moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از میان پادشاهان قدیم گشتاسب کسی است که نام او بیشتر از همه در ادبیات پارسی میانه ذکر شده‌است. وی پسر و جانشین لهراسپ بود. در دین‌کرد آمده‌است که زرتشت در سی سالگی نخستین الهام را از اهورامزدا دریافت. ده سال بعد هفتمین وحی بر او صورت گرفت و گشتاسب در همین هنگام دین زرتشت را از او پذیرفت. بزرگترین لشکرکشی این پادشاه جنگ‌هایی بود که با ارجاسپ پادشاه خیونان کرد. سپاه ارجاسپ از چینیان و دیگر اقوام خارجی ترکیب شده‌بود. جنگ های سخت با این پادشاه سرانجام به پیروزی گشتاسب و دین زرتشت پایان یافت. بنابر روایت بندهش نبرد قطعی میان ویشتاسب و ارجاسپ در کوه کومس واقع در مرزسمنان وگرگان رخ داد. بعد از پیروزی گشتاسب پادشاهان بزرگ را به دین نو خواند و برای هر یک نسخه‌ای از کتاب اوستا همراه یکی از مغان فرستاد تا آنان‌را به دین زرتشت رهبری کنند.
دربارهٔ ویشتاسپ (بشتاسب، بشتاسف، گشتاسپ) طبری، مسعودی، دینوری، حمزه اصفهانی، ابوریحان بیرونی، مطهر بن طاهر مقدسی، ثعالبی، دقیقی، فردوسی و ابن بلخی روایاتی نقل کرده‌اند. چون سی سال از سلطنت گشتاسپ گذشت زرتشت از آذربایجان به دربار او رفت و دین جدید را در آنجا اظهار کرد و کتاب موسوم به اوستا که با خط زرین بر روی دوازده هزار پوست گاو نر نوشته شده‌بود، بر پادشاه عرضه کرد. گشتاسپ‌شاه دین زرتشت را پذیرفت و آتشکده‌ها بنا کرد. بعد داستان واقعهٔ جنگ ارجاسپ پادشاه توران پیش می‌آید. ارجاسپ بر کشور گشتاسپ حمله‌ور شد. گشتاسپ برای دفاع، مردانی چون جاماسپ (داماد زرتشت)، زریر برادر خویش و دو پسرش بستور و اسفندیار (سپندیاذ) را داشت. تورانیان بر اثر پهلوانی‌های اسفندیار شکست داده شدند ولی گشتاسپ بر اثر افتخاراتی که نصیب فرزندش اسفندیار شده بود بر او رشک برد و او را به جنگ رستم گسیل کرد. در این جنگ اسفندیار به دست رستم کشته شد.
در شاهنامه فردوسی چهره گشتاسب بکلی با آنچه در اوستا میبینیم ناسازگار است. در حماسه فردوسی گشتاسب شاهی خودکامه و ستمگر است که نمی‌تواند از ایران در برابر تاخت و تاز تورانیان پدافند کند و به سیستان می‌گریزد. اینگونه که پیداست دو روایت درباره گشتاسب‌شاه در دست بوده‌است. یکی روایت موبدان زرتشتی و دیگری روایتی از زندگی و کارکرد گشتاسب در میان مردم ایران. همین روایت دوم است که در شاهنامه بازتاب یافته‌است.
اسفندیار هنگام مرگ تربیت بهمن را به رستم سپرد و رستم به او آیین پهلوانی را تمام و کمال آموخت. اما بهمن پس از رسیدن به پادشاهی به خونخواهی پدرش از اصطخر به سیستان لشکر کشید، فرامرز پسر رستم از حرکت سپاه بهمن آگاه گشت. او هم با لشکری عزم جنگ به سوی لشکر بهمن که از فارس می‌آمد، شتافت. این دو لشکر در محل کنونی این شهر به هم تلاقی کرده و پس از زد و خورد، بهمن پیروز گشت. گویند که از شرق محل نبرد داری تهیه کرده و در غرب محل نبرد، آن دار را استوار ساخت و فرامرز را در آنجا به دار آویخت. امروزه این دو محل در دو سوی شهر بم قرار دارند. به طوری که محلی را که دار از آنجا تهیه شده به نام دارستان و محلی را که فرامرز به دار آویخته شده، دارزین می‌نامند.
بعد از بهمن، دختر او «همای»، معروف به «چهرآزاد» به حکومت رسید. دوره پادشاهی او به نسبت دوره‌های حکومت طولانی‌مدت دیگر پادشاهان کیانی، کوتاه بود؛ در شاهنامه مدت حکومت او ۳۲ سال و برخی از دیگر منابع ۳۰ سال ذکر شده است. در شاهنامه چنین آمده است که همای، محبوب پدر خود (بهمن) بود و ازاین‌رو برای سلطنت برگزیده شد؛ همای محبوب پدر خود بود و پدرش(بهمن) با او ازدواج کرد و وی را به عنوان جانشین خود برگزید. بهمن هم‌چنین فرزندی را که همای آبستن‌اش بود، به عنوان جانشین مشروع سلطنت معرفی کرد. پس از درگذشت وی، همای پسری به دنیا آورد اما برای حفظ سلطنت برای خود، نوزاد را به دایه‌ای سپرد و اعلام کرد که بچه، مرده زاده شده بود. همای سرانجام نوزاد را در جعبه‌ای چوبی نهاد و آن را به رود فرات (به نوشته‌ی طبری و بلعمی، رود کر در فارس) افکند. بچه را مردی رخت‌شوی یا آسیابان نجات داد و او را «داراب» نام نهاد. داراب بزرگ شد، هویت‌اش دانسته شد، و سرانجام به تخت پادشاهی نشست. ازدواج همای با پدر تنی‌اش مورد تردید برخی منابع تاریخی اسلامی (مانند ابن بلخی، که مدعی است وی تا پایان عمر باکره بود) قرار گرفته است، شاید بدین سبب که آنان از ثبت خبر این ازدواج هم‌خون، که تابویی بسیار اکید در اسلام است، اکراه داشته‌اند.
«داراب» یا «کی‌داراب» پسر همای بود. به گفته روایت‌های اساطیری، داراب از ازدواج مادرش با پدربزرگش (بهمن) زاده شد. او را در کودکی به آب سپردند و یک رخت‌شو (یا آسیابان) او را بزرگ کرد. داراب در بزرگسالی از نسب خود آگاهی یافت، نزد همای بازگشت و پس از او، به تخت سلطنت نشست.
در شاهنامه
داراب در یکی از نبردهای خود به روم با فیلقوس (فیلیپ دوم مقدونی) نبرد می‌کند و سپاه او را شکست می‌دهد و پس از آشتی، دختر فیلقوس، ناهید را به همسری برمی‌گزیند و با خود به ایران می‌آورد. داراب از ناهید به دلیل نفس بدبویش دل‌آزرده می‌شود و او را که به اسکندر باردار است به روم باز می‌گرداند، و اسکندر در خانهٔ فیلقوس به دنیا می‌آید. به دلیل ترس از سرافکندگی، این راز پنهان نگاه داشته می‌شود و اسکندر پسر فیلقوس به شمار می‌آید و کینهٔ ایرانیان در دل رومیان ریشه می‌گیرد. داراب که همسر دیگری برگزیده است، دارا از او زاده می‌شود. داراب، دارا را جانشین خود می‌کند و در می‌گذرد. دارا در برابر اسکندر شکست می‌خورد.
هکتور لوسک (متولد ۱۹۵۱) یک کانادایی‌ها دانشگاهی و محقق در هوش مصنوعی است. تحقیقات او مربوط به گنجاندن استدلال عقلانی در سیستم‌های هوشمند است و او چالش طرح‌واره‌های وینوگراد را آغاز کرد.
یادگیری مفهومی () که به‌عنوان یادگیری مقوله‌ای، دستیابی به مفهوم و شکل‌گیری مفهوم نیز شناخته می‌شود، مقوله‌های ذهنی هستند که به ما کمک می‌کنند اشیاء، رویدادها یا ایده‌ها را طبقه‌بندی کنیم، بر اساس این درک که هر شی، رویداد یا ایده دارای مجموعه‌ای از ویژگی‌های مرتبط مشترک است؛ بنابراین، یادگیری مفهومی راهبردی است که یادگیرنده را ملزم می‌کند تا گروه‌ها یا مقوله‌هایی که دارای ویژگی‌های مرتبط با مفهوم هستند، با گروه‌ها یا دسته‌هایی که دارای ویژگی‌های مرتبط با مفهوم نیستند، را مقایسه کند.
حسین مشعلی متولد ۷ اسفندماه سال ۱۳۶۹ در تهران، برنامه‌ریز، دستیار کارگردان، طراح صدا، صداگذار، ترکیب کننده صدا، مدیر فنی و صدابردار استودیویی سینمای ایران است.
شروع کار هنری وی در سال ۱۳۹۴ با برنامه‌ریزی و دستیار کارگردانی فیلم «آخرین روز زندگی» به کارگردانی فرهاد دل آرام بوده‌است. وی با حضور در فیلم کوتاه «تتو» در سال ۱۳۹۷ به عنوان دستیار کارگردان و برنامه‌ریز به شهرت رسیده‌است.
حسین مشعلی ساکن تهران در ۷ اسفند سال ۱۳۶۹ در تهران به دنیا آمد. پدرش و مادرش اهل تهران می‌باشند. او دارای یک خواهر می‌باشد و خود فرزند دوم خانواده می‌باشد. پدر و مادر وی نیز کارمند می‌باشند.
