moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سه عنصر تعیین‌کننده یک فضای رنگ مخالف دورنگی عبارتند از: رنگ از دست رفته، صفحه روشنایی تهی و صفحه رنگی تهی. توصیف پدیده‌ها به‌خودی‌خود رنگی را که در دورنگی مختل شده‌است نشان نمی‌دهد، با این حال، اطلاعات کافی برای شناسایی فضای رنگ اصلی، رنگ‌هایی که توسط دورنگی دیده می‌شود، ارائه می‌دهد. این بر اساس آزمایش هر دو صفحه رنگی تهی و صفحه روشنایی تهی است که روی رنگ از دست رفته تلاقی می‌کنند. مخروط‌های برانگیخته شده به یک رنگ متناظر در فضای رنگی برای رنگ دورنگی قابل مشاهده هستند و آنهایی که برانگیخته نمی‌شوند رنگ‌های از دست رفته هستند.
به گفته محققان بینایی رنگ در کالج پزشکی ویسکانسین () (از جمله جی نیتز())، هر یک از سه مخروط تشخیص رنگ استاندارد در شبکیه سه‌رنگی‌ها - آبی، سبز و قرمز - می‌توانند حدود ۱۰۰ درجه‌بندی مختلف رنگ را تشخیص دهند. اگر هر آشکارساز مستقل از دیگران باشد، تعداد کل رنگ‌هایی که توسط یک انسان معمولی قابل تشخیص است حاصل آن است (۱۰۰ × ۱۰۰ × ۱۰۰)، یعنی حدود ۱ میلیون؛ با این وجود، محققان دیگر این عدد را بالای ۲٫۳ میلیون قرار داده‌اند. همین محاسبه نشان می‌دهد که دورنگی (مانند انسان مبتلا به کوررنگی قرمز-سبز) می‌تواند حدود ۱۰۰ × ۱۰۰ = ۱۰۰۰۰ رنگ مختلف را تشخیص دهد،"Color Vision: Almost Reason for Having Eyes" by Jay Neitz, Joseph Carroll, and Maureen Neitz Optics & Photonics News January 2001 1047-6938/01/01/0026/8- Optical Society of America[7] اما چنین محاسبه‌ای با آزمایش روان‌فیزیکی تأیید نشده‌است.
علاوه بر این، دورنگی‌ها آستانه قابل‌توجه بالاتری نسبت به سه‌رنگی‌ها برای سوسو زدن محرک‌های رنگی در فرکانس‌های پایین (۱ هرتز) دارند. در فرکانس‌های بالاتر (۱۰ یا ۱۶ هرتز)، دورنگی‌ها به خوبی یا بهتر از سه‌رنگی‌ها عمل می‌کنند. این بدان معناست که چنین حیواناتی همچنان سوسو زدن را به جای یک ادراک بصری ترکیب شده در زمان مشاهده می‌کنند، همان‌طور که در تماشای فیلم‌های انسانی با نرخ فریم کافی بالا مشاهده می‌شود.
تا دهه ۱۹۶۰، باور عمومی بر این باور بود که بیشتر پستانداران خارج از نخستی‌سانان تک‌رنگی هستند. با این حال، در نیم قرن گذشته، تمرکز بر آزمایش‌های رفتاری و ژنتیکی پستانداران، شواهد گسترده‌ای از دید رنگی دورنگی در تعدادی از راسته‌های پستانداران جمع‌آوری کرده‌است. امروزه معمولاً پستانداران دورنگی (دارای مخروط‌های S و L) فرض می‌شوند که تک‌رنگی‌ها به‌عنوان استثنا در نظر گرفته می‌شوند.
جد مشترک مهره‌داران، موجود در دوران کامبرین، چهاررنگی بود و دارای ۴ کلاس اپسین مجزا بود. تکامل اولیه پستانداران شاهد از دست دادن دو تا از این چهار اپسین بود که به‌دلیل گلوگاه شبانه بود، زیرا دورنگ‌بینی ممکن است توانایی حیوان را برای تشخیص رنگ‌ها در نور کم بهبود بخشد. بنابراین پستانداران جفتدار - به‌عنوان یک قاعده - دورنگی هستند.
استثناهای این قاعده دید دورنگی در پستانداران جفتدار، میمون‌ها و میمون‌های دنیای قدیم هستند که سه‌رنگ‌بینی را دوباره تکامل دادند () و پستانداران دریایی (اعم از آب‌بازسانان و فک‌ها) که تک رنگ مخروطی هستند. میمون‌های دنیای جدید یک استثنا جزئی هستند: در بیشتر گونه‌ها، نرها دو رنگ هستند و حدود ۶۰ درصد ماده‌ها سه رنگ هستند، اما میمون‌های جغد تک‌رنگی مخروطی هستند، و هر دو جنس میمون‌های جیغ‌کش سه‌رنگی هستند.Sternberg, Robert J. (2006) Cognitive Psychology. 4th Ed. Thomson Wadsworth.
سه‌رنگ‌بینی در کیسه‌داران حفظ شده یا دوباره تکامل یافته‌است، جایی که بینایی سه‌رنگی گسترده‌است. شواهد ژنتیکی و رفتاری اخیر نشان می‌دهد که کیسه‌دار آمریکای جنوبی صاریغ گوش‌سفید دورنگی است و تنها دو دسته از اپسین‌های مخروطی در جنس دوزهدان‌ها یافت شده‌اند
جغد پورتوریکویی (نام علمی: Gymnasio nudipes)، یک جغد معمولی با اندازه متوسط در زیرخانواده Striginae و بومی مجمع‌الجزایر پورتوریکو است، اگرچه قبلاً در جزایر ویرجین نیز ساکن بوده‌است.HBW and BirdLife International (2020) "Handbook of the Birds of the World and BirdLife International digital checklist of the birds of the world" Version 5.Goodson, C. (2021).
جغد پورتوریکویی با طول بال‌های است. وزن آن بوده و ماده‌ها کمی سنگین‌تر از نرها هستند.Goodson, C. (2021).
جغد پورتوریکویی یک شکارچی شبانه است. طعمهٔ اصلی آن بندپایان بزرگی مانند سوسک‌ها، ملخ‌ها و شب‌پره‌ها هستند. همچنین مهره‌داران کوچک مانند قورباغه، مارمولک، جوندگان و پرندگان را می‌خورد.Goodson, C. (2021).
فصل زادآوری جغد پورتوریکویی از آوریل تا ژوئن است. در حفره‌های درختان لانه می‌کند و تا سه تخم سفید می‌گذارد. اطلاعات کمی در مورد پدیده‌شناسی زادآوری آن وجود دارد.Goodson, C. (2021).
غروب آفتاب: خون‌آشام در عقب‌نشینی یک فیلم کمدی ترسناک و وسترن آمریکایی محصول ۱۹۸۹ به کارگردانی آنتونی هیکاکس با بازی دیوید کارادین، بروس کمبل، مورگان بریتانی و دبورا فورمن است. بخش‌هایی از فیلم در مواب، یوتا، تامپسون اسپرینگز، هیتل باتم و پارک ملی آرچز فیلمبرداری شد.
تنها نمایش عمومی در جشنواره‌های فیلم در سیاتل و پالم اسپرینگز و همچنین در کن بود. در سال ۱۹۹۱ به صورت وی اچ اس و در سال ۲۰۰۸ به صورت دی‌وی‌دی منتشر شد و طرفدارانی را به خود جلب کرد.On DVD: Sundown: The Vampire in Retreat — A Lost Campy Fave Rises from the Grave Film.com
تک‌رنگ‌بینی (انگلیسی: Monochromacy)، (از یونانی "mono" به معنی "یک" و "chromo" به معنی "رنگ") توانایی موجودات یا ماشین‌ها برای درک فقط شدت نور بدون توجه به ترکیب طیفی (رنگ) است. موجودات که تک‌رنگ‌بینی دارند تک‌رنگ‌بین نامیده می‌شوند.
بسیاری از پستانداران مانند آب‌بازسانان، میمون‌های شب و شیر دریایی استرالیایی تک‌رنگ‌بین هستند.
در انسان، فقدان دید رنگی یکی از چندین علامت دیگر بیماری‌های ارثی یا اکتسابی شدید، از جمله کوررنگی کامل یا تک‌رنگ مخروط آبی () است که روی هم حدود ۱ نفر از ۳۰۰۰۰ نفر را مبتلا می‌کند. فرد مبتلا می‌تواند روشن، تیره و سایه‌های خاکستری را تشخیص دهد اما رنگ را نه.
بینایی انسان به یک شبکیه دوتایی () متکی است که از دو نوع یاخته گیرنده نوری تشکیل شده‌است. میله‌ها در درجه اول مسئول دید در تاریکی در نور کم و مخروط‌ها در درجه اول مسئول دید در روشنایی در نور روز هستند. برای تمام مهره‌داران شناخته شده، دید در تاریکی تک‌رنگ است، زیرا معمولاً تنها یک دسته از یاخته‌های میله‌ای وجود دارد. با این حال، وجود کلاس‌های مخروطی متعدد که به دید در روشنایی کمک می‌کنند، دید رنگی را در شرایط روز ممکن می‌سازد.
اکثر انسان‌ها دارای سه دسته مخروط هستند که هر کدام دارای کلاس متفاوتی از اپسین هستند. این سه اپسین دارای حساسیت‌های طیفی متفاوتی هستند که پیش نیاز سه‌رنگ‌بینی است. تغییر هر یک از این سه مخروط اپسین می‌تواند منجر به کوررنگی شود.
تک‌رنگ‌بینی دید در روشنایی یکی از علائم تک‌رنگ مخروطی و تک‌رنگ‌میله‌ای است، بنابراین این دو حالت معمولاً در مجموع به‌عنوان تک‌رنگ‌بینی نامیده می‌شوند.
