moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
وی فعالیت نظامی را در خلال جنگ ایران و عراق از نیروی زمینی سپاه پاسداران آغاز کرد. فرحی از ابتدای دهه ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۴ مدیرعاملی صنایع تسلیحاتی کشور را برعهده داشت، از ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸ مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره سازمان صنایع دفاع جمهوری اسلامی ایران و معاون وزیر دفاع بود، از ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۳ ریاست سازمان صنایع هوافضا را برعهده داشت و از ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۵ به‌عنوان معاون آماد، امور صنعتی و تحقیقاتی وزارت دفاع فعالیت می‌کرد. او از ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۶ مشاور وزیر دفاع بود، در فاصله سالهای ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۹ فرماندهی قرارگاه مهارت‌آموزی کارکنان وظیفه نیروهای مسلح را برعهده داشت و از شهریورماه ۱۴۰۰ قائم‌مقام وزیر دفاع است.
این یخیه () نخستین آلبوم چندآهنگه گروه دخترانه کره‌ای ایتزی است که در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۹ توسط جی‌وای‌پی انترتینمنت منتشر شد. «یخی» به عنوان تک‌آهنگ آغازین این آلبوم منتشر شد. نسخه فیزیکی این آلبوم در دو نسخه قابل دسترسی است: IT'z و ICY.
«خیابان واریک» ترانه ای از دافی خوانندهٔ اهل ولز و یکی از قطعه‌های اولین آلبوم استودیویی او با نام "راک‌فِری" است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. عنوان ترانه به ایستگاه متروی خیابان واریک لندن اشاره دارد. این آهنگ توسط جیمی هوگارت، اِگ وایت و دافی نوشته شده و تهیه‌کننده‌اش هوگارت بوده‌است. «خیابان واریک» در ماه می سال ۲۰۰۸ در قالب سومین تک‌آهنگ (دوم در آمریکای شمالی) آلبوم "راک‌فری" منتشر شد اما به دلیل فروش نسخهٔ دانلود دیجیتال، از ماه‌های مارس و آوریل وارد چارت‌های موسیقی شده بود.
این قطعه در فهرست «۱۰۰ ترانهٔ برتر سال ۲۰۰۸» مجلهٔ رولینگ استون جایگاه چهل و یکم را به‌خود اختصاص داده‌است."The 100 Best Songs of 2008". "Rolling Stone" (25 December 2008). Retrieved 2008-12-25
«خیابان واریک» در گام سی بمل ماژور نوشته شده، تمپوی آن ۸۴ ضرب در دقیقه و محدودهٔ وکال آن G تا D است.
موزیک ویدئوی «خیابان واریک» که اولین بار در در ۲۳ آوریل ۲۰۰۸ از کانال ۴ بریتانیا پخش شد را دانیل ولف کارگردانی کرده‌است. این ویدئو که تقریباً از یک برداشت تشکیل شده با ترک کردن ایستگاه متروی خیابان واریک توسط دافی آغاز می‌شود. او که در صندلی عقب یک تاکسی نشسته همان‌طور که آهنگ را می‌خواند اشک می‌ریزد. ویدئو با تصویر دافی که هنوز در ماشین است و اشک‌هایی که آرایشش را خراب کرده‌اند را پاک می‌کند تمام می‌شود. سکانس تاکسی قرار بود فقط یک صحنه از ویدیو باشد اما کارگردان با دیدن اشک‌های دافی به فیلمبرداری آن به عنوان تمام موزیک ویدیو ادامه داد.
این ویدئو در سال ۲۰۰۸ نامزد دریافت جایزهٔ موسیقی ویدیوی ام‌تی‌وی در رشتهٔ «بهترین ویدیوی بریتانیا» بود2008 MTV Video Music Awards – Best UK Video MTV Music Video Nominations Best UK Video "Warwick Avenue" اما در نهایت جایزه به «خفه شو و بذار برم» تینگ تینگز رسید.
سی‌دی نسخهٔ بریتانیا
صفحهٔ ۷ اینچی نسخهٔ بریتانیا
نسخهٔ دانلود دیجیتال استرالیا
نسخهٔ مَکسی آلمان
نسخهٔ بی-ساید آی‌تیونز
حسام نفری
بازیکن فوتبال
متولد (7 مه 2006) به عنوان مدافع برای تیم خود بازی می‌کند .
متولد اصفهان ساکن فولادشهر.
فوتبال خود را از سن 7 سالگی از باشگاه ستارگان فولادشهر آغاز کرد و بعد از آن در سن 11 سالگی به باشگاه ذوب آهن پیوست و تا کنون هم در این باشگاه به عنوان کاپیتان و بازیکن مشغول بازی می باشد .
از سن 14 سالگی به ترتیب به عنوان بازیکن برای تیم ملی فوتبال نونهالان ، نوجوانان و در حال حاضر جوانان جمهوری اسلامی ایران مشغول بازی می باشد.
پست تخصصی دفاع آخر
شماره پیراهن باشگاهی 4 و شماره پیراهن ملی 3 می باشد.
https://footba11.co/player/356897/%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D9%85-%D9%86%D9%81%D8%B1%DB%8C
چاچ اون مکسری ( زاده۶ نوامبر ۱۹۹۹ ، بوریرام) یک بازیکن والیبال سالنی اهل تایلند است. وی تا به امروز عضو تیم ملی والیبال زنان تایلند می باشد. her older sister was an Air-Hostess.
یانیک ژادو ( زاده ۲۷ ژوئیه ۱۹۶۷) یک فعال محیط زیست و سیاستمدار اهل فرانسه است. وی در سال ۲۰۰۹ پس از پیروزی در انتخابات پارلمان اروپا توانست به‌عنوان یکی از نمایندگان حزب سبز فرانسه به پارلمان اروپا راه یابد.
ژادو نامزد حزب سبز در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۲ فرانسه بود و سرانجام با کسب تنها ۴/۶ درصد از آرا در دور اول در جایگاه ششم قرار گرفت.
ژادو پیش از ورود به سیاست به‌عنوان یک فعال محیط زیست و فعال حقوق بشر فعالیت می‌کرد. وی بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۸ مدیر گرین پیس در فرانسه بود و فعالیت‌های این سازمان در فرانسه تحت نظارت وی بود.
در سال ۲۰۰۹ ژادو اعلام کرد که گرین پیس را ترک می‌کند تا فهرست حزب سبز فرانسه را در انتخابات پارلمان اروپا در غرب فرانسه رهبری کند. لیست تحت رهبری وی برنده ۱۶/۶۵ درصد از آرا شد و او به نمایندگی پارلمان اروپا انتخاب شد. وی در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۹ نیز مجدداً پیروزی در این منطقه را تکرار کرد.
در سال ۲۰۱۶ ژادو در انتخابات درون حزبی حزب سبز فرانسه برای انتخاب نامزد این حزب در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۷ فرانسه شرکت کرد و با موفقیت نامزد حزبش در انتخابات شد. ژادو در فوریه ۲۰۱۷ اعلام کرد که به نفع بنوا آمون، عضو حزب سوسیالیست که دارای عقاید اکوسوسیالیستی بود از انتخابات کنار می‌کشد. بنوا آمون سرانجام در دور اول انتخابات پنجم شد و نتوانست به دور دوم راه یابد.
در سال ۲۰۲۱ ژادو مجدداً اعلام کرد که می‌خواهد نامزد حزبش در انتخابات ریاست‌جمهوری شود. رقیب او در انتخابات درون حزبی این‌بار ساندرین روسو، فعال اکوفمینیست و اکوسوسیالیست بود که مواضع چپ‌گرایانه‌اش به شدت با مواضع لیبرال ژادو در تضاد بود. یانیک ژادو درنهایت توانست با نتیجه نزدیک ۵۱ به ۴۹ درصد روسو را شکست دهد و نامزد حزبش در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۲ فرانسه شود. وی در انتخابات با کسب ۴/۶ درصد از آرا در دور اول در جایگاه ششم قرار گرفت و نتوانست به دور دوم راه یابد.
پالمتتو فیلمی محصول سال ۱۹۹۸ و به کارگردانی فولکر شلوندورف است. در این فیلم بازیگرانی همچون وودی هرلسون، الیزابت شو، جینا گرشان، رولف هوپه، کلویی سونی، تام رایت، مایکل راپاپورت و مارک مک‌کالی ایفای نقش کرده‌اند.
کوه جلیکو (به انگلیسی: Mount Jellicoe) یک کوه در کانادا است که در آلبرتا واقع شده‌است. کوه جلیکو ۳٬۰۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه کالف روب (به انگلیسی: Calf Robe Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گلاسیر، مونتانا واقع شده‌است. کوه کالف روب ۲٬۴۲۲٫۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یان پاوئو کروک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. وی دانش‌آموختهٔ مدرسه ملی فیلم ووچ است و از سال ۱۹۶۹ در شهر ووچ مشغول فعالیت هنری است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "خرده‌دهقانان"، "سرزمین موعود" و "تبر" اشاره کرد.
