moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
لوییز که در معرض این سختی‌ها، بسیار رنجور و شکننده شده بود، در حدود سال‌های ۱۹۳۶ و ۱۹۳۷ با مردی آشنا شد که با حضورش او را خوشحال و آرام می‌کرد. اما این مرد از ترس قبول مسئولیت خانوادهٔ نُه نفرهٔ لیتل، بعد از یک سال، لوییز را ترک کرد و هرگز از او خبری نشد. این امر سقوط روحی لوییز را سرعت بخشید. این دلایل کافی بود تا سازمان رفاه اجتماعی برای تجزیهٔ خانوادهٔ لیتل دست به کار شود. مسئولیت مالکوم و دیگر خواهران و برادرانش به خانواده‌های دیگر سپرده شد؛ و سرانجام دستور دادگاه در مورد لوییز صادر شد و او را به بیمارستان روانی ایالتی در کالامازو منتقل کردند. ۲۶ سال از زندگی او در آن مکان سپری شد تا آن که فرزندانش او را از آن جا بیرون آوردند. مالکوم در مورد عملکرد رفاه اجتماعی می‌گوید: «صادقانه اعتقاد دارم اگر سازمان رفاه اجتماعی تنها یک خانواده را از هم متلاشی کرده باشد، آن خانواده ما بودیم. ما دوست داشتیم با هم و در کنار هم زندگی کنیم، کاشانهٔ ما نباید ویران می‌شد. اما سازمان رفاه، دادگاه و پزشکان به نوبت ما را در زیر ضربات مشت‌های خود گرفته بودند و تنها ما نبودیم که گرفتار چنین مصیبتی بودیم».زندگینامهٔ مالکوم ایکس، صفحهٔ ۱۷۲، الکس هیلی، ترجمهٔ غلامحسین کشاورز، انتشارات امیرکبیر، چاپ دوم ۱۳۷۹، تهران
سرپرستی مالکوم به خانوادهٔ گوهانا داده شد. او در این ایام به دلیل رفتار ناشایست از مدرسه اخراج شد و دادگاه حکم به فرستادن او به مدرسهٔ تهذیب اخلاق داد. این مدرسه زیر نظر خانم سورلین اداره می‌شد. او و شوهرش اعتقاد زیادی به هوش مالکوم داشتند و از او به‌طور گسترده حمایت می‌کردند. اما بعدها او این حمایت آن‌ها را نیز نوعی از تبعیض و نابرابری نژادی قلمداد کرد.
«اکنون می‌فهمم که آقا و خانم سورلین بی اعتنا به حضور من از هر چیزی حرف می‌زدند. درست مثل اینکه در حضور یک پرندهٔ دست‌آموز صحبت می‌کردند. از هر چیز، دربارهٔ خود من، دربارهٔ سیاهان، گویی من اصلاً وجود ندارم یا حرف‌هایشان را نمی‌فهمم. هر روز ده‌ها بار کلمهٔ کاکاسیاه را بر زبان می‌آوردند. فکر می‌کنم منظورشان اهانت نبود یا شاید هم این را به حساب همدردی و محبت می‌گذاشتند».زندگینامهٔ مالکوم ایکس، صفحهٔ ۱۸۰ و ۱۸۱، الکس هیلی، ترجمهٔ غلامحسین کشاورز، انتشارات امیرکبیر، چاپ دوم ۱۳۷۹، تهران
تحت حمایت خانم سورلین، مالکوم روانهٔ دبیرستان میسون شد. ضمن تحصیل به کار در رستوران مشغول شد. عملکرد خوبی در مدرسه داشت و در کلاس هفتم، نیمهٔ دوم سال به عنوان ارشد کلاس انتخاب شد. او در این ایام چهارده سال داشت که با الا خواهر بزرگ خانواده که اولین فرزند ارل لیتل از اولین ازدواجش بود، ملاقات کرد. الا در بوستون زندگی می‌کرد. مالکوم در تابستان ۱۹۴۰ برای دیدار با الا و تماشای بوستون به این شهر رفت. در این سفر، نخستین بار از محیط کوچک و نسبتاً روستایی محل زندگی‌اش، قدم فراتر نهاد و زندگی سیاه‌پوستان در شهر بوستون را دید. آن دنیای پر زرق و برق، کلوپ‌های شبانه، سالن‌های رقص و دسته‌های نوازندگان او را تحت تأثیر قرار داد. بعد از برگشت به میسون تغییراتی زیادی کرد.
