moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سپرک یکی از اجزا راکتورهای شیمیایی یا مبدل‌های حرارتی است که وظیفه ایجاد نوعی آشفتگی به منظور تغییر در شکل حرکت مایع در مخزن یا جلوگیری از سر ریز شدن مایع از داخل مخزن استفاده می‌شود. در رآکتور شیمیایی، سپرک‌ها اغلب به دیواره داخلی متصل شده و میزان اختلاط مواد را بالا می‌برد و در نتیجه افزایش انتقال حرارت و سرعت واکنش‌های شیمیایی در داخل رآکتور به وجود می‌آید.
دروپریدول
رده درمانی: مشتق بوتیروفنون، آنتی دوپامینرژیک
دروپردیول از داروهایی است که به‌عنوان داروی پیش‌بیهوشی در جراحی، القاء و نگهداری بیهوشی عمومی به‌کار می‌رود هم‌چنین جهت درمان تهوع، استفراغ به خصوص استفراغ بعد از عمل جراحی، سایکوز و همراه با فنتانیل در مورد درد عصب سه‌قلو استفاده می‌شود.
دروپردیول با اثر آنتی دوپامینرژیک (آنتاگونیست گیرنده D۲) برنواحی زیرقشری دستگاه عصبی مرکزی، ایجاد آرامش و اثرات ضد تهوع و آْنتی سایکوتیک می‌کند.
تنفسی: اسپاسم حنجره، اسپاسم برونش.
دستگاه عصبی مرکزی: دیستونی، آکاتازیا، خم‌شدن بازو، ترمور ظریف، سرگیجه، اضطراب، خواب آلودگی، بیقراری، توهم، افسردگی.
قلبی عروقی: تاکیکاردی، افت فشارخون.
چشم، گوش، حلق و بینی: چرخش رو به بالای چشم، کریزهای مربوط به حرکات چشمی.
پوستی: لرز، تعریق صورت، تکانه.
دزوکسی کورتیکوسترون
رده درمانی: داروهای مینرالوکورتیکوئید
دزوکسی کورتیکوسترون از داروهایی است که در درمان نارسایی غده فوق کلیه استفاده می‌شود.
دزوکسی کورتیکوسترون یک داروی مینرالوکورتیکوئید است و در متابولیسم آب و الکترولیت‌ها دخالت دارد (احتباس آب و سدیم) ولی بر خلاف گلوکوکورتیکوئیدها در سوخت و ساز کربوهیدرات‌ها دخالتی ندارد.
این دارو با عبوراز غشاء سلولی با گیرنده‌های اختصاصی‌کمپلکس تشکیل داده و با تحریک‌رونویسی mRNA باعث ساخت پروتئین‌هایی می‌شوند که مسئول بروزاثرات فیزیولوژیک آنها است.
سرگیجه، سردرد، افزایش فشار خون، تورم اندامها .
واژه مینرال به اثر این ترکیبات بر املاح معدنی (سدیم) تأکید می‌کند. مهم‌ترین عمل مینرالوکورتیکوئیدها مانند آلدوسترون افزایش بازجذب سدیم و ترشح پتاسیم در کلیه‌است که موجب احتباس آب و سدیم می‌شود. اسپیرونولاکتون با بلوک کردن گیرنده‌های آلدوسترون نوعی داروی ادرارآور است که موجب کاهش فشار خون می‌شود.
هرچند آلدوسترون مهم‌ترین مینرالوکورتیکوئید بدن است ولی هورمونهایی مانند پروژسترون و دزوکسی کورتیکوسترون نیز خواص مینرالوکورتیکوئیدی دارند.
مینرالوکورتیکوئیدها به گیرنده‌های مخصوص خود در سیتوزول سلولها (به خصوص سلولهای کلیه) ملحق می‌شوند و سپس کمپلکس گیرنده- هورمون به داخل هسته سلول منتقل می‌شود و با تحریک رونویسی mRNA از روی برخی ژنهای DNA موجب ساخت بیشتر پروتئینهای مورد نظر خود می‌شوند، پروتئینهایی که مسئول بروز اثرات فیزیولوژیک آن‌ها است.
مسارالشیعه کتابی است تاریخی و مختصر پیرامون زندگانی امامان شیعه و ایام و مناسبت‌های اسلامی تألیف مُحمّد بن مُحمّد بن نَعمان (شیخ مفید).
موضوع اصلی این کتاب، ثبت وقایع و اذکار روزهای سال است و نوشتن آن در ۱۶ ربیع‌الاول ۳۸۹ قمری به پایان رسیده‌است. مولف در این کتاب به نحو مختصر به بیان تاریخچه زندگانی امامان شیعه و رویدادهای مهم آنان در طول تاریخ پرداخته است. این کتاب از جمله معدود کتابهایی است که نسخه اصل آن به خط نویسنده موجود است.
دولت تاراسکان از دولت‌های سرخ‌پوستان آمریکای مرکزی بوده که در سده چهاردهم میلادی در نواحی جنوب غربی مکزیک تأسیس شد و در سال ۱۵۳۰ توسط اسپانیایی‌های مهاجم برچیده‌شد. حدود تحت فرمانروایی این دولت در منطقه امروزی میچوآکان مکزیک قرار داشت. تبار قومی مردم تاراسکان به اقوام چیچیمکا نزدیک بود اما بعد تحت همگون‌سازی‌های انجام شده به‌عنوان بخشی از قوم بزرگ‌تر پئورهپچا درآمدند. تا پیش از فتح بدست اسپانیایی‌ها دشمن اصلی این دولت امپراتوری آزتک بود که نبردهای فرسایشی و طولانی نیز با ایشان داشتند. در این نبردها تاراسکانی‌ها ضمن دفاع از سرزمین خود به‌خوبی راه نفوذ آزتک‌ها را به سرزمین‌های مجاور خود بسته‌بودند.
گروه دوغوش یکی از ۳ کمپانی بزرگ بخش خصوصی در ترکیه است که در سال ۱۹۵۱ میلادی بنیانگذاری شد. این هلدینگ دارای بخش‌های گوناگونی است و با کمپانی‌های بزرگی چون پورشه، آئودی و ولکس واگن همکاری می‌نماید.
بیش از ۲۵۰ شرکت در بدنه این هولدینگ در حال فعالیت هستند که در مجموع ۴۰٬۰۰۰ نفر را در استخدام دارند.
دانوروبیسین
رده درمانی:داروهای درمان نئوپلاسم .
کاربرد اصلی این دارو شیمی درمانی سرطان های مختلف مانند لوسمی میلوژنی(مانند AML)، لوسمی حاد غیرلنفوسیتی، سارکوم یوئینگ، تومور ویلمز ،‌نوروبلاستوما، لنفوم‌های غیر هوچکینی و رابدومیوسارکوم است .
دانوروبیسین یک آنتی بیوتیک مؤثر در درمان سرطان از گروه آنتراسیکلینها میباشد. با اتصال به DNA باعث کاهش نسخه‌برداری از DNA می‌شود و سبب جداشدن زنجیره‌های آن می‌شود. به‌طور اختصاصی در مرحله S تقسیم سلولی اثرمی‌کند .
اصولاً داروهای شیمی درمانی پرعارضه اند .
خونی: ترومبوسیتوپنی، لکوپنی، آنمی.
گوارشی: تهوع، استفراغ، بی‌اشتهائی، التهاب مخاطی و مسمومیت کبدی.
دستگاه ادراری تناسلی: ناتوانی جنسی، عقیمی، آمنوره، ژنیکوماستی، افزایش اسیداوریک خون.
پوست: نشت مایعات، درماتیت، آلوپسی برگشت‌پذیر، سلولیت و ترومبوفلبیت در محل تزریق دارو.
قلبی عروقی: آریتمیها، نارسائی احتقانی قلب، پریکاردیت، میوکاردیت و ادم محیطی.
دیگر موارد: تب و لرز.
داکتینومایسین
داکتینومایسین (Dactinomycin) که با نام اکتینومایسین D نیز شناخته می‌شود برای شیمی درمانی و مداوای بیماران مبتلا به سرطان‌های مختلفی مانند تومور ویلمز، سارکوم یوئینگ، سرطان بیضه، تومور عضلات (رابدومیوسارکوم)، نئوپلازی تروفوبلاستیک جنینی و برخی از انواع سرطان تخمدان استفاده می‌شود. این دارو به صورت تزریق وریدی مصرف شده و پس از ورود به سلول‌ها مانع از تشکیل آران‌ای در سلول‌ها و در نتیجه مانع از تکثیر سلول‌های سرطانی می‌شود. مجوز استفادهٔ پزشکی از داکتینومایسین برای نخستین بار در سال ۱۹۶۴ در ایالات متحده صادر شد و این دارو در حال حاضر در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارد.
البته گاه به عنوان آنتی‌بیوتیک با اثر باکتریواستاتیک بر روی برخی باکتری‌های گرم منفی، گرم مثبت و برخی قارچ‌ها نیز به کار می‌رود.
بیماری تروفوبلاستیک بارداری
تومور ویلمز
سارکوم یوئینگ
مول هیداتی‌فرم
داکتینومایسین اولین آنتی‌بیوتیک مؤثر در درمان سرطان است که کشف شده‌است. این دارو با پیوند به DNA موجب مهار رونویسی آن می‌شود.
اصولاً داروهای شیمی درمانی پرعارضه اند و عارضه اصلی این دارو اختلالات خونی، سلولیت، تورم پوست، تاول پوستی، زردی، خستگی، ضعف عمومی، تب و درد عضلانی، زخم دهان است.
سیکلوآلکان‌ها یا نفتن‌ها ترکیبات سیر شده حلقوی هستند که در آن‌ها تمام کربن‌ها دارای پیوندهای یگانه هستند. و به صورت حلقوی به هم متصل هستند.
هیبریداسیون اتم‌های کربن در سیکلوآلکان‌ها sp3 است و تمام پیوندهای موجود در این ترکیبات از نوع سیگما است. براي مثال هيدروكربني با شش اتم كربن و دوازده اتم هيدروژن موسوم به سيكلو هگزان است که پایدار ترین سیکلو الکان می‌باشد.
