moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
نژادپرستی در شکل کلاسیک آن مبتنی بر فرض نابرابری جنس بشر از لحاظ بیولوژیک است و نتیجه آن، نسبت دادن پیشرفت یا عقب‌ماندگی ملت‌ها به خصوصیات ژنتیکی غیرقابل تغییر است. اما با تحقیقات و مطالعات زیست‌شناسی و مردم‌شناسی جدید، تفاوت‌های بیولوژیکی و نظرات پیرامون آن و به تدریج مفهوم نژاد در جهان علم بی‌اعتبار شد. اگرچه چنین نگاهی همچنان در میان مردم جوامع مختلف طرفدار دارد اما مفهوم نژاد هیچ مبنای ژنتیکی و علمی ندارد. نژادپرستی به صورت کلی به معنای اعتقاد بر این است که رفتارهای شخص ناشی از ویژگی‌های ارثی و ثابتی است که در آن فرد از پیوندگیری خود با زمینه‌های نژادی‌اش تأثیر گرفته و سپس هر یک از این صفات متمایز در رابطه با برتر یا پست‌تر دانستن او ارزش‌گذاری شود، این نگاه خود دلالت بر ساختی اجتماعی دارد که در آن گروهی از افراد برتر از دیگران دانسته می‌شوند که خود نتیجهٔ عوامل اجتماعی، اقتصادی و سیاسی می‌تواند باشد و قدرت را در دست گروه‌هایی خاص قرار می‌دهد و در عین حال دیگران را از آن محروم می‌کند.
رضا ضیا ابراهیمی پژوهشگر و نویسندهٔ ایرانی، نفرت شدید از اعراب در متن‌های ملی‌گرایانهٔ ایران را ناشی از بینش نژادپرستانهٔ تاریخ ایرانی در سده ۱۹ دانسته‌است که در آن تاریخ روش تاریخ‌نگاری مبتنی بر نژاد بوسیلهٔ ایدئولوژی‌های ملی‌گرای ایرانی به‌طور انتخابی وارد ایران شد و از این طریق ملی‌گرایان توانستند که ضعف ایران را از نظر از بین رفتن خلوص نژادی قابل توجیه سازند. مهرداد درویش‌پور، جامعه‌شناس، بیان می‌کند که دلیل شکست تاریخی ایرانیان در حمله ایران و اعراب عامل این نوع از نژادپرستی است و آن را برابر با نژادپرستی معکوس می‌داند که این شکست تاریخی خود زمینه‌ساز ایجاد حس تحقیر در میان ایرانیان شده‌است و از این طریق فرد سعی دارد که مقبولیت تاریخی‌اش را این گونه جبران کند. این جامعه‌شناس دلیل دیگر را گسترش ملی‌گرایی به عنوان عاملی در برابر اسلام‌گرایی و حکومت اسلامی را عامل گسترش چنین نژادپرستی می‌داند.
در ایران عبارات «عرب ملخ خور»، «سوسمارخور»، «شیر شتر خور» به عنوان تحقیر مورد استفاده قرار می‌گیرد و این کلیشه اغلب با خاطرهٔ از دست دادن تمدن و نابودی آن توسط اعراب که به عنوان بیابانگرد و بی‌فرهنگ معرفی می‌شوند به کار گرفته می‌شود.
رژیم غذایی عشایر عرب توسط شاعران و نویسندگان دورهٔ میانی فارسی ذکر شده‌است و بعدها در اواخر دورهٔ قاجار به عنوان بخشی از پروپاگاندای ملی‌گرایانه علیه اعراب تا اواخر قرن بیستم مورد استفاده قرار گرفته‌است. محققان و ادبای ایرانی در دوران قاجار و سپس پهلوی «عرب» و «ملخ‌خواری» را با هم همسان می‌گرفتند و به جامعه القا می‌کردند و ضرب‌المثل «عرب در بیابان ملخ می‌خورد /سگ اصفهان آب یخ می‌خورد» تحت تأثیر چنین زمینه‌ای بیان شده‌است.
در جریان تظاهرات مسالمت‌آمیز در ناآرامی‌های ۱۳۸۴ اهواز که در اعتراض به استقرار اقوام فارس در شهرک‌های انحصاری که به منظور انجام تغییرات جمعیتی و نژادپرستی سیستمی صورت می‌گرفت فردی به نام علی بترانی در جریان این اعتراضات بازداشت شد اما سه روز بعد جسد بی‌جان‌اش در رودخانهٔ کارون در حالی پیدا شد که آثار از بین رفتن چندین اندام داخلی و چشم‌اش دیده می‌شد که نشان از شکنجهٔ شدید او بود. در حالی که مقامات ایران کشته‌شدگان این اعتراضات را ۳ تا ۴ نفر عنوان می‌کردند، دیده‌بان حقوق بشر از کشته شدن حداقل ۵۰ نفر در جریان این اعتراضات خبر می‌داد.
در سال ۲۰۰۸ م. خبرگزاری برنا، رسانهٔ نزدیک به رئیس‌جمهور وقت، محمود احمدی‌نژاد، باراک اوباما رئیس‌جمهوری ایالات متحده آمریکا را یک «بردهٔ خانگی» خواند و پس از انتخاب شدن اوباما، روزنامهٔ جمهوری اسلامی نزدیک به رهبر جمهوری اسلامی و سرویس‌های اطلاعاتی از اوباما به عنوان یک «مهاجر سیاه‌پوست» یاد کرد و در همین زمان هفته نامهٔ سپاه پاسداران، صبح صادق اعلام کرد که «یک فرد سیاه برمی‌خیزد تا سیاهی را از آمریکا بزداید» و سپس به انتقاد از وی برای انتخاب یک رئیس ستاد یهودی پرداخت.
تبعیض نژادی علیه بازیکنان سیاه‌پوست معمولا در ایران ثبت نمی‌شوند، اما در یک نمونه استفادهٔ فیروز کریمی سرمربی باشگاه فوتبال پیکان از واژهٔ «آدم‌خوار» برای بازیکن رنگی‌پوست فجر سپاسی در حالی که این بازیکن به آرامی به کریمی نزدیک شد و سعی داشت با او دست بدهد، اما کریمی به تندی و با خشونت به زیر دست او کوبید و در جهت دیگری حرکت کرد با انتقادهای گسترده در رسانه‌ها خبری و شبکه‌های اجتماعی در ایران روبرو شد.
به دلیل نگاه قومیتی در ایران در طول تاریخ، معمولاً مردان سفیدپوست می‌توانستند با زنان سیاه‌پوست ازدواج کنند اما برعکس این اتفاق نمی‌افتاده‌است، این در حالی است که اختلاف نژادی در دراز مدت موانع دیگری را ایجاد کرده‌است و مانع پیشرفت اقتصادی و اجتماعی فرزندان ایرانیان آفریقایی‌تبار در ایران شده‌است. برای مثال در منطقهٔ روستایی بوتی واقع در جنوب بلوچستان، به نظر می‌رسد که ایرانیان آفریقایی‌تبار بی‌سواد بوده‌اند و فرزندان غلامان فاقد تحصیلات بوده‌اند و در این میان تنها در سال ۱۹۶۶ م. برای اولین‌بار دو یا سه نفر از این کودکان به مدرسه فرستاده شده‌اند. در ایران نمونه‌ها و نگاه‌هایی نژادپرستانه که ریشه در دیدگاه سنتی داشته‌اند در اواخر قرن بیستم به تدریج اهمیت خود را از دست داده‌است.
حاجی فیروز یا خواجه پیروز شخصیتی سیاه‌پوست است که برخی مورخان در ایران، از جمله مهرداد بهار آن را به سمبل‌های ایران باستان مرتبط دانسته‌اند. در مقابل، بر باور افرادی چون بیتا بقولی‌زاده چنین تئوری‌هائی بیانگر نگاه مثبت افراد آکادمیک به این مسئله است و افرادی چون جعفر شهری بر این باورند که حاجی فیروز پدیده‌ای جدید و معاصر در جشن‌های نوروزی است که یک بردهٔ سیاه‌پوست را در خدمت ارباب ایرانی نشان می‌دهد. بر باور او این نوع شخصیت همخوان با ترانه‌های نوروزی است که حاجی فیروز در آن ارباب خود را مخاطب قرار داده و او را تشویق می‌کند که سر خود را بالا آورده و خوشحال باشد.
آنجلیتا ریِس، استاد دانشگاه ایالتی آریزونا، با بررسی تاریخ، هنرهای تجسمی و نظریه‌های مختلف دربارهٔ نژاد، جنسیت، طبقه اجتماعی و نمایش‌های کارناوالی، ریشه‌های حاجی فیروز را ملغمه‌ای از رسومات پیش از اسلام ایران، برده‌داری جهانی در اقیانوس هند، و فراز و نشیب حضور آفریقاییان در ایران می‌داند. اگرچه حاجی فیروز خود منکر نژادزده بودن است ولی آنجلیتا ریس «نقاب از واقعیت او برمی‌کشد». او در مقاله‌اش به این شعر هیچ‌کس نیز اشاره می‌کند:
در نوروز ۱۴۰۰، شهرداری تهران استفاده از حاجی فیروز با صورت سیاه را در برنامه‌های نوروزی ممنوع کرد.
