moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
فلگ (به انگلیسی: Flagg) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ایلینوی واقع شده‌است. فلگ ۲۳۸٫۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فلایینگ دابلیو رنچ (به انگلیسی: Flying W Ranch) یک مزرعه (محل) در ایالات متحده آمریکا است که در کلرادو واقع شده‌است.
فالسام (به انگلیسی: Folsom) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان رندولف، آلاباما واقع شده‌است. فالسام ۳۷۰٫۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فورد سیتی (به انگلیسی: Ford City) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کلبرت، آلاباما واقع شده‌است. فورد سیتی ۱۶۷٫۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فورنی (به انگلیسی: Forney) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان چروکی، آلاباما واقع شده‌است. فورنی ۲۱۳٫۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فورت مککوی (به انگلیسی: Fort McCoy) یک حوزه سرشماری در ایالات متحده آمریکا است که در ویسکانسین واقع شده‌است.
فورت سینت ورین (به انگلیسی: Fort Saint Vrain) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کلرادو واقع شده‌است.
فورت وسکوئز (به انگلیسی: Fort Vasquez) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کلرادو واقع شده‌است.
فاولر بیچ (به انگلیسی: Fowler Beach) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ساسکس، دلاویر واقع شده‌است. فاولر بیچ ۰٫۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فرنکلین (به انگلیسی: Franklin) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هولمز، میسیسیپی واقع شده‌است. فرنکلین ۱۰۰٫۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کُشتی سِنِگالی نوعی از کشتی‌های قومی و از کُشتی‌های سنتی غرب آفریقا است که به‌شکل سنتی توسط مردمان سِرِر انجام می‌گرفت. امروزه این ورزش، یک ورزش ملی در کشور سنگال است و همچنین در بخش‌هایی از کشور گامبیا انجام می‌شود. کُشتی سِنِگالی بر روی شِن ساحلی انجام می‌شود.
گیرنده پپتید شبه گلوکاگون ۱ () یک گیرنده پروتئینی است که در انسان توسط ژن «"GLP1R"» کُدگذاری می‌شود و در سلول‌های بتای لوزالمعده یافت می‌شود.
این گیرنده در تنظیم قند خون از طریق افزایش ترشح انسولین دخالت دارد.
این پروتئین یکی از اعضای خانوادهٔ بزرگ «گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی» است.
لیراگلوتاید یکی از آگونیست‌های این گیرنده است.
گیرنده پپتید شبه گلوکاگون ۲ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"GLP2R"» واقع بر کروموزوم ۱۷ کدگذاری می‌شود.
این گیرنده یکی از اعضای خانوادهٔ بزرگ «گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی» است.
این گیرنده رشد سلول‌های روده را تحریک می‌کند، طول پرزهای رودهٔ باریک و رشد کریپت‌های آن را کنترل کرده و آپوپتوز سلول‌هایش را کاهش می‌دهد.
خانواده گیرنده گلوکاگون () گروهی از مولکول‌های پروتئینی مشابه با گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی است که موارد زیر را شامل می‌شود:
سه گیرندهٔ اول به گلوکاگون، پپتید شبه گلوکاگون ۱ و پپتید شبه گلوکاگون ۲ اتصال می‌یابند. گیرندهٔ آخری نیز به پلی‌پپتید مهاری معده متصل می‌شود.
گیرنده هورمون آزادکننده هورمون رشد () نوعی گیرنده جفت‌شونده با پروتئین جی است که به هورمون آزادکننده هورمون رشد اتصال می‌یابد و کارش را از طریق آدنیلات سیکلاز به انجام می‌رساند.
این ژن در غدهٔ هیپوفیز بیان می‌شود و در نهایت موجب رهاسازی هورمون رشد می‌گردد.
داروی سی‌جی‌سی ۱۲۹۵ یک آگونیست این گیرنده است.
جولیتا گویچاردی (۲۳ نوامبر ۱۷۸۲ – ۲۲ مارس ۱۸۵۶) کُنتِس اتریشی ایتالیایی‌الاصل که مدتی از شاگردان و دوستان نزدیکِ لودویگ فان بتهوون، آهنگساز بزرگ آلمانی بود.
معروفیتِ او به این دلیل است که بتهوون سونات پیانو شماره ۱۴ خود در دو دیِز مینور، اُپوس ۲۷ شماره ۱ خود را -که امروزه به "سونات مهتاب" معروف است- در سال ۱۸۰۲ به او تقدیم‌کرد.
جولیتا گویچاردی در سال ۱۷۸۲ در پرزمیسی به دنیا آمد. او، به همراه پدر و مادرش، در ماه ژوئن ۱۸۰۰ از شهرِ تریسته به وین نقل مکان کرد. زیباییِ «جولی» -نامی که در خانواده‌اش به آن معروف بود- توجه اشراف و خانواده‌های مرفه را جلب‌کرد. او را بسیار زود با آهنگسازی آماتور به نام (۱۷۸۰–۱۸۳۹) نامزدکردند. آن دو در ۱۴ نوامبر ۱۸۰۳ ازدواج کردند و سپس به ناپل عزیمت‌کردند. جولی ۲۰ سال در ایتالیا زندگی کرد.
در واپسین سال‌ها، بسیار مورد توجه بود و به‌ویژه از مشوقانِ بنام او بود.
او در وین در سال ۱۸۵۶ درگذشت.
بتهوون از طریق خانوادهٔ «برونسویک»Brunsvik (En.: Brunswick) جولیتا گویچاردی آشنا شد. بتهوون، به‌خصوص با دخترخاله‌های جولیتا، یعنی با خواهرانِ تِرِز (۱۷۷۵–۱۸۶۱) و ژوزِفین برونسویک (۱۷۷۹–۱۸۲۱)، بسیار صمیمی بود. ژوزِفین برونسویک احتمالاً مهم‌ترین زن در زندگی بتهوون بود و از سال ۱۷۹۹ نزدِ آهنگسازِ بزرگ پیانو می‌آموخت.
بتهوون در ۱۸۰۲ یکی از آثار بسیار معروفش سونات پیانو شماره ۱۴ در دو دیِز مینور، اُپوس ۲۷ شماره ۱ را -که امروزه به "سونات مهتاب" معروف است- به او تقدیم کرد. البته نام «مهتاب» را یکی از منتقدان موسیقی به نام لودویگ رِلْشْتاب، چند سال بعد از درگذشتِ آهنگساز، در سال ۱۸۳۲ به آن داد.
بتهوون در اواخر سال ۱۸۰۱ معلم پیانوی گویچاردی شد و ظاهراً شیفتهٔ او شد. بتهوون، در نامه‌ای که به تاریخِ ۱۶ نوامبر ۱۸۰۱ به دوستش
فرانتس گرهارد وِگلِر نوشت و از زندگی و حس عاطفیِ آن دوره‌اش گفت، منظورش از «دخترِ فریبنده» ظاهراً جولیتا است.
در فیلم "معشوق جاودان" (۱۹۹۴)، والریا گولینو نقشِ جولیتا را بازی می‌کند. جولیتا یکی از زنانی است که احتمال می‌رود مخاطبِ نامه‌ای از بتهوون با عنوان «معشوق جاودان» باشد؛ نامه‌ای که بتهوون هرگز برای هیچ‌کس نفرستاد.
گیرنده یتیم () در زیست‌شیمی، پروتئینی است که ساختار مشابه با گیرنده‌های شناخته‌شده دیگر دارد، اما هنوز لیگاند درون‌زادی برای آن یافت نشده‌است. اگر بعدها برای اینگونه گیرنده‌ها، لیگاندی یافت شود به آنها «یتیم پذیرش‌شده» یا «یتیم اتخاذشده» می‌گویند. لازم به یادآوری است که اصطلاح «لیگاند یتیم» نیز برای لیگاندی بکار می‌رود که هنوز گیرنده‌ای برایش کشف نشده‌است.
مثال‌هایی از گیرنده یتیم را می‌توان در میان اعضای خانوادهٔ گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی و گیرنده‌های هسته‌ای یافت.
فاکتور رشد اپیدرمی، پروتئین شمارهٔ ۱ حاوی ۷ دومین تراغشایی و لاتروفیلین () یک گیرنده یتیم شبه لاتروفیلین است که در انسان توسط ژن «"ELTD1"» کدگذاری می‌شود.
این پروتئین در رگ‌زایی طبیعی و بیمارگونه و همچنین بروز گلیوبلاستوما نقش دارد.
مدرسه ملی ارتدوکس () الشمیسانی که به اختصار به آن (NOS) می‌گویند یک مدرسه ملی ارتدکس، و خصوصی مسیحی در منطقه شمیسانی در غرب امان، اردن است. این مدرسه اخیراً نامزد دریافت جایزه بین‌المللی مدرک کارشناسی شده‌است.
