moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
۳. ^ Martínez-Celdrán (۲۰۰۴:۹)
۴. ^ Meyer (۲۰۰۵:۱۰۱)
۵. ^ a b c Ladefoged (Maddieson:۳۲۳)
۶. ^ a b Martínez-Celdrán (۲۰۰۴:۸)
۷. ^ Martínez-Celdrán (۲۰۰۴:۹)
۸. ^ Cohen (۱۹۷۱:۵۱)
۹. ^ Chitoran (۲۰۰۲:۲۱۲–۲۱۴)
۱۰. ^ Chitoran (۲۰۰۲:۲۲۱)
۱۱. ^ Martínez-Celdrán (۲۰۰۴:۶)
۱۲. ^ Martínez-Celdrán (۲۰۰۴:۲۰۸)
۱۳. ^ Trager (۱۹۴۲:۲۲۲)
۱۴. ^ Saporta (۱۹۵۶:۲۸۸)
۱۵. ^ Bowen & Stockwell (۱۹۵۵:۲۳۶)
تعرفه مالیاتی است که دولت برای واردات یا صادرات کالا وضع می‌کند. عوارض واردات علاوه بر اینکه منبع درآمدی برای دولت است، می‌تواند گونه‌ای تنظیم تجارت و سیاست خارجی باشد که برای تشویق یا محافظت از صنعت داخلی، از محصولات خارجی مالیات می‌گیرد. تعرفه‌ها به همراه سهمیه واردات و صادرات از جمله پرمصرف‌ترین ابزارهای حمایت‌گرایی هستند.
تعرفه‌ها می‌توانند ثابت باشند (مبلغ ثابت هر واحد کالای وارداتی یا درصدی از قیمت) یا متغیر (مبلغ آن با توجه به قیمت متفاوت است). مالیات بر واردات بدین معنی است که با گران شدن مردم احتمال خرید آن‌ها کمتر است. هدف این است که آن‌ها محصولات محلی را بخرند و این باعث تقویت اقتصاد کشورشان می‌شود؛ بنابراین تعرفه‌ها انگیزه‌ای برای توسعه تولید و جایگزینی واردات با محصولات داخلی است. تعرفه‌ها به منظور کاهش فشار ناشی از رقابت خارجی و کاهش کسری تجاری است. آن‌ها در طول تاریخ به‌عنوان وسیله‌ای برای محافظت از صنایع نوزاد و اجازه دادن به صنعتی‌سازی جایگزین واردات توجیه شده‌اند. همچنین ممکن است تعرفه‌ها به دلیل «دامپینگ»، یارانه‌های صادراتی یا دستکاری ارز، برای اصلاح قیمت‌های مصنوعی پایین برخی کالاهای وارداتی استفاده شود.
در این مورد اقتصاددانان تقریباً اتفاق نظر وجود دارد که تعرفه‌ها تأثیر منفی بر رشد اقتصادی و رفاه اقتصادی دارند، در حالی که تجارت آزاد و کاهش موانع تجاری تأثیر مثبتی بر رشد اقتصادی دارد. با این حال، آزادسازی تجارت می‌تواند خسارات قابل توجه و توزیع نشده‌ای نابرابر و جابجایی اقتصادی کارگران در بخش‌های رقیب واردات را به همراه داشته باشد
کشور ایران پس از جزیره باهاما، در جایگاه دوم کشورهای دارای بالاترین تعرفه قرار گرفته‌است.
اکبر ترکان، دبیر شورای هماهنگی مناطق آزاد تجاری، در سال ۱۳۹۳ خورشیدی، در حمایت از تعرفه‌های واردات ایران گفت که چنانچه تعرفه‌های واردات برداشته شود هیچ‌کدام از تولیدات کشور نمی‌توانند رقابت کنند و تنها در قرمه سبزی و آبگوشت ایرانی توانایی رقابت خواهیم داشت.
اصل تعرفه کلمه ایتالیایی tariffa است که به عنوان «لیست قیمت‌ها، دفتر نرخ» ترجمه شده‌است، که به احتمال بالا از طریق لاتین قرون وسطی از عربی تعریف (ta'rif) به معنی «اطلاع‌رسانی» یا «موجودی هزینه‌های پرداخت‌شده» گرفته شده‌است. . تعارف عربی ممکن است از رئیس بربر، طریف ابو زورا گرفته شده باشد، که نیروهای کوچک او اولین قطعه زمینی را که پس از عبور از تنگه جبل الطارق در سال ۷۱۰ با آن روبرو شدند، تصرف کردند. (اصلی‌ترین قدرت فتح به رهبری طارق بن زیاد - پس از وی جبل الطارق نامگذاری شده‌است - یک سال بعد دنبال می‌شود) صعود، جزیره‌ای که در اسپانیا به‌طور متناوب با نام‌های Punta Marroquí، Punta de Tarifa یا Isla de las Palomas شناخته می‌شود، جنوبی‌ترین نقطه قاره اروپا است. بنابر جزوه ارائه شده در تور قلعه Guzmán el Bueno در Tarifa، اسپانیا، پس از تأسیس موریس الندلس، بندر Tarifa امروزی برای استفاده از فرود از بازرگانان دریایی هزینه می‌گیرد، که منجر به تعریف مدرن کلمه «تعرفه» شد.
در قرن ۱۴، ادوارد سوم (۱۳۷۷–۱۳۱۲) اقدامات مداخله جویانه‌ای از جمله ممنوعیت واردات پارچه پشمی را در تلاش برای تولید تولید پارچه پشمی محلی انجام داد. از سال ۱۴۸۹، هنری هفتم اقداماتی از جمله افزایش عوارض صادراتی پشم خام را انجام داد. سلطنت‌های تودور، به ویژه هنری هشتم و الیزابت اول، از توسعه گرایی، یارانه‌ها، توزیع حقوق انحصار، جاسوسی صنعتی با حمایت دولت و سایر ابزارهای مداخله دولت برای توسعه صنعت پشم استفاده کردند، منجر به این شد که انگلیس به بزرگترین کشور تولیدکننده پشم در جهان تبدیل شود. جهان.
نقطه عطف حمایت‌گرایانه در سیاست اقتصادی انگلیس در سال ۱۷۲۱ اتفاق افتاد، زمانی که سیاست‌های ترویج صنایع تولیدی توسط رابرت والپول ارائه شد. این موارد شامل افزایش تعرفه کالاهای تولیدی خارجی وارداتی و یارانه صادراتی بود. این سیاست‌ها مشابه سیاست‌های استفاده شده توسط کشورهایی مانند ژاپن، کره و تایوان پس از جنگ جهانی دوم بود. علاوه بر این، انگلیس در مستعمرات خود فعالیت‌های پیشرفته تولیدی را که نمی‌خواست توسعه یابد، منع کرد. انگلیس همچنین صادرات از مستعمرات خود را که با محصولات خود در داخل و خارج از کشور رقابت می‌کردند، ممنوع کرد و مستعمرات را مجبور به ترک سودآورترین صنایع در دست انگلیس کرد.
در سال ۱۸۰۰، انگلیس با حدود ۱۰٪ از جمعیت اروپا، ۲۹٪ از کل آهن خوک تولید شده در اروپا را تأمین کرد، این نسبت تا سال ۱۸۳۰ به ۴۵٪ رسیده بود. تولید سرانه صنعتی حتی بیشتر بود: در سال ۱۸۳۰، ۲۵۰٪ بیشتر بود نسبت به بقیه اروپا، از ۱۱۰٪ در سال ۱۸۰۰. سیاست‌های حمایت‌گرایانه از ارتقا industrial صنعت تا اواسط قرن نوزدهم ادامه داشت. در ابتدای آن قرن، متوسط تعرفه کالاهای تولیدی انگلیس حدود ۵۰٪ بود که بالاترین میزان در میان تمام کشورهای عمده اروپا بود؛ بنابراین، طبق گفته پائول بایروش، مورخ اقتصادی، پیشرفت فناوری انگلیس «پشت موانع تعرفه‌ای بالا و پایدار» حاصل شد. در سال ۱۸۴۶، سرانه صنعتی شدن کشور بیش از دو برابر نزدیکترین رقبای آن بود. حتی پس از اتخاذ تجارت آزاد برای بیشتر کالاها، انگلیس به تنظیم دقیق تجارت کالاهای سرمایه‌ای استراتژیک، مانند ماشین آلات تولید انبوه منسوجات، ادامه داد. تجارت آزاد در انگلیس با لغو قوانین ذرت در سال ۱۸۴۶، که معادل تجارت آزاد غلات بود، به‌طور جدی آغاز شد. قوانین ذرت در سال ۱۸۱۵ برای محدود کردن واردات گندم و تضمین درآمد کشاورزان انگلیسی تصویب شده بود. لغو آن‌ها اقتصاد روستایی قدیمی انگلیس را ویران کرد، اما شروع به کاهش اثرات قحطی بزرگ در ایرلند کرد. تعرفه بسیاری از کالاهای تولیدی نیز لغو شد. اما در حالی که لیبرالیسم در انگلیس در حال پیشرفت بود، حمایت از گرایش در قاره اروپا و ایالات متحده ادامه داشت.
در ۱۵ ژوئن ۱۹۰۳، وزیر امور خارجه، امور خارجه، هنری پتی-فیتزماوریس، پنجمین مارکیت لانسداون، در مجلس لردها سخنرانی کرد و در آن از قصاص مالی علیه کشورهایی که تعرفه‌های بالایی اعمال می‌کردند و دولت‌هایشان یارانه محصولاتشان را فروخته بودند، دفاع کرد. در انگلیس (معروف به "محصولات برتر"، بعدا "دامپینگ" نامیده می‌شود). این تلافی به شکل تهدید برای تحمیل وظایف در پاسخ به کالاهای آن کشور بود. اتحادیه‌های لیبرال از لیبرال‌ها، که طرفدار تجارت آزاد بودند، جدا شده بودند و این سخنرانی نقطه عطفی در گرایش این گروه به سمت حمایت‌گرایی بود. لندزداون استدلال کرد که تهدید تعرفه‌های تلافی جویانه مانند احترام گذاشتن در اتاق افراد مسلح با اشاره به یک اسلحه بزرگ است (سخنان دقیق وی "اسلحه‌ای کمی بزرگتر از دیگران"). "شورش بزرگ" به یک شعار آن زمان تبدیل شد، که اغلب در سخنرانی‌ها و کاریکاتورها مورد استفاده قرار می‌گرفت.