تک‌رنگ‌بینی میله‌ای آر. ام (RM) که به آن کوررنگی کامل مادرزادی یا کوررنگی کامل نیز گفته می‌شود، شکل نادر و بسیار شدید یک اختلال ارثی چیرگی مغلوب شبکیه است که منجر به نقص بینایی شدید می‌شود. افراد مبتلا به آر. ام دارای حدت بینایی کاهش یافته هستند (معمولاً حدود ۰٫۱ یا ۲۰/۲۰۰)، کوررنگی کامل، نورهراسی و دودوئک دارند. دودوئک و نورهراسی معمولاً در ماه‌های اول زندگی وجود دارد و شیوع این بیماری در سراسر جهان ۱ در ۳۰۰۰۰ تخمین زده می‌شود. از آنجایی که بیماران مبتلا به آر. ام هیچ عملکرد مخروطی ندارند، آنها فاقد دید در روشنایی هستند، که کاملاً بر روی میله‌ها و دید در تاریکی خود تکیه می‌کنند، که لزوماً تک‌رنگ‌بینی است؛ بنابراین آنها نمی‌توانند هیچ رنگی را ببینند، اما فقط سایه‌های خاکستری را مشاهده می‌کنند.
تک‌رنگ‌بینی مخروطی سی. ام (CM) شرایطی است که با نمایش تنها یک دسته از مخروط‌ها تعریف می‌شود. یک تک‌رنگ‌بین مخروطی می‌تواند دید الگوی خوبی در سطوح معمولی نور روز داشته باشد، اما قادر به تشخیص رنگ‌ها نیست.
از آنجایی که انسان‌ها معمولاً سه دسته از مخروط‌ها را نشان می‌دهند، مخروط‌های تک‌رنگ‌بین می‌توانند به‌طور فرضی دید در روشنایی خود را از هر یک از آنها استخراج کنند، که منجر به سه دسته مخروط تک‌رنگ‌بین می‌شود:
تک‌رنگ‌بینی مخروطی با عملکرد میله‌ای معمولی گاهی اوقات به دلیل دو رنگی شرطی، دید رنگی ملایمی از خود نشان می‌دهند. در شرایط مزوپیک ()، هم میله‌ها و هم مخروط‌ها فعال هستند و فعل و انفعالات حریف () بین مخروط‌ها و میله‌ها می‌تواند دید رنگی کمی داشته باشد.
به گفته جی نیتز ()، محقق بینایی رنگ در دانشگاه واشینگتن، هر یک از سه مخروط تشخیص رنگ استاندارد در شبکیه سه‌رنگ‌بین‌ها می‌توانند تقریباً ۱۰۰ درجه‌بندی رنگ را تشخیص دهند. مغز می‌تواند ترکیب این سه مقدار را پردازش کند تا انسان معمولی بتواند حدود یک میلیون رنگ را تشخیص دهد. بنابراین، یک تک‌رنگ‌بین می‌تواند حدود ۱۰۰ رنگ را تشخیص دهد.
تا دهه ۱۹۶۰ باور عمومی بر این باور بود که بیشتر پستانداران خارج از نخستی‌سانان تک‌رنگ‌بین هستند. با این حال، در نیم قرن گذشته، تمرکز بر آزمایش‌های رفتاری و ژنتیکی پستانداران، شواهد گسترده‌ای از حداقل دید رنگی دورنگ‌بینی در تعدادی از راسته‌های پستانداران جمع‌آوری کرده‌است. امروزه معمولاً پستانداران دورنگ‌بین (دارای مخروط‌های S و L) فرض می‌شوند که تک‌رنگ‌بین‌ها به‌عنوان استثنا در نظر گرفته می‌شوند.
دو راسته پستانداران حاوی پستانداران دریایی دارای تک‌رنگ‌بینی هستند:
برخلاف سه‌رنگ‌بینی که در بیشتر نخستی‌ها به نمایش گذاشته می‌شود ()، میمون‌های شب (جنس Aotus) نیز تک‌رنگ‌بین هستند[نیازمند منبع]. چندین عضو از خانواده خرسکیان (راکون، راکون خرچنگ‌خوار و خرسک دم‌حلقه‌ای) و چند جونده به‌عنوان تک‌رنگ‌بین مخروطی نشان داده شده‌اند که عملکرد مخروط S را از دست داده‌اند (حفظ مخروط L).
نور موجود در زیستگاه یک حیوان تعیین‌کننده قابل توجهی برای بینایی رنگ پستانداران است. پستانداران دریایی، شب‌گرد یا لانه زیرزمینی، که نور کمتری را تجربه می‌کنند، فشار فرگشتی کمتری برای حفظ دورنگ‌بینی دارند، بنابراین اغلب تک‌رنگ‌بینی تکامل می‌یابند.[نیازمند منبع]
یک مطالعه اخیر با استفاده از تجزیه و تحلیل پی‌سی‌آر ژن‌های (), () و () نشان داد که همه پستانداران در گروه شگفت‌بندان (به نمایندگی از تنبل‌ها، مورچه‌خواران و آرمادیلوس‌ها) تک‌رنگ‌بینی میله‌ای را از طریق یک جد ساقه ایجاد کردند.
شادی شیطان یا Joy of Satan (JoS) یک وب سایت و سازمان غیبی باطنی غربی است که در سال ۲۰۰۲ توسط ماکسین دیتریش (Andrea Maxine-Dietrich) تأسیس شد. شادی شیطان طرفدار «شیطان‌پرستی معنوی» یا «شیطان‌پرستی خداباور» است، ایدئولوژی ای که ترکیبی منحصر به فرد از شیطان پرستی خداباور، نازیسم، بت‌پرستی گنوسی، باطنی گرایی غربی، تئوری‌های توطئه بشقاب پرنده‌ها، و باورهای فرازمینی مشابه آنچه که توسط زکریا سیچین و دیوید آیک رایج شده‌است را نشان می‌دهد.
اعضا بر این باورند که شیطان «پدر واقعی و خدای خالق بشر» است، که آرزوی او این بود که مخلوقات او و بشر از طریق دانش و درک تعالی یابد. آنها معتقدند که خدای یهودی-مسیحی و همچنین خدای اسلامی، در واقع دشمن شیطانی بشر است که با یهودیان کار می‌کند.
انجمن شادی شیطان باور دارد که اجنه در واقع خدایانی هستند که بشر را خلق کرده‌اند.
آنها به دلیل عقاید صهیونیسم ستیزانه و ارتباط با رئیس سابق جنبش ناسیونال سوسیالیست، یک سازمان نئونازی آمریکایی، توسط دشمنانشان مورد تهمت قرار گرفته اند.
یکی از بخش‌های خارجی شادی شیطان نیز بخش فارسی است.
تیم ملی بسکتبال سودان، نماینده سودان در مسابقات بین المللی بسکتبال است. این تیم توسط فدراسیون بسکتبال این کشور اداره می شود. Profile - Sudan , FIBA.com, Retrieved 19 December 2016.
این کشور تعدادی از بازیکنان NBA را در اختیار دارد که مهمترین آنها مانوت بول و دنگ از تیم مینه سوتا تیمبرولوز هستند. دنگ، نمیتواند برای سودان بازی کند، زیرا او تابعیت انگلیسی دارد و برای انگلستان دد بازی های کشور های مشترک المنافع بازی می کند. بیشتر بازیکنان با استعداد سودان معمولا از جنوب آمده اند. (به عنوان مثال، بول و دنگ هر دو در سودان جنوبی متولد شدند) از این رو، استقلال سودان جنوبی چالش های جدیدی را به وجود آورد.Sudan National Team , Afrobasket.com. Accessed 03 January 2017.
این لیستی از هواپیمایی‌هایی است که در تاجیکستان فعالیت دارند یا داشته‌اند.
"Flight International"
https://www.planespotters.net/airline/Khatlon-Air
https://www.tajikair.tj/eng/
http://www.somonair.com/
وُیتخ ناپرستِک (; – ) نیکوکار، میهن‌پرست و سیاستمدار اهل چک و همچنین یک روزنامه‌نگار پیشگام چک زبان در ایالات متحده آمریکا بود.
اُندرژِی نِخ (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار و نویسندهٔ سبک علمی تخیلی اهل کشور جمهوری چک است. او بنیان‌گذار «Neviditelný pes» (سگ نامرئی)، یکی از اولین و محبوب‌ترین وب‌سایت‌های اخبار/نظرات روزانه چک، و «Digineff»، وب‌سایتی دربارهٔ عکاسی دیجیتال برای آماتورها است. پدرش ولادیمیر نف نویسندهٔ محبوب و نگارندهٔ بسیاری از رُمان‌های تاریخی بود.
فرودگاه عینی () فرودگاهی است که در شهرک عینی در استان سغد در تاجیکستان خدمات‌رسانی می‌کند. به نظر نمی‌رسد که در فهرست‌های یاتا یا ایکائو کدگذاری شده باشد، اما در سیستم داخلی اتحاد جماهیر شوروی سابق دارای کد АЙН Airport list from Sirena بود.
محمد مؤمن زندکریمی شهروند ایرانی اهل سنندج بود که ۱۱ آبان ۱۴۰۱ در خیابان گلشن سنندج با شلیک اسلحه کشته شد. او یکی از کشته‌شدگان خیزش ۱۴۰۱ ایران بود. زندکریمی سال ۸۳ در سنندج متولد شد و از سال ۹۱ زیر نظر علی زارعی وارد رشته تکواندو شد و چندین مقام قهرمانی شهرستان و استان را به دست آورد.
ایوان مِدِک (; – ) منتقد موسیقی کلاسیک، شخصیت رادیویی و روزنامه‌نگار اهل کشور جمهوری چک بود. مدک یکی از صداهای مهم جنبش اپوزیسیون ضد کمونیستی چک بود، به ویژه پس از تبعید از چکسلواکی در سال ۱۹۷۸. مدک با سیاستمداران چکسلواکی مانند واتسلاف هاول و پاول تیگرید در مخالفت با حکومت کمونیستی همکاری نزدیک داشت. او برادر نقاش چک میکولاش مدک و پسر ژنرال رودلف مدک بود.
