moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.
بخشی از قلعه سلاسل به عنوان موزه سنگ مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این موزه اشیا و سنگ های مختلفی از جمله سنگ نوشته ها، کتیبه ها، سنگ قبر برخی برزگان و اشیاء سنگی زندگی گذشتگان در کنار برخی اشیاء سفالینه به نمایش گذاشته شده است.
قلعه سلاسل تا اواخر دوره قاجار مركز حكومتی شهر و استانداری خوزستان بوده و مركز مديريت آب منطقه دشت ميان‌آب شوشتر به حساب مي‌آمد، اما در حال حاضر تخريب آن به حدی است كه در حال نابودی است.
طبق گفته رییس وقت سازه‌های آبی شوشتر، در دوره‌هاي پهلوی اول، گزارش تخريبی از عوامل انسانی در دست داريم اما پس از آن عدم رسيدگی و توجه به اين بنا از جمله انجام نشدن طرح مطالعات و سامان‌دهی این قلعه به منظور شروع عمليات حفاظت و مرمت، خود نوعی دخالت در تخريب محسوب مي‌شود.
پل شادُروان شوشتر یا بند قیصر قدیمی‌ترین پل ایران، و یکی از قدیمی‌ترین پل‌های جهان و مربوط به دوران ساسانی است. این پل‌بند بزرگ‌ترین پل بند سنگی جهان، یکی از میراث جهانی یونسکو و یکی از بخش‌های ۱۳ گانه سیستم آبی تاریخی شوشتر است. پل شادروان شوشتر دارای ۴۴ دهنه بوده که اکنون برخی دهانه‌های آن از بین رفته‌است. وصف ساخت پل در شاهنامه فردوسی آمده‌است. فردوسی معمار پل را برانوش سپهدار اسیر شده رومی معرفی می‌کند، که در ازای ساخت پل به او وعده آزادی داده می‌شود. و پس از ساخت آزاد می‌گردد.شاهنامه فردوسی، بر پایه چاپ مسکو، انتشارات هرمس صفحه 1237
به موجب روایات شرقی شاپور یکم شاهنشاه ساسانی پس از اسارت والریانوس امپراتور روم او را مجبور کرد که در ساختن این پل-بند در شوشتر کار کند. این سد ۱۵۰۰ قدم طول داشت و برای برگرداندن آب کارون از طریق نهر تاریخی داریون به مزارع بکار می‌رفت. احتمال قوی می‌رود که شاهنشاه ایران اسیران رومی را در ناحیهٔ گندی شاپور و شوشتر مستقر کرده باشد.
بند قیصر یا پل شادُروان شوشتر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید. در سال ۲۰۰۹ نیز
این پل-بند به همراه ۱۵ اثر تاریخی آبی دیگر شوشتر به صورت یکجا در نشست سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ (۵ تیرماه ۱۳۸۸) در شهر سویل اسپانیا، با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر به عنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسید.
این سد ۱۵۰۰ قدم طول داشت و احتمال قوی می‌رود که شاهنشاه ساسانی ایران برای ساخت آن اسیران رومی را در ناحیهٔ گندی شاپور و شوشتر بکار گماشته باشد. پل بند شادروان دارای ۴۴ دهانه بوده که در حال حاضر تعداد ۳۷ دهانه آن موجوداست. ظاهراً این پل در طول تاریخ چند بار به عمد تخریب شده‌است.
فردوسی در شاهنامه ساخت این پل را به دوره شاپور یکم ساسانی، توسط معمار رومی برانوش که اسیر جنگی بود، نسب می‌دهد، که در مقابل به برانوش وعده آزادی پس از ساخت پل را می‌دهد. فردوسی در شاهنامه ساخت پل شادروان را چنین آورده‌است.
سیستم آبی تاریخی شوشتر (به انگلیسی: Shushtar Historical Hydraulic System) که به نام سازه‌های آبی تاریخی شوشتر نیز نامیده می‌شود، مجموعه‌ای به هم پیوسته از ۱۳ اثر تاریخی شامل پل‌ها، بندها، آسیاب‌ها، آبشارها، کانال‌های دست‌کند و تونل‌های عظیم هدایت آب است. این ۱۳ اثر به‌صورت یک سیستم واحد هیدرولیکی و در ارتباط با یکدیگر کار می‌کنند و در دوران هخامنشیان تا ساسانیان، جهت بهره‌گیری بیشتر از آب ساخته شده‌اند. در سفرنامه مادام ژان دیولافوآJane Dieulafoy باستان‌شناس نامدار فرانسوی از این محوطه به عنوان بزرگ‌ترین مجموعه صنعتی پیش از انقلاب صنعتی یاد شده‌است. این ۱۳ اثر تاریخی به فاصله کمی از یکدیگر در محدوده شهر شوشتر واقع شده‌اند که با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵، با عنوان سیستم آبی تاریخی شوشتر به صورت یکجا به عنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسیده‌اند. در برخی وبسایتهای غیرایرانی از تصویر ساز‌های آبی شوشتر برای معرفی ایران استفاده شده‌است.
آثار باستانی زیر به عنوان دهمین اثر ایران با عنوان سیستم آبی تاریخی شوشتر به صورت یکجا در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسیده‌اند:
با تشکیل پایگاه سازه‌های آبی و گسترش فعالیت‌های پژوهشی پیرامون این سازه‌ها ابتدا پرونده مجموعه آسیاب‌های شوشتر که سال‌ها در لیست پیشنهادی ثبت جهانی ایران قرار داشت تهیه گردید. اما به پیشنهاد و نظر کارشناسان میراث جهانی یونسکو مبنی بر اینکه محوطه آسیاب‌ها تنها بخشی از مجموعه به‌هم پیوسته سازه‌های آبی در شوشتر است تهیه پرونده منظومه آبی تاریخی شوشتر در دستور کار قرار گرفت. این پرونده پس از تکمیل و رقابت موفقیت‌آمیز در مقایسه با آثار پیشنهادی دیگر، از سوی سازمان میراث فرهنگی کشور به عنوان دهمین اثر ایران به کمیته میراث جهانی یونسکو ارائه شد.
سرانجام در نشست سالانه اعضای این کمیته در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ () در شهر سویل اسپانیا، این پرونده با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با عنوان سیستم آبی تاریخی شوشتر در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسید.
بند میزان یک اثر بسیار مهم در مجموعه بناهای آبی تاریخی شوشتر است که رودخانه کارون را به دو شاخه شطیط و گرگر با نسبت مشخص ۴ دانگه و ۲ دانگه تقسیم می‌کند. این بند با شماره ۲۳۳۱ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌است.
بقایای برج ۸ ضلعی در کنار رود شطیط است که بر فراز تپه کوتاهی مشرف به بند میزان ساخته شده‌است. مردم شوشتر این بنا را کلاه فرنگی می‌نامند و بر این باورند جای دیده‌بانی بر پهنه رودخانه و نظارت بر کار کارگران بوده‌است، بنا به نظریه دیگری از این برج بر مقدار و شدت جریان رودخانه نظارت می‌شده‌است.
نهر گرگر آب‌راهی ساختگی از رود کارون است که در دوره هخامنشیان تا دوره ساسانیان حفر شده و در شمال شهر شوشتر توسط بند میزان از رود کارون جدا می‌شود و راه جنوب را در پیش می‌گیرد. این نهر با شماره ۱۷۵۹۹ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌است.
مجموعه آبشارها و آسیاب‌های آبی بزرگترین و پربازدیدترین بخش سیستم آبی تاریخی شوشتر (سازه‌های آبی تاریخی شوشتر) است. در این مجموعه باستانی تعداد قابل توجهی آسیاب آبی وجود دارد و نمونه کامل و بزرگی از به‌کارگیری نیروی آب برای چرخاندن آسیاب‌ها را می‌توان در آن مشاهده نمود. این مجموعه از بی‌مانندترین نمونه‌هایی است که جهت استفاده بهینه از آب در ادوار کهن مورد بهره‌برداری قرار گرفته‌است.
بند ماهی بازان در اراضی شهر تاریخی دستوا و به منظور بالا نگهداشتن سطح آب ساخته شده‌است. این بند با شماره ۴۲۰۷ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌است.
قلعه سلاسل دژی بسیار بزرگ و دارای حیاط‌های مفصل و متعدد، سربازخانه‌ها، طویله‌ها، حمام‌ها، شبستان‌ها، برج‌ها، باغچه‌ها، قورخانه، نقاره خانه، حرم خانه، آشپزخانه، قاپی‌های متعدد، حوض‌های بزرگ، حصار و خندق بوده‌است. این قلعه مرکز کنترل نهر داریون و همچنین محل استقرار والی خوزستان بوده‌است. باوجود تخریب قسمت عمده این قلعه، بخش‌های باقیمانده چشمگیر و بسیار دیدنی هستند.
نهر داریون در دوره داریوش اول هخامنشی حفر شده و وظیفه آبیاری دشت میاناب شوشتر را داشته‌است. این نهر با شماره ۴۱۴۱ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌است.
پل شادِروان شوشتر یا بند قیصر مربوط به دوران ساسانی است. به موجب روایات شرقی شاپور یکم شاهنشاه ساسانی پس از اسارت والریانوس امپراتور روم او را مجبور کرد که در ساخت پل بندشوشتر کار کند. فردوسی در شاهنامه خود ابیاتی را در وصف ساخت پل شادروان آورده‌است.
پل بند لشکر یا دروازه لشکر، یکی از دروازه‌های ششگانه تاریخی شوشتر بوده و هنوز آثاری از حصار شوشتر را در کنار این پل بند می‌توان دید. بر بلندای صخره‌ای مشرف به نواحی اطراف، یک بنای مذهبی به نام امامزاده عبدالله واقع است که بر روی معبد آناهیتا (الهه آب و باروری در ایران باستان) بنا شده‌است.