در پاسخ به رکود بزرگ، انگلیس سرانجام در سال ۱۹۳۲ تجارت آزاد را رها کرد و تعرفه‌ها را در مقیاس گسترده‌ای دوباره وارد کرد، و متوجه شد که ظرفیت تولید خود را به کشورهای حمایت کننده مانند ایالات متحده و آلمان از دست داده‌است.
قبل از لازم الاجرا شدن قانون اساسی جدید در سال ۱۷۸۸، کنگره نمی‌توانست مالیات بگیرد - این کشور زمین می‌فروخت یا از ایالت‌ها پول می‌خواست. دولت جدید ملی به درآمد احتیاج داشت و تصمیم گرفت با تعرفه ۱۷۸۹ به مالیات بر واردات وابسته باشد.سیاست ایالات متحده قبل از ۱۸۶۰ تعرفه‌های پایین «فقط برای درآمد» بود (از آنجا که وظایف برای تأمین بودجه دولت ملی ادامه داشت). در سال ۱۸۲۸ تعرفه بالا تلاش شد اما جنوب آن را به عنوان «تعرفه مکروهات» معرفی کرد و تقریباً باعث شورش در کارولینای جنوبی شد تا اینکه پایین آمد.
میان سال‌های ۱۸۱۶ و پایان جنگ جهانی دوم، ایالات متحده یکی از بالاترین نرخ تعرفه‌های متوسط را برای واردات تولیدی در جهان داشته‌است. به گفته پل بایروش، ایالات متحده در این دوره «میهن و سنگر حمایت‌گرایی مدرن» بود.
بسیاری از روشنفکران و سیاستمداران آمریکایی در طی دوره ابتلای کشور احساس کردند که تئوری تجارت آزاد که توسط اقتصاددانان کلاسیک انگلیس مطرح می‌شود متناسب با کشور آن‌ها نیست. آن‌ها استدلال کردند که این کشور باید صنایع تولیدی را توسعه دهد و از حمایت‌های دولتی و یارانه‌ها برای این منظور استفاده کند، همان‌طور که انگلیس قبل از آن‌ها این کار را کرده بود. بسیاری از اقتصاددانان بزرگ آمریکایی در آن زمان، تا ربع آخر قرن نوزدهم، طرفداران سرسخت حمایت از صنایع بودند: دانیل ریموند که بر لیست فردریش، متیو کری و پسرش هنری، که از مشاوران اقتصادی لینکلن بود، تأثیرگذار بود. رهبر فکری این جنبش الکساندر همیلتون، اولین وزیر خزانه داری ایالات متحده (۱۷۹۵–۱۷۸۹) بود؛ بنابراین، برخلاف تئوری مزیت نسبی دیوید ریکاردو بود که ایالات متحده از صنعت خود محافظت کرد. آن‌ها از ابتدای قرن نوزدهم تا اواسط قرن ۲۰ پس از جنگ جهانی دوم سیاست حمایت‌گرایی را دنبال کردند.
الکساندر همیلتون در گزارش دربارهٔ تولیدات که اولین متن بیانگر تئوری حمایت از گرایش مدرن است، استدلال کرد که اگر یک کشور بخواهد فعالیت جدیدی را در خاک خود توسعه دهد، باید موقتاً از آن حمایت کند. به گفته وی، این حمایت در برابر تولیدکنندگان خارجی می‌تواند به شکل عوارض واردات یا در موارد نادر، ممنوعیت واردات باشد. وی خواستار موانع گمرکی برای اجازه دادن به توسعه صنعتی آمریکا و کمک به محافظت از صنایع شیرخوار، از جمله پاداش (یارانه) ناشی از بخشی از این تعرفه‌ها شد. وی همچنین معتقد بود که وظایف مربوط به مواد اولیه باید به‌طور کلی کم باشد.Dorfman & Tugwell (1960). Early American Policy. ^ همیلتون استدلال کرد که علی‌رغم «افزایش قیمت» اولیه ناشی از مقرراتی که رقابت خارجی را کنترل می‌کند، به محض اینکه «تولید داخلی به کمال برسد … همیشه ارزان‌تر می‌شود.»
او معتقد بود استقلال سیاسی از استقلال اقتصادی ناشی می‌شود. تأمین داخلی کالاهای تولیدی، به ویژه مواد جنگی، به عنوان مسئله امنیت ملی تلقی می‌شد و او ترسید که سیاست انگلیس در قبال مستعمرات، ایالات متحده را محکوم کند که فقط تولیدکننده محصولات کشاورزی و مواد اولیه است.
انگلیس نخست نمی‌خواست مستعمرات آمریکا را صنعتی کند و برای این منظور سیاست‌هایی را به کار گرفت (به عنوان مثال، ممنوعیت فعالیت‌های تولیدی با ارزش افزوده بالا). تحت حاکمیت انگلیس، استفاده از تعرفه‌ها برای محافظت از صنایع جدید خود از آمریکا محروم شد. این توضیح می‌دهد که چرا، پس از استقلال، قانون تعرفه سال ۱۷۸۹ دومین لایحه جمهوری بود که توسط پرزیدنت واشینگتن امضا شد و به کنگره اجازه می‌دهد تعرفه ثابت ۵٪ را بر کل واردات اعمال کند، به استثنای چند مورد.Ha-Joon Chang. "Kicking Away the Ladder: Development Strategy in Historical Perspective" کنگره با تصویب یک قانون تعرفه‌ای (۱۷۸۹)، ۵٪ تعرفه نرخ ثابت را برای کلیه واردات وضع کرد.
میان سال ۱۷۹۲ و جنگ با انگلیس در سال ۱۸۱۲، سطح تعرفه متوسط در حدود ۱۲٫۵ درصد باقی مانده‌است. در سال ۱۸۱۲ برای مقابله با افزایش هزینه‌های عمومی به دلیل جنگ، همه تعرفه‌ها به‌طور متوسط ۲۵٪ دو برابر شد. در سال ۱۸۱۶، هنگامی که قانونی جدید برای نزدیک نگه داشتن تعرفه به سطح زمان جنگ - به ویژه کالاهای پنبه ای، پشمی و آهن محافظت شده، تغییر قابل توجهی در سیاست اتفاق افتاد.Thomas C. Cochran, William Miller (1942). "The Age of Enterprise: A Social History of Industrial America".منافع صنعتی آمریکا که به دلیل تعرفه‌ها برای حفظ آن شکوفا شده بود، افزایش یافت و در سال ۱۸۱۶ به ۳۵ درصد افزایش یافت. مردم تصویب کردند و تا سال ۱۸۲۰، تعرفه متوسط آمریکا تا ۴۰ درصد بود.
در قرن نوزدهم، دولتمردانی مانند سناتور هنری کلی مضامین همیلتون را در حزب ویگ تحت عنوان "سیستم آمریکایی متشکل از محافظت از صنایع و توسعه زیرساخت‌ها در مخالفت صریح باً سیستم انگلیس "تجارت آزاد ادامه دادند. قبل از ۱۸۶۰ آن‌ها همیشه توسط دموکرات‌های کم تعرفه شکست خوردند.William K. Bolt, "Tariff Wars and the Politics of Jacksonian America" (2017) covers 1816 to 1861.از سال ۱۸۴۶ تا ۱۸۶۱، که طی آن تعرفه‌های آمریکا کاهش یافت، اما به دنبال آن یک سری رکودها و وحشت سال ۱۸۵۷ به وجود آمد که سرانجام منجر به تقاضای تعرفه‌های بالاتر از رئیس‌جمهور جیمز بوکنان، امضا شده در سال ۱۸۶۱ (تعرفه موریل) شد.
در طول جنگ داخلی آمریکا (۱۸۶۵–۱۸۶۱)، منافع کشاورزی در جنوب با هرگونه محافظت مخالف بود، در حالی که منافع تولیدی در شمال می‌خواستند آن را حفظ کنند. این جنگ پیروزی حمایت‌گرایان کشورهای صنعتی شمال بر بازرگانان آزاد جنوب بود. آبراهام لینکلن یک حمایت‌گرایانه مانند هنری کلی از حزب ویگ بود، که از "سیستم آمریکایی" مبتنی بر توسعه زیرساخت‌ها و حمایت از حمایت می‌کرد. در سال ۱۸۴۷، وی اعلام کرد: "تعرفه حمایتی به ما بدهید و ما بزرگترین ملت روی زمین را خواهیم داشت". لینکلن پس از انتخاب، تعرفه‌های صنعتی را بالا برد و پس از جنگ، تعرفه‌ها در سطح یا بالاتر از زمان جنگ باقی ماند. تعرفه‌های بالا سیاستی بود که برای تشویق صنعتی شدن سریع و محافظت از نرخ بالای دستمزد آمریکا طراحی شده بود. این سیاست از سال ۱۸۶۰ تا ۱۹۳۳ معمولاً تعرفه‌های محافظتی بالا بود (به غیر از ۱۹۱۳ تا ۲۱). پس از سال ۱۸۹۰، تعرفه پشم صنعت مهمی را تحت تأثیر قرار داد، اما در غیر این صورت این تعرفه‌ها برای بالا نگه داشتن دستمزد آمریکا طراحی شد. سنت محافظه کار جمهوری‌خواه، نمونه‌ای از ویلیام مک کینلی، تعرفه بالایی بود، در حالی که دموکرات‌ها معمولاً خواستار تعرفه پایین‌تری برای کمک به مصرف‌کنندگان بودند اما آن‌ها همیشه تا سال ۱۹۱۳ شکست خوردند. در اوایل دهه ۱۸۶۰، اروپا و ایالات متحده سیاست‌های تجاری کاملاً متفاوتی را دنبال کردند. دهه ۱۸۶۰ دوره رشد حمایت‌گرایی در ایالات متحده بود، در حالی که مرحله تجارت آزاد اروپا از ۱۸۶۰ تا ۱۸۹۲ ادامه داشت. نرخ تعرفه متوسط واردات کالاهای تولیدی در سال ۱۸۷۵ از ۴۰٪ به ۵۰٪ در ایالات متحده در برابر ۹٪ بود. در اوج تجارت آزاد به ۱۲٪ در قاره اروپا. در سال ۱۸۹۶، GOP متعهد شد که "وفاداری ما به سیاست حفاظت را به عنوان سنگر استقلال صنعتی آمریکا و بنیان توسعه و رفاه تجدید و تأکید کند. این سیاست واقعی آمریکا از محصولات خارجی مالیات می‌گیرد و صنایع داخلی را تشویق می‌کند. بار درآمد را بر دوش کالاهای خارجی می‌اندازد؛ بازار آمریکا را برای تولیدکننده آمریکایی تأمین می‌کند و استاندارد دستمزد آمریکایی را برای کارگر آمریکایی حفظ می‌کند. در سال ۱۹۱۳، به دنبال پیروزی انتخاباتی دموکرات‌ها در سال ۱۹۱۲، کاهش قابل توجهی در تعرفه متوسط کالاهای تولیدی از ۴۴٪ به ۲۵٪ کاهش یافت. با این حال، جنگ جهانی اول این لایحه را بی اثر کرد و قانون جدید تعرفه‌ای "اضطراری" در سال ۱۹۲۲ و پس از بازگشت جمهوری خواهان به قدرت در سال ۱۹۲۱، وضع شد.
