moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کریم‌آباد روستایی در دهستان علی‌آباد ملک بخش مرکزی شهرستان ارسنجان استان فارس ایران است.
دولاب (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان علی‌آبادملک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
اسلام‌آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است.
روستای اسلام‌آباد هم‌زمان با پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷تاسیس شده و در فاصله ۳۳ کیلومتری در شمال شرقی شهرستان ارسنجان، در ارتفاع ۱۴۸۶ متری از سطح دریا، در منطقهٔ کوهستانی زاگرس واقع شده و آب و هوای معتدلی دارد.
روستای اسلام‌آباد به دلیل داشتن آب و هوای خوب و جاذبه‌های گردشگری طبیعی بکر و متنوع در سال ۱۳۹۴ جزء ۴۶ روستای هدف گردشگری استان فارس قرار گرفت.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۲۴۴ نفر (۶۱خانوار) بوده‌است.
بیکهدان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان علی‌آبادملک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
حاجی‌آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است.
بزم اهوچر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان علی‌آبادملک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
پوزه چهارقاش، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است.
نعمت‌آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان علی‌آبادملک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۷ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
پیرباصفا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است.
این کوه در شرق شهر ارسنجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است. این طاق سنگی بسیار زیبا در گذشته‌های نه چندان دور تفرجگاه مردم بومی شهر بوده‌است. چشمه ای در آن مکان وجود داشته که به وسیلهٔ آن باغ موجود در آن مکان آبیاری میشده‌است.
چاه سرخ (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان علی‌آبادملک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۴ نفر (۷۸خانوار) بوده‌است.
چاه انجیر (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان علی‌آبادملک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
چهارقلات، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان علی‌آبادملک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۵ نفر (۶۸خانوار) بوده‌است.
سرخ‌آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان علی‌آبادملک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۳ نفر (۳۹خانوار) بوده‌است.
سنگ کر (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان علی‌آبادملک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۰ نفر (۵۱خانوار) بوده‌است.
شرق‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است.
فاصله روستا تا مرکز شهرستان ۱۸ کیلومتر و تا مر کز دهستان ۲۳ کیلومتر می باشد. این روستا در کنار جاده آسفالته بین شهری ارسنجان - آباده طشک قرار دارد .فاصله شرق آباد تا جاده اصلی شیراز - اصفهان ۴۲ کیلومتر می باشد.
این روستا در دهستان علی‌آبادملک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن۷۷۲ نفر (۲۳۰خانوار) بوده‌است.
شغل مردم این روستا دامداری و کشاورزی و جمعیت کمی هم شغل های خدماتی دارند. بیشتر زنان روستا هم قالی باف هستند و نقش قالی گیشنی که دست باف آنها است مشهور است.
از نظر آموزشی روستای شرق آباد دارای پیش دبستانی ، مدرسه ابتدائی دخترانه (شهید آزاد محمدی) و متوسطه اول پسراته (میرزا کوچک خان جنگلی) و متوسطه اول معرفت می باشد.
روستای شرق آباد دارای یک خانه بهداشت و یک مرکز جامع سلامت در حال ساخت می باشد
کناره (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان علی‌آبادملک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۲ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
قره دره (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان علی‌آبادملک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
احمدآباد (خرم‌بید)، روستایی از توابع بخش مشهد مرغاب شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان شهیدآباد قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۸ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.
اق چشمه (خرم‌بید)، روستایی از توابع بخش مشهد مرغاب شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان شهیدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۳ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
بیان (خرم‌بید)، روستایی از توابع بخش مشهد مرغاب شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان شهیدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
بیدستان (خرم‌بید)، روستایی از توابع بخش مشهد مرغاب شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان شهیدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
سرتم، روستایی از توابع بخش مشهد مرغاب شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان شهیدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.
سلمان‌آباد (خرم‌بید)، روستایی از توابع بخش مشهد مرغاب شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
فیروزی (خرم‌بید)، روستایی از توابع بخش مشهد مرغاب شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان شهیدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
قاضیان سفلی، روستایی از توابع بخش مشهد مرغاب شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان شهیدآباد قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸۲ نفر (۹۴خانوار) بوده‌است.
قاضیان علیا، روستایی از توابع بخش مشهد مرغاب شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان شهیدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
قنات سنگ سفید، روستایی از توابع بخش مشهد مرغاب شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
یاس چمن (خرم‌بید)، روستایی از توابع بخش مشهد مرغاب شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان شهیدآباد قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۹، جمعیت آن
۱۰۰ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است. به زبان عربی گویش عرب خمسه تکلم می‌کنند و از طایفه شیری تیره خلج می باشند. و از راه دام‌داری
امرار معاش میکنند. واعضای شورای روستا عبارتند از کربلایی قربانقلی هاشمی شیری و علی آقا هاشمی شیری و عیدی محمد شیروانی شیری.
خورجان، روستایی از توابع بخش مشهد مرغاب شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان شهیدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۸ نفر (۵۸خانوار) بوده‌است.
