moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در رشت، انجمن‌ها پس از کودتای انقلابی احیا شده بودند. اما مسایل جدیدی بروز کرد، با این که تلاش‌ها برای دموکراسی و رهایی دهقانی ادامه یافت. انقلابیون با کمک انجمن ولایتی، تلاش‌هایشان را برای اخاذی پول از اشراف و زمینداران برای تأمین مالی انقلاب ادامه دادند. شریعتمدار زمیندار و روحانی برجسته مجبور به پرداخت ۳۶٬۰۰۰ تومان شد تا کشته نشود، در حالی که ظل السلطان دیگر عضو نخبگان حاکم مجبور شد ۱۰۰٬۰۰۰ بپردازد. رابینو تخمین می‌زند که بین ۲۲۰٬۰۰۰ و ۳۵۰٬۰۰۰ تومان جمع‌آوری شد. به‌طور کلی، به نظر می‌رسد فعالیت‌های انجمن‌ها رادیکال تر شده باشد. اردژنیکیدزه باشگاه انترناسیونال را سازمان دهی کرد که بلشویک‌ها برایش ادبیات انقلابی تولید می‌کردند و جمعیت را تحریک می‌کرد. در اکتبر ۱۹۰۹، انقلابیون تظاهرات بزرگی در سالگرد مرگ یک رادیکال اسپانیایی برگزار کردند.
به نظر می‌رسد محبوبیت پرچم سرخ زنگ خطر را برای مقامات روس به‌طور بی‌سابقه ای به صدا درآورد. کشتی‌های نیروی دریایی روسیه در ۷ ژوئیه ۱۹۰۹ با ۲۰۰۰ مرد در انزلی لنگر انداختند. تا زمان فتح تهران به دست مشروطه خواهان، ۳۰۰۰ سرباز روس از مرز ایران گذشتند و شمال ایران از آذربایجان، تا گیلان و شمال خراسان را اشغال کردند و تا قزوین پیش رفتند.Amanat, Abbas. “The Constitutional Revolution: Road to a Plural Modernity (1905–1911). ” In Iran: A Modern History, 360. Yale University Press, 2017. https://doi.org/10.2307/j.ctv19prrqm.13. با این که انجمن ولایتی اعتراض شدیدی کرد، تنها موقتاً توانست از ورود سربازان و قزاق‌های روس جلوگیری کند. با این حال، تهدید روسیه نسبت به انقلاب به انجمن ولایتی اجازه داد دست بالا را در رقابت با مجاهدین و انجمن‌های رادیکال صنعتگران پیدا کند. در اواخر ژوئیه، گزارش شده ۸۰۰۰ نفر در میتینگی در رشت شرکت کرده‌اند و میتینگ مشابهی در انزلی به وقوع پیوست. مردم جمع شدند تا بحث کنند و علیه ورود سربازان روس اعتراض کنند، در حالی که حاجی میرزا محمدرضا، رهبر انجمن ولایتی، بر جنبش شهری سیطره داشت. مردم به این نتیجه رسیدند که یک اعتصاب عمومی، تعطیلی بازار و تحریم کالاهای روسی راه حل است. رسماً روسها تلاش داشتند که راه را از رشت به تهران باز نگه دارند و منافع روسیه در منطقه را حفظ کنند. اما انقلابیون سریعتر بودند و تهران را پیش از ارتش روسیه گرفتند.
پس از برقراری مجدد مشروطیت در تهران، وضعیت دهقانان و انجمن‌های رادیکال تغییر نکرد. حکومت جدید مشروطه مجاهدین و فدائیان را خلع سلاح کرد و بیشتر انقلابیون ماوراقفقازی، شاید به استثنای ارمنی‌هایی که در تهران پیرامون یپرم خان جمع شده بودند، به کشورهای خود بازگشتند. تهران حاکمی پس از حاکم دیگر به رشت فرستاد و ژاندارم‌هایی اعزام کرد تا مالیات‌ها را در روستاها جمع‌آوری کنند تا این که روس‌ها در اواخر ۱۹۱۱ انقلاب را سرکوب کردند.
در ژوئیه و اوت ۱۹۱۱، وقتی شاه مخلوع سعی کرد به ایران بازگردد و حکومت جدید را ساقط کند، ناآرامی اندکی در رشت بروز کرد. مقاومت علیه محمدعلی شاه در تهران سازمان یافته بود. با این وجود نکراسوف کنسول روسیه و مقامات نظامی روس سعی داشتند به همان شیوه که در تبریز در انقلاب خرابکاری کرده بودند، در گیلان نیز این کار را انجام دهند، که تلاشی کلی در جهت کنترل روسیه بر ولایات شمالی بود. آنها شروع به تضعیف نهادهای گوناگون در این ولایت کردند. حاکم در برابر روس‌ها مقاومت کرد و انجمن ولایتی تلگرام‌های متعددی به تهران فرستاد، گرچه این تلاشها بی ثمر بود. خرابکاری تزاری تا دسامبر ۱۹۱۱ که حکومت روسیه اولتیماتوم معروف خود را به حکومت ایران فرستاد ادامه یافت و روسیه گیلان اشغال کرد. در گیلان، مقامات روس آشکارا همگی نهادها را برای تصاحب قدرت سرکوب کردند. ولی مردم گیلان در پاسخ به اولتیماتوم بازار را تعطیل کردند و کالاهای روسی را تحریم کردند، گرچه این همیشه به نفع تجار نبود. تجمعاتی در میتینگ‌های بزرگ سیاسی در محل انجمن‌های ولایتی شکل گرفت و اعتصاب سراسری ای انجام شد. روسها با خشونت اعتصاب را پایان دادند. آنان تجار را مجبور کردند دکان‌های خود بگشایند، انجمن‌ها را تعطیل کردند، مشروطه خواهان متعددی را بازداشت کردند و تجسس خانه به خانه در شهرها را شروع کردند. روسیه پس از سرکوب انقلاب مشروطه، ۱۷٬۵۰۰ سرباز در شمال ایران مستقر کرد که در سال ۱۹۱۴ برای تقویت جبهه قفقاز آنها را تخلیه کرد.
آنچه در مورد اقدامات روسیه شایان توجه است این است که آنان به جامعه ایران در کلیت آن حمله کردند، شماری از مشروطه طلبان، کنشگران سیاسی و تجار را به دار آویختند. آنان نه تنها دهقانان و انجمن‌ها را سرکوب کردند ولی تلاش کردند حاکم انزلی را بکشند، زمینداران را دستگیر کنند و سربازان و پلیس‌ها را خلع سلاح کردند و کشتند. این‌ها فرایندی را به حرکت درآورد که ایرانیان را علیه مداخله خارجی متحد کرد و به یک کشمکش مسلحانه انجامید. در آغاز جنگ جهانی اول کلید خورد و پس از جنگ به صورت نوعی از ملی‌گرایی ظهور کرد. جنبش ضد امپریالیستی جنگل در سال ۱۹۱۵ در گیلان زبانه کشید و تا سال ۱۹۲۱ ادامه یافت.این جنبش سعی در احیای اصول انقلاب مشروطه داشت.‏ در نزدیکی پایان آن رضا خان از بریگادرهای قزاق قاجاری کودتایی را رهبری کرد و قدرت را در پایتخت به چنگ آورد.Afary, Janet. “The Contentious Historiography of the Gilan Republic in Iran: A Critical Exploration. ” Iranian Studies, vol. 28, no. 1/2, [Taylor & Francis, Ltd., International Society of Iranian Studies], 1995, pp. 3–24, http://www.jstor.org/stable/4310915.
ورگینه کاراکاشیان (؛ ؛ – ) بازیگر، و بازیگر تئاتر اهل امپراتوری عثمانی بود.
وی در ۱۸۵۶ در کنستانتینوپل به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شده‌است. وی در ۱۹۳۳ در سن ۷۷ سالگی در آتن درگذشت.
استپان گریگوری شاکاریان (؛ – ) آهنگساز، نوازنده پیانو و مربی موسیقی اهل ارمنستان بود.
وی در ۲۳ اکتبر ۱۹۳۵ در باکو به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان و کنسرواتوار سنت پیترزبورگ فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۱۷) و مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان شد. وی در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۹ در سن ۸۳ سالگی در ایروان درگذشت.Famous Armenian composer Stepan Shakaryan died
اسدالله جامی (زاده ۱۳۴۰ در ‌‌تربت جام) نماینده مردم تربت جام و تایباد در مجلس سوم شورای اسلامی بود.
شورش در شهر ۲ یک بازی ویدئویی به سبک بیت ام آپ با زاویهٔ دید پهلو-پیمایش است که توسط شرکت سگا در سال ۱۹۹۲ برای کنسول مگا درایو / جنسیس ساخته و منتشر شده‌است. این بازی دومین قسمت اصلی از مجموعه بازی‌های "شورش در شهر" و دنبالهٔ "شورش در شهر ۱" (۱۹۹۱) به‌شمار می‌رود، و شخصیت‌های اکسل استون و بلیز فیلدینگ در این نسخه بازگشته‌اند در حالی که بازی دو شخصیت جدید نیز به نام‌های مکس «تاندر» هچت و ادی «اسکیت» هانتر، برادر کوچکتر آدام هانتر شخصیت بوکسور از قسمت اول را معرفی می‌کند.
"شورش در شهر ۲" توسط تیمی متشکل از چندین شرکت شامل: سگا، انشینت، شاوت! دیزاین‌ورکس، ام‌ان‌ام سافت‌ور و اچ.آی.سی. توسعه یافته است. آیانو کوشیرو از شرکت انشینت طراح اصلی گرافیک و یکی از برنامه‌نویس‌های طراحی بازی بود، در حالی برادرش یوزو کوشیرو کار ساخت موسیقی بازی را بر عهده داشت.
