moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تاریخ تولد سنجرخان وزیری نرانی مشخص نیست. اما محل تولد او روستای نران (نهران) از توابع شهرستان سنندج بوده‌است. پدرش میرزا محمد وزیری نرانی، دو همسر داشت که سنجرخان و برادرش یدالله‌خان از همسر دوم او به دنیا آمده و برادرخوانده‌اش به نام میرزا خلیل خان که بعدها سنجرخان را به قتل رساند از همسر اول وی بود. مادر سنجر خان خواهر حاج علی‌خان آگاه کلیایی از کردهای کرمانشاه بود که به امیر امجدخان کلیایی وابسته بود. مادر سنجرخان شیعه و پدرش اهل تسنن و شافعی مذهب بود. تبار سنجرخان از سمت پدر به خاندان وزیری می‌رسد. خاندان وزیری سنندج از نسل خواجه ابراهیم بزاز هستند که در زمان شاه عباس صفوی به فرمان هه‌لوخان اردلان به عنوان مستوفی و وزیر مالیه به دارالحکومۀ خاندان اردلان امد. اوایل سلطنت ناصرالدین‌شاه قاجار ادارۀ‌بسیاری از امور را در دست گرفته و گاهی سبب عزل و نصب حکومت‌ها نیز می‌شدند. طایفه وزیری ها گسترش پیدا کردند و در شهرها و روستاهای کردستان پراکنده شده و نبض کردستان را در دست گرفتند. بعد از انقراض خاندان اردلان در اوایل سلطنت ناصرالدین شاه، وزیری ها در کردستان حرف اول را می زدند و گاهی موجبات عزل و نصب حکومت ها را فراهم می‎‌کردند.خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا): "سنجرخان وزیری از کردستان تا تمام ایران"، نوشته‌شده در ۹ خرداد ۱۳۹۹؛ بازدید در ۸ تیر ۱۳۹۹.
میرزا تقی خان آصف دیوان و برادر او مشیر دیوان بزرگ خاندان وزیری‌ها محسوب می‌شدند که اولی پسرعموی پدر سنجرخان بود. سنجرخان که به دنبال در دست گرفتن قدرت بود، نه تنها دو برادرش میرزا خلیل خان و یدالله‌خان را به جانشینی پدر قبول نداشت،‌ بلکه آصف دیوان را هم به عنوان بزرگ خاندان نمی‌پذیرفت و به همین دلیل درگیری‌های زیادی در درون خاندان وزیری علیه او وجود داشت. با این حال به دلیل تعلق مادر سنجرخان به ایل کلیایی کرمانشاه، وی پشتوانۀ ‌خوبی در میان ایل داشت و به همین دلیل از حاشیۀ امنی برخوردار بود. با این حال سنجرخان در سن ۲۵ سالگی مورد خشم آصف دیوان قرار گرفت و به ناچار در منطقۀ‌ کلیایی پناهنده و به عنوان سردار سرلشکر دربار امیر امجدخان کلیایی که با نفوذترین خان آن منطقه بود استخدام شد. او سه سال با این سمت در کلیایی بود و عنوانی را از آن خود کرد که دیگر خوانین منطقه کلیایی نیز برای رسیدن به آن در رقابت بودند. به همین دلیل خوانین دیگر که برخی او را رقیب خود می‌پنداشتند و برخی دیگر رشمنان امیر امجد بودند اعلام کردند که هر کس سنجرخان را کتف‌بسته تحویل دهد، به شغل سردار لشکری منسوب و انعام بزرگی دریافت خواهد کرد. به دنبال آشکار شدن این فراخوان، امیر امجد خان که نمی‌خواست ابهت حضور سنجرخان شکسته شود، نامه ای به آصف دیوان نوشت و شفاعت او را نزد وی کرد و به آصف دیوان قول داد که از این به بعد سنجر خان تابع اوامر او خواهد بود. با پذیرش این نامه توسط آصف دیوان، سنجر خان اجازه یافت به املاک موروثی پدرش در روستای نران بازگردد. این بازگشت البته بدون درگیری نبود و گماشتگان خوانین کلیایی در راه بازگشت برای به دست آوردن انعام به او حمله‌ور شدند. در این میان فردی به نام مایی‌خان که از سربازان مخالفان امیر امجدخان کلیایی بود، در کشتن وی ناکام ماند و از ترس آنکه در بازگشت به دست اربابش کشته شود، به کلیایی بازنگشت و تا آخر عمر با سنجخان همراه شد و پیمان وفاداری بست.
سنجرخان پس از بازگشت به روستای نران متوجه شد که برادرش خلیل‌خان املاک پدری را تصاحب کرده است و به دلیل خصومت میان این دو برادر امکان زندگی در روستا برای وی وجود ندارد. بنابراین به روستای می‌آوران در مجاورت نران رفت و املام آنجا را خرید و همراه با مایی‌خان در آنجا خانه‌ای ساخت و به کشاورزی پرداخت. او در می‌آوران قلعه‌ای ساخت و افرادی را به عنوان سوار به تفنگ مجهز کرد که بعدها در جنگ همراهش شدند.
در این زمان که روس‌ها مناطق مختلف ایران از جمله کردستان را اشغال کرده‌اند و آزار و اذیت مردم به جایی رسید که مردم از جنگ جویان میهن دوست تقاضای کمک و یاری کردند. سنجرخان با آگاه شدن از عمق بحران و فشارهای زیاد اشغالگران با فرستادن نامه‌هایی به حاکم سنندج و اجازه از آنها، درخواست اذن جنگ و همچنین در اختیار گذاشتن نیروی جنگی برای انجام چنین امری را می‌کند که البته با مخالفت حاکم سنندج رو به رو می‌شود و در نهایت اصرار و درخواستهای زیاد سنجر خان حاکم سنندج را برآن می‌دارد که جهت جلوگیری از سرکشی و اغتشاش قشونی متشکل از قوای انگلیسی که آنموقع در کردستان جولان می‌دادند را جهت سرکوب ارسال می‌نماید که به جنگ میان سنجرخان و انگلیسی‌ها می‌انجامد و با شکست انگلیسی‌ها راه جنگ با روس‌ها برای این مرد هموارتر می‌شود و این بار بدون اجازه و اذن از کسی، خود جوش و با اتکا به نیروهای مردمی روستاهای اطراف سنندج و جوانان گرد آمده بود، راهی میدان مبارزه و نبرد با روس‌ها گردید.
از روستاهای اطراف کامیاران شروع به جنگ و زد و خورد می‌شود و روس‌ها را تا شهر سنندج فراری داده و با شکست دادن آنان، آن‌ها را مجبور به ترک روستاها و شهرها می‌نماید. در شهر سنندج و در جنگ صلوات آباد بعد ازشکست واردکردن به روس‌ها و تعقیب آنان دچار گلوله‌ای ازدشمن می‌شود و زخمی کاری و مهلک برمی‌دارد. با التیام یافتن سنجرخان از آن زخم، بعد از یک ماه با ندایی از فردی مقدس در عالم خواب خان را دوباره بر جنگ و مبارزه مصر و مصمم علیه اشغالگران مژده فتح و پیروزی را می‌دهد.
با فراهم کردن سوارانی ازروستاهای اطراف و با یاری مردم دوباره راهی میدان می‌شود و از شهر دهگلان روس‌ها را در پی یک نبرد سخت شکست و فراری داده و با به دست آوردن مقدار زیادی غنایم جنگی سبک و سنگین و مهمات به جنگ‌های بعدی ادامه می‌دهد. ادامه جنگ‌ها و فتح و پیروزیهای پیاپی سنجر خان تعجب تمام رجال مملکت رادرپی دارد سیل پیشکشیها و هدایا از اطراف واکناف سرازیر می‌شود پیشنهادهای زیادی برای همکاری دریافت می‌دارد که اکثر آن‌ها به موقع و بعضی واقعی نبود. جنگ‌ها به شهرهای دیواندره و سقز کشیده می‌شود و در اکثر مناطق سواران سنجر خان موفق به شکست روس‌ها و آزادسازی مناطق مذکور می‌گردند. باهمکاری یکی از حاکمان منطقه سقز و بوکان به نام حشمت الملک، خان روس‌ها را تا پل منجیل فراری می‌دهد و به عقب می‌راند و تمامی خاک کردستان را از نیروهای روسی پاکسازی می‌کند. نامه‌ای به میرزا کوچک خان می‌نویسد و میرزا را از کار روس‌ها آگاه می‌کندکه آن‌ها را از کردستان فراری داده‌ام و اکنون نوبت شماست که آن‌ها به طرف شما در راهند. میرزا هم در کنار پل منجیل با نیروهای روسی درگیر می‌شود و در این جنگ تلفات زیادی بر نیروهای روس وارد می‌گردد.
در جنگ سنجرخان علیە تهاجم قوای روس و کشیدە شدن این جنگ بە شهرهای دیواندرە و سقز، مردم این منطقه نیز برای دفاع از سرزمین و دین و آیین‌شان در مقابل روسها، اسلحه بدست گرفتند. پس از کشته شدن سنجر خان و در اوج ناامیدی و یاس از شکست، مردم منطقه گلواخی دیواندره وارد این کارزار شدند و با همکاری نیروهای دولت مرکزی سعی بر بیرون کردن روس‌ها کردند و در این میان است که فاطمه خان گلواخی به مانند شیرزنان سلف خود پا به میدان مبارزه می‌گذارد.
... جنگ خونباری بود. کشته‌ها را تا روز بعد نمی‌شد دفن کرد. عده‌ای اسیر شدند، عده‌ای زخمی شدند و «فاتە ڕەش» كه در خط مقدم بود، با همراهان خود تا آخرین نفس جنگید. فاطمه خان گلواخی در حوالی روستای «زاغە علیا» زخمی می‌شود و او را بە چادر درمان و امداد انتقال می‌دهند کە بعد از دو روز از بستری وی خبر می‌رسد کە قشون روس در منطقە بە قتل و غارت دست زدەاند. ایشان از ادامە درمان امتناع می‌کند و می‌گوید مرگ و کشتە شدن در مقابل دشمن را به مداوا و استراحت ترجیح می‌دهد. بلافاصلە با بازسازی قشون خود این بار از حوالی روستای «غیبی سور» و از چند نقطە متفاوت حملات سهمگینی بر دشمن وارد ساختە و دشمن کە غافل گیر شدە بود تا چندین کیلومتر بە طرف سنندج عقب نشینی می‌کند. با این احوال مدت چند ماە جنگ بین عشایر منطقە بە رهبری فاطمه خان و قشون روس ادامه داشت، کە در هر حمله موجب پیروزی عشایر و شکست و کشتە شدن روس‌ها می‌شد.
نقل می‌کنند در ارتفاعات کوە «شیخ شرف» حد واسط روستاهای «زاغە علیا» و «درە سفتە» قشون روس از ترس فاتەڕەش و تنگ شدن حلقەی محاصرە، جرٲت حملە بە روستاهای اطراف در بدست آوردن و تأمین آب و غذا را نداشتند و وجود همین موضوع موجب شد کە قوای روس در این ارتفاعات هفتەها تشنە و گرسنە بمانند کە نتیجە آن کشتە و تسلیم شدن بسیاری از سربازان روس بود. نهایتاً زمستان و شدت سرما از راە رسید و فاتەڕەش بە همراە چند تن از یارانش در حوالی «کانی نیمە ڕوژە» بر اثر شدت برف و کولاک گیر کردە و راە بازگشت و نجات خود را گم می‌کنند و بعد از مدت دو روز تلاش در این سرمای استخوان سوز در کولاک و یخبندان گرفتار شدە و نهایتاً فوت می‌کنند.
بعد از مرگ این شیر زن کرد، فرماندە روس برای نشان دادن كینه و تقاص خود از فاطمه خان، تا آنجا که برایش مقدور بود قوم و اقربای ایشان را دستگیر و اعدام می‌كند. همه عموها، عموزاده‌ها و دایی‌هایش را در کوە شیخ شرف زاغە علیا تیرباران نمود.
سنجر خان بعد از خاتمه کار روس‌ها به روستای خود برگشت و چند سالی را بامدارا کردن با دشمنان خانگی خود به سرآورد. برادرانش مخصوصاً خلیل خان با وجود کینه قدیمی و همچنین حاکم سنندج شریف الدوله با خصومتی که از سنجرخان داشت دلایل مشکلات و سبب ناراحتی‌های ایشان بودند. با تطمیع کردن و تشویق شریف الدوله نابرادری سنجرخان دست به توطئه علیه او زدند. او در روز جمعه ماه محرم و روز عاشورا ۱۳۳۹ هجری قمری معادل با ۱ مهر ۱۲۹۹ هجری شمسی سنجرخان را به خانه خود دعوت کرد. همچنین یکی از برادران تنی خان به نام یدالله‌خان به این مهمانی دعوت بود با وجود اینکه خان روزه سنت عاشورا داشت و هنوز روزه خود را افطار نکرده بود، هنگامی که برای گرفتن وضو به کنارحوض داخل حیاط رفته بود مورد هدف گلوله گماشتگان برادرش گشت، او و برادرش وپسرعمویشان احمدخان وزیری توسط برادر دیگر خود کشته شدند.
عباس کمندی در مصاحبه با خبرگزاری کردپرس اعلام کرد که فیلم سنجرخان به کارگردانی جمیل رستمی و نویسندگی عباس کمندی ساخته می‌شود.http://www.kurdpress.com/Fa/NSite/FullStory/News/?Id=12085#Title= فیلم سینمایی «سنجرخان» توسط کارگردان کردستانی به زودی تولید می‌شود مدیر کل صدا و سیمای مرکز کردستان از آغاز نهضت مستندسازی در این استان در دو بخش صدا و سیما برای تولید آثار فاخر و ماندگار خبر داد و گفت: این کار در بخش سیما از سال جاری آغاز شده‌است. وی با بیان اینکه قرار است با حمایت استانداری کردستان، سریالی با عنوان سنجر خان تولید شود، بیان کرد: بر اساس قول مساعد استاندار کردستان و تأمین اعتبار مورد نیاز شبکه کردستان سریال سنجر خان را تولید می‌کند که این مهم می‌تواند بهترین فرصت برای بیان بخشی از تاریخ این استان و منطقه باشد.
در ۲۲ اسفند ۱۳۹۴ مراسمی به منظور بزرگداشت سنجرخان وزیری نرانی در روستای نران شهرستان سنندج برگزار شد. در این مراسم که در عمارت سنجر خان برگزار شد، جمال احمدی آیین، فرخ لقا معتمد وزیری، هادی ادب، صباح حسنی، جلال شریعتی، اجلال قوامی، غریب سجادی، لیلا وزیری، فردین کمانگر، هاشم حسامی، منصور رحمانی، اسعد فتاحی و رئوف کریمی درباره شخصیت این سردار کُرد به سخنرانی پرداختند.آژانس خبررسانی کردستان (کُردپا): "برای اولین بار یاد سنجر خان وزیری در سنندج گرامی داشته شد"، نوشته‌شده در ۲۲ اسفند ۱۳۹۴؛ بازدید در ۸ تیر ۱۳۹۹.
عباس کمندی (۱۳۳۱ خورشیدی - ۱ خرداد ۱۳۹۳) خواننده، آهنگساز، شاعر، نویسنده، نقاش و کارگردان، کُرد اهل ایران بود.عباس کمندی درگذشت
عباس کمندی، زاده شهر سنندج محله جوراباد. پدر و عمویش هم خوش صدا بودند و می‌خواندند. پدرش شمشال هم می‌نواخت. فعالیت هنری را به صورت حرفه‌ای از هیجده سالگی آغاز کرد و داستان منظومی که به زبان کردی به نام «شه‌و بوو و حه‌مه شوان» (شب بو و محمد چوپان) نوشته بود در آزمون استخدام نویسنده برای رادیو سنندج رتبه نخست را به دست آورد. این داستان از رادیو سنندج دو بار پخش شد و مورد استقبال قرار گرفت و بعدها عباس کمندی دوباره آن را بازنویسی و پخش کرد. دو سال پس از استخدامش در رادیو، تلویزیون سنندج هم به راه افتاد و عباس کمندی کار نویسندگی برای نمایش‌ها و فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی را آغاز کرد. بسیار هم پرکار بود و از جمله کارهای جالب توجهش، دوبله سریال لورل و هاردی به زبان کردی بود که خودش به جای چهار شخصیت در این سریال صحبت کرد. در سال ۱۳۵۰ پس از شرکت در یک شب شعر با حضور جمعی از بزرگان ادبیات ایران از جمله رحیم معینی کرمانشاهی که با ارائه تنظیم شعر حافظ مسئولیت ترانه‌سرایی خانه فرهنگ و هنر به عهده وی گذاشته شد. تا سال ۱۳۵۶ نود و پنج درصد ترانه‌هایی که در رادیو سنندج ضبط می‌شد از خانه فرهنگ و هنر ارائه می‌گردید.
در همان نخستین سال‌های کار در رادیو سنندج، به صورت اتفاقی با حسن کامکار آشنا شد و نخستین تجربه خود را در عالم موسیقی با سرودن شعری برای ترانه‌ای که حسن کامکار به مناسبت جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران ساخت آغاز کرد. پس از آن همکاری عباس کمندی و حسن کامکار تا وقوع انقلاب به همین شیوه ادامه یافت و یکی دو سال بعد عباس کمندی خوانندگی را هم به صورت حرفه‌ای شروع کرد و تا زمان انقلاب حدود سی ترانه با صدای عباس کمندی از رادیو و تلویزیون پخش شد. بیشتر ترانه‌هایی را که می‌خواند خودش از نغمه‌های محلی کردی انتخاب می‌کرد و به جای اشعار عامیانه این ترانه‌ها، سروده‌های شاعران کرد را می‌گذاشت.
پس از انقلاب، عباس کمندی فعالیت موسیقایی را با فرزندان حسن کامکار (گروه کامکارها) ادامه داد که بعدها پرآوازه‌ترین گروه موسیقی کردی در ایران شدند. نخستین حاصل این همکاری آلبوم اورامان بود که در سال ۱۳۶۰ شرکت سروش (وابسته به صدا و سیما) منتشر کرد.
به گفته عباس کمندی، ترانه‌های آلبوم اورامان به صورت فی‌البداهه با برادران کامکار اجرا و ضبط شده بود. عباس کمندی و کامکارها سپس آلبوم «پرشنگ» و بعد از آن، آلبوم «گلاویژ» را بیرون دادند که تاکنون جزو پرطرفداران مجموعه ترانه‌های محلی کردی است.
جدایی‌اش از کامکارها، عملاً جدایی‌اش از موسیقی شد و پس از آن بیشتر بر حرفه اصلی خود یعنی نویسندگی برای رادیو و تلویزیون متمرکز شد و تا سال ۱۳۸۴ که بازنشسته شد تعداد زیادی سریال و نمایشنامه تلویزیونی نوشت و ساخت که برخی از آن‌ها از شبکه سراسری تلویزیون ایران هم پخش شد. در کنار این فعالیت‌ها، داستان‌های محلی و آثار شاعران و سرگذشت نام آوران کرد را گردآوری و تدوین می‌کرد و به چاپ می‌سپردعباس کمندی، خواننده‌ای که می‌خواست شاعر باشد
سبک اشعار آهنگ‌های عباس کمندی عاشقانه است و بیشتر آن‌ها از شاعران هورامان (اورامان) گرفته شده‌است و تاکنون از وی آهنگی راجع به جنگ وکشتار و خون ریزی ثبت نشده.
محمود رجبی (زاده ۱۳۳۰ خورشیدی، جاسب) روحانی مجتهد، شیعه و مدرس حوزه علمیه قم و متخصص جامعه‌شناسی اسلامی است. وی عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، رئیس هیئت امنای موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی است. وی از مؤسسان دفتر همکاری حوزه و دانشگاه (اینک پژوهشگاه حوزه و دانشگاه) است، وی همچنین عضو شورای عالی بررسی متون درسی دانشگاه‌ها نیز می‌باشد. محمود رجبی برای شرکت در انتخابات مجلس خبرگان رهبری در سال ۱۳۸۴ از هرمزگان و در سال ۱۳۹۴ از قزوین نامزد و تأیید صلاحیت گردید ولی انتخاب نشد. محمود رجبی نامزد انتخابات میاندوره‌ای مجلس خبرگان رهبری در سال ۱۴۰۰ از استان قم شد اما در ۲۰ خرداد به دلیل عدم موافقت با تغییر حوزه انتخابیه وی از قم به تهران، انصراف خود را از نامزدی اعلام کرد.
محمود رجبی فرزند غلامحسین در سال ۱۳۳۰ شمسی در شهیدیه جاسب در استان مرکزی متولد شد. پدرش به کشاورزی و آهنگری مشغول بود. او دو سال پس از تولد محمود، همراه خانواده به قم عزیمت نمود. محمود تحصیلات علوم دینی را در مدرسه علمیه محمد رضا گلپایگانی آغاز کرد و کتب دوره مقدمات و سطح را نزد استادان آن زمان به پایان برد. سپس در سال ۱۳۵۰ به درس خارج فقه و اصول استادان حوزه علمیه قم راه یافت و سالها نزد آنها تلمذ کرد. او در طی این سال‌ها در درس تفسیر، علوم عقلی و اخلاق حاضر شد و در اولین دوره آموزشی ویژه مؤسسه در راه حق که تحت نظر محمدتقی مصباح یزدی اداره می‌شد شرکت نمود. وی همچنین با تأسیس پژوهشگاه حوزه و دانشگاه و نیز در گروه علوم اجتماعی این مرکز به تحقیق، ارائه کنفرانس و بازسازی علوم انسانی در قلمرو جامعه‌شناسی پرداخت.
بخشی از مقدمات و کتاب سیوطی (البهجة المرضیة فی شرح الالفیة) را نزد فلاح زاده و شایسته، منطق مظفر و اصول فقه مظفر را نزد امینیان و فیاضی، معالم الاصول را نزد مرتضی مقتدایی و معانی و بیان را نزد شیخ حسن تهرانی فرا گرفت. شرح لمعه الروضةالبهیة فی شرح اللمعةالدمشقیة اثر زین الدین جبل عاملی معروف به «شهید ثانی» را نزد محمد مؤمن، حسین شب‌زنده‌دار جهرمی، شیخ حسن تهرانی، فاضلی و امراللهی فرا گرفت و در درس رسائل سید حسن طاهری خرم‌آبادی و محمد مؤمن و در درس مکاسب ستوده، مصلحی اراکی و محمد مؤمن شرکت کرد. برای آموختن کفایةالاصول نیز به درس سلطانی طباطبایی و محمد مؤمن رفت.
وی پس از پایان دروس سطح در درس خارج مرتضی حائری یزدی، محمد تقی بهجت، حاج شیخ کاظم تبریزی، محمد شاه آبادی و حسین وحید خراسانی حاضر شد. وی همچنین از درس فلسفه و تفسیر موضوعی محمد تقی مصباح یزدی استفاده کرد و سالها در درس کلام شیخ غلامرضا صلواتی و سید عباس حسینی کاشانی شرکت کرد. وی در درس اخلاق علی مشکینی محمد تقی مصباح یزدی و حسین شب زنده دار جهرمی حضور یافت.
اعطای مجوزها و امتیازها
۱. جایزه نقدی برای مقاله اندیشه‌های پنداری در سال ۱۳۵۶
۲. جایزه نقدی برای کتاب قرآن‌شناسی (از سری کتاب‌های آموزش از راه دور) ۱۳۸۰
۳. لوح تقدیر و جایزه نقدی برای مدیر گروه برتر مؤسسه پژوهشی حوزه و دانشگاه در سال ۱۳۸۱
۴. لوح تقدیر و جایزه نقدی برای استاد نمونه مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی ره در سال ۱۳۸۲
۵. لوح تقدیر و جایزه نقدی برای پژوهشگر نمونه استان ۱۳۸۴
۶. لوح تقدیر و جایزه نقدی برای مقاله قانونمندی جامعه و تاریخ از دیدگاه قرآن / همایش فلسفه علوم اجتماعی / دانشگاه امام صادق (ع)
ساختمان قدیم نیوانگلند نام یک ساختمان قدیمی در شهر کانزاس سیتی در ایالت میزوری در آمریکا است.
این ساختمان در سال ۱۲۶۵ هجری خورشیدی (۱۸۸۶ میلادی) توسط یک شرکت معماری از بوستون ساخته گردید، و امروزه در ثبت اماکن تاریخی ملی آمریکا قرار دارد."National Register Information System". National Register of Historic Places. National Park Service. 2009-03-13.
محتوی آب مقدار آبی است که ماده‌ای مانند خاک، سنگ، سرامیک، میوه یا چوب می‌تواند در برداشته باشد. محتوی آب در بسیاری از بحث‌های علمی و مهندسی کاربرد دارد و معمولاً به صورت نسبی بیان می‌شود و مقدار آن می‌تواند از صفر (کاملاً خشک) تا به اندازهٔ پوکی ماده (در حالت اشباع) باشد همچنین می‌توان آن را به صورت حجمی و جرمی بیان داشت.
محتوی حجمی آب یا θ با بیان ریاضی به صورت زیر است:
که در این رابطه formula_2 حجم آب و formula_3 حجم کل است که برابر است با مجموع حجم خاک، آب و هوا.
محتوی وزنی یا جرمی آب که بر اساس جرم ماده به صورت زیر بیان می‌شود:
در این رابطه formula_5 جرم آب و formula_6 جرم کل است (وزن هوا را صفر می‌گیریم). در مهندسی خاک و پی و دانش‌های مربوط به خاک، formula_7 خاکی که در کوره خشک شده باشد برابر با جرم کل یا formula_6 در نظر گرفته می‌شود.
در مکانیک خاک و مهندسی نفت، عبارت درجهٔ اشباع (degree of saturation) یا اشباع آب (water saturation) با نشانهٔ formula_9 به صورت زیر تعریف می‌شود:
که در آن formula_11 همان پوکی و formula_12 حجم فضاهای خالی خاک است. مقدار formula_9 می‌تواند از ۰ (خشک) تا ۱ (اشباع) تغییر کند. البته در واقعیت مقدار formula_9 هرگز به صفر یا ۱ نمی‌رسد بلکه این مقدارها تنها در مهندسی کاربرد دارند.
محتوی آب نرمال شده (normalized water content) با علامت formula_15، همچنین با نام اشباع مؤثر (effective saturation) یا formula_16 یک مقدار بی بعد است که نخستین بار از سوی فن گنوختن به صورت زیر تعریف شد:
در رابطهٔ بالا، formula_18 محتوی آب حجمی و formula_19 محتوی آبی است که در آن گرادیان formula_20 برابر با صفر شود و formula_21 محتوی آب اشباع است که خود برابر با پوکی، formula_22 است.
اگر حجم مشخصی از ماده، و خشک شدهٔ آن در کوره را داشته باشیم می‌توانیم محتوی آب حجمی یا θ را به صورت زیر محاسبه کنیم using:
برای موادی مانند زغال سنگ که با افزوده شدن آب به آن‌ها حجمشان تغییر می‌کند، محتوی آب، "u" بر پایهٔ جرم آب در یکای جرم نمونهٔ مرطوب بیان می‌شود:
البته زمین‌شناسان ترجیح دارند که محتوی آب به صورت درصدی از وزن نمونهٔ خشک بیان شود:
که در آن محتوی آب مورد نظر = formula_30
برای چوب، قرارداد این است که محتوی آب برای نمونهٔ خشک شده در کوره بیان شود (نمونهٔ خشک شده یعنی نمونه‌ای که پیش تر در کوره‌ای با دمای ۱۰۵ درجهٔ سانتیگراد به مدت ۲۴ ساعت قرار داشته است.) این کار در خشک کردن چوب، نکتهٔ مهمی است که حتماً باید رعایت شود.
دریاچه بلو اسپرینگز (Blue Springs Lake) یا چشمه های آبی نام یک دریاچه آب شیرین در نزدیکی شهر کانزاس سیتی است.
این دریاچه ۲۹۲ هکتار وسعت داردhttp://www.visitkc.com/member-details/index.aspx?id=40096 و قسمتی از پارک فلمینگ است.
مانیتی مارلی شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که در زمینه طراحی، توسعه و ساخت سامانه‌ها، ماژول‌ها و قطعات خودرو فعالیت می‌نماید.
تمرکز اصلی این شرکت بر روی سامانه‌های روشنایی وسایل نقلیه، قطعات الکترونیکی خودروها، سامانه‌های تعلیق، سامانه‌های اگزوز و تجهیزات و کیت‌های الکترونیکی مرتبط با خودرو‌های مسابقات اتومبیل‌رانی، شامل فرمول یک، گرند پریکس و رالی قهرمانی جهان، معطوف می‌باشد. این شرکت همچنین در زمینه توسعه تجهیزات جانبی وسایل نقلیه، مانند؛ دستگاه‌های بلوتوث، یواس‌بی، جی‌پی‌اس، بازشناسی گفتار و صفحات لمسی نیز فعالیت می‌کند.
نخستین کارخانه شرکت مانیتی مارلی در سال ۱۹۱۹ با مشارکت و سرمایه‌گذاری شرکت‌های فیات و ارکول مارلی، در سستو سان جووانی، در نزدیکی شهر میلان، راه‌اندازی شد. این شرکت در حال حاضر دارای ۸۳ کارخانه تولیدی، ۱۲ مرکز تحقیق و توسعه و ۲۶ مرکز تخصصی و کاربردی، در ۱۸ کشور جهان می‌باشد. دفتر مرکزی شرکت مانیتی مارلی در کوربتا، لمباردی، ایتالیا قرار دارد و هم‌اکنون از شرکت‌های زیرمجموعه گروه فیات به‌شمار می‌آید.
دریاچه جاکومو (Jacomo Lake) نام یک دریاچه آب شیرین در نزدیکی شهر کانزاس سیتی است.
این دریاچه ۳٫۹ کیلومتر مربع وسعت داردhttp://www.visitkc.com/member-details/index.aspx?id=40084 و قسمتی از پارک فلمینگ است.
پارک فلمینگ (Fleming Park) نام یک پارک شهری در کانزاس سیتی بزرگ است.http://www.visitkc.com/member-details/index.aspx?id=39312
این پارک حاوی دو دریاچه به نامهای دریاچه بلو اسپرینگز و دریاچه جاکومو است.
فلور می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
فلورا می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
هتل فیلیپس نام یک هتل قدیمی در شهر کانزاس سیتی در ایالت میزوری در آمریکا است.
این ساختمان ۲۲ طبقه در سال ۱۳۰۸ هجری خورشیدی (۱۹۲۹ میلادی) ساخته گردید، و امروزه در ثبت اماکن تاریخی ملی آمریکا قرار دارد."National Register Information System". National Register of Historic Places. National Park Service. 2009-03-13.
ساختمان نیویورک لایف نام یک بنای قدیمی در شهر کانزاس سیتی در ایالت میزوری در آمریکا است.
این ساختمان در سال ۱۲۶۷ هجری خورشیدی (۱۸۸۸ میلادی) ساخته گردید، و با ۱۲ طبقه و ۵ آسانسور ۵۵ متر ارتفاع دارد.
این بنا امروزه در ثبت اماکن تاریخی ملی آمریکا قرار دارد."National Register Information System". National Register of Historic Places. National Park Service. 2009-03-13.
معماران این بنا چارلز مک‌کیم و ویلیام رادرفورد مید و استنفورد وایت بودند.
سونی چیبا (زادهٔ ۲۳ ژانویه ۱۹۳۹ – درگذشتهٔ ۱۹ اوت ۲۰۲۱) بازیگر ژاپنی بود. از فیلم‌های معروف او می‌توان به "بیل را بکش بخش ۱ و " اشاره کرد.
شینیچی چیبا (به ژپنی: 千葉 真一، در زمان تولد: چیبا شینچی، زاده شده ساداهو مائدا (فوکوئوکا)؛ که در سطح بین‌المللی با نام سونی چیبا شناخته می‌شود، یک هنرپیشه و رزمی کار ژاپنی بود. چیبا یکی از اولین بازیگرانی بود که از طریق مهارت‌های خود در هنرهای رزمی، ابتدا در ژاپن و بعداً در مقابل تماشاگران بین‌المللی به ستاره‌ای دست یافت.
چیبا که در فوکوئوکا به دنیا آمد، در دبیرستان ورزش‌های مختلفی از جمله بیسبال و والیبال انجام داد. او همچنین به تمرین ژیمناستیک پرداخت و در سال سوم خود در "جشنواره ملی ورزشی ژاپن" شرکت کرد. زمانی که او دانشجو بود، هنرهای رزمی را آموخت و در سال ۱۹۶۵ در کیوکوشین کاراته کمربند مشکی گرفت و بعداً در سال ۱۹۸۴ مدرک چهارم را دریافت کرد.
"چیبا در ۱۹ اوت ۲۰۲۱ در سن ۸۲ سالگی بر اثر عوارض کووید-۱۹ نوع دلتا درگذشت."
او که ساداهو مائدا (前田 禎穂، مائدا ساداهو) به دنیا آمد، در طول زندگی حرفه‌ای خود از نام هنری «چیبا شینیچی» استفاده کرد.
وقتی نیو لاین سینما فیلم گکیتوسو را اکران کرد! ساتسوجین کن (激突! 殺人拳) در ایالات متحده در سال ۱۹۷۴، آن را The Street Fighter نامگذاری کردند و ستاره آن را به عنوان سانی چیبا نامگذاری کردند.
بعدها، چیبا نام را به "جی جی سانی چیباً تغییر داد، که در آن حروف اول به معنای "Justice Japan" بود.[۴] پس از حضور در تایگا درام Fūrin Kazan در نوامبر ۲۰۰۷، او بازنشستگی نام هنری "شینیچی چیباً را اعلام کرد. از این پس او به عنوان بازیگر "جی جی سانی چیباً و به عنوان کارگردان فیلم ریندو واچیناگا (和千永 倫道، Wachinaga Rindō) معرفی شدند.
چیبا از همسر اول خود، بازیگر یوکو نوگیوا، که با او یک دختر به نام جوری ماناسه، که او نیز بازیگر است، طلاق گرفت. او از ازدواج دومش با تامامی چیبا دو پسر داشت.
برادر کوچکتر او، جیرو یابوکی (همچنین به عنوان جیرو چیبا شناخته می‌شود)، نیز یک بازیگر بود.
در اوایل آگوست ۲۰۲۱، چیبا به نوع دلتا کووید-۱۹ مبتلا شد. در ابتدا، او در خانه تحت معالجه قرار گرفت، اما چند روز بعد در ۸ آگوست در بیمارستان بستری شد و به ذات الریه مبتلا شد. او در ۱۹ اوت ۲۰۲۱ در سن ۸۲ سالگی درگذشت. طبق آژانس او، چیبا واکسینه نشده بود
جسد او در ۲۰ اوت ۲۰۲۱ در کوره سوزانده شد.
جرالدین چاپلین (زاده ۳۱ ژوئیه ۱۹۴۴) هنرپیشه بریتانیایی زاده آمریکا است.وی فرزند چارلی چاپلین است.
وی در سال ۱۹۶۷ با کارلوس سائورا کارگردان اسپانیایی ازدواج نمود و در سال ۱۹۷۹ از وی جدا شد. حاصل این ازدواج یک پسر به نام «شین» (زاده ۱۹۷۴) می‌باشد.
جرالدین در سال ۲۰۰۶ با پاتریسیو کاستیا ازدواج نمود. جرالدین و پاتریسیو یک دختر به نام اونا دارند.
آنی (به ارمنی Անի، به یونانی Ανίον، به لاتین Abnicum) یک شهر باستانی در ترکیه است. در سال ۹۶۱ میلادی آشوت سوم، پادشاه ارمنستان، پایتخت خود را از شهر قارص (کارس) به آنی منتقل کرد و راه تازه‌ای برای شکوفایی و پیشرفت این شهر گشود. این شهر باستانی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۶ میلادی در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.
آنی در روزگاران گذشته دژی بود در استان شیراک، در آیرارات ارمنستان باستان. در منابع ارمنی نخستین بار در سده ۵ میلادی. به این دژ اشاره شده و دو مورخ ارمنی، یغیشه وارتاپت و غازار پاربتسی، از دژی استوار به نام آنی یاد کرده‌اند که متعلق به دودمان ارمنی کامساراکان بوده‌است.(Armenian) Ghafadaryan, Karo. «Անի» [Ani]. Armenian Soviet Encyclopedia. Yerevan: Armenian Academy of Sciences, 1974, vol. 1, pp. 407–412.
در اواخر سده ۸ میلادی. یکی از امیران بزرگ ارمنی به نام آشوت یکم، استان شیراک و دژ آنی را از دودمان کامساراکان خرید.Whittow, Mark (1996). The Making of Byzantium, 600–1025. Berkeley: University of California Press. pp. 213–214. . این دژ با گذشت زمان گسترش یافت، چنان‌که حدود صد سال پس از آن، به هنگام برقراری حکومت ارمنستان به رهبری دودمان باگراتونی، از آن به عنوان قصبه‌ای استوار یاد شده و در منابع به صورت «استحکاماتی در کناره رود آخوریان» آمده‌است."Anni", Encyclopædia Britannica, 9th ed. , Vol. II, New York: Charles Scribner's Sons, 1878, p. 72. از آن زمان آنی رونق بیش تری یافت، تا آن که در سال ۹۶۱ میلادی. به عنوان پایتخت ارمنستان برگزیده شد. پادشاه ارمنستان، آشوت سوم نخستین کسی بود که به گسترش قلمرو آنی همت گمارد، بارویی تازه کشید و برج و کلیسا ساخت. شاه سمبات دوم، پسر و جانشین آشوت سوم، شهر را باز هم بزرگ‌تر کرد و از رود آخوریان تا درهٔ زاغگوتس بارویی بلندتر از باروی پیشین کشید، برج‌هایی برافراشت و دروازه‌هایی از چوب جنگلی و میخ‌های آهنین ساخت و کار گذاشت. آنی، پایتخت ارمنستان، در اندک زمان به شهری ثروتمند و پرشکوه تبدیل شد، ساختمان‌ها و کلیساهایی زیبا افراشته شدند، چنان‌که به «شهر هزار و یک کلیسا» شهرت یافت.
(Armenian) Hakobyan, Tadevos Kh. (1980). Անիի Պատմություն, Հնագույն Ժամանակներից մինչև 1045 թ. [The History of Ani, from Ancient Times Until 1045], vol. I. Yerevan: Yerevan State University Press, pp. 214–217.
صنعت و تجارت از یک سو، و دانش و هنر از سوی دیگر به چنان پیشرفتی رسید که آوازه آن در میان اقوام دور و نزدیک نیز پیچید. علل پیشرفت شتابان آنی این بود که این شهر در مرکز ارمنستان جای داشت، از این رو دارای امنیتی بیش تر بود.
غیر از آن، ارمنستان و شهر آنی در مبادلات محور شمال- جنوب (میان بغداد و دریای سیاه) و محور شرق-غرب (میان قلمرو ایران و قلمرو بیزانس) نقش واسطه داشتند، در تقاطع راه‌های بازرگانی قرار داشتند و با شاهراه‌های مناسبی با شهرهای بزرگ کشورهای همسایه پیوند می‌یافتند.
آنی از راه دریای سیاه با مناطق دوردست اروپا، لهستان و جنوب روسیه نیز دادوستد داشت.Sim, Steven."VirtualANI – Dedicated to the Deserted Medieval Armenian City of Ani". VirtualANI. Archived from the original on January 20, 2007. Retrieved January 22, 2007."Ani, a Disputed City Haunted by History". The Economist. June 15, 2006. Retrieved January 22, 2007
محققان، نویسندگان، نقاشان و باستان شناسان فراوانی از آنی بازدید و مشاهدات خود را ثبت کرده‌اند اما بزرگترین کشفیات و بیشترین اطلاعات به تلاش‌های نیکوغایوس (نیکولای) مار مربوط می‌شود.Kalantar, Ashkharbek, The Mediaeval Inscriptions of Vanstan, Armenia, Civilisations du Proche-Orient: Series 2 – Philologie – CDPOP 2, Vol. 2, Recherches et Publications, Neuchâtel, Paris, 1999;
در۱۸۸۹ میلادی، مرکز تحقیقات دانشگاه سن پترزبورگ برای شناسایی هرچه بیشتر سابقهٔ تاریخی اقوام ساکن در قفقاز تصمیم گرفت هیئتی را برای پژوهش و کاوش به مناطق مختلف این ناحیه اعزام کند که نیکولای مار سرپرست هیئت اعزامی به آنی بود و وظیفه داشت تا بخش‌های عظیمی از آثار برجای مانده در آنی را شناسایی و ضبط کند. او همچنین می‌بایست بسیاری از حکاکیها و نوشته‌ها را بازخوانی و ثبت می‌کرد. این هیئت در تابستان ۱۸۹۲ میلادی به آنی رسید و کاوش‌های خود را آغاز کرد. نیکولای مار در طول چند سال فعالیت و اقامت خود در آنی تحقیقات و اکتشافات با ارزشی انجام داد. او و گروهش موفق به کشف بسیاری از بناهای بازمانده از دوره‌های کهن شدند و آن‌ها را طی ماه‌ها کار سخت از زیر توده‌های خاک بیرون کشیدند. نیکولای مار در پایان این تحقیقات موفق شد نقشه‌ای از شهر آنی و بناهای موجود در آن را به شکلی کاملاً دقیق و صحیح ثبت کند. این پژوهش‌ها به منزلهٔ اولین و کامل‌ترین تحقیقات علمی باستان شناختی در اروپا منتشر شد و مورد استقبال فراوان قرار گرفت.Marr, Nicolas (2001). Ani – Rêve d'Arménie. Anagramme Editions. .
شهر آنی در ناحیهٔ شیراک، واقع در استان آرارات،از لحاظ جغرافیای سیاسی امروزه آنی بر روی خط مرزی ارمنستان و ترکیه و در نزدیکی روستای آنی پمزا قرار گرفته‌است در سمت چپ رود آخوریان، بنا شده‌است. محدودهٔ جغرافیایی این شهر را رودخانهها، درهها و کوهها احاطه کرده و شکلی مثلث گونه به آن بخشیده‌اند. بلندی شهر از سطح دریا ۱۵۰۰ متر و محدودهٔ شهر از شمال شرق به سمت شمال غرب حدود یک کیلومتر است. در جنوبی‌ترین نقطهٔ آن، تپه‌ای به بلندی ۱۲۰ متر قرار دارد که قلعهٔ مرکزی شهر را بر روی آن بنا شده بود و در ناحیهٔ جنوب غربی، در محل تلاقی دو رودخانهٔ آخوریان و آنی، نیز دیر آق چکابِرتکلیسایی متعلق به قرون اولیهٔ میلادی. این بنا امروزه به زبان ترکی (کز کاله) Kiz Kale نامیده می‌شود قرار داشت."Ani", Encyclopædia Britannica, 11th ed. , Vol. II, Cambridge: Cambridge University Press, 1911, p. 47
این شهر بر روی کمربند زلزله قرار گرفته و اسناد تاریخی بسیاری در مورد زلزله‌های روی داده در سده‌های یازدهم، دوازدهم و چهاردهم میلادی در آنی موجود است. این اسناد حکایت از خسارات فراوانی دارد که زلزله به بناهای این شهر وارد کرده‌است. آنی در منطقه‌ای تقریباً سردسیر واقع شده و زمستان‌های بسیار سرد همراه با یخبندانهای شدید زندگی را در این منطقه با مشکل همراه می‌سازد. گاهی درجهٔ حرارت در این ناحیه تا بیش از چهل درجهٔ سانتی گراد زیر صفر کاهش می‌یابد و از اواخر پاییز تا اوایل بهار بارش مداوم برف این منطقه را کاملاً سفید پوش می‌کند. آنی در سایر فصول از آب و هوای ملایمی برخوردار است و میانگین درجهٔ حرارت آن به شش درجه بالای صفر می‌رسد.
رودخانهٔ آنی دومین رودخانهٔ مهم این ناحیه بود که به منظور تأمین بخشی از آب آشامیدنی و کشاورزی ساکنان این شهر، استفاده می‌شد. در کنار این رودخانه، مزارع کشاورزی قرار داشتند. این مزارع دارای تنوع محصولات بودند و به ویژه، کشت سبزیجات متنوع در آن‌ها رواج بسیار داشت. به جز این دو رودخانه، رودخانه‌های کوچک دیگری نیز در آنی جریان داشتند که وجود آن‌ها نیروی محرکهٔ آسیاب‌های فراوانی بود که تهیهٔ آرد مورد نیاز این شهر را بر عهده داشتند. البته، چشمههای آب فراوانی نیز در برخی از کوه‌پایههای این شهر جاری بود که بخشی اعظم از آب آشامیدنی شهرنشینان آنی را تأمین می‌ساخت. بخش‌هایی از حومهٔ شهر آنی را دشت شیراک احاطه کرده‌است. این دشت از خاکی سیاه رنگ پوشیده شده و فاقد درخت است اما در تابستان با بوته‌های سبز مخملی شکلی پوشانده می‌شود که جلوه‌ای خاص به این دشت می‌بخشد.
شهر آنی به لحاظ وجود بناهای مستحکم با معماری متنوع حائز اهمیت فراوان است. سنگ دوف. Doofدوف نوعی سنگ گلی رنگ است و از قدیم در ساخت بناها و سنگ قبرها (خاچ کار) در ارمنستان استفاده می‌شده. علاوه بر دوف سنگ باسالت که سنگی تیره رنگ و محکم است نیز یکی دیگر از مصالح به کار رفته در بنای ساختمان‌های آنی بوده‌است. مهم‌ترین عنصر به کار رفته در ساخت بناهای این شهر است. این سنگ، که قابلیت شکل‌پذیری خاصی دارد، در رنگ‌های متنوع زرد، قرمز، سیاه و خاکستری به وفور در درهٔ آخوریان و اطراف این منطقه یافت می‌شد. وجود آب‌های معدنی، که نقشی مؤثر در درمان بیماری‌ها ایفا می‌کردند، باعث ایجاد مهمان خانه‌ها و استراحت گاه‌های فراوانی در آنی شد که پذیرای مسافران و سیاحان فراوانی بود.
آنی در اندک زمانی آنقدر توسعه یافت که به مهم‌ترین شهر دولت باگراتونی تبدیل شد و در۹۶۱م آشوت سوم، پادشاه باگراتونی، پس از پایان مراسم تاج گذاری در آنی این شهر را پایتخت خویش اعلام کرد.Redgate, Anne Elizabeth. The Armenians. Oxford: Blackwell Publishers, 1998, p. 210.
آنی در زمان سلطنت اولین پادشاهان باگراتونی به شهری پر رونق و توسعه یافته تبدیل شد تا جایی که حاکمان باگراتونی از این شهر و استحکامات آن برای نگهداری خزانهٔ سلطنتی استفاده می‌کردند. در اوایل سده دهم میلادی، آنی تبدیل به شهری تجاری شده بود. آشوت سوم اولین پادشاه باگراتونی بود که تغییراتی اساسی در شهر آنی به وجود آورد. او در داخل شهر اقدام به ساخت استحکامات و قلعه‌های نظامی‌کرد و قصد داشت این استحکامات را به منزلهٔ سد دفاعی کاخ‌ها و اقامتگاه‌های سلطنتی به کار برد اما با درگذشت وی ساخت بناهای سلطنتی نیز نیمه تمام ماند. پس از آشوت، سمبات دوم، جانشین او، کار ساخت و ساز شهر را ادامه داد اما او پیش از ساخت اقامتگاه‌های عظیم سلطنتیپادشاهان باگراتونی پس از انتخاب آنی به منزلهٔ پایتخت دولت خویش بناهایی را برای اسکان خاندان سلطنتی ساختند. اما آشوت بنای ایجاد اقامتگاهی عظیم را در آنی بنیان نهاد که به دست جانشینانش در دوره‌های بعد تکمیل شد. بعدها این استحکامات با عنوان قلعهٔ مرکزی توسعه یافت و اقامتگاه سلطنتی نیز ساخته شد که مساحتی در حدود چهار هزار متر مربع را اشغال کرده بود و کلیسایی نیز مربوط به خاندان سلطنتی در آن قرار داشت اقدام به ایجاد دیوارهایی در اطراف شهر به طول ۲/۵ کیلومتر کرد تا شهر را در برابر حملات احتمالی حفاظت کند.Manuk-Khaloyan, Armen, "In the Cemetery of their Ancestors: The Royal Burial Tombs of the Bagratuni Kings of Greater Armenia (890-1073/79)," Revue des Études Arméniennes 35 (2013): 147-155.
سمبات دوم تمام تلاش خود را به منظور همراه ساختن حاکمان محلی به کار بست و در این راه تاحدودی موفق بود. جانشین او، گاگیک یکم، نیز به قصد ادامهٔ همین سیاست آنی را از سوی شرق توسعه داد. او در صدد بود تا مرزهای آنی را به ایالت سیونیک متصل سازد.Whittow. Making of Byzantium, p. 383.
به این ترتیب، محدودهٔ مرزهای آنی تا اواخر قرن یازدهم میلادی از جهت‌های مختلف گسترش یافت. در اواخر سده مذکور آنی به شهری بزرگ و قدرتمند تبدیل شده بود که از اهمیت تجاری خاصی نیز برخوردار بود. از اواخر سده دهم میلادی و با انتقال مرکزیت کلیسای سنتی ارمنستان به این شهر اهمیت دینی نیز پیدا کرد. کلیساهای متعددی در آن ساخته شد به گونه‌ای که در بسیاری از نقاط این شهر کلیساهایی با معماری خاص و متفاوت بنا گردید. تعداد این کلیساها به قدری زیاد بود که آنی را به شهر هزار و یک کلیسا تبدیل کرد. البته، ذکر این تعداد کلیسا در آنی از صحت چندانی برخوردار نیست اما بر اساس اسناد باستان‌شناسی بیش از هشتصد کلیسا در آنی وجود داشته که شمار بسیاری از آن‌ها در دورهٔ باگراتونی ساخته شده‌است. در فاصلهٔ قرن دهم تا یازدهم میلادی در کنار کلیساها و قلعه‌ها خانه‌های مسکونی فراوان، بازارهایی با مغازه‌های متعدد، مسافرخانه‌ها و حمام‌هایی مجهز به وسایل گرمایشی خاص نیز در آنی ساخته شد.
کوچه‌های آنی هر کدام معماری متفاوتی داشتند و هریک بر اساس موقعیت خاص خود و به منظور سهولت رفت‌وآمد ساکنان طراحی شده بودند. این کوچه‌ها که آن‌ها را نام‌گذاری کرده بودند، بعضاً به میدانی زیبا منتهی می‌شدند که معمولاً مزین به چشمه‌ای جوشان از آب‌های زیرزمینی بود. شهر آنی قبرستانهای متعددی داشت. اکتشافات باستان‌شناسی نشان داد که در استحکامات مرکزی شهر قبرستانی متعلق به خاندان سلطنتی وجود داشته و در اثر کاوش‌های باستان‌شناسی قبرهای متعلق به تعدادی از شاهان و ملکه‌های باگراتونی در این ناحیه پیدا شد. در آنی چندین مسافر خانهٔ مجلل نیز وجود داشته که تنها به حکاکی‌ها و آثار تاریخی مکتوب از آن دوران محدود می‌شود اما در کاوش‌های باستان‌شناسی هیچ‌گاه اثری از بنای این مهمان خانه‌ها یافت نشده‌است. همچنین آنی دارای آب‌انبارهایی بوده که برخی از آن‌ها در حدود ۲۵ متر عمق داشتند.
پس از مرگ گاگیک پادشاهی باگراتونی دچار تحولاتی ناخوشایند شد. از سویی اختلافات داخلی بین دو فرزند گاگیک سرزمین آنان را به دو بخش تقسیم کرد که طی این تقسیمات آنی و سرزمین‌های اطراف آن ازآن برادر بزرگ‌تر؛ یعنی، هوهانس-سمبات سوم (۱۰۲۰ ۱۰۴۱م) شد. از سوی دیگر دولت قدرتمند امپراتوری روم شرقی، که قصد گسترش متصرفات خود را داشت، اکنون دیگر به پشت دروازه‌های ارمنستان رسیده بود و تهدیدی جدی برای این سرزمین به‌شمار می‌رفت.
چندی بعد برادر کوچک‌تر سمبات، آشوت چهارم(۱۰۲۰–۱۰۴۰م)، درگذشت و سرزمین‌های تحت سلطهٔ او را یکی از حاکمان محلی به تصرف درآورد. یک سال بعد نیز سمبات از دنیا رفت و با مرگ او قلمرو پادشاهی باگراتونی و پایتخت آن، آنی، وارد مرحله‌ای سخت و دشوار شد. سمبات جانشینی نداشت و همین امر سبب شد تا تعدادی از درباریان مدعی مقام سلطنت شوند.
دو نبرد بزرگ بین سپاهیان بیزانس و ارمنستان صورت گرفت که در نبرد آخر واهرام پاهلاوونی، سردار بزرگ سپاه ارمنی، به همراه نیروی نظامی خود ارتش بیزانس را از سوی استحکامات غربی آنی مورد هجوم قرار داد و موفق به شکست سپاهیان بیزانس شد و به این ترتیب، آنان را وادار به عقب‌نشینی کرد. کنستانتین نهم، که پیشروی سلجوقیان را به سوی غرب تهدیدی جدی برای دولت بیزانس می‌دانست از گاگیک خواست تا پیمان سمبات، مبنی بر واگذاری آنی به بیزانس، را عملی سازد. گاگیک این درخواست را نپذیرفت و نبردها بین ارمنستان باگراتونی و بیزانس از سر گرفته شد. نیروهای بیزانس موفق به تصرف شهرهای ارمنستان یکی پس از دیگری می‌شدند که نتیجه‌ای جز کشتار و ویرانی به همراه نداشت تا اینکه در ۱۰۴۴ میلادی نیروهای بیزانس به پشت دروازه‌های آنی رسیدند. گاگیک جوان، که بسیاری از نیروهای خود را از دست داده و از سوی شرق نیز مورد تهدید سلجوقیان قرار گرفته بود، به کنستانتین پیشنهاد صلح داد و از وی خواست تا در قبال واگذاری آنی به او حاکم این شهر باقی بماند. کنستانتین در ابتدا این پیشنهاد را پذیرفت اما به محض خروج گاگیک از آنی با دادن وعدهٔ حکومت در داخل قلمرو بیزانس از بازگشت او به شهر ممانعت کرد و به این ترتیب، آنی بدون جنگ ازآن ارتش بیزانس شد و حکومت باگراتونی پس از ۱۶۰ سال استقلال و اقتدار به پایان رسید.Ghafadaryan, Karo (1974). "Անի [Ani]". Armenian Soviet Encyclopedia Volume I (in Armenian). Armenian Academy of Sciences. p. 407–412.
نیروهای نظامی سلجوقیان طی ۱۰۴۸–۱۰۴۹ میلادی موفق به تصرف ده ناحیهٔ اصلی ایالت واسپوراکان ارمنستان شدند و نیروی نظامی عظیم بیزانس نیز در برابر آن‌ها شکست خورد و عقب‌نشینی کرد. در اواخر ۱۰۵۴ میلادی، سلجوقیان به رهبری طغرلسلجوقیان در سه دههٔ نخست قرن یازدهم میلادی به منزلهٔ سربازان مزدور، سرزمین‌های مختلفی را مورد هجوم قرار می‌دادند که طغرل رهبری گروهی از آنان را بر عهده داشت. حملات خود را در خاک ارمنستان ادامه دادند و سرانجام، به نزدیکی دیوارهای آنی رسیدند. طغرل، با مقاومت شدید ساکنان آنی مواجه شد و هیچ‌گاه موفق به تسخیر این شهر نشد و چون مقاصد دیگری را در سرزمین‌های اطراف دنبال می‌کرد، تصمیم گرفت تصرف آنی را به زمانی دیگر موکول سازد اما نتوانست به این مقصود خود دست یابد.
پس از مرگ طغرل، سلجوقیان حدود ده سال به آنی نزدیک نشدند اما از اوایل ۱۰۶۴ میلادی، با هجوم آلب ارسلان نبردها از سر گرفته شد.دربارهٔ تاریخ سلجوقیان ر.ک. ظهیرالدین نیشابوری، سلجوق نامه، تهران: [بی نا]، ۱۳۳۲ آلب ارسلان و سپاهیانش پس از تصرف بسیاری از شهرهای ارمنستان و گرجستان سرانجام به پشت دروازه‌های آنی رسیدند. او به همراه پسرش، جلال الدین ملکشاه و تعدادی از دیگر سردارانش روزها وقت صرف مطالعهٔ استحکامات و قلعه‌های نظامی آنی کردند و سرانجام به این نتیجه رسیدند که بهترین نقطه برای حمله به شهر استحکامات واقع در شمال شرقی آنی است که البته در این ناحیه خندقی عظیم نیز قرار داشت. سلجوقیان برای عبور از این خندق و استحکامات نیاز به نیروی نظامی فراوان در دسته‌ها و گروه‌های متعدد داشتند. به همین منظور و به دستور آلب ارسلان سپاهیان وی نیزههای بلند را به یکدیگر متصل کردند و بر روی خندق پلی ساختند. به این ترتیب، او موفق شد بخش اعظمی از نیروی سوارهٔ خود را از خندق عبور دهد اما پس از عبور از خندق با خیل تیرهایی مواجه شد که سربازانش را نشانه گرفته بودند و متحمل تلفاتی فراوان شد. سرانجام با دادن وعده‌هایی به فرماندهٔ بیزانسی استحکامات شهر توسط او قلعه از نظامیان و محافظان خالی شد و نیروهای نظامی سلجوقی وارد شهر شدند.
در تمام سال‌هایی که سلجوقیان بر آنی حکومت می‌کردند هیچ اقدام جدی برای آبادانی شهر صورت نگرفت. تنها یکی از امرای سلجوقی، به نام منوچهر، که از سوی سلطان ملکشاه سلجوقی به حکومت آنی رسیده بود، دست به فعالیت‌هایی در جهت آبادانی و بهبود وضع زندگی ساکنان آنی زد. از جمله اقدامات او بنای مسجدی موسوم به مسجد منوچهر بود. معماری مسجد منوچهر طی دو دورهٔ مختلف و با دو روش کاملاً متفاوت صورت پذیرفته‌است. پایه‌های اصلی این مسجد در دوران پادشاهی باگراتونی بنا نهاده شد که شامل ساختمانی دو طبقه بود. بعدها، در دوران امارت منوچهر، این بنا تبدیل به مسجد شد و یک طبقهٔ دیگر نیز به آن اضافه گردید. سقف آن را بازسازی کردند و مناره‌ای نیز برای آن در نظر گرفتند که دارای ۸۵ پله بود. این مسجد یکی از بناهای بی نظیر موجود در آنی است.
آنی در دوران حاکمیت منوچهر وضعیتی مطلوب داشت اما پس از مرگ او زمام آن به دست امرایی افتاد که بسیار ناتوان و ضعیف عمل می‌کردند و همین امر سبب شد که مورد تهاجم امرای محلی دیگر قرار گیرد. عدم وجود نیروی نظامی منسجم بارها سبب ویرانی‌های مکرر این شهر به دست امیرنشینهای دیگر شد.
در اولین نبرد بین سپاهیان گرجستان، که بخش اعظم نیروهای آن را ارمنیان تشکیل می‌دادند و لشکریان مغول سپاهیان گرجی و ارمنی به شدت شکست خوردند و مجبور به عقب‌نشینی شدند. یک سال بعد، مغولان از مرزهای گرجستان عبور کردند و در نبردی سنگین، موفق به شکست دو لشکر ارمنی و گرجی شدند و به این ترتیب، بخش اعظمی از نواحی جنوب شرقی گرجستان و شمال ارمنستان را به تصرف درآوردند. پس از مرگ چنگیز خان جانشینان او به فتوحات خود در ارمنستان ادامه دادند. در این دوران بخش اعظمی از ساکنان شهرهای مختلف ارمنستان، که خبر تهاجم مغولان را شنیده بودند، برای حفاظت از جان خود به دیگر شهرهای بزرگ ارمنستان، که در احاطهٔ حصارها و قلعه‌های نظامی قوی بود، مهاجرت کردند. به این ترتیب، در این مقطع تاریخی، آنی میزبان ده‌ها هزار مهاجر شد که از شهرهای مختلف ارمنستان و از ترس حملهٔ مغولان به آنجا پناه آورده بودند. استقامت آنی در برابر مغولان موقتی بود زیرا دیری نپایید که با خیانت برخی از ساکنان شهر دروازه‌های آنی در برابر سپاهیان مغول گشوده شد و شهر در اندک زمانی به غارت مهاجمان رفت. از آنجایی که مغول‌ها تجربهٔ کافی در کشورداری نداشتند با ایجاد حکومتی به نام خود ادارهٔ برخی از سرزمین‌های تحت سلطه را به حاکمان قبلی واگذار کردند تا به همان شیوه و روش‌های سابق عمل کنند و هرچه زودتر نظم را به سرزمین‌های تصرف شده بازگردانند.
به این ترتیب، ادارهٔ آنی همچنان در دست خاندان زاکاریان باقی‌ماند، تا اواخر ۱۳۲۰ میلادی، که آنی تقریباً به پایان حیات خویش نزدیک شده بود، پادشاهی از این خاندان حکومت شهر را در دست داشت. آنی پس از تهاجم نهایی مغولان در ۱۲۳۶ میلادی دچار ویرانی بسیار شد و تقریباً، اکثر بناهای مهم آن آسیب جدی دید. این ویرانی‌ها در طول مدت حکومت مغولان هیچ‌گاه ترمیم نشد زیرا آنان اکثر منابع مادی شهر را به نفع خود مصادره می‌کردند تا آن را در نواحی مختلف سرزمین‌های تحت سلطهٔ خویش به کار گیرند. در پی این دگرگونی‌ها، جمعیت زیادی از هنرمندان و صنعتگران، آنی را به قصد گرجستان و سایر شهرهای ارمنستان ترک کردند. این امر سبب شد اکثر کارگاه‌های هنری و صنعتی شهر فعالیت خود را متوقف سازند و مابقی کارگاه‌ها نیز، که تعداد آن‌ها بسیار اندک بود، فقط به تولید مایحتاج شهروندان بسنده کنند. به این ترتیب، آنی به سوی فقر و نابودی حرکت نمود. البته وجود مالیات‌های سنگینی که مغولان برای شهروندان تعیین کرده بودند باعث تسریع این نابودی شد.
نابودی آنی از اواخر سده سیزدهم میلادی آغاز شده‌است. در این تاریخ، تاحدودی اکثر شهرها و روستاهای اطراف آنی نیز در اثر حکومت نادرست مغولان در حال نابودی بوده. آنان با غارت منابع مادی شهرهای مهم ارمنستان سبب نابودی فرهنگی و حیات معنوی این شهرها شدند. در پی این اتفاقات، اکثر شهروندان آنی به اجبار شهر را ترک گفتند و به تدریج به سوی غرب، اروپای شرقی، مجارستان و لهستان مهاجرت کردند. پس از مدتی، بخش دیگری از آن‌ها نیز به روسیه و مناطق مجاور رودخانه ولگا رفتند و در آنجا ساکن شدند.
سنگ نوشته‌ها و حکاکی‌های موجود نشان می‌دهد که آنی تا اواخر سده چهاردهم میلادی همچنان پابرجا بوده‌است و بر اساس برخی منابع تاریخی در آنی تا اوایل قرن پانزدهم میلادی هنوز مردمانی ساکن بوده‌اند. از این تاریخ به بعد، منابع تاریخی در این خصوص بسیار اندک است و به همین دلیل نمی‌توان به درستی بیان کرد که بر آنی چه گذشته و چگونه آنی به بیابانی از ویرانه‌های فراوان تبدیل شده. مورخان دو نظریهٔ متفاوت در مورد آنی ارائه داده‌اند. عده‌ای معتقدند که در طی حملات تیمور لنگ، بین ۱۳۸۶–۱۳۸۷ میلادی، آنی دچار صدمات جبران ناپذیر فراوان شد و از همین زمان به بعد به پایان باشکوه خویش رسید. عده‌ای دیگر بر این باورند که آنی در اثر زلزله، در اوایل سده پانزدهم میلادی، از بین رفت و مردمانی که از این حادثه جان سالم به در برده بودند برای همیشه این شهر را ترک کردند.
مورخان اعتقاد کامل دارند که آنی همچون روستایی کوچک تا اوایل سده شانزدهم میلادی و تا قبل از حملات تُرکان عثمانی، همچنان پابرجا بوده‌است و جمعیتی از ارمنیان، که به کشاورزی و دامپروری اشتغال داشته‌اند، در آن ساکن بوده‌اند. از این تاریخ به بعد، آنی به‌طور کامل خالی از سکنه شد.
در ۱۸۴۰ میلادی، زلزله‌ای دیگر در آنی روی داد که بر ویرانی‌های قبلی آن افزود.بعد از این تاریخ سه زلزلهٔ دیگر نیز در آنی اتفاق افتاده‌است
در ۱۸۷۸ میلادی و پس از اتمام جنگ روسیه تزاری و امپراتوری عثمانی، بر اساس توافق‌نامه‌ای (عهدنامه قارص) بین این دو کشور، آنی به منزلهٔ بخشی از ناحیهٔ قارص به روسیهٔ تزاری واگذار شد. با شروع جنگ جهانی اول، آنی نیز به مانند دیگر بخش‌های ارمنستان غربی به میدان نبرد تبدیل شد. در پاییز ۱۹۲۰ میلادی، سپاهیان تُرک، آنی را به تصرف خود درآوردند و بر اساس عهدنامه‌ای که در ۱۶ مارس ۱۹۲۱ میلادی بین روسیه و تُرک‌ها امضاء شد آنی تحت حکومت تُرک‌ها قرار گرفت.
همزمان با نسل‌کشی ارامنه نه تنها اموال قربانیان به تاراج رفت، بلکه کلیهٔ کلیساها و دیرها، که غیر از بناهای مذهبی، مراکز علمی و فرهنگی ارمنیان به‌شمار می‌آمدند و در آن‌ها آثار فرهنگی ارزشمندی وجود داشت، غارت شدند و بیش از بیست هزار نسخه کتاب‌های دست‌نویس که قدمتی چندصد ساله و گاهی بیش از هزار سال داشتند نیز از میان رفتند. بعد از وقایع آن سال‌ها بناهای تاریخی، همچون خانه‌های متروکهٔ ارمنیان برای یافتن گنج‌های پنهان کندوکاو شدند، زیرا روستاییان تُرک و کُرد منطقه این باور را داشتند که ارمنیان با هدف بازگشت به خانهٔ خود کلیهٔ اموال قیمتی را در خانه‌هایشان پنهان کرده‌اند؛ لذا تخریب‌های انجام شده در این دورهٔ زمانی چندان گسترده و سازمان یافته نبود که باعث محو بناها شود. اولین ویرانگری‌های سازمان یافتهٔ ارتش ترکیه در پایان جنگ جهانی اول در شهر باستانی آنی، انجام شد.
دانیله بانیولی مربی والیبال اهل ایتالیا است. او در سال ۱۹۹۱ به عنوان مربی تیم ملی والیبال ایتالیا به مدال طلای بازی‌های کشورهای حوزه دریای مدیترانه رسید و در مدت ۲ سالی که به عنوان سرمربی و مربی به همراه تیم ملی والیبال روسیه بود به عنوان سومی لیگ جهانی ۲۰۰۹ و قهرمانی جام جهانی ۲۰۱۱ دست یافت.
بانیولی سابقه ۸ قهرمانی در لیگ ایتالیا، ۷ قهرمانی در جام ایتالیا، ۵ قهرمانی جام اروپا، ۵ قهرمانی سوپرکاپ ایتالیا، قهرمانی در جام قهرمانان ایتالیا و اروپا را در کارنامه خود دارد. او در سال ۲۰۰۷ به لیگ روسیه رفت و توانست با تیم دینامو مسکو به عنوان قهرمانی لیگ و سوپرکاپ ایتالیا برسد.
او در سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ پس هدایت فنرباغچه ترکیه هدایت متین ورامین را به عهده گرفت و با این تیم قهرمان لیگ برتر ایران ۲۰۱۴ شد.
گهات غربی یا سَهیادْری رشته‌کوهی است در امتداد کناره باختری شبه جزیره هندوستان. این کوهستان ازجمله مکان‌های میراث جهانی یونسکو و یکی از ۱۰ کانون اصلی تنوع زیستی جانوری در جهان به‌شمار می‌رود. به گهات غربی به خاطر شیب تند کناره‌های رشته‌کوه، گاه اصطلاحاً «پرتگاه هند» هم گفته‌اند. میانگین ارتفاع این رشته‌کوه ۱۲۰۰ متر است. و باعث می‌شود تا ابرهای باران‌زا به اندازه کافی به فلات دکن نرسند.
گهات غربی از شمال به جنوب در امتداد لبه غربی فلات دکن ادامه می‌یابد و این فلات را از نواره باریک ساحلی جدا می‌کند. این نواره ساحلی که در امتداد دریای عرب قرار گرفته کُنکان نامیده می‌شود.
رشته‌کوه گهات غربی از جنوب رودخانه تاپتی در نزدیکی مرز گجرات و مهاراشترا آغاز شده و در حدود ۱۶۰۰ کیلومتر در ایالت‌های مهاراشترا، گوآ، کارناتاکا، تامیل‌نادو و کرالا ادامه یافته و در کانیاکوماری در منتهی‌الیه جنوب هند پایان می‌یابد.
گهات غربی کوهستان به معنی واقعی زمین‌شناسی نیست بلکه گسله‌ای بزرگ است که در لبه فلات دکن به‌وجود آمده و پیدایش این گسله مربوط به زمان ازهم‌گسیختن ابرقاره گوندوآنا در حدود ۱۵۰ میلیون سال پیش است.
گهات غربی یکی از ۱۰ کانون اصلی تنوع زیستی جانوری در جهان به‌شمار می‌رود.
مجموعاً ۳۹ مکان منابع طبیعی شامل پارک‌های ملی، حفاظت‌گاه وحوش، و جنگل‌های حفاظت‌شده در امتداد این رشته‌کوه قرار دارد که بیست مورد آن در ایالت کرالا، ۱۰ مورد در کارناتاکا، ۵ در تامیل نادو و چهار مورد در مهاراشترا قرار گرفته‌است.
در گهات غربی بیش از ۵۰۰۰ گونه از گیاهان گلدار، ۱۳۹ گونه ار پستانداران، ۵۰۸ گونه پرنده، و ۱۷۹ گونه از دوزیستان زندگی می‌کند. دست‌کم ۳۲۵ گونه که از نظر بین‌المللی در خطر انقراض هستند نیز در گهات غربی یافت می‌شود.Myers, N. , R.A. Mittermeier, C.G. Mittermeier, G.A.B. Da Fonseca, and J. Kent. (2000) "Biodiversity Hotspots for Conservation Priorities." Nature 403:853–858, retrieved 6/1/2007 MYERS, N.
ماردو یکی از شهرهای کشور استونی است.
این شهر در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۷٬۵۲۴ نفر جمعیت داشته است.
از نظر پزشکی تفاوتی میان بارداری از طریق اسپرم اهدایی و بارداری طبیعی که از انتقال اسپرم شریک جنسی به رحم زن یا مقاربت جنسی ایجاد می‌شود، وجود ندارد. برخی از بانکهای اسپرم به منظور فراهم آوردن امکان بارداری برای زنان مجرد یا زنان لزبین تأسیس شده‌اند.
بریتانیا در اوت ۲۰۱۴ از راه‌اندازی بانک ملی اسپرم در این کشور خبر داد. انتظار می‌رود که زنان مجرد و زوج‌های زن همجنس‌گرا بیش از دیگران از خدمات این بانک ملی اسپرم بهره‌مند شوند. این بانک اسپرم در کلینیک ویژه زنان در شهر بیرمنگام مستقر شده‌است. تمامی متقاضیان اعم از بیمه‌شدگان خصوصی و دولتی و نیز "تمامی قومیت‌ها در بریتانیا، زوج‌های همجنس‌گرا و نیز زنان مجرد" می‌توانند از خدمات این بانک اسپرم بهره ببرند. استفاده از خدمات این بانک ۳۷۰ یورو (نزدیک به ۳۰۰ پوند) هزینه دارد.بریتانیا نخستین بانک ملی اسپرم در جهان را راه‌اندازی می‌کند دویچه‌وله فارسی
فرهنگ زبان‌آموز فارسی فرهنگ لغتی است تدوین بهروز صفرزاده، با همکاری حمید حسنی، که در سال ۱۳۸۸ ازسوی کانون زبان ایران چاپ و منتشر شده‌است. عنوان کامل کتاب، "فرهنگ زبان‌آموز فارسی (برای زبان‌آموزان سطح مقدماتی)" است و حجم آن ۱۲۳۰ صفحه در قطع وزیری بزرگ است.
این فرهنگ برای مخاطبانِ غیرفارسی‌زبان تألیف شده و دربرگیرندهٔ بیش از ۵٬۰۰۰ مدخل است. از ویژگی‌های بارزِ این کتاب، زبانِ ساده و روان، و همچنین ذکر مثال‌های گوناگونِ روشن و گویاست.
"فرهنگ زبان‌آموز فارسی (برای زبان‌آموزان سطح مقدماتی)"، در بیست‌وهشتمین دورهٔ کتاب سال، جایزهٔ «کتاب شایستهٔ تقدیر» را ازآنِ خود کرد.
الله‌وردی رجایی سلماسی (زاده ۱۳۱۶، سلماس) نخستین دبیرکل سازمان کارگزاران بورس اوراق بهادار تهران (سابق) پس از انقلاب ۱۳۵۷ (۱۳۷۶–۱۳۵۹) بود و در مقطعی از آن دوران ریاست شورای عالی انجمن حسابداران خبره ایران را نیز بر عهده داشت. او از بنیانگذاران بانک سامان است که در آغاز در مقام مدیرعامل مؤسسه اعتباری سامان اقتصاد و سپس در مقام مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره (۱۳۹۰–۱۳۷۸) این بانک خصوصی خدمت کرد. وی همچنین از دی ۱۳۴۳ تا آذر ۱۳۵۹ نیز مسئولیت‌های مختلفی را - از جمله، معاون اداری و مالی و مشاور رئیس کل - در بانک مرکزی ایران بر عهده داشت.
شیار ساز یا مجرا ساز استخوانی یکی از ابزارهای جراحی است که برای ایجاد شیار درون سوراخ‌هایی که توسط دریل روی استخوان فرد بیمار ایجاد می‌شود، به کار می‌رود. با این کار پیچ به راحتی درون استخوان ثابت می‌شود .
پوسته بورن یا sh یک پوسته یا مفسر خط فرمان برای سیستم‌عامل‌های رایانه است که در سال ۱۹۷۷ توسط استفان بورن خلق شده است. بورن شل پوسته پیشفرض در نسخه ۷ یونیکس بود. این پوسته هنوز هم در بسیاری از سیستم‌عامل‌های شبه یونیکس یافت می‌شود که یا همان پوسته بورن اصلی است، یا یک پیوند نمادین به یک پوسته سازگار همانند بش است، حتی اگر بیشتر کاربران از پوسته‌های دیگری استفاده کنند. این پوسته در آزمایشگاه‌های بل توسعه یافته است و جایگزینی برای پوسته تامسون بوده است که نام فایل اجرایی آن پوسته هم sh بوده است. هرچند که از این پوسته برای انجام کارهای تعاملی هم استفاده می‌شود، معمولاً به عنوان پوسته‌ای برای اسکریپت‌نویسی در نظر گرفته می‌شود و بسیاری از قابلیت‌هایی که برای نوشتن برنامه‌های ساخت‌یافته نیاز است را در خود دارد. با انتشار کتاب محیط برنامه‌نویسی یونیکس نوشته برایان کرنیگان و راب پایک، محبوبیت این پوسته افزایش یافت. این کتاب اولین کتابی بود که پوسته را به عنوان یک زبان برنامه‌نویسی در قالب یک خودآموز معرفی کرد.
ویکی‌مپز یک ابزار پویا است که توسط یک تیم تحقیقاتی بین‌المللی توسعه داده شده‌است و ارتباط موضوعی میان نوشته‌های مهم در ویکی‌پدیا را برای جستجوی بهتر روی یک طرح نقشه‌مانند نشان می‌دهد.ویکی مپز وبگاه دانش و پزشکی «سیب»
پل کنکورد نام یک پل قوسی به درازای ۱۵۳ متر و پهنای ۳۴ متر، در شهر پاریس فرانسه است که بر روی رود سن و بین میدان کنکورد و لنگرگاه اورسه Quai d'Orsay در بین سال‌های ۱۷۸۷ تا ۱۷۹۱ ساخته شده‌است. این پل از ۱۲ ژوئن ۱۹۷۵ در لیست بناهای تاریخی فرانسه قرار گرفته‌است.وب‌گاه وزارت فرهنگ - پل کنکورد