moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اقتصاد خانواده به بررسی جوانب مختلف چرخه "عمر خانواده" می‌پردازد. چرخه عمر خانواده از زمان ازدواج تا زمان مرگ یا طلاق است.
استراتژی کلی در مطالعه این شاخه از علم، استفاده از روش‌های اقتصادی برای تجزیه و تحلیل انتخاب‌های مردان و زنان در اموری هم چون شکل گیری، تداوم و انحلال خانواده است.
اقتصاددان‌ها تلاش می‌کنند تا نحوه تصمیم گیری مردم را از زمان ازدواج تا زایمان و طلاق به عنوان نتیجه مقایسهٔ سود حاشیه‌ای و هزینه حاشیه‌ای آحاد اقتصادی درک کنند.
یکی از اتفاقات مهم در اقتصاد پایان قرن بیستم و آغاز قرن بیست و یکم، گسترش تجزیه و تحلیل اقتصادی پیرامون موضوعاتی بود که به‌طور سنتی در محدودهٔ اقتصاد در نظر گرفته نمی‌شد.
کتاب‌هایی مانند فریکونومیک فریکونومیک این کاربرد جدید اقتصاد را نشان می‌دهند، موفقیت این کتاب‌ها در کسب محبوبیت بین مخاطبین نشان می‌دهد که تقاضا برای استفاده از اقتصاد در زمینهٔ روشن کردن بسیاری از مسائل اجتماعی وجود دارد.
یکی از اولین نهادهای اجتماعی که شخصی به نام گری بکر در این روش مطرح کرد خانواده بود.
سی سال پیش،‌گری بکر نظریه بازار ازدواج را مطرح کرد. این نظریه در عمق تحلیل طیف وسیعی از رفتار زناشویی نفس می‌کشید. اقتصاددانان و دیگر دانشمندان علوم اجتماعی کار او را دنبال کرده‌اند.
زمانی که اقتصاددانان برای اولین بار شروع به تجزیه و تحلیل اقتصادی مسائل مربوط به خانواده به این شکل را کردند، بسیاری اعتراض کردند که این کار باعث کاهش محبت در خانواده می‌شود؛و قائل بودند که این گونه نگاه به ازدواج اشتباه و آسیب زا می‌باشد. ولی مطالعات بعدی نشان داد این نگرانی‌ها بی جاست.
در اقتصاد خانواده، مثل بقیه شاخه‌هایی که نحوه تصمیم‌گیری انسان مورد مطالعه و بررسی قرار می‌گیرد، هزینه‌ها و منافع به صورت مالی و نقدی مورد بررسی نمی‌شود بلکه تمرکز روی هزینه و سود حاشیه‌ای است که تجزیه و تحلیل اقتصادی را ممکن می‌کند.
یکی از بخش‌های عمدهٔ اقتصاد خانواده اقتصاد ازدواج و تحلیل و بررسی آن است که در ذیل به آن می‌پردازیم:
چگونه زن و مرد تصمیم می‌گیرند که بهترین گزینه را انتخاب کرده‌اند؟ آیا فرد انتخاب شده بهترین است و او باید بررسی را متوقف و ازدواج نماید؟ هزینه و سود ازدواج چیست؟
سود ازدواج: هزینه سرانه غذا کاهش می‌یابد، دیگر نیازی به دو تا از وسایل خانه مثل جارو، یخچال و.. نیست
هزینه‌های ازدواج: به اشتراک گذاری فضا و منبع باعث هزینه‌هایی خواهد شد مثلاً یکی از هزینه‌ها نتایج تصمیم‌گیری مشترک است در این صورت در مقایسه با حالتی که فرد به تنهایی تصمیم می‌گیرد، یک یا دو فرد به آن چیزی که می‌خواهند نمی‌رسند. هم چنین ازدواج یک تعهدنامه بلند مدت است که پایان دادن به آن ارزان نمی‌باشد.
برای مثال اقتصاد دان‌ها می‌دانند که نرخ ازدواج در قرن ۲۰ کاهش یافته و هم چنین در طول ۵۰ سال گذشته مردم رفته رفته دیرتر و دیرتر ازدواج می‌کنند.
یک راه برای بررسی این دو پدیده این است که مشاهده شود که آیا منافع خالص حاصل از ازدواج (به خصوص برای افراد جوان تر) در دهه‌های اخیر کاهش یافته‌است؟
از لحاظ تاریخی، زمانی که فرصت‌های اقتصادی زنان کمتر بود مزایای بیشتری از ازدواج کسب می‌کردند. در آن زمان تنها راه بقای اقتصادی زنان مشارکت در درآمد شوهرانشان بود.
حتی برای مردان نیز مزایای ازدواج در دوران اخیر کاهش یافته‌است.
دلیل آن را می‌تواند درتولید خانگی جستجو کرد. خانواده مجموعه‌ای از تولیدات دارد و اعضای خانواده سرمایه‌های انسانی فرایند تولید می‌باشند. خروجی تولیدات خانگی شامل موارد بسیاری ماند: فرزندان و پرورش آنان، غذاها، تمیز کردن منزل و مدیریت مالی خانوار به حساب می‌آورند. مانند هر فرایند تولید دیگر، تولید خانگی نیز نیازمند تقسیم نیروی کار است که در اینجا این تقسیم بین زن و مرد انجام می‌شود.
در طول زمان، هزینه و مزایای ازدواج تغییر کرده‌است. به خصوص، از زمانی که زنان در بازار کار سهم بیشتری را به خود اختصاص دادند و همچنین به دلیل رشد تکنولوژی نیروی کمتری برای تولیدات خانگی لازم است. در نتیجه مزایای مرتبط با تخصیص نیروی کار در بخش خانگی به‌طور قابل ملاحظه‌ای کاهش یافته‌است. زنان دیگر نیازی ندارند تا به درآمد مردان دستیابی داشته باشند و مردان نیز دیگر به فردی برای مدیریت منزل احتیاج ندارند زیرا وسایلی مثل مایکرویو، ماشین لباسشویی، کاهش در هزینه تهیه غذا از بیرون از خانه و استفاده گسترده از ارائه دهندگان مراقبت از کودکان باعث شده که خانوارها کالا و خدمات کمتری خودشان تولید کنند و بنابراین نیروی کارکمتری نیز لازم است. این تغییرات در هزینه و مزایای ازدواج باعث شده که زنان و مردان انتخاب‌های متنوعی پیش رو داشته باشند. این تغییرات به خوبی می‌تواند کاهش نرخ ازدواج و تأخیر در آن را توضیح بدهد.
تئوری‌های اقتصادی هم چنین می‌توانند دربارهٔ چگونگی تصمیم‌گیری برای بچه داری و تعداد آن‌ها ارائه بدهد.
منطق هزینه و منافع حاشیه‌ای هم چنان منطق اصلی این آنالیز است. منافع فرزندان هم اقتصادی و هم عاطفی است؛آن‌ها به عنوان سرمایه‌های اقتصادی به حساب می‌آیند، به خصوص به عنوان پشتیبانان والدین در دوران کهولت؛ هم چنین آن‌ها به عنوان نیروی کار در بازار کار یا بازار تولیدات خانگی به حساب می‌آیند. و از طرف دیگر آن‌ها لذت زیادی برای والدین خود به همراه دارند. تمام این منافع باید در مقابل هزینه‌های آن سنجیده شود.
مشخصاً، هزینه‌های خوراک، غذا و تحصیل کودکان از جمله هزینه‌هایی است که باید توسط والدین برای کودکان پرداخت شود. کودکان هم¬چنین بیشتر زمان والدین را می‌گیرند و در نتیجه آن‌ها زمان کمتری برای تخصیص در دیگر بازارها خواهند داشت. علاوه بر این بچه‌ها باعث کاهش آزادی پدر و مادر خواهند شد، زیرا که برای هر تصمیم‌گیری آن‌ها باید توجه کنند که این تصمیم آن‌ها چه اثری روی بچه‌های آن‌ها دارد.
به‌طور خلاصه می‌توان گفت که در تولد کودکان صرفه ناشی از مقیاس وجود دارد؛ یعنی هزینه متوسط افزایش تعداد فرزندان در هر کودک بعدی کاهش می‌یابد، زیرا هزینهٔ حاشیه‌ای کودکان بعدی کاهش می‌یابد.
به وضوح مشخص است که نیرویی که برای بزرگ کردن دو کودک نیاز است دو برابر نیروی لازم برای پرورش یک کودک نیست، و هم چنین وسایلی مثل لباس و اسباب بازی را بچه‌های بعدی نیز می‌توانند استفاده کنند.
اقتصاد طلاق در بسیاری از حالات رفتاری معکوس اقتصاد ازدواج دارد. وقتی که مزایای ازدواج کاهش می‌یابد، آمار طلاق افزایش می‌یابد. و زمانی که مزایای ازدواج افزایش می‌یابد، آمار طلاق کاهش می‌یابد.
در نتیجهٔ مطالعهٔ این حوزه از اقتصاد، می‌توانیم نتیجه گیری‌هایی در حوزهٔ سیاست گذاری انجام دهیم. به عنوان مثال اگر قانون طلاق پرهزینه و دشوار باشد، طلاق کمتر می‌شود، حتی اگر زن و شوهر از ادامهٔ زندگی ناراضی باشند. پس در شرایطی که همهٔ مؤلفه‌ها یکسان باشد و قانون هزینهٔ طلاق را کاهش دهد، نرخ طلاق زیاد می‌شود.
در نتیجه اقتصاد خانواده قالب کاملی برای بررسی این که افراد در حوزهٔ خانواده چگونه تصمیم می‌گیرند، را به ما ارائه می‌دهد
در حوزهٔ "خانواده":
در حوزهٔ "ازدواج و طلاق":
در حوزهٔ "تولد فرزند":
در حوزهٔ زمان "ازدواج و تولد":
اندی مور می‌تواند یکی از این موارد باشید:
اندی مور (زادهٔ ۱۶ ژانویه ۱۹۸۰ در استوک-آن-ترنت، بریتانیا) یک دی‌جی و تولید کننده موسیقی در سبک ترنس و پراگرسیو است.