«برای اولین بار از معاشرت با سفیدها ناراحت می‌شدم. بی‌قفه فکرم در اطراف بوستون و مشاهدات و برداشتم از آنجا دور می‌زد».زندگینامهٔ مالکوم ایکس، صفحهٔ ۱۹۳، الکس هیلی، ترجمهٔ غلامحسین کشاورز، انتشارات امیرکبیر، چاپ دوم ۱۳۷۹، تهران
روزی معلم انگلیسی، آقای استروسکی، از وی خواست تا بعد از اتمام درس، کلاس را ترک نکند تا در مورد آینده با او صحبت بکند.
" «مالکوم تو باید خط زندگی‌ات را مشخص کنی هیچ وقت به آن فکر کرده‌ای؟» حقیقت آن بود که تا آن روز هرگز به این مسئله نیندیشیده بودم؛ ولی بدون تأمل پاسخ دادم: «آره، به این موضوع فکر کرده‌ام و دلم می‌خواهد که حقوق بخوانم.» آن روز در لانسینک قاضی یا پزشک سیاه نبود تا الگویی برای آرزوی من باشد. اما می‌دانستم که یک قاضی، دیگر ناچار به شستن ظرف نیست.
خطوطی از تعجب بر چهره‌اش نقش بست. در حالیکه روی صندلی‌اش لم داده و دست‌ها را در پشت سرهم قفل کرده بود، با تبسم گفت: «مالکوم، ما باید واقع‌بین باشیم، سوء تفاهم نشود، ما همه تو را دوست داریم. تو این را می‌دانی. اما باید این حقیقت را بدانی که تو یک سیاه‌پوستی. حقوق‌دان بودن! هدف مناسبی برای یک کاکا سیاه نیست. به کاری فکر کن که برای آن ساخته شده‌ای. دست‌های تو برای کار و برای ساختن ساخته شده‌است. کارگاه نجاری تو می‌تواند مورد تحسین همه قرار بگیرد. چرا نجاری هدف تو نیست؟ مردم تو را به عنوان یک انسان دوست دارند، کار که اهمیتی ندارد»".زندگینامهٔ مالکوم ایکس، صفحهٔ ۱۹۴ و ۱۹۵، الکس هیلی، ترجمهٔ غلامحسین کشاورز، انتشارات امیرکبیر، چاپ دوم ۱۳۷۹، تهران
این گفتگو افکار مالکوم را دستخوش آشفتگی کرد و حس خشم را در وجودش بیدار ساخت. به دلیل تغییر رفتار وی، خانم سورلین او را از مدرسه اخراج کرد و سرپرستی وی به خانوادهٔ لیونز سپرده شد. او به خواهرش الا نامه فرستاد و ابراز علاقه کرد که می‌خواهد در بوستون زندگی کند. الا مقدمات حضور او را فراهم کرد. به این ترتیب رهسپار بوستون شد.
مالکوم ایکس، درس و مدرسه را رها کرد. او سرانجام هنگامی که برای فروختن یک ساعت دزدی به جواهر فروشی رفت، به دام پلیس گرفتار شد و به ده سال حبس محکوم شد.
وی در زندان چنان چهره ضد دینی پیدا کرده بود که زندانیان به او لقب شیطان را داده بودند.
او با برنامه‌ریزی برای اوقات فراغت خود در زندان، به مطالعات مذهبی پرداخت.
او به تدریج با سیاهپوستان مسلمانی آشنا شد که هم بندش بودند؛ افرادی از گروه «ملت مسلمان». آنان از اسلام گفتند.
