moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
رکوردهای دو و میدانی توسط فدراسیون جهانی دو و میدانی ثبت می‌شود. این رکوردها شامل بهترین عملکرد در ماده‌های گوناگونِ دوها، ماده‌های میدانی (پرش‌ها و پرتاب‌ها)، پیاده‌روی، و دو جاده‌ای می‌شود.دو ۶۰ متر رکوردش یادت رفته
== ثبت رکورد10 مترو 55سانتیمتر
معیارهایی که برای ثبت رکوردهای جهانی از آن‌ها استفاده می‌شود، در مورد رکوردهای ملی و مسابقات انتخابیِ رویدادهای مهم مانند المپیک نیز از آن‌ها استفاده می‌شود.
این معیارها شامل موارد زیر است:
دُم‌جیجاقی، "پروانه سه‌گوش سبز" یا "خال‌سبز سه‌گوش" پروانه‌ای است که در تیره پروانه‌های دم‌چلچله‌ای قرار دارد.
هند، نپال، سری‌لانکا، جزایر آندامان، جزایر نیکوبار، بنگلادش، برونئی، میانمار، تایلند، لائوس، کامبوج، جمهوری خلق چین تایوان، آسیای جنوب شرقی تا گینه نو، جزایر سلیمان، استرالیا و کوئینزلند زیستگاه این گونه است.
هندوئیسم تودی مجله‌ای است درباره فرهنگ، سنن و آداب و رسوم هندو که هر سه ماه یک بار توسط آکادمی هیمالیا، یک موسسه آموزشی ناسودبر، در کاپائای هاوایی در کشور ایالات متحده آمریکا به چاپ می‌رسد. این مجله علاوه بر آمریکا در ۶۰ کشور دیگر نیز منتشر می‌شود و سردبیر آن نیز سیوایا سوبرامونیاسوامی است که در سال ۱۹۷۹ اولین نسخه از آن را انتشار داد.
میمیک دیاگرام یا نمودار مقلد نوعی نمایش تصویری از طبیعت و ساختار ماشین‌آلات است. در میمیک دیاگرام‌ها از رنگ‌های مختلف برای مشخص‌کردن بخش‌های مختلف سیستم استفاده می‌شود و وضعیت قسمت‌ها گوناگون (مثلاً نمایش باز یا بسته بودن شیرها، سطح مواد داخل مخزن، خطوط فعال و غیرفعال و…) را با کمک چراغ‌های نشانگر وضعیت نمایش می‌دهند. میمیک‌دیاگرام در ایستگاه کنترل مرکزی سامانه‌های تولیدی بزرگ استفاده می‌شود و به بکارگیری تجهیزات را آسان می‌کند.
نمودارهای میمیک تعاملی خوب معمولاً نیازمند استفاده تعداد قابل توجهی از ورودی/خروجی‌های پی‌ال‌سی هستند که می‌تواند بر هزینهٔ تمام‌شده پروژه تأثیر زیادی بگذارد. استفاده از میمیک‌دیاگرام در کارخانه‌ای که از دی‌سی‌اس برای کنترل استفاده می‌کند نیازمند استفاده از تعداد زیادی از ورودی و خروجی‌های دی‌سی‌اس خواهد بود که کاملاً غیراقتصادی است و در صورت لزوم بهتر است از یک پی‌ال‌سی ویژه برای آن استفاده شود و ارتباط میمیک‌دیاگرام با دی‌سی‌اس به واسطهٔ پی‌ال‌سی انجام گیرد. امروزه میمیک‌دیاگرام‌ها رفته‌رفته جای خود را به پایانه‌های ویدئویی همراه با صفحه‌کلید می‌دهند.
یکی از کاربردهای این نمودارها در اتاق‌های کنترل سیستم‌های قدرت است که به صورت یک نقشهٔ تک‌خطی از شبکهٔ قدرت تهیه می‌شوند. نمودار میمیک می‌تواند یک تصویر کلی از پیکربندی سامانه و وضعیت مدارشکن‌ها به دست دهد و کارور می‌تواند با یک نگاه وضعیت کلی سامانه را متوجه شود. تختهٔ میکیک شامل دستگاه‌های مختلفی از جمله فرکانس‌متر، میزان تقاضا در بخش‌های راهبردی، سطح ولتاژ باس‌ها و خط‌های مختلف، تبادل توان بین بخش‌های مختلف و… می‌شود. برای نمایش وضعیت مدارشکن از نشانگرهای لامپی استفاده می‌کنند و گاهی بارها را نیز با استفاده از نشانگرهای نوری مشخص می‌کنند به صورتی که حجم و جهت پخش بار در شبکه را نمایش دهند. برای نمایش اضافه‌بار می‌توان از چراغ‌ها/سیگنال‌های ویژه استفاده کرد. این نمودارهای برای وضعیت‌های اضطراری سامانه هم قابل استفاده هستند.
عیسی ترائوره (زادهٔ ۹ سپتامبر ۱۹۷۹ در باماکو) بازیکن سابق فوتبال اهل مالی می‌باشد. او سابقهٔ عضویت در تیم‌های باشگاهی ایرانی چون پرسپولیس، پاس، سایپا، راه‌آهن، صنعت نفت و برق شیراز را نیز دارد. وی اولین گلزن خارجی تاریخ شهرآورد تهران نیز می‌باشد که در شهرآورد پنجاه و پنجم تهران موفق شد برای پرسپولیس دردقیقه (۷۰) گل تساوی را به ثمر برساند. او همچنین اولین بازیکن آفریقایی تاریخ باشگاه فوتبال پرسپولیس نیز می‌باشد.
ازدواج همجنس در نیوزیلند در ۱۷ آوریل ۲۰۱۳طبق یک لایحه در مجلس نمایندگان نیوزیلند با ۷۷ رأی موافق در مقابل ۴۴ رأی مخالف تصویب شد.
وزارت کشور نیوزلند ۴ ماه پس از این تاریخ این قانون را اجرایی کرد.Legislation to legalise same-sex marriage passed in Parliament this week has become law نیوزلند اولین کشور در اقیانوسیه، دومین در قلمرو همسود (بعد از کانادا) است که ازدواج همجنس را به رسمیت می‌شناسد.
Wikipedia contributors, "Same-sex marriage in New Zealand," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Same-sex_marriage_in_New_Zealand&oldid=551730509 (accessed April 25, 2013).
سعید فائق آباسیانیک یا (متولد: ۱۸، ۲۲ یا ۲۳ نوامبر ۱۹۰۶، استان سقاریه، ترکیه-مرگ در ۱۹۵۴، استانبول، ترکیه) شاعر، رمان و داستان‌نویس اهل ترکیه بود.. Sait Faik'in doğum tarihi nüfus cüzdanında Rumi 1322 olarak yazılmıştır. Sait Faik'in رمضان بایرامی'nın ilk günü doğduğunun bilinmesi gerçeğini işaret eden
İbrahim Kavaz, bu tarihin miladi 18 Kasım 1906'ye denk geldiğini hesapladı. مشارکتهای وی در داستان‌نویسی و ادبیات یکی از نقطه‌های عطف تاریخ ادبیات ترکی به‌شمار می‌آید"Théma Larousse: Tematik Ansiklopedi", Milliyet, 1993-1994. Cilt 6. Sayfa 96. او با نوآوری‌هایش که منبع آنها از خود اوست به عنوان یکی از پیشگامان حکایتهای مدرن ترکیه شناخته شده‌است.Yücel, Tahsin, "Sait Faik". Varlık Dergisi, 1 Aralık 1954. No:413, sayfa 7
در مورد روز تولد آباسیانیک منابع دقیقی در دست نیست و بعضی منابع ۱۸ و بعضی ۲۲ یا ۲۳ نوامبر ۱۹۰۶ را روز تولد او می‌دانند و تاریخ درگذشت او را ۱۹۵۴ میلادی استان سقاریه ترکیه می‌دانند. پدرش محمد آباسیانیک تاجر چوب و قوطی گردوبود یکی از مهمترین افراد در زندگی وی مادر او مقبوله آباسیانیک بود که تا زمان مرگ همراه او بود. وی در ۱۹۳۳ میلادی به درخواست پدرش به استانبول رفت و با یکی از دوستان پدرش در اسکله روغن به تجارت پرداخت ولی زمان زیادی نتوانست در این کار بماند و بعد از مدتی به روزنامه‌نگاری مشغول شد و بعد از روزنامه‌نگاری نویسندگی را برگزید.
بین شخصیت سعید فائق و آثار وی نزدیکی‌ای خاصی وجود داشت، وی در طول زندگی خود نتوانست به محیط اطراف خود اخت شود که باعث می‌شد که در آثارش همیشه گلایه و شکایت داشته باشد.
سعید فائق تحصیلات ابتدایی خود را با رفتن به مکتب خصوصی شروع کرد، بعد هم برای ادامه تحصیل به استانبول رفت او در سال ۱۹۲۸ دوران دبیرستان خود را تمام نمود و در دانشکده و دارلفنون ادبیات مشغول به تحصیل شد، وی دو سال در آنجا تحصیل نمود و در نهایت از ادامه تحصیل در آنجا گذشت و به فرانسه رفت و به مدت سه سال ادبیات را در آنجا فرا گرفت.
خانه سعید فائق آباسیانیک در جزیره بورگاس ترکیه خیابان علفزار به شماره ۱۵ بعد از مرگ وی به درخواست مادرش به موزه تبدیل شد. این موزه در ۲۲ اوت سال ۱۹۵۹ میلادی افتتاح شد. این موزه تمام هفته به غیر دوشنبه‌ها باز بوده و بازدید از آن رایگان است. افتتاح این موزه باعث بحث‌هایی در جهان ادبی شد که افرادی ایجاد این موزه را با اهمیت دانستند.
مقبوله فائق آباسیانیک پس از مرگ همسرش محمد فائق به همراه پسرش سعید فائق در جزیره بورگاس به زندگی خود ادامه داد. وی به همراه مادرش در تابستان به جزیره بورگاس و در زمستان به شیشلی می‌رفتند. پس از آنکه آباسیانیک متوجه شد بیمار است به جزیره بورگاس رفت و ده سال آخر عمر خود را در آنجا زندگی کرد
انتشار آثار سعید فائق را می‌توان به دو دسته‌ای تقسیم کرد آثار قبل از مرگ و بعد از مرگ.
