moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
فیلسوف پیشاسقراطی پارمنیدس از جمله نخستین متفکرین غربی بود که ممکن بودن هیچ را زیر سؤال برد. متفکرین زیاد دیگری چون «بیدی راندلی» این پرسش را مطرح نموده‌اند که آیا هیچ یک امکان هستی‌شناختی است؟ استدلال می‌شود که همهٔ آنچه دربرگیرنده هیچ (عدم) است یک امکان‌ناپذیری است چون از قبل یک هستی وجود دارد و توقف هستی نمی‌تواند آن را پاک کند. این استدلال به نحوی با «می‌اندیشم پس هستم» قابل قیاس است.Why Does Anything Exist?
فیلسوف معاصر روی سورنسن این نوع استدلال را رد نموده‌است. وی استدلال می‌نماید که کنجکاوی ممکن است، «حتی اگر مشخص شود که گزاره ضرورتاً صادق است». به‌طور نمونه، یک «"تعلیق به محال" که ثابت می‌کند formula_1 به formula_2 همگراست» نشان می‌دهد که عدم همگرایی به formula_2 غیرممکن است. هرچند، این تعلیق به محال هیچ بینشی فراهم نمی‌کند که چرا عدم همگرایی به formula_2 غیرممکن است. به همین ترتیب، حتی اگر «هیچ» ناممکن باشد، پرسیدن این سؤال که چرا عدم-وجود یا هیچ غیرممکن است، یک پرسش معتبر می‌باشد.
جنگ، شرکت فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ و به کارگردانی جاشوآ سفتل است. در این فیلم بازیگرانی همچون جان کیوسک، هیلاری داف، مریسا تومی، جون کیوسک، دن اکروید، بن کینگزلی، بن کراس، سرگی ترایفانوویچ، زاخاری باخاروف و ند بلامی ایفای نقش کرده‌اند.
کتاب‌شناسی مارکسیستی : مارکسیسم روشی برای تحلیل اجتماعی - اقتصادی است که روابط طبقه و تضادهای اجتماعی را تحلیل و از تفسیر ماتریالیستی از توسعه تاریخی و دیالکتیک استفاده می‌کند. دیدگاه تحول اجتماعی روش‌شناسی مارکسیستی از پژوهش اقتصادی و سیاسی و اجتماعی بهره می‌برد و آن را در نقد و تحلیل توسعه سرمایه‌داری و نقش مبارزه طبقاتی در تغییرات اقتصادی سیستمیک به کار می‌گیرد.
این یک «کتاب‌شناسی مارکسیستی» است که برپایهٔ نویسنده فهرست شده‌است.
تاریکی‌هراسی یک ترس یا هراس مرسوم در میان کودکان و در درجات گوناگون، بزرگسالان است. تاریکی‌هراسی همیشه با خودِ تاریکی ارتباط ندارد. ممکن است خطرات احتمالی یا متصورانهٔ مخفی در تاریکی، دلیل ترس باشند. برخی از درجات تاریکی‌هراسی، به‌ویژه به‌عنوان مرحله‌ای از رشد کودک، طبیعی است. اغلب ناظران گزارش می‌دهند که ترس از تاریکی به‌ندرت تا پیش از ۲ سالگی ظهور می‌کند.] وقتی تاریکی‌هراسی به درجه‌ای می‌رسد که به‌خاطر میزان شدت، آسیب‌شناسی تلقی می‌شود، گاهی اوقات اسکوتوفوبیا یا لیگوفوبیا نامیده می‌شود.
برخی پژوهشگران و در ابتدا زیگموند فروید، تاریکی‌هراسی را به‌عنوان تجلی اختلال اضطراب جدایی در نظر می‌گیرند.
یک نظریهٔ جایگزین در دههٔ ۱۹۶۰، زمانی که دانشمندان آزمایش‌هایی را جهت جستجوی مولکول‌های مسئول حافظه انجام دادند، مطرح شد. در یک آزمایش، موش‌های صحرایی که به‌طور معمول از جانوران شب‌زی هستند، مشروط به ترس از تاریکی شدند و ظاهراً ماده‌ای به نام «اسکوتوفوبین» از مغز موش‌ها استخراج شد. این ماده، ادعا شد که مسئول به‌خاطر سپردن این ترس است. این یافته‌ها متعاقباً از بین رفتند.
انتکاویر () (ETV) (با نام تجاری Baraclude) یک داروی ضد ویروسی است که در درمان عفونت ویروس هپاتیت بی (HBV) به کار می‌رود. در افراد مبتلا به HIV/AIDS و HBV باید از داروهای ضد رتروویروسی نیز استفاده شود. انتکاویر از راه خوراکی به صورت قرص یا محلول مصرف می‌شود.
عوارض جانبی رایج عبارتند از سردرد، حالت تهوع، قند خون بالا و کاهش عملکرد کلیه. عوارض جانبی شدید شامل بزرگ شدن کبد، افزایش سطح لاکتات خون و التهاب کبد در صورت قطع دارو است. در حالی که به نظر می رسد استفاده از آن در دوران بارداری ضرری ندارد، این استفاده به خوبی مورد مطالعه قرار نگرفته است. انتکاویر در خانواده داروهای مهارکننده‌های ترانس کریپتاز معکوس نوکلئوزیدی (NRTIs) قرار دارد و با مسدود کردن ترانس کریپتاز معکوس از تکثیر ویروس هپاتیت B جلوگیری می‌کند.
انتکاویر در سال ۲۰۰۵ میلادی برای استفاده پزشکی تأیید شد. در فهرست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی قرار دارد. در ایالات متحده، از سال ۲۰۱۵، این دارو به عنوان یک داروی عمومی در دسترس نیست.
انتکاویر عمدتا برای درمان عفونت مزمن هپاتیت B در بزرگسالان و کودکان دو سال و بالاتر با تکثیر ویروسی فعال و شواهد بیماری فعال با افزایش آنزیم‌های کبدی استفاده می‌شود. همچنین برای جلوگیری از عفونت مجدد HBV پس از پیوند کبد و درمان بیماران HIV آلوده به HBV استفاده می‌شود. انتکاویر در برابر HIV ضعیف است، اما برای استفاده در بیماران مبتلا به HIV-HBV بدون رژیم ضد HIV به طور کامل سرکوب کننده توصیه نمی‌شود، زیرا ممکن است برای مقاومت به لامیوودین و امتریسیتابین در HIV انتخاب شود.
اثربخشی انتکاویر در چندین کارآزمایی تصادفی، دوسوکور و چند مرکزی مورد مطالعه قرار گرفته است. انتکاویر از راه خوراکی درمان موثر و به طور کلی به خوبی قابل تحمل است.
تیپ ۴۰ پیاده سراب یا تیپ ۴۰ متحرک هجومی از تیپ‌های مستقل پیاده نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که پادگان و ستاد فرماندهی آن در شهر سراب، استان آذربایجان شرقی مستقر می‌باشد. تیپ ۴۰ سراب در خلال جنگ ایران و عراق، از تیپ‌های زیرمجموعه لشکر ۲۱ پیاده آذربایجان بود و در ۱۶ عملیات به‌عنوان یگان عمل‌کننده در نبرد شرکت داشت. هم‌اکنون سرهنگ سیدعلی نباتی فرماندهی تیپ ۴۰ پیاده سراب را برعهده دارد.
دیوید پاسکیسی (زاده ۲۲ دسامبر ۱۹۶۰) بازیگر آمریکایی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم محصول یخی و غریبه‌ها با آبنبات اشاره کرد.
مسعود رستگار جودوکار ایرانی است. او دارنده مدال برنز تیمی و مقام پنجم انفرادی از رقابتهای المپیک ناشنوایان جهان (ترکیه، مرداد ۱۳۹۶) است.
متاسفانه در اثر بی توجهی مسئولین و مردم ایشان با دستفروشی مخارج خود را تامین می‌کند.
پایان جنگ () یک فیلم جنگی یوگسلاوی به کارگردانی دراگان کرسویا است که در سال ۱۹۸۴ منتشر شد. این فیلم در پنجاه و هفتمین دوره جوایز اسکار در رده‌بندی جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی نماینده یوگسلاوی بود اما به عنوان یک نامزد پذیرفته نشد.Margaret Herrick Library, Academy of Motion Picture Arts and Sciences
در دوران پایانی جنگ جهانی دوم، یک مرد صربی همراه با پسرش دنبال کشتن پنج نفر از اعضای اوستاشه می‌روند که مادر و همسر او را شکنجه دادند و کشتند.
بوی بِه () یک فیلم درام یوگسلاوی به کارگردانی میرزا ایدریزوویچ است که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد و وارد سیزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو شد. این فیلم در پنجاه و پنجمین دوره جوایز اسکار به عنوان نماینده یوگسلاوی برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی حضور داشت اما به عنوان یک نامزد پذیرفته نشد.Margaret Herrick Library, Academy of Motion Picture Arts and Sciences
پسران دریا فیلمی به کارگردانی و نویسندگی افشین هاشمی و حسین قاسمی جامی محصول سال ۱۴۰۰ می‌باشد. این اثر بهترین فیلم چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان شده‌است.
پسران دریا داستانی درام و اجتماعی دارد که در جنوب و شمالِ ایران اتفاق می‌افتد.
کیگو شیمیزو (؛ زادهٔ ) شناگر اهل ژاپن بود.
مری بدفورد (; – ) شناگر اهل آفریقای جنوبی بود.
مکس متزکر (؛ زادهٔ ) شناگر اهل استرالیا بود.
میشل مک‌فرسون (؛ زادهٔ ) شناگر اهل کانادا است.
ماریلین کورسون (؛ زادهٔ ) شناگر اهل کانادا بود.
