moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
فیلم بعدی مک‌کوئین تحت عنوان ۱۲ سال بردگی است. این فیلم بر اساس کتابی به همین نام، نوشته سالومون نورثاپ است. داستان کتاب روایت‌گر زندگی واقعی نویسنده است. در سال ۱۸۴۱ سالومون نورثاپ را که یک سیاه‌پوست آزاد بوده ربوده و به عنوان برده می‌فروشند. سپس وی را به لوئیزیانا برده و ۱۲ سال به عنوان برده از او کار می‌کشند. در مارس ۲۰۱۴ این فیلم موفق شد برنده جایزه اسکار بهترین فیلم را دریافت کند. مک‌کوئین اولین کارگردان سیاه‌پوستی شد که این جایزه را کسب کرد.
مک‌کوئین در حال حاضر در حال کار روی دو پروژه خود است. یکی از این پروژه‌ها برای شبکه اچ‌بی‌او بوده و دیگری مستندی درام در مورد یک سیاه‌پوست برای شبکه بی‌بی‌سی است.
مک‌کوئین علاوه بر سکونت در لندن، از سال ۱۹۹۷ به همراه نامزدش (که مدت طولانی ای است که با هم هستند) در شهر آمستردام سکونت دارد. این دو صاحب دو فرزند نیز هستند.
مایکل فاسبندر (؛ زادهٔ ۲ آوریل ۱۹۷۷ میلادی) بازیگر و رانندهٔ ایرلندی-آلمانی مسابقات اتومبیل‌رانی است. نخستین فیلم بلند او "۳۰۰" (۲۰۰۷) بود که در آن نقش یک جنگجوی اسپارتی را داشت. پیش از آن، وی بازیگر تئاتر و تلویزیون بود، از جمله در سریال تلویزیونی "جوخه برادران" (۲۰۰۱) و "هکس" (۲۰۰۵–۲۰۰۴) ایفای نقش نموده بود. نخستین نقشی که نگاه‌ها را به سوی او متوجه ساخت، ایفای نقش بابی ساندز عضو سابق ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند در فیلم "گرسنگی" (۲۰۰۸) بود که برایش جایزهٔ فیلم ایندیپندنت بریتانیا را به ارمغان آورد. نقش‌های بعدی او در "تنگ ماهی" (۲۰۰۹)، ستوان نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا در "حرامزاده‌های لعنتی" (۲۰۰۹)، "جین ایر" (۲۰۱۱)، کارل گوستاو یونگ در "یک روش خطرناک" (۲۰۱۱)، رُبات اندروید ذی‌شعور در "پرومتئوس" (۲۰۱۲) و دنبالهٔ آن "" (۲۰۱۷)، و موسیقی‌دانی مغرور در کمدی-درام "فرانک" (۲۰۱۴) بود.
در سال ۲۰۱۱، فاسبندر نقش اَبَرشرور مارول کامیکس با نام مگنیتو را در "" عهده‌دار شد و این نقش را در "" (۲۰۱۴)، "" (۲۰۱۶) و "دارک فینکس" (۲۰۱۹) ادامه داد. همچنین در سال ۲۰۱۱، فاسبندر با بازی در نقش یک معتاد جنسی در فیلم "شرم"، برندهٔ جام ولپی بهترین بازیگر مرد و نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب و جایزهٔ فیلم بفتا شد. در سال ۲۰۱۳، او نقش برده‌دار آمریکایی و سومین ارباب سالومون نورثاپ، «ادوین اِپس» را در فیلم "۱۲ سال بردگی" ایفا نمود که مورد تحسین واقع شد و بابت آن، نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. وی در سال ۲۰۱۳ در یکی دیگر از فیلم‌های ریدلی اسکات به نام "مشاور" بازی کرد. فاسبندر در سال ۲۰۱۵، نقش استیو جابز را در فیلم "استیو جابز" به‌عهده گرفت و نقش مکبث ویلیام شکسپیر را در فیلم "مکبث" بازی کرد که برای هنرنمایی در نقش استیو جابز نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شد. وی در سال ۲۰۱۵ تهیه‌کنندگی فیلم وسترن "غرب آهسته" را به عهده گرفت و خودش نیز در آن بازی کرد.
فاسبندر رانندگی حرفه‌ای و شرکت در مسابقات اتومبیل‌رانی را از سال ۲۰۱۷، با حضور در «چالش فراری» آغاز نمود. نام او در سال ۲۰۲۰ در فهرست «برترین بازیگران فیلم ایرلند» در روزنامهٔ "آیریش تایمز" در رتبهٔ نهم قرار گرفت.
مایکل فاسبندر در ۲ آوریل ۱۹۷۷ میلادی در شهر هایدلبرگ آلمان غربی زاده شد. مادرش «اَدل» یک ایرلندی از شهر لارن (واقع در شهرستان انتریم) و پدرش «یوزف فاسبندر» آلمانی بود. مطابق قانون شهروندی دولت آلمان، ملیتِ آلمانیِ پدری او سبب می‌شود که وی نیز مطابق اصل خون، آلمانی محسوب شود. مطابق آنچه در خانوادهٔ به‌صورت دهان‌به‌دهان نقل شده‌است، مادر او با مایکل کولینز از رهبران جنگ استقلال ایرلند نسبت خانوادگی دارد. وقی مایکل دو ساله بود، والدین او به شهر کیلارنی در شهرستان کری نقل مکان کردند و در آن، رستورانی به نام «وست اِند هاوس» را اداره می‌کردند که پدرش سرآشپز آنجا بود. علت این تغییر مکان، آن بود که پدر و مادرش می‌خواستند فرزندان آنها در دل طبیعت بزرگ شوند تا یک محیط صنعتی نظیر محل زندگی‌شان در آلمان. وی تحت تعالیم کلیسای کاتولیک بزرگ شد و در کودکی، خادم کلیسایی بود که والدینش برای عبادت به آنجا می‌رفتند. او یک خواهر بزرگتر به نام «کاترین» دارد که عصب‌روان‌شناس است.
مایکل و خواهرش، تعطیلات تابستان را در آلمان می‌گذراندند و او زبان آلمانی را روان و سلیس صحبت می‌کند، گرچه خودش بعدها در مصاحبه‌ای گفت که پیش از شروع فیلم‌برداری "حرامزاده‌های لعنتی"، لازم بوده تا روی آلمانی حرف‌زدنش تمرین کرده و دستی به سر و گوشش بکشد چون «کمی گیر داشت». او همچنین به زبان ایرلندی مسلط است، چون در کری بزرگ شده‌است. او به «مدرسهٔ ملی فوسا» و «کالج سنت برندان» رفت که هر دو، در کری واقع شده‌اند. وقتی ۱۷ ساله بود، تصمیم گرفت که بازیگر شود و در یک نمایشنامه بازی کرد. در سن ۱۹ سالگی جهت تحصیل در مرکز درام لندن به این شهر رفت که از مراکز وابسته به آموزشگاه هنر دانشگاهی «سنترال سنت مارتینز» است. در سال ۱۹۹۹، تحصیلاتش را در این مرکز نیمه‌کاره رها کرد و با یک گروه هنری تئاتر به نام هدلانگ جهت اجرای نمایش "سه خواهر" همراه شد. مایکل پیش از آغاز حرفهٔ بازیگری، مدتی به‌عنوان مأمور پست و متصدی بار مشغول به کار بود. از شغل‌های دیگر او، می‌توان به کارگری، مطالعات بازار برای پست سلطنتی و کارمند شرکت رایانهٔ دِل اشاره کرد.
نخستین فعالیت هنری فاسبندر، بازی در نقش «برتون پت کریستنسون» در جوخه برادران (۲۰۰۱) بود. وی سپس در نقش عزازیل در سریال "هکس" در شبکهٔ اسکای۱ و همچنین نقش اصلی موزیک ویدئوی «خلبانان نابینا» از گروه موسیقی بریتانیایی «کوپر تمپل کلاز» ظاهر شد. در این موزیک ویدئو، او نقش مردی را بازی می‌کند که در یک مهمانی مجردی، با پوشیدن یک گردن‌بند زنگوله‌ای، کم‌کم مبدل به یک بز می‌شود.
فاسبندر، سپس نقشِ جاناتان هارکر را در مجموعه داستانی «"دراکولا"» در رادیو بی‌بی‌سی ایرلند شمالی بازی کرد که از ۲۴ نوامبر تا ۵ دسامبر ۲۰۰۳ از برنامهٔ رادیویی «"کتاب هنگام خواب"» پخش شد. وی همچنین در اوایل سال ۲۰۰۴ در تبلیغ تلویزیونی گینس به نام «"نزاع"»، نقش مردی را بازی کرد که طول اقیانوس اطلس شمالی را از ایرلند تا نیویورک شنا می‌کند تا شخصاً از برادرش عذرخواهی کند. این تبلیغ تلویزیونی برندهٔ مدال طلای فَـب در سال ۲۰۰۵ شد.
در جشنوارهٔ ادینبرا فرینج سال ۲۰۰۶، نقش جد مادریOnstageScotland, "Allegiance" خود مایکل کولینز را در نمایشنامهٔ «پیمان وفاداری» اثر مری کنی ایفا نمود که دربارهٔ ملاقات این رهبر ایرلندی با وینستون چرچیل بود. علاوه بر این، فاسبندر، یک نسخهٔ تئاتری از "سگ‌های انباری" کوئنتین تارانتینو را به روز صحنهٔ برد که علاوه بر بازی در آن، خودش کار کارگردانی و تهیه‌کنندگی را بر عهده داشت.
وی در فیلم "فرشته" که در مورد شهرت و تنزل نویسنده‌ای جوان و خودمحور (با بازی رامالا گری) در اوایل قرن بیستم است. فاسبندر در نقش مردی به نام «اِسمی» ظاهر می‌شود که این نویسنده به او علاقمند است. این فیلم درام که توسط فرانسوا اوزون و بر پایهٔ رمانی از الیزابت تایلور ساخته شده بود، در ۱۷ فوریه ۲۰۰۷ در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین و در ۱۴ مارس ۲۰۰۷ در پاریس اکران شد. کمی بعد او در نقش «بارنی» در سریال تلویزیونی سوگلی‌های عروسی بازی کرد و در آن با لهجهٔ اسکاتلندی صحبت می‌کرد.
