moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مجموعه عروسک شب به عنوان یک آلبوم غیررسمی از سیاوش قمیشی شناخته می‌شود که همهٔ آهنگ‌های آن توسط سیاوش قمیشی ساخته، تنظیم و خوانده شده‌اند. حتی ترانهٔ برخی از آهنگ‌های آن را سیاوش خود گفته‌است و از این روی، سیاوش قمیشی اولین هنرمند ایرانی است که هر چهار رکن ترانه، آهنگ، تنظیم و خوانندگی یک آهنگ را خود انجام داده‌است. این مجموعه حاصل فعالیت‌های دهه ۴۰ و ۵۰ شمسی سیاوش قمیشی در تهران است. بعد از خروج او از ایران، این آهنگ‌ها در ایران ماندند و نهایتاً در دهه ۸۰ شمسی در ایران به صورت اینترنتی منتشر شد. بسیاری از این ترانه‌ها را خود سیاوش قمیشی و خوانندگان مختلف طی سال‌های بعد در داخل و خارج از ایران با تنظیم مجدد بازخوانی کرده ند. این آلبوم، غیررسمی است و برخی از آهنگ‌های آن نظیر آهنگ قبله، همان اجراهای خصوصی سیاوش قمیشی در تهران می‌باشد. سیاوش خود این آهنگ‌ها را با امکانات کمی نظیر ضبط صوت ضبط می‌کرده‌است. پس از آن که سیاوش، ایران را ترک می‌کند این آهنگ‌ها در خانهٔ او می‌مانند و دست به دست و کپی می‌شوند. همانگونه که در ادامه خواهد آمد، بعدها سیاوش برخی از این آهنگ‌ها را در ایران (قبل از انقلاب) و آمریکا با کیفیت مطلوب ضبط و در قالب آلبوم‌های مختلف برای خود و دیگر خوانندگان منتشر کرد. امروزه آهنگ‌های این آلبوم غیررسمی بعضاً با کیفیتی بسیار پایین در دسترس هستند.
اجرای اولیهٔ آهنگ «فرنگیس» نیز در این مجموعه به چشم می‌خورد. او این آهنگ را در خانه خود در تهران به صورت خصوصی خوانده و ضبط کرده بود. بعدها در آلبومی تحت عنوان فرنگیس در سال ۱۳۵۳ آن را عرضه کرد که باعث معروف شدن او شد. این آهنگ توسط سیاوش چندین بار خوانده شد که معروف‌ترین آن‌ها در آلبوم خواب بارون است که در سال ۱۳۵۹ در آمریکا ضبط شده‌است.
در میان این آهنگ‌ها، در همان سال‌های قبل از انقلاب آهنگ‌های «حرفاتو بزن»، «پیدا نمیشه» و «پاییز» را بتی؛ آهنگ «خورشید خزان» و «پیچک» را ابی؛ آهنگ فرنگیس را عماد رام؛ آهنگ‌های «ای رسیده از راه»، «می‌ترسم» (با نام «نور و آینه و صدا») و «عمر دو روزه» (با نام «قاصدک») را عارف و «غریبه» را ابی لیتلز خواندند.
سیاوش آهنگ «خورشید خزان» را با تغییر کامل ترانه و کمی تغییر جزئی در آهنگ به ابی داد که اسم آن آهنگ، «خالی» است؛ یعنی برخلاف رسم همیشه که ابتدا سیاوش ترانه را می‌گیرد و بعد روی آن آهنگ می‌گذارد، این بار آهنگ موجود بود و نیاز بود تا ترانه‌ای گفته شود تا در قالب این آهنگ بگنجد. زویا زاکاریان از پس این ترانه برآمد و آهنگ خالی شکل گرفت. لازم به توضیح است که سیاوش از فضای ملودی این آهنگ به همراه آهنگ «پیچک» برای موسیقی متن فیلم "بوی گندم" نیز استفاده کرد که تنها فعالیت او در عرصهٔ موسیقی متن فیلم محسوب می‌شود. در این مجموعه آهنگ بدون کلام «ستاره» نیز به همین صورت با شعری از سعید دبیری به سلی داده شد. لازم است ذکر شود که دو آهنگ «ستاره‌های سربی» و «شب‌گریه» نیز به همین شیوه توسط ایرج جنتی عطایی بر روی دو ملودی از پیش‌ساخته شدهٔ سیاوش قمیشی ترانه‌سازی و توسط ابی خوانده شده‌اند.
بعد از انقلاب، از بین این آهنگ‌های قدیمی سیاوش، آهنگ «قبله» را ابی، آهنگ «قصه» را شهره، آهنگ «حرفاتو بزن» را سوزان روشن، آهنگ «غرقابهٔ درد» را مارتیک و «غریبه» را شهریار خواندند. همچنین آهنگ «معبد شهید» با تغییر کامل ترانه به احمدرضا نبی‌زاده داده شد.
سه آهنگ «اسیر»، «سرنوشت» و «تن زخمی» از این مجموعه را پسر سیاوش، علیرضا قمیشی در ایران خواند. همچنین آهنگ «پاییز» از این مجموعه را شادمهر عقیلی در ایران خواند اما بنا به ملاحظات و گرفتن مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نام سیاوش قمیشی روی جلد آلبوم نوشته نشد.
در این مجموعه، آهنگی به نام «در سوگ هایده» وجود دارد که راجع به انگیزه این ترانه و سال دقیق ضبط آن اطلاعات دقیقی در دست نیست.در بخش پیوند به بیرون پایین مطالب همین صفحه، مصاحبه ای از سیاوش قمیشی آورده شده‌است که خود او این موضوع را بیان می‌کند.
این آهنگ یکی از اولین آهنگسازی‌های سیاوش قمیشی است که قبل از انقلاب در ایران برای افشین مقدم ساخته‌است. ترانه آن از سعید دبیری می‌باشد. این آهنگ پس از انتشار تا به امروز به قدری محبوب شده‌است که خواننده‌های زیادی آن را با تنظیم‌های گوناگون خوانده‌اند. سیاوش یک نسخه بی‌کلام از این آهنگ را با تنظیم استیو مک کرام در آلبوم ستاره‌های سربی ابی قرار داده‌است. این آهنگ گاهی در برنامه‌های رادیویی ایران پخش می‌شود.در بخش پیوند به بیرون پایین مطالب همین صفحه، مصاحبه ای از سیاوش قمیشی آورده شده‌است که خود او این موضوع را بیان می‌کند.
گل بارون‌زده، سرودهٔ ایرج جنتی عطایی، تنها آهنگ سیاوش قمیشی برای داریوش با تنظیم آندرانیک است. این ترانه در آلبوم شقایق داریوش و دفتر شعر «زمزمه‌های یک شب سی ساله» جنتی عطایی قرار دارد. قمیشی، جنتی عطایی و داریوش به خاطر این آهنگ به نهادهای امنیتی رژیم پهلوی فراخوانده شدند؛ زیرا این ترانه مدتی بعد از اعدام خسرو گلسرخی ساخته شد و نهادهای امنیتی باور داشتند که منظور از «گل سرخ» در این شعر، خسرو گلسرخی است. پس از اینکه در متن ترانه «گل بارون زده من، گل سرخ نازنینم» به «گل یاس نازنینم» تغییر یافت، این آهنگ مجوز ساخت گرفت. سیاوش در هنگام کار بر روی این ترانه از مضمون و هدف ترانه اطلاعی نداشته‌است.در بخش پیوند به بیرون پایین مطالب همین صفحه، مصاحبه ای از سیاوش قمیشی آورده شده‌است که خود او این موضوع را بیان می‌کند.
سیاوش قمیشی بعد از ورود به آمریکا با دوست قدیمی خود به نام جمال نادر که نوازنده گیتار بود برخورد کرد و از روی سرگرمی با کمک یکدیگر به مدت یک سال و نیم بر روی ساخت این آلبوم کار کردند و نهایتاً در سال ۱۹۸۰ (۱۳۵۹ شمسی) کار تهیه این آلبوم به پایان رسید اما از آنجایی که هیچ کمپانی خاصی برای عرضه آلبوم‌های ایرانی وجود نداشت، مدت‌ها این آهنگ‌ها نزد سیاوش ماند تا اینکه شرکت پارس ویدیو در لس آنجلس آمریکا تأسیس شد و این آلبوم توسط آن‌ها منتشر شد. کار تهیه این آلبوم از جمال نادر می‌باشد. در این آلبوم، سیاوش یکی از ترانه‌های بیژن سمندر به نام از ماست که بر ماست را خوانده‌است. نوازندهٔ تار این آهنگ نیز خود بیژن سمندر بوده‌است. بیشتر فضای آهنگ‌های این آلبوم ایرانی است. برای مثال می‌توان به آهنگ‌های «هدیه» در دستگاه ماهور و آهنگ «پیوستگی» در مایه دشتی اشاره کرد. بعد از این آلبوم سیاوش تا چندین سال نخواند و فقط برای دیگر خوانندگان آهنگسازی می‌کرد.
این آلبوم در سال ۱۳۷۱ منتشر شد و تهیهٔ آن سه ماه زمان برد. این آلبوم سرآغازی برای تصمیم سیاوش قمیشی به کار خوانندگی به زبان فارسی بود. چرا که پیش از این آلبوم سیاوش تصمیم به خوانندگی نداشت. داستان از این قرار بود که مسعود فردمنش قصد تهیهٔ یک آلبوم برای خود داشت و چند شعر داشت که می‌خواست دکلمه کند. او از سیاوش قمیشی خواسته بود تا روی یکی از ترانه‌هایش آهنگسازی کند. اما این یک آهنگ تبدیل به دو و سه و نهایتاً منجر به تهیه یک آلبوم مشترک شد. شرکت کلتکس چندان به فروش این آلبوم خوشبین نبود چرا که اعتقاد داشت مردم از شنیدن کار دکلمه استقبال نخواهند کرد. اما پس از انتشار، محبوبیت این آلبوم به قدری شد که آن‌ها را شگفت زده کرد. این آلبوم همچنان به عنوان یکی از محبوب‌ترین آلبوم‌های سیاوش قمیشی قرار دارد. ترانه معروف پرنده‌های قفسی در این آلبوم قرار دارد.