پاول تیگرید (; – ) نویسنده، ناشر و سیاستمدار اهل کشور جمهوری چک بود. او را یکی از مهم‌ترین شخصیت‌های روزنامه‌نگاری تبعیدی چک می‌دانند.
ننگَلامی یا گرانگَلی یک زبان هندوآریایی است که در افغانستان بدان صحبت می‌شود. زبان زمیاکی قبلاً یک گویش از همین زبان در نظر گرفته می‌شد، اما مورد ارزیابی مجدد قرار گرفت و به عنوان زبانی مستقل در گروه زبان‌های نورستانی جای گرفت که نزدیک به زبان وایگلی است.
ماشه مرده یا ماشه مرگ (به انگلیسی: Dead Trigger) یک فیلم علمی تخیلی، اکشن و ترسناک آمریکایی محصول سال ۲۰۱۷ به کارگردانی مایک کاف و اسکات ویندهاوزر است. این فیلم بر اساس یک بازی موبایلی به همین نام ماشه مرده ساخته شده‌است. در این فیلم دولف لاندگرن، آتم ریسر، بروک جانستون، کریس گالیا، رومئو میلر و آیزیا واشینگتن به ایفای نقش پرداخته‌اند.
این فیلم در اکران محدودی داشت و از طریق ویدئو به‌درخواست در ایالات متحده در تاریخ ۳ می ۲۰۱۹ توسط صبان فیلمز منتشر شد.
پس از ناکامی در جلوگیری از ویروسی که مردم را به زامبی‌های تشنه به خون تبدیل می‌کند، دولت یک بازی ویدیویی ایجاد می‌کند تا بااستعدادترین بازیکنان را برای مبارزه با انبوهی از زندگی واقعی استخدام کند. به رهبری کاپیتان کایل واکر، (لاندگرن) این تیم باید از طریق ارتشی از مردگان برای یافتن گروهی از دانشمندان که ممکن است درمانی برای ویروس ایجاد کرده باشند، بجنگند.
میکولاش مِدِک (; – ) نقاش اهل کشور چکسلواکی بود. او یکی از برجسته‌ترین جایگاه‌ها را در تاریخ هنر چک در دورهٔ پس از جنگ به خود اختصاص داده‌است. کل کار مدک را باید در چارچوب زمان درک کرد، زیرا مستقیماً فضای ظالمانهٔ رژیم کمونیستی چکسلواکی را منعکس می‌کند. او تنها برای مدت کوتاهی بین سال‌های ۱۹۶۳ و ۱۹۶۹ آزادانه کار کرد و در طول عمرش تنها دو نمایشگاه در پراگ داشت. او نوهٔ نقاش امپرسیونیست آنتونین اسلاویچک، پسر ژنرال و نویسنده رودلف مدک و برادر ایوان مدک بود. استودیوی مدک یکی از مراکز ملاقات هنرمندان و مورخان هنر در دوران حکومت کمونیستی در چکسلواکی بود.
رودُلف مِدِک (; – ) شاعر، نثر نویس مرتبط با ارتش و ژنرال لژیون چکسلواکی در روسیه بود. در سال ۱۹۱۹ به او نشان خدمات ممتاز توسط جرج پنجم اعطا شد که او پس از توافقنامه مونیخ آن را بازگرداند، همان‌ کاری که با نشان لژیون دونور خود انجام داد.
او پدر موسیقی‌دان و روزنامه‌نگار ایوان مدک و نقاش میکولاش مدک بود.
مسابقات دوستانه جام جهانی ۲۰۱۱ اولین دوره مسابقات دوستانه جام جهانی بود که در دبی، امارات متحده عربی برگزار شد. باشگاه پرسپولیس ایران که در لیگ برتر ایران به رتبه چهارم رسیده بود و به تازگی با شکست تیم ملوان در فینال جام حذفی، جواز حضور در لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۲ را پیدا کرده بود، در این تورنمنت شرکت کرد و با وجود شکست تیم قدرتمند جمهوری چک یعنی اسپارتا پراگ، در بازی دوم خود مقابل زنیت سن پترزبورگ با نتیجه ۲–۰ شکست خورد و مجبور شد با تیم ژیلینا برای بدست آوردن مقام سوم بازی کند که بازهم موفق نشد و با نتیجه ۳–۱ به حریف اسلواکیایی خود باخت و به رتبه چهارم بسنده کرد.
مسابقات دوستانه جام جهانی ۲۰۱۲ دومین دوره از مسابقات دوستانه جام جهانی بود که در دبی، امارات متحده عربی برگزار شد.
مسابقات دوستانه جام جهانی ۲۰۱۳ سومین و آخرین دوره از مسابقات دوستانه جام جهانی بود که در دبی، امارات متحده عربی برگزار شد.
جام اتحاد یا سوپرکاپ اتحاد یک تورنمنت باشگاهی فوتبال دوستانه بین بهترین باشگاه‌ها از اوکراین و روسیه بود. زمینه این تورنمنت مذاکراتی بود که در مورد ایجاد قهرمانی متحد کشورهای مستقل مشترک‌المنافع یا لیگ مشترک روسیه و اوکراین انجام شد.
در سال ۲۰۱۴، جنگ در دونباس و درگیری بین روسیه و اوکراین، ایده ایجاد یک تورنمنت متحد بین کشورها را متوقف کرد.
ایده برگزاری مسابقات بین تیم‌های برتر روسیه و اوکراین قبلاً در گذشته آزمایش شده بود زیرا بسیاری از مسابقات متحد را تجسم مسابقات اصلی (از جمله فرمت اصلی) می‌نامیدند. زمینه این مسابقات مذاکراتی بود که در مورد ایجاد قهرمانی متحد کشورهای مستقل مشترک‌المنافع یا لیگ مشترک روسیه و اوکراین انجام شد.
در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۳، سوپر جام قهرمانان در امارات متحده عربی بین برنده لیگ برتر اوکراین، شاختار دونتسک، و لیگ برتر روسیه، زنیت سن پترزبورگ برگزار شد. این جام توسط شاختار دونتسک که زنیت سن پترزبورگ را با نتیجه ۳–۱ شکست داد، به دست آمد.https://tsn.ua/ru/prosport/videoobzor-luchshih-momentov-matcha-shahter-zenit.html
اولین دوره مسابقات، جام اتحاد ۲۰۱۳، بین ۲۷ ژوئن تا ۷ ژوئیه ۲۰۱۳ برگزار شد و شامل شاختار دونتسک و دینامو کی‌یف از اوکراین و زنیت سن پترزبورگ و اسپارتاک مسکو از روسیه بود. فرمت این مسابقات تساوی دو بازی برای همه جفت باشگاه‌ها از کشورهای مختلف بود. شهرهای میزبان دونتسک، کی‌یف و مسکو بودند. دینامو کی‌یف پس از شکست دادن اسپارتاک مسکو در آخرین بازی، قهرمان جام اتحاد ۲۰۱۳ شد.
دومین دوره، سوپرکاپ اتحاد ۲۰۱۴، بین ۳۰ ژانویه تا ۵ فوریه ۲۰۱۴ در اسرائیل برگزار شد. چهار تیم در آن شرکت کردند: شاختار دونتسک و متالیست خارکوف از اوکراین و زنیت سن پترزبورگ و زسکا مسکو از روسیه. این باشگاه‌ها بر اساس اصل دو باشگاه برتر در مسابقات قهرمانی محلی انتخاب شدند. جی‌-درایو اسپانسر رسمی مسابقات شد. قبل از این مسابقات کنفرانس مطبوعاتی در تل آویو برگزار شد. در میان شرکت کنندگان والری گازائف، رئیس کمیته مسئول مسابقات قهرمانی اتحاد، میرچئا لوچسکو، مدیر شاختار دونتسک، لئونید اسلوتسکی، مدیر باشگاه زسکا مسکو، مایرون مارکویچ، مدیر متالیست خارکوف و لوچانو اسپالتی، مدیر باشگاه زنیت سن پترزبورگ حضور داشتند. فرمت مسابقات به صورت رفت و برگشت بود. دو بازی اول این مسابقات را ۳ میلیون روس تماشا کردند که ۱ میلیون بیشتر از میانگین نسخه قبلی است. تیم شاختار دونتسک از اوکراین، برنده مسابقات سال ۲۰۱۴ شد و در هر ۳ بازی پیروز شد. داریو سرنا به عنوان بهترین بازیکن مسابقات انتخاب شد.
جام چنل وان
سوپر جام فوتبال روسیه
سوپر جام فوتبال اوکراین
سوپر لیگ کشورهای مستقل مشترک‌المنافع
کارل هلاواچک (متولد ۲۴ اوت ۱۸۷۴ در پراگ – درگذشتهٔ ۱۵ ژوئن ۱۸۹۸ در پراگ) شاعر نمادگرا و هنرمند اهل چک بود.
هلاواچک در خانواده‌ای از طبقهٔ کارگر در محلهٔ لیبن، پراگ متولد شد. او آثار شعری و نقدهای هنری خود را در مجله "Moderní revue" ("نقد مدرن") منتشر می‌کرد. اشعار هلاواچک به دلیل آهنگین بودن و همنامی آوایی خود قابل توجه بودند،F.W. Galan, "Historic Structures: The Prague School Project: 1928–1946", 1985 و حاوی علایق انحطاطی از اروتیسم و پوسیدگی بودند،Roland Greene & Stephen Cushman, "The Princeton Handbook of World Poetries", 2017, p.140 به ویژه استفادهٔ نمادین از خون‌آشام اشرافی در شعر "Upír" که به باکره‌های جوان حمله می‌کرد.Robert B.Pynset, Czech Decadence, in "History of the Literary Cultures of East-Central Europe: Junctures and Disjunctures in the 19th and 20th Centuries, Volume 1", 2004, p.354
هلاوچک علاوه بر نویسندگی در زمینهٔ طراحی نیز فعالیت داشت و برای اشعار آرنوشت پروچازکا تصویرسازی می‌کرد. او به شدت تحت تأثیر ادوارد مونک بود و نقاشی‌های توهم‌آمیز، هم به سبک سمبولیستی و هم به سبک اکسپرسیونیستی اولیه خلق می‌کرد که نشان‌دهندهٔ اضطراب وی در مورد مسألهٔ جنسیت و مذهب بود. او عضو مؤسس و اولین رئیس گروه ملی‌گرا و ورزشی باشگاه سوکول در حومهٔ لیبون پراگ بود.
