moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
او دانش‌آموختهٔ دانشگاه نیویورک و شهرتش به‌واسطهٔ فعالیت‌هایش در زمینهٔ سریالیسم و موسیقی الکترونیک بود. وی در آغاز به تحصیل در ریاضیات در «دانشگاه پنسیلوانیا» پرداخت، اما آنرا نیمه‌تمام رها کرد و به تحصیلات آکادمیک در رشتهٔ موسیقی روی آورد و بعدها استاد همین رشته در «دانشگاه پرینستون» و «مدرسه جولیارد» شد. با این‌حال، میلتون بابیت از ریاضیات دست نکشید و در دوران جنگ جهانی دوم مشغول انجام تحقیقات ریاضی در واشنگتن دی‌سی بود.
میلتون بابیت از اعضای فرهنگستان هنر و علوم آمریکا، از برندگان کمک‌هزینه گوگنهایم و همچنین عضو افتخاری «آکادمی سلطنتی موسیقی» بود.
کلیسای گریگور لوساووریچ مقدس در منطقه مجیدیه تهران، خیابان شانزده متری اول، کوچه جمشید رویان واقع و در سال ۱۹۸۳ میلادی ساخته شده‌است.
زمین کلیسا در سال ۱۳۵۴ خورشیدی (۱۹۷۵ میلادی) با کمک‌های مالی ارمنی‌های ساکن این محله و از طریق شورای خلیفه گری ارامنه تهران خریداری گردید. هزینه کامل ساخت کلیسا را فرد خیری به نام «گریگور ملیکیان» عهده‌دار گردید و معمار آن «ژیرایر سیمونیان» بود و در سال ۱۳۶۲ خورشیدی (۱۹۸۳ میلادی) کار ساخت بنا به پایان رسید.
ریزوئید برآمدگی مو مانند ساده است که از سلول‌های اپیدرمی پایین سرخس به بسترش متصل است. آنها در ساختار و عملکرد شبیه به ریشه موها در دیگر گیاهان هستند. (گیاهان عروقی)ریزوئید از سلول‌های تک تشکیل شده، در حالی که ریشه اندام چند سلولی متشکل از بافت‌های متعدد است.ریزویید بخشی از ساختار گامتوفیتی سرخس به نام پروتال است که هاپلویید میباشد.حرکت آب در ریزوئیدها مثل حرکت آب در مویرگ هاست و تنها شباهت آن با عملکرد ریشه کشنده بودن آن است.در جلبکها رشته‌هایی مثل ریزوئید وجود دارد که باعث می‌شوند که جلبک به سطوح مختلف بچسپد و به زندگی بپردازد. قارچ‌ها نیز رشته‌هایی به اسم ریسه دارند که مثل ریزوئیدها عمل می‌کند.ویکی‌پدیا انگلیسی
ریزوئیدها عمدتا آب را با عمل مویرگی جذب می‌کنند. حرکت آب معمولا از بین رشته‌های ریزوئید است اما در برخی ریزوئیدها مثل بریوفیت‌ها آب از داخل ریزوئیدها جذب می‌شود.
در گیاهان زمینی، ریزوئیدها تریکومی هستند که گیاه را به زمین متصل می‌کنند. در جگرواشان، آن‌ها وجود ندارند یا تک سلولی هستند، اما در خزه ها به شکل چند سلولی دیده می‌شوند. در گیاهان آوندی به آن‌ها "موهای ریشه" می‌گویند و می‌توانند تک سلولی یا چند سلولی باشند.
در جلبک‌های خاص، یک سیستم ریزوئیدی گسترده وجود دارد که به جلبک اجازه می‌دهد تا خود را به یک بستر شنی متصل کند که از آن می‌تواند مواد مغذی را جذب کند. با این حال، گونه‌های شناور آزاد میکروسکوپی اصلاً ریزوئید ندارند.
در قارچ‌ها، ریزوئیدها هایف‌های شاخه‌دار کوچکی هستند که از استولون‌هایی که قارچ را به زیرلایه متصل می‌کنند (جایی که آنزیم‌های گوارشی آزاد می‌کنند و مواد آلی هضم شده را جذب می‌کنند) رشد می‌کنند. به همین دلیل است که قارچ ها را هتروتروف می نامند.
میلاد خالقی‌منش (Milad Khaleghimanesh) (زادهٔ ۲۷ اسفند ۱۳۶۵ خورشیدی در مشهد و رئیس هیات مدیره انجمن مستندسازان سینمای ایران است. همچنین از سال ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۸ دبیر این انجمن بوده است. او همچنین عضو انجمن صنفی کارگردانان مستند و خانه سینماست.
مستندهای «این زمین خوردنی نیست» و «گربه‌های ناآرام» از مشهورترین فیلم‌هایی است که وی کارگردانی آن را انجام داده‌است.
او تحصیلات خود را در رشتهٔ مهندسی نرم‌افزار کامپیوتر در دانشگاه شهید رجایی تهران در سال ۱۳۹۰ خورشیدی به پایان رساند و هم‌زمان با تحصیل در دانشگاه برای گذراندن دوره فیلمسازی به کانون سینماگران جوان رفت، در همان زمان به کار تدوین و صداگذاری در تلویزیون نیز مشغول شد.
مستند «وقتی زمین می‌لرزد» دربارهٔ زلزلهٔ تهران به کارگردانی (امیرحسن ندایی) از مستندهای مهمی است که وی تدوین و صداگذاری آن را انجام داده‌است.
پس از آن با تدوین «فیلم مظنونین» به کارگردانی (جعفر سلطانی) و نویسندگی (سعید سلطانی) به دنیای فیلم‌های بلند داستانی وارد شد.
فیلم‌های «زنجیرهایی که پاره نمی‌شوند» به کارگردانی (داریوش جهانگیری) و نفس عمیق به کارگردانی (حسن نوری) از دیگر فیلمهایی است که او تدوین و صداگذاری آن را انجام است.
وی همچنین با سریالهایی نظیر «مدرسه نیلوفری» به کارگردانی امیر سلطان احمدی و «فصل دوستی» به کارگردانی (سمیه عبدالله زاده) به تدوین و صداگذاری سریالهای تلویزیونی نیز پرداخته‌است.
او فعالیت خود در عرصهٔ کارگردانی فیلمهای مستند را در سال ۱۳۹۰ خورشیدی با کارگردانی مستندهای تلویزیونی آغاز کرد.
مجموعه «مستند شوکران» با حضور (هومن سیدی، پولاد کیمیایی و علی اوسیوند) از جمله مستندهای پخش شده وی در سال ۱۳۹۳ خورشیدی از شبکه ۳ سیما می‌باشد.
«مستندهای مادر، دوردست‌ترین جای جهان، زیر پوست شهر و تخلیه هیجان» از مشهورترین فیلمهایی ست که وی کارگردانی آن را بر عهده داشته‌است.
میلاد خالقی‌منش همچنین در سال ۱۳۹۸ مدیر جشنواره‌ی بین‌المللی کرونا و من؛ یک روایت تصویری به دبیری پیروز کلانتری بود.
میلاد خالقی منش در سال ۱۳۹۴ خورشیدی با مستند «گربه‌های ناآرام» به بخش مسابقه ملی نهمین جشنواره بین‌المللی سینما حقیقت راه یافت.
وی در این دورهٔ جشنواره با ۵ اثر به عنوان رکورددار کارگردانی فیلم مستند در جشنواره شناخته شد.
او در مصاحبه با رادیو اینترنتی تیوال و همچنین خبرگزاری صبا به نحوهٔ انتخاب فیلم‌ها در جشنواره سینما حقیقت نقدهایی کرده‌است.
در سال ۱۳۹۶ فیلم این زمین خوردنی نیست به عنوان بهترین فیلم از نگاه مردم در جشنواره تلویزیونی مستند شناخته شد.
فیلم این زمین خوردنی نیست در سال ۱۳۹۵ منتخب بخش مسابقه هجدهمین جشن خانه سینما شد.
فیلم دوردست‌ترین جای جهان در سال ۱۳۹۴ نامزد بهترین فیلم مستند جشنواره FICMA مکزیک و برنده بهترین فیلم مستند جشنواره رهایی شد.
(امید بی‌نیاز) منتقد سینما، فیلم «گربه‌های ناآرام» را اثری حسی، شاعرانه، تاریخی و تراژیک خوانده‌است.
مستند «این زمین خوردنی نیست» به کارگردانی او دربارهٔ پرونده زمین خواری در شمال کشور، با حاشیه‌ها و اعتراض (محمدرضا بهرامن)، رئیس هیئت‌مدیره خانه معدن ایران مواجه شد که اعلام کرد:
اورک (یا ارک) () یک هیولای انسان‌نمای خیالی مانند یک گابلین است. اورک‌ها توسط نوشته های فانتزی جی. آر. آر. تالکین، به ویژه "ارباب حلقه‌ها"، وارد استفاده مدرن شدند. در آثار تالکین، اورک‌ها نژادی بی‌رحم، تهاجمی، زشت و بدخواه از هیولاها هستند که در تضاد با الف‌های خیرخواه و در خدمت به یک قدرت شیطانی هستند، هرچند که در حس انسانی اخلاق مشترک هستند. در میان چندین داستان که تا حدودی متناقض هستند، پیشنهادی وجود دارد که آنها یک نژاد فاسد از الف‌ها هستند.
هیولاهای اساطیری با نام‌هایی شبیه به "اورک" را می‌توان در شعر انگلیسی باستان "بیوولف"، در اشعار عصر جدید اولیه، و در داستان‌های عامیانه و افسانه‌های اروپای شمالی یافت. تالکین اظهار داشت که این نام را از "بیوولف" گرفته است. اورک در فهرست موجودات خیالی در دو رمان اواسط دههٔ 1860 چارلز کینگزلی ظاهر می‌شود.
مفهوم تالکین از اورک‌ها در داستان‌های تخیلی نویسندگان دیگر و در بازی‌های ژانرهای مختلف مانند "سیاه‌چال‌ها و اژدهایان"، "" و وارکرفت اقتباس شده‌است.