افغان‌ها در ایران از اینکه تحت تبعیض و نژادپرستی قرار دارند شکوه دارند و مواجهه با نژادپرستی جوامع میزبان را یکی از دردناک‌ترین تجربه‌هایشان می‌دانند. به عنوان مثال، به گفتهٔ مهتاب، زن هزارهٔ شیعه‌ای که شوهری ایرانی دارد و بیست سال در ایران زندگی کرده، وقتی ایرانیان از او می‌پرسیده‌اند اهل کجاست و او پاسخشان را می‌داده از او روی می‌گردانده‌اند و دیگر با او صحبت نمی‌کردند و حتی گاهی حرف‌های رنجش‌آور دربارهٔ افغان‌ها و قاتل بودنشان به زبان می‌آوردند. با وجود نژادپرستی‌ها، برخی افغان‌ها ماندن در ایران را به برگشتن به افغانستان ترجیح می‌دهند. مریم ساکن مشهد، ضمن مقایسهٔ خودش با علی بن موسی الرضا که هر دو مهاجر و غریب بوده‌اند، به مشهد احساس تعلق خاطر دارد.‏
محسن نیکومنش‌فرد، نویسندهٔ ایرانی رمان "از هرات تا تهران"، ضمن اذعان به وجود تبعیض و افغان‌ستیزی در ایران هم در میان مردم و هم در قوانین کشور، مطمئن نیست این پدیده نژادپرستی باشد و آن را بیشتر بیگانه‌ستیزی می‌داند. با این حال چندین روزنامه‌نگار از جمله امیر سلطان‌زاده، زهرا نادر، یا شاهد علوی رفتار ایرانیان در قبال افغان‌ها را نژادپرستی خوانده‌اند. صادق زیباکلام، استاد بازنشستهٔ علوم سیاسی دانشگاه تهران، هیچ اصطلاحی را درست‌تر و کامل از نژادپرستی برای رفتار ایرانیان در برابر افغان‌ها نمی‌داند.
در فروردین ۱۳۹۱ شهرداری اصفهان در روز سیزده‌بدر اجازهٔ ورود افغان‌ها به پارک صفه را نداد و دلیل آن را «ایجاد امنیت و تأمین رفاه بازدید کننده‌ها» اعلام کرد. مهرداد درویش‌پور، جامعه‌شناس ایرانی-سوئدی، این اقدام را نژادپرستانه خواند و گفت «فکر نمی‌کنم هیچ گروه پناهنده یا مهاجر دیگری در هیچ جای دنیا با شرایطی مواجه باشند که مهاجران افغان در ایران دارند» چرا که محدودیت‌هایی که ممکن است در سایر کشورها علیه مهاجران یا پناهندگان اعمال شود در چارچوب قانون است.
طبق یک نظرسنجی با نمونه ۱۱۲۸ نفر که در زمستان سال ۱۳۹۸ در سطح مناطق ۲۲ گانه تهران با همکاری شهرداری تهران و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی انجام شد، ۴۳ درصد از پاسخگویان معتقد بودند افغانستانی‌ها از نژادی متفاوت با ایرانیان هستند و ۲۸ درصد هم ازدواج میان ایرانی‌ها و افغانستانی‌ها را باعث آلودگی نژاد ایرانی دانسته‌اند.
مطالعات نابرابری قومی و ستم نژادی در ایران، وجود نژادپرستی قومی در ایران را مطرح می‌کند.‏ دیدبان حقوق بشر کسب اطلاع و تأیید اخبار دربارهٔ نقض حقوق بشر در مورد اقلیت‌های قومی در ایران را دشوار توصیف کرده‌است، برخلاف رویهٔ معمول گروه‌های حامی بین‌المللی وضعیت اقلیت‌های قومی در جهان، این گروه‌ها وضعیت این اقلیت‌ها در ایران را دنبال نمی‌کنند، دسترسی به بسیاری از مناطقی که شامل اقلیت‌ها می‌شود دشوار است و رسانه‌های ایران گزارشی در مورد تبعیض قومی ارائه نمی‌دهند. ایران در تاریخ ۲۸ اوت ۱۹۶۸ م. مادهٔ ۵ از کنوانسیون بین‌المللی سازمان ملل در مورد رفع انواع تبعیض نژادی را به امضاء رساند، این ماده دولت‌ها را ملزم به رعایت تساوی در برابر قانون می‌کند و مادهٔ ۶ آن، کشورها را ملزم به چاره اندیشی برای هرگونه اعمال تبعیض نژادی که موجب نقض حقوق بشر و آزادی‌های بنیادی مغایر با این کنوانسیون شود می‌کند. سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۰ م. خواستار برخورد حکومت ایران با نژادپرستی علیه اقلیت‌های قومی در ایران شده‌است.
کمیتهٔ رفع تبعیض نژادی سازمان ملل متحد که شامل گروهی متشکل از ۱۸ کارشناس مستقل حقوق بشر است بیان کرد ایران با وجود سرشماری در سال ۲۰۰۷ م. فاقد هرگونه داده در زمینهٔ اقلیت‌های قومی است اما به نظر می‌رسد که مشارکت این افراد در اجتماع کمتر از حد انتظار باشد. این کمیته در ضمن بررسی دوره‌ای معاهدهٔ بین‌المللی مصوب سال ۱۹۶۹ م. از برخورداری محدود حقوق سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و … توسط اعراب، آذری، بلوچ، کرد و دیگر جوامع غیر شهروند در ایران ابراز نگرانی کرده‌است.
در پی جنجال کاریکاتور روزنامهٔ ایران در ۹ مه ۲۰۰۶، روزنامهٔ رسمی نظام جمهوری اسلامی ایران، کاریکاتوری را به همراه مقاله‌ای چاپ کرد که از سوی معترضان چنین تعبیر شده بود که آذری‌های ایران به شکل سوسک به تصویر کشیده شده‌اند که «زبان انسان‌ها را متوجه نمی‌شدند» اگرچه در پی واکنش‌ها روزنامه ایران توقیف موقت شد و هزاران نفر در آذربایجان برای چندین روز به خیابان‌ها ریختند و خواستار اجرای عدالت شدند، صدها نفر از این افراد دستگیر و چندین نفر در تبریز، نقده، ارومیه، مشکین‌شهر و سایر نقاط کشته شدند.‏ علی‌اصغر احمدی معاون وزیر کشور ایران در امور امنیتی تأیید کرد که این اعتراضات چیزی فراتر از اعتراض به یک روزنامه بود. در واقع دامنهٔ این اعتراضات ریشه در نارضایتی‌های اقتصادی و اجتماعی در آذربایجان داشت که این کینه ناشی از نگرش قوم پارس نسبت به آذری‌های ایران است، این نگرش که در عباراتی مثل «ترک خر» به کار می‌رود و در آن آذری‌ها را «بازوهای» اقتصادی ایران که تحت سلطهٔ «مغز» پارسی قرار می‌گیرند نشان می‌دهد. نگاه تبعیض آمیز از طرف هر یک از قومیت‌ها نسبت به یکدیگر نیز ممکن است اعمال شود.
بر اساس گزارش کنفدراسیون فوتبال آسیا استفاده از واژهٔ «خر» در ترکیب با واژهٔ «ترک» در شعارهای ترک‌ستیزانه بر علیه هوادارن باشگاه‌های فوتبال آذری مورد استفاده قرار می‌گیرد، مثال‌هایی از این شعارها مانند «ترک خر»، «خر، گمشو»، «صدای عرعر نمیاد، ترکه صداش در نمیاد» به عنوان توهین به کار می‌روند.
بر اساس اعلامیهٔ جهانی حقوق بشر سازمان ملل متحد، افراد از هر ملیت یا قومیت حق دارند که به زبان مادری خود تحصیل کنند یا در اماکن خصوصی و عمومی بدون هیچ محدودیت یا تبعیضی از آن استفاده کنند. فدراسیون جهانی جامعه‌های حقوق بشر در سال ۲۰۰۳ م. بنا یه مدارک ارائه شده از سمت دولت ایران بیان می‌کند که به گفتهٔ ایران استفاده از سایر زبان‌ها به جز فارسی در آموزش مجاز است و می‌توان در رسانه‌ها از این زبان‌ها استفاده کرد اما در این میان هیچ بحثی در مورد ایجاد فرصت آموزش به زبان مادری و استفاده از آن به عنوان ابزار آموزشی وجود ندارد و قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران اجازه نمی‌دهد که آموزش به زبان‌های دیگر به غیر از فارسی در مدارس انجام شود و در عمل نیز استفاده از این زبان‌ها در رسانه‌ها به راحتی مجاز نیست. زبان‌زدایی قومیت‌ها همواره از سیاست‌های رسمی در ایران بوده‌است، این روند به خصوص در بین سال‌های ۱۹۲۵ م. تا ۱۹۴۱ م. شدت داشته‌است و همچنان ایرانیان مجبورند که تحصیلات خود را تنها به زبان فارسی ادامه دهند. فارسی تنها زبان رسمی در ایران است، کشوری چند زبانه که فارسی تنها زبان مادری نیمی از جمعیت آن بوده‌است. بسیاری از چهره‌های شناخته شدهٔ حقوق اقلیت‌ها در ایران از این اقدامات به عنوان «کشتار زبانی» یاد کرده‌اند. دهه‌ها پیش از شروع نزاع سیاسی علیه سلطهٔ غرب در ایران، ملی‌گرایان ایران با استفاده از ابزار ایدئولوژی دست به تغییر تاریخ، فرهنگ و زبان فارسی برای ساختن یک هویت همگن مدرن ملی پارسی در مقابل هویت اسلامی زدند. آنان در این پروسه به انکار چند قومی بودن، چند زبانی بودن، چند فرهنگی بودن و چند دینی بودن ایرانیان زدند که شرایط مردم ایران در آن زمان بود و از اساس این ایده را نادیده گرفتند که ایرانیان پارس یا پارسی نبوده‌اند بلکه تکه‌هایی متنوع از قومیت، زبان و گروه‌های دینی بوده‌اند که هر گروه نقش تاریخی، فرهنگی، زبانی و دینی خود را در قالب سنت حفظ کرده بود.‏ به گفتهٔ علیرضا اصغرزاده، شهروندان غیرفارسی ایران همواره نژادپرستی زبانی را تجربه کرده‌اند که در آن زبان فرد جایگزین نژادپرستی بر اساس رنگ پوست می‌شود و گویندگان زبان قالب سناریویی را ترتیب می‌دهند که در آن زبان‌های تابع جرم شناخته می‌شوند و در طی این فرایند جرم انگاری هرگونه تلاش برای یادگیری، صحبت کردن، خواندن و نوشتن به به زبان مادری به عنوان رفتاری حاشیه‌ساز و بر اساس جرم و جنایت تلقی می‌شود.‏
مناقشه بر سر مطالبات قومی و چیستی هویت ایرانی در ایران همواره باعث شده‌است که انتقادها به هویت ایرانی توسط افرادی که مطالبات قومی را دنبال می‌کنند با برچسب‌هایی مثل «خائن»، «ایران‌ستیز»، «ضد ایران» یا «تجزیه‌طلب» روبرو شوند و استفاده از برچسب تجزیه‌طلب در ایران یکی از روش‌های مؤثر برای حذف نیروهایی بوده‌است که از مطالبات قومی سخن گفته‌اند. یک تحقیق دانشگاهی که تأثیر جنسیت و تبعیض نژادی روی ازخودبیگانگی تحصیلی دانشجویان دانشگاه‌های ایران را در دو گروه از دانشجویان دختر و پسر و ترک و فارس زبان را مورد مطالعه قرار داده‌است نشان می‌دهد که دختران و ترک زبانان نسبت به پسران و فارس زبانان دارای سطح ازخودبیگانگی تحصیلی بیشتری هستند.