در سال ۲۰۰۶، فاسبندر در نقش دینه‌کیس (اِستِـلیوس)، یک جنگاور جوان اسپارتی در فیلم فانتزی-اَکشن "۳۰۰" به کارگردانی زک اسنایدر بازی کرد که با موفقیت تجاری خوبی مواجه شد. جهت آماده شدن برای بازی در نقش بابی ساندز، زندانی ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند در فیلم "گرسنگی" به کارگردانی استیو مک‌کوئین، فاسبندر یک رژیم غذایی را پیش گرفت که به ۶۰۰ کالری در روز محدود بود و به وزن بابی ساندز رسید. این نقش که جهش و موفقیت مهمی در حرفهٔ بازیگری او محسوب می‌شد، جایزهٔ فیلم ایندیپندنت بریتانیا را برایش به ارمغان آورد. یک سال پس از موفقیت او با فیلم "گرسنگی" در جشنواره فیلم کن ۲۰۰۸، او دو فیلم دیگر هم بازی کرد. فیلم نخست، "حرامزاده‌های لعنتی" به کارگردانی کوئنتین تارانتینو که در آن نقش ستوان بریتانیایی «آرچی هیکاکس» را به عهده داشت. فیلم دوم، "تنگ ماهی" به کارگردانی آندریا آرنولد بود.
در سال ۲۰۱۰، نقش «بـِرک» را در فیلم وسترن "جونا هکس" عهده‌دار شد. در گفتگویی در کامیک-کان سن دیگو، فاسبندر دربارهٔ این نقش گقت: «من به نوعی این شخصیت را توسعه دادم و واقعاً آن را فراتر بردم - باید می‌دیدم چقدر می‌شود آن را پیش برد… من در مورد این شخصیت، چنین فکر و نقشه‌ای را داشتم، او به نوعی روان‌پریش است و با شیوه‌ها و تفکرات منحرف و پلید خود، احساس خوبی پیدا می‌کند و از آنها لذت می‌برد. من نمی‌خواستم آن مسئله را بسیار واضح نشان بدهم و نقشم شبیه چیزی باشد که قبلاً دیده‌اید». این فیلم عمدتاً با نقدهای منفی مواجه شد.
فاسبندر نقش مگنیتو در فیلم ابرقهرمانی "" را ایفا نمود. وقایع فیلم در سال ۱۹۶۲ رخ داده و مترکز بر دوستی میان «پروفسور چارلز اگزویر» (با بازی جیمز مک‌آووی) و مگنیتو و آغاز شکل‌گیریِ تیم هر یک از آنها، یعنی مردان ایکس و انجمن جهش‌یافتگان شرور است. این فیلم در ۳ ژوئن ۲۰۱۱ اکران شد و با موفقیت تجاری و انتقادی همراه بود و سبب شد فاسبندر بیش از پیش به یک ستارهٔ سینما مبدل گردد. فاسبندر در سال ۲۰۱۱، نقش کارل گوستاو یونگ را در فیلم "یک روش خطرناک" به کارگردانی دیوید کراننبرگ ایفا نمود که برای نخستین بار در شصت و هشتمین جشنواره فیلم ونیز نمایش داده شد.Maytum, Matt (11 September 2011). "Venice 2011: Michael Fassbender Wins Best Actor for Shame". TotalFilm.com. Retrieved 12 September 2011.
او در فیلم "شرم" نقشِ مرد جوانی در حوالی سی‌سالگی را بازی کرد که گرفتار اعتیاد جنسی است. فاسبندر در این فیلم که در جشنواره فیلم ونیز ۲۰۱۱ اکران شد، مجدداً با استیو مک‌کوئین همکاری داشت و بابت ایفای نقش «براندون»، برندهٔ جام ولپی بهترین بازیگر نقش اصلی مرد شد. او یکی از گزینه‌های اصلی جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد بود، اما در فهرست نامزدها قرار نگرفت، و بنا به گفته‌های برخی منابع، برهنگی کاملش در این نقش و به‌تصویر کشیدنِ روابط جنسی سبب شد که رأی‌دهندگان «خیال‌پردازی کنند، ولی در واقع [به او] رای ندهند.» فاسبندر بابت ایفای نقش در این فیلم، با واکنش مثبت منتقدان مواجه شد و نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم درام و جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. همین نقش‌آفرینی سبب شد تا کارنامهٔ هنری‌اش ارتقا یافته و برای بازی در در فیلم‌های بزرگتری دعوت شود.
در سال ۲۰۱۲، فاسبندر در نقش مأمور ام‌آی۶ در فیلم اکشن-مهیج "بی‌استفاده" به کارگردانی استیون سودربرگ و همچنین نقش «دیوید ۸» در فیلم "پرومتئوس" به کارگردانی ریدلی اسکات ظاهر شد. منتقدان طراحی زیبایی‌شناسانهٔ بصری این فیلم‌ها و نقش‌آفرینی‌های بازیگران، علی‌الخصوص بازی فاسبندر در نقش یک ربات انسان‌نما را ستودند. در سال ۲۰۱۳، فاسبندر ایفاگر نقش اصلی مشاور به کارگردانی ریدلی اسکات و نویسندگی کورمک مک‌کارتی بود. در همان سال، او در فیلم "۱۲ سال بردگی" هنرنمایی کرد که سویم همکاری‌اش با استیو مک‌کوئین محسوب می‌شد. بازی در نقش ادوین اِپس، وی را نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد نمود. فاسبندر مجدداً نقش مگنیتو در "" را بازی کرد که دنباله‌ای برای "" بود. او همچنین عهده‌دار نقش اصلی فیلم کمدی "فرانک" (اکران‌شدن در اواخر تابستان ۲۰۱۴) بود که اقتباسی آزاد از شخصیت کمدی فرانک سایدباتم (خلق‌شده توسط کریس سیوی) محسوب می‌شد.
فاسبندر در سال ۲۰۱۵، یکی از ستاره‌های فیلم "غرب آهسته" با بازی کدی اسمیت-مک‌فی و بن مندلسون بود و در آن، نقش «سیلاس» یک مسافر مرموز را به عهده داشت. او همچنین در نقش بنیان‌گذار شرکت اپل استیو جابز در زندگی‌نامه‌ای درام "استیو جابز" به کارگردانی دنی بویل ظاهر شد که اقتباسی از کتاب زندگی‌نامه‌ای "استیو جابز" اثر والتر ایزاکسون بود و فیلمنامه‌اش توسط آرون سورکین نگاشته شده بود. ایفای این نقش زمانی به عهدهٔ فاسبندر گذاشته شد که کریستین بیل از ایفای آن انصراف داد. این نقش‌آفرینی برای فاسبندر، نامزدی جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را به‌دنبال داشت.
فاسبندر در سال ۲۰۱۵ نقش مکبث را در درام تاریخی-حماسی "مکبث" به کارگردانی جاستین کرزل بازی کرد و در این فیلم با ماریون کوتیار (در نقش لیدی مکبث) و دیوید تیولیس (در نقش پادشاه دانکن) همبازی بود. آغاز تصویربرداری این فیلم در سال ۲۰۱۴ و سرانجام در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۵ اکران شد.
در سال ۲۰۱۶، فاسبندر بار دیگر در نقش مگنیتو در فیلم "" حضور یافت. سپس در درام عاشقانهٔ "نور میان اقیانوس‌ها (فیلم)" به کارکردانی درک سیانفرنس بازی کرد که فیلم‌برداری‌اش در اواخر سپتامبر ۲۰۱۴ در نیوزیلند آغاز گردید و در ۲ سپتامبر ۲۰۱۶ به نمایش درآمد. فاسبندر همچنین در سال ۲۰۱۶، فیلم دلهره‌آور "تعدی بر ما" را نیز در کنار برندن گلیسون بازی کرد. آخرین بازی او در این سال، حضور در فیلم "اساسینز کرید" بود که نهیه‌کنندگی آن را نیز بر عهده داشت و در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۶ به نمایش درآمد. مجدداً کارگردانی این فیلم را جاستین کرزل و یکی از نقش‌های اصلی را ماریون کوتیار به عهده داشتند. در مه ۲۰۱۷، فاسبندر دوبارهٔ نقش ربات انسان‌نما «دیوید ۸» را در دنبالهٔ فیلم "پرومتئوس" را با عنوانِ "" ایفا نمود. فیلمبرداری این فیلم در سال ۲۰۱۶ به اتمام رسیده بود. در سال ۲۰۱۷ فاسبندر در نقش کارآگاه «هَـری هُـل» در "آدم‌برفی" به کارگردانی توماس آلفردسون و هنرنمایی ربکا فرگوسن و شارلوت گنسبور بازی کرد که اقتباسی از رمانی به همین نام اثر یو نسبو بود. تصویربرداری و ساخت فیلم از ژانویهٔ ۲۰۱۶ آغاز شده بود و در اکتبر ۲۰۱۷ به نمایش درآمد.
فاسبندر بار دیگر نقش مگنیتو را در "دارک فینکس" بازی کرد؛ فیلمی که نقدهای نامطلوبی دریافت نمود و از لحاظ تجاری ناموفق بود.
فاسبندر در حال حاضر دو فیلم در مراحل پایانی تولید دارد. وی در کنار آرنولد شوارتزنگر و دیوید هسلهاف در "کونگ فیوری ۲" بازی کرد که دنباله‌ای برای فیلم کوتاه "کونگ فیوری" در سال ۲۰۱۵ بود. وی در فیلم "هدف بعدی پیروزی است" به کارگردانی تایکا وایتیتی و محصول سرچلایت پیکچرز هم بازی کرده‌است که برپایهٔ مستندی به همان نام ساخته شد.