کلمه لاتین به عنوان ""Orc, þyrs, oððe hel-deofol"" ("گابلین، شبح، یا شیطان جهنمی") در "واژه‌نامه‌های انگلیسی باستان قرن دهم کلئوپاترا" تفسیر شده‌است، که توماس رایت درباره آن نوشت، «اورکوس نام پلوتون، خدای مناطق جهنمی بود، از این رو می‌توانیم به راحتی معنای "hel-deofol" را بفهمیم. "اورک"، در آنگلوساکسون، مانند "ثرز"، به معنای شبح، یا گابلین است».(Repr. Sandpaper Books, 1998 ), Gloss #698: orcus   orc (Épinal); orci   orc (Erfurt).The "Corpus Glossary" (Corpus Christi College MS. 144, late 8th to early 9th century) has the two glosses: ""Orcus", orc" and ""Orcus", ðyrs, hel-diobul. "" "ork" را در زبان هلندی باستان که به هم بسیار نزدیک و مرتبط اند به عنوان "هیولای verslindend" ("هیولا بلعنده") تعریف می‌کند، و به "nork" ("آدم متعصب، کج‌خلق، شرور") به عنوان یک ریشهٔ احتمالی در هلندی باستان اشاره می‌کند.
این اصطلاح فقط یک بار در "بیوولف" به عنوان ترکیب جمع "orcneas"، یکی از قبیله‌هایی که در کنار الف‌ها و اتین‌ها (غول‌ها) توسط خداوند محکوم شده‌اند، استفاده می‌شود:
"Orcneas" در بالا به "ارواح شیطانی" ترجمه شده‌است، اما معنای آن نامشخص است. کلیبر پیشنهاد کرد که از "orc" < L. "orcus" "جهان زیرین" + "neas" "اجساد" تشکیل شده است، که ترجمهٔ "ارواح شیطانی" نتوانست عدالت را در مورد آن رعایت کند.: Orcneas: "evil spirits" does not bring out all the meaning. Orcneas is compounded of orc (from the Lat. orcus "the underworld" or Hades) and neas "corpses". Necromancy was practised among the ancient Germans! به طور کلی فرض بر این است که حاوی یک عنصر "né-"، همزاد با "naus" گوتی و "nár" نورس باستان، هر دو به معنای 'جسد' باشد. کلمه رایج انگلیسی باستان برای جسد "líc" است، اما "né-" در "nebbed" 'تخت جسد' ظاهر می‌شود، و در "dryhtné" 'جسد مرده یک جنگجو'، جایی که "dryht" یک واحد نظامی است. اگر قرار است "orcné*" به عنوان "orcus" 'جسد' تفسیر شود، معنی ممکن است "جسد از Orcus (به معنی جهان زیرین)" باشد، یا "جسد شیطانی"، که به عنوان نوعی هیولای مرده متحرک شناخته می شود.
از هیولایی به نام "Orcus" در کتاب ملکه پریان ۱۵۹۰ اثر ادموند اسپنسر نام برده شده‌است. "فرهنگ انگلیسی آکسفورد" یک "orke" عصر جدید اولیه را، به معنی "Ogre" ثبت کرده‌است، در افسانهٔ ۱۶۵۶ "دون زارا دل فوگو" نوشتهٔ ساموئل هلند، یک پاستیش از عاشقانه‌های اسپانیایی مانند "دن کیشوت"."Orc" Oxford English Dictionary
فرض بر این است که 'orke'/'ogre' از طریق افسانه‌های قاره‌ای به انگلیسی آمده‌است، به ویژه از نویسندهٔ فرانسوی قرن هفدهم، شارل پرو، که بیشتر داستان‌های خود را به عاریت گرفت و "ogre" خود را از نویسندگان ایتالیایی قرن شانزدهم، جیووانی فرانچسکو استراپارولا (معتبر با معرفی فرم ادبی قصهٔ پریان) و جیامباتیستا باسیل، که به گویش ناپلی می‌نوشت و اظهار داشت که در حال انتقال داستان‌های شفاهی از منطقه خود است، توسعه داد. باسیل در داستان‌ها از "huorco" ،"huerco" یا "uerco"، شکل ناپلی از orco ایتالیایی، ، برای توصیف یک جانور بزرگ، پشمالو، عاج دار و آدم‌نما که می‌توانست صحبت کند، در یک جنگل یا باغ تاریک زندگی می کرد و ممکن بود انسان ها را بگیرد و بخورد، استفاده می‌کرد.
این احتمال وجود دارد که تالکین تحت تأثیر منابع جدیدتر بوده‌باشد. "اورک" در یکی از فهرست‌هایی از موجودات خیالی در کتاب "" سال ۱۸۶۳ و کتاب "" سال ۱۸۶۵ چارلز کینگزلی، ظاهر می‌شود. تالکین احتمالاً دومی را خوانده‌است زیرا از اصطلاحات نادری مانند "horse-boy" استفاده می‌کند که در آن کتاب یافت می‌شود.
ابد و یک روز فیلم درام ایرانی به کارگردانی و نویسندگی سعید روستایی و تهیه‌کنندگی سعید ملکان محصول سال ۱۳۹۴ است. بازیگران آن پیمان معادی، نوید محمدزاده، پریناز ایزدیار، شبنم مقدمی، ریما رامین‌فر و مهدی قربانی هستند. این فیلم در طول نمایش مورد توجه عموم مردم و منتقدان قرار گرفت و توانست نه سیمرغ بلورین از جمله سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه تماشاگران را در سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر به دست آورد.
سمیه (پریناز ایزدیار) دختر جوانی است که قرار است به زودی به عقد مردی افغان درآید. اما سمیه برای انتخاب این وصلت مردد است چرا که وضعیت خانه ای که در آن قرار دارد تا حدود زیادی به او وابسته است. خانواده‌ای که درگیر مشکلات مختلفی همچون اعتیاد، فقر، بیکاری و مشکلات خانوادگی هستند. وی مادر پیر و از کار افتاده‌ای دارد و البته برادران و خواهرانی که همواره در حال نزاع با یکدیگر هستند و…
ابد و یک روز نخستین بار در بخش سودای سیمرغ سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۹۴ در سینماهای ایران اکران شد.
«ابد و یک روز» نخستین بار در بخش سودای سیمرغ سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و با نامزدی در ۱۰ رشته رکورددار نامزدی و همچنین با دریافت ۹ سیمرغ بلورین رکورددار دریافت جایزه از این دوره از جشنواره شد. ابد و یک روز همچنین رکورد بیشترین تعداد نامزدی و جایزه در سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر، شانزدهمین جشن حافظ، دهمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران و هجدهمین جشن سینمای ایران را از آن خود کرد.
ایستاده در غبار فیلمی به کارگردانی و نویسندگی محمدحسین مهدویان و تهیه‌کنندگی حبیب‌الله والی‌نژاد محصول سال ۱۳۹۴ سازمان هنری رسانه‌ای اوج است.
این فیلم برای حضور در بخش نگاه نو سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر انتخاب شد. ایستاده در غبار سیمرغ بلورین بهترین فیلم جشنواره فیلم فجر ۱۳۹۴ را از آن خود کرد.ابنا: گزارش کامل مراسم اختتامیه سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر
فیلم ایستاده در غبار در ژانر مستند درام و جنگی تولید و در تاریخ ۱۹ خرداد ۱۳۹۵ در سینماهای ایران اکران شده‌است.
نسخه سریالی ایستاده در غبار که برگرفته از نسخه سینمایی این فیلم است در تیر ماه ۱۳۹۶ در شش قسمت از شبکه یک سیما پخش شد.«ایستاده در غبار»، سریالی جذاب‌تر از نسخه سینمایی/ افزایش زمان ۳۰ دقیقه‌ای
احمد متوسلیان که دوران نوجوانی‌اش را در سکوت گذرانده و اکنون بزرگتر شده، فرمانده لشکری می‌شود که باید در دروازه‌های خرمشهر با دشمن بجنگند. اما سرنوشت او فرسنگ‌ها دورتر از مرزهای ایران رقم می‌خورد. این فیلم دربارهٔ زندگی احمد متوسلیان است.
ان‌جی‌سی ۴۱ یک کهکشان مارپیچی در صورت فلکی اسب بالدار است.
برادرم خسرو فیلمی ایرانی به کارگردانی احسان بیگلری، نویسندگی پریسا هاشم‌پور و بیگلری و تهیه‌کنندگی سعید ملکان محصول سال ۱۳۹۴ است. این فیلم در بخش نگاه نو سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر حضور داشت و در جشنواره فیلم یاری سوئد تندیس بهترین فیلم بلند را دریافت کرد. این فیلم در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۶ اکران عمومی شد.
خسرو، نقش اول این فیلم با بازی شهاب حسینی، به اختلال دوقطبی مبتلاست و با خواهرش زندگی می‌کند، بنا بر شرایطی خواهر او مجبور به مسافرت میشود و خسرو مجبور شده مدتی در منزل برادرش ناصر که دندانپزشک است زندگی کند و در این مدت اتفاقاتی برای او در منزل برادرش رخ می‌دهد.
آمار فروش فیلم «برادرم خسرو» پس از ۶ هفته به رقم یک میلیارد و ۵۳۰ میلیون تومان رسید و در هفتهٔ چهارم خرداد ۱۳۹۶، دومین فیلم پرفروش هفته را به نام خود ثبت کرد. در جدول فروش فیلم‌های هفتهٔ اول تیرماه ۱۳۹۶، برادرم خسرو با ۱ میلیارد و ۷۳۰ میلیون تومان فروش رتبهٔ دوم را از آن خود کرد.
خلیفه اعظم نشان توپوزیان (; ; زاده ۲ آوریل ۱۹۶۶– درگذشته ۲۷ آوریل ۲۰۱۰) خلیفه کل ارامنه آذربایجان از فوریه ۱۹۹۱ تا آوریل ۲۰۱۰ بود.
