moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
نیروهای مهندسی ایالات متحده که در طول ۱ سپتامبر در جاده فرعی به سمت چیروون متقابل می‌کردند، پیشرفت کندی داشتند و KPA آنها را در اوایل بعد از ظهر متوقف کرد. پیاده‌نظام ۳۵ اکنون توسط نیروهای لشکر ۶ و 7 KPA محاصره شده بود و تقریباً سه گردان از آنها در پشت خطوط خود بودند. فیشر بعداً در مورد این وضعیت گفت: "من هرگز قصد عقب نشینی نداشتم. جایی برای رفتن نبود. من قصد داشتم به یک محیط هنگ بروم و نگه دارم.»
در اواسط بعد از ظهر، کین احساس کرد که این وضعیت یک تهدید جدی برای یکپارچگی خط لشکر است. او به گردان دوم، هنگ ۲۷ پیاده‌نظام، دستور داد تا در پشت پیاده‌نظام ۳۵ حمله کنند، زیرا بخش زیادی از توپخانه لشکر در آنجا تحت حمله مستقیم پیاده‌نظام KPA قرار داشت. در ساعات صبح اول سپتامبر، زمانی که نیروهای لشکر 7 KPA حمله کردند، اولین واحد آمریکایی که با آن مواجه شدند، گروه G، ۳۵ پیاده‌نظام، در شانه شمالی شکاف بود. در حالی که برخی از واحدهای KPA برای حمله به شرکت G اقدام به حمله کردند، برخی دیگر به راه خود ادامه دادند و با شرکت E در درگیر شدند. در پایین دست آن، و دیگران به واحدهای پراکنده گروهان اف تا لشکر یکم آن حمله کردند که از پل نامجی ری محافظت می‌کرد. در آنجا، در جناح راست افراطی لشکر ۲۵، این جوخه یک نیروی KPA را پس از یک درگیری شدید بیرون راند. تا ۲ سپتامبر، گروه E بیشتر یک گردان KPA را در نبردهای سنگین نابود کرد.
از بین تمامی یگان‌های گردان دوم، گروهان جی سخت‌ترین ضربات را دریافت کرد. قبل از سپیده دم ۱ سپتامبر، نیروهای KPA جوخه‌های گروه G را بر روی تپه‌های جداگانه زیر حمله سنگین داشتند. اندکی بعد از ساعت ۰۳:۰۰ لشکر ۳ گروهان خمپاره‌انداز سنگین را زیر گرفته و از موضع بیرون کردند. این خمپاره بانان از تپه ۱۷۹ بالا رفتند و بر روی تاج آن به دسته دوم گروهان جی پیوستند. در همین حال، دسته سوم گروهان جی، بر روی یک تپه کم ارتفاع در کنار رودخانه نام از محل تلاقی آن با رودخانه ناکتانگ، نیز مورد حمله نزدیک قرار گرفت. بعد از روشنایی روز، کاپیتان LeRoy E. Majeske، فرمانده گروه G، درخواست تمرکز توپخانه و حملات هوایی کرد، اما آنها دیر آمدند. در ساعت 11:45 KPA تقریباً به قله تپه رسیده بود و تنها فضای باریکی دو نیرو را از هم جدا می‌کرد. چند دقیقه بعد ماژسک کشته شد و ستوان دوم جورج روچ، فرمانده دسته سوم، دوباره وضعیت را گزارش کرد و درخواست حمله هوایی کرد. نیروی هوایی ایالات متحده حمله را در سمت تپه تحت کنترل KPA انجام داد و این حملات را بررسی کرد. در این زمان بسیاری از نیروهای KPA چاله‌های روباه را در موقعیت جوخه اشغال کرده بودند و از آنجا نارنجک‌ها را به قسمت‌های دیگر این موقعیت پرتاب کردند. یکی از نارنجک‌ها روچ را در اوایل بعدازظهر کشت. گروهبان درجه یک جونیوس پووی، یک رهبر گروه، اکنون فرماندهی را بر عهده گرفت. تا ساعت ۱۸:۰۰ پووی تنها ۱۲ نیروی مؤثر در جوخه باقی مانده بود، ۱۷ نفر از ۲۹ مردی که هنوز زنده بودند زخمی شدند. در حالی که مهمات تقریباً از بین رفته بود، پووی درخواست کرد و اختیاری برای عقب‌نشینی در موقعیت اصلی شرکت G دریافت کرد. پس از تاریک شدن هوا، ۲۹ مرد که سه نفر از آنها برانکارد حمل می‌کردند، با ورود تانک‌های آمریکایی عقب‌نشینی کردند. گروه در ساعت ۲۳:۳۰ به موقعیت شرکت G در هیل ۱۷۹ رسید.
در حالی که گروه G مواضع خود را بر روی تپه ۱۷۹ در ۲ سپتامبر در برابر حمله KPA حفظ کرد، گردان ۲، پیاده‌نظام ۲۷ در ساعت ۱۷:۰۰ از منطقه Chung-ni حمله به سمت شمال غربی را آغاز کرد. این گردان در برابر نیروهای مهیب KPA پیشروی کندی داشت. شب به شدت تاریک بود و زمین در امتداد جاده کشتی کوهه ری کوهستانی بود. گردان پس از درگیری در طول شب، روز بعد در ساعت ۱۵:۰۰ به موقعیتی در جنوب مواضع پدافندی اولیه گروهان جی، ۳۵ پیاده رسید. یک حمله هماهنگ توسط زرهی، توپخانه، هوایی و پیاده‌نظام ایالات متحده آغاز شد و تا ساعت ۱۸:۰۰ گردان خط نبرد را دوباره برقرار کرد. در این حمله، گردان دوم، پیاده ۲۷، 275 KPA را کشت و بخش زیادی از تجهیزاتی را که گروه G قبلاً از دست داده بود، به دست آورد.
گردان دوم، پیاده ۲۷ در شب ۱۲ شهریور در مواضع بازپس گرفته شده باقی ماندند. در ساعت ۰۸:۰۰ صبح روز بعد، گروهان G، پیاده‌نظام ۳۵، آن را در مواضع بازپس گرفته شده رها کرد و پیاده‌نظام ۲–۲۷ حمله خود را به سمت جاده تدارکات آغاز کرد. در حالی که این در حال انجام بود، خبر رسید که KPA دوباره شرکت G را از موقعیت تازه تأسیس خود بیرون راند. پیاده‌نظام ۲–۲۷ برگشت، حمله کرد و یک بار دیگر مواضع گروه G را بازیابی کرد. در ساعت ۱۲:۰۰ ۴ سپتامبر، پیاده‌نظام ۲–۲۷ دوباره این مواضع را به گروهان G تحویل داد و حمله خود را به عقب در امتداد جاده در شکاف بین گردان‌های ۱ و ۲، پیاده ۳۵ از سر گرفت. تقریباً بلافاصله با نیروهای KPA در تماس بود. به زودی مسلسل‌های KPA از سه جهت به سوی نیروهای آمریکایی شلیک کردند. باران‌های سیل آسا بارید و دید ضعیف شد. در این زمان، ۲–۲۷ پیاده‌نظام با کمبود مهمات مواجه بود. فرمانده به گردان دستور داد عقب‌نشینی کند به زمین مساعد به طوری که بتواند دوباره تأمین شود.
ثابت شد که تأمین مجدد کار دشواری است. گردان دو روز قبل در حمله به موضع گروهان مسیر تدارکات را پاکسازی کرده بود اما اکنون دوباره بسته شد. فرمانده گردان درخواست تدارکات هوایی کرد و صبح روز بعد، ۱۴ شهریور، ۸ فروند هواپیمای ترابری تدارکات را انجام دادند و گردان دوم، ۲۷ پیاده، آماده بود تا حمله خود را به عقب از سر بگیرد. تا عصر، جاده تدارکاتی و زمین مجاور را از نفوذ KPA به مسافت پاکسازی کرده بود. در عقب مواضع خط مقدم شرکت G. در آنجا، پیاده‌نظام ۲–۲۷ دستور توقف و آماده شدن برای حمله به شمال شرقی را دریافت کرد تا با گردان ۱، پیاده‌نظام ۲۷ پیوند بخورد.
پس از اینکه ۲–۲۷ پیاده‌نظام در ۲ سپتامبر منطقه چونگ-نی را در حمله خود به سمت گروه G ترک کرد، KPA به پست فرماندهی ۲۴ پیاده‌نظام و چندین موقعیت توپخانه حمله کرد. برای رویارویی با این وضعیت جدید، ژنرال کین به گردان باقی مانده از پیاده‌نظام ۲۷، به فرماندهی سرهنگ دوم جورج اچ. دچاو، دستور داد تا به KPA که در آنجا عمل می‌کرد، حمله کرده و آن را نابود کنند.
پس از یک مبارزه صبح زود در روز ۳ سپتامبر علیه صدها KPA در مجاورت مواضع توپخانه، گردان دیچاو در ساعت ۱۵:۰۰ حمله خود را بر فراز زمین مرتفع و ناهموار غرب «نعل اسبی» به عنوان منحنی عمیق در جاده ماسان آغاز کرد. نامیده شد، شرق کمام نی. مأموریت آن تصرف و ایمن‌سازی ارتفاعات مسلط بر نعل اسبی و سپس کاهش فشار بر روی عقب پیاده‌نظام ۲۴ بود. در ابتدا فقط یک توپخانه در موقعیت پشتیبانی از حمله قرار داشت. پس از اینکه گردان مقداری پیشروی کرد، یک نیروی KPA که تعداد آن‌ها بیش از ۱۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شود، به آن حمله متقابل کرد و تلفات سنگینی را وارد کرد که شامل ۱۳ افسر بود. تانک‌های اضافی ایالات متحده برای کمک به ایمن‌سازی جناح راست و عقب در معرض دید به سمت بالا حرکت کردند و حملات هوایی به مهار نیروی KPA کمک کرد. گردان در نهایت موفق به تصرف ارتفاعات شد.