بند شرابدار در منطقه شرابدار (کمیته سوخت) شوشتر و بر روی شاخه‌ای از نهر داریون موسوم به نهر رقط به صورت شرقی- غربی قرار گرفته‌است. این سازه را بین دو بنای آبی مهم پل بند لشکر و پل بند ماهی بازان شاهدیم که در ضلع جنوبی آن قسمتی از حصار شهر قرار گرفته‌است. این پل بند با شماره ۴۲۱۸ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌است.
بند دختر در آخرین تنگهٔ کوهستانی که رود کارون از آن عبور می‌کند، بنا شده‌است.
بند دارا در منطقه میاناب و بر روی رود گرگر ساخته شده و مربوط به دوران هخامنشیان است.
یکی از سفرنامه نویسان مشهور که از عجایب شوشتر تعریف و تمجید کرده‌است ابن بطوطه است او در این شهر با علمایی ملاقات نموده که از علم و دانش آن‌ها شگفت زده شده‌است او از شوشتر با نام عربی شده و معرب ' یا ' نام برده‌است. او همچنین از عظمت پل‌های شوشتر نام برده‌است.
با وجودی که سازه‌های آبی تاریخی شوشتر که به‌صورت سیستم هیدرولیکی واحد کار می‌کنند، از حدود ۲۰۰۰ سال پیش تا کنون پیوسته در حال کار بوده‌اند، در سال‌های اخیر وضعیت هشدار دهنده و تهدیدهای جدی برای این میراث جهانی پیش آمده که در صورت عدم چاره‌اندیشی به تخریب بخش‌های مهم این آثار میراث جهانی منجر می‌شود. بخشی از این تهدیدها به شرح زیر است:
از دهه ۱۳۸۰ خورشیدی تا کنون هشدارهای بسیاری در مورد رانش دیواره غربی مجموعه آبشارها و آسیابهای آبی داده شده اما اقدام مشخصی برای کنترل آن صورت نگرفته‌است. در صورت ریزش این دیواره تخریب آسیاب‌های آبی باستانی در این میراث جهانی حتمی است. تا کنون هیچ بررسی جامعی برای یافتن دلایل رانش و آغاز ریزش دیواره‌ها و ابنیه این میراث جهانی ذکر نشده، ولی از دلایل احتمالی این رانش به نشت آب و فاضلاب شهری از دیواره غربی این اثر و بارگذاری بیش از حد و احداث ساختمانهای جدید در نزدیکی این دیواره نام برده شده‌است. به دلیل احتمال فروریزی، بخش غربی این میراث جهانی به روی بازدیدکنندگان بسته شده‌است.
عدم تأمین حقابه مجموعه آبشارها و آسیاب‌های آبی شوشتر به فرو ریزش برخی قسمتهای آن منجر شده‌است. بعلاوه کاهش جریان آب کارون و شاخه دست‌ساز گرگر در اثر انتقال آب بین حوضه‌ای، برداشت بی‌رویه آب در این رودخانه و نوسانهای آب توسط بهره‌برداران سد تنظیمی گتوند در بالادست باعث شده تا جریان آب در برخی کانالهای باستانی به‌طور متناوب قطع و وصل شود. این نوسانات باعث شوک رطوبتی و خطر تخریب این کانالهای باستانی شده‌است.
بعلاوه، کاهش دبی و پایین آمدن سطح آب رود کارون، ملات‌های ماسه‌سنگی طاق را سست کرده و موجب تخریب برخی از آنها شده‌است.
تونل باستانی بلیتی که آب را از رود گرگر به مجموعه آبشارها و آسیاب‌های آبی شوشتر منتقل می‌کند در سال‌های گذشته چند بار ریزش کرده‌است. تداخل تأسیسات شهری، کاهش شدید دبی کارون و کاهش رطوبت که باعث سستی ماسه‌سنگهای به کار رفته در این تونل می‌شود و همچنین ساخت ساختمان بر روی این تونل باستانی از دلایل این تخریبها اعلام شده‌است.
در سال‌های اخیر ترک‌هایی بر بدنه این بند تاریخی پدیدار شده که می‌تواند مقدمه‌ای برای تخریب این میراث جهانی باشد.
دیواره شمالی پل بند گرگر در سال ۱۳۸۸ در اثر دستکاری غیراصولی فرو ریخت. در نزدیکی این دیواره گمانه‌های بزرگ و پرتعدادی حفر شده بود که باعث سست شدن و ایجاد ترک و شکاف در دیواره این پل بند تاریخی شده و در پی آن دیواره شمالی این پل بند فروریخت. پس از چند سال این پل بند تاریخی به منظور عبور و مرور خودروها تا حدی ترمیم شد اما هنوز به‌طور کامل ترمیم نشده و در مورد علت حفر عجیب این تعداد گمانه‌های بزرگ در پای این میراث جهانی هیچ توضیحی ارائه نشده‌است.
با وجودی که سالهاست تصفیه‌خانه فاضلاب شهری در شوشتر ساخته شده، اما سازمانهای مسوول خطوط شبکه فاضلاب شهری را به تصفیه‌خانه متصل نکرده و فاضلاب شهری را مستقیماً به رودخانه باستانی گرگر که اغلب ابنیه میراث جهانی در آن قرار دارند تخلیه می‌کنند. این مسئله باعث افزایش آلودگی در مجاورت ابنیه سازه‌های آبی شوشتر و خسارت به آنها شده‌است. ضمناً نشت از خطوط لوله فرسوده شبکه آب و فاضلاب شهری باعث رانش و تخریب سازه‌های آبی شوشتر شده‌است.
قلعه سلاسل تا اواخر دوره قاجار مرکز حکومتی شوشتر و استانداری خوزستان بوده و مرکز مدیریت آب منطقه دشت میان‌آب شوشتر از طریق کنترل نهر باستانی داریون به حساب می‌آمد، اما در حال حاضر تخریب آن به حدی است که در حال نابودی است.
طبق گفته رئیس وقت پایگاه سازه‌های آبی شوشتر، گزارش تخریب از عوامل انسانی در دوره پهلوی اول در دست داریم اما پس از آن عدم رسیدگی و توجه به این بنا از جمله انجام نشدن طرح مطالعات و سامان‌دهی این قلعه به منظور شروع عملیات حفاظت و مرمت، خود نوعی دخالت در تخریب محسوب می‌شود.
نهر باستانی داریون که از آثار دروه داریوش هخامنشی است نیز از تخریب و تغییرات غیراصولی در امان نمانده‌است. این کانال باستانی در ابتدای دهه ۸۰ خورشیدی با بتن پوشانده شده تا شمایل باستانی خود را از دست بدهد. همچنین بخشی از آبراهه باستانی داریون که در زیر قلعه سلاسل جریان داشته توسط وزارت نیرو با بتن پوشانده شده و در کنار آن پمپ نصب شده‌است.
ساخت مسجد جامع شوشتر مربوط به صدر اسلام و دوره سیزدهمین خلیفه عباسی که در زمان امام حسن عسکری خلافت می‌کرده آغاز شده‌است. مسجد جامع شوشتر در جانب غربی شوشتر قرار دارد و بر طبق نوشته کتب تاریخی، در سال ۲۵۴ ه‍.ق توسط المعتزبالله (خلیفه عباسی) بنیان نهاده شد و سال‌ها بعد توسط المسترشد بالله (خلیفه دیگر عباسی) بنا به اتمام رسید.
براساس شواهد موجود بنای اولیه مسجد به سبک منسوب به عربی مشتمل بر شبستانی در جانب قبله و شاید رواقی در اضلاع دیگر صحن بوده استساخته شده بود و همچنین بر اساس نوشته تذکره شوشتری، شبستان مسجد تیرپوش بوده تا اینکه در دوره صفوی و در سال ۱۰۸۸ ه‍.ق به جهت فساد تیرهای چوبی، شبستان با طاق‌های آجری بر روی پایه‌های متشکل از قطعات سنگی پوشیده شده‌است و بر این اساس بنای فعلی مسجد، بیشتر از آثار دوره صفوی و بعد از آن می‌باشد و از بنای اولیه، غیر از نقشه ساختمانی، بقایای کتیبه بخشی از دیوار جانب قبله و دیوار شرقی بین گلدسته و منار و خود منار که در قرن هشتم هجری به بنای اولیه افزوده شده، چیز دیگری باقی نمانده‌است.
شبستان مسجد دارای ۴۸ ستون سنگی و سقف‌های گنبدی بین ستونهاست. در این شبستان یک منبر چوبی و کتیبه‌هایی به خطوط ثلث، کوفی و نستعلیق وجود دارد. دیواره‌های خارجی مسجد نیز با ستون‌های سنگ تراشیده با طاق رومی بلند و بعضی نقش‌های لچکی در روی بعضی از ستونها است. در ضلع شرقی مسجد، بقایای مناره زیبایی از قرن هشتم قرار دارد که تا اواسط قرن دوازدهم هجری، ۲۶ متر از ارتفاع مناره برجای مانده بود که امروزه تنها ۱۶ متر آن باقی است و کتیبه تاریخی آن بر لوحی سنگی بر قسمت بالای مناره نصب بوده‌است که براساس کتیبه مزبور، بانی مناره، سلطان اویس بن حسن ایلکانی است. در وصف این مسجدَ لغت‌نامه دهخدا نوشته‌است که پس از مسجد کوفه، قبله این مسجد از تمام مساجد دیگر در اعتدال است.
هر خلیفه عباسی که در مسجد کاری انجام می‌داد، کتیبه‌ای بر مسجد نصب می‌کرد و همچنین بسیاری از دستورها حکومتی و احادیث زیادی در قالب کتیبه‌های خطی و سنگ نوشته بر دیوار حکاکی یا نصب گردیده‌است که در حال حاضر تنها ۱۹ کتیبه باقی‌مانده‌است و بسیاری از آنها درر تعمیرات دهه ۴۰ و بعد از آن از بین رفته‌است برخی از این فرامین مانند دستور ممنوعیت شرب خمر و کبوتر بازی بوده‌است و برخی دیگر که با خط کوفی و زیبا بر سنگ حک شده‌است و در دهه ۲۰ در مسجد جامع قاب گرفته شده‌است، به دستوراتی حکومتی دربارهٔ قلعه سلاسل مربوط می‌گردد.
