moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مورسنگ‌چشم آکری عضوی از خانواده مورچه‌مرغان (Thamnophilidae) است. نزدیک‌ترین خویشاوندان آن، مورسنگ‌چشم پشت‌رگه‌ای و مورسنگ‌چشم آمازونی هستند.
در سال ۱۹۹۶ در ارتفاعات Acre Arch در ایالت اکری در برزیل کشف شد و در سال ۲۰۰۴ به عنوان یک گونه جدید برای علم توصیف شد.
در جنگل‌های کم‌رشد یافت می‌شود. پراکندگی شناخته شده آن در پارک ملی دورافتاده سرا دو دیویسور در برزیل و پارک ملی سرا دو دیویسور در پرو قرار دارد، اما اعتقاد بر این است که در آنجا رایج است. به دلیل جمعیت ظاهراً پایدار آن، اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت، آن را با وجود گستره نسبتاً محدود، به عنوان گونه‌ای با کمترین نگرانی فهرست کرده‌است.BirdLife International (2018). ""Thamnophilus divisorius"". "IUCN Red List of Threatened Species". 2018: e.T22733324A132181336. doi:. Retrieved 12 November 2021.
مهرداد دوم آنتیوخوس اپیفان فیلورومائوس فیلهلن مونو کریتس (، متوفی ۲۰ پ. م)، همچنین با نام مهرداد دوم کوماژن شناخته می‌شود، پادشاه کوماژن در قرن یکم پیش از میلاد بود.
وی از تبار ایرانی و; ; ; ; ; ; یکی از پسران آنتیوخوس یکم پادشاه کوماژن بود. پس مرگ پدرش در ۳۱ پ. م، او جانشین پدرش شد و تا زمان مرگش سلطنت کرد.
به گفته پلوتارک، مهرداد متحد تروم‌ویر رومی مارک آنتونی بود. در سال ۳۱ پ. م، مهرداد شخصاً نیروهای خود را برای حمایت از آنتونی در جنگ علیه سزار اکتاویان، امپراتور آینده روم، به آکتیوم در یونان هدایت کرد. اما پس از شکست آنتونی در نبرد آکتیوم، مهرداد متحد وفادار آگوستوس شد. با این وجود، آگوستوس مهرداد را مجبور کرد تا شهری در کوماژن به نام زیوگما را که گذرگاه اصلی رود فرات بود، به استان رومی سوریه واگذار کند. مهرداد برای نشان دادن حمایت خود از آگوستوس، عنوان "فیلهلن" («دوست یونانیان») را از عنوان اولیه خود حذف کرد و به جای آن عنوان "فیلورومئوس" («دوست رومیان») را برای خودش برگزید. هر دو عنوان برگرفته از خاندان سلطنتی کوماژن بود که پدر مهرداد آن را بنیان نهاده و مهرداد نیز در آن نقش مهمی داشت. عنوان دیگر او "مونوکریتس" یک عنوان غیرقابل تأیید است و به احتمال زیاد یک کار قضایی در داخل دولت سلطنتی و نشانه ای از موقعیت اجتماعی بالای او بود.
مهرداد یک برادر به نام آنتیوخوس داشت، آنتیوخوس همچنین شاهزاده پادشاهی بود. در سال ۲۹ پ. م ، آنتیوخوس به رم فرستاده شده و توسط امپراتور آگوستوس اعدام شد، زیرا آنتیوخوس سبب ترور سفیری که مهرداد به رم فرستاد شد.
مورسنگ‌چشم یقه‌دار گونه‌ای از پرندگان خانواده مورچه‌مرغان است که در اکوادور و پرو یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های خشک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، بوته‌زارهای خشک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و بوته‌زارهای نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
مورسنگ‌چشم موش‌رنگ گونه‌ای از پرندگان خانواده مورچه‌مرغان است.
در بولیوی، برزیل، کلمبیا، اکوادور، گویان فرانسه، گویان، پرو، سورینام و ونزوئلا یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های دشت نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
تیری بیانکویس (متولد ۳ اوت ۱۹۳۵ - درگذشت ۲ سپتامبر ۲۰۱۴) خاورشناس و عربی‌دان فرانسوی بود. او به موضوع خاورمیانه اسلامی قرون وسطایی علاقه داشت، مخصوصاً دوران قاطمی مصر و سوریه؛ که همین موضوع تزش بود.
او ویراستار ویرایش دوم دانشنامه اسلام بود و از نویسندهگان اصلی تاریخ مصر کمبریج، دوران اسلامی (۶۴۱–۱۵۱۷) بوده‌است.
یوهانس هندریک کرامرز (متولد 26 فوریه 1891 میلادی در روتردام - درگذشت 17 دسامبر 1951 در اوگستگیست) پژوهشگر هلندی در زمینه اسلام‌شناسی و عثمانی‌شناسی بود.
دانه برف (به انگلیسی: Snowflake)، یک بسته نرم‌افزاری برای یاری رساندن به دیگران جهت دورزدن سانسور اینترنت – با عبور دادن درخواست‌های داده از رله‌ها – است. گره‌های رله Snowflake بر این اساس هستند که توسّط مردم کشورهایی ایجاد شوند که در آنجا Tor و Snowflake مسدود نشده‌اند. آنگاه مردمی که تحت تأثیر سانسور قرار گرفته‌اند، از یک کلاینت (کارخواه) Snowflake که همراه با مرورگر Tor یا مرورگر پیازی ارائه می‌شود، استفاده می‌کنند، برای اینکه به شبکه Tor – با استفاده از رله‌های Snowflake به عنوان سرورهای پراکسی – دسترسی پیدا کنند. دسترسی به شبکه Tor می‌تواند به نوبه خود دسترسی به سایر سرویس‌های مسدود شده (مانند وب‌سایت‌های مسدود شده) را فراهم کند. یک گره Snowflake می‌تواند از طریق نصب کردن یک افزونه مرورگر، نصب کردن یک برنامه مستقل، یا مرورکردن یک صفحه وب با یک رله تعبیه شده Snowflake، ایجاد شود. آن گره هرگاه که مرورگر یا برنامه به اینترنت وصل می‌شود، اجرا می‌شود.
Tor درخواست‌های محتوا را از میان زنجیره‌ای از گره‌های رله Tor، شامل گره‌های Snowflake، عبور می‌دهد (مسیریابی پیازی). هر گره در زنجیره فقط آدرس‌های دو گره مجاور خود را می‌داند و نمی‌تواند هیچ‌کدام از داده‌های دیگری را که از آن عبور می‌کند، رمزگشایی نماید؛ که این موضوع، ردگیری و مسدودسازی ترافیک را بسیار دشوارتر می‌کند. یک اقدام متقابل عادّی این است که گره‌های Tor مسدود شوند؛ امّا تعداد و ذات تعویض پذیر گره‌های Snowflake کارِ شناسایی و مسدود سازی اتّصالات به این گره‌ها را دشوارتر می‌نماید.
Tor خودش در بعضی کشورها غیرقانونی است. همانند اینترنت، آن می‌تواند هرگونه محتوایی را انتقال دهد و برخی انواع از محتوا در برخی کشورها غیرقانونی هستند.
Snowflake از سِرین (Serene) سرچشمه گرفت، یک نفوذگر و مهندس سابق Google و پیانوزن کنسرت. نام «دانه برف» به عنوان استعاره‌اش برای تعداد زیادی از پراکسی‌های کوتاه‌مدّت – در تناسب با "ICE Negotiation" – ابداع شد. سه برنامه‌نویس اوّلین نسخه را در ژانویه ۲۰۱۶ منتشر کردند. در سال ۲۰۱۹، آن به عنوان یک افزونه مرورگر برای FireFox و Chrome در دسترس قرار گرفت. آن می‌تواند روی مرورگرهای مشتق شده اعم از Brave و Microsoft Edge نیز اجرا شود.
بسته‌های داده اینترنتی عادّی هنگام دریافت شدن، با مبدأ اصلی و گیرنده نهایی داده برچسب زده می‌شوند. به‌طور مثال، یک بسته حاوی متن رمزنگاری شده این مقاله، با مقصد (آدرس IP رایانه خواننده) و مبدأ (آدرس IP یک سرور ویکی‌پدیا) برچسب زده می‌شود. این بدان معناست که حتّی اگر محتوای حقیقی رمزنگاری شده باشد، یک وسیله سانسور می‌تواند تمام بسته‌ها از جانب مبدأهای خاص را مسدود کند (برای نمونه، مسدودسازی هر بسته‌ای که از جانب ویکی‌پدیا می‌آید).
از طرف دیگر، اتّصالات Tor ترافیک رمزنگاری شده را از میان زنجیره‌ای از پراکسی‌ها انتقال می‌دهند. هر گره فقط آدرس‌های دو گره مجاور خود را می‌داند، که این موضوع، ردگیری ترافیک را بسیار سخت‌تر می‌کند. پیام مورد نظر در چندین لایه رمزنگاری می‌شود؛ بنابراین این عمل «مسیریابی پیازی» نامیده می‌شود. یک تشبیه فیزیکی این است که یک پاکت نامه را که پیام حقیقی را حمل می‌کند در داخل یک مجموعه تودرتو از پاکت نامه‌ها ببندیم، به طوری که هر پاکت نامه یک آدرس متفاوت روی آن داشته باشد؛ هر سرور بیرونی‌ترین پاکت نامه را که طبق آدرس روی آن به دستش رسیده‌است، باز می‌کند و باقیمانده بسته را به دست آدرسی که سپس آشکار می‌شود، می‌رساند. از آنجا که مبدأ محتوا پشت لایه‌هایی از سرورهای پراکسی مخفی است، مبدأهای مسدود شده همچنان می‌توانند در دسترس باشند و مشخّص نیست که کدام گیرنده به چه محتوایی دسترسی پیدا کرده‌است.