فرمول عمومی سیکلوآلکان‌ها CnH2n بوده و کاملاً مشخص است که مقدار n باید مساوی یا بیشتر از ۳ باشد تا یک حلقه ایجاد گردد.
همچنین سیکلوآلکان‌ها دارای شکل‌های فضایی منحصر به فردی هستند.
سیکلوآلکان‌ها دارای خواص مشابه با آلکان‌ها نیز می‌باشند.
برای نامگذاری سیکلوآلکان‌ها حلقه را مانند زنجیر اصلی در آلکان‌ها نام‌گذاری می‌کنیم با این تفاوت که برای این ترکیبات همیشه از پیشوند «سیکلو» استفاده می‌کنیم.
به الگوی زیر توجه کنید:
«سیکلو + تعداد کربن حلقه با لفظ یونانی + ان» سیدی، دکتر علی.«شیمی آلی»،. انتشارات فاطمی
برای نام‌گذاری سیکلوآلکان‌های شاخه‌دار چنانچه فقط یک شاخه جانبی بر روی حلقه وجود داشته باشد، قبل از ذکر نام سیکلو آلکان، نام شاخه را ذکر می‌کنیم.
چنانچه بیشتر از یک شاخه بر روی حلقه اصلی موجود باشد، حلقه را طوری شماره‌گذاری می‌کنیم که عدد ایجادشده از پشت سرهم قرار گرفتن شماره شاخه‌ها، عدد کوچکتری به دست آید.
و شماره کربن محل شاخه را قبل از نام شاخه ذکر می‌کنیم.
اگر تعداد کربن‌های شاخه بیشتر از تعداد کربن‌های حلقه باشد، در این صورت حلقه را به عنوان شاخه در نظر می‌گیریم.
سایر قواعد نامگذاری مانند نامگذاری آلکان‌ها است.
پیمان العقیر، پیمانی است بین عربستان و عراق که در دوم دسامبر ۱۹۲۲ بین عبد العزیز بن عبد الرحمن آل سعود و ملک فیصل اول پادشاه عراق بسته شد.
از آن جا که هر یک از دو کشور ادعاهای مرزی خود را داشتند، بریتانیا که ادامه شرایط موجود را به نفع منافع خود نمی‌دید با میانجی‌گری بین دو کشور تازه تأسیس، این پیمان مرزی را منعقد ساخت.
به موجب این پیمان منطقه‌ای به شکل لوزی و به گستردگی ۲۵۰۰ کیلومتر از مرزهای باختری کویت در محل اتصال وادی الاوجا و وادی الباطن به عنوان منطقه بی طرف بین عراق و عربستان ایجاد شد تا ضمن جلوگیری از رفت‌وآمد قبایل کوچ رو در آن منطقه، از بروز تنش‌های مرزی جلوگیری شود.
این پیمان مانع از بروز اختلاف‌ها و تنش‌های مرزی در آینده نشد و دو کشور سه بار دیگر طی سال‌های ۱۹۳۸، ۱۹۷۵ و ۱۹۸۱ پیمان‌های مرزی دیگری به منظور تعیین حدود دقیق مرزهایشان به امضا رساندند.
ساسان آقایی یک روزنامه‌نگار منتقد است که دربارهٔ سیاست ایران، سیاست خارجی، روابط بین‌الملل و لیبرالیسم و آمریکا می‌نویسد. او با بسیاری از روزنامه‌های ایران همکاری داشته و معاون سردبیر و دبیر تحریریه روزنامه اعتماد بوده‌است. آقایی همچنین وبلاگ «تریبون آزاد» را می‌نوشته و مدیر وبگاه خرداد در سال ۸۸ بود. وی به دلیل فعالیت رسانه‌ای‌اش تاکنون چهار بار در سال‌های ۱۳۸۱، ۱۳۸۸، ۱۳۹۱ و ۱۳۹۶ بازداشت شده است. به ادعای خودش در مستند شکنجه سفید، ساخته نرگس محمدی که از بی‌بی‌سی فارسی پخش شد، وی در آخرین بازداشت ۱۰۰ روز را در سلول انفرادی گذرانده است.
وی کار مطبوعاتی خود را از سال ۱۳۸۰ آغاز کرده و در این مدت با رسانه‌های اصلاح‌طلب بسیاری مانند اعتماد، یاس‌نو، فرهیختگان، همبستگی، توسعه و … همکاری داشته‌است. او در سال ۱۳۸۱، در جریان تهیه گزارش از اعتراض در سالگرد اعتراضات ۱۸ تیر ۱۳۷۸ بازداشت و ۱۵ روز در انفرادی بازداشگاه ۲۴۰ به‌سر برد.
این روزنامه‌نگار در پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۳۸۸، از جمله حامیان کاندیداتوری عبدالله نوری بود و سایت «خرداد» را به عنوان پایگاه رسانه‌ای «هواداران اصلاحات ساختاری» اداره می‌کرد. پس از انتخابات نیز به مانند دیگر روزنامه‌نگاران، از جمله فعالان رسانه‌ای معترض به‌شمار می‌رفت.
بازداشت دوم ساسان آقایی در اول آذر ۸۸ و در جریان اعتراض‌های مردمی ایران به اعلام نتایج پس از انتخابات رخ داد.دیدار عبدالله نوری با ساسان آقایی و خانواده عمادالدین باقی « سایت خبری تحلیلی کلمه وی این‌بار پس از ۱۳۰ روز بازداشت، در فروردین ماه سال ۸۹ آزاد و سپس به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به یک سال زندان محکوم شد.جنبش راه سبز - ساسان آقایی بازداشت شد
وی پس از آزادی از زندان، از شهریور ۱۳۸۹، سردبیری مجله صبح آزادی را برعهده داشت که دیدگاه‌های نزدیکی به جنبش سبز و رهبران آن داشت و پس از ده شماره نیز در یادداشتی از این مجله خداحافظی کرد. صبح آزادی، چندی بعد نیز توقیف شد. این روزنامه‌نگار هم‌چنین از هشت سال پیش وبلاگ «تریبون آزاد» را می‌نوشت که این وبلاگ از سوی پرشن بلاگ بسته شد. از وی یادداشت‌هایی در سایت‌های روز، گویا، ادوار نیوز و سحام‌نیوز منتشر شده‌است. نام ساسان آقایی در میان امضاکنندگان بیش‌تر بیانیه‌های انتقادی سال‌های اخیر از جمله نامه ۲۹۳ نفر به چشم می‌خورد.
ساسان آقایی برای بار سوم در ۸ بهمن ۱۳۹۱ به همراه گروهی دیگر از همکارانش در دفتر روزنامه اعتماد بازداشت شد. در جریان این بازداشت‌ها، حدود ۱۷ روزنامه‌نگار همزمان از سوی مأموران امنیتی بازداشت و به زندان اوین منتقل شدند. این موج بازداشت که به «بازداشت فله‌ای روزنامه‌نگاران» شهرت یافت، از سوی قرارگاه عمار ترتیب داده شده بود و وزیر اطلاعات دولت احمدی‌نژاد، آن را «موفقیت نظام در بازداشت عناصر مرتبط با بیگانه» دانست. همزمان وزارت اطلاعات نیز بیانیه‌های متعددی علیه روزنامه‌نگاران بازداشتی صادر کرد اما بر اثر موج فشارهای داخلی و خارجی، ناچار به آزادی تدریجی روزنامه‌نگاران شد. ساسان آقایی، پس از گذراندن ۴۰ روز در انفرادی به همراه دو روزنامه‌نگار دیگر، آخرین گروه آزادشدگان از زندان بودند.
آقایی بار دیگر در ۲۰ مرداد ۱۳۹۶ در دفتر کار خود در روزنامه اعتماد بازداشت شد. مأموران، اتاق و خانه او را تفتیش کردند و سپس این روزنامه‌نگار را به زندان اوین منتقل ساختند. بازداشت و دوره طولانی زندان انفرادی او با محکومیت بسیاری روبه‌رو شد. گزارشگران بدون مرز بازداشت او را «نقض فاحش آزادی رسانه‌ها و تهدید علیه همه روزنامه‌نگاران» دانست، نمایندگانی مانند علی مطهری و فاطمه سعیدی و الیاس حضرتی علیه بازداشت او موضع گرفتند و محمود صادقی، نماینده تهران «ابراز شرمساری کرد که ساسان آقایی در زندان به سر می‌برد». رادیوفرهنگ مدعی است که آقایی در این دوره برای اعتراف علیه دیگر روزنامه‌نگاران و همکارانش تحت فشار بود که این انفرادی بلندمدت با نامه نرگس محمدی در حمایت از او همراه شد. به ادعای خودش در مستند شکنجه سفید، ساخته نرگس محمدی که از بی‌بی‌سی فارسی پخش شد، وی در آخرین بازداشت ۱۰۰ روز را در سلول انفرادی گذرانده است. برای بازداشت او، هچگونه مورد اتهامی مطرح نشده است.
سرانجام وی در ۲۹ آذر ۱۳۹۶ با قید وثیقه از زندان آزاد شد. پس از این دوره زندان و در پس اعتراضات دی ماه، ساسان آقایی علیه اصلاح‌طلبان موضع گرفت و دست به افشای بخشی از پشت‌پرده روابط اصلاح‌طلبان زد. در سال‌های اخیر از او به عنوان یکی از مروجان لیبرالیسم و اقتصاد آزاد یاد کرده‌اند. از او مقاله بلندی هم در مخالفت با قرارداد ۲۵ ساله ایران و چین منتشر شده که روزنامه اپک تایمز آن را به عنوان تیتر نخست خود برگزید. آقایی هم‌اکنون، پادکست مدبویز را سردبیری می‌کند.
فرهنگ تئوچیتلان فرهنگی باستانی مربوط اقوام بهم‌پیوسته و سرخپوستی بود که در حدفاصل سال‌های ۳۰۰ پیش از میلاد تا ۹۰۰ میلادی بر بخش‌های از آمریکای مرکزی که امروزه از حیث تقسیمات کشوری مکزیک در مناطق نایاریت و خالیسکو قرار می‌گیرند، حاکم بودند. این اقوام بدلیل داشتن مهارت در ساخت معابد و پرستشگاههای هرمی و مدور و دایره‌ای‌شکل شهره بودند. حاکمیت این قوم احتمالاً توسط دولت تاراسکان برچیده‌شد.
