moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
امروزه غالب ترکمنهای تکه در جمهوری ترکمنستان سکونت دارند. گروه‌هایی از اینان نیز در شمال خراسان، از جمله در جَرگَلان بجنورد، ساکن‌اند.اراز محمد سارلی، تاریخ ترکمنستان، تهران 1373ـ 1378ش. ج 1، ص 130
ایل تکه به طور سنتی بر ساختار سیاسی ترکمنستان تسلط داشته است. رؤسای جمهور سابق صفرمراد نیازف و قربانقلی بردی محمداف و رئیس جمهور فعلی ترکمنستان سردار بردی‌محمداف، همگی از قبیله تکه هستند.
تورین سپر بلوط ، از جملهٔ مهم‌ترین دورف‌ها در کتاب هابیت است. در واقع می‌توان گفت که او پس از گیملی مهم‌ترین دورفی است که جی.آر.آر. تالکین بیش از هر کوتوله‌ای دربارهٔ او نوشته‌است. اطلاعات مهم مربوط به او در کل کتاب هابیت و حتی ضمایم بازگشت پادشاه سری ارباب حلقه‌ها یافت می‌شود.
تورین سپر بلوط که تورین دوم هم نام داشت پسر تراین دوم و نوه پادشاه دورف‌های اره بور، ثرور بود. قلمرو دورف‌ها در زمانی که او یک پسربچه بود توسط اسماگ، بزرگترین و مخوف‌ترین اژدهای سرزمین میانه در دوران سوم به تصرف درآمد و بسیاری از دورف‌ها یا کشته شدند یا به همراه پادشاه و ولیعهدشان از آنجا گریختند. وی به همراه خانواده اش از راهرویی مخفی در اره بور از چنگ اسماگ گریخت. بعضی از اهالی اره بور به تپه‌های آهن مهاجرت کردند و مابقی با بدبختی بسیار زیادی سرانجام ساکن دون لند شدند. وی چندین سال متوالی را دور از خانه اصلی در اریادور گذراند تا اینکه به تشویق گندالف و به کمک دوست عیار هابیتش، بیلبو بگینز، اره بور را برای چند روز پس گرفت و سرانجام در نبرد پنج سپاه بدست اورک‌ها کشته شد., ch. 1 "An Unexpected Party"
از مدت زمانی که دورف‌ها از اره بور به دون لند تبعید شدند، فشار زیادی به دورف‌ها به خاطر نداشتن معیشت مناسب و زندگی در فقر و تنگ دستی وارد می‌شد. این موضوع حتی شاه‌شان ثرور را آزار می‌داد و به همین دلیل تصمیم به پس گرفتن موریا گرفت. هیچ نیرویی نمی‌توانست ترور را مجبور به انجام اینکار کند جز حلقه هفتم (حلقه هفتم آخرین حلقه دورف‌ها بود که کله بریمبور تحت تأثیر سخنان سائورون ساخت و خودش این هفت حلقه را به پادشاه دورف‌ها در موریا داد تا اینکه به عنوان ارث به ثرور رسید). این حلقه شهوت عظیم طلا را در ذهن او برانگیخت و بزرگترین محرک او برای رفتن به موریا و در نهایت باعث کشته شدنش به دست آزوگ ارک شد. وی به همراه دستیارش نار به موریا رفت و هنگامی که نار را جا گذاشت و خودش تنهایی از راه دیمریل وارد موریا شد، آزوگ سر او را برید و به نشانه اهانت به دورف‌ها، هنگامی که نار نزدیک دروازه آمد تا ببیند چه بلایی بر سر ثرور آمده‌است، چند سکه خرد بی‌ارزش به عنوان دستمزد به طرف نار پرت کرد و سر ثرور را عاقبت به او نشان داد که روی آن به خط رونی اسم آزوگ حک شده بود. این کار آتش خشم را نه تنها در دل نار بلکه در دل تمامی دورف‌ها، چه دورف‌های قوم دورین بی مرگ و چه دیگر دورف‌ها برانگیخت؛ زیرا آنهایی که از قوم دورین بی مرگ نبودند هم نمی‌توانستند این اهانت را به وارث قدیمی‌ترین و مورد احترام‌ترین دورف را تحمل کنند. بدین ترتیب جنگ بزرگ پنج ساله‌ای بر ضد اورک‌ها آغاز شد و تمامی دورف‌ها زیر فرمان ناین دوم پادشاه وقت دورف‌های تپه‌های آهن (که از قوم دورین بودند) گرد آمدند و در اولین گام، استحکامات کوه گونداباد را تصرف کردند و در طی این جنگ پنج ساله، بسیاری از هر دو طرف جنگ کشته شدند.
در سال ششم جنگ، آن‌ها سرانجام به موریا رسیدند و با سپاه آزوگ در مقابل دروازه دیمریل جنگیدند. به دلیل عادت داشتن ارک‌ها به جنگ در شب و نبود آفتاب، ابتدا بخت از دورف‌ها روی برگرداند اما پس از طلوع آفتاب جنگ داشت به نفع دورف‌ها پیش می‌رفت که با رجز خوانی ناین دوم، آزوگ پا به میدان جنگ گذاشت و با ورود او و افرادش به جنگ، برادر تورین فوندین پسر دوم تراین دوم به همراه خویشاوند مستقیمش فوندین پدر بالین کشته شد و تورین و تراین دوم زخم برداشتند؛ طوری‌که تراین از یک چشم نابینا شد. وی در این جنگ به دلیل استفاده از یک تنه بلوط برای دفاع از خودش در برابر ضربات دشمن به سپربلوط معروف گشت.
ناین دوم که برای آزوگ رجز خوانده بود با او وارد جنگ تن به تن شد اما سرانجام به وسیلهٔ شمشیر آزوگ که به یقه زره آهنینش برخورد کرد، باعث شکستگی گردن و سرانجام موجب مرگش شد. با کشته شدن ناین دوم، پسرش داین دوم یا داین آهنین پا، انتقام مرگ پدرش را از آزوگ گرفت و با آنکه بسیار جوان بود، آزوگ را با تبر از پای درآورد؛ در آن زمان هنگامی که آزوگ بسبب پیروزی بر ناین دوم می‌خواست فریاد پیروزی سر دهد، فهمید بسیاری از اورک‌هایش کشته شدند و مابقی به طرف جنوب فرار می‌کنند، برای فرار با ترس به طرف دروازه دیمریل دوید اما داین پا آهنین پیش از آنکه آزوگ بتواند فرار کند مقابل دروازه کارش را ساخت.
بدین ترتیب نبرد موریا یا هادودروند با کشته شدن ثرور و انتقام گرفتن از آزوگ به پایان رسید، اما این جنگ جز پیروزی منفعت مادی ای برای تراین دوم نداشت و تنها چیزی که به او رسید حلقه هفتم بود که ثرور پنهانی آن را به تراین دوم داد.
پس از مدتی پلیدی درون این حلقه، علاقه مفرط تراین را برای بازپس‌گیری اره بور و پیدا کردن و ساختن طلا برانگیخت و او به همراه بالین و دوالین، برادر بالین از دون لند راهی اره بور شد اما موجودات پلید او را تعقیب کردند و سرانجام او را در سیاه بیشه به دام انداختند. بالین و دوالین ابتدا نفهمیدند تراین چطور ناپدید شد، ولی سرانجام گندالف برایشان فاش کرد که جادوپیشه‌ای که در جنوب جنگل بوده وی را به دام انداخته‌است.
همان‌طور که در بالا گفته شد، موجوداتی پلید او را در سیاه بیشه بدام انداختند و گندالف به تورین گفت که او را در دخمه‌های جادوپیشه پیدا کرده در حالی که همه چیز جز نقشه و کلید را فراموش کرده بود.
اصل ماجرا این بود که قدرتی که سائورون در درون حلقه هفتم گذاشته بود باعث گیر افتادن تراین در سیاه بیشه شد و دخمه جادوپیشه جایی نبود جز دول گولدور، دومین اقامتگاه سائورون که پس از شکست خوردن از آخرین ارتش اتحاد الف‌ها و انسان‌ها در دوران دوم، آن را در جنوب سیاه بیشه برای تهدید لورین و نابود کردن پادشاهی آرنور بنا نهاد. گندالف در حالی تراین را در دخمه‌های دول گولدور پیدا کرد که می‌خواست بفهمد آن جادوپیشه که ۴۰۰ سال پیش قبل از دوران ۴۰۰ ساله دوران صلح توأم با انتظار هنگام اولین ورودش به دول گولدور گریخته بود کیست؛ هر چند که او حدس می‌زد آن شخص سائورون باشد و به هنگام ورود مخفیانه به دول گولدور و پیدا کردن تراین این موضوع را دریافت و هنگامی که گندالف از قصد سائورون برای حمله به ریوندل و لورین و استفاده از اسماگ برای این موضوع آگاه شد تصمیم گرفت تورین را برای پس گرفتن اره بور ترغیب کند.
سر انجام پس از مدتی تورین به اریادور رفت و در دل ارد لوین اقامت گاهی نه چندان مرفه ولی راحت برای مردمش بنا کرده بود که به قول خودش منزلی فقیرانه در تبعید بود و از طریق تجارت روزگار می‌گذراند هر چند که دورف‌های اطراف او مدام از بازگشت دوباره به اره بور و تصاحب گنجینهٔ افسانه‌ای اش سخن می‌راندند و آتش تبعید بیشتر در دل او شعله‌ور می‌شد.
در طرف دیگر گندالف قرار داشت که موضوعات مربوط به سربرآوردن دوباره سائورون و حضور اسماگ در اره بور سخت ذهن او را مشغول می‌کرد؛ زیرا تمام فکر و ذکر سائورون، احیای دوباره آنگمار برای حمله به ریوندل و استفاده از اسماگ برای رسیدن به اهدافش بود. گندالف خوب فهمیده بود دورف‌ها تنها اقوامی اند که می‌توانند سد راه اهداف او شوند؛ پس او می‌خواست بعد از استراحتی مختصر در شایر بدنبال تورین بگردد و میل به پس گرفتن کوه را در او برانگیزد.
