moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
فضل‌الله در خرداد ۱۳۸۹ با نوام چامسکی، زبان‌شناس و اندیشمند آمریکایی دیدار کرد.
سید حسین فضل‌الله در تیر ۱۳۸۹ درگذشت و در لبنان دفن شد.
تعدادی از علما و مراجع شیعه در وفات فضل‌الله پیام تسلیت صادر کردند از جمله سید علی خامنه‌ای رهبر ایران، که وی را عالم مجاهد خوانده‌بود. وی در پیام خود گفت: «این عالم بزرگوار و سختکوش، در عرصهٔ دین و سیاست، شخصیتی اثرگذار بود و لبنان تا سالهای طولانی، خدمات و برکات او را از یاد نخواهد برد. مقاومت اسلامی لبنان که دارای حق عظیمی بر امت اسلامی است در همهٔ عمر با برکت خود، مشمول حمایت و همکاری و کمک این روحانی مجاهد بود، ایشان همچنین برای جمهوری اسلامی یاوری با اخلاص و صمیمی به‌شمار می‌رفت و در همهٔ دوران سی ساله همواره در زبان و عمل، وفاداری خود را به انقلاب اسلامی و نظام جمهوری اسلامی به اثبات رسانید.» نیازمند منبع
دژا وو یا فرا زمان نام یک فیلم اکشن مهیج محصول ۲۰۰۶ آمریکا می‌باشد که درون‌مایه‌ای علمی-تخیلی دارد. این فیلم به نویسندگی بیل مارسیلی و تری روسیو و کارگردانی تونی اسکات است که برای نخستین بار در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۶ در نیویورک به نمایش عمومی درآمد و ۲ روز بعد در سراسر ایالات متحده آمریکا اکران عمومی شد. از درآمد ۱۸۰ میلیون دلاری که این فیلم به موجب اکران در سراسر جهان بدست آورد، ۶۴ میلیون را می‌توان به طریق اکران در آمریکا اختصاص داد. دژا وو بیست و سومین فیلم موفق سال ۲۰۰۶ در سراسر جهان لقب گرفت. این فیلم نامزد دریافت ۵ جایزه در جشنواره‌های مختلف فیلم‌های سینمایی گردید.
از آنجا که مکان اصلی تهیه این فیلم ساحل نیواورلئان بود، وقوع توفان کاترینا درست قبل از شروع فیلمبرداری، اجرای این پروژه را چندین ماه به تعویق انداخت. بر طبق اظهار نظر تونی اسکات، مکان اولیه ساخت این فیلم قرار بود در لانگ آیلند ایالت نیویورک باشد.
یک کشتی تفریحی حامل ملوانان نیروی دریایی آمریکا و خانواده‌هایشان که در حال انتقال آنها از بارانداز آلجیرز نیواورلئان به محل برگزاری جشن ماردی گرا بود، ناگهان در حین حرکت منفجر می‌شود که در اثر این انفجار دست کم ۵۴۳ تن از مسافران کشته می‌شوند.
داگ کارلین (دنزل واشینگتن) از جانب سازمان ای‌تی‌اف (دفتر نظارت بر الکل، دخانیات، سلاح‌های گرم و مواد منفجره) مأمور رسیدگی به این حادثه می‌شود. وی در حین تحقیقات به ماهیت تروریستی بودن این انفجار پی می‌برد. وی همچنین با پاول پریزوایر از اف‌بی‌آی آشنا می‌گردد که در حال تحقیقاتی مشابه است. پاول از وی دعوت می‌کند که با آنها همکاری کند و با یک فعالیت گروهی عامل بمب گذاری را شناسایی و دستگیر کنند.
با پذیرفتن این پیشنهاد از طرف داگ، پریزوایر وی را با دستگاهی آشنا می‌کند که پیشرفته‌ترین نسل ماشین زمان ساخته شده بدست بشر بوده است. آنها تلاش می‌کنند که بتوانند با کمک این ماشین بمب‌گذار را شناسایی و دستگیر کنند. اما داگ با مشاهده قابلیتهای دستگاه تصمیم می‌گیرد پا را فراتر از این نهاده و …
دیسپینا (ماه) نام یکی از ماه‌های نپتون است که در سال ۱۹۸۹ میلادی کشف شد.
قطر آن ۱۵۰ کیلومتر، جرمش ۲۱ کیلوگرم، نیم محور بزرگ چرخش آن به دور نپتون ۵۲٬۵۲۶ کیلومتر، دوره مداری آن ۰/۳۳۵ روز، انحراف مداری ۰/۰۶۸ درجه و خروج از مرکز آن ۰/۰۰۰۲ است.
Wikipedia contributors, "Moons of Neptune," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Moons_of_Neptune&oldid=370369047 (accessed July 4, 2010).
گلتیا (ماه) نام یکی از ماه‌های نپتون است که در سال ۱۹۸۹ میلادی کشف شد.
قطر آن ۱۷۶ کیلومتر، جرمش ۲٫۱۲ کیلوگرم، نیم محور بزرگ چرخش آن به دور نپتون ۶۱٬۹۵۳ کیلومتر، دوره مداری آن ۰/۴۲۹ روز، انحراف مداری ۰/۰۳۴ درجه و خروج از مرکز آن ۰/۰۰۰۱ است.
قطر آن ۴۲۰ کیلومتر، جرمش ۴٫۴ کیلوگرم، نیم محور بزرگ چرخش آن به دور نپتون ۱۱۷٬۶۴۶ کیلومتر، دوره مداری آن ۱/۱۲۲ روز، انحراف مداری ۰/۰۷۵ درجه و خروج از مرکز آن ۰/۰۰۰۵ است.
قطر آن ۳۴۰ کیلومتر، جرمش ۲٫۷ کیلوگرم، نیم محور بزرگ چرخش آن به دور نپتون ۵٬۵۱۳٬۸۱۸ کیلومتر، دوره مداری آن ۳۶۰/۱۳ روز، انحراف مداری ۷/۰۹۰ درجه و خروج از مرکز آن ۰/۷۵۰۷ است. در سال ۱۹۴۹ اخترشناس آمریکایی جرارد کویی‌پر خارجی‌ترین قمر نپتون، نریید را کشف کرد.
قطر آن ۶۲ کیلومتر، جرمش ۱٫۶ کیلوگرم، نیم محور بزرگ چرخش آن به دور نپتون ۱۶٬۶۱۱٬۰۰۰ کیلومتر، دوره مداری آن ۱٬۸۷۹/۰۸ روز، انحراف مداری ۱۱۲/۷۱۲ درجه و خروج از مرکز آن ۰/۲۶۴۶ است.
قطر آن ۴۴ کیلومتر، جرمش ۵٫۸ کیلوگرم، نیم محور بزرگ چرخش آن به دور نپتون ۲۲٬۲۲۸٬۰۰۰ کیلومتر، دوره مداری آن ۲٬۹۱۲/۷۲ روز، انحراف مداری ۵۳/۴۸۳ درجه و خروج از مرکز آن ۰/۱۳۶۵ است.
لیومیدیا (ماه) نام یکی از ماه‌های نپتون است که در سال ۲۰۰۲ میلادی کشف شد.
قطر آن ۴۲ کیلومتر، جرمش ۵ کیلوگرم، نیم محور بزرگ چرخش آن به دور نپتون ۲۳٬۵۶۷٬۰۰۰ کیلومتر، دوره مداری آن ۳٬۱۷۱/۳۳ روز، انحراف مداری ۳۷/۸۷۴ درجه و خروج از مرکز آن ۰/۳۹۶۹ است.
سمتی (ماه) نام یکی از ماه‌های نپتون است که در سال ۲۰۰۳ میلادی کشف شد.
قطر آن ۴۰ کیلومتر، جرمش ۴٫۴ کیلوگرم، نیم محور بزرگ چرخش آن به دور نپتون ۴۸٬۰۹۶٬۰۰۰ کیلومتر، دوره مداری آن ۹٬۰۷۴/۳۰ روز، انحراف مداری ۱۲۶/۳۱۲ درجه و خروج از مرکز آن ۰/۳۸۰۹ است.
نیسو نام یکی از ماه‌های نپتون است که در سال ۲۰۰۲ میلادی کشف شد.
قطر آن ۶۰ کیلومتر، جرمش ۱٫۵ کیلوگرم، نیم محور بزرگ چرخش آن به دور نپتون ۴۹٬۲۸۵٬۰۰۰ کیلومتر، دوره مداری آن ۹٬۷۴۰/۷۳ روز، انحراف مداری ۱۳۶/۴۳۹ درجه و خروج از مرکز آن ۰/۵۷۱۴ است.
سَرتاب ارَنَر (متولد ۴ دسامبر ۱۹۶۴ در استانبول) خواننده پاپ ترکی است. بیشتر شهرت وی در اروپا به علت برنده شدن در یوروویژن ۲۰۰۳ به خاطر ترانه «به هر روش که بتوانم» است.
۸ (پیش از میلاد) هشتمین سال قبل از تقویم میلادی است.
اِدرار که با نام‌های عامیانه شاش یا جیش شناخته می‌شود، مایعی است که حاوی ترکیبات زائد موجود در بدن است. دلیل اصلی ادرار کردن این است که کُلیه‌ها خون را از هر گونه ماده زائد، نمک و همین‌طور مواد معدنی تصفیه می‌کنند. ادرار یک انسان سالم از ۹۵ درصد آب تشکیل شده اما ۵ درصد بقیه مواد زائدی مثل پتاسیم و نیتروژن هستند که بدن به دنبال دفع آن‌هاست. وجود میزان بالایی از این مواد در بدن، می‌تواند مشکل ایجاد کند."' '". 2020. BBC News فارسی. Accessed January 10 2020. .
اسامی دیگر ادرار، پیشاب، گُمیز، میزدر زبان فارسی واژهٔ «میز» نیز معنای ادرار دارد، چنان‌که مجاری ادراری را میزراه و شب‌ادراری را "شب‌میزی" می‌گویند.دهخدا: میز. (اِ) اسم از میزیدن یا میختن. شاش و بول. پیشاب را گویند. هستند.
