moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در سال ۱۳۶۴ اولین موزه قرآن جهان توسط آستان قدس رضوی درساختمانی به مساحت ۱۰۰۰ مترمربع با نام «گنجینه قرآن و نفائس » گشایش یافت  در این گنجینه مجموعه‌ای از قرآن‌های خطی با قدمت تاریخی از قرن سوم تا قرن سیزدهم هجری قمری، همچنین مجموعه‌ای از مرقعات از دوره صفوی تا عصر حاضر، مجموعه‌ای از جلدهای لاکی و روغنی و نقاشی‌های گل و مرغ و تذهیب و خوشنویسی هنرمندان معاصردر آن به نمایش درآمد. برخی از آثار مهم به نمایش درآمده در این بخش عبارتند از: نسخ قرآن به خط کوفی منسوب به دست‌خط ائمه اطهار بر روی پوست مربوط به قرن سوم هجری، جزوات قرآنی به خط و تذهیب و تجلید استاد عثمان ابن حسین وراق مربوط به قرن پنجم هجری، قرآن‌های استاد یاقوت مستعصمی مربوط به قرن هفتم هجری، برگ‌هایی از قرآن منسوب به خط بایسنغر میرزا مربوط به دوره تیموری، قرآن بی‌نظیر و منحصر به فرد به خط بابر شاه از سلاطین سلسله مغولان هندوستان مربوط به قرن دهم هجری، قرآن‌هایی به خط استاد عبدالقادر حسینی شیرازی مربوط به قرن دهم هجری که توسط سلاطین قطب‌شاهی دکن وقف شده، قران کتابت شده توسط دولت محمد با ترجمه فارسی و پنج تفسیر در حاشیه از علمای شیعه و اهل سنت مربوط به قرن یازدهم هجری، قرآن‌های بسیار نفیس با تذهیب به سبک کشمیر و مکتب شیراز مربوط به قرون ۱۲ و ۱۳ هجری. در حال حاضر آستان قدس با وجود حدود 20000 نسخه قرآن و جزوه قرآنی بزرگترین مجموعه نسخ خطی قرآن را در اختیار دارد که قدیمی‌ترین قرآن موجود در آن دارای تاریخ وقف 327 هجری می‌باشد.
مرقعات و ابزار کتابت
ازجمله نفایس خطی موجود در این گنجینه؛ آثاری است که به صورت مرقع به نمایش گذاشته شده است، این مرقعات؛ آلبومی هایی از آثار خوشنویسی در اقلام مختلف خط از جمله نستعلیق، شکسته، رقاع، تعلیق، نسخ، ثلث و کوفی  است که متعلق به دوره های صفوی، قاجار و دوره معاصر می باشد، در این مجموعه آثار هنرمندان مختلف از جمله مشهورترین آن ها: میرعلی هروی، میرعماد الحسنی، درویش عبدالمجید طالقانی، وصال شیرازی، محمد هاشم لؤلؤ اصفهانی و...  به نمایش گذاشته شده است.
همچنین در این گنجینه؛ ابزارکتابت شامل: مرکب دان و دوات‌هایی از جنس برنج، استیل، فولاد و سفال، چاقوی قلم‌تراش، قط‌زن، قیچی فولادی، قاشق تحریر و جلدها و قلمدان‌های لاکی روغنی، فولادِ طلاکوب، برنجیِ کنده کاری شده، چوبیِ منبت کاری شده و خاتم کاری نیز به نمایش گذاشته شده است. اثر نقاشی قهوه خانه ای با تکنیک رنگ و روغن، به ابعاد ۷×۲ متر با موضوع واقعه عاشورا، متعلق به اوایل دوره قاجار از دیگر آثار این گنجینه است.
تالار نهج البلاغه و صحیفه سجادیه
این گنجینه به عنوان  هفدهمین گنجینه آستان قدس رضوی است که همزمان با سالروز ولادت امام علی ( شنبه 15 بهمن ماه 1401 ) در جوار موزه قرآن و با حضور تولیت وقت آستان قدس رضوی حجت الاسلام احمد مروی افتتاح گردید.
در این تالار مجموعا 60 نسخه بسیار نفیس خطی از نهج البلاغه و صحیفه سجادیه به نمایش گذاشته شده که شامل 29  نسخه نهج البلاغه و 31  نسخه صحیفه سجادیه می ‏باشد.
در این مجموعه کهن ترین نسخه نهج البلاغه موجود در آستان قدس رضوی و همچنین کهن ترین صحیفه سجادیه موجود در کتابخانه ‏های دنیا به معرض نمایش درآمده است.
نهج البلاغه
برگزیده ای از خطبه ها ، و نامه ها و سخنان کوتاه امام علی است که سید رضی در اواخر قرن 4 هجری قمری آنها را جمع آوری کرد . این کتاب به دلیل محتوا و بلاغتش به ( اخ القرآن : برادر قرآن ) نام گذاری شده است . برخی از ادیبان عرب ، فصاحت و بلاغت نهج البلاغه را ستوده اند.
این کتاب در سه قسمت : خطبه ها ، نامه ها ، کلمات قصار دسته بندی شده است.
کهن ترین نسخه نهج البلاغه در گنجینه نسخ خطی رضوی
کاتب: محمد بن محمد بن احمد النقیب، صفر 544ق.
خط/تعداد سطر در صفحه: نسخ/17سطری
جنس و رنگ اوراق: کاغذ به رنگ حنایی
اندازه اوراق: 8/18 × 6/14 س.م
تعداد صفحات: 176
جلد: چرم (تیماج) به رنگ قهوه‏ای
واقف: نواب فاضلخان، 1065 ق.
صحیفه سجادیه
صحیفه سجادیه یکی از اصلی ترین متون نیایشی شیعیان ( بعداز قرآن و نهج البلاغه ) می باشد که حاوی 54 دعا از امام سجاد است.
این کتاب به نام های ( خواهر قرآن و انجیل اهل بیت ) نیز مشهور است.
کهن ترین نسخه صحیفه سجادیه در گنجینه نسخ خطی رضوی
الصحیفه السجادیه الکامله : در شوال 416 تسط ابو علی حسن بن ابراهیم بن محمد زامی ( جامی) هیصمی کتابت شده است.
نسخه خطی 'صحیفه سجادیه' به روایت ابن مالك در سال 416 هجری قمری كتابت شده است كه قدیمی ترین نسخه خطی این كتاب در جهان به شمار می رود.که در گنجینه آستان قدس رضوی به نمایش در آمده است.
این نسخه به خط نسخ کتابت شده و شامل 38 دعا می باشد و به طرز معجزه آسایی در سال 1348 شمسی هنگام اجرای طرح توسعه حرم رضوی كشف شد.
این بخش در بهمن ماه سال ۱۳۷۳ در طبقه همکف گنجینه قرآن و نفائس افتتاح شد. سیدعلی خامنه‌ای یکی از واقفان عمده آستان قدس رضوی هستند که از ۱۳۷۳ تا ۱۳۹۱ حدود ۲۰۰۰ شیء شامل فرش و دست بافت‌ها، انواع تابلوهای نقاشی، معرق، منبت وآثار حجمی، انواع ظرف، سکه ومدال و نشان یادبود و ماکت، همچنین بیش از ۷۰۰۰ نسخه خطی را به آستان قدس رضوی اهدا نمودند. اشیای این مجموعه توسط افراد مختلف مردم وهنرمندان و رهبران سایرکشورهای جهان به ایشان اهدا شده‌است.
برخی از آثار مهم این بخش عبارتند از: بقایای پرچم مبارزات عشایر خوزستان علیه استعمار انگلیس در سال ۱۲۹۳ تابلو بزرگ معرق عصر عاشورا اثر استاد توانا و همکارانش که با استفاده بیش از ۱۰۱ هزار قطعه چوب‌های درختان گوناگون جنگلی و قطعات فلز و صدف معرق کاری شده، تابلوهای نقاشی اهدا شده توسط سران کشورهای آسیای میانه، ماکت کعبه معظمه و مدینه منوره از جنس طلا و نقره، آثار منبت و معرق کاری چوب و صدف اهدایی رهبران کشور سوریه و تابلو فرش‌های تصویری اثر هنرمندان ایرانی، همچنین مجموعه عصاها از ارزش هنری بسیاری برخوردار است.
یادآوری می‌شود فرش‌های این مجموعه در موزه فرش آستان قدس و سکه‌های آن در بخش سکه در معرض نمایش قرار دارند.
استاد محمود فرشچیان از سال ۱۳۶۹ تا ۱۳۹۳ش. پانزده تابلو از آثار خود را به موزه آستان قدس رضوی اهدا کرده‌است. این آثار تا سال ۱۳۸۸ش. در بخش هنرهای تجسمی و از سال ۱۳۸۹ ش. در ساختمان موزه قرآن و در تالاری که به نمایش این آثار اختصاص یافت در معرض دید بازدید کنندگان قرار گرفتند. این تابلوها شامل پنجمین روز آفرینش (۱۳۵۲)، عصر عاشورا (۱۳۵۵)، یتیم نوازی (۱۳۵۶)، یارب (۱۳۷۳)، نیایش (۱۳۷۶ ش)، اولین پیام (۱۳۷۹ ش)، توسل (۱۳۷۹ ش)، هدیه عشق (۱۳۸۱)، رمی جمره (۱۳۸۵)، کوثر (۱۳۸۶)، ضامن آهو۲ (۱۳۸۸ ش)، پرچمدار حق (۱۳۸۹ ش)، ستایش پروردگار (۱۳۹۰ ش) و معراج (۱۳۹۱ ش) هستند، در ضمن استاد فرشچیان (در سال ۱۳۶۹ش) تابلو مینیاتور خمسه آل طیبه را که مربوط به اجدادشان بوده به این موزه اهدا نمودند.
