moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ساختن یا نصب کاشی‌ها را به طریق فوق معرق می‌گویند. معرق‌کاری کاشی در دورهٔ سلجوقیان یعنی در قرن ۴ هجری به سمت کمال رفت و بسیار متداول گردید. در قرن هشتم هجری هنرمندان معرق‌کار به مراتب از هنرمندان عهد سلجوقی جلو افتادند. در این قرن موفق شدند اجزایی را که اشکال معرق از آن‌ها تشکیل می‌یابد کوچک‌تر کنند و لطیف‌ترین و زیباترین اشکال بنایی و هندسی را در مجموعه‌ای از رنگ‌ها نمایش دهند.
هنر معرق‌کاری در قرن‌های ۹ و ۱۰ هجری به روش‌های شرقی خود رسید. در این دوره مراکز مهم معرق‌سازی در شهرهای اصفهان، یزد، هرات و سمرقند ایجاد گردید. مرکز اصلی این کار در دوران صفوی اردبیل بوده‌است. یکی از باقدمت‌ترین این آثار را می‌توان به مسجد کبود تبریز و بعد آن به آرامگاه شیخ صفی اشاره کرد. که بعدها با تغییر پایتخت از اردبیل به اصفهان این هنر نیز همانند هنرهای دستی دیگر به دستور شاه به اصفهان منتقل شدند، و شروع به ساخت بناهای تاریخی چون میدان امام کردند.
کاشی معرق این حسن را دارد که بر سطوح غیرمسطح همچون بدنهٔ گنبدها و گلدسته‌های کوچک و حتی مقرنس‌های ظریف قرار می‌گیرد و چنانچه نیاز به مرمت پیدا کند کمتر دچار عدم هماهنگی با بقایای کاشی‌های سالم مانده می‌شود.
کاشی‌کاری هفت‌رنگ سبکی از کاشی‌کاری است که در آن از کاشی‌هایی با شکل و ابعاد منتظم بنا بر سلیقهٔ استادکار و ویژگی‌های محل اجرای اثر و به شکل‌های مربع، مستطیل، شش‌ضلعی یا اشکال دیگر و در اندازه‌های متداول ۱۵×۱۵ و ۲۰×۲۰ سانتی‌متر و برای مناره و گنبد در ابعاد ۱۵×۷٫۵ یا ۲۰×۱۰ سانتی‌متر به صورت خشت با رنگ زمینهٔ غالباً سفید تهیه شده، در کنار هم چیده و طرح یا خط مورد نظر بر روی کاغذ به‌وسیلهٔ سمبه سوراخ شده، سپس طرح اولیه به کمک گرده زغال بر روی کاشی کپی می‌شود و پس از آن به‌وسیلهٔ اکسید منگنز، قلم‌گیری شده و بعد با رنگ‌های مختلف امّا پایهٔ حرارتی پایین‌تر از رنگ اول کاشی رنگ‌آمیزی می‌گردد و دوباره به کوره رفته و آمادهٔ نصب می‌شود.
هفت رنگ اصلی و متداول جهت رنگ‌آمیزی این آثار عبارت‌اند از سیاه، سفید، لاجوردی، فیروزه‌ای، سرخ، زرد و حنایی اما امروزه از سایر رنگ‌ها مثل طلایی، سبز و … نیز استفاده می‌شود.
سرعت اجرای کاشی‌کاری به سبک هفت‌رنگ نسبت به سبک معرّق بیشتر است. از این نوع کاشی‌ها در اماکن متبرکه و تاریخی استفاده شده‌است. از کاشی‌های هفت‌رنگ صنعتی در تزئینات منزل. محل کار و قهوه‌خانه‌ها نیز استفاده می‌شود.
خط بنایی الهام گرفته از خط کوفی و به‌عنوان یکی از دشوارترین خطوط در زمینهٔ خوانش و نگارش بوده و در کاشی‌کاری و معماری اسلامی جایگاه ویژه‌ای دارد و زینت‌بخش کتیبه‌های داخل محراب‌ها و بالای منارها و پشت و پهلوی قوس است. این نوع خط، کاربرد زیادی در کاشی‌کاری و آجرکاری دارد. به این خاطر که برش آن آسان‌تر است مانند سایر خطوط کنج و کنار و پیچ و تاب زیادی ندارد. به همین سبب نام خط بنایی را بر این خط گذاشته‌اند.
در کاشی‌کاری شیوه‌های تزئینی دیگری هم وجود دارد که زیر نام اسلیمی، گره‌چینی، خط بنایی، مقرنس‌کاری، رسمی‌بندی، چشمه و کاسه‌سازی یا شمسه زیاد و غیره که هر یک از ارزش خاصی برخوردار است.
به‌کارگیری کاشی‌های دیواری تزئینی، راهکاری برای دکوراسیون حمام و سرویس‌ها به‌شمار می‌آید که تأثیر بسیار مثبتی بر دکوراسیون و سبک معماری فضا می‌گذارد.
کد رنگی الکترونیک مجموعه‌ای از کدهای رنگی است که برای نشان‌دادن مقدار مقاومت الکتریکی ابزار و قطعات الکترونیکی به‌ویژه مقاومت‌ها؛ و همچنین خازن‌ها، سلف‌ها، دیودها و غیره، به‌کار می‌رود. مجموعهٔ کد جداگانه‌ای هم برای شناسایی سیم‌ها در برخی از کابل‌های مخابراتی مورد استفاده قرار دارد. این کدرنگ‌ها برای اولین بار در سال ۱۹۲۰ میلادی به نام EIA-RS-279 بدست انجمن سازندگان رادیو که اکنون بنام مجمع صنایع الکترونیک (EIA) شناخته می‌شود منتشر شد و استفاده از آن به سرعت توسعه یافت. استاندارد بین‌المللی فعلی IEC ۶۰۰۶۲ است،IEC 60062:2004 Title: "Marking codes for resistors and capacitors" (IEC Webstore) که توسط کمیسیون الکتروتکنیکی بین‌المللی تهیه و منتشر شده‌است. استفاده از کد رنگی مزایای زیادی از جمله راحتی خوانده شدن و مقاومت در برابر فرسایش را دارد.
نخستین نوار رنگی از سمت چپ به معنای یک عدد ویژه است. مثلاً رنگ قهوه‌ای یعنی (۱) یا رنگ آبی یعنی (۶) این شماره را نوشته و شماره‌ای که نوار رنگی بعدی به ما نشان می‌دهد را نیز جلوی عدد نخست می‌نویسیم (این نوار بیان‌کننده شمارهٔ رقم دوم مقاومت است).
نوار رنگی سوم تعداد صفرهایی را که باید جلوی دو شمارهٔ قبلی گذاشته شود را مشخص می‌کند.
مثال: اگر نوارهای رنگی روی یک مقاومت از سمت چپ به ترتیب: نارنجی – قرمز –آبی باشد. مقدار مقاومت چقدر است؟
ج: با توجه به جدول رنگ‌های یاد شده به ترتیب اعداد ۳ – ۲ و ۶ را نمایش می‌دهند پس:
مقدار مقاومت ۳۲۰۰۰۰۰۰ اهم می‌باشد.
تلرانس (ضریب خطا): رنگ چهارم بیان‌کننده اندازهٔ خطای یک مقاومت است. برای نمونه اگر این نوار به رنگ طلایی باشد اندازهٔ خطای مقاومت ۵ درصد و اگر هیچ رنگی در نوار چهارم نباشد یعنی بی‌رنگ باشد خطای آن ۲۰ درصد و اگر نقره‌ای باشد مقدار خطای آن ۱۰ درصد خواهد بود.
جدول زیر رنگها و رقم‌ها را نشان می‌دهد.
۱- برای اینکه بتوان رنگها و رقم‌ها را سریع‌تر به خاطر سپرد می‌توان برای آن یک رمز گذاشت بهتر است بیت زیر را از
برکنید.
«ساقی قدحی قرار نه زیر سبو/آبی بفشان خانهٔ سنبل به نکو»
در این سروده (س) ساقی حرف اول رنگ سیاه، (ق) قدحی حرف اول قهوه‌ای، حرف اول قرار یعنی قرمز، حرف اول (نه) یعنی نارنجی، حرف اول (زیر) یعنی زرد، حرف اول (سبو) یعنی سبز، حرف اول (آبی) یعنی آبی، حرف اول (بفشان) یعنی بنفش، حرف اول (خانه) یعنی خاکستری و حرف اول سنبل یعنی سفید.
۲- راه حل ساده دیگری نیز که به راستی مبنای این رنگ‌ها نیز بوده در دسترس است:
رنگ‌های رنگین کمان را می‌نویسیم:
بنفش نیلی آبی سبز زرد نارنجی قرمز
نیلی را حذف می‌کنیم به جهت اینکه فرق رنگ نیلی با آبی کم است. سپس به ابتدای این طیف سفید و خاکستری و به انتهای آن نیز قهوه‌ای و سیاه را اضافه می‌کنیم و از ۹ تا صفر شماره‌گذاری می‌کنیم.
۳- با استفاده از بیت روبرو:
سیه قهرمان قرمز ناتوان زند سبزوابی به خاک سفید
شاعر: علی نوذری
۴- همچنین با حفظ کردن کلمه سققن زسابخس می‌توانید تمامی رنگ‌ها را در این دوکلمه جای داده و اعداد و شماره‌های آن را تا ابد به یاد داشته باشید. به‌طوری‌که س اول حرف سیاه به شماره ۰ و ق اول حرف قهوه‌ای عدد ۱ و به همین صورت تا حرف س آخر که اول کلمه سفید و به شماره ۹ می‌باشد.
۵- با استفاده از بیت زیر:
سراب قامت قدر نگاهت ***زسر آتش بزد خاکسترم ساخت.
6-یکی یکی خوانده و بنویسید.
روئین‌تنی حالتی‌است که کسی دارای آن است که هیچ ضربه‌ای بر او اثر ندارد، نیروهای مافوق طبیعی او را شکست‌ناپذیر و آسیب‌ناپذیر کرده‌اند؛ اما فقط یک نقطه از بدن او روئینه نیست و آن نقطه شکست وی است.