شیمی کشاورزی به علمی گفته می‌شود که مطالعه از هر دو نوع شیمی و بیوشیمی است که در تولید محصولات کشاورزی مهم هستند. شیمی کشاورزی پردازش محصولات خام به غذاها و نوشیدنی ها و نظارت بر روابط محیط زیست و اصلاح آن است. این مطالعات تاکید بر روابط بین گیاهان ، حیوانات و باکتری ها و محیط زیست است.
شیمی کشاورزی اغلب در حفظ یا افزایش باروروی خاک با هدف حفظ و بهبود فعالیت کشاورزی و بهبود محصولات کشاورزی است.
شیمی کشاورزی، پیوند نزدیک با پتروشیمی و صنایع داروسازی دارد.https://www.nap.edu/read/9598/chapter/5#104در درازمدت و آینده‌ای دور، صنعت نوپایی به نام فیتوشیمی، جایگزین این دو صنعت خواهد شد.
http://www.sciencedirect.com/sdfe/pdf/download/eid/1-s2.0-S0040162516304929/first-page-pdf
صالح نجفی (متولد سال ۱۳۵۴) پژوهشگر، نویسنده و مترجم حوزهٔ فلسفه، سینما و هنر است. او فرزند محمدعلی نجفی، کارگردان و فیلمنامه‌نویس ایرانی، و برادر آیت نجفی است. نجفی عضو هیئت علمی مؤسسهٔ مطالعات سیاسی_اقتصادی پرسش است.
وی در سال ۱۳۶۴ به همراه آیت نجفی، برادرش در سریال بوعلی سینا نقش کودکی بوعلی سینا را بازی کرد.
مازیار اسلامی (متولد ۱۳۴۹ در آبادان) مترجم، منتقد و پژوهشگرِ ایرانیِ سینما و هنر است.
تابع رفاه اجتماعی ضابطه یا روشی است که به‌وسیلهٔ آن می‌توان ترجیحات تمام افراد را در قالب یک ترجیح اجتماعی جمع یا به عبارت بهتر ترکیب کرد. یعنی اگر بدانیم تمام افراد چگونه تخصیص‌های متفاوت را رتبه‌بندی می‌کنند، می‌توانیم با استفاده از این تابع این اطلاعات را برای رتبه‌بندی اجتماعی تخصیص‌های متفاوت استفاده کنیم. همان‌طور که به‌نظر می‌رسد این یک مسئلهٔ تصمیم‌گیری اجتماعی در کلی‌ترین سطح خودش می‌باشد.
می‌دانیم تخصیصی بهینه پارتو خواهد بود که نتوان به‌وسیلهٔ بازتوزیع منابع گروهی از مردم را در وضعیت بهتری قرار داد بدون اینکه به سایر مردم صدمه‌ای برسد، ولی در میان تخصیص‌های پارتو فراوانی که ممکن است وجود داشته باشند، جامعه چگونه میان آنها انتخابی خواهد داشت؟ در واقع مفهوم بهینه پارتو چیزی نسبت به توزیع رفاه بین مردم بیان نمی‌کند و برای جمع کردن مطلوبیت‌های متفاوت افراد باید از ابزار دیگری به نام تابع رفاه اجتماعی استفاده کنیم. به طور کلی این تابع روشی برای مرتب کردن توزیع متفاوت مطلوبیت مصرف‌کنندگان است بنابراین قبل از اینکه کاربرد این مفهوم را بررسی کنیم بهتر است به‌وسیلهٔ چند مثال ببینیم که چه‌طور ترکیب ترجیحات فردی مصرف‌کنندگان در قالب یک ترجیح اجتماعی امکان‌پذیر است.
تابع رفاه اجتماعی را با نماد formula_1 نشان می‌دهیم. یک شکل خاص از این تابع حاصل جمع توابع مطلوبیت افراد می‌باشد:
که در آن از formula_3 برای نشان دادن مطلوبیت فرد formula_4 از یک تخصیص مانند formula_5 استفاده می‌کنیم و formula_6 تعداد افراد جامعه است.
این رابطه با عنوان تابع رفاه بنتامایت.Benthamite یا یوتیلیترین (Utilitarian) شناخته می‌شود. این رویکرد تفاوتی بین انتقال رفاه از فقیر به غنی و بر عکس قائل نیست چرا که سطح ثروت اولیهٔ افراد را در نظر نمی‌گیرد و مادامی که مجموع مطلوبیت افراد افزایش یابد هر نوع توزیع درآمد/ثروتی قابل قبول می‌باشد. یعنی اگر وضع مالیات بر فقیر و توزیع آن به ثروتمند باعث افزایش مطلوبیت ثروتمند شود، به شکلی که کاهش مطلوبیت فقیر را جبران کند، از دید یوتیلیترانیسم انتظار داریم که جامعه این انتقال ثروت را بپزیرد. چراکه در این رویکرد مجموع مطلوبیت است که اهمیت دارد و در اثر این انتقال، افزایش مطلوبیت نزد غنی به قدری بوده است که کاهش آنرا نزد فقیر خنثی کرده و مجموع مطلوبیت جامعه را افزایش می‌دهد. پیشگامان این رویکرد دیوید هیوم، جرمی بنتام و جان استوارت میل می‌باشند.
یکی دیگر از توابع رفاه اجتماعی، تابع رفاه اجتماعی برنولی-نش می‌باشد:
تابع برنولی-نش اهمیت زیادی به برابری توزیع ثروت می‌دهد چرا که رفاه اجتماعی را حاصلضرب مطلوبیت تک تک افراد جامعه می‌داند و بنابراین انتقال ثروت از فقیر به غنی تنها در صورتی قابل پذیرش است که افزایش مطلوبیت نزد ثروتمند بسیار بسیار زیاد باشد، چرا که در این مدل indifference curve جامعه بر خلاف مدل یوتیلیترین خطی نبوده و به شکل منحنی است. از آنجایی که بیشینهٔ این تابعِ حاصلضرب، در صورتی حاصل می‌شود که تمام مضرب‌ها (مطلوبیت‌ها) برابر باشند، این مدل گرایش شدیدی به برابری توزیع ثروت و درآمد برای افزایش رفاه اجتماعی دارد و از افزایش مالیات ثروتمندان و بازتوزیع آن بین فقرا حمایت می‌کند.
تابع رفاه جالب دیگر تابع رفاه اجتماعی رالزین.Rawlsian یا مینیماکس است:
این تابع رفاه بیان کنندهٔ آن است که رفاه اجتماعی یک تخصیص فقط بستگی به رفاه فرد دارای حداقل مطلوبیت دارد و معتقد است که مطلوبیت کل جامعه فقط در صورتی افزایش میابد که مطلوبیت افراد دارای حداقل مطلوبیت افزایش یابد.
یک روش برای جمع کردن ترجیحات افراد آنست که از رای‌گیری استفاده کنیم. برای مثال می‌توانیم فرض کنیم که اگر اکثریت افراد تخصیص x را بر تخصیص y ترجیح دهند آنگاه x بر y از نظر اجتماعی ترجیح دارد. برای نشان دادن مشکلی که ممکن است به وجود بیاید حالت زیر را در نظر می‌گیریم؛ در اینجا رتبه‌بندی سه تخصیص y, x و z را به‌وسیلهٔ جدول زیر نمایش داده‌ایم، بعضی از افراد تخصیص x را به y و بعضی دیگر y را به z و اکثریت افراد z را به y ترجیح می‌دهند.
در ادامه نشان می‌دهیم که جمع کردن ترجیحات افراد از طریق رای‌گیری اکثریت عملی نیست؛ ابتدا مقایسهٔ دو تخصیص x و y را در نظر می‌گیریم، در مرحلهٔ بعد برندهٔ این مقایسه باید در مقابل z قرار بگیرد. چون اکثریت افراد x را به y ترجیح می‌دهند دومین مقایسه بین x و z خواهد بود بود و نتیجه z خواهد بود. اما اگر آنها در ابتدا برای رای‌گیری تخصیص z را در مقابل x قرار دهند و در مرحلهٔ بعد برندهٔ این رای‌گیری در مقابل y بایستد چه می‌شود؟ حال تخصیص z برندهٔ اولین رای‌گیری خواهد بود، ولی y در دومین رای‌گیری z را شکست می‌دهد، بنابراین اینکه کدام پیامد برندهٔ نهایی است بستگی به ترتیبی دارد که در آن انواع راه حل برای رای‌گیرندگان نشان داده می‌شود.
نوع دیگر رای‌گیری این است که به تعداد تکرارهای هر تخصیص رای بدهیم. در اینجا هر فردی کالاها را برحسب ترجیحاتش رتبه‌بندی می‌کند و عددی را برای رتبه‌بندی‌اش مشخص می‌کند؛ مثلاً ۱ به بهترین و ۲ به دومین و همین‌طور الی آخر. در نهایت امتیازات هر تخصیص را برای تمام افراد جامعه جمع می‌کنیم تا امتیاز کلی هر تخصیص به دست آید و اگر پیامدی کمترین امتیاز را داشته باشد آنگاه از نظر اجتماعی ترجیح دارد.
برای نشان دادن مشکلی که در اینجا ممکن است حالت زیر را در نظر بگیرید، در جدول قبل یک نظم ترجیحات ممکن بین سه نوع تخصیص x, y و z و به‌وسیلهٔ دو نفر A و B آورده شده‌است.
فرض کنید که در ابتدا فقط دو انتخاب x و y در دسترس باشد. فرد A به تخصیص x رتبهٔ ۱ و به تخصیص y رتبهٔ ۲ می‌دهد. در مورد فرد B برعکس این اتفاق می‌افتد، از این‌رو نتیجهٔ رای‌گیری برای هر دو تخصیص ۳ می‌باشد.
