moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این روستا در دهستان کوهپایه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۹ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.
چاه موتور شماره ۱۱ دشت محمدخان، روستایی از توابع بخش انابد شهرستان بردسکن در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان صحرا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۶ نفر (۵ خانوار) بوده‌است.
جوادیه یا چاه موتور شماره ۴ دشت محمدخان، روستایی از توابع بخش انابد شهرستان بردسکن در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان صحرا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۱ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.
ایرج‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بردسکن در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کنارشهر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۱۱ نفر (۳۹ خانوار) بوده‌است.
سایکدلیک پاپ () سبکی برگرفته از تلفیق عناصر موسیقی سایکدلیک در موسیقی پاپ است که اواخر دهه ۱۹۶۰ اوج خود را تجربه کرد و خیلی زود در اوایل دهه ۱۹۷۰ فرونشست.
از مشهورترین گروه‌های این سبک می‌توان به بیچ بویز، بیتلز، بردز و پینک فلوید اشاره کرد.
مشکل گیتی فیلمی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی بهرام کاظمی و نویسندگی عبدالرضا منجزی محصول سال ۱۳۹۴ است.
این فیلم در تاریخ ۳ آذر ۱۳۹۵ در سینماهای ایران اکران شده است.
دربارهٔ زوجی بنام ایرج و گیتی است که در آستانه فروپاشی زندگی مشترکشان هستند، توهمی که بر اثر محیط اینترنتی گیتی، سایه بر زندگی واقعی این دو انداخته است.
آدرس داون‌تاون دبی یک مجتمع مسکونی واقع در دبی، امارات، امارات متحده عربی می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان ۲۰۰۵ شروع شد و ۲۰۰۸ به پایان رسید. این بنا به سبک آرت دکو طراحی شده‌است. مساحت زیربنای آن ، تعداد طبقاتش ۶۳ است.
بهرام کاظمی (زاده ۲۲ دی ۱۳۳۴ - آبادان) کارگردان اهل ایران است.
هوگو بکِر (؛ – ) یک آهنگ‌ساز اهل آلمان بود.
او نوازندگی ویلونسل را در شهر درسدن و از «فردریش گروتس‌ماخر» و «کارلو آلفردو» فرا گرفت. وی در سن ۲۱ سالگی، تک‌نوار ویلونسل در «سالن نمایش و اپرای فرانکفورت» و سال بعد، معلمِ ویلونسل در «هنرستان موسیقی هوخ» در فرانکفورت شد.
بعدها او در یک گروه موسیقیِ سه‌نفره به همراه «اوژن ایزایی» و «فروچیو بوزونی» به اجرای موسیقی مجلسی پرداخت و از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۱ میلادی، به‌همراهِ «آرتور اشنابل» و «کارل فلش»، عضوِ گروهِ موسیقی سه‌نفرهٔ اشنابل بود.Artur Schnabel: Musiker 1882-1951, page 19-21, pub: Archives of the Academie der Künste / Wolke Verlag, 2001
در مدیریت مالی، مدل چن یک مدل ریاضیاتی است که سیر تکامل نرخ بهره را توصیف می‌کند. مدل چن یک نوعی از مدل سه عاملی است (مدل نرخ کوتاه مدت) که تغییرات نرخ بهره را متناسب با سه منبع ریسک بازار توصیف می‌کند. اولین مدل، مدل میانگین تصادفی و نوسانات تصادفی بود و در سال ۱۹۹۴ توسط Lin Chen منتشر شد که استاد اقتصاد مالی و اقتصاددان زیست محیطی، استاد دانشگاه آمریکایی، دانشگاه یونسی و دانشگاه فناوری نانیانگ از سنگاپوراست.
پویایی لحظه‌ای نرخ بهره به وسیله معادلات دیفرانسیل تصادفی مشخص شده‌است:
در یک بررسی معتبر مالی مدرن (روش مداوم وقت در مدیریت مالی، بررسی و ارزیابی) مدل Chen همراه با مدل‌های Robert C. Merton, Oldrich Vasicek, John C. Cox, Stephen A. Ross, Darrell Duffie, John Hull, Robert A. Jarrow, and Emanuel Derman به عنوان ساختار عمده مدت ذکرشده‌است.
انواع مختلف مدل چن در حال حاضر هنوز هم در موسسات مالی در سراسر جهان استفاده می‌شود.
جیمز و وبر در کتاب خود یک بخش را به بحث در مورد مدل چن اختصاص داده‌اند.
گیبسون و همکاران یک بخشی از بررسی مقاله اش را به پوشش مدل چن اختصاص داده است
اندرسون و همکاران یک صفحه را به مطالعه و گسترش مدل مدل چن اختصاص داد.
Gallant et al یک صفحه را به آزمون مدل چن و دیگر مدل‌ها اختصاص داد.
Wibowo and Cai در میان برخی دیگرپایان نامه دکتری خود را به امتحان مدل چن و دیگر مدل‌های رقابتی نرخ بهره اختصاص دادند.
راجر سِـشِـنز (؛ – ) یک آهنگ‌ساز، منتقد موسیقی و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
او دانش آموختهٔ رشته موسیقی در دانشگاه هاروارد و دانشگاه ییل و یکی از برندگانِ «کمک هزینه گوگنهایم»، «مدال ادوارد مک‌داول» و «جایزه پولیتزر موسیقی» بود و آهنگ‌سازان و موسیقی‌دانان برجسته‌ای همچون المر برنستاین، جان آدامز، دیوید دایموند، لئونارد روزنمن، اینویوهانی رائوتاوارا و پیتر مکسول دیویس را تربیت کرد.
او همچنین از استادان دانشگاه پرینستون و دانشگاه کالیفرنیا و عضو «فرهنگستان هنر و دانش آمریکا» بود.
پل بنیامین "بون هد"آرتورز (زادهٔ ۲۳ ژوئن ۱۹۶۵ ) موسیقی دان و گیتاریست انگلیسی عضو سابق گروه اوئیسیز است. او از اعضای مؤسس گروه بود و از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۹برای اوئیسیز گیتار ریتم نواخت.او از سال 2017 در برخی از کنسرت های لیام گلگر گیتار می نوازد.http://www.nme.com/news/music/bonehead-joins-liam-gallagher-stage-manchester-tear-oasis-classics-2177458
فرضیهٔ آناتولیایی (به انگلیسی: Anatolian hypothesis) فرضیه‌ای است که طی آن آناتولی دوران نوسنگی (Neolithic Anatolia) را به عنوان خاستگاه نیاهندواروپاییان (ایرانیان و نیز آریاییان هند و آناتولی و اروپا) مطرح می‌کند. این فرضیه نخستین بار از سوی کالین رنفریو (Colin Renfrew) در ۱۹۸۷ میلادی پیش کشیده شد. به تازگی وی بازنگری‌هایی در نظریهٔ خود نموده و مناطق غربی ایران را بیش‌تر در فرضیهٔ خود در نظر می‌گیرد. تصویری که رنفرو از هندواروپائیان ارائه می‌دهد، کاملاً با توصیف گیمبوتاس که فرضیهٔ کورگان را پیشنهاد کرده بود، متفاوت است. او آن‌ها را جنگجویانی شبه‌بیابانگرد نمی‌داند، بلکه قومی صلح‌طلب و کشاورزانی یکجانشین معرفی می‌کند که در آناتولی ساکن بودند.
این فرضیه با روند گسترش کشاورزی از دید باستان‌شناختی هم تطابق دارد. بر پایهٔ این فرضیه گویشوران زبان نیا-هندوآناتولیایی طی انقلاب نوسنگی در هزاره‌های نهم تا ششم پیش از میلاد از آناتولی و از طریق گسترش تدریجی شیوه‌های کشاورزی پراکنده شدند. رنفرو بیان می‌کند که گسترش زبان‌های هندواروپایی به هند در ادامهٔ تکامل تدریجی و پیشروی مردمان هندواروپایی است، که ساکن استپ‌های روسیه بوده اند. این فرضیه نسبت به رقیبش - فرضیهٔ کورگان- هواداران بیشتری به ویژه در میان پژوهشگران دانشگاهی دارد.
رنفرو در مواجهه با نقدهایی که با نظریه‌اش انجام گرفته بود، تغییراتی را در پیش‌فرض‌های خود به وجود آورد. او در پژوهش‌های جدیدترش، کهن‌ترین اقوام هندواروپایی را با منطقهٔ بالکان-دانوب و ناحیهٔ شمالی پونتیک مرتبط می‌داند و در واقع بخش‌های شرقی‌تر آناتولی را نیز در نظریه‌اش جای می‌دهد.
اگر فرضیهٔ آناتولیایی مورد قبول باشد، آنگاه زبان هیتیایی (زبان مردم امپراطوری هیتی) را می‌توان یکی از نخستین زبان‌های منشعب شده از زبان‌های هندواروپایی دانست.
Wikipedia contributors, "Anatolian hypothesis," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Anatolian_hypothesis&oldid=667715597 (accessed January 1, 2016).
خوسه ماریا ایگلسیاس (؛ – ) یک سیاست‌مدار، و فیلم‌نامه‌نویس اهل مکزیک بود.
فرانسیسکو لئون د لا بارا (؛ – ) یک سیاست‌مدار، و دیپلمات اهل مکزیک بود.
ناردون فیلمی به کارگردانی و نویسندگی فریدون حسن‌پور و تهیه‌کنندگی منصور سهراب‌پور محصول سال ۱۳۹۴ است. این فیلم در تاریخ ۲۰ مرداد ۱۳۹۵ در سینماهای ایران اکران شده‌است.
به‌خاطر اینکه هزینه‌ها بالا نره عروسی رو همزمان با عزا برگزار کنیم.
ولف کان (؛ زادهٔ ۴ اکتبر ۱۹۲۷ – درگذشته ۱۵ مارس ۲۰۲۰)https://www.reformer.com/stories/southern-vermont-artist-wolf-kahn-dies-at-age-92,600135 یک نقاش و هنرمند آمریکایی متولد آلمان بود.
