moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ادوارد در تابستان سال ۱۰۶۶ درگذشت. به واسطهٔ دورهٔ حکومت و اعمال وی، تقدیس شد. تا مدتی بعد هر پادشاه جدید وظیفه داشت سوگند یاد کند که قوانین ادوارد را محترم بشمارد و آن‌ها را رعایت کند (هر چند خود ادوارد قوانین تازه‌ای وضع نکرده بود) ولی چون بازپسین پادشاه ساکسون پیش از استیلای نورمن‌ها بود، از این رو در نظر مردم انگلیس مظهر یک انگلستان مستقل و آزاد به‌شمار می‌آمد.
در ششم ژانویه مجلس ویتناگمونت هارولد را به مقام پادشاهی انگلستان برگزید. هنوز هارولد تاج بر سر ننهاده بود، که خبر آوردند ویلیام، دوک نورماندی، مدعی تاج و تخت انگلستان شده و در تدارک جنگ است. ویلیام ادعا می‌کرد که ادوارد در سال ۱۰۵۱ به او وعده داده که سلطنت انگلستان را در برابر سی سال حمایت از جانب نورماندی به او می‌بخشد. طبق ادعای ویلیام، ادوارد چنین قولی داده بود، اما ادوارد بعد از مدتی این موضوع را از یاد برده یا از وعده خویش پشیمان شده بود و قبل از مرگ، هارولد را جانشین خود خوانده بود؛ به هر حال طبیعی است که چنین وعده‌ای نمی‌توانست معتبر باشد مگر با موافقت مجلس ویتناگمونت. اما ویلیام مدعی بود که هارولد ضمن ملاقاتی در شهر روئن (که تاریخ آن مشخص نیست) عنوان شهسواری را از او قبول کرده‌است، از اتباع وی شده و بنابراین اطاعتی بر وی مدیون است، و نیز وعده داده‌است که ویلیام را وارث تاج و تخت ادوارد بشناسد و در این امر از وی حمایت کند. هارولد قبول داشت که چنین قولی داده‌است. اما مردم انگلستان به هیچ وجه خود را ملزم نمی‌دانستند که به قول هارولد وفا کنند و نمایندگان آن ملت آزادانه هارولد را به مقام سلطنت برگزیده بودند و هارولد اینک مصمم شده بود که از آن گزینش دفاع کند. در این زمان ناگهان ستاره دنباله‌داری در آسمان انگلستان دیده شد، که اکنون آن را دنباله‌دار هالی می‌شناسیم. بسیاری بر این باور بودند که این نشانه بدیمنی برای انگلستان است. هنگامی که آنچه هارولد انجام داده بود، به گوش ویلیام رسید، به شدت خشمگین شد. هارولد از خود دفاع کرد و گفت آنچه ویلیام ادعا کرده این است که او را به زور وادار به سوگند خوردن کرده‌است و سوگندش از روی اجبار بوده و اعتباری ندارد.
در طول ماه‌های ژوئیه و اوت، هارولد منتظر تلاش ویلیام برای پایه‌ریزی یک حمله بود. هارولد نیروهایش را در نزدیکی سواحلی که امکان داشت ویلیام از آنجا پا به خشکی بگذارد، قرار داد. برخی از نیروهای هارولد از این انتظار خسته و آزرده شده بودند، زیرا به آن‌ها جیره‌ای کافی نمی‌رسید. آن‌ها به خانه بازگشتند، زیرا در آن هنگام، زمان خرمن کردن فرا رسیده بود و بسیاری از نیروهای هارولد را کشاورزان سرسپرده تشکیل داده بودند.
اندکی پس از تاجگذاری هارولد در ژانویه ۱۰۶۶، برادرش تاستینگ او را همراهی نکرد بلکه به امید پایه‌گذاری یک اتحاد به دیدار دوک نورماندی، ویلیام پیروز، رفت که کامیاب نبود ولی سرانجام توانست پادشاه نروژ، هارالد هاردرادا، را برای حمله‌ای مشترک به انگلستان متقاعد کند.
هارالد هاردرادا، پادشاه نروژ، نخستین دردسر را به وجود آورد. در میانهٔ سپتامبر نیروهای مهاجم هاردرادا در کرانه‌های شمالی انگلستان پیاده شدند و تعدادی از روستاهای ساحلی را غارت کردند. سپس به سوی شهر یورک پیش‌رفتند. تاستینگ، برادر کوچک شاه هارولد، که به او خیانت کرده بود، به هارولد پیوست. ارتش وایکینگ یک سپاه انگلیسی را که راه ورود به شهر یورک را بسته بود، در هم شکست و شهر به دست نروژیان افتاد.
هنگامی که اخبار یورش وایکینگ‌ها به هارولد رسید، وی شتاب‌زده شد و تا جایی که می‌توانست با بسیج زیردستان و هاسکارل‌هایش (سرباز تبرزن) به سوی شمال رفت. وی شب و روز به پیش‌روی ادامه می‌داد. ارتش او از لندن تا یورک، مسافتی در حدود ۱۸۵ مایل را، تنها در چهار روز پیمود. تا این امکان را داشته باشد که ارتش نروژیان را غافلگیر کند.
سرعت نیروهای هارولد در پیشروی این اجازه را به آنان داد تا ارتش هاردرادا را غافلگیر کنند. آنان در ۲۵ سپتامبر در استنفورد-بریج، در بیرون شهر یورک، اردو زدند و در پی آن جنگی خونین درگرفت. نبرد تن به تن بر روی گذر از پل در جریان بود. سرانجام خطوط نروژیان درهم شکست و کشتار واقعی آغاز شد. هاردرادا و پس از او برادر شاه، تاستینگ، کشته شدند. آنچه از ارتش وایکینگ برجامانده بودند، به کشتی‌هایشان گریختند. شکست وایکینگ‌ها تلفات سنگینی برایشان به بار آورد. تنها ۲۴ کشتی از ۲۴۰ کشتی نیروهای مهاجم توانست به خانه برگردد.
برای چنین جنگ دشواری، چهل روز خدمت که برای شوالیه‌های نورماندی مقرر شده بود، کافی نبود؛ چون نگهبانان شخصی هارولد، سپاهیان بسیار ورزیده و خطرناکی بودند. هنگامی که ویلیام نخستین بار نقشه خود را در مجمع بارون‌ها پیش نهاد، با پاسخ سرد بارون‌ها روبرو شد، زیرا بارون‌ها معتقد بودند که ویلیام توان کافی برای شکست هارولد و همچنین مشروعیت لازم برای زیر سلطه بردن انگلستان را ندارد.
ویلیام، هارولد را به نقض قسم متهم نموده، بررسی این عهدشکنی را به پاپ محول کرد و لانزان، کشیش روئن، را به روم فرستاد تا این موضوع را در دستگاه پاپ عنوان کند. پاپ الکساندر دوم، هارولد را مقصر شناخت و وی را تکفیر کرد و اعلام نمود که قلمروی انگلستان از آن ویلیام است و به نشانهٔ انتخاب او به مقام پادشاهی، پرچمی دارای تصویر آثار متبرکهٔ رم و حلقه‌ای که از پطروس در آن بود، برای ویلیام فرستاد. همچنین این جنگ برای نورمن‌ها پرمنفعت و پرسود بود، چرا که ویلیام به تمام رعایای نورمنی خود وعده داده بود که در انگلستان پول و زمین به آن‌ها خواهد بخشید. ادو، برادر ویلیام، و اسقف پبایو، که بیشتر سرباز بود تا راهب، ارتشی جمع‌آوری نمودند و ویلیام فراخوان‌هایی به همه اروپا فرستاد و عده‌ای از بارون‌های ماجراجو، از جمله آنژو، بریتانی، فلاندر و حتی آپولیا و آراگون به نورماندی آمدند تا ویلیام را در جنگ همراهی کنند. با این حال جمع‌آوری نیروها به کندی انجام گرفت ولی این موضوع چندان اهمیتی نداشت، زیرا کشتی‌ها می‌بایست پیش از حرکت سپاهیان ساخته می‌شدند. پرده‌های عقیق بایو نشان می‌دهد که چگونه درختان جنگل‌ها ریشه‌کن شد تا ۷۵۰ کشتی که در آن هنگام برای حمل ۱۰۰۰۰ تا ۱۵۰۰۰ سپاهی که ۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ نفر از آنان سواره‌نظام بودند، ساخته شود. در آغاز سپتامبر ۱۰۶۶ میلادی کشتی‌ها حاضر شد، اما به علت بادهای مخالف کانال مانش، حرکت کشتی‌ها به تأخیر افتاد. اما سرانجام در اواخر سپتامبر باد از جنوب وزید و سپاه ویلیام دو روزه دریا را پیموده، در ۲۸ سپتامبر ۱۰۶۶ در پونسی پیاده شد. سپاه در هنگام پیاده شدن به هیچ گونه مانعی برنخورد، زیرا هارولد به شمال رفته بود تا هجوم نروژی‌ها را دفع کند.
هارولد پس از شکست نیروهای مخالف در شمال، به زحمت سپاهیان خود را به جنوب رسانید ولی اوضاع برای وی و سپاهیانش رفته رفته رو به وخامت می‌رفت. لشکریان او در نتیجه برخورد با نروژیان ضعیف و خسته شده بودند. فئودال‌های شمالی به سهم خود جنگیده بودند و دیگر چندان شور و حرارتی برای جنگی دوباره نشان نمی‌دادند. اسقف‌ها از حمایتی که پاپ از ویلیام می‌کرد، به تشویش افتاده بودند. در داخل انگلستان یک حزب نورمنی وجود داشت که اعضای آن را فرانسویانی که ادوارد خستو با خود به کشور آورده بود، تشکیل می‌دادند که این گروه خود را آماده حمایت از ویلیام می‌کرد.
