moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در صبح حادثه مجید شهریاری و راننده جلو نشستند و همسر وی هم عقب ماشین نشست. پس از طی ششصد متر، در بزرگراه ارتش یک موتور سیکلت به ماشین نزدیک شده و بمب را به در سرنشین خودرو متصل می‌کند و سرعت می‌گیرد و دور می‌شود که در همین حین فریاد همسر و راننده وی را از بمب مطلع می‌کند راننده و همسر او از ماشین پیاده می‌شوند و همسر او به سرعت به سمت درب سرنشین خودرو می‌رود و درب خودرو را باز می‌کند تا شهریاری را از خودرو خارج کند اما وی به خاطر گیر کردن کمربند ایمنی نمی‌تواند در زمان کم از ماشین خارج شود و بمب به روی در خودرو منفجر می‌شود و همسر او را چندین متر به عقب پرتاب می‌کند.
در سال ۱۳۹۱، مازیار ابراهیمی در مستندی تلویزیونی به نام کلوب ترور اعتراف کرد که مسئول تیم ترور مجید شهریاری یکی از دانشمندان اتمی بوده‌است.مستند کلوب ترور در یوتیوب در سال ۱۳۹۸ مشخص شد که او و دیگر بازداشت شدگان بیگناه بوده‌اند و زیر شکنجه این اعترافات را انجام داده‌اند.
به گفته شبکه ان‌بی‌سی دو مقام رسمی عالی‌رتبه دولت باراک اوباما تأیید کرده‌اند که سازمان مجاهدین خلق ایران تحت حمایت اسرائیل این ترورها را انجام داده‌است و آمریکا از این ترورها آگاه بوده ولی دخالتی در آن نداشته‌است.
گرچه خانواده وی مایل بودند که فرزندشان در زنجان دفن شود اما نهایت وی در امامزاده صالح تهران دفن‌شد.
مقام‌ها و رسانه‌های دولتی ایران، آمریکا و اسرائیل را مسئول برنامه‌ریزی و اجرای این انفجارها دانستند.
۲۶ بهمن ۱۳۹۰ همزمان با بهره‌برداری از دستاوردهای هسته‌ای جدید ایران با حضور محمود احمدی‌نژاد به یاد خدمت‌های او، تأسیسات هسته‌ای تهران را به نام «شهید شهریاری» تغییر دادند.
«هستی» یا «رؤیای هستی» عنوان ترانه یا تصنیفی با صدای غلامحسین بنان است که با شعری از اسمعیل نواب صفا و بر روی آهنگی از حسینعلی ملاح اجرا شده‌است.
این ترانه که از آن با عناوین دیگری همچون «نغمه هستی» و «قصه پرملال» نیز یاد شده‌است، به خاطر آهنگ دلنشین و مضمون فلسفی شعر آن، یکی از شاخص‌ترین و به یاد ماندنی‌ترین آثار غلامحسین بنان محسوب می‌شود. بنابه گفته پری بنان، همسر غلامحسین بنان، این هنرمند در میان تصنیف‌های متعددی که اجرا کرده بوده، به تصنیف «هستی» بیش از سایر تصنیف‌ها و ترانه‌های خویش علاقه داشته و به خصوص در سال‌های پایانی عمر خویش، به‌طور دائم و مکرر به این ترانه خود گوش می‌داده‌است.
سید اسماعیل نواب صفا، شاعر ترانه «هستی»، در کتاب خاطراتش که با عنوان "قصه شمع" انتشار یافته، از ترانه «هستی» («رؤیای هستی») به عنوان یکی از بهترین و شاخص‌ترین ترانه‌هایی که در دوران ترانه سرائیش سروده نام برده و در مورد آن می‌نویسد:
مقصود نواب صفا از "سرود پولاد"، به احتمال قوی همان سرودی است که به مناسبت افتتاح ذوب آهن (شرکت ملی فولاد ایران امروزی)، در اوایل دهه سی خورشیدی ساخته شد و توسط اندیشه که از خوانندگان مطرح آن روزگار بود، اجرا گردید.
نواب صفا همچنین دربارهٔ شعری که خود برای این ترانه ساخته‌است، می‌نویسد:
نکته‌ای که نواب صفا دربارهٔ علاقهٔ فوق العادهٔ بنان به ترانه «هستی»، از قول همسر بنان مورد اشاره قرار داده‌است، موضوعیست که در جاهای دیگر نیز مورد تأکید قرار گرفته‌است. از جمله در مصاحبه‌ای که در شماره ۵۱ ماهنامه ادبستان (به سردبیری: سید احمد سام) با پری بنان (پریدخت آذر) صورت گرفته وی باز هم بر اشتیاق و علاقه غلامحسین بنان نسبت به این تصنیف خویش تأکید می‌کند و بیان می‌نماید که وی حتی در آخرین ماه‌های عمر خود، بارها با دیدگانی اشکبار به این ترانهٔ خود گوش می‌سپرده‌است.
فریدون عباسی دوانی (زادهٔ ۱۷ شهریور ۱۳۳۷) سیاستمدار، مدیر اجرایی، و پاسدار بازنشستهٔ ایرانی است که هم‌اکنون به‌عنوان نماینده حوزه انتخابیه کازرون و کوه‌چنار در مجلس یازدهم فعالیت می‌کند. وی در دولت دهم، در فاصلهٔ سالهای ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۲ رئیس سازمان انرژی اتمی ایران بود.
عباسی در انتخابات مجلس یازدهم موفق شد از حوزه انتخابیه کازرون و کوه‌چنار با رأی مردم به نمایندگی مجلس برسد و ریاست کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی را عهده‌دار شد.
فریدون عباسی دوانی در ۱۷ شهریور ۱۳۳۷ در شهر آبادان زاده شد. اصلیت وی برای روستای دوان در شهرستان کازرون است، اما خانوادهٔ وی به استان خوزستان مهاجرت کرده بودند. عباسی پس از وقوع انقلاب به عضویت سپاه پاسداران درآمد و سه دوره مختلف نیز در جنگ ایران و عراق حضور داشته‌است.
وی دانش‌آموخته دکتری فیزیک هسته‌ای از دانشگاه شهید بهشتی و رئیس گروه فیزیک دانشگاه امام حسین و عضو شورای مرکزی انجمن هسته‌ای ایران است. او که از سال ۱۳۸۶ از سوی شورای امنیت تحریم شده، در سال ۱۳۸۹ همزمان با مجید شهریاری دیگر دانشمند هسته‌ای ایران، هدف ترور نافرجام قرار گرفت.
عباسی که منتقدان دولت روحانی و مخالفان برجام بود، با تنی چند از دولتمردان احمدی‌نژاد، در سال ۱۳۹۴ جبههٔ یکتا را پایه‌گذاری کرد و در انتخابات مجلس دهم در فهرست ائتلاف اصولگرایان قرار گرفت، اما از راهیابی به مجلس بازماند. او در ۸ اردیبهشت با شعار «دولت نخبگانی؛ بازگشت به مردم» برای انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰ اعلام کاندیداتوری کرد اما صلاحیت وی از سوی شورای نگهبان احراز نشد.
مدتی پس از این ترور، محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور وقت، عباسی را به ریاست سازمان انرژی اتمی گماشت که حسن روحانی پس از رسیدن به ریاست‌جمهوری وی را برکنار نمود.
وی بعد از جنگ، دکتری فیزیک هسته‌ای را از دانشگاه شهید بهشتی دریافت نمود و از سال ۱۳۷۲ عضو هیئت علمی دانشکده فیزیک دانشگاه امام حسین سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شد و در حال حاضر ریاست گروه فیزیک این دانشگاه را نیز برعهده دارد.
وی در سال ۱۳۸۶ توسط محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور وقت، به عنوان استاد نمونه کشوری انتخاب شد.
فریدون عباسی عضو شورای مرکزی انجمن هسته‌ای ایران است.
در سال ۱۳۸۶، قطعنامه ۱۷۴۷ شورای امنیت او را فریدون عباسی با عنوان «دانشمند ارشد وزارت دفاع و مرتبط با انستیتو فیزیک کاربردی» ایران نام برده و او را مشمول تحریم قرار داده‌است. این تحریم بعدها مطابق قطعنامهٔ ۲۲۳۱ شورای امنیت همزمان با لغو تحریم‌های تسلیحاتی ایران در ۲۷ مهر ۱۳۹۹ لغو شد.
فریدون عباسی از منتقدان دولت روحانی و مخالفان برجام است.
پس از روی کار آمدن روحانی، وی همراه تنی چند از دولتمردان احمدی‌نژاد، در سال ۱۳۹۴ جبههٔ یکتا را پایه‌گذاری کرد.
او در انتخابات مجلس دهم از حوزهٔ انتخابیهٔ شیراز در فهرست ائتلاف اصولگرایان قرار گرفت، اما از راهیابی به مجلس بازماند. اما در انتخابات مجلس یازدهم موفق شد از حوزهٔ کازرون با رأی مردم به نمایندگی مجلس برسد.
وی برای انتخاب رئیس مجلس، خود را نامزد کرد، و در رقابت با محمدباقر قالیباف توانست ۱۷ رأی به دست آورد.
عباسی دوانی در سال اول مجلس یازدهم ریاست کمیسیون انرژی مجلس را بر عهده‌داشت.
در ۷ اردیبهشت ۱۴۰۲ احمد رسولی‌نژاد، عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس بیان کرد: «در روزی که قرار بود سید رضا فاطمی‌امین استیضاح شود، اسناد زیادی با خود به همراه آورده بودم و دفاع ما با سند و مدرک بود، اما دفاع وزیر شعاری با آمارهای ساختگی بود. روز قبل از شروع سخنرانی من یکباره اعلام شد که رای‌ها به استیضاح وزیر برگشته است و در همان روز مباحثی مطرح شد که شب قبل از استیضاح وزیر در خیابان سمیه در ساختمان وزارت صمت حواله ۷۰ تا ۷۵ خودرو شاسی بلند به نمایندگان مجلس داده شده‌است.» اما دولت سیزدهم اظهارات این نماینده در خصوص رشوه خودرو به نمایندگان جهت عدم استیضاح وزیر صمت را رد کرد. اما احمد علیرضابیگی نماینده دیگر مجلس لیست نمایندگانی که رشوه دریافت کرده بودند منتشر کرد. پس از آن دولت واگذاری بیش از ۱۰۰ خودرو به نمایندگان مجلس را تأیید کرد.