در ضلع شرقی صحن مسجد، در غرفه اختصاصی کوچکی، قبر مؤلف تذکره شوشتر: سیدعبدالله جزایری و پدرش سیدنورالدین - به ترتیب، متوفی ۱۱۷۳ و ۱۱۵۸ ه-. ق - قرار دارد. این مسجد به شماره ۲۸۶ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌است و مالکیت آن در اختیار اداره اوقاف می‌باشد.
کمیته روابط عمومی آمریکا-اسرائیل مشهور به اِی‌پَک، یکی از بزرگ‌ترین و قدرتمندترین گروه‌های لابی‌گری در ایالات متحده آمریکا است.National Capital Insiders Vote AIPAC, Israel's American Lobby, Second Most Powerful Interest Group in WashingtonInside America's powerful Israel lobby | Salon News این گروه با بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ عضو، هر ساله، میلیون‌ها دلار خرج سرمایه‌گذاری در نفوذ بر سیاست‌های دولتی و قانونگذاری آمریکا می‌کند.The Israel Lobby
این گروه در سال ۱۹۵۱ به رهبری آی‌ال کنن (I.L. Kenen) (یک آمریکایی که در دهه چهل در مذاکرات مربوط به نزاع اعراب و اسرائیل به عنوان یک لابی‌گر بسیار فعال برای کشور اسرائیل عمل کرده بود) شکل گرفت. علت سازماندهی یک لابی نیاز اسراییل به کمک‌های اقتصادی برای جذب شمار گسترده یهودیان مهاجر و نیز بی میلی وزارت امور خارجه آمریکا نسبت به اعطای کمک‌ها بود.
رئیس کنونی این کمیته از سال ۲۰۰۸، داوید ویکتور است.
برنیس منوچهریان ، یک ایرانی-آمریکایی یهودی‌تبار و رئیس سابق کمیته روابط عمومی آمریکایی اسرائیلی و عضو کنونی هیئت مدیره «آی‌پک» است.http://www.haaretz.com/news/aipac-asks-for-help-against-allegations-in-pentagon-probe-1.134192http://www.jpost.com/International/McCain-Iraq-troop-pullout-bad-for-Israel
این کمیته از کانون‌های بزرگ سازماندهی‌شده برای انجام لابی‌گری به سود منافع کشور اسرائیل در سیاست آمریکا است.http://aftabnews.ir/fa/news/16063/ایران-در-سیبل-لابی-های-اسرائیلی-آمریکا
مَریوان حَلَبچه‌ای (به کُردی: مه‌ریوان هه‌ڵه‌بجه‌ای) متولد ۱۹۶۳ و از نویسندگان و مترجمان کورد عراقی است که به کوردی سورانی می‌نویسد.
به وی لقب سلمان رشدی کردستان داده‌اند. کتاب معروفی از او به نام «سکس و شرع و زن در تاریخ اسلام» باعث شده تا اسلام‌گرایان فتوای کشتن او را صادر کنند. سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشر این فتوا را محکوم کرده‌اند.
مریوان حلبچه‌ای از مردم شهر حلبچه است و در هنگام بمباران شیمیایی حلبچه عراق به همراه خانواده‌اش صدمه دیده بود.
مریوان حلبچه‌ای نویسنده کتاب سکس و شرع و زن در تاریخ اسلام معمولاً با فرد دیگری به همین نام که مترجم فارسی به زبان کُردی و برعکس است اشتباه می‌شود.
مریوان حلبچه‌ای بیشتر در زمینه دین می‌نویسد و موضوع کتب و ترجمه‌هایش نیز در همین راستا می‌باشد
از جمله کتابهای او می‌توان به:
و از ترجمه‌های او می‌توان به کتاب نگرشی منتقدانه به دین اسلام از کامل النجار اشاره کرد.
مریوان حلبچه‌ای چندین بار از طرف رهبر اسلامگرایان کردستان عراق معروف به «ملا کریکار» به خاطر نوشته‌هایش مورد تهدید قرار گرفت. اما بعدها مشخص شد که این دروغی بیش نیست و از طرف دادگاه نروژ این اتهام رد شد.
متارکه مودروس ، متارکه‌ای بود که بین رئوف اربای از طرف دولت عثمانی و آدمیرال کالتروپ نماینده انگلستان به نیابت از نیروهای متفقین در ۳۰ اکتبر ۱۹۱۸ میلادی که بعد از شکست عثمانی در جنگ جهانی اول (خاورمیانه در جنگ جهانی اول)، در کشتی اچ‌ام‌اس آگاممنون (۱۹۰۶)، بندر مودروس، جزیره لیمنوس، یونان بسته شد.Karsh, Efraim, Empires of the Sand: The Struggle for Mastery in the Middle East, (Harvard University Press, 2001),p:327.
در پی انقلاب بلشویکی در روسیه و گسیختن اوضاع روسیه و بعد از اینکه ولادیمیر لنین و حزب بلشویک قدرت را در دست گرفتند سیاست لنین بر خروج از جنگ بورژوازی دول غربی به منظور تحکیم پایه‌های قدرت حکومت تازه بنیان شوروی قرار گرفت لذا در سال ۱۹۱۷ میلادی در پی مذاکراتی که بین هیئت روس و عثمانی صورت گرفت متارکه ارزنجان بین طرفین امضاء شد.
دولت آلمان که شاهد حضور و نفوذ عثمانی‌ها در قفقاز بود وارد عمل شده و در پی اعلام استقلال جمهوری دموکراتیک گرجستان نخستین رئیس‌جمهور آن نئورامیشویلی با نماینده آلمان فریدریش کرس فون در بندر پوتی واقع در دریای سیاه دیداری انجام دادند که به موافقت نامه پوتی ۲۸ می ۱۹۱۸ بین گرجستان و آلمان منجر شد.genel kurmay bskanligi:turk istiklal harbi i,mondros mutarekesi ve tatbikati,ankara,1962,s.14
این اولین قراردادی بود که بین آلمان و گرجستان منعقد شد که بر طبق آن آلمان استقلال و تمامیت ارضی گرجستان را به رسمیت شناخت؛ در مقابل آلمان حق بهره‌برداری آزاد و نامحدود از سیستم راه‌آهن گرجستان را به دست می‌آورد، به علاوه حق استفاده از بنادر گرجستان و اشغال استراتژیک گرجستان برای تدارک کشتی‌های جنگی آلمان، کشف معادن ناشناخته و تبادل سفرا و نمایندگان سیاسی بین دو دولت از دیگر مفاد توافقنامه بود. علاوه بر این فریدریش کرس فون متعهد شد تا به شناسایی بین‌المللی گرجستان کمک رساند و تمامیت ارضی آن را تعهد کند، این معاهده کاملاً به زیان نقشه‌های عثمانی در قفقاز بود.selma yel:mondros mutarekesi ve evliye-i selasenin tahliye edilmesi,turkish studies,international periodical for the languages,literature and history of turkish or turkic,vol 3/4 summer 2008,p.928
با پذیرش شکست امپراتوری آلمان و تحلیل رفتن قوای عثمانی، رؤیای بسط قلمروی عثمانی در قفقاز و آسیای مرکزی به پایان رسید و دولت عثمانی در پی استعفای کابینه طلعت پاشا تقاضای ترک مخاصمه را بر اساس شرایط اصول چهارده‌گانه ویلسون رئیس‌جمهور آمریکا که مجموعاً (اصول موافقت) خوانده می‌شد، اعلام کرد. جرج کرزن وزیر امور خارجه انگلیس نیز طی یادداشتی خطاب به کابینه آن کشور راه حلی را ارائه داده بود که به قول خودش، بر بنیاد این اصول قرار داشت. پیشنهاد مزبور (حق تعیین سرنوشت) را نه تنها برای اعراب و ارمنیان که نژادهای قیمومیت امپراتوری عثمانی بودند بلکه برای خود تُرک‌ها هم قائل شده و چنین مقرر می‌داشت که، علاوه بر عربستان و ارمنستانی مستقل باید یک دولت مستقل تُرک نیز به وجود آید که در داخل مرزهای آسیای صغیر قرار داشت و پایتخت آن یا در آنکارا یا در بورسا باشد.Ataturk: A Biography of Mustafa Kemal, Father of Modern Turkey,Lord Kinross, Kinross, Patrick Balfour,p:238
مفاد متارکه مودروس:
اما این پیمان برخلاف پیمان ترک مخاصمه‌ای که با آلمان و اتریش-مجارستان و بلغارستان امضاء شد عثمانی را خلع سلاح نمی‌کرد؛ حتی از دولت عثمانی هم نمی‌خواست که ارمنستان غربی را از سپاهیان خود تخلیه و جنایتکاران جنگی تُرک را به متفقین تسلیم کند. همان گونه که مورخ عرب، رهبانی متذکر شده‌است این ترک مخاصمه در حقیقت نخستین قدم عقب‌نشینی متفقین در قبال ارمنستان بود.genel kurmay bskanligi:turk istiklal harbi i.mondros mutarekesi ve tatbikati,ankara,1962,s.14
ترکیه با تجهیز ارتش خود و ابتکار سران ملی خویش توانست سه جبهه مبارزه ضد فرانسویان در کیلیکیه، ضد یونانیان در قسمت غربی آسیای صغیر و ضد ارمنیان در قفقاز جنوبی تشکیل دهد و در پاییز سال ۱۹۲۰ میلادی جنگ ارمنستان–ترکیه آغاز شد.