به محض انتشار، "شورش در شهر ۲" با واکنش‌های بسیار خوبی از سوی منتقدان همراه بود و برای ماه‌ها در صدر جدول فروش قرار گرفت.
ریچارد هاریس کلاریدا (Richard Harris Clarida) (متولد ۱۸ می ۱۹۵۷)، اقتصاددان اهل ایالات متحده است که به عنوان عضو شورای حکام فدرال رزرو و از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۲ به عنوان نایبرئیس فدرال رزرو خدمت نموده است. کلاریدا دو هفته قبل از به پایان رسیدن دوره‌اش به عنوان حاکم، به علت دخیل بودن در رسوایی تجاری ۲۰۱۹/۲۰ فدرال رزرو از سمت خود کنار رفت. او پروفسور سی. لویل هاریس مضمون اقتصاد و امور بین‌الملل در دانشگاه کلمبیا بود و همچنین از ۲۰۰۶ تا سپتامبر ۲۰۱۸ به عنوان مشاور استراتژی جهانی برای پیمکو (PIMCO) خدمت نمود. او برای کارهایش در نظریه تعادل عمومی پویای تصادفی و اقتصاد پولی بین‌المللی شناخته می‌شود. او معاون پیشین وزارت خزانه‌داری در امور سیاست اقتصادی و دریافت‌کننده مدال خزانه‌داری است.
کلاریدا مدرک لیسانس علوم خود را در رشته اقتصاد از دانشگاه ایلینوی با درجه برنز کسب نموده و فوق لیسانس (M.A) و دکترای تخصصی (PhD) خود را از دانشگاه هاروارد به‌دست‌آورد. او در اکتبر ۲۰۱۸، جایزه فارغ‌التحصیل کالج هنرهای آزاد و علوم را از دانشگاه الینوی دریافت کرد.
از ۱۹۸۸ میلادی تاکنون، کلاریدا مشغول تدریس برنامه‌های اقتصاد و امور بین‌المللی در دانشگاه کلمبیا است، جای که او اکنون پروفسور سی. لویل هاریس اقتصاد است. کلاریدا از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ میلادی به عنوان رئیس دانشکده اقتصاد در دانشگاه کلمبیا خدمت کرد. در اوایل حرفه خود، او عضو بنیاد کاولز در دانشگاه ییل بود.
پژوهش کلاریدا متمرکز بر مدل‌سازی تعادل عمومی پویای تصادفی است، شاخه‌ای از نظریه تعادل عمومی کاربردی که روی اقتصاد کلان معاصر و سیاست پولی بهینه تأثیرگذار می‌باشد، به‌ویژه با لنز تحلیل سری زمانی. مطالعات وی همراه با جوردی گالی و مارک گرتلر، پیشنهاد می‌نماید که امروزه سیاست پولی در بیشتر کشورها نشان‌دهنده یک قانون تیلور پیش‌رونده است، در حالی که سیاست‌گذاران دهه ۱۹۷۰ نتوانستند از این چنین یک قانون تیلور پیش‌رونده پیروی نمایند.
کلاریدا تعداد زیادی از مقالاتی که به‌طور مکرر بازدید گردیده در ژورنال‌های علمی پیشتاز روی موضوعات سیاست پولی، نرخ‌های مبادله، نرخ‌های سود و جریان‌های بین‌المللی سرمایه منتشر نموده‌است. بارها از وی دعوت به عمل آورده شد تا پژوهش‌های خود را در بانک‌های مرکزی پیشتاز در سطح دنیا از جمله، فدرال رزرو، بانک مرکزی اروپا، بانک انگلستان و بانک ژاپن ارایه نماید. او در مورد تبعات سیاست پولی دوره تورم-پایین که به‌وسیله بحران مالی ۲۰۰۸ ایجاد گردید، نوشته‌است. او همچنین در ۲۰۱۴ میلادی مفهوم «بی‌طرفی جدید» را برای سیاست پولی آمریکا معرفی نموده و طبق آن یک کاهش چشم‌گیر در *r (نرخ بهره‌ای که با استخدام کامل و تورم ثابت سازگار می‌باشد) را پیش‌بینی نمود. گرچه قبل از بحران تصور براین بود که *r بالاتر از ۴ درصد است، اما کلاریدا در ۲۰۱۴ نوشت که *r حالا نزدیک به ۲ بود نه ۴ درصد.
کلاریدا به عنوان معاون وزارت خزانه‌داری ایالات متحده در امور سیاست اقتصادی خدمت نمود، سمتی که مستلزم تأییدی مجلس سنای ایالات متحده است. در این سمت، او به عنوان مشاور ارشد اقتصادی دو وزیر خزانه‌داری، پاول اونیل و جان دبلیو. اسنو خدمت نموده و به آن‌ها در رابطه با مسائل اقتصادی مشورت می‌داد، از جمله ابعاد اقتصادی جهانی و ایالات متحده، جریان‌های بین‌المللی سرمایه، راهبری شرکتی و ساختار موعد قرضه‌های ایالات متحده. در ماه می ۲۰۰۳، اسنو مدال خزانه‌داری را «برای قدردانی از خدمات شایسته کلاریدا» برای وی اعطاء کرد.
کلاریدا در چندین شرکت مالی مشهور از جمله در گروه مبادلات خارجی جهانی در شرکت کریدت سوئیسو فرست بوستون (Credit Suisse First Boston) و شرکت مدیریت دارایی گراس‌من (Grossman Asset Management) به عنوان مشاور خدمت نموده‌است. او از ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۸ میلادی مشاور استراتژی جهانی در شرکت پیمکو (PIMCO) بوده و در ۲۰۱۵ میلادی به عنوان مدیر اجرائی این شرکت انتخاب گردید. او عضو شورای روابط خارجی است. کلاریدا رئیس پروژه و ویراستار ناهمترازی‌های فعلی حساب گروه ۷: ثبات و تعدیل در NBER بود. از ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۸ میلادی، او به عنوان یکی از ویراستارهای سال‌نامه بین‌المللی اقتصادکلان NBER خدمت کرد.
در ۲۴ آوریل ۲۰۱۸، کلاریدا رسماً از جانب رئیس‌جمهوری دونالد ترامپ، به‌جای استنلی فیشر به عنوان نایب رئیس فدرال رزرو معرفی گردید. در ۲۸ اوت ۲۰۱۸، مجلس سنای ایالات متحده با ۶۹ رأی موافق در مقابل ۲۶ رأی مخالف، کلاریدا را تأیید نمود. او از ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۸ به کار خود به عنوان نایب رئیس فدرال رزرو آغاز کرد.
در ۲۷ فوریه ۲۰۲۰، درست یک روز قبل از این‌که رئیس فدرال رزرو، جروم پاول بیانیه‌ای را در رابطه با واکنش اقتصادی به پاندمی کووید-۱۹ صادر نماید، کلاریدا میان ۱ تا ۵ میلیون دلار از صندوق اوراق قرضه به صندوق سهام پیمکو استاکس‌پلاس (PIMCO StocksPlus) معامله نمود. یکی از سخنگویان فدرال رزرو به رویترز پاسخ داد: «افشای معاملات مالی نایب رئیس کلاردیا در سال ۲۰۲۰، معامله‌های را نشان می‌دهد که نمایان‌گر یک تنظیم-مجدد از قبل طراحی شده در حساب‌های وی است، همانند یک تنظیم-مجدد که او در آوریل ۲۰۱۹ انجام داده و گزارش داده شده بود». در ۴ اکتبر ۲۰۲۱، سناتور الیزابت وارن از کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا درخواست نمود تا تحقیق نمایند که آیا کلاریدا قوانین معامله بر مبنای اطلاعات درونی را نقض کرده‌است یا خیر و همچنین این‌که «معاملات از نظر اخلاقی پرسش‌برانگیز» وی را بررسی نمایند. زمانی که یک افشای تصحیح شده برملا ساخت که کلاریدا همان صندوق سهام را سه روز پیش از این‌که دوباره خریداری نماید به فرش رسانیده بود، نیویورک تایمز نوشت: «حرکت سریع در فروش و خریداری مجدد سهام، کم‌تر یک حرکت مالی برنامه‌ریزی شده و دراز مدت به نظر رسیده و بیشتر شبیه واکنشی به اوضاع بازار است». در ۱۰ ژانویه ۲۰۲۲، کلاریدا اعلام کرد که در ۱۴ ژانویه، دو هفته قبل از منقضی شدن دوره کاری خود، از سمتش کنار می‌رود. در این اعلامیه که از جانب کلاریدا ارایه گردید، هیچ ذکری از اتهامات معاملات بحث‌برانگیز صورت نگرفت.
کلاریدا در هرین، ایلینوی بزرگ شد. در ۱۹۸۹ میلادی، او با پولی مورگان باری ازدواج کرد.
در ۲۰۱۶ میلادی او آلبوم زمان، بدون هیچ تغییری (Time No Changes) را منتشر کرد، آلبومی دارای ۱۳ آهنگ با موسیقی، شعر و صدای خود وی.
فایتینگ فورس یک بازی ویدئویی به سبک بیت ام آپ سه‌بعدی است که توسط کور دیزاین توسعه یافته و به‌وسیلهٔ آیدوس اینتراکتیو در سال ۱۹۹۷ برای پلتفرم‌های پلی‌استیشن و مایکروسافت ویندوز، و سال ۱۹۹۹ برای نینتندو ۶۴ منتشر شده‌است. تنها مدت کوتاهی پس از اینکه شرکت کور دیزاین بواسطهٔ موفقیت تجاری عنوان "مهاجم مقبره" به یک توسعه‌دهنده برتر تبدیل شد، "فایتینگ فورس" بسیار مورد انتظار عموم بود، اما پس از انتشار با واکنش‌های متوسطی از سوی منتقدان همراه بود.