مادر آشیل، تتیس ایزدبانو، آشیل را در رودخانه استوکس که پیرامون جهان مردگان را فراگرفته است، فروبرد و آشیل روئین‌تن شد.نقطه آسیب‌پذیری آشیل در پاشنه پا بود، زیرا مادرش در هنگام غوطه دادن، پاشنه پای او را به دست گرفته بود. در جنگ‌های تروا، پاریس تیری بر پاشنه پای او زد و آشیل مرد.
به روئین‌تنی آشیل در ایلیاد هومر اشاره نشده است و این داستان پس از وی بر سر زبان‌ها افتاده است. مرگ آشیل هم در ایلیاد نیامده و تنها در نخستین بخش‌های کتاب اودیسه به آن اشاره شده است.
زيگفريد، پهلوان روئین‌تن حماسه نیبلونگن است. او اژدهایی را کشت و در خون آن اژدها غوطه خورد و روئین‌تن شد. نقطه آسیب‌پذیری او جایی است بین دو شانه که برگی بر آن افتاده و در نتیجه با خون اژدها تماس نیافته بود. هاگن با زدن ضربه‌ای بر آنجا، او را می‌کشد.
بالدر، در افسانه‌های اسکاندیناوی روئین‌تن است و همه عناصر سوگند خورده‌اند که به او آسیب نرسانند، جز گیاه حقیر دبق و همین گیاه سرانجام بالدر را از بین می‌برد.
اسفندیار، پهلوان ایرانی نیز روئین‌تن است؛ هرچند چگونگی روئین‌تن شدن او در شاهنامه فردوسی نیامده است.
در مورد روئین‌تنی او دو داستان گفته‌اند: یکی این که زردشت پس از آن که به پشوتن جامی شیر خوراند و پشوتن زندگی جاوید یافت، به اسفندیار اناری خوراند که او را روئین‌تن کرد.
داستان دیگر آن است که اسفندیار به دستور زردشت در رودخانه اساطیری داهیتی آب‌تنی کرد و روئین‌تن گردید. اما چشم اسفندیار روئینه نیست، زیرا در موقع غوطه خوردن به ناچار چشمان خود را بست. سرانجام رستم به گفته سیمرغ تیری دوشاخ از چوب گز را که پیکانش آغشته به آب رز بود، به چشمان اسفندیار نشانه رفت و اسفندیار کشته شد.
گاه برخی پوشیدنی‌ها و نوشیدنی‌ها هم سبب رویینه‌تنی و شکست‌ناپذیری می‌شود. ببر بیان رستم در حقیقت خفتان خدایی است که وی را آسیب‌ناپذیر می‌کند.
روئین‌تنی می‌تواند نشانه‌ای از آرزوی همانندی پهلوانان بزرگ به خدایان باشد؛ همچنین می‌تواند نشانه‌ای از آرزوی نامیرایی و آسیب‌ناپذیری باشد. روئین‌تنی ظاهراً به دورانی برمی‌گردد که آدمی به تازگی فلز را کشف کرده و از آن برای خود جامه‌های جنگی ساخته بود.
فهرست مغالطه‌ها؛ آنچه در زیر می‌آید، فهرستی از مغالطه‌ها یا سفسطه‌ها است.
مغالطه‌های شکلی، به مغالطه‌هایی گفته می‌شود که در شکل بحث (صور)، می‌توان آن‌ها را دید و نیازی به فهمیدن محتوای بحث برای پیدا کردن این نوع مغالطه‌ها نیست. تمامی مغالطه‌های شکلی، نوع مشخصی از مغالطه های ناپیرو (به فرانسوی: non sequitur) هستند.
مغالطه تمثیل ناروا یا مقایسه نادرست یا قیاس مع‌الفارق (به انگلیسی: یا ) وقتی روی می‌دهد که شخصی در هنگام استدلال از شباهت‌های آشکار و مشخص دو چیز به یکدیگر، شباهت‌های دیگری را نتیجه‌گیری کند در حالیکه این شباهت‌ها نامعلوم بوده و نیاز به بررسی و اثبات دارند.https://en.wikipedia.org/wiki/Argument_from_analogy مغالطه تمثیل نوعی استدلال استقرایی است - در استدلال استقرایی، مقدمات استدلال از نتیجه به صورت محتمل پشتیبانی می‌کنند. - به بیانی ساده مقایسه نادرست یعنی سرایت حکم یک امر به امر دیگر بدون آن که شباهت کاملی میان آن‌ها وجود داشته باشد. در منطق به مقایسه، تمثیل گفته می‌شود.
یکی از معروف‌ترین مغالطه‌های شناخته شده در این زمینه تمثیل ساعت‌ساز در کتاب "الهیات طبیعی نوشته" ویلیام پیلی است. او ادعا می‌کند که همانطور که یک ساعت پیچیده که با نظم کار می‌کند سازند‌ه‌ای هوشمند دارد پس این جهان و موجودات زنده با ساختارهای پیچیده و منظم هم سازنده‌ای دارند. ریچارد داوکینز در کتاب ساعت‌ساز نابینا استدلال او را رد می‌کند.https://examples.yourdictionary.com/false-analogy-examples.html
P و Q ویژگی‌های مشترک و شبیه به هم b , a و c را دارند.
بر اساس آزمایش و مشاهده مشخص شده است که P ویژگی x را دارد.
در نتیجه Q هم ویژگی x را دارد.https://philosophy.hku.hk/think/arg/analogy.php
آیا همانطوری که سازنده هواپیما مرده است سازنده جهان هم مرده است و آیا همانطوری که خالق هواپیما در کار خود خطاهایی داشته خالق جهان هم در کار خود خطاهایی دارد.
«عزیزم، (من همیشه تحت تأثیر) حضور (توأم)» ، ترانهٔ شمارهٔ ۶ آلبوم "نامه‌های پلاستیکی" از گروه موسیقی بلاندی است و سومین تک‌آهنگ گروه بود که از سوی کریسلیس رکوردز نشر و پس از تک‌آهنگ بسیار موفق جهانی «دنیس» پخش می‌شد و در مه ۱۹۷۸ به رتبهٔ ۱۰ در بریتانیا رسید، گرچه هیچ‌گاه به عنوان یک تک‌آهنگ در ایالات متحده عرضه نشد.
این ترانه به وسیلهٔ نوازندهٔ بیس پیشین، گری ولنتاین برای دوست دختر آینده‌اش پیش از جدایی‌اش از گروه نوشته شده بود. گری هم‌چنین «اکس-افندر» را برای آلبوم با نام مشابه گروه، "بلاندی" نوشت.
درست به مانند «او را خرد کن» و «دنیس» این تک‌آهنگ روی واینیل ۷ و ۱۲ اینچی در بریتانیا عرضه شد و هر دو قالب به همراه دو بی-ساید بودند. یکی از ترانه‌های روی تک‌آهنگ «عزیزم، (من همیشه تحت تأثیر) حضور (توأم)» ترانهٔ «مشکل شاعر» از جیمی دستری بود که در اصل در آلبوم "نامه‌های پلاستیکی" قرار نگرفته بود. این ترانه برای بار اول روی سی‌دی در سال ۱۹۹۳ روی مجموعهٔ تلفیقی کم‌یاب "بلاندی و آن سو" و سپس به عنوان یک ترانهٔ اضافی در چاپ‌های مجدد سال‌های ۱۹۹۴ و ۲۰۰۱ "نامه‌های پلاستیکی" منتشر شد.
«عزیزم، (من همیشه تحت تأثیر) حضور (توأم)» در اولین مجموعهٔ تلفیقی «عظیم‌ترین آهنگ‌های» بلاندی با عنوان "بهترین بلاندی"، پخش‌شده در اکتبر ۱۹۸۱، قرار گرفت.
خلیج سانفرانسیسکو مصبی کم عمق و حاصلخیز می‌باشد که حدود چهل درصد از آبهای تخلیه‌شده از کالیفرنیا، رودخانه‌های ساکرامنتو و سن ژاکویین که از سیرا نوادا سرچشمه می‌گیرند را وارد اقیانوس آرام می‌کند. به‌طور فنی، هر دو رودخانه به خلیج سوسون وارد شده و از طریق تنگه کارکوئینز با رودخانه ناپا در ورودی خلیج سن پابلو یکی می‌شوند و این خلیج در انتهای جنوبیش به خلیج سانفرانسیسکو وصل می‌شود و در بیشتر مواقع کل این مجموعه‌ای از خلیج‌های بهم‌پیوسته خلیج سانفرانسیسکو نامیده می‌شود.
خلیج سانفرانسیسکو در ایالت کالیفرنیا در آمریکا واقع شده و توسط منطقه‌ای بهم پیوسته با نام منطقه خلیج سانفرانسیسکو محصور شده‌است که توسط شهرهای بزرگ سانفرانسیسکو، اوکلند و سن خوزه هدایت می‌شود.
قطعنامه ۱۸۱ مجمع عمومی سازمان ملل متحد که به طرح تقسیم فلسطین نیز موسوم است، قطعنامه‌ای است که در تاریخ ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷ (برابر با ۱۸ آذر ۱۳۲۶ خورشیدی) با ۳۳ رای موافق در برابر ۱۳ رای مخالف، یک غایب و ۱۰ ممتنع در مجمع عمومی سازمان ملل متحد تصویب شد.
مطابق این قطعنامه سرزمین فلسطین به دو کشور عبری و فلسطینی تقسیم می‌شد و ۵۵ درصد اراضی سرزمین فلسطین به اسرائیل تعلق می‌گرفت و مقرر شد شهر بیت‌المقدس (اورشلیم) به صورت بین‌المللی اداره شود.