اسقف نشان توپوزیان، به نام غسل تعمیدی «آرا توپوزیان»، در روز شنبه ۲ آوریل ۱۹۶۶ (۱۳ فروردین ۱۳۴۴) در شهر شتورا، دره بقاع لبنان چشم به جهان گشود. پدرش «کاراپت توپوزیان» مراکشی‌الاصل بود.
اسقف نشان توپوزیان تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه ارمنی‌های شهر زحله، لبنان گذراند و پس از آن در سن ۱۲ سالگی وارد حوزه علمیه آنتیلیاس شد. پس از گذراندن دوره ۵ ساله تحصیلی به درجه «سار کاواک» نایل گردید. با ادامه تحصیل و پس از اتمام دوره ۳ ساله تحصیلی در رشته‌های خداشناسی و زبان ارمنی در سال ۱۹۸۷ میلادی توسط عالیجناب جاثلیق گارگین دوم ملقب به خلیفه «نشان» گردید.
در فوریه ۱۹۹۱ بعنوان روحانی ایران – آذربایجان به شهر تبریز عزیمت نمود و در ماه مه همان سال بنا به تقاضای مجمع خلیفه‌گری و قاطبه ارامنه آذربایجان به دستور عالیجناب جاثلیق به عنوان «خلیفه کل ارمنی‌های آذربایجان» منصوب گردید.
در اوت ۱۹۹۱ در کلیسای سرکیس مقدس تبریز از طرف «حوزه عالیه کیلیکیه آنتیلیاس» ارتقاء درجه یافته و به استفاده از صلیب مخصوص مفتخر گردید و در سال ۱۹۹۴ میلادی نیز افتخار بر دوش گذاردن ردای بنفش را نصیب خود کرد.
در ۲۵ فوریه ۱۹۹۸ به منظور قدردانی از خدمات ارزشمند جناب اسقف به درجه خلیفه اعظمی نایل گردید.
در سال ۲۰۰۶ میلادی و طی مراسم خاصی در آنتیلیاس به نشان درجه اسقفی مفتخر گردید.
اسقف نشان توپوزیان در طول ۱۹ سال خدمت خود در ایران بیش از ۵۰ کتاب و مقاله را در زمینه مذهبی به رشته تحریر درآورد. وی به زبان‌های فارسی و ترکی آذری نیز تسلط کامل داشت.
از حدود سه هفته پیش از درگذشتش و به دنبال بیماری عارضه کبدی وی در بیمارستان ناحیه نورک ماراش شهر ایروان پایتخت ارمنستان بستری و تحت معالجه قرار گرفتند. لیکن در ساعت ۳ بعد از ظهر روز سه‌شنبه ۲۷ آوریل ۲۰۱۰ برابر با ۷ اردیبهشت ۱۳۸۹ معالجات مؤثر واقع نشده و وی در سن ۴۴ سالگی درگذشت.
مراسم تشییع اسقف نشان توپوزیان روز چهارشنبه در گورستان ارمنی‌های تبریز برگزار شد.
ان‌جی‌سی ۴۰ (که با نام سحابی بو-تای و کالدول ۲ هم شناخته می‌شود). یک سحابی سیاره‌نما است که در ۲۵ نوامبر ۱۷۸۸ توسط ویلیام هرشل کشف شد و از گاز داغ در اطراف یک ستاره در حال مرگ تشکیل شده‌است. ستاره لایهٔ بیرونی‌اش را پس زده که در پشت یک ستارهٔ کوچک‌تر و داغ که درجهٔ حرارت سطح آن حدود ۵۰٬۰۰۰ درجهٔ سلسیوس می‌باشد، باقی مانده‌است. تابش از ستاره موجب می‌گردد که دمای سطح بیرونی به حدود ۱۰٬۰۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد گرم شده و عرض آن به حدود یک سال نوری برسد. براساس فرضیهٔ دانشمندان تا ۳٬۰۰۰ سال بعد ان‌جی‌سی ۴۰
از بین رفته و ستارهٔ کوتولهٔ سفیدی تقریباً هم اندازهٔ زمین برجا خواهد ماند.
نیاز به روادید برای شهروندان آلمان
با پاسپورت آلمان می‌توان ۱۷۶ کشور را بدون نیاز به روادید سفر کرد. آلمان در سال ۲۰۱۵ رتبه اول (با کشورهایی نظیر آمریکا) می‌باشد
یِوْگِنی آنِگین، اُپوس ۲۴، اپرایی در سه پرده از آهنگ‌ساز روس، پیوتر ایلیچ چایکوفسکی است. بیشتر اپرانامهٔ آن توسط کنستانتین شیلوفسکی بر پایهٔ "رمانی به همان نام" از الکساندر پوشکین نوشته شده‌است.
این اپرا نخستین بار در سال ۱۸۷۹ در مسکو اجرا شد و امروزه آن را از موفق‌ترین اپراهای چایکوفسکی می‌دانند.
در مه ۱۸۷۷ خوانندهٔ اپرا، یلیتساوتا لاورفسکایا ایدهٔ ساخت اپرایی بر پایهٔ داستان رمان "یوگنی آنگین" پوشکین را با چایکوفسکی مطرح کرد. چایکوفسکی نخست این ایده را نشدنی می‌دانست. چرا که داستان آن را قوی نیافته بود. اما به‌زودی نظرش برگشت و کار بر روی اپرا را آغاز کرد.
چایکوفسکی با کمک کنستانتین شیلوفسکی، از اصل جمله‌های موجود در داستان پوشکین استفاده کردند. آن‌ها صحنه‌های احساسی و برجستهٔ داستان را انتخاب کردند و به همین دلیل این اپرا تمام داستان را به‌طور پیوسته نقل نمی‌کند. از آن‌جایی که داستان اصلی بسیار شناخته‌شده بود، چایکوفسکی می‌دانست که شنوندگان قادر خواهند بود داستان را دنبال کنند.
چایکوفسکی نگران استقبال مردم از اپرایش بود که فاقد تغییر صحنه به‌شکل سنّتی بود. به‌باور او اجرای این اپرا باید در نهایت سادگی و خلوص انجام می‌شد؛ بنابراین نخستین اجرای آن را برعهدهٔ هنرآموزان کنسرواتوار مسکو گذارد. نخستین اجرای یوگنی آنگین در ۲۹ مارس ۱۸۷۹ در تئاتر مالی مسکو به رهبری نیکلا روبینشتاین انجام گرفت.
دومین اجرای اپرا دو سال بعد در ۲۳ ژانویهٔ ۱۸۸۱ در تالار بولشوی انجام شد.
نخستین اجرای خارج از روسیهٔ اپرا در ۶ دسامبر ۱۸۸۸ میلادی در پراگ به رهبری چایکوفسکی انجام گرفت.
"یوگنی آنگین" در ۱۹ ژانویهٔ ۱۸۹۲ به رهبری گوستاو مالر در هامبورگ اجرا شد. در این اجرا خود چایکوفسکی هم حضور داشت. نخستین اجرای اپرا در وین نیز با رهبری مالر در ۱۹ نوامبر ۱۸۹۷ انجام شد.
داستان در دههٔ ۱۸۲۰ میلادی در سن پترزبورگ به وقوع می‌پیوندد. دختری زیبا به نام تاتیانا (سوپرانو) دل‌باختهٔ یوگنی آنگین (باریتون) می‌شود و عشق خود را در نامه‌ای به او ابراز می‌کند. آنگین اما صراحتاً شکل‌گیری هرگونه رابطه‌ای را ناممکن می‌داند.
آنگین که عاشق خواهر تاتیانا، اُلگا (کنترآلتو) است، با شوهر او، لنسکی (تنور) دوئل می‌کند و او را می‌کشد.
سال‌ها بعد آنگین به اشتباه خود پی می‌برد و در حالی که در عشق تاتیانا می‌سوزد نزد او بازمی‌گردد ولی این‌بار تاتیاناست که دست رد به سینهٔ آنگین می‌زند.
حمله به سفارت عربستان در تهران روز شنبه ۱۲ دی ۱۳۹۴ پس از اعدام شیخ نمر، روحانی مخالف دولت عربستان انجام شد. وزارت کشور عربستان گفته‌است وی در میان ۴۷ نفری است که به اتهام اعمال تروریستی اعدام شده‌اند. اعدام شیخ نمر واکشن‌های تندی را از طرف مقامات ایرانی به همراه داشت به‌طوری‌که سيد علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی ايران گفت: انتقام الهی گریبان سیاست گران سعودی را خواهد گرفت.
پس از پخش خبر اعدام شیخ نمر معترضان در مشهد، به ساختمان کنسولگری عربستان حمله کرده و پرچم عربستان را از ساختمان کنسولگری این کشور پایین کشیده و برخی از معترضان موادی آتش‌زا به ساختمان کنسولگری عربستان پرتاب کردند. در تهران از ساعت ۲۲ شب تجمع در برابر سفارت انجام شد که تعدادی از تجمع کنندگان وارد ساختمان سفارت شده، پرچم عربستان را به زیر کشیده و پس از تخریب اموال داخل ساختمان بنای داخلی سفارت را به آتش کشیدند. سردار ساجدی نیا، فرمانده نیروی انتظامی تهران بزرگ و اسکندر مؤمنی، جانشین فرمانده نیروی انتظامی برای آرام کردن معترضان در محل سفارت عربستان حضور پیدا کردند و معترضان را به آرامش دعوت کردند خبرگزاری‌های نزدیک به دولت جمهوری اسلامی از حمله‌کنندگان به سفارت عربستان با نام «عده‌ای خودسر» یاد کردند.
دادستان عمومی و انقلاب تهران از بازداشت ۴۰ نفر از کسانی که در ورود به ساختمان سفارت سعودی نقش داشتند خبر داد دادستان تهران عباس جعفری دولت‌آبادی بیان کرد دستور قضایی برای شناسایی و دستگیری سایر افراد در این زمینه صادر شده‌است. «غلامعلی صادقی» دادستان عمومی و انقلاب مشهد نیز از دستگیری ۴ نفر از کسانی که در ورود به ساختمان کنسولگری عربستان در مشهد نقش داشتند خبر داد.
