moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کریستین اوانجلیستا (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "همسر خوب"، "جونزها"، "برای این خون بریز" و "کارآموز" اشاره کرد.
دیلن فرانسس پن (؛ زادهٔ ) مدل و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
او در فیلم الویس و نیکسون بازی کرده است.
جولیت پراوس (؛ – ) هنرپیشه، رقصنده و خواننده اهل آفریقای جنوبی بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۹۵ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "کن کن" اشاره کرد.
کریستین فروست (؛ زادهٔ ) مدل، بازیگر تلویزیون، و بازیگر سینما اهل نروژ است. از فیلم‌ها و سریال‌های معروف او می‌توان به بازی در "در جستجوی آلاسکا" اشاره کرد.
سارا مالاکول لن هنرپیشه تایلندی-آمریکایی و سوپرمدل سابق است. او در تعداد زیادی از فیلم‌های تایلندی و هالیوود بازی کرده‌است. او به خاطر نقش آفرینی به عنوان بازیگر اصلی زن، در چند فیلم از مجموعه فیلم اکشن کیک‌بوکسور چهره شد.
سارا مارشال (; – ) هنرپیشه اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۲۰۱۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "دیو"، "ذهن‌های خطرناک، و "تابستان گرم و طولانی" اشاره کرد.
الی ماکی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "شجره‌نامه" اشاره کرد.
آرلین ویلن (; – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "آقای لینکلن جوان"، "خورشید به‌روشنی می‌درخشد، و "مردم جوان" اشاره کرد.
سیلیا لوفسکی (; – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "راپسودی"، "فرودگاه"، "بیسکویت سبز"، "گودال مار"، "نامه یک زن ناشناس"، "تعقیب بزرگ"، "آخرین باری که پاریس را دیدم"، "بزرگترین داستان عالم"، "سه سکه در چشمه"، "توان"، "جنس مخالف"، "بلو گاردنیا"، "کشتار روز ولنتاین"، "چون برای منی"، "هارلو، و "شال" اشاره کرد.
کورتنی هنگلر (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "تئوری بیگ بنگ"، "دکتر هاوس"، "ذهن‌های مجرم"، "دوستی با مزایا، کبرا کای و "مام" اشاره کرد.
دنیس نیکرسون (; – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
دوروتی ریویر (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "نقاب آهنین"، "زیردریایی"، "نور شمع"، "مرد بد، و "دلقک" اشاره کرد.
فیونا گوبلمن (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "نام من ارل است"، "ذهن‌های مجرم"، "مد من"، "جویی"، "کسل"، "دختر جدید"، "تیغ شهرت، "دکتر خوب"، "کارمند ماه" و "کارمند ماه" اشاره کرد.
هتین پارک (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "جنگ عروس‌ها"، "هانیبال، و "بزرگسال جوان" اشاره کرد.
جنت بیچر (; – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "باد وحشی را درو کن"، "فرشته تاریکی"، "بانو ایو"، "علامت زورو، و "همه اینها به‌اضافه بهشت" اشاره کرد.
جون شولی (; – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "بعضی‌ها داغشو دوست دارن"، "از اینجا تا ابدیت"، "آپارتمان"، "گرمای شهر"، "ستوان کلمبو"، "ایرما خوشگله"، "ستاره‌ای متولد شده‌است، و "کشتار روز ولنتاین" اشاره کرد.
جولی سومرس (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
لوری رام (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
مکنزی الدجم (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، رقصنده، بازیگر تئاتر، بازیگر تلویزیون، و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "هاوایی فایو-زیرو"، "این است ۴۰" اشاره کرد.
موریل اوانز (; – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ملودرام منهتن"، "زحمت را کم کن" اشاره کرد.
نیکول بلوم (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
پگی استوارت (؛ – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۷ تا ۲۰۱۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "علف"، "اون پسر منه"، "نام من ارل است"، "بورلی هیلز، ۹۰۲۱۰، و "فلش فوروارد" اشاره کرد.
رتا (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، کمدین و شیمیدان سابق اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "پارک‌ها و تفریحات"، "دختران خوب"، "سکس و مرگ ۱۰۱" ، "دیگر مردم"، ""، "تا استخوان" و "پسران خوب" اشاره کرد.
سارا استیل (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "همسر خوب"، "کشمکش خوب"، "مارگارت"، "اسپانگلیش"، "فهرست کارها"، "دانش‌آموز خوب" و "اجازه" اشاره کرد.
سنتا موزس (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، بازیگر تئاتر، بازیگر تلویزیون، و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ان‌سی‌آی‌اس"، "تنها در خانه"، "، و "کسل" اشاره کرد.
سوزی روث بیکن () بازیگر آمریکایی است. او نخستین نقش بازیگری خود را در فیلم "معشوق" (۲۰۰۵) در نقش اِمیلیِ ۱۰ ساله انجام داد، که پدرش کوین بیکن آن را کارگردانی کرده‌است. تهیه‌کننده جیمز داف، پس از دیدن عملکرد بیکن در "معشوق" به او پیشنهاد بازی در نقش چارلی، خواهرزاده برندا لی جانسون، در فصل پنجم سریال فیلم "نزدیک‌تر" داد. با وجود اینکه والدینش مخالف حضور او در عرصه بازیگری بودند، بیکن این نقش را پذیرفت و در چهار قسمت در کنار مادرش که نقش چیف جانسون را بازی می‌کرد، ظاهر شد. بیکن شخصیت اسکای میلر را در سریال اینترنتیِ "۱۳ دلیل برای اینکه" به تصویر کشید، و در سال ۲۰۲۲ در نقش اصلی در فیلم ترسناک "لبخند" ظاهر شد.
زوئی لوین (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "اعتماد"، "راه، راه بازگشت"، "پالو آلتو، و "باندینگ" اشاره کرد.
جولیان دونالد (؛ زادهٔ ) بازیگر و صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی بازیگر فیلم‌هایی همچون رز ارغوانی قاهره، دام و فعالیت مدنی بوده است.
دویدن فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ و به کارگردانی باسکار است. در این فیلم بازیگرانی همچون آلو آرجون، شیلا کائور، پونام باجوا، پراکاش راج، ساپتاگیری، جیوا ایفای نقش کرده‌اند.
دعا فیلمی محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی هاری است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویشال، شروتی حسن، ساتیاراج، رادیکا ساراتکومار، ماکش تیواری، سوری ایفای نقش کرده‌اند.
باورنکردنی یک سریال کوتاه تلویزیونی درام آمریکایی است که در آن تونی کولت، مریت ویور و کیتلین دیور بازی می‌کنند و در مورد یک سری تجاوز در واشینگتن و کلرادو است که براساس گزارش‌های کریستین میلر و کن آرمسترانگ است که ابتدا توسط ProPublica و پروژه مارشال منتشر شده‌است. این سریال توسط سوزانا گرانت، ایتل والدمن و مایکل چابون با همکاری گرانت ، مایکل چابون، سارا تیمبرمن، کارل بورلی و کتی کوریک به عنوان تهیه‌کننده تهیه شد و در تاریخ ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۹ در نت‌فلیکس منتشر شد.
کوکی رابرتز (; – )،روزنامه‌نگار و نویسنده پرفروش اهل ایالات متحده آمریکا بود. فعالیت وی شامل ده‌ها سال به عنوان گزارشگر سیاسی و تحلیلگر ان‌پی‌آر و ای‌بی‌سی نیوز بود.
وی در هیئت مدیره بسیاری از سازمان‌های غیرانتفاعی مانند بنیاد خانواده کایزر
خدمت کرد و توسط رئیس‌جمهور جرج دابلیو بوش) به شورای خدمات و مشارکت مدنی منصوب شد.
باشگاه فوتبال تاج تهران در فصل ۱۳۳۰ این فصل، ششمین فصل حضور تیم تاج، که امروزه با نام استقلال شناخته می‌شود در فوتبال ایران بود. تاج در این سال قهرمان مسابقات جام حذفی باشگاه‌های تهران شد.
تیم تاج تهران در این سال دارای خط حمله ای آتشین و پرقدرت بود. تیم تاج تهران ابتدا قهرمان جام حذفی تهران شد و سپس در مسابقات جام باشگاه‌های تهران با کسب برتری‌های پرگل به فینال رسید اما در دیدار نهایی برابر تیم شاهین شکست خورد و عنوان دومی را به دست آورد. در این سال باشگاه تاج دو شعبه در شهرهای آبادان و ملایر دایر نمود.
بازیکنانی که در این سال برای تیم تاج به میدان رفتند عبارت بودند از: پیر کارلو، عباس ممتحن، محمد ساوجی، مهدی صفری، رضا زمینی، عارف قلی‌زاده، حسین مقیمی، حسین سرودی، خسرو هورشید، محمد محسنی، امیر خلیلی، علی دانایی‌فرد، اصغر جدیکار، ناصر ملکی، محمود بیاتی، محمد خاتمی، حسن کردستانی، ایرج حاتم، ژرژ مارکاریان، نادر افشارعلوی‌نژاد، بیوک جدی‌کار، پرویز کوزه‌کنانی، فریدون مهدیون.
