moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
متعاقب این جریان نامه‌ای از چیچرین*:w:en:Georgy Chicherin کمیسر روابط خارجه شوروی واصل شد که طی آن، شوروی میثاق ملی مِلیون تُرک را به رسمیت شناخته و این تصمیم مجلس کبیر ملی را که می‌گفت (ما باید فعالیت خود و عملیات نظامی خودمان و شما علیه دولت‌های امپریالیستی را با هم هماهنگ سازیم)، مورد پذیرش قرار داده و در عین حال، با برقراری روابط رسمی دیپلماتیک و تبادل کنسول موافقت کرده بود. در ادامه چیچرین در ارتباط با منافع متقابلشان در مسائل ارضی، معتقد به انجام همه پرسی در مناطق مختلف تُرک و روس‌نشین بود و نیز پیشنهاد می‌کرد که شوروی در اختلاف بین تُرک‌ها و ارمنی‌ها و نیز اختلافات ارضی بین تُرک‌ها و ایرانی‌ها میانجیگری کند. کمال که با این پیشنهادها موافقت داشت متقابلاً خواستار انجام معامله‌ای شد که براساس آن دولت مِلیون ادعاهای ارضی شوروی نسبت به جمهوری سوسیالیستی شوروی آذربایجان را به رسمیت می‌شناخت، در مقابل روس‌ها دست تُرک‌ها را در حمله به ارمنستان باز می‌گذاشتند. در پایان نیز کمال خواستار (پول و اسلحه به منظور بازسازی نیروهای خود برای مبارزه مشترکی که داشتند) شده بود.İrade-i Milliye gazetesi 8 Kanun-i evvel 1335, sayı: 15
در پی مکاتبات و توافقات اولیه هیئت دیپلماتیک مِلیون، پس از یک مسافرت هفتاد روزه از طریق دریای سیاه و سیستم راه‌آهن شوروی که جنگ و انقلاب آن را منقطع ساخته بود، در ماه ژوئیه به مسکو رسید. آن‌ها بلافاصله مسئله گشودن راهی از میان جمهوری‌های ارمنستان و گرجستان را مطرح ساختند، راهی که اجازه می‌داد کمک‌های نظامی با سهولت بیشتری به آناتولی برسد. هیئت همچنین اعلام داشت که تنها برای دریافت کمک نیامده است، بلکه خواستار برقراری نوعی ائتلاف است. روس‌ها در این مورد مردد بودند.Atatürk: A Biography of Mustafa Kemal, Father of Modern Turkey (New York. 1965):p.234
چیچرین اگرچه می‌پذیرفت که شوروی متعهد است که از آناتولی دفاع کند، اما در عین حال، به خطرهای ناشی از تهدیدات ناشی از نیروهای متفق در لهستان اشاره می‌کند؛ خطرهایی که می‌توانستند هرگونه کوششی را برای رسیدن به چنان اتحادی به تأخیر بیندازند. خیلی زود آشکار شد که روس‌ها در واقع در پی آنند که در مقابل ارسال کمک برای تُرک‌ها کل ارمنستان را خود تصاحب کنند. بکر سامی در گزارش خود به آنکارا اعتقاد راسخ خود را بر اینکه روس‌ها هر لحظه ممکن است دولت اولین جمهوری ارمنستان را سرنگون کنند، مطرح کرد و توضیح داد که در آن صورت دولت ملی چاره‌ای جز دست زدن به عملیات نظامی نخواهد داشت.kazım karabekir istiklal harbimiz,s.374
با وصول این گزارش، کمال تحلیل خود از وضعیت را برای مجلس شورا تشریح کرد و توضیح داد که در ارزیابی او روس‌ها نیاز دارند که از یک سو جهان اسلام را از مقاصد دوستانه خود مطمئن کرده و در عین حال هم جلوی نفوذ تُرک‌ها در این حوزه را بگیرند و هم بکوشند تا جهان غرب آن‌ها را نیروی اصلی حامی انقلاب تُرکان بداند. از نظر کمال، هدف نهایی آن‌ها استقرار کمونیسم در ترکیه و تبدیل آن به یکی از اقمار مسکو بود.richard sakwa the rise and fall of the soviet union,p.140
در همین حال روس‌ها در ماه سپتامبر (کنگره ملل شرق) را در باکو برپا کرده و قصد داشتند که از طریق آن نظر همسایگان مسلمان را به خود جلب کنند. کمال نیز هیئتی را به این کنگره اعزام داشت. روس‌ها هم مثل اسماعیل انور در فکر ایجاد جنبش پان اسلامی که تا مرزهای هند گسترده می‌شد، بودند و درواقع، اسماعیل انور شخصاً در این امر به آن‌ها کمک کرده بود چراکه او و جمال پاشا از طریق آلمان خود را به مسکو رسانده بودند.richard sakwa the rise and fall of the soviet union,p.141
نتیجه مذاکرات و گفتگوها انعقاد قراردادی در ۲۷ ژانویه بین بلشویک‌ها و هیئت مِلیون تُرک بود. معاهده از سوی یوسف کمال تنگیر شنگ*:w:en:Yusuf Kemal Tengirşenk به عنوان نماینده مِلیون تُرک و کمیسر خارجه بلشویکی چیچرین به عنوان طرف روس امضاء شد. این معاهده به‌طور ضمنی بعضی از اساس عهدنامه برست-لیتوفسک را تثبیت کرد. خواست دولت آنکارا آن بود که مفاد عهدنامه آلکساندروپل به رسمیت شناخته شود و شهرهای (قارص، اردهان، باتوم و ایغدیر) تحت حاکمیت ترکیه باشد؛ اما براساس متن نهایی قرار داد دولت بلشویکی لنین، مناطق (قارص و اردهان و دو منطقه جنوب غربی ارمنستان) را به ترکیه واگذار کرد. در مقابل تُرک‌ها دست بلشویک‌ها را در جمهوری سوسیالیستی شوروی آذربایجان باز گذاشتند تا بر این منطقه و به ویژه منابع نفتی باکو تسلط یابد. براساس این معاهده نخجوان و قره باغ از ارمنستان متنزع و به عنوان جمهوری خودمختار تحت حاکمیت جمهوری سوسیالیستی شوروی آذربایجان قرار می‌گرفت؛ (براساس ماده ۳ معاهده)، الغای کلیه معاهده‌ها بین عثمانی و روسیه از سوی لنین مطابق بند شش قرارداد رسماً اعلام شد.armenian soviet encyclopedia.vol.x.yerevan:armenian academy of sciences,1984,p:227 & 228
یوسف کمال تنگیر پس از امضای قرارداد، آن را با خود به ترکیه برد؛ به هنگام ترک مسکو، قطار حامل او مقدار یک میلیون روبل طلا را نیز حمل می‌کرد که عموماً برای پرداخت حقوق کارمندان غیرنظامی در آنکارا در نظر گرفته شده بود و در عین حال، قرار بود که به تدریج اسلحه، مهمات و مایحتاجی که تُرک‌ها خواستار آن بودند از طریق قایق و دریای سیاه ارسال شود.شاهن هوسپیان، نگاهی مختصر به تاریخ نخجوان، فصلنامه فرهنگی پیمان، صفحه:۶
اما چند روز بعد چیچرین مسئله مرزها را با بکرسامی مطرح ساخته و خواستار آن شد که دو استان وان و بتلیس از عثمانی جدا و ضمیمه ارمنستان شود. او اعلام داشت که ادامه کمک به ترکیه در صورت پذیرش این موضوع تحقق خواهد یافت. هنگامی که کمال آتاتورک از این موضوع مطلع شد چنین تشخیص داد که لحظه عمل فرارسیده‌است. او پیشنهاد چیچرین را رد کرده و دستور داد که ارتش شرق به سوی ارمنستان حرکت کند و همان‌طور که مذکور افتاد قوای کاظم قرابکر*:w:en:Kâzım Karabekir وارد مرزهای ارمنستان شد. در همین ایام روس‌ها احساس خطر کردند و ارتش ضد انقلاب را در منطقه «رانگل» شکست دادند، در نتیجه دست آن‌ها برای تصرف بقیه ارمنستان بازتر شد. به دنبال آن واحدهای ارتش سرخ با ورود به ارمنستان آن را به اشغال درآورده و جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی در آنجا اعلام کردند. در طی ماه‌های بعد تُرک‌ها و روس‌ها بقیه منطقه قفقاز جنوبی را بین خود تقسیم کردند. به دنبال آن تُرک‌ها اردهان و آرتوین را تصرف کردند؛ بر سر تصرف باتومی مسابقه‌ای درگرفت که برنده آن ارتش سرخ بود. رفته رفته زمان آن رسید که دستاوردهای نظامی را به صورتی سیاسی رسمی‌کنند؛ لذا کمال آتاتورک هیئت جدیدی را به ریاست یوسف کمال تنگیر برای عقد معاهده‌ای نو به مسکو فرستاد. بر پایه قرار داد ۲۷ ژوئن ۱۹۲۰ میلادی که میان دو حکومت منعقد شده بود، معاهده‌ای در مسکو به تاریخ ۱۶ مارس ۱۹۲۱ میلادی بین دولت کمالیست و اتحاد جماهیر شوروی به امضاء رسید. این معاهده همان خطوط معاهده قبلی را همراه با اضافاتی تثبیت می‌کرد. این قرارداد مرز جدید شمال شرقی ترکیه را تعیین کرد، مناطق قارص، اردهان و آرتوین به ترکیه، باتوم به گرجستان و مناطق قره باغ و نخجوان به صورت منطقه‌ای خودمختار تحت نظارت جمهوری سوسیالیستی آذربایجان درآمد.Süleyman Beyoğlu “Sevr ve Lozan'da Ermeni Sorunu,ss.127-128
این پیمان میان دولت شورایی روسیه فدراتیو سوسیالیستی (بلشویک‌ها)، و مجلس کبیر ملی ترکیه منعقد شده‌است. کشورهای امضاءکننده پیمان به استناد ماده شش کنوانسیون وین فاقد اهلیت و وجاهت یک کشور مستقل برای انعقاد معاهده‌ها بودند.متن فارسی کنوانسیون 1969 وین راجع به حقوق معاهداتدر سال ۱۹۲۱ میلادی در زمان امضای این پیمان هیچ‌کدام از دولت‌های بلشویکی و کمالی ترکیه از سوی جامعه بین‌المللی به رسمیت شناخته نشده بودند. پس در نتیجه این معاهده وجاهت بین‌المللی ندارد. جمهوری سوسیالیستی فدراتیو شوروی روسیه، تحت عنوان اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی از اول فوریه ۱۹۲۴ با به رسمیت شناخته شدن از طرف دولت بریتانیا در جامعه بین‌الملل نیز رسیمت یافت.متن انگلیسی کنوانسیون حقوق معاهدات ۱۹۶۹ به عنوان مثال در هنگام بستن عهدنامه قارص در ذیل ماده دوم پیمان که منظور از ترکیه؛ سرزمینی است که در میثاق ملی مصوبه مجلس عثمانی در ۲۸ ژانویه ۱۹۲۰ میلادی تعریف شده‌است. در میثاق ملی سال ۱۹۲۰ از مناطقی مانند موصل نامبرده شده‌است که امروز در خارج از مرزهای ترکیه و در قلمروی عراق قرار دارد. قابل ذکر است که در میثاق ملی ذکری از منطقه ایغدیر نرفته است، زیرا که این منطقه هرگز در مرزهای عثمانی قرار نداشته‌است.