مخالفان این طرح پیشنهادی آن را به نفع صهیونیست‌ها تلقی می‌کردند، چرا که با این که جمعیت عرب فلسطین دو برابر جمعیت یهودی بود۶۲٪ از زمین‌ها را به کشور یهودی تخصیص می‌داد. نتیجتاً طرح تقسیم مورد پذیرش آژانس یهود قرار گرفت و بیشتر گروه‌های صهیونیست آن را به عنوان سنگ بنایی برای توسعه ارضی در یک زمان مناسب می‌دیدند ."The Question of Palestine and the UN" کمیته عالی عرب, اتحادیه عرب و دیگر رهبران و حکومت‌های عرب بر این مبنا طرح را رد کردند که عرب‌ها علاوه بر این که اکثریت دوسومی را تشکیل می‌دادند مالک اکثریت زمین‌ها نیز بودند. آنها همچنین نسبت به پذیرش هرگونه تقسیم قلمرویی ابراز بی‌علاقگی کردند با این استدلال که ناقض اصول تعیین سرنوشت در منشور ملل متحد است که به مردم حق تعیین سرنوشت خود را می‌دهد.Sami Hadawi, "Bitter Harvest: A Modern History of Palestine," Olive Branch Press, (1989)1991 p.76. آنها اعلام کردند که قصد دارند همه تدابیر ضروری برای جلوگیری از پیاده شدن طرح را اتخاذ کنند.Live by the Sword: Israel's Struggle for Existence in the Holy Land, James Rothrock, p.14Lenczowski, G. (1962). "The Middle East in World Affairs" (3rd Edition). Ithaca, NY: Cornell University Press. p. 723 متعاقباً یک جنگ داخلی در فلسطین درگرفت و طرح پیاده نشد.
قطعنامه ۱۸۱ مجمع عمومی سازمان ملل متحد با ۳۳ رای موافق در برابر ۱۳ رای مخالف، یک غایب و ۱۰ ممتنع در تصویب شد که ترکیب رای‌دهندگان به قرار زیر بود:
۳۳ کشور موافق (۵۸٪) عبارت بودند از: استرالیا، بلژیک، بولیوی، برزیل، کانادا، کاستاریکا، چکسلواکی، دانمارک، جمهوری دومینیکن، اکوادور، فرانسه، گوآتمالا، هائیتی، ایسلند، لیبریا، لوکزامبورگ، هلند، نیوزلند، نیکاراگوئه، نروژ، پاناما، پاراگوئه، پرو، فیلیپین، لهستان، سوئد، آفریقای جنوبی، آمریکا، شوروی، اروگوئه و ونزوئلا.
۱۳ کشور مخالف (۲۳٪) عبارت بودند از:افغانستان، کوبا، مصر، یونان، هند، ایران، عراق، لبنان، پاکستان، عربستان سعودی، سوریه، ترکیه و یمن.
۱۰ کشور ممتنع (۱۷٪) عبارت بودند از:آرژانتین، شیلی، جمهوری چین، کلمبیا، السالوادور، اتیوپی، هندوراس، مکزیک، بریتانیا و یوگسلاوی.
۱ کشور غایب (۲٪) عبارت بود از:تایلند.
تصویب این طرح در مجمع عمومی سازمان ملل متحد موافقت سران اسرائیل را در پی داشت اما فلسطینیان و دولت‌های عرب منطقه آن را رد کردند. "طرح تقسیم ۱۹۴۷" بارها از سوی ناظران به عنوان بهترین شانس طرف فلسطینی که در زمان خود از دست رفته، معرفی شده‌است. نکته مهم در این میان، اما، این است که این تحلیل ها با نگاهی فرا-زمانی و بر مبنای آگاهی امروز ما از تاریخ تحولات خاورمیانه ارائه می شوند. حال آن که تلاش برای درک موقعیت زمانی و مکانی مخالفان "طرح تقسیم" می تواند تصمیم آنها را برای ناظر بیرونی قابل درک کند. تقسیم خانه ای - که به باور فلسطینیان تماما به آنها تعلق داشت - با مردمانی بیگانه که برای ساختن خانه جدیدی برای خود به آن وارد شده بودند، امری غیرقابل قبول بود که به هر وسیله مقدور در برابر آن مقاومت می کردند. هرچند شورای ملی فلسطین سرانجام طرح مذکور، حق موجودیت اسرائیل و قطعنامه‌های شماره ۲۴۲ و ۳۳۸ شورای امنیت را در دسامبر ۱۹۸۸ پذیرفت و خشونت را نفی کرد و همین مسئله موجب آغاز مذاکراتی میان ایالات متحده آمریکا و سازمان آزادی‌بخش فلسطین گردید.
در دسامبر ۱۹۴۷ میلادی و پس از صدور قطعنامه ۱۸۱، مجموعه حملاتی یهودستیزانه علیه جمعیت یهودی شهر حلب روی داد که به شورش‌های ضدیهودی حلب معروف شد. این حملات باعث مهاجرت بیش از نیمی از جمعیت یهودیان حلب شد.
موج نو ، گونه‌ای از موسیقی راک بود که در سال‌های پایانی دههٔ ۱۹۷۰، دههٔ ۱۹۸۰ و اوایل دههٔ ۱۹۹۰ وجود داشت. این سبک موسیقی از سبک پانک راک به عنوان یک واکنش علیه موسیقی عامه و مردم‌پسند دههٔ ۱۹۷۰ پدیدار شد. موج نو تأثیرپذیرفته از عوامل مختلفی مانند استایل‌های راک اند رول دورهٔ پیش-هیپی، اسکا، رگی، پاور پاپ، موسیقی الکترونیک، دیسکو، فانک و … بود.
بنا به دعوت مهندس محمدرئوف مهدی، در تاریخ ۲۶/۹/۱۳۷۸ گردهمایی مهندسان افغان در مشهد تشکیل شد. از مهمترین دستاوردهای این گردهمایی صنفی می‌توان به تشکیل انجمن مهندسان افغانستان (مقیم در ایران) اشاره کرد.ر. ک. به پیشگفتار اساسنامهٔ «انجمن مهندسین افغانستان» (مقیم در ایران)
دانشنامه ادب فارسی (جلد سوم) ادب فارسی در افغانستان می‌نویسد: «مهدی‌زاده [کابلی] در ۱۳۷۸ ش انجمن مهندسان افغانستان را در ایران بنیاد نهاد. وی دو دوره ریاست هیئت مدیرهٔ این انجمن را به عهده داشت.»دانشنامهٔ ادب فارسی (ادب فارسی در افغانستان)، مدخل "م" (افزوده‌ها)، به‌سرپرستی حسن انوشه، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان چاپ و انتشارات، چاپ دوم - ۱٣٨۱، ج ٣، ص ۱۲٠٦
این انجمن، به منظور گسترش و تداوم همکاریهای فنی و تخصصی مهندسان افغانستان - در زمینه بازسازی آینده آن کشور - تأسیس شد.اسامی نخستین هیئت مدیره انجمن در هفته‌نامهٔ بنیاد وحدت، سال ششم، دی ماه ۱۳٧٨ - مشهد، منتشر شده است.
سراج کلا یکی از روستاهای شهرستان قائمشهر در استان مازندران ایران است. این روستا در دهستان بالاتجن در بخش مرکزی این شهرستان جای گرفته‌است. سراج کلا که بعد از پل تلار واقع شده به دوبخش سراجکلا بالا و سراجکلا پایین تقسیم شده که قسمت بالایی آن به علت جاده اصلی قائم شهر بابل از قسمت پایین جدا شده‌است.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیت این روستا ۱۲۴۶ نفر (۳۲۹ خانوار) بوده‌است. شغل اصلی مردم این روستا کشاورزی و دامپروری می‌باشد.
روستای سراجکلا دارای یک مکان زیارتی به نام امامزاده قاسم و دارای مکان‌های تفریحی شامل پارک و شهربازی سراج که در حاشیه رودخانه تلار وهتل تلار قرار دارد می‌باشد و همینطور یک زمین چمن طبیعی فوتبالی را نیز دارا می باشد که در جوار رودخانه و هتل تلار میباشد.
این روستا دارای امکانات آب، برق، گاز و تلفن، دارای دو مسجد و یک حسینیه و پایگاه‌های بسیج برادران و خواهران، کتابخانه عمومی، کانون فرهنگی، خانه بهداشت و مدرسه ابتدایی است.
محجوبه هروی (نام اصلی بی‌بی صفورا (۱۲۸۵ –۱۳۴۵ خورشیدیسایت فرهنگی هنری هرات)(۱۳۲۴ ق، ؟)شاعر پارسی‌گوی اهل بادغیس افغانستان بود.
محجوبه پنج‌هزار بیت شعر دارد که از محتوای آزادی‌خواهی و دموکراسی نیز برخوردارند.
او همچنین به مشاعره با شاعران دیگر نیز می‌پرداخت.
محجوبه هروی در سال ۱۲۸۵ هجری شمسی در بادغیس (از توابع سابق هرات) زاده شد و از پدرش فقه و صرف و نحو و ادبیات و علوم دینی و خوشنویسی آموخت. پدر وی ابوالقاسم‌خان، منشی سردار غوث‌الدینخان غوری، در زمان امیر عبدالرحمن خان بود. بنا به شرح حالی که خود نوشته‌است.
محجوبه از سن چهارده سالگی شعر می‌سرود. نخست عضو انجمن ادبی هرات شد و سپس به آموزگاری در مدارس دخترانه هرات پرداختسایت آوای زم زم.
گرایشش به شعر گفتن با شنیدن اشعار مستوره غوری شکل گرفت و مدتی به طور مخفیانه سخن‌سرایی کرد. هنگامی که مستوره از وضعیت او باخبر شد یکی از غزل‌های خود را برای محجوبه هروی فرستاد تا آن را مخمس کند و صفورا موفق شد این کار را به خوبی انجام دهد و مورد تشویق مستوره و اطرافیان خویش واقع شود.
محجوبه پس از ازدواج همراه با شوهرش ساکن قبطی چاق در حومه هرات بود و در شرح حال خود نوشته‌است:
محجوبه هروی زندگی زناشویی خوبی با همسرش میرزا غلام نداشته و تا زمانی که شوهرش در قید حیات بوده او امکان شرکت در محافل ادبی را نداشته است.
محجوبه هروی دیوانی با سه هزار بیت دارد.دیوان محجوبه هروی، در سال ۱۳۴۷ خورشیدی، توسط محمد علم غواص در هرات به چاپ رسید.