کوه سیلورتیپ (به انگلیسی: Silvertip Mountain) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده‌است. کوه سیلورتیپ ۲٬۵۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه ایگل (به انگلیسی: Eagle Peak) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده‌است. کوه ایگل ۲٬۸۴۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه تیلتد (به انگلیسی: Tilted Mountain) یک کوه در کانادا است که در آلبرتا واقع شده‌است. کوه تیلتد ۲٬۵۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه وردی (به انگلیسی: Mount Wordie) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در Glacier Bay National Park واقع شده‌است. کوه وردی ۱٬۴۳۲٫۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه آلبرت (به انگلیسی: Albert Peak) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده‌است. کوه آلبرت ۳٬۰۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه لاوسدات (به انگلیسی: Mount Laussedat) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده‌است. کوه لاوسدات ۳٬۰۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قله میدگارد (به انگلیسی: Midgard Peak) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده‌است. قله میدگارد ۲٬۸۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه تاپر (به انگلیسی: Mount Tupper) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده‌است. کوه تاپر ۲٬۸۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه ترمینال (به انگلیسی: Terminal Mountain) یک کوه در کانادا است که در آلبرتا واقع شده‌است. کوه ترمینال ۲٬۸۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فرهاد آریان‌فر (زادهٔ ۱۳۴۶ خرم‌آباد) سرتیپ ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که هم‌اکنون به‌عنوان رئیس اداره آمادگی رزمی ستاد کل نیروهای مسلح فعالیت می‌کند، همچنین مدرس دانشگاه افسری امام علی است.
آریانفر از ابتدای دهه ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۴ فرمانده تیپ ۲۲۳ تکاور پرندک بود، از ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۵ به‌عنوان جانشین فرمانده لشکر ۲۳ تکاور فعالیت می‌کرد، در فاصله سال‌های ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۰ فرماندهی قرارگاه منطقه‌ای غرب نزاجا را برعهده داشت، از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۱ معاون عملیات نیروی زمینی ارتش بود و از سال ۱۴۰۱ نیز رئیس اداره آمادگی رزمی ستاد کل نیروهای مسلح است. وی در سال ۱۳۹۹ درجه سرتیپی دریافت کرد.
ضد هنر اصطلاح کم‌کاربردی است که برای مجموعه‌ای از مفاهیم و نگرش‌هایی به کار می‌رود که تعاریف پیشین از هنر را رد می‌کنند و هنر را به طور کلی زیر سوال می‌برند. تا حدودی متناقض، ضد هنر تمایل دارد این پرسش و رد آن را از نقطه نظر هنر انجام دهد. David Graver. "The aesthetics of disturbance: anti-art in avant-garde drama". University of Michigan Press, 1995, p. 7. این اصطلاح با جنبش دادا وابسته است و به طور کلی به عنوان منسوب به مارسل دوشان پیش از جنگ جهانی اول در حدود سال ۱۹۱۴، زمانی که او آغاز به بهره بردن از اشیای بازیافت‌شده به عنوان هنر کرد، پذیرفته شده است. از آن برای توصیف اشکال انقلابی هنر به‌کار می‌رود. این اصطلاح بعدها توسط هنرمندان مفهومی دهه ۱۹۶۰ برای توصیف آثار کسانی که ادعا می‌کردند به طور کلی از هنر، از تولید آثار قابل فروش کناره‌گیری کرده‌اند، استفاده شد. "Glossary: Anti-art", Tate. Retrieved 23 January 2010.
بیان ضد هنر ممکن است شکل سنتی داشته باشد یا نباشد یا معیارهای تعریف شدن به عنوان یک اثر هنری را مطابق با استانداردهای مرسوم داشته باشد. Paul N. Humble. "Anti-Art and the Concept of Art". In: "A companion to art theory". Editors: Paul Smith and Carolyn Wilde, Wiley-Blackwell, 2002, p. 250. Martin Puchner. "Poetry of the revolution: Marx, manifestos, and the avant-gardes". Princeton University Press, 2006, p. 226. آثار ضد هنر ممکن است بیانگر رد صریح داشتن معیارهای تعریف شده مرسوم به عنوان ابزاری برای تعریف هنر چیست و چه چیزی نیست. آثار ضد هنر ممکن است استانداردهای هنری مرسوم را به طور کلی رد کنند، Kathryn Atwood. "The Triumph of Anti-Art: Conceptual and Performance Art in the Formation of Post-Modernism". Afterimage, Sep 1, 2006. یا انتقاد را تنها بر جنبه‌های ویژه‌ای از هنر، مانند بازار هنر و هنر عالی متمرکز کنند. برخی از آثار ضد هنر ممکن است فردگرایی در هنر را رد کنند، Peter Bürger "Theory of the Avant-Garde". Trans. Michael Shaw. Minneapolis: Minnesota. 1984, p. 51 An Paenhuysen. "Strategies of Fame: The anonymous career of a Belgian surrealist". In: "Opening Peter Greenaway's Tulse Luper Suitcases". Guest edited by: Gray Kochhar-Lindgren, Image and Narrative, Vol.VI, issue 2 (12.) August 2005. در حالی که برخی ممکن است «جهان‌شمولی» را به عنوان یک عامل پذیرفته‌شده در هنر رد کنند. علاوه بر این، برخی از اشکال ضد هنر، هنر را به طور کامل رد می‌کنند، یا این ایده را که هنر قلمرو یا تخصص جداگانه‌ای است رد می‌کند. Sadie Plant. "The most radical gesture: the Situationist International in a postmodern age". Taylor & Francis, 1992, p. 40. آثار ضد هنری نیز ممکن است بر اساس در نظر گرفتن هنر به عنوان سرکوبگر بخشی از مردم، هنر را رد کنند. Interview of Roger Taylor by Stewart Home. "Art Is Like Cancer". Mute Magazine. 2004.
آثار هنریِ ضدهنر ممکن است با این تصور که عموماً تصور می‌شود جدایی بین هنر و زندگی وجود دارد، اختلاف نظر داشته باشند. آثار هنری ضد هنر ممکن است این پرسش را مطرح کنند که آیا «هنر» واقعاً وجود دارد یا خیر. Paul N. Humble. "Anti-Art and the Concept of Art". In: "A companion to art theory". Editors: Paul Smith and Carolyn Wilde, Wiley-Blackwell, 2002. Page 244 «ضد هنر» به عنوان یک «نئولوژیزم متناقض» نامیده می‌شود، زیرا مخالفت آشکار آن با هنر در تطابق با اصول "The Lights Go On and Off - WHAT ART IS Online, February 2002". "www.aristos.org". Retrieved 15 December 2017. قرن بیستم یا «هنر مدرن»، به‌ویژه جنبش‌های هنری که دارای خود هستند، مشاهده شده است. - آگاهانه به دنبال تخطی از سنت ها یا نهادها بود. "Ernst Van Alphen, a Clark scholar from the Netherlands, suggested that Modernism itself can be characterized as anti-art in that since the earliest gestures of Dada and Futurism, art is seen as transformative and productive, breaking with institutions rather than destructive of images." Source: http://www.berkshirefinearts.com/?page=article&article_id=128&catID=3 با این حال، ضد هنر خود یک جنبش هنری متمایز نیست. این معمولاً با زمانی که طول می کشد نشان داده می‌شود - طولانی‌تر از زمانی که معمولاً توسط جنبش‌های هنری در بر می‌گیرد. با این حال، برخی از جنبش های هنری برچسب "ضد هنر" داده می‌شوند. جنبش دادا را نخستین جنبش ضد هنر می‌دانند. گفته می‌شود که خود اصطلاح ضد هنر توسط دادائیست مارسل دوشان در سال ۱۹۱۴ ابداع شد و حاضر-آماده‌های مارسل دوشان او به عنوان نمونه‌های نخستین اشیای ضد هنر ذکر شده است. This is one dictionary definition of anti-art: ""A loosely used term that has been applied to works or attitudes that debunk traditional concepts of art. The term is said to have been coined by Marcel Duchamp in about 1914, and his ready-mades can be cited as early examples of the genre. Dada was the first anti-art movement, and subsequently the denunciation of art became commonplace—almost de rigueur—among the avant-garde."" Note the emphasis on the fact that most art adopts the same principles attributed to the concept of "anti-art". Source: http://www.encyclopedia.com/doc/1O5-antiart.html تئودور دبلیو. آدورنو در "نظریه زیبایی‌شناسی" (۱۹۷۰) بیان کرد که «... حتی الغای هنر نیز به هنر ارج می‌گذارد زیرا ادعای حقیقت هنر را جدی می‌گیرد».
ضد هنر به طور کلی توسط دنیای هنر به عنوان هنر پذیرفته شده است، اگرچه برخی از مردم هنوز حاضر-آماده‌های مارسل دوشان را به عنوان هنر رد می‌کنند، برای نمونه گروه هنرمندان استاکیست "Glossary: Anti-art", Tate. Retrieved 23 January 2010. که «ضد ضد هنر» هستند. Ferguson, Euan. "In bed with Tracey, Sarah ... and Ron", "The Observer", 20 April 2003. Retrieved on 2 May 2009. "Stuck on the Turner Prize", artnet, 27 October 2000. Retrieved on 2 May 2009.
میکووای چیشلاک (؛ زادهٔ ) بازیگر، صداپیشه، کارگردان فیلم و هنرمند کاباره اهل لهستان است.Robert Górski, Mariusz Cieślik, "Jak zostałem prezesem". Wydawnictwo Znak, 2012, p. 50–51. ISBN 978-83-240-2318-9. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "زیبا و بیکار"، "حوزه استحفاظی ۱۳، قسمت دوم"، "در خوشی و سختی"، "چگونه می‌توان با یک میلیونر ازدواج کرد" و "پدر متیو" اشاره نمود.