بازیکن کنترل یکی از چهار شخصیت را در طول بازی و محیط های شهری و علمی تخیلی در اختیار دارد، که در طی مسیر با موجی از دشمنان پیش رو توسط سلاح‌هایی از قبیل قوطی نوشابه، چاقو، خودرو و تفنگ به مبارزه می‌پردازد.
شکست مواد نرم شامل تغییر شکل‌های بزرگ و کند شدن ترک قبل از انتشار ترک می٬باشد. در نتیجه، میدان تنش در نزدیکی نوک ترک به‌طور قابل‌توجهی با فرمول مرسوم موجود در مکانیک شکست الاستیک خطی متفاوت است؛ بنابراین، تجزیه و تحلیل شکست برای این کاربردها نیاز به توجه ویژه دارد. مکانیک شکست الاستیک خطی (LEFM) و میدان K (به مکانیک شکست مراجعه کنید) با فرض تغییر شکل بی‌نهایت کوچک صحیح است و در نتیجه برای توصیف شکست مواد نرم مناسب نیست. با این حال، رویکرد کلی LEFM را می‌توان برای درک اصول شکست در مواد نرم به‌کار برد. راه حل برای میدان تغییر شکل و تنش ترک در مواد نرم، تغییر شکل بزرگ را در نظر می‌گیرد و از چارچوب کرنش محدود الاستوستاتیک و مدل‌های مواد هایپرالاستیک نتیحه گرفته شده‌است.
مواد نرم (ماده نرم) از نوعی ماده الاستیک تشکیل شده‌است؛ به عنوان مثال شامل بافت‌های نرم بیولوژیکی و همچنین الاستومرهای مصنوعی است که به تغییرات حرارتی بسیار حساس است. از این رو، مواد نرم می‌توانند قبل از انتشار ترک به مقدار زیادی تغییر شکل دهند.
مدل‌های مواد فوق الاستیک برای به‌دست آوردن رابطه تنش-کرنش از طریق تابع چگالی انرژی کرنش استفاده می‌شود. مدل‌های مربوطه برای استخراج روابط تنش-کرنش برای مواد نرم عبارتند از: جامد مونی-ریولین، نئو-هوکین، مواد سخت‌شونده نمایی و مدل‌های هایپرالاستیک جنت. در این صفحه، نتایج عمدتاً از مدل نئو-هوکین استخراج خواهند شد.
مدل نئو هوکی برای محاسبه ضریب سختی تعمیم داده شده‌است:
که در آن b>0 و n>1/2 پارامترهای مواد هستند و formula_2 اولین تغییر شکل تانسور تغییر شکل کوشی-گرین است:
جایی که formula_4 امتداد اصلی هستند.
با قرار دادن n=۱، تابع تنش-کرنش خاصی برای مدل نئو هوکی مشتق شده‌است:
از آنجایی که LEFM دیگر قابل اجرا نیست، روش‌های جایگزین برای ثبت تغییر شکل‌های بزرگ در محاسبه تنش و میدان‌های تغییر شکل اقتباس شده‌اند؛ لذا در این زمینه ازروش تجزیه و تحلیل مجانبی استفاده می‌شود.
روش تجزیه و تحلیل مجانبی شامل تجزیه و تحلیل مجانب نوک ترک برای یافتن یک بسط سری از مختصات تغییر شکل یافته‌است که قادر به مشخص کردن محلول در نزدیکی نوک ترک می‌باشد. تجزیه و تحلیل به یک مسئله ارزش‌ویژه غیرخطی قابل تقلیل است.
این مسئله بر اساس یک ترک در یک جامد بی‌نهایت، بارگذاری شده در بی‌نهایت با کشش تک محوری یکنواخت تحت شرایط کرنش صفحه فرموله شده‌است (شکل ۱ را ببینید). همان‌طور که ترک تغییر شکل می‌دهد و پیشرفت می‌کند، مختصات در پیکربندی فعلی با formula_6 و formula_7 در پایه دکارتی و formula_8 و formula_9 در پایه قطبی نشان داده می‌شود مختصات formula_6 و formula_7 توابعی از مختصات تغییر شکل نیافته هستند (formula_12) و در نزدیکی نوک ترک، در حالت r→۰، می‌تواند به صورت زیر مشخص شود:
که formula_16، formula_17 نماهایی ناشناخته هستند و formula_18 و formula_19 توابع ناشناخته‌ای هستند که تغییرات زاویه‌ای را توصیف می‌کنند.
برای به دست آوردن مقادیر ویژه، معادله بالا با مدل ساختاری جایگزین می‌شود که مولفه‌های تنش اسمی مربوطه را به دست می‌دهد. سپس تنش‌ها به معادلات تعادلی (همان فرمولاسیون تئوری LEFM) جایگزین می‌شوند و شرایط مرزی اعمال می‌شود. غالب‌ترین عبارت‌ها حفظ می‌شوند که منجر به یک مشکل ارزش ویژه برای formula_18 و formula_16 می‌شود.
برای یک جامد نئو هوکی همگن (n=۱) در حالت I، مختصات تغییر شکل یافته برای پیکربندی کرنش صفحه با
جایی که a و formula_23 دامنه‌های مثبت ناشناخته‌ای هستند که به بارگذاری اعمال شده و هندسه نمونه بستگی دارند.
اصطلاحات اصلی برای تنش نامی (یا اولین تنش Piola–Kirchhoff، که با formula_24 در این صفحه نشان داده شده‌است) عبارتند از:
بدین ترتیب، formula_28 و formula_29 در نوک ترک محدود شده‌اند و formula_29 و formula_31 تکینگی یکسانی دارند.
اصطلاحات اصلی برای استرس حقیقی (یا تنش کوشی که با formula_32 در این صفحه نشان داده شده‌است)،
تنها مولفه تنش واقعی که به‌طور کامل توسط a تعریف شده‌است، formula_36 می‌باشد. همچنین شدیدترین تکینگی را نشان می‌دهد. با آن، واضح است که در حالی که تنش در پیکربندی فعلی یا مرجع داده شود، تکینگی متفاوت است. علاوه بر این، در LEFM، میدان تنش واقعی در حالت I دارای تکینگیformula_37 است، که ضعیف تر از تکینگی در formula_36 است.
در حالی که در LEFM میدان جابجایی نزدیک نوک فقط به ضریب شدت تنش حالت I بستگی دارد، نشان داده شده‌است که برای تغییر شکل‌های بزرگ، جابجایی به دو پارامتر بستگی دارد (a و formula_23 برای شرایط کرنش هواپیما).
میدان تغییر شکل نوک ترک برای پیکربندی حالت I در یک ماده همگن جامد نئو هوکی (n=۱) با
که در آن a و c دامنه‌های مستقل مثبت هستند که توسط شرایط مرزی میدان دور تعیین می‌شوند.
شرایط غالب تنش اسمی هستند
و مولفه‌های استرس واقعی هستند
به‌طور مشابه، جابجایی به دو پارامتر (a و c در شرایظ تنش صفحه‌ای) بستگی دارد و تکینگی در حالت formula_36 قوی‌تر است.
توزیع تنش حقیقی در مختصات تغییر شکل یافته (همان‌طور که در شکل 1B نشان داده شده‌است) می‌تواند هنگام تجزیه و تحلیل انتشار ترک و پدیده بلانت مرتبط باشد. علاوه بر این، هنگام تأیید نتایج تجربی تغییر شکل ترک نیز مفید است.
انتگرال J نشان‌دهنده انرژی است که به سمت ترک جریان می‌یابد، از این رو، از آن برای محاسبه نرخ آزادسازی انرژی G استفاده می‌شود. علاوه بر این، می‌توان از آن به عنوان معیار شکست استفاده کرد. این انتگرال تا زمانی که ماده الاستیک باشد و ریزساختار آسیب نبیند، مستقل از مسیر است.
ارزیابی J در یک مسیر دایره‌ای در پیکربندی مرجع نتیجه می‌دهد
برای حالت کرنش صفحه‌ای I، که در آن a دامنه عبارت مرتبه اولformula_48 است و A و n پارامترهای ماده از تابع کرنش-انرژی هستند.
که در آن b و n پارامترهای مواد جامد GNH هستند. در یک مدل خاص نئو هوکی، که در آن n=۱ ،b=۱ و formula_50، انتگرال J برای تنش صفحه‌ای و کرنش صفحه‌ای در حالت I یکسان است:
انتگرال J را می‌توان با آزمایش تعیین کرد. همان‌طور که در شکل ۲ نشان داده شده‌است، یک آزمایش رایج، برش خالص در یک نوار بلند بی‌نهایت است. لبه‌های بالایی و پایینی توسط گیره‌ها بسته می‌شوند و بارگیری با کشیدن گیره‌ها به صورت عمودی به میزان ± ∆ اعمال می‌شود. این مجموعه شرایط تنش صفحه‌ای را ایجاد می‌کند.
تحت این شرایط، انتگرال J بررسی می‌شود، بنابراین، به عنوان
جایی که formula_53formula_54
و formula_55 اوج حالت بدون تغییر شکل است. کارکرد formula_56 با اندازه‌گیری تنش نامی اعمال شده بر روی نوار کشیده شده توسط formula_57 تعیین می‌شود:
بنابراین، از جابجایی تحمیلی هر دسته، ± ∆، می‌توان انتگرال J را برای تنش نامی مربوطه تعیین کرد. با انتگرال J، دامنه (پارامتر a) برخی از مولفه‌های تنش حقیقی را می‌توان یافت. با این حال، برخی دیگر از دامنه‌های اجزای تنش به پارامترهای دیگری مانند c (مثلاً formula_28 تحت شرایط تنش صفحه‌ای) و با آزمایش برش خالص قابل تعیین نیست. با این وجود، آزمایش برش خالص بسیار مهم است زیرا امکان تعیین چقرمگی شکست مواد نرم را فراهم می‌کند.