همچنین سخنگوی وزارت خارجه خواستار جلوگیری از هرگونه تجمع در برابر این اماکن دیپلماتیک شد.
استانداری و شورای تأمین استان تهران هر گونه تجمع جلوی مکان‌های دیپلماتیک در تهران را غیرقانونی و خودسرانه دانست ولی اعلام کرد مردم می‌توانند در میدان فلسطین به اعدام شیخ نمر واکنش نشان دهند ولی با این حال عده‌ای برای دومین بار جلوی سفارت عربستان تجمع کردند و خواستار عوض کردن نام خیابان جلوی سفارت به شیخ نمر شدند. شورای شهر تهران، با مصوبه‌ای تغییر نام «خیابان بوستان» در منطقه ۱ که سفارت عربستان سعودی در آن قرار گرفته‌است، به «خیابان نمر باقر النمر» را تصویب کرد. در مشهد نیز برای دومین روز در جلوی کنسولگری این شهر تجمعاتی انجام شد که پلیس برای متفرق کردن آنان مجبور به استفاده از ماشین‌های آب‌پاش شد.
در آبانماه ۱۳۹۵ محکومیت دستگیرشدگان حمله به سفارت توسط دادگاه اعلام شد. دستگیرشدگان ۲۱ نفر بودند که یکی از آن‌ها به دلیل روحانی بودن به دادگاه ویژه روحانیت ارجاع داده شد و برای ۲۰ نفر دیگر برای ۱۳ نفر حکم تعلیقی دو سال زندان و برای ۵ نفر نیز حکم شش ماه حبس تعزیری صادر کرد. برای متهمان نیز ۲۰ روز مهلت گذاشته شد که به حکم صادره اعتراض کنند.
در فروردین ماه ۱۳۹۶ دو سال بعد از حمله و به آتش کشیدن سفارت عربستان در تهران و مشهد، اژه‌ای سخنگوی قوه قضاییه ایران اعلام کرد که دستگیرشدگان ۲۰ نفر بودند که سه نفر از آن‌ها تبرئه شدند حکم شش نفر از آن‌ها قطعی شد، محکوم شدگان به حکم صادره اعتراض کردند و مشخص نیست که نتیجه اعتراض چه خواهد شد. یکی از دلایل تبرئه متهمان این است که شاکی خصوصی در مورد تخریب سفارت نبوده‌است به این معنی که کسی از این افراد شکایت نکرده‌است لذا کلیه متهمین از اتهام تخریب سفارت تبرئه شدند و تنها برای عده‌ای از آن‌ها به اتهام اخلال در نظم عمومی حکم حبس احتمالاً تا شش ماه صادر شد که به این حکم نیز اعتراض شده‌است.
در حمله به سفارت عربستان یک اکیپ از جریان افراطی که نام حزب‌اللهی برای خود انتخاب کرده‌اند به رهبری حسن کردمیهن که مقرشان در کرج است و هیأتی به نام هیئت الرضا دارند شرکت مستقیم داشتند. کردمیهن بعد از حمله به سفارت مدتی به سوریه رفت و بعد از بازگشت در فرودگاه از سوی نیروی انتظامی بازداشت شد. وی از حامیان سفت و سخت قالیباف کاندید در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۲ بود، وی در این انتخابات در کرج به نفع قالیباف سخنرانی کرده بود و در انتخابات سال ۱۳۹۶ نیز در ستاد انتخاباتی قالیباف مشغول فعالیت بود. در جریان مبارزات انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۶ در ایران، اسحاق جهانگیری، یکی از کاندیداها در سخنانی خطاب به قالیباف، کاندید جناح اصولگراها گفت، حمله کنندگان به سفارت عربستان در حال حاضر در ستاد انتخاباتی شما مشغول کار هستند.
براساس حکم دادگاه بدوی برای ۱۰ تن از متهمین حمله به سفارت عربستان حکم صادر شده بود که برای ۵ نفر شش ماه حبس و برای ۵ نفر دیگر سه ماه حبس بود. در مرداد ۱۳۹۶ دادگاه تجدید نظر تهران بعد از رسیدگی مجدد به پرونده حکم دادگاه بدوی را تأیید کرد. در ابتدا متهمین ۴۵ نفر بودند که ۲۵ نفر آن‌ها به دلیل روحانی بودن به دادگاه روحانیت فرستاده شدند و ۲۰ نفر دیگر در دادگاه ویژه کارکنان دولت مورد محاکمه قرار گرفتند. از ۲۰ نفر برای ۱۰ نفر حکم صادر شد و ۱۰ نفر دیگر تبرئه شدند.
در اول اوت ۲۰۱۷ بیانیه‌ای از طرف وزارت خارجه عربستان سعودی منتشر شد که در قسمتی از آن عنوان شده‌است که مقامات ایرانی برغم قبول اولیه، از همکاری و دادن اجازه به یک تیم عربستان برای ورود به سفارت عربستان در تهران و کنسولگری این کشور در مشهد جهت تحقیقات وقایع اتفاق افتاده در آن خودداری کردند. این بیانیه گفت: «مقامات ایرانی متوسل به تاکتیک‌های جعلی شدند… تیم عربستان سعودی قرار بود تا در کنار مقامات ایرانی از دو تأسیسات عربستان بازدید کرده و پروسه در ارتباط با آن‌ها را نهائی کند… چنین اقدامات تعویقی نشانگر رفتار و سیاست ایران و عدم احترام آن به قوانین و کنوانسیونهای بین‌المللی و نقض مصونیت دفاتر دیپلماتیک توسط آن می‌باشد، اینها تاکتیک‌هایی است که ایران برای بیش از ۳۸سال در حال بکارگیری آن‌ها می‌باشد». عربستان سعودی گفت از سازمان‌های بین‌المللی خواستار دیدار خواهد شد و در نظر دارد تا دست به اقدامات حقوقی ضروری برای حفظ حقوق دیپلماتیک خود در راستای کنوانسیون وین بزند.
بعد از حمله به سفارت عربستان در تهران و کنسولگری عربستان در مشهد مقام‌های کشورهای منطقه و جهان به آن واکنش نشان دادند و این اقدام را محکوم کردند. شورای امنیت سازمان ملل حمله به سفارت عربستان را محکوم کرد و در بیانیه شورای امنیت آمده‌است:
بعد از واقعه حمله به سفارت عربستان سعودی، حکومت ایران از شرکت زائران ایران با شرایطی که عربستان تعیین می‌کرد خودداری کرد. بعد از مذاکرات انجام شده بین مقامات ایران و عربستان توافق شد که زائران ایرانی در حج ۱۳۹۶ شرکت کنند. بر اساس اعلام خبرگزاری‌های ایران، امسال ۸۶ هزار و ۵۰۰ زائر ایرانی در مراسم حج شرکت خواهند کرد.
خامنه‌ای در سخنرانی اش برای دست‌اندرکاران مراسم حج در ۸ مرداد ۱۳۹۶ تأکید کرد که مسئله فلسطین در مراسم حج نبایستی مورد غفلت قرار گیرد. او گفت که مراسم حج بهترین محل برای ابراز عقیده و بیان مواضع ملت‌های مسلمان می‌باشد.
این حمله در ایران نیز واکنش‌های فراوانی داشت
مدتی بعد حسن روحانی حمله کنندگان به سفارت و کنسولگری عربستان را «عده‌ای نادان و احساساتی» خواند که موجب شدند «بازی به نفع عربستان تغییر کند» و دولت عربستان با فرار به جلو و قطع روابط دیپلماتیک خود با تهران، خود را از فشار های سیاسی و حقوقی ایجاد شده پس از حادثه منا برهاند
همچنین وی در نامه‌ای به رئیس قوه قضاییه از صادق لاریجانی خواست تا پرونده حمله به سفارت عربستان در تهران و کنسولگری این کشور در مشهد، فوری و خارج از نوبت رسیدگی شود.
صادق لاریجانی رئیس قوه قضاییه ایران حمله به سفارت عربستان را اقدامی غلط و غیرمنطقی و نامعقول خوانده و تعرض به سفارتخانه را بدون هیچ اثری دانسته‌است.
وزیر امورخارجه عربستان و رئیس اداره رسانه‌ای عربستان به‌طور مشترک در یک کنفرانس خبری در مورد وقایع رخ داده در شنبه شب اطراف سفارت و کنسولگری این کشور در ایران موضع گرفتند. عادل الجبیر در این کنفرانس خبری ضمن طرح این ادعا که نیروهای ایرانی هیچ تلاشی برای جلوگیری از تجاوز به ساختمان سفارت و کنسولگری انجام ندادند، ادامه داد: حمله به سفارت، نقض آشکار قوانین بین‌المللی است و این موضوع به شورای امنیت گزارش شده‌است. وی همچنین اعلام کرد که روابط دیپلماتیک خود با ایران را قطع کرده و از هیئت دیپلماسی ایرانی خواسته‌است تا ظرف ۴۸ ساعت خاک این کشور را ترک کنند و این تصمیم در راستای منافع کشور اتخاذ شده‌است.
عربستان بعد از حملات ۱۲ دی ۱۳۹۴ از اتحادیه عرب و شورای همکاری خلیج فارس خواست تا نشست فوق‌العاده دربارهٔ این حملات و دخالت ایران در کشورهای عربی برگزار شود. جلسه شورای همکاری خلیج فارس روز یکشنبه ۲۰ دی ماه ۱۳۹۴ در ریاض برگزار شد که در آن وزاری ۶ کشور عضو در بیانیه تندی از ایران خواستند از دخالت در امور داخلی کشور عربستان سعودی و کشورهای منطقه دست بردارد. اتحادیه عرب نیز جلسه فوق‌العاده‌ای در قاهره مصر برگزار کرد و در آن وزرای خارجه کشورهای عربی با انتشار بیانیه‌ای حمله به اماکن دیپلماتیک عربستان سعودی در ایران را محکوم کردند و به تهران هشدار دادند که در صورت تداوم دخالت‌ها در امور داخلی کشورهای عربی، باید انتظار واکنش‌های شدیدتری را داشته باشد.
