moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از سال ۱۷۴۰، نیوبری کسب و کار انتشاراتی خود را به شکل حرفه‌ای آغاز کرد و شروع به مطالعه در این زمینه کرد، اولین کار او چاپ دو نشریه ویرایشی از ریچارد آلیستریسRichard Allestree's در شعر و نثر بود، در سال ۱۷۴۳ خواندن و مطالعهٔ بیشتر را رها کرد و یک فروشگاه در لندن افتتاح کرد و همان زمان پسر خوانده اش به نام "جان کارنان" را مسئول کسب و کار خودش نمود، چندین کتاب برای بزرگسالان در همین زمان به چاپ رساند ولی علاقهٔ عجیبی به چاپ آثار کودکان پیدا نمود و به این رشته علاقه‌مند گردید، اولین کتابی که برای کودکان در این زمینه به چاپ رساند. کتاب جیبی "زیبای کوچولو"A Little Pretty Pocket-Book بود که در سال ۱۸ ژوئیه ۱۷۴۴ منتشر شد، کتاب "زیبای کوچولو" اولین کتاب چاپ شدهٔ نیوبری در زمینهٔ ادبیات کودکان بود که به موفقیت بسیار خوبی دست یافت، قیمت این کتاب ۶ پنس بود اما اگر کسی دو نسخه از آن را می‌خرید نیوبری یک توپ قرمز و سیاه و سفید یا بالشتک به انتخاب خریدار هدیه می‌داد.
اَنجانی (؛ زادهٔ ) یک خواننده–ترانه‌سرا و نوازنده پیانوی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او به واسطهٔ اجراهای مشترک به همراه لئونارد کوهن، نظیر "ایده‌های قدیمی" (۲۰۱۲ میلادی)؛ همچنین کارل آندرسن و استنلی کلارک شهرت دارد.
کُرتنی پلدن (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ژولیت مانیل (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل فرانسه است. وی در دهمین دوره جشنواره فیلم برلین برنده جایزه خرس نقره‌ای برای بهترین بازیگر زن شد.
متروی هامبورگ () سامانه قطارشهری زیرزمینی در هامبورگ، آلمان است.
این مترو که در سال ۱۹۱۲ تأسیس شده‌است دارای ۴ خط، ۹۱ ایستگاه و ۱۰۴٫۷ کیلومتر طول است.
مدرسۀ صمصامیه نخستین مدرسۀ امروزی در شهر قصر شیرین در استان کرمانشاه بود که در سال ۱۲۹۸ خورشیدی تأسیس شد.
مدرسۀ صمصامیه در سال ۱۲۹۸ خورشیدی همزمان با تأسیس ادارۀ معارف به همت شیرخان صمصام‌الممالک و کمک مالی نصرت‌الممالک پیشدادیوسفی، فرشید، "تاریخچه‌ای مختصر‌ از‌ فرهنگ و‌ فرهنگ‌پژوهان استان کرمانشاه"، در هفته‌نامۀ‌ "نقد حال"، چاپ کرمانشاه، شمارۀ ۷۱۸، سال پانزدهم، سه‌شنبه ۵ آذر ۱۳۹۸. ساخته‌شد. مدیریت آن را در ابتدا "جلال‌الدین میرزا جهانبانی" برعهده داشت که همزمان رئیس ادارۀ معارف قصر شیرین نیز بود. اما از سال ۱۳۰۰ خورشیدی، شاعر قصر شیرینی، باقر فانی به مدیریت این مدرسه منصوب شد. تا پیش از تأسیس نخستین دبیرستان قصر شیرین در سال ۱۳۱۵ با نام "دبیرستان پهلوی"، کلاس‌های دانش‌آموزان دبیرستانی نیز در ساختمان مدرسۀ صمصامیه برگزار می‌شد.پایگاه اینترنتی قصر شیرینی‌های مقیم تهران، "مختصری از تاریخ آموزش و پرورش در قصر شیرین"، نوشتۀ نریمان سبحانی؛ بازدید در ۲۴ ژانویۀ ۲۰۱۶.
پس از چند دهه مکان مدرسه توسط فردی به نام امین غفوری خریداری شده و به گاراژ تبدیل شد، اما مکان آن همچنان با نام صمصامیه شناخته می‌شد.پایگاه اینترنتی قصر شیرینی‌های مقیم تهران، "مختصری از تاریخ آموزش و پرورش در قصر شیرین"، نوشتۀ نریمان سبحانی؛ بازدید در ۲۴ ژانویۀ ۲۰۱۶.
مکان مدرسۀ صمصامیه در ضلع شرقی میدان مرکز شهر به سمت رودخانۀ الوند بود. صمصامیه حیاط بزرگی داشت و ساختمان مدرسه در دو طبقه دور تا دور این حیاط ساخته‌شده‌بود. هم‌اکنون بلوار ساحلی محل سابق مدرسه را محو نموده‌است.پایگاه اینترنتی قصر شیرینی‌های مقیم تهران، "مختصری از تاریخ آموزش و پرورش در قصر شیرین"، نوشتۀ نریمان سبحانی؛ بازدید در ۲۴ ژانویۀ ۲۰۱۶.
به مدت طولانی رئیس ادارۀ معارف قصر شیرین و مدیر مدرسۀ صمصامیه یک نفر بودند. با تأسیس دبیرستان پهلوی در سال ۱۳۱۵ و پس از آن تأسیس مدرسۀ دیگری در قصر شیرین به نام مدرسۀ نوبنیاد، این قاعده نیز تغییر کرد. اسامی رؤسای معارف قصر از ابتدا (۱۲۹۸) تا انقلاب بهمن ۱۳۵۷ به شرح زیر است:پایگاه اینترنتی قصر شیرینی‌های مقیم تهران، "مختصری از تاریخ آموزش و پرورش در قصر شیرین"، نوشتۀ نریمان سبحانی؛ بازدید در ۲۴ ژانویۀ ۲۰۱۶.
استنلی کلارک (؛ زادهٔ ) یک موسیقی‌دان و نوازنده گیتار بیس آمریکایی است که جدا از شهرتش در نوازندگی، به عنوان یک آهنگساز موفق و خلاق در زمینه موسیقی فیلم و تلویزیون نیز شناخته می‌شود. او از سال ۱۹۶۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت است.
کلارک در ۳۰ ژوئن ۱۹۵۱ در فیلادلفیا آمریکا به‌دنیا آمد. وی آشنایی‌اش با گیتار بیس را یک اتفاق قلمداد می‌کند؛ زمانی‌که در کلاس موسیقی دیر حاضر می‌شود و تنها سازی که باقی‌مانده بود، یعنی آکوستیک بیس را انتخاب می‌کند. کلارک تحصیلاتش را در آکادمی موسیقی فیلادلفیا (که در سال ۱۹۸۵ میلادی در دانشگاه هنر ادغام شد) سپری نمود. در سال ۱۹۷۱ میلادی و پس‌از فارغ‌التحصیلی به نیویورک رفت و با جمعی از برترین نوازندگان آن زمان هم‌نوازی نمود، نوازندگانی هم‌چون آرت بلیکی، دیو بروبک، دکستر گوردون، گاتو باربیری، چیک کوریا، فارو سندرز، گیل ایوانز و استن گتز.
کلارک از اعضای کلیسای ساینتولوژی بود اما دیگر نیست.
در طی دههٔ ۱۹۷۰ میلادی وی به صورت رسمی به گروه جاز فیوژن با نوازندهٔ مشهور پیانو یعنی چیک کوریا پیوست. در پی این همراهی، آلبوم‌های متعددی منتشر نمود که بسیاری از آن‌ها از ارزشمندترین آثار در سبک جاز فیوژن است.
استنلی کلارک هم‌زمان با فعالیت در این گروه، به دنبال فعالیت‌های خودش به عنوان یک نوازندهٔ مستقل نیز بود. وی در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی چندین آلبوم انفرادی ضبط و منتشر کرد؛ یکی از مشهورترین و موفق‌ترین این آلبوم‌ها، در سال ۱۹۷۶ میلادی با عنوان "روزهای مدرسه" همراه با جاکو پاستوریوس منتشر شد.
این آلبوم هنوز هم یکی از آثار برتر موسیقی جاز است و بسیاری از نوازندگان، بیش از استفاده موسیقایی، به این اثر به عنوان یک راهنمای باارزش آموزشی نگاه می‌کنند.
سید عبدالله موسوی (زاده ۲۵ مهر ۱۳۴۰ شهرستان آغاجاری) مدیر اجرایی ایرانی است، که در حال حاضر بعنوان مدیر عامل شرکت ملی حفاری ایران و عضو اصلی هیئت مدیره شرکت ملی حفاری ایران فعالیت می‌کند.
وی دانش‌آموخته کارشناسی شیمی کاربردی از دانشگاه آزاد اسلامی امیدیه است و فعالیت در صنعت نفت را از سال ۱۳۵۹ در شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب آغاز کرد. موسوی در فاصله سال‌های ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۵ مدیرعامل شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مسجدسلیمان بود و از سال ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۰ بعنوان مدیرعامل شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری فعالیت می‌کرد. وی در سال ۱۳۹۰ به‌عنوان مدیر مهندسی و ساختمان شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب منصوب شد و از سال ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۴ نیز مدیرعامل شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مارون بود.
اوفلیا () فیلمی درام به کارگردانی کلود شابرول است که در سال ۱۹۶۳ منتشر شد.
لامبرتو پیکاسو (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "برادران کارامازوف"، "کاراواجو"، "قلب و روح"، "دکتر آنتونیو"، "مسالینا"، ""، "روسینی"، "جوزپه وردی"، "ورای عشق"، "فانی"، "کاستا دیوا"، "مانون لسکو" و "عاشق مجنون‌وار" اشاره کرد. او در ۷۰ فیلم بین سالهای ۱۹۱۴ و ۱۹۵۳ میلادی ظاهر شد.