هفت سال از دوران محکومیت مالکوم گذشت. اما این بار مالکوم ایکس درنگ نکرد و بلافاصله پس از آزادی، به عضویت گروه «ملت مسلمان» درآمد. او سیر مطالعاتی و تحقیقاتی خویش را ادامه داد و تا جایی پیش رفت که به عنوان سخنگوی این جمعیت برگزیده شد. تبلیغات مذهبی و اعتقادی او در آمریکا، باعث شد تعداد زیادی از سیاهپوستان با اسلام آشنا شوند و در مدت کوتاهی به عضویت گروه «ملت مسلمان» درآیند.
مالکوم ایکس در یکی از سخنرانی‌هایش دربارهٔ او این‌طور گفت: «این مرد کوچک، شریف و دوست‌داشتنی. الایجا محمد محترم که در این ساعت به برادران و خواهران ما در شیکاگو آموزش می‌دهد. او پیامبر الله است و همین باعث می‌شود قدرتمندترین مرد سیاه‌پوست در آمریکا باشد…» مالکوم بعد از جدایی از «ملت مسلمان» گفت که من باایمان‌ترین بندهٔ الایجا محمد بودم، و امروز می‌دانم که من بیشتر و استوارتر از آن‌که خودش به خودش ایمان داشت، بهش ایمان داشتم. اما او بعداً تغییر عقیده داد و از «ملت مسلمان» جدا شد و گفت که اسلامی که من الآن باور دارم، همان اسلامی است که در مکه آموزش داده شد: این‌که خدایی جز الله نیست و محمد بن عبدالله که هزار و چهارصد سال پیش در شهر مقدس مکه زندگی می‌کرد، آخرین پیامبر الله است.
مالکوم به سیاهان می‌گفت: «زیستن در آمریکا، شما را آمریکایی نمی‌کند. شما باید یاد بگیرید از میوه‌های آمریکایی‌ها لذت ببرید. اما شما از این میوه‌ها لذت نبرده‌اید. شما تنها از خارها و سختی‌ها لذت برده‌اید برای اینکه شما باید سخت‌تر کار می‌کردید تا به میوه‌ها دست یابید».
بِتی، پرستار سیاهپوستی بود که در یکی از بیمارستان‌های آمریکا مالکوم را شناخت و پیشنهاد زندگی مشترک با او را پذیرفت.
مالکوم ایکس به چند کشور آسیایی و آفریقایی سفر کرد.
بعدها بین مالکوم ایکس و الایجا محمد اختلافات بسیاری پدید آمد و مالکوم از جریان «امت اسلام» خارج شد و خود جریانی را تحت عنوان جماعت اهل سنت پایه‌گذاری کرد.فرهنگ جامع فرق اسلامی، سید حسن خمینی، جلد ۱، صفحه ۱۷۷، تهران، انتشارات اطلاعات، چاپ دوم، ۱۳۸۹ هجری شمسی، شابک: ۸-۸۲۰-۴۲۳-۹۶۴-۹۷۸
فعالیت‌های مالکوم ایکس در سازماندهی و جذب اعضای جدید برای «امت اسلام» خیلی زود مجموع اعضای این جنبش را از ۴۰۰ نفر در سال ۱۹۵۰ به بیش از ۳۰ هزار نفر در سال ۱۹۶۰ رساند. اما هم‌زمان نشانه‌هایی از اختلاف میان مالکوم و الایجا محمد بروز کرد.
مالکوم ضمن استقبال از تلاش‌های فعالان جنبش مدنی سیاهپوستان آمریکا، می‌گفت که سیاهان باید برای بازپس گرفتن حق خود «از هر راه ممکن» اقدام کنند. او همواره در سخنرانی‌های آتشین خود از «سفید پوستان» به عنوان «دشمن» یاد می‌کرد و مخاطبان هیجان زده خود را در برابر آنچه «ظلم ۴۰۰ ساله سفید پوستان بر سیاهپوستان» می‌نامید، به «بیداری و تکاپو» دعوت می‌کرد.