این مدرسه توسط ارتدوکس‌های انجمن‌های آموزشی (OES) تأسیس شده‌است و بعنوان یک سازمان خیریه و یک سازمان غیرانتفاعی ملی می‌باشد که در میان اهداف خیرخواهانه آن مدیریت مدارس و سایر موسسات آموزشی در سراسر اردن قرار دارد.
این مدرسه در سال ۱۹۵۷ تأسیس شد و اولین مدرسه مختلط در کشور بود. این مدرسه کار خودش را در یک ساختمان اجاره شده در جبل عمان با تنها ۷۰ دانش آموز و چهار معلم در سه کلاس آغاز نمود. در سال ۱۹۶۵ آنها به مکان دائم خود در منطقه الشمیسانی درغرب امان نقل مکان کرد، و به گسترش کار خودش ادامه داد بنحویکه اکنون تعداد دانش آموزان مدرسه به حدود ۲۴۰۰ دانش آموز (از کلاس اول تا کلاس ۱۲). با بیش از ۳۶۰ کارمند می‌رسد.
این مدرسه اکنون عضو معتبر در شورای بین‌المللی مدارس (CIS) است.
در این مدرسه پنج بخش آموزشی (مراحل) وجود دارد:
مهد کودک KG1 و KG2، که به عنوان مهد کودک «وهبة تماری» شناخته می‌شود، با یک ساختمان جداگانه در «الشمیسانی» و نزدیک محوطه مدرسه است.
مراحل آموزشی:
لاتروفیلین‌ها () گروهی از گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی بشدت حفظ‌شده هستند و نخستین بار بر اساس توانایی‌شان در اتصال به زهر عنکبوت آلفا لاتروتوکسین شناسایی شدند. این مولکول در طنابداران و از جمله انسان تا ۳ هومولوگ دارد.
عملکرد دقیق لاتروفیلین‌ها هنوز به‌خوبی مشخص نشده‌است؛ اما اختلال ژنتیکی در آنها را با بروز اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی و سرطان مرتبط دانسته‌اند.
پروتئین‌های شبه متوشالح () گروهی از گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی هستند که در حشرات، در فرایندهای تولید مثل و پیری نقش دارند.
اِعمال آنتاگونیسم بر روی این گیرنده‌ها موجب افزایش طول عمر حیوانات و افزایش مقاومت‌شان به رادیکال‌های آزاد و گرسنگی می‌گردد؛ اما در عین حال قدرت تولیدمثل‌شان را کاهش داده و حساسیت به سرما را در آنها افزایش می‌دهد. البته زوال بویایی و حرکتی وابسته به سن، تغییری نخواهند کرد.
این گیرنده‌ها با خانوادهٔ گیرنده‌های سکرتین مرتبط است.
نام این پروتئین، برگرفته از متوشالح یکی از شخصیت‌های اساطیری سامی است.
لاتروفیلین ۱ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"ADGRL1"» کُدگذاری می‌شود.
این پروتئین سمی به نام آلفا لاتروتوکسین را در زهر عنکبوت‌های بیوه سیاه بکار می‌گیرد تا غشاء پلاسمایی سلول را سیناپس کند.
شصت و نهمین جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم برلین () از ۷ تا ۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۹ برگزار شد. "محبت غریبه‌ها" به کارگردانی لونه شرفیگ فیلم افتتاحیهٔ این جشنواره بود.
"مترادف‌ها" به کارگردانی نداو لاپید برندهٔ خرس طلایی این دوره از جشنواره شد.
افراد زیر اعضای هیئت داوران بخش رقابتی برلیناله بودند:
افراد زیر اعضای هیئت داوران جایزهٔ بهترین فیلم اول بلند بودند:
افراد زیر اعضای هیئت داوران بخش فیلم‌های کوتاه برلیناله بودند:
فیلم‌های زیر برای بخش رقابت اصلی برای کسب جوایز خرس طلایی و خرس نقره‌ای انتخاب شده بودند:
فیلم‌های زیر برای بخش ویژه برلیناله انتخاب شدند:
فیلم‌های زیر برای بخش پانوراما انتخاب شدند:
فیلم‌های زیر برای بخش مستند پانوراما (پانوراما داکومنته) انتخاب شدند:
فیلم‌های زیر برای بخش خارج از مسابقه انتخاب شدند:
در این دوره جوایز زیر اهدا شد:
لاتروفیلین ۲ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"ADGRL2"» کُدگذاری می‌شود.
لاتروفیلین ۳ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"ADGRL3"» کُدگذاری می‌شود.
یکی از گونه‌های این ژن را با بروز اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی مرتبط دانسته‌اند.
دانشگاه دولتی گوریس (; ) یک دانشگاه در شهر گوریس در استان سیونیک ارمنستان می‌باشد. دانشگاه دولتی گاوار بزرگترین دانشگاه در استان سیونیک می‌باشد و دارای چهار دانشکده می‌باشد؛ و در این دانشگاه کسب مدرک تحصیلی در رشته‌های لغت‌شناسی، تاریخ و جغرافیا، علوم پرورشی، زیست‌شناسی و شیمی فراهم شده‌است. هم‌اکنون بیش از ۲۰۰۰ دانشجو در مقطع‌های پاره‌وقت و تمام‌وقت مشغول به تحصیل در این دانشگاه هستند. رئیس فعلی این دانشگاه دکتر پروفسور یوری سافاریان می‌باشد.
مکس اُتو لورنتس (۱۹ سپتامبر ۱۸۷۶–۱ ژوئیه ۱۹۵۹) یک اقتصاددان آمریکایی بود که در سال ۱۹۰۵ منحنی لورنتس را در مقاله ای برای دوره کارشناسی توسعه داد.Gerber, L. (2007). A quintile rule for the Gini coefficient. "Mathematics Magazine", 80(2), 133-135. وی هنگامی که دانشجوی دکترا در دانشگاه ویسکانسین – مدیسن بود مقاله ای در این باره منتشر کرد.
او اصالتی آلمانی داشت، پدرش در سال ۱۸۴۱ در اسن در استان راین، پادشاهی پروس به دنیا آمد.پدرش یک تاجر موفق بود. لورنتس در سال ۱۸۹۹ لیسانس خود را از دانشگاه آیووا دریافت کرد. در سال 1906 دکترای اقتصاد خود را از دانشگاه ویسکانسین دریافت کرد. عنوان پایان نامه وی نظریه اقتصادی نرخ راه آهن بود.
وی در زمینه انتشار و تدریس فعال بود و در دوره های مختلف در اداره سرشماری ایالات متحده، اداره اقتصاد راه آهن ایالات متحده، اداره آمار ایالات متحده و کمیسیون تجارت بین ایالتی ایالات متحده کار می کرد. در سال ۱۹۱۷ به عنوان عضو انجمن آماری آمریکا انتخاب شد. در سال ۱۹۱۶/۱۷ لورنتس رئیس "کمیسیون هشت ساعته" بود، که اجرای قانون هشت ساعته در ایالات متحده را بررسی کرد. همچنین نیز وی از سال ۱۹۱۱، برای کمیسیون تجارت بین ایالتی (ICC) کار می کرد.List of ASA Fellows , retrieved 2016-07-16.
در سال ۱۹۱۱ لورنتس با نلی فلورانس شیتز، دختر یک وکیل از کلمبوس، اوهایو ازدواج کرد و حاصل این ازدواج ۳ فرزند بود.
کارهای لورنز در ICC عمدتاً شامل جمع آوری و تجزیه و تحلیل داده ها در مورد حمل و نقل با اتوبوس، قطار و کشتی بود که برای تعیین تعرفه ها و بهبود عملیات مورد استفاده قرار گرفت. وی به همراه سه اقتصاددان دیگر نویسنده یک کتاب درسی مشهور است.
امروزه اما او عمدتاً به خاطر مقاله خود در زمینه توزیع درآمد که در دوران دکترای خود نوشت، شناخته شده است.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Lorenz curve». بازبینی شده در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۸.
در موسیقی ردیفی چند فرم اصلی رایج هستند که معمولاً با ترتیبی مشخص و یکی پس از دیگری اجرا می‌شوند. این فرم‌ها عبارتند از پیش‌درآمد، چهارمضراب، آواز و تصنیف، و رِنگ. در برخی از اجراهای جدیدتر، فرم‌های فرعی دیگر با نام‌های «قطعه» و «کارِ عمل» نیز ذکر شده‌اند. فرم‌های اصلی از نظر این که ضربی هستند (دارای وزن‌مشخص بسته هستند) یا نه، چنین طبقه‌بندی می‌شوند: چهارمضراب، رنگ، تصنیف و پیش‌درآمد ضربی هستند ولی آواز نه.
