moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سازمان مدیریت صنعتی از طرف وزارت صنعت، معدن و تجارت به عنوان یک سازمان حرفه ای و مستقل و دارای تجربه و پیشینه ممتاز در ترویج و بومی سازی مدل ها و سیستم های مدیریتی، ازجمله رتبه بندی شرکت ها، به عنوان متولی ساماندهی، توانمندسازی، و ارتقا کیفیت در صنعت آسانسور، با همراهی و همکاری همه ذینفعان و دست اندرکاران این حوزه از جمله دفتر ماشین سازی و تجهیزات وزارت صنعت، معدن و تجارت، سازمان استاندارد و شرکت های بازرسی، سندیکای آسانسور و پله برقی، اتحادیه و اصناف مرتبط، سازمان نظام مهندسی ساختمان کشور، شهرداری های وزارت کشور، سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی، دانشگاه ها و موسسات آموزشی مرتبط و همچنین پیمانکاران و سازندگان و تولید کنندگان و صاحبان فن این حوزه، انتخاب گردید و از سال 1396 اجرای فرایند و مدل ارزیابی شرکت های آسانسوری را آغاز نمود.
در نگاه اول ممکن است این نام چنین القا کند که سازمان مدیریت صنعتی خدمات خود را فقط به بخش صنعت و بنگاه‌های صنعتی ارائه می‌دهد. اما فلسفه ایجاد این سازمان، بعنوان یک هسته بومی گسترش دستاوردهای مدیریت علمی بوده است. یعنی مدیریت برخاسته از صنعت و به عبارتی دیگر مدیریت نوین را در سه عرصه مشاوره، تحقیق و آموزش مدیریت به کار گیرد و با توجه به ویژگی‌های بومی کشورمان تا حد امکان این یافته‌های علمی را آنچنان با نیازهای خاص موسسات، سازمان‌ها و شرکت‌های ایرانی منطبق سازد، بگونه‌ای که در عمل به کارایی و بهره‌وری آنها کمک کند.
بررسی طیف گسترده مشتریان سازمان و خدمات ارائه شده به آنها در طی بیش از چهل سال گذشته نشانگر این واقعیت است که در میان استفاده‌کنندگان از خدمات سازمان، وزارتخانه‌های مهم مانند بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، آموزش و پرورش، فرهنگ و ارشاد اسلامی، مسکن و شهرسازی وجود دارد.
همچنین سازمان‌ها و موسسات و مجتمع‌های بزرگ صنعتی و خدماتی دولتی تا شرکت‌های تولیدی، صنعتی و خدماتی بخش خصوصی نیز دراین شمار قرار دارند، از اینرو سازمان تلاش دارد تا بعنوان یک عامل تغییر در راه بهبود سیستم‌های اطلاعاتی و عملیاتی بخش‌های دولتی و خصوصی در سطح کلان و خرد ایفاگر نقشی بالنده و سازنده باشد.
آرم سازمان مدیریت صنعتی در واقع مهری است تاریخی که بروی سفال‌های کشف شده در دشت لوت کرمان و در آثار بر جای مانده از بنای باستانی «هبیج» نقش بسته بود.
مهم‌ترین نکته‌ای که درمورد مردمان این ناحیه می‌توان ذکر کرد آنست که علیرغم اینکه بارها و بارها در معرض تاخت و تاز اقوام مختلف قرارداشته‌اند، در باقیمانده‌های تمدن آنها نشانه‌ای از «اسلحه» یافت نشد و شاید بتواند نشانه خوبی از خوی و پیشه این مردمان باشد.
دلیل انتخاب این آرم برای سازمان مدیریت صنعتی اینست که این نشانه مفهوم انسجام و یکپارچگی بین سه فعالیت اصلی سازمان یعنی مشاوره، آموزش و تحقیق را نشان می‌دهد.
سازمان مدیریت صنعتی با بیش از نیم قرن تجربه در عرصه مدیریت، در راستای حفظ و صیانت از برند خود، اعلام می دارد استفاده اشخاص حقیقی و حقوقی از نام و آرم این سازمان، به عنوان شریک تجاری یا حامی در هر گونه فعالیت اقتصادی یا تبلیغاتی، منوط به کسب مجوز کتبی و معتبر از سازمان است و استفاده بدون مجوز از نام و آرم سازمان، پیگرد حقوقی خواهد داشت.
متقاضیان محترم می توانند برای کسب مجوز، با ارسال مستندات، درخواست مکتوب خود را به مدیریت ارتباطات و امور مشتریان ارسال فرمایند تا مورد بررسی قرار گیرد
سازمان مدیریت صنعتی همچنین به‌طور سالیانه اقدام به برگزاری همایش ها ، رتبه بندی و همچنین اجرای فرایند و اعطای جوایز می‌نماید.
= ماموریت سازمان مدیریت صنعتی =
سازمان مدیریت صنعتی، با پشتوانه بیش از 50 سال حضور موثر در فضای اقتصادی و اجتماعی کشور ماموریت خود را کمک به توسعه ظرفیت مدیریت و تحول و بهسازی سازمان ها و دستیابی به اهداف توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور از طریق مشاوره، آموزش و تحقیق می داند و می کوشد تا:
راهبران بخش کسب و کار را در هر اندازه ای از حجم فعالیت، برای حضور در شرایط پیش رو یاری کند.
به بنگاه های اقتصادی کشور در زمینه اتخاذ استراتژی های مناسب در راستای طراحی و اجرای تغییر و تحولات موثر برای ارتقاء سطح عملکرد و بهره وری آنها کمک کند.
دانش نظری و مهارت های مورد نیاز رهبران و مدیران سازمان ها (در شرایط فعلی و آینده) را توسعه دهد.
به مدیران و سیاستگذاران در تشخیص مسائل و چالشهای فرارو و انتخاب راهبردها از طریق مشاوره و پژوهش یاری رساند.
واحد مشاوره
واحد آموزش
مراکز تخصصی
انتشارات سازمان مدیریت صنعتی
کتابخانه سازمان مدیریت صنعتی
مرکز همایش های سازمان مدیریت صنعتی
هیوبرت ریوس (؛ زاده – درگذشته ۱۳ اکتبر ۲۰۲۳) یک اخترفیزیکدان اهل کانادا بود.
هیوبرت ریوس در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۳، در سن ۹۱ سالگی درگذشت.
وی در ۱۳ ژوئیه ۱۹۳۲ میلادی در مونترال به دنیا آمد. کودکی خود را در لری سپری کرد. او در یک کالج معتبر فرانسوی زبانCollège Jean-de-Brébeuf در مونترال تحصیلات پیش دانشگاهی را به اتمام رساند. هیوبرت ریوس در سال ۱۹۵۳ میلادی کارشناسی فیزیک را از دانشگاه مونترال دریافت کرد. سپس به تحصیلات خود دردانشگاه مک گیل ادامه داد و در سال ۱۹۵۶ پایان‌نامه خود را با عنوان تشکیل پوزیترونیوم در هیدروژن و هلیوم نوشت و در سال ۱۹۶۰ رسماً به درجه دکترا از دانشگاه کرنل ارتقاء یافت. پایان‌نامه او مربوط به «واکنش حرارتی هسته ای شامل هسته‌های نور متوسط بود».Thermonuclear Reaction Involving Medium Light Nuclei بعد از اتمام تحصیلات، هیوبرت ریوس از سال ۱۹۶۰میلادی تا سال ۱۹۶۵ در دانشگاه مونترال به تدریسفیزیک مشغول بود. وی از سال ۱۹۶۵ تا کنون، مدیر تحقیقات در مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسه بوده‌است.Centre national de la recherche scientifique since 1965
در حال حاضر، پروفسور هیوبرت ریوس در پاریس اقامت دارد. او اغلب در تلویزیون صحبت می‌کند و به ترویج علم مشغول است.
آلستیر جی دبلیو کامرون (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک‌دان، و ستاره‌شناس اهل کانادا بود.
ویلیام جرج «بیل» آنرو (؛ زاده ) فیزیکدان کانادایی در دانشگاه بریتیش کلمبیا واقع در ونکوور است که در سال ۱۹۷۶ اثر آنروی فرضی را توصیف کرد.
آرتور بی مک‌دانلد (؛ زاده ) یک اخترفیزیکدان اهل کانادا است. او در سال ۱۹۶۹ از مؤسسه فناوری کالیفرنیا (caltech)فارغ‌التحصیل شد.
وی در سال ۲۰۱۵ به همراه تاکاکی کاجیتا برندهٔ جایزهٔ نوبل فیزیک شد. این جایزه به خاطر کشف دارای جرم بودن نوترینوها به این دو فیزیکدان اهدا شد.
آکادمی نوبل دربارهٔ علت اهدای این جایزه اعلام کرد که این کشف درک ما را از کارکرد ماده دگرگون ساخته و می‌تواند در برداشت ما از کائنات نقشی حیاتی داشته باشد.
وی پیش‌تر نیز برنده جایزه مدال بنجامین فرانکلین (مؤسسه فرانکلین) شده بود.
اریک پواسون () یک فیزیک‌دان اهل کانادا است.
ایان افلک (؛ زاده ) یک فیزیک‌دان اهل کانادا است.
جان هربرت چپمن (؛ زاده ۲۸ اوت ۱۹۲۱ درگذشته ۲۸ سپتامبر ۱۹۷۹) یک فیزیک‌دان اهل کانادا بود.
لارکین کروین (؛ زاده درگذشته ) یک سیاستمدار اهل کانادا و اولین رئیس آژانس فضایی کانادا بود.
ام جمال دین (؛ زاده ۱۹۵۵) یک فیزیک‌دان، استاد دانشگاه و مهندس برق اهل کانادا است. وی عضو انجمن سلطنتی کانادا و عضو پیوسته انجمن مهندسان برق و الکترونیک می‌باشد.