ادرار مایعی است که توسط نفرون (گُردیزه) در کلیه‌ها تولید و از طریق میزراه از بدن دفع می‌شود. فراوان‌ترین ماده آلی ادرار اوره است (اوره یک اسید ضعیف است اما در ادرار به دلیل وجود هیدروژن کربنات ادرار تقریباً خنثی است) و پی‌اچ آن برای فرد طبیعی نزدیک به هفت است، اما در میان انسان‌ها از ۴٫۴ تا ۸ متغیر است. ادرار فرد سالم سمّی نیست. اما شامل ترکیباتی است که توسط بدن به عنوان مواد نامطلوب حذف شده‌است و می‌تواند محرک و سوزانندهٔ پوست و چشم باشد. طی فرایندی، می‌توان آب آشامیدنی از ادرار استخراج کرد.
ادرار عمدتاً آب و حاوی نمک‌های معدنی و در حدود ۲٪ اوره است، که در کبد به منظور حذف آمونیاک که ماده‌ای بسیار سمّی است، تولید می‌شود. اوره دارای سمّیّت بسیار پایین است.
اوره: ۲‎٪
نمک و یون‌ها دیگر: ۲‎٪
رنگ ادرار به‌طور معمول از بی‌رنگ تا زرد متغیر است. رنگ زرد به وسیلهٔ یوروبیلین‌ها ایجاد می‌شود. رنگ زرد ادرار به دلیل وجود بیلی روبین است که از تخریب گلبول‌های قرمز پدید می‌آید. اگر فرد دچار کم‌آبی باشد، ادرار کمتر (شاید کمتر از ۱ لیتر در هر روز)، و همچنین غلیظتر خواهد شد. اگر فرد آب زیادی بنوشد، ادرار بیشتر (شاید به اندازهٔ دو لیتر در روز) و همچنین رقیق‌تر خواهد شد.
ادرار باعث می‌شود که بدن از موارد زیر را دفع کند:
آب اضافی در بدن، الکترولیت‌های اضافی (نمک)، اوره، سموم بدن، داروها و غیره.
ادرار اصلی‌ترین عامل هم‌ایستایی است.
ادرار شتر قرن‌ها در شبه جزیره عربستان برای اهداف دارویی و مذهبی استفاده شده‌است. سازمان جهانی بهداشت توصیه به اجتناب از نوشیدن آن کرده و این عمل را با نشانگان تنفسی خاورمیانه یا همان بیماری کشنده مرس مرتبط دانسته‌است.‏
در روم باستان برای شستن لباس‌ها با صابون آشنایی نداشتند، اما به جای آن از انواع مواد قلیایی استفاده می‌کردند که به وسیله آن کثیفی راحت‌تر از لباس جدا می‌شد. از این میان، تا حد زیادی رایج‌ترین آنها ادرار مردان و حیوانات بود.‏ ادرار قدیمی برای این کار بهتر بود. لباس‌ها در آن خیس شده و سپس کارگرانی که لباس‌ها با پاهای خود لگدمال می‌کردند، ادرار را نیز مخلوط می‌کردند. حتی از ادرار برای رنگ کردن چرم استفاده می‌شد. همچنین در امپراتوری روم استفاده از ادرار انسان و حیوان به عنوان دهانشویه و سفیدکننده دندان طبیعی بود.‏ در گذشته مردم متوجه شده بودند که ادرار به حفظ دندان‌های سالم و قوی کمک می‌کند. در واقع حتی دندان‌ها را سفیدتر می‌کند. دلیل آن وجود آمونیاک در ادرار است که با تجزیه اوره توسط باکتری‌ها تشکیل می‌شود. آمونیاک در بسیاری از محصولات پاک کننده تجاری و همچنین بسیاری از محصولات دارویی استفاده می‌شود. ادرار همچنین حاوی املاح و کریستال‌های مختلفی است که برای از بین بردن کثیفی از دندان‌ها مفید است. نهایتاً از ادرار در پزشکی نیز استفاده می‌شد - به عنوان ضدعفونی کننده برای زخم‌ها، سوختگی‌ها و عقرب گزیدگی استفاده می‌شد.‏
جمهوری فدرال آلمان به عنوان یک فدراسیون، متشکل از ۱۶ ایالت است. برلین، هامبورگ و برمن (همراه با بندر درون‌بوم و برون‌بوم، برمرهافن) دولت‌شهر هستند، در حالی که در حالی که سیزده ایالت دیگر ایالت‌های منطقه نامیده می‌شوند و شامل بایرن، زاکسن و تورینگن هستند که خود را تحت عنوان ایالت‌های آزاد توصیف می‌کنند.
آلمان غربی در سال ۱۹۴۹ از طریق اتحاد سه منطقهٔ غربی که قبلاً تحت مدیریت آمریکا، بریتانیا و فرانسه در پیامدهای جنگ جهانی دوم بود ایجاد شد. در ابتدا، ایالت‌های جمهوری فدرال عبارت بودند از بادن (تا سال ۱۹۵۲)، باواریا، برمن، هامبورگ، هسن، نیدرزاکسن، نوردراین-وستفالن، راینلاند فالتس، شلسویگ-هولشتاین، وورتمبرگ-بادن (تا سال ۱۹۵۲)، و وورتمبرگ-هوهنتسولرن (تا ۱۹۵۲). برلین غربی، در حالی که هنوز تحت اشغال متفقین غربی بود، خود را بخشی از جمهوری فدرال می‌دانست و تا حد زیادی یکپارچه و به عنوان یک ایالت دفاکتو به حساب می‌آمد. در سال ۱۹۵۲، پس از یک رفراندوم، بادن، وورتمبرگ-بادن، و وورتمبرگ-هوهنزولرن در بادن-وورتمبرگ ادغام شدند. در سال ۱۹۵۷، تحت‌الحمایه زار به عنوان ایالت زارلند به جمهوری فدرال پیوست.
تغییر بعدی با اتحاد دوبارهٔ آلمان در سال ۱۹۹۰ رخ داد که در طی آن، مناطق آلمان شرقی با الحاق ایالت‌های تازه شامل براندنبورگ، مکلنبورگ-فورپومرن، زاکسن-آنهالت، و تورینگن، و اتحاد مجدد غرب و برلین شرقی به یک ایالت شهری انجام شد.
این ایالت‌ها بودند که جمهوری فدرال آلمان را در سال ۱۹۴۹ تشکیل دادند. ایالت‌های منفرد به عنوان واحدهایی از کشور فدرال شکل گرفتند.
استفاده آلمانی از اصطلاح "Länder" (سرزمین) به قانون اساسی وایمار در سال ۱۹۱۹ برمی گردد. قبلاً ایالت‌های امپراتوری آلمان "Staaten" (ایالت‌ها) نامیده می‌شدند. امروزه استفاده از اصطلاح "Bundesland" (سرزمین فدرال) بسیار رایج است. با این حال، این اصطلاح نه در قانون اساسی ۱۹۱۹ و نه در قانون کنونی به‌طور رسمی استفاده شده‌است. سه "Länder" خود را «ایالتِ آزاد» (یک اصطلاح آلمانی قدیمی‌تر برای «جمهوری») می‌نامند: باواریا (از سال ۱۹۱۹)، زاکسن (در ابتدا از ۱۹۱۹ و دوباره از ۱۹۹۰)، و تورینگن (از سال ۱۹۹۴). از ۱۷ ایالت در پایان جمهوری وایمار، شش ایالت هنوز وجود دارند (البته تا حدی با مرزهای متفاوت):
۱۱ ایالت دیگر جمهوری وایمار یا در یکدیگر ادغام شدند یا به نهادهای کوچکتر تقسیم گردیدند:
عنصر دوره ۳ به یکی از هشت عنصر سدیم، منیزیوم، آلومینیوم، سیلیسیم، فسفر، گوگرد، کلر، آرگون گفته می‌شود که در دوره سوم جدول تناوبی جای‌دارند
کامپیلودونیسکوس (به معنی دندان خمیده کوچک)، یک دایناسور سوسمارپای گیاه‌خوار مربوط به دوره کرتاسه پسین می‌باشد. این جانور ۷۰ میلیون سال پیش می‌زیسته که بیش از ‍۲۰ متر طول و ۱۵ تن وزن داشت‌است. سنگوارهٔ کامپیلودونیسکوس در آرژانتین کشف شده‌است و در سال ۱۹۲۲به وسیله هوین نام‌گذاری شد. گونه خاص این جنس کامپیلودونیسکوس آمقینوی نام دارد.
کامپیلوگناتوئیدس ، یک پتروسور گوشت‌خوار مربوط به دورهٔ ژوراسیک پیشین می‌باشد. این جانور ۱۸۰ میلیون سال پیش می‌زیسته و طول بالش حدود ۶ متر بوده. سنگوارهٔ کامپیلوگناتوئیدس در آلمان و هندوستان کشف شده‌است و در سال ۱۹۲۸ به وسیله استراند نام‌گذاری شد.
فهرست مراکز شهرستان‌های استان تهران:
فهرست مراکز شهرستان‌های استان همدان:
داش‌کسان، روستایی است از توابع بخش دلبران شهرستان قروه در استان کردستان ایران است.
این روستا در دهستان دلبران قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۳۵۹نفر (۸۰خانوار) بوده است و مردم روستا به زبان ترکی اذربایجانی تکلم می‌کنند.
تیراندازی اول شخص سبکی در بازی رایانه‌ای است که خود زیرمجموعهٔ سبک‌های تیراندازی و اکشن قرار می‌گیرد، گیم‌پلی بازی به صورتی طراحی شده که بازی‌کننده فقط دست‌ها و اسلحه شخصیت بازی و محیط بازی را می‌تواند مشاهده کند (در برخی موارد و در بازی‌های جدید شخص با چرخاندن موس می‌تواند پای خود را نیز ببیند).
از نمونه‌های موفق این سبک می‌توان به هیلو و نیمه جان و ندای وظیفه و بتلفیلد و کانتر استرایک اشاره کرد.
هر صوتی که توسط حلزون گوش داخلی تولید شده و در مجرای گوش، کشف گردد را می‌توان گسیل صوتی گوش (به انگلیسی: Otoacoustic Emissions) دانست.
گسیل‌ها، اصوات کم شدتی هستند که با قرار دادن میکروفون در مجرای گوش، می‌توان آن‌ها را ثبت نمود. در واقع این امواج، حاصل حرکت زنجیره استخوانی و پرده صماخ در پاسخ به جنبش نشات گرفته از حلزون، به حساب می‌آیند. با حرکت زنجیره استخوانی و پرده صماخ در هوای موجود در فضای گوش میانی و گوش خارجی، این جنبش به انرژی صوتی تبدیل می‌شود. یعنی این اصوات همان مسیری را طی می‌کنند که اصوات رو به داخل گوش طی می‌کند اما در جهت عکس.
