moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
وقار بیگ‌بالایف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است.
دنی سگوویا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رایو وایکانو، باشگاه فوتبال سنت پولتن، باشگاه فوتبال ولفسبرگر، باشگاه فوتبال فوئنلابرادا، و باشگاه فوتبال آدمیرا واکر مودلینگ اشاره کرد.
سرگئی چرنیشف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل روسیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال توران تووز، باشگاه فوتبال روان باکو، باشگاه فوتبال لکوموتیو لیسکی، باشگاه فوتبال دینامو استاوروپول، باشگاه فوتبال روستوف، و باشگاه فوتبال دینامو جی‌تی‌سی استاوروپول اشاره کرد.
ادو اوریول (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خزر لنکران، باشگاه فوتبال رئال ساراگوسا، باشگاه ورزشی لیماسول، باشگاه فوتبال بلکپول، باشگاه فوتبال بارسلونا بی، باشگاه فوتبال بارسلونا، و باشگاه فوتبال راپید بخارست اشاره کرد.
وصال اسکندرلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است.
مشت زنی بدون دستکش (دست برهنه) یا بوکس خیابانی، ورزش بوکس بدون استفاده از دستکش یا سایر پوشش‌ها برای پنجه است.
تفاوت میان مبارزه خیابانی و یک مسابقه بوکس بدون دستکش این است که بوکس بدون دستکش یک سری قوانین پذیرفته شده دارد؛ مانند ممنوعیت ضربه به حریف زمین افتاده. قوانین رینگ لاندن پرایز اساس بوکس بدون دستکش را برای اکثریت قرن ۱۸ و ۱۹ فراهم کردند.
مشت‌زنی بدون دستکش در قرن بیست و یکم با ترویج BKB (Bare-knuckle boxing) ‏که یک مارکتینگ دارای جواز به همراه دیگر مارکتینگ‌های بزرگ بریتانیا مانند UBKB وارینگتون (ultimate bare-knuckle boxing)‏و انجمن مشت‌زنی با مشت بدون دستکش (BFBA) ‏است، دوباره احیا شده‌است.
به نقل از وقایع‌نگار مشت‌زنی پوجیلیستیکا، نخستین گزارش روزنامه در مورد مسابقه مشتزنی در انگلستان مربوط به سال ۱۶۸۱ است که در آن مرکوری پروتستان ادعا داشت: «دیروز مسابقه بوکس به برکت دوک آلبمارل، بین خدمتکار دوک و یک قصاب برگزار شد. قصاب، همان‌طور که قبلاً بارها انجام داده بود، جایزه را از آن خود کرد. هر چند که مرد کوچکی بود، اما در آن تمرین در انگلستان از همه بهتر بود.»
اولین قهرمان بوکس بدون دستکش انگلستان جیمز فیگ بود که در سال ۱۷۱۹ عنوان قهرمانی را از آن خود کرد و تا زمان بازنشستگی اش در سال ۱۷۳۰، این عنوان را حفظ کرد. قبل از جک باروتون، اولین ایده مشت‌زنی فعلی از جیمز فیگ نشات گرفت، که به عنوان سازمان‌دهنده بوکس پیشرفته شناخته می‌شود. در سال ۱۷۱۹، او یک «بنیاد مشت‌زنی» تأسیس کرد و خود را به عنوان «متخصص در علم شریف دفاع» اعلام کرد تا به بوکسورها استفاده از دست‌ها، شمشیر، و چوب را تعلیم دهد. قهرمانان برجسته عبارت بودند از جک باروتون، الیزابت ویلکینسن، دانیل مندوزا، جم بلچر، هن پیرس، جان گلی، تام کریب، تام اسپرینگ، جم وارد، جیمز برک، ویلیام بندیگو تامپسون، بن کنت، ویلیام پری، تام سیرز و جم میس.
رکورد طولانی‌ترین مسابقه مشت‌زنی بدون دستکش، ۶ ساعت و ۱۵ دقیقه، برای مسابقه بین جیمز کلی و جاناتان اسمیث که در کنار فیری کریک در استرالیا در روز ۳ دسامبر سال ۱۸۵۵ جنگیدند ثبت شده، که اسمیث بعد از ۱۷ راند تسلیم شد.
جنگجوی خیابانی، جم میس، به عنوان دارنده طولانی‌ترین دوران حرفه ای در بین هر مبارزی در تاریخ فهرست شده‌است. او بیش از ۳۵ سال تا ۶۰ سالگی‌اش مبارزه کرد و آخرین مسابقه نمایشی خود را در سال ۱۹۰۹ در سن ۷۸ سالگی ثبت کرد.James B. Roberts, Alexander G. Skutt, "The Boxing Register: International Boxing Hall of Fame Official Record Book"
بوکس بدون دستکش حرفه‌ای هرگز تحت هیچ قانون فدرال یا ایالتی در ایالات متحده قانونی نبود تا اینکه وایومینگ اولین ایالتی بود که در ۲۰ مارس ۲۰۱۸ آن را قانونی کرد. تا آن تاریخ مهم‌ترین تصویب کننده مشت‌زنی بدون دستکش مجله گزت پلیس ملی بود که در دهه ۱۸۸۰ مسابقات و کمربندهای قهرمانی اراده می‌کرد. گزت پلیس در ۸ ژانویه ۱۸۸۹ آخرین قهرمانی بزرگ سنگین‌وزن جهان مشت‌زنی بدون دستکش بین جان ال. سالیوان و جیک کیلرین را مجاز کرد و سالیوان به عنوان برنده ظاهر شد.National Police Gazette, 16 Apr 2018, p.
از آن زمان، دیگر مدعیان دارای جواز مسابقات قهرمانی مشت‌زنی بدون دستکش شامل مسابقه ۵ اوت ۲۰۱۱ در کازینو فورت مک داول در رزرویشن نیشن یاواپای در آریزونا هستند. قبیله بومی آمریکا مبارزه بین ریچ استوارت از نیوکسل دلور و بابی گان را مجاز شمرد و گان به عنوان پیروز ظاهر شد. سایر قهرمانان برجسته عبارتند از: تام هایر، یانکی سالیوان، نونپاریل دمپسی، تام شارکی، باب فیتزسیمونز و جان موریسی.
با ظهور تبلیغات معاصرمشت‌زنی بدون دستکش مانند BKFC و BKB، تعدادی از قهرمانان بوکس بدون دستکش مورد تأیید و رسمی شناخته شده تاج گذاری کردند. این شامل هنرمند سابق رزمی ترکیبی جویی بلتران است که قهرمانی سنگین‌وزن BKFC و مسابقات قهرمانی سنگین‌وزن مجله نیشن پلیس گزت را دارد.
مبارزات اولیه هیچ قانون نوشته شده‌ای نداشته‌اند. هیچ تقسیم وزن یا تعداد راند و حتی داوری وجود نداشت، در نتیجه مبارزات بسیار بی نظمی به وجود آمد. در سال ۱۷۱۳ در ناتینگهام، گزارش اولیه‌ای از بوکس توسط سر توماس پارکینز بارونت دوم، مالک زمین در روستای بانی، ناتینگهام شایر، از تکنیک‌هایی که روی آن تسلط داشت منتشر شد. این مقاله، صفحه‌ای از راهنمای کشتی و شمشیر بازی او، "پروگیمناسماتا: بازی مسافرخانه‌ای یا کشتی‌گیر بغل کورنیش"، سیستمی از ضربه با سر، مشت، ضربه زدن به چشم، خفگی، و پرتاب‌های سخت را توصیف می‌کند که امروزه در بوکس شناخته نشده‌است. در نتیجه، هیچ محدودیت تعداد دور برای مبارزه وجود نداشت. زمانی که مردی نمی‌توانست خراشی ایجاد کند، بازنده اعلام می‌شد و مبارزه متوقف می‌شد. علاوه بر درصورتی که این مبارزات توسط آشوب جمعیت، دخالت پلیس، نیرنگ یا رضایت هر دو مبارز به تساوی درهم می‌شکست، به پایان می‌رسید. در حالی که مبارزات می‌توانستند تعداد زیادی راند داشته باشند، مبارزان وانمود می‌کردند که در مقابل ضربات ضعیف حریف آسیب می‌بینند تا از استراحت ۳۰ ثانیه‌ای بین راندها استفاده کنند، در نتیجه راندها در عمل کوتاه بودند.
اگرچه دوران باروتون قوانینی را برای متمدن کردن بوکس به ارمغان آورد، اما حرکات زیادی در این دوره وجود داشت که در بوکس بدون دستکش امروزی غیرقانونی است. تکنیک‌های انقلابی جدیدی نیز وجود داشت که در این مدت تدوین شد. در این مقطع، چنگ زدن مجاز بود و بسیاری استفاده از پرتاب‌های پشت کمر و سوپلکس را ترجیح می‌دادند، هرچند گرفتن زیر کمر غیرقانونی بود.Chill, Adam. به علاوه دوش‌گیری و فیبینگ، که در آن بوکسور گردن یا موی حریف را می‌گیرد و چندین بار به او ضربه می‌زند، قانونی و قابل استفاده بود. طرز ایستادن سنتی بوکس بدون دستکش برای مبارزه با قلاب زدن و دفاع مشت طراحی شده‌است.The Pugilist: Nick Diaz, Daniel Mendoza and the Sweet Science of Bruising ضربات پا نیز در آن زمان در بوکس مجاز بود، ویلیام بندیگو تامپسون در مبارزه با بن کانت متخصص ضربات پا بود، و لنکاشایر نویگیتر در نبرد با تام کریب از ضربه به ساق پا استفاده می‌کرد.Miles, Henry Downes.
