moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پس از سال ۲۰۰۲ میلادی دورهٔ جدیدی در روزنامه‌نگاری افغانستان آغاز می‌شود که روزنامه‌های بی‌شماری در کشور روزانه به نشر می‌رسد. در جنب روزنامه جراید مجلات و نشر کتب رونق بیشتر نمود. نویسندگان و هنرمندان از خاک و باد فراموش شده جسته به دنیای امید داخل شدند؛ و زمینهٔ رشد برای نویسندگان، هنرمندان و فرهنگیان جوان دوباره مساعد شد. تاکنون افغانستان دارای این تعداد اطلاعات جمعی اند
روزنامه‌ها
در سال‌های اخیر جوانان افغانستانی علاقهٔ زیادی به آموزش روزنامه‌نگاری حرفه‌ای نشان داده‌اند. با وجود این، یک پژوهش بر روی مؤسسه‌های آموزش روزنامه‌نگاری و دپارتمان‌های روزنامه‌نگاری در افغانستان نشان می‌دهد که آموزش در این عرصه به شدت قوم‌گرا، ناکارآمد، و کم‌کیفیت است.شاه‌قاسمی، احسان (۱۳۹۳). نگاهی از بیرون به رسانه‌های افغانستان؛ بی‌طرفی رسانه‌های افغانستان محال است. شفقنا افغانستان، برگرفته از http://afghanistan.shafaqna.com/proposal/item/29411-نگاهی-از-بیرون-به-رسانه‌های-افغانستان؛-بی‌طرفی-رسانه‌های-افغانستان-محال-است.html
طالقان (به مازندرانی: طالقون) شهری در شهرستان طالقان واقع در استان البرز ایران است. این شهر در منطقه‌ای ییلاقی، خوش آب و هوا، توریستی، سرسبز و پرآب در میان رشته کوه البرز در ۱۳۳ کیلومتری شمال غربی شهر تهران و ۹۶ کیلومتری کرج قرار گرفته‌است. زیاران نزدیک‌ترین شهر به طالقان است که در غرب منطقه طالقان قرار گرفته‌است.دمافشارسنجی توده نفوذی زیاران (غرب طالقان)
شهر طالقان به لحاظ قرار گرفتن در رشته کوه‌های البرز مرکزی، دارای آب و هوای کوهستانی و ییلاقی است. به همین دلیل دارای جمعیت فصلی بوده و در بهار و تابستان جمعیت شناور آن افزایش قابل توجهی می‌یابد. این در حالی‌ست که جمعیت ثابت شهر طالقان ۳۵۴۵ نفر است.سرشماری جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری سال 1395 - استان البرز وبگاه خبری وزارت نیرو ، بازدید: مه ۲۰۰۹.
طبق آمار سال ۱۳۸۵ طالقان دارای جمعیت ثابت ۳۲۸۱ هزار نفر بوده‌است.سرشماری جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری سال 1385 - استان تهران
طالقانی‌ها به مازندرانی و گویش طالقانی سخن می‌گویند. به عقیده برخی از صاحب‌نظران، زبان مردم طالقان به دو دسته طبری طالقانی و گویش طالقانی تقسیم می‌شود. روستاهایی که بین جوستان و کوه‌های کندوان قرار گرفته‌اند به گویش طبری طالقانی از زبان مازندرانی سخن می‌گویند. از جوستان به سمت باختر به مازندرانی و فارسی با گویش طالقانی سخن می‌گویند. به عقیده حبیب برجیان شهمیرزاد، قصران و ساوجبلاغ، طالقان و الموت و کلاردشت و تنکابن یا کاسپی مرکزی گونه‌های زبانی پیرامون مازندران محسوب می‌شوند. این پژوهشگر زبان طبری علاوه بر زبان، رسوم مشترک را هم دیگر ویژگی ساکنان حوزه زبان کاسپی دانست و گفت: آیین تیرماه سیزده شو از ویژگی‌های مشترک گیلان و مازندران است. مردم طالقان و الموت هم از این جشن سخن می‌گفتند. در کتاب استان‌شناسی البرز چاپ وزارت آموزش و پرورش، گویش مناطقی از کرج و طالقان، ساوجبلاغ شبیه به مازندرانی عنوان است. گویش طالقانی می‌تواند گونه‎ای از زبان‌های شبهه طبری باشد. برخی از صاحب‌نظران نیز گویش طالقانی را از گویش‌های تاتی‌گونه می‌دانند.گرچه گویش مردم طالقان با گویش تات های دیگر مناطق ایران تفاوت دارد. به گفته منیژه یوحنایی حوزه گستردگی زبان مازندرانی از شرق تا گرگان از جنوب تا شهمیرزاد، سنگسر، فیروزکوه، دماوند، لواسانات و مناطق شمالی امامزاده داوود و طالقان و از غرب تا تنکابن است.
مردم طالقان دارای رسم و رسومات زیادی هستند مثل پنجه پیتک که در پنج روز آخر سال انجام می‌شود یا مراسم شب یلدا (به گویش طالقانی: چله شو) که در اکثر مناطق ایران انجام می‌شود، ولی در طالقان با رسم خاصی انجام می شود. آیین تیرماه سیزده شو که از ویژگی‌های مشترک گیلان و مازندران است در بخشی از مناطق طالقان انجام می شود.مردم طالقان به شعرخوانی و داستان خوانی علاقه زیادی دارند.از معروفترین داستان خوانی های مردم طالقان می توان به داستان عاشقانه عزیز و نگار اشاره کرد. داستان دو دلداده از روستای آردکان شهرستان طالقان است که قدمت آن به چند قرن می‌رسد. به احتمال قریب به یقین، باید داستان عشق عزیز و نگار را آخرین حلقه گمشده دلدادگی عاشقان دانست که بارها در تاریخ ادبیات فارسی شاهد برخی از آنها بوده‌ایم. نوعی گاهشماری نیز در طالقان رواج دارد که به گاه‌شماری طالقانی معروف است.
شهر طالقان از به هم پیوستن چهار محله بنام‌های شهرک، گلینک، کولج و پرده‌سر تشکیل شده‌است. مرکز بخش طالقان ابتدا روستای کولج بود و از هشتم دی ۱۳۲۴ با تصویب هیئت وزیران به شهرک انتقال یافت.
در جلد نخست کتاب فرهنگ جغرافیایی ایران نوشته حسینعلی رزم‌آرا که در تیرماه ۱۳۲۸ به چاپ رسیده‌است، دربارهٔ طالقان (شهرک سابق) اینگونه آمده‌است که نشان دهنده وضعیت این منطقه در آن دوران است: شهرک قصبه‌ای مرکز بخش طالقان تابع شهرستان تهران در ۱۳۰ کیلومتری شمال باختری تهران است. آب و هوای کوهستانی، سردسیر و کنار رودخانه شاهرود. سکنه مطابق آمار ۱۳۵۲ نفر، ولی بیش از ۱۰۰۰ نفر سکنه ندارد و بقیه در تهران و مازندران سکونت دارند. مردم ده شیعه مذهب و مازندرانی زبان هستند.
آب قصبه از رودخانه حسنجون و رودخانه پردسر تأمین می‌شود. دارای محصولات زراعی غلات، سیب زمینی، یونجه، لوبیا و مختصری میوه‌جات قلمستان.
شغل عمده مردان زراعت، گله‌داری و کسب. شغل زنان کرباس و گلیم و جاجیم بافی.
در حدود ۲۰۰ نفر از مردان در فصل زمستان به تهران و مازندران برای کارگری رفته و برمی‌گردند.
دبستان ۶ کلاسه دارد. ادارات دولتی قصبه عبارتند از بخشداری - آمار - شعبه دارائی و ژاندارمری است.
راه طالقان به تهران و قزوین تا سال جاری مالرو بوده که اخیراً به‌وسیلهٔ افراد محلی و بنگاه اتوطالقان با تشویق اتحادیه طالقانیها شروع به تصحیح شد که برای اولین بار در تاریخ ۱۳۲۷/۴/۴، ماشین تا پل شهرک رسیده. در نظر است که دنباله این اقدام نیک را ادامه دهند تا کاملاً شوسه گردد.
مزرعه دشت عطار و چندین مزرعه دیمی زار دیگر جزء این قصبه است.
رویان به سرزمینی آباد در غرب مازندران گفته می‌شد که شامل بخش‌های کجور، کلارستاق، لنگا، تنکا، سختسر، هوسم، الموت، طالقان، لورا، ارنگه، رودبار قصران و لارقصران می‌شد.
دهخدا ریشهٔ طالقان را تالکان دانسته، وی می‌نویسد: صاحب انجمن آرا و به تبعیت او مؤلف آنندراج، طالقان را معرب این کلمه دانسته‌اند: «تالکان و تلکان، نام دو ولایت است یکی در خراسان و دیگری در حوالی شهر قزوین که نخست تلک، که سنگی است سفید و براق و معرب آن طلق، در آنجا یافته شد، بنابراین، این نام یافت و طالقان معرب آن است کذا فی القاموس».
«زمان رضاخانی» طالقان را شکل دگرگون شدهٔ تلکان می‌داند. تل در گیلان و مازندران به منطقه‌ای نسبتاً بلند گفته می‌شود. مردم طالقان نیز از دیرباز، «بلندترین» منطقه را «تل» می‌نامیدند. برای مثال یک طالقانی به بالاترین منطقه از روستای خود می‌گوید: «تَلی سر» (سر یا بالای تل). به هر روی، «طالقان» شکل عربی‌شدهٔ «تلکان»، یعنی «سرزمین پر کوه» است که این معنی با ویژگی‌های جغرافیایی طالقان نیز سازگاری دارد.