ارتش هارالد هاردرادا در نبرد استمفورد بریج به‌طور کامل از بین رفت ولی ساکسون‌ها نیز متحمل تلفات سنگینی شده بودند. ارل گیرث، برادر شاه، پافشاری می‌کرد تا زمانی که نیروها به‌طور کامل جمع‌آوری شوند حمله را به تأخیر بیندازد؛ ولی هارولد که می‌خواست خود را در کشورش به عنوان شاه تازه‌ای که قابل تکیه کردن است نشان دهد، مصمم بود در برابر هر تهاجم خارجی از کشور دفاع کند.
در هشتم یا نهم اکتبر هارولد خود را به پایتخت رساند. پیش از رسیدن به لندن، او فرمان‌های سلطنتی متفاوتی جهت خدمت نظامی جدید به شهرستان‌های میانی و جنوب شرقی لندن فرستاد. وی در تلاش بود تا ارتش تازه و قدرتمندی تشکیل دهد و در این ارتش جدید، دو طبقهٔ متفاوت برای تشکیل دو سپاه تازه‌نفس به کار گرفته شد: "فیردهای همگانی" و "فیردهای برگزیده". در گذشته تمام این نیروها که در عمل هیچ آموزش نظامی خاصی ندیده بودند، موظف بودند که تنها از سرزمین خودشان دفاع کنند و هر از گاهی نیروهای پاره‌وقت به فرمان شاه برای جنگیدن بیرون از سرزمین اصلی‌شان به کار گرفته می‌شدند.
نیروهای فیرد که شامل دهقانان غیر مؤثر و جنگجویان هر شهرستان بودند، در گردان‌های جدا از هم شکل گرفته بودند. بهترین دسته‌ها متشکل از بهترین سربازانی بود که به خوبی تجهیز شده بودند. سربازانی که باقی مانده بودند، مسلح به نیزه یا هر جنگ‌افزار دیگری بودند و بر پایهٔ مقام و جایگاهشان شکل گرفته بودند. سلاح مورد علاقهٔ جنگجویان حرفه‌ای تبر یا تبرزین جنگی بود. ارتش ساکسون بر پایهٔ پیاده‌نظام استوار بود. اشراف و مردان مسلح پیاده به جنگ می‌رفتند. با اعلان خدمت نظامی جدید، هارولد توانست نیروهای بیشتری به ارتش خود اضافه کند تا این ارتش عازم جنوب و سواحل وسکس برای مقابله با ویلیام که در آنجا مستقر شده بود، شود. علاوه بر نیروهای تازه به خدمت گرفته شده، هارولد با توجه به توانایی جنگی محافظین شخصی شاه (به انگلیسی: household) و جنگجویان هاسکارل (انگلیسی: housecarl)، انتظار زیادی از آن‌ها داشت.
نورمن‌ها و دیگر جنگجویان فرانسوی در ارتش ویلیام به سبک اروپای فئودالی سازمان یافته بودند؛ ترکیبی از کمانداران، سربازان پیاده و کارآمد که همگی شوالیه‌های سواره بود. سربازان نورماندی برپوش‌های چرمی با زرهٔ زنجیری فولادین یا جوشن که درون آن از چرم دوخته شده بود، بر تن داشتند و همراه با یک کلاه‌خود مخروطی با محافظ بینی و حمل نیزه، شمشیر و یک سپر نمادین به شکل بادبادک می‌جنگیدند. کمانداران در ارتش نورمن مجهز به کمان کوتاه بودند. با این حال این نبرد از سه ویژگی برخوردار بود که آن را تبدیل به جنگی سخت می‌کرد؛ توان مانور شوالیه‌های سواره‌نظام نورمن، قدرت وحشتناک تبرهای جنگی ساکسون‌ها و تأثیر تیرهای کمانداران نورمن.
ارتش ساکسون در ۱۳ اکتبر ۱۰۶۶ از راه رسید و بر روی تپه‌ای در شمال غربی هستینگز مستقر شد؛ که بعدها به سانلک، (فرانسوی: Senlac) به معنی «دریاچهٔ خون» شناخته شد و در جلوی سپاه، ساکسون‌ها چوب‌های نوک تیزی همانند حصار در مقابل خود قرار دادند تا مانعی برای سواران نورماندی باشد. فرمان‌های ویژه هارولد بر روی این نکته تأکید داشت که نیروهایش در هنگام نبرد به‌طور کامل ثابت بمانند و از موقعیت خودشان حرکت نکنند، حتی اگر از سوی دشمن تحریک شوند.
بامداد روز بعد در ۱۴ اکتبر ارتش هارولد ستون بزرگی از جنگجویان نورماندی را که به سوی تپه در حال پیشروی بودند تماشا کرد. دو سپاه به فاصله چند صد یارد از یکدیگر جدا شده بودند و هر دو سپاه به رجزخوانی علیه هم پرداختند.
با آغاز جنگ، نورمن‌ها نمی‌توانستند در میان صفوف فشرده پیاده‌نظام ساکسون‌ها شکافی برای نفوذ ایجاد کنند. نورمن‌ها بارها و بارها یورش می‌آوردند ولی نمی‌توانستند دیوار دفاعی ساکسون‌ها را بشکنند و هر بار به عقب رانده می‌شدند و از تپه پایین می‌آمدند.
نبرد در سراسر روز ادامه داشت. تلفات در هر دو لشکر بسیار زیاد بود با این حال بین نیروی دو سپاه تعادلی ایجاد شده بود. مشخص شده بود که یورش‌های پی در پی سواران ویلیام به موقعیت ساکسون‌ها، به سختی پاسخ داده می‌شود. نورمن‌ها دریافته بودند که هاسکارل به واسطهٔ تبرهای ستبر خود، قدرت کافی برای عقب‌راندن آن‌ها را دارند و این خبر در ارتش نورماندی پیچیده بود که آن‌ها تبرهای ترسناک خود را به خوبی در هوا تاب می‌دهند و شوالیه‌ها را به همراه اسب‌هایشان تکه‌تکه می‌کنند.
در خلال نبرد شایعه‌ای به سرعت گسترش یافت که ویلیام کشته شده که باعث پایین آمدن روحیهٔ نورمن‌ها شد. اما ویلیام خود را به نیروهایش نشان داد تا آن‌ها را به ادامهٔ نبرد ترغیب کند.
در نیم‌روز دامنهٔ یورش‌ها به اردوگاه ساکسون‌ها افزایش یافته بود تا در بالای تپه نیروهای هارولد را وادار به عقب‌نشینی کنند. برای رسیدن به بالای تپه نورمن‌ها باید از مانعی که به دست ساکسون‌ها بر پا شده بود تا جلوی پیشروی آن‌ها را بگیرد، گذر می‌کردند و هر بار گروهی از آن‌ها با دادن کشته‌های بسیار عقب رانده می‌شد. در بعدازظهر جناج چپ سپاه ویلیام که شامل بریتون بود، از سوی نیروهای فیرد به پایین تپه رانده شد. فیردها ترغیب شدند که آن‌ها را تا پایین تپه دنبال کنند. همین باعث شکسته شدن خطوطشان شد که هارولد در این باره به آن‌ها به‌طور جدی هشدار داده بود. اکنون نورمن‌ها این فرصت را پیدا کرده بودند که از این شکاف خود را به موقعیت ساکسون‌ها در بالای سراشیبی برسانند. یورش‌های پیوسته نورمن‌ها باعث شد ارتش هارولد در هم شکسته شود. بارانی از تیرها جان بسیاری از آنان را گرفت؛ که یکی از تیرها به چشم هارولد فرورفت و وی را زخمی کرد.
هارولد با تیری که به چشمش اصابت کرده بود، زخمی شد و به خاک افتاد و به دست شهسواران نورمن کشته و اعضای بدنش توسط نورمن‌ها جدا شد. هنگامی که سپاهیان انگلیسی کشته شدن پادشاه و فرماندهٔ خود را دیدند، عقب‌نشینی و فرار خود را آغاز کردند. هرج و مرج به حدی زیاد بود که رهبانانی که بعدها مأمور پیدا کردن جسد هارولد شدند، نتوانستند او را بیابند، تا اینکه ادیث سوانزنک (انگلیسی: Edith Swan Neck)، که معشوقهٔ وی بود، آن‌ها را به محل واقعه برد. ادیث بدن تکه‌تکه شده معشوق را شناسایی کرد، و آن اندام تکه‌تکه شده را در کلیسای والتم، که خود هارولد ساخته بود، دفن کردند.
حال علت اصلی فروپاشی سپاه انگلستان، کشته شدن هارولد بود. برای ارتش‌های سده‌های میانه بیشتر زمان‌ها با از دست رفتن فرمانده، سپاهیان عزم و اراده خود را از دست می‌دادند. هنگامی که سازماندهی آنان از بین می‌رفت، آسیب‌پذیر می‌شدند، به ویژه در برابر سواره‌نظام. با این وجود نیروهای نورمن آن‌ها را تا مولفایت تعقیب کردند و انگلیسی‌هایی که جان به در برده بودند، به سمت شمال، به سوی جنگل ویلد (انگلیسی: Weald) گریختند.
ویلیام پس از پیروز در میدان نبرد به شکرگزاری از خداوند پرداخت و دستور داد تا به نشانهٔ پیروزی و فتح، پرچم نورماندی را در بالاترین نقطه در میدان نبرد، جایی را که درفش ساکسون‌ها واقع بود، برافراشته کنند و پرچم دشمن شکست خورده را سرنگون سازند. سپس وی دستور داد تا خیمه‌اش را در میان کشته‌شدگان جنگ برپادارند و خوراک گوشت را که برای ضیافت شام آماده شده بود به آنجا بیاورند. سپس تمامی بارون‌ها، شوالیه‌ها، جنگجویان و پیشکاران نزد وی گرد آمدند. به زره، جوشن و کلاهخود ویلیام آسیب زیادی وارد آمده بود و بر روی بدنش آثار زخم بسیار دیده می‌شد. در این هنگام بارون‌ها و ملازمانش به مدح و ستایش وی پرداخته و دلاوری و شجاعتش در میدان نبرد را با قهرمانان اسطوره‌ای همچون رولانت و اولیور مقایسه کردند. نورمان‌ها در آغاز مهمانی سرمست از پیروزیشان بسیار به شادی پرداختند، اما سپس در سوگ دوستان و همرزمان از دست رفته و کشته شده در جنگ اشک ریختند. سپس دوک ویلیام را که با آرامش و وقار در میان آن‌ها نشسته بود به عنوان پادشاه خطاب کردند. ویلیام در پاسخ از تمامی شهسواران و جنگجویانش سپاسگزاری کرد و پاداش بزرگی به آنان نوید داد و پیش از صرف شام برای کشته شدگان سوگواری کرد و در پایان بزم پیروزی اعلام داشت که بستر خوابش را در همان مکان آماده کنند.