کادر مسئولین کمال آتاتورک در آن زمان دارای هیچگونه اختیار قانونی مبنی بر این که به نمایندگی از طرف دولت ترکیه وارد مناسبات بین‌المللی شود نداشته؛ لااقل تا نوامبر سال ۱۹۲۲ میلادی سلطان محمد ششم یعنی وارث تاج و تخت عثمانی بر مسند قدرت قرار داشت و این اختیار قانونی سلطان بود که به نام دولتش وارد مناسبات بین‌المللی شود و فقط شخص سلطان می‌توانست اختیار تام به شخص یا نماینده‌ای بدهد تا به نام کشورش اقدامی بنماید. اصولاً، کمال آتاتورک با اضمحلال قانون اساسی ترکیه و نقض حقوق بین‌الملل بود که توانست رژیم خود را به وجود آورد و با زیر پاگذاشتن قرارداد مودروس و با شورش علیه سلطان و خلیفه شرعی، حکومت خود را پایه‌ریزی کرد. به این دلیل در ۱۱ آوریل ۱۹۲۰، کمال آتاتورک با فتوای مرجع عالی مذهبی امپراتوری عثمانی یعنی شخص شیخ‌الاسلام به صورت غیابی محکوم به مرگ شده بود. حکم دیگری از سوی دادگاه نظامی ترکیه مبنی بر مرگ وی در ۱۱ ماه مه همان سال صادر شده بود. حکمی که در ۲۴ مه ۱۹۲۰ میلادی به تأیید سلطان عثمانی نیز رسیده بود.بررسی پیمان مسکو (۱۶ مارس۱۹۲۱م) طبق حقوق بین‌الملل، نویسنده: آرا پاپیان
مطالعات فارسی ()، عبارت از مطالعه‌ی زبان فارسی و، خصوصاً، ادبیات فارسی است. این رشته با ایران‌شناسی متفاوت است، که رشته‌ای گسترده‌تر، و موضوعی میان‌رشته‌ای‌ست، که بیش‌تر بر تاریخ ایران و فرهنگ ایرانی همه‌ی مردمان ایرانی متمرکز است.
چهل و هشتمین دوره جوایز بفتا در سال ۱۹۹۵ در لندن بریتانیا برگزار شد در این دوره ۳ فیلم معروف "چهار عروسی و یک تشییع جنازه" و "فارست گامپ" و "داستان عامه‌پسند" در اکثر رشته‌ها با هم به رقابت پرداختند که فیلم "چهار عروسی و یک تشییع جنازه" توانست بهترین فیلم و کارگردانی را از آن خود کند . کوئنتین تارانتینو نیز برنده بهترین فیلم‌نامه برای فیلم "داستان عامه‌پسند" شد . جان تراولتا و تام هنکس و آنجلیکا هیوستون و سالی فیلد و ایرن ژاکوب از بازیگران معروفی بودند که نتوانستند در این دوره برنده جایزه بهترین بازیگر شوند.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق () نماینده عراق در بازی‌های المپیک و بازی‌های آسیایی است.
اولین دوره ی حضور این تیم در مسابقات المییک سال ۲۰۰۴ بوده است که در این مسابقات با درخشش توانست تیم چهارم المپیک
شود از نتایج درخشان این تیم می‌توان به پیروزی در مقابل تیم پرتغال در این دوره اشاره کرد.
پدر دامین کاراس یک شخصیت داستانی از رمان جن‌گیر، لژیون و سری فیلم جن‌گیر می‌باشد.
پدر کاراس یکی از دو کشیشی بود که با استفاده از جن‌گیری، شیطان را از بدن رگان مک‌نیل خارج کرد، او همچنین یک روانپزشک یسوعیون دچار بحران ایمان است. او برای اثبات ایمان خود، رهبری یک جن‌گیری را بر عهده گرفت.
در طول جن‌گیری همراه با پدر لانکستر مرین شیطان از ضعف عاطفی کاراس (مرگ مادرش) برای به زانو درآوردن او استفاده می‌کرد.
در نهایت پدر کاراس پس از مرگ پدر مرین توسط رگان مک‌نیل توسط شیطان تسخیر می‌شود و برای نجات دادن رگان خود را از پنجره اتاق به سمت پله‌ها پرتاب می‌کند و می‌میرد.
در رمان لژیون، پس از این که پازوزو بدن پدر کاراس را ترک می‌کند، روح شیطانی دیگری بدن کاراس را تسخیر می‌کند. کاراس سرگردان و مبتلا به فراموشی، در یک بیمارستان روانی نزدیکی واشینگتن دی سی در حالی که به دلیل قتل زندانی است، پیدا می‌شود.
در فیلم جن‌گیر و جن‌گیر ۳، او توسط جیسون میلر ایفای نقش شده‌است.
دامین کاراس در ۱۲ آوریل سال ۱۹۳۵ در یک خانواده یونانی متولد شد. او در ۳۰ ژوئیه سال ۱۹۵۷ کشیش مسیحی شد. در طول کشیشی، شروع به شک و تردید وجود خدا کرد، برای همین او تصمیم گرفت که روانپزشک بشود.
همراه با همکار یسوعیون خود پدر لانکستر مرین، کاراس برای دفع پازوزو از بدن رگان ۱۲ ساله تلاش کرد و در این روند، مرین از خستگی (احتمالاً یک حمله قلبی) می‌میرد و کاراس از رنجی که از مرگ مرین می‌کشد به رگان حمله می‌کند و او را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهد. شیطان نیز کاراس را تسخیر می‌کند و کاراس برای دفع شیطان از رگان، خود را از پنجره اتاق به طرف پله‌ها پرتاب می‌کند و پس از غلتیدن از روی پله‌ها می‌میرد.
در همان زمان که کاراس درگذشت، یک جنایتکار به نام جیمز ونامون اعدام شد. شیطان بدن او را ترک می‌کند و روح جیمز قاتل بدن کاراس را تسخیر می‌کند او ۱۵ سال تحت مراقبت یک بیمارستان روانی قرار می‌گیرد.
در فیلم جن‌گیر ۳، در طول این دوره از یک جن‌گیری، جیمز قاتل مجبور به ترک بدن کاراس و ستوان ویلیام می‌شود و پس از آن که جیمز بدن کاراس را ترک می‌کند کاراس نیز می‌میرد.
قمرهای مشتری یا قمرهای مشتری اجرام آسمانی هستند و می‌توانند به موارد زیر نیز اشاره کنند:
ماه‌های مشتری یا قمرهای مشتری یک مجموعه داستان کوتاه از آلیس مونرو است که در سال ۱۹۸۲ از سوی انتشارات مک‌میلان کانادا منتشر شد. نام مجموعه برگرفته نام یکی از داستان‌های کوتاه به نام ماه‌های مشتری است.The Moons of Jupiter, Alice Munro, Macmillan, 1982
ماه‌های مشتری یا قمرهای مشتری داستان کوتاهی از آلیس مونرو نویسندهٔ برندهٔ جایزه نوبل ادبیات است. این داستان در سال ۱۹۸۲ از سوی انتشارات مک‌میلان کانادا در مجموعه ماه‌های مشتری منتشر شد.The Moons of Jupiter, Alice Munro, Macmillan, 1982
پره پره تعدادی از میله‌های منشعب از مرکز یک چرخ (تویی متصل به محور چرخ) است، که با کشش سطح دایره‌وار به توپی متصل هستند. تعداد پره‌های یک دوچرخه ۲۸ عدد است
اصطلاح در اصل به قسمتهایی از یک کنده اشاره می‌کند که از طول به چهار یا شش بخش تقسیم شده‌است. بخشهای محوری چرخ یک ارابه به‌وسیلهٔ کندن پره از یک کنده ساخته می‌شود. پره‌تراش
در اصل به همین منظور توسعه یافته‌است. سرانجام، عبارت پره به‌طور عادی بیشتر برای محصول تمام شدهٔ چرخ‌ساز به کار می‌رود تا موادی که مورد استفادهٔ او قرار گرفته‌است.
چرخ‌های پره‌دار به منظور سبک‌تر و سریع‌تر کردن ساختمان وسایل نقلیه اختراع شد. تاریخ قدیمی‌ترین نمونه‌های شناخته‌شده در متن فرهنگ آندرونوو به ۲۰۰۰ سال قبل از میلاد می‌رسد. بلافاصله بعد از آن، در بخش عظیمی از سه قرن در فرهنگ وابسته به اسب ناحیهٔ قفقاز ارابه‌های جنگی دارای چرخ‌های پره‌دار که با اسب کشیده می‌شدند استفاده می‌شدند. چرخ‌ها به عمق شبه‌جزیرهٔ یونان نقل‌مکان کردند، جایی که به منظور ترقی به مردم مدیترانه و سرانجام، پس از شکستن تسلط مینوسی‌ها و تثبیت رهبری پیش کلاسیک اسپارت و آتن به یونان باستان پیوستند.