فاسبندر در کنار فیلم‌نامه‌نویس ایرلندی رونان بنت یک شرکت تولید فیلم بنیان نهاده‌اند که «فین مک‌کول فیلمز» نام دارد. این دو در حال حاضر در حال ساخت فیلمی دربارهٔ کوخولین، یکی از اساطیر ایرلندی هستند.
مایکل فاسبندر از دوران جوانی به ورزش‌های موتوری علاقمند بود و در سال ۲۰۲۰ گفت که «حتی پیش از آغاز بازیگری، رؤیای بزرگی برای مسابقه داشتم». وی که از علاقمندان رقابت‌های فرمول یک و تیم اسکودریا فراری است، یکی از اعضای دورهٔ آموزشی «کورسو پیلوتا»ی این تیم در سال ۲۰۱۶ بود.
وی مسابقات حرفه‌ای را در کلاس «کوپا شل» در رقابت‌های «چالش فراری» در مه ۲۰۱۷ آغاز کرد و نخستین مسابقهٔ رسمی‌اش در پیست موجلو به مقام پانزدهم دست یافت. وی همچنین در شاخهٔ آمریکای شمالیِ همین رقابت‌ها در «پیست لاگونا سکای مزدا» به مقام ششم رسید. او در سال ۲۰۱۸ در رقابت اصلی «چالش فراری در آمریکای شمالی» حاضر شد و در مسابقهٔ انتخابی برای خط اول مسابقه، در پیست دیتونا اینترنشنال اسپیدوی به مقام نخست رسید و در نهایت به رتبهٔ پنجم دست یافت.
فاسبندر در سال ۲۰۱۹ به تیم پورشه ملحق شد و در رقابت‌های «تجربه مسابقه با پورشه» در آلمان شرکت کرد و موضوع مجموعهٔ یوتیوبی این شرکت اتومبیل‌سازی به نام «راهی به لمان» بود. سال بعد، او در «مسابقات پروتون» در «سری رقابت‌های۲۰۲۰ لمان اروپا» و با ریشارد لیتس و «فلیپه فرناندس لاسر» یک «پورشه ۹۱۱ آراس‌آر» مدل ۲۰۱۷ را راندند. در اواخر همان سال، او رانندهٔ میهمان در مسابقات پورشه سوپرکاپ در پیست بارسلون-کاتالونیا بود که دچار سانحه شد و چند ثانیه‌ای از رقابت‌ها عقب افتاد.
مایکل فاسبندر مابین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۷ در لندن زندگی می‌کرد. وی در همان آپارتمانی در منطقه هکنی لندن زندگی می‌کرد که از اواخر دههٔ سوم زندگی، ساکن آنجا بود.
او زبان آلمانی را سلیس و روان صحبت می‌کند و به بازی در نقش‌ها یا فیلم‌های آلمانی‌زبان علاقمند است. وی یک کاتولیک برگشته است، اما با این حال، هنوز برای روشن کردن شمع به کلیسا می‌رود. وی همچنین از حامیان باشگاه فوتبال لیورپول است.
در سال ۲۰۱۰، دوست‌دختر فاسبندر «سوزان اَندروز» یک «قرار منع موقت» علیه او از دادگاه عالی شهرستان لس آنجلس گرفت، با این ادعا که مایکل در سال ۲۰۰۹ «مرا از یک صندلی پرت و دماغم را شکست» و سپس در کنار خودرو او را به روی زمین کشیده، به زانو و ساق پایش آسیب زده و سبب ترکیدن یکی از کیست‌های تخمدانش شده‌است. وبگاه "دیلی بیست" در سال ۲۰۱۸ و به‌دنبال جنبش من هم، این اتهام‌ها را تکرار کرد که البته فاسبندر پاسخی به آنها نداد.
گرچه فاسبندر سعی دارد که زندگی شخصی‌اش را غیرعلنی و مخفی نگه دارد،"Michael Fassbender and Zoe Kravitz 'go public' with romance". "SF Gate". Retrieved 7 June 2017. اما در یک مصاحبه در سال ۲۰۱۲ با ماهنامهٔ "جی‌کیو" اعلام کرد که تا حد امکان با نیکول بهاری پس از همبازی بودن در فیلم "شرم"، دیدار می‌کردند."Michael Fassbender GQ June 2012 interview". "GQ Magazine". Retrieved 7 June 2017. در دسامبر ۲۰۱۴، او رابطهٔ عاشقانه‌ای با آلیسیا ویکاندر آغاز کرد که پیش‌تر، سرِ صحنهٔ فیلم "نور میان اقیانوس‌ها" با هم آشنا شده بودند.Haskell, Rob, "Alicia Vikander: The Danish Girl Star Jumps Out of a Plane and Talks Overnight Fame" , "Vogue", 14 December 2015. این دو، طی یک جشن خصوصی در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۷ میلادی در شهر ایبیزای اسپانیا ازدواج کردند و از همان سال، ساکن شهر لیسبون پرتغال هستند. نخستین فرزند آنها در سال ۲۰۲۱ به‌دنیا آمد.
هری اِستَک سالیوان (زاده ۲۱ فوریه ۱۸۹۲ نوریچ، نیویورک – درگذشته ۱۴ ژانویه ۱۹۴۹ پاریس، فرانسه) روان‌پزشک آمریکایی بود، که به خاطر اهمیتی که برای روابط میان فردی قائل بود معروف شد.
نظریهٔ وی، به نظریهٔ روابط میان فردی (interpersonal theory) معروف شده‌است. این نظریه می‌گوید که روابط میان فردی سالم، به ایجاد و حفظ شخصیت سالم کمک می‌کند، و روابط میان فردی ناسالم، به شخصیت انسان‌ها آسیب می‌رساند.
در مصاحبه‌های او با بیماران اسکیزوفرنی، توانایی غیر معمول او در روانکاوی این بیماران به خوبی مشهود بود. هنگامی که سالیوان در سال‌های ۱۹۲۳–۱۹۳۰ مشغول تحقیقات بالینی در بیمارستان Sheppard and Enoch Pratt ماریلند بود، با آدولف مایر آشنا شد. متد درمانی آدولف مایر در تبیین اختلالات روانی به جای اتکا بر عوامل عصب شناختی، بر مبنای عوامل اجتماعی و روانشناختی بود.
هری سالیوان در ۱۸۹۲ در نوریچ، ایالت نیویورک به دنیا آمد. خانوادهٔ آن‌ها تازه از ایرلند به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرده بود و در نوریچ در حومهٔ نیویورک سکنی گزیدند. آن‌ها بعداً به مزرعه‌ای در نزدیکی نوریچ رفتند و سالیوان با مزرعه-دارهایی بزرگ شد که برای زندگی بهتر به ایالات متحده آمریکا آمده، و به اصول اخلاقی پروتستان معتقد بودند. با این حال، آن‌ها به شیوه‌های مختلف، یک سبک زندگی خاص را در پیش گرفتند که با تصویر ایده‌آل زندگی در روستاهای آمریکا مطابقتی نداشت. تمام منطقه به خاطر نرخ بالای خودکشی معروف بود. زنان مزرعه دار و منزوی، بیشتر از مردان خودکشی می‌کردند و گاهی بچه‌هایشان را نیز با خودشان می‌بردند.
سالیوان تک فرزند خانواده بود. از بین سه کودک، فقط او که کوچک‌ترین آن‌ها بود، زنده ماند. مادرش او را می‌پرستید ولی پدرش او را بی‌عرضه‌ای می‌دانست که نمی‌تواند در مزرعه کار کند زیرا دائم سرش تو کتاب بود. پدرش مزرعه دار فقیری بود که برای به دست آوردن مایحتاج اولیه برای خانواده اش مجبور بود تقلا کند. او مردی کم حرف بود که وقتی هم حرف می‌زد، حرف‌هایش نامفهوم بود. رابطهٔ هری با وی زیاد نزدیک نبود. قبل از این که هری به سه سالگی برسد، مادرش دوره‌ای از افسردگی داشت. حتی گفته می‌شود که اقدام به خودکشی کرده و می‌خواسته تا هری کوچک را نیز به همراه خودش بکُشد. به همین دلیل، هری را به مادربزرگش سپردند. بعداً که هری دوباره پهلوی مادرش برگشت، او گوش وی را از داستان بدبختی‌هایش پر کرد مادر هری بر وی تأثیر زیادی گذاشت. .
خانوادهٔ استک (خانوادهٔ مادری) در بین مردم و محلهٔ خود بسیار محترم بودند. اما در مورد خانوادهٔ سالیوان چنین نبود. این مقایسه، مثالی است از «قانون نسبیت اجتماعی» (یا قانون اجتماعی نسبیت)، به این صورت که در یک محله یا منطقهٔ فقیرنشین، استک‌ها، در مقایسه با سالیوانها، موقعیت اجتماعی بهتری داشتند. در واقع، از بین تمام نظریه پردازانی که در این کتاب به آن‌ها می‌پردازیم، خانوادهٔ سالیوان از همهٔ خانواده‌ها فقیرتر و پایینتر است. اسم هورنای، از طرف مادری، با وَن شروع می‌شود که مثل لرد، دُن، یا کنت، علامت نجیب زادگی است. در نقطهٔ مقابل، خانوادهٔ سالیوان مهاجرانی تازه به ساحل رسیده، و از طبقهٔ کارگر بودند. یکی از عواملی که سالیوان را به سوی موفقیت هول داد احتمالاً آرزوی وی برای بالا رفتن از نردبام اجتماعی بوده‌است. از سوی دیگر، توهمات وی در بارهٔ خانوادهٔ مادریش، ممکن است استانداردهای وی را بالا برده باشد. سالیوان در طول عمرش بارها اسمش را عوض کرد. این موضوع ممکن است تأثیر مادرش، اللا استک، برای موفق شدن را نشان دهد که نیروی محرکهٔ سالیوان محسوب می‌شود. سالیوان به هنگام ورود به دانشکدهٔ پزشکی، هری فرانسیس سالیوان، یا ایچ. اف. سالیوان نام داشت (به او در ۱۳ سالگی اسم فرانسیس داده شده، که با موافقت وی همراه بود). بعدها او انواع ترکیبها را امتحان کرد، مثل هری اِف. سالیوان یا فقط هری سالیوان خالی. اما سرانجام فرانسیس را کنار گذاشت و نام مادریش، استک، را به جای آن گذاشت. او در سردرگمی در هویت، با اریکسون همدرد بود.