"قلعه تاریخی
'عباس‌آباد (خرم‌بید)، روستایی از توابع بخش مشهد مرغاب شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان شهیدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
قنات نو (خرم‌بید)، روستایی از توابع بخش مشهد مرغاب شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان شهیدآباد قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1390، جمعیت آن ۱۶۹ نفر (۵۲خانوار) بوده‌است.
نام زمین‌های کشاورزی: مزرعه قنات نو، گورک، عین البرز، چشمه یخ-گزر
جاذبه گردشگری:
تپه قنات نو مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب، دهستان شهید آباد، ۳۰۰ متری شرق روستای قنات نو واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. خط آهنی دارد که از بین زمین‌های کشاورزی عبور می‌کند. زمستان‌های بسیار جذاب و دیدنی با مردمی مهمان‌پذیر دارای آداب و رسوم اصیل و سوغات:گردو، بادام، آلو، انگور
مظفرآباد (خرم‌بید)، روستایی از توابع بخش مشهد مرغاب شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان شهیدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲۹ نفر (۲۲۱خانوار) بوده‌است.
علی‌آباد بجویه، روستایی از توابع بخش مشهد مرغاب شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان شهیدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۲ نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.
شهیدآباد (خرم‌بید)، روستایی از توابع بخش مشهد مرغاب شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان شهیدآباد قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۸۷ نفر (۱۸۲خانوار) بوده‌است. اکثریت این شهرستان را عشایر باصری تشکیل می‌دهند
خیرآباد روستایی در دهستان شهیدآباد بخش مشهد مرغاب شهرستان خرم‌بید استان فارس ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸۲۱ نفر (۲۰۳خانوار) بوده‌است.
حاجی‌آباد (خرم‌بید، شمال)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان خرمی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۳ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.
راهدارخانه کولی کش، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان خرمی قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
سرملکی قنات نو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان خرمی قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
گوشتی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان خرمی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
شیرمحمدی یک نام خانوادگی‌ست. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
دستجرد (خرم‌بید)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان خرمی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
دنیچه خیر ()، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در 170 کیلومتری شمال شهر شیراز و 5 کیلومتری جنوب شهر صفاشهر واقع شده است.
علاوه برفارسی زبان محاوره رایج در این روستا ترکی (خلج) و عربی (نقدعلی از ایل خمسه) است.
این روستا در دهستان خرمی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۳ نفر (۷۶ خانوار) بوده‌است.
علی‌آباد (خرم‌بید)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان خرمی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
قصریعقوب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان خرمی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۴ نفر (۸۳خانوار) بوده‌است.
یتیمو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان خرمی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
سعادت‌آباد (خرم‌بید)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
معدن حسن‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
قشلاق (خرم‌بید)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان قشلاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۹۵ نفر (۲۴۶خانوار) بوده‌است.
قلعه میرزا (خرم‌بید)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان قشلاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۰ نفر (۶۴خانوار) بوده‌است.
مشکان (خرم‌بید)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان قشلاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۶۳ نفر (۲۴۰خانوار) بوده‌است.
انارک (خرم‌بید)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان قشلاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴۳ نفر (۱۲۳خانوار) بوده‌است.
دلونظر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان قشلاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1395، جمعیت آن 751 نفر (190خانوار) بوده‌است.
سیداحمدی روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌بید در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان قشلاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۲ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
چاه زبر، روستایی از توابع بخش ایزدخواست شهرستان زرین‌دشت در استان فارس ایران است.این روستا به روستای گنج های پنهان ایران معروف است،،، بقایای یک شهر شاهی باستانی در زیر این روستا پنهان است
این روستا در دهستان ایزدخواست شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۲ نفر (۷۳خانوار) بوده‌است.
مزایجان (زرین‌دشت)، روستایی از توابع بخش ایزدخواست شهرستان زرین‌دشت در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان ایزدخواست شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۱۱۶ نفر (۴۵۴خانوار) بوده‌است. از مهم‌ترین آثار این روستا به آتشکدهٔ مزایجان؛ غار نمکی، سنگ چین‌های پایین قلعه مزایجان در حدود قرن ۱۳۰۰ ه‍.ش و قلعه مزایجان در عهد «اورات» اشاره کرد.
گلکویه، روستایی از توابع بخش ایزدخواست شهرستان زرین‌دشت در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان ایزدخواست غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۷۴ نفر (۲۴۲خانوار) بوده‌است.
دره‌شور (زرین‌دشت)، روستایی از توابع بخش ایزدخواست شهرستان زرین‌دشت در استان فارس ایران است. آب و هوای این روستا گرم و خشک است.
این روستا در دهستان ایزدخواست غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۷۶۱ نفر (۳۹۵خانوار) بوده‌است.
حیدرآباد (زرین‌دشت)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زرین‌دشت در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان خسویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۳ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.
ساچون، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زرین‌دشت در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان خسویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۶۰ نفر (۲۶۴خانوار) بوده‌است.
قلعه کدویه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زرین‌دشت در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان خسویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۹ نفر (۴۸خانوار) بوده‌است.
تاج‌آباد (زرین‌دشت)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زرین‌دشت در استان فارس ایران است.