حسین مشعلی از سال ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۱ در مقطع کاردانی در رشته برق در دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شرق مشغول به تحصیل شده و پس از دریافت مدرک کاردانی در سال ۱۳۹۴ در رشته کارشناسی کارگردانی سینما در دانشگاه علمی کاربردی واحد ۴۸ فرهنگ و هنر مشغول به تحصیل شده و در سال ۱۳۹۶ فارغ‌التحصیل شده‌است. وی همچنین در سال ۱۳۹۹ در مقطع کارشناسی ارشد در رشته کارشناسی ادبیات نمایشی در دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات مشغول به تحصیل شده و در سال ۱۴۰۱ فارغ‌التحصیل شده‌است.
از سال ۱۳۹۴ پا به عرصهٔ هنر گذاشت و با فیلم کوتاه «آخرین روز زندگی» به کارگردانی فرهاد دل آرام فعالیت خود را آغاز کرده‌است.
حسین مشعلی علوم و فنون مهندسی صدا را در آموزشگاه‌های آزاد نظیر شهر صدا پارسیان و نزد اساتیدی چون مهندس علیرضا نکولعل تک، مهندس نعیم مسچیان و مهندس آیدین الفت و همچنین آموزشگاه آکادامی مهندسی صدا زیر نظر مهندس علیرضا مؤذنی آموخته‌است. حسین مشعلی، طراحی صدا و صداگذاری را به صورت حرفه ای از سال ۱۳۹۷ با فیلم‌های کوتاه دانشجویی آغاز کرد و سال ۱۴۰۰ استودیو «بسامد» را با مشارکت امید محمدی پور تأسیس کرد و به‌طور مستقل وارد سینمای حرفه ای شد.
وی در سال ۱۳۹۴ برای اولین بار در فیلم کوتاه «سوم شخص مفرد» به کارگردان: کیارش فروهر نیا به عنوان طراحی صدا و صداگذاری در فیلم مشعول به فعالیت شد. حسین مشعلی در دومین فعالیت هنری خود در قامت دستیار کارگردان و برنامه‌ریز ظاهر شد و در فیلم «آخرین روز زندگی» به کارگردانی فرهاد دل آرام مشغول به فعالیت شد. فیلم مبهم به کارگردانی مهدی اصفهانی دومین فعالیت حسین مشعلی در زمینه مدیر تولید و برنامه‌ریزی بوده و سپس در فیلم «اتاق بازجویی» به کارگردانی عباس قره داغی جضور پیدا کرد. پاییز ۱۳۹۵ نقطه عطفی در کارنامه هنری حسین مشعلی بوده و توانسته اولین فیلم کوتاه خود را به نام «ساعت صفر» کارگردانی نماید. سال ۱۳۹۵ سال پرفعالیتی برای وی بوده و توانسته در دو اثر دیگر نیز حضور پیدا نماید.
فیلمهای «بیوگرافی» به کارگردانی مصطفی طلیسچی و «انتخاب» به کارگردانی محسن صفدری دو اثر دیگری هستند که وی به عنوان مدیر تولید و برنامه‌ریز در آنها حضور داشته‌است. سال ۱۳۹۶ نیز سالی بود که حسین مشعلی در آثار بیشماری حضور داشته و در ۶ فیلم فعالیت داشته‌است. وی ابتدا در فیلم «قعر» به کارگردانی رضا جلال الدین حضور پیدا کرد و سپس در فیلم «مرگ ۱ کیلومتر» به کارگردانی اعظم خدارحمی نیز به عنوان مدیر تولید و برنامه‌ریز حضور پیدا کرد.وی در دومین همکاری خود با فرهاد دل آرام در فیلم «دور از خانه» نیز حضور پیدا کرد.
شیفت عصر به کارگردانی «آرش کاظم زاده» اثر بعدی بود که حسین مشعلی در آن حضور پیدا کرد. وی سپس در فیلم «سفر نیمه شب تابستان» به عنوان دومین همکاری با کیارش فروهرنیا به عنوان مدیر تولید، دستیار اول و برنامه‌ریز و طراحی صدا و صداگذاری فیلم و آخرین اثر خود در سال ۱۳۹۶ حضور پیدا کرد. حضور حسین مشعلی در سال ۱۳۹۷ در فیلم کوتاه «تتو» به کارگردانی فرهاد دل آرام نقطه عطفی در کارنامه هنری وی به حساب می‌آید. این فیلم برنده خرس بلورین بهترین فیلم کوتاه در دوره ۶۹ ام جشنواره فیلم برلین - ۲۰۱۸) شده و نماینده اسکار در سال ۲۰۲۰ بوده‌است. وی به عنوان دستیار اول کارگردان و برنامه‌ریز در این فیلم حضور داشته‌است.
اولین حضور حسین مشعلی در تلویزیون با سریال «بازی نقاب‌ها» به کارگردانی سیروس حسن پور در سال ۱۳۹۷ آغاز شده‌است. وی با عنوان طراحی صدا و صداگذاری در این سریال فعالیت داشته‌است. وی در سال ۱۳۹۸ در دو اثر حضور داشته‌است. ابتدا به عنوان دستیار کارگردان و برنامه‌ریز در فیلم «تخت آبی» به کارگردانی علیرضا کاظمی پور حضور پیدا کرد و سپس در فیلم مرتضی به کارگردانی محمد حمزه ای به عنوان دستیار کارگردان دومین حضور خود را در تلویزیون به ثبت رساند. وی در سال ۱۳۹۹ و در دومین همکاری خود با محمد حمزه ای در فیلم «زخم کاری» به عنوان دستیار کارگردان حضور پیدا کرد.
وی همکاری خود با محمد حمزه ای را ادامه داد و در فیلم «آخر بازی» نیز حضور پیدا کرد.در زمینه صداگذاری و صداگذاری سال ۱۴۰۰ پرفعالترین سال حسین مشعلی بوده و در آثاری همچون فیلمهای «بچه‌ها از آهن هستند»، "تا بیست و سه"، "آخر بازی" و فیلمهای کوتاه "در قبرستان"، "آن پسرک"، "Split End"، "نفرین مینوتوم"، "مسیر مشترک" و نمایشنامه رادیویی "کابوس – رویای اول" حضور داشته‌است. وی همچنین در سال ۱۴۰۱ در آخرین آثار خود سابقه حضور در فیلمهای "هفت بهار نارنج"، "کاپیتان"، سریال "جواهر سرخ" و فیلمهای کوتاه "پسران"، "آخرین دیدار با پدر بزرگ"، "هفت ممیز شصت و دو"، "استخوان"، "اسباح"، "نبودن" و مستند "Le Bossu de la Place Pompidou" را نیز در کارنامه هنری خود دارد.
آزمون هوش یا تست هوش، مجموعه‌ای از وظایف که برای اندازه‌گیری ظرفیت انتزاع‌سازی، یادگیری و رویارویی با موقعیت‌های جدید طراحی شده‌اند.https://www.britannica.com/science/intelligence-testیک ابزار تشخیص روانشناختی است که برای اندازه‌گیری هوش افراد استفاده می‌شود. از آنجایی که هوش به‌طور متفاوتی تعریف می‌شود، انواع مختلفی از تست‌های هوش وجود دارد. فرض بر این است که تفاوت در عملکرد در آزمون‌های هوش نیز منعکس کننده تفاوت در عملکرد شناختی در زندگی روزمره است.
ریسک‌ تجاری به امکان کسب سود ناکافی یا ضرر و زیان در یک فعالیت بازرگانی اشاره دارد.هر کسب وکار در حین انجام فعالیت خود با عوامل خطر مختلفی مواجه است.
ریسک تجاری به معنای عدم اطمینان در سود یا خطر زیان و رویدادهایی است که می تواند به دلیل برخی مسائل پیش بینی نشده در آینده (برای مثال : تغییر در سلیقه مشتری ، تغییر ترجیحات مصرف‌کنندگان ، اعتصابات، افزایش رقابت ، تغییر در سیاست‌های دولت، منسوخ شدن و غیره ، ) ایجاد مشکل کند و باعث شکست در کار شود.
به عنوان مثال، یک شرکت ممکن است با خطرات مختلفی در عملیات ، تدارکات ، خرابی دستگاه ها، ناآرامی های کارگری و غیره مواجه شود.
در بازار ، ریسک‌ها ممکن است به دلیل نوسانات قیمت‌ها، تغییر روند و مد، اشتباه در پیش‌بینی فروش و غیره ایجاد شوند. علاوه بر این، ممکن است اموال و دارایی ها به دلیل آتش سوزی، سیل، زلزله، شورش یا جنگ و ناآرامی سیاسی از بین برود که ممکن است باعث وقفه های ناخواسته در کار شود. بنابراین ریسک های تجاری بسته به ماهیت یک فعالیت بازرگانی و عملیات آن ممکن است به اشکال مختلف رخ دهد.
ریسک‌های تجاری ۲ نوع هستند :
ریسک‌های داخلی (ریسک‌های ناشی از مسائل درون سازمان) و ریسک‌های خارجی (ریسک‌های ناشی از رویدادهای خارج از سازمان)
ریسک های داخلی ممکن است ناشی از عوامل زیر باشند :
عوامل انسانی ( اعتصاب)
عوامل فناورانه (فناوری های نوظهور)
عوامل فیزیکی (از کار افتادن ماشین آلات)
عوامل عملیاتی (دسترسی به اعتبار، کاهش هزینه، تبلیغات)
ریسک‌های خارجی ممکن است ناشی از عوامل زیر باشند :
عوامل اقتصادی (ریسک های بازار، فشار قیمت گذاری)
عوامل طبیعی (سیل، زلزله)
عوامل سیاسی (مقررات ).
ریسک تجاری به انواع زیر طبقه بندی می شود:
سایر ریسک ها: مانند بلایای طبیعی (سیل)
فیلیپ () یک فیلم جنگی درام لهستانی است که در سال ۲۰۲۳ منتشر شد.
