moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در سال ۱۳۸۴ آلبومی با اشعاری مذهبی و در وصف حسین بن علی و اهل بیتش که توسط فرید احمدی سروده شده بود با صدای بنیامین روی سایت‌ها قرار گرفت.
در تاریخ چهاردهم اسفند ۱۳۹۲ سومین اثر بنیامین که شامل ۱۲ آهنگ است منشر شد. وی برای اولین بار عکس دخترش «بارانا» را که قرار بود به‌صورت سورپرایز برای طرفدارانش رونمایی کند بر روی جلد آلبوم خود قرار داد. یک عکس یادگاری نیز درون آلبوم قرار دارد. اشعار این آلبوم را فرید احمدی سروده و تنظیم تمام قطعات را نیز نیما وارسته انجام داده‌است. همچنین این آلبوم در استودیو اولین خانه هنر (نیما وارسته) ضبط، میکس و مسترینگ شده‌است. آلبوم توسط مؤسسهٔ «هنر اول» و «آوای هنر» در سراسر ایران منتشر شده‌است. بنیامین در توضیحات اثر نوشته: «تقدیم به نسیم جان، با عشق و امید» همچنین در بخشی از آلبومش این شعر را نوشته: «هزار و یک شب یلدا چو شهرزاد نخوابم، هزار قصه بخوانم که قصه گوی تو باشم …» و در قسمتی دیگر از این آلبوم نیز جمله: «تمام این ترانه‌ها دلتنگ تواند، مثل خود من که بیشتر از همیشه دلم برایت تنگ شده‌است»، درج کرده‌است.
این آلبوم در ۲۴ تیر ۱۳۹۴ منتشر شد. آلبوم دارای نه قطعه است که آهنگ پنجم این قطعه به نام «بارانا» دختر بازمانده بنیامین از همسرش نسیم حشمتی است. حتی در این آلبوم متن قطعه { عاشق مثل ماه } از روی قطعه { چند متر مکعّب عشق }{ تیتراژ فیلم سینمایی چند متر مکعب عشق } برداشته شده‌است.
آهنگ‌های این آلبوم را بنیامین ساخته، فرید احمدی ترانه‌های آن را سروده و محمد موجرلو آن‌ها را تنظیم، میکس و مسترینگ کرده‌است.قطعات این آلبوم نیز در استودیو نیما وارسته (استودیو اولین خانه هنر) تولید و ضبط شده‌اند.
بنیامین از ۱ مه ۲۰۱۰ (۱۱ شهریور ۱۳۸۹) به مدت دو ماه و نیم در کشورهای آمریکا و کانادا به اجرای کنسرت پرداخت که اولین نوبت برگزاری کنسرت وی در شهر لس‌آنجلس بود. شهرهای بعدی که می‌بایست بنیامین در آن‌ها به اجرای کنسرت می‌پرداخت عبارت بودند از: واشینگتن، نیویورک، دالاس، سن‌دیگو، شیکاگو، و بعد از ۳ هفته استراحت، در شهرهای تورنتو، مونترال و ونکوور.تور کنسرت‌های خارجی «بنیامین» از لس‌آنجلس آغاز می‌شود "مجلهٔ موسیقی آهنگ‌سرا" در این تور به‌دلیل هزینهٔ بالای اعزام و اسکان نوازنده در آمریکا و همچنین مشکلات احتمالیِ روادید برای گروه همراه، از اعزام نوازندهٔ ایرانی خودداری شد و درعوض از نوازندگان آمریکایی کمک گرفته شد.شروع کنسرت بنیامین از شهر لس‌آنجلس "مجلهٔ موسیقی پرشیا" اجرای این کنسرت با مخالفت‌هایی از جانب چندین شبکهٔ تلویزیونی فارسی‌زبان لس‌آنجلس و گروه‌های اپوزیسیون مقیم آمریکا همراه شد. با این وجود، در تالار لس‌آنجلس و با حضور ۶۰۰۰ ایرانی، اولین اجرای بنیامین انجام شد. در مقابل سالن اجرای کنسرت نیز عده‌ای از مخالفان اجرای کنسرت اقدام به دادن شعار و اغتشاش کردند که با واکنش پلیس لس‌آنجلس مواجه شدند.جنجال کنسرت بنیامین در لس آنجلس "مجلهٔ اینترنتی ایران‌دیبا" همچنین در برنامه‌ای از کانال یک از اینکه بنیامین در داخل ایران در مدح امام زمان می‌خوانَد و در خارج نیز اقدام به اجرای کنسرت همراه با استقبال ایرانیان مقیم انجام می‌دهد، انتقاد شده‌است.جنجال اپوزیسیون خارج‌نشین دربارهٔ کنسرت بنیامین در لس‌آنجلس "عصر ایران"
اجرای دو کنسرت پیش‌بینی‌شدهٔ بنیامین در کانادا به‌دلیل مخالفت‌های گروه‌های اپوزیسیون حکومت جمهوری اسلامی ایران لغو شد. تبلیغات منفی گسترده موجب تحریم کنسرت اول شد و کمتر از یک‌سوم صندلیهای سالن با حضور تماشاگران پر شد. سالن دومین کنسرت بنیامین، محل تجمع ایرانیانی بود که با لباسهای سبزرنگ و پرچمهایی با شعار خاص در سالن حضور داشتند. محسن رجب‌پور، مدیر برنامه‌های بنیامین بهادری، با بررسی فضای ایجادشده، ترجیح به دستور لغو کنسرت داد.
او همچنین در دو مرحله در شهرها و و کشورهای مختلف اروپا ازقبیل کلن، لندن، استکهلم، آمستردام، هامبورگ و همچنین در قارهٔ استرالیا و تاجیکستان، مالزی و دوبی به اجرای کنسرت پرداخته‌است.
بنیامین ، مجموعه آثارش را در توری سراسری که از شیراز و گرگان و ساری تا بندرعباس و ارومیه و چند شهر دیگر ادامه داشت برگزار کرد. او همچنین صدمین کنسرت خود را در مهرماه سال ۱۳۹۲ به‌صورت رایگان در کنار دریاچهٔ چیتگر تهران برگزار کرد که با استقبال چندده‌هزار نفر از مخاطبان او اجرا شد.
وی اجرای برنامه میزبان را بر عهده داشت
بنیامین بهادری در سال ۱۳۸۹ با نسیم حشمتی ازدواج کرد. در ۹ اردیبهشت سال ۱۳۹۰ صاحب دختری به نام بارانا شد. در ۲۹ آذر ۱۳۹۲ بنیامین بهادری در حال رانندگی در یکی از خروجی‌های اتوبان همت دچار سانحهٔ تصادفی شد. او در این حادثه همسر خود نسیم حشمتی را از دست داد. بعد از مرگ همسرش، بنیامین به یاد او آهنگی با عنوان «یه خونه» را اجرا کرد و پس از وی در سال ۱۳۹۴ با «شایلی محمودی» همسر دوم خود ازدواج نمود و ازدواجش را به رسانه‌ها اعلام کرد.
در نوروز ۱۳۹۹، بنیامین بهادری با حضور در برنامه دورهمی نسخه تغییر یافته‌ای از شعر "بوی عیدی" اثر شهیار قنبری که اولین بار فرهاد مهراد آن را اجرا کرد را خواند. این عمل با واکنش شدید شهیار قنبری و اعتراض وی به بنیامین بهادری و مهران مدیری مواجه شد و آن را گستاخانه و بی شرمانه خواند.حمله شهیار قنبری به اجرای «بوی عیدی» بنیامین بهادری در دورهمی اسفندیار منفردزاده آهنگساز این ترانه نیز بهادری را به سرقت هنری متهم کردنامه شدیداللحن اسفندیار منفردزاده به بنیامین +فیلم
مدتی پس از این قضایا، بنیامین با شهیار قنبری در اینستاگرام لایو گذاشت و گفتند که سوء تفاهم‌ها به دلیل سانسور و حذف ۱۷دقیقه از برنامه دورهمی بوده و اگر سانسور نمی‌شد این قضایا پیش نمی‌آمد!
همچنین بنیامین خاطر نشان کرد که از خانواده فرهاد مهراد برای این اثر اجازه گرفته‌است.
آنقوزه
صحرای بزرگ آفریقا بزرگ‌ترین صحرای گرم جهان است و با مساحتی معادل ۹ میلیون و ۲۰۰ هزار کیلومتر مربع در شمال آفریقا واقع شده‌است. حدود دویست میلیون نفر در این ناحیه زندگی می‌کنند که اکثراً مردمان صحرانشین بخش‌هایی از کشورهای مصر ،لیبی، تونس، صحرای غربی موریتانی، مراکش و الجزایر هستند.
این بیابان بزرگ از غرب به اقیانوس اطلس، از شمال به کوه‌های اطلس و دریای مدیترانه، از سوی شرق به دریای سرخ و مصر و از جنوب به سودان و درهٔ رود نیل محدود می‌شود. صحرای بزرگ، قاره آفریقا را به دو بخش تقسیم می‌کند به نام‌های: شمال آفریقا و آفریقای سیاه. انسان در لبه‌های صحرا به مدت ۵۰۰٬۰۰۰ سال زیسته‌است.صحرای بزرگ آفریقا قدمت این صحرا را دو و نیم میلیون سال می‌دانند.
این صحرا بزرگ‌ترین بیابان گرم جهان و سومین منطقه بی‌درخت بزرگ پس از جنوبگان و شمالگان است. مساحت آن با چین یا ایالات متحده قابل مقایسه است.
صحرای بزرگ آفریقا بخش اعظم شمال آفریقا را شامل می‌شود، به استثنای منطقه حاصلخیز سواحل دریای مدیترانه، کوه‌های اطلس در مغرب و دره نیل در مصر و سودان. این صحرا از دریای سرخ در شرق و دریای مدیترانه در شمال تا اقیانوس اطلس در غرب امتداد دارد، جایی که منظره به تدریج از صحرا به دشت‌های ساحلی تغییر می‌کند. منطقه‌ای موسوم به ساحل صحرا مانند کمربندی مرز جنوبی صحرای بزرگ را تشکیل می‌دهد.
