moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در تاریخ ۲۹ مهر ۱۳۸۸ خورشیدی، حسن درخشان، پدر حسین درخشان در نامه‌ای سرگشاده به رئیس قوه قضائیه ایران، خواهان روشن شدن وضعیت و اتهامات پسرش شد. حسن درخشان ضمن اشاره به این‌که در این مدت فقط دو ملاقات چند دقیقه‌ای با پسرش داشته‌است، مدعی شد که «هیچ اطلاع مشخصی از وضعیت حقوقی پسرم ندارم، نه دادگاهی تشکیل شده و نه مشخص است که حسین در اختیار کدام نهاد یا سازمان امنیتی است». عذرا کیارش‌پور، مادر حسین درخشان نیز در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۸ خورشیدی، در شکواییه‌ای به رئیس قوه قضائیه ایران، خواهان مشخص شدن وضعیت حسین درخشان شد. وی در شکواییه‌اش، متذکر شد که حسین درخشان «با پای خودش به ایران بازگشته و از نظر دشمنان، حامی نظام و دولت اسلامی» بوده‌است،انتقاد خانواده وبلاگ‌نویس زندانی در ایران از «۵۰۰ روز بلاتکلیفی»، بی‌بی‌سی فارسی
خانواده حسین درخشان در تاریخ ۵ خرداد ۱۳۸۹ وبلاگی برای اطلاع‌رسانی و پیگری وضعیت او به راه انداختند.
کیفرخواست دادستان در مورد اتهامات وی شامل «همکاری با دول متخاصم، تبلیغ علیه نظام اسلامی، تبلیغ به نفع گروهک‌های ضدانقلاب، توهین به مقدسات، راه‌اندازی و مدیریت سایت‌های مبتذل و مستهجن» اعلام شد. ستاد حقوق بشر قوه قضاییه در پاسخی که به گزارش شورای حقوق بشر سازمان ملل داده‌است، اتهام همکاری با دول متخاصم او را از طریق شرکت در کنفرانس ضدانقلابی در دانشگاه بن گوریون اسراییل معرفی کرده‌است.گزارش شورای حقوق بشر، ۲۷ مه ۲۰۱۱
وی در مهرماه ۱۳۸۹ از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی تهران به «۱۹ سال و نیم حبس تعزیری، پنج سال محرومیت از عضویت در احزاب و فعالیت در رسانه‌ها و بازگرداندن وجوه اخذشده به مبلغ ۳۰ هزار و ۷۵۰ یورو، ۲ هزار و ۹۰۰ دلار و ۲۰۰ پوند انگلیس» محکوم شد.حسین درخشان به‌طور موقت آزاد شد، رادیو زمانه
در بخشی از متن حکم دادگاه آمده‌است:
بررسی وبلاگ متهم نشان می‌دهد وی هرگاه به غلط بودن مطلبی پی برده‌است آن را در وبلاگش اصلاح کرده یا روی آن خط کشیده‌است که در طی بررسی‌ها حتی یک مورد از مطالب این‌گونه که مورد اصلاح یا خط‌خوردگی واقع شده باشند، یافت نگردیده و ادعای وی در سعی در اصلاح این گونه موارد مطلقاً صحت ندارد. نمونه‌هایی از اصلاح موارد و خط زدن آن‌ها که البته ربطی به موارد سیاسی و ضد دینی ندارد به پیوست است که متناقض ادعای وی در بازجویی و عملکرد وی در فضای رسانه را نشان می‌دهند. این در حالیست که در خصوص مطالب توهین آموز مذکور و موارد مشابه حتی چنین اصلاحی کفایت نکرده و لازم است که مطالب مذکور از صفحه پاک می‌شدند که مطالب مذکور نه تنها پاک نشده‌اند بلکه حتی خط‌خوردگی نیز پیدا نکرده‌اند.
دفاع مکرر درخشان در مقابل اتهامات مختلف همانگونه که مشاهده می‌شود صرفاً در چهارچوب اعتراف به رویکردهای منفی گذشته و طرح ادعای توبه صورت می‌گیرد. اما درخشان هرگز این توبه و بازگشت را انجام نداده‌است و تغییر در خروجی‌های رسانه‌ای صرفاً برای زمینه‌سازی برای نفوذ در جامعه مذهبی و انقلابی صورت گرفته و این موضوع با تغییری تدریجی و گام به گام برای جلوگیری از ایجاد حساسیت و موضع‌گیری انجام گرفته‌است.
در خرداد ۱۳۹۰ شعبه ۲۶ تجدید نظر دادگاه انقلاب اسلامی تهران رأی دادگاه بدوی را عیناً تأیید کرد.
در مرداد ۱۳۹۲، به مناسبت عید فطر، یک سوم از هفت سال و نیم از کل حکم او (بخش مربوط به اهانت به مقدسات، رهبری و رئیس‌جمهور) مورد بخشودگی علی خامنه‌ای قرار گرفت و در نتیجه دو سال و نیم از حکم نوزده سال و نیمهٔ او کم شد. به این ترتیب حکم او به ۱۷ سال حبس کاهش یافت.
به گزارش سایت‌های خبری، حسین درخشان در تاریخ ۱۷ آذر ۱۳۸۹ خورشیدی، پس از تحمل ۲۶ ماه حبس (شامل هشت ماه انفرادی در آغاز بازداشت) و با قرار وثیقه یک میلیارد و پانصد میلیون تومانی به یک مرخصی دو روزه آمد و پس از آن به زندان بازگشت.حسین درخشان، با تودیع وثیقه، به یک مرخصی دو روزه آمد، دویچه وله فارسی
بنا بر وبلاگ رسمی خانواده درخشان، او از آذر ۱۳۸۹ چند مرخصی کوتاه مدت دیگر را نیز بیرون از زندان سپری کرده‌است. گزارش‌های سایت‌های خبری حاکی از حضور او در مراسم عزاداری حسین بن علی و فاطمه با پیراهن مشکی بود. سایت آینده نیز عکس‌هایی از او در قبرستان بهشت زهرا بر سر مقبره علی درخشان (عموی او و از کشته شدگان هفتم تیر ۱۳۶۰) و مرتضی آوینی منتشر شد.
درخشان در ۲۸ آبان سال ۱۳۹۳ پس از بازگشت دوباره از مرخصی به زندان، با حکم عفو باقی‌ماندهٔ محکومیتش از سوی علی خامنه‌ای روبرو شد. به این صورت، او پس از ۶ سال زندان و در حالی که ۱۱ سال و نیم دیگر از مدت قانونی زندانش باقی‌مانده بود از زندان آزاد شد. او در پیامی در صفحهٔ فیس‌بوکش بدین‌گونه از رهبر ایران بخاطر آزادی‌اش تشکر کرد:
«پس از اینکه مرخصی دو هفته‌ای ام تمدید نشد و دستور دادند به زندان برگردم، ساعت ۶ عصر از قرنطینه به اندرزگاه ۸ اوین رسیده بودم و تازه داشتم با همه سلام و علیک می‌کردم که ابلاغ شد باقی‌مانده حبسم مورد عفو مقام معظم رهبری قرار گرفته‌است. آزاد شدم؛ پس از شش سال. خدایا شکرت. ممنون از حضرت آیت‌الله خامنه‌ای. ممنون از یاوران و دعاگویان روزهای سخت…»
درخشان کمی پس از آزادی نوشتن را در مطبوعات و شبکه‌های اجتماعی آغاز کرد. وی ستون ثابتی در هفته‌نامهٔ همشهری جوان می‌نوشت. او وب‌سایت شخصی خود را نیز راه اندازی کرده. او اکنون مقیم لندن است. در سال ۱۳۹۷، دعوت مدرسه حکمرانی جان اف. کندی در دانشگاه هاروارد از حسین درخشان واکنش منفی گروهی از فعالان سیاسی و روزنامه‌نگاران ایرانی را برانگیخت. این گروه با اشاره به ادعای پرونده‌سازی درخشان برای مخالفین حکومت ایران از جمله رامین جهانبگلو و هاله اسفندیاری، خواهان لغو دعوت دانشگاه هاروارد شدند.
در تابستان ۱۳۹۴، درخشان در مقاله‌ای که به زبان انگلیسی با عنوان «وبی که باید نجات دهیم» منتشر کرد، و در آن دربارهٔ تأثیر مخرب شبکه‌های اجتماعی بر شبکه جهانی وب هشدار داد. او در این مقاله استدلال کرده‌است که شبکه‌های اجتماعی مشغول نابود کردن مفهوم هایپرلینک که پایهٔ اساسی وب است شده‌اند و در نتیجه در حال از بین بردن وب هستند. آن‌ها تجربهٔ اینترنت را حالا به تجربه‌ای خطی، متمرکز، منفعل، از پیش تعیین شده و مبتنی بر عادت‌های کاربران تبدیل کرده‌اند که بسیار شبیه به تلویزیون است. این مقاله بحث‌های فراوانی را در کشورهای مختلف دربارهٔ آیندهٔ اینترنت به راه انداخت و به زبان‌های گوناگونی ترجمه و منتشر شده ست. -
مرکاوا (در عبری: מרכבה) (به معنای ارابه)، تانک اصلی میدان نبرد اسرائیلی است. طراحی این تانک از سال ۱۹۷۳ آغاز و اولین مدل آن در سال ۱۹۷۸ وارد فعالیت رسمی در ارتش این کشور شد. مرکاوا تنها مورد استفادهٔ نیروهای دفاعی اسرائیل است و به هیچ کشوری صادر نشده‌است. قابلیت تعمیر سریع، بقاپذیری، به‌صرفه بودن به لحاظ هزینه و عملکرد مناسب خارج از جاده از مهم‌ترین مواردی هستند که در طراحی این تانک مد نظر قرار گرفته‌اند.
