moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
فوتبال ورزش شماره یک کشور روسیه است. تعداد زیادی از آقایان تا حدی به آن علاقه دارند (و بسیاری از کودکان به‌طور مرتب آن را بازی می‌کنند) و زنان نیز هنگام صحبت تیم ملی به آقایان می‌پیوندند. لیگ برتر روسیه از رقابت نسبتاً بالایی برخوردار است. بسیاری از بازیکنان با استعداد قابل توجه خارجی در لیگ برتر روسیه و همچنین بازیکنان با استعداد داخلی حضور دارند.
روسیه در تاریخ ۲ دسامبر ۲۰۱۸ میزبان جام جهانی ۲۰۱۸ شد و برای نخستین بار میزبان این مسابقات بود. این رویداد از ۱۴ ژوئن تا ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۸ اتفاق افتاد که در آن تیم روسیه بهترین عملکرد خود را از مسابقات جام جهانی ۱۹۶۶ به دست آورد و برای اولین بار از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی به مرحله یک چهارم نهایی رسید، جایی که آنها به کرواسی باختند. .
فوتبال ساحلی از زمان رشد بین‌المللی خود در اواخر دهه ۱۹۹۰ و با برپایی مسابقات جام جهانی فوتبال ساحلی توسط تیم‌های ملی اتحادیه‌های عضو فیفا، یک ورزش محبوب در روسیه است. روسیه یکی از موفق‌ترین تیمها در این رشته به همراه تیم‌های، برزیل، اسپانیا و پرتغال است .
لیگ هاکی کنتیننتال بیشتر از تیم‌های روسیه تشکیل شده و بعد از لیگ ملی هاکی دومین لیگ برتر جهان به حساب می‌آید. تیم‌های روسیه در هر قهرمانی KHL پیشرو هستند.
نشان‌های طلا (۲۰۰۲، ۲۰۱۱، ۲۰۱۳)، نشان نقره (۱۹۹۳، ۱۹۹۸، ۲۰۰۰، ۲۰۰۷، ۲۰۱۰)، نشان برنز (۱۹۹۷، ۲۰۰۱، ۲۰۰۶، ۲۰۰۸، ۲۰۰۹)
تیم ملی والیبال بانوان روسیه در رده بندی‌های جهانی در رده پنجم قرار دارد.
دستاوردهای تیم والیبال بانوان روسیه:
تیم والیبال نوجوانان روسیه همچنان به برتری خود ادامه می‌دهد، در رده‌بندی مردان FIVB برای رده‌های سنی جوانان و جوانان، روسیه در رده نخست مردان قرار دارد.
یکی از ورزش‌های سنتی پر طرفدار، باندی است (به‌طور غیررسمی به عنوان "هاکی روسی"). این یک ورزش ملی محسوب می‌شود، و یکی از بزرگ‌ترین ورزش‌های تماشاگرپسند است. طبق یک نظرسنجی، این ورزش سومین ورزش محبوب روسیه است. بیشتر قوانین نوین توسط فردی انگلیسی به نام چارلز گودمن تبتوت در انگلیس نوشته شده‌است، اما روس‌ها ادعا می‌کنند که مخترع این بازی هستند و در حقیقت قبل از استاندارد شدن قوانین جدید، در روسیه بازی‌های شبیه باندی وجود داشت. هنگامی که فدراسیون بین‌المللی باندی در سال ۱۹۵۵ تأسیس شد.
تیم ملی اتحاد جماهیر شوروی از ابتدای سال ۱۹۷۹تا ۱۹۵۷ برنده تمامی مسابقات جهانی باندی شد. روسیه تقریباً همیشه یکی از بهترین‌ها است و هرگز نشان را از دست نداده‌است. حضور آنها در چند سال گذشته کاهش یافته‌است. پس از ۱۰ دوره لیگ باندی روسیه میانگین حضور تماشاگران در این کشور ۳۸۸۷ نفر بود.
باندی تنها ورزشی است که از حمایت کلیسای ارتدکس روسیه برخوردار است زیرا آنها بسیار علاقه‌مند به تقویت سنت‌های ملی خود هستند.
باندی یک ورزش زمستانی است که در روی یخ بازی می‌شود و در آن اسکیت بازان از چوب‌ها برای هدایت توپ به سمت دروازه تیم مقابل استفاده می‌کنند. قوانین بازی شباهت‌های زیادی با قوانین فوتبال دارند. بازی روی مستطیل یخی، به اندازه یک زمین فوتبال انجام می‌شود. هر تیم یازده بازیکن دارد که یکی از آنها دروازه‌بان است. یک مسابقه باندی استاندارد شامل دو نیمه ۴۵ دقیقه ای است. قانون خارج از جای تعیین شده نیز مشابه آنچه در فوتبال مشاهده شده‌است.
ورزش دوگانه پرطرفدارترین ورزش زمستانی در روسیه است و در نظرسنجی‌های کلی و بین‌المللی تلویزیون برای فصول زمستان در رتبه نخست قرار دارد. روسیه قهرمانان موفق زیادی داشته و نشان‌های المپیک و جهانی را از آن خود کرده‌است. برای نمونه می‌توان به ولادیمیر ملانین، نیکولای کروگلوف، الکساندر تیخونوف، والری مدودتسف، ونرا چرنیشوا، النا گلووینا و سوتلانا پتچرسکاایا در دوران اتحاد جماهیر شوروی و ولادیمیر دراچف، پاول روستوفسف، ماکسیم تودودوف، ویکتور مایگووروف، اولگا زایتسوا.
اسکیت نمایشی یکی دیگر از ورزشهای محبوب است. در دهه ۱۹۶۰ اتحاد جماهیر شوروی به یک قدرت غالب در اسکیت نمایشی تبدیل شد، به خصوص در اسکیت جفت و رقص روی یخ. در هر المپیک زمستانی از سال ۲۰۰۶ تا ۱۹۶۴، روسها طلا کسب کردند، که اغلب طولانی‌ترین دوره برنده در تاریخ ورزشی نوین به حساب می‌آمد. این روند در سال ۲۰۱۰ به پایان رسید که چینیها در المپیک زمستانی ۲۰۱۰ موفق به کسب طلا شدند، روسها در المپیک زمستانی ۲۰۱۴ در سوچی طلا را به دست آوردند. حتی پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی، روسیه هنوز هم قهرمانی المپیک و جهان را در مسابقات اسکیت دارد، از افراد مشهور این رشته می‌توان به الکسی اورمانوف، ایلیا کولیک، الکسی یاگودین، یوگنی پلوشنکو، ماریا بوتیرسایا، ایرینا اسلوتسکایا، آدلینا سوتنیکووا، یولیا لیپنیسکا، مایا اوسوا، الکساندر ژولین، اوکسانا گریشوک، اوگنی پلاتوف، آنجلیکا کریلووا، اولگ اووسیاننیکوف، تاتیانا ناوکا، رومان کوستوماروف، اکاترینا گوردیوا، سرگی گرینکوف، ناتالیا میشکوتیونوک، آرتور دمیتریف، تاتیانا توتمیانینا، ماکسیم مارینین، النا برژنایا، آنتون سیخارولیدزه، تاتیانا وولوسوژار، ماکسیم ترانکوف، سنیا ستولبووا، فدور کلیموف، النا ایلینیخ، نیکیتا کاتسالاپوف، الیزتا توتامیسموا، یوگنیا مدودوا، النا رادیونوا.
اسکیت سرعت دارای یک سنت طولانی از زمان امپراتوری روسیه است، از افراد مشهور روس می‌توان به لیدیا اسکوبلیکووا، ماریا ایساکووا، والنتینا استنینا، پاول پگوگو، لیودمیلا تیتووا، سرگئی کلبنیکوف، یوری میخایلوف، ناتالیا پتروسیووا، اولگ گونچارنکو، اینگا آرتامونوا، تامارا ریلوا، نینا استاتکویچ، نیکولای گولیایف، ایگو مالکوف، گالینا استپانسکایا، بوریس سیلکوف، تاتیانا آورینا، ویکتور کوسیچکین، کلارا گوسوا، والری موراتوف، سرگئی مارتوک، اولگ بوژف، یوگنی گریشین، یوگنی کولیکوف، اسوتلانا باژانووا، الکساندر گولوبف، یوگنی لالنکوف، اوستلانا ژورووا، دمیتری لوبکوف، دیمیتری دوروفایف، سرگئی کلوچنیا، اولگا فتکولینا، ایوان اسکوبروف، اولگا گراف، آلکسی یسین، ناتالیا وروینینا، دنیس یوسکوف، پاول کولیژنیکوف، الیزتاتا کازلینا، و روسلان الیزتا کازلینا نام برد.
سایر ورزشهای زمستانی که اتحاد جماهیر شوروی یا روسیه در آن قدرتمند بوده‌اند عبارتند از: بابسلد، اسکلتون و لژسواری.
بسکتبال یک ورزش محبوب در روسیه است. تیم ملی بسکتبال روسیه جانشین تیم ملی بسکتبال اتحاد جماهیر شوروی است و چندین عنوان بین‌المللی کسب کرده‌است.
روسیه در کنار چندین بازیکن شناخته شده بین‌المللی مانند آندری کیریلنکو و تیموفی موزگوف قهرمان NBA ۲۰۱۶ قرار دارد.
باشگاه بسکتبال زسکا مسکو دومین تیم موفق در تاریخ مسابقات باشگاه‌های اروپا است.
راگبی ۱۵ نفره یک ورزش رو به رشد در روسیه است. رتبه روسیه درانجمن بین‌المللی راگبی (IRB) رتبه ۱۷ است، با بیش از یک صد باشگاه و نزدیک به ۲۰۰۰۰ بازیکن در سراسر روسیه.
کراسنویارسک، یک شهر بزرگ در سیبری، به‌طور سنتی مرکز اتحادیه راگبی روسیه بوده‌است.
