moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کمترین ضریب درگ در بین این سه خودرو ۰/۱۹ بود، که حتی با استانداردهای امروزی یک دستاورد محسوب می‌شود. برای هر یک از خودروها، آلفارومئو یک گیربکس پنج سرعته و یک موتور چهار سیلندر قدرتمند ارائه کرد که بیش از نیرو تولید می‌کرد و می‌توانست خودرو را به حداکثر سرعت برساند. Google-kirjat: https://books.google.fi/books?id=zxi4NGN00koC&pg=PA141&dq=bertone+bat+5&hl=fi&sa=X&ved=0ahUKEwjP37SO5PnNAhUD2CwKHSNnBL4Q6AEISDAE#v=onepage&q=bertone bat 5&f=false, accessdate: 17. July 2016
هر سه خودروی BAT اصلی بازسازی شده‌اند. آنها در نمایشگاه های اتومبیل مانند Concorso Italiano و Pebble Beach Concours d'Elegance به نمایش در می‌آیند. این خودروها از سال ۲۰۰۵ تا ژوئیه ۲۰۱۷ در موزه بلک هاوک در دانویل، کالیفرنیا به نمایش گذاشته شده‌ بودند. در سال ۲۰۲۰، RM Sotheby's هر سه خودرو را به صورت یک مجموعه در حراجی خود به قیمت ۱۴/۸۴۰ میلیون دلار آمریکا، با احتساب هزینه خریدار، فروخت.
BAT 5 که اولین نمونه از پروژه Bertone-Alfa Romeo BAT بود، اولین بار در نمایشگاه خودروی تورین در سال ۱۹۵۳ به نمایش درآمد. طراحی این مدل بر اساس مطالعات آیرودینامیک بود. فرم جلوی خودرو در واقع با هدف رفع مشکل اختلال در جریان هوا در سرعت های بالا ساخته شده بود. هدف این طراحی همچنین از بین بردن هرگونه مقاومت اضافی ناشی از چرخش چرخ‌ها و همچنین دستیابی به ساختاری بود که کمترین گردابه‌های هوایی ممکن را ایجاد کند. در عمل این معیارهای دقیق به خودرو اجازه می‌داد با موتور ۱۰۰ اسب بخاری که به صورت استاندارد روی آن نصب شده‌بود، به سرعت برسد. طرحی که برتونه ارائه کرد یک ماشین بسیار سبک ( ) بود، با شیشه های جانبی با زاویه ۴۵ درجه نسبت به بدنه خودرو و شیشه جلویی بزرگ که با سقف تقریباً مسطح ترکیب می‌شد. شیشه عقب توسط یک ستون باریک به دو قسمت تقسیم شده‌بود و دو باله برآمده و کمی به سمت داخل آن را احاطه کرده‌ بودند. این خودرو دارای ضریب درگ ۰/۲۳ بود.
دومین خودروی BAT در نمایشگاه خودروی تورین در سال ۱۹۵۴، یک سال پس از BAT 5 به نمایش درآمد. برای این طراحی (همانطور که در مدل‌های دیگر BAT، به میزان کمتری دیده می‌شود)، برتونه عناصری را از تجربه کار بر روی پروفیل‌های بال در صنعت هوانوردی اضافه کرد. نتیجه شکل باله‌های دم بزرگ و خمیده بود.
دماغه پایین تر از BAT 5 بود و برجستگی‌هایی که معمولا چراغ‌های جلو قرار داشتند حتی بیشتر بیرون زده بودند. چراغ های جلو در کنار دماغه قرار داشتند و هنگام استفاده به سمت پایین حرکت می کردند. ضریب درگ این مدل ۰/۱۹ است.
سومین BAT به نام BAT 9 (همچنین به عنوان BAT 9d شناخته می‌شود) در نمایشگاه خودروی تورین در سال ۱۹۵۵ به نمایش گذاشته شد. این مدل بیشتر شبیه مدل‌های تولیدی آلفارومئو بود تا سایر مدل‌های BAT.
BAT 9 خطوط بال‌های برجسته مدل‌های قبلی را با یک خط صاف‌تر و ساده‌تر جایگزین کرد. باله‌های دم، که در دو مدل دیگر ظاهری شبیه بال داشتند، در این مدل به دو صفحه فلزی کوچک تبدیل شدند. این باله‌ها بیشتر به باله‌های دم خودروهای آمریکایی و اروپایی آن زمان شباهت داشتند.
پس از بیش از ۵۰ سال، آلفا رومئو و برتونه مدل مفهومی جدید BAT را در سال ۲۰۰۸ به نمایش گذاشتند. BAT 11 اولین بار در ژنو، در زمان نمایشگاه خودروی ژنو ۲۰۰۸، ظاهر شد، البته نه در خود نمایشگاه. BAT 11 جدید که بر اساس مدل Alfa Romeo 8C Competizione ساخته شده بود، نشانه‌های ظاهری مشترک بسیاری با خودروهای کلاسیک BAT در دهه ۱۹۵۰ داشت.
تاج الملوک ممکن است به یکی از افراد زیر اشاره داشته باشد:
حکاکی یون واکنشی عمیق (DRIE) یک فرایند اچ بسیار ناهمسانگرد است که برای ایجاد نفوذ عمیق، سوراخ‌ها و ترانشه‌های شیب‌دار در ویفرها / بسترها، معمولاً با نسبت‌های تصویر بالا استفاده می‌شود. این برای سیستم‌های میکروالکترومکانیکی (MEMS) که به این ویژگی‌ها نیاز دارند، توسعه داده شد، اما همچنین برای حفاری ترانشه‌ها برای خازن‌های با چگالی بالا برای DRAM و اخیراً برای ایجاد از طریق vias سیلیکونی (TSVs) در فناوری پیشرفته بسته‌بندی سطح ویفر سه بعدی استفاده می‌شود. در DRIE، بستر درون یک راکتور قرار می‌گیرد و چندین گاز وارد می‌شود. پلاسما در مخلوط گاز اصابت می‌کند که مولکول‌های گاز را به یون می‌شکند. یون‌ها به سمت سطح ماده حکاکی شده شتاب می‌گیرند و با آن واکنش می‌دهند و عنصر گازی دیگری را تشکیل می‌دهند. این به عنوان بخش شیمیایی حکاکی یونی فعال شناخته می‌شود. یک بخش فیزیکی نیز وجود دارد، اگر یون‌ها انرژی کافی داشته باشند، می‌توانند بدون واکنش شیمیایی، اتم‌ها را از ماده خارج کنند.
DRIE یک زیر کلاس خاص از RIE است.
دو فناوری اصلی برای DRIE با نرخ بالا وجود دارد: برودتی و بوش، اگرچه فرایند بوش تنها تکنیک تولید شناخته شده‌است. هر دو فرایند بوش و کریو می‌توانند دیوارهای ۹۰ درجه (واقعاً عمودی) بسازند، اما اغلب دیوارها کمی مخروطی هستند، به عنوان مثال ۸۸ درجه ("بازگشت") یا ۹۲ درجه ("بازگشت").
مکانیسم دیگر غیرفعال سازی دیواره جانبی: گروه‌های عاملی (که از هگزافلوورید گوگرد و گازهای اچ اکسیژن منشأ می‌گیرند) روی دیواره‌های جانبی متراکم می‌شوند و از آنها در برابر اچ جانبی محافظت می‌کنند. به عنوان ترکیبی از این فرایندها می‌توان ساختارهای عمودی عمیقی ساخت.
در Cryogenic-DRIE، ویفر تا ۱۱۰- درجه سانتی گراد (۱۶۳ کلوین) سرد می‌شود. دمای پایین باعث کند شدن واکنش شیمیایی می‌شود که منجر به حکاکی ایزوتروپیک می‌شود. با این حال، یون‌ها به بمباران سطوح رو به بالا ادامه می‌دهند و آنها را از بین می‌برند و روی بسترها در سرمای شدید ترک می‌خورند، به‌علاوه محصولات جانبی اچ تمایل دارند روی نزدیک‌ترین سطح سرد، یعنی زیرلایه یا الکترود رسوب کنند.
فرایند بوش، به نام شرکت آلمانی Robert Bosch GmbH که این فرایند را ثبت کرده‌است، نامگذاری شده‌است،Basic Bosch process patent applicationImproved Bosch process patent applicationBosch process "Parameter Ramping" patent applicationMethod of anisotropically etching siliconMethod for anisotropic etching of siliconMethod of anisotropic etching of silicon همچنین به عنوان اچینگ پالسی یا مولتی پلکس زمانی شناخته می‌شود، به‌طور مکرر برای دستیابی به ساختارهای تقریباً عمودی بین دو حالت متناوب می‌شود:
هر مرحله چند ثانیه طول می‌کشد. لایه غیرفعال از کل بستر در برابر حملات شیمیایی بیشتر محافظت می‌کند و از اچ شدن بیشتر جلوگیری می‌کند. با این حال، در طول مرحله اچینگ، یون‌های جهت‌دار که زیرلایه را بمباران می‌کنند، به لایه غیرفعال سازی در پایین ترانشه (اما نه در امتداد طرفین) حمله می‌کنند. آنها با آن برخورد می‌کنند و آن را پاشیده می‌کنند و بستر را در معرض مواد شیمیایی قرار می‌دهند.
این مراحل اچ/رسوب بارها تکرار می‌شوند و در نتیجه تعداد زیادی از مراحل اچ همسانگرد بسیار کوچک فقط در پایین حفره‌های اچ‌شده انجام می‌شوند. برای اچ کردن از طریق ویفر سیلیکونی ۰٫۵ میلی‌متر، فرایند دو فازی باعث می‌شود که دیواره‌های جانبی با دامنه‌ای در حدود ۱۰۰ تا ۵۰۰ نانومتر موج‌دار شوند. زمان چرخه را می‌توان تنظیم کرد: چرخه‌های کوتاه دیواره‌های صاف تری را ایجاد می‌کنند و چرخه‌های طولانی نرخ اچ بالاتری را ایجاد می‌کنند.