موزه مردم‌شناسی آستان قدس رضوی در سال ۱۳۸۵ ش. در محل حمام مهدی قلی بیگ، واقع در ضلع غربی حرم مطهر افتتاح شد. این حمام در سال ۱۰۲۷ ق. توسط «مهدی قلی بیک جانی قربان میر آخور شاه عباس صفوی» وقف آستان قدس شده و از دوره صفویه تا سال ۱۳۶۸ ش. نزدیک به چهار قرن فعّال و زائران و مجاوران حرم مطهر رضوی جهت استحمام وتطهیر از آن استفاده می‌نمودند.
این بنا از سال ۱۳۶۸ ش. به بعد به تدریج متروکه گردید، اما با توجه به اهمیت تاریخی و فرهنگی آن در تاریخ ۵/۲/ ۱۳۷۶ ش. به شماره ثبت ۱۳۷۴ در فهرست بناهای تاریخی کشور قرار گرفت. مساحت آن ۱۸۷۵ متر مربع و یکی از بزرگ‌ترین حمام‌های ایران است که شامل بخش‌های سربینه، میان‌در، گرم‌خانه، خزینه، استخر آب سرد، تون یا آتش خانه می‌باشد.
زیباترین قسمت این حمام سربینه (آن) است که ۸ ستون سنگی پوشش گنبدی آن را استوار نگه داشته، و سه غرفه برای پوشیدن و قرار دادن لباس‌ها جهت مردم عامه و یک شاه‌نشین جهت طبقه اشراف در آن وجود دارد. سربینه به وسیله نقاشی و کاشی‌های زیر رنگی تزئین شده‌است. تزئینات نقاشی این قسمت۱۳ لایه است قدیمی‌ترین لایه نقاشی مربوط به دوره صفوی و جدیدترین لایه متعلق به اواخر دوره قاجار می‌باشد، لایه متأخر آن که اکنون در معرض دید قرار دارد با موضوعاتی همچون زندگی اجتماعی مردم، داستان‌های شاهنامه، داستان‌ها و افسانه‌های ادبی قدیمی ایران و ماه‌های سریانی با کمی اغراق در جزئیات به تصویر درآمده‌است. نورگیری فضاهای مختلف حمام از طریق سقف و توسط نورگیرهای سقفی صورت می‌گرفته‌است.
این اثر ارزشمند در سال ۱۳۸۵ ش. با عنوان موزه مردم‌شناسی آستان قدس رضوی مورد استفاده عموم فرهنگ دوستان قرار گرفت. آثار به نمایش درآمده در این موزه شامل: پوشاک سنتی اقوام مختلف، منسوجات حمام، لوازم آرایش، لوازم حمام، وسایل مورد استفاده در گرم‌خانه، لوازم روشنایی، ظروف فلزی و تصاویری از مشاغل سنتی و نقاشی‌های رنگ روغن به سبک قهوه‌خانه‌ای می‌باشد.
از آنجا که توسعه موزه‌های آستان قدس پس از انقلاب اسلامی مبتنی بر تفکری علمی و فرهنگی و با هدف تکریم و ترویج سنت حسنه وقف بوده‌است، بخش‌های فنی و تخصصی در این حوزه ایجاد یا توسعه یافته‌است. چنان‌که مرمت آثار که قبل از آن به‌طور سنتی تنها به تعمیر کتب خطی و فرش‌ها اختصاص داشته، از این پس با هدف حفاظت از آثار موقوفه در سایر رشته‌ها نیز توسعه یافت و در حال حاضر گارگاه‌های مرمت آثار کاغذی، فلزات، کاشی و سفالینه‌ها، چوب، فرش و منسوجات همراه با آزمایشگاه مجهز مشغول فعالیت هستند. در ضمن ایجاد بخش‌های کارشناسی و پژوهشی چون کاغذ، تزئینات وابسته به معماری، تمبر و اسناد مالی، منسوجات، سکه و هنرهای تجسمی همراه با کتابخانه‌ای تخصصی منجر به تهیه پرونده‌های علمی برای آثار، تهیه اطلاعات فنی، معرفی آثار، پشتیبانی برای توسعه گنجینه‌های تخصصی، پژوهش‌های بنیادی و کاربردی و انتشار کتابهای علمی و تخصصی شده‌است.
در طی حدود هشتاد سال گذشته تاکنون مجموعه‌های بسیار ارزشمندی از نسخ خطی و چاپی و اشیای موزه‌ای به آستان قدس رضوی وقف و اهدا شده‌است که موجب تأسیس موزه‌ها و کتابخانه‌هایی در سایر شهرهای ایران شده‌است. هم‌اکنون آستان قدس رضوی در ۱۷ شهر ایران ۲۳ کتابخانه و چهار موزه وابسته دارد. همچنین کتابخانه راجه در محمودآباد هندوستان جزو این مجموعه می‌باشد. موزه‌های وابسته به آستان قدس شامل موزه ملی ملک در تهران، موزه وزیری در یزد، موزه آیت‌الله مدرس در کاشمر و موزه رفسنجان می‌باشد.(کفیلی، حشمت، ۱۳۹۶, ۲۴و۲۶)
تأمین اجتماعی یک سیستم همگانی از بیمه‌های اجباری است. بیمه اجتماعی از بیمه‌های بازنشستگی، بیمه‌های دولتی درمانی، بیمه‌های بیکاری و بیمه حوادث و تصادف‌ها تشکیل می‌شود.
دولتها تأمین اجتماعی را به این دلیل فراهم می‌کنند که بازارها در بیمه کردن بسیاری از ریسک‌های مهمِ پیشِ روی افراد، شکست خورده‌اند. بازارهای بیمه خصوصی با مشکلات کژگزینی، کژمنشی، هزینه‌هایلاتی بالا و تأمین در برابر ریسک‌های اجتماعی روبرو هستند.
خدمات عمومی تأثیر قابل توجهی بر سطح زندگی شهروندان دارد. هزینه‌های مربوط به تأمین اجتماعی، حمایت دولت از امور بهداشتی و آموزشی شهروندان، ترکیب عمده هزینه‌های دولت رفاه در کشورهای پیشرفته را تشکیل می‌دهند.
نخستین بیمه درمانی که بخشی از بیمه اجتماعی بود در سال ۱۸۸۳ به وسیله صدراعظم آلمان اتو فون بیسمارک بنیان شد. سال ۱۸۸۴ بیمه حوادث و تصادف و ۱۸۸۹ بیمه بازنشستگی به آن افزوده شد. در قانون بیمه‌های اجتماعی قانون اجباری بودن آن وجود دارد. هزینه خدمات بیمه‌ها از راه پرداخت حق بیمه بیمه شدگان به صندوق بیمه سرمایه‌گذاری می‌شود. بیسمارک می‌گوید: ""اندیشه من این بود که پشتیبانی طبقه کارگر را داشته باشم و آن‌ها دولت را به عنوان یک سازمانی ببینند که برای آن‌ها بنیان شده‌است و برای رفاه آن‌ها خدمت می‌کند"".Otto von Bismarck: Gesamelte Werke, vol9, 1924 - 1935, p. 195
گستره اقدامات تأمین اجتماعی می‌تواند شامل حمایت از خانوارهای بی سرپرست، کمک بازنشستگی، بیمه بیکاری، از کار افتادگی، کمک مربوط به دشواریهای کاری، جنگ، کمک برای توانمندسازی و حمایت از ناتوان‌ها، کمک مربوط به مسکن، خدمت‌رسانی به فقرا و کم درآمدها بشود.
دِهکُرد روستایی در شهرستان بروجرد در استان لرستان است. این روستا در دهستان والانجرد در شرق بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. این روستا در مسیر بروجرد به اراک قرار گرفته‌است. سد این روستا در سال‌های اخیر برای ذخیره آب کشاورزی در این منطقه ایجاد شده و موجب رونق بیشتر کشاورزی و باغداری در این روستا شده‌است. مردم این روستا به زبان لری سخن می‌گویند و عموماً از طوایف مختلف ایل زیار از جمله طایفه مرادی هستند.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۲۵۵ نفر بوده‌است که از این میان ۶۴۲ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. "دهکرد" ۳۰۷ خانوار جمعیت دارد.
سد خاکی دهکرد واقع شده در پانزده کیلومتری بروجرد و در کنار جاده بروجرد-اراک از جاذبه‌های گردشگری بروجرد می‌باشد. این سد در سال ۱۳۸۴ توسط جهاد کشاورزی بروجرد به بهره‌برداری رسیده‌است و در حال حاضر سد خاکی دهکرد زیر نظر اداره منابع طبیعی و آبخیزداری بروجرد است. رئیس اداره میراث فرهنگی و گردشگری لرستان در سال ۸۶ گفته بود که قرار است مجتمع تفریحی در کنار سد دهکرد ساخته شود. وسعت این سد حدود بیست هکتار است. در دریاچه این سد انواع ماهی‌های آب شیرین یافت می‌شود و از نظر ماهیگیری جایگاه خوبی دارد. البته شنا در داخل دریاچه سد به دلیل خطر غرق شدگی و آلودگی شدید آب این سد به مازوت و سموم دیگر و وجود مارهای آبی سمی و باتلاقی بودن آن و نبود امکانات و همچنین نبودن نجات‌غریق و غواص به‌طور کامل ممنوع می‌باشد. تابحال بیش از یکصد نفر در دریاچه این سد غرق شده‌اند. متأسفانه هیچ گونه تابلو و علائم هشدار شنا ممنوع و حتی سیم خاردار و حفاظ و فنسی در اطراف این سد وجود ندارد؛ لذا از همه افرادی که در فصل بهار تابستان برای تفریح به اطراف دریاچه روستای دهکرد می‌روند، لطف کنند برای سلامتی خود به هیچ عنوان در داخل سد شنا نکنند چون احتمال غرق شدگی در این سد بسیار بسیار بالاست.
در این منطقه هیچ گونه امکانات رفاهی از قبیل هتل، رستوران و سرویس بهداشتی و امکانات ورزش‌های آبی از جمله قایقرانی و اسکی روی آب و حتی جایی برای نشیمن مراجعه کنندگان وجود ندارد ولی به دلیل چشم‌انداز و طبیعت زیبای آن در کلیه فصل‌های سال بخصوص در بهار و تابستان مملو از جمعیت می‌باشد که برای گذراندن اوقات فراغت خود به این مکان زیبا مراجعه می‌کنند.
