moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
نامزد بهترین بازیگر مرد در دهمین جشن دنیای تصویر برای فیلم 《خون بازی》
نامزد بهترین بازیگر نقش اول مرد در بیست و هفتمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم 《زادبوم》
نامزد بهترین بازیگر نقش اول مرد در سومین جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران برای فیلم 《زادبوم》
نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در سی و یکمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم 《برلین -۷》
در تاریخ ۱۵ ژوئیه سال ۲۰۰۴، دولت زلاند نو به خاطر جاسوسی مأموران موساد در آن کشور یک سری تحریم‌های سیاسی علیه دولت اسرائیل اعمال کرد. آوریل زوشا کلمان و الی کارا دو شهروند اسرائیلی و یهودی در زلاند نو محاکمه و به جرم جاسوسی و جعل گذرنامه زلاند نو به زندان محکوم شدند. دولت زلاند نو اعلام کرد شواهد مستحکمی در دست است که این دو نفر مأمور موساد هستند.
هلن کلارک نخست‌وزیر زلاند نو در این زمینه گفت:
"دولت زلاند نو نه تنها اقداماتی را که توسط مأمورین اسرائیلی انجام شده‌است، کاملاً غیر قابل قبول می‌داند بلکه این اقدامات نقض حاکمیت ملی زلاند نو و قوانین بین‌المللی نیز هستند."Jurors can see through big-case publicity says judge - Israeli spy case - NZ Herald News
جیمزتاون نام نخستین قرارگاه و مستعمره ثابت انگلستان در قاره آمریکا در دنیای جدید بود و سنگ بنای کشوری شد که بعدها ایالات متحده آمریکا نام گرفت. این مستعمره نخستین جایگاه انگلستان در میدان رقابت اروپا برای فتح دنیای جدید بود که اسپانیایی‌ها پس از فتوحات کریستف کلمب، در اواخر قرن پانزدهم برنده آن محسوب می‌شدند. این قرارگاه که در تاریخ ۱۴ مه ۱۶۰۷ بنیان نهاده شد، اکنون در نزدیکی شهر ویلیامزبگ در ایالت ویرجینیا قرار دارد.
انگلیسی‌ها که طی فرمان جیمز یکم پادشاه تازه انگلستان در سال ۱۶۰۶ به کاپیتان کریستوفر نیوپورت، جهت سکنی گزیدن و ثروت اندوزی به قاره غربی (آمریکا) آمده بودند با سه کشتی به آب‌های شرق آمریکا (دماغه هنری - ویرجینیا بیچ امروزی) وارد شدند، پس از یک توقف کوتاه در دهانه خلیج چِساپیک و طی مسافتی بیش از ۶۰ مایل در آبراهی که آن را «جیمز ریور» نام نهادند، در ۱۳ ماه مه سال ۱۶۰۷ در این آبراه به نقطه‌ای جزیره شکل و کوچک رسیدند و آن محل را جایی امن و قابل دفاع در برابر حملات احتمالی اسپانیایی‌ها یافتند. روز بعد (۱۴ مه)، همگی آنان که حدوداً ۱۰۵ نفر می‌شدند از ۳ کشتی خود خارج شده و در آنجا سنگ بنای نخستین مستعمره ماندگار انگلیسی را در قاره غربی به نام جیمزتاون بر زمین نهادند.
بسیاری از مهاجران به دلیل بیماری و کمبود آذوقه در زمستان اواخر سال ۱۶۰۹ و اوایل ۱۶۱۰ جان خود را از دست دادند. بازماندگان با رسیدن مهاجران جدید و تأمین مایحتاج در ماه ژوئن تصمیم به ماندن در جیمزتاون گرفتند و این قرارگاه پس از رونق گرفتن و افزایش مهاجرنشینان، پایتخت نواحی شرقی آمریکای شمالی که ویرجینیا نام گرفته بود، اعلام شد. این مهاجران برای خود در ویرجینیا ۱۳ مهاجرنشین به وجود آوردند و نخستین سیاهپوستان آفریقایی به این ۱۳ کلونی منتقل شدند. این دهکده گهگاه توسط بومیان آنجا یا سرخ‌پوستان مورد حمله قرار می‌گرفت، به طوریکه در ۱۶۲۲، ۳۵۰ مهاجر و در سال ۱۶۴۴، ۵۰۰ مهاجر کشته شدند. برخی مهاجرنشینان علیه ویلیام برکلی، حاکم جیمزتاون شوریدند و آنجا را به سال ۱۶۷۶ به آتش کشیدند. مقر حاکمان به «میدل پلنتیشن» (Middle Plantation) انتقال یافت و جیمزتاون در سال ۱۶۹۹ متروک و خالی از سکنه شد. مهاجرنشینان انگلیسی بعدها بر سر مالیات و نداشتن نماینده در پارلمان لندن، با دولت انگلستان دچار اختلاف شدند و پس از این که انگلستان با آنان وارد جنگ شد، خواهان استقلال کامل شده و ۱۶۹ سال پس از استقرار در آمریکا، اعلام استقلال کردند و کشور خود را به صورت یک فدراسیون، «ایالات متحده آمریکا» نام نهادند. بعدها قرارگاه جیمزتاون نیز توسط سازمان پارک‌های ملی آمریکا و "انجمن ابقا آثار باستانی ویرجینیا" در دهه ۱۹۹۰ میلادی خاک برداری و بازسازی شد.
پل استیون راد (؛ زادهٔ ۶ آوریل ۱۹۶۹) بازیگر آمریکایی است. او تئاتر را در دانشگاه کانزاس و آکادمی هنرهای دراماتیک آمریکا مطالعه و بازیگری را در سال ۱۹۹۱ آغاز کرد. او در سال ۲۰۱۵ ستاره‌ای در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود کسب کرد و نامش در سال ۲۰۱۹ در فهرست ۱۰۰ ستاره ثروتمند "فوربز" قرار گرفت. مجلهٔ "پیپل" در سال ۲۰۲۱ او را «جذاب‌ترین مرد زنده» نامید.
راد در پسیک، نیوجرسیبیوگرافی پاول راد در ان‌جی از پدر و مادری انگلیسی یهودی زاده شد و در ۱۳ سالگی نیز بت‌میتصوا (عملی که در دین یهودی نوجوانان ۱۳ ساله باید مطابق به کتاب مقدس انجام دهند) نیز انجام داده بود. نام خانوادگی اصلی او رادنیتزکی می‌باشد که بعداً توسط پدربزرگش به راد تغییر داده شد.
پدر راد، «مایکل» راهنمای تور تاریخی بود که بعداً نائب رئیس شرکت هوایی ورلد گشت. مادر او، «گلوریا» مدیر بخش فروش تلویزیون KSMO بود. در ۱۰ سالگی خانواده‌اش به اورلند پارک، کانزاس نقل مکان کردند و او در همان‌جا بزرگ شد. او مدرسه متوسطه را در Shawnee Mission West و کالج را در دانشگاه کانزاس سپری کرد.بیوگرافی پاول راد در یاهو! تی‌وی برای یک نیمسال او در دانشگاه آکسفورد ادبیات انگلیسی را می‌خواند.
او در اول در فیلم‌های کمدی نقش آفرینی می‌کرد و با فیلم‌هایی همچون بی-سرنخ، تابستان داغ و نمناک آمریکایی، باکره چهل‌ساله، بهم ریخته، فراموش کردن سارا مارشال، ناهار برای احمق‌ها، رول مدلز، "پلیس‌های جن-وای" و دوستت دارم، مرد شناخته می‌شود.
در تلویزیون، او بیشتر به خاطر نقشش در سریال تلویزیونی کمدی شبکه ان‌بی‌سی، "دوستان" در نقش «مایک هانیگان» دوست پسر فیبی بوفی که بعداً با او ازدواج می‌کند، شناخته می‌شود.
استیون جان «استیو» کارول (زاده ۱۶ آگوست (اوت) ۱۹۶۲) کمدین، بازیگر، تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس، صداگذار و کارگردان است. از فیلم‌های او می‌توان به "باکره چهل‌ ساله" (۲۰۰۵)، "میس سان‌شاین کوچولو" (۲۰۰۷) و "دن در زندگی واقعی" (۲۰۰۷)، اشاره کرد. استیو کرل در عرصه صداگذاری هم شهرت بسیاری دارد. همچنین او صداپیشه شخصیت گرو در فرنچایز "من نفرت‌انگیز" مورد استقبال مخاطبان قرار گرفت.
استیو کرل از سوی مجله لایف به عنوان نامزد کمدی‌ترین چهره آمریکا معرفی شده بود. وی همچنین موفق به دریافت جایزه گلدن گلوب برای بهترین بازیگر مرد در سریال‌های کمدی تلویزیون بخاطر بازی در سریال "اداره" در سال ۲۰۰۶ شد.
استیو کوچکترین فرزند خانواده در بین چهار برادرش است. او متولد شهر کونکورد، ماساچوست است ولی دوران کودکی‌اش را در شهری دیگر، اکتن می‌گذراند. پدرش ادوین کرل، مهندس برق و مادرش پرستار روان‌پزشکی بود.http://www.talktalk.co.uk/entertainment/film/biography/artist/steve-carell/biography/171 استیو کرل همچنین یک مسیحی کاتولیک است.
در دبیرستان کرل عضو تیم هاکی روی یخ بوده و در دوران دانشگاه گرایش به بازیگری داشته. وی دانش‌اموخته دانشگاه دنسن در اوهایو است.
استیو کرل طی مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۶ اعلام کرد پیش از شروع بازیگری به شکل جدی، به عنوان پستچی در لیتلتون، ماساچوست کار می‌کرده که البته ۶ ماه بعد بخاطر گلایه‌های رئیسش و اینکه به او گفته بود که شخص مناسبی برای پستچی بودن نیست و نیاز دارد که کمی سریع‌تر کار کند، از این کار استعفا داد. از اینجا بود که او وارد گروه‌های مختلف نمایشی شد.