محمد النمر برادر شیخ نمر باقر النمر نیز در واکنش به این حمله در توییتی نوشت:ضمن احترام به عواطف همگان، حمله سفارت خود در ایران یا هر کشور دیگری را محکوم می کنیم.
تمامی شبکه‌های تلویزیونی منطقه از جمله العربیه و الجزیره به صورت ویژه این اتفاق را بازتاب دادند. شبکه‌های بین‌المللی حمله به سفارت عربستان را سرخط خبرهای خود قرار دادند و به آن واکنش نشان دادند.
تیم‌های باشگاهی عربستان در بیانیه‌ای اعلام کردند به خاطر نبودن امنیت حاضر به بازی در لیگ قهرمانان آسیا در ایران نیستند و از کنفدراسیون فوتبال آسیا خواستند زمینی بی‌طرف برای بازی آنان انتخاب کنند. این قانون از لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۶ تا به امروز بر تمام مسابقات باشگاهی و ملی دو کشور حکمیت دارد.
پس از قطع کامل روابط دو کشور، امکان صدور ویزا و اعزام به حج و مسائلی از این دست نیز از بین رفت که این مسئله بدون نیاز به تصمیم‌گیری دولت ایران منجر به تعطیلی سفر حج شد.
سفارت ایران در ریاض که پس از دی‌ماه ۱۳۹۴ در پی حمله سازماندهی‌شده به سفارت عربستان در تهران، بسته شده بود، پس از هفت سال تعطیلی و قطع روابط دیپلماتیک ایران و عربستان سعودی، در ۱۶ خرداد ۱۴۰۲، دوباره بازگشایی شد.https://www.radiofarda.com/a/iran-s-embassy-reopens-in-saudi-arabia-for-first-time-in-7-years/32447493.html
<link rel="mw:PageProp/Category" href=". /رده:ایران_در_۲۰۱۶_(میلادی)"/>
برج آسمان آسمان‌خراشی واقع در وروتسواف، لهستان است. ساخت و ساز این ساختمان در ۲۰۰۷ پس از تخریب سازه پولتگور که تا آن زمان بلندترین ساختمان در شهر بود، شروع شد. برج آسمان بلندترین ساختمان در لهستان در رده‌های ارتفاع تا سقف و ارتفاع تا آخرین طبقه است. در طبقه چهل و نهم چشم‌اندازی قابل دسترسی برای عموم وجود دارد.
سید محمد ابطحی کاشانی (۱۳۰۹–۱۳۹۳) روحانی شیعه و سیاستمدار ایرانی بود. ابطحی که از جمله اعضای جامعه مدرسین حوزه علمیه قم بود به انتصاب سید روح‌الله خمینی عضو ستاد اصلاح زندان‌ها و از مسئولین رسیدگی به وضع زندان‌های ایران بود.
ابطحی در کاشان به دنیا آمد و تحصیلات حوزوی را در زادگاهش و قم انجام داد. او در سال ۱۳۹۳ در قم درگذشت.
صندوق دائمی آلاسکا صندوقی دائمی است که بر اساس قانون اساسی آلاسکا به پا شده و توسط یک شرکت در مالکیت ایالت مدیریت می‌شود. این صندوق در سال ۱۹۷۶ در آلاسکا بر اساس ماده ۹ بخش ۱۵ قانون اساسی آلاسکاcite web|title=Alaska State Constitution, 9.15|url=http://www.legis.state.ak.us/basis/folioproxy.asp?url=http://wwwjnu01.legis.state.ak.us/cgi-bin/folioisa.dll/acontxt/query=*/doc/%7B@121?next|publisher=State of Alaska|accessdate=September 27, 2012 به پا شد.
این صندوق تحت عنوان متممی بر قانون اساسی آلاسکا ایجاد شد و تعیین شد اقلاً ۲۵٪ از پول نفت آلاسکا در صندوقی برای نسل‌های آینده که دیگر از منبعی چون نفت برخوردار نخواهند بود قرار داده شود.
سود صندوق دائمی سودی است که به هر ساکن آلاسکا که به مدت یک سال کامل تقویمی در این ایالت زندگی کرده باشد و قصد داشته باشد به مدت نامعلومی ساکن آلاسکا بماند پرداخت می‌شود.
فردی که دارای محکومیت به دلیل بزهکاری باشد واجد شرایط دریافت سود نیست. میزان هر پرداختی مبتنی بر عملکرد میانگین پنج سالهٔ صندوق دائمی است و بسته به بازار سهام و عوامل بسیار دیگر متغیر است.
کمترین میزان سهام پرداختی $۳۳۱٫۲۹ در ۱۹۸۴ و بیشترین آن $۲٬۰۷۲ در ۲۰۱۵ بوده‌است.
این مقدار پرداختی سالانه سود صندوق است.
انیمیشن‌های معماری یک فیلم کوتاه معماری ایجاد شده در یک کامپیوتر است. یک کامپیوتر ساختمانی را همراه با منظره طبیعی به وجود می‌آورد و گاهی اوقات آدمها و خودروها را نیز حرکت می‌دهد. برخلاف ارائه معماری، که هر تصویر نتیجه یک جهت از یک منظره است، انیمیشن معماری یک مجموعه از صدها یا حتی هزاران تصویر ثابت است. هنگامی که این تصاویر مونتاژ و پخش شد، اثر فیلم تولید شده بسیار شبیه یک فیلم دوربین واقعی است، با این تفاوت که همه تصاویر مصنوعی است و به وسیله کامپیوتر خلق شده‌اند. ممکن است کامپیوتر، محیط ایجاد شده اطراف ساختمان را به منظور کمک به افزایش واقعیت و انتقال بهتر آن با محیط پیرامون ساختمان اضافه کند؛ همه اینها می‌تواند قبل از ساخته شدن پروژه به طراحان وسهام داران یک دیدگاه واقع‌بینانه از پروژه تکمیل شده بدهد. ارائه‌های معماری اغلب همراه با انیمیشن‌های معماری استفاده می‌شوند.
تقاضای تجاری برای رندرهای ساخته شده کامپیوتر در حال افزایش است، اما مدل‌های مقیاس سه بعدی هنوز هم محبوب هستند. به‌طور نمونه اعضای AIA (انستیتو معماری آمریکا) و NAHB (انجمن ملی سازندگان خانه) استفاده از انیمیشن‌های سه بعدی و رندرهای تکی را برای ارئه به مشتریان خود قبل از شروع به ساخت پروژه ترجیح می‌دهند. حرفه ای‌ها اغلب مشتریان خود را پیدا می‌کنند و بدون کمک‌های بصری کامپیوتر در فهماندن پیچیدگی وکیفیت فضایی پروژه‌های بزرگ ناتوانند. انیمیشن‌ها و ارائه‌ها معمولاً توسط استودیوهای کوچک انیمیشن تولید می‌شوند.
جاناتان اینگرام در۱۹۷۴ به CSIRO پیوست و به پیشنهاد هوبارت از سازمان دادگاه‌های کشورهای منافع المشترک در ۱۹۷۷اولین خط پنهان انیمیشن‌های سه بعدی معماری را تولید کرد. این فیلم به تازگی در یک آرشیو پینهان شده، همراه با متریال‌های گرافیکی کشف شده‌است. این فیلم۲۲۵۰فریم سیاه و سفید۱۶میلی‌متری فیلم است تأسیس ساختمان و پیشنهاد کردن دادگاه جدید را نشان می‌دهد. نسخه اصلی آن را می‌توانید در اینجا ببینید. نسخه اصلی این فیلم در"مجموعه جاناتان اینگرام کتابخانه معماری بریتانیا، RIBA، موزه آلبرت وویکتوریا لندن باگانی است. جاناتان بیشتر برای کار مدل‌سازی اطلاعات ساختمان خود مشهور است.http://www.the-pen-is-mightier.com/MOVIE.html
انیمیشن‌های معماری بدون بلندپروازی ارائه‌های شرکت‌های کامپیوتری کوچک به حساب نمی‌آیند، زیرا وقت کم انسان و زمان ارائه کامپیوتری مستلزم تولید تعداد زیادی عکس‌های تکی است. همه استودیوها نرم‌افزار جمع‌آوری و ترکیب کردن مراحل فیلم و به ترتیب حرکت دادن آن را ندارند. برخی از شرکت‌های کوچکتر در کیفیت بالای رندرهای کامپیوتری صحنه‌های تکی تخصص دارند. انیمیشن‌های معماری به تیم بزرگی از هنرمندان و انیماتورهای رندرگیری نیاز دارند و همچنین به یک چارچوب زمانی طولانی برای تکمیل یک پروژه انیمیشن احتیاج دارند. با این حال بسیاری از شرکت‌های معماری در حال حاضر از انیمیشن معماری به دلیل جذب سرمایه‌گذار و مشتریان استفاده می‌کنند. انیمیشن معماری به آیندهای روشن بیش از آنچه که معماران و توسعه دهندگان واقعی املاک و مستغلات در برنامه‌های بازار یابی خود از انیمیشن کامپیوتری استفاده می‌کنند، توجه دارند.http://www.academia.edu/560975/Architectural_Animation_becomes_Alive
سهماندپ، روستایی از توابع بخش سرباز شهرستان سرباز در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در دهستان سرکور قرار دارد و جمعیت آن حدود ۲۰۰ نفر (حدود ۶۰خانوار) بوده‌است.
کتاب‌خانهٔ باتلر متعلق به انجمن اسپرانتوی انگلستان است و یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین کتاب‌خانه‌های زبان فراساخته‌ی اسپرانتو در سراسر جهان است.
یکی از مهم‌ترین بخش‌ها و اقدامات این کتاب‌خانه، جمع‌آوری و دیجیتال کردن تمامی موسیقی اسپرانتو (ترانه‌ها و سرودها) و سخن‌رانی‌های اسپرانتو است. یکی از طرح‌های در دست اقدام این کتاب‌خانهٔ بزرگ اسپرانتو در حال حاضر، تهیهٔ فایل کامپیوتری از تمامی صفحات گرامافون، کاست و … قدیمی است، تا مجموعهٔ کاملی در این زمینه نیز از طریق این نهاد قابل دست‌رسی باشد. یکی از علل این اقدام، بهبود بخشیدن به کیفیت صدای این منابع صوتی قدیمی است. از آن‌جا که به‌خاطر قدمت این منابع، کپی‌رایت آن‌ها نیز منقضی شده‌است، تکثیر و در اختیار همگان گذاشتن آن‌ها نیز منع قانونی ندارد.