کان به واسطه تلفیق سبک‌های واقع‌گرایی (هنر) و پهنه‌رنگ شهرت یافت. وی برنده جایزه کمک هزینه گوگنهایم شده است.
نفس فیلمی ایرانی به کارگردانی و نویسندگی نرگس آبیار و تهیه‌کنندگی محمدحسین قاسمی، ابوذر پورمحمدی و شرکت نورتابان محصول سال ۱۳۹۴ است. این فیلم در تاریخ ۱۹ آبان ۱۳۹۵ در سینماهای ایران اکران شده‌است. مهران احمدی، پانته‌آ پناهی‌ها، سیامک صفری، گلاره عباسی، محمدرضا شیرخانلو، علی خانبابایی، احسان قاسمی، روژان آراوند، شبنم مقدمی، ساره نورموسوی و جمشید هاشم‌پور بازیگران این فیلم هستند.
نفس برای نمایش در بخش سودای سیمرغ سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر پذیرفته شده‌است؛ و دو جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای شبنم مقدمی و جایزه بهترین فیلم در بخش نگاه ملی را بدست آورده‌است. بازی و گریم پانته آ پناهی‌ها در فیلم نفس از دید منتقدان سینمایی بسیار چشمگیر بود اما مورد توجه داوران قرار نگرفت.
این فیلم به عنوان نماینده سینمای ایران در اسکار ۲۰۱۸ معرفی شد.
این فیلم در تیر ۱۳۹۶ وارد شبکه نمایش خانگی شد.
فیلم سینمایی «نفس» روایت زندگی چهارکودک به نام‌های بهار، نادر، کمال و مریم است که به همراه پدرشان غفور و مادربزرگ خود در دهه ۵۰ خورشیدی نفس می‌کشند! دنیای این کودکان، دنیایی پر از رویاهای زیبای کودکانه است و قرار است رنگ حقیقت به خود بگیرد.
قطعه نفس با صدای مهدی یراحی که برای فیلم سینمایی نفس خوانده شد در کمتر از دو روز بعد از پخش ۳ میلیون بار دانلود و شنیده شد.
نقطه کور با نام قبلی "۲۳ روز" پس از دردسر بزرگ و نازنین سومین فیلم بلند سینمایی مهدی گلستانه محسوب می‌شود. این فیلم به کارگردانی و تهیه‌کنندگی مهدی گلستانه و نویسندگی احسان بیگلری محصول سال ۱۳۹۴ است. این فیلم برای نمایش در بخش سودای سیمرغ سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر پذیرفته شده‌است.
این فیلم داستان خسرو است که ۲۳ روز بر پهنه دریا و به دور از خانواده‌اش گذرانده‌است. او با دنیایی از ابهامات فکری که تمام مدت همراه او بوده وارد خانه‌اش در تهران می‌شود اما تمامی ذهنیت‌هایش عینیت یافته و قادر به مقابله با مسائل پیش آمده نیست.
«اوا و لئون» () یک فیلم به کارگردانی Émilie Cherpitel است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد.
امیل دکومب (؛ – )Photo caption . Retrieved 10 February 2015 یک نوازنده پیانو و مدرس موسیقی اهل فرانسه بود.
او از آخرین شاگردانِ فردریک شوپن در پاریس بود و خودش مابین سال‌های ۱۸۷۵ تا ۱۸۹۹ میلادی،Catalogue of the Bibliothèque national de France, http://catalogue.bnf.fr/ark:/12148/cb14813861f/PUBLIC به تدریس پیانو در «هنرستان موسیقی پاریس» پرداخت و شاگردانی همچون «آلفرد کورتو»، «رنالدو آن»،Reynaldo Hahn.netAmazon «ژوزف مورپان»، «موریس راول»، «ادوارد لیسلر» و بالاخره «اریک ساتی» را (که دکومب وی را «تنبل‌ترین شاگرد هنرستان» می‌نامید) تربیت کرد.
برج اوشچه آسمان‌خراشی بیست و پنج طبقه در صربستان با کاربری چندگانه است. ارتفاع این ساختمان ۱۱۵ متر و مساحت زیربنای آن ۲۵٬۰۰۰ مترمربع است. برج اوشچه در حال حاضر بلندترین ساختمان و دومین سازه مستقل بلند در صربستان پس از برج آوالا است.
پیمان اوترخت () یا پیمان اوترخت مجموعه‌ای از قراردادهای میان دول اروپائی در قرن ۱۷ بود که به جهت پایان دادن به جنگ جانشینی اسپانیا بین لوئی چهاردهم پادشاه فرانسه و نوه‌اش فلیپه پنجم پادشاه اسپانیا از یک سو و کشورهای اتحاد بزرگ از سویی دیگر، در تاریخ ۱۱ آوریل ۱۷۱۳ منعقد گردید.
این قرارداد که به تأیید کشورهای اسپانیا، بریتانیای کبیر، فرانسه، پرتغال، و جمهوری هلند رسید پایانی بر جاه‌طلبی‌های لوئی چهاردهم و سودای فرانسه برای تسلط بر اروپا بود و سیستم روابط بین‌المللی اروپا را بر پایه توازن قوا حفظ کرد.
فرانسه هر آنچه را که قبلاً در مذاکرات مقدماتی وعده داده بود به انگلستان سپرد، از جمله حق انحصاری فروش و تهیه برده که لکه ننگ آن زمان بود. دشمنان دیرین بر حقوق گمرکی واردات به توافق رسیدند. هلندی‌ها شهرهای لیل، ار، و بتون را به فرانسه پس می‌دادند، ولی در عوض کنترل سراسر هلند را، تا زمانی که صلح با امپراتوری منعقد شود، در دست گرفتند. حکمران باواریا نیز قرار شد که شارلروا، لوکزامبورگ، و نامور را در دست بگیرد. نیس را هم به دوک ساووا برگرداندند. فیلیپ پنجم اسپانیا و آمریکا را نگاه داشت و سرانجام قبول کرد (۱۳ ژوئیه) که جبل طارق و مینورکا را به انگلستان واگذار کند. اوژن دو ساووا به جنگ شدیدتری علیه انگلستان، که جداگانه صلح را امضا کرده بود، ادامه داد. اما خزانه امپراتوری تهی شده بود، تعداد سپاهیانش به چهل هزار نفر تقلیل یافته بود و ویلار با یکصد و بیست هزار مرد جنگی به سوئیس پیشروی می‌کرد. سرانجام، پیشنهاد لوئی چهاردهم را برای ملاقات با ویلار و مذاکره در خصوص شرایط صلح پذیرفت. فرانسه، طبق معاهده راشتات، (۶ مارس ۱۷۱۴)، آلزاس و استراسبورگ را پس گرفت و، در عوض، قسمت‌های ساحل راست راین را که متصرف شده بود به امپراتور بازگردانید و به تسلط اتریش، به جای اسپانیا در ایتالیا و بلژیک رضایت داد.
«بنگاه آدم‌کشی» () یک کتاب از جک لندن و چاپ شده در سال ۱۹۶۳ است.
طرح داستانی این رمان متعلق به هاری سینکلر لوئیس معروف به سینکلر لوئیس بود که جک لندن از او خریداری کرد. این رمان که به دلیل مرگ جک لندن نیمه‌تمام باقی مانده بود توسط رابرت ال. فیش تکمیل و به پایان رسید. ایوان دراگومیلوف شخصیت اصلی این کتاب است.
این کتاب داستان ایوان دراگومیلوف رئیس یک سازمان آدم‌کشی است که با دریافت پول اقدام به کشتن افراد مختلف می‌کند. شخصی به نام وینتر هال به دنبال یافتن دراگومیلوف و کشتن وی است. ویینتر هال در ملاقاتی که با دراگومیلوف دارد با دادن پول درخواست کشتن رئیس این سازمان را می‌کند. دراگومیلوف نیز به سازمان دستور کشتن خودش را می‌دهد.
نیکول الکرویی (؛ زادهٔ ) دانشمند تونسی-فرانسوی و پیشگام در زمینهٔ توسعهٔ مالیه ریاضیاتی، است که در پاریس زاده شده‌است. او از فعالترین ریاضیدانانی به شمار می‌رود که شدیداً اقدام به ترویج ریاضیات مالی و تربیت مهندسین و دانشمندان بسیاری در آن زمینه کردند.
او هم‌اکنون استاد ریاضیات کاربردی در دانشگاه پیر و ماری کوری است و پیشتر در مدرسه پلی‌تکنیک و دانشگاه مین استاد بوده‌است. پژوهش او در زمینهٔ کاربرد احتمالات و معادله دیفرانسیل تصادفی و مدلسازی مدیریت ریسک در بازار مالی اثرگذار بوده‌است.
استید بونت () یکی از بزرگترین ناخدایان دزدان دریایی در دوران طلایی دزدی دریاییGolden Age of Piracy می‌باشد که به او لقب "جنتلمن"The Gentleman Pirate داده شد. بونت قبل از اینکه دزد دریایی شود فرد ثروتمندی بود و املاک زیادی در باربادوسBarbados داشت، او از یک خانواده ثروتمند انگلیسی ساکن باربادوس به دنیا آمد، پس از مرگ پدرش به سال ۱۶۹۴ ثروت خانواده به او تعلق گرفت، در سال ۱۷۰۹ با "مری آلامبی"Mary Allamby ازدواج کرد هر چند مدتی بعد به طلاق انجامید. در سال ۱۷۱۷ یک کشتی خرید و نام آن را "انتقام"Reveng گذاشت که بعدها در دوران شهرتش به "رویال جیمز" Royal James تغییر نام یافت. "استید" در ناسائوNassau پناهگاهی برای دزدان دریایی ساخت، بعدها در یک درگیری و جنگ با یک کشتی اسپانیایی به شدت زخمی شد و به‌ناچار به ناسائو برگشت و به دلیل عدم حال مساعد جهت هدایت کشتی و رهبری خدمه اش. به طور موقت دستور داد تا کشتی و خدمه اش در اختیار ناخدا ادوارد تیچEdward Teach یا "ریش سیاه"Blackbeard قرار گیرد.