هلاواچک در ۲۳ سالگی بر اثر بیماری سل درگذشت.
یک لوح یادبود تقدیم شده به شاعر در U kříže، نزدیک خانهٔ او در محلهٔ قدیمی لیبون قرار دارد.
جنبش سوکول (، "شاهین)" یک سازمان ژیمناستیک تمام‌سنی است که برای اولین بار در پراگ در منطقه چک اتریش-مجارستان در سال ۱۸۶۲ توسط میروسلاو تیرش و جیندریش فوگنر تأسیس شد و سنگ بنا آن، اصل " عقل سالم در بدن سالم" بود. سوکول، از طریق سخنرانی‌ها، بحث‌ها و گردش‌های گروهی، چیزی را که تیرش به‌عنوان آموزش فیزیکی، اخلاقی و فکری برای ملت می‌نگرید، فراهم کرد. این آموزش به مردان در هر سن و طبقات و در نهایت به زنان گسترش یافت.
این جنبش همچنین در تمام مناطق پرجمعیت اسلاو، که بیشتر آنها بخشی از اتریش-مجارستان یا امپراتوری روسیه هستند از جمله اسلواکی امروزی، سرزمین‌های اسلوونی، کرواسی، صربستان (SK Soko)، بلغارستان، لهستان (Sokół), اوکراینو بلاروس گسترش یافت. در بسیاری از این کشورها، سازمان همچنین به عنوان پیشرو اولیه برای جنبش‌های پیشاهنگی عمل کرد. اگرچه سوکول به‌طور رسمی نهادی «فراتر از سیاست» بود، اما نقش مهمی در توسعهٔ ناسیونالیسم و میهن‌پرستی چک ایفا کرد که در مقالات منتشر شده در مجلهٔ سوکول، سخنرانی‌های برگزار شده در کتابخانه‌های سوکول، و تئاترهای جشنواره‌های دسته‌جمعی ژیمناستیک به نام "slets" برگزار شد..
ایدهٔ ایجاد مراکز تربیت بدنی، ایدهٔ جدیدی نبود. جنبش سوکول آگاهانه ریشه‌های خود را در تربیت بدنی به ورزشکاران و جنگجویان یونان باستان بازیافت. به‌طور صریح‌ت، ماهیت سوکول تحت تأثیر انجمن‌های ژیمناستیک آلمانی Turnverein، مبتنی بر توده‌ها و تفکرات ملی‌گرا بود که توسط فردریش لودویگ یان در سال ۱۸۱۱ تأسیس شد.
میروسلاو تیرش، بنیانگذار اولیهٔ سوکول در پراگ در سال ۱۸۶۲، تا زمان مرگش در سال ۱۸۸۴ به عنوان تأثیرگذارترین شخصیت در جنبش به فعالیت ادامه داد. تیرش که در سال ۱۸۳۴ در خانواده‌ای آلمانی‌زبان با نام فریدریش امانوئل تیرش به دنیا آمده بود، تحت تأثیر ناسیونالیسم رمانتیک بزرگ شد که منجر به قیام‌هایی شد که در سال ۱۸۴۸ سراسر اروپا را فرا گرفت. او در دانشگاه پراگ تحصیلات خود را پی گرفت و در آنجا در رشتهٔ فلسفه تحصیل کرد. در اوایل دههٔ ۱۸۶۰ بود که او در جریان ناسیونالیستی چک شرکت کرد و نام خود را به شکل اسلاوی تغییر داد. پس از این که تیرش نتوانست موقعیتی در دانشگاه پیدا کند، تجربهٔ خود را از کار به عنوان مربی ژیمناستیک درمانی با ایدئولوژی‌های ملی‌گرایانه‌ای که در پراگ با آنها مواجه شده بود، ترکیب کرد و اینچنین بود که اولین باشگاه سوکول تشکیل شد.
اتوماسیون بازاریابی به پلتفرم‌ها و فناوری‌های نرم‌افزاری اشاره دارد که برای بخش‌ها و سازمان‌های بازاریابی طراحی شده‌اند تا به‌طور مؤثرتری در چندین کانال آنلاین (مانند ایمیل، رسانه‌های اجتماعی، وب‌سایت‌ها و غیره) بازاریابی کنند و کارهای تکراری را خودکار کنند.
بخش‌های بازاریابی، مشاوران و کارمندان بازاریابی با تعیین معیارها و نتایج برای وظایف و فرایندها از مارکتینگ اتومیشن سوود می‌برند. داده‌های جمع‌آوری شده از این معیارها توسط نرم‌افزار تفسیر، ذخیره و تحلیل می‌شوند که باعث افزایش کارایی و کاهش خطای انسانی می‌شود. اتوماسیون بازاریابی که در اصل بر اتوماسیون بازاریابی ایمیلی متمرکز بود، به طیف وسیعی از اتوماسیون و ابزارهای تحلیلی برای بازاریابی به ویژه بازاریابی درون‌گرا اشاره دارد. پلت‌فرم‌های اتوماسیون بازاریابی به عنوان یک راه حل میزبانی شده یا مبتنی بر وب استفاده می‌شوند و هیچ نصب نرم‌افزاری توسط مشتری مورد نیاز نیست.
مارکتینگ که در فارسی به بازاریابی ترجمه شده‌است به مجموعه فعالیت‌هایی گفته می‌شود که سازمان‌ها، برندها و کسب‌وکارها برای معرفی و فروش محصولات خود به مخاطبان و مشتریان بالقوه به کار می‌گیرند تا بتوانند آن‌ها را متقاعد کنند که محصولات و خدمات‌شان مناسب مشتریان است. معنی و مفهوم اتومیشن یا به فرانسه اتوماسین هم سال‌هاست که در کشور ما ایران جا افتاده‌است. هر وقت صحبت از اتومیشن است یعنی کارهایی که قبل‌تر افراد به صورت دستی و انسانی انجام می‌دادند توسط سیستم و به صورت اتوماتیک انجام شود. از ترکیب دو عبارت مارکتینگ و اتومیشن، عبارت مارکتینگ اتومیشن شکل گرفته‌است.
استفاده از پلتفرم اتوماسیون بازاریابی برای ساده‌سازی سازمان‌های فروش و بازاریابی با جایگزینی فرآیندهای دستی و تکراری با راه‌حل‌های خودکار امکان‌پذیر است.
مارکتینگ اتومیشن باید در طول چرخه عمر مشتری مستقر شود. از همان لحظه اول ارتباط مشتری شما با کسب‌وکارتان تا بعد از خرید و تجربه استفاده از محصول یا خدمت شما، مارکتینگ اتومیشن باید با مشتریان شما در تعامل باشد. این تعامل می‌تواند به ایجاد یک رابطه سالم و طولانی مدت با مشتری کمک کند. به‌طور‌کلی مارکتینگ اتومیشن سه مزیت اصلی برای کسب‌وکار شما به ارمغان می‌آورد:
یکی از مزیت‌های مهم مارکتینگ اتومیشن شخصی‌سازی تجارب کاربری است. اما این مسئله چه مفهومی دارد؟ هر فردی از هر نقطه تماسی که با کسب‌وکار شما آشنا می‌شود در حال به جای گذاشتن داده‌هایی است که وجود این داده‌ها می‌تواند به شما کمک شایانی کند. اما ثبت و ضبط دستی این داده‌ها کاری ناممکن است. فرض کنید در روز افراد زیادی از وب‌سایت شما بازدید می‌کنند اینکه هر کدام از آن‌ها از کجا به سایت وارد شده‌‌اند،‌ چه مسیری را طی کرده‌اند و چطور خارج شده‌اند مسئله مهمی است که می‌تواند به تصمیم‌گیری شما کمک کند. مارکتینگ اتومیشن می‌تواند به شما کمک کند که افراد را دسته‌بندی کنید، و مشخص کنید برای هر کدام از این دسته‌بندی‌ها چه سناریویی باید اجرا شود. به عنوان مثال همه افرادی که وارد صفحه خرید شده‌اند ولی از آن خارج شده‌اند بعد از دو روز یک کد تخفیف دریافت کنند. این فعالیت را می‌توانید به صورت دستی انجام دهید ولی اگر تعداد این سناریوها زیاد شود امکان انجام دستی آن وجود ندارد. ابزارهای مارکتینگ اتومیشن به شما کمک می‌کنند که سناریوهای مختلف را در نظر بگیرید و در سیستم مشخص کنید که برای هر سناریو چه اتفاق مارکتینگی به صورت خودکار باید انجام شود. اگر بتوانید مسیرهای کاربران را رصد کنید، می‌توانید فرایندهای مرتبط به جذب، نگهداشت و وفاداری مشتریان را با استفاده از مارکتینگ اتومیشن مدیریت کنید. در واقع شما می‌توانید تشخیص دهید که چه محتوایی برای مشتریان شما کارآمدتر است و چطور می‌توانید محتوای بهتری را به کاربران خود پیشنهاد دهید تا جذب شما شوند.