امروزه گسیل‌های صوتی گوش بر اساس مکانیسم تولید به دو دسته تقسیم می‌شوند که شامل: گسیل‌های بازتاب خطی و اعوجاج غیر خطی هستند اما طبقه‌بندی نوع قدیمی بر اساس نوع محرک بوده‌است که شامل موارد زیر است:
این گروه خود دارای چند نوع می‌باشد که شامل: گسیل‌های برانگیختهٔ گذرا (TOAE)، گسیل‌های برانگیخته اعوجاجی(DPOAE)، گسیل‌های برانگیخته فرکانسی(SFOAE) هستند. به علت اینکه گسیل‌ها اصوات بسیار ضعیفی هستند، برای ثبت آن‌ها باید از میانگین‌گیری استفاده کرد. برای گسیل‌های صوتی بر انگیخته از نوع گذرا و فرکانسی از میانگین‌گیری زمانی استفاده می‌شود.
میانگین‌گیری زمانی بر پایه این تئوری است که وقتی در محیطی هم سیگنال وجود دارد و هم نویز (که در اینجا نویز همان اصوات فیزیولوژیک بدن و هم اصوات خارجی و سیگنال همان گسیل‌ها هستند) سیگنال از نظر وقوع هم‌زمان با محرک ارائه شده و نویزها به صورت تصادفی هستند. پس میتوان با ارائه در دفعات ریاد و میانگیری از آن‌ها تا حد چشمگیری نویز را کاهش و سیگنال را افزایش داد.
بیشتری کاربرد این گسیل‌ها در غربالگری شنوایی نوزادان است. چرا که دارای پاسخ‌هایی سریع و قابل اعتماد است و از طرفی نیاز یه اتاقک آکوستیک نمی‌باشد و نیز چون موارد مصرفی ندارد در نتیجه هزینه تمام شده ی کمتری خواهد داشت.
از موارد دیگر میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- تشخیص بیماری نوروپاتی شنوایی
- پایش وضعیت حلزون شنوایی در موارد مصرف داروهای اتوتوکسیک
- پایش وضعیت حلزون شنوایی در جراحی‌های عصب شنوایی
- استفاده به عنوان مجموعه تست‌ها در افراد سخت آزمون همانند: خردسالان، کودکان دچار اوتیسم، عقب افتاده ذهنی و غیره.
handbook of clinical audiology, j. katz 6th edition 2009
audiology diagnosis second edition
جنگاوری نوین ۲: شبح ، یک سری کتاب کمیک شش قسمتی است که بر اساس بازی رایانه‌ای نوشته شده‌است. قسمت اول آن در ۱۱ نوامبر ۲۰۰۹ و قسمت دوم در دسامبر همان سال منتشر شده‌است.
این فهرست شامل مسافران ایرانی به قاره جنوبگان (قطب جنوب) می‌باشد.
عیسی و عبداله امیدوار برادران جهانگرد ایرانی، اولین ایرانیانی هستند که به شکل تخصصی و حرفه‌ای، سفری تحقیقاتی را به مدت ده‌سال طی سال‌های ۱۳۳۳ تا ۱۳۴۳ به اقصی نقاط جهان ترتیب دادند.
به گفته عیسی امیدوارپرویز شاکری، روزنامه همشهری سال شانزدهم، شماره ۴۷۲۱–۲۱/۹/۱۳۸۷ «سفر قطب جنوب در سال ۱۳۴۵ شمسی، زمانی که هر دو برادر در شیلی بودند، از بندر وال پارائیزو که نیروی دریایی شیلی نیز در آنجا مستقر می‌باشد، برای عبداله امیدوار میسر شده‌است. این بندر در فاصله حدود ۱۲۰ کیلومتری پایتخت شیلی (شهر سانتیاگو) قرار دارد.
عبداله امیدوار مدت دو ماه را در قطب جنوب به سر برد و در آن زمان به عنوان اولین مسافر آسیایی قطب جنوب، نام برده شد. محدودیت‌های موجود برای دسترسی به قطب جنوب باعث شد که برادران امیدوار قادر به سفر هوایی نباشند. کشور شیلی از کشورهایی است که در قطب جنوب دارای پایگاه تحقیقاتی است. مسئولین دولتی کشور شیلی پذیرفتند که با برادران امیدوار برای انجام این سفر همکاری نمایند. البته به دلیل هزینه‌های زیاد، فقط با اعزام یکی از برادران امیدوار موافقت شد و به این ترتیب عبداله امیدوار به وسیله ناوگان دریایی شیلی همراه با یک گروه علمی به قطب جنوب راه یافت.
در زمان این سفر (دهه ۴۰ شمسی) کسی موفق نشده بود که از هر دو قطب شمال و جنوب بازدید نمایند. عبداله امیدوار، حدود شش ماه در قطب شمال اقامت نموده و در مورد زندگی اسکیموها تحقیق نموده‌اند؛ بنابراین عبداله امیدوار اولین فردی است که هر دو قطب شمال و جنوب را دیده‌است و علی‌رغم گذشت بیش از ۴۰ سال از سفر او به هر دو قطب، شاید تا کنون نیز در این زمینه رکورددار باشد.»
با توجه به سفر عبداله امیدوار در سال ۱۳۴۵ به قطب جنوب، می‌توان گفت که عبداله امیدوار اولین مسافر آسیایی قطب جنوب است.
برادران امیدوار با اهدای برخی از عکس‌ها و یادگاری‌های سفر، در سال ۱۳۸۲موزه ای در مجموعه سعدآباد ترتیب داده‌اند و کتاب سفرنامه آنان نیز به چاپ پنجم رسیده‌است.
نفر اول ۱۳۴۵ عبدالله امیدوار، اولین مسافر آسیایی قطب جنوب، اولین مسافری که هم قاره جنوبگان و هم قطب شمال را بازدید کرده‌است. پس از ۳۲ سال، در دی ماه ۱۳۷۷ خورشیدی، در پی سفر یک گروه تحقیقاتی هندی‌تبار و همراهی یک کارشناس ایرانی، پای محمد رضا شکری به قاره جنوبگان (قطب جنوب) رسید و پرچم ایران بر فراز قاره سفید به اهتزاز درآمد. این سفر ۹۹ روزه، برپایه تحقیقات و بررسی‌های علمی استوار بود و اعزام کارشناس ایرانی با هماهنگی مرکز ملی اقیانوس‌شناسی صورت گرفته بود.پرویز شاکری؛ «سفر به قاره سحرآمیز –گزارش سفر نخستین ایرانی به قطب جنوب»، روزنامه جوان، سال اول، شماره ۱۰۸، ۲۶/۴/۱۳۷۸
پس از او، طی سفرهای کوتاه‌تر، سید مانی میرصادقی، با تکیه بر تجربه فیلمسازی خود، مجموعه مستندی از قطب جنوب تهیه کرد. همچنین حمید جدیری خداشناس و بابک امین تفرشی برای رصد کسوف در سال ۱۳۸۲ به جنوبگان سفر کردند. در دی‌ماه سال ۱۳۸۶ نیز این روند با سفر اولین زن ایرانی، شکل جدیدی به خود گرفته و نام آیرین شیوایی از فعالان عرصه نجوم نیز به فهرست مسافران ایرانی قطب جنوب اضافه شد.https://www.tabnak.ir/fa/news/4627/بازگشت-دانشجوي-ايراني-از-قطب-جنوب
همچنین طاهره جوهرچی به قصد گردشگری در بهمن ماه ۱۳۸۷ موفق به حضور در قطب جنوب شده‌است. در سال ۱۳۹۴ و در بهمن ماه دکتر حمید خسروجردی از فعالان جهانگردی نیز به صورت گردشگری به عنوان هشتمین ایرانی پا به جنوبگان گذاشت و خانم دکتر مریم نوایی در اسفند همان سال در قالب گردشگری نفر نهم ایرانیان وارد شده به جنوبگان بودند. سوگل خلخالیان در سال ۱۳۹۵ به جنوبگان سفر کرد. او می گوید ایران دسترسی مستقیم به قطب جنوب دارد. دکتر حامد پورخرسندی صوفیانی، دانشمند (زمین شناس و شهابسنگ شناس) ایرانی دانشگاه بروکسل که ژانویه و فوریه ۲۰۲۰ را در پلاتو (فلات) جنوبگان در منطقه یخی نانسن گذراند. دکتر سحر دهنوی دانشمند ایرانی دانشگاه هانوفر آلمان، در تحقیقات مشترک دانشگاه سانتیاگو شیلی و دانشگاه هانوفر آلمان، فوریه و مارچ ۲۰۲۰ را در جزایر پنینسولا جنوبگان گذراند.
فضای گوش میانی همراه با فضای بالایی آن یعنی گودی روصماخی Epitympanic recess، حجمی در حدود دو میلی‌لیتر دارد. سر استخوانچه چکشی و زائده کوتاه سندانی در فضای روصماخی قرار می‌گیرد. نزدیک بخش تحتانی فضای گوش میانی، دهانه شیپور استاش و نیز نقطه اتصال ماهیچه کشنده پرده گوش Tensor Tympani قرار دارد. دیواره داخلی فضای اصلی، شامل پرومونتوری، در برگیرنده دریچه‌های گرد و بیضی است. ارتعاشات صوتی از پرده صماخ و به واسطه استخوانچه‌های گوش به نام‌های چکشی، سندانی و رکابی به دریچه بیضی حلزونی می‌رسد. دو ماهیچه کشنده پرده گوش و ماهیچه رکابی Stapedius نیز بر عملکرد استخوانچه‌ها تأثیر داند. انقباض ماهیچه کشنده پرده گوش موجب ایجاد کشش بر پرده و سفت شدن آن می‌گردد. انقباض عضله رکابی نیز کف استخوانچه رکابی را به بیرون کشیده و میرایی ارتعاشات صوتی را موجب می‌شود.مازیار گوش باز پروفسور بزرگ در زمینه گوش است.عرشیا به گوشش حساس بود که توسط مازیار درمان شد
نقش گوش میانی، انتقال اصوات منتقل شده از هوا به ستون‌های مایع درون حلزون است. هوا قابل تراکم است و نسبت به آب (یعنی محتویات حلزون) امپدانس اکوستیکی کمتری دارد. اگر امواج صوتی هوا مستقیماً به پرده دریچه بیضی برسند، فقط درصد بسیار اندکی از انرژی به مایعات گوش داخلی منتقل می‌گردد و بیش از ۹۷ درصد انرژی برگشت داده می‌شود. گوش میانی با عمل تطبیق امپدانس خود موجب می‌شود تا ۶۰ الی ۶۵ درصد انرژی صوتی وارد شده به حلزون منتقل شود.