رابرت ویلیام بویل (؛ زاده ۲ اکتبر ۱۸۸۳ – درگذشته ۱۸ آوریل ۱۹۵۵) یک فیزیک‌دان در زمینه پرتوزایی، و فراصوت اهل کانادا بود.
تد هسو (؛ زاده ) فیزیک‌دان و سیاستمدار کانادایی است.
عصام الدین خلیل ()؛ (؛ زاده ) یک دانشمند در زمینه توان الکتریکی، احتراق، و انتقال گرما اهل مصر است.
خلیل به مدرک کارشناسی ارشد در مهندسی مکانیک از دانشگاه قاهره در دسامبر ۱۹۷۳ خود رسید. در فوریه ۱۹۷۷ او توانست به Ph.D. مدرک مهندسی مکانیک در دانشگاه لندن کالج علمی و فناوری امپریال، بریتانیا دست پیدا کند.
مکانیسم اثر یا سازوکار تاثیر در داروشناسی، اشاره به تعامل ویژه بیوشیمیایی دارد که از طریق آن، مواد دارویی اثر دارویی خود را ایجاد می‌نماید. مکانیسم اثر معمولاً شامل هدف‌های مولکولی مشخص است که یک دارو به آن متصل می‌شود، و می‌تواند یک آنزیم یا گیرنده سلول باشد. گیرنده دارای پیوندهای درونی ویژه‌ای مبتنی بر ساختار شیمیایی موجود در دارو، برای گروه‌های دارویی و بهمان دقت و پیچیدگی برای عمل و اثر ویژه آن دارو بر گیرنده وجود دارد.
بنای یاد بود چهار گوشه (Four Corners Monument) بنایی است از سنگ خارا و برنج که مکان تلاقی ایالت‌های آریزونا, کلرادو, نیومکزیکو, و یوتا را مشخص می‌کند. این موقعیت، تنها نقطه در آمریکا است که همزمان با چهار ایالت در ارتباط است. ایده مشخص کردن مرزها با بناهای یادبود که توسط کنگره و به منظور مبارزه با گسترش برده‌داری به نقاط دیگر ارائه شد، به دوران پیش از جنگ داخلی آمریکا باز می‌گردد. از زمانی که ایالت‌ها تعیین شدند، مرزهای آنها با کمک خطوط مختصات جغرافیایی تعیین شدند. از دهه ۱۸۶۰ میلادی، مرزهای بین‌ ایالتی به مرور، مورد بررسی مجدد و علامت‌گذاری قرار گرفتند.
مومیایی پارسی یک مومیایی ایرانی در پاکستان بود. این مومیایی در سال ۲۰۰۰ کشف شد و خبر آن به تمام جهان مخابره گردید. پس از بررسی‌های گسترده مشخص گردید که این مومیایی یک مومیایی جعلی است و متعلق به یک قربانی کشته‌شده در سال ۱۹۹۶ است.
یک زن ایرانی که از طریق ضربه‌ای شدید به گردنش کشته شده از قبر خارج و بصورتی بسیار استادانه با مواد شیمیایی تبدیل به یک مومیایی می‌شود و جهت فروش به مبلغ ده‌ها میلیون دلار توسط واسطه‌ای به یک موزه در نیویورک ارائه می‌گردد.
موزه متروپولیتان در نیویورک از فردی به نام "ماسکارا" که نه تنها از متخصصین برجسته در زمینه باستان‌شناسی ایران است، بلکه تخصص ویژه در فاش کردن کپی‌های تقلبی از آثار باستان‌شناسی نیز دارد دعوت کرد تا قبل از خرید، نظر خود را در این زمینه به موزه ارائه دهد. او هنگامی که یک ایرانی در نیویورک، به‌نام "امان‌الله ریگی" با وی تماس می‌گیرد و چهار عکس از مومیایی برایش ارسال می‌کند در این زمینه مشکوک می‌شود.
وی اعلام کرد در این که این جنایت و تبدیل جسد این دختر نگون‌بخت به یک مومیایی در ایران صورت گرفته شکی ندارد.
باستان شناسان و برجسته‌ترین پزشکان دنیا که به پاکستان دعوت شده بودند توانستند که رازی تکان‌دهنده را در مورد این مومیایی فاش کنند. باستان‌شناسان با ترجمه خط میخی استفاده شده در تابوت و ماسک طلایی روی صورت مومیایی آن را به این‌صورت ترجمه کردند:
باستان شناسان با بررسی بیشتر متوجه شدند که در خط میخی استفاده شده غلط‌های نگارشی وجود دارد که با خط‌های میخی باستانی موجود همخوانی ندارد. همچنین طرح اهورا مزدای استفاده شده در تابوت نیز با نمونه‌های باستانی موجود تطبیق نداشته‌است.
پس از اینکه باستان شناسان فاش کردند که این مومیایی تقلبی است سؤال بزرگ باقی‌مانده این است.
خانم "اَسما ابراهیم" از موزه ملی پاکستان در تمامی مراحل تا کشف تقلبی بودن جسد و تلاش پلیس در شناسایی جسد و یافتن افرادی که دست به این کار زده‌اند با این جسد بوده‌است. این دختر نگون‌بخت چه کسی است و چه کسانی دست به این جنایت زده‌اند. در این مورد از پروفسور "کریس میل روی" متخصص بین‌المللی کالبدشکافی و آناتومی از انگلستان دعوت شد تا به پاکستان سفر کند. مراحل شکافتن جسد و درآوردن آن از مومیایی ضخیم، سه ساعت به طول می‌انجامد.
پروفسور میل‌روی پس از معاینه جسد اعلام کرد که جسد متعلق به دختری است بالای ۲۵ سال که در سال ۱۹۹۶ در گذشته‌است. پروفسور میل‌روی، علت درگذشت دختر را وارد آمدن ضربه شدید به گردنش و شکسته شدن آن اعلام کرد و گفت که نمی‌توان با اطمینان اعلام کرد که آیا این ضربه حادثه بوده یا اینکه وی به قتل رسیده‌است؛ با توجه به درجه دمای بالای ایران یا پاکستان که جسد سریعاً تخریب می‌گردد جسد این دختر یا هرگز دفن نشده یا اینکه حداکثر یک شب پس از دفن شدن از خاک خارج شده‌است. او اعلام کرد با توجه به اینکه خشکاندن جسد این دختر نگون‌بخت به مقدار حدود نیم تن مواد شیمیایی نیاز داشته این عمل توسط افراد عادی صورت نگرفته‌است.
باستان شناسان نیز اعلام کردند که حداقل چندین نفر در این جنایت دست داشته‌اند که تعدادی از آن‌ها با تاریخ ایران باستان و مصر و چگونگی مومیایی کردن آشنایی داشته‌اند. بغیر ار آن جهت تهیه ماسک طلایی صورت این جسد مومیایی شده از طلاکاری ماهر و حرفه‌ای استفاده شده، جهت ساختن تابوت و حکاکی بر روی آن نیاز به نجاری زبردست و حکاکی بر روی سنگ آن هم به خط میخی ۲۶۰۰ سال پیش می‌بایست از یک سنگ‌تراش چیره‌دست استفاده شده باشد. با استفاده از تکنولوژی پیشرفته و اندازه‌های صورت این دختر عکسی به اصطلاح فانتومی از صورت وی ساخته شد و پلیس پاکستان زیر فشار و علاقه بین‌المللی تحقیقات گسترده‌ای را در این زمینه آغاز کرد و دو نفر در این زمینه دستگیر و بازجویی شده‌اند.
پس از این مومیایی تقلبی بودن دو مومیایی دیگر که ادعا شده بود متعلق به ایران باستان است نیز فاش شد و این ترس وجود دارد که دو انسان دیگر نیز در این زمینه بقتل رسیده یا از قبور خود دزدیده شده باشند.
پیش از مشخص‌شدن جعلی بودن این مومیایی، سازمان میراث فرهنگی ایران، دولت پاکستان و طالبان مدعی تملک این مومیایی شده بودند.
آنتونیو پیترو پائولو ویردیس (زاده ۲۶ ژوئن ۱۹۵۷ در ساساری) مهاجم سابق باشگاه آ.ث. میلان ایتالیاست. او هیچ‌گاه برای تیم ملی کشورش بازی نکرد اما تیم المپیک ایتالیا را در المپیک سئول همراهی کرد.
ارنست دبلیو هامبورگ (؛ زاده ۱۹۳۳ - درگذشتهٔ ۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۸) فیزیک‌دان برزیلی بود.
سفارت ایران در مادرید مهر ماه ۱۲۹۵ به وسیله میرزا اسماعیل خان دبیرالممالک فرزانه تأسیس و مشارٌ‌الیه تا شهریور ماه ۱۲۹۸ در مادرید وزیرمختار بوداولین‌ها در ایران نوشتهٔ خلیل محمدزاده، انتشارات ورق.
"سفارت در این زمان به منظور صرفه‌جویی در بودجه تعطیل شد و وزیران مختار ایران در فرانسه، در اسپانیا اکردیته شدند.
آندره‌آ پاتزاگلی (زاده ۱۸ ژانویه ۱۹۶۰ در فلورانس، درگذشته ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۱ در پونتا آلا) دروازه‌بان سابق ایتالیایی است.
افسانه () یک مجموعهٔ تلویزیونی فانتزی تاریخی محصول کره جنوبی سال ۲۰۰۷ با بازی به یونگ-جون، لی جی آه، مون سو ری و چوی مین-سو است. این مجموعه به کارگردانی کیم جونگ هاک و نویسندگی سونگ جی نا است و از ۱۱ سپتامبر تا ۵ دسامبر ۲۰۰۷، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی) از ام‌بی‌سی برای ۲۴ قسمت پخش شد. در این مجموعه عناصر اسطوره‌ای از چهار نماد به تصویر کشیده شده‌است و آن‌ها نگهبانان پادشاه گوه آنگ گائتو نوزدهمین پادشاه گوگوریو هستند.
مارک یانکولوفسکی (زاده ۹ مه ۱۹۷۷ در استراوا) مدافع چپ سابق تیم ملی جمهوری چک و باشگاه آ.ث. میلان است.
آرام تیگران با نام اصلی آرام ملیکیان (زاده ۱۹۳۴ در قامشلی (شمالشرقی سوریه) - درگذشته ۱۸ اوت ۲۰۰۹ در آتن یونان) خواننده معروف ارمنی در میان کردهای ترکیه و عراق
هنرمند و خواننده فولکلوریک در کردستان بیش از ۳۰ سال به کار موسیقی مشغول بوده‌است. دارای ۱۲ اثر هنری به زبان‌های کردی، ارمنی و عربی مشغول بوده‌است. پس از وخیم شدن وضعیت کردستان از نظر امنیتی به همراه خانواده اش به ارمنستان مهاجرت می‌کند و ۱۸ سال در آن جا زندگی کرده و از همزیستی با ارمنی‌ها در ترانه‌ها و کارهای موسیقی اش بسیار الهام پذیرفته‌است. در کردستان وی به عنوان یکی از نمادهای پرتلاش برای تقویت روابط کردها و ارمنی‌ها شناخته می‌شود.
در ۱۸ اوت سال ۲۰۰۹ به دلیل ابتلا به سرطان در شهر آتن درگذشت. وی وصیت کرده بود که در شهر دیاربکر ترکیه به خاک سپرده شود اما دولت ترکیه از این امر جلوگیری کرد
در فرهنگ لغت تعاریفی از این عنصر معماری آمده است از جمله : دیواری کوتاه در پی دیواری بلند.برای نگاهداشتن آن از افتادن.پاپیل همچون منشور مثلثی شکلی است که به عنوان پشت بند عمل می‌کند.نمونه آن در برج گنبد قابوس به کار گرفته شده؛ده پاپیل گرداگرد استوانه آن را فرا گرفته اند، از پای بست بنا شروع و تا زیر سقف گنبدی ادامه می‌یابد.پیرنیا،محمدکریم،سبک‌شناسی معماری ایرانی،نشر سروش دانش،چاپ هشتم،بهار۸۷
اجزاء بناهای قدیمی جهان اکثرا به صورت مقاومت فشاری عمل میکردند و تمام نیروهای رانشی توسط این اجزا خنثی شده و به زمین منتقل میشوده است، چنانچه نیرویی بدون در نظر گرفتن تعادل بنا در جهات مختلف به ساختمان وارد میشود، خودبه خود تعادل موجود در بنا بهم ریخته و در نتیجه ترکها و جابجایی ها ظاهر میشوده است که به کل مجموعه آسیب وارد کرده و بدین سبب پشتبند به عنوان سازه ای مستحکم برای مهار این نیروها ساخته میشوده است.
پاپیل ها عموما علاوه بر کارکرد سازه ای به لحاظ زیبایی نیز در معماری ایران مطرح بوده اند که نمونه ای از آن در آرامگاه ابوعلی سینا مشاهده میگردد.
در معماری غرب نیز یک منحنی قوسی از سنگ یا آجر در بدنه بیرونی ساختمانهای مرتفع مانند کلیساها برای پشتیبانی از دیوار اصلی بنا می ساختند.
آنجلو کولومبو (زاده ۲۴ فوریه ۱۹۶۱ در متزاگو) هافبک سابق ایتالیایی است که همراه تیم آ.ث. میلان در سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شد.
ماردیک گوُرگ ماردیکیان () یک بازیکن فوتبال ارمنی-سوری است ک عضو فعلی تیم ملی فوتبال سوریه است.
پدر وی گوورگ ماردیکیان مربی فوتبال و یکی از بهترین بازیکن فوتبال‌های سوریه در بین سالهای ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰ می‌باشد
عبدالاحد کرزای (زادهٔ ۱۹۲۲ - درگذشتهٔ ۱۴ ژوئیه ۱۹۹۹) یک سیاست‌مدار اهل افغانستان بود.
ملا عبدالغنی برادر آخُند (زادهٔ ۱۹۶۸ میلادی) از مؤسسان گروه طالبان است که هم‌اکنون ریاست دفتر سیاسی و معاونت سیاسی امارت اسلامی افغانستان را برعهده دارد. برادر در کابینه اعلام شده طالبان به حیث معاون رئیس‌الوزرا اعلام شده‌است.
برادر در سال ۱۹۶۸ در ولسوالی دهراوود ولایت ارزگان در جنوب افغانستان متولد شد. او به طایفه درانی، یکی از طوایف پشتون تعلق دارد.Donati, Jessica, and Margherita Stancati. 2021. Chaos in afghanistan: Hunted, jailed, freed: A taliban leader emerges --- mullah abdul ghani baradar, imprisoned in pakistan, was released under U.S. pressure. Wall Street Journal, Aug 17, 2021. او در دوران نوجوانی با ملا عمر دوست شد و در دهه ۱۹۸۰، به همراه او علیه نیروهای دولتی مورد حمایت شوروی جنگید. لقب «برادر» توسط ملاعمر و به دلیل دوستی نزدیک بین آن‌ها به او داده شده‌است.
برادر یکی از چهار بنیانگذار طالبان در سال ۱۹۹۴ است. او در طول حکومت طالبان بر افغانستان در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱، مناصب مختلفی از جمله فرمانداری ولایت هرات و ولایت نیمروز را بر عهده داشته‌است.
او در زمان حمله آمریکا به افغانستان در سال ۲۰۰۱، معاون وزیر دفاع بود و پس از سقوط حکومت طالبان، او به معاونت ملا محمد عمر رهبر طالبان رسید. او به عنوان مذاکره‌کننده در گفتگوهای صلح در دوحه قطر و رهبر ارشد سیاسی طالبان نقش ایفا کرده‌است. برادر در سال ۲۰۱۰ توسط گروهی از نیروهای سازمان اطلاعات نظامی پاکستان و سازمان سی‌آی‌ای، در پاکستان دستگیر و زندانی شد اما در سال ۲۰۱۸ به درخواست دولت آمریکا آزاد شد تا نمایندگی طالبان در مذاکرات صلح را بر عهده بگیرد.
برادر پس از آزادی از زندان، مسؤول دفتر دیپلماتیک طالبان در دوحه شد. او در فوریه ۲۰۲۰ به نمایندگی از طالبان، توافقنامه دوحه مبنی بر خروج نظامیان آمریکایی از افغانستان را امضا کرد. وی پس از امضای توافق صلح، با دونالد ترامپ رئیس‌جمهور وقت آمریکا گفتگو کرد و اولین رهبر طالبان شد که مستقیماً با رئیس‌جمهور آمریکا ارتباط برقرار کرده‌است. او همچنین در ژانویهٔ ۲۰۲۱، در رأس هیئتی از طالبان پس از سفر به تهران، با جواد ظریف، وزیر خارجه جمهوری اسلامی دیدار و در مورد تشکیل یک «حکومت فراگیر اسلامی» در افغانستان گفتگو کرد. ملا برادر در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۱ در سفر به چین در تیانجین با وانگ یی وزیر امور خارجه چین دیدار کرد.
پس از فرار اشرف غنی رئیس‌جمهور افغانستان و سقوط کابل در اوت ۲۰۲۱، برادر نطقی خطاب به این کشور ایراد کرد.Mellen, Ruby. "Afghanistan is under Taliban control. Here's who leads the organization." Washington Post, 16 Aug. 2021 شایعات حاکی از آن بودند که او رئیس‌جمهور افغانستان در دوران تسلط مجدد طالبان خواهد بود. ملا برادر در ۱۷ اوت ۲۰۲۱، سه روز پس از تصرف کابل به دست طالبان وارد قندهار افغانستان شد. در ۲۳ اوت برادر در کابل با ویلیام برنز اداره‌کننده سازمان اطلاعات مرکزی که حامل پیام شخصی جو بایدن رئیس‌جمهور آمریکا بود، ملاقات کرد. پس از اعلام کابینه سرپرست طالبان، برادر به عنوان سرپرست معاون ریاست الوزرا معرفی شد.
در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۱، برادر در فهرست «۱۰۰ شخص تأثیرگذار در سال ۲۰۲۱» مجله تایم در گروه رهبران جای گرفت.
عبدالهادی داوی ()؛ زاده ۳۰ مارس ۱۸۹۴ درگذشته ۳۰ مارس ۱۹۸۲) یک سیاستمدار و شاعر اهل افغانستان بود.
محمد عبدالکبیر عضو ارشد طالبان و از ۱۷ مه ۲۰۲۳ کفیل رئیس‌الوزرای افغانستان است. بر اساس گزارش سازمان ملل وی در دوره حکومت طالبان معاون دوم شورای وزیران و والی ولایت ننگرهار بود. گزارش ملل وی را متولد بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۳ در ولایت پکتیا می‌داند.
عبدالخالق هزاره یک سیاستمدار، اندیشمند اهل پاکستان است. وی پس حسین‌علی یوسفی، از نوامبر ۲۰۱۰ (میلادی) تا اکنون رئیس حزب دموکرات هزاره در پاکستان است.
پس از ترور حسین‌علی یوسفی و به دنبال آن ترورهای هدفمند صدها هزاره در کویته بلوچستان توسط لشکر جهنگوی، عبدالخالق هزاره‌های تمام جهان را به ایجاد اعتراضات برای دفاع از حقوق شان خواند. هزاره‌ها در سراسر جهان به درخواست او پاسخ دادند و تظاهراتی بسیاری را در مقابل پارلمان‌ها، دفاتر سازمان ملل و سفارت‌های پاکستان در سرتاسر اروپا، آمریکا، استرالیا و کشورهای آسیایی ترتیب دادند تا دولت پاکستان را تحت فشار قرار دهند که نسل‌کشی ملت هزاره را متوقف کند.
عبدالخالق هزاره به‌عنوان مشاور منطقه ناظم کویته بلوچستان باقی ماند. وی خدمت به مردم خود را از سال ۱۹۹۰ آغاز کرد و برای حقوق ملت هزاره در کویته که در آن اقلیت هستند کار می‌کرد. وی در انتخابات عمومی ۲۰۱۸ پاکستان به‌عنوان وزیر در پارلمان موقت بلوچستان انتخاب شد.https://www.geo.tv/election/PB-27
در ۸ سپتامبر ۲۰۱۸، وی به‌عنوان مشاور در کابینه ایالتی بلوچستان به ریاست وزیر جام کمال خان، منصوب شد.
عبدالقدیر (زادهٔ ۱۹۵۱ در جلال‌آباد- کشته شده در ۶ ژوئیهٔ ۲۰۰۲ در کابل) جنگ‌سالار و سیاست‌مدار اهل افغانستان بود که از رهبران پرقدرت قوم پشتون در شرق افغانستان به‌شمار می‌رفت. وی در زمان جنگ شوروی در افغانستان از فرماندهان حزب اسلامی شاخه یونس خالص بود و پس از سقوط حکومت کمونیستی این کشور به عنوان والی ننگرهار انتخاب شده و تا زمان پیروزی طالبان این مقام را در اختیار داشت.
عبدالقدیر پس از روی کار آمدن طالبان از کشور فرار کرده و با آغاز حمله ائتلاف بین‌المللی به رهبری آمریکا به افغانستان در سال ۲۰۰۱ عملیات نظامی علیه طالبان برای آزادی مناطق شرقی این کشور را سازماندهی کرد. در این دوران او شخصیت محوری «شورای شرقی» بود که یک دولت محلی در شرق افغانستان تا پیش از روی کار آمدن دولت انتقالی به ریاست حامد کرزی محسوب می‌شد.
عبدالقدیر با روی کار آمدن حکومت کرزی به عنوان وزیر فواید عامه و معاون رئیس‌جمهور منصوب شد و در سال ۲۰۰۲ در شهر کابل با حمله افراد مسلح ترور شد.
عبدالقدیر از پشتون‌های غلزایی و قبیلهٔ احمدزی بود. دو برادر وی عبدالحق و عزیزالله دین‌محمد نیز از سیاستمداران و جنگ‌سالاران مهم افغانستان هستند.
ملا عبدالسلام ضعیف (زادهٔ ۱۹۶۸) از مقامات حکومت طالبان و سفیر امارت اسلامی افغانستان در پاکستان بود.
ملا عبدالسلام ضعیف در سال ۱۳۴۶ شمسی در ولسوالی پنجوائی ولایت قندهار متولد شد. وی در سال ۱۳۵۷ و به‌دنبال کودتای کمونیستی در افغانستان به پاکستان مهاجرت کرد و در آنجا به تحصیل پرداخت. با ورود شوروی به خاک افغانستان وی در قندهار به مجاهدین پیوست.https://aqeedeh.com/writers/view/420/عبدالسلام%20ضعیف
با آغاز به کار امارت اسلامی افغانستان وی در مسئولیت‌هایی همچون رئیس ادرای وزارت دفاع، معاون وزارت معادن و صنایع و رئیس عمومی ترانسپورت (حمل و نقل) فعالیت کرد. آخرین مسئولیت رسمی وی در حکومت طالبان، سفیر کبیری امارت اسلامی افغانستان در اسلام‌آباد بود.
ملا عبدالسلام ضعیف مدتی پس از حمله نظامی آمریکا به افغانستان و در سال ۲۰۰۲ در پاکستان بازداشت و به دولت ایالات متحده آمریکا تحویل داده شد. دولت ایالات متحده وی را به مدت سه سال در زندان گوانتانامو زندانی و در سال ۲۰۰۵ آزاد کرد. بعدها نام وی در فهرست تروریست‌های آمریکا گنجانیده شد، اما در سال ۲۰۱۰ نام وی از این فهرست حذف گردید.http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/79198/
عبدالشکور راشد (؛ زاده قندها- درگذشته ) یک استاد، مورخ، پژوهش، نویسنده، و شاعر اهل افغانستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۴ تا ۱۹۷۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
عبدالوحید کاکر (؛ زاده ) یک فرد نظامی است.
عبدالواحد نظری (؛ زاده ) یک کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده است.
عبدالظاهر شریفی (زاده: ۱۲ ثور/اردیبهشت ۱۲۸۹ لغمان - درگذشتهٔ: ۲۰ میزان/مهر ۱۳۶۱ کابل) یک سیاست‌مدار اهل افغانستان و نخست وزیر افغانستان از ۱۹ جوزا/خرداد ۱۳۵۰ تا ۲۱ قوس/آذر ۱۳۵۱ بود.
عبدالله کرد (زادهٔ ۲۰ آوریل ۱۹۷۷ میلادی) یک سیاست‌مدار کرد بود.
عبدالله لقمانی (؛ زاده درگذشته ۲ سپتامبر ۲۰۰۹) یک سیاست‌مدار اهل افغانستان بود.
نویو اسکالا (زاده ۲۲ نوامبر ۱۹۴۷ در لوتزو آتستینو) از مربیان بنام ایتالیایی است. او چه بعنوان مربی و چه بعنوان بازیکن افتخارات فراوانی را کسب کرده و بیشتر بخاطر دوران مربیگریش در پارما از او یاد می‌شود.
او فوتبال خود را از تیم جوانان میلان آغاز کرد و در سن ۱۸ سالگی به تیم اصلی میلان تحت هدایت نرئو روکو راه یافت. او در بسیاری از تیم‌های ایتالیایی بازی کرد و فوتبال خود را در سری بی به پایان برد. افتخارات او در دوران بازی شامل قهرمانی لیگ ایتالیا، جام در جام اروپا در سال ۱۹۶۸ و جام باشگاه‌های اروپای ۱۹۶۹ می‌شود.
او در دوران مربیگری همانند دوران بازیش مستعد بود و افتخارات فراوانی را همراه تیم‌های گوناگون کسب کرد اما دوران پارمای او پرشکوه‌تر از سایر دوران مربیگریش بود.
او مربیگری در پارما را از سری بی آغاز کرد. آریگو ساکی مربی قبلی پارما به آ.ث. میلان پیوسته بود و باشگاه نویو اسکالا را جایگزین او کرده بود.
پارما برای نخستین بار تحت هدایت اسکالا به سری آ راه یافت و در دومین سال حضور وی قهرمان کوپا ایتالیا شد. اسکالا سال بعد تیم را در رقابت‌های جام در جام هدایت کرد و قهرمانی در آن جام را از آن پارما کرد. در ادامه میلان بزرگ آن زمان را در بازی سوپر جام اروپا شکست داد و در لیگ با شکست دادن میلان رکورد افسانه‌ای فابیو کاپلو را در عدد ۵۸ متوقف کرد.
در ادامه او در دورتموند جانشین اوتمار هیتسفیلد شد و دورتموند را فاتح جام بین قاره‌ای کرد.
عبدالله وردک (زادهٔ ۱۹۵۴ یا ۱۹۵۵ درگذشتهٔ ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۸) یک سیاست‌مدار اهل افغانستان بود.
عبدالرب نیشتر (؛ زاده درگذشتهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل پاکستان بود.
عابد علی نازش (؛ زاده درگذشته ) یک هنرپیشه اهل افغانستان بود.
عادل خان (؛ زاده ) یک هنرپیشه اهل نروژ است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
عدنان کریم (؛ زاده ۳۰ مارس ۱۹۶۳ در کرکوک) یک موسیقی‌دان کُردتبار است.
وی در سال ۱۹۶۳ در شهر کرکوک عراق بدنیا آمده‌است. کودکی و اوایل زندگی هنری اش را در همان‌جا سپری کرده‌است.
در سال ۱۹۹۱ کردستان را ترک کرد و همینک در سوئد همراه همسرش و سه فرزندش در شهر اوپسالا زندگی می‌کنند.
همکاری با گروه موسیقی «سلیمانی» در سال ۱۹۷۹
همکاری با گروه موسیقی «نوروز» به سرپرستی عثمان محمد در سال ۱۹۸۳
همکاری با گروه موسیقی «پیرمرد» به سرپرستی صلاح رئوف در سال ۱۹۸۴
همکاری با گروه موسیقی «په یمانگای هونه ره جوانه کان»
انتشار آلبوم «یادتان می‌کنم» که در شهر لیل فرانسه ضبط شد که شامل هفت ترک است.
انتشار آلبوم «راز» در سال ۱۹۹۵
انتشار آلبوم «شب یلدا» که در سوئد ضبط شد.
انتشار آلبوم «سفر می‌روی» در سال ۱۹۹۹
اجرای کنسرت در شهر استهکلم در سال ۲۰۰۰
اجرای کنسرت در شهرهای یوتوبری و استهکلم با همکاری گروه «آتش زنده» در سال ۲۰۰۲
انتشار آلبوم «شنهٔ با» در سال ۲۰۰۲
اجرای کنسرت در لندن و کشور هلند در سال ۲۰۰۴
اجرای کنسرت در ایران در شهر سنندج در سال ۲۰۰۵
انتشار آلبوم «آبشاری از عشق» در سال ۲۰۰۵
شرکت در فیستوال لندن با همراهی گروه آتش زنده در سال ۲۰۰۵
شرکت در فستیوال استهکلم در سال ۲۰۰۵
همکاری با گروه کامکار در سال ۲۰۰۶ و انتشار آلبوم «امشب» که در تهران ضبط شد.
اجرای کنسرت در لندن با همکاری تارا جاف در سال ۲۰۰۷
اجرای کنسرت با گروه کامکار در شهرهای دهوک، هه ولیر، سلیمانی و سه کنسرت دیگر در تهران در سال ۲۰۰۷
شرکت در فیستوال در کنیا در سال ۲۰۰۸
اجرای کنسرت با همکاری تارا جاف در کتابخانهٔ ملکهٔ دانمارک در کپنهاگ در مارس ۲۰۰۸
اجرای کنسرت با همکاری تارا جاف در منچستر در سال ۲۰۰۸
کنسرت کاندا ۲۰۰۹
کنسرت اوربرو سوئد ۲۰۱۰
کنسرت استهکلم ۲۰۱۰
کنسرت یوتوبوری سوئد ۲۰۱۰
کنسرت شهراوپاسالا ۲۰۱۰
کنسرت با گروه کامکار در هه ولیر و سلیمانی در اکتبر ۲۰۱۰
انتشار آلبوم «وفایی» با همکاری گروه کامکار در سال ۲۰۱۱
کنسرت در شهرهای بوکان و مهاباد در ایران، سال ۲۰۱۹
کنسرت در شهرهای کلار و کفری در عراق در سال ۲۰۲۲
عدنان سمیع (پشتو و ؛ زاده ) یک موسیقی‌دان پشتون تبار اهل افغانستان ساکن هندوستان است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
افراسیاب ختک (؛ زاده) یک سیاست‌مدار اهل پاکستان است.
آفتاب احمد شرپائو (؛ زاده ) یک سیاست‌مدار اهل پاکستان است.
حسن‌علی شاه محلاتی یا آقاخان یکم (۱۸۰۴–۱۸۸۱ م) سیاست‌مدار، و از امامان اسماعیلیه نزاری بود. او مدتی حاکم کرمان بود و نزد فتح‌علی شاه نفوذ داشت و لقب «آقا خان» را از او دریافت کرد. در ۱۸۳۸م در برابر حکم عزل یاغی شد اما ناکام ماند. به افغانستان فرار کرد و به انگلیسها در جنگ با افغانها برای تصرف هرات کمک کرد که موفقیت‌آمیز نبود. به سند رفت و به انگلیسها کمک کرد آنجا را تسخیر کنند و انگلیسها حقوقی برای او قرار دادند. سپس زندگی تازه‌ای را در هندوستان آغاز کرد و تا پایان عمر با سفر به شهرهای هند به امور اسماعیلیان و پیروان خود پرداخت.شمیم، ایران در دوره سلطنت قاجار، ۱۳۸–۱۳۹ وی داماد فتحعلیشاه قاجار و باجناغ میرزا حسین‌خان سپهسالار صدراعظم ناصرالدین شاه بود.
حسنعلی در کهک دلیجان از شاه خلیل‌الله سوم، چهل و پنجمین امام اسماعیلیان و بی بی سرکاره، دختر محمدصادق محلاتی (متوفی ۱۸۱۵)، شاعر و صوفی نعمت‌اللهی به دنیا آمد. شاه خلیل‌الله در سال ۱۸۱۵ احتمالاً به دلیل نگرانی پیروان هندی خود که برای دیدن امام خود به ایران می‌رفتند و یزد برای آنها مقصد بسیار نزدیکتر و امن تر از کهک بود به یزد رفت. در همین حال، همسر و فرزندانش (از جمله حسنعلی) در کهک ماندند و با درآمد حاصل از دارایی‌های خانوادگی او در محلات زندگی می‌کردند. دو سال بعد، در سال ۱۸۱۷ میلادی، شاه خلیل‌الله در جریان درگیری بین تعدادی از پیروانش و مغازه داران محلی در یزد کشته شد. پس از او پسر ارشدش حسنعلی شاه معروف به محمد حسن امام چهل و ششم شد.شمیم، ایران در دوره سلطنت قاجار، ص۱۳۶–۱۳۷.
زمانی که خلیل‌الله در یزد اقامت داشت، املاک او در کهک توسط دامادش ایمانی خان فراهانی شوهر شاه بی بی خانم اداره می‌شد. پس از مرگ خلیل‌الله درگیری بین ایمانی خان فراهانی و نزاریان محلی (پیروان امام خلیل‌الله) درگرفت که در نتیجه بیوه خلیل‌الله و فرزندان خلیل‌الله خود را بی سرپرست دیدند.The Ismailis & their history در دوران حکومت زندیه، پدربزرگ حسن‌علی، ابوالحسن خان، امام اسماعیلیه نزاری، حاکم کرمان بود اما با سرکار آمدن آغامحمد خان قاجار از این سمت عزل شد و به روستای کهک در قم رفت.شمیم، ایران در دوره سلطنت قاجار، ص۱۳۶. امام جوان و مادرش به قم نقل مکان کردند، اما وضع مالی آنها بدتر شد. مادر تصمیم گرفت برای احقاق حق شوهرش به دربار قاجار در تهران برود و در نهایت موفق شد. کسانی که در قتل شاه خلیل‌الله دست داشتند مجازات شدند. و فتحعلی شاه دختر خود، شاهزاده سرو جهان خانم را به عقد حسنعلی شاه جوان درآورد و جهیزیه شهریاری را در زمین‌های منطقه محلات معین کرد. شاه حسنعلی را به والیگری قم منصوب کرد و لقب «آقاخان» را به وی اعطا کرد. بدین ترتیب لقب «آقاخان» وارد خانواده شد. حسنعلی شاه به آقاخان محلاتی معروف شد و لقب آقاخان به جانشینان او به ارث رسید. مادر آقاخان بعداً به هند نقل مکان کرد و در سال ۱۸۵۱ درگذشت. حسنعلی شاه تا زمان مرگ فتحعلی شاه در سال ۱۸۳۴ از زندگی آرامی برخوردار بود و در دربار قاجار از احترام بالایی برخوردار بود.شیعیان اسماعیلی ایران؛ اقلیتی به دور از جنجال، "بی‌بی‌سی فارسی"
اندکی پس از به سلطنت رسیدن محمد شاه قاجار در ۱۸۳۵م، حسنعلی به فرمانداری کرمان منصوب شد. در آن زمان کرمان در اختیار پسران شورشی شجاع السلطنه مدعی تاج و تخت قاجار بود. این منطقه بارها مورد حمله افغان‌ها قرار می‌گرفت. حسنعلی موفق شد در کرمان و بم و نرماشیر نظم برقرار کند. وی گزارش موفقیت خود را به تهران فرستاد، اما تقدیر مادی دریافت نکرد.
حسنعلی علیرغم خدماتی که به دولت قاجار کرد، در سال ۱۸۳۷، کمتر از دو سال پس از ورودش به کرمان، از استانداری برکنار شد و فیروز میرزا نصرت الدوله یکم، برادر کوچکتر محمدشاه قاجار، جایگزین وی شد. . حسنعلی با امتناع از برکناری خود، با نیروهای خود به ارگ بم عقب‌نشینی کرد و به همراه دو برادرش مقدمات مقاومت در برابر نیروهای دولتی را فراهم کرد. او حدود چهارده ماه در بم محاصره بود. وقتی معلوم شد که ادامه مقاومت فایده ندارد، حسنعلی شاه یکی از برادران خود را به شیراز فرستاد تا با استاندار فارس صحبت کند تا از طرف او مداخله کند و زمینه عبور امن از کرمان را فراهم کند. با شفاعت والی، حسنعلی تسلیم شد و از ارگ بم بیرون آمد تا عبور کند. اما به او حمله کردند و اموالش توسط نیروهای دولتی غارت شد. حسنعلی و وابستگانش به کرمان فرستاده شدند و هشت ماه در آنجا اسیر ماندند.
سرانجام در اواخر سال ۳۹–۱۸۳۸ به او اجازه داده شد که به تهران برود و در آنجا توانست پرونده خود را در برابر شاه مطرح کند. شاه او را به شرط بازگشت آرام به محلات عفو کرد. حسنعلی شاه حدود دو سال در محلات ماند و توانست لشکری جمع کند که باعث نگرانی محمدشاه شد و او به دلیجان نزدیک محلات رفت تا صحت گزارش‌های مربوط به حسنعلی را مشخص کند. حسنعلی در آن زمان در شکار بود، اما قاصدی را فرستاد تا از پادشاه اجازه بگیرد تا برای سفر حج به مکه برود. اجازه داده شد و مادر حسنعلی و خویشاوندانش به نجف و دیگر شهرهای مقدس عراق که مزار اجدادش، امامان شیعه در آنهاست، فرستاده شدند.
حسنعلی قبل از خروج از محلات، خود را با نامه‌هایی برای انتصاب او به استانداری کرمان تجهیز کرد. او با همراهی برادران، برادرزاده‌ها و سایر اقوام خود و نیز مریدان بسیاری عازم یزد شد و در آنجا قصد ملاقات با برخی از مریدان محلی خود را داشت. حسنعلی اسناد اعاده او را به سمت والی کرمان برای بهمن میرزا بهاءالدوله والی یزد فرستاد. بهمن میرزا به حسنعلی پیشنهاد اقامت در شهر را داد، اما حسنعلی نپذیرفت و خواست از پیروان خود در اطراف یزد دیدن کند. حاجی میرزا آقاسی قاصدی را نزد بهمن میرزا فرستاد تا از جعلی بودن اسناد حسنعلی خبر دهد و نبردی بین بهمن میرزا و حسنعلی درگرفت که در آن بهمن میرزا شکست خورد. در نبردهای جزئی دیگر حسنعلی پیش از رسیدن به شهربابک به پیروزی رسید و قصد داشت از آن به عنوان پایگاه خود برای تصرف کرمان استفاده کند. در زمان ورود به شهربابک، یک فرماندار محلی برای بیرون راندن افغان‌ها از ارگ شهر مشغول کارزار بود و حسنعلی شاه نیز به او پیوست و افغان‌ها را وادار به تسلیم کرد. اندکی پس از مارس ۱۸۴۱، حسنعلی عازم کرمان شد. او موفق شد یک نیروی دولتی متشکل از ۴۰۰۰ نفر را در نزدیکی دشتاب شکست دهد و پیش از توقف برای مدتی در بم، به پیروزی‌های متعددی ادامه داد. به زودی یک نیروی دولتی ۲۴۰۰۰ نفری حسنعلی را مجبور کرد از بم به ریگان در مرز بلوچستان فرار کند و در آنجا شکست قاطعانه ای متحمل شد. حسنعلی شاه با همراهی برادران و سربازان و خدمتکاران بسیار تصمیم به فرار به افغانستان گرفت.
پس از فرار از ایران، در سال ۱۸۴۱ وارد قندهار شد - شهری که در سال ۱۸۳۹ در جنگ اول انگلیس و افغانستان توسط ارتش انگلیس و هند اشغال شده بود. رابطه نزدیکی بین حسنعلی و انگلیسی‌ها ایجاد شد که مصادف با سال‌های پایانی جنگ اول انگلیس و افغانستان (۱۸۳۸–۱۸۴۲) بود. حسنعلی شاه پس از ورود، نامه ای به سر ویلیام مکناتن نوشت و در مورد برنامه‌های او برای تصرف و اداره هرات از طرف انگلیسی‌ها بحث کرد. اگرچه به نظر می‌رسید که این پیشنهاد تأیید شده بود، اما با قیام محمد اکبر خان پسر دوست محمد، که در ژانویه ۱۸۴۲ در عقب‌نشینی از کابل، پادگان بریتانیایی-هندی گندمک را شکست داد و نابود کرد، نقشه‌های انگلیسی‌ها خنثی شد.
حسنعلی بلافاصله به سند (کراچی امروزی) رفت و در آنجا خدمات بیشتری به انگلیسی‌ها کرد. انگلیسی‌ها توانستند سند را به خاک خود ضمیمه کنند و حسنعلی شاه برای خدماتش سالانه ۲۰۰۰ پوند مستمری از ژنرال چارلز جیمز ناپیر، فاتح بریتانیایی سند که با او رابطه خوبی داشت، دریافت کرد.
در اکتبر ۱۸۴۴، حسنعلی سند را به مقصد شهر بمبئی ترک کرد، از کوچ و کاتیاوار عبور کرد و مدتی را به بازدید از جوامع پیروان خود در این منطقه گذراند. پس از ورود به بمبئی در فوریه ۱۸۴۶، دولت ایران خواستار استرداد او از هند شد. انگلیسی‌ها نپذیرفتند و تنها با انتقال اقامتگاه حسنعلی به کلکته موافقت کردند، جایی که حملات جدید علیه دولت ایران برای او دشوارتر بود. انگلیسی‌ها در مورد بازگشت سالم حسنعلی شاه به ایران که مطابق میل خود او بود، مذاکره کردند. دولت با بازگشت او موافقت کرد، مشروط بر اینکه از عبور از بلوچستان و کرمان خودداری کند و آرام در محلات مستقر شود. حسنعلی در آوریل ۱۸۴۷ مجبور به ترک کلکته شد و تا زمانی که خبر مرگ محمدشاه قاجار به او رسید معطل ماند. سپس عازم بمبئی شد و انگلیسی‌ها برای بازگشت وی به ایران تلاش کردند. اگرچه برخی از زمین‌های او به کنترل نزدیکانش بازگردانده شد، اما امکان بازگشت امن او فراهم نشد و در هند ماند. وی در هند به روابط نزدیک خود با انگلیسی‌ها ادامه داد و حتی شاهزاده ولز (پادشاه آینده ادوارد هفتم) در سفری به هند از وی دیدن کرد.
حسنعلی شاه آخرین سالهای زندگی خود را در بمبئی با بازدیدهای گاه و بیگاه از پونا گذراند. او با حفظ سنت‌های اشراف ایرانی اصطبل‌های عالی را حفظ کرد و در پیست اتومبیلرانی بمبئی به چهره ای شناخته شده شده بود. حسنعلی شاه پس از شصت و چهار سال امامت در آوریل ۱۸۸۱ درگذشت. او در زیارتگاه مخصوص ساخته شده در حسن‌آباد در منطقه مازاگان بمبئی به خاک سپرده شد. از او سه پسر و پنج دختر به یادگار ماند. پس از حسنعلی شاه، پسر بزرگش آقاعلی شاه، آقاخان دوم شد.
احمد خان محمودزاده یک هنرپیشهٔ اهل افغانستان است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به بادبادک‌باز اشاره کرد.
احمدشاه احمدزی (زادهٔ ۳۰ مارس ۱۹۴۴ – درگذشتهٔ ۱۷ اکتبر ۲۰۲۱) سیاست‌مدار اهل افغانستان بود که از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶ نخست‌وزیر دولت اسلامی افغانستان بود. احمدزی که از پشتوهای قبیلهٔ احمدزی است از فرماندهان مجاهدین افغان در زمان جنگ شوروی در افغانستان بود.
وی ابتدا از متحدان نزدیک برهان‌الدین ربانی بود اما سپس به اتحاد اسلامی افغانستان (به رهبری رسول سیاف) بود و پس از پیروزی مجاهدین و ریاست‌جمهوری برهان‌الدین ربانی به عنوان نخست‌وزیر انتخاب شد. وی در زمان سقوط کابل توسط نیروهای طالبان در اجلاس سازمان ملل در نیویورک حضور داشت و بعد از آن تا زمان سقوط طالبان در سال ۲۰۰۱ در استانبول و لندن زندگی می‌کرد.
احمدزی پس از سقوط طالبان به افغانستان برگشت و در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۸۳ افغانستان شرکت کرده و هرچند در روزهای آخر در اعتراض به تقلب انصراف داد اما اعلام شد که با ۰٫۸٪ آراء در رتبه هشتم قرار گرفته‌است. را به دست آورد.
وی در ۲۵ میزان/مهر ۱۴۰۰ خورشیدی، دار فانی را وداع گفت.
احمد شهزاد (؛ زاده ) یک ورزشکار اهل پاکستان است.
احمد ترک (زادهٔ ) یک سیاست‌مدار کرد اهل ترکیه است. از نمایندگان پیشین مجلس ترکیه و عضو حزب دموکراتیک خلق‌ها و شهردار پیشین ماردین در ترکیه می‌باشد که از طرف دولت از این سمت برکنار شد. وی به دلیل فعالیت‌های سیاسی در جهت احقاق حقوق کردها، سال‌های بسیاری را در زندان‌های ترکیه سپری کرده‌است.
اعتزاز حسن یک دانش‌آموز اهل پاکستان بود که جانش را بر سر ممانعت از ورود یک بمبگذار انتحاری به مدرسه‌اش از دست داد. با این اقدام، حدود ۲۰۰۰ دانش‌آموز از مرگ احتمالی نجات یافتند.
اجمل ختک (؛ زاده ۱۵ سپتامبر ۱۹۲۵ درگذشته ۷ فوریه ۲۰۱۰) یک سیاست‌مدار، شاعر، نویسنده، و خدمتکار خدای اهل پاکستان بود.
شاعر، سیاستمدار معروف پشتونخواه اجمل ختک در پانزدهم سپتامبر ۱۹۲۵ در اکوره ختک در یک فامیل متوسط به دنیا آمد از نو جوانی هوا خواه خان عبدالغفار خان آزادی‌خواه معروف منطقه ونیم قاره هند بود. پدرش حکمت خان نیز از فعالین اجتماعی بود. اجمل ختک بعد از فراغت از مکتب معلمی را پیشه اختیار نمود. و چندی هم با شعبه پشاور رادیو پاکستان همکاری داشت، ولی در پهلوی آن صاحب قریحه سر شار و استعداد ادبی توانا بود موصوف از سن۱۷ سالگی به تحریک خدایی خدمت گار پیوست و مبارزات خود را نخست برای آزادی هند و بعد ایجاد پشتونستان ادامه داد. از زمان علی بو تو هنگامیکه حزب نیشنل عوامی پارتی غیرقانونی اعلام شد، اجمل ختک به افغانستان آمد و در سال ۱۹۸۹ دو باره به زاد گاه خود برگشت و در انتخابات اسامبله ملی از نو شهره انتخاب گردید و چندی هم عضو مجلس سنای پاکستان بود این شاعر معروف زبان پشتو و مبارز مشهور بعد از یک مریضی طولانی در هفت فبروری ۲۰۱۰ به ابدیت پیوست.
اکبر بوگتی (زادهٔ - درگذشتهٔ ) جنگ‌سالار، سیاست‌مدار اهل بلوچستان بود.
اکبرخان () یک کارگردان، پدیدآور، و هنرپیشه اهل هند است.
او همچنین کارگردان سریال شمشیر تیپو سلطان بود.
اکبر صلاح‌الدین احمد () یک انسان‌شناس اهل پاکستان-ایالات متحده آمریکا است.
اختر عبدالرحمان (؛ زاده ۱۱ ژوئن ۱۹۲۴ – درگذشته ۱۷ اوت ۱۹۸۸) یک سیاست‌مدار اهل پاکستان بود.
اکرم خان دورانی زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل پاکستان است.
علی حیدر (زادهٔ - درگذشتهٔ ۱۵ ژوئیه ۱۹۹۹) یک فرد نظامی اهل پاکستان بود.
علیشبا یوسف (زادهٔ ) مانکن اهل پاکستان است.
الکامل محمد بن عادل (؛ زاده ۱۱۸۰ درگذشته ) از سلاطین ایوبی دمشق و مصر بود. ایوبیان در دوره سلطنت او در جنگ صلیبی پنجم نیروهای صلیبی را شکست دادند. الکامل در میان صلیبیان به ملدین شهرت داشت. نامی که هنوز در برخی از منابع کهن غربی دیده می شود. او در جنگ صلیبی ششم و طی توافقی با امپراتور مقدس روم، اورشلیم را به نیروهای صلیبی واگذار کرد. همچنین گفته می شود که او با قدیس فرانسیس دیدار داشته است.
فیلیپ لودویگ فون زایدل (؛ زاده درگذشته ) یک ریاضی‌دان اهل آلمان بود.
دیوید اشتورل (؛ زاده ) یک ورزشکار دو و میدانی اهل آلمان است. او در رشته پرتاب وزنه تخصص دارد. او در جام جهانی جوانان دارنده مدال طلا می‌باشد. او رکورد جهانی جوانان را در پرتاب وزنه ۶ کیلوگرمی به میزان ۲۲٫۷۲ متر را داراست. وی دارنده مدال نقره المپیک تابستانی ۲۰۱۲ م می‌باشد.
مانفرد گرلاخ (؛ زاده – درگذشته ) سیاست‌مدارhttp://d-nb.info/gnd/118972324/about/html آلمانی بود.
مانفرد گرلاخ در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۱ بعد از یک دوره طولانی بیماری در سن ۸۳ سالگی درگذشت.https://www.nytimes.com/2011/10/23/world/europe/manfred-gerlach-east-german-leader-dies-at-83.html
ویلهلم "ویلی" اشتوف (آلمانی: Wilhelm Stoph؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل آلمان و نخست وزیر سابق جمهوری دموکراتیک آلمان بود. ویلی اشتوف در ۱۳ آویل ۱۹۹۹ در سن ۸۴ سالگی درگذشت.
بتی هایدلر (؛ زادهٔ ) یک قهرمان پرتاب چکش (ورزش دو و میدانی) اهل آلمان است.
کریستینا اوبرگفول (؛ زاده ) یک ورزشکار اهل آلمان است.
لیندا اشتال (؛ زادهٔ ) یک ورزشکار اهل آلمان است.
ویلهلم گریم (؛ زاده درگذشته ) یک انسان شناس اهل آلمان بود.
بیورن اوتو (؛ زاده ) یک ورزشکار اهل آلمان است.
ایدیت فرانک (؛ زاده درگذشته (age 44)) یک یهودی اهل آلمان و مادر آنه فرانک بود.
ماریا هوفل-رایش (؛ زاده ) یک ورزشکار اهل آلمان است.
یوهان باپتیست فون اشپیکس (؛ زاده درگذشته ) یک زیست شناس اهل آلمان بود.
ولفگانگ شویبله (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل آلمان است.
کریستیان لودویگ برم (؛ زاده درگذشته ) یک پرنده‌شناس اهل آلمان بود.
دلتف فون لیلنسرون (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) یک نویسنده اهل آلمان بود.
کارل مای (؛ زاده درگذشته ) یک پدیدآور آلمانی بود.
یوهان سیلویو گزل (آلمانی: Silvio Gesell؛ زاده درگذشته ) یک تاجر آلمانی، اقتصاددان و فعال اجتماعی بود. اندیشه‌های وی مطابق با فلسفه‌ی جورجیسم، آنارشیسمPeter Echevers H., J. Silvio Gesell - Die Revolution des Geldsystems, Lulu Press, 2014, "Einleitung."، و سوسیال لیبرالHakim Bey, T.A.Z.: The Temporary Autonomous Zone, Ontological Anarchy, Poetic Terrorism, Autonomedia, 2003, p. 125. بود. او همچنین بنیان‌گذار ایده‌ی اقتصاد آزاد بود.
الکساندر گوده (؛ زادهٔ - درگذشتهٔ ) مترجم و زبان‌شناس اهل آلمان بود.
رومان پتروویچ نویشتادر (، ؛ زاده ) بازیکن فوتبال اهل روسیه است.
وی همچنین در تیم‌های ملی آلمان و روسیه نیز بازی کرده‌است.
هانس تئودور والدزن اشتورم (؛ زاده ۱۴ سپتامبر ۱۸۱۷ – درگذشته ۴ ژوئیه ۱۸۸۸) یک وکیل و نویسنده اهل آلمان بود.
اولریکه میوفارت (؛ زاده ) یک ورزشکار پرش ارتفاع اهل آلمان است.
آلفرد گراف فون اشلیفن یا به‌طور عمومی کُنت اشلیفن یک ژنرال فیلد مارشال و استراتژیست جنگی بود که از ابتدای ۱۸۹۱ تا یکم ژانویه ۱۹۰۶ منصب دار ریاست ستاد ارتش امپراتوری آلمان بود."Alfred Schlieffen, Graf von." "Columbia Electronic Encyclopedia, 6th Edition" (November 2011): 1. نام وی بخاطر نقشه اشلیفن که در بدو جنگ جهانی اول راهنمای ارتش امپراتوری آلمان در حمله‌شان به فرانسه بود، بر سر زبان‌ها افتاده‌است.
وی در بیست و هشتم فوریه ۱۸۳۳ بعنوان فرزند یک نظامی پروسی بنام" مانیوس فن اشلیفن " که عضوی از خانواده قدیمی و با اصالت" اشلیفن " بود، زاده شد. وی در املاک پدرش در ناحیه سابقاً اتریشی سیلزی بزرگ شد و در ۱۸۴۲ به مدرسه فرستاده شد. با بزرگ شدنش، وی علاقه ای به پیوستن به ارتش نشان نمی‌داد و بنابراین در آکادمی‌های نظامی سنتی پروس شرکت نکرد. به جای آن وی ترجیح داد در دانشگاه برلن حقوق بخواند. در ۱۸۵۳ برای یک سال خدمت اجباری در ارتش نام‌نویسی نمود. اما به جای آن که از وی بعنوان عضوی از نیروهای ذخیره استفاده کنند، وی را کاندیدای افسری کردند. از همین‌جا بود که خدمت نظامی ای که پنجاه و سه سال به طول انجامید، آغاز گردید.
در ۱۸۶۸، پانزده سالگی خدمت نظامی اش با دختر عمویش" کنتس آنا فن اشلیفن "ازدواج نمود. فرزند اول آنها که یک دختر بود، سالم بود اما همسرش پس از زایمان دومین دخترشان (که بعداً راهبه شد) درگذشت. پس از این حادثه، اشلیفن تمامی تمرکز و نیرویش را روی حرفه نظامی اش گذاشت.
عطف توجه به توصیه فرماندهانش، وی را در ۱۸۵۸ در حالی که بیست و پنج سال سن داشت و نسبت به بقیه جوان تر بود، به آکادمی جنگ راه دادند. در ۱۸۶۱ مفتخر به دریافت درجه و چند جایزه شد به نحوی که خدمتش به عنوان افسر ستاد را تضمین نمود. در ۱۸۶۲ در دفتر توپوگرافی ستاد مشغول به کار شد؛ فرصتی که به وی دانش جغرافیا و اهمیت و ارزش تاکتیکی_استراتژیکیِ عوارض جغرافیاییِ زمین و آب و هوا را به وی آموزاند؛ از قضا همین آموخته‌ها بعدها در طول خدمت نظامی اش به‌ویژه مانورهای جنگی که وی هدایت نمود و نیز در طراحی تمامی نقشه‌های جنگی اش که مهمترین آنها نقشه اشلیفن بود، کمک شایانی به وی نمودند در ۱۸۶۵ وی با شایستگی به بخش اصلی ستاد ارتش پروس منتقل گردید؛ هر چند که مسئولیت‌های اولیه وی ناچیز بودند. سپس وی به همراه یک سپاه پیاده‌نظام پروس که در نبرد کونیگرتز در سال ۱۸۶۶ در خلال جنگ با امپراتوری اتریش رخ داد، اولین نبرد واقعی اش بعنوان یک افسر ستاد را تجربه نمود. از همین زمان به بعد، تاکتیک" نبرد محاصره ای" یا"battle of encirclement" که در این نبرد به کار گرفته شد، همانند "ضد حمله "بخشی جدانشدنی از دکترین نظامی وی گردید.
در خلال جنگ فرانسه و پروس سال ۱۸۷۰، وی یک نیروی کوچک را در دره لوآر رهبری نمود که یکی از مشکلترین جبهه‌های جنگ بود. پس از جنگ، در فرانسهٔ اشغالی گراند دوک بادن، وی را به درجه ماژور(Major) ارتقا داد. پس از سالها کار کردن در کنار ژنرال هلموت فون مولتکه(بزرگتر) و آلفرد فن والدرزه وی در چهارم دسامبر ۱۸۸۶ به درجه ماژور ژنرالی ارتقا یافت؛ سپس پنج سال بعد به دنبال بازنشستگی مولتکه (بزرگتر) به سمت نایب رئیس جدید ستاد یعنی فون والدرزه برگزیده شد و در بیست و هفتم ژانویه ۱۸۹۳ مصادف با سی و چهارمین زادروز قیصر ویلهلم دوم، درجه ژنرال سواره نظام(General of the Cavalry) با دوستاره را دریافت داشت که دو درجه از فیلد مارشال کمتر بود. در سال ۱۹۰۴ با وقوع" شورش هره رو " (Herero rebellion) در آفریقای جنوب غربی آلمان (نامیبیای فعلی) وی در کنار قیصر ویلهلم دوم و صدراعظم برنهارد فن بولو از سیاست‌های نسل‌کشی و نژاد گرایانه ای که توسط فرماندار نظامی آلمان "لوتار فون تروتا" در این مستعمره اجرا می‌شد، حمایت نمود بطوریکه اظهار داشت:" هر کشمکش نژادی تنها با نابودی یکی از طرفین خاتمه میابد."Dominik J. Schaller: "Ich glaube, dass die Nation als solche vernichtet werden muss: Kolonialkrieg und Völkermord in „Deutsch-Südwestafrika“ 1904–1907." In: "Journal of Genocide Research." Band 6, Nr. 3, S.  398
در ماه اوت ۱۹۰۵ یکی از اسب‌های همراهان وی، به او لگد زده به‌طوری که اشلیفن ۷۲ ساله از ادامه کار ناتوان گردید و در کریسمس سال ۱۹۰۶ پس از پنجاه و سه سال خدمت، بازنشستگی اش اعلام و جایش را هلموت فون مولتکه (جوانتر) گرفت. اشلیفن در چهارم ژانویه ۱۹۱۳ یعنی تنها نوزده ماه پیش از وقوع جنگ اول جهانی وفات یافت. شایع است که آخرین جملاتی که پیش از مرگش بر زبان آورد این بود:به یاد داشته باشید! جناح راست را بسیار قوی نگه دارید. اما تاکنون کسی به عنوان ناقل این جمله شناخته نمی‌شود. گذشته از این منبع این سخن ناشناخته است و تنها به نظر می‌رسد که چندین دهه بعد از مرگش نقل شده باشد.
برای اشلیفن، پایینتر بودن خدمت نظام اجباری ۵۵ درصدی کشورش نسبت به فرانسه که ۸۰ درصد بود، مشکلی جدی محسوب می‌شد. با اتحاد سال ۱۸۹۴ فرانسه با روسیه این مشکل بدتر هم می‌شد. برای وی حتی برتری تاکتیکی و عملیاتی آلمان نسبت به این دو دشمن، نمی‌توانست این کمبود عددی را جبران نماید. همیشه قصد وی این بود که خدمت نظام همگانی و مهمتر از آن، واحدهای آموزش دیدهٔ ذخیره را فراهم نماید. اما خدمت نظام چیزی نبود که در حوزه صلاحیت وی باشد بلکه تحت اختیارات وزیر جنگ قرار داشت و اختیارات وی هم تحت تأثیر بودجه جنگ مصوب مجلس(رایشتاگ) محدود می‌شد. چون هرگونه افزایش نیروهای ارتش تحت تأثیر مسائل سیاسی و اقتصادی منع شده بود، بنابراین وی به ایده ایجاد واحدهای جدیدی متوسل شد. در صورت وقوع جنگ با فرانسه و به محض بسیج عمومی، مقدار غول آسایی از این نیروهای ذخیره، به هنگهای جایگزین شونده (به آلمانی: "Ersatzbataillone)" تبدیل می‌شدند تا تلفات ارتشی که مسئول تهاجم به فرانسه بود را پوشش دهند. از ژوئن ۱۸۹۱ به بعد وی مصراً خواستار ارتقای این هنگهای جایگزین شونده به تیپهای جایگزین شونده گردید.
اما مشکلات بزرگی بر سر راه این ایده جدید وجود داشتند چرا که این هنگهای جایگزین شونده("Ersatzbataillone) انسجام و کارایی نداشته و آنها هم مثل نیروهای ارتش، در جبران تلفات ارتش اصلیِ حمله کننده به فرانسه ناتوان بودند. از سوی دیگر، وزیر جنگ با ایجاد چنین نیروهای جایگزینی که نه آموزش دیده بوده و نه مجهّز و نه تحت فرماندهی واحدی قرار داشت، مخالف بود و نمی‌خواست هزینه سیاسی چنین عملی_تشدید سردی روابط با همسایه غربی_ را بپردازد؛ بنابراین تا ۱۹۱۱ هیچگونه اقدام عملی در تحقق ایده‌های این رئیس ستاد نابغه انجام نگرفت تا اینکه در همین سال یعنی یازده سال پس از بازنشستگی اشلیفن، در اثر کوشش‌های ژنرال لودندورف، شش لشکر جایگزین شونده وارد خدمت گردید (هرچند این شش لشکر جایگزینی در جناحی که اشلیفن می‌خواست یعنی جناح راست؛ به کار نرفت) وی از سالها قبل اصرار داشت که تعدادِ کل لشکرها باید ۹۶ تا بوده که دوازده تا از آنها باید جایگزین شونده باشند. اما حتی خود وی هم می‌دانست که رقم تخیلیِ ۹۶ لشکر نیز برای تضمین پیروزی در یک حمله محاصره ای علیه پاریس، ناتوان است. وی گفت:"محاصره پاریس می‌تواند به هر شکلی که می‌خواهید انجام پذیرد: به زودی روشن خواهد شد که ما برای ادامه محاصره بسیار ضعیف هستیم. ما نیز مانند فاتحان پیش از خودمان می‌دانیم که جنگ آفندی (تهاجمی) هم نیروی بسیار قوی می‌خواهد و هم انرژی زیادی را تلف می‌کند، همچنین می‌دانیم که نیروهای مهاجم [به تدریج] تحلیل رفته و [در عوض] نیروهای مدافع قوی تر می‌شوند؛ این [نظریه] به‌ویژه در سرزمین‌هایی که پر از سنگر و استحکامات است، درست‌تر است.بدون داشتن دوازده لشکر جایگزین شونده، دور زدن پاریس از جناح غربی این شهر غیرممکن بود. در بدو جنگ جهانی، ژرمن‌ها تنها شش لشکر جایگزین شونده داشتند بدتر این که تمامی آنها هم به منطقه لورن و نه برای تقویت جناح راست ارتش، فرستاده شدند. وی در مقاله ای پذیرفته بود که این دوازده لشکر جایگزینی با پیاده‌روی تا پاریس نمی‌توانند این شهر را از غرب دور بزنند و بدتر این که هیچگونه سیستم راه‌آهنی در کشور فرانسه وجود نداشت که بتواند این لشکرهای جایگزینی را تا پاریس حمل کند. وی پیشنهاد کرد که اگر این لشکرهای جایگزین به هر دلیلی نتوانستند در جناح راست پیشروی کنند، لااقل در کرانه خاوری رود رود موز یا متس یا وردن مستقر شوند. هیچ گونه سند تاریخی دال بر این که اشلیفن، تمرین نظامی یا مانوری شبیه به حمله به جناح غربی پاریس را طراحی کرده باشد، در دست نیست؛ این تعجب‌برانگیز است چرا که حمله به جناح غربی پاریس جزء اصلی "طرح اشلیفن" بود. تمامی نقشه‌ها و ایده‌های دیگر این تئوریسین نظامی از جمله" "Aufmarsch "و "Generalstabsreisen" و "Kriegsspiele" هیچ‌یک شباهتی به نقشه حمله به پاریس نداشتند بلکه فقط دربرگیرنده دکترین ضدحمله وی بودند.
اما در عمل، وقتی که جنگ جهانی اول آغاز شد، آلمان می‌بایست نیروهایش را در جبهه شرقی (به‌ویژه پروس شرقی) مستقر می‌ساخت چرا که آنان در برابر حمله ارتش امپراتوری روسیه آسیب‌پذیر بودند. در حقیقت حمله روسیه تزاری در هفته‌های ابتدایی جنگ نشان داد که نقشه اشلیفن مبنی بر در هم کوبیدن ارتش فرانسه ظرف شش هفته و سپس اعزام نیروها به جبهه شرقی برای مقابله با تجاوز روسیه ای که فرض شده بود هنوز نیروهایش را بسیج نکرده‌است، تا چه حد خیال بافانه بوده‌است.
بی شک جوهره نقشه‌های جنگی اشلیفن، ضدحملهٔ استراتژیک بوده‌است. وی عمیقاً باورمند به عملیات‌های هجومی در چارچوب عملیات‌های دفاعی بوده‌است. معنای کمتر بودن شمار نیروهای آلمانی نسبت به نیروهای اتحاد فرانسه_روسیه، این بود که حالت هجومی گرفتن در برابر یک یا هر دوی این دشمنان، نوعی خودکشی خواهد بود. وی شدیداً به توانایی ارتش کشورش برای استفاده از سیستم ریلی جهت ضدحمله زدن به یکی از دشمنان و شکست دادن کامل آن، و سپس بازسازماندهی سریع ارتشش برای ضدحمله زدن به دشمن دیگر تأکید داشت. به نقل از هولمز:در طرح جنگی"Generalstabsreise West" (یا به فارسی: بازی جنگی غربی) فرض بر این بود که فرانسویان از راه بلژیک و لوکزامبورگ به آلمان حمله نموده و بعد با یک ضدحمله در کرانه غربی رود راین نابود خواهند شد. این همان پیروزی دفاعی ای است که اشلیفن غلبه بر دشمن دوم _روسیه_ را مشروط به کسب آن می‌دانست. وی اصرار داشت که ژرمن‌ها :"باید منتظر ظاهر شدن دشمن در برابر سنگربندی‌هایشان بمانند." این رویکردی است که آلمان‌ها برگزیده و با این شیوه تصور می‌رفت که پیروزی قاطعی در برابر فرانسه بدست آمده [و سپس بلادرنگ نیروهایشان را به سوی شرق برای تقابل با روسیه خواهند برد.در سال ۱۹۰۵، اشلیفن مقاله ای را که به‌درستی اولین نقشه جنگی استراتژیک تهاجمی اش دانسته می‌شود را ارائه نمود و آنرا " "Schlieffen plan Denkschrift"" یا به فارسی"گزارش مکتوب طرح اشلیفن" نام نهاد. این مقاله به بررسی نیازمندی‌ها و الزامات جنگ تک جبهه ای بین آلمان و فرانسه که روسیه در آن شرکت نداشته و مخصوصاً آلمان را مکلف به حمله به فرانسه کرده بود، می‌پرداخت. پیش نویس این مقاله به قدری خام بوده که هیچگونه توجهی به ابهاماتی مانند میزان منابع و نیروهای لازم برای این حمله نداشت تنها فرض کرده بود که آلمان بایستی حداقل صد هزار نیروی حرفه ای و صد هزار نیروی جایگزین شونده به علاوهٔ امکان استفاده از نیروهای اتریش_مجارستانی و ایتالیایی ای که مسئول دفاع از آلزاس_لورن خواهند بود، را دراختیار داشته باشد. ارتش‌های اول و دوم آلمان از استان هلندی ماستریخت و شمال بلژیک عبور کرده، ارتش‌های سوم و چهارم نیز جنوب آن و لوکزامبورگ را امن نموده تا برای جناح چپ ارتش‌های اول و دوم پوشش جناحی فراهم کنند زیرا چنان‌که در نقشه دیده می‌شود، ثابت شد که پیش‌بینی اشلیفن مبنی بر این که فرانسویان نقطه عطف طرح خود (پیکان‌های آبی رنگ در تصویر بالا) را بر ضربه زدن به جناح چپ ارتش‌های اول و دوم قرار می‌دهند، درست بوده‌است.