moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آساهی، نیگاتا (به لاتین: Asahi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Hokuriku region واقع شده‌است. آساهی ۱۱٬۰۲۶ نفر جمعیت دارد.
بونسوی، نیگاتا (به لاتین: Bunsui) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Hokuriku region واقع شده‌است. بونسوی ۱۵٬۱۳۰ نفر جمعیت دارد.
اومیگاوا، چیبا (به لاتین: Omigawa) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. اومیگاوا ۲۵٬۴۲۰ نفر جمعیت دارد.
یامادا، چیبا (به لاتین: Yamada) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. یامادا ۱۱٬۰۱۷ نفر جمعیت دارد.
یوکوشیبا، چیبا (به لاتین: Yokoshiba) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. یوکوشیبا ۱۴٬۵۸۹ نفر جمعیت دارد.
ایواکی، آئوموری (به لاتین: Iwaki) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. ایواکی ۱۱٬۸۶۸ نفر جمعیت دارد.
هدا، شیزوئوکا (به لاتین: Heda) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. هدا ۳٬۶۸۱ نفر جمعیت دارد.
هامیهایاشی، نیگاتا (به لاتین: Kamihayashi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Hokuriku region واقع شده‌است. هامیهایاشی ۹٬۸۱۰ نفر جمعیت دارد.
کانیتا، آئوموری (به لاتین: Kanita) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. کانیتا ۳٬۷۴۵ نفر جمعیت دارد.
سرگئی موسسیان (؛ زادهٔ ) یک شطرنج‌باز اهل ارمنستان است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی شده است.
کوراایشی، آئوموری (به لاتین: Kuraishi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. کوراایشی ۳٬۳۶۳ نفر جمعیت دارد.
ناگاوا، آئوموری (به لاتین: Nagawa) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. ناگاوا ۸٬۵۶۵ نفر جمعیت دارد.
فوکوچی، آئوموری (به لاتین: Fukuchi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. فوکوچی ۶٬۹۹۱ نفر جمعیت دارد.
هانگو، آئوموری (به لاتین: Nangō) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. هانگو ۶٬۴۴۰ نفر جمعیت دارد.
مینمایا، آئوموری (به لاتین: Minmaya) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. مینمایا ۲٬۳۶۴ نفر جمعیت دارد.
نوزاوا اونسن اسنو ریزورت (به لاتین: Nozawa Onsen Snow Resort) یک پیست اسکی در ژاپن است که در نوزاوااونسن واقع شده‌است.
ساگامیکو، کاناگاوا (به لاتین: Sagamiko) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. ساگامیکو ۱۰٬۴۰۴ نفر جمعیت دارد.
ساگارا، شیزوئوکا (به لاتین: Sagara) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. ساگارا ۲۵٬۶۵۶ نفر جمعیت دارد.
سانپوکو، نیگاتا (به لاتین: Sanpoku) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Hokuriku region واقع شده‌است. سانپوکو ۶٬۹۴۲ نفر جمعیت دارد.
شیرویاما، کاناگاوا (به لاتین: Shiroyama) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. شیرویاما ۲۳٬۰۴۰ نفر جمعیت دارد.
شی‌اورا، آئوموری (به لاتین: Shiura) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. شی‌اورا ۲٬۷۰۸ نفر جمعیت دارد.
شوزنجی، شیزوئوکا (به لاتین: Shuzenji) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. شوزنجی ۱۶٬۳۲۸ نفر جمعیت دارد.
سوماً، آئوموری (به لاتین: Sōma) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Nakatsugaru District واقع شده‌است. سوماً ۳٬۸۱۸ نفر جمعیت دارد. سوما اکنون با شهر همسایه خود ایواکی در شهر بزرگ تری به نام هیروساکی ادغام شده اند؛ در نتیجه سوما دیگر به عنوان شهری مستقل شناخته نمی شود.
تایراداته، آئوموری (به لاتین: Tairadate) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. تایراداته ۲٬۲۵۵ نفر جمعیت دارد.
تومی‌یاما، آیچی (به لاتین: Tomiyama) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. تومی‌یاما ۲۱۸ نفر جمعیت دارد.
نیسکو، ریزورت گراند هیرافو (به لاتین: Niseko Mt. Resort Grand Hirafu) یک پیست اسکی و هتل در ژاپن است که در Abuta District واقع شده‌است.
گرآتر کیوتو (به لاتین: Greater Kyoto) یک منطقه کلان‌شهری در ژاپن است که در استان کیوتو واقع شده‌است. گرآتر کیوتو ۲٬۶۷۹٬۰۹۴ نفر جمعیت دارد.
کاتسویاما، اوکایاما (به لاتین: Katsuyama) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان اوکایاما واقع شده‌است. کاتسویاما ۹٬۰۲۷ نفر جمعیت دارد.
شی‌اومی، توکیو (به لاتین: Shiomi) یک شهرک در ژاپن است که در کوتو، توکیو واقع شده‌است. شی‌اومی ۰٫۶۹ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۹۳۱ نفر جمعیت دارد.
نامیئوکا، آئوموری (به لاتین: Namioka) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. نامیئوکا ۲۰٬۵۴۳ نفر جمعیت دارد.
آجیکاتا، نیگاتا (به لاتین: Ajikata) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Hokuriku region واقع شده‌است. آجیکاتا ۴٬۶۸۵ نفر جمعیت دارد.
آری‌آکه، ساگا (به لاتین: Ariake) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کیوشو واقع شده‌است. آری‌آکه ۸٬۹۴۴ نفر جمعیت دارد.
آسابا، شیزوئوکا (به لاتین: Asaba) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. آسابا ۱۹٬۳۰۶ نفر جمعیت دارد.
آساهی، آیچی (به لاتین: Asahi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. آساهی ۳٬۵۵۳ نفر جمعیت دارد.
آساشینا، ناگانو (به لاتین: Asashina) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kitasaku District, Nagano واقع شده‌است. آساشینا ۶٬۴۲۳ نفر جمعیت دارد.
آشیرو، ایواته (به لاتین: Ashiro) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. آشیرو ۵٬۸۴۱ نفر جمعیت دارد.
آسوکه، آیچی (به لاتین: Asuke) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. آسوکه ۹٬۶۹۹ نفر جمعیت دارد.
آتسومی، آیچی (به لاتین: Atsumi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. آتسومی ۲۲٬۴۷۲ نفر جمعیت دارد.
چیکورا، چیبا (به لاتین: Chikura) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. چیکورا ۱۲٬۵۲۷ نفر جمعیت دارد.
سکیایادو، چیبا (به لاتین: Sekiyado) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. سکیایادو ۳۰٬۷۱۰ نفر جمعیت دارد.
ایئوکا، چیبا (به لاتین: Iioka) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. ایئوکا ۱۰٬۹۵۴ نفر جمعیت دارد.
تایئی، چیبا (به لاتین: Taiei) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. تایئی ۱۲٬۵۰۷ نفر جمعیت دارد.
کوریموتو، چیبا (به لاتین: Kurimoto) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. کوریموتو ۵٬۱۷۹ نفر جمعیت دارد.
ناساکا، چیبا (به لاتین: Nosaka) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. ناساکا ۹٬۸۹۴ نفر جمعیت دارد.
ماتسوئو، چیبا (به لاتین: Matsuo) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. ماتسوئو ۱۱٬۱۲۱ نفر جمعیت دارد.
هاسونوما، چیبا (به لاتین: Hasunuma) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. هاسونوما ۴٬۸۴۶ نفر جمعیت دارد.
سانبو، چیبا (به لاتین: Sanbu) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. سانبو ۱۹٬۷۷۹ نفر جمعیت دارد.
دایتو، شیزوئوکا (به لاتین: Daitō) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. دایتو ۲۰٬۹۳۷ نفر جمعیت دارد.
فوجیئوکا، آیچی (به لاتین: Fujioka) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. فوجیئوکا ۱۹٬۲۳۹ نفر جمعیت دارد.
فوکودومی، ساگا (به لاتین: Fukudomi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کیوشو واقع شده‌است. فوکودومی ۵٬۶۸۶ نفر جمعیت دارد.
فوکوده، شیزوئوکا (به لاتین: Fukude) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. فوکوده ۱۹٬۵۱۲ نفر جمعیت دارد.
هایبارا، شیزوئوکا (به لاتین: Haibara) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. هایبارا ۲۴٬۹۸۹ نفر جمعیت دارد.
هامائوکا، شیزوئوکا (به لاتین: Hamaoka) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. هامائوکا ۲۴٬۷۷۴ نفر جمعیت دارد.
هیگاشی‌آواکورا، اوکایاما (به لاتین: Higashiawakura) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوگوکو واقع شده‌است. هیگاشی‌آواکورا ۱٬۳۹۹ نفر جمعیت دارد.