همچنین دریاچه این سد و اطرافش محل زندگی انواع گونه‌های مختلف جانوری منطقه لرستان شامل پرندگان، پستانداران، خزندگان، دوزیستان و ماهی‌ها می‌باشند.
منشور حقوق شهروندی لیستی از مهم‌ترین حقوق شهروندان یک کشور است.bill of rights - Definition from Longman English Dictionary Online نخستین منشور با این نام در ایران باستان در ۵۳۸ پیش از میلاد توسط کوروش بزرگ پادشاه امپراتوری بزرگ ایران و شاه سلسله هخامنشی هنگام فتح بابل صادر شد وبر روی استوانه گلی معروف به منشور کوروش بزرگ حک گردید و مهمترین اصل آن آزادی دین بود. بعد از قرنها در بریتانیا که نتیجهٔ یک قرن مبارزه (قرن ۱۷ میلادی) بین پادشاهان استوارت از یک سو و مردم و پارلمان انگلیس از سوی دیگر بود و با نگاهی به ماگنا کارتا نوشته شد. پس از آن در ۱۵ دسامبر ۱۷۹۱، منشور حقوق شهروندی ایالات متحده به تصویب رسید که بر پایهٔ ماگنا کارتا، منشور حقوق شهروندی بریتانیا و مبارزه‌های کلنی‌نشین‌ها با امپراتور و پارلمان بود.Bill of Rights (United States Constitution) - Britannica Online Encyclopedia
از جمله حقوقی که می‌تواند در منشور حقوق شهروندی بیاید آزادی بیان، آزادی عقیده و دین هستند.Bill of Rights, the - Definition from Longman English Dictionary Online
در ۲۹ آذر ۱۳۹۵ منشور حقوق شهروندی ایران به امضای رئیس جمهور وقت، حسن روحانی رسید و از طریق پیامک به مردم ابلاغ شد. نسخهٔ اولیهٔ این سند در ۵ آذر ۱۳۹۲ تدوین و ارائه شده بود.
سرفصل حقوقی که در این منشور آمده به شرح زیر است:
اگر از تولید ناخالص ملی (GNP) هزینهٔ استهلاک کالاهای سرمایه‌ای و دیگر دارایی‌های سرمایه‌ای کسر شود، تولید خالص ملی (NNP) به دست می‌آید.
فرمول برای محاسبه‌ی تولید خالص ملی:
که А عبارت است از استهلاک.
NNP= GNP-A
گْریونا (هْریونا) یکای پول کشور اوکراین است. گریونا از ۲ سپتامبر ۱۹۹۶ جایگزین کاربوانت شد.
Brand new 1,000-hryvnia banknote put into circulation on Oct 25 , UNIAN (25 October 2019) اسکناس ۱۰۰۰ گریونایی ارزشمندترین اسکناس سری کنونی است که در سال ۲۰۱۹ به این مجموعه افزوده شد. همچنین به رغم توقف چاپ اسکناس‌های ۱، ۲، ۵ و ۱۰ آنها همچنان در کنار سکه‌های جدید هم‌ارز خود در چرخشند.
بند سَلْما سدی است بر روی هریرود در ولسوالی چشت شریف، ولایت هرات افغانستان. کار آب‌گیری ذخیره اصلی بند سلما در این ولایت، روز یکشنبه ۴ اسد (مرداد) ۱۳۹۴ آغاز شد و در ۱۵ خرداد ۱۳۹۵ به بهره‌برداری رسید. ذخیره اصلی بند سلما با ۲۰ کیلومتر طول و ۳ کیلومتر عرض، ظرفیت ۶۴۰ میلیون متر مکعب آب را دارد. بند سلما علاوه بر تأمین آب مورد نیاز برای بیشتر از ۷۵ هزار هکتار زمین کشاورزی، ظرفیت تولید سالانه ۴۲ مگاوات برق را نیز دارا است.بی‌بی‌سی فارسی. بازدید: ژوئیه ۲۰۱۵.
بند سلما بزرگ‌ترین پروژه کشور هندوستان برای بازسازی افغانستان است که با ارزش ۳۰۰ میلیون دلار احداث شده‌است. احداث بند سلما از پروژه‌های بزرگ دولت محمد داوود خان، نخستین رئیس‌جمهوری افغانستان بود که در سال ۱۹۷۶ به کمک هند آغاز شد. روند ساخت این بند که به دلیل درگیری‌ها در افغانستان متوقف شده بود، بار دیگر در سال ۲۰۰۵ آغاز شد.
سد سلما که در افغانستان به پروژهٔ بند سلما معروف است بزرگ‌ترین برنامهٔ زیربنایی تاریخ افغانستان است که در زمان حکومت سردار محمد داوود خان نخستین رئیس‌جمهور پیشین افغانستان طرح‌ریزی شد و کار مقدماتی آن در همان زمان آغاز و اعمار آن تا بیست و پنج درصد تکمیل گردید. اما وقوع جنگ‌های خونین در این کشور موجب توقف اعمار بند در سال ۱۳۵۷ گردید. پس از سقوط طالبان، دولت افغانستان اعمار بند سلما را نخستین برنامهٔ بزرگ سازندگی‌اش عنوان کرد و در ۲۵ حوت سال ۱۳۸۶ سنگ تهداب آن گذاشته شد. این سد در ۱۷۰ کیلومتری شمال شرق هرات و در مسیر دریای هریرود در ولسوالی چشت ولایت هرات احداث می‌گردد که با تکمیل آن بیش از ۴۲ مگاوات برق مورد نیاز هرات و ولایات همجوار آن تأمین خواهد شد و بیش از ۲۰۰ هزار جریب زمین از مسیر هریرود تا مرز ایران در منطقهٔ ذوالفقار را نیز آبیاری خواهد کرد. کشور هند متعهد شد تا این بند را از کمک‌های بلاعوض دولت آن کشور احداث کند. کار اعمار بند سلما که قرار بود طی ۱۵ ماه به پایان برسد به دلایل مختلفی از جمله نبود امنیت کامل با کندی مواجه شد. افراد مسلح بارها بر کارگران و مهندسان شاغل در بند حمله کردند و در مواردی حتی چندین محافظ امنیتی آنان را کشتند. سد سلما در ۱۵ خرداد ۱۳۹۵ با حضور اشرف غنی رئیس‌جمهور افغانستان و نارندرا مودی نخست‌وزیر هند، به بهره‌برداری رسید.
ایران و ترکمنستان که در حال حاضر عمده مصرف‌کنندهٔ آب هریرود هستند، با احداث این سد مخالف هستند. زیرا ورودی آب سد دوستی که توسط این دو کشور بر روی هریرود احداث شده‌است را ۷۳ درصد کاهش می‌دهد. آب هریرود تأمین‌کنندهٔ بخشی از آب استان خراسان رضوی ایران است و در صورت احداث این سد، منبع تأمین آب این منطقه از میان می‌رود؛ ولی دولت افغانستان اعلام کرده نسبت به این نگرانی‌ها بی‌توجه است، چون آب افغانستان برای سال‌ها رایگان به مصرف کشورهای همسایه رسیده‌است.افغانستان: آب را بر ایران می‌بندیم؛ مذاکره هم نمی‌کنیم! "دیپلماسی ایرانی"
کشور هند که یکی بزرگ‌ترین کشورهای کمک‌کننده به افغانستان به‌شمار می‌آید، کار اعمار این بند را با هزینه‌ای بیش از هشتاد میلیون دلار آمریکایی از کمک‌های بلاعوضش به افغانستان به عهده گرفت، اما بعدها مشخص شد که اعمار بند سلما هزینهٔ بیشتری می‌طلبد و دولت هند بازهم تعهد کرد که همهٔ هزینهٔ احتمالی آن را پرداخت خواهد کرد. هر چند کار اعمار این بند سی سال پیش نیز به یک شرکت هندی سپرده شده بود، اما در آن زمان هزینهٔ اعمار آن توسط دولت افغانستان پرداخت می‌شد.
راکش سود سفیر وقت هندوستان در افغانستان گفته بود: «از آنجایی‌که سلسلهٔ چشتیه از اینجا (ولسوالی چشت شریف) به هندوستان رفته، بنا بر این میان مردم چشت و مردم هند سابقهٔ طولانی وجود دارد و به همین سبب دولت ما تصمیم گرفت که این بند را اعمار کند.»
بند سلما در منطقهٔ سلما در ولسوالی چشت ولایت هرات و در ۱۷۰ کیلومتری شمال‌شرق شهر هرات، در مسیر دریای هریرود قرار دارد. دریای هریرود از دامنه‌های کوه بابا در مناطق مرکزی افغانستان سرچشمه می‌گیرد و فاصلهٔ طولانی را در داخل ولایت غور طی نموده و با عبور از شهر چغچران مرکز آن ولایت وارد ولایت هرات می‌شود. هریرود ۱٬۱۲۴ کیلومتر طول دارد که ۵۶۰ کیلومتر آن در درون افغانستان جاری است و شصت کیلومتر مرز مشترک میان دو کشور ایران و افغانستان را همین دریا تشکیل می‌دهد.
