moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آلبوم بی‌واژه با هولوگرام نسخه اصلی، شامل دو دیسک؛ یک دی‌وی‌دی و یک سی‌دی است، که سی‌دی صوتی آن دارای ۱۱ قطعه می‌باشد. این آلبوم با چند نوع بسته‌بندی ولی با محتواهای یکسان ارائه شد و این اقدام از جانب تهیه‌کنندهٔ اثر، برای ارضای سلایق مختلف مالی و هنری مخاطبان صورت گرفته‌است و البته در راستای سوق دادن خریداران به سمت تهیهٔ نسخه‌های اصلی. یکی‌دیگر از ویژگی‌های آلبوم، به همراه داشتن دفترچهٔ متن‌ترانه‌ها به صورت مجزا است که مخاطب می‌تواند آن را به‌راحتی از آلبوم جدا کرده و آن را مطالعه نماید.
دی‌وی‌دی تصویری آلبوم بی‌واژه شامل: نماهنگ غزال است که آهنگ آن توسط آریا عظیمی‌نژاد ساخته شده و کارگردانی نماهنگ نیز بر عهده ساسان توکلی فارسانی است. همچنین "ویدئوی تیزر آلبوم بی‌واژه" و بخش "گفتگو با دست‌اندرکاران این آلبوم" از دیگر ویدئوهای این دی‌وی‌دی است که توسط هادی بردباری کارگردانی شده‌است و در آن کسانی چون علیرضا کهن‌دیری، آریا عظیمی‌نژاد، پدرام کشتکار، پویا نیک‌پور، پوریا حیدری و تویجان نیازی آتابای حضور دارند. این نیز گفتنی است که تمامی تصاویر این دی‌وی‌دی با کیفیت اچ‌دی ۱۰۸۰پی ضبط شده‌است. منوهای دی‌وی‌دی نیز به دو زبان فارسی و انگلیسی طراحی شده و در قسمت‌هایی از فیلم، تصاویر پشت صحنه استودیو متروپل ترکیه با دوربین غیرحرفه‌ای و در نور کم ضبط شده بود که پس از ریمستر کردن کیفیت قابل قبولی پیدا کردند. مستر دی‌وی‌دی نهایی با اندازهٔ تصویری ۱۶:۰۹ و با کیفیت بسیار بالا ایجاد شده‌است.
بی واژه دارای ۱۱ قطعه می‌باشد که قطعه "باور نکن" برای مجموعه تلویزیونی "شکرانه" و قطعه "رستگاران" نیز برای مجموعه‌ای تلویزیونی با همین نام ساخته و منتشر شد. این نیز گفتنی است که قطعه "خورشید فردا" نیز قبلاً ساخته منتشر شده بود، این آهنگ برای حضور تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ ساخته و پرداخته شد.
کالی تورس از شخصیت‌های اصلی سریال "آناتومی گری" است و سارا رامیرز این نقش را ایفا کرده‌است. او با آریزونا رابینس ازدواج می‌کند.
مارک اسلون از شخصیت‌های اصلی سریال "آناتومی گری" می‌باشد که اریک دین این نقش را ایفا کرده‌است. او در ابتدای فصل نهم "آناتومی گری" در پی مرگ در فیلم بر اثر سقوط هواپیما حامل جراحان از این فیلم جدا می‌شود.
ادبیات معاصر افغانستان به یک جریان فرهنگی در دورهٔ تاریخی معاصر افغانستان اشاره دارد که در ادبیات این کشور پدیدار شده‌است. تاریخ ادبیات افغانستان تا سال ۱۱۶۰ هجری شمسی و آغاز پادشاهی احمد شاه درانی با ایران مشترک است و از آن زمان به صورت مستقل ادامه داشته‌است. زبان فارسی به علت سابقه کهن و کاربرد گسترده آن همواره زبان حکومتی و مورد استفاده ادبا و دانشمندان افغانستان بوده‌است.
در قانون اساسی ۱۳۴۳ خورشیدی / ۱۹۶۴ میلادی، نام فارسی دری و پشتو به عنوان زبان‌های رسمی افغانستان آمده‌است. احیای واژهٔ کهن دری به این معنی است که در بعضی از دیدگاه‌ها، ناحیه شرقی که منطبق بر افغانستان یا خراسان است مهد این زبان تصور می‌شود. از این رو واژهٔ فارسی دری به معنای زبانِ فارسی است که در افغانستان تکلم می‌شود.
بعضی از بزرگان ادب فارسی از سرزمین‌هایی آمده‌اند که امروزه در کشور افغانستان واقع است مانند مولانا جلال الدین بلخی، انوری، ناصر خسرو قبادیانی، عنصری از شهر بلخ، سنایی غزنوی از شهر غزنی، و خواجه عبدالله انصاری از هرات.
پس از کشته شدن نادرشاه افشار (۱۱۶۰ ه‍.ق /۱۷۴۷ میلادی)، و تشکیل دولت مستقل افغانان توسط احمدشاه دُرّانی (سلطنت ۱۱۲۶ش/۱۷۴۷م-۱۱۸۶ق/۱۷۷۲م)، خراسان همچنان نقش دیرینهٔ خود را به عنوان مرکزیت ادبیات فارسی و انتقال‌دهندهٔ جریان ادبی میان فرارود (ماوراءالنهر) و هندِ گورکانی ادامه می‌داد و تا پیش از صفویان، ارتباط ادبی میان ایران و هند از این راه صورت می‌گرفت. تحولات سیاسی، هم در ایران و هم در افغانستان، پس از نادرشاه افشار، و در طی سده‌های اخیر، به کاهش و حتی قطع روابط ادبی افغانستان با ایران انجامید. اما نقش مناطق شرقی خراسان در انتقال فرهنگ و ادبیات فارسی میان فرارود و هند تا حدود سال ۱۹۲۰/۱۳۳۸ ادامه یافت.
در دوره‌های یادشده، سبک هندی در ادبیات فرارود، خراسان و مناطق غربی پاکستان نقش برجسته‌ای داشت. عبدالقادر بیدل (۱۰۵۴–۱۱۳۳ / ۱۶۴۴–۱۷۲۰) در نظم و نثر از بهترین نمونه‌های سبک هندی و از بنیان‌گذار این سبک به‌شمار می‌آید. آثار وی در ماوراءالنهر و افغانستان، در میان مردم محبوبیت دارد، چنان‌که برخی ترانه‌های عامیانهٔ مردم ماوراءالنهر و افغانستان برگرفته از اشعار بیدل است، ولی در ایران کمتر از او یاد می‌شود.
"قُطب‌الارشاد" به عربی و "طریق الارشاد" به فارسی، از آثار میا فقیرالله جلال‌آبادی شکارپوری (متوفی ۱۷۸۱/۱۱۹۵) پیرامون موضوع عرفان است.رجود شود به R. Farhādī, preface, Ṭarīq al-eršād; idem, Afghanistan 3/3, 1980, pp. 77-87 از سعدالدین احمد انصاری کابلی (۱۱۴۰–۱۲۲۵ / ۱۷۲۷–۱۸۱۰) نیز "معدن‌الاسرار"، که تفسیری از قرآن است و تألیف آن در (۱۱۷۳ / ۶۰–۱۷۵۹) تکمیل شده و همچنین "حقائق‌المعارف"، اثری منظوم به سبک مثنوی مولانا بلخی، و "شورِ عشق"، که یک دیوان شعر است بجای مانده‌است.
در عصر تیمورشاه درانی (سلطنت ۱۲۰۷–۱۱۸۷ / ۹۳–۱۷۷۲)، فرزند احمدشاه، هنوز سنت‌های دیوانی و آرایه‌ها و پیرایه‌های دربارهای پیشین رعایت می‌شد. تیمورشاه به شعر علاقهٔ داشت و به پیروی از حافظ، بیدل و صائب غزل می‌گفت. علاقهٔ او به شعر و ادب فارسی دری به حدی بود که گاهی مناصب حکومتی را به شاعران واگذار کرده بود. عایشه دُرانی، محمدرضا برنابادی، الله‌ویردی حیرت و میرهوتک افغان از شاعران و ادیبان این عصر و صاحب سمت‌های دولتی بودند. آوازهٔ شعردوستی دودمان دُرانی به حدی بود که برخی از سخنوران فارسی‌گوی از ایران، به قصد پیوستن به دربار او روانهٔ کابل می‌شدند. محمدحسین فروغی از این گروه هستند.
حاذقه هروی (متوفی ۱۲۵۹/۱۸۴۳) یکی دیگر از شاعران این دوره است که از وی یک دیوان از یوسف و زلیخا (که در سال ۱۲۳۹/۱۸۲۳ تکمیل شد) به‌جای مانده‌است. سردار مهردل مشرقی (۷۱–۱۲۱۲ / ۱۷۹۸–۱۸۵۴)، فرزند سردار پاینده‌خان است که به پیروی از سبک صائب و بیدل شعر می‌گفت و از وی دیوان شعری به‌جای مانده‌است. دو پیرو دیگر سبک بیدل، سردار غلام‌محمد طرزی (۱۹۰۰–۱۸۳۰) و فرزندش محمدامین عندلیب (۹۲–۱۲۷۲ / ۷۵–۱۸۵۵) هستند که محمدامین عندلیب علی‌رغم عمر کوتاهش از خود دیوان شعری به‌جای گذاشته‌است. میرزا محمدنبی واصل (۱۲۴۴–۱۳۰۹ / ۹۲–۱۸۲۸)، ملقب به دبیرالمُلک، از شاعران پارسی‌گوی و دبیر دربار امیر شیرعلی‌خان و عبدالرحمن‌خان، پادشاهان خراسان قدیم و افغانستان امروز بود. او در شعر فارسی پیرو حافظ بود و به سبک عراقی می‌پرداخت.اشعار واصل، کابل، تاریخ نامعلوم)
در افغانستان دو تحول در حوزهٔ ادب این کشور رُخ داد: یکی در حدود سال ۱۸۵۰ به این طرف، زمانیکه آثار ادبیات فارسی در ابتدا در هند و سپس در کابل، بخارا، خجند، و تاشکند چاپ می‌شد و تحول دوم در آغاز سدهٔ بیستم به‌وقوع پیوست، زمانیکه تأسیس چاپخانه در کابل، انتشار روزنامه را ممکن ساخت. مکتوباتی به زبان فارسی، که با مکتوبات هندی تشابه دارد، در دورهٔ شیرعلی‌خان و عبدالرحمن‌خان به چاپ رسید. از آن جمله، "پادشاهان متاخرین" خراسان (افغانستان)(تکمیل در ۱۳۰۷ / ۹۰–۱۸۸۹: که در سال ۱۳۳۶ ش. /۱۹۵۷ دوباره به چاپ رسید)، اثری از یعقوب علی خافی، و "تتمة البیان فی تاریخ الافغان" سید جمال‌الدین اسدآبادی، و "سراج‌التواریخ" از فیض‌محمد کاتب هزاره که به خط خودِ فیض‌محمد کاتب هزاره نوشته شده و نوشتن آن در سال ۱۳۰۴ خورشیدی به پایان رسیده و امروز در آرشیو ملی افغانستان نگهداری می‌شود.تارنمای بی‌بی‌سی فارسی، خریداری نسخه خطی جلد چهارم سراج التواریخ افغانستان، نوشتۀ ایوب آروین، ۲۰ مه ۲۰۰۸ - ۳۱ اردیبهشت (ثور) ۱۳۸۷تارنمای بی‌بی‌سی فارسی، در جستجوی آثار کاتب، نوشتۀ عبدالله شادان، ۱۴ ژانویه ۲۰۱۱ - ۲۴ دی (جدی) ۱۳۸۹) نخستین روزنامه افغانستان، "شمس‌النهار" است که میان سال‌های ۱۲۸۰ / ۶۴–۱۸۶۳ در کابل، در دورهٔ سلطنت شیرعلی‌خان به فارسی به چاپ می‌رسید، اما سبک و ترتیب آن از نشریات هندی نمونه‌برداری شده بود.