سالیوان در مدرسه هیچ دوستی نداشت، مستاصلانه محتاج توجه معلمان، و دانش آموز بسیار ممتازی بود. او یک بورس تحصیلی از ایالت نیویورک دریافت کرد و به تحصیل در دانشگاه کورنل مشغول شد. در هفته‌های آخر ترم دوم، او را به مدت یک ترم از تحصیل معلق کردند. علت آن دو چیز بود. اولاً نمرات وی به شدت افت کرده بود؛ و ثانیاً، به همراه عده‌ای از دیگر دانشجویان، به‌طور غیرقانونی و از طریق پست، به خرید و فروش مواد شیمیایی می‌پرداخت. با این که شواهد نشان می‌داد که نقش وی در این کار، جزئی و حاشیه‌ای است، تمام تقصیرها به گردن وی افتاد و او به تقلب پستی محکوم شد.تقلب پستی در قوانین جزایی ایالات متحده آمریکا عبارت است از هر گونه نقشه و توطئه برای به دست آوردن پول یا اشیای گرانبهای دیگر، یا هر نوع خرید و فروش غیرقانونی که در طی اجرای آن، از سیستم پستی سوءاستفاده شود با این که مجازات وی فقط یک ترم تعلیق بود، او هرگز به دانشگاه برنگشت و به مدت دو سال ناپدید شد. بعضی می‌گفتند که او در زندان یا مراکز بازپروری است، اما به نظر می‌رسد که او دوره‌ای از اسکیزوفرنی را تجربه کرده و به خاطر آن مدت کوتاهی هم بستری بوده‌است.
سالیوان، برای این که بتواند در آینده درآمد داشته باشد، می‌خواست پزشکی بخواند. تا شش سال بعد از اخراج از کورنل، سالیوان در شغل‌های گوناگون کار می‌کرد تا بتواند خرج تحصیل در دانشگاه پزشکی CCMSدانشگاهی سطح پائین بود که سالیوان بعدها آن را به «چاپخانهٔ مدرک» تشبیه کرد. را درآورد. این دانشگاه در سال ۱۹۱۷ تعطیل شد، همان سالی که سالیوان مدرک پزشکی خود را گرفت. وی در این دانشگاه سطح پائین، باز هم نمرات سالیوان اکثراً بد بودند. او در تمام این سال‌ها فقط یک A گرفت، و کلکسیونی از انواع و اقسام Dها را جمع‌آوری کرد. به این ترتیب، او در یک دانشگاه بد نمرات بد می‌گرفت.
آموزش ضعیفی که سالیوان در این دانشگاه دریافت کرد آثار سوئی در زندگی او گذاشت. او هرگز یادنگرفت تا خوب بنویسد، و در متدولوژی و تحقیق علمی، به‌طور رسمی آموزش ندید. همچنین، هیچ واحد درسی در روان‌پزشکی در آن دانشگاه نگذراند. بنا بر این، شکافهای زیادی در دانش پزشکی او وجود داشت. با این حال، سالیوان خودش در خارج از کلاس به دنبال یادگیری بود. یک نکتهٔ مثبت نیز ممکن است وجود داشته باشد: کمبود آموزش رسمی ممکن است باعث شده باشد تا او زندانی بعضی نگرشها و پیش ذهنیت‌های تثبیت شده‌ای که آموزش و پرورش رسمی می‌تواند ایجاد کند، نشود.
سالیوان در سی سالگی وارد روان‌پزشکی شد، زمانی که در بیمارستان سنت الیزابت، واشینگتن مشغول به کار شد. بیماران وی سربازانی بودند که از جنگ برگشته و مشکلات روانی پیدا کرده بودند. به گفتهٔ او، استادان واقعی وی، بیمارانش بودند.
سالیوان در ۱۴ ژانویهٔ ۱۹۴۹ در پاریس و در شرایطی اسرارآمیز فوت کرد. او را در اتاقی در یک هتل پیدا کردند که روی زمین افتاده، و داروی‌های قلبش در اطرافش پراکنده شده بود. شایعهٔ خودکشی به سرعت پخش شد، مخصوصاً در زادگاه وی در ایالات متحده آمریکا، که هنوز خودکشی به شدت در آنجا رواج داشت. پزشکان علت مرگ وی را خونریزی مننژیتی دانستند، اما صاحب نظران می‌گویند که ممکن است افکاری که در روز یا روزهای قبل از مرگ به ذهن وی رسیده‌اند در مرگ وی تأثیر داشته‌اند یا حتی باعث آن بوده‌اند. صبح همان روز، وقتی که از خواب برخاسته بود، این واقعیت که آن روز، روز تولد مادرش بود، بدون شک در ذهن وی بوده‌است. همچنین، تا سالگرد وفات یکی از دوستان بسیار عزیزش چند روز بیش نمانده بود. همچنین، حتماً به یادش بوده‌است که لئو استک، یکی از فامیلهایش، چند سال قبل در حمله‌ای مشابه، در یک اتاق در یک هتل، و در ماه ژانویه، مرده‌است. علاوه بر همهٔ اینها، سالیوان در سال ۱۹۳۱ پیش‌بینی کرده بود که در ۵۷ سالگی و به علت پاره شدن سرخرگ مننژیتی خواهد مرد. پیش گویی، به طرز بهت آوری درست از آب درآمد. شاید در ذهن داشتن این چهار رویداد، باعث شده‌است تا رویدادی غیرقابل اجتناب، اندکی سریعتر روی دهد. این معما هرگز حل نخواهد شد، اما یک موضوع واضح است: روان‌پزشکی از مرگ زودرس سالیوان به شدت آسیب دید.
تقطیر خلأ یا تقطیر تحت خلأ یکی از روش‌های آزمایشگاهی و صنعتی برای تقطیر محلول‌های مایع است. در این روش با قرار دادن محلول تحت خلأ، دمای تبخیر مواد پایین‌تر می‌آید. در نتیجه می‌توان مواد را با صرف انرژی گرمایی کمتر از یکدیگر جدا ساخت. تقطیر خلأ برای جداسازی محلول‌هایی که اجزا آن دمای جوش بالایی در فشار اتمسفری دارند، روش مناسبی است.
جمعیت شهرهای استان بوشهر بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ خورشیدی:
برابانتی نام سرود ملی کشور بلژیک است.
O dierbaar België
O heilig land der vaad'ren
Aanvaard ons kracht en het bloed van onze adren,
Nous le jurons tous, tu vivras!
wir schworen'z Dir, o Vaterland!
So blühe froh in võller Schöne,
zu der die Freiheit Kich erzog,
und fortan singen Deime Söhne:
Ohhhhh Yeeeeeesssss!
Ohhhh Yesssss!
Pretty Yesss!
ای بلژیک گرامی
ای سرزمین مقدس نیاکان
دل و جان ما وقف توست
نیروی ما را بپذیر و خون رگ‌هامان را پذیرا باش
در کار و در نبرد، هدف ما باش
شکوفا شو، ای سرزمین، با یکپارچگی گسست‌ناپذیر
همواره از آن خودت باش و بندگی غیر را مکن
پای‌بند به سخنی که بی‌واهمه بر زبانت رانده شود:
از برای پادشاه، از برای آزادی و از برای قانون!
تنهایی شعری است از الا ویلر ویلکاکس، نویسنده و شاعر آمریکایی سده بیستم. این شعر بیشتر به خاطر بیت «بخند تا دنیا به رویت بخندد؛ بگری، و تنها خواهی گریست» در ادبیات آمریکا معروف است.
«تنهایی» که معروف‌ترین شعر الا ویلکاکس است نخستین بار در ۲۵ فوریه ۱۸۸۳ در نشریه «نیویورک سان» منتشر شد. ویلکاکس انگیزه سرودن این شعر را این‌گونه بیان می‌کند که او زمانی که برای شرکت در جشن گشایش فرمانداری مدیسن در ایالت ویسکانسین رفته‌بود در قطار زن جوان سیاه‌پوشی را دید که در صندلی نزدیک به او نشسته و می‌گرید. ویلکاکس به کنار او رفته و تا پایان مسیر او را دلداری می‌دهد. زمانی که ویلکاکس به جشن می‌رسد حس می‌کند که حس شرکت کردن در جشن و شادی به‌کل از وی گرفته شده‌است؛ اما زمانی که چشمش به چهره درخشنده خودش در آینه می‌افتد به یاد بیوه غمگین کوپه قطار افتاده و اینکه دارد در دل به او می‌گوید: «بخند تا دنیا به رویت بخندد؛ بگری، و تنها خواهی گریست.»
الا ویلکاکس این شعر را به نشریه سان فرستاد و برای ارسال آن ۵ دلار از این نشریه دریافت کرد. کمی پس از آن در ماه مه ۱۸۸۳ این شعر در دیوان شعری از او به نام «سروده‌های اشتیاق» (Poems of Passion) انتشار یافت.
Stevenson, Burton Egbert, 1872: Famous single poems and the controversies which have raged around them. Freeport, NY : Books for Libraries Press, [1971]. p. 225-242.