محجوبه در سال ۱۳۴۵ در شهر هرات درگذشت.
شعر زنان افغانستان، به کوششش مسعود میرشاهی-پاریس، انتشارات خاوران - تابستان ۱۳۷۹ خورشیدی
دیسکو ، گونه‌ای از موسیقی رقص و خرده‌فرهنگی‌ست که از باشگاه‌های شبانه دههٔ ۷۰ آمریکا نشأت گرفته‌است. از ویژگی‌های آن می‌توان به ریتم ۴ ضربی، سنکوپ در باسلاین، استفاده از سازهای زهی، هورن، پیانوالکتریک، سینث‌سایزر و گیتار ریتم الکتریک اشاره کرد.
ریشه‌های این گونه موسیقی مانند سایر سبک‌های موسیقی، به سختی می‌تواند در یک تعریف بیان شود. در فوریهٔ ۱۹۷۰، دی‌جی اهل نیویورک، دیوید منکیوزو، باشگاه لافت را تأسیس کرد؛ مجموعهٔ باشگاه‌های رقص خصوصی فقط مخصوص اعضا در شهر خودش که به عنوان پیشرو و آغازگر باشگاه‌های سبک دیسکو تلقی می‌شود. بسیاری معتقدند که نخستین آهنگ‌های دیسکو در سال ۱۹۷۳ عرضه شد ولی بعضی ادعا می‌کنند ترانه سول مکاسا از منیو دیبنگو در سال ۱۹۷۲ اولین اثر دیسکو است. اولین مقاله دربارهٔ دیسکو در سپتامبر ۱۹۷۳ به وسیلهٔ وینس آلتی برای مجلهٔ رولینگ استون نوشته شد. در سال ۱۹۷۴، رادیوی WPIX-FM شهر نیویورک، اولین برنامهٔ رادیویی دیسکو را اجرا کرد.Disco: A Decade of Saturday Nights , empsfm.org Past ExhibitionsDisco Roots | Disco Timeline , discomusic.com
مُشاعره به معنی مسابقه شعرخوانی از بر لغتنامه دهخدا ← مشاعره و نبرد کردن در شعرفرهنگ معین ← مشاعره است.
این مسابقه می‌تواند بر اساس شعرهای سروده خودِ فرد (به ویژه سروده‌های فی‌البداهه) باشد یا بر اساس شعر شاعران دیگر.
مشاعره گاه بدین صورت است که هر یک از افراد بیتی شعر از بر می‌خواند و نفر بعدی باید شعر خویش را با آخرین حرف آن بیت آغاز کند.
شهرستان ناپا شهرستانی واقع در شمال منطقه خلیج سانفرانسیسکو در شمال ایالت کالیفرنیا در آمریکا است. مطابق با سرشماری سال ۲۰۰۰ جمعیت این شهرستان معادل ۱۲۴٬۲۷۹ نفر است و بخشداری آن ناپا است. شهرستان ناپا یکی از شهرستان‌های اصلی کالیفرنیا است که در زمان به وجود آمدن ایالات در سال ۱۸۵۰ ساخته شده‌است. بخشی از قلمروی این شهرستان به شهرستان لیک واگذار شده‌است.
بخش‌های ناپا، سونوما، و یوبا در کنار یکدیگر قرار دارند.مرگ حداقل ده نفر در آتش‌سوزی‌های طبیعی کالیفرنیا، "بی‌بی‌سی فارسی"
شهرستان ناپا تولیدکننده محصولات کشاورزی متنوعی است و امروزه به دلیل تولیدات شراب‌سازی آن شناخته‌شده است. ناپا از مشهورترین مناطق تولید شراب در ایالت متحده است.
از اماکن پر بازدید منطقه ناپا، یک واحد تولیدی شراب است که در آن قسمتی از کاخ‌های تخت جمشید با مقیاسی حقیقی بنا گردیده‌اند.The Tasting Room: Sip and gawk at Napa's opulent DarioushNuzizo Online City - Persepolis-Inspired Winery in Napa Valley Details
چی در فرهنگ سنتی چین و حوزه فرهنگی شرق آسیا، همچنین qi یا ch'i اعتقاد بر این است که نیروی حیاتی بخشی از هر موجود زنده است. این واژه در کره‌ای گی و در ژاپنی کی تلفظ می‌شود. چی معمولاً به انرژی حیاتی یا به سادگی به عنوان «انرژی» ترجمه می‌شود و ترجمه تحت‌اللفظی آن "هَوا" و "نَفَس و بخار" است. چی اصل اساسی در طب سنتی چینی و در هنرهای رزمی چینی است. تمرین تزکیه و متعادل کردن چی چی گونگ نامیده می‌شود.
معتقدان به چی آن را به عنوان یک نیروی حیاتی توصیف می‌کنند که جریان آن برای سلامتی باید بلامانع باشد. چی یک مفهوم شبه علمی و تأیید نشده‌است و با مفهوم انرژی مورد استفاده در علم ارتباطی ندارد (انرژی خود یک مفهوم علمی متروک است). مورخ پزشکی در چین، پل یو. اونشولد، اضافه می‌کند که "هیچ مدرکی دال بر مفهوم "انرژی" - چه به معنای کاملاً فیزیکی و چه حتی به معنای محاوره ای تر - در هیچ‌کجای نظریه پزشکی چینی وجود ندارد.
عوام فریب یا دِماگوگ (به انگلیسی: Demagogue, ؛ از واژه یونانی ، به معنای «رهبر مردمی»، «رهبر اوباش»، از ترکیب ریشه‌های به معنی مردم + به معنی رهبر) یک رهبر سیاسی درون جامعه‌ای بر پایهٔ دموکراسی است که با برانگیختن عوام در برابر نخبگان محبوبیت پیدا می‌کند. چنین شخصی به‌طور ویژه از طریق سخنوری و ایجاد شور و اشتیاق جمعیت را تحریک می‌کند و به احساسات مردم متوسل می‌شود. این احساسات می‌تواند با قربانی کردن گروه‌های بیگانه، اغراق در خطرات برای برانگیختن ترس در مردم، دروغ‌گویی برای تأثیرات عاطفی یا سایر لفاظی‌هایی که تمایل دارند تاملات منطقی را از بین ببرند و محبوبیت متعصبانه را تشویق کنند، باشد. عوام فریبان اغلب هنجارهای تثبیت شده برای رفتار سیاسی را زیر پا می‌گذارند و با وعده و وعید دادن یا تهدید کردن دیگران طرفدار جمع می‌کنند.
راینهارد لوتین مورخ "عوام فریب" را این گونه تعریف می‌کند: «سیاستمداری است ماهر در سخنوری، چاپلوس و فحاش، گریزان از بحث در مورد مسائل حیاتی، همه چیز را به همه کس وعده می‌دهد، به جای عقل عمومی به احساسات متوسل می‌شود، با برانگیختن تعصبات نژادی، مذهبی و طبقاتی کار را پیش می‌برد. مردی که شهوت قدرت بدون توسل به اصول او را به سِمَتِ ارباب عامیان سوق می‌دهد. او برای قرن‌ها پیشه خود را به عنوان «مرد مردم» تعیین کرده‌است. او محصول یک سنت سیاسی است که تقریباً به قدمت خود تمدن غرب است.»
عوام فریبی نخست در آتن باستان و در فضای دموکراسی این شهر ظاهر شد. عوام فریب‌ها از یک ضعف اساسی در دموکراسی سوء استفاده می‌کنند: از آنجا که قدرت نهایی در اختیار مردم است، این امکان برای مردم وجود دارد که این قدرت را به کسی بدهند که به پایین‌ترین خواستهٔ مشترک اکثریتشان متوسل می‌شود. عوام فریبی معمولاً از اقدام فوری و قهرآمیز برای رسیدگی به یک بحران حمایت می‌کند و در عین حال مخالفان میانه‌رو و متفکر را به ضعف یا وفادار نبودن متهم می‌کند. بسیاری از عوام فریبان که به مقامات عالی اجرایی انتخاب شده‌اند محدودیت‌های قانون اساسی در مورد قدرت اجرایی را از بین برده‌اند و سعی کرده‌اند دموکراسی خود را به یک دیکتاتوری تبدیل کنند و گاهی اوقات با موفقیت چنین کردند.
دماگوژی را «عوام فریبی» یا «مردم فریبی» ترجمه کرده‌اند و در اصطلاح به گمراه کردن مردم از طریق دادن وعده‌ها و شعارهای دروغین اشاره می‌کند و "دماگوگ" یا "عوام فریب" کسی است که با ادعا و دروغ و وعده‌های بی‌پایه و اساس با تحریف حقایق سعی می‌کند مردم را به سوی خود بکشد و موافقت و پشتیبانی آنان را جلب کند.خسرو، روزبه، واژهای سیاسی، انتشارات پژوهش
عوام فریبی، اصطلاحی است که در اصل به یک رهبر مردمی عادی اشاره می‌کند؛ برای اولین بار در یونان باستان بدون بار منفی ابداع شد، اما در نهایت به معنای نوعی از رهبران مشکل‌ساز شد که گهگاه در دموکراسی آتن روی کار می‌آمدند. حتی اگر دموکراسی قدرت را به مردم عادی می‌داد، انتخابات همچنان به نفع طبقه اشراف بود که طرفدار مشورت و اسائه ادب بودند. عوام فریب‌ها نوع جدیدی از رهبران بودند که از طبقات پایین ظاهر می‌شدند. عوام فریب‌ها از اقدامات عاجل و فوری که معمولاً خشونت‌آمیز بود، بدون مشورت و با سریعاً، حمایت می‌کردند.
