moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ژان پیر در فورت-دو-فرانس، مارتینیک از پدر و مادر هائیتیایی به دنیا آمد، و از سن ۵ سالگی، درکوئینز ویلج، نیویورک سیتی بزرگ شد، او بزرگترین فرزند از سه فرزند پدر و مادرش است. مادرش به عنوان دستیار بهداشتی خانگی کار می‌کرد و پدرش راننده تاکسی بود. از آنجایی که پدر و مادر ژان-پیر هر دو بیشتر روزهای هفته کار می‌کردند، او بیشتر مسئول نگهداری از خواهر و برادر کوچکترش بود. او فارغ‌التحصیل مؤسسه فناوری نیویورک است و MPA خود را از مدرسه روابط بین‌الملل و عمومی، دانشگاه کلمبیا (SIPA) در سال ۲۰۰۳ دریافت کرد، که در آن در دولت دانشجویی فعالیت کرد و تصمیم گرفت سیاست را دنبال کند.
ویشنی کوبین () یک دهکده و شهرداری در ناحیه دولنی کوبین در منطقه اینایلینا در شمال اسلواکی است.
مارگیتا فیگولی (; – ) که پس از ازدواجش با نام مارگیتا شوستروا و با نام مستعار اولگا مورنا شناخته می‌شود) نثرنویس، مترجم و نویسنده ادبیات کودکان و نوجوانان اهل کشور اسلواکی بود
آنتیوخوس () فرمانروای امپراتوری سلوکی در میانه ۱۷۵ تا ۱۷۰ پیش از میلاد بود.
او پسر کوچک سلوکوس چهارم و همسرش لائودیس چهارم بود. سال دقیق تولد آنتیوخوس توسط مورخان مشخص نشده‌است، اما پرتره او که از روی سکه‌های او شناخته شده‌، نشان می‌دهد که او به هنگام بر تخت نشستن در سال ۱۷۵ پیش از میلاد تقریباً پنج ساله بوده‌است.
پادشاهی سلوکی بر اساس معاهده آپامئا در سال ۱۸۸ پیش از میلاد، که پس از شکست آنتیوخوس سوم در جنگ علیه رومیان به امضا رسید، موظف شد یک شخص را به عنوان گروگان به رم بفرستد. در ابتدا آنتیوخوس چهارم به عنوان گروگان فرستاده شد. اما پس از مرگ آنتیوخوس سوم در سال ۱۸۷ پیش از میلاد، سلوکوس چهارم، برادرش آنتیوخوس چهارم را با پسر ارشد و وارث خود دیمتریوس یکم، جایگزین کرد، زیرا برای روم گروگان بودن پسر پادشاه ارزشمند بود. بدین ترتیب این مبادله قبل از سال ۱۷۸ پیش از میلاد انجام شد.
مرگ سلوکوس چهارم در سال ۱۷۵ پیش از میلاد و حضور دیمتریوس یکم در روم منجر به اعلام آنتیوخوس جوان به عنوان پادشاه شد، اما قدرت واقعی در دست وزیر هلیودوروس بود که احتمالاً عامل مرگ سلوکوس چهارم نیز بود. پس از مدت کوتاهی، آنتیوخوس چهارم وارد سوریه شد و در جریان یک تاجگذاری غیررسمی خود را فرمانروا اعلام کرد. سپس آنتیوخوس چهارم، هلیودوروس را کنار گذاشت و برادرزاده‌اش را نیز در سایه نگه داشت تا مانعی برای فرمانروایی او نباشد. سرانجام آنتیوخوس جوان در سال ۱۷۰/۱۶۹ پیش از میلاد، احتمالاً به دستور آنتیوخوس چهارم کشته شد.
عدالت زیست‌محیطی یک جنبش اجتماعی برای رسیدگی به تاثیرپذیری ناعادلانه جوامع فقیر و به حاشیه رانده از آسیب‌های مرتبط با استخراج منابع، زباله‌های خطرناک و سایر کاربری‌های زمین است. این جنبش صدها مطالعه که این الگوی ناعادلانه قرارگیری در معرض آسیب‌های زیست‌محیطی را نشان دهد و همچنین مجموعه وسیعی از مکتوبات بین‌رشته‌ای علوم اجتماعی که شامل نظریه‌های محیط‌زیست و عدالت، قوانین و سیاست زیست‌محیطی، پایایی، و بوم‌شناسی سیاسی است را تولید کرده‌است.Schlosberg, David. (2007) "Defining Environmental Justice: Theories, Movements, and Nature". Oxford University Press. جنبش عدالت زیست‌محیطی در دهه ۱۹۸۰ در ایالات متحده آغاز شد و به شدت تحت تأثیر جنبش حقوق مدنی آمریکا قرار داشت.
مفهوم اولیه عدالت زیست‌محیطی در دهه ۱۹۸۰ بر آسیب‌های وارده به گروه‌های نژادی به حاشیه رانده شده در کشورهای ثروتمندی مانند ایالات متحده متمرکز بود و به عنوان نژادپرستی زیست‌محیطی در نظر گرفته شد. این جنبش بعداً گسترش یافت تا جنسیت، تبعیض بین‌المللی محیطی و نابرابری در گروه‌های محروم را به‌طور کامل در نظر بگیرد. از آنجایی که جنبش در کشورهای توسعه یافته و ثروتمند به موفقیت‌هایی دست یافت، بار زیست‌محیطی به جنوب جهانی منتقل شد؛ بنابراین جنبش عدالت زیست‌محیطی جهانی تر شده‌است و برخی از اهداف آن اکنون توسط سازمان ملل بیان شده‌است.
ناحیه دولنی کوبین () ناحیه ای در منطقه ژیلینا در مرکز کشور اسلواکی است. این منطقه در ناحیه ای تپه ای در شمال رشته کوه مالا فاترا واقع شده‌است. هسته اصلی اقتصاد منطقه شامل مهندسی، مهندسی برق، متالورژی و صنعت پردازش چوب است. در این منطقه چندین شرکت ساختمانی متوسط وجود دارد. مقر و مرکز آن بزرگترین شهر آن دولنی کوبین است.
یونی الکساندر گونزالز کوپته (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لس آنجلس گلکسی، باشگاه ورزشی اتلتیکو جونیور، باشگاه فوتبال بنفیکا، باشگاه فوتبال کورینتیانس، باشگاه فوتبال فلومیننزه، و باشگاه ورزشی دیپورتیوو کالی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال کلمبیا بازی کرده‌است.
در ۲۷ دسامبر ۲۰۱۸ او با باشگاه فوتبال فلومیننزه قرارداد امضا کرد و قرارداد او با اتلتیکو جونیور منقضی شد. در ۸ ژانویه ۲۰۱۹ رسماً توسط باشگاه فوتبال فلومیننزه معرفی شد.
در ۱۰ ژانویه ۲۰۲۰، گونزالز با باشگاه پرتغالی باشگاه فوتبال بنفیکا قراردادی را که تا سال ۲۰۲۴ ادامه دارد، امضا کرد.
در ۱۹ آگوست ۲۰۲۰، گونزالز برای بقیه فصل ۲۰۲۰ به لس آنجلس گلکسی در لیگ برتر فوتبال ایالات متحده آمریکا قرض داده شد.
در ۲۳ فوریه ۲۰۲۱ تا سال ۲۰۲۱ به برزیل بازگشت تا در سری آ و باشگاهی به نام سئارا بازی کند.
در ۶ فوریه ۲۰۲۲ به باشگاه ورزشی دیپورتیوو کالی، برای باقیمانده فصل ۲۰۲۲، قرض داده شد.
او سابقه دعوت شدن و بازی برای تیم ملی فوتبال المپیک کلمبیا را دارد.
فرانسیسکو ریس فریرا ملقب به فرو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
در اوایل سپتامبر ۲۰۱۹، فرو برای اولین بار به تیم ملی پرتغال برای بازی‌های مقدماتی یورو ۲۰۲۰ مقابل صربستان و لیتوانی، دعوت گردید جانشین په‌په مصدوم شد.
سورت هویم ،(زاده ۲۲ ژانویه ۱۹۷۶)، موسیقی‌دان نروژی است که بیشتر به عنوان خواننده گروه راک مادروگادا شناخته می‌شود. گروه پس از مرگ رابرت بوروس در سال ۲۰۰۷ منحل گردید و او به عنوان یک هنرمند انفرادی به حرفه موسیقی ادامه داد. او همچنین یکی از اعضای ولنتیرز است که با آنها آلبوم "Exiles" را در سال ۲۰۰۶ منتشر کرد.
او اهل کلیوا در سورتلند است و قبل از نقل مکان به اسلو در سال ۱۹۹۵ در دبیرستان سورتلند مشغول به تحصیل بود. در حالی که به دنبال حرفه موسیقی بود، به تحصیل در رشته تاریخ در دانشگاه اسلو می‌پرداخت.
توماس تاوارس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۱۹ سال پرتغال، و زیر ۲۱ سال پرتغال بازی کرده‌است.
تاوارس ملی‌پوش جوانان پرتغال است که نماینده این کشور در رده زیر ۲۱ سال است.
هر چند وی برای تیم‌های ملی پایه پرتغال به میدان می‌رود، اما با توجه به تبارش، شرایط بازی برای تیم ملی فوتبال کیپ ورد را نیز دارد.
ژوائو پدرو نوس فیلیپه (به پرتغالی: João Pedro Neve Filipe؛ زادهٔ ) که به ژوتا (به پرتغالی: Jota) مشهور است، بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در پست وینگر برای باشگاه فوتبال الاتحاد در لیگ حرفه‌ای عربستان بازی می‌کند.
باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بنفیکا اشاره کرد.