او داشت این افکار و برنامه‌هایش را در مهمانخانه اسبچه راهوار مرور می‌کرد که ناگهان تورین با سلام کردن به گندالف و معرفی کردن خودش، باعث غافلگیری و حتی خوشحالی او شد. او در دیدار با تورین، سرانجام از او خواست که دوازده دورف (که با خود تورین سیزده تا می‌شد) و یک دزد را بردارد و فوراً به طرف اره بور حرکت کند.
گندالف برای اینکه مقدمات سفر را آماده کند ابتدا ترتیبی داد تا دورف‌ها برای یک روز در خانه هابیتی به نام بیلبو بگینز بمانند. سپس گندالف سرانجام کاری کرد که نیمه مادری بیلبو که توک و ماجراجو بود بر نیمه پدری بگینزش که راحت طلب و به دنبال فرار از شر بود غلبه کند و او به عنوان عضو چهاردهم گروه راهی اره بور شد. بجز ترول‌ها تا قبل از غار گابلین بزرگ خطر عمده‌ای گروه را تهدید نکرد؛ ولی هنگامی که از ریوندل راهی کوه‌های مه آلود شدند در غارهای این کوه گرفتار اورک‌ها و گابلین‌ها شدند و سرانجام به کمک گندالف که گابلین کبیر را کشت از مهلکه فرار کردند اما بیلبو در حین فرار از دست گابلین‌ها، ناگهان از روی شانه دورف‌ها سر خورد و به غار گالوم سقوط و همان‌جا حلقه یگانه را پیدا کرد., ch. 4 "Over Hill and Under Hill" وی توانست با پیچاندن گالوم با این سؤال که"من چه چیزی در جیبم دارم؟" و با کمک حلقه توانست از دست او فرار کند و دوباره به نزد گروه برگردد. اما هنگام شب بود که گروه مورد حمله اورک‌هایی که از کشته شدن پادشاه‌شان خشمگین بودند قرار گرفتند اما با کمک عقاب‌ها نجات پیدا کردند. به کارراک رسیدند. در آنجا مهمان یک انسان خرس نما به نام بئورن شدند که موجودی دارای رفتار غیرقابل پیش‌بینی و در عین حال دارای نقشی مهم در این ماجرا بود.
بزرگترین مشکل شان در سیاه بیشه شروع شد؛ موقعی که ملزوماتشان در سیاه بیشه به اتمام رسید و اول اسیر عنکبوت‌ها شدند و سپس به اسارت الف‌های جنگلی میرک وود درآمدند و مدتی ملال‌آور در درون کاخ‌های آنان زندانی شدند تا اینکه بیلبو با بسته‌بندی کردن شان در بشکه‌های شراب و انداختن آن‌ها و خودش در رودخانه آن‌ها را نجات داد که البته خوش شانس هم بود؛ زیرا شراب نابی که از ناحیه دوروینیون می‌آمد بقدری خوشمزه و ناب بود که نگهبانان انبار به آن طمع کردند و با نوشیدن آن‌ها به خوابی عمیق فرورفتند.
آنها سوار بر بشکه‌ها، شناور به اسگاروث یا شهر دریاچه رسیدند و با دریافت کردن کمک از سوی ارباب شهر، سوار بر قایق بر روی رود روآن شناور عاقبت به اره بور رسیدند. بیلبو در آنجا با اسماگ روبرو شد و اسماگ که حدس زد او به همراه ۱۳ دورف به اره بور آمده و از آدم‌های اسگاروث هم کمک گرفته‌است خواست که با کشتن مردم شهر دریاچه به قول خودش یک خوشگذرانی حسابی راه بیندازد. خوشگذرانی ای که توسط تیری که بارد کماندار به قسمت خالی حفره سینه اش زد تبدیل به مرگ او شد و اره بور بدون هیچ گونه مدعی اژدهایی آزاد در اختیار گروه تورین و شرکا قرار گرفت.
دورف‌ها که شگفت زده از گنجینه بودند و بخاطر آن حاضر بودند با هر کسی که قصد ربودن این گنج را دارد درگیر شوند، بی‌حد و حصر خوشحال بودند، اما این خوشحالی چندان دوامی نیاورد، زیرا شاه الف ها(تراندوئیل) سپاهی ۱۰۰۰نفره و به همراه آدم‌های شهر دریاچه را به طرف دروازه اره بور راند و بارد از تورین خواست به قولی که جلوی ارباب شهر مبنی بر تقسیم ثروت در صورت موفقیت داده بود عمل کند اما تورین که در زندان شاه الف‌ها از بدرفتاری او دلخور و حتی عصبانی بود به بارد گفت تنها زمانی به حرفش عمل می‌کند که سپاه الف‌ها از اینجا برود، اما بارد در جواب او گفت شاه آن‌ها دوست من و کسی است که هنگام نیاز مردمم به کمک ما آمده‌است. اما تورین پیکی را که یک زاغ بود به سوی تپه‌های آهن فرستاد برای اینکه داین آهنین پا پادشاه آنجا از موضوع با خبر شود و به سرعت خود را به صحنه محاصره برساند.
بیلبو شریک هابیت گروه که نگران وقوع جنگ بود، گوهر آرکن را که نماد پادشاهی اره بور بود در جیبش داشت و تورین بیش از هرچیزی برای داشتن آن و ثابت کردن پادشاهی اش آن را می‌خواست. او سرانجام از گوهر آرکن برای پایان دادن به جنگ احتمالی استفاده کرد و به خاطر اقدام صلح طلبانه اش از شاه الف‌ها لقب یاور الف را گرفت و الف‌ها و آدم‌ها او را با تشریفات بسیار برای برگشت بدرقه کردند؛ زیرا غیبت او از نزد تورین می‌توانست مشکل ساز شود. سرانجام در روز بعد، بارد گوهر آرکن را به تورین نشان داد و او مانده بود که این گوهر چطوری بدست آن‌ها افتاده بود تا این که بیلبو حقیقت را به تورین گفت و گفت که گوهر را او به الف‌ها و آدم‌ها داده‌است. تورین که این گوهر را قلب خود می‌دانست و قسم خورده بود اگر کسی آن را از او مخفی کند و به او ندهد انتقام بگیرد نزدیک بود بیلبو را به پایین پرت کند، اما گندالف که مدتی قبل به گروه الف‌ها و آدم‌ها پیوسته بود با اصرار به تورین از او خواست بیلبو را به او پس بدهد و او هم اینکار را کرد. سرانجام در همین زمان، سپاه دورف‌های تپه‌های آهن به رهبری پادشاه‌شان داین آهنین پا به صحنه محاصره رسیدند و جنگ در حال شروع شدن بود که ناگهان اورک‌ها و گرگ‌ها سرو کله‌شان پیدا شد.
آنها که سپاه بزرگی را به رهبری بولگ پسر آزوگ برای انتقام ستاندن از دورف‌ها بخاطر مرگ گابلین کبیر از کوه‌های مه آلود و کوه گونداباد حرکت داده بودند، روز پنجم محاصره وارد گود شدندو دورف‌ها، آدم‌ها و الف‌ها حمله کردند. طرح‌ریز مقاومت الف‌ها و آدم‌ها و دورف‌ها در این جنگ گندالف بود. سپاه شاه الف‌ها طبق خواست گندالف در یال جنوب غربی اره بور و آدم‌های اسگاروث و سپاه دورف‌های تپه‌های آهن در یال جنوب شرقی مستقر شدند و اورک‌ها را مورد حمله قرار دادند. ابتدا جنگ به نفع سه نژاد متحد در جریان بود اما گرگ‌ها و اورک‌ها از قسمت‌های دیگر حمله کردند و بدین وسیله سپاه سه نژاد متحد دورف‌ها، الف‌ها و آدم‌ها در محاصره قرار گرفت و حتی تورین که رعد آسا از کوه بیرون جست نتوانست میان صف محافظان بولگ رخنه ایجاد کند و او به همراه الف‌ها و آدم‌ها و دورف‌هایی که همراهش بودند محاصره شدند و او در طی محاصره به وسیلهٔ نیزه چندین بار زخم خورد و خواهر زادگانش فیلی و کیلی هر دو در دفاع از او کشته شدند. به رغم سر رسیدن عقاب‌ها، هنوز گندالف می‌دانست که ممکن است به طرز فجیعی متحمل شکست شوند و در تدارک انفجار جادو برای درهم کوبیدن اورک‌ها و گرگ‌ها بود که ناگهان بئورن به صحنه نبرد وارد شد و تن مجروح تورین را از نبرد بیرون آورد و سپس بولگ را کشت.
با مرگ بولگ، سپاه اورک‌ها از هم پاشید و به وسیله عقاب‌ها و ائتلاف سه نژاد هلاک شدند و گندالف به این وسیله مانع از تحقق یافتن نقشه سائورون شد. تورین به هنگام مرگ از بیلبو بخاطر کارهای بدی که در حق او کرده بود طلب بخشش کرد و حرفهایش را پس گرفت و سپس بر اثر زخم نیزه‌ها مرد و با گوهر آرکن بر روی سینه اش در مقبره‌ای در اره بور به خاک سپرده شد.
هابیت، جی.آر.آر. تالکین|علیزاده. رضا|انتشارات روزنه، تهران
ISBN 978-964-334-200-5
ارباب حلقه‌ها، جی.آر.آر. تالکین|علیزاده. رضا|انتشارات روزنه، تهران
ISBN 978-964-334-173-2
این مقاله مربوط به فهرست پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌های جهان بر پایهٔ جابه‌جایی محموله است.
1. Volume includes transit freight
هیپرتروفی بطن چپ بزرگ شدن ماهیچه‌های بطن چپ قلب است که در نتیجه افزایش فشار خون یا تنگی دریچه آئورت رخ می‌دهد.
هیپرتروفی بطن چپ بیماری ژنتیکی نسبتاً شایع است (یک درصد افراد جامعه).
اختلال ژنتیکی در مبتلایان به این بیماری منجر به افزایش ضخامت عضلات قلب می‌شود که مشخصه آن بوده و در اکوکاردیوگرافی تشخیص داده می‌شود.
