moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
میرلوحی خود در مصابحه‌ای گفته‌است، «من می‌اندیشیدم جماعتی که همپای من در "تپلی" گام برداشته‌اند، قدمی بلندتر اگر بردارم، مرا همراهی خواهند کرد. که چنین نشد. حالا که فکر می‌کنم، می‌بینم تم شورش از بنیاد گنگ بود. بی آنکه تعمدی در کار باشد، نامفهوم بود و این کاملاً غریزی بود. شاید اشتباه از اینجا سرچشمه گرفت که نمی‌بایست با تماشاگری که لقمه را جویده می‌خواهد، اینطور نامفهوم روبرو می‌شدم».
البته بیش از آنکه گناه از تماشاگری باشد که لقمه را جویده می‌خواهد، علت را باید در گنگ و نامفهوم بودن دانست که خود میرلوحی به آن اشاره کرده‌است و تماشاگری که لقمه نجویده هم می‌خواهد، نمی‌تواند آنها را هضم کند.
در شورش جابه‌جا، کوشش‌های میرلوحی برای القای مفاهیم از طریق نوآوری در فرم و بکارگیری سمبل‌ها و استعاره‌ها به چشم می‌خورد، اما کلیت فیلم، توفیق در حد انتظار را به دست نمی‌آورد.
میرلوحی پس از شکست تجارتی "شورش" برای جبران این شکست، در سینمای مبتذل تجارتی غرق شد و حاصل کارش، فیلم‌های موفقی همچون "خاتون"، "آقای جاهل" و "پاک‌باخته" بود. میرلوحی می‌گوید، «اشتباه من این بود که خواستم مثل کنه به این سینما بچسبم».
کوره پخت سیمان ابزاریست جهت تولید سیمان پرتلند و دیگر انواع سیمان‌های هیدرولیک. شکل مدرن این کوره‌ها به صورت یک لوله بزرگ دوار است که با سرعت کم دوران می‌کند. مواد اولیه سیمان از بالا به صورت جامد شارژ می‌شود. مواد سوختی نیز از پایین به داخل کوره تزریق شده و با احتراق در داخل لوله حرارت بالایی ایجاد می‌کند. کل کوره به صورت مورب با زاویه ۱ تا ۴ درجه نسبت به افق قرار دارد که موجب حرکت مواد به پایین کوره می‌شود. مواد خروجی از کوره که کلینکر سیمان نام دارد، به صورت کلوخه می‌باشد که پس از آسیاب شدن در آسیاب سیمان به سیمان پودری تبدیل می‌شود.
شب غریبان فیلمی از محمد دلجو و با حضور بازیگرانی چون گوگوش و فرزان دلجو در سال ۱۳۵۴ در سینماهای کشور به نمایش درآمد.
سیامک دزد دون‌پایه‌ای است که برای عباس خال‌کوب کار می‌کند. سیامک با دوست قماربازش تقی
در یک اتاق اجاره‌ای زندگی می‌کند. روزی سیامک در اتوبوس کیف مردی را می‌زند و رضا (گوگوش) که کیف‌زن است کیف را می‌دزدد. آنها با هم آشنا می‌شوند. رضا بیمار است و سیامک او را به خانه‌اش می‌برد. انها از خانه اجاره‌ای به خانه موسیو اسباب‌کشی می‌کنند و با همکاری موسیو از گاوصندوق یک بانک دزدی می‌کنند.
عباس خال‌کوب انها را تحت نظر دارد. در این مابین موسیو می‌میرد و رضا در بیمارستان بستری می‌شود. سیامک تصمیم می‌گیرد پولها را پس دهد اما عباس خال‌کوب مانع می‌شود و سیامک را با چاقو از پا در می‌آورد. پلیس هم با گلوله عباس را می‌کشد.سوره سینما
مهران سهامی استاد و رئیس آموزش دانشکده علوم کامپیوتر در دانشگاه استنفورد است. او مدرک کارشناسی و دکترای خود را در رشته انفورماتیک از دانشگاه استنفورد دریافت کرده و همچنین به عنوان دانشمند ارشد در کمپانی گوگل به فعالیت پرداخته است.Mehran Sahami. Robotics.stanford.edu.
سهامی دروس مقدماتی علوم کامپیوتر را در استنفورد تدریس می‌کند. او طراحی مجدد برنامه درسی انفورماتیک در دانشگاه استنفورد را هدایت کرد.Mehran Sahami Overview of the New Undergraduate Computer Science Curriculum . September 26, 2008 فیلم برخی از کلاس های او به صورت آنلاین در یوتیوب و آی‌تونز در دسترس قرار داده شده‌اند.Stanford School of Engineering - Stanford Engineering Everywhere. See.stanford.edu.
در ترکیبات با پیوند کووالانسی، برخی از الکترون ها که در پیوند کووالانسی شرکت ندارند به صورت آزاد در اطراف یک اتم قرار می گیرند که به این الکترون ها جفت الکترون غیر پیوندی گفته می شود.این الکترون ها که در آخرین لایه الکترونی اتم قرار دارند، در پیوند شرکت ندارند، اما دافعه آن روی زاویه پیوندهای ترکیب تاثیر دارد.
ژاور نام شخصیت منفی داستان بینوایان اثر ویکتور هوگو است. ژاور در زندان متولد شد. او یک بازرس پلیس است که در طول داستان، برای دستگیری ژان والژان تلاش می‌کند. او در انتها خود را به رودخانهٔ سن پرت کرده، خودکشی می‌کند.
ژاور در حوالی سال ۱۷۸۰ در یک زندان متولد شد. مادر او زنی فالگیر و پدرش محکوم به اعمال شاقه بود.
وقتی بزرگ شد، متوجه شد که نمی‌تواند وارد اجتماع شود. او مشاهده کرد که اجتماع دو طبقه از مردم را از خود می‌راند: یکی مجرمان و دیگری محافظان اجتماع. او به خاطر کینهٔ شدیدی که نسبت به طبقهٔ خود داشت، تصمیم گرفت محافظ اجتماع شود و پلیس شد.
در ایام جوانی، در زندان تولون به عنوان نگهبان خدمت کرد و در آن جا با ژان والژان که محکوم به اعمال شاقه بود آشنا شد.
در سال ۱۸۲۰، با کمک مسیو شابویه، معاون وزیر کشور و رئیس پلیس وقت، به عنوان بازرس به شهر کوچکی به نام مونتروی سورمر اعزام شد. در آن زمان، ژان والژان با اسم مستعار «مسیو مادلن» در مونتروی سورمر شهرت خوبی داشت و کمی بعد، شهردار آن شهر شد. ژاور که ژان والژان را از پیش می‌شناخت، به مسیو مادلن مشکوک شد.
در سال ۱۸۲۳، در طی نزاعی که بر سر آزادی زنی روسپی به نام «فانتین» بین ژاور و مسیو مادلن درگرفت، ژاور به علت خشم زیاد، فوراً به پلیس مرکزی اطلاع داد که ژان والژان را یافته‌است. اما از پلیس نامه‌ای رسید مبنی بر این که ژان والژان با نام مستعار «شان ماتیو» یافت شده‌است. ژاور که خود را مجرم می‌دانست، چرا که بدون تحقیقات کافی و فقط از سر خشم، به مسیو مادلن اتهام وارد کرده‌است، از مسیو مادلن درخواست کرد که او را از کار برکنار کند، ولی مسیو مادلن نپذیرفت.
کمی بعد، مسیو مادلن به دادگاه رفت و اعتراف کرد که ژان والژان حقیقی اوست. ژاور او را بازداشت کرد ولی مسیو مادلن از زندان فرار کرده به پاریس گریخت.
در پاریس، پس از آن که ژاور در دستگیری ژان والژان لیاقت بالایی از خود نشان داد، توسط مسیو شابویه، به عنوان بازرس پلیس پاریس برگزیده شد.
در سال ۱۸۲۴، بعد از فرار مجدد ژان والژان از زندان، ژاور برای دستگیری او تلاش کرد، هر چند ناکام ماند.
در سال ۱۸۳۲، ژاور خود را از روی پل نوتردام به رودخانهٔ سن انداخت و خودکشی کرد. روز بعد جسدش یافت شد.بینوایان، ویکتور هوگو، ترجمه حسین قلی مستعانhttp://en.wikipedia.org/wiki/Javerthttp://fr.wikipedia.org/wiki/Javert
ژاور، مردی بلند قد با جمجمه‌ای کوچک و فکی بزرگ بود. بینی بزرگی داشت و در دو طرف صورتش، ریشی انبوه بود. لبانی باریک داشت که هنگام خندیدن از هم دور شده، دندان‌ها و لثه‌هایش را نمایان می‌کردند.
پالتویی تیره می‌پوشید. کلاهی پهن می‌گذاشت که پیشانی اش را می‌پوشاند. چانه اش زیر کراواتش مخفی بود. عصایی بزرگ به همراه داشت که معمولاً زیر لباس مخفی می‌کرد.بینوایان، ویکتور هوگو، ترجمه حسینقلی مستعان
ویکتور هوگو، ژاور را ترکیبی از بروتوس و ویدوک معرفی می‌کند. او برای معرفی بهتر شخصیت، مثلی از روستاییان آستوری می‌آورد:
ژاور خود را «مظهر عدالت و نور و حقیقت» می‌داند. او دو احساس را به صورت افراطی داشت: احترام نسبت به مافوق و بغض نسبت به قانون‌شکنی. در این اندیشه مطلق بود و هیچ استثنایی نداشت. از نظر او، هر کس که یک بار مرتکب جرمی می‌شد، دیگر اصلاح پذیر نبود.بینوایان، ویکتور هوگو، ترجمه حسینقلی مستعانhttp://en.wikipedia.org/wiki/Javerthttp://fr.wikipedia.org/wiki/Javert
نئوژن در مقیاس زمانی کمیسیون بین‌المللی چینه‌نگاری دوره‌ای است که از ۰٫۰۵ ± ۲۳٫۰۳ میلیون سال پیش آغاز شد و تا ۲٫۵۸۸ میلیون سال پیش ادامه داشت. به عنوان دومین دوره در دوران نوزیستی، نئوژن پس از دوره پالئوژن شکل گرفت و به دوره کواترنری ختم شد. نئوژن به دو دور میوسن و پلیوسن تقسیم شده‌است.