در دوران پوجیلیسم کلاسیک بود که بسیاری از تکنیک‌های مشت‌زنی معروف ابداع شد. ساموئل الیاس اولین کسی بود که مشتی را اختراع کرد که بعدها به نام آپرکات شناخته شد.Tacoma News Tribune (Tacoma, WA, USA) Jan. 1, 1924 تام اسپرینگ استفاده از هوک چپ را رایج کرد و تکنیکی به نام «قدم هارلیکوئین» ایجاد کرد که در آن خود را در دسترس حریف خود قرار می‌داد، سپس از مشت حریف به‌طور غریزی اجتناب می‌کرد و همزمان به او مشت می‌زد و اساساً تمارض بوکس را اختراع کرد.Tom Spring IBHOF دانیل مندوزا مخترع بوکس به سبک اوت باکس است.
«عقب نشینی ایرلندی» یک نوع مبارزه سنتی مشت‌زنی بدون دستکش است که در آن بخش مانور دادن در اطراف رینگ حذف می‌شود و فقط جنبه‌های خشن تر مشت زدن و مشت خوردن باقی می‌ماند. این شکل از مبارزه در اواخر قرن نوزدهم در محله‌های زاغه‌نشین ایرلندی آمریکایی در ایالات متحده رایج بود، اما در این جامعه ابتدا با بوکس بدون دستکش و سپس با بوکس عادی تحت الشعاع قرار گرفت.
با احیای دوباره بوکس بدون دستکش در قرن بیست و یکم، تغییرات متعددی در قوانین رینگ لاندن پرایز انجام شد که بوکس بدون دستکش قدیمی را کنترل می‌کرد. علاوه بر این، چندین تغییر از قوانین مارکیز کوئینزبری شکل گرفت. قابل ملاحظه‌تر از همه، شمارش ۱۸ ثانیه برای هر زمین‌خوردن در BKB وجود دارد، اگرچه BKFC از شمارش ۱۰ ثانیه‌ای سنتی استفاده می‌کند. در بیشتر مارکتینگ‌های بوکس بدون دستکش مدرن، قانون سه-زمین-خوردن وجود ندارد و مبارزان نمی‌توانند با زنگ نجات پیدا کنند. مبارزات شامل ۵ راند ۲ دقیقه ای در BKFC و ۷ راند ۲ دقیقه ای در BKB است. یکی از ویژگی‌های متمایزکننده بوکس بدون دستکش مدرن، شمول مشت زدن در حالت کلینچ است که به عنوان «مشت‌زنی کثیف» نیز شناخته می‌شود.
مسابقات قهرمانی بوکس بدون دستکش در قوانین زیر اجرا می‌شود و با سایر مسابقات متفاوت است:
۱. مبارزان مجاز به بستن و چسپ زدن نوار به دور مچ، شست، و وسط دست هستند. هیچ پانسمان یا نواری نمی‌تواند در ۱ اینچ (۲۵ میلی‌متر) پاینی آخرین بند انگشت قرار داشته باشد.
۲. مبارزان پای خود را روی خط می‌گذارند. دو خط به فاصله ۳ فوت (۹۱ سانتی‌متر) در مرکز رینگ-که مبارزان هر دور را آنجا شروع می‌کنند- وجود دارد. پای جلو روی خط قرار می‌گیرد و داور به مبارزان دستور «پنجه زدن» می‌دهد، که نشان‌دهنده آغاز مبارزه/راند است.
۵. مبارزی که زمین‌می‌خورد ۱۰ ثانیه فرصت دارد تا سرپا شود وگرنه داور مبارزه را متوقف می‌کند. ضربه زدن به جنگنده زمین‌خورده مجاز نیست. هر مبارزی که این کار را انجام دهد، رد صلاحیت خواهد شد. هنگامی که یک جنگنده سرنگون می‌شود، به جنگنده دیگر دستور داده می‌شود که به یک فضای بی‌طرف روانه شود.
۶. اگر مبارزی زخمی شود و خون بینایی مبارز را مختل کند، داور ممکن است تایم اوت اعلام کند و به کاتمن ۳۰ ثانیه فرصت دهد تا خونریزی را متوقف کند. اگر خون قابل کنترل نباشد و خون همچنان مانع دید مبارز شود، داور مبارزه را متوقف کرده و مبارز دیگر پیروز می‌شود.
۷. مبارزات در هر راند دو دقیقه است و هر مبارزه ۳ یا ۵ راند خواهد بود. BKB می‌تواند شامل ۳، ۵ یا ۷ باشد.
۸. لباس: همه مبارزان باید یک محافظ کشاله ران با کاپ، یک محافظ لثه، تنه یا تنه بوکس و کفش بوکس/کشتی داشته باشند. در تاپ داگ روسیه دست اصلاً محافظی ندارد.
۹. از همه مبارزان انتظار می‌رود ۱۰۰٪ تلاش خود را انجام دهند و با روحیه ورزشی کامل رفتار کنند.
ویلیام اندروز کلارک جونیور (.William Andrews Clark Jr) (زادهٔ ۲۹ مارس ۱۸۷۷- درگذشتهٔ ۱۴ ژوئن ۱۹۳۴)، نوع‌دوست ساکن لس‌آنجلس و کوچک‌ترین پسر بازماندهٔ ویلیام اندروز کلارک، از بزرگان صنعت مس و سناتور آمریکایی و همسر اول وی، کاترین بود.
ویلیام اندروز کلارک جونیور در ۲۹ مارس ۱۸۷۷ در دیر لاج، مونتانا چشم به جهان گشود. پدرش، ویلیام ای. کلارک و مادرش، کاترین لوئیز استافر بودند. او در فرانسه و ایالت نیویورک آمریکا تحصیل کرد و در سال ۱۸۹۹ با اخذ مدرک کارشناسی حقوق از دانشگاه ویرجینیا فارغ‌التحصیل شد.
کلارک یکی از شرکای شرکت حقوقی کلارک و روت در بوت، مونتانا بود. او همچنین در هیئت‌مدیرهٔ چندین شرکت معدنی و وابسته به صنایع متعلق به پدرش، فعالیت می‌کرد.
در اواسط دههٔ ۱۹۱۰ میلادی، کلارک برای تفریح و سرگرمی، شروع به جمع‌آوری مجموعه‌کتاب‌های تاریخی و مطبوعات فاخر کرد (قبلاً نیز برای سرگرمی کتاب می‌خرید). در سال ۱۹۱۹، کلارک با استخدامِ رابرت ای. کوان، کتاب‌شناس، کوشید از راهنمایی‌های او در خریدن کتاب‌های مناسب و نیز تدوین فهرست کتب کتابخانه بهره ببرد. در سال ۱۹۲۰، جان هنری نش اهل سان‌فرانسیسکو، اولین نسخه از این فهرست را منتشر کرد.
کلارک، فیلارمونیک لس‌آنجلس را بنیان نهاد که در سال ۱۹۱۹ در سالن اجتماعات ترینیتی فعالیتش را آغاز کرد. پس از مرگ کلارک در سال ۱۹۳۴، کتاب‌خانهٔ شخصی‌اش که شامل کتب و نسخ خطی کمیاب بود، تحت عنوان «کتاب‌خانهٔ یادبود ویلیام اندروز کلارک» به دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس اهدا شد. وی همچنین برای ساخت هالیوود بول کمک مالی کرد.
در سال ۱۹۰۲، کلارک با میبل دافیلد فاستر (زادهٔ ۱۸۸۰ – درگذشتهٔ ۱۹۰۳) ازدواج کرد. همسرش پس از تولد پسرشان، بر اثر ابتلا به بیماری سپتیسمی درگذشت.
در سال ۱۹۰۷، کلارک با آلیس مک مأنوس (زادهٔ ۱۸۸۳ – درگذشتهٔ ۱۹۱۶) که بومی نوادا بود، ازدواج کرد. آن‌ها پس از ازدواج در اوایل دههٔ ۱۹۱۰ به لس‌آنجلس مهاجرت کردند. (شهر کلارک، نوادا به افتخار پدرش نام‌گذاری شده‌است). خانهٔ این زوج در بلوار آدامز و خیابان سیمارون در زمینی است که امروزه کتاب‌خانهٔ کلارک در آن قرار دارد.
کلارک همچنین روابط عاشقانه‌ای با مردان داشت. در میان معشوقه‌هایش، هریسون پست بارز و برجسته بود. او مجموعه‌نامه‌های اسکار وایلد کلارک به لرد آلفرد داگلاس را رونویسی می‌کرد. کلارک همچنین مسئولیت طراحی داخلی کتاب‌خانهٔ کلارک را به هریسون پست سپرد. بر اساس گفتهٔ کارکنان کتابخانه، تصویر ۱۳ مرد برهنه روی سقف منقش کتابخانه، همگی سیمای هریسون پست داشتند. پست در عمارتی روبه‌روی خانهٔ کلارک در خیابان سیمارون زندگی می‌کرد. پس از مرگ کلارک، هریسون پست ثروت هنگفتی از او به میراث برد.
کلارک در ۱۴ ژوئن ۱۹۳۴ در سالمون لیک، مونتانا چشم از جهان فروبست. او در مقبرهٔ خانوادگی که خود در جزیره‌ای در دریاچهٔ سیلوان واقع در قبرستان ابدی هالیوود ساخته بود، به خاک سپرده شد. هر دو همسر و پسر وی نیز در این مقبره دفن شده-اند.
ان‌جی‌سی ۴۰۳۸ () گروهی از گروه‌ها و خوشه‌های کهکشانی در صورت‌های فلکی کلاغ و پیاله است. این گروه ممکن است شامل ۱۳ تا ۲۷ کهکشان باشد. شناخته‌شده‌ترین کهکشان‌های این گروه، کهکشان‌های دوشاخک (زوج‌کهکشان برهم‌کنشی ان‌جی‌سی ۴۰۳۸ و ان‌جی‌سی ۴۰۳۹) هستند که یک جفت کهکشان برهم‌کنش شناخته‌شده هستند.