صبح روز بعد، ۴ سپتامبر، به جای ادامه حمله به سمت پایگاه فرماندهی ۲۴ پیاده‌نظام، گردان سوم، پیاده‌نظام ۲۷ دستور حمله به منطقه کومام نی را دریافت کرد، جایی که نیروهای KPA در مواضع توپخانه ایالات متحده در حال نبرد بودند. این حمله در ساعت ۰۹:۰۰ در مقابل آتش سنگین سلاح‌های سبک آغاز شد. در بعدازظهر، باران شدید حمله را کند کرد، اما پس از یک نبرد تمام روز، I و K Companies با کمک حملات هوایی متعدد، ارتفاعات مسلط بر چهارراه کمام نی را تصرف کردند. تلفات متعدد در گردان باعث شده بود کین شرکت C، گردان رزمی ۶۵ مهندس را به آن متصل کند. روز بعد، ۵ سپتامبر، گردان ۳، پیاده‌نظام ۲۷ حمله خود را از طریق زمین‌های ناهموار به سمت‌هامان چرخاند و به سمت نزدیکی پایگاه فرماندهی پیاده‌نظام ۲۴ حرکت کرد. در حمله خود، گردان سوم بیش از ۳۰۰ کشته از KPA در منطقه ای که از آن عبور کرد، شمارش کرد.
سلسله اتفاقاتی که باعث شد کیان جهت حمله دیچو به سمت کومام نی را تغییر دهد در ساعت ۰۱:۰۰ ۳ سپتامبر آغاز شد. گردان ۱، پیاده‌نظام ۳۵، در این زمان بیش از هر واحد دیگری از نیروهای سازمان ملل در کره به سمت غرب بیرون زد. در پشت مواضع آن در سیبیدانگ سان، مسیر اصلی تدارکات و مناطق عقب در دست KPA بود و تنها در نور روز و تحت اسکورت وسایل نقلیه می‌توانستند در جاده حرکت کنند. در سیبیدانگ سان، گردان پس از نبرد سنگین ۱ سپتامبر، مواضع اصلی خود را حفظ کرده بود، کاملاً توسط سیم خاردار، تله‌های انفجاری و شراره محاصره شده بود، و تمام سلاح‌های پشتیبانی در اطراف آن قرار داشتند. این گردان از این مزیت برخوردار بود که آتش توپخانه حفاظتی را فراخوانی می‌کرد که همه مسیرها را پوشش می‌داد. یک ساعت پس از نیمه شب، یک حمله KPA به گردان حمله کرد. نبرد در آنجا تا سحرگاه ۳ سپتامبر ادامه داشت، زمانی که گردان یکم، ۳۵ پیاده‌نظام، ۱۴۳ کشته از KPA را در مقابل مواضع خود شمارش کرد و بر این اساس برآورد کرد که مجموع تلفات KPA باید حدود ۵۰۰ نفر باشد. واحدهای ۳۵ همچنین از امتیازات قوی ساخته شده در طول نبرد برخوردار بودند که KPA نتوانست به آنها نفوذ کند.
در این نبرد شبانه گردان ۶۴ توپخانه صحرایی با پشتیبانی از گردان یکم مستقیماً درگیر جنگ شد. حدود 50 KPA قبل از سپیده دم به موقعیت A Battery نفوذ کردند و به آن حمله کردند. KPA با استفاده از مسلسل دو موقعیت محیطی توپخانه-مسلسل را زیر گرفت و در ساعت ۰۳:۰۰ به قطعات توپخانه نفوذ کرد. در آنجا کاپیتان اندرو سی اندرسون و افرادش در نبرد تن به تن با KPA جنگیدند. برخی از اسلحه‌ها به‌طور موقت به دست KPA افتاد، اما توپخانه‌ها حمله را دفع کردند، با کمک تمرکز آتش از باتری C، گردان توپخانه ۹۰ میدانی در نزدیکی، که KPA را از نیروهای کمکی قطع کرد. A Battery در دفاع از اسلحه‌های خود در این نبرد شبانه هفت مرد را از دست داد و ۱۲ نفر مجروح شدند.
جنگ در حمایت از جبهه رودخانه نام در بخش شمالی بخش لشکر ۲۵، پنج باتری گردان‌های توپخانه ۱۵۹ و ۶۴ میدانی بود که ۱۰۵ شلیک کردند. هویتزرهای میلی‌متری و یک باتری از گردان توپخانه ۹۰ میدانی که ۱۵۵ شلیک کرد. هویتزرهای میلی‌متری، در مجموع ۳۶ اسلحه. یک ۱۵۵ هویتزر میلی‌متری از کومام نی به سمت منطقه شمال چونگام نی، مسیری برای تدارکات لشکر 6 KPA شلیک کرد. یکی دیگر از قطعات توپخانه رو به جلو، پل ایریونگ نی بر روی نام را زیر آتش نگه داشت. توپخانه لشکر ۲۵ تخمین زد که حدود ۱۸۲۵ سرباز KPA را در سه روز اول سپتامبر کشته‌است. در این برهه حساس، نیروی هوایی پنجم ایالات متحده برای پشتیبانی از نیروی زمینی، قدرت آتش خود را به توپخانه لشکر اضافه کرد. ژنرال والتون اس. واکر، فرمانده ارتش هشتم، پیروزی سازمان ملل در این بخش را مستقیماً به حمایت هوایی گسترده لشکر خود در نبرد نسبت داد.
نبرد تلخ و سردرگم در پشت خط پیاده‌نظام ۳۵ برای هفته بعد ادامه یافت. گردان‌ها، گروهان‌ها و جوخه‌ها، منزوی و منزوی، مستقل از کنترل و کمک‌های بالاتر، به جز برای پرتاب‌های هوایی که بسیاری از آنها را تأمین می‌کرد، می‌جنگیدند. ایردراپ همچنین نیروهای امدادی را که تلاش می‌کردند به یگان‌های خط مقدم برسند، تأمین کرد. تانک‌ها و خودروهای زرهی با آذوقه و مهمات به سمت واحدهای ایزوله حرکت کردند و مجروحان بدحال را در سفرهای برگشت به عقب بردند. به‌طور کلی، پیاده‌نظام ۳۵ در مواضع اصلی خط نبرد خود می‌جنگید، در حالی که ابتدا یک گردان، و بعداً دو گردان از پیاده‌نظام ۲۷، از طریق ۳۰۰۰ تخمین زده شده KPA که در پشت آن فعالیت می‌کردند، به سمت آن جنگیدند.
اگرچه لشکر ۲۵ عموماً پس از ۵ سپتامبر تحت فشار کمتری از سوی واحدهای KPA قرار داشت، اما همچنان حملات محلی شدیدی وجود داشت. در ۶ سپتامبر، گردان ۱، پیاده ۲۷، از منطقه‌هامان به سمت شمال حرکت کرد تا به گردان دوم در پاکسازی نیروهای KPA در پشت پیاده‌نظام ۳۵ و زیر رودخانه نام بپیوندد. بین پیاده‌نظام ۳۵ در موقعیت‌های تپه خود در امتداد رودخانه و یگان‌های پیاده‌نظام ۲۷ حمله کننده، تعداد زیادی از KPA کشته شدند. طبق گزارش‌ها، شانزده گروه مختلف با تلفات سنگین در طول روز متفرق شدند. تا صبح روز ۷ سپتامبر شواهد واضحی وجود داشت که بازماندگان لشکر 7 KPA در تلاش برای فرار از رودخانه Nam بودند. با این حال KPA حمله دیگری را علیه پیاده‌نظام ۳۵ انجام داد که به سرعت آن را دفع کرد. لشکر ۲۵ پیاده‌نظام بیش از ۲۰۰۰ کشته KPA را که بین ۱ و ۷ سپتامبر در پشت خطوط خود کشته شدند، دفن کرد. این تعداد شامل کشته شدگان جلوی مواضع آن نمی‌شود.
بارش شدید باران باعث بالا آمدن رودخانه‌های Nam و Naktong در ۸ و ۹ سپتامبر شد و خطر عبور و مرور جدید را کاهش داد. در ۸ سپتامبر، پس از اینکه پیاده‌نظام ۳۵ به مدت یک هفته از آن محافظت می‌کرد، موستانگ‌های دوقلوی F-82 USAF به اشتباه پل نامجی-ری را بر فراز ناکتانگ بمباران کردند و با یک بمب ) را نابود کرد دهانه مرکزی. قرار بود در این زمان فقط پل‌های شمال محل اتصال Nam به Naktong مورد حمله هوایی قرار گیرند. برخی از فرماندهان محلی فکر می‌کردند که اگر KPA این پل را دور می‌زد و از ناکتانگ دورتر از شرق عبور می‌کرد، چیزی بین آنها و پوسان وجود نداشت. با این حال، حملات KPA علیه گردان دوم، پیاده‌نظام ۳۵ هر شب رخ می‌داد. مسیرهای پل در ضلع شمالی مین گذاری شده بود. در یک زمان حدود ۱۰۰ کشته KPA در آن منطقه خوابیده بودند. از ۹ تا ۱۶ سپتامبر، حملات محدودی در جبهه پیاده‌نظام ۳۵ انجام شد، اما بیشتر حرکت KPA شکسته شده بود و آنها نتوانستند دوباره حملات قوی را علیه هنگ انجام دهند.