ژوتا ۷۳ بازی ملی و ۲۶ گل برای پرتغال در تمام سطوح جوانان به ثمر رسانده‌است که با پیروزی ۲–۱ برای تیم زیر ۱۵ سال مقابل سوئیس در کامپو مایور در ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۴ شروع شد.
او با تیم زیر ۱۷ سال به مسابقات قهرمانی اروپا ۲۰۱۶، در آذربایجان رفت و در آخرین ضربات پنالتی مقابل کشور همسایه، اسپانیا گلزنی کرد.
در مسابقات قهرمانی اروپا در رده زیر ۱۹ سال و در سال ۲۰۱۷ در گرجستان، ژوتا عضوی از تیم پرتغال بود که در فینال مغلوب انگلیس شد. در آخرین بازی گروهی، او یک پنالتی دیرهنگام را به ثمر رساند که آنها به تساوی ۲ بر ۲ با سوئد رسیدند.
او همچنین در تیم برای رویداد سال بعد حضور داشت و ایتالیا را در فینال ۴–۳ در وقت اضافه شکست داد.
او همچنین با ۵ گل به عنوان بهترین گلزن مسابقات رسید و در تیم منتخب مسابقات قرار گرفت.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال پرتغال در مسابقات قهرمانی اروپا ۲۰۲۱ در مجارستان و اسلوونی به تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلمان در فینال باخت و نایب قهرمان شد. ژوتا در این مسابقات، در دیدار مقابل تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایتالیا در وقت اضافه گلزنی کرد و تیم ایتالیا را در مرحله یک چهارم نهایی در ورزشگاه استوژیتس با نتیجه ۵–۳ شکست دادند.
گنیس اکاستا () یک ژرف‌توده گنیس تونالیتی در کراتون برده در مناطق شمال غربی کانادا است. بدنهٔ سنگ در جزیره‌ای در ۳۰۰ کیلومتری شمال یلونایف قرار دارد. سنگ رخنمون ۳٫۵۸ تا ۴٫۰۳۱ میلیارد سال پیش دگرگون شد و قدیمی‌ترین قطعهٔ پوستهٔ دست‌نخوردهٔ شناخته شده روی زمین است.Bowring, S.A., and Williams, I.S., 1999. Priscoan (4.00–4.03 Ga) orthogneisses from northwestern Canada. Contributions to Mineralogy and Petrology, v. 134, 3–16
توصیف نخست آن در سال ۱۹۸۹ ارائه شد و به دلیل «رودخانه آکاستا» در شرق دریاچه گریت بر (دریاچه خرس بزرگ) نامگذاری شد. رخنمون آکاستا در منطقه‌ای دورافتاده از سکونتگاه قوم مردمی تلیکو یافت می‌شود. این قدیمی‌ترین سنگ در معرض شناخته شده در جهان است.
سنگ دگرگونی آشکار شده در رخنمون قبلاً یک گرانیتوئید بود که ۴٫۰۳ میلیارد سال پیش شکل گرفت، سنی که بر اساس تاریخ‌سنجی رادیومتری بلورهای زیرکون در 4.031 Ga بوده‌است. "آکاستا گنیس" برای ایجاد تاریخ شکل‌گیری پوسته پوستهٔ اولیهٔ قاره‌ای دارای اهمیت بالایی است.
زینووی گردت (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته ) بازیگر، عروسک‌گردان و مجری تلویزیونی اهل روسیه بود که بین سال‌های ۱۹۳۸–۱۹۹۶ میلادی مشغول فعالیت بود..
وی در ۲۱ سپتامبر ۱۹۱۶ در سبژ در یک خانواده یهودی به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی، افتخاری جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، نشان لیاقت میهن‌پرستی (درجه ۳)، نشان برتری، هنرمند مردمی جمهوری شوری فدرایتو سوسیالیستی روسیه، نشان جنگ میهنی نشان ستاره سرخ شد. وی در ۱۸ نوامبر ۱۹۹۶ در سن ۸۰ سالگی در مسکو درگذشت و در گورستان کونتسفو به خاک سپرده شد
کوته دائوشویلی (؛ زادهٔ یا - درگذشته ) بازیگر سینما اهل گرجستان بود.
وی در ۱۶ مهٔ ۱۹۰۹ یا ۱۹ مارس ۱۹۰۹ در باکو به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی و شد. وی در ۵ ژوئیهٔ ۱۹۸۰ در سن ۷۱ سالگی درگذشت
فرونزه مخاکی یلانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) استاد رقص باله اهل ارمنستان بود.
وی در ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۲۸ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده دولتی هنر رقص ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی شد. وی در ۲۰۰۷ در سن ۷۹ سالگی درگذشت.
برتراند آموسو-گوئنو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و جودوکار اهل فرانسه است.
کارل آموسو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و جودوکار اهل فرانسه است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
گئرونتی سمیونی تالایان (؛ زادهٔ - درگذشته ) موسیقی‌دان نوازنده ویلونسل اهل ارمنستان بود.
وی در ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۲۶ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار مسکو فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی شد. وی در ۱۶ مارس ۲۰۰۰ در سن ۷۳ سالگی در ایروان درگذشت.
الیت اکستریم کامبت () شرکت تبلیغات ورزشی آمریکایی و از سازمان‌های هنرهای رزمی ترکیبی است، که در سال ۲۰۰۶ تأسیس شد.
هیوستون الکساندر (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
مصطفی الترک (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی بریتانیایی-لبنانی است.
کیج ریج چمپیونشیپس () شرکت تبلیغات ورزشی بریتانیایی و از سازمان‌های هنرهای رزمی ترکیبی است، که در سال ۲۰۰۲ تأسیس شد.
شمیل زاوروف (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل روسیه است. وی بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۲۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
یون دونگ سیک (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و جودوکار اهل کره جنوبی است.
یانگ دونگی (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی، جودوکار و تکواندوکار اهل کره جنوبی است.
کنیچی یاماموتو (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کاراته‌کا اهل ژاپن است.
محمدعلی علوی مقدم (۱۲۷۷–۱۳۶۵) سپهبدارتش در دوره پهلوی و فرمانده ژاندارمری در دوره دولت محمد مصدق بود.خاطرات جلیل بزرگمهر از دکتر محمد مصدق -1373- ص 38
برادر وی سپهبد مهدی‌قلی علوی مقدم از امران کشتار در قیام سی تیر به عنوان فرمانده نظامی تهران و همراهان با تیمسار فضل‌الله زاهدی در کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ بود.https://rasekhoon.net/mashahir/show/596795/محمدعلی-علوی-مقدم
پدرش سرتیپ علیقلی‌خان از فرماندهان نظامی بود. وی در سال ۱۲۷۷ به دنیا آمد. او دارای دو برادر بنام مهدیقلی و ناصر و سه خواهر بنام‌های عصمت، تاج ماه و گوهر بود.دافی الغرور - ادیب الملک - ص 24 تحصیلات اولیه خود را در رشتهٔ علوم سیاسی به اتمام رسانید و وارد خدمت دولت شده و حکومت ساوجبلاغ به او سپرده شد.
وی سپس به مدرسه نظام وارد و بعد از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۳۰۲ برای ادامهٔ تحصیل به فرانسه و دانشکدهٔ سن‌سیر نظامی رفت.https://rasekhoon.net/mashahir/show/596795/محمدعلی-علوی-مقدم
تیمسارعلوی مقدم پس از بازگشت ابه ایران در ژاندارمری مشغول به فعالیت شده و مدتها ریاست ژاندارمری آذربایجان بر عهده داشت. وی پس از شهریور ۱۳۲۰ به ارتش منتقل شده به ریاست دفتر ستاد ارتش منصوب گردید.
علوی مقدم دردر هیئت مذاکره کننده با حکومت خودمختار آذربایجان به ریاست مطفر فیروز در خرداد ۱۳۲۵ نیز عضویت داشت.از تهران تا کاراکاس: نفت و سیاست در ایران -فرمانفرمائیان، منوچهر - 675
او در سال ۱۳۳۱ با درجهٔ سرتیپی رئیس ژاندارمری کل کشور شده و در همین سمت درجهٔ سرلشکری گرفت. علوی مقدم در زمان کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ مسئول دادرسی ارتش بوده و با برگزاری دادگاه نظامی برای دکتر مصدق مخالفت کرد.آخرین سقوط آریاها، خاطرات اولین رئیس ستاد ارتش پس از انقلاب سرهنگ نصرالله توکلی نیشابوری ص 259- 260
وی در دوره او در سال ۱۳۴۰ بازنشسته شد و به نوشته حسین فردوست در دولت علی امینی به اتهام فساد
مالی بازداشت و یازده ماه در زندان بود اما سرانجام تبرئه شد.ظهور و سقوط سلطنت پهلوی- حسین فردوست - جلد دوم - ص 475
سپهبد محمدعلی علوی‌مقدم در سوم بهمن‌ماه ۱۳۶۵ در تهران درگذشت.
پروالیت () شرکت تبلیغات ورزشی آمریکایی و از سازمان‌های هنرهای رزمی ترکیبی است، که در سال ۲۰۰۶ توسط ویلیام کلی تأسیس شد.
ران واترمن (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای و ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
باغ‌وحش کی؟ یک فیلم کمدی کوتاه سیاه‌وسفید آمریکایی به کارگردانی کریگ هاچینسون است که در سال ۱۹۱۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به استن لورل اشاره کرد.
عکس‌های قلابی () یک فیلم کمدی صامت آمریکایی است که در سال ۱۹۱۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به استن لورل، نیل برنز، والتر بلاسکو، بارتین بورکت و لیدیا ییمانس تیتوس اشاره کرد.
گورگن میخائیلی جانویان (؛ ) بازیگر فیلم تئاتر و کارگردان تئاتر اهل ارمنستان بود.
وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی شد.وی بازیگر، کارگردان و کارگردان ارشد تئاتر دراماتیک خارازیان آرتاشات بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به افراد مزرعه اشتراکی ما اشاره کرد.
آرام مُوسسی ساتونتس (ساتیان) (؛ زادهٔ - درگذشته ) آهنگساز اهل ارمنستان بود.
وی در در مرو به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برادر آشوت ساتیان بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی، نشان جنگ میهنی و مدال دفاع از قفقاز شد. وی در ۶ ژوئن ۱۹۹۰ در سن ۷۷ سالگی در ایروان درگذشت
واغارشاک هامبارتسومی ساهاکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) خواننده اهل ارمنستان بود.
وی در ۱۵ سپتامبر ۱۹۰۶ در پکاجیک به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی، نشان برجسته افتخار و نشان پرچم سرخ کار شد. وی در ۲۴ آوریل ۱۹۷۸ در سن ۷۱ سالگی در ایروان درگذشت.
آلمانی‌ها و جاسوس‌ها () یک فیلم کمدی صامت آمریکایی است که در سال ۱۹۱۸ منتشر شد.
بارویر سانتروسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) بازیگر سینما و تئاتر اهل ارمنستان بود.
وی در ۲۰ دسامبر ۱۹۱۱ در دیلیجان به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۵۶) شد. وی در ۲۴ فوریهٔ ۱۹۷۶ در سن ۶۴ سالگی در ایروان درگذشت.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ، بازگشت اشاره کرد.
ماریانا گریگوری سغمار (؛ زادهٔ - درگذشته ) خواننده متزوسوپرانو اپرا اهل ارمنستان بود.
وی در در تفلیس به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. وی همسر شارا تالیان بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۵۰) شد. وی در ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۵۸ در سن ۵۸ سالگی در ایروان درگذشت
سوقومون گابریلی سیرانیان (سیرانوف) (؛ زادهٔ - درگذشته ) موسیقی‌دان اهل ارمنستان است.
وی در ۳ سپتامبر ۱۹۰۷ در باکو به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی و نشان برجسته افتخار شد. وی در ۶ مهٔ ۱۹۷۴ در سن ۶۶ سالگی در ایروان درگذشت
هیچ‌کجا مثل زندان نیست () یک فیلم کمدی صامت آمریکایی است که در سال ۱۹۱۸ منتشر شد.
زاون تیگرانی تاتینتسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) کارگردان تئاتر اهل ارمنستان است.
وی در ۲۲ سپتامبر ۱۹۲۶ در گوریس به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۷۹) و هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی شد. وی در ۱۱ فوریهٔ ۲۰۰۵ در سن ۷۸ سالگی در ایروان درگذشت
شارا تالیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) خواننده اهل ارمنستان بود.
وی در ۲۸ ژوئیهٔ ۱۸۹۳ در تفلیس به دنیا آمد . ماریانا سغمار همسر وی بود وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی، نشان پرچم سرخ کار، نشان لنین، نشان ستاره سرخ، نشان برجسته افتخار، مدال دفاع از قفقاز، جایزه استالین شد. وی در ۷ نوامبر ۱۹۶۵ در سن ۷۲ سالگی در ایروان درگذشت
لیوبوف ووینووا-شیکانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) هنرمند رقص باله اهل ارمنستان بود.
وی در ۵ اوت ۱۹۰۹ در ایروان به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی و هنرمند افتخاری ارمنستان شوروی شد. وی در ۱۷ اوت ۱۹۹۰ در سن ۸۱ سالگی در ایروان درگذشت
لائرت واغارشی واغارشیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فیلم اهل ارمنستان بود.
وی در ۶ ژوئن ۱۹۲۲ در کراسنودار به دنیا آمد و از مؤسسه سینمایی گراسیموف فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی و نشان پرچم سرخ کار شد. وی در ۳۰ ژانویهٔ ۲۰۰۰ در سن ۷۷ سالگی در ایروان درگذشت
خرس‌ها و مردمان بد () یک فیلم کمدی صامت آمریکایی است که در سال ۱۹۱۸ منتشر شد.
آلبرت ئی. اسمیت (؛ – ) کارگردان فیلم، تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر و جادوگر اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "سیرک هامپتی دامپتی"، "آلمانی‌ها و جاسوس‌ها" و "خرس‌ها و مردمان بد" اشاره نمود.
جولیوس استرن (؛ – ) با نام اصلی یولیوس اشترن، تهیه‌کننده فیلم اهل آلمان و ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "باغ‌وحش کی؟"، "سلام دردسر"، "یالله بجنب، پیشخدمت"، "دل در گرو"، "عشق بی دردسر"، "سلطان آشپزخانه"، "اول تجارت، بعد صداقت" و "ماهی خال‌دار" اشاره نمود.
دُبرُسلاو خروباک (; – ) نویسنده اهل کشور اسلواکی بود. او به عنوان دومین فرزند از چهار فرزند خانواده‌ای خیاط در هایب به دنیا آمد. او در مدرسه ای در Rožňava و سپس در Liptovský Mikuláš و بعداً در دبیرستان فنی در براتیسلاوا تحصیل کرد. او تحصیلات خود را در سال ۱۹۳۴ در دانشگاه فنی چک در پراگ به پایان رساند. پس از آن به براتیسلاوا بازگشت و به عنوان سخنران مشغول به کار شد. او بعداً به عنوان سردبیر روزنامه‌نگاری رادیویی در رادیو چکسلواکی در براتیسلاوا و پنج سال آخر عمرش به عنوان مدیر عامل منطقه‌ای اسلواکی کار کرد. او بر اثر یک تومور سرطانی در براتیسلاوا درگذشت و در Hybe به خاک سپرده شد.
در حال پرسه () یک فیلم کمدی صامت آمریکایی است که در سال ۱۹۱۸ منتشر شد.
اشتفان مارکو داکسنر (; – ) سیاستمدار، وکیل و شاعر در پادشاهی مجارستان بود. خانواده وی یک خانواده نجیب قدیمی بود که در قرن چهاردهم از سوئیس به پادشاهی مجارستان مهاجرت کرده بودند.
پاوُل دُبشینسکی (؛ – ) جمع کنندهٔ ادبیات فولکلور اسلواکی و نویسنده متعلق به دوره رمانتیسم و نسل štúr اهل کشور اسلواکی بود. او شاید بیشتر به خاطر ایجاد بزرگترین و کاملترین مجموعه افسانه‌های ملی اسلواکی، Prostonárodnie Slovenské Povesti (داستان‌های ملی ساده اسلواکی) شناخته شده باشد، که در یک سری از هشت کتاب از ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۳ منتشر شده‌است.
یلوه‌های رخ‌برهنه ، یک سرده از پرندگان خانواده یلوگان (Rallidae) است.
یلوه‌های نوک‌دراز یا یلوه‌های نمادین ، یک سرده از پرندگان تالابی از خانواده یلوگان است. گاهی نیز سرده‌های "Lewinia" و "یلوه‌مرغ‌ها" در آن جای می‌گیرند. شش گونه از این گونه‌ها در قاره آمریکا یافت می‌شوند و سه گونه موجود در اوراسیا، آفریقا و ماداگاسکار بسیار نزدیک به یکدیگر هستند، که نشان می‌دهد آنها از یک درنوردیدن از یک اجداد دنیای جدید به وجود آمده‌اند.Taylor, P. Barry & van Perlo, Ber (1998): "Rails : a guide to the rails, crakes, gallinules, and coots of the world". Yale University Press, New Haven.
این‌ها یلوه‌های باریک و نوک‌دراز با پاهای باریک هستند. بدن‌های پهن‌شده آن‌ها سازگاری با زندگی در نیزارها و باتلاق‌های مرطوب است و به آنها امکان می‌دهد تا به آسانی از میان پوشش گیاهی انبوه نیمه‌آبی بلغزند. معمولاً این پرندگان دارای روتنهٔ قهوه‌ای رگه‌دار، روی چهره یا سینه خاکستری آبی و در پهلوها نواری هستند. تنها یلوه آفریقایی دارای پشتی ساده است و یلوه پهلوساده بدون رنگ آبی مایل به خاکستری در پرهای خود است و هیچ نوار پهلویی ندارد.Taylor, P. Barry & van Perlo, Ber (1998): "Rails : a guide to the rails, crakes, gallinules, and coots of the world". Yale University Press, New Haven.
سه گونه بومی آمریکای جنوبی به دلیل از دست دادن زیستگاه در خطر انقراض هستند و یلوه ماداگاسکار در حال نایاب‌شدن است.
این سرده ۱۴ گونه دارد.
جغد حنایی ، یک گونه از جغدهای خانواده جغدان راستین است. در سال ۱۸۴۶ توسط جان گولد، پرنده‌شناس انگلیسی توصیف شد. نام رایج آن منعکس‌کنندهٔ پرهای رنگارنگی است که این جغدها در بزرگسالی با آن پوشیده می‌شوند. در حالی که این گونه دارای طیف گسترده‌ای از جمله استرالیا، اندونزی و پاپوآ گینه نو است ولی نارایج است.Kanowski, J. (1998).
این گونه پنج زیرگونه با اندازه و رنگ کمی متفاوت دارد.Integrated Taxonomic Information System Report.
جغد خندان ، که همچنین به عنوان whēkau یا جغد رخ‌سفید شناخته می‌شود، جغدی بومی نیوزلند بود. هنگامی که مهاجران اروپایی به نیوزیلند وارد شدند، توضیحات علمی آن در سال ۱۸۴۵ منتشر شد، اما تا سال ۱۹۱۴ تقریباً به‌طور کامل منقرض شد. این گونه به‌طور سنتی متعلق به سردهٔ تک‌نماد "Sceloglaux" Kaup، 1848 ("جغد شرور"، احتمالاً به دلیل صداهای شیطنت‌آمیز در نظر گرفته می‌شد)، اگرچه مطالعات ژنتیکی اخیر نشان می‌دهد که متعلق به جغدبازها در سردهٔ "Ninox" است.