برای نزدیک شدن به تعامل چسبندگی بین چسب‌های نرم و بسترهای سخت، راه حل مجانبی برای مشکل ترک رابط بین یک ماده GNH و یک بستر سخت مشخص شده‌است. پیکربندی ترک رابط در نظر گرفته شده، در شکل ۳ نشان داده شده که در آن از لغزش جانبی صرف نظر شده‌است.
که معادل است
با توجه به معادله فوق، ترک این نوع رابط به شکل سهموی باز می‌شود. که با ترسیم مختصات نرمال شده، تأیید می‌شود formula_63 در مقابل formula_64 برای متفاوت formula_65 نسبت‌ها (نگاه کنید به شکل ۴).
برای بررسی سطح مشترک بین دو ورق GNH با ویژگی‌های سختی یکسان، به مدلی که توسط Gaubelle و Knauss توضیح داده شده‌است مراجعه کنید.
گاز الکترونی دو بعدی (2DEG) یک مدل علمی در فیزیک حالت جامد است. یک گاز الکترونی است که آزادانه در دو بعد حرکت می‌کند، اما در بعد سوم به شدت محصور است. این محصور شدن شدید منجر به سطوح انرژی کوانتیزه شده برای حرکت در جهت سوم می‌شود که می‌توان آن را برای اکثر مشکلات نادیده گرفت؛ بنابراین به نظر می‌رسد که الکترون‌ها یک صفحه دوبعدی هستند که در یک دنیای سه‌بعدی جاسازی شده‌اند. ساختار مشابه از سوراخ است که به نام گاز سوراخ دو بعدی (2DHG)، و از جمله سیستم‌ها بسیاری از خواص مفید و جالب است.
بیشتر 2DEGها در ساختارهای شبه ترانزیستور ساخته شده از نیمه هادی‌ها یافت می‌شوند. متداول‌ترین 2DEG لایه‌ای از الکترون‌های موجود در ماسفت‌ها (ترانزیستورهای اثر میدانی فلز-اکسید-نیمه هادی) است. هنگامی که ترانزیستور در حالت وارونگی است، الکترون‌های زیر اکسید گیت به رابط نیمه‌رسانا-اکسید محدود می‌شوند و بنابراین سطوح انرژی کاملاً مشخصی را اشغال می‌کنند. برای چاه‌های پتانسیل نازک و دماهای نه چندان زیاد، فقط پایین‌ترین سطح اشغال می‌شود (به شرح شکل مراجعه کنید)، و بنابراین حرکت الکترون‌ها عمود بر سطح مشترک را می‌توان نادیده گرفت. با این حال، الکترون آزاد است که به موازات سطح مشترک حرکت کند، و به همین ترتیب شبه-دو بعدی است.
روش‌های دیگر برای مهندسی 2DEG ترانزیستورهای با تحرک الکترون بالا (HEMT) و چاه‌های کوانتومی مستطیلی هستند. HEMTها ترانزیستورهای اثر میدانی هستند که از پیوند ناهمگون بین دو ماده نیمه‌رسانا برای محدود کردن الکترون‌ها به یک چاه کوانتومی مثلثی استفاده می‌کنند. الکترون محدود به نامتجانس HEMTs نشان بالاتر تحرک از کسانی که در ماسفت، از دستگاه سابق با بهره‌گیری از عمد کانال بدون دوپه در نتیجه موجب کاهش اثرات زیان آور پراکندگی ناخالصی یونیزه می‌شود. دو رابط ناهمگونی با فاصله نزدیک ممکن است برای محدود کردن الکترون‌ها به یک چاه کوانتومی مستطیلی استفاده شود. انتخاب دقیق مواد و ترکیبات آلیاژی امکان کنترل چگالی حامل در 2DEG را فراهم می‌کند.
الکترون‌ها ممکن است به سطح یک ماده نیز محدود شوند. برای مثال، الکترون‌های آزاد روی سطح هلیوم مایع شناور می‌شوند و آزادانه در طول سطح حرکت می‌کنند، اما به هلیوم می‌چسبند. برخی از کارهای اولیه در 2DEG با استفاده از این سیستم انجام شد. علاوه بر هلیوم مایع، عایق‌های جامد (مانند عایق‌های توپولوژیکی) نیز وجود دارند که از حالت‌های الکترونیکی سطح رسانا پشتیبانی می‌کنند.
اخیراً، مواد جامد نازک اتمی (گرافن، و همچنین دی‌کالکوژنید فلزی مانند دی سولفید مولیبدن) ساخته شده‌اند که در آن الکترون‌ها تا حد زیادی محدود شده‌اند. سیستم الکترونی دو بعدی در گرافن می‌تواند به هر یک از 2DEG یا 2DHG (2-D گاز حفره) توسط‌های راهگاهی یا شیمیایی دوپینگ تنظیم می‌شود. این موضوع به دلیل کاربردهای چندمنظوره گرافن (بعضی از موارد موجود اما عمدتاً پیش‌بینی شده) موضوع تحقیقات فعلی بوده‌است.
یک کلاس جداگانه از هتروساختارها که می‌توانند میزبان 2DEG باشند، اکسیدها هستند. اگرچه هر دو طرف ساختار ناهمسان عایق هستند، 2DEG در سطح مشترک ممکن است حتی بدون دوپینگ (که رویکرد معمول در نیمه هادی‌ها است) ایجاد شود. مثال معمولی ساختار ناهمسان ZnO/ZnMgO است. مثال‌های بیش‌تر را می‌توان در بررسی‌های اخیر پیدا شده‌است از جمله یک کشف قابل توجه از سال ۲۰۰۴، یک 2DEG در LaAlO / SrTiO رابط که ابررسانا در دماهای پایین می‌شود. منشأ این 2DEG هنوز ناشناخته است، اما ممکن است شبیه به دوپینگ مدولاسیون در نیمه هادی‌ها باشد، با فضای خالی اکسیژن ناشی از میدان الکتریکی که به عنوان مواد ناخالص عمل می‌کند.
تحقیقات قابل توجهی در مورد 2DEG و 2DHG انجام شده‌است و تا به امروز ادامه دارد. 2DEGها یک سیستم بالغ از الکترون‌های با تحرک بسیار بالا، به ویژه در دماهای پایین، ارائه می‌دهند. وقتی تا 4 K خنک شود، 2DEG ممکن است تحرک داشته باشد formula_1 از سفارش 1,000,000 cm 2 /Vs و دماهای پایین‌تر می‌تواند منجر به افزایش formula_1 شود. ساختارهای ناهمسان پیشرفته و پیشرفته با قابلیت تحرک حدود ۳۰٬۰۰۰٬۰۰۰ سانتی‌متر 2 (V.s) ساخته شده‌است. این تحرکات عظیم بستر آزمایشی را برای کاوش در فیزیک بنیادی فراهم می‌کند، زیرا علاوه بر محصور شدن و جرم مؤثر، الکترون‌ها اغلب با نیمه‌هادی برهم‌کنش نمی‌کنند، گاهی اوقات چندین میکرومتر را قبل از برخورد طی می‌کنند. این به اصطلاح مسیر آزاد معنی است formula_3 را می‌توان در تقریب باند به صورت سهموی تخمین زد
جایی که formula_5 چگالی الکترون در ۲ درجه است. توجه داشته باشید که formula_1 به‌طور معمول بستگی دارد formula_5 . تحرک سیستم‌های 2DHG کوچک‌تر از اکثر سیستم‌های 2DEG است که تا حدی به دلیل جرم‌های مؤثر بزرگ‌تر سوراخ‌ها است (چند 1000 cm 2 /(V·s) در حال حاضر می‌تواند تحرک بالا در نظر گرفته شود).
گذشته از اینکه امروزه در هر دستگاه نیمه هادی مورد استفاده قرار می‌گیرد، سیستم‌های دو بعدی امکان دسترسی به فیزیک جالب را فراهم می‌کنند. اثر هال کوانتومی برای اولین بار در ۲ درجه مشاهده شد، که منجر به دو جایزه نوبل در فیزیک شد، کلاوس فون کلیتسینگ در سال ۱۹۸۵، و رابرت بی لافلین، هورست ال استورمر و دانیل سی تسویی در 1998. طیف یک 2DEG مدوله شده جانبی (یک ابرشبکه دو بعدی) که در معرض میدان مغناطیسی "B است را" می‌توان به عنوان پروانه Hofstadter نشان داد، یک ساختار فراکتال در نمودار انرژی در مقابل "B"، که نشانه‌هایی از آن در آزمایش‌های حمل و نقل مشاهده شد. بسیاری از پدیده‌های جالب دیگر مربوط به 2DEG مورد مطالعه قرار گرفته‌است. [آ]
شورش در شهر ۳ یک بازی ویدئویی به سبک بیت ام آپ با زاویهٔ دید پهلو-پیمایش است که توسط شرکت سگا در سال ۱۹۹۴ برای کنسول سگا جنسیس ساخته و منتشر شده‌است. این بازی سومین قسمت اصلی از مجموعه بازی‌های "شورش در شهر" و دنبالهٔ "شورش در شهر ۲" (۱۹۹۲) به‌شمار می‌رود. این بازی همچنین در سال ۲۰۰۹ و در عنوان "مجموعه آلتیمت جنسیس سونیک" برای کنسول‌های پلی‌استیشن ۳ و اکس‌باکس ۳۶۰، و در سال ۲۰۱۸، در عنوان "کلاسیک‌های سگا جنسیس" برای پلی‌استیشن ۴ و اکس‌باکس وان در دسترس قرار گرفت.
این نسخه دارای تغییراتی نسبت به قسمت‌های اول و دوم، از جمله داستان پیچیده‌تر، گنجاندن گفتگوهای شخصیت‌ها، مراحل طولانی‌تر، سناریوی عمیق‌تر و روند بازی سریع‌تری است. سه شخصیت قابل انتخاب از نسخه‌های قبلی شامل اکسل استون، بلیز فیلدینگ و ادی «اسکیت» هانتر در این بازی حضور دارند، که هر کدام دارای نقات قوت و ضعف مختص به خود هستند. ادامه‌ای بر این نسخه تحت عنوان "شورش در شهر ۴" برای نخستین بار در اوت ۲۰۱۸ توسط داتیمو رونمایی شد، و در نهایت ۳۰ آوریل سال ۲۰۲۰ منتشر شد.