باور کلی بر این است که سال ۱۶۸۸ به دنیا آمده و در کلیسای محلی در ۲۹ ژوئیه همان سال تعمید داده شد، پدر و مادر او به نام ادوارد و سارا بونت مالک املاکی به وسعت قریب بر ۴۰۰ جریب زمین بودند که پس از مرگ پدرش در ۱۶۹۴ همگی به ارث برای استید باقی ماند
اِینویوهانی رائوتاوارا (؛ ؛ زادهٔ -درگذشته ) یک موسیقی‌دان، آهنگ‌ساز و استاد دانشگاه اهل فنلاند بود.
او پس از «ژان سیبلیوس»، یکی از برجسته‌ترین آهنگ‌سازان کشور فنلاند به شمار می‌رفت. رائوتاوارا در کارهای اولیه‌اش از تکنیک «سریالیسم ۱۲ نُته» استفاده می‌کرد؛ اما کارهای بعدی‌اش را «عرفانی» و «نئو رمانتیک» دانسته‌اند. وی از شاگردان «وینسنت پرسیکتی»، «راجر سشنز» و «آرون کوپلند» بود و از مهمترین آثارش می‌توان به «کانتوس آرتیکوس» و «سمفونی شماره ۷: سروش روشنایی» اشاره کرد.
رائوتاوارا در ژانویهٔ ۲۰۰۴ میلادی به بیماری «دایسکشن آئورت» (پارگیِ لایهٔ درونیِ سرخرگ آئورت) مبتلا شد و در حدود ۶ ماه در بخش مراقبت‌های ویژه (آی‌سی‌یو) بستری بود، اما سرانجام جان سالم بدر بُرد و به زندگیِ عادی بازگشت.
آلفرد هیچکاک (۱۸۹۹–۱۹۸۰) فیلم‌ساز و کارگردان فیلم اهل انگلستان بود. هیچکاک، که به‌واسطهٔ استفاده از تکنیک‌های خلاقانه در فیلم‌های هیجان‌انگیز، در میان عوام با نام «استاد تعلیق و دلهره» مشهور بود، در اوایل دهه ۱۹۲۰ فعالیت حرفه‌ای خود در صنعت سینمای بریتانیا را در زمینهٔ طراحی تیتراژ و کارگردانی هنری برای تعدادی از فیلم‌های صامت آغاز کرد که بیشتر آن‌ها اکنون گمشده هستند. او نخستین فیلم خود با عنوان "پلژر گاردن" را در سال ۱۹۲۵ کارگردانی کرد. او این کار را با "" ادامه داد که اولین موفقیت تجاری و منتقدانهٔ او بود. این فیلم همچنین دربردارندهٔ اولین تک‌جلوه‌های آلفرد هیچکاک بود. او دو سال بعد فیلم "باج‌گیری" (۱۹۲۹) را ساخت که اولین فیلم صدادار او محسوب می‌شد. هیچکاک در سال ۱۹۳۵ فیلم "۳۹ پله" را کارگردانی کرد و سه سال بعد نیز "خانم ناپدید می‌شود" با بازی مارگارت لاکوود و مایکل ردگریو را کارگردانی کرد.
در سال ۱۹۴۰، هیچکاک به تولید فیلم‌های هالیوودی روی آورد که نخستین آن‌ها فیلم تریلر روان‌شناختی "ربه‌کا" (۱۹۴۰) با بازیگری لارنس الیویه و جون فونتین بود. او با این فیلم برای نخستین بار نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین کارگردانی شد و خود فیلم نیز جایزه اسکار بهترین فیلم را دریافت کرد. در سال بعد هیچکاک در فیلم "سوءظن" دوباره با فونتین همکاری کرد؛ کری گرانت نیز در این فیلم حضور داشت. در سال ۱۹۴۳ هیچکاک فیلم تریلر روان‌شناختی دیگری را با عنوان "سایه یک شک" کارگردانی کرد که ترزا رایت و جوزف کاتن از جملهٔ بازیگران آن بودند. او سه سال بعد در فیلم "بدنام" دوباره با گرانت همکاری کرد؛ اینگرید برگمن نیز دیگر بازیگر این فیلم بود. فیلم "بدنام" شامل یک صحنهٔ سه دقیقه‌ای منقطع از بوسیدن بازیگران نقش اول بود که به‌طور ویژه برای دور زدن محدودیت سه‌ثانیه‌ای وضع‌شده برای چنین صحنه‌هایی از سوی نظامنامه تولید تصاویر متحرک در آن زمان فیلمبرداری شده‌بود. هیچکاک در سال ۱۹۴۸ فیلم "طناب" با بازی جیمز استوارت را کارگردانی کرد. این فیلم اولین فیلم تکنی‌کالر او بود و از آن برای برداشت‌های بلندی که باعث شده‌بودند فیلم یک نمای واحد بی‌وقفه به‌نظر برسد، یاد می‌شود. او سه سال بعد و در سال ۱۹۵۱ کارگردانی فیلم "بیگانگان در ترن" بر عهده گرفت.
هیچکاک در سه فیلم "ام را به نشانه مرگ بگیر" (۱۹۵۴)، "پنجره عقبی" (۱۹۵۴) و "گرفتن یک دزد" (۱۹۵۵) با گریس کلی همکاری داشت. او برای فیلم "پنجره عقبی" نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین کارگردان شد. سال ۱۹۹۵، نخستین سال فعالیت تلویزیونی او به‌عنوان میزبان مجموعهٔ تلویزیونی "آلفرد هیچکاک تقدیم می‌کند" بود که تهیه‌کنندگی آن را نیز خودش بر عهده داشت.
هیچکاک در سال ۱۹۵۸ فیلم تریلر روان‌شناختی "سرگیجه" با بازی جیمز استوارت و کیم نواک را کارگردانی کرد. این فیلم در نظرسنجی مجله فیلم بریتانیایی سایت اند ساوند در سال ۲۰۱۲ به‌عنوان یکی از ۵۰ فیلم برتر تمام زمان‌ها برگزیده شد و از طرف بنیاد فیلم آمریکا نیز در میان ده فیلم برتر ژانر رازآلود قرار گرفت. او حرفه‌اش را با فیلم تریلر جاسوسی "شمال از شمال غربی" در سال ۱۹۵۹ دنبال کرد که بازیگرانی چون کری گرانت و اوا ماری سنت را در آن حضور داشتند. در سال ۱۹۶۰ او فیلم "روانی" را کارگردانی کرد که بزرگترین موفقیت تجاری او در دوران فعالیت حرفه‌ای بود و پنجمین نامزدی برای دریافت جایزهٔ اسکار بهترین کارگردان را برای او به دنبال داشت. سه سال بعد، او فیلم ترسناک "پرندگان" با بازی تیپی هدرن را کارگردانی کرد. هیچکاک سال بعد در فیلم "مارنی" دوباره با هدرن همکاری کرد. در این فیلم شان کانری نیز حضور داشت.
هیچکاک به پاس دوران فعالیت حرفه‌ای خود، جوایزی چون جایزهٔ هم‌نشینی آکادمی هنرهای فیلم و تلویزیون بریتانیا (بفتا)، جایزهٔ دستاورد زندگی مؤسسه فیلم آمریکا، جایزهٔ یادبود ایروینگ جی. تالبرگ، جایزهٔ دستاورد مادام‌العمر انجمن صنفی کارگردانان آمریکا و جایزهٔ گلدن گلوب سیسیل بی دمیل را دریافت کرد. دو ستاره در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود برای قدردانی از دستاوردهای سینمایی و تلویزیونی هیچکاک به او اختصاص یافت. او در سال ۱۹۸۰ نشان شوالیه را از ملکهٔ انگلستان دریافت کرد.
جایزه گوردون ای. سویر () یک اسکار ویژه است که توسط آکادمی علوم و هنرهای سینما به «فردی در صنعت سینما که مشارکت فناوری اعتبار به صنعت ارمغان آورده‌است» اعطا می‌گردد. این جایزه به نام گوردون ای. سویر، مدیر صدا در استودیوی ساموئل گلدوین و سه بار برنده جایزه اسکار نامگذاری شده‌است.
سزار رومرو سامورا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا-مکزیک است.
این بازیکن سابقه بازی در تیم‌های باشگاهی پیونیک، واردار، چیواس یواس‌ای را نیز در کارنامه دارد.
ژان-ژاک بوگویی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ساحل عاج است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شیراک، باشگاه فوتبال ای‌اس‌ای‌سی میموزاز، باشگاه فوتبال شیراک، باشگاه فوتبال اورال یکاترینبورگ و باشگاه فوتبال شیراک اشاره کرد.
واروژان سوکیاسیان (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال، و سرمربی اهل ارمنستان است. وی همچنین سمت مربیگری تیم ملی فوتبال ارمنستان را برعهده داشت.
وی سابقه بازی در تیم باشگاهی کوتایک در کارنامه دارد.
سورن چاخالیان (؛ زادهٔ در ایروان) یک بازیکن فوتبال بازنشسته در پست مدافع و مربی فوتبال کنونی اهل ارمنستان است. وی هم‌اکنون مربیگری اولیس را برعهده دارد.
وی سابقه بازی در تیم‌های باشگاهی پیونیک و بانانتس و مربیگری تیم‌های باشگاهی پیونیک، اولیس و آرارات ایروان را نیز در کارنامه دارد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. چاخالیان نخستین و تنها بازی ملی خود را که یک بازی دوستانه بود در تاریخ ۲۱ نوامبر ۱۹۹۸ در آبوویان در مقابل استونی انجام داده‌است.
گاگیک تساروکیان (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار و کارآفرین اهل ارمنستان است.