ارابه‌های سلت‌ها لبهٔ آهنی اطراف چرخ را در اولین هزارهٔ قبل از میلاد معرفی کردند. استفاده از چرخ پره‌دار بدون تغییر و اصلاح عمده‌ای تا دههٔ ۱۸۷۰ ادامه یافت. تا اینکه چرخ‌های سیم‌دار و تایر لاستیکی اختراع شد.
پره‌ها بسته به اینکه کششی یا تراکمی خواهند بود از چوب، فلز، یا الیاف مصنوعی ساخته می‌شوند.
چرخ‌های پره‌داری که پره‌های چوبی دارند دراصل در کالسکه‌هایی که با اسب کشیده می‌شوند و ارابه‌ها مورد استفاده قرار گرفتند. در اتومبیل‌های اولیه، به‌طور معمول چرخ‌هایی که پره‌های چوبی از نوع چرخ توپ (اسلحه) داشتند استفاده شدند.
در یک چرخ چوبی ساده باری بر توپی چرخ موجب می‌شود که لبهٔ چرخ به آرامی به زمین ساییده شده و پایین‌ترین پرهٔ چوبی فشرده و کوتاه شود. دیگر پره‌ها تغییر مهمی نمی‌کنند.
پره‌های چوبی شعاعی نصب می‌شوند. همچنین برای جلوگیری از لرزش معمولاً پره‌ها، به سمت خارج وسیلهٔ نقلیه گود می‌شوند. گود شدن، موجب می‌شود چرخ گسترش پره‌ها را که به علت جذب رطوبت بیشتر صورت می‌گیرد و گود شدن بیشتر آن را جبران کند.
برای استفاده در دوچرخه‌ها، چرخ‌هایی که پره‌های چوبی سنگین دارند با چرخ‌های سبکتر به نام چرخهای سیمی که پره‌هایش از سیم‌های فلزی کششی و قابل انطباق ساخته شده‌اند جایگزین شدند. این چرخ‌ها در ویلچرها، موتورسیکلت‌ها و خودروها هم استفاده می‌شوند.
تعدادی از چرخ‌ها پره‌های قابل حرکت دارند که در صورت شکستن یا خم شدن هر یک می‌توان آن را با پرهٔ دیگری جایگزین کرد. چرخ دوچرخه‌ها و ویلچرها از این نوع پره‌ها دارند. دوچرخه‌های دارای کیفیت بالا که چرخ‌های معمولی دارند از پره‌هایی از جنس فولاد ضدزنگ استفاده می‌کنند، درحالی‌که دوچرخه‌های ارزانتر ممکن است از پره‌های گالوانیزه یا کرومیزه استفاده کنند. درحالی‌که پرهٔ دارای کیفیت خوب قادر به تحمل ۲۲۵ کیلوگرم-نیرو (معادل ۵۰۰ پوند-نیرو یا۲٬۲۰۰ نیوتون) فشاراست، برای جلوگیری از خستگی کسری از این میزان استفاده می‌گردد. چون پره‌های چرخ دوچرخه‌ها و ویلچرها تحت فشار هستند، گاهی برای ساخت آنها مواد مقاوم و قابل انعطافی مثل الیاف مصنوعی هم مورد استفاده قرار می‌گیرد.
برای کاهش کشش آئرودینامیک پره‌های فلزی را هم می‌توان به شکل بیضی یا پره درآورد، و برای کاهش وزن در ضمن حفظ استحکام دو تایی یا سه تایی به هم وصل کرد.
واکنش به بار شعاعی، مثل دوچرخه‌سواری که روی دوچرخه نشسته‌است، در چرخی که پره سیمی خوب تنیده شده دارد، این است که چرخ در قسمتی که با زمین در تماس است به آرامی مسطح می‌شود.Forester, John (August 1980). "Held Up By Downward Pull". American WheelmenWhitt, Frank R. ; David G. Wilson (1982). Bicycling Science (Second ed.). Massachusetts Institute of Technology. pp. 106–138. .^ Jump up to: a b Ian Smith. "Bicycle Wheel Analysis". Retrieved 2008-12-31. "I conclude that it is perfectly reasonable to say that the hub stands on the lower spokes, and that it does not hang from the upper spokes."C.J. Burgoyne and R. Dilmaghanian (March 1993). "Bicycle Wheel as Prestressed Structure" (pdf). Journal of Engineering Mechanics 119 (3): 439–455. doi:10.1061/(asce)0733-9399(1993)119:3(439). ISSN 0733-9399. "Only the spokes in contact with the ground, or near the ground, show significant strains." بقیه چرخ تقریباً دایره شکل می‌ماند. کشش همهٔ پره‌ها به میزان قابل توجهی افزایش نمی‌یابد. به جای آن کشش پره‌هایی که مستقیماً زیر توپی چرخ قرار دارند کاهش می‌یابد.^ Jump up to: a b Brandt, Jobst (1981). The Bicycle Wheel. Avocet. pp. 12–20. .Wilson, David Gordon; Jim Papadopoulos (2004). Bicycling Science (Third ed.). Massachusetts Institute of Technology. pp. 389–390. ISBN 0-262-73154-1.Jump up to: a b Tom Fine (September 1998). "Hubs hang from the rim!". Retrieved 2010-03-16. "I still say, without any doubt, that the hub hangs from the upper spokes."Henri P. Gavin (August 1996). "Bicycle Wheel Spoke Patterns and Spoke Fatigue" (pdf). ASCE Journal of Engineering Mechanics 122 (8): 736–742. doi:10.1061/(ASCE)0733-9399(1996)122:8(736). نحوهٔ توصیف این موقعیت مورد بحث است.Kraig Willett (5 September 2004). "Hang or Stand?". BikeTech Review. Retrieved 2010-03-16. "A little known semantic debate … has been raging on the usenet newsgroups for quite some time. The point of contention in this debate is whether or not a loaded bicycle wheel "stands" on the bottom spokes or "hangs" from the top ones?"
شاهرخ زمانی (زادهٔ ۱۳۴۳ در کلیبر - درگذشتهٔ ۲۲ شهریور ۱۳۹۴ در کرج) نقاش ساختمانی و فعال کارگری بود. وی عضو هیئت مدیرهٔ کمیته پیگیری برای ایجاد تشکل‌های مستقل کارگری، عضو هیئت بازگشایی سندیکای کارگران ساختمان و نقاشان و زندانی سیاسی نیز بوده‌است. وی در شرایطی که در بند سیاسی زندان رجایی‌شهر کرج پنجمین سال حبس بدون مرخصی خود را سپری می‌کرد، در روز ۲۲ شهریور ۱۳۹۴ در زندان به علت سکته مغزی (به گفتهٔ مسئولان زندان) توسط جمهوری اسلامی در زندان به قتل رسید.
شاهرخ زمانی نخستین بار در سال ۱۳۷۲ به اتهام فعالیت غیرعلنی در سندیکای نقاشان بازداشت شد و مدت حدود ۱۸ ماه را در زندان گذراند.بی‌بی‌سی فارسی؛ "شاهرخ زمانی، فعال کارگری در زندان رجایی‌شهر درگذشت"؛ بازدید در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۵.
شاهرخ زمانی آخرین بار در روز ۱۴ خرداد ۱۳۹۰ در تبریز بازداشت شد و مدت ۳۶ روز را در سلول انفرادی گذراند. شعبهٔ یک دادگاه انقلاب تبریز به ریاست قاضی حملبر، اتهام شاهرخ زمانی را «تبلیغ علیه نظام» و «تشکیل گروه به قصد برهم زدن امنیت ملی» اعلام کرده و در نهایت وی را به ۱۱ سال زندان محکوم کرد. نیما پوریعقوب، محمد جراحی و ساسان واهبی‌وش، سه تن از فعالین کارگری و دانشجویی در تبریز از جمله دیگر بازداشت شدگان این پرونده بودند.
زمانی در تاریخ ۲۷ مهر ماه ۱۳۹۰ با قرار وثیقهٔ ۲۰۲ میلیون تومانی به‌طور موقت از زندان مرکزی تبریز آزاد و سپس در تاریخ ۲۴ دی ماه همراه با محمد جراحی در محل کارش دستگیر و برای اجرای حکم به زندان مرکزی تبریز انتقال داده‌شد.
شاهرخ زمانی در بدو ورود به زندان تبریز، به‌طور غیرقانونی به مدت بیش از یک ماه در بند قرنطینهٔ زندان نگاه داشته‌شد. وی در اعتراض به این مسئله دست به اعتصاب غذا زد و نهایتاً به بند مالی زندان تبریز منتقل شد. زمانی در مدت زندان خود در زندان تبریز چندین بار از بندی به بند دیگر منتقل شد و در نهایت به بند ۱۵ متادون که مخصوص معتادین بود انتقال داده‌شد.کمیتۀ هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری؛ "مرگ جان گداز شاهرخ زمانی در زندان!"؛ بازدید در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۵.
در تاریخ ۷ خرداد ماه ۱۳۹۱ شاهرخ زمانی به‌طور غیرقانونی و بدون حکم قاضی با دست‌بند و پابند از زندان تبریز به زندان یزد انتقال داده‌شد، اما در ۱۷ مرداد ۱۳۹۱ بار دیگر به زندان تبریز بازگردانده شده و در نهایت در تاریخ ۲۲ مهر ۱۳۹۱ به زندان رجایی‌شهر کرج منتقل شد.