فرایندهای مارکتینگ و تبلیغات از ساده تا پیچیده دسته‌بندی می‌شوند. بسیاری از فرایندها، به صورت دستی انجام می‌شود، ولی با استفاده از مارکتینگ اتومیشن می‌توانید تمامی فرایندهای مارکتینگ و تبلیغات خود را به صورت اتوماتیک انجام دهید. در روش سنتی بخش‌های مختلف سازمان به صورت سیلوهای جدا از هم شکل می‌گرفتند. در واقع هر کدام از واحدهای سازمان به نحوی داده‌ها و اطلاعات مشتریان را جمع‌آوری می‌کنند ولی ارتباط بین این واحد‌ها برقرار نیست.
با استفاده از مارکتینگ اتومیشن شما می‌توانید فرایندهایی را طراحی کنید که داده‌ها و اطلاعات همه بخش‌ها در یک مرکز جمع‌آوری شود و براساس تحلیل این داده‌ها بتوانید فرایندهای مارکتینگ خود را به صورت اتوماتیک فعال کنید.
به عنوان مثال ممکن است اطلاعات مربوط به ثبت‌نام افراد در سایت در واحد فنی وجود داشته باشد و اطلاعات خرید هر کاربر در بخش فروش وجود داشته باشد. با استفاده از مارکتینگ اتومیشن می‌توانید این دو منبع داده‌ای را به هم وصل کنید و براساس ویژگی‌های مخاطبین پیام‌های مناسب ارسال کنید.
داده‌های کسب‌وکار و داده‌های مارکتینگ می‌توانند در کنار هم قدرت بسیار زیادی را برای کسب‌وکار شما به ارمغان آورند. فرض کنید کسب‌وکار شما در حوزه فروش آنلاین محصولات ورزشی است. داده‌های کسب‌وکار به شما نشان می‌دهند که میزان فروش شما در چه فصولی بیشتر است. چه افرادی بیش از یک بار محصول شما را خریداری کرده‌اند و اطلاعات دیگری از این دست را می‌توانید از داده‌های کسب‌وکار بدست آورید. اما از طرف دیگر مارکتینگ هم داده‌های ارزشمندی را در اختیار کسب‌وکار شما قرار می‌دهند. به عنوان مثال ممکن است داده‌های مارکتینگ به شما نشان دهند که سن افرادی که به سایت شما سر می‌زنند چقدر است؟ سطح مالی، اجتماعی، اقتصادی مخاطبان شما چگونه ست؟ و اطلاعات دیگری از این دست را می‌توانید بدست آورید.
مارکتینگ اتومیشن به شما کمک می‌کند که انواع سناریوهای ممکن ترکیبی بین داده‌های مارکتینگ و داده‌های کسب‌وکار را بررسی و طراحی کنید. به عنوان مثال مشخص کنید که افرادی که سطح مالی متوسط دارند در ابتدای ماه پیامکی حاوی کد تخفیف دریافت کنند. این فقط یک نمونه از سناریوهایی است که می‌تواند برای کسب‌وکار شما مطرح باشد.
میروسلاو تیرش (متولد فریدریش امانوئل تیرش، در چک: Bedřich Tyrš؛ ۱۷ سپتامبر ۱۸۳۲–۸ اوت ۱۸۸۴) فیلسوف اهل چک،Michal Bábela and J. Oborný, ‘Dr. Miroslav Tyrš — Father of the Sokol and philosophy of the Sokol’, "Science of Gymnastics Journal" 10(2):313-29 مورخ هنر، سازمان‌دهنده ورزش و همراه با جیندریش فوگنر از بنیانگذاران جنبش سوکول بود.
میروسلاو تیرش، با نام اصلی فردریش امانوئل تیرش، فرزند یک پزشک آلمانی بود کهدر دچین به دنیا آمد. خانواده به دوبلینگ در نزدیکی وین نقل مکان کردند. آنجا پدر، مادر و دو خواهرش بر اثر بیماری سل درگذشتند و میروسلاو در سن شش سالگی یتیم شد. او توسط عموی خود که اهل چک بود، در کروپاتشووا وروتیتسه در نزدیکی ملادا بلسلاو بزرگ شد و در جامعهٔ چک جذب شد.Robert Šimek: Miroslav Tyrš – Paže tuž, vlasti služ!, Profit.cz 2010
در سال ۱۸۴۴، تیرش همراه با نه دانشمند دیگر، تمرینات بدنی را با R. Stephany انجام داد. او در ژیمناستیک در مالا استرانا، پراگ تحصیل کرد و امتحان نهایی خود را به زبان چک در سال ۱۸۵۰ گذراند. در حالی که دانش‌آموزان مجبور بودند در امتحانات زبان آلمانی شرکت کنند، تیرش اصرار داشت که امتحان را به زبان چک بدهد تا موضعی میهن‌پرستانه و طرفدارانه نسبت به چک داشته باشد.Robert Šimek: Miroslav Tyrš – Paže tuž, vlasti služ!, Profit.cz 2010
او به عنوان یک پسر ۱۶ ساله در جریان انقلاب ۱۸۴۸ در خیابان‌های پراگ جنگید و سپس به کلاه شلیک شده خود افتخار کرد.ed. Rudolf Chadraba, Josef Krása, Rostislav Švácha and Anděla Horová: Kapitoly z českého dějepisu umění I: Předchůdci a zakladatelé, Prague 1987, pp. 147–151 and 160–171 او همچنین نام مسیحی خود را ابتدا به "Bedřich" (نسخه چکی فردریش) و سپس به شکل اسلاوی "میروسلاو" تغییر داد.Robert Šimek: Miroslav Tyrš – Paže tuž, vlasti služ!, Profit.cz 2010 او در سال ۱۸۶۰ مدرک دکترای فلسفه را گرفت.ed. Martin Jan Vochoč: Kalendář historický národa českého, Prague 1940, pp. 811–812 رسالهٔ او به فلسفهٔ آرتور شوپنهاور می‌پردازد. او مقالات فلسفی را به اولین دایرةالمعارف چک – "Riegrův Slovník naučný"، «کتاب مرجع» فرانتیشک ریگر، ارائه کرد. پس از ناکامی در کسب شغل آکادمیک، پراگ را ترک کرد تا به عنوان معلم خصوصی برای پسران یک تاجر در نووی یاچیموف در نزدیکی برون کار کند.
جیندریچ فوگنر (با نام اصلی هاینریش فوگنر، ۱۲ سپتامبر ۱۸۲۲، پراگ - ۱۵ نوامبر ۱۸۶۵، پراگ) یکی از بنیانگذاران (به همراه میروسلاو تیرش) و اولین "استاروستا" (رهبر) سازمان ورزشی چک سوکول بود.
او در پراگ به دنیا آمد (در کلیسا تعمید یافت. استفان) و فرزند پیتر (۱۷۸۷–۱۸۶۳) و فرانسیس (فرانتیشکا) (۱۷۹۴–۱۸۶۳) فوگنر بود. پدرش یک تاجر (هندلزمن)، اهل لایتمریتز بود. سوابق پلیس نشان می‌دهد که پیتر و فرانسیس دو دختر به نام‌های کارولین و جولیا و سه پسر به نام‌های فردیناند، هاینریش و ویلهلم داشتند.Policejní přihlášky, Praha, Fügner Peter (2 záznamy)
به مدد تحصیل خصوصی و تحصیل در خارج از کشور، او تحصیلات گسترده‌ای کسب کرد و چندین زبان خارجی را آموخت. بعداً یک تجارت بیمهٔ تجاری را اداره کرد. اگرچه تجارت او موفق بود، اما اهداف بالاتری داشت. او شیفتهٔ موسیقی، ورزش و علایق اجتماعی بود.
به لطف میراث پدربزرگش (که تاکستان‌ها و قایق‌هایش را از او به ارث برده بود) خانواده‌اش کاملاً ثروتمند بودند. به عنوان یک تاجر موفق، او مالک شرکت ایتالیایی "Nuova Societa Commerciale d'Assecurazioni"، یک شرکت تجاری عمومی شد.MUCHA, Vilém. Dějiny dělnické tělovýchovy v Československu. Praha: Olympia, 1975. Kapitola Doba vzniku Sokola, s. 14.
فوگنر که آلمانی الاصل بود، هرگز به زبان چک تسلط نداشت. تصمیم او برای پذیرفتن هویت سیاسی و ملی چک ناشی از احساس قوی هویت محلی او به عنوان یک «پراگر» و دلسردی او از ادعاهای اجتماعی نخبگان آلمانی در پراگ و شمال بوهمیا بود.Maarten Van Ginderachter, Marnix Beyen: Nationhood from Below: Europe in the Long Nineteenth Century, Palgrave Macmillan, Jan 15, 2012, p. 102
محافل میهن پرستان چک او را به تیرش معرفی کردند.(CS) PRECLÍK Vratislav: Prezident Masaryk a sokolská myšlenka, in Čas: časopis Masarykova demokratického hnutí, duben - červen 2018, roč. XXVI. čís. 122. ISSN 1210-1648, str.10 – 16 (Sokol) بلافاصله پس از آن، فوگنر و تیرش با هم در تأسیس انجمن ژیمناستیک چک کار کردند. این انجمن سوکول پراگ نام گرفت و فوگنر اولین رهبر انجمن ("starosta") شد.Jindřich Fügner (online article) او tykání را -که یعنی نحوه خطاب کردن یک نفر با استفاده از دوم شخص مفرد (شما) در بین اعضای انجمن و خطاب کردن اعضا به عنوان «برادران»، معرفی و ترویج کرد، ژاکت قرمزی که او می‌پوشید، به بخشی از یونیفرم سوکول تبدیل شد. به لطف او اولین انجمن سوکول در خیابان سوکول (یک استحکامات سابق) در پراگ تأسیس شد.Dějiny dělnické tělovýchovy, str.11 او در سن ۴۳ سالگی درگذشت. علت مرگ او به احتمال زیاد مسمومیت خونی بوده‌است.Zemřelí v Praze. Národní listy. 1865-11-17, roč. 5, čís. 256, s. 3. تشییع جنازهٔ او به یک تجلی ملی تبدیل شد.Pohřeb Jindřicha Fügnera. Národní listy. 1865-11-20, roč. 5, čís. 259, s. 1.