جایگاه تسلیحات (به انگلیسی: Hardpoint) جایگاهی بر روی بدنه هواپیما است که برای حمل بار خارجی یا داخلی اختصاص داده شده‌است. این جایگاه‌ها ممکن است در بال یا بدنه، در هواپیمای غیرنظامی یا نظامی، در نظر گرفته شوند. در جایگاه‌های تسلیحات، قطعات و تجهیزاتی مانند موتور جت خارجی، جنگ‌افزارهای مختلف مانند بمب‌ها، راکت‌ها، موشک‌ها، سامانه‌های اقدامات متقابل، غلاف‌های مختلف و مخازن سوخت خارجی نصب می‌شوند. این تجهیزات خارجی، توسط قطعه‌ای با نقش سازگاری‌دهنده (آداپتور)، به‌نام پایلون، به بدنه هواپیما متصل می‌شوند."The Weapons File " Air Armament Center جایگاه‌های تسلیحات در برخی هواپیماهای شناساگریز مانند اف-۱۱۷ نایت‌هاوک، اف-۳۵ لایتنینگ ۲ و اف-۲۲ رپتور برای کاهش نیروی پسار و کاهش ریسک شناسایی توسط رادارها، به‌صورت داخلی و در بدنه هواپیما جاسازی می‌شوند.
هواپیماهای مختلف، دارای آرایش و تعداد مختلفی جایگاه تسلیحات هستند. در برخی از جنگنده‌ها مانند اف-۴ فانتوم، جایگاه‌ها فاقد عدد هستند و در برخی مانند اف/ای-۱۸ هورنت، دارای عدد هستند.
مدل‌ها و نسخه‌های مختلف اف/ای-۱۸ هورنت دارای ۹ جایگاه تسلیحات هستند:
ناتالیا استرونیکووا (؛ زادهٔ ) شناگر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
توشیو شوجی (؛ زادهٔ ) شناگر اهل ژاپن بود.
ولادیمیر بوره (؛ زادهٔ ۴ دسامبر ۱۹۵۰) شناگر اهل روسیه بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۷ مدال نقره، ۶ مدال برنز شده‌است.
وولودیمیر راسکاتوف (; – ) شناگر اهل شوروی بود.
فیل راجرز (؛ زادهٔ ) شناگر اهل استرالیا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۹ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده‌است.
نیک گیلینگام (؛ زادهٔ ) شناگر اهل بریتانیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۹ مدال برنز شده‌است.
سوخو-۷۵ «کیش‌ومات» () که در روسیه با عنوان LTS به معنی «هواپیمای سبک تاکتیکی» شناخته می‌شود یک جنگنده نسل پنجم و پنهان‌کار ساخت شرکت سوخو روسیه است و برای نیروی هوافضای روسیه یا صادرات به کار خواهد رفت. قیمت هر فروند از این جنگنده، حدود ۲۵ تا ۳۰ میلیون دلار خواهد بود.
پیش‌نمونه سوخو-۷۵ برای نخستین بار در نمایشگاه هوایی ماکس ۲۰۲۱ به نمایش درآمد و درحضور ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور روسیه رونمایی شد. انتظار می‌رود نخستین مدل قابل پرواز در سال ۲۰۲۳ به پرواز درآید و پس از رفع مشکلات احتمالی، در سال ۲۰۲۶ یا ۲۰۲۷ در خط تولید قرار گیرد. طبق ادعاهای شرکت سازنده، سوخو-۷۵ یک هواپیمای کم‌هزینه و ارزان است و برای مصارف صادراتی ساخته شده که می‌تواند در کلاس هواپیمای سبک، با اف-۳۵ آمریکایی و اف‌سی-۳۱ چینی رقابت کند. روسیه برنامه دارد در طول ۱۵ سال برای فاز اول صادرات، ۳۰۰ فروند سوخو-۷۵ تولید کند. سوخو-۷۵ دارای محفظه بمب و دم وی‌شکل است تا بازتاب راداری را کاهش دهد. برد پروازی این جنگنده ۳۰۰۰ کیلومتر است و می‌تواند حداکثر ۷٬۴۰۰ کیلوگرم مهمات با خود حمل کند و سرعت آن نیز ۱٫۸ تا ۲ ماخ خواهد بود. محفظه مهمات این جنگنده فقط گنجایش ۵ موشک را دارد. و سقف پرواز جنگنده نیز ۴۰هزار پایی خواهد بود.
موتور به کار رفته در سوخو-۷۵ یک عدد موتور ایزدلی-۳۰ است که در دست طراحی و توسعه قرار دارد. پس از طراحی این موتور، ۲ دستگاه از آن در سوخو-۵۷-ام به کار خواهد رفت. وزن این موتور نسبت به موتور ۱۱۷S به میزان ۳۰ درصد سبک‌تر است و توان آن نیز ۱۸ درصد بیشتر است که می‌تواند ۱۰۷ کیلونیوتون به‌صورت خشک و ۱۷۱ کیلونیوتون با پس‌سوز نیرو تولید کند. بنا به ادعای شرکت ان‌پی‌او ساترن، این موتور طول عمر بیشتری نسبت به موتورهای قبلی روسی خواهد داشت.
کابین سوخو-۷۵ یک کابین تمام شیشه‌ای با سامانه سربالا است و شباهت زیادی به کابین سوخو-۳۵ دارد و به نظر می‌رسد از اجزای سازنده کابین سوخو-۳۵ در آن استفاده شده باشد. اویوینیک سوخو-۷۵ از معماری باز بهره می‌برد و دارای یک رادار آرایه فازی فعال است. همچنین یک مدل ارزان قیمت با رادار آرایه اسکن الکترونیکی فعال نیز به‌صورت آپشن موجود خواهد بود.https://breakingdefense.sites.breakingmedia.com/2021/07/russias-new-su-75-checkmate-promises-a-lot-can-it-deliver/ Johnson, Reuben (22 July 2021). "Russia's New SU-75 Checkmate Promises A Lot. Can It Deliver?". Breaking Defense. Archived from the original on 22 July 2021. Retrieved 28 July 2021. بنا به ادعای «یوری بوریسف» معاون رئیس شرکت سوخو، در ساخت سوخو-۷۵ از الکترونیک پرواز سوخو۵۷ استفاده کرده‌اند تا با مشترک کردن قطعات، هزینهٔ تولید کاهش یابد.
یک مدل بدون سرنشین برای مصارف پهپادی و یک مدل دوسرنشین برای مصارف آموزشی نیز در دست طراحی است. همچنین یک مدل ناوپایه برای نیروی دریایی در دست رایزنی است که همهٔ این مدلها تک‌موتوره خواهند بود.
روسیه انتظار دارد که آرژانتین، هندوستان و ویتنام خریداران اولیه این جنگنده ارزان قیمت باشند. سوخو قصد دارد فاز اول از خط تولید را برای ۳۰۰ فروند برنامه‌ریزی کند و بازار کشورهای آفریقایی را هدف خواهد گرفت. در سال ۲۰۲۱ الکساندر میخیف مسئول اتاق هماهنگی صادرات محصولات نظامی روسیه گفت که کشورهایی از بخش جنوبی قاره آفریقا علاقه خود را به این جنگنده نشان داده‌اند.https://anna-news.info/istrebitel-su-75-checkmate-na-mezhdunarodnom-rynke/ "Истребитель Су-75 Checkmate на международном рынке". anna-news.info (in Russian). Retrieved 29 October 2021.
اتین داگو (؛ زادهٔ ) شناگر اهل سوئیس بود.
دی هویلند ومپایر (De Havilland Vampire) یک هواگرد جنگنده انگلیسی با موتور جت است که توسط شرکت هواپیمایی د هویلند توسعه یافته و تولید شده‌است. این هواپیما، دومین جنگنده دارای موتور جت پس از گلاستر متئور و نخستین جنگنده یک‌موتوره جت در نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا بود.
توسعهٔ ومپایر به عنوان یک هواپیمای آزمایشی در سال ۱۹۴۱، در طول جنگ جهانی دوم به منظور بهره‌برداری از نوآوری انقلابی پیشرانه جت آغاز شد. با توجه به مطالعات طراحی د هویلند، تصمیم گرفته شد که این جنگنده با یک موتور توربوجت (که بعداً با عنوان موتور گابلین تولید شد) نیرو بگیرد. در ماه مه ۱۹۴۴ تصمیم گرفته شد که این هواپیما به عنوان هواگرد رهگیر برای نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا (RAF) تولید شود. در سال ۱۹۴۶، ومپایر تنها چند ماه پس از پایان جنگ جهانی دوم، وارد خدمت عملیاتی در RAF شد.
ومپایر به بسیاری از کشورها صادر شد و در سراسر جهان در نبردها و در شرایط اقلیمی متعددی مورد استفاده قرار گرفت. چندین کشور از این جنگنده در نبردهای مختلف از جمله در بحران سوئز و درمالایا و رودزیا استفاده کرده‌اند. تا پایان تولید، تقریباً ۳۳۰۰ ومپایر ساخته شده بود که یک چهارم آن‌ها تحت لیسانس و در خارج از بریتانیا ساخته شده‌اند. د هاویلند، توسعه بیشتر این نوع را دنبال کرد. نسخه‌های متعدد با ویڗگی‌های خاص، از ومپایر تولید شد. ومپایر ۱۱۵، به‌عنوان یک هواگرد آموزشی دو صندلی و ومپایر ۱۱۲ ونوم، به‌عنوان یک نسخهٔ تخصص‌یافته برای حملات زمینی و عملیات در شب، از مهم‌ترین مدل‌های ومپایر بودند.