تعریف پررفت‌وآمدترین فرودگاه جهان توسط اتحادیه بین‌المللی فرودگاه‌ها مشخص می‌شود که در ژنو، سوئیس قرار دارد. اتحادیه بین‌المللی فرودگاه‌ها برای گزینش پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌ها، ۳ پارامتر زیر را تعریف و اندازه‌گیری می‌کند:
ابراهیم افشارپور (زاده ۱۶ مهر ۱۳۰۹) بوکسور اهل ایران بوده است.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در وزن ۶۳.۵-۶۷ کیلوگرم (Welterweight) شرکت کرده است، افشارپور در مرحله اول با شکست در مقابل تری میلیگان ایرلندی از مسابقات حذف شد و رده ۱۷ رده‌بندی کلی قرار گرفت.
«مرد باش» () فیلمی در ژانر کمدی رمانتیک به کارگردانی بن پالمر است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد.
یک زن تنها که به صورت اشتباهی با یک غریبه قرار ملاقات می‌گذارد، خبر ندارد که او قرار است تبدیل به یک دوست پسر عالی برایش شود.
بچه کاراته‌کار () یک فیلم درام آمریکایی در سبک هنرهای رزمی به نویسندگی رابرت مارک کامن و کارگردانی جان جی. آویلدسن است که در سال ۱۹۸۴ منتشر شد. این اولین قسمت از مجموعه فیلم‌های بچه کاراته‌کار می‌باشد. رالف ماکیو، پت موریتا، الیزابت شو و ویلیام زابکا از بازیگران اصلی این فیلم هستند. فیلم داستان دنیل لاروسو (ماکیو)، یک نوجوان ایتالیایی-آمریکایی را دنبال می‌کند که با مادر بیوه خود به محله‌ای در لس آنجلس نقل مکان می‌کند. در آنجا، لاروسو با آزار و اذیت قلدرهای جدید خود روبرو می‌شود، که یکی از آنها جانی لارنس (زابکا)، دوست پسر سابق، میلز (الیزابت شو) است. در نتیجه، لاروسو توسط یک کاراته و کهنه‌کار جنگی به نام آقای میاگی (موریتا) کاراته را آموزش می‌دهد تا به لاروسو کمک کند تا از خود دفاع کند و در یک تورنمنت کاراته در برابر زورگویانش شرکت کند.
کلمبیا پیکچرز با کامن تماس گرفت تا فیلمی شبیه به موفقیت قبلی آویلدسن راکی (۱۹۷۶) بسازد، پس از امضای قرارداد با کارگردان. کامن هنگام نوشتن فیلم از وقایع زندگی واقعی داستان یک دانش آموز ۸ ساله تام پای در هاوایی الهام گرفت. در نتیجه، او عقاید محکمی در مورد بازیگران داشت و به شدت برای گنجاندن موریتا درخواست کرد. آماده‌سازی فیلم بلافاصله پس از تکمیل ویرایش نهایی فیلمنامه آغاز شد و انتخاب بازیگر بین آوریل و ژوئن ۱۹۸۳ انجام شد. تصویربرداری اصلی در ۳۱ اکتبر ۱۹۸۳ در لس آنجلس آغاز شد و تا ۱۶ دسامبر تکمیل شد.
این فیلم در در ۲۲ ژوئن ۱۹۸۴ در ایالات متحده اکران شد. این فیلم عمدتاً نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد که بسیاری از آنها سکانس‌های اکشن، نوشته‌ها، مضامین، اجراها و موسیقی را تحسین کردند. این فیلم همچنین یک موفقیت تجاری بود و بیش از ۱۳۰ میلیون دلار در سرتاسر جهان فروخت که آن را به یکی از پردرآمدترین فیلم‌های سال ۱۹۸۴ و بزرگ‌ترین فیلم هالیوود در سال تبدیل کرد. این فیلم زندگی حرفه‌ای بازیگری موریتا را که قبلاً بیشتر برای نقش‌های کمدی شناخته شده بود، احیا کرد و نامزدی جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای او به ارمغان آورد. این فیلم متعاقباً یک امتیاز رسانه‌ای را راه اندازی کرد و برای محبوبیت کاراته در ایالات متحده اعتبار دارد.
این فیلم یک موفقیت تجاری بود و ۱۰۰ میلیون دلار (معادل ۲۸۳ میلیون دلار در سال ۲۰۲۲) در ایالات متحده و کانادا به دست آورد تا به یکی از پردرآمدترین فیلم‌های سال ۱۹۸۳ و بزرگ‌ترین موفقیت سالانه هالیوود تبدیل شود.
«بچه کاراته کار، قسمت دوم» () یک فیلم درام آمریکایی در سبک هنرهای رزمی به نویسندگی رابرت مارک کامن و کارگردانی جان جی. آویلدسن است که در سال ۱۹۸۶ منتشر شد. این دومین قسمت از مجموعه فیلم‌های بچه کاراته‌کار و دنباله فیلم بچه کاراته‌کار محصول ۱۹۸۴ با بازی رالف ماکیو و پت موریتا است. در این قسمت از فیلم دنیل لاروسو (ماکیو) را دنبال می‌کند که معلم کاراته خود آقای میاگی (موریتا) را برای دیدن پدر در حال مرگش در اوکیناوا همراهی می‌کند، اما با یک دوست قدیمی که تبدیل به رقیب شده‌است با کینه‌ای طولانی مدت از میاگی روبرو می‌شود.
پس از موفقیت قسمت اول، آماده‌سازی برای قسمت دوم بلافاصله آغاز شد. پس از تکمیل فیلمنامه نهایی، ماکیو و موریتا دوباره قرارداد امضا کردند و بازیگران اضافی بین ماه مه و ژوئیه ۱۹۸۵ انجام شد. تصویربرداری اصلی در سپتامبر در لس آنجلس آغاز شد و فیلمبرداری در دسامبر به پایان رسید. لوکیشن‌ها شامل اوآهو بود که برای نمایش در جزیره اوکیناوا استفاده شد.
این فیلم در ۲۰ ژوئن ۱۹۸۶ در ایالات متحده اکران شد. این فیلم با نقدهای متفاوتی روبرو شد و منتقدان عملکرد موریتا و همچنین لوکیشن و شخصیت‌های جدید را ستایش کردند، در حالی که دیگران از عناصر خط داستانی، آنتاگونیست‌ها و برخی از صحنه‌های اکشن انتقاد کردند. این فیلم یک موفقیت تجاری بود و ۱۳۰ میلیون دلار در سرتاسر جهان فروخت و آن را به یکی از پردرآمدترین فیلم‌های سال ۱۹۸۶ تبدیل کرد. دنباله‌ای با عنوان بچه کاراته‌کار، قسمت سوم در سال ۱۹۸۹ منتشر شد.
این فیلم در ۲۰ ژوئن ۱۹۸۶ در ۱٫۳۲۳ سینما در سراسر آمریکای شمالی اکران شد. در آخر هفته افتتاحیه خود، این فیلم با فروش ۱۲٫۶۵۲٫۳۳۶ دلار با میانگین ۹٫۵۶۳ دلار در هر سینما در رتبه اول باکس آفیس داخلی خود قرار گرفت. این فیلم در هفته افتتاحیه ۲۰٫۰۱۴٫۵۱۰ دلار به دست آورد و اکران خود را با مجموع درآمد داخلی ۱۱۵٫۱۰۳٫۹۷۹ دلار به پایان رساند.
در بریتانیا، فیلم ۲٫۳۱۳٫۵۱۷ پوند (۳٫۳۹۱٫۲۷۲ دلار) در گیشه فروش داشت. این فیلم در مجموع ۱۳۰ میلیون دلار در سراسر جهان فروخت که با مجموع باکس آفیس فیلم اصلی مطابقت دارد.
از نظر گیشه، این فیلم ۳۱٫۰۲۵٫۳۰۰ بلیت در ایالات متحده فروخت. همچنین ۲٬۶۲۵٬۱۶۹ بلیت در فرانسه و آلمان، و ۲٬۵۱۸٬۴۸۳ بلیت در اسپانیا و سوئد فروخته‌است، که به حداقل ۳۶٬۱۶۸٬۹۵۲ بلیت فروخته شده در ایالات متحده و اروپای اصلی می‌رسد.
این فیلم با واکنش متفاوت منتقدان روبرو شد. در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، دارای رتبه تأیید ۴۴ درصدی با میانگین امتیاز ۵ از ۱۰ بر اساس ۳۲ بررسی است. در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس ۹ منتقد، امتیاز ۵۵ از ۱۰۰ را به فصل اختصاص داد که نشان‌دهنده «بررسی‌های مختلط یا متوسط» است.
«بچه کاراته کار، قسمت سوم» () یک فیلم درام آمریکایی در سبک هنرهای رزمی محصول سال ۱۹۸۹ است که سومین فیلم در مجموعه فیلم‌های بچه کاراته‌کار و دنباله‌ای بر بچه کاراته‌کار، قسمت دوم (۱۹۸۶) محسوب می‌شود. رالف ماکیو، پت موریتا، روبین لایولی و توماس ایان گریفیت در اولین فیلم خود در این فیلم بازی می‌کنند. در این فیلم، جان کریس بازگشته، با کمک بهترین دوستش تری سیلور، تلاش کند تا از دنیل و آقای میاگی انتقام بگیرد که شامل استخدام یک رزمی کار بی رحم و آسیب رساندن به رابطه آنها می‌شود.
اگرچه در باکس آفیس نسبتاً موفق بود، اما این فیلم عموماً نقدهای منفی دریافت کرد، با انتقادهایی که هدف آن بازخوانی عناصر موجود در دو فیلم قبلی بود، اگرچه بازی توماس ایان گریفیت در نقش تری سیلور مورد تحسین برخی از منتقدان قرار گرفت. در سال ۱۹۹۴ دنباله‌ای نامربوط با نام بچه کاراته‌کار بعدی منتشر شد.
این فیلم در ۳۰ ژوئن ۱۹۸۹ در ایالات متحده اکران شد. در فیلیپین، فیلم در ۶ سپتامبر اکران شد.