سوپر بول ۵۰ () پنجاهمین دورهٔ سوپربول و ۴۶مین مسابقهٔ قهرمانی در عصر جدید لیگ ملی فوتبال بود. قهرمان کنفرانس فوتبال آمریکا (AFC) دنور برانکوز با قهرمان کنفرانس ملی فوتبال (NFC) کارولاینا پنترز به منظور تعیین قهرمان فصل ۲۰۱۵ ان‌اف‌ال رقابت کرد و پیروز شد.
ژاک دوترون (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه‌سرا، آهنگساز، نوازنده گیتار و بازیگر اهل فرانسه است.
او در فیلم‌های هرکس را که می‌خواهید ببوسید و شب‌های من بازی کرده‌است.
بابت شکلات متشکرم () فیلمی مهیج به کارگردانی کلود شابرول است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ایزابل هوپر و آنا موگلالیس اشاره کرد.
کوت دازور (؛ ؛ به معنای لفظی ساحل لاجوردی) یا ریویرای فرانسه خط ساحلی در گوشهٔ جنوب شرقی فرانسه، بر کنارهٔ دریای مدیترانه است که همچنین حکومت مستقل موناکو را در بر می‌گیرد. هیچ مرز رسمی برای این منطقه وجود ندارد ولی معمولاً از مرز ایتالیا (ریویرای ایتالیا) در شرق تا سن-تروپه، ایئر، تولون، یا کاسی در غرب لحاظ می‌شود."Côte d'Azur, côte méditerranéenne française entre Cassis et Menton" ("Côte d'Azur, French Mediterranean coast between Cassis and Toulon") in "Dictionnaire Hachette encyclopédique" (2000), p. 448."Côte d'Azur, Partie orientale du littoral français, sur la Méditerranée, de Cassis à Menton" ("Côte d'Azur, Eastern part of the French coast, on the Mediterranean, from Cassis to Menton"), in "Le Petit Larousse illustré" (2005), p. 1297. بزرگترین شهر آن نیس با جمعیت ۳۴۷٬۰۶۰ است. پس از جنگ جهانی دوم این منطقه به یکی از مقاصد مطرح گردشگری و برگزاری مجامع تبدیل شد و بسیاری از ستاره‌ها نظیر التون جان و بریژیت باردو در آن خانه دارند.
اُکسیتَنی (به زبان فرانسوی: Occitanie,; , ) پیشتر: لانگدُک‌روسیون و میدی‌پیرنه (به فرانسوی: Languedoc-Roussillon, Midi-Pyrénées) از ناحیه‌های فرانسه است که پس از اصلاحات سرزمینی در ۲۰۱۴ با ادغام لانگدُک‌روسیون، و پیرنه میانه تشکیل شد. این ناحیه از ۱ ژانویه ۲۰۱۶ به وجود آمد.
شورای دولتی فرانسه در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۶ نام اکسیتانی را برای این ناحیه تصویب کرد.
لانگداک-روسیون-پیرنه میانه ۵٬۶۲۶٬۸۵۸ نفر جمعیت دارد.
او-دو-فرانس Regional council votes for "Hauts-de-France", La Voix du Nord, 14 March 2016 (, به معنای لفظی فرانسه علیا) پیشتر: نور-پا-دو-کاله و پیکاردی (به فرانسوی: Nord-Pas-de-Calais & Picardie) از ناحیه‌های فرانسه است که با اصلاحات سرزمینی نواحی فرانسه در سال ۲۰۱۴ با ادغام نور-پا-دو-کاله، و پیکاردی ایجاد شد. این ناحیه از ۱ ژانویه ۲۰۱۶ پس از انتخابات منطقه‌ای فرانسه، ۲۰۱۵ به وجود آمد.
او-دو-فرانس ۵٬۹۷۳٬۰۹۸ نفر جمعیت دارد.
نوول-اَکیتِن (به فرانسوی: Nouvelle-Aquitaine; ; یا ; ; پوتوی-سن‌اونژه‌ای: "Novéle-Aguiéne"; ) بزرگترینِ ناحیه‌های فرانسه است، که در امتداد غرب و جنوب غربی فرانسه متروپل گسترده‌است. از ناحیه‌های فرانسه است که در جنوب غربی این کشور واقع شده و بر اثر اصلاحات سرزمینی ۲۰۱۴ با ادغام ناحیه آکیتن، لیموزن، و پواتو-شرانت به وجود آمد.
در سال ۲۰۱۶ کارگروهی نام نوول-آکیتن را پیشنهاد و پس از تأیید شورای دولتی فرانسه رسماً بر این ناحیه اطلاق شد.
نام این ناحیه در آغاز آکیتن-لیموزن-پواتو-شرانت (به فرانسوی: Aquitaine-Limousin-Poitou-Charentes) بود.
آکیتن-لیموزن-پواتو-شرانت ۵٬۸۰۸٬۵۹۴ نفر جمعیت دارد.
بورگونی-فرانش-کنته (به فرانسوی: Bourgogne-Franche-Comté) از نواحی فرانسه است که در ۲۰۱۶ با ادغام بورگوین، و فرانش-کنته به وجود آمده‌است.
بورگونی-فرانش-کنته ۲٬۸۱۶٬۸۱۴ نفر جمعیت دارد.
قلمروهای فرادریایی فرانسه (به فرانسوی: France d'outre-mer) متشکل از همهٔ قلمروهای در ادارهٔ فرانسه خارج از اتحادیه اروپا است.
۱۱ قلمروهای فرادریایی فرانسه:
آبراهام لینکلن () مجسمه برنزی اثر هایک پاتیکیان هنرمند ارمنی-آمریکایی که در سال ۱۹۲۶ ساخته شده و در مرکز اجتماعی، سانفرانسیکو نصب شده است.
مجسمه ویلیام مک‌کینلی () مجسمه برنزی اثر هایک پاتیکیان هنرمند ارمنی-آمریکایی که در سال ۱۹۰۶ ساخته شده و در آرکاتا، کالیفرنیا نصب شده است.
نمایشگاه بین‌المللی پاناما-پسیفیک () نمایشگاه جهانی که در فاصله ۲۰ فوریه و ۴ دسامبر ۱۹۱۵ در
شهر سان فرانسیسکو کالیفرنیا برگزار شد. ظاهراً این نمایشگاه، جشن اتمام کانال پاناما بود. اما به‌طور گسترده یک فرصت برای به نمایش گذاشتن شهر بود که آن شهر از زمین‌لرزه ۱۹۰۶ بهبود یافته بود.
جان جی. پرشینگ (؛ – ) ژنرال نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا بود که فرماندهی نیروهای اعزامی آمریکا در جنگ جهانی اول برای پیروزی بر آلمان را بر عهده داشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون لژیون دونور شده‌است.
رنگ‌های بی‌شمار جهان فانتوم یک رمان خیال‌پردازی ژاپنی به قلم سویچیرو هاتانو و طراحی شیرابی است. بر اساس این رمان یک مجموعه تلویزیونی انیمه نیز به کارگردانی تاتسویا ایشیهارا، توسط استودیو کیوتو انیمیشن تهیه شده است که از ۷ ژانویه ۲۰۱۶ در حال پخش است.
در آینده‌ای نه چندان دور، در دنیای ساخته تخیل انسان‌ها، ارواح و هیولاهایی پدیدار شدند که آن‌ها را با عنوان «فانتوم» خطاب می‌کردند. در این میان انتشار تصادفی یک ویروس آزمایشی باعث شیوع بیماری شد که به موجب آن تغییر شیمیایی در مغز تمام افراد جهان رخ داد. این مسئله به آن‌ها اجازه مشاهده و درک این موجودات فرابُعدی را می‌داد. اگرچه اکثر فانتوم‌ها بی‌خطر به حساب می‌آمدند، اما برخی از آن‌ها نیز خطرناک بوده و به عنوان تهدیدی برای بشریت به شمار می‌رفتند. هاروهیکو ایچیجو، دانش‌آموز سال اول در آموزشگاه «هوسئا»، قدرت احضار یا مهر و موم فانتوم‌ها را توسط کشیدن پیش‌طرح آن‌ها داشت، همراه با مائی کاواکامی که توانایی خلق پنج عنصر را داشت، رینا ایزومی با قابلیت ارواح خواری و کویتو میناسه که با فانتوم‌ها به صورت انفرادی نبرد می‌کرد، به جنگ این هیولاهای خطرناک می‌رفتند. آن‌ها فراز و نشیب‌های زندگی در مدرسه را تجربه کردند تا اینکه اتفاقی ناگهانی منجر به آشکار شدن حقیقت این جهان شد.
پیر برتن (؛ – ) هنرپیشه اهل فرانسه بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "کلاغ"، "اورفئوس"، "جنجال بزرگ" و "دکتر کئوک" اشاره کرد.
وسیوالاد ایلاریونوویچ پودوفکین (؛ – ) کارگردان، نویسنده و هنرپیشه سینمای اتحاد جماهیر شوروی بود که سهم عمده‌ای در پیشبرد نظری جنبش مونتاژ شوروی داشت. نظریات او غالباً در تقابل با فیلمساز مهم دیگر آن دوره یعنی آیزنشتاین قرار می‌گرفت.
از آثار مهم پودوفکین می‌توان به «سه‌گانهٔ انقلاب» شامل فیلم‌های "مادر"، "پایان سن پترزبورگ" و "طوفان بر فراز آسیا" اشاره کرد.
وی برندهٔ جوایزی همچون درجه پرچم سرخ، نشان لنین، و جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی شده‌است.
ناصر یگانه (۱۳۰۲، قزوین – ۱۳۷۲، واشینگتن، دی.سی.) حقوقدان، سیاستمدار، دولتمرد ایرانی و رئیس قوهٔ قضائیه (رئیس دیوان عالی کشور) ایران بود. از دیگر سمتهای او می‌توان به نمایندگی مجلس شواری ملی و سنا، وزیر مشاور و معاون پارلمانی نخست وزیر اشاره کرد.
