moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مشخصهٔ دیودهای نورافشان، مشابه دیودهای معمولی است. تنها تفاوت در ولتاژ آستانهٔ رسانش است که در دیودهای نورافشان فروسرخ تا سبز، مقدار آن از ۱٬۴ تا ۲٬۹ ولت تغییر می‌کند. دیودهای نورافشان، بشکل مستقیم بایاس می‌شوند. با افزایش جریان مستقیم، تولید فوتون‌های نوری زیادتر می‌شود و در نتیجه شدت نور تابشی افزایش می‌یابد.
امروزه دیودهای نورافشان برای نورهای قرمز، زرد، سبز، آبی و فروسرخ ساخته شده‌اند. دیودهای نورافشان در نمایشگرهای رقمی برای نمایش عددها یا حرف‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند. از جمله موردهای مهم کاربرد دیودهای نورافشان فروسرخ، مخابرات نوری است.
در این نوع دیود، جریان اشباع معکوس تقریباً متناسب با شدت نور تابیده به سطح آن است. این‌گونه دیود در واقع یک پیوند P-N معمولی است که داخل یک پوشش پلاستیکی که یک طرف آن شفاف است قرار گرفته‌است.
دیود نوری به صورت معکوس بایاس می‌شود. با تابش فوتون‌های نوری به محل پیوند و جذب این فوتون‌ها توسط الکترون‌های پیوندهای کووالانسی اتم‌های نیم‌رسانا، به تعداد حامل‌های اقلیت افزوده می‌شود و جریان این حامل‌ها تشدید می‌شود. معمولاً مشخصه جریان-ولتاژ دیودهای نوری توسط کارخانهٔ سازنده داده می‌شود. در این مشخصه‌ها تغییرهای جریان معکوس دیود برحسب ولتاژ معکوس دو سر آن به ازای مقدارهای گوناگون شار نوری نمایانده می‌شوند.
این دیود در اسیلاتورهای فرکانس بالا (مایکروویو) به‌کار می‌رود.
مهم‌ترین کاربرد دیود، تبدیل جریان الکتریکی متناوب به مستقیم است. در بسیاری از آداپتورها جریان برقی که به‌وسیلهٔ ترانسفورماتور کاهش یافته‌است به کمک یک دیود (یکسوسازی نیم‌موج)، دو دیود (در ترانسفورماتور با ثانویهٔ سه‌سر) یکسوسازی تمام‌موج یا با چهار دیود (در ترانسفورماتور با ثانویهٔ دوسر) یکسوسازی تمام‌موج انجام می‌شود. در ولتاژ یکسو شده پس از این دیودها، بسامد ریپل به میزان دو برابر فرکانس تناوب (درحالت تمام‌موج) را دارد و جهت مستقیم شدن کامل ولتاژ بایستی خازن صافی با ولتاژ مجاز، ظرفیت بالا (با توجه به مقدار جریان مصرفی) و با رعایت قطبیت و پس از پل-دیود نصب شود.
در گیرنده‌های AM مانند رادیو، دیود نقش آشکارساز را دارد، چنان‌که فرکانس میانی پس از تقویت در بخش تقویت‌کننده فرکانس میانی، وارد یک دیود می‌شود و سپس خروجی آن فیلتر (پایین‌گذر) می‌شود. گرچه معمولاً به جای دیود از ترانزیستور استفاده می‌شود تا یک طبقهٔ تقویت صورت گرفته باشد و دیود بِیس-اِمیتِر ترانزیستور کار آشکارسازی را هم عملاً انجام خواهد داد.
در موردهای خاص، هنگامی که برای روشن کردن وسیله‌های الکتریکی تنها دسترسی به جریان الکتریکی مستقیم باشد برای جلوگیری از سوختن وسیلهٔ الکتریکی بر اثر اتصال معکوس سیم مثبت و منفی، از یک دیود در ابتدای مسیر جریان برق استفاده می‌کنند. اگر این دیود در مسیر مثبت جریان با مصرف‌کننده در حالت سِری باشد به آن دیود یکسوساز می‌گویند؛ ولی اگر به صورت موازی با مصرف‌کننده و بشکل معکوس قرار گرفته باشد به آن «دیود محافظ در بایاس معکوس» می‌گویند.
از نوعی دیود به نام «زِنِر» در ساخت نوعی تنظیم‌کننده ولتاژ استفاده می‌شود.
در کاربرد دیودها نیز همانند سایر تجهیزات الکترونیکی با محدودیت‌هایی مواجه می‌باشیم. آشنایی با این محدودیت‌ها طراح را در گزینش دیودی که بتواند شرایط لازم مدار را برآورده سازد، یاری می‌کند. از محدودیت‌های عمدهٔ دیود، «بیشینهٔ جریان»، «بیشینهٔ ولتاژ»، «بیشینهٔ توان تلف‌شده» و «سرعت قطع و وصل» را می‌توان نام برد.
بیشینهٔ جریانی که دیود می‌تواند از خود بگذراند، به جنس و سطح مقطع دیود بستگی دارد و معمولاً کارخانهٔ سازنده بیشینهٔ جریان مستقیم و بیشینهٔ جریان معکوس دیود را مشخص می‌کند. همچنین بیشینهٔ ولتاژ مستقیم و معکوس دیود توسط سازنده داده می‌شود. باید توجه کرد که مقدارهای داده‌شده مربوط به دمای اتاق برای بدنهٔ دیود هستند.
از جمله عامل‌هایی که می‌توانند باعث خرابی قطعات الکترونیکی شود، بالا رفتن دما از یک حد مجاز است. در افزاره‌های مقاومتی، توان مصرفی به صورت حرارت ظاهر می‌شود که باید به‌نحو مناسبی با محیط مبادله شود. هرچه تبادل حرارت با محیط شدیدتر باشد، مشکلات افزایش دما کمتر می‌شود. افزاره‌هایی که دارای سطح خارجی بزرگتری‌اند، بهتر می‌توانند تبادل حرارتی کنند. به همین دلیل، مقاومت (قطعه الکتریکی)‌ها یا دیودهایی که توان نامی بزرگ‌تری دارند در حجم‌های فیزیکی بزرگ‌تری ساخته می‌شوند.
همچنین جنس موادی که در ساخت افزاره به‌کار می‌روند، در این امر تأثیر به‌سزایی دارد.
در دیودهای پیوندی، افزایش بیش از حد دما می‌تواند باعث تغییر خواص بلور از قبیل تغییر ni, u، p و … گردد، یا به‌دلیل یکنواخت نبودن ضریب انبساط حرارتی تغییرهای مکانیکی در ساختمان آن پدیدآورد. همچنین ذوب شدن لحیم‌هایی که در اتصال‌ها به‌کار رفته‌اند ممکن است باعث خرابی دیود شود. درحالی‌که دیودهای ژرمانیوم بیشینه دمای ۷۵ تا ۱۰۰ درجهٔ سیلسیوس را می‌توانند تحمل کنند، دیودهای سیلیکون تا حدود ۲۰۰ درجهٔ سیلسیوس قابل استفاده‌اند.
برای افزایش توانایی انتقال حرارت می‌توان از عامل‌های کمکی از قبیل گرماگیر، گذر مایعات و جریان هوا با فَن استفاده شود. در هر صورت با توجه به وضعیت و شرایط نصب، هر دیود، توان بیشینه‌ای خواهد داشت که آن را با formula_4 می‌نمایانند؛ بنابراین، ولتاژ و جریان مجاز دیود در رابطهٔ زیر صدق می‌کند:
از آنجا که formula_4 برای هر دیود توسط کارخانهٔ سازنده داده می‌شود، می‌توان به کمک ترسیم در صفحهٔ مختصه‌های ولتاژ-جریان دیود و با توجه به نامساوی بالا، ناحیه‌های مجاز تغییرهای جریان و ولتاژ دیود را مشخص کرد. در استفاده از دیودها، باید این نکته را در نظر داشت که توان formula_4 که توسط کارخانهٔ سازنده داده می‌شود، معمولاً در دمای محیط (formula_8) است. با بالا رفتن دما، توان اتلاف‌پذیر نیز کاهش می‌یابد.
در مدارهای کلیدزنی (سوییچینگ) یا مدارهای منطقی معمولاً با قطع و وصل دیود سروکار داریم. در این موردها باید به محدودیت سرعت قطع و وصل دیود توجه کرد و با توجه به بسامد قطع و وصل، دیود مناسب را برگزید. معمولاً دیودهای که با نام «uf» شروع می‌شوند، دیودهای با سرعت قطع و وصل بالا هستند.
از مشخصه‌های مهم دیود، مقدارهای حدی ولتاژ و جریان تحمل‌پذیر توسط آن هستند که می‌توان آن‌ها را در کتابچه‌های فنی دیود یافت؛ از جمله:
حافظی مطلق، ناصر. "الکترونیک کاربردی، جلد نخست: آزمایشگاه الکترونیک1". نگاران سبز، مشهد: ۱۳۹۱. شابک: 978-600-90536-5-0
بردو یا بوردو یکی از شهرهای فرانسه و مرکز ناحیه آکیتن است.
فرودگاه بین‌المللی، ایستگاه قطار اروپایی، محورهای اصلی بزرگراه‌ها و جاده‌های اصلی، راه دریایی به اقیانوس اطلس و بندر، مرکز آکیتن، دریچه‌ای رو به جهان را برای بوردو می‌گشایند.