به گفته داگلاس ایروین، مورخ اقتصادی، یک افسانه رایج در مورد سیاست تجاری ایالات متحده این است که تعرفه‌های پایین به تولیدکنندگان آمریکایی در اوایل قرن نوزدهم آسیب می‌رساند و سپس تعرفه‌های بالا ایالات متحده را به یک قدرت بزرگ صنعتی در اواخر قرن نوزدهم تبدیل می‌کند. مروری توسط کتاب اکونومیست ایروین در سال ۲۰۱۷ برخورد با تجارت: تاریخچه سیاست تجارت ایالات متحده یادداشت‌ها:پویایی سیاسی مردم را وادار می‌کند که میان تعرفه‌ها و چرخه اقتصادی که در آنجا وجود ندارد پیوندی ببینند. یک رونق درآمد کافی برای سقوط تعرفه‌ها را به وجود می‌آورد و هنگامی که فشار وارد می‌شود فشار برای افزایش مجدد آن‌ها ایجاد می‌شود. تا زمانی که این اتفاق رخ می‌داد، اقتصاد در حال بهبود بود و این تصور را ایجاد کرد که کاهش تعرفه‌ها باعث سقوط شده و عکس آن باعث بهبود شد. آقای اروین همچنین این روش را که حمایت‌گرایی از آمریکا به یک قدرت بزرگ صنعتی تبدیل کرده‌است، به روش کلی برطرف می‌کند، عقیده‌ای که امروزه به عقیده برخی ارائه دروس برای کشورهای در حال توسعه است. از آنجا که سهم تولید جهانی آن از ۲۳ درصد در سال ۱۸۷۰ به ۳۶ درصد در سال ۱۹۱۳ رسیده‌است، تعرفه‌های بالقوه بالای آن زمان با هزینه‌ای در حدود ۰٫۵ درصد از تولید ناخالص داخلی در اواسط دهه ۱۸۷۰ برآورد شده‌است. در بعضی از صنایع، ممکن است چند سال پیشرفت داشته باشند. اما رشد آمریکا در دوره حمایت از آن بیشتر مربوط به منابع فراوان و گشودگی مردم و عقاید بود. اقتصاددان‌ها-جون چانگ به نوبه خود این ایده را که ایالات متحده توسعه یافته و با اتخاذ تجارت آزاد به رده‌های بالای سلسله مراتب اقتصادی جهان رسیده‌است، رد می‌کند. برعکس، به گفته وی، آن‌ها سیاست مداخله جویی را برای ارتقا و محافظت از صنایع خود از طریق تعرفه‌ها در پیش گرفته‌اند. این سیاست حمایت‌گرایانه آن‌ها بود که به ایالات متحده امکان می‌داد سریعترین رشد اقتصادی را در سراسر قرن ۱۹ و دهه ۱۹۲۰ تجربه کند.
بیشتر اقتصاددانان عقیده دارند که قانون تعرفه گذاری ایالات متحده تا حد زیادی وخیم تر نشده‌است:
میلتون فریدمن عقیده داشت که تعرفه اسموت – هاولی در سال ۱۹۳۰ باعث رکود بزرگ نمی‌شود، در عوض علت عدم اقدام کافی از سوی فدرال رزرو را مقصر دانست. داگلاس آ. اروین نوشت: «بیشتر اقتصاددانان، چه لیبرال و چه محافظه‌کار، شک دارند که اسموت – هاولی در انقباض بعدی نقش بسیاری داشته‌است».rwin, Douglas A. (2011). "Peddling Protectionism: Smoot-Hawley and the Great Depression". p. 116. ISBN <bdi>9781400888429</bdi>.
پیتر تمین، اقتصاددان در انستیتوی فناوری ماساچوست، توضیح داد که تعرفه یک سیاست انبساطی است، مانند کاهش ارزش، زیرا تقاضا را از تولیدکنندگان خارجی به سمت داخلی سوق می‌دهد. وی خاطرنشان کرد که صادرات ۷ درصد GNP در سال ۱۹۲۹ بود، در دو سال آینده ۱٫۵ درصد از GNP سال ۱۹۲۹ کاهش یافت و با افزایش تقاضای داخلی از تعرفه‌ها، این سقوط جبران شد. وی نتیجه گرفت که برخلاف استدلال مشهور، اثر انقباضی تعرفه کم است.
ویلیام برنشتاین نوشت: "میان سال‌های ۱۹۲۹ و ۱۹۳۲، تولید ناخالص داخلی واقعی در سراسر جهان ۱۷ درصد و در ایالات متحده ۲۶ درصد کاهش یافت، اما اکنون بیشتر مورخان اقتصادی معتقدند که فقط یک بخش کوچک از آن ضرر بزرگ تولید ناخالص داخلی جهان و تولید ایالات متحده است. تولید ناخالص داخلی را می‌توان به جنگ‌های تعرفه‌ای نسبت داد. .. در زمان عبور اسموت-هاولی، حجم تجارت فقط ۹ درصد از تولید اقتصادی جهان را تشکیل می‌داد. یافته شده‌است، تولید ناخالص داخلی جهان به همان میزان کاهش می‌یابد - ۹ درصد. میان سال‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۳۳، حجم تجارت جهانی یک سوم به نصف کاهش یافته‌است. بسته به نحوه اندازه‌گیری میزان سقوط، این محاسبه ۳ تا ۵ درصد است تولید ناخالص داخلی جهان، و این خسارات تا حدودی توسط کالاهای داخلی گران‌تر ساخته شده‌است؛ بنابراین، خسارت وارد شده احتمالاً نمی‌تواند از ۱ یا ۲ درصد تولید ناخالص داخلی جهان فراتر رود - در هیچ‌کجای ۱۷ درصد سقوط در دوره رکود بزرگ … اجتناب ناپذیر
نتیجه‌گیری: بر خلاف تصور عمومی، اسموت-هاولی رکود بزرگ را ایجاد نکرد، یا حتی به‌طور قابل توجهی عمیق‌تر کرد "(یک تبادل عالی: چگونه تجارت جهان را شکل داد، ویلیام برنشتاین)
موریس آلایز، برنده جایزه نوبل، استدلال کرد: "اول، بیشتر انقباضات تجاری میان ژانویه ۱۹۳۰ و ژوئیه ۱۹۳۲، قبل از اینکه بیشتر اقدامات حمایتی انجام شود، اتفاق افتاد، به جز اقدامات محدودی که ایالات متحده در تابستان ۱۹۳۰ اعمال کرد؛ بنابراین، این سقوط بود نقدینگی بین‌المللی که باعث انقباض تجارت شده‌است، نه تعرفه‌های گمرک
روسیه بیش از هر کشور دیگر اقدامات تجاری حمایت‌گرایانه را در سال ۲۰۱۳ اتخاذ کرد و این کشور را به عنوان رهبر جهانی در حمایت از گرایش شناخته‌است. این به تنهایی ۲۰٪ اقدامات حمایت‌گرایانه در سراسر جهان و یک سوم اقدامات در کشورهای G20 را معرفی کرد. سیاست‌های حمایت‌گرایانه روسیه شامل اقدامات تعرفه ای، محدودیت‌های واردات، اقدامات بهداشتی و یارانه مستقیم به شرکت‌های داخلی است. به عنوان مثال، دولت چندین بخش اقتصادی مانند کشاورزی، فضا، خودرو، الکترونیک، شیمی و انرژی را پشتیبانی کرد.
هند از سال ۲۰۱۷، به عنوان بخشی از تبلیغ برنامه «ساخت در هند» برای تحریک و محافظت از صنعت تولید داخلی و مبارزه با کسری حساب جاری، تعرفه‌های زیادی را برای چندین کالای الکترونیکی و «کالاهای غیر ضروری» وضع کرده‌است. این مربوط به اقلام وارداتی از کشورهایی مانند چین و کره جنوبی است. به عنوان مثال، برنامه ملی انرژی خورشیدی هند با الزام به استفاده از سلول‌های خورشیدی ساخت هند، تولیدکنندگان داخلی را مورد حمایت قرار می‌دهد.
ارمنستان، کشوری واقع در غرب آسیا، خدمات سفارشی خود را به دستور رئیس‌جمهور ارمنستان در ۴ ژانویه ۱۹۹۲ تأسیس کرد. در تاریخ ۲ ژانویه ۲۰۱۵، ارمنستان به اتحادیه گمرکی اوراسیا دسترسی یافت که توسط فدراسیون روسیه و EAEU هدایت می‌شود. این منجر به افزایش تعداد تعرفه‌های واردات می‌شود. ارمنستان در حال حاضر مالیات صادراتی ندارد. علاوه بر این، واردات موقت و واردات دولتی را برای واردات دولت یا به موجب سایر واردات کمک بین‌المللی اعلام نمی‌کند.
عوارض گمرکی یا سررسید آن مالیات غیر مستقیم است که از واردات یا صادرات کالا در تجارت بین‌الملل گرفته می‌شود. از نظر اقتصادی، عوارض نیز نوعی مالیات بر مصرف است. عوارضی که از کالاهای وارداتی اخذ می‌شود به عنوان عوارض واردات شناخته می‌شود. به همین ترتیب، عوارضی که از صادرات گرفته می‌شود، عوارض صادراتی نامیده می‌شود. تعرفه، که در واقع لیستی از کالاها به همراه نرخ قابل دریافت (میزان) عوارض گمرکی است، به‌طور عام به عنوان عوارض گمرکی شناخته می‌شود.