تا آن زمان، هیچ جنگی به اندازه جنگ هستینگز قاطع و مؤثر نبود زیرا در نتیجه همین پیروزی، ویلیام پادشاه انگلستان شد. قوم ساکسون در برابر ویلیام مقاومت ملی بروز نداد.
پیروزی هستینگز انگلستان را به زیر فرمان ویلیام درآورد، لندن به تصرف او درآمد و بالاخره وی در لندن تاج‌گذاری کرد و خود را به عنوان پادشاه انگلستان اعلان کرد. تنها در شمال بود که ویلیام با مقاومت سختی روبرو شد. در اینجا دهقانان آزاد بسیاری وجود داشتند که نمی‌خواستند به سلطه فاتحین گردن گذارند. ویلیام به منظور تنبیه دهقانان عده زیادی از آنان را قتل‌عام کرد و گله‌ها و کشتزارهای آنان را یکسره از میان برد تا بدین ترتیب مزارع شمال مدت‌ها بایر و دهات خالی از سکنه ماند. ویلیام پس از رسیدن به پادشاهی، زمین‌های فئودال‌های آنگلوساکسون را از آنان گرفت و به شوالیه‌های خود بخشید و به همین جهت مقامات عالیه فئودالی در انگلستان تغییر یافت و توأم با آن وضع دهقانان نیز به وخامت گرایید. بسیاری از دهقانان آزاد به سرف مبدل شدند و مالیات و پرداخت‌های آنان افزایش یافت. در کل می‌توان گفت که پیروزی نورمن‌ها بر آنگلوساکسون‌ها، فئودالیسم را در انگلستان تقویت کرد.
همچنین ویلیام زمین‌هایی را در اختیار کلیسا نهاد زیرا پاپ از وی برای رسیدن به تاج و تخت انگلستان پشتیبانی کرده بود. یکی از نخستین وعده‌های ویلیام ساخت یک صومعه بعنوان جشن پیروزی‌اش بود. وی مکانی را در میدان نبرد برای برپا کردن آن برگزید که پس از ساخت شدن به صومعه جنگ شناخته شد. گفته شده محراب صومعه در مکانی واقع شده که هارولد در آنجا کشته شده بود.
ویلیام برای تحکیم پادشاهی نوپای خود خواستار افزایش ثروت پادشاهی شد. وی ساکسون‌ها را وادار به پرداخت مالیات کرد و در سال ۱۰۸۶ افرادی را برای سنجش و برآورد میزان دارایی زمین‌ها، چهارپایان، محصولات کشاورزی و ابزارها به تمام کشور فرستاد تا از میزان مالیاتی که مردم توانایی پرداخت آن را دارند، آگاه شود. هنگامی که آمارگیری به پایان رسید، کاتبان ویلیام اطلاعات گردآوری شده رادر کتابی به نام کتاب روز رستاخیز ثبت کردند.
اربابان و لردهای جدید، برای مطیع نگه داشتن آنگلوساکسون‌ها، نیازمند قدرت پادشاهی نیرومند بودند. از این رو نه تنها فئودال‌های بزرگ، حتی واسال‌های آنها نیز در مقابل ویلیام سوگند وفاداری یاد کردند. تمام فئودال‌های انگلیسی مالیات‌هایی به فرمان‌روا می‌پرداختند و بایستی به محض احضار در لشگرکشی‌های نظامی شرکت می‌کردند. ویلیام با استفاده از فتحی که نصیبش شده بود، یک هفتم اراضی انگلستان را به تصرف خود درآورد بدین ترتیب به بزرگترین زمین‌دار کشور تبدیل شد. فرمانروا از املاک خود در انگلستان و خاک فرانسه، درآمد سرشاری داشت. بعد از فتح انگلستان به دست دوک نورماندی، قدرت سلطنت در انگلستان نیروی بیشتری کسب کرد، در حالی که در همان زمان قدرت سلطنت در فرانسه به شکل محسوسی ضعیف شده بود.
آی‌اواس یک سیستم عامل تلفن همراه ساخته شرکت اپل است که در ابتدا برای آیفون و آی‌پاد تاچ بکارگیری شد، از آن زمان به بعد برای استفاده در سایر دستگاه‌های شرکت اَپل مانند آی‌پد و اَپل تی‌وی گسترش یافت. شرکت اَپل مجوز استفاده از آی‌اواس برای نصب بر روی سخت‌افزارهای شخص ثالث را نمی‌دهد. فروشگاه نرم‌افزار مربوط به این سیستم عامل، اَپ استور در ۶ مارس ۲۰۱۲ دارای بیش از ۵۵۰٫۰۰۰ نرم‌افزار کاربردی بود که جمعاً بیش از ۲۵ بیلیون بار دانلود شده‌اند. در سه‌ماهه آخر سال ۲۰۱۰ این سیستم‌عامل ۱۶٪ از سهم سیستم‌عامل تلفن‌های هوشمند را در اختیار داشته و پایین‌تر از سیستم عامل اندروید گوگل قرار گرفته بود. این سیستم‌عامل در ماه مه ۲۰۱۰ در ایالات متحده آمریکا، ۵۹٪ از مصرف داده‌های وب تلفن همراه (از جمله استفاده از آی‌پاد تاچ و آی‌پد) را به خود اختصاص داده بود.
رابط کاربری آی‌اواس بر اساس مفهوم دستکاری مستقیم ، با استفاده از حرکات چند لمسی طراحی شده‌است. عناصر رابط کنترل از:
سوئیچ‌ها و لغزنده‌ها و دکمه‌ها تشکیل شده‌است. پاسخ به ورودی کاربر فوری است و رابط سیال را فراهم می‌کند. تعامل با سیستم‌عامل حرکاتی را شامل می‌شود از این جمله حرکات می‌توان: کشیدن، ضربه زدن، خرج کردن، خرج کردن معکوس که هر کدام از این‌ها تعاریف خاصی را در چارچوب آی‌اواس دارا می‌باشند. شتاب‌سنج داخلی توسط برخی از برنامه‌های کاربردی مورد استفاده برای پاسخ به تکان دادن دستگاه (که یکی از نتایج شایع آن دستور خنثی‌سازی است) یا چرخش آن در سه بعد (یکی از نتایج شایع آن تعویض از عمودی به افقی است) قرار می‌گیرد.
در آی‌اواس، چهار انتزاع لایه وجود دارد: لایهٔ هستهٔ سیستم‌عامل، لایهٔ هستهٔ خدمات، لایهٔ رسانهها و کاکائو که لایهٔ لمسی است.
این سیستم عامل با آیفون (تلفن همراه هوشمند شرکت اپل) در کنفرانس و نمایشگاه مک‌ورلد در ۹ ژانویه ۲۰۰۷، پرده‌برداری شد و در ماه ژوئن همان سال برای اولین بار منتشر شد. ادبیات بازاریابی اپل یک نام جداگانه‌ای برای این سیستم‌عامل مشخص نکرد، و بیان ساده‌ای را که «آی فون OS X را اجرا می‌کند» اظهار داشت. در ابتدا، برنامه‌های شخص ثالث پشتیبانی نمی‌شدند. استیو جابز معتقد بود که این امکان باید در اختیار توسعه‌دهندگان آن دسته از برنامه‌های کاربردی وب که مانند برنامه‌های بومی بر روی iphone رفتار می‌کردند، قرار بگیرد. در ۱۷ اکتبر ۲۰۰۷، اپل اعلام کرد که یک کیت توسعه نرم‌افزار بومی (SDK) تحت توسعه است و آن‌ها برنامه‌ریزی آن را انجام خواهد داد تا در فوریه در دست توسعه‌دهندگان قرار دهند. در ۶ مارس ۲۰۰۸، اپل اولین بتا را منتشر کرد، همراه با یک نام جدید برای سیستم عامل: «iPhone OS». سپتامبر قبلی، اپل آی پاد لمسی، که بیشتر قابلیت‌های غیر تلفنی آیفون را داشت منتشر کرد. اپل همچنین بیش از یک میلیون آیفون در طول تعطیلات سال ۲۰۰۷ فروخت. اپل در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۰، آی‌پد را معرفی کرد که دارای یک صفحه نمایش بزرگ‌تر از آیفون و آی‌پاد لمسی (۹٫۷ اینچ) و طراحی شده برای مرور وب، مصرف رسانه‌ها، و خواندن ibooks. در ژوئن ۲۰۱۰، اپل سیستم عامل آیفون را به عنوان «iOS» روانه بازار کرد. علامت تجاری "IOS" توسط سیسکو بیش از یک دهه برای سیستم عامل خودش مورد استفاده قرار می‌گرفت. iOS، مورد استفاده در روترهای آن قرار گرفت. برای اجتناب از هرگونه طرح دعوی در دادگاه بالقوه، اپل مجوز «علامت تجاری» iOS را از سیسکو گرفت.
