moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مردم این روستا از اهل سنت از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند.
دارای مسجد، برق، (برکه)، خانه بهداشت
، و دبستان مدرسه راهنمایی دبیرستان ۲سالن ورزشی درمانگاه اورژانس جاده‌ای پاسگاه مرکز مخابرات است.حاتم، محمد بن غریب، "تاریخ عرب الهولة، " چاپ اول، قاهره: دارالعرب للطباعة والنشر والتوزیع، ۱۹۹۷ میلادی.
در روستا آثار قلعه بزرگی وجود دارد که مقر حکم بنی حماد بوده
بوده‌است در دوران گذشته. مدتی این پایگاه ژاندادمری و مرکز امنیت منطقه بوده‌است.العصیمی، محمد بن دخیل، " عرب فارس، " چاپ اول، دمام (عربستان سعودی): انتشاراتی الشاطیء الحدیثة، ۱۴۱۸ هجری قمری.
اهالی اغلب کشاورزاند تعدادی کارمند شرکت نفت می‌باشند ۵۰نفر نیز معلم می‌باشند.
در حال حاضر روستای رستاق دارای چندین سازه های تجاری و مراکز تجاری در حال ساخت است که قریب به 5 سال دیگر به اتمام رسیده و آماده بهره برداری و آغاز آن است ضمنا یکی از مراکز تجاری آن به نام مجتمع تجاری پیمان آماده و شرایط آغاز به کارش مهیا است
برکه ملا، برکه شیخی، برکه غانم، برکه آجی (حاجی)، برکه طالبی، برکه حیدر، برکه صفتی، برکه خنجری، برکه ریسو، برکه چلبند، برکه حاجی ابراهیم، برکه پاسلار.محمد صدیق، عبدالرزاق، «صهوة الفارس فی تاریخ عرب فارس»، چاپ اول، شارجه: چاپ خانه المعارف، ۱۹۹۳ میلادی.
صحرای صفتی، میری، پاسلاری، سلاری، بلمشکی، خلند (خلنت)، لاور اشکالی، بکو، خرگو، سنالی، المدی، پستمب، فیض، لاور بشیری، بارو، گل سرخ، تی بست، پنجاه منی، شهمیری، گود شاه، سوره، بن سفی، سمائیلی، سمائیلی گل سرخی، بردکره، جهرباز، خره کنری، لاور سینو، کم گا، برمشو، کتی سه درگه، کل آل ایسف (یوسف).
بیمه سازوکاری است که طی آن "بیمه‌گر"، بنا بر ملاحظاتی تعهد می‌دهد که خسارت احتمالی "بیمه‌گذار" را به شرط وقوع یک حادثه در یک دوره زمانی مشخص، جبران یا خدمات مشخصی را به وی ارائه کند. بنابراین، بیمه یک روش‌ مقابله با ریسک است.
طی هر قرارداد بیمه، ریسک مشخصی از یک طرف قرارداد (که بیمه گذار نام دارد) به طرف دیگر (که بیمه گر نامیده می‌شود) منتقل می‌شود. بنا به تعریف، بیمه‌گر شخص حقوقی است که در مقابل دریافت حق بیمه از بیمه‌گذار، جبران خسارت یا پرداخت مبلغ مشخصی را در صورت وقوع حادثه تعهد می‌کند. در مقابل، بیمه‌گذار شخص حقیقی یا حقوقی است که با پرداخت حق بیمه، جان، مال یا مسئولیت خود یا شخص ثالث را تحت پوشش بیمه قرار می‌دهد.
به موجب قانون بیمه ایران، بیمه عبارت است از قراردادی که به موجب آن یک طرف (بیمه‌گر) تعهد می‌کند در ازای پرداخت وجه یا وجوهی از طرف دیگر (بیمه‌گذار) در صورت وقوع یا بروز حادثه خسارت وارده بر او را جبران نموده یا وجه معینی را بپردازد. متعهد را بیمه‌گر، طرف تعهد را بیمه‌گذار و وجهی را که بیمه‌گذار به بیمه‌گر می‌پردازد حق بیمه و آنچه را که بیمه می‌شود موضوع بیمه می نامند.
به‌طور حتم، اولین دستاوردهای انسان در صنعت بیمه، توسط دریانوردان و بازرگانان دریایی به دست آمده‌است. یکی از اولین صورت‌های پیدایش بیمه را می‌توان به بازرگانان چینی نسبت داد. آن‌ها دریافته بودند که احتمال غرق یا مورد دستبرد واقع شدن همه قایق‌ها و کشتی‌هایی که در یک روز در یک بندر تردد می‌کنند، بسیار کم است؛ بنابراین برای جلوگیری از خطر نابودی همه سرمایه، بار و کالایشان را در چند کشتی و قایق مختلف بارگیری می‌کردند.همشهری آنلاین، آشنایی با تاریخچه بیمه
بازرگانان فنیقی و بابلی، صورت پیشرفته‌تری از بیمه را آموخته بودند؛ آن‌ها برای تأمین هزینه کالا و کشتی، وام دریافت می‌کردند. بهره وام دریافتی این بازرگانان بیشتر از حد معمول بود و در صورتی که کشتی بازرگان در دریا دچار توفان یا دستبرد دزدان دریایی واقع می‌شد، وام دریافتی بازرگان بخشیده می‌شد و به عبارت دیگر ریسک بروز حوادث غیرمترقبه برای کشتی را وام‌دهنده تقبل می‌کرد. اختلاف بهره وام پرداختی به سفرهای دریایی و وام‌های معمولی در آن دوران را می‌توان یکی از صورت‌های اولیه "حق بیمه" در تمدن‌های باستان تلقی نمود.
این سازوکار بعدها به یونان و در قرون وسطی به ایتالیا رفت و به روشی مرسوم برای مبادلات دریایی در بندرهای مختلف ایتالیا مانند ونیز، لمباردی و جنوآ مبدل شد. قدیمی‌ترین گزارش مکتوبی که از قراردادهای بیمه دریایی وجود دارد نیز مربوط به یک کشتی ایتالیایی است که در سال ۱۳۴۷ میلادی در جنوآ به ثبت رسیده‌است.
در ابتدای قرن هفدهم میلادی، بازرگانان و کشتی‌داران انگلیسی پیمانی را پایه‌گذاری کردند که می‌توان آن را اولین شکل از بیمه امروزی دانست. آن‌ها در کافه‌ای در لندن به نام "لویدز" گرد هم آمدند و با یکدیگر قرارداد کردند تا در سود و زیان سفرهای دریایی با یکدیگر سهیم باشند. در حقیقت آن‌ها شرکت بیمه لویدز را پایه‌گذاری نمودند که امروزه نیز به عنوان یکی از بزرگترین شرکت‌های فعال در صنعت بیمه شناخته می‌شود.
در سال ۱۶۶۶ میلادی پس از آتش‌سوزی بزرگ لندن، مسوولان و سرمایه‌داران شهر لندن در کافه لویدز گرد هم جمع شدند تا علت وقوع چنین حادثه‌ای را ریشه‌یابی کنند و مانع از تکرار آن در آینده شوند. یکی از راه‌هایی که مورد تصویب آن‌ها قرار گرفت، تقسیم کردن خسارت‌های سنگین بین تعداد زیادی از مردم بود. بدین ترتیب، بیمه آتش‌سوزی بعد از بیمه حمل و نقل دریایی به عنوان دومین رشته بیمه در جهان مدرن متولد شد.
نخستین رشته بیمه که وارد ایالات متحده آمریکا شد، بیمه آتش‌سوزی بود. شهرهای کوچک در این کشور خانه‌هایی از جنس چوب داشتند و تجهیزات اطفای حریق در این شهرها به اندازه کافی وجود نداشت. نخستین شرکت بیمه در آمریکا، یک انجمن تعاونی بود که در سال ۱۷۳۵ میلادی در شهر چارلستون در ایالت فلوریدای جنوبی تأسیس شد. اما این شرکت شش سال بعد، در سال ۱۷۴۱ به دلیل بروز آتش‌سوزی بزرگ در چارلستون، ورشکسته شد. در سال ۱۷۵۲ نیز شرکت بیمه دیگری با نام P.C.I.H.L.F با اقتباس از شرکت‌های بیمه اروپایی توسط بنجامین فرانکلین تأسیس شد که این شرکت نیز به دلیل فعالیت شرکت‌های رقیبی که پس از آن در آمریکا شروع به کار کردند، در سال ۱۷۷۰ به فعالیت خود خاتمه داد.
فعالیت بیمه‌ای در ایران از سال ۱۳۱۴ شروع شد. در این سال دو مؤسسه روسی با نام‌های "نادژدا" و "قفقازمرکوری" شروع به کار نمودند. پس از شروع به کار این دو مؤسسه، تا سال ۱۳۱۴ خورشیدی، در حدود ۱۳ شرکت خارجی در بازار بیمه کشور فعالیت خود را شروع نمودند که از آن جمله می‌توان به شرکت‌های "آلیانس" انگلیس، "یورکشایر" انگلیس و "اینگستراخ" روسیه اشاره نمود.
ایده تشکیل یک شرکت بیمه ایرانی در سال ۱۳۱۰ توسط فردی ایرانی به نام دکتر الکساندر آقایان (که سابقه فعالیت در شرکت بیمه روسی نادژدا را داشت) به علی اکبر داور، وزیر مالیه وقت مطرح شد و در ۱۵ آبان سال ۱۳۱۴، شرکت سهامی بیمه ایران با سرمایه دو میلیون تومان به عنوان اولین شرکت ایرانی بیمه تأسیس شد. "داور" در این روز، پس از سخنرانی کوتاهی که در افتتاحیه این شرکت داشت، منزل مسکونی خود را تحت پوشش بیمه آتش‌سوزی درآورد و اولین بیمه‌نامه صادره ایرانی، در همین روز به نام وی ثبت شد.