در دوران امیر حبیب‌الله در حوزهٔ ادبیات پیشرفت‌هایی به وقوع پیوست ولی ظهور محمود طرزی (۱۲۸۲–۱۳۸۵ / ۱۸۶۵–۱۹۳۳) در قلمرو ادب و فرهنگ، نقطهٔ عطفی به‌شمار می‌رود و سبب تحول در این حوزه در دهه‌های پس از ۱۳۲۰ خورشیدی شد. وی که بیشتر دوران جوانیش را در دمشق و استانبول گذرانده بود، به ادبیات فارسی رنگ و گونهٔ خاور میانهای (بجای هندی) داد. طرزی چندین اثر را از تُرکی به فارسی ترجمه کرد، که آثاری از ژول وِرن (Jules Verne) از آن جمله بود. وی از سال ۱۳۲۹/۱۹۱۱ تا ۱۳۳۶/۱۹۱۸ جریدهٔ "سراج‌الاخبار" را به نشر رسانید و مقاله‌های او در این نشریه از جمله پیش‌زمینه‌های اندیشهٔ تجددطلبی در خراسان افغانستان محسوب می‌گردد. سراج‌الاخبار به سبب مبارزه با استعمار بریتانیا، دفاع از آزادی زنان، نشر ادبیات فارسی و زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و آلمانی و کمک به رشد پدیدهٔ ترجمه در افغانستان، یکی از جراید ممتاز منطقه به‌شمار می‌آید و تأثیر آن بر فارسی‌زبانان آسیای میانه، شبه‌قاره هند و ترکیه محقق می‌نماید. این نشریه در پرورش حس وطن‌خواهی و «ملیت افغان» نیز مؤثر بوده‌است. تغییر نام "سراج الاخبار" به "سراج الاخبار افغانیه"، و نیز تغییر نام مدیر آن از محمود طرزی به محمود افغانی، گویای گرایش وطن‌خواهانهٔ این نشریه و تأثیر آن در رشد ملی‌گرایی افغان است.
در دوران شاه امان‌الله (سلطنت ۱۳۰۸–۱۲۹۸ / ۲۹–۱۹۱۹) حدود ۲۳ روزنامه یا مجلهٔ منتشر می‌شد. "امان افغان" (۱۳۳۷/۱۹۱۹) از مهم‌ترین آن‌ها بود که در کابل به چاپ می‌رسید. از آن جمله نشریات "اصلاح" (۱۳۴۷/۱۹۲۹)، "طلوع افغان"، "اتفاق اسلام"، "الغازی"، "ابلاغ"، "ارشاد النسوان"، "آیینهٔ عرفان"، "نوروز" می‌باشد. نشریهٔ "انیس" (۱۳۴۵/۱۹۲۷) به مدیریت محیی‌الدین انیس، نخستین نشریهٔ سیاسی، فرهنگی و اقتصادی کشور به‌شمار می‌آمد. در بعضی از نشریه‌های این دوره مانند نشریه "حقیقت" میزان قابل توجهی شعر معاصر به چاپ رسیده‌است.
تجددطلبی امان‌الله خان، خصوصاً پس از سفر هفت ماههٔ او به غرب (۱۳۰۶ش/۱۹۲۷م) آشنایی افغانستان را با زبان و ادبیات غرب بیشتر کرد. شاعران و نویسندگان این دوره به مضامین و مسائل اجتماعی روی آوردند و در دفاع از استقلال ملی و ملیت نوشتند. بعضی از شاعران این دوره چون محمود طرزی فقط توفیق یافتند تا در نظم جای کلمات شاعرانه می و پیاله و لاله و خط و خال شعر کهن را با واژه‌های ناشاعرانه توپ، تفنگ، الکتریک، تلگراف و… پر کنند که همین مقدار دگرگونی هم در شعر روزگار امان‌الله، گامی به پیش تصور می‌شد. شاعرانی چون عبدالعلی مستغنی (۱۲۵۲–۱۳۱۲ش) طرفدار محمود طرزی در شعر بودند و مسائل روز را وارد شعر کلاسیک کردند. از دیگر شاعران این دوره می‌توان از عبدالهادی داوی، متخلص به پریشان نام برد که به پیروی از سبک عراقی قصیده می‌گفت. وی اشعار اقبال لاهوری (به زبان اردو) را با عنوان لا¸لی ریخته به نظم فارسی ترجمه کرد. قاری عبدالله (د ۱۳۲۲ش/۱۹۴۳م) نیز از دانشمندان ادیب عصر امانی است که در شعر، خود را «شیفتهٔ طرز بیدل و کلیم» معرفی می‌کرد.
یکی از اهداف محمود طرزی، که در مجموع توفیقی نداشت، واداشتن شاعران به پرداختن به موضوعات مدرن اجتماعی، فرهنگی و سیاسی بود. شاعرانی چون عبدالعلی مُستغنی (۱۲۹۲–۱۳۵۲ / ۱۸۷۵–۱۹۳۳)، و حتی قاری عبدالله (۱۲۸۸–۱۳۲۲ خ. /۱۸۷۱–۱۹۴۳) و صوفی عبدالحق بیتاب (۱۳۳۰ خ. /۱۹۵۱) طرفدار محمود طرزی در شعر بودند و مسائل روز را وارد شعر کردند، اما همین شاعران بیشتر غزلیات را به سبک هندی می‌سرودند. قاری و بیتاب، در عهد سلطنت ظاهرشاه لقب "ملک‌الشعرا" یافتند. میر محمدعلی آزاد کابلی (۱۲۵۸–۱۳۲۳ خ. /۱۸۴۲–۱۹۴۴)،منتخبات اشعار، کابل، ۱۳۴۲ خ. /۱۹۶۳ پاینده محمد فرحت،مجموعهٔ اشعار، کابل، ۱۳۳۹ خ. /۱۹۶۰ عبدالغفور ندیم (۱۲۹۸–۱۳۴۴ خ. / ۱۸۸۱–۱۹۲۶)، غلام‌حضرت، شائق جمال، و غلام‌محمد نوید از دانشمندان ادیب عصر امانی هستند که به سبک هندی وفادار ماندند. گفتنی است در میان ادیبان نقاد و طنزنویس این دوره باید از محمداسماعیل سیاه، متخلص به گوزک یاد کرد. از او دیوانی در هرات در سال ۱۳۱۰ خ. /۱۹۳۱ به چاپ رسید.
از شاعران معاصر، خلیل‌الله خلیلی، عبدالرحمن پژواک، عبدالحکیم ضیائی، محمدعثمان صدقی رزاق رویین، عبدالقهار عاصی، واصف باختری، محمدعاقل بیرنگ کوهدامنی، عارف پژمان، لطیف پدرام، ضیا قاضی‌زاده، محمدیوسف آیینه، رحیم الهام، غلام مجدد سلیمان لایق، محمد حسن بارق شفیعی، رفعت حسینی، عبدالحی آرین‌پور رستاقی، محمدآصف فکرت هروی، سعادتملوک تابش، و حیدری وجودی پنجشیری هستند.گُل‌های اندیشه، کابل، ۱۳۴۴ خ. /۱۹۶۵سرود هستی، کابل، ۱۳۴۳ خ. /۱۹۶۳
از دیگر ادیبان افغان در عرصه‌های دیگر ادبیات می‌توان از میرغلام‌محمد غبار، احمدعلی کُهزاد، میرمحمدصدیق فرهنگ و عبدالحی حبیبی در عرصهٔ تاریخ‌نگاری؛ عبدالحکیم رستاقی|عبدالحکیم رُستاقی، خان‌محمد خسته، صلاح‌الدین سلجوقی، عبدالرؤف فکری سلجوقی، غلام‌حبیب نوابی، غلامرضا مایل هروی، محمدیعقوب واحدی جوزجانی، روان فرهادی، نگهت سعیدی، سید مخدوم رهین در عرصهٔ تاریخ و نقد ادبی؛ شاه علی‌اکبر شهرستانی، قیوم قویم، فیض‌الله ایماق، عنایت‌الله شهرانی در عرصهٔ فولکلور و فرهنگ عامه؛ رشید لطیفی و محمدعلی رونق در عرصهٔ نمایش‌نامه نویسی؛ سید بهاءالدین مجروح در عرصهٔ داستان‌نویسی رؤیایی-تخیلی؛ و اسدالله حبیب، محمد اکرم عثمان و محمد اعظم رهنورد زریاب، سپوژمی زریاب و مریم محبوب در عرصهٔ داستان‌های کوتاه، یاد کرد.
تریلر مایکل جکسون نام موزیک ویدیویی ۱۴ دقیقه‌ای از ترانه‌ای با همین نام است که در ۲ دسامبر ۱۹۸۳ (۱۲ آذر ۱۳۶۲) به کارگردانی جان لندیس منتشر شد.