صفحه اصلی (ارائه شده توسط "SpringBoard") نمایش آیکون‌های نرم‌افزار و بارانداز در پایین صفحه نمایش است که کاربران می‌توانند برنامه‌هایی را که اغلب از آن‌ها استفاده می‌کنند در آن قسمت قرار دهند. صفحه اصلی هر زمان که کاربر بر روی دستگاه سوئیچ کند یا دکمهٔ «صفحه اصلی» را فشار دهد (دکمه فیزیکی بر روی دستگاه) نمایان می‌شود. صفحه نمایش دارای یک نوار وضعیت در بالا برای نشان دادن داده‌ها: مانند زمان، میزان مصرف باتری، قدرت سیگنال، روشن یا خاموش بودن وای-فای، بلوتوث و … است. بقیهٔ صفحه نمایش به برنامهٔ در حال اجرا اختصاص داده شده‌است. از نسخه 3.0 iOS تا نسخه ۶، تابع "عملکرد جستجوی نورافکن" در صفحه سمت چپ صفحه اصلی روی صفحه نمایش در دسترس شده‌است. این کار به کاربران اجازه می‌دهد تا درون رسانه‌ها، برنامه‌ها، ایمیل‌ها، دفترچه تلفن‌ها و فایل‌های مشابه را جستجو کنند؛ ولی با معرفی نسخه هفتم این سیستم عامل برای دسترسی به نورافکن بایستی در صفحه اصلی، صفحه را به سمت پایین بکشید.
در بروز رسانی آی‌اواس ۷، قابلیت اطلاعیه‌ها به‌طور کامل دوباره طراحی شده‌است. اطلاعیه‌ها در حال حاضر در یک پنجره‌است که می‌تواند از بالای صفحه نمایش کشیده شود و اگر اطلاعیه دریافتی را لمس کنید، شما به برنامه‌ای که ارسال اطلاع‌رسانی کرده وارد می‌شوید و برای برداشتن آن‌ها علامت ضربدر و سپس clear را بزنید.
این ویژگی فقط در آی‌اواس ۷ به بعد موجود است.
در آی‌اواس ۱۱ که در زمان انتشار این مطلب آخرین نسخه پایدار این سیستم عامل است شکل ظاهری کنترل سنتر تفاوت کرده و قابلیت جذاب فیلم‌برداری از صفحه نمایش به ان اضافه شده که این قابلیت را می‌توانید از تنظیمات بخش کنترل سنتر و قسمت مدیریت اضافه کنید.
اضافه کردن لمس سه‌بعدی به این بخش یکی از قابلیت‌های جذاب این سیستم عامل است که رنگ و لعاب دیگری به این سیستم عامل داده‌است. بخشی که در آن تنظیماتی مانند روشن یا خاموش کردن حالت هواپیما، وای فای، بلوتوث، ایردراپ، روشنایی و صدای دستگاه، موسیقی در حال پخش و دسترسی سریع به برنامه‌های دوربین، ماشین‌حساب، و هشدار ساعت و همچنین دکمه خاموش و روشن کردن چراغ قوه دستگاه (در صورت داشتن چراغ قوه).
دسترسی به این بخش با کشیدن انگشت از لبه پایینی نمایشگر به بالا میسر است.
آی‌اواس ۴ با معرفی یک سیستم ساده برای پوشه‌ها آمد. هنگامی که برنامه‌های کاربردی درحالت "jiggle mode" هستند، هر دو برنامه را می‌توان در بالای هر یک از دیگری برای ایجاد یک پوشه کشیده، و از آن پس، برنامه‌های بیشتری را می‌توان با استفاده از همین روش به پوشه اضافه کرد.
یکی از حالت‌های ممکن برای این قابلیت در آی‌اواس ۱۱ مخفی سازی ان است.
قبل از آی‌اواس ۴، عملکرد چند وظیفه‌ای فقط برای بعضی از برنامه‌های موجود در دستگاه قابل اجرا بود. با شروع آی‌اواس ۴ در نسل سوم و جدیدتر دستگاه‌های آی‌اواس، عملکرد چند وظیفه‌ای از طریق هفت پس زمینه APIها پشتیبانی شد:
در آی‌اواس ۷ عملکرد چند وظیفه‌ای به صورت کلی، همهٔ برنامه‌ها پشتیبانی می‌کند و همه برنامه‌های موجود در اپ استور را می‌توان در منوی چندوظیفگی دید.
بادوبار کلیک کردن بر روی دکمه Home. Switching applications را فعال می‌سازد؛ که یک رونده حوض مانند از پایین، با حرکت دادن محتویات صفحه نمایش تا بالای صفحه نمایش ظاهر می‌شود. انتخاب یک آیکون سوئیچ به برنامه سمت چپ آیکون که به عنوان کنترل‌های موسیقی، و قفل چرخش عمل می‌کنند. نگه داشتن آیکون‌ها به‌طور خلاصه آن‌ها را به «جنبش» درآورده (به همین ترتیب به صفحه اصلی) و اجازه می‌دهد تا کاربر برنامه‌ها را به بسته شدن وادار کند. در نسخه هفتم در آیپدها با کشیدن چهار انگشت به سمت چپ یا راست می‌توانید در بین برنامه‌ها سویچ کنید.
مرکز بازی یک شبکهٔ اجتماعی بازی‌های چند نفره آنلاین منتشر شده توسط اپل است که این اجازه را به کاربران می‌دهد تا " دوستان را به بازی دعوت کنند، یک بازی چند نفره از طریق matchmaking شروع کنند. به پیگیری امتیازهای خود، و مقایسه آن‌ها با امتیازهای دوستان خود در leader board بپردازند.
در اس او سا ۱۱ این قابلیت از اپ مکان ان برداشته شده و باید برای دسترسی به ان به تنظیمات مراجعه کنید.
تنظیمات (جهت تنظیمات کلی و جزئی)، FaceTime (جهت برقرار کردن تماس اینترنتی صوتی و تصویری)، تقویم، نقشه، آیتونز استور (iTunes Store)، فوتو بوث (Photo Booth، جهت تغییرات در عکس‌ها - فقط در آیپد)، گیم سنتر (Game Center)، روزنامه‌ها و مجلات (Newsstand)، آی بوکس (iBooks)، هِلث (Health)، پادکست (Podcast).
بعضی از برنامه‌ها آی‌اواس ۸ به بعد قابل دسترس خواهند بود.
ضمناً برنامه اپل واچ (Apple Watch) برنامه ای جهت هماهنگ‌کردن دستگاه با اپل واچ، بعد از رونمایی اپل واچ طی یک بروزرسانی به آی‌اواس ۸ اضافه شد؛ و در iOS 9 و iOS 10 به صورت پیشفرض قابل دسترس می‌باشد.
در آی‌اواس ۱۱ اپلیکیشن فایل به این سیستم عامل اضافه شده که این اپلیکیشن جذاب برای دسترسی به فایل‌های سیستمی است…
سیری یک دستیار شخصی هوشمند و راهنما است که به عنوان یک نرم‌افزار کاربردی برای آی‌اواس اپل کار می‌کند. این نرم‌افزار کاربردی از رابط کاربری به زبان طبیعی برای پاسخ دادن به سوالات و ایجاد توصیه‌های کاربر استفاده می‌کند. به طوری که شما با حرف زدن از او درخواستی می‌کنید و او آن را انجام می‌دهد. برای مثال می‌گویید: نزدیکترین رستوران این حوالی کجاست؟ کمی آهنگ برایم پخش کن؛ و …. انجام این کارها به وسیله ارسال درخواست‌ها به یک مجموعه از خدمات وب صورت می‌گیرد. البته سیری در حال حاضر از زبان فارسی پشتیبانی نمی‌کند.
سیری در نسخه جدید این سیستم عامل باهوش تر شده و می‌تواند حس و حال شمارا بررسی کند…
اپل با همکاری گوگل یک واسط برنامه‌نویسی کاربردی به نام COVID-19 Exposure Notifications را توسعه داده که به توسعه دهندگان اپلیکیشن‌ها این امکان را می‌دهد که اپلیکیشن‌هایی جهت تشخیص و ردیابی بیماران کرونایی بسازند. این API به سرورهای مراکز بهداشت جهانی متصل است و دائماً لیست بیماران کرونایی را دانلود و به روز رسانی می‌کند. همچنین اطلاعات وضع سلامتی افراد را با مراکز درمانی به اشتراک می‌گذارد تا از راه دور بتوانند بیماران را کنترل کنند.
در نسخه ۱۳٫۵ آی او اس، Face ID هم هوشمند شده و وقتی ماسک را روی صورت کاربر تشخیص دهد، مستقیماً و بدون نیاز به هیچ کاری صفحهٔ آنلاک را بالا می‌آورد تا کاربر رمز عبورش را وارد کند.برای کنترل ios به سایت https://www.icloud.com بروید.
اُلیبریوس با نام کامل آنیسیوس اولیبریوس امپراتوری دست‌نشانده در روم غربی بود که در ۴۷۲ به قدرت رسید و تنها چند ماه پس از آن در همان سال درگذشت.
اولیبریوس پیش از رسیدن به مقام امپراتوری سناتوری ثروتمند از خاندان ممتاز آنیچی بود که در حدود سال ۴۵۴ با پلاسیدیا، دختر کوچک امپراتور والنتینیان سوم ازدواج کرد. هدف امپراتور از این ازدواج ایجاد نزدیکی و اتحاد با طبقهٔ اشرافی سناتوری ایتالیا بود تا بدین وسیله بر قدرت خود بیفزاید. اما والنتینیان در ۴۵۵ به قتل رسید و پترونیوس ماکسیموس خود را امپراتور جدید روم باختری خواند. دو ماه بعد وندال‌ها به سرکردگی گایسریک به رم حمله کردند. پترونیوس هنگام فرار به دست مردم خشمگین کشته شد و وندال‌ها شهر را غارت کردند. آنها ملکه اودوکسیا، بیوهٔ والنتینیان و دخترانش پلاسیدیا (همسر الیبریوس) و اودوسیا را با خود به کارتاژ بردند و درآنجا اودوسیا با هونریک، پسر گایسریک ازدواج کرد. الیبریوس در آن زمان در قسطنطنیه بود و از این حمله دور ماند.