"شرکت بیمه ایران" در بدو تأسیس با مشکلات متعددی روبرو بود که از آن جمله می‌توان به نداشتن قرارداد اتکایی برای بسیاری از رشته‌های بیمه اشاره نمود. به همین دلیل، این شرکت در بدو فعالیت خود تنها به فروش بیمه‌نامه‌های آتش‌سوزی و حمل و نقل می‌پرداخت. این شرکت توانست به‌تدریج سایر محصولات بیمه را نیز به سبد خود اضافه نماید. علاوه بر رشته‌های مختلف بیمه‌های بازرگانی این شرکت توانست انواع بیمه‌های اجتماعی از قبیل بیمه کارگران را نیز در ایران پایه‌گذاری نماید.
نخستین قانون بیمه در ایران، در سال ۱۳۱۶ (یعنی دو سال پس از تأسیس اولین شرکت بیمه) به تصویب مجلس شورای ملی رسید. این قانون در ۳۶ ماده تهیه شده‌است و در حال حاضر نیز معتبر است.
پس از جنگ جهانی دوم، بسیاری از شرکت‌های بیمه خارجی، شعب و نمایندگی‌های خود را در ایران تعطیل کردند؛ چراکه بر اساس یک مصوبه قانونی، برای ادامه فعالیت در ایران می‌بایست ودیعه نقدی خود را تا پانصد هزار دلار افزایش می‌دادند؛ بنابراین به‌استثنای چند شرکت معدود، مابقی شرکت‌های خارجی تصمیم به ترک ایران گرفتند و به این ترتیب، از سال ۱۳۲۹، به‌تدریج، زمینه برای تأسیس شرکت‌های بیمه خصوصی ایرانی نیز فراهم شد.
با افزایش درآمدهای ارزی کشور در اواخر دهه ۱۳۴۰، بار دیگر تمایل شرکت‌های خارجی برای حضور در کشور افزایش پیدا کرد، در حالی که احتمال می‌رفت شرکت‌های نوپای داخلی آسیب‌پذیری زیادی داشته باشند؛ بنابراین، در سال ۱۳۵۰ بیمه مرکزی ایران به عنوان مقام ناظر دولتی در صنعت بیمه کشور، تأسیس شد و به موجب قانون تأسیس بیمه مرکزی، وظیفه تنظیم و هدایت بازار بیمه کشور را بر عهده گرفت.
تا قبل از انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷، یک شرکت دولتی، دوازده شرکت خصوصی و دو مؤسسه بیمه خارجی در کشور فعالیت می‌کردند. در ۴ تیر سال ۱۳۵۸، بنا به مصوبه شورای انقلاب، دوازده شرکت خصوصی مذکور، ملی اعلام شدند و اداره این شرکت‌ها به دولت واگذار شد. همچنین پروانه فعالیت دو شرکت خارجی نیز لغو شد. به موجب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که در آبان ۱۳۵۸ به تصویب رسید، صنعت بیمه در جوار شماری از صنایع بزرگ دیگر، به‌صورت مالکیت عمومی در اختیار دولت قرار گرفت.
در یک تقسیم‌بندی کلی، بیمه به دو دسته بیمه‌های اجتماعی و "بیمه‌های بازرگانی" تقسیم‌بندی می‌شود. بیمه‌های اجتماعی، عمدتاً بیمه‌های اجباری و ناشی از قانون هستند و مشخصه آن‌ها این است که شخص دیگری (مانند کارفرما) در پرداخت بخش زیادی از حق بیمه مشارکت دارد. در بیمه‌های اجتماعی، حق بیمه به‌صورت درصدی از دستمزد تعیین می‌شود؛ در حالی که در بیمه‌های بازرگانی حق بیمه متناسب با ریسک تعیین می‌شود. در ایران، سازمان تأمین اجتماعی مهم‌ترین مرجع بیمه‌های اجتماعی است.
در مورد بیمه‌های بازرگانی، تقسیم‌بندی‌های مختلفی وجود دارد. برخی از روش‌های تقسیم‌بندی انواع بیمه از این قرار است:
صرف‌نظر از تقسیم‌بندی کلی، رشته‌های مختلف بیمه کمابیش با تعاریف مشابهی توسط شرکت‌های بیمه در کشورهای مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ بنابراین می‌توان انواع بیمه‌های بازرگانی را بر اساس رشته تقسیم‌بندی نمود.
بیمه آتش‌سوزی، رشته‌ای از بیمه است که بیمه‌گر طی آن در قبال دریافت حق بیمه، جبران خسارت‌های وارد شده بر ساختمان‌ها و دارایی‌های بیمه‌گذار در اثر آتش‌سوزی ،انفجار و صاعقه را تعهد می‌نماید. همچنین بیمه آتش‌سوزی پوشش‌های تبعی همچون سیل زلزله، طوفان ،تگرگ و سرقت را نیز تحت پوشش قرار می‌دهد
بیمه حمل و نقل کالا، بیمه‌ای است که به‌موجب آن، بیمه‌گر متعهد می‌شود چنانچه کالا در هنگام جابجایی از بین برود یا دچار خسارتی شود، زیان وارده را جبران نماید.
بیمه مسافرتی یا همان بیمه سفر خارج از کشور، بیمه‌ای است که به‌موجب آن، بیمه‌گر متعهد می‌شود چنانچه مسافر در مدت بیمه نامه در کشور مقصد خود دچار حادثه، مفقودی بار یا گذرنامه و … حتی فوت شد تا سقف مبلغ بیمه نامه به عنوان کمک‌رسان به بیمه شده یاری رساند. امروزه بیمه مسافرتی یکی از الزامات گرفتن ویزا برای خیلی از کشورها بالاخص شینگن می‌باشد.
بیمه عمر، نوعی از بیمه است که بر اساس آن بیمه‌گذار طی مدت معینی حق بیمه پرداخت می‌کند و در عوض، بیمه‌گر متعهد می‌شود که در صورت فوت بیمه‌شده، ابتلا به بیماری‌های خاص یا زنده ماندن، مبلغ معینی را به صورت یکجا یا به صورت مستمری، به بیمه‌گذار، بیمه‌شده یا فرد تعیین شده از سوی وی پرداخت نماید.
بیمهٔ عمر زمانی، عموماً در کنار بیمه تکمیلی درمان گروهی برای شرکت‌ها و موسسات صادر می‌شود، به منظور برخورداری بیمه گزاران از پوشش خسارت فوت در زمان معین اشتغال در شرکت یا مؤسسه مذکور مورد استفاده قرار می‌گیرد.
با بیمه عمر و تشکیل سرمایه بیمه شده با پرداخت حق بیمه پس از مدت مشخصی از خدمات موجود در بیمه نامه بهره‌مند می‌شود.
گیرنده وام با پرداخت حق بیمه، وام خود را مقابل حوادثی که موجب عدم پرداخت اقساط وام بیمه می شود را بیمه می‌نماید.
بیمه بازنشستگی تکمیلی یا بیمه بازنشستگی و سنوات، اولین بیمه تکمیلی بازنشستگی ست که علاوه بر ارائه پوشش‌های بیمه‌ای، یک سرمایه‌گذاری مطمئن برای کارمندان و کارفرمایان می‌باشد.انواع بیمه عمر
بیمه حوادث، به مجموعه گسترده‌ای از بیمه‌نامه‌های فردی یا گروهی گفته می‌شود که طی آن افراد بیمه شده در مقابل بروز حوادث مختلفی از جمله تصادف، سقوط و غیره بیمه می‌شوند. منظور از حادثه، مجموعه ای از اتفاقات غیرعمدی و غیرقابل پیش‌بینی‌است که موجب ضرر یا زیانی شود . خسارت پرداختی از سوی بیمه‌گر به بیمه شده ممکن است به صورت پوشش فوت، غرامت نقص عضو، هزینه‌های پزشکی و مواردی از این دست باشد.
در قرارداد بیمه بدنه اتومبیل، بیمه‌گر متعهد می‌شود خسارتهایی را که بر اثر واژگونی ،آتش سوزی، صاعقه ، انفجار ، تصادف و سرقت یا دزدی به وسیله نقلیه موتوری وارد می‌شود، جبران نماید.
پوشش‌های اصلی بیمه بدنه شامل: برخورد دو وسیله نقلیه، برخورد اشیا به اتومبیل، واژگون شدن و سقوط اتومبیل، حریق (آتش سوزی، صاعقه و انفجار)، سرقت کلی خودرو، خسارت باتری و لاستیک، خسارت در جریان نجات یا انتقال خودرو آسیب دیده.
پوشش‌های تکمیلی و اختیاری: شکست شیشه، سرقت در جا، هزینه ایاب و ذهاب ناشی از حادثه، نوسان قیمت بازار، حوادث طبیعی (سیل، زلزله، طوفان)، مواد شیمیایی (رنگ و اسید و ...)، حوادث راننده
نام دقیق این نوع از بیمه، "بیمه مسوولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری در مقابل اشخاص ثالث" است و خسارتهای مرتبط با اشخاص ثالث را پوشش می‌دهد. منظور از شخص ثالث، فردی است که در اثر وقوع حوادث مرتبط با وسایل نقلیه موتوری (مانند خودرو یا موتورسیکلت) آسیب می‌بیند؛ به جز راننده مسبب حادثه اعم از این که در داخل یا خارج از وسیله نقلیه باشند.
موضوع بیمه درمان، تأمین و جبران هزینه‌های درمان، اعم از درمان سرپایی یا بستری است. علت هزینه ممکن است بروز بیماری یا حادثه باشد. یکی از پوشش‌های متداول بیمه درمان، بیمه تکمیلی درمان است که هزینه‌ای مازاد بر تعرفه‌های بیمه‌های اجتماعی (مانند خدمات درمانی یا تامین اجتماعی) را پوشش می‌دهد.