ضد حمله سازمان ملل در اینچون، KPA را دور زد و تمام مسیرهای اصلی تأمین و تقویت آنها را قطع کرد. در ۱۶ سپتامبر، زمانی که ارتش هشتم از لشکر ۲۵ پیاده‌نظام محیطی پوسان شروع به شکست کرد، همچنان در پشت خطوط خود با نیروهای KPA می‌جنگید، و نقاط قوی KPA در ارتفاعات کوه نبرد، P'il-bong و Sobuk-san وجود داشت. کین احساس می‌کرد که لشکر تنها زمانی می‌تواند در امتداد جاده‌ها به سمت چینجو پیشروی کند که مرکز کوهستانی جبهه لشکر روشن باشد؛ بنابراین او معتقد بود که کلید پیشروی لشکر ۲۵ در مرکز آن قرار دارد، جایی که KPA ارتفاعات را در اختیار داشت و هنگ ۲۴ پیاده‌نظام را تحت حمله روزانه قرار می‌داد. پیاده ۲۷ در سمت چپ و پیاده ۳۵ در سمت راست، با قدم زدن در جاده‌های بین چینجو و ماسان، مواضع خود را حفظ کردند و تا زمانی که وضعیت در مقابل پیاده ۲۴ بهبود نیافت، نتوانستند پیشروی کنند.
در ۱۹ سپتامبر، سازمان ملل متوجه شد که KPA کوه نبرد را در طول شب رها کرده‌است و گردان ۱، پیاده‌نظام ۲۴، به سمت بالا حرکت کرده و آن را اشغال کرده‌است. در سمت راست، پیاده‌نظام ۳۵ شروع به حرکت به جلو کرد. فقط مقاومت خفیفی وجود داشت تا اینکه به ارتفاعات روبروی Chungam-ni رسید، جایی که سربازان مخفی KPA در سوراخ‌های عنکبوت به سربازان گردان اول از پشت شلیک کردند. روز بعد گردان اول چونگام نی را تصرف کرد و گردان دوم خط خط الراس طولانی را که از شمال غربی آن تا رودخانه نام ادامه داشت تصرف کرد. در همین حال، KPA همچنان به شدت در برابر لشکر چپ که در آن پیاده‌نظام ۲۷ در تلاش برای پیشروی درگیری سنگینی داشت، ایستادگی کرد.
KPA در شب ۱۸–۱۹ سپتامبر از منطقه ماسان عقب‌نشینی کرد. لشکر 7 KPA از جنوب رودخانه نام عقب‌نشینی کرد در حالی که لشکر ۶ عناصری را برای پوشاندن کل جبهه کنار زد. تحت پوشش لشکر ۶، لشکر ۷ تا صبح ۱۹ سپتامبر به سمت شمال رودخانه نام عبور کرده بود. سپس لشکر 6 KPA از مواضع خود در سوبوک سان عقب‌نشینی کرد. واحدهای آمریکایی به سرعت آنها را به سمت شمال تعقیب کردند و از مواضع کوه نبرد که دیگر اهمیت استراتژیک نداشتند عبور کردند.
پیاده‌نظام ۳۵ در جریان نبرد متحمل ۱۵۴ کشته، ۳۸۱ زخمی و دو مفقود شد. پیاده‌نظام ۲۷ در مجموع ۱۱۸ کشته، ۳۸۲ مجروح، و یک اسیر را در طول نبرد پیرامون پوسان از دست داد، با این حال این شامل ۵ کشته و ۵۴ زخمی در نبرد بولینگ آلی و حدود ۱۵۰ تلفات در اولین نبرد Naktong Bulge بود. در پشتیبانی از عملیات رودخانه نام، گردان ۶۴ توپخانه صحرایی ۱۶ کشته، ۲۷ مجروح، یک اسیر و ۵ مفقود، گردان ۱۵۹ توپخانه ۱۸ کشته و ۴۱ زخمی و گردان ۹۰ توپخانه ۱۵ مجروح و ۵۴ زخمی شدند. یکی گم شده هنگ در عقب راندن KPA آنقدر خوب عمل کرده بود که کین آن را برای استناد واحد ریاست جمهوری نامزد کرد.
KPA در این نبرد به شدت متحمل آسیب شد و اکثر آنها در این حمله تلفات شدند. تا اواسط سپتامبر، لشکر 7 KPA به تنها ۴۰۰۰ نفر کاهش یافت که ۶۰۰۰ نفر از زمانی که به منطقه متعهد شده بود، تلف شد. تنها ۲۰۰۰ نفر از لشکر 6 KPA به کره شمالی بازگشتند که ۸۰ درصد از نیروی آن را از دست داد. گروه‌های بزرگی از نیروهای لشکر هنگام تلاش برای بازگشت به کره شمالی، از جمله حداکثر ۳۰۰۰ سرباز، دستگیر شدند. نیروی مهاجم بیش از ۲۰۰۰۰ نفر تا پایان مبارزات در ماسان به تنها ۶۰۰۰ نفر کاهش یافته بود.
نبرد در ماسان در تمام شش هفته نبرد پیرامون پوسان به بن‌بست تلخی باقی ماند. هر یک از طرفین در تلاش برای عقب‌نشینی مجبور به حملات متعدد بر روی طرف دیگر شدند، اما KPA نتوانست محیط سازمان ملل را سوراخ کند، و نیروهای سازمان ملل نتوانستند KPA را تا جایی که مجبور به عقب‌نشینی شدند، تحت تأثیر قرار دهند. این نبرد به خودی خود یک پیوند تاکتیکی بود، زیرا هیچ‌یک از طرفین نمی‌توانستند قاطعانه یکدیگر را شکست دهند، اما واحدهای سازمان ملل به هدف استراتژیک خود یعنی جلوگیری از پیشروی KPA به سمت شرق و تهدید پوسان دست یافتند. در عوض، آنها توانستند در برابر حملات مکرر تا حمله اینچون و شکست پوسان، خط را حفظ کنند و بنابراین در درگیری‌های بعدی KPA را شکست دادند.
فصل دوم مجموعه تلویزیونی آمریکایی بهتره با ساول تماس بگیری از ۱۵ فوریه ۲۰۱۶ پخش شد و در ۱۸ آوریل ۲۰۱۶ به پایان رسید. این فصل ده قسمتی دوشنبه شب‌ها در ایالات متحده از شبکه ای‌ام‌سی پخش شد. اسپین‌آف پیش‌آیند بریکینگ بد، بهتره با ساول تماس بگیری توسط وینس گیلیگان و پیتر گولد ساخته شد که هر دو در بریکینگ بد نیز کار کرده بودند.
تساتور خان (؛ ؛ ۱۸۲۰ – ۱۹۰۵) سیاست‌مدار ارمنی‌تبار اهل ایران بود.
وی در ۱۸۲۰ میلادی در تبریز به دنیا آمد و از ترینیتی کالج، کمبریج فارغ‌التحصیل گشت. وی در ۱۹۰۵ میلادی در سن ۸۵ سالگی درگذشت.
ارتشبد آلکساندر خان ست‌خانیان (؛ ؛ ۱۸۶۵ – ۱۹۵۳) سیاست‌مدار و فرد نظامی ارمنی‌تبار اهل ایران-امپراتور روسیه بود. تساتور خان بانو نینون هوناتانیان والدین بودند.
َ* نشان استانیسواو مقدس (دودمان رومانوف)
ست خان آستواتساتوریان (؛ ؛ ۱۷۸۰ – ۱۸۴۲) سیاست‌مدار اهل ایران قاجاری گه سفیر ایران به دربار سینت جیمز بود.
استودیوی موسیقی ریل ورلد ریکوردز یک شرکت ضبط موسیقی بریتانیایی است که متخصص موسیقی ملل است. این استودیو در سال ۱۹۸۹ توسط پیتر گابریل موسیقیدان انگلیسی و اعضای اصلی WOMAD تأسیس شد. اکثر آثار منتشر شده در ریل ورلد رکوردز در استودیوهای ریل ورلدز در باکس، ویلتشایر، انگلستان ضبط شده‌اند.
در سال ۱۹۹۹، این لیبل بیش از ۳ میلیون آلبوم را در سراسر جهان به فروش گذاشت و ۹۰ آلبوم منتشر کرد. در سال ۲۰۱۵ این رقم به بیش از ۲۰۰ آلبوم رسید.
عشق آباد یک گروه موسیقی فولکلور ترکمن بود که در عشق آباد ترکمنستان تشکیل شد.
نوازندگان گروه به‌طور جداگانه حرفهٔ خود را با نواختن در عروسی‌ها آغاز کردند که در یکی از آنها آتابای چاریکولیف خواننده اصلی مورد توجه ناظم ندیروف، شرق‌شناس و تهیه‌کننده قرار گرفت. پس از جان به در بردن از کمپین دولتی علیه موسیقی عروسی اسلامی (در یک مقطع زمانی، چاریکولیف به جرم نواختن در یک مؤسسهٔ روانی محبوس شد)، انحلال اتحاد جماهیر شوروی به او امکان از سرگیری اجرای موسیقی را داد.
پس از اجرای چندین کنسرت (از جمله اجرا در تلویزیون ترکمنستان به همراه عزیزه خواننده)، عنوان «نوازندهٔ ارجمند سنتی مردم» از سوی جمهوری تازه استقلال یافته ترکمنستان به وی اعطا شد.
عشق آباد به زودی به عنوان یک سوپرگروه موسیقی عروسی مسلمان تشکیل شد و نام خود را به نام پایتخت ترکمنستان نامگذاری کرد.
پس از اینکه یکی از برنامه‌های گروه در استودیویی در آلمان ضبط شد و یک تور در اروپا برگزار شد، چاریکولیف گفت که تمام آنچه را که دارد مدیون رئیس‌جمهور ترکمنستان صفرمرات نیازوف است.
در ۲۱ مارس ۲۰۰۹، چاریکولیف در عشق آباد درگذشت.
در سال ۱۹۹۳، آنها اولین گروه موسیقی از اتحاد جماهیر شوروی سابق بودند که تحت لوای Peter Gabriel - Real World (بخش ویرجین رکوردز) منتشر شدند. آلبوم آنها "شهر عشق" (ترجمه تحت‌اللفظی نام گروه) در اروپا محبوبیت پیدا کرد.