حال فرض کنید که z به رای‌گیری اضافه شود. فرد A امتیاز ۱ را به x و ۲ را به y و ۳ را به z بدهد و فرد B امتیاز ۱ را به y و ۲ را به z و ۳ را به x بدهد. این مطلب بدین معنی است که حال x رتبهٔ کلی ۴ و y رتبه کلی ۳ را دارد و بنابراین در این حالت y بر x براساس رای‌گیری رتبه‌بندی تنظیم شده ارجح می‌باشد.
مشکل رای‌گیری اکثریت و رای‌گیری براساس تکرار این است که نتایج هر دوی آن‌ها می‌تواند بوسیلهٔ افراد زیرک تحت تأثیر قرار بگیرد، رای‌گیری اکثریت را می‌توان با تغییر ترتیبی که به تخصیص‌ها رای داده شده‌است دستکاری کرد به نحوی که منجر به پیامد مورد نظر بشود. رای‌گیری براساس تکرار را هم می‌توان با معرفی تخصیص‌های جدید که منجر به تغییر در رتبه‌بندی نهایی تکرارهای مربوطه می‌شود جابه‌جا کرد.
به طور طبیعی این سؤال مطرح است که آیا مکانیزم‌های تصمیم‌گیری‌های اجتماعی وجود دارد که از این دستکاری‌ها مصون بماند؟ آیا روش‌هایی وجود دارد که ترجیحات را جمع‌بندی کنیم به نحوی که نواقص فوق را نداشته باشند؟
حال چیزهایی را که می‌خواهیم سازوکار تصمیم‌گیری اجتماعی انجام دهد را فهرست‌وار متذکر می‌شویم:
۱. با مشخص‌بودن هر مجموعهٔ کامل،Complete انعکاس‌پذیرReﬂexive و انتقال‌پذیرTransitive ترجیحات فردی، مکانیزم تصمیم‌گیری اجتماعی باید به ترجیحات اجتماعی که همان خواص را دارند منجر گردد.
۲. اگر همهٔ افراد تخصیص x را بر y ترجیح دهند آنگاه ترجیح اجتماعی نیز باید x را بر y ترجیح دهد.
۳. ترجیحات بین x و y فقط باید به این ارتباط داشته باشد که مردم چگونه تخصیص x را در مقابل y رتبه‌بندی می‌کنند نه اینکه چطور تخصیص‌های دیگر را رتبه‌بندی می‌کنند.
با وجود اینکه این سه شرط کاملاً منطقی به نظر می‌رسند پیدا کردن مکانیزمی که در هر سه شرط صدق کند کاملاً مشکل است، در ادامه نتیجهٔ قابل توجهی را که کنت ارو.Kenneth Arrow این مورد اثبات کرده‌است را بیان می‌کنیم.
نظریه عدم امکان‌پذیری ارو: اگر یک مکانیزم تصمیم‌گیری اجتماعی سه خاصیت مطلوب سازوکار تصمیم‌گیری اجتماعی را داشته باشد آنگاه این مکانیزم باید یک دیکتاتوری باشد و در واقع تمام رتبه‌بندی اجتماعی رتبه‌بندی یک نفر خواهد بود.
این نتیجه کاملاً تعجب‌آور است زیرا بیان می‌کند که خصوصیات مورد نیاز تصمیم‌گیری اجتماعی با دموکراسی تناقض دارد و روش کاملی برای تصمیم‌های اجتماعی وجود ندارد و اگر بخواهیم روش کاملی برای جمع‌بندی ترجیحات اجتماعی پیدا کنیم باید از یکی از خواص مکانیزم تصمیم‌گیری اجتماعی در قضیهٔ ارو صرف نظر کنیم. به علاوه این قضیه نشان می‌دهد که روش ایده‌آلی برای جمع‌کردن ترجیحات افراد و تبدیل آن به ترجیحات اجتماعی وجود ندارد، با این وجود اقتصاددانان غالباً توابع رفاه را به طرق مختلف برای قضاوت در مورد توزیع‌های مختلف استفاده می‌کنند.
زمانی که تابع رفاهی داشته باشیم می‌توانیم حداکثر کردن رفاه را بررسی کنیم. فرض می‌کنیم از نماد formula_9
برای مشخص کردن اینکه فرد formula_4 چقدر کالای formula_11 را دارد استفاده کنیم، و فرض می‌کنیم که formula_6 مصرف‌کننده و formula_13 کالا وجود دارد. آنگاه تخصیص formula_5 معرف فهرستی از این است که هر فردی چقدر از هر کالا دارد.
اگر مقدار کل formula_15 از کالاهای ۱ تا formula_13 بین مصرف‌کنندگان توزیع شده باشد می‌توانیم مسئله حداکثر کردن رفاه را به شکل زیر مطرح کنیم:
با استفاده از این مسئلهٔ بیشینه‌سازی تخصیص ممکنی را که رفاه اجتماعی را حداکثر می‌کند پیدا می‌کنیم. در مورد مهم‌ترین خصوصیات این تخصیص می‌توان گفت تخصیص رفاه حداکثر باید یک تخصیص بهینهٔ پارتو باشد. اثبات بسیار ساده‌است: فرض کنید چنین نباشد، آنگاه تخصیص ممکن دیگری وجود خواهد داشت که حداقل به هرکسی به همان اندازه مطلوبیت برسد و فرد دیگری مطلوبیت کاملاً بزرگتری داشته باشد؛ ولی تابع رفاه یک افزاینده نسبت به مطلوبیت فرد می‌باشد. از این‌رو این تخصیص جدید باید رفاه بالاتری داشته باشد، که با فرضی که در ابتدا داشتیم یعنی حداکثر رفاه، تناقض دارد.
تا زمانی که تابع رفاه نسبت به مطلوبیت هریک از افراد صعودی باشد حداکثر رفاه بهینهٔ پاراتو خواهد بود، به‌علاوه هر تخصیص کارای پاراتو را می‌توان یک نوع حداکثرسازی تابع رفاه در نظر گرفت.
تاکنون ترجیحات افراد به عنوان تابعی از تمام تخصیص‌ها در نظر گرفته‌ایم ولی این امکان وجود دارد که افراد فقط به سبد خودشان توجه کنند.
در این حالت می‌توانیم از نماد formula_21 برای سبد مصرفی فرد formula_4 استفاده کنیم، و فرض کنیم formula_23 سطح مطلوبیت فرد formula_4 باشد. آنگاه تابع رفاه اجتماعی شکل زیر را خواهد داشت:
این تابع رفاه مستقیماً تابعی از سطوح مطلوبیت افراد است و به طور غیر مستقیم تابعی از سبدهای مصرفی افراد می‌باشد این شکل خاص تابع رفاه، به عنوان تابع رفاه فردی یا تابع رفاه ساموئلسون—برگسونPaul Samuelson, Abram Bergson نامیده می‌شود.
اگر مطلوبیت هر فردی فقط به مصرف خودش بستگی داشته باشد، آن‌وقت اثرات جانبی مصرفی وجود ندارد.
روش تابع رفاه در کل روش خیلی کلی برای بیان رفاه اجتماعی است و به دلیل همین کلی بودن می‌تواند برای خلاصه‌کردن خصوصیات بسیاری از قضاوت‌های اخلاقی مورد استفاده قرار گیرد از سوی دیگر این روش در تصمیم اینکه ممکن است چه نوع قضاوت اخلاقی منطقی باشد کاربردی ندارد.
روش دیگر این است که با قضاوت‌های اخلاقی خاصی شروع کنیم و آنگاه کاربرد آنها را در توزیع اقتصادی بررسی کنیم. این روشی است که در تخصیص عادلانه انجام می‌گیرد یعنی با تعریفی از اینکه چه روشی عادلانه‌است تا سبد کالا تقسیم شود شروع می‌کنیم و آنوقت از اطلاعات خودمان در مورد تحلیل‌های اقتصادی برای بررسی آن استفاده می‌کنیم، ایدهٔ تخصیص عادلانه روش دیگری برای قضاوت دربارهٔ توزیع‌های اقتصادی است.
ابتدا چند مفهوم مورد استفاده در این مبحث را تعریف می‌کنیم؛ تخصیصی را متقارن می‌گوییم که هیچ فردی سبد مصرفی کالاهای فرد دیگر را بر سبد خودش ارجح نداند. اگر فرد i سبد مصرفی فرد j را ترجیح دهد آنگاه می‌گوییم که فرد i بر فرد j حسادتenvy دارد. بالاخره اگر تخصیصی هم متقارن و هم بهینه پارتو باشد آن را تخصیص عادلانه می‌نامیم.
فرض کنید به شما کالایی داده شود که به‌طور عادلانه بین n نفر تقسیم کنید. چطور آن را انجام خواهید داد؟ شاید عاقلانه باشد بگوییم که در این مسئله اکثر مردم کالاها را به‌طور یکسان بین n نفر تقسیم می‌کنند. چه قضاوتی در خصوص تقسیم یکسان وجود دارد و ویژگی جذاب این نوع تقسیم چیست؟ یک ویژگی مطلوب متقارنSymmetric بودن آن است؛ هر فردی سبد کالاهای یکسانی دارند و کالاهای افراد دیگر را به سبد خودش ترجیح نمی‌دهند، چون همهٔ آنها یک چیز است.
