moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
یکی از اولین مواردی که خاتمی به اصل ۱۱۳ استناد کرد، ماجرای دستگیری و شکنجه برخی شهرداران مناطق مختلف تهران در جریان پرونده غلامحسین کرباسچی، شهردار اسبق تهران در سال ۱۳۷۶ بود.
خاتمی ابتدا، اسماعیل شوشتری و هادی مروی را مأمور بازرسی و ارائه گزارش در مورد این پرونده کرد. حاصل بررسی‌های این دو، گزارشی از نقض اصول ۳۸ (منع شکنجه برای گرفتن اقرار)، ۳۲ (نمی توان کسی را دستگیر کرد مگر به حکم و ترتیب قانونی)، ۳۸ (اصل برائت)، ۳۵ (حق انتخاب وکیل) و۱۵۶ قانون اساسی در جریان این پرونده بود.
خاتمی رئیس‌جمهوری وقت٫ در نامه مورخ ۲ آذر ۷۶ خود خطاب به محمد یزدی، رئیس قوه قضاییه وقت نوشت: «این جانب طبق اصل ۱۲۲ که متناسب با وظایف و اختیاراتم در برابر مقام معظم رهبری، ملت و مجلس شورای اسلامی مسوول هستم و نیز به موجب سوگندی که در پیشگاه قرآن کریم و در برابر ملت یاد کرده ام، … با استناد به اصل ۱۱۳ قانون اساسی … توجه جنابعالی را به تخلفات یاد شده در گزارش معطوف می‌دارم.»
محمد یزدی در پاسخ مورخ ۱۸ بهمن ۷۶ خود به نامه خاتمی، ضمن تأکید بر اینکه اصول قانون اساسی «دلالتی بر دخالت و نظارت قوه مجریه بر قوه قضاییه ندارد» گزارش رئیس کل دادگستری وقت استان تهران را که نافی ادعاهای نمایندگان خاتمی بود، برای «رفع ابهام و نگرانی» خاتمی برای وی ارسال کرد.
گزارش ارسالی یزدی برای خاتمی «قانع‌کننده نبود» و رئیس‌جمهوری وقت در پاسخ به نامه رئیس قوه قضاییه وقت در نامه مورخ ۲۹ اسفند ۷۶ خود نوشت: «متأسفانه گزارش ریاست کل دادگستری تهران که جنابعالی آن را جهت رفع ابهام و نگرانی این جانب ارسال داشتید، رافع نگرانی نمی‌باشد.»
در جریان توقیف فله‌ای مطبوعات در بهار ۱۳۷۹ با استناد به قانون «اقدامات تأمینی و تربیتی» مصوب ۱۳۳۹ بار دیگر چالش حقوقی بین دستگاه قضایی و ریاست جمهوری شدت گرفت. هیئت نظارت بر اجرای قانون اساسی، با درخواست برخی مدیران مسوول و سردبیران نشریات توقیف شده به بررسی موضوع پرداخت و گزارش مبسوطی را به رئیس‌جمهوری ارائه کرد. این گزارش به نامه نگاری‌هایی بین هیئت نظارت و برخی مسوولین قضایی انجامید.
عباسعلی علیزاده رئیس کل دادگستری وقت تهران طی نام‌های به هاشمی شاهرودی پاسخ گزارش هیئت را داد و برای اعضای هیئت نظارت «اظهار تاسف» کرد. علیزاده در نامه خود تلاش کرده بود تا به تفصیل از اقدامهای حقوقی دادگستری دفاع کند. او همچنین از «دخالت‌های بی‌مورد و بی حساب و کتاب در دستگاه قضایی» ابراز تأثر کرد.
محمد خاتمی در پی‌نوشت نامه تفصیلی علیزاده، خطاب به حسین مهرپور، رئیس هیئت نظارت بر اجرای قانون اساسی، به طعنه نوشت: «پاسخ جالبی است و واقعاً یک سند تمام عیار علمی-منطقی حقوقی»
صدور احکام مصادره املاک برخی اقلیت‌ها، موضوع دیگری بود که در اصفهان روی داد و هیئت نظارت به درخواست رئیس‌جمهوری وارد عمل شد و طی نام‌های خواستار بررسی آن توسط رئیس قوه قضاییه شد.
شاهرودی در تاریخ ۳ مرداد ۸۰ در پی نوشت نامه هیئت نظارت نوشت: "بارها عرض شد که مسوولیت این هیئت دخالت در امور قضایی و پرونده‌ها نمی‌باشد." این پی‌نوشت واکنش خاتمی را در پی داشت. خاتمی در ۱۶ مرداد ۸۰ در پی‌نوشت تصویر نامه رئیس قوه قضاییه نوشت: " از رئیس محترم قوه قضاییه بسیار تعجب آور است که حتی انعکاس مطالبی که به رئیس جمهوری و هیئت مورد تأیید او می‌رسد به قوه قضاییه ناراحت می‌شوند؛ و از این حداقل تفاهم‌ها و حسن نیت‌ها هم ابا می‌کنند. احتمال می‌دهم مطلب به صورت نادرستی به اطلاع ایشان رسیده باشد. آیا انتقال یک شکایت یا اعتراض دخالت در قوه قضاییه است؟"
شاهرودی در پاسخ به این نوشته خاتمی در تاریخ ۷ شهریور ۸۰ نوشت: «ظاهراً جناب رئیس جمهور از مفاد نامه‌های هیئت مذکور، اطلاع دقیق پیدا نمی‌کنند و آن را تنها انتقال یک اعتراض یا شکایت قلمداد می‌نمایند. در صورتی که مفاد آن نامه‌ها، چیز دیگری است و بار حقوقی دیگری دربردارد.»
سال بعد و در جریان گزارش هیئت نظارت در مورد بازداشت یک روزنامه‌نگار - بنفشه سام گیس - و نامه انجمن صنفی روزنامه‌نگاران، هاشمی شاهرودی در پی‌نوشت گزارش، اقدامهای هیئت را «بدعتی جدید» می‌نامد و جملات شدید اللحنی علیه هیئت بکار می‌برد. رئیس قوه قضاییه وقت در پی‌نوشت مورخ ۱۷ مهر ۸۱ گزارش نوشته بود «این هیئت پیگیری بدعتی جدید است که ظاهراً می‌خواهند به عنوان یک دادگاه عالی انتظامی و دیوان عالی و دیوان عدالت اداری عرض اندام کنند که امری برخلاف صریح قانون اساسی است.»
همین پی‌نوشت شاهرودی، با واکنش خاتمی مواجه شد. رئیس‌جمهوری وقت در تاریخ ۱۸ آبان ۸۱ در پی‌نوشت نامه شاهرودی، نامه را به دفتر رهبری ارجاع می‌دهد و می‌نویسد: «به دفتر مقام معظم رهبری ارجاع شود تا به استحضار معظم‌له برسد وقتی توضیح خواستن از قوه قضاییه با چه جواب غیر مودبانه‌ای روبرو می‌شود. حالا معلوم است که چرا من درخواست کرده‌ام که وظیفه و حق روشنم در قانون اساسی از سوی قوه قضاییه به رسمیت شناخته شود.»
در سال ۱۳۸۴ غلامحسین الهام سخنگوی وقت دولت احمدی‌نژاد دربارهٔ دلیل انحلال این هیئت گفته بود: «دولت در اجرای قانون اساسی نیازمند چنین هیئتی نیست. دولت از هر ظرفیتی برای انجام وظایف خود در اجرای قانون اساسی استفاده می‌کند اما این منوط به هیئت خاصی نیست.»
احمدی‌نژاد دوم اسفند ۱۳۹۰ دربارهٔ تشکیل مجدد هیئت نظارت بر اجرای قانون اساسی گفت: «زمانی برداشت بنده این بود که نیازی به وجود این هیئت نیست اما امروز به این نتیجه رسیده‌ام که وجود چنین هیئتی بسیار مورد نیاز و لازم است. طبق قانون اساسی، رئیس جمهور باید بر تمام دستگاه‌ها نظارت داشته باشد و این که عده‌ای عنوان می‌کنند که رئیس‌جمهور فقط در قوه مجریه ناظر بر حسن اجرای قانون اساسی است، تفسیر غلطی است.» پیش از این نیز با بالا گرفتن اختلاف میان مجلس و دولت ایران محمود احمدی‌نژاد محمود گفته بود مجلس در راس همه امور نیست.
محمود احمدی‌نژاد، با وجود مخالفت شورای نگهبان با تشکیل هیئت نظارت بر قانون اساسی، اعضای این هیئت را منصوب کرد.BBC فارسی - خبرهای کوتاه - 'شورای نگهبان با هیئت نظارت بر قانون اساسی مخالف است'
احمدی‌نژاد در روز ۱۷ اسفند ۱۳۹۰، ۱۱ نفر را با هدف «صیانت» از اصول قانون اساسی به عنوان اعضای هیئت نظارت بر قانون اساسی منصوب کرد.
محمود احمدی‌نژاد، محمدرضا رحیمی معاون اول رئیس‌جمهور، فاطمه بداغی معاون حقوقی رئیس‌جمهور، مرتضی بختیاری وزیر دادگستری، محمدرضا میرتاج‌الدینی معاون پارلمانی رئیس‌جمهور، ابراهیم عزیزی از اعضای پیشین شورای نگهبان، محمدعلی حجازی، محمدحسین احمدی شاهرودی، فضل‌الله موسوی، احمد موسوی، قاسم شعبانی و احمد علیزاده را به عنوان اعضای این هیئت منصوب کرد.احمدی‌نژاد اعضای هیئت نظارت بر اجرای قانون اساسی را منصوب کرد
محمود احمدی‌نژاد وظایف این هیئت را «نظارت بر حسن اجرای اصول قانون اساسی و گزارش موارد عدم اجرای آن به رئیس‌جمهور، پیگیری تحقق اهداف قانون اساسی، ارائه پیشنهاد برای وضع یا اصلاح قوانین و مقررات در جهت اجرای بهتر و کاملتر اصول قانون اساسی، آسیب‌شناسی موارد عدول از اجرای قانون اساسی، ایجاد نظام ارزیابی اجرای قانون اساسی، برنامه‌ریزی برای مشارکت مردم در نظارت بر اجرای قانون اساسی و فرهنگ‌سازی و ترویج گفتمان مبتنی بر مبانی و نگرش و حقوق اساسی مندرج در قانون اساسی» اعلام کرد.اعضای هیئت نظارت بر قانون اساسی ایران منصوب شدند | رادیو زمانه |Radiozamaneh
او با بیان اینکه هرچند من به دلیل قانون شکنی‌های فراوان احمدی‌نژاد ناامیدم که از گذشته درس گرفته باشد تأکید کرد: اما حالا که این هیئت را مجدداً راه اندازی کرده‌است باید با مطالعه این کتاب و تمرکز بر موارد ذکر شده اقدام‌های لازم را انجام دهد.
