moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در سال ۲۰۱۴، تمیم قانون جرایم اینترنتی جدیدی را تصویب کرد، که گفته می‌شد بخشی از توافق‌نامه کشورهای خلیج فارس برای جرم انگاری توهین آنلاین به خانواده‌های سلطنتی منطقه از طریق اینترنت است. این اقدام شیخ تمیم مورد انتقاد برخی از سازمان‌های مردم نهاد قرار گرفت. سرعت اینترنت در کشور قطر بنا به گفته نت‌ایندکس جزو سه کشور برتر جهان است.
شیخ تمیم دو قانون حمایت از حقوق کارگران، که شامل بندهایی در مورد حداکثر ساعت کار و حق مرخصی سالانه بود را در سال ۲۰۱۷ تصویب کرد. قطر مانند دیگر کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس قوانین پشتیبان ویزا دارد که به‌طور گسترده به عنوان برده داری مدرن مورد انتقاد قرار گرفته‌است. بر اساس قوانین قطر، پشتیبان‌های ویزا به صورت یکجانبه توانایی لغو مجوز اقامت کارگران، سلب اختیار از کارگران برای تغییر کارفرمای خود، گزارش کارگر به پلیس به عنوان متواری، و ممنوع‌الخروج کردن کارگران را دارند. در ۴ سپتامبر ۲۰۱۸، امیر تمیم بن حمد آل ثانی فرمانی را تصویب و صادر کرد که به موجب آن قطر اولین کشور عرب خلیج فارس شد که به خارجی‌ها اقامت دائم اعطا می‌کند. طبق این قانون سالانه به ۱۰۰ نفر که بیش از ۲۰ سال در قطر زندگی کرده‌اند. این قانون غیرقطری‌هایی که مادر قطری دارند، و همچنین افراد با مهارت‌های ارزشمند را در اولویت قرار می‌دهد. طبق این قانون، مقیمان دائم مانند شهروندان قطری از خدمات تأمین اجتماعی چون خدمات بهداشتی رایگان و تحصیل در مدارس دولتی بهره‌مند می‌شوند و برای گرفتن مشاغل دولتی به آنها اولویت داده می‌شود. دو قانون حفاظت از حقوق کارگران، که شامل مقررات حداکثر ساعات کار و حقوق سالانه بود، توسط شیخ تمیم در سال ۲۰۱۷ تصویب شد. در ماه نوامبر سال ۲۰۱۷، قطر و سازمان بین‌المللی کار، یک برنامه همکاری فنی را برای بهبود شرایط کار و حقوق کار را آغاز کردند. پس از تصویب این تفاهمنامه در تاریخ ۳۰ اوت ۲۰۲۰ بر اساس قانون شماره ۱۹ کارگران مهاجر اکنون می‌توانند قبل از پایان قرارداد خود شغل خود را تغییر دهند بدون اینکه ابتدا مجبور به دریافت گواهینامه از کارفرمای خود گردند.
شیخ تمیم روابط بسیار خوبی با غرب از جمله با آمریکا و فرانسه دارد. شیخ تمیم در اواخر اکتبر ۲۰۱۳ سفر منطقه ای خود را در خلیج فارس انجام داد. وی قبل از رسیدن به قدرت، به جای پدرش در تعدادی از کنفرانس‌های بین‌المللی به عنوان نماینده کشورش حضور یافت.
در اکتبر ۲۰۱۴، شیخ تمیم با دیوید کامرون نخست‌وزیر و ملکه الیزابت دوم در نخستین سفر رسمی اش به انگلیس دیدار کرد.
شیخ تمیم در طی دوران حاکمیت خود از دو جنبش اسلام‌گرای حماس و اخوان‌المسلمین حمایت کرده‌است. وی در سال ۲۰۱۷ دو تفاهمنامه نظامی و تجاری با فرانسه و ایالات متحده آمریکا و همچنین هند امضا نمود.
بزرگ‌ترین بحران روابط سیاسی قطر در سال ۲۰۱۷ میلادی در دوران حاکمیت وی با قطع روابط دیپلماتیک چهار کشور عربی به محوریت عربستان سعودی به وقوع پیوست. تنش در روابط قطر با برخی کشورهای عربی در سال ۲۰۱۳ و به دنبال سرنگونی محمد مرسی، رئیس‌جمهور اسلامگرای مصر توسط ارتش این کشور نمایان شد. روابط قطر با مصر پس از به قدرت رسیدن عبدالفتاح سیسی، رئیس‌جمهوری مصر رو به تیرگی گذاشت. مصر و برخی دیگر از کشورهای عربی قطر را به حمایت از اخوان المسلمین متهم می‌کردند. این در حالی است که عربستان و امارات متحده عربی از دولت جدید مصر حمایت می‌کردند. در سال ۲۰۱۷ تعداد زیادی از کشورهای عربی از این اقدام عربستان پشتیبانی کرده و ارتباط خود را با قطر قطع کردند. پیرو این حادثه تمامی راه‌های زمینی، دریایی و هوایی عربستان و کشورهای همسو با قطر بسته شد و در جریان آن از قطر خواسته شد تا تمامی روابط دیپلماتیک خود را با ایران قطع کند و تمامی دفاترش در ایران را ببندد اما شیخ تمیم در مقابل این عمل ایستادگی کرد. پس از این موضوع مردم قطر با نوشتن عبارت گرافیتی تمیم المجد بر روی دیوار منقش به تصویر شیخ تمیم امیر قطر حمایت خود را از وی اعلام کردند.
قطر در ماه فوریه ۲۰۲۰، توافقنامه دوحه را برگزار کرد که خواستار خروج کامل نیروهای آمریکایی از افغانستان شد. مفاد این پیمان شامل خروج تمام نیروهای آمریکایی و ناتو از افغانستان، تعهد طالبان برای جلوگیری از فعالیت القاعده در مناطق تحت کنترل‌شان و مذاکرات بین طالبان و جمهوری اسلامی افغانستان بود.
بزرگ‌ترین بحران در روابط سیاسی قطر در ۲۰۱۷ میلادی و قطع روابط دیپلماتیک چهار کشور عربی به محوریت عربستان سعودی به وقوع پیوست. سپس تعداد زیادی از کشورهای عربی از این اقدام پشتیبانی کرده و ارتباط خود را با قطر قطع کردند. پیرو این حادثه تمامی راه‌های زمینی، دریایی و هوایی عربستان و کشورهای همسو با قطر بسته شد و در جریان آن از قطر خواسته شد تا تمامی روابط دیپلماتیک خود را با ایران قطع کند. ابتدا چهار کشور عربستان سعودی، مصر، امارات متحده عربی، بحرین به محوریت عربستان سعودی با قطر قطع روابط دیپلماتیک نمودند، پس از آن برخی کشورهای عربی از این اقدام عربستان سعودی پشتیبانی کرده و روابط خود را با قطر قطع کردند. کشورهایی که به عربستان سعودی پیوستند عبارت بودند از لیبی، یمن، مالدیو، سنگال، موریتانی، چاد، کومور، نیجر و گابن که به کارزار عربستان سعودی علیه قطر پیوستند.https://english.alarabiya.net/en/News/middle-east/2017/06/01/Accord-government-shuts-down-Dar-al-Ifta-in-Libya.html دولت اردن نیز شامگاه سه‌شنبه ۶ ژوئن ۲۰۱۷ اعلام کرد که سطح مناسبات دیپلماتیک خود را با قطر کاهش می‌دهد.
این نخستین بار نبود که کشورهای عربی حوزه خلیج فارس با قطر وارد تنش جدی می‌شوند. پیرو این چالش در تاریخ ۵ ژوئن ۲۰۱۷ روابط تمامی راه‌های زمینی، دریایی و هوایی عربستان و کشورهای همسو با قطر بسته شد. این کشورها ادعا کرده بودند که پادشاه قطر (تمیم بن حمد بن خلیفه آل ثانی) چندی پیش طی یک سخنرانی ایران را قدرتی بزرگ و ضامن ثبات در منطقه خوانده و حماس را نماینده فلسطینیان دانسته بود. گفته‌شد این سخنان امیر قطر موجب ناخشنودی دولت‌های عرب حوزه خلیج فارس مخصوصاً عربستان سعودی شد. نخست وزیران امور خارجه چهر کشور از وی خواستند که خودش را به لحاظ نظامی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی و دیگر امور اقتصادی با سایر کشورهای خلیج فارس و کشورهای عربی همسو کند و همچنین درخواست کردند که این تقاضا را ظرف ۱۰ روز قبول کند وگرنه بی‌اعتبار شده و روابط همچنان تیره خواهند ماند اما دولت قطر توانست با تعیین جایگزین تجاری و اقتصادی یعنی ایران و ترکیه این محاصره یا بخش گسترده‌ای از آن را بشکند. در نهایت، با فشار ایالات متحده آمریکا در واپسین روزهای ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ به کشورهای تحریم‌کننده قطر، این کشورها حاضر شدند بدون حل و فصل موارد مورد اختلاف، به محاصره همه‌جانبه خود علیه این کشور پایان دهند و محمد بن سلمان از تمیم بن حمد آل ثانی، امیر قطر، دعوت کرد تا در چهل و یکمین نشست شورای همکاری خلیج فارس، شرکت کند و بدین‌سان، روابط این کشورها در این دوره به وضعیت عادی بازگشت.Qatar Exits Gulf Embargo with a Much Stronger Hand "Bloomberg"
اقتصاد قطر یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان بر اساس سرانه تولید ناخالص داخلی است که در بین داده‌های سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ در رده‌های پنجم و هفتم جهانی قرار دارد که توسط بانک جهانی، سازمان ملل و صندوق بین‌المللی پول جمع‌آوری شده‌است. یکی از اولین اقدامات تمیم پس از به قدرت رسیدن، ساده‌سازی بوروکراسی با تجزیه تعدادی از موسسات موازی مانند برنامه ملی امنیت غذایی قطر بود که در وزارتخانه‌های اقتصاد و کشاورزی گنجانیده شد. تمیم طبق سخنرانی افتتاحیه خود در برابر مردم در تاریخ ۲۶ ژوئن ۲۰۱۳، اعلام کرد به تنوع بخشیدن به اقتصاد کشور به دور از هیدروکربن‌ها ادامه خواهد داد.