این مسابقات در پاییز و زمستان ۱۳۳۰ و در دو گروه برگزار شد؛ تیم تاج تهران با صدرنشینی در گروه خود به فینال مسابقات راه یافت. در دیدار فینال تیم تاج تهران برابر تیم شاهین تهران به تساوی رسید و در دیدار تکراری فینال با نتیجه ۱–۲ مغلوب حریف شد. این یکی از تلخ‌ترین شکست‌های تیم تاج در دربی تهران بود چرا که تیم تاج تهران با برتری در این دیدار می‌توانست ضمن دفاع از قهرمانی خود در این رقابت‌ها، برای نخستین بار در تاریخ خود قهرمانی جام باشگاه‌ها و جام حذفی تهران را با هم به دست آورد.
این بازی‌ها در شهریور ماه ۱۳۳۰ برگزار شد؛ تیم تاج تهران با کسب سه پیروزی توانست عنوان قهرمانی را به دست آورد.
فرانتس فون بایروس (; – ) نقاش، تصویرگر و هنرمند تجاری اهل اتریش بود که بیشتر با مجموعهٔ جنجالی "حکایت‌های جلوی میز آرایش" شناخته می‌شود. او از هنرمندان جنبش منحط بود.
بایروس در زاگرب که بخشی از امپراتوری اتریش-مجارستان بود و امروزه در کشور کرواسی قرار دارد، زاده شد. وی در هفده سالگی در آزمون ورودی آکادمی هنرهای زیبای وین پذیرفته شد. بایروس از حلقه دوستان نزدیک یوهان اشتراوس بود و با دخترخوانده او، آلیس، در سال ۱۸۹۶ ازدواج کرد. سال بعد، بایروس به مونیخ رفت.
او در سال ۱۹۰۴ اولین نمایشگاه خود را در مونیخ برگزار کرد که با استقبال خوبی روبرو شد. از ۱۹۰۴ تا ۱۹۰۸ برای ادامه تحصیل به پاریس و ایتالیا سفر کرد. در سال ۱۹۱۱، وی مشهورترین و بحث برانگیزترین اثر خود یعنی "داستانهایی از میز آرایش" (به انگلیسی: Tales from the Dressing Table) را خلق کرد، که بعداً برای آن دستگیر و از آلمان تبعید شد. با بازگشت به وین، احساس می‌کرد که یک فرد خارجی است و وقوع جنگ جهانی اول احساس بیگانگی او را افزایش داد. کارهای او را می‌توان در موزه هنر متروپولیتن نیویورک یافت. وی در مجموع بیش از ۲۰۰۰ نقاشی را به تصویر کشید.
این هنرمند در سال ۱۹۲۴ در وین، بر اثر خونریزی مغزی درگذشت.
بخشش یا همان داد و دهش، عطا کردن (به انگلیسی: Donation, Contribution, Baksheesh) روندی است که در آن مردمان از داشته خود به سود دیگری یا دیگران می‌گذرند و آگاهانه و داوطلبانه آن را به او می دهند؛ از این رو در فارسی آن را دهش نیز می‌گویند. آن را بخشندگی، سخاوتمندی و گشاده دستی نیز نام می‌نهند که ویژگی‌هایی نیک در میان مردمان به شمار می‌آیند.
این واژه گاهی نیز به جای بخشایش و بخشودن (گذشت؛ آمرزش) (به انگلیسی: Forgiveness) به کار می‌رود. فرایندی که در آن یک آسیب دیده (مادی یا روانی) آگاهانه احساس و رفتار دیگری جز آزردگی، دلخوری و کینه توزی در برابر گناهکار از خود نشان می‌دهد و تلاش می‌کند که آن آسیب دیدگی را فراموش کند. رها کردن احساسات منفی همچون انتقام‌جویی، تلافی جرمِ صورت گرفته با پرداخت غرامت یا تنبیه مجرم می‌تواند جزو دلایل این امر باشد. بخشش با چشم‌پوشی (نادیده انگاشتن عمل مجرمانه)، تبرئه (اعلام برائت فرد از عمل مجرمانه)، فراموشی (از یاد بردن عمل مجرمانه)، عفو (اعطای آزادی فرد از جرم انجام شده توسط یک مرجع قضایی) و مصالحه (بازگرداندن رابطه آسیب دیده) تفاوت دارد.
در برخی زمینه‌ها، بخشش یک اصطلاح حقوقی است که برای اشاره به بخشیدن یا گذشت از همه بستانکاری‌ها همچون بدهی، وام، یا دیگر تعهّدات کاربرد دارد.Debt Forgiveness OECD, Glossary of Statistical Terms (2001)Loan Forgiveness Glossary, U.S. Department of Education
در ریاضیات، فضاهای formula_1 فضای توابع است که با استفاده از تعمیم طبیعی formula_2-نرم ها برای فضاهای برداری متناهی بعد تعریف شده اند. برخی مواقع به این فضاها، به افتخار هنری لبگ فضاهای لبگ هم می گویند ، گرچه بر اساس گروه بورباکی اولین بار توسط فریگیس ریش معرفی شدند. فضاهای formula_1 کلاس مهمی از فضاهای باناخ را در آنالیز تابعی و فضاهای برداری توپولوژیکی تشکیل می دهند. همچنین فضاهای لبگ به علت نقششان در آنالیز ریاضیاتی فضاهای اندازه ای و احتمالاتی، در بحث نظری مسائل فیزیکی، آماری، مالی، مهندسی و دیگر شاخه ها مورد استفاده قرار گرفته اند.
2x2 (به زبان روسی Дважды два) یک کانال تلویزیونی پویانمایی در روسیه است که در سال ۱۳۸۹ میلادی تأسیس شد. این اولین ایستگاه تلویزیون تجاری در اتحاد جماهیر شوروی بود که در سال ۱۹۹۴ میلادی تعطیل شد، اما بعد در سال ۲۰۰۳ مجدداً روی کار آمد. از آن زمان به بعد این کانال مشغول به پخش انیمیشن و انیمیشن‌های ژاپنی (انیمه‌ها) مشغول می‌باشد. انیمیشن‌های پخش شده در این کانال عبارتند از:پاندای کونگ فو کار، آرزوهای مهیج، و انیمیشن‌هایی برای مخاطبان با سنین بالتر همچون پارک جنوبی و پدر خانواده را پخش کرده‌است.
حدود سه میلیون اسیر جنگی آلمانی توسط شوروی به اسارت گرفته شدند که اکثر آنها نیز در سال پایانی جنگ و در پی پیروزی‌های پیاپی ارتش سرخ اتفاق افتاد. این اسرا چه در دوران جنگ و چه پس از آن به عنوان نیروی کار برای تأمین هزینه‌ها مورد استفاده قرار گرفتند. تا سال ۱۹۵۰ تقریباً تمام اسیران بازمانده آزاد شدند و آخرین زندانیان نیز در سال ۱۹۵۶ آزاد شدند. براساس اعلام اتحاد جماهیر ۳۸۱٬۰۶۷ تن از ارتش آلمان نازی در کمیساریای خلق در امور داخلی کشته شدند که از این تعداد ۳۵۶٬۷۰۰ نفر آلمانی و ۲۴٬۳۶۷ تن نیز از ملیت‌های دیگر بودند. مورخ آلمانی رودیگر اورمانس معتقد است که کاملاً قابل قبول و در عین حال اثبات نشده‌است که یک میلیون نفر تحت بازداشت شوروی درگذشته باشند. او همچنین معتقد است که در میان افرادی که مفقودالاثر شده‌اند، مردانی نیز وجود داشته‌اند که به عنوان اسیر جنگی درگذشتند.
سایوز ام اس توسط روس کسموس ایجاد و گسترش یافته و جزو ماموریت‌های فضاپیمایی شامل انسان می‌باشد. عمده تغییرات سری ام اس نسبت به مدل‌های پیشین بیشتر محدود به آنتن‌ها، سنسورها و همچنین محل قرارگیری پیشران فضاپیما می‌شود.Zak, Anatoly (2016-07-05). "Russia's Workhorse Soyuz Space Taxi Gets a Makeover". NASA Space Flight. Retrieved 2016-07-06.<templatestyles src="Module:Citation/CS1/styles.css"></templatestyles>
اولین پرتاب این مدل، سایوز MS-01 بود که در تاریخ ۷ ژوئیه سال ۲۰۱۶ (۱۷ تیر ۱۳۹۵) و به وسیله پرتابگر سایوز FG به سمت ایستگاه فضایی بین‌المللی بود.
دهیدروآندروسترون (DHA) ، یا 5-دهیدروآندروسترون (5-DHA) ویا ایزوآندروستنولون یک هورمون استروئیدی با اثرات آندروژنیک است. این هورمون اندوژن (درونزاد) می باشد . http://www.hmdb.ca/metabolites/HMDB05962 این ترکیب به همراه سایر آندروژن های ضعیف مانند آندروستندیول و آندروستندیون در غدد فوق کلیوی تولید و ترشح می شود .