تساروکیان در تاریخ ۳۰ آوریل ۲۰۰۴ حزب ارمنستان شکوفا را بنیانگذاری نموده‌است.
وی از چهره‌های سیاسی، اقتصادی و ورزشی پرنفوذ ارمنستان و از متحدین سرژ سارگسیان رئیس‌جمهور پیشین ارمنستان بود.
گاگیک تساروکیان ریاست کمیته المپیک ارمنستان را برعهده دارد. وی نماینده دوره‌های سوم تا هفتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان بوده‌است.
هال هایگ پریست () (زاده ۲۳ نوامبر ۱۸۹۶ – درگذشته ۱۹ آوریل ۲۰۰۱) یک ورزشکار ارمنی آمریکایی بود که در رشته شیرجه در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ آنتورپ شرکت نمود.
هایگ از والدینی ارمنی که به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرده بودند در شهر فرزنو، کالیفرنیا به دنیا آمد. نام خانوادگی اصلی وی "کشیشان" بود. در میان ارمنیان، "هایک" نیز نام اسطوره‌ای است.
وی عضو تیم شیرجه ایالات متحده آمریکا در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ آنتورپ بود که در رشته سکوی ۱۰ متر موفق به کسب مدال برنز شد.
هایگ در زمان درگذشتش در سن ۱۰۴ سالگی پیرترین مدال‌آور سابق بازی‌های المپیک بود و نخستین ورزشکار المپیکی که طول حیاتش سه سده (۱۸۹۶ - ۲۰۰۱) را پوشاند.
مهندس بهروز صحابه تبریزی (متولد ۱۳۳۰ خورشیدی در مشهد) در حال حاضر مدیر عامل مؤسسهٔ کتاب همراه است. وی دارای مدرک کارشناسی ریاضی و مهندسی کامپیوتر از دانشکدهٔ ریاضی و علوم کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف است. در کارنامهٔ وی مجموعه‌ای از مسئولیت‌های مدیریتی، فعالیت‌های سیاسی و سابقهٔ ورزش حرفه‌ای به چشم می‌خورد.
مهمترین مسئولیت‌های مدیریتی وی در صنعت کامپیوتر و در صنعت نشر در ایران بوده‌است. به علاوه، وی در زمرهٔ فعالان سیاسی اصلاح طلب در ایران است و از مشاوران سید محمد خاتمی، مصطفی معین و میرحسین موسوی به‌شمار می‌آید. همچنین، وی سابقهٔ درخشانی در فوتبال ایران داشته‌است. در سال‌های ۱۳۵۵ و ۱۳۵۶، وی به همراه باشگاه فوتبال پاس تهران فاتح جام تخت جمشید شد و در سال ۱۳۶۲ و ۱۳۶۳ نیز عهده‌دار ریاست فدراسیون فوتبال ایران بود.
پیشینهٔ مسئولیت‌های مدیریتی بهروز صحابه تبریزی را می‌توان به دو دوره تقسیم کرد. از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۹ مسئولیت‌های مدیریتی وی ارتباطی نزدیک با پیشینهٔ آموزشی اش در علوم کامپیوتر دارد. امّا از سال ۱۳۶۹ مسئولیت‌های مدیریتی وی همواره مرتبط به صنعت نشر بوده‌است.
از سال ۱۳۶۰ تا سال ۱۳۶۹، بهروز صحابه تبریزی به ترتیب عهده‌دار مدیریت شرکت تولیدی پَرناک، کارشناسی کامپیوتر و معاونت جنگ سازمان هواشناسی ایران، مشاور آموزشی و عضو هیئت مدیریهٔ شرکت داده پردازی ایران و در نهایت نیز مدیریت شرکت کامپیوتری پردازان بود. در طول این دهه، تمرکز حرفه‌ای وی ارتباطی نزدیک با پیشینهٔ آموزشی اش داشت.
از سال ۱۳۶۹، وی توسط مصطفی معین (وزیر وقت آموزش عالی) به مدیریت سازمان انتشارات انقلاب اسلامی برگزیده شد. مدیریت بر این شرکت انتشاراتی، موجب تغییر در سمت و سوی حرفه‌ای وی شد. ایشان تا سال ۱۳۷۳ مدیر عامل سازمان انتشارات انقلاب اسلامی باقی ماند. پس از آن، وی به همراه همکاران نزدیکش، مؤسسهٔ کتاب همراه را در سال ۱۳۷۴ تأسیس کرد. تا به امروز نیز وی در قامت عضو مؤسس، عضو هیئت مدیره یا مدیر عامل به مدیریت این مؤسسهٔ انتشاراتی مشغول بوده‌است. با بازگشت مصطفی معین به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، بهروز صحابه تبریزی در سال ۱۳۷۶ به مدیریت انتشارات علمی و فرهنگی برگزیده شد. این شرکت انتشاراتی حاصل ادغام سازمان انتشارات انقلاب اسلامی و انتشارات علمی و فرهنگی بود. بهروز صحابه تبریزی تا سال ۱۳۸۴ مدیریت این شرکت انتشاراتی را بر عهده داشت.
بهروز صحابه تبریزی در دوران دانشجویی برای پیشبرد انقلاب ۱۳۵۷ ایران به فعالیت سیاسی مشغول بود. پس از انقلاب نیز وی برای پیشبرد اصلاحات به فعالیت سیاسی پرداخت. وی عضو هیئت مؤسس جبهه مشارکت ایران اسلامی و همچنین عضو هیئت مؤسس بنیاد باران است. همچنین، وی در چهار دورهٔ انتخابات ریاست جمهوری فعال ستاد انتخاباتی سید محمد خاتمی (دو دوره)، مصطفی معین و میرحسین موسوی بود. در سال ۱۳۸۸، وی عهده‌دار ریاست کمیتهٔ ورزش در ستاد انتخاباتی میرحسین موسوی بود.
به واسطهٔ گرایش اصلاح طلبانه و سابقهٔ وی در ورزش حرفه‌ای، بهروز صحابه تبریزی توسط سید محمد خاتمی در سال ۱۳۷۸ به سمت کارشناس منتخب رئیس جمهور در شواری عالی ورزش منصوب گردید. وی تا سال ۱۳۸۴ در قامت کارشناس منتخب رئیس جمهور در این شورا به فعالیت پرداخت. در طول این مدت، وی همچنین نمایندهٔ منتخب رئیس جمهور در تیم بررسی عملکرد سازمان تربیت بدنی بود.
بهروز صحابه تبریزی به همراه باشگاه فوتبال پاس تهران دو بار قهرمان جام تخت جمشید شده‌است (سال‌های ۱۳۵۵ و ۱۳۵۶ هجری شمسی). وی برای چندین فصل متمادی بازیکن خط میانی تیم فوتبال پاس بود. در این چند فصل، وی به بازیکنی خوش آوازه در فوتبال ایران تبدیل شد. پیش از آن نیز وی در مسابقات فوتبال آموزشگاه‌های کشور و دانشگاه‌های کشور (سال ۱۳۵۱) به رقابت حرفه‌ای پرداخته بود.
به واسطهٔ پیشینهٔ وی در فوتبال حرفه‌ای، بهروز صحابه تبریزی در سال ۱۳۶۲ به سمت ریاست فدراسیون فوتبال ایران و عضو کمیته اجرایی کمیته ملی المپیک ایران برگزیده شد و تا سال ۱۳۶۳ نیز در این سمت به فعالیت پرداخت. همچنین، علاقه و سابقهٔ وی در ورزش حرفه‌ای باعث شد که بهروز صحابه تبریزی از سال ۱۳۶۵ تا سال ۱۳۶۷ به عنوان مدیر مسئول کیهان ورزشی، و از سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۷ به عنوان سردبیر ورزشی روزنامهٔ سلام به مدیریت روزنامه‌نگاری ورزشی نیز بپردازد.
بهروز صحابه تبریزی در فروردین ۱۳۳۰ در مشهد متولّد شد. پدر وی، اسماعیل صحابه تبریزی، عهده‌دار مدیریت کارگاهی برای فرش بافی بود و سپس به فرش فروشی روی آورد. مادر وی، مرضیه مهدی‌زاده، نیز خانه‌دار بود. وی شش برادر و یک خواهر داشت. در دوران نوجوانی در مشهد به صورت نیمه-حرفه‌ای به فوتبال مشغول بود. پس از اتمام تحصیلات در دبیرستان، برای تحصیلات دانشگاهی راهی تهران شد. در همان دوران به صورت حرفه‌ای در باشگاه فوتبال پاس تهران به فوتبال مشغول شد و پس از آن نیز در تهران ماندگار شد.
تماشاخانه ورونا یا ورونا آره‌نا یک تماشاخانه (آمفی‌تئاتر) رومی است که در میدان برا در شهر ورونا ایتالیا جای گرفته است. این بنا که در سده یکم میلادی ساخته شده است، امروزه همچنان مورد بهره‌برداری قرار دارد و آوازه‌اش را بیشتر از برگزاری اجراهای گسترده اپرا بدست آورده است.
این بنا در نوع خود یکی از بهترین سازه‌های باستانی است که تاکنون ساختار اصلی خود را همچنان نگاه داشته‌اند. گنجایش این تماشاخانه در دوران باستان نزدیک به سی هزار نفر بوده است، اما امروزه روز بیشینه پانزده هزار تن می‌توانند در این تماشاخانه حضور بهم رسانند.
خواجه پطرس وُسکان ولیجانیانتس (ولیجانیان) (; ()، درگذشت ۱۶۴۹ میلادی) یکی از تجار ثروتمند و مشهور جلفای نو اصفهان بود که در بین ارمنی‌ها از احترامی خاص برخوردار بود. وی از ثروتمندترین افراد جلفا در دوران خود بود. وی در اندک مدتی بازرگانی معتبر شد.
خواجه پطرس بانیِ بزرگ‌ترین کلیسا در محله جلفای نو اصفهان به نام کلیسای «بیدخم» در سال ۱۶۲۸ میلادی می‌باشد.