«عمق» RIE به کاربرد بستگی دارد:
آنچه DRIE را از RIE متمایز می‌کند عمق اچ است: عمق اچ عملی برای RIE (همان‌طور که در تولید آی سی استفاده می‌شود) به حدود ۱۰ میکرومتر محدود می‌شود. در حالی که DRIE می‌تواند ویژگی‌های بسیار بزرگ‌تر، از ۲۰ میکرومتر تا ۶۰۰ میکرومتر یا بیشتر در در دقیقه را حک کند.
DRIE شیشه به قدرت پلاسمای بالایی نیاز دارد که یافتن مواد ماسک مناسب برای حکاکی عمیق را دشوار می‌کند. پلی سیلیکون و نیکل برای ۱۰–۵۰ میکرومتر استفاده می‌شود اعماق حکاکی شده در DRIE پلیمرها، فرایند بوش با مراحل متناوب اچینگ SF و غیرفعال سازی C F انجام می‌شود. ماسک‌های فلزی (Si [تا ۸۰۰ میکرومتر]، InP [تا ۴۰ میکرومتر] یا شیشه [تا ۱۲ میکرومتر)) را می‌توان استفاده کرد، اما استفاده از آنها گران است زیرا چندین مرحله عکس و رسوب اضافی همیشه مورد نیاز است. ماسک‌های فلزی در بسترهای مختلف ضروری نیستند در صورتی ضروری هستند که استفاده از مقاومت‌های منفی تقویت شده شیمیایی باشد.
کاشت یون گالیوم را می‌توان به عنوان ماسک اچ در cryo-DRIE استفاده کرد. فرایند ترکیبی نانوساخت پرتو یون متمرکز و کرایو-DRIE برای اولین بار توسط N Chekurov "و همکاران" در مقاله خود «ساخت نانوساختارهای سیلیکونی با کاشت محلی گالیوم و اچ کردن یون واکنشی عمیق برودتی» گزارش شده‌است.Chekurov, N; Grigoras, K; et al. (11 February 2009). "The fabrication of silicon nanostructures by local gallium implantation and cryogenic deep reactive ion etching". Nanotechnology. 20 (6): 065307. doi:10.1088/0957-4484/20/6/065307. PMID 19417383.
DRIE امکان استفاده از اجزای مکانیکی سیلیکونی را در ساعت‌های مچی پیشرفته فراهم کرده‌است. به گفته یک مهندس در Cartier، «هیچ محدودیتی برای اشکال هندسی با DRIE وجود ندارد.» با DRIE می‌توان نسبت ابعاد ۳۰ یا بیشتر را بدست آورد، به این معنی که یک سطح را می‌توان با یک ترانشه با دیواره عمودی ۳۰ برابر عمیق‌تر از عرض آن حک کرد.
این باعث شده‌است که اجزای سیلیکونی جایگزین برخی از قطعاتی که معمولاً از فولاد هستند، مانند فنر مو، شوند. سیلیکون سبک‌تر و سخت‌تر از فولاد است، که مزایایی دارد اما فرایند تولید را چالش‌برانگیزتر می‌کند.
علم الدین (زادہ: ۴ دسامبر ۱۹۰۸– درگذشته: ۳۱ اکتبر ۱۹۲۹) یک نجار مسلمان هندی بود که ناشر کتابی به نام ماهاشه راجپال را به دلیل انتشار کتاب رنگیله رسول که از سوی مسلمانان تحقیر کننده پیامبر اسلام (ص) بود، ترور کرد. او به خاطر این جنایت اعدام شد.
علم الدین ۴ دسامبر ۱۹۰۸ در خانه‌ یک نجار به‌ اسم طالع مند در کوچه‌ چابک سوار در یک خانوادہ ای متوسط به‌ دنیا آمد۔ تحصیلات ابتدایی را در مدرسه‌ محل خود گذراند پس از آن به‌ شغل پدری پیوست۔
راجپال، یکی از ناشران ھندو مذھب در لاھور بود که‌ باانتشار کتابی توھین آمیز، پیامبر گرامی صلی الله‌ علیه‌ وسلم را مورد اھانت قرار داد۔ این امر به‌ شدت احساسات مؤمنان را جریحه‌ دار کرد و موج خشم مسلمانان را بر انگیخت؛ رھبران مسلمان خواستار مصادرہ کتاب و اقدام حقوقی علیه‌ ناشر راجپال شدند۔ امامتاسفانه‌ دولت آن وقت انگلیس، راجپال را تنھا به‌ ۴ ماہ حبس محکوم کرد، و تقاضای مصادرہ کتاب رد شد۔ در این گیرودار، مجاھدانی شدند که‌ راجپال را واصل جھنم کنند و اول از ھمه‌ فردی به‌ نام خدا بخش در ۲۴ دسامبر ۱۹۲۸ به‌ شاتم رسول راجپال حمله‌ کرد، اما راجپال برای نجات جان خود فرار کرد۔ خدا بخش دستگیر شد و به‌ ھفت سال زندان محکوم شد۔ در مرحله‌ دوم، مردی افغانستان به‌ نام مجاھد عبدالعزیز با کفن از خانه‌ خارج شد و در لاھور وارد مغازہ راجپال شد، ولی آن بدبخت در مغازہ نبود۔ بنا بر این، راجپال یک بار دیگر نجات یافت؛ شاید کہ سرنوشت فرستادن او به‌ جھنم به‌ اسم غازی علم الدین رقم خوردہ بود۔ بنا بر روایات مختلف و اقوال، علم الدین روزی پس از دیدن اژدھام جمعیت در دروازہ دھلی (لاھور) که‌ در آن سخنرانی علیه‌ راجپال انجام می شد توقف کرد و آنچه‌ بیش از ھمه‌ علم الدین را غمناک و خشمگین کرد، گستاخی راجپال نسبت به‌ پیامبر اکرم صلی الله‌ علیه‌ وسلم بود۔ علم الدین به‌ خانه‌ برگشت و تایید این ماجرا را از پدرش گرفت و پس از آن باکمک دوستش شیدہ آ درس و نشانی مغازہ راجپال را پیدا کرد۔
در جایی دیگر نیز نقل شدہ است که‌ پس از تایید ھمه‌ این مطالب، قلب علم الدین نا آرام شد۔ آن گاہ شبی در خواب بزرگواری را دید که‌ به‌ علم الدین گفت: به‌ پیامبر گرامی صلی الله‌ علیه‌ وسلم دشنام می دھند و تودر خوابی، برخیز و عجله‌ کن۔ بعد از این خواب، علم الدین بلا فاصلہ برخاست و به‌ خانہ دوستش شیدہ رسید۔ پس از ملاقات با اُو، متوجه‌ شد که‌ شیدہ نیز چنین خوابی را دیدہ است۔ لذا بین ھر دو بحث شد که‌ چه‌ کسی این کار را انجام بدھد، زیرا ھر دو می خواستند این توفیق نصیب او شود، لذا تصمیم گرفتند برای کار قرعه‌ بیندازند، و سه‌ بار قرعه‌ به‌ اسم علم الدین در آمد۔ پس از آن شدہ محبور به‌ عقب نشینی شدو علم الدین آمادہ انجام وظیفه‌ شد۔
در ساعت ظھر ۶ آوریل ۱۹۲۹ وارد مغازہ راجپال شد و بایک ضربه‌ عمیق کار راجپال را تمام کرد، متعاقبا، علم الدین مسؤلیت این واقعه‌ را پذیرفت و برای دستگیری تسلیم شد۔ پس از دستگیری، پروندہ ادامه‌ یافت و در ۲۲ مه ۱۹۲۹، دادگاہ حکم اعدام علم الدین را صادر کرد۔ آقای محمد علی جناح از دادگاہ عالی درخواست تجدید نظر حکم کرد۔ ۷ ژوئیه ۱۹۲۹، زمانی که‌ علم الدین بار دیگر در دادگاھی مملو از جمعیت مسؤلیت این واقعه‌ را پذیرفت، درخواست تجدید نظر متفی شد و دادگاہ عالی حکم اعدادم علم الدین را محددًا اعادہ کرد، بدین ترتیب وقتی خبر رد تجدید نظر به‌ علم الدین رسید، خوشحال شد و گفت: ’’خدارا شکر، ھمین را می خواستم که‌ جانم را فدای ناموس پیامبراکرم صلی الله‌ علیه‌ وسلم کنم و این برای من آرامش ابدی است‘‘۔
پنجشنبه‌ ۳۱ اکتبر ۱۹۲۹، روز بزرگی در تاریخ شھر میانوالی است، زیرا در آن روز شیردل علم الدین که‌ خود را فداسی حرمت پیامبر اکرم صلی الله‌ علیه‌ وسلم کردہ بود، در زندان میانوالی به‌ شھادت رسید۔علم الدین قبل از اعدادم طبق معمول نماز تھجد را به‌ جای آورد، سپس بعد از نماز فجر رو به‌ قبله‌ نشست و در این بین داروغه‌ زندان آمد و به‌ او اطلاع داد کہ ساعتی کہ منتظرش بودی فرا رسیدہ است۔ که‌ عاشق جانباز گفت! من ھم با خوشحالی آمادہ ام، دو رکعت نماز شکر ادا کرد و به‌ حضار گفت که‌ راجپال را برای حفظ حرمت پیامبر اکرم صلی الله‌ علیه‌ وسلم کشتہ ام۔ ھمگی شاھد باشید که‌ من باخواندن کلمه‌ شھادت در عشق پیامبر اکرم صلی الله‌ علیه‌ وسلم می میرم۔ پس از آن به‌ سوی تخت شھادت آمد، آن را بوسید، زیرا ھر چیزی را که‌ او را به‌ بارگاہ پیامبر برساند، مبارک می شمرد۔ با سقوط تخته‌، روح شھید با نھایت آرامش و طمانینه‌ به‌ پرواز در آمد۔ او در دو انقباض بدنش را ندید ۔
۴ نوامبر ۱۹۲۹ ھیئتی از شخصیت ھای برجسته‌ مسلمان بافرماندار پنجاب ملاقات کردند و خواستار آوردن پیکر عاشق رسول صلی الله‌ علیه‌ وسلم از میانوالی به‌ لاھور شدند که‌ در ۱۳ نوامبر ۱۹۲۹ ھیئتی به‌ ریاست قاضی میرزا مھدی حسن و سید مراتب علی شاہ عازم میانوالی شد۔۱۴ نوامبر جسد خاکی شھید دریافت شد و در روز ۱۵ نوامبر پیکر علم الدین به‌ علامہ محمد اقبال و سر محمد شفیع در لاھور تحویل دادہ شد۔
درمیان تشییع جنازہ در تاریخ اسلام، تشییع جنازہ علم الدین شھید از بزرگترین تشییع جنازہ ھای تاریخ لاھور محسوب می شود۔ جمعیت مردم تا پنج و نیم مایل بود و کم و بیش ۶۰۰ ھزار تن در آن حضور داشتند۔ مولانا ظفر علی خان، علامه‌ اقبال و سید دیدار علی شاہ ریاست تشییع جنازہ را بر عھدہ داشتند۔ نماز میت اول را مولانا شمس الدین خطیب مسجد وزیر خان اقامه‌ کرد و نماز میت دوم را سید محمد دیدار علی شاہ الوری محدث لاھوری اقامه‌ کرد و در این مناسبت تاریخی حضرت علامہ اقبال فرمودہ بود که‌ ما بودیم و تمام عمر فلسفه‌ می خواندیم، ولی در محبت رسول خدا نتوانستیم مقامی کسب کنم، در حالی که‌ علم الدین چنان باب عشق رسول را احیا کرد که‌ در چند لحظه‌ مقام و رتبه‌ شھید و غازی را از آن خود کرد۔
مرقد علم الدین در قبرستان میانی صاحب ، لاھور آماجگاہ خاص و عام است و ھمه‌ ساله‌ در ۳۱ اکتبر جشن بزرگداشت آن حضرت باشکوہ برگزار می گردد۔
محمد اقبال کودک کار و فاقد شناسنامه بود و در آمدش را صرف پدر و مادر سالخوده اش می کرد . هم‌چنین طبق گفته برادر محمد اقبال، احسان نائب زهی پدر خانواده نیاز محمد مبتلا بیماری سرطان خون است.
