moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
روستای سرخگریوه از توابع بخش یانه سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران در دهستان شهدا واقع شده‌است. این روستا بین شهرهای گلوگاه و دامغان در یک منطقه کوهستانی واقع گردیده‌است. این روستا دارای کوه وتپه‌های سرخ‌فام متنوع با طبیعت بی نظیر چشم هر بیننده ای را خیره می‌کند. بالا رستاق، بالاخیل و تنگ دره از نام‌های قدیمی روستای سرخ گریوه می‌باشد. محدوده اراضی این روستا به حدود ۸۰۰۰ هکتار نزدیک است.
از کوه‌های معروف این روستا به کوه کبودریز بالا (خوش انگور)، کبودریز پایین (کوه کینوا)، سیاه خانی و گهواره کوه می‌توان اشاره کرد.
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۲ نفر (۹۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم سرخ گریوه از قومیت طبری هستند. مردم سرخ گریوه به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
سنگ روج، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۵۵ بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم سنگ روج از قومیت طبری هستند. مردم سنگ روج به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند. واژه «روج» در زبان طبری به معنای روز و روشن می‌باشد. شغل اکثر مردم بومی دامداری و کشاورزی می‌باشد. اخیراً گرایش اغلب مردم به باغداری شامل گردو و گیلاس و سیب زیاد شده‌است. این روستا با داشتن مردمان زحمتکش و زمین و اب و هوای مناسب پتانسیل رشد و ترقی را دارد اما به دلیل ضعف مدیریت شورا و مس
ئولین روستا جزء منطقه محروم و فقیر محسوب می‌باشد
کُلیا، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۳ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم کلیا از قومیت طبری هستند. مردم کلیا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
گت چشمه، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۶ نفر (۵۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم گت چشمه از قومیت طبری هستند. مردم گت چشمه به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند. واژه «گت» در زبان طبری به معنای بزرگ می‌باشد.
علی آباد، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲ نفر (۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم این روستا از قومیت طبری هستند. مردم این روستا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
پَجیم، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۹ نفر (۹۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم پجیم از قومیت طبری هستند. مردم پجیم به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
پَرکلا، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۰ نفر (۸۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم پرکلا از قومیت طبری هستند. مردم پرکلا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
مهرداد ذاکری
زِلِت، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۲ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم زلت از قومیت طبری هستند. مردم زلت به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
شیخ محله، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۷ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم این روستا از قومیت طبری هستند. مردم این روستا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
یخکش، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵۸ نفر (۱۵۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم یخکش از قومیت طبری هستند. مردم یخکش به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
بیشه بنه، روستایی است که توابع و مرکز بخش یانه سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
مردم بیشه بنه از قومیت طبری هستند. مردم بیشه بنه به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
دین مردم روستای بیشه بنه اسلام ومذهب آنها شیعه است.
روستای بیشه بنه از نظر تقسیمات سیاسی در استان مازندران، شهرستان بهشهر، بخش یانه سر، دهستان عشرستاق واقع شده‌است. این روستا مرکز بخش یانه سر و مرکز دهستان عشرستاق می‌باشد و ۵۳ روستای اطراف در حوزه نفوذ بیشه بنه قرار دارند.
روستای بیشه بنه در ناحیه‌ی کوهستانی جنوب شهرستان در میان کوه‌های البرز واقع شده که فاصله‌ی آن تا شهر بهشهر حدود ۶۰ کیلومتر است. این روستا از سمت شمال به اراضی زراعی و در نهایت به فاصله‌ی ۳ کیلومتر با روستای کیاسر، جنوب و شرق به اراضی زراعی و جنگلی و مرتعی و از سمت غرب به اراضی زراعی و روستای گرنام محدود می‌گردد. روستا در نزدیکی مسیر ارتباطی گلوگاه – دامغان واقع گردیده و فاصله‌ی آن تا شهر گلوگاه حدود ۳۵ کیلومتر است.
روستای بیشه بنه در دامنه شمالی البرز در ناحیه کوهستانی جنگلی قرار گرفته‌است. روند عمومی ناهمواری محدوده شمال به جنوب است. بطور کلی محدوده کوهستانی که روستای بیشه بنه در آن واقع شده‌است. سطوح شیب آن بالاتر از ۱۵ درصد می‌باشد. شیب عمومی منطقه از شمال به جنوب است و در ضمن روستا حالت جنوبی – شمالی دارد روند غربی نیز دارد. از طرفی کوهستانی بودن منطقه محدودیت زمین را به وجود آورده و این امر باعث شده تا این روستا به عنوان یکی از روستاهای کوهستانی با بافت متمرکز مورد مطالعه قرار گیرد.
در آخرین سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ روستا دارای ۷۶۰ نفر در قالب ۱۶۶ خانوار گزارش شده‌است که نرخ رشد آن در دهه(۸۵–۷۵)، ۱/۴ درصد بوده‌است. در این دهه مرکزیت بخش و وجود خدمات و امکانات در روستا، گرانی زمین در شهرها باعث افزایش جمعیت گردیده‌است. در سال ۱۳۸۸ جمعیت روستا به ۷۵۷ نفر در قالب ۱۶۷ خانوار گزارش شده‌است. (البته لازم است ذکر شود که این روستا در فصل بهار و تابستان بالغ بر ۲۵۰۰ نفر جمعیت مهاجر را در خود جای می‌دهد)
کیاسر، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.روستایی در فاصلهٔ 50 کیلومتری بهشهر می‌باشد .به روایت تاریخ در ازمنهٔ گذشته کیاشهر نامیده است با وسعتی به مراتب بزرگتر و بیشتر از آنکه اکنون است . وقوع زلزله و شیوع طاعون دو بار این منطقهٔ آباد را تا سرحد نابودی کامل پیش برد و اکنون کیاسر روستایی است مرکب از کیاسر بالا و کیاسر پایین که از سطح دریا هزار و 110 متر ارتفاع دارد .آب و هوای این روستا کوهستانی است با زمستانی سرد و تابستانهایی نسبتا گرم . در شمال کیاسر دو رودخانه منظره ای زیبا و دیدنی به آن بخشیده است .رودخانه‌های بزرگ و کوچک که به گویش مردم این دیار گته رود و خرده رود نامیده می‌شود. درفاصله ای نه چندان دور از این روستا چندین چشمه آب زلال و شفاف قرار دارد چشمه‌های قدیمی و کهنی که آب شرب مردم روستا و باغات اطراف آن را تأمین می‌کند. آب گوارا و خنکی که از دل زمین سخاوتمند می جوشد و نجوای عاشقانه اش با طبیعت. اراضی کشاورزی این روستا سطحی صاف و ناهموار دارد .شغل مردم این روستا کشاورزی و دامداری می‌باشد . صنایع دستی هنوز در روستای کیاسر رواج دارد گلیم بافی ،سفره بافی، چادر شب بافی و قالیچه.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۷ نفر (۱۱۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم کیاسر از قومیت طبری هستند. مردم کیاسر به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
گرنام، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۲ نفر (۵۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم گرنام از قومیت طبری هستند. مردم گرنام به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
پارِم، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۹ نفر (۷۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم پارم از قومیت طبری هستند. مردم پارم به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
پَچِت، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۹ نفر (۵۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم پچت از قومیت طبری هستند. مردم پچت به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
متکازین، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۹ نفر (۷۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم مِتکازین از قومیت طبری هستند. مردم مِتکازین به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
پارچ، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۶ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم پارچ از قومیت طبری هستند. مردم پارچ به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
شیلِر، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۵ نفر (۷۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم شیلر از قومیت طبری هستند. مردم شیلر به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
اهنگرکلا، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم آهنگرکلا از قومیت طبری هستند. مردم آهنگرکلا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
برماعشرستاق، عشرستاق به معنی 10 روستا می‌باشد که مرکز آن روستای بسیار قدیمی و تایخی به نام برماروستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.و به گفته پیر مردهای روستا پادشاهی در زمان قدیم (500 سال پیش طبق قبرهای قدیمی منطقه عشرستاق ) حکومت میکرده ضمناً این روستا بسیار خوش اب و هوا می‌باشد
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۷ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم برماعشرستاق از قومیت طبری هستند. مردم برماعشرستاق به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
جیربند، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۸ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم جیربند از قومیت طبری هستند. مردم جیربند به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند. واژه «جیر» در زبان طبری به معنای پایین می‌باشد.
