moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ملاحظات بهداشتی و ایمنی زیادی در مورد واقعیت مجازی وجود دارد. تعدادی از علائم ناخواسته به دلیل استفاده طولانی مدت از واقعیت مجازی ایجاد شده‌است،Lawson, B. D. (2014). Motion sickness symptomatology and origins. Handbook of Virtual Environments: Design, Implementation, and Applications, 531-599. و ممکن است گسترش این فناوری را کند کرده باشد. اکثر سیستم‌های واقعیت مجازی با هشدارهای مصرف‌کننده همراه هستند، از جمله: تشنج. مشکلات رشد در کودکان؛ هشدار سقوط و برخورد؛ درد و ناراحتی؛ آسیب استرس مکرر؛ و تداخل با وسایل پزشکی برخی از کاربران ممکن است در حین استفاده از هدست‌های VR دچار پرش، تشنج یا بیهوشی شوند، حتی اگر سابقه صرع نداشته باشند و قبلاً هرگز تشنج نداشته باشند. از هر ۴۰۰۰ نفر یک نفر یا ۰٫۰۲۵ درصد ممکن است این علائم را تجربه کند. از آنجایی که این علائم در بین افراد زیر ۲۰ سال شایع تر است، به کودکان توصیه می‌شود از هدست‌های واقعیت مجازی استفاده نکنند. مشکلات دیگری ممکن است در تعاملات فیزیکی با محیط فرد رخ دهد. هنگام استفاده از هدست واقعیت مجازی، افراد به سرعت آگاهی خود را نسبت به محیط واقعی از دست می‌دهند و ممکن است در اثر زمین‌خوردن یا برخورد با اشیاء واقعی به خود آسیب برسانند.
ردیابی مداوم مورد نیاز همه سیستم‌های واقعیت مجازی، این فناوری را به ویژه برای نظارت انبوه مفید و آسیب‌پذیر می‌کند. گسترش VR باعث افزایش پتانسیل و کاهش هزینه‌های جمع‌آوری اطلاعات، حرکات و پاسخ‌های شخصی می‌شود. داده‌های حسگرهای ردیابی چشم، که پیش‌بینی می‌شود به یک ویژگی استاندارد در هدست‌های واقعیت مجازی تبدیل شوند، ممکن است به‌طور غیرمستقیم اطلاعاتی را در مورد قومیت، ویژگی‌های شخصیتی، ترس‌ها، احساسات، علایق، مهارت‌ها و سلامت جسمی و روانی کاربر نشان دهند.
رونوشت برابر اصل فیلمی به نویسندگی و کارگردانی عباس کیارستمی محصول سال ۲۰۱۰ است. فیلم پس از نمایش در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۰ با برخوردهای متفاوتی همراه بود. ژولیت بینوش برای بازی در این فیلم جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن جشنواره فیلم کن ۲۰۱۰ را به خود اختصاص داد. عباس کیارستمی برای کارگردانی این فیلم در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۰ یکی از نامزدهای جایزه نخل طلا بود. این فیلم مورد توجه اکثر منتقدان قرار گرفت.
جِیْمز میلر (شخصیت بازی شده توسطِ ویلیام شیمل)، نویسنده‌ای بریتانیایی است که برای ایرادِ سخنرانی دربارهٔ کتاب تازه‌اش تحت عنوان «کپی برابر اصل» به توسکانی (ایتالیا) آمده‌است. وی در این کتاب، مسئلهٔ «اصالت» را در قبال آثار هنری بی‌اهمیت دانسته‌است، با این استدلال که هر بازتولید یکِ اثر هنری، خود، اثری است اصیل؛ نیز هر اثر هنریِ اصل، خود یک نسخه‌برداری است از اثری به فرم دیگر. یک خانم فرانسویِ فروشندهٔ عتیقه‌جات که نامش تا پایان فیلم ناگفته می‌ماند (شخصیت بازی شده توسط بینوش)، چندین نسخه از کتاب میلر را خریداری کرده‌است و برای درخواست امضا از او، به همراه پسر یازده ساله‌اش در این سخنرانی حاضر شده‌است؛ اما به علت بی‌تابی پسرش از سرِ گرسنگی و مزاحمت او برای حاضران، مجبور می‌شود پیش از پایان سخنرانی، سالن را ترک کند؛ و ازاین‌رو پیش از رفتن، شمارهٔ تلفن خود را به مترجمِ همراهِ میلر می‌سپارد.
میلِرْ برای ملاقات این زن به مغازه‌اش رفته به او پیشنهاد پیاده‌روی در آبادیهای اطراف می‌دهد. در راه، نکته‌های ظریفتری در کتاب میلر میان آندو به بحث کشیده می‌شود، تا آنجا که میلر مدّعی می‌شود که حتی «مونالیزا» یک نسخه‌برداری است از زنی که مدلِ این نقاشی بوده‌است؛ خواه این زن واقعی بوده باشد یا خیالی.
به قصدِ بازدید از یک «نسخه‌برداری» معروف دیگر، میلر و شخصیت بینوش به یک موزهٔ هنری می‌روند. از این لحظه به بعد، اوقات زن داستان تلخ‌تر به نظر می‌رسد. به میلِرْ از لجبازی‌های پسرش می‌گوید، ولی متوجه می‌شود که از نظر میلر رفتار پسرش قابل دفاع است. در قهوه‌خانه‌ای در میان راه، میلر برای پاسخ دادن به تلفن همراهش لحظاتی از صحنه خارج می‌شود. در این میان، زنی کارمند در قهوه‌خانه، با تصور این که میلِرْ و شخصیت بینوش زن‌وشوهرند، با شخصیت بینوش دربارهٔ ازدواج و بخصوص اخلاق شوهرش (که به تصور او میِلرْ است) وارد صحبت می‌شود. شخصیت «بینوش» نیز بلافاصله نقش عوض می‌کند و زن قهوه‌خانه‌چی را در این مکالمه چنان همراهی می‌کند که انگار او و میلر واقعاً زن‌وشوهرند. وقتی میلِرْ به قهوه‌خانه بازمی‌گردد، شخصیت بینوش او را از این وانمود خبردار می‌کند. آن دو از قهوه‌خانه خارج می‌شوند و از این‌جا به بعد، ماهیت صحبتهای میانشان به‌کلّی عوض می‌شود: به جای انگلیسی، به ترکیبی از فرانسوی و انگلیسی صحبت می‌کنند (میلر اذعان می‌کند که در مدرسه، فرانسوی، و نَه ایتالیایی، فراگرفته‌است)، و از آن عجیب‌تر این است که لحن صحبت‌هایشان به گونه‌ای تغییر می‌یابد که گویی آن‌ها زن و شوهریند که پانزده سال با هم زندگی کرده‌اند و انگار پسرِ زن، پسرِ هر دوی آنهاست. بحثها شخصی‌تر و خصوصی‌تر می‌شوند و در فیلم، به عمد، مشخص نمی‌شود که حقیقت کدام است: آیا ایندو دراصل زن و شوهرند و از ابتدای فیلم داشته‌اند نقش دو بیگانه را بازی می‌کرده‌اند، یا این که این دو، دو بیگانه‌اند که از جایی به بعد وانمود کرده‌اند زن و شوهرند. فیلم پس از چندی بحثهای اعتراف‌آمیز میان این دو نفر، و با پیشنهاد نوعی آشتی میانشان به پایان می‌رسد.
در ایالات متحده آموزش در مدارس دولتی و خصوصی و توسط افراد یا از طریق آموزش در خانه ارائه می‌شود. دولت‌های ایالتی استانداردهای آموزشی کلی را تعیین می‌کنند، اغلب آزمون‌های استاندارد شده را برای سیستم‌های مدارس دولتی K-12 اجباری می‌کنند و معمولاً از طریق هیئت رئیسه، کالج‌های ایالتی و دانشگاه‌ها نظارت می‌شود. بخش عمده ای از بودجه ۱٫۳ تریلیون دلاری از سوی دولت‌های ایالتی و محلی تأمین می‌شود، با بودجه فدرال حدود ۲۶۰ میلیارد دلار در سال 2021 در مقایسه با حدود ۲۰۰ میلیارد دلار در سال‌های گذشته. مدارس خصوصی آزادند که برنامه درسی و سیاست‌های کارکنان خود را تعیین کنند، با تأیید اعتبار داوطلبانه از طریق مقامات مستقل اعتباربخشی منطقه ای، اگرچه برخی از مقررات ایالتی می‌توانند اعمال شوند.
در سال ۲۰۱۳، حدود ۸۷ درصد از کودکان در سن مدرسه (آنهایی که دارای تحصیلات عالی هستند) در مدارس دولتی با بودجه دولتی، حدود ۱۰ درصد در مدارس خصوصی با کمک هزینه تحصیلی و بنیاد، و تقریباً ۳ درصد در خانه تحصیل می‌کردند.
طبق قانون ایالتی، تحصیل در محدوده سنی اجباری است که از پنج تا هشت سال شروع می‌شود و بسته به ایالت بین شانزده تا هجده سال تمام می‌شود. این نیاز را می‌توان در مدارس خصوصی دولتی یا دولتی یا یک برنامه مدرسه خانگی تأیید شده برآورده کرد. آموزش اجباری به سه سطح تقسیم می‌شود: دبستان، دوره متوسطه اول و دوره متوسطه دوم (دبیرستان).