فریدون عباسی در واکنش به رشوه دولت سیزدهم به نمایندگان مجلس بیان کرد: «من نه نیاز داشتم و نه اعتقاد داشتم خودروهایی که دولت هدیه داد را بگیرم اما چرا باید گدابازی درآوریم و به ماشین شاسی بلند گیر بدهیم؟ مگر قیمت ماشین شاسی بلند چقدر است؟ اینطور که ما ماشین‌های داخلی را می‌بینیم که در شهر اینگونه مشکل دارند و مرتب با آنها گرفتار هستیم بهتر از خود نظام فکر کند که خوروهای محکم‌تر که کمتر دچار خرابی شوند در اختیار نمایندگان قرار دهد. من حقوقم را از محل خدمتم می‌گیرم ضمن اینکه حقوق من از مجلس هم بیشتر است.»
در ۸ اردیبهشت ۱۴۰۰، عباسی دوانی در مجلس شورای اسلامی در یک نشست خبری برای انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰ اعلام کاندیداتوری کرد. شعار انتخاباتی عباسی دوانی «دولت نخبگانی؛ بازگشت به مردم» است. وی در تاریخ ۲۴ اردیبهشت با حضور در ستاد انتخابات کشور و ثبت‌نام برای نامزدی در سیزدهمین دورهٔ انتخابات ریاست‌جمهوری ایران، رسماً اعلام داوطلبی کرد. در تاریخ ۴ خرداد، صلاحیت او توسط شورای نگهبان احراز نشد.
عباسی از دانشمندان هسته‌ای ایران است که دکتری انرژی هسته‌ای دارد. او پس از آنکه هدف ترور نافرجام قرار گرفت، در دولت دوم احمدی‌نژاد رئیس سازمان انرژی اتمی بوده.
فریدون عباسی دوانی صبح روز ۸ آذر ۱۳۸۹، همزمان با ترور مجید شهریاری دیگر دانشمند هسته‌ای ایران، هدف سوءقصد منتسب به عوامل موساد قرار گرفت. این ترور در میدان دانشجوی تهران رخ داد که به مجروحیت وی انجامید، و به بیمارستان انتقال پیدا کرد. به گفته او، در حالی که مشغول رانندگی بود متوجه نصب بمب توسط یک موتور سوار به در ماشین شد و بلافاصله از خودروی در حال حرکت بیرون پرید، که در پی آن، از این ترور جان سالم به در برد.
در رسانه‌های ایران از او با عنوان تنها «جانباز هسته‌ای» ایران یاد می‌کنند. و در موزهٔ دفاع مقدس، یادمان در «یادمان شهدای هسته‌ای» یادمانی برای او به عنوان جانباز هسته‌ای قرار دارد.
پس از انتخاب علی‌اکبر صالحی رئیس وقت سازمان انرژی اتمی به جای منوچهر متکی به عنوان وزیر امور خارجه، محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور وقت، در تاریخ ۲۴ بهمن ۱۳۸۹ او را به عنوان معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان انرژی اتمی منصوب کرد. او تا مرداد ۱۳۹۲ این سمت را بر عهده داشت، و با روی کار آمدن دولت روحانی، وی عباسی را برکنار کرد و بار دیگر صالحی به ریاست سازمان رسید.
در تاریخ ۲۳ تیر ماه ۱۳۹۵ همزمان با یکسالگی توافقنامه برجام، عباسی در مصاحبه‌ای با رجانیوز نسبت به روند و اقدامات صورت گرفته در برجام انتقاداتی را مطرح کرد:این حرف بسیار مسخره‌ای است که می‌گویند ما جزو صادرکنندگان اورانیوم غنی‌شده هستیم. صادرکننده آب سنگین هستیم. طرف دارد صورتش را با سیلی سرخ نگه می‌دارد. برای اینکه بگوید دستاوردی دارم، می‌گوید جزو صادرکننده‌ها هستیم، شما را مجبور کردند اینها را رقیق یا صادر و آب سنگین را از کشور خارج کنید. وقتی در مذاکره اینها را پذیرفتید، باید خارج کنید. ببینید چقدر شتاب‌زده عمل می‌کنند. قبل از اینکه موعدش برسد، می‌روند و اورانیوم را رقیق یا خارج می‌کنند و آب سنگین را به کشور دیگری می‌فرستند و پولش را هم نمی‌گیرند؛ یعنی خودمان را از یک ماده استراتژیک که با آن می‌توانیم در یک مذاکرات سیاسی چانه‌زنی کنیم، بی‌بهره می‌سازیم، بعد می‌آییم و قیافه می‌گیریم که در این قضیه جزو صادرکنندگان مواد هسته‌ای شده‌ایم. خیر، خیلی چیزهای دیگر بود که می‌شد صادر کرد و اینها را نگه داشت. اینها عوام‌فریبی است.در تاریخ ۲۴ تیرماه سال ۱۳۹۵ سازمان انرژی اتمی ایران با صدور بیانیه‌ای به این اظهارات پاسخ داد. در قسمتی از این بیانیه آمده‌است: توصیه ما به تقوی، ترس از خدا، رعایت اخلاق و انصاف، پرهیز از کینه، بغض، عداوت و حسادت است.
پس از ترور محسن فخری‌زاده دانشمند هسته‌ای ایران در سال ۱۳۹۹، عباسی بار دیگر به انتقاد از دولت روحانی پرداخت و اعلام کرد که شخصاً آغاز دوبارهٔ غنی‌سازی ۲۰٪ هسته‌ای و قطع همکاری با آژانس و اخراج بازرسان آن و خروج از برجام را در مجلس پیگیری خواهد کرد.
عباسی مرتباً با تلاش‌های ادعایی ایران در ساخت سلاح هسته ای مرتبط بوده‌است، روندی به نام سلاح سازی. بر اساس گزارش یک مؤسسه علوم و امنیت بین‌الملل به نقل از یک متخصص نزدیک به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA)، عباسی دانشمند اصلی در برنامه ادعایی پنهان سلاح هسته ای ایران به ریاست محسن فخری زاده-مهابادی، یکی از حامیان جدی ادعای ایران بود برنامه سلاح هسته ای. این کارشناس اضافه کرد که عباسی شخصاً کار خود را برای محاسبه بازده سلاح هسته ای و همچنین کار بر روی منابع نوترونی با انرژی بالا انجام داد.
بر اساس همین گزارش، آژانس انرژی هسته ای آگاهی داشت که عباسی رئیس انستیتوی فیزیک کاربردی (IAP) بود، که یک سازمان پیگیر برای مرکز تحقیقات فیزیک بود. هر دو سازمان به عنوان جبهه‌هایی برای کار علمی در مورد برنامه احتمالی سلاح‌های هسته ای ایران عمل کردند.
عباسی "در ضمیمه قطعنامه ۱۷۴۷ شورای امنیت سازمان ملل از ۲۴ مارس ۲۰۰۷ ذکر شده‌است، به عنوان شخصی که در فعالیت‌های هسته ای یا موشک بالستیک ایران نقش دارد". این قطعنامه منجمد کردن دارایی و الزامات اعلان سفر را اعمال می‌کند. عباسی به عنوان "دانشمند ارشد وزارت دفاع و لجستیک نیروهای مسلح (MODAFL) با پیوندهایی به انستیتوی فیزیک کاربردی و همکاری نزدیک با مهابادی (که توسط سازمان ملل نیز تعیین شده‌است) توصیف می‌شود.
رباط خاصره‌ای رانی یا ایلیوفمورال یکی از رباط‌های مفصل ران بوده که سه گوش و به شکل Y معکوس است. این رباط ضخیم و بسیار قوی است. رباط خاصره‌ای رانی در جلوی کپسول مفصلی مفصل ران قرار می‌گیرد و دارای یک راس مشترک و دو باند خارجی و داخلی است.
راس رباط به خار خاصره‌ای جلویی تحتانی، باند خارجی به انتهای فوقانی خط بین تروکانتری (خط اینترتروکانتریک) و باند داخلی به انتهای تحتانی خط بین تروکانتری متصل می‌گردد. باندهای داخلی و خارجی قوی و محکم هستند. باند خارجی مسیری مایل و باند داخلی تقریباً مسیری عمودی دارد.
رباط خاصره‌ای رانی، به‌طور عمده از حرکات چرخش داخلی (اینترنال روتیشن) و صاف کردن (اکستانسیون) مفصل ران جلوگیری می‌کند. Darlene Hertling and Randolph M.Kessler. Page ۲۸۸
۳۰ ذیحجه، سی‌مین روز از ماه ذیحجه در تقویم هجری قمری است. این روز تنها در بعضی سالهای هجری قمری وجود دارد.
در تقویم هجری قمری قراردادی این روز سیصد و پنجاه و پنجمین روز (و آخرین روز) سال است که فقط در سالهای کبیسه آن وجود دارد.
حیات‌وحش به کلیه جانداران ازقبیل پستانداران، پرندگان، خزندگان و دوزیستان گفته می‌شود که به صورت وحشی و طبیعی بدون دخالت یا کمک انسان بر روی کره زمین زندگی کرده و آب و خوراک خود را خود تأمین می‌کند.
البته حیات وحش شامل تمام گیاهان و در واقع جاندارانی که بدون دخالت انسان زندگی می‌کنند می‌شود.
در ایران ۵۲۴ گونه پرنده، ۱۶۰ گونه پستاندار، ۲۲۲ گونه خزنده و دوزیست و ۶۵ گونه جونده یافت می‌شود.
در میان گونه‌های مختلف حیات وحش ایران، شیر آسیایی، ببر مازندران منقرض شده و گونه‌های یوزپلنگ آسیایی، پلنگ ایرانی و خرس سیاه آسیایی کمیاب بوده و در معرض خطر انقراض قرار دارند.