سمچول، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران که از دو بخش میرخیل و بالا محله تشکیل شده‌است.
سمچول دارای دو کوه بزرگ به نام نسوم و لوسر و مناطقی به نام خاکسری مزرعه اتاق پشت است.
همچنین این روستا چشمه ای معروف به نام بزلی دارد.
و همچنین ابزارهای مفرغی و قبرهای گبری پیدا شده‌است و گبر یا گبرک به عبارتی زرتشتیان قدیمی بوده‌اند.
که ایرانی اصیل به حساب می‌آمدند و تمدنی در این منطقه داشته‌اند و از مسیرهای فرعی جاده ابریشم هم به‌شمار می‌آید.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵۹ نفر (۱۲۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم سمچول از قومیت طبری هستند. مردم سمچول به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
کانال آپارت روستای سمچول samchol
رامین نظری
کردمحله، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۰ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم کردمحله از قومیت طبری هستند. مردم کردمحله به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند. واژه «کرد» در زبان طبری به معنای چوپان می‌باشد.
لَمِرد، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
لمرد دارای مکان‌های گردشگری از جمله چشمه‌هایی همچون میرزلال، سنگ نو، سنگ چشمه، واسر، شفتو و آبشاری به نام شرشری است. مزار لمرد نیز از جمله جاهایی است که بخاطر سنگ قبرهای قدیمی آن دیدنی است.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۲۲ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم لمرد از قومیت طبری هستند. مردم لمرد به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
لوجنده، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۳ نفر (۷۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم لوجنده از قومیت طبری هستند. مردم لوجنده به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
وِلو، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۴ نفر (۵۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم ولو از قومیت طبری هستند. مردم ولو به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
یارَسم، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم یارسم از قومیت طبری هستند. مردم یارسم به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
بندسر، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۵ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم بندسر از قومیت طبری هستند. مردم بندسر به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
غلامی، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۳ نفر (۴۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم این روستا از قومیت طبری هستند. مردم این روستا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
سنگ دره، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۶ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم این روستا از قومیت طبری هستند. مردم این روستا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
فِت کَش، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۴ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم فت کش از قومیت طبری هستند. مردم فت کش به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
کفترکار، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم کفترکار از قومیت طبری هستند. مردم کفترکار به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
با روند مهاجرت مردم به سمت شهرها، جمعیت سکنه ی ثابت روستا به 8 خانوار کاهش پیدا کرده و تبدیل به روستایی ییلاقی شده و در فصل تابستان تعداد خانوارهای ساکن در روستا گاهی به عدد50 نیز می رسدکه برای روستای کوچک کفترکار رقم قابل توجهی است.
با توجه به آسفالت بودن راه دستیابی به روستای کفترکار اکثراً مسافرت های یک یا دو روزه به روستا را در برنامه های خود قرار می دهند.
کُلا، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۹ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم کلا از قومیت طبری هستند. مردم کلا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
کَوا، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
مردم این روستا از قومیت طبری هستند. مردم این روستا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.طوایف طبری این روستا شامل سه طایفه: قربانی، حسینعلی و رجبی می‌باشد. طایفه قربانی بزرگ‌ترین طایفه طبری‌تبار آیین روستا می‌باشد.
این روستا دارای سه شورا و یک دهیاری می‌باشد.
مردم منطقه کوا را به بهشت آبها می‌شناسند.
همچنین بسیار قدیمی و دارای اشیای قیمتی زیادی است که البته بخاطر دزدی‌های زیاد به سرقت رفت.
این روستای کوچک که با شهر چهارساعت فاصله دارد مرجع تقلید و علمای بسیاری دارد و بقولی عالم خیز است.
هزارجریب، یکی از نواحی طبرستان بوده‌است. این منطقه به مرکزیت کیاسر که از مناطق شمالی شاهرود شروع شده تا نزدیکی فیروزکوه و قسمتی از استان سمنان امروزی را شامل می‌شد. در بعضی از کتب تاریخی، این سرزمین در سال‌های ۸۹ قبل از هجرت تا ۷۵۰ هجری بمدت ۸۴۴ سال پایتخت باوندیان یا آل باوند بود. چندین گورستان گبری و هرمزد پرستی در مناطق هزارجریب و در اطراف کوا وجود دارد که قدمت تاریخ این سرزمین را تا قبل از اسلام می‌رساند.
همچنین در کوا با وجود چندین گورستان گبری نشین و چندین تپه‌های باستانی و مسجد تاریخی از جمله مسجد شپام و همچنین مسجد استاجنان و وجود چند حمام خزینه تاریخی و با همین قدمت و همچنین چندین مورد تپه‌های باستانی، واقع است. اشیا تاریخی و باستانی بسیاری از این منطقه از طریق حفاری‌های غیرمجاز به سرقت رفته، که تاریخ سکونت این منطقه را در گمنامی پنهان نمود.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن حدوداً ۲۰۰۰ نفر (۵۰۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم اکوا از قومیت طبری هستند. مردمکوا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
وَنِشید یا ونوشه روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم ونشید از قومیت طبری هستند. مردم ونشید به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
افتلت، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷۲ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است. مردم افتلت از قومیت طبری هستند. مردم افتلت به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
چالو، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
قدمت روستای چالو تقریباً هفتصد سال می‌باشد
نام این محل چالو می‌باشد کتاب خاصی در مورد روستای چالو وجود. ندارد وجه تسمیه آن به دلیل اینکه داخل دره واقع شده به آن چاله مکان یا چالو گفته می‌شود.
مساحت روستا ۴هکتار است این روستا از غرب با روستای لترگاز از سمت شمال با روستای کوا همچنین از سمت شمال شرق با روستای کهنه کومه واز سمت شرق باروستای ورپام و از جنوب هم به جنگل‌های جن کالی معروف به حسین‌آباد محدود می‌شود.
کوه‌های معروف اندرک- و ارتفاعات گچ کول، تپه کهنه کومه و زمین‌های چهارده نیز در این روستا قرار دارند.
روستای چالو به سرزمین آب‌ها و چشمه‌ها معروف است از چشمه‌های معروف آن می‌توان به غلغله چشمه، مدکا چشمه، چشمه یورشه زمین،چشمه خارزمین دره، چشمه چهارده سر و چشمه کرکس او
طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵جمعیت این روستا ۶۴ نفر بوده‌است.
مردم این روستا به زبان مازندرانی تکلم می‌کنند.
روستای چالو یکی از روستاهای محروم منطقه هزارجریب می‌باشد. وبه دلیل نبود امکانات لازم از جمله امکانات پزشکی جمعیت این روستا متغیر است بیشتر مردم این روستا در اواسط فصل پاییز و با سرد شدن هوا به شهرستان کوچ می‌کنند و با آغاز بهار دوباره به چالو برمیگردند. شغل اصلی مردم این منطقه دامداری و کشاورزی است. اگر امکاناتی مانند برق و گاز و تلفن درچالو وجود داشته باشد. دیگر مردم این روستا به شهر کوچ نمی‌کنند.
مردم چالو از قومیت طبری هستند. مردم چالو به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
دین مردم روستا اسلام و مذهب آنها شیعه می‌باشد.
چله شو. از باورهای اجتماعی مردم روستا است که با برف دشو و آرد کله کود و آغوز حلوا و … انجام می‌شود.
مراسم عزاداری از اول ماه محرم شروع می‌شود وتا چهل و هشتم ختم می‌شود.
در ماه مبارک رمضان هم هرشب در منزل شخصی جمع شده و دعا می‌خوانند.
درسوگواری هم فقط سوم و هفتم برقرار است.
فاصله روستا تا شهرستان بهشهر ۸۳کیلومتر از سمت گلوگاه می‌باشد.
آقاشیخ صادق چالوئی و سردار ییلاقی(اولین فرمانده لشکر٢۵کربلا) از شخصیت‌های مهم روستای چالو می‌باشند
حیوانات و جانورانی که در نزدیکی روستای چالو زندگی می‌کنند عبارتند از:خوک، خرس، پلنگ، روباه، جوجه تیغی، جغد، کلاغ، کبک، قرقاول، گنجشک، بلبل، هدهد، تیرنگ، چال خاس، بلدرچین و کبوتر چمبلی.