صفدر توکلی (زادهٔ ۱۹۴۲ (میلادی) در یکاولنگ)، خواننده، نوازنده و موسیقی‌دان اهل افغانستان است. صفدر توکلی از مشهورترین خوانندگان و نوازندگان موسیقی سنتی هزارگی است. از وی به‌عنوان سلطان دمبوره افغانستان شناخته می‌شود.
صفدر توکلی فرزند فضل احمد، زادهٔ ۱۳۲۰ (خورشیدی) یا ۱۹۴۲ (میلادی) در یکاولنگ ولایت بامیان است.
صفدر از قوم هزاره بوده و به صفت هنرمند چند میلیونی مردم افغانستان شناخته شده‌است. از اینکه صفدر توکلی در طول جنگ‌های افغانستان به جز هنر طرفی را اختیار نکرده‌است محبوب دل‌های مردم می‌باشد.
او بنیانگذار و معرفی‌کنندهٔ سبک ویژهٔ موسیقی و شعر هزارگی می‌باشد. او خود شعر می‌سراید آهنگ می‌سازد. او اسطورهٔ «دمبوره‌نوازی» نسل خویش است و به داشتن سبک خاص در موسیقی سنتی محلی و فلکلور مشهور است. صفدر در جوانی شوق و علاقه به هنر موسیقی روی آورد برای دنبال کردن هدفش، بامیان را ترک گفته و عازم کابل گردید از طریق دکان کوچک کست‌فروشی واقع در باغبان کوچه کابل امرار حیات نموده و به کارهای هنری خود در میان مردم و در محافل آغاز نمود. نظر به شوق و پشت کار که در هنر موسیقی داشت به رادیو تلویزیون ملی افغانستان راه یافت. وی مفتخر به اخذ مدال صداقت و نشان افتخار گردیده‌است. وی به‌صفت هنر مند محلی افغانستان مسافرت‌های زیادی هنری به کشورهای ازبکستان، آذربایجان، ترکمنستان، قرقیزستان، تاجیکستان، پاکستان و ایران داشته‌است که از این مسافرت‌هایش دیپلم‌های هنری زیادی را برای افغانستان به ارمغان آورده‌است. از سال ۱۳۶۴ تا سال ۱۳۷۵ وی سرپرستی گروه هنری وزارت اطلاعات و فرهنگ را به‌عهده داشته‌است. او از جمله خوانندگان محدود افغانستان است که در طول سال‌های گرفتار جنگ تا تصرف کابل به دست طالبان کشور و کابل را ترک نکرد. او درین گیر و دار جنگ پسر و همسر خود را از دست داد. صفدر هیچ وقت نخواست که ثروتمند باشد. هیچ وقت خود را در اوج شهرت نباخت و زندگی ساده رادر پیش دارد. مانند اکثریت استادان هنر افغانستان محروم و مظلوم باقی مانده‌است. پس از سقوط طالبان آهنگ «اگر از بامیان و قندهاریم – همگی پگ براریم» به‌صفت یک نماد همبستگی ملی گشت. صفدر دارای گروه ویژهٔ هنری بود و شاگردان زیادی تربیه نمود که آن‌ها فعلاً آهنگ‌سرایان افغانستان هستند.
وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان در حوت/اسفند ۱۳۹۹ لقب سلطان دمبوره را به صفدر توکلی اعطا کرد.
پرونوس پومیلا یا با نام دیگر (Sand cherry) یکی از گونه‌های سردهٔ پرونوس و زیرسردهٔ لیتوکراسوس (
Lithocerasus) این نوع پرونوس در قسمت شرق و مرکز آمریکای شمالی انتشار دارد. پرونوس پومیلا یک درختچهٔ برگریز است که ارتفاع آن بین ۱۰ تا ۴۰ سانتیمتر است و ندرتاً به ۱۸۰ سانتیمتر نیز ممکن است برسد. طول برگ بین ۴ تا ۷ سانتیمتر است و میوهٔ آن یک نوع گیلاس است که قطر آن بین ۱۳ تا ۱۵ میلیمتر است و در اوایل تابستان به رنگ بنفش تیره درمی‌آید. رنگ شکوفهٔ آن سفید و ۵ برگ است.
در ژاپن پرونوس پومیلا یکی از گونه‌های یکی از زیرسرده‌های پرونوس به نام نیوااومه است.
کانکرر یکی مرورگر وب بر اساس موزیلاست که در آن ناوبری از طریق صفحه‌کلید است و نیازی به استفاده از موشی نیست. کلیدبندی مرورگر به‌طور پیش‌فرض منطبق با کلیدبندی ویرایشگر متن ایمکس است. همچنان که زبان لیسپ ایمکس برای افزودن قابلیت‌های تازه و نیز به‌کام‌سازی ایمکس به کار می‌رود، زبان جاوااسکریپت در کانکرر برای افزودن قالبیت‌های تازه وبه‌کام‌سازی به کار می‌رود. نباید این مرورگر را با مرورگر Konqueror که مرورگری در محیط رومیزی کاست اشتباه گرفت.
چنان که گفته آمد کلیدبندی کانکرر منطبق با آنِ ایمکس است از این رو مثلاً برای باز کردن صفحه‌ای نو C-x C-f فشرده می‌شود و برای پالا پایین رفتن در صفحه‌ها به ترتیب از C-v و M-v سود جسته می‌شود. برای ورق‌زدن صفحه‌ها به پیش از M-n و به پس از M-p استفاده می‌شود.
ایمکس لیسپ یکی از گویش‌های زبان برنامه‌نویسی لیسپ است که بیشتر از هرچیز در نوشتن ویرایشگر متن ایمکس استفاده شده‌است.
روز کوروش بزرگ، در ۷ آبان (۲۹ اکتبر) یک روز در گاهشمار غیررسمی و ملی ایران در گرامی‌داشت کوروش بزرگ بنیان‌گذار و نخستین پادشاه شاهنشاهی هخامنشی است. این روز امروزه به صورت جهانی گرامی داشته میشود.«گاهشمار: روز جهانی کوروش بزرگ»، روزنامه دنیای اقتصاد، شماره ۲۷۷۳، ۸/۸/۹۱، صفحهٔ ۳۱. بر اساس رویدادنامه نبونعید، در تاریخ ۷ آبان ۵۳۹ (پیش از میلاد)، کوروش بزرگ وارد دولت‌شهر بابل شد و یهودیان اسیر را آزاد کرد.ارفعی، عبدالمجید (١۳۸۹). "فرمان کوروش بزرگ". تهران: مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی (مرکز پژوهش‌های ایرانی و اسلامی). ص ١۴ روز کوروش بزرگ در تقویم رسمی ثبت نشده‌است، با این‌حال گروه‌های مختلفی از مردم ایران خواهان ثبت این روز در تقویم ملی ایران هستند و هرساله ۷ آبان با حضور در آرامگاه کوروش در پاسارگاد این روز را گرامی می‌دارند. این روز، زادروز کوروش بزرگ نبوده و روز گرامی‌داشت وی است.
هفتم آبان، سالروز ورود کوروش بزرگ به بابل می‌باشد. بر اساس رویدادنامه نبونعید، در ۲۹ اکتبر (۷ آبان) سال ۵۳۹ پیش از میلاد کوروش وارد بابل شد.
در رویدادنامه نبونعید اینچنین آمده‌است:
در ماه اَرَخسمنو (Arahsamnu = ماه هشتم)، روز سوم (= هفتم آبان ماه) کوروش به بابل اندر آمد. شاخه‌های سبز در برابر (=زیر پای او) گسترده شد.ارفعی، عبدالمجید (١۳۸۹). "فرمان کوروش بزرگ". تهران: مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی (مرکز پژوهش‌های ایرانی و اسلامی) ص ١۴
در این روز علاقه‌مندان به کوروش و تاریخ و تمدن ایران‌زمین برای پاسداشت فرهنگ و تمدن ایرانی به پاسارگاد، مقبره کوروش می‌روند و گردهم جمع می‌شوند تا یاد و نام کوروش را گرامی بدارند.هافینگتن پست، یکی از سایت‌های خبری آمریکا، در مقاله‌ای با اشاره به روز ۲۹ اکتبر، روز کوروش، با توجه به این‌که منشور استوانه‌ای گلی منسوب به کوروش نخستین اعلامیه‌ای است که در آن از حقوق انسان به دفاع برخاسته است؛ بر این عقیده است که بخشی از احترام ایرانیان به این شخصیت تاریخی به خاطر سیاست‌های او در برخورد با ادیان و حقوق مردم است و حتی اشاره می‌کند به گفته‌های محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور سابق ایران، همزمان با انتقال اصل منشور کوروش از موزه بریتانیا به موزه ملی ایران، که گفته بود: «در این استوانه ذکر شده‌است که همه افراد بشر در گزینش اندیشه آزادند و باید نسبت به هم با احترام برخورد کنند.»
در ایران مسئولان دولتی در بازدید یا برگزاری مراسم توسط علاقه‌مندان در روز کوروش در محل پاسارگاد مانع‌تراشی کردند.صدرا محقق، «۷ آبان روز جهانی کوروش نیست: با جود تبلیغات چندسال گذشته»، روزنامه شرق، شماره ۱۳۸۰، ۷/۸/۹۰، صفحه ۱۱ (جامعه).
همچنین برخی رسانه‌ها گزارش کردند در روز ۷ آبان ۱۳۸۹، همزمان با روز کوروش، بازدید از منشور کوروش که به‌طور موقت از موزه بریتانیا در لندن به موزه ملی ایران منتقل شده بود، طبق گفتهٔ مسئولان موزه به‌دلیل مشکلات فنی ممنوع بود. یکی از روزنامه‌های ایران گزارش کرده که با وجود اعلام تعطیلی موزه و عدم امکان بازدید از منشور در روز کوروش، باز هم بازدیدکنندگان از شهرهای مختلف به موزه مراجعه کرده و با درهای بسته مواجه شده بودند. برخی خبرگزاری‌های ایران هم در گزارش‌هایی به مناسبت روز کوروش، دربارهٔ وضعیت پاسارگاد و آرامگاه کوروش، از بی‌توجهی به این میراث تاریخی انتقاد کردند. این استوانه پس از حدود هفت ماه به موزهٔ بریتانیا برگردانده شد.
