moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
"به خدای لاشریک قسم، آنچه لازمه و سعی و کوشش نمودیم، در خصوص واگذار نکردن تالش به دولت روسیه، چاره نشد. آخرالامر سردار روسیه گفت: بلکه از هفت کرور پول دست کشیده باشم، اما از تالش دست نخواهیم کشید!"
"دیگر بدون چاره، من راضی شده‌ام. حال به میر حسن خان تکلیف می‌کنم اگر می‌تواند با دولت روسیه سازش نماید، [سازش] بکند. من هیچ‌وقت از او رنجیده‌خاطر نخواهم شد. امید داریم باز هم ولایت تالش به این دولت، عاید شده باشد."
"و الّا اگر ما را می‌خواهد، ولایت تالش را تخلیه کرده، در وقت آمدن قشون روسیه به تالش، تالش را به تحویل روسیه بدهد و خودش از سرحد [به] این طرف ساکن نموده باشد که ولایت شهر اردبیل را مع ولایت کرگانرود و اسالم و ویلکیج، در عوض تالش به او التفات نمودیم که گذران خود را در آنجا با کمال آسودگی بگذارند و عهد و میثاق با او کردم [که] چقدر همین دولت قزلباشیه برقرار است، همین ولایت‌های مزبوره در تحت تصرف او، در دست اولادان او بر سبیل خالصه بماند."
میر حسن خان با رد خواسته عباس میرزا، حاضر به تخلیه تالش شمالی نشد. سرانجام پس از کش و قوس فراوان و چند درگیری و نیز وارد شدن تلفات سنگین به نیروهای میر حسن خان در اثر هجوم نیروهای روسی، نیروهای میر حسن خان در ژوئیه ۱۸۲۸ میلادی (تیر ۱۲۰۷ خورشیدی) از تالش شمالی خارج شدند.
فتحعلی شاه با شنیدن خبر حضور میر حسن خان در مازندران، دستور اعزام او به تهران را صادر کرد. در همین زمان، ایوان پاسکویچ فرمانده کل قوای قفقاز نیز خواهان استرداد میر حسن خان به امپراتوری روسیه و اعزام او به تفلیس، پایتخت شد اما پیش از اینکه این اتفاق بیفتد، میر حسن خان در روز پنج‌شنبه ۱۲ ژوئیه ۱۸۳۲ میلادی (۲۱ تیر ۱۲۱۱ خورشیدی) در زندان و بر اثر بیماری استسقاء درگذشت.
میرزا احمد لنکرانی فرزند میرزا خداویردی، در کتاب خود، اخبارنامه، علت مرگ میر حسن خان را مسمومیت با دارو ذکر کرده‌است.
با مرگ میر حسن خان، حکومت تنها بخشی از تالش جنوبی که با نام "الوف آستارا" شناخته می‌شد به میر کاظم خان (پسر او و داماد نایب‌السلطنه عباس میرزا) رسید. دودمان خانات تالش از نسل میر حسن خان، حدود ۱۰۰ سال، حکومت "الوف آستارا" را در اختیار داشتند تا این که در زمان رضاشاه، با تغییرات ساختار اداری و سیاسی در منطقه و تشکیل شهرستان و ایجاد فرمانداری حاکمیت این خاندان در منطقه به پایان رسید.
میر حسن خان از دو همسر خود، صاحب ۴ پسر به نام‌های میر عبدالله بیگ، میر جواد بیگ، میر خانکشی بیگ و میر کاظم خان و ۳ دختر به نام‌های میر نساء خانم، میر زهرا خانم و میر سارا خانم بود.
امروزه نوادگان وی در شهرهای آستارا، نمین، لنکران و آستارا (جمهوری آذربایجان) زندگی می‌کنند.
علی عبدالرضایی شاعر، نویسنده، نظریه‌پرداز ادبی و تحلیلگر سیاسی ایرانی-بریتانیایی که بیش از ۳۸ جلد کتاب به رشته تحریر درآورده است. او قبل از ترک ایران در سال ۱۳۸۰ به عنوان یکی از نوآورترین شاعران ادبیات معاصر فارسی شناخته می‌شد. او ایده ایرانارشیسم را به عنوان راهی برای مبارزه با حاکمیت جمهوری اسلامی مطرح کرد.
عبدالرضایی پس از اتمام دورهٔ متوسطه و به منظور ادامه تحصیل به تهران نقل مکان کرد. او فارغ‌التحصیل رشتهٔ مهندسی مکانیک از دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی تهران است.
فعالیت عبدالرضایی به عنوان شاعر از سال ۱۳۶۴ آغاز شد. مدتی نگذشت که او از تدریس و سخنرانی عمومی در ایران منع شد. در سال ۱۳۷۶ زمانی که خاتمی رئیس‌جمهور وقت ایران، شد سانسورها کاهش داده شد، کتاب سوم عبدالرضایی با عنوان «پاریس در رنو» در ایران منتشر شد. این مجموعه شعر به دلیل دیدگاه‌های آوانگارد زبانی و رویکردهای تازه پست‌مدرنیستی بسیار مورد توجه قرار گرفت. از کتابهایی که تاکنون از وی منتشر شده‌است، دوازده کتاب در ایران و بقیه در خارج از ایران انتشار یافته‌اند. بعضی کتاب‌های شعر عبدالرضایی به زبان‌های دیگر ترجمه و منتشر شده وی در جشنواره‌های بین‌الملی شعری متعددی شرکت کرده و به شعرخوانی پرداخته‌است. در زمان حضورش در ایران، به گفته خودش تنها دعوت‌هایی را که توسط دانشگاه‌ها ارائه شده بود، می‌پذیرفت. از این رو او به «شاعر دانشگاه» شهرت یافته بود.
وزارت ارشاد پس از انتشار «شینما»، نشر نوشته‌های او را ممنوع کرد و او را از تدریس و سخنرانی منع کرد.
بنابراین در سال ۲۰۰۱ ایران را ترک کرد، او ابتدا به فرانسه، سپس به آلمان و از سال ۲۰۰۵ در انگلستان اقامت گزید. پس از استقرار در انگلستان، شروع به برگزاری کارگاه‌های شعر کرد و از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ به عنوان رئیس سازمان نویسندگان در تبعید بریتانیا انتخاب شد.
او در سال ۲۰۱۴ فضایی آنلاین و کانال تلگرام به نام کالج شعر را برای علاقه‌مندان به یادگیری شعر و نویسندگی ایجاد کرد.
عبدالرضایی در سایت ایرانارشیسم ادعا کرده که در پی اعتراضات دی ۱۳۹۶ ایران چند تن از شاگردان او کشته و زندانی شدند؛ بنابراین تمرکز آموزه‌های او از شعر و نویسندگی به مبارزه سیاسی علیه حکومت جمهوری اسلامی تغییر یافت.
عبدالرضایی سرودن را به‌طور حرفه‌ای با انتشار اولین کتابش با نام «تنها آدم‌های آهنی در باران زنگ می‌زنند» در سال ۱۳۷۲ آغاز کرد. در اوایل دهه هفتاد، عبدالرضایی به همراه چند شاعر دیگر به پست مدرنیسم گرایش پیدا کرد.
تاکنون دوازده جلد از کتابهای شعر علی در ایران به چاپ رسید و بقیه نیز در تبعید منتشر شده‌اند. در ماه بهمن سال ۱۳۹۲، سال‌ها پس از تبعید و ۱۳ سال پس از توقیف کل آثارش در ایران، دولت روحانی در شروع کارش، اجازه انتشار چهار کتاب جدیدتر عبدالرضایی را بین سال‌های ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۳ داد. اما دقیقاً هفت ماه بعد، حکومت اسلامی آنها را در نمایشگاه کتاب تهران مصادره کرد و باز ممنوعیت نشر و فروش آثار عبدالرضایی از سر گرفته شد و تا امروز ادامه دارد.
مجله شعر اینترنشنال خاطرنشان می‌کند که اشعار پست مدرن عبدالرضایی «بر ماهیت پیچیده زبان، دانش و ذهنیت متمرکز است».
عبدالرضایی که «شاعر آنارشیست» نیز نامیده می‌شود، یکی از ۳۴ شاعر بین‌المللی است که آثارش توسط کتابخانه ملی بریتانیا برای آرشیو صدا انتخاب شده‌است. اشعار او به زبان‌های دیگر از جمله انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، ترکی، اسپانیایی، عربی، پرتغالی، هلندی، سوئدی، فنلاندی، کرواتی، اردو و … ترجمه و منتشر شده‌است. او همچنین مدیر و صاحب امتیاز مجله فایل شعر است. این مجله مرجع تخصصی شعر و داستان است که ماهانه توسط انتشارات کالج شعر، منتشر می‌شد.