در این آلبوم سه آهنگ حکایت، پرنده‌های قفسی و شکایت توسط آندرانیک تنظیم شده‌اند و مابقی آهنگ‌ها توسط خود سیاوش تنظیم شده‌اند. تمام تکنوازی‌های پیانو در این آلبوم را خود سیاوش به صورت بداهه نواخته‌است همچنین صدای زمزمهٔ آهنگ توسط سیاوش در پایان آهنگ «از عشق تو» هنگام نواختن پیانو شنیده می‌شود.
این آلبوم که در سال ۱۳۷۳ منتشر شده‌است از جمله آلبوم‌های موفق و پرطرفدار سیاوش قمیشی به‌شمار می‌رود که در آمریکا ضبط شده‌است. آهنگ‌های این آلبوم پیش‌ترها توسط سیاوش در ایران ساخته شده بودند و برخی از آن‌ها را نیز سیاوش در ایران خوانده بود. سیاوش قمیشی آهنگ فصل پاییزی این آلبوم را در فصل پاییز در میان درختان ساخته‌است. در این آلبوم، آهنگ‌های غروب، روزهای برفی و فاصله توسط استیو مک‌کرام و آهنگ‌های فصل پاییزی، چه دردیست و قصه گل و تگرگ توسط آندرانیک تنظیم شده‌اند. همچنین ترانهٔ روز برفی توسط خود سیاوش در ایران سروده شده‌است. فریبرز لاچینی؛ موسیقی‌دان، آهنگساز و نوازنده سرشناس پیانو، آهنگ «چه دردیست» از این آلبوم سیاوش را به صورت بی‌کلام با پیانو نواخته‌است و آن را در یکی از آلبوم‌های بی‌کلام خود به نام بوی دیروز (شماره ۳۱) گنجانده‌است.
اولین آهنگ این آلبوم، غروب نام دارد که سیاوش آن را بر روی ترانه‌ای ساخته بود که چندان به آن علاقه‌ای نداشت؛ بنابراین از پاکسیما زکی‌پور خواست تا ترانه‌ای بر روی ملودی او بگذارد که حاصل آن آهنگ غروب شد. پیش از انتشار این آهنگ در آلبوم، ابی آن را شنید و بسیار به آن علاقه‌مند شد و به سیاوش پیشنهاد داد تا این آهنگ را به صورت مشترک بر روی صحنه بخوانند. سیاوش نیز این پیشنهاد را پذیرفت. این آهنگ به صورت مشترک در در سال ۱۹۹۴ در کنسرت کلن آلمان توسط سیاوش و ابی اجرای زنده شد. بعدها نوار اجرای زندهٔ مشترک این آهنگ توسط مردم دست به دست شد و این در حالی بود که ابی و سیاوش تا مدت‌ها از انتشار آن بی‌اطلاع بودند.
این آلبوم تنها آلبوم بی‌کلام سیاوش قمیشی است که در سال ۱۳۷۴ توسط کمپانی آمریکایی علاءالدین "Alladin Records" منتشر شده‌است. آهنگ‌های این آلبوم شامل برخی از آهنگ‌های معروف ساخته شده توسط سیاوش برای خود و دیگر خواننده‌ها هست. کار تنظیم، پروگرمینگ، میکسینگ، مهندسی صدا و تهیهٔ این آلبوم توسط استیو مک‌کرام و مسترینگ آن توسط جان پولیتو انجام شده‌است. جان پولیتو دربارهٔ این آلبوم گفته‌است: «این آلبوم با طرحی از موسیقی خاص خاورمیانه، فلامنکوی اسپانیایی، پاپ و جاز آنقدر دلپذیر است که خواهد توانست آن دسته از افرادی که صرفاً نمی‌خواهند موسیقی بی‌محتوا گوش دهند را جذب خویش نماید.»
از آنجایی که این آلبوم توسط یک کمپانی آمریکایی عرضه شد بنابراین اسامی غیر فارسی برای آهنگ‌ها برگزیده شد. تمامی آهنگ‌ها به انگلیسی نام‌گذاری شدند به جز سومین آهنگ که به زبان ایتالیایی است. هیچ‌یک از اسامی آهنگ‌ها معادلی برای نام اصلی فارسی خود نیستند. سومین آهنگ از این آلبوم Illuminata نام دارد که در زبان ایتالیایی به معنای روشن است. ترتیب نام آهنگ‌های این آلبوم به همراه نام اصلی فارسی آن‌ها که سیاوش آن‌ها را پیش ترها تحت آلبوم‌های مختلف برای خود و خوانندگان دیگر ساخته بوده‌است، به صورت زیر است:
آلبوم نقاب در سال ۱۳۸۱ منتشر شده‌است که حاصل اولین همکاری موفق سیاوش قمیشی با هنرمندانی چون اروین خاچیکیان (به عنوان تنظیم‌کننده) و یغما گلرویی (به عنوان ترانه‌سرا) می‌باشد. سیاوش قمیشی به گفتهٔ خود در این آلبوم بعد از مدت‌ها نوعی ریسک کرده‌است و خواسته‌است تا سبک جدیدی را نسبت به کارهای گذشته خود ارائه کند که با استقبال گسترده مردم مواجه شده‌است. تمام دست اندر کاران این آلبوم به جز اروین خاچیکیان غیر ایرانی می‌باشند. گیتار باس، کیبورد، برنامه‌ریزی و تنظیم تمام آهنگ‌های این آلبوم به عهده اروین خاچیکیان بوده‌است. آهنگ دوم این آلبوم «خاطره» نام دارد که در دستگاه چهارگاه و به سبک موسیقی ترنس ساخته شده‌است. آهنگ سوم این آلبوم «برگ» نام دارد که سیاوش برای ساخت آن از موسیقی آهنگ «نور و آینه و صدا» الهام گرفته‌است که خودش آن را قبل از انقلاب در ایران برای عارف ساخته بود. گفتنی است اِروین خاچیکیان با این آلبوم برای اولین بار در ایران شناسانده و مشهور شد. سیاوش دربارهٔ ترانه میلاد گفته‌است یک روز صبح که از خواب بیدار شده‌است سراغ تلفن خانه خود رفته و پیغام‌ها را چک می‌کرده که به پیغام دختری می‌رسد که ترانه میلاد را زمزمه می‌کرده‌است و به قدری در او تأثیر می‌گذارد که تصمیم می‌گیرد تا آهنگی به روی این ترانه بگذارد. فریبرز لاچینی، این آهنگ را به صورت بی‌کلام با پیانو نواخته‌است و آن را در آلبوم بی‌کلام خود به نام بوی دیروز (شماره ۲۷) گنجانده‌است. گفتنی است که جلد (کاور) این آلبوم توسط مرتضی برجسته طراحی شده‌است.
این آلبوم که در سال ۱۳۸۲ منتشر شده‌است، حاصل ادامه همکاری‌های موفق سیاوش با اروین خاچیکیان (به عنوان تنظیم‌کننده) و یغما گلرویی (به عنوان ترانه‌سرا) می‌باشد. تمام آهنگ‌های این آلبوم توسط اروین خاچیکیان تنظیم شده‌اند. آهنگ بی‌سرزمین تر از باد به سبک موسیقی ترنس ساخته شده‌است. سیاوش در این آهنگ با اجازهٔ یغما گلرویی دو ترانه او را با هم ادغام کرده‌است. فریبرز لاچینی، این آهنگ را به صورت بی‌کلام با پیانو نواخته‌است و آن را در آلبوم بی‌کلام خود به نام بوی دیروز (شماره ۲۸) گنجانده‌است.
سیاوش قمیشی برای اولین بار در آهنگ‌های ایرانی به پیشنهاد اروین خاچیکیان از تکنیک نهان‌سازی در برگردان در آهنگ پرسه (زمان ۳:۰۶) از این آلبوم استفاده کرده‌است. این قسمت از آهنگ، ابتدا خالی بود که تصمیم گرفتند گیتار سولو بگذارند و بعد به دلایلی نشد. سپس دختری را آوردند تا روی آن قسمت بخواند و این بار هم نتیجه کار جالب نشد تا اینکه نهایتاً اِروین پیشنهاد معکوس کردن صدا را داد و سیاوش هم پذیرفت. در واقع این قسمت، برگردان قسمت زیر از آهنگ است:
شونه به شونه می‌رفتیم من و تو تو جشن بارون
حالا تو نیستی و خیسه چشمای من و خیابون
سیاوش قمیشی برای اولین بار در این آلبوم است که آهنگ ساخته شده توسط شخصی دیگر را می‌خواند. ترانه دریای مغرب توسط بهمن کاظمیان سروده و ساخته شده‌است که در آن زمان حدود ۱۴ سال سن داشته‌است و سیاوش قمیشی با شنیدن این آهنگ که او با گیتارش بر روی ترانه خودش گذاشته بود و می‌خواند تحت تأثیر قرار می‌گیرد و تصمیم به خواندن آن می‌گیرد. آخرین آهنگ این آلبوم آهنگ نفس بکش است که سیاوش ساخت آن را به دلیل جزئیات زیادش وقت گیر توصیف کرده و آن را شبیه به موسیقی‌هایی که برای فیلم‌های خوب ساخته می‌شوند می‌داند. همچنین گفته‌است که اگر روزی تصمیم به تولید یک آلبوم بی‌کلام بگیرد حتماً آهنگ نفس بکش را در آن خواهد گنجاند.
این آلبوم در سال ۱۳۸۴ منتشر شده‌است. همهٔ آهنگ‌های این آلبوم به شیوهٔ موسیقی الکترونیک توسط آلن جی ناظاریان تنظیم شده‌اند. آهنگ مشهور «تصور کن» که مضمونی سیاسی-اجتماعی دارد در این آلبوم قرار دارد. این ترانه توسط یغما گلرویی سروده شده‌است. این آهنگ که شبیه به آهنگی از جان لنون به نام «تصور کن» می‌باشد، دارای مضمونی مشابه است. اما سیاوش ساخت آن را الهامی از آهنگ تصور کن از جان لنون نمی‌داند.