دیگر از فعالیت‌های کتاب‌خانهٔ باتلر جمع‌آوری و در اختیار گذاشتن تمامی کالاهای فرهنگی چندرسانه‌ای اسپرانتو است: سی.دی. ها، دی.وی.دی. ها و …
همچنین، تمامی مجلات و روزنامه‌های کاغذی و اینترنتی اسپرانتوزبان حداقل تا یک سال در این کتابخانه قابل دست‌رسی هستند و موارد با ارزش بالاتر، به‌صورت صحافی‌کرده نیز در اختیار قرار داده می‌شوند.
از سال ۱۹۱۴ انجمن اسپرانتوی بریتانیا دارای کتاب‌خانهٔ خود بود، ولی تا سال ۱۹۲۲ از منابع زیادی برخوردار نبود. در این سال مونتاگو کریستی باتلر کتاب‌دار آن شد و مجموعهٔ شخصی خود را که بالغ بر ۳۸۰ جلد بود به این کتاب‌خانه اهدا کرد. از آن‌زمان تاکنون هرروزه بر تعداد منابع این کتابخانه افزوده گردیده‌است، چرا که اکثریت کتاب‌ها و مطبوعات جدید اسپرانتو در سراسر جهان یا برای این کتاب‌خانه هم ارسال می‌گردند، یا توسط آن خریداری می‌شوند.
سعی باتلر این بود که این کتاب‌خانه حاوی تمامی کتب و مجلات مربوط به زبان اسپرانتو، جنبش زبان بین‌المللی، روش‌های تدریس زبان، فرهنگ‌های زبان‌های گوناگون و … باشد. در سال ۲۰۱۱ تعداد اقلام این کتابخانه بالغ بر ۱۳ هزار عدد بود.
جدا از سه مجموعهٔ اصلی کتاب‌ها، مجموعه‌های دیگری مانند بروشورها، دست‌نویس‌ها، عکس‌ها، بریده‌های جراید، تمبرهای پستی و کارت‌پستال‌ها، و برچسب‌های مرتبط با زبان فراساختهٔ اسپرانتو نیز در این کتاب‌خانه موجود است.
کاسکاد سوان-هرازدان () مجموعه نیروگاه‌های برق آبی بر روی رود هرازدان می‌باشند. این نیروگاه‌ها ظرفیت ۷۰٫۵ مگاوات (۹۴٬۵۰۰ اسب بخار) نصب‌شده را دارند. متصدی این نیروگاه‌ها یک شرکت بین‌المللی انرژی تابع اینتر رائو می‌باشد.
Source: IEC, Asbarez
سردخانه () یا یخدان ساختمان‌هایی هستند که برای نگهداری یخ در طول سال استفاده می‌شوند، این سازه‌ها معمولاً قبل از اختراع یخچال و فریزر استفاده می‌شدند. بعضی از آن‌ها انبارهایی زیرزمینی، معمولاً انسان‌ساخت، نزدیک به منابع طبیعی یخ زمستانی مانند دریاچه‌های آب شیرین بودند، اما بسیاری هم ساختمان‌هایی با انواع مختلف عایق بودند.
در فصل زمستان، یخ و برف از دریاچه‌ها یا رودخانه‌ها، به داخل سردخانه برده می‌شد و با عایقهایی از جنس(اغلب ترکیب گل رس و نِی یا خاک اره) عایق می‌شدند. این یخ‌ها برای چند ماه، اغلب تا زمستان بعد، باقی می‌ماندند و در ماه‌های تابستان می‌توانست به عنوان منبع یخ مورد استفاده قرار گیرد. کاربرد اصلی یخدان ها ذخیره‌سازی غذاها بود، اما همچنین می‌توانست به سادگی برای خنک کردن نوشیدنی‌ها یا تهیهٔ دسرهای بستنی و شیرینی استفاده شود. دردوران اوج تجارت یخ، یک یخچال تجاری معمولی، ۲۷۰۰ تن (۳۰۰۰ تن کوتاه) یخ را در ۳۰ تا ۱۰۰ فوت (۹ تا ۳۰ متر) و ساختمان ۱۴ متر (۴۵ فوت) ذخیره می‌کرد.
در حالی که یخدان‌های اروپایی و آمریکایی از عایقسازی برای خنک نگهداشتن هوا استفاده می‌کنند. یخدان‌های سنتی ایرانی که با نام یخچال شناخته می‌شوند از تبخیر سطحی استفاده می‌کنند.
مرکز بین‌فرهنگی هرتسبرگ (به اسپرانتو: Interkultura Centro Herzberg) نامی بین‌المللی است برای نهادی بین‌فرهنگی در آلمان که از سه انجمن تشکیل می‌گردد:
مرکز بین‌فرهنگی هرتسبرگ که کانونی تربیتی-فرهنگی است، و دارای کتاب‌خانه و آرشیو بزرگی نیز هست، در شهر هرتسبرگ آم هارتس در ایالت فدراتیو نیدرزاکسن (به آلمانی: Niedersachsen) یا ساکسونی سفلی، قرار دارد.
پیروی تلاش‌های مستمر اسپرانتودانان محلی در طول چندین دهه، مرکز بین‌فرهنگی هرتسبرگ در روز ۲۰ نوامبر ۲۰۰۴ افتتاح گردید، و بنابر آرای مثبت کلیهٔ اعضای شورای شهر، نام «شهر اسپرانتو» (به اسپرانتو: la Esperanto-urbo) (به آلمانی: die Esperanto-Stadt) نیز برای این شهر انتخاب گردید.
مرکز بین‌فرهنگی هرتسبرگ به‌عنوان شریک رسمی هرتسبرگ آم هارتس، با هم‌کاری شهرداری در مورد ساخت زیرساخت اسپرانتو، و سرویس‌های اسپرانتوئی در این شهر، تصمیم می‌گیرد. به‌عنوان نمونه، تابلوهای راهنمائی دوزبانه (آلمانی و اسپرانتو) و انواع زئو در سراسر شهر (شامل مجسمه‌های دکتر زامنهوف، خالق زبان اسپرانتو، موزه و نمایش‌گاه اسپرانتو، ...)، تابلوی مغازه‌ها و منوهای دوزبانهٔ رستوران‌ها، بروشورهای توریستی به زبان اسپرانتو، وب گاه‌های اسپرانتوزبان شهر و ... جزو مواردی است که در این شهر به‌خوبی به‌چشم می‌خورد.
درواقع در روند ساخت «شهر اسپرانتو»، مرکز بین‌فرهنگی هرتسبرگ، کانونی جهت برنامه‌ریزی، طراحی، ترجمه، کارهای گرافیکی، تولید و انجام پروژه‌های اسپرانتوئی گوناگون است.
مرکز بین‌فرهنگی هرتسبرگ با انجمن‌ها و نهادهای متفاوتی هم‌کاری دارد، ازجمله:
مرکز بین‌فرهنگی هرتسبرگ هر هفته در خانهٔ اسپرانتو (به اسپرانتو: Esperanto-domo) نشست‌ها و همایش‌های اسپرانتو را در کنار دوره‌های آموزشی گوناگون این زبان برگزار می‌کند. در کتاب‌خانهٔ این مرکز نیز هم به روی اسپرانتودانان و هم غیراسپرانتیست‌ها باز است، و سخن رانی‌هائی نیز به زبان آلمانی در مورد ابعاد گوناگون زبان اسپرانتو در آن ایراد می‌گردد.
مرکز بین‌فرهنگی هرتسبرگ ازجمله مسئول انتشار موارد زیر است:
مرکز بین‌فرهنگی هرتسبرگ جایزهٔ سال ۲۰۰۶ فامه (به اسپرانتو: FAME-premio) را از آن خود ساخت.
در سال ۲۰۰۷ نیز مرکز بین‌فرهنگی هرزبرگ به‌خاطر «اقدامات برجسته» موفق به دریافت دیپلم افتخار از سوی سازمان جهانی اسپرانتو شد.
استان مازندران ۹ حوزه برای انتخابات مجلس دارد که در مجموع ۱۲ نماینده را در بر می‌گیرد.
سیمون وراتسیان (؛ ۱۸۸۲ – ۲۱ مه ۱۹۶۹) یک سیاست‌مدار اهل ارمنستان بود. وی در اولین جمهوری ارمنستان همزمان چندین وزارت را عهده‌دار بود. پس از انجام تحصیلات در مدارس ارمنستان و روسیه به حزب فدراسیون انقلابی ارمنی پیوست. وی تحصیلات تکمیلی خویش را در بین سال‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۶ در در مدرسه دینی گئورگیان در اچمیادزین انجام داد.
سیمون وراتسیان در ۱۸۸۲م در روستای سالای بزرگ، از توابع نخجوان نو، در منطقهٔ ارمنی نشین شمال غربی دریای سیاه متولد شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همان شهر به پایان رساند. در سال های۱۹۰۰–۱۹۰۶م در مدرسهٔ عالی گئورکیان، وابسته به کلیسای جامع اجمیادزین و سپس، در دانشکده‌های حقوق و علوم تربیتی سن پترزبورگ تحصیل کرد. در۱۹۰۶م، به فعالیت‌های انقلابی روی آورد و دست به کار تهیهٔ سلاح و ارسال آن برای جوخه‌های فدائیان ارمنی در ارمنستان غربی (شرق ترکیه) شد. در۱۹۰۷م، در گردهمایی چهارم حزب داشناکسوتیون در وین شرکت کرد.