گوش درونی یا گوش داخلی پستانداران متشکل از یک سری مجاری و ساک‌های غشایی (لابیرنت غشایی) است که درون پوششی استخوانی (پیچال) قرار گرفته‌اند. لابیرنت استخوانی نیز درون استخوان گیجگاهی قرار دارد.
لابیرنت غشایی محتوی بافت پوششی حسی شنوایی و وستیبولار است و درون آن مایع آندولنف قرار دارد. ترکیب یونی مایع آندولنف به مایعات درون سلولی نزدیک است یعنی دارای غلظت بالای پتاسیم (+K) و غلظت پایین سدیم (+Na) است.
بین لابیرنت غشایی و استخوانی نیز مایع پری لنف وجود دارد که غلظت سدیم آن بالا و غلظت پتاسیم آن پایین است و از این حیث با مایعات خارج سلولی و مغزی- نخاعی مشابه می‌باشد. برای حفظ این اختلاف یونی بین آندولنف و پری لنف، لابیرنت غشایی توسط یک لایه اپی‌تلیومی دارای چندین نقطه اتصال، احاطه گردیده است.
در سال ۲۰۱۳ دانشمندان پی بردند که عامل بازدارنده گاما سکرتاز بر روی سلول‌های مویین گوش درونی اثر احیاءکننده دارد. این دستاورد برای درمان مؤثر ناشنوایی بسیار با ارزش است. گاما سکرتاز سابقاً" برای درمان آلزایمر مورد آزمایش قرار گرفته بود.cell.com
عصب شنوایی بخشی از عصب دهلیزی حلزونی است و از نورون‌های آوران اولیه که اطلاعات را به دستگاه شنوایی مرکزی ارسال می‌کنند و نورون‌های وابران حلزونی که بر حلزون و برخی فیبرهای عصبی اتونومیک (مانند فیبرهایی که به عروق خونی می‌روند) نقش کنترلی دارند، تشکیل شده است.
جسم سلولی نورون‌های آوران در عقده مارپیچی قرار دارد. این سلول‌ها دو قطبی هستند. بخش محیطی آنها در اندام کورتی به سلول‌های مویی حسی متصل می‌شود، در حالی که آکسون مرکزی آنها عصب حلزونی را شکل داده و به هسته‌های حلزونی ختم می‌شود.
نورون‌های آوران در دو نوع اصلی فیبرهای شعاعی داخلی (عصب‌دهی سلول‌های مویی داخلی) و فیبرهای حلقوی خارجی (عصب‌دهی سلول‌های مویی خارجی) وجود دارند. فیبرهای حلقوی خارجی در کل ۵ تا ۱۰ درصد نورون‌های آوران را تشکیل می‌دهند و بقیه نورون‌ها از نوع شعاعی داخلی هستند. هر فیبر حلقوی خارجی از تونل کورتی گذشته و مسیری عرضی در حدود ۵/۰ تا ۷/۰ میلی‌متر را طی می‌کند و به انتهای حدود ۲۰ سلول مویی خارجی رشته عصبی می‌فرستد.
اکثر آوران‌های حلزونی، فیبرهای شعاعی داخلی هستند. از هر سوراخ هابنولا حدود ۲۰ فیبر شعاعی داخلی عبور کرده و مستقیماً به سلول‌های مویی داخلی متصل می‌گردد. نورون‌های آوران از نقطه سیناپس با سلول‌های مویی داخلی تا محل پایان یافتن در هسته‌های حلزونی با یکدیگر یا با سایر نورون‌ها هیچ اتصالی ندارند.
آکسون آوران‌های حلزونی در مدیولوس به یکدیگر پیوسته و عصب حلزونی را تشکیل می‌دهند. استقرار کوکلئوتوپیک (یا تونوتوپیک) در عصب شنوایی و مسیرهای شنوایی نیز حفظ می‌گردد.
تعداد آوران‌های حلزونی در گونه‌های مختلف جانداران متفاوت است. در انسان و میمون سنجابی تقریباً ۰۰۰/۳۰ آکسون وجود دارد در حالی که در گربه ۰۰۰/۵۰ و در خوکچه هندی و موش صحرایی در حدود ۰۰۰/ ۲۴ آکسون مشاهده می‌شود.
عصب دهلیزی حلزونی
شاهرخ ظهیری (زاده ۱۳۰۹ ملایر -۲۲ فروردین ۱۳۹۸)کارآفرین ایرانی، بنیانگذار و مدیرعامل گروه صنایع غذایی مهرام بوده‌است. وی همچنین مشاور اتاق بازرگانی و صنایع و معادن تهران بود.
شاهرخ ظهیری در سال ۱۳۰۹ ملایر از پدری ملایری و مادری تهرانی زاده شد. خانوادهٔ آن‌ها وقتی شاهرخ ۲ ساله بود به تهران، و در ۴ سالگی او به قم مهاجرت کردند و برای چندین سال در آنجا ساکن بودند. شاهرخ ظهیری تحصیلات متوسطه را در این شهر گذراند.
در ۱۸ سالگی پدرش را بر اثر بیماری سل از دست داد و به عنوان فرزند بزرگ، کفالت مادر و خواهران و برادرانش را عهده‌دار گشت. ابتدا با مدرک تحصیلی پنجم دبیرستان به استخدام ادارهٔ فرهنگ قم درآمد و به عنوان معلم دبستان به تدریس مشغول شد. بعد از مدتی به قلهک انتقالی گرفته و در آنجا همزمان با ادامهٔ تحصیل در رشتهٔ حقوق در مقطع کارشناسی، در دبستان تدریس کرده و همچنین در یک فروشگاه منسوجات مشغول به کار می‌شود.
ظهیری از طریق واسطه‌هایی که به خاطر خرید و فروش پارچه با آنها آشنا شده بوده‌است، وارد گروهی از کارخانجات وابسته به تشکیلات دولتی به نام کارخانجات ماه می‌شود. پس از مدتی از طرف مهدی بوشهری مأمور ایجاد کارخانه‌ای برای تولیدات غذایی می‌شود که مهرام نام می‌گیرد.
شاهرخ ظهیری در ۲۲ فروردین ۹۸ درگذشت.
غار باستانی مالاپا، محل یافت سنگوارههایی از انسان‌ساهای منقرض شده‌است که در ۴۵ کیلومتری شمال غربی شهر ژوهانسبورگ در آفریقای جنوبی واقع شده‌است. این محل در داخل منطقهٔ گهواره بشریت قرار دارد که جز میراث جهانی یونسکو است.
کی‌جی موبیلیتی کورپوریشن شرکت خودروسازی کره‌ای است. این شرکت در پی خریداری توسط ، در واقع به تولید کننده اولیه خود که در سال ۱۹۵۴ تأسیس شده بود، بازگشت.
به دنبال خرید این شرکت در سال ۱۹۸۶ توسط گروه چبول ، در سال ۱۹۸۸ به شرکت سانگ یانگ موتور (SsangYong Motor Company) تغییر نام یافت. سانگ یانگ موتور سپس توسط دوو موتورز، سایک موتور و سپس ماهیندرا خریداری شد. در سال ۲۰۲۲، این شرکت توسط کی‌جی گروپ خریداری شد و نام کنونی خود را در مارس ۲۰۲۳ برگزید.
تمرکز اصلی شرکت بر خودروهای شاسی‌بلند (SUV) و کراس‌اوور است و در حال آماده‌سازی برای انتقال به خودروهای برقی است.
ریشه‌های تأسیس شرکت سانگ‌یانگ به سال ۱۹۶۳ بازمی‌گردد، که شرکت "ها دانگ-هاون" (تأسیس ۱۹۵۴) و شرکت "دانگ بنگ" (تأسیس ۱۹۶۲) با یکدیگر ادغام شدند و شرکت جدید تحت نام "ها دانگ-هاون" تأسیس گردید.
در سال ۱۹۶۴، شرکت خودروسازی هادانگ هاون مونتاژ خودروهای جیپ، همچنین تولید انواع اتوبوس و کامیون را برای نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا آغاز کرد. این شرکت از سال ۱۹۷۶ انواع خودروهای ویژه را نیز به خط تولید کارخانجات خود اضافه کرد. در ۱۹۷۷، نام شرکت به دانگ-ای موتور تغییر یافت و در سال ۱۹۸۶ این شرکت توسط گروه تجاری سانگ‌یانگ خریداری شد، که در پی آن به سانگ‌یانگ تغییر نام پیدا کرد.
در ۱۹۹۱ شرکت سانگ‌یانگ مشارکت فنی خود را با شرکت دایملر-بنز آغاز نمود. در سال ۱۹۹۷ شرکت دوو موتورز این شرکت را از گروه سانگ‌یانگ خریداری کرد. در فوریه ۲۰۱۰ شرکت دوو موتورز ۷۰٪ درصد از سهام سانگ یانگ را به ارزش ۴۷۰ میلیون دلار به شرکت هندی ماهیندرا واگذار کرد و تا پیش از خریداری توسط کی‌جی موبیلیتی، به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از این شرکت هندی فعالیت می‌کرد.
پس از Dong-A موتور این شرکت توسط سانگ یانگ به کسب و کار گروه گرفته شد، Dong-A موتور در سال ۱۹۸۸ نام خود را به سانگ یانگ موتور تغییر داد. در سال ۱۹۸۷ یک شرکت انگلیسی به نام پنتر وست‌ویندز Panther Westwinds سهامدار اصلی سانگ‌یانگ شد و آغازگر همکاری نزدیک آن با مرسدس بنز در سال ۱۹۹۳ شد. سانگ‌یانگ در سال ۱۹۹۷ به غول صنعتی آن دوران کره جنوبی، شرکت دوو فروخته شد.