ویدئوی این آهنگ توسط کوجی زادوری ساخته شده‌است که خود او نیز در این کلیپ در حالی که روزنامه می‌خواند، دیده می‌شود. زادوری این ویدئو را جزو ده ویدئوی برتر خود می‌داند.
این آلبوم که در سال ۱۳۸۵ منتشر شده‌است، شامل ریمیکس برخی از مشهورترین آهنگ‌های خود سیاوش است که دوباره بعد از چندین سال آن‌ها را با تنظیمی متفاوت خوانده‌است. تمام آهنگ‌های این آلبوم توسط رامون تنظیم شده‌اند.
این آلبوم در سال ۱۳۸۷ منتشر شده‌است. تهیه این آلبوم حدوداً ۳ سال طول کشید و بیشتر از سایر آلبوم‌های سیاوش زمان برد. در این آلبوم برخلاف دو آلبوم "نقاب" و "بی‌سرزمین‌تر از باد"، از سبک ترنس خبری نیست. این آلبوم به سبک موسیقی هاوس و ترنس آکوستیک است. تمام آهنگ‌های این آلبوم توسط رامون تنظیم شده‌اند. از نظر سیاوش قمیشی دو آهنگ گل من و دلتنگی در این آلبوم با استقبال بیشتری از طرف هواداران مواجه شده‌اند.
آهنگ تو بارون که رفتی این آلبوم را سیاوش در اتاق خود و در حالی که پنجره اتاقش رو به هوای بارانی باز بوده، ساخته‌است.
این آلبوم، در سال ۱۳۸۹ ضبط شده‌است. سیاوش در این آلبوم برخلاف عادت دیرینهٔ خود در آلبوم‌های قبلی، با چند تنظیم‌کننده کار کرده‌است. او آهنگ «بی‌خیال» از این آلبوم را برای تنظیم ابتدا به استیو مک‌کرام سپرد، اما تنظیم مک‌کرام برای سیاوش راضی‌کننده نبود و قدیمی به نظر می‌رسید. به همین خاطر تنظیم این آهنگ را به نیما وارسته سپرد و نهایتاً تنظیم او را پذیرفت. همچنین آهنگ الکی از این آلبوم، هفت بار تنظیم شد که نهایتاً سیاوش تنظیم خشایار (KC Bondar) را پذیرفت.
سیاوش قمیشی بعد از حدود ۷ سال از آخرین آلبوم خود به نام یادگاری و انتشار چندین تک‌آهنگ، سرانجام آلبوم سرگذشت را در آبان ماه ۱۳۹۶ با همکاری شرکت کلتکس رکوردز منتشر کرد. ساخت این آلبوم حدود دو سال زمان برد. آلبوم سرگذشت به سبک پاپ مدرن می‌باشد و در آن خبری از ترنس و تکنو نیست. تنظیم، میکس و مسترینگ این آلبوم توسط بهروز لطفی‌پور انجام شده‌است. در آهنگ «تنها» با کلام وحید آقایی در این آلبوم از ساز کمانچه با نوازندگی سعید آریا استفاده شده‌است که تاکنون در آهنگ‌های سیاوش قمیشی بی‌سابقه بوده‌است. در این آلبوم همچنین از سازهای گیتار نایلون و آکوستیک، ویولن، کلارینت، پیانو، گیتار الکتریک و سینت سایزر استفاده شده‌است.
این آهنگ اولین تک‌آهنگ سیاوش قمیشی محسوب می‌شود که در سال ۱۳۸۸ ضبط شد. بعد از این آهنگ، سیاوش آلبوم یادگاری را منتشر کرد و پس از این آلبوم تا به امروز هر چند ماه یکبار سیاوش یک تک آهنگ جدید را منتشر کرده‌است. آهنگ طاقت بیار رفیق که به سبک موسیقی ترنس ساخته شده‌است هم‌زمان با اعتراضات پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ در ایران منتشر شد. ترانه طاقت بیار رفیق توسط سید مهدی موسوی سروده شده‌است که از چند ماه قبل تر از وقایع اعتراضات مردمی سال ۱۳۸۸ در ایران در دست سیاوش بود.
سیاوش قمیشی در سال ۱۳۹۲ آهنگ پرنده را ساخت و آن را برای نخستین بار در سال‌های فعالیت خوانندگیش به صورت مشترک با معین ضبط کرد. سیاوش معتقد است اجرای این آهنگ می‌توانست خیلی بهتر باشد چرا که او برای این آهنگ هارمونی نوشته بود اما به علت مشکلاتی عملی نشد و نهایتاً هر یک جداگانه خواندند.
کوجی زادوری کارگردان ویدئوی این آهنگ است که در آن از نوازنده‌های ایتالیایی استفاده کرده‌است.
فریبرز لاچینی؛ موسیقی‌دان، آهنگساز و نوازنده سرشناس پیانو، این آهنگ سیاوش را به صورت بی‌کلام با پیانو نواخته‌است و آن را در یکی از آلبوم‌های بی‌کلام خود به نام بوی دیروز (شماره ۳۱) گنجانده‌است.
سیاوش قمیشی در بهار سال ۱۳۹۴ آهنگ تهران را ساخت. او این آهنگ را با الهام از خاطرات و مناظری که از تهران قدیم در ذهن خود دارد ساخته‌است. مناظری همچون زرد شدن برگ‌های درختان چنار خیابان پهلوی (خیابان ولیعصر کنونی) در فصل پاییز. در موزیک ویدئوی این ترانه مناظری از محله سکونت قدیمی سیاوش در تهران به تصویر کشیده شده‌است. چند جوان از تهران درگرفتن عکس‌ها و ساخت موزیک‌ویدئوی تهران با سیاوش همکاری کردند. قمیشی در زمان قبل از انقلاب در منطقه یوسف‌آباد تهران، حوالی پارک شفق، کوچه نوزدهم سکونت داشته‌است.
سیاوش قمیشی در فروردین کوتاه‌ترین تک‌آهنگ خود به نام اهواز را منتشر کرد. موضوع این آهنگ در خصوص آلودگی هوای شهر اهواز است.
سیاوش قمیشی در مرداد نخستین آهنگ خود به نام چهل سال را به صورت مشترک با گوگوش منتشر کرد. ترانه این آهنگ که از رها اعتمادی است، دارای مضمونی سیاسی است که توسط الیاس شیرزاد تنظیم گردیده‌است.
سیاوش قمیشی تاکنون در آهنگ پرنده با معین، آهنگ چهل سال با گوگوش و اجرای روی صحنه آهنگ غروب به همراه ابی همخوانی کرده‌است. همچنین در برخی از آهنگ‌هایی که برای دیگران ساخته‌است، در بخش‌هایی از آهنگ، خیلی کوتاه به صورت صدای دوم همراه با آن‌ها خوانده‌است. از این دست آهنگ‌ها می‌توان به آهنگ‌های «من‌وتو» با صدای لیلا فروهر (بخش پایانی)، «مردم همیشه مردم» از عارف، «کوه یخ» از ابی، «دل دیوونه»، «قصه»، «ولگرد»، «عروسی» و «یک اتفاق ساده» از شهره، «غصه نخور» از شهرام صولتی و «شاپرک» از شهرام شب‌پره اشاره کرد که سیاوش آن‌ها را ساخته‌است و در برخی از قسمت‌های این آهنگ‌ها، به عنوان صدای دوم همراه با خواننده اصلی همخوانی کرده‌است.
تنها آهنگ «گلی جان» که در دهه سی شمسی توسط پوران خوانده شده بود، توسط سیاوش قمیشی بازخوانی شده‌است. گفتنی است تاکنون سیاوش قمیشی تمام آهنگ‌های خود را به‌جز آهنگ‌های «گلی جان» و «دریای مغرب»، خود ساخته‌است.
سیاوش قمیشی همانگونه که خود در مصاحبه‌هایش گفته‌است مشتاق به بازگشت به وطن است اما تاکنون هیچگاه تقاضایی برای برگشت به ایران نکرده‌است. او می‌گوید که تأیید شدن از طرف مردم برای او کافی است و نیازی به تأیید شدن از طرف هیچ مقام مسئولی در ایران را ندارد. او عقیده دارد مادامی که فروش سی دی‌هایش در ایران ممنوع و غیرقانونی هستند پس برگشتن برای او بی‌معناست. با وجود ممنوعیت فروش آلبوم‌های سیاوش قمیشی در ایران، برخی از آهنگ‌های او به صورت بی‌کلام از رادیو و تلویزیون صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران هر از چند گاهی پخش می‌شوند.
'دیسک نرم یا فلاپی دیسک یا دیسک نرم مغناطیسی یا دیسکت ک رسانه‌ جداشدنی و دستگاه ذخیره‌سازی داده است که از یک دیسک مدور نازک از جنس پلاستیک منعطف با پوششی از مواد فرو مگنتیک تشکیل شده‌است که توسط یک پوسته مربع شکل از جنس پلاستیک محافظت می‌شود. دیسک‌های نرم توسط گرداننده دیسک نرم (floppy disk drive) یا FDD خوانده و نوشته می‌شوند و نباید با گرداننده دیسک ثابت (fixed disk drive) اشتباه گرفته شوند این نام دیگری است که به نوع غیرقابل حرکت گرداننده‌های دیسک سخت گفته می‌شود. دیسک نرم توسط IBM اختراع شد، آن‌ها در اندازه‌های ۸ اینچ، ۵٫۲۵ اینچ، و جدیدترین و متداول‌ترین نوع ۳٫۵ اینچ، به عنوان قالب پر طرفدار و متداول نگهداری و تبادل اطلاعات از اواسط دهه ۱۹۷۰ تا اواخر ۱۹۹۰ مطرح بودند. امّا در حال حاضر ، به دلیل افزایش قابل توجه حجم اطلاعات و اختراع وسایلی مانند سی دی ها و فلش مموری که از لحاظ حمل و نقل راحت تر و در انتقال و نگهداری اطلاعات،سریعتر و کارآمدتر هستند، فلاپی دیسک ها مانند قبل پر طرفدار نیستند و کاربرد بسیار کمتری نسبت به سی دی ها دارند.