ومپایر در ۸ ژوئن ۱۹۴۶، طی پرواز اسکادران ۲۴۷ فرماندهی جنگنده، بر فراز لندن در جشن روز پیروزی، به مردم بریتانیا معرفی شد. این هواپیما، رکوردهای هوانوردی متعددی را به ثبت رساند. ومپایر اولین جنگنده RAF با حداکثر سرعت بیش از ۸۰۰ کیلومتر بر ساعت بود. در ۳ دسامبر ۱۹۴۵، یک ومپایر دریایی نخستین هواپیمای تماماً جت بود که در عرشهٔ یک ناو هواپیمابر نشست و برخاست کرد.
نمونه‌هایی از ومپایر در ۲۸ کشور، باقی مانده‌اند. همچنین، نمونه‌های قابل پرواز این هواپیما، در ۱۰ کشور، موجود هستند.
جایزه تی‌سی‌ای برنامه سال () یکی از جوایز تی‌سی‌ای است که توسط انجمن منتقدان تلویزیون اهدا می‌شود.
دوست خیالی یک تله‌فیلم تولید شبکهٔ لایف‌تایم و محصول سال ۲۰۱۲ است. لیسی چابرت، ایتان امبری، آماندا شول و تد مک‌گینلی در آن ایفای نقش کرده‌اند.
لانتانوسن نوعی ترکیب متالوسن است که حاوی عنصری از دسته لانتانیدها باشد. رایج ترین کمپلکس‌های لانتانوسن حاوی دو آنیون سیکلوپنتادی‌انیل و یک لیگاند نوع X، معمولا لیگاند هیدرید یا آلکیل است.
Wikipedia contributors, "Lanthanocene," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Lanthanocene&oldid=970300893 (accessed November 15, 2021).
باز دورنگ گونه‌ای از پرندگان شکاری از خانواده بازان است. این گیاه در جنگل‌ها، بیشه‌ها، رشد دوم، مزارع و ساوانای جنگلی در جنوب شرقی مکزیک، آمریکای مرکزی، و شمال و مرکز آمریکای جنوبی (تا جنوب شمال آرژانتین ) یافت می‌شود. اگرچه به طور کلی نامعمول است ولی فراوان‌ترین گونه "بازها" در بیشتر محدوده خود است، اما در ارتفاعات بالاتر از مانند بلندترین قسمت های آند دیده نمی‌شود.
باز دورنگ گسترده است اما به ندرت مشاهده می شود. دامنه آن از مکزیک تا غرب اکوادور، گویان تا کلمبیا، جنوب تا شرق پرو، از برزیل آمازون تا پاراگوئه، شمال-شمال غربی آرژانتین، بولیوی و تا شیلی گسترش می‌یابد. عمدتاً در جنگل، در امتداد لبه‌های جنگل و در مناطق استوایی و نیمه‌گرمسیری محلی ساکن است، اگرچه زیستگاه آن خیلی تخصصی نیست. همچنین ممکن است در جنگل‌های بارانی، خشک‌تر، جنگل‌های نازک‌تر و ساوانای نخل با جنگل گالری زندگی کند.
پیدا کردن باز دورنگ به دلیل خجالتی بودن و نامحسوس بودن آن دشوار است. به دلیل این رفتار، باز دورنگ ممکن است بیشتر از آنچه به نظر می‌رسد، فراوان باشد. gavião-bombachinha-grande (Accipiter bicolor) | WikiAves – A Enciclopédia das Aves do Brasil.
کرباموئیل کلرید یک گروه عاملی با فرمول شیمیایی RNC(O)Cl است. کرباموئیل کلرید والد، HNCOCl، ناپایدار است، اما بسیاری از آنالوگ‌های N-استخلافی از آن شناخته شده‌است. بیشتر این ترکیبات حساس به رطوبت، بی‌رنگ و محلول در حلال‌های آلی غیرقطبی هستند. مانند دی‌متیل‌کرباموئیل کلرید با دمای ذوب ۹۰- درجه سلسیوس و دمای جوش ۹۳ درجه سلسیوس. کرباموئیل کلریدها برای فرآوری تعدادی از آفت کش‌ها، مانند کربوفوران و الدیکارب استفاده می‌شود.Peter Jäger, Costin N. Rentzea and Heinz Kieczka "Carbamates and Carbamoyl Chlorides" in Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry, 2012, Wiley-VCH, Weinheim.
کارباموئیل کلریدها از واکنش یک آمین با فسژن تهیه می‌شوند:
همچنین این ترکیبات با افزودن هیدروژن کلرید به ایزوسیانات‌ها ایجاد می‌شوند:
به این ترتیب کاربامونیل کلریدها را می‌توان با عاملیت N-H تهیه کرد.
در ژاپن، اصطلاحات سنپای (, به معنای «ارشد» یا «برتر») و کوهای (, به معنای «مبتدی»، «جوان» یا «تازه‌وارد») نشان دهنده یک رابطه غیررسمی بین افراد در سازمان‌ها، انجمن‌ها، باشگاه‌ها، مشاغل و مدارس است. این اصطلاحات ریشه در آموزش کنفسیوس‌گرایی دارد اما سبک ژاپنی خودش را گرفته و در نهایت بخشی از فرهنگ ژاپنی شده‌است.
این رابطه یک رابطه متقابل است، زیرا سنپای به کوهای نیاز دارد و بالعکس، سنپای به عضوی با تجربه، دارای سطح بالا یا سن بالاتر در سازمان اشاره دارد که به یک عضو جدید یا بی‌تجربه، معروف به کوهای، کمک، دوستی و مشاوره ارائه می‌کند، کوهای باید قدردانی، احترام و گاهی وفاداری شخصی خود را نشان دهد. کوهای به سابقه و تجربه سنپای احترام می‌گذارد. همچنین سنپای می‌تواند مانند یک دوست با کوهای رفتار کند.
این رابطه در آموزه‌های کنفسیوس‌گرایی و اخلاقی که از چین باستان به ژاپن رسیده ریشه دارد و در جنبه‌های مختلف فلسفه ژاپن نیز گسترش یافته‌است.
با گذشت زمان، این رابطه امکان انتقال تجربه و دانش و همچنین گسترش آشنایان را فراهم کرد. دو فرد سنپای و کوهای تجربیات مفید خود را به همدیگر منتقل می‌کنند و کوهای از دانش سنپای سود می‌برد و سنپای از طریق ایجاد احساس مسئولیت، تجربیات جدیدی را از کوهای می‌آموزد. این رابطه به معنای دوستی نیست و انتظار نمی‌رود که یک سنپای و کوهای حتماً با هم دوست شوند.
یکی از مکان‌هایی که رابطه سنپای-کوهای تا حد زیادی در ژاپن کاربرد دارد، مدارس است. به عنوان مثال، در دبیرستان‌های راهنمایی و دبیرستان (به ویژه در کلوب‌های مدرسه) دانش آموزان سال سوم (که مسن‌ترین هستند) قدرت زیادی به عنوان سنپای دارند. در کلوب‌های ورزشی مدارس، کوهای تازه‌وارد مجبورند کارهای ساده و ابتدایی مانند جمع‌آوری توپ، تمیز کردن زمین‌های بازی، مراقبت از تجهیزات و حتی شستن لباس‌های دانش‌آموزان بزرگ‌تر را انجام دهند. همچنین آنها باید هنگام تبریک، به سنپای خود تعظیم کنند یا به آنها سلام کنند، و سنپای ممکن است کوهای را مجازات کند یا با آنها بد رفتاری کند.
دلیل اصلی این رفتارها این است که مردم ژاپن اعتقاد دارند که اعضای یک تیم تنها در صورتی می‌توانند به بازیکنان خوبی تبدیل شوند که مطیع و پیرو از دستورات مربی یا کاپیتان خود باشند و در نتیجه در آینده تبدیل به یک شهروند متواضع، مسئولیت پذیر و یاری کننده در تیم می‌شوند. روابط در مدارس ژاپن نیز تأکید بیشتری بر سن دارد تا توانایی‌های دانش آموزان. قواعد برتری بین سنپای و کوهای مشابه رابطه بین معلم و دانش آموز است که در آن باید به سن و تجربه معلم احترام گذاشت و هرگز آن را زیر سؤال نبرد.
رابطه سنپای-کوهای در دانشگاه‌های ژاپنی ضعیف تر است، زیرا دانشجویان در سنین مختلف در کلاس‌های مشترک شرکت می‌کنند. در خارج از ژاپن، رابطه سنپای-کوهای اغلب در آموزش هنرهای رزمی ژاپنی یافت می‌شود،
علیرغم ریشه‌های عمیق رابطه سنپای-کوهای در جامعه ژاپن، از اواخر قرن بیستم به دلیل تغییرات در سازمان‌های دانشگاهی و تجاری، کوهای‌ها دیگر آنقدر به تجربه سنپای خود احترام نمی‌گذارند، این رابطه سطحی تر شده و عامل سن، در حال از دست دادن اهمیت خود است.
فروپاشی حباب اقتصادی در اوایل دهه ۱۹۹۰ باعث سطح بالایی از بیکاری، از جمله اخراج کارمندان عالی‌رتبه شد. از آن زمان شرکت‌ها برای نخستین بار شروع به در نظر گرفتن مهارت‌های کارکنان به جای سن یا مدت خدمت در شرکت کردند، به همین دلیل بسیاری از کارمندان با سابقه طولانی موقعیت خود را به دلیل ناتوانی در برآورده کردن انتظارات از دست دادند. به تدریج بسیاری از شرکت‌ها مجبور به تغییر ساختار سیستم‌های ارتقاء و حقوق خود شدند و بنابراین، مقام سنپای تا حدی تأثیر خود را در جامعه ژاپن از دست داده‌است.