گس طعمی است که باعث جمع شدن دهان، بی‌حسی زبان و انقباض گلو می‌شود. این طعم توسط موادی مانند جوهر مازو ایجاد می‌شود.
طعم گس در موز و خرمالوی نارس غالب است که مانع از خوردن آنها می‌شود. همچنین در انار، زغال‌اخته و به وجود دارد. خوردنی های گس خشک، خنک و سنگین هستند.
سنجاب‌ها، گراز‌های وحشی و حشرات می‌توانند غذای گس را بخورند؛ چرا که زبان آن‌ها از پس این کار برمی‌آید.
در آیورودا ، گس ششمین طعم (پس از شیرین، ترش، شور، تند، تلخ) است که توسط «هوا و زمین» نشان داده می‌شود.
سیگار کشیدن همچنین ممکن است باعث احساس طعم گس شود.
گس یک طعم است.
گس همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
هنر اعتراضی اثری خلاقانه است که توسط کنشگران و جنبش‌های اجتماعی تولید می‌شود و به مکتب، سبک یا تفکری که آن را بر حق نمی‌داند یا به رسمیت نمی‌شناسد اعتراض می‌کند. این اعتراض می‌تواند جنبهٔ انتقاد داشته باشد و در برخی موارد به شعارهایی تبدیل شود. هنر معترض احساسات مخاطبان خود را برمی‌انگیزد و ممکن است شرایط تنش را افزایش داده و فرصت‌های جدیدی برای اختلاف نظر ایجاد کند.
اگر اعتراض را یک عبارت توصیفی در آثار هنری در نظر بگیریم، نمی‌توان آغاز دقیق و نقطه شروعی برای آن در نظر گرفت به همین روی به جای طبقه بندی تاریخی هنر اعتراض این عبارت را می‌توان در هر دوره‌‌ی تاریخ هنر مورد تحلیل قرار داد. به طور مثال ویژگی اعتراض در مکتب نگارگری تبریز و هرات قابل بازبینی و یا در هنر غرب در اروپای قرن شانزدهم قابل‌ریشه‌یابی و در اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم که همسو با انقلاب‌ها بوده است.
به گفتهٔ تامار هرمان از "بیلبورد"، «تعطیلات» است آهنگ بابلگام پاپی است که ویژگی‌های «سرزندهٔ» فانک و عناصر سینت سایزر در ترکیب آن است. ژاک پترسون از همچنین به «طعم کلاسیک-مدرن» این آهنگ اشاره کرد. از نظر اشعار، این ترانه به ماندگاری و پیوند محکم گرلز جنریشن با حامیان آنها است که به گفته هرمن، برای گروه‌های دخترانهٔ کره‌ای «غیرعادی» است.
«تعطیلات» در شمارهٔ ۱۹ در نمودار دیجیتال گائون قرار گرفت و تا تاریخ ۵ اوت سال ۲۰۱۷ بیش از ۷۰۰۰۰ نسخهٔ دیجیتال فروخت.
تامار هرمان از "بیلبورد" این آهنگ را «همیشه سرحال» نامگذاری کرد و «شاه‌بیت گوش‌نواز» آن را امضای گرلز جنریشن دانست. او در ادامه به «رنگ‌های متنوع آوازی» که از طریق «نت‌های بالا و بداهه‌گویی» ابراز می‌شد وباعث درخشش هر یک از اعضا می‌شد، اشاره کرد. ژاک پترسون همچنین می‌نویسد «حتی اگر به کی-پاپ گوش ندهید، این آهنگ‌ها [تمام شب و تعطیلات] برای هر لیست پخش پاپی در این تابستان کاملاً ضروری است.»
معجزه اقتصادی ژاپن به عنوان دوره رشد اقتصادی ژاپن، بین دوران، پس از جنگ جهانی دوم تا پایان جنگ سرد، شناخته می‌شود. در این دوره بود که، ژاپن به سرعت دومین اقتصاد بزرگ جهان (پس از ایالات متحده) شد. در دهه ۱۹۹۰، جمعیت ژاپن شروع به رکود کرد و نیروی کار دیگر مانند دهه‌های قبل در حال گسترش نبود، علیرغم اینکه بهره‌وری هر کارگر همچنان بالا بود.
این معجزه اقتصادی نتیجه بهره‌مندی ژاپن و آلمان غربی از جنگ سرد پس از جنگ جهانی دوم بود. دولت آمریکا در زمان اشغال ژاپن، جامعه ژاپن را اصلاح کرد و تغییرات سیاسی، اقتصادی و مدنی ایجاد کرد. پس از جنگ جهانی دوم، ایالات متحده حضور چشمگیری در ژاپن داشت تا گسترش نفوذ شوروی در اقیانوس آرام را کندتر کند. آمریکا همچنین نگران رشد اقتصاد ژاپن بود زیرا پس از جنگ جهانی دوم این خطر وجود داشت که یک جمعیت ژاپنی ناراضی و فقیر به کمونیسم روی بیاورند و با این کار کنترل شوروی بر اقیانوس آرام را تضمین کنند.
ویژگیهای متمایزکننده اقتصاد ژاپن در طول سالهای " "معجزه اقتصادی"" شامل: همکاری تولیدکنندگان، تأمین کنندگان، توزیع کنندگان و بانکها در گروه‌های کاملاً پیوسته به نام "کیرتسو"، اتحادیه‌های "کارآمد" و "شرکتی"؛ روابط خوب با بوروکرات‌های دولتی و تضمین اشتغال به کار در شرکت‌های بزرگ و کارخانه‌های یقه آبی‌ها بود.
پس از جلب حمایت ایالات متحده و دستیابی به اصلاحات اقتصادی داخلی، ژاپن توانست از دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰ رشد کند. علاوه بر این، ژاپن نیز فرایند صنعتی شدن خود را تکمیل کرد و به یکی از اولین کشورهای توسعه یافته در شرق آسیا تبدیل شد. سالنامه‌های اقتصادی ژاپن از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۱ شاهد افزایش قابل توجهی بود. در سال ۱۹۶۷، سالنامه می‌گوید: بنابراین اقتصاد ژاپن در سال ۱۹۶۶ سریعتر از آنچه قبلاً انتظار می‌رفت پیشرفت کرد. در سال ۱۹۶۸، سالنامه اعلام کرد که اقتصاد ژاپن پس از اینکه در پاییز ۱۹۶۵ به پایین‌ترین سطح خود رسید، همچنان به رشد خوب خود ادامه می‌دهد. کلمات «افزایش»، «رشد» و «بالا» خلاصه سالنامه‌های سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۱ را پر کرده‌است. دلایل صنعتی شدن ژاپن نیز پیچیده‌است و مشخصه اصلی این زمان نفوذ سیاست های‌دولتی، مدیریت هایاتو ایکدا، مصرف گسترده و صادرات گسترده‌است.
در سال ۱۹۵۴، سیستم اقتصادی وزارت تجارت و صنعت بین‌المللی ژاپن که از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۳ پرورش داده شده بود، به‌طور کامل عملی شد. نخست‌وزیر هایاتو ایکدا، که چالمرز جانسون او را ""مهم‌ترین معمار معجزه اقتصادی ژاپن"" می‌نامد، سیاست صنعتی‌سازی سنگین را دنبال کرد. این سیاست منجر به ظهور پدیده «وام بیش از حد» شد (روشی که امروزه نیز ادامه دارد) که در آن بانک ژاپن به بانک‌های شهری وام می‌دهد که به نوبه خود به شرکت‌های صنعتی وام می‌دهند. از آنجایی که در آن زمان در ژاپن کمبود سرمایه وجود داشت، شرکت‌های صنعتی فراتر از ظرفیت بازپرداخت خود، و حتی اغلب فراتر از دارایی خالص خود، وام می‌گرفتند، که باعث شد بانک‌های شهر نیز به نوبه خود بیش از حد از بانک ژاپن وام بگیرند. این امر به بانک ملی ژاپن کنترل کامل بر بانک‌های محلی وابسته را داد.
سیستم وام‌دهی بیش از حد، همراه با کاهش قوانین ضد انحصاری توسط دولت (بقایای کنترل فرماندهی عالی نیروهای متفقین یا SCAP) همچنین منجر به ظهور مجدد گروه‌های کنگلومرا به نام "کی رتسو" شد که منعکس کننده کنگلومراهای زمان جنگ یا "زایباتسو" بودند. به رهبری بهبودهای اقتصادی بازرگانان سونی، ماسارو ایبوکا و آکیو موریتا، "کی رتسو" به‌طور مؤثر منابع را تخصیص داد و در سطح بین‌المللی رقابتی شد.
در قلب موفقیت شرکت‌های "کی رتسو"، بانک‌های شهری قرار داشتند که سخاوتمندانه وام دادند و سهام‌داری متقابل ("cross-share holding") را در صنایع مختلف رسمی کردند. "کی رتسو" باعث ادغام افقی و عمودی شد و مانع ورود شرکت‌های خارجی به داخل صنایع ژاپنی شد. "کی رتسو" روابط نزدیکی با وزارت تجارت و صنعت بین‌المللی ژاپن داشت و هر کدام از طریق داشتن سهام در دارایی‌های دیگری از تصاحب دارایی‌های ژاپنی توسط خارجی‌ها محافظت شد. به عنوان مثال، ۸۳ درصد از منابع مالی بانک توسعه ژاپن به صنایع استراتژیک اختصاص یافته‌است: کشتی‌سازی، برق، زغال سنگ و تولید فولاد. اقدامات حمایتی "کی رتسو" برای محافظت از نهال ژاپن بسیار مهم بود.