اصطلاح «دِماگوگ» تدریجاً به صورت یک واژه تحقیرآمیز در اشاره به رهبرانی مطرح شد که با دستکاری، تخریب یا تعصب به قدرت می‌رسیدند. با این حال، آنچه یک عوام فریب را متمایز می‌کند را می‌توان مستقل از اینکه گوینده از یک رهبر سیاسی خاص حمایت می‌کند یا مخالف آن تعریف کرد. چیزی که یک عوام فریب را متمایز می‌کند این است که این شخص چگونه قدرت دموکراتیک را به دست می‌آورد یا آن را در اختیار می‌گیرد: چنین شخصی با دادن وعده‌های اقدامات فوری یا خشونت‌آمیز، شکستن نهادهای دموکراتیک مستقر مانند حاکمیت قانون و… موجب برانگیختن احساسات طبقات پایین و افراد کم سواد در یک دموکراسی می‌شود و رأی آنان را کسب می‌کند. جیمز فنیمور کوپر در سال ۱۸۳۸ چهار ویژگی اساسی عوام فریبی را شناسایی کرد:
ویژگی اصلی عوام فریبی، اقناع مردم از طریق اشتیاق، بستن بحث‌های منطقی و در نظر گرفتن گزینه‌های جایگزین است. در حالی که بسیاری از سیاستمداران در یک دموکراسی گهگاه بخش از حقیقت، ظرافت، یا نگرانی‌های طولانی مدت را برای حفظ حمایت مردم قربانی می‌کنند، عوام فریبان این کارها را بی‌امان و بدون خویشتن داری انجام می‌دهند. عوام فریبان «به جای عقل، به شور، تبعیض، تعصب، و جهل می‌پردازند».
عوام فریب‌ها در طول تاریخ، از آتن تا دموکراسی‌های امروزی، بارها به قدرت رسیده‌اند. در حالی که بسیاری از عوام فریب‌ها شخصیت‌های منحصر به فرد و رنگارنگی دارند، تاکتیک‌های روانشناختی آنها در طول تاریخ مشابه بوده‌است.
کلئون آتنی اغلب به عنوان اولین عوام فریب تاریخ شناخته می‌شود. کلئون آتنی که با لقب «مرد عامی» شناخته می‌شد، با نادیده گرفتن آداب و رسوم مرسوم نخبگان اشرافی به قدرت رسید و عمدتاً به خاطر بی رحمی در حکومتش و به آستانهٔ نابودی کشاندن دموکراسی آتن شناخته می‌شود. از معروف‌ترین عوام فریبان در دوره مدرن عبارتند از آدولف هیتلر، بنیتو موسولینی، هیوی لانگ، پدر کوفلین و جوزف مک‌کارتی، که همگی پیروان عوام‌الناس و عامی خود را به همان روشی که کلئون در پیش گرفته بود، با برانگیختن احساسات توده‌ها علیه آداب و رسوم و هنجارهای نخبگان اشرافی زمان خود، تحریک می‌کردند. همه این‌ها، چه قدیمی و چه مدرن، چهار معیار کوپر را برآورده می‌کنند: ادعای نمایندگی مردم عادی، برانگیختن احساسات شدید در میان آن‌ها، بهره‌برداری از این واکنش‌ها برای به دست گرفتن قدرت، و شکستن یا حداقل تهدید کردن قواعد تعیین‌شده برای رفتار سیاسی، هر چند هر کدام به روش‌های متفاوتی چنین کاری را تحقق می‌بخشند.
عوام فریبان اغلب اوقات طبقات پایین و افراد کم سواد جامعه را استثمار کرده‌اند. در حالی که دموکراسی‌ها برای تضمین آزادی همگان و کنترل مردم بر اقتدار دولتی طراحی شده‌اند، عوام فریبی با استفاده از حمایت مردمی به قدرت می‌رسد و پس از آن همان آزادی‌ها و قوانین را تضعیف می‌کند یا در هم می‌شکند. پولیبیوس مورخ یونانی فکر می‌کرد که دموکراسی‌ها ناگزیرند که توسط عوام فریبان از بین روند. او گفت که هر دموکراسی در نهایت به «دولت خشونت و دست قوی» بدل می‌شود که منجر به «مجمع‌های پرآشوب، قتل‌عام و تبعید» می‌گردد.
در حالی که خرد متعارف دموکراسی و فاشیسم را متضاد می‌داند، نظریه‌پردازان سیاسی باستان فکر می‌کردند که دموکراسی تمایلی ذاتی دارد که به یک حکومت پوپولیستی افراطی منجر شود و فرصتی ایده‌آل برای دستیابی به قدرت برای عوام فریبان فراهم کند. ایوو موزلی استدلال کرده که رژیم‌های توتالیتر ممکن است نتیجه منطقی دموکراسی توده‌ای بی بند و بار باشند.Ivo Mosley, "Democracy, Fascism and the New World Order", Imprint Academic (2003)
مهیار BMTX
همچنان دولت می‌تواند در آینده از اطلاعات و دانش، دانش‌آموختگان این دانشکده در طرح‌های انکشافی بخش‌های گوناگون یاد شده در بالا و احیای صنایع دستی مانند، کلالی، کنده‌کاری، کاشی‌کاری، موزاییک، طرح‌های قالین، شیشه‌کاری، لوحه‌نویسی، تابلوسازی، تزیین شهرها و ایجاد موسسه‌های هنری و تخصصی و ابتکارات دیگر از ایشان استفاده مؤثر بنماید. همین‌طور در پهلوی این هنرمندان عده‌ای از مردم می‌توانند صاحب حرفه و پیشه شوند و بازار صنایع دستی تقویت یا بعد که در نتیجه آن هم فرهنگ کشور غنامند خواهد شد و هم از فروش آن‌ها یک مقدار ارز خارجی به داخل کشور جهت تقویت اقتصاد ملی جذب خواهد گردید که خود یکی از اهداف این دانشکده به‌شمار می‌رود.
این دانشکده در سال ۱۳۴۵ مطابق ۱۹۶۶ میلاد ی توسط یک تن از استادان ماهر مجسمه‌سازی کشور افغانستان، محترم پوهندوی استاد امان‌الله حیدرزاد (که تازه از تحصیلات عالی از کشور ایتالیا در رشته مجسمه‌سازی به افغانستان برگشته بود) آموزشگاه مجسمه‌سازی و نقاشی در چو کات دانشکده ادبیات و علوم بشری وقت اساس گذاشته شد که بخش نقاشی توسط استاد امان‌الله پارسا که وی نیزاز جمله نقاشان تحصیلکرده بود وبخش مجسمه‌سازی آن توسط استاد امان‌الله حیدرزاد پیش برده می‌شد. کارگاه عملی آموزشگاه یاد شده در تالار مدور فعلی دانشکده هنرها موقعیت داشت و دانشجویان مستعد و علاقه‌مند به هنر، از دانشکده‌های گوناگون دانشگاه کابل در اوقات فراغت جهت فراگیری رشته‌های مورد نظرشان مراجعه می‌نمودند در سال ۱۳۴۷ مطابق ۱۹۶۸ در پهلوی رشته‌های نقاشی و مجسمه‌سازی کورس‌های موسیقی، نطاقی، تمثیل و خطاطی نیز افزود گردید که بخش موسیقی شرقی آن توسط استاد محمد حسین سراهنگ و بخش غربی آن توسط یکی از استادان آلمانی پیش برده می‌شد.
در سال ۱۳۴۸ مطابق ۱۹۶۹ نمایشگاه‌های آثار هنری بخش نقاشی و مجسمه‌سازی دانشجویان شامل آموزشگاه‌ها در مرکز فرهنگی آمریکا؛ بخش دانشگاه کابل واقع چمن حضوری، تالار سید جمال الدین افغان در کتابخانه دانشگاه، گویته انستسیتوت، مرکز فرهنگی فرانسه، سالن شهرداری کابل تدویر گردید که به استقبال مردم مواجه شد.
از جمله هنرمندان جوان آموزشگاه‌های متذکره می‌توان از محترم حامد نوید، مصطفی اندوه، کریم امید، خلیل حیدرزاد، محمد نعیم حنیفی، عبدالله نوابی، سپوزمی روف، وهاب سعید، محمد هاشم سنجر، محمد عظیم سر خوش و سید عثمان شریفیان نام برد که بعضی ایشان از جمله هنرمندان ورزیده کشور گردیدند.
آموزشگاه هنر دراماتیک بعد از سال ۱۳۵۱مطابق ۱۹۷۲ نیز به یک سلسله فعالیت‌های هنری آغاز نمود و توانست با عده‌ای از دانشجویان با استعداد و موفق به نمایش دادن نمایشنامه‌ها و انترکت‌ها که از آن جمله یکی هم نمایشنامه وحدت ملی نوشته فضل الربی پژواک بود که در سالن اجتماعات دانشگاه کابل به نمایش گذاشته شد، می‌باشد.
بالاخره این دانشکده در سال ۱۳۵۴ مطابق ۱۹۷۵ میلادی به شکل بخش رسمی و اساسی به نام هنرهای زیبا در پهلوی بخش‌های دری، پشتو، عربی، خبرنگاری، تاریخ، جغرافیا، آلمانی، انگلیسی و فرانسوی دانشکده ادبیات و علوم بشری، توسط محترم پو هندوی استاد امان اله حیدرزاد و محترم داکتر عنایت اله شهر انی و عده‌ای از استادان هنر دوست اساسگذاری شد که در رشته‌های نقاشی و مجسمه‌سازی دانشجویان واجد شرایط را که فارغ التحصیلان صنوف ۱۲ می‌بودند بعد از امتحان کانکور اختصاصی جذب می‌نمودند.
این دانشکده دارای طرح منظم درسی شامل ۱۲۷ کریدت بود که در مدت چهار سال یا هشت سمستر (ترم) دانشجویان تحت آموزش قرار می‌گرفتند و بعد از فراغت برای شان مدرک لیسانس داده می‌شد که تا اکنون نیز ادامه دارد در آن زمان ساعات در سی از ۸ صبح آغاز و ۵ عصر همه روزه دوام داشت. که در بین ساعت درسی وقفه‌ها نیز موجود بود.
اولین دوره فارغان این دانشکده که به ده تن می‌رسیدند در سال ۱۳۵۷ مطابق ۱۹۷۸ به جامعه تقدیم گردیدند که می‌توان از سید فاروق فریاد، سراج الدین سراج، شیر محمد ترابی محمد همایون کریمپور، سید خادم قبادی، عبدالمالک دوست زاد، زمری شیر زاد، عبدالاحمد منیر، سید محمد شاه و حسین علی یاد نمود.