یاسی‌ها () گروهی از مردمان ایرانی ساکن اروپا و از تیره سکاها هستند که در سده سیزدهم به دنبال حمله مغول از سرزمین‌های شرقی‌تر و قفقاز به همراه کومان‌ها راهی دشت مجارستان شدند. یاسی‌ها از دیرباز در ناحیه یاس‌برنی زندگی می‌کنند و تا سده پانزدهم به گویش یاسی از زبان آسی سخن می‌گفتند. امروزه این زبان فراموش شده ولی یاسی‌ها ویژگی‌های فرهنگی-نژادی خود را هنوز نگاه داشته‌اند.http://www.yazd.com/features/Jaszbereny/Jaszberenyyazd.htm
تاکنون تنها نمونه یافت‌شده از زبان یاسی یک صفحه از لغات با ترجمهٔ لاتین آن است که در سال ۱۹۵۷ در پشت یک سند قدیمی در سازمان اسناد ملی مجارستان دیده شد. تاریخ این متن که مربوط به سیزدهم ژانویهٔ ۱۴۲۲ است، با عبارت: «روز به خیر صاحب[مزرعه]» شروع می‌شود و فهرستی از مواد غذایی به همراه معادل لاتین دارد. صاحب نامه احتمالاً برای تهیهٔ مواد به روستای یاس‌فالو رفته‌بوده‌است. ترک‌شناس مجار، دیولا نِمِت با کمک زبان آسی به گویش دیگورون متن را رمزگشایی کرده و یک واژه‌نامه کوچک از اسم‌ها، تعارفات و فرمول ضمائر ملکی تهیه کرده‌است. نسخهٔ چاپی تنها نمونه از این زبان در موزهٔ یاس‌برنی قابل بازدید است.
شاخی که به عنوان سرنا کاربرد داشته و نماد مشترک یاسی‌ها محسوب می‌شود، طبق اسطوره متعلق به یکی سردارانِ مجارستان به نام لِهِل بوده‌است. وی فرماندهٔ و از نوادگاند آرپاد بود و در نبرد لشفلد به سال ۹۵۵ کشته شد. او به همراه فرمانده دیگری به نام بولچو از چهره‌های مشهور یورش به اروپا بودند.
رویدادنامه‌ای تصویری از حدود چهارصد سال بعد، قرن چهاردهم در دربار لایوش یکم روایت این سردار را به عنوان قهرمانی که در بند نیز دست از مبارزه برنداشت، به تصویر کشیده‌است. روایتش آن است که، مجارها به نزدیکی شهر آوگسبورگ، رود لش رسیدند ولی سپاه آلمانی مجارها را شکستی سخت داده و آنان را به طرز بی‌رحمانه‌ای قتل‌عام یا زندانی کردند. لهل و بولچو را نزد اتوی یکم، امپراتور آوردند؛ وی از آنها پرسید: «چرا مجارها چنان رفتار بیرحمانه‌ای علیه مسیحیان دارند»؛ آنها جواب دادند: «ما انتقام خدای متعالیم که به صورت بلا نازل شدیم»؛ آنگاه امپراتور از آنها پرسید چه نوع مرگی را خواهانند؟ لهل پس از این خواست که سرنایش آورده شود تا در آن بدمد؛ پس از آن پاسخ خواهد داد. شاخ به وی داده شد و او قدمی به سوی امپراتور نزدیک شد و چنان با آن بر امپراتور کوبید که در دم جان داد. لهل بر جسم بیجان چنین گفت: «تو در جهان دیگر به من خدمت خواهی کرد». سکاها بر این باور رایج بودند که هرکسی را که در زندگی بکشند در جهان دیگر بردهٔ آنها خواهد شد. هر دو فرمانده پس از این ماجرا به سرعت در رگنسبورگ به دار آویخته شدند. این رویدادنامه به زبان لاتین و با تصاویر تهیه شده و با نام کرونیکون پیکتوم معروف است.
شاخِ منتسب به این روایت اکنون در موزهٔ یاس‌برنی نگاهداری می‌شود. شاخ از عاج فیل ساخته شده، تزئینات بیزانسی مربوط به قرن دوازه دارد و انتهای لب آن پریده شده‌است.
دو لیتر در دو لیتر صلح نمایشی است به نویسندگی و کارگردانی حمیدرضا آذرنگ. این نمایش برنده جایزه بهترین نمایشنامه و آهنگسازی و کاندید بهترین کارگردانی در بخش بین‌الملل سی‌امین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر شد.
بازیگران نمایش عبارتند از: فرزین صابونی، سهیلا صالحی، رامین سیار دشتی، الهام کردا. علاوه بر بازیگران، بهرام شاه محمدلو و راضیه برومند گویندگی متن‌ها را برعهده دارند. آهنگ‌ساز این نمایش مسعود سخاوت دوست است.بروشور نمایش
حمیدرضا آذرنگ، کارگردان این نمایش در یادداشتی می‌نویسد: «دو لیتر در دو لیتر صلح ادامه‌ای است بر نمایشنامه "دو متر در دو متر جنگ" که به شرایط پس از جنگ که در اکثر موارد صلح نام می‌گیرد، می‌پردازد. درقالب فانتزی موحشی که تمام تلاشم آن بود تا هرچه که می‌توانم از تلخی‌اش بکاهم تا شاید آینه‌ای که در مقابل چشمان شماست دردهایتان را یادآور نباشد. آنچه می‌دانم در نهایت آنکه هرچه می‌دوم کمتر می‌رسم…»
مردم سواحلی (به سواحلی: Waswahili) گروهی از بانتوها هستند که در شرق آفریقا به سر می‌برند. این مردم در حوالی کشورهای تانزانیا، زنگبار، کنیا و موزامبیک ساکن هستند. جمعیت سواحلی‌ها در حدود ۱٬۳۲۸٬۰۰۰ نفر می‌باشد.
نام سواحیلی به قومیت و زبان این قوم اطلاق می‌شود و این نام خود ریشه‌ای عربی دارد. واژه سواحیلی به معنی ساکنان سواحل بکار می‌برد و اطلاق این نام بدیشان از آن جهت است که عمده سواحیلی‌ها ساکن کناره‌های غربی اقیانوس هند در قاره آفریقا هستند.
مردم سواحلی بانتو تبار هستند. همچنین آمیختگی زیادی با اقوام عرب و ایرانی داشته‌اند و این تا حدودی ایشان را از سایر اهالی شرق آفریقا متمایز می‌کند. سواحلی‌ها در گذشته دور از قبایل آفریقایی فاصله گرفتند و دلیل آن داشتن روابط بازرگانی و آمیختگی با مردم متمدن نواحی دیگر به ویژه مصری‌ها، عرب‌ها و ایرانیان و نیز هندی‌ها بود. امروزه فرهنگ و هنر سواحیلی‌ها آمیزه‌ای از هنرهای مناطق گوناگون جهان می‌باشد.
اصل و نسب مردمان سواحلی از گذشته یکی از موارد محل بحث پژوهشگران بوده‌است. در تاریخ شفاهی این ناحیه که سینه به سینه نقل شده‌است هم ریشه‌های آفریقایی و هم ریشه‌های آسیایی به چشم می‌خورند. به عنوان مثال، یک متن مبتنی بر سنت شفاهی، تأسیس شهر بندری کیلوا کیسیوانی در ۳۰۰ کیلومتری جنوب دارالسلام تانزانیا را به یک شاهزاده ایرانی نسبت می‌دهد. در «وقایع‌نامه کیلوا» آمده‌است که یک ایرانی به نام «علی‌بن‌حسن شیرازی» اولین بار این شهر را تأسیس می‌کند. ویرانه‌های این شهر اکنون در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد. چاپوروخا کوسیمبا، انسان‌شناس و استاد دانشگاه فلوریدای جنوبی، می‌گوید: «این هیجان‌انگیز است که نتایج مطالعات ژنتیک با تاریخ شفاهی بومی مردم سواحل مطابقت دارد.»
زبان مردم سواحلی به همین نام سواحیلی مشهور است و از خانواده زبان‌های بانتو و زیرگروه زبان‌های نیجر-کنگو است. به دلیل هم‌نشینی و روابط گسترده با عرب‌ها زبان سواحلی وام‌واژه‌های فراوانی را از زبان عربی پذیرفته‌است.Daniel Don Nanjira, African Foreign Policy and Diplomacy: From Antiquity to the 21st Century, ABC-CLIO, 2010, p.114 این زبان در منطقه دریاچه‌های بزرگ آفریقا در میان طبقه شهری رایج است و در شرق آفریقا زبان میانجی محسوب می‌شود. بیشتر گویشوران زبان سواحلی این زبان را به عنوان زبان مادری خود به کار نمی‌برند و از میان کسانی که زبان مادریشان سواحلی‌ست شمار بسیار کمتری سواحیلی‌تبار هستند.Harvey J. Sindima, Religious and political ethics in Africa: a moral inquiry, Greenwood Publishing Group, 1998, page 144
دین اسلام از حدود سده نهم میلادی وارد شرق آفریقا شد. ورود اسلام در این منطقه بر اثر نفوذ مسلمانان عرب و سومالیایی رخ داد. امروزه دین اسلام به عنوان بخشی از هویت قومی سواحیلی‌ها درآمده‌است.Christine Stephanie Nicholls, The Swahili coast: politics, diplomacy and trade on the East African littoral, 1798-1856, Africana Pub. Corp. , 1971
به گزارش رویترز، مطالعه بر روی «دی‌ان‌ای» چند صد ساله، از اجداد پیچیده مردم سواحیلی در آفریقای شرقی رمزگشایی کرده‌است و نشان می‌دهد که چگونه تمدن جهانی مرفه قرون وسطایی به لطف زنان آفریقایی و مردانی که از ایران آمده‌اند، شکل گرفته‌است.
پژوهشگران گفتند که آنها دی‌ان‌ای ۸۰ نفر را در پنج مکان در کنیا و تانزانیا که مربوط به سال‌های ۱۲۵۰ تا ۱۸۰۰ پس از میلاد است را بررسی کردند.
بیش از نیمی از ورودی ژنتیکی در بسیاری از آنها به اجداد زن از سواحل شرقی آفریقا بازمی‌گردد، در حالی سهم قابل توجهی نیز از آسیا بدست آمده‌است که حدود ۹۰ درصد آن از مردان ایرانی و ۱۰ درصد از هند است.
این مطالعه نشان می‌دهد که از حدود ۱۵۰۰ پس از میلاد، بخش عمده‌ای از سهم ژنتیکی آسیایی به منابع عربی منتقل شد.
استر بریل، کارشناس ژنتیک دانشگاه هاروارد، نویسنده ارشد این مطالعه است که در مجله «نیچر» منتشر شده‌است.