صحرای بزرگ آفریقا را می‌توان به چندین منطقه تقسیم کرد از جمله: صحرای غربی، رشته‌کوه هوقار، کوهستان تبیستی، کوهستان آیر، تنره و صحرای لیبی.
دما در صحرا در هنگام روز و در سایه به ۵۷ درجهٔ سانتی‌گراد می‌رسد و هنگام شب به علت کمبود رطوبت دما به زیر صفر درجهٔ سانتی گراد می‌رسد. بلندترین تپه‌های ماسه‌ای جهان در این بیابان وجود دارد که ارتفاع آن‌ها گاهی به ۴۳۰ متر می‌رسد. هوا در شب‌های صحرای بزرگ آفریقا در حدود ۱۰ درجه زیر صفر است.
بیشتر مردم صحرای بزرگ از تبار قوم بربر هستند که از گروه‌های معروف و بزرگ کوچ‌نشین آن‌ها در صحرا می‌توان طوارق و صنهاجه را نام برد. با این وجود گویش‌های عربی از رایج‌ترین گویش‌ها در گسترهٔ این صحرا است.
=آب و هوا=
خشکی و سبزی تناوبی
طی چند صد هزار سال، صحرای بزرگ آفریقا در یک چرخه ۲۰٬۰۰۰ ساله به‌طور متناوب تبدیل به دشت‌های سبز و سپس بیابان شده‌است."Study: Sahara Changed From Wet To Dry Every 20,000 Years". 2019. VOA. Accessed December 20 2019. . این امر به خاطر حرکت تقدیمی محور زمین در جریان گردش زمین به دور خورشید رخ می‌دهد زیرا این حرکت تقدیمی به‌طور متناوب محل بادهای موسمی آفریقای شمالی را تغییر می‌دهد. پیش‌بینی می‌شود این منطقه در حدود ۱۵۰۰۰ سال دیگر (سال ۱۷٬۰۰۰ میلادی) دوباره سبز شود.
به همین خاطر، در طول آخرین دوره یخبندان، در حدود ۵۶۰۰ سال پیش، صحرا دارای آب و هوای مرطوب بوده و سنگواره جاندارانی مثل تمساح که بدون آب نمی‌تواند زندگی کند یافت شده‌است. آثار حکاکی انسان شامل جانوران آبی مانند تمساح نیز در این محل یافت شده‌است. اما امروزه به جز نواحی کوچکی در پیرامون درهٔ رود نیل و بخش‌های مجزای کوچک دیگر، این ناحیه عاری از پوشش گیاهی سبز است.
= اقلیم و منابع آبی =
صحرای بزرگ بسیار خشک است و میانگین بارندگی در آن کمتر از ۱۰۰ میلی‌متر در سال است. روزها بسیار گرم است و شب‌ها نسبتاً سرد (این پدیده در بیشتر کویرها رخ می‌دهد). از سوی دیگر، هنگامی که باران می‌بارد، این اتفاق می‌تواند کاملاً غیرمنتظره و به‌صورت باران‌های سنگین رخ دهد. این امر می‌توانند برای مسافران خطرناک باشد زیرا خشکرودهایی که آب از طریق آن تخلیه می‌شوند توسط رهگذران به عنوان راه و مسیر استفاده می‌شوند. گاه اتفاق می‌افتد که مسافری نمی‌تواند به موقع خشکرود (مسیل طبیعی) را ترک کند و در بیابان غرق می‌شود.
صحرا عمدتاً از مناطق صخره‌ای تشکیل شده‌است. فقط در حدود ۲۰٪ صحرای بزرگ با تپه‌های شنی و ماسه‌ای پوشیده شده‌است. این تپه‌ها در حال جابه‌جایی هستند و حرکتی آهسته دارند به طوری که یک شنزار می‌تواند مکان خود را طی هزاران سال به‌طور کامل تغییر دهد. بیشتر رشته‌کوه‌های صحرای بزرگ منشأ آتشفشانی دارند.
در زیر زمین صحرای بزرگ تعدادی سفره بسیار بزرگ از آب زیرزمینی وجود دارد که آب آن از زمانی که این محل هنوز چمنزار بوده ذخیره شده‌است. به این آب‌ها اصطلاحاً آب فسیلی می‌گویند. این آب در نقاط مختلف بیابان به سطح می‌آید و تشکیل واحه می‌دهد.
در صحرای آفریقا واحه‌های بسیار ی وجود دارد. واحه یک آبادی کوچک است در بیابان، در محلی که آب به دست می‌آید. بزرگ‌ترین واحه‌های صحرای آفریقا در کنار رود نیل است. این واحه‌ها جمعیت بسیار دارند. اما بسیاری از واحه‌ها کوچکند و دهات کوچک دارند. آب خوراکی ساکنان واحه‌ها از چاه فراهم می‌شود. از این چاه‌ها به‌طور سنتی با چرخ و دلو آب می‌کشیده‌اند. چرخ چاه را به کمک شتران می‌چرخاندند. برای آبیاری کشتزارها نیز از آب چاه استفاده می‌کنند. مهم‌ترین محصول واحه‌ها خرما است.مدخل صحرا در: پارکر، برتا موریس: فرهنگنامه پارکر. آب تا آیووا. ترجمه و تنظیم و نگارش زیر نظر: رضا اقصی. شرکت سهامی کتاب‌های جیبی. با همکاری مؤسسه انتشارات فرانکلین. چاپ اول. ۱۳۴۶ خورشیدی.
خانه‌های دهات در واحه‌ها همه از گل و خشت بوده‌است. دیوارهای ضخیم این خانه‌ها از نفوذ حرارت خارج در اتاق‌ها جلوگیری می‌کند. روستانشینان کالاهای خود را به چادرنشینان می‌فروشند و از آنان چیزهای دیگر می‌خرند. در صحراهای آفریقا بیشتر با شتر سفر می‌کردند. اما امروز اتوبوس هم بین بعضی واحه‌ها رفت‌وآمد می‌کند. توجه بعضی کشورها به صحرای آفریقا افزایش یافته، زیرا در آن منابع نفت کشف کرده‌اند.همان منبع.
= منابع طبیعی =
نفت و گاز طبیعی زیادی در الجزایر، لیبی و چاد استخراج می‌شود. فسفات در مراکش و در صحرای لیبی سنگ آهک، گرانیت، طلا و مس استخراج می‌شود. در لیبی، پروژه‌ای به نام طرح رود بزرگ دست‌ساز در حال انجام است که مقدار زیادی آب زیرزمینی را از بیابان استخراج می‌کند تا زمین‌های شمال را آبیاری کند. از سده نوزدهم، برنامه‌هایی برای پر کردن قسمت‌هایی از صحرا که زیر سطح دریا قرار دارند با آب دریا، از طریق کانال‌کشی وجود داشته تا رطوبت هوای منطقه بیشتر شود. بزرگ‌ترین پروژه مطرح، پروژه دشت پست قطاره در شمال غربی مصر است.
=تاریخ=
گرامه‌ای‌ها قومی بودند که در جنوب غربی لیبی امروزی زندگی می‌کردند. آنها توانستند منطقه خود را با آب‌های زیرزمینی و تونل‌هایی شبیه به قنات آبیاری کنند. فنیقی‌ها در سده نهم پیش از میلاد با بنیاد کردن شهر بندری کارتاژ موفق به انجام بازرگانی از مسیرهای کاروانی با مردم اطراف دریاچه چاد شدند. بعداً آنها با جمهوری روم وارد دادوستد شدند که به‌تدریج و در جریان جنگ‌های پونی در قرن دوم پیش از میلاد همه کرانه شمالی آفریقا را فتح کرده بودند. رومی‌ها بیابان را به عنوان مرزی طبیعی می‌دیدند که ارتش دشمن نمی‌توانست از آن عبور کند.Warmington, B. H. (1964) [1960]. Carthage. Harmondsworth: Penguin.
شتر در سده چهارم وارد منطقه شد و از سده هشتم بود که تجارت صحراگذر جان گرفت و مسیرهای تجاری بیشتری راه‌اندازی شد. این مسیرهای کاروان‌رو در تسلط بربرها و به‌ویژه قوم بربری طوارق بود و از آن زمان تا سده هفدهم مهم‌ترین مجرای ارتباطی میان پادشاهی‌های امتداد رود نیجر با منطقه دریای مدیترانه و جاده ابریشم بود. این ارتباط باعث ایجاد و رونق شهرهایی تجاری چون جنه، غدامس و تیمبوکتو شد و از این مسیرها بردگان نیز برای تجار عرب فرستاده می‌شدند. به‌ویژه شهر تیمبوکتو به یک کلان‌شهر تجاری تبدیل شده بود که مدرسه‌ای دانشگاه‌مانند نیز داشت. در بسیاری از مناطق در طول مسیر تجارت ماوراء صحرا دهکده‌ها، قلعه‌های مستحکم و روستاهای برج‌وبارودار (معروف به قصر) ساخته شدند.Bovill, Edward William (1995). The Golden Trade of the Moors. Princeton: Markus Wiener. ISBN 1-55876-091-1.
در سال ۶۴۳، سپاهیان اسلام به صحرا حمله کردند. فتح منطقه نسبتاً آسان انجام شد. کرانه شمالی آفریقا در دست امپراتوری بیزانس بود، اما بیزانسی‌ها ناچار بودند از خود در برابر مسلمانانی که به آناتولی (ترکیه امروزی) حمله کرده بودند دفاع کنند و در نتیجه بیزانسی‌ها آفریقای شمالی را به سرنوشت خود رها کرده بودند. اما در شمال آفریقا و در ناحیه نومیدیا، یک ملکه جنگجوی بربر به نام کاهنه موفق شد مدت زیادی در برابر حمله اعراب مقاومت کند. او مسلمان‌های مهاجم را تا لیبی واپس راند و بین قلمرو خود و آنان یک زمین سوخته ایجاد کرد اما اعراب سرانجام بازگشته و مقاومت او و مردمش را درهم شکستند.Naylor, Phillip C. (2009). North Africa: A History from Antiquity to the Present. University of Texas Press. ISBN 978-0-292-77878-8.