داستانهای کوتاه
سعید فائق در طول عمر خود دو رمان نوشت؛ در ۱۸ ژوئیه سال ۱۹۴۰ اولین رمان خود را به نام "مئداری مایشت موتورو" (مداری موتوره روزی) نوشت و در سال ۱۹۵۳ دومین رمان خود را به نام "غایب در حال جستجو" نوشت.
او همانند بیشتر شاعرها برای سرودن شعرهای خود از دورن و احوالات خود الهام می‌گرفت. اولین شعر خود را در کودکی نوشت وی شعرهای خود را برای کسی نمی‌خواند حتی از دوستان نزدیک خود هم پنهان می‌کرد. نخستین شعرهایش در، ۲۱ ژانویه سال ۱۹۳۲، در مجله مکتب ترکیه منتشر شد.Nayır, Yaşar Nabi. "Sait Faik'in İlk Şiirleri". Varlık Dergisi. 1 Temmuz 1954. No:408, Sayfa 9
اذان صبح خوانده شد. بیدارشو فرزندم، به کارت دیر می‌رسی.
علی سرانجام کار پیدا کرده بود. یک هفته بود به کارخانه می‌رفت. مادرش راضی و خشنود بود. نمازش را خوانده، دعایش را کرده
بود. هنگامیکه با خدای درونش وارد اتاق پسرش شد، او را با قد بلند و هیکل درشتش و با چهره بسیار جوانش که در خوابش
ماشین آلات، باتری‌های الکتریکی، لامپ‌ها و آغشته در روغن دستگاه‌ها و در حالیکه صدای قرقر یک موتور را می‌شنید، در لحظه
اول دلش نیامد بیدارش کند. علی مثل اینکه تازه از کار تمام شده باشد خیس عرق و سرخ بود.
دودکش کارخانه ای که در "خلیج اوغلو" قرار داشت سرش را بلند کرده بود، همانند حالت یک خروس به طلوع موقتی که از پشت"
کاغیتهانه" معلوم بود، نگاه می‌کرد. کم مانده بود آواز سر دهد!
علی سرانجام بیدار شد. مادرش را بغل کرد. همانند هر صبح، لحاف را کامل بالای سرش کشید، مادرش پاهایش را که از لحاف
بیرون مانده بود قلقک داد. زن همراه پسرش که از رختخواب با حمله پا شده بود، زمانیکه دوباره روی تخت افتادند با قهقهه‌هایی
که مثل دختر جوان می‌خندید می‌توانست خوشبخت به حساب آید. آیا خوشبختیهایشان کم و بیش از بچه‌های محله نبود؟ آیا مادر
از پسرش و پسر از مادرش دست‌آورد دیگری داشتند؟ دوشادوش هم وارد آشپزخانه شدند. داخل آشپزخانه را بوی نان تازه پرکرده
بود. سماور چقدر قشنگ می‌جوشید! علی سماور را به کارخانه ای تشبیه می‌کرد که در آن نه از اضطراب، نه اعتصاب و نه از حادثه
اثری بود. از آن فقط بوی، بخار و خوشبختی صبحگاهی بدست می‌آمد. اول صبحی یکی سماور و یکی هم قوری) خمره (ثعلب
جلوی کارخانه به مذاق علی خوش می‌آمد. بعد از آن صداها، مارش مدرسه نظامی خلیج اوغلو، سوت طولانی و یکپارچه کارخانه
که تنگه) بسفر (را کر می‌کرد، در او آرزوها بیدار و خاموش می‌کرد. می‌شد گفت که علی ما کمی شاعر مانند بود. حساس بودن به
عنوان کارگر الکتریکی در آسیاب بزرگ، اگر هم شبیه داخل کردن کشتی‌های بزرگ به تنگه باشد، ما، علی، مهمت، حسن، کمی
اینطوری هستیم. در دل همه ما یک شیر خوابیده‌است.
علی دست مادرش رو بوسید، بعد از آن مثل اینکه یک چیز شیرین خورده باشد، لبهایش را خورد. مادرش می‌خندید، او پس از هر
بار بوسیدن مادرش، به انجام این حرکت عادت کرده بود. در گلدانهای سفالی باغچه کوچک خانه ریحان وجود داشت، علی چند
برگ ریحان را با انگشتانش له کرده ودرحالی که کف دستانش را بو می‌کرد دور شد.
صبح خنک و تنگه مه آلود بود. دوستانش را در اسکلهٔ "صندل" پیدا کرد، همه هم جوون و تندرست بودند. پنج نفری به "
خلیج اوغلو" رفتن.
علی کل روز رو با ذوق، حرص و اشتیاق کار خواهد کرد، اما به خاطر بالاتر دیده نشدن از دوستانش، درست و بدون تظاهر کار
خواهد کرد، وگرنه طرز کارش رو هم یادگرفته بود. استادکارش تو استانبول برقکار بی نظیری بود. او یک آلمانی بود. علی رو خیلی
دوست داشت. ریزه کاریها و فوت وفن کارش رو هم یادگرفته بود. راز متمایز دیده شدنش از دیگر استاد کارای ماهر و هم
سطحش، چابکی، سرعت، کم و بیش در ورزش، یعنی در جوانی بود.
عصر از اینکه برای دوستانش یک دوست جدید، یک همراه، برای اوستاهایش یک کارگر درست ارمغان آورده) بوده‌است (مطمئن
و راضی به خانه‌اش برگشت. بعد از اینکه مادرش را در آغوش گرفت به قهوه‌خانه روبرویی، کنار دوستانش شتافت. با هم بازی
کردند. یک بازی هیجانی تخته نرد را تماشا کرد. سپس راه خانه‌اش را پیش گرفت. مادرش نماز شبش را می‌خواند. مثل همیشه
روبروی مادر عزیزش زانو زد. روی سجاده اش پشتک انداخت. زبانش را درآورد. سرانجام زمانی که موفق به خنداندن زن شد، زن
بیچاره در حال شروع السلام دادن بود.
مادرش:
- اه علی، گناهه فرزندم، گفت. گناهه فرزند عزیزم، نکن!
علی:
-خدا میبخشه مادر، گفت.
سپس ساده، معصومانه پرسید:
-خدا هیچ نمیخنده؟
علی بعد از غذا غرق خواندن یک رمان از " ناتپینکترون" شد. مادرش داشت برای او یک بافتنی) بلوز (می‌بافت. سپس از
داخل انباری تشکهایی را که بوی اسطوخودوس می‌دادند را پهن کرده و خوابیدند.
مادرش زمانیکه نماز صبح می‌خواند علی را بیدار کرد.
در اتاقی که بوی نان سرخ شده می‌داد سماور چه زیبا می‌جوشید. علی سماور را به کارخانه ای که در آن نه از
تلاطم) اضطراب(نه از اعتصاب، نه از رئیس خبری باشد تشبیه می‌کرد. در آن فقط بوی بخار و خوشبختی صبحگاهی به
دست می‌آمد.
مرگ بر مادر علی همانند یک خانم همسایه شال به سر مشغول دعا و نماز مثل مهمان آمد. صبحها با حاضر کردن چایی
پسرش، عصرها را با حاضر کردن دو بشقاب غذایش شب می‌کرد. فقط کنار دلش یک نگرانی حس می‌کرد؛ سرشبها
زمانیکه که پله‌ها را با سرعت بالا می‌رفت در وجود پرچین و خمش، یک کاستی، عرق و نرمی حس می‌کرد.
یک صبح، قبل از بیدارشدن علی، پای سماور حالش خراب شده؛ روی صندلی نزدیک افتاده بود، افتادن، آن افتادن.
علی با تعجب از اینکه مادرش او را امروز صبح برای چه بیدار نکرده، مدت زیادی متوجه گذشتن زمان نشده بود. سوت
برنده کارخانه، انگاری که از درون چیزی نرم مثل اسفنج گذشته باشد، مانند یک صدای نرم و نازک به گوشش رسید.
پرید، جلوی درب آشپزخانه ایستاد. مرده را درحالتی که مانند فردی که با دستهایش روی میز خوابیده باشد را نظاره
کرد. فکر می‌کرد او خوابیده‌است. با قدم‌های سنگین راه رفت. از شانه‌هایش گرفت. زمانی که لبهایش را به صورت
مادرش که شروع به سرد شدن کرده بود نزدیک کرد، لرزید.
رو در روی مرگ، هرچه کنیم، از یک هنرپیشه موفق فرقی نخواهیم داشت. آنقدر، یک هنرپیشه موفق.
بغلش کرد. او را به رختخواب خودش برد. لحاف را به رویشان کشید؛ برای گرم کردن وجودش که شروع به سرد شدن
کرده بود تلاش کرد. سعی در غلبه نشاط و زنده دلی در این انسان مرده کرد. سپس، درحالت ناتوانی، او را روی مبل
گوشه ای انداخت. علی‌رغم میل باطنی اش آن روز نتوانست گریه کند. چشمهایش سوخت، سوخت، یک قطره اشک در
نیاورد. به آینه نگاه کرد. مقابل بزرگترین تقدیرش، به جز دیدن چهره یک انسانی که یک شب بی خواب مانده‌است، آیا
دیدن چهره دیگری می‌توانست مورد قبول باشد؟ علی دلش می‌خواست یکدفعه ضعیف شود، یکدفعه موهایش را سفید
شده ببیند، یکباره با یک درد سنگین کمر دوباره بمیرد، بلافاصله می‌خواست یک پیر صد ساله باشد. سپس به مرده نگاه
کرد. اصلاً هم ترسناک نبود.