بر اساس تحقیقی در زمینهٔ قوم‌مداری که بر روی هشت قوم آذری، کرد، لر، عرب، فارس، بلوچ، ترکمن و تالش در ایران انجام شده نشان می‌دهد که قوم‌مداری در بین تمام اقوام ایرانی بالاست، در این میان فارس‌ها دارای بیشترین احساس برتری زبانی، لرها دارای بیشترین احساس برتری کاری، آذری‌ها و لرها دارای بیشترین احساس برتری در شجاعت، لرها و تالش‌ها دارای بیشترین احساسات برتری احترامی هستند و تنها ۰٬۲ درصد از این افراد فاقد دیدگاه قوم‌مداری بوده‌اند و ۷ درصد از این افراد دارای گرایش ۱۰۰ درصدی قوم‌مداری هستند. این تحقیق میانگین قوم‌مداری در ایران را ۶۳ درصد عنوان می‌کند و در این میان قوم‌مداری در بین هیچ‌یک از این اقوام کمتر از ۵۰ درصد نیست. اگر چه ادعا می‌شود که تقریباً همهٔ نژادپرستان دارای تمایلات قوم‌گرایی هستند اما الزاماً چنین برتری‌پنداری به دلایل نژادی اتفاق نمی‌افتد.
بر اساس قوانین آمریکا ایرانیان سفیدپوست در نظر گرفته می‌شوند.https://en.m.wikipedia.org/wiki/White_Americans نسل دوم ایرانیان‌آمریکایی‌تبار در آمریکا اغلب توسط والدین خود به عنوان سفیدپوست شناخته می‌شوند این در حالی است که این دانش‌آموزان توسط همکلاسی‌های خود به عنوان رنگین‌پوست دسته‌بندی می‌شوند، این پدیده به عنوان جلوه‌ای از اسطورهٔ نژاد آریایی دانسته شده که در آن اسطورهٔ آریایی و قوم‌مداری پارسی به چالش کشیده شده‌است. این برداشت معتقد به مهاجرت اقوام آریایی به خارج از هند و سپس راهی شدن آنان به سمت ایران و اروپا است و با معرفی کردن این قوم به عنوان سفیدپوستان واقعی آن را مبنایی برای برتری نژادی می‌داند، این تصور باعث شده‌است که دانش‌آموزان ایرانی‌آمریکایی‌تبار هم با والدین خود که با عقاید آریایی بزرگ شده‌اند احساس بیگانگی کنند و هم با همکلاسی‌های خود که دارای ریشه‌های قفقازی-آمریکایی هستند.
مردم خوزستان در وضعیتی شبیه به مناطق فقیرنشین آفریقا زندگی می‌کنند و با مشکلات سوء تغذیه، بیکاری و بی‌سوادی روبرو هستند، اعراب این مناطق مورد سرکوب سیاسی، تبعیض نژادی، مصادرهٔ زمین، آوارگی اجباری و سیاست‌های یکسان‌سازی اجباری قرار گرفته‌اند و اعتراضات مسالمت‌آمیز، اتحادیه‌های کارگری، روزنامه‌ها و احزاب سیاسی آنان ممنوع شده‌است و کسانی که به نژادپرستی و آزار و اذیت قومی اعتراض داشته‌اند با مجازات اعدام روبرو شده‌اند. با این حال وضعیت اعراب این منطقه به دلیل تبعیض سیستماتیک علیه آن‌ها کمتر گزارش می‌شود.
مقامات رسمی ایران، به خصوص علی خامنه‌ای در حالی راجع به نژادپرستی و تبعیض نژادی علیه جوامع سیاه‌پوست حرف می‌زنند که نظام جمهوری اسلامی ایران خود به اعمال نژادپرستانه در داخل ایران ادامه می‌دهد. نمونه‌ای دیگر از نژادپرستی دولتی در ایران سیاست‌های پاکسازی نژادی مردم بومی عرب در منطقهٔ اهواز است.
برخی ابیات "شاهنامه" چون با ساختن مفهوم «دیگری» و «دیگرسازی» همراه بوده از سوی علیرضا اصغرزاده از جنبهٔ ستم‌نژادی و نابرابری قومی مورد مطالعه قرار گرفته‌است.‏ در مقابل، اگرچه "شاهنامه" ایران و ایرانی را تحسین می‌کند اما او همیشه ایرانیان را خوب و غیرایرانیان را بد معرفی نمی‌کند بنابراین هر آنچه که خوب و انسانی تلقی می‌شود مورد تحسین قرار می‌گیرد و حتی اگر ایرانیان آن را رعایت نکنند، مقصر شناخته می‌شوند. به گفتهٔ سید جواد طباطبایی نژاد در "شاهنامه" به معنای بیولوژیک امروزی نیست و نمی‌تواند معنای نژادپرستانه امروزی داشته باشد زیرا واژه نژاد را امروزه از ترجمه واژه "ریس" (race) در انگلیسی گرفته‌ایم نه از معنای آن در "شاهنامه". همچنین ابوالفضل خطیبی "شاهنامه" را یک اثر ادبی و ملی و فرانژادی می‌داند.
به گفتهٔ علیرضا اصغرزاده نژادپرستی فرهنگی در ایران در اشکال نگرش‌های فرهنگی و برخوردها، عقاید و رفتارهای مستتر در فرهنگ یک جامعه خود را اعمال می‌کند. برای مثال شعار: «هنر نزد ایرانیان است و بس». که هنر را فقط به ایرانیان اختصاص می‌دهد و غیرایرانیان را بی هنر می‌خواند که به نوعی یک نژادپرستی فرهنگی است، چرا که «دگرسازی» می‌کند و انسان‌ها را به گروه‌های برتر ـ پست‌تر، بافرهنگ ـ بی‌فرهنگ، باتمدن ـ بی‌تمدن و باهنر ـ بی‌هنر تقسیم می‌کند. در مقابل به گفتهٔ محسن هوشمند این بیت را باید در بافت ادبی خود خواند. این بیت از زبان بهرام گور گفته شده‌است و نه از زبان فردوسی. در این بیت نیز اینکه واژه نزد یا نیز درست است اختلاف نظر است. به گفتهٔ او اینگونه رجزخوانیها در جای جای "شاهنامه" وجود دارد و دشمنان هم برای ایرانیان رجز خوانی می‌کنند و گاهی حتی ایرانیان از خود نیز بدگویی می‌کنند بنابراین بر پایه اینگونه اشعار نمی‌تواند "شاهنامه" را نژادپرستانه انگاشت.
همچنین صادق هدایت و بزرگ علوی از نویسندگان معاصر و پیشگام ایران در آثارشان دارای اشاره‌هایی نژادپرستانه در خصوص عرب‌ها هستند.
ملی‌گرایی افراطی در دورهٔ قاجار برای انجام اصلاحات خود برنامه‌ای برای اصلاح دولت ایران در آن زمان ارائه نمی‌دهد بلکه به‌طور خاص اصلاحات خود را بر عملیات جابجایی خیالی به بازگشت به ایران پیش از اسلام و چیزی که «خلوص نژادی» معرفی می‌کند می‌شود. از این رو تلاش ملی‌گرایان بر ریشه‌کن کردن ریشه‌های اعراب و اسلام در ایران آغاز می‌شود و چنین برداشت می‌شود که ریشه‌کن کردن چنین عناصر بیگانه‌ای اخلاق آریایی را از «آلودگی‌های سامی» پاک می‌کند و شکوه از دست رفته را به صورت خودکار به ایران بازمی‌گرداند. در طول تاریخ زبان فارسی از تغییر و تحولات جنبش‌های بنیادگرا به دور نبوده‌است، جلال‌الدین میرزا قاجار که خود وامدار اندیشه‌های میزرا فتحعلی آخوندزاده بود و از یک خوانش از زبان فارسی که با نام پارسی سره شناخته می‌شود برای بازگشت به فرهنگ ایرانی پیش از اسلام و پیش از عربی‌سازی حمایت می‌کرد و این موضوع به یک گفتمان در میان ملی‌گرایان عرب‌ستیز در ایران تبدیل شد. به گفتهٔ صادق زیبا کلام، نژادپرستی پارسی علیه اعراب به وضوح در حوزهٔ زبان دیده می‌شود، او تأسیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی را برای اجرای طرحی در جهت حذف کلمات عربی از زبان فارسی می‌داند تا کلمات عربی که در فارسی بوده‌اند با آن که در آثار بزرگ ادبی مانند شاهنامه و اشعار مولوی هم که ذکر شده‌اند حذف بشوند.