در طراحی مرکاوا اهمیت بسیار بالایی برای حفظ جان سرنشینان در نظر گرفته شده‌است. ویژگی منحصربه‌فرد این تانک قرار گرفتن موتور در قسمت جلو است (در تمام تانک‌های دیگر موتور در عقب تانک قرار دارد). ضمن اینکه برجک تانک در مقایسه به تانک‌های دیگر عقبتر قرار گرفته‌است. این طرح‌بندی برای افزایش حفاظت از سرنشینان به ویژه راننده اتخاذ شده چرا که معمولاً قسمت جلوی تانک در خطر اصابت قرار دارد. همچنین فضای بیشتری در عقب تانک وجود دارد و مسیر ورود و خروج از درهای پشتی است که این باعث می‌شود تا تانک امکان حمل سربازان اضافی را داشته و ورود و خروج سرنشینان زیر آتش دشمن به شکل ایمن‌تری انجام شود. برای این منظور علاوه بر زره بسیار پیچیده، موتور تانک در قسمت جلو قرار گرفته که باعث افزایش حفاظت از سرنشینان تانک می‌شود.Tough lessons for Israeli armour Jonathan Marcus, BBC News, 15 August 2006
این تانک در ۴ ورژن اصلی ساخته شده‌است. آخرین ورژن که مارک ۴ نام دارد، از سال ۲۰۰۴ وارد خط تولید شده‌است. ۶۰۰ عراده از تمام مدل‌های ساخته شده و از شاسی مرکاوا برای ساخت چند نوع خودرو زره‌پوش دیگر از جمله آمبولانس زره‌پوش، نفربر زره‌پوش، خودرو زرهی بازیابی و هویتزر خودکششی ۱۵۵ م‌م هم استفاده شده‌است. تلاش‌ها برای ارتقا تانک مرکاوا توسط ارتش اسرائیل ادامه دارد و دولت اسرائیل درحال طراحی نسل جدید پنجم این مجموعهٔ فوق‌العاده خود است که قرار است مجهز به یک سیستم پدافند رگباری شود.
مهم‌ترین ویژگی مرکاوا اهمیت بسیار زیاد حفاظت از جان خدمهٔ تانک در طراحی آن است قرار گرفتن موتور تانک در جلو برخلاف تانک‌های دیگر که اغلب موتور آن‌ها در قسمت عقب جای دارد یکی از دلایل امنیت سرنشینان تانک است. وجود یک خمپاره‌انداز ۶۰ میلی‌متری در داخل تانک از ویژگی‌های منحصربه‌فرد مرکاوا است. این خمپاره برای حمله به اهدافی که در پشت ساختمان یا تپه قرار گرفته‌اند به کار می‌رود.
مدل‌های ۱ و ۲ این تانک از توپ ۱۰۵ میلی‌متری ال۷ استفاده می‌کردند اما مدل ۳ و ۴ از توپ ۱۲۰ میلی‌متری برخوردارند. حداکثر سرعت مدل ۴ آخرین مدل این تانک در جاده ۶۴ کیلومتر در ساعت، قدرت موتور دیزلی آن ۱۵۰۰ اسب بخار، وزن آن حدود ۶۵ تن، ظرفیت سوخت آن ۱۴۰۰ لیتر، و برد عملیاتی آن ۵۰۰ کیلومتر است.
مرکاوا به‌طور گسترده‌ای در طول جنگ لبنان سال ۱۹۸۲ استفاده شد. مرکاوا در این جنگ عملکرد بهتری نسبت به تانک‌های سوریه‌ای (عموماً تی-۶۲) داشت و در حد بسیار زیادی ثابت کرد که ایمنی بالایی نسبت به سلاح‌های ضدتانکی چون ای‌تی-۳ سگر و آرپی‌جی-۷ دارد که این یک بهبود قابل توجه نسبت به بهترین تانک آن زمان اسراییل -سنچوریون- محسوب می‌شد.Katz, Samuel M; Russell, Lee; Volstad, Ronald (1985), Armies in Lebanon 1982–84, Osprey ۳۴ مرکاوا در این جنگ نابود شد.
در فوریه ۲۰۰۲ یک مرکاوا-۳ نزدیکی نصاریم در نوار غزه به وسیله یک بمب کنارجاده‌ای نابود شد و هر چهار خدمه آن کشته شدند. این اولین تانک اسرائیلی بود که در انتفاضه دوم نابود می‌شد.Israel investigates Gaza tank blast". BBC. February 15, 2002. Retrieved 2011-09-17. تانک دوم یک مرکاوا-۲ یا۳ بود که در همان محل یک ماه بعد نابود شد و سه خدمه آن کشته شدند. تانک سوم هم یک مرکاوا مدل ۲ یا۳ بود که در نزدیکی تقاطع کیسوفیم نابود شد و یک نفر کشته و دو نفر زخمی به جا ماندVictims of Palestinian Violence and Terrorism since September 2000". MFA. Retrieved 2010-09-17.
در طول جنگ ۲۰۰۶ لبنان ۵ تانک مرکاوا از بین رفتند.Cordesman & Sullivan 2007, p. 110. فقط تعدادی از تانکهای مرکاوا-۴ در طول جنگ استفاده شد چون آن‌ها به تازگی وارد خدمت شده بودند. در این جنگ حزب‌الله بیشتر از هزار موشک ضدتانک علیه تانکها و تجهیزات و نفرات پیاده اسرائیلی استفاده کرد. موشکهای ضد تانک مسئول ۴۵ درصد خسارات به تانکها و وسایل زرهی اسرائیلی بودند و. خدمه تانک با این موشک‌ها کشته شدند.Cordesman & Sullivan 2007, p. 111. حزب‌الله در طول جنگ از موشکهای پیشرفته روسی ای‌تی-۵ کنکورس، ای‌تی-۱۳ متیس، ای‌تی-۱۴ کورنت و آرپی‌جی-۲۹ استفاده کرد.Nazzal, Mohamed (July 12, 2012). "Ali Saleh: Destroying the Merkava Myth". al-Akhbar. یک خدمه مرکاوا-۴ دیگر زمانی که تانک روی یک بمب کنارجاده‌ای رفت، کشته شد. زیر این تانک یک زره اضافی v شکل نصب شده بود و همین باعث شد که فقط ۱ نفر از ۷ نفر درون تانک (۴خدمه و ۳ سرباز) کشته شود. در کل ۵۰ تانک مرکاوا در طول این جنگ آسیب دیدند که ۸ تا از آن‌ها در میدان جنگ باقی ماندند. ۱۶ تانک بوسیله موشکهای ضدتانک و ۶ تا بوسیله بمب کنارجاده‌ای آسیب دیدند و غیرقابل استفاده شدند.
بعد از این جنگ بعضی از کارشناسان گفتند که مرکاوا در مقابل موشک‌های پیشرفته بسیار آسیب‌پذیر است اما برخی دیگر معتقدند که در این مورد اغراق شده‌است.
ارتش اسرائیل در دهه ۱۹۹۰ میلادی در دوران اشغال جنوب لبنان، دست به ساخت مدل‌های جدیدی از تانکهای مدل ۳ زد که به ویژه برای حملات مختلف و عملیات نظامی در نواحی شهری مناسب است. این تانک دارای تیرک‌هایی است که با استفاده از آن‌ها راننده و فرمانده تانک می‌توانند حرکات خود در خیابانهای تنگ را تنظیم کرده و میزان خسارات به محیط شهری را به حداقل برسانند. به منظور مقابله با مواد انفجاری که از بیرون بر روی این تانکها انداخته می‌شود، تورهای سیمی (زره قفسی) در برخی نقاط این تانک قرار داده شده‌است. برجک فرماندهی این تانک نیز مجدداً طراحی و نصب شده‌است و امکان دید از بالا در ارتفاعی بالاتر را به فرمانده می‌دهد. یک مسلسل ام۲ برونینگ (کالیبر ۰٫۵۰) نیز بر روی این تانک نصب شده که با سیستم کنترل آتش تانک در ارتباط است و با استفاده از یک سیستم تخریب الکترونیک که در زیر تجهیزات زرهی این تانک نصب شده آغاز به کار می‌کند.
ارتش اسرائیل بر این باور است که مسلسلهای کالیبر ۵۰ برای محیط‌های شهری مناسب‌تر است. یک دریچه آتش و یک پنجره برای مشاهده محیط اطراف نیز بر روی این تانک نصب شده و تک‌تیرانداز با استفاده از آن می‌تواند به هدف شلیک کند. این تانک می‌تواند از گلوله‌های غیرمرگبار نیز استفاده کند که تا فاصله ۳۰ متری مؤثر هستند.
سیستم جدید دیگری که در تانکهای ۲۰۰۴ به بعد به کار گرفته شده یک دوربین ۳۶۰ درجه‌است که مجهز به عدسی گردنده بود و از دورنمای صحنه‌ای که در دید مسلسل است عکس برمی‌دارد. این دوربین در صورت مشاهده هر تحرک مشکوک یا فعالیت مشکوک در اطراف تانک آن را به خدمه اطلاع می‌دهد. این سیستم برای تأمین ایمنی تانک در محیط‌های خطرناک بسیار مناسب است.
نسل ۴ مرکاوا تانک‌های اصلاح‌شده و پیشرفته‌تر از نسل ۳ از سری تانک‌های مرکاوا است که هم‌اکنون در ابعاد وسیع مورد استفادهٔ ارتش اسرائیل قرار گرفته و خط تولید آن فعال است.
این نوع از تانک‌های ارتش اسرائیل دارای سیستم پیشرفتهٔ جی‌پی‌اس است که امکان رهیابی اهداف را با استفاده از سیستم رهیابی ماهواره‌ای می‌دهد.
دوربین "تی‌تی‌اس" مورد استفادهٔ این تانک توسط شرکت Vectop Battlefield Imaging Systems ساخته شده که یک رشته از دوربین‌های ویدئویی CCD/ICCD را یکپارچه می‌کند که در موقعیت‌های مختلف یک خودروی زرهی به منظور توانمندسازی سرنشین جهت پوشش کلی استفاده می‌شود. این سیستم در تانک‌های نسل ۳ و ۴ نصب شده‌است.
دوربینی که برای تقویت سیستم بصری مسلسل‌ها به کار می‌رود، قابلیت چرخش ۳۶۰ درجه را دارد و یک تصویر دقیق از صحنه را ارائه می‌دهد. جالب این‌که برای این کار نیازی به چرخاندن این دوربین نیست، بلکه این دوربین اساساً از ساختار پوششی ۳۶۰ درجه برخوردار است و تصاویر آنی از محیط را در اختیار خدمهٔ تانک قرار می‌دهد که به آگاهی آن‌ها از محیط اطراف و تهدیدات احتمالی پیرامون وسیلهٔ نقلیه می‌افزاید.
این دوربین دارای ابزاری ویدئویی برای کشف کلیهٔ تحرکات اطراف تانک بوده و می‌توان نواحی ضروری را برای مشاهدهٔ آن برنامه‌ریزی نمود. این ابزار ویدئویی به محض مشاهدهٔ تهدید، یک اخطار آنی را ارسال می‌دارد. این سیستم از یک دوربین دیجیتال با کیفیت بالا نیز بهره می‌برد که بر یک تیرک در عقبهٔ برجک تانک نصب می‌شود. این سیستم تصاویر گرفته شده را برای نمایش به سیستم‌های کامپیوتری نصب‌شده در درون تانک ارسال می‌دارد.
نسل ۴ مرکاوای کنونی مجهز به یک نوع سیستم حفاظت فعال فوق پیشرفته به‌نام تروفی است که بر روی این تانک نصب شده و آن‌ها را در برابر موشک‌ها، راکت‌ها و پرتاب‌کننده‌های نارنجک محافظت می‌کند. این سیستم، محصول مشترک ده سال کار بین صنایع پیشرفتهٔ نظامی رافائل و التا در اسرائیل است.
در اوت سال ۲۰۰۷ پس از طی مراحل آزمایشی موفقیت‌آمیز، اسرائیل اعلام کرد از سال ۲۰۱۰ شروع به نصب و به‌کارگیری این سامانه بر روی سیستم‌های زرهی خودش خواهد کرد. در ۲۰۱۱ تروفی موفق به ردگیری و نابود کردن موشک‌هایی شد که به سوی یک تانک مرکاوا از شمال نوار غزه شلیک شد و این صحت آزمایش‌های تروفی را تأیید کرد. این سیستم از یک کامپیوتر مرکزی که از چهار آنتن تخت که در اطراف تانک نصب شده اطلاعات را جمع‌آوری کرده و سپس به دو برجک مسلح با قابلیت پوشش‌دهی ۳۶۰ درجه‌ای ارسال و سلاح نصب‌شده بر روی برجک، ساچمه‌هایی را مانند گلولهٔ شات‌گان در مسیر هدف پرتاب کرده که باعث نابودی موشک-کلاهک جنگی می‌شود.
Katz, Sam, and Peter Sarson (illustrator). "Merkava Main Battle Tank MKs I, II & III". Oxford, United Kingdom: Osprey Publishing, 1997.
استقلال به معنی عدم وابستگی است و می‌تواند به موارد زیر نیز اشاره کند:
علی‌خان پرتو اعظم اصفهانی (۱۲۵۵ خ اصفهان - ۱۳۱۷ خ تهران) ملقب به حکیم اعظم از پزشکان نامدار دوره قاجار و پهلوی و از دوستان علیقلی خان سردار اسعد بود.
پدرش صندوقدار حاجی امین الضرب بود. در اصفهان و تهران تحصیل کرد و امین الضرب او را برای ادامه تحصیل به فرانسه فرستاد. در پاریس با امین الضرب دوست شد و پس از بازگشت به ایران همراه با سردار اسعد در دوره دوم مجلس شورای ملی بجای نمایندگان متوفی و مستعفی رشت، طبق قانون از طرف نمایندگان مجلس به نمایندگی برگزیده شدند. او در دی ۱۲۸۸ به جای شیخ حسن حسام الاسلام انتخاب شد که فوت کرده بود. به پیشنهاد او بود که هنگام بحث روی قانون طبابت در مجلس، دندانپزشکی را هم مشمول قوانین مربوط به طبابت کردند.
دکتر علی خان پس از پایان دوره وکالت مجلس، مدیرکل معارف و اوقاف و رئیس مجلس حفظ الصحه شد و از احمد شاه لقب حکیم اعظم گرفت. در مدرسه طب دارالفنون تدریس می کرد و مدتی هم رئیس مدرسه سیاسی شد. در زمان رضاشاه رئیس بیمارستان دولتی تهران و از ۱۳۱۴ عضو پیوسته فرهنگستان ایران شد. در دانشکده پزشکی هم تدریس می کرد.
محمدرحیم اخوت (۱۰ آذر ۱۳۲۴https://www.khabaronline.ir/news/1602330/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%AD%DB%8C%D9%85-%D8%A7%D8%AE%D9%88%D8%AA-%D8%AF%D8%B1%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA – ۲۳ بهمن ۱۴۰۰) نویسنده و منتقد معاصر ایرانی بود.
اخوت در محله احمدآباد اصفهان به دنیا آمد. وی نوشتن را در نوجوانی آغاز کرد. نخستین نوشته‌های خود را در سال ۱۳۴۶ خورشیدی در مجله فردوسی چاپ کرد.
با وقوع انقلاب ایران (۱۳۵۷)، اخوت که دبیر آموزش و پرورش بود ابتدا از تدریس محروم و سپس بازنشسته شد.
اخوت از جمله نویسندگانی است که خیلی دیر به فکر چاپ کتاب افتاد. از این قرار نخستین کتاب وی با عنوان "تعلیق" در سال ۱۳۷۸ منتشر شد. موفقیت عمده اخوت مدیون رمان "نام‌ها و سایه‌ها" است که پس از انتشار به مرحله نهایی تمام جوایز ادبی راه یافت و از آن میان برنده دو جایزه یلدا و مهرگان شد.
فریاد زیر آب فیلمی ایرانی با بازی داریوش اقبالی است. عنوان فیلم بر اساس ترانه‌ای سروده ایرج جنتی‌عطایی است که در این فیلم با صدای داریوش شنیده می‌شود. کارگردان و نویسندهٔ این فیلم سیروس الوند است.
عزت دست‌پاچه (داریوش اقبالی)، جوانی است که به دلیل مشاجره با پدرش بر سر آینده و شغل خود خانه را ترک کرده‌است. او شب‌ها را در یک تعمیرگاه ماشین می‌گذراند و روزها به دزدی‌های کوچک می‌پردازد. تا اینکه در هنگام دزدیدن ضبط یک ماشین توسط مأموران پلیس مورد تعقیب قرار می‌گیرد و در هنگام فرار وارد یک باشگاه بیلیارد می‌شود که از قضا یکی از دوستان جدیدش مرتضی (بهروز به‌نژاد) نیز آنجاست.
مرتضی به مریم (شهره صولتی)، خواهر دوست صمیمی‌اش عزت، علاقه دارد و عزت به دختری به نام آذر (فرزانه تأییدی) دل بسته‌است. عزت به تدریج در می‌یابد که آذر زنی معروف است که برای نصیر و افرادش کار می‌کند و نصیر (عنایت‌الله بخشی)، پس از اطلاع از رفت‌وآمدهای عزت و آذر، افرادش را وامی‌دارد تا عزت و مرتضی را تنبیه کنند. مرتضی آذر را با عزت در هتلی روبرو می‌کند، و عزت از او (مرتضی) می‌رنجد. خانواده‌ای به خواستگاری مریم می‌روند و مریم به برادرش اعتراف می‌کند که به مرتضی علاقه‌مند است.
از طرف دیگر آذر از همکاری با نصیر تن می‌زند. نصیر از عزت می‌خواهد که با گرفتن بیست هزار تومان آذر را رها کند و عزت وانمود می‌کند که موافق است. او مادر بیمار آذر را در بیمارستان بستری می‌کند و آذر را به جشن ازدواج خواهرش با مرتضی می‌فرستند و خودش به محل کار نصیر می‌رود. عزت در یک درگیری نصیر را از پا درمی‌آورد و با پول‌هایی که از گاوصندوق نصیر سرقت کرده و با تنی زخمی خود را به آذر می‌رساند و در کنار او جان می‌دهد.
این شعر سرودهٔ ایرج جنتی‌عطایی است که در این فیلم با صدای داریوش اقبالی شنیده می‌شود. آهنگساز بابک بیات و تنظیم کننده واروژان است.
نام‌ها و سایه‌ها عنوان رمانی است از محمدرحیم اخوت نویسنده معاصر ایرانی که در سال ۱۳۸۲ خورشیدی منتشر شد.
"نام‌ها و سایه‌ها" در دوازده فصل و یک پیشگفتار تنظیم شده‌است. در این داستان راویان مختلف با نثرهای متفاوت مربوط به دوره‌های تاریخی متفاوت حضور دارند.
این کتاب پس از چاپ در فهرست نهایی تمام جوایز ادبی ایران در سال ۱۳۸۳ قرار گرفت و توانست جوایز زیر را کسب کند:
علی‌محمد بنی‌آدم معروف به کارگزار و سپس وزیرزاده و پس از آن، ملقب به شریف‌الدوله (۱۲۵۵ خ کاشان - ۲۱ دی ۱۳۲۵ خ تهران). دیپلمات و استاندار دوره‌های قاجار و پهلوی بود.
در سال ۱۲۹۳ هجری قمری در کاشان به دنیا آمد. پدرش میرزا محمدعلی تعجب کاشانی معروف به داماد بود. تحصیلات خود را در کاشان آغاز کرد و در مدرسه سیاسی تهران ادامه داد. سپس به خدمت وزارت امورخارجه درآمد و منشی و نایب کارگزار خراسان و سپس منشی محاکمات (امور حقوقی و کیفری اتباع بیگانه) وزارت خارجه شد. نخستین مأموریت خارجی او نایب ژنرال قنسول (سرکنسول) ایران در حاجی طرخان روسیه بود و پس از بازگشت معاون دیوان محاکمات وزارت امورخارجه شد. سپس با عنوان وکالت (نمایندگی) سیاسی به بلغارستان فرستاده و پس از آن به عنوان شارژدافر (کاردار) بالکان در بخارست (رومانی) مستقر شد. شغل بعدی‌اش پیش از بازگشت به تهران، کنسول ایران در باتومی روسیه (گرجستان کنونی) بود. مأموریت خارجی بعدی‌اش سرکنسولی ایران در بادکوبه (باکو) بود و سپس کارگزار گیلان شد.
وزیرزاده از گیلان به نمایندگی دوره دوم مجلس شورای ملی انتخاب شد اما پس از شش ماه نمایندگی در چهارم خرداد ۱۲۸۹ (شانزدهم جمادی الاولی ۱۳۲۸) استعفا کرد تا رئیس تحریرات انگلیس (رئیس اداره انگلیس) در وزارت خارجه شود. حسینقلی خان نواب وزیر امورخارجه او را معاون خود کرد و با درگذشت پدرزنش میرزا زین العابدین خان شریف الدوله غفاری، لقبش را برای او از نایب السلطنه گرفت.
پس از کنار رفتن نواب از وزارت خارجه، شریف‌الدوله در هفتم فروردین ۱۲۹۰ معاون وزارت داخله شد. سپس به ترتیب کفیل (سرپرست) وزارت جنگ، کارگزار آذربایجان، معاون و کفیل وزارت داخله، معاون کارگزار آذربایجان، ژنرال قنسول (سرکنسول) ایران در قفقاز و نایب الایاله آذربایجان شد (والی اسمی آذربایجان، ولیعهد بود) تا اینکه در اسفند ۱۲۹۷ وثوق الدوله نخست‌وزیر او را به حکومت کردستان فرستاد که در آن زمان دچار آشوب بود. شریف الدوله توانست به کمک نیروهای سردار رشید اردلان عشایر شیخ اسماعیلی، مندمی و گلباغی را سرکوب کند. اما سپس با سردار رشید اختلاف پیدا کرد و او را دستگیر و روانه تهران ساخت. فشار حامیان سردار رشید در تهران سرانجام به عزل شریف‌الدوله در شهریور ۱۳۰۰ انجامید. شریف الدوله سال بعد حاکم بروجرد و لرستان و سپس حاکم لرستان و خوزستان شد.
شریف الدوله نام خانوادگی بنی‌آدم را برای خود برگزید و پس از روی کارآمدن رضا شاه پهلوی بار دیگر والی آذربایجان و در سال ۱۳۰۶ والی خراسان شد.
بنی‌آدم در ۲۱ دی ۱۳۲۵ در خانه همسرش اقلیمه غفاری در کوی سنگلج (پارک شهر کنونی) تهران درگذشت. از او یک پسر به نام احمدعلی بنی آدم باقی ماند که در دوره پهلوی استاندار مازندران و کرمان شد و سه دختر که به ترتیب همسر علی‌پاشا صالح (نویسنده و مترجم) تیمسار غلامعلی اویسی و امیرحشمت الدین غفاری شدند.
تشخیص قبل از تولد، تشخیص بیماری یا وضعیتِ جنین یا رویان قبل از تولد آن است.
هدف اصلی از این کار بررسی ناهنجاری‌های زمان تولد یا بیماری‌های کروموزومی (از قبیل سندرم داون) یا سایر بیماری‌های ژنتیکی است. در بسیاری از کشورها به خانواده اجازه داده می‌شود تا در صورت ابتلای جنین به این بیماری‌ها و در صورت عدم تمایل به حفظ جنین، سقط جنین انجام شده و به بارداری خاتمه داده شود.
در مواردی که خانواده تمایل به سقط جنین ندارد، فایدهٔ تشخیص قبل از تولد آن است که تیم درمانی و نیز خانواده آمادگی لازم برای برخورد مناسب با تولد نوزاد مبتلا به بیماری را خواهند داشت. هدف دیگر از انجام تشخیص قبل از تولد ایجاد اطمینان در والدینی می‌باشد که نگران ابتلای جنین خود هستند. این موضوع به ویژه در خانواده‌هایی که خود یا نزدیکان آنها دارای فرزندان مبتلا بوده‌اند صدق می‌کند.
تکنیک‌های تهاجمی و غیرتهاجمی متعددی برای تشخیص قبل از تولد وجود دارد، هر کدام تنها در دوره‌ای خاص از حاملگی انجام می‌گیرد. تکنیک‌های مورد استفاده شامل سونوگرافی، آمنیوسنتز، نمونه‌گیری از پرزهای جفتی (cvs)، سطح سرمی آلفا فیتوپروتئین (msAFP) مادر، سطح سرمی بتا اچ.سی.جی مادر، سطح سرمی اِستریول مادر می‌باشد.
در کشور ایران در صورت مراجعه به هنگام و رعایت برخی ضوابط قانونی سقط جنین در مورد برخی بیماری‌ها میسر است.
جوئل کوئن (زاده ۲۹ نوامبر۱۹۵۴ سنت لوئیس پارک، مینه‌سوتا، آمریکا) و ایتن کوئن (زاده ۲۱ سپتامبر۱۹۵۷ سنت لوئیس پارک، مینه‌سوتا، آمریکا) معروف به برادران کوئن دو فیلم‌ساز آمریکایی هستند. این دو برادر فیلمساز که اولین فیلم بلندشان را در ۱۹۸۴ ساختند، کار نوشتن فیلمنامه، تهیه کنندگی، کارگردانی و تدوین و فیلم‌هایشان را به‌طور مشترک انجام می‌دهند، هرچند در عنوان‌بندی اکثر آثار آن‌ها نام جوئل به عنوان کارگردان، و نام ایتن به عنوان تهیه‌کننده ذکر می‌شود.برگرفته از ویکی‌پدیای انگلیسی مجله توتال در سال ۲۰۰۶ کوئن‌ها را به عنوان نوزدهمین فیلمساز برتر دنیا برگزید. همچنین این مجله این دو برادر را به عنوان سومین فیلمساز برتر فعال سینما انتخاب کرد. جوئل کوئن در سال ۲۰۲۱ با ساخت تراژدی مکبث اولین فیلم بدون همکاری برادرش را ساخت.
جوئل و ایتن کوئن در خانواده‌ای یهودی در شهر سنت لوئیس پارک واقع در ایالت مینه سوتای آمریکا به دنیا آمدند (جوئل: ۲۹ نوامبر ۱۹۵۴، ایتن: ۲۱ سپتامبر ۱۹۵۷) پدرشان ادوارد، استاد اقتصاد دانشگاه مینه‌سوتا و مادرشان رِنا، استاد تاریخ هنر در دانشگاه سنت کلود بود. در کودکی، جوئل توانست با پولی که از کار چمن‌زنی به دست آورده بود یک دوربین سوپر۸ بخرد تا همراه برادرش فیلم‌هایی را که در تلویزیون دیده بودند بازسازی کنند. آن‌ها از پسر همسایه‌شان "زیمرس" برای بازی در این فیلم‌ها استفاده می‌کردند. از نخستین فیلم‌هایی که در این دوره با دوربین سوپر۸ خود ساختند می‌توان به فیلم "هنری کیسینجر، مرد پرمشغله" اشاره کرد. در فیلم "زیمرس در زامبیا"، ایتن در نقش یک آفریقایی نیزه به دست ظاهر شد. برادرها در ۱۹۷۳ و ۱۹۷۶ از دبیرستان سنت لوئیس پارک فارغ‌التحصیل شدند. سپس جوئل در رشته کارگردانی در دانشگاه نیویورک، و ایتن در رشته فلسفه دانشگاه پرینستون ادامه تحصیل دادند. پایان‌نامهٔ ایتن مقاله‌ای بود با عنوان "دو رویکرد به فلسفهٔ متاخر ویتگنشتاین".
جوئل در ۱۹۸۴ با فرانسیس مک دورمند ازدواج کرد. مک دورمند در همین سال در نخستین فیلم بلند کوئن‌ها با عنوان تقاص (خون ساده) بازی کرد. این بازیگر زن به غیر از این تاکنون در پنج فیلم دیگر از آثار برادران کوئن بازی کرده. این بازی‌ها شامل نقش‌های کوچکی در بزرگ کردن آریزونا و گذرگاه میلر، یا نقش‌های بزرگ‌تری در تقاص، فارگو (که بخاطر بازی در این فیلم برندهٔ اسکار شد)، مردی که آنجا نبود و پس از خواندن بسوزان است. ایتن کوئن هم در سال ۱۹۹۰ با تریشیا کوک تدوینگر فیلم ازدواج کرد. جوئل و همسرش یک پسر اهل پاراگوئه را به فرزندخواندگی پذیرفته‌اند و ایتان و همسرش یک پسر و یک دختر دارند. هر دو آن‌ها به همراه همسرانشان در شهر نیویورک سکونت دارند.