«جلال آل‌احمد» در کتاب اورازان در این مورد باوری محلی را آورده‌است: «یک روایت عوامانه بر سر زبان طالقانی‌های مورد بحث در این جزوه هست که در آن اشاره به پناهنده شدن فرزندان علی به طالقان شده و اینکه بعد، بعلل خاصی معاویه یا یزید آن ناحیه را از مالیات «طلاق» داده - باج و خراج را از آن برداشته اند.» و خود ادامه می‌دهد که «عوامانه بودن این روایت از ظاهر آن پیداست ولی شاید برای کشف این مطلب که گذاشتن چنین اسمی بر چنین محلی امری حادث بوده‌است اشاره‌ای باشد.»جلال آل احمد، اورازان، ص ۷، چاپ دوم، دی ماه ۱۳۴۹
قلعه ارژنک در بالای قله
قلادوش واقع در میناوند
قرار دارد
کوهنوردی قله شاه البرز طالقان طولانی‌ترین پیمایش کوهنوردی در کل کشور است.
سرمنشأ جهان ، یک نقاشی رنگ روغن روی بوم، اثر هنرمند معروف اهل فرانسه، گوستاو کوربه است که آن را در سال ۱۸۶۶ کشیده‌است. این نقاشی تصویر کلوزآپی از اندام تناسلی و شکم یک زن برهنه است که در بستر دراز کشیده و پاهای خود را گشوده‌است. در کادربندی نقاشی، بدن برهنهٔ زن، سر و بازوان او، و همین‌طور قسمت پایینیِ پاهایش خارج از مشاهدهٔ بیننده قرار دارد، و به‌این‌ترتیب بر جنبهٔ جنسی و شهوانی موضوع تأکید شده‌است.
هنگامی که این نقاشی کشیده شد، مدل مطلوب و مورد علاقهٔ کوربه زن جوانی به نام جوانا هیفرنان بود، که به اختصار با نام «جو» خوانده می‌شد. جو معشوقهٔ یک نقاش آمریکایی به اسم جیمز ویسلر بود که شاگرد کوربه به‌شمار می‌آمد.
کوربه در سال ۱۸۶۶، نقاشی دیگری به نام «دختر خوشگل ایرلندی» کشید که این تابلو با عنوان «پرتره جو» نیز شناخته می‌شد و در این نقاشی نیز، مدل همان جوانا هیفرنان بود. اساساً کوربه در تمام طول زندگی حرفه‌ای خود، جمعاً ۴ پرتره از هیفرنان ترسیم نمود، که احتمالاً مدل شدن این زن برای تابلوی سرمنشاء جهان ممکن است توضیحی برای جدایی وحشیانه و خصمانهٔ کوربه از شاگردش ویسلر (نقاشی که عاشق جوانا بود)، دربرداشته باشد، واقعه‌ای که مدتی بعد اتفاق افتاد. ویسلر، مدتی بعد از این اتفاق به ایالات متحده بازگشت، و معشوقه اش جوانا هیفرنان را مطابق میل او ترک نمود.
امّا با وجود اینکه موی سر جوانا هیفرنان به رنگ قرمز است و در مقایسه با موهای ناحیه تناسلی که در تابلوی سرمنشاء جهان، دیده می‌شوند و رنگ تیره تری دارند، تا حدودی متفاوت به نظر می‌رسد، امّا با این وجود این فرضیه که هیفرنان، مدل مورد استفاده در این نقاشی بوده‌است، کاملاً قابل پذیرش است.
در رمانی به نام «من سرمنشاء جهان بودم» ، که سال ۲۰۰۰ میلادی و در فرانسه منتشر شده‌است، نویسندهٔ رمان یعنی کریستین اوربان، جوانا هیفرنان را روایتگر داستانی نموده‌است که طی آن وی (جوانا) شرح می‌دهد که چگونه شیفته و عاشق گوستاو کوربهٔ نقاش شده و چطور بدن خود را به عنوان مدل در اختیار او قرار داده‌است. بدین ترتیب این رمان به شرح مفصلی از نحوهٔ خلق این نقاشی معروف پرداخته‌است. همچنین برنارد تیسدره، در رمان دیگری به نام «رمان اصلی» از منظر دیگری به همین موضوع نگریسته و شخصیت اصلی رمان خود را، نقاشی قرار داده که به جوانا هیفرنان پیشنهاد کرده بود که مدل نقاشی مذکور باشد.
کمیسیونی که به تحقیق و بررسی دربارهٔ این اثر نقاشی پرداخته‌اند، اعتقادشان بر این است که نخستین صاحب تابلوی سرمنشأ جهان، یک دیپلمات ترک به نام خلیل بیگ بوده، که سفیر سابق امپراتوری عثمانی در آتن و سن پترزبورگ به‌شمار می‌آمده‌است. وی مدت کوتاهی پس از آن که به پاریس نقل مکان می‌کند، توسط یک منتقد ادبی به نام ساینت بوو Sainte - Beuve به کوربه معرفی می‌گردد. وی پس از آشنایی با کوربه به وی سفارش می‌دهد که جهت او یک نقاشی برای افزودن به مجموعه شخصی‌اش تهیه نماید. کلکسیون شخصی خلیل بیکِ تُرک، مشتمل بر برخی نقاشی‌های شهوانی و جنسی بود و از جمله تابلوی مشهور Le Bain turc یا حمام ترکی که از مشهورترین آثار ژان اگوست دومینیک انگر است و نیز نقاشی دیگری از کوربه، به نام Les Dormeuses، یا خوابندگان را در برمی گرفت. توضیح اینکه یکی از دو زن کاملاً برهنه‌ای که در تابلوی خوابندگان در حال خوابیدن به چشم می‌خورند، همان جوانا هیفرنان، مدل نقاشی سرمنشاء جهان بود.
امّا بعد از اینکه وضعیت مالی خلیل بیگ بر اثر باختهای مکرر او در قمار خراب شد و وی ناچار به فروش کلکسیون خصوصی خویش گردید، نقاشی مذکور نیز متعاقباً از طریق برخی دیگر از مجموعه داران خصوصی تصاحب گردید. نخستین بار و در جریان فروش مجموعهٔ شخصی خلیل بیگ در سال ۱۸۶۸، این تابلو نخستین شیء از کلکسیون خلیل بیگ بود که توسط یک نفر فروشندهٔ عتیقه به نام "آنتوان د لا نارده" خریداری گردید. تا اینکه در سال ۱۸۸۹ ادموند د گانکورت، نویسنده، ناشر و منتقد ادبی فرانسوی، روزی این اثر برجستهٔ هنری را در یک مغازه عتیقه فروشی پیدا کرد، آن هم در حالیکه این تابلو در پشت چندین قاب چوبی مزین به نقاشی‌های مختلف، اعم از قلعه یا کلیسا یا چشم‌انداز برفی و… پنهان و مدفون شده بود. بنا به گفتهٔ "رابرت فرنیر"، بعد از این، و در سال ۱۹۱۰، یک کلکسیونر (مجموعه دار) اهل مجارستان، به نام «بارون فرنک هاتوانی»، اقدام به خرید این تابلو از گالری برنهایم ژون Bernheim - Jeune نمود و آن را با خود به بوداپست منتقل ساخت.
در اواخر جنگ جهانی دوم این نقاشی توسط نیروهای ارتش سرخ (اتحاد شوروی) به تاراج رفت، اما بعد از جنگ، هنگامیکه در جریان انجام یک مراسم فدیه (خریدن و آزاد کردن یا همان اعتاق عربی)، "بارون هاتوانی" که به شوروی مهاجرت کرده بود، اجازه یافت تا تنها یک اثر هنری را به همراه خود ببرد، او تنها همین تابلو «سرمنشاء جهان» را برگزید و آن را با خود به پاریس بازگرداند.
در سال ۱۹۵۵ تابلوی سرمنشأ جهان در جریان یک حراج به قیمت ۱٫۵ میلیون فرانک فروخته شد. مالک جدید آن یک روانکاو به نام "ژاک لاکان" بود. این روانکاو به همراه همسر خود، که یک بازیگر فرانسوی به نام "سیلویا بتایله" بود، تابلوی مذکور را در منزل شخصی خود که در منطقه‌ای از فرانسه به نام گیترانکورت Guitrancourt واقع بود، نصب نمودند. ژاک لاکان همچنین از نابرادری خود که یک نقاش به نام آندره میسون بود، خواست که به منظور حفظ این تابلوی نفیس، برای آن یک قاب دو جداره بسازد و همچنین از وی درخواست نمود که نسخهٔ دیگری از روی این تصویر تهیه نماید. میسون یک نسخهٔ سوررئالیستی که به‌طور تلویحی به تابلو سرمنشأ جهان اشاره داشت، از آن تهیه نمود.
در سال ۱۹۸۸ و در جریان یک عرضهٔ عمومی آثار نقاشی در نیویورک، فرصتی برای تحسین همه جانبهٔ این اثر منحصربه فرد ایجاد نمود. در این سال، یک نمایش عمومی از آثار کوربه در موزه بروکلین نیویورک انجام گردید. همچنین در سال ۲۰۰۸ نیز این نقاشی در نمایشگاهی که از آثار گوستاو کوربه در موزه هنری متروپولیتن برگزار شد، به نمایش گذاشته شد و مورد تحسین قرار گرفت.