اختلاف‌ها میان مالکوم ایکس و الایجا محمد پس از مرگ جان اف کندی، رئیس‌جمهوری وقت آمریکا در سال ۱۹۶۳ به اوج خود رسید.
اظهار نظر جنجالی مالکوم در مورد مرگ کندی, که به نوعی آن را «تقاص پس دادن» ارزیابی کرده بود، با واکنش تند الایجا محمد روبرو شد و رهبر «امت اسلام» به مالکوم دستور داد که برای ۹۰ روز سکوت اختیار کند و حق اظهار نظر در هیچ موردی را ندارد.
در برابر مالکوم شروع به افشاگری دربارهٔ «روابط خارج از ازدواج» الایجا محمد کرد و از رابطه جنسی رهبر «امت اسلام» با دختران نوجوانی خبر داد که حتی از الایجا محمد بچه دار شده بودند. با شهادت و زنانی که مورد سوء استفاده جنسی الایجا قرار گرفته بودند، خود او نیز در ۱۹۶۳ این وقایع را تأیید کرد و سعی در توجیه اعمال خود با ارجاع به رفتارهای مشابه در مبلغین مسیحی برآمد.،
مالکوم ایکس پس از شدت گرفتن اختلافات از امت اسلام جدا شد و خود جریانی مستقل تحت عنوان جماعت اهل سنت راه انداخت. مالکوم تلاش کرد تا محمد علی کلی، بوکسور مشهور که خودش الهام بخش او برای پیوستن به امت اسلام بود و روابط نزدیکی با او داشت را متقاعد کند که همراه خودش به مسلمانان سنی بپیوندد. محمد علی اما نپذیرفت و دوستی خود با مالکوم ایکس را پایان داد. محمد علی بعدها از این کارش به عنوان یکی از بزرگ‌ترین اشتباهاتش یاد کرد و گفت: «پشت کردن به مالکوم ایکس یکی از بزرگ‌ترین اشتباهاتم در عمرم بود که به شدت ازش پشیمانم. آرزو دارم می‌توانستم به مالکوم بگویم که متاسفم و او دربارهٔ خیلی چیزها حق داشت. اما قبل از اینکه فرصت این کار را داشته باشم او کشته شد… اگر مالکوم نبود من احتمالاً هرگز مسلمان نمی‌شدم. اگر می‌توانستم به عقب برگردم و آن اتفاقات دوباره تکرار می‌شدند، من هرگز هرگز به او پشت نمی‌کردم.»Ali, p. 85.
در آوریل ۱۹۶۴، با کمک مالی خواهر ناتنی خود الا لیتل کالینز به جده پرواز کرد. در جده تابعیت ایالات متحده و عدم توانایی در صحبت به زبان عربی باعث زیر سؤال رفتن وضعیت وی به عنوان یک مسلمان شد.
وی که یک نسخه از کتاب عبدالرحمن حسن عزام (پیام ابدی) را همراه ویزای عربستان دریافت کرده بود با نویسنده تماس گرفت و پسر عزام ترتیب ترخیص وی را داد و اتاق هتل خود را به او قرض داد.
صبح روز بعد مالکوم ایکس فهمید که شاهزاده فیصل او را به عنوان میهمان دولتی تعیین کرده‌است. چند روز بعد، پس از اتمام مناسک حج، با وی دیدار داشت.
بعدها مالکوم گفت که دیدن مسلمانان «از هر رنگی، از بور چشم آبی گرفته تا آفریقایی‌های پوست سیاه»، در حال طواف با شرایط برابر او را بر آن داشت تا اسلام را دین غلبه بر مشکلات نژادی بداند.
نشریه «» که متعلق به «امت اسلام» بود در شماره دهم آوریل سال ۱۹۶۴ خود کارتونی منتشر کرد که در آن سر قطع شده مالکوم مثل یک توپ در برخورد چند باره با زمین و بلند شدن به هوا نشان داده می‌شد و جملاتی از دهانش بیرون می‌آمد.متن پیوند، انتشار این کارتون تنها پس از گذشت چند روز از سخنان تند الیجا محمد صورت می‌گرفت که به لوئیس فراخان (رهبر کنونی امت اسلام) گفته بود: «متظاهرانی چون مالکوم باید سرشان از بدنشان جدا شود».