جمهوری تُرک ارس حکومتی کوتاه در قفقاز جنوبی بود. بعد از شکست عثمانیها در جنگ جهانی اول، آنها متعهد شدند تا از قفقاز خارج شوند، ولی از اجرای کامل این تعهد سرباززدند و ستادهای نظامی آنها در جنوب غرب قفقاز – نخجوان باقی‌ماندند. این گروه نظامی با کمک مساواتی‌های نخجوان هسته‌های اولیه بنیان جمهوری ارس را تشکیل دادند. جمهوری ارس با حمایت و دخالت مستقیم لشکر ۹ ترکیه تأسیس گردید که حوزه عملکرد آن از غرب به قارص و از شرق به اردوباد کشیده شده بود و اراضی وسیعی از ناحیه ارس را می‌پوشاند. این جمهوری از ۱۲ آوریل سال ۱۹۱۸ میلادی شروع به فعالیت رسمی نمود.
قلمرو جمهوری ارس از ایگدیر تا مهری کشیده شده بود که شامل نخجوان، شرور، دره لیز، و دی‌باسار، قمرلی، جلفا، اردوباد و مهری بود.
جمهوری ارس تا ۱۲ فوریه سال ۱۹۱۹ میلادی در جنوب غرب قفقاز ادامه داشت تا اینکه در ژانویه سال ۱۹۱۹ میلادی نیروهای انگلیسی نخجوان را اشغال کردند.
یکی از اهداف ترکیه از تاسیس و حمایت از این جمهوری جلوگیری از الحاق مناطق جدا شده از ایران به خاک کشور ایران و تاز بین بردن کانونهای ملی و مردمی نخجوان بود.https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/804025/%D8%AA%D8%AD%D9%88%D9%84%D8%A7%D8%AA-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D9%86%D8%AE%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D9%87%D8%A7%DB%8C-1917-1907?q=%D9%86%D8%AE%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86&score=24.0&rownumber=6
شهناز پهلوی (زادهٔ ۵ آبان ۱۳۱۹) که تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷ با عنوان سلطنتی «والاحضرت شاهدخت شهناز پهلوی» خطاب می‌شد، نخستین فرزند محمدرضا پهلوی و همسر اول او فوزیه، شاهدخت مصری است. پدربزرگ پدری وی رضاشاه، بنیانگذار شاهنشاهی پهلوی و پدربزرگ مادری او ملک فؤاد یکم، پادشاه مصر بود. دایی وی نیز ملک فاروق، پادشاه ماقبل آخر مصر بود. شهناز پهلوی تنها فرزند محمدرضا پهلوی است که هم از طرف پدر و هم از طرف مادر شاهزاده است.
شهناز پهلوی در سال ۱۳۳۶ با اردشیر زاهدی، فرزند فضل‌الله زاهدی ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دختری به نام مهناز است. این ازدواج پس از هفت سال به جدایی انجامید.Princess to shed husband of 8 years, Ocala Star-Banner, 27 September 1964 در اسناد موجود دلیل این جدایی عیاشی اردشیر زاهدی دانسته شده است.عیاشی اردشیر زاهدی، مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی
شهناز پهلوی سپس در سال ۱۳۴۹ با خسرو جهانبانی، فرزند امان‌الله جهانبانی ازدواج کرد. حاصل این ازدواج پسری به نام کیخسرو و دختری به نام فوزیه است. این ازدواج تا زمان درگذشت خسرو جهانبانی در سال ۱۳۹۳ پایدار بود. ازدواج شهناز پهلوی و خسرو جهانبانی در آغاز با مخالفت محمدرضاشاه روبرو شده بود.یادداشت‌های علم
او پس از انقلاب ۱۳۵۷ به خارج از ایران مهاجرت کرد و در سوئیس زندگی می‌کند. در آذر ۱۳۹۲ (دسامبر ۲۰۱۳) دولت مصر به شهناز پهلوی تابعیت مصری داد. او تابعیت سوئیسی نیز دارد.
پس از ازدواج محمدرضا پهلوی با فوزیه میدان نوینی که به تازگی در تهران ساخته شده بود میدان فوزیه نام گرفت اما این میدان پس از جدایی وی از محمدرضا پهلوی میدان شهناز نامیده شد. این میدان پس از انقلاب ۱۳۵۷ میدان امام حسین نام گرفت.
یکی از خیابان‌ها در تبریز خیابان شهناز نام داشت که پس از انقلاب ۱۳۵۷ به شریعتی تغییر نام یافت.
یکی از خیابان‌ها در شیراز نیز خیابان شهناز نام داشت که این خیابان بعد از انقلاب ۱۳۵۷ تختی نام گرفت.
راستهٔ بی‌دمان یا قورباغه‌ها عبارت است از تیره‌های زیر:
راستهٔ دم‌داران یا سمندرسانان.
راسته بی‌پائیان مانند برهنه‌ماران و کورسمندر‌.
سَمَندَر (به انگلیسی: Salamander) یا آتَش‌خوار یکی از انواع دوزیستان از راسته "سمندرسانان" است. یکی از ویژگی‌های ظاهری بارز این جانوران حالت بدنی مشابه با مارمولک‌ها است. سمندرها جانورانی هستند که در حالت لاروی و همچنین هنگام بلوغ و تا پایان عمر دارای دم هستند و از این جهت با دوزیستانی چون قورباغه‌ها و وزغ‌ها تفاوت دارند. این ویژگی باعث شده که سمندرها در گروه دوزیستان دم‌دار قرار بگیرند. این حیوانات بدن دراز و باریک، دم بلند و پاهای کوتاه و پرده‌دار برای شنا کردن دارند. این جانوران از دم قوی خود برای جلو رفتن در آب استفاده می‌کنند. سمندرها مانند قورباغه‌ها پوست نمناکی دارند و در مناطق مرطوب زندگی می‌کنند. غذای آن‌ها حشره و کرم است. بعضی از سمندرها برای گرفتن طعمه از زبانشان استفاده می‌کنند. بیشتر سمندرها دوران بلوغ خود را در خشکی می‌گذرانند، ولی بعضی از آن‌ها بیشتر عمرشان در آب زندگی می‌کنند. سمندرها به ندرت بیش از چهار انگشت در پاهای جلو و پنج انگشت در پاهای عقبی دارند. بعضی از آن‌ها تعداد انگشتان کمتری داشته و بعضی فاقد پاهای عقبی هستند. سمندرها عموماً قادر به ترمیم و بازسازی اعضای بدن و بعضی از اندام‌های بدنی قطع شدهٔ خود هستند.
تعداد زیادی از گونه‌های سمندر سال‌ها و سده‌ها پیش منقرض شده‌اند. تمامی گونه‌های باقی‌مانده و امروزی سمندرها در یک راسته به نام Urodela طبقه‌بندی شده‌اند؛ و گونه‌های این راسته خود به دو زیرراستهٔ سمندرهای بدوی (Cryptobranchoidea) و سمندرهای پیشرفته (Salamandroidea) تقسیم شده‌اند.
سمندر برگرفته از واژهٔ یونانی «سالامندرا» است، اما در تداول عامیانه گفته می‌شود که از دو واژهٔ «سام» به معنای آتش و «اندر» تشکیل شده‌است و گفته‌اند که در بسیاری از افسانه‌های کهن، سمندر حیوانی متولد شده از آتش معرفی شده‌است و به همین سبب، این نام را به آن داده‌اند.
بیشتر سمندرها در آب تخم‌گذاری می‌کنند و بچه سمندرهایی که از تخم بیرون می‌آیند، از جانوران کوچک آبزی تغذیه می‌کنند. بقیهٔ سمندرها در خشکی و در گودال‌های مرطوب زیر درخت‌های قدیمی و سنگ‌ها تخم‌گذاری می‌کنند. مرحلهٔ نوزادی در داخل تخم‌ها سپری می‌شود و سمندرهای کوچک از تخم بیرون می‌آیند. تعداد کمی از سمندرها بچهٔ زنده به دنیا می‌آورند و بعضی سمندرهای ساکن در محیط‌های نامناسب و پُر تنش در حالی که هنوز دورهٔ لاروی را به پایان نرسانده‌اند، شروع به تولید مثل می‌کنند و تعداد کمی از نوزادان سمندر هیچ‌وقت به بلوغ واقعی نمی‌رسند. در این گونه‌ها، جانور بالغ مانند یک نوزاد بزرگ است و مثل نوزادها آبشش پَرمانندی در بیرون سرش دارد.
سمندرها پوستی فاقد فلس و مرطوب دارند. این رطوبت توسط غدد مخاطی موجود در پوست تأمین می‌شود. حفظ رطوبت پوست اهمیت حیاتی در تنظیم دمای بدن و تنفس سمندرها دارد. در پوست بدن بعضی از سمندرها مانند سمندرک سخت‌پوست سمی بسیار قوی و خطرناک چون تترودوتوکسین وجود دارد. این سمندرها بسیار آرام حرکت کرده و دارای رنگ‌های خاص یا روشن و الگوهای پوستی غیرعادی و گیرا هستند و از این طریق به دشمنان خود اعلام خطر می‌کنند. این گونه الگوهای پوششی بدن و رنگ پوست خاص جانوران به رنگ هشدار معروف است.
