moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
زورگیری یکی از جرایم در ایران است. برای نیروی انتظامی ایران، مجرمان زورگیر غالباً شناخته‌شده هستند، اما این افراد در حالیکه با وسایل نقلیهٔ بدون پلاک در مناطق هدف خودشان «بدون هیچ مشکلی» تردد می‌کنند و چاقو و … نیز به‌همراه دارند، به اخاذی و زورگیری ادامه می‌دهند. مأموران با بکارگیری منابع اطلاعاتی نسبت به شناسایی این افراد اقدام می‌کنند.http://www.irna.ir/mazandaran/fa/News/81269056/دفاعی_و_انتظامی/سارقان_زورگیر_جنگل_های_شمال_دستگیر_شدند
هکاتون رویدادی است که در آن برنامه‌نویسان رایانه و افراد دیگری که درگیر توسعه نرم‌افزار هستند، از جمله طراحان گرافیکی، طراحان واسط کاربری و مدیران پروژه گرد هم می‌آیند و در توسعه پروژه‌های نرم‌افزاری و گاهی سخت‌افزاری با یکدیگر همکاری می‌کنند. هکاتون‌ها معمولاً بین یک روز تا یک هفته به طول می‌انجامند. برخی از هکاتون‌ها تنها برای اهداف اجتماعی و آموزشی هستند، هر چند که در اکثر موارد، هدف هکاتون‌ها ایجاد نرم‌افزارهای مفید و قابل استفاده است. هکاتون‌ها معمولاً بر روی هدف خاصی تمرکز دارند که می‌تواند شامل یک زبان برنامه‌نویسی مورد استفاده، یک سیستم‌عامل، یک برنامه کاربردی، یک رابط برنامه‌نویسی نرم‌افزار، موضوع و گروه جمعیت‌شناختی برنامه‌نویسان باشد. در برخی موارد دیگر، محدودیتی بر نوع نرم‌افزاری که قرار است ایجاد شود وجود ندارد. واژه «هکاتون» یک واژه مرکب است که از تلفیق دو واژه هک و ماراتون حاصل شده‌است. کلمه «هک» در این واژه به معنای «بازیگوشی»، «ماجراجویی»، برنامه‌نویسی اکتشافی است و با کلمه هک که در امنیت رایانه استفاده می‌شود، متفاوت است. به نظر می‌رسد که این واژه هم توسط توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی و هم توسط تیم بازاریابی سان مایکروسیستمز به شکل مستقل ایجاد شده باشد که هر دو اولین بار در سال ۱۹۹۹ مورد استفاده قرار گرفتند. اولین استفاده شناخته‌شده از این کلمه توسط اوپن‌بی‌اس‌دی، اشاره به رویدادی دارد که توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی در ۴ ژوئیه ۱۹۹۴ در شهر کلگری کانادا برای یک توسعه یک نرم‌افزار رمزنگاری گرد هم جمع شدند. این گردهمایی، به خاطر پرهیز کردن از مشکلات قانونی که از مقررات صدور نرم‌افزارهای رمزنگاری در ایالات متحده ناشی می‌شدند، صورت گرفت. در مورد شرکت سان، استفاده از این واژه اشاره به رویدادی در کنفرانس جاواوان از ۱۵ ژوئیه تا ۱۹ ژوئیه سال ۱۹۹۹ دارد. در این رویداد، جان گیج از شرکت‌کنندگان دعوت کرد که برنامه‌ای به زبان جاوا برای پالم پنج بنویسند که با استفاده از درگاه مادون قرمز، با دیگر کاربران پالم ارتباط برقرار کرده و آن را در اینترنت به ثبت برسانند. این رویداد هکاتون لقب گرفت.
هکاتون‌ها معمولاً با یک یا چند سخنرانی دربارهٔ رویداد مربوط آغاز می‌شوند و در صورتی که هکاتون در مورد موضوع خاصی برپا شده باشد، در مورد آن موضوع هم سخنرانی می‌شود. شرکت کنندگان در هکاتون ایده‌ها و نظرات خود را بیان می‌کنند و سپس تیم‌هایی را بر اساس علایق و مهارت‌های شخصی خود تشکیل می‌دهند. سپس کار اصلی در هکاتون آغاز می‌شود که می‌تواند چند ساعت تا چند روز به طول بینجامد. برای هکاتون‌هایی که ۲۴ ساعت یا بیشتر به طول می‌انجامند، خصوصاً هکاتون‌هایی که به شکل رقابتی هستند، غذا خوردن معمولاً به شکل دوستانه و غیررسمی انجام می‌شود و شرکت کنندگان معمولاً با خوردنی‌هایی نظیر پیتزا یا نوشیدنی‌های مغذی گذران می‌کنند. گاهی خوابیدن هم به شکل غیررسمی صورت می‌گیرد که شرکت‌کنندگان در مکان‌هایی با استفاده از کیسه خواب، می‌خوابند. در پایان هکاتون‌ها، گروه‌ها معمولاً نتایج کار خود را در معرض نمایش می‌گذارند و اگر هکاتون به شکل رقابتی و مسابقه‌ای برگزار شده باشد، گروهی از داوران تیم‌های برنده را اعلام می‌کنند و جوایزی به آنها اهدا می‌گردد. در بیشتر هکاتون‌ها، داوران از دست‌اندرکاران و حامیان رویداد هستند.
مردم یرآذ که همچنین یرآذی نامیده می‌شوند، یک ایل از ترک‌های آذربایجانی که به عنوان طایفه‌ای متشکل مردم آذری در ارمنستان امروزی بودند. وجه تسمیه مردم یرآذ از دو واژه انگلیسی «یر» ↔ «Yer» و «آذ» ↔ «Az» تشکیل شده است؛ که برای اهالی شهر ایروان به کار می‌رفت.Political glossary, Conciliation Resources, Accessed January 14, 2011. یکی از پرنفوذترین طایفه‌های جمهوری آذربایجان به‌شمار می‌روند.
با توجه به تنش‌های تاریخی دیرین بین کشورهای همسایه ارمنستان و جمهوری آذربایجان، تقریباً تمام یرآذهای ارمنستان به جمهوری آذربایجان و کشورهای دیگری قبل از جنگ قره باغ منطقه را ترک کرده‌اند. از آنجا که آن‌ها با برخی از آداب و رسوم مختلف و غذاهای آذری را در جمهوری آذربایجان توسعه دادند، یرآذی‌ها از خرده فرهنگ‌های منسجم در داخل کشور نگهداری می‌کنند. با توجه به اختلاف فرهنگی بین آذری‌های جمهوری آذربایجان و آذری‌های ارمنستان در داخل جمهوری آذربایجان، اصطلاح "Yeraz" را می‌توان به عنوان یک عنوان تحقیرآمیز تفسیر کرد.Azerbaijan: Vulnerable Stability , Europe Report N°207, گروه بین‌المللی بحران، September 3, 2010, Accessed January 14, 2011.
جامعه آذری در ارمنستان تعداد زیادی جمعیت داشتند، اما عملاً از سال ۱۹۸۸–۱۹۹۱، زمانی که اکثریت قریب به اتفاق مردم آذری کشور را به عنوان یک نتیجه از جنگ قره باغ و جنگ میان ارمنستان و جمهوری آذربایجان فرار کرده و اخراج شدند. کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان (UNHCR) در حال حاضر جمعیت آذری‌ها در ارمنستان را بین ۳۰ و چند صد نفر تخمین می‌زند.Second Report Submitted by Armenia Pursuant to Article 25, Paragraph 1 of the Framework Convention for the Protection of National Minorities. Received on 24 November 2004 که اکثریت آن‌ها در مناطق روستایی زندگی می‌کنند و اعضای ازدواج‌های مخلوط (عمدتاً زنان آذری به مردان ارمنی یا بالعکس)، و همچنین افراد مسن و بیمار که عدم توانایی ترک کشور را دارند، نیز در بسیاری از گزارش‌ها، مجبور به تغییر نام جهت حفظ مشخصات برای جلوگیری از تبعیض شده‌اند.International Protection Considerations Regarding Armenian Asylum-Seekers and Refugees . United Nations High Commissioner for Refugees. Geneva: September 2003Country Reports on Human Rights Practices - 2003: Armenia U.S. Department of State. Released 25 February 2004
در جمهوری آذربایجان، یرآذ، یک طایفه سیاسی منسجم که همراه با طایفه نخجوانی، از زمان اتحاد جماهیر شوروی تحت سلطه سیاست آذربایجانی هستند.Azerbaijan Update , The European Forum for Democracy and Solidarity, November 24, 2006, "Accessed Dec. 14, 2006".Ben Wetherall, Azerbaijan: President Aliyev Asserts His Authority on Eve of Parliamentary Elections, Global Insight, "Accessed Dec. 14, 2006". اگر چه خانواده حیدر علی اف پدر رئیس جمهور فعلی، در نخجوان زاده شده بود، ولی اصالتاً نشات گرفته از اقوام آذری ارمنستان بودند.Azerbaijan: Turning Over a New Leaf? , Europe Report N°156, International Crisis Group, May 12, 2004, "Accessed Dec. 14, 2006". که براساس روابط خانوادگی در صحنه‌های سیاسی قدرت جمهوری آذربایجان را در دست دارند.Philip Stephens, From east to west, "Financial Times", October 28, 2005, "Accessed Dec. 14, 2006". که از دو طایفه نخجوانی و یرآذی با تشکیلات سازماندهی شده حمایت می‌کنند.Head of State: President Ilham Aliyev, October 2003- , International Crisis Group, September 22, 2004, "Accessed Dec. 14, 2006". در حال حاضر رهبر طایفه یرآذ؛ جلال علی اف، عموی الهام علی اف، رئیس جمهوری آذربایجان می‌باشد. رامیز مهدی اف، رئیس کابینه اجرایی رئیس جمهوری، از دیگر "یرآذی"های صاحب مسند می‌باشد.
قبل از جلال علی اف، رهبر غیررسمی یرآذی ها؛ علی انسانوف، یکی از بنیانگذاران حزب حاکم در جمهوری آذربایجان به نام حزب آذربایجان نوین و وزیر بهداشت سابق جمهوری آذربایجان به مدت ۱۲ سال بود.Rovshan Ismayilov, Azerbaijan: Two More officials Sacked , Eurasianet, October 20, 2005, "Accessed Dec. 14, 2006".
لباس غواصی و پروانه نام کتاب خاطراتی است که توسط روزنامه‌نگار فرانسوی ژان دومینیک بوبی نوشته شده‌است.
ژاک دومینیک بائوبی قبل از اینکه دچار عارضه حمله مغزی و معلولیت جسمی بشود، از سردبیران مجله ال بود. وی که دچار فلج جسمی شده بود، از لحاظ مغزی کاملاً سالم بود اما بجز پلک چشم چپش، اختیار تمامی اعضلات بدنش را از دست داده بود. از این روی تنها راه ارتباطی‌اش با دیگران از طریق پلک‌زدن بود. وی به این وسیله و با کمک پرستاران و اطرافیانش کتابی از زندگی خود را نوشت. وی ۱۰ روز پس از چاپ کتابش، به علت ابتلا به ذات الریه درگذشت.
بر پایه داستان این کتاب، فیلمی فرانسوی با همین نام در سال ۲۰۰۷ توسط جولیان اشنابل ساخته شد.
عملیات نجات کشتی واژگون شده کوستا کونکوردیا در آب‌های جزیره جیلیوی ایتالیا در تاریخ ۲۵ شهریور ۹۲ آغاز شد. یک تیم چندملیتی متشکل از ۵۰۰ مهندس این کشتی به گل نشسته را به حالت عادی برگرداندند.
این کشتی ایتالیایی به گل نشسته حدود ۲۹۰ متر طول و بیش از ۱۱۴ هزار تن وزن داشت.
هزینه عملیات نجات ۱۲ساعته ۶۰۰میلیون یورو برآورد شده‌است.
کوستا کونکوردیا ۲۳ دی ماه ۱۳۹۰ واژگون شد که در آن حادثه ۳۲ نفر جان دادند.
شانون کین (زاده ۱۴ سپتامبر ۱۹۸۶) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به فیلم بهترین‌های بروکلین ، کولکشن و اصیل‌ها اشاره کرد.
چین در بازی‌های المپیک توانسته ۶۳۱ مدال در بازی‌های المپیک تابستانی و ۴۴ مدال در بازی‌های المپیک زمستانی کسب کند.
ویل پاتون (زاده ۱۴ ژوئن ۱۹۵۴) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم بهترین‌های بروکلین و همچنین تَلِه گذاری، مرد نوامبر، مجازاتگر، هیچ راهی وجود ندارد، مگان لیوی، اختراع ابوت‌ها، پیشگویی‌های مرد شاپرکی، ناامیدانه در جستجوی سوزان، میمون‌صفت، گریخت، دختر، روزی که مردم زود بیدار شدم و محدوده بیرونی اشاره کرد.
رویداد قلعه قهقهه درگیری بود که در سال ۱۵۷۱ میلادی بین اسماعیل میرزا (بعدها شاه اسماعیل دوم) و حبیب‌بیگ استاجلو حاکم و دژبان قلعه قهقهه به دلیل مفقود شدن شمش‌های طلا و نقره در این دژ روی داد. این اختلاف نهایتا" به برکناری حبیب‌بیگ استاجلو، کنترل بیشتر اسماعیل میرزا از سوی حکومت شاه طهماسب یکم و افزایش اختلاف بین طوایف قزلباش شد.
در زمان صفویان از قلعه قهقهه به عنوان زندان و محل نگهداری خزائن سلطنتی و دژ دفاعی استفاده می‌شده است. در اواسط ماه مه ۱۵۵۷ میلادی (۹۶۳ قمری) اسماعیل میرزا (بعدها شاه اسماعیل دوم) به قلعه تبعید و زندانی می‌گردد. فرماندهان قلعه که هر دو سال یک بار عوض می‌شدند از طرف شاه دستور اکید داشتند که از وی سخت مراقبت کنند. بسیاری از قزلباش‌ها آرزو می‌کردند او ولیعهد باشد چرا که محمد خدابنده از بیماری چشم در رنج بود و نزدیک بود بینایی خود را از دست بدهد. پنج سال پیش از مرگ شاه تهماسب اول در سال ۹۷۹ قمری حادثه‌ای پیش آمد که اختلاف بین سران طوایف گوناگون قزلباش را آشکار کرد. شاه تهماسب ششصد شمش طلا و ششصد شمش نقره در قلعه قهقهه گرد آورده بود.
در سال ۹۷۹ قمری (۱۵۷۱ میلادی) هنگامی که اسماعیل میرزا در قلعه زندانی بود چند شمش طلا و نقره ناپدید شد. حبیب‌بیگ استاجلو دژبان و حاکم قهقهه ادعا کرد که شمش‌ها را افراد شاهزاده اسماعیل به دستور وی ربوده‌اند و شاهزاده آن‌ها را از بالای برج قلعه به جمعی از صوفیان که از خاک عثمانی به پای قلعه آمده‌اند بخشیده است. اسماعیل میرزا نیز ربودن شمش‌ها را به دختر حبیب‌بیگ استاجلو نسبت داد. چون خبر این ماجرا به قزوین (پایتخت صفویان در دوره شاه تهماسب) رسید شاه تهماسب یکم ۴ تن از سران نامی قزلباش به نام حسین‌قلی خلفای روملو، ولی‌خلیفه شاملو، پیره محمدخان استاجلو و خلیفه انصار قراداغلو را مأمور کرد که به قهقهه روند و واقعیت ماجرا را مشخص کنند و خزانه را به قزوین انتقال دهند. پیره محمدخان که خود از طایفه استاجلو و با حبیب‌بیگ نسبت داشت ظاهرا" جانب وی را گرفت ولی در پنهان با اسماعیل میرزا عهد و پیمان بست. خلیفه انصار قراداغلو نیز به سبب دوستی و خویشی با طایفه استاجلو به پشتیبانی حاکم برخاست. ولی دو سردار دیگر از اسماعیل میرزا حمایت کردند.
طرفین درگیر هنگامی به قزوین برگشتند و کارشان در مجلس شاه به گفتگو و بحث و حتی توهین به مقام شاهی کشید. چون معلوم شد که اسماعیل میرزا شمش‌ها را به وسیله صوفیان به تبریز و اردبیل فرستاده و برای تحریک و تشویق مردم به مخالفت با شاه و هواخواهی خویش به کار برده است شاه تهماسب به او بدگمان‌تر شد ولی چون حبیب‌بیگ استاجلو نیز با شاهزاده اسماعیل بر خلاف ادب رفتار کرده بود از حکومت قهقهه برکنار شد و خلیفه انصار قراداغلو به جای وی مأمور نگهداری قلعه شد. این سردار تمام طایفه خود را که در حدود ده هزار خانواده بودند به پیرامون قهقهه برد و آن را در میان گرفت. شاه هم از بیم آن که مبادا طایفه استاجلو به جان اسماعیل میرزا آسیبی رسانند پنجاه تن از قورچیان ایل افشار را نیز به مراقبت شاهزاده مأمور قلعه کرد. در پایان این رخدادها سران طایفه استاجلو که آن زمان از بزرگترین طوائف قزلباش بود مصمم شدند که به وسایل مختلف از ولیعهد شدن اسماعیل میرزا جلوگیری کنند زیرا می‌دانستند که اگر او شاه شود جان همه در خطر خواهد بود.
قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۳ شصت و چهارمین دوره از رقابت‌های قهرمانی جهان می‌باشد که از ۱۶ تا ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۳ در بوداپست، مجارستان برگزار گردید.
۶۸۱ رقابت‌کننده از ۸۷ کشور شرکت کردند.
حبیب‌بیگ استاجلو از سران طایفه استاجلو (از طوایف قزلباش) بود. وی مدتی حاکم و دژبان قلعه قهقهه بود اما به دلیل درگیری با اسماعیل میرزا (بعدها شاه اسماعیل دوم) (رویداد قلعه قهقهه) از سوی شاه طهماسب یکم صفوی از کار بر کنار شد.
دوآغ ادومی درباری و مشاور مورد اعتماد شائول و از اهالی ادوم بود. می‌نماید که او مسئول نگهداری دارایی‌ها و گله‌دار پادشاه بوده‌باشد. برخی احتمال داده‌اند که دربارهٔ لقب او اشتباهی املائی انجام گرفته و از این رو مقام او را رئیس گارد محافظان پادشاه پنداشته‌اند.
دوآغ از وفادارترین مقامات شائول بود. او به فرمان پادشاه در شهر نوب هشتاد و پنج کوهن را از دم تیغ گذراند و از آن میان تنها ابیاتار پسر اخیملک توانست بگریزد و به نزد داوود رفته و داستان را برایش بازگوید.
برایان ساموئل اِپستاین (۱۹ سپتامبر ۱۹۳۴ — ۲۷ اوت ۱۹۶۷) کارآفرین موسیقی انگلیسی بود. وی تا زمان مرگش در سال ۱۹۶۷ مدیریت گروه بیتلز را برعهده داشت. موفقیت زودهنگام بیتلز به مدیریت شایسته او نسبت داده می‌شود. پل مک‌کارتنی دربارهٔ او گفت: «اگر بیتل پنجمی وجود داشت، او برایان بود.»
برایان اپستاین بر اثر مصرف بیش از حد مواد مخدر در خانه‌اش در لندن درگذشت.
برایان اپستاین در خانواده‌ای یهودی به دنیا آمد. وی به مدارس شبانه‌روزی رفت، به ارتش پیوست و تعلیم بازیگری دید. پس از آن با هدف پیوستن به کسب و کار خانوادگی به لیورپول بازگشت. او شرکت خود را نیز به نام ان‌ای‌ام‌اس تأسیس کرد.
اپستاین در سال ۱۹۶۲ مبلغی را به استودیوی دکا در لندن پرداخت تا گروه بیتلز، کاستی را در آنجا ضبط کند. دکا از امضای قراردادی با اعضای گروه امتناع ورزید. آن‌ها تقریباً به سراغ همهٔ شرکت‌های بزرگ ضبط در لندن رفتند که درخواستشان رد شد. اپستاین پس از آن تهیه‌کننده موسیقی، جورج مارتین را ملاقات کرد که او پیشنهاد امضای قراردادی با برچسب کوچک پارلفون از شرکت ای‌ام‌آی را مطرح کرد.
برایان اپستاین همجنس‌گرا بود. او این موضوع را در تمام طول زندگیش مخفی نگاه داشت. چرا که در آن زمان همجنس‌گرایی در انگلستان و ولز غیرقانونی بود.
اُستاجلو یکی از هفت ایل تُرکمان قزلباش بود که شاه اسماعیل صفوی به یاری آن‌ها با شکست دادن آق‌قویونلوها در تبریز تاج‌گذاری کرد. این ایل در سال ۱۵۱۱ میلادی همراه با شش ایل بزرگ تُرکمان (ایل افشار، ایل شاملو، ایل تکلو، ایل ذوالقدر، ایل روملو و ایل قاجار) از آناتولی عثمانی به ایران آمدند و پایه‌های شاهنشاهی صفوی را بنیاد گذاردند. این هفت ایل مهم‌ترین قبایل قزلباش بوده و همگی از آناتولی و سوریه به ایران آمده بودند. هر دودمان به بخش گوناگونی از ایران مهاجرت کرد و رهبرانشان پس از فتح آن مناطق به حکومت آن دیار منصوب شدند؛ بنابراین استاجلوها در آذربایجان و بخشی در عراق عجم و کرمان اقامت کردند؛ طایفهٔ قهرمانلو در شیروان و ایل شاملو در خراسان اقامت نمود، و ایل تکلو حکمرانی اصفهان، همدان و بخش‌هایی از عراق عجم را گرفت؛ فارس در دست ایل ذوالقدر بود، ایل افشار کهگیلویه و خوزستان را داشت و بغداد در کنترل طایفه ماوشلو قبیله‌ای کوچک‌تر و منشعب از آق‌قویونلو بود. استاجلوها از آغاز دولت صفوی، از جمله طوایف بزرگ قزلباش بود و سرداران مشهوری از این طایفه مشاور شاه اسماعیل یکم در کسب پادشاهی و قدرت رسیدند صفویه بودند که از آن جمله، خان‌محمد استاجلو است. این سردار در سال ۹۱۳ قمری (۱۵۰۷ میلادی) از جانب شاه اسماعیل به حکومت دیاربکر منصوب شد، و در نبردهای متعدد که با علاءالدوله ذوالقدر، کرد، همواره پیروز بود. کار و قدرتش در آن حدود بدانجا رسید که به سلطان سلیم خان پادشاه عثمانی، نامه‌های تهدیدآمیز می‌نوشت. بعد از شاه اسماعیل یکم نفوذ طایفه استاجلو همچنان برقرار بود و در زمان شاه عباس یکم، وی به همیاری سران این طایفه و صوفیان روملو توانست به سلطنت برسد.طایفه استاجلو "دانشنامه رشد" برخی از سران طایفه استاجلو مثل حسین‌بیگ یوزباشی، در دربار شاه طهماسب صفوی نفوذ زیادی داشتند.
در زمان شاه تهماسب یکم بیشتر مقامات درباری و کشوری و لشکری در اختیار طایفه استاجلو بود و هنگام مرگ شاه تهماسب، هشت تن از بزرگان آن طایفه به اصطلاح زمان صاحب طبل و عَـلَـم، یعنی فرمانده سپاهی مخصوص به خویش بودند و حکومت بیشتر ولایات بزرگ ایران در دست ایشان بود.
در اواخر حکومت شاه طهماسب یکم، سران طایفه استاجلو پس از رویداد قلعه قهقهه با ولیعهدی اسماعیل میرزا (که در سال‌های بعد شاه شد) بسیار مخالفت می‌کردند. استاجلوها حامی حیدر میرزا برای سلطنت بودند.
شوت یک سطح شیب‌دار، ناودان، کانال، یا مجرای عمودی است که اشیاء در آن به دلیل گرانش به سوی پایین حرکت می‌کنند.
شوت در زمین‌شناسی به تنگهٔ رودخانه، یا دره‌ای با شیب تند گفته می‌شود که آب با سرعت زیاد در مسیر آن حرکت می‌کند. شوت‌های مصنوعی نیز با عملکردی مشابه نمونهٔ طبیعی آن، برای تسهیل حمل و نقل الوارها به پایین رودخانه‌ها در صنعت قطع درختان جنگلی، ساخته می‌شدند که به آن‌ها سرسرهٔ الوار یا مجرای کندهٔ درخت گفته می‌شده است. استفاده از این روش دیگر رایج نیست. شوت‌های مصنوعی را همچنین می‌توان از ویژگی‌های حوضچه‌های آرامشی برخی سدها به حساب آورد. برخی از انواع سیستم‌های آبیاری و تأمین آب از گرانش یا به عبارت دیگر از شوت استفاده می‌کنند، که aqueducts،puquios و acequias از این دسته هستند.
درگیری‌ها بر سر تصاحب جانشینی شاه تهماسب یکم، مجموعه کشمکش‌هایی بود که از ۱۵ صفر ۹۸۴ قمری (۱۴ مه ۱۵۷۶ میلادی) تا ۱۷ ربیع الاول ۹۸۴ قمری (۱۴ ژوئن ۱۵۷۶ میلادی) (به مدت یک ماه) و با هدف تصاحب جانشینی شاه و بین حیدر میرزا (فرزند سوم شاه) و اسماعیل میرزا (فرزند دوم شاه) و طرفدارانشان روی می‌دهد. در پایان نزاع‌های دربار قزوین (پایتخت)، حیدر میرزا کشته شد و اسماعیل میرزا در تاریخ چهارشنبه ۲۷ جمادی الاول ۹۸۴ (۲۲ اوت ۱۵۷۶) خود را شاه اسماعیل دوم خوانده، سومین پادشاه صفویان شد.
هنگامی که شاه طهماسب زنده بود اختلاف نظرهای موجود بین قزلباش پنهان بود اما هنگامی که وی بیمار گشت موضوع جانشینی مورد بحث درباریان شد. محمد میرزا به علت ناراحتی چشمی دیگر مطرح نبود. تنها حیدر میرزا بود که قادر بود به رقابت با اسماعیل میرزا برخیزد زیرا وی بیش از دیگران مورد علاقه شاه طهماسب بود و درست به همین دلیل هم خطرناک‌ترین رقیب اسماعیل میرزا محسوب می‌شد.
پس از رویداد قلعه قهقهه سران طایفه استاجلو که در آن زمان از بزرگترین طوایف قزلباش بودند و در دربار شاه طهماسب قدرت و نفوذ زیادی داشتند، مصمم شدند که به وسایل گوناگون از ولیعهد شدن اسماعیل میرزا جلوگیری کنند. امیران استاجلو در زمان شاه طهماسب یکم بیشترین مقامات بزرگ درباری، کشوری و لشکری را در اختیار داشتند. در سال‌های پایانی پادشاهی شاه طهماسب یکم بزرگ‌ترین سرداران استاجلو حسین‌بیگ یوزباشی (استاجلو)، للهٔ سلطان مصطفی‌میرزا از پسران شاه بود و شاه امور مملکتی را به دستیاری و مشاوره او اداره می‌کرد.والتر هینتس، شاه اسماعیل دوم صفوی بخش جانشینی شاه تهماسب در سال ۹۸۲ ق، بیماری شاه طهماسب شدت یافت و اطرافیان و درباریان که گمان می‌کردند شاه به زودی خواهد مرد، بر سر موضوع جانشینی میان آن‌ها نفاق و شقاق ایجاد شد. انتصاب محمد خدابنده که به دلیل ضعف بینایی منتفی بود و دو نفری که برای جانشینی در نظر گرفته شده بودند اسماعیل میرزا از مادری ترکمن و حیدرمیرزا از مادری گرجی بودند. امرای استاجلو که جزئی از ارکان دولت صفوی بودند، مانند مرادخان، حسین‌بیگ یوزباشی، پیری بیک، الله‌قلی سلطان ایجک اوغلی و اشراف و اعیان طایفهٔ شیخاوند و گرجیان و صدرالدین خان صفوی - که بعد از پدرش للهٔ حیدر میرزا شده بود - به حمایت از حیدرمیرزا پرداخته و سعی در بر تخت نشاندن وی داشتند، این‌ها به حیدرمیرزائیان مشهور شدند. از سوی دیگر جناح اسماعیل میرزائیان متشکل از حسین‌قلی خلفای روملو، امیر اصلان‌بیگ افشار با تمامی طایفهٔ افشار و مهدعلیاء همسر اصلی و بانفوذ و معتبر شاه طهماسب و پریخان خانم دختر بشدت بانفوذ و پرقدرت شاه سعی در جانشینی اسماعیل میرزا را داشتند. مهدعلیاء و پریخان خانم که از زن‌های قدرتمند و معتبر و بانفوذ دربار بودند پیوسته حیدرمیرزائیان را به غدر و مکر نزد شاه منسوب می‌ساختند و خود را شاهسون و حیدرمیرزائیان را ایکی بیرلو نام نهادند. پریخان خانم و مهدعیاء موفق شدند حیدرمیرزا را نسبت به شاه خائن و غدار معرفی کنند.ترکمان، عالم آرای عبّاسی
با کوشش اطباء شاه طهماسب سلامت خود را بازیافت. شاه با اطلاع از جناح‌بندی‌ها اطرافیان را از ایجاد این گونه بلواها آگاهی داشت، اما اقدام وی که جمعی را جهت صیانت اسماعیل میرزا - که در قلعه قهقهه زندانی بود - فرستاد، باعث تقویت جناح اسماعیل میرزائیان شد. اقدام دیگر شاه طهماسب که خلاف میل اسمائیل میرزائیان دستور داد زال بیک گرجی همانند قبل ملازم وی باشد باعث تقویت حیدرمیرزائیان گردید. شاه طهماسب بعد از آرام کردن این ناآرامی‌ها سعی در متفرق ساختن اطرافیان حیدرمیرزا نمود. تا دو سال دیگر که شاه طهماسب در سلامت بود از جناح‌بندی‌ها خبری نبود، اما همانند آتش زیر خاکستر پنهان بود. والتر هینس در کتاب شاه اسماعیل دوم صفوی نقل کرده‌است که حسین‌بیگ یوزباشی و جمعی دیگر از امیران استاجلو که همگی در دربار قزوین مقامات مهمی داشتند، متعهد شدند حیدر میرزا را که پس از محمدمیرزا (بعدا «شاه محمد خدابنده) و اسماعیل میرزا (بعدا» شاه اسماعیل دوم) بزرگترین پسران شاه بود، جانشین شاه طهماسب یکم سازند. همچننین صدرالدین‌خان صفوی لله حیدرمیرزا و سر سلسله طایفه شیخاوند، سرداران گرجی و مصطفی میرزا نیز از حیدر میرزا حمایت می‌کردند.
اقوام روملو، افشار، ترکمان، تکلو، چرکس و بیات از حامیان و طرفداران اسماعیل‌میرزا بودند. در راس آن‌ها حسین‌قلی خلفای روملو بود که مقام خلیفه الخلفایی داشت. هنگام مرگ شاه طهماسب حدود ۱۰٫۰۰۰ نفر از صوفیان در قزوین (پایتخت) به سر می‌بردند که همگی از فرمانبرداران "حسین‌قلی خلفای روملو" بودند. هم چنین پریخان خانم دختر بزرگ شاه تهماسب از او حمایت می‌کرد.
در سال ۹۸۴ ق مزاج شاه طهماسب رو به وخامت نهاد. در شب چهاردهم ماه صفر تمامی فرزندان و شاهزادگان بر بالین وی بودند. او به آن‌ها درستور داد به خانه‌های خود بروند و تنها از حیدرمیرزا خواست تا بر بالین وی بماند. مؤلفان تاریخ عالم آرای عباسی و خلدبرین علت توقف حیدرمیرزا را تحریکات مادر گرجی وی ذکر کرده‌اند که می‌خواست بعد از مرگ شاه طهماسب فرزندش حاضر باشد تا بتواند بر تخت پادشاهی جلوس نماید.ترکمان، عالم آرای عبّاسی، ۱۱۹–۱۲۲.والهٔ قزوینی، خلدبرین، ۳۸۲–۳۹۱.
پس از مرگ شاه طهماسب (۱۴ مه ۱۵۷۶)، حیدر میرزا تاج بر سر گذاشت و شمشیر پدر را بر کمر بست و ادعای پادشاهی کرد. وی وصیت‌نامه ممهور به مهر شاه طهماسب را دلیل نیابت خود اعلام نمود و در ایوان چهل ستون جلوس نمود، اما اشتباهاتی مرتکب شد که باعث شد تا حکومت و پادشاهی وی به شب نرسید. اولین خطای وی رها ساختن پریخان خانم خواهر ناتنی خودش برای خروج از تالار قصر بود.ترکمان، عالم آرای عبّاسی، ۱۹۲. حیدرمیرزا در عین حال اسیر نگهبانان قصر گردید زیرا نگهبانان (کشیکچیان) از طوایف روملو، بیات و افشار بودند. حیدرمیرزا هر چه به ایشان دستور داد که درب‌های حرم را به سوی طرفدارانش بگشایند، کشیکچیان به بهانه‌های مختلف اطاعت نکردند. هواخواهان حیدرمیرزا مانند حسین‌بیگ یوزباشی و سران طایفه استاجلو و سراداران گرجی، چون حیدرمیرزا را دربند دیدند به کمک وی روانه شدند. گروهی از طرفداران اسماعیل میرزا مثل حسین‌قلی خلفای روملو و شمخال‌خان چرکس (دایی پریخان خانم) به قصد کشتن حیدرمیرزا به سمت حرمخانه شاهی هجوم آوردند و حیدرمیرزا را کشتند و سرش را به پیش پای هوادارانش پرتاب کردند. خبر قتل حیدرمیرزا باعث پراکندگی طرفدارانش گردید. اسماعیل میرزا نیز برای کسب مقام شاهی و تاجگذاری از قلعه قهقهه خارج شد و به سوی پایتخت (قزوین) حرکت کرد. در عالم آرای عباسی آمده، پریخان خانم که در آن شب در چنگال حیدرمیرزا بود و قبلاً دشمن سرسخت وی به‌شمار می‌رفت با تملق و چرب‌زبانی حیدرمیرزا را قانع نمود تا وی را رها سازد تا از کاخ بیرون آمده و سلطان سلیمان و شمخال‌خان را که آن‌ها نیز از مخالفان حیدرمیرزا بودند در سلک مرافقان او درآورد، اما بعد از خروج کلید درب‌های تالار قصر را به مخالفان سپرد و آن‌ها نیز توانستند به راحتی به وارد قصر شده حیدرمیرزا را به قتل برسانند.
اسماعیل میرزا در تاریخ چهارشنبه ۲۷ جمادی الاول ۹۸۴ (۲۲ اوت ۱۵۷۶) بر تخت نشست و پس از تاجگذاری انتقام شاهانه‌ای از تمام مخالفان خود گرفت.فلسفی، زندگانی شاه عبّاس اوّل، ۴۵. او هرگز به برادران و عموزادگان اشفاق و مهربانی نکرد و به قول اسکندر بیک ترکمان «آنها را خار گلزار دولت خود می‌دانست».ترکمان، عالم آرای عبّاسی، ۲۰۸.
رویه‌ها، محصولات و خدمات راحت آنهایی هستند که به منظور سهولت در دسترسی، صرفه جویی در منابع (مانند وقت، تلاش و انرژی) و کاهش سرخوردگی طراحی شده‌اند. راحتی مدرن وسیله‌ای، خدماتی یا ماده ای کم مصرف است که کار را آسان‌تر یا کارآمدتر از یک روش سنتی می‌کند. راحتی یک مفهوم نسبی است و به زمینه بستگی دارد. به عنوان مثال، اتومبیل در گذشته "راحتی" در نظر گرفته می‌شد، اما امروزه به عنوان بخشی طبیعی از زندگی روزمره در نظر گرفته می‌شود.
به دلیل تفاوت در سبک زندگی در سراسر جهان، این اصطلاح یک اصطلاحی نسبی است و بر اساس راحتی‌هایی که قبلاً برای شخص یا گروهی در دسترس بوده‌است در نظر گرفته می‌شود. به عنوان مثال، تعریف آمریکایی از «راحتی مدرن» احتمالاً متفاوت از تعریف فردی است که در یک کشور در حال توسعه زندگی می‌کند. بیشتر اوقات، اصطلاح «راحتی مدرن» برای بیان سبک زندگی شخصی و زندگی در خانه استفاده می‌شود.
چین در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ که در شهر لندن بریتانیای کبیر برگزار شد، کاروان چین با ۳۹۶ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۸۸ مدال (۳۸ طلا، ۲۷ نقره، ۲۳ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، چین در ردهٔ ۲ مسابقات قرار گرفت.
لیبره‌کد یک نرم‌افزار کاربردی آزاد طراحی رایانه‌ای است. لیبره‌کد بر روی سیستم‌عامل‌های لینوکس، ویندوز و مک کار می‌کند.
لیبره‌کد به صورت چنگالی از QCad ساخته شد. واسط گرافیکی آن بر پایه کتاب‌خانه کیوت نوشته شده و به همین علت نیز بر روی سیستم‌های گوناگون کار می‌کند.
ظاهر رابط کاربری و بیشتر ابزارهای آن مشابه اتوکد است؛ و به همین خاطر کار با آن برای کسانی که تجربه کار با اتوکد را داشته‌اند آسان می‌سازد.
لیبره‌کد از پسوند DXF اتوکد برای ذخیره‌سازی و بازکردن پرونده‌هایش استفاده می‌کند. در کنار آن به پسوندهای گوناگون دیگری نیز خروجی می‌دهد.
چین در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ که در شهر پکن چین برگزار شد، کاروان چین با ۶۳۹ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱۰۰ مدال (۵۱ طلا، ۲۱ نقره، ۲۸ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، چین در ردهٔ ۱ مسابقات قرار گرفت.
چین در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ که در شهر آتن یونان برگزار شد، کاروان چین با ۳۸۴ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۶۳ مدال (۳۲ طلا، ۱۷ نقره، ۱۴ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، چین در ردهٔ ۲ مسابقات قرار گرفت.
چین در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ که در شهر سیدنی استرالیا برگزار شد، کاروان چین با ۲۷۱ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۵۸ مدال (۲۸ طلا، ۱۶ نقره، ۱۴ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، چین در ردهٔ ۳ مسابقات قرار گرفت.
چین در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ که در شهر آتلانتا ایالات متحده آمریکا برگزار شد، کاروان چین با ۲۹۴ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۵۰ مدال (۱۶ طلا، ۲۲ نقره، ۱۲ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، چین در ردهٔ ۴ مسابقات قرار گرفت.
چین در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ که در شهر بارسلونا اسپانیا برگزار شد، کاروان چین با ۲۴۴ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۵۴ مدال (۱۶ طلا، ۲۲ نقره، ۱۶ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، چین در ردهٔ ۴ مسابقات قرار گرفت.
چین در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ که در شهر سئول کره جنوبی برگزار شد، کاروان چین با ۲۷۳ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۲۸ مدال (۵ طلا، ۱۱ نقره، ۱۲ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، چین در ردهٔ ۱۱ مسابقات قرار گرفت.
چین در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ که در شهر لس آنجلس ایالات متحده آمریکا برگزار شد، کاروان چین با ۲۱۶ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۳۲ مدال (۱۵ طلا، ۸ نقره، ۹ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، چین در ردهٔ ۴ مسابقات قرار گرفت.
چین در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ که در شهر هلسینکی فنلاند برگزار شد، کاروان چین با ۱ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و مدالی کسب نکرد.
روسیه در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ که در شهر لندن بریتانیای کبیر برگزار شد، کاروان روسیه با ۴۳۶ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۸۲ مدال (۲۴ طلا، ۲۶ نقره، ۳۲ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، روسیه در ردهٔ ۴ مسابقات قرار گرفت.
روسیه در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ که در شهر پکن چین برگزار شد، کاروان روسیه با ۴۵۵ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۷۳ مدال (۲۳ طلا، ۲۱ نقره، ۲۹ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، روسیه در ردهٔ ۳ مسابقات قرار گرفت.
روسیه در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ که در شهر سیدنی استرالیا برگزار شد، کاروان روسیه با ۴۳۵ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۸۹ مدال (۳۲ طلا، ۲۸ نقره، ۲۹ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، روسیه در ردهٔ ۲ مسابقات قرار گرفت.
برزیل در بازی‌های المپیک توانسته ۱۰۸ مدال در بازی‌های المپیک تابستانی کند و تاکنون مدالی در بازی‌های المپیک زمستانی کسب نکرده است.*
سیر در عرش فیلمی به کارگردانی فرانک بورزیگی محصول کشور ایالات متحده است.
پیشتازان فضا: شورش فیلمی ۱۰۳ دقیقه‌ای به کارگردانی جاناتان فریکس با بازی پاتریک استوارت، محصول سال ۱۹۹۸ کشور ایالات متحده آمریکا است.
بختیار دیلمی (فرمانروایی از ۳۵۶ ه‍.ق/ ۹۶۷ م تا ۳۶۷ ه‍.ق / ۹۷۸ م) ملقب به عزالدوله و مُکَنّیٰ به ابومنصور، فرزند معزالدوله دیلمی از فرمانروایان آل بویه عراق بوده‌است. در ۳۳۱ یا ۳۳۲ ه‍.ق در اهواز متولد شد. در ۳۵۶ ه‍. ق، از خلیفه المطیع لله لقب عزالدوله گرفت و در همان سال جانشین پدرش شد و تا سال ۳۶۷ ه‍. ق، بر بیشتر قلمرو پدرش —بجز عمان و کرمان که عضدالدوله دیلمی تصرف کرده بود— حکومت کرد. نواحی حکمرانی او شامل آذربایجان، جزیره، میانرودان و خوزستان بوده‌است. دوران حکومت او بیشتر یا صرف کشمکش با همسایگان شامل حمدانیان موصل و حلب، فاطمیان دمشق و شام، بیزانس در شمال و عضدالدوله در شرق شد، یا شاهد درگیری قومی - مذهبی در داخل، که شامل ترکان سنی و دیلمیان شیعی بود. از مشکلات اصلی عزالدوله می‌توان به ضعف اقتصادی و تهی بودن خزانه اشاره کرد که سبب‌ساز همیشگی شورش سپاهیان می‌شد. عزالدوله از نظر جسمانی قدرتی عجیب داشت ولی سیاستمدار با درایتی نبود. به شکار و بزم بسیار علاقه داشت، در عین حال، به علم و علما و برگزاری مجالس علمی نیز علاقه‌مند بود، به طوری که در زمان وکالت ابن بقیه، سالانه ده هزار درهم به او می‌داد تا نویسندگان را یاری دهد و کتاب تهیه کند.
معزالدوله، پدر عزالدوله، هنگام مرگ، وصیت کرد که لقب امیرالامرایی بغداد را به بختیار دهند و از عزالدوله خواست تا از عمویش رکن الدوله، که بزرگ خاندان بویه بود، و پسر عمویش، عضدالدوله، اطاعت کند و با ترکان سپاه، خصوصاً فرمانده آنان، سبکتکینِ غزنوی، مدارا نماید. به گفته ابن مسکویه، پس از درگذشتن معزالدوله، سه روز باران شدیدی بارید، به طوری که رفت‌وآمد دشوار شد و دولتمردان و درباریان نتوانستند خارج شوند و همین امر به بختیار امکان داد که، بدون درگیری، بر تخت نشیند.
لقب امیرالامرا به‌خودی‌خود نشان از هیچ برتری نداشت و امتیازی محسوب نمی‌شد، کما اینکه خلیفه این عنوان را به ضعیف‌ترین و جوانترین برادر آل‌بویه داده بود، اما هنگامی که جاه‌طلبی قویترین امیران آل‌بویه برای یکپارچه کردن کل سرزمین تحت فرمان بویه‌ها را در نظر بگیریم، این لقب محملی برای برتری‌جویی سیاسی محسوب می‌شد. در مورد عضدالدوله، که امیری قدرتمند بود، نمود این داستان به صورت ادعای دروغین عضدالدوله درآمد که خلیفه پدرش رکن‌الدوله را امیرالامرا نموده‌است؛ در صورتی که عزالدوله این لقب را داشت.
اخشیدیان مصر وآل بویه (شیعه‌های) عراق، همیشه بر سر حکومت بر مکه جنگ داشتند؛ به نحوی که یک بار در ۳۴۳ ه‍.ق و دیگربار در ۳۵۶، در حج، امیرحاجیان بویه‌ها، حاجیان مصری را غارت کرد و امیر ایشان را به قتل رساند. در آن تاریخ به نام بختیار در مکّه خطبه خوانده شد و امیری حج بر عهده ابواحمد موسوی پدر شریف رضی و علم الهدی گذاشته شد و برخلافت المطیع للّه نیز تأکید شد.
در ۳۵۶ ه‍. ق، وشمگیر به خراسان حمله کرد و رکن الدوله از بختیار کمک خواست. عزالدوله سبکتکین را مأمور کمک نمود. بدنبال سرپیچی سبکتکین، بختیار ناچار بَختَکین آزادرویه، یکی از غلامان پدرش را به کمک عمویش فرستاد که البته با مرگ وشمگیر قضیه منتفی شد. در همین زمان، کارگزاران عضدالدوله برای خرید سالانه سپاه به بغداد آمده بودند؛ اما بختیار مانع کار آنان شد و زمینه اختلاف با پسر عمویش را فراهم آورد.
مشکل اقتصادی عزالدوله به او امکان پرداخت حقوق سپاهیان را نمی‌داد. در نتیجه ترکان و دیلمیان سپاه هردو بر او فشار می‌آوردند. کاتب دربارابوالفضل شیرازی، عباس بن حسین بن عبدبن فاخر (۳۰۳–۳۶۲ق/۹۱۵–۹۷۳م) تقبل کرد که مخارج سپاه را با دریافت خراج از اهل ذمه و گرفتن اموال و املاک مردم حل کند که به پاداش این کار به وزارت رسید. اما عزالدوله در ۳۵۸ او را عزل و اموال و املاکش را ضبط نمود، و کاتب دیگرابوالفرج محمد بن عباس بن فسانجس دربار را به جای او برگماشت؛ لیکن پس از مدتی، باردیگر او را به وزارت آورد.
در سال ۳۵۷، حبشی برادر عزالدوله که به تحریک اطرافیانش از فرستادن خراج بصره به بغداد سرباز می‌زد، سر به شورش برداشت و وزیر مأمور به دفع او شد. ابوالفضل عباس وزیر با حیله حبشی را در جنگ شکست داد و او و تمامی افراد خانواده و نزدیکانش را دستگیر و اموال بسیاری از آنان را مصادره کرد. حبشی مدتی در قلعه مهدی، و سپس اهواز و رامهرمز دربند بود؛ اما سرانجام با درخواست رکن الدوله، از زندان آزاد شد و نزد عمو و سپس پسر عمویش عضدالدوله رفت. بختیار نیز پسر هشت ساله خود مرزبان را به جای برادر، امیر بصره کرد.
در همین سال ۳۵۷، محمد فرزند مستکفی در بغداد ادعای مهدویت کرد. او که پیش از این نزد کافور اخشیدی در مصر، کارش بالا گرفته بود، به بغداد رفت و بین علویان و اهل سنت طرفدارانی جمع کرد. سبکتکینِ غزنوی ابتدا طرفدار او شد اما هنگامی که فهمید پسر مستکفی است، از طرفداری او منصرف شد. سرانجام عزالدوله او را دستگیر کرده نزد خلیفه فرستاد، و خلیفه او را مجازات نمود.
برآمدن فاطمیان درمصر برای عزالدوله بختیار مشکل‌های جدیدی فراهم نمود. همین باعث شد تا حسین (یا حسن) بن احمدبن ابوسعید جنابی قرمطی با کمک مالی بختیار و تحریک خلیفه در ۳۵۸ روی به دمشق نهد و بر آن شهر که در دست جعفربن فلاح، از فرماندهان خلیفه فاطمی، بود مسلط شود.
در زمان عزالدوله، عمران بن شاهین که بر اثر ارتکاب جنایتی در زمان معزالدوله، به باتلاقهای اطراف واسط و بصره پناه برده بود، دوباره سر به شورش برداشت. عزالدوله در ۳۶۰، ناگزیر شد که برای جنگ با وی به نعمانیه برود؛ اما در این جنگ شکست خورد و تقاضای صلح کرد.
برای رفع اختلاف میان ترکان و دیلمیان، عزالدوله در ۳۶۰ دختر بختکین را به ازدواج پسر خود مرزبان و دختر بَکتجور، غلام معزالدوله، را به عقد پسر دیگر خود سالار درآورد و همه سپاه برای حفظ دوستی سبکتکین و بختیار سوگند خوردند، لیکن این کار ثمری نداشت.
در ۳۶۱ه‍.ق (۹۷۲ م)، دمیس‌تیکسJohn I Tzimiskes با سپاه روم شرقی به جزیره ومیانرودان حمله کرد. جمعی از مسلمانان کشته و اموالشان غارت شد. مردم ربیعهقسمت شمالی میانرودان، به سه بخش تقسیم می‌شد که هر بخش را (دیار) می‌گفتند. سه دیار شمالی میانرودان عبارت بودند از: دیار بکر، دیار ربیعه، و دیار مضر، که در واقع از نام سه قبیله‌ای که قبل از ظهور اسلام و در زمان ساسانیان به آن جا کوچ کرده و تحت فرمانروایی ساسانیان درآمدند گرفته شده‌است. شهر (آمد) که در ساحل رود دجله و در جنوب ترکیه قرار داشت مرکز دیاربکر و محل سکونت بکریان بود. (موصل) که در ساحل رود دجله و در شمال عراق قرار داشت بزرگ‌ترین شهر دیار ربیعه و محل سکونت قبیله ربیعه بود، و محل سکونت مضریان، (رقه) بود که در ساحل رود فرات و در شمال سوریه قرار داشت. جغرافیای تاریخی کوفه، باشگاه اندیشه و دیاربکر از خلیفه و عزالدوله که در کوفه بود، یاری خواستند. بختیار وعده جنگ با رومیان را داد و فرمان جنگ صادر کرد. عده زیادی از غازیان در بغداد جمع شدندو به روم حمله بردند و بسیاری از رومیان را اسیر کردند و جمع زیادی از بطریقان (پاتریسین‌ها) را کشتند و سرهایشان را برای مسلمانان آوردند. بختیار به بهانه جنگ با رومیان، چهارصدهزار درهم از خلیفه گرفت و مسئله جهاد را فراموش کرد، در صورتی که خلیفه برای تأمین این پول، اسباب خانه و لباس خود را فروخته بود.
وجود غازیان پرشور در بغداد، شامل سنّیان و شیعیان و جوانان و عیاران، سبب شد تا مردان مسلح بسیاری در بغداد پراکنده شوند و در سال ۳۶۱ اغتشاش به وجود آید. در این سال، عیاران محله‌ها را غارت و به خانه‌ها حمله می‌کردند. محلة کَرْخ که شیعه‌نشین و کانون بازرگانی بود، گرفتار هجوم شد؛ ترکان به هتک ناموس مردم پرداختند و خمار، رئیس پلیس عزالدوله در بغداد، را به بهانه‌ای به قتل رساندند. بختیار برای جلوگیری از گسترش شورش، از خون صاحب شرطه خود گذشت و برای رفع فتنه ترکان از سبکتکین کمک خواست و یکی از حاجبان سبکتکین را صاحب شرطه بغداد کرد.
در شعبان ۳۶۲، زندانبان زندان کرخ مردی عامی از اهل سنت را به قتل رساند. مردم و ترکان شوریدند و زندانبان را کشتند و جسدش را سوزاندند و زندانیان را آزاد ساختند. ابوالفضل عباس (وزیر) که سنی متعصبی بود، حاجب خود، صافی، را که او نیز سنی‌ای متعصب بود، برای کشتار عامه به کرخ فرستاد. صافی کرخ را به آتش کشید، که در آن هفده هزار تن کشته شدند و سیصد دکان و ۳۳ مسجد و بسیاری از اموال مردم در آتش سوخت. در ۳۶۲، ابوالفضل عباس، که در آتش‌سوزی کرخ مؤثر بود، از وزارت عزل شد و پس از او ابن بَقیّه، که آشپز عزالدوله بود، به وزارت رسید و دستور داد تا ابوالفضل عباس را حبس و اموالش را مصادره کنند.
سپاهیان دیلمی از یکسو و ترکان سپاه که از سوی دیگر بر عزالدوله برای تأمین هزینه سپاه فشار می‌آوردند؛ اما خزانه خالی و درآمد ناکافی حکومت، کفاف هزینه‌های روزافزون سپاه را نمی‌کرد. در ۳۶۳، سپاهیان شورش کردند. عزالدوله اجباراً برای تأمین هزینه سپاهیان، به موصل که اباتَغْلِب حَمْدانی در آن حکومت می‌کرد حمله نمود. پس از مرگ معزالدوله، اباتغلب قصد داشت به دلیل ناتوانی مالی و ضعف سیاسی بختیار، بغداد را تصرف کند. در ۳۶۲ امیر حمدانی سعی نمود که با نیرنگ سبکتکین را به دستگیری خلیفه و عزالوله برانگیزد، لیکن با وساطت وزیر بین عزالدوله و سبکتکین صلح شد و بختیار شرایط سبکتکین را پذیرفت.
عزالدوله از هجومش به موصل، در ۳۶۳، نتیجه‌ای نگرفت و این بار برای به دست آوردن پول، به اهواز که مقر املاک ترکان و خصوصاً سبکتکین بود، روی آورد و سبکتکین را در بغداد نهاد. حاکم اهواز، بختکین آزادرویه، با عزالدوله به شایستگی رفتار نمود و دو بار مالیات سالانه را پیشکش کرد، اما بین لشکریان دیلمی و ترک جنگ درگرفت. سران دیلمی از عزالدوله خواستند که ترکان را زندانی کند و در اهواز خون ترکان مباح اعلام شد. عزالدوله قبل از حرکت به سوی اهواز، از اطرافیان خود خواسته بود که شایعه مرگش را در بغداد پخش کنند و هنگامی که سبکتکین برای تسلیت آمد، او رادستگیر نمایند. سبکتکین در این دام نیفتادو آشکار شدن این نیرنگ ترکان را شوراند. به حدی که کاخ عزالدوله را محاصره نمودند و به آتش کشیدند. اهل سنت، به طرفداری از ترکان، به محله شیعه‌نشین کرخ حمله کردند و باردیگر آنجا را به آتش کشیدند. سرانجام عزالدوله زندانیان ترک را آزاد و آزادرویه را به جای سبکتکین سپه سالار کرد. چون اختیار بغداد از کف عزالدوله خارج شد، رکن الدوله، عضدالدوله و اباتغلب حمدانی را به کمک طلبید. همچنین با فرستادن هدایایی برای عمران بن شاهین، از او نیز یاری خواست لیکن عمران هدایای او را پس فرستاد و درخواست کمک او را رد کرد.
سبکتکین در ۳۶۴ به عزالدوله پیشنهاد کرد که بغداد و واسط سرزمین ترک‌ها باشد و بصره و اهواز متعلق به دیلمیان. بعد از آگاهی دیلمیان از پیشنهاد، دگربار میان آنان و ترکان جنگ به راه افتاد. سبکتکین و ترکان به واسط رفتند و خلیفه الطائع بالله و پدر او المطیع را که در ۳۶۳ از خلافت عزل کرده بودند، با خود به واسط بردند. در گیرودار سفر، المطیع و سبکتکین درگذشتند و البتکین بر ترکان امارت یافت. بختیار از عضدالدوله کمک خواست، اما عضدالدوله که در انتظار نابودی او بود، کمک را به تأخیر می‌انداخت، تا سرانجام به عزالدوله پیغام داد که از واسط خارج شود. ترکان، واسط را محاصره کرده بودند لیکن هنوز حرمت عزالدوله را نگاه می‌داشتند و او را دستگیر نمی‌کردند.
سال‌شمار زندگی عزالدوله بختیار
سرانجام با اصرار عزالدوله، عضدالدوله به سوی واسط حرکت کرد و وزیر رکن الدوله هم که از ری آمده بود به کمک عزالدوله آمد. در نتیجه آلپ‌تگین و ترکان به بغداد بازگشتند و اباتغلب حمدانی که در غیاب ترکان وارد بغداد شده بود، بغداد را تخلیه کرد.
عضدالدوله بدنبال ترکان شورشی به بغداد حمله کرد و ترکان را شکست داد. او که آرزوی حکومت عراق را در سر می‌پرورد و از گذشته نیز با بختیار اختلاف داشت، پنهانی از سران دیلمی سپاه خواست که بر عزالدوله بشورند و حقوق عقب افتاده را بخواهند، در حالی که خزانه خالی بود و از عزالدوله هم خواست تا برای تهدید سران سپاه، بظاهر از کار کناره‌گیری کند. بختیار خواسته او را پذیرفت و عضدالدوله با این ترفند بختیار و خانواده اش را دستگیر و زندانی کرد. سپس از ترکان استرداد خلیفه الطائع بالله را خواست و او را به بغداد بازگرداند و به او اکرام فراوان نمود، سپس با عمران بن شاهین و اباتغلب صلح کرد.
مرزبان پسر عزالدوله، حاکم بصره، ماجرای دستگیری پدرش را با رکن الدوله در میان نهاد. در همین زمان، عضدالدوله نیز ابوالفتح عمید (وزیر رکن الدوله) را نزد پدر فرستاد تا با وعده سی میلیون دینار خراج سالانه، امارت او را بر عراق بپذیرد و قبول کند که عزالدوله و خانواده اش به ری نزد او بروند.
رکن الدوله از دستگیری عزالدوله بسیار ناراحت شد و برفرزند خشم گرفت و دستور داد که به شیراز بازگردد. ابن بقیه در واسط از فرمان عضدالدوله سرپیچی نمود و عمران بن شاهین نیز با او همداستان شد. عضدالدوله برای سرکوب آنان لشکری فرستاد که پیروز نشد. مردم چون از شکست لشکر عضدالدوله آگاهی یافتند، شورش نمودند. در فارس، چون مردم شنیدند که پدر بر او خشم گرفته، جلوی ارسال اموال وی را بستند؛ و مردم بغداد نیز بر شوریدند. عضدالدوله به ناچار عزالدوله را از بند رها کرد و به فارس بازگشت و عزالدوله را، به نیابت از خود در عراق برگماشت. با خروج عضدالدوله از عراق، ابن عمید وزیر رکن الدوله، که در عراق مانده بود، به وزارت بختیار منصوب شد. عزالدوله با فخرالدوله،فخرالدوله، یکی از فرزندان رکن‌الدوله است که پدر امیری ناحیه همدان را به او داده بود. ابن بقیه، حکمران کرد حسنویه برزیکانی، اباتغلب حمدانی، معین الدین، و عمران بن شاهین ضد عضدالدوله همدست شد و نام او را از خطبه برانداخت و در بغداد بدگویی از او را رواج داد. ابن عمید وزیر هم به این اختلاف دامن می‌زد. خلیفه، دختر عزالدوله را به عقد خود درآورد و صاحب شرطه سبکتکین، که در آتش‌سوزی کرخ دست داشت، مجازات شد.
با مرگ رکن‌الدوله در۱۸ محرم ۳۶۶–۱۶ سپتامبر ۹۷۶ - تمام تلاش‌های عزالدوله ضد پسرعمویش عضدالدوله بی‌اثر شد زیرا عضدالدوله دیگر نگرانی از مخالف پدرش نداشت و می‌توانست با عزالدوله روبرو شود. در ۱۱ ذیقعده ۳۶۶ - اول ژوئیه ۹۷۷ - عضدالدوله در اهواز به راحتی عزالدوله را شکست داد. حتی با وجود این شکست، باز عضدالدوله به عزالدوله اجازه داد که به سوریه برود و در آنجا برای خودش امارتی تأسیس کند، اما عزالدوله بر پیمان خود با پسرعمویش پایدار نماند و به تحریک اباتغلب حمدانی، باردیگر همراه با حمدانی‌ها به نبرد عضدالدوله نزدیک سامرا رفت که شکست خوردند(۱۸ شوال ۳۶۷–۲۹ می ۹۷۸) و عزالدوله به دستور عضدالدوله اعدام شد.
بر اساس بعضی از گفته‌ها مردم بختیاری از نوادگان عزالدوله بختیار هستند؛ زیرا پیش از آن نامی از بختیاری وجود ندارد. طرفداران این نظر معتقدند ممکن است گروهی از نوادگان عزالدوله بختیار در زمان حکومت آل بویه در منطقه امروزی بختیاری‌ها ساکن شده باشند.
علی قلی بختیاری، در کتاب خود موسوم به تاریخ بختیاری می‌نویسد:
بعد از تتبع از کتب تاریخ، این ایل جلیل نسبشان به ملوک بویه که ساسانی الاصلند، می‌رسد و سرسلسله ایشان، عزالدوله بختیار است؛ زیرا قبل از عزالدوله بختیار نامی در کتب نیست. ممکن است در قدرت و سلطنت آل بویه جماعتی از کسان ایشان که در ایران پراکنده شده‌اند، شعبه‌ای از ایشان به اسم بختیار معروف شده باشند.ص ۴۹
فهرست افراد عرصهٔ موسیقی سنتی ایرانی
در ایران باستان هنگام برآمدن و فرو رفتن خورشید گروهی به نواختن طبل و کوس و کرنا می‌پرداختند. در اوستا بخش یسناها آمده که پزشکان بیماران خود را با موسیقی ایرانی درمان می‌کردند.
در آن دوران سه نوع موسیقی آئینی (دینی)، بزمی و رزمی مرسوم بوده‌ است، همچنین در جشن‌های طبیعت و روزهای تاریخی و ملی نواها و موسیقی ایرانی ویژه‌ای اجرا می‌شد. در دوران هخامنشیان سرودها و ترانه‌هایی به نام هوره در جنگ‌ها و جشن‌ها اجرا می‌کردند که امروزه در ایلام و سرزمین‌های غرب ایران با همین نام رایج است.
در دوران ساسانیان به ویژه بهرام گور و خسرو پرویز موسیقی‌دان‌هایی زیر نظر وزیر دربار خرم باش کار می‌کردند. در جشن‌های بزرگ، این نوازندگان و خنیاگران نواها و آهنگ‌های گوناگون اجرا می‌کردند. در شاهنامه آمده بهرام گور تعداد ده هزار لوری (خنیاگر) از هند برای شادی و پایکوبی مردم به ایران آورد.
مشهورترین موسیقی‌دان‌های این دوران قبل از اسلام به شرح زیر بودند
باربد برای هر روز هفته نوایی ساخت که به هفت‌خسروانی معروف است. همچنین برای هر روز ماه سی لحن یا سی دستان و برای ۳۶۰ روز سال غیر از پنجه دزدیده، ۳۶۰ آهنگ یا ۳۶۰ دستان را ساخت. آهنگ جامه‌دران که در ردیف موسیقی ایرانی است از ساخته‌های نکیسا است که با چنگ نواخته‌است.
دستان دیگری به نام دستگاه راست است که باربد آن را ساخت و امروز جز دستگاه‌های هفت‌گانه موسیقی ایرانی است، همچنین باید به آهنگ‌ها و دستان نوروز بزرگ، آرایش خورشید، ماه بر کوهان (ماه بالای کوهسار)، کین ایرج، سوگ سیاوش و گنج باد، گنج کاووس، تخت تاقدیس، فرخ روز، سوگ شیدیز و باغ شیرین اشاره کرد.شبکه آموزش و آموزشگاه ها
در ایران بعد از اسلام دانشمندان اسلامی و موسیقی‌دانان بزرگ ایرانی دربارهٔ هنر موسیقی کتاب‌ها و نگارش‌هایی دارند.
نشیط فارسیاز استادان نامی موسیقی و از خوانندگان و نوازندگان نامی سده نخست اسلامی است. نشیط در روزگار عبدالله بن جعفر (عبدالله بن جعفر بن عبدالله بن ابی طالب) یا در زمان خلافت عبدالملک اموی به مدینه رفت. سرودهای پارسی می‌خواند. عبدالله او را مورد توجه قرار داد و به عنوان برده خریداری کرد نشیط بنا به تمایل عبدالله بن جعفر که از بزرگان قریش بود غنای عربی را از «سائب خاثر» فراگرفت و در این فن نیز استاد شد و شماری از موسیقیدانان عرب نزد او به آموختن موسیقی پرداختند. (از جمله ابن سریج، معبد، جمیله و عزة المیلاء)
مسلم بن محرز ابن محرز اصلاً ایرانی بود و پدرش پرده دار کعبه بود. او از موسیقی دانان به نام دوره بنی امیه‌است. در زمان هشام بن عبدالملک می‌زیست و در موسیقی ایرانی و رومی استاد بود، وی موسیقی ایرانی را در مکه و مدینه نشر داد. ابوالفرج اصفهانی در نسک «اغانی» گوید: «وزن رمل (وزن سه ضربی و در عروض چهار بار فاعلاتن در هر بیت است) را که آهنگ ضربی تندی بود، او ساخت و نخستین کسی است که در بحر رمل تغنی کرده‌است.»
او نخستین مکتب علمی را در موسیقی به وجود آورد و آوازها را به‌طور درست تنظیم نمود و خود روشی در موسیقی به وجود آورد و به درست نمودن و تکمیل آن پرداخت. برای چامه‌های (اشعار) عربی آهنگ ساخت و موسیقی عرب را دگرگون کرد. کوشش‌های او در موسیقی عرب و بنای آن براساسی درست، سبب شد که او را «صناع العرب» لقب دادند. از جمله کارهای او تشکیل دسته‌های دختران خواننده بود (تشکیل این چنین دسته‌هایی در زمان ساسانیان نیز در ایران معمول بوده‌است). دسته‌ای از ۵۰ دختر خواننده تشکیل داد که در راس آنان جمیله، زن موسیقیدان نامی آن دوره، آهنگ اصلی را می‌خواند. هنگامی که «فضل بن یحیای برمکی» از یکی از استادان موسیقی پرسید که: بالاتر از همه موسیقیدانان کیست؟ او در پاسخ گفت: ابن محرز. اسحاق الموصلی، خواننده و موسیقیدان نامی دوره عباسی، پیوسته می‌گفته فحول موسیقیدانان، ابن سریج و پس از او ابن محرز بوده‌است.
ابن محرز به اندازه‌ای در موسیقی توانمند و در هنر خود نامی و برتر بود که اگر آهنگ دیاری می‌کرد بازار موسیقیدانان آن دیار کساد می‌شد و به عناوین مختلف در بازگرداندن او می‌کوشیدند. گویند وقتی آهنگ عراق کرد «حنین بن حیری» در قادسیه از او پرسید: در این سفر چه نفعی در نظر گرفته‌ای؟ گفت: هزار دینار. وی پانصد دینار به او داد و از او درخواست کرد که بازگردد او نیز چنین کرد.
یونس کاتب؛ یونس بن سلیمان بن کاتب شهریار، ملقب به ابوسلیمان از نسل هرمز، از نخبه‌های موسیقیدان دوره خود بود و افزون بر موسیقی در شعر مقام استادی داشت و در دوره بنی امیه در دیوان مدینه کاتب و نویسنده بود، گاهی هم به کار بازرگانی می‌پرداخت. یونس موسیقی را نزد استادان فن مانند ابن سریج و ابن محرز و «معبد» و دیگر موسیقیدانان آن دوره فراگرفت و شاگرد برتر معبد بود. نوشته‌اند نخستین نسک موسیقی را پس از اسلام یونس نوشته و نسک او مورد اعتماد و استشهاد اهل فن بود. ابن ندیم نویسنده نسک «الفهرست» می‌نویسد: " یونس کاتب نسکهای نامداری دربارهٔ موسیقی و موسیقیدانان نوشته و از آنجمله سه نسک است: «مجرد یونس»، «القیان» و «النغم». ولید بن یزید از خلفای اموی که خود از موسیقیدانان بود و در این فن ابتکاراتی از خود داشت بنا به سابقه‌ای که از آوای یونس داشت او را به دربار خویش دعوت کرد و او را در سلک مغنیان و ندیمان و نزدیکان درگاه خویش قرار داد.
سائب خاثر؛ اصلاً ایرانی و پدرش بشاء از بردگان آزاد شده بود. سائب مانند نشیط فارسی از غلامان عبدالله بن جعفر بن ابی طالب بود. سائب به دستور عبدالله بن جعفر آواز عربی را از نشیط فارسی که تازه به مدینه آمده بود آموخت. نخست آواز را بدون همراهی ساز می‌خواند و ضرب آن را با چوبی که روی زمین می‌نواخت نگاه می‌داشت. سپس عود آموخت و نخستین کسی است که در مدینه عود ساخته و نواخته‌است. نویسنده اغانی می‌نویسد: او نخستین کسی است که همراهی ساز را با آواز در میان اعراب معمول داشت. سائب خاثر تحت تأثیر نشیط و آهنگ‌های ایرانی او نخستین آهنگ عربی را به نام «ثقیل» با قاعده‌های درست و میزان ملایم ساخته‌است. این موسیقیدان استاد و بنام ایرانی در زمان نخستین خلفای بنی امیه می‌زیسته و در دستگاه معاویه و یزید راه یافته برای آنان خوانندگی کرده‌است.
سائب خاثر شاگردان بسیاری تربیت کرد و تربیت شدگان و و دیگر استادان موسیقی ایرانی در کشورهای عربی آواز را بدون انحراف از اصول ایرانی آن در میان عرب رواج دادند و برخی از خوانندگان نامی عرب نیز شاگرد او بوده‌اند، مانند: عزة المیلاء.
بنابر آنچه گذشت بنیان و پایه موسیقی عرب به دست ایرانیان گذاشته شد؛ و از سده دوم هجری بیشتر موسیقیدانان بزرگ در میان عرب، ایرانی و ایرانی نژاد بوده‌اند، ولی به شوندهایی که خواهیم گفت ملت‌های غیرعرب از جمله ایرانیان برای رهایی از توهین و آزار که اعراب نسبت به آنان روا می‌داشتند اقدام به گزینش نام و اختیار کردن نام و کنیت عربی کرده و به وسیله «حلف» یا «ولاء» خود را از کینه عرب دور نگاه داشتند و پژوهندگان تاریخ در نژاد و تبار آنان دچار اشتباه شده‌اند.
نسک «تاریخ موسیقی ایران» پاره نخست (جلد۱)/ نوشته: حسن مشحون / انتشارات: نشر سیمرغ با همکاری نشر فاخته / سال ۱۳۷۳
برزیل در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ که در شهر لندن انگلستان برگزار شد، کاروان برزیل با ۲۵۸ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱۷ مدال (۳ طلا، ۵ نقره، ۹ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، برزیل در ردهٔ ۲۲ مسابقات قرار گرفت.
برزیل در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ که در شهر پکن چین برگزار شد، کاروان برزیل با ۲۷۷ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱۵ مدال (۳ طلا، ۴ نقره، ۸ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، برزیل در ردهٔ ۲۳ مسابقات قرار گرفت.
برزیل در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ که در شهر آتن یونان برگزار شد، کاروان برزیل با ۲۴۷ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱۰ مدال (۵ طلا، ۲ نقره، ۳ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، برزیل در ردهٔ ۱۶ مسابقات قرار گرفت.
برزیل در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ که در شهر سیدنی استرالیا برگزار شد، کاروان برزیل با ۲۰۵ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱۲ مدال (۰ طلا، ۶ نقره، ۶ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، برزیل در ردهٔ ۵۳ مسابقات قرار گرفت.
برزیل در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ که در شهر توکیو ژاپن برگزار شد، کاروان برزیل با ۶۱ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱ مدال (۰ طلا، ۰ نقره، ۱ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، برزیل در ردهٔ ۳۵ مسابقات قرار گرفت.
برزیل در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ که در شهر آتلانتا ایالات متحده آمریکا برگزار شد، کاروان برزیل با ۲۲۵ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱۵ مدال (۳ طلا، ۳ نقره، ۹ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، برزیل در ردهٔ ۲۵ مسابقات قرار گرفت.
برزیل در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ که در شهر بارسلونا اسپانیا برگزار شد، کاروان برزیل با ۱۹۵ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۳ مدال (۲ طلا، ۱ نقره، ۰ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، برزیل در ردهٔ ۲۵ مسابقات قرار گرفت.
برزیل در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ که در شهر سئول کره جنوبی برگزار شد، کاروان برزیل با ۱۷۱ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۶ مدال (۱ طلا، ۲ نقره، ۳ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، برزیل در ردهٔ ۲۴ مسابقات قرار گرفت.
برزیل در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ که در شهر مسکو اتحاد جماهیر شوروی برگزار شد، کاروان برزیل با ۱۰۹ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۴ مدال (۲ طلا، ۰ نقره، ۲ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، برزیل در ردهٔ ۱۷ مسابقات قرار گرفت.
برزیل در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ که در شهر لس آنجلس ایالات متحده آمریکا برگزار شد، کاروان برزیل با ۱۵۱ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۸ مدال (۱ طلا، ۵ نقره، ۲ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، برزیل در ردهٔ ۱۹ مسابقات قرار گرفت.
برزیل در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ که در شهر مونترال کانادا برگزار شد، کاروان برزیل با ۸۱ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۲ مدال (۰ طلا، ۰ نقره، ۲ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، برزیل در ردهٔ ۳۶ مسابقات قرار گرفت.
برزیل در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ که در شهر مونیخ آلمان غربی برگزار شد، کاروان برزیل با ۸۱ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۲ مدال (۰ طلا، ۰ نقره، ۲ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، برزیل در ردهٔ ۴۱ مسابقات قرار گرفت.
برزیل در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ که در شهر مکزیکو سیتی مکزیک برگزار شد، کاروان برزیل با ۷۶ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۳ مدال (۰ طلا، ۱ نقره، ۲ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، برزیل در ردهٔ ۳۵ مسابقات قرار گرفت.
برزیل در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ که در شهر رم ایتالیا برگزار شد، کاروان برزیل با ۷۲ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۲ مدال (۰ طلا، ۰ نقره، ۲ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، برزیل در ردهٔ ۳۹ مسابقات قرار گرفت.