اخیرا با توجه به شیوع بیماری کرونا برخی از شرکت های بیمه، از جمله شرکت های ایرانی به ارائه بیمه درمانی و فوت ناشی از کرونا اقدام کرده اند.
بیمه کشتی یا بیمه دریایی، نوعی از پوشش بیمه است که خطرهای مرتبط با حمل و نقل دریایی را پوشش می‌دهد. این خطرات شامل بدنه کشتی، محموله، مسوولیت و ناحیه درون دریا است. این نوع بیمه سهم اندکی از بازار را دارا می‌باشد و تنها در حدود دو درصد از بیمه‌های غیرعمر در دنیا به این نوع بیمه‌نامه اختصاص دارد.
بیمه هواپیما یک نوع بیمه است که بیمه‌گر متعهد می‌شود در قبال دریافت حق بیمه بعضی از خسارت‌های سانحه‌های هوایی از جمله سقوط هواپیما را پرداخت کند. بیمه هواپیما معمولا دارای چند بخش بدنه و مسولیت می باشد . مهم‌ترین مسولیت های تحت پوشش مسافر و شخص ثالث است.
بیمه مهندسی یکی از انواع بیمه‌های معمول امروزی است که انواع مختلفی دارد:
در هر کدام از انواع بیمه‌های مهندسی تمام خطرات، به استثنای خطراتی که صراحتاً استثنا شده، تحت پوشش بیمه‌نامه است. در بیمه‌نامه‌های مهندسی پوشش‌ها و استثنائات به‌وسیله کلوزهای اضافی یا کلوزهای محدودکننده به بیمه نامه الحاق می‌شود. کلوزهای اضافی باعث افزایش و کلوزهای استثنا کننده باعث کاهش حق بیمه می‌شود. در بیمه‌های مهندسی "تمام‌خطر پیمانکاران" ارزش مصالح موجود پای کار از مصالح اجرا شده بیشتر می‌باشد؛ مثلاً در ساخت سد، به مقدار زیادی شن و ماسه و سیمان نیاز است که درصورتی‌که با هم مخلوط نشوند، ارزش ریالی بیشتری نسبت به وقتی بتن حاصل از مخلوط آن‌ها دارند. برعکس، در بیمه‌نامه مهندسی "تمام خطر نسب" ارزش مصالح از ارزش ترکیبی آن‌ها کمتر است؛ مثلاً در ساخت یک توربین بادی وقتی قطعات به‌صورت تفکیکی خریداری می‌شود، باید هزینه مونتاژ را هم متحمل شد.
پول یکی از دارایی‌های پرریسک است. اسکناس، سکه، چک بانکی، ارزدیجیتال و تمبرهای مالیاتی وجوهی از پول هستند که می‌توان آن‌ها را تحت پوشش این نوع از بیمه‌نامه درآورد. با استفاده از این بیمه‌نامه، بیمه‌گر خسارتهای وارده به مالک پول را در اثر بروز خطراتی مانند انفجار، آتش‌سوزی، صاعقه، سرقت و غیره جبران می‌نماید. به‌طور کلی، دو نوع پوشش بیمه‌ای پول وجود دارد که عبارتند از: بیمه پول در گردش و "بیمه پول در صندوق".
بیمه مسوولیت مدنی (به انگلیسی: Liability Insurance) دارای تنوع بسیار زیادی است و به تناسب کسب و کارها و فعالیت‌های متنوعی که در جامعه وجود دارد، رشته‌ها و زیررشته‌های مختلفی از این نوع بیمه نیز ایجاد شده‌است. مهم‌ترین تضمین بیمه‌گر در این نوع از بیمه، جبران خسارت‌های مالی و جانی در حوزه مسوولیت‌های مدنی بیمه‌گذار می‌باشد.
بیمه اعتباری، در خصوص دیون و دریافت وام و لیزینگ موضوعی به عنوان پشتیبان قرار می‌گیرد، این بیمه نامه ریسک عدم بازپرداخت مطالبات بیمه‌گذار از وام گیرندگان یا خریداران کالاهایی که به صورت اقساطی به فروش می‌روند را تحت پوشش قرار می‌دهد. اما یک مشکل خاص وجود دارد و آن مشکل اینست که خیلی از شرکت‌های بیمه گر صدور این بیمه را در دستور کار خود ندارند.
با توجه به خاص بودن قراردادهای بیمه، هر یک از طرفین قرارداد، اعم از بیمه‌گر و بیمه‌گذار ملزم به ایفای تعهداتی هستند که از آن‌ها با نام اصول حاکم بر قراردادهای بیمه یاد می‌شود.
با توجه به تفاوت‌هایی که در رشته‌های مختلف بیمه وجود دارد، قراردادهای مختلف بیمه، از اصول و ضابطه‌های مختلفی پیروی می‌کنند. به‌طور کلی، "اصل حسن نیت" و "اصل نفع بیمه‌پذیر" در مورد همه رشته‌های بیمه مصداق دارد؛ درحالی‌که "اصل غرامت" و "اصل جانشینی" در بیمه‌های اموال مورد استناد است. در بیمه‌های مسوولیت، اگرچه اصل "غرامت حاکم" است اما "اصل جانشینی" مورد استناد قرار نمی‌گیرد. در عین حال، با توجه به این که ارزش انسان قابل محاسبه با پول نیست، این دو اصل در قراردادهای بیمه‌های اشخاص و به‌ویژه بیمه‌های عمر و حوادث قابل طرح نیست.
"حسن نیت" (به انگلیسی: "Good Faith")، از عوامل اساسی حاکم بر قراردادهای بیمه است که هم برای بیمه‌گر و هم برای بیمه‌گذار می‌بایست رعایت شود. از یک سو، بیمه‌گذار موظف است که در زمان عقد قرارداد، کلیه اطلاعاتی را که در خصوص مورد بیمه دارد در کمال صداقت و درستی ابراز نماید؛ به‌طوری‌که بیمه‌گر بتواند ریسک موجود را به درستی ارزیابی نماید. از سوی دیگر، بیمه‌گر موظف است کلیه تعهدات خود را به صورت شفاف بیان کند و عوامل مؤثر بر پرداخت خسارت در زمان وقوع حادثه را روشن نماید. در صورتی که هر یک از طرفین از این اصل تخطی نمایند، طرف مقابل می‌تواند نسبت به فسخ قرارداد اقدام نماید. اصل حسن نیت با هدف کاهش هزینه‌های اداری بیمه‌گر شکل گرفته است. درصورتی که هزینه بررسی صداقت بیمه‌گزار کمتر از هزینه‌های احتمالی ناشی از عدم صداقت وی باشد، اصل حسن نیت کنار گذاشته می‌شود .
به موجب "اصل غرامت" (به انگلیسی: "Principle of Indemnity")، غرامت (خسارت پرداختی به بیمه‌گذار در صورت بروز حادثه) نباید به عنوان منبع درآمد برای بیمه‌گذار درآید. چرا که در غیر این صورت، مردم به ایجاد خسارت‌های عمدی ترغیب می‌شوند؛ بنابراین بیمه‌گذار در هنگام خسارت باید موارد زیر را به اثبات برساند:
بر اساس این اصل، کسی محق به دریافت خسارت می‌باشد که ذینفع مال باشد. به این ترتیب کسی نمی‌تواند اموال شخص دیگری را بیمه کند و در صورت وقوع حادثه غرامت دریافت نماید. همچنین در صورتی که بعد از عقد قرارداد، مالک اصلی مورد بیمه آن را به شخص دیگری واگذار کرده باشد (مثلاً آن را فروخته باشد)، نفع بیمه‌گذار قطع شده‌ است.
اصل جانشینی (به انگلیسی: Subrogation Principle) به تمایل بیمه‌گذار برای دریافت خسارت در اسرع وقت می‌پردازد. در بسیاری از موارد، علت بروز حادثه یا وقوع خسارت، کوتاهی یا تقصیری است که از جانب اشخاص دیگر رخ می‌دهد. در این شرایط، بیمه‌گر، می‌بایست خسارت وارد شده را به بیمه‌گذار بپردازد و در مقابل، حق بیمه‌گذار برای پیگرد عامل و مسوول حادثه را به صورت وکالتنامه از بیمه‌گذار دریافت نماید. به این ترتیب، بیمه‌گر به جای بیمه‌گذار حق مراجعه به مراجع قضایی و مطالبه خسارت از مقصر حادثه را خواهد داشت. طبعاً در این شرایط، بیمه‌گذار نمی‌تواند انتظار جبران دوباره خسارت را داشته باشد و خسارت بازیافت شده، حق بیمه‌گر خواهد بود.
تعدد بیمه یعنی این که برای بیمه یک شیء، چند قرارداد بیمه وجود داشته باشد. تعدد بیمه، لزوماً باعث باطل شدن قراردادهای بیمه نمی‌شود و در صورتی که شرایط زیر برقرار باشد، می‌تواند بر خلاف اصل غرامت باشد:
اصل داوری (به انگلیسی: Arbitration)، به تمایل بیمه‌گر برای حل اختلاف نظر از طریق داوری توسط متخصصان بیمه اشاره دارد. بیمه گر و بیمه‌گذار در صورت بروز هر گونه اختلاف، به‌ویژه از لحاظ فنی، ترجیح می‌دهند که با توافق و سازش مسئله را حل کنند. طرفین قرارداد به‌ویژه بیمه گر، به طرح دعوا در دادگاه علاقه‌ای ندارند، زیرا مراحل رسیدگی طولانی است و به اعتبار و حسن شهرت شرکت بیمه نیز ممکن است لطمه وارد شود. شرایط داوری در شرایط بیمه‌نامه درج می‌شود.