ناصر یگانه در ۱۳۰۲ در قزوین متولد شد. پدرش میرزا غفارخان یگانه ملقب به سالار منصور از مشروطه خواهان قزوین بود. وی پس از انجام تحصیلات ابتدایی و متوسطه وارد دانشکده حقوق دانشگاه تهران شد و درجه لیسانس در علم حقوق دریافت نمود. سپس برای ادامه تحصیل به اروپا رفت و از دانشکده حقوق دانشگاه سوربن پاریس دکترای حقوق دریافت نمود آنگاه به آمریکا سفر نمود و رویه‌های قضایی دادگاه‌های آمریکا را مورد مطالعه قرار داد. پس از بازگشت به ایران به شغل قضاوت مشغول شد و ضمناً تحصیلات خود را در علوم قدیمه و معارف اسلامی و حکمت تعقیب نمود. در دادگستری چندی رئیس شعبه دادگاه بخش و زمانی مستشار دیوان کیفر بود تا به ریاست اداره فنی رسید و بعد مدیر کل قضایی وزارت دادگستری شد.
یگانه در سمت قضائی خود تلاش دامنه‌داری را برای ورود به هیئت حاکمه ایران آغاز کرد و با دسته‌جات سیاسی روز و احزاب در مذاکره و تبادل‌نظر بود. سرانجام وارد کانون مترقی شد. این گروه توسط حسنعلی منصور بنیان‌گذاری شده بود و قریب سی نفر از تحصیلکرده‌های اروپا و آمریکا عضو آن بودند. کانون مترقی در سال ۱۳۴۲ فعالیتهای سیاسی خود را آغاز کرد و اعضای آن توانستند به مجلس بیست و یکم راه پیدا کنند. یگانه که از عناصر فعال و پرکار گروه بود کاندیدای انتخابات شد و از قزوین به وکالت مجلس شورای ملی رسید. هنوز یک سال از عمر مجلس بیست و یکم نگذشته بود که لیدر کانون مترقی که خود سمت نمایندگی مجلس را داشت به نخست‌وزیری منصوب شد و بیشتر اعضاء کابینه خود را از اعضاء گروه که نمایندگی مجلس را داشتند انتخاب کرد. در هیئت وزیران حسنعلی منصور سمت معاون پارلمانی و وزارت مشاور به دکتر ناصر یگانه تعلق گرفت. یگانه در کابینه امیرعباس هویدا در ۱۳۴۳ در همان سمت سابق خود تثبیت شد. وی چند بار نامزد وزارت دادگستری شد ولی از قبول آن خودداری نمود، با این حال چند نوبت در غیاب وزیران دادگستری سرپرستی وزارتخانه را قبول کرد.
یگانه در سال ۱۳۵۰ پس از شش سال وزارت مشاور سنگر سیاسی خود را تغییر داد و کاندیدای نمایندگی مجلس سنا گردید و با مساعدت تمام عیار حزب ایران نوین سناتور دوم تهران شد. در ۱۳۵۳ عمادالدین میرمطهری رئیس دیوان کشور، به سنن هفتاد و پنج سالگی رسید و به موجب قانون بازنشستگی وی ابلاغ گردید. در این موقع یگانه داوطلب ریاست دیوان عالی کشور گردید. در آن تاریخ سمت قضایی وی با حفظ مقام سناتوری دادیاری دیوان عالی کشور بود. ابتدا از طرف وزیر دادگستری حکمی برای دکتر یگانه صادر شد که به موجب آن حکم نامبرده به مقام مستشاری دیوان عالی کشور منصوب گردید و به یکی از شعب دوازده‌گانه معرفی شد. سپس وزیر دادگستری حکم دیگری صادر کرد که وی به ریاست شعب دیوان عالی کشور منصوب شده است؛ و نهایتاً با رای رؤسای شعب دیوان کشور و فرمان صادق احمدی وزیر وقت دادگستری به ریاست دیوان عالی انتخاب شد.
یگانه در دی ماه ۱۳۵۷ سفری به اروپا رفت و چندی در پاریس گذرانید سپس در بهمن ماه همان سال به تهران بازگشت، دکتر ناصر یگانه بعد از انقلاب دستگیر و زندانی شد. چندی در زندان به سر برد تا آزاد شد و پس از آزادی به آمریکا عزیمت و در آنجا اقامت نمود. یگانه سرانجام در سال ۱۳۷۲ بر روی قایق خودش در واشینگتن به زندگی خود خاتمه داد.
تب طلای کلوندایک ()، به مهاجرت حدود صد هزار جوینده طلا به منطقه کلوندایک یوکان گفته می‌شود که بین سال‌های ۱۸۹۶ و ۱۸۹۹ رخ داد. این منطقه در شمال غربی کانادا واقع است.
معدنچیان محلی در ۱۶ اوت ۱۸۹۶ در منطقهٔ کلوندایک طلا کشف کردند. هنگامی که در سال بعد خبر به سیاتل، واشینگتن و سان فرانسیسکو رسید، هجوم جویندگان طلا به منطقه آغاز شد. برخی‌ها ثروتمند شدند، ولی اکثریت چیزی به دست نیاوردند. تب طلا در ۱۸۹۹ پس از کشف طلا در نوم آلاسکا که مهاجرت گسترده‌ای از کلوندایک را موجب شد، پایان یافت. کتاب‌ها، عکس‌ها، فیلم‌های گوناگونی از این تب طلا الهام گرفته‌اند که از آن جمله می‌توان به فیلم جویندگان طلا، ساخته چارلی چاپلین و داستان آوای وحش، نوشته جک لندن اشاره کرد.
«دریاسالار ناخیموف» () یک فیلم شوروی به کارگردانی وسیوالاد پودوفکین است که در سال ۱۹۴۷ منتشر شد.
«مینین و پوژارسکی» () یک فیلم شوروی به کارگردانی وسوالد پودوفکین است که در سال ۱۹۳۹ منتشر شد.
«ژوکوفسکی» () یک فیلم شوروی به کارگردانی وسوالد پودوفکین است که در سال ۱۹۵۰ منتشر شد.
«بازگشت واسیلی بورتنیکوف» () یک فیلم شوروی به کارگردانی وسوالد پودوفکین است که در سال ۱۹۵۳ منتشر شد.
تب شطرنج () یک فیلم صامت کمدی سینمای اتحاد جماهیر شوروی به کارگردانی وسوالد پودوفکین است که در سال ۱۹۲۵ منتشر شد.
«پایان سن‌پترزبورگ» () یک فیلم صامت به کارگردانی وسوالد پودوفکین است که در سال ۱۹۲۷ منتشر شد.
از بازیگران آن می‌توان به وسوالد پودوفکین اشاره کرد.
«طوفان بر فراز آسیا» () یک فیلم روسی به کارگردانی وسوالد پودوفکین است که در سال ۱۹۲۸ منتشر شد.
«ساختمان مغز» () یک فیلم مستند شوروی به کارگردانی وسوالد پودوفکین است که در سال ۱۹۲۶ منتشر شد. که باعث محبوبیت مطالعات ایوان پاولوف در زمینه شرطی سازی کلاسیک شد. این فیلم اولین اثر مستقل پودوفکین به عنوان کارگردان است و همچنین آغاز همکاری وی با آناتولی گولونیا به عنوان فیلمبردار است.
پودوفکین در سال 1925 به استودیوی فیلم Mezhrabpom-Rus پیوست و به عنوان اولین کار خود را برای ساخت یک فیلم علمی محبوب درباره کارهای ایوان پاولوف دریافت کرد. فیلمبرداری در ماه مه 1925 آغاز شد و بیش از یک سال ادامه داشت. این تأخیرها به دلیل تعطیلی مداوم بین آزمایشگاه پاولوف در لنینگراد و استودیوی فیلم سازی در مسکو و همچنین مشکلات در فیلمبرداری از حیوانات شرطی که به راحتی توسط چراغ ها و صداهای روند فیلمبرداری منحرف می شدند ، ایجاد شد. بیست سال بعد ، پودوفکین به یک مصاحبه کننده گفت:تنها اهمیتی که این فیلم اول من دارد این است که باعث شد بفهمم می توانم خودم کار کنم. تا آن زمان چنین ایده ای برای من کاملاً غیرممکن به نظر می رسید ، اگرچه کولشوف به من اطمینان داد که کاملاً قادر به ...
«به نام سرزمین پدری» () یک فیلم به کارگردانی وسوالد پودوفکین و Dmitri Vasilyev است که در سال ۱۹۴۳ منتشر شد.
میدان مسابقه یک محوطه است که برای رقابت میان وسایل نقلیه، ورزشکاران یا حیوانات (مانند مسابقات اسب‌دوانی) ایجاد می‌شود. یک میدان مسابقه می‌تواند سکوی تماشاگران نیز داشته باشد. میدان‌های مسابقه در مطالعهٔ جنبش جانوری نیز به کار می‌روند.
میدان مسابقه یک سازهٔ ثابت است. میدان‌های مسابقهٔ ساخته شده برای دوچرخه‌سواری ولودروم نامیده می‌شوند. معمولاً میدان‌های مسابقه به مصورت مدار بسته ساخته می‌شوند. در این حالت، می‌توان مسابقه را در تعداد دورهای مختلف برگزار کرد.
شواهدی مبنی بر توسعهٔ میدان‌های مسابقه در برخی تمدن‌های باستانی وجود دارد. پیشرفته‌ترین میدان‌های مسابقهٔ باستانی در یونان باستان و امپراتوری روم ساخته شده‌بودند. این سازه‌ها برای مسابقهٔ اسب‌ها و گردونه‌ها طراحی شده‌بودند. ظرفیت ورزشگاه سیرکوس ماکسیموس در روم باستان ۲۰۰ هزار نفر بود.
امکانات مسابقه در قرون وسطی نیز موجود بود و گزارش‌هایی از یک مسابقهٔ عمومی در لندن در سال ۱۱۷۰ میلادی وجود دارد.
با اختراع خودرو در اواخر سدهٔ نوزدهم میلادی، میدان‌های مسابقه برای تطابق با وضعیت وسایل نقلیه طراحی شدند. نخستین میدان‌ها، میدان‌های اسب‌دوانیِ تغییر یافته بودند. مسابقات خودرویی در این میدان‌ها از سال ۱۸۹۶ در کرانستون (رود آیلند) آغاز شد. پیست سرعت ایندیاناپولیس در سال ۱۹۰۹ افتتاح شد.