قلعه خرابه نام محوطه باستان‌شناسی متعلق به قلعه‌ای از قرن پنجم در دشت گرگان، در استان گلستان در شمال شرقی ایران است. در یک ۱٫۶ کیلومتری جنوب دیوار بزرگ گرگان قرار دارد که این منطقه بین دریای خزر و کوه‌های کپه‌داغ بین سال‌های ۴۲۰ تا ۵۳۰ میلادی توسط شاهنشاهی ساسانی در حاشیه شمالی امپراتوری آنها ساخته شده است. این قلعه ممکن است به عنوان یک پادگان برای سربازان مدافع دیوار عمل کرده باشد یا ممکن است توسط غیرنظامیان استفاده شده باشد، اما چیدمان منظم آن نشان می‌دهد که منشا نظامی داشته است.
بررسی مغناطیس‌سنج قلعه خرابه در سال های ۱۳۸۶ و ۱۳۸۷ انجام شد. این قلعه طرحی رسمی و دقیق به سبک نظامی داشت. یک چهارراه مرکزی با شواهدی از ساختمان‌ها در دو طرف جاده‌ها پیدا شد که در نزدیکی چهارراه به راحتی قابل تشخیص هستند. در نزدیکی این محوطه گودال‌ها و مکان‌هایی وجود داشت که احتمالاً گودال‌های آتش در آنها قرار داشت. در ضلع شرقی قلعه ردیف‌هایی از محوطه‌های کوچکی وجود داشت. شاید اینها جایی بودند که خندق‌هایی در اطراف چادرها یا دیگر ساختمان های موقت حفر شده بودند. به جز بقایای بخش‌های صحرایی که مربوط به قبل از قلعه بودند، سایر بخش‌های سایت هیچ ساختار قابل تشخیصی نداشتند. سفال های یافت شده در حین حفاری نشان می‌دهد که قلعه برای یک دوره نسبتاً کوتاه، در دوره اولیه تاریخ دیوار، اشغال شده است. رژیم غذایی سرنشینان شامل ماهی بود که احتمالاً از دریای خزر که است به سمت غرب حمل می‌شد."Great Wall of Gorgan: Revealing one of the World's Greatest Frontier Walls". "World Archaeology: Issue 27". 7 January 2008. Retrieved 22 November 2019.
قلعه خرابه یکی از چندین قلعه است که در دشت جنوب دیوار بزرگ یافت می شود. این بخش داخلی در جنوب دیوار احتمالاً نزولات طبیعی کافی برای کشاورزی دیم دریافت می‌کند و کانال‌هایی که از ویژگی‌های این منطقه است، نه برای اهداف آبیاری، بلکه برای تأمین نیازهای پادگان نظامی و برای تأمین نیازهای پادگان نظامی ساخته شده است. کوره های آجرپزی که برای ساختن آجرها استفاده می‌شد که دیوارها و دژهای آن ساخته می‌شد. گمان می‌رود که قلعه خرابه برای پادگان کردن نیروهای مستقر روی دیوار استفاده می شده است. تکه‌های سفالی یافت شده در قلعه و سایر مکان‌های مرتبط با دیوار، تصویر واضح‌تری از توالی وقایع مرتبط با دیوار و سکونت‌گاه‌های آن منطقه به محققان می‌دهد.
حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ باعث مرگ ۲۹۹۶ نفر از جمله ۲۹۷۷ قربانی و ۱۹ هواپیماربایی شد که دست به خود–دیگرکشی زدند. در نتیجه این حملات، هزاران نفر دیگر زخمی شدند. هنگامی که برج های دوقلوی مجموعه مرکز تجارت جهانی در منهتن جنوبی مورد حمله قرار گرفت، شهر نیویورک با ۱۶۰۰ قربانی از برج شمالی و حدود هزار قربانی از برج جنوبی، بیش ترین آمار تلفات را به خود اختصاص داد. دویست مایل آن‌طرف‌تر، در جنوب غربی شهرستان آرلینگتون ایالت ویرجینیا، ۱۲۵ نفر دیگر در پنتاگون کشته شدند. ۲۶۵ نفر باقی مانده شامل نود و دو مسافر و خدمه پرواز شماره ۱۱ امریکن ایرلاینز، شصت و پنج نفر در پرواز شماره ۱۷۵ یونایتد ایرلاینز، شصت و چهار نفر در پرواز شماره ۷۷ امریکن ایرلاینز و چهل و چهار نفر در پرواز شماره ۹۳ خطوط هوایی یونایتد بودند. حمله به برج تجارت جهانی به تنهایی ۱۱ سپتامبر را به مرگبارترین اقدام تروریستی در تاریخ بشر تبدیل کرد.
بیشتر کشته شدگان غیرنظامی بودند، به جز ۳۴۳ عضو سازمان آتش‌نشانی شهر نیویورک و ۷۱ افسر مجری قانون که در مرکز تجارت جهانی و بر روی زمین در شهر نیویورک جان باختند؛ یک افسر اجرای قانون سازمان خدمات ماهی و حیات وحش ایالات متحده که در اثر سقوط پرواز شماره ۹۳ خطوط هوایی یونایتد به مزرعه ای در نزدیکی شنکزویل، پنسیلوانیا جان خود را از دست داد؛ ۵۵ پرسنل نظامی که در پنتاگون در شهرستان آرلینگتون ویرجینیا جان باختند؛ و ۱۹ تروریستی که در چهار هواپیما کشته شدند. دست‌کم ۱۰۲ کشور در این حملات شهروندان خود را از دست دادند.
در ابتدا، تأیید شد که در مجموع ۲٬۶۰۳ قربانی در محل مرکز تجارت جهانی کشته شده‌اند. در سال ۲۰۰۷، دفتر پزشکی قانونی شهر نیویورک شروع به اضافه کردن افرادی به آمار رسمی مرگ و میر کرد که در اثر بیماری‌های ناشی از قرار گرفتن در معرض گرد و غبار از محل جان خود را از دست دادند. اولین قربانی از این دست یک زن، یک وکیل حقوق مدنی بود که در فوریه ۲۰۰۲ در اثر یک بیماری مزمن ریوی درگذشته بود. در سپتامبر ۲۰۰۹، این دفتر مردی را اضافه کرد که در اکتبر ۲۰۰۸ مرد و در ۲۰۱۱، یک حسابدار مرد که در دسامبر ۲۰۱۰ مرده بود، به این آمار اضافه شد. این در حالی است که شمار قربانیان از محل مرکز تجارت جهانی به ۲٬۶۰۶ نفر و مجموع قربانیان ۱۱ سپتامبر به ۲٬۹۹۶ نفر رسیده‌است.
در اوت ۲۰۱۳، مقامات پزشکی به این نتیجه رسیدند که ۱۱۴۰ نفر که در زمان حملات در منهتن جنوبی کار، زندگی یا تحصیل می‌کردند، در نتیجه «قرار گرفتن در معرض سموم در محل مرکز تجارت جهانی» به سرطان مبتلا شده‌اند. در سپتامبر ۲۰۱۴، گزارش شد که بیش از ۱۴۰۰ امدادگر که در روزها و ماه‌های پس از حملات به صحنه واکنش نشان داده بودند، جان خود را از دست داده‌اند. دست کم ۱۰ بارداری در نتیجه ۱۱ سپتامبر از دست رفت. نه اف‌بی‌آی و نه شهر نیویورک به‌طور رسمی تلفات حملات ۱۱ سپتامبر را در آمار جنایی خود در سال ۲۰۰۱ ثبت نکردند و اف‌بی‌آی در یک تکذیب‌نامه اعلام کرد که «تعداد کشته‌ها به قدری زیاد است که ترکیب آن با آمار جنایات معمول، باعث ایجاد یک اثر داده پرت و چولگی آمارها در تحلیل‌ها خواهد شد.»
بیشتر ساختمان‌های بلند در ایالات متحده در آن زمان برای تخلیه کامل در طول بحران، حتی پس از بمب‌گذاری مرکز تجارت جهانی در سال ۱۹۹۳ طراحی نشده بودند. همچنین در آتش‌سوزی در ساختمان‌های بلندمرتبه، اعلام این که «افراد تا زمانی که در نزدیکی محل آتش‌سوزی نباشند، در دفاتر خود بمانند» جزئی از فرایند معمول بود. با این حال، پس از اینکه تخلیه کامل برج‌ها در حمله سال ۱۹۹۳ ده ساعت طول کشید، موارد متعددی به ساختمان‌ها و طرح‌های تخلیه اضافه شد. تکرارکننده‌های رادیویی برای بهبود ارتباطات در برج‌ها نصب شدند، چراغ‌های اضطراری مجهز به باتری نصب شدند و مانورهای آتش‌نشانی برگزار شد. گزارش‌ها حاکی از آن است که افرادی که برای هر دو حمله سال‌های ۱۹۹۳ و ۲۰۰۱ تخلیه شده‌اند، اعلام کرده‌اند که برای تخلیه سال ۲۰۰۱ آمادگی بهتری داشتند. حداقل دو نفر که در هر دو سال ۱۹۹۳ و ۲۰۰۱ تخلیه شده بودند بعداً گزارش دادند که آن‌ها پس از سال ۱۹۹۳ با آوردن یک مورد مانند چراغ قوه یا یک کیسه آمادگی اضطراری با خود برای تخلیه بالقوه آماده شده بودند.