از این موزیک ویدیو با عنوان‌هایی نظیر «عظیم‌ترین موزیک ویدیوی جهان» و «بانفوذترین موزیک ویدیوی تمام دوران‌ها» یاد می‌شود.
تریلر از زمان انتشارش تأثیر عمیقی بر فرهنگ عامهٔ مردم جهان داشته‌است و به گفتهٔ صاحب نظران، نقطهٔ عطفی در صنعت موسیقی بود زیرا به نحوی بی‌نظیر توانست فیلم را با موسیقی ادغام کند.
انتشار این ویدیو، ارزش موزیک ویدیوها را که تا آن زمان توجه زیادی به آن‌ها نمی‌شد، بالا برد و شبکهٔ تازه تأسیس ام‌تی‌وی را که ۳ ماه تا ورشکسته شدن فاصله داشت، نجات داد.
در سال ۲۰۰۶، کتاب رکوردهای گینس، آلبوم ویدیویی تریلر (که حاوی پشت صحنه و خود ویدئو بود) را با فروش ۹ میلیون نسخه، «موفق‌ترین موزیک ویدیوی تاریخ جهان» اعلام کرد.
در سال ۲۰۰۹، توسط کتابخانهٔ کنگرهٔ آمریکا تحت عنوان «مشهورترین موزیک ویدیوی جهان» و «اثر برجستهٔ فرهنگی و تاریخی ماندگار» به فهرست گنجینهٔ ملی فیلم آمریکا اضافه شد. تریلر مایکل جکسون نخستین و تنها کلیپ موسیقی‌ای است که نامش در بین «آثار سینمایی ماندگار» ثبت شده‌است.
تریلر مایکل جکسون با بودجهٔ ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار یکی از پرخرج‌ترین موزیک ویدیوهای جهان است.
جکسون یکی از پیروان فرقهٔ شاهدان یهوه بود به همین علت، ابتدای موزیک ویدئو با نوشته‌ای شروع می‌شود که «وی (مایکل) در عمل هیچ اعتقادی به صحنه‌های نمایش داده شده در این ویدئو نداشته و این فقط یک نمایش است.»
فیلم این‌گونه شروع می‌شود یک زن در یک جنگل تاریک با دوست پسرش حرف می‌زند تا اینکه دوست پسرش تبدیل به یک گرگینه می‌شود و دوست دخترش را می‌خورد و معلوم می‌شود که آن یک فیلم بود که مایکل و دوست دخترش در یک سینما در حال تماشا بودند. در حال برگشت در یک خیابان خلوت و تاریک مایل و دوستش در حال راه رفتن هستند که موزیک فیلم شروع می‌شود و همهٔ مردگان چه در قبر و چه در فاضلاب زنده می‌شوند و به سراغ مایکل و دوست دخترش می‌آیند. دوست دختر مایکل که ترسیده نگاهی به مایکل می‌کند و می‌بیند او هم تبدیل به یک مردهٔ متحرک شده و از آنجا رقص معروف و مخصوص فیلم (که در فیلم‌های دیگری همچون زندگی جدید کرانک و فیلم ایرانی به نام نهنگ عنبر ۲ از ان استفاده شده. دوست دختر مایکل به یک خانه متروکه پناه می‌برد ولی مردگان متحرک به داخل خانه می‌آیند و ناگهان دوست دختر مایکل از خواب بیدار می‌شود و می‌بیند همهٔ اینها یک خواب است. در آخرین سکانس مایکل که دوست دخترش را گرفته به صفحهٔ دوربین نگاه می‌کند و چشمانش مانند همان مرده شده و صدای خندهٔ شیطانی که در آخر فیلم شنیده می‌شود بیننده را به وجه می یاورد.
در دسامبر ۲۰۰۹ این موزیک‌ویدئو به همراه ۲۴ فیلم دیگر توسط کتابخانه کنگرهٔ آمریکا برای ثبت در فهرست ملی ثبت فیلم انتخاب شد. این اولین‌بار (و تا به امروز، تنها) موزیک ویدئوی انتخاب شده در این فهرست است. فهرست ملی ثبت فیلم، عنوان «معروف‌ترین موزیک ویدئوی تمام دوران‌ها» را به تریلر اختصاص داد. استیو لگت، هماهنگ‌کننده کمیسیون ملی حفظ و نگهداری فیلم، کسی که تصمیم بر قرارگیری نامزدها در فهرست را می‌گیرد به دلیل مرگ مایکل جکسون در همان سال می‌گوید «زمان مناسبی بود» برای قرار گرفتن تریلر در فهرست.
جایزه نماهنگ ام‌تی‌وی (موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی) نام جایزه‌ای است که از سال ۱۹۸۴ تا به امروز به صورت سالیانه، توسط شبکهٔ ام‌تی‌وی اهدا می‌شود.
در همان اولین سال آغاز به کار این مراسم، نماهنگ "تریلر" نامزد ۶ جایزه نماهنگ ام‌تی‌وی شد که برندهٔ ۳ جایزه شد. این در حالی است که نماهنگ "تریلر" در سال ۱۹۸۳ ساخته شده بود و در اصل نباید نامزد هیچ جایزه‌ای می‌شد.
در سال ۱۹۹۹ نیز به عنوان «بزرگ‌ترین موزیک ویدئوی جهان» از طرف شبکهٔ ام‌تی‌وی انتخاب شد.
در تابستان سال ۱۹۸۳، تریلر شروع به کاهش فروش کرد. والتر یت‌نیکاف و لری استسل مشغول جواب دادن تلفن‌های مایکل در تمام طول شب بودند. یت‌نیکاف آنچه که جکسون به او گفت را به یاد دارد. "والتر، آلبوم دیگه شماره ۱ نیستش. قراره چیکار براش بکنیم؟" و یت‌نیکاف در جوابی که در یاد خود دارد گفت 'قراره که امشب رو بخوابیم و فردا دربارش فکری بکنیم.' مدیر برنامه‌های جکسون، فرانک دیلئو، در ابتدا اشاره به ایدهٔ ساخت ویدئو سوم از آلبوم را کرد و جکسون را برای بررسی ساخت ویدئو برای آهنگ اصلی آلبوم تحت فشار قرار داد. دیلئو به یاد دارد که به جکسون گفت "ساده‌س. تمام کاری که قراره انجام بدی رقص، آواز و ترسناک ساختن اونه."
در اوایل آگوست جکسون با جان لندیس برای کارگردانی تماس گرفت. در آن دوره، کارگردانان سینمایی، کارگردانی موزیک ویدئوها را برعهده نمی‌گرفتند ولی لندیس شیفته کارگردانی موزیک ویدئو بود.
موزیک ویدئو در ابتدا در تئاتر پالاس در مرکز لس آنجلس، فیلمبرداری شد. سکانس رقص زامبی‌ها در تقاطع خیابان یونیون پسیفیک و خیابان کالزونا جنوبی در شرق لس آنجلس فیلمبرداری شد و در آخر، سکانس خانه در محله آنجلینو هایتز در خانه شماره ۱۳۴۵ خیابان کارول فیلمبرداری شد. تمام فیلمبرداری‌های اصلی در اواسط اکتبر سال ۱۹۸۳ انجام شد.
بعد از نمایش موزیک ویدئوی تریلر، مستندی با نام «ساخت تریلر مایکل جکسون» به همراه خود موزیک ویدئوی تریلر در نوارهای VHS منتشر شد که حاوی ۱ ساعت پشت صحنه‌های این موزیک ویدئو بود. این پشت صحنه با فروش ۹ میلیون نسخه در آن زمان به «پرفروش‌ترین فیلم خانگی تمام دوران‌ها» تبدیل شد. در این VHS علاوه‌بر موزیک ویدئو و پشت صحنهٔ تریلر، موزیک ویدئوی ترانه‌های «بیلی جین» و «Can You Feel It» و کلیپ صوتی ترانهٔ جدا از بقیه نیز وجود داشت.
شبکهٔ ام تی وی برای پخش این مستند ۲۵۰٬۰۰۰ دلار پرداخت. شبکهٔ Showtime هم ۳۰۰٬۰۰۰ دلار برای پخش این مستند پرداخت کرد.
در سال ۲۰۱۱، مجلهٔ بیلبورد دربارهٔ این موزیک ویدئو نوشت:
اگر جوایز بهترین کلیپ موسیقی ام‌تی‌وی در سال ۱۹۸۳ وجود می‌داشت، ام‌تی‌وی می‌بایست یک رشتهٔ مجزا تنها برای کلیپ فرهنگ‌ساز و ابتکاری تریلر معین می‌کرد. عجیب نیست که این ویدئو یک سال پس از انتشار با به وجود آمدن جوایز کلیپ‌های موسیقی ام‌تی‌وی، برندهٔ چند جایزه شد. اکنون ۳۰ سال پس از آن، تریلر همچنان در صدر دیده می‌شود و در نظرسجی ما با ۶۵٪ آرا نخست شده‌است. [مایکل جکسون] فقط سلطان پاپ نیست، او سلطان کلیپ‌های موسیقی نیز هست.
در سال ۲۰۱۱ کریگ ماکز و راب تاننبام، دو نویسندهٔ کتاب «I Want My MTV» در مصاحبه‌ای شرکت کردند و مجری از آن‌ها پرسید: «آیا هیچ هنرمندی هست که بتوان گفت بدون وجود او، ام‌تی‌وی ادامهٔ حیات نمی‌داد و بدین شکل ساخته نمی‌شد؟» راب تاننبام در جواب گفت: «قطعاً! مایکل جکسون! او کسی است که ام‌تی‌وی را نجات داد. در نخستین سالهای فعالیت این شبکه، آن‌ها به ندرت موسیقی آفریقایی تباران را پخش می‌کردند. عذر ناموجه‌شان هم این بود که می‌خواهند فقط راک پخش کنند و موسیقی سیاهان هم راک نیست.
حال آنکه بسیاری از آهنگ‌هایی که پخش می‌کردند اصلاً راک هم نبود. برای مثال آن‌ها آهنگ‌های سبک آراندبی سفید پوستان را پخش می‌کردند. پس اگر می‌توانستند آراندبی سفیدپوستان را پخش کنند، چرا نمی‌توانستند آراندبی سیاهان را پخش کنند؟ فکر می‌کنم این چیزی بود که مردم را نسبت به ام‌تی‌وی عصبانی کرده بود.