شغل مردم این روستا به صورت عمده کشاورزی و به میزان کمتر دامداری است.
در این روستا به‌طور عمده گندم جو و پنبه و همچنین گوجه فرنگی نیز کشت می‌شود. کشاورزی در این روستا به صورت آبیاری سنتی است.
این روستا در دهستان خسویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن نزدیک به ۱۰۰۰ نفر قریب به دویست خانوار بوده‌است.
میانده (زرین‌دشت)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زرین‌دشت در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان خسویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۳۸۵ نفر (۲۸۹خانوار) بوده‌است.
تل ریگی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زرین‌دشت در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان خسویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۸۷ نفر (۱۹۷خانوار) بوده‌است.
شهرک خلیل‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زرین‌دشت در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان خسویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۷۱ نفر (۲۶۲خانوار) بوده‌است.
خسویه، روستایی تاریخی از توابع دارابگرد در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان خسویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۰۰
روستای خسویه در قرن‌های ۴ و ۸ هجری قمری، آباد ومورد توجه جغرافی نویسان بود. نویسندگانی مانند مقدسی واستخری در قرن چهارم هجری، این بلخی در قرن ششم وحمد الله مستوفی در قرن هشتم هجری قمری از این محل یاد کرده وآن را به صورت: «خَسو»، «خشو» و «کَسوی» ثبت وضبط کرده‌اند.
نویسنده ای به نام «پاول شوارتس» با اسناد به کتب جغرافی نویسانمسلمان در قرون نخست اسلامی گفته‌است: «خَسو، مرکز آن روبنج بود که هم قلعه داشت وهم حومه. به قول مقدسی راه دارابگرد به سیراف «شهری درقدیم واستان بوشهر» درروز اول به خسو می‌رسید. مقدسی خسو را به عنوان ناحیه ای خاص ذکر می‌کند وعلاوه بر روبنج، مکان‌های زیر ار نیز از توابع آن می‌شمرد: رستاق الرّستاق، فُرج «فرگ» و تارم
نویسنده ای دیگر به نام «لسترنج» نیز می‌گوید: «ولایت رونیز جزئی از ولاین خسو بود. مقدسی، رونیز را در یک منزلی جنوب غرب دارابگرد وبرسر راه ابی احمد «درلارستان» دانسته‌است. به گفتهٔ مقدسی ولایت خسو ازطرف مشرق وسعت وامتداد زیادی داشت.
ابن بلخی در قرن ششم ه‍.ق می‌نویسد: «خسو جزئ ولایت دارابگرد است، هوای آن گرم ودرخت خرما وانواع میوه‌ها در آنجا وجود دارد.
حمدالله مستوفی نیز در قرن هشتم ه‍.ق از آبادانی خسو سخن گفته وآن را جزئ ولایت دارابگرد دانسته‌است.
پارسه «سید رزاق امیری»
دروای، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زرین‌دشت در استان فارس ایران است.ساکنین این روستا مهمان نواز هستند و به زبان ترکی سخن میگویند
بیشتر ساکنان روستا به کشاورزی و دامپروری مشغول هستند
این روستا در دهستان خسویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۲۲۵ نفر (۵۰۷خانوار) بوده‌است.
امامزاده شاه علمدار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زرین‌دشت در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان دبیران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
دهنو (زرین‌دشت)، روستایی از توابع بخش ایزدخواست شهرستان زرین‌دشت در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان ایزدخواست غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۹۴۰ نفر (۴۲۰خانوار) بوده‌است.
حاجی طاهره (زرین دشت)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زرین‌دشت در استان فارس ایران است.
این روستا از آب و هوایی مطبوع برخوردار است که در ماه اردیبهشت نمود بیشتری پیدا میکند.روستای حاجی طاهره
این روستا در دهستان زیرآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۰۴ نفر (۱۴۲خانوار) بوده‌است.
چاه انجیر (زرین‌دشت)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زرین‌دشت در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان زیرآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۲ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.
عزیزآباد (زرین‌دشت)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زرین‌دشت در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان زیرآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
چاه سبز (زرین‌دشت)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زرین‌دشت در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان زیرآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۰۱ نفر (۱۴۹خانوار) بوده‌است.
راجونه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زرین‌دشت در استان فارس ایران است.
گلوگاه (زرین‌دشت)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زرین‌دشت در استان فارس ایران است.
زبان مردم این روستا ترکی می باشد
برگرفته از ایل سلیمانی و ایل بهارلو می باشند.
که در غرب شهر حاجی اباد قرار دارد.
میان دو کوه بزرگ به اسم سیاه کوه
و سفید کوه قرار دارد
این روستا در دهستان زیرآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۹۶ نفر (۲۰۶خانوار) بوده‌است.
زیراب (زرین دشت)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زرین‌دشت در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان زیرآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳٬۰۱۸ نفر (۶۳۴خانوار) بوده‌است.
فرج بیگی (شهرک یمین‌آباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زرین‌دشت در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان زیرآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸۰ نفر (۱۲۴خانوار) بوده‌است.
آبگرم (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴۴ نفر (۱۱۱خانوار) بوده‌است.
اسلام‌آباد (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۹۷ نفر (۹۸خانوار) بوده‌است.
دشتشور، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۰۱ نفر (۱۱۸خانوار) بوده‌است.
نیمده، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۹ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
عروسک (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۳ نفر (۴۶خانوار) بوده‌است.
بنکوی حسن‌لو، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۸ نفر (۶۲خانوار) بوده‌است.
تنگکله، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۴ نفر (۶۱خانوار) بوده‌است.
کردیل، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵۱ نفر (۹۱خانوار) بوده‌است.
کماسیج، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۲ نفر (۶۰خانوار) بوده‌است.
نه تن، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۰ نفر (۶۳خانوار) بوده‌است.
سمنگی، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴۶ نفر (۸۷خانوار) بوده‌است.
کرکویه، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵۰ نفر (۱۲۳خانوار) بوده‌است.
مظفری (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۳۳۳ نفر (۳۰۳خانوار) بوده‌است.
آب سیدی، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
بنکوی عزیزالله قادری، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
بنکوی رحیمی، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
بنکوی سلیمانی، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
بنکوی قربانی، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۹ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
بنکوی قره‌لو، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
بنکوی نصرتی، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۲ نفر (۴۹خانوار) بوده‌است.
تشویه، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
خوشابجان، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
شاه مومن، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
شهرک شمالی، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۵۸۷ نفر (۳۳۷خانوار) بوده‌است.
مبارکه (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
مزرعه (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
منگویه، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
هفت آسیاب (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۱ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
خوشاب(قیروکارزین)، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است. این روستا یکی از مناطق کهن ایران میباشد که ریشه در حکومت ساسانیان دارد اما متاسفانه به دلیل خشک سالی های متعدد در سال های اخیر مورد توجه قرار نگرفته است.
این روستا در شهرستان قیروکارزین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۴۳ نفر (62خانوار) بوده‌است.
بنکوی چهاربنه چه، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۳ نفر (۵۲خانوار) بوده‌است.
بنکوی امیری، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۰ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
باغ مصلی‌نژاد (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان افزر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
چم کور، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان زاخرویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۵ نفر (۶۱خانوار) بوده‌است.
زین‌آباد زاخرو، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان زاخرویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۶ نفر (۶۹خانوار) بوده‌است.
سرچاه (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان زاخرویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۲ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.
طلارو، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان زاخرویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
بیشه زرد (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
دشتک سیاه، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در جنوب دهستان زاخرویه و در 16 کیلومتری شرق روستای تنگ کیش و در نزدیکی رودخانه ی معروف به رودخانه باز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌ است و اما در حال حاضر بالغ بر سی خانوار از طایفه کشکولی کوچک و از تیره های مختلف کُهواده , فیلوند و لُر در منطقه سکونت دارند و به فعالیت دامداری , کشاورزی و باغداری مشغول هستند.
جاده نامناسب خاکی و صعب العبور رفت و آمد را برای اهالی روستا و عشایر منطقه سخت کرده و باعث محرومیت و عدم دسترسی به امکانات اولیه ،مراکز درمانی و بازارهای فروش محصولات گردیده است و با وجود تولیدات فراوان مرکبات و پتانسیل بالقوه بالا جهت صادرات این امر محقق نمی شود...
پیرغیب (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان زاخرویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۳ نفر (۶۹خانوار) بوده‌است.
تنگویه سفلی، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.این روستا واقع بین روستای تنگ علیا ومزری پهن قرار دارد ودرامد این روستا از راه کشاورزی می باشد وتنها روستای این دهستان است که آب رود خانه ان در تمام سال جاری است .
در این روستا نخلستان های زیادی واقع شده است که در میان این نخل ها یک امام زاده وجود داره که مردم این روستا بسیار زیاد له این امام زاده اعتقاد دارند که نام این امام زاده،امام زاده صادق می باشد.
مردم این عصر این روستا معجزه های نیز از این امام زاده دیده اند از قبیل فرزند دار کردن یک خانواده که دکتور ها به آنها گفته بودن دیگر دارای فرزند نمی شوند اما بعد از دعا کردن در این امام زاده دارای فرزند دو قلو شدن ویا چوپانی که از امام زاده پول برداشته بود وبعد از برداشتن پول دید که حیوان هایش که کنار امام زاده خوابیده بود دیگر بلند نمی شود...
این روستا در دهستان زاخرویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1399، جمعیت آن 300 نفر (60خانوار) بوده‌است.
تنگویه علیا، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان زاخرویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵۴ نفر (۹۶خانوار) بوده‌است.
جیگردان، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان زاخرویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۲ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
دیمه سرخ، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان زاخرویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۴ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.
زاخرو بالا، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان زاخرویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۶ نفر (۵۰خانوار) بوده‌است.
شارده (شاردن)، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان زاخرویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۰ نفر (۴۸خانوار) بوده‌است.
قلمدان (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش افزر شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان زاخرویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
شهرک علی‌آباد (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این شهرک در ۲۰ کیلومتری شهر قیر و ۲۰۰ کیلومتری شهر شیراز واقع شده است.
شغل اصلی مردمان این شهرک کشاورزی و باغداری است.
دهیار آقای ادریس روشندل میباشد.
جوانان از نظر ورزشی به شدت فعال هستند و اکثرا در مسابقات ورزشی شهرستان مقام آورند.
تجهیزات ورزشی : سالن بدنسازی پوریای ولی - زمین چمن مصنوعی
این روستا در دهستان فتح‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۲۰۲ نفر (۴۹۶خانوار) بوده‌است.
ده به یا دهبه ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دو کیلومتری شمال شهر کارزین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۲۶۴ نفر (۲۹۸خانوار) بوده‌است.
دین مردم روستای ده به اسلام و مذهب آنها شیعه 12 امامی می باشد.
فدم (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان فتح‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
کردشول (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان فتح‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۷ نفر (۴۰خانوار) بوده‌است.
ریکان (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان فتح‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۴ نفر (۲۹خانوار) بوده‌است.
شلدان (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان فتح‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
مدخون، روستایی گردشگری از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان فتح‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
آب بیدک (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان فتح‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
خیرآباد (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان فتح‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۷ نفر (۴۰خانوار) بوده‌است.
کردشیخ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان فتح‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۹ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
نجف‌آباد (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان فتح‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶۰ نفر (۱۲۸خانوار) بوده‌است.
شاه محیط، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان ریکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
حسن‌آباد (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
پوزه چهارابی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان مبارک آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
مبارک‌آباد یا مبارک‌آباد دیز، شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است. مبارک‌آباد که در جنوب استان فارس واقع شده به خاطر ارتفاع کم کوه‌ها کم‌بارش و دارای زمستان‌هایی معتدل و تابستان‌هایی بسیار گرم است. جمعیت شهر در سرشماری نفورس و مسکن سال ۱۳۹۵ برابر با ۴٬۷۰۷ تن بود. شغل اکثر مردم این شهر کشاورزی و باغداری است.
مبارک‌آباد بین ۵۳ درجه و ۲۰ دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ و عرض ۲۸ درجه و ۲۴ دقیقه قرار دارد و ارتفاع آن از سطح دریا حدود ۷۰۰ متر است. این شهر از سمت مغرب به قیر و از سمت مشرق با جهرم همسایه است و در فاصله ۳۵ کیلومتری قیر، ۴۵ کیلومتری جهرم و ۲۲۵ کیلومتری شیراز قرار دارد.
بر پایه آخرین سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر برابر با ۴٬۷۰۷ تن است. در سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این شهر ۴٬۲۳۵ نفر (در ۱٬۰۵۳ خانوار) بوده‌است.
چشمه آبگرم (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان مبارک آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
آب بادا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان مبارک آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۶ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
بریخون، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان مبارک آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۷ نفر (۶۶خانوار) بوده‌است.
پوزه هزارقدمی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان مبارک آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۷ نفر (۴۲خانوار) بوده‌است.
شهرک قلات، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان مبارک آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵۸ نفر (۱۹۳خانوار) بوده‌است.
قره حسینی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان مبارک آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
نهویه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان مبارک آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷۱ نفر (۱۱۱خانوار) بوده‌است.
تنگ‌رویین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.این روستا در فاصله 40کیلومتری مرکز شهرستان قیرو کارزین واقع گردیده است . شغل اکثریت مردم این روستا کشاورزی و دامداری است. اکثر جوانان این روستا تحصیل کرده بوده و در ادارات شهرستان و سایر شهرستان‌ها و استان‌های دیگر مشغول به خدمت هستند.
این روستا در دهستان مبارک آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سا1395، جمعیت 859 نفر (182 خانوار) بوده‌است.آثار باستانی قلعه دختر در ان قرار دارد
طایفه میچک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان مبارک آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
تنگ شور، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان هنگام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
تنگ کیش، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان هنگام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۸ نفر (۱۱۰خانوار) بوده‌است.
زین‌آباد هنگام، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان هنگام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۱ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
طوای سیاه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
هورز، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان هنگام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲۶ نفر (۱۳۳خانوار) بوده‌است.
باغ نو (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان هنگام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳۰ نفر (۷۷خانوار) بوده‌است.
نوآباد (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان هنگام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۵ نفر (۶۲خانوار) بوده‌است.
شهرک هنگام، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان هنگام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۵۲۰ نفر (۳۲۵خانوار) بوده‌است.
ابوعسکر (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان هنگام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۳۱ نفر (۱۷۵خانوار) بوده‌است.
باغ نجف‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان هنگام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۴ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.
تنگ بادی بالا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان هنگام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
چرچره، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان هنگام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
حاجی‌آباد (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان هنگام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
مزرعه لس، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان هنگام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
نجم‌آباد (قیر و کارزین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان هنگام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
تل سمنگی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان هنگام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
میرزا صادق (به ترکی آذربایجانی :Mirzə Sadıq) متولد ۱۸۴۶ در شوشی نوازنده و سازندهٔ ساز تار بود. او بیشتر به خاطر دادن تغییراتی در تار ایرانی و ساختن تار قفقازی از روی آن شناخته می‌شود.