عوارض گمرکی با تعیین مقدار قابل ارزیابی در مورد مواردی که عوارض برای آن‌ها گرفته می‌شود محاسبه می‌شود. این غالباً ارزش معامله است مگر اینکه یک افسر گمرک مطابق با سیستم هماهنگ ارزش قابل ارزیابی را تعیین کند. برای برخی از اقلام مانند نفت و الکل، عوارض گمرکی با نرخ خاصی اعمال می‌شود که به حجم محموله‌های وارداتی یا صادراتی اعمال می‌شود.
برای ارزیابی مالیات گمرکی، به محصولات کد شناسایی داده می‌شود که به عنوان کد سیستم هماهنگ شناخته می‌شود. این کد توسط سازمان جهانی گمرک مستقر در بروکسل تهیه شده‌است. کد سیستم هماهنگ ممکن است از چهار تا ده رقم باشد. به عنوان مثال، ۱۷٫۰۳ کد HS برای ملاس حاصل از استخراج یا تصفیه شکر است. با این حال، در تاریخ ۱۷٫۰۳، شماره ۱۷٫۰۳٫۹۰ مخفف "Molasses (Exclusive Cane Molasses)" است.
معرفی کد سیستم هماهنگ در دهه ۱۹۹۰ تا حد زیادی جایگزین طبقه‌بندی استاندارد تجارت بین‌المللی (SITC) شده‌است، اگرچه SITC همچنان برای اهداف آماری استفاده می‌شود. در تهیه تعرفه ملی، بخش‌های درآمد اغلب نرخ عوارض گمرکی را با مراجعه به کد HS محصول تعیین می‌کنند. در برخی از کشورها و اتحادیه‌های گمرکی، کدهای ۶ رقمی HS به‌طور محلی به ۸ رقم یا ۱۰ رقم برای تبعیض بیشتر تعرفه‌ای گسترش می‌یابد: به عنوان مثال اتحادیه اروپا از کدهای ۸ رقمی CN (نام ترکیبی) و ۱۰ رقمی TARIC خود استفاده می‌کند.
یک مرجع گمرکی در هر کشور مسئول جمع‌آوری مالیات از واردات یا صادرات کالا به خارج از کشور است. به‌طور معمول، مرجع گمرکی که طبق قوانین ملی عمل می‌کند، مجاز به بررسی محموله برای تعیین مشخصات واقعی، مقدار یا مقدار مشخصات است، به طوری که ارزش قابل ارزیابی و نرخ عوارض به درستی تعیین و اعمال می‌شود.
فرار از حقوق گمرکی عمدتاً به دو روش صورت می‌گیرد. در یک، معامله گر مقدار را کمتر اعلام می‌کند تا ارزش قابل ارزیابی کمتر از واقعی باشد. به همین ترتیب، یک تاجر می‌تواند با کم آوردن مقدار یا حجم محصول تجاری، از پرداخت عوارض گمرکی بپرهیزد. یک معامله گر همچنین ممکن است با ارائه نادرست کالاهای مورد معامله، از وظیفه طفره رود و کالاها را به عنوان کالاهایی طبقه‌بندی کند که حقوق گمرکی پایین‌تری دارند. فرار از حقوق گمرکی ممکن است با همکاری مقامات گمرکی یا بدون آن انجام شود.
بسیاری از کشورها به مسافر اجازه می‌دهند کالا را بدون عوارض وارد کشور کند. این کالاها ممکن است در بنادر و فرودگاه‌ها یا گاهی در داخل یک کشور بدون جلب مالیات معمول دولت خریداری و سپس بدون عوارض به کشور دیگری وارد شوند. برخی از کشورها کمک هزینه‌هایی را اعمال می‌کنند که تعداد یا ارزش کالاهای بدون عوارض را که یک شخص می‌تواند به کشور بیاورد محدود می‌کند. این محدودیت‌ها اغلب در مورد تنباکو، شراب، مشروبات الکلی، مواد آرایشی، هدایا و سوغاتی اعمال می‌شود. غالباً دیپلمات‌های خارجی و مقامات سازمان ملل از کالاهای بدون عوارض برخوردار هستند. کالاهای بدون عوارض وارد و ذخیره می‌شود در جایی که انبار باند شده نامیده می‌شود.
با بسیاری از روش‌ها و مقررات، مشاغل در بعضی مواقع برای مدیریت وظایف خود تلاش می‌کنند. علاوه بر مشکلات در محاسبات، تجزیه و تحلیل وظایف نیز وجود دارد؛ و گزینه‌های بدون عوارض مانند استفاده از انبار باند شده را انتخاب کنید.
شرکت‌ها از نرم‌افزار Enterprise Resource Planning (ERP) برای محاسبه خودکار وظایف استفاده می‌کنند تا از یک طرف از کارهای دستی مستعد خطا در مقررات و فرمول‌های وظیفه جلوگیری کنند و از طرف دیگر، وظایف پرداخت شده تاریخی را مدیریت و تجزیه و تحلیل کنند. علاوه بر این، نرم‌افزار ERP گزینه‌ای را برای انبارهای گمرک برای صرفه جویی در پرداخت عوارض و مالیات بر ارزش افزوده ارائه می‌دهد. علاوه بر این، به تعویق انداختن وظیفه و تعلیق نیز می‌تواند مورد توجه قرار گیرد.
نظریه پردازان اقتصادی نئوکلاسیک تمایل دارند تعرفه‌ها را تحریف بازار آزاد بدانند. تجزیه و تحلیل‌های معمول نشان می‌دهد که تعرفه‌ها به نفع تولیدکنندگان داخلی و دولت به هزینه مصرف‌کنندگان است و اثرات خالص رفاهی تعرفه بر کشور وارد کننده منفی است زیرا شرکت‌های داخلی با کارایی بیشتری تولید نمی‌کنند، زیرا رقابت خارجی وجود ندارد.
بنابراین، مصرف‌کنندگان داخلی تحت تأثیر قرار می‌گیرند زیرا قیمت به دلیل هزینه‌های زیاد ناشی از تولید ناکارآمد بالاتر است یا اگر شرکت‌ها قادر به تهیه مواد ارزان‌تر از خارج نیستند، بنابراین مقرون به صرفه بودن محصولات را کاهش می‌دهند. قضاوت‌های هنجاری اغلب از این یافته‌ها حاصل می‌شود، یعنی اینکه محافظت مصنوعی یک صنعت از بازارهای جهانی برای یک کشور ضرر دارد و ممکن است بهتر باشد که یک فروپاشی رخ دهد. مخالفت با همه تعرفه‌ها کاهش تعرفه‌ها و جلوگیری از تبعیض کشورها در هنگام اعمال تعرفه‌ها میان کشورهای مختلف است. نمودارهای سمت راست نشان دهنده هزینه‌ها و مزایای اعمال تعرفه برای کالایی در اقتصاد داخلی است.
این تعرفه به عنوان ابزاری سیاسی برای استقرار یک کشور مستقل مورد استفاده قرار گرفته‌است. به عنوان مثال، قانون تعرفه ایالات متحده در سال ۱۷۸۹، که به‌طور خاص در ۴ ژوئیه امضا شد، توسط روزنامه‌ها «اعلامیه دوم استقلال» نامیده شد، زیرا هدف آن وسیله اقتصادی برای دستیابی به هدف سیاسی یک کشور مستقل و مستقل بود. تأثیر سیاسی تعرفه‌ها بسته به دیدگاه سیاسی قضاوت می‌شود. به عنوان مثال تعرفه فولاد ۲۰۰۲ ایالات متحده برای انواع محصولات فولادی وارداتی برای مدت سه سال ۳۰٪ تعرفه اعمال کرد و تولیدکنندگان فولاد آمریکایی از این تعرفه حمایت کردند. تعرفه‌ها می‌توانند به عنوان یک مسئله سیاسی قبل از انتخابات مطرح شوند. در آستانه انتخابات فدرال استرالیا در سال ۲۰۰۷، حزب کارگر استرالیا اعلام کرد که در صورت انتخاب تعرفه‌های اتومبیل استرالیا را مورد بررسی قرار خواهد داد. حزب لیبرال نیز تعهد مشابهی را اتخاذ کرد، در حالی که نامزد مستقل نیک گزنفون قصد خود را برای معرفی قوانین مبتنی بر تعرفه «به عنوان یک فوریت» اعلام کرد. شناخته شده‌است که تعرفه‌های نامطبوع باعث ایجاد ناآرامی‌های اجتماعی شده‌است، به عنوان مثال شورش‌های گوشت ۱۹۰۵ در شیلی که در اعتراض به تعرفه‌های اعمال شده بر واردات گاو از آرژانتین ایجاد شد.
مانی پتگر (زادهٔ آذر ۱۳۳۸، تهران) فیلمساز و عکاس ایرانی است. او برادر نقاشان ایرانی، نامی پتگر، نیما پتگر و فرزند علی‌اصغر پتگر و برادرزاده جعفر پتگر، نقاشان مشهور معاصر ایرانی است.
مانی پتگر پس از راه‌اندازی یک استودیو عکاسی(۱۳۵۹–۱۳۶۱) فعالیت سینمایی خود را با همکاری با امیر نادری در دونده و آب، باد، خاک آغاز کرد. او پس از ساخت فیلم «کلید» (ابراهیم فروزش) در سال ۱۳۶۵ به استرالیا مهاجرت کرد و بین سال‌های ۶۷ تا ۶۹ در صنعت فیلم آن جا به فعالیت‌های گوناگون پرداخت تا این که در سال ۱۳۷۰ اولین فیلم کوتاه تجربی اش، «زاویه مقابل» را ساخت. او در سال ۱۳۷۳ به ایران بازگشت که فیلمی دربارهٔ سینمای ایران را برای تلویزیون استرالیا و بنیاد فارابی بسازد که بنا به دلایلی آن فیلم هرگز ساخته نشد، ولی فیلم سینما سینما را ساخت و عشاق سینما هم کلید زده شد. او از سال ۱۳۷۶ به ایران بازگشته و قصد ساخت دو فیلم بلند را در ایران دارد که اولین آن، نگاه به تازگی اتمام یافته‌است.