در ۴۶۵ لیبیوس سوروس، امپراتور وقت روم غربی درگذشت و گایسریک، به امید افزایش نفوذش در روم باختری الیبریوس را که ارتباط نزدیکی با دربار وندال‌ها داشت برای جانشینی لیبیوس پیشنهاد داد. این موضوع سبب شد تا لئوی یکم، امپراتور روم شرقی نیز که در فکر حمله به وندال‌های شمال آفریقا بود از طرف خود آنتمیوس را برای این مقام معرفی نماید.
آنتمیوس در ۴۶۷ به امپراتوری رسید و مورد پذیرش ریکیمر ــ فرماندهٔ قدرتمندی که بر امپراتور روم غربی نفوذ داشت ــ قرار گرفت. با این وجود شکست‌های سنگین او در مبارزه علیه وندال‌ها و ویزیگوت‌ها باعث بروز درگیری بین او و ریکیمر شد. لئوی یکم به منظور آشتی دادن دو طرف، الیبریوس را به ایتالیا فرستاد.
الیبریوس در اوایل ۴۷۲ به ایتالیا رسید و متوجه شد که ریکیمر رم را به قصد نابودی آنتمیوس به محاصرهٔ خود درآورده است و امکان بهبود روابط دو طرف وجود ندارد. با این حال ریکیمر از آمدن الیبریوس به ایتالیا استقبال کرد چون او را جانشینی معتبر برای حریفش آنتمیوس می‌دید و او را در آوریل همان سال به مقام امپراتوری روم غربی منصوب کرد. این موضوع باعث نگرانی لئوی یکم شد چون به قدرت رسیدن کسی که دوستی نزدیکی با وندال‌ها داشت را خطری جدی برای روم شرقی می‌دانست، به همین سبب پنهانی نامه‌ای به آنتمیوس فرستاد و در آن او را ترغیب به کشتن الیبریوس کرد. اما دیری نپایید که رم سقوط کرد و آنتمیوس از قدرت خلع و در ژوئیهٔ ۴۷۲ گردن زده شد. الیبریوس بر تخت پادشاه ی نشست اما هرگز از سوی لئوی یکم به رسمیت شناخته نشد.
ریکیمر ۴۰ روز پس از فتح رم در اوت ۴۷۲ درگذشت و خواهرزاده‌اش گوندوباد به عنوان «ارشد سربازان» جانشین او شد. عمر حکومت الیبریوس نیز چندان طولانی نبود و بر اثر ابتلا به بیماری در اکتبر یا نوامبر همان سال درگذشت. بدین ترتیب الیبریوس در مقایسه با دیگر امپراتوران دست‌نشاندهٔ ریکیمر کوتاه‌ترین مدت فرمانروایی را داشت.
تنگه دووِر کم عرض‌ترین نقطهٔ کانال مانش است. میانگین و حداقل پهنای این تنگه به ترتیب تنها ۶۵ و ۳۴ کیلومتر است؛ و نزدیک‌ترین حد میان فرانسه و انگلستان، به‌شمار می‌آید. درازای این تنگه نیز ۱۸۵ کیلومتر است.
تنگه دوور، اقیانوس اطلس را به دریای شمال پیوند می‌دهد و از پرترددترین مسیرهای دریایی در جهان است.
از سال ۱۹۹۴ با ساخت تونل کانال مانش، مسافران می‌توانند با قطار از زیر آب این تنگه گذر کنند.«English Channel». "The Cambridge Paperback Encyclopedia", ۱۹۹۹.
فهرست شهرستان‌های استان فارس شامل ۳۷ شهرستان در استان فارس است و این استان اولین استان ایران از لحاظ شمار شهرستان‌هاست. نام پنج شهرستان شیراز، آباده، اصطهبانات، جهرم و لار در دومین قانون تقسیمات کشوری ایران در آبان ۱۳۱۶ به عنوان بخشی از استان جنوب به میان آمد. دو ماه بعد در اصلاحیه این قانون اصطهبانات و جهرم از فهرست شهرستان‌ها خارج شدند و فقط سه شهرستان شیراز، آباده و لار به اضافهٔ فسا، در کنار بوشهر و بهبهان (هم‌اکنون خارج از استان قرار گرفته‌اند) شش شهرستان استان هفتم را تشکیل دادند. سایر شهرستان‌ها در طول زمان از چهار شهرستان باقی‌مانده از "شهرستان‌های اولیه" (شیراز، آباده، لار و فسا) جدا شده و شکل گرفته‌اند.
شهرستان‌های فیروزآباد، جهرم و کازرون به ترتیب در ۱۳۲۲ و ۱۳۲۳ و ۱۳۲۵ پدید آمدند. تا انقلاب ۱۳۵۷ هفت شهرستان اصطهبانات، اقلید، داراب، سپیدان، مرودشت، ممسنی و نی‌ریز ایجاد شدند. سایر شهرستان‌ها به مرور از سال ۱۳۶۸ پدیدار شدند که جدیدترین آن‌ها جویم است که در اسفند ۱۴۰۰ بنیانگذاری شد. در یک سدهٔ اخیر استان‌های بوشهر و کهگیلویه و بویراحمد، نیمهٔ غربی استان هرمزگان، شهرستان‌های بهبهان و آغاجاری در استان خوزستان، شهرستان‌های سمیرم و دهاقان در استان اصفهان و شهرستان ابرکوه در استان یزد از استان فارس جدا شده‌اند.
نام بیشتر شهرستان‌ها از نام بزرگ‌ترین شهرشان گرفته شده‌است، هرچند استثناهایی میان شهرستان‌های نوبنیادتر وجود دارد. برخی همانند قیر و کارزین، خرم‌بید و کوه‌چنار از ترکیب نام دو شهر یا منطقه و برخی نیز از نام قوم ساکن آن، همانند ممسنی و رستم، نام‌گذاری شده‌اند. شهرستان بختگان به نام دریاچه بختگان نامگذاری شده‌است و پاسارگاد نیز یادآور نام منطقه تاریخی پاسارگاد است. دو شهرستان پس از به وجود آمدن تغییر نام دادند: اصطهبانات در ۱۳۵۳ به استهبان تغییر نام یافت و نام لار نیز در ۱۳۸۰ به لارستان اصلاح شد.
هر شهرستان به ۱ تا ۵ بخش تقسیم شده‌است و هر بخش ۱ تا ۶ دهستان دارد. در مجموع استان فارس ۹۶ بخش، ۲۲۰ دهستان، و ۱۲۰ شهر دارد و این استان نه تنها از نظر شمار شهرستان‌ها، بلکه از نظر شمار بخش‌ها، دهستان‌ها و شهرها در کشور اول است. همهٔ شهرستان‌ها بخشی به نام مرکزی دارند که مرکز شهرستان در آن واقع است. شش
شهرستان جهرم، داراب، فسا، کازرون، لارستان و مرودشت فرمانداری ویژه دارند و از اختیارات گسترده‌تری نسبت به سایر شهرستان‌ها برخوردارند. شهرستان مرودشت با ۸ شهر، بیشترین نقاط شهری در استان را داراست. شیراز پرجمعیت‌ترین شهرستان استان است که به تنهایی بیش از یک‌سوم (۳۷ درصد) از جمعیت استان را در خود جای داده‌است. کم‌جمعیت‌ترین شهرستان استان، سرچهان است که فقط ۲۳٬۱۲۹ نفر جمعیت دارد. لارستان با مساحت ۱۰٬۸۰۹ کیلومتر مربع پهناورترین و کوه‌چنار با ۶۶۹ کیلومتر مربع کوچک‌ترین شهرستان‌های استان هستند. میانگین مساحت شهرستان در این استان ۳٬۳۱۴ کیلومتر مربع و میانگین جمعیت ۱۳۱٬۱۱۶ نفر است.
دیوید پالمر یکی از نقش‌های اصلی سریال ۲۴ است. دنیس هایسبرت نقش دیوید پالمر را در این سریال بازی می‌کند. او یک سیاه‌پوست است که در فصل اول کاندیدای ریاست جمهوری است. او از نه فصل این سریال در فصل‌های ۴٬۳٬۲٬۱و۵ بازی می‌کند.
در این فصل او قصد دارد رئیس‌جمهور بشود و عده‌ای می‌خواهند او را ترور کنند اما جک باور جان او را نجات می‌دهد. در این فصل پالمر مشکلات خانوادگی هم دارد.
در این فصل پالمر رئیس‌جمهور ایالات متحده شده و خطری هسته‌ای لس آنجلس را تهدید می‌کند و پالمر از جک می‌خواهد که به کارش بازگردد و بمب را پیدا کند. در اواخر فصل وی به مدت چند ساعت از مقام ریاست برکنار می‌شود.
در این فصل تروریست‌ها قصد دارند تا ویروسی خطرناک را در آمریکا منتشر کنند. دیوید پالمر در این فصل رئیس‌جمهور است و در حال مبارزات انتخاباتی برای پیروزی در انتخابات و نگه‌داشتن کرسی رئیس‌جمهوری برای چهار سال دوم است. او در انتهای فصل اعلام می‌کند که نمی‌خواهد در دور دوم انتخابات شرکت کند و در فصل چهارم نشان داده می‌شود که جان کیلر رقیب انتخاباتی او رئیس‌جمهور شده‌است.
در فصل چهارم، رئیس‌جمهور کیلر مورد حمله تروریست‌ها قرار می‌گیرد و زخمی می‌شود. در غیاب او چارلز لوگان، معاونش عهده‌دار سمت ریاست جمهوری می‌شود. او که فرد ضعیف و ناتوانی است، از پالمر برای کنترل اوضاع کشور کمک می‌خواهد.
در ابتدای فصل پنجم، دیوید پالمر به ضرب گلوله کشته می‌شود. در ادامه فصل مشخص می‌شود که او اطلاعاتی در مورد خیانت رئیس‌جمهور چارلز لوگان و کارهای غیرقانونی آن‌ها داشته و می‌خواسته آن‌ها را افشا کند.