جدول زیر کهکشان‌هایی را فهرست می‌کند که به‌طور مداوم به عنوان اعضای گروه در کاتالوگ کهکشان‌های نزدیک شناسایی شده‌اند.
پائولو رومانو (؛ درگذشت در ۱۴۷۰) مجسمه‌ساز و زرگر ایتالیایی اوایل دوران رنسانس بود.
برخی آثار او امروزه در کلیسای سانت آندرئا دلا واله و موزه‌های واتیکان به نمایش درآمده است.
لورنتستو (؛ – ۱۵۴۱) معمار و مجسمه‌ساز ایتالیایی دوران رنسانس و از شاگردان رافائل بود. وی با خواهر جولیو رومانو، یکی دیگر از شاگردان رافائل ازدواج کرد.
وی بعدها به همکاری رافائلو دا مونتلوپو یکی از پیکره‌های مقبرهٔ رافائل را در پانتئون ساخت و در بنای مقبره‌های کلمنت هفتم و لئون دهم مشارکت داشت. در اینجا وی ساختِ تندیس‌های فرعی رابه عهده داشت و ساختِ مجسمه اصلی به بارتولومئو باندینلی سپرده شد.
باسیل چارلز دیوی (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
جان دالینگ (; ۱۷۳۱ – ۱۶ ژانویه ۱۷۹۸) فرد نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود.
ادگار ویلیام کاکس (؛ ۹ مه ۱۸۸۲ – ۲۶ اوت ۱۹۱۸) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده‌است.
جان فردریک بویس کومب (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
توماس برنارد کالیسون (; – ) فرد نظامی اهل نیوزیلند بود.
الکساندر استانهوپ کاب (; – ) فرد نظامی اهل راج بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب ویکتوریا شده‌است.
باسیل اوبری کود (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
ویلیام هنری کلینتون (؛ ۲۳ دسامبر ۱۷۶۹ – ۱۵ فوریه ۱۸۴۶) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
چارلز منسفیلد کلارک (; – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده‌است.
جان چارتریس (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود.
نگارخانه اینترنتی هنر () یک گالری هنری مجازی اینترنتی است که در آن این نمایشگاه هنرهای بصری تاریخی اروپا را به نمایش می‌گذارد که عمدتاً مربوط به دوره‌های باروک، گوتیک و رنسانس است که برای استفاده آموزشی و شخصی در دسترس است.
در این وبگاه بیش از ۴۸٬۶۰۰ اثر هنری از بیش از ۴٬۰۰۰ هنرمند موجود است که به همراه اطلاعاتی دربارهٔ اثر و خالق آن در یک پایگاه داده قابل جستجو ارائه شده‌است. بیشتر آثار به‌نمایش درآمده در این وبگاه مشمول حق تکثیر نمی‌شود؛ چرا که اثر پیش از سال ۱۹۰۰ خلق شده یا صاحب اثر بسیار پیش‌تر از ۱۹۰۰ به‌دنیا آمده‌است.
لرد فردریک کاوندیش (؛ اوت ۱۷۲۹ – ۲۱ اکتبر ۱۸۰۳) فرد نظامی اهل بریتانیا بود.
لارنس کار (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
رابین مکدونالد کارنگی (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
تامپسون کپر (؛ ۲۰ اکتبر ۱۸۶۳ – ۲۷ سپتامبر ۱۹۱۵ (aged 51)) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
ریچارد ساویج، چهارمین ارل ریورز (; ca. 1654 – 18 august ) نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی انگلستان بود.
جورج آگوستوس هربرت، یازدهمین ارل پمبروک (؛ ۱۰ سپتامبر ۱۷۵۹ – ۲۶ اکتبر ۱۸۲۷) نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان بند جوراب شده‌است.
هنری اسپنسر پالمر (؛ ۳۰ آوریل ۱۸۳۸ – ) مهندس نقشه‌برداری، نظامی و سیاستمدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
هنری هربرت، دهمین ارل پمبروک (; – ) سواره‌نظام اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود.
جورج نوجنت، بارونت اول (; – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
ویلیام دوتی مورگان (؛ ۱۵ دسامبر ۱۸۹۱ – ۱۳ مه ۱۹۷۷) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
ویلیام رید (؛ ۲۵ آوریل ۱۷۹۱ – ) فرد نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده‌است.
تلایو () شرکت مخابرات نروژی است، که در سال ۲۰۰۳ تأسیس شد.
گروه گیمینگ اینوویشن () شرکت شرط‌بندی ورزشی نروژی است، که در سال ۲۰۰۸ تأسیس شد.
گیلدندال () شرکت انتشارات نروژی است، که در سال ۱۹۲۵ تأسیس شد.
فلایر () شرکت هواپیمایی نروژی است، که در سال ۲۰۲۰ تأسیس شد.
زندگی برجسته‌ترین نقاشان، پیکرتراشان و معماران () مجموعه‌ای از زندگی‌نامه‌های هنرمندان است که توسط نقاش و معمار ایتالیایی قرن شانزدهم، جورجو وازاری نوشته‌شده‌است و «شاید معروف‌ترین و حتی امروزه، پرخواننده‌ترین اثر ادبی قدیمی دربارهٔ هنر» است،Max Marmor, "Kunstliteratur" , translated by Ernst Gombrich, in Art Documentation Vol 11 # 1, 1992 و آنرا «یکی از تأثیرگذارترین نوشته‌های رنسانس ایتالیایی در مورد هنر»، و «اولین کتاب مهم در تاریخ هنر»Murray, P. and L. Murray. (1963) "The art of the renaissance". London: Thames & Hudson (World of Art), p. 8. می‌دانند.
وازاری این اثر را در دو نسخه گوناگون منتشر کرد که تفاوت‌های اساسی بین آنها وجود داشت. نسخهٔ اول، دو جلدی و در ۱۵۵۰ میلادی؛ و نسخهٔ دوم، سه جلدی و در ۱۵۶۸ منتشر شد (که معمولاً این چاپ دوم، ترجمه و به آن اشاره می‌شود). یکی از تغییرات مهم، افزایش توجه به هنر ونیزی در ویرایش دوم بود، حتی اگر وازاری همچنان مورد انتقاد قرار گرفت و از آن زمان تاکنون به دلیل تأکید بیش از حد بر هنر زادگاهش فلورانس مورد انتقاد قرار گرفته‌است.
این کتاب در ایران با عنوان «زندگی هنرمندان» ترجمه و توسط انتشارات سوره مهر منتشر شده‌است.
جمهوری سوسیالیستی خودمختار نخجوان شوروی (آذربایجانی: , , (به آذربایجانی: , ، ) یک جمهوری خودمختار درون اتحاد جماهیر آذربایجان شوروی بود که خود یک جمهوری در داخل اتحاد جماهیر شوروی بود. این جمهوری خودمختار در ۱۶ مارس ۱۹۲۱ تشکیل شد و در ۹ فوریه ۱۹۲۴ بخشی از آذربایجان شوروی شد.
اولین پرچم نخجوان شوروی در سال ۱۹۳۷ معرفی شد و حاوی متن آذربایجانی و ارمنی بود. در دهه ۱۹۴۰، زمانی که الفبای لاتین آذربایجانی با سیریلیک جایگزین شد، پرچم قبلی با پرچم شوروی با متن سیریلیک آذربایجانی "Нахчыван МССР " به رنگ طلایی و نوار آبی تیره در امتداد فس جایگزین شد.Nakhchivan in the Soviet Union on Flags of the World
در سال ۱۹۹۰ این جمهوری به جمهوری خودمختار نخجوان در جمهوری آذربایجان تبدیل شد.
در سال‌های پایانی جنگ جهانی اول، نخجوان صحنه خونریزی بین ارمنی‌ها و آذربایجانی‌ها بود که هر دو ادعای مالکیت این منطقه را داشتند. تا سال ۱۹۱۴، جمعیت ارمنی‌ها اندکی به ۴۰ درصد کاهش یافت، در حالی که جمعیت آذری‌ها به حدود ۶۰ درصد افزایش یافت. پس از انقلاب فوریه ۱۹۱۷، منطقه تحت اختیار کمیته ویژه ماورای قفقاز دولت موقت روسیه و متعاقباً جمهوری کم دوام فدرال دموکراتیک ماوراء قفقاز در سال ۱۹۱۸ قرار گرفت. هنگامی که این جمهوری در ماه مه ۱۹۱۸ منحل شد، نخجوان، قره باغ کوهستانی، زنگزور (امروزه استان سیونیک ارمنستان و بخشی از استان وایوتس دزور) و قزاق به شدت بین دولت‌های تازه تأسیس و کم دوام جمهوری دمکراتیک ارمنستان (DRA) و جمهوری دموکراتیک آذربایجان (ADR) مورد مناقشه قرار گرفتند. در ژوئن ۱۹۱۸، این منطقه به اشغال عثمانی درآمد. عثمانی‌ها ۱۰۰۰۰ ارمنی را قتل‌عام کردند و ۴۵ روستای آنها را با خاک یکسان کردند. بر اساس شرایط آتش‌بس مودروس، عثمانی‌ها موافقت کردند که نیروهای خود را از ماوراء قفقاز خارج کنند تا راه را برای حضور نظامی آتی بریتانیا باز کنند.Michael P. Croissant. "The Armenia–Azerbaijan Conflict: Causes and Implications", p. 15.