نقل شده که روزی صدراعظم شاه عباس دوم، ساروتقی، به شاه اعلام کرد کسانی از ارمنیان جلفا هستند که ثروت شان از شاه بیشتر است و چون شاه از وی پرسید منظور او چه کسانی هستند جواب داد:
تاجر دیگر ارمنی خواجه بُغوس ولیجانیانتس (; )، پسر خواجه پطرس بود.
آرامگاه خواجه پطرس، پسر و نوه‌اش در قسمت غربی حیاط بیدخم قرار دارد.
Նախիջևան. Հայկազունք Ով ով է կենսագրական հանրագիտարան p. 226 Այվազյան Արգամ, Գասպրինտ տպագրատուն
پرتوسنج یا رادیومتر () ابزاری برای اندازه‌گیری نیروی شار تابشی تابش الکترومغناطیسی است. به‌طور کلی رادیومتر یک آشکارساز پرتو فروسرخ یا فرابنفش است.
رادیومتر سامانه میکرو الکترومکانیکی می‌تواند در طول موج گسترده‌ای از طیف الکترومغناطیس و انٰرژی ذرات فعالیت کند.
مرکز مالی بین‌المللی بوسان آسمان‌خراشی در بوسان کره جنوبی است. ساخت و ساز این ساختمان در سال ۲۰۱۱ میلادی شروع شد و در سال ۲۰۱۴ میلادی به پایان رسید. این برج ۲۸۹ متر (۹۴۸ فوت) ارتفاع دارد.
پیتر مکسول دیویس (؛ زادهٔ -درگذشتهٔ ) یک موسیقی‌دان، آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر اهل بریتانیا است.
وی دانش‌آموختهٔ دانشگاه پرینستون است و موسیقی را در آنجا، زیرِ نظرِ «میلتون بابیت»، «اِرل کیم» و «راجر سشنز» فرا گرفته است.
او در سال ۲۰۰۴ میلادی به سِمَتِ «استادِ موسیقی سلطنتی ملکه» نائل شد.Life & Career – Sir Peter Maxwell Davies . Maxopus.com (10 May 2002). Retrieved on 5 August 2011.
نوادا اسمیت فیلمی در ژانر وسترن به کارگردانی هنری هاتاوی است که در سال ۱۹۶۶ منتشر شد.
این یک تاریخ شماری از مرگ‌های سرشناس در سال ۲۰۱۶ است.
استان خوزستان ۱۴ حوزه برای انتخابات مجلس دارد که در مجموع ۱۸ نماینده را در بر می‌گیرد.
در این نوشتار در کنار تقویم مراسم جوایز سینمایی، زمان اکران تعدادی از فیلم‌ها در سال ۲۰۱۶ فهرست شده‌است.
پرفروش‌ترین فیلم‌های ۲۰۱۶ به شرح زیر می‌باشد:
انجمن اسپرانتوی بریتانیا ، تأسیس‌شده در سال ۱۹۰۴، سازمانی ثبت شده، غیرانتفائی و فرهنگی-تربیتی است که هدف آن آشناسازی عموم با زبان فراساختهٔ اسپرانتو است.http://esperanto.org.uk/eab/org.htm
ازجمله فعالیت‌های این انجمن، اطلاع‌رسانی در مورد زبان، ادبیات و فرهنگ اسپرانتو، و نشر آثار در مورد یا به زبان اسپرانتو، و برگزاری کلاس‌ها، سخن‌رانی‌ها و همایش‌های اسپرانتوئی است.
دربین مواد چاپی این سازمان موارد زیر از مهم‌ترین‌ها هستند:
تا سال ۲۰۰۱ مقر دفاتر اصلی این انجمن در خیابان هلند پارک (Holland Park Avenue) واقع در لندن بود، و از آوریل این سال به بارلاستون (Barlaston)، استوک-آن-ترنت در استافوردشر منتقل گردید. یکی از بخش‌های این سازمان کتاب‌خانه‌ی مونتاگو باتلر (Montagu Butler Library) است، که یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین مجموعه‌های آثار مربوط به زبان اسپرانتو یا به این زبان فراساخته، را در خود جای داده است. این کتاب‌خانه به افتخار مونتاگو سی. باتلر به این نام مزین گردیده است.
صلاح زواوی (زادهٔ ۱۹۳۷ – درگذشتهٔ ٢٠ فوریهٔ ٢٠٢٣)(۸۶ سال) متولد فلسطین و سفیر دولت فلسطین در ایران بود. وی دومین سفیر فلسطین در ایران پس از هانی الحسن بود و از اسفند ۱۳۵۹ تا ۱۴۰۰ (۱۹۸۱ تا ۲۰۲۲ میلادی) عهده‌دار این سمت بود. وی از اعضای مؤسس جنبش فتح و سفیر پیشین فلسطین در کشورهای الجزایر، برزیل و کنیا می‌باشد. زواوی پس از درگذشت همسرش دلال الاعرج، وی را در بهشت زهرای تهران دفن کرد. به دلیل حضور طولانی مدت در سمت سفیری در ایران، به وی لقب مقدم السفرا را داده‌اند. صلاح الزواوی در روز پنجشنبه ۱۶ دی ۱۴۰۰ در پایان مأموریت خود در ایران، با حسین امیرعبداللهیان وزیر امور خارجه دیدار کرد. سلام الزواوی، سفیر جدید فلسطین در ایران شنبه شب ۱۸ دی ۱۴۰۰ در برابر محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین سوگند یاد کرد و به عنوان سفیر جدید فلسطین در ایران شروع به فعالیت کرد. این مراسم در مقر اقامت محمود عباس در امان پایتخت اردن برگزار شد. سلام زواوی دختر صلاح زواوی است. الزواوی در سال ۱۹۳۷ در شهر صفد منطقه الجلیل، به دنیا آمد. پس از سال ۱۹۴۸، خانواده سلام به سوریه نقل مکان و در شهر حلب اقامت کردند. پس از آن بود که پدر سلام، سمت سفیر سازمان آزادیبخش فلسطین در الجزایر، برزیل و سپس کنیا را به عهده گرفت و به باسابقه‌ترین دیپلمات فلسطینی در سمت خود تبدیل شد. سلام حدود ۱۸ سال است که در تهران زندگی کرده و آگاهی او از مناسبات دیپلماتیک بین دو کشور را به همراه داشته است.
«انگلستان‌فروشی به پوند» پنجمین آلبوم استودیویی گروه موسیقی پراگرسیو راک جنسیس است که سال ۱۹۷۳ میلادی منتشر شد و در رتبه ۳ چارت اروپا و رتبه ۷۰ چارت آمریکا قرارگرفت. آلبوم با نام تأویل‌پذیرش که توسط پیتر گابریل انتخاب شده و برگرفته از شعار آن سال‌های حزب کارگر (به این مضمون که خود را به آمریکا نمی‌فروشیم) است، درمجموع اشاره‌ای‌ست به زوال امپراطوری بریتانیا پس از جنگ و اعتراضی‌ست مرثیه‌وار به مصرف‌گرایی و آمریکایی‌شدن روزافزونِ آن که اضمحلال فرهنگ فولکلور بریتانیا را نوید می‌دهد.
"انگلستان‌فروشی به پوند" فروش خود در طول زمان را تا دریافت گواهی‌نامه طلا توسط صنعت ضبط صدای بریتانیا و انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا ادامه داد. بیشتر قطعات آلبوم از جایگاهی ویژه نزد هوادارن جنسیس برخوردارند و بخشی جدانشدنی از کنسرت‌های گروه را به‌خصوص در دهه ۱۹۸۰ تشکیل می‌دادند.
تاریخ اتریش شامل تاریخ اتریش و حکومت‌های پیشین آن از اوایل عصر سنگ تا عصر کنونی می‌باشد. عنوان کنونی اتریش از سال ۹۹۶ میلادی هنگامی که بخشی از دوک‌نشین بایرن بود، مورد استفاده قرار می‌گیرد.
آغاز زندگی پیشنیان ساکن در آن به عصر سنگ بازمی‌گردد. منطقه کنونی اتریش از دوران پارینه‌سنگی (تا حدود ۸۰۰۰ پیش از میلاد) مورد سکونت بوده‌است. در حدود سال ۴۰۰ پیش از میلاد سلت‌ها در کوه‌های آلپ شرقی ساکن شدند. از حدود سال ۲۰۰ پیش از میلاد رومی‌ها به منطقه سیطره یافتند و تا ۱۵ پیش از میلاد منطقه تحت سلطه آنها بود. رومیان اتریش کنونی را نوریکوم می‌نامیدند.
در پایان سده سیزدهم میلادی خاندان هابسبورگ بر اتریش چیره شد و تا سده بیستم میلادی بر آن حکومت راند.