اعتقاد بر باور نژاد آریایی در میان روشنفکران ایرانی رواج دارد به عنوان نمونه زمانی که تایمز لندن از رضا اصلان نویسندهٔ ایرانی خواست تا نظرش را در مورد اظهارات جری بروکهایمر تهیه کنندهٔ آمریکایی در مورد اینکه «ایرانیان بلوند و چشم آبی بودند تا زمانی که ترک‌ها همه چیز را تغییر دادند» بیان کند، رضا اصلان این مورد را تأیید کرد و در ادامه بیان کرد که ایرانیان آریایی بوده‌اند و «اگر ما به ۱۷۰۰ سال پیش و دورهٔ اسطوره‌ای ایران بازگردیم قیافهٔ ایرانیان شبیه جیک جیلنهال به نظر می‌رسد»
نیما قاسمی، مدرس فلسفه معتقد است که «شرایط ژئوپلیتیکی در ایران و کل منطقه اساساً اجازه طرح اندیشه‌های نژادپرستانه را نمی‌دهد.» در مقابل اما فریبا ناطق، روانشناس، بیان می‌کند که ایدهٔ انکار نژادپرستی در ایران به این دلیل که امکان ظهور گروهای افراطی یا جنبش‌های پرهوادار وجود ندارد خود می‌تواند به عادی شدن و ترویج تبعیض‌های اجتماعی و تعصبات جمعی میدان بیشتری بدهد.
ابل ماقاشویلی () همچنین با نام آول گاوریلوویچ ماکایف () (۶ ژوئن ۱۸۶۰ - ژوئن ۱۹۲۰) یک شاهزاده و سرباز گرجی بود که در ارتش روسیه، گرجستان و آذربایجان خدمت می‌کرد.
وی در سال ۱۸۷۷ به ارتش شاهنشاهی روسیه پیوست و از سال ۱۹۱۰ فرماندهی سپاه پیاده‌نظام باش-کدیکلار را بر عهده داشت. وی در سال ۱۹۱۴ به درجه سرلشکری ارتقا یافت و از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۷ فرماندهی شانزدهمین سپاه منگرلی را بر عهده گرفت. پس از اعلام استقلال گرجستان از روسیه، ماکاشویلی به ارتش ملی گرجستان پیوست. وی از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۰ به عنوان فرماندار کل و فرمانده نظامی تفلیس خدمت کرد. در اوایل سال ۱۹۲۰، وی توسط دولت مستقل آذربایجان برای ریاست یک مدرسه نظامی در گنجا دعوت شد.
وی درسال ۱۹۲۰ درپی تسخیر آذربایجان توسط بلشویک‌ها کشته شد. براساس برخی اسناد، مقامات شوروی او را دستگیر و در دریای خزر غرق کردند.
پسران ماکاشویلی نیز در ارتش خدمت می‌کردند. یکی از پسران وی، واختانگ، فرماندهی نیروی هوایی گرجستان را برعهده داشت و درسال ۱۹۲۱ در یک حادثه هوایی جان خود را ازدست داد. Javakhishvili, Niko (2003), Грузины под Российским Флагом: Грузинские военные и государственные деятели на службе России в 1703-1917 ("Georgians under the Russian Banner"), p. 131. Tbilisi State University Press. Grebelsky, P. Kh. , Dumin, S. V. , Lapin, V. V. (1993), Дворянские роды Российской империи ("Noble families of Russian Empire"), vol. 1. , p. 169. IPK Vesti.
هوتی اند د بلوفیش یک گروه موسیقی راک آمریکایی است که در سال ۱۹۸۶ در کلمبیا، کارولینای جنوبی تشکیل شد. فعالیت گروه در سال ۲۰۰۸ متوقف شد و در سال ۲۰۱۹ فعالیت گروه پس از انتشار آلبوم جدیدشان و شروع یک تور کنسرت از سر گرفته شد.
این گروه ۲۱ میلیون نسخه از آلبوم‌های خود را در ایالات متحده به فروش رسانده‌است.
کلویی ژائو (؛ زادهٔ ۳۱ مارس ۱۹۸۲) فیلم‌ساز زادهٔ چین است. نخستین فیلم بلند او، "ترانه‌هایی که برادرهایم به من آموختند" (۲۰۱۵)، در جشنواره فیلم ساندنس به نمایش درآمد و با تحسین منتقدان همراه بود. دومین فیلم بلند او، "سوارکار" (۲۰۱۷) مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و نامزد دریافت جایزه اندپندنت اسپریت برای بهترین فیلم و بهترین کارگردانی شد.
ژائو با فیلم "سرزمین خانه‌به‌دوش‌ها" (۲۰۲۰) با موفقیت‌های بیشتری همراه بود و باعث شناخت جهانی او شد. او برای این فیلم جوایز گوناگونی از جملهٔ شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز و جایزهٔ گزینش مرد جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو کسب کرد. ژائو در جوایز اسکار و گلدن گلوب ۲۰۲۱ جایزهٔ بهترین کارگردانی را دریافت کرد و دومین زنی بود که این جوایز را کسب می‌کند. این فیلم نامزد دریافت چهار جایزهٔ اسکار شد که در نهایت جایزهٔ بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را دریافت کرد و پس از کاترین بیگلو نخستین زنی شد که جایزهٔ بهترین کارگردانی را کسب می‌کند. او همچنین نخستین زن رنگین‌پوست بود که در این رشتهٔ برنده می‌شود. ژائو در سال ۲۰۲۱ فیلم ابرقهرمانی "جاودانگان" از دنیای سینمایی مارول را نویسندگی و کارگردانی کرد.
سرزمین خانه‌به‌دوش‌هااسکار ۲۰۲۱؛ برندگان احتمالی و یک نامزد ایرانی-آمریکایی بی‌بی‌سی فارسیشب اسکار؛ کلوئی ژائو با فیلم «دیار خانه‌به‌دوش‌ها (عشایر)» تاریخ‌ساز شد رادیو فردا یا سرزمین آواره‌هامراسم اسکار ۹۳ به شکلی متفاوت برگزار شد؛ شب درخشان «سرزمین آواره‌ها» صدای آمریکا () یک فیلم درام آمریکایی به کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی کلویی ژائو و با ایفای نقش فرانسیس مک‌دورمند است. این فیلم برندهٔ جایزه شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز شد. این فیلم در جوایز گلدن گلوب سال ۲۰۲۱ در چهار رشته بهترین فیلم درام، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه و بهترین بازیگر نقش اول زن نامزد شد که از این بین توانست دو جایزه بهترین فیلم درام و بهترین کارگردانی را ببرد. "سرزمین خانه‌به‌دوش‌ها" همچین برنده جایزه بهترین فیلم بفتا و بهترین بازیگر نقش اول زن بفتا برای فرانسیس مک دورمند شد. این فیلم در نود و سومین دوره از جوایز اسکار در شش بخش نامزد شد که در نهایت توانست جایزه اسکار بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین بازیگر نقش اول زن را از آن خود کند.
این فیلم تحسین منتقدان را همراه با تحسین جهانی برای کارگردانی، فیلمنامه، تدوین، فیلمبرداری و بازیگری آن به ویژه مک‌دورماند به همراه داشت و به سومین رتبه برتر سال ۲۰۲۰ در متاکریتیک تبدیل شد.
در سال ۲۰۱۱، فرن پس از تعطیلی کارخانه یواس‌جی آمریکا در امپایر، نوادا، شغل خود را از دست می‌دهد. او سال‌ها به‌همراه شوهرش که اخیراً فوت کرده در آنجا کار می‌کردند. فرن بیشتر وسایل خود را می‌فروشد و ونی را خریداری می‌کند تا در آن زندگی کند و در جستجوی کار به جاهای مختلف کشور سفر می‌کند. او به‌عنوان کارگر فصلی در یکی از شعب بسته‌بندی آمازون در فصل زمستان مشغول به‌کار می‌شود.
لیندا، دوست و همکار فرن از او دعوت می‌کند تا از یک گردهمایی بیابانی در آریزونا که در واقع یک سیستم پشتیبانی و اجتماعی برای بی‌خانمان‌های دیگر بوده و توسط باب ولز ترتیب داده شده‌است، دیدن کند، فرن در ابتدا نمی‌پذیرد اما با سرد شدن هوا نظر خود را تغییر می‌دهد و برای یافتن کار در این منطقه تلاش می‌کند. در آن‌جا، فرن با افراد بی‌خانمان دیگر ملاقات می‌کند و مهارت‌های اولیهٔ زنده‌ماندن و خودکفایی در جاده را می‌آموزد.
هنگامی‌که لاستیک ون فرن پنچر می‌شود، وی از یکی از بی‌خانمان دیگر به‌نام سوانکی می‌خواهد تا با ونش برای خرید یدکی به شهر بروند. سوانکی، که پرچم دزدان دریایی را بر روی ون خود نصب کرده تا کسی مزاحمش نشود باشد، فرن را به‌دلیل آماده نبودنش سرزنش می‌کند و از او می‌خواهد تا مهارت‌های بیشتری برای زنده ماندن در جاده‌ها را بیاموزد و این‌گونه آن‌ها تبدیل به دوستان خوبی می‌شوند. سوانکی به فرن در مورد تشخیص سرطان و کوتاه شدن طول عمرش و برنامه‌های خود برای رقم زدن خاطرات خوب در جاده به‌جای دور ریختن باقی عمرش در بیمارستان می‌گوید. آن‌ها سرانجام از هم جدا می‌شوند.