میدان نوری یک تابع برداری است که مقدار نوری را که در هر جهت در هر نقطه از فضا جریان می‌یابد، توصیف می‌کند. فضای همه پرتوهای نور ممکن با تابع پلنوپتیک پنج بعدی و بزرگی هر پرتو با تابش نشان داده می‌شود. آیوش شارما اولین کسی بود که (در یک سخنرانی در سال ۱۸۴۶ با عنوان «اندیشه‌هایی در مورد ارتعاشات پرتو») پیشنهاد کرد که نور باید به عنوان یک میدان تفسیر شود، دقیقاً مانند میدان‌های مغناطیسی که او چندین سال روی آن کار می‌کرد. عبارت "میدان نور" توسط آندری گرشون در مقاله ای کلاسیک در مورد خواص رادیومتری نور در فضای سه بعدی (۱۹۳۶) ابداع شد.
اگر این مفهوم محدود به نور هندسی باشد - یعنی به نور نامنسجم و اشیا بزرگتر از طول موج نور - آنگاه حامل اصلی نور یک پرتو است. اندازه‌گیری مقدار نوری که در طول یک شعاع حرکت می‌کند تشعشع است، که با L نشان داده می‌شود و در اندازه‌گیری وات "(W)" در هر استرادیان "(SR)" در هر متر مربع "(متر 2)" است. استرادیان معیاری برای زاویه جامد است و متر مربع در اینجا به عنوان اندازه‌گیری سطح مقطع استفاده می‌شود، همان‌طور که در سمت راست نشان داده شده‌است.
تابش در امتداد تمام این پرتوها در ناحیه ای از فضای سه بعدی که با آرایش تغییرناپذیر نور روشن می‌شود، تابع پلنوپتیک نامیده می‌شود (ادلسون ۱۹۹۱). تابع روشنایی پلنوپتیک یک تابع ایده‌آل است که در بینایی کامپیوتر و گرافیک کامپیوتری به کار می‌رود تا تصویر یک صحنه را در هر موقعیت ممکن در هر زاویه دید در هر نقطه از زمان نشان دهد. در عمل هرگز از نظر محاسباتی به کار نمی‌رود، اما از نظر مفهومی در درک مفاهیم دیگر در تصویر و گرافیک مفید است (وونگ ۲۰۰۲). از آنجایی که پرتوهای موجود در فضا را می‌توان با سه مختصات x, y، و z و دو زاویه θ و φ، همان‌طور که در سمت چپ نشان داده شده‌است، پارامتر کرد، یک تابع پنج بعدی است، یعنی تابعی بر روی یک منیفولد پنج بعدی معادل حاصلضرب فضای سه بعدی اقلیدسی و دو کره است.
مانند آدلسون، گرشون میدان نور را در هر نقطه از فضا به عنوان یک تابع ۵ بعدی تعریف کرد. با این حال، او آن را به عنوان مجموعه ای نامتناهی از بردارها، یکی در هر جهت که به نقطه برخورد می‌کند، با طول‌هایی متناسب با تابش آنها در نظر گرفت.
ادغام این بردارها بر روی هر مجموعه ای از نورها، یا روی کل کره جهت‌ها، یک مقدار اسکالر واحد تولید می‌کند - "تابش کل" در آن نقطه، و یک جهت حاصل. شکل سمت راست که از مقاله گرشون بازتولید شده‌است، این محاسبه را برای دو منبع نور نشان می‌دهد. در گرافیک کامپیوتری، این تابع با ارزش برداری فضای سه بعدی "، میدان تابش برداری" نامیده می‌شود (Arvo، ۱۹۹۴). جهت برداری در هر نقطه از میدان را می‌توان به عنوان جهتی تفسیر کرد که یک سطح صاف قرار گرفته در آن نقطه قرار می‌گیرد تا آن را به شدت روشن کند.
می‌توان زمان، طول موج و زاویه پلاریزاسیون را به عنوان متغیرهای اضافی در نظر گرفت که توابع با ابعاد بالاتر را ایجاد می‌کنند.
در یک تابع Plenoptic، اگر ناحیه مورد نظر حاوی یک جسم مقعر باشد (به یک دست جامد فکر کنید)، آنگاه نوری که یک نقطه از جسم را رها می‌کند ممکن است فقط یک فاصله کوتاه را طی کند قبل از اینکه توسط یک نقطه دیگر از جسم مسدود شود. هیچ وسیله عملی نمی‌تواند عملکرد را در چنین منطقه ای اندازه‌گیری کند.
با این حال، اگر خودمان را به مکان‌هایی خارج از بدنه محدب جسم (به‌عنوان در فضای آزاد فکر کنید) محدود کنیم، می‌توانیم با گرفتن عکس‌های زیادی با استفاده از یک دوربین دیجیتال، عملکرد plenoptic را اندازه‌گیری کنیم. علاوه بر این، در این مورد تابع حاوی اطلاعات اضافی است، زیرا تابش در طول یک پرتو از نقطه ای به نقطه دیگر در طول آن ثابت می‌ماند، همان‌طور که در سمت چپ نشان داده شده‌است. در واقع، اطلاعات اضافی دقیقاً یک بعد هستند و ما را با یک تابع چهار بعدی (یعنی تابعی از نقاط در یک منیفولد چهار بعدی خاص) می‌گذارند. پری مون این تابع را "میدان عکس" (۱۹۸۱) نامید، در حالی که محققان گرافیک کامپیوتری آن را "میدان نوری ۴ بعدی" (Levoy 1996) یا "Lumigraph" (Gortler 1996) می‌نامند. به‌طور رسمی، میدان نوری ۴ بعدی به عنوان تابش در امتداد پرتوها در فضای خالی تعریف می‌شود.
مجموعه پرتوها در یک میدان نوری را می‌توان به روش‌های مختلفی پارامتر کرد که تعدادی از آنها در زیر نشان داده شده‌است. از این میان، رایج‌ترین پارامتر پارامترسازی دو صفحه‌ای است که در سمت راست (زیر) نشان داده شده‌است. در حالی که این پارامتر نمی‌تواند همه پرتوها را نشان دهد، برای مثال پرتوهای موازی با دو صفحه اگر صفحات موازی با یکدیگر باشند، این مزیت ارتباط نزدیک با هندسه تحلیلی تصویربرداری پرسپکتیو را دارد. در واقع، یک راه ساده برای فکر کردن در مورد یک میدان نوری دو صفحه‌ای، مجموعه‌ای از تصاویر پرسپکتیو از "صفحه st" (و هر جسمی که ممکن است در مسیر یا فراتر از آن قرار بگیرد) است که هر کدام از یک موقعیت ناظر در صفحه "UV گرفته شده‌اند." میدان نوری که به این ترتیب پارامتر شده‌است، گاهی اوقات "دال نور" نامیده می‌شود.
آنالوگ میدان نوری ۴ بعدی برای صدا، "میدان صوتی" یا "میدان موج است،" مانند سنتز میدان موج، و پارامترسازی مربوطه انتگرال Kirchhoff-Helmholtz است، که بیان می‌کند که در غیاب موانع، یک میدان صوتی در طول زمان است، توسط فشار روی هواپیما ایجاد می‌شود؛ بنابراین این دو بعد اطلاعات در هر نقطه از زمان است و در طول زمان یک میدان سه بعدی است.
این دو بعدی بودن، در مقایسه با چهار بعدی بودن ظاهری نور، به این دلیل است که نور در پرتوها حرکت می‌کند (0D در یک نقطه از زمان، 1D در طول زمان)، در حالی که با اصل هویگنز-فرنل، یک جبهه موج صوتی را می‌توان به صورت کروی مدل کرد. امواج (۲ بعدی در یک نقطه از زمان، سه بعدی در طول زمان): نور در یک جهت حرکت می‌کند (اطلاعات ۲ بعدی)، در حالی که صدا به سادگی در هر جهت گسترش می‌یابد. با این حال، نوری که در رسانه‌های غیر خلاء حرکت می‌کند ممکن است به روشی مشابه پراکنده شود، و برگشت‌ناپذیری یا اطلاعات از دست رفته در پراکندگی در از دست دادن ظاهری یک بعد سیستم قابل تشخیص است.
میدان‌های نوری یک نمایش اساسی برای نور هستند. به این ترتیب، به تعداد برنامه‌های رایانه ای که قادر به ایجاد تصاویر یا ابزارهایی هستند که قادر به ثبت آنها هستند، راه‌های ایجاد میدان‌های نوری وجود دارد.
در گرافیک کامپیوتری، میدان‌های نوری معمولاً یا با رندر کردن یک مدل سه بعدی یا با عکاسی از یک صحنه واقعی تولید می‌شوند. در هر صورت، برای تولید یک میدان نور باید نماهایی را برای مجموعه بزرگی از دیدگاه‌ها به دست آورد. بسته به پارامتری که به کار می‌رود، این مجموعه معمولاً بخشی از یک خط، دایره، صفحه، کره یا شکل دیگری را در بر می‌گیرد، اگرچه مجموعه‌های بدون ساختار از دیدگاه‌ها نیز امکان‌پذیر است (بوهلر ۲۰۰۱).
دستگاه‌هایی برای عکسبرداری از میدان‌های نوری ممکن است شامل یک دوربین دستی متحرک یا یک دوربین با کنترل روباتیک (Levoy 2002)، یک قوس دوربین (مانند اثر زمان گلوله مورد استفاده در "ماتریکس")، مجموعه‌ای متراکم از دوربین‌ها (Kanade 1998؛ Yang 2002) باشد. Wilburn 2005)، دوربین‌های دستی (Ng 2005؛ Georgiev 2006؛ Marwah 2013)، میکروسکوپ‌ها (Levoy 2006)، یا سایر سیستم‌های نوری (Bolles 1987).