موضوع "اصل علت نزدیک" (به انگلیسی: "Principle of Proximate Cause")، خسارت‌هایی است که در اثر علت‌های مختلف و به‌هم‌پیوسته به‌وجود می‌آید، اما همه آن حوادث تحت پوشش بیمه‌نامه نیست. حال، باید بررسی نمود که خسارت، در اثر کدام علت به‌وجود آمده‌است. اگر آن علت تحت پوشش بیمه باشد، خسارت قابل پرداخت است. اما اگر عامل دیگری علت اصلی و بلافصل خسارت باشد، بیمه‌گر تعهدی به پرداخت خسارت ندارد. مثلاً هرگاه در خانه‌ای که تحت پوشش بیمه آتش‌سوزی است اما تحت پوشش بیمه ترکیدگی لوله نیست، آتش‌سوزی رخ دهد و لوله آب نیز به همین دلیل دچار ترکیدگی شود، بیمه‌گر آتش‌سوزی وظیفه پرداخت خسارت‌های ناشی از ترکیدگی را نیز بر عهده خواهد داشت. اما اگر لوله در اثر علت دیگری (مثلاً یخ‌زدگی) بترکد، بیمه‌گر آتش‌سوزی چنین مسوولیتی نخواهد داشت.
یکی از اهداف بیمه، توزیع کردن ریسک در ابعاد گسترده‌است. با استفاده از نظام بیمه اتکایی (به انگلیسی: "Reinsurance")، شرکت‌های بیمه می‌توانند با توجه به سرمایه و ذخایر خود بخشی از ریسک‌های صادره را به حساب خود نگه دارند و مازاد آن را به شرکت‌های بیمه‌گر اتکایی واگذار نمایند.
عقد بیمه، عقدی است لازم؛ یعنی بیمه‌گر و بیمه‌گذار، پس از امضای قرارداد، حق فسخ یکجانبه قرارداد را ندارند و تنها با رضایت طرفین یا بر اساس قانون می‌توان آن را فسخ نمود.
نتیجه لازم بودن عقد بیمه این است که بیمه‌گر به‌محض انعقاد قرارداد، در صورت تحقق خطر، ملزم است خسارت وارده را به بیمه‌گذار پرداخت نماید. همچنین بیمه‌گذار نیز موظف به پرداخت حق بیمه خواهد بود. در صورتی که هر یک از طرف‌های بیمه‌گر یا بیمه‌گذار از وظیفه خود عدول نماید، از طریق دستگاه قضایی به انجام این کار مکلف خواهد شد.
تنها استثنایی که وجود دارد، بیمه عمر است. در این رشته بیمه، فسخ قرارداد از طرف بیمه‌گذار جایز است.
عقد بیمه، از طرف بیمه‌گذار منجز است؛ یعنی انجام تعهد بیمه‌گذار (که مهم‌ترین آن پرداخت حق بیمه است) مشروط و موکول به امر دیگری نیست. اما از طرف بیمه‌گر اغلب معلق و گاهی منجز است؛ یعنی انجام تعهد بیمه‌گر، موکول و مشروط به تحقق خطر موضوع بیمه‌نامه می‌باشد و تا زمانی که خطر واقع نشده باشد، بیمه‌گر هم تعهدی ندارد.
البته در برخی موارد، مانند بیمه عمر، بیمه‌گر باید در هر حال سرمایه مورد تعهد را بپردازد که در این شرایط، بیمه از طرف بیمه‌گر نیز عقدی منجز محسوب می‌گردد.
به همین علت، عقد بیمه را عقدی اتفاقی نیز می‌دانند؛ یعنی انجام تعهد بیمه‌گر اغلب محتمل است و جنبه اتفاقی دارد. تعهد بیمه‌گر در همه انواع بیمه‌ها و از جمله بیمه عمر، جنبه احتمالی دارد. در این نوع بیمه، بیمه‌گذار مکلف است هر سال حق بیمه مقرر را به بیمه‌گر بپردازد، اما پرداخت مستمر حق بیمه از طرف بیمه‌گذار موکول بر این است که بیمه‌گذار تا پایان مدت بیمه، درقید حیات باشد. چه بسا بیمه‌گذار بعد از شروع اعتبار بیمه و پرداخت یک یا چند قسط، فوت شود؛ بنابراین، انجام تعهد بیمه‌گذار احتمالی است و برعکس، تعهد بیمه‌گر جنبه قطعی دارد. چون با فوت بیمه‌گذار، پرداخت بقیه اقساط حق بیمه نیز منتفی خواهد شد. باید توجه داشت که مسئله احتمالی بودن تعهد طرفین، به‌ویژه بیمه‌گر، نه تنها وجه تمایز عقد بیمه از سایر عقود است، بلکه اساس کار بیمه و مبنای تعیین حق بیمه است.
بیمه، عقدی است دوطرفه؛ یعنی یک طرف بیمه‌گر و طرف دیگر، بیمه‌گذار می‌باشد.
از طرف دیگر، بیمه، عقدی معوض است چون هر دو طرف قرارداد، تعهداتی نسبت به یکدیگر دارند.
بدون شک لزوم انعقاد هر قراردادی، وجود حسن نیت از ناحیه طرفین است. اما از آنجا که کار بیمه‌گر فروش اطمینان است، حسن نیت در بیمه اهمیت بیشتری دارد. طبیعت معاملات بیمه‌ای حکم می‌کند که بیمه‌گر تا حد زیادی بر حسن نیت بیمه‌گذار در ارائه اطلاعات تکیه کند و اگر ثابت شود بیمه‌گذار از حسن نیت برخوردار نیست، ممکن است به ابطال قرارداد بیمه منجر شود.
فهرست شرکت‌های بیمه در ایران عبارت است از:
این روستا در ۴ کیلومتری جنوب روستای مرباغ (مرباخ) واقع شده‌است. این روستا (قریشه) نیز نامیده می‌شود.
از شمال نخل خلفان، از جنوب چیرو، از مغرب عرمکی، و از سمت مشرق به مرباغ محدود می‌گردد.
دارای256نفر جمعیت می‌باشد که اهل سنت و از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند.
دارای مسجد، مدرسه، []، وبرکه (آب‌انبار) می‌باشد. و بزبان عربی تکلم می‌کنند.
اهالی روستا از طریق صید، ماهی ‌گیری و کشاورزی امرار معاش می‌کنند.
نخل خلفان روستای بزرگی از توابع بخش شیبکوه شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است.
این روستا در ۸ کیلومتری شمال غربی روستای گریشه واقع شده‌است. این روستا در دوران گذشته مقر حکم «قبیله العبیدلی» بوده‌است. در روستا مرد بزرگسالی زندگی می‌کند که «۱۱۰» سال از عمر ایشان می‌گذرد و به نام «حمد عبدالجبار العبیدلی» معروف است.
از شمال کوه سنگجو، از جنوب گریشه، از مغرب بوجراش، و از سمت مشرق به رستاق محدود می‌گردد.
دارای ۵۵۰نفر جمعیت می‌باشد که اهل سنت و از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند.
دارای ۳ مسجد و یک مسجد جامع، مدرسه دبستان و مدرسه راهنمایی مختلط، خانه بهداشت، وبرکه (آب‌انبار) می‌باشد. و بزبان عربی تکلم می‌کنند.
در این روستا فرهنگیان زیادی وجود دارد که از این طریق امرار معاش می‌کنند و عدهٔ اندکی از مردم به دامداری و کشاورزی مشغول‌اند.
این روستا در ۹ کیلومتری غرب نخل خلفان واقع شده‌است.
از شمال امیران، از جنوب عرمکی، از مغرب نخل جمال، و از سمت مشرق به نخل خلفان محدود می‌گردد.
جمعیت آن در حدود ۱۰۰ نفر می‌باشند که تماماً از اهل سنت از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند و بزبان عربی تکلم می‌کنند.
این روستا در ۱۲ کیلومتری بوجراش واقع شده‌است.
از شمال سنچول (کوه)، از جنوب عرمکی، از مغرب علفدان، و از سمت مشرق به بوجراش محدود می‌گردد.
جمعیت آن در حدود ۵۰ نفر می‌باشد. دارای مسجد، برق، آب‌انبار (برکه)، خانه بهداشت، و دبستان است. ساکنان این روستا بزبان فارسی تکلم می‌کنند.
و از اهل سنت از شاخه حنبلی هستند یعنی از پیروان امام احمد ابن حنبل می‌باشند.
اهالی روستا از طریق صید، ماهی‌گیری صید بری و کشاورزی امرار معاش می‌کنند.
تهمورث که آن را طهمورث نیز نوشته‌اند، از شخصیت‌های اساطیری ایرانی است. وی از پادشاهان سلسلهٔ پیشدادی و در شاهنامه پسر هوشنگ است که در بلخ می‌زیست و حکم می‌راند. تهمورث وزیری داشت زیرک بنام شهراسپ (سحرسپ) که رهنمای تهمورث در کشورداری بود. تهمورث با توجه و اجرای نصایح او، هم پادشاهی دادگستر گشت و هم توانست همه دیوان دوران خویش را به دام انداخته و در بند نماید. دیوان خط یا همان دبیره (نوشتن و خواندن) را به تهمورس آموختند.
گونهٔ اوستایی نام تهمورس "تخمواوروپَ" (به چم اروَپهٔ نیرومند) است؛ که آوانویسی پهلوی آن تخمورو می‌شود."Studien uber indogerman. Femininbildungen.",Loomel, (Gott, 1912), P.49. پاره نخست این نام همان است که در پارسی "تهم" شده‌است و در امیخته‌هایی چون "تهمتن" دیده می‌شود. چم و ماناک پاره دویم چندان آشکار نیست و برخی دگردیسی نام تهمورث به طهمورث را به بهانه لغزش و کژکاری در نسخه برداری دانسته‌اند. در اوستا طهمورث آراسته به صفت «زیناوند» (دارای زین، به معنی دارای ساز و برگ جنگی، مسلح) است. برپایهٔ اوستا وی بر هفت کشور فرمانروایی داشت و سی سال بر اهریمن سوار بود. در رام یشت بندهای ۱۱ تا ۱۳ یادکرد او رفته‌است. در این بندها طهمورث از ایزد اندروای جویای پیروزی بر دیوان و مردمان دروند و همهٔ جادوان و پریان و درآوردن اهریمن به پیکر اسبی و سواری بر او را می‌کند و ایزد اندروای وی را کامیابی می‌بخشد. همچنین در زامیاد یشت، بندهای ۲۸ و ۲۹، و یشت ۳۲، بند ۲، یادکرد طهمورث رفته‌است.