از زمان رسیدن به قدرت، دولت تمیم، جاده‌ها را در سرتاسر پایتخت گسترش داد و در همین راستا یک سیستم متروی جدید ایجاد کرد و یک فرودگاه جدید یعنی فرودگاه بین‌المللی حمد را به بهره‌برداری رساند. اصلاحات جدید دولت قطر به منظور افزایش کارایی، و وجود نظم و انضباط آغاز شد. بر اساس دست آودهای متعدد شیخ تمیم برآورد شده که حجم تولید قطر از گاز طبیعی تا سال ۲۰۲۴ به میزان ۴۲ درصد رشد داشته باشد. وی در بخش حمل و نقل شرکت هواپیمایی قطر ایرویز را توسعه داد و در سال ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ این شرکت به عنوان بهترین ایرلاین جهان شناخته شد. شیخ تمیم حمایت خود را از سند چشم‌انداز ۲۰۳۰ کشور قطر که بر پایه چهار اصل توسعه انسانی، اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی استوار است را بارها اعلام کرده‌است. وی بر در بخش توسعه اقتصادی بر استفاده از درآمد حاصل از منابع طبیعی قطر برای سوق دادن اقتصاد کشور به سوی سایر منابع درآمدزایی و در بخش توسعه زیست‌محیطی، بر توسعه با حداقل آسیب به طبیعت و ایجاد فرصت‌های گردشگری تأکید شده‌است. پروژه مروارید قطر در دوحه که یک جزیره مصنوعی با مساحتی تقریباً چهار کیلومتر مربع است در سال ۲۰۱۶ ایجاد شد. قطر برای غلبه بر مشکلات کم‌آبی و نیز مقابله با چالش‌های کمبود آب شیرین خود اقدام به اجرای پروژه مخازن حفظ سلامت آب مگا کرد. این امر نقطه عطفی در تاریخ قطر خواهد بود زیرا تمرکز اصلی پروژه مذکور بر تأمین نیازهای آب آشامیدنی و حفظ سلامت آب در طول سال‌های بحران و شرایط اضطراری بوده و این هدف با چشم‌انداز ۲۰۳۰ ملی قطر، کاملاً منطبق است. از سویی اجرای این پروژه و راه‌اندازی بزرگ‌ترین مخزن آب شیرین‌کن در جهان، بیانگر توجه و اهمیت مقامات مسئول به امنیت ملی کشور قطر است که توسط شیخ تمیم دستور ایجاد آن داده شد. اولین انتخابات پارلمانی قطر در ۲ اکتبر ۲۰۲۱ با فرمان امیر تمیم بن حمد برگزار گشت.
شیخ تمیم در بخش ورزش بسیار فعال است. وی به عنوان بخشی از تلاش خود برای اعتلای قطر در سطح بین‌المللی تلاش‌های زیادی انجام داد. وی در سال ۲۰۰۵ سرمایه‌گذاری ورزشی اوریکس قطر را تأسیس کرد. در میان سایر سرمایه‌گذاری‌ها در سال ۲۰۰۶، او ریاست کمیته برگزاری پانزدهمین بازی‌های آسیایی دوحه را بر عهده داشت. به رهبری شیخ تمیم، همه کشورهای عضو برای اولین بار در تاریخ در این رویداد ورزشی شرکت کردند. در همین سال رزونامه الأهرام مصر به شیخ تمیم لقب «بهترین شخصیت ورزشی در جهان عرب» را داد. تحت هدایت وی، قطر حق میزبانی یک دوره مسابقات جهانی شنا (۲۵ متر) و چهار دوره مسابقات والیبال قهرمانی باشگاه‌های جهان را به دست آورد. با مدیریت وی قطر به عنوان میزبان جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ انتخاب شد. این نخستین باری است که کشوری از منطقه خاورمیانه به عنوان میزبان جام جهانی فوتبال انتخاب می‌شود. به گزارش فیفا کشورهای استرالیا، ژاپن، آمریکا، کره جنوبی و قطر کاندیداهای میزبانی جام جهانی بودند. بر اساس آمار و ارقام منتشرشده انتظار می‌رود ارزش بخش ساخت‌وساز در قطر تا سال ۲۰۲۰ به ۱۰۶٫۹ میلیارد دلار برسد. در این میان، آماده شدن این کشور برای میزبانی جام جهانی ۲۰۲۲، تأثیر قابل توجهی بر رشد این صنعت دارد. قطر برای جام جهانی ساخت ۱۲ ورزشگاه مدرن را آغاز کرد.
شیخ تمیم مالک ۱۰۰٪ درصد از سهام باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن و باشگاه ورزشی الغرافه است. وی همچنین مالک باشگاه ورزشی الدحیل است که با ادغام باشگاه‌های لخویا و الجیش تأسیس شد.
در زمان حاکمیت شیخ تمیم زمان رویدادهای فرهنگی و هنری نیز به شکل گسترده در جریان است. فستیوال هنرهای تجسمی در شهرک فرهنگی- هنری کتارا که به دست وی ساخته شده‌است همه ساله شکل می‌گیرد و بیش از ۲۰۵ هنرمند از ۶۵ کشور از سراسر جهان در این رویداد حضور دارند. طی سال‌های اخیر، قطر توانسته سه موزه تراز اول در دوحه، پایتخت این کشور راه اندازی کند. در ادامه توسعه موزه‌های شیخ تمیم دستور ایجاد سازمان توسعه فرهنگی را داد و بعد از آن آثار متعددی از سراسر جهان برای این موزه‌ها توسط خواهر وی میاسه بنت حمد بن خلیفه آل ثانی خریداری می‌شود. همچنین سالانه در موزه‌ها نمایشگاه خطاطی و خوشنویسی، فرش و هنر اسلامی و کتاب برگزار می‌گردد. یکی دیگر از اهداف سند چشم‌انداز قطر ۲۰۳۰ توسعه سینما قطر در قالب مؤسسه فیلم دوحه است. در زمینه ایجاد یک اقتصاد مبتنی بر پیشرفت‌های علمی، تحقیقی و نوآوری فنی، قطر با سرمایه‌گذاری‌های هنگفت 'بنیاد قطر' در نظر دارد که این کشور را مبدل به پایتخت دانشگاهی در منطقه کند. در این راستا، دانشگاه‌های بزرگ و معروف جهان از جمله جرج تاون، دانشگاه کرنل، دانشگاه لندن، دانشگاه نورت‌وسترن آمریکا و مدرسه مطالعات عالی بازرگانی پاریس، قسمت‌های عمده ای از فعالیت‌های خود را در دوحه، پایتخت قطر مستقر کرده‌اند تا در زمینه‌های علمی و تحقیقی در قالب فرهنگی در خاورمیانه پیشتاز باشند. در سال ۲۰۱۹ حدود ۲۰ میلیارد ریال قطر معادل ۵٫۴ میلیارد دلار از بودجه قطر به بخش آموزش عالی اختصاص یافت که این میزان معادل ۹٫۵ درصد از کل هزینه‌های دولت را شامل می‌شود. براساس گزارشی که از سوی مجمع جهانی اقتصاد در داووس صادر شده‌است، قطر از نظر شاخص مهارت‌های آینده نیروی کار رتبه ۵ در سطح جهان و رتبه ۸ را در شاخص مهارت‌های فارغ‌التحصیل دارد. کتابخانه ملی قطر که با بیش از یک میلیون کتاب و پانصد هزار نسخه دیجیتال، در مساحت ۴۲ هزار متر مربع، کارمندانی از ۳۹ کشور مختلف و ۱۴۴ هزار عضو فعال، به عنوان بزرگ‌ترین کتابخانه موجود در خاورمیانه محسوب می‌شود در محوطه شهر آموزش قرار دارد.
به گزارش اکونومیست شخصیت شیخ تمیم توسط نزدیکان او دوستانه، مطمئن و صریح توصیف شده‌است. همچنین از وی به عنوان یک فرد باهوش و حسابگر نام برده می‌شود. وی در سیاست به عنوان رهبری عملگرا شناخته می‌شود.
تمیم بن حمد بن خلیفه آل ثانی سه همسر و ۱۲ فرزند دارد.
شیخ تمیم بن حمد آل ثانی در سال ۲۰۰۵ با جواهر بنت حمد بن سحیم آل ثانی ازدواج کرد و از وی دارای چهار فرزند است:
در سال ۲۰۰۹ برای دومین بار با العنود مانع الهاجری ازدواج کرد و از وی پنج فرزند دارد:
در سال ۲۰۱۴ برای سومین بار با نوره بنت هذال الدوسری ازدواج کرد و از وی سه فرزند به نامهای زیر دارد:
حمد بن جاسم بن جبر آل ثانی (زاده ۳۰ اوت ۱۹۵۹) از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۳ نخست‌وزیر قطر بود، وی همچنین از ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۳ به عنوان وزیر امور خارجه قطر فعالیت نمود.
حمد بن جاسم، در به قدرت رسیدن هشتمین امیر قطر؛ حمد بن خلیفه آل ثانی در سال ۱۹۹۵ نقش مهمی را ایفا نمود. وی در تاریخ ۲۶ ژوئن ۲۰۱۳ یک روز پس از کنار رفتن داوطلبانه امیر قطر، برکنار شد.
حمد بن جاسم در حال حاضر مدیر عامل سازمان سرمایه‌گذاری قطر می‌باشد. او همچنین دارای ۱۵ فرزند از دو همسر خود است.