صادق در خانواده ای فقیر از نگهبانان در شهر شوشی به دنیا آمد. در نوجوانی، به آموختن آواز پرداخت اما در ۱۸ سالگی، صدایش را از دست داد. بعدها او به نی، کمانچه و بالاخره تار روی آورد. در اواسط دههٔ سوم از زندگی‌اش شهرتی به عنوان یک نوازنده در منطقهٔ قفقاز جنوبی و اطراف آن پیدا کرده بود. در دهه ۱۸۹۰، او گروه موسیقی خود را داشت که ترانه‌های آذربایجانی، ارمنی و گرجی اجرا می‌کرد. Sadigjan (1846–1902) . "Axtar.az"
در اوایل دههٔ ۱۸۷۰، صادق جان با اعمال تغییراتی در تار سنتی ایرانی، شکل جدیدی از این ساز ارائه داد که بعداً با نام تار آذربایجانی یا تار قفقازی شناخته شد. تار ایرانی دارای ۶ سیم در سه جفت است که در سیم بم، یکی از آنها، اکتاو آن است. تار آذربایجانی اختراع صادق جان، یکی سیم بم اضافه‌تر در کنار ساز بر روی یک گوشی بالا، معمولاً به همراه دو سیم واخوان بر روی گوشی‌های کوچک فلزی در وسط دسته قرار دارند. همهٔ این سیم‌ها به همراه سیم‌های اصلی از روی خرک می‌گذرند و با سیم گیر در پایین ساز محکم شده‌اند.Atlas of Plucked Instruments - Middle East در مجموع تار قفقازی ۱۱ سیم و ۷ صدا دارد.
نوازنده‌ها در گذشته ساز را روی زانوی خود قرار می‌دادند که با تغییرات اعمال شده توسط صادق جان، مثل کوچک‌تر کردن کاسه، نوع جدیدی از اجرا رایج شد که ساز در آغوش نوازنده و روی سینهٔ او قرار می‌گیرد. در قرن بیستم تار از نمادهای موسیقی در جمهوری آذربایجان شد.
نقش یک تار قفقازی بر روی پول یک مناتی آذربایجان که در سال ۲۰۰۶ چاپ شد، قرار دارد.National Bank of Azerbaijan . National currency: 1 manat. – Retrieved on 27 March 2009.
آزمایش گریفیت یکی از آزمایش‌های مهم در تاریخ زیست‌شناسی است که در سال ۱۹۲۸ توسط فریدریک گریفیت انجام گرفت. با اینکه هدف آزمایش، یافتن واکسن برای بیماری آنفلوانزا از طریق باکتری استرپتوکوکوس نومونیا بود (این باکتری مولد بیماری سینه‌پهلو (ذات‌الریه)است؛ اما در زمان گریفیت این موضوع مشخص نبود)، نتایج این آزمایش از نظر علم ژنتیک اهمیت دارند و در آن دوران، سرآغازی برای مطالعهٔ ماده ژنتیک و عامل انتقال صفات بودند. گریفیت در این آزمایش کشف کرد که عامل وراثتی قابلیت انتقال دارد (انتقال صفت)، اما او نتوانست ماهیت ماده وراثتی را بیابد.
گریفیت، روی دو سویه از باکتری استرپتوکوکوس نومونیا کار می‌کرد. یکی از این دو سویه، دارای کپسول است که بیماری ایجاد می‌کند. کپسول این سویه، باکتری را از سیستم ایمنی محافظت می‌کند. سویهٔ مورد مطالعهٔ دیگر، بدون این کپسول است، که مولد بیماری نیست.
هنگامی که گریفیت باکتری‌های کپسول‌دار را به موش تزریق کرد، موش به سینه‌پهلو مبتلا شد و مُرد. در حالی که با تزریق باکتری‌های بدون کپسول، موش زنده می‌ماند. او سپس باکتری‌های کپسول‌دار را با گرما از بین برد و باکتری‌های کشته‌شده را به موش تزریق کرد، موش‌ها زنده ماندند. از این سه مشاهده، نتیجه می‌شود که باکتری‌های کپسول‌دار بیماری‌زا و باکتری‌های بدون کپسول، غیربیماری‌زا هستند. از طرفی با حرارت دادن به باکتری‌های کپسول‌دار، کپسول آن‌ها دگرگونی یافته و از باکتری جدا می‌شد، اما مواد سازندهٔ آن به صورت اولیه و منسجم باقی می‌ماندند. پس کپسول به خودی خود عامل ایجاد بیماری و مرگ موش نبود؛ چرا که تزریق باکتری کپسول‌دار مرده، در حالی که کپسول آن وجود داشت و ساختار آن حفظ شده بود، باعث مرگ موش نمی‌شد.