از آغاز بکار احداث این بند، بارها حملات مسلحانه موجب هراس کارکنان و مهندسان این سد شده‌است تا اواخر سال ۱۳۸۹ ه‍.ش بیست تن از کارکنان و محافظان امنیتی آنان توسط افراد مسلح ناشناس به قتل رسیده‌اند. این‌گونه حملات با هدف ایجاد هراس و جلوگیری از تکمیل عملیات ساخت این سد صورت می‌گیرد. دولت هند تهدید کرد در صورتی‌که افغانستان نتواند امنیت کارکنان هندی و افغان در بند سلما را تأمین کند ممکن است کار اعمار بند متوقف شود یا به تعویق افتد، هم‌اکنون همهٔ آب‌های هریرود به سد دوستی، سد مشترک ایران و ترکمنستان سرازیر می‌شود. ایران و ترکمنستان بدون در نظر گرفتن افغانستان به عنوان کشور منبع هریرود یا کشور ناظر، سد دوستی را به توافق هم به منظور ذخیرهٔ آب رودخانه‌ای که منبع آن افغانستان است احداث کردند. این سد با همکاری مشترک ایران و ترکمنستان ساخته شده و عملیات اجرایی ساخت آن در سال ۱۳۷۹ آغاز و در فروردین سال ۱۳۸۴ توسط محمد خاتمی رئیس‌جمهور ایران و صفرمراد نیازف رئیس‌جمهور ترکمنستان افتتاح گردید اما از آنجایی‌که با ایجاد سد سلما در افغانستان مشکلات بی‌آبی به ویژه آب آشامیدنی مشهد، دولت ایران را به شدت تهدید خواهد کرد؛ عده‌ای ایران را مسئول ایجاد نا امنی در بند سلما می‌نامند.
بخشی از آب آشامیدنی شهر مشهد ایران از سد دوستی تأمین می‌شود. دولت افغانستان تاکنون هیچ واکنش رسمی نسبت به اظهارات نشریات افغان مبنی بر دست داشتن ایران در ایجاد ناامنی در بند سلما نشان نداده است ولی هیچگاه نیز دست داشتن ایران در این حوادث را رد نکرده‌است.
دولت ایران گفته‌است در سال ۱۳۶۲ که نخستین معاهده میان ایران و شوروی سابق برای ساخت سد بر روی هریرود منعقد شد، در همان زمان هم عنوان شد که افغانستان سد سلما را در دست ساخت دارد و سرمایه‌گذاری ما برای احداث سد توجیه ندارد و همین مسئله باعث شد ۱۰–۱۲ سال دست نگه داریم و نتیجهٔ آن از دست دادن ۳۰ میلیارد مترمکعب آب بود از لحاظ علمی و هیدرولوژیکی هریرود به شدت طغیانی است، یک سال ۱۰۰ میلیون و برخی سال‌ها تا چهار میلیارد متر مکعب آورد آب دارد؛ بنابراین اگر سد سلما هم به بهره‌برداری برسد، حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد میزان آب را داریم، چون سد دوستی بر این مبنا طراحی شده که بتواند آب را برای سه چهار سال جابه‌جا کند. دولت ایران معتقد است که می‌بایست حقابهٔ ایران توسط افغان‌ها مدنظر گرفته شود. عدهٔ محدودی نیز پاکستان را به دلیل دشمنی دیرینه‌اش با هند عامل ناامنی‌های بند سلما عنوان می‌کنند زیرا معتقدند که پاکستان نمی‌تواند بزرگ‌ترین دستاورد ملی افغانستان را در حالی تحمل کند که هند هم آن را ساخته است و هم هزینه‌اش را پرداخت کرده‌است.
بعد از افتتاح بند سلما همچنان ایجاد نا امنی‌ها ادامه یافته تا این که تقریباً یک ماه بعد از افتتاح بند، تعداد ۱۰ تن از محافظان بند سلما طی یک درگیری مسلحانه با طالبان در ولسوالی چشت شریف ولایت هرات، به قتل رسیدند. در این درگیری چهار عضو گروه طالبان نیز کشته شدند.
بند سلما در ولایت هرات توسط صدراعظم هند و رئیس‌جمهور افغانستان رسماً به بهره‌برداری سپرده شد؛ نارندرا مودی صدراعظم هند صبح روز شنبه در سفری از پیش تعیین شده به ولایت هرات در غرب افغانستان رسید تا با محمد اشرف غنی رئیس‌جمهور افغانستان بند سلما موسوم به بند دوستی افغان-هند را افتتاح کند.
اشرف غنی با اشاره به کمک‌های هند به بازسازی افغانستان گفت افغان‌ها هندی‌ها را با ساختمان پارلمان جدید، شاهراه دلارام-زرنج و بند سلما می‌شناسند: «این بدان معناست که می‌توانیم در بخش امید و طراوت، نه در بخش پراکندن هراس و تردید و ظلمت سهم بگیریم. یعنی بدرود گفتن به سیاست‌های منسوخ دوران جنگ سرد».
این اشارهٔ غنی به صورت غیرمستقیم به پاکستان، کشور همسایهٔ افغانستان بود که به حمایت از هراس‌افکنان متهم است و دشمن دیرینهٔ هند به حساب می‌آید. پاکستان از دیر زمانی به این‌سو نگران گسترش نقش هند در افغانستان بوده‌است.
ساخت این بند برق و آب‌گردان، بیش از ۳۰۰ میلیون دلار آمریکایی هزینه برداشته که از سوی هند پرداخت شده‌است.
این بند ۲۰ کیلومتر طول و سه کیلومتر عرض دارد و ظرفیت ذخیره‌سازی ۶۴۰ متر مکعب آب را دارد. همچنین بند سلما، ۴۳ مگاوات برق تولید خواهد کرد و برق ۴۰ هزار خانواده را تأمین خواهد کرد. همچنان این بند ظرفیت آبیاری ۸۰ هزار هکتار زمین کشاورزی را دارد که می‌تواند بیش از ۵۰ هزار خانواده از آن بهره مند شوند.
عبدالله عبدالله، رئیس اجراییهٔ حکومت وحدت ملی گشایش بند سلما را به همهٔ شهروندان کشور تبریک گفت.
وی گشایش این بند را یکی از بی‌سابقه‌ترین اقدامات حکومت افغانستان می‌داند و می‌گوید که بند سلما نشان می‌دهد که حکومت وحدت ملی به توسعهٔ پروژه‌های اقتصادی پابند است.
وی گفت: «امروز برای افغانستان، یک روز خوش و یک گام مثبت و مؤثر به سوی رشد، انکشاف و پیشرفت است. امروز، با افتتاح بند دوستی افغانستان و هند (بند سلما)، پس از چهل سال، آرزوی مردم افغانستان برآورده شد و متحقق گردید. من گشایش و افتتاح این بند را برای تمام مردم افغانستان و مردم کشور دوست هندوستان، مبارک می‌گویم.»
روز دوشنبه ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۷ شورای ولایتی غور اعلام کرد، حکومت ایران در غرب افغانستان طالبان را حمایت مالی و نظامی می‌کند تا بند سلما هرات را تخریب کند. فضل‌الحق احسان رئیس شورای ولایتی غور گفت طالبان با پشتیبانی ایران موفق شد ولسوالی تیوره در ولایت غور را تصرف کند که این موضوع راه را برای بدست گرفتن بند سلما باز می‌کند. سفارت ایران در کابل این ادعاها را رد کرده‌است.
لهجه خُنجی لهجه ای از گویش فراسویی زبان اچمی است زبان لارستانی زبان مناطق جنوب فارس و غرب هرمزگان مانند شهرستان‌های ، اوز، و بستک است و در مقایسه با زبان فارسی امروزی، دست‌نخورده‌تر است، به طوری که بیشتر کلمات آنان کلمات ایرانی اصیل و قدیمی است؛ مانند «هشتن» (اجازه‌دادن).
گرچه اچمی زبانی جدا از زبان فارسی است، اما به‌خاطرِ دربرداشتن بسیاری از کلمات فارسی اصیل، گاهی آن را گونه‌ای از فارسی تلقی می‌کنند.
قبل از ورود اسلام، مردم خنج با زبانی نزدیک پارسی اصیل صحبت می‌کردند. این زبان تا به حال تغییراتی بسیار کرده و امروزه زبان خنجی اصیل از بین رفته این زبان با گذشت زمان شکل و حالت اصیل خود را از دست داده و همچنان می‌دهد. سالمندان خنج کلماتی بکار می‌برند که افراد جوانتر نمی فهمند. این نشانی از نابودی لهجه خنجی است.
کتاب :لهجه خنجی نوشته دکتر لطفعلی خنجی
خنجی
آلامو شهری در شهرستان ایدالگو ایالت تگزاس از ایالات جنوبی ایالات متحده آمریکا است. در سرشماری سال ۲۰۰۰، جمعیت این شهر ۱۴،۷۶۰ نفر اعلام شد.
ایاد رئوف جمال الدین (زاده ۱۹۶۱) روحانی شیعه و سکولار ملی‌گرای متعادل عراقی و سید است. جمال‌الدین به خاطر فعالیت‌هایش در دوره بعث از عراق تبعید شده بود و بیش از ۱۶ سال ساکن ایران بوده‌است و در حوزه علمیه قم تحصیل کرده و از منتقدین شدید نظام‌های دینی، اسلامگرایی، ترکیب دین و سیاست، ترکیب دین و نظامی‌گری و از منتقدین شدیدالحن نظام جمهوری اسلامی ایران، طالبان و مشابه آن است. وی فقه را سلاحی سیاسی قوی‌تر از بمب اتم تشریح می‌کند. وی طی سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰ نماینده مردم شهر ناصریه در پارلمان عراق به عنوان شخصیت پیشروی ایاد علاوی در بلوک بوده‌است تا پاییز سال ۲۰۰۹ که خودش را از این حزب خارج می‌کند تا حزب خودش «حزب الاحرار» یا آزادگان را تأسیس کند که بر اساس جدایی دین از حکومت بنا شده‌است (قاعده‌ای که عراقیه نیز ظاهراً از آن حمایت می‌کند). حزب وی نباید با گروه‌هایی که در نام خود «احرار» دارند مانند فراکسیون احرار مقتدی صدر اشتباه شود. وی پس از اینکه علاوی نماینده‌ای را برای نظام جمهوری اسلامی ایران فرستاد خودش را از فهرست ملی خارج کرد و دلیل این کارش را در مصاحبه ۱۴ فوریه ۲۰۱۰ در شبکه العربیه، فرستادن نماینده به ایران توسط علاوی عنوان کرد. وی به عنوان مقام رهبری حزب تجمع آزادگان عراق (احرار) در انتخابات پارلمانی این کشور در سال ۲۰۱۰ شرکت خواهد کرد.انتخابات عراق: ایران آری، ایران نه ،"بی‌بی‌سی فارسی"
وی دربارهٔ ضرورت انسانی و دینی جدایی دین از حکومت و سیاست می‌گوید پیش از اسلام اعراب از ادیان مختلف در کنار هم زندگی می‌کردند و نفاق وجود نداشت. در دوران حکومت پیامبر اسلام (۱۰ سال مدینه پس از ۱۳ سال مکه که سوره‌های مدنی که همراه احکام هستند را به همراه داشت) منجر به نزول سوره مدنی منافقون شد و تشریح می‌کند که حتی در حکومت پیامبر اسلام نیز نفاق ایجاد می‌شود. وی می‌گوید که تبعیض عقیدتی، تأیید "برده‌داری" در اسلام و "توهین به غیر مسلمانان" عامل مهم دیگری برای ضرورت جدایی دین از بنیاد حکومت مدنی و مردمی بر پایه دموکراسی است.