از آنجایی که Tor می‌تواند برای دسترسی به تارنماهای مسدود شده مورد استفاده قرار گیرد، برخی کشورها، از جمله ایران و روسیه، شبکه Tor را مسدود می‌کنند. این بدان معناست که کاربران Tor نمی‌توانند به سادگی به یک گره ورودی Tor که عموماً شناخته شده‌است، وصل شوند. همه گره‌های شناخته شده Tor توسّط وسایل سانسور مسدود خواهند شد. به جای آن، کاربران به یک پل Tor وصل می‌شوند، سروری که به‌طور محرمانه‌ای یک نقطه ورودی Tor است. وسایل سانسور، به ترتیب، جویای شناسایی و مسدودسازی پل‌های Tor هستند، که آن‌ها را با استفاده از بازرسی ژرف بسته‌ها شناسایی می‌کنند.
Snowflake تعداد زیادی از گره‌های ورودی Tor را که هر از گاهی تغییر می‌کنند، ارائه می‌دهد. یک کاربر با درخواست کردن از یک سرور دلّال (broker)، آدرس IP یک گره Snowflake را که در حال حاضر فعّال است، تهیّه می‌کند؛ سرور دلّال (broker) به نوبه خود از دامنه صوری استفاده می‌کند تا تظاهر کند که یک تارنمای کلان است. سپس کاربر مستقیماً با گره Snowflake – که داده‌ها را به سوی رله‌های شبکه Tor عبور می‌دهد – صحبت می‌کند. ترافیک شبیه به یک ترافیک نظیر-به-نظیر عادّی است، مانند همانی که توسّط بسیاری از برنامه‌های ویدئو-کنفرانس استفاده می‌شود.
یک گره Snowflake هرگاه که مرورگر یا برنامه به اینترنت متّصل می‌شود، اجرا می‌شود. اگر میزبان گره، یک IP پویا داشته باشد، آن گره آدرس IP خود را در طول زمان تغییر خواهد داد. همچنین ببینید، شبکه ad hoc.
از این رو، گره‌های Snowflake به عنوان گره‌های ورودی Tor استفاده می‌شوند، نه به عنوان گره‌های خروجی. گره‌های خروجی آن سر دیگر زنجیره هستند. آن‌ها گره‌هایی از Tor هستند که می‌دانند که چه محتوایی درخواست شد؛ با اینکه آن‌ها نمی‌دانند که چه کسی آن را درخواست کرد (برای نمونه، آن‌ها می‌دانند که یک کاربر داشت با یک سرور ویکی‌پدیا ارتباط می‌گرفت، امّا آن‌ها آدرس IP کاربر را نمی‌دانند). گره‌های خروجی ممکن است با اقدام قانونی در کشوری که در آن میزبانی می‌شوند، مواجه شوند در صورتی که آن‌ها محتوایی را انتقال دهند که در آن کشور غیرقانونی است (لذا آن‌ها معمولاً در کشورهایی اداره می‌شوند که فیلترینگ اینترنت در آن‌ها کم است). احتمالش کم است که میزبان‌های گره Snowflake با چنین مسئولیّتی مواجه شوند، چرا که آنها نمی‌دانند که چه محتوایی را دارند انتقال می‌دهند. هرچند، کشورهایی وجود دارند که در آن‌ها استفاده از Tor برای هرگونه هدفی غیرقانونی است، مانند روسیه و ایران.
Snowflake از WebRTC استفاده می‌کند تا به مرورگرها اجازه دهد تا مستقیماً با یک نفر دیگر ارتباط برقرار کنند. نصب کردن یک افزونه مرورگر، یا باز نگه داشتن یک سربرگ به یک صفحه وب حاوی کد تعبیه شده درست، باعث می‌شود که مرورگر یک نفر به عنوان یک رله فعّالیّت کند. تعبیه کردن یک نشان Snowflake در یک تارنما به بازدید کنندگان اجازه می‌دهد تا مرورگرشان را تبدیل به یک رله کنند، دقیقاً همان‌طور که نصب کردن افزونه این امکان را می‌دهد، امّا با کلیک کردن یک دکمه روی تارنما در عوض نصب کردن نرم‌افزار. Snowflake نیز می‌تواند به عنوان یک برنامه مستقل در یک ظرف Docker اجرا شود.
عبور دادن ترافیک از رله، میزان استفاده پهنای باند میزبان گره را افزایش می‌دهد، که این موضوع ممکن است مشکلی باشد برای آنهایی که محدودیّت‌های پهنای باند در طرح‌های اینترنتی‌شان دارند. در عمل، میزبانی کردن یک گره به نظر نمی‌رسد که به‌طور قابل ملاحظه‌ای اتّصال اینترنتی یک نفر را کُند نماید یا در مرور وب اختلال ایجاد کند.
توضیحات فنّی مفصّل در GitLab منتشر شده‌اند.
پادکارهایی که گمان می‌شود که هم‌اکنون از سوی روسیه در حال استفاده علیه Snowflake می‌باشند، شامل اثرانگشت نگاری مرورگر میزبان‌های Snowflake و سپس مسدودسازی آنها می‌باشند. همچنین وسایل سانسور ممکن است Tor را نصب و استفاده کنند، آنگاه تمام آدرس‌های IP را که به عنوان سرورهای Snowflake پیشنهاد می‌شوند، مسدود نمایند. هردوی این شیوه‌ها دچار ضعف می‌شوند وقتی که تعداد بیشتری از سرورها وجود داشته باشند.
وسایل سانسور ممکن است تلاش کنند تا آدرس IP دلّال (broker) را مسدود نمایند. برای دورزدن این، کلاینت Snowflake دامنه صوری را به کار می‌گیرد. این باعث می‌شود که عملاً ناممکن باشد که وسیله سانسور یک تارنمای تنها را مسدود کند بدون اینکه همه تارنماهای دیگری را که روی سرویس ابری یکسانی میزبانی می‌شوند، مسدود نماید. گوگل و آمازون امثالی از چنین سرویس‌هایی هستند. آنها صدها هزار تارنما را میزبانی می‌کنند. مسدودسازی همه سرورهای یکی از این میزبان‌های کلان اثرات جانبی مخرّبی دارد. هرچند، ارائه‌دهنده ابری می‌تواند دامنه صوری را مسدود کند و اغلب این کار را با جدیّت انجام می‌دهد.
اگر اتّصالات خارجی از سوی دیتاسنترها اجازه داده شوند، امّا سرویس‌های سیّار و خانگی به اتّصالات محلّی محدود شوند، آنگاه پل‌های Tor ممکن است به طرز مخفیانه و غیرقانونی‌ای در دیتاسنترهای محلّی راه‌اندازی شوند. این موضوع خطرات واضحی دارد.
وقتی که یک کشور دسترسی به اتّصالات اینترنتی خارجی را از همه جهت می‌بندد – اساساً کشور را از اینترنت جهانی قطع می‌کند – آنگاه Snowflake بی‌فایده می‌شود. این عمل مکرّراً در ایران و برخی کشورهای دیگر انجام شده‌است؛ آن، هرچند، برای کسب و کارها بد است (در ایران در سال ۲۰۲۲، هزینه‌اش ۳۷ میلیون دلار ایالات متّحده در یک روز تخمین زده شد)، بنابراین آن عمل معمولاً فقط برای مدّت‌های کوتاه صورت می‌گیرد. وقتی که اینترنت کلّاً بسته می‌شود، شبکه‌های ad hoc گوشی‌های هوشمند نظیر-به-نظیر استفاده شده‌اند، که تماماً جایگزین زیرساخت اینترنتی مرسوم می‌شوند؛ Tor می‌تواند روی چنین شبکه‌هایی استفاده شود (Briar (نرم‌افزار) را ببینید).
یک پراکسی ساده، مانند یک شبکه خصوصی مجازی (VPN)، فقط یک رله تنها دارد. این بدین معناست که آدرس سرور VPN لازم است تا برای هر کاربری شناخته شود؛ که این موضوع کار را برای مسدودسازی VPN آسان‌تر می‌کند. برای نمونه، در آغاز اکتبر ۲۰۲۲، در طول اختلالات اینترنت مربوط به خیزش ۱۴۰۱ ایران، VPNها در ایران هرچند دقیقه یکبار دچار قطع اتّصال می‌شدند. خود VPN نیز می‌داند که کدام کاربران نهایی به کدام صفحات وب درخواست دادند، که این موضوع به VPNها اجازه می‌دهد تا در نظارت شرکت کنند. در برخی کشورها مانند ایران، VPNها غیرقانونی هستند و ممکن است زیر نظر دولت باشند.
Snowflake رسید تا به‌طور وسیعی به‌طور آنلاین در اوّلین هفته اکتبر ۲۰۲۲ مورد بحث قرار گیرد، به عنوان راهی برای مقابله با محدودیّت‌های اینترنتی در ایران در طول خیزش ۱۴۰۱ ایران؛ و یک راهنما به زبان فارسی عرضه شد.
در سال ۲۰۲۲، دولت روسیه تلاش‌هایش را افزایش داد تا دسترسی به Tor را از طریق روش‌های فنّی و سیاسی مسدود کند و شبکه Tor یک افزایشی را در ترافیک از سوی روسیه با استفاده از Snowflake گزارش کرد.
Snowflake با شبکه Tor یکپارچه شده‌است. از سال ۲۰۲۲ به بعد، استفاده از شبکه Tor دارد در روسیه، بلاروس و ایران متداول‌تر می‌شود، همان‌طور که سانسور اینترنت در این کشورها شدیدتر شده‌است. آن همچنین توسّط مجرمانی که در محتوای مستهجن کودکان، تجارت مواد مخدّر، تروریسم و پولشویی شرکت داشته‌اند، استفاده می‌شود.