برادر او کشته شدن او را اینگونه روایت می‌کند:
خانواده محمداقبال نائب‌زهی پیکر او را از مسجد مکی تحویل گرفته‌اند و پیکر این نوجوان ۱۶ ساله به گفته برادرش به مدت ۲۴ ساعت در اتاق پذیرایی پدرش بوده است.
در موسیقی ویرایش رادیویی یا میکس رادیویی یک نسخه معمولاً کوتاه شده یا سانسور شده از یک قطعه موسیقی است که هدف آن مناسب‌تر کردن آهنگ برای پخش همگانی برای رادیو و تلویزیون است، این اصلاح ممکن است به دلیل طول، وجود ناسزا در ترانه‌ها، موضوع، ساز، یا فرم اعمال شود. ویرایش‌های رادیویی همچنین ممکن است برای انتشار تک‌آهنگ‌ها نیز استفاده شود. ممکن است از این تک‌آهنگ‌ها به عنوان "نسخه ۷ اینچی" یاد شود، در مقابل "نسخه ۱۲ اینچی" که نسخه‌های طولانی‌تر و دست‌نخوره یک آهنگ هستند. با وجود این گفته‌ها همه آهنگ‌های «ویرایش رادیویی»، لزوما در رادیو پخش نمی‌شوند.
ویرایش‌های رادیویی اغلب یک آهنگ طولانی را کوتاه می‌کنند تا از نظر تجاری برای ایستگاه‌های رادیویی قابل استفاده‌تر باشند. طول نرمال برای آهنگ هایی که از رادیو پخش می شود بین 3 تا 5 دقیقه است. با این حال میزان برش از چند ثانیه تا حتی نیمی از یک آهنگ آهنگ‌های ویرایش‌شده معمولا دارای پیش‌درآمد یا برون‌رفت‌های کوتاه شده باشند. گاهی اوقات در قسمت برون‌رفت آهنگ زودتر از موعد محو می‌شود.
برخی از آهنگ‌ها به شدت بیشتری دستخوش تغییر می‌شوند و تنظیم‌های متفاوتی نسبت به نسخه‌های طولانی‌تر اصلی دارند. حتی گاهی اوقات ضبط‌های کاملاً متفاوتی نیز دارند. برای مثال آهنگ "Revolution" از گروه بیتلز است که یک ضبط کاملاً متفاوت از نسخه "موجود در آلبوم White" دارد. نمونه دیگر «تو را دوست دارم » از مایلی سایرس است. نسخه اصلی موجود در آلبوم، یک نسخه آرام، خلوت و به طول ۴ دقیقه و ۳۷ ثانیه اس؛ در حالیک. ویرایش رادیویی یک نسخه کاملاً متفاوت و ریمیکسی از سدریک ژروه است و ٣ دقیقه و ٣٦ ثانیه به طول می‌انجامد.
برخی از آهنگ‌های علیرغم طولانی بودن، معمولا به دلیل تقاضای شنوندگان از ایستگاه‌ها، ویرایش رادیویی ندارند. نمونه‌هایی از این آهنگ‌ها عبارتند از:
خوش‌بین‌های ناین المز یا خوش‌بین‌ها (انگلیسی: The Optimists of Nine Elms) یک فیلم درام بریتانیایی محصول سال ۱۹۷۳ با بازی پیتر سلرز و کارگردانی آنتونی سیمونز است که در سال ۱۹۶۴ رمانی را نیز نوشت که فیلم بر اساس آن ساخته شده است. این فیلم درباره یک نوازنده قدیمی خیابانی (با بازی سلرز) است که با دو فرزند دوست می‌شود، لیز با بازی دونا مولان و برادر کوچکترش مارک با بازی جان شافی. هیچ یک از بازیگران کودک در فیلم‌های بعدی حضور نداشتند. کیت چگوین جوان نیز نقش کوچکی را ایفا کرد. زمانی که مولان در حال جستجوی مکان‌ها بود و او را در حالی که از مدرسه به خانه برمی‌گشت دیدند، توسط گروه فیلم‌برداری برای نقش خود استخدام شد.
کانال سنت مارتین کانال یا آبراهه‌ای با طول ۴/۶ کیلومتر در شهر پاریس است که کانال اوراک را به رودخانه سن متصل می‌کند. تقریبا بیش از نیمی از کانال بین خیابان فاوبورگ دو تمپل و میدان باستیل در قرن نوزدهم سرپوشیده بود تا برای فضای عمومی و بولوار مهیا شود. این کانال هر ۱۰ تا ۱۵ سال یکبار تخلیه و تمیز می شود و میان صدها تن اشیاء دور ریخته شده همیشه برای حس کنجکاوی و بعضا گنج یابی پاریسی ها منبع جذابی به شمار می‌رود.
گاسپارد دو چابرول، بخشدار پاریس، پیشنهاد ساخت کانالی از رودخانه اورک در ۱۰۰ کیلومتری شمال شرقی پاریس را، برای تامین آب شیرین شهر برای حمایت از جمعیت رو به رشد و کمک به جلوگیری از بیماری‌هایی مانند اسهال خونی و وبا، در عین حال تامین آب‌نماها و اجازه تمیز کردن خیابان‌ها ارایه داد. ساخت این کانال به دستور ناپلئون اول در سال ۱۸۰۲ انجام شد و ساخت و ساز تا سال ۱۸۲۵ انجام شد که هزینه آن با مالیات جدید بر شراب تأمین می شد.
این کانال همچنین برای تامین غلات، مصالح ساختمانی و سایر کالاهای پاریس که با قایق های کانال حمل می شد، استفاده می شد. دو بندر در کانال پاریس برای تخلیه قایق ها ایجاد شد: پورت دو آرسنال و بسین دلا ویل.
در دهه ۱۹۶۰، ترافیک به اندازه قطره چکانی کاهش یافت و کانال به سختی از پر شدن و آسفالت کردن یک بزرگراه در امان ماند.
ورودی کانال از حوضه پایانه وسیع (بسین دلا ویل) در کانال دلورک در یک سد سلولی دوگانه در نزدیکی کاخ استالینگراد قرار دارد. در ادامه به سمت رودخانه سن ، کانال با کیو د والمی در ساحل راست و کوای دو ژامپ در سمت چپ مرز می شود، از سه قفل پلکان دوتایی دیگر می گذرد قبل از اینکه در زیر سه "voûte" (تونل) متوالی ناپدید شود - du Temple، Richard. -لنوآر و باستیل - برای ظهور در Port de l'Arsenal، بندر اصلی برای قایق های بازدید و اقامت در پاریس.
امروزه این کانال یک مقصد محبوب برای پاریسی ها و گردشگران است. برخی با قایق‌های مسافربری در کانال سفر می‌کنند. برخی دیگر به تماشای قایق‌هایی می‌نشینند که در این سری قفل‌ها حرکت می‌کنند و از زیر پل‌های عابر پیاده چدنی جذاب عبور می‌کنند. رستوران ها و بارهای محبوب بسیاری در امتداد قسمت باز کانال وجود دارد که مورد علاقه دانشجویان نیز می باشد.
این کانال را می‌توان از ایستگاه‌های متروی پاریس زیر مشاهده کرد: استالینگراد ، جمهوری، گونکور ، (مترو پاریس)، ژاک بونسرژن ، ژورس .
این کانال الهام بخش نقاشانی مانند آلفرد سیسلی (۱۸۳۹-۱۸۹۹) بود. در حال حاضر، بسیاری از آثار گرافیتی پیچیده در امتداد کانال قابل مشاهده است، و یک فضای هنری چندرسانه‌ای بزرگ در کناره‌های آن در ساختمان قبلی شهرداری در شماره ۱۰۴ خیابان اوبرویلیرز وجود دارد.