خیابان قزوین یکی از خیابان های تهران است که جهت شرقی-غربی دارد. این خیابان که در مرکز و غرب تهران واقع شده است، از چهارراه امیر بهادر آغاز شده و به سه راه بوتان گاز منتهی می‌شود.
این خیابان یکی از اصلی‌ترین و مهم‌ترین خیابان‌های تهران است. این خیابان در شرق از جنوب محله منیریه در تقاطع خیابان ولیعصر آغاز می‌شود و تا بزرگراه سعیدی و خیابان شمشیری در راستای غربی امتداد دارد. خط دو اتوبوس‌های تندرو تهران، که خاوران را به پایانه آزادی متصل می‌کند از این خیابان عبور می‌کند.
دسترسی به خیابان قزوین توسط معابری همچون خیابان ولیعصر، خیابان هلال احمر، خیابان چهل و پنج متری زرند، خیابان شمشیری، بزرگراه نواب، بزرگراه سعیدی و ... میسر می‌شود.
ایران: مجله انجمن ایرانشناسی بریتانیا نشریه سالانه داوری همتا شده است که موضوع‌های ایران‌شناسی را پوشش می‌دهد. اولین ویراستار این مجله لارنس لاکهارت بود. دیگر ویراستاران این نشریه، جورجینا هرمان، کلیفورد ادموند باسورث، وستا سرخوش کرتیس و کامرون پتری می باشند. این نشریه با مشارکت افرادی چون لوئیس لوین، اینا مدودسکایا، راجر موری و مایکل رواف، تئودور کایلر یانگ و ران زادوک منتشر می‌شد.
روابط خارجی بین جمهوری آرژانتین و جمهوری خاوری اروگوئه بیش از یک قرن است که وجود داشته‌است. هر دو کشور تا اوایل قرن نوزدهم بخشی از امپراتوری اسپانیا و پس از آن، استان‌های متحد ریو د لا پلاتا بودند.
در ابتدا، هر دو ایالت مدرن آرژانتین و اروگوئه بخشی از نایب السلطنه امپراتوری اسپانیا در ریو د لا پلاتا بودند. بوئنوس آیرس در آن زمان پایتخت بود و باندا اورینتال استانی در این مستعمره بود. در این دوره، بوئنوس آیرس و مونته ویدئو با دو حمله بریتانیا به ریو د لا پلاتا مواجه شدند. در اولین مورد، بریتانیا با موفقیت به بوئنوس آیرس حمله کرد و بعداً از ارتشی که در مونته‌ویدئو به رهبری سانتیاگو دو لینیرس بود، شکست خورد. بریتانیا برای بار دوم به مونته‌ویدئو حمله کرد، اما نتوانست به بوئنوس آیرس حمله کند و بوئنوس آیرس برای پایان مخاصمه از بریتانیا خواست به اشغال مونته ویدئو پایان دهد.
پادشاه اسپانیا فردیناند هفتم در جریان جنگ شبه جزیره اسیر شد و ژوزف بناپارت فرانسوی جایگزین او شد. او به عنوان یک پادشاه قانونی به رسمیت شناخته نشد و سلطنت اسپانیا بدون حاکم باقی ماند. این باعث واکنش‌های سیاسی در سراسر امپراتوری اسپانیا شد. لینیرس علیرغم اینکه اصالتاً فرانسوی بود، حکومت ژوزف را رد کرد و وفاداری خود به پادشاه اسیر را اعلام نمود، اما خاویر د الیو به او اعتماد نکرد و حکومتی مجزا در مونته ویدئو ایجاد کرد. مارتین د آلزاگا، متحد الیو در بوئنوس آیرس، با سازماندهی شورشی تلاش کرد تا لینیرس را به چالش بکشد ولی شکست خورد. زمانی که لینیرس عزل شده و نایب السلطنه جدید، بالتاسار هیدالگو د سیسنروس، جایگزین شد، الیو دست از استقلال‌طلبی خود برداشت. با این حال، با بدتر شدن وضعیت اسپانیا در جنگ شبه جزیره، در بوئنوس آیرس اهالی محلی انقلاب مه را رقم زدند و سیسنروس را خلع کردند و دولتی به نام خونتا ایجاد شد. این اتفاقات آغازگر جنگ استقلال آرژانتین شد. مونته ویدئو پس از این اتفاقات به عنوان پایتخت جدید نایب‌السلطنه اسپانیا اعلام شد و به پایگاه سلطنت‌طلبان ناراضی تبدیل گردید. با این حال، سایر اهالی سرزمین باندا اورینتال به پایتخت خود، مونته ویدئو، نپیوستند و به رهبری خوزه گرواسیو آرتیگاس، با سر دادن شعار گریهٔ آسنسیو، شهر را تا زمان شکست محاصره کردند.
اروگوئه پس از جنگ سیسپلاتین با وساطت بریتانیای کبیر استقلال خود را به دست آورد. در طول جنگ داخلی اروگوئه، آرژانتین از حزب ملی این کشور حمایت می‌کرد و این چنین، دو کشور در طول جنگ اتحاد سه‌گانه متحد بودند.
از پایان قرن نوزدهم، هر دو کشور میراث اروپایی مشابهی دارند. آنها همچنین روابط بسیار نزدیک اقتصادی، فرهنگی و سیاسی با یکدیگر دارند. علاوه بر این، از حدود سال ۱۹۶۰، مهاجرت قابل توجهی از اروگوئه به آرژانتین وجود داشته‌است و امروزه، حدود ۱۲۰۰۰۰ نفر در اروگوئه متولد شده و در آرژانتین زندگی می‌کنند.INDEC
دو حزب سیاسی اصلی اروگوئه قبل از سال ۲۰۰۲، حزب کلرادو و حزب ملی، که هر دو احزاب سنتی نامیده می‌شوند، ریشه در احزاب منقرض شده آرژانتینی، اتحاد گرایان و فدرال‌ها دارند که به نوبه خود میراث خوزه آرتیگاس هستند. در طول قرن اول استقلال اروگوئه، رقابت میان دو حزب در کشور بسیار وسیع و غیرقابل مهار بود و نهایتاً جنگ داخلی در اروگوئه منجر به جنگ داخلی آرژانتین شد.
مرزهای بین آرژانتین و اروگوئه برای اولین بار در کنوانسیون صلح ۱۸۲۷ ایجاد شد.
نواقص باقی مانده از آن پیمان، در معاهده مرزی ۱۹۷۳ برطرف شد و مرز اروگوئه و آرژانتین در جایی در امتداد رودخانه اروگوئه تعیین شد.
بر اساس دکترین زبالوس، که توسط صدراعظم آرژانتین ، استانیسلائو سورو زبالوس، بین سال‌های ۱۸۵۴ و ۱۹۲۳ تعیین شد، اروگوئه نباید بر ریور پلاته که فقط مربوط به آرژانتین است، دسترسی داشته باشد.
در دوران ریاست جمهوری خوزه فیگوئروآ آلکورتا در آرژانتین، سه حادثه بزرگ رخ داد:
در معاهده ای که در ۱۸ ژوئن ۱۹۸۸ تنظیم شد، تنها حد خشکی بین آرژانتین و اروگوئه در جزیره مارتین گارسیا ایجاد شد.
در دوران ریاست جمهوری خورخه باتل در اروگوئه، خیانت یک روزنامه‌نگار در سال ۲۰۰۲ یک حادثه دیپلماتیک قابل توجه را به همراه داشت، زمانی که تفسیری خارج از موضوع در تلویزیون اروگوئه پخش شد که در آن بتل توصیف می‌کرد که ""آرژانتینی‌ها همه دزد هستند"". این حادثه پس از یک هفته، که باتل علناً در تلویزیون آرژانتین عذرخواهی کرد، حل شد.
یکی دیگر از سوتی‌ها، از رئیس‌جمهور اروگوئه خوزه موخیکا بود که در جلسه ای پخش شد که در آن او گفت ""ما با تُرک بیشتر جور بودیم، اما با این بانوی پیر معامله نمیشه کرد"" و اشاره به حاکمان آرژانتینی کارلوس منم و کریستینا کرشنر داشت.
کریستینا کرشنر در طی یک سخنرانی گفت که "" خوزه گرواسیو آرتیگاس می‌خواست آرژانتینی باشد و ما به او اجازه ندادیم""، این جمله برای مدتی در اروگوئه تکرار شد.