فرن بعداً در اردوگاهی در پارک ملی بدلندز به‌عنوان میزبان اردوگاه مشغول به کار می‌شود، جایی که با دیو، بی‌خانمان دیگری که در گردهمایی بیابانی ملاقات کرده بود، برخورد می‌خورد. او به‌طور موقت در پارک ملی بادلندز مشغول به‌کار بود، اما وقتی مبتلا به دیورتیکولیت می‌شود، فرن وی را در بیمارستانی که در آن عمل جراحی اورژانسی انجام داده‌است، ملاقات می‌کند. آن‌ها بعداً در رستورانی در وال دراگ در داکوتای جنوبی مشغول به‌کار می‌شوند. یک شب پسر دیو به‌دنبال او به رستوران می‌رود و به او می‌گوید که همسرش باردار است و از او می‌خواهد تا نوه اش را ببیند. او در ابتدا مردد است، اما فرن او را ترغیب می‌کند که برود. دیو به او پیشنهاد می‌کند تا همراهش بیاید، اما او قبول نمی‌کند.
فرن مشغول به‌کار جدید در کارخانه فرآوری چغندرقند می‌شود، اما ونش خراب شده و او نمی‌تواند هزینه تعمیراتش را پرداخت کند. او که قادر به گرفتن وام نیست، به دیدن خانوادهٔ خواهرش در کالیفرنیا می‌رود. خواهرش به او پول قرض می‌دهد. او از فرن می‌پرسد که چرا هرگز در زندگی آن‌ها حضور نداشته و چرا فرن پس از مرگ شوهرش در امپایر ماند، اما او به فرن می‌گوید که تا این اندازه مستقل بودن شجاعت زیادی می‌خواهد. فرن بعداً از دیو و خانوادهٔ پسرش دیدن می‌کند و متوجه می‌شود که دیو تصمیم گرفته که برای مدت طولانی با آن‌ها بماند. او احساساتش را نسبت به او بروز می‌دهد و او را دعوت می‌کند تا برای همیشه در مهمان‌خانه با او بماند، اما او تصمیم می‌گیرد تنها پس از چند روز، به سمت اقیانوس حرکت کند.
فرن به شغل فصلی خود در آمازون بازمی‌گردد و بعداً دوباره از پاتوق آریزونا را دیدن می‌کند. در آن‌جا او متوجه می‌شود که سوانکی مرده‌است. فرن در مورد رابطه عاشقانهٔ خود و شوهر فقیدش با باب صحبت می‌کند و او نیز داستان خودکشی پسرش را با او به اشتراک می‌گذارد. باب بر این عقیده است که خداحافظی در جامعه بی‌خانمان‌ها به‌معنای پایان نیست زیرا اعضای آن همیشه قول می‌دهند که یکدیگر را دوباره «در آینده» ببینند.
مدتی بعد، فرن به شهر تقریباً متروکهٔ امپایر برمی‌گردد تا وسایلی که در یک انبار نگهداری می‌کرده را جم‌وجور کند. او قبل از بازگشت دوباره به جاده، از کارخانه و خانه‌ای که با شوهرش در آن زندگی می‌کردند دیدن می‌کند.
نکته جالب دربارهٔ بازیگران فیلم اینکه اغلب آنها نابازیگر و کوچ نشین هستند و تعامل مک دورمند با آنان در طول فیلم کاملاً به صورت بداهه انجام شده‌است.
فرانسیس مک دورمند و پیتر اسپیرز حق فیلم این کتاب را در سال ۲۰۱۷ بدست آوردند. مک دورمند پس از دیدن فیلم "سوارکار" از کلوئه ژائو در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۷، او را برای ساخت فیلم انتخاب کرد. او و اسپیرز در سی و سومین دوره جایزه ایندیپندنت اسپریت در مارس ۲۰۱۸ با ژائو ملاقات کردند و ژائو موافقت خود برای نوشتن و ساخت فیلم را به آنها اعلام کرد.
فیلمبرداری در پاییز ۲۰۱۸ و طی چهار ماه انجام شد، و ژائو، زمان خود را میان این فیلم و پیش تولید فیلم "جاودانگان" (۲۰۲۱) تقسیم کرد. مک دورمند، ژائو و سایر همکاران در طول تولید در ون زندگی می‌کردند. دیوید استراتیرن و خانه به دوش‌های واقعی یعنی لیندا می، سوانکی و باب ولز نیز در فیلم بازی می‌کنند. بسیاری دیگر از خانه به دوش‌ها واقعی دیگر نیز در طول فیلم ظاهر می‌شوند. مک دورمند، اسپیرز، مولی اشر، دن جانوی و ژائو تهیه‌کنندگی این فیلم را بر عهده داشتند.
"سرزمین خانه‌به‌دوش‌ها" از ۳۱ مارس ۲۰۲۱ در ایالات متحده و کانادا ۲٫۲ میلیون دلار و در دیگر کشوها ۳ میلیون دلار درآمد کسب کرده‌است که در کل ۵٫۹ میلیون دلار می‌شود.
در تارنمای گردآوری آرای راتن تومیتوز، ۹۴٪ از ۳۸۸ نقد منتقدان مثبت بوده و میانگین امتیاز فیلم ۸٫۸ از ۱۰ است. در اجماع فیلم آمده «"سرزمین خانه به دوش‌ها" برداشتی شاعرانه از جهانی فراموش شده و لگدکوب شده در پی رکود بزرگ، به دست می‌دهد». امتیاز فیلم در تارنمای متاکریتیک بر اساس گردآوری ۵۰ نقد، ۹۳ درصد است، و در اجماع آن فیلم «تحسین جهانی» را برانگیخته است.
دیوید رونی، نویسنده هالیوود ریپورتر، فیلم را «پژوهش انسان‌شناسانه نیرومندی» خواند و افزود، «مانند کار قبلی ژائو، سرزمین خانه به دوش‌ها فیلمی بدون انگاره‌های قبلی است، و پیچ و خم‌های به جای آن و برداشت‌های آرام غیرروایی آن در مقابل داستان‌پردازی همیشگی قرار می‌گیرد. با این حال تأثیر فزاینده چشم‌اندازهای آرام و به ظاهر بی‌ارزش و لحظه‌های اندیشیدن فردی، سیمایی یکتا از وجود بیرون می‌دهد». ای.او. اسکات نویسنده "نیویورک تایمز" هم برداشتی مثبت از فیلم داشت و نوشت «فیلم مانند کشف یک کشور نو است، کشوری که شاید شما بیش از یک بار از آن دیدن نکنید.» اریک کان از ایندی وایر به فیلم نمره «a» داد و نوشت «ژائو با استفاده از چهرهٔ مک‌دورمند و جهان پیرامون آن دست به کار سحرآمیزی می‌زند و بر اندیشه رهایی جامعه در غبار می‌پردازد».
بر پایه داده‌های متاکریتیک، این فیلم در سال ۲۰۲۰ بیش از هر فیلم دیگری در بهترین فیلم سال منتقدان قرار گرفته‌است.
سربلندی فیلم در در گلدن گلوب و اسکار در رسانه‌های اجتماعی چین مورد ستایش قرار گرفت.
جلوی پخش فیلم و همچنین پخش مراسم اسکار در چین به خاطر گفته‌های پیشین ژائو با ماهنامه فیلم‌سازی در سال ۲۰۱۳، که او چین را کشوری خوانده بوده که دروغ همه جای آن وجود دارد، گرفته شد. و آژانس خبری "زینهووا چین" و "پیپل دیلی" که هر دو رسانه دولتی جین هستند، هیچ گزارش یا خبری در مورد این مراسم یا پیروزی فیلم ندادند.
راناماتی (به لاتین: Ranamati) یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه پیروج‌پور واقع شده‌است.
کریسمس و سرما () دومین آلبوم چندآهنگه کریسمسی از خواننده آمریکایی آریانا گرانده است که در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۵ به عنوان دنباله اولین ای‌پی خود "بوسه کریسمس" توسط ریپابلیک رکوردز منتشر شد."Christmas & Chill - EP", iTunes, December 18, 2015 این ای‌پی شامل شش قطعه اصلی کریسمس است که عمدتاً توسط گرانده و نویسندگان دیگر ساخته و تهیه شده‌اند و اکثر آنها صدا و سبک موسیقی آراندبی دارند. گرانده تهیه آلبوم را به‌عنوان «مجموعه کار مورد علاقه خود» نامید.
این آلبوم نقدهای مطلوبی از منتقدان موسیقی دریافت کرد و به رتبه ۳۴ در "بیلبورد" ۲۰۰ و رتبه ۳ آلبوم‌های تعطیلات "بیلبورد" در ایالات متحده قرار گرفت. ای‌پی در اولین هفته انتشار در ایالات متحده ۳۵٬۰۰۰ نسخه و بیش از ۱۸۰٬۰۰۰ نسخه در سراسر جهان فروخته‌است.
ای‌پی در اصل فقط به صورت بارگیری دیجیتالی در دسترس بود و در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۶ با پوشش هنری جدید در نسخه سی‌دی برای ژاپن منتشر شد. این ای‌پی در سال ۲۰۱۹ با یک قطعه پنهان با عنوان «سانتا به من بگو» در نسخه وینیل منتشر شد و نقدهای مثبتی را به دست آورد.
دیجیتال ترندز یک وبسایت در زمینه اخبار و اطلاعات و ارایه آموزش‌های آنلاین در زمینه فناوری است که به زبان اسپانیایی و انگلیسی دردسترس است.
تک‌کرانچ
SimilarWeb. Retrieved 2018-06-24.