شاهرخ زمانی در تاریخ ۱۷ شهریور ماه ۱۳۹۲ بار دیگر از زندان رجایی‌شهر کرج به تبریز منتقل شد، ولی این‌بار در شعبهٔ ۲ دادگاه انقلاب تبریز به اتهام «توهین به رهبری» محاکمه و به تحمل ۶ ماه حبس تعزیری دیگر محکوم شد. وی در روز ۲۰ اسفند ماه ۱۳۹۲ به زندان قزل‌حصار کرج انتقال یافت و در اعتراض به این انتقال دست به اعتصاب غذا زد و در نتیجه در تاریخ ۲۵ فروردین ماه ۱۳۹۳ به زندان رجایی‌شهر کرج انتقال داده‌شد. در تمام طول مدت حبس وی حتی یک روز به وی مرخصی داده‌نشد و حتی برای مراسم ازدواج دختر و مراسم خاکسپاری مادرش نیز به زمانی اجازهٔ استفاده از مرخصی داده‌نشد.ارگان خبری مجموعۀ فعالان حقوق بشر در ایران؛ "سکته مغزی و مرگ شاهرخ زمانی در زندان"؛ بازدید در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۵.
شاهرخ زمانی که در سال ۱۳۹۰ به اتهام تلاش برای تشکیل سندیکای کارگری، به ۱۱ سال زندان، محکوم شده بود و مدتی در سلول انفرادی بوده و اعتصاب غذا هم کرده بود حتی برای ازدواج دخترش و درگذشت مادرش هم، اجازهٔ مرخصی نیافت.
شاهرخ زمانی، پیش از درگذشت، در نامه‌ای به احمد شهید (گزارشگر ویژه امور حقوق بشر در ایران) از ارعاب و تهدید خود و اعمال فشار به خانواده‌اش شکایت کرده و از یکی از کارشناسان دیوان‌عالی کشور نقل قول کرده بود که در حق او اجحاف شده و "کوچکترین ادله قانونی و محکمه پسندی که قاضی بتواند این حکم را بدهد موجود نیست.
شاهرخ زمانی در زمانی مابین صبح تا پیش از ظهر روز ۲۲ شهریور ۱۳۹۴ فوت کرد. فوت وی زمانی رخ داد که وی در هواخوری ظهر حضور پیدا نکرد و هم‌بندی‌هایش با حضور بر سر تخت شاهرخ زمانی متوجه شدند که درگذشته‌است. بهداری زندان سکته مغزی را عامل مرگ وی اعلام کرده‌است.بی‌بی‌سی فارسی؛ "شاهرخ زمانی، فعال کارگری در زندان رجایی‌شهر درگذشت"؛ بازدید در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۵. شاهرخ زمانی در اعتراض به شرایط بد زندان و از جمله انتقال و تبعید او به زندانهای مختلف بارها دست به اعتصاب زده بود.
جاودانه داستان کوتاهی از خورخه لوئیس بورخس نویسنده آرژانتینی است که در سال ۱۹۴۷ منتشر شد. در این داستان خاطرات شخصی که به جاودانگی رسیده و به شهر جاودانگان سفر کرده نقل شده و پیامدهای تجربه جاودانگی تشریح می‌شود.
پرسش از تکنولوژی یا پرسشی در باب تکنولوژی یکی از آثار برجسته مارتین هایدگر است.
هایدگر این موضوع را مطرح می‌کند که تکنولوژی همان یک شیوه خاص ارتباط با چیزهاست. پس تکنولوژی یک وسیله نیست بلکه شیوه‌ای خاص از آشکار کردن چیزها است و بنابراین با مقوله حقیقت مرتبط است. تکنولوژی مدرن با میل به سروری بر چیزها رخصت عیان شدن آنها -آن گونه که هستند- را از آن‌ها سلب می‌کند؛ لذا استیلای تکنولوژی بر چیزها باعث خروج‌شان از آنچه هستند و نه خروج آن‌ها از خفا شده‌است.پرسشی در باب تکنولوژی، مارتین هیدگر، ترجمه و شرح محمدرضا اسدی، اندیشه معاصر، ۱۳۷۴
هایدگر در این مقاله به خوبی ادعا می¬کند که ماهیت تکنولوژی مدرن این است که طبیعت (و انسان) را به عنوان یک منبع جلوه می¬دهد. (هایدگر، 1977) نیروگاه برق آبی مدرن که در کنار رودخانه راین قرار دارد، مثال اصلی هایدگر در این مقاله است. به گفتۀ هایدگر، این نیروگاه رودخانه را به «تامین کنندۀ انرژی آب» تبدیل می‌کند، برخلاف پُلِ چوبی قدیمی روی رودخانۀ راین که به رودخانه اجازه می‌دهد یک رودخانه باشد و نه فقط یک منبع انرژی.
محمدمهدی فیض‌مهدوی (۱۲۴۹ در کرمانشاه - ۱۳۰۶ در کرمانشاه) معروف به آمدمهدی (آقامحمد مهدی)، روحانی شیعه و از هواداران جنبش مشروطه ایران در کرمانشاه بود.
محمدمهدی فیض‌مهدوی در سال ۱۲۴۹ خورشیدی (۱۸۷۰ میلادی)، در کرمانشاه در خانواده‌ای روحانی از نوادگان فیض کاشانی که چند نسل قبل با هدف تبلیغ تشیع در کرمانشاه از کاشان به این شهر مهاجرت کرده‌بودند، به دنیا آمد. پدرش به نام شیخ محمدتقی فیض‌مهدوی (درگذشته به سال ۱۸۷۸ یا ۱۸۸۹)، یک فقیه بود. جد اول وی شیخ محمدمهدی فیض و جد دوم وی محمد محسن قاری نام داشت. مهاجرت این خاندان به کرمانشاه در زمان محمدمحسن قاری اتفاق افتاد. به همین ترتیب جد سوم وی در کاشان، محمدسمیع معلم، جد چهارمش محمدحسین مدرس و جد پنجمش محمدمحسن علم‌الهدی و جد اعلای وی محمد بن مرتضی ملقب به فیض کاشانی (درگذشته به سال ۱۶۸۰) همگی از روحانیان و فقیهان شیعه در کاشان بودند.پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه؛ "محمدمهدی فیض‌مهدوی"، تاریخ انتشار: ۳ دی ۱۳۹۰؛ بازدید در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۵.دانشنامه اسلامی؛ "محمدمهدی فیض‌مهدوی"؛ بازدید در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۵.
محمدمهدی فیض‌مهدوی دارای چهار فرزند پسر به نام‌های محمدتقی، محسن، محمدجعفر و رضا شد. سه فرزند اول وی هر سه تحصیلات مذهبی انجام داده و به عنوان روحانی فعالیت می‌کردند. فرزند کوچک‌تر وی به نام رضا فیض‌مهدوی نیز در دستگاه دادگستری به عنوان قاضی استخدام شد.پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه؛ "محمدمهدی فیض‌مهدوی"، تاریخ انتشار: ۳ دی ۱۳۹۰؛ بازدید در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۵.دانشنامه اسلامی؛ "محمدمهدی فیض‌مهدوی"؛ بازدید در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۵.
محمدمهدی فیض‌مهدوی در ابتدای نوجوانی در کرمانشاه وارد حوزه علمیه شد. در منابع گوناگون نامی از استادان وی در حوزه علمیه کرمانشاه برده نشده، اما با توجه به تاریخ تحصیل وی حوزه کرمانشاه، گمان می‌رود که وی شاگرد "شیخ احمد بن عبدالاحد شیخ‌الاسلام کزازی" (درگذشته به سال ۱۲۸۳ خ)، "حبیب‌الله فرزند محمدجعفر فرزند محمدعلی" (درگذشته به سال ۱۲۷۵ خ)و نیز پدرش به نام "شیخ محمدتقی فرزند محمد محسن" (درگذشته به سال ۱۲۶۹ خ) بوده‌باشد.پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه؛ "محمدمهدی فیض‌مهدوی"، تاریخ انتشار: ۳ دی ۱۳۹۰؛ بازدید در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۵.دانشنامه اسلامی؛ "محمدمهدی فیض‌مهدوی"؛ بازدید در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۵.
وی در سال ۱۲۷۲ خورشیدی (۱۸۹۳ میلادی) در سن ۲۴ سالگی برای ادامه تحصیلات حوزوی‌اش به نجف در عثمانی رفت. در آنجا وی شاگرد میرزا حسین خلیلی تهرانی (درگذشته به سال ۱۲۸۶ خ)، سید محمد کاظم طباطبایی یزدی (درگذشته به سال ۱۲۹۷ خ)، میرزا فتح‌الله، مشهور به شیخ الشریعه اصفهانی (درگذشته به سال ۱۲۹۹ خ) و محمد کاظم خراسانی (درگذشته به سال ۱۲۸۹ خ) بوده‌است.پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه؛ "محمدمهدی فیض‌مهدوی"، تاریخ انتشار: ۳ دی ۱۳۹۰؛ بازدید در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۵.دانشنامه اسلامی؛ "محمدمهدی فیض‌مهدوی"؛ بازدید در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۵.
محمد مهدی فیض‌مهدوی در کرمانشاه یک کتابخانه تأسیس کرد. وی در سفر حج، تعداد زیادی کتاب چاپ شده در کشورهای عربی را خریده و با خود به کرمانشاه آورد. جعفر فیض‌مهدوی پسر وی نیز بر تعداد کتاب‌ها افزود. این کتابخانه با مرگ جعفر فیض‌مهدوی در سال ۱۳۲۶ خورشیدی به تهران انتقال داده‌شد. از جمله کتاب‌های شاخص این کتابخانه، قرآنی دست‌نویس به خط میرزا احمد تبریزی و نیز نسخه‌های متعدد خطی از شاعران کرمانشاه و دیگر شهرها بوده‌است.پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه؛ "محمدمهدی فیض‌مهدوی"، تاریخ انتشار: ۳ دی ۱۳۹۰؛ بازدید در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۵.دانشنامه اسلامی؛ "محمدمهدی فیض‌مهدوی"؛ بازدید در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۵.