تحت اشغال بریتانیا، سر الیور واردروپ، کمیسر ارشد بریتانیا در قفقاز جنوبی، پیشنهادی مرزی را برای حل مناقشه ارائه کرد. به اعتقاد واردروپ، ادعاهای ارامنه علیه آذربایجان نباید فراتر از مرزهای اداری استان ایروان سابق (که تحت حاکمیت امپراتوری روسیه پیشین نخجوان را در بر می‌گرفت) فراتر رود، در حالی که آذربایجان باید به استان‌های باکو و الیزابتپل محدود می‌شد. این پیشنهاد هم از سوی ارامنه (که نمی‌خواستند از ادعای خود در قزاق، زنگزور و قره باغ کوهستانی دست بکشند) و هم از سوی آذری‌ها (که دست کشیدن از ادعای خود در مورد نخجوان را غیرقابل قبول می‌دانستند) رد شد. با ادامه اختلافات بین هر دو کشور، به زودی آشکار شد که صلح شکننده تحت اشغال بریتانیا دوام نخواهد آورد.Dr Andrew Andersen, PhD Atlas of Conflicts: Armenia: Nation Building and Territorial Disputes: 1918–1920
در دسامبر ۱۹۱۸، جعفرگولو خان نخجوانسکی با حمایت حزب مساوات آذربایجان، جمهوری ارس را در آویزد نخجوان از استان ایروان سابق که توسط واردروپ به ارمنستان واگذار شده بود، اعلام کرد.
با این حال، در اواسط ژوئن ۱۹۱۹، ارمنستان موفق شد کنترل نخجوان و کل قلمرو جمهوری خودخوانده را برقرار کند. سقوط جمهوری ارس باعث تهاجم ارتش منظم آذربایجان شد و در پایان ماه جولای، نیروهای ارمنی مجبور شدند شهر نخجوان را به آذری‌ها رها کنند.Dr Andrew Andersen, PhD Atlas of Conflicts: Armenia: Nation Building and Territorial Disputes: 1918–1920 باز هم خشونت‌های بیشتری شروع شد و حدود ده هزار ارمنی کشته شدند و چهل و پنج روستای ارمنی ویران شدند. در همین حال، انگلیسی‌ها که از اوضاع احساس ناامیدی و نسبت به حفظ کنترل بر منطقه خود را ناتوان می‌دیدند، در اواسط سال ۱۹۱۹ تصمیم به عقب‌نشینی از منطقه گرفتند.Croissant. "Armenia–Azerbaijan Conflict", p. 16. با این حال، جنگ بین ارمنی‌ها و آذری‌ها ادامه داشت و پس از یک رشته درگیری که در سراسر منطقه نخجوان رخ داد، توافق آتش‌بس منعقد شد. با این حال، آتش‌بس کوتاه مدت دوام آورد و در اوایل مارس ۱۹۲۰، درگیری‌های بیشتری، عمدتاً در قره باغ، بین ارامنه قره باغ و ارتش منظم آذربایجان درگرفت. این امر باعث درگیری در مناطق دیگر با جمعیت مختلط از جمله نخجوان شد.
در ژوئیه ۱۹۲۰، ارتش سرخ یازدهم شوروی به این منطقه حمله و آن را اشغال کرد و در ۲۸ ژوئیه جمهوری سوسیالیستی خودمختار شوروی نخجوان را با «روابط نزدیک» با جمهوری آذربایجان شوروی اعلام کرد. در نوامبر، در آستانه تصرف ارمنستان، بلشویک‌ها برای جلب حمایت عمومی، قول دادند که نخجوان را به همراه قره باغ و زنگزور به ارمنستان اختصاص دهند. این امر زمانی محقق شد که نریمان نریمانوف، رهبر آذربایجان بلشویکی، اعلامیه ای را در جشن «پیروزی قدرت شوروی در ارمنستان» صادر کرد و اعلام کرد که نخجوان و زنگزور باید به عنوان نشانه ای از حمایت مردم آذربایجان از مبارزه ارمنستان علیه دولت سابق جمهوری دمکراتیک ارمنستان به مردم ارمنستان اهدا شود.De Waal. "Black Garden", p. 129.
ولادیمیر لنین، اگرچه از این اقدام به عنوان «برادری عظیم شورویانه» که در آن «مرزها در میان خانواده مردم شوروی معنی ندارد» استقبال کرد، اما با این طرح موافقت نکرد و در عوض خواستار مشورت با مردم نخجوان در یک همه‌پرسی شد. بر اساس ارقام رسمی این همه‌پرسی که در آغاز سال ۱۹۲۱ برگزار شد، ۹۰ درصد از جمعیت نخجوان می‌خواستند «با حقوق جمهوری خودمختار» در جمهوری آذربایجان شوروی قرار گیرند.Tim Potier. "Conflict in Nagorno-Karabakh, Abkhazia, and South Ossetia: A Legal Appraisal", p. 4. تصمیم برای تبدیل نخجوان به عنوان بخشی از آذربایجان امروزی در ۱۶ مارس ۱۹۲۱ در معاهده مسکو بین روسیه بلشویستی و ترکیه تثبیت شد.Ian Bremmer and Ray Taras. "New States, New Politics: Building Post-Soviet Nations", p. 444. قرارداد بین روسیه شوروی و ترکیه همچنین خواستار الحاق آویزد سابق شرور-درالگز (که دارای اکثریت قاطع آذری بود) به نخجوان بود، که به ترکیه اجازه داد تا با جمهوری آذربایجان شوروی مرز مشترک داشته باشد. این قرارداد در ۲۳ اکتبر در معاهده قارص مجدداً تأیید شد.
بنابراین، در ۱۶ مارس ۱۹۲۱ جمهوری خودمختار نخجوان شوروی تأسیس شد. در ۹ فوریه ۱۹۲۴، اتحاد جماهیر شوروی به‌طور رسمی نخجوان شوروی را تحت صلاحیت جمهوری آذربایجان شوروی قرار داد. قانون اساسی آن در ۱۸ آوریل ۱۹۲۶ به تصویب رسید
در سال ۲۰۰۸، بانک ملی آذربایجان یک جفت سکه یادبود طلا و نقره برای هشتاد و پنجمین سالگرد ایجاد جمهوری خودمختار شوروی سوسیالیستی نخجوان ضرب کرد.Central Bank of Azerbaijan. Commemorative coins. Coins produced within 1992–2010 : Commemorative coins dedicated to 85th anniversary of Nakhchivan Autonomy Republic. Retrieved on 25 February 2010.
نوستالژی برای اتحاد جماهیر شوروی"Why Russia Backs The Eurasian Union". "Business Insider" (from "اکونومیست"). August 22, 2014. "Often seen as an artefact of Vladimir Putin's nostalgia for the Soviet Union, the اتحادیه اقتصادی اوراسیا has been largely ignored in the West." () یا نوستالژی شورویNikitin, V. "Putin is exploiting the legacy of the Soviet Union to further Russia's ends in Ukraine". "ایندیپندنت". March 5, 2014.Taylor, A. "Calls for a return to 'Stalingrad' name test the limits of Putin's Soviet nostalgia". "واشینگتن پست". June 9, 2014 یک پدیده اجتماعی به صورت نوستالژی برای دوران شوروی (۱۹۲۲–۱۹۹۱) است، که می‌تواند برای سیاست، جامعه، فرهنگ یا صرفاً زیبایی‌شناسی آن باشد. چنین نوستالژی‌ای در میان مردم روسیه و سایر کشورهای پس از شوروی، و همچنین در میان افرادی که در اتحاد جماهیر شوروی متولد شده‌اند، اما مدت‌هاست که در خارج از کشور زندگی می‌کنند، و حتی در میان کمونیست‌ها و هواداران اتحاد جماهیر شوروی از جاهای دیگر جهان رخ می‌دهد.
در سال ۲۰۰۴، کانال تلویزیونی نوستالژیا، لوگوی آن با تصاویر تزیین شده چکش و داس، در روسیه راه اندازی شد.
از زمان سقوط اتحاد جماهیر شوروی و بلوک شرق، نظرسنجی سالانه توسط مرکز لوادا نشان می‌دهد که بیش از ۵۰ درصد از جمعیت روسیه از فروپاشی آن ابراز تاسف کرده‌اند، تنها استثنا در سال ۲۰۱۲ است که حمایت از اتحاد جماهیر شوروی به پایین‌تر از این میزان رسید. یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۸ نشان داد که ۶۶ درصد از روس‌ها از سقوط اتحاد جماهیر شوروی پشیمان اند که یک رکورد ۱۵ ساله را به نام خود ثبت کرد و اکثر این نظرات پشیمان‌کننده متعلق به افراد بالای ۵۵ سال بود.
در ارمنستان، ۱۲ درصد از پاسخ دهندگان گفتند که فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی خوب بود، در حالی که ۶۶ درصد گفتند که فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی لطمه زد. در قرقیزستان، ۱۶ درصد از پاسخ دهندگان گفتند که فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی خوب بود، در حالی که ۶۱ درصد گفتند که این کار لطمه زد. یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۲ که توسط بنیاد کارنگی انجام شد نشان داد که ۳۸ درصد از ارامنه موافق هستند که کشورشان «همیشه به رهبری مانند استالین نیاز خواهد داشت»."Poll Finds Stalin's Popularity High ". "The Moscow Times". 2 March 2013.
یک نظرسنجی که در سال ۲۰۱۹ انجام شد نشان داد که ۵۹ درصد از مردم روسیه معتقدند که دولت شوروی «از مردم عادی مراقبت می‌کرد». یک نظرسنجی که در سال ۲۰۲۰ انجام شد نشان داد که ۷۵ درصد از مردم روسیه معتقدند دوران شوروی «بهترین زمان» در تاریخ این کشور بوده‌است.
بر اساس نظرسنجی‌ها، آنچه در مورد اتحاد جماهیر شوروی سابق مغفول مانده‌است، سیستم اقتصادی مشترک آن بود که حد اقلی از ثبات مالی را فراهم می‌کرد. اصلاحات اقتصادی نئولیبرالی پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی و بلوک شرق استانداردهای زندگی برای عموم مردم را ناگوار کرد. سیاست‌های مرتبط با خصوصی‌سازی باعث شد تا بیشتر اقتصاد کشور به دست یک الیگارشی تجاری تازه حاکم شده بیفتد. احساس تعلق به یک ابرقدرت بزرگ دلیل دومی برای نوستالژی بود. بسیاری از تجربیات خود در دهه ۱۹۹۰ احساس تحقیر و خیانت شدگی کردند و این تحولات را به گردن مستشاران قدرت‌های غربی انداختند، به ویژه با نزدیک شدن ناتو به حوزه نفوذ روسیه.Why do so many people miss the Soviet Union? "واشینگتن پست." December 21, 2016.