هیگاشی‌یاما، ایواته (به لاتین: Higashiyama) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. هیگاشی‌یاما ۸٬۰۲۷ نفر جمعیت دارد.
هیکاتا، چیبا (به لاتین: Hikata) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. هیکاتا ۸٬۰۴۲ نفر جمعیت دارد.
هوبارا، فوکوشیما (به لاتین: Hobara) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. هوبارا ۲۴٬۴۹۱ نفر جمعیت دارد.
هونکاوانه، شیزوئوکا (به لاتین: Honkawane) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. هونکاوانه ۳٬۰۲۵ نفر جمعیت دارد.
هوسوئه، شیزوئوکا (به لاتین: Hosoe) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. هوسوئه ۲۲٬۰۰۵ نفر جمعیت دارد.
امیل وارتازاریان (؛ زادهٔ ) یک بازیکن راگبی ۱۵ نفره ارمنی‌تبار اهل ایران است. وی در تیم ملی راگبی ۱۵ نفره هند بازی کرده است و در سال ۲۰۰۷ مربی تیم ملی راگبی ۱۵ نفره ایران بود.
بنیامین هنریکس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بایر لورکوزن، موناکو و لایپزیگ اشاره کرد.
هنریکس از پدری آلمانی و مادر غنایی زاده شده‌است.
هوهوکو، یاماگوچی (به لاتین: Hōhoku) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان یاماگوچی واقع شده‌است. هوهوکو ۱۲٬۷۴۰ نفر جمعیت دارد.
هورای، آیچی (به لاتین: Hōrai) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. هورای ۱۳٬۵۶۵ نفر جمعیت دارد.
ایئشیما، هیوگو (به لاتین: Ieshima) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است. ایئشیما ۷٬۹۱۵ نفر جمعیت دارد.
ایزاکا، فوکوشیما (به لاتین: Iizaka) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. ایزاکا ۲۳٬۳۱۴ نفر جمعیت دارد.
ایکاریگاسکی، آئوموری (به لاتین: Ikarigaseki) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. ایکاریگاسکی ۳٬۱۴۰ نفر جمعیت دارد.
ایکاوا، شیزوئوکا (به لاتین: Ikawa) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Chūbu region (Tōkai region) واقع شده‌است. ایکاوا ۲٬۴۷۱ نفر جمعیت دارد.
اینابو، آیچی (به لاتین: Inabu) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. اینابو ۲٬۹۲۸ نفر جمعیت دارد.
ایناگاکی، آئوموری (به لاتین: Inagaki) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. ایناگاکی ۴٬۸۴۶ نفر جمعیت دارد.
ایوامورا، نیگاتا (به لاتین: Iwamuro) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Hokuriku region واقع شده‌است. ایوامورا ۹٬۸۶۵ نفر جمعیت دارد.
ایوجیما، توکیو (به لاتین: Iōjima) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. ایوجیما ۱٬۰۱۸ نفر جمعیت دارد.
جوبوجی، ایواته (به لاتین: Jōbōji) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. جوبوجی ۴٬۹۵۹ نفر جمعیت دارد.
کامدا، نیگاتا (به لاتین: Kameda) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Hokuriku region واقع شده‌است. کامدا ۳۲٬۳۸۲ نفر جمعیت دارد.
کامو، شیزوئوکا (به لاتین: Kamo) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. کامو ۳٬۲۹۱ نفر جمعیت دارد.
کان‌آگی، آئوموری (به لاتین: Kanagi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. کان‌آگی ۱۰٬۵۵۷ نفر جمعیت دارد.
کانایا، شیزوئوکا (به لاتین: Kanaya) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. کانایا ۲۰٬۳۶۴ نفر جمعیت دارد.
کانبارا، شیزوئوکا (به لاتین: Kanbara) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. کانبارا ۱۲٬۷۷۷ نفر جمعیت دارد.
کاراکووا، میاگی (به لاتین: Karakuwa) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. کاراکووا ۸٬۴۶۳ نفر جمعیت دارد.
کاشیوا، آئوموری (به لاتین: Kashiwa) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. کاشیوا ۵٬۱۵۸ نفر جمعیت دارد.
کاشیوانوها (به لاتین: Kashiwanoha) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در هونشو واقع شده‌است. کاشیوانوها ۳٬۰۳۱ نفر جمعیت دارد.
کاتاهیگاشی، نیگاتا (به لاتین: Katahigashi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Hokuriku region واقع شده‌است. کاتاهیگاشی ۶٬۳۲۲ نفر جمعیت دارد.
کاتسوتا، اوکایاما (به لاتین: Katsuta) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوگوکو واقع شده‌است. کاتسوتا ۳٬۶۶۰ نفر جمعیت دارد.
کاواساکی، ایواته (به لاتین: Kawasaki) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. کاواساکی ۴٬۳۸۴ نفر جمعیت دارد.
کاتاگاتا، ساگا (به لاتین: Kitagata) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کیوشو واقع شده‌است. کاتاگاتا ۸٬۴۲۷ نفر جمعیت دارد.
کیزوکوری، آئوموری (به لاتین: Kizukuri) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. کیزوکوری ۱۹٬۱۲۳ نفر جمعیت دارد.
کودوماری، آئوموری (به لاتین: Kodomari) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. کودوماری ۳٬۹۸۹ نفر جمعیت دارد.
کوروموگاوا، ایواته (به لاتین: Koromogawa) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. کوروموگاوا ۴٬۹۵۴ نفر جمعیت دارد.
کوسودو، نیگاتا (به لاتین: Kosudo) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Hokuriku region واقع شده‌است. کوسودو ۱۰٬۱۸۷ نفر جمعیت دارد.
کومه، اوکایاما (به لاتین: Kume) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوگوکو واقع شده‌است. کومه ۷٬۳۹۶ نفر جمعیت دارد.
کوسه، اوکایاما (به لاتین: Kuse) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوگوکو واقع شده‌است. کوسه ۱۱٬۴۲۴ نفر جمعیت دارد.
مائه ساوا، ایواته (به لاتین: Maesawa) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. مائه ساوا ۱۵٬۱۱۱ نفر جمعیت دارد.
ماکی، نیگاتا (نیشیکانبارا) (به لاتین: Maki) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Hokuriku region واقع شده‌است. ماکی ۲۸٬۷۱۳ نفر جمعیت دارد.
مارویاما، چیبا (به لاتین: Maruyama) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. مارویاما ۵٬۷۸۰ نفر جمعیت دارد.
میکامو، اوکایاما (به لاتین: Mikamo) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوگوکو واقع شده‌است. میکامو ۱٬۶۶۸ نفر جمعیت دارد.
مینو، کاگاوا (به لاتین: Mino) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در شیکوکو واقع شده‌است. مینو ۹٬۹۵۲ نفر جمعیت دارد.
میساکی، چیبا (به لاتین: Misaki) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. میساکی ۱۵٬۲۷۳ نفر جمعیت دارد.
میساکوبو، شیزوئوکا (به لاتین: Misakubo) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. میساکوبو ۳٬۲۱۹ نفر جمعیت دارد.
میاکوجی، فوکوشیما (به لاتین: Miyakoji) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان فوکوشیما واقع شده‌است. میاکوجی ۱۲۵٫۳۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۱۲۸ نفر جمعیت دارد.
میویاشی، چیبا (به لاتین: Miyoshi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. میویاشی ۴٬۵۶۰ نفر جمعیت دارد.
موموایشی، آئوموری (به لاتین: Momoishi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. موموایشی ۹٬۹۷۰ نفر جمعیت دارد.
موریتا، آئوموری (به لاتین: Morita) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. موریتا ۵٬۰۱۱ نفر جمعیت دارد.
مورونه، ایواته (به لاتین: Murone) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. مورونه ۵٬۸۸۶ نفر جمعیت دارد.
ناکاایزو، شیزوئوکا (به لاتین: Nakaizu) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. ناکاایزو ۸٬۴۵۷ نفر جمعیت دارد.
ناکاکاوانه، شیزوئوکا (به لاتین: Nakakawane) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. ناکاکاوانه ۶٬۰۲۲ نفر جمعیت دارد.
ناکاساتو، آئوموری (به لاتین: Nakasato) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. ناکاساتو ۱۰٬۳۸۴ نفر جمعیت دارد.
ناکاتسونه، اوئیتا (به لاتین: Nakatsue) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کیوشو واقع شده‌است.
نیساتو، ایواته (به لاتین: Niisato) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. نیساتو ۳٬۵۳۵ نفر جمعیت دارد.
نیرایاما، شیزوئوکا (به لاتین: Nirayama) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان شیزوئوکا واقع شده‌است. نیرایاما ۱۹٬۶۰۲ نفر جمعیت دارد.