انجمن جانورشناسی لندن در تازه‌ترین «نمایه موجودات زنده کره» در سال ۲۰۱۴ می‌گوید که روند نابودی گونه‌ها حتی بدتر از آن است که تاکنون تصور می‌شد. این گزارش حاکیست که بررسی‌ها با شیوه‌های تازه نشان می‌دهد که جمعیت گونه‌ها ظرف ۴۰ سال اخیر نصف شده درحالی که ارزیابی‌ها تا سال ۲۰۱۲ با شیوه‌های قبلی شدت این روند را کمتر نشان می‌داد. این گزارش می‌گوید که جمعیت پستانداران، پرندگان، خزندگان، دوزیستان و ماهی‌ها به‌طور متوسط ۵۲ درصد و جمعیت گونه‌های آب شیرین ۷۶ درصد کاهش یافته‌است.'کاهش' جمعیت حیات وحش جهان بی‌بی‌سی فارسی، ۸ مهر ۱۳۹۳
۳۰ ربیع‌الثانی، سی اُ‌مین روز از ماه ربیع‌الثانی در تقویم هجری قمری است. این روز فقط در بعضی سالهای هجری قمری وجود دارد.
در تقویم هجری قمری قراردادی این روز در نظر گرفته نمی شود.
۵۳۴ - ظریفه طبریه، بانوی محدث ایرانی طبرستانی.
۳۰ شعبان، سی اُ‌مین روز از ماه شعبان در تقویم هجری قمری است. این روز در بعضی از سالهای قمری وجود دارد.
۳۰ شوال، سی مین روز از ماه شوال در تقویم هجری قمری است. این روز فقط در بعضی سالهای هجری قمری وجود دارد.
آزمایش بار مقاومت سنگ ،یک مشخصهٔ مهم از سنگ است و یک آزمایش اندیس مقاومت راحت و سریع و لازم است. آزمایش فشاری تک محوری به صورت گسترده برای طبقه‌بندی مقاومتی سنگ مورد استفاده قرار می‌گیرد اما آماده‌سازی نمونه مشکل است و دقت بالایی می‌خواهد و بنابراین روش کندی است و البته ضرورتاً در آزمایشگاه انجام می‌شود. به عنوان مثال، آزمایش چکش اشمیت سریع است و می‌تواند در منطقه مورد استفاده قرارگیرد اما متأسفانه نتایج آن به تغییرات مقاومت غیرحساس است و به شدت از روش آزمایش تأثیر می‌گیرد.[۱]
Broch و Franklin در تحقیقات خود برای یافتن آزمایشی مناسب در مورد اندیس مقاومت، یک گروه منحصربه‌فرد به نام آزمایش بار نقطه‌ای را که به نظر مناسب می‌رسید را بدست آوردند. از این آزمایش ها قبل از آن تنها برای کارهای تحقیقاتی استفاده می‌شد اما لازم بود تا به آزمایشی قابل استفاده در محل تبدیل شود به منظور روشی قابل حمل.[۱] آزمایش بار نقطه‌ای برای فراهم کردن یک آزمایش سریع و قابل حمل برای مقاومت سنگ طراحی شد و که با قرار گرفتن نمونه بین دو مخروط کروی انجام می‌شود و نمونه تحت ترک‌های کششی شکسته می‌شود.[۲]
در این نوشته ابتدا به معرفی آزمایش، انواع آن و دستگاه انجام آزمایش پرداخته می‌شود و بعضی از پیشنهادهای International Society of Rock Mechanics (ISRM) در مورد آزمایش آورده خواهد شد و در نهایت تأثیر دو پارامتر تورق(Foliation) و تخلخل(porosity) روی ارتباط مقاومت فشاری تک محوری (Uniaxial Compressive Strength) و اندیس بار نقطه ای(Is) خواهد آمد.
تعیین مقاومت سنگ با استفاده از این روش به سال ۱۹۶۰ میلادی برمی‌گردد، زمانی که پروتودیاکنف برای اولین بار این آزمایش را برای نمونه¬های نامنظم انجام داد و پس از آن توسط Franklin و Broch در سال ۱۹۷۲ میلادی به عنوان روشی کارا و مناسب برای طبقه‌بندی مقاومتی سنگ به کار رفت که بر اساس تنش¬های کششی در سنگ گسیختگی ایجاد می‌کند.[۱٬۳] پس از آن‌ها تحقیقاتی توسط .Guidicini et al (۱۹۷۳)، Bieniawski (۱۹۷۴)، Brook (۱۹۷۷)، Greminger (۱۹۸۰) و Forster (۱۹۸۳) انجام شد تا این آزمایش را به روشی کارا و مؤثر برای طبقه‌بندی ماده ی سنگ در مکانیک سنگ تبدیل سازند.[۳٬۴] آزمایش بار نقطه‌ای در محل روی نمونه‌های سنگی نامشخص و بدون آماده‌سازی قبلی با استفاده از وسیله‌ای قابل حمل انجام می‌شود. در حقیقت این آزمایش شامل فشرده شدن قطعه‌ای از سنگ بین دو نقطه انجام می‌شود.
آزمایش مقاومت بار نقطه‌ای به عنوان یک اندیس برای طبقه‌بندی مقاومت ماده ی سنگ تعریف شده‌است و البته می‌توان از آن برای پیش‌بینی سایر پارامترهای مقاومتی همچون مقاومت فشاری و کششی استفاده کرد[۶] و البته از ویژگی‌های آن است که به تغییرات اندازه و شکل نمونه نسبت به سایر آزمایش‌های مقاومتی وابستگی کمتری دارد.[۳]
دستگاه¬های این آزمایش شامل یک قاب صلب، دو مخروط کروی که بار نقطه‌ای را وارد می‌کند، یک تلمبه ی هیدرولیکی با فشار سنج و یک وسیله ی اندازه‌گیری فاصله ی بین نقاط بارگذاری است.[۲] سیستم بارگذاری باید به اندازه‌ای صلب باشد تا بتواند مشکلات ناشی از لغزش مربوط به نامنظم بودن نمونه را رفع کند. مخروط‌هایی که بار را به نمونه وارد می‌کند بایستی یکسری شرایط را داشته باشد از جمله اینکه باید بتواند بار لازم برای گسیختگی را تأمین کند و در اثر بار وارده هیچگونه تغییر شکل و کج شدگی نداشته باشد به نحوی که پس از آزمایش‌های متوالی محور دستگاه دچار انحراف بیش از ۲/۰ میلی‌متر نشود.[۶] هندسه ی جزء بارگذاری دارای یک قسمت استوانه‌ای که یک مخروط با نوک کروی به آن متصل است. زاویه ی نوک مخروط برابر ۶۰ درجه و شعاع کره ی انتهای آن ۵ میلی‌متراست.
سیستم اندازه‌گیری بار که به پیستون واردکننده ی بار متصل است و باید به نحوی باشد که بتواند بار وارده در لحظه ی شکست را ثبت کند. دقت این سیستم باید با حداکثر ۵٪ خطا باشد و نیز باید نسبت به شوک‌های هیدرولیکی و لغزش مقاوم باشد و مقادیری که ثبت می‌کند به علت این عوامل دچار نوسان نشود. سیستم اندازه‌گیری فاصله به عنوان یک مقیاس مستقیم خواندن فاصله بین دو نقطه‌ای که نیرو وارد می‌شود است. اندازه ی D باید با حداکثر ۲٪ خطا ثبت شود که این مقدار وابسته به اندازه ی نمونه نیست. این سیستم هم باید همانند سیستم ثبت نیرو نسبت به شوک‌ها مقاوم باشد.[۶]
آزمایش بار نقطه‌ای برای انواع شکل‌های نمونه‌ها انجام می‌شود و همین خصوصیت است که آن را نسبت به آزمایش مقاومت فشاری تک محوری متمایز می‌کند.[۷] این آزمایش به سه دسته ی کلی تقسیم می‌شود:[۱]
برای هر کدام از آزمایش‌های فوق بایستی یکسری قوانین را برای انتخاب نمونه و در هنگام قرار دادن نمونه داخل دستگاه رعایت کنیم که برای هر آزمایش به صورت مجزا در ادامه این قوانین ذکر خواهد شد.
۱. آزمایش قطری: باید نمونه دارای قطر ۵۰ میلی‌متر باشد و به علت محدودیت در اندازه ی نمونه‌های حاصل از مغزه‌گیری طول L تا جایی که ممکن است کوچک باشد. به این منظور نمونه‌های مختلف ماسه سنگ و دولریت انجام شد و نتیجه آن شد که نسبت، به عبارتی کوچکترین طول که یک نمونه می‌تواند داشته باشد برابر با قطر آن است و نمونه‌های با طول کمتر مقاومتی کمتر از واقعیت نشان می‌دهند البته این مقدار مربوط به نمونه‌های همسانگرد است و برای نمونه‌های غیر همسانگرد بایستی مقدار را رعایت کنیم.
۲. آزمایش محوری: برای این آزمایش اگر نمونه‌ها با نسبت طول به قطر ۳/۰ تا ۱ باشد مناسب است، علاوه بر این، پارامتر دیگری به نام شکل که نسبت طول به قطر نمونه‌است هم در نتیجه ی نهایی مؤثر است. بدین صورت که هرچه نمونه طویل تر باشد و نازک تر باشد دارای مقاومت کمتری است تا نمونه‌های کوچک با قطر زیاد. در نهایت اینکه مقدار استاندارد نسبت طول به قطر نمونه برابر با ۱/۱ با حداکثر خطای ۰۲/۰٪.
۳. آزمایش روی نمونه‌های نامنظم: در مواقعی که مغزه‌های حفاری موجود نباشد یا منطقه دارای هوازدگی باشد که مغزه ی کامل حاصل نشود و به خصوص قبل از حفاری برای مشخص شدن مقاومت سنگ‌های منطقه آزمایشی قابل توجه‌است. بایستی نمونه با قطری حدوداً ۵۰ میلی‌متر و نسبت بزرگترین قطر به کوچکترین قطر آن ۱ تا ۴/۱ باشد؛ و البته برای نمونه‌های دارای لایه بندی و شیستوزیته بایستی آزمایش را برای ضعیف‌ترین و قویترین جهت نمونه انجام دهیم. [۱]
۱. Broch, E. and Franklin, J. A. "The Point-Load Strength Test." Int. J. Rock Mech,Min. Sci. , ۹، ۱۹۷۲، ۶۶۹–۶۹۷.
۲. Rusnak, J, Director of Geology ,Peabody Group , St. Louis, MO. and Mark, C, Rock Mechanics Team Leader, National Institute for Occupational Safety and Health, Pittsburgh, PA. “Using the Point Load Test to determine the uniaxial compressive strength of coal measure rock”.