در سال ۲۰۰۵ استیو کرل با امضای قراردادی با شبکه ان‌بی‌سی به بازیگران مجموعهٔ تلویزیونی آفیس (The Office) پیوست. او در این فیلم نقش «مایکل اسکات» را که یک مدیر عجیب بود. بخاطر بازی در این سریال، کرل برنده یک جایزه گولدن گلوب و نامزد ۶ جایزه امی شد.
در مورد دستمزد وی نیز گفته می‌شود تقریباً برای هر قسمت از سریال در فصل سوم، دستمزدی حدود ۱۷۵٫۰۰۰ دلار دریافت می‌کرد. این رقم ۲ برابر حقوقی بود که کرل برای فصل قبلی همین سریال دریافت می‌کرد.
اولین فیلم موفقی که کرل در آن به ایفای نقش پرداخت، فیلم "باکره چهل ساله" بود. در کنار بازیگری یکی از نویسنده‌های فیلم نیز بود. فروش بالای فیلم باعث شد استیو کرل به یکی از بازیگران مشهور کمدی تبدیل شود. بخاطر بازی در این فیلم استیو برنده جایزه سینمایی ام‌تی‌وی شد.فیلم بعدی وی افسون‌شده بود. در این فیلم او با نیکول کیدمن و ویل فرل هم‌بازی بود. کمی بعد وارد عرصه صداگذاری نیز شده و در فیلم آن‌سوی پرچین به صداگذاری پرداخت. فیلم بعدی وی، فیلم مشهور کمدی میس سان‌شاین کوچولو بود که کرل در آن به عنوان شخصی که اختلالات روانی دارد نقش‌آفرینی کرد.
همسر استیو، ستاره ساتردی نایت لایو، نانسی کرل است. این دو با هم در یک کلاس آشنا شدند، استیو معلم کلاس بوده و نانسی یکی از شاگردانش. استیو و نانسی صاحب ۲ فرزند به نام‌های «الیزابت ان» (متولد ۲۰۰۱) و «جان» (متولد ۲۰۰۴) هستند. از دیگر فعالیت‌های آنان می‌توان به مالکیت فروشگاه کوچکی نیز در شهر مارشفیلد هیلز در ایالت ماساچوست اشاره کرد.
در کنار زندگی مشترک و مدیریت فروشگاه، این زوج در فیلم‌هایی نیز به نقش آفرینی در کنار یکدیگر پرداخته‌اند که از آن جمله می‌توان به سریال «اداره» یا فیلم «باکره آمریکایی چهل ساله» اشاره نمود. در سال ۲۰۱۱ استیو کرل با درآمد ۱۷٫۵ میلیون دلاری در جایگاه سی‌ویکمین بازیگرهای هالیوودی قرار گرفت که بیشترین میزان حقوق را دریافت می‌کردند.
میشل لین موناهن (متولد: ۲۳ مارس ۱۹۷۶) بازیگر آمریکایی است که بیشتر به خاطر نقش‌ جولیا مید در سری فیلم‌هایی "مأموریت غیرممکن ۳"، ""، "" شناخته می‌شود، از دیگر آثار بازیگری او می‌‌توان به "بوس بوس بنگ بنگ"، "ساقدوش"، "چشم عقاب"، "کد منبع" و مجموعه "کارآگاه واقعی" اشاره کرد.
موناهن در شهر وینتروپ، آیووا متولد شده‌است. مادرش یک آلمانی-آمریکایی به نام شرون بوده در محل سکونتشان محلی برای مراقبت از کودکان تدارک دیده بود و پدرش رابرت نیز از تبار ایرلندی-آمریکایی‌ها بود که به شغل کشاورزی و کار در کارخانه مشغول بوده. میشل موناهن دو برادر بزرگ‌تر از خود با نام جان و باب دارد که البته خانواده‌اش در مدت ۱۲ سال موفق به سرپرستی و پرورش بیش از ۱۲ کودک دیگر نیز می‌شوند. وی مسیحی کاتولیک است.
میشل موناهن در سال ۱۹۹۴ از دبیرستان فارغ‌التحصیل می‌شود. در مدت دبیرستان در چندین نمایش مشغول بازی بوده. بعد از پایان دبیرستان به شیکاگو، ایلینوی می‌رود تا در رشته روزنامه‌نگاری مشغول تحصیل شود و در این دوره بود که شروع به فعالیت در عرصه مدلینگ می‌کند. فعالیت مدلینگ وی چهره جهانی به خود گرفته و وی را تا ایتالیا، سنگاپور، ژاپن و هنگ کنگ می‌برد. در سال ۱۹۹۹ و در زمانی که فقط یک ترم دیگر تا پایان تحصیلاتش در رشته روزنامه‌نگاری باقی‌مانده بود، تحصیل را رها کرده و به نیویورک می‌رود تا وارد حرفه بازیگری شود. در نیویورک نیز تا پیش از وارد شدن به سینما، موفق شد به عنوان مدل تصاویر خود را در چندین مجله و کاتالوگ منتشر کند.
از اولین برنامه‌هایی که موناهن در آن‌ها به ایفای نقش پرداخت، مجموعه‌ای تحت عنوان "آمریکایی‌های جوان" بود که وی موفق به دو بار حضور در آن می‌شود. نیز از دیگر مجموعه‌هایی بود که در سال بعد، سال ۲۰۰۱ با بازی وی شروع به پخش شد. اما اولین نقش بزرگ وی که از جدی بودنش در صنعت سینما خبر می‌داد در فیلمی با عنوان "عطر" رخ داد و در ادامه نیز نقش کوتاهی در فیلم بی‌وفا محصول سال ۲۰۰۲ بازی کرد.
از نقش‌هایی که باعث شهر میشل موناهن شد، نقش کیمبرلی وود در مجموعه درام "عامه بوستون" بود که نام وی را بر سر زبان‌ها انداخت. از دیگر فیلم‌های بعدی وی می‌توان به "در خانواده اجرا می‌شود" (۲۰۰۳)، "تحول زمستان" (۲۰۰۴)، "بوس بوس بنگ بنگ" (۲۰۰۵) اشاره نمود. البته نقش‌های وی در دو فیلم کنستانتین و سیریانا در فیلم به نمایش در نیامد. در نهایت در فیلم مأموریت غیرممکن ۳ ظاهر شد که در آن نقش کاراکتری به نام جولیا را در کنار بازیگران سرشناس دیگری چون تام کروز ایفا کرده‌است.
در سال ۲۰۰۷ در فیلم "کودک دل‌شکن" ظاهر شد که در این فیلم با بن استیلر هم‌بازی بود. از دیگر فیلم‌های وی می‌توان به "هانا"، ساقدوش و چشم عقاب اشاره نمود.
از آخرین آثار وی، بازی در مجموعه کارآگاه واقعی محصول شبکه اچ‌بی‌او بود که در آن با متیو مک‌کانهی و وودی هارلسون هم‌بازی بود.
میشل موناهن در سال ۲۰۰۰ با هنرمند گرافیک استرالیایی، پیتر وایت آشنا می‌شود و پنج سال بعد، در اوت ۲۰۰۵ با یکدیگر ازدواج می‌کنند. اولین فرزندشان، یک دختر به نام "ویلو کاترین وایت" در سال ۲۰۰۸ و دومین فرزندشان، یک پسر به نام "تامی فرنسیس وایت" در سال ۲۰۱۳ متولد می‌شود.
در اکتبر ۲۰۱۱ موناهن به این نکته اشاره می‌کند که دچار سرطان پوست شده‌است. بعد از یک عمل جراحی در این خصوص، گفته می‌شود رو به بهبودی می‌رود و سرطانش مجدد بازنگشته است.
آبشار رمقان یکی از جاذبه‌های دیدنی استان فارس در منطقه کوهمره سرخی و محور ۳۵ کیلومتری شیراز-کازرون واقع شده‌است. این آبشار در منطقه‌ای جنگلی و فاصله ۵۰ کیلومتری شیراز در روستای رمقان قرار گرفته‌است. از دیگر مناطق گردشگری کوهمره می‌توان به رودخانه دالکی، جاده‌های زیبا و کوهستانی منطقه و نیز مجموعه گردشگری باغ بهشت که در منطقه‌ای خوش آب و هوا و در جوار رودخانه قرار دارد اشاره کرد که موقعیت آن ۵۰۰ متر بعد از ایست بازرسی، اولین فرعی سمت راست قبل از پل می‌باشد.
پارک قلعه‌بندر یکی از پارک‌های دیدنی شهر شیراز می‌باشد. این پارک در بالای کوه قلعه‌بندر و در شهرک سعدی واقع شده‌است. مساحت پارک قلعه‌بندر ۱۰ هکتار می‌باشد.
پیربناب یکی از چشمه‌های طبیعی موجود در پیرامون شیراز می‌باشد که دشت مجاور خود را آبیاری می‌نماید. این چشمه در میان درختان متعدد -از جمله درختان چنار- واقع شده‌است و در میان مردم به «پیربنو» مشهور است. همچنین «آرامگاه شیخ اقطع» در پیرامون چشمه پیربناب قرار گرفته‌است. پیربناب در ۱۵ کیلومتری جنوب شهر شیراز واقع شده‌است.
حیدر رحیم‌پور ازغدی (زاده ۱۳۱۱ در مشهد – درگذشته ۱۹ شهریور ۱۴۰۰ در مشهد) فعال سیاسی بود. ازغدی از مبارزان سیاسی در جریان نهضت ملی شدن صنعت نفت، قیام روح‌الله خمینی در سال ۱۳۴۲ و انقلاب ۱۳۵۷ تا پیروزی آن بوده‌است.منافقین هم به رجایی می‌گفتند باعث تحقیر ایران شدی / گفت وگو با حیدر رحیم پور ازغدی، روزنامه کیهان، شماره ۱۹۳۶۶، چهارشنبه سی ام اردیبهشت ماه ۱۳۸۸
او در سال‌های اخیر در فعالیت‌های سیاسی به همراه تشکل‌های دانشجویی و طلاب مشهد حضور داشته‌است. وی پدر حسن،حسین،وحید،حامد،نفیسه،حبیب و شهید حمید رحیم پور ازغدی می‌باشد. ازغدی پیش از انقلاب به همراه محمد تقی شریعتی و طاهر احمدزاده سه رکن مبارزات نهضت ملی در خراسان محسوب می‌شدند.روشنفکران از چه کسی حمایت می‌کنند؟ روزنامه فرهیختگان، دوره جدید، شماره ۷، ۴ خرداد ۱۳۸۸
ازغدی رابطه نزدیکی هم با علی شریعتی داشت. بعد از فوتش مهدی نصیری خاطره ای از گفتگوی ازغدی با شریعتی دربارهٔ مسئله تقیه امامان شیعه در برابر طواغیت مطرح کرد.
وی از اعضای نهضت آزادی ایران در سال‌های قبل و آغاز انقلاب در منطقه خراسان بود که با پیروزی انقلاب و اختلاف نهضت آزادی با خمینی به نفع او از نهضت جدا شد. در سال‌های دهه هفتاد وی مقالاتی در نشریات مختلف از جمله هفته‌نامه صبح می‌نگاشت. یکی از آثار وی کتاب «از انجمن پیروان قرآن تا انجمن حجتیه» سیر تحول انجمن‌های دینی از شهریور ۱۳۲۰ تاکنون می‌باشد. ا
وی در سن ۸۹ سالگی بر اثر نارسایی قلبی درگذشت. ازغدی مدتی قبل به علت بیماری عفونت داخلی در بیمارستان بستری شده بود.
محسن کاظمی، نویسنده و پژوهشگر تاریخ معاصر ایران. وی از فعالان عرصه خاطره نگاری و تاریخ شفاهی به شمار می‌رود
کاظمی به سال ۱۳۴۸ در تهران زاده شد. پس از اخذ دیپلم در رشته اقتصاد در دانشگاه علامه طباطبائی پذیرفته شد و درجه کارشناسی اش را اخذ کرد.
وی در سال ۱۳۷۴ بعنوان وقایع نگار به هیئت معارف جنگ ارتش پیوست و تا سال ۱۳۷۷ در آنجا فعالیت داشت و سلسله گزارشهایی از سفرهای میدانی آن تهیه کرد. قسمتی از این گزارش‌ها تحت عنوان "یادداشت‌های سفر شهید صیاد شیرازی" در سال ۱۳۷۸ انتشار یافت.
او از سال ۱۳۷۴ با دفتر ادبیات انقلاب اسلامی به همکاری پرداخت و گفتگوها و مصاحبه‌هایی بدیع با شخصیت‌های سیاسی و مبارز انجام داد.
از وی گزارش‌ها و مقالات بسیاری در جراید و نشریات منتشر شده‌است. برخی نوشته‌ها و مقالات تحقیقی وی در همایش‌ها و نشست‌های تخصصی ارائه شده‌است.
از ویژگی‌های آثار وی می‌توان به نثر ساده و روان و محققانه اشاره کرد.
شرکت سهامی انتشار، شرکت چاپ و نشری است که در دوران پس از کودتای ۲۸ مرداد توسط جمعی از فعالین سیاسی اسلامگرا برای انتشار کتب مذهبی، علمی، اجتماعی، اخلاقی و تربیتی غالباً ممنوعه، تأسیس گردید. این شرکت، پس از انقلاب هم به فعالیت خود ادامه داد.
این شرکت توسط تعدادی از اساتید دانشگاه و اعضای انجمن اسلامی پزشکان و مهندسان از جمله مهدی بازرگان، آیت‌الله طالقانی، یدالله سحابی، کاظم یزدی در سال ۱۳۳۷ بنیان نهاده شد و فعالیت‌های فرهنگی اش را آغاز نمود. ازجمله انتشارات این ناشر، مجموعۀ طرح تاریخ شفاهی است که مصاحبه‌ها و ترجمه‌های آن توسط بهمن زبردست انجام می‌شود.
انسان هایدلبرگی با نام علمی "Homo heidelbergensis" گونه‌ای از سردهٔ انسان بود که در آفریقا تکامل یافت. این گونه احتمالاً نیای "انسان خردمند" در آفریقا و "انسان نئاندرتال" در اروپا بوده‌است. با این وجود تحقیقات اخیر نشان داده‌است که ممکن است این تلقی درست نباشد. آیدا گومز و دیگر پژوهشگران در دانشگاه جورج واشینگتن با مقایسه دندان فسیلهای یافت شده، فرضیه ای مطرح کرده‌اند مبنی بر اینکه که نیای مشترک نئاندرتال‌ها و انسان خردمند باید مشخصات دندانی بینابینی داشته باشد. اگرچه نتایج این تحقیقات قطعی نیست اما نشان داده که به احتمال زیاد انسان هایدلبرگی گزینه مناسبی نبوده و نیای مشترک مزبور شاید به دوره‌ای در حدود یک میلیون سال قبل برگردد.
به عقیده استیون میتهن، انسان هایدلبرگی همانند اجدادش از نوعی سیستم ارتباطی پیش از زبانی بهره می‌بردند.
تصور می‌شود که انسان هایدلبرگی اولین جد انسان‌های مدرن است که کیسه‌های هوا نداشته. کیسه‌های هوایی که در مجرای حنجره ای هستند و در تلفظ صوتی نقش دارند. از بین رفتن کیسه‌های هوا ممکن است به توانایی انسان در توسعه زبان صوتی کمک کرده باشد. نیاکانی مانند جنوبی‌کپی عفاری نیز مانند سایر میمون‌های بزرگ، کیسه‌های هوا داشتند.
در ۲۱ اکتبر ۱۹۰۷ اولین کشف فسیلی این گونه، در مائور، نزدیک هایدلبرگ، آلمان یافت شد که به آن مائور ۱ می‌گویند. با این حال تا سال ۱۹۰۸ علاقه کسی را به خود جذب نکرد و در سال ۱۹۰۸ بود که علاقه عمومی را به دست آورد. این یک فک است که در وضعیت خوبی به سر می‌برد، به غیر از اینکه دندان‌های آسیاب کوچک تا مدتی گمشده بودند و در نهایت در جایی در نزدیکی فک پیدا شدند. اوتو شوئتنساک از دانشگاه هایدلبرگ فسیل را شناسایی و نامگذاری نمود.Otto Schoetensack: "Der Unterkiefer des Homo heidelbergensis aus den Sanden von Mauer bei Heidelberg. Ein Beitrag zur Paläontologie des Menschen." Leipzig, 1908, Verlag von Wilhelm Engelmann
بقایای انسان هایدلبرگی بعدی در اشتاینهایم آن در مور آلمان (جمجمه استینهایم، ۳۵۰kya) آراگو فرانسه (آراگو ۲۱)، پترالونا، یونان و رد پای شیطان ایتالیا، یافت شد.
انسان باکسگرو نامی است یادآور استخوان‌های درشت کشف شده در سال ۱۹۹۴ در محل Boxgrove Quarry، نزدیک به یک کانال انگلیسی کشف شد. این فسیل به همراه صدها تبر و تیشه دستی در اطراف آن کشف شد و قدمت آن بین ۴۷۸۰۰۰ تا ۵۲۴۰۰۰ سال، بوده‌است. در فصول بعدی چندین دندان انسان هایدلبرگی در همان محل مشاهده شد.
در قرن بیستم شماری از آثار فسیلی قابل مقایسه با مورفولوژیکی در آفریقای شرقی (بدو، ندوتو، عیاسی، ایلرت) و شمال آفریقا (ساله، ربات، دارالسلطانه، جبل ایرحود، سیدی ابالرحمان، تیحنیف) به معرض نمایش درآمد. جمجمه سلدانا، که در سال ۱۹۵۳ در آفریقای جنوبی یافت شد، از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۹۶ حداقل سه بار مورد تجدید نظر برای طبقه‌بندی قرار گرفت.
کبوِه ۱، که به آن جمجمه Broken Hill نیز گفته می‌شود، در سال ۱۹۲۱ توسط آرتور اسمیت وودوارد به عنوان نمونه ای از انسان رودزیایی منصوب شد. امروزه بیشتر به انسان هایدلبرگی اختصاص داده شده‌است. در سال ۱۹۲۱، تام زویگلار، که یک معدنچی سوئیس بود، این ماده را در معدن سرب و روی در Broken Hill واقع در رودزیای شمالی (کبوه امروزی، زامبیا) یافت.
در سال ۱۹۷۶، جمجمه ۶۰۰ هزار ساله بدو توسط اعضای اعزامی به رهبری جان کالب در Bodo D'ar در دره رودخانه عواش اتیوپی پیدا شد.
چندین ویژگی از گونه‌های انسانی برای اولین بار در انسان هایدلبرگی ظاهر می‌شود. براساس موزه تاریخ طبیعی اسمیتسونین، این نخستین گونه از جنس انسان خردمند بود که پناهگاه‌های دائمی ساخت.
ذِکرِ خَنجَر نوعی آیین نمایش هنریِ رایج در قالب رقص در میان ترکمن‌هاست. این رقص که به‌طور دسته‌جمعی و با لباس محلی و خنجر بر کمر صورت می‌گیرد، حالتی ذکرگونه دارد و برداشتی است عارفانه از حالت و جذبهٔ صوفیان.
پیشینهٔ اجرای مراسم رقص خنجر به حدود سه قرن پیش از ظهور اسلام برمی‌گردد. در آن زمان، مراسم رقص خنجر صرفاً به‌عنوان آیین نمایشی با مضمونی حماسی اجرا می‌شد. قبایل ترکمن، قبل از شکار و شروع نبرد با حیوانات درنده، این مراسم را اجرا می‌کردند تا روحیه بگیرند و در مبارزه پیروز شوند؛ بنابراین، عده‌ای از کارشناسان و پژوهشگران آداب و رسوم و فرهنگ قوم ترکمن، این نمایش هنری را یک نوع آمادگی کامل برای رزم و مبارزه در گذشته‌های دور می‌دانند که طی آن، جنگجویان و مبارزان صحرا، پیش از عزیمت به میدان نبرد، شمشیرها را به دست بگیرند، با جمع شدن و چرخیدن و انجام حرکات موزون که با نعره و فریاد همراه بوده، خود را برای نبرد یا مقابله با دشمنان آماده کنند و بعد از آن روانهٔ میدان نبرد شوند. امروزه گرفتن خنجر به دستِ غزل‌خوان گروه، یادگار آن دوران است.
کاملاً روشن است که مضمون اشعار در آن دوران حماسی و در وصف شجاعت‌ها و قهرمانی‌های جنگجویان آن قبیله بوده‌است؛ ولی پس از ظهور اسلام این اشعار رنگ مذهبی و دینی به خود گرفت و مضمون آن به ذکر و ستایش خداوند و اولیای الهی تبدیل شد؛ به‌طوری‌که خواندن غزل‌های عارفانه -که گاهی سرودهٔ شخصِ بخشی بود- متداول شد.
نبرد مرز پارس دومین برخورد میان نیروهای ماد و پارس در جریان جنگ‌های آنها بود.
با اینکه گمان می‌شود که این جنگ یک پیروزی قاطع برای پارس‌ها نبوده‌است ولی شواهد نزول قدرت مادها بخصوص در جنوب غربی ایران را بوضوح نشان می‌دهد.
این نبرد اولین نبردی بود که کمبوجیه اول در آن جنگید و اولین نبردی که پسر کوروش بزرگ در آن جنگید. اولین نبرد عمده میان دو قدرت بود که ۲ روز طول کشید تلاشی بود و قرار بود آزادی را برای پارس به ارمغان بیاورد. نتیجه این جنگ عقب‌نشینی سریع و راهبردی پارس‌ها به جنوب بود که برای نبرد سوم آماده شوند.
سبیلی یک سیستم‌عامل آزاد و متن‌باز طراحی شده برای مسلمانان است. اساس آن اوبونتو توزیع محبوب گنو/لینوکس که آن هم آزاد، کارامد و امن است، می‌باشد. برخلاف ویندوز، گنو/لینوکس قابل توسعه از طریق کمک کننده‌ها ست.
ناپلئون و سامانتا فیلمی آمریکایی در سبک ماجراجویی و درام به کارگردانی برنارد مک اویتی محصول سال ۱۹۷۲ است. بازیگران این فیلم مایکل داگلاس و جودی فاستر می‌باشند.
رگنسبورگ (Regensburg) شهری در ایالت بایرن آلمان است. این شهر در کنار رود دانوب ساخته شده و جمعیت آن در ۲۰۰۷ برابر با ۱۵۱٬۰۰۰ بود.
از ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۶ بخش مرکزی تاریخی این شهر بخشی از میراث جهانی یونسکو شد.
آدرین اسمیت گیتاریست و ترانه‌سرای انگلیسی است که بیشتر به‌عنوان یکی از اعضای گروه هوی متال آیرن میدن شناخته می‌شود. او در بعضی آهنگ‌ها همراه با استیو هریس با خوانندهٔ اصلی هم‌آوایی می‌کنند.
او با نام کامل آدرین فردریک اسمیت زادهٔ ۲۷ فوریه ۱۹۵۷ در هاکنی-شرق لندن- است. در نوجوانی شیفتهٔ هارد راک و کارهای جیمی هندریکس و ریچی بلکمور بود. در این دوره مجموعه موسیقی‌هایی که از طریق دوست‌پسر خواهرش در اختیار داشت تشویق‌کنندهٔ او برای پرداختن به موسیقی هاردراک بود. مدتی بعد یکی از دوستان هم‌مدرسه‌ای‌اش به نام دیو موری اسمیت را متقاعد کرد که یک گیتار الکتریک بگیرد.بیوگرافی آدرین اسمیت در وب‌گاه AOL آن‌ها به‌زودی شروع به تمرین‌های دونفره کردند. اشتیاق اسمیت و وقتی که برای تمرین گیتار صرف می‌کرد به‌قدری زیاد بود که قبل از آن‌که تحصیلات‌اش را به پایان ببرد اخراج‌اش کردند.بیوگرافی آدرین اسمیت در وب‌گاه نپستر
اولین گروهی که اسمیت به صورت جدی در آن نوازندگی می‌کرد «ایوِل ویز» بود که عمر کوتاهی داشت و به‌زودی از دل آن گروه ارچین بیرون آمد.بیوگرافی آدرین اسمیت در وب‌گاه windowsmedia.com ارچین گروهی بود که در سال ۱۹۷۴ دیو موری به همراه آدرین اسمیت آن را تأسیس کردند و معمولاً از این گروه به عنوان اولین گروه آدرین اسمیت یاد می‌کنند.تاریخچهٔ ارچین در وب‌گاه Allmusic دیو موری مدت زیادی در ارچین باقی نماند و به زودی به جمع یاران استیو هریس در آیرن میدن پیوست. در اکتبر ۱۹۸۰ اسمیت هم به دیو موری در آیرن میدن پیوست و جایگزین دنیس استرتون-گیتاریست پیشین گروه- شد. اسمیت و موری به‌زودی به یکی از زوج‌های افسانه‌ای گیتار در موسیقی راک تبدیل شدند.
در سال‌های پایانی دههٔ ۸۰ میلادی اسمیت در کنار کار با آیرن میدن یک گروه جدید به نام ای‌اس‌ای‌پی تشکیل داد. او با ای‌اس‌ای‌پی یک آلبوم هم منتشر کرد و بالاخره در سال ۱۹۹۰ و پس از تقریباً یک دهه همکاری از آیرن میدن کناره گرفت. ای‌اس‌ای‌پی با همان یک آلبوم به کارش خاتمه داد و در سال ۱۹۹۵ اسمیت گروه دیگری به‌نام سایکو مُتِل تشکیل داد که آن‌هم دوام زیادی نداشت و پس از انتشار ۲ آلبومدیسکوگرافی سایکو متل در وب‌گاه Allmusic ، در سال ۱۹۹۷ فعالیت‌اش پایان یافت. بالاخره در سال ۱۹۹۹ اسمیت و بروس دیکینسن-که مدتی پس از اسمیت از آیرن جدا شده بود- به آیرن میدن بازگشتند و گروه دوباره همان ترکیب بیادماندنی دههٔ ۸۰ را بازیافت.
آیرن میدن با ترکیب دوباره شکل‌گرفته‌اش از معدود گروه‌های هوی متال قرن ۲۱ام است که ۳ گیتاریست دارد؛ اسمیت، موری و یانیک جرز. جرز که در پی جدایی اسمیت در سال ۱۹۹۰ به گروه پیوسته بود، پس از بازگشت اسمیت هم همکاری‌اش با آیرن را ادامه داد.
۱۰۰۱ هزار و یکمین سال هجری خورشیدی است.
۱۰۰۲ هزار و دومین سال هجری خورشیدی است.
۱۰۰۳ هزار و سومین سال هجری خورشیدی است.
۱۰۰۶ هزار و ششمین سال هجری خورشیدی است.
۱۰۰۵ هزار و پنجمین سال هجری خورشیدی است.
همه‌گیری آنفولانزای 1626 میلادی در آسیا شروع شد، سپس به اروپا، آفریقا، آمریکای شمالی، و آمریکای جنوبی گسترش یافت.
۱۰۰۴ هزار و چهارمین سال هجری خورشیدی است.
دههٔ ۱۹۳۰ میلادی بر اساس تقویم گریگوری، به دوره‌ای اطلاق می‌شود که از ابتدای ۱۹۳۰ (میلادی) آغاز شد و در انتهای ۱۹۳۹ (میلادی) به پایان رسید.
دهه ۱۹۲۰ میلادی بر اساس تقویم گریگوری، به دوره‌ای اطلاق می‌شود که از ابتدای ۱۹۲۰ (میلادی) آغاز شد و در انتهای ۱۹۲۹ (میلادی) به پایان رسید.
دهه ۱۹۴۰ میلادی گاه‌شماری میلادی به دوره‌ای اطلاق می‌شود که از سال ۱۹۴۰ میلادی آغاز شد و تا سال ۱۹۴۹ میلادی ادامه داشت.
۱۰۰۷ هزار و هفتمین سال هجری خورشیدی است.
۱۰۰۹ هزار و نهمین سال هجری خورشیدی است.
دینار یکای پول رایج در کشور تونس است و توسط بانک مرکزی تونس ارائه می‌شود. دینار تونسی از سال ۱۹۶۰ جایگزین فرانک تونس شد. هر دینار تونس به ۱۰۰۰ میلیم تقسیم می‌شود.
نوشته‌های اسکناس‌های دینار تونس به دو زبان عربی و فرانسوی نوشته شده‌اند.
در تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۱۹ همه اسکناس‌های چاپ شده پیش از سال ۲۰۱۱ از گردش خارج شدند.
با سرنگونی رژیم زین‌العابدین بن‌علی سری تازه‌ای از اسکناس‌ها آهسته آهسته به چاپ رسید. در سال ۲۰۲۰ اسکناس‌های ۵ دیناری و ۵۰ دیناری روانه بازار شد. تصویر توحیده بن شیخ، نخستین پزشک زن تونس بر روی اسکناس ۱۰ دیناری نقش بسته است.
سیراک‌ها (به یونانی: σιρακοι؛ لاتین:Siraci) قبیله‌ای سرمتی بودند.
اینان در آغاز سدهٔ پنجم پیش از زایش از کرانهٔ دریای مازندران به کنار دریای سیاه کوچیدند. در پایان سدهٔ چهارم میلادی سیراک‌ها بر سراسر سرزمین‌های میان کوه‌های قفقاز تا رود دن چیره‌شدند. سیراک‌ها نخستین تیره از سرمتیان بودند که با یونانیان باشنده کرانه‌های دریای سیاه پیوند برقرار ساختند. آنها از دیگر سرمتی‌ها بیشتر فرهنگ یونانی را به خود گرفتند و رابطهٔ دوستانه‌ای نیز با بسفورها داشتند.
Wikipedia contributors, "Siraces," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Siraces&oldid=269303815 (accessed May 13, 2009).