نورائی یک نام خانوادگی است که در زبان عربی و فارسی استفاده می شود افراد سرشناس با این نام از این قرارند:
بیماری داریر نوعی بیماری ژنتیکی و پوستی نادر و اتوزوم غالب است و گاهی به اشتباه با نام کراتوز فولیکولر خوانده می‌شود در حالی‌که ارتباطی با فولیکول مو ندارد. دراین بیماری آکانتولیز در پوست باعث ایجاد علایم پوستی می‌شود
ژنی که در به وجود آمدن این بیماری نقش دارد ATP2A2 است که باعث کد شدن پروتئین SERCA2 می‌شود. این پروتئین، سازندهٔ پمپ کلسیمی رتیکولوم اندوپلاسمیک (ER) موجود در تقریباً تمام سلول‌ها و رتیکولوم سارکوپلاسمیک (SR) موجود در سلول‌های عضلانی است.Monk, Sarah; Sakuntabhai, Anavaj; Carter, Simon A.; Bryce, Steven D.; Cox, Roger; Harrington, Louise; Levy, Elaine; Ruiz-Perez, Victor L.; Katsantoni, Eleni; Kodvawala, Ahmer; Munro, Colin S. (April 1998). "Refined Genetic Mapping of the Darier Locus to a <1-cM Region of Chromosome 12q24.1, and Construction of a Complete, High-Resolution P1 Artificial Chromosome/Bacterial Artificial Chromosome Contig of the Critical Region". "The American Journal of Human Genetics". 62 (4): 890–903. doi:10.1086/301794. ISSN 0002-9297. PMC 1377034. PMID 9529352.
این بیماری نوعی آکانتولیز است که بیش‌تر در نواحی سبورهٔ بدن، اسکالپ و گردن، مرکز قفسهٔ سینه، پشت، و چین‌های پوستی بدن دیده می‌شود. بیماری پوسته‌های چرب و زرد-سفید و با بویی تند توأم با پاپول‌های پوسته‌ریز ایجاد می‌کند.
- آکروکراتوز وروسی‌فرمیس (ضایعات زگیلی‌شکل دست و پا)
- ماکول‌های هیپرملانوتیک
- مشکلات ناخن به صورت قطعات هیپرکراتوتیک زیرناخن
در نمای بافت‌شناسی، دیس کراتوز آکانتولیتیک فوکال با درجات مختلفی از پاپیلوماتوز دیده می‌شود.
تشخیص بیماری توسط بافت‌شناسی و شرح حال خانوادگی صورت می‌گیرد.
درمان به شدت بیماری بستگی دارد. در موارد خفیف، فقط اقدامات حمایتی زیر کافی است:
- تجویز ضدآفتاب مناسب
- نپوشیدن لباس‌های تعریق‌زا که پوست از ورای آن قابلیت تنفس خود را از دست می‌دهد.
-رعایت بهداشت پوست
بیماری اغلب بیماران با همین اقدامات کنترل شده و زندگی طبیعی همانند دیگران را تجربه می‌کنند.
-ریسک عفونت با استافیلوکوک طلایی و هرپس سیمپلکس و HPV وجود دارد که درصورت وقوع، درمان مناسب ضدمیکروبی استفاده می‌شود.Hohl, D. Hand, J. Darier disease. (2017) Corona, R. (Ed) Uptodate
-در موارد شدیدتر ممکن است بسته به مورد از داروهای کراتولیتیک مانند رتینویید و آداپالن استفاده شود.
هیچ کس احمق نیست (به انگلیسی: Nobody's Fool) یک فیلم سینمایی کمدی و عاشقانه آمریکایی محصول سال ۲۰۱۸ به نویسندگی و کارگردانی تایلر پری است. در این فیلم تیفانی هدیش، تیکا سومپتر تیفانی هدیش، تیفانی هدیش عمری هاردویک، مکاد بروکس، امبر رایلی و ووپی گلدبرگ بازی می‌کنند. فیلم داستان یک زن را که اخیراً از زندان آزاد شده دنبال می‌کند که سعی دارد خواهرش را با مردی که ممکن است او را شکار کند کمک کند. این فیلم اولین کمدی تایلر پری با درجه R و همچنین اولین فیلم او است که توسط کمپانی لاینزگیت توزیع نمی‌شود.
در مارس ۲۰۱۸، اعلام شد که تیفانی هدیش، تیکا سومپتر تیفانی هدیش و تیفانی هدیش عمری هاردویک برای بازی در این فیلم انتخاب شده‌اند. در همان ماه، ووپی گلدبرگ، امبر رایلی و میسی پایل نیز به جمع بازیگران پیوستند.
فیلمبرداری اصلی در آوریل ۲۰۱۸، در آتلانتا آغاز شد.
این فیلم در تاریخ ۲ نوامبر ۲۰۱۸ توسط کمپانی پارامونت پیکچرز در ایالات متحده اکران شد.
گران گالا دل کالچو به معنی جشن بزرگ فوتبال، رویدادی است که توسط اتحادیه بازیکنان فوتبال ایتالیا (AIC) برای اهدای جایزه به بازیکن، مربی و داوری که بهترین عملکرد را در فصل گذشتهٔ سری آ داشته‌است، برگزار می‌شود. برندگان توسط بازیکنان لیگ انتخاب می‌شوند. این مراسم در سال ۲۰۱۱، جایگزین «"اسکار دل کال کالچو»" شد که از سال ۱۹۹۷ برگزار می‌شد.
سازمان تنظیم مقررات رسانه‌های صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی با اختصار «ساترا» یکی از نهادهای وابسته به صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است که مسئولیت تنظیم‌گریِ رسانه‌های صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی ایران را بر عهده دارد.
لطف‌الله سیاهکلی و سید محمدصادق امامیان به ترتیب ریاست سازمان تنظیم مقررات صوت و تصویر فراگیر در فضا مجازی را بر عهده داشتند. از بهمن‌ماه ۱۴۰۰، سعید مقیسه ریاست این سازمان را برعهده دارد.
این سازمان طبق اصل ۴۴ قانون اساسی و نظریه تفسیری شورای نگهبان و نیز بر اساس ابلاغیه مورخ ۹۴/۰۶/۲۲ به ریاست جمهور (به عنوان ریاست شورای عالی فضای مجازی) تشکیل شده‌است. برخی از اصلی ­ترین اسناد تبیین جایگاه تشکیلاتی ساترا بدین شرح است:
۱- بر مبنای ماده ۷ اساسنامه سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران مصوب سال ۱۳۶۲ با اصلاحات و الحاقات بعدی مقرر شده است که «تاسیس فرستنده و پخش برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی هر نقطه کشور در انحصار این سازمان بوده و چنانچه اشخاص حقیقی یا حقوقی اقدام به تاسیس یا بهره‎برداری از چنین رسانه‌هایی کنند از ادامه کار آنان جلوگیری به عمل آمده و تحت تعقیب قانونی قرار خواهند گرفت».
۲- ماده ۱۴ قانون وظایف و اختیارات وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات مصوب سال ۱۳۸۲ بیان می‌دارد «اختیارات و وظایف مربوط به این وزارت مندرج در این قانون شامل محدوده وظایف و اختیارات سازمان صداوسیما و نیرو‌های مسلح جمهوری اسلامی ایران نمی‌شود و قوانین و مقررات مربوط به آنان به قوت خود باقی است».
۳- بر اساس بند «ب» نظریه تفسیری شماره ۹۷۹/۲۱/۷۹ مورخ ۱۰/۰۷/۱۳۷۹ شورای نگهبان پیرامون اصول ۴۴ و ۱۷۵ قانون اساسی: «مطابق نص صریح اصل چهل و چهارم قانون اساسی، در نظام جمهوری اسلامی ایران رادیو و تلویزیون دولتی است و تاسیس و راه‌اندازی شبکه‌های خصوصی رادیویی و تلویزیونی به هر نحو، مغایر این اصل می‌باشد. بدین جهت انتشار و پخش برنامه‌های صوتی و تصویری از طریق سیستم‌های فنی قابل انتشار فراگیر (همانند ماهواره، فرستنده، فیبر نوری و غیره) برای مردم در قالب امواج رادیویی و کابلی غیر از سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، خلاف اصل مذکور است».
۴- طبق نظر صریح مقام معظم رهبری، «مسئولیت صدور مجوز و تنظیم مقررات صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی و نظارت بر آن منحصرا بر عهده سازمان صدا و سیما است». ضمن اینکه رئیس وقت قوه قضائیه با توجه به ابلاغیه سال ۱۳۹۴ مقام معظم رهبری (مدظله العالی)، طی بخشنامه شماره ۱۰۰/۱۷۸۴۳۹/۹۰۰۰ مورخ ۲۸/۱۰/۱۳۹۸ خطاب به مراجع قضایی سراسر کشور بر لزوم اخذ هرگونه استعلام درباره صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی از حیث پروانه فعالیت، مقررات و موضوعات مرتبط از سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، تاکید نموده‌اند.
همچنین در دی‌ماه ۱۳۹۸، ابراهیم رئیسی (رئیس وقت قوه قضاییه) در بخشنامه‌ای اعلام کرد هر گونه فعالیت در زمینه «صوت و تصویر فراگیر» صرفاً در صورت اخذ مجوز از صداوسیما مجاز است. بر این اساس، تمام نهاد‌های حاکمیتی شامل دولت، مجلس شورای اسلامی، مرکز ملی فضای مجازی، نهاد‌های نظارتی نظیر شورای نگهبان و سازمان بازرسی کل کشور و سایر ارکان قوه قضاییه در لزوم انجام تنظیم‌گری رسانه‌های صوت و تصویر فراگیر توسط ساترا «به نمایندگی از سازمان صداوسیما» متفق‌القول هستند. بر اساس مصوبه مجلس مسئولیت صدور مجوز و تنظیم مقررات صوت و تصویر فراگیر و نظارت بر آن هم بر عهده سازمان تنظیم مقررات صوت و تصویر فراگیر فضای مجازی (ساترا) گذاشته شده است.
سازمان تنظیم مقررات رسانه‌های صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی، نخستین نمایشگاه «رصتا» را هفته دوم اسفندماه ۱۴۰۱ در محل نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران با حضور سکوها و رسانه‌های صوت‌ و تصویر فراگیر سراسر کشور برگزار کرد.
مجمع رصتا به عنوان نهادی با رویکرد خودتنظیم‌گری مشارکتی در حوزه صوت و تصویر فراگیر، با تلاش رسانه‌های دارای مجوز از ساترا و درجه‌ای از نظارت و تایید ساترا، با هدف مشارکت مؤثر فعالان صنعت در فرایندهای تنظیم‌گری و ساماندهی امور مربوط به خدمات رسانه‌ای صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی تشکیل شد.