فنانترنوئیدها ترکیبات شیمیایی هستند که ساختار اصلی آن‌ها را فنانترن تشکیل می‌دهد. این ترکیبات به‌طور طبیعی در گیاهان وجود دارند، اگرچه می‌توان آنها را سنتز نیز کرد.
در اینجا فهرست برندگان و نامزدهای جایزه فیلم ام‌تی‌وی برای بهترین اجرای دو نفره روی صحنه (بهترین اجرای زوج روی صحنه) آورده شده‌ که از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۶ و متعاقب آن از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ اهدا شده‌است. در سال ۲۰۱۲، نام آن به بهترین بازیگران تغییر یافت. در سال ۲۰۱۶، نام آن به مجموعه بازیگران تغییر یافت. در سال ۲۰۱۷، نام آن به بهترین تیم روی صحنه تغییر کرد. این جایزه در سال ۲۰۱۹ اهدا نشد.
باز کوپر یک باز با جثه متوسط و بومی قاره آمریکای شمالی است که از جنوب کانادا تا مکزیک یافت می‌شود. این گونه عضوی از سردهٔ بازها است که گاهی به عنوان بازهای راستین نیز شناخته می‌شود، بازهای بسیار چابک و نسبتاً کوچکی هستند که در زیستگاه‌های جنگلی در سراسر جهان رایج هستند و همچنین متنوع‌ترین سرد پرندگان شکاری روزگرد هستند. مانند بسیاری از پرندگان شکاری، نر کوچکتر از ماده است.Snyder, N. F. , & Wiley, J. W. (1976). پرندگانی که در شرق رود می‌سی‌سی‌پی یافت می‌شوند، به‌طور میانگین بزرگتر از پرندگانی هستند که در غرب یافت می‌شوند.Pearlstine, E. V. , & Thompson, D. B. (2004). به راحتی با باز ساق‌تیز نیز که کوچکتر اما مشابه است اشتباه گرفته می‌شود.
این گونه در سال ۱۸۲۸ توسط شارل لوسین بناپارت به افتخار دوست و پرنده‌شناس همکارش، ویلیام کوپر، نامگذاری شد.Palmer, R. S. , ed. (1988). نام‌های رایج دیگر باز کوپر عبارتند از: دارتر آبی بزرگ، باز مرغ، صلیب پرنده، باز بلدرچین، مهاجم، و باز تیزپرواز.Bent, A. C. 1938. بسیاری از نام‌هایی که برای بازهای کوپر به کار می‌رود به توانایی آن‌ها در شکار طعمه‌های بزرگ و فراری با استفاده از چابکی بسیار خوب اشاره دارد. این گونه عمدتاً پرندگان کوچک تا متوسط را شکار می‌کند، اما معمولاً پستانداران کوچک و گاهی اوقات خزندگان را نیز شکار می‌کند.Rosenfield, R. N. , K. K. Madden, J. Bielefeldt & Curtis, O.E. (2019).
مانند بیشتر بازهای مرتبط، بازای کوپر ترجیح می‌دهند در درختان بلند با تاج پوشش وسیع لانه کنند و معمولاً بسته به شرایط می‌توانند تا دو تا چهار جوجه پروازی تولید کنند.Palmer, R. S. , ed. (1988). تلاش‌های زادآوری ممکن است به دلیل آب و هوای نامناسب، شکارچیان و علل انسانی، به ویژه استفاده از آفتکش‌های صنعتی و سایر آلودگی‌های شیمیایی در قرن بیستم به خطر بیفتد.Rosenfield, R. N. , K. K. Madden, J. Bielefeldt & Curtis, O.E. (2019).Snyder, N. F. R. (1974). برخلاف کاهش به دلایل انسان‌ساز، این پرنده یک گونه پایدار باقی مانده‌است.BirdLife International (2016). ""Accipiter cooperii"". "IUCN Red List of Threatened Species". 2016: e.T22695656A93521264. doi:. Retrieved November 13, 2021.
در اینجا فهرست برندگان و نامزدهای جایزه فیلم ام‌تی‌وی برای مطلوب‌ترین زن آورده شده‌است. این جایزه به‌همراه همتایش مطلوب‌ترین مرد، آخرین بار در سال ۱۹۹۶ اهدا شد.
حزب مردم () یا حزب ملی یک حزب سیاسی لیبرال در کره جنوبی است. رنگ نمادین آن نارنجی است. این حزب در فوریه ۲۰۲۰ توسط آن چول-سو بعد از ترک حزب بارن‌می‌ره بنیان‌گذاری شد. این حزب همنام حزب مردم است که آن نیز توسط آن چول-سو تاسیس شد و از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ وجود داشت.
در انتخابات مجلس کره جنوبی (۲۰۲۰)، این حزب سه نماینده برای مجلس ملی به دست آورد.
آن چول-سو ( ؛ زادهٔ ۲۶ فوریه ۱۹۶۲) سیاستمدار، پزشک، بیزنس‌من و کارآفرین نرم‌افزار اهل کره جنوبی است.
در ۱ نوامبر ۲۰۲۱، آن چول-سو نامزدی خود را برای انتخابات ریاست‌جمهوری کره جنوبی (۲۰۲۲) به عنوان نامزد نسخهٔ فعلی حزب مردم اعلام کرد.
جان کارپنتر (؛ زادهٔ ) یک شرکت کننده نمایش بازی آمریکایی و کارمند شرکت دولتی خدمات درآمد داخلی آمریکا است. او یازدهمین شرکت کننده پردرآمد نمایش بازی آمریکایی در تمام دوران است. کارپنتر بیشتر به دلیل تبدیل شدن به اولین برنده جایزه برتر در نسخه آمریکایی Who Wants to Be a Millionaire و اولین برنده جایزه برتر در کل مجموعه چه کسی می‌خواهد یک میلیونر باشد بود. او رکورد بزرگترین برد در تاریخ نمایش بازی‌های ایالات متحده را داشت تا اینکه توسط رحیم اوبرهولتزر با برنده شدن ۱٫۱۲ دلار شکسته شد. اوبرهولتز ۱٫۱۲ میلیون در یکی دیگر از نمایش‌های مسابقه ایالات متحده به نام "بیست و یک" برنده شد.
در اپیزود ۱۹ نوامبر ۱۹۹۹ "میلیونر"، کارپنتر بدون استفاده از هیچ گونه روش‌هایی حمایتی نظیر تماس با دیگران که در این مسابقات معمول بود برنده شد. او در حالی که به سؤال نهایی و یک میلیون دلاری رسید از شانس خورد برای تماس با دیگران استفاده کرد و به پدرش زنگ زد تا جواب سؤال مسابقه را از او بپرسد، اما او به جای پرسیدن سؤال به پدرش گفت که نیاز به کمک ندارد و صرفاً به خاطر این با اون تماس گرفته که به وی خبر دهد یک میلیون دلار برده‌است. در نهایت کارپنتر به این سؤال یک میلیون دلاری به درستی پاسخ داد و اولین میلیونر سریال شد. برد او به او شهرت ملی داد و منجر به حضور در برنامه‌های گفتگوی متعدد و همچنین حضورهای بعدی در "میلیونر شد".
کارپنتر در ابتدا به "میلیونر" بی علاقه بود، اما در نهایت یک شب بعد از شام در حالی که دوستانش را در خانه اش داشت، تسلیم شد. وقتی متوجه شد که سؤالات سطح بالاتر برنامه از سؤالات سطح پایین‌تر دشوارتر نیست، تصمیم گرفت برای فرصتی برای شرکت در مسابقه با خط تلفن برنامه تماس بگیرد. کارپنتر به تمام سوالات خط تلفن به درستی پاسخ داد و ظرف دو روز در برنامه حضور داشت.
مجری برنامه، رجیس فیلبین، کارپنتر را اینگونه توصیف کرد که "سریع از میان آن چهارده سوال اول عبور کرد"، او بدون استفاده از هیچ‌یک از خطوط حیاتی خود به پرسش نهایی رسید. سؤال ۱ میلیون دلاری این بود: "کدام یک از این روسای جمهور ایالات متحده در سریال تلویزیونی " ":Laugh in" " ظاهر شد ؟، با گزینه‌های الف) لیندون جانسون، ب) ریچارد نیکسون، ج) جیمی کارتر، و د) جرالد فورد. کارپنتر از روش Phone-A-Friend خود استفاده کرد تا با پدرش تماس بگیرد البته نه برای کمک، بلکه به او اطلاع دهد که پاسخ را می‌داند. کارپنتر بعداً گفت: «فکر می‌کردم اگر از هیچ از گزینه‌های حمایتی استفاده نکنم، خیلی مغرور به نظر می‌رسم، بنابراین آن را جعل کردم.»
با پیروزی خود، کارپنتر اولین شرکت کننده در مجموعه جهانی Who Wants to Be a Millionaire بود که برنده جایزه برتر و یک میلیون دلاری نمایش شد. کارپنتر در حالی که پس از پیروزی و کسب ۱ میلیون دلار خود به تعطیلات می‌رفت، به فکر ترک شغل خود با سازمان امور مالیاتی افتاد، اما در نهایت شغل خود را ترک نکرد.
شیم سانگ-جونگ (؛ ، زادهٔ ۲۰ فوریه ۱۹۵۹) سیاستمدار اهل کره جنوبی است. او یکی از پنج نامزد مهم ریاست جمهوری در انتخابات ریاست‌جمهوری کره جنوبی (۲۰۱۷) بود که به عنوان نامزد حزب عدالت رقابت می‌کرد.
او در حال حاضر عضو بیست و یکمین مجلس ملی کره جنوبی است و رهبر حزب عدالت از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰ بوده‌است.
یون سوک یول (؛ زادهٔ ۱۸ دسامبر ۱۹۶۰)، سیاستمدار، دادستان عمومی سابق و وکیل اهل کره جنوبی است که از سال ۲۰۲۲ به عنوان سیزدهمین رئیس‌جمهور کره جنوبی خدمت می‌کند. او از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ به عنوان دادستان کل کره جنوبی خدمت کرده‌است.
یون سوک یول زادهٔ سئول است و در دانشگاه ملی سئول تحصیل کرده‌است. او در سمت خود به عنوان رئیس دفتر دادستانی ناحیه مرکزی سئول نقشی مهم در محکومیت رئیس‌جمهورهای سابق، پارک گون-هه و لی میونگ باک، به خاطر سوءاستفاده از قدرت داشت. بعداً، یون به عنوان دادستان کل کره جنوبی از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ بود و در آن زمان چو کوک، که چهره‌ای با نفوذ در دولت مون جه-این بود را محکوم کرد. یون به عنوان یکی از اعضای حزب قدرت مردم، به سختی و با فاصله‌ای کم توانست لی جه-میونگ نامزد حزب دموکراتیک کره در انتخابات ریاست‌جمهوری کره جنوبی ۲۰۲۲ شکست دهد. یون در ۱۰ مه ۲۰۲۲ سمت ریاست‌جمهوری را بر عهده گرفت.
یون در سال ۱۹۶۰ در باشگاه یون - شرق، ناحیه سئودامون، سئول متولد شد. برخی احتمال داده‌اند که او اهل هونام بوده‌است، اما به عنوان اطلاعات نادرست گزارش شده‌است. پدرش یون کی جونگ در نونسان متولد شد و یک معلم بازنشسته فارغ‌التحصیل از دانشگاه یونسی و دانشگاه هیتوتسوباشی است که بعداً انجمن آمار کره را تأسیس کرد و اکنون عضو کامل آکادمی ملی علوم جمهوری کره است. مادرش در گانگ‌نئونگ به دنیا آمد و قبل از ترک این سمت پس از ازدواج، مدرس دانشگاه اوها زنان بود. یون در مدرسه ابتدایی دایگوانگو مدرسه راهنمایی جونگرنگ تحصیل کرد و پس از پایان کلاس هشتم به مدرسه راهنمایی چونگاممنتقل شد. پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان چونگام، او در دانشگاه ملی سئول در رشته حقوق تحصیل کرد. او همکار مون کانگ بائه، وکیلی است که یون را فردی «برونگرا و وفادار» توصیف کرده‌است. مدت کوتاهی پس از قیام گوانگجو، یون و همکارانش یک محاکمه ساختگی برگزار کردند، جایی که او به عنوان دادستان عمل کرد و خواستار مجازات اعدام برای چون دو هوان، رئیس‌جمهور جمهوری شد. پس از محاکمه ساختگی، یون به استان گانگوون گریخت. یون در سال ۱۹۸۲ به دلیل آنیزومتروپی از خدمت ملی معاف شد. یون بعداً اضافه کرد که به دلیل این شرایط نتوانست گواهینامه رانندگی بگیرد.
یون بخش اول آزمون وکالت را در سال چهارم دانشگاه گذراند، اما در قسمت دوم مردود شد. او برای ۹ سال بعد به شکست ادامه داد. دلایل تلاش‌های ناموفق او مشخص نیست، اما علت اصلی به‌طور گسترده محاکمه ساختگی او علیه چون دو هوان است. او سرانجام در سال ۱۹۹۱، در همان کلاس فارغ‌التحصیلی به عنوان نماینده حزب دموکرات و وزیر دادگستری پارک بئوم کیه گذراند.
یون کار خود را در دفتر دادستان عمومی دایگو در سال ۱۹۹۴ آغاز کرد. او ریاست شعبه ویژه و بازپرسی مرکزی را بر عهده داشت که هر دو پرونده‌های مربوط به فساد را بررسی می‌کنند. در سال ۱۹۹۹، او دستیار کمیسر پارک هوی وون را که با وجود مخالفت‌های شدید بوروکرات‌ها در کابینه کیم دائه جونگ، در فساد دست داشت، دستگیر کرد.
در ژانویه ۲۰۰۲، یون برای مدت کوتاهی به عنوان وکیل در بائه، کیم و لی کار کرد اما چون احساس می‌کرد که برای این موقعیت مناسب نیست، آنجا را ترک کرد. پس از بازگشت به عنوان دادستان، او چهره‌های طرفدار رو مو هیون مانند آن هی جونگ و کانگ کیوم وون را تحت پیگرد قانونی قرار داد. در سال ۲۰۰۶، او چانگ مونگ کو را به دلیل همدستی در یک پرونده مالی در شرکت هیوندای موتور دستگیر کرد. در سال ۲۰۰۸، او برای تیم مشاور مستقل برای حل و فصل حادثه بی بی کی مربوط به رئیس‌جمهور لی میونگ باک کار کرد. در سال ۲۰۱۳، یون یک تیم تحقیقاتی ویژه را رهبری کرد که به بررسی دخالت سرویس اطلاعات ملی (ان ای اس) در رسوایی دستکاری افکار عمومی ان ای اس در سال ۲۰۱۲ پرداخت. یون به دنبال پیگرد قانونی رئیس سابق ان ای اس، وون سی هون، به دلیل نقض قانون انتخابات رسمی بود. او وزیر دادگستری هوانگ کیوآهن را متهم کرد که بر تحقیقات او تأثیر گذاشته‌است. در نتیجه، او از دفتر دادستانی سئول به دفتر دادستانی عالی دائگو و دایجون تنزل یافت. یون بعداً رئیس تحقیقات در تیم دادستان ویژه پارک یانگ سو شد، که اتهامات مربوط به رسواییچوی سون-سیل در سال ۲۰۱۶ مربوط به چوی، نایب رئیس سامسونگ، لی جائه یونگ و رئیس‌جمهور وقت، پارک گئون هی را بررسی کرد. منجر به استیضاح رئیس‌جمهور در دسامبر ۲۰۱۶ شد. در ۱۹ می ۲۰۱۷، رئیس‌جمهور تازه منتخب مون جائه این، یون را به عنوان رئیس دفتر دادستانی ناحیه مرکزی سئول منصوب کرد.[۶] دادستان دو رئیس‌جمهور سابق لی میونگ باک و پارک گئون هی، سه رئیس سابق ان ای اس، یانگ سونگ تائه رئیس سابق دادگستری و بیش از ۱۰۰ مقام سابق و مدیران تجاری تحت تصدی وی را متهم کرد. یون همچنین تحقیقاتی را در مورد کلاهبرداری حسابداری در سامسونگ رهبری کرد.
در ۱۷ ژوئن ۲۰۱۹، یون به عنوان دادستان کل، به جای مون مو ایل، نامزد شد. نامزدی او مورد استقبال حزب حاکم دمکرات و حزب برای دموکراسی و صلح قرار گرفت، اما با مخالفت حزب لیبرتی کره و حزب بارونمیراء مواجه شد. حزب کوچک عدالت حزب بی‌طرف باقی ماند. در ۱۶ ژوئیه رسماً به عنوان دادستان کل جدید منصوب شد و ۹ روز بعد کار خود را آغاز کرد. رئیس‌جمهور مون به او دستور داد که بی‌طرف باشد و افزود که هر نوع فسادی که مربوط به دولت است باید به شدت مورد بررسی قرار گیرد. یون تحقیقاتی را علیه وزیر دادگستری چو کوک که در رسوایی‌های مختلف دست داشت، رهبری نکرده‌است. تصمیم او برای محاکمه مورد استقبال مخالفان قرار گرفت، اما توسط حزب دمکرات و حامیان آن محکوم شد. پس از اینکه چو می آئه به عنوان وزیر دادگستری جدید منصوب شد، او علیه چندین دادستان نزدیک به یون اقدام کرد. چو تصمیم خود را به شکست یون در ارائه طرح سازماندهی مجدد برای بخش خود نسبت داد، که او درخواست کرد، اما این به عنوان تلافی توسط خانه آبی برای پیگرد قانونی چو کوک تلقی شد. در آوریل ۲۰۲۰، قانونگذاران حزب دموکرات دوباره به یون حمله کردند و از او خواستند استعفا دهد زیرا دادستانی تحقیقات در مورد موارد نقض قوانین انتخاباتی را که هم سیاستمداران حاکم و هم مخالفان را درگیر می‌کرد و همچنین مشکوک به تقلب در انتخابات در رقابت شهرداری اولسان برای شهردار سونگ چئول هو در سال ۲۰۱۸ آغاز کرد. توسط دبیران ارشد در خانه آبی
در ۲۴ نوامبر ۲۰۲۰، وزیر دادگستری چو می آئه، یون را به دلیل نقض اخلاقی، سوء استفاده از قدرت و دخالت در تحقیقات همکاران و اعضای خانواده‌اش از سمت خود تعلیق کرد. یون دستور تعلیق وزیر را صادر کرد که در اول دسامبر توسط دادگاه اداری سئول تأیید شد و به‌طور موقت تعلیق را متوقف کرد. [۲۵] [۲۶] سپس در ۱۶ دسامبر، وزارت دادگستری یون را به مدت دو ماه تعلیق کرد و چهار مورد از شش اتهام اصلی را برای اقدامات انضباطی پذیرفت. این تصمیم متعاقباً توسط رئیس‌جمهور مون تأیید شد. با این حال، در ۲۴ دسامبر، به دنبال دستوری که در دادگاه اداری سئول ارائه شد، تعلیق لغو شد زیرا دادگاه ادعای یون مبنی بر غیرعادلانه بودن روند تعلیق او را پذیرفت. در ۴ مارس ۲۰۲۱، یون استعفای خود را ارائه کرد که توسط رئیس‌جمهور مون پذیرفته شد.