کالج‌ها و دانشگاه‌های دولتی و خصوصی متعددی طیف گسترده‌ای را در آموزش پس از متوسطه ارائه می‌دهند. تحصیلات پس از متوسطه به کالج، به عنوان اولین مدرک عالی، و تحصیلات تکمیلی تقسیم می‌شود. آموزش عالی شامل دانشگاه‌های تحقیقاتی دولتی، کالج‌های خصوصی هنرهای لیبرال، کالج‌ها و دانشگاه‌های سیاهپوست تاریخی، کالج‌های محلی، کالج‌های انتفاعی، و بسیاری دیگر از انواع و ترکیبی از موسسات است. نرخ ثبت نام دانشگاه در ایالات متحده در دراز مدت افزایش یافته‌است. در همان زمان، بدهی وام دانشجویی نیز به ۱٫۵ دلار افزایش یافته‌است.
اکثریت بزرگی از دانشگاه‌های برتر جهان، که توسط سازمان‌های رتبه‌بندی مختلف فهرست شده‌اند، در ایالات متحده هستند، از جمله ۱۹ دانشگاه از ۲۵ دانشگاه برتر، و معتبرترین دانشگاه هاروارد، و این کشور در رتبه‌بندی سالانه اخبار و گزارش جهانی ایالات متحده بهترین کشورها برای آموزش رتبه اول را کسب کرد. ایالات متحده با ۴۰۳ برنده (با کسب ۴۰۶ جایزه) بیشترین برنده جایزه نوبل را در تاریخ دارد.
در سال ۲۰۱۰، ایالات متحده نسبت به سایر کشورهای OECD (که تقریباً با همه کشورهایی که توسط صندوق بین‌المللی پول و ایالات متحده به عنوان توسعه‌یافته تعیین شده‌اند همپوشانی دارد) برای آموزش ابتدایی، متوسطه و بعد از متوسطه، هزینه‌های ترکیبی بیشتری برای هر دانش‌آموز داشت. کشورها) و بخش آموزشی ایالات متحده درصد بیشتری از تولید ناخالص داخلی ایالات متحده (GDP) را نسبت به متوسط کشورهای OECD مصرف کردند. در سال ۲۰۱۴، این کشور ۶٫۲ درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف تمام سطوح آموزشی کرد که ۱٫۰ درصد بالاتر از میانگین OECD 5.2 درصد است. در سال ۲۰۱۸، هزینه‌های ابتدایی و متوسطه برای هر دانش آموز در ایالات متحده ۳۴ درصد بیشتر از میانگین OECD (رتبه پنجم از ۳۶ کشور گزارش کننده داده‌ها) بود، هزینه‌های هر دانش آموز پس از متوسطه دو برابر میانگین OECD (رتبه دوم) بود. بخش آموزش ایالات متحده ۶ درصد از تولید ناخالص داخلی ایالات متحده را مصرف کرد (رتبه 6).
در سال ۲۰۱۴، واحد اطلاعات اکونومیست، آموزش ایالات متحده را به عنوان چهاردهمین بهترین در جهان رتبه‌بندی کرد. برنامه ارزیابی دانش آموزان بین‌المللی که توسط سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) هماهنگ شده‌است، در حال حاضر دانش و مهارت‌های کلی نوجوانان ۱۵ ساله آمریکایی را در رتبه نوزدهم در جهان در سواد خواندن، ریاضیات و علوم با میانگین رتبه‌بندی می‌کند. نمره دانش‌آموز آمریکایی ۴۹۵ در مقایسه با میانگین OECD ۴۸۸. در سال ۲۰۱۷، ۴۶٫۴ درصد از آمریکایی‌های ۲۵ تا ۶۴ ساله به نوعی از تحصیلات پس از متوسطه دست یافتند. ۴۸٪ از آمریکایی‌های ۲۵ تا ۳۴ ساله به نوعی از تحصیلات عالی دست یافتند که حدود ۴٪ بالاتر از میانگین OECD ۴۴٪ است. ۳۵٪ از آمریکایی‌های ۲۵ ساله و بالاتر مدرک لیسانس یا بالاتر را کسب کرده‌اند.
در ایالات متحده، هر فردی که دوره دبیرستان را با موفقیت به پایان رسانده باشد و شرایط لازم را کسب کند می‌تواند برای تحصیلات تکمیلی به کالج‌ها یا دانشگاه‌ها وارد شود، اما این دو مؤسسه کاملاً متفاوتند. یک دانشگاه، موسسه‌ای از تحصیلات تکمیلی و تحقیقاتی است که مدارک دانشگاهی در رشته‌های گوناگون و در مقاطع کارشناسی و فراتر از آن ارائه می‌دهد، در حالیکه یک کالج عموماً موسسه‌ای است که رشته‌های تحصیلی را در حد کارشناسی ارائه می‌دهد؛ مانند چیزی که در ایران به عنوان دانشکده شناخته می‌شود. در ایالات متحده کالج‌هایی به نام Community College وجود دارد که اغلب رشته‌های دو ساله در مقطع فوق دیپلم ارائه می‌دهند. هرچند که این رویه در حال تغییر است و کالج‌ها این روزها رشته‌هایی در مقطع کارشناسی نیز ارائه می‌دهند.
کالج‌ها و دانشگاه‌ها در ایالات متحده می‌توانند خصوصی یا دولتی باشند اما در دولت فدرال وزارتخانه‌ای که متولی تحصیلات تکمیلی در کشور باشد وجود ندارد و ریاست دانشگاه‌ها معمولاً توسط هیئت امنا یا هیئت مدیریت دانشگاه‌ها تعیین می‌شوند. در ایالات متحده بودجه دانشگاه‌های دولتی عموماً توسط دولت محلی و همچنین از محل کمک‌های مالی افراد و شرکت‌های خصوصی تأمین می‌شود. بخش عمده‌ای از منابع مالی دانشگاه‌های ایالتی از محل مالیات‌های پرداختی شهروندان همان ایالت تأمین می‌شود. نتیجتاً شهریه دانشگاه‌های دولتی برای شهروندان ساکن هر ایالت ارزان‌تر خواهد بود و دانشجویانی که از ایالت‌ها یا کشورهای دیگر به هر دانشگاه وارد می‌شوند شهریه سنگین‌تری پرداخت می‌کنند. دانشگاه‌های خصوصی طبیعتاً شهریه بالاتری نسبت به دانشگاه‌های دولتی دریافت می‌کنند.
آموزش و پرورش رسمی در آمریکا به ۴مقطع تحصیلی جدا شده. اغلب کودکان به سیستم آموزش و پرورش عمومی در سن حدودی ۵ یا ۶ ساله وارد می‌شوند.
بعد از تعطیلات تابستانی، سال مدارس آمریکایی به روایتی در آخر ماه اوت (ماه میلادی) یا اوایل ماه سپتامبر (ماه میلادی) آغاز می‌شود. کودکان به‌طور عادی با همدیگر در اواخر مه (ماه میلادی) یا اوایل ژوئن (ماه میلادی) به کلاس بالاتر می‌روند.
بستگی به شرایط ممکن است کودکان پیش از مهد کودک شروع به تحصیل کنند. به‌طور معمول دانش آموزان در ۱۲ مقطع تحصیلی از تحصیل بیش از ۱۲ سال تقویمی در ابتدایی / مقدماتی و متوسط تحصیلی شرکت می‌کنند بعد از آن فارغ‌التحصیل و مدرک دیپلم دریافت کرده و آن‌ها را برای پذیرش تحصیلات عالی می‌پذیرند.
تحصیلات تا سن ۱۶ سالگی و در برخی ایالت‌ها تا ۱۸ سالگی اجباری است.
در آمریکا اعداد ترتیبی (مثال: "کلاس اول") برای شناسایی کلاس استفاده می‌شود. به طورکلی مدارس به ۳ دسته تقسیم می‌شوند:
تحصیلات بالاتر به ۴ دسته تقسیم می‌شوند (تحصیلات کالج):
پس از گذراندن دبیرستان دانش آموزان می‌توانند در کالج یا دانشگاه شرکت کنند که دوره‌های کارشناسی که مدرک لیسانس
(مدرک کارشناسی) را دریافت می‌کنند.
نمره‌دهی در مدارس ایالات متحده آمریکا، به صورت حروف (نمره پایین)F تا A(بهترین نمره) و با علامت مثبت یا منفی یا به صورت درصد انجام می‌پذیرد.
زبان باز (نام کامل: "زبان باز، پژوهشی درباره زبان و مدرنیّت") کتابی است نوشته داریوش آشوری، در ۱۱۲ صفحه که در سال ۱۳۸۷ از سوی نشر مرکز منتشر شده‌است.این کتاب در مدتی کوتاه به چاپ‌های بعدی رسید و باعث به وجود آمدن بحث‌هایی بین زبانشناسان ایرانی شد. در میزگردی در شهرکتاب این کتاب مورد نقد کسانی چون علی‌محمد حق‌شناس، علی صلح‌جو و کامران فانی قرار گرفت. داریوش آشوری با انتشار مقاله‌ای در روزنامه اعتماد ملی به این انتقادها پاسخ داد.
در دی‌ماه ۱۳۹۶ آشوری خبر از ویراست دوم کتاب با حجم دوبرابری نسبت به ویراست اول داد.
در این کتاب داریوش آشوری به رابطه زبان و مدرنیت می‌پردازد و با ساختن مفهوم "زبان باز" به قیاس جامعه باز، این مفهوم را می‌کاود. بر اساس این کتاب، همان‌گونه که جامعه مدرن جامعه‌ای باز است، زبان مدرن هم زبانی باز است و جامعه باز به زبان باز نیاز دارد. این کتاب به تشریح چگونگی رشد زبان‌های مدرن (مانند انگلیسی و فرانسه) از دل زبان‌های طبیعی و و بومی می‌پردازد. در ادامه نتیجه گرفته می‌شود که همان‌گونه که جامعه ایرانی در تمام جنبه‌ها در دوران گذر و بحران است، زبان فارسی نیز (مانند تمام زبان‌هایی که امکان ماندگاری دارند) در بحران قرار دارد. در این کتاب با نگاهی تاریخی، تلاش‌هایی که برای همسازی زبان فارسی با مدرنیت در سه دوره تاریخی ایران (پهلوی اول، پهلوی دوم و جمهوری اسلامی) صورت گرفته‌است، بررسی می‌شود. آشوری معتقد است که زبان فارسی تا حدودی خود را با زندگی مدرن سازگار کرده‌است، اما کماکان بازتاب‌دهنده آشوب‌های ذهنی جامعه ایران در برخورد با مدرنیت است.