در سال ۱۹۹۸، آنها همراه با تاناسیس پاپاکونستانتینوخواننده و ترانه‌سرای یونانی و ملینا کانا خوانندهٔ یونانی آلبوم "Loot" (Laphyra, Lafyra) را منتشر کردند.
در ۲۳ فوریه ۲۰۰۰، آنها در برنامهٔ تلویزیونی "Anthropology" در کانال NTV روسیه و در سال ۲۰۰۲ در کانال یک روسیه" ظاهر شدند "."
در سال ۲۰۰۲، گروه کنسرت‌هایی را در مسکو اجرا کرد و در "اولین جشنوارهٔ بین‌المللی موسیقی قومی مسکو" شرکت کرد.
مارتیروس خان داویدخانیان (؛ ؛ ۱۸۴۳ – ۱۹۰۵) سیاست‌مدار ارمنی‌تبار اهل ایران بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنای مقدس (سنت آنا) شده‌است. وی در کلیسای سورپ گئورگ به خاک سپرده شد.
گاه‌شمار خیزش ۱۴۰۱ ایران به‌صورت جزءبه‌جزء حوادثی را روایت می‌کند که از ۲۶ شهریور ۱۴۰۱ در پی کشته شدن مهسا امینی در ساختمان پلیس امنیت اخلاقی آغاز شد. این حوادث از شهرهای تهران و سقز (زادگاه مهسا امینی) شروع شد و توسط ایرانیان ساکن شهرهای مختلف ایران و جهان ادامه داشت. از معروف‌ترین شعارهای این قیام شعار «زن، زندگی، آزادی» است.
این قیام نخستین‌بار پس از انتشار خبر کشته‌شدن مهسا امینی در ۲۶ شهریور ۱۴۰۱ (۱۷ سپتامبر ۲۰۲۲) در حوالی میدان آرژانتین تهران (در نزدیکی بیمارستان کسری) آغاز شد که منجر به بازداشت چندتن از معترضان شد. سپس در روز بعد ۲۷ شهریور ۱۴۰۱ (۱۸ سپتامبر ۲۰۲۲)، اعتراضات در سقز ادامه پیدا کرد و از آن پس بود که شهرهای دیگر از تمامی استان‌ها به این قیام پیوستند و واکنش‌های بسیاری در سطح ایران و جهان ایجاد شد.این قیام با بیشتر شدن شدت اعتراضات به مدت چهارماه تداوم داشت.
در سومین روز مهرماه سی‌ان‌ان مقاله‌ای دربارهٔ اعتراضات ایرانیان منتشر کرد که در بخشی از آن نوشته شده: «در این اعتراضات، نسل جوانی از ایرانیان علیه دهه‌ها سرکوب در خیابان‌ها قیام می‌کنند و مسلماً جسورتر از همیشه هستند.»
۸۰۰ نفر از نویسندگان و فعالان حوزه ادبیات و رشته‌های مختلف کودکان و نوجوانان، طی بیانیه‌ای دربارهٔ تداوم نقض گستردهٔ حقوق کودکان در ایران هشدار دارند. درمیان این ۸۰۰ نفر، چهره‌های سرشناسی مانند مصطفی رحماندوست، مرضیه برومند و افسانه شعبانژاد دیده می‌شود و در بیانیهٔ خود گفته‌اند «براساس مفاد پیمان‌نامهٔ جهانی حقوق کودک و همین‌طور قانون حمایت از اطفال و نوجوانانِ ایران، پاسخ هیچ معترضی، به ویژه معترض نوجوان گلوله و جای او در زندان نیست. ما مجدانه خواستار آزادی فوری نوجوانان بازداشت‌شده و پایان‌دادن به سرکوب خونینِ معترضان هستیم».‏
در این درگیری بر پایه آمار شورای تأمین سیستان و بلوچستان ۳۵ نفر کشته شدند، اما فعالان بلوچ حدود ۱۰۰ نفر از قربانیان را شناسایی کرده‌اند.
به گزارش نت‌بلاکس در ۱۱ مهر یکی از شدیدترین قطعی‌های اینترنت در سراسر ایران اعمال شد و ارتباطات خارجی از طریق اینترنت در بسیاری از مناطق به‌طور کامل قطع شد.
در روز ۳۰ مهرماه برابر با ۲۲ اکتبر، به دنبال فراخوان بزرگی توسط انجمن خانواده‌های جانباختگان پرواز پی‌اس ۷۵۲، ایرانیان از سراسر اروپا و خارج از اروپا در تظاهرات عظیم ۸۰ تا ۱۰۰ هزار نفری در مرکز شهر برلین شرکت کردند.
مریم مرسل ( , ) (زادهٔ ۱ ژانویه ۱۹۵۰) آهنگساز و خواننده سومالیایی است.
مرسل در سومالی در خانواده‌ای مسلمان با چهار دختر بزرگ شد. خانوادهٔ مرسل اصالتاً اهل سومالی و از قبیلهٔ مادیبان هستند.
او در نوجوانی سنت‌شکنی کرد و به‌طور حرفه‌ای خوانندگی را در موگادیشو آغاز کرد. در کلوپ‌های شبانه اجرا می‌کرد و برند موسیقی‌اش، با ترکیبی از بلوز، سول، تأثیرات سومالیایی و عربی و معروف به "جاز سومالی،" در سراسر کشور محبوب شد. او که عمدتاً به صورت انفرادی اجرا می‌کرد، با Waaberi، یک گروه موسیقی و رقص ۳۰۰ نفره مرتبط با تئاتر ملی سومالی، همکاری کرد. بعداً، پس از انتقاد از دولت نظامی حاکم وقت سومالی، او به مدت دو سال از خوانندگی محروم شد و با تاکسی امرار معاش می‌کرد.
در طول جنگ داخلی متعاقب آن در سرزمین مادری، مرسل و پنج فرزندش به جیبوتی همسایه نقل مکان کردند و او آنجا در سفارت دانمارک پناهندگی یافت. ایشن پیشامد بود که زمینهٔ ضبط انفرادی او به "نام The Journey" با گیتارها، سکانس‌ها و آوازهای پشتیبان پیتر گابریل را فراهم کرد.
مرسل هنوز در خارج از کشور زندگی می‌کند و اکنون در بریتانیا اقامت دارد. او با وابری به اروپا سفر کرده و با نینا سیمون ظاهر شده‌است. کار او توسط کمپانی رکورد پیتر گابریل Real World تولید شده‌است.
جوایز انجمن شبکه صوتی بازی جشنی است که بهترین هارا در زمینه صدای بازی ویدئویی را انتخاب می‌کند. جوایز، که از سال ۲۰۰۴ آغاز شد، توسط انجمن شبکه صوتی بازی ترتیب داده می‌شود و هر سال در طول کنفرانس توسعه‌دهندگان بازی در سان فرانسیسکو برگزار می‌شود. چهار همایش اول در ساختمان فیرمونت سان جو برگزار شد. به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹، مراسم هجدهم، نوزدهم و بیستم به صورت مجازی برگزار شد.
در حوزه تعامل انسان و رایانه، دسترس‌پذیری بازی به دسترس‌پذیری بازی ویدئویی اشاره دارد. عموما دسترس‌پذیری بازی به دسترس‌پذیری همه‌ی محصولات بازی مانند بازی‌های ویدئویی، نقش‌آفرینی و بازی تخته‌ای و سایر محصولات مرتبط اشاره دارد. دسترس‌پذیری بازی زیر شاخه دسترس‌پذیری رایانه به شمار می‌رود و تحقیق می‌کند که چگونه نرم افزار و رایانه در هنگام اختلالات مختلف برای کاربران دسترس‌پذیر شود.
کهن‌شکاری ، نام سرده غیررسمی یک کیمرای فسیلی از چین در مقاله‌ای است که در مجله "National Geographic" در سال ۱۹۹۹ منتشر شد. این مجله ادعا کرد که این فسیل یک "حلقه گمشده " بین پرندگان و دایناسورهای ددپای زمینی است. حتی پیش از این انتشار، تردیدهای شدیدی در مورد درستی این فسیل وجود داشت. مطالعات علمی بیشتر نشان داد که این یک چیز جعلی ساخته‌شده از قطعه‌های فسیل‌های واقعی از گونه‌های مختلف است. ژو و همکاران متوجه شدند که سر و بخش بالایی بدن در واقع متعلق به نمونه‌ای از پرنده فسیلی اولیه "یانورنیس" است.Zhou, Zhonghe, Clarke, Julia A. , Zhang, Fucheng. "Archaeoraptor's better half." "Nature" Vol. 420. 21 November 2002. pp. 285. یک مطالعه در سال ۲۰۰۲ نشان داد که دم آن متعلق به یک دونده‌خزنده بالدار کوچک به نام خردشکاری است که در سال ۲۰۰۰ نام‌گذاری شد. پاها و انگشتان متعلق به جانوری است که هنوز ناشناخته است.Holden, Constance. "Florida Meeting Shows Perils, Promise of Dealing for Dinos" "Science" 14 April 2000. Vol.288 no.5464 pp.238-239. Timothy Rowe, Richard A. Ketcham, Cambria Denison, Matthew Colbert, Xing Xu, Philip J. Currie, 2001, "Forensic palaeontology: The Archaeoraptor Forgery", "Nature" 410, 539 - 540 (29 Mar 2001),
اسپیراپریلات () یک متابولیت فعال اسپیراپریل است.
کوتنی‌کلا ، یک بندپای منقرض‌شده از کامبرین میانی است از پارک ملی کوتنای کانادا توصیف شده‌است. در اصل به عنوان عضوی از "بندپایان با زائده بزرگ " در نظر گرفته می‌شود، اگرچه مطالعات بعدی وابستگی آن به چالش کشیده شد. بر پایهٔ تجزیه و تحلیل کلاسیک، به نظر می‌رسد که "کوتنی‌کلا" آرایه خواهری "ورتنلا" است.