در طراحی میدان‌های مسابقهٔ نوین، ایمنی تماشاگران بسیار مورد توجه قرار می‌گیرد. دلیل آن، حوادث مرگبار رخ داده برای تماشاگران و مجریان مسابقه است. تجهیزات به کار رفته برای ایمنی، معمولاً شامل حریم میدان، موانع و توری‌های بلند است.
میدان‌های مسابقه برای ورزش‌های زیر استفاده می‌شوند:
کفپوش سطح میدان یکی از موارد زیر است:
جشن عروسی فیلمی محصول سال ۱۹۶۹ به کارگردانی برایان دی پالما و ویلفرد لیچ است. در این فیلم بازیگرانی همچون جنیفر سالت، جیل کلایبورگ، ویلیام فینلی، رابرت دنیرو و جرید مارتین ایفای نقش کرده‌اند.
موشی‌شی با عنوان انگلیسی استاد حشرات، یک فیلم فانتزی ژاپنی محصول سال ۲۰۰۶، به نویسندگی و کارگردانی کاتسوهیرو اوتومو است، که بر اساس اقتباسی از مانگایی به همین نام، اثر یوکی اوروشیبارا ساخته شده‌است. در این فیلم بازیگرانی همچون جو اوداگیری در نقش شخصیت گینکو، ماکیکو اسومی، نائو اوموری و یو آئویی ایفای نقش می‌کنند. نخستین نمایش فیلم در سال ۲۰۰۶ و در طی جشنواره فیلم ونیز بود و سپس در ۲۴ مارس ۲۰۰۷ در کشور ژاپن اکران شد.
ناتالی لا رز (زاده ۱۱ ژوئیه ۱۹۸۸) خواننده و ترانه‌سرا هلندی است.
جایزه اپیکا جایزه هنر و خلاقیت است که توسط خبرنگاران بخش بازاریابی و ارتباطات داوری می‌شود.
جایزه اپیکا در سال ۱۹۸۷ در پاریس تأسیس شد و هر سال در شهرهای مختلف برگزار می‌شود.
جنیفر سالت (زاده ) تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس و بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌هایی که او در آن بازی کرده‌است، می‌توان به "جشن عروسی"، "نوبت من است" و "سلام مامان!" اشاره کرد.
دوریان میسیسک (زاده ) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم شماره شانس اسلوین ، فریدم لند اشاره کرد.
مدیر ارشد وب بالاترین مدیر اجرایی در سطح یک سازمان می‌باشد که مدیریت تمامی سایت‌های اینترنتی و اینترانتی سازمان را به عهده دارد. این مدیر مستقیماً به مدیر عامل گزارش می‌دهد و باید به موارد زیر تسلط بالا داشته باشد:
مدیر ارشد وب باید دید بسیار وسیعی به کامپیوترها، سیستم‌ها و برنامه‌نویسی داشته باشد، همچنین داشتن دانش نسبی به چندین زبان برنامه نویسی، گرافیک کامپیوتری، طراحی و برنامه‌نویسی خلاقانه از دیگر خصوصیات او می‌باشد. این رده سازمانی همچنین فراتر از یک وبمستر یا حتی توسعه دهنده وب می‌باشد و حضور این مدیر به صورت فیزیکی در سازمان بسیار مهم می‌باشد. این عنوان شغلی همچنین به عنوان یک هدف معتبر توسط توسعه دهندگان وب، دنبال می‌شود.
خیلی از کمپانی‌ها مدیر ارشد وب را در اختیار ندارند، زیرا این رده شغلی نیاز به دانش انفرادی موارد بسیاری می‌باشد که بالاتر ذکر شد، به جای آن کمپانی‌ها ممکن است رده‌های دیگر شغلی مثل برنامه‌نویس Front-End ، برنامه‌نویس Back-End ، برنامه‌نویس سرور، وبمستر، طراح وب و گرافیست را جداگانه در اختیار داشته باشد. به‌طور معمول یک مدیر ارشد وب به تمامی عناوینی که ذکر شد تسلط دارد و عهده‌دار مسئولیت‌های بسیار می‌باشد.
اولین بار این نقش توسط کمپانی فرچون ۵۰۰ در سال 1999 ایجاد شد.
در سال 2005 نویسندگان بیشتری مقاله‌هایی در این باره که وجود یک مدیر اجرایی در این سطح، برای تعامل کامل با فعالیت‌های مربوط به شبکه جهانی ضروری است را ارائه دادند.
مدیر ارشد وب را باید از عناوین مدیریت اطلاعات و مدیریت فناوری جدا کرد. زیرا این عنوان سازمانی نیاز به تمرکز بر محیط وب و حضور اجرایی دارد. مدیر ارشد اطلاعات معمولاً بر طرح‌های‌های IT، خرید فناوری و معماری اقتصادی این حوزه تمرکز دارد و مدیر فناوری اصولاً بر فناوری‌های جدید تمرکز دارد.
مسئولیت مدیر ارشد وب بسیار سنگین می‌باشد . البته به اهداف اقتصادی وابسته است. مدیر ارشد وب اصطلاحاً باید در حکومت داری وب استاد باشد و به توسعه اقتصادی کمک کند. این مدیر اجرایی باید به‌طور مستقیم به مسئولیت‌های زیر نظارت داشته باشد:
[�] ویکی‌پدیای انگلیسی
فرانسیسکو یاتس (زاده ) خواننده کانادایی است.
پاتریک دِوِجیان (؛ ؛ ۲۶ اوت ۱۹۴۴ – ۲۹ مارس ۲۰۲۰) یک سیاست‌مدار ارمنی-فرانسوی از حزب اتحاد برای جنبش مردمی بود. وی در سال ۲۰۰۷ به ریاست شورای عمومی در شهرستان او-دو-سن رسید و جایگزین نیکولا سارکوزی شد.
پدربزرگ پاتریک، گارگین دوجیان از ارمنی‌های ساکن عثمانی بود که در زمان نسل‌کشی ارمنی‌ها در سال ۱۹۱۵ میلادی به فرانسه گریخته بود. وی از دانشگاه پانتئون-آسا فارغ‌التحصیل شده و یکی از مخالفان پذیرش ترکیه در اتحادیه اروپا بود. پاتریک دوِجیان که در اواسط هفته سوم مارس تست کرونای او مثبت اعلام شد، بین جمعه‌شب و شنبه ۲۸ مارس ۲۰۲۰ در سن ۷۵ سالگی در آنتونی، او-دو-سن فرانسه بر اثر ابتلا به بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ درگذشت.L'ex-ministre Patrick Devedjian est mort des suites du coronavirus.
ویروس زیکا نام یک ویروس از خانواده فلاوی‌ویریده (Flaviviridae) است و از پشه به انسان منتقل می‌شود. ابتلا به این ویروس بیشتر در نقاطی از آفریقا و آسیای جنوب شرقی دیده شده‌است.
این بیماری توسط پشه‌های آئدس ("Aedes)" فعال در روز، مانند A. ae Egypti و A. albopictus منتشر می‌شود. نام آن از جنگل زیکا از اوگاندا -جایی که ویروس برای اولین بار در سال ۱۹۴۷ جدا شد- آمده‌است. ویروس زیکا به ویروس‌های دِنگی، تب زرد، آنسفالیت ژاپنی و ویروس غربی نیل مربوط است. از دهه ۱۹۵۰، شناخته شده است که در یک کمربند استوایی باریک از آفریقا تا آسیا رخ می‌دهد. از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۶، ویروس به سمت شرق، در سراسر اقیانوس آرام و آمریكا گسترش یافت و منجر به همه گیری ۱۶-۲۰۱۵ شد.
ویروس زیکا برای اولین بار در سال ۱۹۴۷ در بدن یک میمون در حوالی جنگل زیکا (Zika) در نزدیکی دریاچه ویکتوریا در اوگاندا شناسایی شد.
این ویروس به مانند تب دنگی، ویروس نیل غربی و تب زرد یک بیماری منطقه گرمسیری منتقل‌شونده به‌وسیله پشه ایجاد می‌کنند.
تغذیه پشه‌ها از خون بیماران ویروس را به آنان منتقل می‌کند. ویروس در پشه‌ها بیماری ایجاد نمی‌کند. گزش افراد سالم به‌وسیله پشه ناقل، ویروس بیماری را به آنان منتقل می‌کند.
ویروس ایجادکننده این بیماری اولین بار در سال ۱۹۷۴ جداسازی شد. اولین شیوع ثبت شده در بین مردم در سال ۲۰۰۷ در ایالات فدرال میکرونزی رخ داده است. تا ژانویه ۲۰۱۶، این بیماری در بیست منطقه از قاره آمریکا دید شده‌است. همچنین گزارش‌هایی از این بیماری در آفریقا، آسیا و اقیانوسیه نیز دیده وجود دارد. به دلیل شیوع آن که در سال ۲۰۱۵ در برزیل آغاز شد، سازمان جهانی بهداشت در فوریه ۲۰۱۶ آن را یک وضعیت اضطراری بهداشت عمومی در عرصه بین‌المللی اعلام کرد.
ویروس زیکا توسط پشه‌ای موسوم به «آیدس آیگیپتی» (حشره مصری) منتقل می‌شود که ناقل بیماری‌های دیگری از جمله تب زرد و تب دنگی نیز هست.http://persian.euronews.com/2016/01/26/what-is-the-zika-virus/ اما در موارد نادری انتقال آن از طریق رابطه جنسی هم گزارش شده‌است.http://jamejamonline.ir/online/2268531682804790293/زیکا-با-تماس-جنسی-انتقال-می-یابد
انتشار این ویروس تا پیش از سال ۲۰۰۷ به آفریقا و آسیای جنوب شرقی محدود بود و چندان مورد توجه قرار نمی‌گرفت. در سال ۲۰۰۷ در میکرونزی از جزایر اقیانوس آرام نیز شیوع پیدا کرد.