"کی رتسو" همچنین باعث تغییر نگرش در بین مدیران ژاپنی شد که سودهای کم را در کوتاه مدت تحمل می‌کردند زیرا "کی رتسو" کمتر نگران افزایش سود سهام و سود بود و بیشتر نگران پرداخت بهره بود. تقریباً تنها دو سوم از سهام یک شرکت مورد معامله قرار گرفت، که "کی رتسو" را در برابر نوسانات بازار حفظ کرد و به مدیران "کی رتسو" اجازه داد تا به جای تمرکز بر سود کوتاه مدت، برای بلندمدت برنامه‌ریزی کرده و سهم بازار را به حداکثر برسانند.
دولت ایکدا همچنین سیاست تخصیص ارز را ایجاد کرد، سیستمی برای کنترل واردات که برای جلوگیری از پر شدن بازارهای ژاپن توسط کالاهای خارجی طراحی شده‌است. وزارت تجارت و صنعت بین‌المللی ژاپن از تخصیص ارز برای تحریک اقتصاد از طریق ترویج صادرات، مدیریت سرمایه‌گذاری و نظارت بر ظرفیت تولید استفاده کرد. در سال ۱۹۵۳، وزارت تجارت و صنعت بین‌المللی ژاپن سیاست تخصیص ارز را برای ارتقای صنایع داخلی و افزایش انگیزه برای صادرات از طریق بازنگری در سیستم پیوند صادرات، بازبینی کرد.
در دوران بازسازی و قبل از بحران نفتی ۱۹۷۳، ژاپن موفق شد فرایند صنعتی شدن خود را تکمیل کرده و استانداردهای زندگی را بهبود بخشد و شاهد افزایش چشمگیر مصرف باشد. میانگین مصرف ماهانه خانوارهای شهری از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۰ دو برابر شد. علاوه بر این، نسبت مصرف در ژاپن نیز در حال تغییر بود. مصرف مایحتاج روزانه مانند غذا و پوشاک و کفش رو به کاهش بود. در مقابل، مصرف در فعالیت‌های تفریحی، سرگرمی و کالاها از جمله مبلمان، حمل‌ونقل، ارتباطات و مطالعه افزایش یافت. افزایش زیاد مصرف، رشد تولید ناخالص داخلی را تحریک کرد چرا که این امر تولید را تحریک می‌کرد.
دوره رشد سریع اقتصادی بین سال‌های ۱۹۵۵ و ۱۹۶۱ راه را برای دهه شصت طلایی هموار کرد، دهه دومی که عموماً با معجزه اقتصادی ژاپن همراه است. در سال ۱۹۶۵، تولید ناخالص داخلی اسمی ژاپن کمی بیش از ۹۱ میلیارد دلار برآورد شد. پانزده سال بعد، در سال ۱۹۸۰، تولید ناخالص داخلی اسمی به رکورد ۱٫۰۶۵ تریلیون دلار افزایش یافت.
تحت رهبری نخست‌وزیر ایکدا، وزیر سابق وزارت تجارت و صنعت بین‌المللی ژاپن، دولت ژاپن «طرح دوبرابر کردن درآمد» (所得倍増計画) را انجام داد. این طرح خواستار دو برابر شدن اندازه اقتصاد ژاپن در ده سال، از طریق ترکیبی از معافیت‌های مالیاتی، سرمایه‌گذاری هدفمند، شبکه ایمنی اجتماعی گسترده و مشوق‌هایی برای افزایش صادرات و توسعه صنعتی بود. برای دستیابی به هدف دوبرابر شدن اقتصاد در ده سال، در این برنامه متوسط نرخ رشد اقتصادی سالانه ۷٫۲ درصد در نظر گرفته شد. در واقع، رشد سالانه ژاپن در طول برنامه به‌طور متوسط بیش از ۱۰ درصد بود و اندازه اقتصاد در کمتر از هفت سال دو برابر شد.
ایکدا طرح دو برابر کردن درآمد را در پاسخ به اعتراضات گسترده آنپو در سال ۱۹۶۰ علیه معاهده امنیتی ایالات متحده و ژاپن، به عنوان بخشی از تلاش برای دور کردن گفتگوی ملی ژاپن از مبارزات سیاسی مشاجره‌آمیز به سمت ایجاد اجماع پیرامون پیگیری رشد سریع اقتصادی، معرفی کرد. با این حال، ایکدا و ائتلاف مغزهای متفکر او، که به‌طور مشخص شامل اقتصاددان اسامو شیمومورا بود، از اواسط سال ۱۹۵۹ این طرح را توسعه داده بودند.
بر اساس طرح دو برابر کردن درآمد، ایکدا نرخ بهره را کاهش داد و به سرعت سرمایه‌گذاری دولت در زیرساخت‌های ژاپن، ساخت بزرگراه‌ها، راه‌آهن‌های سریع‌السیر، مترو، فرودگاه‌ها، تأسیسات بندری و سدها را گسترش داد. دولت ایکدا همچنین سرمایه‌گذاری دولتی را در بخش ارتباطات اقتصاد ژاپن که قبلاً نادیده گرفته شده بود، گسترش داد. هر یک از این اقدامات، روند ژاپن را به سمت یک اقتصاد مدیریت شده ادامه داد که مظهر مدل اقتصادی مختلط بود.
علاوه بر پایبندی ایکدا به مداخله دولت و تنظیم اقتصاد، دولت او آزادسازی تجارت را اجرا کرد. تا آوریل ۱۹۶۰، واردات تجاری ۴۱ درصد آزاد شده بود (در مقایسه با ۲۲ درصد در سال ۱۹۵۶). ایکدا قصد داشت تجارت را تا ۸۰ درصد ظرف سه سال آزاد کند. با این حال، اهداف آزادسازی او با مخالفت شدید هر دو صنایعی که با وام دهی بیش از حد رشد کرده بودند و مردم ملی‌گرا که از تصاحب شرکت‌ها توسط شرکت‌های خارجی می‌ترسیدند، مواجه شد. مطبوعات ژاپنی آزادسازی تجارت را به «دومین آمدن کشتی‌های سیاه» تشبیه کردند که اشاره به کشتی‌های سیاهی که کمودور متیو سی پری در سال ۱۸۵۳ به خلیج توکیو سفر کرده بود، تا از طریق نمایش نیروی نظامی ژاپن را به روی تجارت بین‌المللی باز کند، داشت. بر این اساس، ایکدا تنها پس از تضمین بازار حفاظت شده از طریق مقررات داخلی که به نفع محصولات و شرکت‌های ژاپنی بود، به سمت آزادسازی تجارت حرکت کرد و هرگز به هدف بلندپروازانه ۸۰ درصدی خود دست پیدا نکرد.
ایکدا همچنین آژانس‌های توزیع کمک‌های خارجی متعددی را برای نشان دادن تمایل ژاپن به مشارکت در نظم بین‌المللی و ارتقای صادرات ایجاد کرد. ایجاد این آژانس‌ها نه تنها به عنوان امتیازی کوچک به سازمان‌های بین‌المللی عمل کرد، بلکه نگرانی‌های عمومی در مورد آزادسازی تجارت را نیز از بین برد. ایکدا با مذاکره برای ورود ژاپن به سازمان همکاری و توسعه اقتصادی یا OECD در سال ۱۹۶۴، یکپارچگی اقتصادی جهانی ژاپن را پیش برد. زمانی که ایکدا از سمت خود کنار رفت، GNP با نرخ خارق‌العاده ۱۳٫۹ درصد رشد می‌کرد.
در سال ۱۹۷۳، اولین شوک قیمت نفت به ژاپن (بحران نفتی ۱۹۷۳) وارد شد. قیمت نفت از ۳ دلار در هر بشکه به بیش از ۱۳ دلار در هر بشکه افزایش یافت. در این مدت، تولید صنعتی ژاپن ۲۰ درصد کاهش یافت، زیرا ظرفیت عرضه نمی‌توانست به‌طور مؤثری به گسترش سریع تقاضا پاسخ دهد، و افزایش سرمایه‌گذاری در تجهیزات اغلب منجر به نتایج ناخواسته می‌شد - عرضه محدودتر و قیمت‌های بالاتر کالاها. علاوه بر این، شوک دوم نفتی در سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹ وضعیت را تشدید کرد زیرا قیمت نفت دوباره از ۱۳ دلار در هر بشکه به ۳۹٫۵ دلار در هر بشکه افزایش یافت. با وجود اینکه ژاپن به شدت تحت تأثیر دو بحران نفتی قرار گرفته بود، توانست در برابر این تأثیر مقاومت کند و موفق شد از شکل تولیدانبوه محور به تولید فناوری محور متمرکز شود.