در پشت جلد کتاب آمده‌است:
«این رساله دست‌آوردِ کار پژوهشی من دربارهٔ زبان فارسی در برخورد با جهان مدرن در دوران چهل‌ساله است. مشکل زبانی ما در برخورد با جهان مدرن و خواسته‌های زبانی آن دو وجه از اندیشیدن و پژوهیدن را می‌طلبد: یکی، دربارهٔ رابطهٔ جهان مدرن با زبان‌های قلمرو خود، و دیگر، وضع زبان فارسی در رویارویی با چالش مدرنیّت.»
در این کتاب مباحثی هم‌چون زبان گفتار و زبان نوشتار، خودسرانگی زبان طبیعی، تاریخ پیدایش زبان‌های مدرن، بستر زبانی مدرنیت، کارکرد زبانمایهٔ علمی، تکنیک‌های واژه‌سازی مکانیکی، رویارویی زبان فارسی و مدرنیّت بررسی می‌شود.
جمعیت آن( ۳۲۱ ) نفر (۸ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن (۱۲۴۴ ) نفر (۱۰۱ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن ۱۳۶ نفر (۹ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن ۱۵۶ نفر (۱۷ خانوار) می‌باشد.
مؤرخ:(الأکوع) می‌نویسد که این شهر مقر مملمت الکلاعیین بوده‌است.
سالاد الیویه یا اُلویه (به روسی: салат Оливье)، سالادی روسی و نوعی غذای سرد است که از پختن گوشت یا مرغ یا کالباس یا ژامبون به همراه سیب‌زمینی آب‌پز و سس مایونز و خیارشور و دیگر مواد غذایی درست می‌شود. این سالاد در ایران به «سالاد الیویه» و «سالاد الویه» و در اروپا و آمریکای لاتین به «سالاد روسی» معروف است.
این سالاد در سدهٔ نوزدهم میلادی توسط لوسین الیویه، سرآشپز بلژیکیِ فرانسوی‌تبارِ «رستوران اِرمیتاژ» در مسکو ابداع شد و به‌تدریج در کشور روسیه، کشورهای اروپایی، و بسیاری دیگر از کشورهای جهان دوستداران زیادی پیدا کرد. این سالاد سال‌هاست که به‌عنوان یکی از اقلام اصلیِ شام شب سال نو در روسیه و کشورهای پساشوروی قلمداد می‌شود.
جمعیت آن ۸۰۳ نفر (۳۲ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن ۵۶۲ نفر (۱۷ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن ۲۰۸ نفر (۱۱ خانوار) می‌باشد.
مردم این روستا به ماهی گیری و کشاورزی اشتغال دارند.
جمعیت آن (۱۰۲۹۸ ) نفر (۷۹ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن ۱۵۹ نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
این مکان مسکن أصلی قبیلهٔ (یرسم السبائیة) بوده‌است، بنا بر این نامش یرسم گذاشته أند.
بلیت‌ها یک فیلم ۳ اپیزودی به کارگردانی ارمانو اولمی، عباس کیارستمی و کن لوچ است.
شهرام کاشانی (۱۶ تیر ۱۳۵۳ – ۶ مرداد ۱۴۰۰) خوانندهٔ پاپ ایرانی بود. او در تهران متولد شد اما در نوجوانی از ایران رفت و سالها در ایالات متحده آمریکا به خوانندگی مشغول بود.
شهرام شهبال معروف به شهرام کاشانی یا شهرام کِی در ۱۶ تیر ۱۳۵۳ در تهران به دنیا آمد. وی در دوران نوجوانی ایران را ترک کرد. چند سال را در کشور ترکیه زندگی کرد که به گفته خودش به زبان ترکی استانبولی مسلط بود. وی در سن هجده سالگی فعالیت خوانندگی را در ایالات متحده آمریکا آغاز نمود؛ همچنین مدت سه سال را در دُبی سپری کرده و پس از آن در شهر لس آنجلس سکونت یافت.
شهرام کاشانی در مصاحبه ای اعلام کرد که اردبیلی است و در جواب شایعات پاسخ داد که شوهر سابق گوگوش (محمود قربانی) در برهه ای با مادر وی ازدواج کرده‌است، ولی پدر بیولوژیک او نیست.https://www.youtube.com/watch?v=hkuhyEzpHoA نام پدر اصلی وی فرخ شهبال می‌باشد که هم‌اکنون با دو فرزند دیگر خود در کانادا یا آلمان زندگی می‌کند، شهرام کاشانی مدتی نیز در دبی زندگی کرد و برخی حواشی پیرامون نحوه زندگی شخصی وی از آنجا آغاز شد‌.
شهرام کاشانی مدت‌ها به بیماری کبد مبتلا شده بود. این بیماری ناشی از زیاده‌روی وی در مصرف مشروبات الکلی بوده‌است. شهرام کاشانی در این مورد به مجله جوانان گفته بود:
شهرام کاشانی در اواخر تیر ۱۴۰۰ به دلیل ورم کبد در بیمارستان آجی بادام در ترکیه بستری شد. در طی این دوره، او به ویروس کرونا مبتلا شد و کرونا قلب کاشانی را هم درگیر کرد و مدتی را هم در کما به سر برد. سرانجام او در ۶ مرداد ۱۴۰۰ در اثر عوارض ناشی از بیماری کبدی و ابتلا به ویروس کرونا در سن ۴۷ سالگی در بیمارستان آجی بادام واقع در استانبول ترکیه درگذشت. پیکر او پس از هفت روز به سفارت ایالات متحده آمریکا تحویل داده شد و سر انجام در قبرستان ولی اوکس در نزدیکی مزار جهان قشقایی و ویگن و طوفان به خاک سپرده شد. در مراسم دفن وی افرادی همچون شهبال شب‌پره حضور داشتند و همچنین وارطان آوانسیان از بنیان گزاران شرکت ترانه و علیرضا امیرقاسمی به سخنرانی درمورد شهرام پرداختند. مراسم خاکسپاری با آهنگ خجالت نکش ساختهٔ اشکان آزاد و ترانهٔ شیوا راد شروع شد. این موسیقی از کارهای مورد علاقهٔ او بود و ۲ قطعهٔ دیگه به نام‌های داری میری و گریه ام میگیره با آهنگسازی و تنظیم اشکان آزاد و ترانه شیوا راد هم بود که با فوت ایشان برای همیشه نیمه تمام ماند. همچنین قطعه صحنه سازی از آخرین آهنگ‌های او در مراسم خاکسپاری اجرا شدعلی حسین‌زاده آهنگ ساز و ترانه‌سرای این قطعه در گفتگو با رادیوی لس آنجلس در مورد این اثر گفته بود:این اثر از روی حقایق زندگی شهرام نوشته شده‌است و کار جدیدی نیست شهرام برای ضبط این قطعه ۲ بار به استودیو رفت چون به من می‌گفت فکر می‌کنم حسم واقعی نیست.
میان‌ایالتی ۱۰ مشهور به I-10، نام یک بزرگراه است، و جنوبی‌ترین بزرگراه از شرق به غرب، ساحل به ساحل و یکی از شاهراه‌های سرتاسری آمریکا است که در مسیر ۳۹۶۰ کیلومتری خود از شهرهای متعددی گذر می‌کند.Interstate 10
میان‌ایالتی ۴۵ مشهور به I-45، نام یک بزرگراه است، و یکی از شاهراه‌های آمریکا است که در مسیر ۴۵۹ کیلومتری خود از شهرهای متعددی گذر می‌کند.Interstate 45
حسام‌الدین حسن چَلَبیاورمیه در گذر زمان - حسن انزلی - انتشارات دستان - 1384 - صفحه 810 از عارفان و ارباب طریقت و از جمله اخی‌ها و فتیان بود.