نیشینه، ایواته (به لاتین: Nishine) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. نیشینه ۱۸٬۴۴۲ نفر جمعیت دارد.
اوبارا، آیچی (به لاتین: Obara) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. اوبارا ۴٬۳۵۳ نفر جمعیت دارد.
اوچی‌آی، اوکایاما (به لاتین: Ochiai) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوگوکو واقع شده‌است. اوچی‌آی ۱۵٬۶۵۲ نفر جمعیت دارد.
ژوآو پدرو کاواکو کانسلو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که به صورت قرضی برای باشگاه بارسلونا بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بارسلونا، والنسیا، اینترمیلان، یوونتوس، منچسترسیتی و بایرن مونیخ اشاره کرد.
"'تیم ملی فوتبال پرتغال"
اوگاسا، شیزوئوکا (به لاتین: Ogasa) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. اوگاسا ۱۵٬۹۶۸ نفر جمعیت دارد.
اونوئه، آئوموری (به لاتین: Onoe) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. اونوئه ۱۰٬۱۰۲ نفر جمعیت دارد.
روسوتسو ریزورت (به لاتین: Rusutsu Resort) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Abuta District واقع شده‌است.
ریورو، شیزوئوکا (به لاتین: Ryūyō) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. ریورو ۱۹٬۷۵۶ نفر جمعیت دارد.
سایجو، هیروشیما (شوبارا) (به لاتین: Saijō) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوگوکو واقع شده‌است. سایجو ۴٬۱۸۲ نفر جمعیت دارد.
ساوائوچی، ایواته (به لاتین: Sawauchi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. ساوائوچی ۳٬۶۵۸ نفر جمعیت دارد.
سکی، میه (به لاتین: Seki) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه کانسای واقع شده‌است. سکی ۷٬۲۷۷ نفر جمعیت دارد.
شیمودا، آئوموری (به لاتین: Shimoda) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. شیمودا ۱۴٬۲۸۲ نفر جمعیت دارد.
شاریکی، آئوموری (به لاتین: Shariki) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. شاریکی ۵٬۷۳۰ نفر جمعیت دارد.
شیموفوسا، چیبا (به لاتین: Shimofusa) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. شیموفوسا ۷٬۸۶۸ نفر جمعیت دارد.
شیمویاما، آیچی (به لاتین: Shimoyama) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. شیمویاما ۵٬۵۹۳ نفر جمعیت دارد.
شیونوئه، کاگاوا (به لاتین: Shionoe) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در بخش کاگاوا واقع شده‌است. شیونوئه ۸۰٫۱۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۵۸۳ نفر جمعیت دارد.
شوبوکو، اوکایاما (به لاتین: Shōboku) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوگوکو واقع شده‌است. شوبوکو ۷٬۴۹۴ نفر جمعیت دارد.
شونان، چیبا (به لاتین: Shōnan) منطقهٔ ای مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. شونان ۴۶٬۸۷۵ نفر جمعیت دارد.
تایشا، شیمانه (به لاتین: Taisha) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوگوکو واقع شده‌است. تایشا ۱۶٬۲۶۲ نفر جمعیت دارد.
تاکاسو اسنو پارک (به لاتین: Takasu Snow Park) یک پیست اسکی در ژاپن است که در گوجو، گیفو واقع شده‌است.
تانه‌ایچی، ایواته (به لاتین: Taneichi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. تانه‌ایچی ۱۳٬۴۴۹ نفر جمعیت دارد.
تارو، ایواته (به لاتین: Tarō) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. تارو ۳٬۵۳۵ نفر جمعیت دارد.
تاتسویاما، شیزوئوکا (به لاتین: Tatsuyama) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. تاتسویاما ۱٬۱۲۲ نفر جمعیت دارد.
تنمابایاشی، آئوموری (به لاتین: Tenmabayashi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. تنمابایاشی ۸٬۳۵۴ نفر جمعیت دارد.
توکیوا، آئوموری (به لاتین: Tokiwa) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. توکیوا ۶٬۶۲۶ نفر جمعیت دارد.
میناس مگردیچ ظهراب (؛ ۱۸۳۳ – ۱۸۹۶) یک نقاش ارمنی‌تبار اهل هند بود.
تومیئورا، چیبا (به لاتین: Tomiura) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. تومیئورا ۵٬۶۸۹ نفر جمعیت دارد.
توواداکو، آئوموری (به لاتین: Towadako) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kamikita District واقع شده‌است. توواداکو ۹٬۸۳۴ نفر جمعیت دارد.
تویوئوکا، شیزوئوکا (به لاتین: Toyooka) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. تویوئوکا ۱۱٬۳۰۶ نفر جمعیت دارد.
تویوساتو، میاگی (به لاتین: Toyosato) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. تویوساتو ۷٬۱۹۴ نفر جمعیت دارد.
تسوگو، آیچی (به لاتین: Tsugu) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. تسوگو ۱٬۵۵۳ نفر جمعیت دارد.
تسوکیگاتا، نیگاتا (به لاتین: Tsukigata) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Hokuriku region واقع شده‌است. تسوکیگاتا ۳٬۷۶۷ نفر جمعیت دارد.
تسوکوده، آیچی (به لاتین: Tsukude) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. تسوکوده ۳٬۲۶۳ نفر جمعیت دارد.
تسوکوی، کاناگاوا (به لاتین: Tsukui) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. تسوکوی ۲۸٬۵۵۱ نفر جمعیت دارد.
اودونو، میه (به لاتین: Udono) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه کانسای واقع شده‌است. اودونو ۴٬۸۵۲ نفر جمعیت دارد.
وادا، چیبا (به لاتین: Wada) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. وادا ۷٬۷۱۷ نفر جمعیت دارد.
واکینوساوا، آئوموری (به لاتین: Wakinosawa) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. واکینوساوا ۲٬۴۶۱ نفر جمعیت دارد.
یاماگاتا، ایواته (به لاتین: Yamagata) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. یاماگاتا ۳٬۱۲۱ نفر جمعیت دارد.
یاماگاتا زائو اونسن اسکی ریزورت (به لاتین: Yamagata Zao Onsen Ski Resort) یک پیست اسکی در ژاپن است که در یاماگاتا واقع شده‌است.
یامااوچی، ساگا (به لاتین: Yamauchi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کیوشو واقع شده‌است. یامااوچی ۹٬۷۴۵ نفر جمعیت دارد.
یوکوگوشی، نیگاتا (به لاتین: Yokogoshi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Hokuriku region واقع شده‌است. یوکوگوشی ۱۱٬۵۴۳ نفر جمعیت دارد.
یوشیدا، نیگاتا (به لاتین: Yoshida) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Hokuriku region واقع شده‌است. یوشیدا ۲۴٬۹۳۷ نفر جمعیت دارد.
یودا، ایواته (به لاتین: Yuda) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. یودا ۳٬۷۱۰ نفر جمعیت دارد.
یوتو، شیزوئوکا (به لاتین: Yūtō) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. یوتو ۱۳٬۸۲۵ نفر جمعیت دارد.
اوهارا، چیبا (به لاتین: Ōhara) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کانتو واقع شده‌است. اوهارا ۲۰٬۵۱۸ نفر جمعیت دارد.
اوهارا، اوکایاما (به لاتین: Ōhara) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوگوکو واقع شده‌است. اوهارا ۴٬۶۳۰ نفر جمعیت دارد.
اوهاتا، آئوموری (به لاتین: Ōhata) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. اوهاتا ۸٬۶۶۳ نفر جمعیت دارد.
اوهیتو، شیزوئوکا (به لاتین: Ōhito) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. اوهیتو ۱۵٬۱۶۹ نفر جمعیت دارد.
اونو، ایواته (به لاتین: Ōno) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. اونو ۶٬۰۱۲ نفر جمعیت دارد.
اوئدا، نارا (به لاتین: Ōuda) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه کانسای واقع شده‌است. اوئدا ۸٬۶۴۷ نفر جمعیت دارد.
میماساکا، اوکایاما (شهرک) (به لاتین: Mimasaka) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوگوکو واقع شده‌است. میماساکا ۱۲٬۸۵۶ نفر جمعیت دارد.
ایچینومیا، آیچی (شهرک) (به لاتین: Ichinomiya) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. ایچینومیا ۱۶٬۴۴۰ نفر جمعیت دارد.
میکابی، شیزوئوکا (به لاتین: Mikkabi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. میکابی ۱۶٬۰۵۹ نفر جمعیت دارد.
کامو، اوکایاما (به لاتین: Kamo) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوگوکو واقع شده‌است. کامو ۵٬۳۱۱ نفر جمعیت دارد.
موکای‌شیما، هیروشیما (به لاتین: Mukaishima) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در هیروشیما واقع شده‌است. موکای‌شیما ۱۸٫۴۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶٬۲۸۳ نفر جمعیت دارد.