هر دو برج ۱۱۰ طبقه، سه پلکان را در هسته مرکزی خود جای داده بودند. در طبقات تعمیر و نگهداری، شامل آسانسور و ماشین آلات تهویه (مانند برخی از طبقاتی که پرواز ۱۷۵ با برج جنوبی برخورد کرد)، پلکان‌های شمالی و جنوبی وارد راهروهایی می‌شدند که از شمال و جنوب تا پلکان‌هایی که تجهیزات سنگین را دور می‌زدند امتداد داشت. این سه پلکان که A, B و C نام داشتند، به بلندی خود ساختمان‌ها بودند و عرض دو پلکان ۴۴ اینچ (۱۱۰ سانتی‌متر) و عرض پلکان سوم ۵۶ اینچ (۱۴۰ سانتی‌متر) بود. در برج شمالی پله‌ها تقریباً ۷۰ پا از هم فاصله داشتند، در حالی که فاصله بین پله‌ها در برج جنوبی ۲۰۰ پا بود.
بلافاصله پس از این حملات، رسانه‌ها گزارش دادند که ممکن است ده‌ها هزار نفر کشته شده باشند. تخمین تعداد افراد حاضر در برج‌های دوقلو در آن روز صبح بین ۱۴٬۰۰۰ تا ۱۹٬۰۰۰ نفر است. مؤسسه ملی فناوری و استانداردها مشخص کرد که در زمان حملات حدود ۱۷۴۰۰ غیرنظامی در مجموعه مرکز تجارت جهانی حضور داشته‌اند. طبق آمار شمارنده گیت‌های ورودی اداره بنادر، تعداد افراد حاضر در برج‌های دوقلو تا ساعت ۱۰:۳۰ صبح ۱۴٬۱۵۴ نفر بوده‌است.
تقریباً تمام مرگ‌ها در برج‌های دوقلو، در طبقات به دام افتاده در اثر برخورد هواپیما رخ داده‌است، اما مشخص نیست که در زمان برخورد به برج‌ها، چند نفر در آن طبقات بوده‌اند. اطلاعات موجود نشان می‌دهد که بین ۱۳۴۴ تا ۱۴۲۶ نفر طبقات ۹۲ تا ۱۱۰ برج شمالی را در زمان برخورد پرواز شماره ۱۱ امریکن ایرلاینز به آسمان خراش در ساعت ۰۸:۴۶ اشغال کرده‌اند که هیچ‌کدام از آن‌ها زنده نمانده‌اند. بین ۵۹۹ تا ۶۹۰ نفر در طبقات ۷۷ تا ۱۱۰ برج جنوبی حضور داشتند که در ساعت ۰۹:۰۳ توسط پرواز شماره ۱۷۵ یونایتد ایرلاینز مورد اصابت قرار گرفت و تنها ۱۸ نفر نجات یافتند.
محققان در سال ۲۰۰۸ در مصاحبه با ۲۷۱ بازمانده دریافتند که تنها حدود ۸٫۶ درصد به محض اعلام هشدار فرار کرده‌اند در حالی که حدود ۹۱٫۴ درصد برای منتظر ماندن برای اطلاعات بیشتر یا انجام حداقل یک کار اضافی (جمع‌آوری وسایل / تماس با یکی از اعضای خانواده) عقب مانده‌اند. این مصاحبه‌ها همچنین نشان داد که ۸۲ درصد از کسانی که در حال تخلیه بودند، حداقل یک بار در طول مسیر خود به سمت پایین، به دلیل ازدحام در پله‌ها، برای استراحت، یا به دلیل شرایط محیطی (دود/آوار/آتش/آب) توقف کردند. مانع دیگر بر سر راه تخلیه مرکز تجارت جهانی این بود که با برخورد هواپیماها، نیروی ضربه باعث شد تا ساختمان‌ها به اندازه کافی تغییر جهت دهند که درها در چهارچوب گیر کرده و راه پله‌ها توسط تخته‌های شکسته دیوار خشک مسدود شود و ده‌ها نفر در سراسر ساختمان‌ها که بیشتر در طبقات نزدیک به مناطق ضربه خورده بودند، گرفتار شوند. قطع ارتباطات نیز تخلیه کارگران و کارمندان را با مشکل مواجه کرد، به طوری که یکی از بازماندگان چندین بار از برج جنوبی با پلیس تماس گرفت و دو بار پشت خط و در حالت انتظار قرار گرفت، چرا که اپراتورهای پلیس از آنچه در حال رخ دادن بود آگاهی نداشتند و از میزان تماس‌ها و گاهی تکرار اطلاعات نادرست دچار سردرگمی می‌شدند. مشکلات ارتباطی نیز به این صورت دیده می‌شد که اولین امدادگران در صحنه، از کانال‌های رادیویی مختلف برای برقراری ارتباط استفاده می‌کردند، فرکانس‌های آن‌ها دچار اختلال می‌شد یا از کار افتاده بودند، و تعدادی نیز خارج از شیفت به محل حادثه آمده و بی‌سیم خود را به همراه نداشتند.
چند لحظه پس از برخورد پرواز شماره ۱۱، اداره بنادر دستور تخلیه کامل برج شمالی را صادر کرد، دستوری که فقط کسانی که پایین‌تر از طبقه ۹۲ بودند می‌توانستند آن را اجرا کنند. با این حال، تقریباً ۸۰۰۰ نفری که می‌توانستند پایین بیایند با یک سناریوی دلخراش مواجه شدند. هیچ‌کدام از برج‌ها برای تسهیل تخلیه انبوه طراحی نشده بودند و هر کدام از برج‌ها تنها سه راه‌پله داشتند که به سطح زمین پایین می‌آمدند. برای هر کسی بالاتر از طبقه ۹۱، فرار غیرممکن بود و یکی از قربانیان پس از برخورد اولین هواپیما به پلیس اطلاع داد که پله‌ها برای طبقه ۱۰۶ غیرقابل دسترس هستند. یک مطالعه مدل‌سازی کامپیوتری که پس از این حملات انجام شد، پیش‌بینی کرد که تخلیه برج برای ۸۲۳۹ نفر حدود ۱ ساعت و ۲۷ دقیقه ± ۲ دقیقه طول خواهد کشید. این مدل‌سازی همچنین نشان داد که اگر راه‌پله B در کل ساختمان دست نخورده باقی مانده بود، تمام ۱۰۴۹ بازمانده پیش‌بینی شده می‌توانستند با گذشت ۲ دقیقه بیشتر از زمان پیش‌بینی‌شده، تخلیه شوند. حداقل ۷۷ نفر در طبقات ۸۸ تا ۹۰ توسط گروهی از افسران اداره بنادر آزاد شدند: مدیر ساخت وساز فرانک دی مارتینی، بازرس ساختمان پابلو اورتیز، مهندس مک هانا، هماهنگ‌کننده محیط زیست پیت نگرون و دستیار مدیر کل کارلوس اس. دا کاستا. تنها چند دقیقه پس از برخورد هواپیما، امدادگران به مرکز تجارت جهانی رسیدند و شروع به سازماندهی تیم‌هایی برای کمک به تخلیه برج شمالی کردند.
در همین حال، در برج جنوبی، تقریباً همه ۸۶۰۰ نفر ساکن آن بلافاصله فهمیدند که اتفاقی جدی در ساختمان مجاور رخ داده‌است. صدای برخورد هواپیمای مسافربری توسط بیش از ۴۰۰۰ نفر شنیده شد. برخی از کسانی که پرواز شماره ۱۱ را درست قبل از برخورد با برج شمالی دیده بودند، فکر می‌کردند که هواپیما در مسیر برخورد به ساختمان آن‌ها قرار گرفته، و گلوله‌های آتشین ناشی از سقوط بلافاصله پس از آن توسط کارکنان بی شماری در طرفین رو به برج شمالی مشاهده شد. کارگران، در حالی که نمای شمالی و غربی ساختمان بر اثر برخورد آوار در حال آسیب دیدن بود و تعدادی از پنجره‌ها بر اثر موج انفجار شکستند، مجبور به نشستن و پناه‌گرفتن شدند. هنگامی که بالای برج جنوبی توسط دود غلیظی که به سمت جنوب شرقی می‌وزید پوشیده شد، بسیاری از مردم شاهد پریدن کارکنان اداری ناامید از برج در حال سوختن بودند. فاجعه در برج شمالی حتی توسط تعدادی از افراد در برج جنوبی به صورت فیزیکی درک شد. بازماندگان از برج جنوبی گزارش دادند که وقتی اولین هواپیما به برج‌های دوقلو برخورد کرد، ساختمان آنها لرزید و دود ناشی از برج شمالی، از طریق کانال‌های تهویه به برج جنوبی نفوذ کرد. کسانی که در همان ارتفاع آتش‌سوزی در برج شمالی قرار داشتند، می‌توانستند گرمای شدیدی را که در طبقاتشان ساطع می‌شد، احساس کنند. پوشش رسانه‌ای، تماس‌های تلفنی و شفاهی به سرعت هر کسی را از جدیت آنچه در حال رخ دادن بود آگاه کرد. نیمی از آنها شخصاً معتقد بودند که زندگی آنها در خطر است.
به دلیل اتفاقی که برای برج شمالی افتاد، بسیاری از مردم برج جنوبی تصمیم به تخلیه به عنوان یک اقدام احتیاطی گرفتند. با این حال، مانع اصلی این روند این بود که برای ۱۷ دقیقه بین برخوردهای پرواز ۱۱ و پرواز ۱۷۵، هنوز مشخص نشده بود که یک حمله تروریستی در حال رخ دادن است. تصور اولیه بسیاری از افراد این بود که برخورد اول صرفاً یک تصادف بوده‌است، و حتی کسانی که گمان می‌کردند این یک حمله عمدی بر اساس پرواز آن بوده‌است، از این موضوع مطمئن نبودند. به همین دلیل، اداره بنادر در برج جنوبی تخلیه کامل ساختمان را آغاز نکرد، در عوض تصمیم گرفت از طریق سیستم آوابر داخل ساختمان برج جنوبی و نگهبانان امنیتی این خبر را منتشر کند که کارمندان در دفاتر خود بمانند. یک پیک برج جنوبی به خبرنگاران گفت که پس از اولین برخورد تصمیم به ترک گرفته‌است، و در حین خروج صدایی از دستگاه آوابر شنید که می‌گفت: «ساختمان امن است. امن‌ترین مکان داخل ساختمان است؛ آرام باشید و ساختمان را ترک نکنید.» افرادی که پیام را نادیده گرفتند، در لابی با برخی از مقالات اداره بنادر مواجه شدند و مقامات به آن‌ها گفتند که به طبقات مربوطه خود بازگردند. در یک مکالمه رادیویی که در عرض سه دقیقه پس از اولین برخورد ضبط شد، مدیر برج جنوبی به همتای خود در برج شمالی گفت که تا زمانی که "رئیس سازمان آتش نشانی یا هر کسی" به‌طور کامل اعلام نکرده باشد، دستور تخلیه نخواهد داد. این کار به منظور جلوگیری از ازدحام بیش از حد در طبقات همکف و میدانی انجام شد که بیم آن می‌رفت عملیات تخلیه و نجات در برج شمالی را کند کند.