این تحول در واقع محصول بحران‌های نفتی و مداخله ایالات متحده بود. از آنجایی که قیمت نفت ده برابر شد، هزینه تولید نیز افزایش یافت. پس از بحران‌های نفتی، برای صرفه‌جویی در هزینه‌ها، ژاپن مجبور شد محصولاتی را به شیوه‌ای سازگارتر با محیط زیست و با مصرف کمتر نفت تولید کند. بزرگترین عاملی که پس از بحران‌های نفتی باعث تغییرات صنعتی شد، افزایش قیمت انرژی از جمله نفت خام بود. در نتیجه، ژاپن بر روی یک برنامه متمرکز بر فناوری تبدیل شد و از گسترش مداوم اقتصاد خود اطمینان حاصل کرد و فراتر از سایر کشورهای سرمایه‌داری که در جریان بحران‌های نفتی به شدت آسیب دیده بودند، برجسته شد. عامل دیگر اصطکاک بین ایالات متحده و ژاپن بود، زیرا رشد سریع اقتصادی ژاپن می‌تواند به‌طور بالقوه به منافع اقتصادی ایالات متحده آسیب برساند. در سال ۱۹۸۵، ایالات متحده «توافق پلازا» را با ژاپن، آلمان غربی، فرانسه و بریتانیا امضا کرد. «توافق پلازا» تلاشی برای کاهش ارزش دلار آمریکا بود، اما بیشترین آسیب را به ژاپن وارد کرد. ژاپن تلاش کرد تا بازارهای بین‌المللی را از طریق افزایش ارزش ین ژاپن گسترش دهد، اما آنها بیش از حد ارزش گذاری کردند و اقتصاد حبابی ایجاد کردند. توافق پلازا در کاهش کسری تجاری ایالات متحده با کشورهای اروپای غربی موفق بود، اما تا حد زیادی نتوانست هدف اصلی خود را که کاهش کسری تجاری با ژاپن بود، محقق کند.
دولت ژاپن با تحریک رشد بخش خصوصی، ابتدا با وضع مقررات و حمایت گرایی، به‌طور مؤثر بحران‌های اقتصادی را مدیریت می‌کرد و بعداً با تمرکز بر گسترش تجارت، به معجزه اقتصادی ژاپن پس از جنگ کمک کرد. بهبود اقتصاد ژاپن حتی پس از خروج فرماندهی عالی نیروهای متفقین (SCAP) و کاهش رونق اقتصادی ناشی از جنگ کره ادامه یافت. به دلیل بدهی ژاپن بابت خریدهای نظامی از آمریکا، ژاپن در رکود عیقی قرار داشت ولی تواست نجات یابد و به پیشرفت خود ادامه داد. در اواخر دهه ۱۹۶۰، ژاپن از خاکستر جنگ جهانی دوم برخاسته بود تا به یک بهبود اقتصادی شگفت‌انگیز سریع و کامل دست یابد. به گفته پروفسور دانشگاه ناکس، میکیسو هان، دوره منتهی به اواخر دهه ۱۹۶۰ ژاپن شاهد «بزرگترین سال‌های رفاه» خود بود.Hane, Mikiso. Eastern Phoenix: Japan Since 1945. Boulder: Westview Press, 1996.
شاه‌آغاچ (به لاتین: Şahağac) یک منطقه مسکونی است در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آستارا واقع شده‌است.
شاه‌آغاچ ۴۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
شاه‌آغاچ در ۱۸ کیلومتری شهر لنکران و ۲۲۰ کیلومتری شهر باکو واقع شده‌است.
تشکیل این روستا به زمانی باز می‌گردد که عده‌ای از اهالی روستای بورسوت در کوهستان‌های تالش به این نقطه در کنار ساحل مهاجرت کردند.Akademik Budaq Budaqovun Şəxsi Veb Portalı -Azərbaycanın Lənkəran regionu Toponimlərinin İzahlı Lüğəti Kitabı
جرج شاکبرگ-ایولین (زاده۲۳ اوت ۱۷۵۱– درگذشته ۱۱ اوت ۱۸۰۴) سیاستمدار، ریاضی‌دان و ستاره‌شناس بریتانیایی بود.
جرج شاکبرگ در ۲۳ اوت ۱۷۵۱ زاده شد، او پسر ریچارد شاکبرگ اهل لیمرک بود. او در مدرسه راگبی و کالج بالیول، آکسفورد تحصیل کرد و در سال ۱۷۷۲ درجه لیسانس گرفت.
او در سال ۱۷۷۳ بارون شد. او از سال ۱۷۸۰ تا هنگام مرگش در سال ۱۸۰۴ نماینده شهرستان واریک‌شر در مجلس عوام بریتانیابود.
او در سال ۱۷۸۲ با سارا یوهانا دارکر، دختر جان دارکر، ازدواج کرد. او در ۶ اکتبر ۱۷۸۵ در دومین ازدواجش با جولیا آنابلا ایولین، دختر جیمز ایولین اهل فلبریج، ازدواج کرد. پس از مرگ پدرزنش در سال ۱۷۹۳ جرج کلمه ایولین را هم به نام خانوادگی خودش افزود. دختر آن‌ها جولیا مدلی شاکبرگ با سومین کنت لیورپول چارلز جنکینسان ازدواج کرد.
جرج شاکبرگ در ۱۱ اوت ۱۸۰۴ در روستای شاکبرگ در شهرستان واریک‌شر درگذشت.
وی یک سری از مشاهدات نجومی را انجام داده، و یک جدول نجومی درست کرد که آن را در دوازده جلد بین سالهای ۱۷۷۴ و ۱۷۹۷ منتشر کرد. در سال ۱۷۹۱ تلسکوپ شاکبرگ در رصدخانه شخصی وی در واریک‌شر انگلستان نصب شد. از جمله مشاهدات وی، اندازه‌گیری ویژگی‌های سطح ماه بود. دهانه شاکبرگ در روی ماه به افتخار او نامیده شده‌است.
شاکبرگ در مترولوژی هم مشارکت داشت. وی مشاهداتی را در مورد تغییر در نقطه جوش اب در فشارهای مختلف انجام داد؛ و اشاره کرد که هنگام مدرج کردن دماسنج نیاز است این مسئله کنترل شود.
در آمار شاکبرگ در تطبیق شاخص‌های قیمت پیشگام بود.
او در ۱۷۷۴ عضو انجمن سلطنتی شد. در سال ۱۷۹۸ به همراه چارلز هاچت برنده مدال کاپلی بالاترین جایزه انجمن شد.
رابرت چارلز اوبراین (؛ زاده ) وکیل آمریکایی و مشاور امنیت ملی ایالات متحده است. اوبراین به‌طور خصوصی و با دولت ایالات متحده کار کرده‌است. وی نماینده ویژه رئیس‌جمهور ایالات متحده برای امور گروگان‌گیری و همچنین شریک یک شرکت حقوقی مستقر در لس آنجلس به نام لارسون اوبراین () بوده‌است. او همچنین از افراد تاثیر گذار ترور قاسم سلیمانی است که اخیراً سپاه پاسداران در ویدیویی او را تهدید به انتقام و قصاص کرد.
اوبراین، زاده لس آنجلس در ایالت کالیفرنیا است. او در آغاز پیرو کلیسای کاتولیک بود. اما در دوران جوانی از آن جدا شد و به کلیسای مورمون‌ها پیوست. رابرت اوبراین در دبیرستان کاردینال نیومن در سانتا روزا، کالیفرنیا تحصیل کرد. وی درجه دکترای حقوق خود را از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، دانشکده حقوق بولت هال و کارشناسی هنر خود را از دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس دریافت کرد. رابرت اوبرایان یک سال پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه برکلی به شاخه قضایی ارتش آمریکا پیوست که مانند نظام قضایی مستقلی برای ارتش و نیروهای نظامی آمریکایی است. کار وکلایی که در شاخه قضایی ارتش آمریکا کار می‌کنند دفاع از سربازان آمریکایی در دادگاه‌های نظامی آمریکا است.
او یک پژوهشگر روتاری در دانشگاه آزاد در آفریقای جنوبی بوده و به زبان آفریکانس روان صحبت می‌کند.
اوبراین در تاریخ ۱۰ نوامبر ۲۰۰۵ توسط رئیس‌جمهور جورج دبلیو بوش مطرح شد و توسط مجلس سنا به عنوان نماینده جایگزین ایالات متحده در شصتمین جلسه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۶ تأیید شد. وی علاوه بر وظایف دیگر خود به عنوان نماینده ایالات متحده، به مجمع عمومی در مورد مسئله فلسطین پرداخت و نماینده ایالات متحده در کمیته ششم مجمع عمومی بود که کنوانسیون جامع تروریسم بین‌المللی را در نظر گرفت.
اوبراین به عنوان همکار وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا برای همیاری عمومی و خصوصی برای اصلاح عدالت در افغانستان، که در دسامبر ۲۰۰۷ توسط وزیر امور خارجه کاندولیزا رایس آغاز شد خدمت کرد. رابرت اوبرایان معتقد است شکست طالبان بدون اصلاحات در نظام قضایی افغانستان غیرممکن است.