به‌طور کلی می‌توان گفت سینمای کوئن‌ها چندان به سبک و سیاق خاصی پابند نیست، چرا که آن‌ها انواع مختلفی از فیلم ساخته‌اند، از کمدی‌هایی چون بزرگ کردن آریزونا و قاتلین پیرزن، تا فیلم گنگستری (گذرگاه میلر)، فیلم نوآر (خون ساده و فارگو)، جنایی (فارگو، مردی که آنجا نبود و این‌جا جای پیرمردها نیست)، عاشقانه (سنگدلی تحمل ناپذیر)، سیاسی و جاسوسی (پس از خواندن بسوزان)، یا اقتباسی از ادیسهٔ هومر در اوه برادر، کجایی. اما یک ویژگی عمده در اکثر این فیلم‌ها فضای طنزآمیز و شوخی‌های فراوان است. در مورد این که آیا فیلم‌های کوئن‌ها عمیق و بامعنی هستند یا فقط نوعی جک و شوخی ساده محسوب می‌شوند نمی‌توان به راحتی قضاوت کرد. با توجه به این که ایتن در رشتهٔ فلسفه درس خوانده نباید وجه فلسفی آثارشان را فراموش کرد.
ویژگی دیگر فیلم‌های این دو فیلمساز نظم خاصی است که روی فیلمنامه و قسمت‌های مختلف آثار خودشان مراعات می‌کنند. آن‌ها تمرکز و دقت خاصی روی تمام اجزای فیلمی که می‌سازند دارند، معمولاً کارهایشان را آثار هوشمندانه و نبوغ‌آمیز توصیف می‌کنند. در کنار این، اکثر آثار کوئن‌ها فضایی منحصربه‌فرد و ویژه دارد و نوعی غرابت خاص در آن‌ها وجود دارد که در آثار هیچ فیلمساز دیگری نیست. برای نمونه بارتن فینک، لبوسکی بزرگ یا وکیل هادساکر فیلم‌های عجیب و غریبی هستند که به آثار فیلمسازان دیگر شباهت چندانی ندارند. اما یکی از خصوصیات ثابتی که آن‌ها در تمام آثارشان مراعات می‌کنند، آن است که فیلم خود را از عناصر معمولی برمی‌گیرند، برای مثال در هیچ‌کدام از فیلم‌های آن‌ها موجودات فضایی و افسانه‌ای و فانتزی مثل هیولاها، بشقاب پرنده‌ها و… دیده نمی‌شود. آثارشان هرقدر عجیب و غیرعادی، اما باز هم برگرفته از یکسری حقایق عادی و شناخته شده‌است که اکثر ما با آن‌ها آشنایی داریم. همچنین از جلوه‌های ویژهٔ چشمگیری که در سینمای هالیوود مرسوم است جز در بعضی موارد جزئی استفاده‌ای نمی‌کنند، تا فیلمسازی شان بیشتر بر مبنای حقایق ساده و روزمره باشد.
یکی دیگر از ویژگی‌های فیلم‌های جوئل و ایتن کوئن این است که روی جنبه‌های مختلف فیلمسازی تسلط فراوانی دارند، فیلم‌هایشان اغلب در بخش‌های مختلف نظیر بازیگری، فیلمبرداری، صدابرداری، طراحی صحنه و لباس یا موسیقی برندهٔ جوایز معتبر جهانی می‌شود. برای نمونه می‌توان به این جوایز اشاره کرد:
فیلم‌های کوئن‌ها ویژگی‌های فراوان دیگری دارد اما بسیاری از منتقدان فکر می‌کنند که توصیف سبک فیلمسازی آن‌ها به سادگی ممکن نیست، چون پیچیدگی‌ها و غرابت‌های خاص خودش را دارد. اما خود کوئن‌ها در جاهای مختلف از جمله در سخنرانی کوتاهشان هنگام دریافت جایزهٔ اسکار در سال ۲۰۰۸، (برای فیلم این‌جا جای پیرمردها نیست که ۴ جایزهٔ اسکار را از آن خود نمود) اشاره می‌کنند که کار فیلم ساختنشان با کاری که در کودکی انجام می‌دادند فرق زیادی ندارد. در واقع فیلم‌های بزرگ امروزشان را درست به همان سبک و سیاقی می‌سازند که در دوران کودکی با دوربین سوپر۸ خودشان فیلم می‌ساختند.سخنرانی جوئل و ایتن کوئن هنگام گرفتن جایزهٔ اسکار در سال ۲۰۰۸
پیشرفت آهسته و پیوسته برادران کوئن در کار خود در تضاد با مسیر مرسومی است که فیلمسازان مستقل هالیوودی طی می‌کنند. آن‌ها به جای اینکه سعی کنند تا شانس کارگردانی آثار بزرگ پرخرج فانتزی همچون به فیلم‌های بتمن را پیدا کنند همواره به ساخت فیلم‌های کم‌هزینه مورد علاقه خود پرداخته‌اند. جوئل در گفتگویی با نیویورک تایمز در این مورد می‌گوید: «صادقانه باید بگویم که فیلم‌های ما هیچوقت هیچ رکوردی را در جدول فروش جابجا نکرده‌اند. چون ما هیچوقت در چنین سطحی کار نکرده‌ایم. ما هیچوقت جیب شرکت فیلمسازی که از ما پشتیبانی می‌کند را خالی نکرده‌ایم پس آن‌ها خیلی خوشحال خواهند شد که با ما کار کنند چون پول کمی باید بپردازند». شباهت و همکاری فوق‌العاده آن‌ها در کارگردانی باعث شده تا بازیگرانشان به آن‌ها لقب «کارگردان دوسر» را بدهند. هرچند ایتن در رشته فلسفه درس خوانده و پایان‌نامه‌اش را در مورد لودویگ ویتگنشتاین فیلسوف اتریشی نوشته اما هیچ‌کدام از آن‌ها علاقه‌ای به تفسیرهای موشکافانه فلسفی و انتزاعی از فیلم‌های خود و فرایند فیلمسازیشان را ندارند. همه فیلم‌های آن‌ها به نوعی در مورد اشتباهات بزرگ و پیامدهای وحشتناک آن‌هاست. طرح کلی فیلم‌نامه‌های آن‌ها معمولاً به این صورت است که یک شخصیت مثبت بداقبال تحت تأثیر یک باور نیرومند شخصی وارد یک ماجرای جنایی سطح پایین می‌شود که با آدم‌ربایی یا زورگیری همراه است و در پی آن زنجیره‌ای از کنش‌ها و واکنش‌های پیچیده و متضاد آغاز می‌شود و بیشتر اوقات هم شخصی با برخورد گلوله‌ای به صورتش به قتل می‌رسد.برادران کوئن: اسکار در پرونده عجایب زندگی ماست وبسایت شبکه نمایش، ۲۳ فروردین ۱۳۹۲
گؤائولد نژاد انگلی خیالی‌ای در دنیای مجموعهٔ تلویزیونی علمی-تخیلی دروازهٔ ستارگان اس‌جی-۱ است. گؤائولدها مارفَش‌اند، لیکن معمولاً داخل مغز جانوران بزرگ‌تر می‌شوند و پس از آن می‌توانند مهار آن جانوران را در دست گیرند. گؤائولدها به طور خاص انسان‌ها را میزبان مناسبی می‌یابند.
بیشتر گؤائولدها منش خداگونانه اختیار کرده و خویشتن را خدای می‌خوانند تا بر ارتشهایی از بردگان فرمان رانند. گؤائولدها در نزد کسانی که ایشان را نمی‌پرستند موجوداتی پلید، خودمحور، برمنش و خودبزرگ‌بین‌اند. در زبان گؤائولد "گؤائولد" به معنای "فرزند خدا" است. جرگهٔ بزرگان گؤائولد تشکیل اتحادیهٔ نه چندان منسجم اربابان سامانه دادند. اما نحلهٔ متمردی از گؤائولدها به نام تک'راعها وجود دارد. تک'راع‌ها جهان‌بینی خدا/بنده را که نزد گؤائولدها غلبه دارد طرد می‌کنند و تنها با میزبانان داوطلب ادغام می‌شوند.
گاه به یک گؤائولد منفرد همزی می‌گویند، خصوصاً هنگامی که میزبان و انگل رابطه‌ای آزادانه، حسنه و هم‌افزایانه دارند، مثلاً در مورد تک'راع‌ها. در بیشتر طول مجموعه گؤائولدها دشمنان اصلی اس‌جی-۱ بودند هرچند که پس از سقوط اربابان سامانه، در فصل نه با اورایها جایگزین شدند.
گؤائولدها در سیارهٔ بومیشان (که تنها با نام‌گذاری اس‌جی‌سی پ۳اکس-۸۸۸ و نشانی شناخته‌است) چرخهٔ زندگی خود را به صورت لاروهای نسبتاً بی‌دفاع که از تخم‌ریزی ملکهٔ مادر به وجود می‌آیند، آغاز می‌کنند. آنهایی که به بلوغ می‌رسند بالک‌های کارآمدی برمی‌آورند که به آنها اجازه می‌دهد با قدرت از آب بیرون جهند و از راه گردن موجودی مناسب (قربانی) وارد بدنش شوند. اوناسها هم نخستین بار در همان سیاره تکامل یافتند و نخستین میزبانان موردعلاقهٔ گؤائولدها بودند. گؤائولدهای داخل اوناس میزبانشان به جای ماندن در سیارهٔ بومی خود پ۳اکس-۸۸۸ با استفاده از اختردروازهٔ سیاره‌شان به جهان‌های دیگر مهاجرت کردند. پس از آن، ایشان به نژادهای بیگانهٔ دیگر حمله و نفوذ کردند تا اینکه کل کهکشان راه شیری را به اشغال خود درآوردند. سرانجام نژاد گؤائولدها روی به انقراض نهاد تا اینکه مهتر اربابان سامانه راع زمین و انسان‌های باستانی زینده در آن را کشف کرد. انسان‌ها نژاد بسیار مناسب‌تری برای میزبانی گؤائولدها از آب درآمدند، چرا که بدن انسان راحت‌تر ترمیم می‌یابد و دستان و صدای انسان امکان بیشتری برای بیان و استفاده‌های فناوریانه در اختیار می‌نهد. استفاده از اوناس برای میزبانی متروک شد.
هنگامی که گؤائولد بر میزبانش مسلط شود، تعویض میزبان کار ساده‌ای نیست؛ چرا که گؤائولد، پس از تسلط بر میزبان، بالک‌هایش را از دست دهد و بدنش نزار گردد. گؤائولدهای جهان‌پیما چرخهٔ زندگی‌ای متفاوت با گؤائولدهای باشنده در وحش یافتند. به این معنا که با دستکاری نژادی از انسان‌ها، جفا را به وجود آوردند که به عنوان ماشین گؤائولدکشی (در قیاس با ماشین جوجه‌کشی) کنند و بدن هر جفا یک لارو گؤائولد در خود نگاه دارد. ظاهراً این کار به دو دلیل انجام شد یکی اینکه بندگان جنگجوی زورمندی تولید شوند و دوم اینکه قابلیت گؤائولد نوزاد برای اخذ بدن انسان در دوران بلوغ افزایش یابد. گؤائولدهایی که «در وحش» رشد کنند تنها پنجاه درصد بخت تسلط بر میزبان دارند در حالی که گؤائولدهایی که در بدن جفا رشد کرده‌اند صدردصد این قابلیت را دارایند. با این حال گؤائولدها گونه‌ای پرشمار نیستند. سلماک برآورد کرد که «دهها گؤائولد در حد اربابان سامانه و چند هزار گؤائولد [بالغ] در کل وجود دارند.»
گؤائولدهای بومی سیارهٔ اصلی در بدنشان نقده یافت نمی‌شد اما گؤائولدهای سیاره‌های دیگر چرا. در مجموعهٔ تلویزیونی توضیحی برای این امر داده نشده‌است و تنها به ذکر این واقعیت اکتفا شده.
باور بر این است که دوران سلطهٔ سیاسی گؤائولدها بر کهکشان زود پس از کشف راع انسان‌ها را برای میزبانی، در حدود هزارهٔ هشتم یا نهم پیش از میلاد، شروع شد و تا هجوم تکثیرشوندگان به کهکشان در سال ۲۰۰۵ میلادی ادامه یافت.
در سال ۸۰۰۰ پیش از میلاد، گؤائولدها نژادی رو به انقراض بودند. ایشان به اوناسهای بومی هجوم بردند و به چگونگی راه‌اندازی دروازهٔ ستارگان پی بردند. ولی حتی با میزبان‌هایشان نمی‌توانستند خود را برای مدت طولانی حفظ کنند. گؤائولدی به نام راع به سیاره‌ای به نام زمین برخورد و ساکنان بومی آن را تائوری (نخست‌زاده) نام نهاد. پس از پی بردن به این که در بدن میزبانِ انسانْ گؤائولد می‌تواند تا ابد زنده ماند، زمین را به یوغ و مردمانش را به میزبانی کشیدند: جفاها به عنوان ماشین گؤائولدکشی بقیه به عنوان برده. گؤائولدها در زمین بر کرسی خدایان نشستند (جز در مورد اقوام نورس). مردمان را میان سیاره‌های مختلف جابجا کردند تا در معدن‌های نقده به کار گماشته شوند و پس از پایان یافتن ذخائر هر معدن کارگران را به حال خود وانهاده و فراموششان کردندی. اما انسان‌های زمین سر به شورش برداشتند و گؤائولدها را به ترک سیاره واداشتند. پس از آن زمین به مدت پنج‌هزار سال فراموش شد.
تائوریان در سال ۱۹۹۶ یا همان حدود تهدیدی برای گؤائولد شدند. پس از مرگ ملکهٔ گؤائولد هاثر، اربابان گؤائولد سامانه، هیئت حکمفرمایی همهٔ گؤائولدها، قصد حمله به زمین کردند که اسگاردها زمین را در عهدنامهٔ سیاره‌های محافظت‌شده گنجاندند.
پس از مرگ دو تن از گؤائولدها کرونوس و آپافیس، جنگ داخلی شدیدی میان اربابان سامانه در گرفت.
Wikipedia contributors, «Goa'uld,» Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Goa'uld&oldid=89576350 (accessed November ۲۳, ۲۰۰۶).
مدل رابطه‌ای با کوته‌نوشت RM در زمینه مدیریت پایگاه داده، یک دیدگاه برای مدیریت داده به کمک یک «ساختار» و یک «زبان سازگار با منطق محمولات مرتبه اول» است، که اولین بار در سال ۱۹۶۹ و توسط دانشمند رایانه انگلیسی ادگار اف. کاد توصیف شد،. در این دیدگاه تمام داده‌ها قالب «تاپل» نمایش می‌یابد، که این تاپل‌ها به صورت «رابطه» گروه‌بندی می‌شوند. پایگاه داده‌ای که به صورت مدل رابطه‌ای سازماندهی شده باشد، پایگاه داده رابطه‌ای نامیده می‌شود.
هدف از مدل رابطه‌ای ایجاد یک روش اعلانی برای تعیین داده و پرسمان است: یعنی کاربران به صورت مستقیم بیان می‌کنند که پایگاه داده چه اطلاعاتی دارد، و آن‌ها از پایگاه داده چه اطلاعاتی می‌خواهند، و این موضوع برعهده سامانه مدیریت پایگاه داده‌است که مواظب توصیف نوع ساختمان داده لازم برای ذخیره داده و نیز رویه‌های بازیابی برای جواب دادن به پرسمان‌ها باشد.
بیشتر پایگاه داده‌های رابطه‌ای از زبان تعریف داده و پرسمان SQL استفاده می‌کنند؛ این سامانه‌ها چیزی را پیاده‌سازی می‌کنند که به عنوان «تقریب مهندسی» به مدل رابطه‌ای در نظر گرفته می‌شوند. یک جدول در طرح‌واره پایگاه داده SQL با یک متغیر محمولاتی متناظر است، محتوای یک جدول با یک رابطه نگاشت دارد؛ و محدودیت کلیدها و دیگر محدودیت‌ها و نیز پرسمان‌های SQL با خود محمولات متناظر است. با این حال، پایگاه داده‌های SQL در خیلی از جزییات از مدل رابطه‌ای شده‌است، و آقای کاد به شدت در برابر این انحراف‌هایی که اصول اولیه را به خطر می‌اندازند، مخالفت کرده‌است..
ایده اصلی مدل رابطه‌ای، همان «توصیف یک پایگاه داده به صورت گردآوردی از محمولات روی مجموعه محدودی از متغیر محمولاتی» است، که آن محمولات، توصیف کننده روی مقادیر ممکن و ترکیب مقادیر ممکن هستند. محتوای پایگاه داده در هر زمان یک مدل (منطقی) محدود از پایگاه داده‌است، یعنی یک مجموعه از رابطه‌ها (برای هر متغیر محمولاتی یک رابطه) است، به این شیوه که همه محمولات برآورده شوند. یک درخواست برای اطلاعات از پایگاه داده (یک پرسمان پایگاه داده) نیز یک محمول است.
مدل‌های جایگزین دیگری مثل و نیز وجود دارند. بعضی از سامانه‌های استفاده‌شونده فعلی از این معماری‌های قدیمی استفاده می‌کنند، مثلاً در مراکز داده‌ای که نیازهای داده‌ای با حجم بالا دارند، یا موقعی که سامانه‌های موجود به اندازه‌ای پیچیده و انتزاعی هستند که برای تبدیل به سامانه‌های استفاده‌کننده از مدل رابطه‌ای از نظر هزینه ممنوعیت دارند. انواع قابل ذکر در این زمینه پایگاه داده‌های شیء گرا هستند.
تلاش‌های زیادی برای ایجاد یک پیاده‌سازی صحیح از مدل پایگاه داده رابطه‌ای به همان صورتی که در ابتدا توسط کاد معرفی شد، و سپس توسط دیت و و دیگران توصیف شد، انجام شده‌است، اما تا کنون هیچ‌کدام موفقیت مردمی زیادی نیافته‌اند. تا تاریخ اکتبر ۲۰۱۵، یکی از تلاش‌های جدید برای انجام این کار بوده‌است.
مدل رابطه‌ای اولین مدل پایگاه داده‌ای بود که به صورت اصطلاح‌های ریاضیاتی «صوری» توصیف شد. پایگاه داده‌های سلسله‌مراتبی و شبکه‌ای قبل از پایگاه داده رابطه‌ای وجود داشتند، اما مشخصات آن‌ها تقریباً غیرصوری بود. بعد از آنکه مدل رابطه‌ای تعریف شد، تلاش‌های زیادی برای مقایسه و تقابل مدل‌های مختلف انجام شد، و این موضوع منجر به ایجاد توصیف‌های دقیق‌تری از مدل‌های پیشین شد؛ اگر چه طبیعت رویه‌ای واسط‌های دستکاری داده برای پایگاه داده‌های سلسله‌مراتبی و شبکه‌ای، صوری‌سازی را محدودسازی می‌کند.
تحلیل‌های پایگاه داده ساختاری از پروتکل‌های با جنبه رابطه‌ای و معمولاً از توالی داده دیفرانسیلی برای نگهداری تخصیص‌های معماری سلسله‌مراتبی با الحاق داده جدید استفاده می‌کنند. این سامانه‌ها از نظر کارکردی و از نظر مفهومی با دیگر الگوریتم‌های بازپخش جایگزین مشابه‌اند، که این موضوع بنیان زیرساخت پایگاه داده ابری را تشکیل می‌دهد.
به مجموعه‌ای از چند مقدار که یک گزاره نما را تبدیل به یک گزاره درست می‌کنند تاپل گفته می‌شود. برای مثال سیاره x به دور ستاره y می‌چرخد یک گزاره نماست (گزاره پارامتری) که تاپل {خورشید=yناهید=x} یک گزاره صحیح در آن به وجود می‌آورد.
رابطه دو بخش دارد بدنه و عنوان. بدنه رابطه مجموعه‌ای متناهی از تاپل هاست. عنوان رابطه مجموعه‌ای از چند ویژگی است که هر ویژگی دارای یک نام و یک نوع است. برای مثال در رابطه فوق عنوان دارای دو ویژگی است اولی به نام ستاره و از نوع کاراکتر (یا از نوع ستاره‌های عالم) و دومی سیاره و از نوع کاراکتر (یا نوع سیاره‌های عالم) به تعداد تاپل‌های رابطه کاردینالیتی، به تعداد ویژگی‌های عنوان درجه رابطه گفته می‌شود. از آنجا که این مفاهیم بر اساس نظریه مجموعه‌ها تعریف شده‌اند عضو تکراری (تاپل تکراری در بدنه و نام ویژگی تکراری در عنوان) غیرممکن است و ترتیب آن‌ها هم هیچ اهمیتی ندارد.
به تعدادی از ویژگی‌ها (زیر مجموعه‌ای از عنوان) که مقدار متناظر با آن در هر تاپل منحصر به فرد باشد کلید گفته می‌شود؛ مثلاً اگر در رابطه دانشجویان یک ویژگی به نام شماره دانشجویی وجود داشته باشد که مقدار آن برای هر دانشجو منحصر به فرد باشد آنگاه شماره دانشجویی کلید رابطه خواهد بود.
کلید خارجی زیرمجموعه‌ای است از عنوان که مقدار تمامی تاپل‌ها در آن بایستی با مقادیر موجود در رابطه‌ای دیگر تناظر داشته باشد؛ مثلاً در لیست وام‌های گرفته شده توسط دانشجویان فیلد شماره دانشجویی یک کلید خارجی است که بایستی با شماره‌های دانشجویی موجود در لیست دانشجویان تناظر داشته باشد.
برخی ویژگی‌های هر تاپل می‌توانند تهی باشند. تهی با کاراکتر بلانک یا رشته‌ای به طول صفر فرق دارد و نشان دهنده این است که این فیلد هم‌اکنون وجود ندارد یا اینکه مقدار فعلی آن برای ما نامعلوم است.
از آنجا که رابطه خود یک مقدار است می‌توان بر روی آن عملگرهایی را تعریف نمود عملگرهای اصلی یک عملوندی رابطه‌ای عبارتند از: گزینش و پرتو و عملگرهای دو عملوندی عبارتند از اجتماع، اشتراک، تفاضل، ضرب، پیوند و تقسیم.
هر قانونی که سیستم مدیریت پایگاه داده‌ها به منظور حفظ سلامت داده‌ها بر کاربر تحمیل نماید قید جامعیت نامیده می‌شود. دو قید اصلی جامعیت به صورت سنتی وجود دارند:
قید جامعیت وجودی: مقدار موجود در کلید اصلی برای هیچ‌یک از تاپل‌ها نمی‌تواند تهی باشد.
قید جامعیت ارجاعی: مقدار موجود در کلید اصلی بایستی در رابطه مرجع وجود داشته باشد یا تهی باشد.
یکی از اصول علم پایگاه داده‌ها از بین بردن افزونگی است. افزونگی به این معناست یک اطلاع خاص در چند محل مختلف پایگاه ذخیره شود. این امر موجب می‌شود که این خطر بالقوه به وجود آید که داده‌ها هر لحظه با هم در تضاد قرار گیرند و استخراج واقعیت از آن‌ها غیرممکن شود.
نرمال سازی مجموعه قوانینی است که رعایت آن‌ها حذف افزونگی (یا در مواردی نادر به حداقل رساندن آن را) تضمین می‌کند. در تمامی طراحی‌ها نرمال سازی تا سطح نرمال BCNF بایستی رعایت شود.
برخی کتاب‌ها به جای تعاریف ریاضی مبتنی بر نظریه مجموعه‌ها و گزاره‌ها، تعریف‌های ساده‌تری را ارائه نموده‌اند؛ مثلاً: سطر به جای تاپل، تعداد سطرها به جای کاردینایتی، نام ستون به جای ویژگی، تعداد ستون‌ها به جای درجه و از همه مهم‌تر جدول به جای رابطه.
این تعاریف در برخی موارد کارساز است و فهم مطلب را آسان‌تر می‌کند ولی موارد بسیاری هم هست که بر اساس تعریف جدولی و بردن فراگرفتن مفاهیم ریاضی غیرقابل انجام است. این کار بدان می‌ماند که برای آشنایی با یک کوه، به جای سفر به آن از تصویر همان کوه استفاده شود. برای شناسایی شکل کوه و راه‌های منتهی به قله تصویر بسیار کارسازتر از خود کوه است ولی اگر کسی که می‌پندارد کوه همین تصویر است بخواهد جنس سنگ‌ها را بشناسد ممکن است تکه‌ای کاغذ را به جای قطعات سنگ به آزمایشگاه بسپارد.
مدل رابطه‌ای به همراه عملگرهای جبری و اصول رابطه‌ای در دهه هفتاد میلادی توسط ادگار کاد ارائه شدند. کاد به خاطر این کار جایزه تورینگ دریافت کرد که معادل جایزه نوبل در علم رایانه است.
مدل‌های داده‌ای قبل از مدل رابطه‌ای در سطح پایینی از انتزاع قرار داشتند و وجود اشاره گرهایی که توسط طراح پایگاه سازماندهی می‌شدند کار طراحی را بسیار مشکل می‌کرد ولی با این وجود تنها راه دستیابی به کارایی مناسب حین پردازش انبوه داده‌ها بودند. مدل رابطه‌ای در ابتدا به دلیل بار پردازشی بالا مورد استقبال سازندگان DBMS قرار نگرفت ولی به تدریج و با قوی تر شدن کامپیوترها استقبال از آن بیشتر شد و امروزه تقریباً تمامی DBMSها بر اساس آن ساخته می‌شوند.
در مورد آینده دو دیدگاه وجود دارد. عده‌ای معتقدند دوران مدل رابطه‌ای بالاخره سر خواهد آمد و مدل‌های دیگر مانند مدل شی گرا جایگزین آن خواهند شد. در مقابل عمده پژوهشگران معتقدند مدل رابطه‌ای بر گزاره‌ها استوار است و همان‌طور که منطق گزاره‌ای از چند هزار سال قبل تا امروز دوام آورده‌است مدل رابطه‌ای نیز برای همیشه مدل پایگاه داده‌ها باقی خواهد ماند.
در راس این گروه سی‌جی دیت و هیو دارون قرار دارند که ضمن اعتقاد به اصول مدل رابطه‌ای فکر می‌کنند این مدل بایستی در طول زمان اصلاح شود. سی‌جی دیت همکار و دوست ادگار کاد سعی دارد پس از مرگ وی راهش را ادامه دهد. این دو نفر در کتابی تحت عنوان بیانیه (مانیفست) سوم آخرین دیدگاه‌های خود را برای اصلاح این مدل بیان کرده‌اند که عمده‌ترین آن‌ها عبارت است از:
تهی یکی از پایه‌های مدل رابطه‌ای بود که توسط کاد ارائه شد. با این وجود دلایلی وجود دارد که مبتنی بر آن‌ها اجازه خالی ماندن فیلدها به‌طور کلی باید لغو شود. در پی حذف تهی قیدهای جامعیت دچار تحول جدی خواهند شد.
رابطه یک مقدار ثابت است که عنوان و بدنه آن مشخص هستند (مانند عدد ۴). در مقابل مرابطه (متغیر رابطه‌ای) دارای عنوانی ثابت و بدنه‌ای است که هر لحظه تغییر می‌کند (مانند متغیر x که یک لحظه ۴ و لحظه‌ای دیگر ۱۱ را در خود دارد). در تعریف کاد هر دو این مفاهیم رابطه نامیده شده بودند.
کنترل قیود هم‌اکنون بعد از تراکنش صورت می‌گیرد. به بیان دیگر دستورات داخلی تراکنش‌ها می‌توانند قیود را زیر پا بگذارند. این امر رد شده‌است.
فرخنده آقایی (۱۹۵۶، تهران 21 بهمن) داستان‌نویس ایرانی است. رمان «از شیطان آموخت و سوزاند» او برندهٔ دورهٔ هفتم جایزه منتقدان و نویسندگان مطبوعاتی شده‌است.فرخنده آقایی برنده جایزه رمان سال منتقدان شد - © 2009تمام حقوق این وب‌سایت بر اساس قانون کپی‌رایت برای رادیو فردا محفوظ است او در سال ۱۳۵۸ از دانشگاه الزهرا در رشتهٔ مدیریت اداری دانشنامهٔ لیسانس و در ۱۳۶۶ از دانشگاه تهران در رشتهٔ علوم اجتماعی دانشنامهٔ فوق‌لیسانس گرفت. از ۱۳۶۲ به کار در بانک مرکزی ایران پرداخت. در داستان‌هایش بیشتر به مسائل و مشکلات زنان طبقهٔ متوسط شهری می‌پردازد.
«وَجی فکر کرد از بچه، از همسر، از همه چیز به آدم نزدیک‌تر است. اصلاً خود آدم است. آن راز که باید بپوشانی و نوازشی کنی و جایی نیست که بگذاریش تا برنگردد. چون باز برمی‌گردد و می‌آید آنجا روی سینهٔ چپت می‌نشیند؛ و دستت را که بلند می‌کنی تا از ریشه بیرونش بکشی، بی‌اختیار دوباره نوازشش می‌کنی. انگار که بچه‌ات، انگار که همسرت، نه حتی نزدیک‌تر از آنها، انگار که خودت.»
دکتر سید محمد سجّادی (۱۲۷۸ تهران – ۱۳۶۶) آخرین رئیس مجلس سنای ایران و قاضی دوران قاجار و پهلوی و عهده‌دار مشاغل مهم دولتی و قضائی و قانونگذاری در سراسر دوران پهلوی بود.
تقسیم‌بندی کارکنان دولت به بند الف، ب، ج و د در پایان دهه بیست خورشیدی از جنجالی‌ترین قضایای مربوط به محمد سجادی است.
سید محمد فرزند حاج میرزا یحیی مجتهد و نوه دختری میرزا حسن آشتیانی، روحانی بانفوذ دوران ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه قاجار، بود. علاوه بر تحصیلات قدیمه دینی به تحصیلات جدید نیز پرداخت و از مدرسه حقوق فارغ‌التحصیل شد. سپس به خدمت عدلیه درآمد و چند سالی به مشاغل قضائی اشتغال داشت تا اینکه برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت و دکترای حقوق گرفت.
دکتر سجادی پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۱۰ مدعی‌العموم (دادستان) مشهد و سپس مدعی‌العموم خراسان شد. سپس به تهران انتقال یافت و دادیار پارکه دیوان عالی تمییز (دادسرای دیوان عالی کشور) شد.
پس از آنکه در شهریور ۱۳۱۲ علی‌اکبر داور وزیر عدلیه در دولت محمدعلی فروغی عهده‌دار وزارت مالیه شد، شماری از قضات از جمله سجادی را با خود به وزارت مالیه برد. سجادی ابتدا مدیر کل انحصار تریاک و پس از چندی، مدیر کل گمرک شد.
در ۲۹ شهریور ۱۳۱۵ مجید آهی وزیر طرق و شوارع (راه)، دکتر سجادی را به معاونت خود معرفی کرد. دو سال بعد آهی مغضوب شد و در دی ۱۳۱۷ کنار رفت. محمود جم در مجلس دلیل استعفای او را کسالت عنوان کرد و در یازدهم دی، سجادی را به عنوان کفیل (سرپرست) وزارت راه معرفی کرد و در ۲۷ شهریور ۱۳۱۸ به وزارت رساند. در دولتهای متین دفتری، علی منصور و فروغی نیز که پس از آن روی کار آمدند، سجادی جایگاه وزیر راه را حفظ کرد تا اینکه در آذر ۱۳۲۰ از دولت کنار رفت و شهردار تهران شد.
در اواخر شهریور ۱۳۲۰ که رضاشاه از سلطنت کناره گرفت و راهی ترک ایران شد، دکتر سجادی از طرف دولت مأمور شد تا به اصفهان برود و ضمن دیدار با رضاشاه، موجبات انتقال ثروت او را فراهم آورد. رضاشاه در حضور سجادی همه دارایی های منقول و غیرمنقول خود را به دولت شاهنشاهی ایران و مردم ایران انتقال داد و پس از آن به ژوهانسبورگ به تبعید رفت.
سجادی در سال ۱۳۲۱ معاون نخست‌وزیر و سال بعد رئیس بانک رهنی شد اما اواسط همان سال همراه با شماری از رجال و مقامات و افسران به جرم همکاری با آلمان نازی به بازداشت متفقین درآمد و نزدیک به یک سال در اسارتگاه اراک به سر برد. پس از آزادی از زندان به ریاست بنگاه صنعتی و بازرگانی منصوب شد و مدتی هم ریاست کمیسیون ارز با او بود.
در دولت قوام در شهریور ۱۳۲۶ سجادی وزیر پیشه و هنر و بازرگانی شد. در هفتم آبان نام این وزارت‌خانه به اقتصاد ملی تغییر یافت. سجادی در دولت حکیمی نیز وزیر اقتصاد ملی ماند، در دولت ساعد چند هفته وزیر فرهنگ، کمتر از سه ماه وزیر راه و سپس وزیر دادگستری شد.
مهمترین اقدامی که سجادی در کارنامه خود ثبت کرد، به تصویب رساندن قانون «تجدیدنظر در سازمان وزارتخانه‌ها و تصفیه کارمندان دولت» بود که کارکنان وزارتخانه‌ها و ادارات و شهرداری‌ها و بنگاه‌هایی را که با سرمایه دولت تشکیل شده بودند، به سه گروه الف و ب و ج تقسیم می‌کرد. گروه الف کارمندانی که بودند که وجودشان ضروری بود، گروه ب کارمندانی که وجودشان لازم نبود اما ممکن بود بعداً در «کارهای تولیدی و انتفاعی و فرهنگی» از آنها استفاده شود و گروه ج کارمندانی که شایستگی خدمات دولتی نداشتند و مشمول قانون بازنشستگی هم نبودند.
ارزشیابی کارکنان دولت و تقسیم‌بندی آن‌ها به این سه گروه به هیئتی هفت نفره از اشخاص «بصیر و مورد اعتماد» به انتخاب دولت واگذار شد که سجادی به ریاست آن منصوب شد. انتشار فهرست تقسیم‌بندی کارکنان دولت که نام عده زیادی از رجال و بزرگان و نمایندگان مجلس را در بخش ج بر می‌گرفت، سر و صدا و جنجال به پا کرد. در مجلس نطق‌ها ایراد و اتهاماتی به اعضاء هیئت زده شد که سجادی نیز بی نصیب از اتهام و بغض و کینه نماند. آن فهرست نیز هیچوقت ملاک کار قرار نگرفت.
سجادی در آخرین روزهای دولت منصور وزارت دارایی را به عهده گرفت و گفته شد او را برای به تصویب رساندن قرارداد الحاقی نفت به سر کار آورده‌اند. در سال ۱۳۳۰ دکتر مصدق او را به جای دکتر اقبال به استانداری آذربایجان شرقی و ریاست دانشگاه تبریز منصوب کرد. در اواخر حکومت مصدق، سجادی به دادستانی انتظامی ارتش رسید.
پس از سقوط دولت دکتر مصدق، سجادی وزیر مشاور کابینه‏ سپهبد زاهدی و در دولت بعدی که حسین علاء تشکیل داد، وزیر دارایی شد. پس از کنار رفتن دولت علاء، چندی استاندار اصفهان و مدتی استانداری خراسان بود تا اینکه در دولت شریف‌امامی وزیر بازرگانی و سرپرست امور اقتصادی و معاون نخست‌وزیر شد.
سجادی از دومین دوره مجلس سنا در سال ۱۳۳۲ به سناتوری تهران برگزیده شد و تا هنگام وقوع انقلاب ۱۳۵۷ و پایان عمر این مجلس در آن حضور داشت. پس از کنار رفتن دولت شریف‌امامی، سجادی تنها در مجلس سنا حضور داشت. از دوره چهارم مجلس سنا، نایب رئیس این مجلس بود و در اواخر، چند ماهی هم به ریاست مجلس سنا رسید.
از دکتر محمد سجادی به عنوان مردی جامع از لحاظ علمی و آشنا به اصول و مبانی علم حقوق یاد می‌شود که در کار اداری به کاردانی و جدیت ضرب‌المثل بود، در عین کج‌سلیقگی و تندی و حمایت از عده‌ای نالایق، همگان تأییدش می‌کردند و از این رو، اولین و آخرین شخصی بود که از آغاز تا پایان خدمتش که پنجاه سال طول کشید، حتی برای چند روز هم بیکار نبود و همیشه مصدر شغلی قرار داشت.
حزب عربی سوسیالیستی بعث عراق شاخه منطقه‌ای حزب فراملی بعث در عراق بود که در ۱۹۵۱ به رهبری فؤاد الرکابی بنیان نهاده شد و از سال ۱۹۶۸ با انشعاب از همتایان سوری خود به سازمان مستقلی با نام حزب بعث تبدیل شد.
این حزب تا سال ۱۹۶۶ زیرمجموعه حزب بعث اصلی بود که دفتر مرکزی آن در دمشق قرار داشت و حکومت سوریه را نیز در اختیار خود گرفته بود. در این سال انشعابی در این حزب رخ داد و شاخه‌های عراقی و سوری آن از یکدیگر جدا شدند و هر یک خود را وارث حقیقی ایدئولوژی بعثی دانسته و دیگری را به انحراف متهم کردند. از آن پس هر دو حزب با نام دقیقاً مشابه به فعالیت خود ادامه داد و شعبه‌های هوادار خود را در کشورهای عربی دیگر سازماندهی می‌کردند. با این حال عداوت آن‌ها در حدی بود که حکومت بعثی سوریه تنها حکومتی بود که در جنگ ایران و عراق به‌طور رسمی جانب ایران را گرفت به این دلیل که با حزب بعث عراق دشمنی داشت.
شاخه عراقی حزب بعث در سال ۱۹۶۸ با کودتایی به قدرت رسیده و از فوریه این سال پسوند عراق را از نام خود حذف کرده و نامی دقیقاً مشابه نام حزب اصلی بعث یعنی "حزب بعث عربی سوسیالیستی" برای خود برگزید. این حزب تا سال ۲۰۰۳ قدرت را در عراق در اختیار داشت و در این سال با حمله ائتلاف بین‌المللی به رهبری آمریکا از قدرت ساقط شد. مبانی نظری این حزب بر پان‌عربیسم، نوسازی اقتصادی و سوسیالیسم استوار بود. صدام حسین تکریتی از اواخر دهه ۱۹۵۰ یکی از اعضای برجستهٔ حزب بعث محسوب می‌شد که در ۱۹۷۹ به‌طور رسمی قدرت را در عراق به دست گرفت. با سقوط حکومت وی در سال ۲۰۰۳ فعالیت این حزب در عراق هم غیر قانونی اعلام شد.
حزب بعث چندین بار برای در اختیار گرفتن قدرت در عراق تلاش کرد. در سال ۱۹۵۹ وقتی صدام حسین دبیرکل حزب بعث عراق بود توطئه‌ای برای ترور عبدالکریم قاسم رئیس‌جمهور سوسیالیست عراق ترتیب داده شد. در این عملیات جسورانه خود صدام هم شرکت داشت و قاسم هرچند به شدت مجروح شد اما از مرگ نجات یافت. پس از حمله تعدادی از اعضای حزب بعث دستگیر شده و بسیاری هم به سوریه گریختند و مورد استقبال حزب بعث سوریه قرار گرفتند.