سینما و تلویزیون
آدیداس الرحله () یک توپ فوتبال تولید شده توسط آدیداس است. این توپ رسمی بازی‌های جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ قطر است. توپ حاوی یک دستگاه سنجش اینرسی معلق در داخل کیسه خود است که کمک داور ویدئویی را با داده‌های بسیار دقیق لحظه‌ای حرکت توپ یاری می‌کند. این توپ به منظور پایداری طراحی شده که اولین توپ مسابقه رسمی جام جهانی فوتبال باشد که با جوهرها و چسب‌های سازگار با محیط زیست تولید می‌شود.
"الرحلة" عربی به معنای «سفر» است: الرحلة همچنین ژانری سنتی از ادبیات عربی در مورد سفرها است، مانند سفرنامه قرن ۱۴ ابن بطوطه که به سادگی به الرحلة معروف است.
آدیداس در تاریخ ۳۰ مارس ۲۰۲۲ از "الرحله" رونمایی کرد. این ارائه در قطر با حضور برندگان سابق جام جهانی کاکا (برزیل) و ایکر کاسیاس (اسپانیا) و همچنین فرح جفری (عربستان سعودی) و نواف الانزی (امارات متحده عربی) برگزار شد.
غشای "الرحله" از بیست پنل پلی‌اورتان بدون درز با پیوند حرارتی ساخته شده‌است. سطح «Speedshell» آن دارای بافت الگوهای منبت کاری شده کاغذی ماکرو و میکرو است که به معنای بهبود ثبات پرواز توپ و چرخش آن است. فرانزیسکا لوفلمان، مدیر طراحی آدیداس، "الرحله" را «سریع‌ترین و دقیق‌ترین توپ جام جهانی فوتبال تا به امروز» توصیف می‌کند. آزمایش مستقل توپ نشان داد که ویژگی‌های عملکرد مشابهی با توپ‌های جد خود، "تلستار ۱۸"و "برازوکا" دارد.
این توپ همچنین دارای «فناوری توپ متصل»، یک سیستم تعلیق در داخل کیسه توپ با یک دستگاه سنجش اینرسی در مرکز است تا داده‌های بسیار دقیق حرکت توپ را در عرض چند ثانیه در اختیار کمک‌داور ویدئویی قرار دهد. این فناوری توسط فیفا و کینکسان مستقر در مونیخ توسعه یافت.
طبق اعلام فیفا در طراحی این توپ از فرهنگ معماری، قایق‌های قدیمی، و پرچم قطر الهام گرفته شده‌است. نسخه حرفه‌ای توپ همچنین متن «فوتبال: کار گروهی - بازی منصفانه - مسئولیت جمعی - شور - احترام است» را در زبان‌های انگلیسی، ماندارین، عربی، اسپانیایی، فرانسوی و اسپرانتو بر روی متن خاکستری در مثلث‌های سفید نشان می‌دهد.
توپ مسابقه برای بازی‌های نهایی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ در ۱۱ دسامبر ۲۰۲۲ معرفی شد. این نسخه از الرحله به نام "آدیداس الحلم" به معنی «رؤیا» در زبان عربی است که اشاره‌ای به رؤیای هر ملتی برای بلند کردن جام جهانی فوتبال است. در حالی که جنبه‌های فنی توپ یکسان است، رنگ آن متفاوت از توپ‌های الرحله مورد استفاده در مراحل گروهی و ابتدایی حذفی، با یک رنگ طلایی متالیک، خرمایی، شرابی، و طراحی قرمز،https://www.adidas.ae/en/al-hilm-pro-football/HC0437.html اشاره‌ای به رنگ‌های ملی ملت میزبان قطر و رنگ‌های طلایی به اشتراک گذاشته شده توسط محل برگزاری فینال و کاپ جام جهانی فوتبال است. این توپ پنجمین توپ ویژه بازی‌های نهایی جام جهانی فوتبال است.
فیفا و قطر ایرویز با اسپیس ایکس در مأموریت فالکون ۹ همکاری کردند و ۲ توپ آدیداس الرحله که قرار بود در جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ استفاده شود، به فضا فرستاده شد. پرواز این توپ‌ها توسط اسپیس ایکس تا حدی تبلیغی برای سرویس اینترنت ماهواره‌ای استارلینک این شرکت بود.
آدیداس برای تولید "الرحله"، با شرکتی در چین و در پاکستان، فوروارد اسپورتس قرارداد بست. برای فروش سوغات، کپی‌های "الرحله" نیز توسط آدیداس ارائه و تولید شد، اما تولید آن به شرکت دیگری در مادیون اندونزی، با قراردادی پیمانکاری شد.
العزیزیه می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
</img> (نمای کنار)</img>(نمای بالا)
جام قهرمانی فوتبال ایران در سال ۱۳۴۳ در مشهد برگزار شد و تیم کیان تهران قهرمان این رقابتها شد.
ششمین دوره جام قهرمانی ایران در حالی انجام شد که فوتبال ایران طی ۲ سال حوادث مهمی را پشت سر گذاشته بود. از سری مسابقات انتخابی جهت جام قهرمانی ایران ۱۳۴۲، در شهرآورد تهران که محمدرضا پهلوی شاه ایران هم در ورزشگاه حاضر بود هواداران تیمهای دارایی و شاهین تهران در حالیکه برای یکدیگر کری میخواندند به یکباره شعارها به صورت کنایه شاه ایران را مخاطب قرار داد، وی با عصبانیت ورزشگاه را ترک کرد و مسئولین از انجام مسابقه جلوگیری کردند. فوتبال تهران به مدت دو سال در لیگ و حذفی تعطیل شد و به بهانه ی بازیهای سراسری کشوری (به سبک المپیک) سال ۱۳۴۲ جام قهرمانی فوتبال ایران لغو شد. سال ۱۳۴۳ اجازه ی برگزاری رقابتهای انتخابی داده نشد بنابراین هیات فوتبال تصمیم گرفت تیم کیان را به این رقابتها معرفی کند.
کیان در مرحله اول متزلزل نشان داد و به سختی راهی دور پایانی شد. ۵ تیم با میزبانی مشهد برای قهرمانی به رقابت پرداختند و کیان که به نظر میامد شانس کمتری نسبت به ساِیر رقبا داشته باشد قهرمان ایران شد و جام را به تهران آورد. آریا مشهد قهرمان ۱۳۴۰ نتوانست از میزبانی سود ببرد و اینبار در شهر خود به مقام دوم بسنده کرد و مموریال تبریز هم به مدال برنز دست یافت.ورزش در تبریز
باشگاه فوتبال کیان تهران
جام حذفی فوتبال تهران
باشگاه فوتبال آریا مشهد
مفاهیم تاریخی پکس بریتانیکا یا پکس بریتانیا (به لاتین:Pax Britannica؛ به معنای: «صلح بریتانیا» و الگو گرفته از "Pax Romana") اشاره به دوره صلح نسبی بین قدرت‌های بزرگ بود که طی آن امپراتوری بریتانیا به قدرت هژمونیک جهانی تبدیل شد و نقش «پلیس جهانی» را پذیرفت.Johnston, pp.  508–10.Porter, p.  332.
بین سال‌های ۱۸۱۵ و ۱۹۱۴ میلادی، دوره‌ای که به عنوان «قرن امپراتوری» بریتانیا شناخته می‌شود،Hyam, p.  1.Smith, p.  71. حدود از قلمرو و تقریباً ۴۰۰ میلیون نفر به قلمروی امپراتوری بریتانیا اضافه شدند.Parsons, p.  3. پیروزی بر فرانسه ناپلئونی، انگلیسی‌ها را بدون هیچ رقیب جدی بین‌المللی، به جز روسیه تزاری در آسیای مرکزی، رها کرد.Porter, p.  401. هنگامی که روسیه تلاش کرد نفوذ خود را در بالکان گسترش دهد، انگلیسی‌ها و فرانسوی‌ها آنها را در جنگ کریمه (۱۸۵۳–۱۸۵۶) شکست دادند و بدین وسیله از امپراتوری عثمانی حفاظت کردند.
نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا بیشتر مسیرهای تجاری کلیدی دریایی را کنترل می‌کرد و از قدرت دریایی بی چون و چرای برخوردار بود. در کنار کنترل رسمی اعمال شده بر مستعمرات خود، موقعیت مسلط بریتانیا در تجارت جهانی به این معنی بود که دسترسی به بسیاری از مناطق مانند آسیا، آمریکای شمالی، اقیانوسیه و آفریقا را به‌طور مؤثری توسط بریتانیا کنترل می‌شد. بریتانیایی‌ها نیز، به شدت و با ایجاد حس ناامیدی دیگر امپراتوری‌های استعماری، به ایالات متحده کمک کردند تا دکترین مونرو که سلطه اقتصادی بریتانیا را در قاره آمریکا حفظ می‌کرد را برقرار کند. بازرگانان، کشتی‌رانان و بانکداران بریتانیایی از چنان برتری چشمگیری نسبت به امپراتوری‌های دیگر برخوردار بودند که علاوه بر مستعمرات، یک امپراتوری غیررسمی نیز داشتند.Porter, p.  8.Marshall, pp.  156–57.Cameron, pp.  45–47.
قرن هند یا قرن هندی به این مفهوم است که قرن بیست و یکم میلادی تحت سلطه هند خواهد بود. قرن بیستم اغلب قرن آمریکایی و قرن ۱۹م به عنوان پکس بریتانیکا نامیده می‌شود. این عبارت به ویژه در این ادعا به کار می‌رود که اقتصاد هند می‌تواند از اقتصاد ایالات متحده و اقتصاد چین به عنوان بزرگ‌ترین اقتصاد ملی در جهان پیشی بگیرد. در طی تاریخ، اقتصاد هند عنوان بزرگ‌ترین اقتصاد جهان را از ۱ تا ۱۵۰۰ میلادی و از ۱۶۰۰ تا ۱۷۰۰ میلادی به یدک می‌کشید.Data Source: Tables of Prof. Angus Maddison (2010). The per capita GDP over various years and population data can be downloaded in a spreadsheet from here.