قدمت راگبی در امپراتوری روسیه قبل از انقلاب روسیه بر می‌گردد، اما فقط به صورت پراکنده بازی می‌کردند.Riordan, James "Sport in Soviet Society — development of sport and physical education in Russia and the USSR" (Cambridge University Press, Cambridge, England, 1977) p22 آقای هاپر، فردی اسکاتلندی، که در مسکو کار می‌کرد، یک مسابقه را در دهه ۱۸۸۰ ترتیب داد. نخستین مسابقه فوتبال در سال ۱۸۹۲ بود. در سال ۱۸۸۶، پلیس روسیه در نظر گرفت که فوتبال «وحشیانه، و موجب تظاهرات تحریک و شورش» می‌شود محکومیت راگبی توسط پلیس تزار بسیاری از مردم را از بازی، و نتایج راگبی بی اطلاع گذاشت.
راگبی ۱۳ نفره یک ورزش رو به رشد در روسیه است. روسیه رتبه شانزدهم را در راگبی لیگ فدراسیون بین‌المللی (RLIF) دارد، با بیش از ۲۰۰۰ شرکت کننده در سراسر روسیه.
راگبی ۱۳ نفره روسیه در سطح جوانان، دانش آموزان و بزرگسالان برگزار می‌شود.
نخستین باشگاه‌های فوتبال استرالیا در روسیه در ماه مه سال ۲۰۱۱ ایجاد شدند، گروه‌هایی که طی چند هفته از یکدیگر مسابقات مسکو و کراسنویارسک را آغاز می‌کردند. هر دو باشگاه توسط مهاجران استرالیا آغاز شده‌اند.
از پایان دوران شوروی، تنیس محبوبیت زیادی پیدا کرد و روسیه تعدادی از تنیس بازان مشهور را تولید کرده‌است. در سال‌های اخیر، تعداد بازیکنان برتر بانوان روسیه بسیار قابل توجه بوده‌است مانند ماریا شاراپووا و دینارا سافینا در رده‌بندی‌های جهانی به شماره یک رسیده‌اند. از دیگر زنان روسی برای دستیابی به موفقیت‌های بین‌المللی می‌توان به النا دیمنتیوا، اکاترینا ماکارووا، اسوتلانا کوزنتسووا، آناستازیا میسکینا، نادیا پترووا، ویرا زوناروا، النا وسنینا، آنا چاکوتادزه، آناستازیا پاولیوچنکوا و آنا کورنیکوا اشاره کرد.
در المپیک ۲۰۰۸ پکن، روسیه در بخش زنان با النا دیمنتیوا توانست نشان طلا، دینارا سافینا و ویرا زوناروا به ترتیب نقره و برنز کسب کنند. از ۱۶ اکتبر ۲۰۰۹، دو زن روسی در جمع ۱۰ تیم برتر جهان قرار گرفتند.
ژیمناستیک ریتمیک یکی از ورزشهای محبوب روسیه محسوب می‌شود. علاوه بر این، به‌طور کلی در نظر گرفته می‌شود که روسیه بهترین ورزشکاران ژیمناستیک ریتمیک را دارد. یوگنییا کانایه‌وا، سه بار قهرمان جهان شد، از افراد مشهور می‌توان به یولیا باروسوکوا، ایرینا تچاچینا، گالینا بلوگلازووا، ایرینا دووینا، تاتیانا دروچینینا، النا کارپوچینا، تاتیانا کراوچنکو، گالیما شوگوروا، اوکسانا کوستینا، آلینا کابائوا، ناتالیا لیپوفسکایا، داریا دمیتریوا، امینا زاریپووا، داریا کونداکووا، لایسن اوتیاشه‌وا، زارینا گزیکووا، داریا اشکوریخینا، ورا سسینا، مارگاریتا مأمون، یلنا پوسفینا، آناستازیا ماکسیمووا، اولگا ایلینا، آنا گاوریلنکو، کارولینا سواستیانووا، آناستازیا بلیزنیوک، آلینا ماکارینکو، کسنیا دودکینا، آناستازیا نازارنکو، اولیانا دانسکووا، مارگاریتا آلییچوک، یانینا باتیرچینا، تاتیانا گوربونووا، ماریا تیتووا، الکساندرا سولداتووا، یانا کودریوسوا، داریا اسواتکووسکایا، دینا آورینا، آرینا آورینا، ورونیکا پلیاکوا، یولیا برویکووا، داریا دوبووا، سوفیا اسکومرخ و دیانا بوریسوا را می‌توان در زمره ژیمناست‌های موفق و برتر روسیه دانست. بسیاری از باشگاه‌های ژیمناستیک ریتمیک در روسیه وجود دارد و مشهورترین آن مدرسه «گازپروم» است.
از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۵۲، گروه بانوان اتحاد جماهیر شوروی تقریباً در مسابقات قهرمانی جهان و المپیک تابستانی تقریباً تمامی عناوین تیمی را به دست می‌آوردند: تنها المپیک ۱۹۸۴ بود که آنها در آن شرکت نکردند و مسابقات جهانی ۱۹۶۶، ۱۹۷۹و ۱۹۸۷.
پس از تجزیه اتحاد جماهیر شوروی، آنها در المپیک تابستانی ۱۹۹۲ برای آخرین بار به عنوان یک کشور در آن به رقابت پرداختند. گرچه روسیه به اندازه اتحاد جماهیر شوروی قوی نبود و با ظهور کشورهای جدید که در ژیمناستیک سرآمد هستند، روسیه سنت ژیمناستیک خودش را حفظ کرده‌است، در رقابت‌های جهانی و رقابت‌های المپیک در هر دو رشته MAG و WAG، جز در المپیک ۲۰۰۸، جایی که تیم بانوان روسیه هیچ نشانی کسب نکرد. ژیمناستیک کاران قابل توجه روسیه عبارتند از: اسوتلانا خورکینا، الکسی نموف، نیکولای آندریانف، الکساندر دیتیاتین، لاریسا لاتینینا، یلنا شوشونوا، النا زامولودچیکوا، ناتالیا یورچنکو، النا موخینا، اولگا موسته‌پانوا، یوری تیتوف، آنتون گولوسوتسکوف، یکاترینا لوبازنیوک، یلنا پرودونوا، ناتالیا شاپوشنیکوا، لودمیلا توریسشوا، آناستازیا گریشینا، الکساندر بالاندین، ماریا پازه‌کا، نیکولای کوکسنکوف، کسنیا افانسیه‌وا، عالیه مصطفینا، دنیس آبلیازین، امین غریبوف، ویکتوریا کوموا، دیوید بلیاوسکی، نیکیتا ناگورنی، ماریا خارنکووا، نیکیتا ایگناتیف، داریا اسپیریدونوا، آنجلینا ملنیکوا، ناتالیا کاپیتونوا، آندره ماکولف، النا آرمینا و سدا توتخالیان.
قبل از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، شنا یک ورزش نهادینه شده و تفریحی بود و در بازیهای المپیک که در رقابتهای مقابل آلمان شرقی در شنا رقابت می‌کردند، عالی بود. روسیه به همان موفقیت اتحاد جماهیر شوروی نرسیده‌است، با این وجود هنوز چند شناگر مشهور روسی وجود داشته‌اند که ممتاز هستند، الکساندر پوپوف، مدال آور طلای چهار دوره المپیک به عنوان یکی از بزرگ‌ترین شناگران در تمام دوران شناخته می‌شود، و تنها شناگر مرد در تاریخ برای کسب چهار نشان طلای المپیک انفرادی در مسابقات آزاد. سایر شناگران قابل توجه روسی در دهه ۱۹۹۰ و اوایل ۲۰۰۰ شامل: دنیس پانکراتوف، یوگنی سادویی، ولادیمیر پیشننکو، یوری پریلوکف، آرکادی ویاتکانین، رومن سولدنوف، آندری گرچین. پس از المپیک تابستانی ۲۰۱۲، شناگران جدید روسیه نتایج بهتری را کسب کردند.
غواصی همچنین در روسیه ورزشی است که از زمان شوروی بوده‌است.
روسیه نتایج خوبی را به ویژه در پرش ارتفاع، پرش طول، دو و میدانی، دو بامانع، پرش با نیزه، پیاده‌روی سرعت، پرتاب چکش، پرش سه‌گام، پرتاب نیزه، هفت‌گانه کسب کرده‌است. برخی از ورزشکاران مشهور روسی عبارتند از: یلنا ایسینبایوا، آنا چیچیرووا، ایوان اوخوف، تاتیانا لیسنکو، یولیا زریپووا، ناتالیا آنتیوخ، میخائیل ریژوف، آندری سیلنوف، الکساندر ایوانف، اکاترینا کونوا، یلنا اسلسارنکو، سرگی شوبنکوف، ماریا لاسیتسکنه، یوری بورزاکوفسکی، الکساندر منکوف، لیوکمن آدامز، النا لاشمانوا، داریا کلیشینا، دانیل تسپلاکوف، ایلیا شکورنوف.
فدراسیون جهت‌یابی روسیه (روسی: Федерация Спортивного Ориентирования (ФСО)) سازمان ملی جهت‌یابی روسیه عضو کامل فدراسیون جهانی جهت‌یابی است.
روسیه یک کشور قدرتمند بوکس است که دارای بسیاری از دارندگان عنواندار جهانی، قهرمانان المپیک و افسانه‌های این ورزش است. بوکسورهای حرفه ای و آماتور موفق عبارتند از: الکساندر پوتکین، نیکولای والوئف، دیمیتری بیول، ادوارد تروایانوفسکی، الکسی تیشچینکو، کوستیا زو، یوگنی تیشچنکو، سرگئی کوالف، آلبرت تومنوف، ماگمود عبدالسلاموف، شامیل سابیروف، اولگ ماسکایف، دیمیتری قدریاشوف، بوریس کوزنتسوف، الکساندر لبزیاک، صوفیا اوچیگاوا، اولگ سایتوف، جورجی بلوکشین، اولگ گریگرویف، واسیلی سولومین، نیکولای کورولیوف، ریم کول ملخبکوف، اوگنی ماکارنکو، الکساندر مالتین، الکسی لزین، گنادی کووالف، سرگئی کازاکوف، ماتوی کوروبوف، سلطان ابراگیموف، آرتور بتربیف، میخائیل آلویان، دنیس بوتسوف، دیمیتری قدینف، فدور چودینوف، گنادی شاتکوف، گریگوری روزد، ایگور مخونتسف، داویت هایراپتیان، بوریس لاگوتین، دنیس لبدف، رشید ماگومدوف، روسلان پروونیکوف، ویکتور ریباکوف، ولادیمیر سافرونوف، استانیسلاف استپاشکین، والریان سوکولوف، واسیلی ایگوروف، ویتالی دونایتسف.