به دلیل کاهش فراوان تقاضا، سونی، آخرین تولید کننده اصلی فلاپی دیسک ۳٫۵ اینچ، در ۱۹۹۸ اعلام کرد که تولید فلاپی دیسک را متوقف خواهد کرد و در ۲۰۱۱ سونی آخرین فلاپی دیسک را تولید کرد.
دیسک نرم مغناطیسی، یا فلاپی دیسک، در دهه ۱۹۷۰ انقلابی در دیسک‌های ذخیره رایانه‌ای ایجاد کرد. دیسکت‌ها که توسط کاربران معمولاً فلاپی دیسک یا دیسک نرم نامیده می‌شوند، در دهه‌های ۸۰ و ۹۰ در رایانه‌های شخصی و خانگی از جمله اپل ۲، مکینتاش، ام‌اس‌ایکس ۲/۲، آمستراد سی پی سی، اسپکتروم +۳، کمودور ۶۴/۱۲۸، آتاری اس‌تی، آمیگا و رایانه‌های شخصی سازگار با IBM به‌طور فراگیر برای توزیع نرم‌افزار، انتقال اطلاعات و تهیه نسخه پشتیبان استفاده می‌شدند. پیش از آن‌که دیسک‌های سخت از نظر اقتصادی مقرون به صرفه گردند، دیسک‌های نرم اغلب برای نگهداری سیستم‌عامل رایانه استفاده می‌شدند و همچنین برنامه‌های کاربردی و اطلاعات. اکثر رایانه‌های خانگی یک سیستم‌عامل اصلی (معمولاً BASIC) داشتند که به‌طور دایم در ROM روی یک بورد نگهداری می‌شد، با امکان بارگذاری سیستم‌عامل‌های پیشرفته‌تر از روی دیسکت، که می‌توانست سیستم‌های تجاری، CP/M یا پس از آن DOS باشد. در اوایل دهه ۱۹۹۰، حجم فزاینده نرم‌افزار به معنای این بود که بسیاری برنامه‌ها نیاز به دیسکت‌های متعدد داشتند؛ یک بسته بزرگ مانند ویندوز(Windows) یا ادوبی فوتوشاپ(Adobe Photoshop) ممکن بود دوازده دیسکت یا بیشتر را استفاده کنند. با نزدیک شدن به اواخر دهه ۱۹۹۰ توزیع بسته‌های بزرگتر به‌طور عمده به CD-ROM منتقل شد (یا توزیع آنلاین برای برنامه‌های کوچکتر).
انواع دیگری که به‌طور مکانیکی ناسازگار بوده و دارای تراکم بالاتری نیز بودند معرفی شدند (از جمله Iomega Zip disk) و به‌طور مقطعی پرطرفدار نیز بودند، اما مقبولیت آن‌ها به وسیلهٔ رقابت بین قالب‌های تجاری محدود شده بود، و نیاز به خرید گرداننده‌های گران‌قیمت برای رایانه‌ها در محل استفاده از آن‌ها داشتند. در بعضی موارد مانند Zip drive، شکست در رقابت با رقیبان در بازار باعث انتشار نسخه جدید تر با ظرفیت بالاتر شد که با گرداننده‌های اصلی سازگار نبود، در نتیجه کاربران به ۲ دسته کاربران قدیمی و جدید تقسیم شدند که به زودی هم تمایل به ارتقا نداشتند. به این ترتیب مشتریان از سرمایه‌گذاری پرهزینه در تکنولوژی‌های اثبات نشده و به سرعت متغیر دوری می‌کردند، در نتیجه هیچ‌کدام از این تکنولوژی‌ها قادر به اثبات خودشان و پایداری حضورشان در بازار نشدند. به زودی CDهای ارزان قیمت قابل نوشتن با ظرفیت بسیار بالاتر، که با ساختار گرداننده‌های CD-ROM موجود هم سازگار بودند، استفاده از تکنولوژی‌های جدید دیسکت‌ها را غیر منطقی نمود. آخرین مزیت دیسک‌های نرم یعنی قابلیت استفاده مجدد، دوباره به وسیلهٔ CDهای قابل نوشتن مجدد (re-writable CD) مورد تهاجم قرار گرفت و بعد دوباره به وسیله DVD-RAM که می‌توانست بارها و بارها نوشته و پاک شود مورد حمله قرار گرفت و فلاپی دیسک ازبین رفت (سال ۲۰۰۵ از بین رفت). بعدها پیشرفت در وسایل مبتی بر حافظه‌های فلش و گسترش فوق‌العاده سازگاری و مقبولیت رابط USB جایگزین دیگری را ارائه کرد که به مرور حافظه‌های نوری را نیز برای برخی مصارف غیرقابل استفاده نمود.
یکی از اقدامات برای ادامه دیسکت‌های سنتی (SuperDisk(LS-۱۲۰ بود که ظرفیتی معادل ۱۲۰ مگابایت (در حقیقت ۱۲۰٫۳۷۵ مگابایت) را دارا بود و با دیسکت‌های استاندارد ۳٫۵ اینچی نیز سازگار بود. برای مدتی تولیدکنندگان رایانه‌های شخصی نسبت به حذف گرداننده دیسکت مقاومت نشان می‌دادند. به هر حال، تولیدکنندگان و خرده‌فروشان به سرعت موجودی رایانه‌های مجهز به گرداننده دیسکت و خود دیسکت‌ها را کاهش دادند.
گرداننده‌های دیسکت خارجی (اکسترنال) مبتنی بر USB برای رایانه‌های بدون آن، موجود است و روی تمام رایانه‌هایی که از وسایل ذخیره انبوه USB یا USB Mass Storage Device پشتیبانی می‌کنند کار می‌کنند. بسیاری از سیستم‌های مدرن حتی امکان بالا آوردن بوت کردن سیستم را از این وسایل ارائه می‌دهند. لازم است ذکر شود که ویندوز xp هنوز برای نصب دیسک‌های سخت RAID, SATA و AHCI نیاز به دیسکت دارد، مگر اینکه CD نصب برای اضافه نمودن این راه‌اندازها توسط برنامه‌هایی تغییر داده شده باشد که به همین منظور ساخته شده باشند، مانند nLite. این نیاز در سال ۲۰۰۷ توسط معرفی ویندوز ویستا برطرف شد. اکثر بوردهای اصلی (مادربرد) رایانه‌های خانگی بسته به تنظیمات CMOS سعی می‌کنند از گرداننده دیسک نرم بوت شوند. [البته باید توجه داشت که فلاپی دیسک‌ها معمولاً قدیمی و از کار افتاده هستند و دیگر جواب گوی نیازهای امروزی ما نیستند]. معمولاً امروزه به جای استفاده از فلاپی دیسک‌ها از USB یا DVD استفاده می‌کنند.
دیسکت‌های نوع ۳٫۵ اینچی از دو قسمت پلاستیک سخت تشکیل شده‌است که قسمت نرم داخلی را به منظور محافظت در برابر گرد و غبار دربر گرفته‌است. جلوی آن فقط دارای یک برچسب و بخشی شفاف برای انجام عمل خواندن و نوشتن است که توسط روپوشی پلاستیکی یا فلزی محافظت می‌شود که در هنگام وارد کردن دیسکت به گرداننده به عقب رانده می‌شود. دیسکت‌های ۳٫۵ اینچی هنگامی که توسط کاربر داخل دستگاه قرار داده می‌شوند به حالت آماده باش در می‌آیند و با فشار کلید خروج (eject) غیرفعال شده و خارج می‌شوند. در رایانه‌های مکینتاش با گرداننده دیسکت از پیش نصب شده، دیسکت به جای خروج دستی توسط یک موتور خارج می‌شود (مشابه یک دستگاه پخش نوار ویدئو).
پشت این دیسکت‌ها نیز به‌طور مشابه دارای بخش شفاف پوشیده شده‌است همچنین حفره‌ای در مرکز آن تا اجازه دهد گرداننده به قسمت فلزی مرکز دیسک متصل شود. ۲ حفره پایین چپ و راست نیز نشان دهندهٔ محافظت در برابر نوشتن و دیسک با تراکم بالا هستند (به صورت ۲ وضعیتی) و حفره دیگر هم به معنی محافظت یا تراکم بالاست، فضای خالی پوشیده شده نشان دهنده فعال شدن نوشتن یا تراکم کم است.این حفره‌های محافظت نوشتن و تراکم کم‌روی یک دیسکت ۳٫۵ اینچی دقیقاً در فاصله ۸ سانتی‌متری از هم قرار گرفته‌اند یعنی دقیقاً مشابه فاصله بین دو سوراخ پانچ‌های استاندارد A۴ که این امر باعث می‌شود بتوان آن‌ها را در زونکن‌ها یا کلاسور نگهداری کرد.یک زایده در بالا سمت راست دیسکت باعث حصول اطمینان از ورود صحیح آن می‌شود و یک پیکان در سمت بالا چپ نشان دهنده جهت وارد کردن دیسکت است.
تولیدکنندگان گرداننده‌های دیسک نرم و دیسکت‌ها ظرفیت فرمت نشده را مشخص می‌کنند، برای مثال ۲مگابایت برای یک دیسکت استاندارد ۳٫۵ اینچی HDِ، که به‌طور غیر مستقیم اشاره می‌کند که ظرفیت اطلاعات نباید فراتر از حد رود چون بعضی محدودیت‌ها حدود طراحی شده برای سیستم دیسک نرم را کاهش داده و ممکن است از نظر کارایی ایجاد مشکل کند، مانند عدم پایداری، تداخل یا حتی از بین رفتن اطلاعات.