سانت‌آندرئا دلا واله () یک بازیلیکا کوچک در شهر رم ایتالیاست. قرار بود ساخت این کلیسا در ۱۵۸۲ آغاز شود، اما مراحل اولیه ساخت از سال ۱۵۹۰ و با طرحی از جاکومو دلا پورتا و پی‌یر پائولو اُلیویری شروع شد. طراحی داخلی کلیسا در سال ۱۶۵۰ به پایان رسید و تغییراتی توسط فرانچسکو گریمالدی بدان افزوده شد. طراحی و ساخت تزئینات داخلی گنبد کلیسا توسط جووانی لانفرانکو و دومنیکینو که هر دو از شاگردان آنیباله کاراچی بودند، صورت پذیرفت و
نخستین نمازخانه در سمت راست کلیسا در سال ۱۶۷۰ توسط کارلو فونتانا طراحی شد و در آن تندیس‌هایی اثر آنتونیو راجی دیده می‌شود.
در این کلیسا دو تهی‌گور پیوس دوم و پیوس سوم وجود دارد.Tomba PIO II نخستین پردهٔ اپرای "توسکا" جاکومو پوچینی در سانت‌آندرئا دلا واله رخ می‌دهد."Tosca – the Sites", San Francisco Opera
Fizz buzz یک بازی گروهی کلمات برای کودکان است تا به آنها در مورد تقسیم آموزش دهد. بازیکنان به نوبت به صورت افزایشی شمارش می‌کنند و هر عددی را که بر سه بخش پذیر باشد با کلمه "fizz" و هر عددی را که بر پنج بخش پذیر باشد با کلمه "buzz" جایگزین می‌کنند.
بازیکنان معمولاً در یک دایره می‌نشینند. اولین بازیکن عدد "۱" را می‌گوید و بازیکنان به نوبت می‌شمارند. به این ترتیب هر عددی که بر سه بخش پذیر باشد با کلمه "fizz" و هر عددی که بر پنج بخش پذیر باشد با کلمه "buzz" جایگزین می‌شود. اعدادی که بر ۱۵ بخش پذیر هستند تبدیل به Fizz "buzz" می‌شوند. بازیکنی که تردید کند یا اشتباه کند از بازی حذف می‌شود.
به عنوان مثال، یک نمونه از بازی فیز باز به صورت زیر شروع می‌شود:
در برخی از نسخه‌های بازی می‌توان به جای آن از قوانین تقسیم پذیری دیگری مانند تقسیم پذیری بر ۷ استفاده کرد. قانون دیگری که ممکن است برای پیچیده‌تر کردن بازی استفاده شود این است که اعداد حاوی یک رقم نیز شامل قانون جایگزینی با کلمه می‌شوند (به عنوان مثال، ۵۲ از همان قانون برای عددی که بر ۵ بخش پذیر است استفاده می‌کند چون در آن رقم ۵ وجود دارد).
الکساندر گودس (؛ زادهٔ )، بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. پست تخصصی او مهاجم است.
دسپورتیو آوس
سانت‌آنیزه این آگونه () یک کلیسای باروک قرن هفدهمی در شهر رم ایتالیا می‌باشد که رو به پیاتسا ناوونا و در مکانی واقع شده‌است که آنیزه مقدس (یکی از قدیسه‌های دوران آغازین تاریخ مسیحیت) به شهادت رسید. ساخت این کلیسا در سال ۱۶۵۲ آغاز شد و معماران اصلی آن جیرولامو رائینالدی، کارلو رائینالدی و فرانچسکو بورومینی بودند.For the building history of the church and extensive documentation, see Gerhard Eimer, "La Fabbrica di S. Agnese in Navona", Stockholm 1970
این کلیسا امروزه علاوه بر مراسم مذهبی، مکان برگزاری موسیقی کلاسیک، موسیقی مجلسی و اپرا است.
در این کلیسا پیکره‌ها و تندیس‌هایی از مجسمه‌سازان نامداری چون ارکوله فراتا، آنتونیو راجی، دومنیکو گوئیدی وجود دارد و فوارهٔ چهار رودخانه جان لورنتسو برنینی نیز درست در جلوی کلیسا ساخته شده‌است. آویزها و بخش‌های سه‌گوش زیر گنبد، بر پایهٔ فضایل چهارگانه، توسط یکی از شاگردان و پیروان برنینی به نام جووانی باتیستا گائولی نقاشی شده‌است.
عبارت "in agone" (این آگونه) در عنوانِ این کلیسا، ارتباطی با واژه‌های agony (رنج و عذاب) و martyr (شهادت) ندارد. «"این آگونه"» در واقع نام باستانی پیاتسا ناوونا است و ریشه‌ای یونانی دارد که به معنای «در جایگاه حریفان» است؛ چرا که این کلیسا در مکان یک استادیوم ورزشی باستانی به سبک یونانی‌ها ساخته شده بود.
جَزایِر خودمُختار مَجمَع‌الجَزایِر قَمَر واحد تقسیمات کشوری مجمع‌الجزایر قمر است. قمر یک جمهوری فدرال است که به چهار جزیره خودمختار تقسیم بندی شده است. گرند کومور بزرگترین جزیره کشور قمر است و پایتخت ملی که شهر مورونی است در آن قرار دارد. موهلی کوچک ترین جزیره خودمختار است و آنژوان یک جزیره آتشفشانی است. مایوت جزیره‌ای تحت مناقشه است بین قمر و فرانسه که تحت نظارت فرانسه قرار دارد. هر جزیره خودمختار جزایر کوچکتری را در مرز خود دارد. هر یک از جزایر خودمختار یک قانون اساسی، رئیس‌جمهور و مجلس دارد که از دولت مرکزی جدا است.
https://web.archive.org/web/20110410155501/http://www.constitutionnet.org/files/Comoros%20Constitution.pdf
جیرولامو رائینالدی (؛ ۴ مه ۱۵۷۰–۱۵ ژوئیه ۱۶۵۵) معمار سبک تکلف‌گرایی اهل ایتالیا بود. وی یکی از رقیبان موفق جان لورنتسو برنینی بود. شهرت پسرش کارلو رائینالدی که معمار سبک باروک بود، از خودش هم فراتر رفت.
وی از شاگردان دومنیکو فونتانا بود و با جاکومو دلا پورتا همکاری می‌کرد.Cristiano Marchegiani, "Dizionario Biografico degli Italiani" , Enciclopedia Treccani, Volume, 86, 2016, Roma "…. Avendo Fontana abbandonato Roma per Napoli nel 1592, Rainaldi iniziò a collaborare con Giacomo Della Porta…".
کارلو رائینالدی (؛ – ) معمار باروک اهل ایتالیا و فرزند معمار تکلف‌گرای ایتالیایی جیرولامو رائینالدی بود. نمای بیرونی کلیسای سانت‌آندرئا دلا واله را او طراحی نموده‌است.
سان کارلو آل کورسو () یک بازیلیکا کوچک در شهر رم واقع در خیابان کورسو است. این کلیسا، وقف امبروس مقدس و کارلو بورومئو مقدس است.
ساخت این بازیلیکا در سال ۱۶۱۰ آغاز شد و دکوراسیون داخلی آن توسط جاکومو فانچلی و کوزیمو فانچلی انجام شد. نمازخانهٔ سانت اولاف در سمت چپ شبستان کلیسا به اولاف دوم پادشاه نروژ تقدیم شده‌است که پس از گرویدن به دین مسیحیت، در نبرد استیکلستاد در سال ۱۰۳۰ میلادی به شهادت شد.
روث روشه، بارونس فرموی (؛ ؛ – ) ندیمه، نوازنده پیانو، و آریستوکراسی (طبقه) ارمنی‌تبار اهل بریتانیا بود.
وی در در به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون شد. وی در در سن سالگی در درگذشت.
چارلز همیلتون آیده (؛ ؛ – ) مؤلف (پدیدآور)، رمان‌نویس، نویسنده و شاعر ارمنی‌تبار اهل فرانسه-بریتانیا بود.
وی در ۱۸۲۶ در پاریس به دنیا آمد. پدری وی که یک تاجر ارمنی بود زمانی که وی چهار سال سن داشت در یک دوئل کشته شد. وی توسط مادرش که دختر آدمیرال بریتانیایی در لندن بزرگ شد. وی از دانشگاه بن فارغ‌التحصیل گشت. وی به مدت ۷ سال در ارتش بریتانیا خدمت نمود. وی در ۱۳ دسامبر ۱۹۰۶ در سن ۸۰ سالگی در لندن درگذشت.
جک چارلز استن‌مور آقازاریان ( ؛ – ) فرد نظامی ارمنی‌تبار اهل فرانسه بود. وی افسر نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا بود.
وی در ۲۷ اوت ۱۹۱۵ در لندن به دنیا آمد . نوئل آقازاریان برادر وی بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) و صلیب جنگ ۱۹۴۵–۱۹۳۹ (فرانسه) شد. وی در ۲۹ مارس ۱۹۴۵ در سن ۲۹ سالگی در اردوگاه کار اجباری فلوسنبورگ به اتهام جاسوسی اعدام شد.
جولیان سائول دیوید (؛ ؛ زادهٔ ) مجری تلویزیون و آکادمیسین مورخ نظامی ارمنی‌تبار اهل بریتانیا بود. وی در فعالیت می‌کند.