با وجود این اعلان‌ها، هزاران نفر به تخلیه برج جنوبی ادامه دادند. بیش از ۳۵۰۰ نفر بین طبقات ۷۷ تا ۱۱۰ در محل حضور داشتند که شامل حداقل ۱۱۰۰ نفر از کارکنان بیمه ای‌اوان (طبقات ۹۲ و ۹۸ تا ۱۰۵) و بیش از ۷۰۰ نفر از کارمندان فیدوشیری تراست (طبقات ۹۰ و ۹۴ تا ۹۷) بودند. هر دو شرکت دفاتری درست روبه‌روی منطقه برخورد در برج شمالی داشتند و مدیران اجرایی که برای این دو شرکت کار می‌کردند، بلافاصله پس از اولین برخورد، دستور تخلیه دفاتر خود را صادر کردند و به بیش از ۸۰ درصد از کارمندان خود اجازه دادند تا قبل از برخورد برج جنوبی به سلامت به پایین برسند.Dwyer, Jim and Flynn, Kevin, 102 Minutes: p. 23 دفاتر بانک فوجی (طبقات ۸۲–۷۹)، یورو بروکرز (طبقه ۸۴) و سی اس سی (طبقه ۸۷) نیز تخلیه شدند که مورد آخر از تحمل تلفات جانی این شرکت در برج جنوبی جلوگیری کرد. مدیرانی مانند اریک آیزنبرگ که شخصاً تصمیم به تخلیه دفاتر ای‌اوان گرفته بودند، به کارمندان خود دستور دادند که از طریق پله‌ها تا اسکای‌لابی طبقه ۷۸ پایین بروند که از آن‌جا بتوانند سوار یک آسانسور سریع‌السیر شده و به سرعت خود را به طبقه همکف رسانده و به سلامت از ساختمان خارج شوند. در یک بازه ۱۷ دقیقه ای، بین ساعت ۰۸:۴۶ صبح تا ۰۹:۰۳ صبح، حدود ۲۹۰۰ نفر از طبقه ۷۷ برج جنوبی پایین آمده بودند، در حالی که بین ۵۹۹ تا ۶۹۰ نفر این کار را نکردند.
تا ساعت ۰۸:۵۷ صبح، مقاماتی که برای سازمان آتش‌نشانی نیویورک و پلیس نیویورک کار می‌کردند اظهار داشتند که فاجعه جاری در برج شمالی کل مجموعه مرکز تجارت جهانی را ناایمن کرده و درخواست تخلیه برج جنوبی را کردند، توصیه ای که اجرای آن شش دقیقه دیگر طول کشید. تا ساعت ۰۹:۰۲ صبح، اعلامیه ای در ساختمان پخش شد که به کارمندان برج جنوبی این امکان را می‌داد که آنجا را ترک کنند. شان رونی، قربانی که برای شرکت ای‌اوان در طبقه ۹۸ کار می‌کرد، چند ثانیه قبل از برخورد در حال صحبت با همسرش از طریق تلفن بود و اجازه می‌داد برخی از اعلان‌ها در پس زمینه شنیده شوند: «لطفا به من توجه کنید، این پیام تکرار می‌شود: اتفاقی در ساختمان ۱ رخ داده‌است. اگر شرایط در طبقه شما فراهم است، ممکن است بخواهید که به صورت منظم، تخلیه را آغاز کنید»
از آنجا که پنتاگون پس از مرکز تجارت جهانی مورد حمله قرار گرفت، بسیاری از کسانی که در آنجا کار می‌کردند فکر نمی‌کردند که این حمله از نیویورک فراتر برود. یک متخصص روابط رسانه ای که در آن زمان در این ساختمان کار می‌کرد، سال‌ها بعد گفت که در هنگام حمله، به یکی از همکارانش گفته بود: «اینجا امن‌ترین جای دنیا در حال حاضر است.» یک نفر دیگر در تماس تلفنی با همسرش بود که هواپیما با پنتاگون برخورد کرد و گفت که احساس می‌کند که تمام ساختمان از روی پی و پایه‌هایش بلند شده‌است. او بعد از گفتن این جمله که «ما بمباران شده‌ایم، من باید بروم» گوشی را قطع کرد تا بلافاصله شروع به تخلیه کند. عدم اطمینان در مورد نوع حمله باعث شد که بسیاری در تخلیه با احتیاط عمل کنند و حداقل یک نگهبان امنیتی هشدار داد که تیراندازان بالقوه در کمین نشسته‌اند تا افرادی که در حال تخلیه هستند را به ضرب گلوله از پای درآورند.
مرکز تجارت جهانی ۳ با نام‌های هتل مرکز تجارت جهانی، هتل ویستا و هتل ماریوت نیز شناخته می‌شد. در طول تخلیه دو برج بزرگتر، این هتل ۲۲ طبقه به عنوان مسیر تخلیه حدود ۱۰۰۰ نفری که از منطقه تخلیه شده بودند استفاده شد. مهمانان و دیگرانی که از طریق هتل تخلیه شده بودند توسط کارکنان هتل از طریق بار هتل به خیابان لیبرتی هدایت شدند. یک مأمور پلیس در آن‌جا مستقر بود که در هتل به سمت خیابان لیبرتی را باز نگه داشته بود و به دلیل نگرانی در مورد ریزش آوار یا اجساد، مرتباً صف افراد درحال تخلیه را متوقف می‌کرد. یک امدادگر که در فرایند تخلیه کمک می‌کرد، به یاد داشت که هوا به قدری گرم و غلیظ بود که در تنفس و دید مشکل داشت، اما می‌توانست هشدارهای آتش‌نشانان را بشنود که به زمین افتاده بودند و به کمک نیاز داشتند.
اکثر ۹۴۰ مهمان ثبت نام شده در هتل پس از به صدا درآمدن آژیر به دلیل فرود یکی از ارابه‌های فرود هواپیما در طبقه بالای استخر، شروع به تخلیه کردند. برخی فوراً این کار را نکردند، حداقل یکی از میهمانان بازگو کرد که با برخورد اولین هواپیما به برج شمالی از خواب بیدار شد و به رختخواب بازگشت و تنها با برخورد هواپیما به برج جنوبی از خواب بیدار شد. او سپس اخبار را تماشا کرد و بعد از تماشای فروریختن برج جنوبی، دوش گرفت، لباس پوشید و وسایلش را جمع کرد و بعد از آن تخلیه شد. این تأخیر تا حدی به این دلیل بود که بسیاری از مهمانان قادر به دیدن آسیب‌های وارد شده به برج شمالی از هر نقطه دید در محوطه هتل ماریوت نبودند.
پس از اصابت هواپیماها به هر دو برج، حیطه دستور تخلیه برج شمالی به سرعت گسترش یافت و نه تنها کل مجموعه مرکز تجارت جهانی، بلکه بیشتر ساختمان‌های مرتفع در منهتن جنوبی و مناطق اطراف را نیز دربر گرفت. تخلیه کارکنان از برج‌های شمالی و جنوبی از کنار پلازا و از طریق محوطه میانی برج‌ها ادامه یافت. افراد تخلیه شده از برج شمالی از طریق مرکز خرید زیرزمینی هدایت شده و از آنجا از مجموعه مرکز تجارت جهانی به خیابان چرچ خارج شدند. افراد تخلیه شده از برج جنوبی برای جلوگیری از ازدحام به جای دیگری هدایت شدند. آنها از طریق پل عابر سرپوشیده بر روی خیابان غربی به مرکز مالی جهانی یا مرکز تجارت جهانی چهار فرستاده شده و به خیابان لیبرتی رفتند. همه تخلیه‌شدگان از مرکز تجارت جهانی نبودند، دانش‌آموزان دبیرستان استایوسنت، کالج محلی منهتن، گردشگران، ساکنان منطقه به همراه حیوانات خانگی خود و دیگران نیز در فرایند تخلیه مشارکت داشتند.
برای کاهش ازدحام در داخل شهر و خروج ساکنان و شهروندان، از قایق‌ها و کشتی‌ها برای تخلیه بیشتر منهتن جنوبی استفاده شد. برخی از قایق‌ها بخشی از گارد ساحلی بودند، برخی دیگر غیرنظامی، شرکتی یا دولتی بودند که به‌طور مستقل یا پس از درخواست مجوز گارد ساحلی ―که در ابتدا به کشتی‌ها دستور توقف داده بود اما بعدتر از تمام قایق‌ها و کشتی‌هایی که در نزدیکی محل بودند درخواست کمک کرد― عمل می‌کردند. یکی از خدمه کشتی‌های شرکت کننده بعداً درخواست ستوان مایکل دی از گارد ساحلی را بازگو کرد و گفت: «همه قایق‌های موجود… این گارد ساحلی ایالات متحده است… هر کسی که می‌خواهد به تخلیه منهتن جنوبی کمک کند به جزیره فرمانداران گزارش دهد.» در مجموع، تخلیه آبی منهتن جنوبی در طول روز حدود ۵۰۰ هزار نفر را جابجا کرد.