هند یکی از اعضای «Build Back Better World» است و همچنین راه‌گذر بین‌المللی شمال–جنوب را به عنوان جایگزینی برای ابتکار سیاست ابتکاری کمربند و جاده حزب کمونیست چین، و برای ارتباط با ایران، روسیه، قفقاز و آسیای مرکزی ایجاد کرده‌است. در سال ۲۰۱۷ میلادی، هند و ژاپن برای تشکیل کریدور رشد آسیا-آفریقا و برای پیوند اقتصاد جنوب، جنوب شرق و شرق آسیا با اقیانوسیه و آفریقا بهم پیوستند. هند همچنین در گفتگوهای چهارجانبه‌امنیتی و مانور دریایی مالابر برای سیاست مهار چین شرکت می‌کند.
بر اساس گزارشی با عنوان «قرن هند: تعریف جایگاه هند در اقتصاد جهانی در حال تغییر سریع» توسط «»، پیش‌بینی می‌شود که هند در سال‌های آینده در میان کشورهایی با بالاترین رشد اقتصادی در جهان باشد.
یکی از عوامل کلیدی شامل دموکراسی پرجمعیت هند است."'India’s decade could pave way for an Indian century'." "Hindustan Times." طبق گزارش سازمان ملل متحد، هند تا سال ۲۰۲۲ میلادی از نظر جمعیتی از چین پیشی خواهد گرفت و به پرجمعیت‌ترین کشور جهان تبدیل خواهد شد.
اقتصاددانان و محققان دانشگاه هاروارد پیش‌بینی کرده‌اند که نرخ رشد سالانه ۷ درصدی پیش‌بینی‌شده هند تا سال ۲۰۲۴ میلادی همچنان باعث افزایش سرعت پیشرفت هند و تبدیل هند به سریع‌ترین رشد اقتصادی بزرگ در جهان می‌شود. در سال ۲۰۱۷ میلادی، مرکز توسعه بین‌المللی در دانشگاه هاروارد یک مطالعه تحقیقاتی پیش‌بینی کرد که هند با پیشی گرفتن از چین به عنوان قطب اقتصادی رشد جهانی ظاهر شده‌است و انتظار می‌رود در دهه آینده پیشتازی خود را حفظ کند.
هند اخیراً به عنوان یک قدرت بزرگ جهانی یا قدرت در حال ظهور (بسیار فراتر از قدرت‌های متوسط) در نظر گرفته می‌شود و به دلیل جمعیت زیاد و باثبات آن و بخش‌های اقتصادی و نظامی به سرعت در حال رشد آن به‌طور کلی یک ابرقدرت در حال ظهور در نظر گرفته می‌شود.
آدیداس تلستار ۱۸ (به انگلیسی: Adidas Telstar 18) توپ رسمی مسابقات جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ بود که در کشور روسیه برگزار شد. این توپ توسط شرکت آدیداس، یک شریک فیفا و تأمین‌کننده رسمی توپ مسابقه جام جهانی فوتبال از سال ۱۹۷۰، و بر اساس مفهوم اولین توپ جام جهانی آدیداس طراحی شده‌است. تولیدکننده این توپ فوروارد اسپورتس، تأمین‌کننده تجهیزات ورزشی مستقر در سیالکوت پاکستان بود.
"تلستار ۱۸" در ۹ نوامبر ۲۰۱۷ توسط لیونل مسی در مسکو ارائه شد. رونالدو فوتبالیست بازنشسته برزیلی با معرفی یک "تلاستار ۱۸" که در مارس ۲۰۱۸ به فضا برای خدمه ایستگاه فضایی بین‌المللی فرستاده‌شد، جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ را افتتاح کرد؛ این توپ در ماه ژوئن به زمین بازگشت.
نام این توپ در ۹ نوامبر ۲۰۱۷ در نمایش رسمی در مسکو توسط لیونل مسی برندهٔ توپ طلا در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴، فاش شد و همچنین برندگان جام جهانی در سال‌های مختلف: زین‌الدین زیدان، کاکا، آلساندرو دل‌پیرو، ژابی آلونسو و لوکاس پودولسکی در این مراسم حضور داشتند. "تلستار ۱۸" به اولین توپ مسابقه جام جهانی آدیداس که تلستار نام داشت ادای احترام می‌کند که خود به خاطر شباهتش به ماهواره مخابراطی تلستار نام‌گذاری شده‌بود. واژه تلستار ترکیبی از واژه‌های «تلویزیون» و «استار» (ستاره) است.
تلستار اصلی مورد استفاده در جام جهانی فوتبال ۱۹۷۰ اولین توپ فوتبالی بود که الگویی سیاه و سفید از خود نشان می‌داد. این کار برای اطمینان از اینکه مخاطبان تلویزیونی می‌دانند توپ در هنگام بازی کجاست، انجام شد، به دلیل اینکه بسیاری از تلویزیون‌ها در آن زمان یک صفحه نمایش سیاه و سفید داشت (تلویزیون رنگی هنوز در بسیاری از نقاط جهان در این دوران نادر بود). اگرچه تلستار ۳۲ پنل داشت، اما "تلستار ۱۸" دارای شش پنل بافت دار است. آن‌ها به هم دوخته نمی‌شوند، بلکه به‌طور یکپارچه به هم چسبیده‌اند.
توپ دارای یک تراشه ارتباط میدان نزدیک جاسازی شده‌است. با این حال برای بازیکنان هیچ ارزشی ندارد و هیچ اطلاعاتی در مورد ضربات یا ضربات سر توپ خود ارائه نمی‌دهد، اگرچه آدیداس این موضوع را در یک توپ فوتبال قبلی فراهم کرده‌است. مصرف‌کنندگانی که یک "تلاستار ۱۸" خریداری می‌کنند، قادرند با استفاده از یک تلفن هوشمند به تراشه متصل شوند تا به محتوا و اطلاعاتی که منحصر به آن توپ است وصل شوند، همچون شخصی سازی و بومی سازی و غیره.
توپ‌های "تلستار ۱۸" در پاکستان و چین ساخته می‌شوند.
اگرچه آدیداس اعلام کرد که "تلستار ۱۸" از نظر علمی طراحی شده‌بود تا در پرواز قابل پیش‌بینی باشد و «کامل ترین قطعه تجهیزاتی بود که تا به حال در بازی مورد استفاده قرار گرفته‌است» دروازه‌بان‌های بین‌المللی از جمله مارک-آندره تر اشتگن، پپه رینا و داوید د خیا پیش از مسابقات ارزیابی کردند که توپ به‌طور غیرقابل پیش‌بینی جهت را تغییر داده و می‌تواند به دلیل پوشش صاف و کمبود درزش لغزنده باشد. به نقل از دنی آلوز، مدافع برزیل، که معتقد است «"تلستار ۱۸" لذت مطلقی برای کسانی است که آن را شوت می‌کنند، اما کابوس برای کسانی است که باید مسیر آن را حدس بزنند و سعی کنند آن را متوقف کنند». به گفته خواکین ماروتو از آس، توپ «بازیکنان را تشویق می‌کند که از راه دور شلیک کنند زیرا اگر توپ به خوبی زده شود، از طریق هوا گیج می‌شود اما هیچ یک از شدت خود را بر ضربه از دست نمی‌دهد»، با اشاره به گل توماس مولر برای آلمان از راه دور در یک بازی دوستانه در مارس ۲۰۱۸ مقابل اسپانیا. انتقاد از بی پایداری "تلستار ۱۸" پس از چندین گل از راه دور در دورهای اولیه جام جهانی ادامه یافت. به گزارش کانال خبری روسیه ۲۴، این بخشی از یک تغییر عمدی در تعادل بازی بود.
تفسیر بیشتر بر عملکرد توپ پس از اینکه دو توپ در یک بازی دور رفت بین فرانسه و استرالیا ترکید به وجود آمد؛ توپ دیگری در بازی بین آرژانتین و ایسلند ترکید. مشخص شد چهارمین توپ "تلستار ۱۸" در بازی اروگوئه و عربستان سعودی در ۲۰ ژوئن فشار خود را از دست داده‌است.
در پایان مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۱۸، فیفا طراحی جدیدی را فاش کرد که قرار بود در مرحله حذفی مورد استفاده قرار گیرد: تلستار میچتا (Мечта). «میچتا» به معنای رویا یا هدف در زبان روسی است.
در اجلاس ۲۰۱۸ روسیه–ایالات متحده، ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه یک تلستار میچتا را به دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا هدیه کرد که تیم ملی‌اش نتوانسته‌بود به این تورنمنت صعود کند. این توپ که شامل تراشه استاندارد و دستگاه‌های انتقال بود، جنجال سیاسی درون آمریکا را بر سر ترس از جاسوسی برانگیخت.
پروتئین ۱۰ متصل به گیرندهٔ فاکتور رشد () یا به اختصار «جی‌آربی۱۰»، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"GRB10"» کُدگذاری می‌شود.
این مولکول عضوی از خانوادهٔ پروتئین‌های وفق‌دهنده ترارسانی پیام است که با تیروزین کیناز گیرنده‌ای تعامل شیمیایی دارند.
پروتئین جی‌آربی۱۰ با مولکول‌های زیر تعامل پروتئین-پروتئین دارد:
اکتونوکلئوتید پیروفسفاتاز/فسفودی‌استراز ۱ () یک آنزیم است که در انسان توسط ژن «"ENPP1"» کُدگذاری می‌شود.
سوبسترای اصلی این آنزیم آدنوزین تری‌فسفات است که پس از تجزیه به آدنوزین مونوفسفات و پیروفسفات مبدل می‌گردد. یکی دیگر از سوبستراهای این آنزیم نیکوتین‌آمید آدنین دی‌نوکلئوتید است که پس از هیدرولیز منجر به تشکیل آدنوزین مونوفسفات می‌گردد. این آنزیم حتی قادر است سیکلیک ای دی پی-ریبوز را هیدرولیز کند و آدنوزین مونوفسفات ایجاد نماید.