فریدون جنیدی در کتاب داستان ایران دربارهٔ نام تهمورث می‌نویسد: نام تهمورث در اوستا بگونهٔ «تَخْمُ اوروپَ» است بخش نخستین این نام، تَخم، یا تهم، همان، پهلوان، و زورمند است که هنوز در زبان فارسی روان است، و دو دیگر بخش آن «اوروپَ»، از ریشهٔ «روپ» اوستایی است، که ربودن فارسی از آن برآمده است، و بر رویهم رفته «ربایندهٔ زورمند» گزارش می‌شود. دانشمندان متعدد زبانشناس اروپایی از قرن نوزده تا اکنون متفقاً معنی نام تخموروپَ اوستایی را مربوط به نام جانوری شبیه روباه و صفت «زیناوند» اوستایی "azinauuant" را به معنی خزپوش از "azina" به معنی «چرم» مشتق دانسته‌اند و برخی معنی کامل نام اوستایی را «"اوروپیِ (جانوری شبیه روباه)" تهم (قوی) پوشندهٔ خز» خوانده‌اند. زبانشناس هلندی معاصر میخیل د وان نیز ریشه آن را مربوط به نام جانوری می‌داند شبیه روباه همچون خز و قاقم و معنی کلی آن را به صورت «تهم پوشندهٔ خزِ "اوروپی"» می‌خواند.https://ur.booksc.org/book/10987914/1a7617
تبار تهمورث در نوشته‌های پهلوی با تبار طهمورث در "شاهنامه" دگرگونه است. برای نمونه در بندهشن بزرگ میان طهمورث و هوشنگ دو تن فاصله و دوری است: طهمورث پسر ویونگهان پسر انگهت پسر هوشنگ.
گزارش شده ک سواری بر اهریمن در متون پهلوی به گستردگی بیشتری آمده‌است. چکیده داستان این است که طهمورث سی‌سال از اهریمن سواری می‌گرفت. تا این که اهریمن همسر تهمورث را به نوید و پیمان فریفت و از او این آگهی را دانست که در سراشیبی البرز کوه بر طهمورث که سوار بر اهریمن است ترس چیره می‌شود. اهریمن در برابر این چاکری زن به وی دو چیز بداد: یکی دشتان بد و دیگری کرم ابریشم. پس اهریمن طهمورث را در آنجا زمین زد و فروخورد. پسان و دیرتر جمشید طهمورث را از شکم اهریمن بیرون کشیده و در استودان خاکسپاری کرد.
در "شاهنامه" از وی با لقب "دیوبند" () یاد می‌شود و پسر هوشنگ است. لقب "دیوبند" یادآور چیرگی او بر دیوان و جادوان است که در متون کهن‌تر هم به آن اشاره شده‌است. طهمورث در ابتدای پادشاهی هدفش را شستن جهان از بدیها، کوته کردن دست دیوان از هر جا و آشکار کردن چیزهای سودمند در جهان اعلام داشت.
چیدن پشمِ بُز و رشتن آن از آموزه‌های طهمورث برای مردمان بود وی همچنین مردم را به ستایش جهان‌آفرین تشویق کرد. با راهنمایی‌های شَهْرَسْپ، دستور خردمند طهمورث، شاه از بدیها پالوده گشت و از او فرهٔ ایزدی تابید.
نام وزیر طهمورث در شاهنامه شهراسپ آمده و از او به عنوان کسی که رایش از کردار بد دور بود یاد گردیده‌است.
به چیرگی طهمورث بر اهریمن در "شاهنامه" هم اشاره شده‌است. پس از تابیدن فرهٔ ایزدی از طهمورث، او رفت و اهریمن را به افسون ببست و بر وی زین نهاد و زمان‌تازمان سوار بر وی گرد گیتی می‌تاخت. دیوان چون چنین دیدند به جنگ شاه برخاستند. طهمورث دو بهره از ایشان را به افسون ببست و باقی را با گرز گران تارومار کرد. چون ایشان را به بند کشید، دیوان به وی گفتند که اگر ما را رهایی‌بخشی تو را هنری یاد خواهیم داد که تا این زمان نشناخته باشی و آن هنر نبشتن بود:
طهمورث سی سال پس از این واقعه بزیست. این یادآور سی سال چیرگی طهمورث بر اهریمن (در متون کهن‌تر) است. در "شاهنامه" به چگونگی مرگ طهمورث اشاره‌ای نشده‌است. پس از وی جمشید، پسرش، به پادشاهی رسید. برخی منابع و مورخین از جمله حمد اله مستوفی بنای شهرهای سمنان، الیپی (کرمانشاه)، ساری و قم را به طهمورث شاه دیوبند پیشدادی نسبت می‌دهند.
این روستا در ۱۲ کیلومتری شمال باغوه واقع شده‌است. این روستا (الف دان) نیز نامیده می‌شود.
از شمال بوجراش، از جنوب باغوه، از مغرب نخل جمال، و از سمت مشرق به نخل خلفان محدود می‌گردد.
جمعیت آن در حدود ۵۵ نفر می‌باشند که تماماً از اهل سنت از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان محمد ادریس شافعی هستند و بزبان عربی و فارسی - (بندری)
تکلم می‌کنند.
این روستا در ۴ کیلومتری شمال غربی عرمکی واقع شده‌است. این روستا (بوطیور) نیز نامیده می‌شود.
از شمال عرمکی، از جنوب مکاحیل، از مغرب جزه، و از سمت مشرق به چیرو محدود می‌گردد.
جمعیت آن در حدود ۴۰ نفر می‌باشند که تماماً از اهل سنت از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند و بزبان عربی تکلم می‌کنند.
این روستا در ۱۲ کیلومتری شمال غربی جفر طیور واقع شده‌است.
از شمال نخل جمال، از جنوب جزه، از مغرب سکروه، و از سمت مشرق به عرمکی محدود می‌گردد.
جمعیت آن در حدود ۲۰۰نفر می‌باشند که تماماً از اهل سنت از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند و بزبان عربی تکلم می‌کنند.
دارای ۲مسجد، برق، لوله‌کشی آب، آب‌انبار (برکه)، خانه بهداشت و دبستان می‌باشد.
این روستا در ۱۰ کیلومتری شمال غربی ار میله واقع شده‌است.
از شمال امیران، از جنوب عرمکی، از مغرب سکروه، و از سمت مشرق به نخل خلفان محدود می‌گردد.
جمعیت آن در حدود۴۰۰ نفر می‌باشند. دارای چهار مسجد، برق، لوله‌کشی آب، آب‌انبار (برکه)، خانه بهداشت و دبستان و راهنمایی می‌باشد.
ساکنان این روستا از نژاد عرب و اهل سنت از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان محمد ادریس شافعی می‌باشند.
بوجبرائیل روستای کوچکی از توابع بخش شیبکوه شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران.
این روستا در ۶ کیلومتری غرب نخل جمال واقع شده‌است.
از شمال -، از جنوب جزه، از مغرب سکروه، و از سمت مشرق به نخل جمال محدود می‌گردد.
جمعیت آن در حدود ۲۷۰ نفر می‌باشند که تماماً از اهل سنت از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند و بزبان عربی تکلم می‌کنند.
شغل اهالی ماهی‌گیری، دامداری و کشاورزی است، گروهی از جوانان ده برای کار و بازرگانی به آن سوی خلیج فارس می‌روند.
قَلیان، نام یک ابزار تدخین تنباکو است که با عبور دود از آب برای خنک کردن و تصفیه دود تنباکو، آن را به ریه فرو می‌برند.
این ابزار در خاورمیانه، آسیای مرکزی و شمال آفریقا متداول است. بنابر شواهد موجود، قلیان از ایران به سایر نقاط جهان ازجمله هند و مصر راه یافت.
در کشورهای عربی، به نام «"شیشه" و "نارجیلة"» و در کشورهای انگلیسی زبان به نام Blue ghul ghul معروف است و در شبه قاره به «"حقّه"» معروف است. بررسی ۵۴۲ مطالعهٔ علمی در زمینهٔ قلیان نشان می‌دهد که کشیدن یک سر قلیان در مقایسه با یک عدد سیگار، حدوداً ۱۲ برابر بیشتر دود، ۵ برابر بیشتر قیر، ۲ برابر بیشتر نیکوتین و ۲ برابر بیشتر منواکسید کربن وارد بدن می‌کند و به ازای هر ۴۵ دقیقه تا یک ساعت کشیدن قلیان، به اندازه ۵ بسته سیگار، دود وارد بدن انسان می‌کند.Smita Nayak, MD et al. Systematic Review and Meta-Analysis of Inhaled Toxicants from Waterpipe and Cigarette Smoking. Public Health Reports, January/February 2016
قلیان به صورت سنّتی از چندین جز تشکیل شده که در دانشنامه ایرانی‌ها چنین ذکر شده‌است:
هنگام مکش مصرف‌کننده از شیلنگ قلیان، با کم شدن فشار هوای بالای ظرف آب، دود حاصل از سوختن تنباکو به داخل آب کشیده می‌شود و به سمت شلنگ قلیان می‌رود. این مکانیزم به نوعی مکانیک سیالات است.