مایکل در سال ۱۹۸۲ ساخت ویدئو برای آلبوم تریلر را آغاز کرد و آن زمان ام‌تی‌وی تنها ۳ ماه با ورشکستگی و از بین رفتن فاصله داشت … آن‌ها [بعد از ساخت موزیک ویدئوی تریلر] می‌گفتند پس از ۱۰ دقیقهٔ پیش رو «دوباره» برای شما تریلر را نمایش می‌دهیم.»
سوسیالیسم بازار یک نظام اقتصادی فرضی‌ست که مضمون فکری آن اساساً، رهایی از مناسبات حاکم در نظام سرمایه‌داری است. به باور طرفداران سوسیالیسم بازار، در نظام سرمایه‌داری بین سرمایه‌دار و کارگر، مبادله‌ای ظاهراً داوطلبانه، اما در واقع ناگزیر و نابرابر وجود دارد که دلیلش این است که کارگر چارهٔ دیگری جز کار کردن برای سرمایه‌دار ندارد. طرفداران سوسیالیسم بازار به دنبال برهم زدن این مناسبات هستند، اما با حفظ نهاد و مناسباتِ بازار. اینان معتقدند که مثلاً موسسات اقتصادی می‌توانند به وسیلهٔ تعاونی‌های کارگرانی که برای فروش فراورده‌های خود در بازار با یکدیگر رقابت می‌کنند، اداره شوند. مانفیست ضدسرمایه‌داری- اثر کالینیکوس- ترجمه ناصر زرافشان- نشر آگاه- چاپ اول ۱۳۸۶ ص ۱۹۸–۱۹۹
دنیل رابینز شهروند امریکایی زاده شده در مونترآل کبک است. وی یک برنامه‌نویس کامپیوتر و مشاور است که شهرتش به پایه‌گذاری توزیع جنتو لینوکس برمی‌گردد. او در حال حاضر در آلبوکرکی نیومکزیکو زندگی می‌کند. وی مدیر عامل "مؤسسهٔ فناوری‌های جنتو"، مدیر معمار ارشد پروژهٔ جنتو، و مشارکت‌کننده در نوشتن چندین کتاب از انتشارات مک‌میلان از جمله "Caldera OpenLinux Unleashed", "SuSE Linux Unleashed" و "Samba Unleashed" بوده‌است.
دنیل از سال دوم تحصیل خود با رایانه‌ها سروکار داشت، یعنی زمانی که برای اولین با با زبان برنامه‌نویسی لوگو آشنا شد.
همسر دنیل، "ماری" و دخترش "هاداسا" نام دارند.
زمانی که دنیل در دانشگاه نیو مکزیکو به عنوان مدیر سیستم مشغول به کار بود، تصمیم می‌گیرد روی یک سرور پنتیوم ۱۶۶ دبیان نصب کند. مدتی طول می‌کشد تا با زیر و بم این سیستم آشنا شود. در این بین او زبان برنامه‌نویسی پایتون را نیز می‌آموزد، یک شبکهٔ اینترانت سازمانی راه‌اندازی می‌کند، توزیع‌های مختلف لینوکس را روی سیستم خانگی‌اش آزمایش می‌نماید و نهایتاً توزیع استمپید لینوکس را توزیع مناسبی می‌یابد،
اما همچنان چشم به راه توزیع‌ای ایده‌آل می‌ماند. این انتظار موجب پرورش ایدهٔ هک و بهبود لینوکس در ذهن می‌شود.
اشتیاق به حل مشکلات دیگران دنیل را مدت زیادی در کانال‌های آی‌آرسی استمپید مشغول می‌کند. در حالی که مدت‌ها از وقت خود را صرف آموزش مسائل ابتدایی به تازه‌واردان می‌کرد، رفته رفته به دانش خودش نیز افزوده می‌شد و در عین حال به عنوان یکی از کسانی که توانایی مشارکت در گسترش استمپید را دارد مطرح گشت. چیزی نگذشت که یکی از اعضای رسمی گسترش‌دهندگان استمپید شد و شروع به کار روی قالب بسته‌بندی ".slp" کرد که نارسایی‌های بزرگی داشت و توانست "slpv6" را با استفاده از پایتون کدنویسی کند که از مزایای زیادی برخوردار بود. همه چیز خوب پیش می‌رفت تا اینکه بین گسترش دهندگان استمپید بر سر گسترش slpv6 اختلاف نظر پیدا می‌شود. با وجود اینکه نظر او مورد پذیرش گسترش‌دهندگان ارشد قرار می‌گرد، اما بحث‌های درگرفته گسترش استمپید را برای او تبدیل به خاطره‌ای تلخ می‌کند، خاطره‌ای که طی آن به این نتیجه می‌رسد که مدیریت پروژه را باید به کدنویسان محدود کرد و دیگران نباید در مدیریت پروژه خللی وارد کنند.
اما گسترش‌دهندگان ارشد استمپید چندان این مورد را رعایت نمی‌کردند. این شد که دنیل از گسترش استمپید کناره گرفت و به جای تلف کردن وقتش برای دفاع از هدف خود در برابر کسانی که در پی بهانه‌جویی و قدرت بودند، شروع به کشیدن نقشه‌هایی برای گسترش یک توزیع جدید نمود.
یکی از چیزهایی که دنیل را به جنتو علاقه‌مند کرده بود، عملکرد خوب آن بود که این را مدیون کامپایلر pgcc بهینه‌شده برای پنتیوم بود؛ بنابراین تصمیم گرفت در توزیع جدید خود روی کارایی سیستم تمرکز کند. به غیر کاهش مصرف سی‌پی‌یو، کاهش مصرف رم نیز مد نظر بود. اغلب توزیع‌های آن زمان از دیمون‌های پیش‌فرض زیادی استفاده می‌کردند* که پس از بارگذاری آن‌ها حتی بارگذاری برنامه‌های ساده نیز با مشکل رو به رو می‌شد؛ بنابراین با هدف داشتن سیستم عاملی سبک اما قدرتمند، تمرکز اصلی روی بهره‌گیری کامل از سخت‌افزار بنا نهاده شد.
اولین مشکلی در راه گسترش سیستم عامل جدید وجود داشت کمبود برنامه‌نویس برای توسعهٔ آن بود. دنیل که به تنهایی آغاز به گسترش توزیع جدید خودش کرده بود برای غلبه بر این مشکل به خودکارسازی کارهای تکراری می‌پردازد و سعی می‌کند مسئولیت انجام کارهای تکراری را به رایانه بسپارد. اما این کافی نبود. برای تولید یک توزیع تازه، نیاز به یک سیستم کامل طراحی بود.
دنیل سیستم گسترش خود را ایبیلد نام نهاد و شروع به کار کرد. ایبیلد می‌توانست همهٔ باینری‌های توزیع را به صورت خودکار بسازد و همهٔ مراحل کار از جمله باز کردن بسته‌ها، پتچ کردن کد منبع، کامپایل، نصب و بسته‌بندیشان را خودکار انجام دهد.
وی موفق شد در عرض چند ماه یک سیستم عامل مستقل ایجاد کند که نام آن را ایناچ گذاشت. پس از معرفی ایناچ در کانال‌های آی‌آرسی تقریباً ده گسترش‌دهنده در یک گروه گرد هم آمدند و روز به روز آن را کاراتر و حرفه‌ای‌تر کردند.
پس از آنکه ایناچ به اندازهٔ کافی آب‌بندی شد و چندین نسخه از آن انتشار یافت تصمیم گرفته شد که نام آن به "جنتو لینوکس" تغییر پیدا کند. در همین زمان بود که دنیل سخت‌افزار رایانهٔ خانگیش را ارتقا داد، اما متوجه شد که سخت‌افزار جدید با سیستم‌عاملش مشکل دارد که باعث می‌شود هنگامی که سیستم مدتی بیکار بماند قفل شود. این مشکل سخت‌افزاری در سیستم دانیل، گسترش جنتو را متوقف کرد و او که توان مالی خرید سخت‌افزار جدید را نداشت، روز به روز از لینوکس ناامیدتر می‌شد تا اینکه تصمیم گرفت به فری‌بی‌اس‌دی روی آورد. به گفتهٔ خودش چندین ماه حتی طرف لینوکس هم نرفت و سعی کرد با سیستم عامل بی‌اس‌دی بیشتر آشنا شود.
دانیل تجربهٔ خوبی با فری‌بی‌اس‌دی داشت. از نظر او فری‌بی‌اس‌دی همواره و در همهٔ بخش‌ها به خوبی بهینه شده بود، چیزی که در دنیای لینوکس تقریباً پیدا نمی‌شد. او همچنین به روش مستندسازی کامل فری‌بی‌اس‌دی بسیار علاقه‌مند شد.
آنچه که بیشتر از همه نظرش را جلب کرد سیستم پورتز فری‌بی‌اس‌دی بود، فناوری‌ای که برای ارتقا و به‌روزرسانی سیستم به کار می‌رفت. بر خلاف لینوکس، پورتز از بسته‌های باینری استفاده نمی‌کرد، بلکه به جای آن همه چیز را از روی کد منبعش کامپایل می‌نمود.
از نظر دانیل، بسیاری از تفاوت‌های بین فری‌بی‌اس‌دی و لینوکس از یک نقطه سرچشمه می‌گرفت و آن چیزی نبود جز روش گسترش آنها. گسترش لینوکس بسیار نامتمرکز بود و تکه‌های مختلف نرم‌افزار پس از جمع‌آوری در یک نسخهٔ جدید انتشار می‌یافتند در حالی که در فری‌بی‌اس‌دی (یا بی‌اس‌دی‌های دیگر مثل اپن‌بی‌اس‌دی و نت‌بی‌اس‌دی) همه چیز متمرکز بود به منابع اصلی اضافه می‌شد. نتیجه اینکه در فری‌بی‌اس‌دی (بر خلاف لینوکس) مجبور نمی‌شدید همه چیز را باهم پتچ کنید.
هرچند سرورهای بی‌اس‌دی تا قبل از آن زمان حرف اول را می‌زدند (FreeBSD از Linux 2.2 در مدیریت بسته‌های TCP/IP بهتر عمل می‌کرد، اما از نسخهٔ ۲٫۲ به بعد لینوکس از فری‌بی‌اس‌دی پیشی گرفت) اما در دنیای رایانه‌های رومیزی، پشتیبانی لینوکس بهتر بود، تقریباً همهٔ پیشرفت‌های میزهای کار ابتدا در لینوکس رخ می‌داد تا در بی‌اس‌دی.
چیز دیگری که دانیل را به لینوکس متمایل می‌کرد سیستم‌فایل یواف‌اس فری‌بی‌اس‌دی بود که هرچند از ext2 لینوکس قابل اعتمادتر بود اما بسیار کند عمل می‌کرد و حتی با برخی به‌روزرسانی‌های نرم‌افزاری هم به سختی به ext2 می‌رسید. اما با آمدن لینوکس ۲٫۴ و سیستم‌فایل ReiserFS, ext3، JFS و XFS لینوکس کاملاً پیشی گرفت.
پس از چند ماه رابینز به جنتو بازگشت. پیشرفت‌های لینوکس از نسخهٔ ۲٫۰ تا ۲٫۴ او را به آیندهٔ لینوکس کاملاً امیدوار کرد. او با کمک دوستش Achim گسترش جنتو را ادامه داد و از ایده‌هایی که هنگام کار با بی‌اس‌دی به دست آورده بود نیز استفاده کرد. در نسخهٔ بعدی جنتو او سیستم پرتز را به آنچه در فری‌بی‌اس‌دی دیده بود نزدیک کرد که نتیجهٔ امروزی آن پورتیج است. به گفتهٔ خودش پورتیج قلب جنتو لینوکس امروزیست، که چیزی بیشتر از یک مدیر بسته یا ابزار ساخت است، بلکه بوسیلهٔ آن می‌توان کل سیستم را از نو و از روی کد منبع کامپایل نمود.
فوتوروسکوپ یا پارک دو فوتوروسکوپ شهربازی در فرانسه است. این شهربازی در ۱۰ کیلومتری شمال پواتیه قرار دارد. این شهربازی در تاریخ ۳۱ مه ۱۹۸۷ تأسیس شده‌است.
آکادمی علوم افغانستان در تاریخ ۲ فروردین (حمل) ۱۳۴۹ ه‍.خ تأسیس گردید. این اداره مرکز تحقیقات علمی افغانستان بوده و در دههٔ شصت و هشتاد همردیف با دولت افغانستان فعالیت‌های مؤثری انجام داده است.
پیش از تأسیس آکادمی علوم، دسترسی به مراجع علمی و فرهنگی با جهان خارج ضعیف بود. پیش از توسعهٔ آکادمی علوم افغانستان، فعالیت‌های فرهنگی توسط نهادهای جداگانهٔ فرهنگی صورت می‌گرفت؛ ولی این نهادها تنها کار به خصوص خویش را به پیش می‌بردند. این نهادها عبارت بودند از:
۱. در سال ۱۳۰۱ خورشیدی برای نخستین‌بار در افغانستان نهاد «پشتو مرکه» (انجمن ادبی پشتو) در چهارچوب وزارت معارف افغانستان (وزارت آموزش و پرورش) تأسیس گردید.
۲. در سال ۱۳۱۰ ه‍.ش انجمن ادبی کابل تأسیس گردید.
۳. در سال ۱۳۱۱ ه‍.ش انجمن ادبی هرات و قندهار تأسیس گردید که انجمن ادبی هرات هنوز هم فعالیت دارد.
۴. در سال ۱۳۱۶ ه‍.ش انجمن ادبی کابل و قندهار با پشتو مرکه ادغام گردید و به نام «پشتو تولُنه» (فرهنگستان پشتو) در چهارچوب وزارت معارف افغانستان تأسیس شد. مجلهٔ کابل به حیث ارگان تحقیقاتی این نهاد بچاپ می‌رسید.
۵. در سال ۱۳۲۱ ه‍.ش انجمن تاریخ در چهارچوب وزارت معارف تأسیس گردید، که مجلهٔ آریانا و افغانستان ارگان نشراتی این نهاد بودند.
۶. در سال ۱۳۲۷ ه‍.ش انجمن دائرةالمعارف در چهارچوب وزارت معارف تأسیس شد که انجمن در سال ۱۳۴۴ ه‍.ش در چهارچوب وزارت اطلاعات و فرهنگ و در سال ۱۳۵۷ ه‍.ش با آکادمی علوم افغانستان مدغم شد.
۷. در سال ۱۳۳۴ ه‍.ش مرکز بین‌المللی کوشانی در چهارچوب یونسکو ایجاد و ثبت گردید.
۸. در سال ۱۳۴۶ ه‍.ش انجمن باستان‌شناسان در چهارچوب وزارت اطلاعات تأسیس گردید. پس از ۱۳۶۱ ه‍.ش به آکادمی پیوست پس از ۱۳۸۱ ه‍.ش متعلق به وزارت اطلاعات و فرهنگ گردید.
۹. در سال ۱۳۵۴ ه‍.ش مرکز تحقیقاتی زبان پشتو ایجاد گردید که ارگان نشراتی آن مجله پشتو بود که به زبان‌های یونسکو به چاپ می‌رسید. در ۲ حمل (فروردین) سال ۱۳۴۹ ه‍.ش پس از فرمان شاه آکادمی تأسیس شد.
۱۰. در سال ۱۳۵۷ ه‍.ش ادارهٔ مستقل و نهاد علمی قبول شد. با رشد سطح تحقیقات‌های علمی در وزارت بانوان، معارف (آموزش و پرورش)، تحصیلات عالی، وزارت اطلاعات و فرهنگ، مراکز تحقیقات اسلامی، دانشگاه اسلامی، ریاست سروی (Survey/نقشه‌برداری) معادن، انستیتوت تحقیقات زراعتی (کشاورزی)، انستیتوت طب (پزشکی) کابل، ادارهٔ انکشاف صنایع دستی و دیگر نهادها بنا به ضرورت وقت ایجاد گردید؛ ولی هر کدام این‌ها صلاحیت کشوری نداشتند. اکنون آکادمی چنین صلاحیتی را دارد.
این آکادمی بیشتر توجه خود را در هفت هدف مبذول داشته‌است:
در شهر کابل مکتب به نام «دارالعلوم» در زمان شاه تأسیس گردیده بود. شاگردان این مکتب پس از فراغت از صنف ۱۲ در دانشکده‌های شرعیات و حقوق معرفی می‌گردیدند. در سال‌های پس از ۱۳۶۶ خ. این مکتب به دانشگاه تحقیقات اسلامی تبدیل گردید. پس از ۱۳۷۴ خ. این نهاد تحقیقات خویش را در بخش‌های ثقافت فقه، قانون تفسیر حدیث، و عقیده در تحت نام معاونیت علوم اسلامی بکار آغاز نمود.
فعلاً معاونیت علوم اسلامی تشکیلات ذیل را اداره می‌کنند.
الف) انستیتیوت عقیده و تصوف
ب) انستیتوت ثقافت
د) مرکز دائرةالمعارف آریانا پس از احکام سال ۱۳۸۱ دوباره احیا گردید.
ه) دپارتمانت زبان‌های پامیری پس از حکم سال ۱۳۸۲ دولت انتقالی اسلامی در تشکیل انستیتیوت اقوام برادر در پخش مرکز زبان و ادبیات تشکیل گردید.
و) مرکز تحقیقات ریاضی فلسفی پس از تاریخ ۱۳۸۲ به آکادمی علوم مدغم گردید. در ۱۳۸۲ در جنب آکادمی به کار خویش ادامه دادند.
در افغانستان در مؤسسات علمی به منظور آسان ساختن تفکیک و تشخیص سطح آگاهی افراد رتبه علمی یا القاب از طرف دولت اعطا می‌شود. رتبه‌های علمی علاوه بر شخصیت تفاوت در درآمد مالی نیز وارد می‌کند. رتبه‌های علمی مهم در کشور قرار ذیل‌اند:
این القاب به زبان پشتو هستند:
شمار زیادی مؤسسات تعلیمی و مؤسسات عالی تحقیقاتی در افغانستان وجود دارد که می‌توان از مؤسسه تحقیقاتی پوهنتون اسلامی، انستیتیوت تحقیقاتی نباتی، مرکز تحقیقاتی افغانستان‌شناسی وغیره. در مؤسسات تحقیقاتی محقق و سر محقق القاب‌گذاری شده‌است؛ ولی در انستیتوت زراعت (کشاورزی) سلن‌مل، سلن‌وال، سلن‌یار و سلندوی (همگی این نام‌ها به پشتو هستند) القاب گذاشته‌اند.
با وجودی که پوهنتون کابل مرکز علمی افغانستان است ولی آکادمی مرکز مافوق تر و صلاحیت کشوری را دارد. القاب علمی آکادمی عبارتند از کاندید اکادمیسن و اکادمیسن می‌باشد. اکادمیسن‌هایی که فعلاً درین آکادمی رول عمده دارند عبارتند از:
رتبه علمی افغانستان در منطقه 23 ام و رتبه او در جهان 121ام بود.
آکادمی علوم افغانستان از زمان تولد ۱۳۱۰ هجری شمسی الی امروز نشرات داشته‌است. در مراحل اول چند جریده و مجله محدود بچاپ می‌رساند. امروز هر دفتر و بخش از خود جریده و مجله دارد.
بعضی ازین مجلات به زبان دری بعضی به زبان دری و پشتو، بعضی به دری، پشتو و انگلیسی به چاپ می‌رسد.
مقر فعالیت آکادمی افغانستان در چهار محل شهر کابل موقعیت دارد.
برگردان برخی از واژگان و القاب آکادمیک از پشتو به فارسی از این قرارند:وضعیت پژوهش درافغانستان، مجله پژوهه: فروردین و اردیبهشت ۱۳۸۴، شماره ۱۱، شماره صفحه در مجله: ۱۶، تارنمای حوزه
اریکا هان از شخصیت‌های سریال آناتومی گری می‌باشد و بروک اسمیت این نقش را ایفا کرده‌است.
اوون هانت از شخصیت‌های اصلی سریال آناتومی گری می‌باشد و کوین مک‌کید این نقش را ایفا کرده‌است.
لکسی گری از شخصیت‌های اصلی سریال آناتومی گری می‌باشد و چیلر لای این نقش را ایفا کرده‌است. او پس از برهم زدن رابطه خود با مارک اسلون و تلاش برای ارتباط دوباره با وی در انتهای فصل هشتم آناتومی گری از سریال خارج می‌شود.
آدیسون مونتگمری از شخصیت‌های اصلی سریال آناتومی گری و درمانگاه خصوصی می‌باشد و کیت والش این نقش را ایفا کرده‌است.
پرستون برک از شخصیت‌های سریال آناتومی گری می‌باشد و ایسایا واشنگتن این نقش را ایفا کرده‌است.