۳. Kwami Edwin Noble Tsidzi, “The influence of Foliation on point load strength anisotropy of Foliated rocks“, Engineering Geology, ۲۹، ۱۹۹۰، ۴۹–۵۸.
۴. Bieniawski. Z. T, “The Point- Load test in geotechnical practice“, Engineering Geology, ۹، ۱۹۷ ۵، ۱–۱۱.
۵.Chau.K.T and Wei.X.X, “Spherically isotropic\ elastic spheres subject to diametral point load strength test “,International Journal of Solids and Structures, ۳۶، ۱۹۹۹، ۴۴۷۳–۴۴۹۶.
۶. ISRM RTH ۳۲۵–۸۹: POINT LOAD TEST “ Suggested Method for Determining Point Load Strength”.
۷. Diamantis. K, Gartzos.E, Migiros.G, “Study on uniaxial compressive strength, point load strength index, dynamic and physical properties of serpentinites from Central Greece: Test results and empirical relations“,Engineering Geology, ۱۰۸، ۲۰۰۹، ۱۹۹–۲۰۷.
۸. . BROCH. E, “Estimation of Strength Anisotropy Using the Point-Load Test” , Int. J. Rock Mech. Min. Sci. & Geomech. Abstr. Vol. ۲۰، No. ۴، ۱۹۸۳، ۱۸۱–۱۸۷.
۹. Kahramana, S , Gunaydinb.O , Fenerb. M, “The effect of porosity on the relation between uniaxial compressive strength and point load index” , International Journal of Rock Mechanics & Mining Sciences, ۴۲، ۲۰۰۵، ۵۸۴–۵۸۹.
۱ جمادی‌الثانی، اولین روز از ماه جمادی‌الثانی در تقویم هجری قمری است.
در تقویم هجری قمری قراردادی این روز صد و چهل‌و‌نهمین روز سال است.
ویلیام چهارم ملقب به پادشاه دریانورد (زادهٔ ۲۱ اوت ۱۷۶۵ – درگذشتهٔ ۲۰ ژوئن ۱۸۳۷) پادشاه بریتانیای بزرگ و ایرلند و شاه هانوفر از ۲۶ ژوئن ۱۸۳۰ تا هنگام مرگش در ۲۰ ژوئن ۱۸۳۷ بود. او سومین پسر جرج سوم بود و پیش از رسیدنش به پادشاهی عنوان دوک کلارنس را داشت. او در ابتدا با اصلاحات پارلمانی مخالف بود اما سرانجام مجبور به پذیرش قانون اصلاحات سال ۱۸۳۲ شد که قدرت خاندان سلطنتی را کاهش می‌داد.
ویلیام در ۲۱ اوت ۱۷۶۵ در کاخ باکینگهام (در آن زمان سرای باکینگهام) در لندن زاده شد. او سومین پسرجرج سوم، پادشاه انگلستان و شارلوت مکلنبرگ-استرلیتز بود و با نام ویلیام هنری غسل تعمید یافت.
او در ۱۳ سالگی وارد نیروی دریایی سلطنتی شد، در انقلاب آمریکا جنگید و به هنگام خدمت در هند غربی دوستی نزدیکی با دریاسالار هوراشیو نلسون پیدا کرد.
در فاصلهٔ سال‌های ۱۷۹۴ تا ۱۸۰۷ او روابطی نامشروع با کمدین ایرلندی دوروتی جردن برقرار کرد و از او صاحب ۱۰ فرزند نامشروع (با نام خانوادگی فیتزکلارنس) شد که این موضوع خشم پدرش را برانگیخت. او سپس در ۱۱ ژوئیهٔ ۱۸۱۸ با شاهدخت آدلاید ساکس-ماینینگن ازدواج کرد و از او صاحب دو دختر شد که هر دو در کودکی درگذشتند.
ویلیام از ۱۷۸۹ تا ۱۸۳۰ عنوان دوک کلارنس را داشت، در ۱۸۱۱ به مقام دریاسالاری و در ۱۸۲۷–۸ به مقام لرد دریاسالار والا رسید. پس از آنکه برادر بزرگش شاه جرج چهارم در ۱۸۳۰ درگذشت او با عنوان ویلیام چهارم بر تخت پادشاهی بریتانیای کبیر نشست.
در مه ۱۸۳۲ نخست‌وزیر چارلز گری، دومین ارل گری از پادشاه درخواست نمود تا دست‌کم ۵۰ عضو جدید برای حزب ویگ (حزب لیبرال امروزی) ایجاد نماید تا بتوانند با دادن رأی مثبت به لایحهٔ اصلاحات پارلمانی در برابر رأی‌های منفی حزب توری (حزب محافظه‌کار امروزی) که مخالف این لایحه بودند آن را به تصویب برسانند. در ابتدا ویلیام با این درخواست مخالفت نمود اما سرانجام با آن موافقت کرد و لایحهٔ اصلاحات در پارلمان به تصویب رسید.
ویلیام در آوریل ۱۸۳۷ دچار حملهٔ شدید آسم شد و به‌دنبال آن دچار عفونت سینه و مشکل در تنفس گردید. او که روز بروز ضعیفتر می‌شد سرانجام در ۲۰ ژوئن ۱۸۳۷ بر اثر نارسایی قلبی و برونشیت درگذشت. او را در وینزر به‌خاک سپردند و پس از او برادرزاده‌اش شاهدخت ویکتوریا با عنوان ملکه ویکتوریا بر تخت پادشاهی بریتانیا نشست. فرمانروایی هانوفر نیز به ارنست آگوستوس، دوک کامبرلند و برادر ویلیام چهارم رسید.
بیژن الهی شاعر، مترجم، محقق و نقاش ایرانی بود. او از شاعران جریان موسوم به شعر دیگر است.
بیژن الهی در تیرماه ۱۳۲۴ در چهار راه حسن‌آباد، تهران زاده شد. او «تنها فرزند خانواده‌ای متمول بود، که از پدری شیرازی و مادری تبریزی، در تهران زاده شد. دوره اول متوسطه را در «دبیرستان البرز» گذرانید. بعد از نقل مکان از خیابان استخر به منزل دیگری در خیابان شیرکوه زعفرانیه، به «دبیرستان شاپور» در محله تجریش رفت و در آنجا در رشته ریاضی تحصیل کرد. در سال‌های نوجوانی، ذوقی در نقاشی نشان داد و با شرکت در انجمن‌های هنری، نقاشی را پی گرفت. او در نوجوانی در کلاس‌های نقاشی جواد حمیدی شرکت کرد. ورود او به عرصه هنر به جدال با خانواده‌اش انجامید، چرا که مادرش با وجودی که دستی در نقاشی داشت برای تنها فرزندش آینده دیگری می‌خواست. در سال ۱۳۴۲ ترک تحصیل کرد. به سفارش استادش، جواد حمیدی، تعدادی از آثارش را برای چهارمین بی‌ینال فرستاد، اما به صلاح‌دید خانواده، از ادامه فعالیت در این عرصه بازماند. نقاشی را رها کرد و راه دیگری در پیش گرفت. نگاهِ نوگرا و ذهنِ خلاقش را این بار به ساحتِ قلم رسانید و فعالیت‌های ادبی‌اش را پی گرفت. از کافه‌نشینی‌ها گرفته تا نشست‌های دوستانه؛ در کنار دیگر هم‌نسلانش که بلند پرواز و آرمان‌خواه بودند؛ نیما می‌خواندند و به جنبش‌های فکری‌ادبی دنیا چشم داشتند و با وجود تمام سختی‌ها و عدم پذیرش جامعه ادبی، می‌خواستند به دستاوردی نو برای ادبیات فارسی برسند.
ورودش به عرصه مطبوعات در آبان ماه سال ۱۳۴۳، به دعوت فریدون رهنما با شعر «برف» اتفاق افتاد که در "جنگ طرفه" چاپ شد. تا اواخر همین دهه در میان هم‌فکرانش، خوب شناخته شده بود؛ در "جزوه شعر"(۱۳۴۵، همکاری با اسماعیل نوری‌علا)"، اندیشه و هنر"(۱۳۴۸)"، دفترهای روزن"(۱۳۴۶)"، مجله خوشه"(۱۳۴۶)"، مجله بررسی کتاب"(۱۳۴۹) "و هفته نامه تماشا"(۱۳۵۳) "مجله رستاخیز جوان" (۱۳۵۵ و ۱۳۵۶) و "مجله بیدار" (۱۳۷۳)، شعر و ترجمه به چاپ سپرد.»بیژن الهی از آغاز تا پایان، مجله بهین نامه، سارا هلاله، شماره اول، 1396، ص10-13
«الهی به شیوه خودخوان شروع به زبان‌آموزی می‌کند و زبان‌های مختلفی چون یونانی، عربی، انگلیسی، آلمانی و فرانسه را فرا می‌گیرد. او از زبان‌های مختلف، آثار کسانی چون کاوافی، ماندلشتام، رمبو، میشو، هولدرلین، جویس، فلوبر، پروست، الیوت، لورکا، ابن عربی و.. ، را ترجمه می‌کند. تعداد محدودی از آثار او در دوره حیاتش، به چاپ و پخش رسیده‌اند.
در سال ۱۳۴۸ با بانو غزاله علیزاده، نویسنده «خانه ادریسی‌ها» و «شب‌های تهران» ازدواج می‌کند؛ ازدواجی که حدود دو سال می‌پاید. دخترشان «سلمی» بعدها با مادر زندگی می‌کند. الهی به حمایت مالی عزیزه عَضُدی نشری به نام نشر ۵۱ را به راه می‌اندازد و آن را مدیریت می‌کند، او سعی می‌کند کتاب شاعران نوگرا را چاپ و معرفی کند، از خودش هم چند جلد کتاب آماده می‌کند، اما چاپ نمی‌کند، و آنهایی هم که چاپ می‌شوند به پخش نمی‌رسند (به جز چاپ دوم ساحت جوانی). دیری نمی‌پاید که کار نشر به بن‌بست می‌رسد. حساسیت او و دقّت وسواس‌گونه‌اش چاپ آثارش را سال‌ها و سال‌ها به تأخیر می‌اندازد، اما در این میان بالاخره کتاب‌هایی مثل کتابِ اشعار نرودا به نام «بیست شعر عاشقانه و یک سرود نومیدی» (۱۳۵۲) که چهار سال بعد به چاپ دوم هم می‌رسد، کتاب «اشعار حلاج» (۱۳۵۴)، «ساحت جَوّانی» از هانری میشو (۱۳۵۹) و کتاب رمبو به نام «اوراق مصور آرتور رمبو» (۱۳۶۲) را در نشرهای مختلف امیرکبیر، فاریاب و انجمن فلسفه و … به چاپ و پخش می‌رساند.
در سال ۱۳۶۷ با بانو ژاله کاظمی، دوبلور، گوینده و مجری تلویزیون، آشنا می‌شود و ازدواج می‌کند، و در سال ۱۳۷۹ جدا می‌شوند.
سال‌های بعد از فوت ژاله، خصلت انزواگزینی بیژن تشدید می‌شود. رابطه با دوستان را محدود می‌کند، در بر هر کسی نمی‌گشاید و هر کسی را به حضور نمی‌پذیرد. خانه‌اش را «زندان هارون الرشید» می‌داند و سکوتش حتی در جمع دوستان، بلندتر از قبل می‌شود.
بیژن الهی سرانجام، بعدازظهرِ نهم آذر ۱۳۸۹، دچار سکته قلبی می‌شود و در حین انتقال به بیمارستان دار فانی را وداع می‌گوید. پیکر او بنا بر وصیتی که به دوستی همدل سپرده بود، به روستای بیجد نو (بیجده نو) از توابع شهرستان مرزن‌آباد منتقل و در همان‌جا به خاک سپرده می‌شود»بیژن الهی از آغاز تا پایان، مجله بهین نامه، سارا هلاله، شماره اول، 1396ص، ص 10-13.
نمونۀ اشعار
مرا دَفنِ سراشیب‌ها کنید که تنها
نَمی از باران‌ها به من رسد اما
سیلابه‌اش از سر گذر کند
مثل عمری که داشتم.
کتاب‌های بیژن الهی سال ۱۳۹۳ توسط نشر بیدگل در تهران چاپ شد.
پروتکل کنترل پیام‌های اینترنتی (آی‌سی‌ام‌پی) یکی از پروتکل‌های اصلی بستهٔ پروتکل‌های اینترنت می‌باشد. مورد اصلی استفاده از آن در سیستم عاملهای کامپیوترهای متصل به شبکه، برای ارسال پیام‌های خطا، برای مثال، سرویس مورد درخواست در دسترس نمی‌باشد یا اینکه میزبان یا روتر غیرفعال، است.
از آی‌سی‌ام‌پی می‌توان برای رله کردن دستورها استفاده نیز کرد.
آی‌سی‌ام‌پی متکی بر آی‌پی برای انجام کارهای خود است و خود بخشی جدایی ناپذیر از آی‌پی می‌باشد. این سیستم با سیستم‌های حمل و نقل داده مثل تی‌سی‌پی یا یودی‌پی متفاوت است و برای ارسال و دریافت داده استفاده نمی‌شود.
این پروتکل به‌طور معمول در نرم‌افزارهای کاربردی شبکه استفاده نمی‌شود، مگر در چند استثنا مانند پینگ یا تریس‌روت.
آی‌سی‌ام‌پی برای پروتکل اینترنت نسخه ۴ (IPv4) به عنوان ICMPv4 نیز شناخته می‌شود.
پروتکل اینترنت نسخه ۶ نیز از سیستم نامگذاری مشابه استفاده می‌کند: ICMPv6.
پروتکل کنترل پیام‌های اینترنتی بخشی از پروتکل اینترنت می‌باشد، همان‌طور که در ریکوست فور کامنتس (آراف‌سی) ۷۹۲ تعریف شده‌است. پیام‌های آی سی‌ام‌پی برای یافتن ایرادها در شکل داده‌های پروتکل اینترنت (همان‌طور که در آراف‌سی ۱۱۲۲ مشخص شده‌است) یا تشخیص یا مسیریابی در اینترنت ایجاد می‌شوند. خرابی‌ها و اشکالات به منبع اصلی انتشاردهندهٔ داده بازمی‌گردد.
مثالی از آی‌سی‌ام‌پی پیام طول عمر بیشتر از حد مجاز شد، است. هر دستگاه حاضر در شبکه (مثلاً یک روتر) که داده‌های اینترنتی را منتقل می‌کند، باید به اندازه یک واحد از طول عمر داده ارسال شده تحت پروتکل اینترنت کم کند. در صورتی که طول عمر (تی‌تی‌ال) به ۰ رسید، پیامی مبنی بر پایان یافتن طول عمر در حین انتقال از طریق آی‌سی‌ام‌پی برای دستگاه مبدأ ارسال می‌شود.
با توجه به اینکه هر پیام آی‌سی‌ام‌پی به صورت مستقیم دردادهٔ پروتکل اینترنت بسته‌بندی می‌شود، مانند یودی‌پی پروتکلی نامطمئن است.
اگرچه پیام‌های آی‌سی‌ام‌پی به صورت پیشفرض درداده‌های پروتکل اینترنت وجود دارند، ولی پردازش این پیام‌ها به خصوص است و با پردازش معمول پروتکل اینترنت فرق دارد، در واقع به صورت زیر مجموعه‌ای از پروتکل اینترنت مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرند. همیشه لازم است که داده‌های موجود در پیام آی‌سی‌ام‌پی بررسی شوند و برای دستگاه مبدأ به عنوان نتیجه ارسال شوند.
بسیاری از ابزارهای معروف شبکه با استفاده از آی‌سی‌ام‌پی کار می‌کنند. دستور تریس‌روت با استفاده از بسته‌های یودی‌پی با تی‌تی‌ال از پیش تعیین شده، به دنبال خطاهای طول عمر در حین ارسال پایان یافت یا مقصد در دسترس نیست، به عنوان پاسخ می‌گردد. پینگ از اکوریکوست و اکوریپلای که پیام‌های آی‌سی‌ام‌پی می‌باشند بهره می‌برد.
سربرگ آی‌سی‌ام‌پی بعد از سربرگ آی‌پی۴ شروع می‌شود. تمامی بسته‌های اطلاعاتی آی‌سی‌ام‌پی دارای یک سربرگ ۸ بایتی و قسمت دادهٔ متغیر می‌باشند. ۴ بایت اول سربرگ برای همهٔ بسته‌ها یکسان است. اولین بایت برای نوع آی‌سی‌ام‌پی می‌باشد. بایت دوم برای کد آی‌سی‌ام‌پی است. بایت‌های ۳ و ۴ برای کنترل سلامت آی‌سی‌ام‌پی می‌باشد. ۴ بایت بعدی بر اساس نوع و کد آی‌سی‌ام‌پی متفاوت است.
خطاهای آی‌سی‌ام‌پی دارای قسمتی برای داده‌ها هستند که شامل کل سربرگ آی‌پی و ۸ بایت اول بسته‌ای که برای آن خطا ایجاد شده‌است. در این حالت بستهٔ آی‌سی‌ام‌پی در یک دادهٔ دیگر پروتکل اینترنت قرار می‌گیرد.
توسعه داده‌های قرار گرفته در بستهٔ آی‌سی‌ام‌پی به صورت زیر صورت می‌گیرید:
Wikipedia contributors, "ICMP," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=ICMP
رباط عانه‌ای رانی یا پوبوفمورال یک رباط مربوط به مفصل ران بوده که در جلوی کپسول مفصلی قرارمی گیرد و مثلثی است. این رباط از یک طرف به پوبیس (عانه)، غشاء و ستیغ ابتوراتور اتصال داشته و در قسمت پایین (دیستال) به کپسول مفصلی و سطح عمقی باند داخلی رباط خاصره‌ای رانی (ایلیوفمورال) متصل می‌گردد. Williams & Warwick. Gray's Anatomy. Page 520
رباط‌های خاصره‌ای رانی و عانه‌ای رانی بر روی کپسول جلویی مفصل ران به شکل Z قرارمی‌گیرند. یاسین، مرضیه. احمدی، امیر. ص 248 رباط عانه‌ای رانی (پوبوفمورال) به‌طور عمده در حرکت دورشدن (ابداکسیون) کشیده می‌شود Darlene Hertling and Randolph M.Kessler. Page 288 و در عمل خم شدن (فلکسیون) شل است.
سیف‌الله کامبخش‌فرد (زاده ۱۳۰۸ تهران - درگذشته ۱۳۸۹ تهران) باستان‌شناس و رئیس پیشین موزه ایران باستان بود.
سیف‌الله کامبخش فرد در سال ۱۳۰۸ در تهران به دنیا آمد و پس از پایان تحصیلاتش در رشته باستان‌شناسی در دانشگاه تهران، در مراکز مختلف باستان‌شناسی از جمله موزه ایران باستان و مؤسسه باستان‌شناسی دانشگاه تهران مشغول کار شد.
کامبخش به مدت ۷ سال در مؤسسه باستان‌شناسی دانشگاه تهران فعالیت داشت و در سال ۱۳۵۸ ریاست موزه ایران باستان را بر عهده گرفت و پس از آن تا زمان بازنشستگی از مشاغل اداری در سال ۱۳۶۵ به عنوان کارشناس در مرکز باستان‌شناسی ایران مشغول بود.
عضویت در هیئت کاوش‌های تپه‌های مارلیک، چراغعلی تپه در گیلان، محوطه‌های پیلا قلعه و بیجار و همچنین سرپرستی پژوهش‌های باستان‌شناسی در نیشابور، تپه‌های قیطریه و محوطه آناهیتا در کنگاور از جمله فعالیت‌های می‌دانی آقای کامبخش بوده‌است.
سیف‌الله کامبخش فرد استاد باستان‌شناسی ایران بود، «سفالگری نیشابوردر سده‌های پنجم و ششم هجری»، «تهران سه هزار و دویست ساله بر اساس یافته‌های باستان‌شناسی»، «معبد آناهیتا (کنگاور)»، «سفال و سفالگری در ایران از ابتدای نوسنگی تا دوره معاصر» و «آثار تاریخی ایران» آثار ارزشمند اوست. از مهم‌ترین فعالیت‌های علمی کامبخش فرد، معاونت و دستیاری در پایه‌گذاری و اداره مؤسسه باستان‌شناسی دانشگاه تهران، است. کامبخش از سال 1339 عضو بخش پیش از تاریخ موزه ایران باستان بود. در سال 1344 نیز ریاست آرشیو فنی موزه را بر عهده گرفت. از کامبخش فرد مقالات علمی فراوانی به جای مانده‌است. شماری از این مقالات که در مجله‌های «بررسیهای تاریخی»، «هنر و مردم»، «فرهنگ و معماری ایران»، «باستان‌شناسی و هنر ایران» و«باستان پژوهی» چاپ شده‌اند، عبارتند از آثار و بقایای دهکده‌های پارتی، بررسی‌های باستان‌شناسی در آذرشهر مراغه، پدیده فرهنگی سفال خاکستری رنگ، سفالگری نیشابور در عهد سلجوقیان، سنگ نبشته‌های اورارتویی و پهلوی ساسانی در آذربایجان، قیطریه مرکز تمدن سه هزار ساله.
یادمانی که سال ۱۳۴۸ (خورشیدی)از دل زمین بیرون آمد. سیف‌الله کامبخش فرد، باستان‌شناسی بود که به کاوش در این منطقه پرداخت و جامعه تهران شناسان و باستان‌شناسی را متحیر کرد؛ https://newspaper.hamshahrionline.ir/id/53897/%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D9%87%D9%85%D8%B3%D8%A7%DB%8C%DA%AF%DB%8C.html چراکه از تپه قیطریه با حفاری در حدود 8000 متر مربع به 350 گور باستانی، تدفین‌های یک‌نفره و دو نفره و مقادیر فراوانی اشیاء فرهنگی به دست آمد. گورستان قیطریه یکی از سندهای بسیار مهم از روش تدفین در دوره عصر آهن است. به گفته باستان شناسان، بیشتر تدفین‌ها به شیوه جنینی یا خوابیده به پهلو با دست و پاهای جمع شده صورت گرفته‌است.
کامبخش فرد کتابی را در مورد یافته‌های قیطریه منتشر کرده‌است.
بر اساس این یافته‌ها نزدیک به 5000 شی سالم برنزی و سفالی به دست آمد که مشخصه بارز آن سفال نوع خاکستری بود. وجود اشیاء در کنار اجساد مردگان قیطریه نشان می‌دهد که ساکنان تهران در 1200 سال پیش از میلاد به زندگی پس از مرگ اعتقاد داشته‌اند.
گورستان تاریخی قیطریه پس از منطقه باستانی ری دومین کشف بزرگ باستان‌شناسی در تهران به‌شمار می‌رود.https://newspaper.hamshahrionline.ir/id/53897/%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D9%87%D9%85%D8%B3%D8%A7%DB%8C%DA%AF%DB%8C.html
https://amordadnews.com/65986/
https://www.yjc.news/fa/news/4265968/%D8%AA%D9%85%D8%AF%D9%86-3-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%87-%D8%A7%D9%8A%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B2%D9%8A%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC-%D9%87%D8%A7%D9%8A-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86
http://danakhabar.com/fa/news/1152380/%D8%AA%D9%85%D8%AF%D9%86-%D8%B9%D8%B8%DB%8C%D9%85-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B2%DB%8C%D8%B1-%D8%AA%D9%BE%D9%87
کاوش‌های علمی قیطریه نظر کارگردان بزرگ پرویز کیمیاوی را جلب نمود و وی فیلم تپه‌های قیطریه را در سال ۱۹۶۹ برای تلویزیون ملی سابق تهیه نمود.
در سال ۱۹۶۸ میلادی (۱۳۴۷خورشیدی) آوازه معبد آناهیتا یا به تعبیری دیگر قصراللصوص، اداره کل باستان‌شناسی و فرهنگ عامه ایران را واداشت تا یک گروه باستان‌شناسی را به سرپرستی سیف‌الله کامبخش فرد مأمور کاوش در کنگاور کند. این گروه با دشواری بسیار و با صرف هزینه هنگفت، ابتدا همه ساختمان‌های برپا شده در محوطه باستانی کنگاور را خریداری و خراب کرد و سپس به کاوش در آن پرداخت. کامبخش فرداولین سر پرست کاوش‌های باستان‌شناسی در قصبه و محوطه معروف به معبد آناهیتا (کنگاور) (کاوش آرفالیش )۱۳۴۷ و سرپرست و مجری طرح کاوش‌های باستان‌شناسی و بازسازی معبد آناهیتا (کنگاور) از سال ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۶ می‌باشد. کاوش‌های او به مدت ۹ فصل ادامه پیدا کرد و در این مدت کارهای درخور توجهی برای حفاظت، مرمت و بازسازی آثار کشف شده انجام گرفت. کاوش‌های بعدی و پیدا شدن سنگ کنگره‌ای مشابه طاق گرا در سرپل ذهاب این نظریه را مطرح کرد که ممکن است این بنا باقی‌مانده یکی از کاخهای خسرو پرویز در دوره ساسانی باشد.
کام بخش درمقد مه کتاب خویش « کاوش‌ها و پژوهش‌های باستان‌شناسی و احیا معماری معبد آناهیتا کنگاور و طاق گرا» در این مورد چنین توضیح می‌دهد: جایگاه معبد آناهیتا در دوره هخا منشی، سلوکی، پارت ساسانی و اسلام تشخیص داده شده و به اعتبار آزمایشات گچ «ترمو لومینیساس» و پژوهش‌های میدانی این معماری عظیم حتی با آثار زیادی از دوره ماد معرفی گردید، که با کشف دوپایه ستون دوره هخامنشی در سال‌های ۱۳۶۸ و ۱۳۷۳ در روی صفه معلوم شد این پایه ستون‌ها مربوط به سازه‌های هخامنشی در معبد انا هیتا بوده‌است و نه ا یستگاه‌های هخا منشی در جاده شاهی؟ و نه به قول و نظریه‌ای مکتوب که در سال ۱۹۸۱ میلادی در مجله A.M.I، بند ۴ چاپ شده «قصر خسرو پرویز»؟! با طا ق‌های هلالی و ارک مشابه طاق گرا که در طرح خیالی نظریه‌پرداز عجول بازسازی دو بنا را در یکدیگر ادغام نموده و کنگرها ی راس طاق گرا را در راس چهار دیوار وایوان‌های معبد آناهیتا ترسیم شده و مجموعه دو هر دوبنا را به دوره ساسانی منسوب نموده است؟ در کنگاور قطعه حجاری و یا سنگی که مربوط به قوس و یا کنگره راس طاق باشد، به جز دوپایه قوس که به برجی مضا عف مشابه طاق گرا و در سده اول میلادی در ساخت و ساز برج کاروا نی جاده ابریشم کار برد داشته یافت نشده‌است، زیرا تمام اجسام و عناصر ساقط شده در نقشه‌ها مشخص شده و نقشه‌ها تمام عناصر ساقط شده را نشان داده‌اند. بنای کنگاور از دیوار و ستون عمودی و سقف افقی شکل گرفته، زیرا معماری مذکور ان را باید در کنار بناهای کلاسیک یونانی ایرانی مورد مطا لعه قرار داد که یکی از کلنی نشین‌های سلوکیان در مسیر جاده ابریشم بوده‌است.
کام بخش درقسمتی دیگر مقد مه کتاب خویش مینویسد:کاوش و پیگردی سه وجه دیوارهای ستوندارو پلکان دو طرفه و تمام محو طه‌های روی صفه و نیز بازسازی حجاری‌های پاکتراش پوسته دیوارها درگوشه شمال غربی انجام گردید وگزارش کاوش و بازسازی به وسیلهٔ نویسنده در«هفتمین کنگره بین‌المللی باستان‌شناسی و هنر ایران» در دانشگاه مونیخ در شهریور ۱۳۵۵ به سمع و نظر باستان شناسان جهان رسید و قبل از ان در سال ۱۳۵۱ گزارش کاوش‌های باستان‌شناسی در «ششمین کنگره باستان‌شناسی و هنر ایران» در آکسفورد انگلستان گزارش گردیده بود۰ تا پایان سال ۱۳۵۴ یکصد نقشه از کاوش و با زسازی کنگا ور و طا ق گرا در ایام مدیریت اینجانب در دفتر معماری این میدان معتبر تاریخی و حدود ۲۹۷۰ نگا تیو و تصویر در ارشیواتلیه عکاسی معبد وجود داشت۰
۱۳۳۹ عضو هیئت کاوش‌های مهران آباد ساوه به سرپرستی مشترک دکتر نگهبان و دکتر کایلریا نگ از کانادا.
۱۳۴۰ عضو فعال اولین هیئت باستان شناسان ایرانی در کوهپایه‌های گیلان شرقی (املش) به ریاست دکتر محسن مقدم.
۱۳۴۰ سرپرست هیئت بررسی‌های باستان‌شناسی دره‌های سیاهرود و سفید رود دحمت آباد رودبار، رشی، چلگاسر، دشت ویل، سندس، دفراز و چراغعلی تپه مارلیک.
۱۳۴۰ کاوشگر ارشد و معاون هیئت کاوش‌های مارلیک به سرپرستی دکتر نگهبان.
۱۳۴۱ و ۱۳۴۲ کاوشگر ارشد و معاون دکتر نگهبان در فعالیت‌های باستان‌شناسی پیلاقعه، زینب بیجار، رود بیجار، علی کرم باغ، کلایه رحمت آباد رود بار گیلان.
۱۳۴۳ سرپرست هیئت علمی کاوش‌های باستان‌شناسی نیشابور (کوره‌های سفالگری دوره سلجوقی).
۱۳۴۴ سرپرست هیئت علمی کاوش‌های هفت تپه خوزستان.
۱۳۴۴ سرپرست هیئت بررسی‌های باستان‌شناسی در گرمی مغان.
۱۳۴۷ سر پرست هیئت کاوش‌های باستان‌شناسی در تپه‌های قیطریه.
۱۳۴۷ سر پرست کاوش‌های باستان‌شناسی در قصبه و محوطه معروف به آناهیتا کنگاور (کاوش آرفالیش).
۱۳۴۸ سر پرست هیئت کاوش‌های باستان‌شناسی در تپه‌های قیطریه.
۱۳۴۸ تا ۱۳۵۶ سرپرست و مجری طرح کاوش‌های باستان‌شناسی و بازسازی معبد آناهیتای کنگاور.
۱۳۴۸ سرپرست کاوش در گور خمرهای کوهپایه‌های پرو.
۱۳۵۲ تا ۱۳۵۵ سر پرست هیئت کاوش و بازسازی طاق گرا.
۱۳۵۲ تا ۱۳۵۶ به‌طور هم‌زمان سرپرست بررسی و چگونگی حفاظت و مرمت ابنیه تاریخی منطقه غرب ایران (بیستون ـ تاق بستان).
۱۳۶۴ سر پرست بررسی ، شناسایی، نقشه‌برداری، تعیین حریم وگلخانه زنی در دره شهر ایلام.
۱۳۶۲ سرپرست کاوش در کوره‌های ۳۲۰۰ ساله سفال‌های خاکستری رنگ تپه‌های کهریزک ری .
۱۳۷۶ و ۱۳۷۷ بررسی‌های باستان‌شناسی (مجموعاً طی بیست روز) در جزیره قشم با هماهنگی میراث فرهنگی و منطقه آزاد قشم.
٭ منابع
کامبخش در برنا مه‌های متعدد تلویزیونی شرکت نمود از جمله در مجموعه تلویزیونی ایران زمین در دهه ۵۰ . آخرین مرتبه وی در برنامه‌ای به نام طلو ع ماه با اجرای داریوش ارجمند یکسال قبل از درگذشتش حضور پیدا کرد.
سفالگری در نیشابور در سده‌های پنجم و ششم هجری، تهرانِ سه هزار و دویست ساله، آثار تاریخی ایران، معبد آناهیتا (جایزه کتاب سال میراث فرهنگی ۱۳۷۵)، گور خمره‌ای اشکانی در گرمی مغان، سفال و سفالگری در ایران از ابتدای نوسنگی تا دوران معاصر از جمله کتاب‌هایی است که از وی در حوزه باستان‌شناسی منتشر شده‌است.
1. کاوش‌های نیشابور و سفالگری ایران درسدهٔ پنجم و ششم هجری. سیف اله کامبخش فرد با همکاری احمد امیر ماهانی. ناشر: تهران وزارت فرهنگ و هنر / ۱۳۴۹. اطلاعات چاپ: قطع وزیری / ۱۰۷ صفحه / مصور
2. تهران سه‌هزار و دویست ساله براساس یافته‌های باستان‌شناسی ، تهران، نشر فضا، ۱۳۷۰.
3. گورخمره‌های اشکانی، تهران، مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۷۷.
4. سفال و سفالگری در ایران از ابتدای نوسنگی تا دوران معاصر، تهران، ققنوس، ۱۳۷۹.
5. آثار تاریخی ایران، تهران؛ ققنوس، ۱۳۷۹.
6. نگاهی به تهران سه هزار سال پیش ٬ تهران، سازما ن میراث فرهنگی کشور، ۱۳۸۰.
7. کاوش‌ها و پژوهش‌های باستان‌شناسی و احیا معماری معبد آناهیتا کنگاور و تاق گرامعماری معبد آناهیتا، جلد اول، پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری، ۱۳۸۶.
8. کاوش‌ها و پژوهش‌های باستان‌شناسی و احیا معماری معبد آناهیتا کنگاور و تاق گرا (گنجینه‌های یافته شده از کاوشها)٬ جلد دوم، پژوهشگاه میراث فرهنگی، ۱۳۸۶.
1. قلعه جمهور (دژ بد) جایگاه بابک خرمدین، بررسی‌های تاریخی، دوره 5، شماره ۵۰، ص ۲-۶، ۱۳۴۵.
2. آثار و بقایای دهکده‌های پارتی(اشکانی)، بررسی‌های تاریخی، سال دوم، شماره 1، ص ۲۵-۵، ۱۳۴۶.
3. کشف کتیبه پهلوی ساسانی (اذرنارسه - شاهپور دوم) در مشکین شهر، هنر و مردم، شماره ۶۱-۶۲، ص ۶-۱۰، ۱۳۴۶.
4. سخنی دربارهٔ پنجمین کنگره باستان‌شناسی و هنر ایران، هنر و مردم، شماره ۷۰، ص ۲-۵، ۱۳۴۷.
5. سفالگری نیشابور در عهد سلجوقیان، بررسی‌های تاریخی، شماره مخصوص، سال دوم، ص 338-359، ۱۳۴۷.
6. سنگ نبشته‌هایی در اطراف سبلان، باستان‌شناسی و هنر ایران، شماره 1، ص 55-66، ۱۳۴۷.
7. سنگ نبشه‌های اورارتویی و پهلوی ساسانی در آذربایجان» گزارش به مجمع باستان شناسان جهان در پنجمین کنگره باستان‌شناسی و هنر ایران، تهران، اصفهان و شیراز، ۱۳۴۷.
8. قیطریه مرکز تمدن سه هزار ساله، باستان‌شناسی و هنر ایران، شماره ۲۵، ص ۳-۴۰، ۱۳۴۸.
9. سنگ نگاره‌های بیستون، طاق بستان و کاوش‌های علمی در کنگاور، یادنامه سمپوزیوم باستان‌شناسی ایران، تهران (موزه ایران باستان)، ۱۳۴۸.
10. کاوش‌های علمی در کنگاور، معبد آناهیتا، باستان‌شناسی و هنر ایران، شماره 6، ص ۱۰-۳۲، ۱۳۵۰.
11. معبد آناهیتا، کنگاور، گزارش به مجمع باستان شناسان جهان در ششمین کنگره باستان‌شناسی و هنر ایران، آکسفورد،انگلستان(چاپ خلاصه آن در مجموعه مقالات کنگره)، ۱۳۵۱.
12. معبد آناهیتا، کاوش‌ها و بازسازیها، گزارش‌های دومین مجمع سالانه کاوش‌ها و پژوهش‌های باستان‌شناسی در ایران، تهران (موزه ایران باستان، ص ۱۰-۱۹ )، ۱۳۵۲.
13. معبد آناهیتا، کاوش‌ها و بازسازیها، گزارش‌های سومین مجمع سالانه کاوش‌ها و پژوهش‌های باستان‌شناسی در ایران. تهران (موزه ایران باستان)، ص ۷۳-۹۰، ۱۳۵۴.
14. کاوش و بازسازی معبد کنگاور، فرهنگ و معماری ایران، سازمان ملی حفاظت آثار باستانی، شماره ۴، ص ۵۱-۷۶، ۱۳۵۵.
15. بررسی‌های باستان‌شناسی در آذرشهر مراغه، میراث فرهنگ، شماره ۱۲، ص ۱۲۹-۱۶۴، ۱۳۷۳.
16. روایتی از کاوش‌های باستان‌شناسی در کوهپایه‌های استان گیلان شرقی (املش) باستان‌شناسی و تاریخ، ص ۱۶-۳۲ ،۱۳۷۴.
17. فلزکاری و زرگری در مارلیک، باستان‌شناسی و تاریخ، شماره ۱۸، ص ۲۷-۳۸، ۱۳۷۴.
18. شکل‌گیری معماری، معبد ناهید کنگاور در تاریخ، تاریخ معماری و شهرسازی ایران، اولین کنگره ارگ بم، کرمان، ج 1، ص ۲۶-۴۰ ،۱۳۸۵.
وی به علت ناراحتی قلبی و ریوی در بیمارستان بستری شد، اما پس از مرخص شدن از بیمارستان در روز ۸ آذر ۱۳۸۹ در خانه خود در تهران در سن ۸۱ سالگی درگذشت. پیکر او از مقابل موزه ایران باستان در تهران تشییع شد.
خسروشیرین یکی از روستاهای بسیار خوش آب و هوای ایران در شهرستان آباده از توابع استان فارس است. این دهستان در گذشته به شهرستان اقلید تعلق داشت اما در سال ۱۳۸۶ بنا به درخواست مردم از دولت و رئیس جمهور وقت که در آن سال به استان فارس سفر کرده بودند به دلیل نزدیک بودن دهستان به شهرستان آباده نسبت به شهرستان اقلید و سهولت در رفت و آمد و انجام امور اداری از اقلید منتزع و به آباده الحاق گردید که این موضوع سبب وقوع تظاهرات در اقلید و ایجاد روابط خصمانه بین مردم اقلید و آباده شد. آب و هوای این روستا به دلیل قرارگیری در دامنه‌های زاگرس، کوهستانی و دارای زمستان‌های سرد و تابستان‌های معتدل است و در نتیجه برای ساکنان مناطق اطراف، جذابیت زیادی دارد تا اوقات فراغت خود را در سایهٔ درختان این روستا و در کنار رودخانه‌های آن بگذرانند. جمعیت این روستا در حدود ۳٬۵۰۰ نفر است و از نظر کنترل جمعیت در وضعیت مطلوبی قرار دارد. وجود چشمه‌سارهای پر آب و زلال و رودهای خسروشیرین، جذب گردشگران زیادی از اقصی نقاط کشور را به همراه دارد. اخیراً نیز این روستا به عنوان روستای هدف گردشگری قلمداد شده‌است. این روستا بخشی از دهستان خسروشیرین است.
روستا و نواحی پیرامون آن، به دلیل میانگین بارش سالیانه‌ی بالا، از تأمین‌کنندگان اصلی آب مزارع کشاورزی و همچنین آشامیدنی است، چشمه‌های آب زلالش سرچشمهٔ رود کر را تشکیل می‌دهد. خسروشیرین یکی از خوش آب و هوا ترین روستای‌های ایران به خصوص برای گردش تابستانه است. با وجود کوچک بودن محدوده و قلمرو، دارای جاذبه‌های فراوانی است.
مردم این روستا به زبان لری روان گویش دارند. این گویش برای افرادی که هیچ نوع آشنایی با آن ندارند، به آسانی قابل درک است. به دلیل بعد مسافت جغرافیایی با اجتماعاتِ اصلیِ لر زبان در محدوده‌ی زاگرس، گویش مردم خسروشیرین به تدریج به سمت فارسی معیار کشیده شده است، به طوری که واژگان مورد استفاده در بزرگسالانی که بالای ۵۰ سال دارند و نوجوانانِ ساکن این روستا تا حدودی متفاوت است. واژگان مورد استفاده نسل قدیم روستا مؤید این نکته است که در گذشته‌ی نه‌چندان دور، زبان و فرهنگ لری غلبه‌ی بیشتر و پر رنگ‌تری در این روستا داشته است.
آمیگا ۵۰۰ (Amiga 500) نام یکی از رایانه‌های خانگی شرکت کمودور است که در آوریل سال ۱۹۸۷ میلادی به بازارهای جهانی عرضه گردید. این رایانه در واقع یک سیستم محدودتر و خانگی تر از آمیگا ۲۰۰۰ بود که برای مصارف معمولی و خانگی با قیمت کمتر تولید گردید. این رایانه به مدت چهار سال تولید و در سال ۱۹۹۱ میلادی تولید این رایانه قطع شد. این کامپیوتر دارای ۵۱۲ کیلوبایت حافظه دسترسی تصادفی به همراه یک مدولاتور برای اتصال به تلویزیونهای خانگی، یک دیسک گردان داخلی و رابط اتصال به دستگاه‌های میدی (MIDI) بود.
شرکت کمودور که تا قبل از این با عرضه رایانه قدرتمند آمیگا ۲۰۰۰ نامی برای خود دست و پا نموده بود، با عرضه رایانه‌های خانگی آتاری ۵۲۰ احساس خطر نمود و دست به تولید یک محصول ارزانتر برای مصارف خانگی زد تا بتواند در بازار با رقیب آن موقع خود (یعنی شرکت آتاری) رقابت نماید. محصول این تصمیم کامپیوتر خانگی آمیگا ۵۰۰ بود که در آوریل ۱۹۸۷ میلادی تولید گردید.
ساختار سخت افزاری آمیگا ۵۰۰ بسیار شبیه به کامپیوتر آمیگا ۱۰۰۰ بود با این اختلاف که ۵۱۲ کیلوبایت حافظه داخلی (رَم) داشت. همچنین یک تراشه مخصوص بنام "گَری" (Gary) در آمیگا ۵۰۰ وجود داشت که وظیفه کنترل ورودی و خروجی و کنترل عملیات دیسک گردان دستگاه را عهده‌دار بود (این تراشه در سیستم قدرتمند آمیگا ۲۰۰۰ هم استفاده گردیده بود).
آمیگا ۵۰۰ به دلیل داشتن یک جایگاه مخصوص گسترش در زیر دستگاه، نسبت به رقیب خود یعنی رایانه‌های آتاری بسیار راحت‌تر قابلیت ارتقا داشت و به راحتی با اضافه نمودن ۵۱۲ کیلوبایت حافظه اضافی از نظر اجرای برنامه بسیار از رایانه‌های آتاری بهتر عمل می‌نمود.
یکی از گوشی های کمپانی سونی اریکسون است که جزو گوشی های موزیکال سری واکمن با امکانات نسبتاً پائین دسته بندی می شود.
خط یوکوهاما یکی از خطوط قطار شرکت راه‌آهن شرق ژاپن است. مبدأ این خط ایستگاه هیگاشی-کاناگاوا است و به ایستگاه ایستگاه هاچی‌اوجی خاتمه می‌یابد. در حال حاضر این مسیر دارای ۲۰ ایستگاه می‌باشد.
غلامرضا مرشد ورزنده معروف به رضا ورزنده (متولد ۱۳۰۵ کاشان تا ۱۳۵۵) موسیقیدان و نوازنده سنتور بود. پدرش استاد او بود و پس از مهاجرت به تهران به دعوت استاد حسین قوامی در دهه ۱۳۳۰ و ورود به رادیو ، با نوازندگانی چون رضا محجوبی و ابوالحسن صبا ، سبک سنتور نوازی خود را اعتلا بخشید. وی در بسیاری از برنامه‌های گلها، گل‌های رنگارنگ، یک شاخه گل، گل‌های جاویدان ، برگ سبز به اجرای سنتور پرداخته است.
ورزنده با سبک و شیوه‌ای کاملاً شخصی سنتور مینواخت و در هنر بداهه نوازی سنتور توانا بود. توجه به جملات آوازی، ریزهای پر، تحرک بسیار در اجرای جمله‌ها، سونوریته شفاف اما ویژه و خاص از ویژگی‌های ساز او به‌شمار میرفت. سنتور او نیز منحصر به فرد بود و اندازه‌ای متفاوت نسبت به سازهای مرسوم داشت. این ساز که توسط پدرش ساخته شده بود یک ساز ده خرک بود که رضا ورزنده از خرک دهم پوزسیون سیمهای زرد یک خرک به پوزسیون سیمهای سفید اضافه کرده بود و تعداد خرک های پوزسیون سیم سفید را ۱۱ عدد کرده بود به عبارتی میتوان گفت تعداد خرکهای سمت سیمهای زرد ۹ عدد و سمت سیمهای سفید ۱۱ خرک شده بود از دیگر تغییراتی که ورزنده روی این ساز داده بود میتوان به پنج سیم کردن پوزسیون سفید و ۳ سیم کردن پوزسیون زرد اشاره کرد البته لازم به ذکر است که ساز ایشان تماما از سیمهای سفید ۰.۴۵ پوشیده شده بود و سیمهای زرد نداشت. مضرابهای او که بدون حلقه بود و خودش آنها را از چوب انار میساخت ،مضراب آزاد نام گذاری کرده بود و هنگامی که میخواست در هنگام جواب آواز رزونانس صدا را کاهش دهد ،حوله‌ای روی سیم‌ها می انداخت، آن‌گاه روی ساز می‌نواخت. شخصی بودن و درونی بودن سبک ورزنده و عدم تدریس مداوم شیوه او سبب شد که شیوه سنتورنوازی ورزنده چندان گسترش نیابد. البته از معدود شاگردان او میتوان به رحمت الله عنایتی اشاره کرد.و افرادی که به شیوه استاد ورزنده نوازندگی میکنند میتوان از دکتر پرویز افتخاری و کاوه شفیعی(شاگرد اقای رحمت الله عنایتی) نام برد.
او سرانجام در ۲۹ دی ۱۳۵۵ در حال نواختن سنتور درگذشت و بروی سنتور خود جان به جان آفرین تسلیم کرد و در تاریخ ۲ بهمن ۱۳۵۵ درقطعه ۸ بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
رضا ورزنده (راسخون)
تغییرات فیبروسیست پستانی یا بیماری فیبروسیست پستانی حالتی از بافت پستان است که حدود ۳۰ تا ۶۰ درصد از زنان را تحت‌تأثیرخود قرارمی‌دهد. این بیماری توسط برآمدگی‌های غیرسرطانی، که گاهی‌اوقات می‌تواند باعث ناراحتی شود و اغلب به صورت دوره‌ای در ارتباط با تأثیرات هورمونی از چرخه قاعدگی است، مشخص می‌شود. نام‌های قدیمی‌تر این عارضه شامل ورم پستان مزمن کیستیک و دیسپلازی پستانی می‌تواند باشد. از آنجا که یک اختلال بسیار معمول است، برخی از مولفین استدلال کرده‌اند که نباید آن را «بیماری» نامید، در حالی که دیگران احساس می‌کنند که معیارهای یک بیماری را دارد. البته این بیماری فرمی کلاسیک از ورم پستان (التهاب پستان) نمی‌باشد.
بیشتر زنان دارای تغییرات فیبروسیست و دارای هیچ علائمی نیازی به درمان ندارند، اما پیگیری نزدیک ممکن است توصیه شود.
بیماری فیبروکیستیک پستان در خانم‌ها بسیار شایع است. ۳۰% الی ۴۰% خانم‌ها از سنین بلوغ تا ۵۰ سالگی دچار این عارضه می‌شوند. از آنجایی که این بیماری بسیار شایع است، دیگر به عنوان بیماری در نظر گرفته نمی‌شود و معمولاً نگرانی از بابت آن وجود ندارد. این بیماری غالباً پس از یائسگی برطرف می‌شود (مگر این که هورمون درمانی با استروژن انجام گیرد)
بیماری تغییرات فیبروسیست پستانی با بافت لیف-مانند و ناصاف در پستان مشخص می‌شود. این توده‌ها نرم و با لبه‌های صاف هستند و معمولاً به‌صورت آزاد با توجه به سازه‌های مجاور درحال‌حرکت هستند. برجستگی‌ها گاهی اوقات می‌تواند با بی‌نظمی در پستان که با شرایط همراه است، پنهان شود. برآمدگی‌ها اغلب در قسمت فوقانی، بخش بیرونی پستان (نزدیکترین به زیر بغل) هویدا می‌شوند. زنان دارای تغییرات فیبروسیست ممکن است درد در پستان خود را به صورت مداوم یا متناوب تجربه کنند. پستان‌ها و نوک پستان‌ها ممکن است در طول این حالت خارش‌دار باشند.
نشانه‌ها با روند تناوبی نزدیک به چرخه قاعدگی گره خورده‌اند. این نشانه‌ها قبل از هر دوره تمایل به اوج گرفتن می‌کنند و پس از آن کاهش می‌یابند. پستان ممکن است احساس کامل‌بودن و متورم شدن را در هنگاک اوج داشته باشد. هیچ عوارض و عواقبی مرتبط به شیردهی در این بیماری کشف‌نشده‌است.
درد در کل پستان، خصوصاً درست قبل از شروع عادت ماهانه وجود دارد.