moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در خلال دههٔ ۱۹۳۰ همگام با صنعتی شدن اتحاد شوروی برنامه‌ریزی‌هایی برای گسترش نیروی دریایی شوروی و تبدیل آن به یکی از نیرومندترین نیروی دریایی جهان انجام شد. با مصوبهٔ شورای کار و دفاع در سال ۱۹۲۶، برنامه‌های کشتی سازی شامل برنامه‌هایی برای ساخت دوازده زیردریایی می‌شد که شش فروند نخست با عنوان ردهٔ دکابریست شناخته شد."Periods of Activities (1926–1941)", Online (Accessed 5/24/2008), SOE CDB ME "Rubin", Russia, Saint-Petersburg در تاریخ چهارم نوامبر ۱۹۲۶ دفتر فنی شمارهٔ چهار (نام پیشین آن دپارتمان زیردریایی بود و هنوز سری محسوب می‌شد) با رهبری بوریس میخائیلویچ مالینین ساخت زیردریایی در کشتی سازی بالتیک را آغاز کرد."Periods of Activities (1926–1941)", Online (Accessed 5/24/2008), SOE CDB ME "Rubin", Russia, Saint-Petersburg در سال‌های بعد ۱۳۳ زیردریایی با مدیریت مالینین ساخته شد. گسترش‌های بعدی نیروی دریایی شوروی شامل افزوده شدن ناوگان اقیانوس آرام در سال ۱۹۳۲ و ناوگان شمال در سال ۱۹۳۳ بود.
نیروی دریایی شوروی در جنگ زمستانی ۱۹۴۰–۱۹۳۹ در دریای بالتیک چندان فعال نبود و عمدتاً به درگیری رزم ناوها و نبردناوهای شوروی با توپخانه‌های فنلاندی محدود می‌شد.
پرسنل نیروی دریایی شوروی نقش مهمی در نبرد زمینی ادسا، سواستوپول، استالینگراد، نووروسیسک، تواپسه و لنینگراد داشتند.
ناوگان نیروی دریایی شوروی در سال ۱۹۱۴ شامل تجهیزات زیر بود:Conway's All the World's Fighting Ships 1922-1946
بعداً ۲۱۹ فروند کشتی دیگر از جمله سه نبردناو، ۲ رزم ناو سنگین و ۷ رزم ناو سبک و ۴۵ ناوشکن و ۹۱ زیردریایی افزوده شد.
در خلال جنگ بسیاری از کشتی‌ها در سواحل لنینگراد و میکولائیف از میان رفتند (بیشتر به وسیلهُ هواپیما و مین)، ولی نیروی دریایی شوروی چند فروند ناوشکن رومانیایی را به غنیمت گرفته و چند فروند کشتی کوچک از ایالات متحده و کشتی جنگی اچ.ام. اس را از بریتانیا اجاره نمود. کشتی جنگی اچ.ام. اس به آرخانگلسک تغییر نام داده شد.
نیروی دریایی شوروی در جنگ با آلمان و ژاپن بین ماه ژوئن سال ۱۹۴۱ تا ماه مه سال ۱۹۴۵، متحمل ۱۵۴٬۷۷۰ تن تلفات غیرقابل بازگشت شد که شامل ۴۷٬۷۰۰ کشته و مقادیر زیادی مفقود بود.
پس از جنگ جهانی دوم اتحاد شوروی به این نتیجه رسید که باید در هر شرایطی بتواند با نیروی نظامی غرب رقابت کند. از این رو در زمینهٔ نیروی دریایی اقدام به ساخت زیردریایی طبق طرح‌های زیردریایی‌های آلمان در زمان جنگ جهانی دوم نمود و تعداد بسیاری از این زیردریایی‌ها را در چند سال پس از جنگ به آب انداخت. سپس با ترکیبی از پژوهش‌های بومی و تکنولوژیی که از راه جاسوسی در آلمان نازی و کشورهای غربی به دست آورده بود آرام آرام در طراحی زیردریایی پیشرفت کرد، گرچه تا یکی دو دهه از کشورهای عضو ناتو در این زمینه عقب‌تر بود.
شوروی‌ها به سرعت ناوگان سطح دریایی خود را مجهز به انواع موشک‌ها نمودند. قرار دادن موشک‌های بزرگ بر روی کشتی‌های کوچک ولی سریع یکی از ویژگی‌های طراحی شوروی بود که در غرب چنین طراحیی از نظر تاکتیکی قابل قبول نبود. نیروی دریایی شوروی همچنین چندین رزم ناو بسیار بزرگ برای پرتاب موشک‌های هدایت شونده ساخت. تا دهه ۱۹۷۰ تکنولوژی زیردریایی‌های شوروی از بعضی جهات پیشرفته تر از زیردریایی‌های غربی بود و چندین نوع آن برتر از رقبای آمریکایی در نظر گرفته می‌شد.J.E. Moore, 'The Modern Soviet Navy', in: Soviet War Power, ed. R. Bonds (Corgi 1982)
گرچه فرماندهٔ نیروی دریایی اتحاد شوروی در زمان جنگ آدمیرال کوزنتسوف کوشید تا اتحاد شوروی را دارای ناوهای هواپیمابر ساز، ولی ایدئولوژی حزب کمونیست ناوهای هواپیمابر را ابزاری برای تهاجم امپریالیستی سرمایه‌داری می‌دانست و آنان را برای اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی نامناسب می‌دید. علاوه بر این نیروی دریایی نسبت به نیروهای مسلح دیگر در میان مدیران حزب کمونیست از درجهٔ اهمیت پایین‌تری برخوردار بود. نیکیتا خروشچف و لئونید برژنف ساخت ناوهای هواپیمابر را بیش از اندازه هزینه بر و زمان بر و این نوع ناوها را آسیب‌پذیر می‌دانستند.
نیروی دریایی شوروی هنوز مأموریت رویارویی با زیردریایی‌های غربی را داشت و برای همین می‌بایست کشتی‌های بزرگی برای حمل هلیکوپترهای ضد زیردریایی بسازد. در خلال سال ۱۹۶۹–۱۹۶۸ ناو هلیکوپتربر کلاس مسکو به بهره‌برداری رسید که بعداً چهار فروند رزمناو هواپیمابر کلاس کیف در سال ۱۹۷۳ جایگزین آن گردید. هر دو نوع این ناوها توانایی حمل هلیکوپترهای ضد زیردریایی را داشتند. ناو هواپیمابر کلاس کیف فقط توانایی حمل هواپیمای عمودپرواز یاک-۳۸ فورجر و هلیکوپترهای ضد زیردریایی را داشت.
در خلال دههٔ ۱۹۷۰ شوروی‌ها پروژهُ ارل را کلید زدند که هدف آن ساخت ناوهواپیمابر برای دفاع از ناوگان دیگر بود. این پروژه در خلال برنامه‌ریزی به خاطر ارجحیت استراتژیک کنسل شد. در دهه ۱۹۸۰ نیروی دریایی شوروی نخستین ناوهواپیمابر واقعی خود را به نام تفلیس ساخت که بعداً نام آن به آدمیرال کوزنتسوف تغییر پیدا کرد."The Self-Designing High-Reliability Organization: Aircraft Carrier Flight Operations at Sea ." Rochlin, G. I. ; La Porte, T. R. ; Roberts, K. H. Footnote 39. "Naval War College Review". Autumn, 1987, Vol. LI, No. 3. این ناو هواپیما بر توانایی حمل سوخو-۳۳ فلانکر و میگ-۲۹ و هلیکوپترهای کا-۲۷ را داشت. وجه ممیزهٔ ناوهای هواپیمابر شوروی تسلیحات موشکی آنها بود که شامل موشک‌های ضدهواپیما با برد بلند می‌شد. ناوهای هواپیمابر غربی برعکس بر فاصلهٔ زیاد ناو از هدف و حمله از فاصلهٔ کم (با هواپیما) تأکید داشت.