در حالی که کشور در وضعیتی درهم‌ریخته و شکست‌خورده از دو جنگ بود، پس از مرگ پدرش، در حالی که خزانه خالی بود و تنها ۸۰٬۰۰۰ سرباز در کل کشور در خدمت وی بودند، ماریا ترزا در ۲۳سالگی به سلطنت رسید. وی دست به یک سری اصلاحات دامنه‌دار زد. او نظام مالیاتیِ اتریش را اصلاح کرد و قوانین بلندمدت و منصفانهٔ مالیاتی وضع نمود. معافیت مالیاتی نجبا را ملغی کرد و مالیات فقرا و دهقانان را کاهش داد. ساختار ادارات دولتی را اصلاح کرد و دیوان محاسبات مرکزی و نیز سیستم دادرسی یکسان برای کل ایالات امپراتوری اتریش وضع نمود. این اصلاحات باعث بهبود اوضاع اقتصادی و نیز افزایش وحدت بین ایالات مختلف امپراتوری شد. پس از مرگ ماریا ترزا در سال ۱۷۸۰، اصلاحات وی با دقت و تدبیر افزون‌تری توسط پسرش پیگیری شد."تاریخ قرن هجدهم"، نوشتهٔ آلبر ماله و ژول ایزاک، ترجمهٔ رشید یاسمی، تهران: انتشارات امیرکبیر، ص ۱۳۶–۱۴۰
با وقوع انقلاب کبیر فرانسه و سقوط پادشاهی لوئی شانزدهم، حکومت جمهوری در فرانسه شکل گرفت. امپراتوری اتریش که از این اتفاقات احساس خطر می‌کرد، به جمهوری فرانسه اعلان جنگ داد. درحالی که ارتش فرانسه انسجام کاملی نداشت اما اتریش در چند نقطه مغلوب شد. این حادثه برای سایر امپراتوری‌ها و پادشاهی‌های اروپا از جمله پادشاهی پروس و امپراتوری روسیه نیز وحشتناک بود. در نتیجه ائتلاف اول بین سه پادشاهی شکل گرفت ولی با ظهور ناپلئون بناپارت شکست سنگینی از جمهوری فرانسه متحمل شد. اتریش مناطق وسیعی در جنوب کوه‌های آلپ و منطقه لمباردی را از دست داد. بعد از فروپاشی امپراتوری مقدس روم در سال ۱۸۰۶، امپراتوری اتریش تشکیل شد
این وقایع موجب شکل‌گیری ائتلاف دوم با حضور امپراتوری اتریش، پادشاهی پروس و امپراتوری روسیه و همچنین حمایت‌های ویژه امپراتوری بریتانیا علیه امپراتوری فرانسه شد که منجر به شکست امپراتوری فرانسه و ناپلئون در دو مرحله گردید. کنگره وین در سال ۱۸۱۴ موجب بازگشت مناطق از دست رفته اتریش و بازگشت مرزهای فرانسه به قبل از سال ۱۷۹۲ شد.
در واپسین روزهای جنگ جهانی دوم، با عقب‌نشینی نیروهای آلمانی، قوای ارتش سرخ شوروی روز ۲۹ مارس سال ۱۹۴۵ وارد خاک اتریش شدند و با پیشروی مستقیم به سمت وین پس از یک نبرد یک هفته‌ای این شهر را به اشغال خود درآوردند. مارشال فیودور تولبوخین، فرمانده نیروهای محلی شوروی روز ۱۲ آوریل اعلام کرد ارتش سرخ با اتریشی‌ها نمی‌جنگد بلکه آمده‌است تا این کشور را به صورت مستقل در قالب مرزهای پیش از سال ۱۹۳۸ بازیابی کند. با این حال، در صورتی از جنایت جنگی، اشغالگران تعداد زیادی از بانوان اتریشی را مورد تجاوز جنسی قرار دادند. تجاوزهای صورت گرفته محدود به سن و جایگاه اجتماعی خاصی نبود؛ گزارش شده‌است روس‌ها به زنانی تا سن هشتاد سال نیز تجاوز کرده‌اند. در نتیجه طبیعی این حوادث تعدادی از قربانیان اقدام به خودکشی کردند، بسیاری گرفتار بیماری‌های آمیزشی شدند و عده‌ای آبستن و دچار سقط جنین گشتند.
متفقین غربی نیز در نهایت اواخر ماه آوریل از جانب غرب و جنوب وارد به خاک اتریش رسیدند. آمریکایی‌ها اینسبروک، زالتسبورگ و لینتس را اشغال کردند و بریتاینایی‌ها بر کرنتن و اشتایرمارک مسلط شدند. فرانسوی‌ها هم اوایل ماه مه برگنتس را تیرول علیا تصرف نمودند. تا هنگام تسلیم آلمان در روز ۸ مه، تمامی اتریش به اشغال خارجی درآمد. با وجود قرار گرفتن در اراضی تحت اشغال ارتش سرخ، شهر وین بین چهار کشور متفق تقسیم شد.
پس از پایان جنگ روز ۲۶ آوریل سال ۱۹۴۵ یک دولت موقت متشکل از کمونیست‌ها و محافظه‌کاران اما غالباً تحت سلطه سوسیالیست‌های میانه‌رو به رهبری کارل رنر در اتریش تشکیل شد. این دولت اعلام کرد آنشلوس باطل است و حاکمیت به قانون اساسی ۱۹۲۰ بازخواهد گشت. روز بعد بیانه استقلال مجدد از آلمان امضا شد. بدین شکل «جمهوری دوم اتریش» برقرار گردید. با وجود به رسمیت شناخته شدن دولت رنر توسط شوروی، متفقین غربی فعلاً از این عمل اجتناب کردند.
پس از پایان جنگ سرد بی‌طرفی اتریش تغییر یافت و با ملحق شدن این کشور به اتحادیه اروپا در روز ۱ ژانویه سال ۲۰۰۵ و امضای عهدنامه‌های متعدد از جمله پیمان‌نامه دفاعی اروپا، اتریش دیگر عملاً یک کشور بی‌طرف محسوب نمی‌شود.
تادئوش سویتوچوسکی (متولد ۱۹۳۴ - درگذشته ۱۵ فوریه ۲۰۱۷)، مورخ و قفقازشناس لهستانی بود. او استاد دانشکده تاریخ در دانشگاه مونماوث است. او دکترای افتخاری از دانشگاه خزر و دانشگاه ایالتی باکو گرفت و عضو افتخاری انجمن مطالعات اروپای مرکزی است. زمینه کاری او تاریخ مدرن جمهوری آذربایجان و خاورمیانه است. سویتوچوسکی مفتخر به لقب پیشگام متخصصین تاریخ مدرن جمهوری آذربایجان است.
او همچنین در دانشگاه ورشو به عنوان متخصص ارشد فولبرایت تدریس می‌کرد.
سویتوچوسکی در مورد پیشینه آذربایجان چنین می‌نویسد: «از زمان ماد باستان و پارس هخامنشی، آذربایجان جزئی از ایران بود. یکی از فرضیه‌های ریشه‌شناسی نام آذربایجان، انشقاق از کلمه آتروپاتنه است که نام ساتراپ پارسی در زمان اسکندر بزرگ بود. فرضیه دیگر، که قابل توجیه‌تر هم هست، ریشه این کلمه را به «آذر»، به معنی آتش برمی‌گرداند. از اینرو، آذربایجان به معنی «سرزمین آتش» به خاطر آتشکده‌های زیادی که در آن سرزمین با منابع عظیم نفت محلی تغذیه می‌شده، معنی می‌شود. آذربایجان شخصیت ایرانی خود تا حتی پس از حمله اعراب و تغییر مذهب به اسلام تا میانه قرن هفتم، نگه داشته‌است. فقط چهار قرن بعدتر، زمانی که ترک‌های اغوز در دوران خاندان سلجوق، به این سرزمین سرازیر شدند، سهم بالایی از جمعیت این منطقه را ساکنین ترک‌زبان تشکیل داد. جمعیت اصلی با ایل‌های مهاجر آمیخته شد و زبان فارسی به تدریج توسط لهجه‌های ترکی ریشه‌کن شد. پس از هجوم مغول‌ها در قرن ۱۳ میلادی، آذربایجان قسمتی از امپراتوری هلاکوخان و جانشینانش (ایلخانان) شد و پس از آن، به دست ترکمن‌های رقیب، قراقیونلوها و آق‌قویولون‌ها شد. در سال‌های آغازین قرن بعدی، آذربایجان پایه قدرت دیگر خانواده محلی، صفویان گشت. صفویان بیش از دو قرن پایدار ماندند که حکومتشان در ۱۷۲۲ میلادی پایان یافت و توسط شورش داخلی و هجوم افغان‌ها، به‌زیر کشیده شدند.Tadeusz Swietochowski, Russian Azerbaijan, 1905-1920: The Shaping of a National Identity in a Muslim Community, Cambridge University Press, 1985, pp. 1-2
تاریخ سوئیس به عصر سنگ بازمی‌گردد. یافته‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهد که انسانهای شکارچی در عصر سنگ و قبل از آخرین عصر یخبندان در سرزمینهای کنونی سوئیسزندگی می‌کرده‌اند.http://history-switzerland.geschichte-schweiz.ch/ در حدود سالهای ۵۰۰ ق. م. تا ۴۰۰ ق. م چندین قبیله از سلت‌ها به سرزمینهای کنونی سوئیس مهاجرت کردند. از میان این قبایل , قبیله هلوتیا توانستند بر کوهستان‌های ژورا و قسمتهایی از آلپ تسلط پیدا کنند.http://history-switzerland.geschichte-schweiz.ch/swiss-history-summary.html مناطق تحت کنترل آنها هلوتیا نامیده می‌شد و در سال ۵۸ پیش از میلاد به تصرف ژولیوس سزار امپراتور روم درآمد. در قرن پنجم میلادی، ژرمن‌ها به این سرزمین وارد و در ساحل غربی رود آر ساکن شدند. ژرمن‌ها و اقوام بورگون و فرانک جامعه‌ای مستقل تشکیل دادند. آنها در سال ۶۳۹ میلادی، دولتی را بنیان گذاشتند که بعدها فرانسه نامیده شد. در سدهٔ نهم میلادی سرزمینهای کنونی سوئیس بین سوابیا و بورگوندی‌ها تقسیم و در سال ۱۰۳۳ تحت نظارت امپراتوری مقدس روم وحدت پیدا کردند. حکومت منطقه در قرن سیزدهم بین کنت‌ها و خاندان هابسبورگ و حکمرانان محلی تقسیم شد. در سال ۱۲۹۱ میلادی سه منطقهٔ آوری (سرزمین فعلی سوییس) و شوایتس و اولتروالدن اتحادیه‌ای تشکیل دادند که اساس کنفدراسیون سوئیس قرار گرفت.
گلوی عمیق، ته حلق یا دیپ ثروت () فیلم کمدی پورنو به کارگردانی جرارد دامیانو محصول سال ۱۹۷۲ است. از بازیگران آن می‌توان به هری ریمز، لیندا لاولیس، کارول کونورز و جرارد دامیانو اشاره کرد.