مایکل سارازین (زاده -درگذشته ) بازیگر کانادایی بود.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم به خاطر پیت اشاره کرد.
یک حرامزاده سرسخت (به انگلیسی: One Toug Bastard) که با نام عدالت یک مرد نیز شناخته می‌شود، یک فیلم اکشن و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۱۹۹۵ به کارگردانی کرت ویمر در اولین فیلم بلند خود و با بازی برایان باسورث، بروس پین و ام‌سی همر. این اولین بار در ایالات متحده از شبکه اچ‌بی‌او پخش شد.
کارل ساواک، مأمور سرکش اف‌بی‌آی در تلاش برای سرقت و فروش تسلیحات نظامی است. هنگام سرقت سلاح، یکی از سرسپردگان ساواک، مارکوس، دارلین و ماریان نورث، همسر و دختر گروهبان ستاد ارتش را می‌کشد. جان نورث خودش مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به مدت هشت هفته در کما فرورفت. وقتی به هوش می‌آید متوجه می‌شود که ساواک مارکوس را در یک برنامه حفاظت از شاهد قرار داده‌است. در نتیجه، نورث تصمیم می‌گیرد تا عدالت خود را اجرا کند و به دنبال انتقام از ساواک و نوچه‌هایش است.
«خون روی زمین رقص × خطرناک (مش‌آپ وایت پاندا)» (انگلیسی: Blood on the Dance Floor x Dangerous (The White Panda Mash-Up)) که اغلب به «خون روی زمین رقص × خطرناک» (انگلیسی: Blood on the Dance Floor x Dangerous) خلاصه می‌شود، ترانه‌ای از مایکل جکسون هنرمند آمریکایی است. این مش‌آپ توسط به‌صورت دیجیتالی در ۶ سپتامبر ۲۰۱۷ در تبلیغ آلبوم گردآوری‌شده "جیغ"، پس از مرگ جکسون منتشر شد.
خبرگزاری بلگا () ، یک خبرگزاری بلژِیکی است و چنانچه خود می گوید منبع اصلی گزارش اخبار و رویدادهای خبری کشور بلژیک است.
این خبرگزاری در سال ۱۹۲۰ تاسیس شده است.
کارکنان خبرگزاری بلگا حدود ۱۳۵ تن هستند که یک صد تن به عنوان ژورنالیست فعالیت می کنند. این خبرگزاری عضو اتحادیه خبرگزاری های کشورهایی اروپایی (EANA) است.
وبگاه انگلیسی خبرگزاری)
لئون دابو (۹ ژوئیه ۱۸۶۴- نوامبر ۱۹۶۰) یک منظره‌نگار تونالیست آمریکایی بود که بیشتر به خاطر نقاشی‌هایش از نیویورک، به‌ویژه دره هادسون شناخته می‌شود. نقاشی‌های او به خاطر فضای با گسترده، با مناطق وسیعی از بوم که جز خشکی، دریا یا ابر کمی داشت، شناخته می‌شد. در دوران اوج خود، او را استاد هنر خود می‌دانستند و از جان اسپارگو، بلیس کارمن، بنجامین دی کاسرس، ادوین مارکهام و آناتول لو براز تمجید کردند. برادرش اسکات دابو نیز نقاش مشهوری بود.
دابو، احتمالاً در پاریس، فرانسه به دنیا آمد، او سه برادر و پنج خواهر داشت، که خودش بزرگ‌ترین آنها بود،Ignatius Schott family, The 1880 U.S. Census, Detroit, Wayne County, Michigan, p.64ASweeney, J. Gray (1987). Artists of Michigan from the Nineteenth Century. Muskegon Museum of Art. p.155 اما اسنادی که اخیراً در دسترس است نشان می‌دهد که او در ساورن به دنیا آمده‌است. پدرش ایگناس اسکات دابو، استاد زیبایی‌شناسی و محقق کلاسیک بود که در سال ۱۸۷۰ برای فرار از جنگ فرانسه و پروس، خانواده را به دیترویت، میشیگان نقل مکان کرد.Ignatius Schott family, The 1870 U.S. Census, Detroit, Wayne County, Michigan, p.37-38 او تحصیلات رسمی لئون را به همراه آموزش لاتین، فرانسوی و طراحی تکمیل کرد. پس از مرگ پدرش در سال ۱۸۸۳، خانواده دابو به شهر نیویورک نقل مکان کردند، پس از آن او به شغل طراح معماری مشغول شد و برای تأمین از خانواده‌اش کار می‌کرد تا برادر کوچکترش اسکات، که با استعداد به حساب می‌آمد، بتواند روی هنر خود تمرکز کند.
اردو دایره‌المعارف اسلامیه بزرگترین دانشنامه اسلامی است که به زبان اردو و در دانشگاه پنجاب چاپ شده است. این دانشنامه نسخه ترجمه شده، گسترده شده و بازبینی شده دانشنامه اسلام است. نوشتن آن در دهه 1950 میلادی در دانشگاه پنجاب شروع شد. در سال 1989 کل 23 جلد آن منتشر شد.
عامر ابوهضیب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الجزیره (امان) اشاره کرد.
پری بیرمن متخصص در مطالعات فقه اسلامی است. او Associate Director در برنامه مطالعات قانونی اسلامی در مدرسه حقوق هاروارد است. او همچنین همکار سرویراستار بخش اسلام ویرایش the Journal of the American Oriental Society (JAOS) است. او مدرکش را در زمینه مطالعه عربی و اسلامی از دانشگاه لیدن دریافت کرده است. او در انتشارات بریل، به عنوان ویراستار ارشد برای خاورمیانه و عضو هیئت مدیره ویراستاران ویرایش دوم دانشنامه اسلام فعالیت می کند.
شیوگووی (به لاتین: Shiveegovi) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان گووی‌سومبر واقع شده‌است. شیوگووی ۸۵۷٫۵۵ کیلومتر مربع مساحت دارد.
بایانتال (به لاتین: Bayantal) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان گووی‌سومبر واقع شده‌است. بایانتال ۹۱۶٫۰۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۸۴ نفر جمعیت دارد.
باتنوروف (به لاتین: Batnorov) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان خنتی واقع شده‌است. باتنوروف ۴٬۹۶۸ کیلومتر مربع مساحت دارد.
باتشیرت (به لاتین: Batshireet) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان خنتی واقع شده‌است. باتشیرت ۷٬۰۱۸ کیلومتر مربع مساحت دارد.
بایان-آدارگا (به لاتین: Bayan-Adarga) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان خنتی واقع شده‌است. بایان-آدارگا ۳٬۰۲۱ کیلومتر مربع مساحت دارد.
بایان-اوو (به لاتین: Bayan-Ovoo) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان خنتی واقع شده‌است. بایان-اوو ۳٬۳۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۸۱ نفر جمعیت دارد و ۹۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بایانخوتاگ (به لاتین: Bayankhutag) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان خنتی واقع شده‌است. بایانخوتاگ ۶٬۰۲۹ کیلومتر مربع مساحت دارد.
بیندر (به لاتین: Binder) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان خنتی واقع شده‌است. بیندر ۵٬۳۸۶ کیلومتر مربع مساحت دارد.
دارخان (به لاتین: Darkhan) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان خنتی واقع شده‌است. دارخان ۴٬۴۵۵ کیلومتر مربع مساحت دارد.
دلگرخان (به لاتین: Delgerkhaan) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان خنتی واقع شده‌است. دلگرخان ۳٬۹۸۶ کیلومتر مربع مساحت دارد.
بایانمونخ (به لاتین: Bayanmönkh) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان خنتی واقع شده‌است. بایانمونخ ۲٬۵۴۰ کیلومتر مربع مساحت دارد.
تسنخرماندال (به لاتین: Tsenkhermandal) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان خنتی واقع شده‌است. تسنخرماندال ۳٬۱۷۷ کیلومتر مربع مساحت دارد.
اومنودلگر (به لاتین: Ömnödelger) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان خنتی واقع شده‌است. اومنودلگر ۱۰٬۸۷۷ کیلومتر مربع مساحت دارد.
نوروولین (به لاتین: Norovlin) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان خنتی واقع شده‌است. نوروولین ۵٬۳۳۴ کیلومتر مربع مساحت دارد.
مورون (به لاتین: Mörön) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان خنتی واقع شده‌است. مورون ۲٬۱۹۶ کیلومتر مربع مساحت دارد.
جارگالتخان (به لاتین: Jargaltkhaan) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان خنتی واقع شده‌است. جارگالتخان ۲٬۷۵۲ کیلومتر مربع مساحت دارد.
گالشار (به لاتین: Galshar) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان خنتی واقع شده‌است. گالشار ۶٬۶۷۶ کیلومتر مربع مساحت دارد.
باگاخانگای (به لاتین: Bagakhangai) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در اولان‌باتور واقع شده‌است. باگاخانگای ۳٬۸۶۴ نفر جمعیت دارد و ۱٬۵۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بایانگول (به لاتین: Bayangol) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در اولان‌باتور واقع شده‌است. بایانگول ۲۹٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹۲٬۶۱۴ نفر جمعیت دارد.
بایانزورخ (به لاتین: Bayanzürkh) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در اولان‌باتور واقع شده‌است.
چینگلتئی (به لاتین: Chingeltei) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در اولان‌باتور واقع شده‌است.
خان اوول (به لاتین: Khan Uul) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در اولان‌باتور واقع شده‌است. خان اوول ۹۸٬۸۱۵ نفر جمعیت دارد.
سونگینو خایرخان (به لاتین: Songino Khairkhan) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در اولان‌باتور واقع شده‌است.
سوخباتار (به لاتین: Sükhbaatar) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در اولان‌باتور واقع شده‌است.