لازم به توضیح است که پس از درگذشت ژاک لاکان (روانکاوی که آخرین مالک این اثر بود) در سال ۱۹۸۱، وزیر اقتصاد و امور مالی فرانسه در مورد انتقال این تابلو به موزه اورسی (موزه نقاشی و مجسمه‌سازی پاریس)، به حل و فصل مسائل موجود با خانوادهٔ لاکان پرداخت و در نهایت با توجه به لایحه مالیات بر ارث که در قانون فرانسه از طریق انتقال آثار هنری هم انجام می‌پذیرد، با خانواده این روانکاو به توافق رسید و بدین ترتیب روند انتقال تابلو «سرمنشاء جهان» به موزه اورسی، در سال ۱۹۹۵ نهایی گردید.
تابلوی سرمنشاء جهان، در عصری خلق گردید که ارزش‌های اخلاقی به شدت مورد پرسش قرار گرفته بودند. این تابلو با وجود ماهیت واقعی و رئالیستی که دارد، و با توجه به اینکه به گونه‌ای عریان بر تمایلات جنسی و شهوانی دست نهاده‌است، نقاشی ای است که هنوز هم قدرت شوکه‌کنندگی خود را حفظ کرده‌است. به عنوان نمونه، در ۲۳ فوریهٔ سال ۲۰۰۹، نسخه‌های تعداد کمی از یک کتاب که تابلوی «سرمنشاء جهان» به عنوان طرح روی جلد آن‌ها برگزیده شده بود، توسط پلیس منطقهٔ براگا واقع در پرتغال، به عنوان نمونه‌ای از اشاعهٔ «پورنوگرافی عمومی» توقیف گردیدند.
مهمترین فعالان نقاشی که در طول قرن ۱۹ میلادی، از طریق نمایش بدن برهنه در آثارشان انقلابی در این عرصه برپا نمودند، کوربه و مانه بودند. کوربه ضمن ارائهٔ نقاشی‌های آکادمیک و دانشگاهی پسند، بر ارائهٔ شکلی صریح و هموار از نوعی برهنگی آرمان‌گرا تأکید نمود، اما همچنین او در عین حال در آثار خویش به‌طور مستقیم کنوانسیون‌ها و قراردادهای اجتماعی ریاکار مربوط به امپراتوری دوم فرانسه که در آن‌ها تمایلات جنسی و آثار پورنوگرافی حتی در نقاشی‌های اساطیری و مربوط به خدایان قابل قبول بودند را دوباره در نقاشی‌های خود به کار گرفت.
کوربه بعدها به تأکید و اصرار بر این نکته پای فشرد که هرگز در نقاشی‌های خود دروغ نگفته‌است، و رئالیسم و واقع گرایی خاص او صرفاً محدود به تمام آن چیزی می‌شود که به چشم می‌آید و قابل عرضه‌است. در واقع کوربه با خلق تابلوی «سرمنشاء جهان»، اثری پدیدآورده‌است که جنبهٔ تحریک‌کنندگی جنسی آن [در فرهنگ غربی]، حتی بیش از تحریکات جنسی است که از مشاهدهٔ نقاشی صریح و واقع گرایانهٔ المپیا اثر مانه حاصل می‌شود. "ماگزیم دو کمپ"، در جریان سخنرانی طولانی و شدیداللحن خود، که حاوی گزارشی از ملاقات‌هایش با خریداران این تابلو بود، نظر صریح خود در مورد این نقاشی را چنین بیان نمود: «این اثر در عرصهٔ رئالیسم، حرف آخر را می‌زند.»
صراحت و رک گویی این تصویر ممکن است به نوعی الهام بخش شکل‌گیری برخی آثار دیگر نیز شده باشد. تأثیرگذاری که البته گاهی سرراست نبوده یا با نوعی طنز و شوخی همراه بوده‌است. برای نمونه آخرین کار بزرگ مارسل دوشان (۱۹۴۶–۱۹۶۶) موسوم به donnés Étant، خلق تصویر زنی است که به پشت دراز کشیده‌است و در حالتی که چراغی در دست دارد، پاهای خویش را به گونه‌ای شبیه به اثر کوربه گشوده‌است.
در ماه فوریه سال ۱۹۹۴، یک رمان به نام "عشق ورزی دائمی" Adorations perpétuelles که توسط "ژاک هنریک" نوشته شده بود، از نقاشی «سرمنشأ جهان» روی جلد خود استفاده کرد و بدین ترتیب آن را تکثیر نمود. اما پلیس فرانسه کتابفروشی‌هایی که این کتاب را در ویترین فروشگاه‌های خود و برای بازدید خریداران گذاشته بودند را وادار کرد که آن را از ویترین‌های خود بردارند. مالکان چند کتابفروشی از جمله کتابفروشی رم که در کلرمون فران واقع بود، حاضر به برداشتن کتاب‌ها نشدند، اما بقیهٔ کتابفروشی‌ها، مانند کتابفروشی لس ساندالیس امپدوکل واقع در بزانسون، از دستور پلیس پیروی کردند و به‌طور داوطلبانه نسبت به حذف کتاب از ویترین‌های فروش خود اقدام نمودند. نویسندهٔ کتاب مذکور با مشاهدهٔ این رویدادها بسیار متأثر گردید و طی بیانیه‌ای اعلام کرد:
همچنین در فوریه ۲۰۰۹ نیز، وضعیت مشابهی در کشور پرتغال رخ داد و آن در زمانی بود که پلیس پرتغال نسبت به جمع‌آوری و مصادرهٔ کتاب پورنو کراتای"Pornocratie" که اثری از کاترین بریا بود، اقدام نمود. این کتاب نیز در نمایشگاه‌ها و فروشگاه‌های کتاب، با جلدی که بر آن نقاشی «سرمنشاء جهان» نقش شده بود، عرضه گردیده بود. این اقدام پلیس که بروز جنجال بسیاری را موجب گردید، با توجیه ضرورت حفظ نظم عمومی صورت پذیرفت. بخصوص که جلد و عنوان کتاب به گونه‌ای نادرست از محتوای پورنوی آن خبر می‌داد و در پرتغال قانون منع نمایش عمومی پورنوگرافی از این قبیل انتشارات جلوگیری به عمل می‌آورد.
در مجموع اگرچه استانداردهای اخلاقی و نتایج این استانداردها در طی حدوداً یک و نیم قرن که از خلق این تابلو می‌گذرد، تغییر کرده‌است و اگرچه بخصوص به دلیل گسترش و پیشرفت عکاسی و سینما، تابوهای بسیاری در مورد نمایش هنری برهنگی شکسته شده‌است، امّا با وجود این موارد، نقاشی گوستاو کوربه همچنان اغواگر و تحریک آمیز باقی مانده‌است. در واقع تلاش برای انتقال و ورود آن به موزه اورسی پاریس را نیز، باید ناشی از هیجان بالایی دانست که هنوز هم بر اثر مشاهدهٔ این اثر به بیننده منتقل می‌شود.
یکی دیگر از اثربخشی‌های این تابلو، کار تانجا استوویچ نقاش سبک هنر اجرا، اهل صربستان است، که بر مبنای این تابلو، در سال ۲۰۰۵ این پوستر را تهیه کرده‌است.
تابلوی «سرمنشأ جهان» با توجه به فروش بسیار بالای کارت پستالی که به همین نام از روی آن تهیه شده‌است، محبوب‌ترین نقاشی موجود در موزهٔ اورسی، پس از تابلوی معروف رنوار موسوم به رقص در مولن دلا گالت می‌باشد.
این تصویر همچنین مرجع الهام بخش فیلمی است که کاترین بریا در سال ۲۰۰۴ بر مبنای ساختمان و عملکرد دستگاه تناسلی زن ساخته‌است. این فیلم آناتومی دوزخ یا به فرانسوی: Anatomie de l'enfer نام دارد.
همچنین در سال ۲۰۱۰، آهنگساز انگلیسی، تونی هیماس یک سوئیت موزیکال (مجموعهٔ موسیقی) با عنوان De l'origine du monde یا همان «منبع یا سرچشمهٔ دنیا» (سرمنشاء جهان) تصنیف کرده‌است که به همین تابلو و همچنین به روابط میان کوربه و کمون پاریس اختصاص دارد. این مجموعهٔ موسیقی بر اساس متونی شکل گرفته‌است که توسط خود "کوربه"، "چارلز بودلر"، "پیر دوپانت" و "کریستین تراتینگ" نوشته شده بوده‌اند. در خلق پروژهٔ مربوط به این مجموعه که توسط شرکت ضبط آثار موسیقی "ناتو" منتشر شده‌است، تصویرگرانی مانند "دانیل کاکوالت"، "سایمون گوینارد فلیپوت"، "روکو"، "استفان کوروازیه"، "زو"، "الوئی والات"، ج"ین پوچول"، "بنجامین بوکت"، "سیلویه فونتاین"، کلوئه "کروچاودت"، اس"تفان لوالویس"، "ناتالی فرلوت"، هریک در بخشی از این پروژه همکاری داشته‌اند.
جنوبی‌کپی سدیبا با نام علمی "Australopithecus sediba" گونه‌ای از سردهٔ جنوبی‌کپی‌ها بوده‌است که سنگواره‌هایی با قدمت ۱٫۷۸ میلیون تا ۱٫۹۵ میلیون سال از دوران پلیستوسن از وی به دست آمده‌است.Berger et al., Australopithecus sediba, "Science" April 2010. سنگواره‌ها در محل باستانی غار مالاپا واقع در کشور آفریقای جنوبی کشف شده‌است.Berger et al, "Australopithecus sediba", Science 2010
"سدیبا" در زبان سوتوی جنوبی به معنی چشمه است.