نام گونه "دپی" از جانی دپ بازیگر پس از بازی در نقش ادوارد دست‌قیچی در فیلمی به همین نام گرفته شده‌است.
کچچی‌اوغلو محمد (; – ) خواننده موسیقی مقامی آذربایجانی بود.
کچچی‌اوغلو محمد در سال ۱۸۶۴ در شهر شوشی چشم به جهان گشود. او نقش ویژه ای در توسعه فرهنگ موسیقی آذربایجان از خود نشان داد. وی هنر خوانندگی موسیقی مقامی را در مدرسه «خاری‌بلبل» شوشی و نزد خواننده نام‌آور، مشهدی ایسی، فرا گرفت. وی از سفرهای کاری متعددی در کارنامه خود برخوردار است. کچچی‌اوغلو محمد علاوه بر خوانندگی، به فعالیت‌های آموزشی نیز می‌پرداخت. در سال ۱۹۲۶ عزیر حاجی‌بیگف از وی برای شروع کار به عنوان مربی موسیقی در تالار دولتی فیلارمونیک آکادمیک آذربایجان دعوت کرد و کچچی‌اوغلو محمد خوانندگان جوان موسیقی مقامی زیادی را تربیت کرد.
کچچی‌اوغلو محمد در تاریخ ۲۰ نوامبر سال ۱۹۴۰ در شهر قبه آذربایجان شوروی سابق دیده بر جهان فروبست.
کارگان کچچی‌اوغلو محمد شامل موسیقی‌های مقامی کلاسیک، تصنیف‌ها و موسیقیهای فولک است. مخصوصاً، دونفری خواندنی وی از صحنه‌هایی از داستان «لیلی و مجنون» محمد فضولی به همراه جبار قاریاغدی‌اوغلو در آن روزگار محبوبیت و معروفیت فراوانی داشت. تعدادی از موسیقی‌های مقامی، تصنیف‌ها و موسیقیهای فولکی که وی خوانده بود، در سال ۱۹۱۲ در شرکت «Sport-Record» در ورشو و در سال ۱۹۱۴ در شرکت «Ekstrafon» در کی‌یف روی صفحه گرامافون ضبط شد.
کیوشی کاسه () کشتی‌گیر اهل ژاپن بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۲ شرکت کرده‌است.
تاکامیتسو کاتایاما (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
کنزو کاتو (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن است.
کازو کاتسوراموتو (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
تاتسو کاوایی (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
شونیچی کاوانو (؛ ۲۹ نوامبر ۱۹۳۶ – ۱۲ مه ۲۰۰۹) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
ایچی کازاما (; – ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
سادائو کازاما (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
میتسوهارو کیتامورا (; – ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
تاکاشی کوبایاشی (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
یوشیو کونو () کشتی‌گیر اهل ژاپن بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۲ شرکت کرده‌است.
سومیوکی کوتانی (; – ) کشتی‌گیر و جودوکار اهل ژاپن بود.
دکتر لاو فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی کی بیجو است. در این فیلم بازیگرانی همچون کونچاکو بوبان، بهاوانا، آنانیا، باگت مانوئل، ندومودی ونو، سلیم کومار، میا جورج و آصف علی ایفای نقش کرده‌اند.
مالی‌بیگلی حمید () خواننده موسیقی مقامی و تارزن قرون ۱۹–۲۰ آذربایجانی و نماینده مکتب موسیقی قره‌باغ بود.
مالی‌بیگلی حمید در سال ۱۸۶۹ در دهکده مالی‌بیگلی شهر شوشی چشم به جهان گشود. قبل از آنکه «گروه موسیقی خوانندگان موسیقی مقامی اهل قره‌باغ» تشکیل شده توسط حاجی هوسی ملحق شده و موصیقی‌های مقامی کلاسیک شرقی و آذربایجانی را نزد حاجی هوسو و مشهدی ایسی بیاموزد، به عنوان گاری‌چی مشغول به کار شد. حمید علاوه بر آوازخوانی، نواختن تار را نیز فرا گرفت. اولین مربی تار وی صادق‌جان بود.
اولین اجرای او در شوشی در مهمانی شخصی به نام «نجفقلی‌آقا» با همراهی حاجی هوسو، مشهدی ایسی، صادق‌جان و «آوانس» صورت پذیرفت. پس از این اجرا، از حمیداغلب به جشن‌های عمومی دعوت به عمل می‌آمد. مدتها در مجالس عروسی و عمومی همراه با نوازندگانی مانند «جوادبگ خانازایسکی»، «مشهدی زینال»، «آرسن یارامیشف» و بعدها مشهدی جمیل امیروف و قربان پیریموف به آوازخوانی پرداخت.
مالی‌بیگلی حمید به عنوان بازیگر نیز فعالیت می‌کرد. نام او را می‌توان بر روی پوسترهای اجراهای اپرا چون «لیلی و مجنون» اثر عزیر حاجی‌بی‌اف و «سیفال ملک» از مشهدی جمیل امیروف مشاهده کرد.
مالی‌بیگلی حمید بسیاری از اوقات در مراسم‌ها آوازخوانی و نوازندگی را همزمان انجام می‌داد. با وجود اینکه همه انواع موسیقی‌های مقامی را با تار می‌نواخت، بیشتر به خوانندگی در مراسم‌ها گرایش داشت. آهنگ‌های «راست» و «سه‌گاه» در اجرای او در سرتاسر ماوراءقفقاز محبوبیت بسزایی داشت. وی نه تنها «سه‌گاه» را در چندین نوع می‌خواند، بلکه «یتیم سه‌گاه» و «اورتا سه‌گاه» را در قالب خودش اجرا می‌کرد. به خاطر نوآوری‌ای که برای موسیقی مقامی «سه‌گاه» به ارمغان آورده بود، خوانندگان آن مقامی را در میان خود «حمید سه‌گاه» می‌نامیدند.
حمید در آغاز قرن بیستم به همراه خانواده خود به شهر گنجه کنونی نقل مکان کرد. در اینجا با مشهدی جمیل امیروف آشنا شد و به مدت مدیدی با هم همکاری کردند. مشهدی جمیل با تار حمید را و حمید مالی‌بیگلی نیز متقابلاً در تار مشهدی جمیل را همراهی می‌کردند. آنها با هم به مجالس عروسی و مجالسی که در شهرهای کنونی گنجه، شمکر، قزاق، تفلیس و مناطق اطراف آنها برپا می‌شد، می‌رفتند و در آنجا به اجرای برنامه می‌پرداختند. مالی‌بیگلی حمید بارها به شهرهای رشت و انزلی ایران دعوت شد. وی همچنین همراه با برادرش «عسگر قربانوف»، و نوازنده کمانچه «بویوک‌کیشی علی اف» برنامه‌هایی را انجام داد.
مالی‌بیگلی حمید در سال ۱۹۱۰ و درپی دریافت دعوت شرکت «گرامافون»، راهسپار ریگا شد و در آنجا چندین اجرا را روی صفحه گرامافون ضبط کرد. وی نه تنها به آوازخوانی ترانه‌های شور، راست، «یتیم سه‌گاه»، همایون و تصنیف‌ها و موسیقی محلی بسنده نمی‌کرد، بلکه خود تار هم می‌نواخت. برادرش «عسگر قربانوف» نیز چندین قطعه موسیقی مقامی با او خوانده بود. His brother Asgar Gurbanov also sang several mughams with him.
بعدها به دلیل بروز مشکلاتی در صدایش، مالی‌بیگلی حمید فقط تارنوازی را پیشه کرد. وی در کنسرت‌هایی که در قره باغ، گنجه و تفلیس برگزار شد، کچچی‌اوغلو محمد، قاسم عبدالله‌اف، موسی شوشینسکی، اسلام عبدالله‌اف، مشهدی محمد فرضعلی‌اف، محمدقلی شوشینسکی و بولبول را در اجرای برنامه‌های موسیقی‌اشان با تار همراهی کرد.
مالی‌بیگلی حمید در روز ۲۲ مارس سال ۱۹۲۲ در شهر آغ‌دام دار فانی را بدرود گفت.
برای ازدواج آماده شوید فیلمی هندی محصول سال ۱۹۹۸ و به کارگردانی پریادارشان است. در این فیلم بازیگرانی همچون آکشای کانا، جیوتیکا، انوپم کهیر، آمریش پوری، موشومی چاترجی، آریونا ایرانی و پارش راوال ایفای نقش کرده‌اند.
آسایش ()، در مقابل تعب است، مقصود از آسایش نفس، سلامت نفس از اضطراب است.
اصالت آسایش (Quietism) شاخه ای از مسلک عرفانی و درویشی و بر این باور هستند که باید هواهای نفسانی را ترک کرده و مشکلاتی که در این راه به وجود خواهد آمد را با صبر و شکیبایی تحمل کرد.
فشارها و ناآرامی‌های زندگی، هرچه بیشتر افراد را در جست و جوی آرامش، و بی یاوری انسان در برابر قدرت‌های بزرگ، فلسفه‌های مختلفی را به‌وجود آورد، و مفهوم فلسفه نه به صورت یک آرمان عقلی، بلکه به‌صورت گریزگاهی از ضعف و یأس درآمد. و مذهب زهد اپیکوری (quietism of Epicurus) امکان ظهور یافت.
اصالت آسایش در الهیات صوفیانه، روشی است که انسان می‌تواند با خدا متحد شود و با حب همیشگی خداوند به سلامت مطلق دست یابد به نحوی که از هر جهد اخلاقی یا ممارست دینی بی‌نیاز گردد.
در فلسفه دائو ده جینگ می‌یابیم چوانگ ـ تزو که معنای هستی (existence) را می‌داند. و این معرفت ناشی از بینشی متافیزیکی (metaphysical insight) است که چوانگ ـ تزو آن را تسو وانگ (tso wang) = «آرامش در نسیان sitting in oblinion» می‌نامد، و این تجربه‌ای است که در اتحادی خلسه‌ای (ecstatic union) با حق (the Absolute) = طریق (the Way) حاصل می‌شود.