بنا به نوشتهٔ سیریل الگود، «اولین بار ابوالفتح گیلانی (متوفی ۱۵۸۸) پزشک ایرانیِ دربار اکبر اول، سلطان مراغه بود که دودِ تنباکو را از یک ظرف آب عبور داد تا آن را خالص‌تر و سرد نماید و از این طریق قلیان که در شبه قاره به حقّه معروف است را ابداع نمود»، اما از سوی دیگر، یک رباعی از اهلی شیرازی (درگذشته در ۱۵۳۵) به استفاده از قلیان اشاره می‌کند. از این رو، پیشینهٔ استفاده از قلیان را می‌توان حدّاقل به دوران شاه طهماسب یکم صفوی بازگرداند و روایت ابوالفتح گیلانی را می‌توان شاهدی بر معرفی قلیان در شبه قاره هند دانست که در ایران استفاده می‌شده‌است.شهناز رازپوش، قلیان، در دانشنامه ایرانیکا- نسخه آنلاین. (انگلیسی)
در سفرنامه تاورنیه که در زمان سلطنت شاه صفی، شاه عباس دوم و شاه سلیمان مجموعاً ۹ بار به ایران سفر کرد، چنین آمده‌است: «ایرانیان چنان به تنباکو معتادند که ممکن نیست از آن چشم بپوشند. معمولاً نخستین وسیله پذیرایی در هر خانه‌ای قلیان و چای است.»
بنا بر دانشنامه ایرانیکا، تاریخ دقیق اولین استفاده از قلیان مشخص نیست. اولین تصویر از قلیانی را که هنرمندان ایرانی کشیده‌اند، احتمالاً تصویر نشمی کماندار کار رضا عباسی، نقاش مشهور دربار شاه عباس بزرگ است که تا اواخر نیمه اول قرن یازدهم هجری می‌زیسته‌است.
سیاحان اروپایی که به ایران سفر کرده‌اند از جمله تاورنیه که در دوران صفویه به ایران آمد به قلیان و کشیدن تنباکو در ایران اشاره کرده‌اند. از جمله وی نوشته‌است که «ایرانیان تنباکو را با دستگاهی کاملاً اختصاصی می‌کشند. در کوزه گلی دهان گشادی به قطر سه انگشت، تنه قلیانی از چوب یا نقره که سوراخی در وسط دارد قرار می‌دهند، و بر سر آن مقدار تنباکوی نم‌دار با کمی آتش می‌گذارند، و در زیر قلیان سوراخ ممتدی است که، در حالی که نفس را بالا می‌کشند، دود تنباکو با شدت از امتداد سوراخ پایین آمده و داخل آب که به رنگهای مختلف می آمی‌زد داخل می‌شود. این کوزه مرتباً تا نصفه آب دارد. دود که در آب است به سطح می‌آید و هنگامیکه نفس را بالا می‌کشند، از نی قلیان دود به دهان وارد می‌شود. به واسطه آبی که به قلیان می‌ریزند دود تنباکو تصفیه می‌شود و کمتر ضرر می‌رساند. والا با این همه قلیان که می‌کشند، مقاومت برای آنها غیرممکن است. ایرانیان زن و مرد، به طوری از جوانی عادت به کشیدن تنباکو کرده‌اند، که کاسبی که باید روزی پنج شاهی خرج کند، سه شاهی آن را به مصرف تنباکو می‌رسانند. می‌گویند اگر تنباکو نمی‌داشتیم چطور ممکن بود کیف و دماغ داشته باشیم.»
اولئاریوس نیز که در سال ۱۰۴۶ در ایران بوده می‌نویسد «چندین گونه ظرف قلیان در ایران ساخته می‌شد: شیشه‌ای، کوزه‌ای، از جوز هندی (نارگیله) و کدوئی که تا نیمه آب می‌شد و گاهی در آن عطر می‌ریختند». شاردن، دیگر سیاح دوران صفوی، در سفرنامه خود می‌نویسد که شاه عباس بسیار کوشید تا از استعمال قلیان در بین مردم جلوگیری کند. برای این کار، روزی، در مجلس رسمی دستور داد که به جای تنباکو قلیان مهمانان را با پهن چاق کنند، و سپس در حالی که آنان مشغول کشیدن قلیان خود بودند گفت که، این تنباکو را که وزیر همدان برای من فرستاده‌است و ادعا می‌کند که بهترین تنباکوی دنیاست، چگونه است؟ آنان همگی از این تنباکو تعریف کردند. آنگاه شاه خطاب به آنان گفت «مرده شوی چیزی را ببرد که نمی‌توان آن را از پهن تشخیص داد». سرانجام کار، مخالفت شاه عباس بزرگ با تنباکو به تحریم آن منجر شد، و هنگامی که در گرجستان متوجه این موضوع شد که سربازانِ او پول خود را صرف کشیدن تنباکو و توتون می‌کنند آن را غدقن کرد، و تجّاری را که توتون و تنباکو به اردوگاه آورده بودند با تنباکوی خود یک جا سوختند، و سربازانی نیز که مرتکب کشیدن توتون و تنباکو می‌شدند، بینی و لبانشان را می‌بریدند.
قلیان در دوران قاجار بخشی از ضرورت‌های زندگی بود. اشراف و بزرگان در خانه‌های خود انواع قلیان نگه داری می‌کردند که بعضی‌هایشان جواهرکاری شده بودند. واقعهٔ قیام تنباکو در دوران قاجار در نتیجهٔ فتوایی بود که میرزا حسن شیرازی مبنی بر تحریم مصرف و فروش تنباکو اعلام کرد.
در ایران، انواع تنباکو مانند تنباکوی بنیاد، خوانسار، برازجان، کاشان، بوشهر و غیره دیده می‌شود که بیشتر آنها به نام شهرهایی است که تنباکو در آنجا کشت می‌شود. همچنین در دهه‌های اخیر تنباکو با طعم‌های میوه‌ای نیز به بازار عرضه می‌شود که به صورت صنعتی تولید می‌شوند. طبق بررسی‌های به عمل آمده قلیان اگر با تنباکوهای میوه‌ای (توتون‌هایی که به روش شیمیایی به عمل آمده و دود آن بوی میوه می‌دهد) به عمل آمده باشد خطرناک و ضرر آن از ضرر سیگار بیشتر است. چون دودی که وارد ریه می‌شود دودی است که محصول مواد شیمیایی می‌باشد.
تنباکوی میوه‌ای نیز چند سالی است که به دست اعراب تولید شده‌اند و با انواع اسانس و طعم‌های گونا گون در دسترس همگان است؛ حتی در کشورهای دیگر. البته، به گفته پزشکان این نوع تنباکو از بدترین نوع برگ توتون تهیه شده که در کارخانه‌ها معمولاً دور ریز تولیدات آن‌ها است، ولی به واسطه مواد شیمیایی معطر و بسته‌بندی‌های پُر زرق و برق آن‌ها را با نام تنباکوی میوه‌ای در ایران و نام عربی معسل در کشورهای عربی به فروش می‌رسانند. استعمال قلیان میوه‌ای در برخی شهرها و کشورهای اروپایی و آمریکایی همه گیر شده و خیلی از جوانان قلیان میوه‌ای را به عنوان تفریح انتخاب کرده و ساعتی را در کافی شاپ یا (Hookah Lounge) برای سرو قلیان اختصاص می‌دهند.
یکی از روش‌های درمانی که کاربرد زیادی در طبّ جامع ایران داشته‌است، هدایت دارو به موضعی است که درد و بیماری در آن جا ریشه دوانده‌است. از جمله وسایلی که می‌توان از طریق آن چنین شیوه درمانی را پیاده‌سازی کرد، قلیان و چُپُق بوده‌است؛ مثلاً، برای از بین بردن عفونت که باید مرزنگوش به آن ناحیه برسد، آن را به شکل تنباکو خیس می‌کنند. فردی که طبیعت ریه اش به گرمی و خشکی می‌خورد، مرزنگوش را با قلیان می‌کشید. هم چنین، عرقیات گیاهان دارویی مانند نعنا، اکالیپتوس یا بادرنجبویه را می‌توان گرم کرد و در جام ریخت. از قطعات شنگرف در حقه برای درمان عفونت ریوی و عفونت سینوزیت می‌توان بهره برد.
قلیان برای سلامتی انسان بسیار مضر است به طوری‌که عوارض یک کام قلیان با مصرف چندین نخ سیگار برابری می‌کند. طعم قلیان دارای ماده ای به نام گلیسیرین است و دود حاصل از سوختن تنباکو و گلیسیرین، آسیبهای فراوانی را به ریه افراد وارد می‌کند. تنباکوی قلیان دارای هزاران ماده شیمیایی خطرناک و سرطان زا است.
به گزارش فرارو، گرایش مردم ایران به قهوه‌خانه‌ها مدتی است بیشتر شده‌است و ۳۷ درصد زنان ایرانی حداقل یکبار مصرف قلیان را تجربه کرده‌اند، کشیدن قلیان در سفره خانه‌های سنتی برای زنان ایرانی نیز مجاز است و روزانه تعداد زیادی از زنان قلیان مصرف می‌کنند که این تعداد روز به روز در حال افزایش است.
بنابر گزارش ایسنا در سال ۱۳۹۱، امروزه، هزینهٔ ماهیانهٔ سرانهٔ مصرف قلیان در ایران حدود ۲۱۵ میلیارد تومان است.
کمیتهٔ فتوای شورای ملی امور اسلامی کشور مالزی پس از بحث و بررسی‌های فراوان در تیر ۱۳۹۲ اعلام کرد که استفاده از قلیان برای مسلمانان حرام است.