آریزونا رابینس از شخصیت‌های سریال "آناتومی گری" است و جسیکا کپشاو این نقش را ایفا کرده‌است. او با کالی تورس ازدواج می‌کند.
تدی آلتمن از شخصیت‌های اصلی سریال آناتومی گری می‌باشد و کیم راور این نقش را ایفا کرده‌است.
جکسون اوری از شخصیت‌های اصلی سریال آناتومی گری می‌باشد و این نقش را جسی ویلیامز ایفا کرده‌است.
رحیم نوه سی در سال(۱۳۳۰ خورشیدی) در شهرستان خوی از توابع استان آذرباییجان غربی دیده به جهان گشود . وی دوران کودکی و تحصیلات خود را در خوی و سپس در تهران در کنار برادرش کریم نوه سی پشت سر گذاشت .
در هفت سالگی با دیدن یک طراحی از چهره خواهرش نخستین بارقه‌های علاقه به دنیای نقاشی و رنگ را در وجود خود کشف کرد .
وی در بدو شروع مدت کوتاهی نزد استاد هوشنگ صادق پور به پرورش استعداد خود همت گماشت و سپس نزد استاد مسلم الک کازاریان تحت تعلیم وی قرار گرفت و برای تکمیل راهی کشور اتریش شد و نام خود را به عنوان یکی از برجسته‌ترین و مستعدترین هنرجویان آکادمی هنرهای زیبای وین مطرح ساخت .
تکنیک نقاشی استاد رحیم نوه سی اغلب با هنرمندان ممتازی نظیر ریچارد اشمیت، کارپلان و گارماش مقایسه می‌شود .
پس از دوازده سال و با وجود پیشنهادهای متعدد دانشگاه‌ها و مراکز هنری خارج از کشور به ایران بازگشت
برپایی نمایشگاه‌هایی انفرادی به همت مدرسه هنرهایی زیبایی وین در کشورهایی فرانسه، انگلیس، آلمان، سویس، مجارستان و بلژیک بین سال‌هایی ۱۳۵۲ تا ۱۳۶۹.
_برگزاری اولین نمایشگاه انفرادی در فرهنگسرای نیاوران در سال ۱۳۶۵.
_حضور در سه دوره نمایشگاه دوسالانه نقاشی در سال‌های ۷۴- ۷۲- ۱۳۷۰
_ بر پایی نمایشگاه‌هایی انفرادی در موزه هنرهای معاصر تهران در سال ۷۵-۷۴- ۷۳- ۱۳۷۲
_ برپایی نمایشگاه‌هایی انفرادی در گالری کمال الملک در سال‌هایی ۷۵ -۷۴- ۱۳۷۲
_شرکت در نمایشگاه استادان نقاش در موزه هنرهایی معاصر سال ۱۳۷۹
_شرکت در نمایشگاه گروهی در گالری کمال الملک در سال ۱۳۸۰
_برگزاری نمایشگاه انفرادی در فرهنگسرای نیاوران در بهمن ماه سال ۱۳۹۶
_ برگزاری ورکشاپ در ۱۱ اسفند ماه ۱۳۹۶ در موسسه فرهنگی اکو در اقدسیه تهران
سبک استاد نوه سی ، تلفیقی از دو شیوهٔ رئالیسم و امپرسیونیسم است. وی که از پیشگامان و پایه گذاران این شیوه در ایران است، تاکنون شاگردان زیادی را آموزش داده و به جامعه هنر ایران و جهان معرفی کرده‌است.
استاد رحیم نوه سی از بزرگان هنر نقاشی ایران
Http://instagram.com/master_rahimnavesi
http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AA%D8%AC%D8%B3%D9%85%DB%8C-4/113803-%D8%B1%D8%AD%DB%8C%D9%85-%D9%86%D9%88%D9%87-%D8%B3%DB%8C-%D8%AC%D9%86%DA%AF-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%86%D8%A7%D9%BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D9%87%D9%86%D8%B1-%D8%B1%D8%A6%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%B3%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C-%D8%B5%D9%88%D8%AA%DB%8C-%D9%87%D9%85%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D9%87%D9%86%D8%B1-%D8%B1%D8%A6%D8%A7%D9%84-%D8%AA%D8%A3%D8%AB%DB%8C%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%D9%86%D8%AF
http://webapp.iranseda.ir/GetListTimeArchivePart.aspx?VALID=TRUE&pno=1000&chid=11&ti=16_00&date=2-5-2018
مسئولیت پزشکی، عبارت است از مسئولیت قضایی، قانونی، حقوقی انتظامی و کیفری پزشک یا خدمات دهنده درمانی دربرابر بیمار یا دریافت دارنده خدمات درمانی، در رابطه با هرگونه کوتاهی و خطا، اعم از عمدی و سهوی در درمان یا اقدامات درمانی و افشاء اسرار و اطلاعات پزشکی بیمار.مجموعه قوانین پزشکی و خدمات درمانی، با آخرین اصلاحات، محسن خرداد پناه، نشر دوران، چاپ اول۱۳۷۸
مسئولیت پزشکی از مسائل اخلاق حرفه‌ای پزشکی و از مسائل اساسی است که در حقوق پزشکی مطرح است. این مسئله در رابطه پزشک و بیمار و تمامی کارهایی که پزشک برای معالجه بیمار انجام می‌دهد مطرح می‌شود. در نگرش حقوقی، رابطه پزشک و بیمار به منزله قراردادی است که میان آن دو بسته شده و به استناد این رابطه حقوقی، پزشک به عنوان طرف فعال این رابطه، همانطور که در برابر خدمات علمی خود که نفعی یا درآمدی، طبق قرارداد عاید وی می‌گردد، مکلف به انجام تکالیفی است که در حقوق به آن مسئولیت گفته می‌شود.حمیدرضا صالحی.(۱۳۹۳). مسؤولیت مدنی ناشی از فرایند درمان، چاپ اول میزان، تهران: انتشارات میزان. (چاپ اول ۱۳۹۱، انتشارات حقوقی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی).
بنابراین، مقصود از مسئولیت گستره معنایی حقوقی این واژه‌است که آثار و پیامدهای حقوقی به دنبال دارد. طبق این اصل پزشک در حیطه تخصص خویش و به اندازه توانایی‌ها و قابلیت‌های علمی اش، برطبق قوانین و نظام حقوقی موجود وظیفه دارد ضمن توجه و دقت در حفظ اسرار این رابطه (اسرار پزشکی) و عدم افشای آنها، در درمان و معالجه بیمار حداکثر تلاش در حد توان و منطقی خود را بنماید و هرگونه «خطا و قصور» از سوی وی، موجب تحقق مسئولیت حقوقی و کیفری و جبران خسارت خواهد بود. در واقع زمانی که بیمار و پزشک قراردادی و رابطه‌ای حقوقی بین خود منعقد می‌کنند، پزشک در زمینه درمان و معالجه و انجام یا ترک اعمال معالجه‌ای دارای مسئولیت حقوقی و قانونی می‌گردد و در صورت بروز قصور یا خطا پزشک متوجه مسئولیت حقوقی و کیفری، برحسب مورد، خواهد شد.
دراین میان محدوده و گستره مسئولیت پزشکی، مبانی تحقق و شرایط و قوانین بروز مسئولیت قضایی و و مسائلی از این قبیل، تحت عنوان «مسئولیت پزشکی» در قلمرو حقوق پزشکی مطرح شده و مورد مطالعه قرار می‌گیرد.حمیدرضا صالحی.(۱۳۹۳). مسؤولیت مدنی ناشی از فرایند درمان، چاپ اول میزان، تهران: انتشارات میزان.
عبارتست از تعهدی که در نتیجه تخلف از مفاد قرارداد خصوصی برای اشخاص حاصل می‌شود و مسئولیت خارج از قرارداد، عبارتست از این که قرارداد شخصی وجود ندارد؛ در این مورد پزشک به علت فعل یا ترک فعل به عمد یا سهواً ضرر و زیانی به دیگری می‌زند. لازمه عدم انجام تعهد در قرارداد، طلب خسارت از ناحیه خسارت‌دیده است و متعهد، مسئولیت قراردادی دارد؛ و عنوان خسارت مذکور نیز عدم انجام تعهد یا تأخیر در انجام تعهد است. در مسئولیت خارج از قرارداد شخص از تعهدهای عمومی و قانونی سرپیچی کرده‌است و خسارت و ضرری زده است.
مسئولیت اخلاقی عبارتست از مسئولیتی که قانونگذار به بیان و ایجاد آن نپرداخته و به معنی مسئولیت عرفی، اخلاقی و اجتماعی پزشک، از دیدگاه دین و هنجارهای درونی وی است. در مسئولیت قانونی، انجام فعل و ورود ضرر، شرط تحقق مسئولیت است. برخلاف مسئولیت اخلاقی، مسئولیت حقوقی آن است که مواردی در قانون پیش‌بینی شده و ضمانت اجرای قانونی (کیفری و مدنی) دارد.
مسئولیت کیفری عبارتست از ارتکاب جرمی که در قانون تصریح شده‌است. در این نوع مسئولیت، مرتکب باید اراده و قصد مسئولیت داشته باشد. یعنی رابطه علت و معلولی بین عمل ارتکابی و جرم و خسارت وجود داشته باشد تا بتوان عمل را به او نسبت داد. شخصی مسئول، علاوه بر مجازات قانونی ملزم به جبران خسارت هم می‌باشد. مسئولیت مدنی عبارتست از تعهد و الزام شخص به جبران زیان وارده به دیگری چه زیان و اراده در اثر عمل خود شخص یا اشخاص وابسته به او یا ناشی از اشیاء و اموال تحت مالکیت یا تصرف او باشد. هرگاه شخص مسئول جبران خسارتی باشد از منظر قانونی، گفته می‌شود مسئولیت مدنی دارد. در مسئولیت کیفری و مدنی وجهه مشترک، نقض قرارداد است و می‌توان رسیدگی به آن را از دادگاه درخواست نمود.
مسئولیتی که اشخاصی براساس قراردادهای حرفه‌ای در انجمن‌ها و اتحادیه‌ها و سازمان‌های صنف پزشکان دارند. به تخلف از این قوانین را تخلف انتظامی و اداری می‌گویند و حسب مورد توسط مراجع ذیصلاح رسیدگی می‌شود. در ایران سازمان نظام پزشکی بر اساس قوانین مصوب مجلس و آیین‌نامه انتظامی مصوب هیئت دولت به تخلفات پزشکان و سایر اعضای سازمان در هیأت‌های انتظامی رسیدگی می‌کند.حمیدرضا صالحی، شمایی از مسؤولیت مدنی پرستاران، فصل‌نامهٔ علمی- پژوهشی اخلاق پزشکی، سال هفتم، شمارهٔ ۲۵، پاییز ۹۲، صص ۱۶۹-۱۹۰.