هند شرقی و نیز ایندیز (Indies) یا ایندیز شرقی یا (East Indies) یک اصطلاح مورد استفاده برای توصیف اراضی جنوب و جنوب شرقی آسیا است.Oxford Dictionary of English 2e, Oxford University Press, 2003, شرق هند/هند شرقی در معنای وسیع تر، ایندیز می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد برای اشاره به جزایر جنوب شرقی آسیا به ویژه مجمع الجزایر مالایی.Oxford Dictionary of English 2e, Oxford University Press, 2003, شرق هند/هند شرقی نام «ایندیز» است مشتق شده از رودخانه سند یا ایندوس (Indus) گرفته شده و دلالت ضمنی بر بخش‌هایی از آسیا دارد که تحت تاثیر و نفوذ فرهنگ هند بوده‌اند؛ مورد استثنا ویتنام، لائوس و کامبوج اند که در حوزه فرهنگی چین قرار داشته‌اند).
تا قبل از استقلال اندونزی، مستعمرات هلند در منطقه جنوب شرقی آسیا برای حدود ۳۰۰ سال با عنوان هند شرقی هلند شناخته می‌شدند؛ در حالی که مستعمرات اسپانیا در این منطقه با نام هند شرقی اسپانیا شهرت داشتند تا زمانی که این مناطق توسط آمریکا فتح شدند و فیلیپین استقلال یافت. هند شرقی همچنین ممکن است شامل مستعمرات سابق فرانسه در منطقه با نام هندوچین شود. سرزمین برونئی و سنگاپورو مستعمره سابق پرتغال تیمور شرقی هم جزو هند شرقی است. آن را نمی‌کند، اما هند شرقی شامل مستعمره سابق هلند گینه نو غربی (پاپوآی غربی) نمی‌شود که از لحاظ جغرافیایی بخشی از آسیا و اقیانوسیه در نظر گرفته می‌شود.
ساکنان هند شرقی تقریباً هرگز به نام هندیان شرقی نام برده نشده‌اند و این آنها را از ساکنان کارائیب (هند غربی) و از سرخپوستان بومی قاره آمریکا که اغلب به نام «سرخپوستان آمریکایی» (American Indians) شناخته می‌شوند متمایز می‌کند. در دوران استعمار آنها فقط «بومیان» (natives) می‌نامیدند. اما مردم منطقه هند شرقی طیف گسترده‌ای از تنوع فرهنگی دارند و خود را متعلق به یک گروه قومی خاص در نظر نمی‌گیرند. بودیسم، اسلام، مسیحیت و آیین هندو محبوب‌ترین ادیان در سراسر منطقه هند شرقی هستند، در حالی که آئین‌های سیک، جین، ودین‌های سنتی چین در برخی از مناطق رواج دارند. هند شرقی دارای تنوع گسترده‌ای از خانواده‌های زبانی است و نباید با اصطلاح زبانهای هندوآریایی که اشاره به یک گروه از زبانهای هند و ایرانی در جنوب آسیا می‌کند اشتباه گرفته شوند.
ناحیه گسترده هند شرقی از منظر اروپایی‌ها به دو بخش هند نزدیک (Hither India) و هند دور (Further India) تقسیم می‌شوند. هند نزدیک هند بریتانیا است و دومی به معنای منطقه جنوب شرقی آسیا است.
مناطق هند شرقی گاه با نام امپراتوری‌های استعمارگر آنها شناخته می‌شوند. به این ترتیب «هند شرقی بریتانیا» " "اشاره به مالزی می‌کند؛ هند شرقی هلند اشاره به اندونزی دارد؛ و هند شرقی اسپانیا به معنی فیلیپین است.
از لحاظ تاریخی پادشاه حبشه (اتیوپی) با عنوان "یوحنای کشیش هند (شرقی)" شناخته می‌شد؛ چرا که فکر می‌شد که حبشه یکی از سه هند است.
اکتشاف در مناطق هند شرقی توسط قدرتهای اروپا در اواخر قرن ۱۵ و اوایل قرن ۱۶ با پیشگامی کاشفان پرتغالی انجام شد. پرتغالی‌ها کل را "هند" (ایندیز Indies) نام نهادند. در نهایت این منطقه به چند هند تفکیک شد. هند شرقی که همچنین به نام «هند قدیم» یا «هند بزرگ» هم شناخته می‌شد، متشکل از هند بود و هند غربی (یا هند جدید New Indies) نیز نام منطقه «آمریکا» یا «کارائیب» می‌شد.
این مناطق منابع مهم تجارت کالا به خصوص پنبه، نیل و ادویه جات برای شرکتهای بزرگ تجاری مانند کمپانی هند شرقی بریتانیا و شرکت هند شرقی هلند در قرن ۱۷ شدند.
این دنیای جدید در ابتدا از سوی کریستف کلمب به عنوان شرقی‌ترین بخش از هند باشد.
فرانک (فرانسوی: franc) یکای پول کشور تونس بین سال‌های ۱۸۹۱ و ۱۹۵۸ بود. به ۱۰۰ سانتیم (صنتیم) تقسیم می‌شد و معادل فرانک فرانسه بود.
فرانک در سال ۱۸۹۱ با نرخ (۱ ریال = ۶۰ سانتیم) جایگزین ریال تونس شد. فرانک از سکه و اسکناس تشکیل می‌شد و و مخصوص تونس منتشر می‌شد، هرچند که اسکناس‌های اولیه تولید الجزایر بود که مهر «تونس» خورده بود. دینار در سال ۱۹۵۸ با نرخ (۱۰۰۰ فرانک = ۱ دینار) جایگزین فرانک شد.
فرانک (هلندی: frank - فرانسوی: franc - آلمانی: Franken) تا قبل از جایگزینی با یورو در سال ۲۰۰۲ یکای پول کشور بلژیک بود.
فرانک بلژیک به ۱۰۰ سانتیم (هلندی: centiem، فرانسوی:centime، آلمانی: Centime) تقسیم می‌شد.
ریال تا سال ۱۸۹۱ یکای پول کشور تونس بود.
ریال را حکمرانان عثمانی تونس منتشر کردند. ریال تونس با قوروش ترکیه یکی نبود، هر چند اروپاییان هر دو را با نام پیاستر piastre هم می‌شناختند. از سال ۱۸۵۵، ریال استاندارد دوفلزیِ ۱ ریال برابر ۰/۱۷۷۱۶ گرم طلای خالص یا ۲/۷۸۷۳ گرم نقره خالص بود. در ۱۸۸۷، از مقدار طلای موجود در سکه ۲۵ ریالی کمی کاستند تا آنرا با ۱۵ فرانک فرانسه معادل کنند. در ۱۸۹۱ نرخ تبدیل (۱ ریال = ۶۰ سانتیم) به کار رفت تا فرانک تونس جایگزین ریال شود.
خلق می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
به‌کارگیری سیگنال‌های دود، چراغ‌ها و بازتاب نور از مثال‌های قدیمی هستند. در سدهٔ ۱۳ اختراع برق امکان انتقال سیگنال‌ها از طریق تلگراف الکتریکی را فراهم کرد. تلگراف الکتریکی توسط ساموئل مورس اختراع شد. اختراع رادیو در اوایل سدهٔ ۲۰ میلادی رادیوتلگراف و دیگر شکل‌های تلگراف بی‌سیم را پیش آورد. در عصر اینترنت، وسایل تلگرافی تا حد بسیاری در پیچیدگی و سهولت استفاده، توسعه پیدا کردند تا آنجا که دارای رابط‌هایی با زبان طبیعی هستند که کد زیرین را پنهان می‌کنند، و زمینهٔ فناوری‌های چون رایانامه و پیام‌رسانی فوری را فراهم می‌کنند.
تلگرام به پیامی گفته می‌شد که توسط تلگراف الکتریکی یا تلگرافی که از کدهای مورس استفاده می‌کند ارسال می‌گردید. همچنین کیبلگرام (cablegram) یا به‌صورت‌های مختصر آن کیبل (cable) یا وایر (wire)، نام پیامی بود که توسط کابل تلگرافی زیردریایی ارسال می‌شد. در دوره‌های بعد تلکس که از شبکه تلکس بهره می‌برد مورد استفاده قرار گرفت.
نخستین کابل دائمی تلگراف گذرنده از زیر اقیانوس اطلس در سال ۱۸۶۶ ارتباط میان قاره‌های آمریکا و اروپا را برقرار کرد. این طرح با حمایت دولت‌های ایالات متحده آمریکا و بریتانیا و افرادی چون سایرس وست فیلد، ساموئل مورس، ویلیام تامسون و آیزامبارد کینگدام برونل محقق شد.Martin H. Levinson, "A Thread across the Ocean: The Heroic Story of the Transatlantic Cable," Et Cetera 60, no. 3 (2003), http://www.questia.com/read/1P3-484676941/a-thread-across-the-ocean-the-heroic-story-of-the.
در سال ۱۹۲۹، وسترن یونیون با ارسال ۲۰۰ میلیون تلگراف، رکورد ارسال آن را شکست که در نتیجهٔ این رکورد شکنی دوران تازه‌ای از تجارت تلگراف رونق پیدا کرد. بسیاری از مردم معتقد بودند که دریافت تلگراف به معنای دریافت یک خبر بد است چرا که تنها در موارد ضروری از آن استفاده می‌شد. تلگراف در صنعت روزنامه‌نگاری هم به سرعت پیشرفت کرد به صورتی که یکی از نخستین بهره‌برداری از آن، گزارش جنگ کوبا و اسپانیا در سال ۱۸۹۷ بود. شاید به همین دلیل باشد که در قرن نوزدهم بسیاری از روزنامه‌ها مانند ساندی تلگراف، تلگرام و دیلی‌تلگرام نام‌شان را از تلگراف که مترادف با سرعت در انتشار اخبار بود اقتباس کردند.
تلگراف زندگی بشر را دگرگون کرد و برخی از متفکران آن را حتی مهم‌تر از اینترنت می‌دانند. هارولد اینیس متفکر ارتباطات و اقتصاد سیاسی معتقد است که توسعه امپراتوری‌ها بیش از اینکه بر مهارت نظامیان متکی باشد، بر رسانه‌های ارتباطی‌ای متکی است که دستورهای پایتخت را ابلاغ می‌کنند. به همین ترتیب، ساختار نظم‌های بعدی هم به فناوری رسانه‌ای موجود در آن زمان بستگی داشته‌است. برای مثال اختراع تلگراف این امکان را ایجاد کرد که کنترل موثرتری بر نقاط بسیار دور دست اعمال شود.احسان شاه قاسمی (1391). فلسفه رسانه از نگاه اینیس و مک لوهان. وب سایت مرکز آموزش‌های رسانه‌ای همشهری. http://www.hamshahritraining.ir/news-3660.aspx و به این ترتیب برای نخستین بار در تاریخ بشر ارتباطات همزمان از راه دور ممکن شود.
در تاریخ ۱۲۴۲ شمسی دولت بریتانیا تصمیم گرفت که ارتباط خود را با ایران از طریق تلگراف برقرار کند به همین خاطر چندی از مهندسان این امر را به سرپرستی ارنست هولتسر مأموریت داد این کار انجام دهند و خطوط تلگراف از بندرعباس تا تهران کشیده شد.
عباسعلی‌خان دنبلی نخستین ایرانی بود که زبان مورس را یادگرفت و نخستین کسی بود که نسبت به ارسال پیام به وسیله تلگراف اقدام کرد. او سپس رسماً به استخدام اداره پست و تلگراف درآمد. در روز ۲۷ اسفند سال ۱۲۳۶ هجری شمسی نخستین پیام توسط تلگراف در ایران از مدرسه دارالفنون به کاخ ییلاقی ناصرالدین شاه ارسال شد.
بردفورد فیلیپ دلسون (۱ دسامبر ۱۹۷۷) گیتاریست آمریکایی و یکی از اعضای اصلی و بنیادگذاران گروه لینکین پارک است.
نام براد را از کلمه "براد فورد" وام گرفته‌اند. پسر یک خانواده یهودی که در اول دسامبر ۱۹۷۷ در آگورای کالیفرنیا متولد شد. «سال‌های رشد من با موسیقی آمیخته است، آن زمان تنها چیزی که می‌توانست برایم لذت‌بخش باشد قطعات موسیقی بود که از رادیو می‌شنیدم همیشه از خانه ما صدای موسیقی بلند بود» اینها را براد می‌گوید، عضو اصلی گروه که حالا در لوس آنجلس سکونت دارد.
براد اولین گیتار خود را به عنوان هدیه تولد زمانی دریافت کرد که در کلاس ششم تحصیل می‌کرد. اگرچه بعدها به ترومپت علاقه‌مند شد. «خب، صدای ترومپت را دوست داشتم اما مانور دادن روی آن مثل گیتار نیست و به نظرم شما جای کار چندانی ندارید!» براد با همین فرضیه بعدها همان گیتار را دنبال کرد و در جستجوی همین عشق بود که تحصیلات خود را نیمه‌کاره رها کرد.
دوران، دوران یک پدیده بود، گروهی سه نفره با صدایی جادویی که توانست براد را چنان تحت تأثیر قرار دهد که همیشه در آروزی تشکیل یک گروه موسیقی باشد، اولین تأثیرات این تصمیم در دبیرستان نمود پیدا کرد. زمانی که به عشق گروه‌های ترش متالی چون متالیکا، گانز ان رزز و دیگر گروه‌های موبلند، او هم موهای خود را بلند کرد. اما همیشه با مشکل روبرو بود، در حقیقت موهای بدفرم او را هیچ سشواری نمی‌توانست صاف نگه دارد حتی از مواد شیمیایی هم کاری بر نمی‌آمد، رنگ کردن موها گام بعدی او بود طوری که هر روز دوستان و مسئولین در مدرسه او را با ظاهری جدید و عجیب مشاهده می‌کردند و این روند تا جایی ادامه پیدا کرد که نام وی به عنوان غیرعادی‌ترین و عجیب‌ترین و غریب‌ترین شاگرد مدرسه وارد کتاب سال شد.
دوران نوجوانی براد هم با عشق به گیتار و قهرمانان محبوبش در این عرصه همچون "دیو متیوس"، "استف" از گروه دفتونز و "سونی د ر ئال استایت" گذشت. وی بلافاصله وارد دانشگاه یو.سی.ال.ای شد و در رشته ارتباطات شروع به تحصیل کرد. فارغ‌التحصیلی وی مصادف بود با قبول شدن گرایش وی در مدرسه حقوق که البته آن را به عشق کار حرفه‌ای در یک گروه موسیقی دنبال نکرد و از آن پس درس و تحصیل جایش را به موسیقی داد.
«از اینکه نتوانستم درس خود را ادامه بدهم اصلاً ناراحت نیستم چون حالا به جایش به عنوان نوازنده‌ای در گروهی موفق مشغول به کارم و با اینکه می‌دانم عقیده‌ام کاملاً خودخواهانه و خودپسندانه است اما باید بگویم من واقعاً برادر بزرگه بد هستم!»
این لقب را سایر اعضای گروه به او دادند، حتی امروز هوادارنش هم نام مستعار او را به صورت خلاصه بی.بی.بی صدا می‌زنند. چیز جالبی که درباره براد وجود دارد این مسئله است که او در کالج با شخصی به نام فینیکس هم اتاقی بود، پسر عشق گیتاری که آن روزها تنها یک دوست عزیز بود و حالا یاری جدانشدنی. چون او هم از اعضای ثابت گروه به شمار می‌رود اما براد و فینیکس هیچ‌گاه با هم درباره تشکیل یک گروه کوچک موسیقی صحبتی نکردند و تا حدودی راهشان از هم جدا شد، فینیکس تحصیل را ادامه داد اما براد به گروه پریکز پیوست و با این حساب سال ۱۹۹۴ سال آغاز فعالیت‌های جدی وی شد.
پریکز آنقدر کوچک و خارج از استاندارد بود که اصلاً نتوانست خودی نشان دهد چه رسد به آن که برگ برنده‌ای برای برد باشد. بنابراین به دنبال جریان تازه‌ای در این مسیر می‌گشت تا به هدف اصلی‌اش نزدیک‌تر می‌شود. احتمالاً آشنایی او با راب بوردون گام اول این مسیر سرشار از کامیابی و موفقیت بود، دیگر عضو امروز لینکین پارک که آن روزگار تنها یک درامر گمنام بود که عشقش تلفیق سبک‌ها و شیوه‌های نوازندگی با هم بود. این دو نفر با هم پایه گروه "Relative Degree" را گذاشتند، گروهی که در حقیقت اجتماعی از راک، رپ و فانک بود و همان چیزی بود که هم خوشایند راب بود و هم خوشایند برد. اما با وجود همه تلاش‌های این دو و تمام تمرینات و حتی سعی‌شان در برگزاری چند اجرای زندهٔ کوچک این گروه به سرانجامی نرسید و گروه از هم پاشید.
رؤیای براد داشت به انتهای خود می‌رسید و همه چیز حاکی از آن بود که می‌بایست صحنه را خالی کند و به دنبال کار دیگری بگردد. در سال ۱۹۹۵، دلسون و شینودا گروهی را با نام زیرو (Xero) تأسیس کردند که نقطه شروعی برای لینکین پارک بود.کتاب داس‍ت‍ان م‍ا - ل‍ی‍ن‍ک‍ی‍ن پ‍ارک =Linkinpark/ گ‍ردآورن‍ده و م‍ت‍رج‍م ام‍ی‍ر غ‍لام‍رض‍ای‍ی
در سال ۱۹۹۹، دلسون باند را گسترش داد، چستر بنینگتون جایگزین مارک ویکفیلد (Mark Wakefield) شد و بلافاصله نام گروه به هایبرید تئوری تغییر یافت. در سال ۲۰۰۰ تغییر نام دیگری در گروه اعمال شد و نام برای همیشه به لینکین پارک تغییر کرد. لینکین پارک در ۲۴ اکتبر ۲۰۰۰، توانست با آلبوم هایبرید تئوری موفقیت بسیار زیادی را به دست آورد.
در سپتامبر ۲۰۰۳ با "Elisa Boren" ازدواج کرد. آنها صاحب سه فرزند به نام‌های تایلر (متولد ۲۰۰۸) ، نوآ (متولد ۲۰۱۰) و ایون (متولد ۲۰۱۲) هستند. برد دو برادر کوچکتر از خود به نام های "گِرگ" و "جف" دارد. او همراه با پدر خود "دان دلسون" بسیاری از جنبه‌های کسب و کار لینکین پارک و دیگران را کنترل می‌کند.
در سال ۲۰۰۴ برد و همسرش صندوق کمک هزینهٔ تحصیلی را با نام خودشان در دانشگاه "UCLA" تأسیس کردند.
از سال ۲۰۰۵ برد از اعضای افتخاری سازمان غیر انتفاعی "Little Kids Rock" است که آلات موسیقی رایگان و آموزش به کودکان در مدارس عمومی محروم در سراسر ایالات متحده فراهم می‌کند.ویکی‌پدیای انگلیسی
رخش‌آلان‌ها (از روی یونانی روکس‌آلان‌ها هم نوشته‌اند) تیره‌ای از ایرانی‌تباران سرم بودند که این نام را برای روشنی پوست یا پوشش آنان به ایشان داده بودند. این نام، گویش و نگارش لاتینِ رخش‌آلانی (روس آلان، روکاس، روگاس) است. تیره ای پرشمار و بسیار کهن از تیره باختری ایرانیان سرمتی (باختری‌ترین سکاها) بودند که در دشت‌های خاور اروپای امروزی در کنار دیگر سکاها و ماساگت‌ها و سرم‌ها می‌زیسته‌اند و به چند زبان سخن می‌گفتند. رخش‌آلان‌ها را آلان‌های سپیدروی می‌دانند (روخش: روشن). حتی وردانسکی نام روس را از آنان سرچشمه می‌داند و نیز مردمی با نام روکاس (یا روگاس) که در نبردی از پادشاهی استروگوت‌ها شکست می‌خورند را آمیزه ای از رخش با آس (آلان‌ها همان آسی‌ها هستند) می‌داند.