یون از عواقب رسوایی چو کوک به عنوان یک نامزد بالقوه ریاست جمهوری برای انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۲ در نظر گرفته شده بود و حداقل از ژانویه ۲۰۲۰ به عنوان یک نامزد مهم در نظرسنجی‌های انتخابات عمومی ظاهر شد. در نظرسنجی ژانویه ۲۰۲۱ که شامل همه نامزدهای احتمالی ریاست جمهوری بود، یون با ۳۰٫۴ درصد آرا، بیشتر از حمایت افراد از لی جائه میونگ و لی ناک یون، پیشتازان حزب دموکرات، پیشتاز بود. در ۲۹ ژوئن ۲۰۲۱، یون رسماً نامزدی خود را در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۲ اعلام کرد. او در ۱۲ ژوئیه در کمیسیون ملی انتخابات به عنوان نامزد مستقل ثبت نام کرد. در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۱، یون رسماً به حزب محافظه کار مردم قدرت پیوست که در حال حاضر حزب اصلی مخالف در کره جنوبی است. پیش از این یون یک مستقل سیاسی بود، اگرچه حمایت مردمی او عمدتاً از جانب محافظه کاران بود. یون توسط چوی جائه هیونگ، یکی دیگر از نامزدهای ریاست جمهوری ۲۰۲۲، در یک مراسم عمومی کوچک در مقر پی پی پی واقع در یویدو، سئول، مورد استقبال قرار گرفت. چوی رئیس سابق هیئت حسابرسی و بازرسی بود و همچنین اخیراً به پی پی پی پیوسته بود و در ۱۵ ژوئیه رسماً به عضویت آن درآمد. مراسم استقبال یون از حزب قدرت مردم به ویژه شامل لی جون سوک رهبر اخیر حزب نبود. که در آن زمان خارج از سئول بود.
در طول دوره انتخابات مقدماتی، یون به دلیل چندین گاف و اظهارات جنجالی مورد انتقاد قرار گرفت. در ماه ژوئیه، یون از ۱۲۰ ساعت کار در هفته دفاع کرد و در عین حال از سیاست رئیس‌جمهور مون در مورد حداکثر ۵۲ ساعت کار در هفته انتقاد کرد. یون از قانون‌زدایی استانداردهای ایمنی مواد غذایی حمایت می‌کرد، زیرا به نظر او، «افراد فقیر باید اجازه داشته باشند که غذای نامرغوب با قیمت‌های پایین‌تر بخورند»، با اشاره به کتاب «انتخاب آزادانه: بیانیه شخصی» اقتصاددان میلتون فریدمن در سال ۱۹۸۰ به عنوان الهام‌بخش این ایده. در ماه اوت، یون اظهار داشت که جنبش فمینیستی اخیر کره جنوبی عامل مهمی در موضوع نرخ پایین زاد و ولد در این کشور بوده‌است. در اواخر همان هفته، یون طی مصاحبه ای با بوسان ایلبو ادعا کرد که «اساساً هیچ نشت تشعشعی» از فاجعه هسته ای فوکوشیما دایچی وجود نداشته‌است زیرا «خود راکتورها فرو نریخته‌اند.»
در ۲ سپتامبر ۲۰۲۱، وب‌سایت خبری اخبار گزارش داد که یون در زمان خود به عنوان دادستان کل، ظاهراً به یک دادستان ارشد و یک سیاستمدار دستور داده بود تا قبل از انتخابات پارلمانی ۲۰۲۰ علیه سیاستمداران حزب دموکرات شکایت‌های جنایی با انگیزه‌های سیاسی ارائه کنند تا بر این اساس تأثیر بگذارد. انتخابات در این مقاله ادعا شده بود که یون به سون جون سونگ، دادستان ارشد دستور داد تا علیه نامزدهای مخالف حزب دموکرات شکایت جنایی کند و به کیم وونگ، عضو مجلس ملی PPP نیز دستور داد تا قبل از انتخابات ۲۰۲۰ علیه سیاستمداران حزب دموکرات و روزنامه نگاران دوستانه حزب دموکرات شکایت جنایی کند. در پاسخ به این اتهامات، تحقیقات داخلی توسط دادستانی عالی و تحقیقات توسط اداره تحقیقات فساد اداری برای مقامات عالی‌رتبه (CIO) که اخیراً تشکیل شده‌است، آغاز شد. یون این اتهامات را رد کرد و در پاسخ به اتهامات و تحقیقات، خبرچین چو سونگ یون و مدیر پارک خدمات اطلاعات ملی جی وون را به CIO گزارش داد. مدت کوتاهی پس از انتشار این اتهامات، حمایت از هونگ جون پیو، نامزد اولیه حزب مردمی حزب کمونیست، که در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۷ نامزد حزب پیشین حزب لیبرتی کره بود، در نظرسنجی‌ها به شدت افزایش یافت و هونگ را به مهم‌ترین رقیب یون از ابتدا تبدیل کرد. از چرخه مبارزات انتخاباتی نظرسنجی ۶ سپتامبر از رقبای همه احزاب حاکی از حمایت از هنگ با ۱۳٫۶ درصد بود، نسبت به ۴٫۲ درصد در هفته قبل، پس از یون که حمایت ۲۶٫۴ درصدی داشت. در طول مناظره اولیه اول اکتبر در میان همه نامزدهای واجد شرایط ریاست جمهوری PPP، به نظر می‌رسید که یون شخصیت هانجا برای "پادشاه" را روی کف دست چپش نوشته‌است، طلسمی برای خوش شانسی که اغلب به توصیه شمن‌ها نوشته می‌شود. بلافاصله پس از آن به‌طور گسترده گزارش شد که یون در دو مناظره اولیه قبلی نیز این علامت را روی دست خود داشت. مخالفان اصلی یون، از جمله هونگ جون پیو و یو سونگ مین، یون را به دلیل استفاده از شیوه‌های شمنیستی مورد انتقاد قرار دادند و با رسوایی چوی سون سیل که در آن رئیس‌جمهور پارک گئون هی به یک شمن اجازه نفوذ نامناسب بر تصمیمات اجرایی او را داد، مقایسه‌های نامطلوبی انجام دادند. . در پاسخ به این انتقاد، یون اظهار داشت که "یک حامی آن را به عنوان یک پیام حمایتی ترسیم کرد و مرا تشویق کرد که مانند یک "پادشاه" در طول مناظره اعتماد به نفس داشته باشم" و او فراموش کرده بود که علامت را بشویید. در ماه اکتبر، یون در مورد دیکتاتور سابق ارتش راست افراطی کره جنوبی، چون دو هوان اظهارات تمجیدی کرد. این اظهارات در دیدار با مقامات حزب قدرت مردم در بوسان بیان شد، که طی آن یون گفت که "بسیاری از مردم هنوز چون را در سیاست خوب عمل کرده‌است، به جز کودتای نظامی و قیام گوانگجو"، بعداً اضافه کرد که او حتی به مردم معتقد است. هونام، منطقه جغرافیایی از جمله گوانگجو، همین احساس را داشت. چون دو هوان، شخصیتی که به‌طور گسترده در کره جنوبی مورد توهین قرار می‌گیرد، مسئول نقض حقوق بشر متعدد از جمله شکنجه و کشتار غیرنظامیان بی گناه بود. یون بابت این اظهارات عذرخواهی کرد. با این حال، مدت کوتاهی پس از عذرخواهی یون، تصویری را در حساب اینستاگرام خود منتشر کرد که در آن به سگش سیب می‌خورد. از آنجایی که کلمات "سیب" و "عذرخواهی" در زبان کره ای هموگراف هستند ("사과")، این به عنوان یک بیانیه تمسخر آمیز در مورد عذرخواهی قبلی خود تعبیر شد. اظهارات مربوط به چون و همچنین پست اینستاگرامی توسط هر سه نامزد باقی مانده در انتخابات مقدماتی حزب قدرت مردم مورد انتقاد قرار گرفت. یون در تاریخ ۱۰ نوامبر هنگام بازدید از گورستان ملی ۱۸ می در گوانگجو، مجدداً به دلیل اظهارات خود عذرخواهی کرد، اگرچه بازدید وی با معترضان روبرو شد.
در ۵ نوامبر ۲۰۲۱، یون رسماً نامزد حزب قدرت مردم برای انتخابات ریاست‌جمهوری کره جنوبی (۲۰۲۲) شد. این پیروزی پس از آن به دست آمد که یون با افزایش حمایت از نامزد رقیب هونگ جون پیو در هفته‌های آخر انتخابات مقدماتی مبارزه کرد. این نامزدی نتیجه یک دوره چهار روزه رای‌گیری توسط اعضای حزب و عموم مردم بود. یون سوک یول ۴۷٫۸۵ درصد آرا، در مجموع ۳۴۷۹۶۳ رای به دست آورد و از میان نامزدهای باقی مانده، هونگ جون پیو ۴۱٫۵۰ درصد آرا، یو سونگ مین ۷٫۴۷ درصد آرا و وون هی ریونگ برنده شدند. ۳٫۱۷ درصد آرا.
یون در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۲ که در ۹ مارس ۲۰۲۲ برگزار شد، با اختلاف اندکی پیروز شد. لی جه-میونگ، نامزد حزب دموکراتیک کره، در ساعات اولیه روز بعد شکست خود را پذیرفت.
یون سوک یول از سال ۲۰۱۲ با کیم کون هی ازدواج کرده‌است. همسرش بیان کرد که اصطلاح همسر رئیس‌جمهور را به بانوی اول ترجیح می‌دهد.
کیم کون هی (؛ ) رئیس شرکت کوانا کانتنتس است، شرکتی که در نمایشگاه‌های هنری تخصص دارد.
