moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
شرکت خدماتی- مخابراتی آلمانی تنوویس برای اولین بار در سال ۱۸۹۹ توسط شرکت ارائه‌دهنده سیستم‌های ارتباطاتی و تجهیزات شبکه Avaya در اوت سال ۲۰۰۴ بنیان‌گذاری شد.Press release این شرکت دارای خدماتی بیش از ۵۴۰۰ کارمند است و در اتریش، بلژیک، فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، سوئیس و هلند حضور دارد. دفتر مرکزی تنوویس در فرانکفورت / Main واقع شده‌است و عمده‌ترین نمونه کارها آن شامل راه حل‌های ارتباطی است که از جمله آنها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: تبادل شعبه خصوصی، مرکز تماس، مرکز بازیابی (مراکز رایانه پشتیبان)، مدیریت ارتباط با مشتری، پیام رسانی صوتی، متقابل. ارتباط و خدمات برای شرکتها و مقامات ملی. پای پشتیبانی شرکت، یک سیستم تلفنی خوب و توسعه یافته از شرکتهای کوچک و متوسط است.
اسلام در اسرائیل دومین دین بزرگی است که مورد استقبال قرار گرفته‌است،أهل السنة والجماعة فی فلسطین؛ الموسوعة الفلسطینیة. براساس داده‌های دفتر مرکزی آمار اسرائیل در پایان سال ۲۰۱۸، تعداد مسلمانان اسرائیل به حدود ۱٫۵ میلیون نفر یا ۱۷٫۶٪ از کل جمعیت رسیده بود. افزایش سالانه جمعیت مسلمانان ۲٫۳٪ بود که بیشترین میزان آن در بین شهروندان اسرائیل بوده‌است. مسلمانان بین ۸۲ تا ۸۵ درصد کل شهروندان عرب در اسرائیل را تشکیل می‌دهند. از نظر قومی، اکثر مسلمانان این کشور عرب هستند. درمورد فرقه گرایی، اکثریت قریب به اتفاق مسلمانان اسرائیل اهل تسنن می‌باشند. طبق گفته‌ها اکثر آنها پیروی مکتب شافعی و به دنبال آن حنفی همراه با اقلیت کوچکی از شیعیان به ویژه افراد آواره از اعضای شبه نظامی سابق ارتش لبنان جنوبی و خانواده‌های آنها و اجتماع احمدیه که بیشتر آنها در محله کبیر شهر حیفا مستقر هستند. آنها تا دهه ۱۹۲۰ در کشور بودند و تخمین زده می‌شود تعداد آنها ۲۲۰۰ نفر باشد.الشیعة أکثریة عددیة فیه والقیادة للموارنة والدروز . "جیش لبنان الجنوبی" أداة إسرائیل الأمنیة ومیلیشیا العائلات والقری والطوائف طبق برخی داده‌ها تعداد آنها در سال ۲۰۱۸ حدود ۲٬۶۰۷ نفر تخمین زده شده‌است.Dudu Ben-Tzur's interview with Khatib Jamal, a resident of Ghajar, December 1993. Published in Hebrew in "Teva Ha-Dvarim", 2nd issue, February–March 1994 .
در سال ۲۰۱۷، ۳۵٫۸٪ از مسلمانان در اسرائیل در منطقه شمالی زندگی می‌کردند، در منطقه اورشلیم حدود ۲۱٫۸٪، در منطقه جنوبی حدود ۱۶٫۴٪، در منطقه حیفا حدود ۱۳٫۸٪، در منطقه مرکزی حدود ۱۱٪ و در منطقه تل آویو حدود 1.1%.The Moslem Population in Israel در سال ۲۰۱۸، اورشلیم بزرگترین گروه‌بندی اسلامی در اسرائیل را شامل شد، و پس از آن ام‌الفام، ناصره و التبیبه. منطقه مثلث که یک منطقه جغرافیایی است و در مرزهای شرقی منطقه مرکزی و منطقه حیفا واقع شده‌است، منطقه ای با اکثریت مسلمان سنی در نظر گرفته شده‌است.منطقة المثلث بین الاستیطان والتبادل؛ الجزیرة، 31 مایو 2011. التعایش المتعدد الثقافات فی إسرائیل؛ الصندوق القومی الیهودی. مسلمانان در اسرائیل به‌طور جداگانه یا درآمیخته با مسیحیان دروزی و وحدت، به ویژه در منطقه شمالی و حیفا، با گروه‌های قابل توجه اسلامی در شهرهای رسمی آمیخته با جمعیت عمدتاً یهودی زندگی می‌کنند.
اکثریت قریب به اتفاق مسلمانان اسرائیل با میراث فرهنگی و زبانی عرب و هویت فلسطینی شناخته می‌شوند.Israel of Citizens Arab of Attitudes: Index Democracy Israeli 2016 The براساس تعدادی از مطالعات، در حالی که مسلمانانی که در اسرائیل زندگی می‌کنند، عموماً مذهبی تر از یهودیان اسرائیلی هستند، نسبت به مسلمانانی که در بسیاری از کشورهای دیگر در خاورمیانه زندگی می‌کنند، کمتر مذهبی هستند.Israel of Citizens Arab of Attitudes: Index Democracy Israeli 2016 The
فخرآباد یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده‌است. فخرآباد ۱۴۵ نفر جمعیت دارد.
فخرآباد یک روستا در ایران است که در دهستان قلعه زری شهرستان خوسف واقع شده‌است. فخرآباد ۲۲ نفر جمعیت دارد.
دوکوهه روستایی در دهستان خوسف بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است.
دیم یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده‌است. دیم ۳۴ نفر جمعیت دارد.
دستگرد یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده‌است. دستگرد ۳۴ نفر جمعیت دارد.
دهن‌رود روستایی در دهستان خور بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۷۲ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
سوسک تیرهای سمی نام یک سرده از خانواده سوسک برگ است.
لاروها و شفیره‌های این نوع سوسک سمی تولید می‌کنند که بوشمن‌ها از آن برای زهرآگین کردن نوک پیکان‌های خود از آن استفاده می‌کردند. کاوشگر فنلاندی هندریک یاکوب ویکار، که در سال‌های ۱۷۷۳ تا ۱۷۱۷ در آفریقای جنوبی سفر کرده بود، لاروهای آن را «کرم‌های مسموم» توصیف می‌کند. هانس شینتز نخستین دانشمندی بود که روشی را بوشمن‌ها با آن از این سوسک سم استخراج و استفاده می‌شود، کشف و توصیف کرد.
بیناباد روستایی در دهستان خوسف بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۲۹ نفر (۴۸خانوار) بوده‌است.
برمنج یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده‌است. برمنج ۴۴ نفر جمعیت دارد.
باغان یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده‌است. باغان ۱۱۱ نفر جمعیت دارد.
ارک یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده‌است. ارک ۱۴۰ نفر جمعیت دارد.
اریش روستایی در دهستان خوسف بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است.
پارک ملی کرینچی سلبات بزرگترین پارک ملی در جزیره سوماترا، اندونزی است. مساحت آن ۱۳٬۷۹۱ کیلومترمربع است و چهار استان سوماترای غربی، جامبی، بنگکولو و سوماترای جنوبی را شامل می‌شود.
منطقه پارک شامل بخش بزرگی از رشته کوه باریسان است که بخش بزرگ غربی جزیره سوماترا را تشکیل می‌دهد و بلندترین قله سوماترا را شامل می‌شود، کوه کرینچی (۳٬۸۰۵ متر) که یکی از پنج آتشفشان فعال در پارک ملی است. این پارک عمدتاً شامل چشمه‌های آب گرم، رودخانه‌هایی با جریان تند، غارها، آبشارهای دیدنی و مرتفع‌ترین دریاچه کالدرا در جنوب شرقی آسیا - می‌شود.
این منطقه مورد توجه زمین شناسان قرار گرفته‌است. این پارک دره پرجمعیت کرینچی را به‌طور کامل محاصره کرده‌است.
این پارک دارای گیاهان و جانوران متنوع است."Kerinci Seblat National Park Bird and Mammal List" تاکنون بیش از ۴۰۰۰ گونه گیاهی، از جمله بزرگترین گل جهان، "زنبق بدبو"، و بزرگترین گل آذین بدون شکاف، گل بدبو در منطقه پارک شناسایی شده‌است.
جانوران شامل ببرهای سوماترایی است و به عنوان یکی از ۱۲ منطقه مهم محافظت شده در جهان برای حفاظت از ببرها شناخته شده‌است. یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که پارک ملی کرینچی سبلات در مرکز سوماترا دارای بیشترین جمعیت ببرها در این جزیره است که تخمین زده می‌شود ۱۶۵–۱۹۰ راس باشد.Wibisono HT, Linkie M, Guillera-Arroita G, Smith JA, Sunarto, et al. (2011)"Population Status of a Cryptic Top Predator: An Island-Wide Assessment of Tigers in Sumatran Rainforests" ببرهای بیشتری در پارک ملی کرینچی سبلات نسبت به نپال وجود دارند."Road-building Plans Threaten Tigers - Jakarta Post April 28 2011"
این پارک انواع گربه‌های بزرگ، متوسط و کوچک، مانند پلنگ ابری، گربه مرمری، گربه پلنگی و گربه طلایی آسیایی را در خود جایی داده‌است. گربه‌های طلای آسیا را می‌توان در همه جای پارک ملی یافت، زیرا به خوبی با انواع مختلف زیستگاه، چه در فضاهای جنگلی و چه با فضای باز، سازگار می‌شوند.
سایر گونه‌های در معرض خطر در پارک عبارتند از: سگ جنگلی سوماترایی، فیل سوماترایی، پلنگ ابری سوندا، تاپیر مالایی و خرس آفتاب.