آپی کوگن اسکی ریزورت (به لاتین: Appi Kogen Ski Resort) یک پیست اسکی در ژاپن است که در هاچیمانتای، ایواته واقع شده‌است.
میاموری، ایواته (به لاتین: Miyamori) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. میاموری ۵٬۱۲۶ نفر جمعیت دارد.
کاواکامی، اوکایاما (مانیوا) (به لاتین: Kawakami) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوگوکو واقع شده‌است. کاواکامی ۲٬۳۷۲ نفر جمعیت دارد.
کاوائوچی، آئوموری (به لاتین: Kawauchi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. کاوائوچی ۵٬۳۰۹ نفر جمعیت دارد.
هیراکا، آئوموری (به لاتین: Hiraka) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. هیراکا ۲۲٬۰۵۳ نفر جمعیت دارد.
ایناسا، شیزوئوکا (به لاتین: Inasa) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. ایناسا ۱۴٬۴۸۱ نفر جمعیت دارد.
هارونو، شیزوئوکا (به لاتین: Haruno) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. هارونو ۵٬۹۵۳ نفر جمعیت دارد.
موچیزوکی، ناگانو (به لاتین: Mochizuki) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kitasaku District واقع شده‌است. موچیزوکی ۱۰٬۴۴۰ نفر جمعیت دارد.
ماتسونو، ایواته (به لاتین: Matsuo) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. ماتسونو ۶٬۷۸۶ نفر جمعیت دارد.
ایکیتسوکی، ناگاساکی (به لاتین: Ikitsuki) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در کیوشو واقع شده‌است. ایکیتسوکی ۷٬۲۱۵ نفر جمعیت دارد.
ایشیدوریو، ایواته (به لاتین: Ishidoriya) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. ایشیدوریو ۱۵٬۹۵۱ نفر جمعیت دارد.
ایساوا، ایواته (به لاتین: Isawa) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. ایساوا ۱۷٬۲۹۷ نفر جمعیت دارد.
مایساکا، شیزوئوکا (به لاتین: Maisaka) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. مایساکا ۱۱٬۸۷۲ نفر جمعیت دارد.
هاناایزومی، ایواته (به لاتین: Hanaizumi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. هاناایزومی ۱۵٬۳۶۷ نفر جمعیت دارد.
تویودا، شیزوئوکا (به لاتین: Toyoda) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. تویودا ۲۹٬۵۹۱ نفر جمعیت دارد.
سانریکو، ایواته (به لاتین: Sanriku) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. سانریکو ۸٬۳۲۲ نفر جمعیت دارد.
هاگوشی (به لاتین: Hagushi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در تومیتان واقع شده‌است.
دوشی (به لاتین: Dōshi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در منطقه مینامیتسورو، یاماناشی واقع شده‌است. دوشی ۷۹٫۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۸۶۵ نفر جمعیت دارد.
سباستین کورشیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لو مان، سوشو، لیل، سویا، بنفیکا، اسپانیول و نانت اشاره کرد.
لمین-گی کونه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ساحل عاج است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لوریان، ساندرلند و استراسبورگ اشاره کرد.
کلاته مهرک روستایی در دهستان زیرکوه بخش مرکزی شهرستان زیرکوه استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۲۴۳ نفر (در ۶۴ خانوار) بوده است.
کلاته ناصر روستایی در دهستان زیرکوه بخش مرکزی شهرستان زیرکوه استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۷ نفر (در ۴ خانوار) بوده است.
ایستگاه کاتاسه-انوشیما () یک ایستگاه قطار وابسته به خط اوداکیو-انوشیما است. این ایستگاه در فوجیساوا، کاناگاوا، استان کاناگاوا، ژاپن واقع شده است.
هُوْهانِس کیورغیان (؛ ۲۴ اوت ۱۹۰۲ – ) یک معمار، مهندس، و Alpinist اهل ارمنستان بود.
وی در ۲۴ اوت ۱۹۰۲ در کنستانتینوپل به دنیا آمد و در کالج موراد-رافائلیان تحصیل نمود. وی در ۱ مارس ۱۹۸۴ در سن ۸۱ سالگی در آزولو درگذشت.
ویکتوریا آغانور (؛ ۲۶ مه ۱۸۵۵ – ) یک شاعر ارمنی‌تبار اهل ایتالیا بود.
وی در شهر پادووا به دنیا آمد. هفتمین فرزند ادواردو آغانور و جوسپیتا پاچینی بود. خانواده پدری وی از اشراف ارمنی بود. آنها از اهالی جلفا بودند که در سده ۱۷ میلادی به ایران نقل مکان کرده بودند.
والدین ویتوریا در سال ۱۸۴۷ ازدواج کردند و به پادونا نقل مکان نمودند.
در سال ۱۸۷۶ وی برای زندگی به ناپل نقل مکان نمود جایی که انریکو نچونی را ملاقات نمود کسی که در اشعارش به وی کمک نمود.
در سال ۱۹۰۱ وی با گیدو پومپیلی عضو برجسته پارلمان ازدواج نمود.
وی در تاریخ ۹ آوریل ۱۹۱۰ در شهر رم در حین عمل جراحی در سن ۵۴ سالگی درگذشت.
همسر وی مدتی کوتاه پس از مرگ وی دست به خودکشی زد.
روبن میکائیلی آهارونیان (؛ زادهٔ ۲۴ مهٔ ۱۹۴۷ در ریگا) نوازندهٔ ویولن اهل ارمنستان است.
وی در ۲۴ مهٔ ۱۹۴۷ ‏ریگا به دنیا آمد. آهارونیان در کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو تحصیل کرده‌است. او در کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان است. وی برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی، هنرمند افتخاری ارمنستان شوروی، جایزه دولتی ارمنستان شوروی، مدال موسس خورناتسی، مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان، جایزه دولتی فدراسیون روسیه و نشان دوستی خلق شد.
او برندهٔ رقابت انسکو در بخارست و رقابت بین‌المللی چایکوفسکی در مسکو شده‌است.
پاتریارک تورگوم مانوکیان (; ; زاده – درگذشته ) یک روحانی ارمنی که بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۲ میلادی پاتریارک ارمنی‌های حوزه اورشلیم بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان مسروپ ماشتوتس شده‌است.
مانوکیان در ۱۶ فوریه ۱۹۱۹ در اردوگاه پناهندگان در نزدیکی شهرک صحرایی بعقوبه در شمال بغداد به دنیا آمد. پس از تکمیل تعلیمات ابتدایی در مدرسه ارمنی مترجمان مقدس در بغداد، وی در حوزه علمیه ارمنیان پاتریارک اورشلیم ثبت نام نمود.
مانوکیان در تاریخ ۲۲ مارس ۱۹۹۰ به عنوان ۹۶مین پاتریارک ارمنی‌های حوزه اورشلیم انتخاب شد.
پاتریارک تورگوم مانوکیان در تاریخ ۱۲ اکتبر ۲۰۱۲ به واسطه عفونت خونی درگذشت. هنگام فوت وی ۹۳ سال سن داشت. مراسم خاکسپاری وی به صورت رسمی در تاریخ ۲۲ اکتبر ۲۰۱۲ در اورشلیم برگزار شد.
وارطان مالاکیان (؛ زادهٔ ) یک طراح رقص، مجسمه‌ساز و نقاش ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا است.
مالاکیان در تاریخ ۱۴ فوریه ۱۹۴۷ در شهر موصل، عراق به دنیا آمد. در سن ۱۸ سالگی وی نخستین نمایشگاه خویش را در سفارت چکسلواکی برگزار نمود. پسر وی دارون ملکیان، گیتارنواز و عضو گروه موسیقی سیستم آو ا داون می‌باشد. وی هم‌اکنون به همراه همسرش زِپیور مالاکیان در لس آنجلس اقامت دارد. مالاکیان طراح هنری آلبوم هیپنوتایز بوده‌است.
سیلوا شاهاکیان (؛ زادهٔ ۱۹۸۵ در بغداد) بانوی ارمنی-عراقی که برنده عنوان زیبایی دختر شایسته عراق شد و در تاریخ ۱۰ آوریل ۲۰۰۶ تاج دختر شایسته عراق را نصیب خویش کرد.
بئاتریس اوهانسیان (؛ ; – ) یک نوازنده پیانو ارمنی-عراقی بود. وی به عنوان نخستین نوازنده پیانو کنسرت و نخستین بانوی آهنگساز عراق شناخته می‌شود.