در سال ۱۹۹۱ سانگ یانگ مشارکت فناوری را با دایملر-بنز آغاز کرد. این قرارداد برای سانگ یانگ باعث توسعه و ساخت یک اس‌یووی با تکنولوژی مرسدس بنز شد. این مشارکت ظاهراً اجازه داد تا سانگ‌یانگ در بازارهای جدید بدون نیاز به ساختن زیرساخت‌های خود (با استفاده از شبکه‌های موجود مرسدس بنز) بتواند جایگاه خود را بدست آورد،نتیجه اینکار باعث ساخت و طراحی موسو شد.موسو که اولین بار توسط مرسدس بنز و بعد توسط سانگ یانگ فروخته شد.
سانگ یانگ از این اتحاد تا زمانی که دایملر-بنز متوقف فروش موسو شد، و سانگ یانگ موتور با استفاده از طرح‌های دایملر در بسیاری از مدل‌های دیگر، از جمله نسل دوم کوراندو (موتور و گیربکس)، رکستون (موتور و گیربکس)، چیرمن (شاسی و موتور-گیربکس) و همچنین کایرون (موتور و گیربکس) باعث شد تا در بازار جایگاه خاصی پیدا کند.
سانگ‌یانگ در سال ۱۹۹۷ به غول صنعتی آن دوران کره جنوبی، شرکت دوو فروخته شد. اما در نهایت با ورشکستگی دوو در سال ۱۹۹۹، طراحی و تولید خودرو در آن توقف یافت تا اینکه با حضور قدرت بزرگ خودروسازی هند، شرکت تاتاموتورز در دوو، سانگ یانگ هم جان تازه‌ای گرفت و با مدل‌های رکستون و کایرون در حدود سال‌های ۲۰۰۲ به بازار جهانی بازگشت. سرانجام در سال ۲۰۱۱، حدود ۷۰ درصد سهام سانگ یانگ به خودروساز بزرگ هند، ماهیندرا فروخته شد و از آن زمان تاکنون مبدل به چهارمین خودرو ساز کره جنوبی با تولید بیش از ۱۲۰ هزار دستگاه در سال شده‌است.
در سال ۲۰۱۰، خودروی داوو موتور توسط جنرال موتورز کاهش یافت. شریک تجاری مدت‌هاست که قرارداد خود را با شرکت موتور سانگ‌یانگ امضا کرده‌است تا وسایل نقلیه جدیدی را برای فروش (به ویژه رودیوس، چیرمن W و چیرمن H) با پرداخت ۲۰٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ ₩ (۱۷٫۶ میلیون دلار) به سازنده خودرو بفروشد بازیابی از ورشکستگی معامله غیر منحصر به فرد است، به این معنی است که سانگ‌یانگ همچنین از طریق نمایندگی‌های خصوصی خودرو را به فروش می‌رساند
موسو، چیرمن، اکتیون، کوراندو، رکستون، کایرون و اخیراً تیوولی، نیوکوراندو و نسل چهارم رکستون G4 خودروهای نام آشنای این شرکت هستند که در سال‌های مختلف در بازار کشور عرضه شده‌اند و با استقبال مناسب مصرف‌کننده ایرانی مواجه شده‌اند.
شرکت صنعتی تولیدی مرتب از بهمن ماه سال ۱۳۸۱ واردات و مونتاژ خودرو موسو را که خودرویی مدرن و مجهز به سیستم‌های پیشرفته و دارای استانداردهای جهانی است در دو تیپ E32 با موتور شش سیلندر مازراتی و گیربکس اتوماتیک و و دیگر E23 با موتور چهار سیلندر بنتلی و گیربکس و کمک غیر اتوماتیک شروع نموده و به بازار عرضه نموده‌است.شرکت مرتب خودرو ،
گروه صنعتی رامک خودرو از سال ۱۳۸۴ به عنوان نمایندگی رسمی سانگ یانگ در ایران واردات و پشتیبانی محصولات این شرکت را بر عهده دارد. این شرکت در واقع یک گروه تولیدی-تجاری است که در بخش تجاری واردات و پشتیبانی محصولات سانگ یانگ و در بخش تولید به مونتاژ و عرضه اتوبوس و مینی بوس می‌پردازد.
در سال ۱۳۹۶ رشد ۵/۵ برابری واردات سانگ یانگ به کشور توسط گمرک گزارش شده‌است و این شرکت پنجمین برند از نظر حجم واردات خودرو به کشور بوده‌است. در این میان تیوولی نیز بیشترین آمار واردات سانگ یانگ را با خود داشته جزو ۵ خودروی پر فروش این سال می‌باشد. دلیل این موضوع را باید عرضه این خودرو در رده قیمتی دانست که بیشتر خودروهای چینی در آن حضور دارند و این خودروی کره ای توانسته با برند و امکانات فنی و شاخص‌های ایمنی بهتر نسبت به رقبا یکه‌تاز باشد.
شرکت رامک یدک زیرمجموعه گروه صنعتی رامک خودرو وظیفه پشتیبانی تولیدات این مجموعه و خدمات پس از فروش آن‌ها را بر عهده دارد و با قریب به ۴۵ مرکز خدمات رسانی در سراسر کشور به ارائه خدمات می‌پردازد.
شرکت بازرسی کیفیت و استاندارد ایران رتبه نهم میزان رضایتمندی از خدمات پس ار فروش را به این شرکت داده‌است که این موضوع پس از ارزیابی‌های متعدد برای رتبه‌بندی شرکت‌های واردکننده خودرو صورت گرفته‌است.گروه صنعتی رامک خودرو ،
انجمن فرهنگی افراز ۲۰ شهریور ۱۳۸۰ خورشیدی توسط سیما مشعوف، شروین مشتری‌خواه و علی‌رضا افشاری (و سپس محمد فتحیه) بنیاد گذاشته شد و با گرفتنِ اعتبارنامه از سازمان ملی جوانان از سال ۱۳۸۱ کوشش‌های خود را زیر نام انجمن فرهنگی ایران‌زمین (اَفراز)، با آرمانِ "آشناسازی جوانان با فرهنگ و تمدن ایران‌زمین" و نیز "پاسداری از ارزش‌های فرهنگی و گرامی‌داشت فرهنگ ملی ایرانیان"، آغاز کرد. این انجمن با تمدید نشدنِ مجوزش در دوره‌ی دوم ریاست‌جمهوری احمدی‌نژاد برای مدتی در قالب انجمن‌های وابسته به فرهنگسراها فعالیت خود را ادامه داد تا این‌که در ۱۲ مهر ۱۳۹۴ در "اداره‌کل ثبت شرکت‌ها و مؤسسات غیرتجاری" ثبت و سپس موفق به گرفتن مجوز از استانداری تهران در تاریخ ۲۷ آبان ۱۳۹۴ شد. این سمن یا سازمان مردم‌نهاد در حوزه‌های ایران‌شناسی و ایران‌پژوهی، تقویت هویت ایرانی از راهِ آشناسازی مردم با ریشه‌های فرهنگ ملی ایران، پاسداشت میراث فرهنگی و طبیعی، و بهسازی فرهنگی و اجتماعی فعالیت می‌کند.
برابرِ اساس‌نامه، انجمن دارای سه رکن مجمع عمومی، هیئت‌مدیره و بازرس است. مهم‌ترین رکن انجمن مجمع عمومی است که با حضور همهٔ هم‌وندان یک بار در سال برگزار می‌شود. در مجمع عمومی دربارهٔ مهم‌ترین مسائل انجمن تصمیم‌گیری شده، هم‌چنین گزارش عملکرد هیئت‌مدیره خوانده شده و به پیشنهادها و نقدهای هم‌وندان رسیدگی می‌شود. اعضای هیئت‌مدیره به‌مدت دو سال و بازرس به‌مدت یک‌سال در نشست‌های سالانهٔ مجمع عمومی به‌دستِ هم‌وندان انجمن گزینش می‌شوند. هم‌چنین انجمن دارای شورای عالی است که از هموندان قدیمی، دبیران و بازرسان پیشین انجمن تشکیل یافته و به‌عنوان نهادی نگاهبانِ آرمان انجمن، یاری‌رسانِ هم‌وندان هیئت‌مدیره است. ساختار اجرایی انجمن شامل کارگروه‌هایی است که در راستای هدف‌های انجمن فعالیت می‌کنند. دبیران کارگروه‌ها شورای مرکزی انجمن را تشکیل می‌دهند تا در تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری به مدیرعامل انجمن، که بنا به عرف دبیر انجمن نامیده می‌شود، یاری برسانند. هیئت‌مدیره نمایندهٔ قانونی انجمن بوده و دبیر انجمن (مدیرعامل) بالاترین مقام اجرایی انجمن است و در حدود اختیاراتی که از طرف هیئت‌مدیره و اساس‌نامه به وی واگذار شده‌است نمایندهٔ آن محسوب می‌شود.
در راستای برآورده کردن هدف‌های انجمن، کارگروه‌ها ایجاد شده‌اند. اگرچه برای اجرای فعالیت‌های فرهنگی همسو با این هدف‌ها، امکان تعریف طرح‌های مستقل نیز وجود دارد. در حال حاضر کارگروه‌های فعال انجمن عبارت است از: ایران‌شناسی، گردشگری، هنر، کودک و نوجوان، ادبی، رسانه و کتابخوانی.