روسیه به عنوان قدرت اصلی در ورزش جودو تبدیل شده‌است، حتی در زمان اتحاد جماهیر شوروی، چندین قهرمان و مدال آور المپیک را ساخته‌است. این محبوبیت در زمان رئیس‌جمهور ولادیمیر پوتین افزایش یافته‌است، جودو کاران قابل توجه در طول دهه‌ها عبارتند از: ولادیمیر نوزوروف، کمال خان-ماگومیدوف، الکساندر میخایلین، اولگ استپانوف، آناتولی لاریوکوف، بسلان مودرانوف، تامرلان طنوف، ایوان نیفونتوف، آرسن گالستیان، سرگئی کوسوروتوف، منصور عیسیف، نیکولای سولوداخین، النا ایواشچنکو، کریل دنیسوف، تاگیر خایبولائف، سرگئی کاسمینین، ویتالی کوزنتسف، ناتالیا کوزیوتینا، ویتالی ماکاروف، سرگی نوویکوف، میخائیل پولیاف، دمیتری سرگئیف، یوری استوپکین.
هنرهای رزمی، یکی دیگر از ورزشهای محبوب است که در روسیه طرفدار دارد.
ورزشکاران قابل توجه عبارتند از: فدور املیاننکو، باتو خازیکوف، اولگ تاکتاروف، ویتالی میناکوف، رسول میرزاف، جولیا برزیکووا، آندری کرشکوف، ویاچسلاو واسیلوفسکی، سرگئی خاریتونوف، حبیب نورماگومدوف، ولادیمیر مینف، مسلم سلیخوف، مراد ماچایف، ویکتور نمکو، آدلان آماگوف، اسلام ماخاچف، رمضان رمضانف، زبیرا توخوگوف، ولک هان، اماری اخمدوف، سلطان علیف، ونر گالیف، علی باگاوتینوف، الکساندر اوستینف، رستم خابیلوف،
الکساندر سارناکسی، روسلان ماگومدوف، آرتم لوین، الکساندر ولکوف، آلبرت تومنوف، رشید ماگومدوف، الکساندر امیلیاننکو، بازیگیت آتاجف، ماگومدراسول خوشبولف، ماگومدراسول خوشبولف، ماگومد ماگومیدوف، میخائیل ایلوخین، میخائیل ایلوخین، دنیس گراچف، روسلان کارائف، میلانا دودیوا، سلیمان ماگومدوف، الکسی پاپین، الکساندر پیچکونف، اولکسیسی اولیونیک، جورجی کاراخانیان، آندری سمنوف، الکساندر شلمنکو، آکوپ استپانیان، امار سولوو، الکساندر یاکوفلوف، میشائیل تسارف، میخائیل زایاتس، رومن زنتسوف.
شکل دیگر هنرهای رزمی سامبو است که در اتحاد جماهیر شوروی نشات گرفته‌است.
وزنه‌برداری یکی دیگر از ورزش‌های موفق در روسیه است، پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، روسیه در جدول مدالهای همه زمانه در رده شانزدهم قرار دارد. از جمله وزنه‌بردارترین عنوان و محبوب است واسیلی آلکسیف.
یکی دیگر از رقابت‌های پرطرفدار محبوب روسیه، پاورلیفتینگ است که شبیه به گونه ای است که از وزنه‌برداری در حال تحول است. روسیه در فدراسیون بین‌المللی پاورلیفتینگ و یکی از موفق‌ترین کشورها به همراه ایالات متحده، لهستان، نروژ، انگلستان، تایوان، سوئد، فنلاند، ژاپن و اوکراین است. ماریانا سدیمووا جوانترین قهرمان جهان و رکورد دار چندگانه در مسابقات حرفه ای وزنه‌برداری و مسابقات جهانی است.
اتحاد جماهیر شوروی موفق‌ترین کشور در تاریخ کشتی بوده‌است، روسیه این سنت را ادامه داده و چندین بار قهرمان المپیک و جهان شده‌است. کشتی در دسترس‌ترین ورزش برای پسران و جوانان در روسیه بویژه در جمهوری‌ها و مناطق قفقاز (چچن، داغستان، قره‌چای و چرکس، اوستیای شمالی، کاباردینو-بالکاریا، اینگوشیا) است.
روسیه یک سنت قوی در شمشیربازی از زمان تزار را حفظ کرده‌است شمشیربازی یک ورزش محبوب در میان نخبگان روس بود، در دهه ۱۹۸۰ از نظر موفقیت و محبوبیت ورزش در اتحاد جماهیر شوروی. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، روسیه در شمشیربازی پیشرفت کرد و چندین بار قهرمان جهان و اروپا شد. شمشیربازهای موفق روسیه در طول چند دهه شامل: ویکتور سیدیاک، گالینا گوروخوا، یانا زوروا، سوفیا ولیکیا، آلکسی یاکیمنکو، استانیسلاف پوزدنیاکوف، والنتینا راستوورووا، یکاترینا دیاچنکو، کمیل ایبرگیموف، پاول کولوبکف، ادوارد وینوکوروف، کارینا آزناووریان، آرتور اخمتخوزین، ولادیمیر نازلیموف، نیکولای کووالیف، اینا دریگلازوا، تاتیانا لوگونووا، دیانا یاکوولوا، اومیار ماولیخانوف، النا نویکوا-بلووا، ونیامین ریشتنیکوف، دینا گالیاکباروا، تیمور سافین، آیدا شانایوا، سرگی شاریخوف، یوری سیسیکین، یولیا بیریوکووا، یانا یگوریان، وایولتا کولوبووا، لیوبوف شوتووا، آنا سیوکووا، مارک راکیتا، الکساندرا زابلینا، الکسی چریمیسنوف.
شطرنج سرگرمی مورد علاقه و ورزشی است که در دوران پس از جنگ (۱۹۴۵-) تحت تسلط روس‌ها قرار گرفته‌است. برنده مسابقات جهانی شطرنج سال ۱۹۴۸، میخائیل بتوینیک روسی، عصر تسلط شوروی در دنیای شطرنج را آغاز کرد. تا پایان اتحاد جماهیر شوروی، تنها یک قهرمان غیر اهل شوروی وجود داشت.
دهه ۱۹۹۰ تحت سلطه کاسپاروف بود که اکثر مسابقات را که در آن شرکت کرده بود برنده شد.
امروزه ۲۵ نفر از ۱۰۰ شطرنج باز برتر جهان روسی هستند.
ویتالی پتروف اولین راننده فرمول یک روسی است که در سال ۲۰۱۰ قهرمان شد. تاکنون وی به مدت سه فصل در تیم‌های رنو و کاترام اف یک رانندگی کرده‌است. او وقتی در سومین دوره جایزه بزرگ‌سال ۲۰۱۱ استرالیا به دست آورد، بهترین نتیجه کار خود را به دست آورد. دانیل کویات اولین بازی خود را در فرمول یک در سال ۲۰۱۴ انجام داد. او اولین مسابقه خود را با کسب مقام دوم در مسابقات جایزه بزرگ مجارستان ۲۰۱۵ به پایان رساند. جایزه بزرگ روسیه به تقویم فصل مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۱۴ که در سوچی اتودروم برگزار شد، پیوست. سرگئی سیروتکین در سال ۲۰۱۸ به مسابقات فرمول یک پیوست.
ارباب حلقه‌ها: گالوم () یک بازی ویدئویی رو به انتشار در سبک اکشن-ماجراجویی است که توسط دی‌دالیک انترتینمنت توسعه یافته و با همکاری مشترک دی‌دالیک انترتینمنت و ناکون با الهام از آثار جی. آر. آر. تالکین و دربارهٔ شخصیت گالوم در بین رخدادهای رمان‌های "هابیت" و "ارباب حلقه‌ها" ساخته شده‌است. این بازی در سال ۲۰۲۳ و در پلتفرم‌های پلی‌استیشن ۴، پلی‌استیشن ۵، ایکس‌باکس وان، ایکس‌باکس سری ایکس/اس، مایکروسافت ویندوز و نینتندو سوئیچ منتشر شد.
این بازی یکی از بدترین بازی‌های انتشار یافته در سال ۲۰۲۳ محصوب می‌شود. به گزارش Game Two، یک کانال یوتیوب آلمانی، استودیو سازنده اطلاعی از نامه و محتوای آن نداشت و تمامی پروسه‌ی عذرخواهی توسط نیکون، ناشر بازی انجام شده است. همچنین به گزارش دو منبع ناشناس، این نامه به وسیله هوش مصنوعی و توسط ChatGPT نوشته شده بود و جالب است که بدون بررسی یا تصحیح نیز منتشر شد.
کمیته ششم مجمع عمومی سازمان ملل متحد (که به عنوان کمیته حقوقی یا C6 نیز شناخته می‌شود) یکی از شش کمیته اصلی مجمع عمومی سازمان ملل است. این امور در درجه اول به امور حقوقی می‌پردازد و اصلی‌ترین بحث برای بررسی حقوق بین‌الملل و سایر موارد حقوقی مربوط به سازمان ملل است.
مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای ارتقاء پیشرفت مترقی حقوق بین‌الملل عمومی مطابق با منشور سازمان ملل، وظیفه صریحی دارد. به‌طور خاص، در ماده ۱۳ آمده‌است که مجمع عمومی صلاحیت دارد "مطالعات را آغاز کند و توصیه‌هایی را برای این منظور انجام دهد: ""
عمل بعدی این ماده را به عنوان یک مجوز گسترده برای تدوین معاهدات جدید در مورد گسترده‌ترین موضوعات، تفسیر آنها و توصیه به آنها برای امضاء بعدی، تصویب یا الحاق به آنها تفسیر کرده‌است.The Charter of the United Nations: a commentary, (München: C. H. Beck Verlag, 1995), pp.  265 – 266; Paul C. Szasz, "The Security Council Starts Legislating", 96 American Journal of International Law, (2002) p.  901. در حالی که مذاکرات مربوط به قانون سازی بین‌المللی در انواع نهادهای تخصصی سازمان ملل متحد انجام می‌شود، بسته به موضوع واقعی آنها، آن مذاکرات مربوط به حقوق بین‌الملل عمومی معمولاً در کمیته ششم برگزار می‌شود.United Nations General Assembly Rules of Procedure, art. 98; Alan Boyle and Christine Chinkin, The Making of International Law (Oxford: Oxford University Press, 2007) pp. 116 – 117.
کمیته ششم عضویت جهانی دارد، به این ترتیب تمام کشورهای عضو سازمان ملل متحد حق دارند در دادرسی خود نمایندگی کنند. کشورهای غیر عضو با وضعیت ناظر نیز ممکن است در بحث‌های کمیته شرکت کنند.
کمیته ششم همه ساله به مدت شش هفته به موازات جلسه سالانه مجمع عمومی تشکیل می‌شود که کار آن پس از بحث عمومی آغاز می‌شود و تا اواسط آبان به پایان می‌رسد. بعضی اوقات، ممکن است کمیته نیز بنا به درخواست مجمع عمومی برای رسیدگی به سؤالات اساسی مجدداً تشکیل شود. قبل از شروع کار کمیته، مجمع عمومی لیستی از موضوعات دستور کار را برای آن اختصاص می‌دهد. موارد دستور کار مشترک شامل موارد زیر است:
کمیته همچنین گزارش‌های سالانه ارگان‌های گزارشگری خود را می‌شنود، همچنین درخواست‌های مربوط به وضعیت ناظر را در مجمع عمومی در نظر می‌گیرد.
کمیته در ابتدای جلسه خود یک بحث کلی ندارد، بلکه در عوض موارد برنامه‌های خود را بحث می‌کند، پس از برنامه کار مصوب در اولین جلسه خود. پس از بحث‌ها و مذاکرات رسمی، هر گونه پیشنهادی برای تصویب نهایی به مجامع مجمع عمومی ارسال می‌شود. اگر مسئله خاص برای کمیته بسیار پیچیده باشد، ممکن است آن را به کمیسیون حقوق بین‌الملل ارجاع دهد، یا ممکن است یک کمیته موقت ایجاد کند تا در مورد آن بحث کند.Herbert W. Briggs, The International Law Commission (Ithaca: Cornell University Press, 1965); Alan Boyle and Christine Chinkin, The Making of International Law (Oxford: Oxford University Press, 2007) p. 170.
نکته برجسته کار کمیته ششم، «هفته حقوق بین‌الملل» است که از اواخر اکتبر آغاز می‌شود، هنگامی که مشاوران عالی حقوقی کشورهای عضو در نیویورک برای بررسی گزارش کمیسیون حقوق بین‌الملل در نیویورک جمع می‌شوند. علاوه بر این، در طول هفته، گزارش‌های دیوان بین‌المللی دادگستری و دیوان بین‌المللی دادگستری نیز به جلسات مجمع عمومی ارائه می‌شود.
ارگان‌های زیر همه از طریق کمیته ششم به مجمع عمومی گزارش می‌دهند:
معاهدات و قطعنامه‌های زیر به‌طور کلی یا جزئی در کمیته ششم مذاکره شده‌است:
هشام مشیشی (؛ زاده ژانویه ۱۹۷۴) یک سیاست‌مدار اهل تونس است. وی از ۱ سپتامبر ۲۰۲۰ نخست‌وزیر تونس بود که در ۲۵ ژوئیه سال ۲۰۲۱ عزل شد.https://www.firstpost.com/world/tunisian-president-kais-saied-suspends-parliament-dismisses-pm-hichem-mechichi-9836631.html
وی عضو کمیسیون ملی تحقیقات در مورد فساد و اختلاس بود که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد و عبدالفتاح آمور ریاست آن را بر عهده داشت. در سال ۲۰۱۴، وی به عنوان رئیس ستاد در وزارت حمل و نقل منصوب شد، سپس همان پست به‌طور متوالی در وزارتخانه‌های امور اجتماعی و بهداشت عمومی منصوب شد.
وی سپس مدیرکل آژانس ملی کنترل بهداشت و محیط زیست محصولات بود.
در ۱۱ فوریهٔ سال ۲۰۲۰ توسط رئیس‌جمهور کائوس ساعد به عنوان اولین مشاور خود در امور حقوقی منصوب شد، وی در ۲۷ همان ماه به عنوان وزیر کشور در دولت الیس فخفخ منصوب شد.
در تاریخ ۲۵ ژوئیه سال ۲۰۲۰، ساعد در بحبوحه یک بحران سیاسی، وی را به عنوان رئیس دولت منصوب کرد و وظیفه آن تشکیل دولت در یک ماه و جلب اعتماد نمایندگان مردم بود. بعداً، وی مقام خود را در ۱ سپتامبر ۲۰۲۰ به عهده گرفت.
کنوانسیون ایمنی سازمان ملل و پرسنل وابسته، معاهده سازمان ملل است که هدف آن محافظت از عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد و سایر پرسنل سازمان ملل است.
نیوزیلند و اوکراین این کنوانسیون را در سال ۱۹۹۳ پیشنهاد دادند و کمیسیون حقوق بین‌الملل در سال ۱۹۹۴ این کنوانسیون را تهیه کرد. مجمع عمومی سازمان ملل متحد قطعنامه ای را تصویب کرد که این کنوانسیون را در ۹ دسامبر ۱۹۹۴ تصویب کرد.
طرفین کنوانسیون موافقت می‌کنند که جرم انگاری مرتکب قتل‌ها یا آدم‌ربایی‌های کارمندان سازمان ملل یا انجمن و نیز حملات خشونت‌آمیز به تجهیزات، اماکن رسمی، اسکان خصوصی یا وسایل حمل و نقل این افراد شوند. طرفین کنوانسیون همچنین موافقت خود را برای جرم کردن کمیسیون تلاش شده یا تهدید به انجام چنین عملیاتی انجام می‌دهند. «کارمندان سازمان ملل» به افرادی که توسط دبیرکل سازمان ملل به عنوان اعضای ارتش، پلیس یا اجزای غیرنظامی یک عملیات سازمان ملل درگیر یا مستقر شده‌اند، اشاره دارد. همچنین مقامات آژانس‌های تخصصی سازمان ملل و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را شامل می‌شود. «پرسنل وابسته» شامل سایر پرسنل - از جمله اعضای سازمان‌های مردم‌نهاد است- که به منظور انجام وظیفه رسمی توسط کارمندان سازمان ملل منصوب شده‌اند.
ماده اصلی کنوانسیون اصل " Aut dedere aut Judicare" است: طرف معاهده باید (۱) شخصی را که مرتکب تخلف علیه سازمان ملل یا پرسنل وابسته شده‌است تحت پیگرد قانونی قرار دهد یا (۲) شخص را به دولت دیگری ارسال کند که درخواست کند. استرداد او برای پیگرد همان جرم است.
در این کنوانسیون آمده‌است که اجزای نظامی و پلیس یک عملیات سازمان ملل - از جمله وسایل نقلیه، هواپیما و کشتی‌ها - باید از سازمان ملل متحد متمایز باشند و کلیه سازمان ملل و پرسنل وابسته باید شناسائی مناسبی را انجام دهند. در این پیمان همچنین آمده‌است که سازمان ملل و پرسنل وابسته باید به قوانین داخلی کشور میزبان احترام بگذارند و از آن پیروی کنند.
در پایان سال ۱۹۹۵، این کنوانسیون توسط ۴۳ کشور به امضا رسیده و در ۱۵ ژانویه ۱۹۹۹ پس از تصویب آن توسط ۲۲ کشور به اجرا درآمد. از ژوئن سال ۲۰۱۶، این پیمان در ۹۳ کشور تصویب شده‌است که شامل ۹۲ کشور عضو سازمان ملل به علاوه کشور فلسطین است. کشورهایی که کنوانسیون را امضا کردند اما هنوز آن را تصویب نکرده‌اند عبارتند از هائیتی، هندوراس، مالت، پاکستان، سیرالئون و ایالات متحده.
در ۸ دسامبر ۲۰۰۵، پروتکل اختیاری کنوانسیون ایمنی سازمان ملل و پرسنل وابسته توسط مجمع عمومی سازمان ملل به تصویب رسید. پروتکل اختیاری به سادگی دامنه آنچه «یک عملیات سازمان ملل» را تشکیل می‌دهد، شامل «ارائه کمکهای بشردوستانه، سیاسی یا توسعه در ساخت و ساز در صلح» و «ارائه کمکهای بشردوستانه اضطراری» است. پروتکل اختیاری توسط ۳۴ کشور به امضا رسیده‌است، در ۱۹ اوت ۲۰۱۰ لازم‌الاجرا شد، و از ژوئن ۲۰۱۶ توسط ۳۰ کشور تصویب شده‌است.
منطقه پرقاچاق مواد مخدر یک برنامه اجرایی برای پیشگیری از مصرف مواد مخدر است که دفتر سیاست‌گذاری ملی کنترل مواد مخدر ایالات متحده آمریکا پیش می‌بَرَد. این برنامه در سال ۱۹۹۰ (میلادی) پس از تصویب لایحه ضد سوءمصرف مواد مخدر ۱۹۸۸ آغاز به کار کرد.
آرمان برنامه منطقه پرقاچاق موادمخدر، تقویت و هماهنگی اقدامات کنترل مواد مخدر، بین سازمان‌های اجرای قانون در سطوح فدرال، ایالتی، و محلی است تا قاچاق مواد مخدر و پیامدهای مضر آن در مناطق بحرانی آمریکا را ریشه‌کن کند یا کاهش دهد.