گذرگاه پروازی یا پروازگذر یا گذرگاه مهاجرتی یا پروازگذر مهاجرتی یا کوچ‌راه (Migration flyway)، مسیر پروازی است که تعداد زیادی از پرندگان در زمان مهاجرت بین محل زادآوری خود و محلهای زمستان‌گذرانی از آن استفاده می‌کنند. گذرگاه‌های پروازی معمولاً قاره‌ها را دربر می‌گیرند و اغلب از اقیانوس‌ها عبور می‌کنند. اگرچه این مفهوم برای هر گونه پرنده مهاجر به کار می‌رود، اما برای نخستین بار در بارهٔ پرندگان آبزی و ساحلی به کار گرفته شد. گذرگاه‌های پروازی را می‌توان به عنوان بزرگراه‌های شریانی پهناور در نظر گرفت که مسیرهای مهاجرت گونه‌های مختلف فرعی به آن‌ها می‌پیوندند. یک تعریف جایگزین این است که گذرگاه پروازی، کل محدوده یک پرنده مهاجر است که هم مکان‌های زادآوری و هم مناطق غیرزادآوری و مکان‌های استراحت و تغذیه را که در هنگام مهاجرت از آن استفاده می‌کند دربر می‌گیرد. چهار گذرگاه پروازی از شمال-جنوب در آمریکای شمالی وجود دارد و شش گذرگاه پروازی مناطق اوراسیا، آفریقا و استرالیا را پوشش می‌دهند.
شیرین علیزاده خوانساری (۲۵ مرداد ۱۳۶۵ – ٣١ شهریور ۱۴۰۱)، از جانباختگان خیزش ۱۴۰۱ ایران ایران بود که در روز ٣١ شهریور ۱۴۰۱ در حال سفر در استان مازندران و در نزدیکی متل قو به ضرب گلوله کشته شد. در لحظه برخورد گلوله، شیرین علیزاده در خودرویی در مسیر تنکابن به چالوس در حرکت بود. در دقایقی پیش از برخورد گلوله، او مشغول فیلم‌برداری از درگیری معترضان با نیروهای مستقر در پایگاه بسیج با دوربین تلفن همراه خود بود و لحظه برخورد گلوله و مرگ وی بر روی تلفن همراه او ضبط شده و در شبکه‌های اجتماعی پخش شده است. در هنگام به قتل رسیدن شیرین علیزاده، پسر ۷ ساله او نیز در همان خودرو و شاهد صحنه مرگ مادر خود بوده است.
اجازه انتقال پیکر شیرین علیزاده به اصفهان، تحویل آن به خانواده او و اجازه خاکسپاری و برگزاری مراسم تنها پس از تهدیدهای فراوان و کسب تعهد از آن‌ها برای ممانعت از اطلاع‌رسانی انجام شد. خاکسپاری با حضور ماموران حکومتی و لباس شخصی ها در بین جمعیت انجام شد. در جواز دفن صادر شده علت فوت «اصابت شی فلزی شتاب‌دار (گلوله)» عنوان شده است.
مراسم چهلم شیرین علیزاده خوانساری در روز ۱۳ آبان ۱۴۰۱ در آرامستان باغ رضوان اصفهان در حال برگزاری بود، اما ماموران لباس شخصی و انتظامی مسلح، به این مراسم حمله کرده و مانع شروع مراسم چهلم ‌شدند. زمانی که جمعیت به سوی آرامستان روان بود، ورودی های آرامستان را بسته و عده ای از لباس شخصی ها در بین جمعیتِِ حاضر در مزار شروع به شعار دادن کردند، تا به خود مجوزِ پراکنده کردن جمعیت را بدهند. این ماموران در حمله خود از باتوم، گاز اشک آور، شوکر ، بمب صوتی و تفنگ ساچمه‌ای استفاده کردند و بعضی حاضران از جمله مادر شیرین علیزاده و عموی او و تعداد زیادی دوستان و مردم غریبه بر اثر برخورد گلوله ساچمه‌ای مورد جراحت قرار گرفتند.
در تاریخ ۶ نوامبر ۲۰۲۲ یک فروند هواپیمای ای‌تی‌آر ۴۲ متعلق به شرکت هواپیمایی پرسیشن ایر تانزانیا در دریاچه ویکتوریا سقوط کرد. هواپیما که حامل ۴۳ سرنشین بود، از فرودگاه بین‌المللی ژولیوس نیرر در دارالسلام پایتخت تانزانیا به مقصد شهر بوکوبا در ساحل غربی دریاچه ویکتوریا در حال پرواز بود.
تلویزیون دولتی تانزانیا اعلام کرد که در این حادثه حداقل ۱۹ نفر کشته شدند. ۲۴ نفر از سرنشینان در این پرواز داخلی نجات یافتند.
در پی این رویداد، نیروهای امدادی و صیادان محلی در مکان حاضر شدند و سعی کردند مسافرینی را که هنوز در داخل هواپیما حبس شده بودند، نجات دهند. به گفته "آلبرت چالامیلا"، استاندار استان کاگرای تانزانیا، کارکنان اورژانس در آن هنگام با خلبانان در کابین در تماس بودند و می کوشیدند با بهره‌گیری از طناب و جرثقیل هواپیما را به ساحل دریاچه ویکتوریا نزدیک نمایند. علاوه بر این، ساکنان محلی از شهرهای اطراف نیز در عملیات نجات شرکت کردند. با این حال، هر دو خلبان در این حادثه غرق شدند.
جزیره بتونگ () یک گروه از جزایر بسیار کوچک در ناحیه جنوب غربی جزیره پنانگ، ایالت پنانگ، مالزی است که دور از ساحل غربی جزیره پنانگ واقع شده‌است. جزیره بتونگ، شامل دو جزیره بسیار کوچک غیر مسکونی است که در مجموع دارای توده خاکی برابر با ۷ جریب فرنگی (۰٫۰۲۸ کیلومتر مربع) می‌باشند.
جزیره بتونگ در حوزه انتخاباتی مجلس پی ۵۳: بالیک پولائو و کرسی ایالتی ان ۳۹ جای گرفته‌است. نماینده آنها، آقای ام پی یسمدی یوسف از حزب پی کی آر در مجلس، و آقای فرید سعد از حزب بی ان در مجلس ایالتی هستند. این جزیره توسط لانگ تامبانگ، فردی که اولین سکونتگاه را در کنار رودخانه و در امتداد ساحل ساخت، کشف شد.
جزیره کندی () یک جزیره بسیار کوچک در ناحیه جنوب غربی جزیره پنانگ، ایالت پنانگ، مالزی است که دور از ساحل جنوبی جزیره پنانگ واقع شده‌است. این جزیره که در فاصله ای بیش از ۳٫۴ کیلومتر (۲٫۱ مایل) از رأس جنوب غربی جزیره پنانگ قرار دارد، صخره ای و فاقد سکنه بوده که اغلب ماهیگیران در آن رفت و آمد می‌کنند. به جز چند قطعه زمین باریک در لب ساحل، زمین‌های کنار ساحل جزیره بسیار ناهموار است.
لوئیس خاویر آلگره سالازار (به ؛ – ) تاجر و سیاستمدار مکزیکی بود. او از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ به‌عنوان عضو حزب مورنا (Movimiento Regeneración Nacional) و نماینده ایالت کینتانا رو در اتاق نمایندگان خدمت کرد. او همچنین در تجارت شبکه‌های رادیویی کار کرد.
آلگره سالازار در ۵ نوامبر ۲۰۲۲ بر اثر ایست قلبی درگذشت. این خبر در رادیو اعلام شد. از آلگره سالازار دو فرزند به یادگار مانده‌است.
مایکل گری‌آیس (زاده ) بازیگر کانادایی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم سرخ‌پوست وحشی اشاره کرد.
جزیره ریمائو () یک جزیره بسیار کوچک در ناحیه جنوب غربی جزیره پنانگ، ایالت پنانگ، مالزی است که دور از ساحل جنوبی جزیره پنانگ واقع شده‌است. این جزیره که در فاصله ای حدود ۸۳۲ متر (۰٫۵۱۷ مایل) از رأس جنوب شرقی جزیره پنانگ قرار دارد، خالی از سکنه بوده و در حال حاضر سرای یک فانوس دریایی در حال فعالیت است که در سال ۱۸۸۵ توسط بریتانیا ساخته شده بود. این فانوس دریایی ویژه، یک برج استوانه ای چدنی با درازای ۱۷ متر (۵۶فوت)، همراه با یک فانوس و گالری است، هم چنین یک خانه یک طبقه برای فانوس دار، که همانند یک نشان فرست برای کشتی‌هایی که از سمت جنوب وارد تنگه پنانگ می‌شوند، خدمت می‌کند.
شاعر انگلیسی کریستوفر اسمارت (۱۷۲۲–۱۷۷۱) از می ۱۷۵۷ تا ژانویه ۱۷۶۳ در آسایشگاه‌های روانی محبوس بود. اسمارت در ۶ مه ۱۷۵۷ در بیمارستان سنت لوک برای دیوانگان، مورفیلدهای بالایی، لندن بستری شد. او توسط پدرشوهرش، جان نیوبری، به آنجا برده شد، اگرچه ممکن است قبل از آن در یک دیوانه خانه خصوصی محبوس شده باشد. در حالی که در سنت لوک او "بره شادی کن" و آهنگی برای دیوید را نوشت، این اشعار به عنوان بزرگ‌ترین آثار او شناخته شدند. اگرچه بسیاری از معاصران او موافق بودند که اسمارت «دیوانه» است، اما گزارش‌های مربوط به وضعیت او و پیامدهای آن متفاوت بود و برخی احساس می‌کردند که او ناعادلانه مرتکب شده‌است.