عبدالرضایی را «یکی از تأثیرگذارترین شاعران ایران» و همچنین «یکی از جدی‌ترین و جنجالی‌ترین شاعران نسل جدید شعر فارسی» معرفی کرده‌اند. تأثیر او حتی بر بسیاری از نویسندگان و پدید آورندگان ژانرهای مختلف غیرقابل انکار است و انگیزه گروهی از شاعران جوان برای ایجاد فرم و ساختار تازه در شعر نو فارسی است. جنبش شعر نو فارسی دارای زبان محاوره‌ای و موضوعات مدرن است که از مضامین سنتی احساسات سطحی و غیره عبور می‌کند.
عبدالعلی دستغیب، پرهام شهرجردی، تیرداد نصری، امین قضایی، مجیب مهرداد،منصور پویان و سعید احمدزادهٔ اردبیلی آثار او را نقد کرده‌اند.
در سیاست، عبدالرضایی بر این باور است که یک دموکراسی واقعی هرگز نمی‌تواند «از بالا به پایین» اعمال شود بلکه همیشه از پایین به بالا رشد می‌کند.
نظریه‌پردازی سیاسی علی عبدالرضایی که از سال ۲۰۰۰ میلادی آغاز شد، همیشه کنشی ضدِ اقتدار داشته و با ترکیب آنارشیسم و اکوسوسیالیسم و خرد پارتی در نهایت به ایرانارشیسم منجر شد. سخنرانی‌های سیاسی او بیشتر در گردهمایی‌های مجازی و زیرزمینی اتفاق افتاده که همه‌شان در وبسایت یوتیوب موجود است. از وی تاکنون مقالات متعدد آنارشیستی منتشر شده که در چندین جلد کتاب الکترونیکی منتشر شده.
جهت اجرای تمرکززدایی، عبدالرضایی بر این باور است که هر وزارت‌خانه‌ای با ادارات دولتی وابسته‌اش باید در یک استان مستقر شود تا از این طریق پخش اطلاعات و قدرت و ثروت در سراسر ایران ممکن شود. در این امر باور بر این است که ادارات غیرمتمرکز، مشاغل و ثروتی را که ایجاد می‌کنند بین مردم ساکن در آن مناطق توزیع می‌کنند و همه در پایتخت انباشته نمی‌شود.
با ایجاد ادارات همه‌پرسی، دموکراسی در عمل بیمه می‌شود. این ادارات هر شش ماه، وظیفه جمع‌آوری آرای مردم در امور مربوط به اداره کشور را بر عهده خواهند داشت و هر گونه فرصتی را برای ایجاد دیکتاتوری از بین می‌برند.
عبدالرضایی همچنین دو نوع دموکراسی را برای ایران در نظر می‌گیرد که آن را «دموکراسی ترکیبی» متشکل از دموکراسی‌های مستقیم و غیرمستقیم می‌نامد. در ، کارنامه مدیران کشور و استان‌ها از طریق همه‌پرسی به رأی عموم مردم گذاشته می‌شود تا مردم برای چهار سال مجبور نباشند برای یک انتخاب اشتباه، تاوان دهند. در ، نمایندگان مجلس و رئیس‌جمهور هر چهار سال از طریق انتخابات سراسری تعیین می‌شوند.
علی عبدالرضایی از میان شاعران ایرانی علاقه ویژه‌ای به شعرهای فروغ فرخزاد و از میان شاعران غیر ایرانی نیز به آثار ناظم حکمت، ولادیمیر مایاکوفسکی و آرتور رمبو علاقه دارد.
حسن بهرام‌نیا چهره سیاسی اصولگرا و استاندار استان ایلام در دولت سیزدهم است. وی نماینده مردم نهاوند در دهمین دوره مجلس شورای اسلامی نیز بوده‌است. بهرام‌نیا با کسب ۳۱٬۱۳۲ رأی از مجموع ۹۰٬۴۳۲ رأی معادل ۳۴٫۴۳ درصد از آرا توانست از حوزه انتخابیه نهاوند به مجلس راه پیدا کند.
در ۲۸ شهریور ۱۴۰۱ شبکۀ خبری تحلیلی صنعت حمل و نقل (تین‌نیوز) با انتشار خبری از ضرب و شتم یک رانندۀ اتوبوس توسط حسن بهرام‌نیا و نیز برخورد توهین‌آمیز او با یکی از کارمندان سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای که نمایندۀ ادارۀ کل راهداری قزوین بوده‌است در روز ۲۷ شهریور ۱۴۰۱ در مرز مهران و در جریان بازگشت مسافران از پیاده‌روی اربعین خبر داد.تین‌نیوز: "استاندار ایلام رانندۀ اتوبوس را کتک زد"، نوشته‌شده در ۲۸ شهریور ۱۴۰۱؛ بازدید در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱. به گزارش تین نیوز و به نقل از شاهدان عینی، حسن بهرام‌نیا استاندار ایلام با لگد زیر میز خدمت کارمند سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای زده و سپس به سمت یک رانندۀ اتوبوس حمله کرده و به سینۀ او مشت زده و دفترچۀ ثبت ساعت این راننده را نیز مصادر کرده است. این اقدام با موجی از انتقادات از عملکرد حسن بهرام‌نیا همراه بود و رانندگان و فعالان صنفی و کارگری مربوط به بخش خدمات رانندگی اقدام به انتقاد از بهرام‌نیا در شبکه‌های اجتماعی و نیز شکایت از وی کردند.تین‌نیوز: "درخواست رانندگان اتوبوس برای عزل یا عذرخواهی رسمی استاندار ایلام"، نوشته‌شده در ۲۹ شهریور ۱۴۰۱؛ بازدید در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱. با این وجود روابط‌ عمومی و امور بین‌الملل استانداری ایلام یک روز بعد با انتشار نامه‌ای از یک سو این درگیری را تکذیب کرد و از سوی دیگر از «هدایت» برخی از «رانندگان مربوط به ناوگان اتوبوسرانی استان‌های فاقد زائر» از طریق «ورود و دلالت نیروی انتظامی و راهنمایی و رانندگی» خبر داد که از ارائۀ خدمات به «زائران مسیرهایی مانند تهران، قم و اصفهان» خودداری کرده‌اند. در این نامه همچنین ضمن محکوم کردن انتشاردهندگان خبر به «کمرنگ کردن عملکرد مدیران خدوم به‌ ویژه استاندار ایلام»، دربارۀ برخورد با کارمند راهداری نیز این فرد به «عدم اهتمام کارمند به انجام وظیفه خود» متهم و ادعا شد که بهرام‌نیا «به منظور جلوگیری از وقوع هرگونه بحران و تسهیل بازگشت زوار به شهرهای مقصد»، دست به «سامان‌‌دهی اتوبوس شهرهای مختلف» زده و اتوبوس‌ها را به منظور جلوگیری از «بروز هرگونه مشکل و تحمیل فشار به زوار»، «هدایت» کرده‌است و «تذکر» استاندار توسط رسانه‌ها همچون «برخورد یا اهانت تفسیر شده‌است».تین‌نیوز: "استانداری ایلام هرگونه ادعایی مبنی بر برخورد با رانندگان و یا کارمند راهداری را مردود دانست"، نوشته‌شده در ۲۹ شهریور ۱۴۰۱؛ بازدید در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱.
احمد مرادی (زاده ۱۳۴۷، بندرعباس) چهره سیاسی و نمایندهٔ دورهٔ دهم و یازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزهٔ انتخابیهٔ بندرعباس، قشم، ابوموسی، حاجی‌آباد و بندرخمیر در استان هرمزگان است.
او در انتخابات مجلس دهم، اسفند ۱۳۹۴ با کسب ۱۳۶٬۹۳۵ رای از مجموع ۳۶۲٬۰۴۲ رای معادل ۳۷٫۸۲٪ آرا توانست به عنوان نفر دوم از حوزه انتخابیه بندرعباس و قشم و ابوموسی و حاجی‌آباد و بندرخمیر به مجلس راه پیدا کند.
در انتخابات یازدهمین دورهٔ مجلس هم از مجموع ۲۹۲ هزار و ۲۹۰ رای، مرادی با کسب ۱۶۷,۰۸۴ رای به‌عنوان منتخب مردم به مجلس راه یافت.
وی پیش از نمایندگی مجلس، مسئولیت‌هایی همچون فرماندار شهرستان بندرعباس، مدیرکل سیاسی، انتظامی و امنیتی استانداری هرمزگان و معاون اداره‌کل بازرسی هرمزگان را برعهده داشته است.
علی اکبر کریمی (زاده ۲۸ شهریور ۱۳۴۷ اراک) اقتصاددان، چهره سیاسی اصولگرا و نماینده منتخب مردم اراک در مرحله اول انتخابات دهمین دوره مجلس شورای اسلامی است. وی با کسب ۱۰۳٬۲۳۴ رای از مجموع ۲۶۵٬۲۸۸ رای معادل ۳۸٫۹۱٪ آرا توانست به عنوان نفر اول از حوزه انتخابیه اراک، کمیجان و خنداب به مجلس راه پیدا کند.