گیاهان دارویی معروفی که در روستای چالو وجود دارند عبارتند از وله گوش (مریم گلی)، هاشاد (علف تلخ)، خاک شیر، گل ختمی، بنفشه، گل گاوزبان، اورشمک علف، دم اسب، مهرانبوه، بالنگ، گل پر، گزنه، کل گزنه، استغودوس، کاسنی
جنگل خاصی باتوجه به آب و هوای کوهستانی وجود ندارد وآب و هوای چالو کوهستانی می‌باشد فقط درختچه‌های کوهستانی مانند ازگیل، ولیک، ولیک سرخ، تِلِکا، سیب ترش، آلوچه ترش و…
پوشش گیاهی آن هم جرجری و گاونگ و دازده و چکین و اسکلم می‌باشد.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است. امادر سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵جمعیت این روستا ۶۴نفر اعلام شده‌است. تقریباً تمامی ساکنان آن مهاجرت کرده‌اند و فقط گاهی به روستا می‌آیند. علت مهاجرت نبود امکانات است. تقریباً نود درصد مردم روستا با سواد می‌باشند مدرسه در روستابه دلیل مهاجرت وجود ندارد. بالاترین سواد در روستا فوق لیسانس می‌باشد.
روستای چالو دارای۲شهید و یک مفقود الاثر و سه جانباز می‌باشددرگاه ملی آمار ایران
کارمن سیلوا نام مستعار و ادبی الیزابت ویت (زادهٔ ۱۸۴۳ - درگذشتهٔ ۱۹۱۶) ملکهٔ رومانی و در عین حال شاعر و نویسنده بود.
کارمن سیلوا با نام واقعی پولین الیزابت اوتیلی لوئیز زو ویت در ۱۸۴۳ در نویویت پروس زاده شد. او دختر هرمان ویت، شاهزادهٔ نویویت بود
وی در ۱۸۶۹ با شاهزاده کارل یکم که بعدتر پادشاه رومانی شد ازدواج کرد. آنها صاحب یک دختر به نام ماریا شدند که هنگامی که تنها ۳ سال داشت در ۱۸۷۴ درگذشت.
ماریا تنها فرزند الیزابت و کارل بود و غم ناشی از مرگ او سبب شد تا الیزابت روی به فعالیت‌های ادبی آورد.
نخستین کارهای او دو شعر بود که با نام مستعار «کارمن سیلوا» و به طور خصوصی در ۱۸۸۰ در لایپزیگ به چاپ رسید. پس از آن آثار دیگری نیز از کارمن سیلوا همچون "Stürme" (۱۸۸۱) و "Leidens Erdengang" (۱۸۸۲) منتشر شد.
کارمن سیلوا در سال ۱۹۱۶ در بخارست رومانی درگذشت.
سابق محله، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۰ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم این روستا از قومیت طبری هستند. مردم این روستا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
این روستا دارای آب وهوای مدیترانه‌ای است. دارای زمستان‌های نسبتاً سرد و تابستان‌های معتدل می‌باشد. به دلیل نفوذ هوای سرد شمالی از روی دریای خزر این منطقه دارای برف سنگین و هوای سرد است. در برخی موارد نیز به دلیل نفوذ جریانات جنوبی هوای خشک همراه وزش باد شدید براین مناطق حاکم می‌شود.
عیدین، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۰ نفر (۵۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم عیدین از قومیت طبری هستند. مردم عیدین به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
کوادره، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم کوادره از قومیت طبری هستند. مردم کوادره به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
کهنه کومه، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵ نفر (۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم کهنه کومه از قومیت طبری هستند. مردم کهنه کومه به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
رحمان احمدی (زاده ۸ مرداد ۱۳۵۹ در نوشهر) دروازه‌بان سابق فوتبال و مربی اهل ایران است. او در تیم‌های مهم و مطرح فوتبال ایران چون سپاهان، سایپا، پیکان و پرسپولیس بازی کرده‌است. او مدتی دروازه‌بان تیم ملی فوتبال ایران هم بود.
رحمان احمدی نخستین بازی ملی خود را در مسابقات قهرمانی غرب آسیا در مقابل اردن انجام داد. پس از شکست ایران در مقابل ازبکستان در مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ و خداحافظی سید مهدی رحمتی از تیم ملی ایران، رحمان احمدی به دروازه‌بان اول تیم ملی ایران بدل گشت. رحمان احمدی با انجام سه کلین شیت در مقابل لبنان، قطر و کره جنوبی در راهیابی تیم ملی ایران به جام جهانی ۲۰۱۴ نقش بسزایی داشت. پس از راهیابی تیم ملی ایران به جام جهانی کارلوس کی‌روش سرمربی وقت تیم ملی ایران ابتدا دانیال داوری و سپس علیرضا حقیقی را به عنوان سنگربان اول تیم ملی انتخاب کرد. او پس از پایان جام جهانی ۲۰۱۴ و برگشتن از برزیل از تیم ملی ایران خداحافظی کرد.
جفری دیوید "جف" فاهی (زاده ۲۹ نوامبر ۱۹۵۲) یک بازیگر سینما و تلویزیون آمریکایی است.
او بیشتر بخاطر ایفای نقش کاپیتان فرانک لاپیدوس در مجموعه تلویزیونی لاست که محصول شبکه ای‌بی‌سی آمریکا بود شناخته میشود.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در سیلورادو، وایت ایرپ، مرد چمن‌زن، اصرار، روانی ۳، ترافیک پوست، خواب‌آور و مارپیچ آهن اشاره کرد.
فریدون ولایی(متولد ۱۳۵۱ مراغه)، نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر است.
فريدون ولايي در ششم تيرماه 1351 ش در خانواده‌ يي ساده زيست در شهرستان مراغه به دنيا آمد . دوران تحصيلاتِ خود را در رشته‌ي علوم انساني به پايان بُرد . امّا از آنجا كه عاشق هنر ـ به ويژه تئاتر- بود، ادامه‌ي تحصيلات را نزدِ خود ادامه داد . آشنايي وي با دوستداران و بزرگان اين هنر ، باعث شد كه با عزمي راسخ در اين وادي گام برداشته و از سال 1368 وارد انجمن نمایش شهرستان مراغه گردد. پس از چندی فعالیت دیگر باره از راه ادامه‌ی تحصیلات بر دانش خود افزود و در رشته‌ی کارگردانی نمایش مقطع کارشناسی و رشته‌ی ادبیات نمایشی مقطع کارشناسی ارشد از دانشکده هنر و معماری دانشگاه واحد تهران مرکز فارغ‌التحصیل گرديد.
وي، نویسنده و كارگردان تئاتر ایرانی است كه از سال 1368 فعالیت تئاتری خود را در انجمن هنرهای نمایشی با نمایشنامه‌نویسی آغاز كرده و پس از آن در كنار نویسندگی به كارگردانی تئاتر نیز روی آورده است. وی نویسندگی بیش از 30 نمایشنامه‌ی اجرا شده در شهرهای مختلف كشور و نیز كارگردانی بیش از 20 نمایش را در كارنامه‌ی كاری خود دارد. نویسندگی و كارگردانی نمایش‌های اجرا شده در هشت دوره‌ی سوگواره‌ی خورشید، حضور در بیش از 15دوره جشنواره‌ی تئاتر استانی، 7 دوره جشنواره‌ی منطقه‌یی، 7 دوره جشنواره‌ی سراسری و سه دوره جشنواره بین المللی تئاتر فجر، سفر به سه کشور اروپای شرقی جهت اجرای نمایش و دریافت بیش از 50 جایزه‌ی معتبر از جشنواره‌ی متنوع تئاتری از جمله فعالیت‌های شاخص وی محسوب می‌شود.