آسگات (به لاتین: Asgat) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان سوخباتر واقع شده‌است.
بایاندلگر (به لاتین: Bayandelger) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان سوخباتر واقع شده‌است. بایاندلگر ۴٬۵۶۹ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
داریگانگا (به لاتین: Dariganga) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان سوخباتر واقع شده‌است.
اردنتساگان (به لاتین: Erdenetsagaan) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان سوخباتر واقع شده‌است. اردنتساگان ۸۲٬۰۰۹ کیلومتر مربع مساحت دارد.
خالزان (به لاتین: Khalzan) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان سوخباتر واقع شده‌است.
مونخان (به لاتین: Mönkhkhaan) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان سوخباتر واقع شده‌است.
سوخباتار (به لاتین: Sükhbaatar) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان سوخباتر واقع شده‌است.
اولبایان (به لاتین: Uulbayan) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان سوخباتر واقع شده‌است.
ناران (به لاتین: Naran) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان سوخباتر واقع شده‌است.
مارین روبو (; ) وزنه‌بردار اهل مولداوی بود که در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره و ۱ مدال برنز شده‌است.
ریچارد ماکسول ایتون ،(متولد 1940) ، مورخ آمریکایی و استاد دانشگاه آریزونا است. او برای آثار برجسته‌اش در زمینه هندوستان ماقبل 1800 و همچنین برای آثاری در زمینه نقش صوفیان، برده‌داری و تاریخ فرهنگی پیشامدرن هندوستان شناخته می شود. تحقیقات او بر روی دکان Deccan، مرزهای بنگال و اسلام در هندوستان می باشد.
دامنه ، اصطلاحی در مهندسی نرم‌افزار است که به موضوع کارکرد یک برنامه کامپیوتری اشاره دارد. دامنه، موضوع یک پروژه برنامه‌نویسی کامپیوتر است که به صورت محدود یا کلی تعریف شده‌است. به عنوان مثال، هدف یک پروژه برنامه‌نویسی خاص، ممکن است ایجاد برنامه ای برای یک بیمارستان خاص باشد که در این‌جا بیمارستان، دامنه می‌باشد؛ یا ممکن است دامنهٔ پروژه را به گونه‌ای گسترش داد که همه بیمارستان‌ها را به عنوان حوزه خود دربرگیرد.
در طراحی برنامه‌نویسی کامپیوتر، یک دامنه را با نیازمندی‌ها، واژگان و عملکردهای رایج برای هر برنامه نرم‌افزاری که جهت حل یک مشکل در زمینه برنامه‌نویسی کامپیوتر ساخته شده‌است، مشخص می‌کنند. به این کار، اصطلاحاً مهندسی دامنه گویند.اندرو پاول مورس: در مهندسی نرم‌افزار، دامنه، معمولاً به یک حوزه موضوعی اشاره دارد که برنامه نرم‌افزاری باید در آن حوزه کار کند. به عبارت دیگر، در طول توسعه نرم‌افزار، دامنه، حوزهٔ دانش و فعالیتی است که منطق برنامه، حول آن می‌چرخد.اریک ایونز: دامنه، حوزه‌ای از دانش، تأثیر یا فعالیت است. حوزه‌ای که کاربر یک برنامه نرم‌افزاری، برنامه را در آن حوزه به کار می‌برد، دامنه نرم‌افزاری است.
ساموئل میکلوس استرن (متولد تاب 22 نوامبر 1920 - درگذشت آکسفورد 29 اکتبر 1969) پژوهشگر دانشگاهی مجاری - بریتانیایی در زمینه خاورشناسی بود. او جز ویراستاران ویرایش دوم دانشنامه اسلام بود.
فینال جام حذفی فوتبال انگلستان ۲۰۲۳ صد و چهل و دومین فصل از رقابت‌های جام حذفی فوتبال انگلستان بود. این مسابقه در ۳ ژوئن ۲۰۲۳ قرار است بین منچستر سیتی و منچستر یونایتد در ورزشگاه ومبلی برگزار شد.که در نهایت منچسترسیتی برای هفتمین بار فاتح این جام شد.
این اولین شهرآورد منچستر در فینال جام حذفی فوتبال انگلستان است.
اواریسته لوی-پروونسل (متولد 4 ژانویه 1894- درگذشت 27 مارس 1956 ) قرون‌وسطای شناس، خاورشناس، عربی‌دان و مورخ تاریخ اسلام فرانسوی بود.
گوردون موری اتوموتیو یک خودروساز بریتانیایی خودروهای اسپورت مستقر در شالفورد، ساری، انگلستان است که در سال ۲۰۱۷ توسط طراح سابق فرمول ۱، گوردون موری بنیانگذاری شد. تمرکز اولیه این شرکت بر روی ابرخودروهای محدود است. خودروی تی. ۵۰ آن در سال ۲۰۲۳ وارد تولید شد
شرکت مشاوره طراحی گوردون موری دیزاین یک شرکت خواهر خودروسازی گوردون موری است.
دانشگاه آنیانگ یک دانشگاه خصوصی در کره است. دوره‌ها شامل دوره‌های کارشناسی، کارشناسی ارشد، دکتری و برنامه‌های تحقیقاتی می‌باشد. پردیس اصلی در شهر آنیانگ، گیونگگی، در جنوب سئول در استان گیونگ‌گی و پردیس دوم در جزیره گانگوا، اینچئون واقع شده‌است. حدود ۵۵۰۰ دانشجو دارد. این دانشگاه دارای کالج‌های علوم انسانی، علوم اجتماعی، علوم و مهندسی، مطالعات الهیات، موسیقی، و هنرها و علوم لیبرال است و برنامه‌های تحصیلات تکمیلی در مطالعات عمومی، الهیات، آموزش و پرورش، و مدیریت بازرگانی و مدیریت دولتی ارائه می‌دهد.
این مؤسسه در سال ۱۹۴۸ به عنوان یک کالج الهیات در سئول افتتاح شد. هنگامی که پردیس در دهه ۱۹۸۰ از سئول به آنیانگ منتقل شد، به هنرهای لیبرال و بعداً به مهندسی، فناوری و تجارت نیز گسترش یافت. در سال ۱۹۹۰ نام خود را به "دانشگاه DaeShin" تغییر داد و نام فعلی در مارس ۱۹۹۵ انتخاب شد. دکتر یونگسیل کیم اولین رئیس دانشگاه از زمان تبدیل آن به سیستم دانشگاهی شد. دکتر سونگ ته کیم جانشین او شد. در ژوئن ۲۰۱۴، دکتر سوک جون کیم رئیس دانشگاه شد.
جی‌ام‌ای تی. ۵۰ یا گوردون موری اتوموتیو تایپ ۵۰ یک خودروی اسپورت است که توسط شرکت خودروسازی گوردون موری ساخته شده‌است. تی. ۵۰ که توسط گوردون موری طراحی شده و از مک‌لارن اف۱ الهام گرفته شده‌است، مجهز به موتور سفارشی کاملاً جدید است که موتور وی۱۲ تنفس طبیعی توسط کازوورث ساخته شده‌است، نیرو می‌گیرد. توان موتور رتبه‌بندی شده‌است در ۱۱۵۰۰ دور در دقیقه با بیشینه گشتاور در ۹۰۰۰ دور در دقیقه است., and a maximum rpm redline of 12,100 rpm.
رقبای اصلی جی‌ام‌ای تی. ۵۰ استون مارتین والکری و مرسدس-آام‌گ وان هستند. تی. ۵۰ به وزن محدود دست می‌یابد، جایگزین اکثریت قریب به اتفاق خودروهای کلاس خود، با وی۱۲ تنفس طبیعی با وزن به تنهایی و شاسی حداقل سبک‌تر از مک‌لارن اف۱ باشد. در نتیجه، تی. ۵۰ دارای یکی از بالاترین نسبت توان به وزن در بین کلاس خود با است. در هر تن، در حالی که موتور آن به خروجی خاص در هر لیتر می‌رسد.
یکی از ویژگی‌های متمایز جی‌ام‌ای تی. ۵۰، فن آیرودینامیک ۸٫۵ کیلوواتی ۴۰ سانتی‌متری است که در قسمت پشت خودرو تعبیه شده‌است که توسط یک موتور الکتریکی ۴۸ ولتی تغذیه می‌شود. این خودرو با الهام از خودروی فرمول یک برابهام BT46B، برای بهبود چشمگیر جلوه زمین تی. ۵۰ ساخته شده‌است. از آنجایی که تی. ۵۰ از دیفیوزرهای عقب زاویه دار بسیار تهاجمی و شیب دار استفاده می‌کند، این به نوبه خود باعث ایجاد هوای متلاطم یا نیمه ایست قابل توجهی می‌شود که وقتی تی. ۵۰ فن خود را غیرفعال می‌کند، از روی دیفیوزر عبور می‌کند. با استفاده از فن آیرودینامیکی یکپارچه، تی. ۵۰ می‌تواند هوای زیر خودرو را با زاویه ۹۰ درجه مکش کند و افزایش قابل توجهی در نیروی رو به پایین کلی ایجاد کند، زیرا جریان آرامی از هوا را از روی دیفیوزر پشتی عبور می‌دهد، بنابراین، ایجاد یک‌هوا در زیر خودرو می‌کند. سطح مکش بیشتر در پشت سر هم با اثر ونتوری، در زیر خودرو، جلوتر از دیفیوزرهای شیب دار عقب ایجاد می‌شود. این به تی. ۵۰ اجازه می‌دهد تا لایه مرزی و گرداب‌های متلاطم زیر خودرو را کنترل کند و به‌طور قابل توجهی نیروی رو به پایین را بهبود بخشد. در نتیجه طراحی آیرودینامیک به کمک فن تی. ۵۰، نیاز به هر بسته آیرودینامیکی در جلو یا عقب تی. ۵۰، مانند اسپلیتر، بال یا طراحی آئرودینامیکی تهاجمی در ایجاد نیروی رو به پایین بیشتر بی تأثیر تلقی می‌شود. و بنابراین ناچیز در نظر گرفته می‌شوند و اجازه می‌دهند فرمی آزاد و طراحی بیرونی روان داشته باشند. با این حال، تی. ۵۰ از اسپویلرهای آئرو فعال استفاده می‌کند که با فن آیرودینامیک کار می‌کنند. عملکرد هوا و فن فعال خودرو به حالت انتخابی راننده بستگی دارد که در شش ایستگاه از پیش تنظیم شده در کابین خلبان خودرو ارائه شده‌است. طراحی هوا به کمک فن، امکان افزایش ۳۰ درصدی نیروی رو به پایین را در صورت انتخاب حالت «نیروی رو به پایین بالا» فراهم می‌کند و هوا را از طریق کانال‌های هوا عمود بر جریان هوا در زیر خودرو هدایت می‌کند و اثر مکش بالایی از زمین ایجاد می‌کند. علاوه بر این، تی. ۵۰ تحت ترمز ۱۰۰٪ نیروی رو به پایین اضافی را با گسترش اسپویلرهای فعال تا زاویه حمله ۴۵ درجه و استفاده از مجاری دیفیوزر فراهم می‌کند. تی. ۵۰ همچنین می‌تواند با انتخاب پیش‌تنظیم‌های حالت تخصصی حالت‌های «streamline» و «Vmax» به کاهش درگ دست یابد که به کاهش ۱۲٫۵ درصدی درگ کلی اجازه می‌دهد.