جغد پارس‌کن که با نام جغد چشمک‌زن نیز شناخته می‌شود، یک گونه پرنده شب‌زی است که بومی سرزمین اصلی استرالیا و بخش‌هایی از گینه نو و جزایر ملوک است. یک جغد قهوه‌ای با اندازه متوسط هستند و صدایی مشخص با صداهایی از صدای پارس سگ گرفته تا زوزه‌های انسان‌مانند با شدت زیاد دارند.
جغد پارس‌کن در سرزمین اصلی استرالیا در امتداد سواحل شرقی و شمالی این قاره و نواحی جنوب غربی پیرامون پرث، استرالیای غربی زندگی می‌کند. در داخل سرزمین آنها مناطقی را در نزدیکی دریاچه‌ها و آبراهه‌ها یا سایر محیط های جنگلی اشغال می‌کنند. آن‌ها همچنین در بخش‌های خشک‌تر گینه نو و جزایر مولوک (هالماهرا، موروتای، باکان و اوبی) زندگی می‌کنند. در زمان گذشته جغدهای پارس‌کن گسترده بودند و اکنون در جنوب استرالیا کمتر رایج هستند.
سلیم کرانه‌ای ، همچنین به عنوان سلیم ساحلی یا به زبان مائوری tuturuatu شناخته می‌شود، یک سلیم کوچک بومی نیوزلند است. زمانی در سراسر سواحل نیوزیلند یافت می‌شد ولی اکنون به چند جزیره فراکرانه‌ای محدود شده‌است. این یکی از کمیاب‌ترین پرندگان ساحلی جهان است که جمعیت آن تنها تقریباً ۲۰۰ فرد است.
گرینلند پولی سنتر یک آسمان‌خراش در شهر جینان، شاندونگ چین است. ارتفاع این ساختمان به می‌رسد. ساخت و ساز آن در سال ۲۰۱۰ آغاز شد و در سال ۲۰۱۵ به پایان رسید. گرینلند پولی سنتر بلندترین ساختمان در جینان تا زمان تکمیل شهر مرکز مالی جینان A5-3 با ارتفاع در سال ۲۰۲۰ بود.
سلیم استرالیایی یا سلیم درون‌سرزمینی یا سلیم بیابانی ، یک پرنده بومی و ساحلی در درون سرزمین خشک استرالیا است. گله‌های آزاد را در دشت گیبر با پوشش گیاهی کم و تشتک‌های سفالی در روز تشکیل می‌دهد و در سایه‌ها می‌چرخند و درمیان شاخه‌های درختچه‌ها غذایابی می‌کند. بیشتر در شب هنگام جستجو در جاده‌ها برای یافتن حشرات با آن روبرو می‌شویم. دور بودن نسبی زیستگاه آن به این معنی است که به خوبی مطالعه نشده‌است. دقیق‌ترین بازدیدهای این گونه توسط متخصص پرنده‌شناسی منطقه خشک آفریقای جنوبی گوردون مکلین در دهه ۱۹۷۰ انجام شد. نام‌های جایگزین انگلیسی عبارتند از سلیم استرالیایی، سلیم درون‌سرزمینی و سلیم بیابانی.
سلیم‌آبچلیک دیهیم‌دار ، یک گونه از پرندگان خانواده سلیمان (Charadriidae) و در سردهٔ Phegornis تک‌نماد است. رابطه این گونه با دیگر سلیم‌ها به درستی آشکار نیست. مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۰ نشان داد که ممکن است مربوط به سلیم‌های استرالیایی باشد.Wiersma, P. , Kirwan, G.M. & de Juana, E. (2017).
این گونه در مناطق بوم‌گردی علفزار پونا در کوه‌های آند از آرژانتین و شیلی، از طریق بولیوی تا پرو یافت می‌شود. در این زیستگاه، توندرای خزه‌دار، علفزارهای مرتفع، باتلاق‌ها و باتلاق‌ها را ترجیح می‌دهد. این یک گونهٔ کوچنده ارتفاعی است که بین تا ۵۰۰۰ بالاتر از سطح دریا زادآوری می‌کند، اما زمستان در ارتفاع است.Wiersma, P. , Kirwan, G.M. & de Juana, E. (2017).
سلیم زانوسرخ ، یک گونه از سلیم‌ها در یک سرده تک‌نماد در زیرخانوادهٔ خروس‌کلیان است. غالباً گروهی است و حتی در هنگام آشیانه‌سازی با سایر همنوعان خود و گونه‌های مختلف ارتباط برقرار می‌کند. سرگردان و گاه فورانی است.
سلیم زانوسرخ بومی سرزمین اصلی استرالیا، پاپوآ گینه نو و اندونزی است و به صورت سرگردان در تاسمانی، پالائو و نیوزیلند وجود داشته‌است.
جغدباز هیوم ، یک گونه از جغدهای خانواده جغدان راستین (Strigidae) است که در جزایر آندامان بومی است و زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های دشت نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگلهای حرای نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است. به دلیل از بین رفتن زیستگاه نایاب می‌شود.
امی ریور لمپمن (زاده ) بازیگر آمریکایی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم صاعقه سیاه و سگ اشاره کرد.
جغدباز قهوه‌ای ، جغدی است که در جنوب آسیا از هند، سریلانکا، بنگلادش و نپال شرق تا غرب اندونزی و جنوب چین زادآوری می‌کند.
این گونه بخشی از گروه بزرگ‌تر جغدها به نام جغدان راستین (Strigidae) است که بیشتر گونه‌های جغد را در خود جای داده‌است. گروه دیگر جغدهای انبار (Tytonidae) هستند.
توپ تگرگ یا سامانه ضد تگرگ اروین (به انگلیسی:hail cannon) یک مولد موج ضربه ای است که ادعا می‌شود تشکیل تگرگ در جو را مختل می‌کند.
معمولاً هنگام استفاده بین کشاورزان و همسایگان درگیری ایجاد می‌کنند، زیرا در زمانی که طوفان در حال نزدیک شدن است و تا زمانی که از منطقه عبور نکرده‌است، هر ۱ تا ۱۰ ثانیه یکبار شلیک می‌شوند.
تاریخچه ضدتگرگ این دستگاه به دهه 1980 در آمریکا بر میگردد. سپس در کشورهای دیگری نظیر ارمنستان، نیوزیلند و ایران به تولید رسیده است.
مخلوطی از استیلن و اکسیژن در محفظه پایینی دستگاه مشتعل می‌شود. همان‌طور که انفجار حاصل از گردن و مخروط عبور می‌کند، به یک موج ضربه تبدیل می‌شود. این موج ضربه ای سپس از میان تشکیلات ابری بالا عبور می‌کند، اتفاقی که سازندگان ادعا می‌کنند تشکیل تگرگ در جو را مختل می‌کند.
این سامانه قادر است در مساحت 80 الی 100 هکتار تگرگ را به باران تبدیل نماید
شرکت های معتبر در طی سالیان دراز نسبت به ساخت و استفاده از این دستگاه ها اقدام نموده اند.
شرکت دانش بنیان صنایع تگرگ اروین در ایران و ترکیه جزو شرکت های مطرح و نامدار در این زمینه می باشد.
جغدباز فیلیپینی یک تافته گونه‌ای از جغدهای خانواده جغدان راستین (Strigidae) و همه آنها بومی فیلیپین هستند.
گونه جغدباز فیلیپینی را می‌توان در مناطق جنگلی تا ارتفاع ۱۸۰۰ متری یافت، اگرچه آنها بیشتر در مناطق کمتر از ۱۰۰۰ متر بالاتر از سطح دریا زندگی می‌کنند. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های دشت نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگلهای کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری هستند. همه گونه‌ها در حدود فوریه جفت‌گیری می‌کنند و لانه‌ها را می‌توان در درختان توخالی یافت.
جغدباز آندامان ، یک گونه جغد از خانواده جغدان راستین (Strigidae) و بومی جزایر آندامان است.
زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های دشت نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های حرای نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است و به دلیل از بین رفتن زیستگاه نایاب می‌شود.
جغدباز کوچک یا جغدباز سومبای کوچک , یک گونه از جغدها از خانواده جغدان راستین (Strigidae) و بومی جزیره سومبا در اندونزی است. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های دشت نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است و از دست دادن زیستگاه آن را تهدید می‌کند.
دَیسَم بن ابراهیم کُرد یا دَیسَمِ کُردی دیسم الکردی مکنی و مشهور به ابوسالم از نجبای کردتبار و خارجی‌مذهب بود که در قرن چهارم هجری چند دوره به تناوب حکومت آذربایجان را به دست گرفت.
والی آذربایجان در قرن ۴ هجری قمری بود که از مسافریان شکست خورد.
مادر دیسم دختر یکی از رؤسای قبایل کرد آذربایجان و پدرش از نزدیکان هارون الشاری حاکم آذربایجان بود. پس از قتل هارون شاری، آذربایجان را «یوسف بن ابوالساج» بگرفت و دیسم بدو پیوست و مقام و منصبی به دست آورد و پس از ابوالساج، بر آذربایجان را چیره گشت. دیسم خارجی مذهبی بود و اغلب سربازان وی را اکراد و عده‌ای از دیلمیان وشمگیری تشکیل می‌دادند. وزیر او ابوالقاسم علی بن جعفر از مردم آذربایجان و از بزرگان باطنیه بود.