جهش در ژن «"ENPP1"» سبب بروز کلسیفیکاسیون گسترده شریانی نوزادی، استخوانی شدن رباط طولی پشتی ستون فقرات، نرمی استخوان هیپوفسفاتمیک اتوزومال مغلوب ۲ و مقاومت به انسولین می‌گردد.
در ریزمحیط تومور آدنوزین مونوفسفات حاصل از اثر این آنزیم منجر به تولید آدنوزین می‌شود که عملکرد ضد سرطانی دستگاه ایمنی بدن را سرکوب می‌کند.
این مولکول با گیرنده انسولین تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
آدیداس تیم‌گایست (به آلمانی: Adidas +Teamgeist )‌ یک توپ فوتبال ساخت شرکت آدیداس است که به طور مشترک با شرکت مولتن توسعه یافته‌است. این رسمی توپ مسابقات جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ آلمان بود. علامت به علاوه در نامش برای اهداف تجاری معرفی شد، زیرا کلمه آلمانی معمول «Teamgeist»، به معنی "روح تیم"، نمی‌توانست علامت تجاری شود.
این توپ توسط تیم نوآوری آدیداس و شرکت مولتن طراحی شده و توسط آدیداس ساخته شده‌است که توپ‌های مورد استفاده در تمام مسابقات جام جهانی را از زمان معرفی تلستار در تمام مسابقات جام جهانی ۱۹۷۰ فراهم کرده‌است. توپ تیم‌گایست متفاوت از توپ‌های قبلی در داشتن تنها ۱۴ پنل منحنی (ساخت توپولوژیکی معادل هشت ضلعی کوتاه شده) ، به جای ۳۲ که استاندارد از سال ۱۹۷۰ بوده‌است. پنل‌های تیم‌گایست با هم پیوند خورده‌اند، به جای اینکه دوخته شوند. ادعا می‌شود که گردتر است و بدون در نظر گرفتن جایی که ضربه می‌خورد، یکنواخت‌تر عمل می‌کند و تقریباً ضد آب است و در آب و هوای مرطوب سنگین‌تر نمی‌شود.
هر یک از ۳۲ فدراسیون واجد شرایط ۴۰ توپ مسابقه را برای مقاصد تمرینی دریافت کردند. توپ‌های مسابقه برای جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ با نام ورزشگاه، تیم‌ها، تاریخ مسابقه و زمان شروع هر بازی، زیر یک پوشش محافظ شخصی سازی شدند. توپ مسابقه ویژه برای بازی نهایی استفاده شد – +تیم‌گایست برلین. طراحی آن شبیه همان توپ بازی‌های دیگر این جام می‌باشد، اما با رنگ طلایی و با جزئیات سیاه و سفید. هر دو فدراسیون صعود کرده (فرانسه و ایتالیا) ۲۰ نسخه از این توپ‌ها را برای مقاصد تمرینی دریافت کردند.
در حالی که بازیکن بین‌المللی سوئیسی یوهان ووگل و دیوید بکهام هر دو تحت اسپانسری آدیداس بودند و برخی دیگر از توپ جدید راضی گزارش شده بودند، این توپ پیش از جام جهانی مورد انتقاد بسیاری از بازیکنان برتر قرار گرفت. بازیکنانی مانند روبرتو کارلوس برزیلیhttp://www.sptimes.com/2006/06/02/Sports/Champs__New_ball_fall.shtml و پل رابینسون از انگلستان از جمله منتقدان توپ جدید بودند و ادعا می‌کردند که بیش از حد سبک است و زمانی که خیس می‌شود عملکرد بسیار متفاوتی دارد. توپ دارای درزهای کمتری است که مقاومت هوا را کاهش می‌دهد و در نتیجه الگوهای پرواز را تغییر می‌دهد.
آیدا عمیدی (زادهٔ ۲۴ دی ۱۳۶۰) شاعر و نویسنده و عضو هیئت مدیره کانون نویسندگان ایران است. او برگزیده دور دوم جایزه شعر احمد شاملو برای کتاب «لشکر شکست خورده کلمات» است. برخی از اشعار او به زبان‌های کردیِ، عربی، ایتالیایی و انگلیسی ترجمه شده‌اند.
آیدا عمیدی هنگام مرگ بکتاش آبتین به بی‌بی‌سی فارسی گفته بود که «مقام‌های زندان اوین، با وجود اطلاع از پیشینه بیماری‌های آقای آبتین و خطرات ویروس کرونا برای او، هیچ اقدامی برای جلوگیری از ابتلای او به کووید-۱۹ انجام ندادند.» همچنین او در ۲۵ بهمن ۱۴۰۰ به دادسرای امنیت احضار شده و برای ممانعت از مداخلهٔ کانون نویسندگان ایران در برگزاری مراسم چهلم و نیز بیانیهٔ کانون در محکومیت قتل بکتاش آبتین به همراه یک عضو دیگر کانون نویسندگان مورد بازجویی قرار گرفتند.
نیروهای امنیتی در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران، در ۱۴ آذر ۱۴۰۱ به خانه او و عضو دیگر هیئت دبیران حمله بردند و با شکستن در آپارتمان و ایجاد رعب و هراس او را بازداشت کردند.
آدیداس فیورنا (به انگلیسی: Adidas Fevernova) یک توپ فوتبال ساخت شرکت آلمانی آدیداس است. این توپ رسمی مسابقات جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲ بود که در کره جنوبی و ژاپن برگزار شد. سبک آن نشانه خروج از طراحی توپ تانگو سنتی است.
توپ از ۱۱ لایه تشکیل شده‌بود و ضخامت آن ۳ میلی متر بود که شامل یک لایه فوم ویژه با بالون پر از گاز بود که در یک فرم مصنوعی جاسازی شده‌بود. پوشش بیرون از ترکیبی از پلی‌اورتان و لاستیک ساخته شده‌بود.
این توپ به‌دلیل سبک بودن بیش از حد مورد انتقاد و بدنامی قرار گرفت، با این حال برخی گل‌های دیدنی در طول مسابقات با آن به ثمر رسید. این توپ همچنین به‌خاطر تعدادی ناراحتی که در مراحل حذفی اتفاق افتاد سرزنش شد.
نسخه جدیدی از این توپ برای جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۰۳ ساخته شد.
همچنین در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۰۴ و جام ملت‌های آفریقا ۲۰۰۴ مورد استفاده قرار گرفت.
حوزه استحفاظی ۱۳ (به لهستانی: ) یک مجموعۀ تلویزیونی لهستانی است که در سال ۱۹۹۷ منتشر شد.
جام بین قاره‌ای ۱۹۶۳ چهارمین دوره از جام بین قاره‌ای فوتبال بود که بین باشگاه آث میلان ایتالیا، برنده جام باشگاه‌های اروپا ۶۳–۱۹۶۲، و تیم برزیلی سانتوس، برنده جام لیبرتادورس ۱۹۶۳ برگزار شد.
بازی رفت در سن سیرو، میلان در ۱۶ اکتبر ۱۹۶۳ برگزار شد. میلان بازی خانگی را ۴–۲ برد. بازی برگشت ماه بعد در ۱۴ نوامبر در ماراکانا در ریو دو ژانیرو برگزار شد. در حالی که سانتوس بازی را با نتیجه ۴–۲ برد، دو تیم در امتیاز مساوی بودند؛ بنابراین، دو روز بعد مسابقه پلی‌آف برگزار شد و سانتوس ۱–۰ پیروز شد و به این ترتیب جام را تصاحب کرد.
پس از پیروزی ۴–۲ میلان در ورزشگاه سن سیرو، بازی برگشت در ورزشگاه ماراکانا ریو دو ژانیرو برگزار شد. این مسابقه با جنجال‌هایی در ارتباط با داوری خوان بروزی همراه بود. میلان در نیمه دوم با نتیجه ۲–۰ پیش بود. با این حال، رفتار بازیکنان سانتوس در نیمه دوم تغییر کرد: آنها نسبت به حریف خود تهاجمی شدند و داور نتوانست بازی ناپاک آنها را مجازات کند. در حالی که ایتالیایی‌ها شاکی بودند که حتی نتوانستند از خط هافبک عبور کنند. جانی ریورا از میلان پس از آن اظهار داشت: «هر بار که ما توپ را لمس می‌کردیم، داور ما را متوقف می‌کرد. غیرقابل تصور بود. تماشاگران رها شده، مردم در زمین، همه چیز اتفاق افتاد».http://www.magliarossonera.it/img196364/uff29a_1964.jpg
خطاهای بازیکنان سانتوس بسیار سخت بود و قزی و ریورا مصدوم شدند. سانتوس چهار گل به ثمر رساند که سه گل آن از روی ضربات ایستگاهی بود و برنده بازی شد. بعدها شایعاتی مبنی بر رشوه گرفتن داور توسط مدیران سانتوس در زمان استراحت نیمه‌تیم به گوش رسید، برخی دیگر به ارتباط حرفه داوری اشاره می‌کنند: او در واقع یک آژانس مسافرتی بود که اغلب با تیم‌های برزیلی در تماس بود زمانی که آنها مجبور می‌شدند برای بازی‌ها به آرژانتین سفر کنند.
از آنجایی که هر دو تیم هر کدام یک بازی را برده بودند، یک بازی پلی‌آف ضروری بود. بازی دو روز بعد دوباره در ماراکانا برگزار شد، همان‌طور که در مقررات ذکر شده بود بروزی دوباره به عنوان داور معرفی شد. میلان با این تصمیم مخالفت کرد، اما فدراسیون اعتراضات ایتالیایی‌ها را نادیده گرفت و داوری بروزی را تأیید کرد.https://web.archive.org/web/20160128223012/http://www.storiedicalcio.altervista.org/coppa_intercontinentale/1963-intercontinentale.html بازی به همان شکلی آغاز شد که بازی قبلی به پایان رسید و سانتوس با فشار به جلو و حمله شدید شروع کرد. آنها همچنین به بازی تهاجمی بدنی خود در بازی قبلی ادامه دادند و خطاهای آنها دوباره تا حد زیادی بدون مجازات ماند. بعد از نیم ساعت، بروزی به دلیل آنچه که بسیاری از خبرنگاران آن را شبیه‌سازی دوروال رودریگز می‌دانستند، یک پنالتی به سانتوس داد. چزاره مالدینی کاپیتان میلان به دلیل اعتراضش به این تصمیم از بازی اخراج شد. ضربه پنالتی توسط دالمو گاسپار به گل تبدیل شد تا سانتوس ۱–۰ پیش بیفتد. حملات بعدی میلان به سمت محوطه جریمه سانتوس بی‌ثمر بود و سانتوس در یک فینال جنجالی اما بدون شک افسانه‌ای برنده شد. پس از آن، خوان بروزی توسط همان فدراسیون خود به دلیل آن اتفاقات اخراج شد و یک فروشگاه مجلل گل و باغبانی در بوئنوس آیرس افتتاح کرد.