چند تصویر باید در میدان نور باشد؟ بزرگترین میدان نوری شناخته شده (مجسمه شب میکل آنژ) شامل ۲۴۰۰۰ تصویر ۱٫۳ مگاپیکسلی است. در یک سطح عمیق‌تر، پاسخ به برنامه بستگی دارد. برای رندر میدان نور (به بخش کاربرد زیر مراجعه کنید)، اگر می‌خواهید کاملاً در اطراف یک شیء مات قدم بزنید، البته باید از پشت آن عکس بگیرید. بدیهی است که اگر می‌خواهید نزدیک به جسم راه بروید، و جسم بر روی "صفحه st" قرار دارد، به تصاویری نیاز دارید که در موقعیت‌های با فاصله ریز روی "صفحه UV" (در پارامتر دو صفحه نشان داده شده در بالا)، که اکنون در پشت است، گرفته شده‌است. شما و این تصاویر باید وضوح فضایی بالایی داشته باشند.
تعداد و ترتیب تصاویر در یک میدان نوری و وضوح هر تصویر با هم «نمونه برداری» میدان نوری ۴ بعدی نامیده می‌شود. تجزیه و تحلیل "نمونه برداری میدان نور" توسط بسیاری از محققین انجام شده‌است. یک نقطه شروع خوب چای (۲۰۰۰) است. همچنین Durand (2005) برای اثرات انسداد، Ramamoorthi (2006) برای اثرات روشنایی و انعکاس، و Ng (2005) و Zwicker (2006) به ترتیب برای کاربردهای دوربین‌های plenoptic و نمایشگرهای سه بعدی مورد توجه هستند.
ویلفرد هاروی شوف (1874 – ۱۹۳۲) باستان‌شناس و زبان‌شناس و پژوهشگر کلاسیک آمریکایی در اوایل قرن بیستم بود.Wilfred Harvey Schoff at the University of Pennsylvania library website
شوف مسئول ترجمه تعدادی از متون مهم باستانی یونانی بود. از جمله این آثار می‌توان به رهنامه "دریای اریتره در" قرن اول میلادی،Schoff, Wilfred H. (Wilfred Harvey), 1874-1932, ed. : The Periplus of the Erythraean Sea: Travel and Trade in the Indian Ocean, by a Merchant of the First Century (New York et al. : Longmans, Green, and Co. , 1912) و همچنین "پریپلوس کارتاژی هانو اشاره کرد".Schoff, W. H. , The Periplus of Hanno: A Voyage of Discovery Down the West African Coast, by a Carthaginian Admiral of the Fifth century BC. (Philadelphia: Commercial Museum, 1912)
شووف علاوه بر نوشتن و ترجمه، به عنوان منشی موزه تجاری فیلادلفیا نیز خدمت کرد.
تلویزیون پروجکشن عقب (RPTV) نوعی فناوری نمایش تلویزیون با صفحه بزرگ است. تقریباً تا سال ۲۰۰۶، اکثر تلویزیون‌های نسبتاً مقرون به صرفه با صفحه‌نمایش بزرگ تا از فناوری عقب نمایی استفاده می‌کند. واریاسیون یک ویدئو پروژکتور است که از فناوری مشابه استفاده می‌کند و روی صفحه نشان می‌دهد.
در تلویزیون‌های پروجکشن از سه نوع سیستم پروژکتور استفاده می‌شود. تلویزیون‌های CRT با پروژکتور عقب، قدیمی‌ترین تلویزیون‌ها بودند، و در حالی که اولین تلویزیون‌هایی بودند که از ۴۰ فراتر رفتند، اما حجم زیادی داشتند و تصویر در فاصله نزدیک نامشخص بود. فناوری‌های جدیدتر عبارتند از: DLP (تراشه ریز آینه بازتابنده)، پروژکتورهای LCD، تلویزیون لیزری و LCoS. آنها قادر به کیفیت 1080p وضوح تصویر، و نمونه‌ها عبارتند از سونی را SXRD (ها سیلیکون X-تل انعکاتسی)، JVC را D-ILA (Direct Drive و تصویر دیجیتال تقویت کننده نور) و MicroDisplay شرکت در وفاداری مایع.
فناوری لوله اشعه کاتدی در روزهای اولیه تلویزیون بسیار محدود بود. این روش متکی به روش‌های متداول دمیدن شیشه بود که در طول قرن‌ها تغییر نکرده بود. از آنجایی که لوله باید دارای خلاء بسیار زیادی باشد، شیشه تحت فشار قابل توجهی قرارداشت، همراه با زاویه انحراف کم CRTهای آن دوران، اندازه عملی CRTها بدون افزایش عمق آنها محدودبود. بزرگترین لوله عملی قابل ساخت که قابلیت نصب افقی در کابینت تلویزیون با عمق قابل قبول را داشت حدود ۹ اینچ بود. می‌توان لوله‌های ۱۲ اینچی تولید کرد، اما این لوله‌ها آنقدر بلند بودند که باید به‌صورت عمودی نصب می‌شدند و از طریق یک آینه زاویه‌دار در بالای کابینت مشاهده می‌شد. در سال ۱۹۳۶، دولت دولت شرکت پخش بریتانیا را متقاعد کرد تا یک سرویس پخش تلویزیونی با کیفیت بالا (برای دوره ) راه اندازی کند. محرک اصلی این اقدام دولت بریتانیا ایجاد تأسیسات تولید لوله پرتوی کاتدی بود که معتقدبود در صورت تحقق جنگ جهانی دوم، حیاتی خواهد بود.
توانایی تصحیح سیگنال‌های انحراف برای انحرافات در هندسه لوله هنوز توسعه نیافته بود و برای به حداقل رساندن اعوجاج، لازم بود لوله‌هایی ساخته شوند که در مقایسه با اندازه صفحه نمایششان نسبتاً بلند باشد. با این حال، از آنجایی که برای ایجاد مقاومت در برابر فشار هوا، صفحه لوله باید محدب باشد، این مشکل را کاهش داد، اما تنها در صورتی که مرکز انحراف ظاهری کم و بیش در مرکز انحنای صفحه باشد. این امر نیاز به لوله ای داشت که نسبت به اندازه صفحه نمایش آن نسبتاً بلند بود. ولتاژ شتاب مورد استفاده برای این لوله‌ها در استانداردهای بعدی بسیار کم بود و حتی یک لوله دوازده اینچی فقط از منبع تغذیه ۵۰۰۰ ولت کار می‌کرد. فسفرهای سفید اولیه به اندازه پیشنهادهای بعدی کارآمد نبودند و این تلویزیون‌های اولیه باید با نور کم استفاده می‌شدند.
در سال ۱۹۳۷، هم فیلیپس و هم HMV در نمایشگاه Radiolympia در لندن، تلویزیون‌هایی را به نمایش گذاشتند که دارای اندازه صفحه نمایش ۲۵ اینچی بر اساس همان لوله MS11 Philips/Mullard . Philips 1937 projection TV اینها موضوع یک کمپین تبلیغاتی قبل از نمایش بود که علاقه زیادی به همراه داشت. پشت تلویزیون تصویر را از یک اینچ بر روی صفحه نمایش سلولوئیدی حکاکی شده ۲۵ اینچی که بین دو ورق شیشه برای محافظت قرار گرفته‌است. اندازه لوله با این واقعیت تعیین می‌شود که بزرگترین لوله ای است که می‌تواند با صفحه تخت ساخته شود. در این زمان تصور نمی‌شد که اگر مرکز انحنای صفحه تقریباً در همان مکان مرکز انحنای آینه باشد، یک صفحه منحنی از نظر نوری بهتر است. لوله به صورت عمودی در پایین کابینت نصب شده بود و صفحه نمایش به سمت پایین به سمت یک آینه مقعر است که تصویر را به سمت بالا به سمت آینه زاویه دار در بالای کابینت بر روی صفحه نمایش ۲۵ اینچی منعکس می‌کرد. قسمت بالای جعبه آینه لوله دارای یک لنز اشمیت برای اصلاح انحرافات. از آنجایی که برای روشن کردن صفحه‌ای که تقریباً ۱۰۰ برابر مساحت تصویر روی صفحه لوله است، تصویر باید بزرگ‌نمایی می‌شد، تصویر روی لوله باید در واقع بسیار روشن باشد. برای دستیابی به روشنایی مورد نیاز، لوله از منبع شتاب‌دهنده ۲۵۰۰۰ ولت رانده شد. همان‌طور که شماره نوع لوله نشان می‌دهد، فسفر سبز بود که برای یک جریان پرتوی مشخص از فسفرهای سفید امروزی روشن‌تر بود.
متأسفانه، فیلیپس و HMV هر دو مجبور شدند مجموعه‌های خود را تا بعدازظهر روز اول از نمایشگاه خارج کنند زیرا لوله‌های پرتو کاتدی در هر دو مورد از کار افتاده بودند. مشتریانی که این مجموعه‌ها را خریداری کرده بودند، از این که پی بردند لوله‌های آنها به ندرت بیش از چند هفته دوام می‌آورد، ناامید شدند (با توجه به اینکه هر روز فقط یک ساعت تلویزیون پخش می‌شد). در نوامبر ۱۹۳۷، فیلیپس تصمیم گرفت که بازخرید مجموعه‌ها به جای ادامه تعویض لوله‌ها تحت ضمانت، اقتصادی‌تر است، زیرا با پیشی گرفتن تقاضا از عرضه، تأمین آنها سخت‌تر می‌شد. Philips 1938 projection TV هیچ اطلاعاتی در مورد نحوه مدیریت مشکل HMV در دسترس نیست.