مرزبان بن محمد بن مسافر (مالک قلعه شمیران) برای تصرف آذربایجان با دیسم درآویخت؛ در نتیجهٔ این نبرد، دیسم به ارمنیه گریخت. مجدداً با سپاهی در خارج شهر تبریز با مرزبان بن محمد درگیر شد؛ اما باز شکست خورد و به اردبیل گریخت و پس از محاصرهٔ طولانی، تن به‌صلح داد. آنگاه در سال ۳۴۲ ه‍.ق دیسم به بغداد نزد معزالدوله دیلمی رفت و از وی برای مقابله با مرزبان کمک خواست و چون مأیوس گردید به‌موصل نزد ناصرالدین بن حمدان رفت و او نیز دیسم را نومید ساخت. و از آنجا نزد سیف الدوله بشام رفت و تا سال ۳۴۴ هَ.ق. در آنجا ماند. دیسم بنا بدعوت کُردان مجدداً به آذربایجان بازگشت و پس از شکست از مرزبان به ارمنیه گریخت و به حاکم آن دیار پناهنده شد. حاکم ارمنیه بخاطر ترس از مرزبان، دیسم را تسلیم وی کرد. مرزبان او را به زندان افگند و چشمش را کور کرد و پس از مرگ مرزبان، به دست طرفداران مرزبان کشته شد.
مردمان ایرانی‌تبار نظیر دیلمی‌ها، کردها، بلوچ‌ها و غیره که تا پیش از این سهمی در سیاست نداشتند، در مناطق مختلف ایران قدرت را به دست گرفتند.
پس از کشته شدن «هارون شاری»، یکی از یارانش به آذربایجان پناه آورد و با دختر یکی از رؤسای قبایل کُرد ازدواج کرد که حاصل این ازدواج، دیسم بود. نام پدر دیسم را برخی منابع «ابراهیم» و برخی منابع «شادلویه» ذکر کرده‌اند. برای مثال، مسعودی می‌نویسد که دیسم به «ابن شادلویه» مشهور است. ویلفرد مادلونگ معتقد است این نام بر ایرانی‌تبار بودن و به احتمال زیاد کردتبار بودن پدر دیسم دلالت دارد. اما در طرف مقابل کسروی (در "شهریاران گمنام") و "دائرةالمعارف بزرگ اسلامی" می‌نویسند که شادلویه اسم طایفهٔ مادری دیسم است؛ و نه نام پدرش. باسورث نیز در "ایرانیکا" تبار پدر دیسم را عرب ذکر می‌کند. به نوشتهٔ "تاریخ جامع ایران" علت عرب دانستن پدر دیسم بین محققین، احتمالاً بخاطر روایت ابن مسکویه و خارجی‌مذهب بودن اوست. اما روایتی از مسعودی نشان می‌دهد که در آن عصر خوارج بین اکراد هم فعالیت می‌کرده‌اند و تعدادی از کردها مذهب خارجی داشته‌اند؛ بنابراین نمی‌توان از خارجی‌مذهب بودن پدر دیسم، عرب بودنش را استنباط کرد. کتاب مزبور، هر دو احتمال را به یک اندازه ممکن می‌داند.
دیسم به تبعیت از پدرش، مذهب خارجی داشت.
در عصر عباسیان، آذربایجان شاهد شورش بابک خرمدین بود که بیش از بیست سال به طول انجامید و اکثر مناطق شمال‌غرب ایران را تحت تأثیر قرار داد. اگرچه بابک موفق شد نفوذ امرای عرب را در آذربایجان کاهش دهد، اما تأثیر آن موقت بود. در آخرین نبرد افشین با بابک، شخصی به نام «ابوالساج» در سپاه افشین خدمت می‌کرد و در این جنگ شهرت یافت. او بعدتر از طرف خلیفه به مأموریت‌های مختلفی در مناطق مختلف اعزام شد و در سال ۲۶۶ درگذشت؛ اما فرزندانش، محمد و یوسف، حرفه پدر را ادامه دادند. در سال ۲۷۹، المعتمد، خلیفهٔ عباسی وقت، «محمد بن ابوالساج» (فرزند ابوالساج مذکور) که یکی از بهترین امرای وی محسوب می‌شد را با هدف تحت نظر گرفتن قدرت پادشاهی مستقل باگراتونی، بر ولایت آذربایجان و ارمنیه گماشت او بعدها نسبت به فرامین خلیفه تمرد کرد و نهایتاً در سال ۲۸۶ فوت شد. پس از مرگ او اطرافیانش پسرش دیوداد را به امارت برگزیدند ولیکن برادر محمد، یوسف بن ابوالساج، این را نپذیرفت و برادرزاده‌اش را از میدان به در کرد. یوسف تا سال ۳۱۵ حکومت کرد و روابط وی با خلافت دائماً در تلاطم بود؛ او مقتدرترین امیر ساجی بود. در شوال آن سال خلیفه یوسف را به بغداد فراخواند تا با قرامطه (به رهبری ابوطاهر جنابی) مقابله کند. یوسف پذیرفت ولی سپاه چهل هزار نفره او شکست خورد و خودش اسیر و اعدام شد. پس از کشته شدن یوسف، خلافت عباسی کنترلِ مؤثر شمال غرب ایران را برای همیشه از دست داد. مرگ یوسف و درگیری جانشینان او، آذربایجان را با خلأ قدرت روبرو کرد.
پس از یوسف بن ابوالساج، برادرزاده‌اش به فرمان خلیفه حاکم آذربایجان شد ولی یک سال و نیم بعد در سال ۳۱۷، در شورش سپاهیانش به قتل رسید. بعد از او، حکومت قلمرو ساجیان به دست سرداران و غلامانشان افتاد. پس از مرگ او شخص دیگریبه اسم «وصیف شیروانی» حکومت را به دست گرفت. حکومت او هم مدت زیادی دوام نیاورد و به نفر بعدیبه نام «مفلح یوسفی» رسید که تا سال ۳۲۳ آذربایجان را اداره می‌کرد. با قتل او در سال ۳۲۳، آذربایجان صحنهٔ درگیری حمدانیانِ عرب از یک طرف و اکراد و دیالمه از طرف دیگر شد.
دیسم ابتدا یکی از سرداران یوسف بن ابوالساج بود و به پشتوانهٔ او ترقی کرده بود. دیسم در سال ۳۲۶ با استفاده از خلأ قدرت موجود و حمایت‌های فراوان اکراد حکومت آذربایجان را به دست گرفت. حکومت دیسم بر آذربایجان، مستقلانه آغاز شد و این منطقه دیگر در حوزهٔ اقتدار سیاسی خلافت نبود. خلیفه لاجرم به فرستادن منشور و توقیع و تظاهر حاکمان آذربایجان به بیعت، اکتفا می‌کرد.
طولی نکشید که گسترش نفوذ دولت‌های دیلمی به سمت شمال‌غرب ایران، حیات حکومت دیسم را هم به چالش کشیدند. خطرناک‌ترین این دولت‌ها برای دیسم، سلّاریان بودند، شامل محمد بن مسافر، و فرزندانش مرزبان و وهسودان.آذربایجان برای یک قرن یا بیشتر (تا زمان ظهور سلاجقه) تحت تأثیر این جنبش قرار داشت. ()
از سال ۳۲۶ تا ۳۳۰، خبری پیرامون دیسم در منابع تاریخی موجود نیست؛ اما این احتمال وجود دارد که او نفوذش را از سمت شمال گسترش داده باشد. در این میان، ترکیب قومی سپاه دیسم مشکلاتی برای او به‌وجود آورد. بزرگان کرد سپاه دیسم، رویکرد قدرت‌طلبانه‌ای داشتند به‌حدی که حتی در برخی موارد بعضی از قلاع دیسم را به تصرف خویش درآورده بودند. این مسائل باعث شد که دیسم بیشتر به سمت دیلمیان سپاهش نظیر صعلوک بن محمد، اسفار بن سیاکولی و علی بن فضل متمایل شود. به عقیدهٔ مادلونگ علت اصلی استخدام مزدوران دیلمی در سپاه توسط دیسم، مقابله با قدرت فزاینده اکراد سپاهش بود. ظاهراً اکراد حتی خواستار اخراج کامل دیلمیان از سپاه بودند؛ ولی دیسم که بازگشتش به قدرت را مدیون آنها بود، نه تنها به این خواسته وقعی ننهاد، بلکه تعداد دیالمهٔ سپاهش را افزایش هم داد. این قضیه باعث شورش اکراد شد که دیسم با آنها برخورد و عده‌ای از رؤسایشان را دستگیر کرد. البته به گفته علی شاهمرادی، استاد تاریخ دانشگاه اصفهان، دیلمی‌های سپاه دیسم نیز به دلیل خارجی‌مذهب بودنش نسبت به وی احساس تنفر و انزجار می‌کردند.دیلمیان سپاه دیسم مذهب شیعه زیدی داشتند و سابقه اختلاف میان خوارج و شیعیان، به زمان خلافت علی بن ابی‌طالب بازمی‌گردد.
در آنجا مرزبان () را متقاعد کرد آذربایجان را تسخیر کند.
حملهٔ مرزبان به آذربایجان تحت تأثیر دو عامل رخ داد؛ نخست، گسترش نفوذ دیالمه در ایران، و دوم، نابسامانی اوضاع آذربایجان پس از مرگ یوسف بن ابوالساج.