این سخن الیجا محمد از طریق چهره‌های سرشناس «امت اسلام» در روزهای بعد تکرار شد. بسیاری معتقد بودند که «تهدید جانی» مالکوم ایکس در میان این سخنان مشهود است. برای آنهایی که اخبار مسلمانان آمریکا را دنبال می‌کردند تقریباً هویدا بود که میانه شکراب شده مالکوم و الیجا محمد بستر حادثه‌ای خونین است.
در ماه‌های پس از آن پلیس فدرال آمریکا، اف‌بی‌آی، دست کم دو بار تهدید جانی مالکوم ایکس را به ثبت رساند.
در۱۴ فوریه ۱۹۶۵ بمبی در منزل محل اقامت مالکوم، بتی و چهار دخترشان منفجر شد که به هیچ‌یک از آنان آسیبی وارد نیاورد. تنها هفت روز بعد، در ۲۱ فوریه ۱۹۶۵ هنگامی که او در یکی از سالن‌های اجتماعات منهتن نیویورک سخنرانی می‌کرد سه مرد مسلح، او را از فاصلهٔ کم هدف ۱۵ گلوله قرار دادند و مالکوم ۳۹ ساله بلافاصله کشته شد.
هر سه ضارب از اعضای «امت اسلام» شناسایی شدند. پلیس هر سه نفر را دستگیر و تحویل دادگاه داد.Talese, Gay (February 22, 1965). "Police Save Suspect From the Crowd". The New York Times. Retrieved October 2, 2014، متن اضافی.
نورمن ۳ایکس باتلر که نام اسلامی محمد عبدالعزیز را برای خود برگزیده بود، در سال ۱۹۸۵ با موافقت دادگاه مورد عفو قرار گرفت و از زندان آزاد شد. او پس از آزادی به ریاست مسجد «امت اسلام» در محله هارلم نیویورک منصوب شد.
توماس ۱۵ ایکس جانسون، در خلال سال‌های زندان از «امت اسلام» جدا شد و خود را یک مسلمان سنی اعلام کرد، نام خلیل اسلام را برای خود برگزید و در سال ۱۹۸۷ از زندان آزاد شد. او در سال ۲۰۰۹ درگذشت.
توماس هیگن، نخستین کسی که به سوی مالکوم ایکس شلیک کرد، بعدها نام مجاهد حلیم را برای خود برگزید. پس از گذشت ۴۵ سال از دوران محکومیت آقای هیگن، دادگاه در سال ۲۰۱۰ با درخواست عفو او موافقت کرد.
توماس هیگن دیگر خود را عضو «امت اسلام» نمی‌داند و بارها به خاطر شلیک به سوی مالکوم ایکس اظهار ندامت کرده‌است.http://islamtimes.org/vanhtqtzd23nw.ft2.html
شاهزاده‌نشین سیلند ریزکشوری کوچک و به رسمیت شناخته نشده می‌باشد که در فاصلهٔ ۱۰ کیلومتری از ساحل سافک، انگلستان، بر روی یکی از سکوهای دفاعی انگلستان در دریای شمال بنا نهاده شده‌است. از سکوهای دفاعی در زمان جنگ دوم جهانی استفاده می‌شده‌است.
در سال ۱۹۶۷ این تأسیسات توسط ، گویندهٔ پیشین رادیو، سرگرد ارتش و جمعی از دوستانش و خانوادهٔ او اشغال شد. او ادعا داشت که این تأسیسات یک دولت مستقل می‌باشد. بسیاری از مفسران به‌طور کلی سیلند را جزء ریزکشورها و بهترین نمونهٔ آن طبقه‌بندی می‌کنند.