در تاریخ ۱۲ اردیبهشت ۱۳۸۵ شیخ حمد بن خلیفه آل ثانی، امیر قطر و محمود احمدی‌نژاد، پس از امضای چندین سند همکاری بین تهران و دوحه به پرسش‌های خبرنگاران پاسخ گفتند پس از کنفرانس مطبوعاتی شیخ حمد گفت: برای تیم فوتبال جمهوری اسلامی ایران آرزوی موفقیت می‌کنم و آرزوی موفقیت برای منطقه «خلیج فارس عربی!» این سخن، پاسخ احمدی‌نژاد را به دنبال داشت. او به امیر قطر متذکر شد: وقتی به مدرسه می‌رفتید، «خلیج فارس» می‌گفتند. امیر قطر به احمدی‌نژاد گفت: آن زمان اشتباه می‌کردند. دو روز بعد شبکه الجزایر با حمد بن جاسم وزیر خارجه قطر در مورد این سفر گفتگو داشت از جمله به موضوع نام خلیج فارس اشاره شد حمد بن جاسم گفت ایرانی ها می گویند خلیج فارس و برای این نام سند ها دارند ما می گوییم خلیج عربی ولی برایش[هیچ] سندی نداریم.
بریتانی لینا "بریت" رابرتسون (متولد ۱۸ آوریل ۱۹۹۰ در شهر شارلوت در ایالت کارولینای شمالی) است . رابرتسون هنگامی که چهارده ساله بود، به همراه مادربزرگش، شولر رابرتسون، از کارولینای شمالی به لس آنجلس نقل مکان کرد تا برای برنامه های تلویزیونی به عنوان ممیز مالیاتی مشغول به فعالیت شود.
بیشتر شهرت او برای بازی در نقش‌های کارا برنز در "دان در زندگی واقعی"، سامانتا در "سوئینگتاون"، تریسی استون در "هفتمین حلقه"، لوکس کسیدی در "زندگی غیرممکن"، مارین کوپر در "جیغ ۴"، کسی بلیک در سریال "دایره راز" و انجی مک السیر در زیر گنبد است.
شلی کاترین هنیگ (متولد ۲ ژانویه ۱۹۸۷) یک بازیگر و مدل آمریکایی و برنده دختر جوان آمریکایی در سال ۲۰۰۴ است. بیشترین معروفیت وی برای بازی در نقش مالیا تیت این در سریال تین ولف ، استفانی جانسون در فیلم روزهایی از هفته و دایانا مید در سریال دایره راز می‌باشد .
جنگ سند جنگی بود که در هشتم شوال سال ۶۱۸ ه ق مابین چنگیز خان و جلال‌الدین خوارزمشاه در کنار رود سند در گرفت.
سلطان محمد خوارزمشاه در شوال ۶۱۷ ه ق در جزیرهٔ آبسکون بعد از آنکه خبر اسارت ترکان خاتون را شنید در نزد سه پسر خود رکن‌الدین غورسانچی و غیاث‌الدین خوارزمشاه پسر ارشد خود یعنی جلال‌الدین را به ولیعهدی انتخاب کرد. پس از فتح خراسان و سمرقند توسط چنگیز پسران خوارزمشاه جلال‌الدین و برادران کوچک‌ترش اوزلاغ شاه و آق شاه از خوارزم گریختند. اوزلاغ شاه و آق شاه در هنگام گریز توسط دسته‌ای از مغولان کشته شدند اما در اواخر سال ۶۱۷ جلال‌الدین به همراه تیمور ملک والی سابق خجند در نزدیکی شهر نسا بر گروهی از مغولان پیروز شد و راهی نیشابور گشت اما نتوانست در خراسان سپاه کافی گرد آورد و از آنجا راهی هرات شد. او در اوایل سال ۶۱۸ به شهر غزنین وارد شد و سپس سپاهی مرکب از اقوام مختلف ترک و افغانی و غوری و خلج و قرلق تشکیل داده و در قصبه پروان از آبادی‌های بین غزنه و بامیان اردو زد و از آنجا بر چنگیزیان تاخت و قریب ۱۰۰۰ تن از ایشان را کشت و بقیه را منهزم کرد. چنگیزیان مغلوب از جیحون گذشته و شرح واقعه را به چنگیز دادند. چنگیز برای دفع او سپاه بزرگی را به پروان فرستاد ولی پس از دو روز جنگ سپاه جلال‌الدین پیروز شدند و عموم مردم بلاد از این پیروزی شاد گشتنداما پس از فتح پروان بین سران سپاه جلال‌الدین بر سر تقسیم غنایم اختلاف افتاد و در مدت چند ماه هر دسته رهبر گروه دیگر را کشتند و بقیه را نیز مغول از میان برداشتند.
در این تاریخ چنگیز خان از محاصرهٔ طالقان خراسان و قلعهٔ آن به نام نصرت کوه فارغ شده بود و چون خبر شکست سپاهیانش را در جنگ پروان شنید، تصمیم گرفت که از راه بامیان به غزنین محل اقامت جلال‌الدین برود. چون جلال‌الدین نمی‌توانست در مقابل لشکریان چنگیز بایستد غزنین را ترک کرد و مصمم شد که از رود سند بگذرد.
چنگیزخان بعد از ۱۵ روز از ترک غزنین توسط سلطان جلال‌الدین خوارزمشاه به این شهر رسید و با شتاب به عقب او راهی رود سند شد. جلال‌الدین قصد تهیه کشتی برای عبور از سند بود و تنها فرصت کرد یک کشتی برای عبور دادن مادر و زنان حرم خود بیابد ولی از قضا این کشتی نیز بر اثر امواج رودخانه شکست و غیرقابل استفاده شد. مغولان در کنار سند نزدیک معبر نیلاب به جلال‌الدین رسیدند. جلال‌الدین رشادت بسیار به خرج داد و قلب سپاه چنگیزخان را شکست اما پسرش که هفت یا هشت سال بیشتر نداشت به دست مغولان افتاد و به امر چنگیزخان کشته شد. مادر و همسران به شیون از جلال‌الدین خواستند که قبل از به چنگ افتادن آنان به دست سپاه چنگیز آنان را بکشد. جلال‌الدین نیز امر کرد که آنان را در آب سند غرق کنند. جلال‌الدین با تعدادی از یاران خود مدت‌ها جنگید و چون دید قدرت پایداری در او نمانده با اسب بر لشکریان چنگیزخان تاخت و همین‌که اندکی ایشان را عقب راند خود به آب سند زد و سلامت به خاک هند رسید و از این پس اسبی را که باعث نجات او شده بود بسیار گرامی می‌داشت و تا سال فتح تفلیس او را از سواری معاف کرده بود.
چنگیزخان از بقیهٔ لشکر جلال‌الدین هر کس که باقی مانده بود قتل‌عام کرد و از خاندان او نیز اطفال و ذکور را از دم تیغ گذراند و حتی طفل شیرخوار را نیز زنده باقی نگذاشت و بقیه حرم جلال‌الدین را هم اسیر کرده به مغولستان فرستاد همچنین حکم کرد که غواصان در آب سند فرو رفته و آنچه اشیای قیمتی و نفیس که به دستور جلال‌الدین در رود غرق کرده بودند را بیرون آوردند و دو پسر خود اوگتای‌خان و جغتای را در آن حوالی گذاشت تا اگر سلطان باز گردد او را دستگیر کنند و خود به لب جیحون مراجعت کرد.
بعد از مدتی خبر ظهور جلال‌الدین و فتوحات او شایع شد و مردم در خراسان و ماوراءالنهر در صدد تعریض به چنگیزیان برآمدند و به امید غلبهٔ او بسیاری از حکام و شحنگان مغول را کشتند. اما طغیان و شورش مردم بلاد جنوب ماوراءالنهر پس از خرابی مرو، هرات و نیشابور به زودی خوابید.
نصرالله عبداللهی (زاده ۱۰ مهر ۱۳۲۹ اهوازhttp://www.khabaronline.ir/detail/561921/sport/iran-soccer) سرپرست باشگاه فوتبال استقلال تهران، بازیکن پیشین این تیم و تیم ملی فوتبال ایران و مربی و کارشناس فوتبال است. عبداللهی در سال ۱۳۴۹ از راه‌آهن و به صورت قرضی به درخواست رایکوف به این تیم پیوست و با تاج قهرمان لیگ قهرمانان آسیا ۱۹۷۰ شده‌است او در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین مدافع فیکس تیم ملی فوتبال ایران بود. عبداللهی درجام ملت‌های آسیا ۱۹۷۲ و جام ملت های آسیا ۱۹۷۶ به همراه تیم ملی فوتبال ایران قهرمان شد و با ایران در فوتبال المپیک ۱۹۷۶ مونترال شرکت کرد.(در آن سال ایران تا یک چهارم نهایی پیش رفت و از شوروی شکست خورد.)
نصرالله عبداللهی دهم مهر ماه ۱۳۲۹ در اهواز به دنیا آمد. عبداللهی از جمله بازیکنانی است که فوتبال خود را دیر آغاز کرد، اما با تلاش منحصربه‌فردی که داشت توانست خیلی زود نام خود را سر زبان‌ها بیندازد و به عنوان یک مدافع قدرتمند و مستحکم در فوتبال ایران معرفی گردد.
تیم اول او "حمید" بود و از همین تیم به "گارد" پیوست، سپس پیراهن راه‌آهن را پوشید. بازی‌های عبداللهی در ترکیب راه‌آهن نظر کادر فنی باشگاه تاج را به او جلب کرد. انتقال عبداللهی به تاج نقطه عطف دوران بازیکنی او بود و عبداللهی برای سال‌ها بدل به مدافع ثابت این تیم و تیم ملی فوتبال ایران شد. عبداللهی در اواخر دوران فوتبال قهرمانی کاپیتان و همه‌کاره تیم شاهین تهران بود.