ظرفیت نامی فرمت شده که روی برچسب‌ها چاپ شده ۱٫۴۴ مگابایت است که تعریفی از مگابایت را استفاده می‌کند که مبنای ۱۰ و ۲ را ترکیب کرده‌است تا مجموعاً نشان دهد که ۱٫۴۴*۱۰۰۰*۱۰۲۴ بایت (تقریباً ۱٫۴۷ میلیون بایت). این استفاده از پیشوند مگا- با سیستم SI سازگار نیست. با استفاده از تعاریف SI ظرفیت یک دیسکت ۳٫۵ اینچی HD می‌تواند به صورت ۱٫۴۷مگابایت نوشته شود. ظرفیت قابل استفاده توسط کاربر تابعی از فرمت‌های مختلف دیسک است که توسط تولیدکننده کنترلر FDD و تنظیمات اعمال شده به آن تعیین می‌شود. تفاوت بین فرمت‌ها در ظرفیت اطلاعات کاربر می‌تواند بین ۷۲۰کیلوبایت یا کمتر تا ۱۷۶۰ کیلوبایت یا بیشتر روی یک دیسکت استاندارد ۳٫۵ اینچی HD باشد. روش‌های با حداکثر ظرفیت نیازمند تطابق بیشتر مشخصات هد گرداننده بین گرداننده‌های مختلف هستند؛ که این همیشه ممکن نیست و نمی‌توان روی آن حساب کرد.
گرداننده‌های دیسک نرم DSED در سال ۱۹۸۷ توسط توشیبا عرضه شدند که در سال ۱۹۹۴ توسط IBM روی PS/۲ پیاده‌سازی شد با سرعت و ظرفیتی معادل ۲ برابر DSHD. تنها اقدام جدی به افزایش سرعت گرداننده‌های دیسک نرم ۳٫۵ اینچی به فراتر از ۲X گرداننده‌های شتاب داده شده X۱۰ بود که از RAM مضاعف و گرداننده‌ای با ۴ برابر سرعت معمولی استفاده می‌کرد که در نتیجه سرعت خواندن یک دیسکت را از ۱دقیقه معمولی به ۶ ثانیه کاهش داد. گرداننده‌های دیسک نرم ۳٫۵ اینچ HD معمولاً سرعت انتقالی معادل ۱۰۰۰ کیلوبیت بر ثانیه دارند (صرف نظر از سربار و کدهای تصحیح). برای مقایسه، یک CD با سرعت ۱X سرعت انتقال ۱۲۰۰ کیلوبیت بر ثانیه (حداکثر) دارد و یک DVD با سرعت ۱X در حدود ۱۱۰۰۰ کیلوبیت بر ثانیه انتقال انجام می‌دهد. در حالی که نرخ اطلاعات یک دیسک نرم به سادگی قابل تغییر نیست، کارایی کلی با بهینه‌سازی زمان‌های دسترسی گرداننده و کوتاه کردن بعضی از تاخیرهای معرفی در BIOS(به ویژه پلتفرم‌های سازگار با IBM) می‌تواند بهبود یابد.
اخیراً در یک حراجی یک فلاپی دیسک شرکت اپل که متعلق به سال ۱۹۸۸ میلادی است و امضای "استیو جابز" روی آن حک شده است، به قیمت ۸۴ هزار دلار فروخته شد. این فلاپی دیسک یک قطعه ارزشمند برای تاریخ رایانه ها به حساب می‌آید.
دَرجَزین شهری در دهستان درجزین و بخش مرکزی شهرستان مهدی‌شهر است. این شهر در فاصله ۵ کیلومتری شمال سمنان و ۱۰ کیلومتری جنوب مهدی‌شهر قرار دارد.
درجزین به خاطر عبور آب چشمه گل رودبار از آن و داشتن چند قنات نسبتاً پرآب از آبادانی خوبی برخوردار است و زمینه‌های توسعه کمی و کیفی را دارا است. محله‌های بزرگ در درجزین که از به هم پیوستن آن‌ها درجزین به وجود آمده‌است، شامل دِه مرکزی درجزین، قاضی‌آباد، اسلام‌آباد، شاه‌بند، پشته و چهل‌تن است. برخی از میوه‌جات آن مانند انار مشهور است. بیشتر اهالی دارای مذهب شیعه دوازده‌امامی هستند.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۵٬۹۹۷ نفر (۱٬۷۷۷ خانوار) بوده‌است.
لهجه اهالی بومی شهر درجزین زبان سنگسری می‌باشد.
یکی از بزرگترین دیدنی‌های شهر درجزین کهن‌سال‌ترین درخت چنار کشور است که با بیش از ۸۰۰ سال قدمت در مرکز شهر قرار گرفته‌است. قبرستان زرتشتی‌ها و امامزاده چهل تن نیز از دیگر آثار دیدنی درجزین است.
هرچند کوه‌های مرتفع و صخره‌ای، تقریباً از شمال درجزین آغاز می‌شود ولی خود شهر هم دارای زمین‌های گسترده و همواری نیست، بلکه تشکیل شده از تپه ماهورها و کوه‌های کوچک و تپه‌های بیشتر خاکی و همچنین دره‌های کمابیش عریض و کفه‌های کوچک تقریباً مسطحی می‌باشد. درجزین در قسمت جنوبی شهرستان و پیش از ارتفاعات آن در یک ناحیه رسوبی قرار دارد. از دید خاک‌شناسی در محدوده خاک‌های لیتوسل آهکی و در ناحیه خاک‌های بیابانی و سیرزم قرار دارد.
شهر درجزین مشهور به یاقوت سرخ استان سمنان می‌باشد که از آب و هوای نسبتاً مطلوبتری از شهر سمنان برخوردار است.
دهکده جهانی ده صوفیان یکی از روستاهای مازندرانی زبانبخش شهمیرزاد در استان سمنان است. این روستا در دامنهٔ کوه قرار گرفته و ارتفاع آن از سطح دریا ۲۰۰۰ متر است. ده صوفیان در زمستان‌ها بیشتر پوشیده از برف و در تابستان‌ها دارای آب و هوای خنک و معتدل است. چه بسا از اطراف ده‌صوفیان می‌توان برای ورزش‌های زمستانی استفاده نمود. در گذشته عده ای از مردم روستا پیرو مکتب صفی علیشاه بوده‌اند و در اینجا این شبهه به وجود می‌آید که دلیل نامگذاری این روستا همین موضوع باشد.از مشاهیر معروف دهصوفیان میتوان به شیخ ملا احمد صفایی و شیخ ملا علی بابای صفایی اشاره کرد.
جمعیت روستای ده صوفیان بر اساس نتایج سرشماری سال ۱۳۹۵، ۱۰۴ نفر (۴۱ خانوار) بوده‌است. جمعیت این روستا در سال‌های ۱۳۲۹، ۱۳۴۵ و ۱۳۵۵ به ترتیب ۴۰۰، ۱۴۴ و ۱۴۳ نفر بوده‌است.
گویش مردم ده‌صوفیان از روستاهای مجاور شهمیرزاد نیز مشابه گویش شهمیرزادی است.
نیایش یا دُعا شکلی از رفتار دینی است که هدف از آن، جستن ارتباط با موجودیتی است که فردِ نیایشگر او را به‌عنوان آفریدگار خود یا موجودی روحانی در نظر می‌گیرد. فرد نیایشگر در دعاهای خود معمولاً خواسته‌ای را از مخاطبِ نیایش خود طلب می‌کند، یا از مخاطبِ دعا سپاسگزاری می‌کند.The free Dictionary، بازدید: نوامبر ۲۰۱۰. دعاها معمولاً با بیان کردن واژه‌هایی به‌صورت شفاهی یا تداعی آن واژه‌ها در ذهن انجام می‌گیرد و در برخی ادیان شکل رایج‌تر آن به‌صورت نیایش‌سرایی است.
نیایش می‌تواند به‌صورت فردی یا گروهی انجام شود. مخاطبان نیایش ممکن است ایزدها، ارواح، درگذشتگان، و حتی مفاهیم باشند.
از انواع دعاها می‌توان دعاهای درخواستی، التماسی، سپاسگزارانه، اعترافی، توبه‌گرانه، پرستش گونه و همدم‌خواهانه را نام برد.
افراد برای منظورهای گوناگونی دعا می‌کنند؛ از جمله برای منفعت شخصی یا برای بهبود وضعیت فرد یا افراد دیگر. التماس از «ایزد» برای انجام کاری، اعتراف به «گناهان»، درمیان‌گذاشتن اندیشه‌ها با کسی که به‌عنوان آفریدگار در نظر گرفته می‌شود، ایجاد حسّ بودن با «ایزد» به‌منظور کاستن از حس تنهایی، ارتباط جستن با افرادِ درگذشته یا همراهی با هم‌دینان در سرودخوانی‌های نیایشی یا نمازها می‌توانند از دلایل نیایش باشند.Samarin, William J. , Tongues of Men and Angels: The Religious Language of Pentecostalism. Macmillan, New York, 1972.از دعاهای مهم نزد یهودیان و مسیحیان دعاهای و مناجات‌های داوود نبی و دعای ربانی است.
یکی از دعاهایی که مورد اهتمام شیعیان است، دعا برای ظهور مهدی امام دوازدهم آنها است.