اوهانسیان در سال ۱۹۲۷ در بغداد در یک خانواده سرشناس ارمنی به دنیا آمد. پدر وی در ایران به دنیا آمده بود و پس از مدتی کسب و کار در هند با بریتانیایی‌ها در بغداد سکونت گزیده بود. مادر و دایی‌هایش نیز از یتیمان در جریان نسل‌کشی ارمنی‌ها بودند. والدینش وی را برای آموختن موسیقی وی را تشویق نمودند. اوهانسیان در انستیتو هنرهای زیبا ثبت نام نمود.
پس از فارغ‌التحصیلی به عنوان دستیار با «ژولیت هرتز» استاد رومانیایی پیانو همکاری نمود. با بورسیه دولت عراق در آکادمی سلطنتی موسیقی در لندن زیر نظر مکس پیارنی تحصیل نمود.
وی در بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۲ در دانشگاه مینه‌سوتا و کالج مک‌آلستر تدریس می‌نمود.
وی روز ۱۷ ژوئن ۲۰۰۸ در بلومینگتن، مینه‌سوتا در سن ۸۱ سالگی در اثر بیماری سرطان درگذشت.
واهرام گوورکیان (؛ – ) او از بازیکنان ارمنی فوتبال و اهل ارمنستان-بلژیک بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به سرکل بروژ اشاره کرد.
وی همچنین درتیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است. گوورکیان برای بار در ۲۶ اکتبر ۱۹۰۸ برای بازی دوستانه مقابل سوئد به تیم ملی فوتبال بلژیک دعوت شد و در دقیقه ۳۰ همان بازی گل تیمش را به ثمر رساند.
وی تحت عمل جراحی آپاندیسیت قرار گرفت. اما وضعیتش پس از عمل جراحی وخیم شد. وی در تاریخ ۱۷ ژوئیه ۱۹۱۱ در سن ۲۳ سالگی درگذشت و در روز ۱۸ ژوئیه در یکی از آرامستان‌های آنتورپ به خاک سپرده شد.
گئورگ آرسنی ناجاریان (؛ زادهٔ در ایروان) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان-قزاقستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آستانه و شاختار قراغندی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال
و در تاریخ ۱۷ دسامبر ۲۰۱۶ در زیر ۱۹ سال و بزرگسالان قزاقستان بازی کرده‌است. ناجاریان نخستین بازی ملی خویش را که یک بازی دوستانه بود در ۲۱ فوریه ۲۰۱۹ در مقابل مولداوی انجام داده‌است.
آندری صافاریان (؛ زادهٔ ) یک قایقران ارمنی‌تبار اهل قزاقستان است. وی نماینده قزاقستان در رشته sprint canoer در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ آتلانتا بود.
سیاست کانادا در چارچوب یک دموکراسی پارلمانی و نوعی سیستم فدرال از دولت پارلمانی با سنت‌های دموکراتیک قوی عمل می‌کند. کانادا، یک سلطنت مشروطه است که در آن پادشاه، رئیس دولت است. این کشور یک نظام چند حزبی دارد که در آن بسیاری از قانون‌گذاری‌ها، با استخراج و استناد به عرف‌های نانوشته و سوابق پارلمان وستمینستر بریتانیا صورت می‌گیرد که در آن کابینه دولت، از میان نمایندگان مجلس عوام انتخاب می‌شوند و در آن تمام نماینده‌ها، حداقل عضو یکی از دو جناح اصلی دولت یا مخالف دولت (اپوزیسیون) هستند. اما این نظام در کانادا، با اعمال برخی تغییرات تکامل یافته‌است: نظام حزب‌های کانادا، قوی‌تر از انگلستان است و کسب رأی بیشتر در ورود به مجلس، به عنوان نوعی رای اعتماد در نظر گرفته می‌شود که عملاً، منجر به کاهش نقش اعضای غیر کابینه‌ای پارلمان می‌شود. اعضای غیر کابینه‌ای در جناح دولت، و اعضای تازه‌کار یا کمتر شاخص جناح مخالف، با توجه به اینکه در صندلی‌های عقب‌تر مجلس عوام می‌نشینند، عقب‌نشین (به انگلیسی: Backbencher) نامیده می‌شوند. با این وجود، عقب‌نشین‌ها می‌توانند با حضور در کمیته‌های پارلمان، مانند کمیته حساب‌های عمومی یا کمیته دفاع ملی، نظر خود را اعمال کنند.
به‌طور تاریخی، دو حزب غالب کانادا، حزب لیبرال کانادا و حزب محافظه کار کانادا (یا پیشینیان آن) بوده‌اند؛ هرچند که در انتخابات ۲۰۱۱، حزب دموکرات جدید (ان‌دی‌پی) صعود خوبی داشت و حتی به تهدیدی برای دو حزب دیگر تبدیل شد. تاکنون احزاب کوچکتر مانند حزب ملی‌گرای بلوک کبکوا و حزب سبز کانادا نیز قادر به تأثیرگذاری بر روند سیاسی بوده‌اند.
ساختار دولت کانادا، در اصل توسط پارلمان بریتانیا از طریق مصوبه بریتانیایی آمریکای شمالی - که در حال حاضر با عنوان مصوبه قانون اساسی ۱۸۶۷ شناخته می‌شود - ایجاد شد، اما مدل فدرال دولت و نحوه تقسیم قدرت، توسط سیاستمداران کانادا ابداع شد. به‌طور خاص، پس از جنگ جهانی اول، شهروندان قلمروهای خودگردان بریتانیا (دومینین‌ها) مانند کانادا، شروع به توسعه یک حس هویت‌طلبی قوی کردند و در اعلامیه بالفور ۱۹۲۶، دولت بریتانیا قصد خود را برای اعطای خودمختاری کامل به این مناطق اعلام کرد."THE Constitution Act, 1867 ", s. 6.
در نتیجه در سال ۱۹۳۱، پارلمان بریتانیا اساسنامه وستمینستر را تصویب کرد و خودمختاری کانادا و دیگر قلمروهای خودگردان بریتانیا را قانونی دانست. پس از این اتفاق، سیاستمداران کانادا، تا سال ۱۹۸۲ نتوانستند در مورد فرایند اصلاح قانون اساسی به اجماع برسند و در نتیجه تا آن زمان، اصلاحات قانون اساسی کانادا همچنان به تصویب پارلمان بریتانیا نیاز داشتند. به همین ترتیب، کمیته قضایی شورای خبرگان بریتانیا، تا سال ۱۹۳۳ در پرونده‌های تجدید نظر کیفری و تا سال ۱۹۴۹ در پرونده‌های تجدید نظر مدنی، تصمیم نهایی را می‌گرفت."The Creation and Beginnings of the Supreme Court of Canada "
سیستم دو مجلسی قانونگذاری در پارلمان کانادا شامل سه بخش است: پادشاه، سنا و مجلس عوام.
در حال حاضر، مجلس سنا که اغلب با نمایندگان «منطقه‌ای» آن شناخته می‌شود، ۱۰۵ عضو دارد که توسط فرماندار کل و به توصیه نخست‌وزیر به نمایندگی منصوب شده‌اند و تا سن ۷۵ سالگی خدمت می‌کنند. سنا در ابتدا با تعداد نمایندگان مساوی از انتاریو، کبک، منطقه دریایی و استان‌های غربی ایجاد شد. اما در حال حاضر، ترکیب سنا محصول انواع خاص استثناها، اعضای اضافه شده، و چشم پوشی‌ها و سازش‌هاست، به این معنی که دیگر نه برابری منطقه‌ای رعایت می‌شود و نه نمایندگی بر اساس میزان جمعیت هر منطقه. تعداد طبیعی سناتورها می‌تواند به توصیه نخست‌وزیر و توسط پادشاه، بیش از حد تعیین شده اضافه شود، به شرطی که سناتورهای اضافه‌شده به نسبت منطقه‌ها و به‌طور یکسان (تا حداکثر هشت سناتور بیشتر) اضافه شوند. تاکنون تنها یک بار از قدرت انتصاب اضافی استفاده شده‌است؛ هنگامی که نخست‌وزیر برایان مالرونی از ملکه الیزابت دوم درخواست کرد که به مجلس سنا هشت کرسی اضافه کند تا از تصویب قانون مالیات کالا و خدمات اطمینان حاصل کند.
مجلس عوام در حال حاضر ۳۳۸ عضو منتخب دارد که از حوزه‌های انتخابیهٔ تک‌نفره و بر اساس سیستم رای بیشتر (نخست‌نفری) انتخاب می‌شوند، به این معنی که اعضا باید به جای اکثریت (۵۰ درصد به علاوه یک) تنها یک اکثریت نسبی (آرای بیشتر از هر نامزد) کسب کنند. به حوزه‌های انتخاباتی نیز رایدنگ (به انگلیسی Riding) می‌گویند.