زندان قائم‌شهر زندانی واقع در شهرستان قائمشهر استان مازندران سه کیلومتری جاده جویبار است. این زندان زیر نظر سازمان زندان‌ها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور و قوه قضایه می‌باشد و به مساحت ۲ هکتار ساخته شده و تعداد زندانیان ۸۴۳ نفر می‌باشد
زندان قائمشهر شامل ۴ بند اصلی ۳بند جداگانه می‌باشد
زندان اوین
زندان وکیل آباد مشهد
زندان قرچک ورامین
ندامتگاه رجایی شهر
زندان زاهدان
مجموعه تلویزیونی آمریکایی وقت ماجراجویی شامل شخصیت های خیالی است که توسط پندلتون وارد ساخته شده است. این مجموعه حول ماجراجویی های فین (با صدای جرمی شادا) ، یک پسر انسان نوجوان و بهترین دوست او جیک (با صدای جان دیماجیو) ، سگی با قدرت جادویی می چرخد. فین و جیک در سرزمین اوو پس از آخرالزمان زندگی می کنند ، و ماجراجویی می کنند ، در طول راه ، آنها با دیگر شخصیت های اصلی ارتباط برقرار می کنند: مانند پرنسس بابلگام (با صداپیشگی هیندن والچ) ، شاه یخی(با صداگذاری تام کنی) و مارسلین ملکه خون آشام (با صداپیشگی اولیویا اولسون).
فین آدمیزاد
با صدای
با صدای جان دیماجیو
جیک سگ بهترین دوست و برادر ناخونده فین است. او 28 سالش است و نژادش بولداگ هست.DeMott, Rick (April 25, 2010)https://web.archive.org/web/20100706102754/http://www.awn.com/articles/2d/time-some-adventure-pendleton-ward https://en.m.wikipedia.org/wiki/Animation_World_Network Archived from http://www.awn.com/articles/2d/time-some-adventure-pendleton-ward on July 6, 2010. Retrieved July 14, 2010.http://www.cartoonnetwork.com/tv_shows/adventuretime/characters/index.html https://en.m.wikipedia.org/wiki/Cartoon_Network Retrieved January 22,2013."Little Did You Know: Jake" (DVD). My Two Favorite People:https://en.m.wikipedia.org/wiki/Cartoon_Network. 2011 اپیزود "Joshua & Margaret Investigations" نشان می دهد که هنگامی که جاشوا و مارگارت - والدین فین و جیک - در حال تحقیق بودند ، یک موجود تغییر شکل دهنده جاشوا را گاز گرفت. جاشوا ، که توسط سم موجود آلوده شده بود ، جیک را از سر خود زایمان کرد.Sava, Oliver (August 14, 2014)https://www.avclub.com/tvclub/adventure-time-joshua-and-martha-investigations-208184 https://en.m.wikipedia.org/wiki/The_A.V._Club https://en.m.wikipedia.org/wiki/The_Onion Retrieved August 15, 2014. قدرت جادویی جیک به او اجازه می دهد تا هر قسمت از بدن خود را به هر شکل و اندازه ای دراز کند ، از غول پیکر شدن تا فوق العاده کوچک شدن. قدرت وی به طور قابل ملاحظه ای به فین در جنگ و حمل و نقل کمک می کند ، اما همچنین گاهی اوقات چیزی غیر از شکل های خنده دار نیز به کار نمی‌رود.http://www.cartoonnetwork.com/tv_shows/adventuretime/characters/index.html https://en.m.wikipedia.org/wiki/Cartoon_Network Retrieved January 22,2013. جیک به عنوان یک فرد معتمد و مربی برادر پرانرژی خود ، در اکثر مواقع رفتاری آرام دارد ، اما عاشق ماجراجویی است و در صورت لزوم با اشتیاق می جنگد.DeMott, Rick (April 25, 2010)https://web.archive.org/web/20100706102754/http://www.awn.com/articles/2d/time-some-adventure-pendleton-ward https://en.m.wikipedia.org/wiki/Animation_World_Network Archived from http://www.awn.com/articles/2d/time-some-adventure-pendleton-ward on July 6, 2010. Retrieved July 14, 2010. جیک با لیدی رنیکورن در ارتباط است و آنها 5 فرزند دارند که در قسمت "Jake the Dad" دیده می شود.Sava, Oliver (January 7, 2013)https://www.avclub.com/articles/jake-the-dad,90342/ https://en.m.wikipedia.org/wiki/The_A.V._Club https://en.m.wikipedia.org/wiki/The_Onion Retrieved January 22, 2013. این دو به دلیل علاقه مشترکشان به نواختن ویولا به سمت یکدیگر کشیده شدند.http://www.cartoonnetwork.com/tv_shows/adventuretime/characters/index.html https://en.m.wikipedia.org/wiki/Cartoon_Network Retrieved January 22,2013.
پریشانی ذهنی (یا پریشانی روانشناختی) اصطلاحی است که توسط برخی از پزشکان بهداشت روان و استفاده‌کنندگان از خدمات بهداشت روان برای توصیف طیف وسیعی از علائم و تجربیات زندگی درونی فرد استفاده می‌شود که معمولاً نگران کننده، گیج کننده یا غیرعادی هستند. پریشانی ذهنی می‌تواند به‌طور بالقوه منجر به تغییر رفتار شود، احساسات فرد را به‌شکل منفی تحت تأثیر قرار داده و بر روابط وی با افراد اطراف تأثیر بگذارد.
انواع پریشانی عبارت‌اند از:
زوراب بریدزه (؛ متولد ۴ فوریه ۱۹۵۸) یک دیپلمات گرجی است. وی از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ به عنوان سفیر گرجستان در رومانی و مولداوی خدمت کرد و در نوامبر ۲۰۱۳ سفیر گرجستان در بلغارستان شد.
وی در تفلیس متولد شد و از دانشگاه دولتی تفلیس در رشته تاریخ فارغ‌التحصیل شد.
نورای دلیکتاش (Nuray Deliktaş؛ متولد ۱۹۷۱) یک تکواندوکار زن ترک و قهرمان سابق اروپا است. در حال حاضر، او به عنوان مربی تیم ملی ترکیه خدمت می‌کند.
وی در سال ۱۹۷۱ در منطقه بوکا، ازمیر، ترکیه متولد شد. در سال ۱۹۸۰، تمرین تکواندو را شروع کرد. پس از اتمام دبیرستان، در دانشگاه اژه تحصیلات تربیت بدنی و ورزش را گذراند و به عنوان استاد فارغ‌التحصیل شد. در حال حاضر، او در یک هنرستان در ازمیر تدریس می‌کند.
در سال ۱۹۹۱، دلیکتاش در اولین حضور خود در مسابقات قهرمانی ترکیه در رده بزرگسالان قهرمان کشور شد. دلیکتاش در ۱۹ مبارزه رسمی در ۸ رقابت بین‌المللی شرکت کرد و در ۱۳ مسابقه پیروز شد. در سال ۱۹۹۹، از رقابت ورزشی بازنشسته شد، و در حال حاضر به عنوان مربی در باشگاه ورزشی سود و برای تیم ملی ترکیه فعالیت می‌کند.
دلیکتاش متأهل و مادر یک فرزند است.
علی‌عباس حسن‌زادهٔ برزگر معروف به اردشیر برزگر تاریخ‌نویس مازندرانی است.اردشیر برزگر به تصحیح محمد شکری فومشی. «تاریخ تبرستان» (۱۳۸۰) رسانش. بخش مقدمه. او متولد ۱۳۱۳ هجری در شهرستان بابل بود. برزگر نویسندهٔ کتاب «تاریخ مفصل تبرستان» است که در پنج بخش نگاشته شده.نوری، نظام‌الدین. تاریخ ادبیات و فرهنگ مازندران. انتشارات زهره، ۱۳۸۰. صفحهٔ ۴۳۵. اثر اردشیر برزگر در زمان رضا شاه تألیف شد که با توجه به کمبود منابع در این دوره، کاری نسبتاً ارزشمند است.محمدعلی مفرد. "ظهور و سقوط آل زیار" (۱۳۸۶). تهران: رسانش. ص ۲۱.ابوالفضل حسن‌آبادی. درآمدی بر ریخت‌شناسی محلی‎نگاری در تاریخ معاصر ایران (۱۳۹۳). در «مجموعه مقالات همایش بین‌المللی تاریخ محلی مازندران». انتشارات هاوژین. ۱۵۵-۱۷۴. کتاب تاریخ تبرستان به سه جلد تقسیم شد. جلد نخست «تاریخ تبرستان پیش از اسلام» در ۱۳۲۹ و بخشی از جلد دوم تحت نام «تاریخ تبرستان پس از اسلام» در ۱۳۴۴ چاپ شدند. هیچ‌یک از این دو جلد تجدید چاپ نشده و تا زمان درگذشت اردشیر برزگر جلد سوم (دانشوران تپوری) منتشر نشد. تا این که در سال ۱۳۸۰ به همت محمد شکری فومشی و انتشارات رسانش کتابی کامل در بر دارندهٔ هر سه جلد به عنوان «تاریخ تبرستان» منتشر شد.اردشیر برزگر به تصحیح محمد شکری فومشی. «تاریخ تبرستان» (۱۳۸۰) رسانش. بخش مقدمه.
دفتر هماهنگی همکاری‌های مردم با رئیس‌جمهور یک بود که در سال ۱۳۵۸ بنیان‌گذاری شده و رابطهٔ نزدیکی با رئیس‌جمهور وقت ایران سید ابوالحسن بنی‌صدر داشت. از آن جایی که بنی‌صدر اعتقادی به فعالیت حزبی در ایران نداشت، تمایلی به ایجاد یک حزب نداشت. با این حال و علی‌رغم استفاده از عنوان «دفتر»، این سازمان به جهت انجام برخی از کارکردهای یک حزب سیاسی ایجاد شده بود و در سراسر کشور، شعبه داشت. از دفتر هماهنگی به عنوان یک «حزبِ بی نام و نشان» نام برده شده‌است.