بوردو قطب اروپایی فناوری پیشرفته، شهر تبادلات بین‌المللی، پایتخت جهانی شراب و شامپاین است و بزرگترین باغ‌های انگور فرانسه، به خصوص نوع خاصی از انگور شراب‌سازی به نام انگور بوردو در آن یافت می‌شود.https://www.dw.com/fa-ir/سفری-به-بوردو-پایتخت-جهانی-شراب/g-19569017
مرکز اقتصادی جنوب غربی فرانسه‌است و به‌طور اخص در زمینه هوانوردی، فناوری فضایی و دفاعی فعالیت می‌کند. در بخش خدمات، فعالیت بسیار تجاری تسلط دارد و خدمات وابسته به موسسات تولیدی در این شهر مرکزیت یافته‌اند.
قطار ت.ژ.و دو ساعته فاصله بوردو تا پاریس را طی می‌کند.
بوردو یکی از شهرهای دانشگاهی مهم است و دارای ۱۰۰۰۰۰ دانشجو، ۴ دانشگاه، ۱۴ مدارس عالی و ۵۰۰۰ پژوهشگر در ۲۰۰ آزمایشگاه است.
امکانات پژوهشی بوردو این شهر را در رتبه اول در کشور فرانسه قرار داده‌است و زمینه‌های تخصصی (شیمی مولکولی، لیزر قوی، ...) این رتبه را تقویت می‌کنند.
همچنین بوردو با زندگی فرهنگی بسیار فعال، به عنوان یک مرکز بزرگ روشنفکری و هنری نیز مطرح است.
این شهر موطن نویسندگان و نقاشان مشهوری چون میشل دو مونتنی، شارل دو مونتسکیو، فرانسوا موریاک، آندره لوت، آلبر مارکه و اودیلون ردون است. میراث معماری این شهر برجسته و بسیار قابل توجه‌است.
گرونوبل مرکز استان ایزر در ناحیه اوورنی-رون-آلپ کشور فرانسه است.
این شهر که از پاریس ۳ ساعت و از لیون ۱٫۵ ساعت فاصله دارد یکی از قطب‌های مهم علمی و فناوری فرانسه است.
۵۹۲۰۰ دانشجو در این شهر به تحصیل مشغولند که ۴۷٬۲۰۰ نفرشان در چهار دانشگاه UPMF , UJF, UNPG و دانشگاه استاندال تحصیل می‌کنند.
اهمیت علمی گرنوبل بر کیفیت آموزشی در علوم ریاضیات، انفورماتیک، الکترونیک، فیزیک در دانشگاه ژوزف فوریه و مؤسسه ملی پلی‌تکنیک گرونوبل و ۹ مدرسه مهندسی آن استوار است. موسسات آموزش عالی گرونوبل آموزش‌های خود را بر اساس رابطه نزدیک با صنعت، پژوهش و تبادلات بین‌المللی ارائه می‌نمایند.
با ۱۸٬۲۰۰ شغل، گرنوبل اولین قطب پژوهشی دولتی و خصوصی فرانسه بعد از پاریس است. پژوهش در شهر گرنوبل که به‌طور سنتی متوجه فناوری‌های خاص و دقیق است، پیوندهای همکاری مؤثری با شبکهٔ صنعت و دانشگاه ایجاد کرده‌است.
گرنوبل از محیط زیست طبیعی استثنایی و غنای زندگی شهری و فرهنگی ناحیه‌ای برخوردار است. جایگاه گرنوبل در قلب کوه‌های آلپ فرانسه، امکان انجام اسکی، کوهپیمایی، صخره‌نوردی و کایت‌سواری را برای ساکنان شهر میسر می‌سازد.
گرنوبل میزبان بازی‌های المپیک زمستانی بوده‌است. استان ایزر دارای سه پارک طبیعی است. دریاچه‌های متعدد و دریای مدیترانه در نزدیکی این ناحیه به دوستداران قایقرانی بادبانی مکانهایی متنوع و عالی را اعطا می‌کنند.
استاندال، نویسنده شهیر فرانسوی در سال ۱۷۸۳ در این شهر متولد شده‌است.
لیل از شهرهای شمالی در ناحیه نور-پا-دو-کاله کشور فرانسه، شهر اصلی لیل متروپل چهارمین منطقه شهری در فرانسه پس از پاریس، لیون، و مارسی می‌باشد. لیل در بستر رودخانه دئول شکل گرفته‌است و در مرز فرانسه و بلژیک قرار دارد.
جمعیت شهر لیل که در ۲۷ فوریه ۲۰۰۰ لوم نیز به آن ملحق شد در سرشماری سال ۲۰۰۶ بالغ بر ۲۲۶٬۰۱۴ نفر بوده‌است. با این وجود لیل متروپل که شامل شهرهای روبه، تورکوآن، و دیگر مناطق حومه‌ای می‌باشد، ۱٬۰۹۱٬۴۳۸ نفر جمعیت دارد.
لیل در ۳۸ دقیقه‌ای بروکسل، یک ساعتی پاریس، دو ساعتی لندن و سه ساعتی کلن قرار دارد.
منطقه لیل بیش از ۹۵٬۰۰۰ دانشجو دارد که در دو شهر لیل و ویلنو داسک، شهر جدید و صنعتی، به تحصیل مشغولند.
لیل با ۴ دانشگاه، ۱۳ مدرسه مهندسی، ۵ مدرسه بازرگانی، یک مدرسه روزنامه‌نگاری، یک انستیتوی مطالعات سیاسی، یک مؤسسه مدیریت و مدارس و بنگاه‌های بسیار دیگر، سیزدهمین تجمع دانشگاهی را در فرانسه در اختیار دارد.
تنوع زیاد فرهنگی این شهر پویا به آن عنوان پایتخت فرهنگی اروپا را در سال ۲۰۰۴ اعطا کرده‌است.
این شهر در سال ۲۰۱۸ میزبان مرحله نهایی لیگ ملت‌های والیبال مردان ۲۰۱۸ بود که با قهرمانی روسیه و نایب قهرمانی فرانسه پایان یافت.
افسانه لیدریک و پینر تاریخ شهر را به سال ۶۴۰ میلادی می‌رساند. با وجود این که اسم شهر برای اولین بار در اسناد مربوط به سال ۱۰۶۶ میلادی ذکر شده‌است، مطالعات باستان‌شناسی سابقه سکونت را تا ۲۰۰ قبل از میلاد تعیین کرده‌است.
نخستین ساکنان لیل اقوام گل بودند و پس از آن ژرمن‌ها، ساکسون‌ها، فریسی‌ها، و در نهایت فرانک‌ها در این محل سکنی گزیدند.
متروی لیل در سال ۱۹۸۳ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۲ خط و ۶۰ ایستگاه می‌باشد، همچنین تراموا این شهر در سال ۱۹۰۰ به صورت برقی تأسیس شده که دارای ۲ خط و ۳۶ ایستگاه می‌باشد.
نیس هفتمین منطقه شهری پرجمعیت در فرانسه است که در استان آلپ-ماریتیم قرار دارد. نیس فراتر از یک محدوده شهری اداری با جمعیتی نزدیک به ۱ میلیون و مساحت ۷۴۴ کیلومتر مربع (۲۸۷ مایل مربع) می‌باشد. نیس در ریویرای فرانسه (ریویرای فرانسه])، ساحل جنوب شرقی کشور در دریای مدیترانه، در پای کوه‌های آلپ فرانسه واقع شده‌است. نیس دومین شهر بزرگ فرانسه در سواحل مدیترانه و دومین شهر بزرگ منطقه کشوری پروانس-آلپ-کوت دازور بعد از مارسی است. نیس تقریباً ۱۳ کیلومتر (۸٫۱ مایل) از کشور کوچک موناکو و ۳۰ کیلومتر (۱۹ مایل) از مرز فرانسه و ایتالیا فاصله دارد. فرودگاه نیس به عنوان دروازه ای برای منطقه پروانس-آلپ-کوت دازور است. این شهر با نام مستعار Nice la Belle به معانی «نیس زیبا» شناخته می‌شود. "نیس زیبا" همچنین عنوان سرود غیررسمی شهر نیس است که توسط منیکا روندلی در سال ۱۹۱۲ نوشته شده‌است. منطقه نیس امروزی شامل منطقه باستانی Terra Amata است. Terra Amata یک سایت باستانی است که شواهدی از استفاده اولیه آتش در ۳۸۰۰۰۰ سال پیش را نشان می‌دهد. در حدود ۳۵۰ سال قبل از میلاد، یونانیان مارسی یک سکونتگاه دائمی تأسیس کردند و آن را به نام نیکایا، الهه پیروزی، «Nίκαια»، Nikaia نامیدند. در طول اعصار، این شهر بارها تغییر کرده‌است. موقعیت استراتژیک و بندر آن به‌طور قابل توجهی به قدرت دریایی آن کمک کرد. از سال ۱۳۸۸ تحت سلطه دوک‌نشین ساوی بود، سپس بین سال‌های ۱۷۹۲ و ۱۸۱۵ بخشی از جمهوری اول فرانسه شد، تا اینکه که به پادشاهی ساردنی، سلف قانونی پادشاهی ایتالیا بازگردانده شد تا اینکه مجدداً در سال ۱۸۶۰ به فرانسه الحاق شد. محیط طبیعی منطقه نیس و آب و هوای معتدل مدیترانه ای آن در نیمه دوم قرن هجدهم مورد توجه طبقات بالای انگلیسی قرار گرفت، زمانی که تعداد فزاینده ای از خانواده‌های اشرافی زمستان‌های خود را در آنجا سپری کردند. تمایل به تفریح در نیس به طبقات بالای روسیه هم کشیده شد، شاهزاده نیکلاس الکساندرویچ، وارث امپراتوری روسیه در نیس درگذشت و حامی گورستان ارتدکس روسیه، نیس بود که در آن شاهزاده خانم کاترین دولگوروکووا، همسر مورگاناتیک تزار الکساندر دوم روسیه، دفن شده‌است. همانند ژنرال دیمیتری شچرباچف و ژنرال نیکولای یودنیچ رهبران جنبش سفید ضد کمونیستی. به دلیل اهمیت تاریخی آن به عنوان یک شهر تفریحی زمستانی برای اشراف اروپایی و ترکیبی از فرهنگ‌های موجود در این شهر، یونسکو در سال ۲۰۲۱ نیس را به عنوان میراث جهانی معرفی کرد.