در روز هفتم آبان ۱۳۸۵، اولین (و آخرین) مراسم با مجوز رسمی برای بزرگداشت کوروش با حضور دوستداران میراث‌فرهنگی در محوطه تاریخی پاسارگاد برگزار می‌گردد و آرامگاه کوروش نیز در بعدازظهر همان‌روز گل‌آرایی می‌شود.
براساس سوابق خبری مندرج در روزنامه‌های خبر_جنوب، نیم‌نگاه و عصرمردم مورخ ۱۳۸۵/۸/۷، امیر سوداگران، معاون وقت سازمان میراث‌فرهنگی و گردشگری استان فارس با برگزاری نشست خبری اعلام می‌کند:
در روز هفتم آبان ۱۳۹۵، گروه زیادی از مردم ایران، به صورت نمادین در آرامگاه کوروش در شهرستان پاسارگاد در استان فارس با گردهمایی، یاد و نام کوروش را گرامی داشتند.«بزرگداشت در پاسارگاد». روزنامه کارون. شنبه ۸ آبان ١۳۹۵. شماره ٣٨١٢. ص ١.
در سال ۱۳۹۵ آیت الله نوری همدانی از مراجع تقلید شیعه در قم اعلام کرده بود:
به منظور جلوگیری از برگزاری هفتم آبان ۱۳۹۶ تدابیر امنیتی در ایران به اجرا گذاشته‌شد. در روزهای منتهی به ۷ آبان ۱۳۹۶ در اطراف مقبره کوروش حصارهایی نصب شد. همچنین برخی از شهروندان پیامکهای بی‌نام و نشانی را دریافت کرده‌اند که در آن‌ها اعلام شده بود که تجمع در پاسارگاد غیرقانونی است و متخلفان تحت پیگرد قانونی قرار خواهند گرفت. همزمان عکس‌هایی در شبکه‌های مجازی منتشر شد که از اردوی رزمی بسیجیان در پاسارگاد خبر دادند. برای ایجاد محدودیت‌ها مواردی مانند «نصب میله‌های راه‌بند در جاده پاسارگاد» و «حضور نیروهای امنیتی در سراسر مسیر شیراز»، «تفتیش خودروها» و «دادن اطلاعیه به مسافران» برقرار شد. همچنین جاده‌هایی را که به پاسارگاد منتهی می‌شوند بسته بودند و تعداد زیادی نیروهای انتظامی و کامیون‌های نظامی در اطراف پاسارگاد در حال آماده باش بودند.
بهرام پارسایی نماینده مردم شیراز در توییتر خود، خبر از تهیه برنامه برای برگزاری مراسم بزرگداشت کوروش از سوی وزارت کشور با عنوان برنامهٔ یک هفته‌ای «تمدن ایران» خبر داد. همانند سالهای پیش نیروهای امنیتی در جاده‌های منتهی به پاسارگاد خیمه‌هایی برپا کردند تا عبور و مرور مردم را در روزهای منتهی به این روز کنترل کنند. این نیروها به ساکنان محلی نزدیک به پاسارگاد برگه عبور و مرور داده‌است تا این ساکنان بتوانند به راحتی تردد کنند. در روزهای اخیر شماری از چهره‌های فعال اجتماعی و خانواده‌های در ایران توسط پلیس امنیت احضار شده‌اند تا به آن‌ها هشدار داده شود که در مراسم بزرگ‌داشت کوروش کبیر شرکت نکنند.
بهمن احمدی امویی روزنامه‌نگار از فشار نیروهای امنیتی در این روز نوشت:
مایک پمپئو وزیر خارجه ایالات متحده روز هفتم آبان ۱۳۹۸ در توییترش نوشت:
در همین حال، صفحه رسمی وزارت خارجه اسرائیل در توئیتر نیز با انتشار تصویری از آرامگاه کوروش یاد او را گرامی داشت.
رضا پهلوی، فرزند آخرین شاه ایران هم کوروش را پیام آور دوستی و مدارا دانسته و خواستار نجات میراث او شده‌است.
کوروش بزرگ پیام‌آور مدارا و دوستی و حقوق بشر بود. امروز اما ارزش‌های مترقی او در حصر و بند فرقه‌ای تبهکار و اشغالگرند. باید از هر زمان دیگری بیدارتر باشیم و میراث کوروش را نجات دهیم.
در تاجیکستان، شرکت‌کنندگان در یک همایش بین‌المللی از دولت خواسته‌اند تا یک روز را به عنوان روز کوروش کبیر به فهرست جشن‌های رسمی این کشور اضافه کند.
الیوت آبرامز، نماینده ویژه آمریکا در امور ایران این روز را به مردم ایران تبریک گفت و کوروش بزرگ را الهام‌بخش بسیاری از رئیس‌جمهوران آمریکا، به ویژه توماس جفرسون دانست.
او در توییترش نوشت:
رضا پهلوی در آستانه هفتم آبان، روز کوروش، در پیامی خطاب به ایرانیان گفت:
وی در این پیام کوروش را «پادشاهی پیام‌آور عزت، عظمت، همزیستی مسالمت‌آمیز و مداراگری» توصیف کرد که «بیش از ۲۵۰۰ سال پیش، آزادی باور و مذهب را به رسمیت می‌شناخت و کرامت انسانی را پاس می‌داشت.» رضا پهلوی گرامیداشت یاد و نام کوروش را «یادآور ویژگی‌های نیک مدنی و اخلاقی ایرانیان» دانست که کمک می‌کند ملت ایران بدانند چگونه ایرانی می‌خواهند.
داریوش اقبالی، خواننده سرشناس ایرانی و بنیان‌گذار بنیاد آینه، اعلام کرد که به همراه شماری از هنرمندان و فعالان اجتماعی در «روز کوروش بزرگ»، در حمایت از همبستگی و جنبش آزادی‌خواهانه مردم ایران در پارک عمومی وردوگو در شهر گلندیل تجمع خواهند کرد. او از ایرانیان ساکن آمریکا دعوت کرد در این تجمع شرکت کنند.
حامد اسماعیلیون سخنگوی انجمن خانواده‌های جانباختگان پرواز شماره ۷۵۲ هواپیمایی بین‌المللی اوکراین، که با همراهی انجمن خانواده‌های جانباختگان و دیگر سازمان‌های مردم نهاد فراخوان‌هایی برای حضور ایرانیان خارج در همبستگی با مردم ایران داده بود، برای ۲۹ اکتبر ۲۰۲۲ هم فراخوان زنجیرهٔ انسانی را برای ایرانیان خارج از کشور داد.
رضا پهلوی پیامی با عنوان «بیاییم در بزرگداشت کوروش بزرگ، عهد خودمان را با آینده‌ای روشن و کشوری ببندیم که بار دیگر صادرکننده اصول آزادی و حقوق بشر باشد، و نمونه‌ای برای همه جهانیان» منتشر کرد.
در آبان ۱۴۰۱ جمهوری اسلامی با بستن راه‌های منتهی به پاسارگاد مانع تجمع مردم شد.
در حالی که مقام‌های جمهوری اسلامی مانع تجمع مردم در آرامگاه کوروش بزرگ شدند، دانشجویان در ایران پرچم‌هایی با نماد درفش کاویانی به دست گرفتند و هزاران نفر از ایرانیان در لس‌آنجلس و دیگر شهرهای جهان نیز جمع شدند تا ضمن حمایت از اعتراضات ایران، روز کوروش بزرگ را گرامی بدارند.
گردهمایی ایرانیان در لس‌آنجلس در روز یکشنبه، هفتم آبان که روز کوروش بزرگ نامگذاری شده، برگزار شد و در این مراسم، چهره‌هایی چون داریوش، منصور، هنگامه و اندی، از خوانندگان مشهور موسیقی پاپ ایرانی به همراه نازنین بنیادی بازیگر و کنشگر ایرانی-بریتانیایی و رعنا منصور خواننده حضور داشتند.‏
این خوانندگان در این گردهمایی به همراه شرکت‌کنندگان ترانه «دوباره می‌سازمت وطن» را هم‌خوانی کردند و رعنا منصور نسخه انگلیسی ترانه «برای» را اجرا کرد. همچنین الهه امانی، فعال حقوق بشر، در این مراسم سخنرانی کرد.
هم‌زمان با روز کوروش بزرگ، توئیتر فارسی وزارت امور خارجه ایالات متحده نوشت:
وزارت خارجه آمریکا همچنین نوشت:
فرماندهی مرکزی ایالات متحده، سنتکام نیز در توییتی روز کوروش بزرگ را «به تمامی کسانی که این روز را گرامی می‌دارند، تبریک گفت.
رضا پهلوی نیز با بازنشر بخشی از سخنان محمدرضاشاه فقید در حضور رهبران جهان:
علی کریمی ستاره فوتبال کشور به مناسبت روز کوروش استوری در اینستاگرامش منتشر کرد.
رسول خادم، قهرمان سابق کشتی المپیک همزمان با هفتم آبان ماه، روز بزرگداشت کوروش کبیر، با بازنشر یکی از نخستین فرامین کوروش نوشت:
رئیس سابق فدراسیون کشتی ایران در ادامه این پست اینستاگرامی نوشت:
رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ایران در دولت اول محمود احمدی‌نژاد، اسفندیار رحیم مشایی دربارهٔ این روز گفته بود: «در نظر گرفتن روزی به نام کوروش تا کنون در دستور کار ما نبوده اما این موضوع قابل بررسی است که در تقویم ملی روزی به نام کوروش یا تخت جمشید داشته باشیم.»