پس از اعلام ساخت یک آسیاب خمیر کاغذ در سمت اروگوئه‌ای رودخانه اروگوئه توسط سازنده اسپانیایی ENCE در سال ۲۰۰۳، هر دو کشور اولین تنش‌های دیپلماتیک قابل توجه خود را از سال ۱۹۵۲ تجربه کردند؛ مشکل قبلی به زمانی برمی‌گشت که رئیس‌جمهور خوان پرون تلاش کرده بود بانکداری فراساحلی آرژانتین را در کشور همسایه محدود کند. پل‌های روی رودخانه اروگوئه بیش از یک سال بسته بود. اگرچه برنامه‌های آسیاب ENCE در سال ۲۰۰۵ لغو شد، ایجاد کارخانه دوم توسط Botnia فنلاند در سال ۲۰۰۵ اعلام شد و این کارخانه در سال ۲۰۰۷ افتتاح شدBBC News: Argentines in pulp mill protest (11 Nov 2007) مناقشه آسیاب خمیر بین آرژانتین و اروگوئه همچنان موضوع بحث و مناقشه است، به ویژه پس از گزارش‌های مداوم در مورد افزایش آلودگی آب در منطقه که بعداً مشخص شد تخلیه فاضلاب از شهر Gualeguaychú باعث آن است."La Fraybentina": Las mentiras tienen patas cortas (1 Mar 2010) "Clarín": Hay 115 casos de dermatitis en un balneario ubicado frente a Botnia (22 Feb 2010)
آرژانتین یک سفارت در مونته ویدئو، ۴ کنسولگری (در کلونیا دل ساکرامنتو، فرای بنتوس، پایساندو و سالتو) دارد. اروگوئه دارای یک سفارت در بوئنوس آیرس و ۲ کنسولگری عمومی (در کوردوبا و روزاریو)، ۳ کنسولگری (در کولون، کنکوردیا و گوالگوایچو)، ۲ کنسولگری افتخاری (در مندوزا و نوکوئن) است.
هر دو کشور اعضای مؤسس مرکوسور بودند. هر دو کشور اعضای کامل گروه ۷۷، گروه ریو، انجمن ادغام آمریکای لاتین، انجمن آکادمی‌های زبان اسپانیایی، سازمان کشورهای آمریکایی، سازمان کشورهای ایبرو-آمریکایی، اتحادیه آمریکای جنوبی و گروه کارینز هستند.
در سال ۲۰۰۹، اروگوئه سیاست خود مبنی بر امتناع از حق فرود هواپیماهای نظامی بریتانیا در پروازهایشان به جزایر فالکلند را اعلام کردUruguayan President Tabaré Vázquez: speech during 2009 Bariloche UNASUR Summit و در سال ۲۰۱۰ اجازه نداد کشتی‌های بریتانیایی فالکلند در بندر مونته ویدئو پهلو بگیرند.Uruguay negó el ingreso a Montevideo de un barco británico que iba a Malvinas
یکی از مهم‌ترین روابط تجاری بین اروگوئه و آرژانتین مربوط به گردشگری است. برای اروگوئه، گردشگران آرژانتین کلیدی است، زیرا ۵۶٪ از گردشگری خارجی را که هر سال دریافت می‌کنند و ۷۰٪ در ماه‌های تابستان را از این کشور دارد. در سال ۲۰۱۷، آرژانتین و اروگوئه یک یادداشت تفاهم برای اجرای پروژه «تقویت اتصال» (Fortalecimiento de la Conectividad) امضا کردند. این پروژه بر بهبود ارتباطات بین کشورها متمرکز است. هدف آن توسعه اتصال بیشتر با ایجاد پیوندهای فیبر نوری به نقاط اتصال بین‌المللی که ارائه‌دهندگان اینترنت بین‌المللی در آن قرار دارند و کابل‌های زیردریایی که به سواحل آرژانتین می‌رسند، است.
آپارتاید جنسیتی (همچنین آپارتاید جنسی یا آپارتاید جنس) تبعیض جنسیتی اقتصادی و اجتماعی علیه افراد به علت جنسیت یا جنس آنان است. این سیستمی است که با استفاده از شیوه‌های فیزیکی یا قانونی، برای تنزل افراد به جایگاه‌های پایین‌تر اجرا می‌شود. دانشور فمینیست، فیلیس چسلر، استاد روان‌شناسی و مطالعات زنان، این پدیده را این‌گونه شرح می‌دهد: «روش‌هایی که دختران و زنان را به وجودی فرعی و جداگانه محکوم می‌کند و پسران و مردان را به نگهبانان همیشگی عفت خویشاوندان زن خود تبدیل می‌کند». موارد آپارتاید جنسیتی نه تنها به ناتوانی اجتماعی و اقتصادی افراد منجر می‌شود، بلکه می‌تواند به آسیب فیزیکی شدید نیز منجر شود.Löwstedt, Anthony (2014). "Apartheid – Ancient, Past, and Present: Gross Racist Human Rights Violations in Graeco-Roman Egypt, South Africa, Israel/Palestine and Beyond", Vienna: Gesellschaft für Phänomenologie und kritische Anthropologie. Retrieved 10 March 2016.
رضا شیرمرز نمایشنامه نویس، مؤلف، مترجم، پژوهشگر، کارگردان تئاتر و مقاله‌نویس اهل ایران و ساکن یونان است که بیش از سی عنوان کتاب تألیفی و ترجمه به قلم او به انتشار درآمده است. علاوه بر ناشران بزرگ ایرانی در حیطۀ تئاتر، شیرمرز با آموزشگاه‌های تئاتر، شبکه‌های رادیویی، مجلات، مؤسسات فرهنگی و هنری و غیره در ایران همکاری داشته است. او برای مدت سه سال به عنوان عضو هیئت مدیره انجمن نمایشنامه نویسان ایران انتخاب شد. همچنین رضا شیرمرز عضو حرفه ای نهادهایی مانند انجمن نمایشنامه نویسان ایران، PEN آمریکا و انجمن نمایشنامه نویسان آمریکا بوده‌ است. او همچنین زبانشناس و عضو پیوستۀ مؤسسه زبان شناسان خبره (CIOL) در لندن است.
رضا شیرمرز در خوی به دنیا آمد و در تهران، پایتخت ایران قد کشید. پدرش سرهنگ و پزشک نیروی زمینی ارتش بود که علاقه ای به هنر نداشت. رضا شیرمرز به زبان های انگلیسی، ترکی و یونانی تسلط کامل دارد. همچنین او چپ دست است. شیرمرز از دوران کودکی تحت تأثیر نویسندگان و اندیشمندان بزرگ مدرن و کلاسیک بوده‌ است. او از دوران نوجوانی شروع به مطالعۀ ادبیات کلاسیک فارسی به ویژه مولانا کرد. او همچنین مجذوب داستان‌های کوتاه مدرن، به ویژه آثار نویسنده بزرگ مدرن ایران، صادق هدایت بود. شیرمرز بعد از چند سال، مطالعات خود را به ادبیات جهان بسط داد و این اولین قدم جدی برای آشنایی او با ادبیات غرب بود، اگرچه او پیشتر نیز با ادبیات و فرهنگ غرب آشنایی پیشه کرده بود. بعدها شیرمرز با تعمق در درام‌های باستانی و مدرن، تخیل خلاق خود را در حیطۀ نمایشنامهنویسی و ماهیت درام تقویت کرد. این تأمل عمیق او را در هنر نمایشنامه نویسی و ترجمه در سال‌های پیش رو یاریگر بود. او در یکی از مصاحبه های خود به این مسئله اشاره کرد که «برای من، مطالعۀ ادبیات و ترجمۀ شاهکارهای دراماتیک همچون کلاس و کارگاه‌ درامنویسی بوده است.» شعر یکی دیگر از شاخه‌های ادبی است که این نویسنده و هنرمند ایرانی از همان ابتدای فعالیتش دنبال کرده است. شیرمرز علاوه بر شاعران کلاسیک و نوگرای ایرانی کوشید تا در شعر شرق و غرب نیز به دقت و تأمل بپردازد. او پس از پژوهش طولانی مدت کتابی را دربارهٔ شاعران مدرن انگلیسی تی اس الیوت، ازرا پاوند و ویلیام باتلر ییتس به رشتۀ تحریر درآورد، کتابی که مانند دهها اثر دیگر او هنوز به انتشار نرسیده است.