برعکس، چهره اش به اندازه گذشته مهربان، به اندازه گذشته لطیف بود. چشمهای نیمه بسته مرده را با دستهای مطمئن
بست. به کوچه پرید. به خانم پیر همسایه خبر داد. همسایه‌ها بدو بدو به خانه آمدند. او به طرف کارخانه به راه افتاد. در
راه که با قایق می‌رفت، مثل اینکه به مرگ عادت کرده بود. پهلو به پهلو، در آغوش هم، در یک لحاف مشترک خوابیده
بودند. مرگ، مثل هر آنچه که در مادر همدمش رخنه کرده بود، همه احساسات و مهربانی و ترحم او را گرفته بود. فقط
کمی سرد بود. مرگ، آنقدر که فکر می‌کردیم چیز ترسناکی نبود. فقط کمی سرد بود، آنقدر…
علی روزهای بسیاری در اتاق‌های خالی خانه گشت. شب بدون روشن کردن چراغی نشست. شب را گوش کرد. به
مادرش فکر کرد. اما نتوانست گریه کند.
یک صبح در آشپزخانه روبروی هم درآمدند. او روی رو میزی پلاستیکی آرام و درخشان بود. خورشید، روی ماده برنزی
زرد رنگ بهت زده بود. از دستگیره‌های او گرفته، درجایی که چشمانش نبیند گذاشت. خودش روی یک صندلی افتاد و
مانند یک باران بی صدا، بسیار گریه کرد و در آن خانه، او یکبار دیگر نجوشید.
از این به بعد در زندگی علی یک خمره ثعلب می‌توانست وارد شود.
لی روزهای بسیاری در اتاق‌های خالی خانه گشت. شب بدون روشن کردن چراغی نشست. شب را گوش کرد. به
زمستان در اطراف تنگه از آنچه که در استانبول بود، سخت‌تر و مه آلوده تر می‌شد. کسانی که با شکستن گِل‌های یخ
بسته روی پیاده‌روهای خراب زود سرکار می‌رفتند، معلمان مکتب‌ها، گوسفند فروشان و قصابان جلوی کارخانه مدتی
استراحت می‌کنند، پشتشان را به دیوار بزرگ داده و ثعلب که رویش زنجبیل و دارچین پاشیده شده بود می‌خوردند.
کارگران زرد چهره، معلمان مکتب، گوسفند فروشان، قصابان و بعضی وقتها دانش آموزان فقیر مکتب با دستهای
گرانقدرشان در دستکش‌های پشمی، که فنجان ثعلب را بغل کرده بودند، دماغ‌های زکام شده، مغزهایشان همانند یک
سماور برنزی در حال اعتصاب و اعتراض که دود می‌کرد، پشتشان را به دیوار بزرگ کارخانه داده، از ثعلبی که معبد
رویاهایشان رویش پاشیده شده جرعه جرعه می‌نوشیدند.
گذشته به رویدادها و حوادث قبل از زمانی مشخص اشاره دارد و می‌تواند به موارد زیر نیز گفته شود:
ازدواج همجنس در اروگوئه از ۵ اوت ۲۰۱۳ قانونی است. اما در اتحاد مدنی از سال ۲۰۰۸ قانونی شده‌است. لایحهٔ قانونی‌سازی ازدواج همجنس‌گرایان در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۲ در مجلس عوام این کشور با ۸۱ رأی موافق در مقابل ۶ رأی به تصویب رسید.Uruguay votes to legalise gay marriage و سنای این کشور با ۲۳ رأی موافق در مقابل ۸ رأی مخالف در ۲ آوریل ۲۰۱۳ آن را تصویب کرد. هم‌چنین این قانون با اصلاحاتی دوباره به مجلس عوام بازگشت و با ۷۱ رأی در مقابل ۱۲ رأی دوباره تصویب شد و در ۳ مه ۲۰۱۳ توسط رئیس‌جمهور امضا شد.
در ۲۰ ژانویه ۲۰۰۸، اروگوئه اولین کشور آمریکای لاتین بود که قانون اتحادیه مدنی ملی را تصویب کرد.
Wikipedia contributors, "Same-sex marriage in Uruguay," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Same-sex_marriage_in_Uruguay&oldid=551837645 (accessed April 25, 2013).
موسیقی جهانی پوتوماجو یک ناشر موسیقی نیویورکی است که در حال حاضر به تلفیقی از موسیقی ملل، نواحی یا سبک‌های موسیقایی مختلف که مشمول موسیقی جهان می‌شوند مشغول است.
دان استوپر نام شرکت خود را پس از سفر به کلمبیا پوتوماجو نهاد که در آن جا نام یک رودخانه و یک استان این کشور است. رودخانه پوتوماجو مرز بین پرو و کلبیا را ترسیم می‌کند. گفته می‌شود که این نام، اسم یک پرنده است. (حواصیل)
استوپر در راه بازگشت از مسافرتش برای مدتی در سان فرانسیسکوی ایالت کالیفرنیا توقف کرد. او در پارک گلدن گیت موسیقی گروه نیجریه ای کوتوجا را شنید و تحت تأثیر موسیقی کوتوجا و نحوه جمع شدن مردم قرار گرفت.
این موضوع باعث تغییرنحوه ارائه موسیقی در فروشگاه‌هایش شد. او تلفیقی از موسیقی‌هایی را که در سفرهایش جمع‌آوری کرده بود ساخت و با عکس‌العمل مثبتی روبرو شد که این منجر به انتشار اولین آلبومش در سال ۱۹۹۳ گردید.
هر آلبوم منتشر شده، هنر منش نمای نیکولا هایندل را بر روی جلد خود دارد.
هنر او هم مدرن و هم محلی است و به نقل ار سایت پوتوماجو،"یکی از اهداف پوتو ماجو که اتصال سنتیبه معاصر است را نمایش می‌دهد.
دمت آکالین (؛ زادهٔ ۲۳ آوریل ۱۹۷۲) خواننده و بازیگر و مانکن ترک است.
آکالین در یکی از شهرستان‌های ترکیه به نام گولجوک متولد شده و دوران مدرسه خود را در آنجا با موفقیت به اتمام رسانید. وی که قصد داشت رشته دانشگاهی خود را یکی از رشته‌های خبرنگاری یا معلمی انتخاب کند به دلیل شرایط سخت گزینش کنکور در زمان‌های گذشته، نتوانست به این آرزوی خود برسد. بعد از شکست در کنکور رشته مورد علاقه خود با یاری مادرش وارد آژانس مد شده و به عنوان مدل شروع به کار کرد و در سال ۱۹۹۰ زیباترین دختر ترکیه انتخاب گردید. چندین سال به عنوان مدل کار کرد و روزی با کشف صدای خود تصمیم به اجرای موسیقی کرده و در یکی از مکان‌های پرطرفدار آن زمان که سرشناسان موسیقی ترک نیز در آنجا به اجرای ترانه می‌پرداختند، شروع به کار کرد.
دمت در سال ۱۹۹۶ اولین آلبوم خود به نام Sebebim (دلیلم) را روانه بازار کرد که با استقبال رو به رو شد. در سال ۲۰۰۰ آلبوم رمیکس Yalan Sevdan (عشق دروغین تو) را روانه بازار کرد. در سال ۲۰۰۳ آلبوم Unuttum (فراموش کردم) را روانه بازار کرد.
در سال ۲۰۰۴ آلبوم Banane (به من چه) را روانه بازار کرد که در آن با آهنگ‌سازانی چون سردار ارتاچ و ارسای اونر همکاری داشت. ترانه Aşkın Açamadığı Kapı (دری که عشق باز نکرد) از ارسای اونر به عنوان بهترین ترانه سال ۲۰۰۴ از سوی جشنواره موسیقی کرال برگزیده شد. در سال ۲۰۰۶ آلبوم Kurusuz ۱۹ را روانه بازار کرد که با استقبال در دنیای موسیقی ترکیه مواجه شد. بسیاری از ترانه‌های این آلبوم را ارسای اونر ساخته بود.
در سال ۲۰۰۶ دمت با اوز کیهان ازدواج کرد اما ۲ سال بعد با رسانه‌ای شدن خیانت او از او جدا شد. در سال ۲۰۰۷ تک‌آهنگ Tatil (تعطیل) را روانه بازار کرد که با استقبال گسترده در بارها و ساحل رو به رو شد. دمت دو بار در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ موفق به دریافت جایزه بهترین ترانه از جشنواره معتبر موسیقی کرال گردید. همچنین طی سال‌های متمادی جوایز متعددی از جشنواره‌های گوناگون دریافت نمود. در سال ۲۰۰۸ آلبوم Dans-et (برقص) را روانه بازار کرد که در عرض ۲ هفته ۵۰۰٬۰۰۰ نسخه از آن به فروش رفت. در سال ۲۰۰۹ تک‌آهنگ Toz Pembe را روانه بازار کرد که باز هم مورد استقبال قرار گرفت.
در سال ۲۰۱۰ در حالی که برای ارائه آلبوم جدید خود به نام Zirve (بالا) آماده می‌شد با اوندر بکنسیر ازدواج کرد. اما پس از ۴ ماه از اوندر -که حالا مدیر برنامه‌های او شده بود- به دلیل اختلاف مالی جدا شد. در ۲۰۱۱ در حالی که او دیگر یکی از ملکه‌های موسیقی پاپ ترکیه لقب داشت آلبوم Aşk (عشق) را روانه بازار کرد.
در سال ۲۰۱۲ با اوکان کورت ازدواج کرد. در همان سال آلبوم Giderli ۱۶ روانه بازار کرد که مورد توجه منتقدین گرفت. او در این آلبوم علاوه بر سبک پاپ خود ترانه‌هایی مطابق میل جامعه سنتی ترکیه هم سرود که بسیار مورد توجه قرار گرفت از جمله ترکان که به عنوان بهترین ترانه سال ترکیه هم انتخاب شد.
او یک دختر بنام هیرا دارد که در ماه فوریه سال ۲۰۱۴ به دنیا آمد. در سال ۲۰۱۴ آلبوم بعدی خود به نام Rekor (رکورد) را روانه بازار کرد. در سال ۲۰۱۵ آلبوم Pırlanta (الماس) را منتشر کرد. در سال ۲۰۱۶ آلبوم Rakipsiz (بی رقیب) را به مناسبت بیستمین سال فعالیتش در زمینهٔ خوانندگی روانهٔ بازار کرد و همچنین پس از چند روز از انتشار این آلبوم، موزیک ویدئوی Hayalet (شبح) را که گلشن خوانندهٔ ترک به او داده بود، منتشر کرد که مورد تحسین قرار گرفت.
آکالین در سال ۲۰۱۹ آلبوم Ateş (آتش) را منتشر کرد که از خوانندگان و ترانه‌سرایان مطرح ترکیه از جمله آیلا چلیک، ابرو پلات، گوکهان تپه و … برای این اثر آهنگ دریافت کرده‌است.
دمت به تازگی با حادیثه خواننده ترک درگیر شده‌است و در لایوهای این دو خواننده جنجال‌هایی به پا شده‌است.
چند سال گذشته دمت به چالش حادیثه که باید صورتش را بدون آرایش نشان دهد دعوت شد، دمت آکالین در این چالش شرکت کرد اما بعدش خطاب به حادیثه گفت که این کار کار زشتی است و خیانت و تجاوز به یک فرد به حساب می‌آید.
بن فرو (Ben Fero) رپر معروف اهل ترکیه یک آهنگ با نام دمت آکالین خطاب به خانم آکالین دارد. این آهنگ در ژوئیه ۲۰۱۹ منتشر شده‌است و از همان زمانی که پخش شده، جنجالی در دنیای رپ به وجود آورده‌است، البته دمت گفته‌است که مایهٔ خوشحالی‌اش است که یک آهنگ از یک رپر معروف ترکی به نام او باشد، اما خیلی‌ها این کار را تجاوز به حقوق یک زن می‌دانند.
در مهندسی برق به ماشین سنکرونی که در حالت بی‌بار استفاده شود کندانسور سنکرون می‌گویند که با تغییر جریان تحریک، ماشین می‌تواند مانند یک سلف یا خازن عمل کند. کندانسورهای سنکرون برای تنظیم ولتاژ انتهای خطوط انتقال مورد استفاده قرار می‌گیرند.
در موتورهای سنکرون می‌توان ضریب توان موتور را با تنظیم جریان تحریک formula_1 در آن‌ها کنترل نمود.
به حالتی که ماشین در وضعیت پس‌فاز کار می‌کند "زیر تحریک"، به حالتی که ضریب توان یک باشد "تحریک نرمال" یا "تحریک عادی"، و به حالتی که ماشین در وضعیت پیش‌فاز کار کند "فوق تحریک" گفته می‌شود. در حالت زیر تحریک (پس‌فاز) موتور توان اکتیو و راکتیو مصرف می‌کند. در حالت فوق تحریک (پیش‌فاز) موتور توان اکتیو مصرف و توان راکتیو تولید می‌کند. در تحریک نرمال موتور تنها توان اکتیو مصرف می‌کند.
منحنی تغییرات جریان استاتور ماشین سنکرون بر حسب جریان تحریک آن Vشکل است و به همین سبب به آن "منحنی وی" گفته می‌شود. در مقابل، منحنی تغییرات ضریب توان بر حسب جریان تحریک به منحنی "ویِ وارونه" معروف است.
روز دی‌ان‌ای که در تاریخ ۲۵ آوریل قرار دارد، روز گرامیداشت انتشار مقاله‌ای است که در آن ساختار مارپیچ دوگانهٔ دی‌ان‌ای توضیح داده شد. این مقاله را جیمز واتسون، فرانسیس کریک، و موریس ویلکینس در روز ۲۵ آوریل ۱۹۵۳ در نشریهٔ نیچر منتشر کردند.
روز جهانی دی‌ان‌ای در روز ۲۵ام آوریل ۲۰۰۳ میلادی برای اولین بار بر اساس مصوبه مجلس سنا و مجلس نمایندگان ایالات متحده در روزی که پروژهٔ ژنوم انسان به سرانجام رسید در تاریخ ثبت شد
نیچر
نیکوس ورتیس (زاده: ۲۱ آگوست ۱۹۷۶) خواننده یونانی است. او تاکنون ۵ آلبوم استودیویی به همراه ترانه های تک آهنگ و دو آلبوم ویژه منتشر کرده‌است.
ورتیس در شهر خورینخم هلند در خانواده ای اهل کاوالا به دنیا آمده‌است.
او در سن ۶ سالگی به همراه خانواده خود به سالونیک نقل مکان کرد. او خوانندگی را در کلوب کوچکی در شهر سالونیک شروع کرد. ورتیس در تابستان سال ۲۰۰۲ در کلوب معروف «رُدُن» به خوانندگی پرداخت و تا تابستان سال ۲۰۰۳ در آنجا به فعالیت خود ادامه داد.
ریخته‌گری تحت‌فشار یا دایکَست گونه‌ای از ریخته‌گری است که مواد مذاب تحت‌فشار به درون قالب تزریق می‌شود. در این روش برخلاف روش‌های دیگر ریخته‌گری که مذاب تحت نیروی وزن خود به درون قالب می‌رود، مواد مذاب با فشار به درون قالب تزریق می‌شود و در همان حالت یعنی تحت‌فشار مواد مذاب منجمد می‌شود و امکان تولید قطعات با استحکام بالا را می‌دهد. ریخته‌گری تحت‌فشار کوتاه‌ترین راه تولید یک محصول از فلزات با نقطۀ ذوب پایین می‌باشد. یکی از مزایای این روش، تولید قطعات بسیار نازک و همچنین با استحکام بسیار زیاد می‌باشد که ساخت آن توسط روش‌های دیگر ریخته‌گری تقریباً ناممکن است. این روش برای فلزات با نقطۀ ذوب بالا مانند چدن و فولاد کاربردی ندارد. به‌طور مثال در تولید بلوک‌های سیلندری که متعلق به موتورهای بنزینی نسل جدید هستند و بیشتر آنان از جنس آلومینیوم یا آلیاژهای آلومینیوم می‌باشند، این روش به‌شکل گسترده به‌کار می‌رود اما در تولید موتورهای دیزل و موتورهای بنزینی نسل قدیم، که از بلوک‌های سیلندر چدنی برخوردار هستند، روش دایکست کاربردی ندارد و از روش ماسه‌ای برای تولید آنان استفاده می‌شود.
جنرال موتورز اکنون از این روش برای تولید بلوک سیلندر آلومینیومی، سرسیلندر آلومینیومی، محفظۀ درایور یونیت، محفظۀ آلومینیومی گیربکس و قطعات استراکچر شورلت، جی‌ام‌سی، بیوک و کادیلاک استفاده می‌کند.
از روش ریخته‌گری تحت‌فشار زمانی استفاده می‌کنیم که سه هدف کلی را مد نظر داشته باشیم که در ذیل به شرح آن می‌پردازیم:
در این روش از قالب‌های فلزی استفاده می‌شود. تفاوت اساسی روش‌های تحت‌فشار در روش پُر شدن قالب است. در روش‌های دیگر پر شدن قالب براساس نیروی ثقل مذاب می‌باشد در حالی که در ریخته‌گری تحت‌فشار، پر شدن قالب در اثر فشار وارد بر مذاب بوده و انجماد نیز تحت‌فشار انجام می‌گیرد. به همین دلیل در روش ریخته‌گری تحت‌فشار امکان تولید قطعات پیچیده‌تر وجود داشته و از لحاظ مک و حفره‌های گازی و نیز خواص مکانیکی شرایط بهتری نسبت به ریخته‌گری در قالب‌های ریژه دارد
ریخته‌گری تحت‌فشار بر اساس نیروی فشار اعمال شده به دو دسته تقسیم می‌شود:
۱-ریخته‌گری تحت‌فشار بالا
۲-ریخته‌گری تحت‌فشار کم
روش ریخته‌گری تحت‌فشاربالا کاربرد وسیع‌تری نسبت به روش ریخته‌گری تحت‌فشار کم دارد و در صنعت اصطلاحاً به آن ریخته‌گری تحت‌فشار یا دایکست گفته می‌شود؛ بنابراین زمانی که اصطلاح تحت‌فشار آورده شد، مقصود ریخته‌گری تحت‌فشار بالا می‌باشد. از جنبه‌ای دیگر به دو دسته زیر تقسیم می‌شود:
الف) ریخته‌گری تحت‌فشار با محفظه داغ:
در ریخته‌گری تحت‌فشار با محفظه داغ، مخزنی از فلز مذاب در کوره مربوط به دستگاه نگهداری می‌شود. سپس پمپ دستگاه به داخل فلز مذاب فروبرده می‌شود و پمپ، مذاب را به داخل قالب می‌راند. استفاده از فرایند محفظه داغ به فلزات زودگداز عمدتاً آلیاژهای روی که در دمای ۴۰۰ تزریق صورت می‌گیرد، منحصر می‌شود.
ب) ریخته‌گری تحت‌فشار با محفظه سرد:
روش ریخته‌گری تحت‌فشار با محفظه سرد برای آلیاژهایی که دمای ذوب بالایی دارند مانند آلیاژهای آلومینیم که تزریق در بالاتر از ۵۰۰ درجه سانتیگراد صورت می‌پذیرد، مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این روش محفظه در مجاورت قالب با فلز مذاب، بارگیری شده و سپس مذاب با فشار به داخل قالب رانده می‌شود. در این روش فشار اعمال شده در حدود4000-15000psi می‌باشد.
به‌طور کلی در این روش قطعات ریختگی که اصولاً از گونه فلزات سبک هستند را به‌وسیله قالب‌های فلزی دائم بر روی ماشین‌های خاص ریخته‌گری کم‌فشار تولید می‌کنند. در این فرایند، بوته مذاب فلزات سبک که در داخل محفظه‌های گرمی در بسته قرار دارد، از طریق لوله انتقال مذاب با قالب فلزی در تماس قرار می‌گیرد.
هوای فشرده یا همان گاز را به منظور پر کردن قالب به محفظه مذاب هدایت می‌کنند تا در نتیجه فشاری در حدود ۰٫۲ تا ۰٫۵ بار بر آن اعمال شود و مذاب از طریق لوله انتقال به سمت بالای قالب فرستاده می‌شود تا در نهایت قالب پر شود. لازم به توضیح است که در مرحله انجماد مذاب، فشار اعمالی بایستی همچنین برقرار باشد تا ساختار بلوری متراکم و یکنواختی به وجود بیاید.
نکته: پیش از خارج نمودن قطعه، فشاری که اعمال می‌شود بایستی قطع شود تا مذاب بتواند در لوله به سمت پایین هدایت شود.
اکنون ماشین‌های ریخته‌گری کم‌فشار به صورت تمام خودکار تنظیم می‌شوند و همچنین قالب‌های فلزی با سطح جدایش عمودی یا افقی دارند که مجهز به کشش ماهیچه و بیرون اندازهای هیدرولیکی یا پنوماتیکی هستند.
نکته: دمای قالب‌های فلزی در هنگام کار دستگاه چیزی در حدود ۳۰۰ تا ۳۸۰ درجه سانتیگراد می‌باشد.
بر روی صفحه پایینی ماشین، نصفه زیری قالب فلزی به‌عنوان نصفه ثابت قالب محکم می‌شود و نصفه متحرک قالب بالایی بر روی صفحه متحرک ماشین محکم می‌شود که بیشتر ماهیچه‌های فولادی نیز به‌طور هیدرولیکی روی آن کار گذاشته می‌شود.
ترک خوردن خستگی گرمایی یک از عیوب سطحی بسیار مهمی است که درقالب‌های دایکست ساخته شده از آلومینیوم اتفاق می‌افتد. قالب‌های ریخته‌گری تحت دمای بالا و بارهای مکانیکی قرار می‌گیرند و ترک‌های خستگی گرم قالب‌ها که در نتیجه سیکل‌های گرمایی ایجاد می‌شوند، به‌طور محسوسی منجر به کوتاهی نیمه عمر قالب می‌گردند و ترک‌ها منجر به کاهش کیفیت سطح قالب‌ها و در نتیجه کاهش کیفیت سطح قطعات ریختگی می‌شوند. بارهای مکانیکی و گرمایی منجر به تنش‌های موضعی بالا و در نتیجه ایجاد ترک‌های سطحی می‌شوند. عمیق‌ترین ترک‌ها قبل از ۲۰۰۰ سیکل اتفاق می‌افتد و به‌صورت تصاعدی در سیکل‌های بعدی گسترش می‌یابد. این ترک‌ها در نزدیکی راهباره قالب، جایی که شیب‌های دمایی به خاطر دمای بالاتر مذاب، بیشتر هستند، اتفاق می‌افتند و ترک‌ها همچنین در مناطقی که تمرکز تنش بالاتری دارند، مانند لبه‌ها و گوشه‌هایی با زاویه کوچک، زودتر اتفاق می‌افتند. ترک‌هایی که زودتر تشکیل می‌شوند معمولاً هنگام سیکل‌های بعدی عمیق‌تر و طولانی‌تر می‌شوند. عمق ترک‌های مشاهده شده از حدود چند دهم میلی‌متر تا ۷۵ میلی‌متر تغییر می‌کند. ریز ساختار ماده قالب در نزدیکی سطح به تدریج و در اثر گرمادهی بسیار به وسیلهٔ آلیاژ آلومینیوم مذاب نرم می‌شود که باعث بازپخت مارتنزیت و در نتیجه کاهش سختی می‌گردد. نرم‌شدن سطحی، شروع ترک‌ها و گسترش بیشتر آن‌ها را افزایش می‌دهد.
تخلخل جریان گونه‌ای از تخلخل می‌باشد که ناشی از جریان ضعیف مواد بوده و باعث ایجاد عیوب سطحی مانند سوراخ‌ها، حفره‌ها و عیوب داخل قطعه مانند تخلخل‌ها می‌شود. ترکیبی از علت‌های ایجاد عیوب سطحی و تخلخل‌های گازی را می‌توان دلیل بروز تخلخل جریان عنوان کرد. یکی از دلایل بروز تخلخل جریان ناشی از فشار کم در انتهای سیکل تزریق (قبل از اعمال فشار مضاعف) می‌باشد که باعث افت فشار مواد در انتهای سیکل یعنی دقیقاً در جایی که به آن احتیاج است می‌شود. باید به این مسئله توجه نمود که هنگامی که تخلخل ناشی از این عامل باشد، (جریان ضعیف) این تنها قسمتی از عیوب خواهد بود. یعنی هرچیزی که باعث تخلخل جریان شود، (مانند فشار کم تزریق) بدون شک باعث ایجاد عیوب دیگری نیز خواهد شد به عبارت دیگر، کیفیت پایین بخش‌های درونی قطعات که ناشی از فشار کم می‌باشد و احتمالاً شماری از عیوب دیگر را در آنجا خواهیم داشت.
همچنین تخلخل جریان می‌تواند ناشی از درجه حرارت کم مواد باشد. این بدان معناست که درجه حرارت مواد در گلویی تزریق بیش از حد کم می‌باشد؛ که معمولاً به دلیل نگهداری مواد در درجه حرارت پایین در کوره نگهدارنده است. همچنین این مسئله می‌تواند به علت سرد شدن مواد در ملاقه و سیلندر تزریق باشد. درجه حرارت پایین مواد مانع از پاشش و لحیم شدگی می‌شود. در چنین وضعیتی ممکن است ظاهر قطعه چندان بد به نظر نرسد و لذا از نظر اپراتور قابل قبول باشد، ولی تخلخل‌های درونی در قطعه مستتر بوده و در فرایندهای ثانویه این موضوع آشکار شود. در این میان باید در نظر داشت که تغییرات دمایی ثبت گردیده و اثرات آن دیده شود، چون در غیر این‌صورت این عامل (تغییرات درجه حرارت) باعث تغییراتی در قطعه خواهد شد که اثرات خود را در فرایندهای بعدی و مکمل نشان می‌دهد.
درجه حرارت بسیار پایین قالب با مواد دارای دمای پایین، فاصله جریان بلند و زمان پرشدن طولانی با هم ترکیب شده و خود را به عنوان عیوب جریان نشان می‌دهد. همه این موارد مکمل یکدیگر در ایجاد این عیب می‌باشند و بنابراین چنانچه هرکدام از آن‌ها به صورت مجزا مورد بررسی قرار گیرند تنها مقدار ناچیزی انحراف در آن‌ها دیده می‌شود که از نظر بازرس کنترل کیفیت مسئله چندان مهمی نخواهد بود؛ حال آنکه وضعیت کاملاً برعکس می‌باشد. تنظیم، کنترل و پایش هر کدام از این عوامل در محدوده طراحی شده بسیار مهم و مطلوب می‌باشد.
یکی دیگر از عوامل بروز تخلخل جریان در قطعه، زمان پر شدن طولانی و بسیار آهسته می‌باشد. تشخیص این گونه تخلخل از تخلخل انقباضی، هنگامی که قطعه برش زده می‌شود بسیار مشکل است. نحوه تشخیص این نوع از تخلخل به روش‌های زیر میسر است:
این ماشین‌ها دو نوع کلی دارند:
۱-ماشین‌های با محفظه تزریق سرد : در این نوع سیلندر تزریق خارج از مذاب بوده و فلزاتی مانند AL و Cu و mg تزریق می‌شود و مواد مذاب توسط دست به داخل سیلندر تزریق منتقل می‌شود.
۲-ماشین‌های با محفظه تزریق گرم : در این نوع سیلندر تزریق داخل مذاب و کوره بوده و فلزاتی مانند سرب خشک و روی، تزریق می‌شود و مذاب اتوماتیک تزریق می‌شود.
۱-لزوم داشتن کوره‌های اصلی و فرعی برای تهیه مذاب و رساندن مذاب به داخل سیلندر تزریق.
۲- طولانی بودن مراحل کاری.
۳-امکان به وجود آمدن نقص در قطعه به دلیل افت حرارت مذاب آکومولاتور یک سیلندر دو طرفه بازشو که داخل آن یک پیستون شناور وجود دارد که یک سمت آن فشار گاز از نوع گاز بی‌اثر مانند گاز ازت که در سیستم با D O مشخص می‌باشد، تحت‌فشار است و در سمت دیگر فشار روغن که در سیستم با P N مشخص می‌باشد.
ماشین پرس که با اختصار پرس نیز نامیده می‌شود گونه‌ای ماشین ابزار است که فشار مورد نیاز برای شکل‌دهی اجسام را تأمین می‌نماید.
ماشینهای پرس بر اساس متغیرهای مختلف بصورت زیر طبقه‌بندی می‌شوند.
این ماشین‌آلات از نیروی دست اپراتور برای اعمال فشار بر قطعه کار استفاده می‌کنند و برای کارگاه‌های نمونه‌سازی یا مراکز آموزشی گزینهٔ مناسبی محسوب می‌شوند. پرس‌های دستی معمولاً دارای اهرم برای انتقال نیرو هستند به همین دلیل به آنها پرس دستی اهرمی نیز می‌گویند.
در دستگاه پرس مکانیکی از روش‌های مختلفی برای تبدیل چرخش موتور الکتریکی (نیروی دورانی) به جابجایی خطی (نیروی خطی) استفاده می‌شود که بواسطهٔ آن سینهٔ پرس (صفحهٔ متحرک پرس یا Ram) بر قالب فشار وارد می‌نماید.
پرس هیدرولیک نام ماشینی است که با استفاده از سیلندر هیدرولیک نیروی پرس تولید می‌کند.
این ماشین‌آلات از هوای فشرده برای اعمال فشار به سیلندر نیوماتیکی و سینهٔ پرس استفاده می‌نمایند.
۱۰۰ بریتانیایی کبیر برنامه‌ای تهیه‌شدهٔ توسط بی‌بی‌سی بود که توسط آن مردم در سال ۲۰۰۰ به ۱۰۰ بریتانیایی کبیر در تاریخ رأی دادند. در ده ردیف جدول که توسط مردم رأی‌گیری شده بود، همهٔ شخصیت‌ها در زمان نظرسنجی درگذشته بودند.100 great British heroes—مقالهٔ خبر بی‌بی‌سی، تهیه‌شده در تاریخ چهارشنبه، ۲۱ اوت ۲۰۰۲ (contains the top 100, sorted alphabetically)بی‌بی‌سی ۱۰۰ بریتانیایی کبیر، اعلام عمومی خبر—, در تاریخ پنج‌شنبه، ۲۲ اوت ۲۰۰۲ این مجموعه شامل برنامه‌هایی بود که بینندگان پس از هر برنامه فرصت بیشتری برای رأی دادن داشتند. این برنامه با بحث و بررسی نهایی و تعیین رتبه ده نفر برتر به پایان رسید. اگرچه بسیاری از افراد زنده در میان ۱۰۰ نفر برتر قرار گرفتند، اما همه ده نفر اول درگذشته بودند. جان لنون، پل مک‌کارتنی و دیوید بویی از موسیقی‌دانانی بودند که در میان سی‌تای برتر قرار گرفتند.
ایکل شهرکی در شهرستان نورفک در کشور انگلستان است. این شهرک در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲۷۳۲ نفر جمعیت داشته است.Office for National Statistics & Norfolk County Council, 2001. "Census population and household counts for unparished urban areas and all parishes ". Retrieved December 2, 2005.
اس‌جی‌اس شرکت چندملیتی بوده، که دفتر مرکزی آن در شهر ژنو، سوئیس قرار دارد. این شرکت ارائه‌کننده انواع خدمات بازرسی، کنترل کیفیت و صدور انواع گواهینامه می‌باشد. شمار کارکنان شرکت اس‌جی‌اس بیش از ۷۵،۰۰۰ نفر است، که در ۱،۵۰۰ دفتر خدماتی و آزمایشگاه‌های آن، در سراسر جهان فعالیت می‌کنند.
خدمات اصلی شرکت اس‌جی‌اس شامل بازرسی و تایید مقدار، وزن و کیفیت کالاهای گوناگون، همچنین تست و کنترل کیفیت محصولات و عملکرد آنها در برابر استانداردهای مختلف بهداشتی، ایمنی و نظارتی می‌باشد.Hermann Simon mentioned this company in his correspondent book as an example of a "Hidden Champion" (Simon, Hermann: Hidden Champions of the 21st Century: Success Strategies of unknown World Market Leaders. London: Springer, 2009. - . P. 10)
این شرکت، در سال ۱۸۷۸ در روان، فرانسه تأسیس شد. در حال حاضر رقبای اصلی اس‌جی‌اس در سطح جهانی عبارتند از: شرکت اینترتک، توف، بیرو وریتاس و گرمانیشر لوید.
قنوت از ریشهٔ «قنو» است که در لغت به معنای به دست آوردن چیزی و خوشهٔ خرما آمده و در اصطلاح قرآنی یعنی طاعت و پرستش همراه با خضوع و فروتنی؛راغب اصفهانی، حسین بن محمد؛ المفردات فی غریب القرآن، بیروت، دارالمعرفة، ۱۴۲۶ق، چاپ چهارم، ص۶۸۴. که در واقع به معنای به دست آوردن حالت خضوع در عبادت به صورت قیام، سجده و رکوع بعد از تحقق ایمان می‌باشد.مصطفوی، حسن؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، تهران، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۶۰ش، ج۹، ص۳۶۰. البته «قنوت» در اصطلاح فقه دعا و ثنا در پیشگاه خداوند متعال در موضع خاصی از نماز است؛شریفی اشکوری، الیاس؛ فقرات فقهیه، قم، آل ایوب، ۱۳۸۱ش، چاپ اول، ج۱، ص۵۸۱٫۹۰۹ و کیفیت آن در نزد امامیه، بلند کردن دست‌ها تا مقابل صورت بوده، به طوریکه کف دست‌ها رو به آسمان و در حال خواندن دعا باشد.روح‌الله، موسوی (امام خمینی)؛ آداب الصلاة، قم، مؤسسهٔ تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۷۰ش، چاپ اول، ص۳۷۳–۳۷۴.وب سایت آیت‌الله مدرسی "فلسفه قنوت"
در همه نمازهای واجبی و مستحبی در رکعت دوم قنوت قبل از رکوع مستحب است.
در میان فقیهان اهل سنت دربارهٔ قنوت نظر واحدی وجود ندارد در میان آن‌ها در این مسئله اختلاف است.
المسائل المنتخبة، ۱۳۸۲، ص ۱۱۸، م ۳۲۲
المسائل المنتخبة، ۱۴۲۵، ه ق، ص ۱۵۴، م ۳۲۵
عروة الوثقی، ۱۳۸۶، ج۱، ص ۵۹۳ م ۳
روز یک سؤال احمقانه بپرس نام یک روز تعطیل است که بعضی اوقات در ایالات متحده آمریکا جشن گرفته می‌شود که معمولاً توسط دانش آموزان و معلمان جشن گرفته می‌شود. گرچه روز یک سؤال احمقانه بپرس ۲۸ سپتامبر است ولی در عمل مشاهده می‌شود که آخرین روز ماه سپتامبر را جشن می‌گرفتند.
جلایی‌پور نام خانوادگی افراد زیر است:
جریان خون کلیوی شاخصی در فیزیولوژی کلیه است که مقدار حجمی از پلاسمای خون که در واحد زمان به کلیه می‌رسد را می‌سنجد. و با استفاده از فرمول فلیکر قابل اندازه‌گیری است:
در عمل از کلیرنس PAH برای محاسبه جریان مؤثر پلاسما کلیه (eRPF) استفاده می‌شود. PAH یا ("para"-aminohippurate) بدون بازجذب در نفرون فیلتر می‌شود. در دوزهای پایین غلظت وریدی PAH صفر است ولی در عمل eRPF حدوداً ده درصد RPF را کمتر تخمین می‌زند.
با توجه به فرمول کلیرنس کلیه:
eRPF برای PAH به صورت زیر خواهد بود:
او-بوت (به آلمانی: U-Boot ) مخفف اصطلاح آلمانی "Unterseeboot" به معنای «قایق زیر آبی» است.. درحالی‌که در زبان آلمانی این اصطلاح به شکل عمومی برای هر نوع زیردریایی به کار می‌رود، در خارج از آلمان به شکل اختصاصی برای اشاره به زیردریایی‌های آلمانی دوره جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم استفاده می‌شود.
در طول دو جنگ جهانی، در اثر ضعف ناوگان سطحی آلمان در مقابل دشمنان، از این زیردریایی‌ها که سلاح‌های توانمندی علیه شناورهای دشمن بودند، بیشتر در نقش حمله به مسیرهای تجارت دریایی استفاده شد تا یک محاصره دریایی علیه کشتی‌رانی دشمن اعمال کنند. در طول این دو جنگ نزدیک به ۸۰۰۰ کشتی تجاری و جنگی توسط او-بوت‌ها غرق شدند. به هر صورت با صورت گرفتن تمهیدات متقابل توسط دشمنان هدف نهایی او-بوت‌ها محقق نشد و مجموعاً ۹۶۲ او-بوت از بین رفت که به مرگ بیش از ۳۳ هزار تن از خدمه آن‌ها انجامید.
با پدیداری این شناورها در سده نوزدهم و ارتقای تدریجی آن‌ها امپراتوری آلمان همانند سایر قدرت‌های برتر دریایی جهان در ابتدا علاقه‌ای به سرمایه‌گزاری در زمینه زیردریایی‌ها نداشت. به هر صورت مهندسان آلمانی کار بر روی این گونه را ادامه دادند و نخستین زیردریایی با موتور دیزل را ابداع نمودند. در این حال فرماندهی عالی نیروی دریایی امپراتوری آلمان به دنبال ساخت کشتی‌های جنگی بزرگ بود و تمایلی به این گونه جدید با قابلیت‌های آزمایشی و به‌اثبات‌نرسیده نداشت. از این جهت صنعت آلمان رو به صادرات فناوری زیردریایی‌های خود به سایر کشورها از جمله امپراتوری روسیه آورد. با فشار وارد آمده از طرف ستاد کل نیروی دریایی، فرماندهی عالی در نهایت سفارش ساخت یک زیردریایی را به شرکت کروپ صادر کرد. این شناور نزد آلمانی‌ها «اونترزی‌بوت» (Unterseeboot) یا به اختصار «او-بوت» به معنای «قایق زیردریایی» نام گرفت. نمونه اولیه‌ای که به نیروی دریایی ارائه گردید بزرگ‌تر و بهتر از نمونه‌های پیشین بود. این مدل «او-۱» نامیده شد. هنگامی که این او-بوت ماه دسامبر سال ۱۹۰۶ وارد خدمت شد امپراتوری آلمان را به آخرین قدرت دریایی که قدم در این عرصه نهاده بدل ساخت. در رقابت با سایر کشورها در چند سال آینده آلمانی‌ها با سردمداری کروپ طرح‌های متعددی برای او-بوت‌هایی با اندازه بزرگ‌تر، برد بلندتر، سرعت بیشتر و تسلیحاتی بهتر ارائه کردند. به هر صورت در مواجهه با مشکلات متعدد و پشتیبانی ضعیف فرماندهی عالی، نیروی او-بوت‌های آلمان با سرعت اندکی پیش می‌رفت. بین سال‌های ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۰ نیروی دریایی امپراتوری آلمان سفارش ساخت چهارده او-بوت را صادر کرد. این او-بوت‌ها به هسته نیروی در حال تشکیل او-بوت آلمان بدل گشتند. این او-بوت‌ها از پارافین که امن‌تر از بنزین بود و بهره‌وری بیشتری از موتور بخار داشت، به عنوان سوخت استفاده می‌کردند. به هر حال این نوع سوخت نیز مشکلات خود از جمله تولید دود سفید رنگ غلیظ که از چندین کیلومتری قابل مشاهده بود، را داشت. آلمان از سال ۱۹۱۰ بر تولید او-بوت با موتور دیزل تمرکز کرد. بین سال‌های ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۲ نیروی دریایی امپراتوری آلمان ۲۳ او-بوت دیزل-الکتریک را سفارش داد. تابستان سال ۱۹۱۴ امپراتوری آلمان با ۲۶ او-بوت فعال و ۱۵ او-بوت در حال ساخت در رده پنجم کشورهای جهان از منظر نیروی زیردریایی قرار داشت.
هنگام آغاز جنگ جهانی اول در روز ۱ اوت سال ۱۹۱۴ آلمان تنها ۲۰ او-بوت آماده رزم در اختیار داشت. این مقدار تا پایان سال نخست به تنها ۲۹ او-بوت رسید. دو روز پس از اعلان جنگ بریتانیا به آلمان در روز ۴ اوت، ده او-بوت برای نخستین گشت جنگی زیردریایی‌ها در تاریخ با مأموریت حمله به ناوگان کبیر بریتانیا، از جزیره هلگولند راهی دریا شدند. این او-بوت‌ها تا دو روز دیگر با طی ۶۵۰ کیلومتر مسافت خود را به نزدیکی جزایر اورکنی در شمال اسکاتلند رساندند. به هر صورت این مأموریت گشت با از دست رفتن یک پنجم او-بوت‌ها به نتیجه‌ای نرسید. با این حال در هفته‌های آتی تعداد بیشتری او-بوت به گشت‌زنی فرستاده شدند. روز ۵ سپتامبر اچ‌ام‌اس "پث‌فایندر"، ناو سبک بریتانیایی به نخستین قربانی اژدر شلیک‌شده از یک او-بوت بدل گشت. روز ۲۲ سپتامبر اس‌ام او-۹ به تنهایی در عرض تنها یک ساعت موفق به غرق کردن سه ناو زرهی بریتانیایی در نزدیکی ساحل هلند شد. این حمله به تنهایی ضربه مرگبارتری به دشمن نسبت به تمام ناوگان دریاهای آزاد نیروی دریایی امپراتوری آلمان زد. چنین موفقیت بزرگی موجب بهت دشمن از قابلیت او-بوت‌ها گردید.
در همین حال، بریتانیا محاصره دریایی آلمان را به منظور جلوگیری از رسیدن مواد جنگی به آن اعمال کرد. بریتانیایی‌ها در این اقدام پایبندی چندانی به قانون غنیمت‌گیری دریایی نداشتند و حتی کشتی‌های بی‌طرف و حامل غذا را نیز مورد تعرض قرار می‌دادند. در تلافی، فرماندهی عالی نیروی دریایی آلمان مجوز تعرض متقابل او-بوت‌های خود به کشتیرانی تجاری بریتانیا، در پایبندی سفت‌وسخت به قانون غنیمت‌گیری دریایی، را صادر کرد. به هر صورت تا اوایل سال ۱۹۱۵ تنها ۱۰ کشتی تجاری متفقین با مجموع تناژ حدود ۲۰ هزار تن طعمه این عمل شدند. با توجه به کمبود اژدر، بیشتر این موارد با آتش توپ یا باز شدن دریچه‌های کشتی اتفاق افتاد. با هویدا شدن آثار محاصره دریایی علیه آلمان، فرماندهان دریایی ارشد این کشور خواهان کاهش پایبندی به قانون غنیمت‌گیری دریایی بودند تا یک محاصره دریایی متقابل مؤثر علیه بریتانیا پدیدآورند؛ به این امید که قابلیت جنگی آن را کاهش دهند یا وادار به رفع محاصره دریایی آلمان کنند. با این حال سران این کشور در ابتدا با در نظر گرفتن ملاحظات سیاسی از جمله امکان باز کردن پای کشورهای بی‌طرف مخصوصاً ایالات متحده به جنگ، تمایلی به این اقدام نداشتند. از طرفی تعداد کافی او-بوت بدین منظور در اختیار آلمان نبود. به هر صورت ادله حامیان این رویکرد، در نهایت قیصر ویلهلم دوم و صدراعظم او را مجاب به صدور مجوز آن کرد. قیصر رسماً اعلان کرد از روز ۱۸ فوریه سال ۱۹۱۵ به بعد آب‌های اطراف جزیره بریتانیا منطقه جنگی است و قانون غنیمت‌گیری دریایی دیگر اجرا نخواهد شد. بر این مبنا کشتی‌های تجاری بریتانیایی و فرانسوی بدون اخطار پیشین غرق می‌شدند. با این حال احتیاط لازم می‌بایست برای هدف نگرفتن کشتی‌های بی‌طرفی که مواد ممنوعه حمل نمی‌کنند، اعمال می‌گشت. به هر صورت مسئولیت هر گونه حادثه نیز متوجه خود کشتی‌های بی‌طرف قلمداد گردید. در دوماهه نخست تلاش آلمان برای محاصره دریایی بریتانیا به ترتیب ۶۰ هزار و ۸۰ هزار تن از کشتی‌های تجاری توسط ۲۹ او-بوت غرق شدند. با توجه به کمی شمار او-بوت‌ها این آمار چندان چشمگیر نبود. صرف زمان زیاد در مسیر رفت و برگشت از آب‌های عملیاتی به پایگاه‌های دریایی آلمان و مدت زمان فرایند آماده‌سازی مجدد، سبب می‌شد سازمان دادن به چرخه گشت‌زنی‌های سازمان‌یافته با بیش از شش یا هفت او-بوت در یک زمان دشوار باشد. بدین شکل آلمانی نتوانستند هدف اصلی محاصره دریایی مد نظر خود با او-بوت‌ها را محقق کنند؛ به شکلی که بنابر ادعای بریتانیایی‌ها میزان واردات این کشور در سال ۱۹۱۵ بیش از سال ۱۹۱۳ بود. در همین حال چند حادثه از جمله غرق شدن "لوسیتانیا" که منجر به مرگ شهروندان آمریکایی شد واکنشی تندی از جانب ایالات متحده دربرداشت؛ به وجهی که در نهایت قیصر اوایل ماه سپتامبر سال ۱۹۱۵ دستور به توقف محاصره بریتانیا داد و تعداد بیشتری او-بوت را راهی مدیترانه که شکار کشتی‌ها کمتر بحث‌برانگیز بود و تصادم کمتری با ایالات متحده ایجاد می‌نمود، کرد.
در مدیترانه او-بوت‌ها می‌توانستند از متحد آلمان امپراتوری عثمانی، به‌خصوص در نبرد گالیپولی، پشتیبانی کنند. او-بوت‌ها با استقرار در پایگاه‌هایی در دریای آدریاتیک کارزار جدیدی علیه کشتی‌های ترابری نیرو بریتانیایی به گالیپولی و همچنین کشتی‌های تجاری از مسیر هند و خاور دور آغاز کردند. نتایج این کارزار چشم‌گیری حاصل کرد. اس‌ام او-۲۱ دو نبردناو بریتانیایی را که با توپ‌های خود از نبرد زمینی در گالیپولی پشتیبانی می‌کردند، غرق کرد. این مسئله موجب شد بریتانیایی‌ها دیگر از کشتی‌های جنگی بزرگ خود در این نبرد در این نقش استفاده نکنند.
اوایل سال ۱۹۱۶ با دور از انتظار بودن پیروزی در جنگ، فرماندهان نیروی دریایی خواهان برقراری مجدد محاصره دریایی علیه بریتانیا شدند. نیروی دریایی آلمان در این زمان با ۵۴ او-بوت، تقریباً دو برابر میزان سال پیش، در عملیات داشت. پس از مدتی تردید، قیصر در آخر با این خواسته موافق کرد اما محدودیت‌های پیچیده‌ای را اعمال نمود. به منظور جلوگیری از حادثه غرق شدن "لوسیتانیا"، هیچ کشتی مسافربری از هیچ کشوری در هیچ جایی نمی‌بایست مورد حمله قرار می‌گرفت. همچنین می‌بایست از حمله به کشتی‌های باری و تانکرها غیرمسلح در خارج از منطقه جنگی اجتناب می‌شد. محاصره مجدد از ماه فوریه سال ۱۹۱۶ آغاز شد. این بار با وجود محدودیت‌ها موفقیت‌های بیشتری حاصل گشت. در دو ماه نخست به ترتیب ۱۱۷ هزار تن و ۱۶۷ تن کشتی غرق شدند. تا این که اتفاقی مشابه حوادث پیشین دوباره بروز کرد. روز ۲۴ مارس یک او-بوت یک کشتی مسافربری را با شناور حامل نیروهای نظامی اشتباه گرفت و با اژدر مورد اصابت قرار داد. این کشتی غرق نشد اما انفجار در آن ۸۰ تن از جمله ۲۵ آمریکایی را به کام مرگ کشاند. با تشدید تنش‌ها و تهدید ایالات متحده به قطع روابط دیپلماتیک، قیصر روز ۲۴ آوریل مجدداً دستور به پایبندی سفت‌وسخت او-بوت‌ها در آب‌های بریتانیا به قانون غنیمت‌گیری دریایی داد. در نتیجه میزان تناژ کشتی‌های غرق شده توسط او-بوت‌ها در چهار ماه بعدی به شدت افت کرد.
شمار او-بوت‌های آلمان تا ماه سپتامبر سال ۱۹۱۶ با رشد قابل ملاحظه به ۱۲۰ مورد از انواع مختلف رسید. فرماندهان نظامی مجدداً قیصر را تشویق به استفاده تام از ظرفیت این نیرو کردند. این بار هم قیصر مردد بود اما در نهایت با افزودن قواعد بیشتر با این نظر همراه شد. بر این اساس او-بوت‌ها عملیات محدودی بر مبنای قانون غنیمت‌گیری دریایی در آب‌های جزیره بریتانیای که شناورهای آمریکایی یا کشورهای بی‌طرف در آن حضور زیادی داشتند، صورت می‌دانند. در این حال جنگ بدون محدودیت زیردریایی در مدیترانه مجاز شمرده شد. بدین شکل سومین و شدیدترین مرحله رزم محدود او-بوت‌ها از روز ۶ اکتبر سال ۱۹۱۶ آغاز گردید. این مرحله برای آلمانیی‌ها بسیار پرثمر بود. او-بوت‌های آلمانی در جریان آن تا ابتدای ماه فوریه سال ۱۹۱۷، حدود ۵۰۰ شناور بریتانیایی با مجموع تناژ حدود ۱٫۱ میلیون تن را غرق کردند.
تا اوایل سال ۱۹۱۷ جنگ برای آلمان به یک درگیری فرسایشی مرگبار و بی‌فایده بدل گشت و نارضایتی‌های عمومی در آن سر برآورد. سران نظامی از قیصر خواستند مجوز جنگ بدون محدودیت زیردریایی در تمامی اقیانوس‌ها و دریاها را صادر کند. بر مبنای دستاوردهای پاییز سال ۱۹۱۶ و تعداد بیشتر او-بوت‌های در دسترس، این افراد پیش‌بینی می‌کردند کارزار بدون محدودیت او-بوت‌ها در عرض تنها پنج یا شش ماه می‌تواند نیمی از ناوگان کشتی‌های تجاری بریتانیایی را از بین ببرد تا شرایط داخلی مشابهی برای این کشور پدید آید. همچنین ادعا شد اگر ایالات متحده وارد جنگ شود، آلمان تا آن زمان با تعداد کافی او-بوت، شامل حدود هفتاد مورد عملیاتی تنها در آب‌های بریتانیا، خواهد توانست تمامی کشتی‌های نیرو و تدارکات آن را پیش از رسیدن به اروپا غرق کند. قیصر این طرح را مورد تأیید قرار داد و به شکل علنی اعلام کرد از روز ۱ فوریه سال ۱۹۱۷ او-بوت‌ها هر کشتی تجاری که در آب‌های سرزمینی بریتانیا با آن مواجه شوند غرق خواهند کرد. او همچنین به ناوگان شناورهای سطحی نیروی دریایی آلمان دستور داد به پشتیبانی از عملیات او-بوت‌ها بپردازند. آلمان این جنگ بدون محدودیت زیردریایی را با حدود شصت او-بوت در آب‌های بریتانیا آغاز کرد. نتایج خارق‌العاده از آب درآمد. حدود ۵۴۰ هزار تن کشتی در ماه فوریه، ۵۹۴ هزار تن در ماه مارس و مقدار فوق‌العاده ۸۸۱ هزار تن در ماه آوریل غرق شدند. تنها در ماه آوریل، سیاه‌ترین ماه جنگ او-بوت‌ها برای متفقین، آلمانی‌ها ۴۲۳ کشتی از جمله ۳۵۰ کشتی بریتانیایی را راهی کف اقیانوس نمودند. طبق پیش‌بینی این کارزار تجارت بریتانیا را برای کشورهای بی‌طرف واهمه‌آفرین کرد. در واکنش به این اقدام آلمان، ایالات متحده روز ۳ فوریه سال ۱۹۱۷ روابط دیپلماتیک خود با این کشور را قطع کرد و روز ۶ آوریل به آن اعلان جنگ داد.
سازندگان او-بوت‌های آلمان تا واپسین روزهای جنگ در تکاپو برای ارتقای محصولات خود بودند. شناورها طولانی‌تر، دماغه آن‌ها بزرگ‌تر و توپ‌های سنگین‌تری افروده شد. بیشتر تمرکز بر بهبود قابلیت رزمی او-بوت‌ها بود. طراحی پایه او-بوت‌های آلمانی در جنگ جهانی اول به اندازه‌ای پیشرفته شده بود که او-بوت‌های آن در جنگ جهانی دوم تفاوت اساسی با آن‌ها نداشت.
پس از شکست در جنگ جهانی اول و انعقاد پیمان ورسای در سال ۱۹۱۹، آلمان متعهد شد تمامی ناوگان او-بوت‌های خود را به بریتانیا تحویل بدهد و او-بوت‌های درحال ساخت خود را از بین ببرد. این کشور همچنین از داشتن هر گونه زیردریایی در آینده محروم شد. پس از اجرای این پیمان‌نامه، او-بوت‌های موجود آلمان میان بریتانیا، ایالات متحده، فرانسه، ایتالیا و ژاپن تقسیم شد.
با وجود تسلیم شدن او-بوت‌های آلمان، متفقین ذخایر فراوان مستندات علمی و تکنیکی صنایع ساخت زیردریایی در این کشور را نادیده گرفتند. با وجود این که تمامی اطلاعات و بایگانی‌های مربوط به او-بوت‌ها تحویل داده شد، دانش و تجربه سطح بالا در این زمینه در نزد آلمانی‌ها باقی ماند. بدین ترتیب با وجود ممنوعیت ساخت زیردریایی، آلمان فعالانه شروع به بهره‌گیری از این تجربیات در بستر اقتصادی کرد. آلمانی‌ها طراحی‌های او-بوت‌های خود را به ژاپنی‌ها به فروش رساندند و به همکاری در این رابطه با کشتی‌سازی‌های آرژانتینی، ایتالیایی و سوئدی پرداختند. برای دور ماندن از مشکلات سیاسی حاصل از رفتار بر ضد روح پیمان ورسای، ماه ژوئیه سال ۱۹۲۲ یک شرکت پوششی بدین منظور از جانب آلمانی‌ها در هلند تأسیس گشت. این شرکت به شکل مستقیم از کیل در آلمان هدایت می‌شد. شرکت مذکور با تأمین مالی مخفیانه نیروی دریایی آلمان، دو زیردریایی بر مبنای طرح او-بوت نوع UBIII نیروی دریایی امپراتوری آلمان، برای ترکیه طراحی کرد که هر دو سال ۱۹۲۷ به آب انداخته شدند. با اجرای آزمایش‌هایی بر روی این زیردریایی‌ها، آلمانی‌ها به تجربیات دست‌اولی در ارتباط با طراحی خود دست یافتند.
در سال ۱۹۳۲، آلمان تصمیم به اجرای یک برنامه بازسازی برای ایجاد نیروی دریایی نوین برای خود گرفت. این برنامه شامل آماده‌سازی ناوگان کوچکی از هشت زیردریایی متوسط (۵۰۰ تن) می‌شد. این تعداد بعداً به ۱۶ زیردریایی افزایش یافت. یک سال بعد یک دانشکده‌ای تحت عنوان پوششی «دانشکده ضد زیردریایی» برای آموزش خدمه او-بوت‌ها در کیل تأسیس شد.
سه زیر دریایی مین‌ریز نیز توسط فنلاند و این بار بر اساس طرح قدیمی اما به شدت ارتقا یافته نوع UCIII، سفارش داده شد. این او-بوت‌ها در کارخانه‌های کشتی‌سازی فنلاندی با مشارکت بالای متخصصان آلمانی تولید گردیدند. فنلاند مجدداً درخواست دو زیردریایی دیگر یکی به وزن ۱۱۵ تن و دیگری با اندازه‌ای بزرگ‌تر و وزن ۲۵۰ تن، ارائه نمود. تحویل آخرین زیردریایی سفارشی فنلاند که کار ساخت آن ماه مه سال ۱۹۳۳ به اتمام رسید، عامدانه تا ماه ژانویه سال ۱۹۳۶ به تأخیر انداخته شد تا از آن برای آموزش خدمه آینده او-بوت‌ها استفاده شود.
از این زمان به بعد، آلمان شروع به طراحی زیردریایی برای نیروی دریایی خود کرد. این طراحی‌ها با عنوان «قایق موتوری آزمایشی» شناخته می‌شدند. شرکت "دویچه‌ورکه" در کیل جهت ساخت این قایق‌ها برگزیده شد و مقرر گشت یک پایگاه جدید برای او-بوت‌ها در کیل احداث گردد. مواد مورد نیاز به صورت مخفیانه در شرکت مورد نظر جمع‌آوری شد تا با دریافت فرمان کار ساخت آغاز شود. هزینه ساخت با احتساب هزینه آماده‌سازی برای قایق‌های کوچک با عنوان MVBIA، بین ۱ تا ۱٫۵ میلیون مارک و برای قایق‌های بزرگ با عنوان MVBIIA بین ۴ تا ۴٫۵ میلیون مارک بود.
در همین حال آموزش نظری خدمه او-بوت‌های آینده و کار توسعه مدل‌های دیگر ادامه پیدا کرد. یک نسخه ارتقا یافته MVBII تحت عنوان MVBIIB با بدنه طولانی‌تر طراحی شد که با فراهم آوردن امکان ذخیره سوخت بیشتر مدت عملیات را افزایش می‌داد. با دستیابی به طراحی سوم روشن بود که "دویچه‌ورکه" به تنهایی نمی‌تواند تعداد کافی از هر سه طراحی در زمانی مناسب برای پاسخگویی به نیازها بسازد. به همین جهت تصمیم بر این شد که هر طراحی در شرکت‌های کشتی‌سازی مختلف دیگری ساخته شوند. "دویچه‌ورکه" در کیل مسئول ساخت MVBIIA شد و دو شرکت دیگر می‌بایست دو مدل دیگر را می‌ساختند. با وجود جمع‌آوری مواد لازم تا پاییز سال ۱۹۳۴، کار ساخت از روز نخست ماه فوریه سال ۱۹۳۵ آغاز شد.
در نهایتاً با انعقاد موافقت‌نامه دو جانبه در ماه ژوئن سال ۱۹۳۵، بریتانیا پذیرفت آلمان به نسبت یک سوم نیروی دریایی بریتانیا، زیر دریایی در اختیار داشته باشد. بدین ترتیب با توجه به مجموع تناژ ۵۰ هزار تنی زیردریایی‌های بریتانیا، آلمان مجاز شد ناوگانی با حداکثر تناژ ۱۷۵۰۰ تن از زیردریایی‌ها ایجاد نماید. این مقدار معادل ۲۰ او-بوت بزرگ MVBIIA و شش او-بوت کوچک MVBIA بود. به هر صورت دکترین نیروی دریایی آلمان تعداد زیادی از نوع کوچک را موثرتر از تعداد اندکی از نوع بزرگ می‌دید. از این رو در چارچوب محدوده تعیین شده، تصمیم به تولید ۱۰ او-بوت بزرگ و ۱۸ او-بوت کوچک گرفته شد. او-۱ یازده روز پس از حصول توافق با بریتانیا، به آب انداخته شد.