اوبراین همچنان در کمیته اجرایی همیاری عمومی خصوصی فعالیت می‌کند. در ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۸ جورج دبلیو بوش اعلام کرد قصد دارد اوبراین را برای خدمت در دولت خود به عنوان عضو کمیته مشاوره فرهنگی و به نمایندگی از منافع عموم مردم، برای باقی مانده یک دوره سه ساله (که در ۲۵ آوریل ۲۰۱۱ منقضی شد) انتصاب کند.
در سال ۲۰۱۷، اوبراین توسط دولت رئیس‌جمهور دونالد ترامپ مورد بررسی قرار گرفت تا به عنوان وزیر نیروی دریایی فعالیت کند. هیئت تحریریه "ایالت اورنج کانتی" ثبت نام اوبراین را برای خدمت در این مقام تأیید کرد و اظهار داشت: «او کاندیدای مناسب برای اطمینان از ادامه سلطه جهانی آمریکا است - به شکلی که هم به روحیه ملی کنونی و هم با ارزش‌های ملی پایدار ما همخوانی داشته باشد.»
در تاریخ ۱۰ مه ۲۰۱۸، رئیس‌جمهور ترامپ، اوبراین را به عنوان نماینده ویژه ریاست‌جمهوری در امور گروگان‌گیری منصوب کرد. یک سال بعد به وی، مقام سفیر اعطا شد.
در تاریخ ۱۸ سپتامبر سال ۲۰۱۹، رئیس‌جمهور ترامپ در توییتی اعلام کرد او را به عنوان جانشین جان بولتون، مشاور امنیت ملی آمریکا برگزیده است.
اوبراین به همراه استیفن لارسون قاضی پیشین فدرال، شریک و بنیانگذار شرکت حقوقی لس‌آنجلس لارسون اوبراین است که در ژانویه ۲۰۱۶ تأسیس شد.
اوبراین شریک مسئول دفاتر کالیفرنیا Arent Fox LLP یک شرکت حقوقی ملی بود که تحت رهبری اوبراین سریعتر از هر بنگاه حقوقی دیگر مطابق با مجله تجاری لس آنجلس رشد کرد.
از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۸ اوبراین افسر حقوقی مربوط به شورای امنیت سازمان ملل متحد (کمیسیون جبران خسارت) در ژنو سوئیس بود. جایی که وی یک تیم چند ملیتی وکلا، تعدیل کننده ضرر و غرامت را در بخش مطالبات دولت (F) رهبری کرد. اوبراین مسئول بررسی دبیرخانه سازمان ملل متحد و پرداخت میلیاردها دلار آمریکا مطالبات ناشی از حمله به عراق و اشغال کویت بود. وی همچنین به عنوان سرلشکر نیروهای دادستان کل ارتش آمریکا خدمت کرد.
در هر ۲ انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۰۸ آمریکا و انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۲ آمریکا مشاور سیاست خارجی میت رامنی، کاندیدای مورمون‌ها برای نامزدی حزب جمهوری‌خواه (ایالات متحده آمریکا) بود.
در اکتبر ۲۰۱۱ رابرت به عنوان همکار گروه کاری سازمان‌های بین‌المللی (Foreign Policy and National Security Advisory Team) به عنوان تیم مشاوره سیاست خارجی و امنیت ملی میت رامنی معرفی شد.
در ۱۱ مه ۲۰۱۵، فرماندار اسکات واکر از ویسکانسین اعلام کرد که در صورت پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۶ آمریکا از اوبراین برای دوره ریاست‌جمهوری خود به عنوان مشاور در امور سیاست خارجی و امنیت ملی فعالیت خواهد کرد. پس از کنار رفتن اسکات واکر، رابرت اوبراین مشاور سیاست خارجی تیم تد کروز برای همان انتخابات شد.
اوبراین، در جلسات پیش از محاکمه خالد شیخ محمد برای اتهام شرکت در حملات ۱۱ سپتامبر در خلیج گوانتاناموی کوبا در ژوئن ۲۰۱۴ و ناظر غیرنظامی شورای سیاستگذاری بین‌المللی اقیانوس آرام (Pacific Council on International Policy) بود. او با حضور در انتخابات پارلمانی اکتبر ۲۰۱۵ در نمایندگی مؤسسه بین‌المللی جمهوری‌خواه خدمت کرد.
روز دوشنبه ۶ مرداد ۱۳۹۹، جنیفر جیکوبز، از خبرنگاران خبرگزاری بلومبرگ، از قول منابعی که نام آنها را فاش نکرده خبر داد که تست کرونای رابرت اوبراین مثبت بوده‌است؛ بنابراین گزارش، براین در یکی از گردهمایی‌های خانوادگی به این ویروس مبتلا شده‌است و از هفته پیش در قرنطینه خانگی به سر می‌برد و کار خود را از خانه انجام می‌دهد. او بالاترین مقام دولتی ایالات متحده و از نزدیک‌ترین مقام‌ها به رئیس‌جمهوری آمریکاست که به بیماری ناشی از ویروس کرونا مبتلا می‌شود.
روز ۷ مرداد ۱۳۹۹، روابط عمومی کاخ سفید آمریکا ضمن تأیید خبر ابتلای رابرت اوبراین به کووید-۱۹ گفت خطری متوجه دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری، و معاون او مایک پنس نیست. کاخ سفید افزود که علائم بیماری در مشاور امنیت ملی خفیف بود، او خود را در قرنطینه قرار داده بود و فعالیت‌های کاری‌اش را از مکان دیگری انجام می‌داد. بنا بر این بیانیه فعالیت‌های نهاد شورای امنیت ملی بدون وقفه ادامه پیدا خواهد کرد.
دونالد ترامپ به خبرنگاران گفته اخیراً رابرت اوبراین را ندیده و نمی‌داند تست مثبت کرونای او چه زمانی تأیید شده‌است. یک مقام دولتی گفته مشاور امنیت ملی چند روز است که رابطه مستقیمی با رئیس‌جمهوری نداشته، یک مقام دیگر نیز گفته او واپسین بار، هفته پیش در کاخ سفید حضور داشته‌است. لری کودلو، مشاور اقتصادی رئیس‌جمهوری آمریکا، به خبرنگاران گفته احتمالاً دختر اوبراین اول دچار بیماری شده و بیماری مشاور امنیت ملی ظاهراً مورد خفیفی‌ست.
اوبراین نویسنده کتاب "هنگامی که آمریکا خفته‌است: اعاده رهبری آمریکا به جهانی غرق در بحران" ("While America Slept: Restoring American Leadership to a World in Crisis") در سال ۲۰۱۶ "است". دانیل روند (Daniel Runde) در مجله سیاسی فارن پالیسی نوشت: "این کتاب، معادل کتاب ""جنگ واقعی…"" ریچارد نیکسون در سال ۲۰۱۶ است. درحالیکه "America Slept" کتاب مهمی است و خواندن آن باید برای "دانشجویان جدی سیاست خارجی الزامی باشد."
خلاصه‌ای از گفته‌های اوبراین: «رابرت از سلسله اعتقادات و فرضیاتی می‌نویسد که من نیز به آن معتقدم: من اعتقادی عمیق به استثناگرایی آمریکایی داشته و معتقدم که صلح از طریق قدرت حاصل می‌شود. ایالات متحده وقتی قوی‌تر است که با متحدین خود شریک باشد و آنگاه آمریکا دوست قابل اعتمادی محسوب می‌شود… و عظمت آمریکا از طرف مردمی ناشی می‌شود که به سنت و حکومت قانون احترام می‌گذارند و این (بله) ما آدم‌های خوبی هستیم و افراد بدی در آنجا هستند.»
بارت مارکوئیس، یک افسر بازنشسته خدمات خارجی حرفه‌ای در روزنامه هیل نوشت: "اگر شما نمی‌دانید چه روند و وقایعی منجر به سیاست خارجی رئیس‌جمهور منتخب، دونالد ترامپ خواهد شد باید کتاب "هنگامی که آمریکا خفته‌است" را بخوانید. مطالعه کتاب، آسان و قابل فهم است و خواننده را به خوبی در متن همه مضامین و موضوعات امورخارجه قرار می‌دهد که بر دولت ترامپ صادق و حاکم است. هر محصل، معلم، یا کارشناس سیاست به خوبی می‌تواند آن را خوانده، حاشیه‌نویسی کرده، و به عنوان مرجع نگهداری کند.
وی معتقد است: یکی از مشکلاتی که ما با ایران و روسیه داریم این است که اکنون آنقدر تحریم علیه این کشورها اعمال کرده‌ایم که فرصت و امکان بسیار کمی برای انجام هر کار دیگر و اعمال تحریم جدید را داریم.
رُزا پونسِل خوانندهٔ سوپرانو اهل ایالات متحده آمریکا بود. او عمدتاً در تالار اپرای متروپولیتن نیویورک آواز می‌خواند و به‌عنوان یکی از بهترین خوانندگان سوپرانوی قرن بیستم شناخته می‌شود.