از میان نمایشنامه های رضا شیرمرز، از "ستاره های دارچینی" و "تاک های بلور" در بخش نمایشنامه نویسی جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر و مسابقه ملی نمایشنامه نویسی ایران در کانون نمایشنامه نویسان خانۀ تئاتر تجلیل شد. حدود بیست نمایشنامه به فارسی و انگلیسی، حاصل بیش از دو دهه قلمگردانی مستمر او بوده و گروهی از آثار او مانند نمایشنامۀ "مهاجران" به یونانی ترجمه شده اند. آخرین اثر منشترشدۀ رضا شیرمرز، نمایشنامه ای با عنوان "پوزه" بند "است که" توسط ژورنال "نمایۀ سانسور" وابسته به انتشارات سیج است. شیرمرز این اثر را در سال 2022 به درخواست ناشر مذکور و در پاسخ به نمایشنامۀ "فاجعه" به قلم ساموئل بکت نگاشت. بکت فاجعه را در حمایت از واتسلاو هاول نوشت، او که به جرم نقد حکومت چک در آن زمان در زندان حکومتی محبوس بود و شکنجه می شد. هاول به محض خروج از زندان، نمایشنامۀ "اشتباه" را در واکنش به اثر بکت به رشتۀ تحریر درآورد. این سه نمایشنامه که پدیدۀ سانسور و آثار مخرب آن را می کاوند، در یک مجموعه به انتشار درخواهند آمد و به عنوان کمپین جهانی در مقابله با سانسور اجرا خواهند شد. شیرمرز همچنین ده‌ها نمایشنامه و کتاب از نمایشنامه نویسان و نویسندگان مشهور جهان از جمله آریستوفان (۱۱ نمایشنامه)، مناندروس (۱ نمایشنامه)، پلاتوس (۲۰ نمایشنامه)، ترنتیوس (۲ نمایشنامه)، جورج برنارد شاو (۷ نمایشنامه)، ادوارد باند (۱ نمایش)، سامرست موام (۵ نمایش)، ترنس راتیگان (۲ نمایش)، کلیفورد اودتس (۲ نمایشنامه)، ایاکووس کامبانلیس (۶ نمایش)، جان مورتیمر (۵ نمایشنامه)، آرتور واتکینز و جی فرگوسن، ادوارد آلبی، مارجوری بولتون، ژان پل سارتر، ژان آنویله و غیره را طی دو دهه فعالیت مستمر و فشرده به فارسی ترجمه کرد. یکی از ترجمه‌های اخیر او از یونانی به فارسی، "شعر" ارسطو است که در سال ۱۳۹۷ در تهران توسط انتشاراتی بزرگ به نام ققنوس منتشر شد. کتاب تألیفی شیرمرز دربارهٔ رابرت ویلسون کارگردان سرشناس تئاتر آمریکایی در سال ۱۳۹۴ توسط انتشارات قطره در تهران منتشر شد. گروهی از آثار او در زمان ریاست جمهوری محمد خاتمی تاحدودی فارغ از سد سانسور منتشر شدند، ولی از زمان ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد توسط ارگان ها و مقامات رسمی جمهوری ایران به‌طور مداوم سانسور و توقیف شدند. علی رغم موانع مذکور، شیرمرز هرگز از خلق آثار هنری جدید و ترجمه نمایشنامه و فلسفه دست نکشید. بیش از هفت نمایشنامۀ او مانند "ستاره‌های دارچینی"، "تاک‌های بلورین"، "دریای آبی عمیق"، "آبشار برف زرد" و غیره به‌طور رسمی ممنوع انتشار و توزیع شده‌اند درحالی که پیشتر در در دوران اصلاحات به انتشار رسیده بودند. یکی از ترجمه‌های او نمایشنامۀ "چاقوی بزرگ" اثر کلیفورد اودتس است که بیش از یک دهه در دستگاه سانسور ارشاد محبوس مانده.
رضا شیرمرز در سال ۲۰۱۰ برای پژوهش در مورد فرهنگ و تمدن یونان، ادامۀ تحصیلات آکادمیک و نیز یادگیری زبان یونانی به یونان مهاجرت کرد، اگرچه دلیل اصلی او برای جلای وطن، سانسور حاکم بر فضای فرهنگی بوده است. او در حین تحصیل در دانشگاه آتن به برگردان آثار نمایشی و فلسفی یونانی (مستقیماً از یونانی) و غربی به فارسی ادامه داد. شش نمایشنامه ایاکووس کامبانلیس اولین سری از آثار نمایشی بود که او مستقیماً از زبان یونانی به فارسی ترجمه کرد."Kambanellis Plays in Farsi". "Greek News Agenda". 2012."Second Volume of Iakovos Kambanellis' Plays Translated into Persian". "Greek World Reporter". 2012."Plays of Iakovos Kambanellis Reach Iran". "Greek World Reporter". 2010. از سال 2016 تا امروز، او در حال ترجمۀ کامل آثار ارسطو به زبان فارسی بوده‌است. جلد اول این مجموعه با عنوان "شاعری" در سال 2017 منتشر شد. این کتاب در مدتی کوتاه به فروش رفت و در سال ۲۰۲۰ و 2022 برای بار دوم و سوم بازنشر شد. رضا شیرمرز در یکی از مصاحبه‌های اخیر خود اعلام کرد که در حال حاضر هشت کتاب ارسطو را در کنار دیگر پروژه‌هایی که در دست اجرا دارد به فارسی ترجمه می‌کند. وی گفت: "قرار است کتاب "سخنوری" به زودی توسط انتشارات ققنوس منتشر شود. شیرمرز علاوه بر فعالیت‌های پژوهشی و ترجمه‌ای، نمایشنامه‌های متعددی چون "مهاجران"، "گوشه‌های مرگ"، "پوزه بند" و… را در زمان اقامت در یونان به زبان انگلیسی نوشت. نمایشنامه "مهاجران" او دو سال پیش به زبان یونانی ترجمه شد.
رضا شیرمرز دو مقاله در مورد آیین‌های آفریقایی و جنبه‌های نمایشی آن ترجمه کرد که در قالب بخشی از کتابی به نام "درام و دین" منتشر شد که در جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر توسط مرکز هنرهای نمایشی ایران در سال منتشر شد. او همچنین بیش از یک دهه است که در شبکه‌های مختلف رادیویی ایران به عنوان نویسنده، مترجم و گوینده فعالیت می‌کند. شیرمرز بیش از ۱۰۰ اثر نمایشی را برای اجرا در رادیو اقتباس و ترجمه کرده و چند سالی است که به عنوان منتقد تئاتر فعالیت می‌کند. علیرغم همه تلاش‌های هنری او در جریان اصلی تئاتر و رسانه ایران، او و همکارانش در زمان محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور بسیار اصولگرای ایران که در سال"Reza Shirmarz Professional Biography". "Iran Theater". 2016. شیرمرز همچنین در دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۳ به مدت سه سال در بخش اداری جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر فعال بود. وی با چندین مجله ادبی یا تئاتری ("کلک"، "تئاتر"، "پایاب و" ...)، مجلات ("زبان‌شناس" لندن)، روزنامه‌ها ("همشهری"، "فرهیختگان"، "شرق"، "جامعه" و …)، خبرگزاری‌ها (ایبنا، ایسنا) همکاری داشته‌است. و غیره) برای تقریباً دو دهه از آغاز کار خود. وی همچنین به عنوان نمایشنامه نویس، کارگردان تئاتر، پژوهشگر، نظریه‌پرداز و منتقد در مراکز مختلف هنرهای نمایشی ایران، عمدتاً در تهران، سخنرانی و سخنرانی داشته‌است. رضا شیرمرز به عضویت افتخاری گروه تئاتر وناگهان در ایران درآمد و تعدادی کارگاه صدا و سخنرانی برای بازیگران این گروه برگزار کرد. او همچنین چند سال پیش برخی از قطعات آوازی برخی از اجراهای گروه را به سه زبان اجرا کرد.
جایزه دی.آی.سی.ای. برای دستاوردهای برجسته در طراحی بازی جایزه ای است که هر ساله توسط آکادمی علوم و هنرهای تعاملی در طی جوایز سالانه آکادمی دی.آی.سی.ای. اهدا می شود. این جایزه «به عنوانی اهدا می‌شود که عناصر تعاملی و غیرتعاملی را به بهترین نحو ترکیب می‌کند تا یک تجربه گیم‌پلی منسجم ایجاد کند. طراحی برجسته با طراحی سیستم متعادل، مکانیک منسجم که به جهت کلی زیبایی شناختی، چیدمان سطح، جریان چالش، عناصر پیشرفت، طراحی رابط، و مکانیک بازی های اجتماعی مربوط می شود، نمونه است. این جایزه طراح اصلی یا مدیر طراحی را در معماری همه عناصر در یک طرح یکپارچه قدردانی می کند.» در ابتدا به عنوان دستاورد برجسته در طراحی تعاملی معرفی شد و در سومین جوایز سالانه دستاوردهای تعاملی تغییر نام داد. این جایزه در مراسم بین سال های ۲۰۱۱ تا ۲ ارائه نشد.
ستاره‌ای برای فرهنگ جوان () نخستین آلبوم تک‌آهنگ گروه دخترانه اهل کره جنوبی استی‌سی است و در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۰ توسط های آپ انترتینمنت منتشر و توسط کاکائو ام توزیع شد. این آلبوم شامل دو قطعه است و تهیه‌کنندگی آن را بلک آید پیل‌سونگ انجام داده‌است.
کاژیمیش ویسوتا (؛ ؛ زادهٔ ۲ مارس ۱۹۵۴) بازیگر و صداپیشه اهل لهستان است
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "طایفه"، "حوزه استحفاظی ۱۳، قسمت دوم"، "خودِ زندگی"، "پزشکان"، "در خوشی و سختی"، "رنگ‌های خوشبختی"، "کارآگاهان جنایی"، "خانه" و "مرشد و مارگاریتا" اشاره نمود.
فوندائیک ، مخفف عبارت «بنیاد کاربرد و آموزش علوم» در زیان اسپانیایی است، یک سازمان غیرانتفاعی و غیردولتی است که بر آموزش و توسعه در مناطق روستایی کلمبیا و سایر کشورهای آمریکای لاتین تمرکز دارد. در سال ۱۹۷۴ در کلمبیا توسط گروهی از دانشمندان و متخصصان به رهبری فرزام ارباب، فیزیکدان مشهوری که در سال ۱۹۷۰ به عنوان استاد مدعو به دانشگاه واله آمده بود، ایجاد شد.
در این مؤسسه دو برنامه اصلی وجود دارد: سیستم آموزشی خودآموز (SAT) که یک سیستم آموزشی سطح متوسطه که توسط بیش از ۲۵۰۰۰ دانش آموز در سراسر قاره آمریکا استفاده می‌شود، و مرکز دانشگاهی برای رفاه روستایی (CUBR). هدف این برنامه درسی توسعه توانایی‌های دانش‌آموزان در پنج زمینه اصلی است: ریاضیات، علوم، زبان و ارتباطات، فناوری و خدمات به جامعه.