ابطحی در وبلاگ خود نوشت: «این‌که در ابتدای دوره آقای احمدی‌نژاد این هیئت منحل شد، شاید به این دلیل بود که ایشان به دلیل هماهنگی قوا، و اصرار به همکاری با ایشان از سوی سایر قوا، برای مشکلات دولت، نیازی به احیای قانون اساسی وجود نداشت. در این نگاه احیای قانون اساسی به نفع دولت بود که خود به خود تحصیل حاصل بود؛ و احیای دوباره این هیئت هم در سالهای آخر ریاست جمهوری و پس از آنکه نزدیکان ایشان زیر فشار قرار گرفته‌اند، این شائبه را قوت می‌بخشد که باز هم رجوع به قانون اساسی به دلیل حمایت از دولت و احیای بخش‌های دولتیان باشد.»تشکیل بحث‌انگیز "هیئت نظارت بر اجرای قانون اساسی" | ایران | DW.DE | 8 آوریل 2012
جدای از ترکیب متفاوت اعضای منصوب هیئت توسط احمدی‌نژاد در مقایسه با خاتمی، حکم این دو شباهتهای قابل توجهی دارد. هر دو بر اساس اصل ۱۱۳ قانون اساسی که رئیس‌جمهوری را «پس از مقام رهبری عالی‌ترین مقام رسمی کشور» و «مسوول اجرای قانون اساسی» می‌داند، و همچنین سوگندی که برای پاسداری از قانون اساسی خورده‌اند، به هیئت نظارت بر اجرای قانون اساسی مشروعیت قانونی داده‌اند.
در بند اول حکم محمد خاتمی در سال ۱۳۷۶ در تشریح وظایف هیئت آمده‌است: «تدوین خط مشی نحوه پیگیری اجرای قانون اساسی با اولویت اصول متضمن حقوق فردی و اجتماعی مردم و ارائه آن به رئیس جمهور.»
محمود احمدی‌نژاد، اما به نظر یک گام جلوتر آمده و به دنبال «تدوین خط مشی نحوه پیگیری» نبوده بلکه در بند اول حکم خود که اتفاقاً به مانند حکم خاتمی هفت بند دارد، آورده‌است «نظارت بر حسن اجرای اصول قانون اساسی و گزارش مواد عدم اجرای آن به رئیس جمهور.» در این بند ظاهراً رئیس دولت نه در مورد تعبیرها و تفسیرهای «اصول قانون اساسی» تردیدی دارد و نه بدنبال «خط مشی» پیگیری آن است. ظاهراً با توجه به یقین اش در «اصول قانون اساسی» چگونگی «حسن اجرای» آن نیز بر این هیئت نظارت مبرهن است و تنها مأموریت نظارت و گزارش عدم اجرا به رئیس‌جمهور را در این بند قرار داده است.
بند دوم حکم محمد خاتمی با بند سوم حکم محمود احمدی‌نژاد تقریباً یکی است. خاتمی «ارایه پیشنهادهای اصلاحی و تکمیل قوانین و مقررات در جهت اجرای بهتر و کامل قانون اساسی» را از هیئت خواستار شده‌است و احمدی‌نژاد با کمی جابجایی در همین کلمات، خواستار ارائه پیشنهاد برای وضع یا اصلاح قوانین در جهت «اجرای بهتر و کاملتر اصول قانون اساسی» شده‌است. یک پسوند «تر» تفاوت اصلی این دو بند است. خاتمی «اجرای بهتر و کامل قانون اساسی» را خاستگاه پیشنهادها قرار داده و احمدی‌نژاد، به کامل، «تر» افزوده است.
در بند ۷ حکم خاتمی، از هیئت خواسته شده تا «گزارش سالانه جهت ارائه به محضر مقام معظم رهبری، ملت شریف و مجلس شورای اسلامی» در دستور کار قرار بگیرد اما در حکم احمدی‌نژاد ضمن تأکید بر «ایجاد نظام پایش و ارزیابی اجرای قانون اساسی در دستگاه‌های مختلف و تهیه گزارش سالانه» در بند ۵ حکم، مرجعی که این گزارش به آن‌ها ارائه خواهد شد، مشخص نشده‌است. هر چند در طول فعالیت هشت ساله هیئت نظارت بر اجرای قانون اساسی در دولت خاتمی هرگز گزارشی به «ملت شریف» ارائه نشد.
اما در این بین چند تفاوت هم در دو حکم قابل توجه است. به عکس خاتمی، احمدی‌نژاد در حکم خود، نه از «فصل سوم قانون اساسی» - حقوق ملت - نام برده است و نه به «قانون حدود اختیارات و وظایف رئیس جمهور» مصوب سال ۱۳۶۵ استناد کرده‌است.
جام حذفی فوتبال لیتوانی مسابقاتی است که به صورت حذفی در کشور لیتوانی از سال ۱۹۹۰ تاکنون برگزار می‌شود. این جام از ۵۴ تیم که از سراسر کشور لیتوانی در آن شرکت می‌کنند برگزار می‌شود.
باشگاه فوتبال ژالگیریس با ۱۲ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می‌آید.
دریم ترنس قدیمی‌ترین زیرشاخهٔ موسیقی ترنس است. این سبک موسیقی، در بازهٔ کوتاه بین سال‌های ۱۹۹۵ و ۱۹۹۷ به محبوبیّت جهانی دست یافت (هم‌زمان با محبوب‌شدن موسیقی ترنس برای نخستین‌بار). دریم ترنس تأثیر عمیقی بر موسیقی هاوس داشته‌است؛ از این رو این سبک را با نام‌های دریم هاوس و دریم دنس نیز می‌شناسند.
امروزه دریم ترنس را نخستین و ابتدایی‌ترین زیرشاخهٔ جنبش الکترونیک پیش‌رونده، که از حدود سال ۱۹۹۲ آغاز شد، می‌دانند. بسیاری از تهیّه‌کنندگان موسیقی سای‌ترنس (از جمله اینفکتد ماشروم) در دوران اوج دریم ترنس از این موسیقی تأثیر پذیرفته‌اند.
پرستو فروهر (زاده ۱۳ فروردین ۱۳۴۱ در تهران) نویسنده، هنرمند، فعال حقوق بشر و فرزند داریوش فروهر و پروانه اسکندری است.مجله بخارا - شماره 12 - گفتگو: گفتگو با پرستو فروهر او در شهر فرانکفورت آلمان زندگی می‌کند و آثار هنری او در بسیاری از کشورهای دنیا نظیر ایران، آلمان، آمریکا، ترکیه، روسیه و انگلستان نمایش داده شده‌است. پس از به قتل رسیدن پدر و مادرش، داریوش و پروانه فروهر، او و برادرش آرش مجبور به مهاجرت از ایران شدند. آثار پرستو فروهر عموماً بازتاب نقادانه‌ای است از بستر سیاسی ایران و همچنین به پیچیدگی‌های سنت و فرهنگ و آثار این پیچیدگی‌ها بر هویت فردی می‌پردازد.
پرستو فروهر فرزند پروانه و داریوش فروهر، دو نویسنده و فعال سیاسی٬در ۱۳ فروردین سال ۱۳۴۱ در تهران، ایران متولد شد. پدرش از فعالان جدی سیاسی و منتقد جریان سیاسی حاکم در ایران بود که از جمله فعالیت‌های او تأسیس «حزب ملت ایران» به عنوان جبهه مخالف سیاسی در ایران بود. پس از کشته شدن پدر و مادرش در پاییز ۱۳۷۷، او به همراه برادرش به آلمان مهاجرت کرد و در آنجا به فعالیت‌های هنری خودش ادامه داد. این تبعید سیاسی پس از آن صورت گرفت که او از طرف جریان سیاسی حاکم در ایران متهم به تهدید امنیت ملی شد.http://courses.washington.edu/femart/final_project/wordpress/laurens-test-post/
او در فاصله سال‌های ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۹ مشغول به تحصیل در رشته هنر بود و مدرک کارشناسی خود را در این رشته از دانشگاه تهران دریافت کرد. او همچنین کارشناسی ارشد خود در رشته هنر را در سال ۱۳۷۲ از دانشگاه هنر اوفن‌باخ در آلمان دریافت کرد.
وی در یادداشتی در آبان ۹۶ به مناسبت نوزدهمین سالگرد قتل‌های سیاسی پاییز ۷۷، اعلام کرد سه روز پس از سالگرد قتل پدر و مادرش، داریوش و پروانه فروهر، او باید در دادگاه حاضر شود. او عنوان کرد که با شکایت وزارت اطلاعات، دادگاه اولیه او را به «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به مقدسات» متهم کرده و اکنون پرونده به شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب ارجاع شده‌است. وی در این یادداشت گفت که در سفرش به تهران دو شکایت خود را پیگیری خواهد کرد: شکایت به کمیسیون اصل نود دربارهٔ موانع هرساله بر سر برگزاری سالگردها، و پیگیری قضایی دستبرد و تخریب خانه پدر و مادر.
اسفند ۱۴۰۱، پرستو فروهر و ۸۲ تن دیگر از کنشگران عرصه دادخواهی، با امضای «پیمان دادخواهی» در راستای ساخت مبنایی برای «همبستگی» در پیشبرد «جنبش زن، زندگی، آزادی»، بر اصولی مانند نفی خشونت و برقراری عدالت و حقیقت، عهد بستند. این گروه، امضا کرده‌اند که برای فردای ایران به اصولی پایبندند که بخشی از تمامی کنوانسیون‌ها و میثاق‌های جهانی ناظر بر رعایت حقوق‌بشر است.
نرگس محمدی، حامد اسماعیلیون، آتش شاه‌کرمی، اکرم نقابی، شهناز اکملی، شیرین عبادی، مهرانگیز کار، شکوفه یداللهی، کیوان صمیمی، نسرین ستوده، ایرج مصداقی، رضا معینی و عفت ماهباز از دیگر امضاکنندگان این پیمان‌‌نامه هستند.