نخستین نمونهٔ به دست آمده از این گونه، توسط پسر ۹ سالهٔ لی برگرِ دیرینه‌انسان‌شناس به نام متیو در ۱۵ اوت ۲۰۰۸ یافت شد. متیو وقتی در حال جستجو در محل حفاری پدرش در تپه‌های دولومیتی شمال ژوهانسبورگ، در منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ مالاپا بود، به طور اتفاقی به این استخوان فسیل‌شده برخورد کرد.
به دلیل ویژگی‌های پراکنده و مختلف جمجمه‌ای و فرا جمجمه‌ای، احتمال داده شده که جنوبی‌کپی سدیبا یک فسیل گذرا در بین جنوبی‌کپی افریقا و انسان ماهر و حتی شاید انسان راست‌قامت باشد.Berger et al.
اگر عناصر اسكلتی شناخته شده در یك بلوك آماده نباشند(59.6٪ در صورت حذف عناصر كوچك)،  MH1 جدا شده و 34٪کامل می شود در حالیکه (59.6٪ در صورت حذف عناصر كوچك) MH2 45.6٪ كامل شده و شاهد جدایی بخشی می شویم.
این فسیل با استفاده از ترکیبی از دیرین کشش شناسی (علم شناخت تغییرات جهت قطبهای آهن ربایی زمین از روی بررسی جهت ذرات آهن و نیکل در سنگها) و اورانیوم سرب (U-Pb) قدمت گذاری شد که نشان داد فسیلی با قدمت بیش از 2.0 میلیون سال وجود ندارد. وجود گونه های جانوری که در 1.5 میلیون سال پیش منقرض شدند نشان می دهد که این ذخایر جوان تر از 1.5 میلیون سال نیستند.
شرایطی که افراد در آن دفن شده و فسیل شده اند فوق العاده هستند و امکان استخراج فیتولیت های گیاهی از پلاک دندان را فراهم می آورد. بر این اساس، احتمال می رود که جنوبی‌کپی سدیبا رفتاری شبیه به رفتار شامپانزه های ساوانایی امروزی داشته بودند، بدین گونه که در ساوانا ها زندگی کرده باشد، اما میوه و غذاهای دیگری از جنگل خورده باشد.
به دلیل طیف گستره ای از ویژگی های دوره موزاییک که هم در مورفولوژی جمجمه و هم در مورفولوژی پس جمجمه ارائه شده، نویسندگان پیشنهاد می دهند که جنوبی‌کپی سدیبا ممکن است فسیل انتقالی بین جنوبی‌کپی آفریقایی (کودک تاونگ، خانم پلس) و حتی انسان ماهر یا حتی انسان راست قامت (پسر تورکانا، انسان جاوا، انسان پکن) باشد.
ظرفیت جمجمه MH1، که تخمین زده می شود 95٪ ظرفیت بزرگسالان (420 سانتی متر مکعب) باشد، در انتهای بالایی از محدوده جنوبی‌کپی آفریقایی و به دور از محدوده پایین انسان بدوی (631 سانتی متر مکعب) است، اما اندازه فک و دندان کاملاً کوچک و شبیه به چیزی است که انتظار می رود در انسان راست قامت ظهور کند، می باشد. این ویژگی ها بسیار شبیه به هم هستند که در صورت جدا شدن بدون بقایای اسکلت، می توانند براساس دندان و اندازه فک پایین به عنوان انسانسان طبقه بندی شوند. با این حال ، فاصله کوهه های دندانها بیشتر شبیه جنوبی‌کپی است.
صرف نظر از اینکه جنوی کپی سدیبا یک جد مستقیم انسانسانان بدوی است یا خیر، درک ما از طیف گسترده ای از تغییرات در انسان‌تباران اولیه با یافتن این نمونه های جدید بسیار افزایش یافته است.Kate Wong, "First of our kind: sensational fossils from South Africa spark debate over how we came to be human", "Scientific American", April 2012:30-39.
برگر و همکارانش جنوی کپی سدیبا را با گونه های جدش، جنوی کپی آفریقایی، به صورت کلی مقایسه کردند؛ هر چه جنوبی‌کپی گارهی به سمت انسان خردمند مشتق می شد، به ویژه با نشان دادن تعدادی از هم‌جداریختی یا سیناپومورفی گرفته شده برای پیش بینی سازماندهی مجدد لگن خاصره در انسان راست قامت، "راه رفتن و دویدن با انرژی کارآمدتر" صورت می پذیرفت.
به طرز شگفت آوری جنوبی کپی سدیبا دارای دستی مدرن بوده که دقت گرفتن به او این قابلیت را می داد که یک جنوبی کپی سازنده ابزار باشد.
مچ پای جنوبی کپی سدیبایی که به خوبی از آن محافظت شده باشد، تقریبا شکل و کاربردی مشابه به مچ پای انسان دارد و شواهد مبتنی بر وجود قوس و تاندون آشیلی مشابه با انسان دارد.
بر خلاف توضیحات اولیه نویسندگان که فسیل ها را گونه های انتقالی ممکن بین جنوبی کپی ها و انسان خردمند تفسیر و تعبیر می کنند، دیگر متخصصان دیرینه شناس تمایلی به قبول این موضوع ندارند.
این تفسیر و تعبیر بر اساس مشاهدات روی فک پایینی که توسط فرایدمان شرنک کشف شد، از یک فسیل 2.5 میلیون ساله که به انسان رودولفی شهرت دارد قدیمی ترین فسیلی است که به ژن انسان خردمند نسبت داده شده است.
دسپرادو فیلمی در ژانر وسترن به نویسندگی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی رابرت رودریگز محصول ۱۹۹۵ است. این فیلم پس از اکران و به سرعت علاقه‌مندان زیادی را مجذوب خود کرد. بازیگر نقش اول فیلم بازیگر اسپانیایی هالیوود بنام آنتونیو باندراس است.
این فیلم دومین قسمت از "سه‌گانه مکزیک" به‌شمار می‌رود (این سه‌گانه با نام‌های سه‌گانه ماریاچی و دسپرادو نیز شناخته می‌شود). در قسمت اول این سه‌گانه کارلوس گالاردو نقش ال ماریاچی را بازی می‌کرد اما در فیلم دسپرادو این نقش به آنتونیو باندراس داده شد. به کارلوس گالاردو نیز در این فیلم نقش کوتاه کامپا داده شد.
از دیگر بازیگران آن می‌توان به ژواکیم دی آلمیدا، استیو بوشمی، سلما هایک، کارلوس گومز و کوئنتین تارانتینو اشاره کرد.
یک مرد آمریکایی (استیو بوشمی) که نامش در طول فیلم گفته نمی‌شود وارد میخانه‌ای در مکزیک می‌شود. او داستانی از یک مرد قد بلند مکزیکی به نام ال ماریاچی (آنتونیو باندراس) که در جعبه گیتارش اسلحه پنهان کرده بود و میخانه‌ای که در آن بوده تعریف می‌کند. در داستان او همه افراد در میخانه به جز خود او توسط آن مرد مکزیکی کشته می‌شوند. در ادامه فیلم قسمتی از فیلم ال ماریاچی نمایش داده می‌شود. در آن سکانش همسر ال ماریاچی توسط یک خلافکار به قتل می‌رسد.
در طول داستان فیلم ال ماریاچی به دنبال بوچو (ژواکیم دی آلمیدا) سردسته خلافکاران می‌گردد تا از او انتقام بگیرد. ال ماریاچی وارد شهری می‌شود و به همان میخانه‌ای می‌رود که در ابتدای فیلم فردی در آن داستانی تعریف می‌کرد. این میخانه یکی از دفاتر استخدام بوچو بود. ال ماریاچی همه افراد داخل میخانه را می‌کشد. هنگام ترک آن جا یکی از افراد بوچو او را برای کشتن تعقیب می‌کند ولی ال ماریاچی توسط کتابفروش زیبایی به نام کارولینا (سلما هایک) نجات داده می‌شود. ال ماریاچی مرد تعقیب‌کننده را می‌کشد ولی خود تیر می‌خورد و زخمی می‌شود. کارولینا او را به کتاب فروشی می‌برد. بعد از درمان ال ماریاچی توسط کارولینا٫او برای اعتراف به کلیسا می‌رود اما آن جا دوست خود (همان مرد آمریکایی بی‌نام) را می‌بیند. هنگامی که ال ماریاچی مشغول حرف زدن با اوست٫قاتلی حرفه‌ای به نام ناواجاس (دنی ترخو) که استخدام شده بود ال ماریاچی را بکشد٫آن فرد آمریکایی را با چاقو به قتل می‌رساند و ال ماریاچی را زخمی می‌کند. همان هنگام افراد بوچو می‌رسند و ناواجاس را اشتباهی می‌کشند. ال ماریاچی از طریق پسر بچه ای می‌فهمد که کارولینا هم برای بوچو کار می‌کند. او بسیار عصبانی می‌شود و به کتابفروشی برمیگردد. همان موقع بوچو نیز به کتاب فروشی می‌رود تا مقداری از حقوق کارولینا را به او پرداخت کند. ال ماریاچی پشت میز پنهان می‌شود ولی بوچو متوجه حضور او می‌شود اما به روی خود نمی‌آورد.