فوندایک در سال ۱۹۷۴FUNDAEC is different from FUNDESCU though there are many similarities. FUNDAEC is the Colombian NGO based on Baháʼí consultations with Colombians starting in the 1970s and developed a number of projects like a secondary curriculum centered on skill development for living in the countryside and minimized urbanization for example. FUNDESCU is an older (from the 1950s) NGO in Panama based on Baháʼí consultations with Panamanian Indians and developed a system of schools serving largely remote areas. An agricultural project was attempted in the 1990s and was in fact based on cooperation between the Panamanian and Colombian NGOs but was not successful. توسط گروهی از اساتید دانشگاه واله تأسیس شد. به گفته گوستاوو کورئا، مدیر FUNDAEC در سال ۲۰۰۲، این موسسه از نقل قولی از بهاءالله الهام گرفته ‌است - بهاءالله انسان را چون معدنی غنی از جواهرات گران‌قیمت توصیف می‌کند و می‌گوید که آموزش به تنهایی می‌تواند موجب آشکار شدن گنجینه‌های وجود انسان شود و بشر را قادر سازد از آن بهره‌مند شود:«انسان را به مثابه معدن که دارای احجار کریمه است مشاهده نما، به تربیت جواهر آن به عرصه شهود آید»آرمان‌های این موسسه عبارتند از:
FUNDAEC به عنوان یک بنیاد توسعه خصوصی مستقر در کالی تأسیس شد و تعدادی پروژه توسعه را حول این هدف که جمعیت روستایی نه تنها از آموزش عالی بهره‌مند شوند، بلکه باید فعالانه در ایجاد و تولید دانش و فناوری مشارکت کنند. کیفیت زندگی و استاندارد زندگی آنها را بهبود بخشد. FUNDAEC به دنبال از بین بردن تصویر کشاورز فقیری بود که زندگی او باید توسط اعضای ممتاز جامعه برنامه‌ریزی و مدیریت شود؛ گسترش داده‌است
پروژه‌های FUNDAEC با "Centro Universitario de Bienestar Rural" (CUBR)، «مرکز دانشگاهی برای رفاه روستایی» در سال ۱۹۸۰ آغاز شد تا به عنوان پایه ای از تخصص برای توسعه و بررسی برنامه‌ها و پروژه‌ها باشد. در سال ۱۹۸۷، "System for Tutorial Learning" (SAT، مخفف اسپانیایی "Sistema de Aprendizaje Tutorial") تأسیس شد که تا سال ۱۹۹۶ در ۱۳ بخش از ۳۲ بخش کلمبیا استفاده شده‌است SAT، پس از اجرای گسترده، با قطع فرایند شهرنشینی، افزایش رفتار دموکراتیک و جنبه‌های برابری جنسیتی، فعالیت‌های فوق برنامه در جوامع، توقف حرکت مهاجرتی جمعیت، و ایجاد همکاری عمومی و خصوصی شناخته شده‌است.
این سیستم به درخواست دولت تکرار شده و در سال ۱۹۹۶ توسط دولت هندوراس برای استفاده در آنجا مورد ارزیابی قرار گرفت. برنامه درسی به‌طور منحصر به فرد برای دانش آموزان روستایی، با استفاده از یک سری کتاب کار بسیار تعاملی، فرموله شده‌است، و معلمان آموزش دیده که خود از مناطق روستایی هستند، برنامه درسی را بر اساس یک برنامه منعطف برای رفع نیازهای دانش آموزان روستایی ارائه می‌کنند. هدف این برنامه درسی مهارت‌های مورد نیاز برای زندگی در روستا به جای علوم انتزاعی است، اما از ابتدا برای ساکنان روستایی توسعه یافته‌است. یکی از راه‌های تبدیل شدن به معلم خصوصی این برنامه، فارغ‌التحصیل شدن از سری کتاب‌های کار آن و شروع ارائه کلاس ثبت‌شده در دولت است.
از آنجایی که تمرکز در جامعه باقی می‌ماند، جامعه قوی تر می‌شود. FUNDAEC برنده "جایزه Change the World -- Best Practice" برای برنامه SAT خود از باشگاه بوداپست شده‌است و به گفته ارنست اولریش فون وایتزکر، به عنوان «بهترین پروژه آموزشی آن زمان» شناخته می‌شود. تا سال ۲۰۰۲ سیستم SAT در هندوراس، گواتمالا، اکوادور، ونزوئلا، پاناما، کاستاریکا، برزیل، کلمبیا مورد استفاده قرار گرفت و اولین مراحل اجرای این برنامه در زامبیا آغاز شد. به موازات پروژه SAT, FUNDAEC یک طرح مالی خرد را نیز آغاز کرد.
ثارمان شانموگاراتنام () (زاده ۲۵ فوریه ۱۹۵۷) یک سیاستمدار و اقتصاددان سنگاپوری است که اکنون رئیس‌جمهور منتخب سنگاپور می‌باشد. ثارمان قبل از انتخاب ریاست‌جمهوری بین سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۳، در سمت وزیر ارشد سنگاپور، وزیر هماهنگ‌کننده سیاست‌های اجتماعی بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۳ و رئیس اداره پولی سنگاپور بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۳ بود.
وستا سرخوش کرتیس موزه دار موزه بریتانیا در حوزه سکه‌های خاورمیانه است. او مدیر مشترک پروژه بین‌المللی سکه‌های پارتی (Sylloge Nummorum Parthicorum (SNP)) و سردبیر مشترک سری های SNP است.
کرتیس در تهران به دنیا آمد. او فوق لیسانسش را در زمینه باستان‌شناسی خاورنزدیک و زبان‌های باستانی ایران از دانشگاه گوتینگن گرفت. دکترایش را در زمینه هنرهای پارتی از کالج دانشگاهی لندن دریافت کرد. در بین سال های 1983 تا 2003 میلادی او ویراستار مشترک بود. در بین سال های 1998 تا 2003 او منشی (Secretary) انجمن ایران‌شناسی بریتانیا (BIPS) بود. او بین سال‌های 2006 تا 2011 رئیس BIPS بود. او بین سال های 2005 تا 2010 منشی (secretary) انجمن سلطنتی سکه‌شناسی بود. کرتیس یکی از اعضای کمیته آکادمی بنیاد میراث ایران است.
او مدیر افتخاری انجمن ایران‌شناسی بریتانیا است.. او با جان کرتیس، مدیر بنیاد میراث ایران و پروژه های ویژه خاومیانه در موزه بریتانیا ازدواج کرده است.
ادیتا خِربوش (؛ زادهٔ ۲۶ فوریه ۱۹۸۱) بازیگر و مجری اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "تنها عشق"، "عشق اول"، "رنگ‌های خوشبختی"، "کمیسر آلکس"، "در خوشی و سختی"، "پدر متیو"، "طایفه"، "خودِ زندگی"، "جهان به روایت خانواده کیپسکی"، "در خیابان سپولنی"، "کارآگاهان جنایی" و "خانه کشیش" اشاره نمود.
اِمیلیان کامینسکی (؛ زادهٔ ۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۵۲–۲۶ دسامبر ۲۰۲۲) بازیگر، صداپیشه و خواننده اهل لهستان بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ماری کوری"، "طایفه"، "حدود پروردگار"، "کارآگاهان جنایی"، "در خوشی و سختی"، "حوزه استحفاظی ۱۳، قسمت دوم"، "سال‌های شیرین"، "ع چون عشق"، "شمش‌سازان" و "عملیات زرادخانه" اشاره نمود.
طایفه برازی یکی از طایفه های بزرگ و قدیمی ملت کورد است. برازی ها در تمام چهار بخش کوردستان پراکنده شده اند.با توجه به نوشته های تاریخی این طایفه همراه با طایفه های هم تبار خود از جمله ایل گلباغی و اردلان در زمان حمله سلجوقیان به آناتولی و شکست دولت مروانیان از کردستان ترکیه به کوردستان ایران مهاجرت کرده اند. محل سکونت آنها استان های شانلی اورفه و شرناق در کردستان ترکیه و در مناطق شمالی روژاوا که با دو استان ذکر شده هم مرز است می باشد و بخشی از آنها نیز در کردستان ایران در شهرستان های بیجار و دیواندره سقز و سنندج ساکن هستند و به صورت پراکنده در اقلیم کردستان عراق نیز زندگی می کنند .
طایفه ی برازی به زبان کوردی با گویش های سورانی در کوردستان ایران و کورمانجی در کردستان ترکیه سخن می‌گویند.
افراد سرشناسی مانند مراد کارایلان جزو کادر رهبری حزب کارگران کردستان و رهبر زندانی و مؤسس حزب کارگران کردستان عبدالله اوجلان از این طایفه هستند.
افراد سرشناس دیگر.
عثمان اوجالان
محمود برازی
تقریبا تمام برازی ها مسلمان هستند. در کوردستان ایران اعضای این طایفه سنی شافعی هستند.و تقریبا در تمام چهار بخش دیگر کوردستان همین گونه است بجز بخشی از طایفه برازی در کردستان ترکیه که علوی هستند.