تا سال ۲۰۱۴ فقط محدود به این مناطق بود ولی در آن سال به جزیره ایستر و شیلی نیز گسترش یافت. در ماه مه ۲۰۱۵ به برزیل نیز راه یافت. در برزیل در سال ۲۰۱۵ بیش از ۸۴۰۰۰ مورد ابتلا به این ویروس و در سال ۲۰۱۶ بیش از ۲۱۰۰ مورد میکروسفالی ثبت شد.
تاکنون ۹ کشور در آمریکای مرکزی و جنوبی موارد ابتلا به این ویروس را گزارش کرده‌اند. پورتوریکو در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۵ گزارش کرد که نخستین مورد ابتلای محلی به این ویروس در این کشور دیده شده‌است. در ژانویه ۲۰۱۶ در ایالت هاوایی آمریکا تولد نوزادی دچار میکروسفالی که از لحاظ ویروس زیکا مثبت بود گزارش شد.
این ویروس که اکنون در آمریکای جنوبی به شدت شیوع یافته‌است رو به گسترش است. وزارت بهداشت کلمبیا اعلام کرد که ۲۰ هزار و ۲۹۷ مورد تأیید شده ابتلا به ویروس زیکا از جمله دو هزار و ۱۱۶ زن باردار در کلمبیا وجود دارد. برزیل با سه هزار و ۷۰۰ مورد کوچکی مغز (میکروسفالی) بدترین شرایط را بین کشورهایی دارد که ویروس زیکا در آن‌ها شیوع پیدا کرده‌است.بیش از 2100 زن باردار در کلمبیا مبتلا به ویروس زیکا هستند . [خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا) http://www.irna.ir]
انتشار گسترده‌تر ویروس زیکا ممکن است به تغییرات اقلیمی مربوط باشد که باعث گسترش زیستگاه پشه‌های ناقل آن شده‌اند.
در حال حاضر هیچ واکسن یا درمانی برای ویروس زیکا در دست نیست. تنها روش برای پیشگیری از عفونت، پرهیز از گزیده شدن به‌وسیله پشه‌ها است.
پیشگیری عبارت است از کاهش پشه گزیدگی در نواحی که این بیماری شایع است.
این تلاش‌ها عبارتند از استفاده از مواد دفع حشرات، پوشاندن بدن با لباس، پشه بند، از بین بردن آب‌های راکد زیرا این آب‌ها مکان تولید مثل پشه‌ها هستند. مقامات بهداشت برزیل در سال ۲۰۱۵ پیشنهاد کردند که زوجین بهتر است به دلیل شیوع بالای این بیماری، بارداری را به تعویق بیندازند و توصیه می‌شود زنان باردار به نواحی که این بیماری شیوع دارد سفر نکنند. در حالی که هیچ درمان خاصی برای آن وجود ندارد، اما استامینوفن (پاراستامول) ممکن است به بهبود علائم کمک کند. بستری شدن در بیمارستان به ندرت نیاز است.
فقط ۲۰ درصد از افراد، علائم آلوده شدن به این ویروس را نشان می‌دهند. به همین دلیل، بسیاری از موارد ابتلا به این ویروس تشخیص داده نمی‌شوند و در نتیجه دشوار می‌شود ابعاد واقعی آلودگی به آن را مشخص کرد.. بنا به گزارش «مرکز کنترل و پیشگیری بیماری» در آمریکا، رایج‌ترین علائم ابتلا به این ویروس تب، جوش‌های خارش‌دار، درد مفاصل، و التهاب چشم‌ها است.
با شیوع این ویروس در سال ۲۰۱۵ در برزیل این احتمال مطرح شد که این ویروس اثراتی زیان‌بار بر زنان باردار داشته باشد.
در این سال، هزاران نوزاد (۱۰ برابر میزان معمول سالانه) با میکروسفالی به دنیا آمدند. عارضه‌ای که در آن مغز به‌طور غیرطبیعی کوچک است. این نقصان هنگام تولد اغلب پس از آن رخ داده بود که مادران در ابتدای بارداری، علائم شبیه ابتلا به ویروس زیکا را نشان داده بودند. به نظر می‌رسد رابطه‌ای میان ابتلا مادران در ابتدای دوره بارداری به ویروس زیکا و تولد نوزادانشان با میکروسفالی وجود داشته باشد.
به نوشته روزنامه واشنگتن پست محققان احتمال می‌دهند آفت کش‌های مورد استفاده برای نابودی پشه ناقل زیکا عامل شیوع میکروسفالی هستند و این بیماری نادر به ویروس زیکا مربوط نیست.زیکا مقصر نیست . [ایرنا]
در نوامبر سال ۲۰۱۶ سازمان بهداشت جهانی اعلام کرد که وضعیت اضطراری ناشی از خطر انتشار ویروس زیکا پایان یافته‌است. اما همچنان تهدیدی قابل توجه و ماندگار برای بشر می‌ماند و این سازمان اکنون رویکردی درازمدت برای مقابله با این ویروس در پیش خواهد گرفت.
در ایران از سال ۱۳۹۰ خورشیدی نظام مراقبت فعالی برای کنترل حشرهٔ ناقل این بیماری توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ایران راه‌اندازی شده‌است و رد پای پشهٔ زیکا به صورت کاملاً جدی رصد می‌شود. در طول این مدت تنها یک مورد در سال ۱۳۹۳ در مناطق بسیار کوچکی در ایران، این حشره شناسایی شده که بلافاصله اقدام‌های لازم برای کنترل این عامل توسط مسئولان وزارت بهداشت صورت گرفته و مورد دیگری در باره این بیماری و پشه ناقل آن گزارش نشده‌است.
بانکداری در سوئیس تحت نظارت قدرت بازارهای مالی است که قدرت آن برگرفته از یک سری از قوانین فدرال است. سنت رازداری بانکی این کشور به قرون وسطی برمی‌گردد. برای اولین بار در قانون فدرال برای بانک‌ها و بانک‌های پس‌انداز مدون شد که در محاوره از ان به نام قانون ۱۹۳۴ یاد می‌شود. رژیم رازداری بانکی که بانک‌های سوئیس بخاطر آن معروف هستند در پی رسوایی بانک UBS از فرار مالیاتی تحت‌فشار قرار گرفتند و قانون ۱۹۳۴ بانکی در سال ۲۰۰۹ برای محدود کردن مشتریان غیر سوئیسی از فرار پرداخت مالیات ایجاد شد
در سال ۲۰۱۱، بانک‌ها سوئیس نشان دادند که ۵۹٫۴٪ از کل ارزش افزوده بخش مالی سوئیس، که در مجموع ۳۵٫۰ میلیارد فرانک ست که معادل ۶٫۲٪ از تولید ناخالص داخلی این کشور است.
UBS و Credit Suisse، دو بانک بزرگ در سوئیس، در سطح جهانی، با دارایی حدود ۱۳۷۵ میلیارد دلار در رتبه‌ها ی ۱۹ و ۲۵ میان بانک‌های جهان قرار دارند
در ۱۱ اکتبر ۲۰۰۸، صنعت بانکداری در سوئیس دارای نسبت‌های اهرمی متوسط می‌باشد (دارایی / ارزش خالص) ۲۹/۱ می‌باشد در حالی که بدهی‌های کوتاه مدت در صنعت به ۲۶۰ درصد از تولید ناخالص داخلی سوئیس یا ۱۲۷۳ درصد از بدهی ملی سوئیس برابر می‌باشد.
بانکداری در قرن هجدهم از طریق ثروت تجار شرکت وگلین شروع شد. قدیمی‌ترین بانک در سوئیس. در سال ۱۷۴۱، تأسیس و در سال ۲۰۱۳ مورد بازسازی قرارگرفت و به یک نهاد حقوقی جدید تبدیل شد.
Hentsch &CIE و Lombard Odie هر دو در سال ۱۷۹۶ در ژنو به عنوان بانک‌های خصوصی تأسیس شد، و در سال 1805 Pictet Group به عنوان بانک‌های تجاری تأسیس شد. Hentsch & CIE یکی از اعضای مؤسس بانک ملی سوئیس در طول سال ۱۸۵۲ بود
بانک‌های سوئیس در ژنو و زوریخ به عنوان پناهگاه‌های امنی برای نگهداری ثروت دیکتاتورها و حاکمان مستبد، انجمن‌ها و دلالان اسلحه، مقامات فاسد، روسپی، و تقلب‌گران مالیاتی هستند.
ملت سوئیس یک ملت مرفه با سرانه تولید ناخالص داخلی بالاتر از بسیاری از کشورهای اروپای غربی است علاوه بر این، ارزش فرانک سوئیس (CHF) در نسبتاً مقایسه با سایر ارزها با ثبات است.
در سال ۲۰۰۹، صنعت مالی شامل ۱۱٫۶٪ از تولید ناخالص داخلی سوئیس یود و از حدود استخدام ۱۹۵، هزار نفر (۱۳۶۰۰۰ نفر از آن‌ها در بخش بانکی کار می‌کنند). که حدودا برابر با ۵٫۶ درصد از کل نیروی کار در سوئیس می‌باشد همچنین تعداد کارمندان بانک‌های سوئیس در خارج از کشور برابر ۱۰۳ هزار نفر است.
بی طرفی سوئیس و حاکمیت ملی، به مدت طولانی و به رسمیت شناخته شدن توسط کشورهای خارجی، یک محیط پایدار را برای بخش بانکی که قادر به توسعه و رشد بود را برقرار کرد سوئیس بی طرفی خود را در هر دو جنگ جهانی حفظ کرده. این کشور عضو اتحادیه اروپا نیست، و حتی تا سال ۲۰۰۲ عضو سازمان ملل متحد هم نبود
در حال حاضر حدود یک سوم از تمام وجوه در سراسر جهان در خارج از کشور خود (گاهی به نام آن‌ها وجوه دور از ساحل گفته می‌شود) در سوئیس نگهداری می‌شود. در سال ۲۰۰۱ بانک‌های سوئیس حدود ۲٫۶ تریلیون دلار را مدبریت کردن در سال بعد ۴۰۰ میلیارد دلار کمتر مدبریت کردند که علت آن به خاطر بازار بدبینانه و مقررات سختگیرانه تر در بانکداری سوئیس بود و در سال ۲۰۰۷ این رقم مجدداً به حدود ۲٫۷ تریلیون دلار $، افزایش یافته‌است.