ساحل شمالی آفریقا ضمیمه خلافت بنی‌امیه شد و آن‌ها پس از آن به اسپانیا هم راه یافتند و اندلس را فتح کردند. به همراه فتح عربی اسلام هم در ساحل شمال گسترش یافت، اما لشکرهای اسلامی به داخل صحرا نفوذ نکردند. در اواخر سال ۶۴۱ همه مصر در دست مسلمانان بود. در دوره اسلامی بازرگانی در سراسر صحرا افزایش یافت و به‌ویژه تجارت برده در صحرا اهمیت پیدا کرد. برآورد می‌شود که از قرن ۱۰ تا ۱۹ میلادی هر سال حدود ۶۰۰۰ تا ۷۰۰۰ برده از جنوب صحرا به شمال آن آورده شدند.Fage, J.D. (2001) A History of Africa. Routledge, 4th ed. ISBN 0-415-25248-2. p. 256 اسلام بعدها رفته‌رفته از طریق مسیرهای کاروانی به ساکنان صحرای بزرگ رسید. بعداً در سده شانزدهم، سواحل شمالی و شرقی صحرا به دست امپراتوری عثمانی افتاد.
در سده شانزدهم، حاشیه شمالی صحرای بزرگ، ازجمله نایب‌السلطنه‌های ساحلی در الجزایر و تونس امروزی، و همچنین برخی از قسمت‌های لیبی کنونی، به همراه پادشاهی نیمه‌خودمختار مصر، توسط امپراتوری عثمانی اشغال شد. از سال ۱۵۱۷ مصر بخشی باارزشی از امپراتوری عثمانی بود که مالکیت آن کنترل آن‌ها را بر دره نیل، شرق مدیترانه و آفریقای شمالی میسر کرده بود.
آزادی حرکت شهروندان و کالاها به سود امپراتوری عثمانی بود. بازرگانان از مسیرهای زمینی عثمانی برای دست‌یابی به ادویه‌جات، طلا و ابریشم از شرق، کالاهای تولیدی اروپایی از سوی غرب و تجارت برده و طلا از آفریقا استفاده می‌کردند. در این دوره عربی همچنان زبان محلی ماند و فرهنگ اسلامی در شمال آفریقا بسیار تقویت شد. مناطق ساحل صحرا و صحرای جنوبی در این دوره محل استقرار چندین ایالت مستقل یا قبیله‌های کوچ‌گرد طوارق بودند.
طی سده نوزدهم، صحرا به دست اروپایی‌ها افتاد. در سال ۱۸۳۰ فرانسوی‌ها الجزایر را فتح کردند و از سوی سنگال هم بر جنوب صحرا چیرگی یافتند.
سرانجام نیز با تقسیم آفریقا، بیشتر گستره صحرا به دست فرانسوی‌ها افتاد. در قسمت شرقی انگلیسی‌ها حاکم شدند (مصر و سودان)، در لیبی ایتالیایی‌ها و در صحرای غربی اسپانیایی‌ها فرمان می‌راندند. پس از جنگ جهانی دوم، بیشتر این مناطق مستقل شدند: لیبی در سال ۱۹۵۱؛ مراکش، سودان و تونس در سال ۱۹۵۶؛ چاد، مالی، موریتانی و نیجر در سال ۱۹۶۰؛ و الجزایر در سال ۱۹۶۲. اسپانیا در سال ۱۹۷۵ از صحرای غربی عقب‌نشینی کرد و این منطقه بین موریتانی و مراکش تقسیم شد. موریتانی در سال ۱۹۷۹ از صحرای غربی عقب‌نشینی کرد و مراکش همچنان در حفظ آن سرزمین برای خود می‌کوشد.
غِلمان جمع «غلام» است . غلمان در قرآن همانند حور به لؤلؤ مکنون تشبیه شده‌است؛ یعنی پیش‌تر دستی به او نرسیده و چشمی آن را ندیده. پس غلمان همچون حور از مخلوقات بهشتی است زیرا بنی آدم در این تعریف دخیل نیستند که پیش‌تر چشمی آن را ندیده باشد. در باور برخی مسلمانان وجود غلمان برای خدمت به زنان بهشتی است.
در قرآن یک بار از واژهٔ غلمان (غلام‌ها) استفاده شده‌است: در آیهٔ ۲۴ سورهٔ طور آمده‌است: «و پیوسته در گرد آن‌ها غلمان گردش می‌کنند که همچون مرواریدهای در صدفند.»
دو بار هم (در سورهٔ انسان و سورهٔ واقعه) از ولدان (پسران) استفاده شده‌است که منظور آن همین غلمان بوده‌است:
در آیهٔ ۱۹ سورهٔ انسان (دهر) آمده‌است: «و بر گرد آن‌ها پسرانی می‌گردند که هر گاه آن‌ها را ببینی گمان می‌کنی مروارید پراکنده‌اند.»
در آیهٔ ۱۷ سورهٔ واقعه هم توصیفی نسبتاً مشابه وجود دارد: «پسران جوان جاودانی (در شکوه و طراوت) پیوسته گرداگرد آن‌ها می‌گردند. با قدح‌ها و کوزه‌ها و جامه‌ایی از نهرهای جاری بهشتی (و شراب طهور)»
جان در بسیاری سنت‌های دینی، فلسفی و اسطوره‌ای، جوهری غیرمادی است که هر موجود جانداری از آن برخوردار است."soul."Encyclopædia Britannica. 2010. Encyclopædia Britannica 2006 CD. 13 July 2010. جان یا پسوخه (یونانی باستان:ψυχή psūkhḗ) توانایی ذهنی موجود زنده است شامل خرد، شخصیت، احساس، آگاهی، ادراک، تفکر و غیره. بسته به نظام فلسفی، جان می‌تواند فانی یا نامیرا باشد. در ادیان یهودی-مسیحی، تنها انسان‌ها دارای جان نامیرا هستند (گرچه با نامیرایی در یهودیت احتمالاً تحت تأثیر افلاطون مخالفت شده). برای نمونه الهی‌دان کاتولیک، توماس آکویناس جان را به تمام موجودات زنده نسبت داد اما بر این عقیده بود که تنها جان انسان نامیراست.Peter Eardley and Carl Still, "Aquinas: A Guide for the Perplexed" (London: Continuum, 2010), pp. 34–35
الکساندر سِرگِیویچ پوشکین شاعر و نویسندهٔ روسی سبک رومانتیسیسم است.
پوشکین بنیان‌گذار ادبیات روسی مدرن به حساب می‌آید و برخی او را بزرگ‌ترین شاعر زبان روسی می‌دانند.
او در ۶ ژوئن ۱۷۹۹ در طبقه اشراف روسی و در شهر مسکو چشم به جهان گشود. پدرش، سرگی لوویچ پوشکین متعلق به یکی از خاندان های اشرافی قدیمی روسیه بود. مادرش، نادژدا اوسیپوونا گانیبال از خانواده‌های اصیل روسی بود و پدربزرگ اون سرلشکر آبرام پتروویچ گانیبال یک نجیب زاده آفریقایی صحرای جنوبی اتیوپیایی و پسرخوانده تزار پتر کبیر بود که بعدها به مقام‌های بالایی دست یافته بود.
پوشکین اولین شعر خود را در سن ۱۵ سالگی منتشر کرد و در زمان فارغ التحصیلی از دبیرستان تزارسکویه سلو به طور گسترده در نهاد های ادبی روسیه شناخته شد‌. پس از فارق التحصیلی از لیسه، شعر بحث بر انگیز خود یعنی "قصیده آزادی" را نوشت، یکی از اشعاری که زمینه تبعید او توسط تزار الکساندر اول را فراهم آورد. پوشکین در زمان تبعید و در حالی که تحت تظارت شدید پلیس های سیاسی تزار بود و قادر به انتشار نبود، مشهور ترین نمایشنامه خود را نوشت. نمایشنامه درام بوریس گودونوف.
مشهور ترین اثر ادبی او یوگنی آنگین نام دارد که نگارش آن هشت سال و بین سال های ۱۸۲۵ تا ۱۸۳۲ به طول انجامید.
پوشکین آموزش خود را زیر نظر معلمان خصوصی فرانسوی آغاز کرد. سال ۱۸۱۱ میلادی تحصیل در دبیرستان تسارسکویه سلو که اکنون در شهر کوچکی به نام پوشکین نزدیک سن پترزبورگ واقع است و در آن زمان اقامتگاه تابستانی تزار بود، شروع کرد. وی در این دبیرستان علوم اجتماعی و ادبیات را به خوبی فراگرفت. در همین مدرسه بود که طبع شاعری اش نمود پیدا کرد و جوایزی هم برای آن دریافت نمود.Среди лицейских преподавателей Пушкина был профессор нравственных и политических наук А. П. Куницын, учившийся в Гетингенском университете и бывший близким со многими будущими декабристами میان معلمان وی، استاد علوم اخلاق و علوم سیاسی او کونیتسین، تحصیل کرده دانشگاه گوتینگن بود که مسبب آشنایی پوشکین با بسیاری از دکابریستهای آینده شد.Аникин А. В. Муза и мамона. Социально-экономические мотивы у Пушкина. — М. : Мысль, 1989.دانش آموز بود که به جهان ادبی وارد شد و نخستین شعر خود را در سال ۱۸۱۴ در پیک اروپا منتشر کرد. روزی که منظومه «روسلان و لودمیلا» را در ۱۸۲۰ به پایان رساند، شاعری شناخته شده بود.Ашукин Н. С. Пушкинская Москва. — СПб. : Академический проект, 1998. — 352 с. — 3200 экз. — ISBN 5-7331-0123-7.
بعد از اتمام مدرسه، به خاطر سخنرانی‌های انتقادی‌اش در حمایت از اصلاحات اجتماعی مجبور به ترک پایتخت و به سمت مولداوی شد. در آنجا او عضو فیلیکی اتریا شد که برای آزادسازی و استقلال یونان از امپراتوری عثمانی فعالیت می‌کرد. از این گذشته او تحت تأثیر انقلاب یونان قرار گرفت. سال ۱۸۲۳ پوشکین به اودسا رفت و باز آنجا با حکومت درگیر و مجبور به تبعید شد. با این حال اجازه ملاقات تزار نیکولاس یکم را یافت.