وی با نام جولیان سائول داویدیان () در مارس ۱۹۶۶ در مونماوت به دنیا آمد و از ، با مدرک ام‌ای در رشته تاریخ از دانشگاه ادینبرو و با مدرک پی‌اچ‌دی از دانشگاه گلاسگو فارغ‌التحصیل گشت.
گریگوری پل جوردن ( ؛ – ) پزشک و آموزگار ارمنی‌تبار اهل هند-بریتانیا بود.
وی در ۱۸۵۸ در کلکته به دنیا آمد وی خواهرزاده پل چاتر بود وی در سال ۱۸۸۰ با مدرک کارشناسی پزشکی و جراحی از دانشگاه ادینبرو فارغ‌التحصیل گشت. سپس در وین و پاریس ادامه تحصیل داد. وی در ۴ دسامبر ۱۹۲۱ در سن سالگی در لندن درگذشت.
گیلبرت بیبریان ( ؛ زادهٔ ) آهنگساز در سبک موسیقی کلاسیک و نوازنده گیتار ارمنی‌تبار اهل بریتانیا است.
وی در ۱۹ فوریه ۱۹۴۴ در استانبول از والدینی ارمنی-یونانی‌تبار به دنیا آمد و در سال ۱۹۶۸ از فارغ‌التحصیل گشت.
نوئل آقازاریان (؛ ؛ – ) فرد نظامی ارمنی‌تبار اهل بریتانیا بود. وی در بین سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۱ در نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا خدمت نمود. وی در نبردهای بریتانا و شمال آفریقا در جریان جنگ جهانی دوم مبارزه نمود
وی در ۲۶ دسامبر ۱۹۱۶ در لندن به دنیا آمد . نوئل برادر جک و مونیک آقازاریان بود. وی در ۱۶ مهٔ ۱۹۴۱ در سن ۲۴ سالگی در جریان شمال آفریقا در نزدیکی کمبوت در لیبی ایتالیا کشته شد و در به خاک سپرده شد.
تامارا سدا گریگوریان (؛ ; – ) تهیه‌کننده تلویزیونی ارمنی‌تبار اهل بریتانیا بود. وی در زمینه هنر ویدئویی فعالیت می‌کرد.
وی در ۵ ژوئیهٔ ۱۹۴۴ در دورست به دنیا آمد . وی در ۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۰۹ در سن ۶۵ سالگی درگذشت.
ایوان ولادیسلاو ( ؛ – درگذشته ) فرمانروای ارمنی‌تبار امپراتوری نخست بلغارستان بود. وی از اوت ۱۰۱۵ تا فوریه ۱۰۱۸ تزار بلغارستان بود.
سال تولد وی نامعلوم می‌باشد وی حداقل یک دهه پیش از ۹۸۷ میلادی به دنیا آمده است. ایوان ولادیسلاو پسر آهارون کومسادزاگ بود. وی در قوریه ۱۰۱۸ در دراج درگذشت. ایوان ولادیسلاو از سلسله پادشاهان بلغارستان در دورهٔ قرون وسطی بود و در سال ۱۰۱۵ به عنوان پادشاه بر بلغارستان سلطنت کرد. او در طول فرمانروایی خود در جنگ‌ها و نبردهای متعددی با امپراتوری بیزانس و کشورهای همسایهٔ بلغارستان شرکت کرد. ایوان ولادیسلاو در سال ۱۰۱۸ درگذشت و پسرش پیتر دوم بلغار جانشین او شد.
گریگور گیرگوروف ( ؛ زادهٔ ) بوکسور در پروزن ارمنی‌تبار اهل بلغارستان است که در رقابت‌های بین‌المللی در مجموع موفق به کسب دو مدال طلا و یک مدال نقره شده‌است.
وی در ۴ مارس ۱۹۶۸ در وارنا به دنیا آمد .
امیل آسلان ( ؛ ) نویسنده، دانشمند علوم سیاسی در زمینه روابط بین‌الملل و استاد دانشگاه اهل ارمنستان-جمهوری چک است.
وی در ۱۹ نوامبر ۱۹۷۸ در ایروان به دنیا آمد و در سال ۱۹۹۷ با مدرک بی‌ای در زمینه مطالعات زبان آلمانی از دانشگاه تربیتی دولتی مسکو، در سال ۱۹۹۹ با مدرک بی‌ای در زمینه مطالعات تطبیقی زبان، در سال ۲۰۰۱ با مدرک ام.‌ای. در زمینه راوبط بین‌الملل: انستیتوی مطالعات سیاسی و در سال ۲۰۰۵ با مدرک پی‌اچ‌دی در رشته روابط بین‌الملل هر سه از دانشگاه چارلز پراگ و در نهایت در سال ۲۰۰۴ با مدرک ال‌ال‌ام از دانشگاه پلی‌تکنیک پتر کبیر سن پترزبورگ فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون برنامه فولبرایت شد. وی متاهل و صاحب دو فرزند می‌باشد.
میساک ترزیباسیان (؛ ؛ زادهٔ ) معمار ارمنی‌تبار اهل هلند است. که در سال ۲۰۰۳ استودیوی معماری "UArchitects" را در آیندهوون تأسیس نمود.
وی در ۱۹۶۴ در هلسینکی از پدری ارمنی (Edward Terzibasiyan) و مادری فنلاندی (Vappu Viuha) به دنیا آمد و در سال ۱۹۹۱ در رشته معماری، طراحی شهری و علوم ساختمان از دانشگاه فناوری آیندهوون فارغ‌التحصیل گشت.
بوی ادگار ( ؛ - ) رهبر ارکستر، نوازنده پیانو و ترومپت، موسیقی‌دان در سبک جاز، پزشک و متخصص اعصاب ارمنی‌تبار اهل هلند بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۵ تا ۱۹۷۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
وی با نامذ اصلی () در ۳۱ مارس ۱۹۱۵ در آمستردام به دنیا آمد. پدرش ارمنی و مادر یهودی اهل هند شرقی هلند بود. وی از دانشگاه آمستردام فارغ‌التحصیل گشت. بوی ادگار عضو نهضت مقاومت هلند نیز بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون درستکار در میان ملل شده‌است. وی در ۸ آوریل ۱۹۸۰ در سن ۶۵ سالگی در آمستردام درگذشت.
استفانی تنسی (؛ زادهٔ ) مدل مجری تلویزیونی و هنرپیشه اهل هلند است که دوشیزه جهان هلند در سال ۲۰۱۸ شد.
وی در ۱۲ دسامبر ۱۹۹۰ در آمستردام به دنیا آمد وی آمریکایی، ارمنی، آلمانی و اندونزیایی‌تبار می‌باشد. وی در رسانه مد آموزش دیده‌است. وی به عنوان مجری تلویزیونی هنرپیشه و مدل در تلویزیون هلند فعالیت می‌کند.
آرمین کوماگی ( ؛ زادهٔ ) داستان کوتاه‌نویس، رمان‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس ارمنی‌تبار اهل استونی است. وی مولف شش کتاب از جمله دو رمان و چهار مجموعه داستان کوتاه بوده است.
وی در ۵ ژوئیه ۱۹۶۹ در مولداوی از پدری استونیایی و مادر ارمنی به دنیا آمد نویسندگی را در سال ۲۰۰۳ میلادی در سن ۳۴ سالگی آغاز نمود. نخستین کتاب وی یک مجموعه داستان کوتاه بود تحت عنوان «آماتور» (Amatöör) در سال ۲۰۰۵ به چاپ رسید
نیکولاس ژان "نیکو" پروست ( ؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه‌ای حرفه‌ای ارمنی‌تبار اهل فرانسه است که در فرمول ای به رقابت می‌پردازد.
وی در ۱۸ اوت ۱۹۸۱ در سن-شامون، لوآر به دنیا آمد وی پسر آلن پروست می‌باشد.
دیمیتری یاشویلی ( ؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۱۵ نفره در پست Scrum-half ارمنی‌تبار اهل فرانسه است.
وی همچنین در تیم ملی راگبی ۱۵ نفره فرانسه بازی کرده‌است.
وی در ۱۹ سپتامبر ۱۹۸۰ ‏در بریو-لا-گیارد از پدری گرجی و مادری ارمنی به دنیا آمد . گرگور یاشویلی برادر وی می‌باشد.
پل کولاک (؛ ؛ – ) آهنگساز، موسیقی‌دان ارمنی‌تبار اهل فرانسه بود.
وی با نام اصلی () در ۲۷ مارس ۱۹۴۳ در سن-شامون به دنیا آمد و از و فارغ‌التحصیل گشت. وی در ۲۸ ژوئن ۲۰۲۱ در سن ۷۸ سالگی در ایسی-له-مولینو درگذشت.
سانتا ماریا دلا پاچه () نام کلیسایی در شهر رم و در نزدیکی پیاتسا ناوونا واقع شده‌است و سه نمازخانه (نیایشگاه) دارد.
در «نیایشگاه کیجی» (Cappella Chigi) واقع در این کلیسا، آثاری از رافائل، ارکوله فراتا و کوزیمو فانچلی وجود دارد. «نیایشگاه چزی» (Cappella Cesi) را آنتونیو دا سانگالو یانگر طراحی نموده‌است و دو دیوارنگاره از روسو فیورنتینو در آن دیده می‌شود. «نیایشگاه پونتستی» (Cappella Ponzetti) دیوارنگاره‌ای از بالداساره پروتزی به چشم می‌خورد. در منبر (میز خطابه) این کلیسا نیز نقاشی‌هایی از اوراتسیو جنتیلسکی، فرانچسکو آلبانی و کارلو ماراتا وجود دارد.
میرزا فضل الله خان وزیر نظام نوری، از صاحب منصبان عصر قاجار است که مدتی را حاکم قم بود. او از نائبان تولیت و متولیان آستان قدس رضوی است.