در زمان دولت نهم و ریاست اسفندیار رحیم مشایی بر سازمان میراث فرهنگی نیز اقداماتی برای بزرگداشت این مناسبت صورت می‌گرفت.http://www.magiran.com/npview.asp?ID=2387745 اسفندیار رحیم مشایی در آذر سال ۱۳۸۷ در اظهاراتی، از در نظر گرفتن روزی به نام «روز کوروش» در تقویم ملی ایران دفاع کرد.
در آبان ماه ۱۳۹۰ در پی همایشی با عنوان «روز جهانی کوروش» که در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران و به مناسبت روز کوروش برگزار شد، در شروع آن یکی از برگزارکنندگان این همایش به نمایندگی از دانشجویان گفت: «برگزاری این همایش با چنین تأخیری به‌دلیل وجود پروسه‌ای طولانی برای گرفتن مجوز بود؛ ولی با این حال، جای این روز جهانی فقط در سالنامهٔ کشور ایران به‌عنوان کشوری که زادگاه کوروش است، خالی است. به همین دلیل، خواهان ثبت این روز به‌عنوان یک روز ملی در سالنامهٔ ملی ایران هستیم.»«روز کوروش در سالنامه ثبت ملی شود» سایت خبری تابناک به نقل از خبرگزاری ایسنا، آبان ۱۳۹۰. سپس سخنرانان همایش، حکمت‌الله ملاصالحی، ژاله آموزگار، عبدالمجید ارفعی، جلال‌الدین کزازی و کامیار عبدی هر یک سخنانی دربارهٔ اهمیت دوران هخامنشی، نقش کوروش و منشور کوروش برای حاضرین در همایش ارائه کردند.
همچنین در ۷ آبان سال ۱۳۹۲ همایش دیگری با عنوان «یادبود استوانه کورش» توسط انجمن علمی دانشجویان تاریخ دانشگاه تهران در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران برگزار شد که بار دیگر درخواست ثبت روز کوروش در تقویم ملی ایران مطرح شد. دبیر این همایش به نمایندگی از دانشجویان گفت: «هدف انجمن علمی دانشجویان گروه تاریخ از برگزاری گرامیداشت برای منشور کورش، تعیین روزی در تقویم ملی برای پاسداشت نخستین منشور حقوق بشر بوده‌است». در این همایش محمد رضا کارگر، محمدتقی ایمان‌پور، روزبه زرین کوب و شاهرخ رزمجو سخنرانی کردند.همان
۱۹ باستان‌شناس و تاریخ‌پژوه ایرانی در نامه‌ای به استانداری فارس خواستار ثبت هفتم آبان‌ماه به عنوان روز «کوروش بزرگ» در تقویم رسمی کشور شدند و اعلام کردند که گرامیداشت این روز می‌تواند «نقشی مؤثر در ایجاد وحدت ملی و همبستگی همه ایرانیان» داشته باشد. در این نامه که روز شنبه، ۱۸ آذر ۱۳۹۶ منتشر شد از سخنان پژوهش مبنی بر اینکه «هیچ‌گونه سند تاریخی در خصوص هفتم آبان ماه و روز کوروش بزرگ وجود ندارد» انتقاد شده‌است.
آرش مجموعه‌ای از راکت‌های توپخانه‌ای هدایت شونده ۱۲۲ میلی‌متری تولید ایران برای استفاده در راکت‌انداز روسی بی‌ام-۲۱ گراد است.
چهار مدل از این راکت وجود دارد که هر یک دارای مشخصات مختلفی هستند:
آرش ۱ : برد : ۲۱٫۵ کیلومتر، طول : ۲٫۸۱۵ متر، سرعت : ۷۱۰ متر بر ثانیه
آرش ۲ : برد : ۳۰ کیلومتر، طول : ۲٫۸۱۵ متر، سرعت : ۱۰۵۰ متر بر ثانیه
آرش ۳ : برد : ۱۸ کیلومتر، طول : ۲٫۰۵۰ متر، سرعت : ۷۲۰ متر بر ثانیه
آرش ۴ : برد : ۴۰ کیلومتر، طول : ۲٫۸۹۰ متر، نوع کلاهک : HE تکه تکه شونده، توپ فولادیمدارک می‌گویند که آرش ۴ دارای سیستم پرتاب‌کننده متفاوت نسبت به دیگر انواع است.
همه آن‌ها از لانچرهای ۴۰ لوله‌ای شلیک می‌شوند.
زیدر، روستایی است از توابع بخش مود شهرستان سربیشه استان خراسان جنوبی ایران.
این روستا در دهستان نهارجان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۹۰ خانوار) ۳۷۳ نفر بوده‌است.درگاه ملی آمار
سر هنری یول(زادهٔ ۱ مهٔ ۱۸۲۰- مرگ ۳۰ دسامبر ۱۸۸۹) خاورشناس اسکاتلندی بود.
او در اینورسک در نزدیکی ادینبرو زاده‌شد. پدرش ولیلم یول ترجمان سخنان قصار علی به انگلیسی بود. هنری یول پس از گذراندن تحصیلات در ادینبرو، ادیسکام و چتام در ۱۸۴۰ به گروه مهندسان بنگال پیوست. وی در جنگ‌های سیک و عملیات نظامی در آوا شرکت‌جست و داستان آن چه رفته بود را نیز نوشت.
یول در ۱۸۶۲ اوبا درجهٔ سرهنگی بازنشسته‌شد و وقتش را صرف خوانش تاریخ قرون وسطی و جغرافیای آسیای میانه نمود. زان پس کتاب‌هایی پیرامون چین و مارکو پولو نوشت که نشان زرین جامعه جغرافیایی پادشاهی را برایش به ارمغان آورد. از دیگر کارهای او همکاری با آرتر سی برنل در گردآوری کتابی در زمینهٔ جمله‌های محاوره‌ای انگلیسی-هندی بود. همچنین در زمینهٰ مسائل مشرق‌زمین یول از همکاران نگارش فرهنگ انگلیسی آکسفورد بود.
پل پلیو (زادهٔ ۲۸ مه ۱۸۷۸ - مرگ ۲۶ اکتبر ۱۹۴۵) اکتشاف‌گر منطقهٔ آسیای میانه و چین‌شناس فرانسوی بود.
وی در آغاز در اندیشهٔ پیوستن به سرویس خارجی فرانسه بود، در نتیجه به آموختن زبان چینی پرداخت و شاگرد سیلون لوی و ادوار شاوان شد. او به کار در مدرسه فرانسوی خاور دور در هانوی پرداخت. در ۱۹۰۰ به پکن فرستاده‌شد تا کتاب‌هایی چینی را برای کتابخانهٔ مدرسه بیابد. این همزمان بود با شورش مشتزن‌ها در چین، او در سفارت‌خانهٔ فرانسه در پکن گیر افتاد و به زد و خورد با شورشیان پرداخت. دلاوری او در زمان این شورش سبب شد تا بدو نشان لژیون دونور داده‌شود. پلیو در بیست و دو سالگی به هانوی بازگشت و استاد زبان‌های چینی در مدرسه شد. در آینده او به استادی کلژ دو فرانس هم رسید.
او در غرب چین توانست نوشته‌هایی از زبان از میان رفتهٔ تخاری را بیابد.
در جریان جنگ جهانی یکم او به عنوان وابستهٔ نظامی در چین خدمت کرد. مرگ او به دلیل بیماری سرطان روی‌داد. یک گالری در موزه گیمه به افتخار او نام‌گذاری شده‌است.
Wikipedia contributors, "Paul Pelliot," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Paul_Pelliot&oldid=442052472 (accessed October 29, 2011).
آناتولی پتروویچ بوگدانف(زادهٔ ۱۸۳۴- مرگ ۱۸۹۶) جانورشناس و مردم‌شناس روس بود.
بوگدانف در استان ورونژ در جنوب روسیه زاده‌ شد. در ۱۸۵۵ در بخش علوم طبیعی دانشگاه دولتی مسکو دانش‌آموخت و در چندین موزهٔ طبیعی در بخش‌های گوناگون اروپا به کار پرداخت. او همچنین از محضر جانورشناسانی بنامی چون ایزیدور ژفروا سن‌ایلر و امیل بلانشار دانش‌اموخت. در ۱۸۵۸ به مسکو بزگشت و بخش جانورشناسی را در دانشگاه آن پایه‌گذاری کرد. در ۱۸۶۱ او رئیس این بخش شد و در ۱۸۶۳ مدیر موزهٔ جانورشناسی مسکو شد و تا پایان زندگی در همین منصب بود.
از اقدامات او برپایی نمایشگاهی دایوراما دربارهٔ مردم‌نگاری روسیه بود. همچنین او چندین کتاب در زمینه‌های جانورشناسی و حشره‌شناسی را از زبان‌های آلمانی و فرانسوی به روسی ترجمه نموده‌ بود.
Wikipedia contributors, "Anatoli Petrovich Bogdanov," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Anatoli_Petrovich_Bogdanov&oldid=450394355 (accessed October 29, 2011).
طایفه مراد از نوادگان دختری کریم خان زند هستند.زادگاه اصلی این قوم در چغلوندی بوده است که به علت اخراج از ایل بیرانوند به روستای ریمله و برالیکه از بخش مرکزی خرم آباد پناهنده شدند .
بزرگ این قوم حاج مهدی خان بوده که با زینب دختر کریم خان زند ازدواج کرده و از نسل او طایفه مراد شکل گرفته‌است.
بخش رغیوه، یکی از بخش‌های بسیار مهم شهرستان هفتکل در استان خوزستان ایران است. مرکز این بخش، شهر رغیوه است.
مردم آن به لری بختیاری تکلم می کنند..
شهر: رغیوه
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش رغیوه برابر با ۴٬۸۷۴ نفر بوده‌است.
زمین‌لرزهٔ سال ۳۶۵ در کرت زمین‌لرزه‌ای بود زیر دریایی که در حدود سپیده‌دم روز ۲۱ ژوئیهٔ سال ۳۶۵ میلادی در شرق دریای مدیترانه روی داد. مرکز احتمالی این زمین‌لرزه را در نزدیکی شهر کرت دانسته‌اند و زمین‌شناسان امروزی شدّت آن را در مقیاس ریشتر، ۸ یا بیشتر تخمین زده‌اند. این زمین‌لرزه خرابی گسترده‌ای را در مرکز و جنوب یونان، شمال لیبی، مصر، قبرس و سیسیل باعث شد و تقریباً تمامی شهرهای کرت را نابود ساخت.