وی در سال ۲۰۰۹ دربارهٔ سازمان مجاهدین خلق گفته بود: «عراق با هدف مقابله با نفوذ ایران، نباید «مجاهدین خلق» (منافقین) را اخراج کند بلکه به اعتقاد بنده باید همواره از آنان به عنوان برگ فشاری علیه ایران استفاده کرد.»https://www.tabnak.ir/fa/news/53200/نباید-با-سوءاستفاده-از-دین-به-قدرت-رسید سایت نزدیک به این سازمان نیز در حمایت از او مطلب منتشر می‌کند.https://iranncr.org/سال-هزار-و-سیصد-و-نود/2642-مقاومت-ایران-حمله-به-آیت-الله-ایاد-جمال-الدین-را-محکوم-می‌کند-و-رژیم-ایران-را-مسئول-آن-می‌داند.html منتقدین حزب او معتقدند که از حمایت عربستان و آمریکا برخوردار است.https://fa.alalamtv.net/news/41151/هزینه-میلیاردی-نماینده-وابسته-به-سعودی-درانتخابات-عراق
آلبانی شهری در شهرستان شکلفورد ایالت تگزاس از ایالات جنوبی ایالات متحده آمریکا است. در سرشماری سال ۲۰۰۰، جمعیت این شهر ۱٬۹۲۱ نفر اعلام شد.
پیرمحمد صوفی از خوشنویسان سدهٔ نهم قمری است. وی اهل بخارا بود و ۴۴ بار قرآن را نوشته‌است.لغت‌نامه دهخدا در کتاب «آثار و احوال خوشنویسان» از سه خوشنویس با نام «پیرمحمد» یاد شده‌است.وبگاه آفتاب
برایتون اند هوو (به انگلیسی: Brighton and Hove) شهری در جنوب انگلستان است. برایتون اند هوو اتحادیه‌ای خودمختار است و پرطرفدارترین اقامتگاه تفریحی ساحلی انگلستان محسوب می‌شود.
شکل‌گیری این شهر پس از ادغام دو شهر برایتون و هوو انجام گرفت. برایتون اند هوو و نواحی شهری اطراف آن، پر جمعیت‌ترین منطقه در جنوب شرقی انگلستان به حساب می‌آیند.
طبق سرشماری ملی سال ۲۰۰۱ میلادی، جمعیت برایتون اند هوو در حدود ۲۴۷٬۸۱۷ نفر بوده که از این نظر چهل و چهارمین شهر پرجمعیت انگلستان است.
دانشگاه ساسکس در این شهر قرار دارد.
بیژن سمندر (زادهٔ در شیراز – درگذشتهٔ در سنتا مونیکا) شاعر، ترانه‌سرا و نوازنده تار اهل ایران بود. او را بنیان‌گذار سرودن شعر به گویش شیرازی می‌دانند.
بیژن سمندر در سال ۱۳۲۰ در شهر شیراز از مادر و پدر شیرازی به‌دنیا آمد. پدر او «احمد سمندر» دکتر داروساز و مادر او، «لیلی» بود. پدر بیژن، نخستین مشوّق او در راه هنر بود که او را از خردسالی با خرید سه‌تار به راه هنر راهنمایی کرد. دبستان تا کارشناسی را در شیراز به‌سر برد. آغاز درخشش او در دبیرستان سلطانی شیراز تحت راهنمایی‌های علی‌محمد کامرانی، معاون آن هنگام دبیرستان که دایی او نیز بود آغاز شد. با توجه به اعزام برترین دانش‌آموزان به اردوی رامسر و برگزاری مسابقات کشوری در آن محل، او در هر سال تحصیلی در یک رشته در ایران اول شد. سال اول مقام نخست در مسابقهٔ خط و خوش‌نویسی در سراسر ایران؛ سال دوم مقام نخست در مسابقهٔ ادبیات در سراسر ایران؛ سال سوم مقام نخست مسابقهٔ موسیقی در سراسر ایران و اعزام به اروپا را به‌دست‌آورد.
او در سال‌های جوانی به همراه برادران خود کاووس و سیروس سمندر و برخی دیگر گروهی به نام «گروه برادران سمندر» را تشکیل داد. آن‌ها در این گروه به نواختن ساز و شعر و ترانه‌خوانی می‌پرداختند. در این گروه، بیژن، تار، سیروس، فلوت، و کاووس که بعدها کارشناس هنرهای زیبا شد تنبک می‌نواخت.
سمندر، مدرک دکتری خود را در رشتهٔ ادبیات در دانشگاه تهران کسب کرد. با توجه به علاقهٔ به هنر، دکترای معماری خود را در شهر واشینگتن، دی.سی. دریافت کرد.
او بنیان‌گذار سرودن شعر به گویش شیرازی بود. پرآوازه‌ترین سروده او برای مردم شیراز این سروده‌است: «اِی شهر شاعر پَروَرو، شیراز از گل بهتَرو، کو شاعِرو، کو دِلبَرو، کو ساقی‌و، کو ساغَرو.» از کتاب‌هایش با گویش شیرازی می‌توان از مجموعه شعر و تفسیر با عنوان‌های "شعر شیراز" و "شعر شهر" نام برد که هر دو اثری پژوهشی و کاوشگرانه در فرهنگ عامیانهٔ مردم شیراز است. به گفته خود او، «بهتر است اکنون درمورد خود پژوهش کنیم و اثر به جا بگذاریم تا بعدها خارجی‌ها درمورد ما پژوهش کنند» که البته این کنایه از برگردان و رمزگشایی خط میخی توسط خارجی‌ها بود. (مصاحبه رادیو زمانه)
پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران به آمریکا مهاجرت کرد و در آن کشور شیوهٔ تازه‌ای در شعر ایرانی بنیاد نهاد و نشانه آن کتاب "میکس شعر" است که هر بیت آن از یک مصراع پارسی و یک مصرع انگلیسی تشکیل شده‌است. او در آمریکا دکترای رشته حقوق خاورمیانه و آسیا را دریافت کرد.
انتشارات کتاب گویا به‌مناسبت چهار دهه کنش هنری او، مراسم یادبودی با عنوان ایران خلیج فارس (Iran Persian Gulf) در تاریخ شنبه ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۰۵ میلادی در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، تالار فروید به گردانندگی هما سرشار، با سخنان جمال عابدی، عباس توفیق، کورش امیرجاهد و کیخسرو بهروزی برگزار کرد. سمندر به‌علت بیماری به‌سختی توانست در این مراسم شرکت کند.
اشعار بیژن سمندر توسط بسیاری از خواننده‌ها اجرا شده‌اند.
از پرآوازه‌ترین آن‌ها که رکورد بیشترین ترانه خوانده شده توسط خوانندگان حرفه‌ای ایرانی، خارجی و غیر حرفه‌ای را دارد ترانه گل سنگم است که توسط تعدای زیادی خواننده خوانده شده‌است که می‌توان از بین آن‌ها اِمِل سایِن (خوانندهٔ تُرک) و هایده، ستار، دریا دادور، شینی ریگزبی، احمد ظاهر (خواننده افغان)، ریتا، داوود مبارکی، جبرئیل، علی ارشدی و … را نام برد.
بیژن سمندر که از سال ۱۳۸۷، به بیماری پارکینسون مبتلا بود در مرکز مراقبت از این‌گونه بیماران بستری شد و پس از تحمل ۱۰ سال بیماری، در تاریخ ۱۷ دی ۱۳۹۷ در سن ۷۷ سالگی در آمریکا درگذشت.
به دنبال مرگ بیژن سمندر در تاریخ ۹ بهمن ۱۳۹۷ مراسم بزرگداشتی با نام «کوچ شاعر، شعر شهر» در تالار حافظ شیراز به همت مرکز اسناد و کتابخانه ملی فارس و انتشارات نوید گویی شیراز و اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی استان فارس و هماهنگی خانواده او با حضور ادبا و شعرا و فرهیختگان شیرازی و خانواده بیژن سمندر برگزار شد.
همزمان با این مراسم کتاب "کوچ شاعر شعر شهر: یادمان استاد بیژن سمندر" توسط دانشنامه فارس به چاپ رسید که بین شرکت کنندگان در مراسم توزیع شد این کتاب شامل گزیده‌ای از شعرها و عکس‌هایی از وی و خانواده‌اش و همچنین زندگینامه سمندر بود.
(ملودی و رهبری اجرای سرودهای یادشده از حشمت سنجری است)
شناخته‌شده‌ترین ترانه‌های او
پیرمحمد هروی از خوشنویسان و نستعلیق‌نویسان صاحب‌نام سدهٔ دهم هجری است. او را از شاگردان میرعلی هرویفضایلی ۴۷۸ و معاصر با مولانا محمود سیاوش شیرازی دانسته‌اند.وب‌گاه آفتاب
در کتاب «آثار و احوال خوشنویسان» از سه خوشنویس با نام «پیرمحمد» یاد شده است.
پیرمحمد ثانی از خوشنویسان صاحب‌نام سدهٔ دهم هجری در خط ثلث و نسخ است.