سپاه دیسم و سپاه مرزبان در میدان با یکدیگر روبرو شدند، اما در این میان دیلمیان سپاه دیسم او را رها کرده و به نیروهای مرزبان ملحق شدند. دیسم نیز لاجرم گریخت و به پادشاهی واسپوراکان در ارمنیه پناهنده شد. علی شاهمرادی اختلاف مذهبی میان دیسم و دیلمی‌های سپاهش را هم در وقوع این اتفاق دخیل می‌داند. بدین‌ترتیب مرزبان «با استفاده از شکاف‌های قومی و مذهبی» موجود در سپاه دیسم، آذربایجان را فتح کرد. اسماعیل شمس معتقد است صعلوک بن محمد (برادر مرزبان) هم که از سال ۳۲۶ به دیسم خدمت می‌کرد، در این واقعه نقش داشت.
در آن زمان، به‌طور کلی اردبیل پایتخت آذربایجان محسوب می‌شد. طبق گزارش ابن حوقل، منازعه دیسم و مرزبان و تخریب دیوارهای دفاعی شهر، برای شهر اردبیل فلاکت‌زدگی زیادی به بار آورد. او می‌نویسد: «اردبیل کنونی در مقایسه با آبادانی و عظمت سابقش، مانند مقایسه انسان سالم با انسان بیمار است».
دربارهٔ تأثیر وقایع آذربایجان بر دولت آل بویه باید گفت که شکست دیسم و بر سر کار آمدن سلاریان به ضرر آل بویه بود؛ ولی نظر به اینکه حضور یک خاندان شیعی و دیلمی در منطقه، مانع از پیشروی سامانیان به سوی غرب می‌شد، به‌طور کلی منافع بوییان حاصل گردید.
سرانجام پس از اینکه مرزبان در سال ۳۴۶ ه‍.ق بر اثر بیماری وفات یافت، دیسم توسط طرفداران مرزبان به قتل رسید. مریم ارجح در "دانشنامهٔ جهان اسلام" بر این باور است که طرفداران مرزبان از اینکه مبادا دیسم دوباره به حکومت برسد می‌ترسیدند، لذا به این نتیجه رسیدند که می‌بایست او را بکشند.
یک به‌علاوه یک فیلمی محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی کلود لولوش است. در این فیلم بازیگرانی همچون ژان دوژاردن، السا زیلبرشتاین، کریستوفر لمبرت، آلیس پول، شیریا پیلگانکار و ونانتینو ونانتینی ایفای نقش کرده‌اند.
حسین باقری (متولد ۲۴ خرداد ۱۳۶۱ در اصفهان) عضو سابق تیم ملی تیراندازی ایران و سرمربی سابق تیم ملی تیراندازی تفنگ ایران می باشد.
مدال نقره تفنگ بادی ۱۰ متر انفرادی در مسابقات جام جهانی باکو ۲۰۱۶
مدال برنز تفنگ بادی ۱۰ متر انفرادی در مسابقات فینال فینالیست ها در بولونیا ۲۰۱۶
مدال برنز تفنگ بادی ۱۰ متر تیمی در مسابقات تیراندازی قهرمانی آسیا دوحه ۲۰۱۹
مدال نقره تفنگ سه وضعیت ۵۰ متر انفرادی در بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی باکو ۲۰۱۷
ادوارد استیوسنت برگ (Edward Stuyvesant Bragg) (زادهٔ ۲۰ فوریه۱۸۲۷ - درگذشتهٔ ۲۰ ژوئن ۱۹۱۲)، سیاستمدار، حقوق‌دان، سرباز و دیپلمات آمریکایی بود. وی افسر ورزیدهٔ ارتش اتحادیه در جنگ داخلی آمریکا بود و چهار دوره به نمایندگی از ایالت ویسکانسین در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد. بعد در دوران ریاست جمهوری گروور کلیوند، سفیر ایالات متحده در مکزیک و در زمان حکومت تئودور روزولت، سرکنسول جمهوری کوبا و هنگ کنگ بریتانیا بود.
برگ پسر مارگارت (کول) و جوئل بی. برگ در شهر یونادیلا ایالت نیویورک تولد شد. برگ در کودکی در مدرسهٔ ناحیه‌ای رفت. بعداً به آکادمی ملی و کالج ژنو (کالج هوربارت امروزی) واقع ژنو ایالت نیویورک پذیرفته شد و در آن کالج یکی از اعضای مؤسس انجمن کاپا آلفا بود. در سال ۱۸۴۷ قبل از فراغت کالج را ترک نمود و در دفاتر کاری قاضی چارلز سی. نوبل به آموزش حقوق پرداخت. در سال ۱۸۴۸ در کانون وکلای ایالتی نیویورک پذیرفته شد و الی سال ۱۸۵۰ به عنوان شریک تازه‌کار قاضی، قاضی نوبل کار نمود.
در سال ۱۸۵۰ در یک سفر اکتشافی به غرب در ویسکانسین سفر نمود و قصد داشت در نزدیکی گرین‌بی سکونت گزیند. در جادهٔ بین شیکاگو و گرین‌بی، نام یکی از هم‌کلاسی‌های خود را بر روی یک تابلو در فوند دو لک ویسکانسین شناسایی کرد و تصمیم گرفت در آنجا مستقر شود.
برگ به زودی در فوند دو لک به شهرت رسید و خود را وابسته به حزب دموکرات می‌دانست. در سال ۱۸۵۳ دادستان ناحیه‌ای فوند دو لک انتخاب شد و در کنوانسیون ملی ۱۸۶۰ دموکرات‌ها در چارلستون ایالت کارولینای جنوبی (که استیون ای. داگلاس و هرشل وی. جانسون را برای رئیس‌جمهوری و معاون رئیس‌جمهوری ایالات متحده نامزد ساخت)، نماینده بود.
حین وصول خبر حمله بر فورت سامتر، برگ مشغول کار بر یک پرونده در اوشکوش ویسکانسین بود و در آنجا وکیل مدافعی خانمی بود که به قتل متهم شده بود. برگ تعطیل موقتی درخواست نمود و فوراً به فوند دو لک برگشت. در آن شب در یک گردهمایی در شهر سخنرانی نمود و یک گروه یک‌پارچهٔ داوطلبان «سه‌ماهه» ایجاد شد. هنگامی‌که برگ مصروف تنظیم امور شخصی خود شد، فراخوان دور دیگر داوطلبان برای نام‌نویسی برای خدمت سه ساله، برایش رسید. برگ گروه دیگری را جلب و جذب نمود و کاپیتان آن‌ها برگزیده شد. این گروه «تفنگ‌های برگ» نامیده شد و تبدیل به گروه E هنگ پیاده‌نظام داوطلب ششم ویسکانسین شد.
هنگ ششم ویسکانسین در کمپ راندال واقع مدیسون ایالت ویسکانسین تشکیل شد و در ۱۶ ژوئیه سال ۱۸۶۱ و تحت فرماندهی سرهنگ لیساندرکاتلر به خدمت احضار شدند. آن‌ها دستور داده شدند که به‌منظور اجری وظیفه در جبههٔ شرقی جنگ، رهسپار واشینگتن دی. سی شوند. در حین استقرار در واشینگتن در تیپ سرلشکر روفس کینگ تنظیم شدند. به زدوی هنگ‌های دوم ویسکانسین، هفتم ویسکانسین و نوزدهم اندیانا به آن‌ها یکجا و به تیپ آهنین ارتش پوتوماک معروف شد. از این زمان الی اخیر جنگ، برگ تقریباً در تمامی نبردهای تیپ آهنین شرکت نمود.
هنگ ششم ویسکانسین، پائیز سال ۱۸۶۱ و بهار ۱۸۶۲ را در مأموریت پاسداری در نزدیکی واشینگتن به ساخت و ساز استحکامات و حفاری برای آماده شدن به نبرد، سپری نمودند. در جریان این مدت در ۱۷ سپتامبر سال ۱۸۶۱ برگ به درجه سرگردی و بعداً در ۲۱ ژوئن سال ۱۸۶۲ پس از گماشته شدن سرهنگ دوم بینجامین سویت به‌عنوان سرهنگ، هنگ پیاده‌نظام دواطلبانه بیست و یکم ویسکانسین، به درجه سرهنگی دوم ارتقا یافت.
در آوریل سال ۱۸۶۲ تیپ آهنین رهسپار جنوب شد و در فالموث ایالت ویرجینیا در رود خانهٔ راپاهانوک در آن‌سوی شهر فردریکسبرگ ایالت ویرجینیا اردو زد و در اکثریت عملیات نظامی شبه‌جزیره در آنجا بود. در ماه ژوئن به‌منظور تقویت سرلشکر جورج بی. مک‌کلن، در حالت آماده باش قرار گرفتند اما درنهایت در عملیات شرکت ننمودند.
در ماه ژوئیه پس از جانشینی سرلشکر جان پوپ به‌عوض مک‌کلن در فرماندهی سرتاسری ارتش اتحادیه، تیپ آهنین به هدف شرکت در حملات علیه زیرساخت‌ها و تدارکات کنفدراسیون در جنوب راپاهانوک، مأموریت داده شد. قابل توجه ترینشان حمله بر فردریک هال در هفتهٔ اول ماه اوت به هدف قطع خط آهن مرکزی ویرجینیا صورت گرفته بود. بخشی از هنگ ششم ویسکانسین شامل سرهنگ دوم برگ از تیپ جدا ساخته شده و در یک سوق سریع به رودخانهٔ آنا شمالی اعزام شد که در آنجا متوجه شدند که نیروی بزرگ کنفدارسیون در جناح مقابل آن‌ها قرار دارد. شورای افسران به هدف بحث در مورد این که آیا به‌علت خطر قطع شدن و تسلیمی، عملیات خود را توقف نمایند یا خیر، فراخوانده شد. برگ همراه با سرگرد روفوس داوز و سرهنگ دوم هیو جادسون کیلپاتریک، مصمم به ادامه جنگ بودند. در نهایت این مأموریت به موفقیت انجامید، زیرا دو مایل خط آهن مرکزی ویرجینیا منهدم شد و مهاجمین اتحادیه به‌طور مصئون به فالموث برگشتند.
