moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
حقوق دریافتی سالانه وی در سال ۲۰۰۸ یک میلیون دلار اعلام شد که سر و صدای زیادی بر پا کرد.
سفر ارکستر فیلارمونیک نیویورک به کره شمالی برای اولین بار و اجرای آنان در ۲۶ فوریه ۲۰۰۸ که نقطه عطفی در روابط کره شمالی و آمریکا بود، به همت و در زمان ریاست زرین مهتا صورت گرفته است.
چادُرینه مُخچه () امتدادی از سخت‌شامه است که میان مخچه و ساقه مغزی قرار گرفته و این دو را از لوب‌های پس‌سری مخ مجزا می‌نماید و طاق محکم غشایی را تشکیل می‌دهد. چادرینه مخچه، لامینای قوسی شکل بوده، که در وسط به بالارفته و در اطراف به سمت پایین متمایل می‌شود، سطح فوقانی مخچه را پوشانیده و کار پشتیبانی از لوب‌های پس‌سری مغز را بر عهده دارد. حاشیهٔ پیشین (قدامی) آن آزاد و فرورفته است، از سمت عقب توسط کنارهٔ محدب و برجسته خود به حاشیه‌های عرضی به سطح داخلی استخوان پس سری متصل می‌شود و در آنجا سینوس‌های عرضی را احاطه می‌نماید؛ از سمت جلو سینوس‌های خاره‌ای بالایی را در بر می‌گیرد، در نوک بخش خاره‌ای استخوان گیجگاهی، حاشیه‌های رها و متصل باهم تلاقی می‌کنند و با تقاطع دیگری، به سمت جلو امتداد دارند تا برای زوائد و برجستگی‌های پیشین و پسین کلینوئید ثابت نگه داشته شوند. تا خط میانی سطح فوقانی آن، حاشیهٔ پسین (خلفی) داس مغز اتصال یافته‌است. چادرینه نیمکره‌های مغزی را حمایت کرده و آنها را از بخش تحتانی مغز جدا می‌نماید. زمانی که فشار اضافی در حفره جمجمه‌ای به وجود آید، بافت مغزی ممکن است در مقابل چادرینه فشرده شده یا این که به سمت پایین جابجا گردد، که این فرایند فتق یا بیرون‌زدگی مغز نامیده می‌شود.
چادرینه از لحاظ بالینی حائز اهمیت است زیرا تومورهای مغزی اغلب به صورت بالاچادرینه‌ای (سوپراتنتوریال)، و زیرچادرینه‌ای (اینفراتنتوریال) مشخص می‌شوند. موقعیت و محل تومور می‌تواند در تعیین نوع تومور کمک نماید، زیرا تومورهای مختلف با تکرار و کثرت‌های متفاوتی در هر محل به وجود می‌آیند. به علاوه، اکثر تومورهای دوران کودکی زیرچادرینه‌ای هستند در حالیکه بیشتر تومورهای بزرگسالی به صورت بالاچادرینه‌ای می‌باشند. همچنین موقعیت تومور می‌تواند دارای ارزش تشخیصی باشد. از آنجایی که چادرینه (تنتوریوم) یک ساختار سخت است، در صورت انبساط حجمی پارانشیم در بالای چادرینه، مغز می‌تواند تا حدی از طریق چادرینه به سمت پایین فشار داده شود. این فرایند موسوم به فتق مغزی بوده و اغلب در طرف آسیب‌دیده به واسطهٔ فشار بر روی عصب سوم جمجمه باعث مردمک‌گشادی (میدریاز) می‌شود. فتق چادرینه‌ای یک علامت جدی است خصوصاً زمانی که ساقه مغزی فشرده شده همچنین در صورتی که فشار بیشتر افزایش یابد.
کالیا جاگانات رائو (؛ زادهٔ ) که عموماً به نام کی جی رائو شناخته می‌شود یک فیزیکشیمی‌دان اهل هند است. وی به عنوان استاد در مؤسسه دانش هند فعالیت می‌کند. وی بیشتر به دلیل تحقیقاتش روی نانومواد و سرامیک بی‌شکل شناخته می‌شود.
وی به عنوان یکی از اعضای اصلی آکادمی ملی علوم هند، آکادمی بین‌المللی سرامیک و آکادمی مواد آسیا و اقیانوسیه انتخاب شده است.
وی در سال ۱۹۸۴ میلادی به دلیل مشارکت‌هایش در زمینه شیمی موفق به دریافت جایزهٔ شنتی سواراپ باتنگار، که جزء عالی‌ترین جوایز علمی هند است، شده است. وی همچنین موفق به دریافت جایزهٔ پالمز آکادمیک از کشور فرانسه شده است.
کالیا جاگانات رائو در ۷ دسامبر ۱۹۴۰ در روستای کالیا بیمانا و نگامات در از ایالات جنوبی کارناتاکا به دنیا آمد. در سال ۱۹۶۰ میلادی از دانشگاه میسور مدرک کارشناسی‌اش را اخذ کرد و در سال ۱۹۶۱ مدرک کارشناسی ارشدش را از همان دانشگاه گرفت. در همان سال وی به عنوان مدرس به عضویت دپارتمان شیمی کالج ملی، بنگالور درآمد و تا سال ۱۹۶۴ در همان‌جا مشغول به کار بود. وی مدرک دکترایش را تحت نظر سی. ان. آر. راو و بهارات راتنا در سال ۱۹۶۷ از مؤسسه فناوری کاپور هند گرفت. تحت نظر همان اساتید، در سال ۱۹۷۲ وی موفق به اخذ فوق دکترا شد. سپس به آمریکا رفت و در دانشگاه پردو مشغول به فعالیت شد. پس از بازگشت به هند، در آزمایشگاه‌های ملی هوافضا تا سال ۱۹۷۸ مشغول به کار شد.
رائو با "سودها" ازدواج کرد و صاحب سه فرزند به نام‌های ویجی، ساراتی و کالیا شد.
مؤسسه دانش هند () یک دانشگاه تحصیلات عالی سراسری در بنگلور هند است.
در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه موسسه دانش هند در رده ۱۸۴دنیا قرار گرفته‌است. همچنین در رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه رتبه ۳۵۰-۳۰۱ را در بین دانشگاه‌های جهان از آن خود کرده‌است.
دانشکده های این دانشگاه شامل :
دانشگاه میسور () دانشگاهی دولتی واقع در میسور هند است.
دانشگاه میسور عمومی در کارناتاکا، هند است. دانشگاه در زمان سلطنت ، در تاریخ ۲۷ ژوئیه سال ۱۹۱۶تاسیس شد.
اولین ریس آن بود. اولین دانشگاه خارج ازدولت انگلیس در هندوستان به‌شمار می‌آید، و در مجموع کل ششمین در هندوستان و اولین در کارناتاکا می‌باشد. دانشگاه میسور ایالتی و از نوع وابسته بوده‌است که پس از به رسمیت شناختن از کمیسیون کمک‌های مالی دانشگاه درسوم مارس ۱۹۵۶ مستقل شد.
آن سوی افق () نام نمایش‌نامه‌ای از یوجین اونیل نمایش‌نامه‌نویس آمریکایی است. این نمایش‌نامه اولین اثر بلند اونیل به شمار می‌رود.
صادق بن محمد بن راضی بغدادی شهرت‌یافته به ابن راضی (؟ - ۱۹۱۸م) فقیه امامی عراقی بود. در نجف درس خواند. با استعمار بریتانیا در بصره مبارزه کرد. "الحجة البالغة" اثر برجستهٔ اوست.
آنا کریستی () نمایشنامه ۴ پرده‌ای از یوجین اونیل است. این اثر برای اولین بار در ۲ نوامبر ۱۹۲۱ در تالار واندربیلت برادوی روی صحنه رفت. اونیل در سال ۱۹۲۲ جایزه پولیتزر برای نمایش‌نامه را برای این کار دریافت کرد.
صاروجا بن عبدالله مظفّری ملّقب به "صارم‌الدین" (؟ - ۱۳۴۳م) امیر مملوکی مصری بود. در مصر زاده و پرورش یافت و در آنجا به امارت رسید. سلطان ملک ناصر او را نزدیک بیست سال زندانی نمود، سپس او را آزاد ساخت و به عنوان امیر به صفد فرستاد. دو سال آنجا بود، سپس همراه او و دیگر امیران به دمشق رفت و مدتی آنجا بود، دوباره دستگیر شد. او را نابینا کردند، به قدس کوچید، سپس ساکن دمشق شد و همان‌جا درگذشت. "سوق صاروجا" در دمشق، به گمان خیرالدین زرکلی منسوب به اوست که عامه آن را سوق ساروجا می‌گفتند.
آزاد به قید شرط فیلمی سینمایی به نویسندگی تهیه‌کنندگی و کارگردانی حسین شهابی ساخته شده در سال ۱۳۹۵ است.تدوین آزاد به قید شرط - خبرگزاری فارسمشرق نیوز - آزاد به قید شرطفستیوال بین‌المللی لیسبون پرتغال
کیوان کمالی به بیست سال حبس محکوم شده و بعد از تحمل ده سال حبس به‌طور مشروط از زندان آزاد می‌شود. پرهیز از وقوع هرگونه تخلف و جرم و نزاع و درگیری بزرگترین چالش پیش روی کیوان کمالی در مواجهه با جامعه لجام گسیخته‌است.