نتیجهٔ غیرمنتظره و اصلی مشاهدات آزمایش گریفیت، هنگامی بود که او مخلوطی از باکتری‌های زندهٔ بدون کپسول و باکتری‌های کشته‌شدهٔ کپسول‌دار را وارد بدن موش کرد. پس از این کار، موش بیمار شده و از بین می‌رفت. پس از مرگ موش، گریفیت خون موش مرده را بررسی کرد و در آن باکتری کپسول‌دار زنده یافت. یعنی تعدادی از باکتری‌های بدون کپسول، «ترانسفورماسیون» حاصل کردند و به باکتری کپسول‌دار تبدیل شدند. "ترانسفورماسیون"، پدیده‌ای است که طی آن، باکتری مواد ژنتیکی را از محیط خارج و از جاندار دیگر دریافت می‌کند و با استفاده از آن، در خصوصیات ظاهری (فنوتیپ) خود تغییر ایجاد می‌کند.
پس از این مشاهده، معلوم شد که عاملی که اطلاعات و دستورالعمل‌های ساخت کپسول را دارا بوده، از باکتری‌های کپسول‌دار مرده به باکتری‌های بدون کپسول زنده منتقل شده و به آن‌ها توانایی ایجاد کپسول داده‌است. در آن زمان این عامل که نوکلئیک اسید از نوع آران‌ای بود، کشف و شناخته نشد. اما این مشاهدات پایه و آغازی برای کشف مادهٔ ژنتیک بود.
با این آزمایش مشخص شد که عامل ترانسفورماسیون، همان مادهٔ ژنتیک و عامل انتقال صفات در وراثت است. انتقال صفت «داشتن کپسول» از باکتری‌های کپسول‌دار مرده به باکتری‌های بدون کپسول زنده، ذهن پژوهشگران را به مسئلهٔ مادهٔ ژنتیک که معمایی دیرین بود، معطوف ساخت و کشف عامل انتقال صفات و ساختار آن را در آزمایش‌های دیگر پژوهشگران ممکن نمود.
گونه‌شناسی در علم باستان‌شناسی نتیجهٔ تقسیم‌بندی بر اساس ویژگی‌های ظاهری می‌باشد به‌طور مثال نتایج این طبقه‌بندی ،شامل گروه‌هایی است که منحصراً گونه نامیده می‌شوند اغلب گونه‌های باستان‌شناسی مصنوعی درساختاری عظیم مانند ساختمان‌ها مقبره‌ها، قلعه‌ها یا جاده‌ها می‌باشد که ساختهٔ دست بشر است. گونه‌شناسی در جهت سازماندهی اطلاعات باستان‌شناسی کمک بزرگی می‌کند. دران و هادسن بر این عقیده‌اند که: این کار از اهمیت زیادی برخوردار است اما وقت زیادی باید صرف آن شود.
گونه‌شناسی بر پایهٔ دیدگاه " افلاطون "، " اسنشالیزم" نامیده می‌شود.
اسنشالیزم نظریه‌ای است که جهان را به سه قسمت جهان واقعی، جهان متوقف و جهان پابرجا تقسیم می‌کند.
این نظریه پایه و اساس بیشتر تعبیرات گونه‌شناسی مخصوصاً صنایع دستی سنگی را تشکیل می‌دهد. در جایی که شکل‌های مورد استفاده و دارای اهمیت اغلب از الگوهای ذهنی هستند یا ترکیبی از ویژگی‌های ساختهٔ فکر خالق اثر می‌باشد.
ایجاد تنوع در صنایع دستی به عنوان نتیجه‌ای از فهم ناقص‌ الگو است و معمولاً مربوط به تفاوت‌های موجود در مواد خام آن اثر یا برجسته بودن خالق آن اثر است.
اگر چه کلیهٔ اصول و قواعد به‌طور واضح بیان نشده اما گونه‌های مقدماتی را می‌توان در کارهای باستان شناسان عصر جدید مشاهده کرد.
حتی قبل از دههٔ ۵۰ جان لِه لند به خوبی توانست آجرهای روی را (تحت عنوانی گمراه‌کننده به نام Briton brykes). در تمامی حالت و ابعاد تعیین کند. وی می‌توانست آجرهای جدید را از جهت اندازه و شکل از آن‌ها تمیز دهد. باستان شناسان شروع به شناسایی پیکرهای مقبره‌ها در اواخر قرن ۱۶ کردند و نشان دادند که آن‌هایی که چهار زانو بودند به نسبت قدیمی تر از آن‌هایی بودند به نسبت قدیمی تر از آن‌هایی بودند که پاهایشان صاف بود. در آخر قرن ۱۷ جان آبری اقدام به شناسایی سلسله مراتب تکاملی مواد خام ب اساس ویژگی‌های خاص نقشه کشی قرون وسطایی، دست خط، شکل سپرها و لباس آنان، که طرح کلی توسعهٔ Gothic arohitecture در قرن ۱۸ تصحیح شد و توسط توماس ریک من با انتشار مقاله‌ای به اوج رسید.
در قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ در گونه‌شناسی باعث ایجاد ترکیب مشاهدات تجربی و درک مستقیم (دیدن) شد.
بر اساس آنچه ایگر گفته، اغلب باستان شناسان اُسکار مانتلیس به عنوان اولین کالج استکهلم نام برده و همچنین هنس هیلد برند کمک شایانی جهت پیشرفت علم اصول انجام داد. هیلد برند یک مقالهٔ اساسی جهت توسعهٔ fibulae در دههٔ ۱۸۷۰ با استفاده ازعلم اصول در حالی که در همان لحظه مونتلیس به کنگره بین‌المللی رفت و مقاله کوچکتری در این روش به انجام رسانید.
دیگر مثال اخیر به گونه‌شناسی که فیلندر بتری در سال ۱۸۹۹ برای اشیاء پیدا شده (عمدتاً سفالگری) در ۹۰۰ نوع از قبرهای مصری تعلق دارد. این گونه‌شناسی به عنوان یک بنیاد اساسی برای سلسلهٔ قبرها تلقی می‌شود.
برای ایجاد یک نوع گونه‌شناسی با توسعهٔ فنون آماری و عددی در دههٔ ۶۰، روش‌های ریاضی (شامل آنالیز گروهی – آنالیز اجزای اصلی، آنالیز مکاتبات، آنالیز فاکتور) جهت ایجاد گونه‌شناسی‌های جدید مورد استفاده قرارگرفته‌است. در طول دههٔ ۹۰ باستان شناسان اقدام به استفاده از روش‌های تکامل نژادی (phylogenetic) کردند که با اقتباس از cladistic بوده‌است.
برای فرهنگ‌هایی که در آن سفالگری رواج دارد، باستان شناسان زمان زیادی را صرف تعریف کردن " انواع" سفال می‌کنند.
هر گونه یک سری از خواص را داراست که یک گروه سفالگری را (خواه ظرف سالم و کامل و خواه تکه ظروف شکسته) از بقیهٔ گروه‌های سفالگری مجزا می‌کند، ساخت مواردی از این قبیل در یک زمان و مکان مشخص اتفاق می‌افتد.
این مشخصات به عنوان گونه‌های مختلف که قابل تشخیص با چشم مسلح نیز هست و در تکه‌ها و قطعات متلاشی شدهٔ سفال‌ها به این ترتیب که اقسام ظروف شکسته در دسته بندی‌ها مشخص قرار می‌گیرند.
با دسته‌بندی ظروف شکسته در قالب " گونه‌ها "، باستان شناسان می‌توانند یک سری از انواع ظروف شکسته را (شامل ظروفی به سطوح محل وجود دارد) با انجام یک سری آزمایش‌های ثابت کنند که چه زمانی و چه مکانی ساخته شده بود. و همچنین می‌توانند (محل پیدایش ما قبل تاریخ این ظروف شکسته شده را تخمین بزنند.)
اسم‌های تعیین شده برای سفال‌ها همگی قراردادی و اختیاری هستند، در دنیای جدید از اسم دو قسمتی استفاده می‌شود، قسمت اول یک مرجع جغرافیایی و قسمت دوم دارای یک توصیف مختصر از ویژگی‌های ظاهری سفال می‌باشد.
افراد غیر باستان‌شناسی می‌بایست از محدودیت‌های گونه‌شناسی سفال باخبر باشند. تمامی این گونه‌شناسی‌ها به صورت چکیده و خلاصه هستند و در تعریف تمامی این تغییر پذیری‌های مرسوم هندی ناتوان است.
مغایرت و ناسازگاری در مشخصات ویژهٔ سفال بسیار رایج است.
تغییرات در طراحی سفال در طول یک شب اتفاق نیفتاده و گونه‌شناسی میل به نقض کردن فرضیهٔ " طراحی" و عوض کردن آن به واحدهای دل بخواهی (اما پرکاربرد) دارد. تاریخ‌های باستان‌شناسی همگی به صورت تقریبی هستند.
در اواسط قرن ۲۰ م عکاسان آلمانی " برن " و " هیلابچر" گونه‌شناسی را باعکاسی از ویژگی‌های نقشه کشی شروع کردند. این موارد شامل برج‌های آبی (آب نما) خانه‌های کارگران و مناظر صنعتی بودند. این عکاسان کارهای خود را به صورت مکتوب درکتاب ذکر کرده‌اند.
الیزابت شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۲۴٬۹۶۹ نفر بوده‌است.
ادیسون شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۹٬۹۶۷ نفر بوده‌است.
وودبریج شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۹٬۵۸۵ نفر بوده‌است.
لیکوود شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۲٬۸۴۳ نفر بوده‌است.
تامز ریور شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۱٬۲۳۹ نفر بوده‌است.
همیلتون شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۸٬۴۶۴ نفر بوده‌است.
کلیفتون شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۴٬۱۳۶ نفر بوده‌است.
بریک شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۵٬۰۷۲ نفر بوده‌است.
چری هیل شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۱٬۰۴۵ نفر بوده‌است.
پاسائیک شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۹٬۷۸۱ نفر بوده‌است.
میدلتاون شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۶٬۵۲۲ نفر بوده‌است.
اونیون سیتی شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۶٬۴۵۵ نفر بوده‌است.
اولدبریج شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۵٬۳۷۵ نفر بوده‌است.
گلاستر شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۴٬۶۳۴ نفر بوده‌است.
اورنج شرقی شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۴٬۲۷۰ نفر بوده‌است.