سمندرها اندازه‌های بسیار متفاوتی دارند. بزرگ‌ترین آن‌ها سمندر چینی غول‌پیکر ("Andrias davidianus") است. این دوزیست در رودهای سرد کوهستان‌های شمال شرقی، مرکزی و جنوبی چین و مرداب‌های اطراف آن‌ها زندگی می‌کند. طول این جانور می‌تواند تا ۱۸۰ سانتیمتر و وزن آن تا ۶۵ کیلوگرم برسد. همچنین سمندر کوتوله ("Desmognathus wrighti") که در آمریکا و در ایالت‌های تنسی، کارولینای شمالی و ویرجینیا یافت می‌شود از کوچک‌ترین گونه‌ها است. اندازهٔ نمونه‌های بالغ این سمندر بین ۳٫۶۸ تا ۵٫۸۰ سانتی‌متر است. با وجود این تنوع اندازه، سمندرها عموماً طولی بین ۱۰ تا ۲۰ سانتی‌متر دارند.Stebbins & Cohen (1995) p. 3
سمندرها عمدتاً در نیمکره شمالی یافت می‌شوند. همگی به جز Plethodontidae به نواحی معتدل و نیمه‌گرمسیری آمریکای شمالی یا اوراسیا، از جمله شمال آفریقا محدود می‌شوند. اکثر سمندرهای خشکی‌زی نیاز به رطوبت و به‌طور معمول به زیستگاه‌های جنگلی نیاز دارند، در حالی که سمندرهای آبزی در حوضچه‌های بهاری، چشمه‌ها، رودها، و در دریاچه‌ها و رودخانه‌های بزرگ یافت می‌شوند.
از ۶۵۵ گونهٔ کشف شده از سمندرها حدود یک سوم آن‌ها در آمریکای شمالی و به ویژه در ارتفاعات آپالاشیا زندگی می‌کنند. گونه‌های بسیار معدودی از سمندرها در آب شور و لب‌شور یافت می‌شوند. یکی از این گونه‌ها سمندر اندرسون ("Ambystoma andersoni") است.Brad Shaffer; Oscar Flores-Villela; Gabriela Parra-Olea; David Wake (2004). "Ambystoma andersoni". IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2. International Union for Conservation of Nature تنها سمندرهای مناطق گرمسیری متعلق به پله‌تودونتیدها plethodontids و زیرخانواده Bolitoglossinae هستند. به‌جز جنس Batrachoseps بقیه گونه‌های بولیتوگلوسین‌ها bolitoglossines، عمدتاً در مکزیک و آمریکای مرکزی وجود دارند. تعداد کمی از گونه‌ها در حوضه رود آمازون یافت می‌شوند. این گونه‌های مهاجم نواحی گرمسیری شدیداً موفق بوده و نزدیک به ۴۳٪ از تعداد کل گونه‌های سمندرهای موجود (حدود ۶۵۵ گونه) را تشکیل می‌دهند.حاجیقلی کمی: بررسی و مطالعه سمندر غاری Paradactylodon gorganensis در استان گلستان. دانشگاه گلستان. دی‌ماه ۱۳۹۴.
سمندرها گوشت‌خوار هستند و تقریباً از هر موجود زنده که در دسترس باشد و توان شکار و بلعیدنش را داشته باشند تغذیه می‌کنند. اغلب سمندرها بر خلاف قورباغه‌ها دارای دندان‌های ریزی هستند که درگرفتن شکار به آن‌ها کمک می‌کند. جانداران مورد تغذیهٔ سمندرها شامل انواع حشرات و بندپایان مثل پشه، سوسک، ملخ، عنکبوت‌ها، میگو و ماهی‌های کوچک، انواع کرم‌ها، حلزون‌ها، لارو و نوزاد سایر موجودات زنده هستند. برخی از سمندرها مثل سمندر سیاه و سمندر ببری در صورت کمبود غذا به هم‌نوع‌خواری یا خوردن لارو سایر گونه‌های سمندر روی می‌آورند.
سمندرهای با اندازه بزرگ‌تر مثل سمندر بزرگ ژاپنی از موجودات بزرگ‌تر مانند پستانداران، خرچنگ‌ها، ماهی و دوزیستان تغذیه می‌کند.
سمندرها ژنوم بسیار بزرگی دارند. اندازهٔ ژنوم سمندرها بسته به گونهٔ آن‌ها بین ۱۴ تا ۱۲۰ میلیارد جفت نوکلئوتید است. (ژنوم انسان دارای ۳٫۲ میلیارد جفت نوکلئوتید است)
فرهنگ فشرده فارسی به انگلیسی آریانپور.
دی‌جِی (DJ)، (کوتاه شدهٔ دیسک‌جاکِی) ، به کسی گفته می‌شود که آهنگ‌های پیشتر ضبط شده روی دیسک را انتخاب کرده و با شکل متفاوتی برای مخاطبان مورد نظر خود پخش می‌کند.
دی‌جی‌ها برای پخش موسیقی از یک ست، شامل دو پخش‌کننده دیسک و یک میکسر حداقل دو کاناله استفاده می‌کنند. در گذشته این پخش کننده‌ها فقط ترن تیبل‌ها بودند و صفحه‌های آنالوگ موزیک را پخش می‌کردند اما امروزه سی‌دی‌جی‌ها نیز در کنار ترن تیبل‌های آنالوگ کار پخش سی دی‌ها را برای دی‌جی‌ها میسر ساخته‌اند.
از دی‌جی‌ها معمولاً انتظار می‌رود تا در شناخت، برگزیدن و هم‌آمیزی جالب آهنگ‌ها خبرگی کافی را داشته باشند. مخاطبان دی‌جی‌ها معمولاً جمعیت رقصنده در دیسکوها هستند.
نام دی‌جی کوتاه شده واژه انگلیسی "دیسک‌جاکِی" است. دیسک در انگلیسی در آغاز به معنی صفحه گرامافون نیز به‌کار می‌رفت. کسانی که در رادیو به اعلام پخش صفحه‌های مختلف گرامافون می‌پرداختند را دیسک‌جاکی می‌گفتند زیرا جاکی از فعل انگلیسی "to jockey" به معنای آوازه‌خوانی می‌آید و بنابراین دیسک‌جاکی در آغاز به معنی «صفحه‌خوان» یا «صفحه‌گذار» بوده‌است.
در حرفه دی‌جی‌گری به پخش ساده یک رشته آهنگ‌های آماده اصطلاحاً برنامه‌گذاری (programming) می‌گویند.
دی‌جِی (DJ) (کوتاه شدهٔ دیسک‌جاکی) ، به کسی گفته می‌شود که آهنگ‌های پیشتر ضبط شده روی دیسک را انتخاب کرده و با شکل متفاوتی برای مخاطبان مورد نظر خود پخش می‌کند.
دی‌جی‌های کارآزموده، به تشکیل دادن یک فهرست آهنگ به انتخاب خود می‌پردازند. از کارهای دیگر آنها ایجاد تغییرات و دستکاری در آهنگ‌های اصلی، و انجام فنونی مانند آمیختن صدا، صف‌بندی آهنگ‌ها، آهنگ‌آمیزی، برش‌کاری موسیقی، خراشکاری موسیقی، هماهنگ‌کردن ضرب‌ها یا همان ضرب‌آمیزی و ابتکار در ایجاد آهنگ‌های جدید است.
دی‌جی خوب کسی است که سرعت ضرب آهنگ‌ها و نوع آهنگ‌های پشت سر هم را جوری تنظیم کند که رقصنده‌ها و شنونده‌ها قطع و وصل آنچنانی‌ای در روند آهنگ‌ها حس نکنند. دی‌جی باید با تنظیمات خود یک «گذار نرم» را بین آهنگ‌ها ایجاد کند تا به‌وسیله آن، حال و هوای سکوی رقص را بارها پشت سر هم در یک شب عوض کند بدون اینکه جریان رقص قطع شود.
دوزیستان یک رده از مهره‌داران هستند که شامل ۲۵۰ جنس و ۲۵۰۰ گونه هستند.
دوزیستان جانورانی خون‌سرد هستند که دو دوره زندگی دارند. دوران نوزادی در آب زندگی می‌کنند و دوران بلوغ را در خشکی و آب زندگی می‌کنند. دوزیستان در دورهٔ نوزادی دارای باله هستند و در آب شنا می‌کنند و مانند ماهی‌ها با آبشش تنفس می‌کنند اما وقتی بزرگ شدند دارای دست و پا می‌شوند و به وسیلهٔ شش تنفس می‌کنند دوزیستان هم مانند ماهی‌ها تخم‌گذار هستند. قورباغه و وزغ جزء دوزیستان هستند.
دوزیستان دارای نیش و چنگال نیستند ولی دارای سیستم دفاعی دقیقی بوده که به خوبی فعال می‌باشد. آن‌ها دارای بدنی کوچک و لغزنده بوده و طبیعتی آرام دارند. بیشتر گونه خودشان را در روز نشان نمی‌دهند. دوزیستان جهت بقاء خود از ترفندهای دیگر نظیر هم رنگ شدن با محیط (نظیر آفتاب‌پرست) استفاده می‌کنند و دارای دوره دگردیسی کامل هستند.
دوزیستان از حدود ۳۶۰ میلیون سال پیش گام به خشکی نهادند و از حدود ۳۰۰ میلیون سال پیش توانستند وابستگی خود را به آب و محیط‌های مرطوب برای بقا و زادآوری کم یا قطع نمایند و با شش تنفس کنند.
بسیاری از دودمان‌های دوزیستان اولیه کالبدهای نسبتاً بزرگی را تکوین دادند و به مکان‌های مسکونی موجود دست یافتند و تبدیل به گیاهخواران و شکارچیان بسیاری از اقلام غذایی محیط‌های آبی، نیمه آبی و زمینی گردیدند. گرچه آن‌ها باید کاملاً پرطاقت بوده و شاید در این جنبه با خزندگان برابری کرده باشند، ولی هنوز برای تولید مثل، نظیر قورباغه‌ها و سمندرهای امروزی، به آب وابسته بوده‌اند.والنتین، جیمز: تکامل گیاهان و جانوران پرسلولی، مترجم: وحید موحد. در: مجله «هدهد». دی ۱۳۶۰ - شماره ۲۸. (از صفحه ۷۰۰ تا ۷۱۶).