مولف کتاب گلستان هنر پیرمحمد ثانی را از جمله خوشنویسان خط ثلث می‌داند و اکثر کتیبه‌های مساجد و مدارس شیراز در ۹۲۰ ه‍.ق را از آثار او می‌داند. در قرآنی مربوط به ۹۳۰ ه‍.ق نام خود را «پیرمحمد ثانی» رقم زده است.وب‌گاه آفتاب
کارل کورنر (زاده ۱۹ آوریل ۱۹۲۰ - مرگ ۸ اوت ۱۹۹۷) یک افسر وافن اس اس اهل آلمان و یکی از موفق‌ترین فرمانده‌های تانک در دوران جنگ جهانی دوم بود.
وی به خاطر نشان دادن شجاعت بی اندازه در میدان نبرد و مهارت‌های فوق العاده در فرماندهی تانک، موفق به دریافت نشان صلیب آهنی شوالیه از پیشوا شد. او بیش از ۱۰۰ تانک دشمن را در طول دوره خدمت خود منهدم ساخت.
وی متولد ۱۹ آوریل ۱۹۲۰ در شهر هویم ایالت زاکسن-آنهالت آلمان است و در زمان جنگ جهانی دوم داوطلب عضویت در وافن اس اس شد.
در آوریل سال ۱۹۴۵، کورنر یک فرمانده جوخه در گروهان دوم گردان ۵۰۳ زرهی سنگین وافن اس اس در حال انجام عمل پشتیبانی از عملیات یگانهای پیاده در منطقه بولرزدورف در قسمت شرقی برلین بود. در این عملیات او متوجه حضور دو تانک یوزف استالین دو در منطقه شد. او یکی از تانکها را مورد هدف قرار داده و منهدم کرد و دومی نیز در حالیکه در حال چرخیدن برای هدف گیری تانک کورنر بود در یک حفره تله تانک افتاد و خدمه آن، تانک را رها کرده و متواری شدند. کورنر در جاده بولرزدورف به اشتراوزبرگ پیشروی کرد و در این منطقه یک تیپ زرهی شوروی را که مشتمل بر یازده تانک یوزف استالین دو و حدود ۱۲۰ تا ۱۵۰ تانک تی-۳۴ که در حال سوخت گیری و تجدید تسلیحات بودند، دید. کورنر به سمت تانک‌های دشمن شلیک کرد و تمام تانک‌های یوزف استالین دو را منهدم ساخت و سپس به سمت تاتکهای تی-۳۴ آتش گشود. تعدادی از کامیونهای حمل سوخت و مهمات منفجر شدند که باعث ترس و وحشت در بین خدمه تانک‌های شوروی شد. بعد از اینکه کورنر تمام گلوله‌های خود را شلیک کرد، به سمت خطوط نیروهای آلمانی عقب نشینی کرد.
کورنر ۳۶ گلوله از تانک ببر دو خود شلیک کرده بود و با این ۳۶ گلوله، ۳۶ تانک دشمن را منهدم ساخته بود.Achtung Panzer! - Körner & Brommann!
پیر محمد می‌تواند اشاره به یکی از موارد زیر داشته باشد:
محمدرضا سرهنگی (۱۳۳۴ - ۳۱ خرداد ۱۳۸۳) نویسنده، فیلمنامه نویس، کارگردان و تهیه‌کننده ساکن ایران بود. وی از فعالان سینمای مستند و فرهنگی ایران بود.
محمدرضا سرهنگی در سال ۱۳۳۴ در نیشابور متولد شد. سرهنگی در زمینه ریاضیات تبحر خاصی داشت و دیپلم ریاضی خود را از دبیرستان اعلم مشهد گرفت. سپس او در رشته ی کامپیوتر در دانشگاه سوربن فرانسه مشغول به تحصیل شد. پس از بازگشت به ایران، در سن بیست و پنج سالگی با نگارش داستان‌های کودکان برای رادیو مشهد، فعالیت هنری اش را آغاز کرد. قصه‌های «چشم‌های بابا» و «عروسک گمشده» از جمله داستان‌های منتشر شده اوست.
همکاری در نگارش دو فیلمنامه بلند «آتش در خرمن» به کارگردانی سعید حاجی میری و «شبیخون» به کارگردانی جمشید آهنگرانی در کارنامه نگارشی وی است. سرهنگی در سال ۱۳۶۸ کارگردانی دو فیلم کوتاه «چشم های بابا» و «خطا» را با سفارش فارابی، ساخت.
او در سال ۱۳۷۴ تهیه کنندگی مجموعه ی ۵۲ قسمتی کودکان سرزمین ایران را آغاز کرد. این سریال با همکاری سه نسل از کارگردانان مطرح سینمای ایران، همچون؛ محمدرضا اصلانی، خسرو سینایی، محسن مخملباف، کامران شیردل، ناصر تقوایی و... و به سفارش گروه کودک شبکه دو صدا و سیما در سال ۱۳۷۶ به سرانجام رسید.
از فعالیت‌های سرهنگی در سینما، می توان به تهیه کنندگی فیلم های «موشک کاغذی»، «درخت جان» و «چریکه هورام» به کارگردانی فرهاد مهرانفر و «ایران سرای من است» به کارگردانی پرویز کیمیاوی اشاره کرد.
سرهنگی مدت‌ها در پی آماده‌سازی زمینه‌ای برای کارگردانی اولین فیلم بلندش با نام صندوقچه بود، اما در غروب روز یکشنبه ۳۱ خرداد ماه ۱۳۸۳ بر اثر سکته قلبی در تهران درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شدمحمدرضا سرهنگی؛ پدر کودکان سرزمین ایران
میثم مخملباف (زاده ۸ مرداد ۱۳۶۰ در تهران)، عکاس، فیلم‌بردار، تدوین‌گر، مستندساز و تهیه‌کننده فیلم اهل ایران است. او در خانواده ای سینماگر به دنیا آمد. وی برادر سمیرا و حنا مخملباف و فرزند محسن مخملباف، فاطمه مشکینی است.
میثم به مدت ۸ سال در مدرسه فیلم مخملباف سینما را آموخت. در سال ۲۰۰۰ فیلم مستند بلندی به نام سمیرا چگونه تخته سیاه را ساخت را ساخت.
میثم به عنوان عکاس، فیلمبردار، تدوینگر، مستندساز و تهیه‌کننده در فیلم‌های خانه فیلم مخملباف فعالیت داشته‌است. آخرین کار وی تهیه‌کنندگی فیلم بودا از شرم فرو ریخت به کارگردانی حنا مخملباف برنده خرس کریستال از برلین و برنده جایزه ویژه هیئت داوران از جشنواره سن سباستین و نامزد دریافت بهترین فیلم جوایز آسیا پاسفیک بوده‌است.
منبع: https://web.archive.org/web/20101102182129/http://makhmalbaf.com/persons.php?p=3&lang=2
کشتار سرخ‌پوستان کشتار پردامنه و طولانی‌مدتی بود که به دنبال کشف قاره آمریکا توسط دریانوردان اسپانیایی در قرن شانزدهم آغاز شد. این کشتارها عمدتاً توسط کشورهای استعمارگر اروپایی خصوصاً اسپانیا، پرتغال، فرانسه و انگلستان به منظور سلطه بر مناطق مختلف قاره آمریکا و با هدف دستیابی اموال و املاک سرخ‌پوستان صورت می‌گرفت. بعدها و به خصوص در نیمه دوم قرن نوزدهم، آمریکاییان با کوچ دادن اجباری و جنگ‌هایی که به دنبال آن صورت می‌گرفت نقش پررنگی در کشتار سرخ‌پوستان آمریکای شمالی ایفا نمودند. به گزارش مستندات تاریخ این جنگ نزدیک به صد میلیون کشته برجای گذاشته که جزو بزرگ‌ترین جنگ های تاریخ بشریت بوده‌است.
در ایالات متحده آمریکا، اگر کسی یک سر سرخ‌پوست مرد را به سربازان می‌داد، صد سکه طلا به وی می‌دادند؛ ولی اگر سر بریده زنان و کودکان سرخ‌پوست را تحویل می‌داد، تنها پنجاه سکه به شکارچی تعلق می‌گرفت.
اندرو جکسون هفتمین رئیس‌جمهور آمریکا دربارهٔ این کشتارها گفت:
دنیپرو با جمعیت سومین شهر کشور اوکراین است.
دنیپروپترووسک تا دهه ۱۹۹۰ یکی از شهرهای بسته شوروی بود.
این شهر در جنوب خاوری کی‌یف پایتخت اوکراین واقع شده و در کرانه رود دنیپر جای گرفته‌است.
دنیپروپترووسک از کانون‌های پرجنب‌وجوش صنعتی اوکراین به‌شمار می‌رود و یکی از مراکز اصلی هسته‌ای، نظامی و صنایع هوافضا در شوروی پیشین بود.
متروی دنیپروپتروفسک در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد و هم‌اکنون دارای ۱ خط و ۶ ایستگاه است.