اواخر سال ۱۴۰۱، پرستو فروهر همراه با جمعی از فعالان سیاسی و مدنی با اشاره به بیش از یک دهه سرکوب مداوم کسری نوری در بیانیه‌ای خواستار آزادی او شدند.
کارهای پرستو فروهر عموماً مربوط به تجربه‌های شخصی او در ارتباط با هویت فردی و واکنش او به تغییرات و استحاله فرهنگ معاصر ایرانی در بستر سیاسی است.Forouhar, Parastou (2010). Parastou Forouhar: Art,Life, and Death in Iran. lONDON, uk: SAQI. p. 5. . برخی از نمایشگاه‌های انفرادی او عبارتند از: مرکز فرهنگی Stavanger در نروژ، گالری گلستان در تهران، موزه هامبورگر بانهوف در برلین، موزه شهر کرایلزهایم در آلمان و کلیسای جامع در برلین، برخی از نمایشگاه‌های گروهی او عبارتند از: موزه هنرهای مدرن فرانکفورت، Schim Kunsthalle در فرانکفورت، Neue Galerie am Landesmuseum در اتریش، خانه فرهنگ‌های بین‌الملل در برلین، Deutsches Hygiene-Museum در درزدن، آلمان، موزه یهودی در ملبورن، استرالیا و موزه یهودی در سانفرانسیسکو.
در سال ۱۳۸۰ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در ایران، مانع از برگزاری نمایشگاه عکس او با عنوان «نقطه کور»، که تصاویری بود از فیگورهای بدون صورت که دارای پوشش اسلامی چادر بودند، شد. در واکنش به این ممانعت٬در روز افتتاحیه، فروهر تصمیم گرفت تا قاب‌هایی خالی از عکسهایش را نمایش دهد.
پرستو فروهر تاکنون چند نمایشگاه نقاشی و طراحی و چیدمان با موضوع حقوق بشر و حقوق زنان در جشنواره برلین، موزه زنان در شهر بن، فرانکفورت، استانبول، ملبورن، بمبئی، رم، گراتس، موزه بروکلین در نیویورک و چند شهر دیگر اروپایی و آمریکایی برپا کرده‌است.gooya news :: politics : پرستو فروهر برنده جایزه دوسالانه برابری جنسیتی اوفن‌باخ آلمان شد، بی‌بی‌سی
جایزه دوسالانه «سوفی فون لاروش برای برابری جنسیتی» از سوی شهرداری اوفن‌باخ آلمان به پرستو فروهر، اهدا شد.
ماریانه هرمن، نماینده هیئت داوران جایزه برابری جنسیتی دربارهٔ پرستو فروهر گفت: «ما افتخار می‌کنیم که در شهر ما چنین زنان قدرتمند مهاجری هستند که الگوی زندگی اجتماعی و هنری این شهر را تحت تأثیر قرار می‌دهند.»
سوفی فون لاروش از مهم‌ترین زنان نویسنده آلمانی در قرن ۱۸ میلادی بوده‌است و جایزه‌ای که به نام او نامگذاری شده، از سال ۲۰۰۸ هر دو سال یک بار اهدا می‌شود. این جایزه در ۹ مارس ۲۰۱۲، طی مراسمی در خانه تاریخ شهر اوفن‌باخ آلمان به پرستو فروهر اهدا شد.BBC فارسی - فرهنگ و هنر - جایزه شجاعت و خلاقیت برای پرستو فروهر
باشگاه فوتبال اسلیما واندررز با ۲۶ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می‌آید.
تربیت احساساتی نام رمانی‌است نوشته گوستاو فلوبر که اولین بار در سال ۱۸۶۹، ۱۳ سال پس از انتشار مشهورترین رمان نویسنده، "مادام بوواری"، به زبان فرانسوی منتشر شد. بر خلاف "مادام بوواری" که در زمان انتشار بسیار محبوب و مشهور بود، بسیاری از هم‌عصران فلوبر "تربیت احساساتی" را شکستی ادبی تلقی کردند و اثر را از «منظر اخلاقی زننده و از منظر سیاسی منحرف» توصیف کردند. این اثر سال‌ها در سایه موفقیت "مادام بوواری" باقی‌ماند تا این که منتقدان معاصر ارزش ادبی "تربیت احساساتی" را دوباره کشف کردند.
این رمان در ایران با نام "تربیت احساسات" با ترجمه مهدی سحابی در نشر مرکز به چاپ رسید. صفحه در گودریدز
باشگاه فوتبال اسلیما واندررز با ۲۰ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می‌آید.
باشگاه فوتبال والتا با ۹ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می‌آید.
اهالی امارات یا اماراتی‌ها مردم‌هایی هستند که شهروندی و قومیت کشور امارات متحده عربی را دارند. این مردم بیشتر دارای فرهنگ و دینی یکسان (اسلام) و گویش عربی هستند. جمعیت کل اتباع اماراتی ۹۹۰،۰۰۰ نفر براساس سرشماری سال ۲۰۰۹ بوده‌است که این میزان، کمتر از ۱۷ درصد کل جمعیت ساکن در کشور امارات را تشکیل می‌دهد.
ریشه و اصالت بیشتر اماراتی‌ها، به طایفه بنی یاس برمی‌گردد. اما قوم‌های بلوچی، ایرانی، بستک،خنجی عمانی، یمنی، بحرینی اوزی نیز در طول زمان با این قوم آمیخته شدند.
غلامحسین بروجردی فرزند علی اکبر در سدهُ ۱۴ قمری در شهربروجرد به دنیا آمد. تحصیلات خود را در زادگاهش آغاز و
سپس راهی قم شد. بعد از آن به تهران وارد و در مدرسه شیخ هادی ساکن گردید و از عالمان آن روزگار، استفاده برد. بعد از آن خود به تدریس پرداخت.کتاب دورنمایی از شهرستان بروجرد (بشرح منابع شماره ۱).
از جمله شاگردان ایشان علی‌اکبر دهخدا بود. دهخدا دانش خود را مدیون شیخ غلامحسین بروجردی می‌دانست.فرهنگ لغت فارسی دکتر محمد معین. و می‌گفت: دروس قدیمه از علم صرف گرفته تا اصول فقه و کلام و حکمت را
بمدت ۱۰ سال از صبح تا شام نزد استاد غلامحسین بروجردی فراگرفتم.لغتنامه دهخدا (بخش مقدمه).
تصحیح چند کتاب: النفلیلهُ شهید اول، در نوافل که در سال ۱۳۰۸ ق در تهران به چاپ رسید.
تذکرة الفقهاء ؛ مختلف الشیعه علامه حلی که در سال ۱۳۲۳ و ۱۳۲۴ ق در تهران به چاپ رسید.
تبّوله سالاد لبنانی است که به‌طور سنتی از بلغور، گوجه، خیار و جعفری ریز شده که اغلب با سیر و پیاز با روغن زیتون، آبلیمو و نمک همراه است، تشکیل شده.سامی زبیده، "National, Communal and Global Dimensions in Middle Eastern Food Cultures" in Sami Zubaida and Richard Tapper, "A Taste of Thyme: Culinary Cultures of the Middle East", London and New York, 1994 and 2000, , p. 35, 37; Claudia Roden, "A Book of Middle Eastern Food", p. 86; Anissa Helou, "Oxford Companion to Food", "s.v." Lebanon and Syria; Maan Z. Madina, "Arabic-English Dictionary of the Modern Literary Language", 1973, "s.v." تبل
کوه کنیا آتشفشان چینه‌ای خاموشی در شرق آفریقاست که در مرکز کشور کنیا و درست در جنوب خط استوا قرار دارد. ارتفاع این کوه در بلندترین قله‌اش به نام باتیان به ۵٬۱۹۹ متر می‌رسد و از این نظر دومین کوه بلند قارهٔ آفریقا پس از کلیمانجارو است که حدوداً در ۳۲۰ کیلومتری جنوب کوه کنیا قرار دارد. این کوه همچنین مرتفعترین کوه کنیا است و منطقهٔ آن در سال ۱۹۹۷ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.
کوه کنیا آتشفشانی چینه‌ایPatrick L. Osborne. "Tropical Ecosystems and Ecological Concepts". Cambridge University Press, 2000 . Google Books, (بازبینی به تاریخ ۱۱ مارس ۲۰۱۲). و خاموش است که نوک آن مشخصاً از قله‌هایی شیب‌دار و مخروطی‌شکل تشکیل شده که از مهمترین آنها می‌توان به باتیان (۵٬۱۹۹ متر)، نلیون (۵٬۱۸۸ متر) و پوینت لنانا (۴٬۹۸۵ متر) اشاره نمود. خود کوه بسیار فرسایش یافته و بلندترین قله‌های آن شامل سینیت نفلینی (نوعی سنگ آذرین) متبلور است که مجراهای قدیمی این آتشفشان خاموش را پوشانده‌اند. چندین یخسار کوچک و در حال عقب‌نشینی که بزرگترینشان یخسارهای لوئیز و تیندال هستند جویبارها و باتلاق‌های پایین دامنه‌های کوه را تغذیه می‌کنند. این جویبارها در نهایت به رود تانا یا رود ایواسو انگیرو می‌ریزند.
پارک ملی کوه کنیا که در سال ۱۹۴۹ افتتاح شد منطقه‌ای به‌وسعت ۷۱۸ کیلومتر مربع را در بر می‌گیرد و شماری از انواع جانوران بزرگ‌جثه همچون فیل، بوفالو، کرگدن سیاه و پلنگ و نیز گونه‌هایی نادر و در معرض خطری همچون گورخر زال در آن یافت می‌شوند. زیستگاه این پستانداران ارتفاعات ۱٬۵۲۴ تا ۴٬۵۷۲ متری کوه است که جنگل‌هایی انبوه آن را پوشانده‌اند.
دامنه‌های پایینی کوه کنیا بسیار حاصلخیز است و کیکویوها، مروها و امبوها در آن کشت و زرع می‌کنند. این کوه همچنین نقطه‌ای کانونی در طول ناآرامی‌های مائومائوها در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۶ بود.
مردمان کیکویو از کوه کنیا با عنوان "Kirinyaga" یا "Kere-Nyaga" به معنای «کوه سپیدی» نام برده و آنرا احترام می‌کنند زیرا معتقدند که خدایشان انگای در این کوه خانه دارد.