پول نقد یک فیلم هیجانی-جنایی آمریکایی محصول سال ۲۰۱۰ است که استیون میلبرن اندرسون کارگردان آن می‌باشد. فیلم در ۱ مارس ۲۰۱۰ در بریتانیا به اکران عمومی درآمد و ۲۵ روز بعد نیز در آمریکا. فروش نهایی فیلم ۴۶٫۴۸۸ دلار آمریکا می‌باشد. فروش فیلم در هفته نخست اکران ۱۶٬۴ میلیون دلار بوده‌است. فیلم در ۲۸ آوریل همان سال از اکران روی پرده سینماهای آمریکا کنار گذاشته شد.
یک سارق مسلح در حین فرار از دست پلیس‌ها بعد از سرقت از یک بانک، چمدان حاوی ۶۵۰٬۰۰۰ پول نقد را از خودرو به بیرون می‌اندازد که این پول به دست جوانی می‌رسد که با مشکلات مالی عدیده‌ای روبرو است. وی از این ثروت بادآورده بسیار خوشحال می‌شود و با همسر خود شروع به خرج کردن پول‌ها می‌شود. اما از طرفی سارق که در پایان تعقیب و گریز به دست پلیس دستگیر می‌شود، به برادر خود خبر از دست دادن چمدان پر ارزش را می‌دهد و وی درصدد پیدا کردن وی بر می‌آید. بعد از مدتی برادرش با استفاده از بهره‌گیری از هوش سرشار خود می‌تواند رد جوان و چمدان را بگیرد و پسر را مجبور کند چمدان به همراه محتویاتش را به وی تحویل دهد. وان مقدار بیشتر پول‌ها را که هنوز خرج نکرده بود را به وی پس می‌دهد ولی چند هزار دلار آن را خرج کرده‌است. اما برادر سارق بر اساس رفتار خاصی که داراست، در صدد است تا آخرین سنت پول را از جوان و همسرش پس بگیرد و در این راه از انجام هیچ کاری دریغ نمی‌کند! ...
کابوس پنجمین آلبومی است که توسط گروه هوی متال آمریکایی اونجد سون‌فولد در ژوئیه ۲۰۱۰ منتشر شد. ضبط این آلبوم در شرکت «Warner Bros. Records» و به تهیه‌کنندگی مایک الیزوندو انجام شد. کابوس اولین آلبومی هست که گروه اونجد سون‌فولد بدون حضور د ریو درام زن گروه منتشر کردند و مایک پورتنوی که دوست صمیمی د ریو بود را به عنوان عضو افتخاری جایگزین کردند.
آلبوم «کابوس» مقام اول را در رنکینگ دویست بیلبورد بدست آورد و در اولین هفته انتشار ۱۶۳ هزار نسخه از آن به فروش رفت. کابوس اولین آلبومی از اونجد سون‌فولد بود که در چارت «بیلبورد» قرار گرفت. در دسامبر ۲۰۱۶ اعلام شد ۹۷۰ هزار نسخه از این آلبوم در کشور آمریکا به فروش رفته است.
نامی پِتگر (زادهٔ ۱۳۲۴ در تهران – درگذشتهٔ ۱۳۸۷ در نوشهر) نقاش معاصر و فرزند علی‌اصغر پتگر و برادرزاده جعفر پتگر از نقاشان برجسته بود.
او ابتدا تحت تأثیر پدر و عموی خود، نقاشی واقع گرا را در پیش گرفت اما پس از سفر و تحصیل در اروپا به نقاشی انتزاعی روی آورد. وی عمده شهرت خود را به دلیل فعالیت‌های آموزشی در زمینه آموزش نقاشی کسب کرد. نامی پتگر در سفرهایی به رم، واتیکان، فلورانس، و پاریس، از هنر کلاسیک و مدرن اروپا بسیار آموخت، با این حال همه کارهایش هم چنان ایرانی ماند و تأثیر از هنر غربی در او به گونه‌ای نبود که آثارش کاملاً رنگ و بوی ایرانی را از دست بدهد.
در آثار نقاشی و طراحی وی همواره نگاه تغزلی و عارفانه با ترکیب‌بندی و رنگ‌پردازی‌های ویژه وجود داشت و در نقاشی‌های فیگوراتیو نیز جنبه‌های از تفکرات سمبولیک را ارائه می‌داد.
او بر اثر سکته قلبی در آتلیه شخصی‌اش در نوشهر در حال کشیدن نقاشی درگذشت. او هنگام مرگ ۶۳ سال سن داشت.
کالین چارلز گرینوود(متولد ۲۶ ژانویه ۱۹۶۹) موزیسین و ترانه‌نویس انگلیسی است که بیشتر به عنوان بیسیست گروه آلترنیتیو راک ردیوهد شناخته می‌شود. به جز بیس کالین کیبورد و سینتی‌سایزر نیز می‌نوازد و روی جنبه‌های الکترونیکی موسیقی ردیوهد نیز کار می‌کند.
از کالین به عنوان "مصلح" و "رئیس دیپلماتیک" گروه یاد می‌شود. او برادر بزرگتر دیگر عضو گروه یعنی جانی گرینوود است.
گرینوود که پدرش در ارتش کار می‌کرد، در آلمان زندگی می‌کرد و در دوران کودکی فرصت کافی برای یادگیری کامل زبان آلمانی را داشته‌است.
زمانی که گرینوود ۱۲ ساله بود دیگر عضو گروه، تام یورک را در یک مدرسه پسرانه خصوصی ملاقات کرد. دیگر اعضای گروه از جمله اد اوبرین که گرینوود او را در هنگام تهیه نمایش‌نامه‌ای از گیلبرت و سالیوان ملاقات کرد و فیل سلوی نیز هر دو در این مدرسه درس می‌خواندند.. گرینوود زمانی که ۱۵ ساله بود اولین گیتار خودش را خرید و به یادگیری گیتار کلاسیک نزد ترنس گیلمور_جیمز پرداخت. ترنس گیلمور-جیمز همان کسی بود که گرینوود و دیگر اعضای آینده ردیوهد را با موسیقی جز، موسیقی آوانت گارد دوران جنگ جهانی، موسیقی متن فیلم و موسیقی کلاسیک قرن بیستم آشنا کرد. گرینوود می‌گوید:"وقتی که ما شروع کردیم خیلی مهم بود که پشتیبانی او را داشتیم چونکه ما از جانب مدیر مدرسه هیچ پشتیبانی نمی‌شدیم.او یک بار برای ما پول فرستاد که به وسیله آن پول توانستیم از امکانات مدرسه استفاده کنیم، به این دلیل که ما در یکی از اتاق‌های موسیقی مدرسه تمرین می‌کردیم.""
براساس گفته گرینوود انتخاب گیتار بیس توسط او خارج از ضرورت بود.او با تمرین تکی همراه با ترانه‌های گروه‌هایی مانند جوی دیویژن، نیواوردر و اوتیس ردینگ به یادگیری گیتار بیس پرداخت.گرینوود دراینباره می‌گوید:"ما (ردیوهد) آدم‌هایی بودیم که ساز متناسب خودمون رو انتخاب می‌کردیم تا بتونیم در کنار همدیگه موسیقی اجرا کنیم نه فقط به این خاطر که اون ساز مشخص رو تنهایی بنوازیم.این باعث می‌شد که کار گروه منسجم‌تر باشه و اگه آدم دیگه‌ای هم توی گروه بود که می‌تونست ساز شما رو بزنه و شما رو پشتیبانی کنه اون وقت واقعاً عالی می‌شد.من به خودم به عنوان بیسیست نگاه نمی‌کنم.من فقط توی یه گروه با بقیه هستم."
گرینوود اولین بار همراه با تام یورک، هم‌کلاسی‌اش در سال ۱۹۸۶ اقدام به تشکیل گروهی به نام در روز جمعه کردند. کمی بعد اد اوبرایان و فیل سلوی دانش‌آموز بزرگتر به عضویت گروه درآمدند. در نهایت جانی برادر کوچکتر کالین در چهارده‌سالگی وارد گروه شد. کالین دربارهٔ برادرش می‌گوید:"...فراتر از مسائل برادرانه من به جانی به عنوان یک شخص و یک موزیسین احترام می‌گذارم." همچنین گفته‌است:"این خیلی خوبه، این عالیه، این باعث میشه که بتونم به قولی که به مادرم دادم تا همیشه مواظب جانی باشم راحت‌تر عمل کنم.البته مواظبت از جانی کار کلا آسونیه اون همیشه خوب رفتار می‌کنه."
هنگامی که گرینوود در در پتر هاوس کمبریج در حال یادگیری انگلیسی بود اشعار زیادی از شاعران مدرن آمریکایی مانند ریموند کارور و جان شافر و دیگر نویسندگانی که "با بحران یعد از جنگ جامعه آمریکا"ارتباط داشتند خواند." در پترهاوس گرینوود به عنوان متصدی بخش سرگرمی کالج استخدام شد و باعث اجرای کنسرت‌های زیادی از گروه در دانشگاه شد. در خلال مدتی که گرینوود در یکی از فروشگاه‌های زنجیره‌ای موسیقی کار می‌کرد او باعث شد که ردیوهد اولین حرکت رو به جلوی خودش را انجام دهد. یک بار زمانی که کیت ووزنکروف به عنوان نماینده فروش ئی‌ام‌آی وارد مغازه شد گرینوود به او گفت:"تو باید با گروه ما قرارداد امضا کنی."و یکی نمونه از کارهایشان را او داد. این شروع کار ردیوهد با امی بود. در این زمان آن‌ها نامشان را به ردیوهد تغییر دادند.
گرینوود در گروه سازهای مختلفی از جمله گیتار بیس آکوستیک و الکترونیک، بیس دوبل، کیبرد، سینتی‌سایزر و دیگر سازها را می‌نوازد.
در سال ۲۰۰۳ او در ساخت آلبوم تک برادرش ترانه‌های بدنبرای نواختن بیس در یکی از آهنگ‌ها نقش داشت.
در سال۲۰۰۸ در اولین پروژه موسیقی او که هیچ‌کدام از اعضای ردیوهد در آن نبودند کالین نوازنده گیتار بیس برای موسیقی متن فیلم دارکول اثر الکس کارپووسکی بود.