بچه کاراته کار بعدی یا بچه‌کاراته‌کار ۴ () یک فیلم درام آمریکایی در سبک هنرهای رزمی محصول سال ۱۹۹۴ و چهارمین قسمت از مجموعه فیلم‌های بچه کاراته‌کار، پس از بچه کاراته‌کار ۳ می‌باشد (۱۹۸۹) در این فیلم هیلاری سوانک در نقش جولی پیرس (در اولین حضورش در سینمایی در نقش اصلی) و پت موریتا در نقش آقای میاگی بازی می‌کنند.
این فیلم به کارگردانی کریستوفر کین، نویسندگی مارک لی، تهیه‌کنندگی جری وینتراب و با موسیقی بیل کانتی ساخته شد. این اولین فیلم از این مجموعه است که رالف ماکیو را در نقش اصلی دنیل لاروسو بازی نمی‌کند و در ۱۲ اوت ۱۹۹۴ اکران شد.
آقای میاگی به شهر بوستون سفر می‌کند تا در مراسم بزرگداشت سربازان ژاپنی‌ حاضر در جنگ جهانی دوم شرکت کند. در این میان میاگی با همسر یکی از افسران ملاقات کرده و بدین ترتیب با نوه وی به نام جولی آشنا می‌شود. جولی نوجوانی پرخاشگر است که پس از مرگ پدر و مادرش در یک سانحه رانندگی با مشکلات روحی دست و پنجه نرم می‌کند. اکنون آقای میاگی تصمیم می‌گیرد تا به جولی کاراته آموخته و…
در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، دارای تاییدیه ۷٪ با میانگین امتیاز ۳٫۷ از ۱۰ بر اساس ۲۷ بررسی است. در اجماع انتقادی این وب سایت آمده‌است: «بچه بعدی کاراته به دلیل دادن فرصتی به تماشاگران برای دیدن هیلاری سوانک قبل از اسکار قابل توجه است، اما به غیر از اجرای معمولی خوب از پت موریتا، این چهارمین قسمت غیرضروری این فرنچایز چیز بسیار کمی برای ارائه دارد. ". در متاکریتیک، فیلم بر اساس ۱۵ منتقد، میانگین وزنی ۳۶ از ۱۰۰ را دارد که نشان‌دهنده «بررسی‌های عموماً نامطلوب» است. تماشاگران شرکت‌کننده در نظرسنجی سینماسکور به فیلم نمره متوسط «B+» در مقیاس A+ تا F دادند.
این فیلم کم موفقیت‌ترین فیلم این مجموعه در باکس آفیس داخلی بود. مجموع فروش باکس آفیس ۸٫۹ میلیون دلار (۱۶٫۷ میلیون دلار با تعدیل تورم ۲۰۲۱) بود، در مقایسه با ۹٫۰۸ میلیون دلار (۲۴٫۷۲۷ میلیون دلار در سال ۲۰۲۱) برای فیلم اصلی، ۱۱۵٫۱ میلیون دلار (۲۷۴٫۷۲ میلیون دلار در سال ۲۰۲۱) برای قسمت دوم، قسمت دوم. میلیون دلار (۸۰ میلیون دلار در سال ۲۰۲۱) برای قسمت سوم، و ۱۷۱٫۸ میلیون دلار (۲۱۷ میلیون دلار در سال ۲۰۲۱) برای بچه کاراته‌کار (فیلم ۲۰۱۰).
فینکس نوعی تکنولوژی تولید آهن است که به وسیله Siemens VAI و پوسکو گسترش یافته‌است.
این فناوری یک تکنولوژی جدید و نسبتاً سازگار با محیط زیست است که اساس آن تولید چدن مذاب با استفاده مستقیم از سنگ آهن و زغال سنگ (بخصوص زغال سنگ غیر کک شو)، بدون انجام فرایندهای کک سازی و سینترینگ است.
ادعا شده‌است که این روش ۱۰ تا ۱۵ درصد صرفه جویی در هزینه‌های تولید نسبت به روش کوره بلند دارد.
شان کنان (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "بچه کاراته کار، قسمت سوم" و "سانست بیچ" اشاره کرد.
سامح شکری (؛ زادهٔ ) دیپلمات مصری است، او در کابنیه ابراهیم محلب، نخستین کابینه مصر در زمان ریاست‌جمهوری عبدالفتاح سیسی، وزیر امور خارجه انتخاب شد. پیش از این سفیر مصر در آمریکا از تاریخ ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ میلادی بود. او متأهل است و دو پسر دارد. وی لیسانس حقوق از دانشگاه عین الشمس اخذ کرده‌است.
رالف ماکیو (به انگلیسی: Ralph Macchio) با نام کامل رالف جورج ماکیو جونیور، (متولد ۴ نوامبر ۱۹۶۱ برابر با ۱۳ آبان ۱۳۴۰) یک بازیگر آمریکایی است. او بیشتر برای بازی در نقش "دنیل لاروسو" در سه فیلم "بچه کاراته‌کار" (۱۹۸۴)، "بچه کاراته‌کار ۲" (۱۹۸۶)، "بچه کاراته‌کار ۳" (۱۹۸۹) و سریال تلویزیونی "کبرا کای" شناخته می‌شود.
ماکیو در هانتینگتون، نیویورک متولد شد. او پسر روزالی (نام خانوادگی دسانتیس) و رالف جورج ماکیو پدر است که صاحب چند خشکشویی و یک شرکت دفع فاضلاب بود. رالف یک برادر کوچکتر بنام استیون دارد. پدرش نیمی ایتالیایی و نیمی یونانی تبار و مادرش ایتالیایی تبار است.Q&A With Executive Producer Ralph Macchio . National Geographic Channel. در تست صفحه نمایش در سال ۱۹۸۰، ماکیو گفت که خانواده او اهل "ناپل" هستند. در سال ۱۹۷۹، ماکیو از مدرسه مرکزی در دیکس هیلز، نیویورک فارغ التحصیل شد. ماکیو در سن سه سالگی شروع به آموزش رقص کرد و در سن ۱۶ سالگی توسط یک مامور استعدادیابی کشف شد.
ماکیو هنگامی که ۱۵ ساله بود توسط مادربزرگش به همسر آینده‌اش فیلیس فیرو معرفی شد. آنها در ۵ آوریل ۱۹۸۷ ازدواج کردند و دو فرزند دارند. فیرو یک پزشک پرستار است.
ماکیو از طرفداران تیم هاکی جزیره نیویورک است و به عنوان کاپیتان مشهور این تیم در سری کارت‌های تجاری برای ست پلاتینیوم در سال ۱۹۹۱ معرفی شد.
مارتین کووا (؛ زادهٔ ) یک بازیگر آمریکایی است. او بیشتر برای بازی در نقش جان کریس، آنتاگونیست اصلی فیلم بچه کاراته‌کار (۱۹۸۴) شناخته می‌شود. او این نقش را در فیلم‌های بچه کاراته‌کار ۲ (۱۹۸۶) و بچه کاراته‌کار ۳ (۱۹۸۹) همچین سریال تلویزیونی کبرا کای (۲۰۱۸–اکنون) تکرار کرد.
کوو در شهر نیویورک در محله بروکلین در یک خانواده یهودی آمریکایی متولد شد.او همچنین پدر بازیگر جسی کوو (متولد ۱۹۹۰) است.
از دیگر فیلم‌های که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ، آل کاپون، مسابقه مرگ ۲۰۰۰، بچه کاراته کار، آخرین خانه سمت چپ، اشاره کرد.
رندی هلر (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به بچه کاراته کار، بچه کاراته کار، قسمت سوم اشاره کرد.
ویلیام زابکا (انگلیسی: William Zabka) (متولد ۲۰ اکتبر ۱۹۶۵، برابر با ۲۸ مهر ۱۳۴۴) یک بازیگر آمریکایی که بیشتر برای بازی در نقش جانی لارنس در فیلم بچه کاراته‌کار (۱۹۸۴)، بچه کاراته‌کار قسمت دوم (۱۹۸۶) و سریال تلویزیونی کبرا کای (۲۰۱۸–اکنون) شناخته شده‌است. او در سال ۲۰۰۴، او نامزد جایزه اسکار برای نویسندگی و تهیه‌کنندگی فیلم کوتاه بیشترها شد.
او به عنوان مدیر تولید بر روی تعدادی از فیلم‌های سینمایی، از جمله فیلم چاک نوریس انتقام اجباری (۱۹۸۲) کار کرد. در سال ۱۹۸۳، زابکا از دبیرستانی در لس آنجلس فارغ التحصیل شد و برای مدت کوتاهی در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، نورتریج شرکت کرد و در رشته فیلم تحصیل کرد. او در سال ۲۰۰۸ با استیسی زابکا ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شدند.
نقش اصلی زابکا در اولین فیلمش، بچه کاراته‌کار (۱۹۸۴) بود. او نقش جانی لارنس، به عنوان ضدقهرمان اصلی فیلم در مقابل قهرمان فیلم با بازی رالف ماکیو را بازی کرد. او در آن زمان هیچ تمرینی در کاراته نداشت اما یک کشتی‌گیر ماهر بود. شرکت او در این فیلم الهام بخش او برای یادگیری هنر رزمی تانگ سو دو شد و بعداً کمربند سبز درجه دو را به دست آورد. در طول دهه ۱۹۸۰، زابکا در فیلم‌های کمدی فقط یکی از پسرها (۱۹۸۵) و بازگشت به مدرسه (۱۹۸۶) ظاهر شد.
ماشنکا (؛ ) فیلمی در ژانر رمانتیک است که در سال ۱۹۸۷ میلادی منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کری الویس، فردی جونز، مایکل گاف و ژان-کلود برایلی اشاره کرد.
گری لوئیس (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل اسکاتلند است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "دار و دسته‌های نیویورکی"، "اراگون"، "بیلی الیوت"، "شرق شرق است"، "عیالوار"، "باروت، خیانت و دسیسه"، "پایان ناخوشایند"، "پسر من" و "ناپدید شدن" اشاره کرد.
فضل‌الله نیکخواه (زاده ۲ مرداد ۱۳۰۹) بوکسور اهل ایران بوده‌است.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در وزن ۵۴–۵۱ کیلوگرم (Bantamweight) شرکت کرده‌است، نیکخواه در مرحله اول با قرعه استراحت روبه‌رو شده ما در مرحله دوم با شکست در مقابل گانگ جون-هو کره‌ای از مسابقات حذف شد و رده ۹ رده‌بندی کلی قرار گرفت.