یوهان لودویگ کراف، مبلغ مذهبی آلمانی، نخستین اروپایی‌ای بود که در سال ۱۸۴۹ این کوه را یافت و ساموئل گروف تلکی، سیاح مجارستانی در سال ۱۸۸۷ و جان والتر گرگوری، زمین‌شناس بریتانیایی در سال ۱۸۹۳ موفق به صعود تا بخشی از این کوه شدند. اما در سال ۱۸۹۹، جغرافی‌دان بریتانیایی هالفورد جان مکیندر همراه با راهنماهای سوئیسی خود به نام‌های سزار اُلیه و ژوزف بروشرل توانستند به عنوان نخستین صعودکنندگان به قلهٔ کوه کنیا برسند.
سالانه افراد بسیاری از سرتاسر دنیا برای صعود به کوه کنیا به این منطقه می‌آیند. در شمال غربی کوه شهر نانیوکی قرار دارد که فاصله‌اش تا نایروبی در جنوب آن با قطار تقریباً ۱۹۰ کیلومتر است. این شهر همراه با نارو مورو واقع در غرب کوه از مهمترین پایگاه‌های صعود به کوه کنیا هستند.
آبشار بوشکیل (به انگلیسی: Bushkill Falls) آبشاری است که در پنسیلوانیا واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۳۰ متر است.
آبشار سیلورترد (به انگلیسی: Silverthread Falls) آبشاری است که در پنسیلوانیا واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۲۴٫۳ متر است.
رزبری پای یک رایانه تک-برد در اندازه یک کف دست است که بنیاد رزبری پای آن را برای تشویق آموزش علوم رایانه در مدرسه‌ها ساخته‌است. چهار نسخه از این رایانه ساخته شده که قیمت نسخه‌های اول و دوم به ترتیب ۲۵ و ۳۵ دلار آمریکا (به علاوهٔ مالیات محلی) و نسخه سوم آن با نام zero، بیست و شش دلار است.
نسخهٔ چهارم رزبری پای در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۹ معرفی شد و دارای پنج نسخه با قیمت‌های متفاوت است. نسخه رم ۱ گیگابایتی قیمتی معادل ۳۵ دلار دارد، نسخه رم ۲ گیگابایتی نیز به مبلغ ۴۵ دلار و نسخه رم ۴ گیگابایتی به قیمت ۵۵ دلار و نسخه رم ۸ گیگابایتی با قیمت ۷۵ دلار موجود است. همچنین یک نسخه با ۴ گیگابایت رم که به صورت یک کیبورد است با نام «رزبری پای ۴۰۰» نیز با قیمت ۷۰ دلار در دسترس است.
رایانه‌های تک-برد رزبری پای در کارخانه شرکت سونی واقع در ولز، بریتانیا تولید می‌شوند.
این رایانه دارای دیسک سخت نیست ولی به کمک حافظه SD، خود را راه اندازی می‌کند.
این رایانه قادر است با سیستم عامل‌های مختلفی راه اندازی شود. سیستم عامل اولیه‌ای که با آن عرضه شد توزیع لینوکس دبیان بود ولی نسخه‌هایی از اندروید نیز برای آن تهیه شده‌است.پس از رونمایی از رزبری پای ۲، مایکروسافت مدعی شد که یک نسخه محدود از ویندوز ۱۰ را با نام Windows 10 IoT Core for Raspberry برای رزبری پای ۲ و ۳ بهینه کرده و به صورت رایگان منتشر خواهد کرد.
این رایانه با کمک یک کابل میکرو USB تغذیه می‌شود.
رزبری پای قادر است به کمک یک کابل تصویر ویدئو و یک درگاه سوزنی، خروجی صدا و تصویر داشته یا با کابل اچ دی ام آی (HDMI)، خروجی تصویری با دقت ویدیوی اچ‌دی (HD) و صدایی استریو داشته باشد. دو درگاه یو اس بی (USB) نیز برای آن در نظر گرفته شده‌است که می‌توان از آن برای ارتباطات مختلف استفاده کرد. از درگاه‌های USB برای صفحه کلید، ماوس، شبکه بی‌سیم و کلیه دستگاه‌ها با پشتیبانی از درگاه مذکور می‌توان استفاده کرد. به کمک هاب USB می‌توان از پورت‌های بیشتری استفاده کرد. مدل‌های B نسخه یک و دو این رایانه یک درگاه شبکه نیز دارد که به کمک آن می‌توان به شبکه محلی یا اینترنت متصل شد.
از خروجی HDMI برای صدا، تصویر و کنترل آن باهم می‌توان بهره جست. بدین ترتیب با کمک فقط یک نمایشگر لمسی قادر است تبدیل به یک تبلت شود.
واحد پردازش مرکزی (CPU) رزبری پای مبتنی بر معماری آرم است.
این یک رایانه بسیار کوچک و ارزان با تمام قابلیت‌های یک رایانه واقعی است که می‌توان از آن در سیستم‌های روباتیک، اتوماسیون، اینترنت اشیاء و … استفاده کرد. کاربردهای پژوهشی و علمی این رایانه در مجله‌ای تخصصی که وابسته به بنیاد رزبری پای است، به صورت ماهیانه مطرح می‌شود.
Raspberry Pi 2B از یک پردازنده ۳۲ بیتی ۹۰۰ مگاهرتز چهار هسته ای ARM Cortex-A7 استفاده می‌کند.
SoC Broadcom BCM2835 مورد استفاده در نسل اول Raspberry Pi شامل یک پردازنده ۳۲ بیتی ARM1176JZF-S با فرکانس ۷۰۰ مگاهرتز، واحد پردازش گرافیکی VideoCore IV (GPU)، و RAM است. دارای حافظه نهان سطح 1 (L1) ۱۶ کیلوبایت و حافظه نهان سطح 2 (L2) با حجم ۱۲۸ کیلوبایت. حافظه نهان سطح ۲ عمدتاً توسط GPU استفاده می‌شود. SoC در زیر تراشه RAM انباشته شده‌است، بنابراین فقط لبه آن قابل مشاهده است. ARM1176JZ(F)-S همان CPU مورد استفاده در آیفون اصلی است، اگرچه سرعت کلاک بالاتری دارد و با یک GPU بسیار سریعتر جفت می‌شود.
مدل قبلی V1.1 Raspberry Pi 2 از یک Broadcom BCM2836 SoC با یک پردازنده ۳۲ بیتی ۹۰۰ مگاهرتز و چهار هسته ای ARM Cortex-A7 با حافظه نهان L2 مشترک ۲۵۶ کیلوبایت استفاده می‌کرد.Raspberry Pi 2 V1.2 به SoC Broadcom BCM2837 با پردازنده چهار هسته ای ARM Cortex-A53 با فرکانس ۱٫۲ گیگاهرتز ۶۴ بیتی ارتقا یافت، همان پردازنده ای که در Raspberry Pi 3 استفاده می‌شود، اما آندرکلاک شده‌است (به‌طور پیش فرض) به همان سرعت کلاک CPU 900 مگاهرتز مانند V1.1. SoC BCM2836 از اواخر سال ۲۰۱۶ دیگر تولید نمی‌شود.
Raspberry Pi 3 Model B از یک SoC Broadcom BCM2837 با پردازنده ۶۴ بیتی ARM Cortex-A53 با فرکانس ۱٫۲ گیگاهرتز و ۵۱۲ کیلوبایت کش L2 مشترک استفاده می‌کند. مدل A+ و B+ 1.4 گیگاهرتز
Raspberry Pi 4 از یک SoC Broadcom BCM2711 با پردازنده ۶۴ بیتی چهار هسته ای ARM Cortex-A72 با فرکانس ۱٫۵ گیگاهرتز (مدل‌های بعدی: ۱٫۸ گیگاهرتز) با ۱ مگابایت حافظه کش L2 مشترک استفاده می‌کند. برخلاف مدل‌های قبلی، که همگی از یک کنترل‌کننده وقفه سفارشی استفاده می‌کردند که برای مجازی‌سازی مناسب نبود، کنترل‌کننده وقفه در این SoC با معماری ARM Generic Interrupt Controller (GIC) 2.0 سازگار است و پشتیبانی سخت‌افزاری را برای توزیع وقفه در هنگام استفاده از قابلیت‌های مجازی‌سازی ARM ارائه می‌کند.
Raspberry Pi Zero و Zero W از همان Broadcom BCM2835 SoC به عنوان نسل اول Raspberry Pi استفاده می‌کنند، اگرچه اکنون با سرعت کلاک CPU 1 گیگاهرتز کار می‌کند.
Raspberry Pi Zero W 2 از CPU RP3A0-AU, ARM Cortex A53 64 بیتی ۱ گیگاهرتز، بر روی ۵۱۲ مگابایت SDRAM استفاده می‌کند. مستندات بیان می‌کنند که این «سیستم روی بسته» یک بسته Broadcom BCM2710A1 است که از یک تراشه Broadcom BCM2837 به عنوان هسته استفاده می‌کند که یک چهار هسته‌ای ARM v8 است. Raspberry Pi 3 نیز از BCM2837 استفاده می‌کند، اما فرکانس آن ۱٫۲ گیگاهرتز است.
Raspberry Pi Pico از RP2040 با فرکانس ۱۳۳ مگاهرتز استفاده می‌کند.
اجرا و نمایش
در حالی که به‌طور پیش فرض در ۷۰۰ مگاهرتز کار می‌کند، اولین نسل رزبری پای عملکردی در دنیای واقعی تقریباً معادل 0.041 ارائه کرد. در سطح CPU، عملکرد مشابه 300 مگاهرتز در سال ۱۹۹۷–۱۹۹۹ است. پردازنده گرافیکی ۱ گیگاپیکسل در ثانیه یا ۱٫۵ گیگ تکسل بر ثانیه پردازش گرافیکی یا ۲۴ گیگ فلاپ عملکرد محاسباتی عمومی را ارائه می‌دهد. قابلیت‌های گرافیکی Raspberry Pi تقریباً معادل عملکرد Xbox 2001 است.
Raspberry Pi 2 V1.1 دارای پردازنده چهار هسته ای با فرکانس ۹۰۰ مگاهرتز و ۱ گیگابایت رم بود. این دستگاه ۴ تا ۶ برابر قدرتمندتر از نسل قبلی خود توصیف شد. GPU مشابه اصلی بود. در معیارهای موازی، Raspberry Pi 2 V1.1 می‌تواند تا ۱۴ برابر سریعتر از Raspberry Pi 1 Model B+ باشد.