عبداللهی در سال‌های ۱۳۴۸ و ۱۳۴۹ مدافع تیم قهرمان ایران بوده‌است. در سال ۱۹۷۰ (۱۳۴۹) با تاج ، لیگ قهرمانان آسیا را فتح کرد و یک سال بعد مقام سومی باشگاه‌های آسیا را با تاج به دست آورد. قهرمانی جام حذفی با تیم‌های تاج و شاهین از دیگر افتخارات اوست. نصرالله عبداللهی آخرین کاپیتان پیش از انقلاب و نخستین کاپیتان پس از انقلاب تیم ملی ایران بوده‌است و همراه با ملی‌پوشان در جام جهانی ۱۹۷۸ حضور داشته‌است.
عبداللهی در صعود تیم فوتبال ایران به المپیک‌های مونترال و مسکو از اعضای تیم ملی ایران بود و در تیم ملی جوانان و تیم ملی امید نیز نقش پررنگی ایفا کرده‌است.
نصرالله عبداللهی ابتدا در سال ۱۳۶۴ به عنوان سرمربی باشگاه شاهین سوسرا انتخاب شد و یکبار دیگر این تیم را به رده اول فوتبال تهران رساند و دو بار پیاپی مقام نایب قهرمان تهران را بدست آورد، همچنین در فصل (۱۳۷۴–۱۳۷۳) سرمربی تیم فوتبال باشگاه استقلال در لیگ آزادگان بود. بهتاش فریبا دستیار عبداللهی در آن فصل بود. عبداللهی سابقه مربی‌گری تیم فوتبال سایپا را نیز در کارنامه دارد و با این تیم در سال ۱۹۹۵ به مقام چهارم آسیا رسید.
عبداللهی چند فصل نیز سرپرستی تیم استقلال را بر عهده داشته‌ و هم اکنون نیز دارد.
به عنوان دستیار
مقام چهارم جام باشگاه های آسیا به همراه سایپا
به عنوان سرپرست
قهرمانی لیگ برتر خلیج فارس ۱۴۰۱-۱۴۰۰ به همراه استقلال
سلجوقیان عراق عجم یا سلجوقیان همدان به سلسله‌ای محلی از شاخه سلجوقیان بزرگ اطلاق می‌شود که در سال ۵۱۱ه. ق پس از تقسیم حکومت سلجوقیان بزرگ به دو شاخه شرقی به مرکزیت خراسان و شاخه غربی به مرکزیت اصفهان و همدان بین مدعیان قدرت؛ در منطقه جبال یا عراق عجم پایه‌ریزی شد.
حکومت سلجوقیان عراق عجم با سطنت محمد بن ملکشاه(۴۹۸–۵۱۱ه. ق) آغاز شد. او که پس از برادرش (برکیارق) مدعی سلطنت بود، فرزند برادر خود ملکشاه بن برکیارق را از سلطنت خلع کرد و خود را سلطان خواند (۴۹۸ه. ق). او فتنه اسماعیلیه را در شاهدژ اصفهان فرونشاند و حتی به محاصره الموت اقدام کرد که نصیبی نبرد.
سلطان محمد در اواخر عمر به شام لشکرکشی کرد و با صلیبیون جنگید اما شکست خورد و به اصفهان بازگشت (۵۰۹ه. ق) و دو سال بعد در ذیحجه سال ۵۱۱ه. ق درگذشت. پس از سلطان محمد، قلمرو او در آذربایجان و عراق به پسرش محمود بن محمد(۵۱۳–۵۲۵ه. ق) رسید. محمود در ابتدای حکومتش به مخالفت با سلطان سنجر پرداخت، اما در حوالی ساوه از سلطان بزرگ شکست خورد. اما سنجر علاوه بر اینکه او را عفو کرد، امارت مناطقی را که از پدرش به او رسیده بود برایش باقی گذاشت و مناطقی از جبال را به آن افزود همچنین او را به ولیعهدی خود برگزید. سلطنت محمود چهارده سال به طول انجامید و در طی آن به تدریج از قلمروی تحت امرش کاسته شد. بعد از سلطان محمود، برادر وی، طغرل (۵۲۶–۵۲۹ ه. ق) بر تخت سلطنت نشست و بعد از او سلطان مسعودبن محمد(۵۲۹–۵۴۷ه. ق) به حکومت رسید که هجده سال فرمانروایی کرد با این وجود هرگز قلمرویش از صلح و ایمنی برخوردار نشد. وی با المسترشد بالله خلیفه عباسی اختلاف نظر پیدا کرد و در حوالی دینور با وی جنگید و به اسارت گرفت. مهم‌ترین مسئله این دولت از بدو تأسیس، مجادله اعضای خاندان بر سر قدرت و عصیان فرمانروایان قدرتمند محلی بود؛ امیرانی که با عنوان اتابک، وظیفه تربیت شاهزادگان سلجوقی را داشتند. ایشان به موازات ضعف حکومت مرکزی، به تدریج مقتدر شدند و نسبت به حکومت و استقلال ادعا داشتند. از جمله منگو برس که یکی از اتابکان آلب ارسلان بن طغرل بود و ضد مسعود اتحادی پدیدآورد. ابرس خود در نبرد با سلطان مسعود در اطراف همدان کشته شد؛ ولی یارانش لشکر سلطان را درهم شکستند و سلطان را به آذربایجان فراری دادند. چندی بعد امیر قراسنقر که از نزدیکان مسعود بود هم قیام کرد. مسعود به خواست او رفتار کرد و کار به صلح انجامید. از سوی دیگر عمادالدین زنگی هم به سبب آشوب‌ها که ایجاد می‌کرد مورد حمله سلطان مسعود قرار گرفت (۵۳۸ه. ق) ولی اینجا نیز کار با صلح خاتمه یافت.
یکی از مهم‌ترین عصیان‌های داخلی، عصیان امیر بوزآبه بود که پس از قتل امیر منگوبرس بر منطقه فارس تسلط یافته بود. امیر قراسنقر که امور حکومت عراق را در دست داشت، برای سرکوب او عازم آن دیار شد. پس از ماجراهایی که به ناکامی سلطان مسعود انجامید، بوزآبه بر همدان نیز مستولی شد. اما مسعود مدتی بعد او را به فارس عقب راند. در این شرایط امیر چاولی از مردان مورد اعتماد مسعود، با بوزآبه متحد شد و تصمیم گرفت محمد سلجوقی را به سلطنت بردارد. اما امیر چاولی درگذشت و بوزآبه و محمد سلجوقی که از اقدامات مسعود نگران بودند، دست از سرکشی برداشته و اظهار اطاعت کردند. سلطان مسعود نیز محمد را به ولیعهدی خود برگزید.
پس از این حوادث امرای حکمران ولایات مختلف مانند؛ ایلدگز حاکم آذربایجان، الب قوش حاکم جبال، تورونتای شحنه واسط، حاجب تاتار و امیر قیصر، باهم متحد شدند و علیه حکومت مرکزی شورش کردند. ایشان برای مشروعیت بخشی به کار خویش ملک محمد را نیز همراه خود کردند و به سمت بغداد راه افتادند. (۵۴۳ه. ق) خلیفه المقتفی لامر الله کوشید که با آنان به توافق برسد اما موفق نشد و به پیشنهاد مسعود به دفاع از بغداد پرداخت. با طولانی شدن مدت محاصره، شورشیان دچار اختلاف شدند و از اطراف بغداد پراکنده شدند.
در ذیحجه سال بعد مسعود پس از مذاکره با سنجر به بغداد آمد و مورد استقبال خلیغه قرار گرفت. او شورشیان را عفو کرد. او در بهار سال ۵۴۶ه. ق به سمت همدان حرکت کردو در راه بیمار شد و با وجود تلاش‌های پزشکان در ۴۵ سالگی درگذشت. جنازه اش را در مدرسه‌ای که جمال الدین اقبال در همدان ساخته بود دفن کردند. سلطان مسعود از علما و شعرا حمایت می‌کرد و به کارهای عمرانی می‌پرداخت. او برای تشویق فعالیت علمی در ۵۲۷ه. ق مدرسه‌ای در بغداد بنا کرد که به نام خودش غیاثیه نامیده می‌شد. همچنین برای رونق گرفتن کشاورزی در سال ۵۳۶ه. ق در نهروان شبکه آبیاری ای احداث کرد.
با مرگ سلطان مسعود، چون فرزند پسر نداشت، امیر خاص بیک بلنگری، که خود می‌خواست زمام امور را در دست گیرد، ملکشاه(۵۴۷–۵۴۸ه. ق) برادر محمد را سلطان اعلام کرد و به نام او با لقب معین الدین خطبه خواند. اما اندک زمانی بعد اعلام کرد که ملکشاه از استعداد سلطنت برخوردار نیست و به همین دلیل او را به زندان انداخت و برادر او محمد(۵۴۸–۵۵۴ه. ق) را به سلطنت رساند. سلطان محمد با به قدرت رسیدن ابتدا دستور قتل امیر خاص بیک و امیر جاندار زنگی را صادر کرد. از این رو سایر امرا به وحشت افتاده و خواهان حکومت سلیمانشاه عموی محمد شدند. خلیفه هم که با حکومت سلطان محمد موافق نبود، سلیمانشاه را به گرفتن حکومت تحریک کرد و به نام او خطبه خواند. از طرف دیگر ملکشاه مخلوع هم با یارانش به سلیمانشاه پیوسته و به همراه قوای کمکی خلیفه راه همدان را در پیش گرفت. سلطان محمد هم از قطب الدین مودود اتابک موصل و نایب دار زین الدین علی کوچک کمک خواست و سلیمانشاه را شکست داد. (۵۵۱ه. ق) و چون سلیمانشاه با نیرویی اندک به سمت بغداد عقب‌نشینی کرد، به دست علی کوچک دستگیر شد.
سپس سلطان محمد به بغداد لشکر کشید و ۴ ماه آنجا را در محاصره گرفت؛ ولی ناکام ماند و ناچار به مقابله با ملکشاه و اتابک ایلدگز که متحد شده و به سمت همدان در حرکت بودند، برخاست و در سال ۵۵۲ه. ق آن‌ها را درهم شکست. سلطان محمد در ذیحجه ۵۵۴ه. ق بیمار شد و درگذشت.
پس از مرگ سلطان محمد ارکان دولت و امرای او دچار اختلاف شدند. برخی مواق ارسلان شاه بن طغرل، برخی طرفدار سلیمانشاه و برخی خواهان ملکشاه بودند. سرانجام به دلیل برتری امیر اینانج، والی اران، سلیمانشاه انتخاب شد که در موصل زندانی قطب الدین مودود بود. قطب الدین برای آزادی او شروطی گذاشت و در نهایت او را آزاد کرد و سلیمانشاه در ربیع‌الاول ۵۵۵ه. ق در همدان بر تخت سلطنت نشست. امرا اما به علت فروکش نکردن اختلافاتشان چندی بعد سلیمانشاه را از تخت به زیر کشیده و خطبه به نام ارسلان شاه کردند. (ذیحجه همان سال) ایشان سلیمانشاه را مدتی در قلعه علاءالدوله در زندان نگهداشتند و در ربیع‌الثانی ۵۵۶ه. ق به قتل رساندند.
ملک ارسلان شاه در دوره سلطنت عمویش مسعود، در قلعه تکریت زندانی شد و دوره خردسالی و نوجوانی را همان‌جا گذراند. بعدها شحنه بغداد مسعود بلالی و امیر الب قوش او را از زندان آزاد کردند و ارسلان شاه مدتی نزد الب قوش ماند. پس از مرگ الب قوش، ارسلان شاه به خلیفه المقتفی پناهنده شد و بعدها با اجازه خلیفه نزد پدرخوانده خود شمس الدین ایلدگز رفت. سلیمانشاه هم با رسیدن به سلطنت او را ولیعهد خود کرد تا او را از اقدام ضد خود بازدارد. پس از قتل سلیمانشاه، ابلدگز به درخواست امرای همدان، ارسلان(۵۵۵–۵۷۱ه. ق) را برداشت و به آنجا برد و برتخت نشاند. خود ایلدگز اتابک سلطان جدید شد و پسرش مجمد جهان پهلوان حاجب او شد.
با این همه المستنجد بالله خلیفه عباسی، ارسلان شاه را به رسمیت نشناخت و درخواست ایلدگز برای کنترل تمامی مناطق در ایران وعراق هم با مخالفت امرا روبرو شد؛ بنابراین حسام الدین اینانج والی ری، عز الدین ساتماز والی اصفهان و الب ارگو والی قزوین، با ارسال پیام به سنقر اتابک فارس از او خواستند تا ملک محمد بن طغرل، برادر ارسلان شاه را که در شیراز بود، برای اشغال تخت سلطنت به همدان بفرستد. اتابک سنقر هم ملک محمد را با هزار سرباز روانه کرد و پس از پیوستن امرای مخالف ارسلان شاه به او، به سمت همدان حرکت کرد. ایلدگز و ارسلان شاه که آماده مقابله بودند، در حدود همدان ملک محمد را شکست دادند.
سلطان ارسلان شاه و ایلدگز، با کوشش بسیار قلمرو سلجوقی را نظم دادند، ولی خلیفه عباسی که در فکر احیای قدرت دنیوی خود بود دائماً به تحریک شاهزادگان و امرا علیه سلاجقه می‌پرداخت. چنان‌که عون الدین یحیی وزیر خلیفه از اتابک فارس درخواست کرد به نام محمود، پسر ملکشاه خطبه بخواند. اتابک زنگی نیز محمود را سلطان خواند و آماده جنگ با ایلدگز شد؛ ولی سرانجام هر دو طرف به صلح رضایت دادند و سلغریان فارس رسماً تابع سلاجقه شدند. در واقع باید گفت که کوشش‌های ایلدگز، دولت ارسلان شاه را قدرتمند ساخت و سلطان در واقع قدرت چندانی نداشت. گرچه سلطان قصد محدود کردن اختیارات ایلدگز را داشت اما مادرش که زن اتابک بود همواره مانع او می‌شد.
چندی بعد اتابک درگذشت و پسرش شمس الدین محمد جهان پهلوان به سرعت به آذربایجان رفت و بر خزا۸۲ین و لشکریان پدر مسلط شد و خود را اتابک خواند. این اتفاق ارسلان شاه را نگران کرد و امرای دیگر هم به تحریک او ضد اتابک نو برخاستند. سلطان با لشکریانش به سمت آذربایجان حرکت کرد اما بیمار شد و به همدان بازگشت و به ناچار اتابکی شمس الدین را پذیرفت. با این وجود مدتی بعد در رجب ۵۷۱ه. ق به دست اتابک مسموم شد و درگذشت.
پس از مرگ ارسلان، اتابک پسر خردسال او طغرل را به سلطنت نشاند. ملک محمد عموی طغرل به مخالفت برخاست اما از اتابک شکست خورد و در سال ۵۷۱ه. ق به قتل رسید. پس از این ماجرا اتابکان فارس و موصل، ارمن شاهان خلاط و امرای خوزستان حکومت طغرل را به رسمیت شناختند.
جهان پهلوان در سال ۵۸۲ه. ق درگذشت و مظفرالدین قزل ارسلان خود را اتابک خواند و مخالفت طغرل نیز به جایی نرسید. اما اندکی بعد موفق شد قزل ارسلان را به آذربایجان فراری دهد. مظفرالدین قزل ارسلان در آنجا با الناصر لدین الله خلیفه عباسی ضد طغرل همداستان شد. طغرل نخست لشکر خلیفه را شکست داد اما از قزل ارسلان شکست خورد و دستگیر و زندانی شد. (۵۸۶ه. ق)
مظفرالدین قزل ارسلان پس از زندانی کردن طغرل، سنجر بن سلیمانشاه را به سلطنت برداشت، ولی اندکی بعد او را نیز زندانی کرد و در اقدامی عجیب خود را سلطان خواند. این رفتار، اینانج خاتون زن ایلدگز را که از مظفرالدین متنفر و منتظر فرصت بود، برانگیخت. اینانج خاتون سرانجام در شوال ۵۸۷ه. ق قزل ارسلان را به قتل رساند.
قلمرو این سلسله پس از قتل قزل ارسلان به دو بخش تقسیم شد: آذربایجان به اتابک ابوبکر و عراق عجم نیز به قتلغ اینانج تعلق گرفت. چندی بعد از آن نیز سپهسالار حسام الدین دیزماری و امیر بار آناسوقلی، سلطان طغرل بن ارسلان شاه را از قلعه‌ای که ۱۴ ماه در آن زندانی بود بیرون آوردند. طغرل ابتدا علیه اتابک ابوبکر اقدام کرد و او را مغلوب کرد. پس از آن راهی عراق عجم شد و قتلغ اینانج را در بیرون از شهر قزوین مغلوب کرد. (جمادی‌الثانی۵۸۸ه. ق) وی سپس به همدان رفته، برتخت نشست و امور را سامان داد و معین الدین کاشی را به وزارت برگزید. (۵۸۹ه. ق)
علاءالدین تکش خوارزمشاه که هم‌اکنون با سقوط دولت سنجر بر خراسان مسلط شده بود با مرگ قزل ارسلان و با استفاده از اغتشاشات موجود، در ظاهر و به بهانه حفظ حق سلجوقیان راهی عراق عجم شد(۵۸۹ه. ق) و قلعه طبرک و حوالی ری را تصرف کرد. سلطان طغرل که به تازگی قتلغ اینانج را شکست داده بود با تکش صلح کرد اما این صلح چندان نپایید، چرا که با تحریک برخی از امرا کدورتی بین آن دو بروز کرد. تصرف قلعه طبرک توسط طغرل، موجب واکنش خوارزمشاه شد. در این زمان قتلغ اینانج نیز به تکش پیوست. دو لشکر در ربیع‌الاول ۵۹۰ه. ق در اطراف ری باهم روبرو شدند. در اثنای جنگ تیری به چشم طغرل خورد و او از اسب به زیر افتاد. قتلغ اینانج که همان نزدیکی بود، سر از تن سلطان جدا کرد و نزد تکش فرستاد. جنازه بی سر او نیز در آرامگاه طغرل اول دفن شد.
خلفا در این دوره از قدرت مالی سیاسی مستقل برخوردار نبودند. ایشان دربار و وزیر ویژه‌ای داشتند و به صورت یک مرشد معنوی-سیاسی عمل می‌کردند. در این دوره سه نفر خلافت کردند. المستظهر بالله(۵۱۲–۴۸۷ه. ق) المسترشد بالله (۵۲۹–۵۱۲ه. ق) و الراشد بالله (۵۳۲–۵۲۹ه. ق).
منابع مالی خلفا برای اداره دربار، هدایایی بود که ملوک و امیران مختلف، برای خلیفه ارسال می‌کردند. خلیفه نه تنها موقعیتی در دادن خلعت و تأیید امارت سلسله‌های حاکم داشت، بلکه گاه در حل اختلافات امیران نیز مداخله می‌کرد. به علاوه، او پناه افرادی بود که به وسیله سلاطین معزول می‌شدند و تحت تعقیب قرار می‌گرفتند؛ این اشخاص به خلیفه پناهنده می‌شدند تا وی در حل اختلاف وساطت کند و البته مبلغ قابل توجهی نیز به خلیفه برای این کار می‌پرداختند.
در سال ۵۲۰ه. ق میان یرنقش زکوی، رئیس پلیس بغداد و کارگزاران خلیفه نزاعی درگرفت. زکوی به نزد سلطان محمود بن محمد رفت و او را از اقدام مسترشد مطلع کرد. سلطان محمود نیز به سمت بغداد حرکت کرد و به بغداد وارد شد. خلیفه اما با آمدن او مخالفت کرد و به سمت غربی شهر نقل مکان کرد، سلطان که از اقدامات مسترشد نگران بود سعی کرد او را در بند کند اما مردم بغداد به حمایت خلیفه قیام کردندو سپاهی سی هزار نفری از مردم به دفاع از خلیفه پرداختند. با آمدن نیروهای کمکی، سلطان موفق به پیروزی در این جنگ و دستگیر کردن خلیفه شد و در ۵۲۱ه. ق به همدان بازگشت.
در سال ۵۲۹ه. ق خلیفه عباسی که در فکر تقویت پایگاه سیاسی خود بود، به جنگ سلطان مسعود بن محمد رفت. آن زمان مسعود در همدان بود و بسیای از امرای وی همدلی خود را با خلیفه به‌طور پنهانی اعلام کرده بودند. جنگ میان آندو درگرفت و شگفت آنکه بدون کشته شدن حتی یک نفر از سپاه سلجوقی، خلیفه و یارانش شکست خوردند و خلیفه و قاضی القضات و عالمانی که همراهش بودند همگی به اسارت سلطان مسعود درآمدند. اسارت خلیفه برای مسلمانان فاجعه‌ای بسیار سنگین و سخت بود. به گزارش منابع همعصر، سنیان بغداد پس از شنیدن خبر اسارت خلیفه در کوچه و بازار بر سر و صورت خود خاک می‌ریختند ضجه می‌زدند. از سوی دیگر سلطان سنجر که در ظاهر روابطش با خلیفه حسنه بود از سلطان مسعود خواست هرچه زودتر خلیفه را آزاد کرده و با احترام به بغداد بازگرداند.
زمانی که سلطان مسعود و خلیفه مشغول گفتگوی صلح بودند، بیست و چهار نفر از اسماعیلیان به چادر خلیفه حمله کردند و او را کشتند. از آنجا که این رخداد در اردوی سلطان مسعود رخ داد، به نوشته جوینی «جمعی از کوتاه نظران و بدخواهان دولت سنجری، این حال را بدیشان نسبت می‌کردند» که جوینی این را اتهامی واهی شمرده.
پس از مسترشد، با فرزندش الراشد به عناون خلیفه بیعت شد؛ اما در سال ۵۳۰ه. ق با مرگ وی و باالمقتفی لامر الله بیعت شد. راشد که قصد جنگ با ملاحده (اسماعیلیان) را داشت -شاید به قصد انتقام پدرش- از بغداد به سوی اصفهان حرکت کرد. اما اینبار نیز فدائیان اسماعیلی به سراغ او آمدند و در رمضان ۵۳۲ه. ق در بارگاهش او را به قتل رسانده و همان‌جا دفن کردند. هم‌اکنون نیز مقبره‌ای در محله پل شهرستان اصفهان (در نزدیکی زاینده رود) موجود است که به احتمال قوی از آن راشد عباسی است.
در سال ۵۵۱ه. ق سلطان محمد بن محمود برای آنکه نامش در خطبه نماز جمعه بغداد خوانده شود به بغداد لشکرکشی کرد و به نبرد با خلیفه پرداخت اما با دریافت خبر تصرف همدان توسط رقیبانش، بغداد را رها کرده و به همدان بازگشت. او در همان شهر به سل مبتلا شد و در ۵۵۴ه. ق درگذشت.
زمانی که الناصر لدین الله در سال ۵۷۵ه. ق به خلافت رسید به تریج کوشید تا قدرت از دست رفته خلافت را بازگرداند. طغرل بن ارسلان (طغرل سوم)
در سال ۵۸۳ه. ق نماینده‌ای را به بغداد فرستاد تا به اطلاع خلیفه برساند که دارلسلطنه را برای آمدن او آماده کند. خلیفه نه تنها پاسخ مثبتی به نماینده سلطان نداد بلکه بلکه دستور داد تا دارالسلطنه را ویران کنند. سال بعد میان سپاه خلیفه و سلطان در نزدیکی همدان نبردی درگرفت که خلیفه در طی آن شکست خورد. اما با این وجود او یر انجام خواسته‌هایش اصرار داشت. در این دوره درگیری سلجوقیان و خوارزمشاهیان بالا گرفت و طغرل به سال ۵۹۰ه. ق کشته شد.
در نظام حکومتی سلجوقیان عراق عجم، مانند سایر سلسله‌های حاکم بر ایران، شخص سلطان مقام نخست را داشت. از نظر نظام الملک نیز «سلطان به عنوان شبان مردم در راس تمام امور قرار داشت».
دستگاه دیوانسالاری این سلسله محلی تا حد زیادی به دیوانسالاری حکومت سامانیان شباهت داشت و دارای دو رکن اساسی بود:
دیوان:
بنداری اصفهانی دربارهٔ نقش خواجه نظام الملک توسی در پایه‌ریزی واداره دیوانسالاری سلجوقی می‌گوید «پس همگان دانستند که سلامت دولت سلجوقی و خداوندان مقام وتندستی شخص سلطان به سلامت پیرمردی چون نظام الملک و قدرت وی وابسته بود».
دوره سلجوقی دوره تکامل نهایی نظام دیوانسالاری بود وآنچه در دوره سامانی شکل گرفته بود، در این دوره به همت نظام الملک کامل شد.
تشکیلات اداری در عصر سلجوقیان به پنج دیوان عمده تقسیم شده بود:
به درستی وظایف و میزان اختیارات رؤسای دیوانهای پنجگانه مشخض نیست، اما هرکدام از مقامات یاد شده منشیانی داشتند و دارای نایب هم بودند.
تیول داران سلطنتی همچون همسران سلطان یا ملکه مادر یا حتی شاهزادگان سلجوقی نیز در املاک شخصی خود تشکیلات دیوانی داشتند که از دیوان‌های مرکزی الگو برداری می‌شد.
به غیر از دیوانهایی که تحت نظر وزیر انجام وظیفه می‌کردند، نهادها و مناصب و مقامات دیگری نیز وجود داشتند که بعضی از مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:
سپاه دائمی، نهاد قضاوت و دیوان مظالم، دیوان برید (سازمان نامه رسانی)، دیوان اوقاف و دیوان حسبه.
منابع درآمدی حکومت:
عمده‌ترین منبع درآمد سلاجقه، خراج اراضی بود که بر اساس قوانینی معین به صورت نقدی یا سهمی از محصول زمین دریافت می‌شد. از عشایر کوچ‌نشین نیز خراج را بر اساس تعداد دام یا خانوار دریافت می‌کردند. همچنین عوارض راه‌ها نیز از مردم به شکل‌های گوناگون اخذ می‌شد. در زمینهایی که به‌طور مستقیم توسط حکومت اداره می‌شد، کار جمع‌آوری خراج به وسیله عمال حکومت انجام می‌شد و به احتمال فراوان توسط مقطع یا نمایندگان آن‌ها انجام می‌شد. وجود تشکیلاتی به نام دیوان مصادره نمایانگر رواج تصرف اموال افرادی بود که مورد غضب سلطان واقع می‌شدند یا به هر دلیل مقام خود را از دست می‌دادند. فروش مشاغل و مناصب، هدایا و پیشکشهای اشراف، خراج پرداختی حاکمان محلی و پادشاهان ممالک تابع، غرامت‌ها و غنائم جنگی و مالیات دریافتی از اهل ذمه نیز از از منابع درآمد حکومت محسوب می‌شد.
تمام قرن ششم مهم‌ترین دورانی است که در آن اختلافات دینی و اعتقادی شدت گرفت و علمای مذهبی و فقها در شئون حکومت و سیاست وارد شدند. ایشان فلسفه و علوم عقلی را حرام شمردند و باعث شدند علم از محور خود منحرف شود.
عامه مردم در این دوره سنی مذهب بودند و به خلفای عباسی اعتقاد سختی داشتند. تصور مردم بر این بود که بدگمانی به خلفا یا توهین به آنان مستوجب خشم خدا و موجب فتنه و آشوب می‌شود. مردم از این نیز فراتر رفته و علت هر مصیبتی را خشم یا ناراحتی خلیفه می‌دانستند. سلاجقه نیز به مذهب تسنن تعصب داشتند و با عامه مردم دربارهٔ خلیفه و جایگاه او هم عقیئه بودند. در قرون پنج و شش هجری قمری مذاهب عمده تسنن در ایران سلجوقی، حنفی و شافعی بودند.
به نوشته قزوینی رازی، در ولایات و شهرهای همدان، اصفهان، ساوه و قزوین همه پیرو مذهب شافعی به‌شمار می‌رفتند. اما این سخن مطلق نیست و باید استثناها را نیز در نظر گرفت. در ذیل به بررسی سایر فرق و مذاهب فعال در قلمرو سلاجقه عراق عجم می‌پردازیم:
از علمای مشهور شیعه که همعصر سلاطین سلجوقی (عراق عجم) بودند می‌توان به شیخ طبرسی (ابوعلی فضل بن حسن) و صاحب تفسیر مجمع البیان اشاره کرد. همچنین ابوالفتوح رازی (جمال الدین حسین بن علی)، تفسیر روض الجنان و روح الجنان را تألیف کرد که از حیث اشتمال بر فواید لغوی و دستوری و نثر ساده‌ای که دارد حائز اهمیت بسیار است. در سال ۵۵۵ه. ق فردی به نام شهاب الدین تواریخی که خود نخست شیعه بود اما به مذهب سنت (شافعی) گروید، کتابی به نام بعض فضائح الروافض، در طرد و طعنه به مذهب شیعه تألیف کرد. او در ری اقامت داشت و از معاصران سلطان محمد بن محمود سلجوقی (۵۴۷–۵۵۴ه. ق) بود. با انتشار این اثر ضد شیعی، یکی از علمای بزرگ شیعه به نام نصیرالدین ابوالرشید عبدالجلیل قزوینی رازی در حدود سال ۵۶۰ه. ق، کتابی در رد کتاب تواریخی نگاشت که به بعض مثالب النواصب فی نقض بعض فضائح الروافض مشهور است. کتاب رازی به سرعت مشهور شد و همواره مورد استفاده مؤلفان شیعه قرار گرفت.