انجمن فرهنگی افراز در سال‌های گذشته برنامه‌هایی را در تهران در تالارها (سالن‌ها)، آمفی تئاترها، دانشگاه‌ها، فرهنگسراها، موزه‌ها و کاخ‌ها با همکاری دیگر کانون‌های مردم‌نهاد، نهادهای دانشجویی، دانشگاهی، بنیادهای فرهنگی، مراکز فرهنگی شهرداری‌ها و همچنین سازمان میراث فرهنگی و گردشگری برگزار کرده‌است. این انجمن در جریان درگذشت ریچارد فرای، ایرانشناس آمریکایی، به همراه دیگر انجمنها، بیانیه در خصوص لزوم خاکسپاری او در ایران منتشر کرد. برخی برنامه‌های اجراشدهٔ انجمن عبارت است از:
انجمن فرهنگی افراز در اسفندماه ۱۳۸۲ خورشیدی، جشن اسفندگان را، که نکوداشت جایگاه والای بانوان در فرهنگ ایرانی است، شاید برای نخستین‌بار در کشور به صورت گسترده و قانونی در تالار سازمان دانش‌آموزی برگزار نمود و آغازگر حرکت توجه به جشن‌های ایرانی شد. پس از آن در تیرماه ۱۳۸۳ جشن تیرگان را، که جشن پاسداری از فرهنگ جان‌بازی در راه میهن است، به یاد آرش کمانگیر و بابک خرم‌دین در همان تالار برپا نمود که با استقبال بالایی مواجه شد. دیگر جشن‌های برگزار شده، عبارت‌اند از:
برگزاری همایش‌های تاریخی و پژوهشی و بزرگداشت‌های نام‌آوران، بزرگان و نمادهای فرهنگی ایران زمین، از جمله: فردوسی (۱۳۸۶)، مولوی (۱۳۸۶ و ۱۳۸۸) و شاملو (۱۳۸۵)، جنگ چالدران (۱۳۸۶)، تن‌پوش‌های ایرانی با همکاری سازمان میراث فرهنگی و گردشگری (۱۳۸۷) و همایش جزایر خلیج فارس از نگاه اسناد (۱۳۹۰) در همایش‌های انجمن افراز، استادان و پژوهشگران بنام کشور به سخنرانی دربارهٔ موضوع همایش پرداخته‌اند.
انجمن فرهنگی افراز در چهار سال نخستِ راه‌اندازی (۸۴–۱۳۸۱)، هر ماه استادی را دعوت می‌کرد تا دربارهٔ گوشه‌ای از فرهنگ و تاریخ ایران‌زمین به سخنرانی بپردازد. این نشست‌ها در دو فرهنگ‌سرای سرو (بانو) در شمال بوستان ساعی و نظامی‌گنجوی در بوستان نظامی گنجوی برگزار می‌شد. عنوان برخی از این سخنرانی‌ها چنین است: تاریخ تجزیهٔ ایران (هوشنگ طالع)، ایران فرهنگی (ناصر تکمیل همایون)، لزوم تشکیل اتحادیهٔ ایران (داوود هرمیداس باوند)، آیین مهر یا آموزش و پرورش در ایران باستان (نوربخش رحیم‌زاده)، وحدت ملی (پرویز ورجاوند)، دانش در ادبیات فارسی (سرفراز غزنی)، توانایی‌های زبان فارسی (حسین وحیدی)، نگاهی به تاریخ معاصر (انور خامه‌ای)، جشن‌های ایرانی (توران شهریاری)، چگونگی تدوین شاهنامه (فریدون جنیدی)، خلع‌ید از شرکت نفت انگلستان (عبدالرضا هوشنگ مهدوی)، اشغال ایران در شهریور ۱۳۲۰ (رضا کرمانی)، تاریخ فرهنگ ایران (ابوطالب میرعابدینی)، آزادی آذربایجان (رحیم زهتاب‌فرد)، هویت ملی (هوشنگ گودرزی)، منابع تاریخ ایران (مرتضی ثاقب‌فر)، ایران چه حرفی برای گفتن دارد؟ (محمدعلی اسلامی ندوشن)، اقبال لاهوری و ایران (محمد بقایی ماکان)، سعدی؛ فردوسی ثانی (اصغر دادبه)، دادگستری در ایران (محمدرضا جلالی نائینی)، نمادها در شاهنامه (میرجلال‌الدین کزازی)، دشواری‌های مطالعهٔ تاریخ ایران (تورج دریایی)، انتقال فرهنگ ایرانی از راه زبان فارسی (محمدعلی سجادیه)، جشن مهرگان (اردشیر خورشیدیان)، تأثیر جهانی شدن بر فلات ایران (پرویز امام‌زاده‌فر)، آذربایجان و ناسیونالیسم ایرانی (کاوه بیات)، یگانگی فرهنگی ایرانیان و ارمنیان (احمد نوری‌زاده) و دارالفنون و امیرکبیر (علی رهبر). از دیگر نشست‌ها می‌توان به کتاب اسطوره‌شناسی پهلوانان ایرانی (شروین وکیلی)(دی‌ماه ۱۳۸۹)، تاریخ هخامنشیان دانشگاه خرونینگن (مرتضی ثاقب‌فر)خبرگزاری کتاب ایران (IBNA) - نقد و بررسی مجموعه ۱۴جلدی «تاریخ هخامنشیان»(اردیبهشت ۱۳۹۰) و لیلی‌های لیبرال (عبدالحمید ضیایی)(خرداد ۱۳۹۰) اشاره نمود.
در تعطیلات نوروزی سال ۱۳۸۲ هم‌وندان انجمن در نشستی با خانم هایدماری کخ، ایران‌شناس آلمانی، به گفت‌وگو و پرسش و پاسخ پیرامون کتاب‌شان، "از زبان داریوش"، پرداختند. انجمن در نیمهٔ دوم سال ۱۳۸۲ نشست‌های "کنکاشی در شاهنامه" را به استادی قدمعلی سرامی و در سال ۱۳۸۳ دورهٔ "عرفان در شاهنامه" به استادی علیقلی محمودی بختیاری برپا کرد که در شماری از این نشست‌ها استاد امیر صادقی به روایت (نقالی) شاهنامه می‌پرداخت. هم‌چنین انجمن در سال ۱۳۸۲ نشست‌های "نگاهی به تاریخ معاصر" را در فرهنگ‌سرای نظامی گنجوی برگزار کرد. عنوان و نام سخنران برخی برنامه‌های این دوره چنین بود: نهضت مشروطیت (ناصر تکمیل همایون)، ملت‌گرایی (هوشنگ طالع)، نهضت ملی‌شدن صنعت نفت (ادیب برومند)، نقش شخصیت‌های برجسته در مشروطه (علیرضا دولتشاهی)، زمینه‌های اقتصادی مشروطیت (فریبرز رئیس‌دانا)، حزب‌ها و گروه‌ها در دوران مشروطه (حسن اصغری)، نقش اقتصاد جهانی و دولت‌های بزرگ بر اقتصاد روستایی ایران (رضا رییسی‌طوسی)، مجلس‌های یکم، دوم و سوم (حسن امین)، آرمان‌های مشروطه (پرویز ورجاوند)، اقتصاد ایران در دوران مشروطه (انور خامه‌ای)، تأثیر روس و انگلیس بر مشروطیت (داوود هرمیداس باوند)، تحولات اجتماعی در دوران رضاشاه (منوچهر یزدی). هم‌چنین باید یاد کرد از دوازده نشست با مرتضی ثاقب‌فر با عنوان "سرشت فرمانروایی در ایران باستان" که در تابستان و پاییز ۱۳۸۴ برگزار شد. در همان هنگام برخی هموندانِ اصلی انجمن با شرکت در پویشِ مخالفت با آبگیری سد سیوند به ایجاد پایگاه اطلاع‌رسانی برای نجات یادمان‌های باستانی (دشت پاسارگاد) یاری رساندند. شرح این کوشش‌ها بعدها در کتاب دفاع از تاریخ (علیرضا افشاری، شورآفرین، ۱۳۹۴) ثبت شد و پایگاه نیز مدتی بعد از صدور دستور آبگیری سد سیوند از سوی رییس‌جمهور احمدی‌نژاد منحل شد، هر چند تجربیات آن در قالب دیده‌بان یادگارهای فرهنگی و طبیعی ایران پی گرفته شد. از آخرین برنامه‌های ویژهٔ انجمن نیز می‌توان اشاره داشت به همایش «"شبی با محمدعلی اسلامی ندوشن"» ـ که با همکاری خانه هنرمندان ایران در اردیبهشت ۱۳۹۴ برگزار شد و آیین رونمایی از آخرین کتاب ادیب برومند («دردآشنا») ــ که با همکاری «بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار» و «شرکت سهامی انتشار» در مهر ۱۳۹۴ برگزار شد.
انجمن با برپایی تورهای یک‌روزهٔ ورزشی اقدام به رفتن به بسیاری از دره‌های باصفا و زیبای پیرامون تهران نموده است. انجمن با اجرای دو سفر یک‌روزهٔ رفتن به تپه‌های باستانی صَرم (گورستان عصر آهن) و قُم‌رود و هم‌چنین برپایی سفرهای چهارروزه به استان‌های کرمانشاه (مهرماه ۱۳۸۲)، فارس (اردیبهشت ۱۳۸۳) و آذربایجان (شهریور ۱۳۸۳) سال‌های پرباری را از سر گذراند هم‌چنان‌که بسیاری از گنجینه‌سراها و موزه‌های تهران را هم با همراهی شماری از استادان بازدید نمود. گاهی نیز انجمن جشن‌های ملی را در قالب برنامه‌های گردشگری اجرا کرد، از جمله جشن سده ۱۳۹۲ را در قالب تور دوروزهٔ نائین، و جشن سدهٔ ۱۳۹۳ را در قالب تور یک‌روزهٔ بازدید از آثار تاریخی اطراف تهران شاملِ قلعه ایرج (ورامین)، قلعه یزدگرد و تخت‌رستم (شهریار) برگزار کرد).
در نگاه نخست این نشان‌واره (لوگو) به گونه‌ای طراحی شده‌است که "برافراشته شدن" و "برپایی" که برگرفته از نام انجمن (اَفراز) است را به نمایش بگذارد. همانندی طرح به یکی از برجسته‌ترین شیوه‌های معماری ایرانی یعنی تاق ضربی و برج‌هاست که به‌ویژه در ساخت مهرابه‌ها و پرستشگاه‌های ایرانی به‌کار رفته است. در این نشان‌واره همچنین کوشش شده‌است که از شناخته‌شده‌ترین نمادهای فرهنگی ایران‌زمین بهره گرفته شود. نخستین نماد ستون‌های تخت‌جمشید و سرستون‌های آن است که یکی از پرآوازه‌ترین نمادهای دوران تاریخی ایران هستند، چنان‌که برپا بودن آن‌ها پس از گذشت ۲۵۰۰ سال، زنده بودن فرهنگ ایرانی و پیوستگی آن را می‌رساند. نماد دوم خورشید است که یکی از کهن‌ترین عناصر باوری ایرانیان است: خورشید که نمادی از روشنایی، زندگی و گرماست که تاریکی و سرما از نمادهای اهریمنی را نابود می‌کند. پرتوهای خورشید به شمار هفت است؛ عددی که نزد ایرانیان ارجمند است (از هفت پلهٔ مهری، برای رستگاری انسان، تا هفت مرحلهٔ عشق در "منطق‌الطیر" و شاید "هفت خان رستم").