به گفته او: «تعصب جنسی درآمیختگی آفریقایی-آسیایی، پرسش‌هایی را در مورد پویایی‌های اجتماعی و نقش‌های جنسیتی ایجاد می‌کند. از یک طرف، شما مردان ایرانی را دارید که با زنان آفریقایی مخلوط می‌شوند، که ممکن است نابرابری‌های اجتماعی را برجسته کند، معمولاً با جمعیت زنانی که وضعیت پایین‌تری دارند.»
استر بریل در ادامه می‌افزاید: «با این حال، در این مورد، از آن‌جا که جمعیت بانتو در شرق آفریقا اغلب متمایل به سمت مادری هستند، زنان آفریقایی احتمالاً استقبال بیشتری در انتخاب شریک زندگی خود برای تشکیل خانواده داشتند، نوعی پیوندهای ازدواج سودمند.»
ادوارد جیمز "تد" هیوز (زادهٔ ۱۷ اوت ۱۹۳۰ – درگذشتهٔ ۱۷ اکتبر ۱۹۹۸) شاعر انگلیسی و نویسندهٔ کودکان که از سال ۱۹۸۴ تا هنگام مرگ دارای عنوان مَلِک‌الشّعرای بریتانیا بوده‌است. وی در رده‌بندی منتقدان مرتباً در ردهٔ بهترین شاعران نسل خود انتخاب می‌شده‌است. در سال ۲۰۰۸ مجلهٔ "تایمز" در فهرست پنجاه نویسندهٔ بزرگ انگلیس از سال ۱۹۴۵، وی را در رتبهٔ چهارم قرار داد.
تد هیوز در ۱۷ اوت ۱۹۳۰ در منطقهٔ یورکشایر به دنیا آمد. اصالت مادرش به ویلیام فریر می‌رسد که در قرن یازدهم به انگلستان وارد شد. پدرش یکی از هفده نفری بود که از یک تیپ جنگی بزرگ در جنگ جهانی اول جان سالم به در برد. هیوز عاشق سوارکاری، شکار، ماهیگیری و شنا بود. او به همراه خانواده‌اش در هفت سالگی به منطقه‌ای در جنوب یورکشایر که طبیعت بسیار زیبایی داشت نقل مکان کرد. طبیعت این منطقه بر اشعار وی تأثیر بسزایی داشت. وی نخستین شعرش «روباه اندیشه» و نخستین داستانش «اسب باران» را با الهام از این منطقه و خاطراتش نوشته است.
در سال ۱۹۴۶ یکی از اشعارش با نام «غرب وحشی» به همراه داستان کوتاهی در مجلهٔ مدرسه به چاپ رسید. در همان سال او برندهٔ بورس تحصیلی دانشگاه پمبروک شد اما تصمیم به گذراندن خدمت سربازی گرفت. در سال ۱۹۵۱ هیوز تحصیل در رشتهٔ ادبیات انگلیسی در کالج پمبروک کمبریج را آغاز کرد. با وجود حمایت و تشویق استادش به علت سیستم خفه و کسل‌کننده دانشگاهی هیچ شعری نسرود و سرانجام در سال سوم به رشته مردم شناسی و باستان‌شناسی تغییر رشته داد که بعدها بر اشعارش تأثیر بسزایی گذاشت. پس از دانشگاه او شغل‌های متفاوتی از جمله باغبانی، کار در باغ وحش و نگهبانی شب را تجربه کرد.
در سال ۱۹۵۶ در یک مهمانی که به مناسبت مجلهٔ بوتولف برگزار و چهار شعر از هیوز در آن چاپ شده بود با سیلویا پلات شاعر آمریکایی که در حال تحصیل در دانشگاه کمبریج بود آشنا شد. چهار ماه بعد آن‌ها در شانزدهم ژوئن ۱۹۵۶ ازدواج کردند. شانزدهم ژوئن بخاطر علاقهٔ هردوی آن‌ها به جیمز جویس انتخاب شده بود. این زوج ادبی پس از مدتی به آمریکا نقل مکان کردند. در این زمان سیلویا پلات در دانشگاه آلما تدریس می‌کرد. در سال ۱۹۵۸آن‌ها لئونارد باسکین را ملاقات کردند که بعدها تعداد زیادی از کتاب‌های تد هیوز را تصویرسازی کرد. آن‌ها پس از دو سال به انگلستان بازگشتند. در سال ۱۹۶۰ مجموعه شعر لپرکال به چاپ رساند و جایزهٔ هاوترندن را که به آثاری با ادبیات تخیلی تعلق می‌گرفت را برد. هیوز پس از این جایزه به صورت جدی به بررسی اسطوره‌ها و روش‌های درونی آن‌ها و چگونگی التیام دوگانگی روان انسان از طریق تخیل پرداخت و شعر زبان این کار بود.
هیوز و پلات دارای دو فرزند به نام‌های فریدا ربکا (۱۹۶۰) و نیکولاس فرر (۱۹۶۲) شدند. پس از رابطهٔ عاشقانهٔ تد هیوز و آسیا وویل در تابستان ۱۹۶۲ زندگی او و سیلویا دچار مشکل شد و سرانجام در پاییز همان سال از یکدیگر جدا شدند.
در یازدهم فوریه ۱۹۶۳ سیلویا خودکشی کرد و تعدادی از فمینیست‌ها علت این عمل را خیانت و رفتار تد هیوز می‌دانستند. طرفداران سیلویا پلات بارها عنوان تد هیوز را از روی سنگ قبر او کندند. حملهٔ این افراد تا آنجا پیش رفت که رابین مورگان شاعر فمینیست رادیکال در شعر «تفهیم اتهام» علناً تد هیوز را قاتل سیلویا خواند.
پس از مرگ سیلویا پلات او دو شعر «زوزهٔ گرگ‌ها» و «نغمهٔ موش» را سرود و تا سه سال هیچ شعری ننوشت. در مجموعه شعر «نامه‌های تولد» که در سال ۱۹۹۸ به چاپ رسید او سکوت چندین سالهٔ خود را شکست. تد هیوز در این اشعار رابطهٔ خود و سیلویا و رفتارش را شرح می‌دهد. در سال ۲۰۱۰ در روز جهانی شعر، «آخرین نامه» که در آن سه روز منتهی به خودکشی سیلویا را شرح می‌دهد در مجلهٔ نیواستیتسمن به چاپ رسید.
شش سال پس از خودکشی سیلویا، آسیا وویل نیز به زندگی خود پایان داد و به همراه خود، فرزندش را نیز کشت. این ضربهٔ سهمگینی برای تد هیوز بود. کسانی که تد هیوز را عامل خودکشی سیلویا می‌دانستند با خودکشی آسیا بار دیگر بر گفتهٔ خود پافشاری کردند.
در اوت ۱۹۷۰ هیوز با کارول اورچرد که پرستار بود ازدواج کرد و تا زمان مرگ در کنار او ماند. آن‌ها در خانه‌ای که در غرب یورکشایر خریداری کرده بودند زندگی کردند. در همان سال کتاب «کلاغ» که شناخته شده‌ترین اثر تد هیوز است با نقاشی‌هایی از کلاغ که توسط لئونارد باسکین کشیده شده بود به چاپ رسید. تد هیوز در ۲۸ اکتبر ۱۹۹۸ به علت ابتلا به سرطان روده در گذشت.
در سال ۲۰۰۹ این جایزه با اجازهٔ کارول هیوز تأسیس شد. انجمن شعر در این باره می‌گوید: «این جایزه به افتخار تد هیوز، ملک الشعرا، یکی از بزرگترین شاعرهای قرن بیستم هم برای کودکان و هم بزرگسالان می‌باشد.»
دیلی تلگراف - آوریل ۲۰۰۴
سایت شخصی تد هیوز
روزشمار زندگی تد هیوز
شایسته، محمد صادق. «تد هیوز: شاعر حاشیه‌ها». همشهری جوان، ۱ آبان ۱۳۸۹، شماره ۲۸۳
رولو مِی روان‌شناس آمریکایی بود که جزو نظریه پردازان اصلی در رویکرد انسان گرا و اگزیستانسیالیست به شخصیت محسوب می‌شود.
رولو می در ۲۱ آوریل ۱۹۰۹ در اِیدا، اوهایو متولد شد، اما بیشتر کودکی خود را در مارین سیتی در میشیگان سپری کرد. مِی لیسانس خود در هنرهای زیبا را در سال ۱۹۳۰ دریافت کرد، و بعد از آن، به عنوان یک نقاش و معلم دوره‌گرد، به دور اروپا سفر کرد. در این مدت، به یکی از کلاسهای تابستانی آلفرد آدلر رفت. او آدلر را دوست داشت اما نظریه اش را به نوعی، بیش از حد ساده انگارانه می‌دانست.
مِی به آمریکا برگشت تا در ۱۹۳۹ از UTS در نیویورک، مدرک الهیات بگیرد. در آنجا بود که با مکتب اگزیستانسیالیسم آشنا شد. اما بعداً به روان‌شناسی علاقه‌مند شد و در انستیتو WAWI به یادگیری روانکاوی مشغول شد. در آنجا بود که با فروم و سالیوان آشنا شد و تحت تأثیر آن‌ها قرار گرفت. می مطب خصوصی خود را در ۱۹۴۶ دایر کرد، و اولین مدرک دکتری در روان‌شناسی بالینی در تاریخ دانشگاه کلمبیا را دریافت کرد.
مِی در ۳۸ سالگی به بیماری سل مبتلا شد، و جنگ او با این بیماری، به نقطهٔ عطفی در زندگی وی تبدیل شد. در آن زمان، پزشکی زیاد پیشرفت نکرده بود و بنابراین، رولو می‌ساعت به ساعت و روز به روز، در یک بیمارستان در نیویورک، منتظر اعلام این موضوع بود که آیا به سلامت بازخواهد گشت، معلول خواهد شد، یا خواهد مرد. مِی مقدار زیادی از وقت خود را به مطالعه پرداخت، و یک کشف شگفت‌انگیز کرد: اضطراب عمیق خودش، در مقایسه با سازه‌ای مکانیکی و متافیزیکی به نام «لیبیدو»، ارتباط بیشتری با «نبود» (مرگ، عدم وجود) داشت. خوشبختانه، مِی از بیماری خود جان سالم به در برد، اما رویکرد روانکاوی وی، از بین رفت. مابقی عمر مِی به رویکرد اگزیستانسیال به شخصیت، اختصاص داده شد.