در ۱۸۳۱ پوشکین با نیکولای گوگول ملاقات کرد و تحت تأثیر داستان‌های کمدی اش قرار گرفت. در همین سال او با ناتالیا گونچارووا ازدواج کرد. پس از ازدواج رفت‌وآمد او به دربار بیش از پیش افزایش یافت؛ ولی پس از پیشنهاد لقب بسیار پایین درباری به وی توسط تزار، او بسیار عصبانی و سر شکسته شد، زیرا قبل از همه همسر بسیار زیبای او مورد ستایش درباریان بزرگ (از جمله خود تزار) بود.
در این سال‌ها آثار معتبری چون «دختر سروان»، «دوبروفسکی» و «بی بی پیک» را نوشت و در همین ایام منظومه «سوارکار مفرغی»، «ترانه‌های اسلاو غربی» و چندین داستان منظوم و اشعاری با عمق فلسفی سرود. به عقیده منتقدان، منظومه «سوارکار مفرغی» قله آثار پوشکین در این ژانر بوده و از بی نظیرترین آثار ادبی روسیه به حساب می‌آید و جزء معدود آثاری ست که در زمان حیات شاعر انتشار یافت. پوشکین در سال ۱۸۳۶ مجله «معاصر» را بنیان نهاد که بهترین نشریه دوره ای روسیه در قرن نوزدهم محسوب می‌شود.پوشکین، الکساندر، ترجمه حمیدرضا آتش بر آب، سوارکار مفرغی، هرمس، چ اول، تهران، ۱۳۸۴، شابک: ۸-۲۶۲-۳۶۳-۹۶۴.
در سال ۱۸۳۷ بدهی‌های پوشکین بسیار افزایش پیدا کرد. از طرف دیگر شایع شده بود که همسرش رابطه نامشروع با یکی از افسران فرانسوی به نام جرج دانتس دارد.
پوشکین برای حفظ حیثیت و غرور خود، معشوق احتمالی همسرش را در ۲۷ ژانویه ۱۸۳۷ (تاریخ قدیم) در سن ۳۷ سالگی به دوئل با تپانچه فراخواند. در این دوئل پوشکین از ناحیه شکم آسیب دید و دو روز بعد به دلیل شدت جراحات وارده درگذشت؛ ولی طرف مقابل فقط جراحت جزئی از ناحیه دست برداشت. تندیسی از این شاعر در مسکو در محل ازدواج با ناتالیا (روبروی خانه پوشکین) نصب گردیده‌است. پشت این تندیس کاخ الکساندر سوم می‌باشد که به موزه نقاشی تبدیل شده‌است.
پوشکین افزون بر آنکه شاعر بزرگ روسیه به حساب می‌آید، نمایشنامه نویس، نثرپرداز و منتقد ادبی نیز بود. اشعار وی در دوران دبیرستان با نقاب قراردادی مکتب کلاسیک عرضه شد و شعرهای آغازین دهه ۱۸۲۰، در سبک رمانتیسم ارائه گردید. او به فرهنگ عامه روس هم دلبسته بود و چند قصه و ترانه عامیانه هم تصنیف کرده همانند «قصه خرس ماده» (۱۸۳۰)، «داماد» (۱۸۲۵) و «قصه ماهیگیر و ماهی» (۱۸۳۳). حماسه‌های منظوم پوشکین مثل «فواره باغچه سرای» در ۱۸۲۴ انتشار یافت، موجب کامیابی او بود. گفته می‌شود این اثر محبوب‌ترین شعر او در دوران حیاتش بود.رفان، فضل اله، دانشنامه شخصیت‌های فرهنگی روسیه، عظام، تهران، ۱۳۹۳، ص ۱۶۳، شابک: ۳-۴-۹۳۳۶۰-۶۰۰-۹۷۸.
با بررسی آثار پوشکین، تاثیرپذیری وی از سعدی شیرازی به ویژه در برخی از آنها نظیر فواره باغچه سرای Бахчисарайский фонтан مشهود است. شاعر روس در دوران زندگی اش علاقه ای خاص به فرهنگ شرق و موضوعات مربوط به آن داشت. اندیشه‌های سعدی در آثار وی تبلور پیدا می‌کرد و او با تأسی از آنها دیدگاه‌های خود را درآن آثار بروز می‌داد.کریمی مطهر، جان اله، پوشکین سعدی جوان روسیه، پژوهشنامه نقد ادبی و بلاغت، سال ۵، شماره ۱، بهار و تابستان ۹۵، ص ۴۸. علاقه به شرق از دوران کودکی زمانی که مادربزرگ و دایه اش دربارهٔ سرگذشت پدرجد آفریقایی او؛ ابراهیم هانیبال می‌گفتند وجود داشت.Белкин Д. И. (1999). «Пушкинские строки о Персии» // Челышев
Е. П. «Пушкин и мир Востока». М. «Наука».
سده نوزدهم در روسیه آثار بسیاری دربارهٔ مشرق زمین وجود داشت و پوشکین که در خانواده ای باسواد زندگی می‌کرد از خواندن این آثار بی بهره نماند. بعدها که اولین آثار وی نوشته شدند، همواره سخن از شرق به میان آمده‌است. پوشکین در آثارش نشان داده به خوبی با بسیاری از جنبه‌های زندگی شرقی آشناست. برخی از منتقدان روس، فواره دلربای پوشکین را، غنچه تازه و خوشبوی ادبیات روسیه نامیدند. در سال ۱۸۲۰ میلادی هنگام بازدید پوشکین از کاخ باغچه سرا در کریمه، فواره باغچه سرای و نوشته‌های روی آن که به دوزبان عربی و تاتاری بودند دید. نوشته اول به زبان عربی، آیه هجدهم از سوره انسان است که از سلسبیل؛ چشمه بهشتی سخن می‌گوید و در نوشته دوم به زبان تاتاری گفته شده؛ بیا، از زلال این فواره بنوش.کریمی مطهر، جان اله و مرضیه یحیی پور، الکساندر پوشکین و مشرق زمین، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۹۰، ص ۱۰۸. غالب پوشکین شناسان بر این باورند که در منظومه فواره باغچه سرای، پوشکین استعداد و توانایی خود در به تصویر کشیدن سیمای شرقی را به نمایش گذاشته‌است. وی سرلوحه این منظومه را از بوستان سعدی انتخاب کرده‌است.
از جمله مناطق ییلاقی بخش عمارلو، شهرستان رودبار، استان گیلان شمرده می‌شود.
فاقد سکونت دائمی است. از جمله چراگاه‌های دام‌های اهالی بخش عمارلو شمرده می‌شود.
"سنگ" به معنی سنگ و "دیل" هم به معنای جایی که گوسفندان را نگهداری می‌کنند.
شات‌گان یا تفنگ ساچمه‌زنی یا پنج‌تیرپران که فشنگ‌های آن پشت سر هم و در خشاب لوله‌ای شکلی در زیر لوله واقع شده
با فشار مستقیم گاز باروت (واکنش نیروی شلیک تیر به سمت عقب) گلنگدن را حرکت داده و پوکه‌کش متصل به گلنگدن پوکه را به بیرون پرتاب می‌کند وگلنگدن در برگشت تیر دیگری را از خشاب به جان لوله منتقل می نماید.
شات‌گان به گونه‌ای طراحی شده‌است که هنگام شلیک مقداری ساچمه را شلیک می‌کند.
واژه پران هیچ چیز را غیر از پرتاب پوکه به بیرون بدون دخالت دست تیرانداز را گواهی نمی‌دهد.
اصولا شاتگان ویا معادل فارسی آن تفنگ ساچمه زنی به سلاحی گفته می‌شود که فاقد خان بوده و فشنگ پرشده از باروت با ساچمه را داشته باشد. این سلاح‌ها دارای برد و دقت بسیار کمتری از تفنگ گلوله زنی هستند. اما به سبب شلیک تعداد بسیار بالای ساچمه در مسافت کوتاه و وجود انواع متعدد فشنگ توان اصابت بسیار بالایی را دارند و به همین دلیل در شکار با نام تفنگ هوازنی نیز شناخته می‌شوند. علاوه بر آن این ساچمه‌ها در مسافت کوتاه جراحت بسیار شدیدتری نسبت به گلوله زنی را بر بدن قربانی وارد آورده و مانع پیشروی وی می‌شوند و به همین دلیل در جنگ‌های شهری علیه دشمنان نزدیک مورد استفاده قرار می‌گیرند.
این سلاح‌ها امروزه در انواع تک لول، دولول بغل، دولول سوار، نیمه اتوماتیک (پران) و دستکش ساخته می‌شوند. مدل‌های بسیار محدودی از نوع اتوماتیک این نوع سلاح برای خدمت در برخی ارتشهای جهان ساخته شده.
در ایران در اصطلاح شکارچیان دو نوع پنج تیر وجود دارد: پران و دستکش. پران که همان نوع اتوماتیک باشد و دستکش به اصطلاح به نوع و مکانیسم Pump Action گفته می‌شود که گلنگدن (که در زیر لوله واقع شده) با دست تیرانداز حرکت داده می‌شود. البته هردو نمونه پوکه را پرت می‌کنند و اصطلاح پران (پرت‌کننده) در مورد دولول‌هایی که دارای این سیستم می‌باشند هم ذکر می‌گردد.
بهترین سازندگان در دنیا Benelli, Browning, Remington, Winchester, Beretta, Franchi هستند.
معروف‌ترین پران‌ها در ایران، نوع بلژیکی می‌باشد. تفنگ 5 تیر پران بلژیک ساخت کمپانی F.N بوده و از روی مدل مشهور Browning Auto-5 الگو برداری شده است. ترکیه نیز تفنگ‌های زیادی به بازار ایران عرضه کرده و روز به روز بر کیفیت آن ها افزوده می شود.کارخانه هایی چون آکار،کرال،ییلدیز،سارسیلماز، آرمسان،آتا و هوگلو امروزه چند تیرهای نیمه اتوماتیک بسیار مرغوب تولید و وارد بازار جهانی میکنند. پنج تیر پران نامیست که در زمان شاه هنگامی که اولین پران ها وارد بازار ایران شد و همگی برحسب تولید آن زمان دارای خشاب پنج تایی بودند روی آنها نهاده شده. امروزه پران ها در خشابهای متعددی چون 4,5 ,7 و به ندرت 9 تایی ساخته می شوند.