تیپ ۳۸ زرهی تربت جام از تیپ‌های مستقل زرهی نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که پادگان و ستاد فرماندهی آن در شهر تربت جام، استان خراسان رضوی مستقر می‌باشد. تیپ ۳۸ زرهی در خلال جنگ ایران و عراق، از یگان‌های عمل‌کننده ارتش جمهوری اسلامی ایران بود. هم‌اکنون سرهنگ علی کریمی فرماندهی تیپ ۳۸ زرهی تربت جام را برعهده دارد.
لی جه-میونگ (، زادهٔ ۲۲ دسامبر ۱۹۶۴) سیاستمدار، نویسنده و وکیل حقوق مدنی بازنشسته اهل کره جنوبی است که از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ به عنوان سی و پنجمین فرماندار استان گیونگ‌گی خدمت کرده‌است. او نامزد حزب لبیرال دموکراتیک کره در انتخابات ریاست‌جمهوری کره جنوبی (۲۰۲۲) است.
جیمز هرینگتون (James Harrington) (یا هرینگتون) (۳ جنوری ۱۶۱۱ – ۱۱ سپتمبر ۱۶۷۷) یک نظریه‌پرداز سیاسی انگلیسی جمهوری‌خواه کلاسیک بود."England's premier civic humanist and Machiavellian. He was not the first to think about English politics in these terms... , but he was the first to achieve a paradigmatic restatement of English political understanding in the language and world-view inherited through Machiavelli." Pocock, "Intro", p. 15. او بیشتر به خاطر تألیف جنجالی‌اش، «"مشترک المنافع اقیانویسه"» (۱۶۵۶) شناخته می‌شود. این اثر نمایشی از یک قانون اساسی ایده‌آل، یک آرمان‌شهر بود که برای تسهیل توسعه جمهوری انگلیسی که پس از اعدام چارلز اول در سال ۱۶۴۹ میلادی تأسیس شده بود، طراحی گردید.
هرینگتون در سال ۱۶۱۱ میلادی در آپتون، نورث‌همپتون‌شر متولد شد، او پسر ارشد «سرساپکوت هرینگتون» از رند، لینکلن‌شر بود که در سال ۱۶۳۰ میلادی درگذشت و همسر اولش «جین سامول» از آپتون، دختر «سر ویلیام سامول» بود. «جیمز هرینگتون» از برادرزاده‌های «جان هرینگتون»، «اولین بارون هرینگتون از اکستون» بود که در سال ۱۶۱۳ میلادی درگذشت. او بر اساس وصیت سر ویلیام سامول به دخترش بعد از عروسی، مدتی به همراه پدرش در خانه اعیانی در میلتون مالزور، نورث همپتون شایر ساکن بود. یک «پلاک آبی» در «میلتون مالزور مانور» نشان دهنده این موضوع است.
کلیسای صلیب مقدس در میلتون مالزور دارای بنای یادبودی در دیوار جنوبی مکان مخصوص کشیش، به نام دیم «جین هرینگتون»، مادر هرینگتون است. بر اساس این یادبود، مادرش در ۳۰ مارس ۱۶۱۹ میلادی، زمانی که جیمز ۷ یا ۸ ساله بود، درگذشت. این یادبود به زبان انگلیسی مدرن اما با علامت گذاری اصلی چنین نوشته‌است:
«این‌جا جسد دیم جین خوابیده‌است، دختر سر ویلیام ساموئل نایت و همسر فقید سر ساپکوتس هرینگتون [همانگونه که نقل شده آورده شده] اهل میلتون نایت که از او صاحب ۲ پسر و ۳ دختر به نام‌های جیمز، ویلیام، جین، آنه و الیزابت شده‌است. این بانو در ۳۰ مارس ۱۶۱۹ درگذشت.
هنگامی که پدرش در ژوئن ۱۶۳۰ میلادی درگذشت، جیمز بنای یادبود دومی را سفارش داد که هنوز هم در کلیسای «سنت اسوالد» در رند در لینکلن شایر قابل مشاهده است. این یادبود ساپکوتس و همسر اولش جین را به همراه پنج فرزندشان به تصویر می‌کشد.
اطلاعات در مورد دوران کودکی و تحصیلات اولیه هرینگتون ناچیز است، اگرچه او به وضوح هم در میلتون مالزور و هم در خانه خانوادگی‌اش در رند، زمان گذرانیده است. در سال ۱۶۲۹ میلادی او به‌عنوان یک نجیب‌زاده معمولی وارد کالج تثلیث، آکسفورد شد و دو سال بعد بدون مدرک تحصیلی آنجا را ترک کرد. زندگی‌نامه نویس قرن هجدهم او «جان تولند»، می‌گوید یکی از مربیان او در آنجا «ویلیام چیلینگوورت»، رهبر کلیسای سلطنتی بود، که ممکن است قبل از رفتن مربی دیگرش به مدرسه علمیه کاتولیک در «دوآی» در سال ۱۶۳۰، چنین موردی بوده باشد. در ۲۷ اکتبر ۱۶۳۱ هرینگتون وارد «معبد میانی» شد.
در این زمان، پدر هرینگتون درگذشته بود، میراث او کمک کرد تا هزینه جیمز را در طول چندین سال سفر قارهٔ بپردازد. برخی گفته‌ها وجود دارد که او قبل از سفر به هلند، دانمارک، آلمان، فرانسه، سوئیس و ایتالیا در یک گروه شبه نظامی هلندی (ظاهراً بدون هیچ خدمتی) نام‌نویسی کرد. او در تابستان ۱۶۳۵ با «جیمز زوش» در ژنو بود و متعاقباً به روم رفت. با توجه به این موضوع، اشاره تولاند به دیدارش از واتیکان، جای‌که او «از بوسیدن پای پاپ خودداری کرد» احتمالاً به اوایل سال ۱۶۳۶ می‌رسد. در همین حال، سفر او به ونیز به تقویت دانش و اشتیاق او در مورد جمهوری‌های ایتالیا کمک کرد. دهه بعد، شامل آمدن و رفتن او در طول جنگ‌های داخلی، تا حد زیادی توسط هیچ چیز دیگری به جز داستان‌های غیرمستند توضیح داده نشده‌است، به‌عنوان مثال او و چارلز اول را در سال ۱۶۳۹ در ارتباط با اولین جنگ اسقف‌ها به اسکاتلند همراهی کرد. در سال‌های ۱۶۴۱–۱۶۴۲ و در سال ۱۶۴۵ او به پارلمان کمک مالی کرد، قرضه‌های را ارائه داده و شاید از طرف پارلمان در لینکلن‌شایر نیز پول جمع‌آوری کرد. با این حال، تقریباً در همان زمان، او به عنوان «عامل» برای چارلز لوئیس، «شاهزاده انتخاب‌گر پالاتین»، عمل می‌کرد که برادرزاده چارلز اول بود و برادرش شاهزاده روپرت، نیروهای سلطنتی را در جنگ داخلی انگلیس رهبری می‌کرد. چارلز لوئیس و مادرش حمایت خود را از پارلمان در سال ۱۶۴۲ اعلام کرده بودند.
وفاداری ظاهری سیاسی هرینگتون به پارلمان مانع از تعهد شدید او به پادشاه نشد. زمانیکه چارلز اول پس از دست‌گیری توسط اسکاتلندی‌ها دوباره آزاد شد، هرینگتون «کمیسیونی» از نمایندگان مجلس را که برای همراهی چارلز از نیوکاسل به «خانه هولدنبی» (هولمبی) توظیف شده بودند، همراهی کرد. پسر عموی هرینگتون، سر جیمز هرینگتون، یکی از گماشتگان بود، که شاید توضیح دهد چرا مؤلفه آیندهٔ "اقیانوسیه" یکی از کسانی بود که گماشتگان را به عنوان خدمتکاران «برای انتظار» پادشاه در سفر همراهی کرد."Moderate Intelligencer", 97, 7-14, January 1647. هرینگتون هنگامی که به خانه هولدنبی رسیدند، به عنوان «آقای اتاق خواب» به پادشاه ادامه داد و ما او را می‌بینیم که تا پایان سال در «قلعه کاریزبروک» و «قلعه هرست» در این سمت عمل می‌کند. با این حال، زمانی‌که در قلعه هرست، هرینگتون با فرمان‌دار و افسران ارتش مختلف وارد بحث شد و طی آن حمایت خود را از موضع پادشاه در مورد معاهده نیوپورت اعلام کرد، موجب شد تا برکنار گردد.Thomas Herbert "Memoirs of the Last Two Years of the Reign of King Charles I," third edition, London, G and W. Nichol, 1815, pp128-30
حداقل دو روایت معاصر هرینگتون را همراه با چارلز اول در داربست اعدام ذکر می‌کنند، اما این روایات از سطح شایعات بالاتر نمی‌روند.
پس از مرگ چارلز، هرینگتون احتمالاً وقت خود را به ترکیب‌بندی اثر "مشترک المنافع اقیانوسیه" اختصاص داد. به‌دستور الیور کرامول، که در آن زمان نیابت لرد انگلستان بود، هنگام ارسال به مطبوعات توقیف گردید. اما هرینگتون موفق شد علاقه «الیزابت کلیپول»، دختر مورد علاقه کرامول را جلب کند. این اثر به او بازگردانیده شده و در سال ۱۶۵۶ میلادی به عنوان اثر تازه تقدیم شده "به" کرامول، ظاهر گردید.Pocock writes that this explanation of Cromwellian censorship "has the authority of family tradition, but is not especially convincing." More credible, he finds, is that "Oceana" criticizes the Protectorate's maintenance of a "standing army" (in order to hold power), a concept clearly denounced in "Oceana" and other English republican tracts of the time, in favor of locally controlled regiments (militia). Pocock, "Intro", 8–9. هرینگتون و دیگران (که در سال ۱۶۵۹ باشگاهی به نام «روتا» تشکیل دادند) تلاش کردند نگرش‌های بیان شده در "اقیانوسیه"، به‌ویژه نگرش‌هایی که در مورد رای‌گیری با اوراق رای و دورانی بودن «قضات صلح» و قانون‌گذاران، را عملی کنند، اما این تلاش‌های شان با موفقیت کمی همراه بود.the Rota being "a select debating society" which conducted "high quality discussions" where "proposals were formally voted on" by members of "salience", which may have included Samuel Pepys. Höpfl, "ODNB", p. 388.