نئوژن، بازهٔ زمانی تقریباً ۲۰ میلیون ساله‌ای را در بر می‌گیرد. در طی این دوره، پستانداران و پرندگان به حرکت فرگشتی خود در رسیدن به شکل‌های نوین‌تر ادامه دادند؛ در حالی که دیگر گروه‌ها به نسبت تغییرنکرده باقی‌ماندند. انسان‌سانان نخستین، نیاکان انسان کنونی، در این دوره در آفریقا پدیدار شدند. دگرگونی‌های قاره‌ای چندی نیز در این دوره پدید آمدند که از آن جمله می‌توان به متصل شدن آمریکای شمالی به آمریکای جنوبی توسط باریکه پاناما در پلیوسن پسین و در پی آن صورت گرفتن تبادل بزرگ آمریکا اشاره کرد. این باعث قطع شدن جریان‌های اقیانوسی میان اقیانوس‌های آرام و اطلس شد، دگرگونی‌های اقلیمی پدید آورد، و منجر به ایجاد جریان گلف استریم شد. دمای جهان در طی این دوره به میزان قابل ملاحظه‌ای کاهش یافت و باعث پدید آمدن چندین یخبندان قاره‌ای در دوره کواترنری شد.
بوسه بر لب‌های خونین فیلمی از ساموئل خاچیکیان و محصول آژیرفیلم است که در سال ۱۳۵۲ در سینماهای کشور به‌نمایش درآمد.
شهبال، عضو قبیلهٔ سیاه کوهی‌ها، با چند نفر درگیر می‌شود و با تنی زخمی، سوار بر اسب، به طرف قبیلهٔ موسی خان می‌رود. پسران موسی خان و بعضی از افرادش می‌خواهند او را بکشند اما موسی خان مانع می‌شود و به دخترش غزال می‌سپارد که زخم‌های او را التیام بخشد. مراد و خواهرش می‌کوشند شهبال را تحویل بگیرند اما موسی خان آنها را از قبیلهٔ خود می‌راند. افراد قبیلهٔ سیاه کوهی‌ها برای باز پس گرفتن شهبال به قبیلهٔ موسی خان شبیخون می‌زنند و جنگ و خونریزی به راه می‌افتد. ستاره دختر فال‌گیری است که مردم او را جادوگر خطاب می‌کنند. او از سرنوشت شهبال و دیگران خبر می‌دهد. به تدریج غزال و شهبال به هم علاقه‌مند می‌شوند و در پی مخالفت برادر غزال موسی خان به شهبال فرصت می‌دهد که قبیله‌اش را ترک کند. اسد که از افراد جنگجوی قبیله است، خود را برای ازدواج با غزال نامزد می‌کند. پس از جنگ و گریزهای طایفه‌ای افراد مراد به چادرهای موسی خان حمله و غزال را با خود می‌برند. شهبال، اسد و موسی خان کشته می‌شوند و غزال بالای سر جسد شهبال آمده و دست در دست هم به سوی افق دور می‌شوند.وبگاه سوره سینما
مذهب تشیع در هلند یک اقلیت دینی مسلمان در میان جامه مسلمانان هلند و شیعیان دوازده امامی اکثریت گروه مسلمانان شیعه را تشکیل می‌دهند. بیشتر مسلمانان شیعه دوازده‌امامی پناهندگان سیاسی هستند. افراد از کشورهایی که به‌عنوان شیعه وارد هلند شده‌اند، از اقوام شیعه کشورهای عراق، ایران و افغانستان می‌باشند. علاوه بر این یک گروه کوچک از پاکستان، لبنان، و کارگران مهمان از ترکیه از شیعیان دوازده امامی هستند. اکثریت آنها در دهه ۱۹۹۰ به عنوان پناهندگان سیاسی به هلند آمدند. تعداد شیعیان دوازده امامی که دارای ملیت هلندی هستند، در ژانویه ۲۰۰۵ میلادی، ۱۰۸٬۷۲۸ نفر بود. امروزه جمعیت شیعیان با احتساب تعداد علویان ترک حدود دویست هزار نفر تخمین زده می‌شود. برخی از شیعیان تبعه عراق، ایران و افغانستان ملیت هلندی ندارند و گاه نیز از سایر فرقه‌های شیعیان هستند. این گروه به دلیل ناامنی‌های سیاسی منطقه خاورمیانه نظیر انقلاب ۱۳۵۷ ایران و جنگ ایران و عراق به هلند کوچ کرده‌اند.
از ۱۰۸٬۷۲۸ نفر شیعه سرشماری شده در سال ۲۰۰۵ میلادی عراقی (۴۳٬۵۲۳)، افغانی (۳۶٬۶۸۳) و ایرانی (۲۸٬۵۲۲) بودند. بر طبق این منابع نیمی از مسلمانان اهل عراق، افغانستان و اکثریت ایرانیانی که در هلند زندگی می‌کنند، شیعه دوازده‌امامی هستند.Tillart"(2000)". Notes, page 86
جامعه ایرانیان هلند تعدادی از سازمان‌های محلی مختلف، از جمله «مرکز جوانان ایران» را بنیان‌گذاری کرده‌اند که توسط گروهی از جوانان ایرانی در هلند تأسیس و اداره می‌شود.انجمن علمی ایران در هلند (ایسان) توسط دانشجویان ایرانی دانشگاه صنعتی دلفت در سال ۱۹۸۹ تأسیس شد، هدف اصلی این انجمن ترویج ارتباط بین ایرانیان هلند بود.
بت‌شکن فیلمی ساخته شاپور قریب و با حضور بازیگرانی چون بهروز وثوقی، نگین، جمشید مشایخی و عنایت‌الله بخشی است که در سال ۱۳۵۵ در سینماهای کشور به نمایش درآمد.
علی با نقشه جعفر چند مستخدم را وامی‌دارد تا در خانه اربابشان دست به دزدی بزنند. علی با دختر ممتول که با پدر بزرگش زندگی می‌کند، آشنا می‌شود. او پس از مرافعه با جعفر و دوستانش تصمیم می‌گیرد به خانه دختر دستبرد بزند اما از اجرای نقشه خودداری می‌کند و عاشق دختر می‌شود. جعفر با دوستانش به تعقیب آنها می‌پردازد و با تهدید دختر به مرگ علی را وادار به همکاری می‌کند. علی رودر روی جعفر می‌ایستد و جعفر را می‌کشد و خودش هم زخمی بدست ژاندرام‌ها می‌افتد.وبگاه سوره
زیبای خفته یک پویانمایی آمریکایی است که در سال ۱۹۵۹ به تهیه‌کنندگی والت دیزنی منتشر شد.
داستان این کارتون بر پایه داستانی به همین نام نوشته شارل پرو، نویسنده فرانسوی است.
در زمان‌های قدیمی، فرمانروا استفان پس از سالها دارای فرزند می‌شود. او و همسرش نام فرزند را «آرورا» می‌گذارند. در جشن تولد شاهدخت کوچک، سه پری مهربان برای او آرزوهایی می‌کنند. پری اول برای او زیبایی و پری دوم صدای زیبا و دلنشین آرزو می‌کند. وقتی نوبت به پری سوم می‌رسد، جادوگرِ شرور سرزمین حاضر و از اینکه به جشن دعوت نشده خشمگین می‌شود. او جادو می‌کند که شاهدخت در جشن تولد شانزده سالگی‌اش به دلیل برخورد انگشت اش با سوزن چرخ نخ‌ریسی جان خود را از دست بدهد.
پادشاه دست به دامان یکی از سه پری خوش‌قلب می‌شود. آن پری که قدرت ندارد جادوی جادوگر بزرگ را از بین ببرد، آن را تغییر داده و آرزو می‌کند که آرورا به جای مرگ به خوابی عمیق فرود رود و تنها با بوسه عاشق حقیقی‌اش بیدار شود. پادشاه از وحشت دستور می‌دهد همه دوک‌های نخ‌ریسی در سرزمین سوزانده شود و شاهدخت را برای ادامه زندگی همراه با سه پری کوچک به خانه‌ای در قعر جنگل می‌فرستد.
شانزده سال بعد، آرورا در روز تولد شانزده سالگی اش با پرنس فیلیپ در جنگل روبرو می‌شود. پرنس که دلباخته آرورا شده، از او می‌خواهد که بازهم با او ملاقات داشته باشد. آرورا به کلبه بازمی‌گردد و پری‌ها که جشن کوچکی برای تولد او را تدارک دیده‌اند، هویت واقعی شاهدخت را به او می‌گویند و او را آماده می‌کنند که به قصر پدرش برگردد. اما جادوگر که حالا او را یافته، دیوار قصر را برای او باز می‌کند و چرخ نخ ریسی را به او نشان می‌دهد، آرورا به سوزن چرخ دست می‌زند و بیهوش می‌شود.
از طرفی پرنس فیلیپ که به کلبه رفته تا با آرورا ملاقات کند، به دام جادوگر می‌افتد و زندانی می‌شود. سه پری که تنها راه نجات آرورا را پرنس فیلیپ می‌دانند، به کمک او می‌روند و او را از بند رها می‌کنند.
فیلیپ برای نجات آرورا به قصر می‌رود اما در راه به جادوگر برمی‌خورد. جادوگر خود را به اژدها تبدیل می‌کند و فیلیپ با شمشیرش، قلب او را سوراخ می‌کند و او را از بین می‌برد.
سپس به قصر می‌رود و آرورا را می‌بوسد و آرورا از خواب بیدار می‌شود. در پایان آن دو با هم ازدواج می‌کنند.