وی پس از مرگ محمدشاه مدتی حاکم قم بود. ریاست قشون آذربایجان و لقب وزیرنظام توسط آقاخان نوری برادر میرزافضل الله به وی داده شد. وی اندکی بعد سمت وزارت و پیشکاری حمزه‌میرزای حشمت‌الدوله را دریافت کرد. بعضی اقدامات وزیرنظام عبارت‌است از: مرمت و تزیین ایوان طلا و سقاخانه، تعمیر مسجدجامع گوهرشاد، برچیدن دکان‌های مزاحم پایین خیابان، ساخت حمام و بازار حضرت از وجوه حق‌التولیه، احداث کاروانسرا و بازاری بزرگ در جنب غربی صحن کهنه و جنوب بست بالا که بعداً به بازار وزیرنظام شهرت یافت، ساخت عمارت اعیان بالای حوض انبار صحن عتیق، موسوم به دارالتولیه، احداث کاروان‌سرایی در جنوب صحن نو برای صنف جواهریان و فیروزه‌تراشان، تعمیر بازارهای آغچه و عباسقلی‌خان و اختصاص آنها به صنف سنگ‌تراشان و سراجان و دیگر کسبه، نصب چهارجفت درِنقره در حرم، تذهیب و مرمت درِطلای مرصع جواهرنشان ضریح، احداث حوضی بزرگ در صحن نو، تزیین و تعمیر دارالحفاظ، دارالسیاده، توحیدخانه و غرفه‌های صحن، اتمام سنگ قسمتی از پایین دیوارهای صحن نو، مفروش کردن خیابان‌های علیا و سفلی با خشت پخته و سنگ خام، دیوارکشی کناره‌های نهر خیابان، مفروش کردن هر دو صحن مقدس با سنگ مرمر، نصب چراغدان‌های بلور و قندیل‌هایی در حجره‌های دو صحن و منارههای حرم و مسجد گوهرشاد.سوهانیان حقیقی و نقدی، آستان قدس رضوی: متولیان و نایب‌التولیه‌ها، ۷۹–۸۱.
حقوق شماری از وکیلان، حقوق‌دانان و نیز فعالان (مدافعان) حقوق بشر توسط نظام جمهوری اسلامی ایران نقض شده‌است که از سوی برخی از رسانه‌های خبری و سازمان‌های پشتیبان حقوق بشر، گزارش شده‌است و در این مقاله، بخش‌هایی از آن گزارش‌ها آمده‌است.
تا تاریخ ۱۷ آبان ۱۴۰۱، دست‌کم ۱۵ وکیل در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران بازداشت شدند.
فهرست نام‌های برخی از وکیلان و فعالان حقوق بشر مخالف با حکومت جمهوری اسلامی (به ترتیب حروف الفبا):
تامارا چینارووا (؛ ؛ – ) رقصنده باله و مترجم ارمنی‌تبار اهل فرانسه-استرالیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۶ به عنوان بالرین و بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۲۰۰۷ به عنوان پدیدآور فعالیت می‌نمود.
وی در ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۱۹ در بیلهورود-دنیستروفسکیی از پدری اوکراینی‌گرجی‌تبار و روزنامه‌نگار و از مادری ارمنی‌تبار و پرستار به دنیا آمد. پدربزرگ مادری‌اش، کریستاپور چیناریان یک ملاک ارمنی که از نجات‌یافتگان کشتار حمیدیه توسط امپراتوری عثمانی بود. در سال ۱۸۹۵ چیناریان به بیسارابیا گریخت جایی که وی نام‌خانوادگی روسی‌شده چیناروف را برای خویش برگزید. وی با یک زن اوکراینی ازدواج نمود.
مادرش آنا در رشته پرستاری تحصیل‌نمود و در جریان جنگ جهانی اول در نهضت بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر خدمت نمود. آنجا وی با یک سروان اوکراینی گرجی‌تبار به نام Yevsevy Rekemchuk آشنا شد و در سال ۱۹۱۸ با وی ازدواج نمود. .
وی در ۳۱ اوت ۲۰۱۷ در سن ۹۸ سالگی در مالاگا درگذشت.
آرماند مالومیان (؛ ؛ – ) نویسنده و پرسنل نظامی ارمنی‌تبار اهل فرانسه بود.
شارل ویل‌نوو ؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار ارمنی‌تبار اهل فرانسه است.
وی در ۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۴۱ در بیروت به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شد.
سانتی لوکا ئه مارتیناRomecity.it entry () نام کلیسایی در شهر رم است که در میان فروم رم و فروم سزار و در نزدیکی طاق سپتیمیوس سوروس واقع شده است. این کلیسا در آغاز وقفِ سنت مارتینا بود که در دوران حکومت الکساندر سوروس به شهادت رسید.
هونوریوس یکم در سال ۶۲۵ فرمان ساخت این کلیسا را صادر کرد. نخستین بازسازی این کلیسا در سال ۱۲۵۶ در دوران پاپ الکساندر چهارم صورت گرفت. سپس بازسازی دیگری در قرن هفدهم و با طراحی پیترو دا کورتونا انجام شد.
موارد بوجلال ( ؛ زادهٔ ) کارآفرین ارمنی‌تبار اهل فرانسه است که رئیس (۲۰۰۶–۲۰۲۰) بود و هم‌اکنون مالک (۲۰۲۱–) می‌باشد.
وی در ۵ ژوئن ۱۹۶۰ در تولون، کوت دازور به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شد.
ناتاشا بوکارت ( ؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار ارمنی‌-لهستانی‌تبار اهل فرانسه است که از تاریخ ۱۶ مارس ۲۰۰۸ سمت شهردار کاله را برعهده دارد. بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۶ عضو سنای فرانسه از پا-دو-کاله بود.
وی در ۲۹ مهٔ ۱۹۶۳ در لانس از پدری ارمنی و مادری لهستانی به دنیا آمد
آلکسیس جوشکونیان ( ؛ با نام هنری آلکسیس اچ‌کی ( ؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه‌سرا ارمنی‌تبار اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
وی در در ایولین به دنیا آمد .
گرگور یاشویلی ( ؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۱۵ نفره بازنشسته و مربی راگبی ۱۵ نفره کنونی ارمنی‌تبار اهل فرانسه است.
وی همچنین در تیم ملی راگبی ۱۵ نفره گرجستان بازی کرده‌است.
وی در ۳۰ مه ۱۹۷۷ در بریو-لا-گیارد از پدری گرجی و مادری ارمنی به دنیا آمد . دیمیتری یاشویلی برادر وی می‌باشد
میشل کیتابجیان ( ؛ – ) داور فوتبال ارمنی‌تبار اهل فرانسه بود. وی داور مسابقه فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۷۵ بین تیم‌های باشگاه فوتبال لیدز یونایتد و باشگاه فوتبال بایرن مونیخ بود.
وی در ۷ مهٔ ۱۹۳۰ در نیس به دنیا آمد وی در ۱۷ مارس ۲۰۲۰ در سن ۸۹ سالگی در نیس درگذشت.
اونیک دینکجیان (؛ ؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان و خواننده ارمنی‌تبار اهل فرانسه-ایالات متحده آمریکا است. وی همراه پسرش و دیگر موسیقی‌دانان ارمنی همچون به نواختن ساز عودند پرداخت.
وی در سال ۱۹۲۹ میلادی در پاریس از والدینی به نام‌های "کاراپت" و "زوراه" (اصلا اهل دیاربکر) که در جریان نسل‌کشی ارمنی‌ها در سال۱۹۱۵ گریخته بودند، به دنیا آمد اونیک و خواهرش به‌نام ژان-ژوزف که دو سال از او کوچکتر بود و زمانی که اونیک تنها پنج سال سن داشت یتیم شدند. زمانی که کاراپت درگذشت دخترش هنوز یک ساله نیز نبود. آنها توسط پدر و مادر تعمیدی‌شان، نشان و اوگیدا دینکجیان، که آنها نیز اصلا اهل تیگراناکرت بودند به فرزندخوانندگی پذیرفته شدند و و در پاریس به زندگی‌شان ادامه دادند. وی پدر آرا دینکجیان می‌باشد. در سال ۲۰۲۰ توسط موقوفه ملی هنرها به وی اعطاء گردید.
سارانه آلکساندریان ( ؛ – ) فیلسوف، و منتقد ادبی ارمنی‌تبار اهل فرانسه بود.
وی در ۱۵ ژوئن ۱۹۲۷ در بغداد از پدری ارمنی (وارطان آلکساندریان، پزشک دهان) و مادری فرانسوی به دنیا آمد و در سن شش سالگی نزد مادربزرگ مادری‌اش به پاریس فرستاده شد. وی در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۹ در سن ۸۲ سالگی در ایوری-سور-سن درگذشت و در گورستان پرلاشز به خاک سپرده شد.
ژرار سرکویان ( ؛ – ) خواننده اپرا بیس، آموزگار موسیقی و موسیقی‌دان ارمنی‌تبار اهل فرانسه که بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۲۰۰۴ میلادی مشغول فعالیت بود. وی در اپرای پاریس فعالیت می‌کرد.
وی در ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۲۲ در کنستانتینوپل به دنیا آمد . وی در ۸ فوریهٔ ۲۰۰۴ در سن ۸۱ سالگی در درگذشت و در همانجا نیز به خاک سپرده شد.
لوان کیراکوسیان ( ؛ زادهٔ ۲۴ دسامبر ۱۹۷۳) بوکسور حرفه‌ای پیشین در دسته فوق پروزن اهل ارمنستان است که بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۲ به رقابت می‌پرداخت. وی شهروندی روسیه را نیز دارد. کیراکوسیان دو مرتبه در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۰ به عنوان فوق پروزن اروپا را دست یافت. وی در سال ۲۰۰۵ به مقام قهرمانی جهان World Boxing Foundation (WBFo) دست یافت.