در سال ۲۰۰۸، اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت گونه دیگری از گوزن مونتیاک را به فهرست جانوران سوماترایی با کشف مجدد گوزن فریادکش سوماترایی اضافه کرد، گوزنی که از اواخر دهه ۱۹۲۰ بعد ردی از آن ثبت نشده و اکنون به عنوان گونه جدید و نه زیرگونه منعقد شده‌است. این پارک همچنین بیش از ۳۷۰ گونه پرنده محافظت می‌کند، از جمله فاخته زیرزمینی سوماترایی که در سال ۲۰۰۲ کشف شد.
منطقه کرینچی دارای بیش از ۳۰۰ گونه پرنده است، از جمله ۱۷ مورد از ۲۰ پرندگان بومی سوماترا، که این امر از نظر باغ شناسان و علاقه‌مندان به پرندگان، از اهمیت ویژه ای برخوردار است.Antara News: "Kerinci Seblat potential world birdwatching destination: observer", 21 March 2011
جمعیت کرگدن سوماترای در این پارک در دهه ۱۹۸۰ حدود ۵۰۰ راس تخمین زده می‌شد،SOS Rhino : Rhino population at Indonesian reserve drops by 90 percent in 14 years , 18 March 2012 اما به دلیل شکارچ شدن، جمعیت آنان در این پارک اکنون منقرض شده‌است.Save The Rhino : Sumatran rhino numbers revised downwards, 18 March 2012
این پارک در سال ۱۹۸۲ ملی اعلام شد، که از جنگلهای بی شماری برای حفاظت از آبخیزداری یا "Hutan lindung" و ذخایر طبیعت کوچک تشکیل شده‌است، اگرچه مرزهای آن فقط در اواخر دهه ۱۹۹۰ فقط از نظر قانونی تأیید شد.
این پارک به همراه پارک ملی کوه لوسر و بوکیت باریسان سلاتان، میراث جهانی یونسکو، میراث جنگلهای بارانی گرمسیری سوماترا را تشکیل می‌دهد. یونسکو از سال ۲۰۱۱ نیز این میراث جهانی را به عنوان میراث جهانی در معرض خطر قرار داده‌است.
پارک ملی کرینچی سلبات همچنین به عنوان یک میراث آسه آن یا انجمن ملل آسیای جنوب شرقی نیز شناخته می‌شود.
علی‌آباد روستایی در دهستان خوسف بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است.
علی‌آباد یک روستا در ایران است که در دهستان قلعه زری شهرستان خوسف واقع شده‌است. علی‌آباد ۴۶ نفر جمعیت دارد.
علی‌آباد یک روستا در ایران است که در دهستان جلگه ماژان شهرستان خوسف واقع شده‌است. علی‌آباد ۵۰ نفر جمعیت دارد.
علی‌آباد یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است. علی‌آباد ۳۲ نفر جمعیت دارد.
هانس شینتز (; زاده – درگذشته ) گردشگر، گیاه‌شناس، و استاد دانشگاه اهل زوریخ سوئیس بود.
وی در سال ۱۸۸۴ در یک سفر اکتشافی به آفریقای جنوب باختری آلمان شرکت کرد که توسط بازرگان آلمانی آدولف لودریتز (۱۸۳۴–۱۸۳۴) ترتیب داده شده بود. طی چند سال بعد، شینتز مطالعات علمی گسترده‌ای را در مورد مناطق شمالی این مستعمرات انجام داد. در نتیجه این سفر، او کتابی در این مورد منتشر کرد. این اثر یک پژوهش مهم علمی، جغرافیایی و مردم‌شناختی از این مستعمره و از نخستین آثار جامع در مورد منطقه اووامبولند بود.
ابدله یک روستا در ایران است که در دهستان خوسف شهرستان خوسف واقع شده‌است.
چاه رکاتیها یک روستا در ایران است که در دهستان خوسف شهرستان خوسف واقع شده‌است. چاه رکاتیها ۹۲ نفر جمعیت دارد.
چاه زینی‌ها یک روستا در ایران است که در دهستان خوسف شهرستان خوسف واقع شده‌است. چاه زینی‌ها ۸۳ نفر جمعیت دارد.
چاه حریف روستایی در دهستان خور بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است.
چاه کلک پایین یک روستا در ایران است که در دهستان خوسف شهرستان خوسف واقع شده‌است.
اسلام در آجارستان حدود ۳۰٪ از کل جمعیت آجارستان -یکی از جمهوری‌های خودمختار گرجستان به مرکزیت باتومی- را تشکیل می‌دهند، جمعیت مسلمانان در این کشور براساس برآوردهای صورت گرفته در سال ۲۰۰۲، به تعداد ۱۱۵۲۶۱ نفر گزارش شده‌است.
اسلام پس از آنکه در قرن ۱۷ میلادی تحت کنترل امپراتوری عثمانی قرار گرفت، گسترش یافت و تعداد مسلمانان به ویژه پس از دهه ۱۹۲۰ رو به افزایش گذاشت. وقتی عثمانی‌ها در سال ۱۸۷۸ مجبور به مهاجرت شدند، حدود ۶۰۰۰ مسلمان آجارستان در جستجوی محلی مناسب در کشورهای همسایه بودند.
در سال ۱۹۲۱، در بحبوحه درگیری بین ترکیه و اتحاد جماهیر شوروی، جمهوری خودمختاری آدکارا برای حمایت از مسلمانان در منطقه تأسیس شد. با این حال، از آن زمان به بعد، نسبت اسلام شروع به کاهش آهسته کرد، تا اینکه اکثریت مذهبی در آندارا به کلیسای ارتدکس گرجستان وابسته شدند.
از جمله اماکن اسلامی کشور آجارستان، مسجد باتومی است که در شهر باتومی در کنار دریای سیاه قرار گرفته‌است؛ این مسجد توسط خانواده اصلان‌بیگ (معادل دوک) خیمشیاشویلی در سال ۱۸۸۶ بنا شده‌است. دیوارهای آن توسط برادران لاز نقاشی شده‌است. این مسجد به عنوان مسجد جامع شناخته می‌شود و در میان دو مسجد دیگر که نابود شده‌اند، باقی‌مانده‌است.Batumi: sights. Official website of Batumi. Retrieved on May 10, 2009
پیرامون پدیده اسلام در گرجستان و آجارستان، مجله مطالعات اسلام هراسی تحقیقی را با موضوع مسلمانان گرجستان ارائه کرد؛ اهداف انتشار این تحقیق چنین بیان شده است: «هدف این مقاله بررسی مشکلات اقلیت های مسلمان در گرجستان با اکثریت جمعیت مسیحی ارتدوکس و بررسی بحث در مورد عاری شدن جامعه گرجستان از اسلام و مسلمانان که از جانب برخی پیگیری می شود است.» در این اثر پس از بررسی مختصر تاریخی ، سؤالاتی تحلیل می شود از جمله اینکه چگونه دین اسلام بر هویت ملی تأثیر می گذارد و میزان ادغام ادیان در جامعه گرجستان چه مقدار است و چه تاثیری بر ارتباطات بین‌المللی آنها خواهد گذاشت؟
بادام آفریقایی نام یک سرده از خانواده فرفیونیان است. این درخت یک دانه روغنی دارد که از نظر اقتصادی مهم است.
این درخت رویشی سریع دارد و تا ارتفاع ۲۰ تا ۵۰ متر می‌رسد. تنه مستقیم آن ممکن است قطری تا ۲٫۷ متر داشته باشد، تاج آن پهن است و ریشه‌های آن بزرگ. پوست آن صاف و رنگ پوستش خاکستری است. داخل پوست، هنگام برش، قرمز است. بادام آفریقایی یک گیاه دوپایه (دوجنسی) است. گل‌های آن به رنگ سفید مایل به زردند و ۵ میلی‌متر طول دارند و یک پایانه خوشه‌ای دراز تشکیل می‌دهند که اندازه آن بین ۱۵ تا ۴۰ سانتی‌متر است.
زمان گلدهی آن بین آوریل و مه است. خوشه افشان نرها بزرگتر و باریک‌تر از گل‌های ماده است. بادام آفریقایی میوه‌ای تولید می‌کند که به‌طور معمول دو یا سه‌تکه‌ای است و حاوی دو پوشینه است که دانه‌ها در آن قرار دارند. این دانه‌ها به رنگ قهوه‌ای-قرمز تا سیاه هستند و شکل آن‌ها گرد و قطرشان حدود ۱ سانتی‌متر است. دانه‌ها از لحاظ بافت، روغنی هستند و می‌توان آنها را به صورت خام یا خشک خریداری کرد. بوی آن‌ها یادآور شکلات روغنی است، اما عطر و طعم آنها واقعاً منحصر بفرد است و عطری ملایم دارند و پس از خوردن آن‌ها تلخی خفیفی در دهان چشیده می‌شود. پس از رسیده میوه (اوت - سپتامبر) این دانه‌ها بوی سیب بیش از حد رسیده می‌دهند.
خربزه نارا نام یک گونه از سرده خارکدوها است.
اسلام در عربستان دین رسمی است. ارتباط بین اسلام و عربستان سعودی (یا حداقل منطقه حجاز غربی این کشور) به‌طور منحصر به فرد قوی است. به گونه‌ای که به عربستان، «خانه اسلام» گفته می‌شود. محل شهرهای مکه و مدینه است، جایی که محمد، پیامبر اسلام، در آن زندگی کرده و درگذشته است، و سالانه میلیون‌ها زائر حج تمتع و عمره، مسلمان را به خود جلب می‌کند و همچنین هزاران روحانی و دانشجو که از سراسر جهان اسلام به تحصیل به این کشور می‌آیند همگی در قطب اسلام بودن این کشور مؤثر است.