Raspberry Pi 3، با پردازنده چهار هسته‌ای Cortex-A53، ده برابر عملکرد Raspberry Pi 1 دارد. معیارها نشان دادند که Raspberry Pi 3 در کارهای موازی تقریباً ۸۰٪ سریعتر از Raspberry Pi 2 است.
Raspberry Pi 4، با پردازنده چهار هسته ای Cortex-A72، سه برابر عملکرد Raspberry Pi 3 دارد.
طراحی اولیه بردهای Raspberry Pi Model A و B فقط شامل ۲۵۶ مگابایت (RAM) بود. از این تعداد، بردهای اولیه بتا مدل B به‌طور پیش‌فرض ۱۲۸ مگابایت را به پردازنده گرافیکی اختصاص دادند و تنها ۱۲۸ مگابایت را برای CPU باقی گذاشتند. در نسخه‌های اولیه ۲۵۶ مگابایتی مدل‌های A و B، سه تقسیم مختلف ممکن بود. تقسیم پیش فرض برای CPU 192 مگابایت بود که برای رمزگشایی ویدیوهای 1080p مستقل یا برای پردازش سه بعدی ساده کافی است. ۲۲۴ مگابایت فقط برای پردازش لینوکس بود، تنها با فریم بافر 1080p، و احتمالاً برای هر ویدیو یا سه بعدی با شکست مواجه می‌شد. ۱۲۸ مگابایت برای پردازش سه بعدی سنگین، احتمالاً با رمزگشایی ویدیویی نیز بود. در مقایسه، نوکیا ۷۰۱ از ۱۲۸ مگابایت برای Broadcom VideoCore IV استفاده می‌کند.
مدل بعدی بعدی با ۵۱۲ مگابایت رم، در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۲ منتشر شد و در ابتدا با فایل‌های تقسیم حافظه استاندارد جدید (arm256_start.elf, arm384_start.elf, arm496_start.elf) با ۲۵۶ مگابایت، ۳۸۴ مگابایت و ۴۹۶ مگابایت CPU منتشر شد. و به ترتیب با رم ویدیویی ۲۵۶ مگابایت، ۱۲۸ مگابایت و ۱۶ مگابایت. اما حدود یک هفته بعد، بنیاد نسخه جدیدی از start.elf را منتشر کرد که می‌توانست یک ورودی جدید را در config.txt بخواند (gpu_mem=xx) و می‌توانست به صورت پویا مقداری رم (از ۱۶ تا ۲۵۶ مگابایت در مراحل ۸ مگابایتی) اختصاص دهد. به GPU، منسوخ شدن روش قدیمی‌تر تقسیم حافظه، و یک start.elf برای ۲۵۶ مگابایت و ۵۱۲ مگابایت Raspberry Pis یکسان کار می‌کرد.
Raspberry Pi 2 دارای ۱ گیگابایت رم است.
Raspberry Pi 3 دارای ۱ گیگابایت رم در مدل‌های B و B+ و ۵۱۲ مگابایت رم در مدل A+ است.[78][79][80] Raspberry Pi Zero و Zero W دارای ۵۱۲ مگابایت رم هستند.
Raspberry Pi 4 با ۱، ۲، ۴ یا ۸ گیگابایت رم در دسترس است. یک مدل ۱ گیگابایتی در ابتدا در ژوئن ۲۰۱۹ در دسترس بود اما در مارس ۲۰۲۰ متوقف شد، و مدل ۸ گیگابایتی در می ۲۰۲۰ معرفی شد. مدل ۱ گیگابایتی در اکتبر ۲۰۲۱ بازگشت.
سرعت پردازنده اصلی ۷۰۰ مگاهرتز است که در حالت توربو تا ۱ گیگاهرتز نیز قابل افزایش است. حافظه این رایانه در نسخه‌های ۲۵۶ مگابایتی و ۵۱۲ مگابایتی و یک گیگا بایتی عرضه شده‌است.
۸۰۲٫۱۱n Wi-Fi
Bluetooth ۴٫۱
آلفرد هانس جپّا یک مهندس شاغل در شرکت خودروسازی فوردنام تولید کننده بزرگ خودرو در آمریکا بود که نسخه مفصل سرعت ثابت را در سال ۱۹۲۶ اختراع کرد. او طرح بهبود یافته خود را در سال ۱۹۳۶ ارائه داد. او متولد ژانویهٔ ۱۸۸۵ و وفات یافته در ژانویهٔ سال ۱۹۶۵ می‌باشد.
طراحی آر زپا از شش توپ که حرکتی داخلی و خارجی که تقریبا سرعت انتقال گشتاوردر فیزیک:عامل مؤثر در گشتن جسم به دور یک محور ثابت دارند بدون در نظر گرفتن زاویهٔ مشترک تشکیل شده‌است.
ایالات متحده ثبت اختراع ۲،۰۱۰،۸۹۹
شبرنگ بهزاد نام اسب سیاوش در شاهنامه است که بعدها کیخسرو پسر سیاوش صاحب آن شد.
شبرنگ به معنای همچو «رنگ شب» به‌طورکل به هرچیزی که سیاه و تیره باشد گفته می‌شود.http://www.vajehyab.com/?q=شبرنگ
همچنین به معنای اسب سیاه هم بکار رفته‌است.
فردوسی می‌گوید:http://ganjoor.net/ferdousi/shahname/12rokh/sh1/
نام اسب سیاووش:
تی-۶۲ نوعی تانک رزمی اصلی ساخت شوروی است که بر اساس پیشرفت طرح تانک‌های خانواده تی-۵۴/۵۵ طراحی شده و تولید آن از سال ۱۹۶۱ آغاز شد. این تانک به تدریج جای تانک‌های تی-۵۴ را در واحدهای زرهی و موتوری ارتش سرخ گرفته و تولید آن در شوروی تا سال ۱۹۷۵ ادامه یافت، تا اینکه در دهه ۱۹۸۰ با تانک‌های مدرن‌تر تی-۶۴، تی-۷۲ و تی-۸۰ در خطوط مقدم ارتش شوروی جایگزین شد.
تی-۶۲ نخستین تانکی بود که از توپ بدون خان استفاده می‌کرد. تفاوت‌های اصلی این تانک با تی-۵۴ شامل شاسی طولانی‌تر و عریض‌تر، توپ بلندتر و پرقدرت‌تر و بدون خان ۱۱۵ میلی‌متری می‌شوند.
شنی‌های تی-۶۲ مثل تی-۵۴ از ۵ چرخ تشکیل می‌شود، اما برخلاف تی-۵۴ که بیشترین فاصله بین چرخ اول و دوم است در تی-۶۲ چرخ‌های سوم، چهارم و پنجم بیشترین فاصله را از یکدیگر دارند.
سلاح اصلی این تانک توپ بدون خان ۱۱۵ میلی‌متری است که مهمترین پیشرفت آن نسبت به تی-۵۴ محسوب می‌شد. این توپ اندازه طولانی‌تری از توپ ۱۰۰ میلی‌متری تی-۵۴ و قدرت و دقت بسیار بالاتری از آن داشت و همچنین نخستین توپ بدون خان در یک تانک بود که پس از آن مورد اقتباس تانک‌های دیگر قرار گرفت و امروزه تقریباً تمام تانک‌های مهم جهان، به جز تانک چلنجر ساخت انگلستان، از توپ‌های بدون خان استفاده می‌کنند. سلاح ثانویه تانک هم تیربار متوسط هم‌محور پی‌کاتی با ۲ هزار فشنگ و تیربار ضدهوایی دوشکا در مدل تی-۶۲آ است.
موتور مدل اصلی این تانک مثل تی-۵۵ موتور دیزلی وی-۱۲ با قدرت ۵۸۰ اسب بخار بود که حداکثر برد عملیاتی آن را در جاده به ۴۵۰ و در خاکی به ۳۲۰ کیلومتر می‌رساند. این برد با دو مخزن سوخت اضافی ۲۰۰ لیتری که در پشت تانک قرار داده می‌شد قابل افزایش به ۴۵۰ و ۶۵۰ کیلومتر در جاده بود.
معایب تی-۶۲ عمدتاً همان معایب تی-۵۴ یعنی فضای محدود سرنشینان تانک، زره ضعیف، تجهیزات کنترل آتش نامرغوب، میزان محدود خم شدن سلاح اصلی به سمت پائین، و آسیب‌پذیری مخازن سوخت و مهمات است.T62 Series Tanks
تیراژ تی-۶۲ در طول ۱۵ سال تولید خود از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۷۵ به ۲۰ هزار دستگاه رسید. پس از توقف تولید در شوروی ۱۵۰۰ دستگاه دیگر در چکسلواکی فقط برای صادرات تولید شد. کره شمالی تنها کشور دیگری بود که در دهه ۱۹۸۰ دست به تولید یک مدل بومی از تی-۶۲ با نام چونماهو زد که تغییراتی در جهت بهتر کردن قدرت تحرک تانک در آن اعمال شده بود و ۱۵۰ دستگاه از آن هم در ابتدای جنگ ایران و عراق به ایران فروخته شد.
روح‌الامین اصفهانی یا روح شهرستانی شهرت میرمحمد امین شهرستانی اصفهانی معروف به میرجمله (۹۸۱ اصفهان–۱۰۴۷ دهلی) شاعر متخلص به روحُ الامین و گاه روحِ امین و گاه امین خانواده‌اش اهل سادات در اصفهان بودند. دوران جوانی را در زادگاهش به تحصیل گذراند و در ۲۹ سالگی ۱۰۱۰ میلادی روانهٔ هندوستان شد و در گلکنده به خدمت میرقلی قطب شاه درآمد و ظاهراً در ۱۰۱۷ قه مقام میرجملگی (وزارت) رسید. پس از مرگ محمدقلی در گلکنده نماند و به بیجاپور رفت و پس از چندی به ایران بازگشت و در اصفهان به خدمت شاه‌عباس بزرگ رسید اما از وی نیز خیری ندید تا آنکه در ۱۰۲۷ مجبور به فرار از ایران شد و بار دیگر به هند رفت و به ملازمت جهانگیرشاه پذیرفته شد. در ۱۰۲۹ درجهٔ میرسامانی یافت و در عهد شاه جهان به مرتبهٔ میربخشی‌گری رسید.