در دسامبر ۱۹۹۸ گرینوود با منتقد ادبی و نویسنده آمریکایی مالی مک گران ازدواج کرد. آن‌ها صاحب دو پسر به نام‌های جسا(متولد ۲۰۰۳)و آسا (متولد ۲۰۰۵)هستند. این خانواده در دهکده‌ای در آکسفوردشائر زندگی می‌کنند.
اِسْبُِله "(به انگلیسی: Siluridae)" با نام محلی ناقا که دارای سه جفت سیبیلک بوده و نسبت به گونه‌های دیگر دارای رشد خوبی است و تا ۳۰۰ کیلوگرم نیز می‌تواند وزن داشته باشد. بدن این آبزی فاقد فلس بوده و به همین دلیل برای شیعیان جز ماهیان حرام گوشت محسوب می شود، همچنین از نظر بیولوژیکی جز جانوران شکارچی و گوشتخوار است.
ماهنامه ترویجی سبزینه شماره هفتم
وینی پو یا وینی-دِ-پو که پو خرسه () نیز نامیده می‌شود، نام خرسی داستانی است که توسط آلن الکساندر میلن، نویسندهٔ انگلیسی داستان‌های کودکان خلق شده‌است. نخستین کتاب از مجموعه‌داستان‌های وینی پو در ۱۹۲۶ با عنوان "وینی-د-پو" به چاپ رسید و به‌دنبال آن در ۱۹۲۸ کتاب دیگری از این مجموعه به نام "خانه‌ای در گوشهٔ پو" منتشر شد. تصویرگری این کتاب‌ها را ای. اچ. شپرد انجام داده بود.
بعدتر کمپانی والت دیزنی مجموعه داستان‌های پو را در قالب انیمیشن درآورد و با حذف خط‌های پیوند (هایفن)، نام آن را از وینی-د-پو به وینی د پو تغییر داد. این فیلم‌های پویانمایی با استقبال مخاطبان مواجه شد و به یکی از موفق‌ترین کارهای دیزنی بدل گردید.
داستان‌های پو به زبان‌های بسیاری نیز ترجمه شده‌است که از این میان می‌توان به ترجمهٔ لاتین این داستان توسط الکساندر لنارد در ۱۹۵۸ اشاره کرد. این برگردان در ۱۹۶۰ به تنها کتاب لاتین‌زبانی بدل شد که تا آن زمان در فهرست پرفروش‌ترین‌های روزنامهٔ نیویورک تایمز قرار گرفته بودند.
حق تکثیر آ.آ. میلن در ایالات متحده در پایان سال ۲۰۲۱ منقضی شد، زیرا ۹۵ سال از انتشار اولین داستان گذشته بود. از اینرو این شخصیت در ایالات متحده وارد مالکیت عمومی شده‌است و دیزنی دیگر در آنجا حقوق انحصاری ندارد. فیلمساز مستقل، ریس فریک-ویکفیلد، مدت کوتاهی پس از آن با تولید یک فیلم ترسناک با عنوان ""، از این موضوع بهره برد. حق نشر این اثر در بریتانیا در ۱ ژانویه ۲۰۲۷، مصادف با هفتادمین سال از مرگ نویسنده منقضی می‌شود.
در زمان جنگ جهانی اول، ارتشیان وینیپگ در مانیتوبای کانادا در حال جابجایی به شرق کانادا برای اعزام به اروپا بودند. هنگامی که قطار حامل آن‌ها در وایت ریور، انتاریو ایستاد، ستوان هری کولبورن یک توله خرس سیاه ماده را از شکارچی‌ای که مادرش را کشته بود به مبلغ ۲۰ دلار خریداری کرد و با خود برد. او این توله خرس را به یاد شهرش، وینیپگ نام‌گذاری کرد که آن را به اختصار وینی صدا می‌زدند.
وینی تبدیل به نشان بریگاد ستوان شد و همراه آنان به انگلستان رفت. هنگامی که تیپ در دسامبر ۱۹۱۹ برای نبرد عازم فرانسه می‌شد، ستوان کولبورن وینی را به باغ‌وحش لندن سپرد. وینی در آنجا به یکی از جاذبه‌های باغ‌وحش بدل شد و افراد زیادی برای تماشای او تا ۱۹۳۴ که زنده بود می‌آمدند. یکی از این علاقه‌مندان کریستوفر رابین، پسر کوچک آلن الکساندر میلن، نویسندهٔ داستان‌های کودکان بود. وینی حیوان محبوب او در باغ‌وحش بود و همین موضوع سبب شد تا کریستوفر رابین، خرس عروسکیش را با الهام از نام این خرس و قویی به نام پو، وینی د پو بنامد.
ای.ای. میلن سپس شروع به نوشتن مجموعه کتاب‌هایی دربارهٔ وینی پو، پسرش کریستوفر رابین و دوستانشان در ۱۰۰-آکر-وود نمود. این شخصیت‌های اضافه همچون اییور (ای‌ها)، پیگلت (خوکچه)، تیگر، کانگا (کانگو) و رو نیز با الهام از عروسک‌های پارچه‌ای کریستوفر رابین خلق شده بودند اما الهام‌بخش شخصیت‌های دیگری مانند خرگوش (رابیت) و جغد (اُول)، حیوانات واقعی محیط اطراف خانهٔ روستایی میلن در مزرعهٔ کاچفورد در جنگل اشداون واقع در ساسکس، مکان سرزمین خیالی ۱۰۰-آکر-وود بودند.
نخستین کتاب از این مجموعه با عنوان «وینی-د-پو» توسط انتشارات Methuen در ۱۴ اکتبر ۱۹۲۶ به چاپ رسید و پس از آن کتاب شعر «حالا ما ۶ تاییم» در ۱۹۲۷ و «خانه‌ای در کنج پو» در ۱۹۲۸ منتشر شد. تمامی این کتاب‌ها به طرز زیبایی توسط ای.اچ. شپرد تصویرگری شده و جذابیتی بیشتر یافته بودند. کتاب‌های پو مورد توجهٔ خوانندگان کوچک و بزرگ قرار گرفت و به بسیاری از زبان‌های دنیا ترجمه شد. عدد تقریبی فروش کل هر ۴ جلد کتاب‌های منتشرهٔ Methuen (با احتساب «آن زمانی که خیلی کوچک بودیم»، ۱۹۲۴) تا پایان سال ۱۹۹۶، بیش از ۲۰ میلیون نسخه تخمین زده می‌شد که این رقم خود بدون در نظر گرفتن فروش نسخه‌های چاپ شده توسط انتشارات داتون در کانادا و آمریکا و نسخه‌های ترجمه‌شدهٔ کتاب به بیش از ۲۵ زبان دنیا می‌باشد.
دختران والت دیزنی نیز از جمله علاقه‌مندان داستان‌های پو بودند و همین موضوع دیزنی را در ۱۹۶۶ بر آن داشت تا این داستان‌ها را به فیلم تبدیل نماید و نخستین فیلم بلند پویانمایی پو در ۱۹۷۷ با عنوان «ماجراهای بسیار وینی پو» منتشر شد. شرکت والت دیزنی در ۱۹۹۳ اذعان داشت که پو پس از میکی ماوس، دومین شخصیت دوست داشتنی و قابل اعتماد مجموعه کارهای دیزنی از نظر مردم جهان است. با این حال پس از دومین انتشار پویانمایی «ماجراهای بسیار وینی پو» در ۱۹۹۶ معلوم شد که پو از هر شخصیت دیگر والت دیزنی نیز محبوب‌تر است و دیزنی در سی‌امین سالگرد ساخت این پویانمایی در ۱۹۹۷، انیمیشن «ماجرای بزرگ پو» را منتشر کرد.
"Goodbye Christopher Robin"
"Winnie-the-Pooh: Blood and Honey"
شخصیت وینی د پو به علت شباهت به دبیرکل حزب کمونیست چین سال‌ها است که در این کشور بطور شدید سانسور می‌شود. همچنین مووی‌متیک (Moviematic) که اکران فیلم پرفروش «خون و عسل» از سری داستان‌های وینی پو در هنگ‌کنگ را تعیین کرده بود بعدها از لغو نمایش این فیلم خبر داد. برخی از مقام‌های چینی علت این سانسورها را تمسخر شی جین پینگ میان افکار عمومی در جامعه چین قلمداد کرده‌اند.
برنامهٔ فضایی مارینر یا برنامهٔ مارینر نام یک مجموعهٔ ۱۰ تایی از فضاپیماهای آمریکایی است که بین سال‌های ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۳ با هدف مطالعهٔ سیارات تیر، ناهید (زهره) و مریخ به فضا پرتاب شدند. هفت فروند از این فضاپیماها با نام‌های مارینر ٬۲ ٬۴ ٬۵ ٬۶ ٬۷ ۹ و ۱۰ مأموریت خود را با موفقیت به انجام رساندند. از این مجموعه ۱۰ تایی ۳ تای آن در مرحله‌های پرتاب از دست رفتند. برنامه‌های پیش‌بینی شده مربوط به فضاپیماهای مارینر ۱۱ و مارینر ۱۲ که اجرا نشده بودند، در برنامه‌های وویجر ۱ و وویجر ۲ به عنوان پاره‌ای از پروژهٔ وویجر گنجانده شدند. دنبالهٔ بررسی‌های مارینر ۹ را هم مدارگردهای وایکینگ ۱ و وایکینگ ۲ مریخ پی‌گیری کردند. فضاپیماهای دیگری که بر پایهٔ پروژهٔ مارینر پس از برنامهٔ وویجر اجرا شدند یکی فرستادن ماژلان (کاوشگر) به زهره و کاوشگر فضاپیمای گالیله به مشتری بود. نسل دوم فضاپیماهای مارینر به نام سری مارینر مارک ۲ نهایتاً به صورت کاوشگر کاسینی-هویگنس تکامل یافت. در پانزدهٔ سپتامبر ۲۰۱۷ پس از یک دهه بررسی، بنا بر تصمیم ناسا، برای جلوگیری از برخورد به قمرهای زحل و آلوده کردن سطح‌شان؛ با توجه به احتمال وجود حیات فرازمینی در آن‌ها، با سوخت باقی‌ماندهٔ خود، کاوشگر کاسینی-هویگنس به جوّ زحل سقوط کرد و نابود شد.