این که آیا سلفی‌ها یا وهابی‌ها اکثریت جمعیت را در عربستان سعودی تشکیل می‌دهند یا خیر، اختلافی است. با این حال یک گزارش منتشر شده تخمین زده‌است که تعداد آنها تنها ۲۲٫۹ درصد از جمعیت بومی (متمرکز در نجد) را تشکیل می‌دهد. براساس شماری از منابع، فقط اقلیت سعودی‌ها خود را وهابی می‌دانند، اگرچه طبق منابع دیگر، وابستگی به وهابیت تا ۴۰ درصد است، و آن را به یک اقلیت بسیار غالب تبدیل می‌کنند.
پیامبر اسلام، محمد، در حدود سال ۵۷۱ میلادی در مکه به دنیا آمد. از اوایل قرن هفتم، محمد اقوام مختلف شبه جزیره را متحد کرد و یک مذهب اسلامی واحد ایجاد کرد. پس از مرگ وی در سال ۶۳۲، پیروان او به سرعت قلمرو تحت کنترل مسلمانان را در آنسوی عربستان گسترش دادند و بخش‌های زیادی از قلمرو را فتح کردند. از قرن نهم میلادی، تعدادی از فرقه‌های شیعه به ویژه در قسمت شرقی عربستان توسعه یافتند. اینها شامل قرمطیان، فرقه هزاره اسماعیلی به رهبری ابو طاهر الجنوبی بود که در سال ۹۳۰ به مکه حمله کرد.Farah, Caesar (1994). Islam: Beliefs and Observances (5th ed.), pp.145–147
نخستین «دولت سعودی» که در سال ۱۷۴۴ در منطقه اطراف ریاض تأسیس شد، به سرعت گسترش یافت و به‌طور خلاصه بیشتر قلمرو امروز عربستان سعودی را کنترل کرد، اما توسط محمد علی پاشا، جانشین عثمانی مصر، در سال ۱۸۱۸ نابود شد. در سال ۱۸۲۴، «دولت سعودی» دوم بسیار کوچکتر، که عمدتاً در نجد واقع شده‌است، در سال ۱۸۲۴ تأسیس شد، اما تا سال ۱۸۹۱ حاکمان آل سعود آن به کویت به تبعید رانده شدند.
در آغاز قرن بیستم، سومین تلاش برای فتح این سرزمین توسط یکی دیگر از آل سعود، عبدالعزیز ابن سعود انجام شد. وی یک ارتش قبیله ای با الهام از وهابیت و به رهبری سلطان بن بجاد و فیصل الدویش که به سرعت پس از بنیانگذاری آن در سال ۱۹۱۲ رشد کرده بود تشکیل داد. در نهایت حجاز در سالهای ۲۵-۲۵ - ۱۹۲۴ فتح شد و در سال ۱۹۳۲، دو پادشاهی حجاز و نجد به عنوان پادشاهی عربستان سعودی متحد شدند.
پارک ملی تاریخی توماس ادیسون () در این محل آزمایشگاه ادیسون واقع شده که بیش از ۴۰ سال در آن تحقیقات علمی صورت گرفته و چندین نوآوری در آن صورت گرفته‌است.
اسلام در تبت توسط همسایگان این منطقه شامل شرق اویغورستان و آسیای میانه به تبت رسید. گفته شده‌است که یکی از پادشاهان تبت، به تبعیت از مأمون عباسی به اسلام گروید و تلاش‌هایی برای تبلیغ اسلام در تبت و انتقال آن از طریق آسیای میانه صورت داد.Roberts, John. "Inside Story of CIA's Black Hands in Tibet." "The American Spectator", December 1997
اولین ارتباط جهان اسلام و تبت، از حدود اواسط قرن هشتم میلادی آغاز شد و این پیوند از ترکیبی از تجارت از طریق جاده ابریشم و حضور نظامی نیروهای مسلمان در دره فرغانه رشد نمود. علی‌رغم دانش مبهمی که جهان اسلام دربارهٔ تبت داشت، چند اثر تاریخی و اولیه اسلامی از تبت نام برده‌اند. یکی از این منابع، اثری است که ابو سعید گاردزی با عنوان زین الاخبار تألیف کرده‌است. در آن، در این اثر از محیط، الوهیت پادشاه، منابع اقتصادی و شرح مسیرهای تجارت تبت یاد شده‌است.
در زمان سلطنت سادنالگس (۷۹۹–۸۱۵) جنگی طولانی در برابر قدرتهای عربی و غرب رخ داد. به نظر می‌رسد که تبتی‌ها تعدادی از نیروهای عربی را به اسارت گرفتند و آنها را به خدمت در جبهه شرقی در سال ۸۰۱ مجبور کردند.Beckwith, Christopher I. The Tibetan Empire in Central Asia. A History of the Struggle for Great Power among Tibetans, Turks, Arabs, and Chinese during the Early Middle Ages, 1987, Princeton: Princeton University Press. , p. 14, 48, 50. تجارت گسترده با کشمیر، لاداخ و بلتستان، سبب شد تا مسلمانان به تبت روی آوردند. در زمان سلطنت دالای لاما نگاوانگ لوبسانگ گیاتسو (۱۶۱۷–۱۶۱۶) نیز یک جامعه دائمی مسلمان در تبت مستقر شد. آنها مجاز به انتخاب شورای نمایندگان خود، حل و فصل اختلافات حقوقی جامعه مسلمانان و بر طبق قوانین اسلامی بودند. همچنین مقداری زمین برای ساخت مسجدی در نزدیکی لسا به آنها اهدا شد. موج دیگری از مهاجران جدید مسلمان پس از فتح دگرا در تبت در سال ۱۸۴۱ آغاز شد. بسیاری از سربازان مسلمان کشمیری و لاداکی (که در هنگام جنگ با ارتش دگرا به عنوان اسیر وارد شهر شده بودند) در عقب ماندند تا در تبت مستقر شوند. چند هندو دگرگا نیز در تبت ساکن شدند و بعداً به اسلام گرویدند.
مردم بالتی بلتستان در پاکستان و کارگیل در هند نوادگان بودائیان تبتی هستند که به فرقه نوربکشیای اسلام گرویدند. با گذشت زمان تعداد زیادی به اسلام شیعه گرویدند و تعداد معدودی نیز به اسلام اهل سنت گرویدند. زبان بالتی آنها بسیار باستانی و محافظه کار است و از سایر زبانهای تبتی به تبتی کلاسیک نزدیکتر است.
تاک ستاره نام یک سرده از خانواده کدوییان (کدو حلوایی) است.
این تاک هرزه‌رو و چندساله بومی صحراهای کالیفرنیا، آریزونا و شمال مکزیک است. برگ‌های کوچک و سبز تیره آن شکلی ویژه دارند در شکل‌های متغیر وجود دارند اما معمولاً شکل کلی آن‌ها به صورت لخته‌ای عمیق و نخل‌مانند با انگشت‌های بلند است. آنها بسیار لک و پیسی هستند و غده‌های روغنی سفید دارند. گل‌های ریز آن سفید و پنج‌پر هستند و پهنای گل‌ها تنها ۲ یا ۳ میلی‌متر است. میوه‌های کوچک، خشک و سوزنی آن ۵ یا ۶ میلی‌متر طول دارد و یک دانه واحد را در خود نگه می‌دارد. گیاه از یک ریشه عمیق رشد می‌کند.
چین‌خورده‌دندان () یک ماهی زره‌دار منقرض‌شده اواخر دوره دوونین بود. چین‌خورده‌دندان متعلق به خانواده چین‌خورده‌دندانان و از رده تخته‌پوستان است. آنها شباهت نزدیکی با موش‌ماهیهای امروزی (درست‌سران) دارند. فسیل‌های این ماهی زره‌پوش در جاهایی مانند روسیه، میشیگان و آریزونا در ایالات متحده یافت شده‌است.
گونه‌های چین‌خورده‌دندان در اندازه‌های مختلفی یافت شده‌اند. داده‌های اندازه‌گیری نشان می‌دهد که سه نمونه یافت شده با ۹۴ میلی‌متر، ۲۴ میلی‌متر، ۲۲ میلی‌متر طول، ۲۳ میلی‌متر، ۶ میلی‌متر، ۴ میلی‌متر ارتفاع و ۱۸ میلی‌متر، ۷ میلی‌متر و ۴ میلی‌متر ضخامت.
پایتخت ۶، نام فصل ششم از مجموعه تلویزیونی پایتخت به کارگردانی سیروس مقدم و با طراحی محسن تنابنده و نويسندگى آرش عباسي است که در شبکه یک و شبکه تماشا صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران نمایش داده‌شد.
۱۵ قسمت از این مجموعه ابتدا در نوروز ۱۳۹۹ به روی آنتن رفت، اما تولید قسمت‌های پایانی آن به دلیل شیوع ویروس کرونا نیمه تمام ماند. پس از مساعد شدن شرایط، دو قسمت پایانی تولید و ابتدا خلاصه قسمت‌های پخش‌شده از ۲۱ اسفند و سپس قسمت‌های ۱۶ و ۱۷، به ترتیب در ۲۹ و ۳۰ اسفند ۱۳۹۹ از شبکه ۱ سیما پخش شد.
قصهٔ سریال «پایتخت ۶» با فوت بابا پنجعلی و اهدای اعضای بدن او آغاز می‌شود.اهالی «پایتخت» متحول شده‌اند/سفر اجباری یکی از کاراکترها به خارج! بهبود فریبا (مهران احمدی) پس از سال‌ها به ایران بازمی‌گردد اما ماجراهایی برایش پیش می‌آید که فهیمه (نسرین نصرتی) را از شوهرش دلسرد می‌کند. بهبود در این فصل به بیماری سندرم دست بی‌قرار مبتلا است. بهتاش (بهرام افشاری) که در فصل ۵ بیکار و آس و پاس بود، حالا دروازه‌بان باشگاه فوتبال نساجی مازندران شده‌است و به بازیکن فوتبال پیتر چک علاقه دارد و نقی معمولی هم سیاسی شده و راننده و محافظ شخصی نمایندهٔ مجلس است. هما، همسر نقی هم گویندهٔ اخبار شده‌است. ارسطو با فردی به اسم کاووس ناخواسته وارد فروش مواد مخدر می‌شود و از ماشین نقی که رانندهٔ نمایندهٔ مجلس است، برای جابجایی مواد استفاده می‌کند، بهتاش هم که در پست دروازه بان برای نساجی درخشیده به پاناتینایکوس یونان می‌پیوندد. آن طرف هم رحمت با خانم بیاتی ازدواج میکند.