دوبله پارسی کارتون «زیبای خفته» یکی از آثار دوران طلایی دوبله در ایران به‌شمار می‌رود. صداپیشگان این نسخه عبارتند از:
ویدیوی بخشی از دوبله پارسی «زیبای خفته»
آقای ۳۰۵ رکودز یک شرکت نشر موسیقی سبک هیپ-هاپ است که توسط رپر کوبایی-آمریکایی پیتبول بنیانگذاری شد. مکان شعبهٔ آن در ایالت فلوریدا و در شهر میامی است و نام شرکت یکی از نام‌های مستعار پیتبول است.
شرکت آقای ۳۰۵ تا کنون ۱۲ اثر از خود و ۲۱ هنرمند دارد.
پیتبول
فیتو بلانکو
سوفیا دل کارمن
جیمی دراستیک
آیت‌الله مراسمی است که هواداران باشگاه فوتبال کاردیف سیتی هنگام جشن و شادی پس از گل اجرا می‌کنند."Cardiff City" Football songs & chants Retrieved on 3 January 2008"Cardiff fans to cheer in Welsh" BBC Retrieved on 3 January 2008 این عمل گاهی پس از دادن شعار «آیت‌الله را انجام بده» توسط هواداران انجام می‌شود.
آیت‌الله، با صاف نگاه داشتن دو دست که به سوی همدیگر اشاره می‌کنند، بر بالای سر، و حرکت دادن مکرر آن به بالا و پایین انجام می‌شود."Fowler signs for City: Image gallery icWales.co.uk Retrieved on 3 January 2008
جشن آیت‌الله از سال ۱۹۹۰ در بازی‌های کاردیف سیتی رایج شد. در اصل این مراسم را خوانندگان و هواداران یک گروه پانک ولزی انجام دادند. خوانندهٔ این گروه تحت تأثیر تصاویری از حاضرین در مرگ و تشییع سید روح‌الله خمینی، که در تلویزیون بریتانیا پخش شده بود قرار گرفت که این حرکت را به نشانهٔ ناراحتیشان از مرگ وی انجام می‌دادند.Come On Cymru, Keith Haynes, Sigma Leisure, Oct 1998;ISBN 1-85058-689-6"Buchanan's head on Aussie chopping block" دیلی تلگراف Retrieved on 3 January 2008"The origins of the "Ayatollah" بی‌بی‌سی اسپورت Retrieved on 19 April, 2009
هم‌اکنون هواداران کاردیف آیت‌الله را در تمامی مسابقه‌های این تیم اجرا می‌کنند. همچنین هواداران با سر دادن شعار "آیت‌الله را انجام بده" از بازیکنانی که در حال تعویض شدن هستند درخواست می‌کنند که آن‌ها هم آیت‌الله را انجام بدهند.
آرون رمزی بازیکن پیشین کاردیف پس از آنکه به آرسنال پیوست و با لباس این تیم به تیم سابقش گل زد آیت‌الله را انجام داد.
هواداران کاردیف از آیت‌الله در ترانه‌ای که برای حضور این تیم در فینال جام حذفی ۲۰۰۸ نوشتند استفاده کردند. این ترانه "آیت‌الله را انجام بده" نام داشت.
اتل متل توتوله فیلمی به کارگردانی ایرج قادری، نویسندگی تقی سلحشور و تهیه‌کنندگی گریوم هایراپتیان ساخته سال ۱۳۵۱ است.
ننه زری (ژاله علو) پیرزن فقیری است که در محله تار می‌زند و اموراتش را به سختی می‌گذارند. همسرش سال‌ها پیش او و فرزندش را از خود رانده‌است. ننه زری بچه اش را گم کرده و سال‌ها بعد متوجه شده‌است که فرزندش حسنی (ایرج قادری) را پهلوان محله (جمشید مشایخی) یافته و بزرگ کرده‌است. حسنی جوان خل وضعی است که خاطرخواه ملیحه (مه ناز) است. مصطفی (محمدرضا فاضلی) نیز که با همسرش آسیه (سهیلا) و فرزندش زندگی می‌کند به ملیحه علاقه دارد. ملیحه که حسنی را سد راه خود می‌بیند شایع می‌کند که پهلوان خواستار او است. پهلوان نیز مصطفی را قانع می‌کند که ملیحه را فراموش کند. حسنی با ساتور قصابی قصد دارد پهلوان را از پا درآورد، اما در آخرین لحظه پشیمان می‌شود و خود را از پشت بام مسجد به صحن می‌اندازد و در آغوش پهلوان جان می‌دهد.
ادوارد مایکل "بـِر" گریلس (؛ زادهٔ ۷ ژوئن ۱۹۷۴) یک ماجراجو، نویسنده و مجری برنامه تلویزیونی اهل بریتانیا است که شهرت او بیشتر به دلیل برنامه تلویزیونی انسان در برابر طبیعت است که این برنامه از شبکه مستند صدا و سیما ایران نیز پخش می‌شد.
او در ۱۶ مه ۱۹۹۸ در سن ۲۳ سالگی موفق به فتح قلهٔ اورست شد. البته در مورد اینکه آیا او جوان‌ترین بریتانیایی است که قله اورست را فتح کرده باشد، اختلاف نظر وجود داشت، چرا که پیش از او، «جیمز اَلن» که بریتانیایی-استرالیایی است در سال ۱۹۹۵ و در سن ۲۲ سالگی این قله را فتح کرده بود.Summit Magazine No. 40, Winter 2005, page 12 البته این رکورد بعدها شکسته شد و جیک میر و راب گانتلت هر دو در سن ۱۹ سالگی موفق به فتح این قله شدند.
۱۸ ماه پیش از صعود به اورست، او در یک سانحهٔ چتربازی دچار شکستگی سه مهره شده بود.
پالئوژن (به انگلیسی: "Paleogene" یا "Palaeogene") یا ترشیاری زیرین دوره‌ای زمین‌شناسانه است که از ۶۶ میلیون سال پیش آغاز شد و در ۲۳،۰۳ میلیون سال پیش به پایان رسید و نخستین بخش دوران نوزیستی را تشکیل داد. این دوره که برای نزدیک به ۴۳ میلیون سال ادامه پیدا کرد به خاطر آن مهم و شناخته‌شده است که در طی آن پستانداران در پی انقراض بزرگ کرتاسه-پالئوژن که پایان دوره پیشین، کرتاسه، را رقم می‌زد، از شکل‌هایی ساده و کوچک به گروه‌های متنوع و بزرگ فرگشت پیدا کردند. پرندگان نیز به شکل قابل توجهی در این دوره فرگشت یافتند و تقریباً شکل نوین کنونی خود را پیدا کردند.
این دوره، شامل دورهای پالئوسن، ائوسن و اولیگوسن می‌شود. پایان پالئوسن در نزدیک ۵۵ میلیون سال پیش، شاهد یکی از بزرگترین دوران‌های دگرگونی جهانی در طی نوزیستی بود دمای بیشینه پالئوسن-ائوسن که چرخه‌های اقیانوسی و جوی را کند کرد و باعث انقراض تعداد بسیاری از روزن‌داران اعماق دریاها شد و تأثیرات شدیدی بر پستانداران گذاشت. پالئوژن پس از کرتاسه رخ داد و پس از آن، دور میوسن از دوران نوزیستی بر زمین حکم‌فرما شد.
مرکز اسلامی اهل‌بیت تنها مسجد و مرکز اسلامی شیعیان ایرلند جنوبی که در مرکز این کشور دوبلین واقع شده‌است. که معمولاً حسینیه نیز گفته می‌شود.
هدف این مرکز اسلامی، خدمت به نیازهای اجتماعی، فرهنگی و معنوی کل جمعیت مسلمان شیعه ایرلند از سراسر کشور، به ویژه در مراسم و همایش‌های خاص شیعیان نظیر عزاداری در طول ماه محرم می‌باشد. همچنین کمک به سرکوب و کشتار جمهوریخواهان ایرلند از فعالیت های این مرکز بعنوان تعاملات سیاسی بین دو کشور ایران و ایرلند محصوب میگردد . در حال حاضر حدود ۶،۰۰۰ نفر از شیعیان؛ برای کار، تحصیل و زندگی در ایرلند سکونت دارند.
امام جماعت مرکز اسلامی اهل‌بیت علی الصالح که از فارغ‌التحصیلان کالج سلطنتی جراحان ایرلند است، یک عالم مذهبی نیز هست که تحصیلات حوزوی خود را در حوزه‌های علمیه نجف ، قم و همچنین دانشگاه وزارت اطلاعات (دانشگاه اطلاعات و امنیت ملی) سپری کرده‌است. و به عنوان نماینده حکومت ایران در شورای ائمه ایرلند عضویت دارد.
انسان در برابر طبیعت یک برنامه تلویزیونی است که توسط شبکه تلویزیونی دیسکاوری با مجری گری بر گریلس تهیه شده است که پیرامون نجات در موقعیت‌های حیاتی در طبیعت شکل می‌گیرد.
[dsc.discovery.com/fansites/manvswild/manvswild.html وبسایت برنامه تلویزیونی انسان در برابر طبیعت]
فیر فاکتور یک برنامه تلویزیونی واقع نما، دلیری و شیرین کاری است که از شبکه ان بی سی از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ پخش می‌شد که این برنامه منحل شد و در سال ۲۰۱۱ دوباره احیا شد ولی پس از مدتی دوباره در تاریخ ۱۳ می ۲۰۱۲ منحل شد.
پریسا فخری دوبلر و هنرپیشه ایرانی-آمریکاییکه برای کمپانی در تگزاس کار می‌کند.
سید حسن قزوینی (زاده ۱۹۶۴ در کربلا) پیشوا و امام جماعت مرکز اسلامی آمریکا واقع در دیربورن بزرگترین مسجد آمریکای شمالی و یک روحانی شیعیان دوازده امامی است. او داماد سید محمد شیرازی یکی از مراجع شیعه است. حسن قزوینی در جوانی راه پدر خود مرتضی قزوینی را در رشته حوزوی ادامه داد، و با شروع جنگ‌های عراق-کویت، وی به همراه خانواده در اوایل انقلاب ۱۳۵۷ وارد ایران شد و تحصیلات حوزوی خود را در حوزه علمیه قم بزرگترین حوزه علمیه شیعیان جهان به پایان رسانده‌است. وی اصالتاً اهل قزوین است.