نخستین مأموریت موفق این برنامه؛ —مارینر ۲—، که در سال ۱۹۶۲ از نزدیکی سیارهٔ زهره عبور کرد، این نخستین باری بود که فضاپیمایی از نزدیکی یکی از سیاره‌های منظومه خورشیدی عبور می‌کرد. مارینر ۲ با جرم ۲۰۱ کیلوگرم به فاصلهٔ ۳۴٬۸۰۰ کیلومتری زهره رسید و دمای آن را ۸۰۰ درجهٔ کلوین گزارش کرد.
مارینر ۴ به عنوان نخستین فضاپیمای موفق در سال ۱۹۶۴ از نزدیکی مریخ عبور کرد و به ارسال عکس از سطح حفره‌دار (دهانه‌های برخوردی) آن پرداخت.
مارینر ۵ یک روز بعد از فضاپیمای ونرا-۴ به نزدیکی ناهید (زهره) رسید و از فاصلهٔ ۳٬۹۹۰ کیلومتری آن عبور کرد. این فضاپیما به مطالعهٔ میدان مغناطیسی زهره پرداخت و ترکیب جو آن را بین ۸۵ تا ۹۹ درصد از دی‌اکسید کربن گزارش کرد.
مارینر ۶ و ۷ در سال ۱۹۶۹ به مریخ رسیده و به نقشه‌برداری از عوارض سطحی آن پرداختند. مارینر ۹ در سال ۱۹۷۱ به مریخ رسید و به عنوان نخستین فضاپیمایی که دور سیاره‌ای به غیر از زمین در مداری ثابت قرار گرفت نام خود را ثبت کرد.
مارینر ۱۰ در ۳ نوامبر ۱۹۷۳ میلادی به فضا فرستاده شد و به بررسی سیاره‌های تیر و زهره پرداخت. این فضاپیما پس از بررسی دمای سطحی زهره، به کمک نیروی گرانشی زهره بر سرعت خود افزود تا بتواند به عنوان نخستین فضاپیمای بررسی تیر به سوی آن رهسپار شود؛ و به این ترتیب مارینر ۱۰ نام خود را به عنوان نخستین فضاپیمایی که با بیش از یک سیاره از فاصلهٔ نزدیک دیدار کرد به ثبت رسانید و برای مدت ۳۳ سال به عنوان تنها فضاپیمایی که از سیارهٔ تیر عکس برداری نزدیک کرده باقی ماند. همچنین، این برای نخستین‌بار بود که یک فضاپیما به وسایل عکسبرداری مجهز شده بود. فضاپیمای مارینر ۱۰ که ۴۳۳ کیلوگرم (۹۵۳ پوند) وزن دارد هم‌اکنون در مدار خورشید مرکزی (مدار نزدیک به خورشید) قرار دارد. هزینهٔ برنامه‌های مارینر در حدود ۵۵۴ میلیون دلار اعلام شده‌است.
جان‌سخت ۲ اغلب با نام سخت‌تر بمیر شناخته می‌شودیک فیلم اکشن و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۱۹۹۰ که دومین قسمت از مجموعه فیلم‌های"جان‌سخت" می‌باشد. به کارگردانی رنی هارلین با بازی بروس ویلیس در نقش جان مک‌کلین است.راجر ایبرت (۳ ژوئیه ۱۹۹۰). مروری بر فیلم جان‌سخت ۲. شیگاکو سان تایمز. (بازبینی به ۲۹ ژانویه ۲۰۱۰)
مانند فیلم اول، در جان‌سخت ۲ در شب کریسمس رخ می‌دهد. جان مک‌کلین منتظر است تا همسرش در فرودگاه بین‌المللی دالس واشینگتن فرود بیاید، زمانی که تروریست‌ها سیستم کنترل ترافیک هوایی را در اختیار بگیرند. او باید قبل از تمام شدن سوخت هواپیمای همسرش و چندین پرواز ورودی دیگر که در اطراف فرودگاه هستند، تروریست‌ها را متوقف کند و سقوط کند. در طول شب، مک‌کلین باید با پلیس فرودگاه و یک فرمانده نظامی که هیچ‌کدام از آنها کمک نمی‌خواهند، مبارزه کند.
این فیلم به‌طور کلی با نقدهای مثبت منتشر شد و منتقدان ضمن انتقاد از مسائل داستان، اکشن و لحن فیلم را تحسین کردند. جان‌سخت ۲ با فروش ۲۴۰ میلیون دلاری و دوبرابر کردن درآمد فیلم قبلی خود، موفقیت بزرگی در باکس آفیس بود و هفتمین فیلم پرفروش سال شد. و قسمت‌های بعدی با عنوان جان‌سخت ۳ (۱۹۹۵)، جان‌سخت ۴ (۲۰۰۷) و یک روز خوب برای جان‌سخت (۲۰۱۳) منتشر شد.
در راتن تومیتوز بر اساس ۶۶ بررسی، با میانگین امتیاز ۶٫۳ از ۱۰، دارای ۷۰ درصد تاییدیه است. در متاکریتیک، فیلم بر اساس ۱۷ منتقد، میانگین وزنی امتیاز ۶۷ از ۱۰۰ را دارد که نشان‌دهنده «بررسی‌های عموماً مطلوب» است. تماشاگران شرکت‌کننده در نظرسنجی سینماسکور به فیلم نمره متوسط «A» در مقیاس A+ تا F دادند.
جان‌سخت فیلمی آمریکایی در سبک اکشن با بازی بروس ویلیس است که در سال ۱۹۸۸ منتشر شد. این فیلم اولین قسمت از مجموعه فیلم‌های "جان‌سخت" است.«جان‌سخت ۱». راتن تومیتوس. (بازبینی به ۲۱ اوت ۲۰۰۹)
گروهی تروریست ادارهٔ مرکزی جدید التأسیس یک شرکت ژاپنی در لس آنجلس را تصرف می‌کنند و مهمانان شرکت کنندگان در مهمانی شب سال نو را به گروگان می‌گیرند. در این‌جا «جان مکلین» (با بازی بروس ویلیس) پلیس نیویورکی، نبردی یک تنه را علیه مهاجمان آغاز می‌کند.
ادموند جرالد براون پسر ، متولد ۷ آوریل ۱۹۳۸، یک سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا و سی و چهارمین و سی و نهمین فرماندار کالیفرنیا بود. او قبلاً به عنوان دادستان کل ایالت کالیفرنیا و شهردار اوکلند و دو دوره (طی سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۳) فرماندار ایالت کالیفرنیا بوده‌است. او فرزند پت براون است.
براون در حین انتخابات فرمانداری دوره سومش در دوم نوامبر ۲۰۱۰ به عنوان سی و یک امین دادستان کل ایالت کالیفرنیا در حال خدمت بوده‌است.
اوریون فیلمی ایرانی ساختهٔ علی زمانی عصمتی با موضوع از دست دادن بکارت یک دختر در یک جامعه بسته و سنتی است. این فیلم در شهر یزد فیلم‌برداری شده و در پنجاه و چهارمین جشنواره فیلم لندن دو بار به نمایش گذاشته شد.
علی زمانی عصمتی، کارگردان اوریون دربارهٔ امکان نمایش فیلم در ایران می‌گوید که اکنون به هیچ‌وجه چنین امکانی وجود ندارد اما وی امیدوار است روزی نگاه مسئولان ارشاد به سینما تغییر کرده و بازتر شود.
در نظر یکی از منتقدین، «اوریون از نظر سینمایی فیلم چشمگیری نیست و تنها علت پذیرش آن در جشنواره فیلم لندن، می‌تواند موضوع جنجالی آن باشد. به ویژه اینکه فیلم‌های دیگری که از نظر سینمایی بهتر و قوی تری بودند امسال به این جشنواره ارسال شدند اما مورد توجه هیئت انتخاب آن قرار نگرفتند.»نقد پرویز جاهد منتقد هنری در بی‌بی‌سی
بند گلستان یکی از بندهای تاریخی استان خراسان است که در ۸ کیلومتری غرب مشهد بر روی رودخانه گلستان احداث شده‌است. این بند هم‌اکنون از محل‌های دیدنی و توریستی شهر مشهد به‌شمار می‌رود.ترنم آب در گذر زمان: مروری بر سازه‌های آبی ایران زمین از گذشته‌های دور تا به امروز، تالیف بیژن فرهنگی,۱۳۸۲، صفحه ۱۷۴ از نظر موقعیت جغرافیایی این بند در عرض شمالی ۳۶ درجه و طول شرقی ۵۹ درجه، در ارتفاع ۱۱۹۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است. با وجود اینکه حدود ۵۰۰ سال از عمر این بنا می‌گذرد هنوز سالم و پابرجاست.نقشه ۱۵۰۰۰۰ طرقبه، شماره برگ ۱ ۷۸۶۲ سری۷۵۳ پ
این بنا از آثار دوره تیموریان است. در مورد سازنده بند گلستان نظرات متفاوتی ارائه شده‌است. بعضی بنای بند را به شاهرخ پسر تیمور گورکانی نسبت داده‌اند و برخی بند را از بناهای گوهرشادبیگم همسر شاهرخ می‌دانند. بعضی دیگر گلستان را به نام کنیز گوهرشاد دانسته و قریه و بند گلستان را به او نسبت داده‌اند.مولوی، عبدالحمید، «مقاله بند گلستان»، قسمت اول، مجله نامه آستان قدس، شماره هفدهم، فروردین۱۳۴۳،
در کتاب «اسناد و مکاتبات تاریخی ایران» تألیف آقای دکتر عبدالحسین نوایی سندی وجود دارد که حاکی از فرمان سلطان ابوسعید گورکانی خطاب به مردم مشهد راجع به بنای بند گلستان است. با توجه به این که فرمان مذکور تاریخ ندارد و سلطان ابوسعید در سال ۸۳۷ قمری کشته شده، استنباط می‌شود که بنای بند گلستان و صدور فرمان مذکور چند سال قبل از مرگ وی بوده‌است.اسناد و مکاتبات تاریخی ایران تالیف دکتر عبدالحسین نوایی هدف از احداث این بند آبیاری اراضی کشاورزی پایین دست و قریه آبکوه بوده‌است.ک. س. لمتون، مالک و زارع در ایران، ترجمه منوچهر امیری، مرکز انتشارات علمی و فرهنگی، چاپ سوم، ۱۳۶۲، ص ۳۸۸-۳۸۷.