این خودرو به دلیل شباهت‌های بی شمارش به مک‌لارن اف۱ که بین سال‌های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۸ تولید شد و گوردون موری آن را مفهومی و مشترک طراحی کرد، مورد توجه قرار گرفته‌است. گوردون موری اتوموتیو تی. ۵۰ را «جانشین معنوی مک‌لارن اف۱» ساخته موری توصیف کرده‌است. تی. ۵۰ ویژگی‌های آشنای اف۱ را به اشتراک می‌گذارد: موقعیت رانندگی متمرکز با دو صندلی سرنشین در کنار راننده، گیربکس شش سرعته دستی، پیشرانه وی۱۲، شیشه‌های سرنشینان بلیط، درهای بال دو وجهی و همچنین آیرودینامیک اثر زمینی به کمک فن.
تی. ۵۰ بسیاری از نارسایی‌های طراحی و مهندسی ابرخودروهای دهه ۹۰ را برطرف می‌کند، بسیاری از آن‌ها ناشی از شیوه‌های طراحی دوره‌ای و محدودیت‌های زمانی و بودجه‌ای است که توسط مک لارن اعمال می‌شود. همان‌طور که موری ثبت کرده‌است: «ستون فقرات بیش از حد ۵۰ میلی‌متر پهن است، چراغ‌های جلو مانند کرم‌های درخشنده در شیشه هستند، تهویه هوا ناامید بود، ترمزها صدای جیر می‌کشند، کلاچ باید هر ۵۰۰۰ مایل تنظیم شود، کیسه مخزن سوخت هر پنج سال یکبار تعویض می‌شود، چمدان‌ها را بارگیری می‌کند. کمدها دردناک بود. همه اینها در سرم گیر کرده بود»
جی‌ام‌ای قصد دارد ۱۰۰ خودروی مشتری را در سایت تولید ساری (انگلستان) بسازد. هر خودرو قبل از مالیات محلی ۲٫۳۶ میلیون پوند قیمت داشت و تمام ۱۰۰ دستگاه مشخصات جاده ای برنامه‌ریزی شده در عرض ۳۸ ساعت پس از نمایش جهانی آن فروخته شد. از اوت ۲۰۲۰، ۱۳ نمونه اولیه جی‌ام‌ای تی. ۵۰ برای تصویب مقررات تصادف، دوام و آلایندگی وجود دارد.
جی‌ام‌ای تی. ۵۰ دارای است ۲٫۸ ثانیه و حداکثر سرعت ۲۱۷ مایل در ساعت
۲۵ نوع مسابقه‌ای از این خودرو، با نام گوردون موری اتوموتیو تی. ۵۰اس Niki Lauda، هر کدام با قیمت ۳٫۱ میلیون پوند (قبل از کسر مالیات) وجود خواهد داشت. وزن خود را ۱۳۴ کیلوگرم کاهش داده و وزن خودرو را به ۸۵۲ کیلوگرم رسانده‌است. موارد اضافی شامل بال دلتا با عرض ۱۷۸۴ میلی‌متر در عقب، آئروفویل زیر بدنه، اسپلیتر جلوی جدید و دیفیوزرهای قابل تنظیم است که به خودرو ۱۵۰۰ کیلوگرم نیروی رو به پایین می‌دهد. توان موتور به بیش از ۷۰۰ اسب بخار افزایش یافته‌است، یک باله هوا به آن اضافه شده‌است که از سقف تا عقب خودرو امتداد می‌یابد و کانال‌های پخش کننده زیر بدنه کاملاً باز می‌شوند و فن به‌طور دائم در ۷۰۰۰ دور در دقیقه کار می‌کند."Murray to unleash more powerful and even lighter racing T.50" (PDF). "gordonmurrayautomotive.com". 4 September 2020. Retrieved 13 September 2020.
پرآرایی یک رفتار نگهداری است که در پرندگان یافت می‌شود و شامل استفاده از نوک برای قرار دادن پرها، ریشک پرها از هم جدا شده، پرها تمیز و انگل‌های خارجی کنترل می‌شود. پرها به‌طور قابل توجهی به عایق بودن، ضدآب بودن و پرواز آیرودینامیک پرنده کمک می‌کنند و بنابراین برای بقای آن حیاتی هستند. به همین دلیل، پرندگان هر روز زمان قابل توجهی را صرف نگهداری از پرهای خود می‌کنند، در درجه نخست از طریق پرآرایی. چندین عمل رفتار پرآرایی را تشکیل می‌دهند. پرندگان پف می‌کنند و پرهای خود را تکان می‌دهند، که به «زیپ شدن دوباره» ریشه‌های پر که از قلاب باز شده‌اند کمک می‌کند. آنها با استفاده از نوک خود، روغن پرآرایی را از غده‌ای در پایه دم خود جمع‌آوری می‌کنند و این روغن را به پرهای خود پخش می‌کنند. آنها هر شاهپر را از طریق نوک خود می‌کشند و آن را از پایه تا نوک می‌چینند.
بلع آلاینده‌ها یا جانداران بیماری‌زا در دوران بارداری می‌تواند سبب مشکلاتی از آسیب کبد و کلیه تا ذات‌الریه و انتقال بیماری شود. زخم و عفونت می‌تواند سبب شکنجه زیاد در پرندگان قفسی شود، همان‌طور که یک پرنده با جفت قفس غالب یا تهاجمی محدود می‌شود.
جفت‌قلاب‌برگیان ، خانواده‌ای از گیاهان گل‌دار هستند که از سه گونه بالارونده بومی جنگل‌های بارانی غرب آفریقا تشکیل شده‌است.
نزدیکترین خویشاوندان آنها قلاب‌دارها هستند. هر دو خانواده در مجموعه‌ای از گیاهان عمدتاً گوشت‌خوار قرار دارند که از سال ۱۹۹۸ یا بیشتر به راسته میخک‌سانان منتقل شده‌اند. این تبار همچنین شامل خانواده ژاله‌پوشان (ژاله‌پوش و ونوس مگس‌خوار) و گیاه‌پارچ‌ها (یک جنس از گیاهان پارچ دنیای قدیم) و همچنین ژاله‌پوش پرتغالی است.
همه گونه‌های خانواده در دوره‌ای از چرخه زندگی‌شان بالارونده هستند و با استفاده از جفت قلاب‌ها یا پیچک‌هایی که از انتهای میانی برگ‌ها تشکیل شده‌اند صعود می‌کنند. شناخته‌شده‌ترین عضو گوشت‌خوار سه‌گون‌برگ است، اگرچه این خانواده شامل دو گونه دیگر است: "جفت‌قلاب‌برگ تولونی" () و "ظریف‌گلبرگ داوی" ().
سیستم کرونکوئیست ۱۹۸۱ (Cronquist) خانواده را به راسته بنفشه‌سانان () قرار داده بود. سیستم ای‌پی‌جی دوم ()، در سال ۲۰۰۳ (بدون تغییر نسبت به سیستم ای‌پی‌جی (، ۱۹۹۸) این خانواده را شناسایی کرده و آن را به راسته میخک‌سانان در تبار دولپه‌ای‌های نو مرکزی اختصاص می‌دهد.
پیشانوشت به معنی از پیش نوشته شده میباشد که از واژه (پیش) و (سرنوشت) گرفته شده. که در سال 2023 توسط سولیوس یا (Soleyus) استفاده شده و کاربرده فلسفی و هستی ای دارد.
زندگی امروزی ما از میلیارد ها سال که پیش نوشته شده, و ما در گذشته, اکنون و آینده زندگی میکنیم برای نمونه که بتوانید این سخن را درک کنید به متن زیر دقت کنید!تاریخ تولد شما پدر و مادر شما دوستان شما همه و همه اینا از پیش تعیین و مشخص شده بود!
همچنین همین اکنون که دارید این گفتار و نامه رو میخوانید, شما در آینده این را خوانده اید اکنون دارید آن رو میخوانید و در گذشته خواهید خواند.