از بین این فرم‌ها، چهارمضراب، آواز، تصنیف و رنگ پیشینهٔ بیشتری دارند و دست کم از دورهٔ قاجار مرسوم بوده‌اند. پس از استبداد صغیر، با شکل‌گیری انجمن اخوت و رونق گرفتن اجرای موسیقی سنتی ایرانی با استفاده از ارکستر، فرم پیش‌درآمد نیز توسط رکن‌الدین مختاری و درویش‌خان به کار گرفته می‌شود و تدریجاً متداول می‌گردد. فرم‌های قطعه و کار عمل پیشینهٔ چندانی ندارند؛ اولی به قطعه‌ای سازی و یا آوازی اشاره می‌کند که به جای پیش‌درآمد مرسوم، در ابتدای کنسرت یا آلبوم اجرا می‌شود، و دومی به نوعی از موسیقی آوازی شبیه به تصنیف اشاره دارد که تنها تفاوتش با تصنیف در بداهه بودنش است.
از روایات موجود چنین بر می‌آید که تا اواخر دورهٔ قاجار رسم بر این بود که وقتی گروهی از نوازندگان و خوانندگان دور هم جمع می‌شدند، همه با هم شروع به اجرای موسیقی نمی‌کردند بلکه ابتدا آن که از همه استادتر بود شروع به نواختن می‌کرد و بعد بقیهٔ نوازندگان به ترتیب به نوبهٔ خود می‌نواختند و خوانندگان به اجرای آواز می‌پرداختند و تنها در انتهای اجرا بود که در قالب قطعاتی در فرمِ رِنگ یا چهارمضراب، اجرای گروهی صورت می‌گرفت.
اما پس از استبداد صغیر با شکل‌گیری انجمن اخوت، گروه‌های موسیقی که برای اجرای کنسرت در این انجمن گرد هم می‌آمدند کنسرت‌ها را با اجرای یک قطعهٔ ضربی سازی به طور همزمان شروع کردند. اولین بار این کار به پیشنهاد رکن‌الدین مختاری انجام شد و قطعه‌ای که ساختهٔ خود او بود را ارکستر به طور دسته‌جمعی نواخت؛ این قطعه را مشیر همایون شهردار «پیش‌درآمد» نامید چرا که قبل از آن اجرای موسیقی با درآمد آغاز می‌شد و این قطعه پیش از درآمد اجرا می‌شد. پس از مختاری، درویش‌خان نیز در این قالب قطعاتی ساخت که اولین آن‌ها یک پیش‌درآمد ابوعطا بود. پس از آن ساختن پیش‌درآمد در دستگاه‌های مختلف رواج یافت، چنانکه مهدیقلی هدایت در "مجمع الادوار" (چاپ ۱۳۱۷ ه‍.خ) نوشته که «اخیراً پیش‌درآمدی برای هر دستگاه یا آواز ساخته‌اند». در این دوره مرسوم بود که برای هر پیش‌درآمد یک رنگ هم می‌ساختند که از نظر مد و ملودی به آن شبیه بود.
به این ترتیب، فرم‌های اصلی در اجرای موسیقی سنتی ایرانی عبارتند بودند از: پیش‌درآمد، چهارمضراب، آواز و تصنیف، و رنگ، که در اجراهای متعارف معمولاً به همین ترتیب نواخته می‌شدند. در دهه‌های اخیر دو فرم فرعی جدید نیز به این مجموعه افزوده شده‌است: «قطعه» و «کارِ عمل». «قطعه» به فرمی سازی یا آوازی (یا ترکیبی)‌ اشاره می‌کند که به جای پیش‌درآمد اجرا می‌شود. «کار عمل» هم به یک اجرای بداههٔ آوازی اشاره دارد که چنان استوار و دلنشین است که گویی خواننده از قبل روی آن کار کرده، اما در عمل حاصل بداهه‌پردازی و فرزند زمان است.
از نظر ارزش موسیقایی، این فرم‌های اصلی و فرعی چنین رتبه‌بندی شده‌اند (از بیشتر به کمتر): آواز، پیش‌درآمد، تصنیف، کار عمل، قطعه، چهارمضراب، رنگ. اما این ترتیب، به میزان تخصصی‌بودن (در مقایسه با عامه‌پسند بودن) موسیقی نیز اشاره می‌کند، و اجرای چهارمضراب و رنگ، نسبت به یک اجرای آوازیِ تنها دارای استقبال عمومی بیشتری دانسته می‌شود.
بررسی فرم‌های موسیقی ایرانی مورد توجه موسیقی‌دانان ایرانی نبوده و از همین رو طبقه‌بندی فرم‌های رایج در موسیقی ردیفی، سابقهٔ طولانی ندارد. محمدرضا لطفی چنین می‌گوید که تا زمان او آموزش فرم‌های موسیقی ایرانی در پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران فقط دو بار رخ داد (یک نیمسال توسط فرامرز پایور و یک نیمسال توسط جواد معروفی).
اولین کسی که بر این امر اهتمام ورزید محمدعلی بهارلو (نوازندهٔ ویولن) بود که بر خلاف نوازندگان هم‌دوره‌اش که صرفاً به تقلید و تکرار این فرم‌ها می‌پرداختند به فکر تعریف تدوین آنچه خود «فرم‌های سازندهٔ موسیقی ایرانی» می‌نامید افتاد. او در این باره مجموعه کتابی نیز با نام «خودآموز ویولن و فرم‌های موسیقی» نوشت که شامل یک کتاب آموزش نوازندگی ویولن و پنج کتاب دیگر است که هر کدام به یکی از فرم‌های موسیقی ردیفی تعلق دارند.
برخی منابع، ردیف موسیقی ایرانی را به دو بخش کلی «آواز» و «ضربی» تقسیم می‌کنند، و انواع اصلی موسیقی ضربی را شامل چهارمضراب (شش یا دوازده ضربی و سریع)، رِنگ (شش ضربی و با سرعت متوسط و معمولاً همراه با رقص)، تصنیف (معمولاً شش ضربی و آهسته)، و پیش‌درآمد (آهسته) بر می‌شمارند. منظور از فرم ضربی، فرمی است که وزن مشخص و بسته دارد، در مقابل آواز که وزن آزاد دارد. اگر چه به لحاظ نظری تمام گوشه‌ها را می‌توان به صورت ضربی یا آوازی اجرا کرد، اما پیمان ناصح‌پور در بررسی ردیف میرزاعبدالله، این گوشه‌ها به عنوان اصلی‌ترین گوشه‌هایی که برای موسیقی ضربی به کار می‌روند برمی‌شمرد:
از سوی دیگر، فرم‌های پیش‌درآمد، چهارمضراب و رنگ هیچ وقت آوازی نیستند و فقط با ساز اجرا می‌شوند.
پیش‌درآمد یک فرم سازی (بدون آواز)، متریک (اغلب در میزان‌بندی شش‌چهار)، و از پیش ساخته شده است و معمولاً تُندای آن از پایین‌ترین تنداها در موسیقی سنتی ایرانی است؛ پیش‌درآمد به مُدهای مهم دستگاه اشاره می‌کند و در آغاز یک برنامهٔ موسیقی نواخته می‌شود.
اهمیت پیش‌درآمد در موسیقی ایرانی از آن جهت است که خلاف دیگر فرم‌های این موسیقی که یا همراه با شعر و آواز اجرا می‌شوند، یا بر اوزان عروضی استوار هستند، و یا برای رقص ساخته شده‌اند، پیش‌درآمد اولین فرم موسیقایی بوده که فقط مختص موسیقی است و به رقص و آواز ربطی ندارد. از این رو، جا افتادن فرم پیش‌درآمد و گسترش اجرای موسیقی سنتی به صورت «کنسرت» هر دو به عنوان مصداقی از نوگرایی در موسیقی سنتی ایرانی دانسته می‌شوند چون به اهمیت موسیقی به عنوان «اتفاق اصلی» می‌افزایند و از نقش آواز و رقص در این راستا می‌کاهند.
نام «پیش‌درآمد» اشاره به آن دارد که اجرای آن قبل از اجرای گوشهٔ درآمد صورت می‌گیرد. به طور سنتی، اجرای دستگاه‌ها و آوازها معمولاً با گوشه‌ای به نام «درآمد» آغاز می‌شد که در آن مُدِ اصلی آن دستگاه یا آواز معرفی می‌شد. اگر چه ادامهٔ اجرای آن دستگاه یا آواز می‌تواند با پرده‌گردانی به دستگاه‌های دیگر همراه باشد اما معمولاً بیشتر گوشه‌ها به نت پایه دستگاه (یا به بیان دیگر، به درآمد) فرود می‌کنند و اجرای آن دستگاه یا آواز در همان فضای درآمد به پایان می‌رسد. اگر چه پیش از تحول مقام به دستگاه نیز فرم‌های موسیقی شبیه به درآمد وجود داشته‌است، اما رواج درآمد با این نام احتمالاً به بعد از شکل‌گیری و رواج مفهوم دستگاه در موسیقی ایرانی بازمی‌گردد.