چای با موسولینی یا عصرانه با موسولینی () فیلمی به کارگردانی فرانکو زفیرلی است که در سال ۱۹۹۹ میلادی منتشر شد.
سال ۱۹۳۵ میلادی در ایتالیا. پسربچه‌ای به نام لوکا که با خانواده‌اش در فلورانس زندگی می‌کند؛ مادرش درگذشته و پدرش هم وقت زیادی را با او نمی‌گذراند. اما خانمی انگلیسی (مری) که به ایتالیا آمده تا از فرهنگ اروپائی بی‌نصیب نماند، او را زیر پر و بالش می‌گیرد."مری" و هم‌سفرانش از حال و هوای فرهنگی ایتالیای پیش از شروع جنگ جهانی دوم، حظ می‌برند و واکنش اولیه‌شان به‌ظهور و بالاگرفتن فاشیسم در ایتالیا نیز، ترتیب ملاقاتی مؤدبانه با موسولینی است که اطمینان حاصل کنند نیت او و سربازانش، خیر است. پس از مدتی، لوکا توسط پدرش به یک مدرسهٔ شبانه‌روزی در اتریش فرستاده می‌شود. سال ۱۹۴۰ میلادی فرا می‌رسد و شرایط زندگی برای همه کاملاً دگرگون می‌شود...
الی مائور (زاده ۴ اکتبر ۱۹۳۷) تاریخنگار ریاضیات اهل اسرائیل است.
مائور درجه دکتری را در تخنیون به دست آورد و سپس به تدریس تاریخ ریاضیات در دانشگاه لویولا شیکاگو سرگرم شد. وی درسگفتارهای بسیاری را در آمریکا ارائه کرده است. او همچنین کتابهای عامه پسند بسیاری درباره ریاضیات و تاریخ آن نوشته است. مائور افزون بر این به عنوان اخترشناس آماتور نیز فعالیت میکند.
پطروس نظربگیان (; ; زاده ۱۵ اردیبهشت ۱۳۰۶ - درگذشته ۲۲ آبان ۱۳۹۴) بوکسور ایرانی ارمنی‌تبار، رئیس فدراسیون بوکس ایران در قبل از انقلاب ۱۳۵۷ خورشیدی که با عنوان «پدر بوکس ایران» شناخته می‌شود؛ نظربگیان همچنین قهرمان اسبق تیم ملی ایران بود.
پطروس نظربگیان برای یک دوره مربی گیری پیشرفته به ایالات متحده آمریکا اعزام شد. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در وزن ۶۰–۵۷ کیلوگرم (Lightweight) شرکت کرده‌است، نظربیگیان در مرحله اول با قرعه استراحت روبه‌رو شده ما در مرحله دوم با شکست در مقابل ارکی پاکانن فنلاندی از مسابقات حذف شد و رده ۹ رده‌بندی کلی قرار گرفت. در سال ۱۳۳۴ خورشیدی به سمت مربی و سرپرست تیم بوکس ایران برگزیده شده‌است. نظربگیان تا سال ۱۳۴۳ خورشیدی مقام نایب رئیس فدراسیون بوکس کشور را برعهده داشته‌است.
نظربگیان همچنین در سال ۱۳۴۶ خورشیدی اولین ایرانی بوده که به مقام داوری بین‌المللی بوکس رسید. وی ساکن ایالات متحده آمریکا بود.
آرداشس ساگینیان (زاده ۱۷ فروردین ۱۳۰۷) بوکسور اهل ایران بوده است.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در وزن ۷۱-۶۷ کیلوگرم (Light-Middleweight) شرکت کرده است، ساگینیان در مرحله اول با شکست در مقابل الادیو هررا آرژانتینی از مسابقات حذف شد و رده ۱۷ رده‌بندی کلی قرار گرفت.
والیبال قهرمانی مردان جهان ۱۹۵۶ سومین دوره از رقابت‌های قهرمانی جهان می‌باشد که از ۳۰ اوت تا ۱۲ سپتامبر ۱۹۵۶ در پاریس، فرانسه برگزار گردید. در پایان تیم چکسلواکی به عنوان قهرمانی دست یافت.
باشگاه فوتبال هایدنهایم () باشگاه فوتبالی است که در شهر هایدنهایم آن در برنتس در ایالت بادن-ووتمبرگ قرار دارد.
این باشگاه هم‌اکنون در بوندس‌لیگا ۱ بازی می‌کند.
باشگاه فوتبال اس‌وی زاندهاوزن () باشگاه فوتبالی است که در شهر زاندهاوزن در ایالت بادن-ووتمبرگ قرار دارد.
این باشگاه هم‌اکنون در بوندس‌لیگا ۲ بازی می‌کند.
تیم ملی والیبال مردان اتریش، یک تیم والیبال است که به نمایندگی از این کشور در تورنمنت‌های جهانی و قاره‌ای شرکت می‌کند.
تیم ملی والیبال مردان آلمان شرقی نماینده کشور جمهوری دمکراتیک آلمان در مسابقات جهانی والیبال بوده است.
«پاپین دم تنگز» آهنگی از گروه جی-یونیت به تهیه‌کنندگی دکتر دره و اسکات استورچ است. این آهنگ در نوامبر ۲۰۰۳ به عنوان دومین تک‌آهنگ از نخستین آلبوم آنها "بگ فور مرسی" (Beg for Mercy) توزیع شد. فیفتی سنت بخش نخست و پس از او لوید بنکس و یانگ باک به ترتیب بخشهای دوم و سوم آهنگ را می‌خوانند.
باشگاه فوتبال یونیون برلین () باشگاه فوتبالی است که در شهر برلین قرار دارد و در سال ۱۹۰۶ تأسیس شده‌است.
این باشگاه هم‌اکنون در بوندس‌لیگا بازی می‌کند.
محسن عدل طباطبایی (زاده ۲۹ شهریور ۱۳۰۶) وزنه‌بردار اهل ایران بوده است.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در وزن ۶۰-۵۶ کیلوگرم (Featherweight) شرکت کرده است، طباطبایی با زدن وزنه‌های ۹۷.۵ کیلوگرم در یک‌ضرب و ۱۲۰ کیلوگرم در دو ضرب در مجموع در رتبه ۸ رده‌بندی کلی قرار گرفت.
علف‌های وحشی () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی آلن رنه است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. این فیلم در بخش مسابقه جشنواره فیلم کن ۲۰۰۹ به نمایش درآمد. این فیلم اقتباسی است از رمان "پیشامد " (1996) به قلم کریستیان گایی.
مرد مسنی پس از اینکه کیف زنی را در پارکینگ یک فروشگاه پیدا می‌کند، دل به آن زن می‌بازد و تلاش می‌کند توجه زن را جلب کند. زن بعد از مدتی بی‌اعتنایی سرانجام تسلیم سماجت‌های مرد می‌شود.
«استیل دی.آر.ئی.» تک‌آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا دکتر دره همراه با اسنوپ داگ است که در سال ۱۹۹۹ میلادی منتشر شد. این تک‌آهنگ در آلبوم "۲۰۰۱" قرار داشت.
این آهنگ در چارت رسمی تک‌آهنگ‌ها در ایتالیا، در رتبه نخست قرار گرفت.
امیرحسن فردوس (زاده ۷ مهر ۱۳۰۸) وزنه‌بردار اهل ایران بوده‌است.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در وزن ۶۷٫۵–۶۰ کیلوگرم (Lightweight) شرکت کرده‌است، فردوس با زدن وزنه‌های ۱۰۷٫۵ کیلوگرم در یک‌ضرب و ۱۳۵ کیلوگرم در دو ضرب در مجموع در رتبه ۵ رده‌بندی کلی قرار گرفت.
شهرستان‌های شیلی ؛ ، کوچک‌ترین تقسیم‌بندی اداری در شیلی است. شهرستان می‌تواند شامل شهرها، شهرک‌ها، روستاها، آبادی‌ها و محدوده روستایی باشند.
۳۴۶ شهرستان شیلی در ۵۴ استان (provincia) گروه بندی شده‌اند که خود استان‌ها در ۱۷ منطقه گروه بندی شده‌اند.
لی جون (؛ زادهٔ ) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی چینی است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل و رئیس هیئت مدیره شرکت شیائومی فعالیت می‌کند.
جلال منصوری (زاده ۲۰ دی ۱۳۰۸) وزنه‌بردار اهل ایران بوده‌است.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در وزن ۷۵-۶۷.۵ کیلوگرم (Middleweight) شرکت کرده‌است، منصوری با زدن وزنه‌های ۱۰۷.۵ کیلوگرم در یک‌ضرب و ۱۴۰ کیلوگرم در دو ضرب در مجموع در رتبه ۸ رده‌بندی کلی قرار گرفت. همچنین وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ در وزن ۸۲.۵-۷۵ کیلوگرم (Light-heavyweight) شرکت کرده‌است، منصوری با زدن وزنه‌های ۱۲۲.۵ کیلوگرم در یک‌ضرب و ۱۶۲.۵ کیلوگرم در دو ضرب در مجموع در رتبه ۴ رده‌بندی کلی قرار گرفت.
یونکرس یو ۸۷ معروف به اشتوکا یک بمب‌افکن شیرجه‌ای و هواگرد تهاجمی ساخت شرکت یونکرس در آلمان بود که میانه دهه ۱۹۳۰ طراحی و به شکل گسترده و مؤثری توسط "لوفت‌وافه" در نقش پشتیبانی هوایی نزدیک و عملیات ضد کشتی در تمامی طول جنگ جهانی دوم به‌کارگرفته شد.