حاصلِ تلاشِ چندين ساله‌ي فریدون لایی ، خلق آثاري چند در حیطه‌ی نمايش بوده كه اكثرِ آنها در جشنواره‌هاي معتبر محلّي ، استاني ، برون استاني و ملّي و بین المللی صاحب حرف و رتبه بوده‌اند . ايشان نويسندگي و كارگردانيِ بيش از سي نمايش را به عهده داشته‌اند كه به پاره‌يي از آن‌ها همراه با ديگر فعاليت‌هاي هنري كه از آن جمله است؛ تحقيق و پژوهش در زمينه‌ي ‌تئاتر، فیلمنامه‌نویسی و فیلمسازی و گرافيك رايانه‌يي، اشاره مي‌شود:
الف ) نمايش :
1-       نگارش نمايشنامه‌ي «پي آواز حقيقت» به كارگرداني كريم شجاعي، مراغه، تالار صوفي، 1372.
2-       نگارش نمايشنامه‌ي «نارخو» به كارگرداني محمدحسين اميني، تبريز، تالار مدني، 1372.
3-    نگارش نمایشنامه«سرود عروسكی كه در باد می‌رقصد» به كارگردانی«محمدحسین امینی»؛ تبریز، تالار شهید مدنی؛ 1373.
4-       نگارش نمایشنامه«غزل آخرين انزوا» به كارگردانی«جلال قصاب‌دادی»؛ تبریز، تالار شهید مدنی؛ 1374.
5-       نگارش نمایشنامه«فهم فراموشی» به كارگردانی«كریم شجاعی»؛ تبریز، تالار شهید مدنی؛ 1374.
6-    نگارش، كارگردانی و طراحی صحنه در نمایش«یه سينه‌ريز، یه ستاره، یه سلام»؛ مراغه، تالار صوفی؛ تبريز، تالار معلم، ياسوج، 1376.
7-       نگارش، كارگرداني و طراحي صحنه‌ي نمايش «پرپريشان و خونين« ، بناب، تالار معلم، 1376 .
8-       نگارش نمایشنامه‌نویس«ققنوس سربی» به كارگردانی«هادی افتخارزاده»؛ مراغه، تالار صوفی؛ 1377.
9-       كارگردانی نمایش«اژدهاك»نوشته‌ی «بهرام بیضایی»؛ مراغه، تالار صوفی؛ 1377.
10-   نگارش، كارگردانی و طراحی صحنه در نمایش«معركه‌ی آوا»؛ مراغه، تالار صوفی؛ تبريز، تالار شهيد مدني، 1377.
11-    نگارش، كارگردانی و طراحی صحنه در نمایش«آوازهای پریشان»؛ مراغه، تالار صوفی؛ 1378.
12-   نگارش، كارگرداني و طراحي‌صحنه‌ي نمايش «باران باير» ، مراغه، تالار صوفي، تبريز، تالار مدني و تالار حوزه‌ي هنري، 1378.
13-    نگارش، كارگرداني و طراحي‌صحنه‌ي نمايش «سبونامه‌ي رويايي روشن» ، تهران، سالن شماره‌ي2 تئاتر شهر، 1379.
14-   نگارش نمايشنامه‌ي «آب تني ماهي يك عمر طول مي كشد» به كارگرداني بهنام صدقيان، مراغه، تالار صوفي، 1379.
15-   نگارش، كارگردانی و طراحی صحنه در نمایش«یادداشتی ساده از واپسین خنده‌های بانو هما»؛ مراغه، تالار صوفی؛  تبريز، تالار شهيد مدني، 1379.
16-     نگارش و كارگردانی نمایش«تبارآتش»؛ تبريز، تالار اقبال آذر، اراك، تالار آينه، مراغه، تالار صوفی؛ 1380و1381.
17-   نگارش، كارگرداني و طراحي‌صحنه‌ي نمايش «ترانه‌هاي تلخ تارا» ، تبريز، تالار حوزه‌ي هنري،مراغه، تالار صوفي،1380.
18-   نگارش، كارگردانی و طراحی صحنه‌ي نمایش«كشته‌ی مهر»؛ تبریز، تالار اقبال آذر؛ مراغه تالار صوفي، يزد خانه‌ي تئاتر، 1381 و 1382.
19-   نگارش نمایشنامه‌ي«پايكوبي»؛ به كارگرداني بهزاد سياه، تبریز، تالار دانشگاه تبريز؛  1381 .
20-   نگارش، كارگردانی و طراحی صحنه‌ي نمایش«مرگ رنگ»؛ مراغه تالار صوفي، 1381.
21-   نگارش نمایشنامه‌ي«روز سرخ»؛ به كارگرداني هادي افتخارزاده، تبریز، تالار قبه‌زرين؛  1382.
22-   نگارش نمایشنامه‌ي«دست‌افشاني»؛ به كارگرداني جواد قامتي، تبریز، تالار قبه‌زرين؛ 1382.
23-   نگارش نمایش‌نامه‌ي«گزارش تن»؛ به كارگرداني علي پيروزنيا، اروميه، تالار مجتمع فرهنگي هنري؛ 1382.
24-   نگارش نمایش‌نامه‌ي «ققنوس سربي» به كارگرداني قاسم لطفي‌خواجه‌پاشا، كرج، تالار حوزه‌ي هنري،1382.
25-   نگارش، طراحي صحنه و كارگرداني نمايش «پخش زنده» تبريز، تالار دكتر مبين، 1382.
26-    نگارش،كارگردانی و طراحی صحنه در نمایش«مه را ببر»؛ تبریز، تالار اقبال آذر؛ 1382.
27-   نگارش، طراحي صحنه و كارگرداني نمایش‌نامه‌ي «ويروس»، تهران، تالار سنگلج، 1383.
28-  نگارش نمایش‌نامه‌ي «بايسيكلران» به كارگرداني محسن عبدلي، تبريز، مجتمع فرهنگي هنري، مريوان، جشنواره‌ي خياباني، تهران، جشنواره‌ي فجر، 1383.
29-   نگارش، طراحي صحنه و كارگرداني نمايش «خورشيد شام»، مراغه، تالار صوفي، 1383.
30-   نگارش، طراحي صحنه و كارگرداني نمايش «قافله‌ي اشك»، مراغه، تالار صوفي، 1384.
31-   نگارش، طراحي صحنه و كارگرداني نمايش «از آل اشك»، مراغه، تالار صوفي، 1386.
32-   نگارش، طراحي صحنه و كارگرداني نمايش «تا بديدم روي تو»، مراغه، تالار صوفي، 1387.
33-    حضور در چهارمين دوره‌ي چهارفصل تئاتر ايران با نمايشنامه‌ي «با مسيح مي‌گريم»، تهران، 1387.
34-   نگارش، طراحي صحنه و كارگرداني نمايش «دختران سفيد»، تبريز، خانه‌ي تئاتر، مراغه، تالار صوفي، 1387و1388
35-    نگارش، طراحي صحنه و كارگرداني نمايش «با مسيح مي‌گريم»، مراغه، تالار صوفي، 1388
36-   كارگرداني و طراحي صحنه‌ي نمايش «آناليز» نوشته‌ي عدالت فرزانه، زنجان، مجتمع فرهنگي و هنري امام(ره)، 1388
37-    حضور در پنجمين دوره‌ي چهارفصل تئاتر ايران با نمايشنامه‌ي «آوازي نرم براي جهان»، تهران، 1388.
38-    حضور در هفتمين دوره‌ي چهارفصل تئاتر ايران با نمايشنامه‌ي «كوراوغلو»، تهران، 1389.
39-   حضور در هشتمين دوره‌ي چهارفصل تئاتر ايران با نمايشنامه‌ي «نغمه‌هاي فسونگر يك گوينده‌ي چالاك»، تهران، 1389.
40-   حضور در نهمين دوره‌ي چهارفصل تئاتر ايران با نمايشنامه‌ي «هروقت عطسه مي‌كني، جلوي دهنتو بگير»، تهران، 1389.
41-  نگارش، طراحي صحنه و كارگرداني نمايش «پايكوبي در بلندي»، مراغه، تالار صوفي، 1389. (حضور در نخستین جشنواره‌ی سراسری تئاتر صاحبدلان)
42-    نگارش،‌ طراحي صحنه و كارگرداني نمايش «همنوا با نواي ني»، مراغه، تالار صوفي، 1389.
43-     نگارش و كارگرداني نمايش «شبیه خورشید به وقت نیزه»، مراغه، تالار صوفي، 1390.