فردای آن روز بوچو دستور قتل ال ماریاچی و کارولینا را می‌دهد. افراد بوچو به کتابفروشی حمله می‌کنند و آن جا را به آتش می‌کشند. ال ماریاچی و کارولینا با آنان درگیر می‌شوند و از پشت بام فرار می‌کنند. در بالای پشت بام ال ماریاچی بوچو را می‌بیند که از ماشین خود پیاده شده و با افراد خود صحبت می‌کند. ال ماریاچی از جعبه گیتار خود یک اسلحه کمری قدرتمند دوربین‌دار درمی‌آورد که روی سر بوچو نشانه می‌گیرد؛ ولی ناگهان می‌شود بوچو برادر بزرگتر خودش است و از تیراندازی خودداری می‌کند. ال ماریاچی و کارولینا به خانه‌ای می‌روند. در آنجا ال ماریاچی با تلفن از دوستان قدیمی خود کامپا (کارلوس گالاردو) و کوینو (آلبرت میشاییل) درخواست می‌کند که به کمک او بیایند. کامپا و کوینو از راه می‌رسند و جنگ سختی بین آنان و افراد بوچو درمی‌گیرد. سلاح کامپا دو جعبه گیتار است که مثل مسلسل از آن‌ها تیر پرتاب می‌شود و سلاح کوینو یک جعبه گیتار است که از آن موشک پرتاب می‌شود.
کامپا و کوینو در جنگ کشته می‌شوند و ال ماریاچی و کارولینا به سمت مقر بوچو حرکت می‌کنند. در آن جا ال ماریاچی و بوچو با یکدیگر صحبت می‌کنند و ال ماریاچی به بوچو و افرادش حمله می‌کند و همه آن‌ها را می‌کشد. در آخر ال ماریاچی کارولینا را می‌بوسد و با ماشین به سمت شهری دیگر حرکت می‌کنند.
در ایران موسسه تصویر دنیای هنر این فیلم را دوبله، و بر روی ویدئو سی‌دی (VCD) و کاست ویدئو (VHS) آن را توزیع(پخش) کرد. از دهه ۱۳۹۰ که تولید VCD متوقف شد، این شرکت این فیلم را بر روی دی‌وی‌دی به بازار بازپخش یا عرضه کرد.
این فیلم دومین قسمت از سری فیلم سه‌گانه مکزیک است. دو قسمت دیگر این سری فیلم هم توسط همین موسسه در ایران دوبله و پخش شده است.
دوبله این فیلم توسط موسسه تصویر دنیای هنر انجام شده است.
لتر پرس یکی از روش‌های چاپ برجسته از قدیمی‌ترین روش‌های چاپی است و تا اوایل ۱۹۷۰ عمده‌ترین روش چاپی بود که در سطح وسیعی مورد استفاده قرار می‌گرفت پیدایش چاپ افست و دیگر روش‌های چاپی به دلیل سرعت بیشتر و کیفیت بهتر و هزینه کمتر جایگزین چاپ برجسته یا لتر پرس شد.
در چاپ لترپرس حروف مستقیماً با کاغذ تماس دارد و حداکثر تیراژ چاپ در ماشین چاپ لترپرس بیشتر از ۵۰۰۰ برگ در ساعت نمی‌باشد.
در رقابت‌های قهرمانی ویمبلدون ۲۰۱۰، سید شمارهٔ ۲۳ آمریکایی، جان ایسنر، موفق به شکست کوالیفایر فرانسوی، نیکولاس مای در طولانی‌ترین مسابقهٔ تنیس در تاریخ شد؛ هم از لحاظ زمان و هم تعداد گیم. پس از ۱۱ ساعت و ۵ دقیقه در طی سه روز، این رقابت با نتیجهٔ ۶–۴، ۳–۶، ۶–۷(۷)، ۷–۶(۳)، ۷۰–۶۸ به پایان رسید.
این مسابقه در ۶:۱۸ بعدازظهر زمان تابستانی بریتانیا (۱۷:۱۸ یوتی‌سی) در روز سه‌شنبه، ۲۲ ژوئن ۲۰۱۰ آغاز شد و درحالی که هر دو تنیس‌باز دو ست را کسب کرده بودند در ساعت ۹:۰۷ بعدازظهر به دلیل نور ناکافی، ناتمام ماند. پس از شروع مجدد بازی در ۲:۰۵ بعدازظهر چهارشنبه، رکورد طولانی‌ترین مسابقهٔ تنیس تاریخ در ساعت ۵:۴۵ شکسته شد اما باز هم در ساعت ۹:۱۳ بعد از ظهر به دلیل مشابهی به فردا موکول شد، درحالی که هر دو بازیکن در ست پنجم در ست ۵۹ برابر بودند. رقابت مجدداً در ۳:۴۰ بعدازظهر در پنج‌شنبه آغاز شد و در ۴:۴۹ دقیقهٔ بعدازظهر به اتمام رسید تا ست آخر این دیدار، ۸ ساعت و ۱۱ دقیقه به طول کشیده باشد.
هر دو تنیس‌باز، رکوردهای متعدد ویملبدون و ورزش تنیس را شکستند که می‌توان به رکورد ۷۸ ایس ایوو کارلوویچ کروات در یک مسابقه اشاره کرد. در پایان این دیدار، ایسنر ۱۱۲ ایس و مای ۱۰۳ ایس را کسب کرده بودند.
بهمن فروتن (زادهٔ ۱۴ بهمن ۱۳۲۵ در تهران) مربی فوتبال ایرانی است که در فوتبال آلمان، سنگاپور و ایران مربی‌گری کرده‌است. فروتن به اظهارنظرهای عجیب شهرت داشته و اعتقاد راسخی به رواج تبانی در فوتبال دارد.
بهمن فروتن در تهران به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه سن لویی (مدرسه فرانسوی‌ها) گذراند و در ۱۱ سالگی به دلیل شغل پدرش (معلم زبان فرانسوی) به قم رفت. پدر او با اینکه چپ‌گرا و هوادار حزب توده بود با شخصیت‌های مذهبی چون بهشتی و موسی صدر دوستی داشت.بهمن فروتن: فوتبال دست محافظه‌کاران است، مشکل همین است بی‌بی‌سی فارسی، ۳ تیر ۱۳۸۹ در باشگاه‌های توفان، شعاع و شاهین در پست هافبک وسط فوتبال بازی کرد و در ۱۷ سالگی برای تحصیل به فرانسه رفت و وارد کنسرواتوار سینمای فرانسه در پاریس شد. رفتن او به فرانسه با جنبش دانشجویی-کارگری مه ۱۹۶۸ فرانسه همزمان بود. او در تیم پاریس آلزیان در دسته سوم فرانسه بازی می‌کرد، فیلم پایان دوره تحصیلی‌اش را در مورد زندگی ژان پیر لئو همکلاسیش بود که بعدها رئیس اداره سینماتوگراف فرانسه شد. با ماگدالنا پرینس همکلاسی آلمانی‌اش در پاریس ازدواج کرد و به آلمان رفت و در شبکه زددی‌اف مشغول به کار شد. سال ۱۳۵۴ به ایران برگشته و وارد وزارت فرهنگ و هنر شد، پس از آن‌که عضویت در حزب رستاخیز اجباری شد فیلم و سینما را رها کرد و به سراغ مربی‌گری فوتبال رفت. دوره مدرسه عالی ورزش کلن را گذرانده و سال ۱۳۵۷ در آلمان مدرک آ مربی‌گری فیفا را گرفت. در دهه شصت سرمربی تیم هما بود و آن را قهرمان دسته اول تهران کرد و در دوران سرمربی‌گری ناصر ابراهیمی یکی از مربیان تیم ملی فوتبال ایران بود. در سال ۱۹۸۳ به آلمان برگشت و سرمربی توس کوبلنز در دسته ۳ آلمان شد. دو سال در تیم دسته چهارمی «آرینتال» و پنج سال باشگاه دسته ششمی «املث هاوزن» مربی‌گری کرد و آن‌ها را به دسته سوم رساند. سپس به دوسلدورف در دسته ۳ رفت و بعد به باشگاه ورشکسته شده‌نویس رفت و از سال ۱۹۹۴ سرمربیگری را رها کرد، چون مطمئن شد که نمی‌تواند به عنوان یک خارجی سرمربی‌گری تیمی در دسته اول بوندسلیگا را بگیرد؛ و در ایالت کوبلنس مدرس رسمی فدراسیون فوتبال آلمان شد. سال ۱۳۷۶ قرار بود مربی تیم پرسپولیس شود ولی با شکست ناطق نوری در انتخابات دوم خرداد و تعویض امیر عابدینی از مدیر عاملی باشگاه پرسپولیس این امکان از دست رفت. او در سال ۱۳۷۸ مربی تیم هما در لیگ آزادگان شد. در سال‌های ۱۳۸۴ و ۱۳۸۵ مربی شموشک نوشهر شد و هدایت این تیم را در لیگ برتر و لیگ دسته اول بر عهده داشت.Türkiyemspor presents new coach وب‌گاه رسمی باشگاه ترکیم‌اسپورگفتگو با بهمن فروتن درباره گذشته ناشناخته‌اش / دوم خرداد بین من و پرسپولیس فاصله انداخت روزنامه اعتماد، ۲۱ خرداد ۱۳۸۶
فروتن در سه هفته پایانی فصل ۲۰۰۹–۲۰۱۰ سرمربی‌گری تیم ترکیم‌اسپور را که در رده هفدهم لیگ منطقه‌ای شمال آلمان (دسته چهارم) قرار داشت را پذیرفت و این تیم را که ۱۶ بازی بود موفق به برد نشده بود در سه بازی باقی‌مانده به پیروزی رساند و از سقوط نجات داد.معجزه فروتن در ترکیه اسپور آلمان عصر ایران، ۲ خرداد ۱۳۸۹
هیئت مدیره کانون مربیان فوتبال ایران ( I.F.C.A )
ویزا کارت شرکت خدمات مالی آمریکایی چندملیتی است، که دفتر مرکزی آن در فوستر سیتی، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا قرار دارد. این شرکت وظیفه ارائه تسهیلات برای مبادلات مالی الکترونیکی در سراسر جهان را بر عهده دارد، که بیشتر توسط کارت‌های اعتباری و کارت‌های نقدی و با نشان تجاری ویزا انجام می‌شود.