۶ زیردریایی کلاس تایفون
۴۰ زیردریایی کلاس دلتا
۱۲ زیردریایی کلاس یانکی
۵ زیردریایی کلاس هتل
۶ زیردریایی کلاس اسکار
۶ زیردریایی یانکی ناچ
۱۴ زیردریایی کلاس چارلی
۳۰ زیردریایی کلاس اکو
۱۶ زیردریایی کلاس جولیت
۵ زیردریایی کلاس آکولا
۲ زیردریایی کلاس سیرا
۶ زیردریایی کلاس آلفا
۴۶ زیردریایی کلاس ویکتور
۶ زیردریایی کلاس نوامبر
۳ زیردریایی کلاس یانکی
۱۸ زیردریایی کلاس کیلو
۲۰ زیردریایی کلاس تانگو
۲۵ زیردریایی کلاس فاکستروت
۱ زیردریایی کلاس بلوگا
۱ زیردریایی کلاس لیما
۲ زیردریایی کلاس هند
۴ زیردریایی کلاس براوو
۱ زیردریایی کلاس Losos
۱ ناو هواپیمابر کلاس کوزنتسوف
۴ ناو بالگرد/هواپیمابر کلاس کیف
۲ فروند ناو بالگردبر کلاس موسکو
۳ نبردناو کلاس کیروف
۳۰ رزمناو:
۳ رزمناو کلاس اسلاوا
۷ رزمناو کلاس کارا
۴ رزمناو کلاس I Kresta
۱۰ رزمناو کلاس II Kresta
۴ رزمناو کلاس Kynda
۲ رزمناو کلاس Sverdlov
۴۵ ناوشکن:
۱۱ ناوشکن کلاس سوورمنی
۱۱ ناوشکن کلاس آدلیو
۱۸ ناوشکن کلاس کاشین
۳ ناوشکن کلاس کانین
۲ ناوشکن کلاس کیلدین
۳۲ ناوچه کلاس Krivak
۱ ناوچه کلاس کنی
۱۸ ناوچه کلاس میرکا
۳۱ ناوچه کلاس پتیا
۳۱ ناوچه کلاس ریگا
۱۰ عدد کروت کلاس پارچیم
۳۶ ناوچه کلاس Nanuchka
۷۸ کروت کلاس گریشا
۴۲ کشتی جنگی آبی-خاکی:
۳ کشتی فرود کلاس ایوان روگوف
۱۹ فروند کشتی از کلاس روپوچا
۱۴ فروند کشتی از کلاس تمساح
۶ فروند کشتی از کلاس Polnocny
≈۴۲۵ قایق گشتی
۷۹ فروند یاکوولف یاک-۳۸
۱۳۳ فروند کاموف کا-۲۵
۱۰۶ فروند کاموف کا-۲۷
۱۲۲ فروند توپولف تو-۲۲ ام
۱۲۵ فروند توپولف تو-۱۶
۱۵ فروند توپولف تو-۲۲
۹۷ فروند سوخو-۱۷
۱۰۱ فروند سوخو-۲۴
۵۰ فروند توپولف تو-۱۴۲
۴۰ فروند ایلیوشین ایل-۳۸
۵۰ فروند توپولف تو-۱۶
۱۵ فروند آنتونوف ای ان-۱۲
۱۰ فروند توپولف تو-۲۲
۲۰ فروند توپولف تو-۹۵
۱۵ فروند سوخو-۲۴
۹۰ فروند برییف بی‌ئی-۱۲
۱۱۸ فروند میل می-۱۴
توپولف تو-۱۶
میل می-۸
ایلیوشین ایل-۱۸
ملکه ملک‌زاده (بیانی) (زاده ۱۲۸۹ – درگذشته ۱۲ خرداد ۱۳۷۷) باستان‌شناس و سکه‌شناس ایرانی بود. او در دانشگاه لوور پاریس تحصیل کرده بود. وی کارشناس و عضو انجمن جهانی کارشناسان سکه فرانسه، سوییس و یونسکو بود. او علاوه بر تدریس در دانشگاه تهران، ریاست بخش سکه‌ها، مهرها و الواح موزه ایران باستان را برعهده داشت و موزه سکه بانک سپه تهران را بنیان نهاد. او در هنرهای نقاشی و نگارگری ایرانی نیز مهارت داشت و تابلوهای گرانبهایی از خود بر جای گذاشته‌است.کارنمای زنان کارای ایران از دیروز تا امروز، پوران فرخزاد، تهران، نشر قطره، ۱۳۸۱، شابک ۸–۱۱۶–۳۴۱–۹۶۴
ملکه ملک‌زاده در سال ۱۲۸۹ خورشیدی در تهران به دنیا آمد. وی فرزند مهدی ملک‌زاده (یکی از پایه‌گذاران علم پزشکی جدید در ایران و نویسنده کتاب تاریخ مشروطیت ایران)، نوادهٔ ملک المتکلمین و نیز نوادهٔ میرزا سلیمان‌خان میکده (از رجال دوره قاجار و از مشروطه‌خواهان) بود.نشریه: تاریخ باستان پژوهی خرداد 1378- شماره 4 (76 تا 77) به یاد عزیزی سفر کرده...
ملک‌زاده تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در مدرسه‌های ناموس و ژاندارک به پایان برد و موفق به اخذ دیپلم زبان فرانسه گردید. وی با داشتن استعداد هنری ذاتی به آموختن نقاشی گرایش پیدا کرده و نگارگری ایرانی را نزد میرزا هادی‌خان تجویدی، فرا گرفت.نشریه: تاریخ باستان پژوهی خرداد 1378- شماره 4 (76 تا 77) به یاد عزیزی سفر کرده... ملک‌زاده، از سال ۱۳۱۳ در دانشکده هنرهای زیبای پاریس به فراگیری نقاشی همت گماشت و هم‌چنین هم‌زمان موفق شد فوق لیسانس خود در رشته باستان‌شناسی و سکه‌شناسی را به‌صورت مشترک از دانشکده لوور و دانشگاه سوربن پاریس، گرفته و در زمینه سکه‌شناسی سرآمد گردد. او در سال ۱۳۱۷ پس از چهار سال به ایران بازگشت و به ریاست بخش سکه‌ها، مهرها و الواح موزه ایران باستانِ موزه ملی ایران برگزیده شد. در موزه ملی ایران، بخش سکه‌ها و مهرها به همت وی و به شکل علمی راه افتاد.محدودیت برای زنان در باستان‌شناسی و مرمت بناهای تاریخی، بیژن روحانی، تارنمای تا قانون خانواده برابر، ۱۳ شهریور ۱۳۹۱ آموزش سکه‌شناسی و مهرشناسی در گروه باستان‌شناسی و تاریخ هنر دانشگاه تهران در شمار فعالیت‌های او بوده‌است که از سال ۱۳۴۷ تا سال ۱۳۵۷ تا بازنشستگی ادامه یافت. ملک‌زاده را می‌توان پایه‌گذار تدریس علمی این شاخه مهم از مطالعات باستان‌شناسی در ایران دانست. ملک‌زاده به زبان‌های فرانسه و انگلیسی مسلط بوده و در خواندن خطوط باستانی تبحر داشت.نشریه: تاریخ باستان پژوهی خرداد 1378- شماره 4 (76 تا 77) به یاد عزیزی سفر کرده...
ملکه ملک‌زاده با خانبابا بیانی استاد رشته تاریخ دانشگاه تهران ازدواج کرد. دو فرزند آنها شیرین بیانی و سوسن بیانی هستند: اولی در گروه تاریخ و دومی در گروه باستان‌شناسی این دانشگاه بودند.
ملک‌زاده در تاریخ دوازدهم خرداد ماه سال ۱۳۷۷ خورشیدی درگذشت.
از ملک‌زاده در حدود پنجاه مقاله به زبان‌های فارسی و فرانسه، در مجلات معتبر داخلی و خارجی به چاپ رسیده که عمدتاً دربارهٔ سکه‌ها و مهرهای دوران باستان و سکه‌های دوره اسلامی ایران هستند. از جمله کتاب‌های او می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
بوداگرایی در ایران به حدود سده های پنجم و ششم پیش از میلاد، یعنی زمان زندگی بودا می‌رسد. یک افسانه پالی می‌گوید که گسترش آیین بودا به بلخ بدست دو برادر بازرگان که از اهالی باختر بوده‌اند صورت گرفته‌است.
از قرن دوم میلادی، پارتی‌هایی همچون آن شی گائو برای گسترش بودیسم در چین کوشش کرده‌اند. بیشتر مترجمان اولیه متون بودایی به زبان چینی از اهالی پارت و دیگر پادشاهی‌های مرتبط با ایران امروزین بوده‌اند.
بودایی‌ها در دوره زمامداری ساسانیان مورد آزار قرار گرفتند و بسیاری از مکان‌های آن‌ها در آتش سوزانده شد. مکان‌های بودایی باقی‌مانده نیز در قرن پنجم میلادی در حمله هپتالیان از بین رفتند. در هنگام حمله اعراب در میانه قرن هفتم میلادی، بسیاری از مردمان شرق ایران بودایی بودند. افغانستان یکی از مکان‌های پرتجمع بوداییان بوده‌است؛ از مکان‌های دیگر یافت شده می‌توان ترکمنستان، تاجیکستان، ازبکستان و نیز خود ایران امروزی را نام برد.ریچارد فولتس، "آیین بودایی در ایران" "The Muslim World" 100/2-3, 2010, pp. 204-214 پیروزی اعراب، تیر نهایی را بر پیکره بوداگرایی در شرق ایران و افغانستان زد اگرچه در برخی مکان‌ها همچون بامیان و هده تا قرن‌های هشتم و نهم بوداییان وجود داشتند.
حاکم مغول، غازان، که در جوانی آموزش‌های بودایی دیده‌بود، در ۱۳۱۰ میلادی به اسلام گروید و آنرا دین رسمی حکومت ایلخانان ساخت. او همچنین آیین بودایی را ممنوع اعلام کرد ولی به راهبان بودایی اجازه داد که به مناطق بودایی همسایه تبعید شوند.
در سال‌های اخیر، آیین بودایی در میان مردمان ایران مورد توجه قرار گرفته‌است. برخی از شعرهای سهراب سپهری از آیین بودایی الهام گرفته‌اند و نیز شاعر معاصر، احمد شاملو، کتابی از اشعار هایکوی ژاپنی را به زبان فارسی برگردانده‌است.Foltz, pp. 212-213
کوه قولی داشی در منطقه به نام‌های مختلف قاراول داغی، قاراول داشی، قولی تاش، قولا داشی،گولا داشی، قولا داغی،قیبله داشی،قیبله داغی معروف است و در غرب کوه موغان داغی و در جنوب شهر گرمی مغان، در دهستان اجارود غربی و در مرز ایران و جمهوری آذربایجان واقع شده‌است. این کوه یکی از قله‌های ارتفاعات اطراف روستای تولون می‌باشد و حدود ۲۲۰۴ متر ارتفاع دارد. ارتفاعات اطراف روستای تولون سرچشمه شاخه غربی رودخانه گرمی چای (رودخانه تولون) می‌باشد. قیبله داشی کوهی است در دهستان اجارود، شهرستان مغان، ۳۲ کیلومتری جنوب غرب گرمی، ارتفاع ۲۲۰۴ متر و سرچشمه رودهای دیزده و جین، مرز ایران و جمهوری آذربایجان .
دامنه این کوه جزو مراتع ییلاقی می‌باشد که مورد استفاده دامداران قرار می‌گیرد.منبع: ابراهیمی، سیدمحمد،(۱۳۸۵)، پژوهشی در جغرافیای مغان، انتشارات نیک آموز
تلفات توان به سه گروه تلفات فنی توان، تلفات غیر فنی توان و تلفات بازرگانی توان دسته‌بندی می‌شود. اگر کل تلفات را هم از تفاضل انرژی ساخته شده و انرژی فروخته شده بگیریم باید تلفات بازرگانی را نیز به شرح زیر به آن بیافزائیم.