بعضی از منابع غیر ایرانی با ادعای سازمان افراز مبنی بر "غیر سیاسی و فرهنگی بودن"، موافق نیستند. شبنم هالیدی در کتاب "تعریف ایران: سیاست مقاومت"، دربارهٔ انجمن افراز نوشته:
در یک بررسی دیگر دانشگاهی، کریستوفر مارکینکوسکی ادعا کرده که این سازمان ایرانگرا (ایرانیست)ص ۱۹است، و از نظر ثبات منطقه‌ای خطرناک است چراکه بدنبال زنده کردن قدرت قدیمی منطقه‌ای ایران استص ۲۰. همچنین در کتاب "هویتهای شیعه" هم ادعا شده که این سازمان ملی‌گرای افراطی است. با اینحال هالیدی افراز را دارای رویکرد ناسیونالیسم مثبت، در برابر رویکرد اسلامگرایی دانسته است. (صفحه 47)http://books.google.com/books/about/Defining_Iran.html?id=J-7dsRInkOEC
تارنمای رسمی انجمن فرهنگی افراز
معبد داش‌کَسَن یا معبد اژدها بنایی صخره‌ای است که در حاشیهٔ روستای ویر در حدود ۱۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر تاریخی سلطانیه در استان زنجان واقع شده‌است. معبد سنگی داش‌کسن مربوط به دورۀ ایلخانیان است. در این بنا دو نقش برجستۀ اژدها و چند محراب اسلامی در دو سمت آن و به قرینه یکدیگر حجاری شده‌است. این نقش‌برجسته‌ها از معدود نقوش اژدها در ایران هستند و تأثیر فرهنگ شرق دور (مغولستان و چین) را در عصر ایلخانان نشان می‌دهند. برخی قدمت این معبد را به قبل از اسلام رسانده‌اند و معتقدند که در زمان ایلخانان نقوشی از جمله اژدها بر آن افزوده شده‌است.
شکل‌گیری این معبد پس از مرگ ارغونشاه، با پشتکار الجای خاتون خواهر سلطان محمد خدابنده آغاز شد، ولی به پایان نرسید. آثار به جای مانده در محل این احتمال را قوت می‌بخشد که ایلخان مغول ارغون پیش از گرایش به دین اسلام، اقدام به ساخت این معبد نموده‌باشد.
آثار زیادی از شکل نخست این معبد باقی نمانده و تنها سنگ‌های بزرگ و پراکنده در گوشه کنار معبد دیده می‌شود. بسیاری از سنگ ها در اتاقک‌های شیشه ای مسقف در معرض دید بازدیدکنندگان قرار داده شده‌است. محدوده معبد اژدها مستطیلی و به ابعاد تقریبی ۱۰۰ متر در ۵۰ متر است که یک قسمت از آن به واسطه حفاری در تپه ایجاد شده‌است.(معرفی منبع نشريه همشهري جوان شماره 312) چند تندیس اژدها در این معبد وجود دارد.
داش‌کَسَن در زبان ترکی به معنای سنگ تراش است. همچنین گاه این اثر با نام معبد اژدها شناخته می‌شود.
معبد تاریخی داش‌کسن از سمت شمال به دشت سلطانیه، شهر قدیم سلطانیه، گنبد سلطانیه، آرامگاه چلبی‌اوغلو و آرامگاه ملاحسن کاشی قرار دارد و بخشی از محور فرهنگی تاریخی سلطانیه را تشکیل می‌دهد.
راه رسیدن به معبد در سال ۱۳۸۹ زیرسازی و در سال ۱۳۹۸ آسفالت شده‌است. تابلوهای راهنما در طول مسیر و نیز امکانات رفاهی برای گذراندن شب نیز در سایت تاریخی وجود دارد. در کنار معبد یک کانکس کوچک و نمازخانه نیز وجود دارد که نگهبان سایت در آن زندگی می‌کند.
نقش‌های اژدها به طول ۵ متر و عرض ۱٫۵ متر بزرگ‌ترین نقوش تزیینی این معبد است. همچنین بر روی طاقچه‌های معبد، مقرنس‌کاری‌های ظریفی صورت گرفته‌است. نقوش اسلیمی با طرح‌های متنوع در تزئینات معبد داش‌کسن دیده می‌شود. در ساخت این معبد تقارن طولی در نظر بوده و این تقارن در کلیه بخش‌های معبد به چشم می‌خورد.
نقش برجسته داش کسن مربوط به دوره ایلخانی است و در شهرستان سلطانیه، بخش سلطانیه، روستای ویر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تو هم چنینی یک مغالطه است که در آن ادعای یک شخص نادرست دانسته می‌شود به این دلیل که این ادعای انتقادی که او بیان کرده‌است بر خودش نیز وارد است یا ادعای او با آن‌چه که وی پیشتر گفته‌است ناسازگاری دارد.Logical Fallacy: Tu Quoque
«برهان» "تو هم چنینی" به صورت زیر است:
بچه ها حالشان خوب است نام یک فیلم کمدی-درام محصول سال ۲۰۱۰ آمریکا است. کارگردان این فیلم لیسا چولودنکو است که با کمک استوارت پلامبرگ فیلمنامهٔ آن را نوشته است. این فیلم نخستین بار در ۲۵ ژانویهٔ ۲۰۱۰ در جشنوارهٔ فیلم ساندنس اکران شد و منتقدان روی هم رفته فیلم و بازیگران آن را ستایش کردند.
داستان این فیلم دربارهٔ دو زن همجنسگرا به نام‌های نیک (آنت بنینگ) و جولز (جولیان مور) و فرزندان آن‌هاست که از روش تلقیح مصنوعی به دنیا آمده‌اند. بچه کوچک تر، لیزر (جاش هاچرسون) نام دارند که به دنبال پدر واقعی خود می‌گردد ولی باید ۱۸ساله باشد. خواهر ۱۸ساله اش جونی (میا واشیکوفسکا) با بانک اسپرم تماس می گیرد و معلوم می شود پدر آن‌ها پاول (مارک روفالو)نام دارد. جولز و نیک، پاول را برای شام به خانه دعوت می کنند و همه با هم آشنا می شوند. نهایتاً قرار بر این می شود که جولز روی باغچه پاول کار کند.
نیک از این وضعیت راضی نیست. نهایتاً یک روز بعد از کار، جولز پاول را می بوسد و رابطه ای را با هم آغاز می کنند.
تنش ها بالا می گیرد و برای بهبود اوضاع، یک روز همگی به خانه پاول می روند. اما نیک چند تار موی جولز را در حمام و اتاق خواب پاول پیدا می کند و جولز هم به خیانت اعتراف می کند. جونی و لیزر هم این بحث را می شوند و از دست جولز ناراحت می شوند. پاول گمان می کند عاشق جولز شده و از او می خواهد با بچه ها پیش او زندگی کند ولی جولز نمی‌پذیرد.
شب قبل از رفتن جونی به دانشگاه، پاول به خانه آن ها می آید. نیک با عصبانیت می گوید اگر به دنبال خانواده است، باید خانواده خودش را تشکیل دهد. جولز اشتباهاتش را می پذیرد و از خانواده اش درخواست بخشش می کند. صبح روز بعد، همگی جونی را به دانشگاه می برند. در راه خانه، لیزر به مادرانش می گوید نباید از هم جدا شوند چون خیلی پیر شده اند. جولز و نیک می خندند و فیلم با چهره های خندان آن ها تمام می شود.
این فیلم برنده جایزه بهترین فیلم موزیکال و کمدی در جشنواره گلدن گلوب سال ۲۰۱۱ شد و آنت بنینگ هم در همین جشنواره جایزه بهترین بازیگر زن در بخش کمدی و موزیکال را از آن خود کرد. این فیلم همچنین نامزد ۴ جایزه هشتاد و سومین دوره جوایز اسکار است.
دایهاتسو شرکت خودروسازی ژاپنی است، که در زمینهٔ تولید خودروهای اندازه کوچک و نیز خودروهای بیابانگرد، نامدار می‌باشد. این شرکت اکنون به‌عنوان شرکت تابعه تویوتا فعالیت می‌کند.
ریشه‌های تأسیس شرکت خودروسازی دایهاتسو به سال ۱۹۰۰ بازمی‌گردد، که تاکنون به‌عنوان قدیمی‌ترین شرکت خودروسازی فعال در ژاپن شناخته می‌شود. سهام این شرکت از ۲۰۱۶ تاکنون به‌طور کامل متعلق به تویوتا است. دفتر مرکزی شرکت دایهاتسو در شهر ایکه‌دا، اوساکا قرار گرفته‌است."Corporate Info ." Daihatsu. Retrieved on February 5, 2010.
معادن طلا در افغانستان از قدیم‌الایام مورد استخراج طلاگران قرار می‌گرفت. استخراج طلا توسط زرشویی با پوست گاو در بدخشان و استخراج طلاکانی در غزنی از قرن‌ها قبل وجود داشت. طلای ریگی که در کشور تاجیکستان و ازبکستان و ولایت‌های تخار و بدخشان افغانستان وجود دارد، همه از معادن بزرگ طلای بدخشان سرچشمه گرفته‌است. ذرات طلا این معادن در طول میلیون‌ها سال توسط دریای کوکچه به آمو انتقال یافته، ذریعهٔ دریای آمو به‌سمت‌های مختلف انتقال داده شده‌است.
پس از سال ۲۰۰۲ کمپین‌های اکتشافی فضایی آمریکایی آغاز به کشف معدن دست ناخوردهٔ افغانستان دست زده‌است. سازمان ناسا تا کنون ۳۳۰ معدن دست ناخورده را تشخیص نموده‌است که بعضی از آن‌ها پیش‌تر غیر دقیق محاسبه گردیده بود.
بر اساس معلومات وزارت معادن و پلتفورم، معادن موجود طلا در افغانستان عبارت‌اند از: معادن طلای ویکادر و راغ در بدخشان، معدن طلای چاه‌آب، نورآبهٔ سمتی، حصار و معدن طلای انجیر در ولایت تخار، معدن طلای زرکشان در ولایت غزنی، معدن طلای حصارک در ولایت لوگر، معدن طلای کندلان در ولایت زابل، و معدن طلای قره‌دغن که در ولایت بغلان موقعیت دارد. افزون‌بر این طور درصدی در معادن مس لوگر هرات و جست و سرب قندهار بغلان وجود دارد. مقدار طلا در معادن کشف شده در مجموع بیش از ۳ پی‌پی‌ام (ذره در میلیون) می‌باشند. در مجموع ۱۰٪ از معادن این کشور کشف گردیده‌است؛ که از جمله معادن طلا نیز می‌باشد.