اسمارت زمانی که در سنت لوک بود به عنوان «غیرقابل درمان» تشخیص داده شد، و زمانی که بودجه آنها برای مراقبت از او تمام شد، او به آسایشگاه آقای پاتر، بتنال گرین منتقل شد. تنها چیزی که از سال‌های حبس او می‌دانیم این است که شعر می‌سرود. انزوای اسمارت باعث شد تا ژانرهای شعری قرن هجدهم را که آثار قبلی او را مشخص کرده بودند، کنار بگذارد و شعرهای مذهبی مانند «بره شادی کن» بنویسد. اشعار پناهندگی او تمایل به «وحی بدون واسطه» را آشکار می‌کند، و ممکن است که خودارزیابی یافت شده در شعر او بیانگر مسیحیت انجیلی باشد.
منتقدان اواخر قرن هجدهم احساس کردند که جنون اسمارت آنها را در نادیده گرفتن "آهنگ او برای دیوید" توجیه می‌کند، اما در طول قرن بعد رابرت براونینگ و معاصرانش وضعیت او را منشأ نبوغ او می‌دانستند. تا اینکه در قرن بیستم، با کشف مجدد "جوبیلات آگنو" (که تا سال ۱۹۳۹ منتشر نشد)، منتقدان در مورد اسمارت تجدید نظر کردند و او را به عنوان یک شاعر انقلابی، هدف احتمالی طرحی از سوی پدرشوهرش دیدند. یک ناشر، تا او را ساکت کند.
اسمارت در زمان بحث و گفتگو در مورد ماهیت جنون و درمان آن به پناهگاه‌ها محدود شد. در طول قرن هجدهم، جنون «هم برای آشکار کردن حقیقت درونی و هم محکوم به سکوت و طرد شدن به عنوان چیزی غیرقابل درک توسط عقل و در نتیجه تهدیدی برای جامعه و بشریت بود.»Smith and Sweeny 1997 p. 16 معمولاً این بیماری غیرقابل درمان بود و هرکسی که به آن مبتلا بود باید از جامعه جدا شود.Keymer 2003 p. 144 پزشک ویلیام باتی - که بعدها اسمارت را درمان کرد - نوشت:
به ویژه، باتی جنون را به عنوان «تخیل فریب خورده» تعریف کرد.Mounsey 2001 p. 209 با این حال، او توسط سایر پزشکان، مانند جان مونرو، که در بیمارستان بیت لحم کار می‌کرد، مورد انتقاد قرار گرفت. مونرو در "اظهارات خود در مورد رساله جنون باتی" توضیح داد که آنهایی که دیوانه بودند برداشت درستی داشتند، اما توانایی قضاوت صحیح را نداشتند. اگرچه مونرو ایده‌های اصلاحی را ترویج می‌کرد، اما درمان پیشنهادی او - ضرب و شتم بیماران - به همان اندازه که گزینه ترجیحی باتی، یعنی جداسازی کامل بیماران از جامعه، با بیماران سخت بود.
در سال ۱۷۵۸، باتی و دیگران استدلال کردند که کسانی که «دیوانه» تلقی می‌شوند تحت سیستم پناهندگی بریتانیا مورد سوء استفاده قرار می‌گیرند و آنها برای اقدام پارلمانی فشار می‌آوردند. "رساله باتی در مورد جنون" بر مشکلات برخورد با بیمارستان‌ها به عنوان جاذبه‌های گردشگری و اقدامات تنبیهی علیه بیماران تأکید کرد. بحث‌های باتی و دیگران منجر به تصویب قانون تنظیم خانه‌های مجنون خصوصی (۱۷۷۴) شد، اما برای کمک به اسمارت خیلی دیر بود.Keymer 2003 pp. 184–185
با این حال، منتقدان مدرن دیدگاه بدبینانه تری نسبت به استفاده قرن هجدهم از اصطلاح «دیوانگی» هنگام تشخیص بیماران دارند. روان‌پزشک توماس ساسز ایده جنون را خودسرانه و غیرطبیعی می‌دانست.Szasz 1972 pp. xv–xvi فیلسوف میشل فوکو، با موافقت با موضع ساس، تأکید کرد که در قرن هجدهم از پناهگاه‌ها برای حمله به دیدگاه‌های مخالف استفاده می‌شد و ایده دیوانگی به‌جای یک وضعیت پزشکی مشروع، ترسی فرهنگی در بین مردم بریتانیا بود.Foucault 1989 pp. 38–64 فوکو به ویژه قرن هجدهم را زمان «حبس بزرگ» می‌دانست.Foucault 1989 p. 6 این توصیف با نوشته‌های اسمارت در دهه ۱۷۶۰ در مورد این موضوع سازگار است که در آن، به گفته توماس کیمر، «مقوله جنون به شدت نسبی شده‌است، و به نظر می‌رسد چیزی بیشتر از اختراع جامعه ای است که به‌طور استراتژیک نگران بی‌اعتبار کردن تمام گفته‌ها یا رفتارهایی است که تهدید می‌کند. منافع و هنجارهای آن."Keymer 2003 p. 183
درمان بیماران بستری در قرن هجدهم ساده بود: آنها باید روزانه با یک رژیم غذایی سبک از نان، بلغور جو دوسر، مقداری گوشت یا پنیر و مقدار کمی آبجو تغذیه می‌شدند که برای رفع نیازهای غذایی روزانه ناکافی بود.Mounsey 2001 p. 205 آنها از تماس با افراد خارجی، از جمله اعضای خانواده خودداری کردند.Mounsey 2001 p. 209 و آنها از دسترسی به چیزی که علت جنون آنها تلقی می‌شد محروم می‌شدند (این علل از الکل و غذا تا کار در بیرون را شامل می‌شد).Mounsey 2001 p. 204 اگر اعمال آنها «تازه و بدون علت قابل انتساب» ظاهر می‌شد، وضعیت آنها به عنوان جنون «اصلی» و غیرقابل درمان تلقی می‌شد. موسسه‌ای مانند سنت لوک که توسط باتی اداره می‌شود، هم بیماران «درمان‌پذیر» و هم «لاعلاج» را نگهداری می‌کرد.Mounsey 2001 p. 206 مکان‌های کمی برای درمان رایگان برای بیماران وجود داشت و بسیاری از آنها پس از یک سال آزاد شدند تا جایی برای پذیرش‌های جدید فراهم شود.Mounsey 2001 p. 207
در طول دهه ۱۷۴۰، اسمارت در دوران دانشجویی در کالج پمبروک، کمبریج، اشعار بسیاری را منتشر کرد. او سرانجام در سال ۱۷۴۹ دانشگاه را ترک کرد تا وقت خود را به شعر اختصاص دهد. در سال ۱۷۵۰، اسمارت شروع به آشنایی با خیابان گراب، منطقه نویسندگی لندن کرد و با جان نیوبری، ناشر آشنا شد. اندکی پس از آن، نیوبری شروع به انتشار آثار اسمارت در مجلات و مجموعه‌های مختلف، از جمله "اشعار در چند مورد" (۱۷۵۲) کرد. از میان این آثار، اسمارت به خاطر اشعار برنده جایزه سیتونین، شعر شبانی‌اش "باغ هاپ" و حماسه "ساختگی‌اش هیلیاد شناخته" شد. اسمارت در سال ۱۷۵۲ با دختر نیوبری، آنا ماریا کارنان ازدواج کرد و تا سال ۱۷۵۴ دو دختر از او داشتSherbo pp. 22–100 اگرچه بسیاری از آثار اسمارت بین سال‌های ۱۷۵۳ و ۱۷۵۵ منتشر شد، اما او پول کمی برای تأمین مخارج خانواده‌اش داشت.Mounsey p. 159 در پایان سال ۱۷۵۵، او ترجمه آثار هوراس را به پایان رساند، اما حتی آن نیز درآمد کمی داشت. اسمارت که هیچ انتخاب دیگری نداشت، در نوامبر ۱۷۵۵ قراردادی ۹۹ ساله برای تولید یک مقاله هفتگی با عنوان "بازدیدکننده جهانی یا یادبود ماهانه امضا" کرد و فشار نوشتن باعث شد که سلامت اسمارت بدتر شود.Sherbo pp. 102–104
در ۵ ژوئن ۱۷۵۶، نیوبری، پدر همسر اسمارت، بدون اجازه، "سرود اسمارت به" خدای متعال را منتشر کرد، شعری که از خدا برای بهبودی از نوعی بیماری، احتمالاً یک «حالت روانی آشفته» سپاسگزاری می‌کند.Curry 2005 p. 5 در طول بیماری، اسمارت احتمالاً در خانه نیوبری محبوس بود و قادر به نوشتن یا فعالیت اجتماعی نبود. به دلیل همدردی با اسمارت، بسیاری از دوستانش، از جمله نویسنده و منتقد ساموئل جانسون، شروع به نوشتن در "یونیورسال ویزیتر کردند" تا به تعهد قراردادی اسمارت برای تولید محتوا برای مجله عمل کنند.Anderson 1974 pp. 36–37 انتشار "سرود بر حق تعالی" سرآغاز وسواس اسمارت نسبت به دین و در نهایت محبوس شدن برای جنون بود، زیرا او شروع به دعای «بی وقفه» کرد.Curry 2005 pp. 6–7
رفتار اسمارت احتمالاً تحت تأثیر دستور قدیس پل در نامه اول به تسالونیکیان مبنی بر «دعا بی وقفه» و "روح دعا اثر" ویلیام لاو بوده‌است، که استدلال می‌کند که حالت دائمی دعا ارتباطی با خدا برقرار می‌کند.Anderson 1974 p. 37 اسمارت با خواندن نماز در فواصل منظم شروع کرد، اما این به آرامی تبدیل به نمازهای نامنظم شد که در آن او فعالیت‌های دوستانش را قطع می‌کرد و آنها را به خیابان فرا می‌خواند تا با او نماز بخوانند.Piozzi 1849 p. 24 این دعوت‌ها برای دعای عمومی ادامه یافت تا اینکه اسمارت بعداً در "جوبیلات آگنو" آن را توصیف کرد: «زیرا من در پارک سنت جیمز خدا را برکت دادم تا اینکه تمام شرکت‌ها را از بین بردم. . . زیرا افسران صلح با من اختلاف دارند و دیده‌بان با عصای خود مرا می‌زند» ("ubilate Agno" B 90-91).Smart 1980 p. 26