من کَندی می‌خوام نام یک فیلم کمدی ساخته ۲۰۰۷ کشور بریتانیا می‌باشد. فیلم با بودجه‌ای کم و در غرب لندن شروع به ساخته شدن کرد. فیلم توانست در زمان اکران جزء ۱۰ فیلم برتر سینمای بریتانیا قرار گیرد. نسخه ویدئویی فیلم نیز در تاریخ ۲۰ اوت ۲۰۰۷ توزیع شد.
جو و باگی دو دانشجوی رشته کارگردانی در دانشگاه لیترهید هستند که قصد دارند جهت انجام یک پروژه دانشجویی، اقدام به ساخت یک فیلم درام به نام "طوفان عشق" نمایند؛ ولی هیچ تهیه‌کننده‌ای حاضر نمی‌شود که از طرح آن‌ها حمایت کند. تا اینکه یکی از شرکت‌های فیلمسازی برای دست به سر کردن آن‌ها به آن‌ها پیشنهاد ساخت یک فیلم پورنو را می‌دهد و آن‌ها نیز تصمیم می‌گیرند برای اینکه بتوانند بودجه کافی برای ساخت فیلم طوفان عشق را فراهم کنند، یک فیلم پورنو بسازند. از طرفی شرکت فیلمسازی شرط عقد قرارداد با آن‌ها برای ساخت این را فیلم حضور یک بازیگر پورنو معروف به نام کندی دانسته‌است.
در حالیکه هیچ‌یک از مسئولین شرکت فیلمسازی حضور چنین بازیگر تراز اولی را در چنین فیلم مبتدیانه‌ای تصور نمی‌کردند، این دو دانشجو موفق می‌شوند نظر مساعد وی را برای حضور در فیلمشان جلب نمایند.
بعد از حضور غیرمنتظره کندی در گروه مبتدی آن‌ها که از چند نوجوان هم محله‌ای تشکیل شده، ساخت فیلم شروع می‌شود …
رحیم کَن کَن، یا رحیم کَن کان (درگذشت: ۱۳۰۶ هجری قمری در طهران)، از الواط و جاهلان معروف طهران در دوره قاجاریه و نایب فراشخانه شاهی در عصر ناصرالدین شاه قاجار بود. عمدهٔ شهرت وی در تاریخ‌های عصر قاجاریه، بواسطهٔ گُندگی هیکل و تنومندی جُثّهٔ او و اعضای خانوادهٔ اوست، که در طهران آن روزگار کم نظیر و بلکه بی نظیر بود. محمدحسن خان اعتمادالسلطنه، در شرح حالی که پیرامون این مرد تنومند نوشته‌است، اشتهار او با عنوان رحیم کن کن را بواسطهٔ شغل او، که کن کنی بوده دانسته و نوشته‌است که شغل کن کنی، به معنای مبال پاک کنی بوده و این مرد عظیم‌الجثه، در واقع به شغل تمیزکردن و شستشوی مستراح اشتغال داشته‌است. امّا مهدی بامداد می‌گوید که کن کان در ترکی به معنای مقنی (چاهخو یا چاهکن) است.
بر اساس نوشتهٔ مهدی بامداد، رحیم کن کن، مردی تنومند و خیلی گنده بود که سه پسر و یک دختر داشت و پسرها و دخترش نیز مانند خود او، خیلی گُنده بودند و نظیر آنان در گندگی در طهران کمتر یافت می‌شد. وی که نخست در تبریز و بعد در تهران به شرارت و چاقوکشی و قمه کشی اشتغال داشت، در جوانی به فراشخانه محمدشاهی پیوست و سپس کم کم در فراشخانه پیشرفت کرد و در عصر ناصرالدین شاه، نایب فراشخانه شد. وی بر اثر چند اتفاق به ثروتی بسیار رسید و بعد از طریق مرابحه یا به قول امروزی: نزول خوری ثروتش را توسعه داد.
اعتمادالسطنه در روزنامه خاطرات خویش دربارهٔ پیشینهٔ وی می‌نویسد که اصل رحیم کن کن از تبریز بود و از الواط نامی آذربایجان محسوب می‌شد. وی در آغاز به شغل کن کنی که برخی معنای آن را مبال پاک کنی، یا تمیز کردن مستراح دانسته‌اند، اشتغال داشت و در عین حال از طریق الواطی روزگار می‌گذرانید و حتی در آنجا مرتکب چندین قتل شده بود. وی بر اثر این شرارت‌ها آثار چندین زخم قمه و کارد در صورت و بدن خویش داشت که تا پایان عمر با وی باقی‌ماندند.
در سال ۱۲۵۰ هجری قمری و هنگامیکه محمدشاه قاجار به پادشاهی رسیده بود و از تبریز که زیستگاه ولیعهد بود، به سمت طهران می‌آمد، رحیم کن کن با اردوی وی همراه شد و جزو فراشخانهٔ محمدشاه به طهران آمد. وی در طهران نیز، دست از شرارت و الواطی برنداشت و با تکیه به جثهٔ تنومند و زوربازوی خود، به اعمال گذشته ادامه داد. اما این بار اجزای فراشخانهٔ شاهی و از جمله حاجی علیخان حاجب الدوله [قاتل امیرکبیر و پدر محمدحسن خان اعتمادالسلطنه]، که فراشخانهٔ دربار به او سپرده شده بود، در صدد تنبیه شدید وی برآمدند و یک گوش رحیم کن کن را بریدند و کف دست او گذاشتند.
در سال ۱۲۵۳ هجری قمری، هنگامیکه وجه جهادیه برای مجادله با انگلیس به ولایات حواله دادند، علیخان حاجب الدوله مباشر این عمل بود. وی رحیم کن کن را مأمور أخذ وجه از برخی ولایات ایران نمود، و رحیم از این مأموریت پول نسبتاً خوبی بدست آورد و برای خود اندوخته‌ای فراهم آورد. ظاهراً از همین زمان، مزهٔ پول به زیر زبان رحیم کن کن هم رخنه کرد و وی متوجه شد که برای غلبه بر دنیا و کامروایی از مردم، راهی بهتر از شرارت و الواطی و گردن کشی هم وجود دارد و آن راه کسب مال و ثروت می‌باشد.
در عصر ناصرالدین شاه و پس از آن که میرزا آقا خان نوری از صدارت عزل گردید و فرمان مصادره اموال طایفه نوری صادر شد، رحیم کن کن نیز که نایب فراشخانه شاهی شده بود و جزو مصادره چیان بود و از این طریق نیز، فایدهٔ کلی برد و به ثروت فراوان دست یافت، طوریکه بنا به نوشتهٔ اعتمادالسلطنه ثروت او در این زمان به ده هزار تومان رسید.
وی که از کودکی با فقر و فلاکت بزرگ شده بود، در روزگار ثروتمندی و دولت نیز، زندگی ساده و فقیرانهٔ خویش را رها نکرد. از این جهت برخی وی را مردی خسیس و ممسک دانسته‌اند. اندک اندک و بعد از اینکه درباریان شاه بر اثر سفرهای پی در پی او، به فقر و پریشانی دچار شدند، کار رحیم کن کن به دادن قرض به رجال و درباریان رسید و ملتزمین رکاب شاه در بسیاری از مسافرتهای او، مجبور به استقراض از وی می‌شدند. در این زمان وی شروع به مرابحه نمود، بدین صورت که در موقع قرض، تومانی یک قران مرابحه می‌داد، یعنی از مقروضین مطالبهٔ سود می‌کرد. به عنوان نمونه، اعتمادالسلطنه می‌نویسد:
به هرحال رحیم کن کن به زودی به ثروت زیادی رسید. هرچند که بواسطهٔ امساک و خسّت خویش، همچنان خود و خانواده‌اش را در سختی نگاه می‌داشت. از جمله با اینکه نایب فراشخانه شاهی شده بود، خانهٔ خود او فرّاش نداشت و در سفرها همانند پست‌ترین و پایین‌ترین فراش‌ها، بر شتر سوار می‌شد.
رحیم کن کن در محله چاله میدان، تکیه پای ته تا، خانه‌های متعددی داشت و خود او نیز، در این محلهٔ طهران قدیم، ساکن بود.
رحیم کن کن، سرانجام در سال ۱۳۰۶ هجری قمری درگذشت و ثروت بسیاری برای ورّاث خود به ارث گذاشت. هرچند که پسران وی که هر سه همچون خود او بسیار عظیم‌الجثه و تنومند بودند، مدتی بعد از مرگ او، به تناوب و پی در پی از دنیا رفتند. تنها دختر او، که او هم غول پیکر و گُنده بود، چندسالی بعد از آن‌ها زیست اما او نیز در اوایل قرن حاضر خورشیدی در تهران درگذشت.
ظاهراً ثروت رحیم کن‌کن، در موقع مرگ وی به حدی زیاد بوده که حتی شاه و درباریان را نیز به فکر تصاحب آن انداخته‌است. در این ارتباط محمدحسن خان اعتمادالسلطنه در روزنامه خاطرات خویش می‌نویسد:
اِلتِصاق شرم‌گاهی یا سمفیز زهار یک مفصل غضروفی است که از اتصال دو استخوان بی‌نام (هیپ) در جلو از قسمت سطح داخلی تنه شرمگاهی‌های چپ و راست ایجاد می‌گردد. در ساختمان این مفصل علاوه بر غضروف شفاف (هیالن)، یک دیسک یا بالشتکی از غضروف لیفی (فیبری) وجود دارد. نام‌های دیگر التصاق شرم‌گاهی عبارتند از سیمفیزیس پوبیس و ارتفاق عانه.
التصاق شرم‌گاهی در حالت طبیعی حرکت چندانی ندارد، ولی در خانم‌ها در زمان‌های بارداری به‌علت شلی لیگامانی ناشی از تغییرات هورمونی، حرکات آن افزایش می‌یابد.