مقر سازمان بانک‌های بین‌المللی که در سال ۱۹۳۰ جهت تسهیل همکاری بین بانک‌های مرکزی جهان ینا نهاده شد، در شهرستان از بازل می‌باشد و سازمان بانک‌های بین‌المللی به علت بی طرفی سوئیس در این کشور مستقر شد و نکته مهم این است که توسط کشورهای تأسیس شد که در هر دو طرف جنگ جهانی بودند
بانک‌های خارجی در انجمن سوئیس گزارش داد که از آغاز سال ۲۰۱۲ تا پایان ماه مه ۲۰۱۳، تعدادی از بانک‌های فعال خصوصی خارجی به علت تنزل مقررات رازداری بانکی از ۱۴۵ به ۱۲۹ رو به کاهش یافته و همچنین در طول پنج سال گذشته، دارایی بانک‌های خارجی تحت مدیریت این کشور به میزان ۲۵٪ برابر با ۸۷۰٫۷ بیلیون فرانک سوئیس (۹۲۱ میلیارد $) به علت پرداخت مالیات یا برداشت پول مشتریان کاهش یافته‌است. بانک‌های خارجی در سوئیس حاشیه مالیاتی خود را از ۳۸ واحد پایه در سال ۲۰۰۷ به ۲۰ واحد در سال ۲۰۱۲ کاهش داده‌اند.
سازمان نظارت بر بازارهای مالی سوئیس (FINMA) یک نهاد قانون عمومی که ناظر بر فعالیت‌های مرتبط بانکی و همچنین بازار اوراق بهادار و صندوق‌های سرمایه‌گذاری است. این اختیارات نظارتی از قانون نظارت بر بازارهای مالی و همچنین (FINMASA) ماده ۹۸ از قانون اساسی فدرال سوئیس. به این سازمان داده شده‌است.
دفتر بازرس بانکداری سوئیس، در سال ۱۹۹۳ توسط بنیاد یازرس بانکداری سوئیس، تأسیس شده‌است، که توسط انجمن بانکداران سوئیس حمایت شده می‌شود خدمات این دفتر شامل، میانجیگری و کمک به افراد با دارایی‌های خفته؛ و غیر و به صورت رایگان می‌باشد. سالانه حدود ۱۵۰۰ شکایت علیه بانک سالانه. انجام می‌شود
در اکتبر ۲۰۱۳، دولت سوئیس اعلام کرد اگر پارلمان سوئیس تصویب کند قصد دارد که توافق بین‌المللی وابسته به سازمان همکاری و توسعه را امضا کند، بنابراین شیوه‌های بانک سوئیس با کشورهای دیگر هم تراز خواهد کردو این پایان دادن به رازداری ویژه‌ای است که مشتریان بانک‌های سوئیس در گذشته از آن برخوردار بودند. توافق نامه‌ای در ۲۷ می ۲۰۱۵ در بروکسل توسط کمیساریای پیر موسکوویسی و جنیس Reirs، وزیر دارایی لتونی به نمایندگی از ریاست جمهوری لتونی، شورای اتحادیه اروپا و وزیر امور خارجه سوئیس برای مسائل بین‌المللی مالی، امضا شد،
در سال ۱۹۳۴، مجلس فدرال قانونی را بر بانک‌ها و بانک‌های پس انداز، را تصویب کرد که به‌طور کلی مربوط به مسائل اجرایی مانند نظارت بر بانک (در محاوره به عنوان قانون بانکداری در سال ۱۹۳۴ شناخته می‌شود) می‌شد
خبردروغ هنوز به‌طور گسترده پذیرفته شده‌است که مقررات رازداری لایحه سال ۱۹۳۴ توسط تلاش‌های آلمان نازی جهت بررسی دارایی‌های یهودیان و «دشمنان حکومت» در سوئیس برگزار شد. در مورد در مرحله اول، رازداری بانکی در سوئیس در سال ۱۹۳۴ ایجاد نشد، بلکه تقویت؛ در مرحله دوم، حوزه قانون‌گذاری سوئیس در سال ۱۹۳۴ بدون در نظر گرفتن انگیزه‌های بشر دوستانه این قانون را تقویت کرد
بانک‌های سوئیس، و همچنین اداره پست (که برخی از معاملات مالی را کنترل می‌کند) از یک سیستم پرداخت‌های الکترونیکی شناخته شده به عنوان Swiss Interbank Clearing استفاده می‌کنند این سیستم تحت نظارت بانک ملی سوئیس است و از طریق سرمایه‌گذاری مشترک اداره می‌شود. در سال 2005، SIC در بیش از ۲۵۰ میلیون معاملات به کار گرفته، و مقدار گردش مالی ۴۱ تریلیون فرانک سوئیس بود.
از سال ۲۰۰۸، تعداد ۳۲۷ بانک و معامله کنندگان اوراق بهادار مجاز، در سوئیس وجود دارد. UBS و Credit Suisse به ترتیب بزرگترین و دومین بانک‌های سوئیس هستند و بیش از ۵۰٪ از تمام سپرده در سوئیس در حساب این دو بانک می یاشد ؛ هر کدام شبکه‌های گسترده شعبه در سراسر کشور و مراکز بین‌المللی دارند. بانک‌های UBS و Credit Suisse به علت اندازه و پیچیدگی‌های، که دارند بیشتر از بانک‌های دیگر در معرض در نظارت کمیسیون بانکی فدرال. می‌باشند
-1UBSUBS در ژوئن ۱۹۹۸ به وجود آمد، زمانی که اتحادیه بانک سوئیس، در سال ۱۸۶۲ تأسیس شد، و شرکت بانک سوئیس، در سال ۱۸۷۲ تأسیس شد، هم ادغام شدند. مقر اصلی آن در زوریخ و بازل، که بزرگترین بانک سوئیس است. هفت دفتر اصلی در سراسر جهان (چهار در ایالات متحده و هر یک در لندن، توکیو، و هنگ کنگ) و در پنج قاره دارد.
کردیت سوئیس که در سال ۱۸۵۶ تأسیس شد دومین بانک سوئیس است. که در زوریخ، مستقر می‌باشد. ارزش بازار آن (از سال ۲۰۰۷) ۹۵۲۰۰ میلیون دلار است. این شرکت حدود ۴۰ هزار کارمند دارد. کردیت سوئیس گروه ارائه دهنده خدمات بانکداری خصوصی، سرمایه‌گذاری بانکی و خدمات مدیریت دارایی‌ها است. اولین شرکت بوستون در سال ۱۹۸۸ و با شرکت بیمه در سال ۱۹۹۷ با هم ادغام شدند Winterthur insurance company ؛ در سال ۲۰۰۶. به AXA فروخته شد خدمات مدیریت دارایی در سال ۲۰۰۸ در طول بحران اقتصادی ۲۰۰۷-۲۰۱۰ را به فروخته Aberdeen Asset Management شد.
بانک مرکزی سوئیس (SNB) به عنوان بانک مرکزی این کشور عمل می‌کند. که در ۱۶ ژانویه ۱۹۰۶ توسط قانون فدرال تأسیس شد . از آغاز کسب و کارش در ۲۰ ژوئن سال ۱۹۰۷. بود سهام آن به صورت عمومی داد و ستد می‌شود، و توسط کانتون، بانک ایالتی برگزار شد. سهام آن به صورت عمومی، داد و ستد می‌شود و در دست کانتون، بانک‌ها کانتونی، و سرمایه‌گذاران فردی می‌باشد . دولت فدرال از سهم داران این بانک نیست.
اگر چه بانک مرکزی اغلب دارای اختیارات نظارتی بر سیستم بانکی کشور اما بانک مرکزی صرفاً نقش کمسیون بانکی فدرال را دارد
بانک‌های خصوصی اصطلاحاً اشاره دارد به یک بانک که خدمات بانکداری خصوصی را ارائه می‌دهد و به شکل یک همکاری قانونی است. او بانک‌های خصوصی برای اولین بار در اواسط و اواخر قرن ۱۸ به ترتیب در در سنت گالن و در ژنو به صورت مشارکت ایجاد شد، و برخی هنوز در دست خانواده‌های اصلی خود مانند Hottinger و Mirabaud هستند. . در سوئیس، بانک‌هایی خصوصی نامیده می‌شود که به صورت شرکت‌های سهامی‌باشند. در سوئیس از لحاظ تاریخی حداقل به ۱ میلیون فرانک به بازکردن یک حساب نیازداریم، با این حال، در طول سال گذشته، بسیاری از بانک‌های خصوصی سعی در بر داشتن موانع داشته‌اند و این رقم را به ۲۵۰ هزار فرانک رسانده‌اند.
در سال ۲۰۰۶، ۲۴ بانک ایالتی نیمه دولتی که توسط ایالت‌ها که در تمام کسب و کار بانکی دخالت دارد تضمین شده وجود دارد. بزرگترین بانک ایالتی، در کانتون بانک زوریخ، درآمد خالص در سال ۲۰۰۵ از ۸۱۰ میلیون فرانک بود.
بانک Raiffeisen سوئیس نقش بانک مرکزی در ارائه خدمات وزارت خزانه داری را دارد و شامل ۳۲۸ بانک در سال ۲۰۱۱، ۳۹۰ در سال ۲۰۱۲ با ۱۱۵۵ شعبه است. در طول ماه فوریه سال ۲۰۱۲، رئیس اجرایی این بانک P. Vincenz بود.
شرکت‌های وام صنعتی (ILC) یا بانک‌های صنعتی مؤسساتی مالی در ایالات متحدهٔ آمریکا هستند که کارشان امانت دادن پول است و ممکن است مؤسسات غیر مالی مالک آن‌ها باشند. با وجود اینکه چنین بانک‌هایی تابع سپرده‌های شرکت بیمهٔ سپرده فدرال و تحت نظارت ناظرین اف دی آی سی و دولت هستند، بر سر عدم نظارت ناظرین مالی بر شرکت‌های مادری همچون والمارت بحث وجود دارد.