در سال ۱۳۵۹ رشته‌های گرافیک، تآتر و موسیقی نیز بدان افزود گردید و تعدادی از استادان و دانشجویان در آن دانشکده جذب شدند. از اینکه از لحاظ کمی به پنج رشته یعنی نقاشی، گرافیک، مجسمه‌سازی، تئاتر و موسیقی رسید از لحاظ کیفی نیز باید ارتقا می‌نمود. خوشبختانه نظر به توجه استادان آن رشته‌ها خصوصاً جناب پوهنمل داکتر محمد نعیم فرحان و توجه عدهیی از هنر دوستان در ۱۸ سرطان سال ۱۳۶۳مطابق ۱۹۸۴ از سطح بخش به سطح دانشکده ارتقا نمود که با پنج بخش یادشده امور علمی و تدریسی‌اش مستقلانه پیش برده می‌شد و با وجود مشکلات زیاد الی سال ۱۳۷۱به قسم نور مال دروس آن ادامه داشت.
تعداد استادان آن بیش ا ز پنجاه تن و تعداد شاگردانش بیش از سه صد تن می‌رسید و همچنان دارای یک کتابخانه کوچک و یک گالری با کمیت بیش از سه صد اثر نقاشی، گرافیک و مجسمه در جنب خویش داشت در بخش تآتر نیز انکشافات قابل ملاحظه نموده بود که می‌توان از نمایشنامه‌های پر و میته در زنجیر، مرض سفید و ده‌ها نمایشنامه دیگر یاد نمود که اکثراً در ادیتوریم پوهنتون به معرض نمایش قرار می‌گرفت که دیپارتمنت‌های دیگر نیز باآن‌ها همکاری می‌نمودند.
در سال ۱۳۷۱ مطابق ۱۹۹۲ که ولایت کابل خصوصاً ساحه دانشگاه کابل، میدان زد و خورد گروه‌های متخاصم تنطیمی قرار گرفت، در اثر آن تعدادی از استادان و دانشجویان به کشورهای دیگر مهاجر گردیدند و پوهنحی هنرها بعد از تاراج، حریق گردید و تمام اسناد علمی و تدریسی و آثار هنر ی همه از بین رفت. این دانشکده نسبت به سایر دانشکده‌های دانشگاه کابل خسارات زیادی را متقبل گردید. گرچه با اندک آرامش در محوطه دانشگاه یک سلسله کارهای بازسازی صورت پذیرفت ولی با آمدن رژیم طالبان در سال ۱۳۷۵مطابق ۱۹۹۶ ناتمام ماند و بعد از آن این پوهنحی ضربه سختی دیگری را متقبل گردید و بزرگ‌ترین موانع در راه انکشاف آن به عمل آمد که از آنجمله تعیین رییس غیر تخصصی و یک سلسله موانع مانند نداشتن مواد درسی، کمبود استاد، اجازه ندادن فعالیت‌های هنری مانند نقاشی تصویر اجسام زنده که برای یک اثر هنری خیلی بااهمیت می‌باشد و از بین رفتن رشته‌های موسیقی و مجسمه‌سازی خود موانع بزرگی در راه رشد این دانشکده به‌شمار می‌رفت.
در آن زمان تعداد زیاد استادان و دانشجویان ترک وطن نموده بالاخره به هفت هفت تن ر سیدند که اگر تحولات سال ۱۳۸۰ رخ نمی‌داد و اداره موقت در کشور به وجود نمی‌آمد از بین رفتن این پو هنحی، حتمی بود اینک که دو سال از اداره موقت و حکو مت انتقالی اسلامی می‌گذرد تعداد استادان و دانشجویان افزایش یافته، تعمیر دانشکده ترمیم گر دیده و به کمک استادان این دانشکده و رهبری دانشگاه و مساعدت کشورهای آلمان، ایتالیا، هندوستان، نروژ، انگلستان و ژاپن کارگاه‌های دروس عملی ترمیم و تجیهز قسمی گردیده و تعدادی از استادان ورزیده خارجی جهت تدریس و تدویر کارگاه‌های هنری و علمی به این دانشکده مراجعه نموده مشترکاً با استادان و دانشجویان کار و فعالیت می‌نمایند.
تاکنون به تعداد ۸ تن ا ز استادان و هشت تن از دانشجویان جهت بازدید به کشورهای نروژ، آلمان، ژاپن، چین و هندوستان سفر نموده که نتایج مثبت به بار داشته‌است و امیدواریم تا استادان دیگر جهت بازدید و ادامه تحصیلات عالی به خارج کشور اعزام گردند، دانشکده هنرهای زیبا در سال جاری یعنی ۱۳۸۲ دارای یک کتابخانه مجهز، یک نگارخانه برای حفظ آثار هنری پایان‌نامه‌های فارغان و پروژه‌های صنفی دانشجویان، تالار مشق وتمرین بخش تآتر و موسیقی، کارگاه‌های مجسمه‌سازی، نقاشی، گرافیک وهمچنان دارای صنوف درسی مضامین نظری و اتاق‌های استادان بخش تدریسی و اداری و تعداد تحویلخانه‌ها می‌باشد و فعلاً دارای پنج بخش بوده که اینک با طرح‌های درسی آن معرفی می‌گردند.
این بخش در سال ۱۳۵۴ با بخش مجسمه‌سازی که ر شته گرافیک در جنب آن بود در تشکیل دانشکده ادبیات و علوم بشری ایجاد گردید. از جمله فعال‌ترین بخش این دانشکده می‌باشد و از این ر شته یک تعداد از هنرمندان چیر ه د ست و ماهر و معلمان متخصص فارغ‌التحصیل گردیده که اکثر در موسسات دولتی و نهادهای فرهنگی در مرکز و ولایات جذب گردیده‌اند که از آنجمله می‌توان از شمولیت‌شان در کادر علمی دانشکده هنرها، مکتب هنرها، رادیو تلویزیون، نگارستان غلام محمد میمنگی، نگارستان ملی و غیره نهادهای فرهنگی یاد نمود.
دروس نظری این دیپارتمنت زیادتر بالای شناخت هنر نقاشی، تاریخ هنر، نقد هنری، زیبایی‌شناسی، سبک‌هاوتکنیک‌های هنری اتکا دارد همچنان دروس عملی آن را آموزش اساسات هنررسامی، نقاشی روغنی، نقاشی آبرنگ ورنگ اکرلیک تشکیل می‌دهد که آثار نقاشی شده نگارخانه این دانشکده از جمله دست‌آوردهای این بخش می‌باشد که اکثراً موضوعات اجتماعی و فرهنگی کشور افغانستان در آن‌ها انعکاس داده شده‌است.
استادان فعلی این بخش:
موصوف مدت چندی آمر بخش نقاشی بوده و ازتاریخ ۱۳۷۱ الی ۱۳۷۶ رئیس این دانشکده بودند.
که فعلاً آمر دیپارتمنت نقاشی می‌باشند.
البته از تاریخ ۱۳۷۰ الی ۱۳۸۱ درمهاجرت بودند.
لست استادان اسبق بخش نقاشی که الی تاریخ‌های ذیل ایفای وظیفه نموده‌اند:
لست استادان همکار بخش نقاشی که الی تاریخ‌های ذیل ایفای وظیفه می‌نمودند:
این بخش در سال ۱۳۵۴ با مضمون نقاشی -که بخش گرافیک نیز در جنب آن‌ها بود- تأسیس گردید.
از جمله دیپارتمنت‌های فعال و با اهمیت این دانشکده بو ده و بخاطر احیای، انکشاف و حفظ ارزش‌های هنر اصیل کشور ما در عرصه‌ها مجسمه‌سازی، موزاییک، کاشی‌کاری و هنر سرامیک ایجاد گردیده‌است. تا حال یک تعداد از هنرمندان ماهر معلمین متخصص از این دیپار تمنت فارغ‌التحصیل گردیده‌اند که در موسسات فرهنگی کشور مصروف کاراند این بخش مدتی چندی به نام آفرینش‌های ظریف یاد می‌شد و در زمان طالبان برای پنج سال در حالت تعلیق قرار داشت. بعد از آمدن اداره موقت دوباره به نام مجسمه‌سازی شروع به فعالیت نمود.
موصوف فعلاً آمر دیپارتمنت مجسمه‌سازی می‌باشد.
لیست استادان اسبق دیپارتمنت مجسمه‌سازی که الی تاریخ‌های ذیل ایفای وظیفه می‌نمودند.
این رشته در سال ۱۳۵۹ در پهلوی بخش‌های دیگر عرض وجود نمود هدف اساسی از ایجاد این بخش پرورش کادرهای جوان و تحصیل یافته در رشته‌های نمایشی از قبیل تاتر، رادیو، تلویویون و سینما می‌باشد.
از این رشته تعدادی زیادی از هنرمندان ورزیده به سطح کشور درخشیده و فعلاً در کادر علمی در دانشکده هنرها رادیو تلویزیون کابل تیاتر افغان فیلم و نهادهای دیگر هنری جذب گردیده‌اند که بهترین ممثلین رادیو تلویزیون و سینما در جمله آن‌ها شامل می‌باشند.
استادان فعلی این دیپار تمنت عبارت‌اند از:
موصوف از ۱۳۷۱ الی ۱۳۷۳ و از۱۳۷۶ الی میزان ۱۳۸۰ معاون دانشکده و از آن به بعد الی اخیر ۱۳۸۰ سرپرست دانشکده بودند و فعلاً آمر بخش تآتر و موسیقی می‌باشند.
استادان اسبق بخش تاترکه الی تاریخ‌های ذیل ایفای وظیفه می‌نمودند:
موصوف از سال ۱۳۶۳ الی ۱۳۷۱ اولین رئیس پوهحی بودند.