متأسفانه اگر افراد سلیقه‌های متفاوت داشته باشند تقسیم یکسان لزوماً یک بهینه پارتو نخواهد بود و افراد مسلماً تمایل به دوری از تقسیم یکسان دارند. فرض کنید این مبادله صورت بگیرد و ما را به یک تخصیص بهینه‌پارتو برساند، اکنون این سؤال ایجاد می‌شود که آیا وجود مبادله با شروع از نقطهٔ اولیه تقسیم یکسان بازهم ویژگی‌های تخصیص اولیه از جمله تقارن نقطهٔ اولیه را خواهد داشت؟
پاسخ این است؛ لزوماً خیر. به مثال زیر توجه کنید سه نفر B, A و C را در نظر بگیرید. A و B یک سلیقه و C سلیقهٔ متفاوتی دارد. از یک تقسیم یکسان شروع می‌کنیم و فرض می‌کنیم که A و C دست به دست هم بدهند و مبادله کنند. آنگاه مسلماً هر دو وضعیت بهتری خواهند داشت. حال B که فرصت مبادله را با C پیدا نکرده‌است به فرد A حسادت می‌کند یعنی او سبد A را برسبد خودش ارجح می‌داند. اگرچه A و B با یک تخصیص یکسان شروع کرده‌اند فرد A در مبادله‌اش خوشبخت‌تر بوده و این تقارن تخصیص اولیه را خراب می‌کند.
این بدان معنی است که مبادله اختیاری از تقسیم یکسان لزوماً تقارن نقطه شروع تقسیم یکسان را حفظ نمی‌کند. ممکن است سؤال کنیم که آیا تخصیصی وجود دارد که این تقارن را حفظ کند؟ آیا تخصیصی وجود دارد که همزمان پارتو و عادلانه باشد؟
فوشیمی یکی از مناطق یازده‌گانه شهری در کیوتو است.
سیاره پیت ششمین آلبوم استودیویی هیپ‌هاپ آمریکایی پیت بول می‌باشد که در هفدهم ژوئن سال۲۰۱۱ توسط سونی میوزیک ، پالا گراندز و جی منتشر شد. این آلبوم به سبک‌های هیپ هاپ و پاپ-دنس می‌باشد که توسط آهنگسازان معروفی چون داوید گتا ، رد وان ،دکتر لوک،جیم جونسین ، و سولشاک ساخته شده‌است.
آلبوم به‌طور کلی نقدهای مناسبی دریافت کرد. در متاکریتیک که از ۱۰۰ نمره امتیازات خود را بیان می‌کند، سیاره پیت بر اساس دوازده نظر، میانگین ۷۰ را دریافت نمود. آلیسون استوارت از واشنگتون پست نظر مثبتی به آلبوم داد و نوشت:«آلبوم جدیدش، "سیاره پیت" با این فلسفه که در هر آلبوم پاپ بایستی چند تن از مشاهیر حضور داشته باشند به موفقیت دست پیدا کرده به طوری که در هر کدام از آهنگ‌های این آلبوم یک سوپر استار یا یک سوپر تهیه‌کننده حضور دارد.» ایان درو در نقد خود در مجله یو اس مگزین از ۵ ستاره، ۴ ستاره به این آلبوم داد و نوشت: «اگه امروزه یک آهنگ پاپ موفق و پرطرفدار می خواهید، بگذارید رپ آن را پیت بول بخواند.» رابرت کاپسی از دیجیتال اسپای از ۵ ستاره تنها ۲ ستاره به آلبوم داد با این استدلال که: « سیاره پیت در اکثر مواقع سردرد و سرگیجه همیشگی ناشی از ترکیب سبک های هاوس، هیپ هاپ و شعر های بی ربط که پشت هم ردیف شدند را تداعی می کند.»
"سیاره پیت" با قروش بیش از ۵۵٬۰۰۰ نسخه در هفته اول به رتبه هفتم بیلبورد ۲۰۰ دست یافت که تاکنون بالاترین رتبه برای آلبوم‌های پیت بول در آمریکا می‌باشد . در آوریل ۲۰۱۲ و تنها در آمریکا فروش خود را به بیش از ۳۹۷٬۰۰۰ رساند.
معبد ایناری (به ژاپنی: 稲荷神社) یکی از معابد شینتو محسوب می‌شود که در آن خدای ایناری مورد پرستش قرار می‌گیرد، بسیاری از این معابد ایناری در ژاپن است.
باز هم فیلمی دیگر ششمین آهنگ آلبوم "لغزش آنی در عقل" از گروه موسیقی پراگرسیو راک انگلیسی پینک فلوید است که در سال ۱۹۸۷ منتشر شد.یک گزیده‌صدا از فیلم کازابلانکا نیز در این آهنگ قرار دارد.
این آهنگ مابین سال‌های۱۹۸۷ - تا ۱۹۸۹ توسط پینک فلوید در هر کنسرتی اجرا می‌شد. سولوی لپ استیل گیتار پایان نسخه استودیویی آهنگ؛ در اجراهای زنده با سولوی گیتار معمولی که در اکتاو پایین تر نواخته می شد جایگزین شده بود. نسخه‌ی زنده این آهنگ در آلبوم "صدای دلچسب رعد" قرار دارد و در این آلبوم و در نسخه‌ی رمسترشده‌ی سال ۲۰۱۱ آلبوم "لغزش آنی در عقل" جدا از آهنگ «Round and Around» قرار گرفته است.
چانه‌زنی یا به‌طور عامیانه‌تر چک و چانه زدن اصطلاحاً به معنی اصرار هر یک از دو طرف معامله در مراعات سود خویش است. سماجت فروشنده در پایین نیاوردن قیمت جنس و تقاضای مکرر خریدار در کاستن بهای آن و گفتگوی فروشنده و مشتری بر سر بهای جنس مورد معامله را چانه‌زنی می‌گویند.لغتنامه دهخدا: چانه زدن.
در اقتصاد دو دلیل اصلی برای مطالعه وضعیت‌های چانه‌زنی وجود دارد. اولین دلیل کاربردی این است که بسیاری از فعالیت‌های مهم و مورد علاقه بشر (فعالیت‌های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی) در قالب وضعیت‌های چانه زنی هستند.
در زمینه اقتصاد، مبادلات اقتصادی که بیشتر فعالیت‌های اقتصادی انسان‌ها را تشکیل می‌دهند، وضعیت چانه زنی هستند.
در عرصه اجتماعی شرایط چانه زنی بسیاری در رابطه زوج‌ها با هم وجود دارد.
در حیطه سیاست، به توافق رسیدن نمایندگان احزاب مختلف مجلس در مورد یک لایحه، بیانگر وضعیت چانه زنی است.
دومین دلیل نظری مطالعه نظریه چانه زنی درک شرایطی است که در توسعه تئوری اقتصاد بازارها، اساسی هستند.
نظریه چانه‌زنی به مطالعه وضعیت‌های چانه زنی می‌پردازد. نظریه بازی‌ها ابزار مناسبی برای مطالعه این وضعیت‌ها که نقش مهمی در زندگی بشر ایفا می‌کنند در اختیارمان قرار می‌دهد. ابتدا با یک مثال یک وضعیت چانه زنی را تعریف می‌کنیم.
فرض کنید فرد formula_1، خانه‌ای دارد که ارزش این خانه برای او ۵۰ میلیون تومان است (کمترین قیمتی که او حاضر است خانه‌اش را بفروشد ۵۰ میلیون تومان می‌باشد) و ارزش این خانه برای فرد formula_2، ۷۰ میلیون تومان است (بیشترین قیمتی که او حاضر است خانه را از فرد formula_1 بخرد ۷۰ میلیون تومان می‌باشد). اگر معامله بین فرد formula_1 و formula_2 در قیمتی بین ۵۰ میلیون تومان و ۷۰ میلیون تومان صورت گیرد، هر دوی آن‌ها از این معامله سود خواهند کرد؛ بنابراین هر دو انگیزه دارند که معامله انجام شود.
اما هرچه قیمت بیشتر باشد به نفع فروشنده formula_1 و هرچه قیمت کمتر باشد به نفع خریدار formula_2 خواهد بود؛ بنابراین علاوه بر اینکه هر دو انگیزه دارند این معامله صورت بگیرد، دارای منافع متضاد در محدوده قیمت معامله نیز هستند.
هر مبادله‌ای بین دو نفر (دو سازمان)، مانند مثال بالا، که برای طرفین مبادله سود به همراه داشته باشد ولی منافع آن‌ها روی یکی از اجزای مبادله به نوعی متضاد باشد، معرف یک وضعیت چانه زنی خواهد بود. به‌طور کلی یک وضعیت چانه زنی، وضعیتی است که دو طرف معامله (دو بازیکن)، انگیزه مشترکی برای همکاری دارند ولی دارای ترجیحات متضادی در مورد اینکه چگونه این همکاری شکل بگیرد هستند. در واقع بازیکنان متقابلاً از توافق روی یکی از نتایج ممکن معامله، نسبت به عدم توافق سود می‌برند ولی انگیزه‌های آن‌ها روی مجموعه خروجی‌های امکان‌پذیر این معامله متضاد است.
چانه زنی به‌طور معمول فرایندی زمان بر است که در آن طرفین پیشنهادهایی به یکدیگر می‌دهند و در مورد پذیرش پیشنهاد همتای خود فکر می‌کنند.
اگر بازیکنان عاملی در اختیار داشته باشند که به آن‌ها در رسیدن به توافق کمک کند (برای مثال این عامل می‌تواند اطلاعاتی در مورد ترجیحات بازیکن دیگر یا کسی باشد که وظیفه اش جوش دادن معامله باشد) در این صورت توافق آن‌ها حاصل چانه زنی نبوده و از محدوده نظریه چانه زنی خارج می‌شود.
توجه اصلی نظریه چانه زنی، خصوصیات توزیع خروجی معامله و به‌طور خاص بهینه بودن خروجی است. به عنوان مثال اگر در یک وضعیت چانه زنی طرفین به توافق نرسند، با توجه به تعریف چانه زنی، این خروجی بهینه نخواهد بود. همچنین اگر بازیکنان بعد از تأخیری که برای آن‌ها هزینه به همراه دارد مبادله کنند خروجی، بهینه نخواهد بود.
توافق حقوق به دست آمده پس از کاهش چشم گیر تولید به دلیل اعتصاب کارگران یا به امضا رسیدن توافق صلح بعد از مرگ انسان‌ها در جنگ، مثال‌هایی برای خروجی غیر بهینه چانه زنی هستند.
یک وضعیت چانه زنی غالباً یک بازی است که خروجی (outcome) آن به استراتژی‌های چانه زنی هر دو بازیکن بستگی دارد.
اینکه توافق صورت می‌گیرد یا نه و اگر صورت می‌گیرد، جزئیات این توافق، همگی بستگی به رفتار هر دو بازیکن در روند چانه زنی خواهد داشت؛ بنابراین طبیعی است که برای مطالعه وضعیتهای چانه زنی از نظریه بازی استفاده کنیم.
به‌طور خاص یک وضعیت چانه زنی را می‌توان به صورت یک بازی شاخه‌ای (Extensive form game) در نظر گرفت. اگر اطلاعات نامتقارن بین طرفین وجود نداشته باشد، در حالت استاتیک می‌توان تعادل نش (Nash Equilibrium) بازی را بررسی کرد و در حالت دینامیک، تعادل‌های نش زیربازی‌های (Subgame nash equilibrium) آن قابل بررسی هستند. همچنین اگر بازی دارای اطلاعات نامتقارن باشد، در حالت استاتیک، تعادل‌های نش بیزی (Baysian Nash Equilibrium) و در حالت دینامیک تعادل‌های نش بیزی کامل بازی (Perfect Baysian Nash Equilibrium) قابل بررسی هستند.
یک جواب چانه زنی را به نوعی می‌توان فرمولی تفسیر کرد که خروجی یکتایی برای هر وضعیت چانه زنی ای که متعلق به یک رده خاص است مشخص می‌کند. در این مقاله جواب‌های چانه زنی ای را مطالعه خواهیم کرد که توسط جان نش (John Nash) در سال ۱۹۵۰ معرفی شده‌اند. جواب نش چانه زنی با یک فرمول نسبتاً ساده معرفی می‌شود که قابل اعمال روی رده‌ای گسترده از وضعیت‌های چانه زنی می‌باشد. جواب‌های نش دارای اساس استراتژیک هستند و مدل‌های قابل پذیرش مختلفی در قالب نظریه بازی برای وضعیت‌های چانه زنی موجود است که درجه اهمیت جواب‌های نش را تصدیق می‌کنند.
به‌طور کلی جواب نش یک وضعیت چانه زنی، توافقی است که طی آن حاصل ضرب مطلوبت افراد، بیشینه می‌شود. نکته قابل توجه توافق نش، بهینه پرتو بودن آن است. به این مفهوم که نمی‌توان به توافقی دست یافت که مطلوبیت هر دوی بازیکنان بیشتر از مطلوبیت حاصل از توافق نش برای آنان باشد.
دو بازیکن formula_8 با یکدیگر برای تقسیم کیکی با سایز formula_9 چانه می‌زنند. مجموعه توافق‌های ممکن آن‌ها به صورت formula_10 می‌باشد به طوری که formula_11 به ترتیب، سهم فرد formula_8 از کیک است.
برای هر formula_13، مطلوبیت فرد formula_14 از به دست آوردن سهم formula_15 از کیک برابر است با formula_16. به طوری که formula_17 (تابع مطلوبیت فرد formula_14) تابعی اکیداً صعودی و مقعر(concave) است.
اگر بازیکنان به توافق نرسند، آنگاه بازیکن formula_14 مطلوبیتی به اندازه formula_15 به دست خواهد آورد به طوری که formula_21. همچنین توافق formula_22 وجود دارد که formula_23 است، تا مطمئن شویم یک توافق سودآور برای طرفین موجود است و این مسئله در قالب چانه زنی قرار دارد. زوج مطلوبیت formula_24 نقطه عدم توافق (Disagreement point) نام دارد.
برای تعریف جواب نش این وضعیت چانه زنی ابتدا مجموعه همه جفت مطلوبیت‌های ممکن که با توافق طرفین قابل دستیابی هستند را به شکل زیر تعریف می‌کنیم:
مطلوبیت دلخواه formula_15 را برای بازیکن formula_27 ثابت در نظر بگیرید به طوری که formula_28 باشد. طبق فرض اکیداً یکنوا بودن formula_15، سهم یکتای formula_13 از کیک وجود دارد که formula_31، یعنی formula_32.
formula_33 تابع وارون formula_15 می‌باشد که تابعی اکیداً صعودی و محدب با دامنه formula_35 و برد formula_36 است.
بنابراین formula_37 مطلوبیتی خواهد بود که نصیب formula_2 می‌شود، اگر formula_27 مطلوبیت formula_15 را انتخاب کند. پس:
در واقع formula_42، نمودار(Graph) تابع formula_43 خواهد بود.
لم:نابع formula_44 تابعی اکیداً نزولی و مقعر است.
مطلوبیت‌های دلخواه formula_45 را برای بازیکن formula_27 ثابت در نظر بگیرید به طوری که formula_47.
formula_33 اکیداً صعودی است، پس formula_49 و این نتیجه می‌دهد که formula_50، بنابراین formula_51 و این یعنی formula_44 اکیداً نزولی است.
حال formula_53 را ثابت در نظر بگیرید.formula_15 مقعر است، پس:
حال چون formula_33 محدب است، پس:
حال چون formula_15 اکیداً صعودی است، با توجه به روابط فوق نتیجه می‌شود:
و این یعنی formula_44 تابعی مقعر است.
اکنون به بررسی جواب نش این مدل چانه زنی می‌پردازیم.
جواب نش چانه زنی (Nash Bargaining Solution-NBS) وضعیت چانه زنی تقسیم کیک، زوج مطلوبیت یکتای formula_64 است که مسئله بهینه‌سازی زیر را حل می‌کند:
به طوری که:formula_66
مسئله بهینه‌سازی فوق دارای جواب یگانه‌ای است، زیرا عبارت formula_67 پیوسته و اکیداً شبه مقعر(Strictly Quasi-concave) است، formula_44 اکیداً نزولی و مقعر است و مجموعه formula_69 ناتهی است.
حال چون formula_70، پس در جواب نش(NBS)، بازیکنان به توافق formula_71 خواهند رسید.
حال سعی می‌کنیم با استفاده از شرایط مشتق مرتبه اول جواب نش را بیشتر بشناسیم:
چون جواب نش formula_64 طوری است که formula_70، پس:
بنابراین طبق شرایط مشتق مرتبه اول خواهیم داشت:
تساوی‌های فوق به‌طور شهودی به این مفهوم هستند که جواب نش نقطه‌ای است که در آن یکی از منحنی‌های هم مقدار formula_67 (مقدار ثابتformula_77) بر منحنی تابع formula_44 مماس می‌شود.
فرد formula_79 می‌تواند مقدار ثابتی(formula_9) پول را بدزدد. اگر او اقدام به دزدیدن پول کند، با احتمال formula_81 توسط پلیس formula_82 دستگیر خواهد شد. این پلیس فاسد است و در صورت دستگیری formula_79 با او روی مقدار رشوه‌ای که formula_79 باید پرداخت کند (formula_85) تا جرمش گزارش نشود چانه خواهد زد.
مجموعه امکان‌پذیر توافق‌ها در این چانه زنی مجموعه تقسیم‌های مختلف پول دزدیده شده به دو قسمت است. یعنی این مجموعه برابر است با:formula_86.
پلیس جرم را گزارش خواهد کرد اگر و تنها اگر formula_79 با او به توافق نرسد. همچنین محتمل است که پرداخت رشوه برای formula_79 نسبت به دستگیر شدن، مناسب تر است.
نقاط عدم توافق (Disagreement points) برابر formula_89 هستند که formula_90 معرف نرخ مجازات است.
همچنین مطلوبیت هر یک را از به دست آوردن formula_91 واحد پول برابر formula_91 در نظر بگیرید.
حال اگر دقت کنید می‌بینید این وضعیت چانه زنی حالت خاصی از مسئله تقسیم کیک است و طبق نتایج به دست آمده از شرایط مشتق مرتبه اول خواهیم داشت:
همان‌طور که مشاهده می‌کنید نرخ مجازات رابطه‌ای مستقیم با میزان رشوه در جواب نش مسئله دارد.
حال اگر formula_79 تصمیم به دزدیدن پول بگیرد با احتمال formula_81، پلیس او را می‌گیرد و به اندازه formula_101، از پول برای formula_79 باقی می‌ماند و با احتمال formula_103 توسط formula_82 دستگیر نمی‌شود و کل پول از آن او خواهد شد. پس در این حالت میانگین انتظاری(امید ریاضی) پولی که formula_79 به دست می‌آورد برابر است با:
و اگر formula_79 پول را ندزدد هیچ پولی به دست نخواهد آورد؛ بنابراین اگر formula_108 باشد، formula_79 پول را نمی‌دزدد:
ولی با توجه به فرضیات مدل می‌دانیم: formula_111.
و این به این معنی است که formula_112 همواره از ۱ کوچکتر است و هرگز نمی‌تواند بزرگتر مساوی ۲ شود. پس جواب نش این مدل پیش‌بینی می‌کند که formula_79 قطعاً پول را خواهد دزدید و اهمیت این جواب زمانی آشکار می‌شود که آزمایش‌های انجام شده پیش‌بینی جواب نش را تصدیق می‌کنند!
رقابت‌های دو ۱۰۰ متر مردان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ در لندن، بریتانیا، در ورزشگاه المپیک در ۴ و ۵ اوت برگزار شد. اوسین بولت، دونده جامائیکایی با شکستن رکورد دوی یکصد متر مردان برای دومین بار به مدال طلای المپیک دست پیدا کرد. او توانست این فاصله را به مدت ۹ ثانیه و ۶۳ صدم ثانیه بدود. قبلاً در المپیک ۲۰۰۸ پکن مدال طلای المپیک را به‌دست آورده بود. یوهان بلیک از جامائیکا مدال نقره و جاستین گاتلین از آمریکا مدال برنز را به‌دست آوردند. از هشت دونده‌ای که در فینال دو ۱۰۰ متر دویدند، هفت نفر در زمانی کمتر از ۱۰ ثانیه به خط پایان رسیدند که در تاریخ مسابقات المپیک بی‌سابقه است.
Tرکورد جدید المپیک در این رقابت‌ها
تمام زمان‌های به زمان تابستانی یریتانیا است().
باشگاه ورزشی العهد (به عربی: نادی العهد الریاضی) یک باشگاه فوتبال در شهر بیروت و در کشور لبنان می‌باشد که در لیگ برتر فوتبال لبنان بازی می‌کند.ویکی‌پدیای انگلیسی
این باشگاه در سال ۱۹۶۶ میلادی تأسیس شده‌است.
این باشگاه، ۵ بار به مقام قهرمانی لیگ برتر لبنان رسیده‌است.
لابان () پسر بتودل، برادر رفقه آن طور که در سفر پیدایش وصف شده‌است. طبق آن، او برادر زن اسحاق و پدر زن و دایی یعقوب بود.
لابان در کتاب مقدس، نام دایی یعقوب، که دو دختر به نام‌های لیه و راحیل داشت. لابان قول همسری راحیل را در ازای هفت سال کار به یعقوب داده بود؛ اما حیله کرد و لیه را به او داد. یعقوب هفت سال دیگر نیز برای او کار کرد تا راحیل را به زنی گرفت.
شماری از نقاشان اروپایی لابان را در ارتباط با یعقوب به تصویر کشیده‌اند؛ از جمله:تربروگن، کلود لورن.
دائرةالمعارف هنر نوشته رویین پاکباز، مضمون شناسی، صفحهٔ ۹۹۶.
عبدالقدیر آزاد (۱۲۷۰ یا ۱۲۷۲ – ۱۳۵۲ یا ۱۳۵۳) روزنامه‌نگار و نمایندهٔ مجلس شورای ملی ایران بود.
در ۱۲۷۰ در سبزوار به دنیا آمد. پدرش جان‌محمد کشاورز بود. تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش گذراند و با ادبیات فارسی، علوم دینی، حساب، و زبان فرانسه آشنا شد.
ابتدا به استخدام ادارهٔ پست‌وتلگراف شهرهای مشهد، تربت حیدریه، و کاشمر درآمد اما بعداً به عدلیه منتقل شد.
آزاد در اواخر دوره قاجار در اعتراض به قرارداد ۱۹۱۹ وثوق‌الدوله در مشهد شبنامه توزیع کرد و به همین دلیل پنج یا هشت ماه به زندان افتاد.
آزاد در اواخر دوره قاجار با توجه به فعالیت‌های سیاستمداران آن روزگار در تقابل با آنان قرار داشت در اعتراض به فعالیت قوام السلطنه و وثوق الدوله در تلاش برای قرارداد ۱۹۱۹ با ۴۰۰ نفراعضای حزب خود موسوم به حزب طرفداران قانون اساسی به صورت مسلحانه قیام می‌کند که با شکست و دستگیری به اعدام محکوم می‌گردد. وی بر اثر فشار گروه‌های آزادیخواه آزاد می‌شود.
با قوام‌السلطنه، حاکم وقت خراسان، درافتاد و سه یا شش ماه محبوس شد. پس از آزادی به مبارزه ادامه داد و با جلب نظر برخی از خوانین درگز، بجنورد، و قوچان از جمله زبردست‌خان به صورت مسلحانه قیام کرد. شورش شکست خورد و آزاد به همراه زبردست‌خان و سایر شورشیان به تاشکند روسیه گریخت و یک و نیم سال آنجا اقامت کرد. با وجود آنکه دولت مرکزی اعلام عفو کرده بود، پس از بازگشت به ایران، دستگیر و به اعدام محکوم شد اما با وساطت آقا شیخ حسین یزدی نجات پیدا کرد.
در ۱۳۰۱ یا ۱۳۰۲ روزنامه "آزاد" را در مشهد منتشر کرد که تحت تأثیر انقلاب روسیه تا حدودی گرایش کمونیستی داشت. در مقاله‌های روزنامه به‌شدت از حکومت انتقاد می‌کرد. نوشته‌های او علیه سردار سپه باعث زندانی شدن برای چهارمین بار شد. پس از آزادی باز به فعالیت‌های سیاسی ادامه داد و این بار توسط محمد امیرعلایی، امیر لشکر شرق، دو سال در زندان کلات محبوس شد. در زمان استانداری حسین بنی‌آدم نیز یک‌ونیم سال در سبزوار زندانی شد. نگارش مقاله‌ای دربارهٔ «آزادی زنان» اعتراض حاج‌آقا حسین قمی را برانگیخت. وثوق‌السلطنه، حاکم وقت خراسان، روزنامه را توقیف و آزاد را به شیروان تبعید کرد. آزاد در کنسولگری شوروی در مشهد پناه گرفت و با کمک کنسول به تهران گریخت. تداوم انتقادها از رضاشاه باعث تبعید او به قم شد و سپس به اتهام جاسوسی و فعالیت‌های کمونیستی به زندان قصر افتاد. آزاد نامه‌ای به رضاشاه مبنی بر بی‌گناهی خود نوشت اما در ۱۳۱۰ به دلیل گزارش بازجوی شهربانی به شرح زیر و دستور رضاشاه به حبس ابد محکوم شد:
پس از خروج رضاشاه از ایران در شهریور ۱۳۲۰، عبدالقدیر آزاد در شمار زندانیان سیاسی آزادشده بود. او در دورهٔ رضاشاه مجموعاً ۱۵ سال در زندان به سر برد. مدتی با گروه ۵۳ نفرهٔ کمونیستی هم‌بند بود ولی پس از رهایی با نگارش "اسرار زندان قصر" از آنان انتقاد کرد. در اولین جلسات حزب تودهٔ ایران به دعوت سلیمان اسکندری شرکت کرد و مسئول تنظیم اساسنامهٔ آن شد ولی اولین کسی بود که از آن کناره‌گیری کرد.
مهر ۱۳۲۰ حزب استقلال را تأسیس کرد و انتشار مجدد روزنامهٔ آزاد را از سر گرفت و هر هفته سه شماره منتشر می‌کرد و رویکرد منتقدانهٔ پیشینش را ادامه داد. در این دوره او از امضای «آزاد خراسانی» استفاده می‌کرد و از استبداد رضاشاه به‌شدت انتقاد کرد و روزنامه چند بار توقیف شد.
در انتخابات دورهٔ چهاردهم مجلس شورای ملی (۱۳۲۲) از حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار نامزد شد ولی ناکام ماند. در سال ۱۳۲۵ که احمد قوام، نخست‌وزیر وقت، حزب دموکرات ایران را تشکیل داد، آزاد به آن پیوست و از حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار با کسب ۱۱٬۲۷۹ رأی از مجموع ۲۵٬۰۲۵ رأی به نمایندگی مجلس شورای ملی انتخاب شد. در ابتدا از جمله نمایندگان حامی قوام بود اما اندکی بعد به مخالفت با او و مخصوصاً قرارداد قوام–سادچیکف برخاست. دولت قوام در اثر شدت یافتن اختلاف‌ها سقوط کرد و قوام از آزاد و اقلیت حزب دموکرات به عنوان عهدشکنان یاد کرد.
در پی سقوط دولت قوام‌السلطنه در ۱۸ آذر ۱۳۲۶ و روی کار آمدن حکیم‌الملک، آزاد با این دولت نیز بنای مخالفت را گذاشت. پس از ترور محمد مسعود، روزنامه‌نگار جنجالی، آزاد همراه با حسین مکی و ابوالحسن حائری‌زاده دولت حکیمی را استیضاح کرد و به انتقاد از عملکرد دادگستری و دخالت ارتش و شهربانی در امور کشور پرداخت. پس از طرح استیضاح، دولت حکیمی که با اکثریت قاطعی روی کار آمده بود، با اکثریتی ضعیف (۵۵ رأی موافق) توانست رأی اعتماد بگیرد. آزاد دولت عبدالحسین هژیر را نیز که جانشین حکیمی شده بود، به استیضاح کشاند. همین رویکرد را در قبال محمد ساعد نیز ادامه داد و سعی کرد با اطالهٔ بررسی مانع از تصویب قرارداد گس–گلشائیان تا آخرین ساعات مجلس پانزدهم شود.
محمدرضا پهلوی مایل به تصویب قرارداد گس–گلشائیان بود. در نتیجه انتخابات مجلس شانزدهم با جعل و تخلف بسیار برگزار شد تا از راهیابی افراد مخالف با این قرارداد به مجلس جلوگیری شود. همین امر آزاد را به محمد مصدق نزدیک کرد. در ۲۲ مهر ۱۳۲۸ از جمله ۱۹ نفری بود که در اعتراض به انتخابات دورهٔ شانزدهم به رهبری مصدق در دربار متحصن شدند و دولت را به مداخله در انتخابات متهم کردند. این تحصن به تشکیل جبههٔ ملی ایران به رهبری مصدق انجامید. در همان سال هژیر ترور شد و آزاد همراه با چند تن از اعضای جبههٔ ملی زندانی شد و دو ماه را در حبس گذراند. با تجدید انتخابات، آزاد با کسب ۲۱٬۸۷۳ رأی از مجموع ۵۲٬۷۲۷ رأی از حوزهٔ انتخابیهٔ تهران به مجلس راه یافت. در دورهٔ شانزدهم مجلس شورای ملی که مصدق رهبری فراکسیون اقلیت (فراکسیون وطن) را بر عهده داشت، مخالفت‌ها با حاجعلی رزم‌آرا، نخست‌وزیر وقت، شدت یافت و آزاد از جمله استیضاح‌کنندگان نخست‌وزیر بود. آزاد در این برهه به اوج شهرت رسیده بود و علناً با محمدرضا پهلوی مخالفت می‌کرد.
در اردیبهشت ۱۳۳۰ مصدق به نخست‌وزیری رسید و اعضای کابینه‌اش را بدون مشورت کردن با اعضای جبههٔ ملی انتخاب کرد. آزاد انتظار داشت دو عضو از اعضای کابینه از حزب استقلال انتخاب شوند ولی مصدق زیر بار نرفت. آزاد نطقی علیه مصدق و دولتش در مجلس کرد و از جبههٔ ملی و فراکسیون وطن جدا شد. او به دولت پیشنهادی که چند وزیر آن را انگلیسی می‌دانست رأی کبود (مخالف) داد ولی به رئیس دولت (مصدق) رأی سفید (موافق) داد. او حتی ۱۰ شهریور ۱۳۳۰ در صحن مجلس با یوسف مشار، وزیر پست و تلگراف دولت مصدق، گلاویز شد و به روی او هفت‌تیر کشید. از اواخر سال ۱۳۳۰ در تقابل با دولت مصدق قرار گرفت و بر این باور بود که با قوای انگلیس نمی‌توان به جنگ انگلیس‌ها رفت. او مصدق را عامل مشکلات و مهرهٔ امپریالیسم خواند. تغییر ۱۸۰ درجه‌ای عقاید برای آزاد گران تمام شد و او محبوبیتی را که طی سه دهه به دست آورده بود از دست داد. در انتخابات دور هفدهم مجلس شورای ملی از فهرست نامزدان جبههٔ ملی خط خورد و در فهرست نامزدهای پیشنهادی دربار قرار گرفت ولی نتوانست به مجلس راه یابد. با وجود این، با استفاده از روزنامه‌اش همچنان به مخالفت با دولت مصدق پرداخت. در این دوران خودش را به سپهبد زاهدی نزدیک کرد که مخفیانه در حال آماده‌سازی شرایط برای براندازی دولت مصدق بود.
پس از کودتای ۲۸ مرداد، از کودتا حمایت کرد و خواستار اعدام و مصادرهٔ اموال مصدق شد. با وجود این، پس از انتصاب زاهدی به نخست‌وزیری، به دلیل ترسی که از او داشتند سهمی از قدرت نبرد و حتی روزنامه و حزبش را نیز تعطیل کردند. زاهدی ریاست هیئت مدیره و مدیر عاملی شرکت سهامی فرش ایران را به او داد و سعی کرد او را از سیاست دور کند. سه سال این سِمَت‌ها را به شرط عدم شرکت در انتخابات و عدم انتشار روزنامه حفظ کرد ولی پس از آن از این سمت‌ها نیز کنار گذاشته شد. انتصاب به سمت ریاست شرکت فرش و نیز اشتهار به تک‌روی، باعث شد به‌کلی اعتبارش را از دست بدهد. در انتخابات دورهٔ بیستم مجلس شورای ملی (۱۳۳۹) در کنار کاشانی و حائری‌زاده فعالیت‌هایی کرد ولی حضورش مؤثر واقع نشد.
در اواخر عمر در فقر روزگار می‌گذراند و به دلیل حبس طولانی‌مدتی که کشیده بود، ناآرام، متوقع، و نامتعادل شده بود. در ۱۳۵۲ یا ۲۰ آبان ۱۳۵۳ در تهران درگذشت.
اقتصاد سیاسی در ابتدا عبارتی برای مطالعهٔ تولید، خرید و فروش و رابطهٔ آن‌ها با قانون و حکومت و توزیع درآمد ملی و دستمزد بود . از ثروت ملل آدام اسمیت در سال ۱۷۷۶ تا اصول اقتصاد سیاسی جان استوارت میل در سال ۱۸۴۸ به چیزی که ما هم‌اکنون «علم اقتصاد» می‌نامیم، اقتصاد سیاسی می‌گفتند. در واقع اقتصاد سیاسی از کلمهٔ یونانی «oikos» به معنی خانه و «nomos» به معنی قانون گرفته شده بود.
امروزه اقتصاد سیاسی ممکن است به چیزهای بسیار متفاوت، از جمله تجزیه و تحلیل مارکسی، اعمال رویکرد انتخاب عمومی نشأت گرفته از مکتب شیکاگو و مکتب ویرجینیا، و به بیان ساده‌تر، توصیه‌هایی در مورد سیاست کلی اقتصادی یا هدف‌های خاص، که به وسیلهٔ اقتصاددانان به دولت یا عموم داده می‌شود، گفته می‌شود.
اگرچه اقتصاد سیاسی جدید علاقه‌ای زیادی به این سؤال دارد که چگونه سیاست‌ها بر روی نتایج اقتصادی اثر می‌گذارند ، اما بیشتر به وسیله روش مواجه شدن با این سؤال تعریف می‌شود . مخصوصاً بخش بزرگی از آن به وسیله به کار بردن ابزارهای رسمی و فنی تحلیل اقتصاد مدرن برای توجه کردن به اهمیت سیاست‌ها برای اقتصاد است.
بخش اول به ماهیت نظام بازار و رابطه اش با بازار مربوط می‌شود و بخش دوم به تولید و استفاده از مازاد اقتصادی مربوط می‌شود. اصطلاح اقتصاد سیاسی به رویکرد کلاسیک به معنی نظام برآوردن نیازهای شخصی متشکل از عامل‌های خصوصی مستقل است.
اساساً اقتصاد دانان کلاسیک نقش مهمی در معرفی و بسط دو مفهوم بنیادی داشتند. یعنی جدایی‌پذیری اقتصاد و تقدم قلمرو اقتصادی.
مارکس این ایده را جلوتر برد. او فرآیندهایی را توصیف کرد که تغییرات دورانی، از روش‌های تولید، روابط اجتماعی و شیوه‌های زندگی به وجود آمدند و همگی پیامدهای ناخواسته تعقیب سود شخصی بوده‌اند.
پیدایش اقتصاد سیاسی به تنزل مرتبه سیاست و ترفیع بخش غیر سیاسی زندگی مدنی کمک کرد. تنزل مرتبه سیاست را هیچ چیزی بهتر از استفاده دست نامریی آدام اسمیت نمی‌توانست بیان کند. استوارت می‌کوشد دو مفهوم مهم را با هم ترکیب کند. اول آنکه تغییر از نیروها و فرآیندهای درونی جامعه پدید می‌آید و نه با تصمیم دولت. دوم آنکه برای دولت در شناخت لزوم آن تغییرات و هدایت جامعه از طریق آن‌ها نقش قایل است.
مارکسیستها امر سیاسی را در جدایی جامعه مدنی از عرصه عمومی (محدود کردن حقوق و برابری به عرصه عمومی)، فرآیندهای طبقاتی که به وسیله آن ارزش اضافی در نظام سرمایه‌داری تصرف می‌شود، نقش دولت در اداره کردن منافع و امور سرمایه، تضمین‌های سیاسی حقوق مالکیت، فعالیت‌های انقلابی برای تغییر دادن نهادهای سیاسی سرمایه‌داری و چانه زنی بین نیروی کار و سرمایه برای کنترل مازاد اقتصادی مشاهده کردند.
نظریه نئوکلاسیک که در پایان قرن نوزدهم رواج یافت، هنوز از ابداع مکتب کلاسیک استفاده می‌کند ولی چارچوب تحلیلی کلاسیک‌ها را به کار نمی‌برد. به جای آن در مورد مسئله ماهیت و هدف اقتصاد بازار، فلسفه مکتب اصالت مطلوبیت را به کار می‌برد. نئوکلاسیک‌ها اقتصاد را بر مبنای ایده عدم کارایی بازار تعریف می‌کنند. از نظر مکتب نئوکلاسیک، اقتصاد به معاملات خصوصی طالب بیشینه‌سازی مطلوبیت گفته می‌شود و سیاست، به کار بردن قدرت دولتی برای همان هدف مطلق اطلاق می‌شود.
اقتصاددانان پیرو مکتب کینزی این استدلال را می‌پذیرند که اقتصادهای سرمایه‌داری اگر به حال خود رها شوند، از تمامی منابع موجودی که در اختیار دارند بهره‌برداری نخواهند کرد. این شکست، مداخلهٔ دولت را ضروری می‌سازد. به این ترتیب، بی‌ثباتی اقتصاد سرمایه‌داری، فرضیهٔ دست نامرئی و نیز پیامدهایی که این فرضیه برای اقتصاد سیاسی دارد را مورد تردید قرار می‌دهد. این امر به استدلال‌هایی به نفع سیاست گذاری‌های حکومتی با هدف تضمین یک فرآین باثبات و میزان کافی اشتغال منجر خواهد شد.
برای تعریف نظام بازار می‌توانیم از مفهوم عدالت کمک بگیریم که شامل یک سری اصول نظم دهندهٔ اجتماعی می‌شود. این اصول از مفهوم آدمیت نتیجه می‌شوند. در واقع نظریه‌های عدالت مدار اقتصاد سیاسی به داوری میان خواسته‌ها ی انسان و نهادهای مبتنی بر بازار می‌پردازد. پیچیدگی مفهوم انسان و تنوع و تفاوت خواسته‌هایش باعث می‌شود که ما با مجموعه ای از نظریه‌های عدالت مدار رو به رو باشیم که در هر یک به شکل متفاوت از دیگری به مفهوم انسان و آدمیت توجه شده‌است.
رویکردهای عدالت مدار اصول اساسی قضاوت کردن در مورد نهادها را مقدم بر هر رایزنی سیاسی یا محاسبه اقتصادی می‌دانند.
برای نمونه به بررسی سه رویکرد از رویکردها ی عدالت مدار می‌پردازیم:
در این رویکرد بازار‌ها نقش تولید و چرخش ثروت را به عهده دارند و دولت تنها به دفاع از مالکیت و اجرای عدالت می‌پردازد. نقش دولت در حفظ امنیت نظام مالکیت و دفاع از حق مالکیت کسانی که دارایی‌هایشان را از طریق قانونی به دست آورده‌اند باعث می‌شود که دولت نقشی فعال در امور اقتصادی ایفا کند. بنابر این نمی‌توانیم بگوییم که یک دولت آزادی‌خواه یک دولت منفعل است.