میهن نخستین‌شان برپایهٔ تاریخ سرزمین‌های میان رودهای دن و دنیپر بود. رخش‌آلان‌ها در سدهٔ یکم پیش از میلاد به سوی دانوب کوچیدند و در جلگه باراگان در رومانی کنونی جاگیر شدند.""
آنان در سال ۱۰۰ پ. م به رهبری پادشاه خود تاسیوس (به گویش لاتین) در پشتیبانی از جنگ سالار سکایی پالاکوس، از دیفانتوس سردار مهرداد ششم پادشاه پنتوس شکست می‌خورند و از کریمه واپس رانده می‌شوند.
ژولیوس سزار نام روکسولان را در کتاب خود دربارهٔ جنگ با گیل‌ها (یا همان که به فرانسوی گُل می‌گویند؛ از تیره‌های کِلت یا سلتی) نگاشته و آنان را در جایی هم‌مرز با آلان‌ها می‌داند. جایی که میان یازیگ‌ها (باختری‌ترین سکاها) و داسی‌ها بود.
آنان پیش از مهاجرت به شمال و باختر دریای سیاه، در سرزمین‌های پست کناره رود ولگا و کوهپایه‌های اورال می‌زیستند. پس آنگاه با سکاهای شمال دریای سیاه جنگیده؛ سپس پس از شکست آنان در سده دوم پیش از میلاد، در کنارشان و در برابر پادشاهی بسفور و شهرهای یونانی نشین کریمه جنگیدند. استرابون که در سدهٔ یک پیش از زایش مسیح می‌زیسته از ایشان با برنام گردونه‌سوار یاد می‌کند که یادآور کوچ‌نشینی این تیره است.
در سده نخست پس از زایش مسیح گروهی از آنان به سوی روددانوب و رود دنیپر رفته؛ و تا ۷۰ سال در دشت‌های امروزی رومانی تا صربستان زندگی می‌کردند، تا آنکه رومیان بر آنان تاختند و رُخش آلان‌ها بهمراه دیگر تیره‌های ایرانی این دشت‌ها همچون داسی‌ها و تراس‌ها شکست‌هایی از رومیان خوردند. برخلاف هون‌ها که وابسته به تازش بر یکجانشینان بودند، روش زندگی رخش‌آلان‌ها بیشتر بر پایه کشاورزی استوار بود. زمین‌های استپ برای کشاورزی چندان آماده نبود و خاک سرشاری نداشت، از همین رو گهگاه جنگی بر سر بدست آوردن زمینی فراهم برای کشت میان تیره‌ها پیش می‌آمد. در یکی از نبردهای رومیان با رخش‌آلان‌ها ۹۰۰۰ سوار از آنان بدست یگان ۳ گالیکا (یگان نبرد با گیل‌ها یا گُل‌ها _چنان‌که امروزه به فرانسوی می‌گویند_) و سپاه پیاده روم بود. این شکست در زمستان ۶۹ م رخ داد. این سال در تاریخ روم به سال چهار فرمانروا شناخته می‌شود. آنها می‌خواستند از این هنگامه سود ببرند که گرفتار سپاهی شدند که نخست هم پیمان اوتو و سپس ویتیلیوس شده بود و پس از آن بدنبال نبرد با ویتیلیوس و هوادار وسپاسیان بود. در زمانی که تاسیتوس تاریخ‌نگار رومی گوید: ریشه شکست آنان سنگینی زره‌شان بود و اینکه بر زمین سست افتاده و با نیزه بلندشان که جنگ‌افزار آیینی سلمی‌ها بود نمی‌توانستند دوباره از زمین برخیزند.
در زمان دومیتیان، لژیون ۲۱ راپاکس (یگان رومی گماشته بر پانونیا) را به کینه جویی از کشتاری که از مردمان شان کرده بودند به یاری داس‌ها یکسره نابود کردند. در جنگ‌های داسی نخست سوی داسی‌ها را گرفتند و بیشتر سواران خود را به جنگ برای آنان فرستادند؛ ولی در جنگ نخست داسی به سال ۱۰۲–۱۰۱ میلادی در نیکوپولیس آد ایستروم شکست خوردند و در جنگ دوم با داس‌ها همراه نشدند تا آنکه در ۱۰۶–۱۰۵ پادشاهی داسی یکسره نابود شد و تراژان امپراتور روم، کین خواهی نمود. سپاه دانوبی روم همه شهرها و روستاهای آنها را سوزاند و بسیاری از مردانشان را کشت یا به همراه زنان و کودکانشان به بردگی کشید و جابجایی‌های بزرگی را برنامه‌ریزی نمود و همه گنجینه زرین و پرگوهر پادشاهی داسی را که بوربیستا (به گویش لاتین) و پیشینیانش فراهم آورده بودند و رشک رومیان گشته بود به تاراج برد. بدین سان فرمانداری رومی داسیا را بنیاد گذاشت و رومی‌ها به مرز با رخش‌آلان‌ها در دانوب رسیدند. تراژان بسیاری از داس‌ها را به پانونیا در مرز با ژرمن‌ها کوچاند. هادریانوس برج و باروهایی برای پیشگیری از تاخت و تاز آنان در راستای دانوب ساخت.
مارکوس آئورلیوس امپراتور روم نیز که با ژرمن‌ها نبردهای بزرگی داشت، با آنان نیز در کرانه دانوب جنگید. در سال ۲۶۰ میلادی به استان رومی پانونیا تاختند و پس از اندکی بخشی از آنان در سپاه روم می‌جنگیدند.
مانند سرم‌ها دیگر، سرزمین آنها در میانه سده ۴ میلادی بدست هون‌ها افتاد.
واپسین بار آنان را در کناره شمالی دریای سیاه در اوکراین امروزی و شبه جزیره کریمه گزارش کرده‌اند. از آن پس آنان با مردمان بومی این سرزمین همچون هون‌ها، آوارها، خزرها، اسلاوها و تاتارها درآمیخته اند.
سرانجام در میانه‌های سدهٔ چهارم میلادی هون‌ها بر رخش‌آلان‌ها پیروزی یافتند و دیگر نامی از تیره ایشان بجز در نام آلان‌ها و روس‌ها به چشم نمی‌خورد؛ ولی فرهنگ، تاریخ و نژادشان همچنان پابرجاست. و بازمانده این قوم بزرگ در بلوچستان پاکستان و ایران به نام رخشانی زندگی می‌کنند.
شرکت پالایش نفت شیراز یا پالایشگاه شیراز شرکت پالایش نفت ایرانی است، که تأسیسات پالایشی آن شرکت در ۲۲ کیلومتری شیراز و در محدوده شهرستان زرقان واقع شده‌است. ظرفیت طراحی شده این پالایشگاه ۴۰ هزار بشکه در روز می‌باشد. طبق طراحی خوراک نفت خام مورد نیاز به وسیله یک خط لوله ۱۰ اینچ به طول ۲۳۰ کیلومتر از میدان نفتی گچساران و توسط شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب تأمین می‌شود. وی پادگان آموزشی نیروی دریایی سپاه در۲۰کیلومتری شیرازو در محدود زرقان واقع شده است ووی پاسگاه صنایع شهدای صدر شیمی شیراز در ۲۰ کیلومتری شیراز و در محدوده شهرستان زرقان واقع شده است
مراحل طراحی و ساخت این پالایشگاه از سال ۱۳۴۹ شروع شد و در سال ۱۳۵۲ به اتمام رسید و در همان سال مورد بهره‌برداری قرار گرفت. شرکت پالایش نفت شیراز در سال ۱۳۵۲ به صورت شرکت سهامی خاص تأسیس گردید. در سال ۱۳۷۷ بر اساس سیاستهای جاری، ساختار اداری پالایشگاه به نوع شرکتی تغییر و دوره جدید فعالیت خود را با نام شرکت پالایش نفت شیراز آغاز نموده و در سال ١٣٨٨ به شرکت سهامی عام تبدیل شد.
عمده محصولات پالایشگاه شیراز شامل گاز مایع، بنزین، بنزین جت، حلال‌ها، نفت سفید، گازوئیل، نفت کوره، وکیوم سلاپس، ایزوریسایکل، ایزوفید، قیر و گوگرد می‌باشد. محصولات این شرکت تحت استانداردهای شرکت ملی پالایش و پخش فراورده‌های نفتی ایران به بازار داخلی عرضه می‌گردد. شرکت پالایش نفت شیراز تقریباً با داشتن سهم ۳ درصدی در تولید فراورده های اصلی نفتی، در جایگاه هفتم در میان ۱۰ پالایشگاه کشور قرار گرفته‌است.
یونیکست یا تک پخشی، در شبکه رایانه‌ای انتقال بسته‌های اطلاعاتی است به یک و تنها یک رایانه مقصد.
تک پخشی در مخابرات بین یک فرستنده و یک گیرنده است. این واژه در تضاد با چندپخشی است که در آن مخابره بین یک فرستنده و چندین گیرنده انجام می‌شود.
این مفهوم همچنین در تضاد با هر پخشی است که در آن ارتباط و انتقال داده بین یک فرستنده و نزدیک‌ترین گیرنده‌های موجود در یک گروه مخابرات داده برقرار می‌شود.
از طرف دیگر واژهٔ سنتی نقطه‌به‌نقطه (ارتباطات از راه دور) در ارتباطات شبکه‌ای، معنایی مشابه معنی یونیکست دارد؛ چرا که در آن ارتباط بین فرستنده و گیرنده در دو سر یک لینک مخابراتی برقرار است. پروتکل اینترنت نسخه ۶ یونیکست را به خوبی هرپخشی و چندپخشی پشتیبانی می‌کند.
یونیکست با وجود محدودیت ظاهری که دارد (ارسال داده از یک مبدأ به یک مقصد)، پروتکل غالب در مسیریابی‌های شبکه‌های محلی و همچنین شبکهٔ اینترنت محسوب می‌شود. همچنین پروتکل‌های کاربردی مانند پروتکل انتقال ابرمتن، قرارداد ساده نامه‌رسانی، پروتکل انتقال فایل و تلنت چون بر پایهٔ قرارداد هدایت انتقال طراحی شده‌اند، مد انتقال دادهٔ یونیکست را پشتیبانی می‌کنند.