در ۱۹۱۰م، مجموعه مقالاتی را از نویسندگان مختلف ارمنی با عنوان هاسک[۱۵] در مسکو منتشر ساخت که پلیس تزاری کلیهٔ نسخه‌های آن را ضبط کرد و او برای اینکه بازداشت نشود راهی باتومی، سپس طرابوزان و استانبول شد. در این سال‌ها به تدریس و سردبیری چند نشریه مختلف پرداخت. در ۱۹۱۱–۱۹۱۳م، در بوستون انتشار روزنامهٔ معتبر هایرنیک را بر عهده گرفت. در سال‌های جنگ جهانی اول، به تفلیس برگشت و در تشکیل گردان‌های رزمی داوطلب ارمنی مشارکت کرد. پس از انقلاب فوریهٔ ۱۹۱۷م در تفلیس روزنامهٔ هوریزون را منتشر ساخت.
در ۱۹۱۸م، به عضویت شورای ملل ماورای قفقاز (سِیم) و سپس، در ۱۹۱۹م، به عضویت شورای مرکزی حزب داشناکسوتیون درآمد. همچنین، در ۱۹۱۸م همراه با هیئت اعزامی دولت موقت قفقاز در مذاکرات صلح بین ترکیه و ماورای قفقاز در شهر باتومی شرکت کرد.
پس از اعلام استقلال ارمنستان، در ۱۹۱۸م مدیر هیئت سیاسی وابسته به ارتش داوطلبان روسیهٔ جنوبی شد. پس از آن به نمایندگی مجلس ارمنستان انتخاب شد. در دولت هامو اوهانجانیان، سومین نخست‌وزیر جمهوری ارمنستان، در سمت وزیر کشاورزی و وزیر کار به فعالیت پرداخت.
در واپسین روزهای طوفانی اولین جمهوری مستقل ارمنستان، چهارمین نخست‌وزیری بود که مأمور تشکیل دولت شد. پس از اشغال جمهوری ارمنستان به دست ارتش سرخ در چهارچوب کمیتهٔ نجات میهن فعالیت‌های چشمگیری داشت و شورش مردمی ۱۸فوریهٔ ۱۹۲۱م را در ایروان رهبری کرد. وی توانست به مدت یک ماه و نیم کشور را از یوغ حکومت بلشویک‌ها رها سازد.
پس از شکست شورش ۱۸فوریهٔ ۱۹۲۱م، در آوریل همان سال رهسپار ایران و سپس، فرانسه شد و بقیهٔ عمر خود را در فرانسه، ایالات متحده و لبنان وقف فعالیت‌های سیاسی کرد.
در ۱۹۴۵م، در مقام رئیس شورای ملی ارمنیان، در مورد بی عدالتی تاریخی ای، که در قبال ملت ارمنی به وقوع پیوسته بود، نامه ای به کشورهای مؤسس سازمان ملل متحد در سانفرانسیسکو ارائه داد. وراتسیان از ۱۹۵۱م تا پایان عمر مدیریت کالج ارمنی نشان پالانجیان در بیروت را به عهده داشت. وی در ۱۹۶۹م در آمریکا درگذشت.
جایزهٔ فرهنگی اسپرانتوی آلن یا جایزهٔ فامه (به اسپرانتو: La Alena Esperanto-Kulturpremio aux FAME-premio) جایزه‌ای است که از سال ۱۹۸۸ توسط فرانتس آلوئیس مینرز (به آلمانی: Franz Alois MEINERS) برای قدردانی از اقداماتی که در جهت پیش برد تفاهم بین‌المللی انجام می‌شوند، ابداع گردید.
اهدای این جایزه هم‌راه با اعطای ۳۰۰۰ یورو است.
این جایزه نخستین بار در سال ۱۹۹۰ (برای دو بار) و سپس (عموماً) هر دو سال یک‌بار اهدا گردیده است. جایزهٔ فامه طی مراسم «جشن جایزهٔ فرهنگی»، که توسط بنیاد فامه، گروه اسپرانتوی آلن و شهرداری آلن (که کتاب‌خانهٔ اسپرانتوی آلمان نیز در آن جای دارد)، برگزار می‌گردد، اهدا می‌شود.
در سال ۱۹۸۸ فرانتس آلوئیس مینرز (به آلمانی: Franz Alois MEINERS) بنیاد فامه (به اسپرانتو: FAME-fondaĵo) را به‌منظور حمایت از «ایجاد تفاهم بین مردمان، کمک به توسعه‌دادن علم، پژوهش، جوانان و فرهنگ» تأسیس کرد. مشهورترین اقدام این بنیاد اهدای جایزهٔ فامه است که به‌صورت دوسالانه و در سطح بین‌المللی اهدا می‌گردد.
شهر آلن به‌دلیل حمایت آن از جنبش اسپرانتو و روابط خوب مقامات آن با گروه اسپرانتوی آلن برای اهدای این جایزه انتخاب گردید. به همین دلیل، کتاب‌خانهٔ اسپرانتوی آلمان نیز در سال ۱۹۸۹ به این شهر منتقل شد.
حوزهٔ انتخاباتی قائمشهر، سوادکوه، جویبار، سوادکوه شمالی و سیمرغ یکی از نه حوزه استان مازندران برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت قائمشهر ۲ نماینده دارد.
کائید کلب علی نام یکی از یاغیان دوره افشار بود که در ناحیه بروجرد و اطراف آن از توابع عراق عجم دست به شرارت می زد. در کتاب مجمل التواریخ درباره کائید کلبعلی چنین آمده است:
سلیم خان افشار قرقلو سردار عراق عجم به بروجرد آمد و با کائید کلبعلی به جنگ پرداخت:
در نهایت در این نبرد، کائید کلبعلی به اسارت درآمد و به نزد سلیم خان برده و در آنجا گردن زده شد.
کُلایدردات‌کام () وبسایت فیلمی است که در ژوئیه ۲۰۰۵ توسط استیو واینتراوب تأسیس شد. این وبسایت در سال ۲۰۱۵ توسط کمپانی کامپلکس خریداری شد.
فوج سیلاخور یکی از لشکرهای نظامی ایران در دوره‌های مختلف تاریخی بوده‌است. اغلب سربازان این سپاه از قصبه سیلاخور در ولایت بروجرد بوده‌اند. این لشکر نقش برجسته ای در حوادث دوره قاجار و مشروطه داشته‌است. شجاعت و نیز قامت بلند سربازان سیلاخوری مشهور بوده‌است. فوج سیلاخور مورد توجه شاهان ایران بوده و در نبردهای مختلف رشادت زیادی از خود نشان داده‌اند. . این فوج در جریان انقلاب مشروطه حامی محمدعلی‌شاه بود و در زمان رضاشاه پهلوی به گارد سپه تغییر نام داد. .
فوج سیلاخوری از مردمان دشت سیلاخور و تیره‌های لر گودرزی و نظامی منطقه تشکیل می شده‌اند. سربازان سیلاخوری با خاندان زندیه نزدیکی داشته‌اند.
نقد رهبری جمهوری اسلامی ایران مجموعه انتقاداتی است که نسبت به بالاترین مقام نظام جمهوری اسلامی ایران، یعنی ولی مطلقهٔ فقیه و سازمان‌ها و نهادهای زیر نظرِ او مطرح می‌شوند؛ با این حال، انتقاد از عملکرد رهبری در زمان سید روح‌الله خمینی و سید علی خامنه‌ای و نیز انتقاد از نهادهای تابعه‌اش همچنان یکی از خطِ قرمزهای رسانه‌های ایران است و نزدیک شدن به این محدوده می‌تواند برای صاحبان این رسانه‌ها خطرآفرین باشد. برای نقد رهبری باید در ابتدا از وظایف و قدرت رسمی و غیررسمی این «بلندپایه‌ترین مقام رسمی» کشور، اطلاع داشت.اصل ۱۱۳:
پس از مقام رهبری، رئیس‌جمهور، عالی‌ترین مقام رسمی کشور است و مسئولیت اجرای قانون اساسی و ریاست قوه مجریه را، جز در اموری که مستقیماً به رهبری مربوط می‌شود، بر عهده دارد.
رهبر در جمهوری اسلامی ایران، براساس قانون اساسی، به عنوان «عالی‌ترین مقام رسمی کشور» و «ولی فقیه» بر مردم ولایت مطلق دارد. از اختیارات قانونی وی می‌توان به تدوین سیاست‌های کلیِ نظام، نظارت بر اجرای آن و همچنین نصب و عزل برخی از مسئولان بلندپایهٔ کشوری و لشکری، همچون ریاست قوه قضائیه، صدا و سیما، مجمع تشخیص مصلحت نظام، بنیاد مستضعفان و ستاد اجرایی فرمان امام و نیروهای مسلح از جمله سپاه پاسداران را نام برد؛ خود رهبر در مواجه با انتقادات انگشت‌شماری که بیشتر در دیدار با دانشجویان در بیت رهبری، انجام می‌شود، انتخاب مدیران نهادهای حساس حکومتی را به معنای نظارت بر آن‌ها ندانسته و تأکید می‌کند که خود نیز به برخی از آن‌ها همانند صدا و سیما منتقد است. وی در بیشتر مواقع، از خود سلب مسئولیت می‌کند و انتخاب رئیس‌های نهادهای گوناگون را به معنای مدیریت آن‌ها نمی‌داند و از مسئولیت‌پذیری نسبت به عملکرد زیرمجموعه‌های خود، پرهیز می‌کند. شواهد نشان می‌دهد که نهادهای زیر نظر رهبری، همگی به صورت کاملاً هماهنگ با نهاد رهبری، عمل می‌کنند و انتقاد شخص رهبر از این نهادها (همان‌طور که در دیدارهای گوناگونش گفته) بیشتر دربارهٔ عملکرد مسئولان سازمان صدا و سیما است و از نظر وی، دستگاه‌های دیگر به‌ویژه سپاه پاسداران، به درستی، عمل می‌کنند. نقد خامنه‌ای به صدا و سیما نیز در اصل و به گفتهٔ خودش به دلیل نبودن «عناصر جوان و مؤمن و پُرانگیزه و انقلابی در بدنهٔ این دستگاه‌هاست» که باعث می‌شود «رسانهٔ ملی» در برخی از مواقع، خارج از مسیر اصلی «انقلاب»، حرکت کند.