کریستوفر هانتر، زندگی‌نامه نویس و برادرزاده اسمارت، این وضعیت را شرح داد:
هانتر گزارش می‌دهد که ساموئل جانسون در دوران حبس اسمارت از اسمارت دیدن کرد و این جانسون بود که «در اولین رویکردهای بیماری آقای اسمارت، چندین مقاله برای یک نشریه ادواری نوشت که در آن آقای اسمارت نگران بود.»Hunter 1791 p. xx با این حال، اسمارت هرگز خود را دیوانه نمی‌دانست. این جلسات قبل از اینکه اسمارت به پناهندگی پناهنده شود آغاز شد، زیرا او همچنان، هرچند نه چندان قابل توجه، به "یونیورسال ویزیتر کمک" کرد.Ainsworth and Noyes 1943 p. 90 جانسون در شوخی در مورد نوشتن برای "یونیورسال ویزیتر"، ادعا کرد: "برای اسمارت بیچاره، در حالی که دیوانه بود، اما نمی‌دانست چه شرایطی برای نوشتن در نظر گرفته‌است… امیدوارم عقلش به او برگردد. مال من به من بازگشت و من دیگر در "بازدید کننده جهانی" ننوشتم."Keymer 1999 p. 188
احتمالات دیگری فراتر از جنون یا شور مذهبی وجود دارد که ممکن است منجر به حبس اسمارت شده باشد: نیوبری ممکن است از زندانی شدن دامادش به عنوان اهرمی برای کنترل انتشار آثار اسمارت و هشداری برای دیگرانی که برای او کار می‌کردند استفاده کرده باشد. برای عبور از او نظریه دیگری نشان می‌دهد که اعمال اسمارت در نتیجه الکل بوده و هیچ ارتباطی با عدم تعادل روانی نداشته‌است.Mounsey 2001 p. 200 با این حال، اسمارت ممکن است به دلیل شرمساری پدرشوهرش به نوعی زندانی شده باشد که می‌تواند ناشی از حادثه ای باشد که اسمارت در آن مشروب می‌نوشیده‌است. هستر تریل این احتمال اخیر را زمانی تقویت کرد که ادعا کرد «شور مذهبی» اسمارت با زمان‌هایی که اسمارت مست شده بود همزمان می‌شود. شهادت خود اسمارت مبنی بر اینکه او «خدا را در پارک سنت جیمز متبرک کرد تا زمانی که همه شرکت‌ها را نابود کردم» ("Jubilate Agno" B 90-91) به عنوان نشان دهنده جنون مذهبی او به همان اندازه نادیده گرفته می‌شود که ناشی از نوشیدن الکل است، زیرا او به دلیل شوخی و شوخی معروف بود. هیئت دولت گرین کلوت، ارگان دولتی که پارک سنت جیمز را کنترل می‌کرد، اکثر اختلالات در پارک را ناشی از جنون می‌دانست.Mounsey 2001 p. 201 اگر اسمارت در نتیجه اقدامات انجام شده در سنت جیمز به آسایشگاه منتقل می‌شد، تنها او نبود، زیرا سوابق نشان می‌دهد که هیئت مدیره پارچه سبز مسئول پذیرش شانزده نفر در بیمارستان بتلم به دلیل «دیوانگی» در سنت جیمز بود. پارک در طول قرن قبل از قرار دادن اسمارت در سنت لوک.
رویدادهای خاص حبس اسمارت ناشناخته است. او ممکن است قبل از سنت لوک در یک دیوانه خانه خصوصی بوده باشد و بعداً تا زمان آزادی از سنت لوک به آسایشگاه آقای پاتر نقل مکان کرد. در سنت لوک، او از «درمان پذیر» به «لاعلاج» تبدیل شد و به دلایل مالی به پناهگاه آقای پاتر منتقل شد.Mounsey 2001 pp. 202–204 در دوران حبس اسمارت، همسرش آنا رفت و بچه‌ها را با خود به ایرلند برد.Sherbo 1967 p. 135 هیچ سابقه ای وجود ندارد که او هرگز او را دوباره دیده باشد.Mounsey 2001 p. 239 انزوای او او را به نوشتن شعر مذهبی سوق داد و ژانرهای سنتی قرن هجدهم را که نشانه شعر قبلی او با نوشتن "Jubilate Agno" بود، کنار گذاشت.Guest 1989 p. 123
اسمارت در طول مدتی که در پناهندگی بود، خود را مشغول یک مراسم روزانه شعر نوشتن بود. این تکه‌های غزل سرانجام او را به "نام «آگنو»" و "«آهنگی برای دیوید»" تشکیل دادند. اسمارت ممکن است به نوشتن شعر به عنوان راهی برای تمرکز ذهن یا خود درمانی روی آورده باشد.Smith and Sweeny 1997 p. 14 اگرچه منتقدان قرن بیستم بحث می‌کنند که آیا خودآزمایی شاعرانه جدید او بیانگر مسیحیت انجیلی است یا خیر، شعر او در دوران انزوای او تمایل به «وحی بدون واسطه» از سوی خدا را نشان می‌دهد.Hawes 1996 p. 140 یک «نور درونی» وجود دارد که به عنوان یک نقطه کانونی برای اسمارت و اشعار او که در دوران حبس او سروده شده‌است عمل می‌کند و آن نور درونی او را به خدای مسیحی متصل می‌کند.Hawes 1996 p. 141
جزئیات کمی در مورد دوران اسمارت در بیمارستان سنت لوک برای دیوانگان شناخته شده‌است. او در ۶ مه ۱۷۵۷ به عنوان "بیمار قابل درمان" در سنت لوک بستری شد.Sherbo 1967 p. 112 ممکن است اسمارت به دستور نیوبری به خاطر بدهی‌های قدیمی و رابطه ضعیفی که بین این دو وجود داشت، محدود شده باشد. نیوبری قبلاً در "مجموعه شعرهای زیبا برای سرگرمی کودکان شش فوتی، بی‌اخلاقی اسمارت را مسخره کرده بود."Mounsey 2001 p. 181 صرف نظر از دلایل دقیق نیوبری، شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد پذیرش اسمارت توسط نیوبری در آسایشگاه روانی مبتنی بر جنون نبوده‌است.Mounsey 2001 p. 200 برای اینکه اسمارت اعتراف کند، نیوبری احتمالاً رشوه کوچکی ارائه کرد، اگرچه رشوه برخلاف سیاست سنت لوک بود.Mounsey 2001 p. 206
اطلاعات کمی در مورد وضعیت اسمارت در طول اقامتش در سنت لوک وجود دارد، احتمالاً به این دلیل که باتی از ملاقات بیماران خود، از جمله توسط اعضای خانواده خود، خودداری کرده‌است.Mounsey 2001 p. 209 یکی از معدود رکوردهایی که از دوران اسمارت در سنت لوک باقی مانده‌است، مدخلی در "کتاب دقیقه سنت لوک بود" که چنین بود:
در دوران حبس اسمارت در سنت لوک، حتی سایر پزشکان هم اجازه نداشتند اسمارت را ببینند مگر اینکه اجازه شخصی از باتی دریافت کرده باشند.Mounsey 2001 p. 210 بعید بود که اسمارت بدون اینکه توسط باتی آزاد شود، پناهگاه را ترک کند. حتی اگر اسمارت تلاش می‌کرد تا از طریق راه‌های قانونی آزادی را به دست آورد، قوانین احضاریه برای آزادی بر اساس سیستمی که باتی داشت، که فرد را از هر گونه تماسی جدا می‌کرد، تقریباً غیرممکن بود.Mounsey 2001 p. 207 در نهایت اسمارت «غیرقابل درمان» تشخیص داده شد و به دلیل کمبود بودجه توسط بیمارستان مرخص نمی‌شد.Mounsey 2001 pp. 202–204
اسمارت پس از آزادی از سنت لوک به یک دیوانه خانه خصوصی برده شد.Mounsey 2001 p. 208 الیزابت لنوآر، دختر اسمارت، برای دیدن پدرش آورده شد و اظهار داشت که او «توسط آقای نیوبری متعهد به مراقبت از "آقای پاتر" است که خانه ای خصوصی در بتنال گرین داشت».Sherbo qtd. p. 122 او تجربه خود را به عنوان نگهداری در یک «سالن کوچک تمیز» توصیف کرد. با این حال، دیوانه خانه خصوصی آقای پاتر «خانگی» نبود، و رفتارهای اسمارت بسیار بدتر بود، همان‌طور که او توضیح می‌دهد: «آن‌ها با چنگ‌آهن‌هایشان که ابزاری وحشیانه است، روی من کار می‌کنند، زیرا من بی‌حفاظ‌تر از دیگران» ("Jubilate Agno" B 129). اسمارت چهار سال تنها ماند، به جز گربه‌اش جفری و گهگاهی گاوکر که برای دیدن کسانی که دیوانه به نظر می‌رسیدند می‌آمد.Sherbo 1967 p. 133 پیوزی وضعیت کلی اسمارت را اینگونه توصیف کرد: «او هم باهوش بود و هم دانشمند، و در زمانی که برای دیوانگی در حبس بود به ملاقات می‌رفت.»Keymer 2003 p. 183 بسیار محتمل است که او در دوران حبس خود احساس «بی خانمان» کرده باشد و مطمئناً احساس کرده‌است که در «لمبو… بین فضای عمومی و خصوصی» از تماشای بیگانگان قرار گرفته‌است.Hawes 1996 p. 155