بند گلستان در محلی ساخته شده‌است که عرض دره تنگ‌تر می‌شود و در دو طرف آن صخره‌های عظیمی وجود دارد. سنگ تکیه گاه آن از گرانیت و گرانودیوریت موسوم به لوکو گرانیت است.ولایتی، دکتر سعدالله - توسلی، مهندس سعید، منابع و مسائل آب استان خراسان، مؤسسه چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی، چاپ اول، ۱۳۷۰، ص ۲۷۱. اگر چه یک قسمت بند روی سنگ گرانیت تکیه دارد ولی خود بند روی آبرفت‌های رودخانه بنا شده‌است لذا کف مخزن آن در قسمت پایه اصلی بند غیرقابل نفوذ نیست.سعیدیان، عبدالحسین، دائرةالمعارف سرزمین و مردم ایران، انتشارات علم و زندگی،۱۳۶۳، ص۷۴۷ مصالح اصلی به کار رفته در بند آجر و سنگ و ملات مخلوط از آهک و شن و خاک است. قسمت میانی سازه با سنگ و ملات پر شده و سطوح خارجی آن با آجر کار شده‌است.کورس، مهندس غلامرضا، آب و فن آبیاری در ایران باستان، انتشارات وزارت آب و برق، ۱۳۵۵، ص۲۵۹ بنای بند را طوری ساخته‌اند که صخره‌ای که در طرف خارجی آن واقع شده حکم پشتیبان محکمی را برای بند دارد.مولوی، عبدالحمید، «مقاله بند گلستان»، قسمت اول، مجله نامه آستان قدس، شماره هفدهم، فروردین۱۳۴۳، ص۴۳-۴۴
طول بند در قسمت پایه در کف رودخانه ۳۰٫۶ متر است و هر چه به طرف بالا ادامه می‌یابد بر مقدار آن افزوده می‌شود و در بالا طول تاج فعلی ۱۳۰ متر است. عرض تاج یا ضخامت سد در بالا ۱۰٫۵ متر و در پایین حدود ۲۵ متر است. ارتفاع سرریز بند ۲۰ متر از بستر رودخانه منظور شده‌است. مخزن بند در بالاترین ارتفاع حجمی معادل ۲٫۷ میلیون متر مکعب دارد و حجم مفید آن منهای حجم اشغال شده توسط رسوبات ۱٫۵ میلیون متر مکعب است.شرکت مهندسی عمران زمین و توسعه: گزارش مطالعات شناسایی و بهره‌برداری از رودخانه‌های دولت‌آباد، اسجیل، زشک و جاغرق - گلستان، الحاقیه، ص ۱.
این بند از جمله موقوفات علی بن موسی‌الرضا است و مالکیت آن در حال حاضر بین موقوفات آستان قدس رضوی و مسجد گوهرشاد مشترک می‌باشد و مدار آن بر یازده سهم قرار دارد که هفت سهم آن موقوفه آستان قدس و چهار سهم بقیه وقف بر مصارف جامع گوهرشاد است.علینقی خان حکیم‌الممالک: روزنامه سفر خراسان، انتشارات فرهنگ ایران زمین، تهران، ۱۳۶۵، ص۲۴۳
در سال ۱۳۵۶ شرکت سهامی آب منطقه‌ای خراسان در قبال پرداخت مبلغ ۲۵۷۱۶۰۰۰ ریال مخارج احیای بند به آستان قدس رضوی حفاظت آن را به عهده گرفت. مجدداً بر اساس صورتجلسه‌ای در سال ۱۳۶۰ بند گلستان به‌طور موقت تا سال ۱۳۶۵ به آستان قدس رضوی تحویل شد که هنوز هم ادامه دارد و اخیراً مکاتباتی برای تحویل مجدد آن به سازمان آب به عمل آمده‌است. بنابراین فقط ۵ سال بند در اختیار سازمان آب بوده‌است.شرکت سهامی آب منطقه‌ای خراسان، اطلاعات موجود در بایگانی معاونت مهندسی و نوسازی
تا سال ۱۳۵۱ ارتفاع بند ۱۵ متر بود و خروج آب از آن به صورت سرریز از روی تاج بند انجام می‌شد. در این سال آستان قدس رضوی به منظور بالا بردن ظرفیت دریاچه بند تعمیراتی انجام داد و ارتفاع بند را حدود ۶ متر افزایش داد و در قسمت انتهای غربی تاج بند ۵ دریچه خروجی آب با شش پایه بتنی ساخت. طول بند نیز از ۱۰۲ متر به ۱۳۰ متر افزایش داده شد. تعمیرات انجام شده تا پایان سال ۱۳۵۲ ادامه یافت و در فروردین ۱۳۵۳ بند رسماً افتتاح و مورد بهره‌برداری قرار گرفت. در همین زمان کتیبه‌ای نیز در انتهای قسمت شرقی تاج بند بر روی صخره‌ها نصب شد که در حال حاضر نوشته‌های آن بزحمت قابل خواندن است.
مطالعات مرمت بند گلستان به عنوان یک اثر تاریخی توسط شرکت آب منطقه‌ای خراسان انجام شده‌است و پروژه ترمیم و مرمت با احداث کارگاه در محل بند توسط پیمانکار پروژه در سال ۸۹ آغاز شده‌است. پس از اتمام مراحل مرمتی بند گلستان مجدد آبگیری و بهره‌برداری و جهت بازدید به روی عموم بازگشایی می‌شود.گزارش مرمت بند گلستان، مهندسین مشاور کاوش پی، آرشیو سازمان آب منطقه‌ای خراسان
بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۵۶ در شهر کورتینا دامپزو در در کشور ایتالیا برگزار شد.
در این دوره از بازی‌ها شوروی با ۷ طلا، ۳ نقره و ۶ برنز مقام اول این رقابت‌ها را به دست آورد. اتریش با ۴ طلا، ۳ نقره و ۴ برنز مقام دوم را کسب کرد و تیم فنلاند با ۳ طلا، ۳ نقره و ۱ برنز به مقام سوم رسید. تیم ایران در این دوره از بازی‌ها حضور داشته‌است.
بار زنده در مهندسی به بار موقت وارد به سازه گفته می‌شود. این بار شامل وزن انسان‌ها و وسایلی است که در روی کف و سازه حرکت می‌کنند. این بارها به بارهای احتمالی معروفند. ممکن است در لحظه‌ای موجود و در زمان دیگر بر سازه قرار نگیرد.
میزان و بزرگی این بار، به نوع استفاده، تراکم و احتمال حضور همزمان بار بستگی دارد.
به طور مثال بار زنده برای کف واحدهای مسکونی ۲۰۰ کیلوگرم بر متر مربع است. با توجه به این که تراکم افراد در کلاس‌ها آموزشی بیشتر است، آیین نامه بارهای وارده بر ساختمان ایران، مقدار ۳۵۰ دکا نیوتن بر متر مربع را برای فضاهای آموزشی پیشنهاد می‌کند. بار زنده برای کف‌های پارکینگ با توجه به وزن اتومیبل‌هایی که ممکن است بر آن گذر نمایند از ۳۵۰ تا ۸۰۰ دکا نیوتن بر متر مربع متغیر است.
بارهای زنده وسایلی که حرکت رفت و برگشتی دارند مانند آسانسور و جرثقیل باید در ضریبی به نام ضریب ضربه ضرب شود تا اثرات حرکت‌های ناگهانی آن لحاظ گردد.
در مقررات ملی ساختمان مبحث ۶ ضریب ضربه برای آسانسور برابر با ۲ است (این ضریب باید در وزن اتاقک، ماشین آلات، وزنه تعادل و بار زنده ناشی از وزن مسافران و وسائل آن ضرب گردد)
برای محاسبه وزن کل ساختمان (که در محاسبه بار زلزله از آن استفاده می‌گردد) معمولاً درصدی از بار زنده با کل بار مرده ساختمان با هم جمع می‌گردد. دلیل این امر، احتمال کم هم‌زمانی وقوع زلزله با بار زنده حداکثری بر سازه است. به همین علت با توجه به نوع کاربری سازه تنها درصدی از بار زنده برای محاسبه نیروی زلزله دخالت دارد.
میزان مشارکت بار زنده در ساختمان‌های مسکونی اداری و هتل‌ها ۲۰٪
بیمارستانها مدارس و فروشگاه‌ها و ساختمانهای محل اجتماع ۴۰٪
میخائیل دمیتریویچ پروخوروف (به روسی Михаил Дмитриевич Прохоров) زاده سوم می ۱۹۶۵ در مسکو، سرمایه‌دار و میلیاردر روسی است. او ملقب به «گولدفینگر» (انگشت طلایی) است، و در سال ۲۰۰۹ ثروتمندترین مرد روسیه بود.#40 Mikhail Prokhorov - The World's Billionaires 2009 - Forbes.com
نشریه فوربز در سال ۲۰۱۰ او را با ۱۳٫۴ میلیارد دلار ثروت، ۳۹مین مرد ثروتمند جهان دانست.
او صاحب (۸۰٪) تیم بروکلین نتس در لیگ ان بی ای و صاحب (۴۵٪) ورزشگاه جدید این تیم بنام Barclays در بروکلین نیویورک است.The N.B.A.'s Oligarch and His Power Games - NYTimes.com
او ثروت خود را در صنایع فلزات و طلا بدست آورد. نام شرکت وی Onexim Group است که در سال ۲۰۰۷ تأسیس گردید و ۲۵ میلیارد دلار دارایی دارد.
او دارای مدرک کارشناسی از موسسه فیزیک و فناوری مسکو و نیز از موسسه مالی ایالتی مسکو است.
دستم را بگیر تک‌آهنگی از آلبوم گردآوری شدهٔ "مایکل" است که توسط مایکل جکسون و ایکان خوانده شده‌است. این ترانه ابتدا در سال ۲۰۰۸ توسط مایکل جکسون و ایکان خوانده شد.
"دستم را بگیر" در آلبوم استودیویی ایکان به نام "آزادی" نیز منتشر شده‌است.
کلود کلی، یکی از نویسنده‌های این آهنگ در مصاحبه‌ای با مجلهٔ بیلبورد گفت: