moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
قبل از وضع مالیات مقدار تولید و قیمت در بازار به مقدار q و P است. اما با وضع مالیات t بر فروش، تولیدکننده مالیات را نیز بر قیمت خود می‌افزاید و سعی دارد آن را از خریدار بگیرد. با این اقدام قیمتی که مصرف‌کننده دریافت می‌کند با قیمتی که تولیدکننده دریافت می‌کند، متفاوت هستند. در این حالت مقدار q تولید و به قیمت t +P فروخته می‌شود. همان‌طور که از شکل مشاهده می‌شود با وضع مالیات انحرافی از بازار رقابت کامل مشاهده می‌شود. این انحراف باعث می‌شود که مازاد مصرف‌کننده همچنین سود مصرف‌کننده کاهش یابد. این مقدار کاهش، نتیجه دخالت دولت و انحراف از بازار رقابت کامل است. از کل کاهش سود و مازاد مصرف‌کننده قسمتی از آن درآمد مالیاتی دولت می‌شود. اما مقدار باقی‌مانده که از رفاه کل جامعه کاسته شده و از دست رفته است، رفاه از دست رفته می‌باشد.
مثلث هاربرگر به اقتصاددانی به همین نام یعنی آرنولد هاربرگر نسبت داده می‌شود. قبل از این اقتصاددان مسائل مربوط به رفاه از دست رفته به خوبی گسترش یافته بود اما نحوه محاسبه مقدار آن به راحتی قابل اندازه‌گیری نبود و دید مناسبی در مورد آن‌ها وجود نداشت. کارهای این اقتصاددان در این زمینه مقدار رفاه از دست رفته را قابل محاسبه کرده و باعث شده که بتوان برآورد بهتر و راحت تری از آن‌ها داشت و در تحلیل‌های خود لحاظ کرد؛ که به همین دلیل هم این مثلث را به احترام او نام‌گذاری کردند.
این مثلث مقدار رفاهی که در اثر دخالت دولت در بازار، از دست می‌رود را محاسبه می‌کند. به زبانی دیگر، در اثر اعمال مالیات، یارانه، سهمیه بندی، تشکیل انحصار، و … که باعث اختلال در بازار می‌شود، رفاه از دست رفته‌ای را داریم که با محاسبهٔ مثلث هاربرگر این مقدار محاسبه می‌شود.
همچنین نه تنها در اثر مداخله دولت در بازارهای کامل بلکه رفاه از دست رفته‌ای که نتیجه عدم دخالت دولت در بازارهایی که دارای اثرات جانبی بوده و در نتیجه ناکارآمد است، را نیز شامل می‌شود.
در محاسبهٔ رفاه از دست رفته باید به این مورد توجه کرد که ما از کدام تابع تقاضا استفاده می‌کنیم. در تابع تقاضای مارشالی از مفهوم مازاد مصرف‌کننده استفاده می‌شود. در این روش برای بیان و محاسبه رفاه از دست رفته، از تابع تقاضا استفاده می‌شود. به عنوان مثال در حالتی که تابع عرضه کل کاملاً بدون کشش باشد، رفاه از دست رفته صفر است. اما در روش هیکسی تحلیل رفاه از دست رفته از طریق منحنی‌های بی‌تفاوتی انجام می‌شود. نتیجه جالبی که حاصل می‌شود این است که در منحنی‌های تقاضای مارشالی که کاملاً بدون کشش هستند، رفاه از دست رفته برابر اثر جانشینی است، که این اثر جانشینی خود حاصل دخالت دولت در بازار کامل و تغییر قیمت نسبی در آن است.
در ادبیات امروز اقتصاد تغییرات معادل (EV) بیشترین کاربرد را در محاسبهٔ رفاه از دست رفته دارد. این نحوه محاسبه بیان می‌کند که برای مثال یک نفر حاضر است چه مقدار انتقال پول انجام دهد برای اینکه مالیات وضع نشود. در حالت اختلاف بین تغییرات معادل و درآمد حاصل از مالیات مقدار رفاه از دست رفته را مشخص می‌کند. اما از طرف دیگر می‌توان از تغییرات جبرانی (CV) استفاده کرد. در این شیوه حداقل مقدار پولی است که فرد حاضر است دریافت کند تا بین انتقال پول با وضع مالیات یا بدون انتقال پول و عدم وضع مالیات (وضعیت اولیه) بی‌تفاوت باشد. در این حالت رفاه از دست رفته حداقل انتقالی است که ذکر شد.
هزینه اجتماعی، واحدهای تولیدی به واسطه تولید، هزینه‌هایی را به افراد جامعه تحمیل می‌کنند و خود بابت آن پولی پرداخت نمی‌کنند. برای نمونه صنایعی که در کنار رودخانه قرار دارند و باعث آلودگی آب رودخانه می‌شوند یا کشاورزانی که آب را آلوده به سموم می‌کنند، باعث مرگ ماهی‌ها و بیماری افراد پایین‌دست رودخانه می‌شوند. این موارد، آثار جانبی منفی این فعالیت‌های اقتصادی را بیان می‌دارد که در هزینه‌های خصوصی آن‌ها لحاظ نشده است. بنابراین، این هزینه‌های غیرمشخص به هزینه‌های خصوصی افزوده می‌شود و هزینهٔ اجتماعی تولید هر جامعه را به وجود می‌آورد.AbstractJ. de V. Graaff, 1987. "social cost," "", v. 4, pp. 393-95. Abstract.   • Alan V. Deardorff. "Social cost," and "Private cost," "Glossary of International Economics".
تعرفه آب، یک واژه کلی است که شامل آب بهای حق اشتراک و آبونمان می‌شود. به عبارت دیگر هزینه‌هایی که به طور مستقیم به استفاده از زیرساخت‌های عرضهٔ آب مربوط می‌شود. در حقیقت تعرفه برای بازپرداخت هزینه‌های بهره‌برداری، نگهداری، دفع پساب و هزینه‌های جایگزینی لازم برای پایداری سیستم‌های آبی وضع می‌شود.Ariel Dinar:The Political Economy of Water Pricing Reforms, World Bank, 2000سازمان همکاری اقتصادی و توسعه:Managing Water for All:An OECD perspective on pricing and financing, Chapter 3:The Central Role of Tariffs, p. 73-94, 2009International Benchmarking Network for Water and Sanitation Utilities:IBNET Indicators , accessed on January 24, 2010 IB-Net data:Tariff information , accessed on January 24, 2010International Water Association:International Water Association Task Group on Tariffs and Financing, accessed on January 24, 2010NUS Consulting , accessed on January 24, 2010
حقابه یا حق آب در قانون آب، به حقوق هر فرد برای استفاده از منابع آب اطلاق می‌گردد. به‌طور کلی حق آب عبارتست از: سهم مشروع و مقرر روستا، مزرعه، باغ، خانه از آب رود، چشمه، قنات، آب‌های زیرزمینی یا چاه در ساعات و به اندازه معلوم.Available online only in Finnish; available in English from email address listed hereCity of Los Angeles v. Pomeroy, 124 Cal. 597, 640-41 (1899)Hooker v. City of Los Angeles, 188 U.S. 314, 319-320 (1903)City of Los Angeles v. City of San Fernando, 14 Cal.3d 199 (Cal 1978) حق آب به حق یک کاربر (مصرف‌کننده) در استفاده از یک منبع آب مثل یک رودخانه، جویبار، تالاب یا منبع آب زیرزمینی اشاره دارد. در مناطقی با آب فراوان و کاربران اندک، این قبیل نظام‌ها به‌طور عمومی پیچیده و پرتنش نیستند. در مناطق دیگر به ویژه نواحی خشک جایی که آبیاری انجام می‌شود، این نظام‌ها اغلب از نظر قانونی و فیزیکی منشأ درگیری و نزاع هستند. در برخی نظام‌ها با آب سطحی و زیرزمینی به یک شکل برخورد می‌شود، درحالی که در نظام‌های دیگر اصول متفاوتی برای آب‌های سطحی و زیرزمینی به کار گرفته می‌شود.
درک «حق آب» در ابتدا مستلزم توجه به زمینه و منشأ «حق» مورد بحث یا ادعا شده می‌باشد. به‌طور سنتی (مرسوم) حق آب به بهره‌برداری و استفاده از آب به عنوان یک مؤلفهٔ حیاتی در تأمین نیازهای بنیادی انسان مثل آشامیدن و آبیاری اشاره دارد. همچنین حق آب می‌تواند شامل تصرف فیزیکی مسیرهای آبی به منظور حمل و نقل، تجارت و حتی اهداف (اماکن) تفریحی باشد. اصول و دکترین‌های قانونی که پایه‌های انواع مختلف حق آب را شکل می‌دهند در نظام‌های حقوقی محلی و ملی متفاوت بوده و آنها را نمی‌توان به سادگی جابجا کرد؛ بنابراین، تفاوت‌هایی که در میان کشورها و درون آنها بین بخش‌های مختلف یک کشور وجود دارد ناشی از مباحثات و نگاه‌های متنوع به حق بر آب است.
اغلب، حق آب مبتنی بر مالکیت زمین‌هایی است که آب در آن باقی می‌ماند یا جریان دارد. طبق کامن لا انگلیس، هرگونه حقی که نسبت به آب متحرک و سیار ادعا می‌شود باید مبتنی بر حق دائم و غیرمنقول بر زمینی باشد که در زیر آن قرار گرفته‌است. در جویبارها و رودخانه‌ها این حق با عنوان حق مجاورت (riparian right) شناخته می‌شود که توسط حقوق مالکیت حمایت می‌شوند. اصول حقوقی که به مدت طولانی تحت عنوان اصول مجاورت شناخته شده‌است شامل حق برداشت آب—برای آشامیدن یا آبیاری—یا افزودن آب بیشتر به کانال—برای زهکشی یا پساب (پخش و انتشار) می‌باشد. طبق حقوق مجاورت، حق آب در معرض قضاوت برای «استفاده مناسب و منطقی» قرار می‌گیرد. نهاد مقننه اصل «استفاده مناسب و منطقی» را به شرح زیر تعریف کرده‌است: «آزمون واقعی این اصل عبارت از این است که آیا بهره‌برداری مزبور به ضرر سایر بهره‌برداران است یا نه».
در جایی که آب کمیاب تر است (مثل محدوده غربی ایالات متحده) تخصیص آب جاری بر مبنای تقدم انجام می‌شود. در دکترین تقدم دربرداشت، حق به کسی داده می‌شود که صرف نظر از مالکیت بر زمین مجاور آبراه (رودخانه)، آب را برای مصرف خود منحرف ساخته و اینکار را ادامه داده‌است، به شرطی که از آن برای مصارف سودمندانه‌ای استفاده نماید. در بین بهره‌برداران، اولویت اول با کسی است که اول از همه شروع کرده باشد. نظام مدرن حقوق تقدم با ۵ اصل مشخص می‌شود:
استفاده سودمند تحت عنوان استفاده کشاورزی، صنعتی یا شهری تعریف می‌شود. مصارف زیست‌محیطی مثل حفظ یک پیکره آبی و حیات وحشی که آن را مصرف می‌کند در ابتدا در برخی ایالت‌ها به عنوان مصارف سودمند لحاظ نمی‌شدند اما در بعضی مناطق این حقوق پذیرفته می‌شد. هر حق آب با یک میزان آورد سالانه و تاریخ بهره‌برداری شناخته می‌شود. وقتی یک حق آب فروخته می‌شود، تاریخ بهره‌برداری اولیه خود را حفظ می‌کند.
در بعضی کشورها حقوق متقدم آب می‌تواند مستقیماً به جوامع اعطا شود. در چنین مواردی، آب به منظور تأمین ظرفیت کافی برای رشد و توسعه آینده آن جامعه لحاظ می‌شود. مثلاً، در کالیفرنیا به جوامع ساکن در آبخیزها حق بالاتری نسبت به مصرف‌کنندگان متقدم داده می‌شود، صرفاً به این دلیل که آنها در جایی که آب از آنجا نشأت می‌گیرد واقع شده‌اند. نمونه دوم از حقوق آب مبتنی بر جامعه، حق آب در pueblo می‌باشد. بر اساس رأی کالیفرنیا، حق آب در pueblo برای یکایک جوامع پابلو که در مسیر جویبارها و رودخانه‌های جاری در شهر و بر روی سفره‌های آب زیرزمینی زیر شهر قرار گرفته‌اند، اعطا شده‌است. ادعا و درخواست pueblo با نیازهای شهر گسترش می‌یابد و ممکن است برای تأمین نیازهای مناطقی که بعداً به شهر ضمیمه شده‌اند مورد استفاده قرار گیرد. با وجود اینکه کالیفرنیا حق آب pueblo را به رسمیت می‌شناسد، اما این حق بحث‌برانگیز است. بعضی از پژوهشگران و دادگاه‌های نوین ادعا می‌کنند که دکترین حق آب pueblo در قانون آب اسپانیا یا مکزیک فاقد ریشه و پایه تاریخی است.
بسیاری از ملت‌ها، ایالات و شهرها به دلیل وابستگی به آب پاک، مقرراتی را به منظور حفاظت پیشگیرانه (انحصاری) از کیفیت و کمیت آب، تصویب کرده‌اند. این حق دولت برای تنظیم کیفیت آب مبنی بر حق حفاظت از کیفیت آب در مسیرهای حمل و نقلی است که متعلق به عموم هستند و همین‌طور مبنی بر حق وصول آب‌ها بدون کم و کاست است که مطابق با دکترین‌های مجاورت و تقدم مطابقت دارد.
بند تجارت قانون اساسی ایالات متحده به کنگره، قدرت تنظیم و تصرف آب‌های قابل ناوبری (حمل و نقل) را می‌دهد؛ که این امر به یک خدمت ناوبری اشاره دارد. کنگره ایالات متحده این قدرت را به روش‌های مختلفی از جمله ساختن سدها، انحراف آب از یک جریان و بلوکه و محدود کردن استفاده از آب راه‌ها، اعمال کرده‌است. این خدمت یک قدرت فدرال است نه یک حق فردی.
حق اعتماد عمومی (Public Trust Rights) برای دسترسی و بازتولید در آب‌های قابل ناوبری وجود دارد. این حق غالباً بر مبنای حقوق محلی برای دارایی‌هایی که موضوع اعتماد عمومی هستند استفاده می‌شود. در ایالات متحده، هر ایالت اراضی مسیرهای حمل و نقلآبی را در اختیار دارد و می‌تواند آنرا در قالب نظام حقوقی عمومی برای دسترسی یا تفریح مورد استفاده قرار دهد. مجدداً باید تأکید کرد که این «حق آب» یک حق فردی نیست بلکه بیشتر یک حق عمومی و امتیاز خاص است که مبتنی بر حقوق محلی می‌تواند شامل محدودیت‌ها و قیودی برای استفاده باشد.
اصلاحیه پنجم و یازدهم قانون اساسی ایالات متحده، از طریق منع تصویب هرگونه قانون و مقرراتی که منجر به مالکیت خصوصی شود، قدرت دولت‌های ایالتی یا فدرال را برای استفاده‌های انحصاری از آب، محدود نموده‌است. قوانین و مقرراتی که یک مالک مجاورتی را از حق آب قانونی‌اش منع و محروم می‌کند، موجب مصادرهٔ غیرقانونی اموال خصوصی توسط دولت خواهد شد، و در این شرایط دولت باید به شکلی عادلانه این عمل را برای دارندهٔ حق جبران نماید.
پیش از ایجاد نهاد دولت مدرن در ایران، هر فردی می‌توانست برای استحصال آب‌های مهارنشده سطحی و زیرزمینی با حفر قنات و چاه یا احداث کانال سرمایه‌گذاری کند و مالک آب باشد. قواعد و ساز و کارهای عرفی نیز از مالکیت افراد بر منابع آب حمایت می‌کرد. همچنین احکام فقهی با قواعدی همچون حیازت مباحات (مراد از مباحات، که بخشی از مشترکات به‌شمار می‌روند، ثروت‌های طبیعی است که مالک خاص ندارند و عموم مردم در حق استفاده کردن از آن‌ها مشترک‌اند و هیچ مانع شرعی برای بهره‌برداری یا تملک آن‌ها به شکل متعارف وجود ندارد؛ مانند اموال گمشده، آب‌ها، مراتع، گیاهان، شکارهای خشکی و دریایی و معادن زمینی و دریایی. حیازت به معنای تصرف مالکانه در اموال مباح منقول می‌باشد و حیازت مباحات، به در اختیار گرفتن مال منقول مباح گفته می‌شود. امکان حیازت و بهره‌برداری از مباحات برای هر شخصی که اقدام به حیازت کند، وجود دارد) و جلوگیری از اخلال در مالکیت در قالب تعریف جامع از «حریم» بر مالکیت خصوصی منابع آب و حفاظت از این حقوق صحه گذاشته‌است. اولین قانون مدرن در ایران که در ارتباط با نحوه مالکیت و بهره‌برداری آب قواعدی را تعیین می‌کند، قانون مدنی است که در سال ۱۳۰۷ مصوب شد. این قانون با اقتباس از فقه امامیه و برداشت مستقیم از اجماع فقها، به اشخاص این اختیار را داد تا بر اساس چهار قاعده حقوقی حیازت مباحات، عقود و تعهدات، ارث و اخذ به شفعه، به مالکیت خصوصی بر منابع آب دست یابند.
به تدریج با ایجاد مسائل زیست‌محیطی ناشی از کمبود آب، لزوم ایجاد ساز و کارهای قانون‌گذاری رسمی برای حفاظت از منابع آب احساس شد و میزان دخالت و ورود دولت به مدیریت آب افزایش یافت. بر این منوال در سال ۱۳۴۷ با تصویب «قانون آب و نحوه ملی شدن آن»، کلیه آب‌های جاری در رودخانه‌ها و انهار طبیعی و دره‌ها و جویبارها و هر مسیر طبیعی دیگر اعم از سطحی و زیرزمینی و همچنین سیلاب‌ها و فاضلاب‌ها و زه‌آب‌ها و دریاچه‌ها و مرداب‌ها و برکه‌های طبیعی و چشمه‌سارها و آب‌های معدنی و منابع آب‌های زیرزمینی ثروت ملی محسوب و متعلق به عموم گردید و مسئولیت حفظ و بهره‌برداری این ثروت ملی و احداث و اداره تأسیسات توسعه منابع آب به وزارت آب و برق محول شد. شاخصه دقیق این قانون ایجاد تحولی است که با ملی شدن آب به عنوان یک ثروت ملی و اعلام تعلق آن به عموم جامعه، مبانی بهره‌مندی از آن را در یک چارچوب جدید با نظارت مستقیم دولت طرح‌ریزی می‌کند و نحوه استفاده و انتفاع از آب دچار تغییر و تحول می‌گردد. این امر علاوه بر آنکه مالکیت منابع آب را از حالت خصوصی خارج نمود، به علت ملی بودن آب دولت را به عنوان نماینده جامعه، متکفل امر ساماندهی بهره‌برداری از آب‌های مختلف کشور ساخت.
پس از انقلاب اسلامی، در اصل ۴۵ قانون اساسی در ارتباط با مالکیت منابع آب و بهره‌برداری از آن، دو موضوع مورد نظر قرار گرفته‌است. اول آنکه منابع آبی شامل دریاها، دریاچه‌ها، رودخانه‌ها و سایر آب‌های عمومی جز انفال و ثروت‌های عمومی به حساب آمده‌اند و ملک خصوصی افراد نبوده و قابل تملک خصوصی نیز به‌شمار نمی‌آیند. دوم آنکه اختیار آن را به حکومت اسلامی واگذار کرده‌است. مقصود از انفال در فقه شیعه، بخشی از مشترکات شامل اموال منقول یا غیرمنقولی است که ملک پیامبر و امام به‌شمار می‌روند و تصرف در آن‌ها منوط به اجازه آنهاست. تفاوت مهم انفال با مباحات عمومی آن است که در انفال، برخلاف مباحات، اصل بر جایز نبودن تصرف افراد است، مگر آن‌که اجازه عام یا خاص داده شود.
سه سال پس از تصویب قانون اساسی، شورای نگهبان در راستای تطبیق طرح توزیع عادلانه آب با شرع اسلام به تبیین این اصل قانون اساسی پرداخت و انفال بودن آب را خلاف شرع و آن را از مشترکات دانست. بر مبنای این قاعده، در ماده یک قانون توزیع عادلانه آب مصوب سال ۱۳۶۱، آب‌های دریاها و آب‌های جاری در رودها و انهار طبیعی و دره‌ها و هر مسیر طبیعی دیگر اعم از سطحی و زیرزمینی و سیلاب‌ها و فاضلاب‌ها و زه‌آب‌ها و دریاچه‌ها و مرداب‌ها و برکه‌های طبیعی و چشمه‌سارها و آب‌های معدنی و منابع آب‌های زیرزمینی را مشترکات و در اختیار حکومت اسلامی دانسته‌است که باید طبق مصالح عامه از آنها بهره‌برداری شود و مسئولیت حفظ و اجازه و نظارت به بهره‌برداری از آن‌ها به دولت محول می‌شود.
آگاه و حسنی در تفسیر قید «در اختیار حکومت اسلامی» که در این قانون ذکر شده‌است و در پاسخ به این پرسش که «آیا منظور از این قید آن است که چنین اموالی باید به نظارت حکومت اسلامی درآیند یا به مالکیت و اینکه آیا حکومت اسلامی باید بر مالکیت‌های مشروع گذشته نظارت نماید یا «در اختیار حکومت اسلامی قرار گرفتن» به معنای سلب مالکیت آب‌های حیازت شده و دارای مجوز قانونی است یا خیر؟» پاسخ می‌دهد: «شرع انور اسلام و قوانین اساسی ایران هر نوع سلب مالکیت از اشخاص را منوط به اثبات کسب نامشروع مال در دادگاه صالحه می‌دانند، بنابراین قوانین موضوعه در جمهوری اسلامی ایران نمی‌توانند سلب مالکیت از افراد نسبت به مال مشروع خود را در اختیار و به تشخیص مجریان قانون وابگذارد، چه این سلب مالکیت ناگهانی باشد و چه تدریجی».
قانون حفظ و حراست منابع آب‌های زیرزمینی شروع حضور دولت برای نظارت بر بهره‌برداری از منابع آب بوده‌است. این موضوع با تصویب قانون آب و نحوه ملی شدن آن کامل‌تر شد و برای تمامی مصارف آب عمومیت پیدا کرد. در این قانون رویکرد جدید به اجازه مصرف و بهره‌برداری از آب، ارائه پروانه به حقابه‌داران مجاز گذشته و متقاضیان واجد شرایط بوده‌است. اجازه مصرف حقی است که به منظور استفاده مفید و معقول از آب با رعایت مقررات پیش‌بینی شده در این قانون از طریق صدور پروانه به اشخاص حقیقی یا حقوقی واگذار می‌شود. وزارت آب و برق یا سازمان‌ها و شرکت‌های تابعه پس از کسب اطلاعات و رسیدگی به درخواست مربوط به مصرف آب و صدور پروانه و اخذ تعهد لازم، پروانه مصرف آب را با رعایت حق تقدم، صادر می‌کند. کسانی که بر اساس اسناد جزء و جمع و سایر اسناد حقوقی و رسمی، برداشت‌کننده آب بوده‌اند حقابه‌دار دانسته می‌شوند و این قانون دولت را ملزم به اعطای پروانه به آنها می‌کند. اما از آنجا که قید مصرف مفید برای تمامی مصارف آب در نظر گرفته می‌شود، پروانه صادره به میزان مصرفی است که از نظر دولت مفید دانسته می‌شود. اجرای این بخش از قانون و صدور پروانه‌های مصرف مفید بر عهده هیئت‌های سه‌نفره‌ای است که وزارت آب‌وبرق وظیفه تشکیل آنها را در هر ناحیه یا منطقه داشته‌اند.
طبق قانون آب و نحوه ملی شدن آن، دولت تعهدی برای پذیرش کامل حقوق آب گذشته و حفظ میزان آبدهی منبع ندارد و میزان مصرف را با قید مصرف مفید می‌پذیرد که ممکن است کمتر از حجم آب حیازت شده گذشته باشد. در بخش‌هایی دیگر از این قانون، اجازه مصرف تحت عنوان میزان مصرف مفید تحت شرایط زمان و مکان (با توجه به احتیاجات مصرف‌کننده و احتیاجات عمومی و امکانات) طبق مقررات این قانون تعیین شده‌است و مصرف مفید با تغییر روش‌های علمی و فنی قابل تجدید نظر است. وزارت آب و برق مکلف است با توجه به اطلاعاتی که وزارت کشاورزی در مورد مصرف آب هر یک از محصولات کشاورزی در اختیار وزارت آب و برق قرار می‌دهد تدریجاً میزان اجازه مصرف آب را در هر ناحیه با توجه به نوع محصول، نوع خاک، کیفیت اقلیمی تعیین و اعلام دارد.
بر اساس ماده ۵ این قانون، در رودخانه‌هایی که مجموع حقابه مصرف‌کنندگان بیش از میزان واقعی و عادی رودخانه‌ها باشد و حقابه‌های موجود به مصرف مفید نرسد وزارت آب و برق می‌تواند در تعیین میزان حقابه مصرف‌کنندگان تجدید نظر کند. با وجود آنکه در زمان تصویب قانون، اضافه مصرف از منابع آب زیرزمینی نسبت به آب سطحی متداول‌تر بوده‌است، اما راهکاری برای جبران بیلان منفی آبخوان‌ها ارائه نشده‌است.
همچنین در این قانون منابع آبی جدیدی که دولت می‌تواند برای مصرف آنها پروانه صادر کند شامل موارد زیر است. این موارد با اصلاحات جزئی در قانون توزیع عادلانه آب نیز ذکر شده‌است.
در قانون توزیع عادلانه آب تخصیص و اجازه بهره‌برداری از منابع عمومی آب برای مصارف شرب، کشاورزی، صنعت و سایر موارد منحصراً با وزارت نیرو دانسته شده‌است که باید بهره‌برداری از آن طبق مصالح عامه باشد. عنوان مصالح عامه بسیار کلی و عمومی است و در عبارات قانونی فاقد تعریف روشن است و باعث تفسیرهای شخصی از قانون شده‌است. در آئین‌نامه‌های اجرایی نیز این عبارت تعریف نشده‌است و مشخص نیست آیا لازم است که در سایر قوانین مصادیق مصالح عامه ذکر شود یا اینکه منظور این است که دولت با تدابیر ویژه خود اقداماتی را به انجام رساند که در نهایت هدف آنها تأمین مصالح عامه باشد؛ هرچند که محتمل است در پاره‌ای مواقع درکوتاه مدت، مصالح عمومی در معرض تعدی و تفریط دولت نیز قرار گیرد.
در قانون توزیع عادلانه آب نیز هیئت سه نفره برای صدور پروانه مصرف معقول پیش‌بینی شده‌است. با این تفاوت که در قانون آب و نحوه ملی شدن دو کارشناس از طرف وزارت آب و برق در هیئت سه نفره حضور داشت و این هیئت وظیفه صدور پروانه مصرف مفید برای کلیه منابع آبی را بر عهده داشت، اما طبق قانون توزیع عادلانه آب، هیئت‌های سه نفری تنها وظیفه صدور پروانه مصرف معقول برای مصارف آب سطحی را دارند و اعضای آن مرکب از یک نفر کارشناس حقوقی به انتخاب وزارت نیرو و یک نفر کارشناس فنی به انتخاب وزارت کشاورزی و یک نفر معتمد و مطلع محلی به انتخاب شورای محل است. حضور یک رای از سه رای در اختیار وزارت نیرو در حالی است که وظیفه تخصیص و اجازه بهره‌برداری بر عهده این وزارتخانه قرار گرفته‌است.
طبق قانون توزیع عادلانه آب استفاده از منابع آب‌های زیرزمینی از طریق حفر هر نوع چاه و قنات و توسعه چشمه در هر منطقه از کشور با اجازه و موافقت وزارت نیرو باید انجام شود و وزارت مذکور با توجه به خصوصیات هیدروژئولوژی منطقه (شناسایی طبقات زمین و آب‌های‌زیرزمینی) و مقررات پیش‌بینی شده در این قانون نسبت به صدور پروانه حفر و بهره‌برداری اقدام می‌کند. در ماده ۲۲ نیز وزارت نیرو یا سازمان‌ها و شرکت‌های تابعه وظیفه صدور پروانه مصرف معقول آب را با رعایت حق تقدم بر اساس‌آیین‌نامه‌ای که وزارتین نیرو و کشاورزی پیشنهاد و هیئت‌وزیران تصویب می‌نمایند بر عهده گرفته‌اند. اما بر اساس ماده ۸ آیین‌نامه اجرایی نحوه صدور پروانه مصرف معقول موضوع ماده ۱۸ قانون توزیع عادلانه آب، وظیفه صدور پروانه مصرف معقول برای مصارف آب سطحی به وزارت کشاورزی سپرده شده‌است. پیش از تصویب قانون توزیع عادلانه آب نیز طبق لایحه قانونی راجع به تغییرات وظایف وزارت نیرو مصوب سال ۱۳۵۹، وظیفه اداره آب شرب شهرها به استانداری و شهرداری سپرده شده‌است و اداره آبیاری و تشکیلات مربوط به رودخانه‌ها (حق آب‌ها) نیز به وزارت کشاورزی و عمران روستایی یا استانداری ذی‌ربط منتقل گردیده‌است تا میزان حقابه و رسیدگی به شکایات حقابه بر آن رودخانه‌ها تحت سرپرستی ادارات مربوط و خودیاری مردم انجام شود.
از زمان تصویب قانون توزیع عادلانه آب، مصارف شرب اولویت اول را برای سیاستگذاران داشته و در این زمان تأمین آب برای توسعه کشاورزی نسبت به توسعه صنعت از اولویت بالاتری برخوردار بوده‌است. به طوری که در آئین‌نامه اجرایی نحوه صدور پروانه مصرف معقول موضوع ماده ۱۸ قانون توزیع عادلانه آب مصوب سال ۶۳ اولویت پروانه‌های مصرف معقول با رعایت حق تقدم به ترتیب برای مصارف زیر ذکر شده‌است:
در این آیین‌نامه پیش‌بینی شده که در صورت ایجاب تأمین آب برای برنامه‌های عمرانی و طرح‌های اقتصادی، وزارت نیرو می‌بایست با جلب نظر وزارت کشاورزی در مورد تغییر اولویت مصارف کشاورزی به صنعتی و معدنی تصمیم لازم را اتخاذ کند.
اما در سال‌های اخیر با افزایش بی‌رویه مصرف بخش کشاورزی و تبعات ناشی از آن برای توسعه پایدار و مشکلات برای دولت جهت تأمین نیازهای ضروری دیگر، اولویت‌های مصارف صنعتی مقدم بر مصارف کشاورزی گردید. به طوری که بر مبنای تصویب‌نامه هیئت وزیران در خصوص راهبردهای توسعه بلندمدت منابع آب کشور مصوب سال ۱۳۸۲، اولویت تخصیص‌های جدید آب به ترتیب باید به مصارف شرب و بهداشت، صنعت و خدمات، باغداری و زراعت صورت گیرد. طبق این تصویب‌نامه اصلاح ساختار مصرف آب در کشور، باید به گونه‌ای تغییر یابد که سهم مصارف آب کشاورزی از ۹۲ درصد در وضع فعلی با احتساب سایر نیازها به حداکثر ۸۷ درصد در بیست سال آینده تغییر یابد و در عین‌حال با افزایش راندمان آبیاری و تخصیص آب به محصولات با ارزش اقتصادی بیشتر، بازدهی آب در بخش‌کشاورزی به ازای یک متر مکعب آب از وضع فعلی به دو برابر در بیست سال آتی افزایش یابد.
بازار آب به منظور خرید و فروش حقابه از گذشته در ایران به صورت غیررسمی وجود داشته‌است. اما از زمان تصویب قانون آب و نحوه ملی شدن آن، انتقال حقابه مگر با اجازه موردی وزارت آب و برق غیرقانونی شد. طبق ماده ۱۳ این قانون، هیچ‌کس حق ندارد آبی را که اجازه مصرف آن را دارد به مصرفی بجز آنچه که در پروانه قید شده‌است برساند و همچنین حق انتقال پروانه صادر شده را به دیگری نخواهد داشت مگر با اجازه وزارت آب و برق. همچنین طبق ماده ۱۴ این قانون، پروانه مصرف آب مختص به زمین و مواردی است که برای آن صادر شده‌است مگر آن که تصمیم دیگری به وسیله دولت در منطقه اتخاذ شود یا به هر علتی مسلم شود که مصرف مفید و اقتصادی نیست؛ در این صورت وزارت آب و برق مراتب را با ذکر علل و ارائه دستورهای فنی به مصرف‌کننده اعلام می‌دارد. ماده ۲۸ قانون نیز صراحتاً بیان می‌کند دارندگان پروانه‌های صادره پس از اعلام ملی شدن آب در هر منطقه به هیچ عنوان مجاز به آب فروشی نیستند مگر اینکه پروانه به نام شرکت تعاونی روستایی یا شرکت سهامی زراعی صادر شده باشد که در این صورت مجازند به اعضاء شرکت بفروشند.
البته این قانون به انتقال حقابه چاه‌هایی که قبل از تصویب این قانون به‌طور مجاز احداث شده‌اند و ظرفیت استخراج آب آنها بیش از میزان مصرف مفید صاحبان پروانه بوده‌است و مازاد آنها قبل از تصویب این قانون برای امور کشاورزی و صنعتی یا شهری مصرف مفید داشته‌است، مشروعیت داده‌است و در این موارد برای مصرف‌کنندگان آب مازاد پروانه جداگانه صادر و نرخ آب به صاحب چاه پرداخت می‌شود.
مشابه تمامی مواد قانونی ذکر شده در قانون آب و نحوه ملی شدن آن در ارتباط با بازار آب و انتقال حقابه، در قانون توزیع عادلانه آب نیز تکرار شده‌است. به طوری که در قانون توزیع عادلانه آب نیز پروانه مصرف آب مختص به زمین و مواردی است که برای آن صادر شده‌است مگر آنکه تصمیم دیگری بوسیله دولت در منطقه اتخاذ شود، هیچ‌کس حق ندارد آبی را که اجازه مصرف آن را دارد به مصرفی بجز آنچه که در پروانه قید شده‌است برساند، حق انتقال پروانه صادره به دیگری بدون اجازه وزارت نیرو وجود ندارد و همچنین حقابه‌های جابه‌جا شده پیش از تصویب این قانون دارای مشروعیت است.
با وجود مخالفت با بازار آب در قانون مرجع مدیریت آب کشور، در برنامه‌ها و سیاست‌های کشور در سال‌های بعد، از بازار آب به عنوان راهی برای مواجهه با مشکلات کمبود آب و بهره‌وری پایین نام برده شده‌است. برای مثال در قانون برنامه سوم به تقویت بازارهای محلی آب اشاره شده و در قانون برنامه پنجم به منظور تقویت بازارهای محلی و منطقه‌ای و توجه به ارزش آب به وزارت نیرو اجازه داده شده‌است خرید آب استحصالی و پساب تصفیه‌شده از سرمایه‌گذاران اعم از داخلی و خارجی، آب مازاد ناشی از صرفه‌جویی حقابه‌داران در بخش‌های مصرف و همچنین هزینه‌های انتقال آب توسط بخش غیردولتی را با قیمت توافقی یا با پرداخت یارانه بر اساس دستورالعمل مصوب شورای اقتصاد، تضمین نماید. همچنین یکی از پروژه‌های ۱۵ گانه مصوبه شورای عالی آب در سال ۱۳۹۴برای طرح ملی احیا و تعادل‌بخشی منابع آب زیرزمینی کشور، تحت عنوان «ایجاد و استقرار بازار محلی آب در محدوده مطالعاتی» است.
در فنلاند، پیکره‌های آبی عموماً دارای مالکیت خصوصی هستند اما فنلاند نیز از اصل حقوقی رومی در مورد آب‌های جاری تبعیت می‌کند، که بر اساس آن آبی که به صورت آزاد در پیکره‌های آبی جریان دارند را نمی‌توان تملک کرد. این بدان معناست که صاحبان پیکره‌های آبی نمی‌توانند مانع از انحراف‌های قانونی آب برای مصارف کشاورزی، صنعتی، شهری یا خانگی شوند. در این کشور استفاده از مسیر رودخانه‌ها برای عموم آزاد است.
در زمان روم، مردم قانوناً مجاز بودند که حق بهره‌برداری موقتی نسبت به آب جاری اخذ کنند. این حق مستقل از مالکیت زمین و تا زمانی که استفاده از آن ادامه داشت باقی بود. طبق قانون رومی، هیچ زمینی تحت مالکیت شهروندان نبود، همه زمین‌ها متعلق به جمهوری و تحت کنترل سیاستمداران بود. طبق حقوق عمومی انگلیس، تمامی آب‌های جذر و مدی در اختیار پادشاه قرار داشت و همه جریان‌های آب شیرین به‌طور کامل به زمین‌ها متصل بود. با این حال، طبق دکترین مجاورت، صاحبان زمین حق دریافت آب بدون کاستی از صاحبان زمین‌های بالادست را داشتند.
با گذر زمان، حق بر آب از نظام کاملاً مبتنی بر زمین (مجاورت) به نظامی ترکیبی تکامل یافت که در آن حق مبتنی بر تقدم نیز به رسمیت شناخته شد و این باعث شد تا کسانی که زمین نداشتند بتوانند حق دریافت آب پاک را به شکلی مطمئن بدست آورند. قاعدهٔ مصرف منطقی آب در بعضی کشورها تکامل یافت.
ویلیام فاکس، (زاده ۱ ژانویه ۱۸۷۹ - درگذشته ۸ مه ۱۹۵۲) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی مجارستانی‌تبار بود، که در سال ۱۹۱۵ شرکت فاکس قرن بیستم را تأسیس کرد. فاکس در دهه ۱۹۲۰ چندین شرکت رسانه‌ای دیگر را راه‌اندازی نمود، ولی در پی ورشکستگی در سال ۱۹۳۶ کلیه دارایی‌هایش در این شرکت‌ها را بفروش رسانید.
امروزه روپرت مرداک مالک شرکت فاکس قرن بیستم و زیرمجموعه‌های آن بشمار می‌آید. نام فاکس همچنان به عنوان یک برند معتبر در صنعت رسانه‌های گروهی شناخته می‌شود، که برای نمونه می‌توان به شبکه رسانه‌ای فاکس، فاکس نیوز و فاکس قرن ۲۱ اشاره کرد.
زیست‌جامعه‌شناسی مبحث علمی بررسی رفتارهای جانوران (و انسان) با فرض پدید آمدن آن‌ها در طی روند فرگشتی گونه‌ها است. این دانش تلاش می‌کند تا چرایی پدید آمدن رفتارهای گوناگون در جانوران را از دیدگاه فرگشتی توضیح دهد. به عنوان شاخه‌ای از زیست‌شناسی که با رفتارهای اجتماعی سر و کار دارد، زیست‌جامعه‌شناسی در خود شامل کردارشناسی، انسان‌شناسی، فرگشت، جانورشناسی، باستان‌شناسی، ژنتیک جمعیت، و دیگر شاخه‌های علمی است. در زمینه بررسی رفتارهای اجتماعی انسان، زیست‌جامعه‌شناسی به مباحث انسان‌شناسی داروینی، بوم‌شناسی رفتاری انسان، و روان‌شناسی فرگشتی بسیار نزدیک می‌شود.
از جمله رفتارهایی که در دانش زیست‌جامعه‌شناسی مورد بررسی قرار می‌گیرند می‌توان به الگوهای جفت‌یابی، درگیری‌های قلمرویی، شکار گله‌ای، و زندگی لانه‌ای در حشرات اشاره کرد. زیست‌جامعه‌شناسی بر این پایه استوار است که همان گونه که فشار انتخاب طبیعی باعث می‌شود تا جانوران روش‌های سودمندی برای سازگاری با محیط اطرافشان بیابند، این فشار باعث شکل‌گیری رفتارهای سودمند اجتماعی جانوران در برخورد با اعضای گروه خود و دیگر گونه‌ها نیز شد.
مهم‌ترین کتاب منتشر شده در زمینهٔ این دانش، "" اثر ادوارد او ویلسون بود که در سال ۱۹۷۵ چاپ شد. ویلسون خود واژه «زیست‌جامعه‌شناسی» را برای نخستین بار به کار برد.
جیمز ال. کرفت (زاده ۱۱ دسامبر ۱۸۴۷ - درگذشته ۱۶ فوریه ۱۹۵۳) کارآفرین، مخترع و مدیر ارشد اجرایی کانادایی-آمریکایی آلمانی‌تبار بود، که در سال ۱۹۰۳ شرکت کرفت فودز را تأسیس نمود.
فار کرای ۴ یک بازی ویدئویی به سبک تیراندازی اول شخص و اکشن ماجراجویی که توسط یوبی‌سافت مونترآل ساخته شده و بوسیلهٔ یوبی‌سافت برای مایکروسافت ویندوز، پلی‌استیشن ۳، پلی‌استیشن ۴، اکس‌باکس ۳۶۰ و اکس‌باکس وان منتشر شده‌است. این بازی چهارمین قسمت در مجموعه بازی‌های "فار کرای" به‌شمار می‌رود.
"فار کرای ۴" در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۴ در بیشتر مناطق جهان عرضه شد. شخصیت منفی این قسمت از فارکرای برای اولین بار توسط آی‌جی‌ان بالاترین رتبه را در سال عرضه دریافت کرد و به عنوان بهترین شخصیت منفی این سری تاکنون شناخته شده‌است.
پیش‌پرده
آجی گاله پس از مرگ مادرش، ایشواری به سرزمین خودش، کیرات (سرزمینی خیالی براساس نپال)بازمی‌گردد، تا به واپسین آرزوی مادرش تحقق ببخشد و خاکسترش را به لوکشمانا ببرد. با وجود هشدارهای رسمی که مسافرت به کیرات را به خاطر وقوع جنگ داخلی خطرناک می‌داند، آجی با پرواز به پتنه در هندوستان رفته و سپس با اتوبوس به سمت کیرات می‌رود. در اتوبوس او با شخصی به نام دارپان رو به رو می‌شود و با هم صحبت می‌کنند و به آجی می‌گوید کمکش می‌کند که وارد کیرات شود. با این وجود وقتی که به مرز می‌رسند، اتوبوس توسط ارتش سلطنتی متوقف می‌شود. آن‌ها اتوبوس را جستجو می‌کنند و وقتی زیر اتوبوس یک چیز مشکوک می‌یابند، رفتار خصمانه‌ای سرمی‌دهد. دو شوروشی مسیر زرین از اتوبوس بیرون پریده و شروع به مبارزه می‌کنند. شورشیان و رانندهٔ اتبوس کشته می‌شوند. سپس سربازان شروع به تیراندازی به سمت اتوبوس می‌کنند و آجی و دارپان از اتوبوس بیرون پریده و دستگیر می‌شوند. بعد از این است که پگان مین، پادشاه ستمگر منطقه با هلی‌کوپتر به آنجا می‌رسد و یکی از سربازان را با خودکار می‌کُشد، چرا که او دستور داده بوده که اتوبوس را متوقف کنند، نه اینکه به آن شلیک کنند. او با دیدن آجی رفتاری دوستانه با او پیش می‌گیرد و او را در آغوش گرفته و می‌گوید که این چشمان را هرجا ببیند، می‌شناسد. مین از آجی به خاطر این خوش‌آمد خصمانه عذر می‌خواهد و با او سلفی گرفته و اتوبوس را به آتش می‌کشد. سپس بر سر آجی کیسه کشیده و او را به یک مهمانی می‌برد.
در مهمانی شام به جز آجی، دارپان و مین، پائول دپلور هارمون، یکی از دولتمردان کیرات نیز حضور دارد. مین به او می‌گوید ایشواری را می‌شناخته و ظاهراً در عجب است که تا به حال ایشواری با او درباره‌اش صحبت نکند. سپس نیز خاکستر ایشواری را مزه می‌کند و می‌گوید که وقتی مادرش او را بر پشتش بسته بود به آمریکا گریخت، نتوانسته کمکش کند. سپس چنگال را بر پشت دارپان فرومی‌کند و اعضای گروه مسیر زرین را تروریست می‌نامد و یک گوشی تلفن را از آستین دارپان درآورده که معلوم می‌شود در حال پیام کمک دادن بوده‌است. پاگان مین به پاول دستور می‌دهد که دارپان را برده و بفهمد چه چیزهایی می‌داند و سپس از آجی می‌خواهد که آنجا منتظر مانده و از غذایش لذت ببرد تا او بازگردد.
آجی خاکستر مادرش را برمی‌دارد و از خانه خارج می‌شود و با جستجوی خانه راهش را به زیرزمین بازمی‌کند و صدای الکتریسیته و فریاد دارپان را می‌شنود که پاول در حال شکنجه اوست و سپس در خروجی را در کنار آن می‌بیند. در باز شده و مردی به نام سابال، یکی از مبارزین مسیر زرین را می‌بیند که می‌گوید پدر آجی، موهال گاله را می‌شناخته. به تدریج معلوم می‌شود که موهان بنیان‌گذار گروه مسیر زرین بوده و سابال می‌گوید که باعث افتخارش است که پسر موهان را دیده و به او کمک کرده تا فرار کند. آجی می‌خواهد که به دارپان کمک نمایند، اما سابال می‌گوید که او مهم‌تر است و دارپان متوجه اهمیت موضوع می‌شود. سابال آجی را با یک راننده در میان گلوله‌ها می‌فرستد، اما در نهایت آن‌ها پس از تصادف با یکی از ماشین‌های دولتی تصادف کرده و درون یک دره سقوط می‌کنند. آجی به هوش می‌آید و می‌بیند که راننده مرده و می‌شنود که سابال با بی‌سیم رادیویی او ارتباط برقرار می‌کند. سابال به آجی می‌گوید که خودش را به نزدیک‌ترین برج ناقوس برساند. آجی پس از برخورد با چند سرباز ارتش سلطنتی می‌تواند راه خودش را به برج ناقوس برساند. با توجه به ترجیحات بازیکن می‌تواند در میان راه با چندین سرباز و حیوان برخورد کند. آجی با سابال و چند تن از افراد مسیر زرین در برج ناقوس دیدار می‌کند. کمی بعد افراد ارتش سلطنتی که کمین کرده بودند و با برف‌رو به برج ناقوس حمله می‌کنند. پس از یک درگیری شدید، یک بهمن از سمت کوه فرو می‌ریزد و با برج ناقوس برخورد می‌کند. آجی به هوش می‌آید و خود را از درون توده‌های برف بیرون کشیده و سابال را می‌بیند که می‌خندد و می‌گوید تو خیلی جان‌سختی.