رزا پونسل در ۲۲ ژانویه ۱۸۹۷ در مریدن، کنتیکت متولد شد و کوچک‌ترین در میان ۳ فرزند خانواده بود. پدر و مادرش مهاجرانی از ایتالیا و اهل کایاتزو و کسرتا بودند. او از کودکی صدایی پخته داشت. خواهربزرگترش کارملا که به واسطهٔ اولین اجرایش در موزیکال «دختری از برایتون» شهرتی در عرصهٔ وودویل پیدا کرده بود در سال ۱۹۱۵ رزا را برای آزمون خوانندگی به مجموعه‌ای که با آن‌ها کار می‌کرد معرفی کرد.
بر خلاف کارملا که اندامی مدل‌گونه داشت، رزا مقدار زیادی اضافه وزن داشت با این‌حال قدرت او در خوانندگی باعث شد برای اجرای یک برنامهٔ دونفره با خواهرش استخدام شود. خواهران پونزیلو (آن‌زمان هنوز با نام فامیلی ایتالیایی‌شان شناخته می‌شدند) از سال ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۸ ستارهٔ موزیکال‌های متعددی در مجموعهٔ تحت مدیریت بنجامین فرانکلین کیت بودند و از این راه درآمد زیادی به دست آوردند. اجراهای آن‌ها در این دوره شامل تصنیف‌های سنتی، ترانه‌های محبوب ایتالیایی و آریاها و دوئت‌های اپرایی بود. در سال ۱۹۱۸ خواهران پونزیلو خواستار افزایش قابل توجه دستمزدشان شدند و در نتیجه بنجامین فرانکلین آن‌ها را کنار گذاشت. در آن‌زمان کارملا نزد ویلیام تورنر که یکی از اساتید سرشناش آواز در نیویورک بود، تعلیم می‌دید. تورنر پس از آزمون خوانندگی رزا، پذیرفت تا به او هم تدریس کند. مدتی بعد تورنر از انریکو کاروسو که در آن سال‌ها ستارهٔ تالار اپرای متروپولیتن نیویورک بود دعوت کرد تا اجرای خواهران پونزیلو را در استودیو بشنود. کاروسو معمولاً از خوانندگان آماتور حذر می‌کرد اما با شنیدن صدای رزا بسیار تحت تأثیر قرار گرفت. او برای رزا یک جلسهٔ ملاقات با جولیو گاتی-کاساتزا مدیر اپرای متروپولیتن ترتیب داد که در نتیجه قراردادی برای فصل ۱۹۱۸–۱۹۱۹ میان آن‌ها امضا شد.
به فاصلهٔ چند روز رزا پونسل اولین اجرایش در اپرای متروپولیتن را که نقش لئونورا در نیروی سرنوشت وردی بود مقابل کاروسو انجام داد. این نقش معمولاً به خوانندگان با تجربه‌ای واگذار می‌شود که صدای آن‌ها طی سال‌ها تمرین و اجرا، قابلیت لازم را پیدا کرده باشد. این اولین حضور او روی صحنهٔ یک اپرا هم بود و با این‌که به‌خاطر اجرا مقابل کاروسو استرس زیادی داشت بازخوردهای مثبتی از تماشاگران و منتقدان دریافت کرد. پونسل برای اجرای این نقش تحت تعلیم رومانو رومانی قرار گرفت که تا پایان فعالیت هنری‌اش به عنوان مربی صدا در کنار او باقی ماند.
افزون بر نقش لئونورا، پونسل در آن سال نقش‌های سانتوتزا در روستایی سلحشور، رزیا در اوبرون وبر و کارملیتا در افسانهٔ جوزف کارل بلیر را هم اجرا کرد.
در سال‌های بعد نقش‌های او در متروپولیتن شامل خوانندهٔ اصلی سوپرانوی اپراهای نجیب‌زادهنقش مقابل پونسل در این اپرا کاروسو بود. این آخرین اجرای کاروسو در اپرا پیش از مرگش بود. اثر فرومنتال هالوی، ویلیام تل، ارنانی، تروبادور، آیدا، شادی، دون کارلوس، زن آفریقایی، عشق سه پادشاه، آندره‌آ شنیه، باکرهٔ پاکدامن و بزرگ‌ترین دستاوردش در سال ۱۹۲۷ و در نرما اثر وینچنتزو بلینی بود.
بیرون از ایالات متحده پونسل فقط در تالار اپرای سلطنتی لندن (برای ۳ فصل) و در ایتالیا اجرا داشت. به گفتهٔ خودش این دومی به احترام قولی بود که به مادرش داده بود مبنی بر این‌که یک‌روز در ایتالیا اجرایی داشته باشد. در سال ۱۹۲۹ اولین اجرایش در تالار اپرای سلطنتی لندن در کاونت گاردن را انجام داد. پیش از آن فعالیت هنری او به آمریکا محدود بود. در آن‌سال او در دو اپرای نرما و جیوکوندا نقش‌آفرینی کرد که مورد توجه و تحسین مخاطبان لندنی قرار گرفت. در سال ۱۹۳۰ در اپراهای نرما، عشق سه پادشاه و لا تراویاتا ظاهر شد و در فصل پایانی در ۱۹۳۱
نیروی سرنوشت، فدرا (اپرایی که رومانو رومانی نوشته بود) و لا تراویاتا را اجرا کرد.
در سال ۱۹۳۳ در جشنوارهٔ می فلورانس تنها اجرایش در ایتالیا که نقش جولیا در لا تراویاتا بود را انجام داد.
پونسل در سال ۱۹۳۶ با کری جکسون، سوسیالیست اهل بالتیمور ازدواج کرد. آخرین اجرایش در متروپولیتن را در ۱۵ فوریهٔ ۱۹۳۷ در نقش اصلی اپرای کارمن انجام داد و گفته می‌شود سوگند خورد از آن پس، پایش را در آن سالن نگذارد. طی ۱۹ فصل حضور در متروپولین او ۲۲ نقش مختلف را در ۲۶۶ اجرا روی صحنه برد. پس از ترک متروپالیتن پونسل بیشتر وقتش را به تدریس و ضبط گذراند و مدتی هم مدیر هنری یک کمپانی برگزار کنندهٔ اپرا در مریلند بود. او در آن سال‌ها خوانندگان جوانی همچون بورلی سیلس و شریل میلنس را تعلیم داد. در سال ۱۹۵۰ میلادی از کری جکسون جدا شد.
در سال‌های پایانی دههٔ ۳۰ میلادی و زمانی که ساخت خانه‌اش در بالتیمور به پایان رسید نام Villa Pace را برای آن برگزید. Pace در ایتالیایی معادل Peace در زبان انگلیسی است. دلیل این انتخاب، کلمات آغازین اپرای نیروی سرنوشت با مضمون "Pace, pace mio Dio"صلح، صلح، پروردگارا بود. در دههٔ ۵۰ میلادی و در همین خانه بود که تعدادی از اجراهای ماندگار او توسط آرسی‌ای رکوردز ضبط شدند. این عمارت در سال ۱۹۸۰ (یک سال پیش از مرگ پونسل) طعمهٔ حریق شد و آسیب جدی دید.
رزا پونسل در ۲۵ می ۱۹۸۱ در سن ۸۴ سالگی بر اثر سکته قلبی در منزلش درگذشت. جسد او با حضور حدود ۴۰۰ تن از دوستان و هوادارانش تشییع شد و در گورستان دروید ریج به خاک سپرده شد.
پونسل اولین خوانندهٔ زادهٔ آمریکا و تعلیم‌دیده در آمریکا بود که با مؤسسهٔ آمریکایی متروپولیتن و بدون تجربهٔ کار با شرکت‌های اروپایی، به یک ستارهٔ بزرگ تبدیل شد. او به این شکل پیوستن به متروپولیتن را برای سایر آمریکایی‌ها آسانتر کرد. پس از مرگش دو سازمان به‌نام او تأسیس شد: «صندوق رزا پونسل» در مریدن، جایی که به دنیا آمد و رشد کرد و «بنیاد رزا پونسل» در بالتیمور، جایی که نیمهٔ دوم عمرش را گذراند.
«صندوق رزا پونسل» در سال ۱۹۸۱ فعالیتش را با هدف حفظ، نگهداری و نمایش آثار مربوط به پونسل و دنیای اپرا در زمان او آغاز کرد. سپس حمایت مالی و برگزاری یک رقابت سالیانهٔ آواز به نام رزا پونسل را عهده‌دار شد. در سال ۲۰۰۷ فعالیت این مجموعه متوقف شد و آثار گردآوری شده در موزه به کتابخانهٔ آرتور فریدهایم از زیر مجموعه‌های دانشگاه جانز هاپکینز اهدا شد.
«بنیاد رزا پونسل» در سال ۱۹۸۲ و با هدف برگزاری دو مسابقهٔ آواز طبق آنچه در وصیت‌نامهٔ پونسل تصریح شده بود، تأسیس شد. برندگان این رقابت‌ها از جوایز نقدی، برگزاری کنسرت در سالن‌های معروف و بورس تحصیلی بهره‌مند می‌شوند. این بنیاد، خانهٔ پونسل را به موزه تبدیل کرد. در سال ۱۹۸۶ موزهٔ Villa Pace به خاطر تمرکز مجموعه روی رقابت‌های موسیقی تعطیل شد. در سال ۱۹۹۸ بسیاری از آثار گردآوری شده در آن محل به موزهٔ «صندوق رزا پونسل» فرستاده شد و در حال حاضر بخشی از آن مجموعه در کتابخانهٔ فریدهایم موجود است.