رشته گرافیک در سال ۱۳۵۴ به قسم یک مضمون در جنب بخش نقاشی و مجسمه‌سازی مدغم بود و در سال ۱۳۵۹ ر سماً در پهلوی دیگر بخش‌ها ایجاد شد این رشته هنری از جمله هنرهای می‌باشد که در سطح جهان مورد پذیرش بوده از اهمیت خاصی بر خوردار می‌باشد خصوصا در این اواخر با دنیای کاریکاتور، کارتون‌های سینمایی، پوسترهای تبلیغاتی، کامپیوتر و عرصه نشرات و مطبوعات ارتباط مستقیم دارد از رشته گرافیک این دانشکده تعدادی از هنرمندان و معملین متخصص در مکاتب مرکز و ولایات به جامعه تقدیم گردیده که ساحه جذب ایشان در کادر علمی دانشکده هنرها، آرت و گرافیک رادیو تلویزیون، نگارستان مینمگی، لیسه هنرها و وزارت معارف می‌باشد و مصروف کار و فعالیت‌اند.
از تاریخ ۱۳۶۳ برای مدت بیش از ۶ سال معاون دانشکده بوده و از ۱۵ حمل ۱۳۸۱ الی اکنون رئیس دانشکده می‌باشند.
البته ارتاریخ ۷۹الی۸۰ در مهاجرت بودند.
موصوف فعلاً معاون این پوهنحی می‌باشند.
البته از تاریخ۱۳۷۱ الی ۱۳۸۱ در مهاجرت بودند.
لست استادان اسبق دیپارمنت گرافیک که الی تاریخ‌های ذیل ایفای وظیفه می‌نمودند.
استادان همکار دیپارتمنت گرافیک:
دیپارتمنت مو سیقی
این بخش در سال ۱۳۴۵ به شکل کورس در پهلوی رشته‌های نقاشی و مجسمه‌سازی ایجاد شد ولی به زودی به رکود مواجه شد بالاخره در سال ۱۳۵۹ مجدداً در پهلوی بخش‌های دیگر ایجاد گردید و به صورت علمی و آکادمیک دروس آن به قسم عادی جریآن داشت در جریان حکومت طالبان برای مدت پنج سال در حالت تعلیق قرار گرفت با تحولات سیاسی که در سال ۱۳۸۰ به وقوع پیوست دوباره به شکل علمی و آکادمیک به فعالیت خود آغاز نمود. این دیپارتمنت تعداد چندی از فارغ التحصیلان را به جامعه تقدیم نموده‌است. که اکثر فارغان آن در دانشکده هنرها، لیسه هنرها، رادیو-تلویزیون و نهادهای دیگری موسیقی جذب گردیده‌اند. هدف از ایجاد آن این است تا هنر موسیقی به شکل علمی و آکادمیک به میان آید و با حفظ ارزش‌های فرهنگ ملی و هنر اصیل این مرز و بوم بتواند دانشجویان را به شیوه‌های جدید موسیقی علمی آشنا بسازد.
استادان سابق این دیپارتمنت :
مغالطه علت شمردن مقدم یا تسبیب ماتقدم از مغالطات رایج در استدلال است که از پیش‌فرض نادرست ناشی می‌شود. این مغالطه ناشی از این فرض خطاست که هرگاه دو حادثه، متعاقباً و پس از یک‌دیگر رخ دهند، صرفاً به خاطر تقدم و تأخر می‌توان حادثه اول را علت و حادثه دوم را معلول دانست، و بدین‌وسیله بین آن‌دو رابطه علیت برقرار کرد. در مواردی که علت چیزی شناخته شده نباشد یا در شناخت آن تردید وجود داشته باشد، معمولاً افراد در پی علت‌های موهوم برمی‌آیند و صرفاً با توجه به این‌که معلول مورد نظر پس از چه امری واقع شده، آن معلول را به آن امر نسبت می‌دهند.
مغالطه علت شمردن مقدم با مراحل استدلال چنین است:
اگر ب ناخوش‌آیند باشد، استدلال مغالطه‌ای چنین نتیجه خواهد داد: اجتناب از "الف" جلوی "ب" را می‌گیرد که غلط است.
توسل به نادانی یا توسل به جهل مغالطه‌ای است که در آن شخص ادعا می‌کند که یک گزاره درست است به این دلیل که نقیض آن ثابت نشده‌است. از نظر منطق، هر قضیه در گام نخست نه درست است و نه نادرست و در گام دوم، باید درستی یا نادرستی آن تعیین شود. بی‌اطلاعی دربارهٔ درستی یک گزاره، نمی‌تواند درستی نقیض آن را نتیجه دهد.
ممکن است مغالطه‌گر در توسل به نادانی، از دلیل‌های پنهان استفاده کند؛ مانند این که چیزی که دلیل‌های کافی درباره‌اش وجود ندارد، نادرست است یا اگر دلیل‌های کافی برای اثبات قضیه‌ای وجود نداشته باشد، قضیهٔ دیگری درست انگاشته می‌شود.
X صحیح است، چون نمی‌توان ثابت کرد X اشتباه است.
X اشتباه است، چون نمی‌توان ثابت کرد X صحیح است.https://www.logicallyfallacious.com/logicalfallacies/Argument-from-Ignorance
این مغالطه با نام‌های دیگری هم شناخته می‌شود مانند مغالطه طلب برهان از مخالف یا انتقال بار اثبات (به انگلیسی:) که در آن مغالطه‌کار ادعایی را بدون استدلال مطرح می‌کند و از دیگران می‌خواهد که اگر کسی مخالف است، آن را ابطال نماید و دلیلی بر ضد آن ارائه دهد. مثال معروف آن زمانی است که "از ملانصرالدین پرسیدند مرکز زمین کجاست. ملانصرالدین گفت: «همین‌جا که ایستاده‌ام». مردم گفتند: «چرا؟» گفت: «اگر باور ندارید، اندازه بگیرید!»"
حمیدالله عبیدیعبیدی در سال ۱۳۳۲ خورشیدی در شهر کابل چشم به جهان گشود. وی در رشته‌های مهندسی، شهرسازی و روابط بین‌المللی در داخل و خارج از کشور تحصیل نموده است. آخرین مأموریت دولتی او عضویت مدیریت چهارم وزرات امور خارجه بود. در سال ۱۹۸۲ در اثر اصابت یک پارچه مین زخم برداشت که سبب فلج دایمی او گردید. سالیان بعدی را بیشتر به کارهای مطالعاتی در زمینه امور بین‌المللی سپری نمود.
حمید عبیدی که در اثر رویدادهای اسف‌بار افغانستان و تجربهٔ شخصی در دیدگاه‌ها و مواضع اندیشه‌یی و سیاسی‌اش دچار شک شده بود، در فرجام در سال ۱۹۸۹ از فعالیت سیاسی رسماً و به‌طور کامل دست کشید و تمام وقت خود را وقف امور خیریه نمود و با برخورداری از پشتیبانی گروه‌های گوناگون معلولین و با کمک سازمان ملل متحد، انجمن ملی معلولین و معیوبین افغانستان را تأسیس کرد. این انجمن هم در مناطق تحت کنترول حکومت آن وقت و هم در مناطق زیر نفوذ مخالفان حکومت فعالیت داشت. حمیدالله عبیدی، از پایان سال ۱۹۹۲ که به دعوت یک سازمان خیریه آلمانی به آن کشور رفت، در آلمان اقامت دارد.
هنگام تأسیس مجله آسمایی، حمیدالله عبیدی به‌حیث معاون مدیرمسئول، امور تهیه و سایر امور جاری مجله را بر عهده گرفت. پس از استعفای نخستین مدیرمسؤول آسمایی Obaidi, Mohamad Azam، این وظیفه بر عهده حمیدالله عبیدی قرار گرفت. او اکنون مسؤولیت صفحات اینترنتی آسمایی afghanasamai را نیز بر عهده دارد. وی از دو و نیم دهه با مطبوعات همکاری قلمی داشته و شمار زیادی از داستان‌های کوتاه، طنزها و نوشتارهای او به زبان‌های فارسی، پشتو و انگلیسی به نشر رسیده‌اند. با آغاز انتشار آسمایی afghanasamai، حمیدالله عبیدی، تمام وقت خود را برای پیشبرد آن گذاشته است.
مغالطه طلب برهان از مخالفین یا انتقال بار اثبات (به انگلیسی:)https://www.logicallyfallacious.com/logicalfallacies/Shifting-of-the-Burden-of-Proof نوعی مغالطه است که در آن مغالطه‌کار ادعایی را بدون استدلال مطرح می‌کند و از دیگران می‌خواهد که اگر کسی مخالف است، آن را ابطال نماید و دلیلی بر ضد آن ارائه دهد. پیش‌فرض این مغالطه آن است که هرچیز را می‌توان پذیرفت مگر این که مخالف آن ثابت شود؛ در حالی‌که درست آن است که هیچ چیزی را نمی‌توان پذیرفت مگر آن که خود آن اثبات شود.
برخی گمان می‌کنند که کسی که می‌گوید «ثابت کن این‌طور است» با کسی که می‌گوید «ثابت کن این‌طور نیست» فرقی ندارد؛ در حالی که اولی در حقیقت می‌گوید «اگر ادعایی می‌کنی، دلیلی بیاور» در حالی که دومی انتظار دارد مدعایش بدون دلیل پذیرفته شود و فقط اگر دلیل ردی بر آن پیدا شد، آن را کنار بگذارد.
جمله بالا، مغالطه است؛ زیرا طبق منطق، بار اثبات بر دوش مدعی است و ادعای وجود هر چیزی نیاز به اثبات دارد.
و ادعای وجود خدا نیز از این قاعده مستثنی نیست.
اگر کسی مدعی وجود خدا شود، باید این دعوی را ثابت کند.
لازم است بدانیم که اگر کسی نتوانست قضیه‌ای را مدلل گرداند، بی‌شک حق دارد آن را محتمل نشمارد، ولی منطقاً حق ندارد، از مخالفان طلب برهان کند.
مغالطه تعمیم ناروا یا (به انگلیسی:Faulty generalization) به معنای نتیجه گیری از موارد نادرست برای حصول به مقصود است که از شواهد نادرست و اندک و گلچین شده بهره برداری می شود.
X دارای ویژگی است.
X بخش کوچکی از Y است.
بنابراین Y دارای ویژگی X است.