سوراخ‌های پر اغلب به‌طور مشخص بر روی پرهای بال و دم برخی از گونه‌های کوچک‌جثه گنجسک‌سان ایجاد می‌شود. دربارهٔ پرستوهای خانگی، پیشنهاد شد که این سوراخ‌ها آثاری از شپش پرندگان، یا "Machaerilaemus malleus" و/یا "Myrsidea rustica" (هر دو از سردهٔ Amblycera و خردراستهٔ شپش‌ها Phthiraptera) را تغذیه می‌کنند.
نشان داده شد که شمارش سوراخ‌ها بسیار قابل تکرار هستند، و بنابراین به نظر می‌رسد که شمارش معیارهای سودمندی برای تعیین کمیت شدت آلودگی باشد. از آن زمان، چندین مقاله تأثیرگذار دربارهٔ جنبه‌های فرگشتی، بوم‌شناختی و رفتاری برهم‌کن‌های میزبان-انگل بر اساس این فرض که سوراخ‌ها توسط "Machaerilaemus malleus" جویده شده‌اند، چاپ شده‌است. به‌طور خاص، گزینش جنسی میزبان، شکستن پر، کارکرد پرواز، سطح ایمنی، تاریخ رسیدن، و حتی ویژگی‌های آوازی با تعداد سوراخ‌ها همبستگی دارند. آزمایش‌های دوسویه نشان داد که سطح آلودگی ارثی است.
جی‌ام‌ای تی.۳۳ یا گوردون موری اتوموتیو تایپ ۳۳ یک خودروی اسپورت است که توسط شرکت خودروسازی گوردون موری ساخته شده‌است. تی.۳۳ که توسط گوردون موری طراحی شده‌است، دومین مدل سازنده پس از ابرخودرو تی.۵۰ است.
ادعا می‌شود که طراحی جی‌ام‌ای تی.۳۳ از جی‌تی‌های بزرگ دهه ۱۹۶۰ الهام گرفته شده‌است،https://www.autocar.co.uk/car-news/new-cars/new-gordon-murray-t33-makes-public-debut-goodwood مانند فراری دینو و لامبورگینی میورا. موری از پیکربندی کوپه ۲ نفره برای تی.۳۳ استفاده کرد که بدنه آن کاملاً از فیبر کربن ساخته شده و بر روی یک قاب فیبر کربنی و آلومینیومی نصب شده‌است. تی.۳۳ دارای ظرفیت چمدان ، بین یک صندوق عقب و دو محفظه جلوتر از چرخ‌های عقب تقسیم شده‌است.
تی.۳۳از همان موتور کازوورث وی۱۲ با تی.۵۰ با استفاده می‌کند. جابجایی و چهار سوپاپ در هر سیلندر. در تی.۳۳ توانایی را دارد در ۱۰۵۰۰ دور در دقیقه و گشتاور در ۹۵۰۰ دور در دقیقه.https://carbuzz.com/cars/gordon-murray-automotive/t-33 نیرو از طریق یک جعبه‌دنده ۶ سرعته دستی استاندارد Xtrac به چرخ‌های عقب منتقل می‌شود.https://www.youtube.com/watch?v=RpN4OLb8XtA?t=714
GMA قصد دارد ۱۰۰ خودروی مشتری را در سایت تولید ساری (انگلستان) بسازد.
در مرغداری، تعیین جنسیت درون‌تخمی روشی برای تعیین جنسیت جوجه است که در زمانی که جوجه‌ها هنوز درون تخم‌مرغ هستند انجام می‌شود (لاتین به معنای "درون تخم " است). روش‌های مختلفی برای تعیین جنسیت جوجه در دوره جوجه‌کشی ۲۱ روزه پیش از خروج از تخم (تولد با بیرون آمدن از پوسته تخم‌مرغ) وجود دارد.
ورود زبان مغولی به ایران همزمان بود با آغاز تهاجم چنگیز خان به قلمروی خوارزمشاهیان در سال ۶۱۶ ه‍.ق (۱۲۱۹ م). نیم سده بعد و با استقرار ایلخانان، زبان مغولی که زبان مادری حاکمان جدید و بخشی از نیروی نظامی آن‌ها بود در ایران تثبیت شد. اگرچه شواهدی مبنی بر تداوم زبان مغولی در ایران تا اواخر دوره تیموری نیز وجود دارد، بااین‌حال برخی معتقدند که از اواخر دوره ایلخانی، زبان مغولی در ایران عملاً زبانی مرده محسوب می‌شده‌است. برخی شواهد مبنی بر تداوم زبان مغولی در ایران پس از سقوط ایلخانان عبارت‌اند از:
۱- زبان مغولی در قلمروی چوپانیان رواج داشت و در دربار جلایریان برای نوشتن تعدادی از اسناد دولتی مورد استفاده بوده‌است.Broadbridge, Anne F. "Kingship and Ideology in the Islamic and Mongol Worlds", (Cambridge University Press, 2008), 157.
۲- محبوبیت سرودهای مغولی در دربار تیمور و وجود عبارت مغولی üge manu (فرمایش ما) بر برخی سکه‌های او.این عبارت بر سکه‌ها با املای «اکمنو» آمده‌است؛ برای نمونه نگاه کنید به سکه‌ای ضرب سمرقند به تاریخ ۷۸۵ ه‍.ق
۳- وجود وام‌واژه‌های مغولی تازه‌ای در نوشته‌های مورخانی به‌مانند عبدالرزاق سمرقندی، نظام‌الدین شنب غازانی و معینی نطنزی که در میان وام‌واژه‌های مغولی آثار کهن‌تر نظیر تاریخ جهانگشای عطاملک جوینی و جامع‌التواریخ فضل‌الله همدانی شناخته نشده‌اند.Encyclopædia Iranica: MONGOLS ii. Mongolian Loanwords in Persian.
نوع زبان مغولی مورد استفاده در ایران دوره‌های ایلخانی و تیموری را امروزه در دانش زبان‌شناسی «مغولی میانه» می‌خوانند که میان سده‌های سیزدهم تا شانزدهم میلادی رایج بود و نیای زبان مغولی امروزی به‌شمار می‌آید. زبان مغلی افغانستان که اخیراً منقرض‌شده نیز از نسل همین زبان به‌حساب می‌آمد.Encyclopædia Britannica: Mongolian languages.
زوال زبان مغولی در ایران ناشی از آمیختگی مغولان با اقوام ساکن ایران در طی چند نسل بود. این آمیختگی با ترک‌ها بیش از سایرین بود. برای نمونه جلایریانی که جانشین ایلخانان شدند، همانند آن‌ها مغول‌تبار بودند، ولی به ترکی اوغوز تکلم می‌کردند و از نظر فرهنگ بیشتر ترکمان محسوب می‌شدند تا مغول. فرایند اضمحلال عناصر قومی و زبانی مغولی در ایران تا آغاز دوره صفوی تکمیل گشت.An Introduction to the History of the Turkic Peoples.
سکه‌ها ازجمله مهم‌ترین شواهد برجای‌مانده از زبان مغولی در ایران هستند. تا اواخر حکومت اباقا خان، ایلخانان استاندارد خاصی برای ضرب سکه نداشتند و هر ایالت سبک خاصی برای ضرب سکه داشت. نخستین کوشش برای یکسان‌سازی مسکوکات، همان زمان و با ترویج سکه‌های مغولی-عربی صورت گرفت. سکه‌های مذکور نخستین‌بار در سال ۶۷۴ ه‍.ق (۱۲۷۵ م) در تبریز ضرب شدند و در ابتدا نیز تنها سکه محلی تبریز محسوب می‌شدند، اما در طول دو دهه بعد از این تاریخ، به‌تدریج ضربشان در بیشتر ایران رواج یافت. بر یک‌سوی سکه‌های مذکور، متن شهادتین همراه با تاریخ و محل ضرب را به خط کوفی و دیگرسو عبارات مغولی را با خط اویغوری ثبت می‌کردند. غازان خان استاندارهای محلی ضرب سکه را ممنوع ساخت و سکه‌های مغولی-عربی را به‌عنوان یگانه استاندارد سکه‌های ایلخانی کاملاً رایج کرد. جانشین غازان، اولجایتو، ضرب این نوع سکه را ادامه نداد و سکه‌ها از این زمان تا پایان دوره ایلخانان، تقریباً همیشه تنها شامل عبارات عربی بودند.Encyclopædia Iranica: COINS AND COINAGE. در مواردی در زمان ابوسعید و سپس ایلخانان رقیب، نام ایلخان به زبان مغولی و خط اویغوری بر سکه‌ها ثبت می‌شد، اما باقی نوشته‌های سکه‌ها به خط و زبان عربی آورده می‌شد.Numisbids: ILKHAN: Abu Sa'id, 1316-1335, AR 6 dirhams (8.46g), Bazar (the military mint)..Numisbids: ILKHAN: Musa Khan, 1336-1337, AR 2 dirhams (2.83g), Baghdad..Numisbids: ILKHAN: Taghay Timur, 1336-1353, AR 6 dirhams (3.67g), Amul..
عبارات مغولی سکه‌های یادکرده تا پیش از حکومت غازان، وفاداری حاکم ایلخانی به خان بزرگ امپراتوری مغول (دودمان یوآن) را اعلام می‌کردند. برای نمونه بر سکه‌های احمد تگودار آمده بود: Qaγan-u nereber Amad-un deledkegülüg-sen (احمد به نام خاقان سکه ضرب کرد).ᠬᠠᠭᠠᠨ ᠤ ᠨᠡᠷᠡᠪᠡᠷ ᠠᠮᠠᠳ ᠤᠨ ᠳᠡᠯᠡᠳᠬᠡᠭᠦᠯᠦᠭ ᠰᠡᠨ غازان اما چون خود را مستقل از دستگاه خان بزرگ می‌دانست، عبارت مغولی کاملاً متفاوتی بر سکه‌ها آورد: Tngri-yin küčüntür Γasan-u deledkegülüg-sen (غازان با تکیه بر قدرت آسمانی (تنگری) سکه ضرب کرد).ᠲᠩᠷᠢ ᠶᠢᠨ ᠬᠥᠴᠥᠨᠲᠥᠷ ᠬᠠᠰᠠᠨ ᠤ ᠳᠡᠯᠡᠳᠬᠡᠭᠦᠯᠦᠭ ᠰᠡᠨJSTOR: A Rendering of Square Script Mongolian on the Îlkhân Ghâzân Maḥmûd's Coins.For numismatic information: Coins of Ghazan , Ilkhanid coin reading . ولی در گرجستان به‌دلیل اختلاف با اردوی زرین و نیاز به تأیید سیاسی خان بزرگ برای حاکمیت بر آن منطقه، ضرب سکه‌ها با همان فرمول سنتی «ضرب سکه توسط ایلخان به نام خاقان» ادامه یافت."Culture and Conquest in Mongol Eurasia" by Thomas T. Allsen, p. 33.