سایت howstuffworks.com
یک روز در سپتامبر (one day in September) فیلمی مستند درباره حادثهٔ کشتار مونیخ است.
فیلم ابتدا شهر مونیخ را نشان می‌دهد و تبلیغات توریستی این شهر. تیتراژ با صدای خبرنگارانی که این حادثه را گزارش کرده‌اند شروع می‌شود و صدای خبرنگاری که می‌گوید «این جیمز باند نیست، واقعی است».
ابتدا همسر یکی از شمشیربازان اسرائیلی (آندره اشپیتزر) و چگونگی آشنایی آن دو را با هم می‌بینیم و این که آندره مردی آرام و نرم خو بود. سپس تنها بازمانده این حادثه (گروگانگیر فلسطینی) جمال الغاشی را می‌بینیم با عینک آفتابی و چهره‌ای در تاریکی، که می‌گوید او و خانواده‌اش از جلیلیه در فلسطین در سال ۱۹۴۸ پس از جنگ، آواره شده‌اند. پس از چندی آوارگی به اردوگاه شتیلا در بیروت رفته‌اند. او می‌گوید در هنگام کودکی هیچ آینده‌ای را پیش روی خود نمی‌دیده، مگر بازگشت به فلسطین و گرنه یک پناهنده محروم از حقوق انسانی باقی می‌مانده‌است. به همین دلیل به جنبش مقاومت می‌پیوندد و آموزش می‌بیند و بعد ادامه خاطرات همسر شمشیرباز.
المپیک آغاز می‌شود و اسرائیلی‌ها وارد می‌شوند با پرچم داود رژه می‌روند. جایی که هیتلر ۳۶ سال پیش المپیک را برگزار کرده بود. با تفکرات نژادپرستانه و ضد یهودی.
در بخش فرودگاه که دوربین برای فیلمبرداری و عکسبرداری نبوده، از نرم‌افزارهای رایانه‌ای برای شبیه‌سازی استفاده شده‌است. روی دی‌وی‌دی فیلم نوشته شده:
بازیهای المپیک سال ۱۹۷۲ مونیخ. ۱۲۱ کشور ۷۱۲۳ ورزشکار، یک میلیارد بیننده و... یک گروه تروریست فلسطینی.
dvd فیلم
کتاب یک روز در سپتامبر http://www.amazon.com/gp/product/1559705477/002-1306125-6195223?v=glance&n=283155
dvd فیلم در آمازون http://www.amazon.com/gp/product/B000059H77/002-1306125-6195223?v=glance&n=130
کشتار مونیخ به فارسی
کشتار مونیخ به انگلیسی http://en.wikipedia.org/wiki/Special:Cite?page=Munich+Olympics+massacre
سکا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آسیاب برجی یا شهرک شهید فهمیده یکی از محله‌های شهر کرج در استان البرز است.
محل زندگی حسین فهمیده نیز در محله آسیاب برجی بوده است
نام این منطقه بخاطر آسیاب آبی که آب آن از جویهای فرعی رودخانه کرج درگذشته‌های دور تأمین می شده است انتخاب شده است. این محله جزءمحلهای قدیمی البرز محسوب می‌شود که کشاورزان روستای کرج (مصباح) برای آسیاب گندم های خودشان به اینجا می آمدند.
یاسْمین پهلوی (پیش از ازدواج اعتماد امینی؛ زادهٔ ۴ مرداد ۱۳۴۷) به‌عنوان همسر رضا پهلوی، عضوی از دودمان پهلوی است. یاسمین پهلوی تحصیلات ابتدایی را در مدرسه کامیونیتی تهران آغاز کرد و با گسترش اعتراضات و وقوع انقلاب ۱۳۵۷ به همراه خانواده‌اش، ایران را ترک کرد. خانواده اعتماد امینی در سانفرانسیسکو ایالت کالیفرنیا اقامت گزیدند و یاسمین تحصیلات خود را در دبیرستان نوتردام ادامه داد. او در ۲۲ خرداد ۱۳۶۵ با رضا پهلوی، ولیعهد سابق ایران ازدواج کرد.
یاسمین اعتماد امینی تحصیلات ابتدایی را در مدرسه کامیونیتی تهران آغاز کرد. وی با وقوع انقلاب ۵۷، ایران را ترک کرد و تحصیلات خود را در دبیرستان نوتردام در بلمونت، کالیفرنیا ادامه داد.
یاسمین پهلوی بعد از ازدواج با رضا پهلوی، در سال ۱۹۹۰ مدرک لیسانس علوم سیاسی را از دانشگاه جرج واشینگتن گرفت و در سال ۱۹۹۸ مدرک دکترا در رشته حقوق از دانشگاه جرج واشینگتن دریافت کرد. او عضو کانون وکلای مریلند بود.
یاسمین پهلوی کوشش نموده همبستگی خود را با آرمان‌های آزادی و دموکراسی خواهی مردم ایران نشان دهد. وی در جریان وقایع پس از انتخابات ۸۸ ایران در چندین تجمع اعتراضی حامی دموکراسی حضور داشت. یاسمین پهلوی اعلام کرده نظرات او از همسرش متمایز است.
یاسمین پهلوی شوهرش را در سال ۱۴۰۲ در سفر به اسرائیل همراهی کرد. او در یک استوری در اینستاگرام هشتگ #zanzendegiazadi (زن، زندگی، آزادی) را روی عکس یک سرباز اسرائیلی قرار داد.
یاسمین پهلوی در یک استوری در صفحه اینستاگرام خود شعار «مرگ بر سه فاسد، ملا، چپی، مجاهد» را منتشر کرد. مدتی بعد، او در ۱۹ خرداد ۱۴۰۲ در استوری دیگری مارکسیست‌ها و اسلام‌گرایان را «عوامل اصلی» انقلاب ۵۷ و «در نتیجه بانیان فلاکت کنونی ایران و ایرانی» خواند و نتیجه به قدرت رسیدن اندیشه چپ در همه جا را، جز «مرگ و ویرانی و فقر و فلاکت» ندانست. او نوشت «به شدت مخالف ایده چپ و مجاهد و ملا است، اما استوری او هیچگاه به این منظور نبوده و نیست که صاحبان این ایده‌ها باید کشته شوند». حامد اسماعیلیون در جلسه ای در پارلمان کانادا با دیگر اعضای ائتلاف همبستگی، در پاسخ به پرسشی در مورد اعضای سازمان مجاهدین خلق گفته بود «هیچ‌کس نمی‌تواند حق خانواده‌ها برای دادخواهی را نادیده بگیرد و برای کمک به این دادخواهی باید حداکثر تلاش را کرد،» یاسمین پهلوی در واکنش در اینستاگرام خود نوشت «برای من روشن نیست چرا آقای اسماعیلیون، وقت این جلسه را صرف دادخواهی برای خانواده‌های مجاهدین می‌کند. من فکر می‌کنم آقای اسماعیلیون باید روی خانواده‌های قربانیان انقلاب مهسا تمرکز کند.».
یاسمین پس از پایان تحصیلات در بخش حقوقی بانک جهانی مشغول شد، سپس به عنوان دفتردار یکی از قضات دادگاه عالی واشینگتن خدمت نمود و وکیل مرکز حقوق کودکان آسیب دیده و محروم در واشینگتن بوده‌است.
یاسمین اعتماد امینی در سال ۱۹۹۱ مرکز خیریهٔ «بنیاد کودکان ایران» را به همراه نازی افتخاری تأسیس کرد. این بنیاد تلاش می‌نمود تا منابع مالی و حسن نیت قابل توجه ایرانیان خارج از کشور را با جامعه پزشکی آمریکا مرتبط و در جهت درمان کودکان ایرانی مبتلا به بیماری‌های خاص استفاده کند. این بنیاد با برخورداری از قانون معافیت مالیاتی 501(c)(۳) موفق شد سلامتی را به کودکان ایرانی بسیاری فارغ از نژاد، مذهب و وابستگی سیاسی بازگرداند.
یاسمین در تاریخ ۲۲ بهمن ۱۳۹۲ از سمت ریاست خود و هرگونه وابستگی با این بنیاد استعفا داد.
یاسمین اعتماد امینی رضا پهلوی را نخستین بار در یک فرودگاه ملاقات کرد. آن دو رابطه خود را شروع کردند و بین سوییس - که پهلوی در آن زمان آنجا زندگی می‌کرد- و کالیفرنیا دررفت و آمد بودند. آن دو یک سال بعددر ۲۲ خرداد ۱۳۶۵ ازدواج کردند. یاسمین در آن زمان ۱۷ ساله و در حال فارغ‌التحصیلی از دبیرستان و رضا پهلوی ۲۵ ساله بود. آنها سپس به منطقه واشینگتن نقل مکان کردند و خانواده او نیز در پی آنها به آنجا نقل مکان کردند. حاصل ازدواج آنان سه دختر به نام‌های نور (متولد ۱۴ فروردین ۱۳۷۱)، ایمان (متولد ۲۱ شهریور ۱۳۷۲) و فرح (متولد ۲۷ دی ۱۳۸۲) است.
یاسمین پهلوی در آذر ۱۳۹۷ طی یک پیام ویدیویی در اینستاگرام و فیسبوک از ابتلای خود به بیماری سرطان سینه خبر داد.
ترابری دریایی فرایند ترابرد و جابجایی افراد، کالاها و غیره به‌وسیله قایق، کشتی و دیگر شناورها از روی دریاها، اقیانوس‌ها، دریاچه‌ها، کانال‌ها و رودخانه‌ها است. این جابجایی بیشتر برای مقاصد بازرگانی، تفریحی و نظامی انجام می‌گیرد.