عبدال شوکور حسین، رئیس این کمیته گفته:
جنگ دنیاها فیلمی در ژانر علمی-تخیلی به کارگردانی استیون اسپیلبرگ و نویسندگی جاش فریدمن و دیوید کپ بر اساس رمان علمی-تخیلی "جنگ دنیاها" اثر هربرت جرج ولز است. تام کروز و داکوتا فانینگ شخصیت‌های اصلی سریال و جاستین چاتوین، میراندا اتو، تیم رابینز همچنین با گویندگی مورگان فریمن در نقش‌های فرعی بازی می‌کنند. داستان این فیلم یک کارگر بارانداز آمریکایی را روایت می‌کند که مجبور می‌شود از فرزندانش که جدا از آنها زندگی می‌کند مراقبت کند، در حالی که تلاش می‌کند تا از آنها محافظت کند و آن‌ها را با مادرشان متحد کند، وقتی فرازمینی‌ها به زمین حمله می‌کنند و شهرها را با ماشین‌های جنگی غول‌پیکر ویران می‌کنند که در مقابل بیگانگان هیچ مقاومتی کارساز نیست، جز باکتری‌های موجود در هوا.
این فیلم در ۷۳ روز با استفاده از پنج صحنه مختلف صدا و همچنین لوکیشن‌هایی در کالیفرنیا، کنکتیکت، نیوجرسی، نیویورک و ویرجینیا فیلمبرداری شد. این فیلم توسط یک کمپین مخفی‌کاری احاطه شده بود، بنابراین جزئیات کمی قبل از انتشار آن درز کرد. تبلیغات کراواتی با چندین شرکت از جمله هیتاچی انجام شد.
جنگ دنیاها در ۲۹ ژوئن ۲۰۰۵ در آمریکای شمالی و در ۱ ژوئیه ۲۰۰۵ در بریتانیا توسط پارامونت پیکچرز و دریم‌ورکز منتشر شد. این فیلم عموماً نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد و بسیاری از بازی‌ها (مخصوصاً بازی‌های کروز و فانینگ) و کارگردانی، فیلم‌نامه، سکانس‌های اکشن و جلوه‌های بصری اسپیلبرگ تمجید کردند، اگرچه پایان آن مورد انتقاد قرار گرفت. این فیلم بیش از ۶۰۳ میلیون دلار در سراسر جهان فروخت و چهارمین فیلم موفق سال ۲۰۰۵ شد. این فیلم سه نامزدی جایزه اسکار را برای بهترین جلوه‌های بصری، بهترین میکس صدا و بهترین تدوین صدا به دست آورد.
یک روایت ابتدایی توضیح می‌دهد که زمین توسط فرازمینی‌ها با هوش بی‌نظیر و بدون شفقت رصد می‌شد. همان‌طور که انسان بدون شک بر جهان تسلط داشت، به همان اندازه که میکروارگانیسم‌ها در یک قطره آب ازدحام می‌کنند، این موجودات نقشه کشیدند تا همه آن را از ما بگیرند.
ری فریر، مرد طولانی ساحلی مطلقه، به عنوان اپراتور جرثقیل در اسکله ای در بروکلین، نیویورک کار می‌کند و از فرزندانش: دختر ۱۰ ساله ریچل و پسر نوجوانش رابی، بیگانه است. زن باردار سابق ری، مری آن، این دو را در خانه‌اش در بایون، نیوجرسی، در راه دیدار والدینش در بوستون رها می‌کند. بعداً، طوفان عجیبی رخ می‌دهد که طی آن رعد و برق چندین بار به وسط یک تقاطع مجاور برخورد می‌کند و باعث ایجاد یک EMP می‌شود که تقریباً تمام وسایل الکترونیکی را فوراً سرخ می‌کند. ری با اکراه به جمعیت در صحنه برخورد می‌پیوندد، جایی که یک ماشین جنگی عظیم «سه‌پایه» از زمین بیرون می‌آید و از سلاح‌های انرژی قدرتمند برای تخریب منطقه استفاده می‌کند و بیشتر شاهدان را به خاکستری خاکستری متلاشی می‌کند.
ری بچه‌هایش را جمع‌آوری می‌کند، یک ون را از مکانیک محلی می‌دزدد، پس از اینکه او به او توصیه کرد که چگونه آن را قبل از رفتن به شهر تعمیر کند، و برای پناه گرفتن به سمت خانه خالی مری آن در حومه نیوجرسی می‌رود. آن شب، آن‌ها در زیرزمین پناه می‌گیرند، اما به زودی صدای غرش عجیبی را می‌شنوند که به دنبال آن انفجاری رخ می‌دهد که خانه را ویران می‌کند. صبح روز بعد، ری و رابی متوجه می‌شوند که یک بوئینگ ۷۴۷ در محله سقوط کرده‌است. ری با یک تیم خبری سرگردان که در حال جابجایی لاشه هواپیما برای غذا هستند ملاقات می‌کند و به او توضیح می‌دهند که چندین سه‌پایه وجود دارد که به شهرهای بزرگ در سراسر جهان حمله کرده‌اند و اضافه می‌کند که سه‌پایه‌ها سپرهای نیرو دارند تا از آنها در برابر بیشتر دفاعیات بشریت محافظت کنند و سه‌پایه‌ها نیز سپرهای نیرو دارند. خلبانان در طوفان‌های رعد و برق به زمین سفر کردند تا راهی برای ورود به ماشین‌های خود که فرض می‌شود هزاران سال در زیر زمین مدفون بوده‌اند، شوند.
ری تصمیم می‌گیرد که بچه‌ها را به بوستون ببرد تا با مادرشان باشد، اما گروهی ناامید وسیله نقلیه آن‌ها را ازدحام کرده و آن‌ها را مجبور به ترک آن می‌کنند. آن‌ها در نهایت به یک کشتی رودخانه هادسون می‌رسند تا توسط سه‌پایه‌ها احاطه شوند، که بسیاری از پناهندگان را قتل‌عام یا ربوده می‌کنند، اما خانواده ری موفق به فرار می‌شوند. آن‌ها شاهد نبرد تفنگداران دریایی ایالات متحده با چند سه‌پایه هستند. با ناراحتی ری، رابی در نهایت به مبارزه بیهوده با بیگانگان می‌پیوندد، در حالی که ری و ریچل به سرعت از صحنه فرار می‌کنند. تفنگداران دریایی ایالات متحده با رابی که گمان می‌رود با آن‌ها کشته شده‌است محو می‌شوند. مدت کوتاهی پس از آن، مردی دیوانه به نام هارلان اوگیلوی به این زوج در زیرزمینی نزدیک پناه می‌دهد.
این سه نفر برای چندین روز ناشناخته می‌مانند، حتی زمانی که یک کاوشگر و گروهی از بیگانگان در زیرزمین کاوش می‌کنند. آن‌ها به زودی متوجه می‌شوند که بیگانگان شروع به کشت یک گیاه قرمز رنگ در سراسر مناظر کرده‌اند که به سرعت در حال گسترش است، و گروه استنباط می‌کنند که بیگانگان در حال شکل‌دادن به زمین هستند و به‌طور بالقوه از پوشش گیاهی قرمز به عنوان منبع غذایی استفاده می‌کنند. صبح روز بعد، اوگیلوی با مشاهده سه‌پایه‌ها که خون و بافت انسان را برای بارور کردن گیاهان بیگانه جمع‌آوری می‌کنند، دچار یک فروپاشی ذهنی می‌شود. ری از ترس فریاد دیوانه وار اوگیلوی که بیگانگان را آگاه کند، با اکراه او را می‌کشد. سپس کاوشگر سه‌پایه دوم فریرز را در خواب می‌برد و باعث می‌شود ریچل فرار کند و توسط سه‌پایه ربوده شود. سپس ری عمداً با هشدار دادن به بیگانگان با نارنجک ربوده می‌شود. با کمک دیگر ربوده شدگان، ری در نهایت از نارنجک‌ها استفاده می‌کند تا سه‌پایه را از درون نابود کند و همه آنها را آزاد کند.
چند روز بعد، ری و ریچل به بوستون می‌رسند و در آنجا متوجه می‌شوند که گیاهان بیگانه در حال پژمرده شدن هستند و سه‌پایه‌ها به‌طور غیرقابل توضیحی در حال فروریختن هستند. هنگامی که یک سه‌پایه فعال ظاهر می‌شود، ری متوجه فرود پرندگان روی آن می‌شود که نشان می‌دهد سپرهای نیروی آن از کار افتاده‌است. ری به سربازانی که جمعیت در حال فرار را اسکورت می‌کنند هشدار می‌دهد و آن‌ها با استفاده از موشک‌های ضد تانک آن را ساقط می‌کنند. با پیشروی سربازان روی سه‌پایه سرنگون شده، دریچه‌ای باز می‌شود و یک بیگانه رنگ پریده و بیمار قبل از سقوط و مرگ در نیمه راه مبارزه می‌کند. ری و ریچل سرانجام به خانه والدین مری آن می‌رسند، جایی که با مری آن و رابی که به نحوی زنده مانده بودند، قرار می‌گیرند.
در پایان، راوی توضیح می‌دهد که مرگ بیگانگان به دلیل ناتوانی سیستم ایمنی آن‌ها در کنترل میکروب‌های بی‌شماری ساکن زمین است که «خدا در حکمت خود» برای محافظت از انسان‌هایی که به‌طور طبیعی با بقیه زمین همزیستی دارند، روی این سیاره قرار داده‌است. زیست کره
پس از همکاری در سال ۲۰۰۲ در گزارش اقلیت، استیون اسپیلبرگ و تام کروز علاقه‌مند به همکاری دوباره با هم بودند. اسپیلبرگ در مورد کروز اظهار داشت: «او چنان شریک باهوش و خلاقی است و ایده‌های فوق‌العاده ای را به مجموعه می‌آورد که ما فقط جرقه‌های یکدیگر را می‌زنیم. من عاشق کار با تام کروز هستم.» Me If You Can (2002) و سه گزینه از فیلم‌ها را برای ساختن با هم ارائه داد که یکی از آن‌ها اقتباسی از جنگ جهانیان است. اسپیلبرگ The War of the Worlds را انتخاب کرد و اظهار داشت: "ما به یکدیگر نگاه کردیم و چراغ‌ها روشن شد. به محض شنیدن آن، گفتم "اوه خدای من! جنگ دنیاها - کاملاً. همین بود.»
این فیلم، سومین فیلم اسپیلبرگ در موضوع بازدید از بیگانگان است، همراه با برخوردهای نزدیک از نوع سوم و E.T. فرازمینی کاتلین کندی، تهیه‌کننده و همکار قدیمی‌اش، خاطرنشان می‌کند که با جنگ دنیاها، اسپیلبرگ این فرصت را داشت تا ضد شخصیت‌هایی را که در E.T. و برخورد نزدیک از نوع سوم. «زمانی که ما برای اولین بار توسعه ET را شروع کردیم، این داستان بسیار هیجان‌انگیزتر و تاریک‌تر بود و در واقع به چیزی خوش‌خیم‌تر تبدیل شد. من فکر می‌کنم که داستان تلخ‌تر و تاریک‌تر همیشه جایی در درون او بوده‌است. اکنون، او آن داستان را تعریف می‌کند.» اسپیلبرگ اظهار داشت که او فقط فکر می‌کرد که ساختن یک «فیلم واقعاً ترسناک با بیگانگان واقعاً ترسناک» سرگرم‌کننده است، کاری که قبلاً هرگز انجام نداده بود. اسپیلبرگ قصد داشت داستانی معاصر را بیان کند، کندی بیان کرد که داستان به عنوان یک فانتزی خلق شده‌است، اما به شیوه ای بیش از حد واقع گرایانه به تصویر کشیده شده‌است.
اسپیلبرگ و کروز از جی جی آبرامز خواسته بودند که فیلمنامه را بنویسند، اما مجبور شد فیلم را رد کند زیرا او در حال کار بر روی خلبان سریال تلویزیونی خود بود. جاش فریدمن فیلمنامه‌ای را ارائه کرد که سپس توسط دیوید کوپ بازنویسی شد. پس از بازخوانی رمان، کوپ تصمیم گرفت فیلمنامه را با تکیه بر یک راوی انجام دهد، «از دیدگاهی بسیار محدود، از جانب کسی که در حاشیه رویدادها قرار دارد و نه شخصی که در رویدادها دخیل است» و فهرستی از عناصری را که او می‌خواهد تهیه کرد. عدم استفاده به دلیل «کلیشه ای» بودن، مانند تخریب ساختمان‌های شاخص. برخی از جنبه‌های کتاب به شدت اقتباس و فشرده شده بود: شخصیت تیم رابینز ترکیبی از دو شخصیت در کتاب بود که نام آن از شخصیت سوم به عاریت گرفته شده بود. کوپ در حالی که محیط را از قرن ۱۹ به امروز تغییر می‌داد، سعی کرد «دنیای مدرن را به دهه ۱۸۰۰ بازگرداند»، با شخصیت‌هایی که از برق و تکنیک‌های مدرن ارتباطی خالی بودند.
اسپیلبرگ پس از دریافت شباهت‌های زیادی با زندگی شخصی‌اش، از جمله طلاق والدینش (طلاق ری و مری آن)، و چون وضعیت اسفبار بازماندگان داستانی نشان دهنده عدم اطمینان او پس از ویرانی‌های حملات ۱۱ سپتامبر است، فیلمنامه را پذیرفت. برای اسپیلبرگ، داستان‌های بقای شخصیت‌ها باید تمرکز اصلی باشد، زیرا آنها ذهنیت آمریکایی را نشان می‌دادند که هرگز تسلیم نمی‌شوند. اسپیلبرگ جنگ دنیاها را «یک نقطه مقابل قطبی» برای برخوردهای نزدیک توصیف کرد، با آن فیلم مردی که خانواده را ترک می‌کند تا با بیگانگان سفر کند، در حالی که جنگ جهان‌ها بر حفظ خانواده متمرکز بود. در عین حال، بیگانگان و انگیزه‌های آنها چندان مورد بررسی قرار نمی‌گیرند، زیرا «ما فقط نتایج این نقشه‌های پلید را برای جایگزینی ما با خود تجربه می‌کنیم».
اسپیلبرگ اگرچه فیلمنامه را پذیرفت، اما درخواست چندین تغییر کرد. اسپیلبرگ مخالف ایده ورود بیگانگان به سفینه‌های فضایی بود، زیرا در هر فیلم تهاجم بیگانگان از چنین وسیله‌ای استفاده می‌شد. استوانه‌های مریخی اصلی دور انداخته شدند، جایی که اسپیلبرگ منشأ سه‌پایه‌ها را با بیان اینکه مدت‌ها پیش در زیر زمین در زمین مدفون شده‌اند، جایگزین کرد.
اسپیلبرگ میراندا اتو را برای نقش مری آن در نظر داشت، اما در آن زمان به او زنگ زد که او باردار است و فکر می‌کرد که این فرصت از دست خواهد رفت. اسپیلبرگ سپس تصمیم گرفت بارداری اتو را در فیلم بگنجاند و قسمت را برای او تغییر دهد.
فیلمبرداری در ویرجینیا، کانکتیکات، نیوجرسی، کالیفرنیا و نیویورک انجام شد. تصویربرداری فیلم حدود ۷۳ روز به طول انجامید. اسپیلبرگ در ابتدا قصد داشت فیلم جنگ جهانیان را پس از مونیخ فیلمبرداری کند، اما تام کروز فیلمنامه دیوید کوپ را به قدری دوست داشت که به اسپیلبرگ پیشنهاد کرد که فیلمنامه قبلی را به تعویق بیندازد در حالی که او همین کار را با فیلم Mission: Impossible III انجام خواهد داد. بیشتر خدمه مونیخ برای کار در جنگ جهانیان نیز آورده شدند. در سال ۲۰۰۴، گروه‌های تولید به سرعت در هر دو سواحل مستقر شدند تا برای تاریخ شروع آماده شوند، مکان‌هایی را در بالا و پایین دریای شرقی جستجو کردند و مراحل و مجموعه‌هایی را آماده کردند که برای بازگشت شرکت به لس آنجلس پس از تعطیلات زمستانی استفاده می‌شود. پیش تولید تنها در سه ماه انجام شد، یعنی نیمی از زمانی که معمولاً برای فیلمی با اندازه و وسعت مشابه در نظر گرفته می‌شد. اسپیلبرگ خاطرنشان می‌کند، با این حال، «این یک دوره سخت برای جنگ جهانیان نبود. این طولانی‌ترین برنامه من در حدود ۱۲ سال بود. ما وقت خود را صرف کردیم.» استفاده از پیش نمایش، با توجه به برنامه فشرده.
صحنه ای که اولین ظهور سه‌پایه‌ها را به تصویر می‌کشد در تقاطع خیابان فری، خیابان مرچنت، و خیابان ویلسون، در نیوآرک، نیوجرسی فیلمبرداری شد. بعدها، اسپیلبرگ چندین صحنه را در ویرجینیا فیلمبرداری کرد. صحنه پیوسته در کالیفرنیا فیلمبرداری شد.
صحنه کشتی در شهر نیویورک آتن فیلمبرداری شد و خانه والدین مری آن در بروکلین واقع شد (اما در فیلم در بوستون به نمایش درآمد). برای صحنه سقوط هواپیمای محله، خدمه تولید یک بوئینگ ۷۴۷ بازنشسته را که قبلاً توسط شرکت آل نیپون ایرویز به نام JA8147 اداره می‌شد، با هزینه حمل و نقل ۲ میلیون دلار خریداری کردند، آن را به چند قطعه جدا کردند و خانه‌هایی در اطراف آنها ساختند. هواپیمای تخریب شده برای تور یونیورسال استودیو نگهداری شد. خانه ری در بایون، نیوجرسی فیلمبرداری شد (با یک صحنه صوتی که فضای داخلی را دو برابر می‌کند). در همین حال، سکانس جنگ دره در لکسینگتون، ویرجینیا و Mystery Mesa در کالیفرنیا فیلمبرداری شد. صحنه ای که در آن سه‌پایه شلیک می‌شود و در یک کارخانه سقوط می‌کند، در Naugatuck، کانکتیکات در یک کارخانه مواد شیمیایی متروک فیلمبرداری شده‌است. صحنه شناور شدن اجساد در رودخانه در رودخانه فارمینگتون در ویندزور، کانکتیکات توسط واحد دوم با استفاده از پایه ای برای داکوتا فانینگ که از پشت عکس گرفته شده‌است، فیلمبرداری شده‌است و بخشی که چهره بازیگران معتبر را نشان می‌دهد که بعداً بریده شده‌اند. برخی از فیلمبرداری‌ها در پارک وی کهنه سربازان جنگ کره در استاتن آیلند، نیویورک فیلمبرداری شد. این فیلم از شش مرحله صدا استفاده کرد که در سه قسمت استودیویی پخش شد.
عکاسی اصلی در ۸ نوامبر ۲۰۰۴ آغاز شد و در ۷ مارس ۲۰۰۵ به پایان رسید.
Industrial Light & Magic شرکت اصلی جلوه‌های ویژه فیلم بود. در حالی که اسپیلبرگ قبلاً از رایانه برای کمک به تجسم سکانس‌ها در پیش تولید استفاده کرده بود، اسپیلبرگ گفت: «این اولین فیلمی است که من واقعاً با استفاده از رایانه برای انیمیشن تمام استوری بوردها کار کردم.» به دوستش جورج لوکاس. به منظور حفظ واقع گرایی، استفاده از نماهای تصویری تولید شده توسط کامپیوتر و صفحه آبی محدود بود، و بیشتر جلوه‌های دیجیتال با فیلم‌های مینیاتوری و لایو اکشن ترکیب می‌شدند.