تلفات بازرگانی + انرژی فروخته شده - انرژی ساخته شده = تلفات کل
در واقع در فرمول بالا داریم:
تلفات غیر فنی + تلفات فنی = انرژی فروخته شده - انرژی ساخته شده
که تلفات فنی مربوط به ساختار ذاتی و نوع طراحی و اجرای سیستم قدرت می‌باشد و به آن دسته از تلفات انرژی گفته می‌شود که به شکل گرما از سیستم توان بیرون می‌روند و بیشتر به جهت بهینه نبودن دستگاه و زیر بخش‌های آن رخ می‌دهد. اگرچه تلفات غیر فنی تلفاتی است که در تجهیزات اندازه‌گیری و حفاظتی یک سیستم قدرت ایجاد می‌شودبه تلفاتی گفته می‌شود که بیشتر جنبه اندازه‌گیری و شمرداری دارند. اما تلفات بازرگانی دارای چیستی ای جدا از دو نوع تلفات فنی و غیر فنی است و در واقع یک نوع تلفات رفتن مستقیم انرژی نمی‌باشد بلکه به آن دسته از زیانهای اقتصادی گفته می‌شود که در پی بی برقی یا دشواری‌های کیفیت توان دامنگیر آفریدگاران و بهره برندگان انرژی الکتریکی می‌گردد.
تلفات فنی به دسته‌ای از تلفات دستگاه توان گفته می‌شود که به گونه‌ای منجر به تبدیل انرژی الکتریکی به گرما، از آغاز آفریدن تا گام رساندن به مصرف‌کننده می‌گردد.
تلفات فنی که در بسیاری از زمان‌ها بجای کل تلفات دستگاه توان جابجا گرفته می‌شود دربردارنده طیف گسترده‌ای از همه گونه تلفات می‌باشد که در این بخش با دو عنوان تلفات فرستادن و تلفات پخش تشریح گردیده‌اند. کمابیش تلفات دستگاه آفریدن (نیروگاه‌ها) در دسته تلفات دستگاه توان به‌شمار نمی‌آید و نیروگاه‌ها به عنوان یکه‌های صنعتی انگاشته می‌شوند که فروش برق به شبکه را پذیرا هستند و همه انرژیهای مصرف شده در نیروگاه به عنوان مصرف درونی آن به‌شمار می‌آید که گهگاه کاهش یافتنی است.Hirsh, Richard F. Power loss: The origins of deregulation and restructuring in the American electric utility system. 2002.
تلفات غیر فنی به بخشی از تلفات انرژی گفته می‌شود که در دسته تلفات فنی جای نمی‌گیرند و بیشتر جنبه گزندهای شمرداری و اندازه‌گیری دارند.
در این بخش، انواع تلفات غیر فنی در یک دستگاه توان آورده شده‌است:
این تلفات بگونه غیر مستقیم به مصرف انرژی وابسته است. در واقع چشم پوشی از موارد برق دزدی و موارد اندازه‌گیری نشده، دسته‌ای دیگر از تلفات غیر فنی پدید آمده‌اند که وابسته با ناکارامد بودن دستگاه شمردار و دیگر دشواری‌های جنبی می‌باشند و اصولاً زیانهای اقتصادی را می برگیرند. بیشترین موارد این دسته به شرح زیرند:
مسابقات جهانی دو و میدانی ۱۹۸۳ اولین دوره مسابقات جهانی دو و میدانی بوده‌است که در شهر هلسینکی، فنلاند زیر نظر اتحادیه بین‌المللی فدراسیون‌های دو و میدانی برگزار شده است.
این مسابقات از ۷ آگوست تا ۱۴ اوت ۱۹۸۳ با حضور ۱٬۳۵۵ ورزشکار از ۱۵۳ کشور جهان انجام شده است.
شراتس یکی از قدیمی‌ترین شهرستان‌های لهستان است که در مرکز لهستان و در کنار رود ورتا واقع شده است. این شهر در استان ووجکی قرار دارد و بر اساس آمار سال ۲۰۰۴، ۴۴٫۳۲۶ نفر جمعیت دارد. تاریخ تأسیس این شهر به قرن ۱۳ میلادی بر می‌گردد.
شهر شراتس از لحاظ ورزشی کاملاً مجهز می‌باشد. این شهر دارای سه زمین استاندارد فوتبال، دو میدانی و دو محموعه ورزشی می‌باشد. این شهر همچنین دارای هتل، رستوران‌های متفاوت، زمین تنیس و بهداری است. یک استخر بزرگ نیز در شیرادز واقع شده است. میدان اصلی شهر شیرادز خود یکی از جاذبه‌های شهر برای گردشگران می‌باشد. انواع فروشگاه‌ها در میدان اصلی واقع شده‌اند که اجناس با کیفیت بالایی را ارزه می‌کنند.
کلیساها در شیرادز نقش تاریخی مهمی دارند
یکی از جاذبه‌های شیرادز رودخانه ورتا است که تابستان‌ها در کرانه رودخانه محل شنا است. جنگل‌های مجاور به رودخانه وردا محل مناسبی برای رویش انواع قارج‌های جنگلی است و در پایان تابستان و اوایل پاییز خانواده‌ها برای جمع‌آوری قارچ‌های کوهی به این جنگل‌ها می‌روند.
یونایتدپرس اینترنشنال یک آژانس خبری پر مخاطب آمریکایی است که از سال ۱۹۵۸ تاکنون با این عنوان در حال فعالیت می‌باشد. نام این خبرگزاری در ابتدا یونایتدپرس اسوسیشن بود که در بین عموم، یونایتدپرس خوانده می‌شد. این خبرگزاری در سال ۱۹۰۷ با ادغام سه خبرگزاری کوچکتر ایجاد شد و از سال ۱۹۵۸ با عنوان خبرگزاری یونایتدپرس اینترنشنال فعالیت نموده که تا به امروز نیز ادامه داشته‌است.
این خبرگزاری از ۹۰ سال پیش تاکنون با خبرگزاری آسوشیتد پرس در سطح محلی و با رویترز، آسوشیتد پرس و خبرگزاری فرانسه در سطح جهانی، در حال رقابت بوده‌است. یونایتدپرس اینترنشنال در زمان اوج خود، دارای بیش از ۲۰۰۰ کارمند تمام وقت، ۲۰۰ دفترخانه در ۹۲ کشور مختلف و بیش از ۶۰۰۰ مشترک بود.ارجاع به منابع انگلیسی:
روچینه به معنی مواد خوراکی تزیینی یا اصلی است که بر روی غذاها قرار می‌دهند. به این واژه در زبان انگلیسی تاپینگ (Topping) گفته می‌شود. روچینه در آخرین مرحله تهیه خوراکی بر آن نهاده می‌شود. از رایج‌ترین خوراکی‌هایی که بر آن روچینه قرار می‌دهند می‌توان به پیتزا و بستنی اشاره کرد.
مفکانه (در زبان زولو: "خرد کردن" یا "پخش کردن")، که در زبان سوتو به نام‌های دیفکانه یا لیفکانه شناخته می‌شود دوره‌ای از آشوب و جنگ میان قبیله‌های بومی جنوب آفریقا میان ۱۸۱۵ تا حدود ۱۸۴۰ بود.
شاکا به وسیله نظامی‌گری قلمرو پادشاهی زولو را گسرتش می‌داد و مفکانه از حمله‌های شاکا آغاز گردید. در این دوره خونریزی‌های بسیار زیادی صورت گرفت و خیلی از مناطق آفریقای جنوبی کاملاً خالی از سکنه گردید.
Wikipedia contributors، "Mfecane،" Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Mfecane&oldid=526130979 (accessed December 12, 2012).
شرکت نفت برمه شرکت نفت و گاز بریتانیایی بود، که به‌عنوان یکی از نخستین شرکت‌های نفتی جهان شناخته می‌شود و در سال ۱۸۸۶ توسط دیوید سایم کارگیل در شهر گلاسگو، اسکاتلند بنیان‌گذارده شد.
این شرکت پایه‌گذار شرکت‌های نفتی بسیاری بوده‌است. اولین کمپانی نفتی خاورمیانه؛ شرکت نفت آنگلو-پرشین (و یا شرکت نفت ایران و انگلیس) از شرکت‌های تابعه این شرکت نفتی بریتانیایی محسوب می‌شد. شرکت بی‌پی نیز در آغاز فعالیت، از شرکت‌های زیرمجموعه شرکت نفت برمه بود، که چند سال پس از تغییر نام به بریتیش پترولیوم، مستقل شد.
شرکت نفت برمه برخلاف نامش، از آغاز تأسیس و فعالیتش، یک شرکت کاملأ بریتانیایی بود. در سال ۱۹۶۶ شرکت نفت برمه، شرکت تولید روغن موتور کسترول را خریداری کرد. سپس دو شرکت با هم ادغام شدند و شرکت جدید «برمه-کسترول» نام گرفت.
شرکت برمه-کسترول در سال ۲۰۰۰ توسط بی‌پی خریداری و در نهایت در همان سال، بخش مربوط به شرکت نفت برمه، با کمپانی بی‌پی، ادغام شد و بخش مرتبط با شرکت کسترول نیز به عنوان یک شرکت تابعه از بی‌پی، ولی با مدیریت مستقل، به فعالیت خود ادامه داد. شرکت نفت برمه در نهایت در سال ۲۰۰۰ منحل گردید.
ویزای EB-5 نوعی روادید برای سرمایه‌گذاران مهاجر به ایالات متحده است که بر اساس قانون مهاجرت ۱۹۹۰ ایجاد شده‌است. این ویزا روشی برای گرفتن کارت سبز برای افراد خارجی که در ایالات متحده سرمایه‌گذاری کنند فراهم می‌آورد. افراد برای گرفتن این ویزا باید حداقل ۱ میلیون دلار (یا حداقل ۵۰۰ هزار دلار در مناطق حاشیه‌ای با بیکاری بالا) سرمایه‌گذاری کنند و حداقل ده کارگر آمریکایی را حفظ یا استخدام کنند.
چهار مرحله کلی وجود دارد که سرمایه گذاران باید برای کسب اقامت دائم ایالات متحده از طریق برنامه روادید EB-5 تکمیل کنند. پس از تکمیل این مراحل، سرمایه گذاران EB-5، همسر و فرزندان مجرد زیر ۲۱ سال آنها اقامت دائم ایالات متحده را دریافت می‌کنند. آنها همچنین می‌توانند ۵ سال پس از اخذ اقامت دائم، شهروندی آمریکا را به دست بیاورند.