ویزا کارت صادر نمی‌کند، اعتبار را افزایش نمی‌دهد یا نرخ و کارمزدی را برای مصرف‌کنندگان تعیین نمی‌کند. در عوض، ویزا محصولات پرداختی با برند ویزا را به مؤسسات مالی ارائه می‌کند که سپس از آنها برای ارائه برنامه‌های اعتباری، بدهی، پیش‌پرداخت و دسترسی نقدی به مشتریان خود استفاده می‌کنند. در سال ۲۰۱۵، گزارش نیلسون، انتشاراتی که صنعت کارت‌های اعتباری را ردیابی می‌کند، دریافت که شبکه جهانی ویزا (معروف به VisaNet) 100 میلیارد تراکنش را در طول سال ۲۰۱۴ با حجم کل ۶٫۸ تریلیون دلار پردازش کرده‌است.Fisher, Daniel (May 25, 2015). "Visa Moves at the Speed of Money". Forbes. Archived from the original on August 6, 2020. Retrieved May 1, 2016. This article is authored by a Forbes staff member.
ویزا در سال ۱۹۵۸ توسط بانک آمریکا (BofA) به عنوان برنامه کارت اعتباری BankAmericard تأسیس شد. در پاسخ به Master Charge رقیب (در حال حاضر Mastercard), BofA شروع به صدور مجوز برنامه BankAmericard به سایر موسسات مالی در سال ۱۹۶۶ کرد. در سال ۱۹۷۰، BofA کنترل مستقیم برنامه BankAmericard را رها کرد و با سایر بانک‌های صادرکننده BankAmericard همکاری ایجاد کرد تا مدیریت آن را بر عهده بگیرد. سپس در سال ۱۹۷۶ به ویزا تغییر نام داد.Thomes, Paul (2011). Technological Innovation in Retail Finance: International Historical Perspectives. New York: Routledge. p. 256. ISBN 978-0-203-83942-3.
تقریباً تمام تراکنش‌های ویزا در سرتاسر جهان از طریق VisaNet که مستقیماً در یکی از چهار مرکز داده امن، واقع در اشبرن، ویرجینیا پردازش می‌شوند. Highlands Ranch، کلرادو؛ لندن، انگلستان؛ و سنگاپور اداره می‌شود. این امکانات به شدت در برابر بلایای طبیعی، جنایت و تروریسم محافظت می‌شود. در صورت لزوم می‌توانند مستقل از یکدیگر و از ابزارهای خارجی کار کنند. و می‌تواند تا ۳۰۰۰۰ تراکنش همزمان و تا ۱۰۰ میلیارد محاسبات را در هر ثانیه انجام دهد.Swartz, Jon (March 25, 2012). "Top secret Visa data center banks on security, even has moat". USA Today. Archived from the original on November 9, 2018. Retrieved February 20, 2017.
ویزا دومین سازمان بزرگ پرداخت کارتی جهان (کارت‌های نقدی و اعتباری ترکیبی)، پس از پیشی گرفتن China UnionPay در سال ۲۰۱۵، بر اساس ارزش سالانه پرداخت‌های کارتی انجام‌شده و تعداد کارت‌های صادر شده‌است. با این حال، از آنجایی که اندازه UnionPay اساساً بر اساس اندازه بازار داخلی آن در چین است، ویزا همچنان به عنوان شرکت غالب کارت بانکی در بقیه جهان در نظر گرفته می‌شود، جایی که سهم بازار ۵۰٪ از کل پرداخت‌های کارت را در اختیار دارد."UnionPay takes top spot from Visa in $22 trillion global cards market – RBR". Finextra. London: Finextra Research Limited. July 22, 2016. Archived from the original on June 4, 2019. Retrieved February 3, 2017.
در سپتامبر ۱۹۵۸ بنک آو آمریکا، برنامه کارت اعتباری بنک‌امریکارت خود را در فرسنو، کالیفرنیا با ارسال ۶۰٬۰۰۰ کارت اعتباری ناخواسته آغاز کرد. ایده اصلی، زاییده تفکرات اندیشکده بهبود محصولات بنک آو آمریکا، گروه پژوهش‌های مرکز خدمات مشتریان و رهبر آن جوزف پی. ویلیامز بود. ویلیامز توانست در سال ۱۹۵۶ مدیران اجرایی بنک آو آمریکا را متقاعد کند که به او اجازه دهند، که طرح خودش را پیاده کند و سرانجام این طرح تبدیل به نخستین ارسال موفق گروهی کارت‌های اعتباری ناخواسته با حجم بسیار شد. این کارت‌ها واقعاً کار می‌کردند و درخواست نامه‌های صرف نبودند.
ایده این برنامه و چاپ اولیه کارت‌های آن، برای ویلیامز مهم نبود، بلکه او موفقیت اصلی را در اجرای کامل سامانه‌های کارت چندمنظوره می‌دانست. در میانه دهه ۱۹۵۰ عده‌ای از افراد طبقه متوسط ایالات متحده آمریکا حساب‌های در گردش بسیاری افتتاح کرده بودند، که بسیار ناکارآمد و دشوار بود. چون آن‌ها همیشه مجبور بودند شمار بسیاری کارت را با خود حمل کرده و صورت حساب‌های مختلفی را در پایان هر ماه پرداخت کنند، بنابراین نیاز برای داشتن یک ابزار مالی یکپارچه از مدت‌ها پیش در ایالات متحده آمریکا به وضوح حس می‌شد، اما کسی نتوانسته بود راه انجام آن را پیدا کند، البته کارت‌های شارژ مانند دینرز کلاب وجود داشت، که پس از اتمام هر دوره عملیات، باید هزینه کامل پرداخت می‌شد، البته تلاش‌های بسیاری برای ایجاد کارت‌های چندمنظوره اعتباری صورت گرفته بود، اما به دلیل اینکه این تلاش‌ها از سوی بانک‌های کوچکی که منابع لازم برای این کار را نداشتند انجام می‌شد، نتایج رضایت‌بخشی نداشت.
ویلیامز و تیم کاری او، مطالعات بسیاری بر روی این شکست‌ها انجام داده بودند و ایمان داشتند که می‌توانند از تکرار اشتباهات آن بانک‌ها پرهیز کنند. آن‌ها همچنین نمونه‌های موفق این کارت‌ها را در فروشگاه‌های زنجیره‌ای بررسی کرده و دلایل موفقیت آن‌ها را پیدا کرده بودند. شهر فرزنو به دلیل داشتن جمعیت ۲۵۰ هزار نفری برای این کار انتخاب شد. جمعیتی که برای راه‌اندازی سامانه کارت اعتباری به اندازه کافی بزرگ و برای کنترل هزینه‌های اولیه، به اندازه کافی کوچک بود. دلایل دیگر انتخاب این شهر، سهم بازار بالای این بانک، در آنجا (حدود ۴۵٪ درصد) و انزوای نسبی مردم این شهر (برای جلوگیری از تخریب وجهه بانک در صورت شکست) بودند.
آزمایش اولیه با موفقیت پیش می‌رفت، تا جایی که بنک آو آمریکا با شایعاتی مبنی بر اینکه بانک دیگری قصد توزیع این کارت‌ها، در سانفرانسیسکو را دارد، روبه‌رو شد. چون سان‌فرانسیسکو بازار اصلی بنک آو آمریکا بود. این بانک به سرعت آغاز به گسترش سامانه کارت‌های اعتباری خود در این شهر کرد. پس توزیع کارت‌ها در ماه مارس سال ۱۹۵۹ در سان‌فرانسیسکو و ساکرامنتو آغاز شد و پس از لس‌آنجلس تقریباً همه ایالت، به وسیله ۲ میلیون کارت، پوشش داده شد. این کارت‌ها مورد تأیید ۲۰ هزار بازرگان بود؛ اما به تدریج مشکلاتی برای این برنامه پیش‌آمد. چون ویلیامز در رابطه با درست‌کاری مشتریان، بسیار خوشبین بود، تخمین ۴ درصدی او برای حساب‌های دارای تخلف به ۲۲ درصد رسید و اداره‌های پلیس آن ایالت، شاهد شمار بسیاری تخلفات و کلاهبرداری‌های مربوط به کارت اعتباری جدید بودند. بنک آو آمریکا به‌طور رسمی ۸٫۸ میلیون دلار، از توزیع این کارت‌ها زیان کرد، اما این زیان با احتساب هزینه‌های سربار و تبلیغات به ۲۰ میلیون دلار می‌رسید.
پس از تبرئه شدن ویلیامز و حامیانش، مدیران بانک به این نتیجه رسیدند، که این کارت‌ها قابل بازیابی هستند، بنابراین تلاش بسیاری در جهت احیای این سامانه کردند. آن‌ها بیش از ۳ میلیون نامه عذرخواهی برای مشتریان فرستاده و نسبت به کارایی بالاتر سامانه جدید خود، ابراز امیدواری کردند. هدف اصلی آن‌ها بازار کالیفرنیا بود، اما در سال ۱۹۶۵ آغاز به اعطای امتیاز این سامانه به بانک‌های دیگر، خارج از این ایالت کردند. طی ۱۱ سال، بانک‌های بسیاری این امتیاز را دریافت نمودند و شبکه بزرگی از این سامانه در سراسر ایالات متحده آمریکا شکل گرفت. در اواخر دهه ۱۹۶۰ اعطای امتیاز به بانک‌های سایر کشورها نیز آغاز شد.
در سال ۱۹۷۰ کنترل این کارت از عهده بنک آو آمریکا خارج شد و یک شرکت مستقل به نام ان‌بی‌آی برای مدیریت، گسترش و توسعه این سامانه تأسیس گردید. پس از چندی یک شرکت چندملیتی به نام ایبانکو برای مدیریت بین‌المللی این سامانه تشکیل شد. این شرکت به فکر یکپارچه کردن سامانه در همه کشورها بود و به همین دلیل، تمامی دارندگان این امتیاز را، در سال ۱۹۷۵ با یکدیگر متحد کرده و نام ویزا (Visa) را برای کارت‌ها انتخاب کرد. در اکتبر ۲۰۰۷ بنک آو امریکا اعلام کرد، قصد احیای برند «بانک‌آمریکارت» خود، با نام دیگری دارد. ویزا اکنون یک سامانه پرداخت جهانی است، که مشتریان، مؤسسات مالی و دولت‌ها را در بیش از ۲۰۰ کشور جهان، از طریق بانکداری الکترونیک به هم مرتبط می‌سازد.
در سال ۲۰۰۹ بیش از ۶۲ میلیارد تراکنش مالی از طریق این شرکت ویزا کارت، انجام شده که حجم مالی آن به ۴٫۴ تریلیون دلار می‌رسد. این عملیات، در سال ۲۰۱۲ درآمدی بالغ بر ۱۰٫۴۲۱ میلیارد دلار را برای ویزا دربرداشته‌است. در ژوئیه ۲۰۱۶ ویزا همکاری خود را با پی‌پل اعلام نمود. در پی اعلام این همکاری مشتریان پی پال می‌توانند از فروشگاه‌های فیزیکی نیز خرید انجام دهند و مشتریان ویزا در هنگام استفاده از خدمات پی پال کارمزدهای کمتری پرداخت می‌کنند.paypal visa deal, fortune.com.
از سال ۱۹۵۸ که این سامانه پرداخت فعالیت خود را آغاز نمود، به تدریج ارسال این کارت‌ها برای مشتریان، گسترش یافت. هم‌زمان کارت‌های دیگری نیز توسط موسسات دیگر توزیع می‌شدند. نیاز به یک سامانه یکپارچه احساس می‌شد. به تدریج چند کارت با هم وارد یک شبکه شدند. در دهه ۱۹۶۰ میلادی بنک‌امریکارت با نام‌های محلی، در برخی کشورهای دیگر نیز صادر می‌شد. به تدریج شبکه‌های گوناگونی که در کشورهای مختلف توزیع شده بود، بر اساس نیاز به یکپارچگی سامانه به یک شبکه پیوستند و در سال ۱۹۷۵ شبکه بین‌المللی ویزا تأسیس شد. امروزه شرکت ویزا کارت، خدمات خود را در سه بخش ارائه می‌نماید:
لاک‌پشت ریدلی کمپ گونه‌ای لاک‌پشت دریایی است که به‌شدت در معرض خطر انقراض قرار دارد. این لاک‌پشت تا ۶۰–۷۰ سانتیمتر رشد می‌کند و تا دوران اخیر به‌طور گسترده‌ای برای استفاده از تخم و پوست در کشورهای زیادی صید می‌شد، و استفاده از لاک آن برای ساخت وسایل تزئینی سابقه طولانی دارد و در برخی مناطق از جمله مکزیک هم تخم‌های این خزنده را از شن بیرون کشیده و می‌خوردند. البته در کشورهای عضو معاهده تجارت بین‌المللی گونه‌های در معرض خطر شکار و خرید و فروش این لاک‌پشت و محصولات به دست آمده از آن ممنوع است.Marine Turtle Specialist Group (1996). Lepidochelys kempii. 2006. IUCN Red List of Threatened Species. IUCN 2006.
این لاک‌پشت در سواحل مکزیک اصالتاً تخم‌گذاری می‌کند، اما از زمان تحت حفاظت قرار گرفتن توسط دولت آمریکا، در پارک ملی سواحل پادره در تگزاس نیز زادگاهی جدید یافته‌است.http://www.tpwd.state.tx.us/publications/pwdpubs/media/pwd_bk_w7000_0013_kemps_ridley_sea_turtle.pdf
تخم‌ها و نوزادان این لاک‌پشت منبع غذایی غنی برای انواع گوناگونی از گوشتخواران، پرندگان، خزندگان، ماهیها و حتی حشرات و ویروسها است. اما با گذر زمان و بزرگتر شدن بچه لاک‌پشت‌ها آمار مرگ و میر رو به کاهش گذاشته تا جایی که در سنین بزرگسالی تنها کوسه قادر به شکار این لاک‌پشت است.
لاک‌پشت‌های ماده به احتمال بسیار زیاد همیشه برای تخم‌گذاری به زادگاه خود بازمی‌گردند. این حیوان در سن بالای ۳۰ بالغ می‌شود و تصور می‌رود عمر آن حدود ۴۰ تا ۶۰ سال باشد.
لاک‌پشت ریدلی کمپ در میان لاکپشت‌ها در وضعیت نسبتاً وخیمی از نظر خطر انقراض قرار دارد. در سال ۱۹۴۷، ۴۰۰۰۰ لانه تخم‌گذاری از این لاک‌پشت شمارش شدند. در سال ۱۹۸۵ تنها ۷۰۲ لانه از این لاکپشت در جهان شمارش گردید.Padre Island National Seashore - Sea Turtle Recovery Project (U.S. National Park Service) از سال ۱۹۷۰ تا کنون این لاکپشت تحت حفاظت دولت ایالات متحده آمریکا قرار داشته،Endangered Species Act - Office of Protected Resources - NOAA Fisheries و در پارک ملی جزیره پادره از آن حفاظت می‌شود. با این حال، این لاک‌پشت کماکان در خطر انقراض قرار دارد.
در سال ۲۰۱۰، و به‌دنبال واقعهٔ لکه نفتی خلیج مکزیک، در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۰، نزدیک به ۳۰۰ لاک‌پشت ریدلی کمپ کشته اعلام شدند،Sea Turtles Among Oil Spill Victims : NPR و نگرانی شدید در مورد بقای این لاک‌پشت‌ها کماکان در آمریکا ادامه دارد.NY Times Advertisement
آماسیس دوم یا آمازیس دوم یا اخموس دوم (یونانی باستان: Ἄμασις) فرعون مصر از دودمان بیست و ششم مصر (بین سال‌های ۵۷۰ تا ۵۲۶ پیش از میلاد)، جانشین آپریس در سائیس بود. او آخرین شاه قدرتمند مصر قبل از تسخیر مصر توسط کمبوجیه محسوب می‌شود. بیشتر اطلاعات امروزی جهان در مورد آماسیس از کتاب تاریخ هرودوت است.
او در اصل یک افسر در ارتش مصر بود. زادگاه او سیوف در سائیس بود. او در لشکرکشی عمومی فرعون پسامتیک دوم در سال ۵۹۲ پیش از میلاد در نوبیا شرکت کرد.
شورشی که در میان سربازان بومی مصر رخ داد به او فرصت داد تا تاج و تخت را تصاحب کند. این سربازان که از یک لشکرکشی نظامی فاجعه‌بار به سیرنه در لیبی به خانه بازگشتند، مشکوک شدند که به آنها خیانت شده‌است تا آپریس، پادشاه حاکم، به وسیله مزدوران یونانی‌اش بیشتر حکومت کند. بسیاری از مصریان کاملاً با آنها همدردی کردند. ژنرال آماسیس که برای ملاقات با آنها و سرکوب شورش فرستاده شده بود، به جای آن توسط شورشیان به عنوان پادشاه معرفی شد و آپریس، که پس از آن مجبور بود کاملاً به مزدوران خود متکی شود، شکست خورد. این نقل می‌کند:
در سال ۵۵۰ پیش از میلاد، تسخیر ماد توسط کوروش بزرگ باعث تشویش دول همجوار و غیر همجوار گردید. سه دولت نامی آنزمان یعنی لیدی، بابل نو و مصر داخل مذاکره شدند که در مقابل کوروش بزرگ اتحاد سه‌گانه‌ای تشکیل دهند. بدین ترتیب کرزوس، پادشاه لیدی، نبونعید، پادشاه بابل نو و آماسیس دوم فرعون مصر علیه کوروش هم پیمان شدند.پیرنیا، صفحهٔ ۸۴ که دو حکومت بابل و لیدی توسط کوروش بزرگ و حکومت مصر در دوران پس از آماسیس توسط کمبوجیه دوم فتح شد.