دوره‌های نمایندگی نمی‌تواند بیشتر از پنج سال باشد؛ در پایان این زمان باید یک انتخابات جدید برگزار شود. تا به حال، تنها یک بار در زمان جنگ جهانی اول، نخست‌وزیر رابرت بوردن لازم دانست که دوره انتخابات طولانی‌تر شود. تعداد کرسی‌های مجلس عوام و حوزه بندی کرسی‌های هر استان، هر پنج سال بعد از سرشماری عمومی تجدید نظر می‌شود و بر اساس تغییرات جمعیت و تقریباً بر اساس نسبت تعداد نماینده به جمعیت تعیین می‌شود.
کانادایی‌ها فقط برای انتخاب عضو پارلمان (MP) مربوط به محل خود رأی می‌دهند. رهبران حزب‌ها، قبل از انتخابات توسط اعضای حزب‌ها انتخاب می‌شوند. احزاب، رهبران خود را با رای‌گیری دومرحله‌ای انتخاب می‌کنند تا اطمینان حاصل شود که برنده بیش از ۵۰ درصد از آرا را دریافت کرده‌است. به‌طور معمول رهبر حزب در انتخابات‌ها به عنوان نامزد عضویت در پارلمان شرکت می‌کند.
انتخاب نماینده پارلمان برای هر محل، باعث تخصیص یک صندلی به یکی از حزب‌های سیاسی می‌شود. به‌طور معمول حزبی که بیشترین تعداد صندلی را به دست آورد، دولت را تشکیل می‌دهد و رهبر آن حزب، نخست‌وزیر می‌شود. نخست‌وزیر با رأی عموم مردم انتخاب نمی‌شود، هرچند تقریباً همیشه به عنوان نماینده پارلمان، با رأی مستقیم حوزه انتخاباتی خود انتخاب می‌شود.
سیستم پارلمانی کانادا به احزاب سیاسی و رهبران حزب‌ها قدرت می‌دهد. زمانی که یک حزب، اکثریت صندلی‌های مجلس عوام را بدست آورد، گفته می‌شود که آن حزب «دولت اکثریت» را دارد. از طریق سازوکار حزب، رهبر حزب که خود تنها در یک حوزه انتخاب شده‌است، قدرت اجرایی و کنترل بسیار زیادی بر کابینه و پارلمان بدست می‌آورد.
زمانی که حزبی که بیشترین تعداد صندلی در مجلس عوام را به دست آورده، تعداد صندلی‌هایش کمتر از مجموع صندلی‌های سایر احزاب مخالف همراه یاشد، یک دولت اقلیت تشکیل می‌شود. در این سناریو، رهبر حزبی که بیشترین تعداد کرسی در مجلس را دارد توسط فرماندار کل برای رهبری دولت انتخاب می‌شود. هرچند برای ایجاد ثبات، رهبری که انتخاب شده‌است، باید حمایت اکثریت از مجلس عوام را به دست آورد، به این معنی که به پشتیبانی حداقل یک حزب دیگر نیاز خواهد داشت.
در کانادا استان‌ها در حاکمیت شریک در نظر گرفته شده‌اند؛ حاکمیت نه توسط فرماندار کل یا پارلمان کانادا بلکه از طریق خود سیستم تاج و تخت تقسیم می‌شود. به این معنی که تاج و تخت به ۱۱ حوزه قانونی "تقسیم" شده‌است یا به عبارتی به ۱۱ "تاج و تخت": یک فدرال و ده استانی.
مسائل روابط فدرالی-استانی (یا روابط بین دولت‌ها، که قبلاً با عنوان روابط دومینین-استانی شناخته می‌شد) در سیاست کانادا یک موضوع رایج و معمولی است: کبک آرزو دارد که طبیعت متمایز خود را حفظ و تقویت کند، استان‌های غربی به کنترل بیشتر بر منابع طبیعی فراوان خود، به ویژه ذخایر انرژی خود تمایل دارند، استان‌های مرکزی کانادا که صنعتی شده‌اند، به توانمندی تولیدی خود توجه می‌کنند و استان‌های آتلانتیک (مجاور اقیانوس اطلس) در تلاشند تا از رفاه کمتری که نسبت به سایر نقاط کشور دارند فرار کنند.
برای اینکه اطمینان حاصل شود که برنامه‌های اجتماعی مانند بهداشت و درمان و آموزش به‌طور یکنواخت در سراسر کانادا بودجه می‌گیرند، استان‌های "ندار" (به انگلیسی: have-not) (فقیر) نسبت به استان‌های ثروتمند یا "دارا" (به انگلیسی have)، سهم بیشتری از "پرداخت‌های انتقال (برابری)" فدرال را دریافت می‌کنند، که تا حدودی بحث‌برانگیز شده‌است. استان‌های ثروتمندتر، بر اساس اینکه که مالیاتی که می‌دهند بیشتر از خدماتی است که از دولت فدرال دریافت می‌کنند، اغلب به توقف پرداخت‌های انتقال تمایل دارند یا سعی می‌کنند سیستم را به نفع خود متوازن کنند و از طرف دیگر، استان‌های فقیرتر، بر اساس اینکه مقدار پولی می‌گیرند برای نیازهای جاری آن‌ها کافی نیست، اغلب به افزایش این پرداخت‌ها تمایل دارند.
برخی از محققان، به خصوص در دهه گذشته، استدلال کرده‌اند که استفاده نامحدود دولت فدرال از قانون اساسی، در سست کردن روابط دولت فدرال و دولت‌های استانی نقش داشته‌است. این قدرت، که به دولت فدرال اجازه می‌دهد درآمد خود را به هر ترتیبی که دوست دارد صرف کند، باعث می‌شود که دولت فدرال بتواند با ایجاد برنامه‌هایی که به حوزه قضایی استانی دست اندازی می‌کند، از حدود مشروطه (مطایق قانون اساسی) خود فراتر برود. قدرت مصرف بودجه فدرال، به صراحت در مصوبه قانون اساسی ۱۸۶۷ نیامده؛ اما آن طور که دادگاه تجدید نظر انتاریو نظر داده‌است، در بند (1A)۹۱، قدرت «قابل استنباط» به «بدهی و اموال عمومی» است."Canada Mortgage and Housing Corp. v. "
مثالی از استفاده دولت فدرال از «قدرت هزینه»، مصوبه بهداشت کانادا است که نوعی اعطای پول مشروط به استان‌ها است. مقررات خدمات بهداشتی و درمانی، مطابق قانون اساسی، یک مسئولیت استانی است. اما تحت مصوبه بهداشت کانادا، با دادن بودجه به استان‌ها مشروط به ارائه خدمات با توجه به استانداردهای فدرال، دولت فدرال می‌تواند در ارائه خدمات بهداشتی و درمانی تأثیرگذار باشد. قدرت هزینه دولت فدرال به همراه احکام دیوان عالی کشور – مانند پرونده مرجع ری طرح کمک کانادا (بریتیش کلمبیا) – که حکم کرده‌اند که تأمین بودجه تحت پوشش «قدرت هزینه» دولت فدرال، می‌تواند در هر زمان به‌طور یک جانبه کاهش یا افزایش یابد، در تیره و تار کردن روابط فدرال و استانی سهیم بوده‌است.
به جز سه دوره کوتاه انتقالی و دولت‌های اقلیت، از سال ۱۹۶۸ تا اوایل سال ۲۰۰۶، به‌طور مداوم نخست وزیرانی از کبک کانادا را رهبری کرده‌اند. کبکی‌ها هر در این مدت هر دو حزب لیبرال و حزب محافظه کار پیشرو کانادا را رهبری کرده‌اند.
در حال حاضر از پادشاهان، فرمانداران کل، و نخست وزیران انتظار می‌رود اگر به هر دو زبان انگلیسی و فرانسوی مسلط نیستند، حداقل هر دو زبان را در حد کاربردی بدانند. در انتخاب رهبران، احزاب سیاسی اولویت را به داوطلبانی می‌دهند که دو زیانه و در هر دو زبان روان باشند.
همچنین بر اساس قانون، سه مقام از نه مقام دادگاه عالی کانادا باید به قضاتی از کبک داده شود. این نمایندگی اطمسنانی ایحاد می‌کند که حداقل سه نفر از قضات در سیستم قانون مدنی که مربوط به قوانین کبک می‌شود تجربه کافی دارند.
کانادا دارای تاریخ طولانی و داستان‌گونه‌ای از جنبش‌های تجزیه‌طلبانه دارد (جنبش‌های تجزیه‌طلبانه کانادا را ببینید). از زمان اتحاد اجباری کانادای بالایی و پایینی سال ۱۸۴۰، وحدت ملی در کانادا یک مسئله عمده بوده‌است.