44- نگارش، طراحي صحنه و كارگرداني نمايش «آوازي نرم براي جهان»، مراغه، تالار صوفي، زنجان، مجتع فرهنگی و هنری امام خمینی(ره)، تهران، تئاتر مولوی،1390. (حضور در سی‌امین جشنواره‌ی بین‌المللی تئاتر فجر)
45- نگارش، طراحی صحنه و کارگردانی نمایش «گزارش به بالا»، تبریز، سالن استاد مقبلی مجتمع فرهنگی و هنری تبریز، مراغه، تالار صوفی، 1391. (حضور در جشنواره‌ی استانی و منطقه‌ای تئاتر سوره ماه)
46- نگارش، طراحی صحنه و کارگردانی نمایش «سایه‌ها و باد»، تهران، تالار سایه‌ی مجموعه‌ی تئاتر شهر، 1391. (حضوردر سی‌ویکمین جشنواره‌ی بین‌المللی تئاتر فجر)
47- نگارش، طراحی صحنه و کارگردانی نمایش «گزارش به بالا»، تهران، کارگاه نمایش مجموعه‌ی تئاترشهر، 1392. (حضور در سومین جشنواره‌ی سراسری تئاتر صاحبدلان)
48- نگارش، طراحي صحنه و كارگرداني نمايش «دایره»، تبریز، سالن استاد صادقی تئاتر شهر تبریز، 1393. (حضور در بیست و ششمین جشنواره‌ی تئاتر استان آذربایجانشرقی)
49- نگارش نمايشنامه‌ی «ترانه‌های تلخ تارا»، به کارگردانی علی فتوحی، تبریز، سالن استاد صادقی تئاترشهر تبریز، 1393. (حضور در بیست و ششمین جشنواره‌ی تئاتر استان آذربایجانشرقی و اجرای عمومی در تیرماه 1393 در سالن استاد صادقی تئاترشهر تبریز)
50-  نگارش نمايشنامه‌ی «ماسک»، به کارگردانی سعید علمی، تبریز، سالن استاد صادقی تئاترشهر تبریز، 1393. (حضور در بیست و ششمین جشنواره‌ی تئاتر استان آذربایجانشرقی)
51-  نگارش، طراحي صحنه و كارگرداني نمايش «توتم»، اردبيل، سالن بيضاء اردبيل، 1393. (حضور در بیست و سومين جشنواره‌ي منطقه‌اي ماه)
52- نگارش نمايشنامه‌ی «ترانه‌های تلخ تارا»، به کارگردانی علی فتوحی، بندرعباس، 1393. (حضور در جشنواره‌ی تئاتر منطقه‌ای فجر)
53- نگارش نمايشنامه‌ی «ترانه‌های تلخ تارا»، به کارگردانی علی فتوحی، تهران، 1393. (حضور در جشنواره‌ی بین‌المللی تئاتر فجر)
54- نگارش، طراحی صحنه و کارگردانی نمایش «سایه‌ها و باد»، مینسک ـ بلاروس، تالار BSU، (2015) 1394. (حضوردر دوازدهمین جشنواره‌ی بین‌المللی تئاتر کوفار بلاروس)
55- نگارش، طراحی صحنه و کارگردانی نمایش «سایه‌ها و باد»، تبریز، سالن استاد صادقی تئاتر شهر تبریز، 1394. (حضوردر بخش فجر استانی سی‌وچهارمین جشنواره‌ی بین‌المللی تئاتر فجر)
56- نگارش، طراحی صحنه و کارگردانی نمایش «سایه‌ها و باد»، ترابزون ـ بلاروس، تالار Haluk، (2016) 1394. (حضوردر هفدهمین جشنواره‌ی بین‌المللی تئاتر کارادنیز ترکیه)
57- نگارش و کارگردانی نمایش «سایه‌ها و باد»، تبریز، سالن اصلی تئاترشهر تبریز، 1395. (اجرای عمومی)
58- نگارش و کارگردانی نمایش «سایه‌ها و باد»، مراغه، تالار صوفی مراغه، 1395. (اجرای عمومی)
59- نگارش نمايشنامه‌ی «دایرگی»، به کارگردانی کریم علیخواه، ارومیه، 1395. (حضور در جشنواره‌ی تئاتر استان آذربایجانشرقی و اجرای عمومی)
60-  نگارش، طراحی صحنه و کارگردانی نمایش «سایه‌ها و باد»، بلگراد ـ صربستان، تئاتر Slavija، (2017) 1395. (حضوردر شانزدهمین جشنواره‌ی بین‌المللی تئاتر اسلاوياي كشور صربستان)
61- نگارش و کارگردانی نمایش «تیراختور»، مراغه، تالار صوفی مراغه، 1397. (اجرای عمومی)
62- نگارش و کارگردانی نمایش «کر»، تهران، سالن سایه مجموعه تئاتر شهر، ۱۳۹۸، (اجرای عمومی)
ب ) فيلم :
1- نگارش «روزگار» / فيلم داستاني / نوشته‌ي فريدون ولايي / كارگردان : احد عبادي / سال توليد : 1383 / تهيه كننده : انجمن سينماي جوان اروميه
2-  نگارش «بهشت عشاير» / سريال مستند داستاني / كارگردان : احد عبادي / تهيه كننده : صدا و سیمای مرکز آذربايجانغربي / پخش در سال 85
3- نگارش «عمق 60» / سینمایی / كارگردان : احد عبادی / کار مشترک صدا و سیمای مرکز آذربایجان‌غربی و ستاد ارتش / در دست تولید
4-  تحقيق، نگارش و ساخت فيلم «سيمرغ»/ فيلم مستند/ تهيه كننده انجمن سينماي جوانان دفتر مراغه/ 1389-1388.
5- نگارش فیلمنامه‌ی «زمان از دست رفته»/ فيلم داستانی/ ساخته‌ی: احد عبادی/ تهيه كننده صدا و سیمای مرکز آذربایجانغربی/ 1394.
6-  نگارش فیلمنامه‌ی «غزال»/ فیلم داستانی/
پ )پژوهش :
1-  یک آیین، یک نمایش ناشناخته (الله الله حسين وينه در مراغه / تحقیق و تألیف فريدون ولايي / شرکت در دومين سمينار بين‌المللي تئاتر آیینی سنتی کشور/ تهران، سال 1388.
2-  بررسي تطبيقي تئاتر فضاي باز و تئاتر خياباني
3-  ناشناخته آييني نمايشي در مراغه/ تحقيق و تأليف فريدون ولايي/ شركت در دومين سمينار «نمايش و دين»/ تهران، 1389.
4-  چاپ مقاله‌ي يك آيين، يك نمايش ناشناخته الله الله حسين وينه در كتاب مجموعه‌ي مقالات دومين سمينار بين‌المللي تئاتر آييني سنتي كشور/ انتشارات نمايش/تهران، 1390.
5-  تئاتر غیرسنتی در مراغه/ چاپ در شماره­ی 147 مجله­ی نمایش/ آذرماه 1390.
6-  استفاده از بن­مایه­ی نمایش­های ایرانی در تولید تئاتر ملی/ پایان­نامه­ی کارشناسی/ 1390
7-   نگاهي به يك آيين نمايشي ناشناخته در مراغه/ تحقيق و تأليف فريدون ولايي/ شركت در همايش سراسري علمي-پژوهشي مراغه در گذر زمان/ مراغه،1390.
8-  بازشناخت آیین نمایشی چومچه‌گلین/ تحقیق و تألیف فریدون ولایی/ شرکت در چهارمین سمینار بین‌المللی تئاتر آیینی سنتی کشور/ تهران، سال 1392.
9-  چاپ مقاله‌ي نگاهي به يك آيين نمايشي ناشناخته در مراغه در كتاب مجموعه‌ي مقالات همایش سراسری علمی- پژوهشی مراغه در گذر زمان/ انتشارات مکتب اسنوند/مراغه، 1393.
10-    چاپ مقاله‌ی «بازشناخت آیین نمایشی چُمچَه‌گلین و بررسی عناصر همگون و هارمونی اجرای آن» در ماهنامه‌ی اوحدی، سال اول، شماره‌ی 1، مراغه؛ مهرماه1395.