جمعیت مسلمانان در سورینام ۶۶٬۳۰۷ معادل ۱۳٫۵ درصد جمعیت است که این کشور را دارای بزرگترین درصد مسلمانان در قاره آمریکا می‌کند. این کشور آمریکایی عضو سازمان همکاری اسلامی از سال ۱۹۹۶ است.
http://en.wikipedia.org/wiki/Islam_in_Suriname
ژینوس نعمت محمودی (۱۳۰۸ تهران – ۶ دی ۱۳۶۰ تهران) بنیانگذار هواشناسی در ایران و تهیه‌کننده "اطلس جغرافیایی ایران" و مدرس دانشگاه بود.
ژینوس محمودی در سال ۱۳۰۸ در تهران به دنیا آمد. مادرش "کمالیه اجزاچی" معلم مدرسهٔ تربیت دختران و پدرش "جناب نعمت" بنیانگذار گراورسازی در ایران بود. ژینوس در نوزده سالگی با "هوشنگ محمودی" ازدواج نمود و ثمرهٔ این ازدواج دو دختر به نام‌های "مونا" و "آیدا" و یک پسر به نام "آرتین" است. وی عضو محفل ملی بهائیان ایران بود.
ژینوس پس از اتمام دوران متوسطه در رشته فیزیک دانشگاه تهران به اخذ درجه لیسانس و در علوم هواشناسی به اخذ درجهٔ فوق لیسانس نائل آمد. قبل از آنکه سازمان هواشناسی در ایران تشکیل شود، ژینوس سرپرست تحقیق و تعلیم علوم جوّی هواشناسی بود و بعد از تشکیل مدرسهٔ عالی هواشناسی، ریاست این مدرسه را عهده‌دار گردید. به علاوه تحقیقات او در هواشناسی دریایی همواره مورد توجه اولیای امور مملکتی بود و در حقیقت می‌توان او را بنیانگذار هواشناسی در ایران نامید.
محمودی اطلس هواشناسی ایران را تهیه و تنظیم کرد. او به عنوان نمایندهٔ ایران در کنفرانس‌های بین‌المللی هواشناسی و مبارزه با آلودگی هوا شرکت می‌کرد.
همسر او، هوشنگ محمودی در مرداد ۱۳۵۹ ناپدید شد و خودش در ۶ دی ۱۳۶۰ (۲۷ دسامبر ۱۹۸۱) در سن ۵۲ سالگی به اتهام جاسوسی در تهران اعدام شد. مقامات هیچگونه اطلاعاتی دربارهٔ دادگاه خانم محمودی به خانواده وی ندادند و هیچ گزارشی از شهود عینی موجود نیست. اما یک سند رسمی از دادستانی کل انقلاب اسلامی مرکز به تاریخ ۷ دی ۱۳۶۰ اعلام می‌کند که خانم محمودی و هفت نفر دیگر از اعضای محفل ملی بهائیان توسط دادگاه انقلاب اسلامی تهران محاکمه شده‌اند. به علاوه مقامات هیچگونه اطلاعاتی دربارهٔ اتهامات خانم محمودی به خانواده وی ندادند.
آزمون بین‌المللی زبان روسی (به روسی: Тест по русскому языку как иностранному or ТРКИ) (به انگلیسی: Test of Russian as a Foreign Language) یا (TORFL) یک آزمون استاندارد در ۶ سطح می‌باشد که زیر نظر وزارت علوم روسیه برگزار می‌گردد.
آزمون هر سطح طی ۲ روز و ۵ قسمت است: در روز اول سه قسمت لغات، گرامر و درک مطلب (خواندن) و در روز دوم نوشتن و صحبت کردن
آزمون در مراکز دانشگاهی در سطح اروپا و روسیه برگزار می‌شود. در روسیه در شهرهای مختلف و در دانشگاه های معتبر و در خارج از روسیه در کشورهای: اتریش، ایتالیا، لتونی، لیتوانی، قرقیزستان، ویتنام، مغولستان، ارمنستان، تاجیکستان، ترکمنستان، آمریکا، کره جنوبی، ژاپن، آلمان و فنلاند این آزمون برگزار می شود. برای دیدن لیست کامل مراکز برگزاری آزمون بین المللی زبان روسی به وب سایت رسمی آزمون بین‌المللی زبان روسی مراجعه گردد.
جیلی امگرند ای سی ۷ - EC۷ خانواده بزرگی از خودروهایی است که توسط بخش امگرند کارخانه چینی تولید خودرو جیلی تولید می‌شود.
EC۷ خودروی اولیه برای سری امگرند بود. امگرند نشان تجاری برای مدل‌های نیمه لوکس و تمام لوکس جیلی است که در ۲۰۰۹ رونمایی شد.
در آمادگی این محصول برای عرضه در بازار اروپا این خودرو چهار ستاره در آزمون یوروان کپ دریافت کرد که بدین ترتیب اولین خودروی طراحی یا تولید شدهٔ چینی بود که به این موفقیت دست پیدا می‌کرد.
عرضهٔ این خودرو در بازار انگلیس برای انتهای سال ۲۰۱۲ برنامه‌ریزی شد.
قیمتها حدود ۱۰۰۰۰ پوند برای مدل ۱٫۵ تخمین زده شد.
در عراق مدل EC۷ به همراه مدل بزرگتر یعنی EC۸ توسط یک کمپانی محلی مونتاژ می‌شود
در ایران دو مدل EC7 , EC7-RV و x7 توسط شرکت جیلران موتور در سال‌های ۹۱ تا ۹۵ با مدل ۲۰۱۲–۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ عرضه شده‌است.
ویوهالکو شرکت استخراج معادن و تولید فلزات یونانی است، که در سال ۱۹۳۷ تاسیس شد.
شرکت ویوهالکو از ۱۰ شرکت تابعه و زیرمجموعه تشکیل شده است، که در زمینه تولید و تجارت آهن، فولاد و آلومینیم فعالیت می‌نمایند. مدیرعامل این شرکت نیکوس استاسینوپولوس بوده، که یکی از ثروتمندترین افراد یونان، به‌شمار می‌آید.
ویوهالکو دارای عملیات در کشورهای رومانی، بلغارستان، انگلستان، صربستان، روسیه و کشورهای حوزه بالکان می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر آتن، یونان قرار دارد و سهام آن در بازار بورس آتن معامله می‌شود.Viohalco TheBestFromGreece.com
کالدونیا یک نام لاتین است که رومی‌ها بر شمال بریتانیا (تقریباً اسکاتلند امروزی) نهادند. منطقه‌ای که فراتر از قلمرو امپراتوری رم بود و تحت تسلط آنان قرار نداشت. امروزه از این نام بیشتر در شعرها و نوشته‌های رمانتیک استفاده می‌شود و مقصود از آن همه اسکاتلند است.
کالدونیا نامی بود که رومی‌ها بر اراضی شمال ایالت بریتانیای خود گذاشته بودند. بطلمیوس در اثر خود به‌نام "جغرافیا"، احتمالاً بر اساس منابع متقدم و همچنین روایت معاصر با اردوکشی‌های نئوس ژولیوس آگریکولا می‌گوید در کلدونیا ۱۹ «شهر» وجود داشته‌است و آن‌ها را معرفی می‌کند. هیچ مدرک باستان‌شناختی مبنی بر شهرنشینی در این زمان در اسکاتلند نیست و این ۱۹ «شهر» احتمالاً قلعه، بازارهای فصلی، یا مکان‌های ملاقاتی بوده‌اند. نام بیشتر این «شهر» ها امروزه نامفهومند: "دوانا" ممکن است بانچوری امروزی باشد، "آلائونا" (به معنای «صخره») در غرب احتمالاً صخره دامبارتون است و مکانی به همین نام در شرق لولندز ممکن است محوطهٔ دژ ادینبورو باشد و "لیندون" هم احتمالاً بالوک بر کرانهٔ دریاچه لوموند است.A. Moffat, "Before Scotland: The Story of Scotland Before History" (London: Thames and Hudson, 2005), , pp. 268–70.
امروزه از کلمهٔ کالدونیا به عنوان نامی رمانتیک برای اسکاتلند استفاده می‌شود و سازمان‌ها و نهادهای بسیاری در این کشور نام یا شعار خود را از آن به عاریه گرفته‌اند.
جامبو شرکت خرده‌فروشی یونانی است، که در زمینه تولید و عرضه انواع اسباب‌بازی، وسایل نوزاد، لوازم التحریر، محصولات سرگرمی‌های کودکان، محصولات فصلی و وسایل خانه فعالیت می‌نماید.
شرکت جامبو از سال ۱۹۸۶ فعالیت خود را آغاز نمود و در حال حاضر دارای ۴۱ شعبه فروش در کشورهای یونان، قبرس، آلبانی، بلغارستان، جمهوری مقدونیه و رومانی می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر آتن، یونان قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس آتن دادوستد می‌شود.
پایین افتادگی احشاء همچنانکه از اسمش پیداست به معنای پایین تر بودن اعضاء داخلی شکم (روده و معده و...) از محل طبیعی آن‌ها می‌باشد. هر کدام از این ارگان‌ها ممکن است به پایین جابجا شوند. وقتی روده‌ها پایین باشند به عنوان enteroptosis شناخته می‌شود. وقتی معده پایین باشد به عنوان gastroptosis شناخته می‌شود. این بیماری در درجات مختلف شدت وجود دارد و ممکن است علائمی داشته باشد. این بیماری در سرتاسر دنیا مشاهده شده‌است.
علائمی که ممکن است وجود داشته باشند عبارت است از:
یکی یا تمامی علائم ممکن است مشهود باشند.
روشی به اسم Glénard's test می‌تواند وجود این بیماری را نشان دهد، اما قطعی نیست.