بعد از این اتفاقات به یک سال بعد می رود که برادر هما از نقی به جرم مبتلا کردن پدر خود به بیماری کرونا و مرگ پدرش شکایت می کند. ارسطو هم که به جرم توزیع و پخش مواد مخدر دستگیر شده بود آزاد می‌شود و به کار توزیع شلوار می زند. همچنین رحمت سه قلو دار می‌شود.
تصویربرداری این مجموعه از ۱۶ آذرماه ۱۳۹۸ در زیولا شیرگاه آغاز شد.«پایتخت ۶» کلید خورد«پایتخت ۶» رقیب سرسختی پیدا کردانتشار اولین تصاویر از گریم بازیگران پایتخت ۶
بخش‌هایی از این سریال در بازی پرسپولیس و نساجی در تاریخ ۶ دی ۱۳۹۸ تصویر برداری شد که در آن شخصیت بهتاش (با بازی بهرام افشاری) به عنوان گلر سوم تیم نساجی با شمارهٔ ۵۵ و کلاهی به شکل کلاه پیتر چک حضور دارد.
به گفتهٔ الهام غفوری شخصیت بابا پنجعلی (با بازی علیرضا خمسه) در این فصل می‌میرد و مهران احمدی بازیگر نقش بهبود دوباره برمی‌گردد.
پس از شیوع ویروس کرونا در ایران، شایعاتی مبنی بر توقف تصویربرداری این مجموعه در فضای مجازی منتشر شد که با تکذیبیه الهام غفوری مواجه شد.انزوای کرونا در شادیپیام نویسنده پایتخت ۶ برای مردم ایتالیا با این حال اعلام شد که پخش این فصل از سریال پایتخت به دلیل آماده نشدن قسمت‌های پایانی، در نوروز ۱۳۹۹ به اتمام نخواهد رسید. نمایش جمله «انشاءالله با شکست ویروس کرونا بازمی‌گردیم، این داستان ادامه دارد» در انتهای قسمت آخر فصل ششم پایتخت، حاکی از اعلام تکمیل نبودن این فصل شد. اما پس گذشت ۱۰ ماه در بهمن ۱۳۹۹ فیلم برداری ۲ قسمت پایانی با توجه به قول عوامل پایتخت در علی آباد (شیرگاه) شروع شد. قرار بر این بود که ۸ قسمت خلاصه و ۲ قسمت جدید از ۳۰ اسفند ۹۹ تا ۷ فروردین ماه پخش شود اما با آماده شدن فصل سوم نون خ ۳ این فصل دوباره از ۲۱ تا ۳۰ اسفند ۹۹ در شبکه یک سیما پخش گردید.
پس از پخش قسمت اول سریال پایتخت بسیاری از مخاطبان به حجم بالای تبلیغات در بین سریال (پیام بازرگانی در ۲ نوبت بین سریال پخش شد) به صدا و سیما انتقاد کردند که با واکنش محسن تنابنده (طراح، سرپرست نویسندگان و بازیگر شخصیت نقی) مواجه شد و او این تبلیغات را بر عهده تلویزیون دانست و به این حجم از تبلیغات اعتراض کرد.
روزنامهٔ خراسان در ۱۷ فروردین ۱۳۹۹ با استناد به تعرفه‌های تبلیغات صدا و سیما، درآمد آن سازمان از آگهی‌های این سریال را «۱۹ میلیارد تومان برای هر قسمت» برآورد کرد. به نوشتهٔ این روزنامه، برای ساخت پایتخت ۶ مجموعاً ۲۳ میلیارد تومان هزینه شده‌است.
فصل ششم پایتخت نیز مانند فصل گذشته آن، در بخش‌هایی توسط تلویزیون سانسور می‌شد که این ممیزی‌ها از قسمت دوم به بعد شدت بیشتری گرفت. در پی آن، محسن تنابنده، احمد مهران‌فر، بهرام افشاری مهران احمدی و امیر سیدزاده، بازیگران سریال، با انتشار پیام‌هایی به شدت بالای ممیزی‌ها اعتراض کردند. دقیقاً واکنش‌های عوامل سریال از زمانی آغاز شد که شبکه اول سیما قبل از آغاز به پخش سریال اقدام به پخش انتقادات مردمی کرد و شمار فراوانی از اهالی رسانه از طیف‌های گسترده و متنوع انتقادات خود را منتشر کردند. صفحات مجازی خبر از سستی و غیردلچسب بودن فصل ششم می‌داد. سایت مشرق در نوشته‌ای مدعی شد که اقدام هماهنگ عوامل سریال در اعتراض و انتشار برخی دیالوگ‌های سانسور شده، اقدامی مشترک استراتژی فرار رو به جلو عوامل اصلی سریال پایتخت بود و آنها قصد داشتند که ضعف فیلم‌نامه و داستان را با این استراتژی در نزد مخاطبان معترض پنهان نمایند.
محسن تنابنده پس از فوت خشایار الوند که یکی از نویسندگان اصلی فصول پیشین پایتخت بود و عدم توافق با حسن وارسته دیگر نویسندهٔ اصلی سریال که در بیشترین فصل‌های پایتخت قلم زد، سراغ کوروش نریمانی و امیرحسین قاسمی که همکاری کوتاه مدت با یکی از فصل‌های پایتخت داشتند نیز نرفت.و ترجیح داد که با نمایشنامه‌نویس نمایش مولن روژ آرش عباسی که تنابنده در آن مشغول بازی بود به توافق برسد.
حضور آرش عباسی که در فیلم‌نامه‌نویسی فاقد تجربه و پیشینهٔ جدی بود باعث نگرانی‌هایی نزد مخاطبان و اهالی فن طرفدار این سریال شد که مجید زین العابدین مدیر شبکه یک به مخاطبین این سریال اطمینان داد که «این فصل پایتخت از کیفیت بالایی برخوردار خواهد بود.» منتقدین بسیاری باور دارند سریال پایتخت در فصل ششم نتوانسته به هیچ گونه اصول فیلم‌نامه‌نویسی پایبند باشد. رسول خردمندی (۴ فروردین ۱۴۰۰). «نقد سریال پایتخت ۶».رسانه سرگرمی
پس از پخش پایتخت ۶، تغییر ناگهانی لحن پایتخت و شخصیت‌ها و فقدان ماجرا و ضعف نویسنده، موجب واکنش مخاطبین و اهل فن شد. مخاطبین مدام ضعف آرش عباسی در نگارش پایتخت ۶ را با قلم خشایار الوند مقایسه می‌کردند. اوج ماجرا زمانی بود که وزیر ارشاد توئیتی راجع به خشایار الوند نوشت، و محسن تنابنده در واکنش به سید عباس صالحی، وزیر ارشاد، در استوری اینستاگرامش، ضمن تقبیح و گلایه از «طایفهٔ مرده‌پرست»، به حسن وارسته و کوروش نریمانی نویسندگان پیشین این مجموعهٔ پرطرفدار اشاره کرد؛ و از آن دو قدردانی نمود، و به‌طور تلویحی به منتقدان فهماند که پایتخت به‌جز خشایار الوند نویسندهٔ دیگری هم داشت. در همین‌حال سیروس مقدم نیز در نشست برنامهٔ شب صحبت شبکه اول سیما به این‌که مغز متفکر پایتخت محسن تنابنده است و این‌که در برخی از فصول پایتخت خشایار الوند حضور نداشته‌است از جمله پایتخت ۲ اشاره کرد. با پایان یافتن قسمت پانزدهم این فصل پایتخت سیل انتفادات بیشتر شد. ضعف در شکل و محتوای پایتخت ۶ از یک سو، و نامهٔ منتسب به عبدالعلی علی‌عسگری رئیس سازمان صدا و سیما از سوی دیگر، باعث شد به رغم تبلیغات مکرر شبکهٔ یک مبنی بر پخش پشت صحنهٔ پایتخت، از پخش آن ممانعت کرده و جای آن در دو قسمت نشست تخصصی با سیروس مقدم کارگردان و مهدی فرجی مشاور پروژه گذاشته و ضعف و قوت‌های اثر را بررسی کرده و به حواشی آن پاسخ دهند. پشت صحنهٔ این مجموعه نیز پس از چند روز از شبکهٔ یک پخش شد. آرش عباسی نویسنده پایتخت شش در گفت و گو با خبرگزاری مهر می‌گوید: فکر می‌کنم کسانی که در این زمینه انتقاد داشتند و بیان می‌کردند نبود زنده‌یاد خشایار الوند خیلی محسوس است، یک مشکل خیلی بزرگ داشتند آن هم این بود که شناختی نسبت به خشایار الوند نداشتند و درصد حضور او را در هم در این پروژه نمی‌دانستند. خدا خشایار الوند را رحمت کند، اما نه الوند نه من و نه نویسندگان دیگری که با محسن تنابنده کار کرده‌اند، حوزه اختیاراتشان از یک محدوده‌ای بالاتر نمی‌رفت و نمی‌رود. شما به عنوان نویسنده یا نباید با تنابنده کار کنید، یا اگر می‌پذیرید باید پای همه چیز بمانید. پایتخت و کاراکترهای پایتخت قصه‌هایی نیستند که تنابنده برای هر فصل در جایی شروع به نوشتن آن‌ها کند و در جایی به پایان برساند؛ تنابنده با تک‌تک کاراکترهای پایتخت زندگی می‌کند. چه فصل‌های بعدی ساخته شود و چه ساخته نشود او تا آخر عمر با آن‌ها زندگی می‌کند. پس هر نویسنده‌ای که وارد این تیم شود، تا جایی می‌تواند روی قصه و کاراکترها تأثیرگذار باشد چون ساختمانی که مدنظر تنابنده است در ذهنش ساخته و قصه‌هایش پرداخت شده‌است. او دربارهٔ قصه‌ها با نویسنده گپ می‌زند و نعل به نعل فیلمنامه را چک کرده و مو را از ماست می‌کشد.
