گروه‌های آشوری بیان کرده‌اند که در کتاب‌های درسی مدارس، کردها حقایق تاریخی و جغرافیایی را تغییر می‌دهند، به عنوان مثال، به مکان‌های مسیحی آشوری نام‌های کردی جدید داده می‌شود و شخصیت‌های تاریخی یا کتاب مقدس ادعا می‌شود که کرد هستند. سازمان بین‌النهرین آمریکا (AMO) با ادعای کشته شدن هزاران مسیحی آشوری در این منطقه در قرن گذشته، خواستار عذرخواهی رسمی مسعود بارزانی رئیس‌جمهور کردستان برای قتل آشوری‌ها توسط کردها در گذشته شد. این سازمان همچنین با انتقاد از پیام بارزانی به مناسبت روز بزرگداشت شهدای آشوری در هشتادمین سالگرد قتل‌عام سمیله، این خبر را منتشر کرد. قتل‌عام سمیله توسط یک ژنرال کرد به نام بکر صدقی انجام شد. اما ادعا شد که این پیام آشوری‌ها را قربانی کشتار سیمله در جنبش آزادی‌بخش کردستان کرد. آشوری‌ها نیز در زمینه کاری در اقلیم کردستان عراق مورد تبعیض قرار می‌گیرند. آشوری‌های مسیحی اغلب فقط می‌توانند به عنوان فروشنده در مغازه‌های مشروب فروشی یا آرایشگر در سالن‌های زیبایی کار کنند و بنابراین هدف تندروهای مسلمان هستند. بسیاری از مغازه‌های آشوری در سال ۲۰۱۱ به آتش کشیده شد. آشوری‌ها همچنین مجاز به انجام مشاغلی مانند موارد زیر نیستند: پلیس، سرباز، افسر، روزنامه‌نگار روزنامه‌ها و ایستگاه‌های تلویزیونی مهم، قضات و سمت‌های ارشد در مؤسسات آموزشی. در منطقه حکومت اقلیم کردستان، تاریخ محلی آشوری به عنوان تاریخ کرد تلقی می‌شود. نام شهرها به نام کردی تغییر یافته‌است. میراث آشوری ویران شده‌است و تاریخ آشوری در کتاب‌های مدرسه، موزه‌ها و در روزهای یادبود به رسمیت شناخته نمی‌شود. تعدادی از دختران آشوری توسط سازمان‌های جنایتکار کرد مجبور به روسپیگری می‌شوند. در صورت امتناع، تهدید به مرگ می‌شوند. بسیاری از آنها پناهندگان آسیب‌پذیر جنوب با خانواده کوچک در شمال هستند. این سازمان‌ها با رهبران سیاسی ارتباط دارند؛ بنابراین به راحتی می‌توان به این دختران پاسپورت داد و آنها را به کشورهای اتحادیه اروپا فرستاد تا در آنجا کار کنند. آشوری‌ها ادعا می‌کنند که کردها برای کردی کردن جمعیت مسیحی محلی در شمال عراق تلاش می‌کنند. مسیحیان گزارش داده‌اند که برای دسترسی به خدمات آموزشی یا مراقبت‌های بهداشتی مجبور شده‌اند خود را کرد معرفی کنند. ایزدی‌ها و شابک‌ها «به عنوان قومیت‌های جداگانه به رسمیت شناخته نمی‌شوند و آشوری‌هایی که از شمال عراق سرچشمه می‌گیرند، بیش از پیش تشویق می‌شوند که به عنوان کردستان یا کرد مسیحی معرفی شوند». حکومت اقلیم کردستان همچنین رفتارهای تبعیض آمیز علیه اقلیت‌های غیر کرد انجام داده‌است. بسیاری از آشوری‌ها و ایزدی‌ها در دشت نینوا ادعا می‌کنند «که حکومت اقلیم کردستان اموال آنها را بدون غرامت مصادره کرده و شروع به ساختن شهرک‌ها در زمین‌های آنها کرده‌است.» همچنین گزارش‌هایی از منطقه «در مورد کشتار آشوری‌ها توسط عوامل احزاب سیاسی کرد» منتشر شد. کردها عمدتاً بر «ارعاب، تهدید، محدودیت دسترسی به خدمات، دستگیری‌های تصادفی و بازداشت‌های غیرقانونی برای متقاعد کردن مخالفان سیاسی خود و اعضای عادی این جوامع برای حمایت از طرح حکومت اقلیم کردستان برای گسترش به مناطق مورد مناقشه متکی هستند». در سال ۲۰۱۴، آشوری‌ها ادعا کردند که حزب دمکرات کردستان به‌طور سیستماتیک خلع سلاح می‌کند، و سپس آشوری و سایر اقلیت‌ها را در آماده‌سازی برای حمله داعش رها می‌کند. دولت اقلیم کردستان در سال ۲۰۱۴ اعلامیه‌هایی را بین آشوری‌های شمال عراق توزیع کرد که خواستار خلع سلاح کامل شدند. آشوری‌ها خلع سلاح شدند و اطمینان یافتند که پیشمرگه‌های کرد از آنها در برابر داعش محافظت خواهند کرد. اما با حمله داعش، پیشمرگه‌ها ناگهان عقب‌نشینی کردند. رویداد مشابهی زمانی رخ داد که پیشمرگه‌های کرد با پیشروی داعش در منطقه سنجار و شنگال در سال ۲۰۱۴ عقب‌نشینی کردند. هولگارد حکمت، ژنرال پیشمرگه و سخنگوی وزارت پیشمرگه در مصاحبه با اشپیگل آنلاین گفت: سربازان ما همین الان فرار کردند. مایه شرمساری و ظاهراً دلیل است که به همین دلیل چنین ادعاهایی را ابداع می‌کنند.» تخمین زده می‌شود که ۱۵۰۰۰ مسیحی آشوری با خشونت از خانه‌های اجدادی خود در دشت نینوا رانده شدند. به نقل از یکی از مقامات اقلیم کردستان در یک مقاله رویترز در سال ۲۰۱۴ نقل شده‌است که «داعش در عرض دو هفته چیزی را به ما داد که مالکی در طول هشت سال نتوانست به ما بدهد».