آزمایشگر در پشت بیمار می‌ایستد و دستان خود را دور بیمار قرار می‌دهد طوری که دو دستش در جلوی شکم بیمار به هم برسد. بعد احشاء بیمار را به داخل فشار داده و به سمت بالا می‌کشد، بعد اجازه می‌دهد که ناگهانی سقوط کنند. اگر بیمار حین فشار رو به بالا احساس راحتی بکند اما حین رها کردن احساس ناراحتی بکند، بیمار می‌تواند پایین افتادگی احشاء داشته باشد.
ای‌اورن ژورنال یک مجله داوری همتا به زبان انگلیسی در زمینه پرستاری جراحی است. مجلهٔ «ای‌اورن ژورنال» نشریه رسمی انجمن پرستاران رسمی جراحی (Association of periOperative Registered Nurses) یا ای‌اورن (AORN) است.
اوپی‌ای‌پی شرکت عمومی یونانی مستقر در آتن است، که دارای انحصار در زمینه بخت‌آزمایی، قمار
و شرط‌بندی‌های ورزشی در یونان می‌باشد. سهام این شرکت در بازار بورس آتن معامله می‌شود. شرکت اوپی‌ای‌پی بزرگترین بنگاه شرط‌بندی در اروپا به‌شمار می‌آید.
رفاقت فیلمی از رضا صفایی که در سال ۱۳۵۶ در سینماهای ایران به نمایش درآمد.
حبیب دزد سابقه داری است که مهارتش در باز کردن گاوصندوق است. او، که از دزدی دست کشیده، به وسیلهٔ گروه کیوان تحت فشار قرار می‌گیرد تا آن‌ها را در یک سرقت بزرگ همراهی کند. همکاری حبیب با پلیس موجب می‌شود که کیوان و همدستانش دستگیر شوند. احمد و ستاره از حبیب، که زخمی شده، پرستاری می‌کنند. حبیب و ستاره ازدواج می‌کنند، و چندی بعد افسانه، که خوانندهٔ کافه است، سر راه حبیب قرار می‌گیرد و او را از همسرش دور می‌کند. افسانه حبیب را به ورشکستگی می‌کشاند و او را وامی‌دارد تا با کیوان همکاری کند. نقشهٔ آنها این است که جواهرهای پیرزنی را بربایند. حبیب به افسانه پیشنهاد می‌کند که، پس از سرقت، جواهرها را تصاحب کنند و بگریزند. کیوان، که از نقشهٔ آن دو مطلع شده، حبیب را مضروب می‌کند و افسانه را از پا درمی‌آورد. در غیبت حبیب همسرش با اتومبیل نظام تصادف می‌کند و بینایی خود را از دست می‌دهد. نظام هزینهٔ مداوای ستاره را تقبل و او را وارث خود می‌کند. ستاره از نظام می‌خواهد که آزادی شوهرش را تضمین کند و سرپرستی یکی از کارخانه‌هایش را به او بسپارد. حبیب آزاد و ابتدا به همسرش بدگمان می‌شود؛ اما به اشتباه خود پی می‌برد و زندگی خود را با ستاره از سر می‌گیرد.
فریگوگلس شرکت یونانی تولیدکننده انواع یخچال‌های صنعتی، بطری‌های نوشابه و آبجوی شرکت‌های کوکاکولا، پپسی، کوکاکولا هلنیک، دیاجیو، هاینکن و کارلزبرگ است.
شرکت فریگوگلس دارای عملیات در کشورهای رومانی، روسیه، یونان، ایالات متحده آمریکا، ترکیه، هند، جمهوری خلق چین، اندونزی، نیجریه و آفریقای جنوبی می‌باشد. دفاتر فروش این شرکت، در کشورهای لهستان، نروژ، جزیره ایرلند، کنیا، فیلیپین، آلمان، فرانسه، مالزی و استرالیا مستقر می‌باشند.
فریگوگلس همچنین سازنده انواع بطری‌های شیشه‌ای موردنیاز در صنایع داروسازی و کالای لوکس نیز می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر آتن، یونان قرار دارد و سهام آن در بازار بورس آتن دادوستد می‌شود.
اَبَهرگ از موبدان و مفسرین و شارحین زند و اوستا در دورهٔ ساسانیان بود.
اَپَخشیرا نام سرزمینی در ایران بوده‌است که در بند ۱۲۷ فروردین‌یشت فروهرهای پاک‌دینانی از این سرزمین ستوده شده‌است. تعیین محل امروزی این سرزمین مشخص نشده‌است ولی از آنجا که اسامی اشخاصی که منسوب به آن‌هاست، ایرانی است، می‌دانیم که جای این سرزمین نیز در ایران بوده‌است.
اپرویژ برادر مسمغان ری بود که در سال ۱۴۱ با برادرش و لشکریان، مغلوب عرب‌های مسلمان شدند. دو دختر مسمغان به‌رسم ارمغان به بغداد نزد خلیفه فرستاده شدند.
اَترَت نام پدر گرشاسب از خاندان سام و سومین کسی از مردمان بود که نوشابهٔ آیینی هوم را آماده کرد و به پاداش این کار مقدس دو پسر به نام‌های گرشاسپ و اورواخشیه به او عطا شد. پدرش "شم" نام داشت.
آتَرچیترَ یا آذرچهر نام یکی از پهلوانان منسوب به خانوادهٔ گشتاسب است که در وندیداد نام او آمده است.
آتِروَخش یکی از طبقات روحانی در آیین زرتشتی بود. در قدیم، پیشوایان دینی هفت طبقه بودند و هریک برحسب مقام و وظیفه، نام و لقب مخصوصی داشت. آتروخش واژه‌ای پهلوی و نام پیشوایی بوده که به خدمت آذر مقدس می‌پرداخته است. اسامی این طبقات در وندیداد و ویسپرد آمده است.
آتش آمار دبیر دبیر درآمدهای آتشکده‌ها در زمان ساسانیان بوده است.
آذر یا آتشِ بَهرام (وَهرام)؛ آتش مانع‌شکن؛ آتش مقدس؛ والاترین آتشِ آیینی در کیش زرتشتی و در افسانه‌های ایرانی نگهبان همهٔ آتش‌های جهان به‌شمار می‌آید. در اساطیر ایرانی از سه آتشِ بهرام نام برده شده، که از آغاز آفرینش، در نبرد با اهریمن، به نگهبانی از آفریدگان و در نظم‌آوری فروزانند. در ایرانشهرِ ساسانی از آتشانِ بهرامْ مانندِ شعله‌های همیشه‌فروزان و یادگارانی از دورانی کهن‌تر نگهداری می‌شده. ترتیب تهیهٔ آتش برای آتش بهرام با دیگر آتش‌ها متفاوت است و با روش‌های خاصی صورت می‌گیرد که اساس آن بر تهیهٔ آتش از اجاق صنف‌های مختلف است تا همه باهم، پیوند همبستگی داشته باشند. آتش‌هایی از اجاق‌های خانه‌ها، سراها، کارگاه‌ها و طبیعت، به دست موبدان گردآوری، پاکیزه، و بازْ یکی می‌شوند. بُندَهِش، نوشتهٔ پهلوی روایتگرِ آفرینشِ آغازینِ هورمزد، از سرشتِ آتشِ بهرام می‌گوید:«آن فرّه‌ای (که) بدیشانسه آذر برزین‌مهر، گشنسب، و فرنبغ. میهمان است، مانند تن مردمان است، که (چون) در شکم مادر فراز باشد روانی از مینو (بدان) برنشیند که آن تن را تا زنده است بی‌گمان برایاند؛ چون آن تن فرو میرد، تن به زمین آمیزد، روان باز به مینو شود. نیز باشد که هنگامی که هزار آتش مادی را بدان (یک) آتش کنند، و بدان نیرنگ، (که) آشکار است، زوهر (بدو) دهند و به دادگاه نشانند، آنگاه، مینویی از فرّهٔ آتشان بر او نشیند. بمانند آن (سه آذر) نیز که بر آتش مادی میهمان شدند، (این) دیگران نیز آتش بهرام‌اند.» از دید ایرانشناسان، اسطوره آتشِ بهرام پیوندهای عمیقی با افسانه‌های پیشازرتشتی دارد و به مرور، با گسترش مزدیسنا، در لباس آیین نگهداری از آتشِ مقدسِ همیشه‌فروزان فراگیر شده، و به شکل نمادی زنده از پیروزمندی و دوام درآمده. در کاربرد روزمره، آتش بهرام گاهی به آتشکده‌های بزرگی که با آذر بهرام روشن شده‌اند گفته شده، و آدریان یا آگیاری، به آتشکده‌های کوچک.
آذَر یا آدَر، از آدور (ādur)، همان آتش یا آتَخش (ātaxš) در پارسی میانه"،" اوستایی آتَرْشْ (ātarš)"؛" از نیا-ایرانی "-"ātr"* و -"ātar"*" که از نیا-هندواروپایی -h₂eh₁ter* (آتش) آمده.
بَهرام یا وَهرام (Wahrām) در پارسی میانه، دگرگون شدهٔ اوستایی وِرِثْرَقنَ (vərəθraγna)، همسان با هندوایرانی *vrtra-g'han (مانع‌شکن) با ریشهٔ نیا-هندواروپایی *-wltro-gwhen (زننده موانع)؛ سِرشتِهمان ایزد مانع‌شکنِ آورندهٔ پیروزمندی؛ «آتشی که با فَرّه پیروزمندی"pad wahrāmīh" فروزان است». به «آتش پیروزمند» و «آتش پیروزی» تعبیر شده؛ و با اسطورهٔ ایزد پیروزی پیوند دارد. در پهلوی ādurān pādixšā pērōzgar آمده، یا آتشی که در نگهبانی از آنچه خویش و از خود (دوست) است پیروزی‌بخشی می‌کند؛ «سرشتِ یاری‌گرِ آورندهٔ پیروزمندی»، خوانده شده و به «شاهِ (نگهبانِ) پیروزمندِ آتش‌ها» برگردانده شده.