خاستگاه احتمالی طایفه برازی جنوب شرقی ترکیه امروزی است و جمعیت بزرگی از این طایفه در استان های شرناخ و شانلی اورفه ساکن هستند. و به احتمال زیاد همین مناطق خاستگاه این طایفه است البته خود مردم این طایفه این مناطق را خاستگاه خود می دانند اما تاکنون تحقیق کاملی در مورد خاستگاه این مردم انجام نگرفته است .
•کورد
•کوردستان
•کردستان ترکیه
•کردستان ایران
•کردستان عراق
•کردستان سوریه
•عبدالله اوجالان
•عثمان اوجالان
•مراد کارایلان
•برازی
•ایل گلباغی
•اردلان
•زبان کوردی
•مروانیان
[۱].کتاب .تاریخ اردلان. مستوره اردلان
[۲].تاریخ مردوخ
سعید فرجیان‌زاده (زاده ۱۳۳۷ همدان) سرتیپ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که هم‌اکنون به‌عنوان معاون هماهنگ‌کننده نمایندگی ولی‌فقیه در سپاه پاسداران فعالیت می‌کند.
وی فعالیت نظامی را از سال ۱۳۵۹ و در ابتدای جنگ ایران و عراق در سپاه همدان آغاز کرد. او در مهرماه ۱۳۶۱ در منطقه قصر شیرین به اسارت نیروی زمینی عراق درآمد و تا سال ۱۳۶۹ در اسارت باقی ماند.
فرجیان‌زاده از ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۷ قائم‌مقام سازمان بسیج دانش‌آموزی و فرهنگیان بود، و از ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۱ به‌عنوان رئیس سازمان بسیج مهندسین فعالیت می‌کرد.
او در فاصله سال‌های ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۵ معاون هماهنگ‌کننده سازمان بسیج مستضعفین بود، از ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۷ به‌عنوان مشاور فرمانده کل نیروهای مسلح فعالیت می‌کرد، از ۱۳۹۷ تا ۱۳۹۸ معاونت آموزش و تربیت نیرو ستاد کل نیروهای مسلح را برعهده داشت و از ۱۳۹۸ تا ۱۳۹۹ معاون اجرایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود.
ارنست اولریش فون وایتزکر (زاده ۲۵ ژوئن ۱۹۳۹) دانشمند و سیاستمدار آلمانی ( SPD ) است. او یکی از اعضای بوندستاگ آلمان بود و به همراه آندرس ویکمن از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹ رئیس باشگاه رم بود.
پیوتر زلت (؛ زادهٔ ۱۰ دسامبر ۱۹۶۸) بازیگر، صداپیشه و مجری اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "حوزه استحفاظی ۱۳"، "حوزه استحفاظی ۱۳، قسمت دوم"، "موج جرم و جنایت"، "جهان به روایت خانواده کیپسکی"، "پدر متیو"، "عشق اول"، "شامانکا" و "" اشاره نمود.
پاتریتسیا کازادی (؛ زادهٔ ) بازیگر، خواننده و هنرمند رقص اهل لهستان است. مادر او لهستانی (اهل ووکوو در استان لوبلین) و پدرش اهل جمهوری دموکراتیک کنگو است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "موج جرم و جنایت"، "ورای تخت جراحی"، "لندنی‌ها"، "در خیابان سپولنی" و "کمیسر آلکس" اشاره نمود.
(زاده ۶ تیر ۱۳۷۸) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست هافبک برای باشگاه پاس همدان و تیم ملی ایران بازی می کند . او در فصل گذشته در تیم پاس همدان موفق به زدن ۲ گل و ۴ پاس گل شد .
او در سال ۱۳۹۲ به تیم ملی زیر ۱۲ سال دعوت شد و در همان سال در مسابقات قهرمانی کشور موفق به کسب مقام قهرمانی شد . در سال ۱۳۹۵ به تیم ملی جوانان و همچنین تیم ولی دانشجویان دعوت شد که با این تیم در مسابقات مقدماتی شرکت کرد .
او از سال ۱۳۹۴ به عضویت تیم بزرگسالان الوند همدان درآمد . در سال ۱۳۹۵ با عقد قراردادی ۵ ساله به تیم بزرگسالان پاس همدان حاضر در مسابقات لیگ دسته اول کشور رفت . در سال ۱۳۹۹ به تیم فوتبال اترک بجنورد در لیگ دسته دوم منتقل شد و پس از نیم فصل بازی در آن تیم به پاس همدان برگشت . در فصل ۱۴۰۰ به تیم نود ارومیه رفت و با توجه به حضور نود ارومیه در لیگ دسته اول بزرگسالان کشور ، توانست علاوه بر لیگ در مسابقات جام حذفی کشور نیز به میدان برود .
در پایان قرارداد ، مجدد با عقد قراردادی ۱ ساله به پاس همدان برگشت و در این تیم موفق به بازی شد.
آرماندو مونوز که با اسم رمزی داروین (به انگلیسی: Darwin) نیز شناخته می شود، یک ابرقهرمان جهش یافته است که در کتاب های کمیک آمریکایی منتشر شده توسط مارول کامیکس معرفی شد.
ادی گاتگی در فیلم "" نقش این شخصیت را بازی کرد.
رابرت گارلند (؛ زادهٔ ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۷) دانشمند در زمینه مطالعات کلاسیک اهل بریتانیا است.
رابرت گارلند بی‌ای خود را در کلاسیک در دانشگاه منچستر و بعداً Master of Arts. را در کلاسیک در دانشگاه مک‌مستر کسب کرد. او دکترا خود را در تاریخ باستان از کالج دانشگاهی لندن دریافت کرد. گارلند برنامه فولبرایت بوده و جایزه تاریخ باستان جورج گروت را دریافت کرده است. او استاد دانشگاه کلگیت است و در مدرسه باستان شناسی بریتانیا در آتن تدریس کرده است. گارلند کتاب های متعددی در مورد تاریخ یونان باستان نوشته است و مشاور بسیاری از تولیدات آموزشی مانند "آخرین جایگاه سیصد" توسط هیستوری (شبکه تلویزیونی).
کشیشتف تینیـِتس ( "تلفظ نام‌کوچک لهستانی": ؛ زادهٔ ۵ فوریه ۱۹۵۶) بازیگر، کمدین، صداپیشه، خواننده و مجری اهل لهستان است. او در سال ۲۰۱۴ برندهٔ نشان سیمین شایستگی در فرهنگ - گلوریا آرتیس شد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "ع چون عشق"، "پزشکان"، "طایفه"، "خانه کشیش"، "پرستار کودک"، "کارآگاهان جنایی"، "ورای تخت جراحی" و "خانه" اشاره نمود.
آخرین جایگاه سیصد () یک مستند تلویزیونی/بازآفرینی است که در سال ۲۰۰۷ در هیستوری (شبکه تلویزیونی) پخش شد. کارگردانی آن را دیوید پادروسش بر عهده داشت.
در سال ۴۸۰ قبل از میلاد، در طول جنگ‌های ایران و یونان شاهنشاهی هخامنشی به رهبری خشایارشا از ایران، در گذرگاه ترموپیل در یونان مرکزی با نیروهای دولت‌شهرهای یونانی جنگیدند. این نبرد قرار بود به نام نبرد ترموپیل شناخته شود. تنها چیزی که ایرانیان را متوقف کرد ارتشی به رهبری لئونیداس و ۳۰۰ اسپارتی او بود که به عقیده بسیاری بزرگ‌ترین سربازانی بودند که جهان تاکنون شناخته‌است. اسپارتها که بسیار بیشتر بودند، پیشروی ایرانیان را به مدت سه روز متوقف کردند تا اینکه توسط نیروهای ایرانی تسخیر شدند. این فیلم همچنین بر نبرد ترموپیل تمرکز دارد که نشان می‌دهد یونانی‌ها ممکن است در شورش ایونیانها در آسیای صغیر در سال‌های ۴۹۹ تا ۴۹۳ قبل از میلاد نقش داشته باشند. زمانی که مستند به نبرد دریایی در اطراف ترموپیل، ملاحظات استراتژیک و تاکتیکی و پیامدهای نبردی که منجر به سوزاندن آتن و پیروزی‌های یونان در نبردهایی مانند پلاته شد، بینندگان خود را به درک جنگ باستان می‌رساند. همچنین برای کسانی که نمی‌دانند نشان می‌دهد که اسپارتی‌ها به تنهایی نبرد نکرده‌اند.
تنها عشق () یک مجموعهٔ تلویزیونی درام لهستانی است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد.
تلستریون () تالار و جایگاه مقدس بزرگی در الوزیس، یکی از مراکز اولیه ااسرار الئوسی بود.
محمود اریب با نام مستعار و هنری حامد اریب (۲۶ فروردین ۱۳۵۸) فیلم ساز، عکاس، مدیر‌هنری و مترجم اهل ایران است.
سید محمود اریب، (حامد اریب) متولد ۲۶ فروردین ۱۳۵۸ در رشت است.