امیر طاهری (زادهٔ ۱۹ خرداد ۱۳۲۱ در اهواز) روزنامه‌نگار، تحلیل‌گر سیاسی و نویسنده ایرانی ساکن بریتانیا است.کیفیت رشد مطبوعات قبل از انقلاب، با مطبوعات غربی قابل مقایسه بود: سخنرانی امیر طاهری در انجمن توسعه و تجدد پاریس, رادیو فردا وی پیش از انقلاب ۱۳۵۷ و در دوران وزارت خارجه اردشیر زاهدی، خبرنگار دیپلماتیکمحمد پورداد، خبرنگار دیپلماتیک با سابقه درگذشت، بی‌بی‌سی فارسی روزنامه کیهان بود. طاهری در سال ۱۳۵۱ در سن ۳۰ سالگی، به عنوان سردبیر روزنامه کیهان منصوب شد و تا زمستان ۱۳۵۶ در این جایگاه فعالیت نمود. وی پس از انقلاب ۱۳۵۷ به لندن مهاجرت کرد و تاکنون با خبرگزاری‌هایی چون ساندی تایمز، واشینگتن پست، الشرق الاوسط، هرالد تریبون بین‌المللی و فاینانشیال تایمز همکاری داشته‌است. او در حال حاضر رئیس هیئت مدیرهٔ مؤسسه گیتستون در اروپا است
امیر طاهری از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۹ میلادی، سردبیر روزنامه کیهان بود. در زمستان این سال ۱۳۵۶ شمسی، اندکی بعد از استعفای امیر عباس هویدا جای خود را به پرویز و ایرج مصباح زاده داد. درآغاز سال ۱۳۵۷ با خروج آنها از ایران، رحمان هاتفی سردبیری کیهان را تا زمان واگذاری آن به دولت -بهار ۱۳۵۸- برعهده داشت.کیهان روزنامه صبح شد, بی‌بی‌سی فارسی در آستانه انقلاب رحمان هاتفی جانشین وی در کیهان شد.رحمان هاتفی و شوخی تلخ تاریخ، بی‌بی‌سی فارسی امیر طاهری در زمان سردبیری کیهان، نقدهای هنری‌اش را با نام مستعار «پریسا پارسی» منتشر می‌کرد.«بیسکویت با خون بچه‌های مسلمان!» - بخش سوم، دویچه وله فارسی وی پس از انقلاب ایران به لندن مهاجرت کرد و از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۴ میلادی، دبیر بخش خاورمیانه روزنامه ساندی تایمز و از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۴ میلادی، ستون‌نویس ثابت روزنامهٔ هرالد تریبون بین‌المللی بود.The Sufferings of Iran's Minorities ، روزنامه الشرق الاوسط
در سال‌های دههٔ ۱۹۸۰ میلادی امیر طاهری یکی از فعالان خستگی‌ناپذیر آزادی مطبوعات در سراسر جهان بود. او نماینده و ناظر انستیتو بین‌المللی مطبوعات در شماری از محاکمات روزنامه‌نگاران در کشورهای ترکیه، الجزایر و مراکش (مغرب) بود.
امیر طاهری افزون بر نویسندگی یازده کتاب که برخی از آن‌ها به چندین زبان زنده دنیا ترجمه شده‌اند؛ نویسنده مقالات تحلیلی متعددی است که در کتاب‌های گوناگون به زبان‌های فارسی، انگلیسی، فرانسوی و عربی به چاپ رسیده‌اند. یکی از این مقالات تحلیلی نگاهی است به تاریخ و موجودیت قبائل کرد ایزدی (یزیدی) ساکن ترکیه، ایران، عراق و سوریه و دیگری مقاله‌ای تحلیلی است از جوامع فرقه‌ای شبیه به دروزی‌های لبنان که در کشورهای مختلف خاورمیانه و آسیای مرکزی سکونت دارند.
تا اکنون روزنامه‌هایی همچون الشرق الاوسط، هرالد تریبون بین‌المللی، فاینانشیال تایمز،نگاهی به مطالب امروز روزنامه‌های بریتانیا درباره ایران، بی‌بی‌سی فارسی وال استریت ژورنال،Iran's Democratic Moment, The Wall Street Journal نیویورک تایمز،The Death of bin Ladenism, The New York Times لس‌آنجلس تایمز، نیویورک پستJACKSON ON OBAMA'S AMERICA, New York Post و واشینگتن پست مقالات طاهری را منتشر کرده‌اند.
در بهار ۲۰۰۶ طاهری در مقاله‌ای ادعا کرد مجلس ایران قانونی را می‌خواهد تصویب کند که به موجب آن، شهروندان ایرانی متعلق به اقلیت‌های مذهبی باید علامت‌های مشخصه‌ای روی لباس خود در اماکن عمومی، الصاق کنند. این خبر به ویژه در مطبوعات آمریکا به خاطر تداعی کردن رفتار آلمان نازی با شهروندان یهودی، انعکاس زیادی یافت. به خصوص در روزنامه نیویورک پست.The Amir Taheri Story | Mother Jones بعدها معلوم شد که این ادعا نادرست بوده
در ماجرای دیگری شائول بخاش، متخصص تاریخ خاور میانه در دانشگاه جرج میسون، در مقاله‌ای در "نیو ریپابلیک" در نقد کتاب «لانهٔ جاسوسان» نوشته امیر طاهری اظهار داشت که بخشی از داده‌های موجود در کتاب، ساختگی بوده و در منابع مورد استناد او موجود نیست.
نام طاهری بالای مقاله ای در "نیویورک تایمز" به تاریخ ۱۱ ژوئیه ۲۰۰۲ با عنوان «مرگ بن لادنیسم» قرار داشت. او مدعی بود «اسامه بن لادن مرده‌است. این خبر نخستین بار شش ماه پیش از منابعی از درون افغانستان و پاکستان آمده‌است».
امیر طاهری در مصاحبه‌ای با ایندیپندنت فارسی بیان کرد که شعار زن، زندگی، آزادی برای اولین بار در دوره محمدرضا پهلوی در ۱۷ دی به‌ مناسبت بیست و پنجمین سالگرد روز دادن حق رای به‌ زنان، در یک سمینار در دانشگاه‌ اصفهان به‌ ابتکار حزب رستاخیز سرداده‌ شد. برخی این گفته امیر طاهری را نادرست دانسته‌اند.
در ۱۹ مه ۲۰۰۶, "نشنال پست" کانادا دو مقاله، یکی به نوشته طاهری، منتشر کرد که مدعی بود مجلس ایران قانونی تصویب کرده که «برای اقلیت‌های مذهبی، مسیحیان، یهودیان، و زرتشتیان دستورالعمل پوشش متفاوتی وضع می‌کند و این افراد باید از رنگ‌های متمایزی در پوشش خود استفاده کنند تا در معرض عموم قابل شناسایی باشند.» Copy available via Benador Associates . منابع متعدد دیگر، از جمله موریس معتمد، نماینده کلیمیان در مجلس شورای اسلامی، این گزارش را تکذیب کرد. آسوشیتد پرس نیز بعدتر این گزارش را رد کرد و گفت «بنا بر یک نسخه به دست آمده توسط آسوشیِّتِد پِرِس پیش نویس طرحی در مجلس ایرانیان را تشویق به پوشیدن البسه اسلامی برای حفاظت از هویت اسلامی کشور می‌کند ولی از پوشش ویژه برای اقلیت‌های مذهبی نام نمی‌برد.» رویترز نیز گزارش داد که «یک نسخه از این طرح که رویترز به دست آورده چنین اشاره ای به چشم نمی‌خورد. خبرنگاران رویترز که پخش جلسه مربوط به دستورالعمل پوشش در مجلس را در رادیو پیگیری کردند چنین بحثی در خصوص اقلیت‌های مذهبی را نشنیدند.»
طاهری اصرار ورزید که گزارش صحیح بوده و این که «قانون دستورالعمل پوشش توسط مجلس شورای اسلامی تصویب شده و اکنون به شورای نگهبان فرستاده شده» و مدعی شد «نشان‌های ویژه برای پیروان یهودیت، مسیحیت و زرتشتی گری به عنوان شیوه ای برای پیاده‌سازی این قانون تحت در حال بررسی است.»
"نشنال پست" این مطلب را چند ساعت پس از انتشار آنلاین جمع کرد. این روزنامه طاهری را بابت مطالب نادرست در این مقاله سرزنش کردYossi Melman, "Ha'aretz", 21 May 2006. Archived on the بایگانی اینترنت 3 June 2006.Chris Wattie, Experts say report of badges for Jews in Iran is untrue , "National Post" (Canada), 19 May 2006. Accessed online 21 September 2006. و در ۲۴ مه یک عذرخواهی کامل منتشر کرد.Our mistake: Note to readers , "National Post" (Canada), 20 September 2006. Accessed online 21 September 2006. طاهری همچنان بر درستی این مقاله اصرار داشت.
الیانا بنادور مأمور روابط عمومی طاهری از این مقاله دفاع کرد. او توضیح داد، «وقتی به ایران می‌رسد، درستی امری لوکس است… به همان اندازه که درست بودن مهم است، در نهایت طرف آنچه برحق است گرفتن مهم است. آنچه نادرست است گرفتن طرف تروریست هاست.»
طاهری تاکنون ۱۱ کتاب منتشر کرده‌است که برخی از آن‌ها به بیش از ۲۰ زبان ترجمه شده‌اند.
لادیسم یا لادایت یک جنبش اجتماعی از صنعتگران نساجی بریتانیا در قرن نوزدهم بود که عمدتاً به وسیلهٔ تخریب ماشین آلات بافندگی، در برابر تغییراتی که بر اثر انقلاب صنعتی ایجاد شده بود اعتراض کردند، چرا که آن‌ها احساس کرده بودند که این تغییرات باعث از دست رفتن شغلشان می‌شود و تمامی شیوه‌های زندگی آنان را تغییر خواهد داد.
به این جنبش تاریخی درانگلستان باید در زمینهٔ حال و هوای دوران سخت اقتصادی حاصل از جنگ‌های ناپلئونی، و اهانت‌آمیز بودن شرایط کار در کارخانه‌های نساجی جدید نگریست. اصطلاح «لادایت» Luddite از آن به بعد برای توصیف کسانی که با صنعتی شدن یا فناوری‌های جدید مخالفت می‌کنند استفاده شده‌است.
جنبش لادایت، که در سال ۱۸۱۱ و ۱۸۱۲ هنگامی که چرخها و قطعات ماشین آلات کارخانه بافندگی توسط بافندگان دست باف[بافندگانی که قبل از مکانیزه شدن کارخانه با دست بافندگی می‌کردند] سوزانیده شد، آغاز گردید، نام خود را از پادشاه افسانه‌ای «لاد» Ludd گرفته‌است. این جنبش برای مدت کوتاهی آنچنان قوی بود که از آن صدای جنگ با ارتش بریتانیا به گوش می‌رسید. اقدامات انجام شده توسط دولت بریتانیا در مواجهه با این جنبش، شامل یک محاکمه دسته جمعی در «یورک» بود که در سال ۱۸۱۲ صورت گرفت و به تعداد زیادی اعدام و تبعید و محکومیت کیفری منجر گردید.