اونا استابز (؛ زادهٔ – ) هنرپیشه اهل بریتانیا بود. وی از سال ۱۹۵۶ میلادی تا هنگام مرگ مشغول فعالیت بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "شرلوک"، "فرشته"، "بازی بزرگ"، "بانکدار کور"، "پرونده صورتی"، "نعش‌کش خالی، "بچه‌های آب" و "عروس نفرت‌انگیز" اشاره کرد.
جولیا صوالحه (؛ زادهٔ ) هنرپیشه و صداپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
او در فیلم "در چله سرد زمستان" بازی کرده است
انجار ("'Anjar" ; )، شهری در لبنان است که در دره بقاع واقع شده‌است. جمعیت آن ۲۴۰۰ نفر است،ANJAR: Demographics که تقریباً بیشتر ساکنین ان را ارمنی‌های لبنان تشکیل می‌دهند. مساحت کل حدود بیست کیلومتر مربع (۷٫۷ مایل مربع) است. در تابستان، تعداد جمعیت به ۳۵۰۰ نفر افزایش می‌یابد، زیرا اعضای دیار ارمنی برای بازگشت به آنجا بازمی‌گردند. در دنیای باستان به Chalkis معروف بود.
استقرار این شهر معمولاً در آغاز قرن هشتم به عنوان یک کاخ-شهر به خلیفه امویان ولید بن عبدالملک نسبت داده می‌شود. با این حال، مورخ جری باکاراک ادعا می‌کند که پسر آل ولید، العباس، که مسئولیت تأسیس آنجار را در سال ۷۱۴ قمری بر عهده داشت، با استناد به تئوفانس، که ثبت کرده‌است که العباس این شهر را ساخته‌است.
پس از رها شدن در سالهای بعد، آنجار در سال ۱۹۳۹ با چند هزار پناهجوی ارمنی از منطقه موسی داغ اسکان داده شد. محله‌های آن پس از شش روستای موسی داغ نامگذاری شده‌است: حاجی حبیبلی، کبوسیه، واکیف، خضر بیک، یغونولوک و بیتیاس. ارتش سوریه آنجار را به عنوان یکی از پایگاه‌های اصلی نظامی خود در دره بقاع و مقر سرویسهای اطلاعاتی این کشور انتخاب کرد.
نادیا صوالحه (؛ زادهٔ ) هنرپیشه و مجری تلویزیون اهل بریتانیا است.
وی بازیگر فیلم‌هایی همچون مسترشف بوده‌است.
دیزی و وایولت هیلتون (; – ۴ ژانویهٔ ۱۹۶۹) دوقلوی به‌هم‌چسبیده انگلیسی بودند به بازیگری می‌پرداختند.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که آنها در آن نقش داشته‌است می‌توان به "عجیب‌الخلقه‌ها" اشاره کرد.
جما مک‌کنزی-براون (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است.
گریسی فیلدز (; – ) هنرپیشه، خوانندگی اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۴ تا ۱۹۷۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
سارا لانکاشایر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "دیروز"، "متصدی لباس" و "ارتش بابا" اشاره کرد. وی در سال ۲۰۱۷ برنده جایزهٔ بفتا تلویزیونی بهترین بازیگر نقش اول زن شده است.
جام اتحادیه باشگاه‌های فرانسه یک رقابت حذفی در فوتبال فرانسه است که توسط لیگ فوتبال حرفه‌ای فرانسه برگزار می‌شود. این مسابقات در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد و برخلاف جام حذفی فوتبال فرانسه، فقط برای باشگاه‌های حرفه‌ای در فرانسه که در سه بخش برتر فوتبال کشور بازی می‌کنند، باز است.
تیم پاریس سن ژرمن با ۹ قهرمانی ، پرافتخارترین باشگاه در این تورنمنت است.
این مسابقات از سال ۲۰۲۰ با ورورد کووید۱۹ ویروس کرونا دیگر برگزار نمی شود.
سیاست در نروژ در چارچوب نظام پارلمانی، دموکراسی نیابتی و پادشاهی مشروطه می‌باشد. قوه مجریه توسط شورای ایالتی کابینه به رهبری نخست‌وزیر نروژ اعمال می‌شود. قوه مقننه از طریق نظام چند حزبی، هم به دولت و هم به استورتینگه محول شده‌است. قوه قضاییه مستقل از شاخه مجریه و مقننه می‌باشد. واحد اطلاعات اکونومیست، نروژ را به عنوان یک «دموکراسی کامل» در ۲۰۱۶ میلادی رتبه‌بندی کرد.
جو اومیرا (؛ زادهٔ ) خواننده و هنرپیشه اهل بریتانیا است.
مالی ساگدن (; – ) بازیگر تلویزیون، بازیگر سینما و بازیگر تئاتر اهل بریتانیا بود.
لیندا بلینگدام (; – ) Broadcaster، هنرپیشه، مجری تلویزیون و نویسنده اهل بریتانیا بود.
ایمی کلی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است.
از جمله نقش‌آفرینی‌های او می‌توان به فیلم دوک و مجموعه تلویزیونی خون گرگ اشاره کرد.
جودی کید (؛ زادهٔ ) مدل و بازیگر اهل بریتانیا است.
جوزفین تیوسن (؛ زادهٔ roberts, jo (11 march 2015)."josephine tewson of tv's keeping up appearances launches one-woman show". "kentonline". retrieved 8 february 2016. – درگذشتهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا بود.
لیسا وندرپامپ (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارآفرین و فعال اجتماعی اهل بریتانیا است.
پائولین یتس (; – ) هنرپیشه اهل بریتانیا بود.
رز هیل (; – ) هنرپیشه و خواننده اپرا اهل بریتانیا بود.
سوزانا لی (; – ) هنرپیشه اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۶ تا ۲۰۱۶ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "بوئینگ بوئینگ"، "تام انگشتی" اشاره کرد.
سوزی کندال (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "گلوله آتشین"، "پرنده‌ای با بال‌های بلورین"، "تنه، و "تعرض" اشاره کرد.
وندی توی (; – ) کارگردان و بازیگر اهل بریتانیا بود.
الکس رید (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "طبیعت وحش"، "عنکبوتیان"، "نزول"، "نزول قسمت ۲"، "شاهدخت" و "نیروی نهایی" اشاره کرد.
آنابل شولی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
بونی لانگفورد (؛ زادهٔ ) رقصنده و هنرپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۷۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "دکتر هو" اشاره کرد.
چریتی ویکفیلد (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "غراب"، "سرنا"، "نابغه، و "کلید کشتار" اشاره کرد.
چاینا چاو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سل گود"، "ضربه بزرگ" اشاره کرد.
دِیزی دونووِن (؛ زادهٔ ) بازیگر تئاتر، بازیگر سینما و مجری تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "کودک وحشی"، "مرگ در تشییع جنازه"، "مرگ بر روی نیل، و "میلیون‌ها" اشاره کرد.
جودی بوکر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۷۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "برادر خورشید، خواهر ماه"، "برخورد تایتان‌ها، و "کنت دراکولا" اشاره کرد.
کتی جارویس (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "تنگ ماهی" اشاره کرد.
کتی مانینگ (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است.
لیلی السی (; – ) هنرپیشه و خواننده اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۸۹۵ تا ۱۹۲۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
ماکسین پیک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ویکتوریا وود با تمام مخلفات"، "آینه سیاه"، "همه یا هیچ"، "نظریه همه‌چیز"، "سقوط کردن"، "پیترلو، "راه و رسم زندگی ما"، "معشوقه شیطان" و "کله آهنی" اشاره کرد.
پاتریشیا لافان (؛ ۱۹ مارس ۱۹۱۹ – ) هنرپیشه اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۶۶ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "کجا می‌روی" اشاره کرد.
فیلیس کالورت (; – ) بازیگر تلویزیون، بازیگر تئاتر و بازیگر سینما اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "مستر بین"، "اسکار وایلد"، "بی‌احتیاط"، "اوه! چه جنگ دلپذیری"، "ملاقات با خطر"، "مندی"، "آقای پیت جوان، و "خانم دالووی" اشاره کرد.
سارا پترسون (؛ زادهٔ ۱۹۷۲) هنرپیشه اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سفیدبرفی" اشاره کرد.
سوفیا هاک (; – ) هنرپیشه، خواننده و مجری تلویزیون اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۸ تا ۲۰۱۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "تحت تعقیب" اشاره کرد.
ویویان کوبریک (؛ زادهٔ ) فیلمساز و آهنگساز آمریکایی-بریتانیایی است. وی دختر استنلی کوبریک است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به ""، "درخشش"، "غلاف تمام‌فلزی"، "بری لیندون" و "" اشاره کرد.
پائولین کوئرک (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است.