در فارسی امروزی، واژگانی مانند «زَدن» و «زَهر» با هجای دوم «وِرِثْرَغْنَه» هم‌ریشه‌اند (نیا-هندواروپایی gʷʰen- به معنی «زدن» یا «کشتن»). واژهٔ वृत्र در سانسکریت، به معنی «پوشاننده» یا «دربندآورنده» یا «لَفّاف»،نگاه کنید به داستان جادوی افراسیاب در تاریخ سیستان که در ادامه آمده. و به مرور در معانی «دشمن» یا «بدخواه»، ریشهٔ نام «وْریتْرَ» است، همان اَسورای خشکسالی و دشمن «ایندْرَ»، که به شکل ماری تصویر شده که با چنبرهٔ خود جریان آب را متوقف می‌کند. این واژه با هجای نخست «وِرِثْرَغْنَه» هم‌ریشه است. در افسانه‌های ایرانی، موانعی که به یاری آتش بهرام از پیشِ رو برداشته می‌شوند، اغلب در لباس «تاریکیِ پوشاننده» تصویر شده‌اند.نگاه کنید به داستان پیدایش آذر گشنسب و داستان بازپس‌گیری دژ بنکوه از افراسیاب.
در نوشته‌های پارسی میانه و پس از آن، آتش‌های بهرام در جایگاه مقدس‌ترین آتش‌ها، در نقش نگهبانی از جهان و آفریدگان، نظم‌بخشی، پیش بردن کارها، و پس‌زدنِ «دیو و دروغ» توصیف می‌شوند. آتش‌های بهرام گاه با اسامی خاص و مرتبط با رویدادهای اساطیری مانند نبردهای نیروهای ایزدی با اهریمنی، یا پدید آمدن اندیشه‌های نو شناخته می‌شوند. آتش بهرام همچنین با آیین باز یکی کردنِ آتش‌ها، که روش آن در نوشته‌های موبدان زرتشتی آمده، بر آتشگاه می‌نشیند.
در بازگفت بُندَهِش (=زَندْ‌آگاهی؛ معرف آفرینش آغازین)، آتش‌های بهرام بسیارند که هر کدام را شاهی نشانده. از آتش‌هایی که شاهان پیشازرتشتی، فریدون، زوتهماسب، و افراسیاب، به آتشگاه نشانده بودند نام می‌برد، همچنین از آتش‌های بهرام «با نام‌های بسیار و شمار بسیار» که پس از آمدن دین زرتشت در پادشاهی گشتاسپ تا پایان دوران ساسانی نشانده شده‌اند. از گونه‌های پنج‌گانهٔ آتش، آتش بهرام را در کنار گونهٔ پنجم، آتش اسپینشت (=مقدس‌ترین)، همان آتش برکت‌بخشنده و آتشی که به گیتی به کار داشته شود، قرار می‌دهد. آتش بهرام آتشی است که «خورش خورد، آب نخورد.»خورش در اینجا همان سوخت آتش یعنی روغن یا هیزم. از سه آتشِ آذر فَرْنَبَغ، آتشکده آذرگشسپ، و بُرزینْ‌مِهر نام می‌برد و آنها را "فرّه"‌هایی می‌داند که هرمزد در آغاز آفرینش برای نگهبانی از جهان آفرید و (همواره)، "فرّه‌مندانه،" در جهانند، و"" در رویارویی آتش با اهریمن،نبرد هفتم. به «پاسداری جهان و پاییدن آفریدگان» نظم‌آوری می‌کنند.
در تصویرسازی بندهش، این سه آذر در پاسداری از جهان «وزان»اندروای؟ اند و به مرور هر کدام در دورانِ شاهی در مکانی مشخص به آتشگاهی می‌نشینند. در داستانِ تهمورثِ دیویبَند، مردمی بر پشتِ هَدیوُش در پرواز بودند که شبی طوفانی آتش و آتشدانِ آنها به دریا می‌افکند [و در تاریکی فرومی‌روند]. آن سه آتشِ «فرهمند» [به یاری] به پیش می‌آیند تا روشنایی باقی بماند و از دریا گذر کنند.نگاه کنید به پس‌راندن تاریکی به فرهٔ آتش کرکوی در داستان نشستن افراسیاب در دژ بنکوه و یورش کیخسرو به آن. آتش، جادوی افراسیاب را (آن تاریکی که دژ را از کیخسرو پنهان کرده) بی‌اثر می‌کند و مانع از سر راه کیخسرو برمی‌دارد. جَم، نخستین انسان، بسیاری سامان‌بخشی‌های آغازین را به یاری این سه آذر مانع‌شکن انجام می‌دهد و آذرفَرْنْبَغ را بر فراز فرهمندکوهِ خوارزم، به دادگاه می‌نشاند. آذر، پس‌تر [به یاری]، فرّه جم را از چنبرهٔ ضحاک رها می‌کند. گشتاسبِ نودین، آتش را از خوارزم به روشن‌کوهِ کاریان می‌برد. در تاختِ کیخسرو به بتکدهٔ ساحل دریایی چی‌چست، آذرگشنسب به یال اسب او می‌نشیند و با آوردن روشنی و پس راندن تاریکی بتکده را ویران می‌کند و بر فراز اَسنَوندکوه به آتشگاهی می‌نشیند. آذربُرزین‌مِهر پس از آوردنِ زرتشت سخنِ هورمزد را، تا گشتاسب و فرزندانش «بی‌گمان» شوند و در «دین ایزدان» بیاستند، آشکارگری می‌کند، و گشتاسب آن را بر فراز کوه ریوند به دادگاه می‌نشاند. هر سه آتش بهرام با آشکارگری، و پس راندنِ تاریکی و نیروهای حبس‌کننده، پیروزی‌بخشی می‌کنند. بندهش، آذرفَرْنْبَغ را آسروُن (=آتشبان، آذرْموبد) آذرها، آذرگشنسب را ارتشتار، و آذربُرزین‌مِهر را واستریوشِ (=دهقانِ) آذرها می‌خواند. در توضیح نام آتش بهرام می‌گوید: «آتش را، به (نام)، بهرام از آن روی خوانند که همهٔ آتش‌ها را در جهان در پشتی از بهرام و پاسبانی از سروش است و ایشان را با هم همکاری است.» و توضیح می‌دهد که فرّهٔ آتش بهرامی که خاموش شود، مانند روان آدمیان پس از مرگ، به مینوان بازمی‌گردد. بندهش از خاموش شدن بسیاری آتشکده‌ها نخست در یورش اسکندر و سپس در یورش سپاه اسلام به ایران می‌گوید.«بسیاری در شاهی تازیان افسرد»."[اسکندر] «بی‌مَر آتشکده‌ها را بیافسارد»."گردآوری این نوشته سه قرن پس از سقوط ساسانیان به انتها رسیده.همچنین به آتش سه‌گانهٔ «کرکوی» در سیستان اشاره می‌کند و آتش‌های کهنی که پیش از آمدن دین زرتشت نشانده شده بودند را هم آتش بهرام می‌داند.
در نامهٔ شهرستان‌های ایرانشهرگزارشی از پیدایش آغازین شهرا. به سه آتش اشاره شده. کاووس پسر قباد و سیاوش پسر کاووس، شهرستان سمرقند را بنا می‌کنند و کیخسرو پسر سیاوش که در آنجا زاده شده «آتش ورجاوندارجمند، مقدس. بهرام» را آنجا می‌نشاند. گشتاسب (شاهی که زرتشت بر او پدیدار می‌شود) نسخه‌ای از اوستا را در گنجینهٔ این آتشکده می‌نهد. اسفندیار پسر گشتاسپ در بلخ بامی شهرستان نوازه را می‌سازد و آتش بهرام ورجاوند را آنجا می‌نشاند. افراسیاب تورانی شهرستان زرنگ را می‌سازد و «آتش ورجاوند کرکوی» را در آنجا نشانید، و سپس شهر را ویران و آتش را خاموش می‌کند. کیخسرو پسر سیاوش شهرستان را بازمی‌سازد و آتش «کرکوی» را باز می‌نشاند.
در گزیده‌های زادسپرم، نخست زیر نبرد دوم (نبرد آب با اهریمن) به آذرگشنسب «پیروزمند» و آذربرزین‌مهر «سودرسان» اشاره شده که در سواحل دریاچه‌های اسطوره‌ای چیچست و سوور قرار دارند. زیر نبرد هفتم (نبرد آتش با اهریمن) از سپردن نگهبانی جهان به سه آتش از آغاز آفرینش می‌گوید و داستانی شبیه به داستان بندهش آورده از مردمی سوار بر پشت هدیوش که آتشدنشان به دریا می‌افتد و با پدیدار شدن آتشی یاری رسان به مقصد می‌رسند. در این متن آن آتش به سه جز تقسیم می‌شود که همان سه آذر اسطوره‌ای‌اند و هر کدام بر آتشدانی در کوهی نشانده شده: آذرْفرنبغ ورجاوند بر کوه مقدس در خوارزم، آذرگشنسب تکاور بر کوه اسنوند، و آذربُرزین‌مِهر پرسود بر کوه ریوند.
در آغاز اَرداویرافْ‌نامَه، مُغان و پارسایان از سرتاسرِ سرزمین گردِ آذرْفرنبغآتشِ فرِّ بَغانی (=ایزدی). می‌آیند و از میان خود ویراف (ویراز) را برای سفر به جهان مردگان برمی‌گزینند (تا سخنی راستین و رهایی‌بخش بازآورد).