این زلزله در عین حال سبب ایجاد سونامیای شد که کرانه‌های جنوبی و شرقی دریای مدیترانه به‌ویژه لیبی، اسکندریه و دلتای رود نیل را در هم کوبید، هزاران نفر را کشت و کشتی‌ها را تا ۳ کیلومتر در درون خشکی پرتاب کرد. شدت ویرانگری این سونامی تا آنجا بود که سالگرد وقوع آن تا پایان سدهٔ ششم میلادی همچنان در اسکندریه به‌عنوان «روز وحشت» گرامی داشته می‌شد.
در عین حال گمان می‌رود عامل بالاآمدگی ۹ متری جزیرهٔ کرت همین زمین‌لرزه بوده باشد، هرچند ارزیابی‌های مجددی که اخیراً با استفاده از کربن رادیواکتیو صورت‌گرفته نشان می‌دهد که این بالاآمدگی احتمالاً در تاریخی دیرتر از تاریخ وقوع زلزله روی داده است.
زلزلهٔ سال ۳۶۵ کرت تأثیری عمیق بر افکار نویسندگان اواخر دوران کلاسیک داشت و شماری از آنا به این واقعه در نوشته‌هایشان اشاره کرده‌اند. امیانوس مارسلینوس، تاریخ‌نگار رومی نیز به‌تفصیل گزارشی از وقوع سونامی در نخستین ساعات ۲۱ ژوئیهٔ ۳۶۵ در اسکندریه نوشته که قابل توجه است، به‌ویژه که او در این گزارش سه مرحلهٔ اصلی سونامی شامل زمین‌لرزهٔ اولیه، عقب‌نشستن ناگهانی دریا و به‌دنبال آن موجی غول‌پیکر که زمین را درمی‌نوردد را به‌وضوح تشخیص داده و از یکدیگر متمایز ساخته است.
فرمانروا وو (چینی سنتی: 漢武帝، چینی ساده‌شده: 汉武帝، پین‌یین: Hànwǔdì، وید جایلز: Han Wu Ti) (زادهٔ ۱۵۶ پیش از میلاد – درگذشتهٔ ۲۹ مارس ۸۷ پیش از میلاد) هفتمین فرمانروا از دودمان هان بود. او در ۱۴۱ پیش از میلاد به فرمانروایی رسید.
فرمانروا وو قلمرو چین را گسترش داد و دولتی همگرا بر پایهٔ کنفوسیانیسم پایه ریخت. وی را بزرگ‌ترین فرمانروایان دودمان هان و سرتاسر تاریخ چین می‌شمرند. در پی اقدامات او چین در زمان اقتدار دودمان هان به یکی از نیرومندترین ملت‌های آن زمان تاریخ بدل‌گشت. مرزهای چین در زمان او از غرب به قرقیزستان کنونی، از شمال شرقی به کره، و از جنوب به بخش شمالی ویتنام کشیده می‌شد. او توانست شیونگ‌نوهای مهاجم به مرزهای شمالی چین را بپراکند. همچنین برای برقراری اتحاد با یوئه‌چی‌ها سفیری را به نام چانگ چیان را در ۱۳۹ پیش از میلاد به غرب کشور فرستاد و او تا ازبکستان کنونی به دنبال آنان پیش رفت. این سفر سرآغازی تازه در کشورگشایی‌های چین در آسیای میانه گشود.
Wikipedia contributors, "Emperor Wu of Han," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Emperor_Wu_of_Han&oldid=448055093 (accessed October ۲۹، ۲۰۱۱).
نارنجی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
معادله شیمیایی نمایش دهنده یک واکنش شیمیایی بر اساس نمادهای شیمیایی اجزا شرکت‌کننده در واکنش می‌باشد. مواد اولیه شرکت‌کننده در واکنش، واکنش دهنده نام دارد و در سمت چپ معادله شیمیایی نوشته می‌شود و مواد تولید شده در واکنش را فرآورده می‌نامند و در سمت راست معادله نوشته می‌شود. بر اساس قانون پایستگی جرم ماده به وجود نمی‌آید و از بین نیز نمی‌رود، در نتیجه با قرار دادن ضرایبی در پشت نمادهای شیمیایی اجزا اصطلاحاً آن معادله را موازنه می‌کنیم. این ضرایب ،ضرایب استوکیومتری نام دارد.مورتیمر، چارلز. شیمی عمومی۱. تهران:نشر علوم دانشگاهی، ۱۳۸۳
که در این معادله (A,B،C,D) نشان دهنده نماد شیمیایی اجزا تشکیل دهنده واکنش است و (a,b،c,d) نیز ضرایب استوکیومتری آن‌ها است.آیوپاک. Compendium of Chemical Terminology, 2nd ed. .
همچنین در معادلات شیمیایی برای نشان دادن حالت ماده (جامد، مایع، گازو...) از علائم زیر استفاده می‌شود:
نشان دهنده فاز گاز g
نشان دهنده فاز مایع l
نشان دهنده فاز جامد s
نشان دهنده فاز محلول در آب aq
به عنوان مثال واکنش نیترات نقره و کلسیم کلرید:
آبی دریایی یا آکوا نام مجموعه‌ای از رنگ‌های بین طیف سبز و آبی است. در طراحی‌های گرافیکی و رایانه‌ای یا سبز-آبی شناخته می‌شود. آبی دریایی از ترکیب مقادیر مساوی نور سبز و آبی یا حذف رنگ قرمز از نور سفید به دست می‌آید. به این ترتیب، آبی دریایی مکمل قرمز در RGB و مدل رنگ CMYK است.
دبی فستیوال سیتی یک منطقهٔ مسکونی، تجاری و سرگرمی است که در شهر دبی، امارات متحده عربی ساخته شده است. این منطقه به «شهری در یک شهر دیگر» معروف است. دبی فستیوال سیتی بزرگ‌ترین منطقهٔ چند منظوره در خاورمیانه می‌باشد و تمام عناصر کار، تحصیل، زندگی، فراغت و سرگرمی در آن در نظر گرفته شده است.
«مرکز اسکلهٔ جشنواره» یک مرکز خرید بزرگ در منطقهٔ فستیوال سیتی است که دارای یک شعبهٔ فروشگاه «آیکیا» (IKEA)، «سوپرمارکت هایپرپاندا» (HyperPanda supermarket)، «آیس هاردوِر» (بزرگ‌ترین بعد از شمال آمریکا) و «پلاگ - این الکترونیک» می‌باشد.
تصاویر زیر در اوایل سال ۲۰۰۷ (۱۳۸۶ ه.ش) از مرکز خرید دبی فستیوال سیتی گرفته شده است.
ارغوانی به رنگی میان دو رنگ بنفش و زرشکی گفته می‌شود.
این رنگ ثانویه با مخلوط کردن رنگ‌های اصلی سرخ و آبی در نسبت‌های برابر به وجود می‌آید. در واقع ارغوانی، رنگ قرمز تیره است.
ارغوانی رابطه نزدیکی با بنفش دارد. در اپتیک، بنفش و ارغوانی رنگ‌هایی شبیه به هم هستند. ارغوانی مخلوطی از نور قرمز و نور آبی یا بنفش هستند، در حالی که بنفش رنگ‌های طیفی هستند (از طول موجهای منفرد نور). در کاربردهای رایج، هر دو به رنگ‌هایی که بین رنگ قرمز و آبی به رنگ روشن وجود دارد می‌گویند، اما ارغوانی نزدیکتر به قرمز و بنفش نزدیک به آبی است. به‌طور مشابه، در چرخ رنگ‌های نقاشان سنتی، بنفش و ارغوانی هر دو بین قرمز و آبی قرار دارند، و ارغوانی نزدیک به قرمز است.
در ابتدا ارغوانی با خانواده سلطنتی در ارتباط بوده‌است، زیرا رنگ بنفش تیریان در دوران باستان بسیار گران بود. بنفش رنگی بود که توسط دادرسان رومی پوشیده می‌شد. این رنگ به رنگ امپراتوری تبدیل شد که توسط حاکمان امپراتوری بیزانس و امپراتوری مقدس روم و بعدها توسط اسقف‌های کاتولیک روم پوشیده شد. به‌طور مشابه در ژاپن، این رنگ به‌طور سنتی با امپراطوری و اشرافیت همراه است.
ارغوانی رنگ عارف‌ها و روانگران رنگ اسرارآمیز و با شکوهی است. دوستداران این رنگ پیوسته مجذوب زیبایی‌ها و ظرافت‌ها می‌شوند. مغرور و اجتماعی‌اند. معاشرت با آن‌ها لذت‌بخش است و بیشتر مورد پسند عرفاً نیز است.
دربارهٔ کشف رنگ ارغوانی، افسانه‌ای است که می‌گوید سگ مادکارت خدای فینیقی با به دندان گرفتن یک صدف دریایی دهانش به رنگ ارغوان درآمد. در آن زمان برای رنگ کردن یک شنل سلطنتی کشتن هزار جانور نرم‌تن ضرور بود. اینک دیگر رنگ ارغوانی را برای شنل امپراتوران از صدف نمی‌گیرند ولی در ادکسانای مکزیک هنوز هم این نرم‌تنان را از صخره‌ها جدا می‌کنند و نخ‌های خود را همان کنار دریا با تراوش‌های این صدف رنگ می‌زنند. زمانی پارچه‌هایی را که با این شیوه رنگ می‌شد، به عنوان خراج برای حکمران ازنگ می‌فرستادند. نمونه دیگر تهیه رنگ قرمز جگری از حشره گیاه کاکتوس به نام قرمز دانه در جزایر قناری است. این حشره به عنوان منبع تغذیه به گیاه می‌چسبد و روی ان گرده افشانی سفید می‌کند. این حشرات را قبل از تخم‌گذاری از گیاه جدا می‌کنند و پس از خشک کردن می‌سایند و عصارهٔ رنگ قرمز از آن بیرون می‌کشند. تجارت حشره قرمز دانه تا اواسط قرن ۱۸ در دست اسپانیایی‌ها بود، که درآمد بسیار داشت. پس از آن فرانسوی‌ها و انگلیسی‌ها به رموز این گونه تهیهٔ رنگ قرمز پی بردند و به بازار تولید آن وارد شدند.