حسام الدین چلبی در سال ۶۲۲ قمری در قونیه متولد شد ولی چون خانواده او اصالتاً از اهالی ارومیه بوده و به قونیه مهاجرت کرده بودند به همین دلیل مولانا او را در مقدمه مثنوی اورموی اصل خوانده‌است.Franklin D. Lewis, "Rumi: Past and Present, East and West: The life, Teaching and poetry of Jalal Al-Din Rumi", Oneworld Publication Limited, 2008
According to Franklin: “Rumi traces Hosam al-Din’s descent through a famous but uneducated mystic, Abu al-Vafa Kordi (d. 1107). This would mean Hosam al-Din had some Kurdish blood, which makes perfect sense, since Rumi describes his family as hailing from Urmia in Northwestern Iran”(pg 215-216).“Husam al-Din Chelebi’s grandfather was a great saint, Shaykh Taj al-Din Abu al-Wafa, who was Kurdish and died in Baghdad in 1107. Although this great saint was illiterate, he was a Gnostic. Some members of the community who only valued education levels, high positions, wealth, and physical appearances asked him to preach to them in order to embarrass this great saint. Shaykh Abu al-Wafa al-Kurdi replied: “God willing, I shall preach tomorrow. Be present. ” The night he supplicated sincerely to God, performed the ritual prayer, and went to bed. In his dream he saw the Prophet of Islam. The Prophet gave good news to this illiterate Kurdish saint: “God manifested Himself to him through his name ‘Alim (All knowing) and Hakim (All-Wise). ”. The next day when he sat on the Kursi, or chair, to begin his sermon in the mosque, his first sentence was: “I slept as a Kurd at night and got up as an Arab in the morning”(Şefik Can, M. Fethullah Gulen, Zeki Saritoprak, "Fundamental of Rumi's Thought: A Mevlevi Sufi Perspective", Tughra; Second edition edition (December 1, 2005). Pp 78)در تلخیص‌الآثار فی عجائب‌الاقطار که کتابی در جغرافیاست تألیف عبدالرّشیدبن صالح‌بن نوری باکویی در ذیل عنوان «اُرمیه نسب این عارف مشهور به اهالی ترک ارومیه برمی‌گردد که برخی وی را ابن اخی ترک می‌دانند. به عقیدهٔ برخی لقب «ابن اخی ترک» بخاطر این بود که یکی از خانه‌های فتوت اطراف قونیه را پدر وی محمد صاحب بود.Şefik Can, M. Fethullah Gulen, Zeki Saritoprak, “Since Husam al-Din’s father was the head of Akhi group living in and around Konya, he was called “Akhi Turk”. (pg 78) او از سال ۶۶۲ تا ۶۷۲ هجری قمری مصاحب و همنشین مولوی بود و به وجود آمدن مثنوی معنوی یادگار این دوره‌است و حتی نظم کتاب مثنوی به درخواست او صورت گرفت اما قبل از آغاز نظم دفتر دوم زوجهٔ حسام الدین وفات یافت و مولانا هم پسر جوانش علاءالدین محمد را که سی و شش سال داشت از دست داد و از شدت تأثر به جنازهٔ او حاضر نشد. (اما بدون شک ریشهٔ این اختلاف مربوط به کدورت یا شاید نفرت موجود بین علاءالدین و شمس تبریزی و پایان زندگی نامعلوم شمس در این بین می‌باشد) درست است که بین علاءالدین با پدر دراین ایّام اختلافاتی وجود داشت اما بدون شک این اختلافات مانع از تأثر شدید پدر در مرگ فرزند نشد. به این ترتیب مدت دو سال نظم مثنوی متوقف شد و در سال ۶۶۲ هجری قمری مجدداً آغاز شد.
ذکر چلبی در مثنوی معنوی بارها آمده‌است چنان‌که مثنوی را به تعبیر شاعرانه حسامی نامه نیز خوانده‌است. حسام الدین نزد مولانا مقامی والا و عزیز داشت تا بدانجا که آورده‌اند: «روزی مولانا با جمع اصحاب به عیادت چلبی می‌رفت در وسط محله سگی برابر آمد، کسی خواست او را برنجاند فرمود که سگ کوی چلبی را نشاید زدن.»
همچنین آورده‌اند که از مولانا سؤال کردند که از این سه خلیفه و نایب کدامین اختیار است؟ گفت: مولانا شمس الدین به مثابت آفتاب است و شیخ صلاح الدین درمرتبهٔ ماه است و حسام الدین چلبی میانشان ستاره ایست روشن و رهنما.
وی در سال ۶۸۳ درگذشت.تفسیر مثنوی مولوی. جلال الدین همایی. نشر هما. تهران ۱۳۶۶ آرامگاه حسام الدین چلبی در قونیه ترکیه قرار دارد.
ریشه واژه چلبی هنوز روشن نیست و فرضیه ترکی، یونانی و سریانی (چلیپا) و کردی و یک زبان ناشناخته آنوتولی برای آن داده شده‌است.منبع: W. BARTHOLD-[B. SPULER]). "Chelebi" Encyclopaedia of Islam. Edited by: P. Bearman, Th. Bianquis, C.E. Bosworth, E. van Donzel and W.P. Heinrichs. Brill, 2007. Brill onlien edition چلبی در زبان ترکی به معنی بزرگ، آقا و سروراست. در زبان کردی به معنی خدا و اولیا می‌باشد. در زبان سریانی این واژه از چلیپا (صلیب) برگرفته شده‌است و به مردان مقدس اختصاص دارد. . ریشه این واژه در یونانی به معنی «مقام بالا» و «خوش آواز» است. این لقب نخستین بار به حسام الدین نخستین سر سلسله طریقه مولویه و از خاص‌ترین شاگردان مولانا و دوست بهاء ولد فرزند مولانا تعلق گرفت. از آن پس این نام به بزرگترین فرزند ذکور از نسل مولانا اختصاص داشت و بعدها به عنوان نام فامیل این خانواده درآمد. مقر این طریقه بنا به قولی در شهر حلب سوریه بود و این منطقه از سوریه بیشترین مرکز اجتماع طریقه مولویه بوده‌است. خاندان چلبی چند ملیتی است و البته نسبتی خانوادگی هم با چلبی‌های عراق که عرب و شیعه هستند، دارند و همچنین شجره‌نامه‌ای دارند که رابطه آن‌ها تا بهاءولد فرزند مولانا را نشان می‌دهد.
بعد از مولانا پسرش (بهاء ولد) به حسام‌الدین مقام چلبی و شیخیت را می‌دهد. همان‌طور بعد از حسام‌الدین به تمام فرزندان ذکور و پسر از نسل مولوی مقام چلپی اعطا شد و بعد از این که قانون شناسنامه و انتخاب نام خانوادگی صادر شد این افراد به اسم چلبی شناسنامه گرفتند.گفتگو هم‌میهن با نواده مولوی
و سالها بعد از ترکیه به مناطق غربی ایران مهاجرت کرده و شناسنامه خود را به فولادی تغییر دادند.
آنجلا ایزادورا دانکن (۲۷ مه ۱۸۷۷ – ۱۴ سپتامبر ۱۹۲۷) رقصنده باله اهل سان‌فرانسیسکو در ایالات متحده آمریکا بود. آموزه‌ها و اجراهای وی، موجب شد تا رقص باله از قید و بندها و سختگیری‌های سنتی رها شده و زمینه برای گسترش رقص مدرن فراهم شود، از این رو از دانکن به عنوان مادر رقص نوین یاد می‌شود.
او در حادثه‌ای نادر در تاریخ ۱۴ سپتامبر ۱۹۲۷ در نیس فرانسه جان سپرد؛ سوار بر خودروی کروکی بود که شال گردن ابریشمی بلندش به دور یکی از چرخ‌های خودرو پیچیده و مایه شکستگی گردن او شد.
آنجلا ایزادورا دانکن (به انگلیسی Angela Isadora Duncan) در سان فرانسیسکو، کالیفرنیا متولد شد. او کوچکترین فرزند در میان چهار خواهر و برادر بود. پدرش جوزف چارلز دانکن (۱۸۱۹-۱۸۹۸) یک بانکدار و مهندس معدن هنردوست بود. مادرش مری ایزادورا گری (۱۸۴۹-۱۹۲۲) با موسیقی آشنا بود. بلافاصله پس از تولد ایزادورا پدرش ورشکسته و در اجتماع مفتضح شد. والدین او از هم جدا شدند و مادر به همراه فرزندان به اوکلند نقل مکان کردند. در این زمان مادر برای تأمین معاش موسیقی تدریس می‌کرد.
ایزادورا مدرسه را بسیار محدودکننده یافت. او به زودی مدرسه را رها کرد و به همراه خواهرش به تعلیم باله به خردسالان پرداخت. تعلیم باله کمکی به وضع مالی خانواده بود.
در سال ۱۸۹۵ دانکن به کمپانی تأتر آگوستین دیلی در نیویورک پیوست. فرم هنری ارائه شده در تأتر او را به زودی سرخورده کرد. دانکن در ۱۸۹۹ به سمت اروپا حرکت کرد و ابتدا در لندن و سپس در پاریس ساکن شد. طی دو سال او طعم موفقیت و شهرت در رقص حرفه‌ای را چشید.
جوّ بوهمی (اصطلاحی برای توصیف انواع نو جو و نامتعارفی از هنر در سال‌های آغازین قرن بیستم) در محله مونپارناس رو به توسعه بود و دانکن این را نمی‌پسندید. در ۱۹۰۹ او به دو آپارتمان در یک ساختمان نقل مکان کرد. طبقه همکف خانه او بود و طبقه اول مدرسه رقصش.
دانکن گام‌های کلاسیک باله را نمی‌پذیرفت او تأکید باله بر بیان بداهه، احساسات و فرم‌ها انسانی را نمی‌پسندید و معتقد بود قوانین سخت گیرانه باله در انتخاب حالت و شکل "زشت و غیر طبیعی" است. مکتب رقص او پیروان فراوان یافت و اجازه داد او در گستره وسیعی به تدریس باله بپردازد.
دانکن به قدری معروف شد که برای بسیاری از هنرمندان در رشته‌های مختلف و شاعران و نویسندگان به یک منبع الهام قابل توجه تبدیل شد. هنگامی که تئاتر شانزه لیزه در ۱۹۱۳ تأسیس شد. آنتوان بوردل تصویر او را در تابلوی نقش برجسته ورودی تئاتر قرار داد. چهره او در میان الهگان نه گانه هنر (میوزها) در نقاشی ادیتوریم همین تئاتر قابل تشخیص است. این تابلو کار موریس دنیس بود.
در ۱۹۱۶ دانکن به برزیل رفت و با همراهی پیانوی موریس دامسنیل در ریو دو ژانیرو و سائوپائولو برنامه اجرا کرد.
دانکن که با انقلاب نوپای روسیه همدلی داشت، در ۱۹۲۲ به مسکو رفت. اهمیت بین‌المللی او باعث شد امکانات بالقوه هنری و فرهنگی رژیم جدید روسیه در جهان به گرمی مورد توجه و استقبال قرار بگیرد.