عضویت در کمیسیون اقتصادی مجلس و ریاست فراکسیون توسعه صادرات ایران و نائب رئیس فراکسیون ایرانیان مقیم خارج از کشور در مجلس دهم از مسئولیت‌های کریمی است.
کریمی در نطقی تامل‌برانگیز در صحن مجلس از فساد در صندوق ذخیره فرهنگیان و طرح تحقیق و تفحص از این صندوق را خبر داد و اعلام کرد منشأ مشکلات در شرکت ماشین سازی اراک نیز انتصاب یکی از نزدیکان فانی وزیر آموزش و پرورش است.
علی اکبر کریمی نماینده اراک در تیرماه ۹۵ نیز از رانت و فساد در بنادر کشور نیز گفته بود.
شهردار اراک از تیر ماه ۱۳۸۶ تا مهرماه ۱۳۸۸
ماریا ساوینووا ورزشکار روس در رشته دو ۸۰۰ متراست. او بیشتر به خاطر بردن مدال طلا در بازی‌های المپیک لندن در سال ۲۰۱۲ و مسابقات جهانی۲۰۱۱ در دئگو کره جنوبی شناخته شده است.
ساوینووا در چلیابینسک به دنیا آمد. در سال۲۰۰۹ در مسابقات داخل سالن اروپا در دو ۸۰۰ متر و یک سال بعد در مسابقات جهانی داخل سالن (و همچنین ۸۰۰ متر) قهرمان شد.
در نوامبر ۲۰۱۵ ساوینووایکی از دوندگان روس بود که سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ به خاطر دوپینگ در مسابقات المپیک لندن به همراه اکترینا پویگسوتووا
مادام‌العمر از شرکت در مسابقات محروم شد.http://www.cbc.ca/sports/olympics/summer/trackandfield/wada-iaaf-doping-report-1.3310382
ایستگاه وستهام () یکی از ایستگاه‌های متروی لندن است.
این ایستگاه که در ناحیه وستهام قرار دارد در سال ۱۹۰۱ میلادی تأسیس شده و جزئی از خط جوبیلی، خط همرسمیت و سیتی و خط ناحیه متروی لندن می‌باشد.
دولت مالزی () اشاره دارد به دولت فدرال یا دولت ملی مستقر در کوالالامپور و منطقه فدرال پوتراجایا. کشور مالزی فدراسیونی از ۱۳ ایالت می‌باشد، که توسط پادشاهی مشروطه مدیریت می‌شود و در نظام وستمینستر، به عنوان یک دموکراسی نیابتی طبقه‌بندی می‌شود. دولت فدرال مالزی بر پایه اصل تفکیک قوا، از سه شاخه: مجریه، مقننه و قضائیه تشکیل شده است.
دریچه از جمله سازه‌های کنترل‌کننده جریان هستند که در شکل‌ها و با نحوه عملکردهای متفاوتی مورد استفاده قرار می‌گیرند. sluice (/slus/ "SLOOS") یک واژه آلمانی به معنی کانال است. قبل از دریچه ها معمولا یک کانال وجود دارد. بنابراین در ادبیات مهندسی عموما Sluice Gate به دریچه ای گفته می شود که روی کانال و به منظور کنترل جریان نصب می شود . از جمله محل‌های استفاده دریچه‌ها می‌توان در روی تاج سریزهای لبه آبریز یا در محل خروج آب از دریاچه به رودخانه و کانال باشد .
دریچه‌های کشوئی و قطاعی از جمله متداولترین سازه‌های هیدرولیکی متحرک هستند که به منظور تنظیم سطح آب و دبی جریان در کانال‌های آبیاری، مجرای تخلیه رسوبات بندهای انحرافی، دهانه‌های آبگیر، سرریز سدهای بزرگ مورد استفاده قرار می‌گیرند.
دریچه های عمودی رایج ترین دریچه ها در کانال های باز هستند. عملکرد این دریچه ها در دو رژیم جریان است: جریان آزاد (پرش هیدرولیکی آزاد) و جریان مستغرق (پرش هیدرولیکی مستغرق). مهمترین اعماق در طراحی دروازه های دریچه ای عبارتند از :
formula_1: عمق بالادست
formula_2: میزان بازشدگی دریچه
formula_3: نقطه تمرکز جریان
formula_4: عمق اولیه پرش هیدرولیکی
formula_5: عمق ثانویه پرش هیدرولیکی
formula_6: عمق پایین دست
جریان زیر Sluice Gate را می‌توان با استفاده از مفهوم انرژی-تکانه با فرض ناچیز بودن تلفات انرژی توصیف کرده و دبی عبوری از دریچه عمودی را می توان با استفاده از رابطه زیر تخمین زد :
در این رابطه ضریب گذردهی (Cd) دریچه کشویی برای پرش هیدرولیکی آزاد (جریان آزاد) از رابطه زیر بدست می آید :
ضریب گذردهی دریچه کشویی برای پرش هیدرولیکی مستغرق (جریان مستغرق) از رابطه زیر بدست می آید :
شوکو آساهارا ؛ زاده - درگذشته ) رهبر مذهبی گروه اوم‌شینریکیو اهل ژاپن بود.
او گروه اوم‌شینریکیو را در سال ۱۹۸۴ بنیانگذاری کرد. شوکو آساهارا خود را هم مسیح و هم نخستین کسی می‌دانست که بعد از بودا به مرحله معرفت حقیقی یا تنویر رسیده‌است. پس از حادثه حمله با گاز سارین در متروی توکیو در سال ۱۹۹۵ دستگیر و محکوم به اعدام شد.
حکم اعدام او در ۶ ژوئیه ۲۰۱۸ با دار زدن اجرا شد. شش نفر دیگر از متهمان حملات متروی توکیو نیز در همان روز اعدام شدند.
ویاسَ () شخصیتی موردِ احترام در سنّتِ هندوان است. همچنین گاهی از وی با نام "ودا ویاسَ" (वेदव्यास) و "کریشنا" نیز یاد می‌شود. او نویسندهٔ مهاباراتا و شخصیتی در آن است. نوشتنِ وداها و پورانه‌ها به وی منسوب است. ویاسَ از "هفت‌جاودانان" در باور هندوان است.
فستیوالِ گورو پورنیما به وی اختصاص یافته و باور بر آنست که زادروزِ وی و روزِ جدا کردنِ وداها است.
هاینریش ویلهِلْم اِرْنْسْت ( – ) آهنگساز و نوازندهٔ چیره‌دست ویولن و ویولا اهل موراویا (جمهوری چک کنونی) بود.
او را برجسته‌ترین نوازندهٔ ویولن در عهد خود و یکی از بزرگترین جانشینان نیکولو پاگانینی می‌دانند. او از دوستان نزدیک هکتور برلیوز و فلیکس مندلسون بود.
هاینریش ارنست روش‌های جدیدی برای اجرای پُلی‌فونیک (چندصدایی) موسیقی توسط ویولن ابداع کرد.
رمزگذاری سرتاسر یک سیستم ارتباطی است که تنها افراد دو طرف ارتباط، قادر به خواندن پیام‌ها هستند. در این شیوه ارتباطی، شنود کلیدهایی که برای رمزگذاری مکالمه استفاده می‌شود برای هیچ فردی از جمله رساننده خدمات اینترنتی و ارائه دهندگان خدمات مخابراتی امکان‌پذیر نخواهد بود. در رمزگذاری سرتاسر از آنجا که هیچ شخص دیگری امکان کشف داده‌های در حال مبادله یا ذخیره را ندارد، امکان مراقبت و دستکاری غیرممکن است. به همین دلیل شرکت‌هایی که از شیوه رمزگذاری سرتاسر استفاده می‌کنند، نمی‌توانند پیام‌های مشتریان خود را به مقامات امنیتی ارائه دهند.
آیلین وورنوس (؛ – ) یک قاتل زنجیره‌ای اهل ایالات متحده آمریکا بود.