«اعضای شرکت بیمهٔ سپردهٔ فدرال تابع مادهٔ ۲۳ ای و ۲۳ بی قانون سپرده‌گذاری فدرال هستند، مفادی که معاملات بانک‌ها با مؤسسات وابسته را محدود می‌سازد، با مؤسسات وابسته، از جمله شرکت‌های مادر.» (FDIC.gov)
شرکت‌های وام صنعتی مجاز هستند تا در ایالت‌های متعددی شعبه داشته باشد (این امر از سوی بسیاری از ایالات به شرط اقدام متقابل پذیرفته شده‌است) این شعب مجوز دولتی دارند و تحت بیمهٔ شرکت بیمهٔ سپردهٔ فدرال هستند. در حال حاضر مجوز این شعب از سوی هفت ایالت صادر شده، که بیشترین تعداد آن‌ها در ایالت اوتا بوده‌است. سایر ایالت‌هایی که با گشایش این شعب موافقت کرده‌اند عبارت‌اند از، کالیفرنیا، کلرادو، مینه‌سوتا، ایدیانا، هاوایی، و نوادا.
رتبه‌بندی ده بانک صنعتی بیمه بر اساس دارایی‌ها:
شرکت‌های مؤسس بانک‌های صنعتی نیز عبارت‌اند از:، جنرال الکتریک، جنرال موتورز، مریل لینچ، مورگان استنلی، امریکن اکسپرس، تارگت کورپ، نارستروم، هارلی دیویدسون، فرست دیتا، گروه یونایتد هلث، بی ام دابلیو و سالی مای.
در ماه می سال ۲۰۰۵، شرکت وارن بوفه در برکشایر هاتاوی از برنامهٔ راه‌اندازی یکی از بانک‌های صنعتی در یوتا برای ادارهٔ وام‌های مشتریان فروشگاه‌های تجهیزات خانگی‌اش در آر. سی ویلی خبر داد. انجمن بلو کراس و بلو شیلد، شرکت فورد موتور، تعاونی کریدیان و ایستگاه خانگی که در حال تصویب است.
در هر حال، دارایی‌هایی که توسط یکی از شرکت‌های وام صنعتی اداره می‌شوند بخشی از ماجرا هستند. توجه به میزان حقیقی ارزش دفتری وام از اهمیت بیشتری برخوردار است.
در سال ۱۹۱۰، آرتور جی. موریس (۱۹۷۳–۱۸۸۱)، شرکت پس‌اندازهای درست و قابل‌اعتماد را در منطقهٔ نورفولک ایالت ویرجینیا تأسیس کرد؛ شرکتی که وام‌های کوچکی تحت عنوان «موریس پلن» به طبقهٔ کارگر پرداخت می‌کرد. بر اساس این طرح، وام‌گیرندگان موظف بودند معرفی‌نامه‌ای از سوی دو تن از افراد هم‌طبقه از محل کسب درآمد خود برای اثبات اعتبارشان ارائه دهند. طبق توافق این افراد می‌بایست وام پرداختی را از طریق خرید گواهی‌نامهٔ صرفه‌جویی اقساطی در اقساط هفتگی برابر با ارزش اسمی وام، با کسر هزینه‌های صدور و هزینه‌های مربوط به تحقیق پرداخت می‌کردند.
بانک‌های موریس پلن در بیش از ۱۰۰ نقطهٔ ایالات متحدهٔ آمریکا گسترش داده شدند. این بانک‌ها در استفاده از بانکداری الکترونیک (از طریق توافق میان شرکت موریس پلن آمریکا، شرکت اصلی ادارهٔ بانک‌های موریس پلن، و اتحادیهٔ استودیبکر) و بیمهٔ عمر اعتباری، به واسطهٔ انجمن بیمهٔ موریس پلن پیشرو بودند. (مورد اخیر برای زمانی که وام‌گیرنده در دورهٔ بازپرداخت وام از دنیا می‌رفت، بدون آنکه چیزی از املاک وی مصادره شود، در نظر گرفته شده بود)
2018 Report on performance of Industrial Loan Corporations
https://dfi.utah.gov/financial-institutions/industrial-banks/
INDUSTRIAL LOAN CORPORATIONS: Recent Asset Growth and Commercial Interest Highlight Differences in Regulatory Authority. United States Government Accountability Office (GAO)
رکود طولانی یک رکود اقتصادی قیمت در سرار جهان بوده که در سال که در سال ۱۸۷۳ آغاز و در بهار ۱۸۷۹ در حال اجرا بود.
این رکود اقتصادی قیمت شدیدترین رکود اقتصادی اروپا و ایالات متحده آمریکا در نوع خودش بود که رشد قوی اقتصادی سوخت توسط انقلاب صنعتی دوم در دههٔ بعد از جنگ داخلی آمریکا بود. این اتفاق در آن زمان «رکود طولانی» نام گذاری شد واین اسم را تا رکود بزرگ ۱۹۳۰ حفظ کرد.
با وجود یک دوره انقباض و کاهش قیمت کلی باز در شدت پس رفت رکود عظیم تأثیر نداشت.
رکود طولانی قابل توجه‌ترین رکود حداقل در اروپا ی غربی و آمریکا ی شمالی بود به دلیل اینکه داده‌های قابل اعتماد از دوره رکود طولانی در این مناطق به راحتی قابل دسترسی هستند.
انگلستان اغلب به عنوان بخشی که بیشترین ضربه را خورده در نظر گرفته می‌شود. وقتی این اتفاق در حال وقوع بود
این دیدگاه برجسته بود ک اقتصاد انگلستان از سال ۱۸۷۳ تا ۱۸۹۶ در یک رکود مداوم بوده‌است و بعضی از متون از این دوره با عنوان رکود بزرگ ۱۸۷۳–۹۶ یاد کردند.
در ایالات متحده غالباً اقتصاددانان رکود طولانی را رکود سال‌های ۱۸۷۳–۱۹۷۹ در نظر می‌گیرند که با بحران ۱۸۷۳ آغاز شد و توسط بحران ۱۸۹۳ (پایان دورهٔ گسترده‌تر رکود طولانی) ادامه پیدا کرد.
اداره ملی تحقیقات اقتصادی انقباض پس از بحران را از اکتبر ۱۸۷۳ تا مارس ۱۸۷۹ مشخص کرده. در ۶۵ ماه این رکود طولانی، طولانی مدت‌ترین از نظر NBER بوده‌است. رکود بزرگ انگلستان ۴۳ ماه از این رکود است
در ایالات متحده از ۱۸٬۰۰۰ کسب کار در سال‌های ۱۸۷۳–۱۹۷۹ ورشکسته شدند شامل ۸۹ خط راه‌آهن ۱۰ ایالت صدها بانک. بیکاری در ۱۸۷۸ ب اوج خود رسید بعد از اینکه بحران از بین رفت.
«آخرین روزهای زمستان»، اپیزود دوم سه‌گانه‌ای است که مهرداد اسکویی دربارهٔ کودکان کانون اصلاح و تربیت ساخته است. این فیلم مستند داستان زندگی هفت نوجوان زیر ۱۵ سال است که در کانون اصلاح و تربیت تهران زندگی می‌کنند.
این فیلم دومین قسمت از مستندهای سه‌گانه مهرداد اسکویی است. قسمت اول «روزهای بی تقویم» و قسمت سوم «رؤیاهای دم صبح» نام دارند.
آنها ده تا چهارده ساله هستند، از تلویزیون فوتبال تماشا می‌کنند. هرکدام یک عروسک پارچه‌ای دارند، با این حال در این سنین یا اعتیاد داشته‌اند یا دزدی می‌کرده‌اند… صحنهٔ آغازین فیلم؛ یک گروه فیلمساز را نشان می‌دهد که مجوز دارند از یک کانون اصلاح و تربیت در تهران فیلم تهیه کنند. مهرداد اسکویی؛ کارگردان و عکاس، در قالب پلان‌سکانس‌هایی از زندگی روزمرهٔ بچه‌ها تصویربرداری کند. آنها به طرزی باورنکردنی، در خوابگاهشان نمایش بازی می‌کنند و با استفاده از لغات حقوقی دقیق جریان قضایی و محکومیت خود را با جدیت بازی می‌کنند. او از تک تک آنها به آرامی سؤال می‌پرسد و آنها با پختگی و آگاهی از وضعیت، خودشان را فاش می‌کنند، که بسیار تکان‌دهنده است.
مهرداد اسکویی با روزهای بی‌تقویم، یک فیلم سرآمد دیجیتالی که دوستش دارم، گام مهمی در این گونه برداشته و رها از دیدگاه‌هایی که می‌کوشند برای آن سوی آب‌ها فیلم بسازند، با احترام به کار و تلاش مددکارانی که زندگی‌شان را در شرایط سخت و طاقت‌فرسا و بی‌توجهی‌ها، صمیمانه صرف یاددهی به کودکان آسیب دیده جامعه و گنگ ما می‌کنند، کوشیده بدون تعصب، بدون آنچه غلو و اغراق در سیاه‌نمایی نام داده‌اند، با ذکر همه اتفاقات واقعی موجود، ضمناً از فاجعه‌ای حرف بزند که اصلاً قابلیت دفاع ندارد و تا ریشه‌ای حل نشود، حل نخواهد شد. در همین آخرین روزهای زمستان در صحنه‌ای، فیلمساز از پسرک معتادی که در کانون اعتیادش را ترک کرده می‌پرسد اگر بیرون بروی، باز معتاد خواهی شد؟ و او صادقانه پاسخ می‌دهد بله و ما می‌بینیم که با آن همه زمینهٔ فراهم و اوضاع آشفته جامعه‌ای که به جای سر و سامان دادن به زندگی، آن همه نمایش و دروغ و شعار و آز قدرت و به‌به گویی‌های دل به خواهانه و نفی همکاری جدی مردمی آگاه و رفتاری که بر هر بحران سرپوش می‌نهد، غوغا می‌کند و مثل نقل و نبات مواد مخدر یافت می‌شود، خوب چه دلیلی دارد که در این احوال فرساینده و پر از بیگاری و تبه‌کاری و تباه‌زدگی رایج، این موجود تیره بخت به جای اولش برنگردد؟
محاصره و سقوط اصفهان بدستِ طغرلِ سلجوقی در "۱۸ اَمردادِ سال ۴۴۳" هجریِ قمری رخ داد.