مرحله مقدماتی، پیدا کردن یک پروژه کسب و کار مناسب برای دریافت سرمایه‌گذاری است. این پروژه‌ها به‌طور کلی به شکل شرکت‌های تجاری جدید یا پروژه‌های مرکز منطقه‌ای هستند. مأموران مهاجرت در خارج از کشور اغلب به سرمایه گذاران EB-5 در تعیین پروژه‌ای که به بهترین وجه مناسب نیازهای آن‌ها باشد، کمک می‌کنند. متقاضیان همچنین باید اطمینان حاصل کنند که الزامات درآمد سرمایه‌گذار معتبر را به منظور ادامه روند بررسی ویزا برآورده می‌کنند.
در مرحله دوم، متقاضیان باید مقدار سرمایه مورد نیاز برای سرمایه‌گذاری در پروژه انتخابی خود را فراهم کنند. این امر به‌طور معمول مستلزم آن است که یک حسابدار اطمینان حاصل کند که مبلغ ۵۰۰٬۰۰۰ یا ۱ میلیون دلار سرمایه‌گذاری شده یا در روند سرمایه‌گذاری در پروژه EB-5 می‌باشد. اغلب این سرمایه‌گذاری‌ها به یک حساب امانی سپرده می‌شوند. سپس یک وکیل مهاجرت، تأییدیه این سرمایه‌گذاری را با واصل کردن یک دادخواست I-526 به USCIS فراهم می‌کند. USCIS به‌طور معمول پس از ۴ تا ۶ ماه پذیرفته شدن یا نشدن دادخواست I-526 را به متقاضیان اطلاع می‌دهد.
در مرحله سوم از روند درخواست EB-5 متقاضی باید اقامت دو ساله مشروط ایالات متحده را بگیرد به طوری که بتواند پروژه سرمایه‌گذاری EB-5 خود را به کار بیندازد. سرمایه گذاران EB-5 هنگامی که دادخواست I-526 آنها توسط USCIS تأیید شد واجد شرایط کسب اقامت ایالات متحده می‌شوند. اقامت را می‌توان از یکی از دو راه زیر به دست آورد. اگر سرمایه‌گذار EB-5 در حال حاضر دارای وضعیت قانونی در ایالات متحده باشد، پس باید یک فرم I-485 را برای تنظیم وضعیت خود به اقامت دائم مشروط واصل کند. اگر سرمایه‌گذار در حال حاضر دارای وضعیت ایالات متحده نباشد، پس باید با ارسال یک فرم DS-230 به مرکز ملی روادید برای روادید مهاجرتی تشکیل پرونده دهد و سپس روند کنسولگری یا سفارت ایالات متحده را در کشور خود طی کند. هر دو این مراحل به‌طور معمول نیازمند کمک یک وکیل مهاجرت است و روادید مهاجر نیز به‌طور متوسط بعد از ۶ تا ۱۲ ماه صادر می‌شود.
در آخرین مرحله از روند اخذ روادید EB-5، متقاضیان باید اقامت دائم بی قید و شرط را از طریق حذف وضعیت مشروط دو ساله خود کسب کنند. دادخواست I-829 به USCIS 90 روز قبل از سالگرد تاریخ دریافت اقامت مشروط توسط متقاضی تسلیم می‌شود. این درخواست نشان می‌دهد که سرمایه‌گذار تمام الزامات برنامه روادید EB-5 را برآورده کرده‌است. USCIS اغلب یک گرین کارت دائمی را ۶ تا ۸ ماه بعد از تسلیم I-829 صادر می‌کند. سرمایه‌گذار، همسر و فرزندان مجرد زیر ۲۱ سال وی، پس از آن می‌توانند به‌طور دائم در ایالات متحده زندگی و کار کنند و امکان تبدیل شدن به شهروندان آمریکایی را پس از گذشت یک دوره ۵ ساله از تاریخ دریافت اقامت مشروط اولیه خود دارند.
جزئیات به روز و آخرین قوانین سرمایه گذاری
شان پاتریک هایس (متولد ۲۶ ژوئن ۱۹۷۰) بازیگر، صداپیشه، و کمدین اهل آمریکا است. وی بیشتر به خاطر ایفای نقش جک مک‌فارلند در مجموعه تلویزیونی شبکه ان‌بی‌سی (شبکه)، "ویل و گریس" شناخته می‌شود. به خاطر ایفای این نقش وی برنده یک جایزه امی، چهار جایزه SAG، یک جایزه کمدی آمریکایی و نامزدی شش گلدن گلوب شده‌است.Stated in interview on "Inside the Actors Studio"
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم‌های سه کله‌پوک، مردان سول، شکلک، بزن و فرار کن، برنده یک قرار با تاد همیلتون! و شان دنیا را نجات می‌دهد اشاره کرد.
Wikipedia contributors, "Sean Hayes (actor)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?oldid=526504116 (accessed December ۱۲، ۲۰۱۲).
لارنس بندر (زاده ۱۷ اکتبر ۱۹۵۷ میلادی) تهیه‌کننده یهودی‌تبار آمریکایی است. او تهیه‌کنندگی تمام فیلم‌های تارانتینو را به غیر از "جنگوی زنجیربریده" و "ضد مرگ" بر عهده داشته‌است.
پفنبات، نوعی آبنبات نرم و پفکی با پایه شکر و شیرین است که از مخلوط ژلاتین و سفیدهٔ تخم‌مرغ و شکر یا شیرهٔ نشاسته غلات تهیه می‌شود و بافتی اسفنجی و دلپذیر دارد.
پف‌نبات احتمالاً شکل تازه‌ای از نوعی شیرینی سودرسان به بدن است که از گیاه ختمی درست می‌شود. این گیاه از تیرهٔ پنیرکیان است با ساقه‌های بلند و گل‌های درشت‌تر با خواص پنیرک.
و پف‌نبات یکی از خوشمزه ترین شیرینی‌جات است
در برخی از کشورها پف‌نبات را گاهی بصورت سیخ کرده روی آتش کبابی و سپس صرف میکنند، یا برای تهیه نوعی پیش‌غذا به کار می‌رود.
البته پف‌نبات خامه‌ای هم تولید شده که معمولاً به همراه کره بادام زمینی برای درست کردن لقمه از آن استفاده میکنند.
جادهٔ رؤیاها نام سومین آلبوم رسمی سیروان خسروی است که در ۱۸ آذر ۱۳۹۱ خورشیدی منتشر شد. اجرا، میکس، مسترینگ و تنظیم همهٔ قطعات آلبوم توسط خودِ سیروان انجام شده‌است. این آلبوم ۱۱ قطعه دارد که چهار قطعهٔ آن پیشتر به صورت تک‌آهنگ منتشر شده‌بود.
برخلاف آلبوم‌های قبلی سیروان، ترانه‌سراها و آهنگسازهای این آلبوم تنوع زیادی داشته‌اند. شهاب رمضان، نیما رمضان، مهدی یراحی، امیر یگانه، امیر ارجینی، محسن شیرالی، امید جامع، زهرا عاملی، آرمیتا فهیمی، زانیار خسرویزانیار خسروی، برادر کوچک‌تر سیروان خسروی است. و البته خود سیروان سازندگان این آلبوم بوده‌اند.
سیروان در خصوص این آلبوم گفته‌است: «"جادهٔ رؤیاها" بهترین کاری است که تاکنون کرده‌ام و راحت می‌توانم از آهنگ اول تا آخر را گوش بدهم و اذیت نشوم. این یک آلبوم گروهی است که با انجام آن فهمیدم باید تعصب بی‌جا را کنار بگذارم!» او همچنین وجه تمایز این آلبوم با کارهای قبلی‌اش را یک‌پارچگی فضای آلبوم می‌داند.
سیروان مدتی پس از انتشار آلبوم دومش «"ساعت ۹"» به این نتیجه رسیده‌بود که فضای آلبوم بعدی‌اش باید یک‌دست‌تر باشد. او گفته‌بود: «هنوز هم وقتی تک تک قطعات "ساعت ۹" را گوش می‌کنم؛ برایم تازگی دارد و راضی‌ام. اما وقتی قطعات آن را پشت سر هم و در قالب مجموعهٔ "ساعت ۹" گوش می‌کنم؛ فکر می‌کنم اشتباه کردم. چون در آن آلبوم چند سبک مختلف استفاده‌شده‌است که بعضاً به هم ربط ندارند.» اما پیش از انتشار جاده رؤیاها با رضایت‌مندی گفت: «به نظر خودم "جاده رؤیاها" خیلی پخته‌تر است. چون بر خلاف دو آلبوم قبلی، کاملاً یک‌دست است. نه این که آهنگ‌ها شبیه هم باشند؛ بلکه فضای فکری و موسیقایی یکسانی را به شنونده القا می‌کند.»
سیروان مدتی پیش از آن نیز گفته بود: «بعد از "ساعت ۹" فهمیدم باید حتی سبک موسیقی‌ام را هم عوض کنم و دیگر آهنگ مصرفی منتشر نکنم. منظورم از آهنگ مصرفی، آهنگی است که دو ماه جالب است و به واسطهٔ این که صرفاً ریتم است یا فرم ملودی‌اش مُد است. در حال حاضر ترجیح می‌دهم کاری کنم که ماندگارتر باشد و کارهایی که در یک سال گذشته انجام داده‌ام همه‌شان در این دسته قرار می‌گیرند چون هیچ‌کدام سبک مد روز نبوده‌اند. به نظرم اگر این هفت تِرَک [تک‌آهنگ‌های یک سال اخیرش] را که هر کدام جدا جدا هستند تبدیل به یک آلبوم کنیم، مجموعه‌اش از دو آلبوم قبلی‌ام بهتر است.»
سیروان چند ماه پس از انتشار "ساعت ۹" کار روی آلبوم سوم خود را شروع کرد و فرایند تولید این آلبوم در دی ۱۳۹۰ پایان یافت.
او با ساخت "جاده رؤیاها" بالاخره به چیزی که می‌خواست رسید و نتیجه کار برایش بسیار راضی‌کننده بود؛ تا جایی که گفت: «بهترین کاری که تا حالا کرده‌ام این آلبوم است. راحت می‌توانم از آهنگ اول تا آخرش را گوش بدهم و اذیت نشوم. در دو سال گذشته نتوانستم آهنگ‌های "ساعت ۹" را پشت سر هم گوش بدهم چون از ناهمگونی آن خوشم نمی‌آید. آن موقع به این درک کلی نرسیده بودم اما الآن نگاهم، نگاه یک پرودیوسرProducer شده‌است.»
چهار قطعه «نه نرو»، «بارون پاییزی»، «من عاشقت شدم» و «خدافظی» پیش از انتشار آلبوم، به صورت تک‌آهنگ منتشر شده بودند.
سیروان در حالی این آلبوم را برای بررسی به وزارت ارشاد سپرد که در یک سال اخیر موفق به گرفتن مجوز برای کنسرت نشده‌بود و اصطلاحاً «ممنوع‌الکار» بود.
دلیل این ممنوعیت، خبری بود که با عنوان «اهالی پاپ نقره‌داغ شدند» در ۳۰ام بهمن ۱۳۹۰ از خبرگزاری پانا منتشر شد. در این خبر آمده‌بود که در پشت صحنه کنسرت سیروان، قوطی‌های خالی مشروبات الکلی کشف شده‌است. البته پانا چندی بعد این خبر را تکذیب و نویسنده‌اش را اخراج کرد.
این آلبوم در حدود ۱۵ ماه در بایگانی وزارت ارشاد ماند و در نهایت با اعمال تغییراتی موفق به کسب مجوز از وزارت ارشاد شدشماره مجوز ارشاد: ۷۵۷۶–۹۱ و روانه بازار گردید.
این تغییرات شامل حذف نام زانیار خسروی از بسته‌بندی آلبوم، به دلیل حساسیت‌های موجود به خاطر پخش چند نماهنگ از او در شبکه‌های تلویزیونی ماهواره‌ای بود. در بسته‌بندی آلبوم به‌جای نام زانیار خط تیره "-" قرار گرفت. بر جلد آلبوم این جمله به نقل از سیروان نقش بسته‌است: «این آلبوم را به برادر عزیزم زانیار تقدیم می‌کنم که در تک تک لحظات ساخت این مجموعه در کنارم بود و با ایده‌های خود مهمترین نقش را در شکل گرفتن جاده رؤیاها داشت.»
به دلیل محدودیت‌های موسیقی در ایران، صاحب اثر نتوانست مجوز لازم برای نصب تبلیغات شهری را کسب کند و تبلیغات آلبوم به جای بیلبوردها، در پوسترهای کاغذی انجام شد. سیروان این اقدام را تبعیض‌آمیز خواند و به آن شدیداً اعتراض کرد.
یک روز پیش از انتشار رسمی آلبوم، برخی از سایت‌های اینترنتی اقدام به انتشار آن در فضای مجازی کردند. سیروان خسروی و صدرالدین حسین‌خانی از چگونگی این اتفاق ابراز بی‌اطلاعی کردند و از مردم خواستند که فقط نسخه اصلی اثر را تهیه کنند. ساعاتی بعد، بسیاری از وبگاه‌های موسیقی فارسی این آلبوم را حذف کردند. برخی رسانه‌ها این رویداد را این‌گونه تعبیر کردند که این کار از طرف خود صاحب اثر و برای اجرای یک نمایش تبلیغاتی بوده‌است.
روزنامه تماشا در این باره نوشت: «رسانه نداشتن و عدم تبلیغات آلبوم‌ها بزرگ‌ترین بحران موسیقی در سال‌های اخیر است که باعث شده خواننده‌های پاپ برای بیشتر دیده و شنیده شدن آلبوم‌هایشان، به راهکارهایی جدید روی بیاورند. یکی از این راهکارها انتشار اینترنتی آثار است که جدیداً به طرز عجیبی هم پرطرفدار شده و چهره‌های زیادی سراغ آن آمده‌اند.»
صاحب حقوقی این اثر، شرکت فرهنگی هنری ایران‌گام است. دانلود نسخه اصلی آلبوم در ایران، از طریق وبگاه بیپ‌تیونز میسر است و مسئول پخش لوح‌های فشردهٔ این اثر، شرکت پخش هنر شهر می‌باشد. پخش نسخه‌های آلبوم، در صبح ۱۸ آذر ۱۳۹۱ آغاز شد و در کمتر از ۴۰ روز پس از شروع توزیع، ۲۰۰٬۰۰۰ نسخه از آلبوم به فروش رسید. با وجود این که آمار دقیقی از آلبوم‌های منتشر شده در دست نیست؛ به احتمال زیاد جاده رؤیاها پس از "حباب"، "خاطرات مبهم" و "عاشقانه‌ها"، چهارمین آلبوم پرفروش ایران در سال ۱۳۹۱ است.
جاده رؤیاها نقدهای بسیاری از سوی منتقدان دریافت کرد و تعدادی از منتقدان آن را ستودند. آرتین ولی‌الهی، نویسنده موسیقی ما، در توصیف آلبوم نوشته‌است: «از نکات بارز این آلبوم، پیشرفت قابل توجه سیروان در خوانندگی است.» یکی از ایراداتی که از این آلبوم گرفته شد؛ تقلید تصاویر روی جلد آلبوم از کاور فیلم کازینو رویال بود. همچنین برخی «اینم میگذره» را تقلیدی از آهنگ «بدون تو»Without You از داوید گتا می‌دانند.
حمیدرضا منبتی، منتقد موسیقی، معتقد است اگرچه این آلبوم خوب است؛ اما انتظار شنونده از سیروان بالاتر است. او مهم‌ترین وجه تمایز کارهای سیروان را چگونگی صدا دادن و لایه‌های پرتعداد و خوش‌چین صدا و میکس و مسترینگ قوی، و نقطه ضعفش را شعر می‌داند. او بهترین قطعه‌های این آلبوم را «نه نرو» و «بارون پاییزی» برشمرده است. منبتی می‌گوید: «به نظر من این اولین آلبومی‌است که سیروان در آن یک خواننده درجه یک ظاهر شده‌است؛ با این وجود این را بهترین آلبوم سیروان نمی‌دانم. به نظر من بهترین آلبوم سیروان، "ساعت ۹" است.»
بابک ریاحی‌پور می‌گوید این آلبوم، خوب و قابل توجه است. او بر این باور است که تأثیرپذیری سیروان از آثار غربی تقلید نیست و جاده رؤیاها را آلبومی دلچسب با تنظیم‌های مدرن و قوی توصیف می‌کند.
احسان خواجه‌امیری دربارهٔ این آلبوم می‌گوید تنظیم‌های این آلبوم فوق‌العاده است و خیلی خوب صدا می‌دهد و نسبت به آلبوم قبلی سیروان پیشرفتش کاملاً محسوس است.
گوش دادن آلبوم در سایت رسمی سیروان خسروی
متیو کالبریت پری (زادهٔ ۱۰ آوریل ۱۷۹۴ - درگذشتهٔ ۴ مارس ۱۸۵۸) افسر نیروی دریایی ایالات متحده و فرماندهِ چندین کشتی بود. او در جنگ‌ها و عملیات گوناگونی شرکت داشت که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به جنگ ۱۸۱۲، جنگ آمریکا و مکزیک و گشودن درهای ژاپن اشاره کرد.
در ۸ ژوئیه سال ۱۸۵۳، در زمانی که شوگون‌سالاری توکوگاوا دورهٔ انتقالی از استبداد نظامی شوگون‌ها به دولت میجی را طی می‌کرد، دریادار متیو پری با چهار کشتی سیاه جنگی و نامهٔ رییس‌جمهور آمریکا که حاوی دستورهایی برای امضای یک معادله تجاری بود، وارد خلیج ادو شد. او دستور وصول نامهٔ رئیس جمهوری را داد و تهدید به استفاده از نیروی نظامی کرد. پس از آن‌که ژاپنی‌ها حاضر به پذیرش نامهٔ رئیس جمهور آمریکا شدند، پری با اعلام اینکه برای دریافت پاسخ نامه بازخواهد گشت، به سوی چین حرکت کرد. پری در فوریه سال ۱۸۵۴ به ژاپن بازگشت و پاسخ مطلوب خود را در قالب امضای عهدنامه‌ای به نام عهدنامه کاناگاوا دریافت کرد.
آن تری وایت (۱۹۸۰-۱۸۹۶) نویسنده زن اهل انگلستان بود.USM de Grummond Collection - ANNE TERRY WHITE PAPERSAnne Terry. []
از جمله کتاب‌های ترجمه شده به فارسی از او می‌توان به آثار زیر اشاره کرد:آن تری وایت - جستجوی پیشرفته
نبرد تبریز رزمی بود که بین شاه عباس بزرگ و عثمان دوم عثمانی در سال ۱۶۱۸ میلادی برابر با (۹۹۷ خورشیدی) روی داد. در این نبرد ایران به پیروزی رسید و نهایتاً صلح‌نامه‌ای امضا شد. طی صلح حاصل شده با نام عهدنامه سراب دستاوردهای زیر نصیب ایران شد: قبول متصرفات ایران از سوی پادشاهی عثمانی، به رسمیت شناختن حاکمیت ایران بر گرجستان شرقی، ارمنستان شرقی و کل آذربایجان.
در سال ۱۵۸۵، هجوم عثمانیان، منجر به اشغال تبریز و سپس عهدنامه فرهاد پاشا گشت. در سال ۱۶۰۳، شاه عباس بزرگ توانست شهر تبریز را در یک نبرد پس بگیرد. سلطان عثمان دوم پادشاه عثمانی که به تازگی بر تخت سلطنت نشسته بود به همراه تاتارهای کریمه و طهمورث خان گرجی که مسبب فتح تفلیس و نبرد گوگجه بود، متحد شده و سپاه بزرگی را در سال ۱۶۱۸ میلادی برابر با ۹۹۷ خورشیدی به سمت تبریز روانه کردند.
در این زمان قرچغای خان از سوی شاه عباس بزرگ به عنوان حاکم تبریز منصوب شده بود. قراچقای خان ابتدا از رویارویی با سپاه عثمانی خودداری کرد و مسیر وان به تبریز را به آتش کشید تا سپاه عثمانی دچار گرسنگی شود، سپس در انتظار کمک شاه عباس ماند.
شاه عباس با ارتش خود از پایتخت به اردبیل روانه می‌شود. شاه ایران قصد داشت سپاه عثمانی را به داخل خاک ایران بکشاند. این کار شاه عباس با هدف ته کشیدن آذوقه سپاه عثمانی و کم رنگ کردن قدرت توپخانه و تفنگچی‌های عثمانی با کشیدن آن‌ها به سرزمین‌های کوهستانی بود.
سرانجام در مسیر تبریز به قزوین در ناحیه‌ای موسوم به دشت سراب، قراچقای خان که حالا از نیروهای تازه نفس شیراز و امامقلی خان حاکم جنوب نیز برخوردار شده بود همان نیرنگ جنگی پیشین و کاربردی شاه عباس را علیه عثمانی‌ها به کار می‌بندد، بدین شکل که ابتدا سواران کمی را به دستور امامقلی خان به سمت تاتارها به رهبری خان کفا فرستاد. این دسته به رغم برتری سنگین سربازان تاتار به شکل نبرد و گریز، جنگ را علیه عثمانی ادامه دادند و قسمت بزرگی از سپاه تاتار را به سوی اردوی سپاه ایرانی کشاندند و ناگهان به سمت بیابان تظاهر به عقب نشینی کردند. قراچقای خان فرصت را مناسب دید و با چهار دسته از نیروهای خود یورش را به یگان‌های سواره و پیاده تاتار و عثمانی آغاز کرد. به نقل از پیتر دلاوالهسفرنامه نویس عهد شاه عباس یکم که در این سفر شاه را همراهی می‌کرد. علی‌رغم تلاش زیاد نیروهای تاتار و عثمانی، کشتار بزرگی از نیروهای تاتار و عثمانی به راه افتاد.
نهایتا" تاتارها و عثمانی‌ها میدان جنگ را خالی کرده و گریختند. با وجود این که سپاه خلیل پاشا از لحاظ نفرات و تجهیزات به شکلی کاملا" بدون استفاده بودند ولی برتری نسبی سپاه ایران باعث خسارت فراوان سپاه عثمانی و تاتار در جنگ شد. در راه بازگشت نیروهای عثمانی و تاتار و در مسیر تبریز و اردبیل با دو سپاه ایرانی (سپاه شاه عباس و قراچقای) برخورد کردند. فرماندهان عثمانی ادامه جنگ را بی‌فایده دانستند و با هدف برقراری صلح، سفیر خود را به اردبیل نزد شاه عباس فرستادند.
ترک‌های عثمانی که از سوی شاه عثمان دوم دستور داشتند تا به صلح رسمی برسند یا به جنگ ادامه دهند عاقبت با قبول شرایط سخت ایران آتش بس را پذیرفتند و شاه عباس یکم نیز در ازای خودداری آن‌ها از تخریب مسیر بازگشت، اجازه خروج از ایران را به آن‌ها داد. طی صلح حاصل شده با نام عهدنامه سراب دستاوردهای زیر نصیب ایران شد: قبول متصرفات ایران از سوی پادشاهی عثمانی، به رسمیت شناختن حاکمیت ایران بر گرجستان شرقی، ارمنستان شرقی، کل آذربایجان.
کلنگ ، به عنوان فرانت اند کامپایلر برای C , C ++، زبان Objective-C و هدف- C ++ زبان‌های برنامه‌نویسی، و همچنین به عنوان کتابخانه، از OpenCL، از RenderScript، CUDA، و HIP چارچوب‌ها استفاده می‌شود. کلنگ به عنوان جایگزینی برای مجموعه کامپایلر گنو (GCC) عمل می‌کند و از اکثر پرچم‌های کامپایل و پسوندهای زبان غیررسمی پشتیبانی می‌کند.کلنگ شامل یک تحلیلگر استاتیک و چندین ابزار تجزیه و تحلیل کد است.
Clang به صورت پشت سر هم با کامپایلر LLVM عمل می‌کند و یک پروژه فرعی از LLVM 2.6 به بعد بوده‌است. همانند LLVM، این نرم‌افزار رایگان و منبع باز تحت مجوز نرم‌افزار Apache License 2.0 می‌باشد. شرکت‌هایی مانند Apple, Microsoft, Google, ARM, Sony, Intel, و AMD با کلنگ مشارکت داشته‌اند.
Clang 12، آخرین نسخه اصلی Clang از آوریل ۲۰۲۱، از تمام استانداردهای C++ منتشر شده تا C++17 پشتیبانی کامل دارد، اکثر ویژگی‌های C++20 را پیاده‌سازی می‌کند و پشتیبانی اولیه را برای استاندارد آینده C++23 اضافه می‌کند. از نسخه ۶٫۰٫۰، Clang C++ را با استفاده از گویش GNU++14 به‌طور پیش‌فرض کامپایل می‌کند، که شامل ویژگی‌هایی از استاندارد C++14 و پسوندهای مطابق با گنو است.
از سال ۲۰۰۵، شرکت اپل استفاده گسترده از LLVM را در چندین محصول تجاری، از جمله iOS SDK وXcode ۳٫۱ آغاز کرد. یکی از اولین استفاده‌های LLVM یک کامپایلر کد OpenGL برای OS X بود که تماس‌های OpenGL را به فراخوان‌های اساسی‌تر برای واحدهای پردازش گرافیکی (GPU) تبدیل می‌کند که از ویژگی‌های خاصی پشتیبانی نمی‌کنند. این به اپل این امکان را داد تا از OpenGL در رایانه‌هایی که از چیپ‌ست‌های GMA اینتل استفاده می‌کنند، پشتیبانی کند و عملکرد را در این دستگاه‌ها افزایش دهد.
پروژه LLVM در ابتدا برای استفاده از قسمت جلویی GCC در نظر گرفته شده بود. کد منبع GCC، با این حال، بزرگ و تا حدودی دست و پاگیر است. همان‌طور که یکی از توسعه دهندگان قدیمی GCC با اشاره به LLVM گفت: «تلاش برای رقص اسب آبی واقعاً سرگرم کننده نیست». علاوه بر این، نرم‌افزار اپل از Objective-C استفاده می‌کند که برای توسعه دهندگان GCC اولویت پایینی دارد. به این ترتیب، GCC به راحتی در محیط توسعه یکپارچه اپل (IDE) ادغام نمی‌شود. در نهایت، موافقت نامه مجوز GCC، مجوز عمومی عمومی GNU (GPL) نسخه ۳، از توسعه دهندگانی می‌خواهد که برنامه‌های افزودنی یا نسخه‌های اصلاح شده GCC را توزیع می‌کنند تا کد منبع خود را در دسترس قرار دهند، اما مجوز نرم‌افزار مجاز LLVM فاقد چنین مانعی است.
در پایان، اپل تصمیم گرفت Clang را توسعه دهد، یک کامپایلر جدید که از C, Objective-C و C++ پشتیبانی می‌کند. در جولای ۲۰۰۷، این پروژه مجوز متن باز شدن را دریافت کرد.
Clang در پشته با LLVM کار می‌کند.Clang team, "clang: a C language family frontend for LLVM" ترکیب Clang و LLVM بیشتر زنجیره ابزار را برای جایگزینی پشته GCC فراهم می‌کند. یکی از اهداف اصلی Clang ارائه یک معماری مبتنی بر کتابخانه است،Clang: Utility and Applications: Library Based Architecture به طوری که کامپایلر بتواند با ابزارهای دیگری که با کد منبع تعامل دارند، مانند محیط‌های توسعه یکپارچه (IDE) همکاری کند. در مقابل، GCC در یک گردش کار کامپایل-لینک - اشکال زدایی کار می‌کند. ادغام آن با ابزارهای دیگر همیشه آسان نیست. برای مثال، GCC از مرحله‌ای به نام "fold استفاده می‌کند" که کلید فرایند کامپایل کلی است، که اثر جانبی ترجمه درخت کد به شکلی دارد که شبیه کد منبع اصلی نیست. اگر خطایی در حین یا بعد از مرحله فولد یافت شود، ترجمه آن به یک مکان در منبع اصلی ممکن است دشوار باشد. علاوه بر این، فروشندگانی که از پشته GCC در IDEها استفاده می‌کنند باید از ابزارهای جداگانه برای فهرست کردن کد استفاده کنند تا ویژگی‌هایی مانند برجسته سازی نحو و تکمیل کد هوشمند را ارائه دهند.
Clang اطلاعات بیشتری را در طول فرایند کامپایل نسبت به GCC حفظ می‌کند و شکل کلی کد اصلی را حفظ می‌کند و نگاشت خطاها را به منبع اصلی آسان‌تر می‌کند. گزارش‌های خطای Clang دقیق تر، خاص تر و قابل خواندن توسط ماشین هستند، بنابراین IDEها می‌توانند خروجی کامپایلر را فهرست کنند. طراحی ماژولار کامپایلر می‌تواند نمایه‌سازی کد منبع، بررسی نحو، و سایر ویژگی‌هایی را که معمولاً با سیستم‌های توسعه سریع برنامه مرتبط هستند ارائه دهد. درخت تجزیه همچنین برای پشتیبانی از بازآفرینی خودکار کد مناسب‌تر است، زیرا مستقیماً کد منبع اصلی را نشان می‌دهد.