در بسیاری از کشورهای جهان، از جمله ایران، شرکت‌های بیمه قرارداد بیمه ویژه‌ای را با عنوان بیمه مسئولیت پزشکی به پزشکان، درمانگران و ارائه دهندگان خدمات درمانی، جهت حمایت مالی و حقوقی از پزشکان متهم غیرعمد دربرابر جبران خسارت و قوانین کیفری ارائه می‌دهند.صنعت بیمه ایران، رضا فیض پناه، حامد فرزین، انتشارات نوین ایران، چاپ سوم:۱۳۸۵ برخی از این بیمه نامه‌ها، حتی هزینه دیه دو نفر را که در اثر کوتاهی و اشتباه در عملیات و اقدامات پزشکی به صورت غیر عمد کشته شده‌اند، تأمین می‌کنند.حمیدرضا صالحی، بیمهٔ مسؤولیت مدنی مشاغل پزشکی؛ چالش‌ها، ضرورت‌ها و فرصت‌ها، فصل‌نامهٔ علمی- پژوهشی حقوق پزشکی، سال هشتم، شمارهٔ ۲۹، تابستان ۹۳.
درمان نگهدارنده با متادون از مهم‌ترین دستاوردهای دانشمندان در زمینهٔ درمان بوده‌است.
درمان سوء مصرف مواد همواره با چالش‌های زیادی همراه بوده‌است. درمان نگهدارنده با متادون از مهم‌ترین دستاوردهای دانشمندان در زمینهٔ درمان بوده‌ است.
از این روش اولین بار در سال ۱۹۶۴ در دانشگاه راکفلر استفاده شد. در سال ۲۰۰۲ تقریباً ۲۱۵٬۶۰۰ بیمار در ایالات متحدهٔ آمریکا تحت این درمان قرار گرفتند. در سال ۲۰۰۴، ۴۷ کشور این برنامه را شروع و ۵۰۰٬۰۰۰ بیمار در سرتاسر جهان در آن شرکت کردند.Methadone maintenance treatment (MMT)
متادون یک مخدر صناعی است که در آلمان، دقیقاً قبل از جنگ جهانی دوم، تولید شد. در سال ۱۹۴۱ در آلمان معرفی شد، اما پزشکان آلمانی به‌علت عدم آگاهی در مورد دوز بی‌خطر دارو از آن استفاده نمی‌کردند. بعد از جنگ، متادون در آمریکا مورد بررسی قرار گرفت و مشخص شد که این دارو اثراتی مشابه مرفین ولی با طول اثر بلندمدت‌تر دارد. این بررسی‌های ابتدایی به استفاده از متادون برای بی‌دردی و کاهش علائم سندرم ترک هروئین منجر شد.
متادون، به‌عنوان داروی نگهدارنده، اثرات ویژه‌ای دارد. درصورت استفاده از دوز مناسب، تک‌دوز آن بیمار را برای ۲۴ تا ۳۶ ساعت بدون ایجاد نشئگی (یوفوریا)، آرام‌بخشی (سدِیشن)، یا بی‌دردی پایدار نگه می‌دارد؛ بنابراین، بیمار می‌تواند کارکردهای عادی خود را بدون اختلال در فعالیت‌های فیزیکی یا ذهنی داشته‌باشد. بیماران، درک درد و واکنش‌های احساسیِ عادی خواهند داشت. مهم‌تر از همه این‌که متادون میل شدید دائمی به مخدرها و گرسنگی برای آن‌ها را، که عوامل عمدهٔ عُود هستند، از بین می‌برد.
سیمل و کریک گزارش کرده‌اند که استفادهٔ مزمن از اپیوئیدهای کوتاه‌اثر، تأثیر عمده‌ای بر پاسخ‌دهی به استرس دارد. مصرف‌کننده در سیکل‌های مصرف هروئین دچار افزایش پاسخ و در سیکل‌های عدم مصرف دچار کاهش پاسخ‌دهی می‌شود و در طی مصرف نگهدارنده با متادون به سطح پایه و نرمال پاسخ به استرس بازمی‌گردد. سیکل‌های مصرف کوتاه‌مدت بر عملکرد سیستم هیپوتالاموس ـ هیپوفیز ـ آدرنال اثر می‌گذارد و مصرف نگهدارندهٔ متادون آن را نرمال می‌کند.
مطالعات تصویریِ مغز نیز نشان می‌دهد که اختلالات نوروبیولوژیک مغزی ناشی از مصرف نارکوتیک‌ها می‌توانند برای مدت طولانی باقی بمانند، و مغز مصرف‌کنندگان متادون به مغز گروه کنترل از مغز ترک‌کنندگان مواد شبیه‌تر است.
تحمل متقاطع یا بلوک، خصوصیت مهم دیگر این داروهاست. در دوزهای کافی متادون اثر نارکوتیک‌های خیابانی (مانند هروئین در دوز معمول) را بلوک می‌کند و احتمال مصرف آن را، در حدی که باعث اوردوز شود، کاهش می‌دهد.
به این علت که تحمل نسبت به این دارو ثابت می‌ماند، بیماران ــ در مواردی حتی تا ۲۰ سال ــ بر دوز مشابهی باقی می‌مانند.
در نهایت،متادون از نظر دارویی، دارویی با عوارض جانبی بسیار اندک است.
صحبت‌های زیادی در مورد پروتکل و دوز مصرفیِ مناسب متادون شده‌است. عده‌ای از پزشکان به‌دلیل تمایل به ترک کامل مواد از سوی مصرف‌کننده، از ابتدا از دوزهای پایینِ متادون استفاده می‌کردند؛ این پزشکان این تصور درست را
داشتند که راحت‌تر می‌توان دوزهای پایینِ متادون را قطع کرد و به هدف کامل رسید. بیماران نیز، با این تصور که متادون استخوان‌ها را خراب می‌کند، لیبیدو را کاهش می‌دهد و ترک آن سخت‌تر از هروئین است، در برابر مصرف دوز داروییِ کافی مقاومت می‌کنند. با وجود آن‌که بسیاری از درمانگران ترک کامل را هدف خود قرار می‌دهند، این هدف مشکل‌زاست و رسیدن یه آن برای اغلب بیماران دشوار است.
به‌هرحال، در حال حاضر شواهد علمیِ کافی وجود دارد که از استفاده از دوز کافی حمایت می‌کند و بیان می‌دارد که دوز کمتر از ۶۰ میلی‌گرم تنها برای عدهٔ محدودی از بیماران مناسب است.
مطالعات نشان می‌دهد که رابطهٔ مستقیمی بین کاهش دوز متادون و مصرف هروئین وجود دارد. در بررسی ۲۴ مقاله دربارهٔ مصرف متادون در آمریکا، این نتیجه حاصل شد که (؟) میلی‌گرم حداقل دوز کافی برای قطع مصرف هروئین است و درمان نگه‌دارنده با دوز (که ۲۰–۴۰ میلی‌گرم است) ناکافی است.
نیمه‌عمر متادون ۲۴–۳۶ ساعت است. ۱۲ ساعت بعد از تجویز دوز ابتدایی، نیمی از متادون در خون باقی می‌ماند و دوز دوم به آن اضافه می‌شود. نتیجهٔ این عمل، افزایش قابل‌توجه در میانگین سطح متادون بدون افزایش در دوز آن است. این فرایندِ تجمع ادامه می‌یابد تا بعد از ۴–۵ نیمه‌عمر یا روز به سطح پایداری در خون برسد. درس مهم بالینی‌ای که باید گرفت، این است که اثر دارو در غیاب افزایش دوز، افزایش می‌یابد، و درصورت بروز علائم ترک در زمان شروع مصرف دارو پیش از افزایش دوز باید مدتی صبر کرد.
پیک غلظت پلاسماییِ دارو ۲–۴ ساعت بعد از مصرف خوراکی است و طی اینداکشن (induction) اولیه قبل از اضافه‌کردن دوز دارو باید ۳ ساعت صبر کرد.
علی‌رغم تفاوت‌های زیاد در اهداف و سیاست‌گذاری‌ها در درمان با متادون، درمان نگهدارنده همواره از سال ۱۹۶۴، در ارزیابی‌ها نتایج مثبت به‌بار آورده‌است.
برای درک کامل درمان با متادون، اهداف مشترک برنامه‌های ترک باید در نظر گرفته شود: ۱. حذف یا کاهش علائم ترک ۲. حذف یا کاهش میل شدید به مواد ۳. جلوگیری از بازگشت به مصرف مواد ۴. بازگرداندن سطح فعالیت فیزیولوژیکی که به‌واسطهٔ مواد از بین رفته‌است. ۵. کاهش رفتارهای مجرمانه و بهبود رفتارهای تولیدکنندهٔ اجتماعی و سلامت روانی. این درمان استفاده از هروئین را کاهش می‌دهد، میزان مرگ و ارتکاب جرم ناشی از مصرف هروئین را کم می‌کند، و برای بیمار این امکان را فراهم می‌سازد که سلامت و سازندگی اجتماعی خود را افزایش دهد. علاوه بر آن، از شیوع بیماری‌های عفونی ناشی از تزریق جلوگیری می‌کند. اثر اصلی مصرف متادون، کاهش میل فرد به مواد، پیشگیری از سندرم ترک، و جلوگیری از حالت نشئگی ناشی از مصرف هروئین است. تاکنون تحقیقات زیادی دربارهٔ اثرات درمان با متادون انجام شده‌است، و مدارک معتبری وجود دارد که نشان می‌دهد، تا زمانی که معتاد به هروئین در سیستم درمان حضور دارد، معتادان به هروئین در ریسک پایین‌تری از مرگ، انجام جرم‌های اجتماعی هستند و احساس و عملکرد بهتری دارند.A risk-benefit analysis of methadone maintenance treatment بسیاری از مطالعات، کاهش میزان وقوع جرم را با شروع درمان اثبات کرده‌اند. مانند بسیاری دیگر از متغیرهای تحت تأثیر درمان، میزان کاهش جرم رابطهٔ مستقیمی با طول مدت باقی‌ماندن در درمان دارد. برای مثال، در هنگ کنگ، هم‌زمان با معرفی متادون در سال ۱۹۷۶، کاهش ۸۵٪ در تعداد سوءمصرف‌کنندگان هروئینی‌ای که طی ۴–۶ سال به زندان فرستاده شدند دیده شد.