درآمد نقش برجسته‌ای در شناخت دستگاه دارد چرا که مُدِ مَبنا را معرفی می‌کند (یعنی مدی که در سراسر اجرای دستگاه از طریق انگاره‌های ملودیکی به نام "فرود" به آن برگشت داده می‌شود). گوشه‌های آغازین (درآمد) و پایانی (فرود)، مبنای شناسایی و تعیین نام دستگاه‌ها هستند. گوشه‌های دیگر که پس از درآمد می‌آیند معمولاً در یک مد جدید هستند اما در پایان به زمینهٔ درآمد فرود می‌کنند. از همین رو، درآمد بیشتر از آن که معرف کل دستگاه باشد، معرف مد مبنای دستگاه دانسته می‌شود.
چهارمضراب فرم یا گونه‌ای سازی (بدون آواز) و متریک در موسیقی ایرانی است که معمولاً طی یک فرآیند آهنگسازی گاه از پیش و گاهی بداهه بر روی یک ضرب‌آهنگِ پایه (معمولاً شش‌هشت یا شش‌شانزده) ساخته می‌شود. چهارمضراب معمولاً تندترین قطعهٔ موسیقی است. چهارمضراب را می‌توان یک انتهای طیف ضربی موسیقی ایرانی دانست، که انتهای دیگر آن طیف آواز است که معمولاً غیر ضربی است. چهارمضراب معمولاً ریتم سریعی دارد.
رِنگ فرمی در ردیف موسیقی ایرانی است که معمولاً برای شادی و رقص نواخته می‌شده و معمولاً دارای ضرب‌آهنگ شش‌هشت است. رنگ‌ها معمولاً در انتهای اجرای دستگاه نواخته می‌شوند. در ردیف‌های قدیمی‌تر، همهٔ رنگ‌ها در فرمِ بلندی به نام «شهرآشوب» گردآوری شده‌اند. شهرآشوب‌ها با فرم رقص کلاسیک که در دوران قاجاریه رایج بوده هماهنگ هستند. شهرآشوب‌ها معمولاً با ضرب‌آهنگ آهسته‌تری شروع می‌شوند و تدریجاً سرعت می‌گیرند و رقص همراه آن نیز همراه با حرکاتی مثل معلق زدن، چرخ زدن یا گذاشتن استکان روی پیشانی انجام می‌شده که در دوران معاصر هنوز در رقص مردم تبریز و مناطق حاشیه کویر در ایران موجود است.
«قطعه» به فرمی سازی یا آوازی (یا ترکیبی)‌ اشاره می‌کند که به جای پیش‌درآمد اجرا می‌شود؛ به بیان دیگر هر گاه یک کنسرت یا آلبوم به جای شروع با پیش‌درآمد با یک بخش سازی و آوازی شروع می‌شود می‌توان به آن نام «قطعه» داد. نمونه‌های آن عبارتند از قطعهٔ ابتدایی آلبوم "چاووش ۶" از محمدرضا لطفی، و قطعهٔ بیداد در آلبومی به همین نام اثر پرویز مشکاتیان.
«کار عمل» به یک اجرای بداههٔ آوازی اشاره دارد که چنان استوار و دلنشین است که گویی خواننده از قبل روی آن کار کرده، اما در عمل حاصل بداهه‌پردازی و فرزند زمان است. در واقع فرم کار عمل و تصنیف، تنها در بداهه بودن کار عمل است. خود واژهٔ «کار عمل» در گذشته برای اشاره به قطعه‌هایی که بسیار پیشرفته و «کامل العیار» بودند به کار می‌رفته‌است و برای توصیف فرم‌های دیگر موسیقی استفاده می‌شده‌است؛ مثلاً برخی پیش‌درآمدها «کار عملی» و برخی دیگر «غیر کار عملی» بودند. اما اصطلاح «کار عمل» حتی در این معنا نیز پیشینهٔ درازی ندارد. اما در دورهٔ قاجار نوع خاصی از تصنیف نام «کارِ عمل» (یا «کار و عمل») رایج شد که گاه مقصود از آن نمایش دادن مقام و گوشه‌های هر دستگاه بود. به گفتهٔ محمدرضا لطفی، از اصطلاح کار عمل برای برخی رنگ‌ها نیز استفاده می‌شده‌است و رنگ‌های کار عمل، کمتر حالت هنری داشتند و بیشتر توسط مطرب‌ها (که در آن زمان «عمله‌جات طرب» نام می‌گرفتند) اجرا می‌شدند.
احتمال دارد که نام این فرم موسیقی، ریشه در نام «عمل» داشته باشد که اسم یکی از فرم‌های موسیقی در موسیقی مقامی بود. برای مثال، عبدالقادر مراغه‌ای (موسیقی‌دان دورهٔ تیموریان) در رسالهٔ موسیقی خود از «عمل» به عنوان نوعی تصنیف یاد کرده‌است و یک عمل را که در مقام دوگاه است نیز شرح داده‌است که خود شامل سه بخش «صوتِ میان‌خانه»، «تشییع» و «بازگشت» است.
جانگ هیه دومین پادشاه گوجوسان بود. او از سال ۱۰۸۲ قبل از میلاد تا ۱۰۵۷ قبل از میلاد سلطنت کرد. نام واقعی او سونگ (松/송) بود. بعد از او گیونگ هیو به فرمانروایی رسید.
پیلوس نام فنی کلاهک، یا قسمت کلاهک مانند، یک قارچ بازیدیوکارپ یا آسکوکارپ (جسم بارده قارچ) است که سطح تولیدکننده هاگ، هیمنیوم را نگه می‌دارد.Moore-Landecker, E: "Fundamentals of the Fungi", page 560. Prentice Hall, 1972. پیلوس مشخصه قارچ‌های تاقچه‌ای، قارچ‌های کیسه‌ای و تعدادی از قارچ‌ها است.
پیلوس می‌تواند شکل‌های مختلفی داشته باشد و شکل آن‌ها می‌تواند در طی دوره چرخه رشد قارچ تغییر کند. آشناترین شکل پیلوس شکل محدب یا برآمده است. پیلوس‌های برآمده اغلب به گسترش خود تا زمان مسطح شدن ادامه می‌دهند. بیشتر گونه‌های شناخته شدهٔ قارچ پیلوس برآمده دارند، از جمله: قارچ خوراکی دکمه‌ای و گونه‌های مختلف قارچ مرگبار
بروز تجمعی، یا نسبت بروز، یک معیار فراوانی است، که در اپیدمیولوژی، معیاری برای فراوانی بیماری در طول یک دوره‌ٔ زمانی است. جایی که کل طول عمر به عنوان یک دوره‌ٔ زمانی در نظر گرفته شود، نسبت بروز، ریسک طول عمر نامیده می‌شود.
بروز تجمعی، به عنوان احتمال این‌که یک رویداد خاص، مانند بروز یک بیماری خاص پیش از یک زمان معین روی دهد تعریف می‌شود. این معادل با بروز است، که با در یک دوره‌ٔ زمانی با در نظر گرفتن ریسک همهٔ اعضای جامعه برای بروز آن رویداد محاسبه شود، که گاهی نیست به عنوان نسبت بروز یاد می‌شود.
بروز تجمعی، با تقسیم موارد جدید بر کل سوژه‌های مطالعه در ابتدای مطالعه به دست می‌آید.
بروز تجمعی، همچنان می‌تواند با تقسیم کردن نرخ بروز بر طول مدت زمان به دست آید:
صورت نرمال هسه ()، که به افتخار اتو هسه نامگذاری شده‌است، معادله‌ای است که در هندسه تحلیلی به‌کار می‌رود و نمایانگر یک خط در فضای دوبعدی، یک صفحه در فضای سه‌بعدی، یا یک ابرصفحه در ابعاد بالاتر است..
این معادله در اصل برای محاسبهٔ فاصله (فاصلهٔ نقطه از خط و نقطه از صفحه) به کار می‌رود و در نشان‌گذاری بردار به صورت زیر نوشته می‌شود:
نقطه. نشانگر ضرب داخلی یا ضرب اسکالار است و بردار formula_1 نشانگر بردار واحد formula_2 یا formula_3 است که از مبدأ مختصاتی به سمت صفحه یا نقطهٔ مورد نظر کشیده شده‌است. مقدار d که بزرگتر از صفر است به فاصلهٔ خط یا صفحه از مبدأ مختصاتی اشاره دارد.
تولید مخروطی اشتاینر ()، که به افتخار ریاضی‌دان سوئیسی یاکوب اشتاینر نامگذاری شده‌است، روشی جایگزین برای تعریف رویه‌های درجه دوم (ساخته شده از مقاطع مخروطی کامل) در یک میدان ریاضی با رویکرد هندسه تصویری است.
از این روش می‌توان برای تعریف مقاطع مخروطی استفاده کرد.