Clang فقط زبان‌های شبیه به C مانند C, C++، Objective-C و Objective-C++ را کامپایل می‌کند. در بسیاری از موارد، Clang می‌تواند در صورت نیاز جایگزین GCC شود، بدون اینکه تأثیر دیگری بر روی زنجیره ابزار به‌عنوان یک کل داشته باشد. از اکثر گزینه‌های رایج GCC پشتیبانی می‌کند. پروژه "Flang" توسط Nvidia و The Portland Group پشتیبانی از Fortran را اضافه می‌کند.FLANG: NVIDIA Brings Fortran To LLVM با این حال، برای سایر زبان‌ها، مانند Ada , LLVM همچنان به GCC یا یک کامپایلر دیگر وابسته است.
Clang با GCC سازگار است. رابط خط فرمان آن بسیاری از پرچم‌ها و گزینه‌های GCC را به اشتراک می‌گذارد. Clang بسیاری از پسوندهای زبان گنو و ذاتی کامپایلر را پیاده‌سازی می‌کند که برخی از آنها صرفاً برای سازگاری هستند. به عنوان مثال، کلنگ intrinsics اتمی که دقیقاً متناظر با C11 فیزیک هسته ای و همین‌طور لینوکس کتابخانه libstdc ++ در کلنگ، توسط جی‌سی‌سی ، codice_1 intrinsics برای سازگاری با GCC به انجام رسید. سازگاری ABI را با کد شی تولید شده توسط GCC حفظ می‌کند. در عمل، Clang جایگزینی برای GCC است.
هدف توسعه دهندگان Clang کاهش ردپای حافظه و افزایش سرعت کامپایل در مقایسه با کامپایلرهای رقیب مانند GCC است. در اکتبر ۲۰۰۷، آنها گزارش دادند که Clang کتابخانه‌های کربن را بیش از دو برابر سریعتر از GCC جمع‌آوری کرد، در حالی که از حدود یک ششم حافظه و فضای دیسک GCC استفاده می‌کرد. به نظر می‌رسد تا سال ۲۰۱۱، Clang این مزیت را در عملکرد کامپایلر حفظ کرده‌است. از اواسط سال ۲۰۱۴، Clang همچنان سریعتر از GCC در یک معیار زمان کامپایل ترکیبی و معیار عملکرد برنامه کامپایل می‌شود. با این حال، تا سال ۲۰۱۹، Clang در کامپایل هسته لینوکس به‌طور قابل توجهی کندتر از GCC است در حالی که در کامپایل LLVM کمی سریعتر باقی می‌ماند.
در حالی که Clang از لحاظ تاریخی در تدوین سریع‌تر از GCC بوده‌است، کیفیت خروجی عقب مانده‌است. از سال ۲۰۱۴، عملکرد برنامه‌های کامپایل‌شده با Clang از عملکرد برنامه‌های کامپایل‌شده توسط GCC عقب‌تر بود، که گاهی به دلیل فاکتورهای بزرگ (تا ۵٫۵ برابر)، که گزارش‌های قبلی از عملکرد کندتر را تکرار می‌کرد. هر دو کامپایلر از آن زمان به بعد تکامل یافته‌اند تا عملکرد خود را افزایش دهند، با کاهش فاصله:
در سال ۲۰۲۱ معیاری برای مقایسه عملکرد LLVM 2.7 در مقابل LLVM 11 و زمان‌های کامپایل ایجاد شد. نتیجه این بود که LLVM 11 کامپایل کد با بهینه‌سازی‌ها ۲ برابر طول می‌کشد، و در نتیجه کدی تولید می‌کند که ۱۰ تا ۲۰ درصد سریع‌تر اجرا می‌شود (با گاه به گاه در هر جهت)، در مقایسه با LLVM 2.7 که بیش از ۱۰ سال قدمت دارد.
libclang یک رابط از C ارائه می‌دهد که یک API نسبتاً کوچک ارائه می‌دهد. عملکردهای آن شامل: تجزیه کد منبع در یک AST، بارگیری ASTها، عبور از AST، مرتبط کردن مکان‌های منبع با عناصر درون AST است.
روابط ایران و استرالیا از سال ۱۹۵۶ پایه‌ریزی شد و تا امروز ادامه یافته‌است. این روابط از آغاز بر محور روابط اقتصادی شکل گرفته‌است و اقتصاد، همواره مهم‌ترین رکن ادامه این رابطه بوده‌است. علی‌رغم اینکه دو کشور پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران اختلاف نظرهای اساسی در خصوص سیاست خارجی پیدا کرده‌اند، ولی دو طرف، به موجب منفعتی که از ادامه تجارت دوجانبه بدست می‌آورند همواره تلاش کردند مرزهایی بین روابط سیاسی و اقتصادی شکل دهند. استرالیا به ایران به چشم یک بازار فروش بزرگ گندم، فراورده‌های لبنی و تولیدات خود می‌نگریسته و ایران نیز همواره از کیفیت کالاهای وارداتی استرالیا رضایتمند بوده‌است. این روابط با توجه به ماهیت آنرا می‌توان به چند دوره زمانی مختلف تقسیم‌بندی کرد که عمده‌ترین آنها روابط در زمان دودمان پهلوی و حکومت جمهوری اسلامی ایران هستند. پس از پیروزی انقلاب ایران و ایجاد محدودیت‌هایی برای پیروان برخی مذاهب و تفکرات سیاسی و همچنین شرایط مناسب تحصیل و کار در استرالیا که از مهاجرپذیرترین کشورهای جهان به‌شمار می‌رود مهاجرت ایرانیان به این کشور به شدت افزایش یافت.
امروزه بر اساس آمارهای غیررسمی نزدیک به ۷۰ هزار استرالیایی ایرانی‌تبار در آن کشور زندگی می‌کنند.|title=Estimated resident population, Country of birth, Age and sex - as at 30 June 1996 to 2017
تا سال ۱۹۵۶ تلاش چندانی برای برقراری روابط دوجانبه بین دو کشور انجام نشده بود. در این سال دو کشور توافقاتی برای تبادل دیپلمات به عمل آوردند. این آغاز، مقدمه‌ای شد برای تأسیس سفارت استرالیا در تهران در سال ۱۹۵۹ و ۲ سال بعد نیز سفیر ایران در اندونزی به عنوان سفیر آکرودیته در استرالیا منصوب شد. سفارت ایران در استرالیا در کانبرا نیز در سال ۱۹۷۲ گشایش یافت و از این تاریخ به بعد روابط دو کشور با چند عامل از جمله:۱-بالارفتن بهای نفت خام و کسب سرمایه هنگفت توسط ایران و تمایل استرالیا برای سرمایه‌گذاری در ایران ۲-پیوستن بریتانیا به اتحادیه اروپا و سخت شدن صادرات استرالیا به آن کشور و جستجو برای بازارهای صادراتی تازه ۳-دیدگاه‌های سیاسی نزدیک و وابسته به سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا و نقش مشابهی که آمریکا برای هر دو این کشورها به عنوان ژاندارم منطقه‌ای تعریف کرده بود ۴-موقعیت جغرافیای دو کشور در دو سوی اقیانوس هند که موجب می‌شد امنیت این منطقه توسط این دو کشور تأمین شود؛ گسترش یافت.
در این دوره فرماندار کل استرالیا ۲ بار به ایران سفر کرد و محمدرضا پهلوی نیز در سال ۱۹۷۴ سفری به این کشور انجام داد. در سال ۱۹۷۵ مقامات استرالیا در هنگام سفری که به ایران داشتند موافقت اصولی خود را با فروش اورانیوم به ایران ابراز داشتند. در سال ۱۹۷۶ کمیسیون مشترک وزیران دو کشور تأسیس و در همین سال نخستین نشست خود را در تهران به انجام رساند. دومین نشست در سال ۱۹۷۸ در کانبرا انجام شد.
دولت استرالیا چند روز پس از پیروزی انقلاب ایران، با انتشار بیانیه رسمی، دولت موقت مهدی بازرگان را به رسمیت شناخت. در این بیانیه، انقلاب ایران، تنها یک خروش ناشی از عقاید مذهبی دانسته نشده بلکه نشانه‌هایی مبنی بر وجود خواسته‌های اقتصادی و سیاسی نیز در آن وجود دارد که از سوی بخش بزرگی از مردم ایران مطرح شده‌است. در پایان این بیانیه، از سخنان سید روح‌الله خمینی مبنی بر دوستی با سایر ملتها استقبال شده‌است و ابراز امیدواری شده‌است که استرالیا و سایر کشورهای غربی در این دسته قرار داشته باشند. دولت استرالیا در ۲۸ مارس ۱۹۸۰ با انتشار بیانیه دیگری، دوباره از گسترش و پیشرفت انقلاب ایران پشتیبانی کرد و مشکلات سیاسی، مذهبی و اقتصادی که حکومت تازه با آن‌ها مواجه است را متذکر شد. پس از انقلاب، نخستین سفیر ایران در استرالیا در سال ۱۹۸۵ انتخاب و به کانبرا اعزام شد.
پس از حمله عراق بعثی به ایران، استرالیا ضمن امیدواری بر پایان جنگ، از طرح پیشنهادی آمریکا برای فرستادن نیروی نظامی برای باز نگه‌داشتن تنگه هرمز دفاع کرد. دولت استرالیا استفاده عراق از سلاح‌های شیمیایی و گسترش جنگ به خلیج فارس (جنگ نفت‌کش‌ها) را که مرگ یک استرالیایی را در پی داشت محکوم کرد. در سال ۱۹۸۴ نیز که هیئت ناظران سازمان ملل متحد برای بررسی استفاده عراق بعثی از جنگ‌افزارهای شیمیایی در جبهه‌های جنگ به ایران آمد دکتر پیتر دان استرالیایی عضوی از این گروه بود که در پایان بررسی‌ها استفاده عراق بعثی از این جنگ‌افزار را تأیید کرد. گرچه سرانجام در شورای امنیت سازمان ملل متحد، استفاده از جنگ‌افزارهای شیمیایی بدون نام بردن از عراق بعثی محکوم شد. در سال ۱۹۸۶ زمانی که برای دومین بار بازرسان سازمان ملل متحد به ایران آمدند، دوباره دکتر دان در این هیئت حضور داشت و با تأکید دوباره بر استفاده عراق بعثی از این جنگ‌افزارها و تلاش نماینده استرالیا که در آن زمان کشورش عضو غیر دائم در شورای امنیت به حساب می‌آمد عراق بعثی به عنوان بکارگیرنده این جنگ‌افزارها محکوم شد. پس از تصویب قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت، استرالیا تلاش زیادی برای پذیرفتن آن از سوی طرفین جنگ انجام داد که این اقدام به بهبود نسبی روابط با ایران انجامید.