در روز حملات تعدادی از افراد ناتوان در مرکز تجارت جهانی وجود داشتند، و پس از حمله ۱۹۹۳ یک طرح تخلیه تجدیدنظر شده برای این افراد شکل گرفته بود، زیرا پس از آن حمله، به بسیاری از افراد ناتوان گفته شده بود که منتظر امدادگران باشند و برخی تا ۹ ساعت منتظر بودند. برخی مانند جان آبروزو، یک فرد دچار فلج چهاراندام، و تینا هانسن توانستند تخلیه شوند، زیرا آبروزو توسط همکارانش از طبقه ۶۹ به پایین روی یک صندلی تخلیه حمل می‌شد و بعدها گفت که حدود نود دقیقه طول کشید تا آن‌ها به سطح زمین برسند. این صندلی‌ها تعدادی از حدود ۱۲۵ صندلی بودند که پس از بمب‌گذاری ۱۹۹۳ خریداری شدند، با این حال سطوح مختلفی از آموزش و ارتباطات در مورد آنها وجود داشت و همه در مورد وجود این صندلی‌ها یا نحوه استفاده از آن‌ها اطلاعات کافی نداشتند. افراد دیگری مانند مایکل هینگسون که نابینا به دنیا آمده بود توانستند با کمک سگ راهنمایش، روزل، از طبقه ۷۸ برج شمالی خارج شوند.
گافستاون (به انگلیسی: Goffstown) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در گافستاون، نیوهمپشایر واقع شده‌است. گافستاون ۸٫۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۳۶۶ نفر جمعیت دارد و ۹۶٫۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کانان (به انگلیسی: Canaan) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کینن، نیوهمپشایر واقع شده‌است. کانان ۱٫۷۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴۴۲ نفر جمعیت دارد و ۲۸۸٫۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دانشگاه ولی میسی‌سیپی (به انگلیسی: Mississippi Valley State) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لفلور واقع شده‌است. دانشگاه ولی میسی‌سیپی ۴٫۶۵ کیلومتر مربع مساحت و ۸۰۵ نفر جمعیت دارد و ۳۴۳٫۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سان ولی (به انگلیسی: Sun Valley) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در لس آنجلس واقع شده‌است. سان ولی ۸۱٬۷۸۸ نفر جمعیت دارد.
سالیر (به انگلیسی: Salyer) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ترینیتی، کالیفرنیا واقع شده‌است. سالیر ۳۸۹ نفر جمعیت دارد و ۱۸۸٫۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
واکر (به انگلیسی: Walker) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آریزونا واقع شده‌است. واکر ۱٬۹۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بتلهم (به انگلیسی: Bethlehem) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در نیوهمپشایر واقع شده‌است. بتلهم ۴٫۲۴ کیلومتر مربع مساحت و ۸۲۶ نفر جمعیت دارد و ۴۳۴٫۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلمونت (به انگلیسی: Belmont) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در بلمانت، نیوهمپشایر واقع شده‌است. بلمونت ۳٫۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۲۸۵ نفر جمعیت دارد و ۱۶۰٫۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بارتلت (به انگلیسی: Bartlett) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در نیوهمپشایر واقع شده‌است. بارتلت ۳٫۹۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵۱ نفر جمعیت دارد و ۲۰۴٫۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آلتون (به انگلیسی: Alton) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بلنپ، نیوهمپشایر واقع شده‌است. آلتون ۱٫۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۹۹ نفر جمعیت دارد و ۱۷۱٫۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وست آدامز (به انگلیسی: West Adams) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در لس آنجلس واقع شده‌است.
آفتون (به انگلیسی: Afton Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هوارد، آیووا واقع شده‌است. آفتون ۱۳۰٫۷۶ کیلومتر مربع مساحت و ۸۹۷ نفر جمعیت دارد و ۳۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سینت جانزبری (به انگلیسی: St. Johnsbury) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در سنت جونزبری، ورمونت واقع شده‌است. سینت جانزبری ۳۳٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۹۹۴ نفر جمعیت دارد و ۱۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خیوکا () یک مجموعهٔ تلویزیونی درامِ جنایی لهستانی است که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد. این سریال در کشورهای انگلیسی‌زبان با نام ناپدیدی () به نمایش درآمد.
«یوآنا خیوکا» (با هنرنمایی ماگدالنا چلتسکا) وکیلی مجرب و سازش‌ناپذیر است. پس از ناپدید شدن دختربچهٔ سه ساله‌ای به نام «نیکولا شلزینگر»، پلیس نمی‌تواند شواهدی روشن مبنی بر وقوعِ یک آدم‌ربایی پیدا کند و به پدر و مادر کودک مظنون می‌شود. اینجاست که «یوآنا خیوکا» به همراه دستیارِ کارآموزِ خود «کوردیان اورینسکی» (با بازی فیلیپ پوآویاک) دفاع از والدین دخترک (با بازی کاتاژینا وارنکه و میخاو ژورافسکی) را بر عهده می‌گیرد که مظنونان اصلی این پرونده هستند.
زواراب پادشاه دیلمیان در اواخر قرن ششم بود. نام او برای اولین بار در سال ۵۹۰ ذکر شده است، زمانی که همراه با سارامس کوچک به پادشاه ساسانی هرمزد چهارم (ح. ۵۷۹-۵۹۰) با کشتن سردارش فرخان خیانت کرد. زواراب سپس به شورش بهرام چوبین پیوست و سارامس به گروهی از اشراف ناراضی به رهبری ویستهم و وندوی پیوست.
بهرام چوبین توانست از سال ۵۹۰ برای مدت کوتاهی پادشاه امپراتوری ساسانیان شود تا اینکه در سال ۵۹۱ شکست خورد و کشته شد. پس از آن خسرو پرویز پسر هرمزد چهارم پادشاه شد، اما ویستهم بعداً خود شورش کرد. زواراب به شورش او پیوست که از ۵۹۱ تا ۵۹۶ یا از ۵۹۴/۵ تا ۶۰۰ ادامه یافت.
سارامس بزرگ یک افسر ایرانی با اصالت مادی بود که در مناصب عالی در زمان پادشاه ساسانی هرمزد چهارم (ح. ۵۷۹–۵۹۰) احتمالاً به عنوان والی یک استان خدمت می‌کرد. هنگامی که بهرام چوبین علیه هرمزد چهارم قیام کرد، سارامس برای سرکوب شورش او فرستاده شد، اما شکست خورد و در نهایت اسیر شد. او را زیر پای فیل‌ها انداختند و به این شکل کشته شد.
کمنتیولوس ( ; درگذشت ۶۰۲) یک فرمانده نظامی برجسته بیزانسی در اواخر قرن ششم در زمان امپراتور موریس () بود. او نقش عمده‌ای در لشکرکشی‌های موریس در بالکان داشت و همچنین در شرق با ایرانیان ساسانی جنگید. پس از شورش ارتش بیزانس علیه موریس توسط امپراتور فوکاس، کمنتیولوس در نهایت در سال ۶۰۲ اعدام شد().
هیچ چیز از زندگی اولیه کمنتیولوس در دست نیست، جز اینکه او اهل تراکیه بود. او اولین‌بار در سال ۵۸۳ به عنوان یک افسر ("اسکریبون") در "اکسکیوبیتورس"، محافظ امپراتوری ظاهر شد، زمانی که با سفارت بیزانس در دوران بایان یکم در خاقان آوارها همراه شد(). به گفته مورخ تئوفیلاکت سیموکاتا، او با بیانی صریحش خاقان را خشمگین کرد و برای مدت کوتاهی به زندان افتاد.
این احتمال وجود دارد که اعتماد نزدیکی که او به موریس داشت، مربوط به زمان او به عنوان فرمانده اکسکیوبیتورس، قبل از به سلطنت رسیدن او باشد. کمنتیولوس در طول زندگی حرفه‌ای خود به موریس وفادار بود و امپراتور مراقب حرفه‌ی شاگردش بود. سال بعد، پس از تنظیم آتش‌بس با آوارها، او به عنوان مسئول یک هنگ ("تاکسیارشی") منصوب شد که علیه قبایل اسلاو که به تراکیه حمله کرده بودند و تا دیوارهای بلند آناستاسیان، سیستم دفاع بیرونی قسطنطنیه نفوذ کرده بودند، منصوب شد. کمنتیولوس آنها را در رودخانه ارجینیا در نزدیکی دیوارهای بلند شکست داد. به عنوان پاداش این موفقیت، او در سال به "عنوان استاد سربازان حاضر" منصوب شد.
به همین مناسبت، یا شاید کمی بعد (احتمالاً در سال ۵۸۹)، کمنتیولوس به عنوان عالی "پاتریسی‌ها" ارتقا یافت. در تابستان ۵۸۵، او مجدداً نیروهای زیادی از اسلاوها را شکست داد و در سال ۵۸۶ پس از شکستن پیمان آوارها، مسئولیت جنگ با آوارها را بر عهده گرفت. در سال ۵۸۷، کمنتیولوس یک ارتش ۱۰۰۰۰ نفری را در پوموریه گردآوری کرد. او برای خاقان آوار در کوه‌های هایموس کمینی آماده کرد، اما شکست خورد.