پژوهش‌های علمی که جهت بررسی تأثیرات احتمالی نیایش بر وضعیت روحی یا تندرستی افراد انجام شده، نتیجهٔ روشنی در برنداشته و این پژوهش‌ها نتایج متضادی را ارائه داده‌اند. اما واقعیت اینست که اعتقاد به موجودی بی‌نهایت مهربان و غم خوار و همدم و حکیم در هستی و کائنات، به انسان حس وجود پشتیبان معنوی برای حل مشکلات را می‌دهد و ان خدای شنوا و مهربان و همدم، پشتیبان انسان تنها و بی‌پناه و درمانده است، همین تصور و دیدگاه نسبت به هستی، خود به خود باعث رفع افسردگی و اختلالات روانی می‌شود؛ زیرا دینداران و مذهبی‌ها به خدایی باور دارند که مهربان است و قطعاً زحمات انسان را در دنیا بی پاداش نمی‌گذارد. مذهب و نیایش، روح امیدواری و دعوت به تلاش و مقاومت برای حل مشکل و بحران را در انسان تقویت می‌کند زیرا انسان مذهبی اعتقاد دارد که در دامن خدایی قدرتمند و خیرخواه است و ان خدا قطعاً او را در حل مشکلات کمک می‌کند * چون او عادل و مهربان و آگاه به همه چیز است * , کسی هست که درد ان شخص را بشنود و او خدا است، پس او پشتیبانی قادر و توانا و مهربان دارد و با کمک و استمداد از این نیروی قادر، انسان مذهبی، به جنگ با مشکلات می‌رود. انسان مذهبی، غمخوار و دوستی دارد که با او درد و دل کند در واقع او با اینکار خود را (به اصطلاح) خالی می‌کند و این خود باعث تسکین روح او می‌شود. این را از یاد نبرید که تلقین کردن و دیدگاه مثبت داشتن و مثبت دیدن و تلقین کردن از بهترین و مئاثرترین راه‌ها برای حل اختلالات روانی و افسردگی است. اما انسان غربی، دنیا را صرفاً متولد شده فعل و انفلاعات فیزیک و شیمیایی می‌بیند و در پس کائنات، به خدای قدرتمند و مهربان ایمانی ندارد و ان را خرافه می‌پندارد. پس ناخوانده پیداست که در گرماگرم مشکلات و بحران‌های زندگی، انسان مادی و ماتریالیسمی پشتیبان مهربان و حکیمی ندارد و جهان، همان روابط خشک و بی‌احساس و بی‌روح بین مادیات و موجودات است و خود باید با درد بسوزد و بسازد یا برای مشکل تلاش کند * هر چند تلاشش بیهوده و بی ثمر باشد * و این خود باعث بدبینی نسبت به هستی می‌شود و در آخر اگر از حد بگذرد منجر به خودکشی می‌شود. (کتاب نیایش الکسیس کارل و کتاب انسان و ایمان مرتضی مطهری برای فهم مسئله، کتاب‌ها و منابع مناسبی هستند)Galton F. Statistical inquiries into the efficacy of prayer. Fortnightly Review 1872;68:125-35Byrd RC, Positive therapeutic effects of intercessory prayer in a coronary care unit population. South Med J 1988;81:826-9.
وحید هاشمیان (زادهٔ ۳۰ تیر ۱۳۵۵، تهران) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ایران است. او پس از پایان لیگ یازدهم درحالی‌که دو فصل برای باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران در لیگ برتر فوتبال ایران به میدان رفته بود، از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
پدر و مادر او از اهالی محله کربکند دولت‌آباد اصفهان هستند که در سال ۱۳۳۸ به تهران آمدند. برادر وی سرلشکر خلبان اصغر هاشمیان کربکندی بود که در جریان جنگ ایران و عراق و در عملیات فاو، جنگندهٔ اف-۴ او مورد اصابت موشک قرار گرفت و شهید شد .
هاشمیان فوتبال را از فتح تهران شروع کرد و طی سال‌های ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۴ در این تیم حضور یافت.سایت اختصاصی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان
سپس به تیم دسته اولی پاس تهران رفت و یک سال در آن تیم بازی کرد؛ و در همان سال از سوی منصور پورحیدری به تیم ملی دعوت شد.
پس از چندی هاشمیان با پیشنهاد تیم دسته اولی هامبورگ مواجه شد که به آن پیشنهاد جواب مثبت داد و به آلمان رفت. هلیکوپتر لقبی بود که آلمان ها به هاشمیان دادند و او در فوتبال ایران هم به همین لقب شناخته شد.هاشمیان درباره این لقبی که ژرمن ها به او دادند، گفت: در دوران کودکی آرزویم این بود که خلبان شوم، شاید یکی از دلایلی که زیاد ضربه سر می‌زدم همین علاقه بود. لقب «هلیکوپتر» را در آلمان به من دادند؛ در اولین روزهای حضور در هامبورگ هر توپی که سانتر می‌کردند من ضربه سر می‌زدم که پاگلزدورف، سرمربی ما تعجب کرده بود و گفت: وحید مثل هلیکوپتر بلند می‌شود، نمی‌دود و بدون گام برداشتن بلند می‌شود.
هاشمیان یک سال را در هامبورگ سپری کرد که در این مدت مربی تیم اعتقاد چندانی به او نداشت و کمتر به او بازی می‌داد؛ و همین باعث شد که هاشمیان این تیم را به قصد بوخوم ترک کند.
سپس هاشمیان به تیم دسته دومی بوخوم رفت که به تازگی پیتر نویروور را به عنوان سرمربی این قرار داده بودند. طی این یک سال نویروور به هاشمیان اعتقاد خاصی پیدا کرد و همواره او را در بازی قرار می‌داد و پس از یک سال بوخوم به لیگ دسته یک آلمان (بوندس‌لیگا):صعود کرد.
در سال بعد نیز بوخوم توانست در بوندس‌لیگای یک ماندگار بشود؛ و سال بعد نیز هاشمیان بهترین سال فوتبالی خود را با پنجم شدن بوخوم و صعود این تیم به جام یوفا گذراند. هاشمیان در آن فصل ۱۶ گل به ثمر رساند و در کل در باشگاه بوخوم ۳۴ گل به ثمر رساند.
وحید هاشمیان پس از آن فصل به باشگاه بزرگ بایرن مونیخ رفت. در این باشگاه هاشمیان فرصت زیادی برای حضور در زمین را نیافت و تنها ۹ بار به زمین رفت و هیچ گلی نزد. تیم بایرن مونیخ در همان سال قهرمان بوندسلیگا شد. هاشمیان طی سال‌های ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۴ در بایرن مونیخ بازی کرد.
پس از بایرن مونیخ چند پیشنهاد اصلی به هاشمیان داده شد که مهم‌ترین آن‌ها شالکه ۰۴، هانوفر و بوخوم بود که از میان این سه تیم هاشمیان تصمیم رفتن به هانوفر را گرفت.
هاشمیان سه سال در هانوفر بازی کرد و تیم هانوفر در هر سه سال در میانه‌های جدول بوندس‌لیگا قرار داشت؛ و ترقی چندانی نکرد. تا این‌که هاشمیان با پیشنهاد تیم سابق خود بوخوم روبرو شد. هاشمیان با قراردادی سه ساله به تیم سابق خود بوخوم پیوست. قرارداد هاشمیان با بوخوم در سال‌های اول و دوم قطعی بود، اما سال سوم این قرارداد در صورت رضایت دو طرف ادامه می‌یافت.
هاشمیان بعد از ۱۱ سال حضور در فوتبال آلمان، به ایران بازگشت و پیراهن پرسپولیس را بر تن کرد. وی در تعطیلات زمستانی لیگ برتر فوتبال ایران وارد مذاکره با باشگاه فوتبال پرسپولیس شد و با امضای قراردادی شش‌ماهه، تا انتهای فصل ۱۳۸۹–۹۰ به پرسپولیس پیوست. مدتی بعد او قرارداد خود را برای یک فصل دیگر تمدید کرد. وحید هاشمیان درتولد ۳۶ سالگی‌اش از دنیای فوتبال خداحافظی نمود. او برای دوره‌های مربیگری به آلمان رفت.
وحید هاشمیان به درخواست مربی سابق تیم ملی ایران منصور پورحیدری به تیم ملی ایران پیوست. او در روز ۱۰ آذر ۱۳۷۷، در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ بانکوک، اولین بازی ملی خود را در برابر تیم ملی قزاقستان انجام داد و در جریان پیروزی دو بر صفر ایران، هر دو گل تیم را به ثمر رساند. در اوایل سال ۲۰۰۱ و در زمان مربیگری میروسلاو بلاژویچ، هاشمیان از تیم ملی جدا شد. علت جدایی هاشمیان، دادن ارجحیت به بازیکنان دو تیم پرطرفدار پرسپولیس و استقلال بود.
سپس در سال ۲۰۰۵ برای بازی با اٌردن در مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ به درخواست برانکو ایوانکوویچ به تیم ملی بازگشت؛ و پس از صعود به جام جهانی در بازی‌های تدارکاتی تیم ملی مانند کرواسی و بوسنی و هرزگوین شرکت کرد و در جام جهانی نیز در مقابل مکزیک، پرتغال و آنگولا حضور داشت.
در سال ۲۰۰۷ هاشمیان به همراه تیم ملی در جام ملت‌های آسیا نیز حضور یافت و در هر چهار بازی به‌صورت فیکس بازی کرد.
در ۸ خرداد ماه ۱۳۹۸ خبرهایی در خصوص انتخاب او به‌عنوان دستیار اول در تیم ملی ایران به سرمربیگری ویلموتس شنیده شد.
هاشمیان در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۲، به‌عنوان سرمربی جدید تیم فوتبال «هالشتنبک - رلینگن» آلمان که در بوندس‌لیگا پنج و در منطقه هامبورگ آلمان قرار دارد برگزیده شد. وی پس از یک سال هدایت تیم نیندورفر در همان منطقه را به‌دست گرفت. هاشمیان در ژوئیهٔ ۲۰۱۷ هدایت تیم زیر ۱۷ ساله‌های هامبورگ را در دست گرفت.
۵۳||۱۷||||||colspan="2"|–||۳||۰||||
۲۲۹||۴۶||۱۶||۶||۳||۱||۶||۱||۲۵۴||۵۴
۲۸۲||۶۳||||||۳||۱||۹||۱||||
گئومات یا گئوماتا (به پارسی باستان: ) سومین پادشاه هخامنشیان، نام مغی بود که به نوشته کتیبه بیستون وانمود کرد که پسر کوروش بزرگ، بردیا (اسمردیس) است و تخت پادشاهی را از آن خود کرد. هیچ رویدادی به اندازه تحول جانشینی داریوش یکم بر کمبوجیه دوم، به‌طور مفصل در تاریخ مکتوب هخامنشیان نیامده و در موردش بحث نشده‌است.
گئومات (در کتیبه بیستون: گَ اوُ م آ تَ. - ga.u.m. ā.ta) نام مغی است که خود را بردیا گفت و ادعای سلطنت کرد.