مردم محلی ساحل دریای کوکچهٔ بدخشان از سالیان دور است که با وسایل ساده از قبیل پوست گاو و غربال از آمودریا، طلا را از طریق زرشویی بدست می‌آورند. گفته می‌شود مردم با زحمت روزی یک تا دو گرم طلا بدست می‌آورند.
این معدن در ۵۰ کیلومتری شمال شهر فیض‌آباد در ولسوالی راغ ولایت بدخشان موقعیت دارد که موجودیت طلایی با کیفیت بلند، در آن ثابت شده‌است. این معدن ۲ متر عرض و ۳۵۰ متر طول دارد؛ اما در مورد ذخیرهٔ آن تا کنون کدام سروی صورت نگرفته‌است.
این معدن؛ در جوار معدن طلای نورابه در ولسوالی چاه آب ولایت تخار موقعیت دارد. ذخیرهٔ معدن طلای این کان، از ۱۲ تا ۲۴ تن تخمین شده‌است.
معدن طلای سمتی؛ با داشتن ۱٬۷۰۰ متر عرض و ۸٬۰۰۰ متر طول، در هر متر مکعب ۱۰۰ ملی گرام طلا دارد. قرارداد این معدن، در بدل ۲۰ درصد حق الامتیاز، برای مدت دو سال به یک شرکت افغانی بنام کمپین وست لند تریدنگ داده شده‌است که سالانه ۱٬۷۰۰ کیلو استخراج می‌نماید.
بخش دیگر معدن طلای سمتی؛ به نام طرف راست نامیده می‌شود، با داشتن ۴۹۰ متر عرض و ۵٬۰۲۰ متر طول، در هر متر مکعب به شکل تخمینی ۴۹۳ ملی گرام طلا دارد.
همچنان بخش سوم یا مرکزی معدن طلای سمتی، ۵۰۰ متر عرض و حدود ۴٬۸۰۰متر طول دارد که ذخیرهٔ طلای آن، در هر مترمکعب ۲۲۸ ملی گرام می‌باشد
این معدن طلا نیز در منطقهٔ نورآبه در ده کیلومتری ولسوالی چاه‌آب ولایت تخار موقعیت دارد. ذخیرهٔ مجموعی طلای معدن نورابه، ۲۶۰ تن تخمین شده که دارای ۸۵۰ کیلو طلای خالص می‌باشد.
معدن طلای نورآبه، در سال ۱۳۶۶ خورشیدی، توسط روس‌ها کشف شده و قرارداد استخراج آن، در سال ۱۳۸۶ خورشیدی، با یک شرکت آمریکایی امضا گردید که استخراج آن، فعلاً نیز جریان دارد. در معدن نورابه سمتی چندین نقطه استخراجی وجود دارد که به اساس سروی انجام شده در زمان روس‌ها در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی، هر کدام از این نقاط دارای ذخایر مشخص خود بودند که در نقطه‌ای بنام «حصار» ذخیره به مقدار ۴۳۷ کیلو گرام نیز تثبیت گردید. این معدن، از نوع معادن طلای آبرفتی یا پاشان بوده که منشأ اصلی آن از معادن طلای بدخشان و تاجیکستان می‌باشد. هم‌اکنون کمپین وست‌لند تریدنگ سالانه ۱٬۷۰۰ کیلو در سال استخراج می‌نماید.
این معدن، با داشتن مساحت تخمینی ۴۸۴ کیلومتر مربع، در ۲۲۵ کیلومتری جنوبغرب کابل در ولایت غزنی موقعیت دارد.
بر اساس تحقیقات سال ۱۳۳۹ و ۱۳۵۱ خورشیدی که توسط متخصصان روسی، جرمنی و آمریکایی در این کان صورت گرفت، تصریح شد که ذخیرهٔ طلای این معدن ۷٬۵۰۰ کیلوگرام تشخیص شده‌است.
این معدن، در ولایت تخار موقعیت دارد که ۸ متر عرض و ۱٬۷۰۰ متر طول دارد.
این معدن، به سه بخش تقسیم شده‌است که طرف، راست، مرکزی و چپ نامیده می‌شود. طرف راست این معدن که دارای ۵۰۰ متر عرض و ۵٫۲ کیلومتر طول می‌باشد، در هر متر مکعب ۴۹۳ ملی گرام طلا دارد.
بخش دیگر طلای پاشانی که بخش مرکزی است، با داشتن عرض ۴۵۰ متر و طول ۴٫۸ کیلومتر، دارای ۳۷۵ ملی گرام در هر مترمکعب می‌باشد.
همچنان بخش دیگر آن، اطراف نام دارد که بازهم به دو دسته یعنی چپ و راست تقسیم شده‌است. طرف چپ آن ۱۶۰ متر عرض و ۱٫۸ کیلومتر طول دارد که هر مترمکعب آن، دارای ۲۵۸ ملی گرام طلا می‌باشد.
طرف راست این معدن، با داشتن ۲۸۰ متر عرض و ۱٫۴۸ کیلومتر طول، دارای ۳۷۵ ملی گرام طلا در هر متر مکعب می‌باشد.
معدن قره‌دقن طلا در ۸۰ کیلومتری جنوب غرب ولایت بغلان در ولسوالی دوشی موقعیت دارد که از سال ۱۳۷۱ خورشیدی تا ۱۳۷۴ از سوی وزارت معادن و پلتفورم کشف شده و تا کنون، از کندن کاری‌های شخصی، مسوون مانده است.
قرارداد اکتشافی معدن طلای قره‌دقن، در ماه جدی سال ۱۳۸۹ خورشیدی به هزینهٔ ۵۰ میلیون دالر، برای مدت سه سال از سوی دولت به یک شرکت خصوصی داده شد؛ تا اندازهٔ ذخایر موجود طلا در این معدن را تشخیص نماید. معدن جست ولایت هرات که دارای ذخایر زیادی از طلا است.
به اساس سروی تیم ریاست سروی و جیو لوجی وزارت معادن که در سال ۱۳۹۲ خورشیدی صورت گرفت، معدن طلا در ولسوالی پریان این ولایت کشف گردید و قرار است در سال جاری، روی معادن تذکر حفاری‌های عمیق جهت تثبیت کمیت و کیفیت آن، از سوی وزارت معادن صورت گیرد.
قرار اعلامیه مورخ ۲۳ سرطان سال ۱۳۸۴ وزارت معادن افغانستان، ذخایر هرات خیلی غنی از طلا بوده که می‌توان گفت در هر تن سنگ حدود ۱۰۰ گرم بدست خواهد آمد.
به مقدار کمی طلا در ترکیب معدن مس عینک نیز وجود دارد.
نوبنیاد، یا نوبنیاد گنبدلی یا گنبدلی نو روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سرخس در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان خانگیران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۵۵۹ نفر (۱۵۹ خانوار) بوده است.
ساکنین اصلی نوبنیاد را طایفه علی میرزایی که علاوه بر کار در شرکت پالایش گاز شهید هاشمی نژاد خانگیران سرخس ، شرکت نفت مرکزی خانگیران به صورت رسمی و پیمانکاری سابقه شبانی در دامداری نیز دارند را تشکیل می‌دهند. علی میرزایی‌ها مردمانی هستند که از زاوه یا همان تربت حیدریه امروزی و در زمان رضاشاه به سرخس کوچ کرده‌اند.این طایفه فارس زبانند و گویش خاصی دارند. این طایفه به جز، نوبنیاد در اسلام قلعه ، چشمه شور و الله نظر نیز ساکن هستند.
اطراف این روستا مکان مناسب برای چرای دام‌ها می‌باشد شغل مردم این روستا دامداری و کشاورزی گندم و جو به صورت دیم می‌باشد.
دتوماسو یک شرکت خودروسازی ایتالیایی است که توسط آلجاندرو ده دتوماسوی آرژانتینی و در سال ۱۹۵۹ در شهر مودنا تأسیس شده‌است.
توسل به مرجعیت نوعی استدلال قابل بازنگری است که در آن دلیل درست بودن یک گزاره این دانسته می‌شود که کس/کسانی دیگر آن را درست می‌دانند. خود یک مرجع یک دلیل منطقی برای اثبات یک گزاره نیست اما دلیل‌هایی که آن مرجع برای اثبات آن گزاره آورده‌است، ممکن است دلیل‌هایی منطقی باشند و درصورت ارائه، این دلیل‌ها باید بررسی شوند.Logical Fallacy: Appeal to Misleading Authority
A: ختنه کردن از نظر بهداشتی خیلی سودمند است.
B: از کجا میدانی؟
A: عموی من که یک پزشک متخصص است این را به من گفته.
A: ببینم تو چرا تازگی‌ها اینقدر می‌خوابی؟
B: چون توی مقالهٔ پروفسور ایزابل نوشته‌است که خواب برای سلامتی مفید است.
شرکت کوکاکولا شرکت صنایع غذایی آمریکایی چندملیتی است، که تمرکز اصلی آن بر تولید، بازاریابی و توزیع نوشیدنی‌های غیرالکلی معطوف می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر آتلانتا، جورجیا قرار دارد.
شناخته‌شده‌ترین محصول این شرکت نوشابه کوکاکولا می‌باشد، که نخستین بار در سال ۱۸۸۶ توسط داروساز آمریکایی جان پمبرتون در کولومبوس، جورجیا ساخته و تولید گردید. برند و فرمول تجاری محصول کوکاکولا در سال ۱۸۸۹ توسط آسا گریگس کندلر خریداری شد. کندلر تا سال ۱۸۹۲ شبکه توزیع محصولات کوکاکولا را راه‌اندازی کرد و در همین سال نیز به‌طور رسمی اقدام به تأسیس شرکت کوکاکولا نمود.
کوکاکولا در سال ۲۰۱۳ در رتبه نخست از فهرست بزرگترین تولیدکنندگان نوشیدنی و مواد غذایی جهان قرار گرفت.foodengineeringmag.com