تاریخ سیستان داستانی از پیدایش آتشکدهٔ «آتش کرکوی» و آذر گشنسب آورده. داستان با پدیدار شدن آذر گشنسب بر گوش اسب کیخسرو،در بازگویی بندهش، آتش به یال اسب می‌نشیند. شاه معجزه‌گر، در سفر به آذربادگان آغاز می‌شود. در ادامه شاه به کین سیاوش به توران می‌تازد. شاه توران افراسیاب اول به چین، سپس به هندوستان، و از آنجا به «بُنکوه» در سیستان پناه می‌آورد.«من به زنهار رستم آمدم». همان. در آنجا به همراهی مغان«جادوان با او گرد شدند و او جادو بود». همان. تاریکیِ فراگیری تا دو فرسنگ گرداگرد آن دژ می‌سازند (که پناه او و سپاهش می‌شود). کیخسرو که نمی‌تواند به آن تاریکی وارد شود، به معبد گرشاسب در کرکوی می‌رود، که مردم از آن مراد می‌گرفتند. در آنجا پلاس نیایش می‌پوشد و در پاسخ به نیایشِ او روشنایی‌ای فَرادید می‌آید، (که به یاری آن) دژ بُنکوه را در آتش می‌کشد و ویران می‌کند. افراسیاب به جادو می‌گریزد. نویسنده ناشناس متن، آتش کرکوی را آن روشنایی می‌داند (که پدید آمد)، و پیروان دین آن را «هوش گرشاسب» می‌پندارند آنچنان که در سرود کرکوی آمده.پیوند روشنایی(=آتش) مانع‌شکن و هوش در اینجا قابل توجه است.
شاهنامهٔ فردوسی در چند داستان به آتش‌ها اشاره کرده. در آغاز داستان پادشاهی گشتاسپ، نگارنده در خواب دقیقی توسی را می‌بیند که از او می‌خواهد داستان گشتاسپ و ارجاسپ را، که در پی مرگ او ناتمام مانده بود، به گوش شاه برساند. داستان از لهراسپ پدر گشتاسپ، آغاز می‌شود که تخت شاهی را به پسر می‌دهد و خود راهی معبد نوبهار بلخ می‌شود و تا سی سال در آنجا خورشید را نیایش می‌کند.ببینید: خراسان به معنی سرزمین آفتاب. گشتاسپ، پادشاهی آزاده و دادگر، یادآور فریدون، از ناهید دختر قیصر، دارای دو فرزند ماهرو می‌شود: اسفندیار و پشوتن. روزگار بر گشتاسپ به نیکی می‌گذرد، و تنها، شاه توران ارجاسپ، که او را «هامال»همتا؛ برابر؛ همراه. خود می‌دانسته، از دادن باج به او سر باز می‌زند. چند سال می‌گذرد و در ایوان کاخ گشتاسپ، درختی خردمند و سخنگو (و جاودانه) به نام «زردهشت» پدید می‌آید و خود را پیغمبری می‌خواند که از آفرینندهٔ جهان، برای راهنمایی شاه، خرد نزد او آورده تا به آیین بهدینی درآید، آن را از پیامبر بیاموزد، و از او پند بشنود. گرشاسپ به آیین نو می‌گرود، موبدانی به هر سوی جهان می‌فرستد، و آتشکده‌ها بنا می‌کند:"«نخست آذر مهربرزین نهاد/ به کشمر نگر تا چه آیین نهاد!»"در پیشگاه این آتش سروی از بهشت می‌کارد، که به مرور به درختی تنومند تبدیل می‌شود، و در گرداگرد آن کاخی با دو ایوان زرین بنا می‌کند، و به نگاره‌هایی از جمشید و فریدون مزین می‌کند. دژی آهنین در گرد کاخ می‌سازد، و در آن به «شاهیِنگهبانی. زمین» می‌نشیند.اینکه سرو را گشتاسپ کاشت یا زرتشت روشن نیست. چند شکل مختلف از این بیت در نسخه‌های متفاوت از شاهنامه فردوسی آمده. در ستایش سرو بی‌مانند کشمر به جای‌جای کشور پیام می‌فرستد و از نودینان می‌خواهد که به سرو کشمر (و آذر) روی گردانند،«کنون هرک این پند من بشنوید"/" پیاده سوی سرو کشمر روید». از زردهشت پند بگیرند، و به «بتِ چین» پشت کنند:«در آیین پیشینیان منگرید"/ برین سایهٔ سروبن بگذرید" سوی گنبد آذر آرید روی"/ به فرمان پیغمبر راست‌گوی»."
به مردی من آن باره را بستدم"/" بتان را همه بر زمین بر زدم
برافراختم آتش زردهشت"/" که با مجمرآتشدان. آورده بود از بهشت». "[این بخش به مرور گسترش می‌یابد]."
آیین تهیه آتش بهرام نخستین بار در نوشته‌های پس از آغاز دوران ساسانی آورده شده، اما برخی ایرانشناسان بر این باورند که ریشه‌های آتش مقدس را می‌توان در رسوم و آیین‌های کهن‌تر جست. شناخت امروزی از ریشه‌های تاریخی آتش‌های بهرام و بروز آیینی آن‌ها، وامدار پژوهش‌هایی است که در قرن بیستم میلادی انجام شد، به خصوص تلاش‌های مِری بویْس ایران‌شناس و پژوهشگر مطالعات زرتشتی. دستمایهٔ این کوشش تصویری است از این آیین، گاه در لباس بازگفتی از آیین‌های کهن‌تر، و گاه دگرگون‌شده در نوآوری‌های آذرموبدان متاخر هخامنشی و اشکانی. بویس، ریشهٔ جایگاه والای معنوی آتش در مزدیسنا را در آیین‌های کهن‌تر هندوایرانی و پیش از آن هندواروپایی می‌داند که در آن‌ها، آتش‌های اجاق‌ها، بروز مادی ایزد آذر انگاشته می‌شدند. در یکجانشینی‌ها، از جمله در فلات ایران و پیرامون آن، اجاق‌های خانگی (کَدَگی) که ابزارهای پخت‌وپز، گرمی‌بخشی، و روشنایی‌بخشی‌اند، نیز در استعاره از دوام خانه‌ها و نسل همیشه روشن نگاه داشته می‌شدند. اجاق‌های همیشه‌فروزان به مرور، به نمادهایی تبدیل می‌شوند از دوام دوران نگهبانی یک شاه و پیوستگی یک شاهنشاهی. در بازگفت بهدینی، یادآور نظم پویای آفرینش‌اند و نگهبانی آفریننده از آن، و ستایشگر اندیشهٔ نو که زرتشت آورندهٔ آن بود. همزمان بسیاری از آیین‌های معرّف آتش مقدس پیوند خود را با اساطیر ایزدان پیروزی و جنگاوری حفظ می‌کنند. گزارش شده که ذغال‌های گداخته با آتش مقدس، در روز کارزار، سپاه هخامنشیان را تا پیروزی همراهی می‌کردند، و در چلیپاهای نقش رستم، آتش مقدس، هم‌طراز شاهنشاه، روایت‌گر پیروزی و تسلط او بر مردمان، و دوام امپراتوری او در زیر آفتاب است.
گمان می‌رود آتش از دیرباز در فلات ایران کاربردهای آیینی داشته. یکی از نمونهٔ آن بقایای آتش در محرابی در بنای مادی نوشیجان تپه است که (در کنار زیگورات دوراونتاش) به عنوان یکی از کهن‌ترین معابد کشف شده در ایران باستان شناخته می‌شود. بسیار پیش از این، ردِ آتش‌های آیینی گاهی در هزاره‌های پیشین در شهرنشینی‌های میاندورود یافت شده، مانند بقایای آتشْ در محرابِ معبدِ سپیدِ اوروک، نیایشگاهِ اینانا.ایزدبانوی سومری عشق که بعدها ایشْتَر نامیده شد.هزارهٔ چهارم قبل از میلاد. آتشگاه‌ها، نیایشگاه‌های آتش-محور در فضای باز، به مرور در شاهنشاهی هخامنشی فراگیر می‌شوند. به گزارش هِرودوت،میانهٔ سدهٔ پنجم قبل از میلاد. ایلامیان در پارسه تختان‌هاییتراس؛ terrace. بنا کرده بودند که مردمان دوران هخامنشی در آنها آتش می‌افروختند و آیین‌های نیایش هورمزد را در فضای باز سوی آسمان برگزار می‌کردند. سازه‌هایی مانند کوه آتشگاه در اصفهان هم به گمانی در آغاز، پرستشگاه‌های ایلامی یا قربان‌گاه‌های مهری بودند، که به مرور به آتشگاه تبدیل شدند.