ارغوانی نشانه تشریفات و شکوه است. در بعضی از کشورهای غربی این رنگ نشانه دلتنگی برای میهن است. رنگ ارغوانی بیشتر مورد توجه کودکان به‌خصوص دختر بچه‌ها است. در بعضی از کشورها دلالت بر سوگواری و مرگ دارد ولی در بسیاری از فرهنگ‌ها نشانه نجابت و شرافت است. این رنگ چون کمتر در طبیعت دیده می‌شود استفاده از آن در طراحی بسته‌بندی غذاهای دریایی باید با احتیاط انجام شود.
لئوناردو دا وینچی معتقد بود این رنگ می‌تواند قدرت تفکر انسان را تا ده برابر افزایش دهد. در کشورهای مسیحی رنگ ارغوانی به معنای ثروت و توان‌گری است. در چین رنگ ارغوانی نماد الوهیت، جاودانگی و امروزه همچنین نماد عشق و دلدادگی می‌باشد.
بنفش اولین بار در دوران پیش از تاریخ در دوره نوسنگی ظاهر شد. هنرمندان غار Pech Merle و سایر اماکن نوسنگی در فرانسه از چوبهای منگنز و پودر هماتیت برای ترسیم و نقاشی حیوانات و حاشیه‌های دست خودشان بر روی دیوارهای غارهای خود استفاده کردند. این آثار بین ۱۶۰۰۰ تا ۲۵۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح قدمت داشته‌است.Anne Varichon, Couleurs-pigments dans les mains des peuples, p. 144–146
در اوایل قرن پانزدهم قبل از میلاد، شهروندان Sidon و Tire، دو شهر در سواحل Phenicia باستان، (لبنان امروزی)، رنگ موی بنفش را از حلزون دریایی به نام spiny dure-murex تولید می‌کردند.Ball, Philip, Bright Earth; Art and the Invention of Colour. p. 290 لباس‌هایی که با رنگ Tyrian رنگ شده‌اند، هم در ایلیاد هومر و هم آئنید ویرژیل ذکر شده‌اند.Ball, Philip, Bright Earth; Art and the Invention of Colour. p. 290 رنگ بنفش عمیق و غنی که از این حلزون ساخته شده‌است به بنفش تیریان معروف شد.Anne Varichon, Couleurs-pigments dans les mains des peuples, p. 135–138
روند تهیه رنگ طولانی، دشوار و گران بود. هزاران حلزون ریز پیدا شده، پوسته‌های آنها شکسته و حلزون برداشته می‌شد. کوه‌هایی از پوسته‌های خالی در اماکن باستانی Sidon و Tire یافت شده‌است. حلزون‌ها برای خیساندن باقی مانده بودند، سپس یک غده ریز برداشته شده و آب آن را استخراج کرده و داخل یک حوضچه قرار می‌دادند که در زیر نور آفتاب قرار می‌گرفت. در آنجا تحول چشمگیری صورت می‌گرفت. در نور آفتاب، آب آن سفید، سپس زرد-سبز، سپس سبز، سپس بنفش، سپس قرمز روشن و تیره‌تر می‌شد. برای بدست آوردن رنگ مورد نظر، این روند دقیقاً باید در زمان مناسب متوقف شود، که می‌تواند از یک رنگ روشن تا یک بنفش تیره، یعنی رنگ خون خشک متغیر باشد. سپس پشم، کتان یا ابریشم رنگ می‌شود. رنگ دقیق بین زرشکی و بنفش متفاوت بود، اما همیشه غنی، روشن و ماندگار بود.Anne Varichon, Couleurs-pigments dans les mains des peuples, p. 135
بنفش تیریان به رنگ پادشاهان، اشراف، کاهنان و منشیان در سراسر مدیترانه تبدیل شد. در عهد عتیق ذکر شده‌است؛ در کتاب خروج، خدا به موسی دستور می‌دهد که بنی اسرائیل برای او قیمتی از جمله پارچه "آبی، بنفش و مروارید" به او بیاورد،KJV Book of Exodus 25:4 که در پرده‌های خیمه و خیمه‌های کاهنان استفاده شود. اصطلاح بکار رفته برای بنفش در نسخه Vulgate لاتین قرن ۴ از متن کتاب مقدس، پورپورا یا بنفش تیریان است. در ایلیاد هومر، کمربند آژاکس به رنگ بنفش است و دم اسب‌های رزمندگان تروا به رنگ بنفش درآمده است. در ادیسه، پتوهای روی تخت عروسی ادیسه به رنگ بنفش است. وی در اشعار ساپهو (قرن ششم قبل از میلاد) مهارت شکارچیان پادشاهی یونانی لیدیا را که کفش‌های بنفش درست کرده‌اند تجلیل می‌کند و در نمایشنامه ایشیلوس (۵۲۵–۴۵۶ قبل از میلاد مسیح)، ملکه کلیتمنسترا با تزئین همسر خود آگاممونون را پذیرایی می‌کند. کاخ با فرش‌های بنفش در سال ۹۵۰ قبل از میلاد، از پادشاه سلیمان گزارش شده‌است که صنعتگران را از سرزمین تایر برای تهیه پارچه‌های بنفش برای تزئین معبد اورشلیم آورده‌است.Anne Varichon (2000), Couleurs: pigments et teintures dans les mains des peuples, p. 136
اسکندر بزرگ (هنگامی که به مخاطبان امپراتوری به عنوان زیربنای امپراطوری مقدونیه می‌پرداخت)، زیربنای امپراتوری سلوکی و پادشاهان بطلمیوس مصر همگی لباس بنفش پوشیدند.
رسم رومی پوشیدن لباس‌های بنفش ممکن است از اتروسک‌ها ناشی شده باشد. نقاشی مقبره اتروسکی از قرن ۴ قبل از میلاد مسیحی نجیب‌زاده را نشان می‌دهد که یک توبا عمیق بنفش و گلدوزی شده دوخته‌است.
در قرون وسطی، معمولاً هنرمندان با ترکیب رنگ‌های قرمز و آبی بنفش درست می‌کردند.
رنگ ارغوانی پُرمایه با اندک نمودی از زرد و منسوب به روبنس نقاش بزرگ فلاندر در سده هفدهم.
نام اطلاقی به نوعی ارغوانی نامرغوب که یونانیان و رومیان باستانی به کار می برند و امروز مصرف نمی‌شود.
بنیاد جایزهٔ ایکس یک سازمان ناسودبخش (غیرانتفاعی) است که در شهر سانتامونیکا در ایالت کالیفورنیا واقع شده‌است. این سازمان یک الگوی خیرخواهانه در ارائهٔ جایزه برای دستیابی به یک هدف معین دارد، هدفی که به سرمایه گذاران شخصی انگیزه می‌دهد و برگشت هزینهٔ جایزه را تا ده برابر یا بیش تر فراهم می‌آورد. همچنین دست کم تا ۱۰۰ برابر هزینهٔ جایزه در سرمایه‌گذاری‌های بعدی و منافع اجتماعی به دست می‌آید. این سازمان در خدمت به منافع بشر گام برمی‌دارد.
جایزه ایکس (اِکس) خود یک سازمان آموزشی- غیرانتفاعی است که مأموریت دارد پیشرفت‌های جسورانه‌ای به نفع بشریت به ارمغان بیاورد؛ در نتیجه الهام بخش شکل گیری صنایع جدید و تجدید حیات نهادهایی است که در حال حاضر به دلیل شکست‌های موجود (و یا باورهای رایجی که تصور می‌کنند راه حلی وجود ندارد) دچار معضل هستند.
این بنیاد از طریق ایجاد، مدیریت مسابقات جایزه داری که در مقیاس بزرگ، پروفایل عالی و و برانگیزاننده، چالش‌های بزرگ جهان را برطرف می‌کند. از این رو، باعث تحریک سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه می‌گردد که به مراتب ارزشی بیش از خود جایزه را دارند. این جایزه برانگیزاننده و الهام بخش نوآوران و نخبگان از تمامی رشته‌ها است تا سرمایه‌های فکری و مالی خود را (برای حل مشکل) به کار گیرند.
بنیاد جایزه ایکس این مسابقات را در چهار گروه برگزار می‌کند:
آموزش و توسعه جهانی
اکتشافات فضایی و …
این سازمان مستقر در ایالات متحده است که توسط رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل، دکتر «پیتر اچ دیامانتیس» و نایب رئیس هیئت مدیره و رئیس، «رابرت ک وایس» هدایت می‌شود. این سازمان همچنین توسط گروهی از رهبران تئوریک از جمله هیئت امنا، اعضای دایرهٔ چشم‌انداز، اعضای روحیهٔ نوآوری، شرکای شرکت‌ها و حامیان مالی رهبری می‌شود. امروزه، بنیاد جایزه ایکس به‌طور گسترده‌ای به عنوان رهبر پرورش نوآوری از طریق رقابت انگیزه شناخته شده‌است.