گزاره منطقه پرقاچاق مواد مخدر، همچنین به هر یک از مناطق جغرافیایی اشاره می‌کند که این برنامه در آنها ستاد دارد و معمولاً شهرهای بزرگ، شهرستان‌ها، یا گذرگاه‌های مرزی هستند. این ستادها در جاهایی مستقر هستند که به نظر، مراکز اصلی قاچاق مواد مخدر هستند. ۵ دفتر منطقه پرقاچاق مواد مخدر در طول مرز ایالات متحده آمریکا–مکزیک در یک واحد به نام "منطقه پرقاچاق مواد مخدر در مرز جنوب غربی" گروه‌بندی می‌شوند. از هنگام آغاز برنامه، در سراسر آمریکا ۲۸ ستاد منطقه پرقاچاق مواد مخدر وجود دارند.
هر دفتر منطقه پرقاچاق مواد مخدر، توسط هیئت اجرایی منطقه پرقاچاق مواد مخدر مدیریت می‌شود. این هیئت شامل نمایندگانی از سازمان‌های اجرای قانون فدرال، ایالتی، و محلی آن ناحیه می‌شود. بر پایه قانون، شمار اعضای هر یک از هیئت‌های منطقه پرقاچاق مواد مخدر به طور برابر بین نمایندگان سازمان‌های فدرال اجرای قانون از یک سو، و سازمان‌های ایالتی و محلی اجرای قانون از سوی دیگر تقسیم می‌شود.
در فرهنگ عمومی، برای نخستین‌بار در یکی از قسمت‌های فصل ۲۰۰۴–۲۰۰۵ مجموعه تلویزیونی "نظم و قانون" به نام "Locomotion" از منطقه پرقاچاق مواد مخدر نام برده شد. در این قسمت، دو کارآگاه قتل به شعبه منطقه پرقاچاق مواد مخدر در محله گرینپوینت، در بخش بروکلین شهر نیویورک مراجعه می‌کنند.
همچنین بینندگان قسمت دوم فصل نخست مجموعه تلویزیونی "کارآگاه حقیقی"، درمی‌یابند که یکی از سازمان‌های اجرای قانون که راستین کول در گذشته در آنها کار می‌کرده، منطقه پرقاچاق مواد مخدر بوده است.
کنوانسیون حمایت از دیپلمات‌ها (بطور رسمی کنوانسیون پیشگیری و مجازات جرایم علیه افراد تحت حمایت بین‌المللی، از جمله عوامل دیپلماتیک) پیمان ضد تروریسم سازمان ملل است که برخی از اصول سنتی را در لزوم حمایت از دیپلمات‌ها بیان می‌کند.
این کنوانسیون به عنوان قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۱۴ دسامبر سال ۱۹۷۳ در پاسخ به مجموعه ای از آدم‌ربایی‌ها و قتل‌های مأمورین دیپلماتیک، از آغاز دهه ۱۹۶۰ پذیرفته شد. این طرح توسط کمیسیون حقوق بین‌الملل (ILC) تهیه شده‌است، که در سال ۱۹۷۱ کار بر روی آن را آغاز کرد؛ و در طی دو سال به تصویب رسید، که بسیار مطابق با استانداردهای ILC بود.Blumenau, Bernhard. "The United Nations and Terrorism. Germany, Multilateralism, and Antiterrorism Efforts in the 1970s" Palgrave Macmillan, 2014, pp. 104–13.
طرفین کنوانسیون موافقت می‌کنند که جرم انگاری مرتکب قتل یا آدم‌ربایی افراد تحت حمایت بین‌المللی و همچنین حملات خشونت‌آمیز علیه اماکن رسمی، اسکان خصوصی یا وسایل حمل و نقل این افراد شوند. طرفین کنوانسیون همچنین موافقت خود را برای جرم کردن کمیسیون تلاش شده یا تهدید به انجام چنین عملیاتی انجام می‌دهند. «اشخاص تحت حمایت بین‌المللی» اصطلاحی است که توسط این کنوانسیون ایجاد شده و صریحاً به روسای کشورها، روسای دولت‌ها، وزرای خارجه، سفیران، سایر دیپلمات‌های رسمی و اعضای خانواده‌های آنها گفته می‌شود.
ماده اصلی کنوانسیون اصل " aut dedere aut Judicare است": طرف معاهده باید (۱) شخصی را که مرتکب تخلف علیه شخص تحت حمایت بین‌المللی می‌شود تحت پیگرد قانونی قرار دهد یا (۲) شخص را به دولت دیگری ارسال کند که درخواست کند. استرداد او برای پیگرد همان جرم است.
در پایان سال ۱۹۷۴، این کنوانسیون توسط ۲۵ کشور به امضا رسیده و در ۲۰ فوریه ۱۹۷۷ پس از تصویب آن توسط ۲۲ کشور به اجرا درآمد. از اکتبر سال ۲۰۱۶، توسط ۱۸۰ حزب دولتی تصویب شده‌است، که شامل ۱۷۷ کشور عضو سازمان ملل متحد به علاوه کشور فلسطین است. کشورهای عضو سازمان ملل که کنوانسیون را تصویب نکرده‌اند عبارتند از:
توت مغولی نام یک گونه از سرده توت، از تیره انجیران و از راسته گل‌سرخ‌سانان است. این گونه همچنین به عنوان توت سفید واریته مغولی نیز شناخته می‌شود. این گیاه بومی جنگل‌های کوهستانی مغولستان، چین، کره و ژاپن است.
بیرینجی چای‌لی (به لاتین: Birinci Çaylı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شماخی واقع شده است. بیرینجی چای‌لی ۱۶۸۶ نفر جمعیت دارد.
مرد نقره‌ای فیلمی به کارگردانی محمدحسین لطیفی و تهیه‌کنندگی پرویز امیری محصول سال ۱۳۹۸ است.
شیشلیک فیلمی در ژانر کمدی به تهیه‌کنندگی محمدرضا منصوری، نویسندگی امیرمهدی ژوله و کارگردانی محمدحسین مهدویان محصول سال ۱۳۹۹ است. این فیلم اولین تجربه محمدحسین مهدویان در ژانر کمدی است. این فیلم در سی و نهمین دوره جشنواره فیلم فجر حضور داشت.
یکی از اهالی شهرکی در حاشیه تهران، تحت تأثیر شرایط خاصی که از سوی رئیس کارخانه‌ای برایش رقم خورده‌است، طغیان کرده و در جستجوی رهایی خانواده‌اش برمی‌آید و...
گشت ارشاد ۳ فیلمی ایرانی به تهیه‌کنندگی و کارگردانی سعید سهیلی است که در سال ۱۴۰۰ به نمایش درآمد. این فیلم دنباله‌ای بر فیلم‌های "گشت ارشاد" (۱۳۹۰) و "گشت ارشاد ۲" (۱۳۹۵) به‌شمار می‌رود و در آن پولاد کیمیایی، ساعد سهیلی، بهنام بانی و امیر جعفری ایفای نقش می‌کنند. میرطاهر مظلومی، نازنین کیوانی، مبینا رحمتی، اسدالله منجزی، امیر محاسبتی، اشکان عقیلی، مهدی دانایی فرد و علیرضا خواجه‌نیا از گروه بازیگران فیلم هستند.
مراحل فیلم‌برداری "گشت ارشاد ۳" از اواخر خرداد ۱۳۹۹ در تهران آغاز شده بود و پس از ۲ ماه به پایان رسید. "گشت ارشاد ۳" در ۲۶ آبان ۱۴۰۰ به‌صورت سینمایی در ایران اکران شد و در طول زمان اکرانش سومین فیلم پرفروش ایران شده‌است. این فیلم نقدهای ضد و نقیضی را از طرف منتقدان دریافت کرده‌است.
پس از مدّتی، حسن و عطا از آمریکا دیپورت می‌شوند. آنها که به دنبال ون عباس می‌گشتند با فردی با نام پیکان (بهنام بانی) آشنا می‌شوند که ماشین به او اجاره داده شده‌است. حسن و عطا متوجه علاقه او به خوانندگی و همچنین ثروتمند بودن او می‌شوند پس تصمیم می‌گیرند به او کمک کنند، صدای فالش او را ادیت می‌زنند و او یک شبه به یک خواننده محبوب تبدیل می‌شود، مسئولین از او می‌خواهند کنسرتی را در یکی از شهرهای اطراف مشهد و در حضور سفیران دیگر کشورها برگزار کند اما او اعتماد به نفس اجرا کردن را ندارد، حسن و عطا از برادران بسیجی درخواست می‌کنند تا کنسرت او را به هم بریزند …
مهاجرت ریحانه پارسا که از بازیگران اصلی فیلم بود و انتشار عکس‌های نیمه‌برهنه اش، اکران فیلم را با خطر جدی مواجه کرد و فیلم را توقیف کرد، اما وزیر ارشاد از اکران «گشت۳» حمایت کرد و گفت: «اگر یک تهیه‌کننده یا کارگردانی ۱۰میلیارد تومان هزینه می‌کند و یک فیلم سینمایی می‌سازد، نباید سرمایه این افراد برای مهاجرت یک بازیگر به خطر بیفتد.»
سرانجام فیلم در تاریخ ۲۶ آبان بدون حذف سکانس‌های مربوط به بازی ریحانه پارسا در فیلم، اکران شد، اما از عکس و نام این بازیگر در تبلیغات فیلم استفاده نشد که به‌نظر می‌رسد جزء شروط توافقی شورای صدور پروانه نمایش با سعید سهیلی بوده‌است.
البته حواشی مربوط به مهاجرت ریحانه پارسا به ضرر فیلم تمام نشد و باعث شد که اتفاقاً فیلم فروش بیشتری نیز داشته باشد.
به گفته سعید سهیلی این فیلم مجوز ساخت در مشهد نگرفت و اداره ارشاد خراسان رضوی درخواست مجوز نداده بود. ساخت موسیقی فیلم را حبیب خزائی‌فر انجام داد. حمید فرخ‌نژاد به دلیل تداخل فیلم‌برداری نتوانست در این فیلم حضور داشته باشد. نویسنده فیلم حسام سامری زاده‌است.
"گشت ارشاد ۳" با فروش ۴۲٬۰۸۴ میلیارد تومانی سومین فیلم پرفروش سینماهای ایران شده‌است.
روزنامهٔ "جوان" در نقد خود فیلم را نپسندید و گفت «مخاطب بیچاره به امید تماشای فیلمی کمدی روانه سالن‌ها می‌شود ولی نه تنها با شبه‌فیلمی ضعیف و کلیشه‌ای روبه‌رو است که از دو نسخه قبلی هم عقب‌تر است بلکه با تصاویر متحرکی مواجه است که بیشتر به کنسرت شباهت دارد تا فیلم!». عصر ایران به سانسور یک سکانس انتقاد کرد و سانسور و پنهانکاری را در این دهه در مقابل «بسط و گسترش تکنولوژی، در دسترس بودن وسائل ارتباط جمعی و شبکه‌های اجتماعی» ناممکن خواند. "دیجی کالا مگ" در یک رتبه‌بندی لقب تکراری‌ترین فیلم ۱۴۰۰ را به آن داد و نوشت «خیلی خوب می‌تواند در وانفسای سینمای ایران به سود برسد.»
دانشگاه کشاورزی پنجاب () در لودیانا بزرگترین دانشگاه کشاورزی در آسیا است. این یک دانشگاه کشاورزی دولتی در هند است. در سال ۱۹۶۲ تأسیس شد. این مراسم در ۸ ژوئیه ۱۹۶۳ توسط نخست‌وزیر وقت هند، پاندیت جواهر لعل نهرو افتتاح شد. این دانشگاه پیشگام انقلاب سبز در هند در دهه ۱۹۶۰ بود.
سیواجی: رئیس فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی اس شانکار است. در این فیلم بازیگرانی همچون راجینیکانت، شریا سارن، ویوک، سومان، کوچین هانیفا، نایانتارا، اس شانکار و کی. وی. آناند ایفای نقش کرده‌اند.
آرجون ردی فیلمی محصول سال ۲۰۱۷ و به کارگردانی ساندیپ وانگا است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویجی دوراکوندا و شالینی پاندی ایفای نقش کرده‌اند.
اشناپس ( یا ) یا schnaps نوعی از نوشیدنی الکلی که ممکن است به اشکال مختلف، از جمله تقطیر شربت میوه ، گیاهی لیکور ، ساخته می شود که با اضافه کردن شربت میوه ، ادویه جات ، ترشی جات و یا طعم دهنده های مصنوعی در انواع مختلفی می باشد ."Wahrig: Deutsches Wörterbuch" (Munich: Bertelsmann, 2006). See "Branntwein" at p. 298 and "Schnaps" at p. 1305.
گنبد رایشس‌تاگ گنبدی شیشه‌ است که بر فراز ساختمان بازسازی‌شدهٔ رایشس‌تاگ در برلین پایتخت آلمان قرار دارد. این اثر را معمار انگلیسی نورمن فاستر در سال ۱۹۹۳ به‌عنوان نمادی از اتحاد دوباره آلمان طراحی کرد. طرح شاخص این گنبد آن را به لندمارکی در برلین بدل کرده‌است.
این اثر گنبدی بزرگ است که دید ۳۶۰ درجه‌ای از برلین به دست می‌دهد. تالار مباحثه بوندستاگ (مجلس آلمان) زیر این گنبد قرار دارد و بازدید کنندگان از گنبد می‌توانند جلسات داخل تالار بوندستاگ را از طریق این گنبد شیشه‌ای مشاهده کنند. بازدید از این گنبد برای عموم آزاد است و می‌توان با دو رمپ فلزی مارپیچ به آن رسید.
گنبد اصلی ساختمان رایشستاگ در ۲۷ فوریه ۱۹۳۳ در آتش‌سوزی رایشستاگ تخریب شد. باقی‌مانده گنبد و ساختمان نیز در بمباران برلین در جنگ جهانی دوم و نبرد برلین در سال ۱۹۴۵ از بین رفت.
سامانه مشترک ارتباط اطلاعات جهانی با سرواژه JWICS که به صورت «جِی‌ویکس» خوانده می‌شود یک شبکه فوق محرمانه/اطلاعات تقسیم‌شده حساس است که آژانس اطلاعات دفاعی ایالات متحده آمریکا پیش می‌بَرَد و وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا، وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا، وزارت امنیت میهن ایالات متحده آمریکا، و وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا از آن برای جابجایی اطلاعات طبقه‌بندی‌شده حساس ویژه، استفاده می‌کنند.
به بیان دیگر، سامانه مشترک ارتباط اطلاعات جهانی، به همراه همتاهای آن، سیپرنت، اینترانت فوق محرمانه وزارت دفاع آمریکا است. سامانه مشترک ارتباط اطلاعات جهانی، جایگزین برنامه‌های پیشین DSNET2 و DSNET3، و سطوح فوق محرمانه و اطلاعات تقسیم‌شده حساس شبکه داده‌های دفاعی شد که بر پایه فناوری آرپانت کار می‌کردند. پیوندهای مردهMARCORSYSCOM – Website Temporarily Suspended . Marcorsyscom.usmc.mil. Retrieved on 2014-04-12.[https://fas.org/irp/program/disseminate/jwics.htm Joint Worldwide Intelligence Communications System [JWICS]] . Fas.org. Retrieved on 2014-04-12.
در استفاده روزانه، سامانه مشترک ارتباط اطلاعات جهانی، در درجه نخیت، توسط اعضای جامعه اطلاعاتی ایالات متحده آمریکا مانند آژانس اطلاعات دفاعی در وزارت دفاع، و اداره تحقیقات فدرال (اف‌بی‌آی) در وزارت دادگستری استفاده می‌شود. در مقابل، بخش عمده استفاده از سیپرنت و نیپرنت، در وزارت دفاع و سازمان‌ها و اداره‌های دولتی غیراطلاعاتی هستند.
گفته می‌شود که سامانه مشترک ارتباط اطلاعات جهانی، یکی از شبکه‌هایی است که چلسی منینگ به آن دسترسی داشته‌است. او در سال ۲۰۱۰ (میلادی) بسیاری از اسناد طبقه‌بندی‌شده را افشا کرد. از جمله آنها افشای اسناد دیپلماتیک آمریکا و ویدیوی حمله هوایی سال ۲۰۰۷ در بغداد در وبگاه ویکی‌لیکس بودند.
ایکینجی چای‌لی (به لاتین: İkinci Çaylı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شماخی واقع شده است. ایکینجی چای‌لی ۵۱۰ نفر جمعیت دارد.
پیر بی‌لی (به لاتین: Pirbəyli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شماخی واقع شده است. پیر بی‌لی ۱۸۴ نفر جمعیت دارد.
لوکاس فان لیدن (; – 1533) نقاش، چوب‌تراش و قلم‌زن اهل هلند در دوره رنسانس بود.
اوپانیشادهای موکیه () یا اوپانیشادهای اصلی معروف‌ترین و مهم‌ترین اوپانیشادهای آیین هندو هستند. برخی محققان ده اوپانیشاد را با عنوان موکیه‌های اصلی دسته‌بندی می‌کنند، ولی نظر غالب محققان بر ۱۲ یا ۱۳ اوپانیشاد موکیه اصلی است.
هر یک از اوپانیشادهای اصلی را می‌توان با یکی از مکاتب تفسیر یکی از چهار ودا (شاکهاها) مرتبط دانست.
گفته می‌شود که شاکهاهای بسیار وجود داشته‌اند که تنها کسری از آنها باقی مانده‌است. در قیاس با اوپانیشادهای اصلی، اوپانیشادهای جدید ارتباطی با متون اصیل ودایی ندارند، فلاسفهٔ مهم ویدانته بر آنها شرحی ننوشته‌اند، و زبان آنها با زبان اوپانیشادهای اصلی متفاوت است، رسمی‌تر است و مکنونات کمتری دارد، و درنتیجه خواندن و درک آن‌ها برای خوانندهٔ امروزی سهل‌تر است.
گوین فلاد (؛ زادهٔ ) محقق دین‌شناسی تطبیقی و متخصص شیواپرستی اهل بریتانیا است. او بین سالهای ۲۰۰۵ و ۲۰۱۵ در دانشگاه دین‌شناسی آکسفورد مشغول به‌کار بود. در سال ۲۰۰۸ فلاد به عنوان استاد مطالعات هندو در داشنگاه آکسفورد منصوب شد و در ۲۰۱۵ به عضویت آکادمی بریتانیا درآمد. از مهمترین آثار او می‌توان به «مقدمه‌ای بر آیین هندو» و «فراتر از پدیدشناختی» اشاره کرد.
لوسی رای (; – ) سازنده ظروف سفالین، و طراح اهل بریتانیا بود.
هانس کوپر (; – ) سازنده ظروف سفالین، و طراح اهل بریتانیا بود.
لئونارد کورن (؛ زادهٔ ) هنرمند، متخصص زیباشناسی، و روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است.
لئونارد کورن در سال ۱۹۴۸ در شهر نیویورک متولد شد و در لس آنجلس بزرگ شد. در سال ۱۹۶۹، او یک گروه نقاشی دیواری را با همکاری گروه هنرهای زیبا در لس آنجلس تأسیس کرد. وی در UCLA حضور یافت و در سال ۱۹۷۲ با مدرک کارشناسی ارشد در رشته معماری و برنامه‌ریزی شهری فارغ‌التحصیل شد. پس از فارغ‌التحصیلی، کورن به عنوان یک هنرمند در لس آنجلس کار کرد، جایی که کار وی در مورد محیط‌های حمام متمرکز بود.
در سال ۱۹۷۶، کورن مجله WET را تأسیس کرد - یک دوره زمانی اختصاص داده شده به استحمام عالی، که در توسعه زیبایی‌شناسی پست مدرن تأثیرگذار بود. در سال ۱۹۸۱، مجله WET انتشار خود را متوقف کرد و کورن به ژاپن نقل مکان کرد، و در آنجا چندین اثر دربارهٔ زیبایی‌شناسی نوشت. از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۶ ستونی در مورد انسان‌شناسی فرهنگی برای یک مجله ژاپنی تولید کرد. به‌طور خاص، کورن Wabi-Sabi را برای هنرمندان، طراحان، شاعران و فیلسوفان نوشت، که به آوردن مفهوم ژاپنی Wabi-Sabi به نظریه زیبایی‌شناسی غربی کمک کرد. کورن در حال حاضر در سانفرانسیسکو زندگی می‌کند.
تشویق کننده یک فیلم کمدی آمریکایی محصول ۲۰۱۷ است که بر اساس رمانی از دیتو مانتیل و به نویسندگی و کارگردانی خود او، ساخته‌شده‌است. در این فیلم بازیگرانی همچون اد هلمز، آماندا سایفرد، تریسی مورگان، راسل پیترز و آدام لوین به ایفای نقش پرداخته‌اند. همچنین آلن تیک آخرین نقش خود را قبل از درگذشتش در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۶ بازی‌کرد. این فیلم در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران به‌نام «آقای تشویق» دوبله و پخش شده‌است.
ادی کرامبل با بازی اد هلمز، در برنامه‌های تلویزیونی شرکت می‌کند و برای شرکت در این برنامه‌ها پول می‌گیرد. تااین‌که توجه یکی از برنامه‌های طنز به سوی او جلب می‌شود و این باعث برهم خوردن زندگی ادی می‌شود. ادی که به دختری به‌نام جودی با بازی آماندا سایفرد علاقه‌مند بوده‌است، به‌خاطر این برنامه جودی را از دست می‌دهد…
نمایش جهانی فیلم در جشنوارهٔ فیلم ترایبکا به تاریخ ۲۳ آوریل ۲۰۱۷ صورت گرفت. اندکی پس از آن مومنتوم پیکچرز و نتفلیکس حق توزیع فیلم را به‌دست آوردند. همین‌طور فیلم در یک انتشار محدود و در غالب ویدئو هنگام درخواست به تاریخ ۲۶ ژانویه ۲۰۱۸ منتشر شد. این برنامه از طریق نتفلیکس در اول ماه مه ۲۰۱۸ منتشر شد.
در سی و نهمین دورهٔ جوایز تمشک طلایی، آماندا سایفرد به خاطر بازی در نقش جودی، نامزد بدترین بازیگر نقش زن شد.
یِلیزاوتا آندریونا گردیموا (به روسی: Елизаве́та Андре́евна Гырды́мова؛ زادهٔ ۱ ژوئن ۱۹۹۸) با نام هنری مانیه‌توچکا ، خواننده، آهنگساز و ترانه‌سرا اهل روسیه است.
استارگرل دی‌سی یا به‌طور ساده استارگرل، یک مجموعه تلویزیونی درام نوجوان ابرقهرمان آمریکایی است که توسط جف جانز ساخته شده و در شبکه DC Universe پخش شده‌است. این سریال مبتنی بر کتاب‌های کامیک ابرقهرمان دی‌سی کورتنی ویتمور است که توسط جف جانز و لی مودر خلق شده‌است. این سریال دربارهٔ دانش آموزی دبیرستانی به نام کورتنی ویت مورم است که توسط برک بسینجر به تصویر کشیده شده‌است. او به صورت اتفاقی عصایی کیهانی را کشف می‌کند و الهام بخش نسل جدیدی از ابرقهرمانان می‌شود که به انجمن عدالت آمریکا تبدیل می‌شوند.
"استارگرل" نخستین فصل خود را در ۱۸ مه سال ۲۰۲۰ که شامل ۱۳ قسمت است، آغاز کرد. این سریال همچنین روز بعد در سی‌دابلیو پخش شد و در سیستم عامل‌های دیجیتال سی‌دابلیو منتشر شد. پیش از آغاز سریال، شخصیت‌های این سریال در کراس اوور "ارو ورس" "بحران در زمین‌های بیکران" به نمایش درآمدند و "استارگرل را" به عنوان موجود در یک زمین موازی با سری ارو ورس معرفی کردند. در ژوئیه سال ۲۰۲۰، این سریال برای فصل دوم توسط سی‌دابلیو تمدید شد و در نتیجه "استارگرل" به عنوان یک سری اصلی سی‌دابلیو به شبکه منتقل شد.
یک دهه پس از کشته شدن تقریباً کل جامعه عدالت آمریکا در نبرد با جامعه بی عدالتی آمریکا، دانش آموز دبیرستانی کورتنی ویتمور عصای کیهانی استارمن را کشف کرد و پس از یادگیری از ناپدری اش (پت دوگان). به عنوان جانشین استارمن، الهام بخش نسل جدیدی از ابرقهرمانان می‌شود.
کابوکیمونو یا هاتاموتو باند خلافکاران سامورایی در تاریخ ژاپن بود. آنها در دوره آزوچی-مومویاما در اواخر دوره موروماچی و اوایل دوره ادو ظاهر شدند. واژه کابوکیمونو به انگلیسی اغلب به چیزهای عجیب یا خل‌وچل‌ها ترجمه شده است. این واژه از «کابوکو» منشأ گرفته که به معنی کجرویی و انحراف است. آنها یا رونین، سامورایی بی ارباب، یا مردانی بودند که زمانی برای خانواده‌های سامورایی کار می‌کردند که در زمان صلح، باندهای خیابانی را تشکیل می‌دادند.
یایسه یک شهر و شهرداری است که در کانتون بوسنی مرکزی و فدراسیون بوسنی و هرزگوین، نهاد بوسنی و هرزگوین واقع شده‌است. از سال ۲۰۱۳، این شهر دارای ۳۰٫۷۵۸ نفر جمعیت است. این شهر در منطقه Bosanska Krajina، در چهارراه بین بانیا لوکا، Mrkonjić Grad و دونیی واکوف، در محل تلاقی رودخانه‌های Pliva و ورباس واقع شده‌است.
ویجترنیسا در پوپوو پولج قرار دارد، به معنای "میدان کشیش"، جایی که دشت کارستی است، که خود در جنوبی‌ترین مناطق بوسنی و هرزگوین، غرب هرزگوین، در نزدیکی ساحل دریای آدریاتیک واقع شده‌است. ورودی آن در نزدیکی روستای زاوالا، در غرب - گوشه جنوب غربی پلج است. در قسمت‌های گرم سال یک برخورد شدید از هوای سرد از ورودی آن می‌وزد که در وسط زمین‌های صخره ای، گرم و بی آب بسیار جذاب است.
علیرغم همه مشکلات دولت بوسنی و هرزگوین، این غار را در فهرست آزمایشی یونسکو ثبت شد و به وضوح ابراز داشته شد که قصد از این ثبت حفظ تنوع زیستی آن است.
عشقی یک نام خانوادگی است. افراد شاخص با این نام عبارتند از:
«تبعید» ترانه ای از تیلور سوئیفت خواننده و ترانه‌نویس آمریکایی است که با گروه آمریکایی بن ایور برای هشتمین آلبوم استودیویی سوئیفت با نام "فولکلور" (۲۰۲۰) پخش شده‌است. این ترانه توسط سوئیفت، ویلیام بوری و جاستین ورنون نوشته شده و توسط آرون دسنر تهیه شده‌است. این ترانه در ۳ اوت ۲۰۲۰ توسط ریپابلیک رکوردز به عنوان دومین تک آهنگ از این آلبوم در کلیه ایستگاه‌های رادیویی سرویس داده شد. «تبعید» یک تصنیف دوتایی است که توسط پیانو آویز، رشته‌های چرخاننده و هارمونی‌های افزایش یافته هدایت می‌شود.
پس از انتشار، «تبعید» تحسین منتقدان موسیقی را دریافت کرد، که از شیوه آواز دو نفره تمجید کردند.(تبعید) در شصت و سومین دوره جوایز گرمی نامزد بهترین اجرای دوتایی/گروهی پاپ است. این آهنگ در شماره شش در ۱۰۰ آهنگ داغ "بیلبورد" ایالات متحده آغاز شد و به بیست و هشتمین ده رده برتر سویفت و اولین هجدهمین دوره برتر دهم در جدول برای بن ایور تبدیل شد.
رنگا () شعری است که چند شاعر یا همکاری یکدیگر می‌سرایند. سرایندگان به ترتیب بندهایی ۱۷ هجائی (۵و۷و۵) و ۱۴ هجائی (۷و۷) اضافه می‌کنند تا کل شعر که ۱۰۰ بند است کامل شود. «رنگا» به لحاظ آکادمیک شعر معتبری بود. در این شیوهٔ سنتی از سرایندگان خواسته می‌شد ادبیات خود را براساس معیارهای زیبایی‌شناختی آن روزگار و تعاریف کلاسیک ارائه دهند.
استچاک نام سنگ قبرهای مربوط به دوران قرون وسطایی است که در بوسنی و هرزگوین و مناطق مرزی کرواسی، مونته‌نگرو و صربستان پراکنده‌است. حدود ۶۰٬۰۰۰ مورد در مرزهای بوسنی و هرزگوین مدرن یافت شده‌است و مابقی ۱۰٬۰۰۰ مورد در کرواسی (۴٬۴۰۰)، مونته‌نگرو (۳۵۰۰) و صربستان (۲٬۱۰۰) در بیش از ۳٬۳۰۰ سایت بیش ۹۰٪ در وضعیت بدی قرار دارند.
یکی از بهترین مجموعه حفظ شده از این سنگ قبرها به نام Radimlja، غرب Stolac در بوسنی و هرزگوین است.
استچاکی در سال ۲۰۱۶ به عنوان میراث جهانی یونسکو به نگارش درآمده است. این مجموعه شامل ۴٬۰۰۰ سنگ قبر در ۲۸ مجموعه است - ۲۲ مورد از بوسنی و هرزگوین، دو مورد از کرواسی، سه مورد از مونته‌نگرو و سه مورد از صربستان در این فهرست قرار دارند.
سایشو جوتای (تولد ۱۵۴۸ -مرگ ۱۶۰۷) در دوره آزوچی-مومویاما، در اواخر دوره موروماچی و اوایل دوره ادو راهب فرقه رینزای یکی از فرقه‌های ذن بود. وی مشاور تویوتومی هیده‌یوشی و توکوگاوا ایه‌یاسو در زمینه دیپلماسی مذهبی بود.
نوگاکو از سبک‌های سنتی تئاتر ژاپن است. نوگاکو از مجموعه‌ای از نو (تئاتر) و تئاتر طنز «کیوگن» (Kyōgen 狂言) تشکیل شده‌است. به‌طور سنتی، هر دو نوع تئاتر با هم اجرا می‌شوند، در طول یک روز از اجراها کیوگن بین قطعات نو قرار می‌گیرد.
نوگاکو بر بونراکو یا تئاتر عروسکی ژاپنی و همچنین کابوکی تأثیر گذاشته‌است.
چارچوب اولویت‌های اطلاعات ملی با سرواژه NIPF یک سند طبقه‌بندی‌شده اطلاعات ملی است که برنامه‌ریزان ارشد جامعه اطلاعاتی ایالات متحده آمریکا مانند رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا و اداره‌کننده اطلاعات ملی از آن استفاده می‌کنند. این سند، اولویت‌های گردآوری اطلاعات برای ایالات متحده آمریکا را جمع‌بندی می‌کند.
از این سند، نخستین‌بار در سال ۲۰۰۳ (میلادی) استفاده شد. اما ویرایش‌های تازه‌تری هم وجود دارند.
در سند چارچوب اولویت‌های اطلاعات ملی، اولویت‌های نظارت خارجی آژانس امنیت ملی نیز گنجانده شده‌اند."Ally and Target: US Watched Germany Closely", Laura Poitras, Marcel Rosenbach, and Holger Stark in Der Spiegel, August 12, 2013 هم‌اکنون، اهداف فوق محرمانه، شامل چین، روسیه، ایران، پاکستان، و افغانستان می‌شوند. اما بسیاری کشورهای دیگر با اهمیت پایین‌تر و همچنین سازمان‌های بین دولتی، مانند اتحادیه اروپا، سازمان ملل متحد، و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نیز در این فهرست، قرار دارند."Codename Apalachee: How America Spies on Europe and the UN" Loira Poitras, Marcel Rosenbach, and Holger Stark in Der Spiegel, August 26, 2013
منطقه حفاظت شده از پارک ملی وسعت دارد و از طرف غرب از منبع رودخانه Krka و مسیر آن تا محل تلاقی با اونا در مرز دولت بوسنی و هرزگوین با کرواسی امتداد یافته و از مرز پارک از مرز آنا و مرز ایالتی به سمت شهر مارتین عبور می‌کند.
آبشارهای اونا از جاذبه‌های برجسته این پارک هستند و مشهورترین آبشارها مارتین برود است، جایی که مسابقه محبوب قایقرانی ""International Una Regatta"" آغاز می‌شود.
گربه‌ها: نکات برجسته از موسیقی متن فیلم () آلبوم موسیقی متن فیلم ۲۰۱۹ "گربه‌ها" است. آلبوم توسط پالیدور رکوردز و ریپابلیک رکوردز در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۹ منتشر شد. ترانه «اشباح زیبا» از تیلور سوئیفت نامزد دریافت بهترین ترانه غیراقتباسی در هفتاد و هفتمین مراسم گلدن گلوب شد.
بلاگای روستایی است در منطقه جنوب شرقی حوضه موستار، در کانزای هرزگوین-نرتوا از بوسنی و هرزگوین. این شهر در حاشیه دشت بیسه قرار دارد و یکی از با ارزش‌ترین سازه‌های مخلوط شهری و روستایی در بوسنی و هرزگوین است که از نظر سایر ساختارهای مشابه در طرح شهری آن متمایز است.Regional Programme for Cultural and Natural Heritage in South East Europe 2003 - 2006 این روستا در حدود سال ۱۵۲۰، با عناصر معماری عثمانی و سبک مدیترانه ای ساخته شده‌است و به عنوان یک بنای ملی در نظر گرفته شده‌است. Blagaj Tekke صومعه ای است که برای دراویش ساخته شده‌است.
ورلو بون، منبع رودخانه بونا، منطقه غنی کارستی است. رودخانه تقریباً به سمت غرب جریان می‌یابد و به نتروا در نزدیکی روستای بونا می‌پیوندد..
در زمان سلطنت امپراتور بیزانس جوستینین، چندین شهر مستحکم در این منطقه ساخته شد.
لوئیس بل (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده موسیقی، ترانه‌نویس، و چهره (شهرت) اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
پوشیتل یک دهکده تاریخی و یک موزه روباز در بوسنی و هرزگوین است که در شهرداری کاپلینا در کانتون هرزگوین-نرتوا فدراسیون بوسنی و هرزگوین واقع شده‌است. این دهکده تاریخی در ساحل سمت چپ رودخانه نرتوا، در جاده اصلی موستار - متکویچ قرار دارد و حدود به سمت جنوب موستار و حدود از مرکز کاپلینا واقع شده‌است.
این روستا در یک مجموعه کارست طبیعی در امتداد رودخانه نرتوا در دوره قرون وسطی ساخته شده‌است. اولین ذکر یا ضبط شده به این روستا در منشور پادشاه آلفونسو V و فریدریش سوم از ۱۴۴۴ تا ۱۴۴۸ است. تاریخ دقیق را نمی‌توان مشخص کرد اما به احتمال زیاد این شهر مستحکم و شهرک‌های مکمل آن توسط پادشاه بوسنیایی تورتکو اول در سال ۱۳۸۳ ساخته شده‌است. پوزیتلج به عنوان مرکز اداری و مرکز حکمرانی "اوپا دوبراوا" (شهرستان) در نظر گرفته می‌شد، در حالی که غربی‌ترین نقطه آن اهمیت استراتژیک عمده ای به آن بخشید. در سالهای پس از فتح عثمانی قلمرو بوسنیایی، بین سالهای ۱۴۶۴ تا ۱۴۷۱، این شهر توسط ولادیسلاو هرزگوویچ با پشتیبانی دوبروونیک، پادشاه ماتیاس کرووینوس مجارستان و پاپ تقویت شد. از این نقطه، شهر دیواری پوزیتل در دوره ای از قرن شانزدهم تا هجدهم تکامل یافته‌است. از نظر معماری، قسمت‌های سنگی ساخته شده از شهر یک مجموعه غنی شده‌است که در آن دو مرحله از تکامل مشهود است: قرون وسطایی و عثمانی.The historic urban site of Počitelj
آرون دسنر (؛ زادهٔ ) یک موسیقی‌دان، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده موسیقی آمریکایی است. او بیشتر به عنوان یکی از اعضای مؤسس گروه راک د نشنال شناخته می‌شود که با آنها هشت آلبوم استودیویی ضبط کرده‌است. او همچنین یکی از بنیانگذاران گروه مستقل بیگ رد مشین، که با جاستین ورنون از بون ایور همکاری می‌کند. و یکی از همکاران در آلبوم‌های استودیویی تیلور سوئیفت، فولکلور و اورمور، که هر دو برای جایزه گرمی آلبوم سال به ترتیب در سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ رقابت کردند و اولی برنده این جایزه شد.
دسنر آهنگ‌هایی از تیلور سوئیفت، مایکل استایپ، گریسی آبرامز، خرگوش ترسیده، بن هوارد، شارون ون اتن، بومیان محلی، این کیت است، آدیا ویکتوریا، لیزا هانیگان و لون بیلو را نوشته، تهیه یا ساخته‌است. در میان دیگران. این زوج با همکاری برادر دوقلوی خود برایس، مجموعه‌های خیریه، شب تاریک بود «۲۰۰۹» و روز مردگان «۲۰۱۶» را برای سازمان رد هات سرپرستی و تهیه کردند. دسنر سه فستیوال موسیقی را تأسیس کرد و سرپرستی کرد: اوکس کلرز در او کلیر، ویسکانسین، همراه با شریک خود ورنون، در کپنهاگ با برادرش برایس، و جشنواره موسیقی بوستون کالینگ.
در ۱۹ مه ۲۰۲۲، در کنار کوئست‌لاو، دسنر را به دلیل «اشتیاق او برای جستجوی فرصت‌ها، اینکه واقعاً یک همکار متفکر باشد، و کسی که تک تک دانشجویان را تشویق کند، دکترای افتخاری هنرهای زیبا از دانشگاه هنر دریافت کرد. در یوآرتس با همتایان خود در رشته‌ها، فرصت‌های جدید و ایده‌های جدید کاوش کنند.» تحسین کرد.
بیش از چهل کتاب در زمینه‌های اخلاق، فقه، عرفان، فلسفه، حدیث، شعر و تفسیر از سید روح‌الله خمینی وجود دارد که بیشتر آنها را را پیش از انقلاب اسلامی ایران نگاشته است.آثار و نوشته‌ها. آخرین بازدید در ۹ اوت ۲۰۱۱
چند روز پس از مرگ وی اولین شعر او که غزلی با مضامین عرفانی بود، توسط فرزندش در اختیار نشریات قرار گرفت و بلافاصله بازتاب بین‌المللی یافت. این غزل توسط ویلیام چیتیک به انگلیسی ترجمه شد و در هفته‌نامه سیاسی هنری نیو ریپابلیک منتشر شد. شائول بخاش در روزنامه نیویورک تایمز آن را ستود و بسیار برجسته و قابل توجه دانست.
از وی مجموعه اشعاری به جا مانده که در قالب دیوان امام پس از مرگش انتشار یافت.
پنجاه طیف تاریک‌تر: موسیقی متن فیلم اصلی () آلبوم موسیقی متن فیلم ۲۰۱۷ "پنجاه طیف تاریک‌تر"، اقتباسی سینمایی از رمانی به همین نام اثر ای.ال. جیمز است. آلبوم توسط ریپابلیک رکوردز در ۱۰ فوریه ۲۰۱۷ منتشر شد.