نمونه ۱: در ورزش فوتبال خشونت زیاد است و فوتبال ورزش بسیار خشنی است و نباید آن را آنجام داد؛ بوکس بهتر است!
نمونه ۲: لباس تنگ پوشیدن یک فرد، نشانه روابط نابکار آن با دیگران است و لباس تنگ نباید پوشید.
تعمیم عجولانه یک مغالطه بی قاعده است که بدون در نظر گرفتن تمام داده های ارائه شده نتیجه گیری انجام می شود که این نتیجه گیری اشتباه بدلیل توجه نداشتن به تمام داده ها در اثر شتاب بیش از حد است.
تعمیم عجولانه معمولاً از این الگو پیروی می کند:
به عنوان نمونه :
اگر شخصی در شهری سفر کند و برای اولین بار و 10 نفر را می بیند و با دیدن 10 نفر که همه آنها کودک هستند، ممکن است به اشتباه به این نتیجه برسد که هیچ ساکن بزرگسالی در شهر وجود ندارد.
از طرف دیگر، ممکن است شخصی به یک خط اعداد نگاه کند و متوجه شود که عدد 1 یک عدد مربع است. 3 عدد اول، 5 عدد اول و 7 عدد اول است. 9 یک عدد مربع است. 11 عدد اول و 13 عدد اول است.
از این مشاهدات، فرد ممکن است ادعا کند که همه اعداد فرد یا اول هستند یا مربع، در حالی که در واقعیت، 15 مثال این ادعا را رد می کند.
مغالطه به عنوان های زیر نیز شناخته می شود:
هنگام ارجاع به تعمیم ساخته شده از یک مثال، ممکن است از اصطلاحات "مغالطه تنها واقعیت" یا "مغالطه اثبات با مثال" استفاده شود.
هنگامی که شواهد عمدا برای سوگیری نتیجه کنار گذاشته می شوند،گفته می شود که مغالطه حذف برقرار است.
داستان زندگی با نام اصلی هانیکو (ژاپنی: はね駒 روماجی: Hanekonma) از مجموعه سریال‌های صبحگاهی (آسادورا) شبکهٔ ان اچ کی ژاپن با محوریت زنان است که در سال ۱۹۸۶ و در ۱۵۶ قسمت ۱۵ دقیقه‌ای از ساعت ۸٫۱۵ تا ۸٫۳۰ صبح از همین شبکه پخش گردیده‌است. این مجموعه، ژاپنِ در حال گذار از سنت به مدرنیتهٔ دوران میجی و تایشو را به تصویر می‌کشد و داستان دختری به نام "رین" (هانیکو) را روایت می‌کند که با تشویق استاد و سرسختی خودش موفق به ادامهٔ تحصیل شده و به عنوان اولین خبرنگار زن ژاپنی به استخدام یکی از روزنامه‌های آن دوران در می‌آید. این سریال در ایران و با نام داستان زندگی برای اولین بار از شبکه ۲ سیمای جمهوری اسلامی ایران در برنامه تصویر زندگی پخش شده‌است.
عدم تکرار حد وسط یا مغالطهٔ چهارحدی از مغالطه‌های ساختاری است. ازنظر منطق‌دانان؛ محور اصلی قیاس همان حد وسط است که در صغرا و کبرا وجود دارد و در نتیجه حذف می‌شود و کوچک‌ترین اخلال در آن، موجب اخلال در کل قیاس اقترانی خواهد شد. حد وسط باید در مقدمهٔ اول و دوم قیاس عیناً و بتمامِه تکرار شود تا نتیجه معتبر و قابل اطمینان باشد.
تکرار نشدن حد وسط دو حالت دارد: نخست این‌که حد وسط مشترک لفظی باشد و در یک مقدمه به معنای اول و در مقدمه دوم به معنای دیگر به‌کار رود که خود این حالت مصادیق گوناگونی دارد.
مسجد بزرگ اوری بزرگ‌ترین مسجد اروپا در فرانسه، پس از مسجد رم و مسجد احمد در لندن است.
تصمیم برای ساخت این مسجد در دهه ۱۹۸۰ گرفته شد و در ۱۹۸۵ ساخته شد. اگرچه بازگشایی این مسجد تا ۱۰ سال بعد، یعنی ۱۹۹۵، همزمان با افتتاح «کلیسای کاتولیک اوری» به تأخیر افتاد.
حملهٔ شخصی یا شخص‌ستیزی مغالطه‌ای است که در آن از خصوصیات یک فرد، نتیجه گرفته می‌شود که استدلالی که او مطرح کرده‌است نادرست است.Informal Logic (Stanford Encyclopedia of Philosophy)
در پشت این مغالطه، تصور خطایی نهفته‌است که بر اساس آن امکان ندارد یک عقیدهٔ درست از سوی کسی که موقعیت اجتماعی، سیاسی یا علمی مناسبی ندارد یا انگیزه‌های بدی دارد، ارائه شود و برعکس امکان ندارد یک عقیدهٔ نادرست و غیرمستدل از سوی یک شخصیت مهم که دارای موقعیت مناسب علمی است، ارائه شود.
این مغالطه زمانی رخ می‌دهد که شخص استدلال معینی اقامه می‌کند و دربارهٔ موضوعی سخن می‌گوید و دیگری که از پیش با او خصومت داشته، به جای نقد با گفتن ناسزا دربارهٔ شخصیت وی، می‌کوشد با مخدوش کردن شخصیت او و منفور ساختن وی، استدلالش را باطل نماید. جنبه مغالطی توهین در آن است که اصل استدلال کنار نهاده شده و معیار دیگری برای نقد ادعا به کار گرفته شده‌است که منطقاً هیچ ارتباطی به ادعا ندارد:
این مغالطه زمانی رخ می‌دهد که شخصی برای رد یک سخن، آن را به یک شخصیت مذموم تاریخی نسبت دهد و بگوید «اولین بار او این سخن را گفته‌است» و بکوشد تا از منفی بودن آن شخصیت تاریخی، خطا بودن آن سخن را نتیجه بگیرد. پیش‌فرض نادرست این مغالطه آن است که سرمنشأ یک عقیده و رأی در درستی آن مؤثر است؛ در حالی که گاه افراد عادی و بی‌سواد عقاید عالی اظهار کرده‌اند و دانشمندان بزرگ دچار خطاهای بزرگ شده‌اند.
در این مغالطه، به جای توجه به سخن و ادله موافق و مخالف آن، به گوینده توجه شده و سعی می‌شود مورد نقضی در اعمال و رفتار گوینده یافت شود تا بدین‌سان هم خود گوینده و هم گفتارش تخطئه شود. این مغالطه به دو شکل رخ می‌دهد: یکی، بیشتر در جایی به کار می‌رود که کسی خطایی را به انسان تذکر می‌دهد و شخص در جواب او می‌گوید: «خودت هم مرتکب این خطا شده‌ای»؛ در حالی که جمع دو نادرست هرگز یک درست نمی‌شود. دیگر آن که سعی می‌کند برای نقد سخن کنونی شخص، مورد ناسازگاری از گفتار پیشین او بیابد و به او بگوید خودت هم این حرف را قبول نداری؛ زیرا موضع قبلی تو چیز دیگری بوده‌است؛ در حالی که باید دانست که موضع‌گیری‌های پیشین فرد هیچ تأثیر منطقی در درستی عقیده‌های امروزش ندارند، زیرا اولاً ممکن است شخص در عقیده‌های پیشینش تجدیدنظر کرده باشد. برای فهم درستی یک گزاره، باید آن گزاره را بررسی کرد، نه بیان‌کنندهٔ آن را.
در این مورد نقدکننده به دلیل شباهت گفتار شخصی به دیگر طرفداران آن استدلال، به شخص حمله می‌کند. حالت کلی این استدلال چنین است:
گاهی نیز به‌جای این که ادعای کسی ثابت شود، خود شخص تحسین می‌شود. چنین گفتاوردی از اشخاص هرگز نمی‌تواند جایگزین استدلال برای درستی مطلبی باشد، حتی اگر آن شخص متخصص و کارشناس یا معتبر و موثق باشد. این مغالطه بسیار معمول است. یک مثال در این نمونه:
اسلام دومین دین بزرگ سوئیس به‌شمار می‌رود و مسلمانان این کشور بیش از هشت درصد از جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند.Hackett, Conrad. "5 facts about the Muslim population in Europe". Pew Research/Fact Tank. Pew Research Center. Retrieved 12 December 2017 مسلمانان در تمامی شهرهای سوئیس پراکنده‌اند. مراکز مراسم مذهبی مسلمانان به حدود ۹۰ مرکز می‌رسد.
در سال ۲۰۱۰ ساختن مناره برای مساجد در سوییس ممنوع اعلام شد که با واکنش مسلمانان، مخالفت دولت سوئیس، سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپا وسازمان‌های حقوق بشر همراه شد.
در طی نظرسنجی که در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۰ به درخواست حزب مردم از احزاب دست راستی سوئیس و اتحادیه فدرال دموکراتیک انجام شد، ۵۸٪ از رأی دهنگان به ممنوعیت ساخت مناره جدید برای مساجد رأی مثبت دادند.
زبان فارسی اولین و قدیمی‌ترین زبانی است که قرآن به آن ترجمه شد. نخستین ترجمه را ترجمه آیاتی از قرآن در نامه پیامبر اسلام به خسرو پرویز می‌دانند و قدیمی‌ترین مترجم را سلمان فارسی.
گفته‌اند که سلمان فارسی «بسم الله الرحمن الرحیم» را به «به نام یزدان بخشاینده» ترجمه کرده و به اعتقاد برخی، او برای نخستین بار سوره حمد را به فارسی ترجمه کرد.
از مهمترین مترجمان قرآن به زبان فارسی، شیخ عباس مصباح زاده ، ، ابوالقاسم پاینده ،الهی قمشه‌ای ، محمدمهدی فولادوند، نعمت الله صالحی نجف آبادی ، ابوالقاسم امامی ، بهاالدین خرمشاهی ، محمدعلی کوشا ، محمود صلواتی ، ناصر مکارم شیرازی ، حسین استادولی و سید علی موسوی گرمارودی بوده‌اند.