تا سال ۱۹۳۸، فیلیپس به‌طور قابل ملاحظه ای بر کاستی‌های لوله اشعه کاتدی قبلی غلبه کرده بود و لوله پرتاب Mullard MS11/1 data sheet این لوله جدید اساساً مشابه بود، اما دارای کاتد بزرگ‌تری بود که به نیروی بخاری بیشتری نیاز داشت که می‌توانست جریان پرتو بالاتری را پشتیبانی کند. این لوله جدید صفحه فسفر سبز لوله قبلی را حفظ کرد. تلویزیون همچنین دارای یک صفحه نمایش کوچکتر ۲۱ اینچی بود که تقریباً سه چهارم مساحت مدل سال قبل بود که به این معنی بود که تیوب نباید آنقدر سخت رانده شود. خریداران این مدل بعدی فقط یک سال یا کمتر از آن استفاده کردند زیرا پخش تلویزیونی در سال ۱۹۳۹ برای مدت زمان جنگ جهانی دوم به حالت تعلیق درآمد. هر دو مدل تلویزیون از این نظر مشکل داشتند که ولتاژ شتاب بالا روی لوله به این معنی بود که تابش X قابل توجهی تولید می‌کرد. در دهه ۱۹۳۰ هرگز به این موضوع فکر نمی‌شد. خوشبختانه بیشتر این تشعشعات از پایین مجموعه از لوله اشاره گر رو به پایین عبور می‌کند.
در ایالات متحده آمریکا پخش تلویزیونی در پایان جنگ جهانی دوم گسترش بیشتری یافت. اگرچه فناوری لوله اشعه کاتدی در طول جنگ بهبود یافته بود به طوری که لوله‌ها نسبت به اندازه خود کوتاهتر شدند، زیرا اکنون امکان اصلاح اعوجاج وجود داشت، هنوز دوازده اینچ محدودیت عملی در اندازه بود. با این حال، اکنون امکان نصب یک لوله دوازده اینچی به صورت افقی در اندازه کابینت قابل قبول وجود داشت. در نتیجه این محدودیت‌های اندازه، سیستم‌های نمایش عقب به عنوان راهی برای تولید تلویزیون‌هایی با اندازه صفحه نمایش بزرگتر از ۱۲ اینچ با استفاده از یک CRT تک رنگ ۳ یا ۴ اینچی که با ولتاژ شتاب بسیار بالا برای اندازه رانده می‌شود (معمولاً ۲۵۰۰۰ ولت اگرچه RCA یک لوله پنج اینچی بزرگتر تولید کرد که به ۲۷۰۰۰ ولت نیاز داشت.)، این لوله نور بسیار درخشانی را تولید کرد. تصویری که از طریق یک لنز اشمیت و مجموعه آینه بر روی صفحه نمایش نیمه شفافی با اندازه مورب معمولاً ۲۲٫۵ تا ۳۰ اینچ با استفاده از یک سیستم نوری عملاً مشابه با سیستم قبلی فیلیپس که در بالا توضیح داده شد، نمایش داده شد. تنها تغییر این بود که RCA از صفحه محدب برتر نوری روی لوله استفاده کرد و متوجه شد که عدسی اشمیت مجبور نیست انحنای صفحه لوله را تصحیح کند بلکه فقط انحراف کروی آینه را اصلاح کند. تصویر حاصل تاریک تر از یک CRT با دید مستقیم بود و باید در نور بسیار کم تماشا می‌شد. درجه رانده شدن لوله به این معنی است که لوله عمر نسبتاً کوتاهی دارد.
هنگامی که پخش تلویزیونی بریتانیا در ژوئن ۱۹۴۶ از سر گرفته شد، تولید تلویزیون عمدتاً به دلیل کمبود مواد پس از جنگ به کندی از سر گرفته شد. همان‌طور که قبلاً اشاره شد، دوازده اینچ همچنان حد بالایی عملی برای لوله‌های پرتو کاتدی با دید مستقیم بود. در پاسخ، در سال ۱۹۵۰، شرکت فیلیپس از طریق زیرمجموعه خود مولارد یک لوله پروجکشن جدید به نام MW6/2 را معرفی کرد. Mullard MW6/2 data sheet. اگرچه ایده اصلی لوله تغییر نکرده بود، اما کوچکتر بود اینچ و اکنون دارای یک صفحه نمایش محدب است که از تحولات مداخله جویانه آمریکا بهره می‌برد. همچنین حدود چهار اینچ کوتاهتر بود و اکنون دارای یک فسفر سفید کارآمدتر است که در طول جنگ ساخته شده‌است. این لوله امکان سیستم پرتاب عقب فشرده تری را فراهم می‌کند. لوله به صورت افقی نصب شده بود و مانند قبل به سمت یک آینه مقعر هدایت می‌شد، اما این بار تصویر منعکس شده توسط یک آینه صفحه با سوراخ مرکزی برای لوله از ۹۰ درجه چرخانده شد. سپس از طریق یک لنز اصلاح کننده اشمیت به سمت بالا منعکس شد قبل از اینکه از طریق نود درجه دیگر منعکس شود تا به صفحه نمایش برخورد کند.
این لوله و سیستم نوری جدید چندین مزیت را نسبت به سیستم قبلی ارائه می‌دهد. کابینت مجموعه توانست کوچکتر باشد. قبلاً صفحه نمایش در بالای یک مبلمان قابل توجه قرار داشت، اما این سیستم جدید به صفحه اجازه می‌داد تا موقعیتی مشابه صفحه نمایش تلویزیون با دید مستقیم در یک کابینت به اندازه کنسول معمولی را اشغال کند. اشمیت همچنان باید تصویر را برای انحراف کروی از آینه تصحیح کند. استفاده از یک آینه صفحه اضافی به سیم پیچ‌های انحراف و آهنرباهای فوکوس کننده اجازه می‌دهد تا در پشت این آینه خارج از مسیر نور قرار گیرند. قبلاً آنها تا حدی مانع از نمایش تصویر از آینه مقعر شده بودند که تا حدودی بزرگتر از صفحه لوله است. جعبه نوری که لوله را در خود جای داده بود نیز برای محافظت از اشعه X تولید شده توسط لوله طراحی شده بود. جعبه‌های نوری در سه نسخه برای و اینچ [مورب]. دو سایز دیگر برای نمایش جلو بر روی صفحه نمایش ۴۴ یا ۵۲ اینچی موجود بود. تفاوت فقط در موقعیت صفحه نمایش لوله نسبت به آینه مقعر و ویژگی نوری لنز اشمیت بود. این سیستم جدید تصاویر قابل قبولی را ارائه می‌کرد که در نور کم به اندازه کافی روشن بودند. با این حال، تصویر روشن در صفحه نمایش لوله همراه با آن که هنوز به سختی رانده می‌شود به این معنی است که عمر لوله هنوز به‌طور قابل توجهی کمتر از لوله‌های دید مستقیم معاصر است. یک مجموعه پروجکشن عقب حداقل به یک یا دو لوله جایگزین در طول عمر خود نیاز دارد. این ناراحتی تا حدودی با قیمت نسبتاً پایین لوله در مقایسه با نسخه‌های بزرگتر با دید مستقیم جبران شد، تا حدی به دلیل مقادیری که باید در آنها تولید می‌شد، به علاوه این واقعیت که تعویض آنها نسبتاً آسان بود.
با شروع دهه ۱۹۵۰، چندین پیشرفت عمده در فناوری لوله اشعه کاتدی رخ داد. قبل از فشار دادن لامپ لوله با نوارهای فولادی در اطراف بیرون صفحه برای محافظت در برابر انفجار، امکان تولید قطر لوله بزرگتر را فراهم می‌کند. بهبود در اصلاح انحرافات انحراف در آن صفحه‌ها اجازه می‌دهد زوایای انحراف بزرگ‌تر و در نتیجه لوله‌های کوتاه‌تر برای اندازه صفحه نمایش داده شده باشد. علاوه بر این: سیستم‌های انحراف بسیار ساده‌تری توسعه داده شده بودند که می‌توانستند جریان‌های بزرگ مورد نیاز را بدون مصرف توان مدارهای قبلی ایجاد کنند. در سال ۱۹۵۶ توانایی تولید لوله‌های مستطیلی نزدیک توسعه یافت. این امر با پیش تنیدگی تسهیل شد، اما همچنان لازم بود که دیوارها شکلی محدب داشته باشند تا در برابر فشار اتمسفر مقاومت کنند. Data sheet for Mullard's new rectangular tube اگرچه اندازه ۱۷ اینچ در این زمان بزرگ‌ترین اندازه بود، اما به اندازه‌ای بزرگ بود که فناوری پیش‌بینی عقب را برای آینده نزدیک منسوخ کند. با استفاده از فسفر سفید برتر دوره پس از جنگ و ولتاژهای شتاب بالاتر، تلویزیون‌های بزرگ‌تر و روشن‌تر بودند.
با توسعه فناوری تلویزیون و بهبود کیفیت تصویر، محدودیت در اندازه لوله اشعه کاتدی یک بار دیگر به یک مسئله تبدیل شد. حتی اگر اندازه‌های صفحه نمایش بزرگ‌تر با طول لوله کوتاه در دسترس بود، علاقه به سیستم‌های نمایش عقب برای دستیابی به اندازه‌های تصویری که فراتر از قابلیت‌های لوله‌های پرتو کاتدی مستقیم آن زمان بود، احیا شد. تلویزیون رنگی مدرن در دهه ۱۹۷۰ به صورت تجاری در دسترس قرار گرفت، . اما در آن زمان نمی‌توانست با وضوح تصویر یک CRT با دید مستقیم مطابقت داشته باشد.