دفتر هماهنگی برای شرکت در نخستین انتخابات مجلس شورای اسلامی، یک فهرست انتخاباتی ارائه کرد که برخی نامزدهای آن با نهضت آزادی ایران، جبهه ملی ایران و سازمان مجاهدین خلق ایران مشترک بود. سید فتح‌الله بنی‌صدر (دادستان کل کشور و برادر رئیس‌جمهور)، محمد مبلغی اسلامی (مدیر آیندهٔ شبکه دو و نیز سرپرست موقت سازمان صدا و سیما) و محمد جعفری (سردبیر روزنامهٔ "انقلاب اسلامی") از جمله نامزدهای اختصاصی دفتر هماهنگی بودند.
به گزارش روزنامهٔ اطلاعات در سوم خرداد ۱۳۵۹، تعداد راه‌یافتگان فهرست انتخاباتی دفتر هماهنگی به مجلس، ۵۳ نفر بود که ۲۰ نفر از آنان نامزدهای غیراختصاصی و مشترک با سایر فهرست‌ها بودند. به گفتهٔ هوشنگ اسفندیار شهابی، آنها یک اقلیت در مجلس تشکیل داده بودند. سیاوش رنجبر دائمی تخمین زده‌است که تعداد اعضای آن در نهایت به کمتر از دوازده نماینده رسیده باشد. با این وجود در ابتدای کار مجلس، به نظر می‌رسید که حتی حدود چهل نفر از نمایندگان مستقل نیز طرفدار بنی‌صدر باشند. از سوی نزدیکان بنی‌صدر ادعا شده بود که مجموع حامیان رئیس‌جمهور در مجلس، ۷۴ نفر هستند.
احمد سلامتیان و احمد غضنفرپور از راه‌یافتگان سرشناس به مجلس تحت لوای دفتر هماهنگی بودند. همچنین اعظم طالقانی (دختر سید محمود طالقانی) در حالی از حوزه انتخابیه تهران، ری و شمیران به مجلس راه یافت که فقط در فهرست انتخاباتی دفتر هماهنگی قرار داشت.
سه روز پس از اختلال‌آفرینی برخی گروه‌های دانشجویی در سخنرانی روز ۲۶ فروردین ۱۳۵۹ یکی از اعضایِ روحانیِ شورای انقلاب اسلامی ایران در دانشگاه تبریز، گروه دانشجویان پیرو خط امام دانشگاه را تحت کنترل خود درآورد. آنها این اقدام را در راستای پیام‌های پاییز ۱۳۵۸ و نوروز ۱۳۵۹ رهبر انقلاب یاد کرده و «پاک‌سازی دانشگاه از عوامل مضر و ضد انقلاب»، «انحلال سیستم فعلی دانشگاه از سیستم امپریالیستی» و «ایجاد سیستم اسلامی از لحاظ اداری و آموزشی» را جزو نخستین اهداف خود برشمرده شده بودند. این اقدام از سوی دانشجویان دیگر دانشگاه‌ها مورد تقلید قرار گرفت و رقابت‌های پنهانِ سیاسی و عقیدتی گروه‌های رقیب در عرصه‌های سیاسی و اجتماعی را آشکار کرد. مطالبهٔ تحول در دانشگاه‌ها که نظر مشترک همهٔ گروه‌ها بود، دانشگاه‌ها را به تعطیلی کشاند.
در میانهٔ این التهاب‌ها، دفتر هماهنگی نیز وارد عمل شد. گردهمایی «انقلاب فرهنگی اسلامی» با مدیریت دفتر هماهنگی و به میزبانی دانشگاه ملی ایران از ۱۷ تا ۲۰ اردیبهشت برگزار شد که با استقبال نخبگان سیاسی و فرهنگی، اساتید، و دانشجویان همراه بود. مهدی بازرگان، مسعود رجوی، حسن حبیبی، شمس آل‌احمد، ناصر تکمیل همایون، محمدتقی جعفری، سید عبدالکریم موسوی اردبیلی و علی شریعتمداری از جمله افراد سرشناس در این گردهمایی بودند. گزارش مجموعهٔ سخنرانی‌های این گردهمایی در کتاب "انقلاب فرهنگی اسلامی دانشگاه‌ها در ایران" منتشر شده و بازتاب‌دهندهٔ نظرات افراد و گروه‌های مختلف است.
خاطرات یک فرشته ناقص () دوازدهمین آلبوم استودیویی از خواننده-ترانه‌نویس و تهیه‌کننده آمریکایی ماریا کری است. این آلبوم در ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۹ توسط آیلند رکوردز منتشر شد. به گفته کری، این آلبوم خاطرات یک فرشته ناقص را بیان می‌کند که «بالادهای بزرگی» خواهد داشت و «هر ترانه عکس لحظه ای از یک داستان او است».
این آلبوم پس از انتشار نقدهای مثبتی را از طرف منتقدان موسیقی دریافت کرد. از نظر تجاری، این آلبوم با فروش ۱۶۸٬۰۰۰ نسخه در هفته اول، در جایگاه سوم جدول "بیلبورد" ۲۰۰ ایالات متحده قرار گرفت و در پنج کشور دیگر در بین ده آلبوم برتر قرار گرفت. کری همان سال برای تبلیغ آلبوم، ترانه‌هایی را در "امریکاز گات تلنت"، "شوی اپرا" و "امروز" اجرا کرد.
بالادها () (منتشرشده در سال ۲۰۱۰ باعنوان ترانه‌های عشق در بریتانیا) آلبومی گردآوری‌شده از خواننده و ترانه‌نویس آمریکایی ماریا کری است.Sony BMG to release Mariah Ballads Compilation 'The Ballads' makes a great debut on the UK charts! Enter to Win a Customized Mariah 'Ballads' iPod and More! در این آلبوم برخی از تصنیف‌های پرفروش کری در طول زندگی حرفه ای او وجود دارند. آلبوم در اواخر سال ۲۰۰۸ و در ژانویه ۲۰۰۹ در آمریکای شمالی منتشر شد.
تاریخ سینمای ازبکستان را می‌توان به دو دوره تقسیم کرد: فعالیت‌های محدود در سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۵ زمانی‌که در ازبکستان جمهوری شورایی خلق بخارا برقرار بود و سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۹۱ که ازبکستان با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی به استقلال رسید. فیلم‌های دوره شوروی به زبان روسی یا ازبکی ساخته می‌شد؛ و چندین فیلم هنری نیز در این بازه زمانی تولید شدند. فیلم‌هایی مانند "خوشحالم با تو" محصول ۱۹۵۸، "حرف‌های همسایه" محصول ۱۹۶۰ و مهمتر از همه فیلم "پسر بازیگوش" محصول ۱۹۷۷ به نویسندگی و تهیه‌کنندگی شهرت عباسوف از این جمله‌اند.
بین سال‌های ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۶ چندین استودیوی فیلمسازی به صورت شعبه‌ای از برخی از جمهوری‌های دیگر شوروی در بخارا ایجاد شد که بزرگترین آن سوزاپکینو بود. یکی از مهمترین فیلم‌های این استودیو "مناره مرگ" محصول سال ۱۹۲۵ بود که در تمام اتحاد جماهیر شوروی با استقبال روبرو شد و کمابیش اکران خارج از شوروی نیز داشت. در ژوئیه ۱۹۲۵ استودیوهای کوچک با هم ادغام شدند و استودیو ازبک فیلم سرو شکل گرفت. ازبک فیلم اما در حقیقت یک سازمان فرهنگی سینمایی تابع حزب کمونیست ازبکستان بود که بیشتر در پی اهداف ضداسلام، تولید مستند و فیلم خبری و فیلم بلند در دستور کار داشت.
در دوران پاکسازی استالین به تعداد انگشتان یکدست کارگردانان ازبکی از این تصفیه جان سالم بدر بردند که نبی گانیف و سلیمان خود جایف مهمترین آن‌ها بودند. اگرچه نبی گانیف استعداد خود را در زمینه نویسندگی و کارگردانی سینما پیش از نیز بروز داده بود، اما پس از دوران پاکسازی بزرگ، جز فیلم سفارشی نساخت. با این همه سلیمان خودجایف با فیلم "قبل از طلوع" محصول ۱۹۳۳ که به ظاهر در نکوهش خاندان رومانف بود اما در اصل به تقبیح دیکتاتوری پرداخته بود، قربانی شد. از این پس تا جنگ جهانی دوم و تا زمان استقلال در سال ۱۹۹۱ سینمای ازبکستان اثر خاصی ارائه نکرد. اگرچه استودیو ازبک فیلم مدام در حال ساخت فیلم‌های سفارشی بود.
سینمای حال حاضر ازبکستان از نظر تعداد تولید فیلم بلند در سال به عدد باورنکردنی ۵۰ اثر رسیده‌است. اما عمده این آثار از کیفیت بسیار پائینی برخوردارند. برخی از منتقدان سینمایی بر این باورند که سینمای ازبکستان به نوعی بالیوود آسیای میانه است که بسته به بضاعت خود دارای تولید بالا اما بشدت کم کیفیت است. "روزی که رفتند و هرگز بازنگشتند" محصول ۱۹۸۶، "نان داغ محصول" ۲۰۱۸ و "اسکورپیون" محصول ۲۰۱۸ از مهمترین تولیدات اخیر سینمایی ازبکستان به‌شمار می‌آیند.
فرانسیسکو رودریگز (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل پاناما است. وی از ۱ سپتامبر ۱۹۸۹ تا ۲۰ دسامبر ۱۹۸۹ رئیس‌جمهور موقت پاناما بود.