آیلین در خانواده ۳ نفره به دنیا آمد و بعد از تولد آیلین پدر خانواده آن ها را ترک میکند چون پدرشان متجاوز تحت تعقیب بود و مادر آن ها هم بعد ۴ سالگی آیلین آن را ترک میکند و آیلین پیش پدر و مادر بزرگش بزرگ شد و پدر بزرگ او مدام به او تجاوز میکرد و وقتی پدر بزرگ او در حال کتک زدن او بود او را وادار به برهنه شدنش میکرد او همچنین برای دریافت مواد و سیگار و غذا در مدرسه مجبور به تن فروشی بود و پدر بزرگ او او را به یک نفر میفروشد و آن شخص خریدار که دوست پدر بزرگ او بود به او مدام تجاوز کرد و آیلین هم از دست او فرار کرد و به شهر دیگری رفت و ازدواج کرد ولی طولی نکشید که طلاق گرفت و رفت. او بزرگ شد و او کارش را به عنوان دزدی و فروش مواد و جیب بری و غیره در خیابان ها شروع کرد و در نهایت او کارش را به تن فروشی تغییر داد
بعد مدتی او اولین قتلش را با اسلحه شروع کرد و در دادگاه دلیل قتلش را تجاوز و دفاع از خود بیان کرد و همچنین بعد مدتی او گفت که پلیس ها نمی‌خواستند کاری کنند و گرنه من اینقدر از خودم اثر انگشت بجا گذاشته ام که یک کودک هم می‌توانست تشخیص بده کار من بوده و در نهایت
او در سال ۲۰۰۲ میلادی به جرم کشتن حداقل ۷ مرد در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی اعدام شد.
در سال 2003 از روی این شخصیت فیلمی با نام هیولا () با بازی شارلیز ترون و کارگردانی پتی جنکینز ساخته شد که با استقبال خوب منتقدان نیز همراه بود و توانست یک جایزه اسکار را نیز برای بازیگر نقش اصلی یعنی شارلیز ترون به ارمغان آورد.
برونیسواف هوبرمان (؛ ؛ – ) یک نوازندهٔ مشهور ویولن اهل لهستان بود.
وی را بابت ترجمان و روش خاص و شخصی‌اش از اجرای موسیقی کلاسیک، انعطاف‌پذیری در اجرا و طنین صوتیِ منحصر به‌فردش ستوده‌اند. ویولنِ او «استرادیواری گیبسون اکس-هوبرمان» (ساخته شده در کرمونا) بود که در زمان حیاتش، دو مرتبه به سرقت رفت و بعد پیدا شد.
یکی دیگر از دلایل شهرت او، بنیان‌گذاری «ارکستر فیلارمونیک اسرائیل» است که در هنگام برپایی، «ارکستر فیلارمونیک فلسطین» نام داشت که سبب گردید حدود ۱۰۰۰ یهودی اروپایی، از دستِ آزار و تعقیب آلمان نازی خلاصی یابند.Anastasia Tsioulcas, "Huberman's List: How a Violinist Saved Jews in World War II," April 4, 2013, National Public Radio's Deceptive Cadence blog, URL=http://www.npr.org/blogs/deceptivecadence/2013/04/02/176018068/hubermans-list-how-a-violinist-saved-jews-in-world-war-iiElisa Spungen Bildner, "Shining a Light on the Holocaust saga of Bronislaw Huberman," October 18, 2012, JTA, URL'http://www.jta.org/news/article/2012/10/18/3109661/shining-a-light-on-the-holocaust-saga-of-bronislaw-huberman
بهرام تاج‌گردون (زاده ۱۳۲۵ در گچساران) سیاستمدار اصلاح‌طلب ایرانی است، که در دوره‌های اول و سوم مجلس شورای اسلامی بعنوان نماینده گچساران از استان کهگیلویه و بویراحمد در مجلس حضور داشت.
وی دانش‌آموخته کارشناسی زیست‌شناسی است. او از نجات یافتگان بمب‌گذاری در دفتر حزب جمهوری اسلامی در تاریخ ۷ تیر ۱۳۶۰ می‌باشد.
تاجگردون در انتخابات دوره نخست مجلس شورای اسلامی، در رقابت‌های انتخاباتی با کسب ۵۲٫۵ درصد، از مجموع ۳۹ هزار و ۳۲۳ آراء ماخوذه، ۲۰ هزار و ۶۵۰ رای را به خود اختصاص داد و موفق شد به مجلس نخست راه یابد.
وی همچنین در انتخابات دوره سوم مجلس شورای اسلامی با کسب ۳۷٫۷ درصد از ۱۱۳ هزار و ۱۸ رای ماخوذه (۴۲هزار و ۵۹۴ رای) به مجلس سوم راه یافت. وی در انتخابات مجلس چهارم رد صلاحیت شده و در مجلس ششم با وجود پیروزی به دلیل ابطال نتیجه انتخابات از راه یابی به مجلس بازماند. در دوره‌های بعد نیز صلاحیت او برای حضور در انتخابات تأیید نشد.
لئوپولد آئر (؛ ؛ ۷ ژوئن ۱۸۴۵ – ۱۵ ژوئیه ۱۹۳۰) یک آهنگساز، نوازندهٔ ویولن، مدرس موسیقی و رهبر ارکستر اهل مجارستان بود.
او نوازندگی ویولن را در بوداپست فرا گرفت و سپس برای تکمیل آموخته‌های خود به وین رفت. او پس از چندین تلاش ناموفق برای اجرای برنامه و پیدا کردن کارِ مناسب، به هانوفر رفت و به مدت دو سال، شاگردِ یوزف یواخیم بود و از این زمان بود که آیندهٔ شغلی‌اش تغییر کرد. در مدت کوتاهی، مبدل به «کنسرت مایستر» در شهر دوسلدورف و در سال ۱۸۶۸ میلادی، کنسرت مایستر در شهر برلین شد.
لئوپولد آئر یکی از استادان ویولن در کنسرواتوار سنت پیترزبورگ بود. در سفری که به شهر لندن در سال ۱۸۶۸ انجام داد، از او دعوت کردند که در کنسرت «آرشدوک» لودویگ فان بتهوون به همراه آنتون روبینشتاین (پیانو) و کارلو آلفردو پیاتی (ویولنسل) نوازندگی کند. آنتون روبینشتاین به دنبال استادی از کنسرواتوار سنت پیترزبورگ برای خود بود که «لئوپولد آئر» را به او پیشنهاد دادند و لئوپولد قرارداد سه ساله‌ای را امضا کرد، اما در حدود ۴۹ سال در آنجا ماندگار شد.
پیوتر ایلیچ چایکوفسکی یکی از ستایش‌کنندگان سبک نوازندگی وی بود و به‌غیر از او، بسیاری از آهنگسازانِ بالهٔ آن روزگار از جمله الکساندر گلازونف، تک‌نوازی‌های ویولن را، اختصاصاً با اتکا به هنر نوازندگی او می‌نوشتند.
«لئوپولد آئر» شاگردان برجستهٔ فراوانی را تربیت کرد از آن میان می‌توان به «میشا المن»، «یاشا هایفتز»، «ناتان میلشتین»، «کنستانتی گورسکی»، «توشا زیدل»، «ییفریم سیمبالیست»، «کلارا راکمور» و «کتلین پارلو» اشاره کرد.
لئوپولد در سال ۱۹۱۸ به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و در آنجا ساکن شد. در ۲۳ مارس ۱۹۱۸ در تالار کارنگی به اجرای برنامه پرداخت و سپس در شهرهای شیکاگو، بوستون و فیلادلفیا نیز کنسرت‌هایی اجرا کرد. وی در سال ۱۹۳۰ در شهر درسدن، آلمان درگذشت و جسدش در گورستانی در هارتسدیل، نیویورک دفن شد.
او که یهودی بود در حوالی سال ۱۸۷۰ میلادی در کشور روسیه به دین مسیحیت و مذهب ارتودکس (کلیسای ارتدکس روسی) گروید.
مرکز ترقی آمریکایی () یک اندیشکده پژوهش سیاست عمومی ترقی خواه و سازمان مدافع است. این مرکز به گفتهٔ خود «وقف بهبود زندگی آمریکاییان از طریق ایده‌های و کنش مترقی» است. این مرکز دیدگاهی لیبرال را در مورد مسائل اقتصادی ارائه می‌کند. مقر آن در واشینگتن، دی.سی. است. رئیس کنونی آن نیرا تندن در دولت‌های اوباما و کلینتون و کمپین هیلاری کلینتون کار کرده است. اولین رئیس و مدیر عامل مرکز جان پودستا که رئیس ستاد کارکنان بیل کلینتون رئیس جمهور آمریکا بوده است. تام دشل رئیس کنونی هیئت مدیره این مرکز است. مقاله‌ای به تاریخ سال ۲۰۰۸ در تایم اظهار داشت که «از زمانی که بنیاد هریتج به راهبری انتقال رونالد ریگان کمک کرد تا کنون هیچ گروه خارج از دولت دیگری این قدر اثرگذاری نداشته است.»
یوجین اورمندی (؛ ۱۸ نوامبر ۱۸۹۹ – ۱۲ مارس ۱۹۸۵) یک نوازندهٔ مشهور ویولن، رهبر ارکستر، و مدرس موسیقی مجارستانی‌الاصل اهل ایالات متحده آمریکا بود.
یکی از دلایل شهرت او، آن بود که به‌مدت ۴۴ سال، رهبر ارکستر سمفونیک فیلادلفیا بود که یکی از طولانی‌ترین زمان‌هایی است که یک رهبر موسیقی، در یک ارکستر می‌ماند. تحت رهبری او، ارکستر سمفونی فیلادلفیا، ۳ گواهی‌نامه طلایی و ۲ جایزه گرمی کسب کرد.