عبدالحسین خسروپناه مدرس حوزه علمیه و دانشگاه در اظهارنظری عنوان داشت: «فارغ از نقدهایی چون اختلاط نامحرم، تعابیر بی‌ادبانه به‌ویژه نسبت به والدین، بی‌احترامی به نماز و حج و… ولکن نقد ریشه‌ای‌تر این سریال رویکرد ایران‌گریزی و ایران‌تضعیفی است که متأسفانه از دورهٔ قاجار توسط مستشرقین و بعد روشنفکر نمایان داخلی دنبال می‌شود. این سریال با نشان دادن ایرانیانی که یا قاچاقچی (ارسطو) هستند یا روانی (بهبود) یا مسئول ناتوان و بی‌عرضه و منفعل (نمایندهٔ مجلس) یا دارای کمبود شخصیت (بهتاش) یا نوجوانان غرق در اینستاگرام و فضای مجازی (دختران دوقلو) یا مدعیان پرادعای هیچ‌کاره و فرصت‌طلب (نقی) یا مروج آرایشگری و رفتارهای نامناسب (رحمت و فهیمه) یا عقل کلی که در مواردی احساسی داوری می‌کند (هما)، برای بیننده به‌ویژه بینندهٔ خارجی تصویر بسیار منفی علیه ایران می‌سازد.»
در قسمت ۱۵ و پایانی موقت فصل ششم پایتخت که روز ۱۵ فروردین ۱۳۹۹ روی آنتن رفت؛ در سکانس پایانی این قسمت که کاراکتر رحمت به همراه همسرش به ماه عسل رفته بود، شباهت‌های بسیاری میان این سکانس و بخش‌هایی از فیلم‌های همسفر و ممل آمریکایی (که در دوران پیش از انقلاب ساخته شدند) مشاهده می‌شد. پخش این سکانس با انتقادات شدید برخی مخاطبان و فعالان سیاسی و مردم ایران مواجه شد. در پی این انتقادات، عبدالعلی علی‌عسکری، رئیس سازمان صداوسیما، طی نامه‌ای به سید مرتضی میرباقری، معاون سیما، خواستار بررسی حواشی این قسمت و مشخص شدن این موضوع شد که این اقدام حاصل «اشتباه، بی‌توجهی و وادادگی بوده یا نتیجهٔ عملیات مرموز و فتنه‌انگیز ستون پنجم فرهنگی دشمن». علی‌عسکری در نامه‌اش به «جلوگیری از تکرار موارد این‌چنینی» تأکید کرد.
محسن تنابنده نیز پس از پخش قسمت پانزدهم، در حساب شخصی خود در اینستاگرام، تصویری از سکانس رحمت و همسرش بر روی موتور همراه با متن «رحمت و همسفرش» منتشر کرد.
در این رابطه، برخی از کارشناسان رسانه، پخش سکانس‌های «خارج از عرف» در سریال پایتخت ۶ را به کاهش محدودهٔ خط قرمزهای صداوسیما و تغییر استراتژی این رسانه جهت افزایش مخاطب و افزایش درآمد نسبت دادند.
به رغم برگزاری نشست تخصصی، مخالفین و منتقدین سرسخت و مخاطبین علاقه‌مند به این سریال، این فصل پایتخت را مملو از ضعف در فرم و محتوا و اخلاق در بخش نگارش دانستند و معتقد بودند که این پایتخت از به سبب ضعف فراوان در فیلم‌نامه و ضعف نویسنده و همچنین تفکر درون آن، صدمهٔ بسیار فراوانی خورده‌است
انتقادات به نویسندهٔ سریال تا جایی پیش رفت که آرش عباسی با دلخوری از آن‌ها و هجمه‌های ناگهانی در شبکه‌های اجتماعی، به‌صورت زنده مجبور به پاسخ دادن سوالات خبرنگاران در اینستاگرامش شد.
عده‌ای از منتقدین، برنامهٔ تحلیل و بررسی سریال پایتخت ۶ را که جایگزین پشت صحنهٔ این سریال شده‌بود، امری فرمایشی و برای خواباندن صدای معترضین به ضعف سریال دانستند.
پس از اتمام پخش سریال، نامه‌ای منتسب به جمعی از همکاران صداوسیما در فضای مجازی منتشر شد که با ادبیاتی تند و بظاهر مستند سعی کرد تا پروندهٔ فصل ششم پایتخت را مورد بررسی قرار دهد. در این نامه اتهاماتی چون «رانت و فساد مالی» به سیروس مقدم، تنابنده و دیگر عوامل سریال پایتخت نسبت داده شده و همچنین به «فساد در بخش‌های گوناگون و ناکارآمدی مدیران سازمان صداوسیما» اشاره شده‌است.
پس از پخش‌شدن فیلم‌ و تصاویری خصوصی از سارا و نیکا فرقانی اصل که آن‌ها را در یک استخر عمومی در خارج از کشور نشان می‌داد، صدا و سیما تصمیم به کنار گذاشتن آن‌ها گرفت و اجازه حضور این دو بازیگر را در دو قسمت پایانی نداد. طی این ماجرا بسیاری از هنرمندان از جمله بهرام افشاری، مهران احمدی، نسرین نصرتی و جمع دیگری از هنرمندان از آن‌ها در شبکه‌های اجتماعی حمایت کردند و خواستار بازگشت آنها از سوی صدا و سیما شدند.
جنبش بدون ترس () یا MSM حزب سیاسی ترقی‌خواه در بولیوی است. MSM در اول مارس ۱۹۹۹ تأسیس شد. رهبر حزب، خوان دل گرانادو، از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ شهردار لاپاز (بولیوی) بود. این حزب در انتخابات منطقه‌ای ۲۰۱۰ بولیوی در لاپاز و اورورو برنده شد. MSM در ۳ سپتامبر ۲۰۰۵ قبل از انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۵ با جنبش برای سوسیالیسم (MAS IPSP) وارد اتحاد سیاسی شد. این احزاب همچنین تلاش‌های خود را در انتخابات ۲۰۰۶ برای مجلس مؤسسان بولیوی به منظور حمایت از رئیس‌جمهور اوو مورالس بیشتر کردند.
بعد از اینکه رئیس‌جمهور اوو مورالس پیشنهاد کرد که برای انتخابات مجدد در سال ۲۰۱۴ کاندیدا شود، خوان دل گرانادو، رهبر جنبش بدون ترس، حزب را بر آن داشت تا متحد سابق خود، جنبش سوسیالیسم را به چالش بکشد و پیشنهاد مورالس را به همه‌پرسی قانون اساسی ارائه دهد. همزمان، دل گرانادو اظهار داشت که جنبش بدون ترس نامزدی را برای ریاست جمهوری معرفی می‌کند. در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۳، این جنبش دل گرانادو را به عنوان کاندیدای خود برای ریاست جمهوری در انتخابات ۲۰۱۴ معرفی کرد.
کوشه سفلی یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده‌است. کوشه سفلی ۸۸ نفر جمعیت دارد.
گنج علیا یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده‌است.
گرونگ روستایی در دهستان خور بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است.
گیوک روستایی در دهستان خور بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است.
کوشه علیا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
هنری بر (; – ) تاریخ‌نگار، و فیلسوف فرانسوی که موسس مجله هم‌نهاد تاریخی در ابتدای قرن ۲۰ میلادی است. همزمان با زمانی که تاریخ‌نگاری پوزیتویست رواج داشت، وی علیه تخصص‌گرایی علوم اثباتی و تفکیک بیش از حد رشته‌های علم موضع‌گیری کرد و از ایجاد «یک سنتز بین علوم انسانی» در جهت ایجاد نوعی تاریخ‌نگاری کلان دفاع کرد. هانری بِر، یکی از پیشگامان مکتب آنال در بیان این سنتز به تعریف دقیق از نظریه نزدیک شد. او برخلاف پوزیتویست‌ها بر تقدم نظریه تاکید کرد و در انتقاد از فلاسفهٔ تاریخ بیان کرد که «نظریه‌ای که با روش‌شناسی معتبر و دقیقی همراه نباشد و به بررسی شرایط ملموس و عینی نپردازد، بی‌حاصل است».
گنج‌آباد یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده‌است.
یخچال‌خزنده‌ها یا گلیشیالیساروس نام یک سرده از راسته خزنده‌کفلان است.
گلگون بالا یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده‌است. گلگون بالا ۸۳ نفر جمعیت دارد.
فاطمیه یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده‌است.
حالمی یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده‌است.
بیل‌خزندگان نام یک خانواده از راسته ددکمانان است.
صلک یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده‌است. صلک ۴۱ نفر جمعیت دارد.
رزگ یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده‌است. رزگ ۸۰ نفر جمعیت دارد.
قیصار روستایی در دهستان خور بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است.
اسلام در سوریه بزرگترین و گسترده‌ترین دین کشور است و از اکثریت اهل سنت (بین ۷۰ تا ۸۰ درصد) و اقلیت‌های دیگر از فرقه‌های دیگر مانند شیعیان، علویان و اسماعیلیان تشکیل شده‌است. علاوه بر اسلام، در سوریه مسیحیت رواج دارد و درصد پیروان آن طبق آمار ۱۲٪ است. این کشور ده‌ها هزار یهودی ساکن نیز دارد، اما تعداد آنها در نیمه دوم قرن بیستم به طرز چشمگیری کاهش یافته‌است. گسترده‌ترین فرقه فقهی در کشور سوریه، مکتب حنفی است.