یکی از موضوع‌های غالب و طولانی در مورد وحدت ملی کانادا، درگیری مداوم بین اکثریت فرانسوی زبان کبک و اکثریت انگلیسی زبان بقیه کانادا بوده‌است. درخواست ادامه‌دار کبک برای به رسمیت شناختن «جامعه متمایز» آن از طریق وضعیت سیاسی خاص، منجر به تلاش برای اصلاح قانون اساسی شده‌است. مهم‌ترین آن‌ها، تلاش‌های شکست خورده اصلاح قانون اساسی از طریق توافق دریاچه میچ و توافق شارلوت‌تاون است (توافق شارلوت‌تاون با یک رفراندوم ملی رد شد).
از زمان انقلاب ساکت، اعطای حق تعیین قانون اساسی ۱۹۸۲ (بدون رضایت کبک) و تلاش‌های شکست خورده در اصلاحات قانون اساسی، به احساسات حق حاکمیت طلبانه در کبک دامن زده‌است. دو همه‌پرسی استانی، در سال ۱۹۸۰ و ۱۹۹۵ پیشنهادهای حق حاکمیت را با اکثریت ۶۰ درصد و ۵۰٫۶ درصد رد کردند. با توجه به پیروزی نزدیک به شکست دولت فدرال طلب در سال ۱۹۹۵، در سال ۱۹۹۸ دولت کرتین در مورد قانونی بودن اعلام یک طرفه تجزیه توسط یک استان، یک پرونده مرجغ در دادگاه عالی کانادا باز کرد. دادگاه تصمیم گرفت که اعلام یک طرفه تجزیه خلاف قانون اساسی خواهد بود. این موضوع منجر به تصویب مصوبه شفافیت در سال ۲۰۰۰ شد.
بلوک کبکوا که یک حزب حاکمیت طلب است که به‌طور انحصاری نامزدهای کبک را در انتخابات شرکت می‌دهد، توسط گروهی از نمایندگان مجلس که حزب محافظه کار پیشرو (PC) را ترک کردند - به همراه چندین نماینده مجلس ناراضی از حزب لیبرال - تشکیل شد و اولین بار در انتخابات فدرال ۱۹۹۳ نامزدهای خود را معرفی کرد. با سقوط حزب محافظه کار پیشرو در آن انتخابات، بلوک و لیبرال‌ها به عنوان تنها احزابی دیده شدند که در کبک دوام آوردند؛ بنابراین قبل از انتخابات ۲۰۰۶ هر دستاوردی توسط یکی از این دو حزب، صرف نظر از موضوع وحدت ملی در کبک، به هزینه حزب دیگر بدست آمد. سپس قبل از انتخابات ۲۰۰۴، بلوک از برداشتی که از فساد حزب لیبرال می‌شد - با افزایشی قابل توجه در تعداد مجموع صندلی‌ها - بهره برد. اما حزب محافظه کار که دوباره متحد شده بود، در انتخابات ۲۰۰۶، با بردن ۱۰ صندلی در کبک، دوباره به عنوان یکی از حزب‌های مهم در کبک مطرح شد. در انتخابات ۲۰۱۱، حزب دموکرات جدید (ان‌دی‌پی) با کسب ۵۹ صندلی از ۷۵ صندلی کبک موفق شد و تعداد صندلی‌های هر حزب دیگر را به‌طور قابل ملاحظه‌ای کاهش داد. موج پیروزی ان‌دی‌پی، تقریباً بلوک را نابود کرد و تعداد صندلی‌های آن را به ۴ صندلی کاهش داد که به مراتب کمتر از حداقل مورد نیاز ۱۲ صندلی برای کسب وضعیت حزب رسمی است.
نیوفاندلند و لابرادور نیز یکی از مشکلات وحدت ملی کانادا است. از آنجایی که نیوفاندلند و لابرادور تا سال ۱۹۴۹، به عنوان قلمرو خودمختار نیوفاندلند، یک کشور خود گردان مانند کانادا بود، در میان بسیاری از مردم، احساسات ملی‌گرایی برای نیوفاندلند و همچنین احساسات ضد کانادایی، قوی است، هرچند که این احساسات هماهنگ نیستند. وجود این احساسات چندین دلیل مزمن دارد: سوء مدیریت ماهیگیری توسط دولت فدرال، اسکان مجدد اجباری به دور از مناطق مسکونی دور افتاده در دهه ۱۹۶۰، اینکه دولت کبک هنوز هم نقشه‌های سیاسی را نادرست رسم می‌کند تا قسمت‌هایی از لابرادور را برای کبک کند، و اینکه کانادایی‌های سرزمین اصلی به نیوفاندلندی‌ها نگاه بالا به پایین دارند. در سال ۲۰۰۴، حزب نخست نیوفاندلند و لابرادور، در انتخابات استانی و در سال ۲۰۰۸ در حوزه‌های فدرال این استان به رقابت پرداخت. در سال ۲۰۰۴، پس از آنکه این استان درآمدهای دریایی خود را برای پرداختی‌های برنامه‌های برابری دولت فدرال از دست داد، دنی ویلیامز رهبر پارلمانی استان در آن زمان، دستور داد که تمام پرچم‌های فدرال از ساختمان‌های دولتی برداشته شود.http://www.cbc.ca/news/canada/maple-leaf-flags-removed-in-offshore-feud-1.494970 در ۲۳ دسامبر ۲۰۰۴، رهبر پارلمان ویلیامز در سینت جانز، این بیانیه را برای خبرنگاران خواند:
بیگانگی غرب یکی دیگر از مفاهیم مربوط به وحدت ملی است که وارد سیاست کانادا شده‌است. ساکنان چهار استان غربی به خصوص آلبرتا، به خاطر عدم تأثیرگذاری و تصور اینکه زمانی که ساکنان استان‌های مرکزی کانادا مسائل «ملی» را در نظر می‌گیرند، آن‌ها را درک نمی‌کنند، اغلب ناراضی بوده‌اند. در حالی که این موضوع از بسیاری راه‌ها (رسانه‌ها، تجارت، و غیره) خود را نشان داده‌است، این موضوع در سیاست باعث صعود تعدادی از احزاب سیاسی شده که پایگاه آن‌ها در غرب کاناداست. مانند حزب کشاورزان متحد آلبرتا که برای اولین بار در سال ۱۹۱۷ برنده صندلی‌های فدرال شد، حزب ترقی خواهان (۱۹۲۱) حزب اعتبار اجتماعی (۱۹۳۵) حزب تعاونی فدراسیون مشترک‌المنافع (۱۹۳۵) حزب بازسازی (۱۹۳۵) حزب دموکراسی نو (۱۹۴۰) و اخیراً حزب اصلاحات (۱۹۸۹).
شعار حزب اصلاحات «غرب می‌خواهد در بازی باشد» (به انگلیسی: The West Wants In) پس از ادغام موفق با حزب محافظه کاران پیشرو (PC) توسط مفسران تکرار شد. حزب محافظه‌کاران که جانشین این دو حزب بود، در انتخابات ۲۰۰۶ برنده شد. گفته شد که پیروزی در انتخابات با رهبری استفان هارپر که نماینده آلبرتا بود، باعث شد که «غرب در بازی هست» (به انگلیسی: The West Is In) به یک واقعیت تبدیل شود. اما صرف نظر از موفقیت یا شکست در یک انتخابات خاص، مفهوم بیگانگی غرب، همچنان در سیاست کانادا مهم است، به خصوص در سطح استانی که در آن مخالفت با دولت فدرال، یک تاکتیک متداول برای سیاستمداران استانی است. برای مثال در سال ۲۰۰۱، گروهی از آلبرتایی‌های برجسته، دستور کار آلبرتا را تهیه کردند که به آلبرتا اصرار کنند که همانند کبک، برای استفاده کامل از قدرت خود بر اساس قانون اساسی، گام‌های لازم را بردارد.
کانادا توسط بسیاری از منابع، یک دموکراسی پایدار در نظر گرفته می‌شود. در سال ۲۰۰۶ "مجله اکونومیست" در شاخص مردم‌سالاری خود کانادا را در رتبه سوم قرار داد که بالاتر از همه کشورهای دیگر قاره آمریکا و بالاتر از هر ملیتی با جمعیت بیشتر از کانادا بود. در سال ۲۰۰۸ کانادا در رتبه‌بندی جهانی در ردیف ۱۱ و همچنان جلوتر از همه کشورهای پرجمعیت تر و در قاره آمریکا در ردیف اول قرار گرفت. (در سال ۲۰۰۸ ایالات متحده در رتبه ۱۸ جهان، اروگوئه در رتبه ۲۳ جهان و کاستاریکا در رتبه ۲۷ جهان قرار گرفتند)
حزب لیبرال کانادا با رهبری پل مارتینAucoin, Peter. در انتخابات عمومی ژوئن ۲۰۰۴ با اقلیت برنده شد. در دسامبر ۲۰۰۳ مارتین جانشین همکار لیبرال خود، ژان کرتین شد که در سال ۲۰۰۰ به اولین نخست‌وزیری تبدیل شده بود که از سال ۱۹۴۵ توانسته بود پشت سر هم سه دولت اکثریت را رهبری کند. اما در سال ۲۰۰۴، لیبرال‌ها صندلی‌های خود را در پارلمان از دست دادند و به جای ۱۷۲ صندلی از ۳۰۱ صندلی، تنها ۱۳۵ صندلی از ۳۰۸ صندلی را به دست آوردند که یعنی به جای ۴۰٫۹ درصد، ۳۶٫۷ درصد از رأی مردم را کسب کردند. حزب اتحاد کانادا که در انتخابات ۲۰۰۰ در غرب کانادا به خوبی عمل کرده بود، نتوانست در شرق کانادا نتیجه قابل توجهی به دست آورد و در نتیجه در اواخر سال ۲۰۰۳ با حزب محافظه کار پیشرو برای تشکیل حزب محافظه کار کانادا ادغام شد.