کنکیچی مائکاوا (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
شویچی ماسوتومی (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) کشتی‌گیر اهل ژاپن است.
شینگو ماتسوموتو (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
سیجی ماتسوناگا (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
تروهیکو میاهارا (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
یاسوشی میاکه (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
یونیچی میازاکی (؛ زادهٔ ۸ اوت ۱۹۰۸ - درگذشت نامشخص) کشتی‌گیر اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دانشگاه واسدا اشاره کرد.
میتسوزو میزوتانی (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
تاکومی موری (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
یوشیته موریواکی (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
یاسوتوشی موریاما (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
تاکاهیرو موکایی (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
شکل‌دهی درخت (که همچنین با چندین نام جایگزین دیگر شناخته می‌شود) از درختان زنده و دیگر گیاهان چوبی به عنوان وسیله‌ای برای ایجاد ساختارها و هنر استفاده می‌کند. چندین روش مختلف توسط هنرمندان مختلف برای شکل‌دادن به درختانشان وجود دارد که میراث مشترکی با سایر شیوه‌های باغبانی و کشاورزی هنری، مانند رنگ‌آمیزی، بونسای، پرچین و هرس شکلی و به‌کارگیری برخی از تکنیک‌های مشابه دارند. بیشتر هنرمندان از پیوند استفاده می‌کنند تا عمداً تنه‌ها، شاخه‌ها و ریشه‌های زنده را به الگوهای هنری یا ساختارهای کاربردی القا کنند.
نظریه زبان موضوعی در فلسفه زبان و زبان‌شناسی نظری است. هدف آن پاسخگویی به سوالاتی مانند «زبان چیست؟» ; «چرا زبان‌ها دارای ویژگی‌هایی هستند که دارند؟» ; یا «منشا زبان چیست؟» می‌باشد.
اگرچه بسیاری از تحقیقات در زبان‌شناسی توصیفی یا تجویزی هستند، یک فرض اساسی وجود دارد که انتخاب‌های اصطلاح‌شناختی و روش‌شناختی منعکس‌کننده نظر محقق دربارهٔ زبان است. زبان شناسان به مکتب‌های مختلف فکری تقسیم می‌شوند که بحث سرشت و پرورش اصلی‌ترین شکاف آن است. برخی از کنفرانس‌ها و مجلات زبان‌شناسی بر یک نظریه خاص از زبان متمرکز هستند، در حالی که برخی دیگر دیدگاه‌های مختلفی را منتشر می‌کنند.
مانند سایر علوم انسانی و اجتماعی، نظریه‌های زبان‌شناسی را می‌توان به رویکردهای انسانی و زیست‌شناسی اجتماعی تقسیم کرد. اصطلاحات مشابه، برای مثال «عقل‌گرایی»، «کارکردگرایی»، «فرمالیسم» و «ساخت گرایی» با معانی متفاوتی در زمینه‌های مختلف به کار می‌روند.
یک کنده زنده زمانی ایجاد می‌شود که یک درخت زنده بریده شود، سوزانده شود، خورده شود یا آلوده شود و باعث مرگ کامبیوم آن در بالای سیستم ریشه شود.
کنده‌های زنده به‌طور کلی دارای یک لایه بیرونی نازک از سلول‌های زنده هستند که یک حفره مرکزی توخالی را دربر گرفته‌اند.
کنده‌های زنده می‌توانند چندین سال زنده بمانند
پیوند ریشه امکان انتقال کربن از درختان زنده به کنده‌های زنده را فراهم می‌کند که منجر به رشد تدریجی کامبیوم در کنده می‌شود.
کف‌بری درختان یک روش سنتی مدیریت جنگل است که از ظرفیت بسیاری از گونه‌های درختان برای بیرون آوردن شاخه‌های جدید از کنده یا ریشه آنها در صورت قطع استفاده می‌کند. به یک تنه بریده‌شده کنده می‌گویند، ساقه‌های درختان جوان بارها و بارها تا نزدیک سطح زمین بریده می‌شوند و در نتیجه کنده ایجاد می‌شود. رشد جدید پدیدار می‌شود و پس از چند سال، درخت کنده‌دار برداشت می‌شود و چرخه از نو آغاز می‌شود. گرده‌زنی فرایند مشابهی است که در سطوح بالاتر روی درخت انجام می‌شود تا از خوردن شاخه‌های جدید جانوران چرا جلوگیری شود. "دایسوگی" (台"杉"، جایی که سوگی به سرو ژاپنی اشاره دارد)، یک تکنیک ژاپنی مشابه است.
تاکشی ناگائو (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
یاسو ناگاتومو (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
شونجی ناکادومه (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
سابورو ناکائو (; – ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
آکیرا ناکائورا (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
سیجی نموتو (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
شیگکی نیشیگوچی (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
کنکیچی نیشیمی (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
تاکاشی نونومورا (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
مانابو ناکانیشی (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای و کشتی‌گیر المپیکی اهل ژاپن بود.
گامبی قیصر (انگلیسی: Gambit Kieseritzky) یکی از شاخه‌های گشایش گامبی شاه در شطرنج است.
این شاخه گشایش با حرکات زیر شروع می‌شود:
گامبی قیصر که یکی از شاخه‌های فرعی در ادامه گامبی شاه است، اولین بار در اواخر قرن ۱۶م، توسط پولریو در محافل شطرنج بازان معرفی شده‌است. همچنین این شاخه گشایش در چندین مجموعه قدیمی بازی‌های شطرنج گنجانده شده و مورد تجزیه و تحلیل استادان قرار گرفته‌است.https://www.chessgames.com/perl/chessgame?gid=1272509
ماسانوری اوهاشی (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
میتسوهیرو اوهیرا (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
یاسوهیرو اوکوبو (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
کیجی اوکویاما (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
سیچی اوسانایی (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
مک استودیو یک ایستگاه کاری کوچک است که توسط شرکت اپل طراحی، تولید و فروخته می‌شود. این یکی از چهار رایانه رومیزی در خط تولید مکینتاش است که بالاتر از رده مک مینی و آی‌مک در محدوده مصرف کننده قرار دارد و پایین‌تر از مک پرو است.
کنستانتین باربو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل رومانی است که در پست هافبک تهاجمی بازی می‌کرد.
انقلاب ویکی‌پدیا: چگونه یک دسته هیچ‌کس بزرگترین دانشنامه جهان را ایجاد کردند ، کتاب تاریخی ساده‌شده‌ای است نوشته اندرو لی (پژوهشگر رسانه‌های جدید و نویسنده) که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد.
این کتاب در زمان انتشار «تنها گزارش روایی» از دانشنامه آنلاین ویکی‌پدیا (به زبان انگلیسی) بود. این گزارش بنیاد نهادن ویکی‌پدیا در اوایل سال ۲۰۰۱ تا اوایل سال ۲۰۰۸ را در بر می‌گیرد. این متن که به زبان ساده تاریخ را روایت می‌کند شامل زندگینامه‌های کوتاه جیمی ویلز، لری سنگر و وارد کانینگهام می‌شود.
لی اهمیت تاثیرگذاری‌های اولیه را شرح می‌دهد از جمله: یوزنت، هایپرکارد و اسلش‌دات. علاوه بر آن، وی تفاوتهای فرهنگی موجود در پروژه‌های خواهر را (مثلا ویکی‌پدیای آلمانی، چینی و ژاپنی) بررسی می‌کند. کتاب همچنین پروژه سیتیزندیوم را که لری سنگر به راه انداخت، پوشش می‌دهد.
پیشگفتار آن را جیمی ولز نوشته است و پس‌گفتاری دارد که بخشی از آن نوشته داوطلبان درباره بیان جزئیات مشکلات و فرصت‌های ویکی‌پدیا در آینده است.
مروری کوتاه بر تاریخ ویکی‌پدیا
ریچارد استالمن، لینوکس و نیوپدیا.
هایپرکارد، مرورگر وب.
اسلش‌دات؛ روایت پدید آوردن فرهنگ انگلیسی آکسفورد، نقش جیمز موری و ویلیام چستر ماینر با استناد به کتاب جراح کروتورن نوشته سایمون وینچستر.
به گزارش "وال‌استریت جورنال" «تا همین چند سال پیش، بزرگترین اثر مرجعی که تا کنون منتشر شده است، چیزی به نام "دانشنامه یانگل" بود. پروژه وسیعی متشکل از هزاران جلد که دانش در حدود ۲٬۰۰۰ محقق را گرد هم آورد و در سال ۱۴۰۸ م در چین چاپ شد. تقریبا ۶۰۰ سال پس از آن، ویکی‌پدیا با کمتر از ۲۵ نفر و بدون ویراستار رسمی، از اندازه و گستره آن فراتر رفت.» در دیلی تلگراف نیز نقد مثبتی درباره کتاب نوشته شد.
تاریخچه ویکی‌پدیا
هاینز بارمتلر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس است که در پست مدافع میانی بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال سوئیس، سوئیس، و جمهوری دومینیکن بازی کرده‌است.
برنارد بارنجاک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین است که در پست نوک حمله بازی می‌کند.
مارک بارو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است که در پست دفاع چپ برای کادیز سی اف بی بازی می‌کند.
کتابخانه عمومی شهرداری منطقه پلونگه یک کتابخانه عمومی واقع در شهر پلونگه، شهرستان تلشیای، ژمایتیا، لیتوانی است. این کتابخانه در اطراف شهر و روستاهای مجاور شعبه دارد.
این کتابخانه در یک ساختمان تاریخی در پارک پلونگه قرار دارد.