«جایزهٔ ایکس» برای نخستین بار توسط دکتر «پیتر دایمندیس» در یک سخنرانی در کنفرانس جهانی توسعهٔ فضایی در سال ۱۹۹۵ مطرح شد. این جایزه برای مسابقه‌ای در نظر گرفته شد که برندهٔ آن می‌بایست یک وسیلهٔ ساخته شده در بخش خصوصی را ارائه می‌داد که بتواند یک خلبان را به لبهٔ فضا برساند. لبهٔ فضا را فراز ۱۰۰ کیلومتری زمین تعریف کردند. در واقع این مسابقه را به منظور تشویق بخش خصوصی در صنایع فضایی برگزار کردند و از این رو شرکت هر گونه سازمان دولتی در آن ممنوع بود. هدف از برگزاری چنین مسابقه‌ای این بود که نشان داده شود که پرواز فضایی برای غیر نظامیان و شرکت‌های خصوصی دستیافتنی و اقتصادی است، به این امید که دری به سوی پرواز فضایی بازرگانی و گردشگری فضایی گشوده شود. همچنین امید می‌رفت که از دل این مسابقه نوآوری‌هایی بیرون آید، و روش‌های ارزانی برای رسیدن به مدار زمین معرفی شود، و در نهایت پیشگامانی برای سفرهای ارزان فضایی و گسترش سکونت انسان در منظومهٔ شمسی به پا خیزند. «جایزهٔ ایکس» به سبک و سیاق بسیاری از جایزه‌های اوایل قرن بیستم که برای تشویق توسعهٔ پرواز هوایی تعیین می‌شدند، تعیین شد. برای مثال یکی از آن جایزه‌ها، جایزهٔ ۲۵ هزار دلاری بود که برای پرواز یکسره از میان اقیانوس اطلس تعیین شد و «چارلز لیندبرگ» آن را برد. سازمان ناسا در حال گسترش یک برنامهٔ جایزه‌ای مشابه می‌باشد که نام آن «چالش قرن» (Centennial است. هدف از برنامهٔ جایزه‌ای «چالش قرن» رسیدن به راه حل‌های نوآورانه برای رفع مشکلات فناوری فضایی است.
جایزهٔ ایکس در ماه می‌سال ۱۹۹۶ تعیین شد و در آغاز فقط با عنوان «جایزهٔ ایکس» شناخته می‌شد. در پی کمک چند میلیون دلاری دو کارآفرین به نام‌های «امیر انصاری» و «انوشه انصاری» به برنامهٔ جایزهٔ ایکس، نام این جایزه در ماه می‌سال ۲۰۰۴ به «جایزهٔ ایکس انصاری» تغییر یافت.
بیست و شش گروه از سراسر جهان در مسابقهٔ جایزه ایکس انصاری شرکت کردند، از داوطلب‌های جویای سرگرمی گرفته تا گروه‌های تحت حمایت شرکت‌ها. در لیست شرکت کنندگان نام بنگاه‌های سنتی مانند بویینگ و لاکهید دیده نمی‌شد. این در حالی بود که بسیاری از فعالان در صنعت فضایی اعتقاد داشتند که وسایط جابجایی فضایی شرکت‌های بویینگ و لاکهید را نمی‌شود با نمونه‌های ارزان جایگزین کرد. این منتقدان برای اثبات ادعای خود به چندین تلاش ناکام که توسط شرکت‌ها صورت گرفته بود اشاره می‌کردند. برای مثال پروژهٔ X-۳۳ که قردادی میان ناسا و چند آژانس دولتی بود یکی از آن تلاش‌های ناکام بود. به هر حال، بنیاد جایزهٔ ایکس حضور این شرکت‌ها را در مسابقه به شرط عدم استفاده از سرمایهٔ دولتی مجاز می‌دانست.
سرانجام در ۴ اکتبر ۲۰۰۴ اولین جایزهٔ تعیین شده توسط «بنیاد جایزهٔ ایکس» با نام «جایزهٔ ایکس انصاری» به شرکت «اسکیلد کامپوزیتس» اهداء شد. این شرکت فضاپیمای «اسپیسشیپ وان» توسعه داد. طراح «اسپیسشیپ وان»، رئیس شرکت «اسکیلد کامپوزیتس»، آقای «برت روتان» (Burt Rutan) بود. ارزش جایزهٔ ایکس انصاری ۱۰ میلیون دلار بود اما هزینهٔ صرف شده برای اجرای پروژه Tier One بیش از این‌ها بود. در واقع «اسپیسشیپ وان» را رئیس شرکت اسکیلد کامپوزیت، «برت روتان»، طراحی کرد و یکی از دوپایه‌گذار شرکت مایکروسافت به نام «پائول آلن» آن را تأمین مالی کرد.
بنیاد ایکس پرایز تنها در زمینه فضانوردی فعالیت نمی‌کند. سال ۱۳۸۵ این بنیاد یک جایزه ۱۰ میلیون دلاری به کسی که توانست در مدت ۱۰ روز ۱۰۰ ژنوم انسان را شناسایی کند، اهدا کرد.
لیست کمک دهندگان مالی به جایزهٔ ایکس به ترتیب میزان کمک:
کمیته، یا کارگروه و همچنین کمیسیون یا هیئت یا گروه نوعی ساختار مشورتی کوچک است که وابسته به یک ساختار مشورتی بزرگتر است (مانند کمیسیون‌های مختلف مجلس شورای ملی یا مجلس شورای اسلامی). هر اقدامی در کمیته نیازمند رأی‌گیری است. کمیته‌ها از نظر عملکرد به چند نوع دسته‌بندی می‌شوند:
کمیته‌های اجرایی: در سازمان‌های بزرگ که فراختر از آن هستند که همهٔ اعضا بتوانند به‌طور فعالانه در گفتگوها شرکت کنند، کارها به کمیته‌های کوچکتر که قدرت تصمیم‌گیری و هزینه کردن پول را دارند واگذار می‌شوند. این کمیته ممکن است همه یا بخشی از این قدرت‌ها را به صورت محدود یا نامحدود داشته باشد.
برای نمونه هیئت مدیره ممکن است برای یک قرارداد پیمانکاری وارد عمل شود و تصمیم بگیرد که کدام قراداد اجرایی شود یا نشود.
کمیته‌های هماهنگی: افراد بخش‌های گوناگون سازمان ممکن است به منظور بحث دربارهٔ توسعه با یکدیگر ملاقات کنند. یا برای بازبینی پروژه‌های چند وظیفه ای (چند واحد یا چند بخش مختلف سازمان با آن در گیر هستند) یا گفتگو پیرامون آینده. زمانی که کمیته‌ها بزرگ هستند، آن‌ها به کمیته‌های کوچک‌تر تقسیم می‌شوند. برای نمونه یک هیئت مدیرهٔ بزرگ به کمیته‌های ممیزی، کمیته مالی، کمیته جبران خسارت و غیره. کنفرانس‌های بزرگ آکادمی نیازمند کمیته‌های هماهنگی هستند که از افراد تخصصی تشکیل شده باشند.
کمیته‌های تحقیق و پیشنهاد: این کمیته وظیفهٔ پژوهش در خصوص افراد و استعدادهای نهفته در موضوع خاصی را دارا می‌باشد. این یافته‌ها بیشتر به منظور استفاده در برنامه‌ریزی پروژه‌ها به کار می‌روند.
کمیته‌های مدیریت پروژه: زمانی که مدیر پروژه نتواند پروژه را به درستی مدیریت کند این وظیفه به یک کمیته واگذار می‌شود که البته این نکتهٔ تازه‌ای نیست اما مسئلهٔ تازه این است که دیگر این بار کسی در ازای عملکرد ضعیف پاسخگو نبوده و این کمیته‌است که در اینباره مسئول شناخته می‌شود. در این کمیته رئیس تنها به عنوان یک تسهیل‌کننده شناخته می‌شود.
کمیته.Committee، شرح مشروح کمیته و انواع آن و فرایندهای مرسوم.
کوه‌های اکاکوس یا تدرارت اکاکوس رشته‌کوهی در بیابان‌های استان غات در غرب لیبی و بخشی از صحرای بزرگ آفریقاست. این کوه‌ها در شرق شهر غات قرار داشته و گستره‌ای ۱۰۰ کیلومتری از مرز الجزایر به سمت شمال را در بر می‌گیرد.
تدرارت در زبان محلی به‌معنای «کوه» است و این منطقه از نظر کنده‌کاری‌ها و سنگ‌نگاره‌های مربوط به دوران پیش از تاریخ بسیار غنی است. همین موضوع سبب شد تا یونسکو در سال ۱۹۸۵ این منطقه را به‌دلیل اهمیت چنین آثاری در فهرست میراث جهانی خود قرار دهد. این سنگ‌نگاره‌ها که قدمتشان به ۱۲٬۰۰۰ سال پیش از میلاد تا ۱۰۰ سال پس از میلاد می‌رسد نشان‌دهندهٔ تغییرات فرهنگی و طبیعی در منطقه هستند. نقاشی‌ها و کنده‌کاری‌هایی از جانورانی همچون زرافه، فیل، شترمرغ، شتر و همچنین از انسان و اسب بر روی این صخره‌ها به‌چشم می‌خورد. نگارگری‌های مربوط به انسان او را در حالات مختلف زندگی روزانه‌اش همچون رقصیدن و نواختن موسیقی به‌تصویر کشیده است.
گذشته از این سنگ‌نگاره‌های پیش از تاریخ، خود کوه‌های اکاکوس نیز مجموعه‌ای از چشم‌اندازهای گوناگون همچون تلماسههایی با رنگ‌های متفاوت، طاق‌ها، آبکندها، صخره‌های تک‌افتاده و مسیل‌ها (وادی)های عمیق را در بر می‌گیرد. همچنین این منطقه علی‌رغم قرار گرفتنش در صحرای بزرگ آفریقا دارای پوشش گیاهی بوده و چند چشمه و چاه در کوه‌هایش یافت می‌شود.
با این حال جستجو برای یافتن نفت در منطقه در سال‌های اخیر سبب‌شده تا آثار هنری صخره‌ای کوه‌های اکاکوس در معرض خطر قرار گیرد. استفاده از چکش‌های لرزه‌ای برای مشخص‌کردن جای ذخایر نفتی از طریق ارسال ضرباتی به زیر زمین تأثیر منفی قابل توجهی بر صخره‌های مجاور آن از جمله صخره‌های حاوی سنگ‌نگاره‌های پیش از تاریخ کوه‌های اکاکوس داشته است.
کلروفرم مایعی بی‌رنگ با بویی بسیار تند و زننده است. بخار آن سمی و بسیار خطرناک است و تنفس طولانی آن می‌تواند کشنده باشد. فرمول شیمیایی این ترکیب شیمیایی CHCl3 است. کلروفرم، یک حلال قطبی است و کاربرد فراوانی در سنتز ترکیبات آلی دارد.