اسلام در زمان خلافت عمر بن الخطاب در سال ۶۳۶ وارد سوریه شد. سرکردگان این لشکرکشی، خالد بن ولید بودند. پس از فتح بود که خالد بن ولید به مردم دمشق اطمینان داد که با ورود لشکر به شهر، اهالی شهر در جان، مال و داشتن حق انتخاب دین ایمن هستند. از این رو اکثریت به اسلام گرویدند.سوریا صنع دولة وولادة أمة، ودیع بشور، دارالیازجی، دمشق 1994، ص.142
دمشق پایتخت ایالت بنی امیه بود که مرزهای آن از اندلس تا افغانستان امتداد داشت و در دوره امویان دمشق شکوفا شد و مساجد برجسته ای چون مسجد اموی و مسجد خالد بن ولید در حمص ساخته شد.سوریا صنع دولة، مرجع سابق، ص.145 - 146 در مورد دوره عباسیان، این منطقه چندین مزیت داشت، از جمله استقرار حکومت حمدانیه -که از علویان ریشه می‌گرفت- و با سقوط این حکومت، علویان و باقی مانده حکومت، به سمت لبنان هجرت کردند.حضارة وادی الفرات، مرجع سابق، ص.103
در ۲۴ اوت ۱۵۱۶، عثمانی‌ها شروع به نبردهایی کردند که نتیجه آن دست‌یابی به سرزمین سوریه شد. اولین اقدام عثمانی‌ها در سوریه، مرمت مسجد بنی امیه و تأسیس خانقاه سلیمانیه بود.سوریا صنع دولة، مرجع سابق، ص.189
در ماده ۳ قانون اساسی سوریه که در ۱۳ مارس ۱۹۷۳ صادر شد، آمده‌است که دین رئیس‌جمهور سوریه باید اسلام باشد و فقه وی منبع اصلی قانونگذاری است. بزرگترین آموزه‌های مذهبی در اسلام در سوریه اهل سنت و فرقه غالب در این کشور مکتب حنفی است و پیروان این فرقه بیش از ۶۰ درصد اهل سنت سوریه را تشکیل می‌دهند و مکتب شافعی از نظر شیوع آن دومین مکتب است. تعداد صوفیان در سوریه یک میلیون تخمین زده می‌شود و شاید برجسته‌ترین نمادهای آنها شیخ احمد کوفتارو باشد. به گفته دانشکده امور بین‌الملل و روابط عمومی دانشگاه کلمبیا، به دلیل جنگ داخلی سوریه تعداد و نسبت عرب‌ها از اهل سنت و جامعه کاهش یافته‌است، زیرا درصد اعراب اهل سنت و جامعه در اواسط سال ۲۰۱۰، ۵۹٫۱ درصد یا ۱۲٫۶ میلیون نفر بوده که کاهش یافته و در اواسط سال ۲۰۱۸ به ۴۸٫۰ درصد یا ۸٫۸ میلیون نفر رسیده‌است. از طرف دیگر، درصد و تعداد فرقه علوی از ۱۱٫۸٪ یا ۲٫۵ میلیون در سال ۲۰۱۰ به ۱۷٫۲٪ یا ۳٫۱ میلیون نفر در اواسط سال ۲۰۱۸ افزایش یافته‌است.
سازمان امور اسلامی در کشور توسط وزارت اوقاف اداره می‌شود.سوریة: 10 آلاف مسجد یصلی فیها أسبوعیاً 4 ملایین وجهود رسمیة إسلامیة لـ«الحد من التطرف» ، موقع فولتیر، 3 تشرین الأول 2011. از سال ۲۰۰۴، زمانی که به بخش خصوصی اجازه سرمایه‌گذاری در بانک‌ها داده شد، این کشور تعدادی بانک اسلامی داشته که همه آنها از آن بخش خصوصی است.المصارف الإسلامیة فی سوریا، أرقام فاقت التوقعات، دمشق الإلکترونیة، 3 تشرین الأول 2011.
بیل‌خزنده‌ها نام یک سرده از فروراسته دوسگ‌دندان است.
پهن‌بال‌سانیان نام یک زیرراسته از راسته کژدم‌های دریایی است.
نالینو یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده‌است.
مهرآباد یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده‌است. مهرآباد ۱۸ نفر جمعیت دارد.
ماهمیران یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده‌است. ماهمیران ۱۲۶ نفر جمعیت دارد.
قوسی‌شاخان نام یک خانواده از راسته ملوانک‌سانان است.
قوسی‌شاخ نام یک سرده از خانواده قوسی‌شاخان است.
خرم یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده‌است. خرم ۵۷ نفر جمعیت دارد.
کلاته شیخ یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده‌است.
کلاته قصاب یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده‌است. کلاته قصاب ۱۶ نفر جمعیت دارد.
کلاته کربلایی برات یک روستا در ایران است که در دهستان خوسف واقع شده‌است.
جفت‌رود یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده‌است. جفت‌رود ۲۱ نفر جمعیت دارد.
جنبوک یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده‌است.
حوض حسنعلی یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده‌است. حوض حسنعلی ۷ نفر جمعیت دارد.
خروج فیلمی محصول ۱۳۹۸ در ایران به نویسندگی و کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا است. این فیلم با تصمیم عوامل و با توجه به همه‌گیری ویروس کرونا، به عنوان اولین فیلم در تاریخ سینمای ایران به صورت آنلاین از تاریخ ۲۴ فروردین ۱۳۹۹ اکران شد
این فیلم داستان گروهی از کشاورزان روستایی را روایت می‌کند که شرکت سهامی آب، هنگام تخلیهٔ سد آب شور به اشتباه آب را روانهٔ زمین‌های کشاورزی آن‌ها می‌کند و باعث خرابی تمامی محصولات آن‌ها می‌گردد. آن‌ها پس از آن که از طریق مسئولان سد، دهیار، بخشدار و امام جمعه موفق به حل مشکل‌شان نمی‌شوند، تصمیم می‌گیرند که نزد رئیس‌جمهور بروند و مشکل‌شان را با او در میان بگذارند. این گروه با تراکتور از روستای خود به سمت تهران عازم می‌شوند و طولی نمی‌کشد که خبر سفر آن‌ها در تمام رسانه‌ها پخش می‌شود و این موضوع باعث ایجاد محبوبیت و مشکلاتی برای آن‌ها می‌گردد.
ابراهیم حاتمی‌کیا پس از ساخت فیلمی به نام "گزارش یک جشن" (۱۳۸۹)، ایدهٔ ساخت فیلمی با مضمون «اعتراض مردمی به حاکمان» را در سر داشت. اما در طول یک دهه، داستان مناسبی برای این ایده پیدا نکرده بود تا این که در دی‌ماه ۱۳۹۷ به طرح دلخواهش دست پیدا کرد. طی این یک دهه، او مدام روی طرح کار کرده بود؛ پس از این که گروه تحقیق دربارهٔ یک طرح جذاب مستند به نتیجه‌ای نرسیدند، به سراغ ایده‌های تاریخی نیز رفتند. در این سال‌ها، گفتگوهایی با جامعه‌شناسان معترض و فعالان سیاسی چپ و راست نیز انجام شد تا زمینه‌های اعتراض هم مشخص شود. در کنار این اقدامات، چند فیلم‌نامه‌نویس جوان نیز به مجموعه اضافه شدند؛ اما هیچ‌کدام از طرح‌های پیشنهادی مورد تأیید حاتمی‌کیا قرار نگرفت.
پاییز ۱۳۹۷، یکی از اعضای گروه، فایلی صوتی را برای حاتمی‌کیا فرستاد که شرح یک اتفاق در یک شهر کوچک ایران بود و این ماجرا مورد توجه حاتمی‌کیا قرار گرفت. گروه او، تحقیق روی ماجرا را از همان زمان شروع کردند و با بیش از ۳۰ نفر از افراد مرتبط با آن واقعه مصاحبه کردند. سرانجام حاتمی‌کیا نگارش فیلم‌نامهٔ "خروج" را در زمستان ۱۳۹۷ آغاز کرد.
فیلم‌برداری "خروج" از یکی از روستاهای شهرستان گچساران شروع شده و در قم به پایان رسید. ویژگی متمایز مراحل تولید "خروج" در مقایسه با فیلم‌های دیگر حاتمی‌کیا، در شیوهٔ انتخاب بازیگران است. بازیگران این فیلم از بین افرادی انتخاب شده‌اند که طی سال‌های منتهی به تولید "خروج"، کمتر روی پرده سینما دیده شده بودند. سن و سال حدود ۱۲ نفر از این بازیگران، حداقل بالای ۶۰ سال بود. از طرفی، یکی از اجزای اصلی این فیلم، تراکتورسواری بود که چالش استفاده از تراکتور در گرمای بالای ۵۰ درجه و رطوبت بالا برای این بازیگران مسن، فیلم سختی به وجود آورد. یکی دیگر از مشکلات ساخت فیلم، عدم اجازهٔ ضبط صحنه‌های مربوط به حرم فاطمه معصومه بود و گروه تولید مجبور به تغییر لوکیشن شد. از نظر صداگذاری، "خروج" یک فیلم پر از صداست. چون در آن تراکتور، کامیون و جاده وجود دارد که فضاهای صوتی زیادی ایجاد می‌کنند؛ بنابراین در فضاسازی‌های فیلم، سکوت‌هایی نیز حاکم می‌شود تا ذهن بیننده، در کل مدت نمایش فیلم، آزار نبیند. "خروج" دارای ۴۸۰ نما است و بیش از ۵۰ دقیقه از مدت زمان فیلم دارای جلوه‌های بصری است. کار جلوه‌های بصری، از ۱۵ آبان با حضور ۱۵ کارشناس آغاز شد و در ۵ دی به پایان رسید.