در مبارزات انتخاباتی سال ۲۰۰۴، آن‌ها ثابت کردند که نسبتاً موفق هستند و توانستند از مجموع ۷۸ صندلی‌ای که در سال ۲۰۰۰ برای هر دو حزب داشتند، به ۹۹ صندلی در سال ۲۰۰۴ برسند. اما حزب محافظه کار جدید، رأی عمومی را از دست داد و رأی ۳۷٫۷ درصدی سال ۲۰۰۰ آن، به ۲۹٫۶ کاهش پیدا کرد. در سال ۲۰۰۶ حزب محافظه‌کار به رهبری استفن هارپر برنده یک دولت اقلیت با ۱۲۴ صندلی شد. آن‌ها سهم رأی خود را نسبت به سال ۲۰۰۴ بهبود دادند و ۳۶٫۳ درصد آرا را کسب کردند. در این انتخابات حزب محافظه کار، پیشرفت زیادی در کبک نیز داشت. آن‌ها به ۱۰ صندلی برای کبک دست یافتند در حالی که در سال ۲۰۰۴ هیچ‌یک از صندلی‌های کبک را نداشتند.
در انتخابات ۲۰۱۱، محافظه کاران برنده یک دولت اکثریت با ۱۶۷ صندلی شدند. برای اولین بار، حزب دموکراتیک نو، ملی شد و با ۱۰۲ صندلی، اپوزیسیون رسمی شد. لیبرال‌ها در رتبه سوم، برنده ۳۴ صندلی شدند. این اولین انتخاباتی بود که در آن حزب سبز برنده یک صندلی شد که به رهبر حزب، الیزابت می تعلق داشت. بلوک - کبکوا - نیز موفق به کسب ۴ کرسی شد که در نتیجه آن وضعیت «حزب رسمی» را از دست داد.
حزب لیبرال پس از تسلطی که از دهه ۱۹۲۰ بر سیاست کانادا داشت، در سال‌های اولیه قرن ۲۱ رو به افول بود. آن طور که لنگ، وزیر سابق و نویسنده کانادایی، در سال ۲۰۱۰ نتیجه‌گیری کرده‌است، لیبرال‌ها در انتخابات ۲۰۰۴ اکثریت خود را در پارلمان از دست دادند و در سال ۲۰۰۶ شکست خوردند و در سال ۲۰۰۸ تنها کمی بهتر از یک تکه «دنبه» به کمترین تعداد صندلی در چندین دهه متوالی رسیدند و صرفاً تنها ۲۶ درصد از آرای عمومی را کسب کردند. لنگ - که خودش یک لیبرال است - همچنین گفته‌است: چشم‌اندازهای حزب لیبرال «از همیشه تلخ‌تر شده‌است.»Eugene Lang, "Whither the Liberals? در انتخابات ۲۰۱۱ لیبرال‌ها یک شکست خردکننده را تجربه کردند طوری‌که تنها ۱۸٫۹ درصد آرا و تنها ۳۴ صندلی را کسب کرد. در نتیجه، لیبرال‌ها عنوان «اپوزیسیون رسمی» از دست دادند و حزب دموکراتیک ملی، جایگزین آن‌ها برای این عنوان شد.
در توضیح آن روندها، بیهایلز (۲۰۱۰) مطالعات عمده‌ای کرده و گزارش داده‌است که «بسیاری از روزنامه‌نگاران و مشاوران سیاسی و سیاستمداران استدلال می‌کنند که یک پارادایم (الگوی مسلط) جدید برای حزب سیاسی در حال ظهور است»Behiels cites Tom Flanagan, "Harper's Team: Behind the Scenes in the Conservative Rise to Power" (2nd ed. او ادعا کرده‌است که آن‌ها پیکربندی یک قدرت جدید را دیده‌اند که بر نوعی حزب سیاسی جناح راستی مبتنی است که قادر است در قرن بیست و یکم نقش سنتی دولت - فدرال و استانی - را به شدت تغییر دهد. بیهایلز گفته‌است که بر خلاف برایان مالرونی که بدون کسب موفقیت سعی کرد تسلط دراز مدت لیبرال‌ها را به چالش بکشد، تلاش هارپر ثابت کرد که مصمم‌تر و منظم‌تر و موفق‌تر است.Michael D. Behiels, "Stephen Harper's Rise to Power: Will His 'New' Conservative Party Become Canada’s 'Natural Governing Party' of the Twenty-First Century?," "American Review of Canadian Studies" Vol. 40, No. 1, March 2010, 118–145.
بسیاری از مفسران فکر کردند که این موفقیت نشان دهنده یک صف‌بندی دوباره و عمده است. مجله اکونومیست نوشت: «این انتخابات نشان دهنده بزرگ‌ترین صف‌بندی دوباره در سیاست کانادا از سال ۱۹۹۳ است.»"Economist" May 3, 2011 لارنی مارتین که مفسر "گلوبال اند میل" (به انگلیسی: Globe and Mail) است گفت: «هارپر بازسازی یک چشم‌انداز سیاسی در کانادا را تکمیل کرده که بیش از یک قرن دوام داشته‌است. در نتیجه صف‌بندی دوباره، هر دو حزب قدیمی میانه‌رو یعنی حزب محافظه کار پیش‌رو و حزب لیبرال یا حذف شدند یا به حاشیه رانده شدند.»Lawrence Martin, "Harper’s triumph: a realignment of historic proportions, "Globe and Mail" May 4, 2011 هفته‌نامه کانادایی "مک لبنز" (به انگلیسی maclean's) گفت: انتخابات «یک صف‌بندی بی‌سابقه در سیاست کانادا» را به نمایش گذاشت چرا که «محافظه کاران اکنون در موقعیتی هستند که به عنوان حزب طبیعی حاکم در کانادا به جای لیبرال‌ها قرار بگیرند.»Andrew Coyne, "The West is in and Ontario has joined it: How the election led to an unprecedented realignment of Canadian politics," "Maclean's" May 6, 2011
با وجود این چشم‌انداز تیره و ضعیف در نظرسنجی‌های اولیه، زمانی که انتخابات ۲۰۱۵ برگزار شد، لیبرال‌ها با رهبری جاستین ترودو، بازگشت بی‌نظیری به موقعیت قبلی خود داشتند و این واقعیت ثابت شد که صف‌بندی مجدد، تنها موقتی بوده‌است. با کسب ۱۴۸ صندلی برای اولین بار پس از سال ۲۰۰۰، لیبرال‌ها برنده یک دولت اکثریت شدند.Andrew Coyne, "Liberal comeback unprecedented in Canadian history" "National Post" Oct 25 2015 روزنامه "تورنتو استار" ادعا کرد که این بازگشت «مستقیماً کتاب‌های تاریخ را هدف گرفته بود» و اینکه نام هارپر «برای همیشه با انتقامی که از لیبرال‌ها گرفت به سوابق انتخابات کانادا خواهد پیوست».Chantal Hébert, "Liberal comeback headed for history books" "Toronto Star" Oct 20 2015 اسپنسر مکی در روزنامه "نشنال پست" پیشنهاد کرد که «شاید ما شاهد احیای 'حزب حاکم طبیعی' کانادا بوده‌ایم».Spencer McKay, "The Great Liberal Comeback" "National Post" Oct 29 2015
روش‌های تأمین مالی حزب‌ها برای این تغییر کرد که به مشارکت‌های شخصی بیشتر تکیه شود. کمک‌های مالی شخصی به احزاب و کمپین‌ها، برای اشخاص اعتبار مالیاتی به وجود می‌آورد که مقدار مالیاتی که باید بپردازند را کاهش می‌دهد. مقدار این کاهش به مقدار کمک اشخاص وابسته است. همچنین تنها کسانی که مالیات بر درآمد پرداخت می‌کنند از این اعتبار بهره‌مند می‌شوند.