رشیدالدین فضل‌الله همدانی در نوشتن بخش تاریخ مغول از کتاب جامع‌التواریخ، از کتابی به زبان مغولی با نام آلتان دفتر (کتاب زرین) استفاده کرده‌است. به گفته وی، این کتاب به‌صورت برگ‌های پراکنده در خزانه شاهی نگهداری می‌شد. از کتابی که رشیدالدین به آن اشاره دارد امروزه اثری باقی نمانده‌است. هنگام تکمیل نسخه فارسی کتاب جامع‌التواریخ، ترجمه‌هایی از آن به عربی، ترکی و مغولی نیز صورت گرفت. بااین‌حال امروزه به‌جز بخشی از جلد دوم نسخه عربی، از آن ترجمه‌ها چیز دیگری باقی نمانده‌است.
حاکمیت نسبتاً طولانی‌مدت مغولان بر ایران طی سده‌های ۷ و ۸ ه‍.ق (۱۳ و ۱۴ م)، باعث ورود تعداد قابل توجه‌ای وام‌واژه مغولی به زبان فارسی شد. این موضوع نخست از طریق منابع دولتی و تاریخ‌نگاری و سپس از طریق ادبیات و شعر خود را نشان داد. بیشتر وام‌واژه‌های مغولی پس از پایان حکومت مغول از منظر کاربرد منسوخ شدند.
امروزه ایجاد تمایز میان وام‌واژه‌های ترکی و مغولی در زبان فارسی تا حدودی دشوار است و گاهی در واژه‌نامه‌های شناخته‌شده نیز در این‌باره نوعی سردرگمی وجود دارد. ازجمله وام‌واژه‌های مغولی که امروزه در فارسی کاربرد دارند می‌توان به «جلو»، «مَرال (مارال)» و «تومان» اشاره نمود. طی دوره حکمرانی مغول، تعدادی واژه فارسی نیز وارد مغولی شده که ازجمله آن‌ها نیز می‌توان به «باغ»، «زندان» و «دانشمند» اشاره کرد. تبادل وام‌واژه‌ها میان این دو زبان گاهی غیرمستقیم به‌واسطه زبان‌های ترکی صورت گرفته‌است.JSTOR: THE TURKIC LOAN WORDS IN MIDDLE MONGOLIAN.
ریچارد شچنر، (زاده 1934) استاد دانشگاه در مدرسه هنر تیش، دانشگاه نیویورک، و سردبیر «ژورنال نقد و بررسی درام (TDR)» است.
ریچارد شچنر در سال ۱۹۵۶، مدرک کارشناسی خود را در رشته هنر از دانشگاه کرنل، و دو سال بعد مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه آیووا، و در سال ۱۹۶۲ مدرک دکترای خود را از دانشگاه تولین دریافت کرد. او از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۹، و پس از وقفه‌ای از سال ۱۹۸۶ تا به امروز، "ژورنال نقد و بررسی درام" را اداره کرده‌است
شچنر یکی از بنیان‌گذاران بخش مطالعات مدرسه هنر تیش در دانشگاه نیویورک است. او گروه پرفورمنس نیویورک را در سال ۱۹۶۷ تأسیس کرد، و تا سال ۱۹۸۰ مدیر هنری آن بود. در آن سال، شچنر تعهدنامه «اعتراض مالیاتی نویسندگان و ویراستاران» را امضا کرد و متعهد شد در اعتراض به جنگ ویتنام از پرداخت مالیات خودداری کند."Writers and Editors War Tax Protest" January 30, 1968 "New York Post" در سال ۱۹۹۲، شچنر گروه «"هنرمندان ساحل شرقی»" را تأسیس کرد، که تا سال ۲۰۰۹ مدیر هنری آن بود. او همچنین برای مجلات در سراسر جهان نویسندگی می‌کند.
در دهه ۱۹۹۰، «راساباکس» را ابداع کرد، که تکنیکی در آموزش عاطفی برای اجراکنندگان هنری بود.
از سال ۲۰۰۷، مرکز مطالعات اجرای ریچارد شچنر در آکادمی تئاتر شانگهای شروع به انتشار دوسالانه "ژورنال نقد و بررسی درام چین" کرد.
در مارس ۲۰۰۵، مرکز مطالعات اجرای ریچارد شچنر به‌عنوان بخشی از آکادمی تئاتر شانگهای، افتتاح شد. شچنر با گروه پرفورمانس این مرکز اجراهای زیادی را کارگردانی کرد، از جمله "دیونیسوس در سال ۶۹،" بر اساس "باکا" اوریپید (۱۹۶۸)، مکبث بر اساس مکبث شکسپیر (۱۹۶۹)، قطعه طراحی‌شده توسط گروه کمون (۱۹۷۰)، دندان جنایت سام شپارد (۱۹۷۲)، مادر شجاع و فرزندانش برشت (۱۹۷۵)، پروژه مرلین دیوید گارد (۱۹۷۵)، ادیپ سنکا (۱۹۷۷)، پلیس‌های کورتیس فاکس (۱۹۷۸) و بالکن ژان ژنه (۱۹۷۹). شچنر همراه با گروه "هنرمندان ساحل شرقی"، فاوست/غذا (۱۹۹۳)، سه خواهر آنتون چخوف (۱۹۹۵)، هملت ویلیام شکسپیر (۱۹۹۹)، یوکاستا از شوچنر و ساویانا استانسکو، (۲۰۰۳)، یوکاستاس ردوکسان آمریس (۲۰۰۵) را کارگردانی کرده‌است. شچنر همچنین در آسیا و آفریقا نیز کارگردانی کرده‌است: باغ گیلاس اثر آنتون چخوف (۱۹۸۳ به زبان هندی) در دهلی نو، سان هویژو می‌نگری جیویائو چو شان (۱۹۸۹ در شانگهای به زبان ماندارین) آگوست ویلسون، سیاه ما رینی (۱۹۹۲) در جشنواره گراهامزتاون در آفریقای جنوبی، اورستیا (۱۹۹۵ در تایپه به زبان ماندارین) اثر آیسخولوس، و هملت شکسپیر (۲۰۰۷ در شانگهای و ۲۰۰۹ در وروتسواف، لهستان، به زبان ماندارین).
شچنر در شناسایی بسیاری از نویسندگان، از جمله سام شپارد، ژان کلود وان ایتالی، موری مدنیک، رونالد تاول و مگان تری از کانادا، که تکنیک‌های آن‌ها را با شکسپیر مقایسه کرد، نقش به‌سزایی داشت. شچنر معتقد بود که نمایش‌نامه‌ها باید به جای «نوشته مکتوب» ساخته شوند - و او اشاره کرد که شکسپیر در آغاز قرن هفدهم با همکاری نزدیک با شرکت‌های تئاتری در حال رشد لندن، آثار بزرگی را «"ساخته"» کرد.Gary Botting, "The Theatre of Protest in America" (Edmonton: Harden House, 1972), 6-7
شهدطوطیک آبی یک شهدطوطی کوچک از پلینزی فرانسه و جزایر کوک است. همچنین به نام‌های شهدطوطیک تاهیتی، شهدطوطیک بنفش، شهدطوطی تاهیتی، شهدطوطی آبی و شهدطوطی نیلی نیز شناخته می‌شود. در گذشته در ۲۳ جزیره در اطراف تاهیتی یافت می‌شد، اما اکنون به هشت جزیره محدود شده‌است: آیتوتاکی، آپاتاکی، آروتوا، کائوکورا، مانوآئه، ماوپیها، موتو وان، رانگیروا، و احتمالاً مانیهی و مانوآئه. پرهای آن عمدتاً به رنگ آبی تیره است و ناحیه‌ای سفید در بالای سینه، گلو و چهره خود دارد. نخستین پرورش در اسارت در بریتانیا توسط مارکز تاویستوک در دهه ۱۹۳۰ انجام شد. او به خاطر این موفقیت از سوی لیگ پرندگان خارجی مدال نقره دریافت کرد.
شهدطوطیک آبی در هر زیستگاه جنگلی در گستره پراکنش خود، از جمله مناطق کشت‌شده زندگی خواهد کرد.Collar, N. & Kirwan, G.M. (2017). بیشترین فراوانی آن در توده‌های مخلوط نارگیل و "هلیوتروپیوم فورتریانوم" است.Ziembicki (2006), p. 19.
مؤید ابوکشک (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اردن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الجزیره (امان)، باشگاه ورزشی النصر کویت، باشگاه ورزشی فنجاء، باشگاه فوتبال الشباب اردن، و باشگاه ورزشی الفیصلی اشاره کرد.
شهدطوطیک پهلوسرخ گونه‌ای از طوطی از خانواده طوطیان سبز است و در ملوکاس، گینه نو و مجمع الجزایر بیسمارک یافت می‌شود. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های دشت نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های حرای نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است. تنها نرهای بالغ دارای پرهای قرمز روی سر و پهلوها هستند.