فیلم به‌لحاظ استفاده از پیرنگ داستانی و شیوهٔ ساختِ به‌نسبت حرفه‌ای از نخستین پورنونگاری‌های فکرشدهٔ تاریخ سینما و از طلایه‌داران عصر طلایی پورن به‌شمار می‌آید.
انیس العشاق نام کتابی است از شرف‌الدین رامی
این کتاب مجموعهٔ مترادفات جوارح و اعضا یا سفینه اوصاف سراپای محبوبه‌هاست و بدین سبک و شیوه کتابی بی‌نظیر به زبان پارسی است.انیس العشاق، شرف الدین رامی، به تصحیح محسن کیانی، انتشارات روزنه انیس‌العشاق کتابی است در شرح اصطلاحات شاعران از موی و ابروی و مژگان و خط و لب و دهان و گردن و ساعد و قد و ساق و جبین و چشم و روی و خال و... مؤلف در هر باب کتاب به یکی از این اصطلاحات پرداخته و شواهدی از شاعران دیگر آورده است‌. در این کتاب غیر از انیس‌العشّاق‌، رسالات و اشعاری از شرف‌الدین رامی هم فراهم آمده است‌.
نویسنده این کتاب در مقدمه آن می‌گوید «زمانی در عهد سلطان السلاطین شیخ اویس خان بهادر در مراغه نزد شخ طوسی بودم در مجلسی سخن از زیبائیهای طبیعت و نوروز شنیدم به وجهی که در این باب بحث زیاد شد و کلام از مباحثه به مجادله انجامید و مضمون مبحث مفهوم نشد اما من سخن را گرانمایه دیدم و پس از آن مجلس این نسخه را که مشتمل است بر اوصاف حسن خوبان در نوزده باب گردآوردم».
نسخه‌ای از این کتاب در کتابخانه انجمن آثار و مفاخر فرهنگی موجود است.
این کتاب یک بار با تصحیح عباس اقبال اشتیانی و یک بار نیز با تصحیح محسن کیانی منتشر شده است.
آپارات سینما () یا آپارات دستگاهی نوری-مکانیکی است که برای نمایش تصاویر متحرک و پخش آن بر روی یک صفحه استفاده می‌شود. اغلب بخش‌های نوری و مکانیکی این دستگاه، به جز دستگاه‌های نورپردازی و صدا، در دوربین‌های فیلم‌برداری وجود دارند.
اولین آپارات سینما، زئوپراکسیسکوپ بود که به دست ادوارد مایبریج، مخترع بریتانیایی، در ۱۸۷۹ ساخته شد. زئوپراکسیسکوپ تصاویر را از دیسک‌های شیشه‌ای چرخان با توالی سریع، پخش می‌کرد تا حس حرکت را القاء کند. آپارات سینما پیشرفته‌تر، به دست لویی لو پرنس در زمانی که در شهر لیدز کار می‌کرد، اختراع شد. در ۱۸۸۸، او صاحب حق امتیازی برای ساخت دستگاهی با ۱۶ لنز که ترکیبی بود از دوربین فیلم‌برداری و آپارات، شد. او از نسخه ارتقاء یافته این دستگاه برای ضبط اولین تصاویر متحرک به نام چشم‌انداز باغ روندهی استفاده کرد.
برادران لومیر اولین دستگاه موفق آپارات سینما را اختراع کردند. آن‌ها اولین فیلم‌شان، کارگران در حال خروج از کارخانه لومیر را در ۱۸۹۴ ساختند که یک سال بعد در لسیوته به نمایش درآمد. سینماتوگراف در نمایشگاه ۱۹۰۰ پاریس هم شرکت داده شد. در نمایشگاه، فیلم‌های ساخته شده به دست برادران لومیر، به وسیله آپارات، روی پرده بزرگی به ابعاد ۱۶ در ۲۱ متر به نمایش درآمد.
سینماتوگراف () دوربین ثبت تصاویر متحرک است که همین‌طور، فیلم پروژکتور و چاپ‌گر نیز هست. این دستگاه در ۱۸۹۵ اختراع شده‌است. این دستگاه اولین بار توسط لئون بولی اختراع و با نام «سینماتوگراف لئون بولی» در ۱۲ فوریه ۱۸۹۲ ثبت شد. بولی کلمه سینماتوگراف را از ریشه یونانی و با معنای «نوشتن در حرکت» اخذ کرد. به خاطر کمبود منابع مالی، بولی نتوانست اختراعش را گسترش داده و هزینه‌های ثبت‌اش را بپردازد؛ بنابراین ناچار شد حقوق اختراع و نام آن را در ۱۸۹۵ به برادران لومیر بفروشد.
آن‌ها نیز این نام را، بر دستگاهی که عمدتاً به دست خودشان ساخته شده بود، نهادند.
لئون بولی () مخترع فرانسوی است که کلمه سینماتوگراف را وضع کرد. او پس از کار بر روی دستگاه‌های فیلم‌برداری و سینماتوگرافی، دستگاهی دوطرفه عکاسی و نوری، برای تجزیه و تحلیل سنتز حرکت با نام «سینماتوگراف لئون بولی» را در ۱۲ فوریه ۱۸۹۲ به ثبت رساند. در دسامبر ۱۸۹۳، آن را به اختصار «سنماتوگراف» نامید. این دستگاه از آن جهت دوطرفه خوانده می‌شد که می‌توانست هم تصویر بردارد و هم تصاویر ضبط شده را نمایش دهد. این دستگاه از فیلم حساس و بدون سوراخ بهره می‌برد. با این‌همه تمام اصول مورد نیاز فیلم‌برداری در آن فراهم بود. دو نمونه از این دستگاه، در موزه ملی هنر فرانسه نگهداری می‌شود.
در ۱۸۹۴، بولی نتوانست هزینه‌های ثبت اختراع و نام «سینماتوگراف» را بپردازد. بنابراین این نام دوباره در دسترس همه قرار گرفت. برادران لومیر نام را خریدند و بر دستگاهی که خودشان در ۱۸۹۵ ساختند، نهادند.
قانون سکه سال ۱۸۷۳ () یا قانون ضرابخانه سال ۱۸۷۳، ۱۷ آمار. ۴۲۴، یک تجدید نظر کلی از قوانین مربوط به ضرابخانه ایالات متحده بود. در لغو حق دارندگان شمش نقره به فلز خود را به سکه دلار قانونی رخ داد، آن در ایالات متحده بصورتی پایدار و محکم در استاندارد طلا به دلیل قانون ستیز در سال‌های بعد و توسط افرادی که تورم را به عنوان "جنایت ۷۳" نامیدند محکوم گردید.
زمانی که قیمت نقره در سال ۱۸۷۶ کاهش یافت، تولید کنندگان به دنبال راهی گشتند که شمش آن را در ضرابخانه بزنند، موضوع جنجال سیاسی عمده‌ای است که به طول انجامید باقی‌مانده از قرن، ایجاد حفره کسانی که استاندارد طلا تورم در برابر کسانی که معتقد سکه رایگان از نقره لازم برای رونق اقتصادی به ارزش تبدیل شد. اتهامات ساخته شده بودند که تصویب این قانون از طریق فساد تأمین شده بود، هر چند شواهد کمی از این وجود دارد. استاندارد طلا به صراحت به قانون در سال ۱۹۰۰ تصویب شد، و به طور کامل توسط ایالات متحده در سال ۱۹۷۱ رها شد. همچنین شخصی اقتصاد دان به نام جان جی ناکس نقش مهمی را در این میان ایفا می‌کرد.
خواجه مسعود قمی (درگذشت ۸۹۰ هجری) شاعر ایرانی اهل قم بوده است.
از زندگی او اطلاعات زیادی در دست نیست. او از اعیان قم بوده و منصب قضا را نیز در دست داشته است.محسن ذوالفقاری و محمد رضا عباسی، خواجه مسعود قمی، مقلدی کم نام و نشان: بررسی و تحلیل ساختاری و محتوایی منظومه شمس و قمر، اثر خواجه مسعود قمی؛ کتاب ماه ادبیات، بهمن 1388، شماره 148
سه مثنوی از این شاعر باقی مانده است.
برخی منابع ادعا کرده‌اند که اثری از او به نام «تاریخ حسین بن بایقرا»، در ده یا دوازده هزار بیت، در بیان تاریخ و احوال عهد سلطان حسین بایقرا موجود است. ولی بعد از تحقیقات از این مثنوی اثری پیدا نشده است.
بایوسکوپ () فیلم پروژکتوری بود که در ۱۸۹۵ به دست دو برادر به نام‌های امیل و مکس اسکلادانوسکی، در برلین، اختراع شد. بایوسکوپ از دو نوار ۵۴ میلی‌متری فیلم بدون سوراخ‌های جانبی، استفاده می‌کرد. این مسئله باعث می‌شد حرکت نوار فیلم در هنگام پخش، به خوبی مهار نشود که می‌تواند به توسعه موفق‌تر سینماتوگراف ساخت برادران لومیر کمک کرده باشد.
اولین اجرای عمومی صحنه‌های فیلم به وسیله بایوسکوپ در رستورانی به نام «Feldschlößchen» در برلین بود. سه تا از این صحنه‌ها برای سینماتوگرافی اولیه برجسته شده‌اند: مشت‌زنی کانگورو، کشتی‌گیر و رقص مارپیچ. هر سه این صحنه‌ها در باغ همان رستوران برداشته شده بودند.
جان جی ناکس (؛ زاده درگذشته ) یک سرمایه دار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان جی ناکس یک سرمایه دار آمریکایی، متولد ایالت نیویورک بود. او از کالج همیلتون در سال ۱۸۴۹ فارغ‌التحصیل شد و وارد کسب و کار بانکی. همچنین او نقش مؤثری در قانون ضرب سکه سال ۱۸۷۳ ایالات متحده آمریکا داشت.