سلجوقیان که بر غزنویان غلبه کرده و به قدرت رسیده بودند، از آن پس سرگرمِ تصرفِ شهرها یکی پس از دیگری بودند. طغرل ۳ سال پیش از تصرفِ اصفهان، درصددِ تصرف این شهر برآمده بود که مانند یزد، کرمان و فارس در دست یک خانوادهٔ دیلمی بود. "ابومنصور فرامرز کاکویه بنیره علاء‌الدوله" در مقابل سلطانِ سلجوقی سخت پایداری کرد عاقبت طغرل، خطبه بخواند و از سر فتحِ اصفهان گذشت.
طغرل چشم به اصفهان داشت و می‌خواست آن را مرکز حکومت خود قرار دهد. طغرل بار دیگر در محرم سال ۴۴۲ اصفهان را محاصره کرد و کسال تمال شهر را محصور نمود و مردم را در زحمت شدید انداخت. اصفهان یک‌سال مقاومت کرد و سرانجام در محرمِ سال ۴۴۳، حاکم اصفهان داوطلبانه تسلیم شد و دولت دیالمه کاکویه از این شهر برافتاد. گفته شده است که طغرل به حکمرانِ اصفهان که بر چند شهر دیگر حکومت داشت، وعده داده بود که اگر تسلیم شود، یزد و ابرقو را از او نخواهد گرفت که چنین شد. طغرل ۳ سال پس از تصرفِ اصفهان، بغداد را هم تصرف کرد و به قدرت دیلمیان ایرانی پایان داد.
ناصرخسرو قبادیانی در "هشتم صفر سنه اربع و اربعین و اربعمائه" (۴۴۴ هجری قمری)، دو سال پس از حملهٔ ویرانگرِ "طغرل سلجوقی" وارد اصفهان شد. در هنگامِ ورودِ وی به شهر، شهر دوباره ساخته شده و بهبودِ نسبی یافته بود. وی در بارهٔ اصفهان چنین می‌گوید:
این آلبوم در چارت‌های ایتالیا، نروژ، هلند، لهستان، فنلاند، سوئد، سوئیس، پرتغال، اتریش، فلاندرز، در رتبه اول و در چارت‌های والونیا، فرانسه، ایرلند، استرالیا، آمریکا، دانمارک، نیوزلند، جزو ده آلبوم اول قرار گرفت.
جادوی سیاه به استفاده از قدرتهای مافوق طبیعی برای مقاصد شیطانی گفته می‌شود و ممکن است به یکی از موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
بارون اس.ک. استپانیان یا استپان استپانیان (؛ زاده ۱۸۶۸ یا ۱۸۷۰ میلادی - درگذشته ۱۹۱۵)، عکاس اهل ارمنستان بود که تصاویر فراوانی را از دوران جنبش مشروطه ایران در تبریز ثبت کرده‌است. استپانیان را می‌توان «اولین عکاس خبری ایران» برشمرد؛ چرا که علاوه بر عکاسی از حوادث نهضت مشروطیت در ایران، عکس‌های بی شماری نیز از دیگر جنگ‌ها و وقایع تاریخ زمان خود در امپراتوری روسیه، ارمنستان و امپراتوری عثمانی تهیه کرده‌است. هم‌اکنون بعضی از آثار او به ویژه عکس‌هایی که از نویسنده شهیر روسی آنتوان چخوف گرفته‌است، در موزه ارمیتاژ روسیه نگهداری می‌شوند.
استپانیان در سال ۱۲۸۵ قمری برابر با ۱۸۶۸ میلادی یا (۱۲۴۹ خورشیدی برابر با ۱۸۷۰ میلادی) در روستائی بنام «نورک» در حومه شهر ایروان به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتی را در آموزشگاه‌های ایروان به انجام رسانیده، برای ادامه تحصیل وارد آموزشگاه علوم انسانی و مذهبی کلیسای جامع اچمیادزینمرکز روحانی کلیسای ارمنی، در پنجاه کیلومتری شهر ایروان گردید. پس از آن برای فراگرفتن فن عکاسی رهسپار تفلیس پایتخت گرجستان شد. وی در سال ۱۳۰۸ قمری (۱۸۹۰ میلادی) تحت تأثیر اندیشه‌های انقلابی زمان خود، در گروه مسلح «گوگونیان» درآمد و هنگام گذشتن از مرز امپراتوری روسیه-امپراتوری عثمانی با همرزمان خود، از سوی مرزداران روس، دستگیر و پس از یک محاکمه کوتاه و سریع به حبس ابد با اعمال شاقه و تبعید به جزیره ساخالین محکوم گردید.
در دوره تبعید به علت مسلط بودن به فن عکاسی، از سوی هیئت علمی که در آن هنگام مأمور بررسی‌های دانشی در جزیره ساخالین بود، به کار گماشته شد و همه عکس‌های مورد نیاز هیئت علمی را شخصاً تهیه کرده، مجموعه نفیسی فراهم آورد که سپس به زبان روسی زیر عنوان ساخالین در همان زمان به چاپ رسید.
استپانیان در تبعید، دو بار اقدام به فرار کرد ولی موفق نشد. تا اینکه پس از تحمل ده سال تبعید، بار سوم با گروهی از یاران خود، اقدام به تهیه قایق چوبی نموده با گردآوری مقداری خوراک، همه آنان با این قایق از راه اقیانوس آرام، دست به فرار زدند. از این فراریان، تنها سه تن که عبارت بودند از استپان استپانیان و یپرم‌خان و هوسپ مُوسسیان زنده ماندند. او در ابتدا به ایالات متحده آمریکا و از آنجا به استانبول و باکو رفت و سرانجام به سال ۱۳۱۷ قمری (۱۸۹۹ میلادی) خود را به تبریز رساند.
استپانیان در کوچه پستخانه واقع در ناحیه ۷ تبریز، اتاقی اجاره کرده، عکاسخانه خود را دائر کرد و در مدت زمان بسیار کوتاهی، در کار خود موفقیت شایانی به دست آورد و به سبب داشتن خوئی نرم و مردم داری و به علت اینکه با هر کس با عبارت «بالام جان» برخورد می‌نمود، عکاسخانه و شخص او به نام «بالام جان» معروف اهل تبریز شد. او همه وسائل عکاسی خود را از تفلیس وارد می‌کرده‌است.
استپان بعد از چند سال، با دوشیزه «وارینکا» که از ارمنی‌های تبریز بود، زناشوئی کرده دارای چهار فرزند می‌شود و به علت موفقیت در کار عکاسی، در اندک زمان زندگانی مرفهی یافته، حتی یک خانه باغچه‌ای در کوچه «قره دام داش» تبریز،امروزه به کوچه پشت سینما آسیا معروف است خریداری کرده، عکاسخانه خود را به آنجا منتقل می‌کند. وی در جنبش مشروطه، به علت علاقه فراوانی که به آزادی و آزادیخواهان داشته به دسته مجاهدان تبریز و مشروطه خواهان می‌پیوندد.
وی در جهت ثبت وقایع مشروطه در تبریز تلاش‌های زیادی کرد و اکثر عکس‌های موجود از جنگ‌های تبریز و مجاهدان در دوران مشروطه توسط وی تهیه شده‌است که تعدادی از آن‌ها نیز در کتاب تاریخ هجده ساله آذربایجان به چاپ رسیده‌اند. همچنین بخش عمده‌ای از عکس‌های موجود از گروه‌های انقلابی مشروطه و بخصوص عکس‌های یپرم‌خان و باقرخان از جمله کارهای استپانیان است. گذشته از عکس‌ها، استپانیان با همکاری علی وکیلی، کارت پستالهایی از حوادث مشروطه به خارجه سفارش داده بود که هم‌اکنون آن کارت پستالها در دست است و از اسناد و مدارک تاریخی به‌شمار می‌آیند.
در بخشی از کتاب تاریخ هیجده ساله آذربایجان، دربارهٔ عکاسی استپانیان از مشروطه طلبان تبریز، چنین آمده‌است:
در سال ۱۳۳۰ قمری (۱۹۱۱ میلادی) که ارتش روس برای تعقیب آزادیخواهان وارد تبریز شده، شروع به گرفتن و بند کردن آنان می‌کند، استپان استپانیان با جامه مبدل به شکل یک «قاطرچی» از شهر بیرون رفته به ارزروم در امپراتوری عثمانی پناهنده می‌شود و در آنجا نیز عکاسخانه‌ای دائر کرده و مشغول کار می‌گردد. در سال ۱۳۳۳ قمری (۱۹۱۴ میلادی) استپانیان خانواده خود را از تبریز به ارزروم می‌برد، اما با آغاز جنگ جهانی اول و طرح نسل‌کشی ارمنی‌ها از سوی دولت وقت عثمانی، وی که جزو نخستین دستگیرشدگان بود، محرمانه در سال ۱۲۹۴ خورشیدی (۱۹۱۵ میلادی) اعدام می‌گردد. از خانواده او تنها پسر کوچکش از مرگ رهائی یافته که اکنون در تبریز است و صاحب مغازه «عینک سازی ایران» در پاساژ تبریز می‌باشد.
استپانیان عکاس ماهری بوده و آثار او از جنبه هنری عاری نبوده‌است. او به سال ۱۳۲۹ قمری عکس اجزاء و مستخدمان اداره نظمیه مرکزی تبریز را در میدان سربازخانه قدیم برداشته‌است که با وجود موجود نبودن وسائل کافی و دقیق در آن زمان، نمونه بسیار خوبی از عکس پانوراماست.
حسینعلی‌خان مهندس گوران، یا حسینعلی‌خان هندسی گوران (۱۲۵۰ در کرمانشاه - ۱۰ مرداد ۱۳۱۱)، مهندس معمار دانش‌آموختۀ دارالفنون و بنیانگذار آموزش و پرورش نوین در کرمانشاه بود. وی نخستین مدرسۀ مدرن را در شهر کرمانشاه بنیان گذاشت.