محمدمهدی فیض‌مهدوی از طرفداران مشروطیت در کرمانشاه بود و می‌کوشید تا با راهنمایی و هدایت مشروطه‌خواهان، از جریان‌های مشروطه‌خواه در کرمانشاه حمایت کند. وی به‌طور مشخص از دو انجمن اصناف و غیرت در کرمانشاه که در راستای برقراری مشروطه تلاش می‌کردند حمایت می‌کرد. وی همچنین در جریان مقاومت ۱۳ ماهه تبریز در برابر استبداد، از ستارخان و باقرخان پشتیبانی می‌کرد و یارمحمدخان کرمانشاهی را نیز به رفتن به تبریز برای یاری دادن به مقاومت تشویق کرد.
غلامرضا کیوان سمیعی در کتاب "زندگانی حیدرقلی سردار کابلی" می‌نویسد:
محمدمهدی فیض‌مهدوی در جریان تحصن مشروطه‌خواهان در کنسولگری انگلستان در کرمانشاه، نقش زیادی داشت. تا آنجا که ملک‌زاده از وی به عنوان رهبر حزب میلیون و رهبر مشروطه‌خواهان نام می‌برد و می‌نویسد:
چون مستبدین از کمک ایلات بهره‌مند بودند به طرف قنسولخانه که مشروطه‌خواهان در آن متحصن بودند هجوم بردند و تیراندازی کردند، ولی جرأت نکردند وارد قنسولخانه شوند و متحصنین را به قتل برسانند. آقا محمدمهدی که رئیس حزب میلیون بود، با دوهزار نفر در قنسولخانه انگلیس متحصن بود و محمدعلی شاه تسلیم او را از سفارت انگلیس تقاضا کرد، ولی سفارت نپذیرفت.
محمدمهدی فیض‌مهدوی همچنین به سبب موضع‌گیری‌ها و فعلیت‌هایش در حمایت از مشروطه، مورد تهدید قرار گرفت و حتی یک بار گروهی از مخالفان مشروطه برای آتش زدن خانه و کشتن وی اجیر شدند. اما یارمحمدخان کرمانشاهی با سنگرگیری بر روی پشت بام خانه فیض‌مهدوی، سرکرده مهاجمین به نام «محمدعلی بیل باز» را هدف قرار داد و کشت و سبب فرار کردن بقیه مهاجمان شد.پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه؛ "محمدمهدی فیض‌مهدوی"، تاریخ انتشار: ۳ دی ۱۳۹۰؛ بازدید در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۵.دانشنامه اسلامی؛ "محمدمهدی فیض‌مهدوی"؛ بازدید در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۵.
محمد مهدی فیض مهدوی در تاریخ ۳ جمادی‌الثانی ۱۳۴۶ هجری قمری (برابر با ۶ آذر ۱۳۰۶ هجری خورشیدی و ۲۸ نوامبر ۱۹۲۷) در کرمانشاه درگذشت. جسد وی به شهر قم منتقل و در قبرستان شیخان در کنار قبر میرزای قمی به خاک سپرده‌شد.پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه؛ "محمدمهدی فیض‌مهدوی"، تاریخ انتشار: ۳ دی ۱۳۹۰؛ بازدید در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۵.دانشنامه اسلامی؛ "محمدمهدی فیض‌مهدوی"؛ بازدید در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۵.
روباه بزرگ پرنده (Pteropus vampyrus)، که به عنوان روباه پرنده مالایی، روباه پرنده مالزیایی، خفاش میوه خوار بزرگ، کَلَنگ یا کَلُنگ شناخته می‌شود، گونه‌ای از خفاش میوه‌خوار جنوب آسیا در خانواده Pteropodidae است. مانند دیگر اعضای سردهٔ تروپوس یا خفاشهای میوه‌خوار، انحصارا بر میوه‌ها، شهد و گل‌ها (علیرغم نام علمی آن) تغذیه می‌کند. این گونه بعنوان یکی از بزرگ‌ترین خفاش‌ها شناخته می‌شود. [۴] این گونه همانند تقریباً تمامی دیگر خفاش‌های میوه خوار، فاقد توانایی پژواک‌یابی است اما این ضعف را با دید خوب خود جبران می‌کند.
کمدی انسانی عنوانی‌ست که انوره دو بالزاک به مجموعه رمان‌های دنباله‌دار و داستان‌های منتشر شدهٔ خود از خود در حد فاصل ۱۸۳۰ تا ۱۸۵۶ میلادی داده است. از این جمله در کتاب آرزوهای بر باد رفته، ترجمه محمد جعفر پوینده، جورج لوکاچ که در جای جای این کتاب در پاورقی‌ها به این شخصیت‌ها اشاره می‌کند.
کمدی انسانی، اوضاع جامعه فرانسه و شهر پاریس را در دوران بازگشت بوربون‌ها به سلطنت فرانسه و سلطنت ژوئیه فرانسه به تصویر می‌کشد.https://books.google.com/books?id=HUSrphJsdf8C&pg=PA1&lpg=PA1&dq=La+Comédie+humaine+Restoration+and+July+Monarchy&source=bl&ots=fCTp2xGcK2&sig=igruKQzD8e7ErFCVXZc_Gwk2saE&hl=en&sa=X&ved=0CCkQ6AEwAmoVChMIzJn11uP2xwIVTIgsCh05_gD-#v=onepage&q=La%20Comédie%20humaine%20Restoration%20and%20July%20Monarchy&f=false
رئالیسم عریان و بدبینی بالزاک به سرشت انسانی که در آثارش هویداست، او را زمینه ساز ایجاد جنبش ناتورالیسم در ادبیات فرانسه کرده‌است. تأثیر او بر بسیاری از نویسندگان ناتورالیست از جمله امیل زولا کاملاً آشکار است. عوامل بسیاری در این بدبینی سهیم بودند، مثل دوران کودکی و اوضاع اجتماعی زمان او.
این مجموعه بر اساس ویرایش شاقل فوقن (Charles Furne) در دو فصل اصلی به نام‌های مطالعات رفتاری و مطالعات فلسفی و یک فصل دیگر به نام مطالعات فلسفی-تحلیل دسته‌بندی شده‌است.
فصل مطالعات رفتاری دارای این پنج بخش می‌باشد:
علاوه بر این سه فصل، دو بخش اضافه شده از ویرایش هوسیو (Houssiaux) و چند اثر ناتمام نیز قسمتی از مجموعه است. کمدی انسانی مجموعاً شامل ۹۶ اثر مختلف می‌باشد.
حتی کوتوله‌ها در آغاز کوچک بودند () فیلمی در ژانر کمدی-درام به نویسندگی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی ورنر هرتسوک است که در سال ۱۹۷۰ منتشر شد.
نبرد خرمشهر درگیری شهری‌ای میان ارتش عراق و رزمندگان ایرانی بود که در حومه و داخل خرمشهر از تاریخ ۱ مهر تا ۴ آبان سال ۱۳۵۹ رخ داد. در پی حمله عراق به ایران، ۱۲ لشکر عراقی به سمت خرمشهر روانه شدند که با مقاومتِ گردان دژ نیروی زمینی ارتش، گردان تکاوران دریایی بوشهر، پاسداران و مردم بومی خرمشهر و شهرهای اطراف آن روبرو شدند. نهایتاً، عراق توانست پس از ۳۴ روز درگیری، خرمشهر را تسخیر کند. در این نبرد از هر دو طرف حدود ۷٬۰۰۰ نفر کشته و مجروح شدند و تعداد چند صد خودرو زرهی و تانک منهدم شد. با وجود مقاومت سرسختانهٔ ایرانی‌ها، به دلیل نرسیدن نیروی کمکی (تجهیزات، مهمات و نیروی نظامی) و آتش سنگین توپخانهٔ ارتش عراق و بمباران‌های پیاپی نیروی هوایی عراق، سرانجام با دستور شفاهی مقامات ایرانی، نیروهای مقاومت پس از خارج کردن مردم، از طریق رودخانه کارون، از شهر خارج شدند.
فرماندهی مقاومت خرمشهر را سرهنگ علی قمری فرمانده داوطلب گردان دژ خرمشهر، دریادار دوم داریوش ضرغامی، ناخدا هوشنگ صمدی فرمانده گردان تکاوران دریایی ارتش، محمد جهان‌آرا فرمانده سپاه خرمشهر و دریادار عيسی حسینی بای که یکی از تکاوران زبدهٔ ارتش و اولین فرماندهِ تکاوران مستقر در خرمشهر بود، به‌عهده داشتند. اگرچه صدام حسین رئیس‌جمهور عراق، وعدهٔ فتح یک‌روزهٔ خرمشهر، سه‌روزهٔ خوزستان و یک هفته‌ای ایران را می‌داد، اما با مقاومت نیروهای ارتشی و مردمی در خوزستان، طی بیش از یک ماه تنها به اشغال خرمشهر و حصر آبادان اکتفا کرد.
پس از وقوع انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷، برخی استان‌ها از جمله خوزستان دچار آشوب شد. در اهواز، حزب خلق عرب ادعای جدایی و پیوستن به عراق را داشت. بمب‌گذاری و خرابکاری آنها، مدتی مردم شهر خرمشهر را عاصی کرده بود.
در خرمشهر و اهواز، گروه جدایی‌طلب جبهه خلق عرب شورش‌هایی کرده بود و به کمک صدام حسین، برای مدتی در شهرهای استان خوزستان بمب‌گذاری می‌کرد و در جاده‌های مرزی مین ضد نفر یا ضد خودرو می‌گذاشت. در بهار ۱۳۵۸، تیمسار احمد مدنی استاندار وقت استان خوزستان از فرمانده منطقه دوم نیروی دریایی در بوشهر، تقاضای اعزام یک گروهان تکاور برای تأمین امنیت خرمشهر و آبادان کرد. از بوشهر یک گروهان تکاور نود نفری به فرماندهی ناوبان عیسی حسینی‌بای، ناوبان محمدعلی صفا، ناوبان سلیمان محبوبی به خرمشهر گسیل شد تا با خرابکارها مقابله کند. تکاورها مقدار زیادی از بمب‌ها و مین‌های کارگذاری شده را خنثی کردند و با کمک مردم بومی، اقدام به شناسایی و دستگیری خرابکارها کردند.