به سطح داخلی تنهٔ شرم‌گاهی که در تشکیل التصاق شرم‌گاهی شرکت می‌کند، سطح التصاقیSymphysial surface می‌گویند که یک سطح مفصلی بیضی شکل است. سطوح مفصلی شرم‌گاه از غضروف شفاف تشکیل شده و از طریق یک دیسک یا صفحه‌ای از غضروف لیفیFibrocartilage به‌هم متصل می‌گردند. سیمفیزیس پوبیس یک مفصل غضروفی ثانویه به‌شمار می‌آید، چون برخلاف نوع اولیه (که فقط غضروف هیالن دارد)، دارای غضروف‌های فیبری و شفاف است.
دو مفصل خاجی-تهیگاهی (ساکروایلیاک) و سیمفیزیس پوبیس، مفاصل لگن را تشکیل می‌دهند. به علت ارتباط مفاصل لگنی با یکدیگر، هرگونه اختلال در یکی از آن‌ها، ممکن است عملکرد دیگری را دچار مشکل کند. با ایجاد اختلال در ساختمان التصاق شرم‌گاهی، احتمال حساسیت و درد این ناحیه وجود دارد.
در دوران حاملگی، شلی رباط‌ها ایجاد می‌شود که علت آن تغییرات هورمونی است. شل شدن رباط‌ها منجربه تحرک بیشتر از حد طبیعی مفاصل می‌گردد، به خصوص در مفاصلی که در تحمل وزن نقش دارند. میزان حرکات مفاصل خاجی ـ تهیگاهی و التصاق شرم‌گاهی که در حالت طبیعی تحرک کمی دارند، در زمان‌های بارداری افزایش می‌یابد، که این مسئله می‌تواند باعث بروز کمردرد و حساسیت التصاق شرم‌گاهی و نواحی اطراف آن گردد. معمولاً به‌علت رابطهٔ مفاصل لگنی با یکدیگر، گرفتاری و جابجایی‌های مفاصل خاجی ـ تهیگاهی با ناراحتی التصاق شرم‌گاهی همراه می‌شود.روستائی، محمد محسن. ص ۶۹ درصورت وجود اختلال قبلی در عملکرد این مفاصل، مشکلات فرد تشدید می‌گردد. چرخش‌های مفاصل خاجی ـ تهیگاهی و جداشدگی التصاق شرم‌گاهی می‌تواند به‌هنگام زایمان رخ دهد و همچنین برخی از ماهیچه‌های کف لگن را متأثر سازد.
برخی از عواملی که باعث اختلال در عملکرد التصاق شرم‌گاهی یا درد این ناحیه می‌گردند عبارتنداز:
بیمارستان امام خمینی می‌تواند اشاره‌ای به یکی از موارد زیر باشد:
آلبوم ریمیکس دومین آلبوم مستقل کامران و هومن است که در سال ۲۰۰۷ توسط کمپانی آونگ وارد بازار شد که در آن دو آهنگ جدید دوست دارم خیلی زیاد و خیلی ممنون و ۵ آهنگ ریمیکس شده از البوم ۲۰ وجود دارد. شعر و آهنگ دوست دارم (خیلی زیاد) و خیلی ممنون از رامین زمانی می‌باشد.
نصرالله کسرائیان (۱۳۲۳ در خرم‌آباد، لرستان) عکاس ایرانی است. از او به عنوان پدر عکاسی قوم‌شناسی و مردم‌نگاری ایران نام می‌برند.
نصرالله کسراییان در سال ۱۳۲۳ در خرم‌آباد به دنیا آمد. پدرش کتابفروشی داشت و این سبب می‌شد که کتابهای زیادی جهت مطالعه در دسترس نصرالله بود. از سال ۱۳۴۵ عکاسی را آغاز کرد. فارغ‌التحصیل رشته حقوق از دانشگاه تهران است. او به مدت چهار سال از سال۱۳۵۰ تا ۱۳۵۴ زندانی سیاسی بود و طی این سال‌ها توانست در زمینه عکاسی مطالعات فراوانی انجام دهد.
کسرائیان با زیبا عرشی، جامعه‌شناس ازدواج کرده و دارای ۳ فرزند است. وی هم‌اکنون ساکن تهران است.
کسرائیان با سفر به نقاط مختلف ایران و عکس برداری آنها را در مجموعه‌هایی مختلف منتشر کرده‌است. برخی از آثار مهم وی عبارت است از مجموعه عشایر ایران و کتاب تخت جمشید که با همکاری مهرداد بهار جمع‌آوری شده‌است. کسرائیان همچنین در مجله ژنو نیز فعالیت می‌کند.
نوشته‌ی چارلز بوکوفسکی
نمایشگاه‌های کسرائیان در ایران، انگلستان، فرانسه، اتریش، سوئد، کانادا، هلند، بلژیک و ایالات متحده برپا شده‌است.
وی همچنین چند جایزه بین‌المللی نیز دریافت کرده‌است.
پایان‌نامه یک فیلم ایرانی به کارگردانی حامد کلاهداری و تهیه‌کنندگی روح‌الله شمقدری و با بازی حامد کمیلی، بهاره افشاری، کامران تفتی، چکامه چمن‌ماه، نیما شاهرخ‌شاهی و با حضور داریوش ارجمند، محمدرضا شریفی‌نیا، احمد نجفی و جمشید هاشم‌پور محصول سال ۱۳۸۹ است. این فیلم به حوادث پس از انتخابات بحث‌برانگیز ریاست جمهوری ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ می‌پردازد.
داستان این فیلم در مورد چهار دانشجو به نام‌های ترانه (چکامه چمن‌ماه)، آذر (بهاره افشاری)، کامی (هادی دیباجی) و روزبه (حامد کمیلی) است که می‌خواهند به هر قیمتی پایان‌نامه‌ای را به استاد بهرامی (محمدرضا شریفی‌نیا) تحویل دهند. روزی این چهار نفر قصد دارند که امضایی پراهمیت از استادشان بگیرند؛ از این رو، او را تا خانه‌اش تعقیب می‌کنند و درمی‌یابند که استاد بهرامی در تشکیلاتی پنهان که هدفش برچیدن جمهوری اسلامی ایران است، فعالیت می‌کند. سپس این چهار دانشجو هم وارد این ماجرا می‌شوند و می‌بایست خود را از این مخمصه برهانند.
ابتدا شایع شد بازیگر اصلی فیلم لیلا اوتادی است و در نقش ندا آقاسلطان بازی می‌کند. تنها سه ساعت پس از اعلام خبر بازی لیلا اوتادی در نقش ندا، خبرگزاری فارس، در گفت‌وگویی با لیلا اوتادی این خبر را تکذیب کرد. او اخباری را که دربارهٔ بازی‌اش در فیلم "پایان‌نامه" در نقش ندا آقاسلطان منتشر شده بود، کذب محض خواند. تنها ساعتی پس از انتشار این خبر اعتراض مخالفان در شبکه‌های اجتماعی مانند فیس‌بوک و بالاترین آغاز شد. صفحه مخالفان لیلا اوتادی در شبکه اجتماعی فیس بوک تنها در کمتر از هفت ساعت به سه هزار عضو رسید. جواد شمقدری، معاون سینمایی وزیر ارشاد، در مورد خبر ساخت فیلمی دربارهٔ ندا آقاسلطان گفت داستان "پایان‌نامه" را خوانده و ربطی به موضوع ندا آقاسلطان ندارد. امیر آقایی نیز که قرار بود در این فیلم بازی کند به دلیل تغییر نسخه اولیه فیلم‌نامه از بازی در این فیلم انصراف داد. نام هانیه توسلی، سارا خویینی‌ها، مازیار باقری، سعیده حمیدی، سروش حائری و علی نجفی نیز به عنوان بازیگران این فیلم اعلام شد که آنان نیز از بازی در "پایان‌نامه" خودداری کردند.
حامد کمیلی بازیگر این فیلم نیز در یک برنامه رادیویی به گویندگی رضا رشیدپور در دی ماه ۱۳۹۰، بابت بازی کردن در این فیلم عذرخواهی کرد. رشیدپور در این برنامه خطاب به کمیلی گفت: حامد جان منظورت فیلم "پایان‌نامه" بود؟ کمیلی در پاسخ گفت:آقای رشید پور مردم ما اینقدر آگاه هستند که نیاز به توضیح اضافه نباشه. باز هم ازشون معذرت میخوام. او پیش از این در برنامه هفت با مجری‌گری فریدون جیرانی نیز عذرخواهی کرده بود.حامد کمیلی: از بازی در برخی فیلم‌ها از مردم عذر خواهی می‌کنمحامدکمیلی: بخاطربازی در فیلم‌هایم از مردم عذرخواهی می‌کنم |. : سحام نیوز:
بهاره افشاری نیز که از سال بعد از اکران این فیلم به مدت سه سال در سینما ممنوع الکار شده بود در این مورد می‌گوید: چطور من می‌توانم روبروی مردمی بایستم که مرا بهاره افشاری کرده‌اند. او گفت ابتدا به عنوان یک فیلم پلیسی اکشن ساده با او قرارداد بسته شده و بعد برای خروج از فیلم مجبور بوده هشتاد میلیون خسارت بدهد که تمایلی به انجام این کار نداشته‌است. او گفت پلان‌هایی بوده که بیست بار اشتباه بازی کرده و در نهایت مجبور به تن دادن به بازی شده‌است.برنامه رسمی دید در شب در آپارات وب‌گاه خبر آنلاین شمقدری در پاسخ به افشاری گفت که در قرارداد وی پرداخت چنین خسارتی صحت ندارد و امیرآقایی نیر که پس از چند روز فیلمبرداری از ادامه کار انصراف داد تاکنون خسارتی پرداخت نکرده‌است.فرارو این در حالی است که آقایی می‌گوید با شکایت شمقدری به خاطر بازی نکردن در آن فیلم دو سال و نیم خانه‌نشین شده‌است.فرادید
"پایان‌نامه" در روزهای ابتدایی اکران عمومی خود با شکست تجاری مواجه شد. همچنین، شرکت پخش‌کننده فیلم جهت جذب مخاطب، اقدام به توزیع گسترده بن‌های تخفیف ۵۰ درصدی در سطح شهر تهران نمود.