حمل‌ونقل دریایی از مهم‌ترین روش‌های حمل‌ونقل است که در سراسر جهان مورداستفاده قرار می‌گیرد. این روش حمل‌ونقل قرن‌هاست که در حمل کالا و مسافر به انسان یاری رسانده تا علاوه بر سفر، به تجارت نیز بپردازد. به‌دلیل به‌صرفه بودن حمل و ترانزیت دریایی نسبت به حمل‌ونقل هوایی، روش حمل‌ونقل دریایی از مهم‌ترین انتخاب‌های تجار و فعالان اقتصادی است و باوجود توسعه روش‌های حمل‌ونقل، حمل دریایی همچنان در اولویت انتخاب فعالان حوزه کسب‌وکار است و براساس آمارهای موجود بیش از ۸۰ درصد حمل‌ونقل در جهان از طریق دریا انجام می‌شود.
امور گمرکی ترابری بین‌المللی، انتشارات مراکز آموزشی و تحقیقات گمرک ایران، تیر ۱۳۷۰، چاپ ۱۱۰، نشریه شماره ۷، تیراژ ۳۰۰۰ جلد.
هکلر و کخ ژ۳، یک تفنگ جنگی اتوماتیک ساخت شرکت هکلر و کخ آلمان با همکاری شرکت دولتی اسپانیایی CETME است. به این جنگ‌افزار به اختصار ژ۳ گفته می‌شود.
این جنگ‌افزار در سال ۱۹۵۹ به عنوان سلاح سازمانی ارتش آلمان انتخاب شد و از آن پس در طی چهل سال بیش از شصت کشور مانند ترکیه، یونان، سوئد، پاکستان، استونی پرتغال، مکزیک و ایران آن را به کار بردند، راز موفقیت ژ۳ در سادگی و ارزانی ساخت آن است. این سلاح با فشنگ پرقدرت کالیبر ۵۱×۷٫۶۲ میلی‌متر ناتو تغذیه می‌شود و می‌تواند در حالت نیمه اتوماتیک (تک تیر) و اتوماتیک (رگبار) عمل کند و مدلی نیز با قنداق تاشو دارد. این سلاح که در زمان جنگ ایران و عراق در بین عراقی‌ها به توپ دستی معروف بود برای قدرت زیاد در نابودی اهداف از سوی ایران استفاده شد. ارتش آلمان در سال ۱۹۹۷ تفنگ ژ ۳۶ را جایگزین ژ ۳ کرد.
بعد از جنگ جهانی دوم و اواسط دههٔ ۱۹۵۰، آلمان غربی مانند دیگر کشورهای عضو ناتو و سازنده جنگ‌افزار، به فکر تجهیز نیروهای نظامی خود با اسلحه‌ای تک‌نفره (سلاح انفرادی) با قابلیت شلیک خودکار و نیمه‌خودکار و داشتن قدرت یک تیربار (مسلسل) و دقت یک تفنگ بود که از فشنگ جدید ناتو «۷٫۶۲ × ۵۱» استفاده کند. در ابتدا، آلمان قصد خرید مجوز ساخت سلاح اف‌ان فال (FNFAL) بلژیکی را داشت، اما پس از مخالفت بلژیک، پیشنهاد خرید یکی از طراحی‌های شرکت ساخت سلاح اسپانیایی با نام ست‌می (CETME) را ارائه کرد و سپس در سال ۱۹۵۹ شرکت هکلر و کخ (Heckler & Koch) آلمان غربی (واقع در اوبرندورف آم نکا) تفنگ خودکار و نیمه‌خودکار ژ۳ را تولید کرد.Heckler & Koch G3 rifle (Germany)
در حال حاضر بیش از ۶۰ کشور دنیا از این سلاح استفاده می‌کنند و ۸ کشور از جمله ایران سازنده این سلاح هستند.
بیش از ۴۵ سال است که سلاح ژ۳ به عنوان سلاح سازمانی در اختیار ارتش و نیروهای مسلح ایران است. این سلاح در ابتدا به صورت تعداد محدودی توسط کارخانه هکلر و کخ تحویل ارتش ایران شد. سپس کارخانه اقدام به راه اندازی خط تولید این سلاح در صنایع مسلسل‌سازی ارتش (جنگ افزارسازی فعلی) کرد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، متخصصین آلمانی ایران را ترک کردند. در جریان پیروزی انقلاب اسلامی و با هجوم مردم به کارخانه و اشغال آن بسیاری از مدارک فنی و ابزارهای تولید آن از دست رفت. سپس با تلاش متخصصین کارخانه، خط تولید بازسازی و راه اندازی شد. به دلیل استفاده از این سلاح در ارتش ایران و انعقاد پیمان سنتو بین ۳ کشور ایران، ترکیه و پاکستان، این دو کشور نیز نسبت به انتخاب این سلاح برای نیروهای مسلح خود مبادرت ورزیدند. نمونه‌های جدید این سلاح مجهز به مکانیزم چکاننده ۳ تیر نیز می‌باشد.
ژ۳ یک سلاح انفرادی و خودکار است. حالت خودکار به معنی شلیک پیوستهٔ مسلسل‌وار پس از یک بار مسلح شدن توسط انسان است. ژ۳ با فشار مستقیم گاز باروت بر آلات متحرکه مسلح می‌شود. به این معنی که پس از کشیدن ماشه و ضربهٔ چخماق به عقب گلنگدن و در نتیجهٔ آن ضربهٔ سوزن به چاشنی انتهای فشنگ، پس از انفجار باروت موجود در پوکه، تیر (مرمی) در اثر فشار گاز باروت به جلو پرتاب می‌شود و گاز باروت از طریق پوکه به سمت عقب، روی آلات متحرکه (که گلنگدن در آن قرار دارد) فشار وارد می‌کند و در نتیجهٔ این عمل، کل آلات متحرکه به سمت عقب رفته و عمل مسلح شدن به‌طور خودکار انجام می‌شود. تغذیهٔ ژ۳ با خشاب ۲۰ فشنگی از زیر قبضه تپانچه‌ای انجام می‌گیرد. برگه ناظم آتش این سلاح دارای ۳ وضعیتِ ضامن، تک تیر و رگبار است. لولهٔ ژ۳ با هوا خنک می‌شود.
دستگاه نشانه‌روی ژ۳ دو نوع است:
الف – دستگاه نشانه‌روی مکانیکی: شامل مگسک ثابت و روزنه دید متحرک (طبلک برد) که روی طبلک برد متحرک از شماره‌های ۱ تا ۴ مدرج شده و هر شماره نشانگر ۱۰۰ متر است.
ب – دستگاه نشانه‌روی اپتیکی (دوربین): که توسط یک پایه استاندارد بر روی قبضه نصب می‌گردد و خود دوربین در دون نوع متفاوت (۱ – دوربین دید در شب. ۲ – دوربین معمولی) می‌باشد. این تفنگ در دو گونه قنداق ساخته می‌شود:
ژ۳ به عنوان سلاحی برای کاربرد یک‌نفره بسیار سنگین است. وزن نهایی آن هنگام اتصال سرنیزه با غلاف و پر بودن خشاب، نزدیک به ۵ کیلوگرم است و این وزن زیاد، مانعی برای فرد حمل‌کننده برای مانور راحت و سرعت‌بخشی به انجام عملیات نظامی است. با اینکه برد نهایی ژ۳ نزدیک به ۳۷۵۰ متر است، اما در بردهای زیاد دارای دقت پایینی است. از معایب دیگری که برای ژ۳ ذکر شده‌است، لگد بسیار سنگین آن است. در عین حال، دقت ژ۳ در برد کمتر از ۴۰۰ متر بسیار بالاست. این سلاح در صورت سهل‌انگاری در تمیز کردن و نگهداری نامناسب، دارای گیر بسیار بالا است و به این دلیل در جنگ‌های چریکی و شهری استفادهٔ محدودی دارد. از دیگر معایب ژ۳ عدم تغذیه با خشاب بیشتر از ۲۰ تیری بعلت بلندی طول فشنگ است.اما این اسلحه نسبت به رقیب خود یعنیFN FAL سلاح بهتری است و با اینکه هردو از یک فشنگ استفاده میکنند ولی ژ۳ قدرت بیشتری در عبور از اجسام دارد همچنین کوتاه تر و خوش دست تر از FN FAL است و همچنین FAL به دلیل استفاده از قنداق نه چندان خوب حساسیت بیشتر و مشکلاتی مانند قفل نامناسب خشاب عملکرد ضعیف تری نسبت به ژ۳ دارد.
سر نیزه، شعله پوش مانوری، بند، دوپایه، دوربین معمولی، دوربین دید در شب، وسایل تنظیف که شامل: روغندان، برس زبر، برس نرم فرچه مویی زنجیر لوله پاک کن، خشاب آلومینیومی است. وسایل لوله جوفی (جعبه خفیف) که با نصب این وسایل بر روی سلاح می‌توان کالیبر آن را به ۰٫۲۲ اینچ تبدیل نمود. این کار جهت شکار و تمرین تیراندازی انجام می‌گیرد؛ که وسایل لوله جوفی عبارتند از: آلات متحرکه مخصوص، ۲ عدد خشاب مخصوص ۰٫۲۲ اینچی، لوله مخصوص خفیف، جعبه تنظیف.
تفنگ ژ۳ بدون نیاز به افزودن وسایلی خاص، و فقط با عوض کردن فشنگ و استفاده از نوع گازی شش‌پر می‌تواند نارنجک تفنگی شلیک کند. انواع مختلفی از فشنگ‌های رسام، آتش‌زا، مانوری و شکاری برای کاربرد در این اسلحه طراحی شده‌اند.
انواع مختلفی از نارنجک‌های تفنگی برای عملیات ضد شورش، علیه نفرات، علیه سنگرها و نارنجک‌های ضد تانک و ادوات زرهی مخصوص این تفنگ موجود هستند. تمام نارنجک‌های مخصوص ژ۳ بدون نیاز به تعویض لوله و قطعات دیگر قابل استفاده هستند.
فشنگ‌های مختلفی برای کاربردهای جنگی، ضد نفر، ضد خودرو، آموزشی و شکاری مورد استفاده قرار می‌گیرند. مرمی نوع شکاری بدون پوسته و دارای نوک صیقلی است تا گوشت شکار را متلاشی نکند.
مسجد عمادالدوله نام مسجدی در شهر کرمانشاه است که از آثار دورهٔ قاجاریه است. ساختمان نخستین مسجد در سال ۱۲۸۵ ه‍.ق (۱۸۶۸ میلادی) توسط امامقلی میرزا عمادالدوله (والی غرب و سرحددار عراقین) ساخته شده‌است.سایت آفتاب: "مساجد استان کرمانشاه: مسجد عمادالدوله"؛ بازدید در ۲۳ بهمن ۱۳۹۸.
مسجد عمادالدوله به صورت چهارایوانی بنا شده و دارای سردر، صحن، ایوان، شبستان ستوندار و حجرههای زیاد است.
بر کاشی‌کاری ایوان مسجد، کتیبه‌ای شامل قصیده‌ای با ذکر نام پادشاه وقت (ناصرالدین شاه)، نام سازنده و تاریخ ۱۲۸۵ ه‍.ق (۱۸۶۸ میلادی) جای دارد. بر روی ایوان شرقی صحن مسجد، اتاقکی چوبین ساخته‌اند. ورودی اصلی مسجد از طریق این ایوان شرقی است که با در چوبی بزرگی به راستهٔ زرگرهای بازار کرمانشاه مرتبط می‌شود.
درب دیگر مسجد در ضلع جنوب غربی قرار داشته که توسط دالانی به تقاطع بازار زرگرها و بازار حوری آباد متصل می‌شود. این تقاطع زیر بزرگ‌ترین گنبد بازار که به میدان مشهور است قرار دارد.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): "گذری بر بناهای مذهبی کرمانشاه-۹: مسجد عمادالدوله"، نوشته‌شده در ۴ مهر ۱۳۸۹؛ بازدید در ۲۳ بهمن ۱۳۹۸.
پس از ساخت این مسجد، بانی آن یکی از درهای حرم علی را به کرمانشاه آورد و در این مسجد نصب نمود و به جای آن در نقره‌ای دیگری را وقف آستانه علوی نمود. این درگاه که امروزه در مدخل مسجد و بازار زرگرها قرار دارد و به «قاپی شاه نجف» مشهور است، به دورهٔ صفویه تعلق دارد.باشگاه خبرنگاران جوان: "«قاپی شاه نجف» در مسجد عمادالدوله"، نوشته‌شده در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۴؛ بازدید در ۲۳ بهمن ۱۳۹۸.
در مسجد عمادالدوله یک برج ساعت قرار دارد که در راستای شمال شرقی به جنوب غربی ساخته شده‌است. این بنا از جمله برج‌های ساخته شده در مساجد ایران در اواخر عصر قاجار است، که کاربردی همچون برج ساعت مسجد شاه (امام خمینی) تهران دارد و نشانگر تلاش جامعه در استفاده از تکنولوژی مدرن در اماکن مذهبی ایران است. تکنیک ساخت این برج با تکنیک به کار رفته در مناره‌های تاریخی اواخر قاجار یکسان است. برج ساعت مسجد عمادالدوله در طی سالیان از راستای قائم منحرف شده و طرحی برای تعمیر، مرمت، استحکام‌بخشی و جلوگیری از انحراف بیشتر آن انجام شده‌است.عمارت خورشید: "طرح مرمت و استحکام‌بخشی میدان ساعت کرمانشاه، برج ساعت عمادالدوله"؛ بازدید در ۲۳ بهمن ۱۳۹۸.
در هنگام ساخت مسجد عمادالدوله، در پیرامون صحن آن حجره‌هایی برای سکونت طلاب علوم دینی ساخته شد. مطابق با وقف‌نامه، طلاب دینی بنا بر شرایطی می‌توانند در این مسجد ساکن و به تحصیل اشتغال ورزند. علاوه بر این، بازار و کاروانسرای عمادالدوله نیز که از صدها مغازه و حجره تشکیل شده‌است، وقف بر مصارف این مسجد می‌باشد و طبق پیش‌بینی واقف، تولیت مسجد و موقوفات آن همواره با والی یا حکمران غرب است.
بیشتر تزئینات کاشیکاری مسجد عمادالدوله را نقوش هندسی و گیاهی به‌صورت انتزاعی و تجریدی تشکیل می‌دهد. این نقوش استحکام ساده و روانی دارد و برگرفته از تزئینات معماری دوران صفویه و زندیه است. در کاشیکاری این بنا منظره‌های معماری به کار رفته، اما نقوش انسانی به کار نرفته‌است.حسینی، سید هاشم و احمدزاده، فرید. ۱۳۹۴. "بررسی تطبیقی نقوش کاشی‌کاری دو مسجد قاجاری (عمادالدولۀ کرمانشاه و مسجد سپهسالار تهران)"، همایش ملی باستان‌شناسی ایران، دانشگاه بیرجند، ادارۀ کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خراسان جنوبی، ۱۳۹۴، دورۀ ۲، صص ۱ و ۸ و ؛ بازدید در ۲۳ بهمن ۱۳۹۸.
مسجد حاج شهبازخان کلهر، در چهارراه اجاق، کوچهٔ شهید داوود شهلایی واقع شده و از آثار دورهٔ قاجاریه است. این مسجد در سال ۱۸۱۹ میلادی (۱۲۳۵ ه.ق) به دستور حاج شهبازخان کلهر و شش برادر او که بنیانگذاران طایفهٔ حاجی‌زادگان بودند ساخته شده‌است. مکان مسجد در بیرون از کرمانشاه آن روزگار بوده‌است. این بنا سالیان دراز محل درس طلاب علوم دینی و تبلیغات مذهبی بوده و امروز نیز به عنوان مدرسهٔ علوم دینی مورد استفاده‌است.
حاجی‌زادگان خاندان حاکم و ایلخان ایل کلهر در دورهٔ قاجار بوده‌اند و پیش از آنکه داوودخان کلهر در سال ۱۸۹۱ میلادی حکومت را در این ایل به دست بگیرد، بر طبق اسناد معتبر، دو دانگ کل شهر کرماشاه و کل قلمروی کلهر را در دست داشته‌اند. این طایفه یکی از هفت برادر کلهر (منصوری، زینلخانی، کاظمخانی، گیلانی، قوچمی، ذوالفقارخان کلهر اجداد آجودانی و کله‌جوبی و طایفۀ حاجی‌زادگان) بوده‌اند که گفته می‌شود نسب طوایف ایل کلهر به آن‌ها می‌رسد.وب گاه سازمان میراث فرهنگی کرمانشاه بازدید در 7 اوت 2009
مسجد شاهزاده یا مسجد شازده مسجدی در شهر کرمانشاه است که در محله تیمچه و خیابان جوانشیر این شهر واقع شده‌است و از آثار دورهٔ قاجاریه به شمار می‌رود. این مسجد در حدود سال ۱۲۳۷ قمری (۱۲۰۰ خورشیدی و ۱۸۲۱ میلادی) توسط محمدعلی میرزای دولتشاه بنا شده‌است.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): "کرمانشاه و همه مساجد تاریخی‌اش"، نوشته‌شده در ۳ شهریور ۱۳۹۲؛ بازدید در ۲۶ اسفند ۱۳۹۸.باشگاه خبرنگاران جوان: "مسجد شاهزاده قدیمی ترین مسجد کرمانشاه"، نوشته‌شده در ۳ بهمن ۱۳۹۴؛ بازدید در ۲۶ اسفند ۱۳۹۸.
صحن اصلی مسجد، مستطیل شکل و مفروش به سنگ تیشه‌ای و نوساز است که در ضلع شمالی آن، حسینیه‌ای نوساز و در ضلع‌های غربی و شرقی آن، کلاس‌ها و کانون‌های فرهنگی قرار دارند. بخش اصلی مسجد در ضلع جنوبی قرار دارد و شبستان ستون‌دار آن به شکل مستطیل است که پوشش تاق و گنبد آن بر روی هشت ستون و دیوارهای کناری قرار گرفته‌است. محراب بنا در میانهٔ ضلع جنوبی قرار دارد و با کاشی و سنگ مرمر پوشش یافته‌است. از دیگر ویژگی‌های این بنا، انباری است که در میانهٔ صحن ساخته شده و ورودی آن در داخل کوچهٔ مجاور قرار دارد.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): "مسجد شاهزادۀ کرمانشاه مراحل پایانی مرمت خود را سپری می‌کند"، نوشته‌شده در ۱۷ تیر ۱۳۹۱؛ بازدید در ۲۶ اسفند ۱۳۹۸.
نیکُلای یکم (۶ ژوئیه ۱۷۹۶ میلادی - ۲ مارس ۱۸۵۵ میلادی) امپراتور روسیه از سال ۱۸۲۵ میلادی و همچنین پادشاه لهستان بین سال‌های ۱۸۲۵ تا ۱۸۳۱ بود. او در گاتچینا به عنوان فرزند پاول یکم متولد شد. همسر او آلکساندرا فیودوروفنا، شاهزاده آلمانی بود. جنگ ایران و روس که به عهدنامه ترکمانچای انجامید در زمان او به وقوع پیوست.
الکساندر اول در نوامبر ۱۸۲۵ درگذشت و نامه‌ای بر جای گذاشت که به‌جای کنستانتین، برادر وسطی، نیکلای برادر کوچک‌تر خویش تزار گردد؛ ولی این نامه علنی نشد و طرفداران کنستانتین شروع به ادای سوگند وفاداری به او کردند، در حالی که او هیچ تمایلی به جانشینی نداشت. اختلاف بین طرفداران دو برادر بالا گرفت و گروهی از افسران آزادی‌خواه به بهانه حمایت از کنستانتین دست به شورش زدند. این شورش که قیام دکابریست‌ها معروف شد، در دو شهر سن‌پترزبورگ و کی‌یف رخ داد.
نیکلای اول سرسختانه در برابر این شورش‌ها ایستاد و افسرانی را که در اندیشه تغییر و تحول روسیه بودند سرکوب و اعدام کرد. خشونت‌های تزار باعث شد تا به نیکلای تازیانه زن مشهور گردد.
نیکلای اول درگیر جنگ با امپراتوری عثمانی شد که به جنگ کریمه معروف گردید. او به بهانه حمایت از مسیحیان مناطق والاسی و مولداوی که در فرمان‌روایی عثمانی زندگی می‌کردند، وارد جنگی شد که حمایت فرانسه، بریتانیا، و حتی اتریش از عثمانی را به‌همراه داشت.
نیکلای در ۲ مارس ۱۸۵۵ در کاخ زمستانی سن پترزبورگ بر اثر سینه‌پهلو درگذشت. هرچند گمانه‌زنی‌های اثبات نشده‌ای مبنی بر خودکشی او نیز وجود دارد.
کاریچون یا کیمار خلیج فارس یکی از ماهیان از خانواده سوسمارماهیان (Synodontidae) است.
کیجار
سوسمارماهیان (یا کاریچون‌ماهیان یا کیجارماهیان) (Synodontidae) خانواده‌ای از ماهی‌ها از راستهٔ لوله‌سانان (Aulopiformes) و ردهٔ پرتوبالگان (Actinopterygii).
هستنداین ماهی‌ها بدنی کوچک و استوانه‌ای شکل و دهانی پر از دندان‌های تیز دارند. حتی روی زبان آنها هم دندان وجود دارد. سوسمارماهیان ۶۴ گونه دارند که در پنج جنس تقسیم شده‌اند. ماهیان خانواده سوسمارماهیان در همه آبهای جهان یافت می‌شوند.
کیجارماهیان (نام‌های دیگر: ماهی برادر حسون، گریشو، ماهی شیر) از ماهی‌های تجاری خلیج فارس و دریای عمان است. در بنادر حاشیه خلیج فارس این ماهی به نام‌های متعددی از قبیل کریشو، کیمار، کیجار، کاریچون و حسون نامیده می‌شود. در برخی منابع بر اساس نام انگلیسی، آن را مارمولک‌ماهی و سوسمارماهی نیز نامیده‌اند.
جنس کیجار شامل ۲۱ گونه‌است که در آب‌های خلیج فارس دو گونه ("S. tumbil") و ("S. undosquamis") از آن یافت می‌شود.
طول این ماهی ۶۰ سانتیمتر و سر آن پوشیده از فلس است. این ماهی دارای بالچه‌ای چرب است و همنوع خود را می‌خورد.
بدنی سیگارشکل و سری نوک‌ تیز دارد.
فریدون حافظی (۱ بهمن ۱۳۰۵ کرمانشاه – ۱۶ خرداد ۱۳۹۲ تهران) موسیقی‌دان، آهنگ‌ساز و نوازنده تار اهل ایران بود.
او از نوجوانی شیفتهٔ نواختن تار بود و چندان این شیفتگی را به پشتکار و جدیت آراسته بود که هنگامی که برای آزمون ورودی هنرستان موسیقی نزد استادان این هنرستان تار نواخت، ستایش وی را برانگیخت و او را به رادیو معرفی کردند. او بعدها برای کامل کردن اندوخته‌هایش از موسیقی به ایتالیا رفت.http://www.radiofarda.com/archive/news/20130607/143/143.html?id=25010077
حافظی همچنین تحصیلاتش را در رشته حقوق پی گرفت و مدتی مدیر کل روابط عمومی وزارت راه بود اما به سبب اشتغالاتش در حوزه موسیقی، از این کار کناره گرفت.
حافظی پیشینه‌ای ۵۰ ساله در آموزش تار و سه‌تار داشت. گفته می‌شود خوش‌صداترین تار ساخته‌شده توسط استاد یحیی تارساز به رسم هدیه از سوی استاد موسی معروفی در اختیار او قرار داده شده بود. او پس از مرتضی نی داوود و عبدالحسین شهنازی یکی از سه نوازنده‌ای است که اجازه تک‌نوازی در رادیو داشتند. جلیل شهناز، فریدون حافظی و فرهنگ شریف این سه نوازنده بودند. تک‌نوازی‌ها و همچنین هم‌نوازی او همراه استادان و بزرگانی چون احمد عبادی، همایون خرم، حسن‌علی دفتری، محمد موسوی، جهانگیر ملک، اسدالله ملک، مجید نجاحی، رضا ورزنده، کامران داروغه، منصور صارمی و منصور نریمان به ویژه در مجموعه تک‌نوازان به یادگار مانده‌است.
گذشته از تار که ساز تخصصی او بود، در جوانی عود نیز می‌نواخت و در نواختن پیانو نیز چیره‌دست بود.
حافظی همچنین جز نواختن سازهای گوناگون دستی هم در آهنگ‌سازی داشت و از آن جمله تصنیف‌های بسیاری از او به یادگار مانده. از مشهورترین آثار وی می‌توان «رقص گیسو» را نام برد که با صدای دلکش جاودانه شده‌است.
از ویژگی‌ها و نکات ستودنی زندگی حافظی اشتغال داشتن اش به موسیقی تا سنین کهن‌سالی است. او حتی در ۹۰ سالگی همچنان به انتقال آموخته‌ها و اندوخته‌های اش از یک سو و آهنگسازی و تنظیم تصانیف از دیگر سو سرگرم بود و تا بازپسین روزهای زندگی اش دست از تلاش برای اعتلای موسیقی و پرورش استعدادهای نوظهور برنداشت. بازپسین ساخته‌های او با صدای سالار عقیلی و اجرای ارکستر ملی به رهبری فرهاد فخرالدینی ضبط و تنظیم شد.
او در بیست و یکمین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر در سال ۱۳۸۴ مورد تقدیر قرار گرفت.
فریدون حافظی به علت شکستگی استخوان ران در فروردین ۱۳۹۲ زیر عمل جراحی قرار گرفت. اما پس از مرخصی از بیمارستان در ۱۶ خرداد ماه همان سال درگذشت. پیکرش پس از تشییع در تالار وحدت در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
شاخه‌ها، فرقه‌ها و مذاهب دین بودا.
مهایانه یا راه بزرگ از شاخه‌های اصلی دین بودا است.
این مکاتب، بیشتر بر جنبه صوفیانه و رازآمیز دین بودا تأکید دارند و با وردها و ذکرهای گوناگون کار می‌کنند.
گاو دریایی‌ها پستاندارانی آبزی از راستهٔ گاودریاییان ("Sirenia")، خانوادهٔ تن‌موییان "Trichechidae" و سردهٔ تریککوس (Trichechus) هستند.
گاودریایی‌سانان تنها پستانداران دریایی هستند که کاملاً آبزی و گیاه‌خوارند و تقریباً تمام آنها بدون مو و اندام حرکتی عقبی‌اند.مجموعهٔ واژه‌های مصوّب فرهنگستان زبان فارسی تا پایان سال ۱۳۸۹.
گاو دریایی با گاوماهی و در کل خانواده گاوماهیان (Dugongidae) از نظر شکل جمجمه و دُم تفاوت دارد. دم گاو دریایی پارویی‌شکل است در حالی که دم گاوماهی چنگالی است.
گاوهای دریایی گیاهخوارند و بیشتر وقت خود را به چرا در پایابها (آب‌های کم‌عمق) می‌گذرانند.
زیستگاه این جانوران، دریاهای آمریکای مرکزی، رودهای آمازون و بخش غربی آفریقاست.
مردم بومی کارائیب از روی سنت به شکار گاوهای دریایی می‌پردازند. زمانی که کریستف کلمب به این سامان آمد شکار گاو دریایی یک تجارت تثبیت‌شده بود. سرخ‌پوستان آمریکا گاو دریایی را برای ساخت سپر، قایق و کفش و همچنین گوشت زیادی که دارد شکار می‌کردند. شکارچیان، برای کشتن این جانوران با چوب‌هایی پارومانند بر سر آن‌ها می‌کوفتند.
نام کامل وی: سلطان بن احمد بن راشد بن حسین بن مطر بن راشد بن سلیمان بن مساوی بن نشوان بن مرزوق المرزوقی.
یکی از حکمرانان منطقه و رئیس «قبیله مرزوقی» و حاکم مغویه، از بزرگان منطقه بود.
در دوران حکمرانی او بر مغویه و مناطق تابعه امنیت برقرار شده بود.
او در روز دوشنبه ۲۷ رمضان در سال ۱۳۷۰ هجری قمری در مغویه درگذشت.
هارولد دوایت لاسوِل (زاده ۱۳ فوریه ۱۹۰۲ - درگذشتهٔ ۱۸ دسامبر ۱۹۷۸) یک دانشمند آمریکایی برجستهٔ علوم سیاسی و نظریه‌پرداز ارتباطات بود. او دکترای خود را در علوم سیاسی و با دفاع از رساله خود با عنوان تبلیغات انگلستان و آلمان در جنگ جهانی اول اخذ کرد. لاسول به تحلیل نمادهای ارزشمند در تبلیغات جنگ جهانی دوم نیز در کتابخانه کنگره ایالات متحده و دانشگاه استنفورد پرداخت. وی مدتی نیز به عنوان یکی از اعضای کمیسیون آزادی مطبوعات فعالیت داشت.
لاسول عضو مکتب شیکاگو در جامعه‌شناسی و استاد دانشگاه ییل در علوم سیاسی بود. او همچنین رئیس آکادمی جهانی هنر و علوم و انجمن علوم سیاسی آمریکا بود. او در کنار دیگر لیبرالهای بانفوذ عصر خود، مانند والتر لیپمن، بر این باور بود که دموکراسی‌ها برای حفظ یگانگی اجتماعی مردم خود و همراهیشان با آن چیزی که طبقه متخصص به بهترین وجه فراهم می‌کند، نیازمند تبلیغات هستند.
مترجمان:غلامرضاآذری‌وزهراآذری،تهران:انتشارات‌رسا،صص(۶۳-۹۶).
سوق (تلفظ: Sūq یا Soogh) یکی از شهرهای لرنشین بخش سوق شهرستان کهگیلویه استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.