آثار مِی شامل چند کتاب، از جمله کتاب «عشق و اراده»، و تعداد زیادی مقاله‌است. علاوه بر فعالیت در مطب خصوصی خود، به تدریس در هاروارد، یِیل، پرینستون، کلمبیا، دارتموث، واسر، دانشگاه نیویورک، و NSSR. رولو مِی در اکتبر ۱۹۹۴، به علت ایست قلبی در تیبورن، کالیفرنیا، درگذشت.
رولو می ۴ نوع عشق را در سنت غرب مشخص کرد: میل جنسی، اروس، فیلیا، و مهرورزی.
میل جنسی:
میل جنسی نوعی کارکرد زیستی است که می‌توان آن را از طریق آمیزش جنسی یا روش‌های دیگر آزاد کردن تنش جنسی ارضا کرد. گرچه میل جنسی در جوامع مدرن غربی بی‌ارزش شده‌است، اما هنوز نیروی تولید مثل است، سایقی که به نژاد تداوم می‌بخشد و منبع شدیدترین لذت و فراگیرترین اضطراب انسان است. می معتقد بود که در دوران باستان، میل جنسی درست مثل خوردن و خوابیدن مسلم انگاشته می‌شد. در عصر نوین، میل جنسی مشکل ساز شده‌است. اولاً، در دورهٔ ویکتوریایی، جوامع غربی عموماً احساس‌های جنسی را انکار می‌کردند، و میل جنسی در مصاحبت با فرهنگ و با نزاکت موضوع گفتگو نبود. بعداً، در دههٔ ۱۹۲۰، افراد علیه این بازداری جنسی واکنش نشان دادند؛ میل جنسی ناگهان علنی شد و بیش تر جوامع غربی به آن دل‌مشغول شدند. می خاطر نشان ساخت که جامعه از دوره‌ای که میل جنسی آکنده از گناه و اضطراب بود به سمت دوره ای پیش رفت که گناه و اضطرابی به همراه ندارد.
اروس:
میل جنسی نیازی فیزیولوژیکی است که از طریق آزاد شدن تنش ارضا می‌شود اما اروس میل روانی است که از طریق پیوند با دوام با فردی عزیز آفریده می‌شود. اروس عشق ورزیدن است و میل جنسی تحریک کردن اندام هاست. اروس میل به برقراری وحدت با دوام است و میل جنسی میل به تجربه کردن لذت است.
فیلیا:
رهایی میل جنسی است که براساس فیلیا قرار دارد. یعنی دوستی صمیمانهٔ غیرجنسی بین دو نفر. فیلیا را نمی‌توان به عجله واداشت بلکه رشد کردن و پرورش یافتن آن به زمان نیاز دارد. پرورش عشق تدریجی بین خواهر و برادرها یا بین دوستان همیشگی نمونه‌ای از فیلیاست. فیلیا به جز پذیرفتن فردی که برای ما عزیز است، بودن با او و خوشحال کردن او، ما را به چیز دیگری ملزم نمی‌کند. فیلیا، دوستی در ساده‌ترین حالت است.
مهرورزی:
همانگونه که اروس به فیلیا وابسته است، فیلیا نیز به مهرورزی نیاز دارد. خود می مهرورزی را به این صورت تعریف کرد: محترم شمردن دیگری و علاقه به رفاه او بدون هرگونه نفعی که بتوان از آن به دست آورد. عشق بی طرفانه، مانند عشق خدا به انسان.
مهرورزی عشق نوع‌دوستانه است. این عشق، نوعی عشق معنوی است که به رفتارها یا ویژگی‌های طرف مقابل وابسته نیست بلکه نامشروط است.
ماده گربه (La Chatte) نام رمانی ازکولت نویسنده فرانسوی است که در سال ۱۹۳۳ منتشر شد.
داستان کتاب دربارهٔ عشق الن ( Alain) به گربه‌اش است که بعد از ازدواج نیز آنچنان قوی است که حسادت همسرش را بر می‌انگیزد، داستان بیشتر در مورد الن است و اینکه همچنان در دوران کودکی خود باقی مانده‌است. در طول داستان کامی (Camille Malmert) که به گربه حسادت می‌کند سعی می‌کند با پرت کردن گربه از بالکن او را بکشد ولی گربه زنده می‌ماند و الن بعد از مطلع شدن از ماجرا کامی را ترک می‌کند و با گربه‌اش به خانه مادرش بازمی‌گردد.
گربه ماده( LaChatte)
نماد گل زنبق یا فلُر-دُ-لیس شکلی شبیه گل زنبق است که به‌عنوان نشان خانوادگی، سلطنتی، ارتشی، سیاسی، مذهبی یا قسمتی از پرچم استفاده می‌شود. به‌کارگیری این نماد در بسیاری از کشورهای جهان به‌خصوص در اروپا از قرن‌های پیش متداول بوده و امروزه نیز به‌عنوان نماد سیاسی و مذهبی و ورزشی کاربرد دارد.Michel Pastoureau, "Heraldry: Its Origins and Meaning", Francisca Garvie trans. (Thames and Hudson 1997), , p.  98.
باوجودی که عقیدهٔ عده‌ای بر این است که این نماد از شکل سرنیزه یا دو تبرزین به‌هم‌چسبیده تشکیل شده، اما درحقیقت این نماد از نام گل lis یا Iris گرفته شده و شکل تزئینی از گونه iris pseudacorus یا زنبق زرد است. به‌کارگیری این نماد در تمدن‌های مختلف و از قرون باستان رایج بوده و در نقاشی‌ها و صنایع دستی ناحیه بین‌النهرین، ظروف مصر باستان، حتی ظروف گلی یونان و ساسانیان و زمان خلفای عباسی دیده شده‌است.
از این نماد به‌طور گسترده توسط دودمانهای سلطنتی مختلف به‌عنوان نشان خانوادگی یا سلطنتی استفاده شده‌است. سکه‌های مربوط به سرزمین گل در دوران امپراتوری رم (امروز: فرانسه، بلژیک، لوکزامبورگ) علامت‌هایی شبیه گل زنبق داشت.Michel Pastoureau, "Heraldry: its origins and meaning" p.99
در قرن ۱۲ میلادی این نماد نشان رسمی پادشاهان دودمان کاپتی فرانسه بود. پادشاهان این دودمان ادعا می‌کردند که این نماد به پادشاه کلویس اول (۴۹۳ میلادی) توسط فرشتگان آسمانی هدیه شده و از وی به دودمان آنها رسیده‌است.Webster online Dictionary
پادشاهان دوران آخر پادشاهی فرانسه، مانند لوئی ششم و هفتم از این نماد در نشان‌های خانوادگی و مراسم رسمی استفاده می‌کردند.Fox-Davies, "A Complete Guide to Heraldry" p274
در ۱۸۷۰ میلادی پس از فروپاشی امپراتوری دوم، وقتی به هانری کنت شامبورد پیشنهاد شد شاه شود او در صورتی حاضر به اینکار شد که پرچم فرانسه از فرم سه رنگ به سفید با نماد زنبق تبدیل گردد.
در انگلستان واسکاتلند نیز این نماد جزء نشان‌های خانوادگی و زینت‌بخش تاج و جواهرات سلطنتی بود. در دوک‌نشینهای فلورانس، پارما، و توسکانی ایتالیا این نماد به‌صورت کامل با گلبرگ و پرچم در نشان‌های خانوادگی دیده می‌شود.Hall, James (1974). "Dictionary of Subjects & Symbols in Art". Harper & Row. . p.124.
آثار این نماد در نشان‌های حکومت‌های بوسنی و هرزگوین و رومانی نیز وجود داشته‌است.
این نماد از دریاها عبور کرده و وارد دنیای جدید شده و به‌خصوص در مستعمره‌های پیشین فرانسه گسترش یافته‌است. در نشان‌های خانوادگی کانادایی، در پرچم ایالت کبک در دیترویت و نیواورلئان خودش را نشان داده‌است. در سال ۲۰۰۸ فرماندار لوئیزیانا موافقت نامه‌ای امضا نمود و نماد زنبق را جزء علائم رسمی اداری ایالت قرار داد.
در قرون وسطی این نماد با هنر مسیحی آمیخته شده بود. بنا به گفته تاریخدانان، در ابتدا هرجا که تصویری از مسیح بود این نماد نیز همراه آن وجود داشت و نشانه تثلیث و سه گانگی مقدس بود، ولی بتدریج در آثار هنری نماد به علامت مریم مقدس تبدیل گشت و نشان دهنده پاکی و تقدس گردید.
در آثار نقاشان و ویترای سازان آن عصر مانند نقاشان ایتالیائی مثل Lippi و Butticelli نیز نماد گل زنبق به وفور دیده می‌شود و اشاره‌ای به سه عامل ایمان، خرد، و دلیری دارد.
در معماری نیز همانند سایر هنرها آثار باقی مانده نشان دهنده استفاده وسیع از این نماد است. نمونه هائی از آن را در برج و باروهای مسجد سلطان حسن قاهره (قرن۱۴ میلادی) و درها و تزئین‌های بعضی از معابد هند، و اکثر کلیساهای دوران قرون وسطی می‌توان دید.
در دوران معاصر، گروه‌های زیر از نماد زنبق در نشان‌های خود استفاده کرده‌اند:
در بسیاری از آثار نویسندگان مشهور نام این نماد برده شده‌است:
Wikipedia contributors, "Fleur-de-lis," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Fleur-de-lis&oldid=487288939 (accessed April 18, 2012).