کتابخانه پلونگه به‌طور فعال در برنامه‌هایی مانند: اراسموس+ و ملی داوطلبانه شرکت کرده‌است. داوطلبان کمک قابل توجهی به کتابخانه می‌کنند و وظایف داده شده خود را به خوبی انجام می‌دهند:
عمارت پینانگ پراناکان () یک موزه مختص میراث ماندگار پراناکان‌ها در پنانگ است که در شهر جرج تاون، ایالت پنانگ، مالزی واقع شده‌است. خود موزه درون یک عمارت برجسته سبز رنگ، در خیابان چرچ شهر جرج تاون قرار دارد، که زمانی در قرن نوزده، اقامتگاه و دفتر کار سرمایه‌دار بزرگ، چونگ کنک کوئی بود.
این عمارت دارای هزاران محصول دست‌ساز، عتیقه جات و اجناس کلکسیونی پراناکان‌ها است، که اضافه بر آنها طراحی داخلی و عادات و رسوم، همانند میز ناهارخوری بزرگ و دراز رایج را به نمایش می‌گذارد (مالایی: "tok panjang"). به علت معماری بی نظیر و طراحی داخلی عمارت، که نشان دهنده سبک زندگی پراناکان‌ها در پنانگ است، از این عمارت در مجموعه‌ها و برنامه‌های تلویزیونی مبتنی بر واقعیت، همانند سریال نیونیای کوچک، مسابقات حیرت‌انگیز قسمت شانزده و مسابقات حیرت‌انگیز قسمت چهارم آسیا برای فیلمبرداری استفاده شده‌است.
آکوا آپیا نخستین قنات به سبک رومی بود که در سال ۳۱۲ پیش از میلاد توسط دو کنسور رومی، کلودیوس کائکوس و گایوس پلوتیوس ونوکس ساخته‌شد. آکوا آپیا وظیفه آب‌رسانی به شهر رم را برعهده داشت و تخمین زده می‌شود که روزانه ۷۳هزار متر مکعب آب را به این شهر می‌رساند.
Wikipedia contributors, "Aqua Appia," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Aqua_Appia&oldid=1085110904 (accessed September 24, 2022).
هرم نیوسررع () یک مجموعه اهرام مربوط به اواسط قرن بیست و پنجم قبل از میلاد مسیح است که برای فرعون مصری نیوسررع از دودمان پنجم مصر ساخته شد. در طول سلطنتش، نیوسررع، قبل از اینکه به مجموعه هرم شخصی خودش بپردازد، به تکمیل مقابر ناتمام پدرش، نفریرکارع کاکای، مادرش، خنتکاوس دوم، و برادرش، نفرفرع، پرداخت. او مکانی را در گورستان ابوصیر بین هرم‌های نفریرکارع و ساحورع انتخاب کرد که از نظر مساحت و زمین محدود، هزینه‌های کار و مواد را صرفه‌جویی می‌کرد. نیوسررع آخرین پادشاهی بود که در گورستان دفن شد. جانشینان او تصمیم گرفتند در جای دیگری دفن شوند. بنای یادبود او شامل یک هرم اصلی، یک معبد وداع، یک معبد وادی در دریاچه ابوصیر، یک گذرگاه که در اصل برای بنای یادبود نفریرکارع در نظر گرفته شده بود.
هرم نیوسررع در گورستان ابوصیر، بین سقاره و فلات الجیزه، در مصر سفلی (شمالی‌ترین منطقه مصر) واقع شده‌است. ابوصیر در دودمان پنجم پس از آن اهمیت زیادی پیدا کرد که اوسرکاف اولین حاکم، معبد خورشید خود را در آنجا ساخت و جانشین او، ساحورع، ایجاد یک قبرستان سلطنتی را با ساختن بنای خاکسپاری خودش افتتاح کرد، جانشین و پسر ساحورع، نفریرکارع کاکای، دومین پادشاهی شد که در قبرستان دفن شد. احداث بنای یادبود نیوسررع، بنای کوچک قبلی خانواده را بر گرد مجموعه هرم پدرش نفریرکارع، در کنار هرم مادرش و مصطبه برادرش امتداد یافت، او آخرین پادشاهی بود که در گورستان ابوصیر دفن شد.
هرم اصلی
اگرچه نیوسررع حدود سی سال سلطنت کرد، هرم او کوچکتر از نفریرکارع است و از نظر اندازه با ساحورع قابل مقایسه است. او با توجه به هزینه‌هایی که برای خانواده‌اش گذاشت، مقرر کرد که هرم خودش در تنها فضای آزاد موجود که در بیابان نباشد، قرار گیرد؛ بنابراین، هرم او در پای دیوار شمالی معبد مرده‌کاری نفریرکارع قرار دارد و زمین شیبدار آن به سمت شمال به سمت بنای یادبود ساحورع است. از سمت شرق نیز با تعدادی مصطبه که در زمان سلطنت ساحورع ساخته شده بودند، پوشیده شده‌است.
این هرم شامل هفت پله صعودی است که بر روی سنگ‌هایی در گوشه هر کدام بنا نهاده شده‌اند. این پله‌ها با سنگ آهک سفید مرغوب تورا پوشانده شده‌اند که به احتمال زیاد از معادن سنگ آهک در غرب روستای ابوصیر آورده شده‌است و به صورت یک روکش صاف به آن نما داده‌است. پس از تکمیل، طول پایه آن ۷۸٫۹ متر (۲۵۹ فوت؛ ۱۵۰٫۶ متر مکعب) بود که در حدود ۵۲ درجه به سمت داخل شیب داشت و در نتیجه ارتفاع قله حدود ۵۲ متر (۱۷۱ فوت؛ ۹۹ مکعب) و حجم کل تقریباً ۱۱۳۰۰۰ متر مکعب بود.
رافائل گغامی آتویان (؛ زاده - درگذشته ) نقاش اهل ارمنستان بود.
وی در ۳۱ ژانویهٔ ۱۹۳۱ در گیومری در به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان و کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش افتخاری ارمنستان شوروی و مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان شد. وی در ۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۴ در سن ۸۳ سالگی در فرزنو، کالیفرنیا درگذشت.
سازمان جهانی بوکسنج (انگلیسی: World Chess Boxing Organisation) که با کوته نوشت WCBO نیز شناخته می‌شود یک تشکیلات ورزشی و اداری برای سازماندهی امور مربوط به رشتهٔ ترکیبی بوکسنج است. این سازمان در سال ۲۰۰۳م، به ابتکار بنیانگذار فقید بوکسنج، آقای ایپه روبینگ، تأسیس شد و مقر اصلی آن در برلین قرار دارد.هدف اصلی سازمان جهانی بوکسنج، جذب و آموزش علاقمندان به دو رشته مشت‌زنی و شطرنج و ترتیب مسابقات ترکیبی و ترویج این رشتهٔ ترکیبی است. دو سازمان، یعنی باشگاه بوکسنج برلین (تأسیس ۲۰۰۵م) و سازمان بوکسنج بلغارستان (تأسیس ۲۰۰۵م) تحت پوشش سازمان جهانی بوکسنج، فعالیت می‌کنند.
سازمان جهانی بوکسنج، این شعار را برای خود برگزیده است:
«ما راه را روشن می‌کنیم» پنجمین قسمت از فصل اول سریال تلویزیونی درام فانتزی "خاندان اژدها" از اچ‌بی‌او است که نخستین بار در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۲ پخش شد. عنوان این اپیزود اشاره به شعار خاندان های‌تاور، یکی از خانواده‌های نجیب‌زاده دارد که در این سریال حضور دارد. این قسمت توسط شارمین دگرته نوشته شده و کلر کیلنر کارگردانی آن را بر عهده داشته‌است.
این اپیزود به دلیل جهش زمانی ۱۰ ساله با قسمت بعدی («پرنسس و ملکه»)، آخرین حضور سه بازیگر اصلی را رقم می‌زند: میلی آلکاک در نقش رینیرا تارگرین نوجوان، امیلی کری در نقش آلیسنت های‌تاور نوجوان، و تئو نیت در نقش لِنور ولاریون نوجوان؛ نقش‌های رینیرا، آلیسنت و لِنور در بزرگسالی در قسمت‌های بعدی به ترتیب توسط اما دآرسی، اولیویا کوک و جان مک‌میلان به تصویر کشیده می‌شوند. این همچنین نشان‌دهندهٔ تنها حضور ساوانا استین در نقش لینا ولاریون نوجوان است که نوا فوئیلیس-موس او را در قسمت‌های اول و دوم به عنوان یک کودک کوچکتر به تصویر کشید؛ نسخهٔ بزرگسال در ادامه توسط نانا بلوندل به تصویر کشیده می‌شود.
این اپیزود عموماً نقدهای مثبتی دریافت کرده‌است و منتقدان عملکرد کری و گفتگوی لِنور و رینیرا در دریفت‌مارک را ستایش کردند.
در وِیل، دیمون تارگرین (مت اسمیت) همسر جداشدهٔ خود، لیدی رئا رویس (ریچل ردفورد) را به قتل می‌رساند و مرگ او را یک حادثهٔ شکار می‌داند.
پادشاه ویسریس (پدی کانسیداین) و پرنسس رینیرا (میلی آلکاک) با پیشنهاد ازدواج بین رینیرا و لنور (تئو نیت)، پسر لرد کورلیس (استیو توسان)، به دریفت‌مارک می‌روند تا روابط بین خاندان تارگرین و خاندان ولاریون را ترمیم بخشد. رینیرا همجنس‌گرایی لِنور را درک می‌کند و پیشنهاد یک ازدواج باز را مطرح می‌کند که در آن آن‌ها وظایف سلطنتی خود را برای تولید وارث انجام می‌دهند و در عین حال برای داشتن معشوق آزاد می‌مانند. بعداً، سِر کریستون کول (فابین فرانکل) پیشنهاد می‌کند که رینیرا تاج‌وتخت را رها کند و با او به اِسوس فرار کند. رینیرا قبول نمی‌کند، اما به او می‌گوید که رابطه‌شان می‌تواند همین‌طور که هست باقی بماند. کریستون با عصبانیت آنجا را ترک می‌کند و می‌گوید که رینیرا از او به عنوان یک فاحشه استفاده کرده‌است.