نماینده حوزه انتخابیه سروستان (استان فارس ) در اولین دوره مجلس شورای اسلامی بود.او با اخذ ۷۴/۴ ٪ (۱۵۷۰۰ رأی ) ارای ماخوذه انتخاب شد.
او در دوره عبدالله نوری معاون وزیر کشور بود. http://www.sobheshiraz.ir/tags/محمدامین-سازگارنژادهمچنین سازگارنژاد در دوران ریاست جمهوری سید محمد خاتمی معاونت وزارت کار و رفاه اجتماعی را و ریاست سازمان فنی و حرفه‌ای کشور را بر عهده داشت و در ماجرای رد صلاحیتهای نمایندگان مجلس ششم به همراه هفتاد نفر دیگر از معاونین وزرای دولت اصلاحات در اعتراض به عملکرد شورای نگهبان استعفا کرد.
او در حال حاضر رئیس سازمان فنی حرفه کشور است.http://www.tasnimnews.com/fa/news/1394/09/29/948374/سازگارنژاد-رئیس-سازمان-فنی-ــ-حرفه-ای-شد?
محمدحسین چهرگانی انزابی متولد ۱۲۹۹ در منطقه انزاب از توابع تبریز است.او تحصیلات حوزوی داشته و در سال ۱۳۷۸ در تبریز درگذشت.پدر او مرتضی جهرگانی انزابی از مراجع تبریز بود.همچنین برادرش عبدالحسین غروریhttp://hashemirafsanjani.ir/fa/content/امام-با-استعفای-میرحسین-موسوی-موافقت-نکردند نماینده اولین دوره مجلس خبرگان رهبری از آذربایجان شرقی بود.http://www.hawzah.net/fa/Mostabser/View/5211/چهرگانی-انزابی-آیت-الله-حاج-شیخ-مرتضی
او نماینده حوزه انتخابیه تبریز در مجالس اول تا سوم مجلس شورای اسلامی است.
وی ریاست سنی مجلس شورای اسلامی در دوره سوم را بر عهده داشت.
رِد وِلوِت یک گروه دخترانه کی-پاپ است که تحت نظارت اس. ام. اینترتینمنت به فعالیت می‌پردازد.
این گروه در ۱ اوت ۲۰۱۴، با سینگل ترک "«شادی»"، قبل از اطلاع قبلی شروع به کار کرد و بازخورد بسیار خوبی داشت. اوایل فوریه سینگل ترک "«کیک بستنی»" با اضافه شدن یک عضو جدید به گروه منتشر شد و تقریباً در همه چارت‌های کره جنوبی ترند تک رقمی شد، و همچنین در چارت بیلبورد فروش آهنگ جهانی جایگاه سوم را از آن خود کردند. رد ولوت در همان سال اولین اکانت رسمی خود را افتتاح کرد.
آنها ۸ سپتامبر ۲۰۱۵ اولین آلبومشان یعنی "«قرمز»" را منتشر کردند، کامبک "«Dumb Dumb»" در چارت‌ها بسیار قوی عمل کرد و توانست جایگاه سوم را در چارت بیلبورد فروش آهنگ جهانی بدست بیاورد؛ و در همین سال موفق به کسب جایزه «بهترین گروه جدید» از جشنواره سئول موزیک آواردز شد.
در اوت ۲۰۱۶ کامبک "«رولت روسی»" منتشر شد و موفقیت بسیار زیادی را برای رد ولوت به ارمغان آورد.
این گروه عملکرد بسیار موفقی در سال‌های فعالیت خود داشته است و توانسته محبوبیت بسیار قابل توجه ای بدست آورد. رد ولوت بیش از ۵۰ موزیک شو و ۵۰ جایزه مهم در طول سال‌های فعالیت خود به دست آورده که از بین آنها می‌توان به «بهترین گروه دختر» جشنواره ماما و نامزدی«آهنگ سال» اشاره کرد.
این گروه اولین گروه دختر کی-پاپ است که در آمریکای شمالی تور برگزار کرده‌است و در چارت‌های آی‌تیونز و بیلبورد عمل کرد قابل توجهی داشته‌است.
این گروه اولین گروه کی پاپ است که در مقابل رهبر کره شمالی اجرا کرده‌است.
رد ولوت در سال ۲۰۱۷ موفق به کسب جایگاه اول بین بهترین آلبوم کی-پاپ با "«پرفکت ولوت»" در بین ۷۲۹ آلبوم بوده‌است. تیتر یا عنوان این آلبوم با نام "«دالی موشه»" هم موفقیت‌های زیادی را برای گروه به دنبال داشت، این اولین باری بود که گروه سبک گرل کراش را تجربه می‌کرد. کامبک‌های بعدی به ترتیب: "«پسر بد»، «پاور آپ» و «پسر واقعاً بد»" بودند
گونه‌های گیاهان کتابی است که توسط کارل لینه در سال ۱۷۵۳ منتشر شد و تمام گونه‌های گیاهان شناخته شده تا آن زمان را براساس سرده طبقه‌بندی و لیست کرده است. این اولین کاری است که در آن نام علمی به طور مداوم به کار برده شده و نقطه شروع استفاده از روش نامگذاری گیاهان است.
گونه‌های گیاهان در اول ماه مه ۱۷۵۳ توسط Laurentius Salvius در دو جلد در استکهلم منتشر شد. در ۱۷۶۲–۱۷۶۳ چاپ دوم آن و در ۱۷۶۴ چاپ سوم آن منتشر شد. گرچه چاپ سوم کمی با چاپ دوم فرق داشت.. بعد از مرگ لینه در سال ۱۷۷۸ چاپ‌های دیگری منتشر شد، چاپ پنجم در ۱۸۰۰ تحت نظارت کارل لودویگ ویلدنف مدیر باغ گیاه‌شناسی برلین در ۴ جلد چاپ شد.
در یهودیت، اصلاح با تیغ بر اساس تفسیر خاخامی لاویان ۱۹:۲۷ که می‌گوید: «گوشه‌های سر خود را متراشید، و گوشه‌های ریش خود را مچینید» ممنوع است. میشنا این را به عنوان منعی بر استفاده از تیغ بر روی ریش تفسیر می‌کند. این ممنوعیت در مکتوبات کابالایی بیشتر بسط داده شده است. ممنوعیت هلاخایی به تراشیدن موی قسمت کنار گوش و گوشه‌های ریش به وسیلهٔ تیغ اعمال می‌شود.
لیست زیر رویدادهایی است که در طی سال ۲۰۱۳ (میلادی) در ارمنستان اتفاق افتاده است.
لیست زیر رویدادهایی است که در طی سال ۲۰۱۰ (میلادی) در ارمنستان اتفاق افتاده است.
لیست زیر رویدادهایی است که در طی سال ۲۰۱۲ (میلادی) در ارمنستان اتفاق افتاده است.
لیست زیر رویدادهایی است که در طی سال ۱۹۸۷ (میلادی) در ارمنستان اتفاق افتاده است.
لیست زیر رویدادهایی است که در طی سال ۱۹۸۸ (میلادی) در ارمنستان اتفاق افتاده است.
لیست زیر رویدادهایی است که در طی سال ۱۹۱۸ (میلادی) در ارمنستان اتفاق افتاده است.
لیست زیر رویدادهایی است که در طی سال ۱۹۹۱ (میلادی) در ارمنستان اتفاق افتاده است.
لیست زیر رویدادهایی است که در طی سال ۲۰۱۶ (میلادی) در ارمنستان اتفاق افتاده است.
لیست زیر رویدادهایی است که در طی سال 1992 (میلادی) در ارمنستان اتفاق افتاده است.
لیست زیر رویدادهایی است که در طی سال ۲۰۰۶ (میلادی) در ارمنستان اتفاق افتاده است.
لیست زیر رویدادهایی است که در طی سال ۲۰۱۴ (میلادی) در ارمنستان اتفاق افتاده است.
میشا (میخائیل سولوویچ) اِلمن (؛ ۲۰ ژانویه ۱۸۹۱ – ۵ آوریل ۱۹۶۷) یک نوازندهٔ برجستهٔ ویولن اهل اوکراین و ایالات متحده آمریکا بود.
شهرت او بواسطه اجرهای بی‌نقص، صداسازی زیبا و سبک پُراحساس نوازندگی‌اش بود.
او نواختن ویولن را از سن ۶ سالگی زیر نظر استادانی چون «فیدلمان» و «آدولف برودسکی» آغاز کرد و در سن ۱۱ سالگی، در حضور «لئوپولد آئر» چنان اجرایی داشت که «آئر» بلافاصله او را در کنسرواتوار سنت پیترزبورگ پذیرفت.