تیپ آهنین دو روز پس از نبرد در آنجا به کوه سیدار در ایالت ویرجینیا رسید. آن‌ها در دفن کشته‌شدگان شرکت نمودند و تحت رهبری سرهنگ برگ در ارتباط به اولین نبرد ایستگاه راپاهانوک در امتداد خط دفاعی جدید در رودخانهٔ راپاهانوک، با هم به درگیری پرداختند.
پس از مانور با موفقیت استون‌وال جکسن در اطراف جناح ارتش اتحادیه، تیپ آهنین دستور داد شد که به‌منظور محاصره سپاه جکسن، به سنترویل ویرجینیا برگردد. در شام ۲۸ اوت، تیپ آهنین حینی‌که همراه با سه تیپ دیگر به سمت شمال‌شرقی بر جادهٔ وارنتون در حرکت بود، در نزدیکی گینس‌ویل در ایالت ویرجینیا با سپاه جکسن مقابل شد. سرلشکر اروین مک‌داول که لشکر اتحادیه را فرماندهی می‌کرد، متقاعد شده بود که کنفدراسیون‌ها از یک نیروی ناچیز نمایندگی می‌نمایند و به تیپ‌ها دستور پیشروی به سمت سنترویل را داد. با این وجود، زمانی‌که نیروهای کنفدراسیون شروع به فایر توپ کردند، سرلشکر جان گیبون به تیپ آهنین دستور داد تا با دشمن درگیر شده و به تصرف توپ‌خانه مبادرت ورزند. زمانی‌که تیپ آهنین با حمله ترکیبی پنج تیپ سپاه استون‌وال جکسن مواجه شد، نبرد شدیدی درگرفت. سرهنگ کاتلر در جریان نبرد شدیداً مجروح شد. سرهنگ دوم برگ فرماندهی ویسکانسین ششم را به‌عهده گرفت و در بیش از دو سال آینده در فرماندهی باقی‌ماند. برگ و ویسکانسین ششم انتهای سمت راست خط را در برابر تیپ‌های ایساک آر. تریمبل و الکساندر لاوتن حفظ نمودند.
یارُسلاوا بلاژکووا (؛ – ) نویسنده، روزنامه‌نگار و نویسنده کودکان اهل کشور چکسلواکی بود. او که در Velké Meziříčí در جمهوری چک کنونی به دنیا آمد، ابتدا دبیرستان را در پراگ گذراند اما تحصیلات خود را در براتیسلاوا به پایان رساند. پس از تحصیل در بخش فلسفی دانشگاه کمنیوس براتیسلاوا، در سال ۱۹۵۴ به عنوان روزنامه‌نگار و نویسنده آزاد مشغول به کار شد. در اوایل دهه ۱۹۶۰، او یکی از مهم‌ترین همکاران مجله Mladá Tvorba، یک مجله ادبی برای جوانان شد. او همچنین یکی از اعضای اصلی گروه موسوم به نسل ۵۶ از نویسندگان جوان بود که داستان‌های کوتاه بدیع را در مجله‌های Mladá tvorba, Kultúrny život و دیگر مجلات منتشر می‌کرد که به سبک محاوره‌ای با مضامین کنایه‌آمیز نوشته می‌شد. پس از تهاجم شوروی به چکسلواکی در سال ۱۹۶۸، او به کانادا مهاجرت کرد و در تورنتو ساکن شد.
رمبو یک فرانچایز رسانه‌ای آمریکایی است که بر مجموعه‌ای از فیلم‌های اکشن با شخصیتی به همین نام متمرکز است. تاکنون پنج فیلم از این مجموعه منتشر شده است: نخستین خون (۱۹۸۲)، (۱۹۸۵)، رمبو ۳ (۱۹۸۸)، جان رمبو (۲۰۰۸) و (۲۰۱۹). این فیلم‌ها درباره جان رمبو، کهنه سرباز نیروهای ویژه ارتش ایالات متحده با بازی سیلوستر استالونه است، که تجربه جنگیدن در جنگ ویتنام به او آسیب وارد کرد، اما همچنین مهارت‌های نظامی بالقوه‌ای به او داده است که از آن برای مبارزه با افسران پلیس فاسد، نیروهای دشمن و کارتل‌های مواد مخدر استفاده کرده است. اولین خون که اولین فیلم این مجموعه است اقتباسی از رمان اول خون نوشته دیوید مورل می‌باشد که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
این مجموعه فیلم در مجموع ۸۱۹ میلیون دلار فروش داشته است که موفق ترین فیلم آن رمبو: اولین خون قسمت دوم، ۳۰۰ میلیون دلار است. استالونه فیلمنامه هر پنج فیلم را نوشت و رمبو را کارگردانی کرد. این فرنچایز علاوه بر فیلم‌ها، یک مجموعه تلویزیونی انیمیشنی به نام و همچنین کتاب‌های کمیک، رمان‌ها، بازی‌های ویدیویی و بازسازی بالیوود را تولید کرد..
فردریک ویلیام آترتون (Frederick William Atherton) (۶ اوت ۱۸۶۵–۴ آوریل ۱۹۳۶)، تاجر اهل بوستون، ماساچوست و تحصیل کرده هاروارد بود. او یکی از مؤسسان و متولیان مؤسسه فناوری «ونت وورث» و سایر مؤسسات مختلف آکادمیک بود. آترتون با تعدادی از بنیادها و مؤسسات خیریه همکاری می‌کرد. او پس از انتخاب شدن در ۱۱۷مین محکمه عمومی ماساچوست در سال ۱۸۹۵ در ناحیه ۲۱م، برای یک دوره در مجلس نمایندگان ماساچوست خدمت کرد. او بیش از ۲۵ سال و تا زمان مرگ ناگهانی خود در سال ۱۹۳۶، یک شخصیت اجتماعی برجسته در واشینگتن دی سی بود.
آترتون در خانواده‌ای ثروتمند و با نفوذ در بوستون به دنیا آمد. پدرش، ویلیام آترتون (۱۸۲۱–۱۸۹۱) مالک مشترک «آترتون، استتسون و کمپانی»، تاجر چرم و یکی از موفق‌ترین تجار بوستون در آن زمان بود. پدر و برادر او یکی از بزرگ‌ترین مالیات دهندگان بوستون بودند. پدرش همچنین معاون بانک هوم سیوینگز و مدیر اولین بانک ملی بوستون بود که در سال ۱۸۶۴ تأسیس شد. مدیریت این ثروت بعداً آترتون را تحریک کرد.
مادر آترتون، مری ادواردز دوایت (۱۸۳۸–۱۹۱۵)، دختر ویلیام آر. دوایت و مری وارن فیسک اهل بروکلین، نیویورک بود. مادر او نوه بزرگ جاناتان ادواردز بود. تیموتی دوایت چهارم نیز از نوادگان فرهیخته وی محسوب می‌شد.
برادر او، ساموئل آترتون (۱۸۱۵–۱۸۹۵) که فروشنده موزه کفش بود، وضعیت مالی خانواده را ارتقا داد. ساموئل ابتدا با کالب استتسون وارد شراکت شد، سپس با دو برادر کوچکتر خود، جیمز آترتون (۱۸۱۹–۱۸۷۹) و ویلیام (پدر فردریک آترتون) در سال ۱۸۵۲ شراکت کرد. ساموئل مدیر بانک نیوانگلند، شرکت بیمه پرسکات، شرکت قرضه و اعتبار ماساچوست، رئیس شرکت گاز-برق دورچستر و مدیر ریل مرکزی ماساچوست بود و همچنین با بسیاری از شرکت‌های دیگر همکاری داشت. وی در سال‌های ۱۸۶۷، ۱۸۷۰ و ۱۸۷۷ عضو محکمه عمومی ماساچوست بود.
آترتون در مدرسه لاتین بوستون تحصیل کرد و سپس به آکادمی فیلیپس که یک مدرسه مقدماتی در اندورِ ماساچوست بود، وارد شد. او در فوریه ۱۸۸۴ وارد دانشگاه هاروارد شد و در کنار اشخاصی نظیر آلنسون بی. هوتون، آگوستوس پیبادی گاردنر، هوراس پل تورلو، ویلیام مارک نوبل، ایروینگ وتربی فی، چارلز ساموئل بابکوک و هارولد تیلور چیس در کلاس ۱۸۸۶ تحصیل کرد. در سال آخر دانشگاه، همه او را به نام فردریک می‌شناختند. وی در این دوره از زندگی خود با مشکلات پزشکی مواجه شد.
او در دهه بیست زندگی خود به ارثیهٔ قابل توجهی دست یافت و سفرهای زیادی به اروپا داشت.
اگرچه وی در ابتدا به عضویت هیئت علمی دانشگاه هاروارد درآمد، اما در ۲۵ سالگی، کارگزار «فولر، هاردینگ و شرکا» شد و اندکی پس از آن در سال ۱۸۹۰ در «اِی. بی ترنر و برادران» مشغول به فعالیت شد. او سرمقاله‌هایی با موضوعیت مالی برای روزنامه‌های بوستون، عمدتاً برای «متن عصر بوستون» می‌نوشت. از او به عنوان یک گزارشگر تجاری نیز یاد می‌شود. آترتون پس از مرگ پدرش، به عنوان متولی منافع خانواده‌اش معرفی شد.
او در سال ۱۸۹۵ به‌عنوان نامزد جمهوری‌خواه در سطح ایالتی انتخاب شد و در مجلس نمایندگان ماساچوست، در مجلس قانون‌گذاری ۱۸۹۶، در ۱۱۷مین محکمه عمومی ناحیه ۲۱ خدمت کرد. وی همچنین در آنجا در سمت گزارشگر تجاری فعالیت کرد.