بازیکن سانتوس آلمیر پرنامبوکینیو سال‌ها بعد در کتاب خود اعلام کرد که قبل از بازی تعیین‌کننده ماراکانا یک «بولا» گرفته‌است، اصطلاحی که به یک ماده محرک (دگزامیل) گفته می‌شود که معمولاً توسط ورزشکاران دهه ۵۰، ۶۰ و ۷۰ استفاده می‌شد.
آدیداس تریکلور (به فرانسوی: Adidas Tricolore ) توپ رسمی مسابقات جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ در فرانسه بود. "تریکلور" در دسامبر ۱۹۹۷ به‌طور رسمی رونمایی شد که اولین توپ رنگی مورد استفاده در یک جام جهانی فوتبال بود.
پرچم سه رنگ و خروس، نمادهای سنتی فرانسه به‌عنوان الهام بخش طراحی مورد استفاده قرار گرفت. این توپ که توسط آدیداس ساخته شده‌بود، اولین توپ چند رنگی بود که در این تورنمنت مورد استفاده قرار گرفت و همچنین آخرین توپ جام جهانی بود که طراحی کلاسیک تانگو را به دوش کشید که در تورنمنت سال ۱۹۷۸ معرفی شد. طراحی سه گانه آبی تزئین شده با طرح‌های خروس به تصویب رسید تا نشان دهنده رنگ‌های پرچم فرانسه باشد.http://capital-balls.com/adidas-tricolore-world-cup-1998/ "تریکلور" همچنین اولین توپ مسابقه جام جهانی آدیداس بود که در خارج از اروپا (ساخته شده در مراکش و اندونزی) از زمان آدیداس تلستار در سال ۱۹۷۰. «Tricolore» در زبان فرانسوی به معنای «سه رنگ» است.
بیش از بیست نسخه قبل از تأیید نسخه قطعی توسط تیم طراحی آدیداس پیشنهاد شده‌بود. هدف این بود که نمادهای فرهنگ و میراث فرانسه ادغام شود و رنگ‌های مورد استفاده در انقلاب فرانسه اتخاذ شود.
آدیداس کوئسرا (به انگلیسی: Adidas Questra) نامی است که در اصل توسط آدیداس برای رویدادهای بزرگ بین‌المللی در اواسط دهه ۱۹۹۰ به خانواده‌ای از توپ‌های فوتبال داده می‌شود. کوئسترا از «تلاش برای ستاره‌ها» نام‌گذاری شده، نسخه‌های پی در پی این توپ برای مسابقات المپیک ۱۹۹۶ و جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۶ تولید شد. "کوئسرا" همچنین توپ رسمی لالیگا اسپانیا بود.
اولین توپ این خانواده به سادگی کوئسترا نام داشت و در ابتدا به‌عنوان توپ مسابقه رسمی جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ آمریکا طراحی شده‌بود.
به دلیل محبوبیت این توپ، دو نسخه جدید از کوئسترا وجود داشت که در سال ۱۹۹۶ منتشر شد. یکی از آن‌ها «کوئسترا اروپا» نام داشت و در نظر گرفته شده‌بود که توپ مسابقه رسمی جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۶ در انگلستان باشد، در حالی که دیگری نام «کوئسترا المپیا» را بر خود داشت و توپ مسابقه رسمی مسابقات فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ بود.
در فرایند توسعه کوئسترا، آدیداس سعی کرد توپی سبک تر و پاسخگوتر ایجاد کند. آدیداس با ساخت توپ جدید از پنج مواد مختلف و پاکت کردن آن در فوم پلی‌استایرن، کوئسترا را ضد آب تر کرد و اجازه شتاب بیشتر در هنگام ضربه زدن را داد.
در نتیجه لمس توپ نرم تر شد و کنترل توپ بهبود یافت. این موضوع در عرض یک هفته از شروع جام جهانی ۱۹۹۴ خود را نشان داد، چرا که بازیکنان به سرعت با توپ جدید سازگار شدند و توانستند با استفاده از توپ سبک تر گل‌های بزرگی به ثمر برسانند. با این حال برخی از دروازه‌بان‌ها از غیرقابل پیش‌بینی بودن توپ در آب و هوای مرطوب شکایت کردند که مهار شوت به سمت دروازه را به ویژه دشوار می‌کرد.
آخرین نسخه کوئسترا ، «کوئسترا آپولو» بود که در مسابقات لا لیگا و توسط تیم ملی اسپانیا در فصل ۹۷–۱۹۹۶ مورد استفاده قرار گرفت. کوئسترا آپولو به جز حمل لوگوی فدراسیون فوتبال سلطنتی اسپانیا با کوئسترای اصلی از جام جهانی ۱۹۹۴ تفاوتی نداشت.
این توپ از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷ در جام بین‌قاره‌ای مورد استفاده قرار گرفت.
آدیداس اتروسکو اونیکو (به ایتالیایی: Adidas Etrusco Unico) یک توپ فوتبال بود که در اوایل دهه ۱۹۹۰ توسط آدیداس ساخته شد. این توپ رسمی مسابقات جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ ایتالیا، کوپا آمریکا ۱۹۹۱ در شیلی، جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۲ در سوئد و بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ در بارسلون، اسپانیا بود.
نام و طراحی پیچیده این توپ از تاریخ باستانی ایتالیا و هنر زیبای اترواسکان‌ها الهام گرفت. سه سر شیر اتروسکان هر یک از ۲۰ سه‌گانه تانگو را تزئین می‌کنند. این اولین توپ با لایه داخلی فوم پلی‌اورتان سیاه بود.
در سنت آدیداس نیز یک کفش فوتبال همراه به همین نام وجود داشت که برخی از عناصر طراحی توپ را در خود جای داده‌بود - سه‌گانه‌های توپ با سر شیر، به همراه فیلمنامه اتروسکو اونیکو بر روی زبان تکثیر شدند. این کفش رسمی جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ بود و به‌طور گسترده‌ای توسط بازیکنان در این رقابت‌ها مورد استفاده قرار گرفت.
آزتکا مکزیکو (به اسپانیایی: Azteca Mexico ) ساخته شده توسط آدیداس توپ رسمی مسابقات جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ بود که در مکزیک برگزار شد. همچنین این توپ اولین توپ کاملاً مرکب از مواد مصنوعی جام جهانی فوتبال بود.
طراحی استادانه تزئین شده از معماری و نقاشی‌های دیواری بومی کشور میزبان از آزتک الهام گرفته شده‌بود.
دوناتو بیلانچا (10 ژوئیه ۱۹۵۱–۱۷ دسامبر ۲۰۲۰) قاتل زنجیره‌ای ایتالیایی بود که نه زن و هشت مرد جمعاً هفده نفر را در ایتالیا از اکتبر ۱۹۹۷ تا آوریل ۱۹۹۸ به قتل رساند.
قتل‌های بی‌ربط و پراکندهٔ بیلانچا دستگیری او را خیلی سخت کرده بود. هیچ ارتباط مشخصی بین قربانی‌های او وجود نداشت. او قربانیان خود را به صورت تصادفی در منطقهٔ وسیعی از ایتالیای شمالی انتخاب می‌کرد و تا مدتها نامش در بین کسانی که در آن منطقه زندگی می‌کردند، مترادف ترس شده بود.
بیلانچا که در ابتدا تنها با ۹ قتل توسط پلیس ایتالیا نسبت داده شد، بعداً اعتراف کرد که هشت نفر دیگر را کشته‌است. بیلانسیا با محکومیت ۱۳ حبس ابد و عدم امکان آزادی، توسط برخی روزنامه‌ها به عنوان «بدترین قاتل زنجیره‌ای در تاریخ ایتالیا» معرفی شده‌است بیلانچا علیرغم اعتراف به قتل‌ها، هرگز صراحتاً از جنایات خود اظهار پشیمانی نکرد و مدعی شد که آگاهانه آنها را مرتکب نشده‌است زیرا تحت یک بیماری «تسخیر» شده‌است. وی در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۰ در زندان بر اثر کووید-۱۹ درگذشت.
چارلز سَنفورد تِـری (؛ – )Terry died at his home, "Westerton of Pitfodels" in Cults, a suburb of Aberdeen. مورخ و موسیقی‌شناس اهل بریتانیا بود که آثار فراوانی در زمینهٔ تاریخ اسکاتلند، تاریخ اروپا و همچنین زندگی و آثار یوهان سباستیان باخ منتشر نمود.
وی استاد تاریخ در دانشگاه نیوکاسل، دانشگاه آبردین و دانشگاه کمبریج بود و رابطهٔ حرفه‌ای و دوستانه‌ای با ادوارد الگار داشت. وی مدرک دکترای افتخاری از دانشگاه آکسفورد، دانشگاه ادینبرو، دانشگاه دورام، دانشگاه گلاسگو، دانشگاه آبردین و دانشگاه لایپزیگ دریافت نمود و عضو افتخاری کالج سلطنتی موسیقی لندن بود.