اکران عمومی فیلم آزاد به قید شرط در تاریخ ۲۶ مهرماه سال ۱۳۹۶ با بیست سالن سینما در تهران و ۸۵ سالن سینما در شهرستان‌های کشور آغاز گردید.آغاز اکران فیلم آزاد به قید شرطاکران آزاد به قید شرط
اولین اکران مردمی فیلم آزاد به قید شرط در تاریخ ۲۶ مهرماه سال ۹۶ همزمان با اکران این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم کمبریج انگلستان و با حضور حسین شهابی کارگردان، امیر جعفری، دیبا زاهدی، شقایق فراهانی، لیلا اوتادی و جمعی دیگر از بازیگران این فیلم در پردیس سینمایی ملت تهران برگزار شد.اکران مرمی فیلم آزاد به قید شرطفیلم اکران مردمی آزاد به قید شرط
فیلم آزاد به قید شرط در چندین نوبت برای آزاد سازی زندانیان مالی کشور اکران‌های ویژه داشت که اولین نوبت آن در تاریخ ۷ آبانماه سال ۹۶ با حضور کارگردان، بازیگران و همراهی جمعی از خیرین و مدیران انجمن حمایت از زندانیان کشور در پردیس سینمایی چارسو برگزار گردید.اکران برای حمایت از زندانیان مالیآزاد به قید شرط برای آزادی زندانیان
در مراسم سومین اکران مردمی فیلم آزاد به قید شرط، امیر جعفری و لیلا اوتادی از بازیگران این فیلم از سوی دادستان کشور به عنوان سفیران آزاد سازی زندانیان کشور انتخاب شدند. این مراسم با حضور کارگردان فیلم و جمعی از مدیران زندان‌ها و هنرمندان مهمان در تاریخ ۷ آبانماه در پردیس سینمایی چارسو برگزار گردید.حکم سفیری امیر جعفری و لیلا اوتادیدریافت حکم سفیری
در مراسم سومین اکران مردمی فیلم آزاد به قید شرط، امیر جعفری بازیگر نقش اصلی این فیلم پس از دریافت حکم سفیر آزادسازی زندانیان خطاب به دادستان کشور سخنان تندی بر زبان آورد که باعث به وجود آمدن جنجال رسانه‌ای شد. جعفری در این مراسم گفت: آقای دادستان نمی‌دانم چرا باید کسانی که در زندان باشند بیرون هستند و آزادند، و کسانی که باید آزاد باشند در زندان به سر می‌برند!حرفهای جنجالی امیر جعفریجنجال حرفهای امیر جعفری
آندژی ژووافسکی ( ) کارگردان و نویسنده اهل لهستان بود. او فیلمسازی خارج از جریان اصلی بود و آثارش بیشتر مورد توجه مخاطبان اروپایی فیلم‌های هنری قرار می‌گرفت.
ابوالعلاء صاعد بن حسن رَبَعی بغدادی (؟ - ۱۰۲۶م) (نسب: صاعد بن حسن بن عیسی) ادیب، زبان‌شناس شاعر و قصه‌گوی عراقی در سدهٔ چهارم هجری/ دهم میلادی بود که به موسیقی و خوانندگی (غناء) نیز پرداخت و بسیار عمر کرد. نسبش به ربیعه بن نزار می‌رسیده، از این رو رَبَعی/رَبعی خوانده می‌شد. زادهٔ موصل بود و در بغداد بزرگ شد. حوالی سال ۳۸۰ق به اندلس مهاجرت کرد و والی آن منصور (محمد ابن ابی‌عامر) او را گرامی داشت. "کتاب الفصوص" را برای او به شیوهٔ "أمالی" ابوعلی قالی نگاشت که پنج‌هزار دینار جایزه گرفت. او داستانی پرداخت که آن را "جوّاس بن قعطل مذحجی همراه دخترعمه‌اش عفراء" نامید. منصور بسیار دوستدار آن شد و مقرر فرمود که هرشب بخشی از آن را برای او بخواند. همچنین داستان "هجفجف بن عدقان همراه خنوت بنت محرمه" را به شیوهٔ داستان پیشین نگاشت که هردو از نام‌های خیالی و غریب در عربی است. هنگامی که منصور درگذشت، صاعد به نشست‌های دوستانهٔ هیچ‌کس از امیران حاضر نمی‌شد. تا اینکه پیری او را ناتوان ساخت و در ناآرامی‌های اندلس به سیسیل رفت و همان‌جا در سنی زیاد درگذشت.
فیتوپلاسماها باکتری‌های تخصص‌یافته و انگل اجباری بافت آبکش گیاه هستند'Obligate' means they cannot live except as parasites. وحشرات ناقل (ناقل) هستند حشرات آنها را درون سلول گیاه تزریق می‌کنند. آنها در سال ۱۹۶۷ توسط دانشمندان کشف شده و به نام ارگانیسم‌های شبیه-مایکوپلاسما یا ام‌ال‌اُ‌اس نامیده شدند. آنها را نمی‌توان در محیط آزمایشگاه کشت داد و همین مسئله اطلاعات ما را در مورد آنها محدود می‌کند. با این وجود، هنوز در مرحله آزمایش، اخیراً رشد فیتوپلاسما در وسیله مصنوعی اثبات شده‌است.
محسن پورسیدآقایی (زادهٔ ۱۳۴۰ در مشهد) مهندس و مدیر اجرایی ایرانی است که از شهریور ۱۳۹۶ تا آذر ۱۳۹۸ مدیر عامل سازمان حمل و نقل و ترافیک تهران و معاون شهردار تهران و از سال ۱۳۹۲ تا آذر ۱۳۹۵ مدیرعامل راه‌آهن ایران و معاون وزیر راه و شهرسازی بود. وی پس از فاجعهٔ برخورد قطار در محور سمنان–دامغان در ۶ آذر ۱۳۹۵ در برنامه زندهٔ اخبار سراسری صدا و سیمای جمهوری اسلامی از مردم ایران عذرخواهی کرد و گفت: استعفایش از سوی وزیر راه پذیرفته شده‌است. این استعفا مورد توجه خبرگزاری‌ها قرار گرفت و واکنش‌هایی نیز داشت که در برنامه نوبت شما نیز مطرح شد.
محسن پورسیدآقایی در سال ۱۳۶۶ مدرک کارشناسی مهندسی صنایع و در سال ۱۳۶۹ مدرک کارشناسی ارشد مهندسی صنایع را از دانشگاه صنعتی شریف دریافت کرد. وی در سال ۱۳۷۸ مدرک دکترای مهندسی صنایع را از دانشگاه تربیت مدرس دریافت کرد. وی در سال ۱۳۸۳ از محمد خاتمی نشان لیاقت و مدیریت دریافت کرد و در بازه زمانی ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۲ مدیرعامل بخش حمل و نقل ریلی شرکت مپنا بود.
او پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، ابتدا به همکاری با جهاد سازندگی، نهضت سوادآموزی، امور تربیتی مدارس جنوب تهران، جهاد دانشگاهی و دانشگاه صنعتی شریف روی آورد. سپس او از سال ۱۳۶۸ وارد شرکت راه‌آهن ایران شد.
برخی از سوابق او:
ابوالعلاء صاعد بن حسن بغدادی (؟ - درگذشتهٔ پس از ۱۰۷۲م) پزشک عراقی در سدهٔ پنجم هجری/یازدهم میلادی بود. در رحبه، میان رقه و بغداد بر کرانهٔ فرات (راوهٔ کنونی) زاده شد. ابن ابی‌اصیبعه زندگی‌نامهٔ او را بسیار کوتاه ذکر کرده است: «او از فضلای پزشکی و هوشمند و بلیغ بود.» "التشویق الطبّی" اثر اوست.
صاعد بن حسن بن صاعد با کُنیهٔ "ابوالعلاء" و لقبِ "زعیم‌الدوله"، شهرت‌یافته به ابن صاعد رحبی یا (؟ - ۱۰۸۲م) ادیب، مخترع، مهندس مکانیک و نویسندهٔ عراقی-شامی در سدهٔ پنجم هجری/یازدهم میلادی بود. او را نخستین کاتبی می‌دانند که با مداد نه جوهر نگاشت. به دمشق وارد شد و مدتی ماندگار بود. ابن عساکر از اختراعات او در علم نجوم نوشته است که برای امیر شرف‌الدوله مسلم بن قریش ساخته بود «شیئی که کره‌ها را نمایش می‌داد». همچنین از قلمی آهنین می‌گوید که او ساخت، «تا یک ماه می‌توانست بنگارد و خشک نشود». سومین اختراع او، ابزاری برای بلند کردن سنگینی‌ها بوده است. او رساله‌ای علمی با عنوان "التشویق التعلیمی" را نوشت.
در تاریخ ایالات متحده سیاستگر خوش‌نشین فردی شمالی را می‌گفتند که بعد از جنگ داخلی آمریکا و در طول بازسازی ایالات متحده آمریکا (۱۸۶۳–۱۸۷۷) به جنوب نقل مکان کرده بود. بسیاری از سفیدپوستان جنوبی اظهار می‌کردند که آنها ترسناک هستند و جنوب شکست خورده را غارت و چپاول کرده و از نظر سیاسی با جمهوریخواهان رادیکال متحد خواهند شد.Davidson, Gienapp, Heyrman, Lytle, Stoff. "Nation of Nations: A Concise Narrative of the American Republic", 3rd edition, New York: McGraw Hill, 2002 شصت مرد شمالی، از جمله سیاهان آزاد و تحصیل کرده و بردگانی که از شمال فرار کرده و پس از جنگ به جنوب بازگشته بودند در کنگره انتخاب شده و جزو اکثریت فرمانداران جمهوری‌خواه جنوب در طول دوران بازسازی شدند. اریک فونر تاریخ‌دان آمریکایی می‌گوید:
سیاستگران خوش‌نشین (Carpetbagger) به عنوان یک اصطلاح تحقیرآمیز با اشاره به کیف‌های پارچه‌ای که بسیاری از این تازه واردان در دست داشتند، توسط جنوبی‌ها به کار گرفته شد. این اصطلاح با اپورسیونیست (عضو حزب باد) و استثمار توسط بیگانه‌ها همراه بود. در اوایل قرن بیست و یکم در ایالات متحده، این اصطلاح برای اشاره به کاندیدایی استفاده می‌شد که در آن محل زندگی نمی‌کرد و برای شرکت در انتخابات به آنجا آمده بود.
صاعد بن مَخلَد (؟ - ۸۸۹م) وزیر عباسی عراقی در سدهٔ سوم هجری/نهم میلادی بود که نخست مسیحی بود و نزد موفق عباسی اسلام آورد. در سال ۲۶۵ق به مأموریت‌هایی فرستاده شد و لقب ذوالوزارتین (صاحب دو وزارت) برگرفتن. موفق برای کشتن عمرو بن لیث صفار از او مالی خواست، اما صاعد ناتوان بود و میان او و موفق اختلافات بسیار شد. موفق او را در سال ۲۷۲ق دستگیر و زندانی نمود. او سه سال زندانی بود سپس خانه‌اش را به غرب بغداد نزدیک دجله برد و همان‌جا درگذشت. ابن جوزی او را از کارگزاران سلطان نام برده که نمی‌نشست و برنمی‌خاست مگر آنکه انفاقی می‌کرد یا صدقه‌ای می‌داد.
صاعد بن یحیی با کُنیهٔ "ابوالفرج" (؟ - ۱۲۲۳م) (نسب کامل: صاعد بن یحیی بن هبةالله بن توما) پزشک مسیحی عراقی و مأمور ویژه دربار عباسی بود. به هنگام خلافت ناصر تا منصبی همرتبهٔ وزارت رسید. نزد او امین اموالِ خواصش بود و او مأمور پنهانی‌اش بود. دو سرباز شبانه او را در بغداد کشتند.
صالح عُبری (؟ - ۱۲۶۷م) فقیه و قاضی یمنی در سدهٔ هفتم هجری/سیزدهم میلادی بود. قاضی کل تهامه برگزیده شد. انتسابش به عُبره، قبیله‌ای وابسته أزد بوده است. او را خوش‌سیرت و نیکوکار وصف کرده‌اند.
صالح جینینی (۱۶۸۳–۱۷۵۷م) (نسب: صالح بن ابراهیم بن سلیمان جینینی) محدث برجستهٔ سوری فلسطینی‌اصل بود. خاستگاهش جینین بوده و خود زاده و درگذشتهٔ دمشق است. زندگی‌نامه‌نویسان او را بالاترین محدث در سند در روزگار خود دانسته‌اند. "ثبت" را در ۳۷ برگ نگاشت.
کیکاوا موتوهارو (۱۵۳۰–۱۵۸۶) وی دومین پسر موری موتوناری و در اصل از خاندان موری بود اما توسط خاندان کیکاوا به فرزندخواندگی پذیرفته شده بود. به‌طور برجسته ای در تمام جنگ‌های خاندان موری حضور داشت. او به یک فرمانده فعال خاندان موری تبدیل شد و به همراه برادرش کوبایاکاوا تاکاکاگه به عنوان «دو رود موری» شهرت داشتند. وی در بسیاری از جنگ‌ها با اودا نوبوناگا مانند محاصره قلعه کوزوکی و نبرد قلعه تاکاماتسو با وی نبرد کرد. او پدر کیکاوا هیروایه از ملازمان پرقدرت خاندان موری بود.
پس از مرگ نوبوناگا، وی در خدمت تویوتومی هیده یوشی درآمد و در بسیاری از نبردهای او شرکت داشت. موتوهارو در حمله شیکوکو (۱۵۸۵) شرکت داشت. در سال ۱۵۸۶ در قلعه کوکورا در اثر سرطان درگذشت.
ٌصالح بن احمد بن حنبل، شیبانی بغدادی با کُنیهٔ "ابوالفضل"، (۸۱۸، بغداد - ۸۷۸م، اصفهان) فقیه و قاضی عراقی در سدهٔ سوم هجری/نهم میلادی و پسر احمد بن حنبل بود. نزد پدرش آموخت و از او حدیث فراگرفت. سپس به قضاوت اصفهان گمارده شده و همان‌جا درگذشت.
اوئه نو هیروموتو (۱۱۴۸–۱۲۲۵) یک کوگه (اشراف وابسته به دربار) و سامورایی در شوگون‌سالاری کاماکورا بود. چهارمین پسر او موری سوئه‌میتسو اولین رهبر خاندان موری بود.
امپراتور جونز () نمایشنامه‌ای از یوجین اونیل نمایشنامه‌نویس آمریکایی است که برای اولین بار در سال ۱۹۲۰ بر روی صحنه رفت. این اثر داستان یک سیاه‌پوست آمریکایی به نام بروتوس جونز را روایت می‌کند که پیش‌تر باربر ایستگاه راه‌آهن بوده که به جرم قتل یک سیاه‌پوست دیگر به زندان می‌افتد. جونز موفق به فرار از زندان می‌شود و به یکی از جزائر کارائیب می‌رود و خود را امپراتور آن جزیره می‌خواند.
موری هیده‌ناری (۱۹ نوامبر، ۱۵۹۵ – ۲۴ فوریه، ۱۶۵۱) پسر موری تروموتو و یک دایمیوی ژاپنی در اوایل دوره ادو بود، که بر قلمروی چوشو حکومت می‌کرد.
موری تاکاموتو (۱۵۲۳ – ۱۸ سپتامبر، ۱۵۶۳) پسر ارشد موری موتوناری و یک
دایمیوی ژاپنی در دوره سنگوکو بود، که بر ولایت آکی حکومت می‌کرد.
گوریل پشمالو () نمایشنامه‌ای اکسپرسیونیستی اثر یوجین اونیل است که در آن زندگی هولناک گروهی از کارگران کشتی که کارشان سوخت رسانی به کوره آتشخانه کشتی است را روایت می‌کند. ینک که یکی از این کارگرها است، دارای خصوصیات کم و بیش متفاوتی نسبت به بقیه کارگرهای آتشخانه است. او سیه چهره و پرمو و غول‌پیکر است و بدن بسیار توانمندی دارد.
همه فرزندان خداوند بال دارند () نمایشنامه‌ای اکسپرسیونیستی اثر یوجین اونیل نمایشنامه‌نویس آمریکایی است. این نمایشنامه، داستان پسر سیاه‌پوستی به نام جیم را روایت می‌کند که دلباخته دختر سفیدپوستی به نام الا می‌شود.
کوبایاکاوا هیده‌کانه (۱۵۶۷ – آوریل ۲۴، ۱۶۰۱) نهمین پسر موری موتوناری و یک
سامورایی ژاپنی در دوره سنگوکو بود، مادر او همسر غیراصلی موری موتوناری بود و نومی نو کاتا (乃美の方) نام داشت. او به فرزندخواندگی نابرادری خود کوبایاکاوا تاکاکاگه که از خود فرزندی نداشت درآمد. وی چندین سال به عنوان گروگان نزد تویوتومی هیده‌یوشی زندگی کرد به همین خاطر بخشی از کانجی نام او از هیده‌یوشی گرفته شده‌است. وی با دختر اوتومو سورین که یک دایمیوی مسیحی بود ازدواج کرد. پس از نبرد سکیگاهارا او نام خانوادگی خود را به موری تغییر داد چون نمی‌خواست با فرزندخوانده دیگر کوبایاکاوا تاکاکاگه بنام کوبایاکاوا هیده‌آکی که به خاندان تویوتومی خیانت کرد همنام باشد.
هیده‌کانه به مهارت در تیراندازی شهرت داشت، وی به همراه تاچیبانا مینه‌شیگه به خاندان تویوتومی وفادار ماندند و در محاصره اوتسو به نفع این خاندان شرکت کردند.
موری موتوکیو ، همچنین شناخته شده با نام هویدا موتوکیو (۱۵۵۱–۱۵۹۷)، چهارمین پسر موری موتوناری، یک سامورایی در دوره سنگوکو بود.
امریکایی‌های هلندی تبار، امریکایی‌هایی هستند که به طور کامل یا نسبی ژن هلندی را به ارث برده اند.
جامعه هلندی که در آمریکا تشکیل گرفت از سال ۱۶۱۳ با نیو آمستردام شروع شد که بعداً توسط بریتانیایی‌ها فتح شد. بعد از جنگ سوم انگلو-هلند، توافق نامه‌ای بین آنها بسته شد بر این مبنا که حاکمان هلندی نیو آمستردام و تمام کلنی هلند نو (مستعمره در آمریکای شمالی) با مستعمره سورینام و آنچه بعداً به عنوان آنتیل هلند برای بریتانیایی‌ها به دلیل ظرفیت‌های تجاری و مبادلاتی جزایر آن (پنبه، شکر، قهوه، تنباکو) شناخته شده، مبادله شود. بریتانیا پس از آن نام نیو امستردام را به ایالت نیویورک تغییر داد.
الا اونیل (؛ – ) یا ماری الن کویینلن مادر یوجین اونیل نمایش‌نامه‌نویس نامدار آمریکایی و همسر جیمز اونیل بود. شخصیت او الهام بخش بسیاری از نمایشنامه‌ها و آثار یوجین اونیل به شمار می‌رود.
یک رویداد برخوردی، برخورد بین اجسام آسمانی است که اثرهای فیزیکی قابل اندازه‌گیری بر بدنهٔ آن‌ها داشته‌باشد. رویدادهای برخوردی دارای پی‌آمدهای جسمی و مشخص شده‌ای هستند که به‌طور منظم در سامانه‌های سیاره‌ای رخ می‌دهد؛ هر چند بیشتر این برخوردها شامل سیارک‌ها و دنباله‌دار‌ها یا شهاب‌سنگ‌هاست و کمترین تأثیر را دارند. هنگامی که جرم‌های بزرگ مثلاً سیاره‌های خاکی مانند زمین را تحت تأثیر قرار دهند رویداد برخورد می‌تواند پی‌آمد فیزیکی و زیست‌کره‌ای گسترده و قابل توجهی به وجود بیاورد؛ هر چند که وجود اتمسفر کاهش زیادی در اثرهای آن بر سطح سیاره؛ از طریق تماس با هوا هنگام ورود به جو، را سبب می‌شود. دهانه‌های برخوردی و ساختارهای برخوردی آن‌ها در بسیاری از پیکرهای جامد سامانهٔ خورشیدی، نمای غالب در سطح آن‌ها هستند و امروز نمایانگر قوی‌ترین مدرک تجربی در مورد فراوانی و اندازه‌های آن‌ها به دست می‌دهند.
رویدادهای برخوردی تأثیر و نقش قابل توجهی در تشکیل و تکامل منظومه شمسی، از زمان شکل‌گیری آن بازی کرده‌اند. رویدادهای برخوردی عمده تاریخ زمین را به گونهٔ قابل توجهی شکل داده‌اند، در شکل‌گیری زمین و ماه، تاریخ تکاملی زندگی، منشأ آب بر روی زمین و چندین رویداد انقراض، عامل برخورد دخیل بوده‌است. از جملهٔ رویدادهای برخوردی قابل توجه یکی برخورد جرم برخوردی چیکشلوب و ایجاد دهانه چیکشلوب، در ۶۶ میلیون سال پیش است. پذیرفته شده که این برخورد با رویداد انقراض کرتاسه، پالئوژن در ارتباط بوده‌است.
عزا برازنده الکتراست () نمایشنامه‌ای از یوجین اونیل است که نخستین بار در ۲۶ اکتبر ۱۹۳۱ در برادوی نیویورک به نمایش درآمد. نمایشنامه بر اساس تراژدی کلاسیک یونانی اورستیا اثر آیسخولوس نوشته شده است.
خدای بزرگ براون () نام نمایشنامه‌ای از یوجین اونیل نویسنده شهیر آمریکایی است.
ادوارد آندرانیکی مناتسکانیان (; زاده ۶ دسامبر ۱۹۳۸ - درگذشته ۱۸ ژانویه ۲۰۱۶) استادبزرگ شطرنج اهل ارمنستان بود.
وی در پنج دوره مسابقات قهرمانی شطرنج ارمنستان به مقام اول رسید.
سیرانوش آندریاسیان (; زاده ۴ ژانویهٔ ۱۹۸۶) شطرنج‌باز اهل ارمنستان است که سه دوره (۲۰۰۶، ۲۰۰۷ و ۲۰۱۱) به مقام قهرمانی شطرنج زنان ارمنستان رسیده‌است و در سال ۲۰۰۷ در در ترکیب تیم ارمنستان موفق به کسب مدال برنز شده‌است. در سال ۲۰۰۵ عنوان استاد بین‌المللی زنان توسط فیده به وی اعطا گردیده‌است. آندریاسیان همچنین در مسابقات قهرمانی تیمی شطرنج اروپا در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۹ و در مسابقات قهرمانی تیمی شطرنج جهان در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹ به رقابت پرداخته‌است. آندریاسیان در دوره‌های ۳۶مین، ۳۷مین و ۳۸مین المپیاد شطرنج نماینده ارمنستان بوده‌است.
فهرست زیر در قهرمان مسابقات قهرمانی شطرنج ارمنستان () را شامل می‌شود. نخستین دوره مسابقات قهرمانی در سال ۱۹۳۴ هنگامی که ارمنستان بخشی از جمهوری سوسیالیستی ماورای قفقاز شوروی برگزار شد. مسابقات تا سال ۱۹۴۵ به صورت نامنظم برگزار می‌شد اما از این سال به صورت سالیانه برگزار می‌شود. مسابقات معمولاً به صورت رقابت‌های دوره‌ای مابین برترین‌های کشور برگزار می‌شود
بخش شهید باگات سینگ نگار (به پنجابی: ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਨਗਰ) که سابقاً نوانشهر نامیده می‌شد یکی از بخش‌های ناحیه دوبا ایالت پنجاب در شمال شرقی هند است. این منطقه به سه بخش نوانشهر، بنگا و بالاچائور تقسیم می‌شود. این منطقه جزء حوزه انتخاباتی اناندپور سهیب قرار می‌گیرد. طبق آمار سال ۲۰۱۱، این منطقه پس از بارنالا و فاتحگر صاحیب کم جمعیت‌ترین منطقه پنجاب از بین ۲۲ منطقه است.
با تلاش‌های هارچاران برار، که فرماندار وقت منطقه بود، منطقه شهید باگات سینگ نگار در تاریخ ۵ نوامبر ۱۹۹۵ از مناطق جلندر و هوشیارپور جدا شد و به عنوان شانزدهمین ایالت پنجاب به مرکزیت نوانشهر معرفی شد. نوانشهر را مهاجرانی از راهون در نزدیکی رود ستلج ساختند چراکه آن شهر در معرض خطر سیل قرار داشت. این شهر جدید را نوانشهر، که به معنی "شهر نو" است، نامیدند.
مزیت منطقهٔ دوابا و دیگر مناطق نسبت به این منطقه این است که زمین در آنجا ارزانتر است. در واقع به جز لودهیانا و چندی‌گر، منطقه شهید باگات سینگ نگار گرانترین قیمت زمین را دارد. با این حال جمعیت این منطقه به دلیل مهاجرت افراد به این منطقه در حال افزایش است.
نوانشهر با خطوط راه آهن به جلندر و راهون متصل است.
این منطقه از نظر خدمات بهداشتی درمانی در سطح خوبی قرار دارد و چندین بیمارستان دولتی و کلینیک پزشکی برای استفاده مردم در آنجا وجود دارد. نوانشهر ظرفیت بیمارستانی ۶۴ تخته را دارد. بنگا و بالاچائور نیز ظرفیت بیمارستانی معادل ۳۰ تخت بیمارستانی را دارند. همچنین در هر روستا امکانات درمانی برای خدمات رسانی مستقر است.
در نوانشهر، راهون، سارویا و بالاچائور بیمارستان‌های دامپزشکی نیز موجود است.
طبق سرشماری ۲۰۱۱ هند، جمعیت منطقه شهید باگات سینگ نگار ۶۱۴٬۳۶۲ نفر است که تقریباً معادل جمعیت جزایر سلیمان یا ایالت ورمانت آمریکاست. از حیث جمعیت، این منطقه رتبهٔ ۵۲۲ را در میان ۶۴۰ منطقه هند دارد. درصد باسوادان در این منطقه ۸۰٫۳٪ است.
دین اغلب مردم این منطقه هندوئیسم (۶۵٫۵۵٪) و سیک (۳۱٫۵٪) است. حدود ۱٫۱۲٪ جمعیت مسلمان هستند. دیگر مذاهب کمتر از دو درصد جمعیت این منطقه را شامل می‌شوند.http://www.census2011.co.in/census/district/592-shahid-bhagat-singh-nagar.html
منطقه شهید باگات سینگ نگار ۱٬۲۶۶ کیلومترمربع مساحت و ۶۱۲٬۳۱۰ نفر جمعیت دارد. زبان رسمی این منطقه زبان پنجابی است.
نورایر یوری واردانیان () یک وزنه‌بردار اهل ارمنستان-ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
نورایر پسر وزنه‌بردار برجسته ارمنی یوری واردانیان است.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ نماینده ارمنستان در وزن ۹۴ کیلوگرم مردان بود که به مقام یازدهم رسید.
جتو مازارا (به انگلیسی: Jethu Mazara) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در پنجاب واقع شده‌است.
جتو مازارا ۱٬۴۲۰ نفر جمعیت دارد و ۳۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
محمدعلی کریم‌خانی (۵ مهر ۱۳۲۹ – ۳۰ خرداد ۱۴۰۱) مداح و خوانندهٔ مذهبی ایرانی بود. او با خواندن قطعهٔ «آمدم ای شاه پناهم بده» برای علی بن موسی الرضا ساختهٔ آریا عظیمی‌نژاد بیش از قبل نزد مردم شناخته شد.http://avazemazhabi.com/Page.aspx?id=97 وی در ۳۰ خرداد ۱۴۰۱ درگذشت.
محمدعلی کریم‌خانی زادهٔ شهر نرجه از توابع شهرستان تاکستان بود که از کودکی خواندن آواز در مجالس مذهبی را آغاز کرد و بعد از آن که متوجه توانایی‌های خود شد، پیش از جوانی به تهران مراجعه کرد. یکی از ویژگی‌های خاص محمدعلی کریم‌خانی در خوانندگی، صدای بلند او بود که با وجود ورود او به دههٔ هفتم زندگی خود، از توان آن کاسته نشد. محمد اصفهانی در مورد او می‌گوید: «از سال ۶۴ با محمدعلی کریم‌خانی آشنا شدم و سال‌های بعد نیز که در رادیو با آقای صبحدل همکاری می‌کردم، این دغدغه را داشتم که ایشان را فریاد بزنم، چرا که احساس می‌کردم صدای کریم‌خانی شناخته نشده‌است».
همایون شجریان قطعهٔ «من کجا، باران کجا» از آلبوم "ایران من" خود که بر اساس نحوهٔ خواندن کریم‌خانی تهیه شده‌است را به او تقدیم کرده‌است.
آثار کریم‌خانی در زمرهٔ آثار مذهبی است و در همین جهت آلبوم "ساقی سرمست" را به آهنگسازی آریا عظیمی‌نژاد دربارهٔ واقعهٔ کربلا منتشر کرده‌است که تنظیم و حال و هوای آن با آثار دیگری برای حسین بن علی خوانده شده‌است، متفاوت است. از آثار مشهور وی می‌توان به «نجوای عاشورایی» و «حسین آرام جانم» اشاره کرد.
معمای پیکاسو () فیلمی مستند در مورد نقاش اسپانیایی پابلو پیکاسو به کارگردانی آنری-ژرژ کلوزو محصول سال ۱۹۵۶ کشور فرانسه است.
فلیسیتی اسموک یک شخصیت خیالی در کتب کامیک دی‌سی کامیکس می‌باشد؛ و برای اولین بار، در شمارهٔ ۲۳ مجلهٔ «خشم فایراستورم» در اوت ۱۹۸۴ معرفی شد. وی در ابتدا نابغه کامپیوتری بود که تلاش داشت جلوی ابرقهرمانی به نام «فایراستورم» را به دلیل بی پروایی اش بگیرد و سرانجام همسر دوم ادوارد ریموند و مادربزرگ رونی ریموند، نیمه ای از هویت دوگانه ی فوق العاده ی ابرقهرمان شد.
نسخه‌ای جدید و یهودی از فلیسیتی توسط بازیگری به نام امیلی بت ریکاردز در سریال‌های دنیای مشترک کماندار ایفا شد. این نسخه به نسخه‌ای از فلیسیتی در کمیک‌های نیو۵۲ شباهت دارد.
قلعه هارا قلعه آریما (有馬城) قلعه هارو (春城)، قلعه هیگوراشی (日暮城) یک قلعه ژاپنی در ولایت هیزن (امروزه در مینامی‌شیمبارا، ناگاساکی، استان ناگاساکی) بود امروزه یک محوطه تاریخی در ژاپن است. در طول شورش شیمابارا (۱۶۳۷–۱۶۳۸)، دهقانان شورشی در داخل این قلعه سنگر گرفته بودند و به مدت ۴ ماه داخل این قلعه تحت محاصره درآمدند.
در نتیجه شورش شیمابارا در ۱۶۳۷، شوگون‌سالاری توکوگاوا تصمیم به اخراج پرتغالی‌ها از ژاپن گرفت. در عین حال، هلندی‌ها، پس از به توپ بستن قلعه هارا، که در آن شورشیان پناه گرفته بودند، اعتماد مقامات را به دست آوردند و در نتیجه تجارت ژاپن و اروپا در انحصار هلند قرار گرفت.
این قلعه در جنوب شبه‌جزیره شیمابارا، واقع بر تپه مشرف به دریای آری‌آکه واقع شده و در سال ۱۴۹۶ میلادی توسط آریما تاکازومی به عنوان یکی از قلعه‌های فرعی قلعه هینوئه ساخته شده بود. خاندان آریما هنگامیکه به قلعه نوبوئوکا در ولایت هیوگا تغییر مکان دادند، در ۱۶۱۶ ماتسوکورا شیگه‌ماسا برای سکونت به قلعه هینوئه وارد شد اما به دلیل اینکه از این قلعه ناراضی بود و بخاطر فرمان یک ملک اربابی یک قلعه، قلعه دیگری به نام قلعه شیمابارا را ساخت و به آنجا نقل مکان کرد به همین علت قلعه هارا نیز به یک قلعه متروکه تبدیل شد.
پس از شورش شیمابارا دولت شوگونسالاری توکوگاوا این قلعه را به‌طور کامل تخریب کرد.
در ۱۹۳۸ مکان این قلعه به عنوان محوطه تاریخی اعلام شد. پس را حفاری از محل بقایای اجساد بسیاری از شورشیان مسیحی به همراه صلیب کشف شد.
ایتاکورا شیگه‌ماسا (۱۵۸۸ – ۱۴ فوریه، ۱۶۳۸) یک دایمیوی ژاپنی در قلمروی فوکوزو در ولایت میکاوا در اوایل دوره ادو بود. وی همچنین مشاور توکوگاوا ایه‌یاسو بود. او پسر ایتاکورا کاتسوشیگه بود و برادرش کوچکترش ایتاکورا شیگه‌مونه نام داشت و جانشین پدر شد. در سال (۱۶۳۷)، او به عنوان فرمانده نیروهای اعزامی جهت از بین بردن شورش شیمابارا منصوب شد. شیگه‌ماسا در مقابله با شورشیان قلعه هارا، ستاد شورشیان، با وجود استفاده از نینجا، روش تونل زنی، و منجنیق شکست خورد. در نتیجه، شوگون توکوگاوا ایه‌میتسو، ماتسودایرا نوبوتسونا را به عنوان جایگزین او ارسال کرد. شیگه‌ماسا در تلاش برای به دست آوردن مجدد اعتبار خود، رهبری یک حمله ناگهانی به قلعه را در دست گرفت، اما در این روند، توسط یک تیر پیکان کشته شد.
جیلیان رز بنکس (متولد ۱۶ ژوئن ۱۹۸۸)، با نام هنری بنکس (اغلب به شیوه نوشتاریِ BANKS)، خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی و متولد شهرستان اورنج کالیفرنیا است. پس از پخش دو آلبوم‌چند آهنگهٔ "سقوط (Fall Over)" و "لندن (London) "در ۲۰۱۳، اولین آلبومش، "الهه (Goddess)"، را در ۵ سپتامبر ۲۰۱۴ منتشر کرد. دومین آلبوم استدیویی او نیز به نام محراب (The Altar) نیز در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۶ منتشر شد. بنکس در سال ۲۰۱۴ به همراه ویکند به تور جهانی رفت و نامزد جوایز بی‌بی‌سی و ام‌تی‌وی شد.
جیلیان رز بنکس در ۱۶ ژوئن ۱۹۸۸ در اورنج کانتی کالیفرنیا متولد شد. زمانی که یک یا دو سال داشت به لس‌آنجلس مهاجرت کرد و در محله‌ای مرفه‌نشین واقع در تارزانا ساکن شد. بنکس از ۱۵ سالگی شروع به ترانه‌نویسی کرد. او خودش پیانو نواختن را آموخت، آن پیانو را دوستش برای تسکین قلب بنکس ناشی از جدایی پدر و مادرش به او داده بود. بعدها در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی روانشناسی خواند و پایان‌نامه‌ای دربارهٔ بچه‌های حاصل طلاق نوشت، در نهایت مدرک کارشناسی از آن رشته گرفت.
در مدتی که بنکس در دانشگاه بود با دی‌جی کار کرد. فوریه ۲۰۱۳ تک آهنگ ""قبل از اینکه ببینمت"" Before I Ever Met You در صفحه ساوندکلاداش آپلود شد. در مارس ۲۰۱۳ اولینآلبوم چندآهنگه (EP) اش به نام سقوط را به صورت بین‌المللی توسط Good Years Recording منتشر کرد.
بیلبورد او را «نویسنده مغناطیسی با ترانه‌هایی وسواسی» نامید. دومین EP او، لندن، توسط هاروست ریکوردز منتشر گردید و نظرات مثبتی از منتقدان دریافت کرد.
پس از انتشار اولین آلبومش، در مصاحبه‌ای شماره تلفن اش را در رسانه‌های اجتماعی پخش کرد تا روابط نزدیک و صمیمی تری با طرفدارانش داشته باشد. ترانه " بازی انتظار " بنکس درویکتوریا سیکرت ۲۰۱۳ پخش شد.
در اواخر ۲۰۱۳، در ام‌تی‌وی و بی‌بی‌سی نامزد دریافت جایزه شد. برنامه هم ترانه‌های او را در " کارهای خوب ۲۰۱۴ " جای داد. آیتونز هم او را در لیست " هنرمندان جدید ۲۰۱۴ " قرار داد. اسپاتیفای او را در قسمت ذره بین اسپاتیفای قرارداد. بنکس در اوت ۲۰۱۳ هنرمند هفتهووگ بود که ترانه‌هایش این‌طور تعریف شد: "به خوبی احساس بی قدرتی و تنها بودن در دنیا را به تصویر می‌کشد."
پاییز ۲۰۱۳ بنکس در تور ۲۰۱۳ دویکند حضور داشت. این تور به صورت بین‌المللی در ایالات متحده و انگلستان بود. در مارس ۲۰۱۴ پس از اتمام تور ویکند، بنکس تور خودش را در انگلستان شروع کرد.
"الهه"، اولین آلبوم استدیویی او در ۵ سپتامبر ۲۰۱۴ منتشر شد و در بیست کشور مختلف چون انگلستان، استرالیا، آلمان، نیوزیلند و سوئد در جدول ۲۰ آلبوم برتر قرار گرفت. این آلبوم در ایالات متحده رتبه ۱۲ در بیلبورد ۲۰۰ را کسب کرد و ۲۵۰۰۰ نسخه از آن در هفته اول انتشار منتشر شد. آلبوم الهه نظرات مثبتی از منتقدان دریافت کرد. این آلبوم متشکل از ۴ تک‌آهنگِ "مغز"،"الهه"، "غرق شدن" "التماس برای هدایت" است.
"غرق شدن "۴۸امین آهنگ دیجیتال راک جدول بیلبورد شد. در این حین "التماس برای هدایت "یازدهمین آهنگ آلترناتیو همین جدول شد.
در ۴ نوامبر ۲۰۱۵، تک‌آهنگ «بهتر» را همراه موزیک ویدئو آن منتشر کرد. در ۸ ژوئن ۲۰۱۶ اعلام کرد که دارد روی آلبوم دومش کار می‌کند.
صدای بنکس نوعی اراندبی سخت توصیف شده و با صدای ویکند و الی گولدینگ مقایسه شده‌است. او فیونا اپل و لارن هیل را به عنوان بزرگترین کسانی که از آن‌ها الهام می‌گرفت یاد کرده. او می‌گوید موسیقی احساسات و ضعف‌هایش را فاش می‌کند و به این دلیل قبل از کسب مدرک روانشناسی موسیقی را مستور و شخصی دنبال می‌کرده.
نانا کوماتسو (۱۶ فوریه، ۱۹۹۶) یک هنرپیشه و مدل از اهالی توکیو در ژاپن است. او در سال ۲۰۱۵ در فیلم سکوت (فیلم ۲۰۱۶) ایفای نقش کرده است.
او برای نقش کاناکو در فیلم دنیای کاناکو سه جایزه از جشنواره های جایزه آکادمی فیلم ژاپن ، جایزه فیلم هوچی ، جایزه فیلم ماینیجی دریافت کرده است.
التماس برای هدایت ، ترانه‌ای از خواننده آمریکایی بنکس، چهارمین آهنگ در اولین آلبوم استدیویی او به نام الهه است که در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۴ توسط هاروست ریکوردز منتشر شد. التماس برای هدایت، پس از انتشارش موفقیت زیادی در نمودار کسب کرد. در جدول ترانه‌های آلترناتیو مجلهٔ بیلبورد ایالات متحده یازدهمین آهنگ شد. در سطح جهانی در آلمان و استرالیا به ترتیب رتبه ۶۴ و ۸۰ را کسب کرد.
موزیک ویدیو این ترانه در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۴ منتشر شد. در آن بانک را در پس زمینه سیاه و سقید به تصور می‌کشد که در حال رقص است.
ایسه اوگاتا (۲۲ فوریه، ۱۹۵۲) یک هنرپیشه و کمدین از اهالی فوکوئوکا در ژاپن است. او در سال ۲۰۱۵ در فیلم سکوت نقش اینوئوئه ماساشیگه را ایفا کرده‌است. از دیگر فیلم‌های او می‌توان به "و آنگاه" اشاره کرد.
اینواوئه ماساشیگه (۱۵۸۵–۲۷ مارس ۱۶۶۱) یک چهره مهم در اوایل دوره ادو در ژاپن بود. وی نقش مهمی در آزار و اذیت و ریشه کن کردن مسیحیان در ژاپن بازی کرد. اینوئوئه ماساشیگه مشاور کمپانی هند شرقی هلند در استان ناگاساکی بود. در سال ۱۶۳۸ به عنوان فرستاده ویژه برای سرکوب شورش شیمابارا به کیوشو فرستاده شد.
او از سال ۱۶۳۲ تا سال ۱۶۵۸ در مقام اومتسوکه مقام ارشد سانسورکنندگان در شوگون‌سالاری توکوگاوا مشغول به کار بود. در ماه مه ۱۶۴۳، جوزپه کیارا، که در ولایت چیکوزن اسیر شده بود، در ژوئیه همان سال به ادو منتقل شد و برای بازپرسی به عمارت اینواوئه ماساشیگه سپرده شد.
سیاهرگ پَس‌سری () از پوست سر، در پی شاخه‌های سرخرگ پس‌سری می‌آید؛ در زیر ماهیچه ذوزنقه‌ای به درون شبکه سیاهرگی زیر پس‌سری می‌ریزد، یا سرخرگ پس‌سری را همراهی می‌کند و به سیاهرگ وداجی درونی (internal jugular) ختم می‌شود.
سیاهرگ برجسته یا سیاهرگ بازیلیک () در سطح ساعد قرار دارد؛ از طرف زند زیرین شبکه سیاهرگی دست به سیاهرگ‌های بازوئی می‌پیوندد تا سیاهرگ زیربغلی تشکیل شود.
شوساکو اندو (۲۷ مارس، ۱۹۲۳ – ۲۹ سپتامبر، ۱۹۹۶) نویسندهٔ ژاپنی بود که از دیدگاه نادر یک مسیحی کاتولیک داستان می‌نوشت. اندو هم رمان‌نویس و هم طنزنویس بود. کتابی که او در غرب بیشتر به خاطر آن شهرت دارد - "چینموکو" است که با عنوان انگلیسی "سکوت" در سال ۱۹۶۹ منتشر شد - به مسیحیان ژاپنی در قرن هفدهم در ناگاساکی و مشکلات ایمان و ارتداد می‌پردازد. در حالی که در غرب این سکوت است که شهرت اندو را مشخص می‌کند، خوانندگان ژاپنی رمان تاریخی "سامورایی" اندو در سال ۱۹۸۰ را ترجیح می‌دهند. از این رمان در سال ۲۰۱۶ فیلمی به همین نام، سکوت (فیلم ۲۰۱۶) توسط کارگردان مارتین اسکورسیزی اقتباس شد. اندو برنده چندین جایزه معتبر ادبی است از جمله جایزه آکوتاگاوا و نشان فرهنگ و نشان سن سیلوستر کلیسای کاتولیک که توسط پاپ پل ششم به او اهدا شد.
همراه با یوشییوکی جوننوسوکه، یاسوئوکا شوتارو، شونو جونزو، آگاوا هیرویوکی، سونو آیاکو، به عنوان بخشی از نسل سوم نویسندگان پس از جنگ (یعنی سومین گروه بزرگ نویسندگان ژاپنی که پس از جنگ جهانی دوم ظاهر شدند، طبقه‌بندی می‌شود. اندو یکی از تحسین‌شده‌ترین رمان‌نویسان ژاپنی بود و طرفداران بین‌المللی زیادی داشت. او تقریباً تمام جوایز ادبی مهم ژاپن را از آن خود کرد، حداقل ۹ کتاب به انگلیسی و سایر زبان‌ها ترجمه شده و چندین بار نامزد جایزه نوبل ادبیات شده‌است.
بلافاصله پس از اینکه اندو در توکیو سیتی در سال ۱۹۲۳ به دنیا آمد، در سال ۱۹۲۶ خانواده او به دالیان، سپس بخشی از قلمروی اجاره‌ای کوانتونگ در منچوری نقل مکان کردند.
در سال ۱۹۲۹، اندو وارد مدرسه ابتدایی میدان بزرگ شهر دالیان شد. در همین زمان، در حالی که مادرش را در حال تمرین ویولن با نوک انگشتانش غرق در خون و مهربان با خدمتکارشان می‌دید، به او احترام می‌گذاشت، در حالی که پدرش بسیار را با برادر بزرگترش «شوسوکه»، که در درس مهارت داشت مقایسه می‌کرد و او را موعظه می‌کرد و همین باعث احساس حقارت شدید در او می‌شد. در حدود سال ۱۹۳۲، پس از اینکه پدرش یک معشوقه پیدا کرد، رابطه بین والدینش شروع به بدتر شدن کرد و موجب شد اندو دوران کودکی تاریکی را سپری کند. در سال ۱۹۳۳، زمانی که اندو ده ساله بود، والدینش از هم جدا زندگی می‌کردند. با این حال، در سال ۱۹۳۷ بود که پدرش اعلامیه رسمی طلاق را ارسال کرد. چند ماه بعد، پدرش دوباره با زنی ۱۶ سال کوچکتر از خودش ازدواج کرد.
هنگامی که والدینش در سال ۱۹۳۳ از یکدیگر جدا شدند، مادر اندو او را به ژاپن بازگرداند تا با خاله اش در کوبه زندگی کند. در سال ۱۹۳۵ اندو در سن ۱۲ سالگی به عنوان یک کاتولیک تعمید یافت. برخی می‌گویند که این امر به خواست مادرش که پس از طلاق به کاتولیک گرویده بود، انجام شد. در حالی که دیگران می‌گویند که در ابتدا خاله‌اش او را به تغییر دین تشویق کرده‌است.Shusaku Endo Is Dead at 73; Japanese Catholic Novelist New York Times. September 30, 1996. Case, Eric. نام غسل تعمید مادرش «ماریا» و نام غسل تعمید برادر بزرگترش شوساکو «پائولو» و نام خودش «پُل» بود. در سال ۱۹۳۹، مادرش با پیتر هرتزوگ، مبلغ مذهبی آلمانی، که ستون مذهبی و معنوی او شد، ملاقات کرد و اتاق درس موسیقی متصل به خانه جدیدش را برای سخنرانی‌های کتاب مقدس و توده‌ها باز کرد.
فارغ‌التحصیل دوره راهنمایی نادا جونیور در سال ۱۹۴۰ (شوا ۱۵) بود و در سال ۴۱ وارد دوره پیش دانشگاهی دانشگاه سوفیا شد. او در دسامبر همان سال مقاله‌ای با عنوان «خدای متافیزیکی، خدای مذهبی» را در شماره اول "مجله سوفیا" منتشر کرد. او در فوریه ۴۲ از دوره پیش دانشگاهی کناره گرفت. در این مدت، او در آزمون قدیمی ورودی پیش دانشگاهی رد شد، اما با توجه به بار مالی بر دوش مادرش، به خانه پدرش در توکیو نقل مکان کرد. در سال ۱۹۴۳ پس از سه سال زندگی در توکیو و رد شدن در امتحان اندو برای اولین بار در دانشگاه واسدا برای هدف اعلام شده تحصیل پزشکی وارد شد، اما بعداً تصمیم گرفت در رشته ادبیات فرانسه در دانشگاه کیئو تحصیل کند. پدرش او را عاق کرد، بنابراین خانه پدرش را ترک کرد و به کار پاره وقت ادامه داد. تحصیلات او به دلیل جنگ قطع شد و در طی آن در یک کارخانه مهمات سازی کار می‌کرد. او در خوابگاه دانشجویی که توسط فیلسوف ژاپنی کاتولیک یوشیمتسو یوشیهیکو مدیریت می‌شد اقامت کرد. با معرفی یوشیمتسو با تاتسو هوری نویسنده آشنا شد و که هر دو تأثیر عمیق فلسفی و ادبی داشتند بر او داشتند. در سال اول دانشگاه در معاینه اجباری شرکت کرد اما به دلیل التهاب ریه، سربازی او به تعویق افتاد و سلامتی ضعیف اندو را از خدمت در ارتش در طول جنگ جهانی دوم بازداشت. در سال ۱۹۴۵ وارد دانشکده ادبیات دانشگاه کیئو، گروه ادبیات فرانسه شد. به توصیه معلم سابقش ساتو ساکو (۱۹۰۵–۱۹۹۶)، او خود را وقف ادبیات کاتولیک مانند فرانسوا موریاک و ژرژ برنانوس کرد. در سال ۱۹۴۷، "خدایان و خدا" در مجله "چهار فصل" منتشر شد که اولین نقد او بود. در سال ۱۹۴۹ از گروه ادبیات فرانسه فارغ‌التحصیل شد.‏
اندو یکی از اولین دانشجویان ژاپنی بود که در فرانسه تحصیل کرد. مطالعات او در دانشگاه لیون در دوره ۱۹۵۰–۱۹۵۳، علاقه و دانش او را نسبت به نویسندگان مدرن کاتولیک فرانسوی، که قرار بود تأثیر عمده‌ای بر نوشته‌های او داشته باشند، عمیق‌تر کرد.
بر اساس‌نامه‌ها و یادداشت‌های روزانه، اندو، از شروع تحصیل در خارج تا درست قبل از بازگشت به ژاپن با یک دانشجوی دختر در فرانسه که ۷ سال از او کوچک‌تر بود در ارتباط بود. وقتی زن شنید که اندو در حال ازدواج است، در سال ۱۹۶۶ به عنوان معلم فرانسوی به دانشگاه هوکایدو منصوب شد. اندو به او توصیه کرد که «سکوت» را به فرانسوی ترجمه کند. او در سال ۱۹۷۰ به فرانسه بازگشت و در سال ۱۹۷۱ در سن ۴۱ سالگی بر اثر سرطان سینه درگذشت.桑原真夫『フランソワーズ・パストル』論創社 2022年
پس از بازگشت به ژاپن، موفقیت او به عنوان نویسنده تقریباً فوری بود. در سال ۱۹۵۴، یک سال پس از اتمام تحصیلاتش در فرانسه، او برنده جایزه آکوتاگاوا برای «"شیروی هیتو"» ("مردان سفیدپوست") شد.
در سال ۱۹۵۵ با «اوکادا جونکو» ازدواج کرد.آنها یک پسر داشتند، به نام «ریونوسکه» که در سال ۱۹۵۶ متولد شد.
در سال ۱۹۶۸، او سردبیر یکی از مجلات شد، مجله معتبر "میتا بونگاکو".
اندو حداقل در دو دانشگاه توکیو استاد بود. در سال ۱۹۵۶ به عنوان استاد در دانشگاه سوفیا، استخدام شد و در سال ۱۹۶۷ دانشگاه سیجو نقش «مدرس نظریه رمان» را به او واگذار کرد. با این حال، او یک رمان‌نویس به حساب می‌آمد نه استاد دانشگاه.
در طول زندگی حملات بیماری، او را آزار می‌داد و در یک مقطع دو سال را در بیمارستان گذراند. در سال ۱۹۵۲ هنگام تحصیل در فرانسه با ذات‌الجنب به پاریس آمد. بازگشت مجدد در سال ۱۹۶۰ باعث مورد دیگری از همان بیماری شد و او بیشتر سه سال در بیمارستان (در فرانسه و ژاپن) ماند. از جمله سایر مشکلات سلامتی، او به سل.کژپشتی مبتلا شد، و یک ریه اش برداشته شد.
در حالی که او در سال ۱۹۹۴ جایزه نوبل ادبیات را در رقابت با کنزابورو اوئه از دست داد، سال بعد نشان فرهنگ را دریافت کرد. اندو مدت کوتاهی پس از آن در اثر عوارض هپاتیت در بیمارستان دانشگاه کیئو در توکیو در ۲۹ سپتامبر ۱۹۹۶ درگذشت.
عقده ادیپ که در کودکی داشت تا سالهای بعد ادامه یافت و آثار مختلفی را تحت تأثیر قرار داد.
مادرم در مدرسه موسیقی توکیو نوازنده ویولن بود. او هرگز فرزندانش (شوساکو/شوسوکه) را سرزنش نکرد، جز یک کلمه: «این مقدس نیست» اینها کلماتی بود که واقعاً در دوران کودکی قلبم را به درد آورد، اما عجیب بود که می‌توانستم آنها را مطیعانه بپذیرم. بچه‌ها مادرشان را می‌پرستیدند.
نمی‌توانستم پدرم را به خاطر رها کردن مادرم ببخشم. اندو از پدرش متنفر بود.
به همسرش «خانم جونکو» که آشتی با پدرش را توصیه می‌کرد، گفت: «شما که در خانه‌ای همراه با پدر و مادرتان به راحتی بزرگ شده‌اید، رنج من را درک نمی‌کنید.»
در حالی که اندو در چندین ژانر می‌نویسد، آثار او به شدت با مسیحیت یا کاتولیک گره خورده‌است. اندو را «رمان‌نویسی می‌گویند که بر آثارش یک مضمون تسلط یافته‌است… اعتقاد به مسیحیت». دیگران گفته‌اند که او «یک «نویسنده کاتولیک ژاپنی» است که تلاش می‌کند تا «بذرهای دین پذیرفته‌شده‌اش» را در «باتلاق گلی» ژاپن بکارد». او اغلب ژاپن را به باتلاق یا پوداب تشبیه می‌کرد. در رمان «سکوت (رمان)» یکی از مقامات به کشیشی که مرتد شده‌است می‌گوید: «پدر، شکست تو از ما نبود، بلکه از این باتلاق ژاپن بود». در نسخهٔ نمایشنامه‌ای این داستان، به نام «کشور طلایی»، این مقام مسئول همچنین می‌گوید: «اما باتلاق گلی نیز نقاط خوبی دارد، اگر بخواهید خود را به گرمای راحت آن بسپارید. آموزه‌های مسیح مانند شعله، آدمی را به آتش می‌کشد، اما گرمای ملایم ژاپن در نهایت خواب را تقویت می‌کند.Francis Mathy, یسوعی‌ها، of Sophia University, (1974), "Wonderful Fool" ("Obaka San"), Tokyo: Tuttle, p. 6, . بنابراین، بسیاری از شخصیت‌های اندو تمثیل (ادبیات) هستند.
ممکن است مسیحیان و کاتولیک‌های هموطنش او را نپذیرند. برخی از شخصیت‌های او (که بسیاری از آنها تمثیلی هستند) ممکن است به ادیان غیر غربی اشاره کنند. اگرچه تمرکز اصلی آثار او این موضوع نیست، اما در تعدادی از کتاب‌های اندو از مسیحیان پنهان یاد شده‌است.
مسیحیت بزرگ‌ترین مضمون ادبیات اندو است و با وجود اینکه او خداشناس نیست و تحصیلات الهیاتی ندیده‌است و علیرغم این واقعیت که برخی عقایدی در او وجود دارد که لزوماً ارتدکس نیستند، او همچنان با حوزه مسیحیت در ژاپن آشنا است و نماینده آن محسوب می‌شود. او همچنین آثاری غیر از رمان منتشر کرده‌است، مانند «"عیسی من"» و «"خدا برای من چیست؟"»
ایمان کاتولیک او را می‌توان در برخی از سطوح در تمام کتاب‌های او مشاهده کرد و اغلب یک ویژگی اصلی است. بیشتر شخصیت‌های او با معضلات اخلاقی پیچیده دست و پنجه نرم می‌کنند و انتخاب‌های آن‌ها اغلب نتایج متفاوت یا غم‌انگیزی به بار می‌آورد.
خانواده اندو کاتولیک هستند و او نیز به عنوان کاتولیک تعمید یافت. از سال ۱۹۵۰ در فرانسه مشغول به تحصیل بود. کشمکشی که اندو در طول این تحصیل در خارج از کشور احساس کرد و تبدیل به بزرگ‌ترین موضوع زندگی او شد «تضاد ژاپنی بودن و مسیحی بودن» بود. سال‌ها بعد، اندو افکار خود را در مورد ایمان خود به عنوان «کار بازسازی لباس‌های گشاد به لباس‌های ژاپنی» توصیف کرد. این مضمون تا انتها ادامه دارد و در سال‌های آخر عمر به «رود عمیق» متصل می‌شود.
کتاب‌های او منعکس‌کننده بسیاری از تجربیات کودکی‌اش، از جمله ننگ بیگانه بودن، تجربه خارجی بودن، زندگی یک بیمار بیمارستان و مبارزه با سل است. با این حال، کتاب‌های او عمدتاً به ساختار اخلاقی زندگی می‌پردازد.
وقتی اِندو در سال ۱۹۹۶ در سن ۷۳ سالگی درگذشت، روزنامهٔ آساهی او را رمان‌نویسی خواند که مضمون کارهایش کشمکش بین باور مسیحی و فضای معنویت ژاپن بود.
اندو نوشت: «مشکل، آشتی کاتولیک من با خون ژاپنی من است. . . چیز به من آموخته‌است که ژاپنی‌ها باید مسیحیت را بدون حمایت سنت یا تاریخ یا میراث یا حساسیت مسیحی جذب کنند. در ادامه نوشته‌است «حتی این تلاش هم محل مقاومت و رنج و درد بسیار است. بدون شک این همان صلیب عجیبی است که خداوند به ژاپنی‌ها داده‌است.» اتو جون، ناقد ادبی نوشت که کار اندو به دلیل فقدان شخصیت پدر قابل توجه است و اظهار داشت که «عیسی او شخصیتی شبیه مادر است». اندو مکرراً می‌گفت که می‌خواهد تصویری از مسیحی مهربان و بخشنده خلق کند که ژاپنی‌ها راحت‌تر بتوانند او را در آغوش بگیرند.
اندو معتقد است که مسیح کسی است که همیشه در کنار او خواهد بود و مراقب خود کثیف و بدبخت اوست که هیچ‌کس او را نمی‌شناسد. این تفسیر مشخصه از مسیحیت هم بسیار مورد توجه است و هم گاهی بدعت تلقی می‌شود. به عقیده اندو «بزرگ‌ترین قدرت نجات مسیحیت صعود مسیح از گلگوتا در انجیل است. به عنوان یک گناهکار که پس از شکنجه شدن، صلیب که بر روی آن مصلوب شده بود، و توده‌ها بر سر او فریاد زدند، پوشیده از کثیفی بود، گفته می‌شود که او بدبخت‌ترین و در عین حال زیباترین انسان تاریخ است.»
اندو علاقه شدیدی به دوران به اصطلاح مسیحی از دوره سنگوکو تا دوره ادو (قرن شانزدهم و هفدهم میلادی) دارد و آثار زیادی مانند رمان و زندگی‌نامه انتقادی از خود به جای گذاشته‌است. بسیاری از آثار بر اساس افراد واقعی مانند جوزپه کیارا و کونیشی یوکیناگا ساخته شده‌اند.
اندو می‌گوید که دلیل علاقه او به دوران مسیحیت این است که خودش به عنوان معتقد به دین دشمن در طول جنگ جهانی دوم مورد تبعیض قرار گرفته‌است.‏
«"سکوت"» و «"سامورایی"» با موضوع مبلغانی که به ژاپن آمده‌اند نگارش شده‌اند. به عقیده اندو اگرچه مبلغان در طول سال‌ها برای جمع‌آوری برخی از پیروان سخت تلاش کرده‌اند، اما ژاپنی‌ها به راحتی با تغییر در جامعه یا حتی با تغییر جو مرتد می‌شوند. به همین دلیل، درک تصویر ژاپنی‌ها برای جامعه مسیحی قطعاً دشوار بود. … مؤمنان ژاپنی که اصول مسیحیت را درک کرده و به آن پایبند بودند، صرفاً می‌خواستند در دنیا و آخرت شاد باشند و هیچ ارتباطی با ارزش واقعی تعالیم خدا برای مسیحیت نداشتند. حتی اگر این دکترین را درک می‌کردند، ایمان واقعی نداشتند.
اندو که از تضاد بین ژاپنی و مسیحیت رنج می‌برد، «تصویر مسیحیت را که ژاپنی‌ها باید داشته باشند» و «تصویر مسیحیت جهانی» را در اثر بعدی خود «رود عمیق» ارائه کرد. اندو از ابتدا متفکری انحصاری نبود که فقط مسیحیت را دین برتر بداند. انحراف از اعتقاد مسیحیت غربی مبنی بر اینکه مسیحیت تنها دین واقعی است، یک تناقض بزرگ برای اندو، به عنوان یک معتقد مسیحی بود.
آنچه اندو را شوکه کرد، آشنایی با کثرت‌گرایی دینی فیلسوف مذهبی بریتانیایی جان هیک بود. این ایده، که همه ادیان را، به یک اندازه ارزشمند می‌داند، به نوری تبدیل شد که تناقضاتی که اندو از آن رنج می‌برد، را حل کرد.
او به همراه دوست صمیمی خود کیتا موریو مقالاتی به نام ادبیات طنز یا آثار طنز منتشر می‌کرد و به عنوان یک پرچمدار در این زمینه شناخته شد و رونقی در این زمینه ایجاد کرد. در نتیجه برای عموم مردم به عنوان «استاد اندو شوساکو» شناخته شده بود.
کارهای او اغلب با گراهام گرین مقایسه می‌شود، او با او تحسین متقابل داشت: خود گرین به اندو لقب یکی از بهترین نویسندگان زنده را داد.
روزنامه نیکی شینبون نوشته‌است، «آثار او منعکس کننده دیدگاه ضعیف و فرودست است. از این نظر، آنها را می‌توان به عنوان یک ادبیات عاشقانه دید.»
اندو از اینکه مسیحیتی که در اروپا با آن مواجه شد، بر اصل پدری تأکید کرد و با معنویت مردم ژاپن همخوانی نداشت، ناراضی بود و سعی کرد مسیحیت را در فضای معنوی ژاپن ریشه دواند. خود اندو آن را چنین توصیف می‌کند: «مسیحی بودن به عنوان یک ژاپنی به اندازه اجبار به پوشیدن لباس‌های غربی گشاد ناراحت‌کننده بود و این وظیفه زندگی من بود که آن را متناسب با بدنم تهیه کنم.
در سال‌های آخر عمر، با پلورالیسم مذهبی مورد حمایت جان هیک مواجه شد و تحت تأثیر آن قرار گرفت.
ارزیابی اندو در کلیسای کاتولیک به موافقان و مخالفان تقسیم می‌شود:
دیگر داستان‌های بسط یافتهٔ اندو شامل "کوچیبوئو فوکو توکی" (۱۹۷۴؛ "وقتی سوت می‌زنم")، "سوکیاندارو" و تعدادی رمان طنز است. او همچنین داستان کوتاه، نمایشنامه، مقاله و زندگی‌نامه نوشته‌است.
انفجار مطالعات و ترجمه‌های اندو در اروپا-آمریکا عمدتاً توسط پروتستان‌های اصلی رهبری شد که تعدادی کاتولیک از گرایش‌های لیبرال‌تر به آن‌ها پیوستند، از جمله: "دریا و سم"، ترجمه گالاگر در سال ۱۹۷۲; "احمق شگفت‌انگیز"، ترجمه فرانسیس متی، در سال ۱۹۷۴، "آتشفشان" ترجمه شوچرت، در سال ۱۹۷۸; "سامورایی"، مترجم ون سی. گسل، ۱۹۸۲; "رسوایی"، ون گسل، ۱۹۸۸; "مطالعات خارجی"، مارک ویلیامز، ۱۹۸۹; "دختری که پشت سر گذاشتم"، ترجمه مارک ویلیامز، ۱۹۹۴; "دعای کیکو"، ترجمه ون گسل، ۲۰۱۲.‏
سکوت یا چینموکو رمانی الهیاتی و تاریخی است که توسط شوساکو اندو به زبان ژاپنی نوشته شده و برای نخستین بار در سال ۱۹۶۶ توسط انتشارات شینچوشا در ژاپن منتشر شده‌است. اندو، که خود یک کاتولیک ژاپنی است، داستان دو مُبلّغ قرن هفدهمی، پدر رودریگز و فرانسیسکو گارپه را روایت می‌کند که تلاش می‌کنند تا از جنبش سرکوب‌شده مسیحی ژاپن حمایت کنند. زمان ورود آنها دو سال پس از شکست شورش شیمابارا (۱۶۳۷) و هنگامی است که مسیحیان پنهان آزار و اذیت بسیاری را تحمل می‌کنند. پدر رودریگز به ژاپن آمده‌است تا حقیقتِ پشت شایعات غیرقابل تصوری را پیدا کند مبنی بر این معلم مشهورش فریرا، پس از دستگیری توسط دولت ژاپن، ایمان خود را رها کرده‌است. اما پس از ورودش متوجه می‌شود که تنها راه کمک به مسیحیان که بیرحمانه تحت تعقیب قرار گرفته‌اند، ممکن است مرتد شدن خودش باشد. در نهایت، رودریگز اگرچه ممکن است دیگر هرگز پا به داخل کلیسا نگذارد، اما همیشه بخشی از ایمان را در قلبش زنده خواهد داشت.
"سکوت" از یک پیشگفتار و نُه فصل تشکیل شده‌است. این رمان دریافت‌کننده جایزه تانیزاکی در سال ۱۹۶۶ و برترین دستاورد اندو است که یکی از بهترین رمان‌های قرن بیستم نامیده شده‌است. مضمون رمان به شدت از تجربهٔ شخصی اندو از تبعیض دینی در ژاپن، نژادپرستی در فرانسه و بیماری ناتوان‌کننده سل تأثیر گرفته‌است. این رمان به‌طور قابل توجهی با رمان "قدرت و جلال" گراهام گرین مقایسه شد، که باعث شد از اندو به عنوان «گراهام گرین ژاپن» یاد شود. این کتاب در سال ۱۹۷۶ توسط ناشران پیتر اوون به زبان انگلیسی در انگلستان منتشر شده‌است. فیلم "سکوت" در سال ۲۰۱۶ به کارگردانی مارتین اسکورسیزی، فیلمساز آمریکایی از این کتاب اقتباس شده‌است.
برای اولین بار مبلغان مسیحی همراه با فرانسیسکو خاویر در دههٔ ۱۵۴۰ میلادی به ژاپن وارد شدند. اولین موفقیت مسیحیت در ژاپن در کیوشو در جنوب ژاپن رخ داد. در طی جنگ‌های داخلی ژاپن گرویدن دایمیو‌های (اربابان فئودالی) محلی مانند اومورا سومیتادا، آریما یوشی‌سادا و اوتومو سورین به مسیحیت منجر به تغییر مذهب بسیاری از رعایای آنها شد.
پس از پایان جنگ‌های داخلی ژاپن، تحت حکومت متحدکنندهٔ ژاپن اودا نوبوناگا، یسوعی‌ها از حمایت و لطف او برخوردار بودند. جانشین اودا، تویوتومی هیده‌یوشی ابتدا از مسیحیت حمایت کرد، هیده‌یوشی در ژوئیه ۱۵۸۷ پس از فتح موفقیت‌آمیز کیوشو از فوکوئوکا بازدید کرد و به این باور رسید که یسوعی‌ها ژاپنی‌ها را به عنوان برده به خارج از کشور می‌فروشند، عبادتگاه‌ها و معابد را ویران می‌کنند و مردم را مجبور به گرویدن به مسیحیت می‌کنند در نتیجه با انتشار فرمان اخراج مبلغان مسیحی از ژاپن، سیاست خود را تغییر داد. الساندرو والیگنانو، در ۱۴ دسامبر ۱۵۸۲ نامه‌ای به فرماندار کل فیلیپین، فرانسیسکو دو ساند نوشت و متذکر شد که فتح ژاپن با قدرت نظامی غیرممکن است و تبدیل ژاپن به مسیحیت مهم‌ترین وظیفه کلیسا است. محققان همچنین این نظریه را مطرح می‌کنند که تویوتومی هیده‌یوشی معتقد بود مأموریت واقعی مبلغان مسیحی تبدیل جمعیت ژاپنی به مسیحیت، سرنگونی دولت و تبدیل آن به مستعمره است.
در سال ۱۶۳۷، ماتسوکورا کاتسوایه دایمیوی (ارباب فئودالی) قلمرو شیمابارا؛ قلمرو خود را با حکمرانی نادرست اداره می‌کرد و مالیات بالایی را بر مردم و مسیحیان وضع کرد. این امر، همراه با قحطی، منجر به شورش شیمابارا شد. این شورش ابتدا یک جنبش دهقانی بود، اما بعداً مسیحیان به شورش پیوستند و در نتیجه شوگون‌سالاری توکوگاوا مسیحیت را ممنوع کرد. از آنجا که شوگون‌سالاری مشکوک بدین بود که اروپا و کلیسای کاتولیک در گسترش شورش دست داشته‌اند، معامله گران پرتغالی به خارج از کشور رانده شدند. در سال ۱۶۳۹ سیاست انزوای ملی یا ساکوکو در کشور به اجرا گذاشته شد. همچنین ممنوعیت دین مسیحی در ژاپن پس از آن به‌شدت به اجرا گذاشته شد. پس از شورش شیمابارا، مسیحیان باقیمانده مجبور شدند علناً از ایمان خود دست بکشند. بسیاری به انجام مخفیانه مسیحیت ادامه دادند و در دوران مدرن به عنوان مسیحیان پنهان شناخته می‌شوند. شوگون‌های توکوگاوا مسیحیت علنی را در ژاپن از طریق قتل، آزار و اذیت و احکام ریشه‌کن کرده. و در طی ۵۰ سال، با سیاست‌های سرکوبی تعداد مسیحیان را نزدیک به صفر رساندند.
رمان تاریخی سکوت که برگرفته از تاریخ شفاهی جوامع کاتولیک ژاپن است، گزارش‌های داستانی مفصلی از آزار و اذیت جوامع مسیحی و سرکوب کلیسا ارائه می‌کند.‏
شوساکو اندو به عنوان پسر دوم پدرش، که در بانک کار می‌کرد، و مادرش، که از هنرستان موسیقی فارغ‌التحصیل شده بود، به دنیا آمد. وقتی ۳ ساله بود به دلیل جابجایی شغلی پدرش به منچوری نقل مکان کردند. وقتی ۱۰ ساله بود مادرش طلاق گرفت و او را به ژاپن بازگرداند. اندو در ۱۱ سالگی به خواست مادر و خاله‌اش که به تازگی تغییر دین داده بودند، به یک کاتولیک رومی تبدیل شد.‏ نام تعمید یافته او «پل» بود. در سال ۱۹۴۱ وارد دوره مقدماتی دانشگاه سوفیا شد. در آذرماه همان سال مقاله خود «خدای متافیزیکی، خدای دینی» را در شماره اول «مجله سوفیا» منتشر کرد.‏ در سال ۱۹۴۳ به دانشگاه کیئو وارد شد و در رشته ادبیات فرانسه تا سال ۱۹۴۹ تحصیل کرد، موضوعی که از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳ در دانشگاه لیون فرانسه آن را ادامه داد. موضوع اکثر داستان‌های او تضاد دیدگاه‌های ژاپنی و غربی هستند و پیچیدگی‌های تعامل بین فرهنگ‌ها را نیز نشان می‌دهند.‏