با اینحال او مسئولیت بخشی را برعهده داشت که میزان درستکاری وی در آن محک زده می‌شد. در سال ۱۹۰۴ آترتون به عنوان یکی از سه متولی اداره بخشی از مِلک آریوچ ونت وورث انتخاب شد که قرار بود مؤسسه فناوری ونت وورث در سال ۱۹۰۴ در آن ملک تأسیس شود. ارزش دارایی ونت وورث بیش از ۷ میلیون دلار بود. این مبلغ معادل ۲۲۱ میلیون دلار + (مازاد تا سال ۲۰۲۱) بود. آخرین وصیت‌نامه ونت ورث که دو ماه قبل از مرگ خود نوشته بود، توسط دخترش، سوزان ویلوبی استوارت، مورد اعتراض قرار گرفت. سوزان همسر یک دیپلمات بریتانیایی و کنسولگر سابق بریتانیا در بوستون بود. در آخرین وصیت‌نامه مورخ سال ۱۹۰۴، بخش اعظم ثروت و میراث از فرزندان گرفته شده بود تا صرف «تأسیس مدرسه‌ای برای ارائه آموزش در زمینه مهارت‌های مکانیکی» بشود. سوزان ویلوبی استوارت حتی قبل از محکمه با چالش‌های اقتصادی مواجه بود. با این حال پس از نُه ماه مذاکره، دارایی آریوچ ونت وورث تقسیم شد. سهم فرزندانان او و مدیران مؤسسه ونت وورث هر کدام تقریباً ۳٫۵ میلیون دلار بود. آترتون که مجری آخرین وصیت‌نامه ونت وورث نیز بود، به همراه پل دبلیو واتسون (وکیل آریوچ ونت وورث (به عنوان مسئول دفتر و مدیر و بعدتر به عنوان خزانه‌دار و مدیر منصوب شد. آترتون درست از ابتدا، در ایده‌پردازی، طراحی و ساخت مؤسسه تا افتتاح ونت وورث و دریافت فیس از دانشجویان در سال ۱۹۱۱ و در طول ۲۵ سال بعد از آن درگیر بود. مقالات معاصرِ هاروارد در آن زمان همچنین مشخص می‌کردند که مؤسسه ونت وورث بیش از ۳٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار موقوفه دارد. ضمن پوشش مطبوعاتی، در میان مدیران مؤسسه ونت وورث و بوستون برهمن تشویش‌های موجهی وجود داشت مبنی بر اینکه این پول باید برای اهداف آموزشی در ایالات متحده سرمایه‌گذاری شود. اگرچه این مبلغی نبود که آترتون پیش‌بینی کرده بود، اما هشت سال بعد، همین پیسه شهرت او را به عنوان یک متولی در زمینه آموزش تقویت کرد و موقعیت او را در جامعه ارتقا داد. در همان زمان او به ثروت قابل توجهی دست یافت.
در سال ۱۹۱۲، او عمدتاً در واشینگتن دی سی زندگی می‌کرد و در محافل دیپلماتیک و سیاسی همراه با والتر ال. فیشر، وزیر کشور ایالات متحده که بعداً ۵ تن از پسرانش را برای تحصیل به هاروارد فرستاد، دیده می‌شد. آترتون قبلاً یکی از اعضای باشگاه متروپولیتن در واشینگتن دی سی بود که رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده، ویلیام هاوارد تافت نیز عضو آن بود. در آن زمان، جدا از اینکه وی متولی یک صندوق آموزشی بزرگ بود، او یک نویسنده مالی و تجاری محسوب می‌شد که در حال حاضر تا حد زیادی در این حوزه ناشناخته مانده‌است. ظاهراً او هرگز وکالت نمی‌کرد و بر روی ارتباطات سطح بالا متمرکز بود. شهرت او در جامعه به نحوه مدیریت دارایی‌های خود (چندین شرکت شخصی) برمی‌گشت؛ این دارایی‌ها شامل ارثیه‌ای بود که هم از تولیدات قرن نوزدهم و هم از شرکت‌های مالی در نیوانگلند سرچشمه می‌گرفت. وی مسئول دفتر مؤسسه ونت وورث باقی ماند و با آن موفقیت، شناخته شد.
پاول برانکو (; – ) منتقد فیلم، نظریه‌پرداز فیلم، مترجم ادبیات داستانی و غیرداستانی اسلواکی و نویسنده مقالاتی بود که استفاده مشکوک از زبان را نقد می‌کردند. او را «سرپرست نقد فیلم اسلواکی» می‌نامند. پس از سقوط سوسیالیسم واقعی، او جوایز بسیاری دریافت کرده‌است. در زندگی و آثار او آثار زیادی از تأثیر تاریخ چکسلواکی می‌یابیم. برانکو با «امیلیا برانکووا» ازدواج کرده بود.
رائول دامُنته بُتانا(به اسپانیایی Raúl Damonte Botana)، ملقب به کپی (Copi)، (۱۹۳۹ - ۱۹۸۷)، رمان‌نویس، کارتونیست و نمایشنامه‌نویس آرژانتینی که بیشتر عمر حرفه‌ای خود را در پاریس گذراند. او پس از مرگش به شهرت رسید.
رفقای عجیب ۲ () یک‌ فیلم کمدی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۸ به کارگردانی هاوارد دویچ و با بازی جک لمون و والتر ماتائو است‌.
کارل گوستاو فلرر (به آلمانی: Karl Gustav Fellerer) (زادهٔ ۷ ژوئیه ۱۹۰۲ – درگذشتهٔ ۷ ژانویه ۱۹۸۴) موسیقی‌دان و موسیقی‌شناس اهل آلمان بود. آثار او شامل بیش از ۶۰۰ مقالهٔ علمی در مورد موسیقی کلیسای کاتولیک، موسیقی ایتالیایی از ۱۶۰۰ تا آغاز قرن بیستم و تاریخ موسیقی قرن ۱۹ میلادی است. او تک‌نگاری‌هایی در مورد موتزارت، هندل، پالسترینا و ماکس بروخ نوشت و سردبیر چندین مجلهٔ موسیقی بود. او همچنین سالنامهٔ موسیقی کلیسا را به مدت ۴۶ سال، از ۱۹۳۰ تا ۱۹۷۶ منتشر کرد. فلرر در طول فعالیت‌عای خود ریاست چند انجمن موسیقی‌شناسی را بر عهده داشت. او همچنین ۱۶ سال رئیس انجمن جوزف هاس بود.
کارل گوستاو فلرر ۷ ژوئیه ۱۹۰۲ در فرایزینگ، بایرن متولد شد. او در رگنسبورگ تحصیل کرد، سپس در مونیخ، جایی که جوزف هاس در میان معلمانش بود، به ادامهٔ تحصیلاتش پرداخت و در شال ۱۹۲۵ در برلین مدرک دکترای خود را دریافت کرد. وی پس از آن در دانشگاه مونستر و دانشگاه فریبورگ به تدریس مشغول شد و در سال ۱۹۳۴ به درجه استادی کامل دست یافت. فلرر در سال ۱۹۳۹ مدیر مؤسسهٔ موزیکولوژی دانشگاه کلن شد و از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۵۸ رئیس دانشکدهٔ فلسفه بود. او از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۸ نیز به عنوان رئیس دانشگاه کلن فعالیت کرد و در سال ۱۹۷۰ به عنوان استاد ممتاز دست یافت.
او در سن ۸۱ سالگی در ۷ ژانویه ۱۹۸۴ در ایستگاه راه‌آهن مرکزی مونیخ هنگامی که از یک جلسهٔ موسیقی کلیسا در اینسبروک بازگشت، درگذشت.
کارل گوستاو فلرر عضو چندین آکادمی علوم از جمله آکادمی‌های لندن، بروکسل و کپنهاگ بود. او در طول فعالیت‌های علمی و هنری خود، جوایزی همچون مدال موتزارت، صلیب بزرگ نشان شایستگی جمهوری فدرال آلمان، صلیب افتخار اتریش برای علم و هنر (در سال ۱۹۷۷) و صلیب فرماندهی نشان پاپ سنت گرگوری را دریافت کرد.
هارون شاری یا هارون خارجی یک شورشی خارجی‌مذهب بود که در جزیره علیه معتضد، خلیفهٔ وقت، شورش کرده بود و از حمایت ، (رک به حمدانیان) برخوردار بود. سرانجام حمدان بن حمدون به دست معتضد دستگیر شد. فرزند او، ، به معتضد پیشنهاد داد که در ازای آزادی پدرش، اعطای ۵۰۰ سواره‌نظام دائم به وی و لغو خراج قبیلهٔ بنی تغلب، هارون را دستگیر کند. روایت دیگری نیز موجود است مبنی بر اینکه یکی از سرداران معتضد پیشنهاد کرد حسین بن حمدان به جنگ فرستاده شود. در هر حال، حسین بن حمدان با سیصد سوار به نبرد هارون رفت و وی را اسیر کرد و تحویل معتضد داد.
فروزان زاهدبیگی کارگردان، گوینده عروسکی، عروسک گردان و مدرس دانشگاه اهل ایران است. وی همسر آرش نوذری بازیگر سینما و تلویزیون است.
شروع فعالیت هنری او مربوط به سال ۱۳۶۲ در مدرسه هنر و ادبیات وابسته به صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در رشته طراحی و تئاتر عروسکی و اخذ گواهینامه در سال ۱۳۶۴ در هردو رشته بود.
وی مدرس دانشگاه و کارشناس نمایش با گرایش کارگردانی از دانشگاه هنر و معماری دانشگاه آزاد است.
وی از سال ۱۳۸۰ به بعد به عنوان کارگردان فعالیت داشته‌است
باغ شادونه