moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این ورزشگاه در سال‌های ۱۹۷۲ تا ۲۰۰۵ ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال بایرن مونیخ بوده‌است. همچنین بخشی از بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ و جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ در این ورزشگاه برگزار شده‌است.
این ورزشگاه توسط گونتر بنیش معمار برجسته آلمانی طراحی شد.
بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال بروسیا مونشن گلادباخ در این ورزشگاه برگزار می‌شود.همچنین این ورزشگاه میزبان سه دیدار از رقابت های جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۱ بوده است.
آکادمی سلطنتی هنر یک مؤسسه هنری مستقر در برلینگتون هاوس در پیکدیلی در لندن است. این مؤسسه که در سال ۱۷۶۸ تأسیس شد، به عنوان یک مؤسسه مستقل است که با بودجهٔ خصوصی توسط هنرمندان و معماران برجسته رهبری می‌شود. هدف آن ترویج خلق، لذت و قدردانی از هنرهای تجسمی از طریق آموزش و برگزاری نمایشگاه است.
در ۱۷۸۶ جرج سوم، پادشاه وقت انگلستان آکادمی سلطنتی هنر را بنا بر پیشنهاد سر ویلیام چمبرز و بنجامین وست در لندن بنیان نهاد.Royal Academy of Arts. Answers.com. The Columbia Electronic Encyclopedia, Sixth Edition, Columbia University Press. , 2011. http://www.answers.com/topic/royal-academy, accessed April 25, 2011. هدف از ایجاد این آکادمی رشد مدارس هنری، گردآوری استانداردهای لازم برای یک اثر خوب و فراهم‌آوردن سازوکار لازم برای نمایش رایگان آثار برتر هنری بود.Royal Academy of Arts. Answers.com. A Dictionary of British History, Oxford University Press, 2001, 2004. http://www.answers.com/topic/royal-academy, accessed April 25, 2011.
پادشاه خود ۳۶ عضو اصلی آکادمی را انتخاب نمود و عدد ۴۰ را به‌عنوان تعداد ثابت اعضا در نظر گرفت. در این میان سر جاشوا رینولدز، به‌عنوان نخستین رئیس آکادمی سلطنتی انتخاب شد و این سِمَت را تا هنگام مرگش در ۱۷۹۲ حفظ نمود.
کلاس‌ها و موزهٔ آکادمی نخست در خانه سامرست برگزار می‌شد اما در ۱۸۳۷ به میدان ترافالگار و در ۱۸۶۸ به مکان کنونیش در ساختمان برلینگتون هاوس انتقال یافت.
آکادمی سلطنتی هنر از زمان آغاز به کار تا کنون به‌طور مرتب دوسالانه‌هایی را برگزار نموده و آثاری از هنرمندان قدیمی و هنر معاصر را به‌نمایش گذاشته‌است. نمایشگاه آثار هنرمندان معاصر به‌طور سالیانه در تابستان‌ها برگزار می‌شود. مدرسهٔ هنری رایگانی نیز در طول دوران تأسیس آکادمی دایر بوده و دانشجویان دختر نیز از ۱۸۶۱ اجازه شرکت در کلاس‌های آن را یافته‌اند. همچنین از محل درآمدهای آکادمی، مبالغی برای کمک به هنرمندان نیازمند و خانواده‌های آنها، اعطای جوایز و بورس‌های تحصیلی در نظر گرفته شده‌است.
در نگارخانه‌های آکادمی سلطنتی هنر، آثاری از اعضای سابق آن همچون جاشوا رینولدز، توماس گینزبرا، جان کانستبل و ویلیام ترنر به نمایش گذاشته شده‌است. همچنین تندیسی مرمرین موسوم به تَدِی توندو از مریم مقدس، مسیح و یحیی اثر میکل آنژ در این آکادمی نگهداری می‌شود.
گِفِن رکوردز یک شرکت نشر موسیقی آمریکایی است. این شرکت زیرمجموعهٔ یونیورسال میوزیک گروپ (بزرگ‌ترین ناشر صنعت موسیقی در جهان) است.
گِفِن رکوردز را دیوید گفن در سال ۱۹۸۰ میلادی بنیان گذاشت. او پیش‌تر و در سال ۱۹۷۱ میلادی شرکت آسیلوم رکوردز را تأسیس کرده‌بود. در سال ۱۹۷۲ وارنر میوزیک گروپ اسایلم رکوردز را خرید و آن را با الکترا رکوردز تلفیق کرد. دیوید گفن در سال ۱۹۸۰ ایدهٔ تأسیس شرکت جدیدی را با وارنر مطرح کرد و گفن رکوردز را با حمایت وارنر برادرز رکوردز تأسیس کرد. ۱۰ سال بعد و پس از آن‌که مدت قرارداد اولیه با وارنر به پایان رسید، گفن رکوردز به ام‌سی‌ای رکوردز-که بعداً به «یونیورسال میوزیک گروپ» تغییر نام یافت-فروخته شد.
اولین آلبومی که با برچسب گِفِن منتشر شد آلبوم "سرگردان"The Wanderer اثر ستارهٔ موسیقی دیسکو دونا سامر بود. "سرگردان" که در اکتبر ۱۹۸۰ منتشر شد از آرآی‌اِی‌اِی گواهینامهٔ طلا دریافت کرد. در نوامبر همان‌سال، گفن رکوردز آلبوم مشترک جان لنون و یوکو اونو به‌نام "فانتزی مضاعف"Double Fantasy را منتشر کرد. دو هفته بعد از انتشار "فانتزی مضاعف"، لنن در نیویورک به قتل رسید. در پی این اتفاق، آلبوم به فروش میلیونی رسید و به «اولین شماره یک شرکت گفن» در جدول‌های فروش کشورهای مختلف تبدیل شد.
کتابخانه اختصاصی نیاوران یا کتابخانه اختصاصی فرح پهلوی، هم‌جوار با کاخ نیاوران، با مساحت تقریبی ۷۷۰ مترمربع در سال ۱۳۵۵ خ در دو طبقه و یک زیرزمین در ضلع شرقی مجموعه فرهنگی تاریخی نیاوران احداث شده‌است. این ساختمان که طراحی داخلی آن توسط عبدالعزیز فرمانفرمائیان به انجام رسیده‌است، دارای ویژگی‌های متمایزی در نوع معماری و ساختار سازه می‌باشد. ساختار این سازه براساس الگوی رایج معماری مدرن در دهه پنجاه خورشیدی به همراه ترکیب هوشمندانه‌ای از شیشه و حجم‌ها سنگی شکل گرفته‌است. وجود پیانو و لوازم صوتی در این مجموعه حکایت از استفاده فضا به عنوان اتاق موسیقی را می‌نمایاند. آثار هنری نظیر مبلمان‌ها، مجسمه‌ها، تابلوهای نقاشی که در چیدمان اندرونی استفاده شده‌اند موجب شده که فضا بیشتر حالت موزه‌ای به خود بگیرد. آثار حجمی و تابلوهای نقاشی از هنرمندان ایرانی و غیرایرانی شامل پرویز تناولی، مسعود عربشاهی، بهمن محصص، منوچهر یکتایی، محمد مدبر، سزار بالداجینی، دیه‌گو جاکومتی، آرنالدو پومودورو و پیر آرماندو فرناندز فضای داخلی را تزئین نموده‌است.
در طراحی داخل ساختمان، ترکیب برنز و شیشه در سطح زیادی به کار رفته‌است. همچنین ترکیب حجمی بزرگی شامل بیش از ۳۰۰۰ استوانه شفاف، روشنایی سقفی کتابخانه را تأمین می‌کند. در کتابخانه اختصاصی فرح پهلوی بیش از ۲۳۰۰۰ جلد کتاب با ۱۶۰۰۰ عنوان نگهداری می‌شود. این کتاب‌ها مشتمل بر آثار فارسی، تألیف‌های فرهنگی، ادبی، اجتماعی، گزارش‌ها و آمار و آثار خارجی شامل، دائرةالمعارف‌ها، دوره‌های تخصصی هنر، باستان‌شناسی و منابع تمدن و هنر ملل می‌باشد. در این بین، سه گروه کتاب‌های مربوط به تاریخ ایران، ادبیات فرانسه و هنر نقاشی از تعداد بیشتری برخوردار است. چاپ‌های اول تعداد زیادی از سفرنامه‌های مشهور و شناخته شده خارجیان به ایران و آسیا دراین کتابخانه محفوظ است. مجموعه تقریباً کامل انتشارات دانشگاه تهران و بنیاد فرهنگ ایران با صحافی به رنگ آبی سلطنتی، آثار معتبر از نگارگران معروف دنیا به ویژه نقاشان قرن بیستم با چاپ، کاغذ و صحافی اعلا در بین مجموعه به دیده می‌شود. وجود مجموعه‌های بی نقصی از آثار برخی از نویسندگان اهل فرانسه در قرن ۱۸ و ۱۹ میلادی که در زمان زندگی خود آن‌ها به چاپ رسیده‌است، بر ارزش‌های مجموعه افزوده‌است. یکی از خصوصیات منحصربه‌فرد این مکان، که این فضا را از سایر کتابخانه‌های دیگر جدا ساخته و آن را تبدیل به محیط موزه‌ایی نموده‌است، وجود کتاب‌های اهدایی است که از سران کشورها و نویسندگان نامدار به این کتابخانه بخشیده‌اند. از جمله این اشخاص می‌توان به پروین اعتصامی، علی‌نقی وزیری، منوچهر آتشی، جان اف کندی، والت دیزنی، جواهر لعل نهرو، رولف بنی، گریشمن و امضاء تعدادی از افراد سرشناس دیگر اشاره کرد. از جمله دیگر آثار موجود در این کتابخانه می‌توان به مجموعه‌های خطی اشاره کرد از جمله نویسندگان این نسخ می‌توان به میرعلی هروی، احمد نیریزی، وصال شیرازی، زین‌العابدین حسنی، محمد اصفهانی و محمدتقی مشهدی اشاره نمود.