دست نوشته‌های هرینگتون ناپدید شده‌اند. نوشته‌های چاپی او شامل "اقیانوسیه" و مقالات، جزوات، سخنان کوتاه و رساله‌هایی است که بسیاری از آن‌ها به دفاع از آن اختصاص دارند. دو نسخه اول "اقیانوسیه" با نام‌های "چپمن" و "پکمن" شناخته می‌شوند. محتویات آن‌ها تقریباً یکسان است. آثار او، از جمله "اقیانوسیه‌ی" پکمن و نسخه خطی منتشر نشده اما مهم «"یک نظام سیاسی"»، برای اولین بار با زندگینامه‌ای از جان تولند در ۱۷۰۰ میلادی ویرایش شد."The Oceana and other Works of James Harrington, with an account of his Life by John Toland". ویرایش تولند، با افزوده‌های مهم متعددی توسط «توماس برچ»، برای اولین بار در سال ۱۷۳۷ در لندن ظاهر گردید. نسخه‌ای که شامل اضافات توماس برچ نشده بلکه نسخه‌ای از کتاب «هنری نویل» با عنوان «"بازیافت افلاطونی"» در دوبلین در همان سال منتشر شد. نسخه ۱۷۳۷ لندن در ۱۷۴۷ و ۱۷۷۱ تجدید چاپ شد. "اقیانوسیه" در سال ۱۸۸۷ در «کتابخانه جهانی هنری مورلی» مجدداً چاپ شد. «اس.بی. لیلژگرن» در سال ۱۹۲۴ نسخه‌ای از پکمن را که به دقت آماده شده بود، دوباره منتشر کرد.
ویراستار مدرن هرینگتون، «جِی. جی. اِی. پوکاک» است. در سال ۱۹۷۷، او مجموعهٔ پرشماری از رساله‌های هرینگتون را با مقدمه تاریخی طولانی ویرایش نمود. به گفته پوکاک، نثر هرینگتون با یک عادت کاری بی‌انضباط و «عدم پختگی» آشکار خدشه دار شده و هرگز به سطح «یک سبک ادبی بزرگ» نرسید. برای مثال، برخلاف «هابز» و «میلتون»، موارد زیر در آن دیده می‌شود:
«سایه‌های مهم معنا … منتقل شده از طریق ریتم، تأکید و نقطه‌گذاری؛.. او با عجله، به سبک باروک و متناوب می‌نوشت که بیش از یک بار راه خود را گم کرده بود. او از لاتین‌گرایی‌ها رنج می‌برد… تصوراتش در مورد نحوه درج نقل قول‌ها، ترجمه‌ها و ارجاعات در متن او گاهی اوقات باعث سردرگمی می‌شد».Pocock, "Intro", p. xv.
در مقابل، «راشل همرسلی» استدلال کرده‌است که رویکرد ادبی هرینگتون به‌طور خاص برای خدمت به اهداف سیاسی او طراحی شده‌است تا خوانندگانش را متقاعد سازد براساس ایده‌های او عمل کنند.Hammersley, R. (2019) "James Harrington: An Intellectual Biography," Oxford, Oxford University Press, chapter 8.
پس از بازگردانی استوارت، در ۲۵ نوامبر ۱۶۶۱ میلادی، هرینگتون به اتهام توطئه علیه دولت در کابال «خیابان بو» دست‌گیر شدهa "circle of Commonwealthsmen [radical republican] 'plotters'." Höpfl, "ODNB", p. 390. و بدون محاکمه رسمی، به داخل برج پرتاب شد. در آنجا با او «بدرفتاری می‌شد» و در آوریل ۱۶۶۲ میلادی حکمی برای او صادر گردید که در بازداشت نزدیک نگه داشته شود، که باعث شد خواهرانش حکم "قرار احضار زندانی" را به دست آورند. با این حال، قبل از اجرای حکم، مقامات او را به «جزیره سنت نیکلاس» در سواحل پلیموث بردند. برادر و عمویش موفق شدند با ارسال یک وثیقه ۵۰۰۰ پوندی، هرینگتون را در قلعه پلیموث آزاد کنند. پس از آن، وضعیت سلامت عمومی او، شاید به دلیل مصرف داروی اعتیادآور گایاکام با توصیه پزشک، به‌سرعت بدتر شد.tincture of the lingum resin of a West Indies tree, "best known as a remedy in gout and rheumatism and as a diuretic." see John Henry Clarke, M.D., "Dictionary of Practical Materia Medica". به نظر می‌رسید که ذهن هرینگتون تحت تأثیر قرار گرفته‌است. او دچار «هذیان‌های متناوب» گردید. یکی از ناظران او را «به سادگی دیوانه» قضاوت کرد. او فقط اندکی بهبود یافت، سپس به‌طور قطعی در سراشیبی لغزید. او قبل از این‌که قربانی یک سکته فلج کننده شود، دچار حملات نقرس و رعشه شد. در مقطعی بین سال‌های ۱۶۶۲ و ۱۶۶۹ او با «خانم دیرل، «عشق قدیمی‌اش» دختر یکی از اشراف باکینگهام‌شایر ازدواج کرد.
هرینگتون در «لیتل آمبری»، «دینز یارد»، وست مینستر درگذشت. او در کنار سر والتر رالی در سنت مارگارت، وست مینستر به خاک سپرده شد. در «کلیسای سنت مایکل، آپتون»، یک بنای یادبود بر روی دیوار تخته سنگی برای او وجود دارد.
[هرینگتون اغلب با پسر عمویش سر جیمز هرینگتون، «سومین بارونت ریدلینگتون»، نماینده مجلس، عضو کمیسیون پارلمانی که چارلز اول را محاکمه کرد و دو بار رئیس شورای ایالتی کرامول، اشتباه گرفته می‌شود. او متعاقباً از «مصوبه غرامت و فراموشی» مستثنی شد، قانونی که بسیاری از کسانی را که طی جنگ‌های داخلی (۱۶۴۲–۱۶۴۶) علیه پادشاه سلاح به دست گرفته بودند، عفو می‌کرد.]
Portions have also been adapted from Pocock, "Intro" and Höpfl, "ODNB".
دوستان خیالی (همچنین با عناوین دوستان وانمودی، دوستان نامرئی و دوستان ساختگی نیز شناخته می‌شود) یک پدیده روانشناسانه و جامعه‌شناسانه است که در آنها رابطهٔ دوستی یا سایر روابط میان‌فردی به جای واقعیت در تخیل صورت می‌پذیرند.
هرچند ممکن است در نظر خالق خود واقعی به نظر برسند، کودکان معمولاً درک می‌کنند که دوستان خیالی آنها واقعی نمی‌باشند.Taylor, M. (1999) "Imaginary Companions and the Children Who Create Them." New York: Oxford University Press.
اعتقاد بر این است که اولین مطالعات متمرکز بر دوستان خیالی، در طول دهه ۱۸۹۰ انجام شده‌است. پژوهش‌های اندکی پیرامون مفهوم دوستان خیالی در تصورات کودکان انجام گرفته‌است. کلاوسن و پَسمَن (۲۰۰۷)گزارش می‌دهند که همنشین‌های خیالی در ابتدا به‌عنوان موجودات و ارواحی فراطبیعی که به‌نظر می‌رسید مردم را با زندگی گذشته‌شان متصل می‌کنند، وصف شده‌اند. بزرگسالان در تاریخ دارای موجوداتی مانند خدایان محافظ خانه، فرشتگان نگهبان و موزهایی بودند که به‌عنوان همراهان خیالی، جهت فراهم کردن آرامش، هدایت و الهام برای کارهای خلاقانه، فعالیت می‌کردند. این احتمال وجود دارد که این پدیده در اواسط قرن نوزدهم، زمانی که دوران کودکی به‌عنوان زمانی مهم برای بازی و تخیل مورد تأکید قرار می‌گرفته در کودکان ظهور کرده باشد.
دوست خیالی یک شخص، حیوان یا شخصیت ساختگی است.
همچنین دوست خیالی یا دوستان خیالی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره‌داشته‌باشد:
جایزهٔ شاو () جایزه‌ای سالانه است که برای نخستین بار در سال ۲۰۰۴ توسط بنیاد جایزهٔ شاو ارائه شد.
"افرادی که در حال حاضر در زمینه‌های مربوطه خود فعال هستند و اخیراً به پیشرفت‌های برجسته و قابل توجهی دست یافته‌اند، مشارکت‌های برجسته‌ای در تحقیقات علمی و علمی یا برنامه‌های کاربردی داشته‌اند، یا در سایر حوزه‌ها به برتری دست یافته‌اند. این جایزه به پیشبرد پیشرفت اجتماعی اختصاص دارد. ارتقاء کیفیت زندگی و غنی سازی تمدن معنوی بشریت.»
این جایزه به عنوان «نوبل شرق» توصیف شده‌است. این نام از سر ران ران شاو (邵逸夫) گرفته شده که یک انسان دوست و پیشرو در صنعت رسانه هنگ کنگ بوده‌است.