سابال آجی را با خود به دهکده باناپور می‌برد که تحت سیطرهٔ مسیر زرین قرار دارد. در آنجا سابال توضیح می‌دهد که چرا مسیر زرین با پاگان مین مبارزه می‌کند و می‌گوید که این فرقه توسط والدین آجی تأسیس شده‌است. سپس آن‌ها با آمیتا، یکی دیگر از رهبران مسیر زرین رو به رو می‌شوند که از شنیدن خبر کشته شدن دورپان، مخبر مسیر زرین در ازای نجات یک گردشگر و آوردن آجی به دهکده‌شان خشمگین است. بعداً، وقتی آمیتا با آجی رو به رو می‌شود، از او عذر می‌خواهد و می‌گوید که این از عوارض جنگ است. سپس آجی را به دختری نوجوان به نام بادرا معرفی می‌کند که سابال و دیگر روحانیان کیراتی (مذهب بومیان) معتقدند او تارون ماتارا، تجسم یک الهه و همسر باناشور، (خدای اصلی کیراتی) است. سابال سعی می‌کند آجی را متقاعد می‌کند که در راه مبارزه با پاگان مین به آن‌ها یاری برساند، که نخستین کارش آزاد کردن برج ناقوس و قطع کردن راه‌های ارتباطی رادیوی پاگان مین است. سپس سابال به آجی دستور می‌دهد که با لانگینوس، یک کشیش خودخوانده و دلال اسلحه ملاقات کند و او به آجی یک اشکورپیون می‌دهد. در همین موقع سابال با یک ارتباط رادیویی از آجی می‌خواهد که برای کمک به دهکده بازگردد، چراکه ارتش سلطنتی به باناپور حمله کرده‌است. آجی ابتدا با چندین سرباز دشمن درگیر می‌شود و سپس بادرا را از یک ساختمان در حال سوختن نجات می‌دهد. سپس سابال و آمیتا دو مأموریت متفاوت به آجی می‌دهند و آجی ابتدا چندین گروگان را از دست ارتش سلطنتی نجات می‌دهد و سپس یک مقر دشمن را تصرف می‌کند. پس از انجام این دو مأموریت، آمیتا او را ترغیب می‌کند که بماند و بجنگد و به رؤیای والدینش که یک کیرات آزاد از ستم است، تحقق بخشد. بیرون مقر، آجی با هارک، یک علاقمند به مواد منفجرهٔ آمریکایی ملاقات می‌کند که به مسیر زرین کمک می‌کند. هارک توضیح می‌دهد که اگر آجی کمک خواست به خانهٔ هارک برود یا از سربازان مسیر زرین کمک یاری بگیرد. پس از این رویارویی، هارک می‌رود و پردهٔ اول پایان می‌یابد.
در این نقطه، کل بخش جنوبی کیرات برای آجی باز است و او می‌تواند تمام پایگاه‌های دشمن را تسخیر و برج‌های ناقوس را دشمن‌زدایی کند. او همچنین می‌تواند قلعه‌های پائول دی‌پلور و نوره را نیز تحت سلطه دربیاورد. آجی همچنین برای اشخاص زیر مأموریت‌هایی انجام می‌دهد:
لانگینوس: آجی برای او الماس‌های خونین را که تحت تسلط شدید نیروهای سلطنتی است، می‌یابد. آجی این کار را معمولاً با تعقیب قاچاقچیان انجام می‌دهد و گاهی نیز به هیمالیا سفر می‌کند. لانگینوس نیز در ازای کمک‌های او، سلاح مسیر زرین را تأمین می‌کند. لانگینوس پس از اتمام مأموریت‌هایش، برای ادامهٔ راهش از کیرات می‌رود.
آجِی در کل داستان بازی تلاش دارد پِیگِن مین را کشته و سربازان و فرماندهان گروه ارتش سلطنتی یا Royal Army را از بین ببرد و البته به مردم قبیله خودش در مراحل فرعی کمک کند، مثلاً مرکز پوسترهای تبلیغاتی پِیگِن مین را از بین ببرد، حیوانات دردسر ساز را بکشد، مراکز فرماندهی را از بین ببرد یا به کوه‌های هیمالیا رفته و گروه ارتش سلطنتی را در آنجا از بین ببرد.
مومو شیفون: طراح لباس سابق دربار که به آجی مأموریت می‌دهد که حیوانات کمیابی را برایش بیابد تا بتواند در خط تولید پوشاکش استفاده کند. وقتی آجی تمام مأموریت‌ها را به پایان می‌رساند و به کلبهٔ مومو بازمی‌گردد، می‌بیند که آنجا غارت شده‌است و یادداشتی پیدا می‌کند که نشان می‌دهد نیروهای پگان مین او را یافتند و مجبور کردند از کشور خارج شود.
رابی رِی رانا: رابی ری مجری رادیو کیرات است و آجی را به مراکز پروپاگاندا می‌فرستد تا آن‌ها را تصرف کند و تجهیزاتش را از بین ببرد. ری هر پنج پوستری که آجی حذف کند با او تماس می‌گیرد.
شارما سالسا: شارما یک بازیگر سابق پورن است و حال فیلم‌هایی دربارهٔ مسابقات اتوموبیل‌رانی می‌سازد و آجی داوطلب می‌شود که در این برنامه مسابقات را برایش انجام دهد.
هارک: در محتوای اضافی «رستگاری هارک» ارائه می‌شود. هارک دنبال مجسمه‌های میمون طلایی است و خود را در دردسر می‌اندازد و آجی مجبور می‌شود به او کمک نماید.
یوگی و رجی: این دو نفر حشیش مصرف می‌کنند و در خانهٔ پدری آجی به صورت غیرمجاز سکونت دارند. آن‌ها با دادن مواد مخدر به آجی او را مجبور می‌کنند به مأموریت‌هایی عجیب برود و پس از آنکه آجی آن‌ها را بیرون می‌اندازد، آن‌ها در محوطهٔ خانهٔ پدری آجی در چادر زندگی می‌کنند. این به آجی کمک می‌کند تا سرم‌های جدید بسازد.
وقتی آجی به نخستین پایگاه دشمنی که آزاد کرده بازمی‌گردد، می‌بیند که سابال و آمیتا در حال مشاجره با هم هستند، چرا که استراتژی‌های آن‌ها با هم متضاد است و سرانجام چون آجی پسر موهان گاله است، او را مسئول این می‌کنند که تصمیم نهایی را بگیرد. در نهایت آمیتا و سابال از یکدیگر جدا می‌شوند و آجی حق انتخاب دارد. اگر مسیر پیشنهادی سابال را برگزیند باید نه نفر از اعضای مسیر زرین را که گروگان گرفته شدند نجات بدهد و تمام اطلاعات مهمی که می‌تواند به دست بیاورد، از دست بدهد. اما اگر مسیر پیشنهادی آمیتا را طی کند یک نقشه می‌یابد که به مسیر زرین کمک شایانی می‌کند، اما در عوض گروگان‌ها کشته می‌شوند.
پس از این مأموریت، آجی بادرا را در یک مراسم تدفین می‌بیند و از او می‌پرسد که مراسم پدرش نیز همینگونه بوده یا خیر که بادرا می‌گوید که او خیلی کوچک بوده و یادش نمی‌آید، اما می‌داند پس از مرگ او مسیر زرین زمین‌خورده‌است. همچنین می‌گوید که او در یک درگیری کشته نشده و مرگ او بسیار شوکه‌کننده بوده. آجی سؤال‌های بیشتری می‌پرسد، اما بادرا می‌گوید که می‌تواند جواب‌هایش را در خانهٔ موهان بیابد. آجی آنجا دو انگلیسی معتاد به نام‌های یوگی و رجی می‌بیند که در آنجا ساکن شدند. پس از یک مشاجرهٔ کوچک با آن‌ها، آن‌ها به آجی دارو تزریق می‌کنند و او را به معرکهٔ شاناتای نوره می‌برند. نوره او را عریان وسط میدان نبرد می‌اندازد، اما در آخرین لحظه به او می‌گوید که کجا می‌تواند چاقو بیابد و خود را نجات دهد. آجی پس از رهایی از میدان نبرد، نزد نوره می‌رود و نوره می‌گوید که یوگی و رجی نیز مانند او بازی خورده‌اند. نوره مجبور شده‌است که شاناتا را برای پگان مین اداره کند، چرا که پائول خانوادهٔ او را گروگان گرفته‌است و از آجی خواهش می‌کند که پائول را شکست داده و خانواده‌اش را نجات دهد. آجی خشمگین به خانهٔ پدری خود بازمی‌گردد و یوگی و رجی را می‌خواهد بیرون کند و آن‌ها نیز می‌پذیرند، تنها می‌خواهند که آخرین سیگارشان را نیز دود کنند. در همین حین توجه آجی به قاب خالی دیوار جلب می‌شود و یوگی و رجی می‌گویند که آنجا محل قرارگیری تنگکا هستند که داستان سلحشوری حماسی یک سرباز کیراتی به نام کالیناگ را روایت می‌کند که توسط شاه فرستاده شده تا سرزمین شانگری-لا را بیابد. ولی امروزه تنگکا به پنج تکه تقسیم شده و سراسر کیرات پخش شده‌است. آجی می‌تواند هر پنج تکه را بیابد و روی دیوار قرار دهد.
آجی سابال را در یک صومعه می‌بیند و دربارهٔ موارد مهم مذهب کیراتی و پدرش چیزهایی یادمی‌گیرد. در همین وقت صومعه مورد حمله واقع می‌شود و آجی در دفاع از آن کمک می‌کند. سپس نزد لانگینوس می‌رود تا در یک مأموریت سلاح‌هایی را برای مسیر زرین فراهم کند و سپس به صومعه بازگشته و می‌بیند سابال و آمیتا باز هم با یکدیگر درگیر هستند و آجی بار دیگر حق انتخاب پیدا می‌کند. مسیر زرین اطلاعاتی به دست آورده که پائول دی‌پلور مزارع تریاکی دارد که سربازان سلطنتی آن را مدیریت کرده و از آن محافظت می‌کنند. سابال می‌خواهد که این مزارع از بین برود، چرا که تریاک را ماده‌ای سمی می‌داند، اما آمیتا می‌خواهد مالکیت مزارع به دست مسیر زرین بیفتد، چرا که معتقد است از فروش تریاک می‌توانند هزینهٔ بازسازی کیرات را تأمین کنند.
پس از انجام این مأموریت، آجی مأمور می‌شود که از دو مجسمهٔ مذهبی با نام «قدیسان خفته» که سربازان سلطنتی در پی تخریبش هستند، محافظت کند. پس از آن نوره با آجی تماس می‌گیرد و می‌خواهد که نزد او در شاناتا برود. نوره به آجی می‌گوید که پائول در دژ خود، شهر گریان، یک مهمانی خداحافظی گرفته و قصد دارد مدتی به کیرات بازنگردد. نوره مکان دهکده‌ای که دژ پائول آنجاست به آجی می‌دهد و آجی با پنهان شدن در یک کامیون به آنجا می‌رود. در میان راه نیز به سابال یا آمیتا (بسته به اینکه کدام رهبر مسیر زرین باشد) زنگ می‌زند و می‌گوید که به قصد پائول به دژ او می‌رود و آن‌ها از آجی می‌خواهند که او را زنده بازگردانند.
آجی به آرامی درون شهر گریان قدم برمی‌دارد تا آژیرهای خطر به صدا در نیاید و سرانجام به ساختمان اصلی رسیده و پائول را در حالی می‌یابد که یک زندانی دست و پا بسته در اتاقش حضور دارد. آجی زندانی را آزاد کرده و خودش جای او می‌نشیند و کیسه بر سرش می‌کشد و تظاهر می‌کند دستانش بسته‌است. پائول در حالی که پای تلفن با همسرش، لورا هارمون و دخترش، اشلی حرف می‌زند، وارد اتاق می‌شود و به دخترش مانند یک پدر معمولی قول می‌دهد که یک سوغات خوب برای دخترش بیاورد. با این تفاوت که این سوغاتی‌ها از مردم کیرات و افراد مسیر زرین دزدیده شده‌است.
پس از قطع تماس، پائول کیسهٔ روی سر آجی را برمی‌دارد و او را می‌شناسد و در همین حال آجی با یک ضربهٔ سر او را از هوش می‌برد. آجی او را درون صندوق عقب یک ماشین انداخته و می‌رود. وقتی پائول به هوش می‌آید، آجی به او می‌گوید که نوره او را فرستاده و پائول می‌خندد و با تمسخر می‌گوید او هنوز فکر می‌کند خانواده‌اش زنده هستند؟ سال‌ها پیش آن‌ها کشته شده‌اند. در اینجا بازیکن می‌تواند انتاب کند که ماشین را با پائول نابود کند یا او را به میعادگاه مسیر زرین ببرد و تحویل آمیتا و سابال می‌دهد و آن‌ها پیش از آنکه پائول را وارد ساختمان کنند و از او بازجویی کنند، از آجی تشکر می‌کنند. در همین موقع تلفن پائول زنگ می‌زند و او به آجی التماس می‌کند که بگذارد با دخترش صحبت کند. پس از اتمام بازی بازیکن می‌تواند پائول را درون یک قفس از جنس بامبو در شرق باناپور بیابد و این انتخاب را دارد که او را رها کند یا بکشد.
پس از آن او به مزارع تریاک بازمی‌گردد و آمیتا را می‌بیند که می‌گوید هدف بعدی مسیر زرین، کارخانهٔ آجرپزی است که در آن دانشمندان پادشاهی روی یک نوع مواد مخدر کار می‌کنند، اما روی جزئیات با سابال توافق ندارد. سابال به آجی می‌گوید که با سربازان دیگر مسیر زرین دیدار کند و با نفوذ به کارخانه، دودکش عظیم روی سقف را نابود کرده و از آن طریق وارد کارخانه شود و پس از کارگذاشتن دینامیت، تمام تجهیزات را نابود کند. اما اگر آجی راه آمیتا را برگزیند، ابتدا باید تهویه‌های هوای کارخانه را از کار بیندازد و وقتی سربازان سلطنتی از کارخانه خارج شدند، وارد کارخانه شود. در اینجا او مجبور است گاز افیونی را استنشاق کند و دستور می‌یابد شیمی‌دان اصلی گروه را بکشد. سپس از کارخانه خارج شده و سربازان باقیمانده را می‌کشد.
پس از این آجی مأمور می‌شود که نوره را از بین ببرد. آجی می‌گوید که دربارهٔ سرنوشت نوره خودش تصمیم می‌گیرد چرا که او اطلاعات پائول را به او داد. آجی از طریق یک را مخفی در پشت شاناتا وارد آنجا شده و با کشتن نگهبانان نوره، به جایی می‌رسد که نوره رو به جمعیت سخنرانی می‌کند و یک کلت۱۹۱۱ را به پشت سرش نشانه رفته‌است. اگر آجی بخواهد او را بکشد، به او شلیک کرده و جنازهٔ او داخل میدان نبرد می‌افتد و حیوانات وحشی او را می‌درند. اما اگر آجی نخواهد او را بکشد، به شانه‌اش می‌زند و می‌گوید که خانواده‌اش کشته شده‌اند و او با خنجر آجی رگ دستش را جلوی چشم جمعیت زده و در حالی که داد می‌زند: «همین رو می‌خوای؟» خودش را داخل میدان انداخته تا حیوانات درنده بدنش را بدرند. پس از این مسیر زرین کنترل شاناتا را در اختیار دارد.
سپس ویلیس هانتلی با آجی تماس می‌گیرد و می‌گوید که در فرودگاه کمکش کند تا او در ازای آن به او اطلاعاتی بدهد. آجی مأمور می‌شود تا پیش از آنکه ویلیس درون فرودگاه فرود بیاید و با فرماندهٔ نیروهای سلطنتی دیدار کند، تک‌تیراندازها را از بین ببرد. پس از آنکه اوضاع برای ویلیس به هم می‌ریزد، به خاطر اطلاعات هم شده به او در برابر نیروهای کمک می‌کند. ویلیس می‌گوید که مأمور سیا است و اطلاعاتی که می‌خواهد در اختیار خلبانی است که گریخته. آجی سوار یک همه‌جارو شده و پس از آن با استفاده از لباس بالدارش به هواپیما رسیده و اطلاعات را به دست آورده و به زمین بنشیند و سپس با انداختن یک نارنجک هواپیما را منهدم می‌کند و خودش روی زمین فرود می‌آید. با این حال بسیاری از اطلاعات حذف شده بود. ویلیس به آجی قول می‌دهد که اگر کمکش کند تعدادی از فرماندهان کلیدی کیرات و یوما لائو را حذف کنند، او تمام اطلاعات را به او می‌دهد. حین این مأموریت‌ها، ویلیس می‌گوید که موهان را از زمان نخستین جنگ داخلی می‌شناخته، زمانی که او برای پگان مین در برابر ملی‌گرایان می‌جنگیده. همچنین می‌گوید که او ایشواری، مادر آجی را برای جاسوسی پگان می‌فرستد. ایشواری می‌خواهد همه چیز را ترک کند و وقتی موهان به این دلیل او را تهدید می‌کند، او موهان را می‌کشد. سرانجام مشخص می‌شود که تمام مردانی که آجی فرستاده شده تا آن‌ها را بکشد، مأموران سیا بودند که برای پاک شدن ردپای این سازمان کشته شده‌اند. سپس ویلیس در میان کوه‌های هیمالیا آجی را بیرون از هواپیما پرت می‌کند و سربازان سلطنتی نیز به سرعت او را دستگیر شده و بی‌هوش می‌شود.
آجی به هوش می‌آید و می‌بیند که یوما، پگان مین و سربازی که او را دستگیر کرده به تماشای او نشسته‌اند. پگان مین به یوما می‌گوید که نمی‌خواهد آجی را بکشد و تنها می‌خواهد به او درسی بدهد. آجی می‌فهمد که او را به دورگش، یک زندان جهنمی در کوهستان‌های تحت تسلط یوما قرار دارد. وقتی یوما و پگان مین می‌روند، نگهبان به آجی دارویی تزریق می‌کند و وقتی آجی به خود می‌آید می‌بیند که در سلولش باز است. آجی یک زندانی را می‌بیند که دیوانه شده و از بلندی به پایین می‌پرد و آن اطراف تجهیزات سنگ‌نوردی را پیدا می‌کند. آجی در همین حال باید از شیاطین شانگری-لا فاصله بگیرد. او از کوهستان برفی پایین می‌آید و زندانیانی را می‌بیند که مشغول کار اجباری در معدن هستند. آجی باید یا از سربازان زندان فاصله بگیرد، یا آن‌ها را از بین ببرد و سلاح‌هایش را بیابد و فرار کند. او در حالی که در برف سرگردان است، تا پای مرگ از سرما می‌رود و پیش از آن‌که از هوش برود موجودی عظیم‌الجثه با شمایل یتی می‌بیند که به سوی او می‌آید.
کمی بعد آجی در خانه‌ی پدری‌اش به هوش می‌آید و فرمانده‌ی مسیر زرین را می‌بیند که می‌گوید او را در حالی که نزدیک بوده جان بدهد، در برف‌ها پیدا کرده‌اند. پس از آنکه آجی تمام ایستگاه‌های نظامی جنوب کیرات را تسخیر کرد، آمیتا او را می‌خواهد و در شاناتا به او می‌گوید که حالا وقت آن رسیده که پل کینگ را آزاد کنند تا بتوانند به سرزمین‌های شمالی هم راه پیدا کنند. پس از آنکه پل به دست مسیر زرین می‌افتد، آجی به دهکده‌ی اوتکارش فرستاده می‌شود تا با یکی از متحدین مسیر زرین در شمال دیدار کند. او آجی را به زیرزمین یک خانه می‌برد و در آنجا سربازان مخفی مسیر زرین از او به خاطر وصل کردن جنوب و شمال کیرات تشکر می‌کنند. ناگهان صداهایی از خانه‌ی بالای سر آن‌ها می‌آید و آجی از یک دریچه دید می‌زند و می‌بیند که پگان مین در حال صحبت با اهالی منزل است. با اینکه پگان مین بسیار بخشنده به نظر می‌رسید و می‌گفت که از آن‌ها در برابر تروریست‌های مسیر زرین دفاع می‌کند، پس از رفتن او، سربازانش اهالی خانه را اعدام می‌کنند. آجی خودروی پگان مین را دنبال می‌کند و می‌تواند با استفاده از نوعی هلی‌کوپتر تک نفره، او را بکشد. اگرچه همان موقع پگان مین با او تماس می‌گیرد و می‌گوید که او یک بدل فوق‌العاده را کشته که حتی اهل آسیا نبوده.
سپس آمیتا و سابال از آجی می‌خواهند تا به ملاقاتشان برود. آجی به چادر آن‌ها می‌رود و می‌بیند که آن‌ها به همراه ده‌ها سرباز مسیر زرین نشسته‌اند و به برنامه‌ی خبری تازه شروع شده نگاه می‌کردند. تصویر پگان مین نشان داده می‌شود که به یوما که می‌خواهد از او در برابر مسیر زرین دفاع کند، اعتبار می‌بخشد و همزمان او را به ریاست معدن کی‌ای‌او ساوارژیا منصوب می‌کند. آجی به معدن می‌رود تا یوما و سربازانش را بکشد، اما وقتی وارد معدن می‌شود، یوما گردی افیونی به صورت او می‌پاشد. آجی با توهم وارد جنگل می‌شود و تصویر رهبر مسیر زرین را پشت هم می‌بیند.
اگر سابال رهبر گروه باشد، اعضای مسیر زرینی که طرف آمیتا را گرفته بودند را سرزنش می‌کند و آن‌ها را به جرم خیانت به رسم‌هایشان و تف کردن به خدایان، سر می‌برید.
اگر آمیتا رهبر گروه باشد به سربازان دستور می‌دهد که به تک تک خانه‌ی اهالی بروند و تمام بچه‌ها را به عنوان سرباز بگیرند و برایش بیاورند. او به والدین‌ بچه‌ها نیز می‌گفت اگر واقعاً کیرات را دوست دارند باید به خانه‌ی خودشان بازگردند.
آجی به راهش ادامه می‌دهد تا به یوما برسد که حالا در توهم آجی در کالبد یک کالیناگ، نگهبان شانگری-لا فرو رفته است و او باید به همه‌ی کالیناگ‌ها و ببرهای سفید رنگشان شلیک کند تا یوما را به قتل برساند. سرانجام او می‌تواند یوما را بکشد و وقتی از وهم خود بیرون می‌آید، می‌بیند که چاقویی در دست دارد که بارها و بارها به یوما ضربه زده است. پس از این، آجی به دیدار بادرا می‌رود که از بحث و جدل مداوم آمیتا و سابال ناراحت است. از آنجایی که او اعتقاد دارد که تارون ماتاراست، حس می‌کند در میان این جنگ قدرت گیر افتاده است. او به آجی می‌گوید که معبد جالندو هدف بعدی گروه است و آجی فرمان هرکسی را دنبال کند، او رهبر بی‌چون و چرای مسیر زرین می‌گردد. وقتی آجی تصمیم بادرا را می‌پرسد، او می‌گوید که فقط کیرات را آزاد می‌خواهد و نمی‌تواند میان آن‌ها تصمیم بگیرد. او فرزند موهان گاله است و این باعث می‌شود مردم به تصمیم او احترام بگذارند.
سابال می‌خواهد که معبد جالندو را به دست بیاورند، تا بعد از کشته شدن سربازان ارتش سلطنتی که در آن هستند، از آن به عنوان مکانی برای برگزاری مراسم‌های تبدیل بادرا به تارون ماتارا استفاده کند. اما آمیتا قصد دارد که معبد را از بین ببرد، چرا که مراسم تارون ماتارا را قدیمی می‌داند و معتقد است مراسمی است برای آن که دختران جوان را به فاحشه تبدیل کند. با تخریب معبد نیز می‌توانند تمام گنجینه‌های تاریخی و طلاهایی که در آنجاست را ذوب کرده و برای بازسازی کیرات هزینه کنند.
پس از انجام مأموریت معبد جالندو، رهبر مسیر زرین با آجی تماس می‌گیرد و می‌گوید که دهکده‌ی اوتکارش تحت حمله‌ی خمپاره‌اندازها است و به کمک او نیاز دارد. پس از آن رهبر گروه از آجی می‌خواهد که طرف دیگر را به قتل برساند. اگر سابال رهبر گروه باشد از تندروی‌های آمیتا می‌نالد و او را به خیانت متهم می‌کند. اگر آمیتا رهبر گروه باشد نیز افکار سابال را کهنه می‌داند که نمی‌گذارد کیرات به سمت آینده حرکت کند. آجی این انتخاب را دارد که طرف مقابل را بکشد، یا از جانش بگذرد.
سپس آجی با مسیر زرین به قلعه‌ی پگان مین حمله می‌کنند و پس از تصرف آن، پگان به سمت قصر پگان مین می‌رود و می‌بیند که پگان برای آن‌ها شام نیز تدارک دیده است. پگان می‌نشیند و دو انتخاب به آجی می‌دهد، اینکه او را بکشد یا از جانش بگذرد و آن دو در کنار هم خاکستر مادرش را بپراکنند.
اگر بازیکن به پگان مین شلیک کند، به خانه بازمی‌گردد و در تماسی به رهبر گروه می‌گوید که پگان مین کشته شده، اما او نتوانسته که لاکشمانا را بیابد. سپس بازیکن می‌تواند به قصر پگان مین بازگشته و با گشتن جیب‌های جنازه‌ی او ۲۵۰ هزار روپیه به دست بیاورد.
اگر از جان پگان مین بگذرد، پگان با آجی صحبت کرده و می‌گوید که فرقی ندارد چه کسی رهبر مسیر زرین باشد، در نهایت کیرات متعلق به اوست. او آجی را به یک مقبره‌ی کوچک در محوطه‌ی قصر می‌برد و در همین حین اطلاعات جدیدی را نیز فاش می‌کند. وقتی ایشواری برای جاسوسی از پگان فرستاده می‌شده، از او صاحب یک دختر کوچک می‌شود نامش را لاکشمانا گذاشتند. موهان نمی‌تواند این قضیه را هضم کند و لاکشمانا را می‌کشد و ایشواری نیز برای انتقام جان موهان را می‌گیرد. پس از مرگ لاکشمانا، پگان تنها یک بار وارد مقبره‌ی او شده و همان یک‌بار او را از یک آدم منطقی به این چیزی تبدیل کرده که اکنون هست. آجی خاکستر مادرش را در مقبره می‌گذارد و وقتی بیرون می‌آید می‌بیند که پگان سوار بر یک هلی‌کوپتر است و می‌گوید که کیرات دیگر متعلق به آجی است، اما او هلی‌کوپتر را برای خودش نگه می‌دارد و آجی به رهبر مسیر زرین می‌گوید که پگان گریخته و او توانسته لاکشمانا را بیابد. همچنین این امکان وجود دارد که بازیکن پس از آنکه از جان پگان مین گذشت، او را بکشد. بازیکن وقتی هلی‌کوپتر پگان می‌گریزد، فرصت دارد تا هلی‌کوپتر را منهدم کرده و پگان مین را بکشد. پس از آن بازیکن می‌تواند جنازه‌ی او را در محوطه‌ی کاخ، کنار بقایای هلی‌کوپترش بیابد.
پس از آن، هر کدام از سابال و آمیتا که رهبر گروه باشند، توهمی که آجی در معدن یوما دیده را، عملی می‌کنند. بازیکن می‌تواند در آنجا جان رهبر گروه را نیز بگیرد.
آجی به هوش می‌آید و می‌شنود که پگان مین از طریق تماس رادیویی با او ارتباط برقرار کرده است. پگان برای رفتار یوما با او عذرخواهی می‌کند و می‌گوید که چطور او را پیدا و با او ارتباط برقرار کرده است. آجی از برج ناقوسی در شمال کیرات خارج می‌شود، اما پگان مکان او را به آمیتا و سابال اعلام می‌کند‌تا‌برای‌نجات‌آجی هلی‌کوپتری بفرستند. پگان او را به جایی می‌فرستد که سربازان یوما قصد دارند در آنجا استخراج انجام بدهند. آجی نیم ساعت فرصت دارد و با انجام دادن مأموریت‌هایی این زمان افزایش می‌یابد و در نهایت به آن نقطه می‌رسد.