رالف آکه میکائیل نیکویست (؛ زاده ۸ نوامبر ۱۹۶۰ - درگذشته ۲۷ ژوئن ۲۰۱۷) بازیگر سوئدی بود.
او در سن ۵۶ سالگی بر اثر سرطان ریه درگذشت.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به فیلم‌های "همسایه"، "زنی که رؤیای مردی را داشت"، "قاتل شکارچی"، "جان ویک"، ""، "دختری با خالکوبی اژدها"، "کورسک" و "فرانک و لولا" اشاره کرد.
سامولی کاسیمیر آدلمن (زاده ۲۱ ژوئیه ۱۹۶۸) بازیگر و خواننده فنلاندی است.
از فیلم‌های او می‌توان به "هلسینکی"، ""، "جنگ زمستان"، "شاهدخت"، "جاده شمال" و "رولو و روح جنگل" اشاره کرد.
آتشفشان‌شناسی، شاخه‌ای علمی است که بررسی آتشفشان‌ها می‌پردازد.
یک آتشفشان‌شناس یک زمین‌شناس است که به پژوهش در زمینه‌های مرتبط با فرآیندهای درگیر در تشکیل و فوران‌های آتشفشانها و نیز فوران‌های گذشتهٔ آن‌ها در زمینه آتشفشان‌شناسی می‌پردازد. آتشفشان‌شناسان برای دیدن فوران‌های آتشفشانی، گردآوری محصولات فورانی از جمله آذرآوار (همچون خاکستر آتشفشانی یا سنگ پا), سنگ و نمونه‌های گدازه‌ای مرتباً به بازدید از آتشفشان‌ها و به ویژه آتشفشان‌های فعال می‌پردازند.
دیگ جن سوراخی در نزدیکی ساحل دریا است که در سقفی غاری شکل تشکیل شده و از داخل آن هوا و احتمالاً آب بوسیله کشندی در حال بالا آمدن بوده و غالباً همراه با فشار است.
دیل یک دره جنگلی کوچک است. دیل‌ها دره‌هایی باز و پهن هستند و عمدتاً در شمال انگلستان و جنوب اسکاتلند و دیگر نقاط اروپایی دیده می‌شوند.
ایل‌بیگ به دومین شخصِ مهم پس از خان، در رده‌بندیِ سازمانیِ ایل گفته می‌شود.
"ایل بیگی." [بَ / بِ ] (ترکی، اِ مرکب) رهبر ایل. رئیس ایل و در رتبه دون ایلخانی. (یادداشت به خط مؤلف [دهخدا]).لغت‌نامهٔ دهخدا. مؤسسهٔ انتشارات و چاپ دانشگاه تهران.
پس از سرکردهٔ ایل که از نظر سیاسی و نظامی فرماندهٔ کل ایل به شمار می‌آمد، مقام ایل‌بیگی قرار داشت. افراد منصوب به این شغل از سوی سرکرده معرفی می‌شدند و هر بخش از ایل دارای یک ایل‌بیگی بود. گفتنی است که مدت‌ها دو بخش ایل، سرکرده‌ای جداگانه داشت که آن نیز بنا به اوضاع و مقتضیات زمان پیش آمده بود؛ ولی ایل‌بیگی‌های هر بخش و بعضی از طایفه‌ها اشخاص جداگانه‌ای بودند که تحت امر سرکرده به انجام وظیفه اشتغال داشتند. پس از ایل‌بیگی‌ها که رؤسای بخش به شمار می‌آمدند، کدخدایان بالاترین مقام در طایفه‌ها بودند، آن‌ها زیر نظر ایل‌بیگی‌ها با اختیار کافی به انجام وظیفه مشغول بودند...محیط، هرمز. تاریخ شفاهی ایل شاهسون بغدادی به روایت فتح‌السلطان. نشر نگارینه 1392 تهران. ص 252
زغال بیتومینه زغال سنگی سیاه و براق است که گاهی تحت عنوان آشنای زغال خانگی از آن نام برده می‌شود و برحسب تقسیم بندی انواع زغال سنگ، نوع مرغوب است یعنی محتوای کربنی بیشتر از لیگنیت ولی کمتر از آنتراسیت دارد. این زغال فراوان‌ترین و مهم‌ترین نوع زغال سنگ است و بر حسب مورد استعمال نام گذاری شده‌است. بعد از اینکه لیگنیت تشکیل و متراکم شد، زغال سنگ مرغوب تری به نام بیتومینه به وجود می آید.
زمین قابل کشت زمینی است که برای شخم زدن مناسب است، چنانکه از زمین چراگاهی و زمین جنگلی دائمی جدا می‌باشد.
سامانه زهکشی یا سیستم زهکشی در دانش ژئومورفولوژی به الگوی شکل گرفته توسط جریان‌های آب، رودخانه‌ها و دریاچه‌ها در یک حوضه آبریز گفته می‌شود. توپوگرافی منطقه و سست یا سخت بودن سنگ‌ها از عوامل تعیین‌کننده الگوی زهکشی به‌شمار می‌روند.
معمول‌ترین الگوی زهکشی، الگوی شاخه درختی و داربستی است.
نوع الگوی زهکشی ممکن است، شکل حوضه را نیز تعیین کند، به عنوان مثال شبکه زهکشی شاخه درختی، اغلب حوضه‌های قلب شکل یا پر شکل را تشکیل می‌دهد.
نوعی زهکشی است که وقتی یک پی رود تعدادی رودهای فرعی دریافت می‌کند که به نوبه خود توسط شاخه‌های فرعی کوچکتر تغذیه می‌شوند.
در زمین‌های همگون، هموار یا با شیب ملایم، به‌ویژه در زمین‌هایی که واحدهای سنگی و رسوبی به‌طور افقی قرار گرفته‌اند، معمولاً شبکه زهکشی از نوع درختی شکل است.
زمانی که ساختار داخل زمین، یعنی طرز قرارگیری لایه‌ها و کج شدگی آنها دارای خصوصیات موازی است، الگوی جریان آبها نیز از این ویژگی ساختار زمین تبعیت می‌کند، بنابراین شبکه زهکشی تشکیل شده بر روی سطح زمین بیشتر از نوع زهکشی موازی خواهد بود. بر روی دامنه‌های پر شیب و اشکال طویل نیز می‌توان چنین الگویی مشاهده کرد.
الگوی زهکشی داربستی اغلب بر روی سنگهای رسوبی چین خورده و بر روی لایه‌های کج شده تشکیل می‌گردد که چنین واحدهایی دارای فرورفتگی‌هایی عمیق یا سطوحی با ذره‌های موازی هستند. حوضه‌های زهکشی دارای ان الگو، معمولاً باریک و مستطیلی شکل هستند. در این نوع الگو، شاخابهای فرعی به صورت عمود و با زاویه ۹۰ درجه به آبراهه اصلی متصل می‌شوند.
منطقه ای که شامل تعداد زیادی از شکستگی‌های مستطیل شکل است، به تبعیت از این ویژگی، الگوی شبکه زهکشی آن نیز مستطیلی است. در این نوع الگو، آبراهه‌ها تحت زاویه ای ۹۰ درجه همدیگر را قطع می‌کنند. این الگو نیز تقریباً مشابه با الگوی داربستی است اما جهت‌گیری آبراهه‌ها در این نوع، متفاوت از نوع داربستی است.
آبهایی که از گنبدهای آتشفشانی منشأ می‌گیرند و به صورت واگرا به اطراف جاری گردند، الگوی زهکشی شعاعی را تشکیل می‌دهند. معمولاً گنبدهای آتشفشانی یا توده‌های برجسته متشکل از مواد فرسایش پذیر، می‌توانند منجر به تشکیل چنین الگویی گردند.
سکه‌های یک گرمی همان گونه که از نامش پیداست سکه‌های طلا با وزن تقریباً یک گرم است که در سال‌های اخیر به بازار سکهٔ ایران افزوده شده‌است.
در تاریخ 18مرداد 1386که مصادف با پنجاهمین سالگرد بنیان‌گذاری بانک مرکزی ایران بود، از اولین سکه یک گرمی ضرب شده در ایران توسط رئیس بانک مرکزی رونمایی شد. اما تا زمان ورود انبوه این سکه به بازار حدود شش ماه زمان سپری شد و سرانجام در 18 بهمن 1386پای سکه‌های جدید طلای بانک مرکزی به بازار سکهٔ ایران باز شد.
عیار این سکه‌ها همانند سایر سکه‌های واقعی ۹۰۰ در ۱۰۰۰ و وزن آن‌ها ۱٫۰۱ گرم و قطرشان ۱۳٫۳ میلی‌متر است.
از نکات قابل توجه این سری از سکه‌ها عرضه آن‌ها به شکل بسته‌بندی وکیوم با رعایت مسائل ایمنی است. اندازه بسته‌بندی این سکه‌ها ۵۵ در ۹۵ میلی‌متر و کاغذ آن‌ها نیز دارای واتر مارک مواج و الیاف نامرئی فلورسنتی رنگی است. تمامی مراحل بسته‌بندی سکه توسط بانک مرکزی صورت گرفته و اساساً خرید و فروش آن بدون این بسته‌بندی کاملاً غیر متعارف است. حذف یا باز نمودن این بسته‌بندی منجر به کاهش قیمت این سکه‌ها می‌شود.
مرکب به کار رفته در بسته‌بندی این سکه‌ها فلورسنت و حرارتی (ترمو) و طرح ناقص گل شمسه وسط گل‌های ختایی در گوشه‌های آن حک شده‌است.
بر یک روی این سکه‌ها تصویر روح‌الله خمینی و بر روی دیگر آن نگاره‌ای گرافیکی از کلمه علی و در زیر آن عبارت بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران نقش بسته‌است.
از ویژگی‌های دیگر سکه‌های یک گرمی این است که برخلاف سایر سکه‌های رایج در بازار، تاریخ ضرب بر روی آن حک نشده‌است. بانک مرکزی دلیل این امر را جلوگیری از پیدایش اختلاف نرخ سکه بر اساس سال ضرب آن عنوان نموده‌است.