یک شبکهٔ مخابرات داده را در نظر بگیرد که فرستنده، گیرنده و همچنین تمام رهیاب رئوس گراف را شکل می‌دهند. یال‌های گراف لینک‌های مخابراتی بین دو راس مجاور هستند و هر لینک ارتباطی یک ظرفیت مشخص دارد که محدود‌کنندهٔ نرخ ارسال اطلاعات روی آن است. قصد داریم مسیری برای ارسال اطلاعات از فرستنده به گیرنده بیابیم به گونه‌ای که بیشترین جریان داده از مبدأ به مقصد داشته باشیم به گونه ای‌که دو شرط زیر محقق شوند:
شرط اول: شرط ظرفیت کانال
نرخ ارسال داده روی هر لینک ارتباطینقطه‌به‌نقطه (ارتباطات از راه دور) بین دو راس مجاور از ظرفیت آن کانال بیشتر نباشد .
شرط دوم: شرط بقای جریان
برای هر راس در گراف شبکه نرخ ورود اطلاعات با نرخ خروج آن برابر باشد، مگر برای رئوس فرستنده و گیرنده؛ چرا که این دو داده را تولید و مصرف می‌کنند در حالیکه گره‌های میانی صرفاً وظیفهٔ تعیین مسیر برای بستهٔ دریافتی را بر عهده دارند و داده‌ای را تولید یا مصرف نمی‌کنند.
در این صورت بیشترین نرخ قابل دسترسی در انتقال داده از این قرار است :
یافتن جریان بیشینه و مسیر متناظر آن، از طریق الگوریتم فورد–فالکرسون انجام می‌پذیرد. استفاده از گراف مانده مسیری را برای ارسال اطلاعات از مبدأ به مقصد مشخص می‌کند که بیشترین ظرفیت ممکن را دارد. با کمک قضایای تئوری اطلاعات ثابت می‌شود که در صورت استفاده از روش‌های کدینگ شبکه نرخ ارسال اطلاعات در مسئلهٔ یونیکست افزایش نمی‌یابد.
یونیکست (تک‌پخشی):
ترافیک داده که شامل جریانی از بسته‌های IP است، درون یک شبکه از یک نقطه، مانند میزبان یک وب سایت به سمت یک نقطهٔ دیگر مانند یک کارخواه کامپیوتر شخصی جریان می‌یابد. همان‌گونه که گفته شد، این معمول‌ترین شیوهٔ انتقال داده در اینترنت است.
برادکست (پخش سراسری):
در اینجا ترافیک داده که شامل جریانی از بسته‌های IP است، درون یک شبکه از یک نقطه، مانند میزبان یک وب سایت به سمت تمام نقاط پایانی ارسال می‌شود. این آسانترین روش برای برای اطمینان یافتن از دریافت داده در تمامی مقاصد است.
این روش بیشتر مورد بهره‌وری شبکه‌های تلویزیونی، برای توزیع ویدئو و صوت، قرار می‌گیرد. حتی اگر شبکهٔ تلویزیونی یک شبکهٔ تلویزیون کابلی باشد، سیگنال مبدأ به تمام مقاصد ممکنه می‌رسد (این دقیقاً دلیل اصلی خراب شدن سیگنال دریافتی برخی کانال‌ها است).
پخش سراسری در شبکه‌های عمومی اینترنت ، به دلیل حجم بسیار زیاد داده‌های غیرضروری که به شکل بی‌وقفه به هر دستگاه کاربر می‌رسد، عملی نیست.
مالتی‌کست (چند پخشی):
در این روش ترافیک بین مرزهای یونیکست و برادکست جای می‌گیرد. مالتی‌کست یک روش توزیع ترافیک از «یک منبع به تعدادی مقصد» است. این بدان معناست که که تنها مقاصدی که فیلترشان را برای گرفتن داده‌های خاصی تنظیم کرده‌اند، می‌توانند داده را دریافت کنند.
در یک شبکهٔ IP، مقاصد (یعنی کارخواه‌ها) معمولاً به شکل مستقیم با مبادی داده (میزبان‌ها) ارتباط ندارند، زیرا ره‌یاب‌هایی بین مبدأ و مقصد وجود دارند. بسته به روش انتقال داده این ره‌یاب‌ها عملکرد متفاوتی دارند. در حالتی‌که از روش مالتی‌کست استفاده کنیم، هر ره‌یاب متناسب با توپولوژی شبکه، بستهٔ دریافتی‌اش را روی تعداد مشخصی از خروجی‌هایش تکثیر می‌کند.
همان‌گونه که پیشتر توضیح داده شد، پخش سراسری در شبکه‌های اینترنت به معنای کلاسیکش، میسر نیست. در حالی‌که می‌دانیم پخش اینترنتی شبکه‌های تلویزیونی، سرویس‌های اشتراک فیلم و … عملکردی مشابه پخش سراسری دارند. برای رسیدن به چنین عملکرد مشابهی می‌توان دو روش عمده، که یکی مبتنی بر مسئلهٔ یونیکست و دیگری مبتنی بر مسئلهٔ مالتی‌کست است ارائه داد:
۱. حل به کمک روش یونیکست:
در این روش نسخه‌های کپی شدهٔ دادهٔ اصلی از مبدأ به تمامی مقاصدی که خواهان آن بستهٔ خاص از داده هستند، ارسال می‌شود. از آنجایی که معماری‌های می‌تنی بر یونیکست بسیار فراگیر هستند، این روش بسیار مناسب است. اما زمانی که بحث ارتباط چند-به-چند مطرح می‌شود، کارایی خود را از دست می‌دهند.
یونیکست از شروط و روش‌های IP مانند قرارداد هدایت انتقال و قرارداد داده‌نگار کاربر، که اصطلاحاً پروتکل‌های مبتنی بر نشست محسوب می‌شوند استفاده می‌کند.
در شبکه رایانه ای، مخابرات و نظریه اطلاعات، همه‌پخشی یا پخش‌همگانی روشی برای انتقال پیام به تمام گیرندگان به‌طور همزمان است.
پخش کردن می تواند به عنوان یک عملیات در لایۀ بالای شبکه مثلا در یک برنامه انجام شود، به عنوان مثال، پخش کردن در رابط ارسال پیام؛ یا ممکن است یک عملیات در لایۀ پایین شبکه باشد، به عنوان مثال پخش کردن در اترنت.
ارتباط همه به همه یک روش ارتباطی رایانه‌ای است که در آن هر فرستنده پیام ها را به همه گیرندگان یک گروه منتقل می کند. در شبکه، این ارتباط را می توان با استفاده از پخش کردن یا چندپخشی انجام داد. این روش، متفاوت با روش نقطه به نقطه است که در آن هر فرستنده تنها با یک گیرنده ارتباط برقرار می کند.
چهار روش اصلی آدرس دهی در پروتکل اینترنت وجود دارد:
در شبکه های رایانه ای، پخش کردن به معنای انتقال یک بسته به نحوی است که توسط همه دستگاه های موجود در شبکه دریافت شود. در عمل، پخش کردن به یک دامنه پخش محدود می شود.
پخش کردن عمومی ترین روش ارتباطی است، و همچنین فشرده ترین است، به این معنا که ممکن است پیام های زیادی تقاضا شود و بسیاری از دستگاه های شبکه درگیر شوند.این روش برخلاف آدرس دهی تک پخشی است که در آن میزبان دیتاگرام ها را تنها به یک میزبان دیگر می فرستد که با یک آدرس منحصر به فرد شناسایی می شود.
پخش کردن ممکن است به یکی از دو شکل توسط هر فرستنده انجام شود. در "همه پراکندگی" پیام ها برای هر گیرنده مجزا هستند، در "همه پخش ای" پیام ها یکسان هستند.
روش ارسال پیام MPI که استاندارد واقعی در خوشه‌های کامپیوتری بزرگ است، شامل روش MPI_Alltoall است.
همه فن آوری های شبکه از آدرس دهی پخش پشتیبانی نمی کنند. برای مثال، X.25 و رله فریم قابلیت پخش ندارند. پروتکل اینترنت نسخه 4 (IPv4)، که پروتکل اصلی شبکه ای است که امروزه در اینترنت و همه شبکه های متصل به آن استفاده می شود، از پخش پشتیبانی می کند، اما "دامنه پخش"، زیرشبکۀ (subnet) میزبانِ (host) پخش است که معمولاً کوچک است؛ هیچ راهی برای پخش کردن در سراسر شبکه اینترنت وجود ندارد. پخش کردن عمدتاً به فناوری‌های شبکه محلی (LAN) محدود می‌شود، به ویژه اترنت و حلقه توکن، که در آن تأثیر عملکرد پخش کردن به اندازه یک شبکۀ گسترده زیاد نیست.
جانشین IPv6 ، IPv4 پخش کردن را روی خود اجرا نمی‌کند تا از ایجاد اختلال بر روی تمامی گره‌های شبکه در زمانی که فقط تعداد کمی ممکن است به یک سرویس خاص علاقه‌مند باشند، جلوگیری کند. در عوض IPv6 به آدرس دهی چندپخشی متکی است - یک روش مسیریابی شبیه مفهوم یک به چند. چندپخشی مجموعه گیرنده‌ها را محدود به گیرنده‌هایی می‌کند که به یک گروه گیرنده چندپخشی خاص می‌پیوندند.
هر دوی اترنت و IPv4 از یک "آدرس پخش همه_یک" برای نشان دادن بسته پخش استفاده می کنند. توکن رینگ از یک مقدار ویژه در قسمت کنترلِ IEEE 802.2 استفاده می کند.
پخش کردن ممکن است برای انجام یک نوع حمله بندآوری خدمات (DoS) به نام حمله اسمورف (Smurf) مورد سوء استفاده قرار بگیرد. در این نوع حملات به طور خلاصه مهاجم درخواست های پینگ جعلی را با آدرس Ip منبع(source Ip address) رایانه قربانی به وسیله پخش ارسال می کند. رایانه قربانی به وسیله پاسخ های رایانه های موجود در دامنه پخش، مختل میشود.