موسیقی متن فیلم ساختهٔ کارن همایون‌فر است که پیش از این فیلم، با حاتمی‌کیا در ساخت مجموعه تلویزیونی "حلقه سبز" (۱۳۸۵–۱۳۸۴) و فیلم‌های "بادیگارد" (۱۳۹۴) و "به وقت شام" (۱۳۹۶) همکاری کرده بود.
به گفتهٔ محمد عنبرسوز، آنچه در "خروج" به شدت توجه‌ها را جلب می‌کند، موسیقیِ درجهٔ یک و حماسی همایون‌فر است که کاملاً روی اثر نشسته و کمک شایانی به جذابیت روایت کرده‌است.
"خروج" برای نخستین بار در روز اول سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد.
پس از شیوع کرونا در ایران و تعطیلی سینماها در سراسر کشور، سازندگان فیلم خروج تصمیم گرفتند تا برای اولین بار در ایران، فیلم خروج را پیش از نمایش عمومی در سینماها و در دوران قرنطینه خانگی به صورت اینترنتی اکران کنند؛ بنابراین خروج اولین فیلمی است که به صورت اینترنتی از یکشنبه ۲۴ فروردین ۱۳۹۹ به صورت آنلاین نمایش داده می‌شود.
باتوجه به گزارش فیلیمو و نماوا فیلم "خروج" در اکران آنلاین، یک میلیارد تومان فروخته‌است. بنا بر گزارش‌ها، ۸۴ هزار و چهارصد بلیت برای اکران "خروج" به فروش رفته‌است. با توجه به دسترسی شش ساعته به فیلم برای خریداران، امکان تماشای خانگی با خرید یک بلیت و اینکه در شبکه نمایش خانگی هر بلیت با ۲/۵ بیننده برابر است، مجموع مخاطبین "خروج" ۲۱۱ هزار نفر برآورد شده‌است.
اکران فیلم در جشنواره فجر با واکنش‌های مختلفی از سوی مردم و منتقدان روبرو شد. به گزارش احمد رنجبر در اواسط جشنواره، بازی فرامرز قریبیان فصل مشترک تمجیدها بود ولی بر سر کیفیت فیلم، اتفاق نظر وجود نداشت. به عنوان مثال، جبار آذین، "خروج" را فیلمی کم‌اهمیت از یک سینماگر بااهمیت و با بازیِ درجهٔ یک فرامرز قریبیان یاد کرد. در نقطهٔ مقابل، محمدتقی فهیم، "خروج" را فیلمی در قوارهٔ حاتمی‌کیا می‌داند؛ نه آنچه برخی‌ها از حاتمی‌کیا انتظار دارند.
کلیشه‌ها و بن‌مایه‌های ثابت آثار حاتمی‌کیا مانند احساسات‌گرایی، به‌خصوص تک‌گویی‌های غلو شدهٔ قهرمانانش، رابطهٔ مخدوش بین نسل‌ها و رابطهٔ پینگ‌پُنگی بین قهرمان و ضدقهرمان در "خروج" تکرار نشده و پایان‌بندی "خروج" نیز مشابه آثار پیشین حاتمی‌کیا نیست. به گفتهٔ میلاد جلیل‌زاده، چنین تفاوتی نه از سر میل فیلم‌ساز به آزمایش کردن قالب‌های جدید، بلکه به‌دلیل دگردیسی و تحولات روزآمد فُرمی به وجود آمده‌است. با این حال، سید محسن عبداللهی می‌نویسد که با فیلمی متفاوت از حاتمی‌کیا روبرو نیستیم و "خروج"، ادامه‌ای است منطقی در روند فیلم‌سازی کسی که همواره سعی کرده همگام با اتفاقات جامعه حرکت کند و در زمان حاضر زندگی کند. "خروج" داستان سفر جاده‌ای کشاورزان یکی از روستاهایی است که کیلومترها از تهران و مسئولان پایتخت‌نشینش دور افتاده‌اند و شروع یک دوئل بین حاشیه و مرکز. قهرمان "خروج" به شکل پیش‌فرض، مخالف قواعد حافظان وضع موجود است و حاتمی‌کیا بیش از آن که بخواهد در مورد چیستی این اعتراض صحبت کند، دوربینش را گرفتار دوئلی کرده که آرام‌آرام یک طرفش کشاورزان هستند و سمت دیگرش مرکز نشین‌های برخوردار از منافع قدرت. کشاورزان "خروج"، نمایندهٔ محذوفان و بیرون ماندگان از قدرت هستند که به دیده نشدن و شنیده نشدن اعتراض دارند.
خسرو نقیبی "خروج" را صاحب قهرمانی کاریزماتیک، شبیه قهرمان‌های وسترن و افتتاحیه‌ای باشکوه می‌داند. وی می‌نویسد جاه‌طلبی‌های تکنیکی حاتمی‌کیا همچون سه‌گانهٔ اکشن خود — "چ" (۱۳۹۲)، "بادیگارد" (۱۳۹۴) و "به وقت شام" (۱۳۹۶) — در "خروج" نیز مشاهده می‌شود. او معتقد است که حاتمی‌کیا داستان‌های به مراتب لاغرتر از "خروج" را توانسته به مدد بازی‌های درخشان و اتمسفر صحنه، تبدیل به اثری تماشایی کند. اما در "خروج"، بازیگران نقش‌های فرعی به این روند ضربه می‌زنند. "خروج" سکانس‌ها و دیالوگ‌هایی دارد که از بهترین سکانس‌ها و دیالوگ‌های تمام سال‌های فیلم‌سازی حاتمی‌کیاست و در مقابل، سکانس‌هایی نیز دارد که از کلاس کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا بسیار فاصله دارند. وی در مجموع، "خروج" را فیلمی مهم در کارنامهٔ این فیلم‌ساز می‌داند که میزان خشم و افت‌وخیزش یادآور "موج مرده" (۱۳۷۹) است. امیر ابیلی نیز تمام قدرت "خروج" را در اجرا، کارگردانی و بازی نقش اول، و ضعف‌های آن را نیز در فیلم‌نامه و بازی‌های فرعی می‌داند. یزدان سلحشور "خروج" را فیلمی می‌داند که پُر از بازی‌های بد، ازدحام موسیقیِ نابجا، احساسات‌گرایی توده‌ای و شعارهایی است که به جای خرده‌روایت‌های فیلم نشسته‌اند. مهرزاد دانش "خروج" را ملغمه‌ای پوپولیستی از شعار و خطابه می‌داند. به گفتهٔ محمد عنبرسوز، "خروج" با قاب‌های حیرت‌انگیزی آغاز می‌شود و زیبایی‌های بصری در فیلم‌برداری، قاب‌بندی، هدایت دوربین، طراحی صحنه و حتی جلوه‌های بصری دلنشین، حسابی مخاطب را سر ذوق می‌آورد ولی بزرگ‌ترین اشکال فیلم، مضمون‌زدگی و تلاش اغراق‌شدهٔ فیلم‌ساز برای نمادسازی ایدئولوژیک از همه چیز است. حمید خرمی می‌نویسد که حاتمی‌کیا در "خروج"، از لحن حماسی فیلم‌های قبلی خود فاصله گرفته و مطالبه‌گری مردمی و عدالت‌خواهی را دنبال کرده‌است که شاید برای کارگردانی همچون او که ذاتاً آرمان‌گرا است، ساخت چنین اثری قابل قبول و دفاع نباشد. اثری که بسیار ساده و احیاناً فانتزی است و انتظاراتی در سطح فیلم "به‌وقت شام" را اساساً نمی‌تواند محقق کند. اسدالله غلامعلی نیز معتقد است "خروج" مهر تأییدی بر دانش و دقت حاتمی‌کیا در زمینه میزانسن و توجه به سینما است. اما همین اندازه دقت در فیلم‌نامه و ساختار روایی فیلم وجود ندارد.
سعید مستغاثی معتقد است که درون‌مایهٔ "خروج"، اعتراض منطقی، آرام و متین است و در مقابل تئوری شورشِ "جوکر" (تاد فیلیپس، ۲۰۱۹) قرار می‌گیرد.
به نوشتهٔ پرویز جاهد، هرچند که "خروج"، عناصری از ژانرهای وسترن، دهقانی و جاده‌ای را در خود دارد ولی فیلم ژانر نیست. نشانه‌هایی از فیلم‌های جاده‌ایِ "داستان استریت" (دیوید لینچ، ۱۹۹۹) و "شوگرلند اکسپرس" (استیون اسپیلبرگ، ۱۹۷۴)، فیلم وسترن "نابخشوده" (کلینت ایستوود، ۱۹۹۲) و فیلم‌های دهقانی "زنده‌باد زاپاتا!" (الیا کازان، ۱۹۵۲) و "خوشه‌های خشم" (جان فورد، ۱۹۴۰) در "خروج" وجود دارد. اما "خروج" بیش از همه یادآور ژانر فیلم‌های رئالیسم سوسیالیستی و فیلم‌های ملی-میهنی اتحاد جماهیر شوروی است. در این ژانر، فرد اهمیتی ندارد، قهرمان، فرد نیست؛ بلکه جمع و توده است و فرد باید قربانی شود یا نادیده گرفته شود. اگرچه حاتمی کیا، کاملاً در محدوده این ژانر عمل نمی‌کند، اما حرکت کلی فیلم او در این جهت است.