رهبر جمهوری اسلامی ایران در این انگشت‌شمار انتقاداتِ رودرروی دانشجویان در جواب به نقدهای آن‌ها، معمولاً می‌گوید که «از انتقاد استقبال می‌کنم» و از «گله‌ها و شِکوه‌های مردم» اطلاع دارم؛ با این حال، برخی منتقدان و فعالان سیاسی معتقدند که در پی ابراز این انتقادها در حضور خامنه‌ای، عملاً اتفاق خاصی نمی‌افتد و رهبر بنا ندارد که وضعیت بحرانی کشور در عرصه‌های گوناگون را بپذیرد. خامنه‌ای حتی پس از این جلسات دانشجویی در پی انتقاد سحر مهرابی به عملکرد رهبری و نظام، گفت: «آن جوانی که می‌گوید وضع خیلی بد است، من احساسش را تأیید می‌کنم؛ اما حرفش را مطلقاً نه». خامنه‌ای از مخاطبان جوان خود می‌خواهد که از وضعیت کشور، «ناامید» نباشند و «صبر و حوصله انقلابی» توأم با «مشی انقلابی» در پیش گیرند؛ انقلابی‌گری‌ای که باید «فقط در بستر نظام» باشد و بدون «زیر سؤال بردن ارزش‌ها و بنیان‌های نظام». بنابراین، رهبر جمهوری اسلامی ایران همچنان به جامعه مدنی و خواسته‌های آن بی‌توجهی نشان می‌دهد و در سوی مقابل، از بدنه اجتماعی حامی خود، همراهی انقلابی برای رویارو شدن با شرایط سخت، طلب می‌کند.
از دوران ریاست جمهوری حسن روحانی، خامنه‌ای، تقریباً به‌طور مستمر از وضعیت کشور به‌ویژه در امور اقتصادی انتقاد می‌کند. وی این انتقادات را بیشتر به دستگاه‌ها و نهادهایی می‌کند که توسط رأی مستقیم مردم به روی کار آمده‌اند. خامنه‌ای گاه تلویحاً و گاه صراحتاً مسئولان را در این خصوص، مورد نقد و سرزنش قرار می‌دهد؛ اما به گفتهٔ منتقدان، شاید مهم‌ترین عاملی که به نظر می‌رسد شخص خامنه‌ای از آن غفلت می‌کند، نقش خودش در بروز این مشکلات به‌ویژه در زمینه اقتصادی است. خامنه‌ای در دو عرصه سیاست داخلی و خارجی، روش‌هایی در پیش می‌گیرد که می‌توان گفت آثار تخریبی غیرقابل انکاری بر اقتصاد دارد. در عرصه سیاست داخلی نیز خامنه‌ای، نقش فراجناحی نداشته و بارها وارد جنگ قدرت بین جناح‌های مختلف شده و در موارد متعدد، قاطعانه به نفع محافظه‌کاران و مذهبی‌های تندرو موضع گرفته‌است. وی در موارد متعدد با رئیس‌جمهورهای وقت—که با انتخاب مستقیم مردم به قدرت رسیده‌اند—به مجادله پرداخته‌است و بر اساس شواهد موجود، اگر در برخی موارد انگشت‌شمار به پشتیبانی از رئیس‌جمهورهای وقت پرداخته، در عمل به دلیل محذوریت‌اش در بیان مواضع بوده‌است. دخالت‌های فراقانونی رهبر جمهوری اسلامی در سیاست‌های خارجی نیز همواره مورد بحث بوده‌است. اصطلاح‌هایی همانند «صدور انقلاب» یا «دیپلماسی انقلابی» مد نظر رهبر جمهوری اسلامی، توسط بسیاری از منتقدان، واژه‌هایی مبهم و متناقض تعبیر شده‌است.
صحبت‌های انگشت‌شمار رهبر جمهوری اسلامی ایران در باب مجاز بودن نقد از رهبری و نظام اکثراً در دههٔ ۱۳۹۰ شمسی، پس از عصر گسترش اینترنت همراه و آغاز دستیابی عموم مردم به اطلاعات و به وجود آمدن بحران‌های شدید داخلی و خارجی همانند: جنبش سبز، بحران موسسات مالی، اعتراضات دی ۱۳۹۶، اعتراضات آبان ۱۳۹۸ و اعتراضات ۱۴۰۱ اتفاق افتاده‌است. وی در یک سخنرانی گفت که «انتقاد مردم، فقط از دولت و مجلس و قوه قضائیه نیست» و ممکن است مردم از رهبر هم «انتقاد داشته باشند» اما این انتقاد «منافاتی با ایستادگی پای نظام ندارد». وی معتقد است مردم منتقد، اما «از اصل نظام با همه وجود دفاع می‌کنند». مرتضی کاظمیان، روزنامه‌نگار و تحلیل‌گر سیاسی، می‌گوید: «هرچند، ظاهر سخن رهبر ایران در پذیرش وجود انتقاد از شخص وی، مهم و قابل‌تأمل است؛ اما متأسفانه رفتار سیاسی خامنه‌ای در مقام شخص اول نظام، نسبت چندانی با ادعای وی برقرار نمی‌کند. چنان‌که کم نبوده‌اند فعالان سیاسی (مانند احمد زیدآبادی) که به‌خاطر نوشتن نامه سرگشاده به وی، هدف خشونت امنیتی و قضایی قرار گرفته‌اند … حصر رهبران جنبش سبز نیز با کم‌تحملی و کینه‌جویی شخصی خامنه‌ای گره خورده‌است. افزون بر اینها، اگرچه رهبری نظام از شنیدن صدای انتقادها علیه خود می‌گوید، اما نشانه‌ای از گشایش در فضای سیاسی و مطبوعاتی نشان نمی‌دهد و همچنان ایران را بی‌نیاز از توسعه سیاسی می‌داند و تنها بر اقتصاد تأکید دارد».
در بسیاری از موارد نقد از رهبر منجر به بازداشت یا محاکمه قضایی تحت عنوان «اجماع و تبانی علیه نظام یا تشویش اذهان عمومی و دروغ پراکنی و براندازی نظام» و صدور احکام سنگین قضایی شده‌است. یک نمونهٔ اخیر از این نقدها، بیانیه ۱۴ فعال سیاسی است که در خرداد ۱۳۹۸ منتشر شد و در نهایت منجر به صدور احکام طویل زندان، تبعید و ممنوعیت از هرگونه فعالیت برای برخی از امضا کنندگان شد. در تیر ۱۳۹۹، محمد موسوی خوئینی در نامه‌ای به خامنه‌ای با اشاره به مشکلات اقتصادی مردم، علت بی‌اعتمادی مردم را مدیریت در بالاترین سطح جمهوری اسلامی ایران دانست.
چهار دهه از ایجاد نظام جمهوری اسلامی و به وجود آمدن مقام رهبری به عنوان «عالی‌ترین مقام رسمی کشور» می‌گذرد و به ترتیب سید روح‌الله خمینی (۱۳۵۸ تا ۱۳۶۸) و سید علی خامنه‌ای (۱۳۶۸ تاکنون) به این مقام رسیدند. رهبر که «ولایت مطلق» دارد، سیاست‌های کلیِ نظام و نظارت بر اجرای آن را بر عهده دارد و از جمله وظیفه‌های او گماشتن برخی سمت‌های اساسی کشوری و لشکری است. وی با رأی دوسِوم (۲/۳) نمایندگان مجلس خبرگان رهبری به‌مدت نامحدود برگزیده می‌شود؛ اما بر اساس اصل ۱۱۱ این قانون، درصورتی‌که رهبر از انجام وظایف خود ناتوان شود یا یکی از ویژگی‌های رهبری را از دست دهد، مجلس خبرگان رهبری می‌تواند وی را از مقامش برکنار یا خلع کند. در اصل ۵ قانون اساسی ایران که در سال ۶۸ بازنگری شد آمده‌است:
در مراوده‌های رسمی یا دولتی از این سمت اغلب با عنوان «رهبر معظم انقلاب اسلامی»، «مقام معظم رهبری»، «ولی امر مسلمین جهان»، «حضرت آیت‌الله‌العظمی»، «مقام عظمای ولایت» و «معظم‌له» یاد می‌شود. در مراوده‌های غیررسمی، علاوه بر صفات ذکرشده، از «آقا» و «امام» نیز برای نام بردن از رهبری استفاده می‌شود.
به عقیدهٔ فعالانِ سیاسیِ مختلف، نقد رهبری از همین ابتدا آغاز می‌شود. تغییرات قانون اساسی در سال ۱۳۶۸طبق اصل ۵۹ قانون اساسی مصوب سال ۱۳۵۸ که در بازنگری نیز بدون تغییر باقی مانده‌است، در خواست مراجعه به آراء عمومی (همه‌پرسی) باید به تصویب دو سوم مجموع نمایندگان مجلس برسد. اما این همه‌پرسی به دستور خمینی صورت پذیرفته بود. با تصویب هیئت بازنگری، در اصل ۱۷۷ که مربوط به فرایند بازنگری در قانون اساسی است، این عبارت گنجانده می‌شود که رعایت ذیل اصل پنجاه و نهم در مورد همه‌پرسی بازنگری در قانون اساسی لازم نیست. اما از آنجا که مبنای عمل تا قبل از تصویب تغییر در قانون اساسی، قانون اساسی مصوب سال ۵۸ است، همه‌پرسی بازنگری قانون اساسی بدون رعایت اصل پنجاه و نهم قانون اساسی برگزار شده‌است.
و افزایش اختیارات رهبری و افزودن واژه «مطلقه» به عبارت «ولایت فقیه»، و همین‌طور افزایش اختیارات شورای نگهبان (که در عمل زیر نظر رهبری است) در نظارت بر انتخابات مجلس خبرگان رهبری؛ باعث قدرت بسیار بالا و در نتیجه عدم پاسخ‌گویی مقام رهبری و سازمان‌های زیر نظر او شده‌است.