فعالیت‌های اجتماعی سازنده ــ که با معیارهایی مانند اشتغال و ادامه‌تحصیل ارزیابی می‌شود ــ نیز با افزایش زمان ماندن در درمان افزایش می‌یابد.
افسردگی، مشکل شایعی در میان بیماران وابسته به مواد اپیوئیدی است و باعث پیش‌آگهی بدتر در این بیماران می‌شود. افسردگی، رابطهٔ پیچیده‌ای با سوءمصرف مواد اپیوئیدی دارد و ممکن است اختلالی مجزا باشد یا به‌دنبال استرس‌های روانی-اجتماعی یا اثرات سمی یا عوارض ترک مواد ایجاد شود.
درمان‌های اولیهٔ سوءمصرف اپیوم‌ها (درمان نگهدارنده یا جایگزین با متادون و بوپرنورفین) با بهبود قابل‌توجه در افسردگی همراه هستند. در مقابل، مطالعات مختلف، اثرات متفاوتی را برای مصرف داروهای ضدافسردگی ذکر کرده‌اند. اکثر آن‌ها به تأثیر منفی و تعداد کمتری به تأثیر مثبتِ استفاده از این داروها اشاره کرده‌اند. علت تفاوت نتایج این مطالعات معلوم نیست و به بررسی‌های بیشتری برای درک چگونگی انتخاب سوءمصرف‌کنندگانی که بیشترین سود را از داروهای ضدافسردگی می‌برند نیاز است.
مطالعات محدودی به بررسی مداخلات رفتاری و روانی-اجتماعی برای درمان افسردگی در این بیماران پرداخته‌اند(۳).Treatment of depression in patients with opiate dependence مطالعات اخیر نشان می‌دهد که خصوصیات برنامه فاکتور بسیار مهمی در نتایج حاصل از آن هستند. روس و بال فاکتور اساسی درماندن در درمان را دوز کافی دارو، ارائه‌دهندگان خدمات آموزش‌دیده، اعتماد و رابطهٔ استوار بین بیمار و ارائه‌دهندگان خدمات، سیاست‌ها و دستورالعمل‌های روشن و مشخص، ثابت‌بودن ارائه‌دهندگان خدمات و اخلاق‌مند بودن آنان، انعطاف‌پذیر بودن قوانینی که در منزل قرار است اجرا شود، و سایر خصوصیات مرتبط با اجرا می‌دانند.
همان‌طور که ذکر شد، در دوزهای کافی، مصرف هروئین مشخصاً در اکثر بیماران کاهش می‌یابد، الکل و کوکائین (کراک کوکائین و کوکائین هیدروکلراید) مهم‌ترین داروهایی هستند که مصرفشان در MMT ادامه می‌یابد. الکل به‌ویژه یکی از علل عمدهٔ مرگ در این برنامه است. با وجود آنکه شیوع مصرف کوکائین در میان مصرف‌کنندگان در ابتدای شروعِ MMT از ۸۴٪ به ۶۶٪ کاهش می‌یابد، عدم توانِ MMT در کاهش چشمگیر آن از نقاط ضعف و انتقادبرانگیز این روش درمان بوده‌است.
قبل از گسترش کوکائین و احتمال ابتلا به ایدز همراه آن، مصرف هم‌زمان الکل از مشکلات عمدهٔ این روش درمان بود که حدود ۲۰–۲۵٪ بیماران را درگیر می‌کرد.
پیش از ۱۹۸۶، شرایط طبی مرتبط با الکلیسم اصلی‌ترین عامل مرگ در MMT بود. تحقیقات نشان می‌داد وقتی بیماران MMT را ترک می‌کنند مصرف الکلشان افزایش می‌یابد. احتمالاً بیماران به‌منظور فرار از میل به نارکوتیک‌ها و افتادن مجدد به دام هروئین، مصرف الکل را افزایش می‌دهند. دو مشکل دیگرِ متادون‌درمانی شامل: ۱- افزایش احتمال مرگ‌ومیر در دوران اولیهٔ ورود به سیستم درمان؛ ۲- تبدیل‌شدن تجارت متادون به بازار سیاه است. درمان نگهدارنده با متادون همواره به‌عنوان عامل کاهش‌دهندهٔ میزان مرگ‌ومیر سوءمصرف‌کنندگان مواد در نظر گرفته شده‌است. مطالعهٔ هفت‌سالهٔ کلاژن به‌منظور بررسی میزان این کاهش بر روی ۳۷۸۹ شرکت‌کننده در برنامهٔ متادون‌درمانی انجام شده‌است.
نتایج مطالعه نشان می‌دهد که ریسک نسبی مرگ‌ومیر افرادِ تحت درمان ۰٫۵ درصد کمتر از زمان آن قبل از شروع درمان است. ریسک مرگ در کسانی که «قصد شروع درمان» را داشتند ۰٫۶ درصد کمتر از دوران قبل از درمان است. از طرفی، کسانی که برنامهٔ درمان را ترک می‌کنند، به‌ویژه مردان، در خطر بالای مرگ‌ومیر قرار دارند. البته در این مطالعه آمار مرگ ناشی از مسمومیت دارویی لحاظ نشده‌است و در صورت بررسی اثر آن، میزان کاهش کمتر از داده‌های ذکرشده خواهد بود(۴).Mortality prior to, during and after opioid maintenance treatment مطالعه‌ای در تگزاس در سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۲، علل مرگ ۷۶۶ بیماری را که تحت درمان با متادون بودند بررسی کرده‌است. در مقایسه با آمار مرگ‌ومیر جامعهٔ عمومی تگزاس، علت مرگ بر اثر مسمومیت دارویی در این افراد ۴٫۶ برابر؛ مرگ به‌علت بیماری کبدی ۳٫۴ برابر؛ به‌علت بیماری‌های تنفسی ۱٫۷ برابر؛ به علت قتل ۱٫۵ برابر، و به‌علت ایدز ۱٫۴ برابر بیشتر از عموم جامعه بود. آمار مرگ به‌علت خودکشی و تصادفات نقلیه در این افراد کمتر از میانگین جامعه گزارش شده‌است(۵).Deaths of clients in methadone treatment in Texas نگرانی‌ها نسبت به افزایش خطر خودکشی در طی درمان با نالتروکسان و در شروع درمان با متادون در میان معتادان افزایش یافته‌است. مطالعهٔ تریت ر. در استرالیا افزایش خطر مرگ در زمان ورود به سیستم درمان با متادون را ثابت می‌کند. این مطالعه یافته‌ای مبنی بر افزایش میزان خودکشی یا مسمومیت در زمان استفاده از نالتروکسان را گزارش نمی‌کند. (۶)Mortality in heroin users 3 years after naltrexone implant or methadone maintenance treatment
بخش عمدهٔ بیمارانی که مرخص می‌شوند به‌سمت مصرف مجدد هروئین روی می‌آورند؛ سایرین از نارکوتیک‌ها و الکل استفاده خواهند کرد.
روس و بال متوجه شدند که ۸۲٪ بیماران طی ۱۰ ماه اولِ خروج از برنامه مصرف IV خواهند داشت. تقریباً نیمی از افراد در ۱–۳ ماه اولِ خروج از برنامه مجدداً مصرف را شروع خواهند کرد. دال به این نتیجه رسید که عُود مستقل از متغیرهای فردی مانند نژاد، جنس و سطح تحصیلات است. ترک درمان عوارض کشنده‌ای دارد. اپل ذکر می‌کند که میزان مرگ بیماران مرخص‌شده دوبرابر بیمارانی است که هنوز در برنامهٔ درمانی هستند. MMT برنامه‌ای سودآور است و ازنظر اقتصادی برای جامعه مفید است؛ به‌طوری‌که نسبت سود به هزینهٔ آن ۴٫۴ به ۱ است. این سود نه‌تنها به خود بیمار، بلکه به کل جامعه می‌رسد(۱).
(۱) Joseph H, Stancliff S, Langrod J. Methadone maintenance treatment (MMT): a review of historical and clinical issues. Mt Sinai J Med 2000 Oct;۶۷(۵–۶):۳۴۷–۶۴.
(۲) Bell J, Zador D. A risk-benefit analysis of methadone maintenance treatment. Drug Saf 2000 Mar;۲۲(۳):۱۷۹–۹۰.
(۳) Nunes EV, Sullivan MA, Levin FR. Treatment of depression in patients with opiate dependence. Biol Psychiatry 2004 Nov ۱۵;۵۶(۱۰):۷۹۳–۸۰۲.
(۴) Clausen T, Anchersen K, Waal H. Mortality prior to, during and after opioid maintenance treatment (OMT): a national prospective cross-registry study. Drug Alcohol Depend 2008 Apr ۱;۹۴(۱–۳):۱۵۱–۷.
(۵) Maxwell JC, Pullum TW, Tannert K. Deaths of clients in methadone treatment in Texas: 1994-2002. Drug Alcohol Depend 2005 Apr ۴;۷۸(۱):۷۳–۸۱.
(۶) Tait RJ, Ngo HT, Hulse GK. Mortality in heroin users 3 years after naltrexone implant or methadone maintenance treatment. J Subst Abuse Treat 2008 Sep;۳۵(۲):۱۱۶–۲۴.
چنین گفت زرتشت نام قطعه موسیقی‌ای از ریشارد اشتراوس، آهنگساز آلمانیست.
کتاب چنین گفت زردشت نوشته فریدریش نیچه فیلسوف و شاعر آلمانی مستقیماً الهام بخش ریشارد اشتراوس (۱۹۴۹–۱۸۶۴)، موسیقی‌دان آلمانی، گردید که در ۱۸۹۶ «پوئم سمفونیک» ی به نام چنین گفت زرتشت (اپرای ۳۰) ساخت که از درخشان‌ترین آثار این نوع است.
به دلیل استفاده از این بخش اول این قطعه (طلوع) در تیتراژ آغازین مجموعه ادیسه فضایی، بخش ابتدایی قطعه به خوبی در فرهنگ عمومی شناخته شده‌است و اغلب به عنوان نشانه ای از یک واقعه مهم در حال وقوع مورد استفاده قرار می‌گیرد.
سازهای بادی برنجی
سازهای کوبه‌ای
کیبورد
سازهای زهی آرشه‌ای