او شاعری بسیار پرکار بود و این ویژگی با توجه به اشتغالات دیوانی او، نشان از قوت طبع و مهارت در نظم دارد. زبان و بیانش ساده است و توانایی اش در مثنوی بیش از انواع شعر است. غزل‌هایش عمدتاً به طرز وقوع و وصف حال وی در وصال و هجران است.
محمدقاسم قاسمی گنابادی یا قاسم جُنابِدی متوفی در سال ۹۸۲ قمری. شاعر معاصر شاه طهماسب صفوی و از خاندان سادات اهل گناباد بود. گویا کلانتری شهر را خاندان او برعهده داشتند و این مقام به وی به ارث رسید اما آن را به برادرش واگذاشت و خود در سلک اهل دل درآمد و به شاعری روی آورد. فتوحات شاه اسماعیل صفوی را به نظم کشید اما گویا عطایی نیافت و از همی رو به دیار بکر (ناحیه‌ای در قسمت شمالی الجزیره بر کنار رود دجله) رفت و به خدمت محمود خان والی آن دیار پیوست. اگر چه در انواع مختلف شعر طبع آزمود اما در مثنوی‌گویی مهارت داشت. در سخنش تأثیر پیروان نظامی گنجوی در سدهٔ نهم آشکار است.
کوک سول وان، مجموعه هنرهای رزمی باستانی مدرن کُره است که در سال ۱۹۵۸ توسط سو این هیوک سازمان یافت.
او در سال ۱۹۶۱ تشکیلات سازمانیِ «کوک سول» را معرفی کرد و آن را «کوک سول وان» (انجمن هنرهای رزمی سنتی کُره) نامید.
هدف هیوک ارائهٔ گسترهٔ کاملی از هنرهای رزمی کُره‌ای و یکپارچه‌سازی آن، شامل ضربات دست و پا و استفاده از سلاح‌های سرد بود.
یکی از اسرار کوک سول وان برای موفقیت‌آمیز بودنِ مفصل این است که مدافع، دستش باز باشد؛ چراکه وقتی دست انسان به صورت مشت بسته باشد، ضعیف‌تر است.توکل شعار، حمیدرضا، "ورزش‌های رزمی و بنیان‌گذاران بزرگ آن"، تهران: انتشارات مهر، ۱۳۹۴، ص ۱۰۴.
سو این هیوک، توسط پدربزرگش، سو میونگ دیوک، مربی دربار سلطنتی کره، و با پیروی از سنت خانوادگی خود هنرهای رزمی کره که به شانزده نسل پیش وی بازمی‌گشت را آموزش دید. پس از مرگ پدربزرگش در طول جنگ کره، سو این هیوک در سراسر خاور دور سفر کرد و از صومعه‌های مختلف بودایی بازدید و با دیگر استادان بزرگ هنرهای رزمی دیدار کرد تا برای توسعه سیستم رزمی خود تحقیق کند.
در این راه برادرانش به وی کمک کردند. سو در ۱۹۶۱ کوک سول وان را پایه‌گذاری کرد. وی در سال ۱۹۷۴ به دلیل مشکلات سیاسی از کره جنوبی گریخت و در سال ۱۹۷۵ تصمیم گرفت سبک خود را در ایالات متحده معرفی کرده و گسترش دهد.حق‌شناس، علی، دانشنامهٔ هنرهای رزمی، تهران، انتشارات بوستان، چ اول، ۱۳۹۵، صص ۲۵۲-۲۴۹.
روش مبارزه در کوک سول وان به‌طور اجمالی شامل موارد ذیل است:
تکنیک‌های دست:
تکنیک‌های پا:
تکنیک‌های گلاویزی و پرتابی:
کوک سول وان کاران، لباس‌های معمولی هنرهای رزمی کره یا دوبوک (도복) را برای تمرین می‌پوشند. اگرچه سفید یک رنگ رایج برای دوبوک در سبک‌های دیگر کره است که ظاهراً نشان دهنده «پاکی» است، اما تمام لباس‌های لباس در کوک سول وان به رنگ سیاه هستند که طبق فرهنگ کره ای برای نشان دادن خِرد استفاده می‌شود.حق‌شناس، علی، دانشنامهٔ هنرهای رزمی، تهران، انتشارات بوستان، چ اول، ۱۳۹۵، ص ۲۵۳.
کوک سول وان در سال ۱۳۵۹ خورشیدی توسط مهندس داریوش غفاری، رزمی کار ایرانی و کوک‌سول‌کار مقیم ایالات متحدهٔ آمریکا، وارد ایران شد و در ابتدا آموزش آن توسط وی در باشگاه آتش‌نشانی تهران آغاز گردید.توکل شعار، حمیدرضا، "ورزش‌های رزمی و بنیان‌گذاران بزرگ آن"، تهران، انتشارات مهر، ۱۳۹۴، ص ۱۱۰.
بنیان‌گذار کوک سول وان در ایران در طول دههٔ ۱۳۶۰ و ابتدای دههٔ ۱۳۷۰ به آموزش این هنر رزمی در نقاط مختلف تهران از جمله محلهٔ سیدخندان پرداخت.مدارک یافت‌شده
لوکیوس سرگیوس کاتیلینا یکی از سیاستمداران روم در قرن اوّل پیش از میلاد بود که برای سرنگون کردن جمهوری روم و مخصوصاً از میان برداشتن قدرت «سنا»ی این کشور، با عوام فریبی، عدّه‌ای ناراضی را به دور خود جمع کرد و دست به کودتا زد (توطئه کاتیلینا)، امّا موفق نشد.
مولانا عَبدُالله هاتِفی خَرجـِردی خُراسانی (۸۵۸ – ۹۲۷ ه. ق) یا هاتفی جامی شاعر ایرانی اواخر روزگار تیموری و اوایل دوره صفویه است. او پسر خواهر شاعر ایرانی عبدالرحمن جامی بود.هاتفی، عبدالله، "شیرین و خسرو"، به سعی و اهتمام سعدالله اسدالله یف، مسکو: ادارهٔ انتشارات دانش، شعبهٔ ادبیات خاور، ۱۹۷۷، صIV. هاتفی در شعرسرایی دنباله‌رو نظامی گنجوی بود. او را از مثنوی‌سرایان بزرگ سده دهم می‌دانند و بیشتر شعرهایش حماسی هستند. وی شیعه بود و شاه اسماعیل یکم نیز در باغ خانه‌اش با وی ملاقات کرد.هاتفی، عبدالله، "شیرین و خسرو"، به سعی و اهتمام سعدالله اسدالله یف، مسکو: ادارهٔ انتشارات دانش، شعبهٔ ادبیات خاور، ۱۹۷۷، صXI. وی در سال ۹۲۷ه. ق در زادگاهش خرجرد جام درگذشت.هاتفی، عبدالله، "شیرین و خسرو"، به سعی و اهتمام سعدالله اسدالله یف، مسکو: ادارهٔ انتشارات دانش، شعبهٔ ادبیات خاور، ۱۹۷۷، صXV.
وی از میان انواع شعر در مثنوی مهارت داشت و خمسه‌ای به پیروی نظامی گنجوی شاعر سدهٔ نهم آغاز کرد که ناتمام ماند. . از ویژگی‌های شعر ساده و روان او تشبیهات دقیق در اوصاف اشخاص و اعمال آنان و میدان‌های جنگ و صف آرایی‌ها برشمردنی است.
لیلی و مجنون،
هفت منظر (مانند هفت پیکر نظامی حدود ۲۰۰۰ بیت)، در بحر خفیف سالم مخبون مقطوع
خسرو و شیرینتیمورنامه یا تَمُرنامه یا ظفرنامه،
شاهنامهٔ هاتفی یا شاهنشاه‌نامه.
از پنح اثر که «خمسهٔ» او را تشکیل می‌دهند فقط چهارتای آن تاکنون منتشر گشته‌است.
خمسه به معنی پنج‌تایی یا پنج‌گانه می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
خمسه عنوان عمومی آثار پنج قسمتی از گوینده یا نویسنده‌ای واحد است که معمولاً به پنج منظومه یا مثنوی اطلاق می‌شود. مشهورترین آنها خمسه نظامی است. در تاریخ ادبیات فارسی عده‌ای از شاعران خمسه‌سرایی کرده یا قصد سرودن خمسه داشته‌اند، از آن جمله: حسینی قزوینی، هاتفی جامی، (خمسهٔ ناتمام)، اشرف مراغی، روح الامین اصفهانی، میرمحمد اسماعیل ابجدی، امیرخسرو دهلوی و عبدی بیک نویدی.
پنج گنج نظامی یا خمسه (عربی: خمسة - برگردان فارسی: پنجگانه) اصلی ترین و شناخته شده ترین اثر نظامی گنجوی است.
مجموعه پنج گنج شامل پنج شعر روایی بلند است.
اولینِ شعرها یعنی مخزن الاسرار، تاثیر گرفته از از الهی‌نامه (حدیقةالحقیقه) یادگار سنایی (متوفی ۱۱۳۱ میلادی) بود. چهار شعر دیگر عاشقانه های قرون وسطایی هستند. خسرو و شیرین، بهرام گور و اسکندر مقدونی که همگی در شاهنامه فردوسی بخش‌هایی به آنها اختصاص داده شده استCHARLES-HENRI DE FOUCHÉCOUR, "IRAN:Classical Persian Literature" in "Encyclopædia Iranica"، که دوباره در اینجا در مرکز سه تا از چهار شعر روایی نظامی ظاهر می شوند. ماجرای عاشقان زوج لیلی و مجنون موضوع دوم از چهار عاشقانه او و برگرفته از منابع عربی است. در تمام این موارد، نظامی مطالب را از منابع خود به شکلی اساسی بازنویسی کرده است.
پنج گنج موضوعی محبوب برای نسخه‌های خطی فاخری بود که با مینیاتورهای نقاشی شده در دربار ایران و مغول در قرون بعد نشان داده شده بودند. به عنوان مثال می توان به پنج گنج نظامی (کتابخانه بریتانیا، Or. ۱۲۲۰۸) اشاره کرد که برای امپراتور مغول اکبر در دهه ۱۵۹۰ میلادی ایجاد شد. نسخه خطی پنج گنج که برای شاهزاده اورنگ زیب، ششمین امپراتور مغول خلق شده، اکنون در مجموعه هنر اسلامی خلیلی موجود است. تصاویر آن از بهرام گور شخصیت اورنگ زیب را به تصویر می کشد.