تا پیش از "خروج"، تنها وسترن ایرانی را می‌شد "روزی روزگاری" دانست که فیلم حاتمی‌کیا به رغم تفاوت‌های زمان روایت آن با سریال امرالله احمدجو، شباهت‌های مشخصی به سلف خود دارد. به گفتهٔ علی زادمهر، "خروج" یک فیلم جاده‌ای است که بیننده را به یاد فیلم‌هایی همچون "دیده‌بان" (۱۳۶۷) و "آژانس شیشه‌ای" (۱۳۷۶) می‌اندازد و همان نشانه‌ها را یادآوری می‌کند. اگر در "دیده‌بان"، شخصیت اصلی به دنبال ارتباط خط کمین با نیروهای خودی است که دشمن آن را قطع کرده و برای این کار مسیر طولانی را پیاده می‌رود، این بار شخصیت «رحمت»، مسیر طولانی را با تراکتور می‌رود تا صدای مردم را به رئیس‌جمهور برساند. و نیز اگر در "آژانس شیشه‌ای"، شخصیت «عباس» قبل از جنگ، زمین داشت و به جنگ رفت و زمانی که برگشت تراکتور نداشت؛ امروز «رحمت» قهرمان "خروج"، هم پسر خود را برای کشور اهدا کرده و هم زمینش را از دست داده‌است و دیگر تراکتور هم به درد او نمی‌خورد.
فرامرز قریبیان با سکوت و بازی زیرپوستی خود، تصویری از یک قهرمانِ تنها اما آرمان‌گرا را به تصویر می‌کشد. قهرمانی که از جنس حاج کاظم در "آژانس شیشه‌ای" بوده و حالا برای گرفتن حق هم‌نسلان خود، خروج کرده‌است. اما قهرمانِ حاتمی‌کیا، این بار آرام است و بدون فریاد، دنبال حق می‌گردد. رحمت به‌عنوان قهرمان و شخصیت محوری فیلم، آدم موجهی است و انگیزه محکمی برای به پا خاستن و حرکت علیه ظلم دارد. چهرهٔ دهقانی، رنج‌کشیده و کاریزماتیک او، همدلی تماشاگر را برمی‌انگیزد. به نوشتهٔ پرویز جاهد، رحمت همانند شمایل‌های فیلم‌های وسترن، تنها، مغرور و خاموش است و فرامرز قریبیان نیز به بهترین شکل، او را تصویر کرده که کله‌شقی و سماجت او و تصمیمش برای سفر به تهران با تراکتور، یادآور "داستان استریت" است. آرش خوشخو، بازی قریبیان را پیراسته‌شده، کنترل‌شده و مؤثر می‌داند. وی معتقد است قریبیان در این فیلم، به کمال فنی و قلهٔ دوران هنرپیشگی‌اش رسید. به تعبیر میلاد جلیل‌زاده، حاتمی‌کیا به جای کنترل باقی بازیگرانش، تمام توانی که داشته را روی بازی گرفتن از فرامرز قریبیان متمرکز کرده‌است. پرویز جاهد معتقد است که حاتمی‌کیا به‌جای تمرکز روی این شخصیت و قرار دادن او در مرکز درام روستایی‌اش، با درگیر شدن در ماجراها و شیرین‌کاری‌های آدم‌های فرعی داستان، سقوط فیلمش را رقم زده‌است. اگر حاتمی‌کیا، به جای راه انداختن کارناوال کشاورزان در جاده و ساختن صحنه‌هایی شلوغ، شلخته و آشفته، وسواس بیشتری در پرداخت سینمایی فیلمش به خرج می‌داد، می‌توانست یکی از بهترین فیلم‌های حماسی و دهقانی سینمای ایران را بسازد. حمیدرضا کاظمی‌پور می‌نویسد که شخصیت‌های فیلم بیشتر از آن که جدی و دغدغه‌مند باشند، در حد باقی مانده‌اند و حرف جدی فیلم به دلیل پرداخت ضعیف شخصیت‌ها، بیشتر از آن که اعتراضی باشد به شوخی تبدیل شده‌است. با این وجود، یزدان سلحشور، بازی قریبیان را نیز نسبت به نقش مشابهی که او در "پرونده" (مهدی صباغ‌زاده، ۱۳۶۲) بازی کرده، دارای اُفت محسوسی می‌داند. به گفتهٔ بهزاد وفاخواه، "خروج" فیلمی به سبک آثار مسعود کیمیایی از «طغیانِ آدمِ کم‌حرف و عمل‌گرا» است که زور و ظلم را تاب نیاورده‌است. شباهت‌هایی هم بین شخصیت‌های این فیلم با شخصیت‌های "ریو براوو" (هاوارد هاکس، ۱۹۵۹) وجود دارد.
از نکات قابل توجه در "خروج"، تأثیر شبکه‌های اجتماعی در روند داستان است. داستان در جایی اوج می‌گیرد که حتی قهرمانان سینمای حاتمی‌کیا نیز موبایل به دست می‌گیرند و سفر خود را با سازوکارهای فناورانه هماهنگ می‌کنند. آنچه الگوی سفرِ قهرمان را تعیین می‌کند نه فقط قصد او به سفر، بلکه تصویری است که از سفر او در قاب‌های کوچکِ گوشی‌های هوشمند ثبت شده و تماشا می‌شود. تصویری که پیوندش با خصلت ژورنالیستی، حتی جلوتر از مسافران این مسیر، مقصد را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.
بیستمین فیلم بلند حاتمی‌کیا، با وجود آن که در سکوت خبری ساخته شد، همانند آثار پیشین او از ابتدای رونمایی با حاشیه‌های بسیاری همراه شد. علی زادمهر خبرنگار "جام جم" بر این باور است که حاتمی‌کیا در این فیلم تلاش دارد نشان بدهد که رئیسِ همه موفقیت‌ها و مشکلات در کشور، رئیس‌جمهور است و به صورت عمدی نیز با نشانه‌گذاری‌هایی می‌خواهد بگوید منظورش حسن روحانی، رئیس‌جمهور فعلی است. اما به صورت جدی به نقد او نمی‌پردازد؛ بلکه بیشتر به نقد اطرافیان رئیس‌جمهور و کارگزاران او از فرمانداران منطقه تا شناخته‌ترین مشاور او می‌پردازد و می‌خواهد نشان دهد این اطرافیان رئیس‌جمهور هستند که نمی‌خواهد صدای مردم به او برسد. لحن انتقادی فیلم نسبت به رئیس‌جمهور، به چالشی بزرگ برای آن تبدیل شده‌است. محمدرضا زائری سردبیر سابق "همشهری" ضمن تمجید از فیلم در نخستین روز جشنواره فیلم فجر، نسبت به تنگ‌نظری‌های احتمالی ابراز نگرانی کرد. در پنجمین روز جشنواره، مصطفی فقیهی صاحب‌امتیاز وبگاه خبری انتخاب، با انتقاد از شمایل اشرافی رئیس‌جمهور در این فیلم، "خروج" را یک بیانیهٔ سیاسی علیه حسن روحانی دانسته، متهم به «بی‌تدبیر خواندن نظام جمهوری اسلامی» کرده و دیالوگ دهه‌ات گذشته مربی! را خطاب به حاتمی‌کیا نوشت. دو روز بعد، حاتمی‌کیا واکنش‌های تندی در نشست خبری فیلم نشان داد و انتقادهای روزهای گذشته را «زبان بی‌حیایی» نامید. تنش بین او و خبرنگاران تا بدانجا پیش رفت که نظم نشست بهم خورد. در این نشست جنجالی، حسام‌الدین آشنا مشاور فرهنگی رئیس‌جمهور، علیرضا معزی معاون ارتباطات و اطلاع‌رسانی دفتر رئیس‌جمهور و صاحب‌امتیاز وبگاه خبری خبر آنلاین، و محمد قوچانی سردبیر "سازندگی" حضور داشتند که حضور این اشخاص، توجه رسانه‌ها را برانگیخت. آشنا پس از پایان نشست، دربارهٔ شباهت ظاهری مشاور رئیس‌جمهور در این فیلم به خودش گفت: «حاتمی‌کیا بزرگتر از این حرف‌هاست که به کسی طعنه بزند، من هم این موضوع را به خودم نگرفتم.» "ایران" پیش‌بینی‌ها دربارهٔ واکنش‌های احتمالی دولت به "خروج" را «شیطنت اهالی رسانه» عنوان کرد. با این حال، علیرضا معزی هم همانند مصطفی فقیهی، "خروج" را به سخنرانی‌های حسن عباسی و علی‌اکبر رائفی‌پور تشبیه کرد.
در ششمین روز جشنواره، "هفت صبح" از «آوار شدن حاشیه‌های فرامتن به شکلی ناجوانمردانه بر سر "خروج"» گزارش داد. همچنین مسعود داودی، مدیرمسئول و سردبیر "بانی‌فیلم"، از حجم کم‌سابقه‌ای از انتقادات نوشت که متوجه این فیلم و فیلمسازش شده‌است. به گفتهٔ داودی، نگاه‌های منفی به فیلم، از سوی منتقدان و کارشناسان هر دو جریان اصلی سیاسی ایران ابراز می‌شود. روزنامهٔ دولتی "ایران"، حاتمی‌کیا را «طلب‌کار از زمین و زمان» و تلویحاً در آستانهٔ «سقوط و پایان تاریخ مصرف» توصیف کرد. روزنامهٔ اصول‌گرای "تهران تایمز"، "خروج" را یک بیانیهٔ سیاسی علیه دولت روحانی خواند. وبگاه خبریِ اصول‌گرای مشرق‌نیوز، "خروج" را به دامن‌زدن به حاکمیت دوگانه در نظام سیاسی کشور متهم کرده و با انتقاد از کاستی‌های فیلم نوشت: «چه بسا هرکسی اگر دسترسی به پول هنگفتی داشته باشد و نسبت به نحوهٔ هزینه آن، مجبور به ارائهٔ پاسخ نباشد، دچار چنین عارضه‌ای شود.» روزنامهٔ اصلاح‌طلبِ "اعتماد" نیز داستان "خروج" را از حیث برداشت‌های سیاسی، مناقشه‌برانگیز خوانده و از کشاندن پای شخصیت‌های سیاسی به داستان انتقاد کرد؛ البته "اعتماد" از بی‌احترامی به حاتمی‌کیا هم انتقاد کرد.