دوزیستان جدید کاملاً متفاوت از دوزیستانی هستند که حدود ۷۵ میلیون سال بر قلمرو زمین فرمان راندند. نیاکان دوزیستان امروزی احتمالاً طی اواخر دوران دیرین‌زیستی به‌وجود آمده‌اند: بدن آن‌ها کوچک بود و با مناطق زیستی حاشیه‌ای سازگاری یافتند و از منابعی استفاده می‌کردند که مورد استفادهٔ خویشاوندان بزرگشان واقع نمی‌شد. شاید بدین طریق آن‌ها از رقابت با مهره‌داران بعدی گریخته باشند.
خزندگان از یک دودمان دوزیستی ابتدایی پدید آمدند که در نتیجهٔ تکامل تخمی که می‌توانست در محیط خشکی رشد کند، از وابستگی به آب آزاد شده بود. خزندگان به سرعت شاخه-شاخه شدند و در تمام محیط‌هایی که توسط پسر عموهای دوزیستی بزرگشان اشغال شده بود، گسترش یافتند و شکارچیان و رقبای موفقی گردیدند. دوزیستان بزرگ در اواخر دورهٔ تریاس به تدریج از میان رفتند.
به‌طور سنتی ردهٔ دوزیستان شامل آن دسته از چهاراندامان می‌شود که در زمره آب‌پرده‌داران قرار نمی‌گیرند یعنی مشیمه ندارند. ردهٔ دوزیستان به سه زیررده بخش می‌شود که دو زیررده از آن منقرض شده‌اند: (علامت † در زیر).
در شهرها یا مناطق دیگر به محله‌ای که ساکنان آن غالباً از یک قوم یا از یک مذهب باشند گِتو گفته می‌شد و امروزه در کل به مناطق فقیر شهری که بیشتر، مهاجران یا اقلیت‌ها در آن ساکنند گتو گفته می‌شود.
گتو از نظر تاریخی در اروپا به محله‌هایی که اقلیت یهودی در آن ساکن بودند گفته می‌شد. در ایران برای بیان این معنی گاه واژه «جهودمحله» بکار می‌رفته و امروزه در معنی امروزی‌اش بیشتر از آن به عنوان پدیده حاشیه‌نشینی یاد می‌شود.
در سال ۱۵۳۶ به دستور پاپ اعظم یهودیان را مجبور ساختند در محله بسته‌ای در شهر ونیز زندگی کنند که در کنار یک ریخته‌گری بزرگ چدن (چدن به ایتالیایی getto نامیده می‌شود که در گویش عامی ghèto تلفظ می‌شود) قرارداشت. به این خاطر این محله را گتو می‌نامیدند.
از گتوهای اجباری معروف و یهودی‌نشین گتوی ورشو بود.
در زمان آلمان نازی گتوسازی گسترده‌ای برای ایزوله کردن اجباری یهودیان در اروپا انجام گرفت.
در اروپای شرقی به شهرک و محله‌هایی که یهودیان در آن زندگی می‌کردند، اشتتل می‌گفتند.
در شهرهای ایالات متحده آمریکا معمولاً حاشیه‌نشینانی از اقلیت سیاهپوست یا مکزیکی گتوهای فقیری را به وجود آورده‌اند. گتونشینان در فرانسه بیشتر از عرب‌های مراکشی و الجزایری و همچنین سیاه‌پوستان هستند. به گتوهای یهودی‌نشین در مراکش «مِلاح» گفته می‌شود.
در ایران از قدیم در برخی شهرها گتوهایی وجود داشته که با نام‌هایی مانند عرب‌محله، عربخانه، یهودیه (مثلاً در اصفهان)، قزاق‌محله (در گرگان)، گرجی محله (بهشهر)، محله یهودیان بوشهر و غیره نامیده شده‌است.
محله‌های یهودی‌نشین معروف:
دیکلوفناک یکی از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی است که معمولاً جهت کنترل درد استفاده می‌شود.خاصیت کنترل درد این دارو از مشتقات اپیوم گرفته می شود که در این دارو نیز وجود دارد.
دیکلوفناک به عنوان کاهنده درد، تحریک، تورم و خشکی مفصل در آرتریت، نقرس و سایر بیماری‌های روماتیسمی و نیز برای درمان دیگر موارد درد مثل سردرد، درد عضلانی، درد قاعدگی، درد پس از جراحی، تب و زایمان نیز استفاده می‌شود.
دیکلوفناک از مهارکننده‌های قوی آنزیم سیکلواکسیژناز است. آنزیم سیکلواکسیژناز باعث تبدیل اسید آراشیدونیک به پروستاگلاندین‌ها می‌شود. حداقل دو ایزوفرم سیکلواکسیژناز وجود دارد: Cox-1 و Cox-2. این دارو با مهار سیکلواکسیژناز تولید پروستاگلاندین‌ها و ترومبوکسان را کاهش می‌دهد و به این روش اثر ضد درد و التهاب خود را نشان می‌دهد.
دیکلوفناک از راه‌های خوراکی، تزریقی، پماد (ژل موضعی) و شیاف استفاده می‌شود.
عوارض گوارشی شامل تهوع، اسهال و خون‌ریزی یا زخم معده ممکن است بروز نماید. واکنش‌های آلرژیک به ویژه آنژیوادم، برونکواسپاسم و بثورات جلدی و نیز عوارضی نظیر سرگیجه، سردرد، اختلالات شنوایی مانند وزوز گوش و دفع خون از ادرار ممکن‌است ایجاد گردد.
در مصرف هم‌زمان با مهارکننده‌های آنزیم تبدیل‌کننده آنژیوتانسین (ACE)، سبب مهار اثر ضدفشار خون این داروها گردیده، و احتمالاً خطر نارسایی کلیوی و بالا رفتن پتاسیم خون را افزایش می‌دهد. مصرف داروهای ضدمیکروبی از دسته کینولون‌ها مثل سیپروفلوکساسین همراه دیکلوفناک خطر بروز تشنج را افزایش می‌دهند. خطر سمیت کلیوی در صورت مصرف هم‌زمان سیکلوسپورین و دیکلوفناک افزایش می‌یابد. دفع لیتیوم و نیز احتمالاً متوترکسات به‌وسیله این دارو کاهش یافته، سمیت آن‌ها افزایش می‌یابد.
عوارض گوارشی شامل تهوع، اسهال، و نیز گاهگاهی خون‌ریزی یا زخم ممکن است بروز نماید.
یک نهاد ناظر بر مقررات بریتانیا توصیه کرده‌است کسانی دارای مشکلات قلبی هستند مصرف این دارو را متوقف کنند. به گفتهٔ این نهاد این دارو می‌تواند احتمال خطر حملات قلبی و سکتهٔ مغزی برخی از بیماران را افزایش دهد. این توصیه پس از بررسی خطرات ناشی از این دارو در اروپا ارائه شده‌است. آن‌ها از این دارو به عنوان دارویی مسکن برای سر درد، دردهای کمر و آرتروز استفاده می‌کردند. این ناظر همچنین به افراد سیگاری، کسانی که دارای فشار خون بالا هستند، افراد دیابتی و هم چنین کسانی که کلسترول خونشان بالاست توصیه کرده‌است قبل از مصرف دیکلوفناک با پزشک خود مشورت کنند. هم چنین اضافه کرده‌است که استفاده از این دارو به جزء افرادی که در معرض خطرند می‌تواند به عنوان مسکنی قوی و مطمئن برای سایر افراد استفاده شود.
قزاق‌های ایران گروهی از قزاق‌ها هستند که در اوایل قرن بیستم میلادی از جنوب قزاقستان شوروی به ایران مهاجرت کرده‌اند.
مهاجرت قزاق‌ها از سرزمین خود به ایران در سال‌های ۱۳۰۷ تا بعد از سالهای ۱۳۱۵ به دلیل فشار استالین آغاز شد. در آن سال‌ها تعداد بسیاری از قزاق‌ها از منطقه سیاه‌کوه (منقشلاق) در جنوب غربی قزاقستان در حاشیهٔ دریای خزر از مرزهای شمالی ایران و با گذشتن از ترکمنستان و مواجهه با عشایر ترکمن که گاه منجر به درگیری می شد، وارد خاک ایران شدند. مهاجرت قزاق‌ها پس از آن نیز ادامه پیدا کرد. در ابتدا بصورت پراکنده از مرز نسبتا طولانی ایران وارد شدند و نزد عشایر ترکمن ساکن مرز بسر بردند و سپس با صلاحدید بزرگان در کنار شهرهای بندر ترکمن، گرگان و گنبدکاوس مسکن گزدیدند و بدین صورت قزاق محله ها ایجاد شد. البته در ابتدا در بندرترکمن دو محله بنام شمالی و جنوبی، در گرگان یک قزاق محله و همچنین یک محله در چای بوئین گنبدکاوس بوجود آمد و کم کم با زیاد شدن جمعیت در گنبد کاووس محله دوم که در نزدیکی محله قبلی حدود ۵۰۰ متر فاصله تشکیل شد. در گرگان بدنبال انقلاب سال ۵۷ و فروش زمین یک شخص متمول قزاق بخاطر ترس از مصادره به قزاق ها در پشت کمربندی، محله ای بنام همت آباد بوجود آمد. آن‌ها بیشتر در سه شهر گرگان، گنبد و بندرترکمن ساکن شدند و در هر سه شهر محل اصلی اقامت آن‌ها «قزاق‌محله» نام دارد. ابتدا با توجه به وجود ایستگاه راه‌آهن بندرترکمن - تهران (که تا سال ۱۳۳۹ به گرگان نرسیده بود) بیشتر بندر ترکمن را انتخاب می‌کردند. قزاق‌ها استعداد خوبی در زمینه‌های صنایع دستی دارند. آن‌ها در حدود سال‌های ۱۳۴۰ موفق به دریافت شناسنامه از دولت ایران شدند. پیش از انقلاب ۱۳۵۷ جمعیت آن‌ها به حدود ۵ هزار نفر می‌رسید و تا زمان فروپاشی شوروی و استقلال قزاقستان جمعیت آن‌ها رو به افزایش بود ولی پس از استقلال این کشور در سال ۱۳۷۱، برخی از قزاق‌های ایران با تشویق دولت قزاقستان و تسهیلاتی که آن دولت برای ورود مهاجران قزاق فراهم کرده بود، راهی کشور مادری خود شدند.عبادالله میرزا زنجانی، "از نهضت جنگل تا گمیشان و گنبد کاووس، " «مجله فراغی»، شماره ۳۷، بهار ۸۹قزاق‌های مقیم ایران (سایت قزاقی) در این دوران حدود یک‌سوم قزاق‌های ایران به قزاقستان بازگشتند که اکثر آن‌ها قزاق‌هایی بودند که در سال‌های اخیر از افغانستان به ایران مهاجرت کرده بودند.В Иране вновь пытаются открыть Казахский культурный центр هم‌اکنون نزدیک به ۷۰۰۰ تن قزاق در ایران زندگی‌می‌کنند.
قزاق‌محله نام محله‌هایی در سه شهر گرگان، گنبد کاووس و بندر ترکمن در استان گلستان است که محل‌های اصلی سکونت و زندگی این گروه از مردم قزاق در ایران به‌شمار می‌روند.ضمنا در هر یک از این شهرهای مذکور، دو محله وجود دارد.
قزاق‌محلهٔ گرگان در مرکز این شهر قرار دارد و یکی از هفت محله قدیمی شهر گرگان است. قزاق‌های قزاق‌محله در گذشته به کارهایی مانند پر کردن خندق‌های اطراف گرگان، جاده‌سازی و قالیبافی مشغول بودند.
با توجه به جمعیت قزاق‌های ایران که در حدود ۷۵۰۰ نفر تخمین زده می‌شود، نخستین کنسولگری قزاقستان پس از فروپاشی شوروی در سال ۱۳۹۰استان گلستان، شهر گرگان تأسیس شده‌است.شمال نیوز:افتتاح سرکنسولگری قزاقستان در گرگان
پردیس فنی و مهندسی شهید عباسپور (پیشتر: "دانشگاه صنعت آب برق - شهید عباسپور") [وابسته به دانشگاه شهید بهشتی] از سال ۱۳۴۹هجری شمسی ("۱۹۶۸ میلادی") تحت عنوان مرکز آموزش‌های تخصصی برق به منظور ارائه آموزش‌های مورد نیاز مهندسین و تکنسین‌های برق تأسیس شد. این مرکز متناسب با نیاز صنعت برق و سپس صنعت آب به سرعت در قالب مجتع عالی آموزشی و پژوهشی شهید عباسپور، دانشکده صنعت آب و برق (شهید عباسپور) و دانشگاه صنعت آب و برق (شهید عباسپور) گسترش یافت. در چهارچوب سیاست‌های کلان آموزش عالی و تجدید ساختار در صنعت آب و برق و همچنین تعمیم آموزش و پژوهش از بخش‌های مهندسی به حوزه‌های اقتصادی، اجتماعی و مدیریتی، شورای گسترش آموزش عالی در جلسه ۲۴ فروردین ۱۳۹۲ دانشگاه صنعت آب و برق (شهید عباسپور) را تحت عنوان پردیس فنی و مهندسی شهید عباسپور به دانشگاه شهید بهشتی الحاق نمود.
عملکرد دانشگاه صنعت آب و برق (شهید عباسپور) در گذشته و نقش برجسته آن در توسعه آموزش‌های تخصصی و تربیت مهندسین کارآمد، و سرمایه‌گذاری عظیم انجام شده در توسعه منابع انسانی و امکانات این دانشگاه، و همچنین ارتباط نزدیک آن با صنعت آب و برق کشور از یک سو، و اعتبار علمی و جایگاه رفیع و گستره فراگیر فعالیت‌های دانشگاه شهید بهشتی، از سوی دیگر، شرائط مساعدی را فراهم آورده است تا پردیس فنی و مهندسی شهید عباسپور دانشگاه شهید بهشتی بتواند در راستای ایجاد قطب‌های آموزشی، علمی و پژوهشی در حوزه‌های حیاتی آب، آبفا، برق، انرژی و محیط زیست حرکت نماید.معاونت پژوهشی و فناوری پردیس فنی عباسپور دانشگاه شهید بهشتی
مأموریت تولید، تدوین و ارائه دانش فنی صنعت آب و برق و تربیت متخصصین متعهد اکنون به عنوان پردیس فنی دانشگاه شهید بهشتی به هدف نیل به جایگاه معتبرترین دانشگاه و مرجع علمی- فناوری اصلی در زمینه‌های مرتبط با آب، آبفا، برق، انرژی و محیط زیست تبدیل شده‌ است.
همچنین پردیس عباسپور دانشگاه شهید بهشتی به ارائه آموزش‌های علمی - کاربردی و تخصصی کوتاه مدت مورد نیاز صنعت آب و برق در چارچوب استانداردهای آموزشی و بر پایه دانش و فناوری موجود و جدیدترین دستاوردهای این صنعت در سطح بین‌المللی می‌پردازد.خط و مشی کیفیت - "وبگاه دانشگاه صنعت آب و برق"
پردیس فنی و مهندسی دانشگاه شهید بهشتی، با داشتن ۱۲۰ نفر عضو هیئت علمی و بیش از ۱۰۰ آزمایشگاه و لابراتوار، پشتیبان اصلی در صنایع نیروگاهی، برق، آب و فاضلاب در ایران است.
در سال ۱۳۶۱ به منظور افزایش مهارت‌های کارشناسان و تکنسین‌های صنعت آب و برق، مرکز آموزش‌های تخصصی برق در شمال شرق تهران و در منطقه حکیمیه فعالیت خود را آغاز کرد.
تا قبل از پیروزی انقلاب ۵۷، فعالیت‌های این مرکز در سطح محدود ادامه داشت. در سال ۱۳۵۹، با دستور حسن عباسپور، وزیر وقت نیرو و با کوشش محمدصادق قاضی‌زاده، محمد احمدیان و کبیر صادقی این مرکز تبدیل به مجتمع آموزشی و پژوهشی شد که علاوه بر برگزاری دوره‌های کوتاه مدت برای تکنسین‌های برق، دوره‌های کوتاه مدت و بلند مدت در مقطع کارشناسی را نیز در برنامه خود قرار داد.تاریخچه دانشگاه - "وبگاه دانشگاه صنعت آب و برق"
مجتمع آموزشی شهید عباسپور با توسعه کمی و کیفی دامنه فعالیت‌های آموزشی تجهیزات آزمایشگاهی در سال ۱۳۷۰ به دانشکده و سپس در سال ۱۳۸۴ به دانشگاه صنعت آب و برق ارتقا یافت. هم‌اکنون دانشگاه صنعت آب و برق به عنوان عالی ترین مرکز آموزش‌های مورد نیاز صنعت آب و برق، دوره‌های آموزشی بلند مدت کارشناسی و تحصیلات تکمیلی و نیز دوره‌های کوتاه مدت تخصصی ارائه می‌کند.
در سال ۱۳۸۷ این دانشگاه تحت نظر وزارت علوم تحقیقات و فناوری قرار گرفت و از آن پس عملاً وزارت نیرو تنها قسمت معاونت آموزش‌های تخصصی آن را پشتیبانی می‌کند.وزیر علوم: «واگذاری دانشگاه شهید عباسپور به وزارت علوم به نفع آینده این دانشگاه است.» - وبگاه انجمن علمی دانشجویان
این دانشگاه دارای ۴ دانشکده، ۱۴ گروه تخصصی، ۵ مرکز و مؤسسه و حدود ۶۰ واحد تخصصی است:
که شامل ۳ گروه مهندسی برق قدرت، گروه مهندسی الکترونیک و کامپیوتر و گروه مهندسی کنترل و ابزار دقیق می‌باشد.
این دانشکده همچنین دارای ۱۲ آزمایشگاه و ۱۱ کارگاه تخصصی است.هم‌اکنون این دانشکده در گرایش‌های برق- قدرت، برق - کنترل، کامپیوتر- سخت‌افزار و کامپیوتر- نرم‌افزار در مقطع کارشناسی، گرایش‌های کنترل، قدرت، کنترل و مدیریت شبکه، الکترونیک قدرت و درایو، حفاظت سیستم‌های قدرت و تجدید ساختار در سیستم قدرت در مقطع کارشناسی ارشد و همین‌طور گرایش‌های کنترل و قدرت در مقطع دکتری دانشجو می‌پذیرد.
که شامل پنج گروه مهندسی منابع آب، مهندسی آب و فاضلاب، مهندسی سازه ، ژئوتکنیک ، مهندسی محیط زیست و برنامه ریزی حمل و نقل است.این دانشکده در سال ۱۳۶۴ فعالیت‌های آموزشی خود را با ارائه آموزش‌های تخصصی و کوتاه مدت آغاز نمود. در سال ۱۳۶۷ با پذیرش دانشجو در رشته کاردانی عمران-بهره‌برداری از منابع آب، فعالیت‌های آموزشی بلند مدت در این گروه شکل گرفت. سپس در پی تبدیل مرکز شهید عباسپور به دانشکده در سال ۱۳۷۰ در دو رشته مهندسی علمی «عمران، ساختمان‌های آبی» و «عمران، سد و شبکه» اقدام به پذیرش دانشجو از طریق کنکور سراسری نمود.آشنایی با دانشکده آب - "وبگاه دانشگاه صنعت آب و برق"
هم‌اکنون نیز در گرایش‌های آب و فاضلاب، ساختمان‌های آبی، سد و شبکه در دوره کارشناسی، گرایش‌های آب و فاضلاب و مهندسی رودخانه در مقطع کارشناسی ارشد و گرایش آب و فاضلاب در مقطع دکترا اقدام به جذب دانشجو می‌کند.
که شامل چهار گروه مهندسی مکانیک (نیروگاه)، مهندسی مکانیک (تبدیل انرژی)، مهندسی مکانیک (طراحی کاربردی) و مدیریت انرژی الکتریکی است. همچنین این دانشکده دارای ۱۱ واحد آزمایشگاهی، ۸ واحد کارگاه تخصصی و همچنین ۱۳ واحد ثبت شده تخصصی است که در بخش‌های مختلفی مانند صنایع نیروگاهی و موضوعات مرتبط به آن از جمله مباحث تخمین عمر، تحلیل خرابی و خوردگی، مدیریت انرژی، انرژی‌های نو، سیستم‌های تبدیل انرژی از جمله توربوماشین‌ها، سیستم‌های مکانیکی و حرارتی می‌باشد.آشنایی با دانشکده انرژی - "وبگاه دانشگاه صنعت آب و برق"
با توجه به حضور فعال ۵۰ عضو هیئت علمی و تکنسین عضو هیئت علمی و تکنسین‌های مجرب در بخش‌های آزمایشگاهی و کارگاهی، این دانشکده توانائی قابل توجهی در انجام پروژه‌های مختلف اعم از پژوهشی و خدمات فنی و مهندسی دارد. دامنه فعالیت این گروه با توجه به امکانات نرم‌افزاری و سخت‌افزاری موجود می‌تواند دربرگیرنده موضوعات متنوع دیگر، مرتبط با تخصص اعضای هیئت علمی آن باشد.
برنامه‌ها و اهداف
در حال حاضر دانشکدهٔ مهندسی مکانیک و انرژی در قالب پنج گروه آموزشی، در آموزش‌های بلند مدّت، آموزش‌های آزاد تخصصی-کاربردی، پروژه‌های تحقیقات کاربردی و خدمات فنّی مهندسی فعال می‌باشد. همچنین در چهارچوب برنامة توسعة دانشگاه، این دانشکده، توسعة فعالیّتهای خود در تمامی زمینه‌ها را هدف گذاری نموده که از آن جمله می‌توان به راه‌اندازی توامان رشته‌های جدید تحصیلی و پذیرش دانشجو در مقطع دکترا، همزمان با جذب اعضای جدید هیئت علمی و همچنین توسعه امکانات آزمایشگاهی و کارگاهی و برنامه‌ریزی برای افزایش کمیت و کیفیت آموزش‌های تخصصی برای صنایع مختلف اشاره نمود.
که شامل ۳ گروه مدیریت و منابع انسانی، حسابداری، اقتصاد و بهره‌وری می‌باشد.این دانشکده در سال ۱۳۷۰ با نام گروه آموزشی مدیریت اداری و مالی آغاز به کار کرد. در سال ۱۳۷۵ با انتخاب تمام وقت یکی از افراد به عنوان مدیر گروه آموزشی مدیریت مالی و اداری فعالیت‌های گروه مزبور توسعه یافت و با جذب نیروی انسانی نسبت به تداوم و گسترش فعالیت‌ها اقدام نماید که در این ارتباط اولین دوره بلند مدت در دو رشته کارشناسی مدیریت و حسابداری در سال ۱۳۷۱ آغاز گردید.آشنایی با دانشکده مدیریت و اقتصاد - "وبگاه دانشگاه صنعت آب و برق"
هم‌اکنون این دانشکده یکی از متولیان برگزاری دوره‌های کوتاه مدت در زمینه‌های مدیریت و حسابداری، برای بخش صنعت در دانشگاه می‌باشد. همچنین این دانشکده دوره‌های بلندمدت حسابداری در مقاطع کاردانی، کارشناسی و کارشناسی ارشد و مدیریت در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد برگزار می‌کند.
تمام دانشجویان رشته‌های کارشناسی این دانشگاه همانند سایر دانشگاه‌های دولتی از آزمون سراسری پذیرفته می‌شوند.
در سال ۱۳۹۰ عنوان رشته‌ها تغییر کرد.
دانشجویان دوره‌های کارشناسی ارشد همانند سایر دانشگاه‌های دولتی از طریق آزمون سراسری کارشناسی ارشد یا آیین‌نامه استعدادها درخشان مصوب وزارت علوم پذیرفته می‌شوند.
هم‌اکنون هومان لیاقتی رئیس کل پردیس فنی و مهندسی دانشگاه شهید بهشتی است.
یکی از مهم‌ترین رویکردهای این دانشگاه در آموزش‌های کوتاه مدت به فعالان در بخش انرژی کشور ایران از جمله کارکنان صنایع برقی و نیروگاهی است. طبق آمار منتشر شده توسط روابط عمومی این دانشگاه همه ساله این دانشگاه میزبان ۱۲۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰ نفر در
آموزش‌های کوتاه مدت وابسته به برق، نیروگاه و گرایش‌های تخصصی آب و فاضلاب می‌باشد.
همچنین این دانشگاه علاوه بر رفع نیازهای شاخه صنعت آب و برق به سایر صنایع جانبی و مشابه همچون نفت، گاز، کشتی‌رانی، خودروسازی، پتروشیمی و ارتش نیز پرداخته‌است.معرفی - "وبگاه دانشگاه صنعت آب و برق"
طبق آمار منتشره به‌طور متوسط در سال ۲۰۰۵، ۸۶۶۱ نفرtraining_person-month__20090301_092323.pdf Short term training (person-month) و در سال ۲۰۰۶، ۹۵۴۳ نفر در هر ماه، تحت آموزش‌های تخصصی در این دانشگاه قرار گرفتند.
این سامانه که به "سجاد" معروف است، ویژهٔ ارائه آموزش‌های تخصصی بوده که با انطباق بر طرح‌های آموزشی جدید پایه‌گذاری شده‌است.
این سامانه با تولید و تدوینِ ۳۰ عنوان درس افزار ۳۰ ساعته، برای مجموعه دوره‌های آموزش و ظرفیت‌سازی در بخش آبفای کشور، بر اساس روش ارائه آموزش بر اساس دیدگاه غیرحضوری است. در این روش آموزشی، از راهکارهای مختلف چند رسانه مانند استفاده از لوح‌های فشرده تا استفاده از ویدئو استریمینگ در راستای بالا بردن راندمان و شبیه‌سازی محیط آموزشی استفاده می‌شود.
این مرکز دارای ۴ آزمایشگاه تخصصی و یک مرکز آموزش تخصصی زبان است.مرکز آموزش‌های علوم پایه و زبان‌های خارجی - "وبگاه دانشگاه صنعت آب و برق"
دانشگاه دارای ۱۱۰ کارگاه و آزمایشگاه تخصصی می‌باشد. همچنین ۵۹ واحد تخصصی در این دانشگاه فعالیت دارند.دانشگاه صنعت آب و برق نگین درخشان صنعت بیشتر آزمایشگاه‌های دانشگاه جزو آزمایشگاه‌های مرجع و تخصصی صنعت برق و آب ایران هستند و دارای قابلیت تست کلیه کنتورها و سیمولاتور نیروگاه و توربین و ترانسفورماتورهای توزیع
می‌باشند. کلاس‌های این دانشگاه مجهز به ویدئوکنفرانس می‌باشد.
این دانشگاه دارای امکانات ورزشی همچون: زمین چمن فوتبال، سالن ورزشی سرپوشیده فوتسال و کشتی، زمین چمن مصنوعی، سالن بدنسازی و استخر روباز می‌باشد.
تحصن دانشجویان دانشکده صنعت آب و برق شهید عباسپور از صبح روز ۲۲ آذر ۱۳۸۳ با سازمان دهی شورای صنفی دانشجویان و خودداری دانشجویان از حضور در کلاس‌های درس و در مقابل ساختمانی آموزش دانشگاه آغاز شد. دانشجویان در اعتراض به پذیرش دانشجوی علمی کاربردی و دیگر مشکلات صنفی آموزشی خود و تصمیم وزارت نیرو برای واگذاری این دانشکده به دانشگاه جامع علمی کاربردی تجمع کرده بودند.هشتمین روز تحصن صنفی دانشجویان دانشکده صنعت آب و برق شهید عباسپورتحصن اعتراض‌آمیز دانشجویان دانشگاه عباسپور وارد دهمین روز شد - "رادیو فردا"
محمدرضا نقاشان رئیس وقت دانشگاه دربارهٔ تحصن دانشجویان گفت:تحصن دانشجویان، دانشکده صنعت آب و برق شهید عباسپور را تعطیل کرد؛ رئیس دانشکده: با دانشجویان خاطی برخورد انضباطی می‌شود - (به نقل از "خبرگزاری دانشجویان ایران - ایسنا")
با طولانی‌تر شدن اعتراضات، برخی از اعضای شوراهای صنفی دانشگاه تهران، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشگاه علم و صنعت، دانشگاه علامه طباطبایی و دانشگاه الزهرا در حمایت از دانشجویان دانشکده شهید عباسپور در این اعتراضات شرکت کردند.تحصن دانشجویان دانشکده صنعت آب و برق شهید عباسپور تا زمان تحقق مطالبات همچنان ادامه داردبا ادامه تحصن دانشجویان و کشیده شدن به روز بیست و هفتم، در تاریخ ۱۹ دی توافق‌نامه‌ای میان نمایندگان دانشجویان و وزارت نیرو امضا شد که به موجب آن دانشکده صنعت آب و برق به دانشگاه صنعت آب و برق تغییر نام داد. همچنین پذیرش دانشجوی سراسری در دانشکده، انتقال دانشجویان جامع علمی کاربردی به دیگر مراکز و موسسات دانشگاه جامع علمی کاربردی برخی از مفاد دیگر این توافقنامه بود.عضو شورای صنفی دانشکده شهید عباسپور: تحصن دانشجویان به حالت تعلیق درآمد