درخصوص پیشینه تاریخی این شهر روایت های گوناگونی ذکر شده که مشهور ترین آنها مهاجرت ساکنانی از مشرق زمین در حدود ۵۰۰ سال قبل است که وجه تسمیه شهر هم به نام آنها می باشد.
گوئی طی درگیری هایی که برخی سران عشایر داشته اند افرادی از طائفه نیسی طی مهاجرت به اروپا در ساحل فرانسه به این منطقه می رسند و طی چند سال سکونت و آباد کردن آن و به پاس مهمان نوازی آنها و سرازیر شدن گردشگران از سایر نقاط اروپا این منطقه به *نیس* معروف گردید.
نیس ۷۱٫۹۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴۳٬۶۲۹ نفر جمعیت دارد.
نیس در ناحیه پروانس آلپ-کوت دازور واقع شده‌است.
شهر مهم کمان مدیترانه، نیس همواره میزبانی بین‌المللی بوده‌است و شهری توریستی، تفریحی، فرهنگی، و در عین حال محل اختراع و تحقیق و بازرگانی است. فرودگاه نیس –کوت دازور برترین فرودگاه خارج از پایتخت است و روزانه با ۵۹ پرواز بین‌المللی ۳۲ پرواز داخلی و بیش از ۴۵ پرواز روزانه نیس –پاریس شهر رابه همه شهرهای بزرگ وصل می‌کند. شبکه جاده یی و راه‌آهن نیز به راحتی در این شهر قابل دسترسی است.
تریزر، مهندس فرانسوی که به همراه ژنرال گاردان از سوی ناپلئون به ایران آمده بود، اراک را مطابق شهر نیس فرانسه طراحی کرد.
اقتصاد نیس به ویژه در بخش خدمات گسترش یافته‌است و امروز شهر می‌کوشد نقش مهمی را در زمینه‌های فناوری‌های پیشرفته، بهداشت، رسانه‌های تصویری، خدمات مخابراتی و چند رسانه یی ایفا کند.
دانشگاه نیس سوفیا آنتی پلیس در سال ۱۹۶۵ تأسیس شد و در رده بهترین دانشگاه‌های اصلی فرانسه قرار دارد. این دانشگاه پذیرای ۱۳۰ گروه محقق و دارای ۳۶۰۰۰ دانشجو است که از همجواری بافت اقتصادی و اجتماعی یک شهر بزرگ و استقرار موسات و شرکتهایی با فناوری پیشرفته بهره می‌برد و تأثیر متقابل دانشگاه و موسسات مختلف را از طریق دوره‌های کارآموزی در موسسات و دوره‌های شغلی-حرفه‌ای در دانشگاه ممکن می‌سازد.
بسیاری از مدارس عالی با دوره‌های تخصصی در نیس حضور دارند مانند مدرسه عالی علوم انفورماتیک، مدرسه عالی ملی معدن پاریس و کنسرواتوار هنر و حِرف.
مدارس هنری گرایش‌ها ی مختلفی را پس از مقاطع ابتدایی و متوسطه آموزش می‌دهند. در مدرسه ملی هنرهای تزیینی، گرافیک، نقاشی و مجسمه‌سازی آموخته می‌شود که ماتیس، ژیولیولی، آواتی و آرمان در آن جا تعلیم دیده‌اند. موسیقی در کنسرواتوار ملی رژیون و مرکز بین‌المللی آموزش موسیقی تدریس می‌شود.
نیس محل شکوفایی هنر و فرهنگ، هنرمندان بسیاری را مانند ون لو، تولوز لوترک، مودیگلیانی، دوفی، رنوار، پیکاسو، شاگال، پره رو، نیتسژ، آراگون، تولستوی، موپاسان، برلیوز، بیزه و ماسنه را الهام بخشیده‌است.
موزه کوت دازور مجموعه‌ای معتبر را در بنایی که از نظر معماری شهرتی در حد مجموعه اشیا داخلش دارد، گرد هم آورده‌است.
شهرهای سورنتو، کارتاگنا، لیبرویل، سن-دنی، رئونیون، نتانیا، نورنبرگ، پاپیته، ونیز، مانیل، گدانسک، هانگژو، کیپ‌تاون، کونیو، ریو دو ژانیرو، نومئا، آلیکانته، سانتا کروس، سالونیک، ادینبرو، یالتا و لا مادالنا خواهرخوانده‌های نیس هستند.
اِستراسبورگ از شهرهای فرانسه است.
این شهر هفتمین شهر بزرگ فرانسه و مرکز ناحیه گرانت است می‌باشد. موقعیت ویژه جغرافیایی این شهر در حد فاصل ارتباطات بین‌المللی با قدمتی اروپایی، مشرف به رودخانه راین، به این شهر اهمیت بی بدیل می‌بخشد. با توجه به تمامی این خصوصیات، شهر استراسبورگ به عنوان مرکز قانون‌گذاری اروپا برگزیده شده‌است. از جمله این مراکز می‌توان پارلمان اروپا، مرکز مشاورت اروپایی و مرکز دادگاه حقوق بشر اروپا را نام برد.
این شهر قریب به ۴۸۰۰۰ دانشجو دارد، که ۳۹۰۰۰ تن از آنها در دانشگاه‌های دولتی مشغول به تحصیل هستند. دانشگاه لویی پاستور با دانشکده‌های علوم و علوم پزشکی، دانشکده مارک بلوک با دانشکده‌های ادبیات و زبان‌شناسی و دانشگاه روبرت شومن با دانشکده‌های حقوق و حسابرسی. همچنین مدارس بزرگ فرانسه مانند ENA در استراسبورگ شعباتی دارند.
معماری مرکز شهر استراسبورگ در یونسکو به‌عنوان بخشی از میراث فرهنگی جهانی به ثبت رسیده. در شهر استراسبورگ فعالیت فرهنگی بسیار غنی مانند کنسرت، تئاتر، سینما و رقص و غیره در جریان است. شهر استراسبورگ یکی از شهرهای دانشجویی کشور فرانسه است که هر سال حدود ۱۰ هزار دانشجو جدید جذب می‌کند. دانشگاه این شهر در بخش تحصیلات تکمیلی دو لابراتوآر بسیار معروف به نام آی کیوب و ایرما داشته که زیر نظر سازمان تحقیقات ملی فرانسه فعالیت می‌کنند. این شهر یکی از شهرهای فرانسه است که میزبان حدود بیش از ۳۰۰۰ فارسی‌زبان می‌باشد.
نمودار فازی نوعی نمودار است که برای نشان دادن شرایطی که (فشار، دما، حجم و …) فازهای ترمودینامیکی مختلف (جامد، مایع، گاز) روی می‌دهند یا در حالت تعادل با یکدیگر باقی می‌مانند، استفاده می‌شود.
استفاده از نمودارهای فازی یک روش متداول برای ثبت اطلاعات مربوط به فازهای مواد و استفاده از آنهاست. یک نمودار تعادل فازی، نمایش گرافیکی داده‌هاست که اطلاعات مهمی را در مورد ترکیبات تکی یا چند جزئی به‌دست می‌دهد. دیاگرام‌های فازی (Phase Diagram) نقشه‌های راهنمایی هستند که به کمک آن‌ها تشکیل و پایداری فازهای مختلف بررسی می‌شوند. نمودارهای فازی در شرایط تعادلی بدست می‌آیند، بنابراین نمودارهای فازی ارتباط فازها را در شرایط تعادل نشان می‌دهند. تحت شرایط تعادل با گذشت زمان تغییری در فازها رخ نمی‌دهد.https://en.wikipedia.org/wiki/Phase_diagram
توجه شود که شرایط تعادل با گرم یا سرد کردن بسیار کند و آرام امکان‌پذیر است.
فاز همان حالت ماده می‌باشد که در ویژگی‌های فیزیکی با هم تفاوت دارند و با استفاده از تغییرات فیزیکی مانند چگالی و سطوح و زبری و انعکاس نور و الگوی پراش می‌توان فازها را از هم شناسایی کرد. مخلوط چند گاز یک فاز را تشکیل می‌دهد، زیرا گازها به‌طور کامل در یکدیگر حل می‌شوند اما مایعات و جامدات به‌طور کامل در یکدیگر حل نمی‌شوند و مخلوط آن‌ها چند فاز تشکیل می‌دهد.
قانون فازها به شکل زیر تعریف می‌شود:
F=C-P+2
در عبارت قانون فازها، F تعداد درجات آزادی، P تعداد فازهای در حال تعادل، و C تعداد اجزای سازندهٔ سیستم می‌باشد که یک جزء می‌تواند یک عنصر، یک ماده مرکب یا یک محلول جامد باشد.
این نمودارها پایداری فازی مواد خالص را نشان می‌دهند. متغیرهای موجود دراین نمودارها: دما، فشار و حجم هستند. پس ۳ متغیر در این نمودارها وجود دارد. یک نمونه از این نمودارها در شکل ۱ نشان داده شده‌است.
با تصویر کردن این نمودار سه‌بعدی بر روی یکی از صفحات مختصات دکارتی، می‌توان یک نمودار صفحه‌ای به‌دست آورد. گرچه در این حالت مقداری از اطلاعات موجود در نمودار از دست می‌رود، ولی بررسی آن بر روی کاغذ ساده‌تر می‌شود؛ که معمولاً از نمودار P-V یا P-T به این منظور استفاده می‌شود.
شکل شماره ۲ نحوهٔ تصویر کردن نمودار فازی PVT را بر روی صفحهٔ PT نشان می‌دهد.
پیکان موجود در نمودار فضایی شکل ۲ جهت دید ناظر را نشان می‌دهد.David, Carl. "Verwiebe's "3-D" Ice phase diagram reworked".
در نمودارهای فازی دما بر حسب سانتی‌گراد یا فارنهایت روی محور عمودی و ترکیب شیمیایی بر حسب درصد وزنی روی محور افقی نشان داده می‌شود. در نمودارهای فازی، ترکیب شیمیایی بر حسب درصد وزنی روی محور افقی از صفر تا صد درصد نشان داده می‌شود.
در علم مواد نمودارهای مهمی در رابطه با ترکیب‌های فازی مختلفی وجود دارد که در زیر به آن‌ها اشاره خواهیم کرد.http://chem.libretexts.org/Core/Physical_and_Theoretical_Chemistry/Physical_Properties_of_Matter/States_of_Matter/Phase_Transitions/Phase_Diagrams
در این حالت دو فلز در حالت جامد کاملاً در هم حل می‌شوند. نمودار فازی در این حالت به شکل زیر می‌باشد.
نکات مهم در رابطه با این نمودار عبارتند از:
در این حالت دو فلز در حالت مذاب کاملاً در هم محلول هستند ولی در حالت جامد کاملاً نامحلول هستند. حالت نامحلول را این‌گونه فرض می‌کنیم که حلالیت خیلی کم است. نمونه‌ای از این حلالیت در شکل زیر که مربوط به بیسموت-کادمیوم و سیلیسیم-آلومینیوم است در شکل زیر نشان داده شده‌است.
در نقطه یوتکتیک، مذاب تبدیل به دو جامد می‌شود یعنی فاز L تبدیل به S1,S2 می‌شود.
به آلیاژ سمت چپ نقطه یوتکتیک، هیپو یوتکتیک و به آلیاژ سمت راست ان آلیاژ هایپر یوتکتیک می‌گویند.
در این حالت دو فلز در حالت مذاب کاملاً محلول بوده و در حالت جامد به‌طور مختصر در یکدیگر محلول هستند.
توجه شود که سیستم یوتکتیک فوق در میان سیستم‌ها حداکثر استحکام را دارد.
هنگامی که فازی در شرایط هم دما به فاز دیگری تبدیل شود و هیچ‌گونه تغییر شیمیایی در ترکیب رخ ندهد گفته می‌شود که تغییر فاز متجانس یا تحول متجانس رخ داده‌است. تمام فلزات خالص به صورت متجانس منجمد می‌شوند.
در واکنش پری‌تکتیک به هنگام سرد کردن یک مذاب و یک جامد به‌طور همزمان واکنش می‌دهند تا جامد جدیدی به‌دست آید. این واکنش یک واکنش دما ثابت بوده‌است و آلیاژها دو فازی هستند.
در این حالت دو فاز مذاب که تا حدودی در هم حل می‌شوند و تشکیل یک مذاب جدید و یک جامد می‌دهد.
این قسمت کامل‌کننده بررسی فازهای اساسی یا نمودارهای تعادلی است که شامل حالت‌های مذاب و جامدند.
تغییرات تعادلی و واکنش‌های متعددی وجود دارند که همگی در حالت جامد رخ می‌دهند. این تحول‌ها شمال چهار نوع جداگانه می‌باشند که در زیر به آن‌ها اشاره می‌کنیم:
دربارهٔ فلزات و ساختارهای بلوری برخی فلزها وابسته به دما ممکن است که بیش از یک ساختار بلوری داشته باشند. این خاصیت را آلوتروپی می‌گویند. تحول آلوتروپیک را به صورت نقطه یا نقاطی بر خط عمودی مشخص می‌کنند. آهن و قلع و منگنز از این دسته فلزها می‌باشند.
در هنگام تشکیل یک محلول جامد اگر آهسته سرد شوند، اتم‌های حل شده به محل‌های معینی در شبکه حرکت می‌کنند، این ساختار را محلول جامد منظم گویند ولی اگر محلول جامد فرصت سرد شدن نداشته باشد اتم‌های حل شونده به صورت اتفاقی در ساختار شبکه حلال پخش می‌شوند در این صورت می‌گویند آلیاژ در شرایط نامنظم قرار دارد.
این واکنش شباهت زیادی به واکنش یوتکتیک دارد با این تفاوت که در این واکنش مذاب حضور ندارد و واکنش در حالت جامد می‌باشد. در این واکنش یک جامد به دو جامد تبدیل می‌شود.
واکنش پری‌تکتویید از ترکیب دو جامد و تشکیل دو جامد دیگر حاصل می‌شود. این تحول از جمله تحولات در حالت جامد می‌باشد.
حزب کمونیست آلمان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
حزب کمونیست آلمان حزبی سیاسی است که در این کشور فعالیت می‌کند. این حزب در سال ۱۹۹۰ و در برلین تأسیس شد.
رئیس سابق این حزب ورنر شلیسه بود. نام ارگان این حزب «پرچم سرخ» است. نام سازمان جوانان این حزب «اتحادیه کمونیست‌های جوان آلمان» است.
در پیش از انتخابات بوندس‌تاگ سال ۲۰۰۵ این حزب برای ائتلاف انتخاباتی با حزب کمونیست آلمان (۱۹۶۸) و حزب چپ وارد مذاکره شد. نتیجتاً گروهی از داخل این حزب که مخالف این حرکت بودند از آن منشعب شدند و حزب کمونیست آلمان (بلشویک) را بنیان گذاشتند.
جلال‌الدین محمد بلخی (۶ ربیع‌الاول ۶۰۴ – ۵ جمادی‌الثانی ۶۷۲ هجری قمری) معروف به مولوی، مولانا و رومی شاعر فارسی‌گوی ایرانیFranklin Lewis, Rumi Past and Present, East and West, Oneworld Publications, 2000. (p. 9)John Renard,"Historical dictionary of Sufism", Rowman & Littlefield, 2005. pg 155.Annemarie Schimmel, “The Mystery of Numbers”, Oxford University Press,1993. Pg 49.Ritter, H. ; Bausani, A. "ḎJ̲alāl al- Dīn Rūmī b. Bahāʾ al-Dīn Sulṭān al-ʿulamāʾ Walad b. Ḥusayn b. Aḥmad Ḵh̲aṭībī ." Encyclopaedia of Islam. Edited by: P. Bearman , Th. Bianquis , C.E. Bosworth , E. van Donzel and W.P. Heinrichs. Brill, 2007. Brill Online.Seyyed Hossein Nasr, “The Garden of Truth: The Vision and Promise of Sufism, Islam's Mystical Tradition”, Harper Collins, Sep 18, 2007. Pg 204.Cyril Glassé, Huston Smith, "The New Encyclopedia of Islam", Rowman Altamira, 2003. pg 235.Franklin Lewis: "On the question of Rumi's multilingualism (pages 315-17),(Lewis 2008:xxi). (Franklin Lewis, "Rumi, "Past and Present, East and West: The Life, Teachings and Poetry of Jalal al-Din Rumi", One World Publication Limited, 2008).(S. Lornejad and A. Doostzadeh, On the Modern Politicization of the Persian Poet Nezami Ganjavi, edited by Victa Arakelova, Caucasian Centre for Iranian Studies, Yerevan, 2012, p. 96.Doostzadeh, Ali (2009b). A Study about the Persian Cultural Legacy and Background of the Sufi Mystics Shams Tabrizi and Jalal al-Din Rumi است.Julia Scott Meisami, Forward to Franklin Lewis, Rumi Past and Present, East and West, Oneworld Publications, 2008 (revised edition)Frederick Hadland Davis , "The Persian Mystics. Jalálu'd-Dín Rúmí", Adamant Media Corporation (November 30, 2005) , .Franklin Lewis, Rumi Past and Present, East and West, Oneworld Publications, 2000. نام کامل وی «محمد بن محمد بن حسین حسینی خطیبی بکری بلخی» بوده و در دوران حیات به القاب «جلال‌الدین»، «خداوندگار» و «مولانا خداوندگار» نامیده می‌شده‌است. در قرن‌های بعد (ظاهراً از قرن ۹) القاب «مولوی»، «مولانا»، «مولوی رومی» و «ملای رومی» برای وی به کار رفته‌است و از برخی از اشعارش تخلص او را «خاموش» و «خَموش» و «خامُش» دانسته‌اند. زبان مادری وی پارسی بوده‌است.Annemarie Schimmel, The Triumphal Sun: A Study of the Works of Jalaloddin Rumi, SUNY Press, 1993, p. 193: "Rumi's mother tongue was Persian, but he had learned during his stay in Konya, enough Turkish and Greek to use it, now and then, in his verse"
نفوذ مولوی فراتر از مرزهای ملی و تقسیمات قومی است. ایرانیان، افغان‌ها، تاجیک‌ها، ترکیه‌ای‌ها، یونانیان، دیگر مسلمانان آسیای میانه و مسلمانان جنوب شرق آسیا در مدت هفت قرن گذشته به شدت از میراث معنوی رومی تأثیر گرفته‌اند. اشعار او به‌طور گسترده‌ای به بسیاری از زبان‌های جهان ترجمه شده‌است. ترجمهٔ سروده‌های مولوی که با نام رومی در غرب شناسایی شده به‌عنوان «محبوب‌ترین» و «پرفروش‌ترین» شاعر در ایالات متحدهٔ آمریکا شناخته می‌شود.
بیشتر آثار مولوی به زبان فارسی سروده شده‌است، اما در اشعارش به‌ندرت از ترکی، عربی و کاپادوسیه‌ای یونانی نیز استفاده کرده‌است.Meyer, G. 1895. Die griechischen Verse in Rabâbnâma. Byzantinische Zeitschrift 4: 401–411Δέδες, Δ. 1993. Ποιήματα του Μαυλανά Ρουμή. Τα Ιστορικά 10.18–19: 3–22 مثنوی معنوی او که در قونیه تصنیف شده‌است یکی از عالی‌ترین اشعار زبان فارسی به‌شمار می‌رود.C.E. Bosworth, "Turkmen Expansion towards the west" in UNESCO History of Humanity, Volume IV, titled "From the Seventh to the Sixteenth Century", UNESCO Publishing / Routledge, p. 391. آثار او به‌طور گسترده در سراسر ایرانِ بزرگ خوانده می‌شود و ترجمهٔ آثار او در ترکیه، آذربایجان، ایالات متحده، و جنوب آسیا بسیار پرطرفدار و محبوب هستند.
جلال‌الدین محمد بلخی در ۶ ربیع‌الاول سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخبدیع‌الزّمان فروزانفر، زندگانی مولانا جلال‌الدین محمّد بلخی مشهور به مولوی، تهران، ۱۳۱۵، ص ۵ یا وخشبنابر نظر فریتز مایر بهاء ولد پدر مولوی هنگام تولد او در وخش از توابع ولایت بدخشان (واقع در تاجیکستان امروزی) مقیم بوده‌است. آنه‌ماری شیمل و فرانکلین لویس نیز این نظر را پذیرفته‌اند.
Annemarie Schimmel, "I Am Wind, You Are Fire," p. 11.
Franklin Lewis, Rumi Past and Present, East and West: The Life, Teachings, and Poetry of Jalâl al-Din Rumi, 2000, pp. 47–49.
Annemarie Schimmel, The Triumphal Sun: A Study of the Works of Jalaloddin Rumi, SUNY Press, 1993.pg xv: زاده شد. پدر او "مولانا محمد بن حسین خطیبی" معروف به بهاءالدین ولد و "سلطان‌العلما"، از بزرگان صوفیه و مردی عارف بود و نسبت خرقهٔ او به احمد غزالی می‌پیوست. وی در عرفان و سلوک سابقه‌ای دیرین داشت و چون اهل بحث و جدال نبود و دانش و معرفت حقیقی را در سلوک باطنی می‌دانست نه در مباحثات و مناقشات کلامی و لفظی؛ پرچم‌داران کلام و جدال با او مخالفت کردند. از جمله فخرالدین رازی که استاد سلطان محمد خوارزمشاه بود و بیش از دیگران شاه را علیه او برانگیخت. سلطان‌العلما احتمالاً در سال ۶۱۰ قمری، هم‌زمان با هجوم چنگیزخان از بلخ کوچ کرد و سوگند یاد کرد که تا محمد خوارزمشاه بر تخت نشسته، به شهر خویش بازنگردد. روایت شده‌است که در مسیر سفر با فریدالدین عطار نیشابوری نیز ملاقات داشت و عطار، مولانا را ستود و کتاب اسرارنامه خود را به او هدیه داد. فرانکلین لوئیس این حکایت را رد می‌کند و غیرواقعی می‌داند. وی به قصد حج، به بغداد و سپس مکه و پس از انجام مناسک حج به شام رفت. سپس با دعوت علاءالدین کیقباد سلجوقی به قونیه رهسپار شد و تا اواخر عمر همان‌جا ماندگار شد. مولانا در نوزده سالگی با گوهر خاتون ازدواج کرد. سلطان‌العلما در حدود سال ۶۲۸ قمری جان سپرد و در همان قونیه به خاک سپرده شد. در آن هنگام مولانا جلال‌الدین ۲۴ سال داشت که مریدان از او خواستند که جای پدرش را پر کند.
سید برهان‌الدین محقق ترمذی، مرید پاکدل پدر مولانا بود و نخستین کسی بود که مولانا را به وادی طریقت راهنمایی کرد. وی سفر کرد تا با مرشد خود، سلطان‌العلما در قونیه دیدار کند؛ اما وقتی که به قونیه رسید، متوجه شد که او جان باخته‌است. پس نزد مولانا رفت و بدو گفت: «در باطن من علومی است که از پدرت به من رسیده. این معانی را از من بیاموز تا خلف صدق پدر شوی.» مولانا نیز به دستور او به ریاضت نشست و نه سال با او همنشین بود تا اینکه برهان‌الدین رخت بربست.
مؤمنه خاتون همسر بهاءالدین ولد و مادر جلال‌الدین محمد مولاناست. گور او در قرامان / لارنده کشف شده، بنابراین باید بین سال‌های ۶۲۶–۶۱۹/۱۲۲۹–۱۲۲۲ از دنیا رفته باشد.(مولانا، دیروز تا امروز، شرق تا غرب؛ ص ۹۲)
در سال‌های بعد از ۶۱۷ قمری یعنی اواسط دهه ۱۲۲۰ میلادی بهاءالدین ولد و خانواده‌اش که جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) نیز در آن بود به آناتولی مرکزی، روم رسیدند. لقب رومی جلال‌الدین از اینجاست. آنان مدتی در لارنده / کرمن کنونی توقف کردند. مردم آن سامان هنوز هم به دیدن مسجد کوچکی که به افتخار او – مؤمنه خاتون – ساخته شده می‌روند.(مولانا – از بلخ تا قونیه؛ ص ۳۴)
کرمن، پایتخت سلجوقیان روم، در حدود یکصد کیلومتری جنوب خاوری قونیه واقع است، علاءالدین کیقباد که عالمان و عارفان سراسر دنیا را گرد خود جمع کرده بود، بهاءالدین ولد پدر مولوی را به این شهر فراخواند.(همان؛ ص ۳۴) قونیه شهری بود که بهاءالدین ولد و خانواده اش پس از چهار سال اقامت در لارنده در سال ۶۲۶ یا ۶۲۷ قمری = ۱۲۲۸ میلادی در آنجا سکنی گزیدند.(همان؛ ص ۳۷)
ظاهراً مولانا و برادرش علاءالدین – که بعدها مولوی یکی از پسرانش را به نام او نامگذاری کرد – از دختر قاضی مشرف بوده‌اند و بهاءولد زن یا زنان دیگری داشته و احتمالاً از آن‌ها نیز صاحب فرزندانی بوده‌است. بهاءولد در معارف خود از دو زن یاد کرده‌است.(شمس من و خدای من؛ ص ۶۲)
بعضی مدعی شده‌اند که خانواده پدری بهاءالدین از احفاد ابوبکر، خلیفه اول اسلام هستند، این ادعا چه حقیقت داشته باشد و چه نداشته باشد، دربارهٔ پیشینه قومی این خانواده هیچ اطلاع مسلمی در دست نیست. نیز گفته شده که همسر بهاءالدین از خاندان خوارزمشاهیان بوده‌است که در ولایات خاوری حدود سال ۳–۴۷۲ قمری حکومت خود را پایه‌گذاری کردند، ولی این داستان را هم می‌توان جعلی دانست و رد کرد. خوارزمشاه در سال ۳–۶۰۲ قمری بلخ موطن جلال‌الدین را که در تصرف غوریان بود تسخیر کرد.(مولانا – از بلخ تا قونیه؛ ص۳۲)
اسلاف مولانا - چنان‌که فرزند او سلطان ولد نیز بدین معنا اشارت دارد از تباری عظیم و بزرگ بودند. البته شاید روایتی که در انتساب سلطان العلما به خلیفه اول یعنی ابوبکر بن ابی قحافه به افواه افتاده و رواج یافته، از آن باشد که نام جد مادری وی «ابوبکر» بوده‌است، و بعدها نام شمس‌الائمه ابوبکر محمد، با نام ابوبکر – نخستین خلیفه راشدین درآمیخته باشد.(شمس من و خدای من؛ ص۳۰)
خاندان بهاءولد هم نسبت صدیقی و ابوبکری داشت و هم نسبت علوی ادعا می‌کرد.(همان؛ ص۳۱)
شاعر پارسی‌گوی مولانا در ۳۷ سالگی عارف و دانشمند دوران خود بود و مریدان و مردم از وجودش بهره‌مند بودند تا اینکه شمس‌الدین محمد بن ملک داد تبریزی روز سه‌شنبه ۲۶ جمادی‌الثانی ۶۴۲ قمری نزد مولانا رفت و مولانا شیفتهٔ او شد. در این ملاقات کوتاه وی دورهٔ پرشوری را آغاز کرد. در این ۳۰ سال، مولانا آثاری برجای گذاشت که از عالی‌ترین نتایج اندیشهٔ بشری است. مولانا حال خود را چنین وصف می‌کند:
روزی مولوی از راه بازار به خانه بازمی‌گشت که عابری ناشناس گستاخانه از او پرسید: «صراف عالم معنی، محمد برتر بود یا بایزید بسطامی؟»
مولانا با لحنی آکنده از خشم جواب داد: «محمد (ص) سر حلقهٔ انبیاست، بایزید بسطام را با او چه نسبت؟»
درویش تاجرنما بانگ برداشت: «پس چرا آن یک "سبحانک ما عرفناک" گفت و این یک "سبحانی ما اعظم شأنی" به زبان راند؟»
مولانا فرو ماند و گفت: درویش، تو خود بگوی. گفت: اختلاف در ظرفیت است که محمد را گنجایش بیکران بود، هر چه از شراب معرفت در جام او می‌ریختند همچنان خمار بود و جامی دیگر طلب می‌کرد. اما بایزید به جامی مست شد و نعره برآورد: شگفتا که مرا چه مقام و منزلتی است! سبحانی ما اعظم شانی!
پس از این گفتار، بیگانگی آنان به آشنایی تبدیل شد. نگاه شمس تبریزی به مولانا گفته بود از راه دور به جستجویت آمده‌ام اما با این بار گران علم و پندارت چگونه به ملاقات الله می‌توانی رسید؟
و نگاه مولانا به او پاسخ داده بود: «مرا ترک مکن درویش و این‌بار مزاحم را از شانه‌هایم بردار.»
شمس تبریزی در حدود سال ۶۴۲ قمری به مولانا پیوست و چنان او را شیفته کرد، که درس و وعظ را کنار گذاشت و به شعر و ترانه و دف و سماع مشغول شد و از آن زمان طبعش در شعر و شاعری شکوفا شد و اشعار پرشور عرفانی سرود. کسی نمی‌داند شمس تبریزی به مولانا چه گفت و چه آموخت که این‌گونه دگرگونش کرد؛ اما واضح است که شمس تبریزی عالم و جهاندیده بود و برخی به خطا گمان کرده‌اند که او از حیث دانش و فن بی‌بهره بوده‌است که نوشته‌های او بهترین گواه بر دانش گسترده‌اش در ادبیات، لغت، تفسیر قرآن و عرفان است.
مریدان می‌دیدند که مولانا مرید ژنده‌پوشی گمنام شده و توجهی به آنان نمی‌کند، به فتنه‌جویی روی آوردند و به شمس تبریزی ناسزا می‌گفتند و تحقیرش می‌کردند.
شمس تبریزی از گفتار و رفتار مریدان رنجید و در روز پنجشنبه ۲۱ شوال ۶۴۳ قمری، هنگامی‌که مولانا ۳۹ سال داشت، از قونیه به دمشق کوچ کرد.
مولانا از غایب بودن شمس تبریزی ناآرام شد. مریدان که دیدند رفتن شمس تبریزی نیز مولانا را متوجه آنان نساخت با پشیمانی از مولانا پوزش‌ها خواستند.
مولانا فرزند خود سلطان ولد را همراه جمعی به دمشق فرستاد تا شمس تبریزی را به قونیه بازگردانند. شمس تبریزی بازگشت و سلطان ولد به شکرانهٔ این موهبت یک ماه پیاده در رکاب شمس تبریزی راه پیمود تا آنکه به قونیه رسیدند و مولانا از گرداب غم و اندوه رها شد.
پس از مدتی دوباره حسادت مریدان برانگیخته شد و آزار شمس تبریزی را از سر گرفتند. شمس تبریزی از کردارهایشان رنجید تاجایی که به سلطان ولد شکایت کرد:
شمس تبریزی سرانجام بی‌خبر از قونیه رفت و ناپدید شد. تاریخ سفر او و چگونگی آن به درستی دانسته نیست.
مولانا در دوری شمس تبریزی ناآرام شد و روز و شب در سماع بود و حال آشفته‌اش در شهر بر سر زبان‌ها افتاد.
مولانا به شام و دمشق رفت اما شمس را نیافت و به قونیه بازگشت.
او هر چند شمس تبریزی را نیافت؛ ولی حقیقت شمس تبریزی را در خود یافت و دریافت آنچه که او در پی آنست در خودش حاضر و متحقق است. مولانا به قونیه بازگشت و رقص و سماع را از سر گرفت و جوان و خاص و عام مانند ذره‌ای در آفتاب پر انوار او می‌گشتند و چرخ می‌زدند. مولانا سماع را وسیله‌ای برای تمرین رهایی و گریز می‌دید. چیزی که به روح کمک می‌کرد تا در رهایی از آنچه او را مقید در عالم حس و ماده می‌دارد پله پله تا بام عالم قدس عروج کند.
چندین سال گذشت و باز حال و هوای شمس تبریزی در سرش افتاد و به دمشق رفت؛ اما باز هم شمس تبریزی را نیافت و به قونیه بازگشت.
مولانا همچون عارفان و صوفیان بر این باور بود که جهان هرگز از مظهر حق خالی نمی‌شود و حق در همهٔ مظاهر پیدا و ظاهر است و اینک باید دید که آن آفتاب جهان‌تاب از کدامین کرانه سر برون می‌آورد و از وجود چه کسی نمایان می‌شود.
روزی مولانا از کنار زرکوبان می‌گذشت. از آواز ضرب او به چرخ درآمد و شیخ صلاح‌الدین زرکوب به الهام از دکان بیرون آمد و سر در قدم مولانا نهاد و از وقت نماز پیشین تا نماز دیگر با مولانا در سماع بود.
بدین ترتیب مولانا شیفته صلاح‌الدین شد و شیخ صلاح‌الدین زرکوب جای خالی شمس تبریزی را تا حدودی پر کرد. صلاح‌الدین مردی عامی و درس نخوانده از مردم قونیه بود و پیشهٔ زرکوبی داشت. مولانا زرکوب را جانشین خود کرد و حتی سلطان ولد با همه دانشش از او اطاعت می‌کرد. هر چند سلطان ولد تسلیم سفارش پدرش بود ولی مقام خود را به‌ویژه در علوم و معارف برتر از زرکوب می‌دانست؛ اما سرانجام دریافت که دانش و معارف ظاهری چاره‌ساز مشکلات روحی و معنوی نیست. او با این باور مرید زرکوب شد. صلاح‌الدین زرکوب نیز همانند شمس مورد حسادت مریدان بود اما به هر حال مولانا تا ۱۰ سال با او انس داشت تا اینکه زرکوب بیمار شد و جان سپرد و در قونیه دفن شد.
حسام‌الدین چلبی از عارفان بزرگ و مرید مولانا بود. او در سال ۶۲۲ قمری در قونیه متولد شد. خانواده او اصالتاً اهل ارومیه بودند که به قونیه مهاجرت کرده بودند بدین جهت مولانا او را در مقدمه مثنوی اورموی خوانده‌است.Franklin D. Lewis, "Rumi: Past and Present, East and West: The life, Teaching and poetry of Jalal Al-Din Rumi", Oneworld Publication Limited, 2008 According to Franklin: “Rumi traces Hosam al-Din’s descent through a famous but uneducated mystic, Abu al-Vafa Kordi (d. 1107). This would mean Hosam al-Din had some Kurdish blood, which makes perfect sense, since Rumi describes his family as hailing from Urmia in Northwestern Iran”(pg 215-216).“Husam al-Din Chelebi’s grandfather was a great saint, Shaykh Taj al-Din Abu al-Wafa, who was Kurdish and died in Baghdad in 1107. Although this great saint was illiterate, he was a Gnostic. Some members of the community who only valued education levels, high positions, wealth, and physical appearances asked him to preach to them in order to embarrass this great saint. Shaykh Abu al-Wafa al-Kurdi replied: “God willing, I shall preach tomorrow. Be present. ” The night he supplicated sincerely to God, performed the ritual prayer, and went to bed. In his dream he saw the Prophet of Islam. The Prophet gave good news to this illiterate Kurdish saint: “God manifested Himself to him through his name ‘Alim (All knowing) and Hakim (All-Wise). ”. The next day when he sat on the Kursi, or chair, to begin his sermon in the mosque, his first sentence was: “I slept as a Kurd at night and got up as an Arab in the morning”(Şefik Can, M. Fethullah Gulen, Zeki Saritoprak, "Fundamental of Rumi's Thought: A Mevlevi Sufi Perspective", Tughra; Second edition edition (December 1, 2005). Pp 78)در تلخیص‌الآثار فی عجائب‌الاقطار که کتابی در جغرافیاست تألیف عبدالرّشیدبن صالح‌بن نوری باکویی در ذیل عنوان «اُرمیه لقب دیگر او «ابن اخی ترک» بود.Şefik Can, M. Fethullah Gulen, Zeki Saritoprak, “Since Husam al-Din’s father was the head of Akhi group living in and around Konya, he was called “Akhi Turk”. (pg 78) مولانا با او نیز ۱۰ سال همنشین بود.
مولانا به سفارش حسام‌الدین مثنوی معنوی را به رشتهٔ نگارش درآورد و گه گاه در مثنوی نام حسام‌الدین به چشم می‌خورد به همین سبب در ابتدای امر نام حسامی‌نامه را برای مثنوی معنوی برمی‌گزیند.
مولانا، پس از مدت‌ها بیماری در پی تبی سوزان در غروب یکشنبه ۵ جمادی الآخر ۶۷۲ قمری درگذشت.
در آن روز پرسوز، قونیه در یخ‌بندان بود. سیل پرخروش مردم، پیر و جوان، مسلمان و گبر، مسیحی و یهودی همگی در این ماتم شرکت داشتند. افلاکی می‌گوید: «بسی مستکبران و منکران که آن روز، زنّار بریدند و ایمان آوردند.» و ۴۰ شبانه‌روز این عزا و سوگ بر پا بود:
مثنوی معنوی مهم‌ترین اثر مولوی است. این مجموعه شعر دارای شش جلد است و بیست و هفت هزار بیت دارد.Franklin Lewis, Rumi: Past and Present, East and West, Oneworld Publications, 2008 (revised edition). p. 306: "The manuscripts versions differ greatly in the size of the text and orthography. Nicholson’s text has 25,577 lines though the average medieval and early modern manuscripts contained around 27,000 lines, meaning the scribes added two thousand lines or about eight percent more to the poem composed by Rumi. Some manuscripts give as many as 32,000!" بسیاری، مثنوی معنوی را یکی از بزرگترین آثار شعر عرفانی می‌دانند.J.T.P. de Bruijn, "Comparative Notes on Sanai and 'Attar", The Heritage of Sufism, L. Lewisohn, ed. , p. 361: "It is common place to mention Hakim Sana'i (d. 525/1131) and Farid al-Din 'Attar (1221) together as early highlights in a tradition of Persian mystical poetry which reached its culmination in the work of Mawlana Jalal al-Din Rumi and those who belonged to the early Mawlawi circle. There is abundant evidence available to prove that the founders of the Mawlawwiya in the thirteenth and fourteenth centuries regarded these two poets as their most important predecessors"
شیخ بهایی در ستایش مثنوی می‌گوید:
مولانا کتاب مثنوی معنوی را با بیت «بشنو این نی چون شکایت می‌کند /از جدایی‌ها حکایت می‌کند» آغاز می‌کند. در مقدمهٔ عربی مثنوی معنوی نیز که نوشته خود مولانا است، این کتاب به تأکید «اصول دین» نامیده می‌شود ().
مثنوی معنوی حاصل پربارترین دوران عمر مولاناست. چون بیش از ۵۰ سال داشت که نظم مثنوی را آغاز کرد. اهمیت مثنوی نه از آن رو که از آثار قدیم ادبیات فارسی است؛ بلکه از آن جهت است که برای بشر سرگشته امروز پیام رهایی و وارستگی دارد. مثنوی فقط عرفان نظری نیست بلکه کتابی است جامع عرفان نظری و عملی. او خود گفته‌است: «مثنوی را جهت آن نگفتم که آن را حمایل کنند، بل تا زیر پا نهند و بالای آسمان روند که مثنوی معراج حقایق است نه آنکه نردبان را بر دوش بگیرند و شهر به شهر بگردند.» بنابراین، عرفان مولانا صرفاً عرفان تفسیر نیست بلکه عرفان تغییر است.
اگر بخواهیم مجموعهٔ عظیم و پربار بیست و شش هزار بیتی مثنوی معنوی را کوتاه و خلاصه کنیم، به هجده بیتی می‌رسیم که سرآغاز دفتر اوّل مولاناست و به «نی نامه» شهرت یافته‌است. گرچه آغاز مثنوی مولانا (نی نامه) با دیگر آثار نثر و نظم فارسی تفاوت دارد امّا روح نیایش و توجّه به حق، در تار و پود آن نهفته‌است.
این «نی» همان مولاناست که به عنوان نمونهٔ یک انسان آگاه و آشنا با حقایق عالم معنا، خود را اسیر این جهان مادّی می‌بیند و «شکایت می‌کند» که چرا روح آزادهٔ او از «نیستانِ» عالم معنا بریده‌است. او در مثنوی و دیوان شمس، بارها خود، یا انسان آگاه را به نی و چنگ تشبیه کرده‌است:
ما چو چنگیم و تو زخمه می‌زنی…
ما چو ناییم و نوا در ما زتوست…
غزلیات و «دیوان شمس تبریزی» (یا دیوان کبیر)، محبوبیت فراوانی کسب کرده‌اند. درصد ناچیزی از این غزلیات به زبان‌های یونانیfranklin D. Lewis, Rumi: Past and Present, East and West: The Life, Teaching, and Poetry of Jalâl al-Din Rumi, rev. ed. (2008):"Three poems have bits of demotic Greek; these have been identified and translated into French, along with some Greek verses of Sultan Valad. Golpinarli (GM 416-417) indicates according to Vladimir Mir Mirughli, the Greek used in some of Rumi’s macaronic poems reflects the demotic Greek of the inhabitants of Anatolia. Golpinarli then argues that Rumi knew classical Persian and Arabic with precision, but typically composes poems in a more popular or colloquial Persian and Arabic.". و عربی و ترکی است و عمده غزلیات موجود در این دیوان به فارسی سروده شده‌اند. به علاوه بیش از سی و پنج هزار بیت به فارسی، او حدود هزار بیت به عربی و کمتر از دویست بیت (اغلب به ملمع فارسی-ترکی یا فارسی-یوانی) به ترکی و یونانی (جمعاً کمتر از یک سوم از یک درصد اشعارش) در این دیوان دارد.آثار یونانی
Greek Verses of Rumi & Sultan Walad Franklin D. Lewis, Rumi: Past and Present, East and West: The Life, Teaching, and Poetry of Jalâl al-Din Rumi, rev. ed. (2008):"“a couple of dozen at most of the 35,000 lines of the Divan-I Shams are in Turkish, and almost all of these lines occur in poems that are predominantly in Persian”"
Franklin Lewis, Rumi Past and Present, East and West, Oneworld Publications, 2000. “Sultan Valad (Rumi's son) elsewhere admits that he has little knowledge of Turkish”(pg 239) “Sultan Valad (Rumi's son) did not feel confident about his command of Turkish”(pg 240).
رباعیات مولانا بخشی از دیوان اوست. این قسمت از آثار مولانا در مطبعهٔ اختر (استانبول) به سال ۱۳۱۲ هجری قمری به طبع رسیده و متضمن ۱۶۵۹ رباعی یا ۳۳۱۸ بیت است که بعضی از آن‌ها به شهادت قرائن از آن مولاناست و دربارهٔ قسمتی هم تردید قوی حاصل است و معلوم نیست که انتساب به وی درست باشد.
برای نمونه:
این کتاب مجموعهٔ تقریرات هفتاد و یک گانهٔ مولاناست که در طول سی سال در مجالس فراهم آمده‌است.Franklin Lewis, "Rumi: Past and Present, East and West — The Life, Teachings, and Poetry of Jalal al-Din Rumi", Oneworld Publications, 2000, Chapter 7 این سخنان را پسر او، سلطان ولد، یا یکی دیگر از مریدان یادداشت کرده و بدین‌صورت درآورده‌است. نثر این کتاب درون‌مایه‌ای از مطالب عرفانی دینی و اخلاقی دارد، ساده و روان است، سبکی محاوره‌ای دارد و اصطلاحات پیچیده در آن دیده نمی‌شود.“As Safa points out (Saf 2:1206) the Discourse reflect the stylistics of oral speech and lacks the sophisticated word plays, Arabic vocabulary and sound patterning that we would except from a consciously literary text of this period. Once again, the style of Rumi as lecturer or orator in these discourses does not reflect an audience of great intellectual pretensions, but rather middle-class men and women, along with number of statesmen and rulers”” (Franklin Lewis, Rumi: Past and Present, East and West, Oneworld Publications, 2008 (revised edition). p. 292) ترجمه انگلیسی کتاب نخستین بار به وسیلهٔ آرتور آربری با عنوان «گفتمانهای رومی» در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. ترجمه دوم کتاب را ویلر تگستون، تحت عنوان «آیاتِ غیب: گفتمان‌های جلال‌الدین رومی» در سال ۱۹۹۴ چاپ کرد.
مجموعهٔ مواعظ و مجالس مولانا یعنی سخنانی است که به وجه اندرز و به طریق تذکیر بر سر منبر بیان کرده‌است. نسخهٔ خطی این کتاب در کتابخانهٔ سلیم آقا دراسگدار محفوظ و در تاریخ کتابت آن سال ۷۸۸ می‌باشد. در این خطبه‌ها رومی آیات قرآن و احادیث را تفسیر می‌کند. وی همچنین از اشعار سنائی، عطار و دیگر شاعران، من جمله آثار خود در این خطبه‌ها استفاده می‌کند. همان‌طور که افلاکی روایت می‌کند، پس از شمس تبریزی، رومی به درخواست بزرگان، به ویژه صلاح الدین زرکوب، خطبه‌ها را ایراد می‌کرده‌است. این خطابه‌ها به فارسی ساده است، اما نقل قول‌های عربی و روایت او از تاریخ و احادیث، نشان از تبحر وی در علوم اسلامی دارد.Franklin Lewis, Rumi: Past and Present, East and West, Oneworld Publications, 2008 (revised edition). p. 293
(همچنین مشهور به مکتوبات) مجموعهٔ نامه‌های صد و پنجاه گانهٔ مولاناست به معاصران خود و دو نسخهٔ آن در کتابخانهٔ دارالفنون استانبول موجود است. این نامه‌ها به زبان فارسی تصنیف شده‌اند و مخاطب آن‌ها شاگردان، اعضای خانواده، دولتمردان و افراد صاحب نفوذ است. نامه‌های رومی نشان از اداره جامعه‌ای از شاگردان که در اطراف وی گرد آمده بودند می‌دهد. برخلاف سبک فارسی دو اثر منثور قبلی، نامه‌ها به صورت آگاهانه‌ای پیچیده و مطابق با سبک مکاتبه با نجیبان، دولتمردان و پادشاهان نوشته شده‌اند.Franklin Lewis, Rumi: Past and Present, East and West, Oneworld Publications, 2008 (revised edition). p. 295:“In contrast with the prose of his Discourses and sermons, the style of the letters is consciously sophisticated and epistolary, in conformity with the expectations of correspondence directed to nobles, statesmen and kings"
بجز پدر مولانا و شمس تبریزی، مولانا به عارفان پیشین نیز اشاره می‌کند:
مولوی از منتقدان نظریه حد وسط در اخلاق است که یکی از نظریات بسیار رایج در بین دانشمندان اسلامی است. اشکالی که وی به این ایده وارد می‌کرد این بود که در بسیاری از موارد اول و آخر یک موضوع مشخص نیست که بتوان وسطش را معین کرد و نیز اینکه بسیاری از اصول اخلاقی نسبت به افراد متغیر است.
دفتر دوم مثنوی
مولوی قایل به مراتب در معرفت و شناخت است و شناخت شهودی را معتبرترین شناخت می‌داند. وی شناخت عقلی و سپس حسی را در مراتب بعدی می‌داند و آن‌ها را برای کسانی که دسترسی به شناخت مراتب بالاتر را ندارند معتبر و مجاز می‌داند. از دید وی شناخت استدلالی مانند عصایی است در دست کور که نا مطمئن است ولی شخصی که چاره‌ای جز آن ندارد باید از همان استفاده کند. اما توصیه وی به اهل استدلال این است که اگر استدلال آن‌ها با شهود اهل دل مخالف بود باید شناخت شهودی را بپذیرند.
دفتر سوم مثنوی
مولوی نزاع بین معتقدین به جبر و معتقدین به اختیار را ناشی از حکم الهی می‌داند و خود را متعلق به هیچ‌کدام از دو گروه نمی‌داند. از دید مولوی نزاع بین جبریون و اختیاریون تنها وسیله‌ای است که هر دو طرف نیکی‌ها و بدی‌هایشان ظاهر شود.
جایگاه مولانا در ترکیه بیش از یک شاعر است و به عنوان یک قدیس و مقرب شناخته می‌شود طریقت مولویه در ترکیه پیروان بسیاری دارد و البته طریقتی شهری، نخبه گرا و اشرافی به‌شمار می‌آید. در ترکیه طریقت‌های دیگر نیز برای مولوی جایگاهی والا قائل هستند، چنان‌که جامی، شاعر پیروی طریقت نقشبندی گفته‌است، مولوی با آنکه پیامبر نیست، اما صاحب کتاب است. مراسم پیروان مولویه روزهای جمعه در مولوی خانه به صورت سماع و رقص و خواندن اشعار مولانا انجام می‌شود. پیروان مولویه خود به دو دسته تقسیم می‌شوند که ولدی و شمسی خوانده می‌شوند. ولدیه را سلطان ولد پدیدآورد که گرایش غالب مولویه است و در راستای تطبیق تعالیم مولانا با احکام اسلامی به وجود آمد. بنیان‌گذار دستهٔ دیگر اولو عارف چلبی پسر سلطان ولد و نوهٔ مولانا بود که کوشید تا در دشمنی با اهل تشرع فعالیت کند و مولویه را به عنوان طریقتی عرفانی جدای از شریعت اسلامی سازمان بدهد. هرسال آذرماه در شهر قونیه، مراسم زیارت مولوی انجام می‌شود و مولویان معتقدند زیارت مقبرهٔ مولانا که «کعبه العشاق» نامیده می‌شود نیمی از ثواب حج را دارد.انتخابی، نادر، "دین، دولت و تجدد در ترکیه"، تهران: هرمس، چاپ یکم: ۱۳۹۲، ص۹–۳۷.
یونسکو با پیشنهاد ترکیه، سال ۲۰۰۷ را سال جهانی مولانا نامیده‌است. خودِ سازمان یونسکو، یادبود هشتصدمین سالگرد تولد مولانا را در تاریخ ۶ سپتامبر سال ۲۰۰۷ برگزار کرد.
همچنین مولانا در مثنوی معنوی پیرامون سخن گفتن به پارسی گفته:
مولوی زادهٔ بلخ خوارزمشاهیان (خراسان در ایران بزرگ،Franklin Lewis, Rumi Past and Present, East and West: The Life, Teachings, and Poetry of Jalâl al-Din Rumi, 2000, pp. 47–49.William Harmless, Mystics, (Oxford University Press, 2008), 167. یا وخش (شهر) بود و در زمان تصنیف آثارش (همچون مثنوی) در قونیه در دیار روم می‌زیست. با آنکه آثار مولوی برای عموم جهانیان است ولی پارسی‌زبانان بهرهٔ خود را از او بیشتر می‌دانند، چرا که حدود شصت تا هفتاد هزار بیت او فارسی است و خطبه‌ها و نامه‌ها و تقریرات (تعالیم او به شاگردانش که آن را ثبت کردند و به فارسی غیرادبی و روزانه است)Franklin Lewis, Rumi Past and Present, East and West, Oneworld Publications, 2008 (revised edition). p. 292 او نیز به فارسی می‌باشد؛ و تنها حدود هزار بیت عربیDar al-Masnavi Website, accessed December 2009 و کمتر از پنجاه بیت به زبان‌های یونانی/ترکی (اغلب به‌طور ملمع در شعر فارسی)* Franklin D. Lewis, Rumi: Past and Present, East and West: The Life, Teaching, and Poetry of Jalâl al-Din Rumi, rev. ed. (2008)
Mecdut MensurOghlu: “The Divan of Jalal al-Din Rumi contains 35 couplets in Turkish and Turkish-Persian which have recently been published me” (Celal al-Din Rumi’s turkische Verse: UJb. XXIV (1952), pp. 106–115)Dedes, D. 1993. Ποίηματα του Μαυλανά Ρουμή [Poems by Rumi]. Ta Istorika 10.18–19: 3–22.
اشعار یونانی مولانا در اینجا نیز مندرج شده‌است:
و پسر مولانا نیز چندان بنا به اعتراف خودش در زبان‌های ترکی/یونانی خوب روان نبوده‌است:(Franklin Lewis, "Rumi, "Past and Present, East and West: The Life, Teachings and Poetry of Jalal al-Din Rumi", One World Publication Limited, 2008, p. 316. p. 239 and p. 240.
فرانکلین منبع زیر را استناد می‌کند که
Masnavi-ye Waladi, Ensha’e Baha’ al-Din b. Mawlana Jalal al-Din Muhammad b. Hussayn-e Balkhi, Manshur beh Mowlavi, ed. Jajal al-Din oma’I (Tehran: Eqbal, 1316/1937)
بیت زیر را دارد:همایی، جلال‌الدین: مولوی نامه/مولوی چه می‌گوید؟ (مجموعهٔ دو جلدی). صفحه 1007
آثار مولانا به علاوهٔ مناطق فارسی‌زبان، تأثیر فراوانی در هند و پاکستان و ترکیه و آسیای میانه گذاشته‌است.Seyyed Hossein Nasr, "Islamic Art and Spirituality", Suny Press, 1987. p. 115.
آثار مولانا تأثیر فراوانی روی ادبیات و فرهنگ ترکی نیز داشته‌است. دلیل این امر این است که اکثر جانشینان مولوی در طریقهٔ تصوف مربوط به او از ناحیهٔ قونیه بودند و آرامگاه وی نیز در قونیه است.Norman Calder, Jawid Ahmad Mojaddedi, Andrew Rippin, "Classical Islam", Routledge, 2003, p.253
برخی مولوی‌شناسان (ازجمله عبدالحسین زرین‌کوب) برآن‌اند که در دوران مولوی، زبان مردم کوچه و بازار قونیه، زبان فارسی بوده‌است. جلال الدین همایی در این رابطه به این بیت پسر مولانا (که پس از چند بیت عربی آن را سرود) اشاره می‌کند.همایی، جلال الدین: مولوی نامه/مولوی چه می‌گوید؟ (مجموعه دو جلدی). صفحه 1004
مولانا در قرن ۲۱م به‌سرعت در جهان غرب مشهور شد به‌طوری‌که ترجمه کتاب او در آمریکا به بزرگ‌ترین و پرفروش‌ترین کتاب سال تبدیل شد. ترجمهٔ کولمن بارکس در سال ۲۰۰۱ بیش از ۵۰۰ هزار نسخه در آمریکا فروش داشت.
درخصوص زندگی مولوی سریالی در سال ۱۳۹۳ با نام جلال‌الدین از شبکه ۱ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد.آغاز پخش سریال تاریخی «جلال‌الدین» از فردا + تصاویر جدید ana.irابهام در منابع مکتوب «جلال‌الدین»، سریال تاریخی جدید سیما ibna.ir آغاز پخش سریال «جلال‌الدین» از شبکه یک .yjc.ir
در پاییز ۹۸ خبر ساخت فیلم «مست عشق» به کارگردانی حسن فتحی منتشر شد. موضوع این فیلم در مورد برهه‌هایی از زندگی مولانا به‌صورت مشترک میان ایران و ترکیه و با بازی پارسا پیروزفر و شهاب حسینی بود.
حزب فمینیست آلمان حزبی سیاسی است که در آلمان فعالیت می‌کند.
این حزب در انتخابات فدرال سال ۲۰۰۵، ۰.۱ درصد آرا را کسب کرد که هیچ کرسی برای این حزب در پی نداشت.
وب‌گاه رسمی حزب فمینیست آلمان
کارل ماریا فردریش ارنست فون وبر (۱۷۸۶–۱۸۲۶) آهنگساز آلمانی بود.