در سال ۵۲۲ پیش از میلاد کمبوجیه در راه بازگشت از مصر می‌میرد. گئومات مغ (بردیای دروغین) با فریبکاری و زورستانی با طرح معرفی خود با نام بردیا فرزند کوروش بزرگ تخت پادشاهی را مالک می‌شود. بعد از آن داریوش بزرگ از خویشاوندان کوروش با یاری جمعی از نجیب‌زادگان پارسی، گئومات را کشت و به پادشاهی رسید.CHRONOLOGY OF IRANIAN HISTORY PART 1 "iranicaonline.org"
بنا به روایتی که در کتیبه بیستون آمده‌است، کمبوجیه پیش از رفتن به مصر برادر خود، بردیا، را کشته بود لیکن مردم از این موضوع خبر نداشتند. از این رو گئومات توانست خود را در نزد عامه، بردیا جا زند و بعد از نشستن بر تخت (در پارس) به کشتن نزدیکان که از این راز اطلاع داشتند پرداخت. کمبوجیه پیش از آنکه بتواند این بردیای دروغین را به زیر کشد، درگذشت. سرانجام داریوش بزرگ به کمک دیگر نجیب‌زادگان پارسی در طی کودتایی گئومات را کشت و خود بر تخت نشست.
این واقعه را داریوش بزرگ در کتیبه بیستون خود بیان کرده؛ کتیبهٔ مزبور به سه زبان نوشته شده: زبان پارسی باستان، زبان ایلامی و زبان بابلی و خیلی مفصل است. عین بیان او که به زبان‌های اروپائی ترجمه شده، به فارسی کنونی ترجمه و در ذیل درج گردیده‌است. داریوش شاه می‌گوید:
روایت هرودوت در مورد گئوماتای مغ و کشته شدن وی چنین است: گئومات یا بردیای دروغین پس از دستیابی به تاج و تخت، تمام زنان کمبوجیه را به همسری گرفت. یکی از این زنان فیدمیا (در یک منبع دیگر، «ردیمه» آمدهحسن پیرنیا، ایران باستان و در یک مرجع دیگر هم، «فدیمه» (Phaedima) نوشته شده‌استتاریخ هرودوت، ترجمه به انگلیسی جورج راولینسون، ترجمه به فارسی غ. وحید مازندرانی، مجموعهٔ جامعه و تاریخ، مرکز انتشارات علمی و فرهنگی، چاپ سوم،1362) دختر اتانس (هوتن، هوتنه) یکی از تواناترین نجبای ایران بود.
اولین کسی که پس از هفت ماه فرمانروایی به گئومات ظنین شد که او فرزند کوروش نیست بلکه مرد شیادی است، اتانس بود. او از دختر خود پرس‌وجو کرد و دخترش نتیجهٔ تحقیق را به پدر اطلاع داد، به این ترتیب که چون مغ مزبور هیچ‌گاه از قصر شوش بیرون نمی‌رفت و هیچ‌کدام از بزرگان پارس را به خود راه نمی‌داد، اتانس پسر فرنسپس (Pharnaspes) از او ظنین شد و در صدد برآمد تحقیقاتی کند و به سهولت وسیلهٔ آن را یافت. وی توسط شخص ثالثی از دخترش پرسید که آیا واقعاً شوهرش پسر کوروش است؟ دختر جواب داد که چون شوهر خود را قبل از فوت کمبوجیه ندیده، نمی‌تواند چیزی بگوید. اتانس مجدداً به او پیغام فرستاد که این مطلب را از آتوسا دختر کوروش که نیز در اندرون است، تحقیق کن؛ چه او البته برادر خود را می‌شناسد. دختر اتانس جواب داد از وقتی که این شخص بر تخت نشسته، زنان حرم را از یکدیگر جدا کرده و کسی نمی‌تواند با دیگری صحبت کند یا مراوده داشته باشد.
از شنیدن این وضع اندرون، سوءظن اتانس شدت یافت و به دختر خود گفت: تو از خانوادهٔ نجیبی هستی و اگر موقع اقتضا کند، باید حیات خود را به خطر اندازی. سعی کن در اول دفعه‌ای که شاه به اتاق تو می‌آید، بفهمی گوش‌های او را بریده‌اند یا که سالم است، اگر گوش‌های او را بریده‌اند، پس پسر کوروش نیست و در این صورت نه شایان سلطنت است، نه لایق آن که تو در رختخواب او بخوابی و به علاوه باید در ازای چنین جسارتی مجازات شود. اتانس می‌دانست که گوش‌های برادر پاتی زی تس را وقتی به امر کوروش بریده‌اند.
فیدمیا امر پدر را به جا آورده دانست که گوش‌های شاه را بریده‌اند، این خبر را در طلیعهٔ صبح به پدر خود رسانید و اتانس آن را به چند تن دیگر از رؤسا مانند آسپاتینس، گبریاس، اینتافرن، مگابیز، هیدارن و بالاخره به داریوش پسر ویشتاسپ، والی پارس که تازه از پارس به شوش آمده بود، گفت و این هفت نفر در جایی جمع شده با هم عهد و پیمان کردند و بعد به شور پرداختند…
خلاصهٔ گفتهٔ هرودوت این است که هم‌قسم‌ها تصمیم گرفتند رأی داریوش را پیروی کنند و به قصد مغ روانه شوند.
روایت هرودوت را دنبال می‌کنیم: مقارن این احوال، مغ و برادرش مشورت کرده مصمم شدند بر این که پرک ساس پس را به طرف خود جلب کنند، چون پسر او را کبوجیه کشته بود و دیگر چون خود او مأمور کشتن اسمردیس، پسر کوروش بود (هرودوت در اثرش بردیا را چنین می‌نامد)، می‌دانست که اسمردیس دیگر زنده نیست و بالاخره پرک ساس پس در میان پارسی‌ها مقام محترمی داشت و مغ‌ها می‌خواستند او را در دست داشته باشند.
در نتیجهٔ این تصمیم، پرک ساس پس را دعوت کردند و حقیقت قضیه را به او گفتند و به قید قسم از او قول گرفتند که این راز را بروز ندهد که مردم فریب خورده‌اند و این شخص که بر تخت نشسته اسمردیس مغ است، نه پسر کوروش. در ازای نگه داشتن سر وعده‌های زیاد به او دادند و پس از اینکه پرکساسپس تکلیف آن‌ها را قبول کرد، گفتند حالا یک کار دیگر هم باید بکنی، ما پارسی‌ها را به قصر دعوت می‌کنیم و تو باید بالای برج روی و به مردم بگویی که کسی که بر ما حکومت می‌کند، سمردیس پسر کوروش است و لاغیر. این تکلیف را از آن جهت کردند که پرک ساس پس مورد اعتماد پارسی‌ها بود و مکرر از او شنیده بودند که اسمردیس پسر کوروش زنده است…
پرکساسپس بالای برج رفته در حال عوض شد، گویی که وعدهٔ خود را فراموش کرد، چرا که شروع کرد از ذکر نسب کوروش و کارهای خوبی را که کوروش برای مردم کرده بود، به خاطرها آورد و گفت: قضیهٔ کشته شدن سمردیس پسر کوروش را به دست خود و به حکم کمبوجیه بیان کرد و گفت: کسانی که بر شما حکم می‌رانند، مغانند، شما را فریب داده‌اند و بر شماست که حکومت را از آنان بازستانید، والا باید منتظر بلیاتی بزرگ باشید. این بگفت و خود را از برج به زیر انداخت… در این بین هفت هم‌قسم در راه قصر مغ بودند که از ماجرا اطلاع پیدا کردند و لازم دانستند که دوباره با هم مشورت کنند…
خلاصهٔ گفتهٔ هرودوت این است که آن‌ها تصمیم می‌گیرند نقشهٔ خود را در همان زمان به اجرا درآورند، هنگامی که می‌خواهند به حضور مغ برسند، خواجه‌سرایان مانع می‌شوند و درگیری اتفاق می‌افتد و در این نزاع در نهایت مغ و برادرش کشته می‌شوند.
هرودوت سخنان خود را ادامه می‌دهد: «بعد سر هر دو مغ را بریدند… و مردم را جمع کرده از قضیه آگاه داشتند، بعد هر مغی را که سر راه خود می‌دیدند می‌کشتند. وقتی که پارسی‌ها از کار هفت نفر مذکور آگاه شده دانستند که مغ‌ها آن‌ها را فریب داده بودند، شمشیرهای خود را برهنه کرده هر مغی را که می‌یافتند، می‌کشتند. اگر شب درنرسیده بود، پارسی‌ها تمام مغ‌ها را کشته بودند. این روز بزرگ‌ترین عید دولتی پارسی‌هاست، چه گویند در آن روز دولت آن‌ها از دست مغ‌ها نجات یافت.
هرودوت این روز را "ماگوفونی" (Magophonie) نامیده که به معنی «مغ‌کشی» است و گوید که در این روز مغ‌ها از منازل خودشان بیرون نمی‌آیند.