تولید مخروطی اشتاینر (یا روش متوازی‌الأضلاع) را می‌توان زمان داشتن قطرهای بیضی یا یک وتر و قطر مزدوج آن به کار برد. در این روش یک متوازی‌الأضلاع (در تصویر مجاور مربع formula_1) به مرکزیت نقطهٔ formula_2 در نظر گرفته می‌شود به صورتی که هر کدام از اضلاع آن مساوی و موازی یکی از قطرهای بیضی (یا یک وتر و قطر مزدوجش) باشند. ضلع‌های formula_3 و formula_4 به formula_5 پاره‌خط مساوی تقسیم می‌شوند. سپس از رأس formula_6 به سر هر کدام از پاره‌خط‌های روی ضلع formula_3 و از رأس formula_8 به سر هر کدام از پاره‌خط‌های روی ضلع formula_4 پاره‌خطی کشیده می‌شود. نقطهٔ تقاطع پاره‌خط‌های formula_10 و formula_10 روی بیضی قرار دارد.
لسلی گریس مارتینز (زادهٔ ۷ ژانویه ۱۹۹۵) خواننده، ترانه‌سرای آمریکایی است.
در هندسه، زاویه مماسی () یک منحنی در نقطه‌ای معین برابر است با زاویهٔ بین خط مماس به منحنی در آن نقطه و محور formula_1ها.
اگر معادلهٔ پارامتریک منحنی باشد، زاویهٔ مماسی در تا مضربی از برابر است با:
اورسولا سوفیا ریس پینیرو (زادهٔ ۲۵ سپتامبر ۱۹۹۵) که با نام سوفیا ریس شناخته می‌شود، خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر اهل مکزیک است.
ریس در شهر مونتری در شمال مکزیک، نووو لئون به دنیا آمد و از ده سالگی شروع به خواندن و نواختن پیانو کرد. او دو سال بعد شروع به آپلود ویدیوهایی از خود در حال کاور کردن آهنگ‌ها در یوتیوب کرد. ویدیوهای او توانست علاقه بسیاری را جلب کند.
پرنس رویس خواننده آمریکایی لاتین با ریس در سن ۱۲ سالگی با لیبل موسیقی تازه تأسیس خود D'León Records قرارداد امضا کرد. ریس اولین تک آهنگ خود را "Now Forever" با حضور رپر آمریکایی Khleo Thomas در سال ۲۰۱۳ راه اندازی کرد.Prince Royce Launches D'León Records and Signs Mexican Pop Singer Sofia Reyes Billboard. Retrieved 30 August 2015
مالو تروخو (زاده ۱۵ اکتبر ۲۰۰۲) خواننده کوبایی است.
کاران واهی (زاده ۹ ژوئن ۱۹۸۶) بازیگر هندی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به داستان نفرت ۴ اشاره کرد.
ایهانا دیلون بازیگر هندی است.
اقتباس‌های سرود کریسمس (), یکی از شناخته شده‌ترین رمانهای چارلز دیکنز (۱۸۱۲–۱۸۷۰) نویسنده انگلیسی است. این رمان داستان مرد آزمندی به نام ابنزر اسکروگ است که از کریسمس متنفر است؛ که از طریق ملاقات با چهار روح تبدیل به فردی مهربان و غمخوار می‌شود. این رمان کلاسیک تقریباً بارها و بارها مورد اقتباس رسانه‌ها و ژانرهای اجرایی شده و به‌طور منظم نسخه‌های جدیدی از آن ظاهر می‌شود.
این رمان موضوع اولین خوانش عمومی دیکنز بود که در تالار شهر بیرمنگهام برای یک مؤسسه ادبی و صنعتی در ۲۷ دسامبر ۱۸۵۲ داده شد. سه روز بعد نیز این خوانش برای مخاطبان «افراد کارگر» تکرار شد و به عنوان یک موفقیت بزرگ توسط شخص دیکنز و روزنامه‌های روز آن زمان محسوب می‌شودSlater, Michael (2009). "Charles Dickens". New Haven, CT and London: Yale University Press. . p. 353 دیکنز در طول سال‌ها این رمان را برای قطعه‌ای از گوش دادن و نه خوانش، ویرایش و انطباق داد؛ و تا زمان مرگ وی، سرود کریسمس جزئی از خوانش‌های عمومی وی بود.
تورهای نمایشی متعددی این رمان را در خوانش‌های عمومی به جای شخصیت دیکنز اجرا کرده‌اند.
آرجون بیجلانی (زاده ۳۱ اکتبر ۱۹۸۲) بازیگر هندی است.
سریال‌هایی که وی در آن نقشی ایفا کرده‌است می‌توان به سریال برای عشقم جان می‌دهم در نقش دیپ راج سینگ و برادرش راج، سریال قلبم تو دیار غربت گیر کرده در نقش راگاو مهرا، سریال من عاشق تو هستم در نقش شکر مهرا، فیلم سینمایی ملکه مارها در نقش ریتیک و … اشاره کرده.
آرجون بیجلانی در دنس دیوانه که مسابقه ای جالب است نقش مجری را داشته‌است.
آرجون در سال ۲۰۱۳ با نیها سوامی ازدواج کرد که حاصل این ازدواج پسری به نام آیان است.
ارجون بيجلاني خيلي طرفدارن خودشو اهميت ميده
در هندسه دیفرانسیل، شعاع انحنا () یا R، وارون ضربی انحنا است. برای یک منحنی، شعاع انحنا برابر است با وارون شعاع کمان دایره‌ای که بهترین و نزدیک‌ترین تقریب منحنی در آن نقطه باشد. برای صفحه‌ها، شعاع انحنا برابر است با شعاع دایره‌ای که به بهترین شکل بر آن منطبق شود.
تیا باجپای (زاده ۲۲ فوریه ۱۹۸۹) بازیگر هندی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به داستان نفرت ۴ و تسخیر شده اشاره کرد.
دکشا ست (زاده ۱۴ فوریه ۱۹۹۰) بازیگر هندی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به فریاد، ریبل و مسیر شاه اشاره کرد.
جشن بهاری با رو محصول سال ۲۰۰۴ میلادی یک انیمیشن کمدی-موزیکال محصول کمپانی والت دیزنی و به کارگردانی الیوت ام. بور و ساول آندرو بلینکف بر اساس داستانی از آ.آ. میلن از سری داستانهای وینی د پو می‌باشد.
شویتا تیواری (زاده ۴ اکتبر ۱۹۸۰) بازیگر هندی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم مدهوشی اشاره کرد.
شبکه اطلاعات شغلی () یا (O*NET) یا اونِت یک دادگان برخط است. این شبکه شامل صدها اطلاعات و مشخصه‌های شغلی برای دانشجویان، جویندگان کار و متخصصان گسترش کسب و کار و نیروهای انسانی در ایالات متحده آمریکاست. این شبکه تحت پوشش و حمایت اداره آموزش و اشتغال و وزارت کار ایالات متحده آمریکا گسترش یافته‌است. در طراحی آن از تم شغلی هالند که توسط جان ال. هالند ابداع گردیده، استفاده شده‌است.
اونِت برای هر موقعیت شغلی اطلاعات زیر را فراهم می‌کند:
استفن استانتون (؛ زادهٔ ) صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
استانتون در ۲۲ اوت سال ۱۹۶۱ در آوگسبورگ آلمان غربی به دنیا آمد. مادر او آلمانی و پدرش اهل آمریکا بود. وی در همان سال تولدش با خانواده به تمپا فلوریدا نقل مکان کرد. وی در سال ۱۹۸۱ به کالج هالیوود رفت تا در صنعت فیلم و تلویزیون کار کند.
او به عنوان همکار در صداگذاری شخصیت‌ها با افرادی چون الک گینس، جان کیوسک ،بروس ویلیس ،کلایو اوون ،نیکلاس کیج ،رابرت داونی جونیور ،راجر ایبرت ،تیم آلن ،پیتر کوشینگ ،جف گلدبلوم ،وینسنت شیاولی و بسیاری از افراد دیگر همکاری کرده‌است.
نور هفت بخشی از ساندترک فصل ۶ مجموعه تلویزیونی بازی تاج‌وتخت است. این قطعه توسط رامین جوادی آهنگسازی شده‌است. در این قطعه، برای نخستین بار از پیانو در موسیقی متن بازی تاج‌وتخت استفاده شد.
عزیزه الیوسف؛ زادهٔ کنشگر مدنی، فعال حقوق زنان در عربستان سعودی و استاد دانشگاه است. وی در ماه مه ۲۰۱۸ توسط مأموران سعودی بازداشت شده و هم‌اکنون به همراه لجین الهذلول و ۵ کنشگر دیگر، در زندان مرکزی ذهبان محبوس است.