آدیداس تانگو (به انگلیسی: Adidas Tango) یک خانواده و برند توپ‌های فوتبال است که در ابتدا به‌عنوان «تانگو دورلاست» در سال ۱۹۷۸، به طور خاص برای جام جهانی فوتبال ۱۹۷۸ در آرژانتین معرفی شد. تغییراتی از طراحی این توپ برای رقابت‌های مختلف از جمله جام جهانی فوتبال، قهرمانی اروپا، و رقابت‌های فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی تولید شده بود. توپ‌های تانگو نام‌های متفاوتی برای آن‌ها اعمال کرده‌اند تا آن‌ها را در ساختشان متمایز کنند.
آدیداس در سال ۲۰۱۱ توپ جدید تانگو ۱۲ را معرفی کرد اما گذشته از این نام شباهت خاصی بین توپ جدید و خانواده قدیمی آدیداس تانگو وجود ندارد.
تانگو دورلاست ۱۹۷۸ شامل بیست پنل شش ضلعی یکسان با 'سه گانه' بود که برداشت ۱۲ دایره در اطراف پنج ضلعی‌ها را ایجاد می‌کرد. توپ آدیداس تانگو دورلاست از چرم واقعی با پوشش پلاستیکی ضد آب براق ساخته شده‌بود.
تانگو اسپانیا ساخته شده توسط آدیداس توپ رسمی مسابقات جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ بود که در اسپانیا برگزار شد. تانگو اسپانیا ویژگی‌های مقاوم در برابر آب را از طریق درزهای لاستیکی خود بهبود بخشیده‌بود. این ثابت کرد که بسیار با دوام نیست و منجر به تعویض چندین مرتبه توپ در طول برخی از بازی‌ها شد. این توپ آخرین توپ چرم واقعی بود که در جام جهانی مورد استفاده قرار گرفت.
از دیگر تغییرات توپ تانگو که دیده می‌شود می‌توان به: تانگو روما، تانگو ناپولی، تانگو مونیخ، تانگو عقرب، تانگو مندوزا، تانگو گل، توپ داخل سالن تانگو، تانگو تورنوئی اشاره کرد.
توپ آدیداس تانگو در نشان باشگاهی تیم اوکراینی چورنومورتس اودسا و همچنین تیم فوتبال روسیه‌ای موردوویا سارانسک قرار دارد.
تلستار (به انگلیسی: Telstar) یک توپ فوتبال ساخت شرکت آدیداس است. طراحی ۳۲ پنلی این توپ، بر اساس کار ایگیل نیلسن، به طراحی استانداردی تبدیل شده‌است که اکنون برای به تصویر کشیدن یک توپ فوتبال در رسانه‌های مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد.
این توپ برای اولین بار به‌عنوان «تلستار الاست» برای جام ملت‌های اروپا ۱۹۶۸ معرفی شد. توپی با کمی متفاوت به نام «تلاستار» به‌عنوان توپ رسمی مسابقات جام جهانی فوتبال ۱۹۷۰ در مکزیک مورد استفاده قرار گرفت. مشابه «تلستار دورلاست» یکی از دو توپ رسمی به همراه دورلاست شیلی، از جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ بود که در آلمان غربی برگزار شد. این توپ همچنین در مسابقات جام ملت‌های اروپا ۱۹۷۲ و ۱۹۷۶ مورد استفاده قرار گرفت.
تلستار اولین توپ جام جهانی بود که از ایکوساهدرون که اکنون آشناست برای طراحی خود استفاده کرد که متشکل از ۱۲ پنج ضلعی سیاه و ۲۰ پنل شش ضلعی سفید بود. پیکربندی ۳۲ پنلی در سال ۱۹۶۲ توسط سلکت اسپورت، معرفی شده‌بود، و همچنین در لوگوی رسمی برای جام جهانی ۱۹۷۰ مورد استفاده قرار گرفت. الگوی سیاه و سفید، برای کمک به دید در پخش تلویزیون سیاه و سفید (تلویزیون رنگی هنوز در سراسر جهان در طول این زمان نادر بود)، مورد استفاده قرار گرفت.
این نام از ماهواره ارتباطات تلستار در سال ۱۹۶۲ آمده‌بود که تقریباً کروی و نقطه چین با پننل‌های خورشیدی بود که تا حدودی از نظر ظاهری شبیه توپ فوتبال بود. تلستار که توسط آزمایشگاه‌های تلفن بل برای ای‌تی‌اند‌تی توسعه یافته‌بود، اولین ماهواره ارتباطات فعال جهان بود و اولین ماهواری‌ای بود که سیگنال‌های زنده تلویزیونی، تماس‌های تلفنی، و تصاویر فکس را از طریق فضا ارسال کرد و عصر ارتباطات فوری در سراسر جهان را از طریق ماهواره افتتاح کرد.
این توپ از چرم ساخته شده‌بود. پوشش پلی‌اورتان «دورلاست» مدل سال ۱۹۷۴، ضد آب و همچنین محافظ در برابر آسیب‌هایی مانند خراشیدن و ترکیدن بود.
تنها ۲۰ تلستار برای جام جهانی فراهم شد؛ تخمین زده می‌شود ۶۰۰،۰۰۰ کپی پس از آن فروخته شد. بعضی از بازی‌های سال ۱۹۷۰ با توپ قهوه‌ای انجام می‌شد. دورلاست شیلی تماماً سفید بود و در طول نیمه‌نهایی ایتالیا و آلمان برای ۲۰ دقیقه اول مورد استفاده قرار گرفت، سپس به دلیل کاهش قیمت با یک توپ ۳۲ پنلی سیاه و سفید جایگزین شد.
نسخه جدیدی از تلستار با نام تلستار ۱۸ توپ رسمی مسابقات برای جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ بود. طراحی آن الگوی کلی تلستار را حفظ کرد، به جز گوشه‌های پنج ضلعی‌ها.
ژیل کانتاگِرِل (؛ زادهٔ ۲۰ نوامبر ۱۹۳۷) موسیقی‌دان، موسیقی‌شناس، نوازندهٔ ارگ، استاد دانشگاه، مربی موسیقی، نویسنده و منتقد موسیقی اهل فرانسه است.
وی مدتی قائم‌مقام اتحادیه پخش برنامه‌های اروپایی بود.François Dufay, « Gilles Cantagrel : variations sur Bach », "L'Histoire", juin 2000. و در سال ۲۰۰۱ از سوی وزیر فرهنگ فرانسه به عضویت «کمیته عالی بزرگداشت‌های ملی» منصوب شد. ژیل کانتاگِرِل تاکنون کتاب‌های فراوانی در زمینهٔ موسیقی به رشتهٔ تحریر درآورده است.
وی همچنین استاد رشتهٔ موسیقی در دانشگاه پاریس-سوربن و مخبر فرهنگستان هنرهای زیبای فرانسه. است و تا کنون برندهٔ جوایز و افتخارات گوناگونی همچون شوالیهٔ لژیون دونور، نشان هنر و ادب و نشان افتخار شایستگی جمهوری فدرال آلمان شده‌است.
لیبی فیشر هلمن یک نویسنده داستان‌های جنایی آمریکایی است که در حال حاضر در شیکاگو، ایلینوی زندگی می‌کند. بیشتر رمان‌ها و داستان‌های او در شیکاگو می‌گذرد. شیکاگو سان تایمز خاطرنشان می‌کند که او «در واشینگتن دی سی بزرگ شده‌است.»
هلمن نامزد چندین جایزه مهم از جمله جایزه شیمس، جایزه دافنه دو موریه برای برتری در راز/تعلیق، جایزه آنتونی (دو بار) و آگاتا شده‌است. او چندین بار برنده جایزه انتخاب خوانندگان/Lovey شده‌است. سه تا از رمان‌های او نیز فینالیست‌های جوایز هیجان‌انگیز سال/پیش‌گفتار مجله بررسی‌ها بوده‌اند. داستان کوتاه او «نامه‌هایی از هاوانا» برنده جایزه افتخاری در مسابقه داستان کوتاه ستردی ایونینگ پست در سال ۲۰۱۴ شد.
سوسک‌شناسی یا قاب‌بال‌شناسی (از واژهٔ Coleoptera و واژهٔ یونانی ، "-logia") مطالعه علمی سوسک‌ها و قاب‌بالان، شاخه‌ای از حشره‌شناسی است. تمرین‌کنندگان را سوسک‌شناس می‌نامند و گروه‌هایی از آماتورها و حرفه‌ای‌ها را برای تجارت و تفریح تشکیل می‌دهند. از جمله این‌ها می‌توان به The Coleopterists Society، یک سازمان بین‌المللی مستقر در ایالات متحده اشاره کرد.
سولتون سیمبالز که معمولاً به نام سولتون (Soultone) شناخته می‌شود، یک شرکت تولید سنج مستقر در لس آنجلس کالیفرنیا است. این شرکت در سال ۲۰۰۳ توسط ایکی لوی (Iki Levy)، پس از تلاش برای رسیدگی به ناامیدی از تولیدکنندگان اصلی سنج بر سر مسائل کیفیت، تأسیس شد.
دوزیست‌شناسی یا قورباغه‌شناسی شاخه‌ای از جانورشناسی است که به مطالعه دوزیستان از جمله قورباغه‌ها و وزغ‌ها، سمندرها، سمندرک‌ها و برهنه‌مارها می‌پردازد. این یک زیرشاخه از خزنده‌شماسی است که شامل خزندگان غیرپرنده (مانند مار، مارمولک، دوزیستان، لاک‌پشت‌ها، کرمی‌مارمولکان، لاک‌پشت‌های زمینی، کروکودیل‌ها، و سوسمار پل‌دماغی) نیز می‌شود. دوزیست‌شناس ممکن است تکامل، بوم‌شناسی، رفتارشناسی، یا کالبدشناسی دوزیستان را مطالعه کنند.
دوزیستان، مهره‌داران خونسردی هستند که عمدتاً در زیستگاه‌های نمناک یافت می‌شوند، اگرچه بسیاری از گونه‌ها سازگاری‌های رفتاری ویژه‌ای دارند که به آنها اجازه می‌دهد در بیابان‌ها، درختان، زیرزمین و در مناطقی با تغییرهای فصلی زیاد دمایی زندگی کنند. بیش از ۷۲۵۰ گونه دوزیست وجود دارد.