مدنی، استاندار خوزستان، در نامه‌هایی به تاریخ ۱۳۵۸/۲/۱۵ به وزیر کشور چنین نوشت:
در خرداد ۱۳۵۸، آشوب در خرمشهر به اوج رسید. نیروهای جبهه خلق عرب، شهر را به اشغال خود درآورده و ساختمان شهرداری و برخی اماکن دیگر دولتی را اشغال کردند و مسلحانه در شهر مانور می‌دادند. همچنین به مقر سپاه پاسداران در خرمشهر ریخته، محمد جهان‌آرا و هفده نفر دیگر را به گروگان گرفتند. این غائله با دخالت تکاورهای نیروی دریایی پایان گرفت و عناصر خرابکار از شهر بیرون رانده شدند.
در پائیز و زمستان سال ۱۳۵۸، با حمله به کنسولگری عراقی و مدرسه عراقی‌ها در خرمشهر، اسنادی از این دو مرکز کشف شد که نمایانگر توطئه‌چینی و خرابکاری عراقی‌ها در خرمشهر بود.
صدام حسین که تازه به مقام ریاست جمهوری عراق دست یافته بود، در نامه‌ای به شورای انقلاب ادعا کرد، شرکت خرابکاران عراقی در خوزستان به تلافی مداخله ایران در کردستان عراق بوده‌است.
به گفته ناخدا صمدی، اوایل بهار ۱۳۵۹، برای نیروهای ارتشی کاملاً آشکار و روشن بود که عراق به زودی جنگی را شروع می‌کند. در مجموع، حدود نود تکاور در خرمشهر، آبادان و اهواز مستقر بود. آن‌ها در عین حفظ امنیت خرمشهر، در مرز و پاسگاه‌های مرزی در شلمچه و اطراف رودخانه کارون، به نیروهای ژاندارمری کمک می‌کردند. چندین مورد درگیری با نیروهای عراقی گزارش شد.
تکاوران مستقر در خرمشهر و اهواز، مرتباً گزارش تحرکات نیروی زمینی ارتش عراق (سنگربندی، استقرار تجهیزات و امکانات جنگی، جابه‌جایی نیروهای عراقی، جاده‌سازی منتهی به مرز ایران) را به ستاد نیروی دریایی و مقامات بالاتر گزارش می‌کردند. همه سران درجه اول سیاسی جمهوری اسلامی در تهران هم از این موضوع اطلاع داشتند. به گفته ناخدا یکم هوشنگ صمدی (فرمانده وقت گردان یکم تکاوران دریایی ارتش) با رصد مانور نیروی نظامی عراق در شمال خلیج فارس، نیروی دریایی به حالت آماده‌باش درآمده بود. با وجود گزارش‌هایی که برای تهران ارسال می‌شد، رهبر انقلاب و دولت موقت در این خصوص فعالیتی نمی‌کنند.
عباس امیر انتظام در این خصوص بیان می‌کند که سازمان اطلاعاتی ایالات متحده حداقل دومرتبه نسبت به تحرکات عراقی‌ها و عزمشان برای حمله به ایران هشدار می‌دهند، و این هشدار در جلسه ای با بازرگان و یزدی مطرح می‌شود اما آن‌ها علاقه چندانی نشان نمی‌دهند چرا که آن‌ها خود معتقد بودند از سطح تحرکات و تهدیدها آگاهند. همچنین ابوالحسن بنی صدر مدعی می‌شود حداقل دومرتبه خمینی را در جریان احتمال حمله عراق قرار داده که با بی میلی وی مواجه می‌شود.
حسینعلی منتظری در این خصوص از ترس کشورهای اطراف از انقلاب ایران و صدور انقلاب و بحث تلقی دخالت در امور آن کشور به روح‌الله خمینی می گوید و درخواست اعزام هیئت حسن نیت برای بهبود روابط را می دهد به‌خصوص که زمزمه‌های برخورد نظامی از سوی کشور عراق به گوش می‌رسید. و خمینی در در پاسخ می گوید که:
به گفته ناخدا هوشنگ صمدی، هم‌زمان با کمک مالی و تسلیحاتی صدام حسین از جبهه خلق عرب، جهت خرابکاری در تأسیسات اقتصادی و زیربنایی کشور، امارات متحده عربی هم مدعی تصاحب سه جزیره ایرانی (تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی) بود. حتی کشتی‌های گشتی عراقی مستقر در خور عبدالله و شمال خلیج فارس، برای کشتی‌های ایرانی ایجاد مزاحمت می‌کردند.
در تهاجم عراق به ایران، ارتش عراق به‌منظور دسته‌بندی قوای زمینی برای شروع پیشروی در خاک ایران، نیروی خود را به سه جبهه شمالی، میانی و جنوبی تقسیم کرده بود.
تمرکز اصلی قوای نظامی عراق در جبهه جنوبی قرار داشت، که از منطقه جنوب مهران شروع شده و تا آبادان و راس البیشه ادامه می‌یافت. از مهمترین شهرهای هدف عراق در این جبهه می‌توان به دزفول، اندیمشک، اهواز، سوسنگرد، خرمشهر و آبادان اشاره کرد.نگاهی به آغاز تهاجم عراق به ایران "خبرگزاری مهر" هدف اولیه بخش جنوبی ارتش عراق، تصرف برق‌آسای شهر مرزی خرمشهر و پس از آن آبادان، اهواز، دزفول و سوسنگرد بود. عراق کسب این هدف را یک پیروزی استراتژیک برای خود تلقی می‌کرد.
با شروع جنگ، سپاه سوم ارتش عراق (۳ لشکر زرهی و ۲ لشکر مکانیزه) هجوم خود را از چند محور آغاز کرد. لشکر ۱۰ زرهی ارتش عراق توانست در طی ۶ روز ۸۰ کیلومتر به داخل مرز ایران پیشروی کند و نیروهایش را در غرب رودخانه کرخه مستقر کند. لشکر ۱ مکانیزه عراق نیز با وجود مقاومتهای مردمی توانست ۱ هفته بعد در غرب کرخه مستقر شود. لشکر ۹ زرهی عراق با تصرف شهرهای بستان و سوسنگرد و ارتفاعات الله‌اکبر، پیشروی خود را به سمت اهواز ادامه داد. لشکر ۵ مکانیزه عراق بعد از تصرف پادگان حمید و قطع جاده خرمشهر-اهواز، در ۱۵ کیلومتری جنوب غربی اهواز استقرار یافت. از طرفی با عبور لشکر ۳ زرهی از رودخانه کرخه و قطع جاده آبادان-اهواز محاصره خرمشهر و آبادان تکمیل گردید.
ولی سه ستون زرهی عراقی که برای تصرف خرمشهر اعزام شده بودند، با مقاومت ناهماهنگ و خودجوش مردم این شهر مواجه شدند و در کمین حدود ۳۰۰۰ غیرنظامی‌ای افتادند که سلاح‌های ناچیزی همچون تفنگ ام۱ گاراند، نارنجک و کوکتل مولوتوف در مقابل تجاوز ارتش عراق مقاومت می‌کردند. بیشتر نیروهای مقاومت خرمشهر با وجود آموزش نظامی ناچیز انگیزه بسیار زیادی برای جنگیدن داشتند. این نیروها موفق شدند جلوی پیشروی سریع ارتش عراق را بگیرند و عراق در همان مرحله اول جنگ، در رسیدن به اهداف خود ناکام ماند و درگیر یک نبرد خانه به خانه در کوچه‌های خرمشهر شد. و پس از آن نیز عراق به مدت سه هفته درگیر نبردهای خیابانی با گردان تکاوران دریایی بوشهر در این شهر بود. در ایران برای مدت‌ها خرمشهر به احترام مقاومت و نبرد شهروندان این شهر، «خونین‌شهر» نامیده می‌شد. سرانجام با ملحق شدن نیروهای تازه‌نفس لشکر ۱۱ پیاده عراق به نیروهای محاصره‌کننده درگیر در خرمشهر، این شهر سقوط کرد.
عراق ابتدا برای اشغال خرمشهر دو گردان فرستاده بود، اما با مقاومت نیروهای ایرانی مجبور شد بیش از دو لشکر اعزام کند. پل خرمشهر روز دوم آبان ۵۹ مسدود شد و ورود و خروج به شهر پس از آن به آسانی میسر نبود. عراق این روز را تصرف خرمشهر دانست در حالی که «مقاومت نیروها ادامه داشت و دشمن نتوانسته بود بر تمامی شهر تسلط یابد.»سی‌پنج سالگی سقوط خرمشهر؛ 'مقاومت با آخرین فشنگ‌ها، بی‌بی‌سی فارسی نهایتاً، تصرف خرمشهر ۳۴ روزروزشمار حمله عراق به خرمشهر به طول انجامید و در درگیری‌ها هر دو طرف حدود ۷۰۰۰ کشته و زخمی دادند.
در روز سوم آبان ماه ۱۳۵۹، عراقی‌ها با استقرار در ساختمان فرمانداری خرمشهر و دیگر ساختمان‌های مجاور، پل خرمشهر را زیر آتش خمپاره‌اندازها و تیربارهای سنگین خود گرفتند و مانع تردد قایق در رودخانه کارون نیز شدند. تعدادی از واحدهای عراقی به ۳۰ متری مسجد جامع رسیدند. پس از مدتی درگیری، با فرارسیدن شب، مدافعان دستور عقب‌نشینی و ترک شهر را دریافت کردند.
ناخدا یکم هوشنگ صمدی در کتاب خاطراتش روایت کرده‌است:
خرمشهر تا ۳ خرداد ۱۳۶۱ در اشغال نیروهای عراق باقی ماند و نهایتاً، با عملیات بیت المقدس توسط نیروهای ایران بازپس گرفته شد. آزادسازی خرمشهر در حقیقت از اهداف مرحله چهارم عملیات بیت‌المقدس بود. در ساعت ۲۲:۳۰ شامگاه شنبه، ۱ خردادماه ۱۳۶۱، مرحله چهارم این عملیات با اعلام رمز یا محمدبن‌عبدالله، از بی‌سیم فرماندهی قرارگاه مرکزی کربلا به واحدهای عمل‌کننده، با هدف آزادسازی خرمشهر آغاز شد. در پایان این نبرد علاوه بر پایان بخشیدن به ۱۹ ماه اشغال بخشی از حساس‌ترین مناطق خوزستان و آزادسازی خرمشهر، ضربه‌ای سنگین به توان رزمی و روحیه نیروهای عراقی وارد آمد. در جریان آزادسازی خرمشهر حدود ۱۶ هزار نیروی عراقی کشته و زخمی شدند و همچنین ۱۹ هزار نفر نیروی عراقی به اسارت نیروهای ایرانی درآمدند.
بخشی از اسناد، حکم ارتشی سرهنگ حسین حسنی سعدی، فرمانده ستاد عملیات مشترک جنوب به ناخدا یکم هوشنگ صمدی، فرمانده تکاوران ارتشِ مستقر در خرمشهر است.
نبرد خرمشهر و مقاومت سی‌وچندروزهٔ ایرانیان دست‌مایهٔ ساخت آثار هنری مختلفی شده است و فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی آن را از زوایای مختلف به تصویر کشیده‌اند. ایرانیان با رویکردی حماسی به نبرد خرمشهر، آثار هنری متعددی را آفریده‌اند که برخی از آن‌ها عبارتند از:
کیاوِنّا (به ایتالیایی: Chiavenna) یک شهرستان (کومونه) در ایتالیا است که در استان سوندریو در ناحیه لمباردی واقع شده‌است.
کیاونا ۱۱٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۲۶۳ نفر جمعیت دارد و ۳۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شاهزاده زید رعد حسین(به عربی: زید ابن رعد الحسین)؛ زادهٔ ) دیپلمات اهل کشور اردن و کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل است.
سازمان ملل این مقام را برای او در سپتامبر ۲۰۱۴ به تصویب رساند. زید نقش مهمی در ایجاد دیوان کیفری بین‌المللی ایفا کرد و در سپتامبر ۲۰۰۲ بعنوان رئیس مجمع کشورهای عضو دادگاه جنایی بین‌المللی انتخاب شد. او همچنین به عنوان یک افسر سیاسی در سازمان ملل متحد، در یوگسلاوی سابق، از ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶خدمت کرد.
زید از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۷، به عنوان نماینده دائمی اردن در سازمان ملل متحد، انتخاب شد، هنگامی که به عنوان سفیر اردن در ایالات متحده و سفیر غیرمسلح در مکزیک منصوب شد. او در سال ۲۰۱۰ مجدداً نماینده دائمی شد و تا سال ۲۰۱۴ خدمت کرد، کمی قبل از انتخاب وی به عنوان کمیسر عالی، استعفا داد.Prince Zeid resigns as Jordan’s representative at UN
او فرزند شاهزاده رعد بن زید، حاجبِ دربارِ اردن و همسرش مارگارتا اینگا الیزابت لیند متولد سوئد است. از آنجا که سازمان ملل اجازه استفاده از عنوان‌های سلطنتی یا عنوان‌های دیگر توسط مقامات خود را با توجه به کار رسمی خود نمی‌دهد، زید به عنوان زید رعد الحسین به عنوان کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل شناخته می‌شود.New UN Human Rights Chief Warns Of A ‘House Of Blood’ In Iraq And Syria
زید در امان، اردن متولد شد. او در مدرسه ریدز در سوری انگلستان، سپس در دانشگاه جان هاپکینز در ایالات متحده تحصیل کرد، او عضو برجسته ای از باشگاه راگبی آن دانشگاه بود و فارغ‌التحصیل B.A. در سال ۱۹۸۷ شد.. او پس از آن در کالج مسیح، کمبریج، تحصیل کرد و در سال ۱۹۹۳ دکترا گرفت.
در سال ۱۹۸۹، شاهزاده زید کمیسیون خود را به عنوان افسر پلیس بیابان اردن (جانشین لژیون عرب) دریافت کرد و تا سال ۱۹۹۴ به آنها خدماتی داد. او سپس دو سال به عنوان یک افسر سیاسی در سازمان ملل متحد، (نیروی سازمان ملل متحد در یوگسلاوی سابق) خدمت کرد.Statement to the Security Council on Iraq United Nations High Commissioner for Human Rights Zeid Ra’ad Al Hussein
زید در سالهای ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰ به عنوان معاون دائمی نماینده دائمی ملل متحد در سازمان ملل متحد خدمت کرده‌است. در اوت ۲۰۰۰ او نماینده دائمی در سازمان ملل متحد منصوب شد و تا سال ۲۰۰۷ به خدمت گرفته شد. در سال ۲۰۰۶، از اردن به عنوان نامزدی دبیرکل سازمان ملل متحد پیشنهاد شد. از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ سفیر اردن در ایالات متحده آمریکا بود و سپس در سال ۲۰۱۰ به عنوان نماینده دائمی اردن به سازمان ملل بازگشت.UN human rights chief denounces Sun over Katie Hopkins 'cockroach' column
در ۸ سپتامبر ۲۰۱۴، زید در سخنرانی افتتاحیه شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در مقر سازمان ملل در ژنو در حضور ۴۷ کشور عضو، به شدت از گروه دولت به اصطلاح اسلامی (داعش) انتقاد کرد و گفت که داعش در حال تلاش برای ایجاد حمام خون است. وی از جامعه بین‌المللی خواست تا گسترش این نیرو در عراق و سوریه مبارزه کند. آو از آنها می‌پرسد: «آیا آنها معتقدند که شجاعانه عمل می‌کنند، وقتی اسیران را وحشیانه کشتار می‌کنند؟» او گفت که کشتار، سربریدن، تجاوز و شکنجه «تنها نشان می‌دهد که یک دولت تکفیری است. این نیرو چگونه می‌تواند در در آینده حکومت کند؟»Russia lodges formal complaint with UN over criticism of Trump
مجتبی ملکی قائم مقام رئیس کل دادگستری استان خراسان رضوی است. او پیشتر دادستان پیشین عمومی و انقلاب استان کرمانشاه بود.
اتحادیه اروپا طی تصمیم مورخ ۱۸ مهر ۱۳۹۰ (۱۰ اکتبر ۲۰۱۱)، ۲۹ مقام ایرانی از جمله مجتبی ملکی را به دلیل نقشی که در نقض گسترده و شدید حقوق شهروندان ایرانی داشته‌اند، از ورود به کشورهای این اتحادیه محروم کرد. کلیه دارایی‌های این مقامات نیز در اروپا توقیف خواهد شد.
بر اساس بیانیه اتحادیه اروپا، مجتبی ملکی، دادستان عمومی و انقلاب کرمانشاه، مسئول افزایش تعداد اعدام‌ها مانند به دار آویختن ۷ نفر در یک روز در تاریخ ۱۳ دی ۱۳۸۸(۳ ژانویه ۲۰۱۰) در زندان مرکزی کرمانشاه است. در واقع مجتبی ملکی مسئول اصلی افزایش مجازات‌های مرگ است.
از زمان تصدی مجتبی ملکی بر دادستانی استان کرمانشاه، مجازات اعدام افزایش چشمگیری داشته‌است. بخشی از این اعدامها نیز در ملأ عام اجرا گردیده است. آذر ماه ۱۳۹۰، مجتبی ملکی در خلال برگزاری مراسم اعدام ۲ نفر در کرمانشاه، اعدام را عاملی ا برای عبرت گرفتن کسانی که دست به چنین اعمالی می‌زنند توصیف کرد و افزود: «صبح امروز نیز در زندان مرکزی کرمانشاه ۶ نفراز قاچاقچیان به دار کشیده شدند.» افزایش مجازات اعدام و اجرای آن در ملأ عام، همواره مورد اعتراض فعالان و مدافعان حقوق بشر بوده‌است.
مجتبی ملکی ۲۵ آبان ۱۳۹۳ خبر فوت بابک قربانی قهرمان کشتی فرنگی محکوم به اعدام را در زندان دیزل آباد کرمانشاه تأیید کرد. تهیه تعداد زیادی «قرص برنج» در زندان، با توجه به حضور قاضی ناظر زندان که تحت امر دادستانی است و وظیفه وی نظارت بر سلامتی زندانیان است، نشان از سهل انگاری مجتبی ملکی در مدیریت دستگاه تحت امرش می‌باشد. وی پیرامون این ماجرا گفت: «گویا قربانی چند روز پیش با یکی از دوستانش در زندان کرمانشاه قرار می‌گذارد که با هم خودکشی کرده و به زندگی شان پایان دهند که دوستش دو روز پیش در زندان خودکشی کرد و وی نیز صبح امروز اقدام به خودکشی کرد.» مجتبی ملکی علت مرگ بابک قربانی را مصرف بیش از حد قرص‌های مسموم‌کننده اعلام کرد.
ملکی در آبان ماه ۱۳۹۵، توسط صادق آملی لاریجانی به قائم مقامی ریاست کل دادگستری خراسان رضوی منصوب گردید.«نعمت صادقی به عنوان دادستان جدید استان کرمانشاه معرفی شد.»، ۲۶ آبان ۱۳۹۵
باربارا جی. دسوئر () (زاده ۱۹۵۳) کارآفرین، بانکدار و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که اکنون به‌عنوان مدیر عامل اجرایی سیتی‌بانک فعالیت می‌کند. وی از ۱۹۷۷ برای مدت بیش از ۳۰ سال در مناصب گوناگون مدیریتی در بنک آو امریکا فعالیت می‌کرد و در فاصله سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۴ نیز مدیرعامل بنک آو امریکا هوم لونز بود. دسوئر پس از بازنشستگی از بنک آو امریکا در سال ۲۰۱۴ به سیتی‌گروپ پیوست.