پس از پذیرش قطعنامه از سوی ایران، تلاش‌های دو طرف برای بهبود روابط سرعت گرفت. نیل بلوات ، وزیر تجارت خارجی استرالیا، به ایران سفری داشت و نخستین کمیسیون مشترک وزارتی دو کشور را پس از انقلاب ایران، که به بیان بهتر، سومین نشست از این دیدار است را با مقامات ایران برگزار نمود. در سال ۱۹۹۲ سفر علی‌اکبر ولایتی به استرالیا اهمیت زیادی داشت. او عالی‌رتبه‌ترین سیاستمدار ایرانی بود که از آغاز انقلاب، قدم به استرالیا می‌گذاشت. پس از آن، سفر وزرای کشاورزی، معادن و فلزات، مسکن و شهرسازی و تعاون ایران نیز انجام گرفت و چهارمین، پنجمین و ششمین نشست‌های کمیسیون مشترک تجاری نیز در پایتخت‌های دو کشور انجام گرفت. عالی‌رتبه‌ترین مقام استرالیایی نیز که در این دوره به ایران سفر داشت، مایکل بیهان ، رئیس مجلس سنای استرالیا بود. در این دوره، اعزام دانشجویان بورسیه ایرانی به استرالیا افزایش یافت و در اوج خود به ۹۰۰ نفر رسیدند.
گفته شود که این روابط در زمینه سیاسی قابل مقایسه نبود و دو کشور از روابط سیاسی نامناسبی برخوردار بودند. فشار آمریکا به استرالیا برای کاهش تبادلات، تأکید استرالیا بر مسئله حقوق بشر در ایران، جنگ‌افزارهای کشتار جمعی و روند صلح در خاور میانه و وضعیت برخورد حکومت ایران با بهائیان در ایران از جمله موارد مورد اختلاف بود که موجب عدم برقراری روابط دیپلماتیک دوجانبه بود. همچنین حضور هزاران ایرانی مخالف حکومت جمهوری اسلامی و هزاران بهائی ساکن استرالیا که در بین سیاستمداران استرالیایی نفوذ داشتند نیز مانع دیگری نزدیکی دو دولت در بعد سیاسی بود؛ بنابراین استرالیا بارها به قطعنامه‌هایی که موضوع آن نقض حقوق بشر در ایران بود رای مثبت داد و از این نظر که این کشور، خود از تدوین‌کنندگان و امضاکنندگان نخست بیانیه جهانی حقوق بشر بوده، این موضع‌گیری‌ها را همواره وظیفه و مسئولیت خود می‌دانسته‌است.
بااینحال، روابط اقتصادی گرم دو کشور مانع از تأثیر این دیدگاه‌های متعارض بر روابط اقتصادی می‌شد تا جاییکه استرالیا با طرح داماتو که در ۶ اوت ۱۹۹۶ توسط بیل کلینتون تصویب شده بود و به موجب آن ایران از سوی سایر کشورها تحریم می‌شد، مخالفت ورزید.
استرالیا از نتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۷۶) به گرمی استقبال کرد و تلاش کرد در این دوره روابط را بیش از پیش گسترش دهد. تیم فیشر ، معاون نخست‌وزیر استرالیا و رهبر حزب ملی که دولتی ائتلافی را با حزب لیبرال استرالیا تشکیل داده بودند، در سال ۱۳۷۷ به تهران سفر کرد. او عالی‌رتبه‌ترین مقام استرالیایی بود که پس از انقلاب به ایران سفر کرد. همچنین وزرای دیگری نیز از دولت استرالیا به ایران آمدند که در مجموع ۸ سفر را شامل شد. از جمله وزیر مهاجرت استرالیا، فیلیپ رادوک بود که با انجام ۴ سفر به ایران، اقدام به تدوین طرحی برای ساماندهی مهاجرت‌های غیرقانونی ایرانیان به استرالیا و طراحی روادید کار و تعطیلات برای ایرانیان متقاضی بود. همچنین ۸ سفر نیز از سوی دبیر شورای امنیت ملی و وزاری ایران و به استرالیا انجام شد که از دستاوردهای این سفرهای متقابل، برگزاری هفتمین، هشتمین و نهمین اجلاس کمیسیون مشترک اقتصادی دو کشور بود.
از دیگر دستاوردهای مهم این دوره از روابط می‌توان به احیاء گروه دوستی پارلمانی، تروریست شناخته‌شدن سازمان مجاهدین خلق ایران توسط استرالیا، تشکیل کمیته‌های حقوق بشر و خلع جنگ‌افزار، اعلام پشتیبانی استرالیا از عضویت ایران در سازمان تجارت جهانی، موافقت‌نامه‌های اعزام نیروی کار به استرالیا، تأسیس کرسی زبان فارسی و مطالعات ایران در دانشگاه ملی استرالیا (ANU) و اجرای ده‌ها طرح عمرانی و سرمایه‌گذاری از سوی استرالیا در ایران را نام برد.
این دوره را می‌توان دوره افول روابط دو کشور و تخریب دستاوردهای ارزشمند گذشته نامید. از زمان روی کارآمدن دولت محافظه‌کار جان هوارد و پیروی محض دولت وی از سیاست‌های جنگ‌طلبانه آمریکا در لشکرکشی به افغانستان و عراق بعثی و برخورد مغرضانه و سختگیرانه با برنامه هسته‌ای ایران و صدور قطعنامه‌های بسیار در محکوم کردن آن، افول روابط در ابعاد سیاسی و فرهنگی و با درجه خفیف‌تر در بعد اقتصادی آغاز شد. انتخاب محمود احمدی‌نژاد به عنوان ششمین رئیس‌جمهور ایران و رئیس نهمین دولت ایران پس از انقلاب و اظهارات شدیداللحن وی در انتقاد از اسرائیل و انکار هولوکاست، این روابط کمرنگ‌تر شد. موضوعات دیگری همچون حقوق بشر در ایران و مسئله فلسطین مزید بر علت شد و تقریباً کلیه رفت و آمدهای دیپلماتیک دو کشور متوقف شد. این وضعیت تا امروز ادامه یافته‌است.
پس از نهایی شدن توافق هسته‌ای برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) در لوزان سوئیس، جولی بیشاپ وزیر امور خارجه وقت استرالیا در ۲۹ فروردین ۱۳۹۴ سفری به تهران داشت. در سفر وزیر امورخارجه استرالیا به تهران وی با همتای خود محمد جواد ظریف و نیز رئیس‌جمهور ایران حسن روحانی دیدار کرد که پس از ۱۲ سال، بالاترین سطح دیدارهای مقامات دو کشور به‌شمار می‌رود.
پس از روی کار آمدن دونالد ترامپ به عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا روابط ایران و استرالیا به سردی گرائید. دلایلی چون خروج آمریکا از برجام و سرنگونی پهپاد آمریکایی توسط ایران (۱۳۹۸)، حادثه ژوئن ۲۰۱۹ دریای عمان، توقیف کشتی نفت‌کش گریس ۱ در جبل‌الطارق و کشتی استنا ایمپرو در خلیج فارس، تهدید آمریکا به جنگ علیه ایران، و تهدید ایران به بستن تنگه هرمز، آمریکا خواستار پیدایش ائتلاف نظامی در خلیج فارس شد. پس از اعلام بریتانیا به پیوستن به این ائتلاف، استرالیا نیز در ۲۰ مرداد ۱۳۹۸ (۲۱ اوت ۲۰۱۹) اعلام کرد به آن می‌پیوندد. اسکات موریسون، نخست‌وزیر استرالیا گفت که این کشور یک فروند هواپیمای تجسسی از نوع پوزپیدون تا پیش از پایان سال ۲۰۱۹ برای یک ماه به خاورمیانه می‌فرستد. از آغاز سال ۲۰۲۰ هم یک ناوشکن برای یک مأموریت شش‌ماهه به خلیج فارس فرستاده خواهد شد.
در ۱۹ شهریور ۱۳۹۸ هرانا اعلام کرد که سپاه پاسداران از ده هفته پیش از اعلام این خبر یک زن و مرد استرالیایی را به نام‌های «مارک فیرکین» و «جولی کینگ» در نزدیکی جاجرود تهران دستگیر کرده‌است. روزنامه گاردین نیز خبر داد که یک زن بریتانیایی که در استرالیا به عنوان استاد دانشگاه کار می‌کند از یک سال پیش بازداشت و به ده سال زندان محکوم شده‌است.
روز دوشنبه ۳۰ دی ۱۳۹۸ کایلی مور گیلبرت، استاد دانشگاه استرالیایی که در ایران زندانی است، طی نامه‌هایی فاش کرد که سپاه پاسداران در ازای کاهش حکم زندان، به وی پیشنهاد «جاسوسی» داده بود.
باس-باریتون گونه‌ای از صدای مردانه در خوانندگی است که بین صداهای باریتون و باس جای می‌گیرد. این گونه قابلیت صدای باریتون را دارد اما در محدوده پایین‌ترِ باس است.
خوانندگانی که دارای صدای باس-باریتون هستند در اپرا توانایی ایفای نقش‌های متفاوتی را دارند اما در بیشتر موارد نقش‌های اشخاص شرور و منفی را اجرا می‌کنند.
توسیع الکساندرف در توپولوژی، روشی است برای توسیع یک فضای توپولوژیک نافشرده به فضایی فشرده.
خانواده همهٔ زیرمجموعه‌های پایینی مجموعه مرتب جزئی P را با نماد (D(P نشان می‌دهیم که با رابطه مشمول مجموعه‌ای مرتب جزئی است. به همین ترتیب خانواده همه زیرمجموعه‌های بالایی را با نماد (U(P نشان می‌دهیم.