مکس اسکلادانوسکی () (۳۹ آوریل ۱۸۶۳- ۳۰ نوامبر ۱۹۳۹) مخترع و پیشگام فیلم‌سازی اهل آلمان بود. به همراه برادرش، او بایوسکوپ را که اختراع کردند. بایوسکوپ، فیلم پروژکتوری اولیه بود که این دو برادر با استفاده از آن، اولین تصاویر متحرک را به تماشاچیانی که از آن‌ها پول دریافت شده بود، در اول نوامبر ۱۸۹۵، نمایش دادند؛ درست قبل از ۲۸ دسامبر ۱۸۹۵ که برادران لومیر اولین نمایش عمومی‌شان را به وسیله سینماتوگراف که از لحاظ تکنیکی بر اختراع آن‌ها برتری داشت، ترتیب دهند.
وینسنت پرسیکتی (؛ – ) یک نوازنده پیانو، رهبر ارکستر، آهنگ‌ساز و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی از مدرسان برجستهٔ مدرسه جولیارد بود و آهنگسازان مهمی را در آنجا تربیت کرد که از آن جمله می‌توان به فیلیپ گلس و اینویوهانی رائوتاوارا اشاره نمود.
او از برندگان کمک هزینه گوگنهایم بود.
رنه ژیرار (زاده ۲۵ دسامبر ۱۹۲۳ - درگذشته ۴ نوامبر ۲۰۱۵)
، تاریخ‌نگار، منتقد ادبی و فیلسوف علوم اجتماعی فرانسوی ساکن آمریکا بود. آثار او اغلب به سنت انسان‌شناسی فلسفی تعلق دارد. ژیرار نزدیک به ۳۰ جلد کتاب در بسیاری از حوزه‌های آکادمیک نوشته است.
ساندرز ترل (Saunders Terrell) (زادهٔ ۲۴ اکتبر ۱۹۱۱ - درگذشتهٔ ۱۱ مارس ۱۹۸۶)، که با نام سانی تری شناخته می‌شود، نوازندهٔ نابینای سازدهنی سبک پیمونت بلوز بود. او را به خاطر سبک پُرانرژی‌اش در نواختن سازدهنی می‌شناسند که با فریادهای بسیار و تکنیک‌های نمایشی دست همراه بود.
میر والهی قمی شاعر و تصنیف ساز و موسیقی دان دوره صفویه بوده‌است.
او درز روزگاه شاه طهماسب و شاه عباس حضور داشته‌است. مرگ او را بعد از سال ۱۰۳۲ دانسته‌اند.منظومه‌های فارسی، محمد علی خزانه دار لو، تهران: انشارات روزنه، 1375 درکی قمی در دیوانش ماده تاریخ فوت والهی را با عبارت «گل گلشن شعر» ذکر کرده که سال ۱۰۲۰ ه‍.ق را نشان می‌دهد.
از او یک مثنوی عرفانی باقی مانده‌است که نسب نامه نام داردکه یک نسخه از آن در کتابخانه دانشگاه تهران و یک نسخه در کتابخانه ملک نگهداری می‌شود. نمونه‌ای از اشعار:
کلیسای تارگمانچاتس مقدس یا کلیسای مترجمان مقدس در تهران،خیابان تهران نو، خیابان وحیدیه کوچه مدرسه ارامنه واقع و در سال ۱۹۶۸ میلادی ساخته شده‌است.
ساختمان اولیه این کلیسا توسط شورای بین‌المللی کلیساها و با همکاری شورای خلیفه گری ارامنه تهران در سال ۱۹۶۸ میلادی برای آن گروه از ارامنه بنا گردیده بود که در اثر زمین‌لرزه بوئین‌زهرا (۱۳۴۱)، خانه‌هایشان ویران و به ناچار به این منطقه از تهران مهاجرت کرده بودند.
نمای خارجی کلیسا با آجر قرمز بوده ولی دیوارهای داخلی با گچ پوشانده شده‌است. با تغییرات انجام گرفته، کلیسا که سابق بر آن به‌شکل بازیلیکا در چهت شرق به غرب بود دارای پلانی صلیبی شکل گردید.
سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر از ۱۲ تا ۲۲ بهمن ۱۳۹۴ در تهران برگزار شد.
۳ شهریور ۱۳۹۴ با انتشار فراخوان کار سی و چهارمین دوره فیلم فجر آغاز شد، زمان ثبت نام و تکمیل فرم درخواست حضور در جشنواره تا تاریخ ۱۵ آذر و تحویل آثار تا ۱۵ دی ۱۳۹۴ بوده، همچنین محمد حیدری دبیر این دوره از جشنواره فجر بوده‌است. در این دوره از جشنواره ۲۲ فیلم در بخش سودای سیمرغ و ۱۱ فیلم در بخش نگاه نو، ۱۱ فیلم در بخش هنر و تجربه حاضر بودند. همچنین امسال برای نخستین بار ۸ انیمیشن در جشنواره فیلم فجر حضور داشتند و مورد قضاوت قرار گرفتند. ۱۱ مستند هم در بخش سینما حقیقت سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر حضور داشتند. فیلم‌های این دوره از ۱۲ تا ۲۲ بهمن ۱۳۹۴ در ۲۳ سینما و پردیس سینمایی در تهران برای عموم بنمایش درآمدند.
هیئت انتخاب بخش سودای سیمرغ سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر متشکل از آقایان محمد احسانی، شهرام اسدی، فریدون جیرانی، محمد باقر قهرمانی، حسین کرمی، علیرضا شجاع نوری، رضا مقصودی بودند.
همچنین ابوالحسن داوودی، محمد داوودی، مجتبی راعی، سید جمال ساداتیان، منوچهر شاهسواری، مهدی فخیم زاده و نیکی کریمی به عنوان اعضای هیئت داوران بخش سودای سیمرغ انتخاب شدند.هیئت داوران سودای سیمرغ جشنواره فیلم فجر معرفی شدند وبگاه جشنواره فیلم فجر
برگزیدگان و برندگان جوایز این رویداد در بخش‌های مختلف بدین شرح معرفی شدند:
سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه تماشاگران به ترتیب:
بر اساس اعلام اعضا هیئت انتخاب سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر اسامی فیلم‌های بخش مسابقه سودای سیمرغ بر اساس حروف الفبا بدین شرح است.
سه فیلم اولی ابد و یک روز، ایستاده در غبار و من در بخش سودای سیمرغ نیز مورد داوری قرار گرفتند.
هیئت انتخاب بخش مستند جشنواره فیلم فجر متشکل از محمد رضا اصلانی، مجید خالقی سروش، مرتضی شعبانی، آزاده بیزار گیتی، آرش لاهوتی اسامی ۱۱ فیلم راه یافته به این بخش رقابتی را بدین شرح اعلام کردند:
هیئت انتخاب بخش هنر و تجربه متشکل از آقایان جمال امید، هوشنگ گلمکانی، ایرج تقی‌پور، سیف‌الله صمدیان، جعفر صانعی مقدم، شهرام مکری و امیرحسین علم‌الهدی اسامی ۱۱ فیلم راه یافته به این بخش را بدین شرح اعلام کردند:
امسال نخستین بار بود که انیمیشن‌ها نیز در جشنواره فیلم فجر حضور داشتند. در اولین دوره حضور انیمیشن در جشنواره آثار منتخب این بخش توسط روانبخش صادقی، محمدعلی صفورا، علیرضا گلپایگانی، بهرام عظیمی، علی نوری اسکویی، وحید نصیریان و اسماعیل شرعی مورد داوری قرار گرفتند. فهرست انیمیشن‌های منتخب برای حضور در این بخش به شرح زیر می‌باشند:
مراسم اختتامیه سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر با حضور علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، حسین فریدون دستیار ویژه رئیس جمهوری، حجت‌الله ایوبی رئیس سازمان سینمایی، علیرضا تابش (مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی)، حسین مسافرآستانه مشاور رئیس سازمان سینمایی، مصطفی ابطحی رئیس مؤسسه رسانه‌های تصویری، حسین نوش‌آبادی سخنگوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، حبیب ایل بیگی معاون نظارت و ارزشیابی، کاظم جلالی رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس و جمعی از سینماگران و اهالی رسانه عصر پنجشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۴ در برج میلاد برگزار شد. درب‌های سالن اصلی همایش‌های برج میلاد در ساعت ۱۸:۵۰ به روی حاضران باز شد و مراسم بدون تأخیر پس از تلاوت قرآن و پخش سرود جمهوری اسلامی در ساعت ۱۹:۱۵ آغاز شد. اجرای مراسم اختتامیه این دوره بر عهده محمد سلوکی بود. پس از معرفی برگزیدگان بخش‌های مستند، انیمیشن، هنر و تجربه و اجرای زنده توسط خواننده مطرح موسیقی سنتی محمد معتمدی نوبت به معرفی برگزیدگان بخش سودای سیمرغ رسید که مشترکاً توسط بهرام رادان و محمد سلوکی اجرا گردید. در بخش پایانی با حضور حجت‌الله ایوبی، علی جنتی و محمد حیدری سیمرغ «نگاه ملی» جشنواره فیلم فجر به «نفس» ساختهٔ نرگس آبیار تعلق گرفت. از نکات جالب توجه و مهم این اختتامیه اعلام انتخاب مجدد محمد حیدری (دبیر این دورهٔ جشنواره) با حکم حجت‌الله ایوبی رئیس سازمان سینمایی، به عنوان دبیر سی و پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر که در بهمن سال ۱۳۹۵ برگزار خواهد شد و همچنین زمان کوتاه برگزاری این مراسم به دلیل سخنرانی نکردن هیچ‌کدام از مسئولان بود. اختتامیه سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر را می‌توان کوتاه‌ترین اختتامیه از نظر زمانی دانست.
میلتون بابیت (؛ – ) یک ریاضی‌دان، نظریه‌پرداز موسیقی، موسیقی‌دان، آهنگساز و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود.