moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این در حالی است که برای اثبات علمیِ انواع انرژی درمانی، پژوهش‌های فراوانی انجام شده‌است که تا به حال مؤثر بودن این روش‌های درمانی، در هیچ‌یک از این تحقیقات ثابت نشده‌است. نتیجهٔ تحقیقات نشان داده‌است که انرژی درمانی، تأثیری بیشتر از پلاسیبو (اثرِ تلقین) ندارد. محققینِ مخالفِ انرژی‌درمانی، لیستی از افرادی را تهیه کرده‌اند که علی‌رغمِ ابتلا به بیماری‌های مهلک، با روی آوردن به انرژی‌درمانی و غفلت از درمان‌های پزشکی، جان خود را از دست داده‌اند.
در مرداد ۱۳۸۵، اعلام شد که علی اکبری به واسطهٔ یک مؤسسهٔ طب مکمل در دبی، به کشور امارات رفته و در آنجا به درمانگریِ بیماران خواهد پرداخت. در مقابل، وزارت بهداشت امارات و مقامات بهداشتی دبی نیز ضمن هشدار به عمومِ مردم، اعلام کردند که با درخواستِ علی اکبری برای اعطای مجوزِ درمانگری مخالفت کرده‌اند و او اجازهٔ درمانگری در امارات و دبی را ندارد. مقامات بهداشتی دبی اعلام کردند که ادعای درمانگریِ علی اکبری غیرقابل اثبات بوده و هیچ گونه شواهدی مبنی بر این که او دارای چنین نیرویی است، وجود ندارد.
علی اکبری در سال ۱۳۷۶ نخستین‌بار با اعلام شکایت دانشگاه علوم پزشکی، به دادگاه انقلاب اسلامی تهران فراخوانده شد. دانشگاه علوم پزشکی شکایت کرده بود که وی از طریق انرژی درمانی و بدون داشتن صلاحیت پزشکی به درمان بیماران می‌پردازد و عمل او به خاطر دخالت در امر پزشکی، جرم و قابل مجازات محسوب می‌شود. دادگاه انقلاب، پس از چند جلسه، رأی به برائت علی‌اکبری داد. در دی ماه ۱۳۸۲، علی اکبری با شکایت ۲۵ بیمار در مشهد، تحت تعقیبِ قضایی قرار گرفت. این بیماران اعلام کرده بودند که با وجود پرداخت حق ویزیت‌های کلان، بیماریِ آن‌ها بهبود نیافته‌است. در ادامه، این پرونده به دستور رئیس قوه قضاییه برای رسیدگی، به تهران احاله شد.
با وجود هشدارهای مکرر وزارت بهداشت از جمله در خرداد ۱۳۸۵ نسبت به اثرات سوء ناشی از عدم درمان واقعی و علمی و متوسل شدن بیماران به عوامل شبه‌علمی و غیرواقعی انرژی‌درمانی که منجر به اختلال در درمان و اثرات سوء در بیماران می‌شود، اما همچنان تا سال ۱۳۸۶ پیگیری قضایی آنچنانی نسبت به دستگیری و جلوگیری از ادامهٔ فعالیت علی‌اکبری انجام نشد و حتی وی در برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی به عنوان کارشناس حضور پیدا کرد که از جمله می‌توان به برنامه سه قسمتی «"علامت سؤال"» در مرداد ۱۳۸۵ از "رادیو ایران" و چند جلسه حضور در شبکه جام جم صدا و سیما اشاره کرد.
۱۶ آبان ۱۳۸۵ رئیس مرکز اطلاع‌رسانی پلیس تهران بدنبال شکایت مجدد چند شاکی که پیش‌تر از دستگاه قضایی نتیجه نگرفته بودند، از دستگیری علی‌اکبری به جرم دریافت پول با ادعای انرژی‌درمانی تحت عنوان جعلی «دکتر» خبر داد. بیستم آبان، رئیس پلیس امنیت تهران اتهام اولیه در زمان دستگیری را چک بلامحل به مبلغ ۵۱۰ میلیون تومان عنوان کرد اما به چندین شاکی خصوصی نیز اشاره کرد.
دوم دی ۱۳۸۵ روزنامه اعتماد در پی اظهارات رئیس سازمان نظام پزشکی کشور که علی‌اکبری را فاقد توانایی انرژی‌درمانی معرفی کرده بود از درخواست شاکیان مبنی بر برخورد با علی‌اکبری خبر داد، همچنین پاسخ علی‌اکبری را نیز منتشر کرد که وی نیروی خود را خدادادی عنوان کرده و در پاسخ اینکه بیمارش خوب نشده با دروغ خواندن اظهارات دکتر صدر ریاست نظام پزشکی گفته بود:
بخشی از نامه شاکیان علی‌اکبری نیز بدین شرح منتشر شد:
سوم دی ۱۳۸۵ انجمنهای تخصصی پزشکی کشور خواستار برخورد قاطع با مدعیان انرژی درمانی شدند و تیر ماه سال ۱۳۸۶ وزارت بهداشت از غیر علمی و غیرقانونی بودن هر گونه ادعای انرژی درمانی خبر داد. در ۲۶ خرداد ۱۳۸۶ علی‌اکبری با شکایت شاکیان خصوصی مجدد بازداشت شد.
طی سال‌های بعد و پس از انتخابات ۱۳۸۸ خبرگزاری‌های ایران برای اشاره به محمد علی‌اکبری از اصطلاحات «ع. الف» یا «"مدعی انرژی درمانی"» استفاده کردند. سال ۱۳۹۰ ریاست نظام پزشکی با اشاره به محمد علی‌اکبری از سیستم قضایی کشور خواست که با افراد غیر متخصص که در امور پزشکی دخالت می‌کنند مسامحه نکند و اشد مجازات قانونی را برای آنان در نظر گیرد. ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۰ خبرگزاری جهان‌نیوز از برگزاری مجدد دادگاه مدعی انرژی درمانی، «ع. الف» و به اتهام کلاهبرداری و جعل مدارک پزشکی با حضور ۱۵ شاکی از مجموع بیش از ۳۰۰ شاکی و با احتمال افزایش تعداد شاکیان بواسطه انتشار این خبر، خبر داد.
فروردین سال ۱۳۹۲ دادستان تهران از بازگشایی مجدد پرونده طی دو سال گذشته و محکومیت ۳۳ ماهه و جزای نقدی برای مدعی انرژی درمانی با پرونده ۱۰ ساله خبر داد. وی افزود که طی ده سال گذشته پس از چهار بار برگزاری دادگاه، پرونده مدعی به تجدید نظر کشیده و شخص تبرئه شده بود. وی همچنین اعلام کرد که با در نظر گرفتن ضرورت حضور نمایندگان دادستانی در محاکمات و با توجه به اینکه نمایندگان دادستانی در جلسات محاکمه این فرد حضور نداشتند دادستانی به حکم پیشین اعتراض کرده و پرونده طی یک تا دو سال اخیر مجدد بررسی شده و محاکمه مجدد برگزار، و متهم محکوم شناخته شد.
حدوداً در اوائل دهه ۱۳۹۰ محمد علی‌اکبری از طریق شبکه ماهواره‌ای دوباره مطرح شد و ۱۷ اسفند ۱۳۹۴ معاونت طب سنتی وزارت بهداشت با اشاره به شبکه ماهواره‌ای علی‌اکبری و ظاهر شدن پدیدهٔ ادعای انرژی‌درمانی از اوائل دهه ۸۰ به مردم هشدار داد که فریب این‌گونه افراد را نخورند.
علی اکبری مدعی شده بود که مدرک خود را از دانشگاه IOWHE (سازمان بین‌المللی آموزش عالی سراسری ) دریافت کرده‌است، که نام وی روی وبگاه این مؤسسه اعلام شده‌است، موسسه‌ای که مدارک تحصیلی برای آموزش از راه دور می‌فروشد، و وبگاه آن مدعی ست که دانشگاهی واقع در نیویورک در شمال شرقی ایالات متحده است اما دامنه وبگاه این دانشگاه که به نام می‌باشد به آدرسی در نیواورلئان در جنوب ایالات متحده ثبت شده‌است که در حال حاضر یکی از دفاتر یک شرکت مشاوره در ساخت و ساز و بیمه می‌باشد. مدارک این مؤسسه از طرف وزارت علوم فاقد اعتبار و غیرقابل ارزیابی اعلام شد. در حالی که برای اعطای مدرک دکترا، انجام کار تحقیقاتی و چاپ آن در ژورنال‌های معتبر الزامی است، خودِ علی اکبری، اذعان کرده که تاکنون کار تحقیقاتی انجام نداده‌است.
سال ۱۳۸۸ علی‌اکبری به منظور شرکت در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ از فرانسه به ایران آمد و مدعی شد که در شهر بوردو فرانسه ریاست یکی از سازمان‌های بهزیستی را به عهده دارد و خود را یک کاندیدای اصولگرا معرفی کرد. چند ماه پس از انتخابات سایت پارسینه عکسی از علی اکبری در حال انرژی درمانیِ مهدی کروبی منتشر کرد.
پیتر فورگاچ (زاده ۱۹۵۰) هنرمند رسانه و فیلم‌ساز مستقلی است که در بوداپست، مجارستان زندگی می‌کند. شهرت او بیشتر به خاطر سری برندهٔ جایزهٔ «مجارستان خصوصی» و براساس فیلم‌های خانگی ساخته شده از دهه ۱۹۳۰ تا دهه ۱۹۶۰ است. این فیلم‌ها مستندهایی از زندگی‌های معمولی هستند که بزودی با آسیب‌های روحی فوق‌العاده تاریخی که خارج از پرده نمایش اتفاق می‌افتند جدا خواهند شد.
از سال ۱۹۷۶ پیتر فورگاچ در صحنه هنر مجارستان به عنوان هنرمند رسانه و فیلم‌ساز فعال بوده است. در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ و ۸۰ با گروه موزیک معاصر ۱۸۰ همکاری داشته است.
در همان زمان در استودیو فیلم Béla Balázs شروع به کار کرد. در سال ۱۹۸۳ در بوداپست مؤسسه آرشیو فیلم و عکس خصوصی را تأسیس کرد. کلکسیون منحصر به فردی از فیلم‌های ساخته شده توسط آماتورها از سال ۱۹۲۰، و این مجموعه اطلاعات خام او برای سازماندهی ماهرانهٔ منحصر به فرد و پست مدرن تاریخ شد.
فورگاچ چندین جایزه بین‌المللی از جمله جایزه اراسموس سال ۲۰۰۷ را دریافت کرده است.
پانل عایق سازه‌ای (یا پانل عایق‌دار سازه‌ای) (SIPها)، از مصالح ساختمانی ترکیبی است. این پانل‌ها شامل یک لایه عایق با هسته‌ای سفت و سخت هستند که بین دو صفحه سازه‌ای احاطه شده‌است. صفحه‌ها می‌توانند از جنس فلز، چوب چند لایه، سیمان و اکسید منیریم باشند. صفحه‌های مبتنی بر رشته و حتی هسته گستردهٔ فومی، فومی باز شده، فوم پلی اورتان یا ساختار لانه زنبوری هم می‌توانند به عنوان صفحه‌های عایق استفاده شوند.
پانل‌های عایق سازه‌ای ویژگی‌های ساختاری همانند یک تیر یا ستون I شکل دارند. هستهٔ سفت عایق در واقع به عنوان «جان» عمل می‌کند در حالی که پوشش مانند «بال» عمل می‌کند. عایق‌ها ترکیب چندین اجزای معمولی ساختمان نظیر، ناودانی و تیرچه، عایق، رطوبت گیرو بخار گیر هستند. آن‌ها را می‌توان برای کاربردهای مختلف، مانند دیوار بیرونی، سقف، کف و سیستم‌های پایه استفاده کرد.
این پنل‌ها در اندازه‌ها یا ابعاد مختلفی تولید می‌شوند و ضخامت آن‌ها در دامنه ۴ تا ۸ اینچ است. می‌توان SIPها را در اندازه‌های بزرگ‌تر برای کارهای سفارشی تولید کرد؛ اما ممکن است پانل‌های بزرگ‌تر برای نصب به جرثقیل نیاز داشته باشند. برای پوشش داخلی نیز SIPها مطابق مشخصات پروژه، باید متناسب با الزامات خاصی تولید شوند.
اگرچه پنل‌های هسته فومی در سال ۱۹۷۰ مورد توجه بسیاری قرار گرفت، اما ایدهٔ آن برای سازه‌ها از سال ۱۹۳۰ شروع شده‌است. تحقیق و آزمایش این فناوری در درجه اول توسط (Forest Products Laboratory) در مدیسون، ویسکانسین به عنوان بخشی از یک تلاش برای خدمات جنگلداری ایالات متحده برای حفظ منابع جنگل‌ها انجام شد. در سال ۱۹۳۷ یک خانه کوچک عایق ساخته شد که بسیار مورد توجه خانم «النور روزولت» قرار گرفت. به عنوان امتحان ساختار پنل‌ها نسبت به تحمل آب و هوای ویسکانسین دانشگاه ویسکانسین ساخته شد، تا اینکه در سال ۱۹۹۸ برای ایجاد راه برای دانشکده داروسازی جدید تخریب شد. با موفقیت پنل‌های کششی غشایی توانست جایگزین آن پنل‌های سنگین تر و جمع‌آوری آن‌ها شود.
تا اینکه در سال ۱۹۴۷، توسعه ساختاری پنل عایق زمانی آغاز شد که هسته مقوا راه راه با مواد مختلف پوست از تخته سه لا، تخته فوق‌العاده و مقوا فشرده مورد آزمایش قرار گرفتند. ساختمان در سال ۱۹۷۸ برچیده شد و بسیاری از پنل‌ها قدرت اصلی خود را حفظ کرده بودند به غیر از مقواها که در معرض فضای باز قرار گرفته بودند. پنل‌های متشکل از عایق پلی استایرن و پوشش کاغذ با غشای تخته سه لا در یک ساختمان در سال ۱۹۶۷ مورد استفاده قرار گرفت و پنل‌های خوبی تا به امروز بوده‌اند.
سیستم این عایقها توسط شرکت ساخت و ساز چوب سنت پائولای کالیفرنیا در خانه و آپارتمان‌های آنجا از سال ۱۹۶۵ تا سال ۱۹۸۴ مورد استفاده قرار گرفت. این کار پایه‌ای برای شرکت‌های جان توماس وودز، پل فلدر وودز، جان دیوید وودز، و فردریک توماس وودز بود که آن‌ها با استفاده از یک مفهوم مشابه برای ثبت اختراع Footing Form برای خانه‌های مدولار اقدام کردند. خانه‌های متعددی در سانتا پائولا، فیلمور، پالم اسپرینگز، و مناطق اطراف آن از پنل‌های عایق را به عنوان روش اصلی ساخت و ساز استفاده کردند. تأیید طراحی توسط ICBO و سپس SBCCI و در حال حاضر ICC انجام می‌شود.
پانل‌های عایق سازه‌ای معمولاً از پانل‌های ساندویچی که در اطراف یک هسته فوم ساخته شده از پلی استایرن (EPS)، پلی استایرن اکسترود (XPS) یا فوم پلی اورتان سخت احاطه شده ساخته شده‌اند، اما مواد دیگری نیز می‌توانند استفاده شوند مانند: تخته سه لا، تخته سه لا فشرده (که برای عملکرد در ترازهای پایین دیوار مورد استفاده قرار می‌گیرند) فولاد، آلومینیوم، صفحه سیمان مانند Hardiebacker، و حتی مواد عجیب و غریب مانند فولاد ضدزنگ، تقویت شده با الیاف پلاستیکی، و اکسید منیزیم. برخی از عایق‌ها از فیبر سیمان یا تخته سه لا ورق برای صفحات کناری، و فیبر کشاورزی مانند کاه گندم، برای هسته عایق استفاده می‌کنند.
جزء سوم در این عایق‌ها نوار باریک یا اتصال دهنده بین پنل‌ها است. یک قطعه نواری معمولاً استفاده می‌شود اما پل حرارتی ایجاد می‌کند و ارزش عایقکاری را کاهش می‌دهد. برای حفظ و بالابردن بازدهی عایق‌ها از طریق نوار باریک، تولیدکنندگان از لبه‌های عایق شده، نوار ترکیبی، قفل‌های مکانیکی، همپوشانی صفحه‌های رشته‌ای یا دیگر روش‌های خلاقانه استفاده می‌کنند. بر حسب روش انتخاب شده، مزایای دیگر مانند اتصال کامل سطوح یا افزایش قدرت ساختاری ممکن است بدست آید.
استفاده از عایق‌ها مزایای بسیاری و برخی از معایب که در مقایسه با یک ساختمان معمولی ساخته می‌شود به ارمغان می‌آورد.
هزینه عایق‌ها بالاتر از مواد معمول برای یک ساختمان مشابه در ایالات متحده آمریکا هستند؛ با این حال، این ممکن است برای مکان دیگر درست نباشد. یک خانه که به خوبی با این پانل‌ها ساخته شده یک پوشش متراکم تر و دیوارهای عایق تری خواهد داشت که منجر به مصرف کمتر و افزایش هزینه‌های ساخت می‌گردد. همچنین، با توجه به استانداردسازی و همه آنچه که در وجود پانل‌ها است، زمان ساخت و ساز و همچنین نیاز به نیروی انسانی می‌تواند کمتر شود.
پنل‌های ساندویچی می‌تواند به عنوان کف، دیوار و سقف استفاده شود، استفاده از پنل‌های کف به عنوان عایق زمانی که بالاتر از یک فضای خالی استفاده می‌شود بسیار بهینه می‌باشد. به عنوان یک نتیجه، هزینه چرخه کل عمر یک ساختمان که از این پنل‌های عایق ساخته شده‌است، به‌طور کلی، پایین‌تر از شکل متعارف آن به اندازه ۴۰٪ می‌باشد. در هر صورت هزینه ساخت و ساز کل (مواد و نیروی کار) پایین‌تر از سازه‌های معمولی به نظر می‌رسد که بسته به شرایط متفاوت است، از جمله شرایط کار محلی و نوع کاربری که برای ساختمان در نظر گرفته شده‌است یا برای یک یا فناوری دیگری بهینه شده باشد.
یک سیستم غشایی OSB اساساً در بعضی موارد ساختار خود را در خصوص قدرت تحمل بار بهینه کرده‌است. پانل‌های عایق سازه‌ای تطبیق پذیری خود را برای ترکیب با چارچوب خانه و طراحی‌های سفارشی حفظ کرده‌اند. همچنین از آنجایی که عایق‌ها به عنوان فریم، عایق، پوشش بیرونی کار و… می‌تواند از کارخانه برای این کار خاص پیش بریده شده باشند، نمای بیرونی ساختمان را می‌توان کاملاً به سرعت ساخت.
بعد از اینکه در شرایط آزمایشگاهی آزمایش شد، این پنل‌های عایق، شامل یک دیوار، فونداسیون، طبقه، یا سیستم سقف، در یک حالت ثابت (بدون نفوذ هوا) در محیط نصب می‌شود، سیستم‌های ترکیب عایق فایبر گلاس در محیط‌های حالت پایدار نصب نمی‌شود چرا که آن‌ها نیازبه تهویه هوا به منظور حذف رطوبت دارند.
با یک استثناء از فلزات سازه‌ای مثل فولاد همه مصالح سازه‌ای در طول زمان خزش پیدا می‌کنند. در موردی از این پنل‌ها پتانسیل خزش صفحات OSB با هسته فوم پلی استر مطالعه شد و توصیه‌های طراحی خزش موجود است. آثار درازمدت استفاده غیر متداول صفحات و مواد هسته احتیاج به آزمایش مخصوص مواد برای سنجیدن کمیتهای طراحی خزش دارد.
متأسفانه، جرم کم و سختی بالای پنل‌های عایق ساختاری نامناسب در عملکرد کنترل سر و صدا ایجاد کرده‌است. پارتیشن ساخته شده از عایق‌های ساده معمولاً به کاهش وزن صدا (RW) کمتر از ۳۰ دسی بل، با یک شیب چشمگیر در عملکرد در اواسط فرکانس، یک حریم سخنرانی بسیار ضعیف بین فضاها ایجاد می‌کند. دیوارهای خارجی به‌طور قابل ملاحظه‌ای بهبود می‌یابد هنگامی که روکش فلزی در برابر حفره‌های هوا اضافه شده‌است، اما به کلی در زمنیهٔ کنترل صدا سیستم معمولی چوبی عملکرد بهتری نسبت به عایق‌ها دارد.
در کشور آمریکا، عایق‌ها معمولاً در اندازه‌های مختلف از ۴ فوت (۱٫۲۲ متر) به ۲۴ فوت (۷٫۳۲ متر) عرض دارد. در جای دیگر، ابعاد محصول معمولی ۳۰۰، ۶۰۰، یا ۱٬۲۰۰ میلی‌متر عرض و ۲٫۴، ۲٫۷، و ۳ متر طول، با سقف عایق تا ۶ متر طول دارد. اندازه‌های کوچکتر برای سهولت حمل و نقل و حمل و نقل است، اما استفاده از پنل بزرگتر این امکان را خواهد داد که برای ساختمان عایق بهتری ایجاد کنید.
در ۱۵–۲۰ کیلوگرم / متر مربع، پنل‌های دیگر دشوار می‌شود که دسترسی بدون استفاده از یک جرثقیل به موقعیت آن‌ها را مشکل می‌سازد، و این یک نظر است که باید به حساب را به دلیل هزینه و محدودیت‌های سایت گرفته شده‌است. همچنین توجه داشته باشید که وقتی برای شرایط خاص مورد نیاز دهانه‌های طولانی‌تر اغلب می‌تواند درخواست شود، از جمله برای یک دوره سقف بلند. نمونه ایالات متحده این است. ارتفاع برای پانل‌های هشت یا نه فوت (۲٫۴۴–۲٫۷۵ متر) است. پانل در عرض ۴ تا ۱۲ اینچ ضخامت آمده و هزینه خشن دلار 4- 6 / FT2 در آمریکا است در 4Q ۲۰۱۰، روش‌های جدید از تشکیل شعاع، منحنی سینوسی، قوس و SIPها لوله توسعه داده‌اند. با توجه به ماهیت سفارشی و مشکل فنی تشکیل و درمان شکل خاص، قیمت گذاری معمولاً سه یا چهار بار است که از پانل‌های استاندارد در هر فوت است.
ویژگی‌های آب بندی هوا از خانه‌های عایق در برنامه انرژی استار سازمان حفاظت محیط زیست برای ایجاد یک پروتکل بازرسی به جای آزمون درب دمنده معمولاً مورد نیاز برای ارزیابی نشت هوا از خانه است. این خدمت به سرعت روند و صرفه جویی در پول سازنده / صاحب خانه است.
کد بین‌المللی ساختمان اشاره APA، تخته سه لا مشخصات طراحی ۴-طراحی و ساخت ساندویچ پنل تخته سه لایی برای طراحی عایق‌ها است. این سند مهندسی مکانیک پایه‌ای از پنل‌های عایق است، اما خصوصیات طراحی برای پنل‌های ارائه شده توسط هر تولیدکننده خاص را ارائه نمی‌دهد. در سال ۲۰۰۷، مفاد طراحی تجویزی برای OSB مواجه عایق‌ها برای اولین بار در سال ۲۰۰۶ بین‌المللی کد مسکونی معرفی شدند. این مقررات ارائه راهنمایی در استفاده از عایق‌ها به عنوان دیوار تنها است.
از این مصالح ساختمانی در زمینه ای مختلفی از جمله ساخت سازهای سریع استفاده می‌شود، کاربردهای بسیاری در صنعت دارد، یکی دیگر از مهم‌ترین کاربردهای این مصالح به‌کارگیری در ساخت سوله می‌باشد.
با استفاده از پانل عای عایق سازه ای سبب شده‌است اتاق‌های ایزوله مورد استفاده قرار بگیرد و در نتیجه سبب پیدایش اتاق‌های ایزوله از نظر دمایی شد، استفاده از اتاق‌های ایزوله معمولاً در اتاق‌های عمل و شرکت‌های داروسازی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
پانل عایق دارای مدل‌های مختلف در طرح و ابعاد مورد نیاز می‌باشد، استفاده از عایق‌های مختلف سبب شده‌است هر نوع پانل عایق دارای خصوصیات ویژه ای باشد، بعضی از آن‌های عایق‌های گرما و سرما می‌باشد. نوع عایق‌های به کار برده در آن سبب شده‌است تا این مصالح در مکان‌های مختلف به کار برده شود.
برنامه‌ریزی عملیات و فروش یک فرایند داخلی در مدیریت تجاری است که در دهه ۱۹۸۰ میلادی توسط ریچارد (دیک) لینگ پایه‌گذاری شد.
برنامه‌ریزی عملیات و فروش شامل پیش‌بینی به روز شده‌ای است که منجر به برنامه فروش، برنامه تولید، برنامه انبار، برنامه تحویل مشتری، برنامه تولید محصول جدید و برنامه مالی نهایی می‌گردد.
تعریف اخیر S&OP عبارت است از فرایند تصمیم گیری، ایجاد تعادل بین عرضه و تقاضا، هماهنگی حجم و ترکیب و ادغام و یکپارچه سازی برنامه‌های عملیاتی و مالی. ما از این تعریف در کار خود در این زمینه استفاده می‌نماییم زیرا این موضوع به سه نکته اساسی اشاره می‌نماید که شاید در اصلاحات تخصصی این حوزه در گذشته نادیده گرفته شده‌اند و عبارتند از:
این موضوع قطعاً شامل تصمیمات گرفته شده‌است. تنها یک مکانیزم نیست که به موجب آن پیش‌بینی تقاضا در سیستم برنامه‌ریزی شرکت قرار بگیرد.
خروجی فرایند موفق S&OP یک تعادل است، یک برنامه که کسب وکار می‌تواند به آن دست بیابد. این تعادل تنها براساس حجم نیست (ما می‌توانیم ۵۰۰۰واحد در هر ماه تولید نماییم) بلکه از نظر ترکیب نیز هست (... که ۲۰۰۰ می‌تواند از فولاد ضد زنگ ساخته شده و ۱۲۰۰ مورد می‌تواند شاسی نصب شده باشد).
علی رغم اینکه اسم اشاره به تلاقی فروش و عملیات دارد، این موضوع ضروری است که نتیجه و خروجی توافق شده همچنین محرک برنامه مالی باشد. البته، برنامه‌های فروش و عملیات متفاوت خواهند بود، اگر تفاوت آن‌ها در زمان موجود بین محصول تولید شده و اتمام فروش باشد.
در بسیاری از موارد، کسب و کار به حفظ موجودی کالاهای ساخته شده می‌پردازد و این موضوع منجر به سطح تولید نسبتاً پایدار در فصول مختلف، یا تقاضای متفاوت می‌شود.نتیجه S&OP این بیانیه است که «این موضوع چیزی است که ما به دنبال ایجاد آن هستیم، این موضوع چیزی است که ما به دنبال فروش آن هستیم و این برنامه همان برنامه مالی است».
البته، برنامه ساخت و تولید قابل دسترسی است، برنامه فروش می‌تواند برگرفته از موجودی پیش‌بینی شده باشد که توسط خروجی برنامه‌ریزی شده قابل برآورد است و ترکیب این دو مورد فراهم‌کننده چشم‌انداز مالی است. حسابداران دارای فرایند جداگانه نیستند که در آن اعداد را از هوای سبک بیرون بکشند. در حالی که هوای سبک ممکن است اغراق باشد، اگر برنامه مالی به‌طور مستقل تدوین گردد، چه اعتباری می‌تواند به دست بیاورد؟ با ترکیب برنامه‌ریزی مالی با فرایند S&OP احتمال دستیابی به برآوردهای مالی را افزایش می‌دهیم.
استراتفرد، ویسکانسین (به انگلیسی: Stratford) یک سکونتگاه مسکونی و روستا در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ماراتون، ویسکانسین واقع شده‌است.
استراتفرد ۱۳٫۸۶ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۵۷۸ نفر جمعیت دارد و ۳۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
استراتفرد، نیویورک (به انگلیسی: Stratford) یک شهرک در نیویورک است که در شهرستان فولتن، نیویورک واقع شده‌است.
استراتفرد ۱۹۸٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۶۱۰ نفر جمعیت دارد و ۴۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
استراتفرد، کنتیکت (به انگلیسی: Stratford) یک شهرک در کنتیکت است که در کنتیکت واقع شده‌است.
استراتفرد ۵۱٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۵۲٬۱۱۲ نفر جمعیت دارد و ۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مسوکوسم یا محیط میانیپیشوند Meso به معنی میانی و واژه cosm به معنی محیط یا جهان است. ، یک ابزار تجربی برای کنترل شرایط محیط زیست است که بخش کوچکی از محیط زیست را در شرایط کنترل‌شده ارزیابی می‌کند. در این راه، مسوکوسم یک پیوند بین مطالعات میدانی مشاهده‌شده که در محیط‌های طبیعی اما بدون تکرار انجام می‌شوند و آزمایش‌های کنترل‌شده‌ای که روی آن‌ها صورت می‌گیرد ایجاد می‌کند.
هنگامی که به دنبال یک تجربه آزمایشگاهی هستید، آزمایشگر نمی‌تواند هر احتمال ممکن را که به‌طور معمول در محیط طبیعی روی می‌دهد در نظر بگیرد. مسوکوسم برای ارزیابی اینکه چگونه موجودات یا جوامع، ممکن است به تغییرات زیست‌محیطی واکنش نشان دهند را از طریق دستکاری عمدی متغیرهای محیطی مانند افزایش دما، دی‌اکسید کربن یا سطوح pH استفاده می‌شود.
مزیت مسوکوسم فراهم کردن مطالعات با آنچه که ما در حال حاضر می‌دانیم با عوامل مؤثر مثبت و منفی که ممکن است در ناحیه موضوع مورد علاقه ما تولید شود. دستکاری هر چیزی می‌تواند به ما ایده‌ای بدهد به عنوان اینکه چه انتظاری می‌رود که چیزی در آن اکوسیستم یا محیط اتفاق بیفتد. برای مسوکوسمs داخلی، اتاق‌های رشد به ما اجازه کنترل آزمایش را می‌دهند. شما می‌توانید گیاهانی را در اتاق رشد قرار داده و هوا، درجه حرارت، گرما و نور را دستکاری کرده و اثرات آن را زمانی که به هر یک از این عوامل مقادیر متفاوتی می‌دهید مشاهده کنید.
اگرچه گاهی گلخانه در مطالعات انجام شده در مسوکوسم نقش دارد، اما ممکن است که آب و هوا را تحریک کند در نتیجه، داده‌ها ناکارآمد خواهند شد.
استفاده از اتاق رشد برای یک تجربه آزمایشگاهی است که گاهی با توجه به مقدار محدود از فضا، یک نقطه ضعف به حساب می‌آید. نقطه ضعف دیگر استفاده از مسوکوسمs این است که به اندازه کافی از محیط زیست تقلید نمی‌کند که این کار باعث ایجاد ارگانیسمی جهت جلوگیری از انجام یک واکنش خاص در مقابل رفتار طبیعی آن محیط می‌شود.
استراتفرد، کالیفرنیا (به انگلیسی: Stratford) یک سکونتگاه مسکونی در کالیفرنیا است که در شهرستان کینگز، کالیفرنیا واقع شده‌است.
استراتفرد ۱٫۷۶۹ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۷۷ نفر جمعیت دارد و ۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
استراتفرد، نیوهمپشایر (به انگلیسی: Stratford) یک شهرک در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کوآس، نیوهمپشایر واقع شده‌است.
استراتفرد ۲۰۷٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۷۴۶ نفر جمعیت دارد و ۲۷۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مومچیلو تاپاویتسا (؛ – ) یک تنیس‌باز، وزنه‌بردار و کشتی‌گیر اهل مجارستان بود.
مسئله مکان‌یابی تسهیلات شامل "بهترین" مکانیابی برای یک یا چند تسهیلات یا تجهیزات است تا به مجموعه‌ای از نقاط تقاضا پاسخ داده شود ، مفهوم "بهترین" بستگی به ماهیت مسالۀ در دست مطالعه دارد یعنی از لحاظ محدودیت‌ها و معیارهای بهینگی بررسی شده است. علم مکان‌یابی یک رشته غنی و پرارزشی است در حالی که انواع زیادی از مسائل را در بر می‌گیرد. شاخه‌ای از مسائل تحقیق در عملیات و هندسی محاسباتی می‌باشد.
یکی از مسائل مهم در مکان یابی تسهیلات، مکان یابی مسیریابی (LRP) می باشد. مسائل مکانیابی - مسیریابی نتیجه یکپارچه سازی تصمیمات مکانیابی و مسیریابی می باشد. هدف  از این مسئله پیدا کردن مکان و تعداد مناسب تسهیلات و نیز مسیرهای توزیع و برنامه زمانبندی وسایل نقلیه می باشد.در حوزه مسیریابی مسائل به دو دسته گره ای و سویه ای تقسیم بندی می شود. ماهیت مسائل سویه ای به گونه ای است که تقاضاها بر روی کمان هایی از شبکه قرار دارند اما در مسائل گره ای این تقاضاها بر روی رئوسی از شبکه قرار گرفته اند. با استفاده از این سیستم توزیع که در انواع مسائل صنعتی و خدماتی و ... کاربرد دارد می توان تا حد قابل ملاحظه ای در هزینه های حمل و نقل صرفه جویی ایجاد کرد. در ادامه به بررسی مسائل مکانیابی- مسیریابی پرداخته خواهد شد.
یکی دیگر از مسائل مهم مکان یابی تسهیلات، که در چند دهه اخیر کاربرد بسیار بالایی در عمل داشته و برای افزایش کارایی و بهره وری سیستم های حمل و نقل مطرح شده است بحث مساله مسیریابی وسایل نقلیه (VRP) است. مساله مسیریابی وسایل نقلیه به مجموعه‌ای از مسائل گفته می‌شود که در آن تعدادی خودرو متمرکز در یک یا چند قرارگاه بایستی به مجموعه‌ای از مشتریان مراجعه نموده و خدمتی را ارایه دهند که هر یک دارای تقاضای معینی می باشند. این مساله در صدد است تا با مدل های ریاضی و بهینه سازی به گونه‌ای عمل کند که مسافت طی شده، زمان کل سفر، تعداد وسایل حمل و نقل، جریمه های دیرکرد و در نهایت تابع هزینه حمل و نقل حداقل گردد و در نهایت رضایت مشتریان به حداکثر برسد. مسیریابی خودرو (VRP) نامی کلی است که به تمامی کلاس‌ مسائلی که شامل ملاقات مشتری‌ها با خودروهاست گفته می‌شود. VRP در نوشته‌ها، به‌صورت زمان‌بندی خودروها و توزیع خودرو یا به‌طور ساده‌تر به صورت مسئله تحویل نیز شناخته شده است.
VPR در حالت‌های کاربردی که در برخی موارد حتی مستقیما با توزیع فیزیکی کالاها مرتبط نیستند، بسیار به تناوب ظاهر می‌شود. سوارکردن کودکان به اتوبوس‌های مدرسه، تحویل تولیدات بین سوپرمارکت‌ها و فروشگاه‌های بزرگ، توزیع روزنامه، تورهای بازرسی و تعمیر بازدارنده، توزیع لباسشویی و غیره، همگی VRPهایی هستند که در آن، کالاها و خودروها می‌توانند فرم‌های متنوعی بگیرند.
اغلب مسائل مسیریابی خودرو، NP-hard هستند و به نظر می‌رسد که قابل حل در زمانی چندجمله‌ای نباشند. الگوریتم‌های تحقیقاتی ارائه شده برای VRP عموماً شامل روش‌های دقیق و الگوریتم‌های بهینه‌سازی هوشمند است. الگوریتم‌های دقیق شامل روش‌های شاخه و کران، متدهای برنامه‌ریزی پویا و مانند اینها هستند. مثلا، Nobert روش‌های پیشرو شاخه و کران چندگانه پیشرو را ابداع کرد. در مقابل، الگوریتم‌های تقریبی عمدتاً شامل روش‌های جست‌وجوی ممنوع و شبیه‌سازی حرارتی ، الگوریتم‌های ژنتیک بهینه‌سازی مورچگان و غیره است.
https://en.wikipedia.org/wiki/Facility_location_problem
دمتریوس پتروکوکینوس (؛ – ۱۰ فوریه ۱۹۴۲) یک تنیس‌باز اهل یونان بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره تنیس دونفره در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ اشاره کرد.
رویدادنامه شانارا () یک مجموعه تلویزیونی آمریکایی در ژانر خیال‌پردازی است که با همکاری آلفرد گاف و مایلز میلار ساخته شده است و اقتباسی است از رمان خیال‌پردازی حماسی "شانارا" به قلم تری بروکس که عمدتاً از دومین کتاب در این مجموعه با عنوان "سه‌گانه شمیشر شانارا" گرفته شده است.
فصل نخست این مجموعه از ۵ ژانویه ۲۰۱۶، تا ۱ مارس ۲۰۱۶ به تعداد ۱۰ قسمت در شبکهٔ ام‌تی‌وی پخش شد. پخش فصل دوم سریال رویدادنامه شانارا از روز پنجشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۶ (۱۱ اکتبر ۲۰۱۷) شروع شد. در فصل دوم شخصیت‌های جدیدی شامل لیریا (ونسا مورگان)، مارت (ملیس جو)، گارت (جنتری وایت)، کویین تملین (کرولاین چیکزی) و ژنرال ریگا (دزموند چیا) معرفی شدند. هنوز خبری از فصل سوم این سریال نیست.
بانک متولی، یا به سادگی متولی، یک نهاد مالی تخصصی برای حفاظت از یک شرکت یا دارایی‌های مالی افراد است و در بانکداری تجاری یا مصرف‌کننده/ خرده فروشی «سنتی»، مانند وام مسکن یا وام شخصی، بانکداری شعبه، حساب‌های شخصی، ماشین‌های خودپرداز(ATMs)، و غیره، مشغول ناست. نقش بانک متولی در این زمینه، موارد زیر است:
(پرداخت‌های بهره) در مورد اوراق قرضه) و مدیریت اسناد مربوط به مالیات تکلیفی و بازپس گرفتن مالیات خارجی
نمونه آن حسابداری صندوق، مدیریت انطباق قانونی و خدمات پشتیبانی مالیاتی است.
با استفاده از تعاریف آمریکایی، شخصی که صاحب اوراق بهادار Street name است و عضوی از بورس ناست، اوراق بهادار را از طریق یک زنجیره ثبت نام که یک یا بیش از یک متولی را شامل می‌شود، نگهداری می‌کند. این به دلیل غیرعملی بودن مشاهده شده در ثبت اوراق بهادار معامله شده به نام دارنده آن است؛ به جای آن یک یا چند متولی به عنوان دارندگان ثبت می‌شوند و اوراق بهادار را به صورت امانی برای دارندگان نهایی اوراق بهادار نگه می‌دارند. با این وجود، دارندگان نهایی اوراق بهادار همچنان صاحبان قانونی اوراق بهادار هستند. آنها، تنها ذینفعان امانت داری (بانک) متولی نیستند. (بانک) متولی در هیچ نقطه‌ای صاحب اوراق بهادار نمی‌شود، اما فقط بخشی از زنجیره ثبت نام است که صاحبان را به اوراق بهادار ارتباط می‌دهد. عملکردهای جهانی امانتداری اوراق بهادار در بازارهایی همچون انگلستان، استرالیا و آفریقای جنوبی که حساب‌های اوراق بهادار تعیین شده را به جهت تشخیص هویت سهامدار توسط شرکت‌ها پیش می‌برند، به‌طور قابل ملاحظه‌ای متفاوت است.
تعریف «سهامدار» عموماً توسط قانون شرکتی به جای قانون اوراق بهادار تأیید و حمایت می‌شود. یک وظیفه (بانکهای) متولی (که ممکن است توسط قانونگذاری اوراق بهادار اجرا بشود یا نشود)، به عنوان مثال، تسهیل اِعمال حقوق مالکیت سهام و پردازش سودهای سهام و دیگر پرداختها، عملکردهای شرکتی، عایدات تجزیه سهام یا تجزیه معکوس سهام، توانایی رأی دهی در مجمع عمومی سالیانه شرکت(AGM)، اطلاعات و گزارش‌ها فرستاده شده از شرکت و غیره است. میزان و حدی که این خدمات ارائه می‌شود، تابعی از موافقت مشتری به همراه قوانین و مقررات بازار مربوط است.
بانک‌های متولی، غالباً بانک‌های متولی جهانی معرفی می‌شوند، اگر دارایی‌ها را برای مشتریانشان در قلمروهای متعددی در سراسر دنیا، با استفاده از شعبه‌های محلی خود یا دیگر بانک‌های متولی محلی ("بانکهای متولی زیرشاخه" یا "بانکهای عامل") که قرارداد دارند در شبکه جهانی آن‌ها در هر بازار به منظور نگهداری حساب‌های مشتریان مربوط باشند، امانتداری کنند. دارایی‌هایی که به این صورت نگهداری می‌شوند معمولاً متعلق به شرکت‌های نهادی بزرگتر، با سرمایه‌گذاری قابل توجه، مانند بانکها، شرکت‌های بیمه، صندوقهای سرمایه‌گذاری مشترک، صندوقهای پوششی و صندوقهای بازنشستگی می‌باشند.
بزرگترین ۴ بانک متولی درجهان، تا کنون (عبارتند از):
۱. بانکNew York Mellon
۲. بانک State street و شرکت Trust
3. JPMorgan Chase
4. Citigroup
در ارتباط با رسیدهای سپرده گذاری آمریکایی (ADRها)، یک بانک متولی محلی (که همچنین به نام بانک متولی زیرشاخه یا بانک عامل شناخته می‌شود)، یک بانک در کشوری خارج از ایالات متحده است که آن مقدار از سهام مربوط که در بازار سهام کشور مبدأ معامله می‌شوند و توسط ADR ی که در ایالات متحده معامله می‌شود نشان داده می‌شود، را نگهداری می‌کند. هر یک multiple نماینده چند multiple از سهام خارجی پایه است. این multiple به ADRها اجازه می‌دهد که به ازای هر سهم، قیمتی متعارف در بازار آمریکا داشته باشد (معمولاً بین ۲۰ دلار تا ۵۰ دلار برای هر سهم)، حتی اگر قیمت سهم خارجی وقتی مستقیماً به دلار آمریکا تبدیل می‌شود، نامتعارف باشد. این بانک به عنوان یک بانک متولی برای شرکتی که ADRها را در سهام آمریکا منتشر می‌کند، عمل می‌کند.
شرکتهای زیر خدمات بانک‌های متولی را ارائه می‌دهند:
شرکتهای زیر بالاخص، خدمات بانک متولی IRA خودگردان را ارائه می‌دهند:
براساس دستورالعمل درآمد داخلی (IRC) در ایالات متحده، حساب‌های بازنشستگی متفاوتی مانند: Traditional IRAs, Roth IRA, SEP IRAیا حساب‌های برنامه 401k، الزام می‌کند که یک امانتدار یا متولی واجد شرایط، دارایی‌های IRA را به نمایندگی از مالک IRA نگهداری کند. امانتدار/ متولی، امانتداری و حفاظت از دارایی‌ها را فراهم می‌کند، همه معاملات را پردازش می‌کند، دیگر سوابق مربوط به آن‌ها را نگهداری می‌کند، گزارش‌های IRS موردنیاز را بایگانی می‌کند، اعلامیه مشتریان را منتشر می‌کند، به درک مشتریان از قوانین و مقررات مربوط به برخی معاملات ممنوع کمک می‌کند، و دیگر وظایف مدیریتی را به نمایندگی از صاحب حساب بازنشستگی خودگردان انجام می‌دهد.
(بانکهای) متولی حساب بازنشستگی خودگردان نباید با بانک‌های متولی (که به بانک‌های متولی خودگردان IRA، یا بانک‌های متولی خودگردان 401k نیز شناخته شده هستند) که مؤکداً، امانتداری اوراق بهادار را میسر می‌سازند، اشتباه گرفته شوند. اگرچه بانک متولی حساب بازنشستگی خودگردان، حفاظت از اوراق بهادار را فراهم می‌سازد، تخصص آن معمولاً در دارایی‌هایی غیر از اوراق بهادار، یا سرمایه‌گذاری‌های جایگزین است. نمونه‌های سرمایه‌گذاری‌های جایگزین: املاک و مستغلات، فلزات گرانبها، وام‌های مسکن خصوصی، سهام شرکت‌های خصوصی، مشارکتهای محدود در نفت و گاز، اسب‌ها، و دارایی‌های فکری می‌باشند. این نوع از دارایی‌ها به دلیل پیچیدگی مدارک مورد نیاز برای نگهداری سرمایه‌گذاری‌های جایگزین به صورت منطبق با IRC، احتیاج به تخصص در بخشی از بانک متولی دارند.
بانک متولی صندوق سرمایه‌گذاری مشترک، معمولاً به یک بانک متولی یا مؤسسه امانی (trust company) (نوعی نهاد مالی خاص که مقرراتی مشابه با بانک دارد)، یا نهاد مالی مشابهی که مسئول نگهداری و محافظت از اوراق بهادار تحت مالکیت صندوق سرمایه‌گذاری مشترک است، اشاره دارد. یک بانک متولی صندوق سرمایه‌گذاری مشترک، همچنین ممکن است به عنوان یک یا بیش از یک عامل خدماتی، برای صندوق سرمایه‌گذاری مشترک عمل کند، مانند حسابدار صندوق سرمایه‌گذاری مشترک، مدیر و/ یا عامل انتقال، که سوابق و مدارک سهامدار را نگهداری کرده و سودهای نقدی دوره‌ای یا سودهای سرمایه‌ای که توسط صندوق توزیع می‌شود را، در صورت وجود پرداخت می‌کند.
اکثریت قریب به اتفاق صندوقهای سرمایه‌گذاری مشترک، همان‌طور که توسط قوانین کمیسیون بورس و اوراق بهادار ملزم شده‌اند، از یک بانک متولی شخص ثالث استفاده می‌کنند تا از قوانین و الزامات پیچیده در مورد حفاظت از خود اجتناب کنند.
بانک متولی حساب بازنشستگی صندوق سرمایه‌گذاری مشترک(IRA,SEP و غیره)، با این وجود، به مدیر برنامه و نگهدارنده سوابق همان‌طور که در بالا ذکر شد، اشاره دارد که ممکن است لزوماً همان نهادی که خدمات حفاظت را برای سرمایه‌گذاری‌های کلیت صندوق سرمایه‌گذاری مشترک فراهم می‌سازد، نباشد.https://en.wikipedia.org/wiki/Custodian_bankhttp://www.sec.gov/investor/alerts/adr-bulletin.pdfhttps://www.sb24.com/En/personal-banking/product-and-services/custodian-services.html
جنگل و ارتفاعات اولنگ بخشی از چشم‌انداز منطقهٔ جنگلی در جنوب شهرستان رامیان در استان گلستان و همچنین شمال شهر شاهرود است که به علت وجود اقلیم مرطوب و خنک و جاده آسفالت در هر چهار فصل سال پذیرای بسیاری از مسافران و گردشگران است. این جنگل تا شهر رامیان ۳۵ کیلومتر و تا شاهرود ۵۰ کیلومتر فاصله دارد. سرچشمه رودخانه قره چای رامیان از ارتفاعات اولنگ سرچشمه می‌گیرد.
در این منطقه هرساله نهادهای دولتی و خصوصی رامیانی جشنواره‌های مختلفی از جمله آشپزی و آیینهای بومی قزلباشان رامیانی، برف‌بازی و ساخت آدم‌برفی برگزار می‌کنند.
جنگل اولنگ در فاصلهٔ ۵۰ کیلومتری شمال شاهرود در امتداد جنگل ابر و قطری قرار دارد که از شمال به جنگلهای استان گلستان و از شرق، غرب و جنوب به ارتفاعات حوزهٔ آبریز شهرستان شاهرود محدود می‌باشد .
ارتفاع این اراضی حدود سه هزار و ۱۰۰ تا سه هزار و ۲۰۰ متر از سطح دریا بوده و در واقع بر روی یال‌های جدا کننده دو حوزه آبریز شمالی و جنوبی رشته کوه البرز شرقی در منطقهٔ خیج شاهرود مستقر است. اقلیم منطقه جزء اقلیم‌های نیمه خشک مرطوب و در بخش شمالی اقلیم منطقه مرطوب سرداست. متوسط بارندگی سالیانه حدود ۳۵۰ تا ۴۰۰ میلی‌متر و در آبریز شمالی نیز تا ۵۵۰ میلی‌متر برآورد شده‌است. میزان تبخیر و تعرق واقعی ۷۰۰ میلی‌متر و میانگین درجه حرارت سالیانه نیز ۱۲درجه سانتی گراد برآورد شده‌است .
آنچه به اهمیت این منطقه افزوده، تعداد روزهای یخبندان است. به استناد گزارش‌های هواشناسی، تعداد روزهای یخبندان در این منطقه ۹۸ روز است. اغلب بارش منطقه در فصل زمستان به‌صورت برف و در فصل بهار به‌صورت باران است.
پوشش گیاهی منطقه به دو بخش مرتعی و جنگلی می‌توان دید. در بخش پوشش مرتعی که در دامنهٔ جنوبی منطقهٔ اولنگ گسترش دارند، اغلب گونه‌ها شامل، گراس‌های چند ساله از جمله استیپا، فستوکا، برموس و اگروپایرون به‌همراه درمنه، چوبک، کلاه میرحسن وسالویا و… قابل مشاهده است اما در بخش شمالی منطقهٔ اولنگ که شامل جنگل‌های خزری است و از مهم‌ترین گونه‌های جنگلی منطقه می‌توان در دو بخش درختان و درختچه‌ها به مواردی چون بلوط، ممرز، افرا، شیردار، ولیک، ازگیل، کرکو و … اشاره کرد.
در این منطقه گونه‌های جانوری بسیاری شامل انواع پستانداران، پرندگان، خزندگان هستند. شرایط جنگلی و امکان پناه گرفتن حیوانات شانس مشاهده بسیاری از حیوانات را برای گردشگران از میان برده‌است. افراد علاقه‌مند باید بکارگیری تمهیدات خاص، گونه‌های جانوری را مشاهده کنند.
بنا به تصویبنامه مرکز پژوهش‌های مجلس در طی تاییدیه هیئت دولت، جنگل اولنگ شاهرود به عنوان یکی ازمناطق نمونه گردشگری قرار گرفت.
از مکان‌های قابل بازدید و دیدنی این منطقه می‌توان به مجموعهٔ تاریخی بسطام اشاره کرد که گنجینه‌ای از تاریخ منطقهٔ شاه وار است. آرامگاه عارف نامی شیخ ابوالحسن خرقانی در روستای قلعه نو خرقان، آبشار تنگه داستان مجن و نیز موزهٔ باستان‌شناسی، موزهٔ حیات وحش نیز در مسیر منتهی به این جنگل قرار گرفته‌است.
اداره راه و ترابری شاهرود بر بالای بلندترین گردنهٔ این منطقه، ایستگاهی تأسیس کرده که کار حفاظت از راه و باز نگهداشتن آن را در هنگام برف و کولاک به عهده دارد. این ایستگاه می‌تواند به عنوان تأسیسات حمایتی، در خدمت دهی به گردشگران منطقه استفاده شود.
خبرگزاری ایسنا_۹۸ روز یخبندانخبرگزاری مهر_گردشگریخبرگزاری ایرنا_جاذبه طبیعی شاهرودخبرگزاری تابناک_منطقه نمونه گردشگریمرکز پژوهشهای مجلس_مصوبه
جورج اس. رابرتسون (؛ – ) یک تنیس‌باز و پرتاب‌گر دیسک اهل بریتانیا بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز تنیس دونفره و مقام چهارم پرتاب دیسک در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ اشاره کرد.
هراس و وحشت سال ۱۸۳۷، یک بحران مالی در ایالات متحده بود که باعث رکودی بزرگ شد و تا نیمه دهه ۱۸۴۰ به طول انجامید. سودها، قیمتها، و دستمزدها کاهش یافت، این در حالی بود که بیکاری افزایش پیدا کرد. بدبینی در آن زمان زیاد گشت. منشأ و دلیل این هراس و وحشت، هم داخلی و هم خارجی بود. شیوه‌های قرض دهی با انگیزه سفته بازی در ایالات غربی، کاهش شدید در قیمتهای پنبه، فروپاشی حباب زمین، جریانات بین‌المللی پول و سیاستهای محدود کننده قرض دهی در بریتانیای کبیر، همه مقصر بودند. در دهم می ۱۸۳۷، بانکها در نیویورک سیتی پرداختهای پولی را به تعویق انداختند، بدین معنی که آنها دیگر اوراق تجاری را به ارزش اسمی کامل به (صورت) پول بازخرید نمی‌کردند. علی‌رغم بهبودی جزئی در ۱۸۳۸، تقریباً به مدت هفت سال رکود ادامه یافت. بانکها فرو پاشیدند، کسب و کارها شکست خوردند، قیمتها کاهش یافتند، و هزاران کارگر شغل خود را از دست دادند. بیکاری در بعضی مناطق به اندازه ۲۵٪ بود. به طور کلی، سالهای ۱۸۳۷ تا ۱۸۴۴، سالهای افت دستمزدها و قیمتها بود.
این بحران به دنبال یک دوره توسعه اقتصادی، از نیمه ۱۸۳۴ تا نیمه ۱۸۳۶، اتفاق افتاد. در طول این سالها قیمت زمین، پنبه و برده‌ها به شدت افزایش پیدا کرد. منشأ این توسعه و پیشرفت عظیم علل هم داخلی و هم بین‌المللی فراوانی داشت. به دلیل عوامل عجیب (در) تجارت بین‌المللی در آن زمان (Specie Circular)، مقادیر بسیار زیادی از نقره، از مکزیک و چین به ایالات متحده می‌آمدند. فروش زمین و تعرفه‌های گمرکی بر واردات، درآمدهای فدرال قابل توجهی را ایجاد می‌نمود. به واسطه صادرات پرمنفعت پنبه و بازاریابی اوراق قرضه تحت حمایت دولت در بازارهای پول بریتانیایی، ایالات متحده، سرمایه‌گذاری قابل توجهی از (طرف) بریتانیای کبیر به دست آورد. این اوراق قرضه پروژه‌های حمل و نقل در ایالات متحده را تأمین مالی کردند. وام‌های بریتانیا، که از طریق خانه‌های بانکداری انگلیسی-آمریکایی مانند Baring Brothers در دسترس قرار می‌گرفت، باعث تقویت بخش عظیمی از توسعه در جهت غرب ایالات متحده، پیشرفت‌های زیربنایی، توسعه صنعتی و پیشرفت اقتصادی در طول دوره قبل از جنگ داخلی آمریکا (antebellum) شد.
در سال ۱۸۳۶، مدیران بانک انگلیس متوجه شدند که در سالهای اخیر، ذخیره پولی بانک به شدت کاهش یافته، این احتمالاً به دلیل برداشت‌های ناچیز گندم که بریتانیای کبیر را مجبور به وارد کردن بخش زیادی از غذای خود می‌کرد، بود. (احتمالاً، در سال ۱۸۳۵ رویداد عظیم آب و هوایی جهان وجود داشت…). برای جبران،
مدیران اشاره کردند که به تدریج نرخ بهره را از ۳ به ۵ درصد افزایش خواهند داد. تئوری مالی متعارف، بر این نظر است که بانکها در زمان مواجهه با ذخیره پولی اندک، می‌باید نرخ‌های بهره را بالا برده و قرض دهی را محدود نمایند. افزایش نرخ‌های بهره، بر اساس قوانین عرضه و تقاضا، به منظور جذب specie بوده، زیرا معمولاً، پول جایی جریان پیدا می‌کند که بیشترین بازدهی را ایجاد خواهد کرد (با فرض ریسک برابر در میان سرمایه‌گذاری‌های ممکن). در اقتصاد باز دهه ۱۸۳۰، با مشخصه تجارت آزاد و موانع تجاری نسبتاً ضعیف، سیاستهای پولی نیروی مسلط- در این مورد، بریتانیای کبیر- به ما بقی سیستم اقتصادی جهانی بهم هم پیوسته که شامل ایالات متحده می‌شد، انتقال یافت. نتیجه این بود که با افزایش نرخ‌های بهره بانک انگلستان، بانکهای بزرگ ایالات متحده مجبور به کاری مشابه شدند.
افزایش نرخ‌های بهره و کاهش میزان وام دهی بانکهای نیویورک، اثرات مخربی داشت. زیرا قیمت اوراق قرضه با بازده (یا نرخ بهره) رابطه معکوس دارد. افزایش نرخ بهره عمومی (متداول)، کاهش قیمت اوراق بهادار آمریکایی را تحمیل می‌کرد. مهمتر اینکه، تقاضای پنبه کاهش یافت. قیمت پنبه در فوریه و مارس ۱۸۳۷، ۲۵٪ افت کرد. اقتصاد ایالات متحده، خصوصاً ایالت‌های جنوبی، به شدت به قیمت‌های باثبات پنبه وابسته بود. دریافتی‌ها بابت فروش پنبه منابع مالی برای برخی از مدارس را فراهم می‌نمود، کمبود تجارت کشور را به تعادل می‌رساند، دلار آمریکایی را تقویت می‌نمود، باعث کسب درآمدهای ارزی خارجی به پوند استرلینگ بریتانیا می‌شد، ذخیره ارزی دنیا در آن زمان. به دلیل اینکه ایالات متحده همچنان اقتصاد کشاورزی برجسته‌ای بود که مرکز محصولات اصلی کشاورزی و نخستین بخش تولیدی بود، سقوط قیمت پنبه می‌توانست بازتابهای گسترده‌ای داشته باشد.
در داخل ایالات متحده، عوامل مؤثر زیادی وجود داشت. در ژوئیه ۱۸۳۲، رئیس جمهور اندرو جکسون، به لایحه امتیاز مجدد به دومین بانک ایالات متحده(BUS)، بانک مرکزی کشور و نماینده مالی، رأی داد. هنگامی که بانک BUS فعالیتهایش را برای چهار سال آینده پایان داد، بانکهای با امتیاز ایالتی در غرب و جنوب استانداردهای وام دهی خود را با حفظ نسبتهای ذخیره نا امن، کم کردند. خصوصاً دو سیاست داخلی، شرایط بی‌ثبات آن زمان را تشدید نمود. Specie Circular سال ۱۸۳۶، اجبار کرد که زمین‌های سمت غرب تنها با سکه‌های طلا و نقره می‌توانند خریداری شوند. این Circular یک فرمان اجرایی بود که توسط اندرو جکسون صادر شده بود، و مورد علاقه سناتور میسوری، Thomas Hart Benton، و دیگر مدافعان پول سخت بود. هدف، محدود کردن سفته بازی در زمینهای عمومی بود، اما این Circular، باعث سقوط قیمت املاک و مستغلات و کالا شد، به دلیل اینکه اکثر خریداران پول سخت یا "Specie" (سکه‌های طلا و نقره) کافی برای پرداخت برای زمین نداشتند. ثانیاً، قانون سپرده و توزیع ۱۸۳۶، (Deposit and Distribution Act 1836)، درآمدهای دولت فدرال را در بانکهای محلی (به طور تمسخرآمیز "Pet bank" نامیده می‌شوند) متفاوتی در سراسر کشور، قرار داد. بسیاری از این بانکها در مناطق غربی قرار داشتند. تأثیر این دو سیاست باعث دور کردن specie، از مراکز تجاری اصلی کشور در ساحل شرقی (East Coast) شد. بانکها و نهادهای مالی بزرگ در ساحل شرقی (East Coast)، می‌باید وامهای خود را به خاطر ذخیره مالی کمتر در خزانه، که به همراه سقوط املاک و مستغلات، دلیل اصلی هراس و وحشت بود، کاهش می‌دادند.
آمریکایی‌ها در آن زمان علت هراس و وحشت را اساساً، تعارضات سیاسی داخلی می‌دانستند. برخی، سیاستهای رئیس جمهور اندرو جکسون را ملامت می‌کردند که از تجدید امتیاز دومین بانک ایالات متحده سرباز زد و این منجر به بازگرفتن وجوه دولتی از بانک شد. Martin Van Buren، که در مارس ۱۸۳۷ رئیس جمهور شد، با اینکه آغاز به کار او تنها ۵ هفته پس از هراس و وحشت بود، تا حد زیادی برای این هراس و وحشت مقصر شناخته شد. براساس (گفته) مخالفان، امتناع Van Buren از دخالت دولت در حل بحران (مانند کمکهای اضطراری و افزایش پرداخت برای پروژه‌های زیربنایی عمومی به منظور کاهش بیکاری)، کمک بیشتری به سختی‌ها و طول دوره رکودی که به دنبال هراس و وحشت به وقوع پیوست، کرد. از طرفی دیگر، Jacksonian Democrats، بانک ملی را هم به دلیل تأمین وجوه سفته بازی شایع و هم معرفی اسکناس‌های تورمی مقصر می‌دانست. باعث این امر بانکهایی که بیش از حد اسکناس منتشر می‌کردند بودند.
تقریباً همه کشور تأثیرات هراس و وحشت را احساس کردند. کانکتیکات(Connecticut)، نیوجرسی(New Jersey) ودلور(Delaware)، بیشترین فشار را در مناطق تجاری خود گزارش کردند. در ۱۸۳۷، کسب و کار و سیستمهای اعتباری ورمونت Vermont شرایط سختی را گذراندند. ورمونت دوره‌ای از آرامش را در ۱۸۳۸ داشت، اما دوباره در ۱۸۳۹–۱۸۴۰ به شدت به سختی دچار شد. New Hampshire اثرات هراس و وحشت را به اندازه همسایگانش احساس نمی‌کرد. هیچ بدهی دائمی در سال ۱۸۳۸ نداشت و فشار اقتصادی زیادی در سالهای بعد نیز نداشت. بزرگترین سختی New Hampshire گردش پول خرد (fractional coins) در داخل ایالت بود. شرایط در جنوب بسیار بدتر از شرایط در شرق بود. اگرچه ایالتهای جنوبی آمریکا(the Old South) در سختی بودند، اما Cotton Belt (بخشی از جنوب آمریکا)، در مواجهه با بیشترین سختی بود. در ویرجینیا، کارولینای شمالی و جنوبی، هراس و وحشت باعث افزایش بهره محصولات زراعی متنوع شد. نیو اورلان کساد و رکودی همگانی در کسب و کار احساس کرد و در طول سال ۱۸۴۳، بازار پول آن در شرایط بدی باقی ماند. تعداد بسیار زیادی از کشاورزان در میسیسیپی، بخش زیادی از پول خود را پیشاپیش خرج کرده بودند که این منجر به ورشکستگی کامل بسیاری از آنها شد. پیش از ۱۸۳۹، بسیاری از مزارع از کشت خارج شدند. فلوریدا و جورجیا، اثرات را به زودی لوئیزیانا، آلاباما و میسیسیپی درک نکردند. در ۱۸۳۷، جورجیا سکه کافی برای انجام خریدهای روزانه داشت. تا سال ۱۸۳۹، شهروندان فلوریدا می‌توانستند به خاطر به موقع بودن پرداخت هایشان به خود ببالند. در دهه ۱۸۴۰ بود که جورجیا و فلوریدا، شروع به احساس اثرات منفی هراس و وحشت کردند. در ابتدا، غرب آن فشاری که شرق و جنوب احساس می‌کردند را حس نمی‌کرد. اوهایو، ایندیانا و ایلینوی ایالات زراعتی بودند و محصولات زراعی سال ۱۸۳۷ کمکی برای کشاورزان بود. در سال ۱۸۳۹، قیمت محصولات کشاورزی کاهش پیدا کرد و فشار، به کشاورزان هم وارد شد.
طی دو ماه، ضرر و زیان حاصل از شکستهای بانکی در نیویورک، جمعاً به ۱۰۰ میلیون دلار رسید. از ۸۵۰ بانک در ایالات متحده، ۳۴۳ تا به طور کامل بسته شدند، ۶۲ تا، تا اندازه‌ای شکست خوردند، و سیستم بانکهای ایالتی شوکی دریافت کرد که هیچ‌گاه از آن بهبودی کامل نیافت. صنعت چاپ، خصوصاً، به خاطر کسادی و رکود متعاقب آن، صدمه و خسارت دید.
در سال ۱۸۴۲، اقتصاد آمریکا توانست تا حدی، به نقطه اولیه خود برگردد و بر رکود و کسادی ۵ ساله غلبه پیدا کند. این تا حدی به دلیل تعرفه سال ۱۸۴۲بود، اما براساس بیشتر گزارشات، اقتصاد تا سال ۱۸۴۳ بهبود نیافت.
اکثر اقتصاددانان بر این عقیده هستند که یک بهبود کوچک از سال ۱۸۳۸ تا ۱۸۳۹ وجود داشت که پس از زمانی که بانک انگلیس و اعتباردهندگان هلندی نرخهای بهره را افزایش دادند، به پایان رسید. با این وجود، مورخ اقتصادی، Peter Temin، استدلال کرد که اقتصاد حقیقتاً پس از ۱۸۳۸ که برای کاهش قیمت اصلاح شد، رشد کرد. بر اساس گفته Murray RothBard، اقتصاددان و مورخ، بین سالهای ۱۸۳۹ تا ۱۸۴۳، مصرف واقعی، ۲۱ درصد و تولید ناخالص ملی ۱۶ درصد افزایش یافت، علی‌رغم اینکه سرمایه‌گذاری واقعی ۲۳ درصد کاهش یافت و عرضه پول ۳۴ درصد افت کرد. بهبود کسادی و رکود پس از California gold rush (جستجوی طلا در کالیفرنیا) در سال ۱۸۴۸، که عرضه پول را بسیار افزایش داد، شدت یافت. پیش از ۱۸۵۰، اقتصاد آمریکا مجدداً رونق یافت.
بسیاری از ایالات خاص در اوراق قرضه خود نکول کردند، که این باعث خشم اعتباردهندگان بریتانیایی شد. برای زمان کوتاهی، ایالات متحده از بازارهای مالی بین‌المللی خارج شد. تنها در اواخر دهه ۱۸۴۰ آمریکایی‌ها به این بازارها دوباره وارد شدند. این نکول و عدم انجام تعهدها، به همراه دیگر عواقب رکود، برای ارتباط بین دولت و توسعه اقتصادی پیامدهای عمده‌ای به همراه داشت. در برخی موارد، هراس و وحشت، اطمینان به پشتیبانی عمومی برای پیشرفتهای داخلی را تضعیف نمود. اگرچه سرمایه‌گذاری دولت در پیشرفتهای داخلی تا جنگ داخلی در جنوب متداول ماند، ساکنین شمال برای تأمین مالی رشد و پیشرفت، به سرمایه‌گذاری خصوصی بیش از عمومی توجه کردند. به اضافه، هراس و وحشت، موجی از شورش و دیگروجوه نا آرامی داخلی را به راه انداخت. نتیجه نهایی این بود که نیروهای پلیس دولتی از جمله نیروهای حرفه‌ای تر پلیس افزایش یافتند.
عوامل نامشهود و نامحسوسی مانند اعتماد بنفس و روانشناسی نقش قدرتمندی در توضیح بزرگی و عمق هراس و وحشت داشتند. بانکهای مرکزی، تنها توانایی محدودی برای کنترل قیمتها و استخدام در آن زمان داشتند، که این موضوع خارج کردن سپرده‌ها از بانکها را امری عادی نشان می‌داد. هنگامی که تعدادی از بانکها دچار سقوط و اضمحلال شدند، زنگ خطری که توسط روزنامه‌های حزبی شدت یافت، به سرعت در جامعه گسترش پیدا کرد. سرمایه گذاران مضطرب با عجله به دیگر بانکها رفته و تقاضای برداشت سپرده هایشان را کردند. در مواجهه با این فشار حتی بانکهای کارآمد و موفق هم با درخواست بازپرداخت وامها و تقاضا از وام گیرندگان برای پرداخت، مجبور به ایجاد محدودیتهای بیشتری شدند. این (موضوع) تنها، تشنج و هیجان را بیشتر تغذیه می‌کرد و باعث اثر رو به اضمحلال و به سرعت زیادشونده می‌شد. به عبارتی دیگر، اضطراب، ترس و نبود فراگیر اعتماد، حلقه‌های بازخوردی ویرانگر که خود افراد باعث تقویت آن بودند، را بنیاد می‌نهاد. اقتصاددانان بسیاری، امروزه این پدیده را به عنوان تقارن اطلاعاتی، درک می‌کنند. اساساً، سپرده گذاران بانکی به اطلاعات ناقص واکنش نشان دادند؛ آنها نمی‌دانستند که آیا سپرده هایشان ایمن بود (یا نه) و از ترس ریسک بیشتر، سپرده هایشان را از بانک خارج کردند، حتی با اینکه این (کار) باعث خسارت بیشتری شد. همین مفهوم پروسه رو به اضمحلال به طور مشابه، برای بسیاری از زارعین در بخش جنوبی که زمین و پنبه و برده را احتکار می‌کردند، صدق می‌کرد. بسیاری از زارعین با این فرض که قیمتهای پنبه به بالا رفتن ادامه می‌دهد، از بانکها وام گرفتند. وقتی قیمت پنبه سقوط کرد، با این حال، زارعین قادر به بازپرداخت وام هایشان نبودند که این قدرت پرداخت دین و تعهد بسیاری از بانکها را به خطر انداخت. بالاخص این عوامل که کمبود بیمه سپرده در بانکها را باعث می‌شد، حیاتی بودند. هنگامی که مشتریان بانکها اطمینان ندارند که سپرده هایشان ایمن هستند، بیشتر احتمال دارد که تصمیمات عجولانه‌ای بگیرند که باعث به خطر افتادن اقتصاد شود. امروزه، اقتصاددانان به این نتیجه رسیده‌اند که تعلیق و وقفه در قابلیت تبدیل (پول یا دیگر ابزارهای مالی به دیگر ذخایر نقدشونده دارای ارزش)، بیمه سپرده، و سرمایه مورد نیاز کافی در بانکها می‌تواند احتمال خارج کردن پول از بانکها را محدود کند.
بانک پس‌انداز مشترک، یک نهاد مالی بدون سهام سرمایه‌ای است که متعلق به اعضای آن که در یک صندوق مشترک عضو می‌شوند، می‌باشد و از دولت مرکزی یا منطقه‌ای امتیاز می‌گیرد. از این صندوق مطالبات، وام‌ها و غیره پرداخت می‌شود. سود و عواید، پس از کسورات، بین اعضا به اشتراک گذاشته می‌شود. این نهاد به هدف فراهم ساختن محلی امن برای تک تک اعضا جهت پس‌انداز کردن و سرمایه‌گذاری آن پس‌اندازها در وام‌های مسکن، وام‌ها، سهام، اوراق قرضه و دیگر اوراق بهادار و سهیم شدن در هرگونه سود یا زیان حاصل از آن، می‌باشد. اعضا مالک کسب و کار هستند.
نهادی که اغلب به عنوان اولین بانک پس‌انداز مدرن شناخته می‌شد، «جامعه پس‌انداز و دوستانه» بود که توسط Reverend Henry Duncan در سال ۱۸۱۰ در Ruthwell اسکاتلند تشکیل شد. Rev. Duncan این بانک کوچک را به منظور تشویق جماعت طبقه کارگر به پرورش صرفه جویی تأسیس کرد. ایده‌های Friedrich Wilhelm Raiffeisen که منجر به (تشکیل) اتحادیه‌های اعتباری روستایی و بانک‌های تعاونی شد، پیشگامی دیگر در بانک‌های پس‌انداز مدرن بود. سازمان‌های داوطلبانه اروپایی و «جوامع دوستانه» این میل را در دولتشان به وجود آوردند که به شریکان آمریکایی بپیوندند.
اولین بانک‌های پس‌انداز، که برای تعالی طبقات فقیر و کارگر طراحی شده بود، تجسم تلاشهای بشردوستانه بود. بانک‌ها توسط افراد بشردوست وخیّر آغاز به کار کردند. این افراد سمتهای امانت دار، مدیر و رئیس بانک پس‌انداز را به عنوان فرصتی برای تعلیم محاسن صرفه جویی و به خود متکی بودن به طبقه کارگر، با اعطاء امنیت پس‌انداز پولشان، به عهده گرفتند. اولین بانک پس‌انداز مشترک آمریکایی ثبت شده،Provident Institution for Savings در بوستون بود. امتیاز ۱۸۱۶ آن اولین قانون‌گذاری دولت در جهان برای حفاظت از بانک‌های پس‌انداز بود.
از دهه ۱۹۷۰، وقتی صنعت، مقررات زدایی شد، هزاران بانک پس‌انداز مشترک با جمع‌آوری بیش از ۴۰ بیلیون دلار به شرکت‌های مالکیت سهام تبدیل شدند. دز سال ۲۰۱۰، تنها ۶۰۰ (تا از آنها) باقی ماندند. این تغییر و تبدیلات اغلب به پاداشهای مالی زیادی برای مدیران (سطح) بالای بانک منتهی می‌شد. بانک‌های پس‌انداز مشترک در حال حاضر Eastern Bank، Dollar Bank، Ridgewood Savings Bank، Middlesex Savings Bank و Liberty Bank را شامل می‌شود.
تعداد زیادی جوامع ساختمان در استرالیا در دهه ۱۹۸۰ شروع به تبدیل شدن به بانک کردند، اما آن‌ها می‌بایست هنگام انجام این کار خصوصی‌سازی می‌شدند. اینها Advance Bank (در گذشته NSW Building Society)، St. George، Suncorp، Metway Bank، Challenge Bank، Bank of Melbourne و Bendigo Bank را شامل می‌شدند. تغییر در قانون‌گذاری بدین معنی بود که جوامع ساختمان و اتحادیه‌های اعتباری دیگر نیاز به خصوصی‌سازی برای تبدیل به بانک شدن نداشتند، و تعداد زیادی (از آنها) از جمله Heritage Bank از سال ۲۰۱۱ تبدیل (به بانک) شده‌اند، در حالیکه وضعیت و ساختار خود را به عنوان سازمان‌های مشترک حفظ کرده‌اند.
بانکهای پس‌انداز مشترک به منظور ایجاد انگیزه پس‌انداز کردن توسط افراد طراحی شده‌اند؛ عملکرد منحصربفرد این بانک‌ها محفوظ نگه داشتن سپرده‌ها، سرمایه‌گذاریهای محدود و امن انجام دادن و فراهم آوردن بهره برای سپرده گذاران است. برخلاف بانک‌های تجاری، بانک‌های پس‌انداز هیچ سهامداری ندارند؛ کل سودها بغیر از نگهداری بانک، متعلق به سپرده گذاران بانک پس‌انداز مشترک است.
بانکهای پس‌انداز مشترک به امنیت اولویت می‌دهند، و در نتیجه، از لحاظ تاریخی در سرمایه‌گذاریهایشان مشخصه محافظه کاری داشته‌اند. این محافظه کاری چیزی است که باعث شد، بانک‌های پس‌انداز مشترک در طول دوران آشفته کسادی و رکود شدید، علی‌رغم شکست و عدم موفقیت بانک‌های تجاری و انجمنهای پس- انداز و وام، با ثبات باقی بمانند.
سرمایه‌گذاری بر خط یا معامله بر خط فرایند خرید و فروش اوراق بهادار توسط سرمایه‌گذاران و معامله گران مستقل با استفاده از یک شبکه الکترونیک است که معمولاً توسط یک شرکت کارگزاری انجام می‌گردد. این نوع معامله و سرمایه‌گذاری از اواخر دهه ۱۹۹۰ باخدماتی که بسیاری از کارگزاری‌ها از طریق پایگاه گسترده‌ای از معامله‌های آنلاین ارائه می‌کردند به قاعده‌ای برای سرمایه‌گذاران و معامله گران مستقل تبدیل شد.
قبل از ظهور اینترنت ، سرمایه‌گذاران باید با کارگزار خود تماس گرفته و سفارش می‌دادند سپس کارگزار سفارش آن‌ها را در سیستم خود که با واحد معامله در ارتباط بود وارد می‌کرد.
در اوت ۱۹۹۴ شرکت K. Aufhauser & Company (که بعداً TD Ameritrade آن را تصاحب کرد) اولین شرکت کارگزاری بود که خدمات معاملات برخط را از طریق " WealthWEB " ارائه کرد.https://www.tdameritrade.com/about-us.page از آن زمان سرمایه‌گذاری بر خط رشد قابل توجهی را تجربه کرد. سرمایه‌گذاران قادر بودند تا سفارش‌های خود را به‌طور مستقیم و آنلاین وارد کنند و حتی از طریق شبکه‌های ارتباط الکترونیک (ECN) با دیگر سرمایه‌گذاران معامله کنند. برخی سفارش‌هایی که به صورت آنلاین وارد می‌گردد توسط کارگزار کنترل شده و تأیید و نظارت آن‌ها را برعهده دارند. این مرحله باعث محافظت از مشتری و کارگزار در برابر معاملات غیرقانونی یا اشتباه که بر پرتفوی مشتری یا مجوز کارگزار تأثیر می‌گذارد می‌گردد.