از بخش‌های دیگر کتابخانه مجموعه آثار هنری است که جمعاً شامل ۳۵۰ اثر تابلوهای نقاشی و آثار حجمی را در برمی‌گیرد. از جمله آثار هنرمندانی نظیر پرویز تناولی، جعفر روحبخش، منصوره حسینی، ناصر اویسی، ابوالقاسم سعیدی، محمود فرشچیان، سالوادور دالی، خوان میرو، اندی وارهول و آلن بایاش که نمایان‌گر بخشی از تاریخ هنر معاصر به خصوص جریان‌های نوگرایی هنر ایران در دهه سی و چهل خورشیدی است. کتابخانه اختصاصی مجموعه فرهنگی تاریخی نیاوران در فروردین ۱۳۸۳ ش. توسط یک گروه متخصص به‌طور کامل شناسایی و ساماندهی گردید.
مرز اودر-نایسه مرز بین‌المللی بین آلمان و لهستان است. این مرز از پسایندهای جنگ جهانی دوم است. رودهای اودر و لوسیشن نایسه عمده این مرز را تشکیل می‌دهند. این مرز در غرب دریای بالتیک به شهرهای بندری شچچین و اشوینواویشچه می‌رسد. پس از پایان جنگ جهانی دوم، بخش‌های واقع در شرق این مرز، میان لهستان و شوروی تقسیم شدند. اکثریت قریب به اتفاق جمعیت بومی آلمانی آن، در زمان جنگ جهانی دوم آنجا را تخلیه کردند، یا فرار کردند یا بزور از آنجا رانده شدند. اودر-نایسه از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۹۰ مرز آلمان شرقی و لهستان بود.
پس از اتحاد آلمان شرقی با آلمان غربی در سال ۱۹۹۰ میلادی، آلمان و لهستان پیمانی امضاء کردند و اودر-نایسه را به عنوان مرز خود مجدداً به رسمیت شناختند.
پادشاهی فرانسه یک پادشاهی در سده‌های میانه و دوران مدرن بود که از سال ۸۴۳ تا ۱۷۹۲ میلادی در اروپای غربی فرمان راند. پادشاهی فرانسه در دوران مدرن به یکی از قدرت‌های سیاسی جهان تبدیل شد و مستعمرات زیادی در آفریقا و آمریکای شمالی بدست آورد. این پادشاهی سرانجام با وقوع انقلاب فرانسه و اعدام لوئی شانزدهم، آخرین پادشاه مطلقه فرانسه پایان یافت و جمهوری اول فرانسه تشکیل شد.
زبان هراری یکی از زبان‌های سامی است که در کشور اتیوپی به آن تکلم می‌شود.شمار گویشوران این زبان را در حدود بیست و پنج هزار تن دانسته‌اند که بیشتر آنان به همراه زبان امهاری یا اورومو دوزبانه می‌باشندAdare language.شمار زیادی از لغات این زبان، عربی و شمار اندکی نیز ایتالیایی می‌باشندhttp://wollamshram.ca/1001/East/east1_appn02.htm.
زبان سیلته از زبانهای سامی رایج در کشور اتیوپی می‌باشد که حدود هشتصد و سی هزار گویشور دارد. بیشتر متکلمین این زبان در آدیس آبابا بسر می‌برند.http://en.wikipedia.org/wiki/Silt%27e_language
زبان سودو از زبان های رایج در کشور اتیوپی و از خانواده زبانهای سامی است که در حدود سیصدهزار تن گویشور دارد.Words of Life - Gurage
مرکور اشپیل-آرنا ورزشگاهی در شهر دوسلدورف کشور آلمان است.
بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال فورتونا دوسلدورف در این ورزشگاه برگزار می‌شود.
زبان چها از زبانهای سامی رایج در کشور اتیوپی می باشد که در حدود چهارصد و چهل هزارتن گویشور دارد.زبان چها در زمینه زبانشناسی زبانی شناخته شده است و به علت آواشناسی پیچیده و خاص خود مورد پژوهشهای آواشناسی زیادی قرار گرفته استhttp://en.wikipedia.org/wiki/Chaha_language.
زبان اینور از زبانهای سامی رایج در کشور اتیوپی می باشد که در حدود دویست و هشتاد هزار تن گویشور دارد.این زبان بدلیل آواشناسی خاص خود مورد پژوهشهای زبانشناسی قرار گرفته استhttp://en.wikipedia.org/wiki/Inor_language.
زبان تیگره (به تیگره: ትግረ) زبانی سامی از خانواده آفروآسیایی است که در کشورهای اتیوپی و اریتره و سودان در شاخ آفریقا گویش می‌شود. تیگره در کنار تیگرینیا نزدیک‌ترین زبان‌های زنده به زبان گعز هستند که هنوز به عنوان زبان مذهبی در کلیسای ارتدکس توحیدی اتیوپی و کلیسای ارتدکس توحیدی اریتره کاربرد دارد. تیگره ۷۱٪ با گعز و ۶۴٪ با تیگرینیا همسانی واژه‌ای دارد.https://www.ethnologue.com/language/tig در اریتره شمار گویشوران این زبان را در حدود هشتصد هزار تن در سال ۱۹۹۷ دانسته‌اند.Ethnologue report for Eritrea تیگره‌زبانان بیشتر در غرب اریتره ساکنند، گرچه در ارتفاعات شمالی اریتره و امتداد آن تا قسمت مجاور در سودان و همچنین ساحل دریای سرخ اریتره در شمال زولا نیز یافت می‌شوند.
مردم تیگره را نباید با تیگرایی‌ها، همسایگان جنوبی آن‌ها در اریتره و اتیوپی که به تیگرینیا سخن می‌گویند، اشتباه گرفت. تیگرینیا نیز از زبان مادر گعز ریشه گرفته، و با وجود شباهت نامی کاملاً از تیگره متمایز است.
تیگره دو همخوان گلویی و سامانه واکه‌های گعز را به جز دو مورد کاملاً حفظ کرده‌است. همخوان‌ها و واکه‌های این زبان در جدول‌های زیر آمده‌اند:
از حدود سال ۱۸۸۹ از الفبای گعز برای نوشتن تیگره استفاده می‌شود. تیگره‌زبانان در گذشته بیشتر از زبان عربی به عنوان زبان میانجی استفاده می‌کردند الفبایی نیز بر اساس خط عربی دارند که امروزه کمتر استفاده می‌شود. ترجمه‌ای از انجیل به زبان تیگره وجود دارد.Senai W. Andemariam. 2012. The Story of the Translation of the Bible into Tǝgre. "Ityopis" 2:62-88. Web access
خط گعز یک آبوگیدا است و هر نماد نشان‌دهنده یک همخوان و یک واکه است و نمادها بر اساس همخوان و واکه در گروه‌هایی از نمادهای مشابه سازمان یافته‌اند. این سامانه نوشتاری در تضاد با الفباهای کامل است که در آن‌ها همخوان و واکه وضعیتی برابر دارند یا یک ابجد که در آن علامت واکه به صورت ناتمام یا اختیاری یا غایب است.. این خط برای نوشتن تیگره اصلاح شده‌است.
زبان‌های عربستانی جنوبی نوین زبان‌هایی سامی از شاخهٔ سامی جنوبی هستند که میان اقوام کوچکی در یمن و عمان گویشور دارند. ازجملهٔ این زبان‌ها عبارت است از مهری، سقطری، شحری و حرسوسی.http://en.wikipedia.org/wiki/Modern_South_Arabian_languages
آلبوم ریمیکس یا آلبوم ضبط جدید یا بازترکیبی به آلبومی گفته می‌شود که اکثر ترانه‌های آن دوباره ضبط شده باشد. این آلبوم‌ها معمولاً شامل ضبط جدید (ریمیکس) ترانه‌های آلبوم‌های قبلی یک هنرمند است.
پرفروش‌ترین آلبوم دوباره‌ضبط جهان با نام «» متعلق به مایکل جکسون، هنرمند و موسیقی‌دان اهل آمریکا است.
ماد کوچک یا ماد خرد نام یکی از دو ایالت سرزمین ماد بوده است.
در آثار مورخان یونانی سرزمین پتشخوارگر بخشی از ماد معرفی شده‌است و جغرافیای آن با جغرافیای ماد کوچک توافق تقریبی دارد. در کتیبه‌ای آشوری سرزمین پتشخوارگر بخشی از مادهای دور دست معرفی شده‌است. مورخانی یونانی مانند استرابون و بطلمیوس اقوام تپوری، ماردی، کادوسیان و کرتی را از ساکنان سرزمین ماد معرفی کردند.after which is the choromithrena region which extends even to parthia, on the north of which is helymais, from which to the source of the charindas river are the regions the tapuri inhabit. Ptolemy (6.2.6)All regions of this country are fertile except the part towards the north, which is mountainous and rugged and cold, the abode of the mountaineers called Cadusii, Amardi, Tapyri, Cyrtii and other such peoples, who are migrants and predatory. strabo (11.13.3) سبئوس مورخ ارمنی دوره ساسانی نیز سرزمین گیلان، دیلم و تپرستان را بخشی از سرزمین ماد معرفی کرده‌است.
به گفتهٔ استرابو مورخ یونانی، بعدتر ماد کوچک عنوان آتروپاتن (آتورپاتگان) را از سردار و شهربان ایرانی آن سرزمین، یعنی آتروپات گرفت. سپس در دوران پس از اسلام آتورپاتگان به آذربایجان دگرگون شد.محسنی، محمدرضا 1389: «پان ترکسیم، ایران و آذربایجان» ، انتشارات سمرقند، ص 69
ماد بزرگ نیز شامل همدان، تهران و بخشی از کردستان امروزی در زاگرس بوده‌است.
بوی باران آلبوم موسیقی سنتی ایرانی به آهنگ‌سازی و رهبری حسین یوسف‌زمانی و خوانندگی محمدرضا شجریان است که در دستگاه چهارگاه و افشاری در سال ۱۳۷۸ ساخته شده‌است.
"آواز چهارگاه، شعر از فریدون مشیری"
بگذار که بر شاخه این صبح دلاویز
آنگاه به صد شوق چو مرغان سبکبال
خورشید از آن دور از آن قله پر برف
سیمرغ طلایی پر و بالی است که چون من
پرواز به آنجا که نشاط است و امید است
آنجا که سراپای تو در روشنی صبح
"(شکسته مویه)"
آنجا که سحر گونه گلگون تو در خواب
"(مخالف فرود)"
آنجا که من از روزن هر اختر شبگرد
من نیز چو خورشید دلم زنده به عشق است
هر صبح در آیینه جادویی خورشید
او روشنی و گرمی بازار وجود است
او یک سر آسوده به بالین ننهاده‌است
ما هر دو در این صبح طربناک بهاری
ما هر دو در آغوش پر از مهر طبیعت
ما آتش افتاده به نیزار ملالیم
بگذار که سرمست و غزلخوان من و خورشید
"(درآمد افشاری)"
رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن
"(جامه داران)"
ماییم و موج سودا، شب تا به روز تنها
از من گریز تا تو، هم در بلا نیفتی)
از من گریز تا تو، هم در بلا نیفتی
ماییم و آب دیده، در کنج غم خزیده
خیره کشی ست ما را، دارد دلی چو خارا
"(حزین)"
بر شاه خوبرویان واجب وفا نباشد)
ای زرد روی عاشق، تو صبر کن وفا کن
دردی ست غیر مردن، آن را دوا نباشد، دوا نباشد
"(رهاب)"
در خواب دوش پیری، در کوی عشق دیدم
"آواز مثنوی افشاری، شعر از مولوی."
ای خدا این وصل را هجران مکن
باغ جان را تازه و سرسبز دار
چون خزان بر شاخ و برگ دل مزن
بر درختی کآشیان مرغ توست
شمع جمع خویش را بر هم مزن
نیست در عالم ز هجران تلختر
شعر از فروغی بسطامی
ساقی نامه حافظ
تکرار دو بیت از شعر فروغی بسطامی
بوی باران
هرمان فریدریش ویلهلم هینریش (۱۷۹۴-۱۸۶۱) یک فیلسوف آلمانی قرن نوزدهم بود. او ابتدا در رشته خداشناسی در استراسبورگ تحصیل کرده و سپس فلسفه را در هایدلبرگ نزد هگل فراگرفت. او آثاری در زمینه فلسفه و مذهب تالیف کرد و در سال ۱۸۲۲ به درجه پروفسوری نایل شد.
آکادمی سلطنتی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره نماید:
انسان و سمبول‌هایش نام کتابی فلسفی از کارل گوستاو یونگ می‌باشد که به زبان‌های بسیاری ترجمه شده‌است. یونگ در این کتاب به نقش فرهنگ و اساطیر هر ملت در شخصیت افراد تشکیل‌دهندهٔ آن جامعه می‌پردازد و مفهوم کهن‌الگو را مطرح می‌کند. پس از مرگش این کتاب در سال ۱۹۶۴ به چاپ رسید. این کتاب را نخستین بار ابوطالب صارمی به زبان فارسی ترجمه کرده و انتشارات امیرکبیر منتشر کرده است. فصول آن به این ترتیب است:
کاووس دوستدار (زادهٔ ۱۳۱۶ در قزوین – درگذشتهٔ ۱۳۴۴ در تهران) دوبلور شاخص و برادر کوچکتر ایرج دوستدار دوبلور سرشناس ایرانی بود.
وی در ۱۶ سالگی در نخستین فیلمش "ملانصرالدین" ایفای نقش کرد و از سال ۱۳۳۴ به کمک برادرش ایرج وارد عرصه دوبله شد. او در فیلم "هملت" به جای اینوکنتی اسمکتونفسکی در نقش هملت و همین‌طور در فیلم "روانی" آلفرد هیچکاک به جای آنتونی پرکینز گویندگی کرد که هنوز بعد از حدود نیم قرن شاهکاری بی‌همتا در دوبله است.
گفتنی است ایرج رضایی توسط کاووس به ایرج دوستدار معرفی شد.وبلاگ صداهای ماندگار
۱ = نویسنده دایرةالمعارف تاریخ دوبله ایران سعید واحدی
لانگداک یکی از استان‌های تاریخی فرانسه با وسعت ۴۲٬۷۰۰ کیلومترمربع بود. امروزه این استان بین دو ناحیه لانگدوک روسیون و پیرنه میانه تقسیم شده است. مرکز این استان شهر تولوز بود که در حال حاضر در ناحیه پیرنه میانه قرار دارد.
شب جدایی آلبوم موسیقی سنتی ایرانی به خوانندگی همایون شجریان و تنظیم مزدا انصاری است که در سال ۱۳۸۹ ساخته شد.
شب جدایی
شیشه‌شیر کودک یک بطری به همراه پستانک است که معمولاً زمانی که مادر با سینه خود کودک را تغذیه نمی‌کند یا برای فردی که نمی‌تواند از ظروفی مانند فنجان بنوشد، استفاده می‌شود. شیشه‌شیر معمولاً زمانی استفاده می‌شود که دسترسی به مادر نباشد.
شیشه شیر به‌طور معمول از چهار عضو اصلی تشکیل می‌شود: بطری که مایع را درون خود نگه می‌دارد. سری شیشه شیر که نوزاد مایع را از آن می‌مکد. سرپیچ که بخشی ضروری و شبیه یک حلقه است و درپوش. سری شیشه شیر بین سرپیچ و بطری قرار می‌گیرد و سرپیچ با چرخیدن روی بطری سفت می‌شود تا سری شیشه شیر در جای خودش قرار گیرد. درپوش که در اکثر شیشه شیرها یافت می‌شود، هنگام استفاده نشدن، از ورود گردوخاک و دیگر عوامل بیرونی به درون شیشه شیر جلوگیری می‌کند.
سری گرد به سری استاندارد نیز معروف است و بیشتر سری‌های شیشه شیر نوزاد از این نوع هستند. همچنین ممکن است باعث آسیب به‌دهان و دندان نوزاد شود.
سری‌های ارتودنسی متناسب با شکل کام و لثهٔ نوزاد طراحی شده‌اند و فضای بیشتری جهت حرکت زبان و فک به هنگام مکیدن شیر می‌دهند. این نوع سری‌های ارتودنسی از بروز بیماری‌های دهان و دندان با رشد نوزاد جلوگیری خواهند کرد. همچنین زاویه نوک این سری فضا را برای مخلوط شدن شیر و بزاق نوزاد برای هضم بهتر فراهم می‌کند.
لاتکس پلاستیکی نرم و انعطاف‌پذیر است که به سینه مادر شباهت دارد. بعضی نوزادان به همین دلیل این نوع سری را به سری‌هایی از جنس سیلیکون ترجیح می‌دهند. سری‌های لاتکس به راحتی با رنگ قهوه ای-طلایی مات خود از سری‌های سیلیکون شناخته می‌شوند. با گذشت زمان سری‌های لاتکس دچار ترک شده و از نوک سری شیر به بیرون نشت می‌کند؛ مشکل دیگر لاتکس حساسیت بعضی نوزادان به آن است.
با اینکه سیلیکون محکم‌تر از لاتکس است، واکنش‌های آلرژیک کمتری برای نوزادان دارد. طول عمر سری‌های سیلیکون نسبت به سری‌های لاتکس، چند برابر بیشتر است. اگر نوزاد با سری‌های شیشه شیر نوزاد به هنگام تغذیه خشن برخورد می‌کند، سری‌های سیلیکونی می‌توانند انتخابی مناسب باشند.
پلاستیک به‌دلیل ارزانی و سبکی بیشترین استفاده را در تولید این محصول دارد؛ شیشه شیرهایی که بطری‌های پلاستیکی دارند، با افتادن نخواهند شکست و رطوبت هوا را به بدنهٔ خود نمی‌گیرند. شیشه شیرهای پلاستیکی در قدیم حاوی نوعی ماده مضر برای بدن انسان بودند (BPA) اما از سال ۲۰۱۲ میلادی، سازمان جهانی غذا و دارو تنها استفاده از پلاستیک‌های بدون "BPA" را در ساخت شیشه شیرها مجاز اعلام کرد.
ویژگی‌های شیشه شیر پلاستیکی:
این نوع دارای قیمت بالاتری است و فروش کمتری نسبت به نوع پلاستیکی دارد.
ویژگی‌های شیشه شیر شیشه‌ای:
شیشه شیرهای استیل از شیشه‌ای و پلاستیکی گران‌تر هستند و البته دارای مقاومت بیشتری نسب به دیگر انواع هستند.
ویژگی‌های شیشه شیر استیل:
وقتی تصمیم گرفتید که آیا می‌خواهید از شیشه شیر نوزاد شیشه ای استفاده کنید یا پلاستیکی، زمان آن رسیده که به ویژگی‌های خاص تر آنها توجه کنید. در ادامه برخی از رایج‌ترین ویژگی‌های شیشه شیرهای امروزی فهرست شده‌است:
این نوع سر شیشه باعث جریان یافتن طبیعی تر شیر می‌گردند. این سر شیشه‌ها به گونه ای طراحی شده‌اند که جریان شیر در آنها تا جای ممکن مانند جریان شیر سینه باشد. همچنین به کاهش دادن میزان هوایی که نوزاد می‌بلعد کمک می‌کند. این ویژگی به خصوص به پیشگیری از کولیک یا تسکین دادن نوزادانی که از کوکلیک رنج می‌برند کمک می‌کند. شکل خاص پستانک این نوع شیشه شیرها به نوزاد تازه متولد شده کمک می‌کند وضعیت درست گردن خود را حفظ کند.
لوله جریان طبیعی که در داخل شیشه شیر قرار گرفته به نوزاد کمک می‌کند تجربه غذا خوردن بدون کولیک داشته باشد. این لوله‌ها به گونه ای طراحی شده‌اند که هرگونه حباب هوایی که ممکن است منجر به مشکلات کولیک در نوزاد شود را از بین می‌برند. همچنین بدون ایجاد خلاء یک فشار مناسب برای جریان یکدست شیر ایجاد می‌کنند. در نتیجه نوزاد راحت تر شیر خورده و مشکل خراب شدن سر شیشه (nipple collapse) وجود ندارد. لوله جریان طبیعی موجب می‌شود هوا از سر شیشه دور شده و به انتهای شیشه برود. در نتیجه این هوا در طول شیر خوردن وارد معده نوزاد نمی‌شود. شیشه شیرهای دکتر براون امتیاز انحصاری این فن آوری را داشته و کارآمدی آنها در پیشگیری و به حداقل رساندن کولیک در نوزادان مشهور است. این فن آوری همچنین به کاهش دادن مشکلات نفخ، تف کردن و آروغ زدن نوزادان کمک می‌کند.
این گزینه برای نوزادانی که برای اولین بار می‌خواهند شیشه شیر را امتحان کنند عالی است. سر شیشه برای استفاده از پستانک‌هایی که دقیقاً شبیه نوک سینه مادر هستند مناسب است. در نتیجه نوزاد راحت تر می‌تواند آن را جایگزین سینه مادر کند. گزینه سری پهن همچنین برای نوزادانی که به کولیک مبتلا هستند تسکین دهنده است زیرا مانع از ایجاد نفخ می‌شود.
امروزه انواع مختلفی از شیشه شیر در بازار موجود است. قبل از خرید بهتر است توضیحات نوشته شده روی جعبه شیشه شیر را مطالعه کنید. اگر به دنبال یک کاربرد خاص هستند اطمینان حاصل کنید که شیشه شیر قابلیت آن را دارد. همچنین دستورالعمل‌های نگهداری از شیشه شیر را با دقت مطالعه کنید.
شهر آیزول (; Mizo: ) با جمعیت ۲۹۵٫۸۶۴ نفر در ایالت میزورام در کشور هند واقع شده‌است.
شهر اجمیر با جمعیت ۵۴۹٫۶۰۳ نفر در ایالت راجستان در کشور هند واقع شده‌است.
شهر اکولا با جمعیت ۴۵۸٫۲۲۹ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
شهر الوار با جمعیت ۳۰۷٫۵۴۶ نفر در ایالت راجستان در کشور هند واقع شده‌است.
آمبارنات
شهر آمبارنات با جمعیت ۲۳۲٫۰۴۷ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
امباتور
شهر امباتور با جمعیت ۴۰۱٫۲۲۰ نفر در ایالت تامیل نادو در کشور هند واقع شده‌است.
شهر امراواتی با جمعیت ۶۶۰٫۵۴۳ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
شهر آنانتاپور با جمعیت ۲۵۵٫۹۵۹ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر آرا با جمعیت ۲۴۴٫۴۳۹ نفر در ایالت بیهار در کشور هند واقع شده‌است.
شهر آسانسول با جمعیت ۴۹۹٫۲۸۶ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
آوادی
شهر آوادی با جمعیت ۲۶۶٫۷۹۹ نفر در ایالت تامیل نادو در کشور هند واقع شده‌است.
بهرام‌پور
شهر بهرام‌پور با جمعیت ۲۰۲٫۸۹۷ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
بالی محله‌ای در شهر هاورای ایالت بنگال غربی در کشور هند است. بالی ۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بارانگر
شهر بارانگر با جمعیت ۲۶۸٫۵۹۱ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
باراسات
شهر باراسات با جمعیت ۳۹۰٫۱۹۱ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
شهر باردامن با جمعیت ۳۱۶٫۲۸۷ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
شهر بریلی با جمعیت ۸۲۵٫۰۶۷ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
باتیندا
شهر باتیندا با جمعیت ۲۶۹٫۵۲۰ نفر در ایالت پنجاب در کشور هند واقع شده‌است.
بلگایوم
شهر بلگایوم با جمعیت ۴۵۸٫۲۰۸ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
بلاری
شهر بلاری با جمعیت ۳۵۵٫۴۲۹ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
شهر باگلپور با جمعیت تقریبی ۶۰۰۰۰۰ نفر (۲۰۱۱) در ایالت بیهار در کشور هند واقع شده‌است.
شهر بالسوا جهانگیرپور با جمعیت ۲۱۶٫۵۹۵ نفر در ایالت ناحیه هم‌پیوسته دهلی در کشور هند واقع شده‌است.
باتپرا
شهر باتپرا با جمعیت ۵۲۶٫۹۶۱ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
باونگر بندری در جنوب ایالت گجرات هند است.
شهر بالای با جمعیت ۷۰۵٫۴۳۶ نفر در ایالت چتیسگر در کشور هند واقع شده‌است.
بیلوارا
شهر بیلوارا با جمعیت ۳۷۸٫۱۹۷ نفر در ایالت راجستان در کشور هند واقع شده‌است.
شهر بیواندی با جمعیت ۸۳۱٫۹۸۵ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
بیوانی
شهر بیوانی با جمعیت ۲۱۴٫۴۱۳ نفر در ایالت هاریانا در کشور هند واقع شده‌است.
شهر بیدر با جمعیت ۲۴۱٫۲۳۳ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
بیدانگر
شهر بیدانگر با جمعیت ۲۳۵٫۹۵۱ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
بیکانر
شهر بیکانر با جمعیت ۷۲۳٬۹۸۲ (در سال ۲۰۰۸) نفر در ایالت راجستان در کشور هند واقع شده‌است.
شهر بیلاس‌پور با جمعیت ۱٬۹۹۳٬۰۴۲ (در سال ۲۰۰۱) نفر در ایالت چتیسگر در کشور هند واقع شده‌است.
بوکارو
شهر بوکارو با جمعیت ۴۴۰٫۰۸۶ نفر در ایالت جارکند در کشور هند واقع شده‌است.
بوماناهالی
شهر بوماناهالی با جمعیت ۲۴۴٫۹۴۵ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
برهماپور
شهر برهماپور با جمعیت ۴۰۲٫۶۷۲ نفر در ایالت اوریسا در کشور هند واقع شده‌است.
بلندشهر
شهر بلندشهر با جمعیت ۲۲۳٫۱۶۱ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
بیاتاریاناپور
شهر بیاتاریاناپور با جمعیت ۳۳۱٫۹۹۱ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
شهر چندیگر با جمعیت ۲۰۰٫۵۷۸ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
شهر چندراپور با جمعیت ۳۴۳٫۵۱۶ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
شهر چاپرا با جمعیت ۲۱۷٫۲۵۶ نفر در ایالت بیهار در کشور هند واقع شده‌است.
کویمباتور
شهر کویمباتور با جمعیت ۱٫۰۰۸٫۲۷۴ نفر در ایالت تامیل نادو در کشور هند واقع شده‌است.
شهر کوتاک با جمعیت ۶۴۸٫۴۷۸ نفر در شهرستان کوتاک و در ایالت اوریسا در کشور هند واقع شده‌است.
دربنگا
شهر دربنگا با جمعیت ۳۰۷٫۸۶۷ نفر در ایالت بیهار در کشور هند واقع شده‌است.
داساراهالی
شهر داساراهالی با جمعیت ۴۰۸٫۵۶۳ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
داواناگیری
شهر داواناگیری با جمعیت ۴۵۳٫۲۹۷ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
دهرادون
شهر دهرادون با جمعیت ۵۵۱٫۳۲۲ نفر در ایالت اوتاراکند در کشور هند واقع شده‌است.
دوولی
شهر دوولی با جمعیت ۲۵۸٫۶۹۰ نفر در ایالت ناحیه هم‌پیوسته دهلی در کشور هند واقع شده‌است.
دواس
شهر دواس با جمعیت ۲۸۹٬۴۳۸ نفر (۲۰۰۱) در ایالت مادایا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
دانباد
شهر دانباد با جمعیت ۲۴۱٫۷۷۷ نفر در ایالت جارکند در کشور هند واقع شده‌است.
شهر دوله با جمعیت ۳۹۲٫۸۲۳ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
دیندیگول
شهر دیندیگول با جمعیت ۲۰۴٫۶۶۲ نفر در ایالت تامیل نادو در کشور هند واقع شده‌است.
شهر دورگ با جمعیت ۲۸۳٫۳۳۹ نفر در ایالت چتیسگر در کشور هند واقع شده‌است.
شهر دورگاپور با جمعیت ۵۴۳٫۹۲۲ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
اِتاوه با جمعیت ۳۰۷٫۰۱۸ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر فریدآباد در ایالت هاریانا در کشور هند واقع شده‌است. فریدآباد با جمعیت ۱٬۰۵۴٬۹۸۱ نفر در سال ۲۰۱۱ و مساحت ۲٬۱۵۱ کیلومتر مربع (۸۳۱ مایل مربع) بزرگترین شهر ایالت هاریانا و از مراکز اصلی صنعتی این ایالت است.
فریدآباد را بابا فرید، خزانه‌دار جهانگیرشاه گورکانی که از صوفیان بود در سال ۱۶۰۷ میلادی بنیاد کرد. قصد او از بنای این شهر، پاسداری از راهی بود که از آن مکان می‌گذشت. بابا فرید در این محل یک دژ، یک مخزن آب و یک مسجد ساخت که امروزه ویرانه‌هایی از آن‌ها به جای مانده‌است. این محل بعدها مقر یک پرگنه (منطقه مالیاتی) شد که به عنوان جاگیر (زمین واگذار شده) در دست فرمانروایان بلبگره بود.
شهرستان فریدآباد در تاریخ ۱۵ اوت ۱۹۷۹ به عنوان دوازدهمین شهرستان در ایالت هاریانا تشکیل شد. مناطق این شهرستان پیش از آن بخشی از شهرستان گورگائون بودند.
پس از جدایی پاکستان از هند، بخشی از پناهندگان پاکستانی در این شهر جای گرفتند و با اجرای پروژه‌ای برای اسکان آن‌ها، در سال ۱۹۵۰، تعدادی کارخانه صنایع سبک نیز برای اشتغال آن‌ها ساخته شد.
شهر فرخ‌آباد (به انگلیسی: Farrukhabad، به هندی: फ़र्रुख़ाबाद به اردو فرّخ‌آباد) با جمعیت ۲۵۴٫۰۵۱ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
این شهر در سال ۱۷۱۷ توسط محمد بنگاش تأسیس شد که آن را به نام فرخ‌سیر شاه گورکانی هند نام‌گذاری کرد. او در همین سال فرمان حقوق تجاری آزاد برای بنگال را به کمپانی هند شرقی انگلستان اعطا کرد. فرخ‌آباد در سرچشمه رودخانه مقدس گنگ واقع شده‌است.
شهر فیروزآباد با جمعیت ۳۳۵٫۳۹۶ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
این شهر به دلیل ساختن دستبند معروف است.
شهر گاجوواکا با جمعیت ۴۰۰٫۶۹۳ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
گانگانگر
شهر گانگانگر با جمعیت ۲۵۳٫۶۹۸ نفر در ایالت راجستان در کشور هند واقع شده‌است.
شهر گایا با جمعیت ۴۷۰٫۳۹۶ نفر در ایالت بیهار در کشور هند واقع شده‌است.
شهر قاضی‌آباد با جمعیت ۱٫۴۳۷٫۸۵۵ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
گونتور
شهر گونتور با جمعیت ۵۴۲٫۵۲۲ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر گورگان با جمعیت ۸۷۶٬۸۲۴ نفر در ایالت هاریانا در کشور هند واقع شده‌است.
متروی گورگان در سال ۲۰۱۳ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۱ خط و ۶ ایستگاه می‌باشد.
شهر گوآهاتی (, ) با جمعیت ۹۵۷٬۳۵۲ نفر در ایالت آسام در کشور هند واقع شده‌است. بزرگ‌ترین شهر هند در ایالت آسام است و همچنین بزرگ‌ترین منطقه شهری در شمال شرق هند است. یکی از بزرگ‌ترین شهرهای بندر رودخانه و یکی از سریعترین شهرهای رو به رشد در هند، گوآهاتی در جنوب رود براهماپوترا واقع شده‌است.
گوآهاتی دارای آب و هوای نیمه گرمسیری مرطوب است (طبقه‌بندی اقلیمی کوپن گوآ) در مقایسه با آب و هوای استوایی گرمسیری کمتر است درجه حرارت اقلیمی گوآهاتی متوسط دمای سالانه ۲۲٫۲ درجه سانتیگراد است و شدت آن از ۳۹٫۵ درجه سانتیگراد در ۲۴ آوریل ۲۰۱۴ تا ۲٫۰ درجه سانتی گراد در ژانویه سال ۱۹۶۴ ثبت شده‌است متوسط دمای سالانه ۲۲٫۲ درجه سانتیگراد است و درجه حرارت آن از ۳۹٫۵ درجه سانتیگراد است و در ۲۴ آوریل ۲۰۱۴ به ۲٫۰ ° سانتیرگراد ثبت شده در ژانویه۱۹۶۴.
شهر گوالیور یا گوالیار با جمعیت ۹۳۱٫۷۷۷ نفر در ایالت مادایا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
هالدیا
شهر هالدیا با جمعیت ۲۴۸٫۰۷۲ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
هاورا
شهر هاورا با جمعیت ۱٫۰۳۴٫۳۷۲ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
شهر هاپور با جمعیت ۲۷۷٫۱۴۰ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر حصار با جمعیت ۳۰۱٬۲۴۹ نفر (در سال ۲۰۱۱) در ایالت هاریانا در کشور هند واقع شده‌است.
هوسپت
شهر هوسپت با جمعیت ۲۴۰٫۶۲۱ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
شهر هوبلی -دارودا با جمعیت ۸۹۲٫۲۹۷ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
ایچالکارانجی
شهر ایچالکارانجی با جمعیت ۲۹۰٫۹۲۳ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
ایمفال
شهر ایمفال با جمعیت ۲۳۶٫۳۹۲ نفر در ایالت مانیپور در کشور هند واقع شده‌است.
شهر ایندور در ایالت مادایا پرادش در کشور هند واقع شده‌است. این شهر با جمعیت بالغ بر ۳٬۲۷۰٬۰۰۰ نفر طبق سرشماری سال ۲۰۱۱ پانزدهمین شهر بزرگ هند و مرکز تجاری ایالت مادیا پرادش به‌شمار می‌آید.
جبل‌پور (به هندی: जबलपुर) شهری است با جمعیت ۱٫۰۶۶٫۹۶۵ نفر که در ایالت مادایا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر جلندر با جمعیت ۸۸۰٫۵۱۳ نفر در ایالت پنجاب در کشور هند واقع شده‌است.
جالگاون
شهر جالگاون با جمعیت ۴۹۷٫۷۸۳ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
جالنا
شهر جالنا با جمعیت ۲۹۰٫۷۵۲ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
شهر جمشیدپور با جمعیت ۶۶۶۶۸۸ نفر در ایالت جارکند در کشور هند واقع شده‌است. این شهر یکی از اولین شهرهایی بود که بدست جمشیدجی تاتا (پدر صنعت هند) و نواده امیر جمشید پور صاحب خانقاه جمشیدیه به منظور کاربری صنعتی بنیان نهاده شد. این شهر را با نام‌های شهر فولاد، تاتا ناگار یا تاتا نیز می‌شناسند. این شهر مرکز صنایع شرق هند به حساب می‌آید و مرکز شرکت‌های بزرگی چون تاتا استیل، تاتا پاور و تاتا موتورز است. طبق برآوردهای دولت هند، این شهر هفتمین شهر پاک هند است. بیشتر بخش‌های این شهر بدست مجموعه شرکت اقتصادی تاتا گردانده می‌شود.
جانسی
شهر جانسی با جمعیت ۴۴۲٫۴۱۹ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
جوداپور
شهر جوداپور با جمعیت ۱٫۰۰۶٫۶۵۲ نفر در ایالت راجستان در کشور هند واقع شده‌است.
شهر جوناگاد با جمعیت ۳۲۰٬۲۵۰ (در سال ۲۰۱۱) نفر در ایالت گجرات در کشور هند واقع شده‌است.
کاکینادا
شهر کاکینادا با جمعیت ۳۰۵٫۱۶۲ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر کلیان دامبیولی با جمعیت ۱٫۳۲۷٫۹۶۷ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
کامارهاتی
شهر کامارهاتی با جمعیت ۳۵۱٫۲۸۹ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
شهر کاپرا با جمعیت ۲۴۵٫۴۲۵ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر کریم‌نگر با جمعیت ۲۵۹٫۶۰۲ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
کاتیهار
شهر کاتیهار با جمعیت ۲۱۰٫۴۶۰ نفر در ایالت بیهار در کشور هند واقع شده‌است.
کیراری سلیمان‌نگر
شهر کیراری سلیمان‌نگر با جمعیت ۲۰۲٫۷۲۴ نفر در ایالت ناحیه هم‌پیوسته دهلی در کشور هند واقع شده‌است.
شهر کولاپور با جمعیت ۵۶۲٫۰۳۸ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
شهر کوربا با جمعیت ۴۷۷٫۲۷۶ نفر در ایالت چتیسگر در کشور هند واقع شده‌است.
کوتا
شهر کوتا با جمعیت ۸۲۷٫۴۲۷ نفر در ایالت راجستان در کشور هند واقع شده‌است.
کریشناراجاپورا
شهر کریشناراجاپورا با جمعیت ۲۱۳٫۶۳۷ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
شهر کوکاتپاله با جمعیت ۴۰۳٫۲۳۶ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
کولتی
شهر کولتی با جمعیت ۳۱۹٫۵۶۸ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
کورنوول
شهر کورنوول با جمعیت ۲۹۲٫۶۶۱ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر لال‌بهادرنگر با جمعیت ۳۹۸٫۸۴۰ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر لاتور با جمعیت ۴۰۳٫۸۲۴ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
شهر لونی با جمعیت ۲۲۹٫۴۱۰ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
مادورای
شهر مادورای با جمعیت ۸۹۵٫۶۰۷ نفر در ایالت تامیل نادو در کشور هند واقع شده‌است.
ماهادواپورا
شهر ماهادواپورا با جمعیت ۲۰۶٫۹۲۳ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
ماهش تالا
شهر ماهش تالا با جمعیت ۴۸۸٫۹۲۵ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
شهر ماله‌گوان با جمعیت ۴۶۱٫۲۹۲ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
ماکاجگیری
شهر ماکاجگیری با جمعیت ۲۶۳٫۰۳۵ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر ماتورا، ماثورا با جمعیت ۳۷۱٫۸۳۹ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر ماو با جمعیت ۲٬۲۰۵٬۱۷۰ نفر (در سال ۲۰۱۱) در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
میروت با جمعیت ۱٫۳۶۵٫۰۸۶ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر میراـ بایاندار با جمعیت ۹۱۵٫۹۸۹ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
شهر میرزاپور با جمعیت ۲۳۳٫۸۶۳ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر موروی با جمعیت ۲۰۵٫۲۴۲ نفر در ایالت گجرات در کشور هند واقع شده‌است.
شهر مونگر با جمعیت ۲۲۰٫۲۴۰ نفر در ایالت بیهار در کشور هند واقع شده‌است.
شهر مرادآباد (به انگلیسی:Muradabad ٬هندی: मुरादाबाद، اردو: مرادآباد) در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
نام این شهر برگرفته از نام شاهزاده مرادبخش پسر شاه‌جهان، امپراتور گورکانی هند گرفته شده‌است که در سال ۱۶۰۰ میلادی این شهر را بنیان گذارد.
مرادآباد در ۱۶۷ کیلومتری (۱۰۴ مایل) از پایتخت کشور، دهلی نو، در سواحل رودخانه رام‌گانگا (شاخه‌ای از رود گنگ) واقع شده‌است. این شهر بزرگ‌ترین صادر کننده صنایع دستی در کشور هند است و برای صادرات فلز برنج به آمریکای شمالی، اروپا و سراسر جهان شهرت دارد. از این رو به نام «برنج شهر» (یا در زبان محلی Peetal Nagri) نیز نامیده می‌شود. مرادآباد با جمعیت ۸۰۶٫۷۱۴ نفر، نزدیک به یک میلیون شهروند از اقوام و مذاهب مختلف دارد و طبق سرشماری دولتی سال ۲۰۰۱ به عنوان یکی از چند منطقه دارای اکثریت مسلمان در هند شناخته شده‌است.
موروارا
شهر موروارا با جمعیت ۲۰۴٫۱۰۶ نفر در ایالت مادایا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
مظفرنگر
شهر مظفرنگر با جمعیت ۳۸۴٫۹۸۸ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
این شهرستان در دوره گورکانیان هند توسط سید جاگیردار منور لشکر علی تأسیس شد و او این شهر را به افتخار پدرش، مظفرعلی خان نام‌گذاری کرد.
مظفرپور
شهر مظفرپور با جمعیت ۳۶۱٫۲۵۸ نفر در ایالت بیهار در کشور هند واقع شده‌است.
نادیاد
شهر نادیاد با جمعیت ۲۱۰٫۹۵۸ نفر در ایالت گجرات در کشور هند واقع شده‌است.
ناگرکویل شهری با جمعیت ۲۱۸٫۷۳۸ نفر در ایالت تامیل نادو در کشور هند است.
شهر ناگپور در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است. ناگپور بزرگترین شهر در مرکز هند است و با جمعیت ۲٫۴۰۳٫۲۳۹ نفر طبق سرشماری ۲۰۱۱ همراه با حومه سیزدهمین شهر پرجمعیت هند به‌شمار می‌آید.
نیاتی
شهر نیاتی با جمعیت ۲۹۶٫۸۳۰ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
نالا سوپارا
شهر نالا سوپارا با جمعیت ۳۱۷٫۵۱۰ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
شهر ناندید با جمعیت ۵۴۴٫۱۲۵ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
نانگولی جات
شهر نانگولی جات با جمعیت ۲۵۱٫۴۷۰ نفر در ایالت ناحیه هم‌پیوسته دهلی در کشور هند واقع شده‌است.
شهر ناسیک با جمعیت ۱٫۵۲۱٫۶۷۵ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
این شهر در شمال غربی مهاراشترا، با فاصله ۱۸۰ کیلومتر از بمبئی و ۲۰۲ کیلومتر از پونه واقع شده‌است. ناسیک مقر اداری منطقه و بخش ناسیک است و به عنوان «پایتخت شراب هند» شهرت دارد.
شهر ناوقر با جمعیت ۲۱۹٫۳۹۸ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
بمبئی نو یا ناوی مومبای یا بمبئی بزرگ شهر برنامه‌ریزی شده‌ای است پیوسته به کلان‌شهر بمبئی، در سواحل غرب کشور هند ایالت مهاراشترا.
این شهر با مساحت ۳۴۴ مربع کیلومتر (۱۳۳ مایل مربع) بزرگترین شهر برنامه‌ریزی شده در جهان است که در سال ۱۹۷۲ به عنوان شهر دوقلو بمبئی توسعه یافت. ناوی مومبای به شهر مومبای یا بمبئی چسبیده‌است و از طریق پل‌های واشی و ایرولی به آن متصل می‌شود. بمبئی نو در سال ۲۰۰۸ بالغ بر ۲٫۶۰۰٫۰۰۰ نفر جمعیت داشته‌است.
شهر نظام‌آباد با جمعیت ۳۲۶٫۶۹۳ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
نویدا
شهر نویدا با جمعیت ۴۷۸٫۱۷۸ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر دومدوم شمالی با جمعیت ۲۵۱٫۱۷۵ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
اونگل شهری با جمعیت ۲۰۱٫۰۱۱ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
اوژوکاری
شهر اوژوکاری با جمعیت ۲۷۴٫۸۷۶ نفر در ایالت ناحیه هم‌پیوسته پودوچری در کشور هند واقع شده‌است.
شهر پالی با جمعیت ۲۳۴٬۵۸۵ نفر در ایالت راجستان در کشور هند واقع شده‌است.
شهر پنج‌کولا با جمعیت ۲۱۵٫۴۵۷ نفر در ایالت هاریانا در کشور هند واقع شده‌است.
پانی هاتید
شهر پانی هاتید با جمعیت ۴۱۰٫۱۴۳ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
پانی‌پِت (به انگلیسی: panipat; ) یک شهر تاریخی در شمال کشور هند است که در شرق ایالت هاریانا واقع شده‌است. این شهر در ۹۰ کیلومتری شمال دهلی‌نو و در ۱۶۹ کیلومتری جنوب چندیگر قرار دارد. سه نبرد سرنوشت‌ساز در نزدیکی این شهر در سالهای ۱۵۲۶م، ۱۵۵۶م و ۱۷۶۱م نقاط عطف مهمی در تاریخ هند بشمار می‌روند. امروزه این شهر به نام «شهر بافندگی» و «شهر نساجی» در هند شهرت یافته‌است و به عنوان «جذب سرمایه» برای «مرکز جهانی برای بازیافت منسوجات» نیز شناخته می‌شود.
طبق سرشماری سال ۲۰۱۱م جمعیت پانی‌پت ۱٬۲۰۵٬۴۳۷ نفر بوده‌است.
به سبب وضعیت جغرافیایی و موقعیت سوق‌الجیشی سه واقعه مهم در نزدیکی پانی‌پت تاریخ هند را دستخوش تغییر کرد:
شهر پاربانی با جمعیت ۳۲۲٫۳۶۵ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
شهر پاتیالا با جمعیت ۳۵۶٫۹۳۶ نفر در ایالت پنجاب در کشور هند واقع شده‌است.
شهر پاتیالا یکی از شاه‌نشین‌های سابق پنجاب بوده‌است. این شهر در جنوب شرقی ایالت و در فاصله ۶۵ کیلومتر از چندی‌گر مرکز ایالت قرار دارد.
شهر پیمپریچینچواد با جمعیت ۱٫۷۲۹٫۳۲۰ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است. پیمپریچینچواد به عنوان دو منطقه به هم مرتبط پیمپری و چینچواد تحت مدیریت واحدی اداره می‌شود و در شمال غرب پونه قرار دارد و به خوبی با پونه و بمبئی از طریق بزرگراه قدیمی پونه ـ بمبئی متصل ارتباط دارد.
شهر پودوچری با جمعیت ۲۳۲٫۳۳۶ نفر در ایالت ناحیه هم‌پیوسته پودوچری در کشور هند واقع شده‌است.
قلمرو ایالت پوندیچری که از چهار ناحیه جدا از هم تشکیل شده مجموعاً مستعمرات سابق فرانسه در هند را شامل می‌شود، در گذشته فرانسه چهار بندر از سرزمین هند را در اختیار داشت که از سال ۱۹۶۳ این چهار ناحیه از سلطه فرانسه خارج شدند و یک ایالت مستقل به نام پوندیچری را تشکیل دادند و به کشور تازه استقلال یافته هند پیوستند.
مرکز ایالت پوندیچری شهر پاندریکری است.
پورنیا
شهر پورنیا با جمعیت ۲۲۹٫۹۶۲ نفر در ایالت بیهار در کشور هند واقع شده‌است.
شهر قطب‌الله‌پور با جمعیت ۳۷۳٫۷۲۴ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
رائه برلی شهری با جمعیت ۲۰۴٫۳۶۱ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
رایچور
شهر رایچور با جمعیت ۲۵۱٫۰۲۱ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
شهر رایپور با جمعیت ۷۵۹٫۵۷۰ نفر در ایالت چتیسگر در کشور هند واقع شده‌است.
شهر راجاماهندری با جمعیت ۲۹۶٫۳۷۸ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر راجارات گوپالپور با جمعیت ۴۰۰٫۴۰۴ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
راجندرانگر
شهر راجندرانگر با جمعیت ۲۱۰٫۴۷۶ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
راجکوت شهری با جمعیت ۱٬۶۰۶٬۷۴۵ نفر (در سال ۲۰۱۲) در ایالت گجرات در کشور هند واقع شده‌است.
شهر راجپور سونارپور با جمعیت ۵۹۶٫۴۷۲ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
راماگوندام
شهر راماگوندام با جمعیت ۲۵۱٫۵۹۹ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر رامپور با جمعیت ۳۰۹٫۳۰۳ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
در ۲۶ ژوئیه ۱۸۴۰، نواب احمد علی خان، حاکم رامپور فوت کرد، و از آنجا که وی فرزند پسر نداشت، از طرف انگلیسی‌ها، پسر برادر وی، محمد سعید خان، حاکم رامپور شد. وی آگاه به دانش روز بود. اول آوریل ۱۸۵۵، نواب محمد سعید خان درگذشت و یوسف علی خان نواب رامپور شد. در این زمان شورش علیه انگلیسی‌ها شدت گرفت، اما محیط آرام رامپور باعث جلب عده زیادی از علمای نقاط گوناگون به این ناحیه شد. پس از مرگ یوسف علی خان در ۲۱ آوریل ۱۸۶۵، کلبعلی خان جانشین وی شد. در ۲۳ مارس ۱۸۸۷، کلبعلی خان فوت کرد و پسرش مشتاق علی خان حاکم رامپور شد. وی چون بیمار بود، حکومت بریتانیا، جنرال اعظم الدین خان را مأمور منطقه کرد. وی در سال ۱۸۹۱ م در رامپور به قتل رسید و به جای وی سرگرد اچ.آر. دیمنت به این سمت مأمور گشت. در سال ۱۸۹۶ م، ریاست کنسولی منطقه به پایان رسید و نواب حامد علی خان به حکومت رامپور رسید
شهر رانچی با جمعیت ۱٫۰۴۷٫۴۹۰ نفر در ایالت جارکند در کشور هند واقع شده‌است.
راتلام
شهر راتلام با جمعیت ۲۵۳٫۵۰۷ نفر در ایالت مادایا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر ریوا با جمعیت ۱۸۳٬۲۳۲ نفر (در سال ۲۰۰۱) در ایالت مادایا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر روتک با جمعیت ۳۴۸٫۹۸۹ نفر در ایالت هاریانا در کشور هند واقع شده‌است.
شهر رورکلا با جمعیت ۲۲۸٫۱۳۰ نفر در ایالت اوریسا در کشور هند واقع شده‌است.
شهر ساغر با جمعیت ۲۲۱٬۹۸۷ نفر (در سال ۲۰۰۱) در ایالت مادایا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
سهاران‌پور
شهر سهاران‌پور با جمعیت ۵۲۱٫۰۱۸ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر سالم با جمعیت ۸۳۱٬۰۳۸ نفر (در سال ۲۰۱۱) در ایالت تامیل نادو در کشور هند واقع شده‌است.
سامبال
شهر سامبال با جمعیت ۲۰۸٫۰۲۴ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر سنگلی با جمعیت ۵۵۰٫۰۸۲ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
شهر ساتنا با جمعیت ۲۹۲٫۹۴۰ نفر در ایالت مادایا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
سریلینگامپالی شهری است با جمعیت ۲۴۶٫۱۰۶ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر شاه‌جهان‌پور با جمعیت ۳۳۹٫۷۷۶ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر سیلیگوری با جمعیت ۵۶۷٫۸۰۴ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
شیملا ( که سیملا هم گفته می‌شودو نام رسمی تا سال ۱۹۷۲ بوده‌است) مرکز و بزرگ‌ترین شهر ایالت هیماچال پرادش در شمال هند است. در سال ۱۸۶۴، شیملا به عنوان پایتخت تابستانی هند بریتانیا اعلام شد. پس از استقلال، این شهر مرکز پنجاب شرقی و بعد مرکز هیماچال پرادش شد. این شهر، مرکز اصلی تجاری، فرهنگی و آموزشی ایالت است.
شیموگا
شهر شیموگا با جمعیت ۳۶۹٫۵۰۲ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
شریرام‌پور
شهر شریرام‌پور با جمعیت ۲۵۷٫۷۸۲ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
شهر سیکر با جمعیت ۲۱۵٫۹۸۷ نفر در ایالت راجستان در کشور هند واقع شده‌است.
سینگراولی
شهر سینگراولی با جمعیت ۳۳۰٫۹۳۵ نفر در ایالت مادایا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
سیرسا
شهر سیرسا با جمعیت ۲۰۶٫۵۱۳ نفر در ایالت هاریانا در کشور هند واقع شده‌است.
شهر سولاپور یا شولاپور با جمعیت ۲٬۲۵۳٬۸۴۰ نفر (طبق سرشماری ۲۰۱۱) در غرب ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
سولاپور هفتمین شهر پرجمعیت ایالت مهاراشترا است و نقطه‌ای مهم در محل اتصال خط راه‌آهن مرکزی هند به‌شمار می‌رود. و صنایع کوچک و متوسط در آن استقرار دارد.
سونیپات یک شهر و شرکت شهرداری در ایالت هریانا در شمال هند است که در منطقه پایتخت ملی در ۴۳ کیلومتری شهر دلهی قرار دارد. رودخانهٔ یمونا در مرز شرفی سونیپط جریان دارد.
در ۲۲ دسامبر ۱۹۷۲ سونیپط از ناحیهٔ روحتک (Rohtak) جدا و یک ناحیه مستقل شد.
نام سونیپط به چهار نام شناخته شده‌است. نام شهر سونیپط در دردوره باستان "سونپراسثا " بوده‌است. مدت‌ها بعد این نام به "سوارناپراسثا" (شهر طلایی) تغییر کرد. بعد به یک نام دیگر - "سوارنپط" - تغییر کرد، و بعد به "سونیپط".
سونیپط در حماسه هندویی «مهاباراتا» نام برده می‌شود. پنج برادر از خاندان پنداوا شهر سونپراسثا را تأسیس کردند. سونیپط یکی از پنج شهری بود که یودهیشتیرا آن‌ها را در عوض صلح و پادشاهی از دریودهی در خواست کرده بود. پانینی یکی از زبان شناسان بانام هند باستان به شهر سونیپط در رساله خود در مورد زبان سانسکریت اشاره کرده بود.
سونیپط در ۲۸٫۹۸°N 77.02°E قرار دارد. ارتفاع متوسط آن ۲۲۴٫۱۵ متر بالای سطح دریا (۷۳۵٫۴ فوت) است. مساحت کل ناحیهٔ سونیپط ۲۲۶۰ کیلومتر مربع است.
سونیپط دارای آب و هوا ی خشک با تابستان‌های گرم و زمستان سرد است. در طول فصل موسوم (از ماه جولای تا سپتامبر) آب و هوایش ملایمتر می‌شود.
در سال ۲۰۱۱، جمعیت سونیپط ۲۷۸٬۱۴۹ نفر بود. جمعیت پهنه کلا نشهری سونیپط ۲۸۹٬۳۳۳ نفر بود.
دوم دوم جنوبی
شهر دوم دوم جنوبی با جمعیت ۵۰۹٫۹۱۷ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
شهر سلطان پور ماجرا با جمعیت ۲۱۹٫۳۸۶ نفر در ایالت ناحیه هم‌پیوسته دهلی در کشور هند واقع شده‌است.
شهر سورندرانگر با جمعیت ۲۰۴٫۹۹۲ نفر در ایالت گجرات در کشور هند واقع شده‌است.
تانه در شمال شرقی بمبئی در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است. تانه با جمعیت ۱٬۲۶۱٬۵۱۷ نفر در سرشماری سال ۲۰۱۱ و مساحتی برابر ۱۴۷ کیلومتر مربع و ۷ متر ارتفاع ا سطح دریا بخشی از کلان‌شهر بمبئی (مومبای) است.
شهر تانجاوور با جمعیت ۲۲۱٫۵۹۱ نفر در ایالت تامیل نادو در کشور هند واقع شده‌است.
شهر توتوکودی با جمعیت ۲۱۹٫۷۴۴ نفر در ایالت تامیل نادو در کشور هند واقع شده‌است.
تریسور
شهر تریسور با جمعیت ۳۳۱٫۴۹۲ نفر در ایالت کرالا در کشور هند واقع شده‌است.
تیروچیراپالی
شهر تیروچیراپالی با جمعیت ۸۱۳٫۴۲۶ نفر در ایالت تامیل نادو در کشور هند واقع شده‌است.
تیرونلولی (به زبان تامیل: திருநெல்வேலி) شهری در ایالت تامیل نادو در کشور هند است. تیرونلولی ۴۶۱٫۰۴۵ نفر جمعیت دارد.
تیرونلولی مرکز شهرستان تیرونلولی و ششمین شهر بزرگ تامیل نادو است. این شهر در ۷۰۰ کیلومتری جنوب باختری چنای (مدرس) و ۱۴۰ کیلومتری خاور تیروواناتاپورام واقع شده‌است.
تیرونلولی شهری باستانی است که در آن نیایشگاه‌های و صومعه‌های فراوانی وجود دارد که پرستشگاه شیوا در این شهر بزرگ‌ترین پرستشگاه در نوع خود در تامیل نادو است. تاریخ تیرونلولی به هزار سال پیش از میلاد بازمی‌گردد.
شهر تیرونلولی در کرانه باختری رودخانه تامیرابارانی قرار گرفته و در روبه‌روی آن در سمت دیگر رودخانه شهر پالایامکوتای واقع شده‌است.
تیرونلولی به خاطر حلوای خود در جنوب هند معروف است و به این خاطر ملقب به «شهر حلوا» شده‌است.
تیروپاتی
شهر تیروپاتی با جمعیت ۲۷۶٫۲۰۳ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر تیروپور با جمعیت ۴۴۹٫۵۴۲ نفر در ایالت تامیل نادو در کشور هند واقع شده‌است.
شهر تیریوتیور با جمعیت ۲۴۷٫۸۹۵ نفر در ایالت تامیل نادو در کشور هند واقع شده‌است.
تومکور
شهر تومکور با جمعیت ۳۷۷٫۱۹۵ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
شهر اودی‌پور با جمعیت ۴۵۶٫۹۹۴ نفر در ایالت راجستان در کشور هند واقع شده‌است.
شهر اوجائین با جمعیت ۴۸۳٫۳۳۶ نفر در ایالت مادایا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر اولاسناگر با جمعیت ۵۶۳٫۷۵۵ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
شهر اولوباریا با جمعیت ۲۴۳٫۶۲۳ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
شهر اوتارپارا-کوترونگ با جمعیت ۲۰۰٫۱۴۵ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
شهر ویجیاوادا با جمعیت ۹۷۱٫۷۱۱ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شهر ویساکاپاتنام با جمعیت ۱٫۰۵۸٫۱۵۱ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
واراناگل
شهر وارانگل با جمعیت ۵۸۸٫۹۴۴ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
یامونانگر
شهر یامونانگر با جمعیت ۲۲۹٫۳۹۱ نفر در ایالت هاریانا در کشور هند واقع شده‌است.
روستای شهرجرد با نام اصلی شهرگرد حدوداً در فاصله ۵ کیلومتری مشرق اراک واقع شده‌است (شهرجرد معرب شهرگرد است).
راه این روستا از کمربندی شمالی اراک میباشد.
بیشتر اهالی این روستا نام خانوادگی شهرجردی و مبارکی دارند،ونیز قدیمی‌ترین روستای استان مرکزی می باشد.
این روستا در دهستان معصومیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۰ نفر (۱۱۱خانوار) بوده‌است.
پروانهٔ زدلیب یکی از پروانه‌های مجاز نرم‌افزارهای آزاد است که تحت شرایطی که zlib و libpng منتشر می‌شوند قرار دارد. آن همچنین توسط سایر بسته‌های نرم‌افزارهای رایگان نیز استفاده می‌شود.
مجوز زدلیب همچنین از طرف بنیاد نرم‌افزارهای آزاد به عنوان اجازه‌نامه نرم‌افزار آزاد و از طرف ابتکار متن‌باز (OSI) به عنوان یک پروانهٔ نرم‌افزار متن‌باز پذیرفته شده‌است. همچنین آن با پروانهٔ عمومی همگانی گنو هماهنگ است.Wikipedia contributors, "Zlib License," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Zlib_License&oldid=416162756 (accessed April 25, 2011).
ورزشگاه ام‌اس‌وی آرنا ورزشگاهی در شهر دویسبورگ در کشور آلمان است.
بازی‌های خانگی بایر ۰۴ لورکوزن در این ورزشگاه برگزار می‌شود.
علیان نام روستای با پیشینه تاریخی حدوداً هشت هزار ساله در جنوب شهرستان دامغان از استان سمنان است.
الفهرست نام چند کتاب از چند نویسنده است:
بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال وولفسبورگ در این ورزشگاه برگزار می‌شود.
چندی‌گر یا قلمرو اتحادیه چندی‌گر (به انگلیسی: Chandigarh پنجابی: ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ، هندی: चण्डीगढ़، اردو: چندی گڑه) با جمعیت ۱٬۰۵۴٬۶۸۶ نفر (در سال ۲۰۱۱) مرکز دو ایالت پنجاب و هاریانا در کشور هند است.
این شهر گاهی با نام «شهر زیبا» نیز خوانده می‌شود.
نام چندیگر از معبد قدیمی چندی یا «چندی مندیر» گرفته شده و به معنی «قلعهٔ چندی» است.
چندی‌گر به عنوان اولین شهر طراحی شده هند و به جهت معماری و برنامه‌ریزی شهری‌اش در جهان شناخته شده‌است.
چندی‌گر مرکز پروژه‌های متعدد معماری است که توسط معمارهای پرآوازه‌ای چون لو کوربوزیه، پیر جانرت، متیو نوویکی، و آلبرت مایر اجرا شده‌اند.
چندی‌گر از نظر بالاترین درآمد سرانه و شاخص توسعه انسانی در صدر فهرست ایالت‌ها و ناحیه‌های هم‌پیوسته هند قرار گرفته و براساس مطالعه انجام شده توسط وزارت توسعه شهری هند، به عنوان تمیزترین شهر در هند شناخته شده‌است.
آرفودسونیت (Arfvedsonite) با فرمول شیمیایی [Na][Na][(Fe۲+)Fe۳+][(OH)|SiO] کانی آمفیبول سدیم با ساختار بلوری تک‌شیب است. این کانی ترد است و رنگ آن در برابر شعله سبز رنگ می‌شود و در اسیدها نامحلول است. کانی مشابه آن آکمیت است و بوسیلهٔ تفاوت آن‌ها در واکنش‌های شیمیایی و واکنش در برابر اشعهٔ X می‌توان آن‌ها را از هم تشخیص داد. ضریب شکست‌های آن nα=۱٫۶۵۲ - ۱٫۶۹۹ ،nβ=۱٫۶۶۰ - ۱٫۷۰۵ و nγ=۱٫۶۶۶ - ۱٫۷۰۸ است.
از کانی‌های مرتبط با آرفودسونیت، می‌توان از کوارتز، نفلین، کاتوفوریت، آلبیت، آئگرین و ریبکیت را نام برد.
آرفودسونیت، کمیاب است و می‌توان آن را در آلمان، نروژ، گرینلند، روسیه، آمریکا و ... پیدا کرد. این کانی در سال ۱۹۲۳ کشف شد و نام آن به افتخار شیمی‌دان سوئذی یوهان آگوست آرفودسونJohan August Arfwedson (۱۸۴۱-۱۷۹۲) انتخاب شده‌است.
فهرست کشورها بر پایه ذخایر نفتی اثبات شده به نقل از رزرو بوک نفت در نوامبر ۲۰۱۴.
این فهرست تولید گوجه فرنگی کشورها، در سال ۲۰۰۸ بر اساس گزارش فائو اعلام شده‌است.
این فهرست کشورها بر پایه تولید پیاز در سال ۲۰۰۸، بر اساس گزارش فائو اعلام شده است.
برندگان یهودی جایزه‌های نوبل بر پایهٔ رشته‌های مختلف در زیر فهرست شده‌اند:
در اینجا فهرست کشورها بر پایه مساحت آبیاری ارائه شده‌است.
آزوریت (Azurite) با فرمول شیمیایی Cu[OH|CO] کانی نرم مس است که در اثر هوازدگی رسوب‌های سنگ معدن مس ایجاد می‌شود. پس از آنکه اولین بار در شسی له مین نزدیک لیون فرانسه کشف شد آن را با نام "شسیلیت"Chessylite نیز می‌شناسند. این کانی در زمان باستان نیز شناخته شده بود، در تاریخ طبیعی پلینیوس از آن با نام یونانی "kuanos" به معنی «آبی سیر» یاد شده‌است. نام لاتین آن نیز "caeruleum" است. به دلیل رنگ آبی کم‌نظیر این کانی از زمان باستان همیشه تمایل بوده که این کانی را به رنگ آسمان آبی بی‌ابر مرتبط کنند؛ ولی نام انگلیسی امروزی آن "Azurite" به این دلیل انتخاب شده‌است که هر دو کلمه‌های "azurite" و "azure" (به معنی رنگ نیلی یا لاجوردی) از عربی شدهٔ کلمهٔ پارسی "لاژورد" "lazhward" منطقه‌ای که به دلیل داشتن سنگ لاجورد معروف است، گرفته شده‌اند.
این کانی بسیار فراوان است و در آلمان، فرانسه، شیلی، استرالیا و آمریکا یافت می‌شود.
بلورهای آزوریت به شکل تک‌شیب است و اگر این بلورها به اندازهٔ کافی بزرگ باشند که دیده شوند به شکل بلورهای آبی تیرهٔ منشوری دیده می‌شوند. نمونه‌های آزوریت معمولاً به شکل توده‌ای تا گلوله‌گلوله و به صورت چکنده دیده شده‌اند. این کانی معمولاً با گذر زمان در اثر هوازدگی رنگش روشن‌تر می‌شود چون سطحش به کانی مالاکیت تبدیل می‌شود. آزوریت در برابر حرارت از بین می‌رود، دی‌اکسید کربن و آب ازدست می‌دهد و به خاکهٔ (پودر) اکسید مس II تبدیل می‌شود.
آزوریت ترد است و علاوه بر اسیدها در آمونیاک نیز به راحتی حل می‌شود.