پنج گنج نخستین بار در ۱۸۴۷ م یا ۱۲۵۰ ق در بمبئی و در ۱۲۶۱ ق در تهران به چاپ رسید. نخستین کسی که سعی وافری بر ارائهٔ مجموعه‌ای منسجم و مصحح از آثار نظامی به کار برد وحید دستگردی بود که حاصل کارش بین ۱۳۱۳ تا ۱۳۱۷ خورشیدی منتشر شد. پس از وی چاپ‌های دیگری نیز انتشار یافت که از جملهٔ آنها مجموعهٔ شش جلدی با تصحیح و توضیح بهروز ثروتیان است که از سال ۱۳۶۳ تا ۱۳۷۹ توسّط انتشارات توس به چاپ رسید، و بار دیگر در سال ۱۳۸۶ با تصحیح و شرح مجدد توسط انتشارات امیرکبیر منتشر شد. این اثر در فهرست میراث مستند برنامهٔ حافظهٔ جهانی یونسکو از سوی ایران ثبت گردیده‌است. خمسهٔ نظامی به همت رستم علی‌اف به زبان روسی ترجمه و منتشر شده‌است.
آثار نظامی در تارنما گنجور
پارک ملی خُجیر، منطقه‌ای حفاظت‌شده در شرق تهران است که حدود ۱۰٬۰۱۳ هکتار وسعت داشته و از سال ۱۳۶۱ به عنوان پارک ملی تعیین شده‌است. خجیر بخشی از منطقه حفاظت‌شده جاجرود محسوب می‌شود که از حدود ۲۰۰ سال پیش به عنوان شکارگاه سلطنتی قرق شده و در واقع قدیمی‌ترین منطقه شکار ممنوع در کشور است. منطقه جاجرود از سال ۱۳۱۰ به‌طور رسمی «شکارگاه سلطنتی» تعیین شد و در سال ۱۳۵۸ از سوی شورای انقلاب به عنوان منطقه حفاظت‌شده اعلام شد.
پارک ملی خجیر در موقعیت جغرافیایی ۴۵ ۳۵ الی ۳۶ ۳۵ عرض شمالی و ۴۰ ۵۱ الی ۴۹ ۵۱ طول شرقی واقع شده‌است.
منطقه باغ شاد بخشی از پارک ملی خجیر به مساحت ۲۳۱۰ هکتار است. این منطقه در ۲۲ کیلومتری شرق تهران و در جنوب جاده هراز قرار دارد. از نظر موقعیت جغرافیایی در فاصله بین ۳۵o۳۶’۴۱” و ۳۵o۳۹’۳۳” عرض شمالی و ۵۱o۴۰’۲۹” و ۴۱o۴۶’۵۲” طول شرقی قرار گرفته‌است.کاشی‌پزها امیرحسین، عصری یونس، مرادی حمیدرضا: بررسی جوامع گیاهی باغ شاد و تهیه نقشه جوامع گیاهی منطقه . نشریه: منابع طبیعی ایران: زمستان ۱۳۸۵ , دوره ۵۹ , شماره ۴ ; از صفحه ۹۸۷ تا صفحهٔ ۹۹۹.
خجیر در نزدیکی دیگر منطقه ارزشمند طبیعی اطراف تهران یعنی پارک ملی سرخه حصار قرار دارد. با توجه به این همسایگی، خصوصیات طبیعی دو منطقه از جمله نوع جانوران و گیاهان شبیه به هم است، اما خجیر با توجه به فاصله بیشتری که از تهران دارد، دست‌نخورده‌تر و سالم‌تر مانده‌است.
مهم‌ترین مسیر دسترسی به خجیر از طریق جاده پاسداران به پارچین است. بخشی از جاده تهران به دماوند در نزدیکی منطقه صنعتی کمرد هم از حاشیه شمالی خجیر می‌گذرد.
پستاندارانی چون پلنگ، کفتار راه‌راه، کل و بز، قوچ و میش، روباه قرمز، گراز، گربه وحشی، گربه پالاس، گرگ خاکستری، شغال و گورکن؛ انواع مارها چون افعی شاخ‌دار، شترمار، تیرمار، مار پلنگی، مار آتشی، کورمار دوسر، مار کرمی، افعی کوفی، سوسن مار، مار کرمی، یله‌مار و خزندگان دیگری مثل بزمجه بیابانی و نیز لاک‌پشت مهمیزدار؛ و از پرندگان هم کبک، هدهد، سبزه‌قبا، خوتکا، تیهو، و انواع پرندگان شکاری چون دال، عقاب و سارگپه در این منطقه زندگی می‌کنند.
در آب‌های جاجرود هم آب‌زیانی هستند که مهم‌ترین آن‌ها ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان است. خجیر همچنین تنها منطقه در استان تهران است که هنوز تعدادی آهو در آن حضور دارند.
بهترین جنگل پسته وحشی البرز نیز در این منطقه روئیده‌است. درختان بادام کوهی، داغداغان و ارس از دیگر درختان مهم این پارک ملی است. شیرخشت، سوفورا، روناس، چنار، زرشک، سپیدار، سیاه‌تلو، ارمک، افرا، کاج، زالزالک، زبان گنجشک، عرعر، اقاقیا، تنگرس، ریش بز، چوبک، گل گندم، انواع گز و انواع بید از دیگر گیاهان شاخص خجیر به‌شمار می‌روند. جاذبه طبیعی دیگر منطقه تعداد بسیار شقایق‌های وحشی در اواسط بهار است که البته چیدن گل‌ها توسط گردشگران موجب شده تا تعداد آن‌ها به شدت رو به کاهش باشد.خجیر؛ رود و چشمه‌سار در کوهپایه ، محسن کاظم پور، جام جم آنلاین
منطقه حفاظت‌شده و پارک ملی ساری‌گل در شمال شرقی اسفراین استان خراسان شمالی قرار دارد. ساری‌گل منطقه است با زیستگاه‌های متنوع کوهستانی مرتفع و سرد، تپه ماهورهای معتدل و سطح کم جلگه‌ای که در مقایسه با نواحی کوهستانی منطقه از اقلیمی نسبتاً گرمتر برخوردار می‌باشد هرچند نواحی شمالی دارای زمستان‌های سردی می‌باشد که شش ماه از سال پوشیده از برف است.
منطقه حفاظت‌شده ساری‌گل حدود ۲۲۰۰۰هکتار و پارک ملی آن حدود ۷۰۳۷ هکتار می‌باشد. بخشی از منطقه حفاظت‌شده ساریگل که خود از سال ۱۳۵۲ تحت حفاظت بوده در سال ۱۳۸۱ از آن تفکیک و به پارک ملی ارتقا یافته‌است.پارک ملی ساری‌گل وبگاه کویرها و بیابان‌های ایرانمنطقه حفاظت‌شده ساری‌گل، اسفراین وبگاه کویرها و بیابان‌های ایران
تنها سکونتگاه موجود در منطقه، روستای گنجدان با حدود ۳۰ خانوار جمعیت می‌باشد که در شمال منطقه قرار دارد و همچنین علاوه بر روستای فوق مزرعه‌ای به نام ریشی در غرب منطقه و در دره‌ای با همین نام موجود است که در فصل کشاورزی به صورت موقت توسط یک یا دو خانوار مورد سکونت قرار می‌گیرد.
منطقه ساریگل با موقعیت ۷۶/۵۷ تا ۴۷/۵۷ طول شرقی و ۵۵/۳۶ تا ۰۸/۳۷ عرض شمالی قرار دارد. حداقل فاصله آن با نزدیکترین شهر یعنی اسفراین حدود ۸ کیلومتر و حداکثر آن حدود ۳۵ کیلومتر می‌باشد. بجنورد با ۹۰ کیلومتر و سبزوار با ۱۰۵ کیلومتر در فاصله‌های بعدی از این منطقه قرار گرفته‌اند.
منطقه ساریگل در تاریخ ۲۰ شهریور ماه سال ۱۳۵۳ (تصویب ۱۳۵۲) با عنوان منطقه حفاظت شده شاه جهان رسماً تحت حفاظت سازمان حفاظت محیط زیست قرار گرفت. پس از انقلاب به ساریگل تغییر نام پیدا داد و از آذر ماه سال ۱۳۸۱ به دو منطقه با عناوین پارک ملی ساریگل و منطقه حفاظت شده ساریگل تقسیم شد. (محدوده امن منطقه حفاظت شده ساریگل به پارک ملی ارتقاء داده شد)
ارتفاعات کوهستانی سرد منطقه این ناحیه شامل ارتفاعات، آلبلاغ و ترکان از رویشگاه‌های عمده گیاه دارویی و صنعتی (باریحه)، تالاری چشمه پولاد. گنجدان، حوض امام وردی، قره طوقی، بیل باقلی، کلنگاه و لوشی بینی که در بعضی از نواحی پوشیده از جنگل‌های ارس و زرشک و به‌طور پراکنده بید وحشی و هم‌چنین از زیستگاه‌های مهم قوچ و میش و پلنگ و در گذشته‌ای نه چندان دور کل و بز بوده‌استتپه‌های ماهور کم ارتفاع.
این ناحیه بیشترین سطح مراتع ساریگل را تشکیل می‌دهد و از بهترین مناطق زیستگاه قوچ و میش اوریال و پلنگ استمنطقه دشتی.
این ناحیه شامل دامنه ایزی و ریشی است و سطح کمی از منطقه را شامل می‌شود (حدود ۲۰۰۰ هکتار)
اختلاف ارتفاع بین پست‌ترین نقطه منطقه در دشت جنوبی(۱۲۵۰متر) و مرتفع‌ترین نقطه در کوهستان‌های جنوب (۳۰۵۰ متر) به حدود ۱۸۰۰ متر بالغ می‌گردد و این اختلاف ارتفاع اکوسیستم‌های متنوعی را در این منطقه ایجاد نموده که به تبع آن بر تنوع زیستی منطقه افزوده شده به‌طوری‌که بسیاری از گونه‌های گیاهی مناطق گرم و سرد را در این منطقه می‌توان مشاهده نمود.
در کف دره‌ها گونه‌های درختی و درختچه‌ای زرشک، بید انجیر و گردو و در مناطق مرتفع گونه‌های ارس به صورت پراکنده و انبوه به وفور دیده می‌شود
بخش زیادی از منطقه حفاظت شده ساریگل از رویشگاه‌های جنگلی مرتفع است که در زیر اشکوب آن مراتع کوهستانی و ییلاقی قرار دارد. پوشش گیاهی منطقه را گیاهان یکساله پهن برگ گرامینه‌ها و گیاهان چند ساله و بوته‌ای و بالشتی تشکیل می‌دهد. در این منطه داروهای گیاهی از جمله گل قاصد، بو مادران، پنیرک، چوبک و … نیز یافت می‌شود.
منطقه ساریگل با بیش از ۲۰۰ گونه گیاهی از تنوع نسبتاً مطلوبی برخوردار می‌باشد. قسمت عمده گیاهان منطقه را گونه‌های گلدار تشکیل می‌دهد و از بازدانگان گونه شاخص در این منطقه ارس می‌باشد که به صورت تنک تا پراکنده از ارتفاع حدود ۱۶۰۰ متر به بالا در سر تاسر منطقه مشاهده می‌شود
این منطقه از نظر جغرافیای گیاهی در منطقه رویشی ایران تورانی واقع گردیده است. زیستگاه‌های تحت حفاظت منطقه ایران - تورانی علاوه بر جنس‌ها و گونه‌های آندمیک زیاد در مناطق کوهستانی خود، شمار زیادی از گونه‌های حمایت شده و در خطر تهدید مانند گورخر، آهو، جبیر، میش مرغ، هوبره، درنا، دراج، جیرفتی، و انواع پرندگان شکاری با ارزش را تحت پوشش قرار می‌دهد باریجه مهمترین گیاه با ارزش منطقه ساریگل می‌باشد گیاه غالب منطقه درمنه می‌باشد که به صورت درمنه دشتی در قسمت جنوبی و درمنه کوهی در کوهستان‌های منطقه دیده می‌شود. پس از درمنه گونه غالب کلاه میر حسن و گون می‌باشد که این دو گونه گیاهی عمدتاً در کوهستان‌های شمالی منطقه دیده می‌شوند.
دوزیستان ایران در ۶ خانواده، ۹ جنس و ۲۶ گونه و خزندگان ایران را ۲۱ خانواده، ۸۳ جنس و ۲۴۲ گونه تشکیل می‌دهد. در پژوهشی که توسط محمد تقدیسی از بهار ۱۳۸۸ تا پاییز ۱۳۹۰ در پارک ملی ساریگل انجام شده‌است مجموعاً تعداد ۱۵۲۸ نمونه مارمولک، ۲۵۸ نمونه مار، ۱۳ نمونه لاک‌پشت و ۱۷۴ نمونه دوزیست جمع‌آوری و پس از بررسی مریستیک و متریک در زیستگاهشان رهاسازی شدند و در نتیجه منجر شد به شناسایی ۲۴ گونه از ۲۲ جنس و ۱۳ خانواده خزنده و دوزیست.
منطقهٔ ساریگل به علت دارا بودن شرایط کوهستانی مرتفع و وفور منابع آبی و تنوع گیاهی یکی از زیستگاه‌های با اهمیت پرندگان خراسان محسوب می‌شود بطوری‌که از ۵۰۲ گونه پرنده شناخته شده در کشور ۷ گونه یعنی ۳/۱۵٪ پرندگان شناخته شده کشور در این منطقه مشاهده می‌شوند که از این تعداد ۶/۳۷٪ آن مهاجر و ۹٪ آن مهاجر عبوری می‌باشند. از پرندگان شکاری منطقه پیغوی کوچک، سنقر سفید و خاکستری، عقاب پریا، کرکس، بحری، بالابان، لیل مهاجر و تعدادی گونه دیگر بومی منطقه هستند.
خانواده‌های باز، عقاب، لاشخور، شاهین و جغد به ترتیب عبارتند از: پیغوی کوچک و سنقر سفید، عقاب دو برادر و عقاب طلایی، هما و کرکس، لیل و دلیجه، شاه بوف و مرغ حق جنوبی و … می‌باشند. از کوکرها که پرندگانی شبیه کبوتر با جثه بزرگ و دارای پرواز سریع و مستقیم و دم دراز و نوک پهن هستند و اغلب در بیابان‌ها و زمین‌های بایر زندگی می‌کنند دو گونه، از کبوترها سه گونه، چاخلق یک گونه و از خانواده قرقاول دو گونه شامل کبک و تیهو در این منطقه ساکن هستند. از خانواده‌های قرقاول، چاخلق، کوکر، کبوتر عبارتند از: کبک، چاخلق، کوکر شکم سیاه، قمری معمولی و… می‌باشند. از زنبورخورها که پرندگانی اجتماعی و رنگارنگ با بال‌های دراز و نوک تیز، دم بلند و منقاری نسبتاً خمیده و دراز و باریک هستند یک گونه، از بادخورکها که ظاهری شبیه پرستوها دارند دو گونه و از سبز قبادها و هدهد و شبگردها یک گونه در این منطقه مشاهده می‌شوند. خانواده‌های شبگرد، بادخورک، زنبور خور، سبز قبا و هدهدfamilyof- Caprimulcidae-Apodidae-Meropidae-Coraciidae and Upupidae عبارتند از: شبگرد معمولی، بادخورک معمولی، زنبور خور معمولی، سبز قبا و هدهد و … می‌باشند.
در این منطقه از دم جنبانکها که پرندگانی ریز جثه با دم دراز و پرواز قوی هستند و مرتباً دم خود را در جهت بالا و پایین حرکت می‌دهند دو گونه، از چکاوک‌ها که پرندگانی خوش آواز هستند سه گونه و از پرستوها که پرندگانی پرتحرک می‌باشند ۵ گونه مشاهده می‌شود.
از مجموع پستانداران شناسایی شده در کشور دو گونه خارپشت ایرانی و گوش بلند از راسته حشره خواران، سه گونه خفاش شامل خفاش نعل اسبی کوهستانی، خفاش گوش موشی کوچک و خفاش بال سفید، ۱۱ گونه جونده از راسته جوندگان، ۱۰ گوشتخوار شامل پلنگ، گرگ، شغال، روباه، کفتار، سمور، رودک، زرد پره، گربه وحشی، گربه پالاس و ۵ گونه از زوج سمان در این منطقه زندگی می‌کنند
پارک ملّی کلاه‌قاضی، یک پارک ملی در استان اصفهان است و مساحت آن در حدود ۴۷٬۱۴۲ هکتار است. این پارک از تنوع پوشش گیاهی و زیست‌جانوری برخوردار است. در داخل پارک ملی و پناهگاه حیات وحش کلاه قاضی هیچگونه سکونتگاه انسانی وجود ندارد اما فاصلهٔ بسیار کمی با محدوده‌های شهری و روستایی دارد. این پارک شامل رشته کوه کلاه‌قاضی و کوه شیدان است.
این منطقه شکارگاه سلطنتی از زمان صفویه و بعد از آن به خصوص در زمان قاجاریه و حکومت ظل السلطان بر اصفهان بوده که در سال ۱۳۴۶ از سوی شورای عالی شکاربانی و نظارت بر صید محدودهٔ کنونی کلاه‌قاضی تا کوه صفه در جنوب غرب اصفهان به عنوان منطقهٔ قرق اعلام شد. در سال ۱۳۴۸ منطقه به دو قسمت پارک وحش و منطقهٔ حفاظت شده تقسیم شد. در ۱۳۵۴ سطح حفاظتی قسمت پارک حیات وحش به پناهگاه حیات وحش تنزل پیدا کرد. در سال ۱۳۶۹ قسمت حفاظت شده به عنوان منطقهٔ آزاد اعلام شد. در سال ۱۳۷۴، ۴۷٬۱۸۴ هکتار به پارک ملی و ۳٬۲۲۷ هکتار باقی ماندن به عنوان پناهگاه حیات وحش طی مصوبهٔ شورای عالی حفاظت محیط‌زیست ارتقاء پیدا کرد. سرانجام طی مصوبهٔ شمارهٔ ۲۹۴ شورای عالی محیط زیست مورخ ۱۲ بهمن ۱۳۷۶ به عنوان پارک ملی معرفی گردید.
پارک ملی کلاه قاضی به موجب شرایط خاص از دیرباز زیستگاه وحوش بوده و دارای قدمت تاریخی زیادی است. چنانکه در تاریخ آمده‌است از زمان شاه عباس صفوی و بعد از آن به خصوص در دورهٔ قاجاریان این کوه‌ها از شکارگاه‌های مخصوص این سلاطین محسوب می شده‌است. در اواخر قرن نوزدهم ظل السلطان پسر ارشد ناصرالدین شاه که سال‌های متمادی حاکم اصفهان بوده در کتاب خود از کلاه‌قاضی و شاهکوه به عنوان شکارگاه‌های غنی و زیبا یاد کرده‌است.
نام کلاه قاضی را به خاطر شکل عجیب بلندترین قله این منطقه بر آن گذاشته‌اند. دو صخرهٔ سنگی بزرگ با شیبی تند قله این کوه را تشکیل می‌دهد و نمای آن‌ها از دور به کلاهی شباهت دارد که قاضیان قدیم بر سر می گذاشته‌اند.
این پارک در ۳۶ کیلومتریخواجه‌الدین، سید جمال‌الدین: اجتماعات گیاهی پارک ملی کلاه قاضی . علوم آب و خاک (علوم و فنون کشاورزی و منابع طبیعی): پاییز ۱۳۷۹، دورهٔ ۴، شمارهٔ ۳؛ از صفحهٔ ۱۳۹ تا صفحهٔ ۱۵۳. جنوب شرقی شهر، پارک ملی کلاه‌قاضی ۴۷٬۲۶۲ هکتار و مساحت پناهگاه حیات وحش کلاه قاضی ۳٬۵۷۴ هکتار می‌باشد.
این منطقه متشکل از دو رشته‌کوه به همراه دشت‌های بین آن‌هاست؛ رشته‌کوه جنوبی کلاه‌قاضی و رشته‌کوه شمالی شیدان نام دارد.
پارک ملی کلاه قاضی زیستگاه گونه‌های مختلفی از گیاهان، پستانداران، پرندگان و خزندگان می‌باشد که برخی از آن‌ها بسیار با ارزش می‌باشند و تعدادی نیز در معرض خطر انقراض بوده و تحت حفاظت و حمایت شدید می‌باشند.