مهمترین منابع درآمدی برای مردم در این عصر چون گذشته کشاورزی و تجارت بود که به اختصار به آن‌ها می‌پردازیم:
در این دوره زبان فارسی، زبان ادبیات و حکومت بود و آثار ادبی و علمی بسیاری به فارسی نگاشته شد، در دیوانهای حکومتی زبان فارسی به کار برده می‌شد و شاعران و ادیبان بزرگ زمانه چون انوری، فاریابی، اصفهانی و غیره در دربار سلاطین حضور می‌یافتند. روایات بسیاری از علاقه سلاطین سلجوقی به زبان وادب فارسی وجود دارد از جمله آنکه معروف است، طغرل سوم، آخرین سلطان عراق عجم به دنبال شکست از خوارزمشاهیان، در حالی در میدان نبرد کشته شد که شاهنامه می‌خواند. زبان عربی هم به علت نزدیکی به مرکز خلافت هنوز به عنوان زبان دینی و آموزشی قدرت خود را حفظ کرده بود.
از مشاهیر ادبی همدوره با سلاطین عراق عجم که در آثارشان مدح برخی سلاطین را گفته‌اند یا در دربار ایشان خدمت کرده‌اند می‌توان به چندین تن اشاره کرد:
شاخه‌های متعدد امپراتوری سلجوقی به ضرب سکه می‌پرداختند ولی این سکه‌ها از لحاظ کیفیت متفاوت بودند. همه این سکه‌ها منعکس‌کننده برتری معنوی خلیفه عباسی بوده و بر رهبری روحانی او صحه گذاشته‌اند. سلجوقیان به رغم وسعت قلمروشان هرگز مسکوکات شاهی یکپارچه به وجود نیاوردند و اساسی‌ترین ویژگی سکه‌های آن‌ها منطقه‌ای بودن آنهاست. آلیاژ سکه‌ها برای تسهیل امر تجارت در سراسر قلمرو، به آلیاژ سکه‌های دولتهای مجاور شبیه بود.
انشعاب و استقلال طلبی از همان آغاز بر دولت سلجوقی حاکم بود، به گونه‌ای که فتوحات سلجوقیان پس از نبرد دندانقان در سال ۴۳۱ه. ق در میان اعضای اصلی خاندان تقسیم شد و همه آنان حق ضرب سکه داشتند.
بیشتر سکه‌های باقی‌مانده از این عصر، سکه‌های طلا هستند. البته درهم‌های نقره و فلوس مسی نیز از این دوره برجای مانده‌است. وزن سکه‌ها ثابت نبود و بین دو تا پنج گرم در نوسان بود. فلز مسکوکات در ضرابخانه‌های عراق عجم و جبال از طلای خالص بود. سلاطین عراق عجم البته همواره در سکه‌های خود بر سیادت سلاجقه بزرگ صحه می‌گذاشتند.
کاهش کیفیت سکه‌های رایج ششم بر اثر مشکلات ساختاری در درون دولت سلجوقی بود تا آنجا که یک دیوان مرکزی که بتواند معیار هماهنگ و یکپارچه‌ای در ضرب سکه داشته باشد و بر تولید آن نظارت کند وجود نداشت. سلاطین، شهرهای مناطق تحت حاکمیت خود را مستقیماً اداره نمی‌کردند بلکه حکومت را به اتابکان و امرای قدرتمند وامیگذاشتند و ایشان نیز با کمک اعضای خانواده و فرماندهان نظامی خود حکومت‌های نیمه مستقلی در برابر سلاطین جبال ایجاد می‌کردند مانند اتابکان آذربایجان که در اواسط سده ششم برای سلاطین مشکلات زیادی به وجود آوردند و حتی در عزل و نصب سلاطین دخالت می‌کردند.
از آنجا که سلجوقیان هوادار مذهب تسنن بودند، کتیبه‌های پشت و روی سکه هایشان بسیار به سکه‌های خلافت نزدیک است. روی سکه‌ها عبارت: «کلمه، لا اله الا الله لا شریک له» آمده‌است. در پیرامون آن دو کتیبه حاشیه‌ای نقش بسته، کتیبه داخلی نام ضرابخانه و تاریخ ضرب و کتیبه بیرونی بخش‌هایی از آیات ۴ و ۵ سوره روم است. گاهی حکاک نیز نام خود را با حروف بسیار ریز در حواشی بیرونی سکه نقش می‌زده است.
مسکوکات مدینه در تاریخ سلجوقیان جایگاه ویژه‌ای دارد چرا که از بررسی کتیبه هایشان می‌توان به روابط میان خلیفه و سلطان در اعصار مختلف پی برد. خلفا در کتیبه‌های این سکه‌ها القاب و عناوین مختلفی را که به سلاطین اهدا کرده بودند، ضرب می‌کردند. شروع این حرکت با القائم بامرالله بود که القابی را به طغرل‌بیگ داد و در کتیبه سکه‌ها ذکر کرد. این اقدام بعدها معمول شد و همیشه سلطان را با یک عنوان در روی سکه‌های خلیفه یاد می‌کردند. خلیفه المسترشد بالله پس از مرگ محمد در سال ۵۱۱ه. ق و با تغییر اوضاع، سلطان عراق را به صورت «ولیعهدی مغیث الدنیا و الدین محمود» ذکر کرد. خلیفه المقتفی القاب سلاطین را به «غیاث الدنیا و الدین» محدود کرد تا اینکه با مرگ غیاث الدین مسعود در سال ۵۴۷ه. ق نام سلاطین سلجوقی به کلی از سکه‌های خلفا برافتاد.
دوران سلطنت سلجوقیان عراق عجم، عصر کشمکش امیران و اتابکان برای چیرگی بر امور سلطنت بوده‌است. در شرایطی که غالباً وارثان سلطنت شاهزادگانی خردسال یا فاقد قدرت بودند؛ فرصت نفوذ و دخالت برای امرای قدرتمند و اتابکان فراهم آمده بود. به طبع هر سردار و اتابکی که پشتیبانی خود از شاهزاده‌ای خاص را اعلام می‌کرد؛ مجبور بود به تقابل با سایر اتابکان که نامزدهای دیگری برای سلطنت داشتند برخیزد و این مسئله عامل کشمکش‌های نظامی-سیاسی فراوانی شد. اهمیت سیاسی جایگاه خلیفه نیز باعث می‌شد، این اتابکان برای کسب مشروعیت و پشتیبانی خلیفه اقدام کنند و این موضوع عاملی شد در پر رنگ تر شدن نقش سیاسی خلفای عباسی که در دوره سلجوقیان بزرگ، پایگاه سیاسی خود را از دست داده بودند. اغلب سلاطین سلجوقی نیز که پس از خارج شدن از دوران خردسالی، در جهت احیای قدرت سلطنت اقدام می‌کردند؛ با واکنش سایر افراد قدرتمند خاندان روبرو می‌شوند. در چنین شرایطی خلفا معمولاً سعی می‌کردند همه را به جان هم بیندازند و در آخر از پیروز میدان حمایت کنند. این درگیری‌های داخلی موجب سست شدن پایه‌های قدرت سلاجقه عراق عجم شد و وارث همه این اغتشاشات و مشکلات طغرل سوم بود. منابع طغرل را به زیرکی و کاردانی ستوده‌اند اما اگر هم این سلطان زیرک و لایق در تلاش برای نجات حکومت بود، حمله علاءالدین تکش خوارزمشاه به او به درخواست هم‌زمان قتلغ اینانج و خلیفه عباسی، کار را بیش از پیش بر او سخت کرد. الناصر تمام تلاش خود را در جهت سوءاستفاده از اختلافات میان سلاجقه و تکش به کار برد و در نهایت به پیروزی بزرگی دست یافت که همانا انقراض سلاجقه عراق عجم بود.
تحفه‌ها به کارگردانی و نویسندگی ابراهیم وحیدزاده، اولین ساخته او در زمینه فیلم بلند سینمایی در سال ۱۳۶۶ است.
حشمت که در شیراز به حرفه حمالی اشتغال دارد اندک اندک سرمایه‌ای گرد می‌آورد...
مجسمه فیلمی ایرانی به کارگردانی و نویسندگی ابراهیم وحیدزاده و دومین ساخته وی به سال ۱۳۷۱ است.
مجسمه داستان سه دوره زندگی شخصی به نام بهرام شیرازی است. داستان از لحظه‌یی شروع می‌شود که روزی بهرام وقتی از خواب بیدار می‌شود. می‌بیند که دست راستش دیگر به فرمان او نیست و می‌خواهد برای خودش مستقلاً عمل کند.
جیمز و هلوی غول‌پیکر فیلمی تخیلی و موزیکال است که در سال ۱۹۹۶ و بر اساس رمانی به همین نام نوشته رولد دال ساخته شده‌است. کارگردان این فیلم هنری سیلیک است و تهیه‌کنندگان آن تیم برتون و دنیس دی‌نووی هستند. بازیگران و صداپیشگان فیلم پل تری، ریچارد دریفوس، سوزان ساراندون، دیوید تیولیس، سایمون کالو و جین لیوز هستند. این فیلم که ترکیبی از فیلم و انیمیشن استاپ موشن است، حدود ۲۹ میلیون دلار فروش کرد.
پسری به نام جیمز با خانوادهٔ مهربانش در انگلیس زندگی خوبی دارد. روز تولد جیمز پدر و مادرش به او می‌گویند که قصد دارند تا همگی به نیویورک بروند و بلندترین ساختمان جهان، ساختمان امپایر استیت را ببینند. بعد از آن هیولایی به شکل روح کرگدن، پدر و مادر او را می‌کشد و جیمز ناچار می‌شود تا با دو خالهٔ ظالمش زندگی کند. جیمز روزهای سخت زندگی‌اش را به امید رفتن به نیویورک می‌گذراند تا اینکه یک روز با مردی عجیب روبرو می‌شود که به او یک کیسه زبان تمساح سبز جادویی می‌دهد و می‌گوید که نباید آن‌ها را گم کند. بعد از غیب شدن مرد عجیب، زبان‌های تمساح جادویی از دستش فرار می‌کنند و به سمت درخت هلو رفته و در زمین می‌روند. کمی بعد یک هلوی غول‌پیکر در آنجا رشد می‌کند و…
ازدواج در وقت اضافه دهمین فیلم سعید سهیلی و دومین اثر کمدی او می باشد. این فیلم در سال ۱۳۸۸ کارگردانی شده و ماهایا پطروسیان در آن نقش یک پیرزن سالخورده را بازی میکند.اما متاسفانه این فیلم به خاطر پخش در زمان نامناسب طرفداران خود را از دست داد..
سه نفر که قصد کشتن مادربزرگ و دزدیدن پولهای او را دارند ، با شکست روبرو می شوند.وبگاه سوره
مهرگیاه نام یک رمان ادبی است که توسط هانس هینز اورز، نویسندهٔ اهل آلمان در سال ۱۹۱۱ نوشته شده‌است. این رمان یکی از آثار ادبی برجستهٔ جهان است.
اسکندر یا الکساندروس (مرگ ۲۲۰ سال پیش از میلاد) ساتراپ پارس در زمان سلوکیان بود.
اسکندر و برادرش مولون هر دو در زمان برتخت نشستن آنتیوخوس سوم به مقام ساتراپی رسیدند. آنتیوخوس در آن زمان ۱۵ ساله بود و وزیر حیله‌گرش هرمیاس که همه از او وحشت داشتند به قدرت فراوانی در دربار پادشاه نوجوان رسیده بود. این موضوع سبب شد تا دو برادر با طرح نقشه‌ای، ساتراپی‌های بالادست امپراتوری را علیه آنتیوخوس بشورانند. از سوی دیگر چنین بر می‌آمد که هرمیاس نیز آرزوی پنهانی برای هرچه بیشتر درگیر شدن پادشاه نوجوان در مشکلات داشت و برای همین بنا بر توصیهٔ او، مردانی برای مقابله با شورشیان اعزام شدند که جرأت و توانایی مقابله با آنان را نداشتند.
اما در سال ۲۲۰ پیش از میلاد، آنتیوخوس که شاهد پیشروی شورشیان بود تصمیم گرفت تا با در دست گرفتن فرماندهی، خود علیه آنان وارد پیکار شود. مولون، ساتراپ ماد علیا، در آن زمان فرماندهی لشکری عظیم را برعهده داشت اما به هنگام رویارویی با سپاهیان آنتیوخوس، جناح چپ نیروهای او از سپاه جدا شده و به طرف مقابل پیوستند. همین موضوع سبب وحشت باقی‌ماندهٔ سربازان مولون و تقویت روحیهٔ سپاهیان آنتیوخوس شد. نبرد با شکست مولون به پایان رسید و او برای آنکه به دست دشمن نیفتد خود را کشت. تمامی دیگر رهبران شورشی نیز چنین کردند و یکی از آنان، با فرار به پارس، مادر و فرزندان مولون را کشت. او سپس اسکندر را ترغیب به خودکشی نمود و پس از مرگ او، خود نیز خودکشی کرد.Polybius, v. 40, 41, 43, 54
ساحره کهربایی رنگ نام یک رمان گوتیک و ادبی است که توسط ویلهلم مینهولد، نویسندهٔ اهل آلمان در سال ۱۸۳۹ نوشته شده‌است. این رمان یکی از آثار ادبی برجستهٔ جهان است.
قطور شهری در بخش قطور شهرستان خوی در استان آذربایجان غربی ایران است. شهر قطور مرکز بخش قطور از بخش‌های سنی‌نشین شهرستان خوی است. مردمان بخش قطور کرد (کرمانج) و آذری (کره‌سنی)Parçalanmış toplum - Kürəsünni türkləri (Audio)
https://urmiatourism.ir/tag/%DA%A9%D8%B1%D9%87-%D8%B3%D9%86%DB%8C/https://www.tabnak.ir/fa/tags/180429/1/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D9%88%DB%8C بوده و به زبان‌های کردی کرمانجی و ترکی آذربایجانی تکلم می‌کنند. قطور نزدیک دروازهٔ مرزی رازی در مرز ترکیه قرار گرفته‌است. این منطقه در زمان رضا شاه با امضای قرارداد سعدآباد از ترکیه گرفته شد و در ازای آن سرزمین آرارات کوچک از ایران جدا و به ترکیه واگذار شد.
آبشار استابچ آبشاری است که در سوئیس واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۳۰۰ متر است.
آبشار رایخنباخ (به انگلیسی: Reichenbach Falls) آبشاری است که در سوئیس واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۲۵۰ است. این آبشار لوکیشن اصلی داستان سر آرتور کانن دویل به نام مشکل نهایی است که در آن شرلوک هولمز و پروفسور جیمز موریارتی در یک نبرد تن به تن به داخل این آبشار سقوط میکنند و سالانه پذیرای هزاران توریست است.
لَتِرالِس نام سومین آلبوم گروه موسیقی پراگرسیو متال آمریکایی تول است. آلبوم در ۱۵ ماه می‌سال ۲۰۰۱ منتشر شد و به صدر جدول بیلبورد ۲۰۰ رفت. در ۵ اوت ۲۰۰۳ آلبوم تصدیقیه دابل پلاتین را از انجمن صنعت ضبط موسیقی آمریکا دریافت کرد. در ۳۰ اوت ۲۰۰۴ آلبوم توانست گواهی نقره‌ای را از صنعت ضبط صدای بریتانیا برای فروش ۶۰۰۰۰ نسخه‌ای‌اش در بریتانیا دریافت کند. آلبوم توانست در بین ۲۰۰ آلبوم قطعی تالار مشاهیر راک اند رول مکان ۱۲۳ را بدست آورد.
تمام آهنگ‌ها توسط گروه تول نوشته و ساخته شده‌است.
جان ادوارد مِیسفیلد (زاده ۱ ژوئن ۱۸۷۸ - درگذشته ۱۲ مه ۱۹۶۷) شاعر و نویسنده انگلیسی، وی از سال ۱۹۳۰ تا زمان مرگش در ۱۹۶۷ ملک الشعرای انگلستان بود.
اوت ۲۰۱۲، یکی از ماه‌های ۲۰۱۲ (میلادی) است.
آغاز آن، روز چهارشنبه برابر با ۱۱ مرداد ۱۳۹۱ خورشیدی.
مطابق با ۱۳ رمضان ۱۴۳۳ قمری می‌باشد.
جرج فارکئور (زاده ۱۶۷۷ - درگذشته ۲۹ آوریل ۱۷۰۷) نمایشنامه‌نویس ایرلندی بود.
مدال‌های بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ لس آنجلس از تاریخ ۲۸ ژوئیه ۱۹۸۴ تا ۱۲ اوت ۱۹۸۴ میلادی در ۲۲۱ رویداد، ۲۳ رشته ورزشی تقسیم شده است، در این دوره از مسابقات ۶۸۲۹ ورزشکار از ۱۴۰ کشور جهان شرکت کرده بودند.
رویای پس از جنگ آهنگ آغازین آلبوم "برش نهایی" گروه موسیقی پراگرسیو راک پینک فلوید است که در سال ۱۹۸۳ منتشر شد.
کشتار مرعش یا حوادث مرعش، قتل عام علویان، کردها و چپ‌هاست که بین ۱۹ تا ۲۶ دسامبر ۱۹۷۸ در قهرمان مرعش رخ داد. بر اساس کیفرخواست، 111 نفر در جریان حوادث هفت روزه کشته شدند. 559 خانه متعلق به علویان در آتش سوخت و نزدیک به 290 محل کار ویران شد. در پایان محاکمه هایی که 23 سال به طول انجامید، 22 نفر به اعدام، 7 نفر به حبس ابد و 321 نفر به حبس از 1 تا 24 سال محکوم شدند. 68 نفر که نقش مهمی در قتل عام داشتند قابل دسترسی نبودند. A modern history of the Kurds,By David McDowall,p 415
نقطه زابریسکی یک آلبوم موسیقی متن برای فیلمی از میکل‌آنجلو آنتونیونی با همین نام است.این در اصل در ماه ژانویه سال ۱۹۷۰ عرضه شده بود و توسط موسیقی‌دانان گوناگونی ساخته شده است.در عرضه دوباره‌ی این آلبوم به‌سال ۱۹۹۷ میلادی چهار آهنگ جایزه‌ای از پینک فلوید و جری گارسیا را نیز شامل شد.جیم موریسون از گروه راک امریکایی دورز نیز آهنگی با نام "L'America" را برای فیلم نوشته بود که آنتونیونی آن را کنار گذاشت (اما بعدها در آلبوم L.A. Woman از دورز عرضه شد).از گروه رولینگ استونز نیز آهنگی با نام "You Got the Silver" در فیلم بهره برده شده است که البته در این آلبوم قرار نگرفته است.
پینک فلوید در این آلبوم با چند آهنگ مشترک شده است و در نوامبر و دسامبر ۱۹۶۹ بعد از انتشار البوم اوماگوما آهنگ‌های این آلبوم را ضبط کرد.اهنگ «Come in Number 51, Your Time Is Up» به‌واقع ضبطی مجدد از آهنگ «مراقب تبر باش، یوجین» هست که به عنوان تک‌اهنگ در دسامبر ۱۹۶۸ منتشر شده بود.
بوت‌استرپ مجموعه‌ای برای ساخت ظاهری وب سایت‌ها و برنامه‌های وب است.
و یکی از محبوبترین فریم ورکهای css می‌باشد که از شیوه گرید بندی برای چیدمان صفحات وب استفاده می‌کند. بوت‌استرپ شامل تمپلت‌های طراحی اچ‌تی‌ام‌ال و سی‌اس‌اس محور برای typography، فرمها، دکمه‌ها، نمودارها، اجزاء راهبری و دیگر اجزاء رابط کاربری و الحاقات اختیاری (JavaScript Extensions)، می‌باشد.