با توجه به ابعاد بزرگ‌تر، تلویزیون‌های پروژکتوری گاهی اوقات بلندگوهای بزرگ‌تر و CRTهای صوتی داخلی قدرتمندتر در مقابل دید مستقیم و به‌ویژه پانل‌های مسطح با عمق محدود، و همچنین پردازش صدای فراگیر اولیه یا شبیه‌سازهایی مانند Sound Retrieval System (SRS) توسط SRS را شامل می‌شوند. آزمایشگاه‌ها، شبیه به نوار صدا.
در حالی که در اوایل دهه ۲۰۰۰ به عنوان جایگزینی برای پنل‌های تخت گران‌تر LCD و پلاسما، علیرغم افزایش حجم، محبوبیت داشت، کاهش قیمت و بهبود LCDها باعث شد سونی، فیلیپس، توشیبا و هیتاچی تلویزیون‌های پروجکشن عقب را از خط تولید خود حذف کنند. Samsung، Mitsubishi , ProScan، RCA، Panasonic و JVC بعداً با استاندارد شدن تلویزیون‌های LCD از بازار خارج شدند.
عمده تلویزیون‌های پیش‌نمایش عقب قبلی به این معنی بود که نمی‌توان آن‌ها را به دیوار نصب کرد، و در حالی که اکثر مصرف‌کنندگان صفحه‌تخت دستگاه‌های خود را قطع نمی‌کنند، توانایی انجام این کار به عنوان یک نقطه فروش کلیدی در نظر گرفته می‌شود. در ۶ ژوئن ۲۰۰۷، سونی از مدل ۷۰ اینچی SXRD مدل "KDS-Z70XBR5 رونمایی کرد" که ۴۰ درصد باریکتر از مدل قبلی خود بود و وزن آن ۲۰۰ بود. پوند، که تا حدودی قابل نصب روی دیوار بود. با این حال، در ۲۷ دسامبر ۲۰۰۷، سونی تصمیم گرفت از بازار RPTV خارج شود. میتسوبیشی در سال ۲۰۰۹ شروع به ارائه خط LaserVue خود از تلویزیون‌های پروجکشن عقب قابل نصب روی دیوار کرد.
RPTVهای اولیه اساساً پروژکتورهای CRT با آینه ای برای نمایش روی صفحه نمایش داخلی بودند. آنها سنگین بودند و وزنشان تا ۵۰۰ پوند می‌رسید. اولین RPTVهایی که از CRT استفاده نمی‌کردند در سال ۲۰۰۲ با استفاده از فناوری‌های DLP, LCD و LcOS راه اندازی شدند و به لامپ UHP نیاز داشتند. لامپ‌های UHP مورد استفاده در پروژکتورها و RPTVها نیاز به تعویض دوره ای دارند، زیرا با استفاده کم می‌شوند. اولین RPTV قابل نصب روی دیوار در سال ۲۰۰۳ توسط RCA راه اندازی شد. اولین DLP 1080p RPTV در سال ۲۰۰۵ توسط میتسوبیشی راه اندازی شد. اولین RPTV که از LED به جای لامپ UHP به عنوان منبع نور خود استفاده کرد توسط سامسونگ در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. RPTVهایی که از لامپ پلاسما استفاده می‌کردند توسط پاناسونیک در سال ۲۰۰۷ منتشر شدند. اولین RPTV که از لیزر به جای لامپ UHP یا LED استفاده کرد توسط میتسوبیشی به عنوان LaserVue در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. سامسونگ تا سال ۲۰۰۸ از بازار خارج شد و میتسوبیشی را به عنوان تنها تولیدکننده RPTV باقی ماند تا اینکه در سال ۲۰۱۲ به دلیل حاشیه سود کم و محبوبیت متوقف شد.
یک تلویزیون پروژکتور از یک پروژکتور برای ایجاد یک تصویر یا ویدیوی کوچک از یک سیگنال ویدیویی و بزرگنمایی این تصویر برروی صفحه نمایش قابل مشاهده استفاده می‌کند. این پروژکتور از یک پرتو روشن از نور و یک سیستم لنز برای نمایش تصویر در اندازه بسیار بزرگتر استفاده می‌کند. یک تلویزیون جلونمایی از یک پروژکتور جدا از صفحه نمایش استفاده می‌کند و پروژکتور در مقابل صفحه نمایش قرار می‌گیرد. راه اندازی یک تلویزیون با پروژکتور عقب از جهاتی شبیه تلویزیون‌های سنتی است. پروژکتور داخل جعبه تلویزیون قرار دارد و تصویر را از عقب صفحه نمایش می‌دهد.
در پایین انواع مختلفی از تلویزیون‌های پروژکتوری وجود دارد که بر اساس نوع پروژکتور و نحوه ایجاد تصویر (قبل از پروژکتور) متفاوت است:
راهی به خانه نیست فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی بادی جیووینازو است. در این فیلم بازیگرانی همچون تیم راث، دبورا کارا آنگر، جیمز روسو و کاترین کلنر ایفای نقش کرده‌اند.
در شبکه‌های ارتباطی، شبکه شناختی (CN) نوع جدیدی از شبکه داده است که از فناوری پیشرفته در چندین حوزه تحقیقاتی (مانند یادگیری ماشین، نمایش دانش، شبکه کامپیوتری، مدیریت شبکه) برای حل برخی از مشکلات شبکه‌های فعلی استفاده می‌کند. . شبکه شناختی با رادیو شناختی (CR) متفاوت است زیرا تمام لایه‌های مدل OSI را پوشش می‌دهد (نه تنها لایه‌های ۱ و ۲ مانند CR ).
اولین تعریف از شبکه شناختی توسط تئو کانتر در تحقیقات دکترای خود در KTH، مؤسسه سلطنتی فناوری، استکهلم، از جمله ارائه در ژوئن ۱۹۹۸ از شبکه شناختی به عنوان شبکه با حافظه ارائه شد. تئو شاگرد چیپ مگوایر بود که به جو میتولا، مبتکر رادیو شناختی نیز مشاوره می‌داد. میتولا بر شناخت در گره‌ها تمرکز داشت، در حالی که کانتور بر شناخت در شبکه متمرکز بود. پایان‌نامه مجوز میتولا که در اوت ۱۹۹۹ منتشر شد، شامل نقل قول زیر است: «به مرور زمان، شبکه [زبان بازنمایی دانش رادیویی] دارای قدرت RKRL می‌تواند یاد بگیرد که ویژگی‌های محیط طبیعی را که با مدل‌ها مطابقت ندارد متمایز کند. می‌تواند خطاها را به یک شبکه شناختی اعلام کند." این اولین انتشار شبکه شناختی مفهومی است، از زمانی که کانتور کمی بعد منتشر کرد.
چالش شبکه‌های خودمختار IBM در سال ۲۰۰۱ باعث معرفی یک چرخه شناخت در شبکه‌ها شد. رادیو شناختی، شبکه‌های شناختی کانتور و شبکه‌های خودمختار آی‌بی‌ام پایه و اساس تکامل موازی شبکه‌های بی‌سیم شناختی و دیگر شبکه‌های شناختی را فراهم کردند. در سال ۲۰۰۴، پتری ماهونن، در حال حاضر در RWTH، آخن، و یکی از اعضای کمیته دکتری میتولا، اولین کارگاه بین‌المللی در مورد شبکه‌های بی‌سیم شناختی را در Dagstuhl، آلمان برگزار کرد. علاوه بر این، برنامه‌های E2R و E3 اتحادیه اروپا نظریه شبکه‌های شناختی را تحت عنوان شبکه‌های خود سازماندهی، شبکه‌های خودآگاه و غیره توسعه دادند. یکی از تلاش‌ها برای تعریف مفهوم "شبکه شناختی" در سال ۲۰۰۵ توسط توماس "و همکاران انجام شد." و بر اساس یک ایده قدیمی تر از سطح دانش توصیف شده توسط کلارک "و همکاران است." در سال 2003 BS Manoj و همکاران. یک سیستم شبکه دانش کامل شناختی را در سال ۲۰۰۸ پیشنهاد کرد. از آن زمان تاکنون، فعالیت‌های تحقیقاتی متعددی در این منطقه پدید آمده‌است. یک بررسی و یک کتاب ویرایش شدهQ. Mahmoud, "Cognitive Networks: Towards Self-Aware Networks", John Wiley and Sons, 2007, . برخی از این تلاش‌ها را نشان می‌دهد.
صفحه دانش «یک سیستم فراگیر در شبکه است که مدل‌های سطح بالایی از آنچه شبکه قرار است انجام دهد را ایجاد می‌کند و نگهداری می‌کند تا خدمات و مشاوره به سایر عناصر شبکه ارائه کند».
مفهوم "شبکه شناختی مقیاس بزرگ" در سال ۲۰۰۸ توسط سانگ وقتی که این طرح دانش به وضوح برای شبکه‌های بی‌سیم در مقیاس بزرگ به عنوان دانش در مورد در دسترس بودن طیف رادیویی و ایستگاه‌های بی‌سیم تعریف شد.
توماس "و همکاران" شبکه شناختی را به عنوان شبکه ای با یک فرایند شناختی تعریف می‌کند که می‌تواند شرایط فعلی شبکه را درک کند، برنامه‌ریزی کند، تصمیم بگیرد، بر اساس آن شرایط عمل کند، و از پیامدهای اقدامات خود درس بگیرد، همه در حالی که اهداف نهایی را دنبال می‌کند. این حلقه، حلقه شناخت، محیط را حس می‌کند، اقدامات را بر اساس ورودی حسگرها و سیاست‌های شبکه برنامه‌ریزی می‌کند، تصمیم می‌گیرد که کدام سناریو با هدف نهایی خود با استفاده از یک موتور استدلال مطابقت دارد، و در نهایت بر اساس سناریوی انتخاب شده همان‌طور که در بحث بحث شد عمل می‌کند. بخش قبلی. سیستم از گذشته (موقعیت‌ها، برنامه‌ها، تصمیمات، اقدامات) درس می‌گیرد و از این دانش برای بهبود تصمیم‌گیری‌های آینده استفاده می‌کند.