طی زندگی حرفه‌ای، جنبهٔ اقتصادی رقص و اجرای عمومی برای دانکن همواره بی اهمیت بود. او امور مربوط به قرارداد و تورها را عاملی می‌دانست که تمرکز بر دو هدف عمده را از بین می‌برد: خلق زیبایی و تعلیم رقصندگان جوان. این آموزگار با استعداد در سه مدرسه به تدریس رقص به دختران می‌پرداخت (او در یک دوره کوتاه و ناموفق از بین پسران هنرجو پذیرفت). اولین مدرسه او در گرانوالد آلمان بود. در این مدرسه ارزشمندترین شاگردان دانکن تعلیم دیدند. ایزادورابلها که نام فامیل دانکن را وام گرفته بودند در اجراهای مهمی به همراه او یا به‌طور مستقل ظاهر شدند. مدرسه دوم که تنها مدت کوتاهی فعال بود در سال‌های منتهی به جنگ جهانی اول در قلعه‌ای خارج از پاریس تأسیس شد. سومین مدرسه او در مسکو آغاز به فعالیت کرد.
آموزش رقص برای دانکن هم باعث غرور و هم مایه اندوه بود. خواهر او، الیزابت دانکن مدرسه واقع در آلمان را دراختیار گرفت. او در شیوه تدریس متأثر از همسر آلمانیش و فلسفه تئوتونیک او بود. لیزا دانکن به‌طور مداوم و برخلاف مرام ایزادورا برای ایزادورابل‌ها اجراهایی در کلوپ‌های شبانه ترتیب می‌داد. از دیگر سو یکی از مهم‌ترین ایزادورابل‌ها، ایرما دانکن که پس از خروج ایزادورا از مسکو در روسیه باقی‌مانده بود مدرسه واقع در مسکو را اداره می‌کرد. او به هنرجویان اجازه می‌داد نمایش‌های عمومی ظاهر شوند و اجراهای تجاری داشته باشند. این امر ایزادورا را عمیقاً آزرده خاطر و عصبانی می‌کرد.
دانکن به روابط آزاد جنسی اعتقاد داشت. او تا قبل از ازدواجش دارای ۲ فرزند بود. اولین فرزندش دیردر در ۱۹۰۶ متولد شد پدر او گوردن کریگ یک طراح صحنه تئاتر بود. دومین فرزندش پاتریک در ۱۹۱۰ متولد شد، پدر او پاریس زینگر یکی از چندین فرزند ایزاک زینگر مرد صاحب نفوذ صنعت چرخ خیاطیسازی بود. هر دو کودک در سال ۱۹۱۳ در یک حادثه رانندگی کشته شدند. اتوموبیل، آن‌ها را پس از صرف نهار با مادرشان و پاریس زینگر، به خانه باز می‌گرداند، اما طی حادثه‌ای ماشین به رود سن افتاد و بچه‌ها و پرستارشان کشته شدند.
برای رهایی از عوارض این سانحه دانکن چندین ماه را با خواهر و برادرش در کورفو گذراند. سپس برای مدتی با النورا دوزه بازیگر ایتالیایی در ملکی ساحلی در ویارجو رفت. دوزه به تازگی رابطه‌اش با لیندا پولتی جوان، یک فمینیست عصیانگر همجنسگرا، به پایان برده بود. همین امر به شایعاتی دامن زد که واقعیت رابطه این دو زن را جنسی می‌دانستند. هیج مدرکی برای اثبات این شایعات به دست نیامد. دانکن در اتوبیوگرافی خود آورده که در آن دوران در حالیکه در اشتیاق داشتن بچه می‌سوخته، به یک جوان ایتالیایی غریبه، رومانو رومانلی مجسمه ساز، التماس کرده بود با او بخوابد. دانکن پس از مرگ فرزندانش باز حامله شد. اما نوزاد پسر تنها برای چند ساعت زنده ماند.
دانکن در سال ۱۹۲۲ میلادی با شاعر انقلابی و کمونیست اهل روسیه، سرگئی یسنین ازدواج کرد. او ۱۸ سال از دانکن جوان‌تر بود و به الکل اعتیاد داشت. یسنین طی یک تور دور اروپا با دانکن همراه بود، طی این دوران او تحت تأثیر الکل به رفتارهای خشن دست میزدو در چند مورد نیز به اسباب موجود در اتاق‌های هتلشان آسیب وارد کرده بود. رفتارهای او تأثیر بدی بر وجهه اجتماعی دانکن داشت. ازدواج آن دو دوامی نداشت و نهایتاً در سال دوم ازدواج، یسنین به تنهایی به مسکو بازگشت. او به زودی در یک آسایشگاه روانی بستری شد. یسنین مدتی پس از مرخص شدن از بیمارستان در سال ۱۹۲۵ در ۳۰ سالگی خودکشی کرد.
ایزادورا دانکن دوجنس‌گرا بود، او رابطه طولانی و پرشوری با مرسده دی آکوستا شاعر، نویسنده و فعال اجتماعی آمریکایی داشت. در میان زنانی که با دانکن رابطه عاشقانه داشتند نام لیندا پولتی و ناتالی بارنی، نویسنده آمریکایی مشاهده می‌شود.
در پایان دوران حرفه‌ای دانکن اوضاع بد مالی، روابط عاطفی جنجالی و مست ظاهر شدنش در انظار عمومی او را به همان اندازه سر زبان‌ها انداخت که زمانی تعلق خاطرش به هنر، او را نزد عموم پرآوازه کرده بود. در سال‌های پایانی او در پاریس یا سواحل مدیترانه در هتل‌هایی زندگی می‌کرد که به اغلبشان مقروض بود. اندک دوستان باقی‌مانده، آپارتمانی برای دانکن فراهم کردند. این گروه تلاش داشتند او را به نوشتن خاطراتش در قالب یک اتوبیوگرافی ترغیب کنند به امید اینکه موفقیت این کتاب بتواند به لحاظ مالی دانکن را تأمین کند.
اِسوِل استوکس که در سال‌های پایانی زندگی دانکن او را ملاقات کرده بود، در کتابش تحت عنوان "ایزادورا، یک تصویر صمیمی" (به انگلیسی Isadora, an Intimate Portrait) خودسری‌های عجیب او را به تصویر می‌کشد.
اتوبیوگرافی دانکن با نام "زندگی من" (به انگلیسی My Life) در ۱۹۲۷ منتشر شد.
دانکن در پی یک حادثه نادر رانندگی اتفاق افتاد. در ۱۴ سپتامبر ۱۹۲۷ دانکن سوار اتومبیل روباز بنوا فلاشتو، یک مکانیک خوش قیافه ایتالیایی- فرانسوی، بود. او یک شال بلند ابریشمی دور گردنش داشت که از دوستش ماریا دِستی هدیه گرفته بود. روی شال توسط رومن شالکوف، هنرمند روسی تبار با دست نقاشی شده بود.
عده‌ای دوستان دانکن که -ماریا دِستی در میانشان بود- گفته بودند او برای خداحافظی خطاب به آن‌ها گفته: خداحافظ دوستان من، من به سوی شکوه رهسپارم. گلنوی ویسکات، نویسنده آمریکایی در آن زمان در نیس بود داستان را طور دیگری روایت می‌کند. ویسکات که در سردخانه از جسد دانکن دیدار کرده بود، گفت دِستی برایش اعتراف کرده که در مورد خداحافظی دانکن دروغ گفته‌است. طبق این روایت دانکن گفته بود، من راهی عشقم! داستی این جمله را کنایه‌ای به برنامه‌ای می‌داند که دانکن و فلاشتو برای ادامه روزشان در هتل داشته‌اند، به نظر دِستی این اشاره خجالت‌آور بود.
هنگامی که فلاشتو به راه افتاد، شال دانکن که قدری باز شده بود به پره‌های چرخ اتوموبیل و محور عقب آن گیر کرد. نیویورک تایمز علت مرگ را برخورد سر دانکن به سنگفرش خیابان می‌داند که نتیجه پرتاب شدن دانکن از اتوموبیل بود. سایر منابع علت مرگ را خفگی ذکر کردند، همچنین اشاره شده که فشار ناگهانی و شدید شال به گردن دانکن، تقریباً موجب شده بود سر دانکن از تنش جدا شود. این تصادف شوم، اظهار نظر کنایه‌آمیز گرترود استاین را در پی داشت: "غر و غمزه می‌تونه خطرناک باشه."
جسد دانکن سوزانده شد. خاکستر او را در کنار آرامگاه فرزندانش در گورستان پرلاشز پاریس قرار دادند.
دانکن جایگاه رقص را در میان هنرها احیا کرد. او با زیر پا گذاشتن تمام عرف‌های رایج در رقص، این هنر را تا ریشه‌های دیرینش تعقیب کرد: زمانی که رقص یک هنر مقدس بود. رقص دانکن تحت تأثیر چنین ایده‌ای رشد پیدا کرد: حرکات طبیعی و آزادی که از هنرهای کلاسیک یونانی، رقص‌های محلی، رقص‌های اجتماعی، طبیعت و نیروهای طبیعی الهام می‌گرفت از لی لی کردن، جست و خیز کردن و جنبیدن‌هایی تأثیر گرفتند که دانکن از ورزش‌های نوین آمریکایی آموخته بود. لباسهای رقص او نرم و آزاد بود و حرکت و جریان را به نمایش می‌گذاشت. او پا برهنه می‌رقصید و به هنگام رقص موهایش را باز می‌گذاشت. دانکن سرزندگی نوینی به رقص تزریق کرد، سادگی ستایش شده سبک رقص او بی نهایت عمیق بود. اعتبار ابداع رقص مدرن از آن دانکن است.