11- پنهان­ نگاری ساختار درام معاصر در چالش مخاطب و ماندگاری اثر/ پایان­ نامه­ ی کارشناسی ارشد/ 1395
ت ) كتاب‌ها :
1-  بانگِ دراي/ دو نمايشنامه / فريدون ولايي / ناشر : نويسنده با همكاريِ انجمن نمايش تبريز / چاپ اول / تبريز / 1382 .
2-   ترانه هاي تلخ تارا / مجموعه‌ي نمايشنامه/ فريدون ولايي و ديگران / ناشر : كمانه / چاپ اول/ تبريز/ 1389.
3-  آوازي نرم براي جهان/ ناشر: مركز هنرهاي نمايشي/ انتشارات نمايش/ در نوبت چاپ
4-  نغمه‌هاي فسونگر يك گوينده‌ي چالاك/ ناشر: مركز هنرهاي نمايشي/ انتشارات نمايش/تهران/ 1394.
5-  همه‌ی آبها نام عباس را می‌دانند/ ناشر: حوزه‌ی هنری/ انتشارات سوره‌ /  تهران/ 1396.
6-  سرباز ته صف / نشر شاهد/ تهران/ ۱۳۹۷
ث ) گرافيك :
1-   طراحي بيش از 50 عنوان پوستر در عناوين و موضوعات مختلف
طراحي بيش از 20 عنوان جلد كتاب در عناوين مختلف
1-   دريافت جايزه‌ي بهترين متن نمايشي از پنجمين جشنواره‌ي تئاتر آذربايجان‌شرقي براي نمايشنامه‌ي نارخو- 1372
2-   دريافت جايزه‌ي بهترين نورپردازي از پنجمين جشنواره‌ي تئاتر آذربايجان‌شرقي براي نمايشنامه‌ي «نارخو»- 1372
3-  دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي سوم نويسندگي از ششمين جشنواره‌ي تئاتر استان آذربايجان‌شرقي براي نمايشنامه‌ي «سرود عروسكي كه در باد مي‌رقصد» - 1373
4-   دريافت جايزه‌ي بهترين نورپردازي از پنجمين جشنواره‌ي تئاتر استاني سوره براي نمايشنامه‌ي «برسات» - 1374
5-  دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي اول نويسندگي از مسابقه‌ي سراسري نمايشنامه‌نويسي حوزه‌ي هنري براي نمايشنامه‌ي «پرپريشان و خونين» - 1375
6-  دريافت جايزه‌ي بهترين متن نمايشي از هفتمين جشنواره‌ي تئاتر استاني سوره براي نمايشنامه‌ي «يه ‌سينه‌ريز، يه ستاره، يه سلام» - 1376
7-  دريافت جايزه‌ي بهترين كارگرداني از هفتمين جشنواره‌ي تئاتر استاني سوره براي نمايش «يه ‌سينه‌ريز، يه ستاره، يه سلام» - 1376
8-  دريافت جايزه‌ي بهترين طراحي صحنه از هفتمين جشنواره‌ي تئاتر استاني سوره براي نمايش «يه ‌سينه‌ريز، يه ستاره، يه سلام» - 1376
9-  دريافت جايزه‌ي بهترين متن نمايشي از هفتمين جشنواره‌ي سراسري تئاتر سوره – ياسوج براي نمايشنامه‌ي «يه ‌سينه‌ريز، يه ستاره، يه سلام» - 1377
10-  دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي دوم كارگرداني از هفتمين جشنواره‌ي سراسري تئاتر سوره – ياسوج  براي نمايش «يه ‌سينه‌ريز، يه ستاره، يه سلام»- 1377
11-  دريافت جايزه‌ي ويژه‌ي كارگرداني از نهمين جشنواره‌ي تئاتر استاني سوره براي نمايشنامه‌ي «آژدهاك» از طرف مؤسسه‌ي خصوصي نشردانشجو- 1377
12-  دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي سوم نويسندگي از دهمين جشنواره‌ي استان آذربايجان‌شرقي براي نمايشنامه‌ي «معركه‌ي آوا» - 1377
13-   دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي دوم كارگرداني از دهمين جشنواره‌ي استان آذربايجان‌شرقي براي نمايش «معركه‌ي آوا» - 1377
14-   دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي اول طراحي صحنه از دهمين جشنواره‌ي استان آذربايجان‌شرقي براي نمايش «معركه‌ي آوا» - 1377
15-  دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي دوم كارگرداني از يازدهمين جشنواره‌ي استان آذربايجان‌شرقي براي نمايشنامه‌ي «آوازهاي پريشان» - 1378
16-  دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي اول نويسندگي از يازدهمين جشنواره‌ي استان آذربايجان‌شرقي براي نمايشنامه‌ي «آوازهاي پريشان» - 1378
17-  دريافت جايزه‌ي بهترين متن نمايشي از يازدهمين جشنواره‌ي منطقه‌يي كرمانشاه براي نمايشنامه‌ي «آوازهاي پريشان» - 1378
18-   دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي دوم نويسندگي از دهمين جشنواره‌ي استاني سوره براي نمايشنامه‌ي «باران باير» - 1378
19-   دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي دوم كارگرداني از دهمين جشنواره‌ي استاني سوره براي نمايش «باران باير» - 1378
20-  دريافت تقدير نويسندگي از دوازدهمين جشنواره‌ي استان آذربايجان‌شرقي براي نمايشنامه‌ي «يادداشتي ساده از واپسين خنده‌هاي بانو هما» - 1380
21-  دريافت جايزه‌ي بهترين متن نمايشي از هشتمين جشنواره‌ي تئاتر استان اردبيل براي نمايشنامه‌ي «آوازهاي پريشان» - 1380
22-   دريافت جايزه‌ي بهترين متن نمايشي از جشنواره‌ي تئاتر استان هرمزگان براي نمايشنامه‌ي «آوازهاي پريشان» - 1381
23-  دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي سوم نويسندگي از سيزدهمين جشنواره‌ي تئاتر استان آذربايجان‌شرقي براي نمايشنامه‌ي «تبار آتش» - 1381
24-  دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي اول كارگرداني از سيزدهمين جشنواره‌ي تئاتر استان آذربايجان‌شرقي براي نمايش «تبار آتش» - 1381
25-  دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي سوم نويسندگي از سيزدهمين جشنواره‌ي تئاتر منطقه‌يي اراك براي نمايشنامه‌ي «تبار آتش» - 1381
26-    دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي دوم كارگرداني از سيزدهمين جشنواره‌ي تئاتر منطقه‌يي اراك براي نمايشنامه‌ي «تبار آتش» - 1381
27-   دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي سوم نويسندگي از نهمين جشنواره‌ي تئاتر استان اردبيل براي نمايشنامه‌ي «معركه‌ي آوا» - 1381
28-  دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي اول نويسندگي از سيزدهمين جشنواره‌ي تئاتر استاني سوره براي نمايشنامه‌ي «ترانه‌هاي تلخ تارا» - 1381
29-   دريافت جايزه‌ي تقدير كارگرداني از سيزدهمين جشنواره‌ي تئاتر استاني سوره براي نمايشنامه‌ي «ترانه‌هاي تلخ تارا» - 1381
30-  دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي اول نويسندگي از سيزدهمين جشنواره‌ي تئاتر استاني سوره براي نمايشنامه‌ي «ترانه‌هاي تلخ تارا» - 1381
31-  دريافت جايزه‌ي بهترین نويسندگي از چهاردهمين جشنواره‌ي تئاتر استان آذربايجان‌شرقي براي نمايشنامه‌ي «كشته‌ي مهر» - 1382
32-  دريافت جايزه‌ي بهترين كارگردان از چهاردهمين جشنواره‌ي تئاتر استان آذربايجان‌شرقي براي نمايشنامه‌ي «كشته‌ي مهر» - 1382
33-  دريافت جايزه‌ي بهترين طراح صحنه از چهاردهمين جشنواره‌ي تئاتر استان آذربايجان‌شرقي براي نمايشنامه‌ي «كشته‌ي مهر» - 1382
34-  دريافت جايزه‌ي تقدير نويسندگي از دهمين جشنواره‌ي تئاتر دانشجويي استان آذربايجان‌شرقي براي نمايشنامه‌ي «پايكوبي» - 1383
35-  دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي سوم نويسندگي از پانزدهمين جشنواره‌ي تئاتر استان آذربايجان‌شرقي براي نمايشنامه‌ي «روز سرخ» - 1383
36-    دريافت جايزه‌ي بهترين نويسنده از پانزدهمين جشنواره‌ي تئاتر استان آذربايجان‌غربي براي نمايشنامه‌ي «گزارش» - 1383
37-  دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي اول نويسندگي از نخستين جشنواره‌ي سراسري تئاتر تك - كرج براي نمايشنامه‌ي «ققنوس سربي» - 1383
38-  دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي سوم نويسندگي از پانزدهمين جشنواره‌ي تئاتر استان آذربايجان‌شرقي براي نمايشنامه‌ي «مه را ببر» - 1383
39-  دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي سوم كارگرداني از پانزدهمين جشنواره‌ي تئاتر استان آذربايجان‌شرقي براي نمايش «مه را ببر» - 1383
40-  دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي سوم طراحي صحنه از پانزدهمين جشنواره‌ي تئاتر استان آذربايجان‌شرقي براي نمايش «مه را ببر» - 1383
41-   دريافت جايزه‌ي تقدير نويسندگي از پانزدهمين جشنواره‌ي تئاتر استاني سوره براي نمايشنامه‌ي «پخش زنده» - 1383
42-  دريافت جايزه‌ي بهترين متن نمايشي از هشتمين جشنواره‌ي تئاتر دانشجويي استان آذربايجان‌غربي براي نمايشنامه‌ي «گزارش تن» - 1384
43-  دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي دوم نويسندگي از بيستمين جشنواره‌ي تئاتر استان آذربايجان‌شرقي براي نمايشنامه‌ي «دختران سفيد» - 1387
44-   دريافت تنديس ارديبهشت تئاتر ايران براي سال 1387 در استان آذربايجان‌شرقي - 1388
45-   دريافت جايزه‌ي اول طراحي صحنه از نخستين جشنواره‌ي تئاتر معلولان شمالغرب كشور- زنجان براي نمايش آناليز- 1388
46-    منتخب حضور در نخستين جشنواره‌ي بين‌المللي تئاتر حقيقت با نمايش «پايكوبي در بلندي»، 1389.
47-   دريافت تنديس ارديبهشت تئاتر ايران براي سال 1389 در استان آذربايجان‌شرقي – 1390.
48-   جزو ده برگزيده‌ي نخستين مسابقه ی نمايشنامه‌نويسي سراسري انتشارات افراز با نمايشنامه‌ي «پايكوبي در بلندي»- تهران 1390.
49-  دریافت تندیس و لوح تقدیر همایش علمی پژوهشی سراسری «مراغه در گذر زمان» با مقاله ی «نگاهی به یک آیین نمایشی ناشناخته در مراغه» - مراغه،1390.
50-   دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي سوم كارگرداني از بيست‌و سومين جشنواره‌ي تئاتر استان آذربايجانشرقي براي نمايش «آوازي نرم براي جهان» - تبريز1390.
51-   دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي اول نويسندگي از بيست‌و سومين جشنواره‌ي تئاتر استان آذربايجانشرقي براي نمايش «آوازي نرم براي جهان» - تبريز1390.
52-   انتخاب نمايش آوازي نرم براي جهان به بيست‌وسومين جشنواره‌ي منطقه‌ي 2 كشور- زنجان 1390.
53-   دريافت جايزه‌ي بهترين طراحي صحنه از بيست‌و سومين جشنواره‌ي منطقه‌ي 2 كشور براي نمايش «آوازي نرم براي جهان» - زنجان1390.
54-  دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي دوم نويسندگي از بيست‌و سومين جشنواره‌ي منطقه‌ي 2 كشور براي نمايش «آوازي نرم براي جهان» - زنجان1390.
55-  دريافت جايزه‌ي رتبه‌ي اول كارگرداني از بيست‌و سومين جشنواره‌ي منطقه‌ي 2 كشور براي نمايش «آوازي نرم براي جهان» - زنجان1390.
56-    انتخاب نمايش آوازي نرم براي جهان به سي‌امين جشنواره‌ي بين‌المللي تئاتر فجر- تهران 1390.
57-   دریافت لوح یادمان جشن استقرار گروه‌های نمایشی سراسر کشور- تهران 1391.
58-   دریافت کارگردان برتر اولین و دومین جشنواره‌ی بین‌المللی تئاتر صاحبدلان (حقیقت) برای نمایش «پایکوبی در بلندی»- تهران 1391.
59-   دریافت لوح و تندیس هنرمند فعال تئاتر استان آذربایجان‌شرقی در سال 1390 در مراسم اردیبهشت تئاتر آذربایجانشرقی – تبریز 1391.
60-    دريافت جايزه‌ي بهترین طراحی صحنه از سومين جشنواره‌ي استانی تئاتر ماه براي نمايش «گزارش به بالا» - تبریز، 1391.
61-    دريافت جايزه‌ي بهترین نمایشنامه از سومين جشنواره‌ي استانی تئاتر ماه براي نمايش «گزارش به بالا» - تبریز، 1391.
62-    دريافت جايزه‌ي اول کارگردانی از سومين جشنواره‌ي استانی تئاتر ماه براي نمايش «گزارش به بالا» - تبریز، 1391.
63-    دريافت جايزه‌ي بهترین کار منتخب سومين جشنواره‌ي استانی تئاتر ماه براي نمايش «گزارش به بالا» - تبریز، 1391.
64-    منتخب حضور در سومین جشنواره‌ي سراسری تئاتر صاحبدلان(حقيقت) با نمايش «گزارش به بالا»، 1391.
65-  دریافت جایزه‌ی تقدیر مسابقه‌ی نمایشنامه‌نویسی سی‌ویکمین جشنواره‌ی بین‌المللی تئاتر فجر برای نمایشنامه‌ی «همه‌ی آب‌ها نام عباس را می‌دانند»، تهران، 1391.
66-    دریافت جایزه‌ی تقدیر کارگردانی از سی‌ویکمین جشنواره‌ی بین‌المللی تئاتر فجر برای نمایش «سایه‌ها و باد»، تهران، 1391.
67-  دریافت رتبه‌ی اول نویسندگی مسابقه‌ی نمایشنامه‌نویسی جشنواره‌ی سراسری تئاتر جمیلا برای نمایشنامه‌ی «با مسیح می‌گریم»، قزوین، 1391.
68-  دریافت لوح و تندیس هنرمند فعال تئاتر استان آذربایجان‌شرقی در سال 1391 در مراسم اردیبهشت تئاتر آذربایجانشرقی – تبریز 1392.
69-  دریافت تندیس و لوح تقدیر  نمایش منتخب سومین جشنواره‌ی سراسری تئاتر صاحبدلان برای نمایشنامه‌ی «گزارش به بالا»، تهران، 1392.
70-  دریافت لوح و تندیس هنرمند فعال تئاتر استان آذربایجان‌شرقی در سال 1392 در مراسم اردیبهشت تئاتر آذربایجانشرقی – تبریز 1393.
71-  دریافت تقدیر نویسندگی مسابقه‌ی نمایشنامه‌نویسی جشنواره‌ی منطقه‌ای قلم سبز برای نمایشنامه‌ی «سرباز ته صف»، سنندج، 1393.
72-  دریافت جایزه‌ی اول نویسندگی بیست‌وششمین جشنواره‌ی تئاتر استان آذربایجانشرقی برای نمایشنامه‌ی «ترانه‌های تلخ تارا»، تبریز، 1393.
73-   دریافت جایزه‌ی دوم نویسندگی جشنواره‌ی تئاتر منطقه‌ای فجر برای نمایشنامه‌ی «ترانه‌های تلخ تارا»، بندرعباس، 1393.
74-  دریافت جایزه‌ی دوم نویسندگی جشنواره‌ی سراسری تئاتر بسیج برای نمایشنامه‌ی «همه‌ی آب‌ها نام عباس را می‌دانند»، کرمانشاه، 1394.
75-  دریافت بهترین نویسندگی جشنواره‌ی نمایشنامه‌نویسی سراسری دانشگاه‌های آزاد کشور برای نمایشنامه‌ی «روی دیگرم را هم ببوس»، مشهد، 1394.
76-  دریافت جایزه‌ی تقدیر نویسندگی بخش مسابقه‌ی نمایشنامه‌نویسی استاد اکبر رادی هیجدهمین جشنواره‌ی بین‌المللی تئاتر دانشگاهی ایران برای نمایشنامه‌ی «سرباز ته صف»، تهران، 1394.
77-  دریافت دیپلم و نشان دوازدهمین جشنواره‌ی بین‌المللی تئاتر کوفار در کشور بلاروس  برای نمایش «سایه‌ها و باد»، مینسک، 2015.
78-  دریافت لوح تقدیر و تندیس هفدهمین جشنواره‌ی بین‌المللی تئاتر کارادنیز در کشور ترکیه  برای نمایش «سایه‌ها و باد»، ترابزون، 2016.
79-  دریافت جایزه‌ی بهترین نویسندگی بیست‌وششمین جشنواره‌ی تئاتر استان آذربایجانغربی برای نمایشنامه‌ی «دایرگی»، ارومیه، 1395.
80-  دریافت لوح تقدیر و تندیس شانزدهمین جشنواره‌ی بین‌المللی تئاتر اسلاويا در کشور صربستان  برای نمایش «سایه‌ها و باد»، بلگراد، 2017.
81-  دریافت لوح و تندیس هنرمند فعال تئاتر استان آذربایجان‌شرقی در سال 1395 در مراسم اردیبهشت تئاتر آذربایجانشرقی – تبریز 1396.
82-  دریافت جایزه‌ی تقدیر نویسندگی نهمین مسابقه­ی نمایشنامه نویسی سراسری ایثار برای نمایشنامه‌ی «سرباز ته صف»، تهران، 1396.
83-  دریافت رتبه­ی برتر نخستین جشنواره­ی نمایشنامه­ نویسی استاد پرویز بشردوست برای نمایشنامه­ی « گزارش به بالا»، تهران، 1397.
دریافت رتبه­ی برگزیده‌ی اول بخش نمایشنامه‌نویسی‌ نخستین جشنواره­ی بین‌المللی تئاتر الف برای نمایشنامه­ی « اپرای شیپور»، تبریز، 1397
فراخ‌کرت دریایی اسطوره‌ای است که در کنار کوه البرز قرار دارد. دریای فراخکرت یک سوم زمین است. در اساطیر ایران تیشتر (یا تیر) ۱۰ روز و ۱۰ شب باران فرو ریخت که هر قطره از باران به درشتی پیاله‌ای بود. آب در روی سطح زمین به ارتفاع قد یک انسان بالا آمد و آفریدگان اهریمن (دیوان) پس از اینکه توسط باران به هلاکت رسیدند به اعماق زمین رانده شدند. سپس باد وزیدن گرفت و آب‌ها را دور کرد و به سوی ساحل برد و دریای فراخکرت از آن پدید آمد که بعضی آن را دریای تتیس (مربوط به هزاره‌های قبل از میلاد) می‌دانند و عموماً آن را برابر دریای مازندران یا دریای خزر کنونی می‌شناسند.میر فخرایی، مهشید.«روایت پهلوی».تهران، موسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، ۱۳۶۷
از دریای فراخکرت دو رودخانه بزرگ اسطوره‌ای به سمت خاور و باختر سرچشمه می‌گیرد، و مرزهای جهان را تعیین می‌کند و در گذار خود به دور زمین پاک می‌شود و هنگامی دوباره به فراخکرت می‌ریزد که بسیار پاکیزه‌است.
درخت ویسپوبیش که تخم همه گیاهان و تمام داروهای جهان در آن است، در این دریا برپاست.کرتیس، وستا سرخوش، «جهان اسطوره‌ها»، ترجمه عباس مخبر.جلد۲، نشر مرکز۱۳۸۵، "اسطوره‌های ایرانی"صص ۱۱۵-۱۳۳
سکوی غنی مشتری (به انگلیسی :Rich Client Platform) سکویی برای توسعه مشتری غنی است.
برنامه‌ها دارای دو مدل طراحی هستند:
در مدل اول، پشتبیانی از شبکه در برنامه وجود نداشته و برنامه به صورت عمومی از شبکه بهره‌مند می‌گردد. ولی در مدل دوم، برنامه نیازمند نصب برنامه‌ای بر روی مشتری است. مدیریت این سیستم پیجیده است و بار ترافیکی بالایی را بر روی پهنای باند اعمال می‌نماید.
برنامه مشتری، به گونه‌ای طراحی می‌گردد تا از تصب برنامه بر روی آن ایستگاه کاری جلوگیری نماید. تمام پردازش‌ها به صورت منطقی در مشتری صورت می‌پذیرد. امروزه ایستگاه‌های کاری کاربرد بسیاری دارد. برنامه‌های وب تحت این مدل طراحی و اجرا می‌شوند. به این مدل کارساز سبک می‌گویند، که نمونهٔ بارز آن مروگر هایوب هستند.
برنامه‌های غنی اینترنت برای افزایش تعامل انسان و رایانه پا به عرصه دنیای وب گذاشتند. آن‌ها امکاناتی را برای تعامل انسان و رایانه را مشابه با مدل مشتری-خدمت گزار فراهم می‌آوردند. ای‌جکس نمونه از این برنامه هایکاربردهای غنی اینترنتی است.
مشتری غنی توانایی توسعه برنامه‌های سنتی، یا برنامه‌های مشتری-خدمت گزار را با ایجاد محیط اجرا فراهم می‌آورد. در این حالت، این محیط شامل اجزایی اولیه که می‌تواند در برنامه مستقر گردد.
همچنین چهاچوبی را برای توسعه ارائه می‌نماید که شامل اجزایی اولیه برای راحت‌تر نمودن کار توسعه دهندگان است.
به‌طور کلی این سکو شامل اجزا زیر باشد:
با این امکان، برنامه نویسان قادر به ایجاد برنامه‌های خود بر روی سکوی موجود دارند. که این کار جایگزین نوشتن یک برنامه کامل از ابنداست. برنامه نویسان قادر خواهند بود تا از ویژگی‌های اثبات شده و آزمایش شدهٔ چارچوب موجود توسط سکوی بهره‌مند گردند. ایجاد برنامه بر روی امکانات یک سکو، توسعه برنامه و یکپارچگی را سریعتر می‌نماید. در حالی که بار چند سکویی بودن برنامه بر دوش توسعه دهندگان سکوست.
از نمونه‌های متن باز برای این موضوع می‌نوان به اکلیپس و نتبینز اشاره نمود.
جام جهانی بسکتبال ۲۰۱۰ از ۶ شهریور تا ۲۱ شهریور ۱۳۸۹ به میزبانی کشور ترکیه برگزار شد و در پایان تیم ملی بسکتبال آمریکا با غلبه بر میزبان به قهرمانی رسید. این مسابقات توسط فدراسیون بین‌المللی بسکتبال (فیبا)، فدراسیون بسکتبال ترکیه و کمیته سازماندهی ۲۰۱۰ سازماندهی شد و از لحاظ اعتبار همانند بازی‌های المپیک بود.
این دوره سومین بار (بعد از ۱۹۸۶ و ۲۰۰۶) است که ۲۴ تیم در آن به رقابت پرداختند. مرحله گروهی این مسابقات در ۴ شهر مختلف ترکیه برگزار شد و مرحله حذفی آن نیز در شهر استانبول انجام شد.Wikipedia contributors, "2010 FIBA World Championship," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=2010_FIBA_World_Championship&oldid=382345193 (accessed September 1, 2010).
قرعه‌کشی این مسابقات در تاریخ ۲۴ آذر ۱۳۸۸ در شهر استانبول انجام گرفت که تیم‌ها به چهار گروه ۶تایی تقسیم شدند که در مجموع ۱۶ تیم اول به مرحله گروهی راه پیدا خواهند کرد.
بلوگورسک شهری است در استان آمور روسیه.
این شهر در کنار رود توم که از شاخه‌های رود زیا است قرار گرفته‌است.
جمعیت بلوگورسک در سرشماری سال ۲۰۰۵ میلادی ۶۷٬۴۰۰ نفر بود.
بلوگورسک از مراکز تولید مواد غذایی و مصالح ساختمانی است و راه آهن سراسری سیبری از آن می‌گذرد.