختر برای او کادو می‌آورند. به این انگشتر نشان می‌گویند؛ که دختر آن را به نشانهٔ اینکه در آستانهٔ تأهل قرار دارد در انگشت می‌کند، ولی «حلقه‌ها و انگشترهای ازدواج» در زمان عقد و «به انتخاب داماد و عروس» خریداری می‌شوند. حلقه بله برون برای نشان کردن عروس است، این حلقه‌ها معمولاً ظریف‌تر هستند که بتوان در تمام مواقع از آن‌ها استفاده کرد، چرا که حلقه نمادی از تعهد به همسر است و این نشان در تمام مراحل زندگی باید در جای ثابت و ویژه‌اش خودنمایی کند.
ممکن است در رسم و رسوم هر خانواده با یکدیگر اختلافاتی جزئی وجود داشته باشد، به‌عنوان‌مثال بسیاری از خانواده‌ها حلقه‌های دیگری نیز به نام «حلقه‌های نامزدی» از طرف عروس و داماد به‌یکدیگر هدیه می‌دهند، یا برخی انگشتر نشان را ازهمان‌ابتدا در دست چپ نموده و پس از خریدِ حلقهٔ ازدواج، حلقهٔ بله‌برون را به‌دست راست انداخته و حلقه ازدواج را در دست چپ می‌نمایند.
یک پیشنهاد برای زوج‌ها این است که سعی شود حلقه بله برون جفت یا ست خریداری شود؛ و اینکه حلقه نباید کیپ باشد، چرا که قرار است سالیان زیادی این حلقه را در دست داشته باشند پس احتمال تغییر فرم دست‌ها را به مرور زمان می‌دهند و حلقه را پنج دهم سایز بزرگ‌تر سفارش می‌دهند.
حلقه یا رینگ با انگشتر تفاوت می‌کند و انگشترهای پر نگین‌تر حلقه (یا رینگ) نیستند و انگشتر می‌باشند. طبق معمول حلقه ظریف و بدون نگین و ساده است؛ در نتیجه حلقه‌ها، رکاب (یا همان رینگ‌های) ساده‌ای هستند که ظریف هستند و گاهی یک ردیف نگین روی آن کار شده‌است، اما انگشترهای ازدواج عروس و داماد نگین درشت‌تری دارند.
انگشتر ازدواج در مراحل نزدیک به مراسم عقد خریداری می‌شود. حلقه‌های ازدواج معمولاً بر اساس سلیقهٔ هر فرد انتخاب می‌شود. معمولاً در حلقه‌ها، حلقهٔ داماد گران‌تر می‌شود چراکه سایز بزرگ‌تری دارد و در نتیجه فلز به‌کاررفته در آن نیز بیشتر است؛ بر اساس باورهای اسلامی استفاده از طلا برای مردان توصیه نمی‌شود و در نتیجه اغلب دامادهای معتقد به باورهای اسلامی برای حلقه جنس نقره یا پلاتین را انتخاب می‌کنند.
حلقه ازدواج در مراسم عقدکنان و بعد از جاری شدن خطبه عقد، توسط عروس و داماد به دست یکدیگر می‌اندازند، خرید حلقه ازدواج داماد به‌عهده خانواده عروس و خرید حلقه ازدواج عروس خانم به‌عهده خانواده داماد است.
نگین الماس‌های طبیعی در زیر نور سفید، درخشش سفید و آبی منعکس می‌کند درصورتی‌که سنگ‌های مصنوعی نوری شبیه هفت‌رنگ رنگین‌کمان را منعکس می‌کنند.