شاید تنها نمونه‌های آتش‌های همیشه‌فروزان در این دوران، آتش‌های طبیعی مانند باباگورگور در کرکوک بودند، که به گمانی دست کم از ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد می‌سوخته، و برای مردم غرب و شمال غرب فلات ایران و میاندورود باستان شناخته شده بوده. گفته شده که ردپای این آتش و پیوندش با بقای نسل از فرزند پسر گاهی هنوز در قصه‌های ساکنان آن نواحی دیده می‌شود. کمی دورتر، آتش همیشه‌فروزان طبیعی «یَنَرْتَشْ» (سنگ آتشین) در آنتالیای امروزی (لیکیهٔ باستان) الهام‌بخش افسانهٔ کوه شیمر بوده، که کهن‌ترین بازگفت آن در ایلیاد هومر آمده، و در نزدیکی آن معبدی منسوب به هفائستوس، ایزد یونانی آتش ساخته شده بوده که اکنون ویران شده. رد آتش‌های طبیعی را در فلات نفت‌خیز ایران هم در برخی منابع می‌توان یافت. بُندَهِش به اجمال از دو آتش نام برده که «بی‌خورش می‌سوزد»، و به نظر می‌رسد تا زمان اتمام گردآوری این نوشته (سه قرن بعد از سقوط ساسانیان) دست کم یکی همچنان روشن بوده. در آذربایجان، آتشگاه باکو تا سال ۱۹۶۹ با نشت طبیعی گاز روشن بوده که گمان می‌رود از دیرباز می‌سوخته. در نزدیکی آن آتش طبیعی یَنَردَگ همچنان می‌سوزد. دور از ذهن نیست که نخستین نیایشگاه‌های میزبان آتش‌های همیشه‌فروزان، به شکل حریم‌های مقدس اطراف این شعله‌ها پدید آمده باشند. در کنار بندهش، داستانی در آمده از یک آتش قدیمی نفتا که به دست کاهنان پنهان شده بوده و پس از بازیابی در دوران اشکانی به دستور شاه به عنوان حریم مقدس از آن نگهداری می‌شود. در شرفنامهٔ نظامی داستان مفصلی از خاموش شدن آتشکده‌ها پس از اشغال ایران به دست اسکندر مقدونی آمده که در آن به آتشی «خودسوز» در آذربایجان اشاره شده.«در آن خطه بود آتشی سنگ بست/ که خواندی خودی سوزش آتش پرست»
تاریخ‌نگاران و باستان‌شناسان اما هنوز در مورد روند پیدایش نخستین آتشکده‌ها به توافق نظر نرسیده‌اند. تاریخ‌نگاری دقیق این روند، در پی تخریب‌های پی در پیِ بناها و کتابخانه‌ها طی هزاره‌ها، رسم ساخت بناهای مذهبی جدید روی پرستشگاه‌های کهن‌تر،رسمی که ظاهراً بعدها با ساختن مساجد روی چارتاقی‌ها ادامه پیدا کرده. و ناتمام رها شدن بسیاری از مطالعات باستان‌سناسی دوران مدرن، به دشواری برخورده. بخشی از این ابهام شاید ریشه در اختلاف نظر بر سر کیش هخامنشیان و میزان نفوذ و گستردگی طبقات مغان و موبدان زرتشتی در آن زمان داشته باشد، هر چند که ارج والای آتش بر محراب در نیم برجسته‌های دوران هخامنشی بارز است. به نظر می‌رسد ساخت و فراگیر شدن آتشکده‌ها، به مرور، و تنها پس از ورود محراب‌ها به آیین‌های آتش-محور آغاز شده. مری بویس معتقد است فراز آوردن آتش از زمین (اجاق) به آسمان (محراب)«stepped altar»؛ قربانگاهی به شکل چند پله که به یکی از بنیادیترین نمادها در هنر و پروپاگاندای امپراتوری هخامنشی تبدیل شد. این نگاره همچنین از اجزای جدایی‌ناپذیر معماری آن دوران بوده. به ابتکار آذرموبدان متاخر دوران هخامنشی، به پر رنگ‌تر کردن نقشِ نمادینِ آتش در پرستشگاه‌های ایرانی کمک کرد. نمونه‌های بسیاری از کاربرد محراب‌های پله‌وار در پارسه، در این دوران پیدا می‌توان یافت، که شاید اشارهٔ هرودوت به آن‌ها بوده. از دید بویس، این کوشش برای همپایی با نیایشگاه‌های پیکره-محورِ اَناهیتا،ایزدبانوی آب‌ها. ایزدبانوی آب‌ها، باروری، و جنگاوری، که اردشیرِ مِمْنانلقبی که از یونانیان گرفت؛ یعنی بسیار پرحافظه. حوالی سدهٔ چهارم قبل از میلاد، در ستایش آیین‌های کهن بنا کرده بود، پدید آمد. مطالعات باستان‌شناسی اما بناهای محوطه‌هایی مانند کوه خواجه (انتهای دوران سلوکی و ابتدای اشکانی)، مله حیران در سرخس ترکمنستان (سدهٔ دوم بعد از میلاد)، و بندیان (سدهٔ پنجم بعد از میلاد) را کهن‌ترین آتشکده‌های اکتشاف شده معرفی می‌کنند. پیشینهٔ بنای آتشکده آذر گشنسب در تخت سلیمانتنها آتشی از آتش‌های سه‌گانه که مکان آن به‌طور قطع مشخص شده. به حوالی قرن پنجم پس از میلاد تخمین زده می‌شود که پس از آن به مهم‌ترین مکان مذهبی دوران ساسانی تبدیل شد. در مورد تاریخ پیشاساسانی این مکان مقدس که با اسطوره‌های کیخسرو و بتکدهٔ دریای چیچست پیوند خورده،در اینجا شباهت داستان پیدایش آذرگشنسب در متون پهلوی و پس از آن در ادبیات فارسی با محتوای سنگ‌نوشتهٔ دیو خشایارشا قابل توجه است. به ویژه اهمیت آن در دوران هخامنشی، بین محققان اختلاف نظر وجود دارد.
همطراز آوازهٔ اسکندر مقدونی در لباس سوزانندهٔ کاخ پارسه و محو کنندهٔ کتابخانهٔ اسطخر، از کوشش وی برای خاموش کردن آتش‌ها در منابع تاریخی می‌توان یافت. در رسالهٔ «کتابخانهٔ تاریخ» دیودور سیسیلی متاخراً (۶۳ پیش از میلاد تا ۱۴ پس از میلاد) از روزهای واپسینِ شکست هخامنشیان از ارتش اسکندر مقدونی و اشغال ایران (حدود ۳۳۰ پیش از میلاد) و مراسم پرحاشیهٔ بدرودِ اسکندر با یارِ نزدیکش «هفَستیون» که در هگمتانه جان باخته بود گزارش می‌کند:
"«شاه [اسکندر] دستور داد شهرهای نزدیک تا می‌توانند در برگزاریِ با شکوهِ مراسم همکاری کنند و به مردم آسیا حکم کرد که، تا انتهای مراسم، آتش‌هایی که پارسیان مقدس می‌خوانند را می‌بایست از سرِ احترام خاموش کنند. این آیینی بود که پارسیان به هنگام مرگِ شاهانشاندوران شامیران. اجرا می‌کردند.»"
نقل قولی از نوشته‌های بروس، کاهن و مورخ بابلی، در جلد اول رسالهٔ کلمنت اسکندریه گزارش می‌کند که اردشیر دوم هخامنشی پیکره‌هایی به بزرگداشت ایزدبانو اَناهید در معابد گوناگون از جمله در پارسه برافراخت. ارتش مقدونی پس از اشغال پارسه تخت جمشید و اسطخرشهری که بایگانی و گنجینهٔ شاهی در آن نگهداری می‌شد. را غارت کرد و از جمله شاه‌نوشتِ زرینِ اوستا را از بین برد.ارداویراف‌نامه و بندهش؛ نظامی. اسطخر دیگر بار در انتهای پادشاهیِ اشکانی به متن تاریخ وارد می‌شود وقتی فرزندِ ساسان خُدایْ، جفتِ شاهدختِ بازرنگیان و سرپرست نیایشگاهِ اسطخر در پارسه، به قدرت رسید و شاهنشاهیِ نوظهور را به نام او بنیان نهاد. در دوران ساسانی نیایشگاهِ اسطخر با نام ایزدبانو و به آتشی که در آن فروزان بود شناخته می‌شد و جایگاهِ نگهبانی از آن اعتباری روزافزون می‌یافت. از القابِ بی‌شمارِ کِرتیرْ موبدِ سرشناسِ ساسانی که هفت پادشاه را به عمر دید، یکی "آیین‌بد" ""(ēwēnbed) به جای آورنده (کارگردان) مراسم. و "پادخشایِ"نگهبان؛ آن که بنیادی را نگهبانی می‌کند. «"آتشِ [های] اَناهید-اردشیر و اَناهیدبانو در اسطخر» بوده. آوازهٔ آتشٍ نیایشگاهِ اَنَاهید در اسطخر تا هزارهٔ واپسینْ زنده ماند و در آثارِ تاریخ‌نگارانِ بغداد هم حفظ شد. از تصویرپردازیِ المسعودی (حوالی ۹۴۰ تا ۹۵۰ پس از میلاد)، در رسالهٔ "اخبارالزمان" که قرن‌ها پس از تخریب نیایشگاهِ اسطخر به دست مقدونی‌ها و بازیابی آن به دست ساسانیان نوشته شده، به ما رسیده که: «یک فرسنگ دورتر از اسطخر، در پای کوهی که باد در آن، مانند غرش ابرها مهیب، روز و شب نفیر می‌کشید، ستون‌هایی سترگ رخ‌نمایی می‌کرد که از فراز آن‌ها پیکره‌هایی مرموز از اسب و حیوانات دیگر، در اشکال و اندازه‌های غول‌آسا قد می‌کشیدند. گرداگرد این بنا حیاطی بس گسترده بود که دیواری سنگی آراسته به نیم‌برجسته‌هایی زیبا و ظریف، آن را احاطه کرده بود.» المسعودی این آتش را از «ستایش‌شده‌ترین آتش‌های زرتشتی» می‌خواند که شاهدخت‌هُمایْ با افروختنش نیایشگاهِ پیکره-محور را آتش-محور قرار داد. طبری از این نیایشگاه با عنوان «بیت‌النار اَناهید» نام برده. به گمان مری بویس، موبدان شاید پیش از اشغال اسطخر، آتش این نیایشگاه را به نزدیک یزد برده بودند و با آتشِ آتشگاه کاریان یکی کرده و سده‌ها پس‌تر در آتشکدهٔ یزد نشاندند. اسطخر در پی تاریخی خشونت‌بار به مرور از سکنه خالی و در درگیری‌ها با خاک یکسان شد و باستانشناسان در مورد مکان دقیق این دو آتش (اَناهید-اردشیر و اَناهیدبانو) هنوز به نتیجهٔ قطعی دست پیدا نکرده‌اند. گزارش المسعودی گاهی به توصیف از تخت جمشید یا نقش رجب تعبیر شده. اخیراً «بنای فرترکه»فرترکه به فرمانداران پارسه پس از سقوط امپراتوری هخامنشی و قدرت‌گیریِ سلوکی‌ها گفته می‌شده. این عنوان گاهی به افروزنده و نگهبان آتش ریشه‌یابی شده. در مجاورت مجموعهٔ تخت جمشید به عنوان مکان دست کم یکی از دو آتش (اَناهیدبانو) پیشنهاد شده و شواهدی از جمله بخشی از نگارهٔ یک پیکره در بقایای بنایی سنگی در اسطخر که از پاره‌های آن قرن‌ها بعد در ساخت مسجد جامع استفاده شده، و اشاره‌ای به بنای معبدی در اسطخر در شرح‌حالی از مسیحیان مرو، گمانه‌زنی در مورد وجود نیایشگاه دوم در اسطخر را هم قوت بخشیده.