ایده یک بمب‌افکن شیرجه‌ای در آلمان از آرای ارنست اودت نشات می‌گرفت. گروه طراحی شرکت یونکرس به رهبری هرمان پولمان، با الگوگیری از پیکربندی بال‌پایین هواگرد کا ۴۷، هواگرد تک‌باله یونکرس یو ۸۷ را بدین منظور طراحی کرد. این هواگرد تمام‌فلزی، با ساختاری بال‌مرغی وارون، دارای ارابه فرود ثابت و برخلاف طراحی‌های پیشین یونکرس بدون پوسته کنگره‌دار بود. دو خدمه هواگرد به صورت پشت‌به‌پشت در یک اتاقک صیقل‌خورده بزرگ می‌نشستند. نخستین پیش‌نمونه تحت عنوان یو ۸۷فاو-۱ با یک موتور رولس-رویس کسترل وی با توان ۶۴۰ اسب بخار، نخستین پرواز خود را با خلبانی ویلی نوینهوفن روز ۱۷ سپتامبر سال ۱۹۳۵ در دسائو انجام داد. تثبیت‌گر عمودی و سکان دوگانه مدل اولیه در پی سقوط پیش‌نمونه در اثر از دست رفتن یکی از تثبیت‌گرها، با دُم تک‌گانه جایگزین گشت.
شهرت این هواگرد به "اشتوکا" از مخفف‌شدن عنوان عمومی "اشتورتس‌کامپف‌فلوک‌تسویک" به معنای بمب‌افکن شیرجه‌ای گرفته شده‌است.
مدل تولیدی یو ۸۷آ با موتور یونکرس یومو ۲۱۰سی با توان ۶۰۰ اسب بخار از اوایل سال ۱۹۳۷ وارد خط تولید شد. این موتور یک ملخ گام‌متغیر سه‌تیغه را به چرخش درمی‌آورد. در مدل آ-۲ از موتور یومو ۲۱۰دی با توان ۶۸۰ اسب بخار و پیش‌ران بهبود یافته فاودی‌ام استفاده شد. اواخر این سال فرایند تولید از شرکت یونکرس به ویزر-فلویکتسویکبائو، ابتدا در برمن و لموردر و سپس در برلین-تمپلهوف، منتقل گشت. مجموعاً حدود ۲۰۰ فروند از مدل آ تولید شد.
مدل ب از سال ۱۹۳۸ وارد خدمت در "لوفت‌وافه" شد. در این نمونه از ارابه فرود اصلاح‌شده، آسمانه نوین‌تر و بدنه‌ای باریک‌تر استفاده گردید. موتور هم به نمونه یونکرس یومو ۲۱۱دی با سوخت‌رسانی انژکتوری و توان ۱۲۰۰ اسب بخار تغییر کرد. ویژگی مهم دیگر این مدل سامانه هدایت خودکار شیرجه بود که خلبان به کمک آن ارتفاع برخاستن را تنظیم می‌نمود.
مدل یو ۸۷سی گونه بمب‌افکن شیرجه‌ای ناوپایه بود که برای عمل بر عرشه ناو هواپیمابر در حال ساخت "گراف سپلین" در نظر گرفته می‌شد. این مدل مجهز به بال‌های تا شو هیدرولیک، قلاب توقف عرشه و ارابه فرود قابل رها شدن بود. مدل یو ۸۷سی-۱ از مدل ب-۱ تبدیل شد و بال تا شو نداشت.
اوایل سال ۱۹۴۰ برد نسبتاً کوتاه ۶۰۰ کیلومتری این هواگرد با افزوده شدن دو محفظه بیرونی سوخت به زیر بال‌ها بهبود یافت تا مدل یو ۸۷اِر (مخفف "Reichweite" به معنای برد) پدید آید. از این مدل بر پایه مدل یو ۸۷ب-۲ بود، در نقش ضد کشتی استفاده شد.
با توجه به کمبودهای مدل ب، شرکت یونکرس یو ۸۷دی (معروف به ‘’دورا’’) را با موتور یومو ۲۱۱یوت، بدنه اصلاح‌شده و ظرفیت سوخت بیشتر طراحی کرد.
مدل‌های یو ۸۷ایی و اف تنها در حد طرح بودند.
مدل یو ۸۷گه (معروف به ‘’گوستاف’’) در پاسخ به نیاز به یک شکارچی تانک با تسلیحات قدرتمند، در تابستان سال ۱۹۴۳ طراحی شد. این مدل به دو توپ خودکار ۳۷ میلی‌متری فلاک ۱۸ هر یک با ۱۲ گلوله مغز تنگستنی مجهز بود که می‌توانست در زره ضخیم تانک تی-۳۴ نفوذ کند. به هر صورت تسلیحات سنگین تحرک را به میزان بیشتری از این هواگرد گرفت. هانس-اولریش رودل در پرواز با هواگرد یو ۸۷گه توانست حدود ۵۰۰ تانک دشمن را در جبهه شرقی منهدم کند.
مدل یو ۸۷ها عنوانی برای تمامی نسخه‌های هدایت دوگانه از مدل‌های یو ۸۷دی-۱، دی-۳، دی-۵، دی-۷ و دی-۸ بود.
تولید با مدل پیش‌تولید یو ۸۷آ-۰ آغاز شد و با مدل تولید یو ۸۷آ-۱ ادامه پیدا کرد. مدل آ از سال ۱۹۳۸ جای خود را درخط تولید به مدل یو ۸۷ب داد. تا سال ۱۹۴۴ مجموعاً ۶۵۱۳ فروند از هواگرد یو ۸۷ تولید گردید.
بر مبنای تاکتیک "بلیتس‌کریگ" (جنگ برق‌آسا) ستون‌های بسیار متحرک و پرسرعت زرهی ورماخت با پشتیبانی بمب‌افکن‌های شیرجه‌ای یو ۸۷ که به «توپخانه پرنده» شهرت داشتند، با تمرکز بر یک نقطه حساس ("Schwerpunkt") خط دفاعی دشمن را می‌شکستند و با نفوذ عمیق در اراضی آن نیروهای آن را به محاصره درمی‌آوردند و سپس به کمک پیاده‌نظام منهدم می‌کردند. در صورت مواجهه با مقاومت یا ضد حمله هواگردهای "اشتوکا" پیش از قدرت گرفتن دشمن آن را منکوب می‌نمودند. هواگردهای یو ۸۷ معمولاً با زاویه ۷۰ درجه به سمت هدف مورد نظر خود شیرجه می‌رفتند که خلبان را قادر می‌ساخت با دقت بالایی بمب را رها کند. با بهره‌گیری از ترمز شیرجه عمل شیرجه می‌توانست با سرعتی ثابت صورت بگیرد. هنگام برخاستن از این شیرجه پر شیب خلبان فشاری معادل سه تا پنج شتاب گرانشی تحمل می‌کرد و در آن شرایط بیشترین آسیب‌پذیری را در برابر جنگنده‌های دشمن داشت.
نخستین تولیدات هواگردهای یو ۸۷آ-۱ در اختیار گروه ۱ جناح ۱۶۲ "اشتوکا" قرار گرفت. این یگان موظف به توسعه تاکتیک‌های عملیاتی بود. سه فروند از این هواگردهای یو ۸۷آ-۱ در قالب لژیون کوندور جهت کارآزمایی عملیاتی به اسپانیا فرستاده شدند. این نیرو در جنگ داخلی اسپانیا از ملی‌گراها پشتیبانی می‌کرد. از یو ۸۷ در پشتیبانی از قوای ملی‌گرا در جنگ داخلی اسپانیا استفاده شد. تجربیات تاکتیکی و فنی به دست آمده در این آوردگاه یو ۸۷ را به یک هواگرد به شدت تخصصی بدل کرد.
یو ۸۷ در نقش پشتیبانی از نیروهای زمینی بسیار کارآمد واقع می‌شد و در حصول موفقیت‌های اولیه ورماخت در جنگ جهانی دوم تأثیر بسزایی داشت. سال ۱۹۳۹ تمامی هواگردهای یو ۸۷آ به یگان‌های آموزشی فرستاده و جناح‌های بمب‌افکن شیرجه‌ای به مدل با قابلیت بسیار بیشتر یو ۸۷ب مجهز شدند. با تعداد هواگردهای اندک تولید شده از مدل یو ۸۷سی-۱ اسکادران ۴ گروه ۱۸۶ هواپیمابر تشکیل شد اما با رها شدن کار بر روی ناو هواپیمابر "گراف سپلین"، این هواگردها نیز به استاندارد مدل یو ۸۷ب تبدیل شدند. مجموعاً ۳۳۶ هواگرد یو ۸۷ب در قالب ۹ گروه "اشتوکا" سرنیزه تهاجم آلمان به لهستان از روز ۱ سپتامبر سال ۱۹۳۹ بودند. در جریان این کارزار ۳۱ فروند از این هواگردها از دست رفت. مدل یو ۸۷ار مشارکت مختصری در تهاجم به دانمارک و نروژ در ماه آوریل سال ۱۹۴۰ داشت. نیروهای ورماخت زیر چتر پشتیبانی هواگردهای "اشتوکا" در ماه‌های مه و ژوئن همان سال بلژیک، هلند و فرانسه را به زانو درآوردند.
به هر صورت یو ۸۷ با سرعت پایین و تسلیحات دفاعی ضعیف هواگردی آسیب‌پذیر در مقابل جنگنده‌های دشمن بود. بدین ترتیب تنها در شش روز آغازین نبرد بریتانیا بیش از ۴۰ فروند ‘’اشتوکا’’ از دست رفتند. در ادامه یگان‌های یو ۸۷ به مدیترانه و بالکان منتقل شدند.
هنگام آغاز عملیات بارباروسا، تهاجم به شوروی "لوفت‌وافه" مجموعاً ۴۲۴ هواگرد یو ۸۷ را بدین منظور اختصاص داده بود. این مقدار ۱۰ فروند کمتر از مقدار به‌کارگرفته شده برای نبرد فرانسه بود. از این رو و با توجه به گستردگی ناحیه عملیاتی در شوروی عمل به اصل تمرکز بر نقاط حساس، با جابه‌جایی مکرر گروه "اشتوکا"ها بین پایگاه‌های هوایی مختلف، به صورت ویژه اجرایی گشت. در این آوردگاه نیز "اشتوکا"های آلمانی نقش سرنیزه تهاجم به شرق را ایفا نمودند. از مدل یو ۸۷دی از میانه سال ۱۹۴۱ در جبهه شرقی ابتدا به عنوان بمب‌افکن شیرجه‌ای و سپس در یگان‌های ویژه حملات شبانه، استفاده گسترده‌ای شد. تا تابستان سال ۱۹۴۳ حدود ۸۵ درصد از هواگردهای یو ۸۷ در جبهه شرقی خدمت می‌کردند. یو ۸۷گه آخرین مدلی بود که در خط مقدم به‌کارگرفته شد..
یو ۸۷ در پشتیبانی هوایی نزدیک از یگان‌های زمینی ورماخت، تا آخرین روزهای بقای رایش سوم همچنان خسارت سنگینی به تانک‌های دشمن زد.
علاوه بر "لوفت‌وافه"، از یو ۸۷ در نیروی‌های هوایی ایتالیا، بلغارستان، رومانی، مجارستان و در اواخر جنگ توسط نیروی هوایی چکسلواکی نیز استفاده شد.
"یو ۸۷دی-۵":
یونکرس یو ۸۶ یک هواگرد دوموتوره از نوع بمب‌افکن متوسط و مسافربری ساخت شرکت یونکرس در آلمان بود که در دهه ۱۹۳۰ طراحی و در جنگ جهانی دوم به‌کار گرفته شد.
یونکرس یو ۸۶ به عنوان یک بمب‌افکن متوسط برای "لوفت‌وافه" و یک هواپیمای مسافربری ده‌صندلی برای "لوفت‌هانزا" طراحی شد. این هواگرد نخستین پرواز خود را روز ۴ نوامبر سال ۱۹۳۴ در دسائو صورت داد.
مدل چهار سرنشین یو ۸۶آ میانه سال ۱۹۳۶ به جناح ۱۵۲ شکاری تحویل داده شد. این مدل معمولاً به دو موتور دیزلی یومو ۲۰۵سی با توان ۶۰۰ اسب بخار مجهز بود که آن را قابل اطمینان می‌ساخت اما عملکرد متوسطی داشت. سه جایگاه مسلسل در دماغه، کف و سقف قرار داشت. بمب‌های ۸۰ کیلوگرمی به صورت افقی در مرکز بدنه حمل می‌شدند.
مدل‌های تولید نخست یو ۸۶دی و یو ۸۶ایی بودند. این هواگردها عملکرد ضعیفی از خود نشان دادند تا ادامه توسعه بر گونه‌های مسافربری غیر نظامی (یو ۸۶ب، یو ۸۶اف و یو ۸۶سِت)، بمب‌افکن آموزشی (یو ۸۶گه) و بمب‌افکن صادراتی (یو ۸۶کا) قرار گیرد. گونه صادراتی به سوئد، شیلی، پرتغال و مجارستان فروخته شد.
مدل‌های یو ۸۶په و یو ۸۶اِر از گونه هواگرد شناسایی عکس‌برداری ارتفاع بلند بود.
نیروی هوایی آفریقای جنوبی سیزده فروند از هواگردهای غیر نظامی یو ۸۶ را سال ۱۹۳۹ به بمب‌افکن تبدیل کرد.
"یو ۸۶":
یونکرس یو ۸۸ یک هواگرد دو موتوره چند منظوره ساخت شرکت یونکرس در آلمان بود که اواسط دهه ۱۹۳۰ طراحی و به صورت گسترده در طول جنگ جهانی دوم توسط "لوفت‌وافه" به‌کاربرده شد.
یونکرس یو ۸۸ در پاسخ به درخواست فوری دفتر فنی وزارت هوانوردی رایش برای یک یمب‌افکن پر سرعت برای "لوفت‌وافه" در حال گسترش، طراحی شد. پیش‌نمونه نخستین بار روز ۲۱ دسامبر سال ۱۹۳۶ به خلبانی کارل کیندرمان به پرواز درآمد. این هواگرد تمام‌فلزی دو موتور خطی دایملر-بنتس دی‌ب ۶۰۰آ با توان ۱٬۰۰۰ اسب بخار داشت که آن را به حداکثر سرعت ۴۶۵ کیلومتر بر ساعت می‌رساند. پیش‌نمونه دوم اساساً مشابه آن بود با این تفاوت که سال ۱۹۳۸ موتور شعاعی یونکرس یومو ۲۱۱آ جایگزین شد. این موتور حداکثر سرعت را به ۵۲۰ کیلومتر بر ساعت رساند و سفارش تولید انبوه را به همراه داشت. تعدادی از هواگردهای پیش تولید یو ۸۸آ-۰ تابستان سال ۱۹۳۹ تکمیل شدند. هواگرد قابلیت بالایی در هدف‌گیری دقیق در نقش بمب‌افکن شیرجه‌ای نشان داد و بدین منظور ترمزهای هوایی چند تکه در زیر بال‌های آن نصب شد. نخستین مدل تولیدی یو ۸۸آ-۱ به یگان ۸۸ آزمایش تحویل شد. این یگان ماه اوت سال ۱۹۳۹ به گروه ۱ جناح ۲۵ رزمی و مدت کوتاهی بعد به گروه ۱ جناح ۳۰ رزمی تغییر عنوان داد. با آغاز جنگ جهانی دوم، ماه سپامبر نخستین مأموریت عملیاتی این هواگردها حمله به کشتی‌های جنگی بریتانیایی در خور فورث در شرق اسکاتلند بود. تا پایان این سال حدود ۶۰ هواگرد عملیاتی در حال خدمت بودند. سال ۱۹۴۰ از یو ۸۸ در کارزارهای مختلف در سرتاسر اروپا، از جمله در جریان در بمب‌باران‌های شبانه علیه بریتانیا، به شکل روز افزون استفاده شد.
مدل یو ۸۸آ در ۱۷ گونه مختلف با موتورهای ارتقا یافته، تسلیحات دفاعی تقویت‌شده و قابلیت‌های دفاعی بهبود یافته، تولید شد. پرکاربردترین گونه یو ۸۸آ-۴ بود که در اروپا و شمال آفریقا خدمت کرد. این نخستین گونه بود که بر اساس تجربیات نبردهای فرانسه و بریتانیا، بهسازی‌های فنی در آن اعمال می‌شد. در این مدل طول بال‌ها افزایش یافت، موتور یومو ۲۱۱یوت به کار رفت و تسلیحات دفاعی سنگین‌تر شد. بیست فروند از مدل یو ۸۸آ-۴ به فنلاند و چند فروند دیگر به ایتالیا، رومانی و مجارستان تحویل گردید.
از هواگردهای یو ۸۸آ در بالکان، مدیترانه و جبهه شرقی استفاده فراوانی شد. جناح‌های ۲۶ و ۳۰ رزمی با استقرار در شمال نروژ، آن‌ها را به شکل مؤثری در نواحی شمالگان به‌کار بردند و حملات مخربی علیه کاروان‌های دریایی کمک به شوروی، به اجرا گذاشتند.
مدل یو ۸۸ب برنامه توسعه مجزایی داشت و در نهایت به پدیداری یونکرس یو ۲۸۸ منجر شد.
مدل بعدی یو ۸۸سی از گونه جنگنده سنگین بود. نخستین نسخه از آن یو ۸۸سی-۲ بود که از یو ۸۸آ-۱ تبدیل شد و سه مسلسل ام‌گه ۱۷ و یک توپ خودکار ۲۰ میلی‌متری ام‌گه اف‌اف در دماغه داشت. یک مسلسل ام‌گه ۱۵ هم در جایگاه تیربارچی دم بود. این مدل اواخر تابستان سال ۱۹۴۰ در قالب جناح ۱ شکاری شبانه وارد خدمت شد و در حمله پایگاه‌های نیروی هوایی بریتانیا در جزیره بریتانیا مورد استفاده قرار گرفت. متعاقب آن، مدل یو ۸۸سی-۴ با طول بال مشابه یو ۸۸آ-۴ بود. در مدل یو ۸۸سی-۶ دو توپ خودکار ۲۰ میلی‌کمتری دیگر به تسلیحات جلویی افزوده شد و مسلسل ام‌گه ۱۵ پشت با مسلسل ام‌گه ۱۳۱ جایگزین گشت. از این مدل به عنوان جنگنده شبانه و روزانه استفاده شد.
آخرین گونه جنگنده یو ۸۸گه بود که بهار سال ۱۹۴۴ پدید آمد و از دم مکعبی یو ۱۸۸ استفاده می‌کرد. این گونه مجهز به رادار بهبود یافته "لیختن‌اشتاین"، یک جنگنده شبانه بسیار مؤثر بود.
مجموعاً ۱۴٬۶۷۶ فروند از هواگردهای یو ۸۸ تولید شد که حدود ۳٬۹۰۰ فروند از آن‌ها از گونه‌های جنگنده یا هواگرد تهاجمی بودند.
"یو ۸۸":
یونکرس ۸۹ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ یونکرس در کشور آلمان است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی آلمان نازی بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
یونکرس یو ۹۰ هواگرد چهار موتوره ساخت شرکت یونکرس در آلمان بود که به عنوان هواپیمای مسافربری برای "دویچه لوفت‌هانزا" طراحی شد اما به عنوان هواگرد ترابری نظامی در "لوفت‌وافه" مورد استفاده قرار گرفت.
یونکرس یو ۹۰ همزمان با بمب‌افکن یو ۸۹ طراحی شد و از همان بال‌ها، ساختار دُم و ارابه فرود استفاده می‌کرد. هواگرد ترابری تجاری با چهل‌نفره یو ۹۰ کارآزمایی خود را از ۲۸ اوت سال ۱۹۳۷ آغاز نمود. پیش‌نمونه یو ۹۰فاو-۱ چند رکورد از خود برجای گذاشت اما دچار چندین مشکلات فنی بود و هنگام یک پرواز آزمایشی از بین رفت. یو ۹۰ هیچگاه به عنوان هواپیمای مسافربری وارد خدمت نشد. با این حال، هفت فروند از هواگردهای تولید شده با عنوان یو ۹۰ب-۱ در اختیار "لوفت‌وافه" قرار گرفت و تا سال ۱۹۴۳ در وظایف ترابری خدمت کرد.
"یو ۹۰":
یونکرس یومو ۰۰۴ اولین موتور توربوجت در کاربرد عملیاتی بر روی هواپیما و همچنین نخستین موتور توربوجت موفق با کمپرسور محوری بوده‌است. حدود ۸۰۰۰ از این موتور توسط شرکت آلمانی یونکرس در دوران جنگ جهانی دوم ساخته شدند که برای به حرکت درآوردن مسرشمیت ام‌ئی ۲۶۲ (نخستین هواپیمای جنگنده دارای موتور جت) و همچنین آرادو آر ۲۳۴ و تعدادی از جنگنده‌های دیگر مانند هورتن هو ۲۲۹ در سال‌های پایانی جنگ جهانی دوم به کار رفت.
یونکرس یومو ۲۰۴ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ یونکرس در کشور آلمان است.
موتور هواپیمای جومو ۲۰۵ مشهورترین موتور هوایی دیزل بود که توسط شرکت یونکرس تولید شد. این موتورهای دیزل برای این استفاده شدند که هواپیما بتواند با زیردریاییهای یو آلمانی در دریا سوخت رد و بدل کند.
جومو ۲۰۴ برای اولین بار در سال ۱۹۳۲ وارد خدمت شد. موتورهای بعدی از این نوع شامل جومو ۲۰۶ و جومو ۲۰۸ آزمایشی بودند که جومو ۲۰۷ در مقادیری برای هواپیماهای جاسوسی Junkers Ju 86P و -R و هواپیماهای شناسایی ۴۶ متری تولید شد. قایق پرنده با دهانه بال، شش موتوره Blohm & Voss BV 222 Wiking. هر سه این انواع در ترتیبات سکته مغزی و سوراخ و سوپرشارژ متفاوت بودند. در مجموع، بیش از ۹۰۰ عدد از این موتورها در دهه ۱۹۳۰ و در طول جنگ جهانی دوم تولید شد.
همه این موتورها از یک سیکل دو زمانه با ۱۲ پیستون استفاده می‌کردند که شش سیلندر مشترک داشتند، تاج پیستون به تاج پیستون در یک پیکربندی مخالف. این پیکربندی غیرمعمول به دو میل لنگ نیاز داشت، یکی در پایین بلوک سیلندر و دیگری در بالا، که با هم دنده شوند. پیستون‌ها در طول چرخه عملیاتی به سمت یکدیگر حرکت می‌کردند. دریچه ورودی در یک انتهای سیلندر و درگاه اگزوز در انتهای دیگر قرار داشتند. این باعث شد که یک پیستون به‌طور مؤثر ورودی را کنترل کند و دیگری اگزوز را کنترل کند. دو پمپ تزریق بادامک در هر سیلندر استفاده شد که هر کدام دو نازل را تغذیه می‌کردند، در مجموع برای چهار نازل در هر سیلندر.
همان‌طور که در طراحی‌های دو زمانه معمول است، جوموها از هیچ سوپاپی استفاده نمی‌کردند، بلکه از دهانه‌های ورودی و خروجی ثابتی استفاده می‌کردند که در طول ساخت خود در آستر سیلندر بریده شده بودند، که وقتی پیستون‌ها به نقطه خاصی در حرکتشان می‌رسیدند، باز می‌شدند. به‌طور معمول، چنین طرح‌هایی بازده حجمی ضعیفی دارند زیرا هر دو پورت به‌طور همزمان باز و بسته می‌شوند و عموماً در مقابل یکدیگر در سیلندر قرار دارند. این منجر به حذف ضعیف شارژ سوخته می‌شود، به همین دلیل است که دو زمانه بدون سوپاپ معمولاً دود تولید می‌کند و ناکارآمد است.Paul Henry Schweitzer: Scavenging of two-stroke cycle Diesel engines, Macmillan, New York 1949, p. 8
جومو این مشکل را تا حد زیادی با چیدمان هوشمندانه پورت‌ها حل کرد. درگاه ورودی در زیر پیستون «پایین» قرار داشت، در حالی که درگاه اگزوز «بالا» قرار داشت. میل لنگ پایینی ۱۱ درجه نسبت به میل لنگ بالای تأخیر داشت، به این معنی که دریچه‌های اگزوز اول باز می‌شوند و مهم‌تر از آن، ابتدا بسته می‌شوند، که امکان پاکسازی مناسب دود را فراهم می‌کند. این سیستم باعث شد که جوموهای دو زمانه مانند موتورهای چهار زمانه تمیز و کارایی داشته باشند، اما پیچیدگی بسیار کمتری داشتند.
برخی نقاط ضعف نیز در این سیستم وجود دارد؛ مثلاً، از آنجایی که پیستون‌ها همزمان بسته نمی‌شدند، موتور نمی‌توانست به نرمی کار کند. علاوه بر این، نیروی حاصل از دو میل لنگ متضاد باید به هم متصل می‌شد و وزن و پیچیدگی را اضافه می‌کرد، مشکلی که با موتورهای بلوک H مشترک بود.
در جومو، این مشکلات تا حدی با گرفتن قدرت از شفت «بالا»، تا حدودی به سمت بالا در قسمت جلویی موتور، اجتناب شد. همه لوازم جانبی مانند پمپ‌های سوخت، انژکتورها و کمپرسور جمع‌کننده از شفت پایینی کار می‌کردند، یعنی بیش از نیمی از توان آن قبلاً مصرف شده بود. آنچه که باقی مانده بود سپس به شفت بالایی که پروانه موتور را حرکت می‌داد، دنده شد.
محدودیت دیگر این بود که موتور باید حتماً عمودی نصب می‌شد. در تئوری، چیدمان صاف موتور می‌توانست به آن اجازه دهد که در بال‌های ضخیم هواپیماهای بزرگ‌تر، مانند هواپیماها و بمب‌افکن‌ها نصب شود. جزئیات سیستم حذف روغن نشان داد که این امکان وجود ندارد و موتور باید به صورت «عمودی» کار می‌کرد، همان‌طور که در تمام طرح‌هایی که از آن استفاده می‌کردند وجود داشت.
از آنجایی که دمای گازهای خروجی موتورهای دیزل جومو به‌طور قابل ملاحظه ای کمتر از دمای موتورهای کاربراتوری مشابه بود، اضافه کردن توربوشارژر برای ارتفاعات بالاتر آسانتر بود. این مورد در جومو ۲۰۷ مورد بررسی قرار گرفت که از انرژی گازهای خروجی برای افزایش قدرت در ارتفاعات استفاده می‌کرد. توربوشارژر با یک دمنده مکانیکی ترکیب شد، به طوری که توربوشارژر مرحله اول فشرده سازی و دمنده مکانیکی مرحله دوم را ایجاد می‌کند. در بار کم و راه اندازی، توربوشارژر کمکی به سوپرشارژ کردن موتور نمی‌کند، اما دمنده مکانیکی هوای کافی را برای کارکرد موتور فراهم می‌کند. با این حال، در بار بالا، توربوشارژر مقادیر کافی گاز اگزوز دریافت می‌کند، به این معنی که به تنهایی می‌تواند سوپرشارژ کافی را بدون نیاز به دمنده مکانیکی ناکارآمد ارائه دهد. اضافه شدن توربوشارژر به دمنده مکانیکی موتور را بدون افزایش قابل توجه مصرف سوخت آن قدرتمندتر کرده‌است.Paul Henry Schweitzer: Scavenging of two-stroke cycle Diesel engines, Macmillan, New York 1949, p. 19
یونکرس یومو ۲۱۰ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ یونکرس در کشور آلمان است.
شیلی به ۱۵ منطقه (región) تقسیم شده است. هر منطقه شامل چند استان می‌باشد.
یادداشت: جمعیت‌ها بر اساس آمار ۲۰۱۲ است.
یونکرس یومو ۲۱۱ یک موتور هواگرد ساخت کارخانهٔ یونکرس در کشور آلمان است.
«وجدان آزرده» تک‌آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا امینم همراه با دکتر دره است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد. این آهنگ به عنوان چهارمین و آخرین تک‌آهنگ آلبوم "اسلیم شیدی ال‌پی" توزیع شد.
یونکرس یومو ۲۱۳ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ یونکرس در کشور آلمان است.
فیروز پژهان (زاده ۱۰ مهر ۱۳۰۵ - درگذشته ۱۹۹۶ میلادی) وزنه‌بردار اهل ایران بوده‌است.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در وزن ۹۰–۸۲٫۵ کیلوگرم (Middle-heavyweight) شرکت کرده‌است، پژهان با زدن وزنه‌های ۱۲۰ کیلوگرم در یک‌ضرب و ۱۵۵ کیلوگرم در دو ضرب در مجموع در رتبه ۵ رده‌بندی کلی قرار گرفت. همچنین وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ در وزن ۹۰+ کیلوگرم (Heavyweight) شرکت کرده‌است، منصوری با زدن وزنه‌های ۱۳۲٫۵ کیلوگرم در یک‌ضرب و ۱۷۰ کیلوگرم در دو ضرب در مجموع در رتبه ۴ رده‌بندی کلی قرار گرفت.
روشنگری اسکاتلند ، ، دوره‌ای در سده هجدهم (میلادی) اسکاتلند است، که با فوران دستاوردهای روشن‌فکری و علمی رقم خورده‌است. تا آن زمان اسکاتلند دارای شبکه‌ای از مدرسه‌های محلی در سرزمین‌های غیرکوهستانی و ۵ دانشگاه بود. فرهنگ روشنگری بر اساس نوشته‌های جدید پیش‌می‌رفت و بحث‌های روزانهٔ شدید در گردهم‌آیی‌های روشن‌فکری در جاهایی چون (انجمن گزیده) و بعدها (کلوپ پوکر) در ادینبرو و نیز در دانشگاه‌های پرسابقه‌ای مانند سنت اندروز، گلاسکو، ادینبرو و آبردین رو به رشد نهاد.Eddy, Matthew Daniel (2012). 'Natural History, Natural Philosophy and Readership', in in Stephen Brown and Warren McDougall (eds.), The Edinburgh History of the Book in Scotland, Vol. II: Enlightenment and Expansion, 1707-1800. Edinburgh: University of Edinburgh. pp. 297–309.