هنر دانکن توسط آنادانکن و ایرما دانکن دو نفر از شش دختر خوانده‌اش، توسعه بیشتری یافت. تعالیم او به لوری بلیلوف ستاره نسل سوم شاگردان دانکن منتقل شد تا شهرت بین‌المللی رقص او اعتبار دوباره‌ای برای مکتب رقص دانکن کسب کند. او بنیاد رقص ایزادورا دانکن را در ۱۹۷۹ و کمپانی رقص ایزادورا دانکن را در ۱۹۸۹ تأسیس کرد. امروزه این کمپانی برجسته‌ترین رقصهای مدرن در سبک دانکن را ارائه می‌کند. رقاصان این مؤسسه در اتفاقات مهم ملی و بین‌المللی هنری با موفقیت و افتخار حضور داشته‌اند.
پافشاری دانکن در به نمایش گذاشتن حرکاتی طبیعی تر از آنچه در باله رایج بود به همراه لباسهای آزاد او به هنگام اجرا که با بیان احساسی غنی تر نیز می‌شد هنرمندان زیادی را تحت تأثیر قرار داد. مدرسه‌های رقص دانکن در اروپا تنها برای مدتی کوتاه فعال بودند اما رقصیدن به سبک او تا به امروز توسط نسل جدیدی از پیروان وفادارش ادامه دارد. این نسل جدید تحت هدایت آخرین ایزادورابل، ماریا ترزا دانکن، پرورش یافتند. ماریا ترزا، در سال ۱۹۷۷ در تأسیس نهاد بین‌المللی ایزادورا دانکن در نیویورک، مشارکت کرد. او شخصاً طراحی‌های اصیل رقصش به شاگردش ژان بریزیانی انتقال داد. ماریا ترزا در ۱۹۸۷درگذشت اما آموزش سبک و تکنیک‌های دانکن تحت هدایت بریزیانی ادامه پیدا کرد.
در ۱۹۸۷، دانکن به تالار مشاهیر ویتنی در موزه ملی رقص آمریکا وارد شد.
خودپرستی روان‌شناختی به این امر اشاره دارد که انسان‌ها معمولاً از طریق انگیزه‌های درونی خود برانگیخته می‌شوند. حتی اگر این اعمال چهره‌ای بشردوستانه هم داشته باشند، باز هم برای رضایت فردی خود شخص انجام می‌گیرند. این نظریه مدعی است که کمک افراد به دیگران در نهایت برای نفع و لذت شخصی است. بسیاری از ابعاد این نظریه غیرهنجاری است زیرا تنها مدعی توصیف چگونگی است و به «چگونه باید بودن» پدیده‌ها و بالقوه کردن حرف‌ها کاری ندارد. اما به هر صورت این مبحث با دیگر شاخه‌های خودپرستی مانند خودپرستی اخلاقی و خودپرستی عقلایی مرتبط می‌شود و گاه بسیاری از نیت‌های پنهانی بشر را توصیف می‌کند.
والاترین جنبه خودپرستی روان‌شناختی، لذت‌باوری روانشناختی است که همانند تئوری خودپرستی، ادعا می‌کند پسآمد نهایی عملی که بشریت به صورت داوطلبانه انجام می‌دهد، برای جستجوی لذت و دوری از درد و رنج است. اما اختلاف پنهان این دو مبحث در این است که یکی به خود-انگیختگی بدون تفکر به تمام جنبه‌های سودجویانه کارها توجه دارد و دیگری بر لذت جویی مطلق.
خودپرستی روان‌شناختی دارای وجوه متناقضی است. بعضی از طرفداران آن مانند جرمی بنتام آن را انعکاسی از رفتار پنهانی و نیت انسانی که بنا بر تجربه گرایی فاش شده‌است، می‌دانند و در مقابل تئوریهایی مانند تئوری تحول رفتار انسانی را پیچیده تر از آن می‌داند که تنها با در نظر گرفتن پسآمدهای منفعت‌طلبانه یا لذت جویانه مرتبط گردد.
در نگاه اول خودپرستی روان‌شناختی را می‌توان کاملاً غیر عقلایی پنداشت زیرا بسیاری از اعمال بشر که کاملاً معمول و واضح اند ذیل تعریفی که خودپرستی از انگیختگی ارائه می‌دهد، قرار نمی‌گیرند (مانند فداکاری، از خودگذشتگی، خدمات رایگان و..). دیوید هیوم زمانی نوشت: کدام رمز نهانی در وجود مادران می‌تواند اشتیاق به قربانی شدن برای فرزند را ایجاد کند ؟ یا حزن و اندوهی که پس از مرگ فرزند بر وجود او پیش خواهد آمد و او را به سوی مرگ سوق خواهد داد ؟ (۱۷۵۱). براساس همین گفته‌ها نمی‌توان گفت که «رفتار مادرانه» یا فداکاری و از جان گذشتگی و امثال اینها، ذیل تعریف خودپرستی روانشناختی قرار گیرند اما به صورتی دیگر می‌توان توجیه کرد که افکاری که بشر را مجبور به انجام این کارها می‌کنند ممکن است تفکراتی مانند پاداش اخروی، احترام یا آبرو یا انتظار پاداش و ترس از تنبیه باشند.
جبر رایانه‌ای یا محاسبات نمادین به بکارگیری رایانه برای محاسبه عبارات و روابط ریاضی در شکل نمادین آن‌ها اشاره دارد. نوع دیگر به‌کارگیری رایانه برای محاسبه معادلات ریاضی محاسبات عددی است که است، استفاده از تقریب برای مقادیر عددی که با آن نمادها نشان داده شده‌اند، می‌باشد. برخی از دانشمندان این رشته عبارت Computer Algebra و یا Algebraic Computation را به جای محاسبات نمادین  به کار می برند.
از جمله نرم‌افزارهای متداول در محاسبات نمادین Maple, Mathematica, Sage می‌باشد.
ایالات متحده از کشورهایی است که سیستم دانشگاهی پیشرفته‌ای دارند. به‌طوری‌که از سیستم دانشگاه‌های تحقیقاتی آمریکا امروزه توسط بسیاری از کشورها الگوبرداری شده‌است.
موسسات آموزش عالی آمریکا در رده‌بندی دانشگاه‌های جهانی حضور پر تعدادتری نسبت به موسسات کشورهای دیگر دارد. به‌طور نمونه می‌توان به رده بندی‌های زیر در این باب اشاره نمود:
از طرف دیگر، آمریکا همچنین رتبه نخست تعداد مقالات علمی چاپ شده،Britain second in world research rankings | Education | guardian.co.uk و نیز با داشتن ۱۶۰ برنده جایزه نوبلبه ویکی‌پدیای انگلیسی مراجعه شود: بیشترین تعداد افتخارات نوبلیست را در دانشگاه‌های خود در اختیار دارد. به‌طور مثال دانشگاه شیکاگو ۷۹ برنده جایزه نوبل تولید یا در استخدام داشته‌است.University of Chicago News: Nobel Laureates در دانشگاه کلمبیا این تعداد ۸۲ نفر است.Columbia University Nobel Laureates دانشگاه هاروارد ۷۸ برنده، انستیتوی تکنولوژی ماساچوست ۶۳ برنده نفر نوبلیست در لیست افتخارات خود دارند.برای مقایسه بیشتر به لیست کامل در ویکی‌پدیای انگلیسی مراجعه شود:
رتبه‌بندی دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالی آمریکا بر اساس پارامترهای مختلفی انجام می‌گیرد. رتبه‌بندی‌ها می‌تواند براساس کیفیت برخی شاخص‌های موجود انجام شود. از جملهٔ این شاخص‌ها می‌توان به آمارهای تجربی، برآوردهای مربوط به مدرسین و اساتید، بورسیه‌ها، دانشجویان، داوطلبان ورود به دانشگاه و برخی دیگر اشاره کرد. برخی از رتبه‌بندی‌ها هم هستند که بر اساس نحوهٔ پذیرش و ورود دانشجویان به دانشگاه صورت می‌گیرد. به‌طور نمونه یک تحقیق در دانشگاه کرنل نشان می‌دهد که رتبه‌بندی دانشگاه‌های در ایالات متحده به صورت معناداری تحت تأثیر سیستم پذیرش دانشجوستStudy shows college rankings do matter ولی در رتبه‌بندی NRC تعدد نشریات و مقالات رتبهٔ دانشگاه‌ها را تعیین می‌کند.
موسسات متعددی در آمریکا رتبه‌بندی دانشگاه‌های آمریکا را انجام می‌دهند که مهم‌ترین آنان در ذیل قید گردیده‌اند.
نشریهٔ U.S. News & World Report، هر ساله لیستی از برترین دانشگاه‌های آمریکا منتشر می‌کند که رتبه دانشگاه‌های برتر آمریکا (سال ۲۰۱۵) در آن چنین آمده‌است:
رتبه کلی با احتساب موسسات خصوصی
نشریه تایمز هر ساله فهرستی از برترین دانشگاه‌های جهان ارائه می‌دهد که وضعیت دانشگاه‌های آمریکا (سال ۲۰۱۷) در آن به شرح زیر است:
رتبه دانشگاه‌های آمریکا
رتبه‌بندی نشریه Washington Monthly
رتبه‌بندی پژوهشی مرکز سنجش عملکرد پژوهشی دانشگاه‌های آمریکا در سال ۲۰۱۲:
رتبه‌بندی شاخص تولید اساتید هیئت علمی در سال ۲۰۰۷
رتبه‌بندی وبومتریک متشکل از یک پایگاه داده شامل ۱۵٬۰۰۰ دانشگاه و بیش از ۵٬۰۰۰ مرکز تحقیقاتی است. ۴٬۰۰۰ دانشگاه اول در رتبه‌بندی مشخص شده‌است، و دانشگاه‌های دیگر نیز در رنبه‌بندی‌های محلی و جزئی‌تر آمده‌است. موسسات آموزش عالی و مراکز تحقیقاتی کشورهای در حال توسعه در این روش رتبه‌بندی، با قرار دادن دستاوردهای علمی خود بر روی اینترنت می‌توانند وضعیت بهتری پیدا کنند چرا که ممکن است نسبت به دانشگاه‌های تراز اول دنیا بسیار فاصله داشته باشند اما با این روش می‌توانند وضعیت خود را بهتر نمایان کنند.