روزنامه "بانی فیلم" آمار فروش این فیلم را بر اساس گزارش سینماها در ۴ روز اول تنها هفت میلیون تومان عنوان کرده‌است. پخش‌کننده "پایان‌نامه" از اعلام هر گونه آماری دربارهٔ میزان فروش این فیلم خودداری کرده‌است.
روح‌الله شمقدری تهیه‌کننده "پایان‌نامه" در خصوص آمار فروش فیلم و استقبال مخاطبان از فیلم پایان‌نامه گفت: «بعد از گذشت ۱۰ روز اول اکران که به خاطر مسائل مختلفی از قبیل کمبود سالن و تبلیغات منفی که عده‌ای علیه این فیلم راه انداخته بودند، خوشبختانه با کارهای تبلیغاتی که ما کردیم از قبیل توزیع بلیت‌های نیم بهای سینما و دادن جوایز و همچنین پخش شدن تیزر، فیلم به فروش خوبی دست پیدا کرده و استقبال خوبی از "پایان‌نامه" در حال جریان است.»
شمقدری که از روند فروش فیلمش طی هفته گذشته راضی بود، در خصوص این استقبال گفت: «این فروش خوب در حالی است که طبق آماری که به ما داده‌اند تا امروز (سه‌شنبه) فروش فیلم از رقم ناامیده کننده ۱۰ روز اول به رقمی نزدیک به ۲۵۰ میلیون تومان طی این روزها رسیده و فروش روزانه ما در حال حاضر از فیلم جرم بیشتر شده‌است.»
"پایان‌نامه" برای اولین بار در بیست و نهمین جشنوارهٔ فیلم فجر در بهمن ۱۳۸۹ نمایش داده شد. این فیلم در یک نظرسنجی میان منتقدان سینمایی به عنوان «بدترین فیلم سال» انتخاب شد. سایت پرده سینما این فیلم را فیلمی شکست خورده در تبلیغ محتوایش می‌داند و از آن به جای فیلمی تبلیغی، به عنوان فیلمی ضد تبلیغ یاد می‌کند.کامل فیلم پایان‌نامه
به گزارش صدای آمریکا، درهنگام نمایش فیلم در جشنواره فجر، حاضران در سالن پخش، به استهزاء و هو کردن فیلم پرداختند و در صحنه‌ای از فیلم که حامد کلاهداری در نقش یک راننده آژانس به همراهانش می‌گوید: «حالا ما یک گهی خوردیم» تماشاگران شروع به تشویق کردند.
محمد حسینی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی (در دولت دهم)، در اظهار نظری اعلام کرد هو کنندگان این فیلم درجشنواره فجر اغتشاشگر بوده‌اند.
روح‌الله شمقدری تهیه‌کننده "پایان‌نامه" افزود: وقتی یک سری افراد نگاه فاشیستی داشته باشند، این نگاه به کجا می‌انجامد؟ به جایی می‌رسد که هیچ حرفی مخالف نگاه و دیدگاه آن‌ها از هیچ حلقی بیرون نیاید. این نگاه به صورت جدی پشت مخالفان فیلم "پایان‌نامه" بود. حتی با اینکه خیلی‌ها نمی‌دانستند فیلم‌نامه چی هست، وارد این جریان شدند.
مردی در آتش نام یک فیلم اکشن درام آمریکایی محصول سال ۲۰۰۴، و به کارگردانی تونی اسکات و نویسندگی برایان هالگلند است. در این فیلم بازیگرانی همچون دنزل واشینگتن، داکوتا فانینگ، کریستوفر واکن، مارک آنتونی، جانکارلو جانینی، رادا میشل و ریچل تیکوتین ایفای نقش کرده‌اند. فیلمبرداری فیلم در مکزیکوسیتی انجام شده‌است. فیلم برگرفته از رمانی با همین نام بوده‌است که توسط فیلیپ نیکلسون و در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی نوشته شده‌است. در سال ۱۹۸۷ نیز، فیلمی برگرفته از این رمان و با همین نام در کشور فرانسه تولید شده بود.
آپوروا لاکیا، کارگردان هندی، در سال ۲۰۰۵ فیلم "یک اجنبی" را با الهام‌گرفتن از این فیلم ساخت.
فیلم با بودجه‌ای معادل ۷۰ میلیون دلار توانست در حدود ۷۸ میلیون دلار در آمریکا و حدود ۵۲٫۳ میلیون دلار در سایر کشورها فروش داشته باشد، که در مجموع به فروشی بالغ بر ۱۳۰٬۲۹۳٬۷۱۴ دلار دست یافت.
جان کریسی (دنزل واشینگتن)، مأمور سابق سیا، که به الکل معتاد شده، برای دیدن دوستش پل (کریستوفر واکن) به مکزیک می‌رود و پل به او پیشنهاد محافظت از یک دختربچهٔ ۹ساله را می‌دهد. «ساموئل راموس» کارخانه‌دار (مارک آنتونی) و همسر آمریکایی‌اش، لیزا (رادا میشل)، او را استخدام می‌کنند تا از دخترشان، «پیتا» (داکوتا فانینگ) مراقبت کند.
کریسی، که امید به زندگی را از دست داده، دست به خودکشی می‌زند، ولی تفنگ شلیک نمی‌کند. کریسی پس از گذشتِ مدتی و آشنایی با پیتا امید به زندگی را به‌دست می‌آورد، اما پیتا ربوده می‌شود…
گلیسیریوس (زندگی در سدهٔ پنجم پس از میلاد) برای مدت کوتاهی امپراتور روم غربی از ۴۷۳ تا ۴۷۴ بود. او سپس به مقام اسقفی سالونی (در کرواسی امروزی) رسید. گلیسریوس هفتمین نفر از به‌اصطلاح امپراتوران دست‌نشاندهٔ روم غربی به‌شمار می‌رود.
روم غربی پس از مرگ اولیبریوس در ۴۷۲ به مدت ۴ ماه فاقد امپراتور بود و لئوی یکم، امپراتور روم شرقی به عنوان یگانه فرمانروای حاضر در آن زمان ادارهٔ هر دو نیمهٔ باختری و خاوری را در دست گرفت. او سپس به جستجوی فرد مناسبی برای منصب امپراتوری روم غربی پرداخت اما گاندوباد، خواهرزادهٔ ریکیمر که پس از مرگ او در همان سال «ارشد سربازان» شده بود و جایگاه قدرتمندی داشت یکی از نظامیان خود به نام گلیسریوس، فرماندهٔ محافظان امپراتوری را انتخاب و او را در مارس ۴۷۳ در راونا به امپراتوری رساند.
درهمین زمان استروگوت‌ها در ناحیهٔ دانوب در حال رفت‌وآمد بودند و چنین می‌نمود که می‌خواهندوارد ایتالیا شوند، اما گلیسریوس توانست با استفاده از دیپلماسی مناسب و بدون به‌کارگیری زور، آنها را ترغیب به رفتن به گل نماید.
با این وجود لئوی یکم او را به عنوان امپراتور قانونی روم غربی به رسمیت نمی‌شناخت و گلیسریوس را غاصب تاج و تخت می‌دانست. پس علیه او وارد جنگ شد و ناوگانی را به فرماندهی ژولیوس نپوس برای مقابله با او اعزام کرد. نپوس در نزدیکی رم فرود آمد و خود را امپراتور خواند. در این زمان گاندوباد که پس از مرگ برادرانش تنها وارث پادشاهی بورگوندی شده بود ایتالیا را ترک کرد و گلیسریوس که حامیش را از دست داده بود بدون هیچ‌گونه مقاومتی تسلیم شد.
گلیسریوس پس از برکناری از امپراتوری به مقام اسقفی سالونی (اسپلیت امروزی در کرواسی) گماشته شد. روایات گوناگونی از زندگی او پس از این اتفاق وجود دارد. برخی مدعیند که گلیسریوس پیش از آنکه بتواند کارش را به عنوان اسقف آغاز کند درگذشت اما تاریخ‌نگاری به‌نام مالکوس ادعای دیگری دارد. او چنین روایت می‌کند که گلیسریوس نه تنها اسقف سالونی شد، بلکه پس از آن به مقام اسقف‌اعظمی مدیولانوم (میلان امروزی) نیز دست یافت و از همان‌جا در سال ۴۸۰، نقشهٔ ترور ژولیوس نپوس را طراحی کرد.
جرج هرمن روث، "کهین" (به انگلیسی:George Herman Ruth، Jr مشهور به بِیب روث که نیز با القاب بامبینو و سلطان ضربه شناخته می‌شود؛ زاده ۶ فوریه ۱۸۹۵ در بالتیمور، مریلند، ایالات متحده - درگذشته ۱۶ آگوست ۱۹۴۸ در نیویورک) مشهورترین بازیکن تاریخ بیسبال ایالات متحده امریکا است.فرهنگ آکسفورد
وی از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۳۵ برای باشگاه نیویورک یانکیز بازی می کرد. در مورد استادیوم یانکیز گفته می شود: "استادیومی که روث آن را ساخت".
روث با زدن ۶۰ "فرار چوب‌زن" Home Run
فقط در سال ۱۹۲۷ از خود رکوردی برجای گذاشت که تا سال ۱۹۶۰ دست نخورده باقی‌ماند. بیب روث همچنین در مجموع فعالیتش ۷۱۴ "فرار چوب‌زن" داشت که تا سال ۱۹۷۴ رکوردی بدون تغییر بود.
روث به همراه محمدعلی کلی از اسطوره های ورزشی ایالات متحده آمریکا محسوب می‌شود و باشگاه یانکیز پس از مرگش در سال ۱۹۴۸ پیراهن "شماره ۳" روث را شماره اختصاصی وی اعلام کرد و آنرا بایگانی کرد.Wilstein, Steve (May 17, 1993). "Retton, Hammill most popular American athletes". Associated Press. نام وی در "تالار مشاهیر بیسبال"Baseball Hall of Fame جاودانه گشته است.