نویسندهٔ مزبور، این قیام علیه دو مغ را «قیام هفت یار» («قیام هفت هم قسم») نام نهاده‌است.هرودوت، ص ۲۱۳
طبق این نظریه داریوش با ترور بردیا که ادعا شد غاصب است، با همکاری شش خانواده اشرافی ایرانی دیگر، بر تخت نشست و صبح روز بعد تاجگذاری کرد.IBoyce, Mary (1979), Zoroastrians: Their Religious Beliefs and Practices, Routledge,
برخی از دانشمندان مدرن برای نمونه آلبرت اومستد اعتقاد دارند مردی که بر کمبوجیه شورید برادر واقعی و وارث حقیقی سلطنت بود که داریوش او را کشت، آنگاه او را گوماتا (گئومات) نامید و داستان بردیای دروغین را اختراع کرد تا غصب سلطنت را موجه جلوه دهد. بردیا یک دختر بنام پارمیس از خود بجا گذاشت که داریوش وقتی شاه شد با او ازدواج کرد تا جایگاه خود را وجههٔ قانونی ببخشد.مراجعه کنید به آخرین پاراگراف از مقاله داندامایف در ایرانیکا: http://www.iranicaonline.org/articles/bardiya-son-of-cyrus
عبدالحسین زرین کوب می‌نویسد، با وجود بعضی مسایل که شاید این استنباط را موجه جلوه دهد، در حال حاضر روی هم رفته کشته شدن بردیای واقعی به دست داریوش سوءظنی بیش نیست. اصل هر دو خبر راجع به قتل بردیای واقعی به دست کمبوجیه و طغیان یک بردیای دروغین بدون کمترین مظنهٔ بدگمانی و با وجود اختلاف در جزئیات، توسط مورخان یونانی نیز نقل شده‌است.زرین کوب، ص ۱۴۰ در واقع چون احتمال تبانی بین تمام روایات موجود در آنچه به اصل خبر مربوط است، منتفی است، اصل خبر را می‌توان به عنوان خبری شایع پذیرفت نهایت آنکه در قبول جزئیات آن البته باید آنچه را جعل و کذب و مبالغه به نظر می‌آید، کنار گذاشت.زرین کوب، ص ۱۴۱
گئومات بعد از رسیدن به پادشاهی فرامینی صادر نمود که برخی از این فرامین به سقوط خود او منجر گردید. اینک به شرح اقدامات گئومات در طول ۸ ماه الی یکسال و نیم دوران پادشاهی او می‌پردازیم.
داریوش در سال ۵۲۲ پیش از میلاد گئومات (بردیای دروغین) را به قتل رساند.از زبان داریوش، خانم پروفسور هاید ماری کخ / مترجم: دکتر پرویز رجبی بدین منوال تاج و تخت پادشاهی ایران به داریوش رسید.هرودوت، ص ۲۲۲
دکتر اشمیت در کتاب تخت جمشید نظری تازه دربارهٔ آرامگاه گئومات مغ مدعی تاج و تخت هخامنشیان ابراز داشته که حاصل آن اینست:
«داریوش شاهنشاه هخامنشی در تاریخی که با هفتم مهرماه سال ۵۲۲ قبل از میلاد برابر می‌باشد در محلی به نام «سی گایو وایش» در سرزمین ماد مغ حیله‌گر که خود را «بردیا» برادر کمبوجیه معرفی می‌کرد به جزای این ناشایست مأخوذ داشت و سپس به قتل درآورد.»
محقق مزبور اضافه می‌کند ناحیه کنونی «سکاوند» همان محل سی گایو واتیش قدیم می‌باشد و دخمه سنگی سکاوند واقع در ۱۵ کیلومتری بین مغرب و جنوب غربی هرسین که در کتب دانشمندان خارجی به نام‌های «اسحقوند»، «دهنو» و «فرهادتاش» خوانده شده‌است آرامگاه مغ مدعی است، با توجه به این که در این نواحی چهار دخمه‌ای که به تفصیل ذکر شدند تشخیص داده شده‌اند مسلماً سه دخمه دهنو اسحقوند به قرینه داشتن تصویر مرد مادی و آتش مقدس نمی‌توانند آرامگاه یک غاصب باشند و گذشته از آن وضع لباس مرد مادی ارتباط آن سه دخمه را به زمان مادی‌ها مسلم می‌دارد؛ بنابراین، اگر وجود دخمه مغ غاصب در این ناحیه باشد، قطعاً باید دخمه‌ای که بین شمس‌آباد و سرخه ده است، باشد.
اردشیر یکم (آرامی: "rtḥštry") فرترکه ساتراپی پارس (که با القاب "prtrk 'zy alhaya" یا «فرماندار خدایان» در سکه‌هایش از خود یاد می‌کند) جانشین بنیانگذار فرترکه‌ها، بگدات بود.
از پایان سده سوم یا آغاز سده دوم پیش از میلاد، پارس به‌دست دودمان‌های بومی پیرو امپراتوری سِلوکی اداره می‌شد. آنها نام پارسی باستان فَرَتَرَکه (فرماندار) را داشتند که در دوران هخامنشیان نیز گواهی شده‌است. شاهنشاهی هخامنشی که یک سده پیش بر بیشتر غرب آسیا حکومت می‌کردند، از این منطقه سرچشمه گرفته بودند. خود فرترکه بر وابستگی نزدیک خود به شاهان برجسته هخامنشی تأکید داشتند و احتمالاً دربار آن‌ها در پایتخت سابق هخامنشیان، تخت جمشید بوده‌است، که در آنجا پروژه‌های ساختمانی در فلات هخامنشی و نزدیک آن را تامین مالی کردند. فرترکه به طور سنتی به عنوان سلسله‌های زرتشتی یاد می‌شوند.
گاهشماری فرمانروایان اولیه پارس مورد مناقشه است. دیدگاه سنتی این بود که گاهشماری فرمانروایان اولیه عبارت بودند از; بیداد ، اردخشیر اول، وهبرز ، ودفرداد اول و ودفرداد دوم. با این حال، یافته‌های اخیر از سکه‌های پارس به زمان‌شناسی احتمالی بیشتری منجر شده است. اردخشیر اول، وهبرز، ودفرداد اول، بیداد و ودفرداد دوم.
نویسندگان ویکی‌پدیا انگلیسی (۲۵ سپتامبر ۲۰۱۹)
دانشگاه صنعتی شیراز دومین دانشگاه دولتی در استان فارس است و در اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۳ توسط وزیر علوم تحقیقات و فناوری دولت وقت، جعفر توفیقی گشایش یافت. این دانشگاه در بلوار مدرس در شرق شهر شیراز واقع است و محوطه جدید آن واقع در شهر جدید صدرا در شمال غرب شیراز هم‌اکنون در حال ساخت است.
این دانشگاه در حال حاضر در ۳۲ رشته تحصیلی از طریق آزمون سراسری دانشجو می‌پذیرد که از این تعداد، ۴ رشته مربوط به مقطع تحصیلی دکتری، ۲۳ رشته تحصیلی در مقطع کارشناسی ارشد و ۵ رشته تحصیلی در مقطع کارشناسی می‌باشد. همچنین دانشگاه صنعتی شیراز در حال حاضر دارای دو پژوهشکده و یک مرکز تحقیقات است. دانشگاه دارای ۱۱۰۰ دانشجوی مقطع کارشناسی و ارشد و دکترا می‌باشد.
این دانشگاه با قدمت بیش از ۴۰ سال به عنوان یکی از دانشکده‌های مهم دانشگاه پهلوی با عنوان دانشکده صنعت الکترونیک شروع به کار کرد و این دانشکده در سال ۱۳۸۲ به دانشگاه صنعتی شیراز تغییر نام یافت. طرح فعلی این دانشگاه، شامل هفت دانشکده مهندسی برق، دانشکده مهندسی مکانیک و هوافضا، دانشکده علوم، دانشکده مهندسی مواد، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشکده صنایع و دانشکده مهندسی شیمی نفت و گاز می‌باشد که در مقاطع کارشناسی ارشد و دکترا فعال می‌باشند.
پردیس دانشگاه صنعتی شیراز از سال ۱۳۹۲ کار خود را آغاز کرد. این پردیس هم‌اکنون در رشته‌های مهندسی برق (گرایش‌های الکترونیک، مخابرات، کنترل، قدرت)، مهندسی شیمی، مهندسی گاز، مهندسی فناوری اطلاعات، مهندسی کامپیوتر (گرایش نرم‌افزار)، مهندسی عمران (گرایش زلزله)، مهندسی مکانیک (گرایش طراحی کاربردی)، مهندسی و علم مواد (کارشناسی ارشد و خوردگی و حفاظت از مواد)، ریاضی (گرایش تحقیق در عملیات) و شیمی داروئی حدود ۱۴۵ دانشجو می‌پذیرد.
این دانشگاه تا سال ۱۳۸۶ اقدام به پذیرش دانشجویان تحت بورسیه ارتش جمهوری اسلامی ایران در مقطع کاردانی در رشته برق و گرایش الکترونیک می‌نمود و در حال حاضر در سه مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد و دکترا دانشجو می‌پذیرد.
دانشگاه دارای ۱۰ دانشکده است که عبارتند از:
واحد پردیس دانشگاهی این دانشگاه نیز از مهرماه ۱۳۹۲ در رشته‌های مهندسی برق (الکترونیک – قدرت – مخابرات)، مهندسی شیمی گرایش گاز، مهندسی و علم مواد گرایش خوردگی و حفاظت از مواد، مهندسی عمران – زلزله و مهندسی فناوری اطلاعات (IT) گرایش شبکه‌های کامپیوتری در مقطع کارشناسی ارشد دانشجو می‌پذیرد. .http://www.hamshahrionline.ir/details/197390
دانشکده مهندسی برق دانشگاه صنعتی شیراز که هسته اصلی این دانشگاه می‌باشد و قبل از تأسیس دانشگاه به عنوان دانشکده برق دانشگاه شیراز فعال بوده‌است. این دانشکده در سال ۱۳۸۳ از دانشگاه شیراز جدا شده و به صورت مستقل در حال فعالیت است.
در حال حاضر این دانشکده در مقطع لیسانس در گرایش‌های الکترونیک، مخابرات و کنترل و در مقطع فوق لیسانس و دکترا در گرایش‌های الکترونیک و مخابرات و کنترل و قدرت دانشجو می‌پذیرد.
از اساتید مشهور این دانشکده میتوان دکتر محمد رضا صالحی ,دکتر فرزین امامی ,دکتر طاهر نیکنام و دکتر ابراهیم عبیری جهرمی را نام برد که در مرتبه استادی هستند .
دکتر طاهر نیکنام استاد تمام دانشگاه صنعتی شیراز در زمره پر استنادترین پژوهشگران دنیا در سال 1396 است .
همکاری علمی مشترک بین دانشگاه صنعتی شیراز و آزمایشگاه تحقیقاتی GRAMFC از دانشگاه پی کاردی ژول ورن فرانسه در سال 1396 شروع شده است .