خط بِراهمی نام قدیمی‌ترین خطی است که در هند باستان و در آسیای جنوبی و آسیای مرکزی از اواسط هزاره پیش از میلاد استفاده شده‌است.(این نام هم در متون کهن یافت شده و همچنین امروزه استفاده می‌شود)Brahmi, دائرةالمعارف بریتانیکا (1999) نقل قول: "Brāhmī نوشتن سیستم اجدادی برای همه، اسکریپت جز Kharoṣṭhī. از زبان آرامی اقتباس یا الهام از آن می‌توان به 8 یا 7 قرن قبل از میلاد هنگامی که آن را ممکن است معرفی شده‌اند به بازرگانان هندی توسط مردم از سامی مبدا. (...) یک سکه از قرن 4 قبل از میلاد کشف شده در مادها پرادش محاط است با Brāhmī شخصیت‌های در حال اجرا از راست به چپ." خط برهمایی از نوع خطوط ابوگیدا است که در شبه قاره هند رشد کرد و از یک سیستم از علامت‌های تفکیک‌کننده برای ارتباط واکه با حروف صامت استفاده می‌کند. این خط میزبانی بود برای تکامل مجموعه‌ای از خطوط که همچنان در حال استفاده هستند.Brahmi, دائرةالمعارف بریتانیکا (1999) نقل قول: "در میان بسیاری از فرزندان Brāhmī هستند Devanāgarī (مورد استفاده برای زبان سانسکریت و هندی و دیگر زبان هندی), بنگالی و گجراتی اسکریپت‌ها و کسانی که از زبان دراویدی"
جعبه پرنده فیلمی دلهره آور و پسارستاخیزی به کارگردانی سوزان بیر و با بازی ساندرا بولاک، تراوانته رودز، جان مالکوویچ، دانیل مک دونالد و رزا سلزار محصول سال ۲۰۱۸ کشور ایالات متحده و برگرفته از رمانی با همین نام اثر جاش مالرمن است.
این فیلم داستان آخر زمانی را تعریف می‌کند که موجود یا موجوداتی ماورائی در کرهٔ زمین نفوذ کرده‌اند و هر کس به بیرون از محل زندگی خود نگاه کند بلافاصله شروع به خودکشی می‌کند. در این میان عده‌ای بازمانده برای زنده ماندن تلاش می‌کنند.
حقوق مهندسی ، حقوق حرفه‌ای مهندسان است که هریک در رشته‌ای از علوم مهندسی پا به عرصه فعالیت گذارده‌اند و می‌خواهند با توجه به قوانین عام و قوانین و مقررات خاص مرتبط با رشته خود در این مسیر به صورت قانونی گام بردارند.
در واقع حقوق مهندسی یک دانش میان رشته‌ای است.
مجموعه اصول، قواعد و مقرراتی که به منظور تعیین و تنظیم روابط بین مردم با مردم و نیز مردم با دولت در قالب شناسایی حق و تکلیف فرد و جامعه در یک اجتماع معین و در جهت تأمین نظم عمومی آن اجتماع به کار می‌رود.
حقوق مهندسی دانش حقوقی مرتبط با رشته های مهندسی است. https://www.kntu.ac.ir/page-newkntu/FA/0/news/14374-G11/tool_news_sample_newkntu_block12/%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%A8-%D9%BE%D9%88%D8%B1-%D8%AF%D8%B1%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D9%86%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3-%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82-%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%B7%D8%B1%D8%AD-%DA%A9%D8%B1%D8%AF
بر اساس مبحث دوم مقررات ملی ساختمان، مهندس فردی است حرفه‌ای که با دارا بودن مدرک دانشگاهی معتبر به ارائه خدمات مهندسی می‌پردازد.
شخصی حقیقی یا حقوقی با صلاحیت حرفه است که با دارا بودن مدرک (مدارک) معتبر دانشگاهی و صلاحیت حرفه ای یا گواهینامهٔ صلاحیت خدمات مشاوره مهندسی، بر امر اجرای عملیات ساختمانی نظارت دارد.
مسئولیت مدنی مهندسین ناظر ساختمان همواره در پرده ای از ابهام و تأثیرپذیر از چالش‌های اجتماعی و قانونی قرار داشته‌است.مقاله مسئولیت مدنی مهندس ناظر ساختمان نوشته: ماهرخ باقرنیای همتی
مهندسین طراح، محاسب و ناظر ساختمانی درقبال حرفه خود، درقبال اشخاص ثالث مسول می‌باشند. این افراد در رابطه با طراحی، محاسبه و نظارت ساختمانی مطابق قوانین بیمه و مسولیت مدنی، قانون نظام مهندسی ساختمان، قانون شهرداری و آیین نامه‌های اجرایی مربوط در برابر مالکین ساختمانها، اشخاص ثالث و کارکنان اجرایی پروژه ساختمانی، دارای مسولیت حرفه ای و مدنی می‌باشند
چارلز ویگینز کاب (۱۸۷۵–۱۹۴۹) یک ریاضی‌دان و اقتصاددان آمریکایی بوده که در سال ۱۹۱۲ در مقطع دکتری از دانشگاه میشیگان فارغ‌التحصیل گردید. او در هر دو حوزه کارهای زیادی منتشر کرده‌است اما شهرت او بیشتر به تابع تولید کاب-داگلاس در اقتصاد برمی‌گردد. او در این پروژه با اقتصاددانی به نام پل داگلاس همکاری کرد. در سال ۱۹۲۸، چارلز کاب و پل داگلاس مطالعه‌ای را منتشر کردند که در آن رشد اقتصاد آمریکا طی بازه ۱۸۹۹ تا ۱۹۲۲ را مدل کرده بودند. آن‌ها تصویری ساده از اقتصاد آمریکا را در نظر گرفتند، بدین‌صورت که تولید توسط مقادیر نیروی کار و سرمایه مورد استفاده واقع شده، تعیین گردید. در حالی که عوامل متعدد دیگری هم بر عملکرد اقتصاد اثرگذار هستند، مدل آن‌ها با دقت بالایی ثابت گردید.
آلتیما ثولی ()،
یکی از اجسام فرانپتونی است که در کمربند کویپر گرفتار آمده‌است. این جسم، احتمالاً یک سیارک دوتایی یا نزدیک به دوتایی است که با قطر ۳۰ کیلومتر (۲۰ مایل) تخمین زده شده‌است. با یک تناوب مداری ۲۹۵ ساله و انحراف مداری و خروج از مرکز مداریِ کم و بی‌حرکتی، آن را به عنوان یک نمونهٔ کلاسیک اجرام تشکیل‌دهندهٔ کمربند کویپر مانند کرده‌اند و مشکوک به داشتن تفاوت‌های قابل ملاحظه‌ای نیست.
در سال ۲۰۱۴، آلتیما ثولی بر اساس روشنایی و فاصلهٔ آن دارای قطری ۳۰–۴۵ کیلومتر (۲۰–۳۰ مایل) برآورد شد. با مشاهدات سال ۲۰۱۷ این نتیجه گرفته شد که آلتیما ثولی بیش از ۳۰ کیلومتر (۲۰ مایل) قطر ندارد ولی بسیار بلندتر و احتمالاً یک دوتایی نزدیک یا در حال تماس است.
براساس مدل‌هایی که از پرواز کناری نیوهورایزنز با پلوتو به دست داده، پیش‌بینی شده که آلتیما ثولی فقط متوسط است و حداکثر ۲۵ تا ۵۰ دهانهٔ بزرگتر از حد قطع مؤثر ۲۰۰ متر (۶۶۰ فوت) است. بر خلاف سامانهٔ خورشیدی درونی، که در آن معمولاً دهانه‌های برخوردی در سرعت‌های بالای ۱۰ کیلومتر در ثانیه به وجود می‌آیند، انتظار می‌رود که بیشتر دهانه‌ها در آلتیما ثولی' در سرعت‌های بسیار پایین‌تر شکل گرفته‌باشند. مورفولوژی آن‌ها ممکن است با آنچه که در سیارک‌های قبلاً دیدار شده دیده می‌شود متفاوت باشد. اگر میزان دهانه‌سازی کم باشد، انتظار می‌رود که بیشتر سطح در آن‌جا صاف و دست نخورده باشد؛ احتمالاً نشانه‌هایی از قرص پیش‌سیاره‌ایِ ۴٫۶ میلیارد سال پیش داشته‌باشد. آلتیما ثولی دارای طیفی قرمز است (نشان مواد ارگانیک) و کوچکترین شی کمربند کویپر است که تاکنون رنگ آن شناسایی و اندازه‌گیری می‌شود.
آرش لاهوتی (زادهٔ ۱۵ بهمن ۱۳۶۰ در تهران) کارگردان ، فیلم‌نامه‌نویس ، تدوینگر و مستندساز ایرانی است.
آرش لاهوتی در ۱۵ بهمن سال ۱۳۶۰ در تهران متولد شد. او فارغ‌التحصیل کارشناسی رشته فیلمسازی با گرایش تدوین فیلم است و تاکنون با فیلم‌هایش برنده جوایز معتبر متعدد داخلی و خارجی شده‌است. اولین فیلم سینمایی لاهوتی روزهای نارنجی نام دارد که در اولین نمایش جهانی در جشنواره فیلم تورنتو (TIFF) حضور داشت همچنین او برای این فیلم نامزد بهترین فیلم بخش نگاه نو از سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر نیز شده‌است.