کمی بعد «لئوپولد آئر» ترتیبی داد تا او در ارکستر مشهور «کولون» ویولن بنوازد. لئوپولد که می‌دانست مدیر و رهبر این ارکستر «اِدوار کولون» از نوازندگان کم‌سن‌وسال متفر است، سنِ میشا را پیش از اجرای برنامه به او نگفت. در روز و زمانِ موعود، وقتی «اِدوار کولون» دید که یک پسربچه برای اجرا به روی صحنه آمد بسیار خشمگین شد و با صراحت از ادامه برنامه و نوازندگی با او سر باز زد. تلاش‌های اطرافیان برای متقاعد ساختن «کولون» و اشاره به این موضوع که او از شاگردان خودِ لئوپولد است، تأثیری بر وی نداشت و او گفت: «من هرگز با یک بچه برنامه اجرا نکرده‌ام و حالا هم این کار را نخواهم کرد». در نتیجه میشا مجبور شد با همنوازی یک پیانیست دیگر به اجرای برنامه بپردازد و کولون روی صندلی نشست و به اجرای او گوش فرا داد. میشا اِلمن دربارهٔ خاطرهٔ آن روز و وقایعش می‌گوید: «من در آن هنگام ۱۱ سال داشتم. وقتی کولون مرا دید، در حالی که ویولن به دست داشت و آمادهٔ ورود به صحنه بود، مکثی کرد و خود را جمع‌وجور کرده و با تأکید تمام گفت: با یه بچه برنامه اجرا کنم؟ هرگز! و بعد هرکاری کردند، به روی صحنه نیامد و من مجبور شدم با همراهی یک پیانو، برنامه اجرا کنم. پس از آنکه او نوازندگی مرا دید، به نزد من شتافت و گفت: بهترین عذرخواهی که من می‌توانم بخاطر حرف‌هایم از تو بکنم آن است که به من افتخار بدهی و در «ارکستر کولون» در پاریس برای ما بنوازی. او به قولش وفادار ماند و ۴ ماه بعد، من به شهر پاریس رفتم و کنسرتوی مندلسون را با موفقیت بسیار به اجرا درآوردم».Donald Brook: "Violinists of Today"
لیست زیر رویدادهایی است که در طی سال ۲۰۰۱ (میلادی) در ارمنستان اتفاق افتاده است.
لیست زیر رویدادهایی است که در طی سال ۲۰۰۰ (میلادی) در ارمنستان اتفاق افتاده است.
لیست زیر رویدادهایی است که در طی سال ۲۰۰۷ (میلادی) در ارمنستان اتفاق افتاده است.
لیست زیر رویدادهایی است که در طی سال ۲۰۰۸ (میلادی) در ارمنستان اتفاق افتاده است.
این مقاله فهرست سال‌ها در ارمنستان می‌باشد. همچنین می‌توانید گاه‌شماری رویدادهای تاریخی ارمنستان را مشاهده نماید. برای مقالات که تنها دربارهٔ سال‌ها در ارمنستان نوشته شده است را مشاهده نماید.
شاهد خموش سریال جنایی انگلیسی است که توسط شبکه تلویزیونی بی‌بی‌سی ساخته شده‌است. این سریال از سال ۱۹۹۶ تا کنون در حال پخش می‌باشد. سریال بر روی یک تیم از پزشکی قانونی و تحقیقات آنها بر روی جنایات و پرونده‌های مختلف تمرکز دارد. تا کنون ۱۹ فصل و ۱۶۸ قسمت از این سریال تهیه شده که همچنان نیز کار تولید آن ادامه دارد.
کَتلین پارلو (؛ ۱۸۹۰ – ۱۹۶۳) یک موسیقی‌دان و نوازندهٔ مشهور ویولن اهل کانادا بود.
تکنیک عالیِ نوازندگیِ او در ویولن سبب شد تا به او لقب «بانوی آرشه طلایی» بدهند.
با آنکه او در سن ۴ سالگی کانادا را ترک کرد (و ساکنِ سان فرانسیسکو شد) و تا سال ۱۹۴۰ میلادی به کانادا بازنگشت، با این وجود، از او با لقب و عنوان «ویولونیست کانادایی» یاد می‌شود.
پارلو در کنسرواتوار سنت پیترزبورگ یکی از شاگردان «لئوپولد آئر» بود. او نخستین فرد خارجی بود که در این کنسرواتوار مشهور تحصیل کرد و در میان ۴۵ دانشجو، تنها دانشجوی مؤنث آن مؤسسه محسوب می‌شد.
کارلو آلفردو پیاتی (؛ ۸ ژانویه ۱۸۲۲ – ۱۸ ژوئیه ۱۹۰۱) یک نوازندهٔ ویولنسل و مدرس مشهور موسیقی اهل ایتالیا بود.
او شاگردان فراوانی را تربیت کرد که از آن میان، می‌توان به «روبرت هوسمان» اشاره کرد.
ناحیه أولاد سلام (به عربی: دائرة أولاد سلام) یک ناحیه در الجزایر است که در استان باتنه واقع شده‌است.
چارلز جُرج گوردون (۲۸ ژانویه ۱۸۳۳ - ۲۶ ژانویه ۱۸۸۵) هم‌چنین مشهور به گوردونِ چینی و گوردون پاشا، ژنرال اسکاتلندی‌تبار ارتش بریتانیا با درجه سرلشکری، خدیو و حاکم بریتانیایی سودان بود.General Charles Gordon (1833 - 1885), "BBC"
ژنرال گوردون در پی حمله قبایل شورشی به رهبری محمد احمد المهدی به خارطوم که نهایتاً به سقوط آن شهر منجر شد، توسط نیروهای المهدی به قتل رسید.
در سال ۱۸۶۰، گوردون داوطلب شد که به چین اعزام شود.Ch'ing China: The Taiping Rebellion در سپتامبر ۱۸۵۹ وارد تیانجین شد. وی در جریان جنگ دوم تریاک، در اشغال پکن و اشغال دخالت داشت. بریتانیا تا اوایل آوریل ۱۸۶۲ شمال چین را در تصرف داشت، اما برای حفظ بندر شانگهای از خطر ارتش تایپینگ‌ها مجبور به عقب‌نشینی از شمال چین شد.Platt, Part II "Order Rising"
با آغاز شورش‌ها در نقاط مختلف چین و به‌خصوص قدرت‌گیری تایپینگ‌ها، دودمان چینگ و بریتانیایی‌ها برای شکست دشمنان مشترک متحد شدند و ارتشی ۳۵۰۰ نفره به‌نام ارتش همیشه پیروز را تأسیس کردند. فرماندهی این ارتش به افسر خوشنامی به‌نام چارلز جرج گوردون سپرده شد.Charles George Gordon, "Britanica"
درپی موفقیت‌های ارتش همیشه پیروز در سرکوب و شکست شورش تایپینگ‌ها، ارتش بریتانیا در تاریخ ۱۶ فوریه ۱۸۶۴ چارلز جرج گوردون را به رتبهٔ سرهنگ دومی ارتقاء درجه داد.The London Gazette: no. 22820. p. 724، "The London Gazette" امپراتور چین نیز به پاس خدماتش، لباس زرد امپراتوری و مقامِ کلاهِ طاووس رتبهٔ ۱ ماندارین را به وی اهدا کرد.Charles George Gordon, "Westminster Abbey"
ژنرال گوردون در سال ۱۸۶۵ از چین به انگلستان بازگشت.
پس از بازگشت از چین، به مدت ۵ سال به ریاست سپاه سلطنتی مهندسین در گریوزند، کِنت منصوب شد.
در سال ۱۸۷۳، اسماعیل پاشا، حاکم مصر به پیشنهاد دولت بریتانیا، ژنرال گوردون را به فرمانداری استان استوایی سودان جنوبی منصوب کرد. در آن‌زمان سودان تحت لوای اداره می‌شد.
ژنرال گوردون بر روی پله‌های کاخ محل سکونت حاکم بریتانیا به قتل رسید.دیپلماسی سیمانی؛ مهر چین بر پیشانی سودان، "بی‌بی‌سی فارسی"
کالبد ژنرال گوردون هیچ‌گاه یافت نشد، اما برای وی در کلیسای جامع سنت پل، سنگ قبری نمادین بنا شد.Heroic Failure and the British, By "Stephanie Barczewski"
در سال ۱۸۹۸ میلادی، فیلد مارشال هربرت کیچنر با گُردان تحت فرمانش، پس از شکست نیروهای المهدی، برای انتقام قتل ژنرال گوردون، مقبره المهدی را ویران کرد و استخوان‌های باقی‌مانده از کالبد المهدی را به رود نیل ریخت.Lessons from the masters, "The Guardian"
در سال ۱۸۹۹ سودان به‌طور کامل مستعمره بریتانیا گردید.
ناحیه وادی النجاء (به عربی: دائرة وادی النجاء) یک ناحیه در الجزایر است که در استان میله واقع شده‌است.
ناحیه أولاد براهیم (به عربی: دائرة أولاد براهیم) یک ناحیه در الجزایر است که در استان سعیده واقع شده‌است.
ناحیه أم الطوب (به عربی: دائرة أم الطوب) یک ناحیه در الجزایر است که در استان سکیکده واقع شده‌است.
ناحیه رأس الماء (به عربی: دائرة رأس الماء) یک ناحیه در الجزایر است که در استان سیدی بلعباس واقع شده‌است.
ناحیه الرواشد (به عربی: دائرة الرواشد) یک ناحیه در الجزایر است که در استان میله واقع شده‌است.
ناحیه سفیزف (به عربی: دائرة سفیزف) یک ناحیه در الجزایر است که در استان سیدی بلعباس واقع شده‌است.
ناحیه سیدی علی بن یوب (به عربی: دائرة سیدی علی بن یوب) یک ناحیه در الجزایر است که در استان سیدی بلعباس واقع شده‌است.
ناحیه سیدی علی بوسیدی (به عربی: دائرة سیدی علی بوسیدی) یک ناحیه در الجزایر است که در استان سیدی بلعباس واقع شده‌است.
ناحیه سیدی علی (به عربی: دائرة سیدی علی) یک ناحیه در الجزایر است که در استان مستغانم واقع شده‌است.
ناحیه سیدی علی ۴۹٬۵۵۱ نفر جمعیت دارد.
ناحیه سیدی بوبکر (به عربی: دائرة سیدی بوبکر) یک ناحیه در الجزایر است که در استان سعیده واقع شده‌است.
ناحیه سیدی لحسن (به عربی: دائرة سیدی لحسن) یک ناحیه در الجزایر است که در استان سیدی بلعباس واقع شده‌است.
ناحیه سیدی لخضر (به عربی: دائرة سیدی لخضر) یک ناحیه و ناحیه در الجزایر است که در استان مستغانم واقع شده‌است.
ناحیه سیدی لخضر ۵۹٬۳۶۲ نفر جمعیت دارد.
ناحیه تاجنانت (به عربی: دائرة تاجنانت) یک ناحیه در الجزایر است که در استان میله واقع شده‌است.
ناحیه تسدان حداده (به عربی: دائرة تسدان حدادة) یک ناحیه در الجزایر است که در استان میله واقع شده‌است.
ناحیه التلاغمه (به عربی: دائرة التلاغمة) یک ناحیه در الجزایر است که در استان میله واقع شده‌است.
ناحیه ترعی باینان (به عربی: دائرة ترعی باینان) یک ناحیه در الجزایر است که در استان میله واقع شده‌است.
ناحیه سیدی مروان (به عربی: دائرة سیدی مروان) یک ناحیه در الجزایر است که در استان میله واقع شده‌است.
آیاگاوا گوروجی کُشتی‌گیر سوموی اهل استان توچیگی در کشور ژاپن است که دومین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود.
آکاشی شیگانوسوکه کُشتی‌گیر سومو اهل اوتسونومیا، توچیگی در کشور ژاپن است که نخستین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود.
اونوماتسو میدورینوسوکه کُشتی‌گیر سوموی اهل استان ایشیکاوا در کشور ژاپن است که ششمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۸۲۸ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۸۳۵ میلادی بازنشست شد. اونوماتسو میدورینوسوکه توانست ۵ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
اینازوما رایگورو کُشتی‌گیر سوموی اهل استان ایباراکی در کشور ژاپن است که هفتمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۸۳۰ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۸۳۹ میلادی بازنشست شد. اینازوما رایگورو توانست ۱۰ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
شیرانویی داکوئه‌مون کُشتی‌گیر سوموی اهل استان کوماموتو در کشور ژاپن است که هشتمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۸۴۰ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۸۴۴ میلادی بازنشست شد. شیرانویی داکوئه‌مون توانست ۱ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
هیدنویاما رایگورو کُشتی‌گیر سوموی اهل استان میاگی در کشور ژاپن است که نهمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۸۴۷ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۸۵۰ میلادی بازنشست شد. هیدنویاما رایگورو توانست ۶ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
اونریو کیوکیچی کُشتی‌گیر سوموی اهل استان فوکوئوکا در کشور ژاپن است که دهمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۸۶۱ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۸۶۵ میلادی بازنشست شد. اونریو کیوکیچی توانست ۷ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
جینماکو کیوگورو کُشتی‌گیر سوموی اهل استان شیمانه در کشور ژاپن است که دوازدهمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۸۶۷ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۸۶۷ میلادی بازنشست شد. جینماکو کیوگورو توانست ۵ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
کیمنزان تانیگورو کُشتی‌گیر سوموی اهل استان گیفو در کشور ژاپن است که سیزدهمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۸۶۹ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۸۷۰ میلادی بازنشست شد. کیمنزان تانیگورو توانست ۷ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
ساکایی‌گاوا نامیه‌مون کُشتی‌گیر سوموی اهل استان چیبا در کشور ژاپن است که چهاردهمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۸۷۷ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۸۸۱ میلادی بازنشست شد. ساکایی‌گاوا نامیه‌مون توانست ۵ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
اومه‌گاتانی توتارو یکم کُشتی‌گیر سوموی اهل استان فوکوئوکا در کشور ژاپن است که پانزدهمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۸۸۴ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۸۸۵ میلادی بازنشست شد. اومه‌گاتانی توتارو یکم توانست ۹ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
نیشینومی کاجیرو یکم کُشتی‌گیر سوموی اهل استان کاگوشیما در کشور ژاپن است که شانزدهمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۸۹۰ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۸۹۶ میلادی بازنشست شد. نیشینومی کاجیرو یکم توانست ۲ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
کونیشیکی یاسوکیچی یکم کُشتی‌گیر سوموی اهل استان چیبا در کشور ژاپن است که هفدهمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۸۹۶ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۰۱ میلادی بازنشست شد. کونیشیکی یاسوکیچی یکم توانست ۷ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
اوزوتسو مانه‌مون کُشتی‌گیر سوموی اهل استان میاگی در کشور ژاپن است که هیجدهمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۰۱ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۰۸ میلادی بازنشست شد. اوزوتسو مانه‌مون توانست ۲ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
هیتاچیاما تانیه‌مون کُشتی‌گیر سوموی اهل استان ایباراکی در کشور ژاپن است که نوزدهمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۰۳ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۱۴ میلادی بازنشست شد. هیتاچیاما تانیه‌مون توانست ۷ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
اومه‌گاتانی توتارو دوم کُشتی‌گیر سوموی اهل استان تویاما در کشور ژاپن است که بیستیمن کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۰۳ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۱۵ میلادی بازنشست شد. اومه‌گاتانی توتارو دوم توانست ۳ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
روبرت هوسمان (؛ ۱۳ اوت ۱۸۵۲ – ۱۸ ژانویه ۱۹۰۹) یک آهنگساز، نوازندهٔ مشهور ویولنسل و مدرس موسیقی اهل آلمان بود.
او نخستین اجراکنندهٔ برخی آثار مهم یوهانس برامس و ماکس بروخ بود.
او شاگردان فراوانی را تربیت کرد که از آن میان می‌توان به «فریدریش کُخ»، «بوریس بلاخِر»، «والینگفورد ریگر»، «پل کلتزکی» و «فیلیپ روت» اشاره کرد.
واکاشیما گونشیرو کُشتی‌گیر سوموی اهل استان چیبا در کشور ژاپن است که بیست‌ویکمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۰۵ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۰۷ میلادی بازنشست شد. واکاشیما گونشیرو توانست ۴ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
تاچییاما مینیمون کُشتی‌گیر سوموی اهل استان تویاما در کشور ژاپن است که بیست‌ودومین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۱۱ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۱۸ میلادی بازنشست شد. تاچییاما مینیمون توانست ۱۱ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
اوکیدو موریمون کُشتی‌گیر سوموی اهل استان هیوگو در کشور ژاپن است که بیست‌وسومین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۱۲ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۱۴ میلادی بازنشست شد. اوکیدو موریمون توانست ۱۰ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
اوتوری تانیگورو کُشتی‌گیر سوموی اهل استان چیبا در کشور ژاپن است که بیست‌وچهارمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۱۵ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۲۰ میلادی بازنشست شد. اوتوری تانیگورو توانست ۲ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
نیشینومی کاجیرو دوم کُشتی‌گیر سوموی اهل استان کاگوشیما در کشور ژاپن است که بیست‌وپنجمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۱۶ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۱۸ میلادی بازنشست شد. نیشینومی کاجیرو دوم توانست ۱ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
اونیشیکی اوچیرو کُشتی‌گیر سوموی اهل استان اوساکا در کشور ژاپن است که بیست‌وششمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۱۷ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۲۳ میلادی بازنشست شد. اونیشیکی اوچیرو توانست ۵ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
توچیگیاما مورییا کُشتی‌گیر سوموی اهل استان توچیگی در کشور ژاپن است که بیست‌وهفتمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۱۸ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۲۵ میلادی بازنشست شد. توچیگیاما مورییا توانست ۹ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
اونیشیکی دایگورو کُشتی‌گیر سوموی اهل استان آیچی در کشور ژاپن است که بیست‌وهشتمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۱۸ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۲۲ میلادی بازنشست شد. اونیشیکی دایگورو توانست ۶ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
میاگیاما فوکوماتسو کُشتی‌گیر سوموی اهل استان ایواته در کشور ژاپن است که بیست‌ونهمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۲۲ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۳۱ میلادی بازنشست شد. میاگیاما فوکوماتسو توانست ۶ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
نیشینومی کاجیرو سوم کُشتی‌گیر سوموی اهل استان کاگوشیما در کشور ژاپن است که سی‌امین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۲۳ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۲۸ میلادی بازنشست شد. نیشینومی کاجیرو سوم توانست ۱ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
تسونه‌نوهانا کان‌ایچی کُشتی‌گیر سوموی اهل استان اوکایاما در کشور ژاپن است که سی‌ویکمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۲۴ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۳۰ میلادی بازنشست شد. تسونه‌نوهانا کان‌ایچی توانست ۱۰ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
تامانیشیکی سانه‌مون کُشتی‌گیر سوموی اهل استان کوچی در کشور ژاپن است که سی‌ودومین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۳۲ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۳۸ میلادی بازنشست شد. تامانیشیکی سانه‌مون توانست ۹ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
موساشییاما تاکشی کُشتی‌گیر سوموی اهل استان کاناگاوا در کشور ژاپن است که سی‌وسومین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۳۵ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۳۹ میلادی بازنشست شد. موساشییاما تاکشی توانست ۱ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
مینانوگاوا توزو کُشتی‌گیر سوموی اهل استان ایباراکی در کشور ژاپن است که سی‌وچهارمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۳۶ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۴۲ میلادی بازنشست شد. مینانوگاوا توزو توانست ۲ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
فوتابایاما ساداجی کُشتی‌گیر سوموی اهل استان اوئیتا در کشور ژاپن است که سی‌وپنجمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۳۷ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۴۵ میلادی بازنشست شد. فوتابایاما ساداجی توانست ۱۲ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
هاگورویاما ماساجی کُشتی‌گیر سوموی اهل نیگتا در کشور ژاپن است که سی‌وششمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۴۱ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۵۳ میلادی بازنشست شد. هاگورویاما ماساجی توانست ۷ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
آکینومی سِتسو کُشتی‌گیر سوموی اهل استان هیروشیما در کشور ژاپن است که سی‌وهفتمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۴۲ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۴۶ میلادی بازنشست شد. آکینومی ستسو توانست ۱ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
تروکونی مانزو کُشتی‌گیر سوموی اهل استان آکیتا در کشور ژاپن است که سی‌وهشتمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۴۲ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۵۳ میلادی بازنشست شد. تروکونی مانزو توانست ۲ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
مائدایاما ئیگورو کُشتی‌گیر سوموی اهل استان اهیمه در کشور ژاپن است که سی‌ونهمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۴۷ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۴۹ میلادی بازنشست شد. مائدایاما ئیگورو توانست ۱ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
آزومافوجی کانی‌ایچی کُشتی‌گیر سوموی اهل توکیو در کشور ژاپن است که چهل کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۴۸ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۵۴ میلادی بازنشست شد. آزومافوجی کانی‌ایچی توانست ۶ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
چیونویاما ماسانوبو کُشتی‌گیر سوموی اهل هوکایدو در کشور ژاپن است که چهل‌ویکمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۵۱ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۵۹ میلادی بازنشست شد. چیونویاما ماسانوبو توانست ۶ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
کاگامیساتو کیوجی کُشتی‌گیر سوموی اهل استان آئوموری در کشور ژاپن است که چهل‌ودومین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۵۳ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۵۸ میلادی بازنشست شد. کاگامیساتو کیوجی توانست ۴ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
یوشیبایاما جونوسوکه کُشتی‌گیر سوموی اهل هوکایدو در کشور ژاپن است که چهل‌وسومین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۵۴ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۵۸ میلادی بازنشست شد. یوشیبایاما جونوسوکه توانست ۱ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
توچینیشیکی کیوتاکا کُشتی‌گیر سوموی اهل توکیو در کشور ژاپن است که چهل‌وچهارمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۵۴ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۶۰ میلادی بازنشست شد. توچینیشیکی کیوتاکا توانست ۱۰ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
واکانوکانا کانجی یکم کُشتی‌گیر سوموی اهل استان آئوموری در کشور ژاپن است که چهل‌وپنجمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۵۸ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۶۲ میلادی بازنشست شد. واکانوکانا کانجی یکم توانست ۱۰ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
آساشیو تورو سوم کُشتی‌گیر سوموی اهل استان هیوگو در کشور ژاپن است که چهل‌وششمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۵۹ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۶۲ میلادی بازنشست شد. آساشیو تورو سوم توانست ۵ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
کاشیوادو تسویوشی کُشتی‌گیر سوموی اهل استان یاماگاتا در کشور ژاپن است که چهل‌وهفتمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۶۱ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۶۹ میلادی بازنشست شد. کاشیوادو تسویوشی توانست ۵ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
توچینومی ترویوشی کُشتی‌گیر سوموی اهل استان آئوموری در کشور ژاپن است که چهل‌ونهمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۶۴ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۶۶ میلادی بازنشست شد. توچینومی ترویوشی توانست ۳ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
سادانویاما شینماتسو کُشتی‌گیر سوموی اهل استان ناگاساکی در کشور ژاپن است که پنجاهمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۶۵ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۶۸ میلادی بازنشست شد. سادانویاما شینماتسو توانست ۶ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
تامانومی ماساهیرو کُشتی‌گیر سوموی اهل استان آیچی در کشور ژاپن است که پنجاه‌ویکمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۷۰ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۷۱ میلادی بازنشست شد. تامانومی ماساهیرو توانست ۶ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
کیتانوفوجی کاتسوکی کُشتی‌گیر سوموی اهل هوکایدو در کشور ژاپن است که پنجاه‌ودومین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۷۰ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۷۴ میلادی بازنشست شد. کیتانوفوجی کاتسوکی توانست ۱۰ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
کوتوزاکورا ماساکاتسو کُشتی‌گیر سوموی اهل استان توتوری در کشور ژاپن است که پنجاه‌وسومین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۷۳ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۷۴ میلادی بازنشست شد. کوتوزاکورا ماساکاتسو توانست ۵ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
واجیما هیروشی کُشتی‌گیر سوموی اهل استان ایشیکاوا در کشور ژاپن است که پنجاه‌وچهارمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۷۳ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۸۱ میلادی بازنشست شد. واجیما هیروشی توانست ۱۴ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
کیتانومی توشیمیتسو کُشتی‌گیر سوموی اهل هوکایدو در کشور ژاپن است که پنجاه‌وپنجمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۷۴ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۸۵ میلادی بازنشست شد. کیتانومی توشیمیتسو توانست ۲۴ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
واکانوهانا کانجی دوم کُشتی‌گیر سوموی اهل استان آئوموری در کشور ژاپن است که پنجاه‌ و ششمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۷۸ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۸۳ میلادی بازنشست شد. واکانوهانا کانجی دوم توانست ۴ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
واکانوهانا در آوریل ۲۰۲۱به سرطان ریه مبتلا شد. او در ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۲ در بیمارستانی در اوساکا در سن ۶۹ سالگی درگذشت.
مینومی تسویوشی کُشتی‌گیر سومو اهل استان میه در کشور ژاپن است که پنجاه‌وهفتمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۷۹ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۸۰ میلادی بازنشست شد. مینومی تسویوشی توانست ۳ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
تاکانوساتو توشیهیده کُشتی‌گیر سوموی اهل استان آئوموری در کشور ژاپن است که پنجاه‌ونهمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۸۳ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۸۶ میلادی بازنشست شد. تاکانوساتو توشیهیده توانست ۴ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
هوکوتومی نوبویوشی کُشتی‌گیر سوموی اهل هوکایدو در کشور ژاپن است که شصت‌ویکمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۸۷ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۹۲ میلادی بازنشست شد. هوکوتومی نوبویوشی توانست ۸ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
اونوکونی یاسوشی کُشتی‌گیر سوموی اهل هوکایدو در کشور ژاپن است که شصت‌ودومین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۸۷ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۹۱ میلادی بازنشست شد. اونوکونی یاسوشی توانست ۲ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.
آساهیفوجی سه‌ایا کُشتی‌گیر سوموی اهل استان آئوموری در کشور ژاپن است که شصت‌وسومین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۹۰ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۱۹۹۲ میلادی بازنشست شد. آساهیفوجی سه‌ایا توانست ۴ بار قهرمان (یوشو) مسابقات سومو شود.