ابرگفل در برابر هاجز () از پرونده‌های تحول ساز دیوان عالی ایالات متحده آمریکا است که دیوان عالی در آن با تصمیمی ۵–۴ حکم کرد که حق بنیادین ازدواج بنا بر بندهای رویه قضایی عادلانه و حفاظت برابر متمم چهاردهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا برای زوج‌های همجنس تضمین شده است."Obergefell v. Hodges", No. 14-556, slip op. at 22 (U.S. June 26, 2015) ("The Court now holds that same-sex couples may exercise the fundamental right to marry.").
پرینکیپیا یا پرینسیپیا به معنی "اصول" یا "مبانی" می‌تواند به این موارد اشاره داشته باشد:
خوزه ایگناسیو سانچز گالان (؛ زادهٔ ۳۰ سپتامبر ۱۹۵۰) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی اسپانیایی است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل اجرایی و رییس هیئت مدیره شرکت ایبردرولا فعالیت می‌نماید.
خزانه اعلیحضرت یا خزانه که گاهی به آن وزارت خزانه‌داری بریتانیا گفته می‌شود، از وزارتخانه‌های حکومت بریتانیا است، که مسئولیت توسعه و اجرایی کردن سیاست‌های امور مالی دولتی و سیاست‌های اقتصادی دولت پادشاهی متحد را بر عهده دارد.
رئیس خزانه علیاحضرت از مقامات ارشد حکومتی و همچنین یکی از چهار منصب کبیر حکومتی در دولت پادشاهی متحد به شمار می‌آید.
جان بی. ویهمیر () (زاده ۲۹ ژوئن ۱۹۵۵) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت کی‌پی‌ام‌جی فعالیت می‌کند.
پینک () یک خط لباس زیر زنانه متعلق به ویکتوریا سیکرت است.
در ۱۶ اکتبر سال ۲۰۰۲، ویکتوریا سیکرت اعلام کرد که خط لباس زیر جدید زنانهٔ «پینک» را راه‌اندازی کرده‌است.
مدل‌ها
جرج آزبرن (زاده شده به نام گیدین الویر آزبرن؛ ؛ زادهٔ ) سیاستمدار بریتانیایی و عضو حزب محافظه‌کار است که از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶ وزیر اول، رئیس خزانه و لرد دوم خزانه داری از ۲۰۱۰ و عضو مجلس عوام بریتانیا از تتن از ۲۰۰۱ بوده است.
تبار او که در پدینگتون، لندن زاده شده، به یکی از قدیمی‌ترین خانواده‌های آریستوکراتیک انگلیسی ایرلندی می‌رسد. او که بزرگترین پسر سر پیتر آزبرن، بارونت هفدهم، است وارث بارونتسی آزبرن است. او در مدارس متعددی تحصیل کرد و نهایتاً به مگدلن کالج، آکسفورد، و با مدرکی در تاریخ مدرن فارغ‌التحصیل شد.
ژان-چارلز ناوری () (زاده ۸ مارس ۱۹۴۹) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی فرانسوی الجزایری‌تبار است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت گروپ کازینو فعالیت می‌کند.
رهبر وفادارترین اپوزیسیون اعلی‌حضرت در بریتانیا که به رهبر اپوزیسیون معروف‌تر است، سیاستمداری است که اپوزیسیون رسمی را در بریتانیا رهبری می‌کند. مجلس لردها نیز یک رهبر اپوزیسیون دارد؛ به هر روی، از لایحه پارلمان ۱۹۱۱، مناقشه‌ای نبوده‌است که رهبر در مجلس عوام بریتانیا مهم‌تر است و عنوان اصلی را در اختیار دارد.
بنا بر عرف، رهبر اپوزیسیون بزرگ‌ترین حزبی که در دولت نیست را رهبری می‌کند: وقتی که یک حزب یک راست برنده می‌شود، این منصب در اختیار دومین حزب بزرگ در مجلس عوام است. رهبر معمولاً به عنوان جایگزینی برای نخست‌وزیر بریتانیا دیده شده و به شورای خصوصی بریتانیا منصوب می‌شود.
رهبر کنونی اپوزیسیون کی‌یر استارمر، رهبر حزب کارگر (بریتانیا) است، که در ۴ آوریل ۲۰۲۰ به رهبری حزب کارگر برگزیده شد.
بابیتا شیوداسانی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه سابق سینمای بالیوود و اهل کشور هند است. وی در بین سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۳ در نوزده فیلم بازی کرد. بابیتا همسر راندهیر کاپور است که اکنون از همسرش جدا شده‌است. دو دختر او کاریشما کاپور و کارینا کاپور هر دو از بازیگران بالیوود می‌باشند.
او همچنین در فیلم دیروز، امروز و فردا و قسمت بازی کرده‌است.
کلارا هاسکیل (۷ ژانویه ۱۸۹۵ در بخارست – ۷ دسامبر ۱۹۶۰ در شهر بروکسل) نوازندهٔ پیانوی کلاسیک اهل رومانی بود.
شهرت او به واسطهٔ ترجمه مجموعه‌های کلاسیک و عاشقانه قدیمی بود. به ویژه ثبت کردن قطعه‌هایی از موزارت؛ و ثبت کردن و نوشتن نت‌هایی از بتهوون، شومان و اسکارلاتی. علاوه بر آن او برای اجراهای خودش با پیانو نیز نت‌نویسی می‌کرد. بدون شک کلارا یکی از بزرگترین پیانیست‌هایی است که آثار موزارت را بطرز شگفت‌آوری اجرا می‌کرد.
هاسکیل در یک خانواده یهودی سفاردی در بخارست رومانی به دنیا آمد. وی ابتدا در شهر وین نزد ریشارد روبرت آموزش دید. هاسکیل سپس در سن ۱۰ سالگی به پاریس نقل مکان نمود جایی که تحت نظر ژوزف مورپان آموزش دید. وی در همان سال آلفرد کورتو در کنسرواتوار پاریس تحصیل نمود و در سن ۱۵ سالگی درحالیکه جایزه اول کنسرواتوار (Premier Prix) را به خود اختصاص داده بود، از این مرکز هنری فارغ‌التحصیل گشت. همه چیز حکایت از آینده‌ای درخشان داشت، اما موانع و مشکلات فراوان بودند. این مشکلات تنها به شرایط بد مالی محدود نمی‌شد، بلکه جریانات سیاسی نیز در آینده این نوازنده نقش مهمی داشتند. کلارا موسیقی‌دانی بسیار حساس بود که از بودن در مقابل تماشاگر و به‌طور کلی از صحنه و اجرا در مقابل مردم هراس داشت و همین موضوع باعث می‌شد که غالباً بعد از اجرای کنسرت نداند که تشویق تماشاگران برای اجرای زیبای اوست یا از روی ترحم.
از هنگام کودکی به بیماری‌های گوناگون دچار گشته و اغلب نیز رنگ پریده و بیمار بنظر می‌رسید.
کلارا با نوازندگان و موسیقی‌دان برجسته‌ای همچون ژرژ انسکو که او نیز رومانیایی بود، پابلو کازالز، آیزاک استرن، آرتور گرومیو و اوژن ایزایی کنسرت‌های متعددی در تمام اروپا اجرا نمود.
او به عنوان یک سولیست تحت رهبری بسیاری از رهبران بزرگ ارکستر زمان خود، از جمله جان باربیرولی، سر توماس بیچام، آدریان بولت، ایگن یخوم، هربرت فون کارایان، رودولف کمپه، ولفگانگ زاوالیش، گئورگ سالتی و لئوپولد استوکوفسکی پیانو نواخت.
در سال‌های ۱۹۵۰ بود که وی توانست خود را به عنوان یک پیانیست توانا به مردم بشناساند. گواه این موضوع، صفحات موزیک وی هستند که برای کمپانی‌های مختلف ضبط گردید.
در سال‌های دهه ۱۹۵۰ مشکلات مالی وی بر طرف گردید و زندگی برای کلارا اندکی راحتر شد اما همه اینها در سلامتی او تأثیرگذار نبود. در نهایت وی در اثر سقوط از پله‌های ایستگاه راه‌آهن بروکسل در ۷ دسامبر ۱۹۶۰ و در سن ۶۵ سالگی درگذشت و در گورستان مون‌پارناس به خاک سپرده شد.
مسابقهٔ بین‌المللی پیانوی کلارا هاسکیل از سال ۱۹۶۳ و هر دو سال یکبار برای احترام و جاودانه ساختن خاطرهٔ او در شهر وو وه در کشور سوئیس برگزار می‌شود.
در هر دوره از این مسابقه پیانیست‌های جوانی از سراسر جهان در آن شرکت می‌کنند. کسانی که ایده‌های الهام گرفته شده از او را دنبال می‌کنند و او را سرمشق خود قرار داده‌اند.
سورج بارجاتیا (؛ زادهٔ ) کارگردان، فیلمنامه‌نویس و تهیه‌کننده اهل کشور هند است. وی از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۵، هفت فیلم را کارگردانی کرده‌است که از آن جمله می‌توان به فیلم سینمایی ازدواج و دوستت دارم...آقای هنرمند! اشاره نمود.
فرنسیس دسوزا، بارونس دسوزا (؛ زادهٔ ) دانشمند بریتانیایی در مجلس اعیان بریتانیا است.
جهنو باروا (؛ زادهٔ ) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل کشور هند است که جوایز متعدد ملی و بین‌المللی را برنده شده است. وی اهل آسام است. بیشتر شهرت این کارگردان به خاطر ساخت فیلم من گاندی را نکشتم است.
آنوراگ باسو (؛ زادهٔ) کارگردان، بازیگر، فیلمنامه‌نویس و تهیه‌کننده اهل کشور هند است.
شیام بِنِگال (؛ زادهٔ ) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و سیاست‌مدار کشور اهل هند است. وی جوایز زیادی از جشنواره‌های سینمایی هند برده‌است.