در پادشاهی آمازیس کمبوجیه پسر کوروش بزرگ با سپاهی عظیم به مصر لشکر کشید. می‌گویند ماجرای زیر از موجباتی بوده‌است که پادشاه ایران را به لشکرکشی برانگیخت. کمبوجیه سفیری نزد آمازیس فرستاد و از او خواست بهترین چشم‌پزشک مصری را برای احتیاجی که پیش آمده بود روانهٔ ایران کند. پزشکی که انتخاب و فرستاده شده بود به قصد انتقامجویی که او را از شهر و دیارش دور کرده بودند، کمبوجیه را بر آن داشت که دختر آمازیس را خواستگاری کند زیرا می‌دانست که این تقاضا فرعون مصر را کاملاً در محظور می‌اندازد و امتناع از آن کار نیز روابط او و کمبوجیه را تیره می‌ساخت. پادشاه طبق این پیشنهاد رفتار و برای انجام منظور قاصدی روانهٔ مصر کرد. آمازیس که از حملهٔ دولت ایران بیمناک بود و نیز می‌دانست که کمبوجیه دخترش را به قصد نکاح نمی‌خواهد بلکه قصدش وارد کردن دختر در حرمسرای خود است، دچار وضع بغرنجی شد و توانایی جواب، خواه مثبت یا منفی نداشت. در همان روزها دختری رعنا و زیبا به نام نی ته تیس فرزند آپریس پادشاه پیشین مصر، تنها فردی از آن خاندان بود که هنوز در دربار مصر می‌زیست. پس آمازیس درصدد برآمد این دختر را در جامه‌های فاخر و آراسته، به عنوان فرزند خویش روانهٔ ایران سازد. چندی بعد از آن روزی کمبوجیه دخترک را با نام خانوادگی اش فراخواند. دختر عرض کرد اعلیاحضرتا نمی‌دانید که آمازیس چگونه شما را فریب داده‌است. او مرا در لباس فاخر به جای دختر خویش به پیشگاه فرستاده، در صورتیکه من دختر او نیستم آپریس پدر من است که ولی‌نعمت آمازیس بود. او مصریان را ضد پدرم برانگیخت و او را به قتل رسانید. شنیدن این خبر سبب اختلاف بین دو رقیب شد و مایهٔ خشم کمبوجیه و عزم لشکرکشی او به مصر شد. در مورد صحت این داستان شک و تردید وجود دارد. مصری‌ها مدعی‌اند که خود کمبوجیه فرزند نی ته تیس دختر آمازیس بوده‌است و بنابراین کمبوجیه از طرف مادری مصری است؛ زیرا به گفتهٔ مصریان کوروش با دختر آمازیس ازدواج کرده، نه کمبوجیه ولی این ادعا بیجاست زیرا چنان‌که خود مصریان بیش از دیگران با قوانین پارس آشنایی دارند، تا وارث قانونی هست، فرزند دورگه در زمینهٔ جانشینی حقی ندارد. وانگهی کمبوجیه فرزند کاساندان دختر فرنه اسپه یکی از بزرگان خاندان هخامنشی بود، نه فرزند این بانوی مصری.تاریخ هرودوت، ص ۱۹۳ ظاهراً داستان ازدواج کوروش با دختر فرعون مصر بعدها توسط کاهنان مصری جعل شده باشد تا چنان‌که رسم آنهاست فتح مصر را به یک نوادهٔ فرعون که به روایت آنان کمبوجیه باشد، منسوب کرده باشند. احتمالاً محرک واقعی کمبوجیه در حمله به مصر، غیر از اطلاع از ضعف و انحطاط حکومت مصر، بدون شک ثروت و جلال افسانه‌ای فرعون‌ها بوده‌است. غیر از این کمبوجیه به تعقیب از نقشهٔ پدرش می‌خواسته‌است، به آمازیس برای خاطر اتحاد با کرزوس پادشاه قبلی لیدیه، ضد ایران گوشمالی بدهد. به موجب روایت هرودوت، کرزوس پیر که از طرفی دائی مادر کوروش، ماندانا نیز بود، از مدت‌ها پیش در ایران می‌زیست و در بین همراهان پسر کوروش، در جنگی که اکنون ضد آمازیس متحد سابق او درمی‌گرفت، همراه بود.زرین کوب، ص ۱۳۳
آمازیس پیر که آخرین روزهای آخر عمر خود را در تهیهٔ وسایل مقابله با پسر کوروش می‌گذرانید، دیگر این بدبختی را که در این آخرین جنگ خویش با کرزوس که دوست و متحدی دیرینه بود، برخورد کند، نیافت و با مرگ خود در سال ۵۲۶ پیش از میلاد و برجای گذاشتن پسری بنام پسامتیک سوم (پسامتیخ سوم) که لیاقت و شجاعت او را نداشت، پیشرفت دشمن را تسهیل کرد. در سال ۵۲۵ پیش از میلادتوضیحات کتاب تاریخ هرودوت، ص ۲۶۲ پس از تسخیر ممفیس پایتخت مصر، کمبوجیه به کاخ آمازیس قدم گذاشت و دستور داد جسد او را از گور بیرون آورده و نسبت به آن بی‌حرمتی کردند و چون جسد مومیائی شده بود و شکستن آن امکان نداشت، جسد او را سوزاندند. این کار کمبوجیه بسیار زشت بود زیرا پارسیان آتش را مقدس می‌شمارند و هیچ‌گاه اموات خود را در آتش نمی‌اندازند. در واقع این کار نه در نزد پارسیان معمول بود و نه از لحاظ مصریان مجاز. دلیل شق اول را باز نمودم که پارسیان می‌پندارند که جایز نیست جسدی بی‌جان به درگاه خدایان تقدیم شود و شق ثانی آنکه مصریان عقیده دارند که آتش عنصری جاندار است و هر چه به دست آورد، می‌بلعد وقتی به حد کافی بلعید، با آنچه تغذیه کرده بود، نابود می‌شود. پس کمبوجیه با صدور این فرمان برخلاف مقدسات دینی هر دو ملت رفتار کرده بود.هرودوت، ص۱۹۸ برخی از مورخان یونانی عقیده دارند که تمامی روایات به‌جامانده در مورد کردار کمبوجیه در مصر را نمی‌توان صحیح دانست، زیرا مصری‌ها به‌واسطهٔ تمدن کهن خود بسیار مغرور بودند و از تمکین نمودن به شاهان پارسی تنفر زیادی داشتند و آنچه یونانیان مثل هرودوت نوشته‌اند از گفته‌های مصری‌هاست.پیرنیا، ص ۱۰۱
نی ته تیس (به انگلیسی: Nitetis) شاهدخت مصری، دختر فرعون آپری یس و همسر شاهنشاه هخامنشی کمبوجیه دوم بود. می‌گویند ماجرای زیر از موجباتی بوده‌است که پادشاه ایران را به لشکرکشی علیه آماسیس دوم فرعون وقت مصر برانگیخت. کمبوجیه سفیری نزد آماسیس فرستاد و از او خواست بهترین چشم پزشک مصر را برای احتیاجی که پیش آمده بود روانهٔ ایران کند. پزشکی که انتخاب و فرستاده شده بود به قصد انتقامجویی که او را از شهر و دیارش دور کرده بودند، کمبوجیه را بر آن داشت که دختر آماسیس را خواستگاری کند زیرا می‌دانست که این تقاضا فرعون مصر را کاملاً در محظور می‌اندازد و امتناع از آن کار نیز روابط او و کمبوجیه را تیره می‌ساخت. پادشاه طبق این پیشنهاد رفتار و برای انجام منظور قاصدی روانهٔ مصر کرد. آماسیس که از حملهٔ دولت ایران بیمناک بود و نیز می‌دانست که کمبوجیه دخترش را به قصد نکاح نمی‌خواهد بلکه قصدش وارد کردن دختر در حرمسرای خود است، دچار وضع بغرنجی شد و توانایی جواب، خواه مثبت یا منفی نداشت. در همان روزها دختری رعنا و زیبا به نام نی ته تیس فرزند آپری تیس فرعون پیشین مصر، تنها فردی از آن خاندان سلطنتی پیشین بود که هنوز در دربار مصر می‌زیست. پس آماسیس درصدد برآمد این دختر را در جامه‌های فاخر و آراسته، به عنوان فرزند خویش روانهٔ ایران سازد. چندی بعد از آن روزی کمبوجیه دخترک را با نام خانوادگی‌اش فراخواند. دختر عرض کرد اعلی‌حضرتا نمی‌دانید که آماسیس چگونه شما را فریب داده‌است. او مرا در لباس فاخر به جای دختر خویش به پیشگاه فرستاده، در صورتیکه من دختر او نیستم آپری یس پدر من است که ولی‌نعمت آماسیس بود. او مصریان را بر ضد پدرم برانگیخت و او را به قتل رسانید. شنیدن این خبر سبب اختلاف بین دو رقیب شد و مایهٔ خشم کمبوجبه و عزم لشکرکشی او به مصر شد. در مورد صحت این داستان شک و تردید وجود دارد. مصری‌ها مدعی‌اند که خود کمبوجیه فرزند نی ته تیس دختر آماسیس بوده‌است و بنابراین کمبوجیه از طرف مادری مصری است. زیرا به گفتهٔ مصریان کوروش با دختر آماسیس ازدواج کرده، نه کمبوجیه ولی این ادعا بیجاست زیرا چنان‌که خود مصریان بیش از دیگران با قوانین پارس آشنایی دارند، تا وارث قانونی هست، فرزند دورگه در زمینهٔ جانشینی حقی ندارد. وانگهی کمبوجیه فرزند کاساندان دختر فرنه اسپه یکی از بزرگان خاندان هخامنشی بود، نه فرزند این بانوی مصری.تاریخ هرودوت، ص ۱۹۳ ظاهراً داستان ازدواج کوروش با دختر فرعون مصر بعدها توسط کاهنان مصری جعل شده‌باشد تا چنان‌که رسم آنهاست فتح مصر را به یک نوادهٔ فرعون که بروایات آنان کمبوجیه باشد، منسوب کرده‌باشند.زرین کوب، ص ۱۳۳
دانشگاه صنعتی کرمانشاه یکی از دانشگاه‌های دولتی و صنعتی ایران است که در شهر کرمانشاه قرار دارد. این دانشگاه از بهمن سال ۱۳۸۶ با پذیرش ۱۳۰ دانشجو در دو رشته مهندسی برق و مهندسی شیمی فعالیت خود را آغاز کرد.سایت دانشگاه صنعتی کرمانشاه