آرش لاهوتی برای فیلم سینمایی «روزهای نارنجی» اولین ساختهٔ بلند خود، جایزه بهترین فیلم جشنواره مانهایم آلمان با عنوان «سینماگر بزرگ تازه‌وارد» را دریافت کرد. همچنین جایزه فیپرشی (فدراسیون بین‌المللی منتقدان سینما) و جایزه کلیسای جهانی به اولین ساخته بلند آرش لاهوتی اعطا شد.
فیلم سینمایی روزهای نارنجی در آخر و پس از ۳۵ حضور بین المللی برنده ۹ جایزه شد.[۱]
آرش لاهوتی تاکنون در جشنواره‌های مختلفی بعنوان داور و هیئت انتخاب حضور داشته‌است که برخی از آنها عبارت هستند از عضو هیئت انتخاب بخش مستند سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر، عضو هیئت انتخاب بخش مستند سی و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر، عضو هیئت داوران دوازدهمین دوره جشنواره سینما حقیقت، عضو هیئت انتخاب نهمین دوره جشنواره سینما حقیقت، عضو هیئت داوران بخش مستند سومین دوره جشنواره فیلم سلامت و… همچنین فیلم‌های او در بیش از ۱۵۰ جشنواره معتبر سینمایی و مستند بین‌المللی به نمایش درآمده است.
در سال ۱۳۹۱ او مستند «راننده و روباه» را کارگردانی کرد که اولین نمایش بین المللی آن در جشنواره «هات داکس» در کشور کانادا انجام پذیرفت و پس از آن در بیش از چهل و پنج جشنواره بین المللی به نمایش در آمد و برنده دوازده جایزه شد که از مهمترین آنها می توان به جایزه «هوگوی طلایی» بهترین مستند جشنواره فیلم شیکاگو در کشور آمریکا و جایزه بزرگ «نانوک طلایی» جشنواره مستند فلاهرتیانا در کشور روسیه اشاره کرد.
وی در سال ۱۳۹۵ برای فیلم «آبی کم رنگ» برنده جایزه بزرگ بهترین فیلم مستند بخش بین‌الملل، تندیس بهترین مستند بخش آوینی و جایزه بهترین تدوین دهمین جشنواره سینماحقیقت را کسب نمود.
لمبرت شیر ترسو (به زبان انگلیسی: Lambert the Sheepish Lion) محصول دیزنی یک فیلم کوتاه انیمیشن به کارگردانی جک هانا و در سال ۱۹۵۲ میلادی منتشر شده‌است.
درانگووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان پتریچ واقع شده‌است.
توپولنیتسا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان پتریچ واقع شده‌است.
کولارووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان پتریچ واقع شده‌است.
پاروومای یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان پتریچ واقع شده‌است.
سامویلووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان پتریچ واقع شده‌است.
اوگنیانووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان گارمن واقع شده‌است. اوگنیانووو ۱۰٫۳۹۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۲۸ نفر جمعیت دارد.
کروپنیک یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان بلاگووگراد واقع شده‌است. کروپنیک ۳۵٫۴۱۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۰۷۸ نفر جمعیت دارد و ۳۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوواچوو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در ساندانسکی واقع شده‌است.
لشنیتسا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در ساندانسکی واقع شده‌است.
دلچوو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان گوتسه دلچو واقع شده‌است. دلچوو ۲۸٫۳۱۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴۹ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دبرنه یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در ساندانسکی واقع شده‌است.
بوکووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان گوتسه دلچو واقع شده‌است. بوکووو ۱۶٫۵۹۳ کیلومتر مربع مساحت و ۹۳۶ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فهرست شاخص‌های آزادی () لیستی است از شاخص‌های آزادی تولید شده توسط چندین سازمان غیردولتی که ارزیابی و حفظ ارزیابی وضعیت آزادی در جهان را با توجه به تعاریف مختلف خود از اصطلاح، یا استفاده از معیارهای گوناگونی از آزادی، از جمله آزادی‌های مدنی، حقوق سیاسی و حقوق اقتصادی، منتشر می‌کنند.
شاخص‌ها و ریشه‌های آن‌ها
در اینجا یک جدول ارزیابی براساس سه شاخص برای اکثر کشورهای جهان آورده شده‌است. برای رتبه‌بندی دقیق به جای ارزیابی، به مقالات شاخص فردی مراجعه کنید.
بریگادهای صلح بین‌الملل () یک سازمان مردم‌نهاد است که در سال ۱۹۸۱ تأسیس شد که از حقوق بشر حفاظت کرده و مبارزات غیر خشونت‌آمیز را ترویج می‌کند. در درجه اول این کار با اعزام داوطلبان بین‌المللی به مناطق تنش‌زا صورت می‌گیرد و سپس از طریق اعضای سازمان‌های حقوق‌بشر، اتحادیه‌ها، گروه‌های روستایی و برخی دیگر که با خشونت سیاسی تهدید می‌شوند را مورد حمایت قرار می‌دهد. بریگادهای صلح بین‌الملل همچنین ابتکارهای دیگری را برای ایجاد صلح در میان کشورهای درگیر تسهیل می‌کنند. آن‌ها یک سازمان غیر حزبی هستند و در امور کسانی که با آن‌ها همراهی می‌کنند دخالت نمی‌کنند. در حال حاضر، از سال ۲۰۱۵، بریگادهای صلح بین‌الملل پروژه‌هایی را در کلمبیا، گواتمالا، اندونزی، کنیا، مکزیک و نپال اجرا کرده‌اند.Peace Brigades International: Annual Review 2014
با الهام از کار شانتی سنا در هند، گروه بین‌المللی صلح در سال ۱۹۸۱ توسط گروهی از فعالان کنشگری غیر خشونت‌آمیز تأسیس شد، از جمله نارایان دسای، جورج ویلوگبی، چارلز واکر، ریموند ماگی، جیمی دیاز و موری تامسون. بریگادهای صلح بین‌الملل در سال ۱۹۸۳، در طی جنگ کونترا برای مدت کوتاهی یک تیم صلح را به یالاپا در نیوا سگوویا در نیکاراگوئه فرستاد تا در میان جناح‌های متخاصم میانجی شود. این پروژه با عنوان شاهدان صلح گسترش پیدا کرد. اولین پروژه طولانی مدت انجام شده در گواتمالا (۱۹۸۳–۱۹۹۹) بود که در سال ۲۰۰۳ تمدید شد، از طریق السالوادور (۱۹۸۷–۱۹۹۲)، سریلانکا (از ۱۹۸۹–۱۹۹۸)، آمریکای شمالی (۱۹۹۲–۱۹۹۹ در کانادا و ایالات متحده آمریکا)، کلمبیا (از۱۹۹۴)، کنیا (از سال ۲۰۱۳) بالکان (از ۱۹۹۴–۲۰۰۱ به سازمانهای دیگر پیوست) آغاز شده‌است. هائیتی (۱۹۹۵–۲۰۰۰)، مکزیکو (از ۱۹۹۸)، اندونزی (۱۹۹۹–۲۰۱۱ از ۲۰۱۵) نپال (۲۰۰۵–۲۰۱۴) و هندوراس (از ۲۰۱۳)Mahony, L. and Eguren, L.E. , 1997. Unarmed Bodyguards: International Accompaniment for the Protection of Human Rights, West Hartford, Conn: Kumarian Press.
بریگادهای صلح بین‌الملل سازمانی است مبتنی بر کار تیمی که تصمیمات را به صورت جمعی می‌گیرد. این ساختار سلسله مراتب ندارد. سه بعد مختلف در ساختار کلی بریگادهای صلح بین‌الملل وجود دارد که عبارتند از گروه‌های کشور، پروژه‌های میدانی و سطوح بین‌المللی (شامل مجمع عمومی بریگادهای صلح بین‌الملل، شورای بین‌المللی (IC) و شورای بین‌المللی عملیات (IOC). جلسات بین‌المللی هر سه سال یکبار برگزار می‌شود که اعضای سازمان به‌طور سراسری در آن شرکت می‌کنند تا جهت‌گیری برنامه هر کشور را تجزیه و تحلیل و تغییر دهند.
بریگادهای صلح بین‌الملل به خاطر کارهای خود چندین جایزه گرفته‌است از جمله جایزه پرل پائو. «یوسپ ویدال ایلچا»(۱۹۸۹)، «فریدریش زیگوند -شولتز فوردرپرایس» (۱۹۹۵، بریگادهای صلح بین‌الملل-آلمان)، جایزه یادبود دلا پازی در همبستگی با لوس پوئبلو (۱۹۹۵)، جایزه بین‌المللی صلح پفر(۱۹۹۶) جایزه صلح بین‌المللی آچنر(۱۹۹۹)، مدال افتخارآمیز د لاپاز (۱۹۹۹)، جایزه مارتین آننالز برای مدافعان حقوق بشر (۲۰۰۱، پروژه کلمبیا)، و جیمی برونت (۲۰۱۱)
لاکی یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان هاجیدیموفو واقع شده‌است.
النووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان بلاگووگراد واقع شده‌است. النووو ۳٬۸۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۵ نفر جمعیت دارد و ۵۶۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
راکیتنا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان بلاگووگراد واقع شده‌است.
زلاتولیست یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در ساندانسکی واقع شده‌است.
پترووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در ساندانسکی واقع شده‌است.
ایلیندن یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان هاجیدیموفو واقع شده‌است.
کرایشته یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان بلیتسا واقع شده‌است. کرایشته ۱۰٬۵۲۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۷۵ نفر جمعیت دارد و ۸۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
الشنیتسا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان رازلوگ واقع شده‌است.
دولن یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ساتووچا واقع شده‌است. دولن ۲۹٫۲۹۴ کیلومتر مربع مساحت و ۴۱۰ نفر جمعیت دارد و ۸۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آورامووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان بلاگووگراد واقع شده‌است.
فیلیپووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرداری بنسکا واقع شده‌است. فیلیپووو ۶۲۵ نفر جمعیت دارد و ۸۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دابراوا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان بلاگووگراد واقع شده‌است. دابراوا ۱۳٬۵۵۱ کیلومتر مربع مساحت و ۵۸ نفر جمعیت دارد و ۵۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژلزنیتسا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان بلاگووگراد واقع شده‌است.
ایزگرو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان بلاگووگراد واقع شده‌است. ایزگرو ۶٫۳۰۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵۲۱ نفر جمعیت دارد و ۵۶۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کامنیتسا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان بلاگووگراد واقع شده‌است.
کلیسورا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان بلاگووگراد واقع شده‌است. کلیسورا ۱۹٫۱۳۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷ نفر جمعیت دارد و ۹۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کروشوو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان گارمن واقع شده‌است. کروشوو ۱۲٬۴۹۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۴۶ نفر جمعیت دارد و ۹۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوسیکووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان گارمن واقع شده‌است. اوسیکووو ۵۷٫۴۷۵ کیلومتر مربع مساحت و ۵۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سلیشته یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان بلاگووگراد واقع شده‌است. سلیشته ۱۳٫۹۴ کیلومتر مربع مساحت و ۴۱۵ نفر جمعیت دارد و ۵۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بورووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان گوتسه دلچو واقع شده‌است. بورووو ۱۰٫۳۴۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۵۸ نفر جمعیت دارد و ۵۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زورنیتسا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در ساندانسکی واقع شده‌است.
گالابووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در بلیتسا واقع شده‌است. گالابووو ۴٬۴۷۱ کیلومتر مربع مساحت و ۸۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۴۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مارچوو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان گارمن واقع شده‌است. مارچوو ۵٫۹۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷۲ نفر جمعیت دارد و ۵۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چرشووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان بلیتسا واقع شده‌است. چرشووو ۹٬۳۳۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۳۱۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هارسووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در ساندانسکی واقع شده‌است.
بیستریتسا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان بلاگووگراد واقع شده‌است. بیستریتسا ۱۷۱٬۴۹۸ کیلومتر مربع مساحت و ۷۳ نفر جمعیت دارد و ۸۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کلادنتسی یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان پتریچ واقع شده‌است.
سوشیتسا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان بلاگووگراد واقع شده‌است.
میتینو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان پتریچ واقع شده‌است.
درنووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان پتریچ واقع شده‌است.
سکرات یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان پتریچ واقع شده‌است.
کامنا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان پتریچ واقع شده‌است.
گابرووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان بلاگووگراد واقع شده‌است. گابرووو ۲۴٬۲۶۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲ نفر جمعیت دارد و ۸۳۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دلوینو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان بلاگووگراد واقع شده‌است. دلوینو ۶٬۹۱۲ کیلومتر مربع مساحت و ۵۴ نفر جمعیت دارد و ۶۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تسرووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان بلاگووگراد واقع شده‌است. تسرووو ۲۰٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۶۹۴ نفر جمعیت دارد و ۷۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایوانووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان پتریچ واقع شده‌است.
گا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان پتریچ واقع شده‌است. گا ۱۵٬۷۷۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۴۷ نفر جمعیت دارد و ۷۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سترومشنیتسا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان پتریچ واقع شده‌است.
کاساک یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان دوسپات واقع شده‌است. کاساک ۳۸٫۲۳۱ کیلومتر مربع مساحت و ۸۰۹ نفر جمعیت دارد و ۱٬۳۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آتیا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان سوزوپول واقع شده‌است. آتیا ۸۲۵ نفر جمعیت دارد و ۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ورانیا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در ساندانسکی واقع شده‌است.
باتووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان دوبریچکا واقع شده‌است.
اونوگور یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ترول واقع شده‌است.
بالوان یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان ولیکو تارنوو واقع شده‌است. بالوان ۳۳٬۶۷۰ کیلومتر مربع مساحت و ۶۰۱ نفر جمعیت دارد و ۱۳۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوسووتس یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در پوموریه واقع شده‌است.
پلوسکی یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در ساندانسکی واقع شده‌است.
ستالوو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان دیمیترووگراد واقع شده‌است.
گوستون یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرداری بنسکا واقع شده‌است. گوستون ۵۲٬۴۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶۹ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماکووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ترگوویشته واقع شده‌است. ماکووو ۲۹۸ نفر جمعیت دارد.
دراگانا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان اوگارچین واقع شده‌است.
بوکاتا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان اسمولیان واقع شده‌است. بوکاتا ۸۲ نفر جمعیت دارد.
بیلکا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در Ruen واقع شده‌است.
روژن یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در ساندانسکی واقع شده‌است.
بابینو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان بوبف دل واقع شده‌است.
دوبرومیرکا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان گابرووو واقع شده‌است. دوبرومیرکا ۴۲٫۲۴۷ کیلومتر مربع مساحت و ۶۲۶ نفر جمعیت دارد و ۴۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوستن یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان بورگاس واقع شده‌است.
زامفیر یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان مونتانا واقع شده‌است.
گوسلار یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ترول واقع شده‌است.
بالیک یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ترول واقع شده‌است.
مستا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرداری بنسکا واقع شده‌است.
آردا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان اسمولیان واقع شده‌است.
باراکووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان کیوستندیل واقع شده‌است.
مالینی یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان گابروو واقع شده‌است.
شارانی یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان گابروو واقع شده‌است.
لاله یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان مومچیلگراد واقع شده‌است.
کرمنیک یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان دوپنیتسا واقع شده‌است.
بروسینو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در ایوالوفگراد واقع شده‌است.
ویس یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در ایوالوفگراد واقع شده‌است.
کوستور یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان اسویلنگراد واقع شده‌است.
پرسلاوتس یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان خاسکوو واقع شده‌است.
پرونیکا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کروموفگراد واقع شده‌است.
ورلو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان مومچیلگراد واقع شده‌است.
کوندووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در ایوالوفگراد واقع شده‌است.
گورمه یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان بلاگووگراد واقع شده‌است.
کوسارکا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان دریانوو واقع شده‌است.
ریبنیک یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان پتریچ واقع شده‌است.
دراگوش یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان پتریچ واقع شده‌است.
کازاک یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در ایوالوفگراد واقع شده‌است.
کوستینو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کاردژالی واقع شده‌است.
کومانووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان اکساکاوو واقع شده‌است.
لوزا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان گابروو واقع شده‌است.
موسینا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان پاولیکنی واقع شده‌است.
راون یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان مومچیلگراد واقع شده‌است.
سمیلووتسی یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان گابروو واقع شده‌است.
چال یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کروموفگراد واقع شده‌است.
شاترووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان بوبف دل واقع شده‌است.
بالابانووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان مومچیلگراد واقع شده‌است.
متلیکا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کروموفگراد واقع شده‌است.
دراگووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان بورگاس واقع شده‌است.
سمولنیک یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان بورگاس واقع شده‌است.
کالووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان بورگاس واقع شده‌است.
اسن یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان بورگاس واقع شده‌است.
گشا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان دریانوو واقع شده‌است.
دارواری یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در تریاونا واقع شده‌است.
سوکولنیک یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان دوبریچکا واقع شده‌است.
اوزووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان جنرال توشوو واقع شده‌است.
سکالسکو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان گابرووو واقع شده‌است.
لبد یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ژبل واقع شده‌است.
پرسکا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کیرکوفو واقع شده‌است.