شاخص‌های وبومتریک به این دلیل به وجود آمده‌اند که میزان توجه موسسات را به نشر اینترنتی نشان دهد؛ بنابراین دانشگاه‌های با کیفیت آموزشی بالا ممکن است به دلیل عدم تمایل به سیاست‌های انتشار اینترنتی، در این نوع رتبه‌بندی رتبهٔ مورد انتظار خود را بدست نیاورند.
یکی از روش‌های رتبه‌بندی دانشگاه‌ها بر اساس وبومتریک، روش فاکتور جی است که تعداد پیوندهای وب‌سایت یک دانشگاه را در میان وب‌سایت دیگر دانشگاه‌ها محاسبه می‌کند. فاکتور جی در واقع میزان محبوبیت و اهمیت وب‌سایت یک دانشگاه خاص را در میان وب‌سایت‌های دانشگاه‌های دیگر نشان می‌دهد؛ بنابراین فاکتور جی حالتی از گستردگی و میزان نفوذ یک دانشگاه براساس وب‌سایت آن است.
"رتبه‌بندی عملکرد مقالات علمی دانشگاه‌ها" یک رتبه‌بندی بر اساس روش کتاب‌سنجی است که توسط "انجمن ارزیابی و ارتقادهی آموزش عالی تایوان" Retrieved on 2008-02-14. صورت گرفته‌است. در این روش، ۹ شاخص در نظر گرفته شده‌است که عبارتند از: مقالات ۱۱ سال اخیر، مقالات کنونی، ارجاعات به کتب و مقالات در ۱۱ سال اخیر، ارجاعات به کتب و مقالات در حال حاضر، شاخص H، میزان مورد مرجع قرار گرفتن مقالات، مقالات چاپ شده در مجلات با ضریب تأثیرگذاری بالا و برتری حوزه‌های فعالیت. این نوع رتبه‌بندی با توجه به این ۹ شاخص نشان‌دهندهٔ سه معیار کارکرد مقالات علمی است: بهره‌وری تحقیقات، میزان تأثیرگذاری تحقیقات و برتری تحقیقات. در این پروژه با کمک روش کتاب‌سنجی کارکرد مقالات علمی ۵۰۰ دانشگاه برتر دنیا تحلیل و رتبه‌بندی شده‌است.
رتبه‌بندی کیپلینگر توسط "نشریه مالیهٔ کیپلینگر" هر ساله از میان ۵۰۰ دانشگاه برتر آمریکا، و با در نظر گرفتن چندین شاخص، همانند نسبت تعداد استاد به دانشجو، خرج تحصیلی دانشجویان، تعداد بورس‌های موجودی، بدهی دانشجویان پس ار فارغ‌التحصیلی، و پارامترهای دیگر، دانشگاه‌های عمومی برتر آمریکا را (در مقطع کارشناسی) تحلیل و رتبه‌بندی می‌کند.
رتبه‌بندی پلیبوی توسط "نشریه پلیبوی" هر ساله با در نظر گرفتن چندین شاخص در رابطه با محیط مسرت بخش به صورت کل و فعالیت‌های تفریحی دانشجویان، دانشگاه‌های آمریکا را رتبه‌بندی می‌کند.
رتبه‌بندی فوربز توسط نشریه فوربز با در نظر گرفتن چندین شاخص در رابطه با کیفیت کلی وضع آموزشی، دانشگاه‌های آمریکا را رتبه‌بندی کرده.
بِلیت یا در نگارش قدیمی و منسوخ به‌صورت بلیط (تلفظ املایی و چشمی از ) مدرکی است که نشان‌دهنده مجوز فرد برای ورود به یک مکان یا رویداد است. این مکان می‌تواند یک باغ وحش، سالن تئاتر، سینما یا موزه باشد و رویداد می‌تواند یک مسابقهٔ ورزشی یا یک کنسرت باشد. بلیت در عین حال برای سوار شدن به هواپیما، قطار یا اتوبوس و … استفاده می‌شود. بلیت ممکن است رایگان باشد و در این صورت نشان دهندهٔ رزرو شدن مکانی برای فرد است.
واژهٔ billet به معنی تکه کاغذی است که بر روی آن مشخصاتی چاپ شده حاکی از بها و تاریخ و محل استفادهٔ آن؛ این واژه امروزه به‌طور گسترده در زبان‌های گوناگون استفاده می‌گردد. در زبان پارسی باستان به آن پته می‌گفتند.
اختلال اضطراب اجتماعی یا جمع‌هراسی نوعی اضطراب است که با ترس و اضطراب شدید در موقعیت‌های اجتماعی شناخته می‌شود و حداقل بخشی از فعالیت‌های روزمره شخص را مختل می‌کند.
اضطراب اجتماعی یک اختلال بسیار ناتوان‌کننده‌است که می‌تواند بسیاری از جنبه‌های زندگی فرد را مختل کند. در موارد شدید، اضطراب اجتماعی می‌تواند کیفیت زندگی فرد را به شکل چشمگیری کاهش دهد. بعضی از مبتلایان ممکن است هفته‌ها از خانه خارج نشوند یا از بسیاری موقعیت‌های اجتماعی مانند موقعیت‌های شغلی و تحصیلی خود صرف نظر کنند.
اضطراب اجتماعی می‌تواند از نوع خاص یا specific (زمانی که فقط برخی موقعیت‌های اجتماعی خاص موجب اضطراب می‌شود. مثل سخنرانی در حضور جمع یا از نوع فراگیر(Generalized) باشد. اضطراب اجتماعی فراگیر عموماً شامل نوعی نگرانی شدید، مزمن و پایدار می‌شود که فرد از قضاوت دیگران در مورد ظاهرش یا رفتارش یا خجالت کشیدن و تحقیر شدن در حضور دیگران دارد. در حالی که شخص مبتلا معمولاً متوجه غیرمنطقی بودن یا زیاده روی در این احساس ترس و نگرانی می‌شود، ولی غلبه کردن بر این ترس برایش بسیار سخت است. حداکثر حدود ۱۳٫۳ درصد مردم در مقطعی از زندگی خود معیارهای هراس اجتماعی را دارا هستند که نسبت مردان به زنان مبتلا ۲ به ۳ است.pp. 29–30. Social Phobia: Diagnosis, Assessment, and Treatment. Richard G. Heimberg. Guilford Press
علائم جسمی که معمولاً همراه اضطراب اجتماعی هستند شامل سرخ شدن، تعریق زیاد، لرزش، تپش قلب، احساس دل آشوب و لکنت زبان می‌شود. در موارد نگرانی و ترس شدید حملات اضطرابی(panic attack) نیز ممکن است اتفاق بیفتد. تشخیص و دخالت زودهنگام در این اختلال می‌تواند به حداقل شدن علائم و کند شدن پیشرفت آن کمک قابل توجهی کند و از بروز عوارض بعدی نظیر افسردگی شدید جلوگیری کند.
با توجه به اینکه این اختلال در بسیاری از نقاط جهان چندان شناخته شده نیست و ناشی از اختلالات شخصیتی فرض می‌شود، مبتلایان به هراس اجتماعی معمولاً به خود درمانی روی می‌آورند. عامل دیگری که در این مسئله مؤثر است، پرهیز مبتلایان از مراجعه به روان‌شناس به علت خود اختلال است. این مسایل احتمال اعتیاد به مواد مخدر، روانگردان و تداخلات خطرناک دارویی را افزایش می‌دهد.
فرد مبتلا را می‌توان به روش‌های دارویی یا روان درمانی یا هر دو درمان کرد. تحقیقات نشان داده رفتار درمانیِ شناختی (cognitive behavior therapy) به صورت فردی یا گروهی در درمان اضطراب اجتماعی مؤثر است. هدف این روش تغییر الگوهای فکری و واکنش‌های فیزیکی فرد در موقعیت‌های اضطراب زای اجتماعی است. با وجود اینکه این روش‌ها امروزه به‌طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرند، بسیاری از مبتلایان به اضطراب شدید اجتماعی معتقدند این روش‌ها در موارد شدیدتر به تنهایی تأثیرگذار نیست.
از سال ۱۹۹۹ پس از آنکه برخی داروها برای درمان اضطراب اجتماعی مورد تأیید قرار گرفت و به بازار عرضه شد، توجه به این اختلال در ایالات متحده آمریکا به‌طور گسترده‌ای افزایش یافته‌است. بخشی از داروهای تجویزی را داروهای ضد افسردگی(antidepressants) شامل مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (selective serotonin reuptake inhibitors یاSSRIs) مانند فلوکستین، پاروکستین، سرترالین و سیتالوپرام، مهارکننده‌های بازجذب سروتونین و نوراپینفرین (serotonin-norepinephrine reuptake inhibitors یا SNRIs) و مهارکننده‌های مونوآمینو اکسیداز (monoamine oxidase inhibitors یا MAOIs) تشکیل می‌دهند.
داروهای دیگری که معمولاً بدین منظور تجویز می‌شوند، شامل بتا بلاکرها(beta-blockers) و بنزودیازپینها(benzodiazepines) و برخی ضدافسردگی‌های جدیدتر هستند. علی‌رغم اینکه SSRIها عوارض بسیار کمی دارند و بسیار امن هستند و به عنوان رده اول درمانی در اضطراب اجتماعی شناخته می‌شوند شواهد بسیاری نشان دهنده مؤثر نبودن این گروه از داروها در موارد شدید دارد. اخیراً شواهدی مبنی بر اختلال در سیستم دوپامینرژیک مبتلایان به اضطراب اجتماعی یافت شده‌است. بسیاری از مبتلایان به اضطراب اجتماعی نیز داروهای دوپامینرژیک مانند آمفتامین‌ها را مؤثرترین داروها در برخورد کوتاه مدت با این اختلال می‌دانند. بنزودیازپین‌ها و مهارکننده‌های مونوآمینواکسیداز نیز بسیار مؤثر گزارش شده‌اند. با این وجود خطرات احتمالی مهارکننده‌های مونوآمینو اکسیداز این داروها را به عنوان آخرین گزینه در درمان قرار می‌دهد.
درمان‌های گیاهی بسیاری نیز در اضطراب اجتماعی مورد استفاده قرار گرفته‌است. برای مثال گیاهی به نام کاوا(kava) به عنوان درمان گیاهی اضطراب اجتماعی توجه‌های بسیاری را به خود جلب کرده‌است. هر چند نگرانی‌هایی هم در مورد آثار جانبی درمان با این گیاه وجود دارد.
در ویرایش پنجم راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی اختلال اضطراب اجتماعی به صورت «ترس یا اضطراب آشکار دربارهٔ یک یا چند موقعیت اجتماعی، که در آن‌ها فرد در معرض وارسی توسط دیگران است» تعریف شده‌است. فرد مبتلا به این اختلال به‌شدت از خطر بالقوهٔ انجام رفتار نامناسب یا نشان‌دادن نشانه‌های اضطراب وحشت دارد.
فردی که دچار اختلال اضطراب اجتماعی است تمایلی به آغاز ارتباط با دیگران ندارد و با احساسی از ترس از هر موقعیتی که ممکن است در معرض داوری دیگران قرار گیرد، اجتناب می‌ورزد. برداشت یا تصور شخص از موقعیت‌های اجتماعی که احتمال دارد شخصیت، ظاهر یا توانایی‌های او مورد سنجش و ارزشیابی ضعیف دیگران قرار گیرد، می‌تواند واقعی یا خیالی باشد.
مبتلایان به اضطراب اجتماعی از اینکه چگونه در نظر دیگران به نظر می‌رسند، احساس نگرانی می‌کنند. آن‌ها معمولاً در جمع متوجه به ظاهر و رفتار خود هستند و معیارهای بالایی برای رفتار و عملکرد خود در نظر دارند. شخص مبتلا تلاش می‌کند تا تأثیر مثبتی بر دیگران بگذارد و جلوه عادی از خود ارائه دهد، اما در عین حال معتقد است که قادر به این کار نیست. این افراد پیش از روبرو شدن با موقعیت اجتماعی اضطراب زا بارها و بارها شرایط را به صورت ذهنی تصور می‌کنند و مسائل و موقعیت‌های اضطراب زای بالقوه و طریقه برخورد با آن را مرور می‌کنند. آن‌ها اتفاقاتی که ممکن است برایشان خجالت‌آور باشد را بررسی می‌کنند و حتی رشته تفکراتشان پس از رویارویی با آن موقعیت خاتمه نمی‌یابد، بلکه تا روزها بعد رفتار خود را بررسی می‌کنند و معمولاً خود را به خاطر اشتباهات و نمایش ضعیف سرزنش می‌کنند.Shyness & Social Anxiety Treatment Australia Social Phobia
مبتلایان به اضطراب اجتماعی بدبین تر از دیگران هستند و صحبت‌های عادی یا مبهم را با نگاه منفی تفسیر می‌کنند. بسیاری از تحقیقات نیز نشان داده‌است که این افراد خاطرات منفی را بهتر از دیگران به یاد می‌آورند.Furmark, Thomas. Social Phobia – From Epidemiology to Brain Function. Retrieved February 21, 2006.
برخی دیگر از خصوصیات این افراد شامل عادت به خواندن طرز فکر دیگران، تمرکز روی اتفاقات منفی، کوچک شمردن نکات قوت خود، تعمیم دادن بیش از حد مشکلات و پرهیز از برقراری روابط صمیمی است.
برخی از موقعیت‌هایی که موجب بروز اضطراب در مبتلایان می‌شود به صورت زیر است:
اضطراب اجتماعی ترسی ماندگار از یک یا چند موقعیت است که فرد در آن‌ها در معرض نگاه موشکافانه دیگران قرار می‌گیرد و ترس از اینکه به گونه‌ای عمل یا رفتار کند که اشتباه و در نتیجه تحقیرآمیز یا خجالت‌آور باشد. این مسئله فراتر از "خجالتی بودن" عادی است به گونه‌ای که در موارد بسیاری به اجتناب از موقعیت‌های قابل توجه اجتماعی و شغلی منجر شود. موقعیت‌های اضطراب زا می‌تواند تقریباً شامل هرگونه روابط اجتماعی خصوصاً شرکت در گروه‌های کوچک، مهمانی، صحبت با افراد غریبه، هتل و امثال آن شود. علائم جسمی و فیزیکی می‌تواند شامل "خالی شدن ذهن"، تپش قلب، سرخ شدن، سوزش معده و دل آشوب شود.
هراس‌ها معمولاً با فرار(escape behavior) یا رفتارهای اجتنابی(avoidance behavior) کنترل می‌شوند. به عنوان مثال یک دانش آموز ممکن است در زمان صحبت کردن در جلوی جمع، کلاس را ترک کند، (فرار) یا از ارائه گزارش شفاهی خودداری کند؛ (اجتناب) چرا که قبلاً در موقع صحبت در جلوی جمع دچار اضطراب شدید یا حملات اضطرابی شده‌است. برخی از رفتارهای اجتنابی کوچک زمانی دیده می‌شود که فرد از برخورد چشمی(eye contact) با دیگران اجتناب می‌کند، مثلاً فرد محلی را برای نشستن انتخاب می‌کند که ارتباط رودرروی چشمی با دیگران نداشته باشد.
در موارد شدیدتر فرد از مواجهه با هر موقعیت اجتماعی که باعث بروز اضطراب شود پرهیز می‌کند. این‌گونه رفتارهای اجتنابی در فرد مبتلا باعث افت شدید در کیفیت زندگی فرد می‌شود و باعث بدتر شدن و پیشرفت این اختلال می‌گردد. درنتیجه مبتلایان باید از رفتارهای اجتنابی به‌طور جدی پرهیز کنند.
واکنش‌های فیزیولوژیکی همانند دیگر اختلال‌های اضطرابی در اضطراب اجتماعی هم دیده می‌شود. در زمان مواجهه با موقعیتهای اضطراب زا کودکان مبتلا ممکن است علائمی مثل کج‌خلقی، گریه، چسبیدن به والدین یا سکوت از خود نشان دهند.eNotes. Social phobia – Causes . Retrieved February 22, 2006.
در بزرگسالان چشمان اشکی(teary eyes)، تعریق زیاد، دل آشوب، لرزش و تپش قلب دیده می‌شود که در نتیجه پاسخ فیزیولوژیکی استرس (fight or flight response) به‌وجود می‌آید. سرخ شدن هم معمولاً در این افراد دیده می‌شود. این واکنش‌های قابل مشاهده باعث افزایش اضطراب شخص می‌شود.
تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که قسمتی از مغز که آمیگدالا(amygdala) نامیده می‌شود و بخشی از سیستم لیمبیک(limbic system) می‌باشد در افراد مبتلا به اضطراب اجتماعی در زمان رویارویی با چهره‌های خشمگین یا موقعیتهای ترسناک بیش از حد طبیعی فعال است. این تحقیقات نشان می‌دهد که شدت این واکنش با شدت اضطراب اجتماعی رابطه مستقیم دارد.Studying Brain Activity Could Aid Diagnosis Of Social Phobia. Monash University. January 19, 2006.
اضطراب اجتماعی معمولاً با طیف گسترده‌ای از اختلالات روانی دیگر همراه است. اضطراب اجتماعی معمولاً با اعتماد به نفس پایین و افسردگی همراه است که از کمبود روابط اجتماعی و دوره‌های طولانی مدت انزواء (در نتیجه اجتناب از موقعیت‌های اجتماعی) ناشی می‌شود. به منظور کاهش اضطراب و تسکین افسردگی معمولاً مبتلایان از الکل یا داروهای روانگردان استفاده می‌کنند که ممکن است به وابستگی دارویی و سوء مصرف مواد منجر شود. بر اساس یک گزارش تخمین زده می‌شود که یک پنجم مبتلایان هم‌زمان به الکل وابستگی دارند.Alcohol Research and Health. Sarah W. Book, Carrie L. Randall. "Social anxiety disorder and alcohol use" . Retrieved February 24, 2006.
معمول‌ترین اختلال شایع در میان بیماران اضطراب اجتماعی افسردگی است. پس از افسردگی حملات اضطرابی(panic attacks)، اضطراب فراگیر(generalized anxiety disorder)، اختلال استرس پس از سانحه(post-traumatic stress disorder)، وابستگی به مواد و خودکشی شایع‌ترین اختلالات موجود در بیماران اضطراب اجتماعی می‌باشد.eNotes. Social phobia . Retrieved February 23, 2006.
اختلال شخصیت کناره‌گیر(Avoidant personality disorder) نیز علائم بسیار مشابه و ارتباط بسیار نزدیک و تنگاتنگی با اضطراب اجتماعی دارد.Crozier, page 361.
با توجه به پس زمینه‌های مربوط به اختلالات موجود در سیستم دوپامینرژیک، اختلال کم توجهی - بیش فعالی(Attention-deficit hyperactivity disorder)نیز در بخشی از مبتلایان دیده می‌شود.