اعتراض اصلی لادایتها بود که عرضه و معرفی دستگاه بافندگی خودکار، شغل جدیدی بود که می‌توانست توسط کارگر ارزان و نسبتاً غیر متخصص نیز انجام گیرد و در نتیجه باعث می‌شد که بسیاری از کارگران ماهر منسوجات شغل خویش را از دست بدهند.
ادعای اصلی و اولیهٔ لادایت‌ها توسط فردی باعنوان «شاه لاد» رهبری گردید (او همچنین گاهی با عنوان ژنرال لاد یا کاپیتان لاد هم شناخته می‌شود)، که امضای او در «بیانیه کارگران» در همان زمان به چشم می‌خورد. شاه لاد در نخستین فعالیت‌های لادایت‌ها نقش پایه‌ای داشت و با باور او بود که دو کارخانه بزرگ جوراب بافی در روستای آنستی Anstey، لایسسترشایرLeicestershire در سال ۱۷۷۹ نابود شده بود. در آن زمان در انگلستان، آسیب زدن به ماشین آلات می‌توانست به مجازاتهای سنگین یا حتی اعدام منجر شود، و احتمالاً همین باعث می‌شد که برخی برای محافظت از خودشان به استفاده از نام‌های ساختگی روی بیاورند.
گنبد خشتی مربوط به دوره صفویه است و در مشهد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مقبره امامزاده سید محمد از نوادگان موسی بن جعفر معروف به گنبد خشتی در شهر مشهد واقع شده‌است. این بنا در ابتدای خیابان طبرسی در کوچه‌ای به همین نام در مجاورت کوچه سیاه آب قرار دارد.
این بنا مدفن امیرسلطان غیاث الدین محمد بن امر طاهرالموسی است که نسبت شریفش با هفده واسطه به حضرت موسی بن جعفر (ع) می‌رسد. گنبد این آرامگاه خشتی است و به همین سبب آن را گنبد خشتی می‌نامند. این بقعه از نظر معماری مشتمل بر دو بخش مهم پیوسته‌است که شامل فضای زیر گنبد به صورت چهارشاه‌نشین و هشتی ورودی می‌باشد. بنا بر شواهد بنیان اولیه این بنا در دوره تیموری صورت گرفته و در عصر صفوی و قاجار نیز تکمیل و تزئین شده‌است.
در سال ۱۳۹۹ ه‍.ش شهید مدافع حرم در امامزاده دفن شد
مکان دفن برای سایر افراد موجود می‌باشد
نزدیک حرم
ثریا پاکزاد فعال حقوق زنان اهل افغانستان است. در سال ۱۹۸۸ وی سازمان صدای زنان را تأسیس کرد که از طریق تدریس دختران آغاز شد و اکنون برای زنان، سرپناه، مشاوره و آموزش شغلی را فراهم می‌کند.
بعد از روی کار آمدن طالبان در افغانستان، این سازمان تا سال ۲۰۰۱ به صورت مخفی فعالیت داشت. دخترانی که به آموزش خواندن مشغول بودند باید کتاب‌هایشان را از ترس اینکه گرفتار شوند، بسوزانند. صدای زنان در سال ۲۰۰۱ به عنوان یک سازمان غیردولتی رسمی نامگذاری شد و در سال ۲۰۰۲ به‌طور رسمی توسط دولت افغانستان ثبت نام شد.
این سازمان همچنین به توسعه قانون اساسی افغانستان کمک کرد.
او برنده جایزه بین‌المللی زنان شجاع سال ۲۰۰۷ میلادی و از سوی مجله تایم در کنار افرادی چون باراک اوباما، گوردون براون، نوری المالکی نیکلاس سارکوزی و آنگلا مرکل صدراعظم آلمان بعنوان یکی از صد چهره برتر جهان در سال ۲۰۰۸ برگزیده شدصد چهره پر نفوذ دنیا
بنی کارتر (زادهٔ ۸ اوت ۱۹۰۷ - درگذشتهٔ ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۳) نوازندهٔ ساکسفون آلتو، کلارینت، ترومپت و آهنگساز و تنظیم‌کننده‌ی موسیقی جَز اهل آمریکا بود. کارتر یکی از شخصیت‌های مهم موسیقی جَز از دههٔ ۱۹۳۰ تا ۱۹۹۰ میلادی بود. از سال ۱۹۵۶ که به‌همراه بیلی هالیدی در اولین دورهٔ جشنوارهٔ جاز مانتری به هنرنمایی پرداخت، دیگر هنرمندان آن سبک به او لقب «پادشاه» داده‌بودند.
کارتر در سال ۱۹۸۶ عالی‌ترین نشان افتخار سازمان پشتوانه ملی هنرهای آمریکا و در سال ۱۹۸۷ جایزهٔ «یک عمر دستاورد گرَمی» را دریافت کرده‌بود. او در سال ۱۹۹۴ گرمی «بهترین تک‌نوازی بدون آواز جَز» را برای قطعهٔ «Prelude to a Kiss» از آن خود کرد و در همان سال به افتخارش ستاره‌ای در پیاده‌روی شهرت هالیوود نصب شد.
از آخرین افتخارات کارتر دریافت مدال ملی هنرهای سازمان پشتوانه ملی هنرهای آمریکا از دست بیل کلینتون در سال ۲۰۰۰ بود.
کارتر در سن ۹۵ سالگی بر اثر عوارض بیماری برونشیت در بیمارستانی در شهر لس‌آنجلس درگذشت.
تابع عضویت یک مجموعه فازی، تعمیم یافته تابع مشخصه در مجموعه‌های کلاسیک است. در منطق فازی این تابع نشان دهندۀ درجۀ حقیقت به عنوان بسطی از ارزیابی است. درجۀ حقیقت معمولاً با احتمالات اشتباه گرفته می‌شود گرچه این‌ها دو مفهوم جداگانه هستند زیرا حقیقت فازی نشان دهندۀ عضویت در مجموعه‌هایی است که به‌طور مبهم تعریف شده اند و نه احتمال رخداد یا شرایطی خاص. تابع عضویت در اولین مقاله مجموعه‌های فازی توسط لطفی زاده معرفی گردید.
برای هر مجموعه formula_1، تابع عضویت مجموعه formula_1 تابعی است از formula_1 نسبت به بازه formula_4.
توابع عضویت formula_1 بیانگر زیرمجموعه فازی formula_1 است. تابع عضویت مجموعه فازی formula_7 معمولاً به صورت formula_8 نمایش داده می‌شود. برای هر عنصر formula_9 از formula_1، مقدار formula_11 درجه عضویت formula_9 در مجموعه فازی formula_7 نامیده می‌شود. درجه عضویت formula_11 بیانگر میزان عضویت عنصر formula_9 به مجموعه فازی formula_7 است. اگر درجه عضویت یک عنصر از مجموعه برابر با صفر باشد، آن عضو کاملاً از مجموعه خارج است و اگر درجه عضویت یک عضو برابر با یک باشد، آن عضو کاملاً در مجموعه قرار دارد. حال اگر درجه عضویت یک عضو مابین صفر و یک باشد، این عدد بیانگر درجه عضویت تدریجی می‌باشد.ویکی‌پدیای انگلیسی
تابع عضویت یک مجموعه فازی
درحالت نمایش دوبعدی، در محور افقی ارزش‌های پشتیبان (عضو مربوطه) و در محور عمودی ارزش‌های حاصل از تابع عضویت نمایش داده می‌شوند.
به‌طور کلی انواع توابع عضویت به صورت زیر تقسیم بندی می‌گردند:
اسبه‌ریز یکی از رودهای استان آذربایجان شرقی است که از میان شهر تبریز می‌گذرد. رود باسمنج‌چای پس از ورود به تبریز، در شرق این شهر به دو قسمت تقسیم می‌شود؛ قسمت شمالی آن اسبه‌ریز نام دارد و قسمت جنوبی آن قوری‌چای نامیده می‌شود. این دو قسمت دوباره در محلهٔ پل‌سنگی باغمیشه به یک‌دیگر می‌پیوندند و میدان چایی را تشکیل می‌دهند.
نادر گلچین (۱۰ آذر ۱۳۱۵– ۳۱ شهریور ۱۳۹۶) خواننده آواز سنتی ایرانی بود. وی پدر نادیا دلدارگلچین و عمو بمانی دلدار گلچین و مرجانه گلچین از بازیگران سینما، تئاتر و تلویزیون، می باشد.
نادر گلچین از جمله خوانندگان صاحب سبک و دارای صدایی خاص خود بود. بیشتر آثار او به سال‌های پیش از انقلاب بازمی‌گردد. از آثار مهم او در آن دوران می‌توان 《تشنه》 «یوسف گم‌گشته»، «مرغ سحر»، «کوچه باغ راز» (با شعری از قدمعلی سرامی که توسط معین، غلامحسین مختاباد و محمد اصفهانی بازخوانی شده‌است)، «ناوک مژگان»، «نوای کاروان»، «قصه شهر عشق»، «مسبب» (با ملودی نادر گلچین و شعری از رحیم معینی کرمانشاهی که توسط الهه و داریوش بازخوانی شده‌است)، «من دیگه بچه نمی‌شم» و آلبوم‌های «گریز»، «نفس باد صبا» و «زلف بنفشه» یاد کرد.
گلچین صدایی خاص با سوزی پنهانی و نیز پخته و پرورده داشت که با ساختار ارکستری هماهنگی زیادی دارد. او همچنین از تحریرهای شمرده و پخته آوازی برخوردار بود و سعی می‌کرد که محدوده صدایش را بشناسد و در همان محدوده از تمامی ظرفیت‌های صدایش بهره ببرد. وی شعر را به خوبی می‌شناخت و به همان خوبی و شمردگی در آوازهایش ادا می‌کرد.همشهری آن‌لاین، نگاهی به آلبوم گریز اثر مشترک شهبازیان - گلچین