پیش از ترک کینگز لندینگ، سِر اتو هایتاور (ریس ایفانز) به آلیسنت (امیلی کری) هشدار می‌دهد که اگر رینیرا ملکه شود، فرزندان آلیسنت در خطر خواهند بود و این یک تهدید سیاسی برای رینیرا است. لریس استرانگ (متیو نیدهم) به آلیسنت می‌گوید که یک «چای» سقط‌کننده به رینیرا داده‌است. او کریستون را احضار می‌کند تا از او در مورد اتهامات رابطهٔ جنسی بین رینیرا و دیمون بازجویی کند. کریستون با سوءتفاهم، مضطرب می‌شود و اعتراف می‌کند که با شاهزاده‌خانم خوابیده‌است. او انتظار مجازات شدید را دارد، اما آلیسنت فقط به او دستور خروج می‌دهد و اطلاعات را محرمانه نگه می‌دارد.
در جشنی که به منظور جشن عروسی آتی رینیرا و لِنور برگزار می‌شود، آلیسنت با پوشیدن لباس سبز—رنگ علامت خاندان های‌تاور برای فراخوان حمله—سخنرانی پادشاه را با ورود به سالن قطع می‌کند. عمویش، لرد هوبرت (استفان رودری)، به او اطمینان می‌دهد که از حمایت سیاسیِ کامل برخوردار خواهد شد.
دیمون به‌طور غیرمنتظره‌ای در جشن شرکت می‌کند. سِر جرولد رویس (اوون اوکشات) او را به قتل لیدی ریا متهم می‌کند. دیمون این اتهام را رد می‌کند و می‌گوید که انتظار دارد زمین‌ها و عنوان همسر مرحومش را به ارث ببرد. دیمون با لانا (ساوانا استین)، دختر کورلیس، معاشقه می‌کند و به‌خاطر تمایل او برای ازدواج با لِنور، به‌طور خصوصی با رینیرا روبرو می‌شود. رینیرا از دیمون می‌خواهد که او را به دراگون‌استون ببرد تا همسرش شود.
در همین حال، معشوقهٔ لِنور، سر جافری لونموث (سالی مک‌لئود)، متوجه می‌شود که کریستون معشوقهٔ رینیرا است و به او نزدیک می‌شود و پیشنهاد می‌کند که همه از رازهای یکدیگر محافظت کنند. کریستون نظر جافری را باج خواهی می‌داند. او به دلیل احساس گناه و عصبانیت، به طرز وحشیانه‌ای جافری را تا سر حد مرگ کتک می‌زند و جشن را به پایانی فاجعه‌بار می‌رساند. رینیرا و لِنور برای جلوگیری از رسوایی‌های بیشتر در مراسمی خصوصی با هم ازدواج می‌کنند و ویسریس بلافاصله پس از آن غش می‌کند.
کمی بعد، سِر کریستون قصدِ خودکشی برای حفظ آبرو دارد اما با حضور آلیسنت اقدام خود را متوقف می‌کند.
حدود ۱٫۸۳ میلیون بیننده «ما راه را روشن می‌کنیم» را در اولین پخش آن از اچ‌بی‌او در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۲ تماشا کردند.
در وبسایت بازبینی‌خوانی راتن تومیتوز، ۸۶٪ از ۱۰۳ بررسی منتقدین مثبت است و این قسمت میانگینِ امتیاز ۷٫۵/۱۰ را در اختیار دارد. اجماع این وبسایت چنین می‌نویسید: «با وفاداری به قانون وستروسی مبنی بر اینکه هیچ عروسی طبق برنامه پیش نمی‌رود، «ما راه را روشن می‌کنیم» نقطهٔ میانی نگران‌کننده‌ای برای "خاندان اژدها" است که با خشونتی تکان‌دهنده و ملکه آلیسنت که جایگاه خودش را به دست می‌آورد، مشخص می‌شود.»
این قسمت امتیاز ۵ از ۵ ستاره را از مایکل دیکن از دیلی تلگراف، ۴ از ۵ ستاره از مالی ادواردز از گیمزریدار+ و ۳ از ۵ ستاره از الک بوجلاد از دن آف گیک را دریافت کرد، و همچنین درجه «B-» از جنا شرر از ای.وی. کلاب، و نمرهٔ «خوب» ۷ از ۱۰ توسط هلن اوهارا از آی‌جی‌ان را کسب کرد. دیکن در نقد خود، این اپیزود را «اکشن‌ترین و بهترین قسمت تا به امروز» نامید و از پیشرفت شخصیت رینیرا تمجید کرد. ادواردز نوشت: «ما از نیمه راه فصل اول خاندان اژدها عبور کرده‌ایم، و اکنون به بخش‌های آخر قسمت‌ها وارد می‌شویم؛ خطوط نبرد ترسیم شده‌اند [...] تخته برای جنگ‌های آینده تنظیم شده‌است – و خاندان افسانه‌ای تارگرین شکننده‌تر از همیشه است»؛ او در ادامه از عملکرد کری تمجید کرد. بوجلاد از شخصیت‌پردازی سِر کریستون کول در این قسمت انتقاد کرد، اما گفتگوی بین رینیرا و لِنور در دریفت‌مارک را تحسین کرد. اوهارا در بررسی خود نوشت: «اپیزود این هفته دوباره پرحرف بود، اما اپیزودی بود که اختلافات در خاندان تارگرین را بیشتر آشکار می‌کند [...] اما اجراهای عالی، به‌ویژه از سوی میلی آلکاک و امیلی کری در پایان شگفت‌انگیزشان، آن را جالب نگه می‌دارد».
دانشگاه کالوکان سیتی (به اختصار UCC) یک دانشگاه دولتی است که در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد و قبلاً "کالج جامعه شهر" "کالوکان و کالج پلی تکنیک شهر" کالوکان نامیده می‌شد. این دانشگاه دوره‌های کارشناسی، کاردانی و کارشناسی ارشد دانشجو می‌پذیرد.
گلادیس مری ویلسون، بارونس ویلسون ریوو ( ۱۲ ژانویه ۱۹۱۶۶ ژوئن ۲۰۱۸) شاعر انگلیسی و همسر هارولد ویلسون بود که دو بار به عنوان نخست وزیر انگلیس انتخاب شد . نخستین همسر نخست وزیری که صد ساله عمر کرد ، او تا زندگی کرد.
پاپاگ سورنی آلویان (آلپا)) (؛ زاده ) نقاش، مجسمه‌ساز اهل ارمنستان
وی در ۲۸ فوریهٔ ۱۹۵۱ در وانادزور در به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان است. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان شد.
نیکول لیپاردی آقابابیان (؛ زاده ) نقاش اهل ارمنستان است.
وی در ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۶۴ در کوغب در به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان است. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان شد.
آرارت ولادیمیری آقاسیان (؛ زاده ) تاریخ‌نگار هنر اهل ارمنستان است.
وی در ۱۱ اوت ۱۹۵۶ در سیسیان در به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی مسکو فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان و مدال گارگین نژده شد.
ژاک ورجس (زاده ۵ مارس ۱۹۲۵ – درگذشته ۱۵ اوت ۲۰۱۳) یک وکیل، نویسنده و فعال سیاسی فرانسوی متولد کشور سیام بود که به خاطر دفاع از شبه‌نظامیان FLN در طول جنگ استقلال الجزایر شهرت یافت. او در سال ۱۹۶۰ به دلیل فعالیت‌های خود به زندان افتاد و به‌طور موقت مجوز رسمی فعالیت حقوقی خود را از دست داد.
او که یکی از حامیان فداییان فلسطینی در دهه ۱۹۶۰ بود، از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۸ بدون اینکه هیچ توضیحی در مورد محل اقامت خود در آن دوره بدهد، ناپدید شد. او بعداً درگیر پرونده‌های حقوقی برای افراد سرشناس متهم به تروریسم یا جنایات جنگی شد، از جمله نازی کلاوس باربی در سال ۱۹۸۷، تروریست کارلوس شغال در سال ۱۹۹۴، و رئیس سابق دولت خمرهای سرخ، خیو سامفان در سال ۲۰۰۸. او همچنین از روژه گارودی منکر هولوکاست در سال ۱۹۹۸ بدنام دفاع کرد.1987: Nazi war criminal Klaus Barbie gets life
ورجس در دهه ۱۹۵۰ به دلیل استفاده از محاکمات به عنوان انجمنی برای بیان نظرات علیه حاکمیت فرانسه در الجزایر، زیر سؤال بردن اقتدار دادستان و ایجاد هرج و مرج در دادرسی، توجه عمومی را به خود جلب کرد - همان روشی که او او در کتاب خود De la stratégie judiciaire. (استراتژی قضایی)، به عنوان «دفاع از گسیختگی» معرفی کرد. او که به صراحت یک ضد امپریالیست بود، در دهه ۲۰۰۰ به فعالیت‌های سیاسی خود ادامه داد، از آن جمله مخالفت با جنگ علیه تروریسم بود. رسانه‌ها با فعالیت‌هایش ورجس را به «وکیل مدافع شیطان» ملقب کردند، و ورجس خودش نیز با اعمالی مانند نام‌گذاری زندگی‌نامه‌اش به عنوان «حرامزاده درخشان» و دادن پاسخ‌های تحریک‌آمیز در مصاحبه‌ها، به شهرت خود به عنوان شخصیت «بدنام» کمک کرد. مانند «من حتی از بوش دفاع خواهم کرد! اما تنها در صورتی که او بپذیرد که گناهکار است.»Terror's Advocate