در این دیدگاه استقلال را به گونه ای تعریف می‌شود که می‌توان آن را به عدم وابستگی متقابل پیوند زد. همچنین آزادی خواهان شرافت و آدمیت را از جنبهٔ اجتماعی آن تعیین نمی‌کنند. آن‌ها معتقدند شرافت جامعه تنها به منظور حمایت و پیشبرد شرافت فرد به وجود آمده‌است.
به‌طور کلی می‌توانیم بگوییم که رویکرد آزادی خواهانه مخالف مداخله دولت در زندگی اقتصادی است و وجود یا عدم وجود قوانین اقتصاد سیاسی بر دولت تأثیری ندارد.
این رویکرد که در تعیین اصول اساسی عدالت و نتایج حاصل از آن با رویکرد آزادی خواهانه متفاوت است توسط جان راولز ارائه شده‌است. راولز معتقد است تمامی ارزش‌های اجتماعی از جمله درآمد، ثروت، آزادی و مواردی از این قبیل باید به‌طور مساوی تقسیم شوند مگر اینکه این عدم برابری به نفع همه باشد. راولز در بیان «اصل تفاوت» (difference principle) به ای نکته اشاره می‌کند که نابرابری باید برای فقرا هم سودمند باشد. او همچنین نشان می‌دهد که اگر به شهروندان فرصت داده شود آن‌ها زندگیشان را بر اساس سازگاری دو اصل تفاوت و اصل شهروندی اداره می‌کنند.
به‌طور کلی رویکرد قرار دادی از سنت سیاست زدایی اقتصاد (که شروعش با اقتصاددانان کلاسیک بود) پیروی می‌کند. این رویکرد مانند رویکرد آزادی خواهانه تا حدودی موافق تقدم فرد بر جامعه است و می‌توانیم بگوییم که در شرایط وابستگی متقابل اجتماعی از رویکرد آزادی خواهانه جلوتر است. همچنین رویکرد قرار دادی برخلاف رویکرد آزادی خواهانه به آزادی سیاسی و قوانین اجتماعی پایبند است.
ین رویکرد بر خلاف دو رویکرد قبل عدالت را به وابستگی متقابل افراد مرتبط می‌سازد و بر تعیین اجتماعی افراد تأکید می‌کند. هگل (۱۸۲۱) در این رویکرد در مورد مداخله اقتصاد مطابق با اصول فرصت برابر و حرمت برابر قضاوت می‌کند.
جایزه انترالیه ، جایزه ادبی فرانسوی است که اعطاء می‌شود. هر سال در ماه دسامبر، در حدود یک هفته بعد از اعلام جایزه گنکور برای بهترین رمان سال اعطاء می‌شود. رمان برنده باید مضمونی جهانی و عامه پسند داشته باشد. برای جایزه هر نویسنده ای را ممکن است نامزد کنند اما روزنامه نگاران مقدم داشته می‌شوند. اعطای جایزه که با مهمانی ناهار همراه است، نخستین بار در سال ۱۹۳۰ به وسیلهٔ جمعی ژورنالیست که در مورد برنده داوری می‌کنند انجام گرفتو جایزه نقدی نیست.
خوزه لاردوت گومز عضو تیم ملی مشتزنی کوبا است.
او قهرمان جوانان جهان در سالهای ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ می‌باشد. در سال ۲۰۰۹ میالدی به عنوان بهترین مشتزن آماتور کوبا دست یافت. همچنین در المپیک نوجوانان سنگاپور حضور داشت.
شیعیان عربستان به بخشی از شهروندان عربستان گفته می‌شود که پیرو نظریات تشیع هستند و جمعیتی بین ۵ الی ۱۰ درصد کل شهروندان عربستانی را شامل می‌شود.
شیعیان از پیدایش اسلام در منطقه جزیره‌العرب حضور داشتند و در دوره‌های مختلف دستخوش تغییراتی بوده‌اند.
با برقراری پیوند ائتلافی بین محمد بن سعود حاکم منطقه نجد و محمد بن عبدالوهاب اصلاحگر بنیادگرای مذهبی و قدرت‌گیری دولت آل‌سعود با تفکرات وهابیت شیعیان ساکن در منطقه عربستان فعلی، مورد آزار و اذیت قرار گرفتند.فؤاد ابراهیم، شیعیان در جهان مدرن عرب: عربستان سعودی، ترجمه: رضا سیمبر، تهران: نشر پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، ۳۵. از سال ۱۷۴۴ میلادی نیروهای نجدبه‌طور مداوم و مستمر به سواحل سرقی شبه‌جزیره عربستان که محل تجمع شیعیان شبه‌جزیره بود حمله کردند. در سال ۱۷۹۱ میلادی با ادعای پاک کردن منطقه از اصنام و اوثان (بت‌های سنگی) به منطقه الاحساء یورش بردند. در جریان این حمله ائتلاف وهابی‌ها و سعودی‌ها، تمامی مساجد و حسینیه‌های شیعیان، همه مقبره‌های آنان و هرچه در محل عبادتشان بود را تخریب کردندفؤاد ابراهیم، شیعیان در جهان مدرن عرب: عربستان سعودی، ترجمه: رضا سیمبر، تهران: نشر پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، ۳۶. و تا مدتی قیومیت این منطقه را برعهده داشتند. در سال ۱۸۱۸ میلادی، سلطان عثمانی که عربستان را تابع خود می‌دانست، با کمک گرفتن از حاکم وقت مصر مناطق شیعه‌نشین شرق عربستان را دوباره تحت حاکمیت خود درآورد.
بین سال‌های ۱۸۲۴ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت دوم وهابی به رهبری فیصل بن ترکی خود را بازیابی کرد و به منظور کسب وفاداری مردم در استان احساء با شیعیان صلح برقرار کرد و در عوض مالیات‌های سنگینی برای آنان وضع کرد. از سوی دیگر شیخ عبدالرحمن بن حسن عالم وهابی آن‌زمان به تفتیش عقاید شیعیان مشغول شد و مردم را وادار می‌کرد که به قرائت وهابیت از اسلام بپیوندند.فؤاد ابراهیم، شیعیان در جهان مدرن عرب: عربستان سعودی، ترجمه: رضا سیمبر، تهران: نشر پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، ۳۷.
با ظهور دولت سوم سعودی به رهبری ملک عبدالعزیز، سعودی‌ها در اولین اقدام به سوی احساء و قطیف حرکت کرد و در نامه‌ای به بزرگان شیعه در آن منطقه، آن‌ها را به کشتار افراد، نابودی اموال و از بین بردن کرامت آنان تهدید کرد. شیعیان قطیف نیز تسلیم شده و اعلام کردند که آماده‌اند به صورت صلح‌آمیز از شاه‌سعودی اطاعت کنند.مدیحه احمد درویش، تاریخ الدوله السعودی حتی الربع الاول من القرن العشرین (ویرایش دوم)، جده ۱۹۸۳، ۸۴. از سوی دیگر امیر دولت عثمانی در منطقه احساء نیز تسلیم شد و مردم منطقه قطیف از لشکر سعودی‌ها که به سرکردگی عبدالرحمن بن سوایلیم وارد شهر شده بود استقبال کردند تا مورد خشم او قرار نگیرند؛ با این حال باز هم مورد سرکوب قرار گرفتند.ابراهیم الراوی، من الصوره العربیه الکبری الی العراق الحدیث، بیروت ۱۹۶۹، نشر:ذکریات، ۱۹–۲۲. امیر وهابی در قطیف بلافاصله ۴ شرط برای ساکنان آن منطقه مقرر کرد. اول آنکه شیعیان منطقه قطیف باید در نوشته‌های خود اذعان کنند که این منطقه متعلق به اجداد ابن‌سعود است. دومین خواسته امیر جدید این بود که هر روستایی از منطقه قطیف باید عنداللزوم ۱۰ مرد را در اختیار نیروهای سعودی قرار دهند. دیدار چهار نفر از بزرگان قطیف با پادشاه سعودی و اهدای پول به او و همچنین تحریم صادرات سبزی‌جات به منطقه بحرین (که آن زمان تحت‌الحمایه بریتانیا بود) از دیگر خواسته‌های امیر وهابی قطیف بود.A. J. Barker, The Neglected War: Mesopotamia, 1914-1918, London,1967,67-77 در مقابل این سخت‌گیری‌ها، علمای شیعه به‌منظور حفط حقوق شهروندان این مناطق، توافقنامه‌ای را با دولت سعودی به امضا رساندند. در این توافق که در سال ۱۹۱۳ میلادی بین شیخ موسی ابوخصیم و ابن‌سعود شکل گرفت، قرار شد تا آزادی مذهبی شیعیان در مقابل کسب انقیاد و اطاعت نسبت به حکومت پذیرفته شود. با این وجود، جمعیت شیعیان تحت آزار و اذیت سیستماتیک ارتش ایدئولوژیک ابن‌سعود که اخوان نام داشت قرار گرفتند. به طوریکه آن‌ها از پرسنل ارتش بریتانیا که در شرق عربستان حضور داشتند درخواست کردند که از ابن‌سعود بخواهند تا آزار مذهبی شیعیان را متوقف کند.George Antonious. Tha Arab Awakeninig: The Story of the Aran National Movement, Newyork,1947, 106. شیعیان قطیف در نامه‌ای دیگر که به امضای ۵۰۰ تن از بزرگان شیعه در عربستان رسیده بود، از حماد بن عیسی الخلیفه، حاکم وقت بحرین نیز درخواست کمک کردند.فؤاد ابراهیم، شیعیان در جهان مدرن عرب: عربستان سعودی، ترجمه: رضا سیمبر، تهران: نشر پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، ۴۰.