شهدطوطیک برگی ، که همچنین به نام شهدطوطیک فلورس یا شهدطوطیک وبر نیز شناخته می‌شود، گونه‌ای طوطی است که در جزیره فلورس اندونزی بومی است. در گذشته به عنوان زیرگونهای از شهدطوطیک رنگین‌کمان در نظر گرفته می‌شد،Juniper, T. , & M. Parr (1998). اما پس از بررسی در سال ۱۹۹۷،Schodde, R. & I. J. Mason (1997). به‌طور فزاینده‌ای به عنوان یک گونه جداگانه در نظر گرفته می‌شود.Dickinson, E. C. (editor) (2003).Gill, F. , M. Wright, & D. Donsker (2009).
مولچت دوما (; ) یک گروه موسیقی پست-پانک بلاروسی از مینسک است که در سال ۲۰۱۷ تشکیل شد. این گروه اکنون متشکل از اگور اشکوتکو (آواز)، رومان کوموگورستف (نوازندهٔ گیتار و ماشین درام)، و پاول کوزلوف (نوازندهٔ گیتار بیس) است. سبک موسیقی آن‌ها از موسیقی راک روسیه در دههٔ ۸۰ میلادی تأثیر پذیرفته و معمولاً به عنوان پست-پانک، موج نو وسینث-پاپ توصیف شده‌است.
آن‌ها نخستین آلبومشان به نام «"از بام خانه‌هایمان"» (, "S krysh nashikh domov") را در سال ۲۰۱۷ و سپس دومین آلبومشان، «"اتاژی"» را در سال ۲۰۱۸ منتشر کردند. پس از اینکه در سطح جهانی به محبوبیت رسیدند، در سال ۲۰۲۰ با ناشر مستقل سیکرد بونز ریکوردز قرارداد بستند و برای نخستین بار در آمریکای شمالی آثار خود را منتشر کردند. آلبوم سوم آن‌ها، «"بنا"»، در ۱۳ نوامبر ۲۰۲۰ منتشر شد.
مولچت دوما در مینسک، بلاروس تشکیل شد و در سال ۲۰۱۷ انتشار موسیقی را آغاز کردند. آن‌ها نخستین آلبومشان، "از سقف خانه‌هایمان" () را خودشان در ۲۴ آوریل ۲۰۱۷ عرضه کردند. در ژوئیه ۲۰۱۷، آن‌ها تک‌ترانهٔ "تاجر" (Коммерсанты، "Kommersanty") را منتشر کردند. سال بعد، این گروه دومین آلبومشان به نام «"اتاژی"» (Этажи، «طبقه‌ها») را در ۷ سپتامبر ۲۰۱۸ منتشر کردند.
با گذشت زمان، دو آلبوم نخست از طریق یوتیوب و بندکمپ محبوبیت پیدا کردند. موسیقی آن‌ها به شکل غیررسمی توسط کاربری به نام «Harakiri Diat» آپلود می‌شد که همچنین موسیقی مشابه دیگر گروه‌ها را منتشر می‌کرد. تا پایان ۲۰۱۹، "اتاژی" حدود دو میلیون شنونده از طریق آپلود آلبوم پیدا کرده بود. گروه در ابتدا در کشور میهنشان بلاروس مانند دیگر مناطق اروپا محبوب نبود. آن‌ها در تمام قاره اجرا کرده بودند اما نه در بلاروس؛ هرچند آن‌ها اظهار داشتند که علاقه‌ای به اجرا در مینسک آرنا ندارند.
مولچت دوما اظهار داشتند که تحت تأثیر موسیقی راک دههٔ ۱۹۸۰ روسیه از دوران پرسترویکا قرار گرفتند، به‌ویژه گروه کینو. آن‌ها همچنین با دو گروه کیور و جوی دیویژن مقایسه شده‌اند. سبک آواز اگور اشکوتکو و ظاهر در صحنه همانند ایان کرتیس، خواننده جوی دیویژن است. کت ژنگ از "پیچفورک" آواز اشکوتکو را «طیفی و بی‌جسم» توصیف کرده‌است.
در حال حاضر، مولچت دوما هرگز به زبان بلاروسی آهنگ نخوانده‌اند. هنگامی که در این باره از آن‌ها پرسیده شد، به سادگی پاسخ دادند که «برای آن‌ها راحت‌تر است».
شهدطوطیک گونه‌زرد گونه‌ای از طوطی‌های خانواده طوطیان سبز و بومی سولاوسی در اندونزی است. به‌طور کلی رایج است.
در گذشته با شهدطوطیک سولا هم‌گونه در نظر گرفته می‌شد و در مجموع شهدطوطیک لیمویی نامیده می‌شد.
شهدطوطیک نوک‌زرد گونه‌ای از طوطی خانواده طوطیان سبز است که در گینه نو یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی مرطوب نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
شهدطوطیک نوک‌زرد دارای پرهای سبز با سینه قرمز و نوک زرد روشن است.
شهدطوطیک نوک‌نارنجی یک گونه طوطی از خانواده طوطیان سبز است که در گینه نو یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
رنگ آن عمدتاً سبز، با زیرتنه قرمز و رگه‌های مایل به زرد روی سر است. می‌توان آن را با اندازهٔ کوچک‌تر و نوک نارنجی‌اش از شهدطوطیک نوک‌زرد مشابه متمایز کرد. از شهد، گل، میوه و گرده تغذیه می‌کند. به دلیل گستره وسیع و عدم کاهش شدید جمعیت، در فهرست گونه‌های کمترین نگرانی توسط IUCN جای دارد.
معمولاً در جفت، گروه‌های کوچک یا گله‌های تا ۳۰ فرد یافت می‌شود.
از گرده، شهد، گل‌ها، میوه‌ها و به‌طور نامعمول از دانه‌ها تغذیه می‌کند. شهدخوارتر از شهدطوطیک نوک‌زرد است. جستجوی غذا عمدتاً در تاج پوشش و همچنین در سطوح پایین‌تر انجام می‌شود.
فصل تولیدمثل در مهرماه است. ۲ عدد تخم می‌گذارد. در حفره‌ها آشیانه می‌سازد.
شهدطوطیک سرزیتونی که به آن شهدطوطی کامل نیز گفته می‌شود، گونه‌ای از طوطی‌ها از خانواده طوطیان سبز است که در جنگل‌ها و مناطق کشت‌شده در تیمور و جزایر کوچک‌تر پیرامونی یافت می‌شود.
این گونه از شهدطوطیک رنگین‌کمان در پرورش پرندگان پرطرفدار است.
در این مقاله، فهرستی از پرهزینه‌ترین بازی‌های ویدئویی که تا به حال ساخته شده‌اند، با حداقل هزینه کل ۵۰ میلیون دلار آمریکا و طبقه‌بندی شده بر اساس هزینه کل بر اساس تورم، آورده شده‌است. بیشتر بودجه بازی‌ها فاش نمی‌شود، بنابراین تمام موارد این فهرست نشان دهنده عملکرد صنعت بازی نیست.
بودجه‌های زیر توسط رسانه‌ها بدون نام بردن از تحلیلگر یا شرکت خاصی برآورد شده‌است.
شهدطوطیک گلوسرخ یک گونه بومی فیجی و در خطر انقراض است. طول آن ۱۸ سانتی‌متر است و به‌طور کلی سبز روشن، با گونه‌ها، گلو و ران قرمز است.
این گونه در گذشته در سرده "Charmosyna" جای داشت. بر اساس یک مطالعه تبارزایی مولکولی شهدطوطیک‌ها منتشر شده در سال ۲۰۲۰ به جنس "Vini" منتقل شدو
شهدطوطیک چانه‌سرخ یک گونه طوطی از خانواده طوطیان سبز و بومی بریتانیای جدید، ایرلند جدید، هانوفر جدید و جزیره کارکار در پاپوآ گینه نو است.
این گونه به‌طور کلی به عنوان تک‌نماد شناخته می‌شود. با این حال، برخی از مقامات، جمعیت‌های جزیره کارکار را به عنوان یک زیرگونه جداگانههٔ "V. r. krakari" تقسیم کردند.
شهدطوطیک پیشانی‌سرخ ، که همچنین به عنوان شهدطوطیک خال‌سرخ یا شهدطوطیک دمگاه‌سرخ شناخته می‌شود، گونه‌ای از طوطی‌ها از خانواده طوطیان سبز است که در شمال گینه نو و جزیره بیاک یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
شهدطوطیک سولا گونه‌ای طوطی از خانواده طوطیان سبز و بومی جزایر سولا در اندونزی است. در جنگل‌ها و ارتفاعات تا ۲۴۰۰ متر یافت می‌شود.Coates, B. J. , & K. D. Bishop (1997). به‌طور کلی رایج است.
شهدطوطیک لیمویی از سردهٔ شهدطوطیک‌های سبز در خانوادهٔ طوطیان سبز است که به گونه‌های زیر تقسیم شده‌است:
مویه‌گرهای ژیان‌مرغ یک سرده از پرندگان خانواده مگس‌گیران ژیان‌مرغ است. آنها با چندین گونه از خانواده مرغان کدر نام مشترک «مویه‌گر» را دارند.
مویه‌گرهای سنگ‌چشم‌گون یک سرده از پرندگان گنجشک‌سان از خانواده مرغان کدر است. به‌طور سنتی در خانواده گوهرمرغان قرار می‌گرفته‌است، اما شواهد قوی نشان می‌دهند که بهتر است در مرغان کدر باشند،Adopt the Family Tityridae - South American Classification Committee (2007) جایی که اکنون توسط SACC قرار داده می‌شود. آنها نام مشترک «مویه‌گر» را با گونه‌های "سوت‌کش‌ها"، "Laniisoma" و "Rhytipterna" دارند.