در سال ۵۸۹، به نظر می‌رسد که کمنتیولوس به‌عنوان "استاد سزبازن" در استان اسپانیا (جنوب اسپانیا) خدمت می‌کرده است: کتیبه‌ای به نام او در کارتاخنا پیدا شده است، اما ممکن است توسط یک همنام ساخته شده باشد. به هر حال، در پاییز ۵۸۹ او به شرق بازگشت و به جای فیلیپیکوس در فرماندهی ارتش شرق در جنگ جاری علیه ایرانیان ساسانی شرکت کرد. ارتش او در نبرد سیسائورانون در همان سال پارسیان را شکست داد و برای بازپس‌گیری مارتیروپولیس ناموفق تلاش کرد. اما در بهار ۵۹۰، زمانی که در مقر خود در هیراپولیس بود، مهمان غیرمنتظره‌ای پذیرفت: پادشاه قانونی ایران، خسرو دوم () از غاصب بهرام ششم چوبین () به قلمرو بیزانس گریخته بود. امپراتور موریس تصمیم گرفت از پادشاه تبعیدی حمایت کند و ارتشی را برای بازگرداندن خسرو به تخت پادشاهی تشکیل داد. در ابتدا قرار بود کمنتیولوس رهبری این نیرو را بر عهده بگیرد، اما پس از شکایت خسرو از بی‌احترامی کمنتیولوس نسبت به او، نارسس به عنوان فرمانده اعزامی جایگزین وی شد. کمنتیولوس همچنان به عنوان فرمانده جناح راست ارتش در مبارزات بعدی شرکت کرد. پادشاه احیا شده ایرانی با معاهده‌ای که به جنگی که تقریباً ۲۰ سال به طول انجامیده بود پایان داد و تمام شهرهای از دست رفته در بین النهرین و همچنین بیشتر ارمنستان را به رومیان واگذار کرد.
این صلح مطلوب به این معنی بود که نیروهای بیزانس اکنون می‌توانند در برابر تهاجمات آوارها و اسلاوها در بالکان متمرکز شوند. در سال ۵۹۸، کمنتیولوس احتمالاً با موقعیت "استاد سربازان تراکیا" به عملیات علیه آوارها بازگردانده شد. پس از شکست سنگین ناشی از غفلت او از چیدمان مناسب نیروهایش برای نبرد، ارتش او پراکنده شد و خود او به قسطنطنیه گریخت و در آنجا با اتهام خیانت روبرو شد. اینها به درخواست امپراتور کنار گذاشته شد و کمنتیولوس مجدداً به عنوان ژنرال تراکیه تأیید شد. کارنامه بعدی او چندان متمایز نیست، اما به گفته مایکل ویتبی این ممکن است بیشتر به دلیل سوگیری منفی سیموکاتا، منبع اصلی اصلی آن دوره، نسبت به او و همکارش پیتر باشد، نه به دلیل ناتوانی یا عدم اقدام در مورد قسمت او به هر حال، هنگامی که ارتش در سال ۶۰۲ علیه موریس قیام کرد، دفاع از دیوارهای قسطنطنیه به کمنتیولوس سپرده شد. هنگامی که فوکاس در نهایت شهر را تصرف کرد، او یکی از اولین پیروان رژیم قدیمی بود که اعدام شد.
قطعنامه ES-10/L.25 مجمع عمومی سازمان ملل متحد () قطعنامه دهمین نشست اضطراری مجمع عمومی سازمان ملل متحد است که در آن از اقدامات اسرائیل در جنگ اسرائیل و حماس انتقاد کرده و خواستار یک آتش‌بس بشردوستانه «فوری و پایدار» و توقف خصومت‌ها شده‌است. این قطعنامه با ۱۲۰ رای موافق در مقابل ۱۴ رای موافق و ۴۵ رای ممتنع به تصویب رسید.
مدلین ریچل فیلیپس (؛ زادهٔ ) هنرپیشه کانادایی است که بیشتر برای ایفای نقش رندین در "جنگ اشباح"، دوون دمارکو در "پروژه ام‌سی۲"، استرلینگ وسلی در مجموعه تلویزیونی کمدی-درام نتفلیکس تحت عنوان "شکارچی جایزه‌بگیر نوجوان"، و کیت دانلپ در سریال ابرقهرمانی آمازون پرایم به نام "جن وی" شناخته شده‌است. او همچنین در سال ۲۰۱۵، و ۲۰۱۸ در دو قسمت از مجموعهٔ تلویزیونی "سوپرنچرال" بازی کرده‌است.
مدی فیلیپس در ونکوور، بریتیش کلمبیا، کانادا، از پدری آمریکایی و مادری الجزایری اهل لندن به دنیا آمد. از سن شش سالگی تصمیم گرفت به حرفهٔ بازیگری روی آورد. خانوادهٔ فیلیپس در سن ۱۰ سالگی به شهر پرث، استرالیا نقل مکان کردند. او در مدرسهٔ تنها دخترانه یونایتینگ چرچ کالج پنروس، پرت شرکت کرد.
شهان کاروناتیلاکا (زاده ۱۹۷۵)؛ نویسنده سریلانکایی است. او در کلمبو بزرگ شد، در نیوزلند تحصیل کرد و در لندن، آمستردام و سنگاپور زندگی و کار کرده‌است. اولین رمان او «مرد چینی: افسانه پرادپ متیو» در سال ۲۰۱۰ برنده جایزه کتاب کشورهای مشترک المنافع، جایزه دی‌اس‌سی (۲۰۱۲)، جایزه Gratiaen شد و توسط Wisden به عنوان دومین کتاب برتر کریکت تمام دوران شناخته شد. سومین رمان او به نام «هفت ماه مالی المیدا» به عنوان برنده جایزه بوکر ۲۰۲۲ در ۱۷ اکتبر ۲۰۲۲ اعلام شد.
بیمارستان دامپزشکی ایران بیمارستانی دامپزشکی در شهرشیراز در استان فارس است.
بیمارستان ایران با دارا بودن بخش های آزمایشگاه,تصویربرداری تشخیصی, عمومی,جراحی ,پت شاپ, داروخانه ,پانسیون و سایر بخش ها یکی از مدرن ترین بیمارستان های دامپزشکی ایران می باشد.
صدور شناسنامه بهداشتی معتبر، کاشت میکروچیپ، پیرایش، اصلاح و شستشو توسط کادر ماهر
،ارتوپدی و گچ گیری، پانسیون و بستری، رژیم غذایی برای حیوانات، رفتار شناسی و روان شناسی حیوانات، ارائه خدمات دامپزشکی در منزل، واکسیناسیون
پرواز 1288 خطوط هوایی دلتا یک پرواز منظم از پنساکولا، فلوریدا به آتلانتا، جورجیا بود. در 6 ژوئیه 1996، هواپیمای مک‌دانل داگلاس ام‌دی-۸۰ که در حال پرواز بود، از باند 17 در پنساکولا در حال برخاستن بود که با یک شکست غیرقابل کنترل و فاجعه بار موتور توربین مواجه شد. علت خرابی موتور، نقص در ساخت فن تشخیص داده شد.
در این برخورد یک مسافر زن و پسرش کشته شدند و هفت مسافر دیگر مجروح شدند. خلبان پرواز را متوقف کرد و هواپیما در باند فرودگاه متوقف شد. سه مسافر دیگر نیز در جریان تخلیه اضطراری جراحات جزئی متحمل شدند. بیشتر مسافران برای تعطیلات سفر می‌کردند.
سامبیر رایون () ناحیه ای در استان لویو در غرب اوکراین است. مرکز اداری آن سامبیر است. جمعیت این ناحیه زده می‌شود و در سال ۱۹۶۵ تأسیس شده‌است.
در ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۰، به عنوان بخشی از اصلاحات اداری اوکراین، تعداد منطقه‌های استان لویو به هفت منطقه کاهش یافت و منطقه سامبیر رایون به‌طور قابل توجهی گسترش یافت.
ویلیام سی. ویمست (به انگلیسی: William C. Wimsatt)؛ (زاده 27 مه 1941) استاد بازنشسته در گروه فلسفه، کمیته مطالعات مفهومی و تاریخی علم (که قبلاً مبانی مفهومی علم بود) و کمیته زیست‌شناسی تکاملی در دانشگاه شیکاگو است. او در حال حاضر استاد هنرهای لیبرال در دانشگاه مینه‌سوتا و عضو مرکز فلسفه علم مینه‌سوتا است. او در فلسفه زیست‌شناسی تخصص دارد، جایی که زمینه‌های مورد علاقه او شامل تقلیل‌گرایی، رهیافت آنی، برآمدگی، مدل‌سازی علمی، وراثت، و تکامل فرهنگی است.
"ویمست" در مقطع کارشناسی، فیزیک مهندسی را در دانشگاه کرنل آغاز کرد. او پس از یک سال کار به‌عنوان طراح صنعتی، با دریافت مدرک "لیسانس" در سال ۱۹۶۵ به فلسفه روی آورد او سپس به دانشگاه پیتسبرگ رفت و به تحصیل در رشته فلسفه علم پرداخت و در سال ۱۹۷۱ دکترای خود را دریافت کرد. پایان‌نامه او شامل تحلیل فلسفی عملکرد بیولوژیکی بود. او سه مقاله از پایان‌نامه خود منتشر کرد: «غایت‌شناسی و ساختار منطقی بیانیه‌های عملکرد»، «پیچیدگی و سازماندهی»، و «تقلیل‌گرایی، سطوح سازمان، و مشکل ذهن- بدن». از ژوئیه ۱۹۶۹ تا دسامبر ۱۹۷۰، در رشته زیست‌شناسی جمعیت با ریچارد لوونتین در دانشگاه شیکاگو در مقطع فوق دکترا بود و به دنبال آن، به‌عنوان استادیار فلسفه در سال ۱۹۷۱ استخدام شد و در سال ۱۹۸۱ به استادی کامل ارتقا یافت.
در سال ۲۰۰۷، "ویمست" به‌عنوان استاد فلسفه و زیست‌شناسی تکاملی انتخاب شد. او استاد برجسته مدعو در دانشگاه ایالتی اوهایو، استاد مدعو هرست در دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس، عضو مرکز مطالعات و کنفرانس بلاژیو بنیاد راکفلر در ایتالیا، عضو ارشد در دانشگاه واشینگتن، عضو مؤسسه تحقیقات تکامل و شناخت کنراد لورنز در وین، اتریش، استاد دانشگاه وینتون در دانشگاه مینه‌سوتا، و عضو مؤسسه علوم انسانی فرانک در شیکاگو بوده‌است. او همچنین عضو هیئت مشاوره علمی مؤسسه زمین است.
از شاگردان سابق او می‌توان به ویلیام بچتل، جیمز آر. گریزمر و ساهوترا سرکار اشاره کرد.
ویمست در سال ۲۰۱۳ جایزه دیوید هال را به‌دلیل مشارکت برجسته در فلسفه زیست‌شناسی و حمایت از دانشجویان در این حرفه توسط انجمن بین‌المللی فلسفه تاریخ و مطالعات اجتماعی زیست‌شناسی دریافت کرد.
موضع فلسفی ویمست با دو مضمون شروع می‌شود: ما موجوداتی محدود هستیم و جهانی که سعی می‌کنیم بفهمیم پیچیده‌است. پس مشکل این است که چگونه می‌توان یک جهان‌بینی فلسفی بر اساس این دو موضوع ساخت. برای ویمست، "استحکام" (برای مثال، اعتقاد به این‌که یک سیب وجود دارد زیرا می‌توانیم آن را ببینیم، احساس کنیم، ببوییم، مزه‌اش کنیم، و وقتی آن را می‌خوریم، صدای ترد آن را بشنویم) برای دست‌رسی به آنچه در جهان وجود دارد، اساسی است. هر چه بیش‌تر بتوانیم چیزها را به روش‌های مختلف تشخیص دهیم، بیش‌تر تمایل داریم که وجود آن‌ها را باور کنیم. ارتباط نزدیک با استحکام، اکتشافاتی هستند که ما از آن‌ها برای تفکر در مورد جهان استفاده می‌کنیم و برای معرفت‌شناسی بنیادی هستند. آن‌ها قوانین سرانگشتی هستند که می‌توانند اشتباه یا مغرضانه باشند، اما زمانی که در مورد آنچه در جهان قوی است به‌کار می‌روند، کار می‌کنند. از نظر ویمست، پرسش‌های رئالیسم (یعنی آنچه وجود دارد) از مسائل معرفت‌شناسی (یعنی آنچه می‌توانیم بدانیم) و کشف آنچه وجود دارد، قابل تفکیک نیستند. این ممکن است دایره‌ای به نظر برسد، اما با تکامل است که ما راه‌های متعددی را برای تشخیص چیزها در جهان ایجاد کرده‌ایم.
ریچارد لوونتین، ریچارد لوینز، هربرت آ. سایمون، استوارت کافمن، و دونالد تی. کمبل، همگی تأثیرات مهمی بر کار ویمست دارند. برخی از مهم‌ترین مفسران نوشته‌های ویمست شاگردان وی هستند که بسیاری از آن‌ها اکنون به‌عنوان فیلسوف علم و دانشمند کار می‌کنند، مانند مارشال آبرامز، داگلاس آلچین، ایرنه آپلبام، ویلیام بچتل، استوارت گلنان، جیمز آر. گریزمر، جفری رمزی، ساهوترا سرکار، جفری شانک و مارتی سرنو.
حزب ضد دولت یک جناح سیاسی غیررسمی در ایالات متحده به رهبری جیمز مدیسون و توماس جفرسون بود که با سیاست‌های الکساندر همیلتون وزیر خزانه‌داری وقت در اولین دوره ریاست جمهوری جورج واشنگتن مخالفت بود. این نه یک حزب سیاسی سازمان‌یافته که یک جناح غیرسازمان‌یافته بود. اکثر اعضا در سال 1788 ضدفدرالیست بودند که با تصویب قانون اساسی ایالات متحده مخالف بودند. با این حال، وضعیت حزب روان بود؛ با اعضایی که به آن می‌پیوستند و از آن جدا می‌شدند.
در کنوانسیون قانون اساسی در سال 1787 و در طول فرآیند تصویب در سال 1788، مدیسون یکی از برجسته ترین حامیان دولت ملی کوچکتر بود. او "اسناد فدرالیستی" را به همراه همیلتون و جان جی نوشت. در سال‌های 1789 و 1790 مدیسون رهبر حمایت از یک دولت فدرال جدید با اختیارات محدود بود.
نانسی جی. نرسسیان (به انگلیسی: Nancy J. Nersessian)، استاد زجنتز و استاد علوم شناختی در مؤسسه فناوری جورجیا است. کار او در زمینه‌های فلسفه علم، تاریخ علم و روان‌شناسی علم است.
او از سال ۲۰۰۶ عضو خارجی آکادمی سلطنتی هنر و علوم هلند بوده‌است.
منتشرکن یا نابودشو کلام قصاری است برای توصیف فشار برای انتشار آثار دانشگاهی به‌منظور موفقیت در یک حرفه دانشگاهی. چنین فشار نهادی عموماً در دانشگاه‌های تحقیقاتی بیشینه است. برخی از پژوهشگران محیط منتشرکن یا نابودشو را به‌عنوان یک عامل کمک‌کننده در بحران تکرار شناسایی کرده‌اند.
اوانستون (به انگلیسی: Evanston) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در سینسیناتی، اوهایو واقع شده‌است. در واقع محله‌ای است در شهر سینسیناتی که در شهرستان همیلتون قرار دارد.
این محله از دهه ۱۹۶۰ عمدتاً شامل شهروندان آفریقایی-آمریکایی می‌باشد و به عنوان «جامعه آموزش دهنده» شهرت دارد. این محله با محله‌های تپه‌های شرقی والنات، هاید پارک، نورث آوندیل، و والنات هیلز و همچنین شهر نوروود هم‌مرز است. اوانستون ۹٬۴۹۱ نفر جمعیت دارد.
کسل هیل (به انگلیسی: Castle Hill) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در بخش جنوب شرقی ناحیه برانکس در شهر نیویورک واقع شده‌است. مرزهای محله کسل هیل عبارتند از: خیابان واتربری و خیابان وستچستر در شمال، نهر وستچستر در شرق، رودخانه شرقی در جنوب و جاده دشت سفید در غرب. یونیون پورت بخشی فرعی از تپه قلعه است که معمولاً در شمال خیابان لافایت در نظر گرفته می‌شود. کسل هیل ۳۸٬۵۵۷ نفر جمعیت دارد.
ویساهیکون یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در فیلادلفیا واقع شده‌است. ویساهیکون در بخش پایین شمال غربی فیلادلفیا و در مجاورت محله‌های راکسبورو و مانایونک قرار دارد و به پارک دره ویساهیکون، خیابان ریج، خیابان هرمیت و خیابان هنری محدود می‌شود. نام محله از کلمه لناپه ویمکهام مجاری گرفته شده‌است که به معنای «نهار گربه ماهی» است، اشاره‌ای به ماهی‌هایی است که زمانی در نهر ویساهیکون فراوان بودند.
فورت کولویل (به انگلیسی: Fort Colvile) یک منطقهٔ مسکونی"Reports of explorations and surveys, to ascertain the most practicable and economical route for a railroad from the Mississippi River to the Pacific Ocean. Vol. 1." Washington D.C.: Severely Tucker. 1855, p. 420. در ایالات متحده آمریکا است که در کتل فالز، واشینگتن واقع شده‌است.
این مرکز تجاری در سال ۱۸۲۵ توسط شرکت خلیج هادسون (HBC) در آبشار کتل در رود کلمبیا ساخته شد و در منطقه خز کلمبیا این شرکت فعالیتش را آغاز کرد. در قلعه این مکان به نام اندرو کولویل،Lewis, S. William. "Information concerning the Establishment of Fort Colvile." The Washington Historical Quarterly 16, No. 2 (1925), pp. 102-107 فرماندار لندن شرکت HBC به سر می‌برد، در چند مایلی غرب محل فعلی کولویل، واشینگتن قرار داشت. این یک ایستگاه مهم در مسیر تجاری یورک فکتوری اکسپرس به لندن بود که از طریق خلیج هادسون صورت می‌گرفت. شرکت خلیج هادسون HBC مدتی فورت کولویل را از نظر اهمیت تا زمان تأسیس فورت ویکتوریا در رتبه بعد از فورت ونکوور که در نزدیکی دهانه کلمبیا است قرار می‌داد.
لیتل ایتالی (به انگلیسی: Little Italy) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در جنوب شرقی بالتیمور، مریلند واقع شده‌است. این محله به میراث و هویت قوی ایتالیایی-آمریکایی خود شهرت دارد. ساکنان این محله نوادگان مهاجران پیشین هستند و همچنان اصلیت ایتالیایی-آمریکایی خود را حفظ کرده‌اند و از نظر قومی نزدیک به هم باقی مانده‌اند.
بلمونت کرگین (به انگلیسی: Belmont Cragin) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شیکاگو واقع شده‌است. این منطقه یکی از ۷۷ منطقه اجتماعی شیکاگو است که به‌طور رسمی در سمت شمال غربی شهر شیکاگو، ایلینوی واقع شده‌است. این منطقه به عنوان منطقه اجتماعی ۱۹ تعیین شده‌است و در ۸ مایلی (۱۳ کیلومتری) شمال غربی ایالت قرار دارد. بلمونت کرگین ۱۰٫۲۰ کیلومتر مربع مساحت و ۷۸٬۱۱۶ نفر جمعیت دارد."About Portage-Cragin Branch." Chicago Public Library. Retrieved on November 18, 2016.