در دوران تحصیل متوسطه به سینما و عکاسی علاقمند شد و در دهه ۷۰ از انجمن سینمای جوانان ایران فارغ‌التحصیل شد. نخستین فیلم کوتاهش (تازگی قدیم) سال ۱۳۷۵ در جشنواره منطقه‌ای سینمای جوانان ایران در سنندج به نمایش درآمد و مورد توجه داوران و تماشاگران قرار گرفت. در اواخر دهه ۷۰ به عنوان تهیه‌کننده و کارگردان برای تلویزیون استانی گیلان(شبکه باران) مشغول به فعالیت شد و چند مجموعه تلویزیونی (از جمله: قبل از باران، طبیب بی‌دارو، مجله نجوم) و چندین فیلم کوتاه ( سمت خیال دوست، قصه همیشه) را برای گروه‌های مختلف تولیدی شبکه باران تهیه کرد. در سال ۱۳۷۹ به همرا چندی از برنامه‌سازان گیلانی به تهران رفت و برای شبکه‌های تلویزیونی سراسری صدا و سیما به تهیه و کارگردانی مجموعه‌های تلویزیونی‌ و مستندهای کوتاه پرداخت. در سال ۱۳۸۰ برای تهیه و انتشار کارنامه دولت اصلاحات،‌ به مجموعه روزنامه ایران پیوست و به عنوان مدیر هنری و دبیر سرویس عکس ویژه‌نامه‌های کارنامه دولت اصلاحات زیر نظر عبدالرسول وصال و سردبیری کسری نوری و مدیریت پروژه فیاض زاهد مشغول به کار شد، حاصل این سفرهای استانی به همراه تیم روزنامه‌نگاران عمدتا گیلانی و بازدید از تقریبا تمامی پروژها و کارهای بزرگ عمرانی در سراسر کشور که در دولت‌های نهم و دهم سید محمد خاتمی به شکل ویژه‌نامه‌های روزنامه ایران در تیراژ گسترده در کشور توزیع می‌شدند. این پروژه ملی بعد از اتمام کار دولت خاتمی کارش نیمه‌تمام ماند و وی از ادامه پروژه که به شکل انتشار عملکرد استانداری‌های کشور که بصورت محدود به کار ادامه می‌داد انصراف داد. پس از آن به رشت بازگشت و به عنوان مسئول واحد هنرهای تصویری حوزه هنری گیلان تا سال ۱۳۸۸ به تهیه و تولید فیلم‌های کوتاه و مستند و کارگردانی کنسرت‌های موسیقی‌ (حسام‌الدین سراج، داوود آزاد، پرواز همای، ناصر وحدتی، محمد رنجبر معاف،‌ گروه نریمان) و طراحی و برگزاری سفرهای تخصصی عکاسی و برپایی نمایشگاه‌های عکس پرداخت. در سال ۱۳۸۸ با توجه به تغییرات اجتماعی همکاری‌اش را با حوزه هنری پایان داد و با تاسیس شرکت سینمایی سیکا فیلم آوا بصورت مستقل به تهیه فیلم‌های مستند و کوتاه، پروژه‌های عکس، عکاسی خبری و مدیریت پروژه‌های هنری تا امروز ادامه می‌دهد.
قضاوت () در زندگی پس از مرگ، که در آن اعمال و ویژگی‌های زندگی فرد تعیین‌کننده مجازات یا پاداش است، موضوع اصلی بسیاری از ادیان است. تقریباً همه ادیان به شدت به زندگی پس از مرگ اختصاص دارند، و تأکید می‌کنند که آنچه در زندگی فعلی خود انجام می‌دهید، بر آنچه پس از مرگ برای شما اتفاق می‌افتد تأثیر می‌گذارد.
یونانیان باستان معتقد بودند که پس از مرگ، فردی وارد قلمرو هادس، دنیای زیرین یونان می‌شود و توسط مینوس، آیاکوس و رادامانتوس قضاوت می‌شود. بسته به اعمال فرد در زندگی، فرد به یکی از سه سطح مختلف فرستاده می‌شود: الیسیوم، دشت آسفودل یا تارتاروس. الیزیوم برای کسانی است که در زندگی عادل بوده‌اند و مختص افراد خوب و قهرمانان افسانه ای است. در الیسیوم، مردم استراحت می‌کنند و از یک زندگی با شادی ابدی در زمینی زیبا و راحت با درختان و خورشید لذت می‌برند. دشت آسفودل سرزمین بی‌طرفی است، جایی که آنهایی که یا بی‌طرف بودند یا اعمال خوب و بدشان تقریباً برابر است، اقامت داشتند. این مکان خنثی ای است که نماد عدم شهرت ساکنان آن در زندگی است. قلمرو نهایی، تارتاروس، قلمرو شریران است. این عمیق‌ترین قلمرو هادس است و کسانی که اعمال بدانجام داده‌اند در اینجا برای ابد مجازات می‌شوند. مجازات در اینجا منعکس کننده اعمال شرورانه ای است که در زندگی فرد مرتکب شده‌است (به عنوان مثال، تانتالوس پسرش را کشته و به خدایان داده‌است، بنابراین او را با ایستادن در استخری که با درختان میوه احاطه شده بود، تنبیه کردند، اما نمی‌توانست از آب و میوه بخورد.)..
پلوتون یا پلوتو () در اسطوره‌شناسی یونانی، (یونانی باستان): پلوتو به معنای "ثروت") مادر تانتالوس، معمولاً از طریق زئوس بود. از تمولوس نیز به عنوان پدر تانتالوس نام برده شده‌است. بر اساس گفته‌های یولیوس هیگینوس، پدر پلوتو هیماس بود، در حالی که منابع دیگر پدرش را کرونوس (اسطوره) می‌دانند.
مگارا () یکی از الهه‌های انتقام، در اسطوره‌شناسی یونانی بود. کتابخانه کلاسیک می‌گوید: «طبق نظرات دریافتی، آنها سه نفر بودند، تیسیفون، مگارا… دختر نیکس (اسطوره) و آخرون»، و آلکتو.
تیسیفون () از الهه‌های انتقام بود. خواهران او آلکتو و مگارا بودند. او و خواهرانش جنایات قتل را مجازات کردند: جنایات وحشی‌کشی، برادرکشی و آدم‌کشی.
رودخانه بنیاد (به انگلیسی: River of Fundament) یک فیلم تجربی در سبک موزیکال محصول سال ۲۰۱۴ به نویسندگی و کارگردانی هنرمند و فیلمساز معاصر آمریکایی متیو بارنی و کارگردانی مشترک همکار قدیمی جاناتان بپلر است. این فیلم توسط بارنی و بنیاد لورنز تهیه شده‌است و بر اساس رمان «عصرهای باستانی» اثر نویسنده آمریکایی نورمن میلر در سال ۱۹۸۳ ساخته شده‌است. دیو بالد ایگل، میلفورد گریوز، جان بوفالو میلر، الن برستین، مگی جیلنهال، مدین گریر کوکلی، پل جیاماتی، شارا نوا، جوآن لا باربارا، الین استریچ، دبی هری و ایمی مالینز در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند.
رودخانه بنیاد بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۲ تولید شد و محصول نهایی مجموعه‌ای از اجراها بود که تبدیل به روایت فیلم شدند. این فیلم نورمن میلر (با بازی سه بازیگر در طول فیلم) را دنبال می‌کند که در سه تناسخ سفر می‌کند و هفت حالت اسطوره‌ای روحش را تحمل می‌کند که بر اساس رمان خودش، عصر باستان (۱۹۸۳) ساخته شده‌است. همراه با روایت اصلی، عناصر دیگری از اجرا، مجسمه‌سازی و اپرا را در بر می‌گیرد. از آن به عنوان «مداحی برای میلر» یاد شده‌است.
این فیلم در ۱۲ فوریه ۲۰۱۴ در اکران محدود سینما و از طریق نمایشگاه‌هایی در موزه‌های چندین کشور منتشر شد.
آنا پائولا ماچادو رنو ( ; ; متولد ۲۲ نوامبر ۱۹۸۱) روزنامه‌نگار، ستون نویس و شخصیت تلویزیونی برزیلی است.
در اوایل سال ۲۰۲۰، او تصمیم گرفت یک کانال YouTube ایجاد کند تا در مورد فصل بیستم "Big Brother Brasil" صحبت کند و چند روز از زندگی خود را مستند کند. در ماه مه ۲۰۲۰، او توسط کانال تلویزیونی SBT دعوت شد تا به عنوان داور ثابت برنامه سرگرمی "Triturando" باشد.
توتن‌پس () که در لاتین لاملا نامیده می‌شود و ممکن است از آلمانی به عنوان گذرنامه مردگان ترجمه شود، به لوح‌های طلایی حکاکی شده، برگ‌های فلزی نوشته شده، یا برگ‌های فلزی که در گورهای باستانی یافت می‌شود، گفته می‌شود. عمدتاً از آن‌ها در آیین اورفئوسی، دیونیسوس و برخی ادیان مصری و ادیان سامی ادیان سامی استفاده می‌شده‌است. این لوح‌ها اطلاعاتی برای سفر فرد مرده در جهان اموات است و برای اطمینان از رفتار خیرخواهانه خدایان جهان زیرین است، به همین دلیل است که گاهی از آنها به عنوان راه‌های مرگ یاد می‌شود. این برگ‌های طلا معمولاً در نزدیکی دست یا دهان فرد مرده یافت می‌شود؛ گاهی احتمالاً آن‌ها را در دور گردن می‌بستند، همان‌طور که در پرتره مومیایی از فیوم دیده می‌شود. «لوح‌های طلای اورفیک» شاید شناخته‌شده‌ترین نمونه از آن باشند.