وی در ۲۴ دسامبر ۱۹۷۳ در گیومری به دنیا آمد
ژان-میشل اوغورلیان ( ؛ زادهٔ ) عصب‌شناس، پژوهشگر منوتیک، روانکاو، صلح‌طلب، فیلسوف، منتقد ادبی و نویسنده در زمینه پزشکی ارمنی‌تبار اهل فرانسه است.
وی در ۲۰ اوت ۱۹۴۰ در بیروت به دنیا آمد وی در پاریس زندگی و در بیمارستان آمریکایی پاریس فعالیت می‌کند.
ریمون زارپانالیان ( ؛ – ) مربی فوتبال ارمنی‌تبار اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که وی در آن مربی‌گری نموده است می‌توان به الانصار لبنان اشاره کرد
وی همچنین مربی‌گری تیم ملی فوتبال سیرالئون را انجام داده است.
وی در ۱۷ مه ۱۹۳۳ در منطقه ۹ پاریس به دنیا آمد . وی در ۲۹ مارس ۲۰۱۱ در سن ۷۷ سالگی در بیمارستانی در منطقه ۱۴ پاریس به علت بیماری سرطان کلیه درگذشت.
بوگدان زاکاری کوبولوف (؛ ؛ – ) سیاستمدار و دیپلمات ارمنی‌تبار اهل اتحاد شوروی بود. وی به عنوان یک عضو ارشد دستگاه‌های امنیتی و پلیسی اتحاد شوروی در دوره حکمرانی ژوزف استالین خدمت نمود پس از مرگ استالین وی همراه با رئیس و حامی‌اش لاورنتی بریا اعدام شد.
وی در ۱ مارس ۱۹۰۴ در تفلیس به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان کوتوزوف، نشان پرچم سرخ کار، نشان لنین، و نشان پرچم سرخ شد. وی در ۲۳ دسامبر ۱۹۵۳ در سن ۴۹ سالگی در مسکو اعدام شد.
پیستولت (به معنای واقعی کلمه "پیستول کوچک") نوعی نان متداول بلژیکی است که از یک رول نان کوچک و گرد تشکیل شده‌است.Georges Lebouc. "Dictionnaire de belgicismes". Lannoo Uitgeverij, 2006. .
پوسته این نان معمولاً سفت و ترد است، در حالی که داخل رول نرم و خمیری است.
برای درست کردن نان پیستولت، خمیر باید ۱۲ ساعت ور بیاید و با یک چوب کوچک در حین کار دستکاری شود. نان باید از داخل نرم، خمیری و لطیف و پوسته آن ترد باشد.
همایاک زاکاری کوبولوف (؛ ؛ – ) سیاستمدار ارمنی‌تبار اهل اتحاد شوروی بود. وی عضو دستگاه امنیتی و پلیسی شوروی بود.
وی در ۱۹۰۶ در تفلیس به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و نشان پرچم سرخ شد. در سال ۱۹۵۳ دستگیر، ۱ اکتبر ۱۹۵۴ محکوم به اعدام شد و سرانجام در ۲۶ فوریه ۱۹۵۵ در سن ۴۹ سالگی در مسکو تیرباران شد.
تکن موبایل یک بازی ویدئویی به سبک مبارزه‌ای از مجموعه بازی‌های "تکن" بود که توسط باندای نامکو انترتینمنت ساخته و عرضه شده‌بود. این بازی در تاریخ ۱ مارس ۲۰۱۸، برای سیستم‌عامل‌های اندروید و آی‌اواس در سراسر جهان منتشر شد. "تکن موبایل" از فوریه ۲۰۱۹، دیگر قابل بازی و در دسترس نیست.
گئورگی یاکولوف (؛ ؛ – ) هنرمند اهل ارمنستان بود. وی یک نقاش، هنرمند گرافیک، decorator، طراح صحنه و نظریه‌پرداز هنری بود.
وی با نام اصلی گئورگ بوگدانی یاکولیان در ۱۴ ژانویه ۱۸۸۴ در تفلیس به دنیا آمد و از مدرسه نقاشی، مجسمه‌سازی و معماری مسکو فارغ‌التحصیل گشت. وی در ۲۸ دسامبر ۱۹۲۸ در سن ۴۴ سالگی در ایروان درگذشت و در گورستان نووودویچی به خاک سپرده شد.
بنیک آبراهامیان ( ؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی در رشته پرتاب وزنه ارمنی‌تبار اهل گرجستان است که در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در رشته پرتاب وزنه مردان به رقابت پرداخت.
وی در ۳۱ ژوئیه ۱۹۸۵ در به دنیا آمد .
آواگ زاکاریان (؛ زاده نامعلوم – درگذشته ) نجیب‌زاده ارمنی‌تبار اهل پادشاهی متحد گرجستان در طی سده ۱۳ میلادی بود.
تاریخ تولد وی نامعلوم است. وی پسر و برادر تامتا مگارگاردزلی بود. وی در ۱۲۵۰ میلادی درگذشت و در صومعه هاقپات به خاک سپرده شد.
لاریسا پطروسیان (؛ ؛ که با نام لارا یان () شناخته می‌شود؛ زادهٔ ) مدل و دارنده دارای عنوان نمایش زیبایی ارمنی‌تبار اهل گرجستان است به مقام نخست دوشیزه گرجستان ۲۰۱۷ دست یافت و نماینده گرجستان در دوشیزه جهان ۲۰۱۸ بود.
وی در ۵ آوریل ۱۹۹۳ در تلاوی، کاختی به دنیا آمد .
سانتا ماریا در کامپیتلی () نام کلیسایی در شهر رم است که وقفِ مریم مقدس است. بر پایهٔ روایت سنتی، یک خلوتگاه کوچک مذهبی یا کلیسای ابتدایی در این مکان در طول سال‌های ۵۲۳ تا ۵۲۶ و در دوران ژان اول بنا شد. این سازه برای قرار دادن تمثالی به ارتفاع ۲۵ سانتی‌متر از مریم مقدس، پطرس و پولس رسول ساخته شد. بر پایهٔ روایات سنتی، این نماد در سال ۵۲۴ به‌طور معجزه‌آسایی بر سر سفره «گالا»، زنی رومی که به فقرا کمک می‌کرد، ظاهر شد و گفته شده‌است که از سال ۵۹۰ در دسته‌روی‌ها حمل می‌شد. بررسی‌های جدیدتر در مورد سبک ودرخت‌گاه‌شماری این نماد نشان می‌دهد که این تمثال مربوط به قرن یازدهم میلادی است.
حوالی سال ۱۶۵۶، شهر رم توسط طاعون به تباهی رفت و چنین به‌نظر می‌رسید که دعا و توسل به این تمثال، که به صورت گروهی در دسته‌روی‌ها و در خیابان‌ها حمل می‌شد، در متوقف کردن این بیماری همه‌گیر نقش داشت. این مداخله معجزه‌آسای احتمالی، پاپ الکساندر هفتم را بر آن داشت تا به جای آن خلوتگاه مذهبی باستانی، کلیسای بزرگتری را برای نگهداری این نماد بنا کند. او یک طرح عالی معماری باروک را به کارلو رائینالدی سفارش داد و ساخت کلیسا بین سال‌های ۱۶۵۹ و ۱۶۶۷ انجام شد. بنا به دستور انجمن «روحانیون منتخب مادر خدا» که در لوکا تأسیس شده بود، کلیسا تحت تعمیر و نگهداری دائمی قرار گرفت.Guida metodica di Roma e suoi contorni, by Giuseppe Melchiorri, Rome (1836); page 326. در بیرون ورودی کلیسا و در سمت چپ، فواره‌ای وجود دارد که از آثار جاکومو دلا پورتا است. محراب اصلی کلیسا را نیز جووانی باتیستا گائولی و دیوارنگاره‌های سقف را جاچینتو کالاندروچی نقاشی نموده‌اند.
از زمان جیمز فرانسیس ادوارد استوارت، کلیسا مرکز عبادتی برای بازگشت انگلستان به کلیسای کاتولیک بوده‌است.
مرتضی قلی خان طباطبایی نایینی،‌ از رجال سیاسی عصر قاجار است که علاوه بر منصب نمایندگی مجلس شورای ملی در دوره اول و دوم، یکی از متولیان آستان قدس بود. او متولی وقت حرم امام رضا بود که حرم از جانب روس‌ها به توپ بسته شد. او سعی در ختم غائله داشت اما در این امر موفق نبود.
وی در دو دوره اول و دوم مجلس شورای ملی به مجلس راه یافت و در پایان دورهٔ دوم به مشهد آمد و چهاربار به عنوان متولی‌باشی آستان قدس منصوب شد. دوره اول متولی‌باشی وی مصادف با به توپ بستن حرم بود که کوشید غائله را پایان دهد اما سران شورش با او همکاری نکردند.سوهانیان حقیقی و نقدی، "آستان قدس رضوی: متولیان و نایب‌التولیه‌ها"، <bdi>۱۲۹</bdi>. او برادر میرزا رضا خان طباطبایی نایینی بود که پس از مرگ او، توانست دخترش را به عنوان تنها وارث برادر، راضی کند و کتابخانه پدرش میرزا رضا را به عنوان دومین کتابخانه بزرگ تهران، وقف آستان قدس نماید.
مرتضی قلی خان ۴ دوره مختلف تولیت آستان قدس رضوی را در دوران حکومت احمدشاه قاجار در کارنامه دارد. احمدشاه قاجار وی را برای چهارمین بار به عنوان متولی آستان منصوب کرد. با روی کارآمدن حکومت پهلوی، مرتضی قلی‌خان به مستشاری دیوان عالی تمیز برگزیده شد. از اقدامات وی در آستان می‌توان به توسعهٔ ایوان طلای نادری و سنگ‌فرش آن با سنگ مرمر اشاره کرد. همچنین ضریح برنجی کوچکی در محل دفن شیخ حر عاملی در صحن انقلاب نصب کرد. وقفیاتی همچون چندین جلد کتاب نفیس و اراضی رجب‌آباد از خود بجای گذاشت.