سیلند به عنوان یک دولت مستقل توسط هیچ‌کدام از اعضای سازمان ملل پذیرفته نشده‌است و منتقدان در ایالات متحدهٔ آمریکا و آلمان اصرار دارند که این تأسیسات همیشه تحت فرماندهی دولت انگلستان بوده‌است.
در سال ۱۹۴۳، در جریان جنگ جهانی دوم، این سکو توسط بریتانیا مانند سکوهای دفاعی دیگر برای دفاع در برابر هواپیماهای مین‌ریز آلمان ساخته‌شد. این سکو شامل یک بنای فوقانی با دو برج توخالی می‌باشد که توسط یک عرشه بیکدیگر متصل شده‌اند. این سازه درون آب‌های بین‌المللی و در فاصلهٔ شش مایلی ساحل سافولک انگلستان واقع شده‌است. این استحکامات توسط ۱۵۰ تا ۳۰۰ نفر از اعضای ناوگان انگلستان در جریان جنگ جهانی دوم اشغال شد.
در سپتامبر سال ۱۹۶۷ میلادی، این برج (با مساحت قابل سکونتی در حدود ۵۵۰ متر مربع) توسط سرگرد پدی روی بیتس اشغال شد.
در سال ۱۹۶۸ میلادی، نیروی دریایی انگلستان به منظور تعمیر راهنماهای شناور آبی وارد منطقه‌ای شد که بیتس ادعا می‌کرد قلمروی آبی او می‌باشد. مایکل بیتس، پسر پدی روی بیتس با آتش گشودن از روی برج بر روی کارگران کوشش کرد آن‌ها را بترساند. از آنجائیکه بیتس هنوز شهروند انگلستان بود به منظور پاسخگویی در مورد این حادثه به دادگاه در انگلستان خوانده شد. دادگاه انگلستان اعلام کرد از آنجائیکه این استحکامات سه مایل خارج از آب‌های انگلستان می‌باشد قابل طرح در این دادگاه نمی‌باشد.
در سال ۱۹۷۵ میلادی، بیتس اساسنامه، پرچم، سرود ملی، گذرنامه و واحد پول سیلند را معرفی کرد.
در سال ۱۹۷۸ میلادی، هنگامیکه بیتس در سیلند حضور نداشت، نخست‌وزیر سیلند، پروفسور الکساندر جی اشنباخ و تعدادی از اهالی آلمان به زور کنترل سیلند را بدست گرفتند و پسر بیتس، مایکل را اسیر کردند. بیتس پس از آن با استفاده از کمک ارتشی داوطلب و با استفاده از حملهٔ بالگرد توانست دوباره کنترل سیلند را بدست گیرد. او سپس مهاجمان را به عنوان اسیر جنگی نگه داشت. بیشتر اسیران بعد از اتمام ماجرا به کشورشان فرستاده شدند؛ ولی اشنباخ، وکیل آلمانی که گذرنامه سیلند را داشت به خیانت علیه سیلند متهم و مجبور به پرداخت ۳۵۰۰۰ دلار آمریکا شد. دولت‌های هلند و آلمان به دولت انگلستان برای آزاد کردن او شکایت کردند ولی دولت بریتانیا با توجه به تصمیم دادگاه در سال ۱۹۶۸ میلادی، از پذیرفتن هرگونه مسئولیتی خودداری کرد. سپس دولت آلمان سفیر خود در انگلستان را به سیلند فرستاد تا دربارهٔ آزادی اشنباخ مذاکره کند.
بعد از چند هفته مذاکره بیتس از مواضع خود کوتاه آمد و متعاقباً اعلام کرد که بازدید دیپلمات آلمانی دلیلی برای به رسمیت شناخته شدن سیلند توسط دولت آلمان شد.
در دههٔ نود، کشتی ماریتیم در دفاع از ادعایشان مبنی بر گسترش آب‌های قلمروی سیلند تا ۱۲ مایل دریایی بر روی آن آتش کرد.در نتیجهٔ صدور شمار زیادی گذرنامه غیرقانونی سیلند (در حدود ۱۵۰٬۰۰۰ عدد)، در سال ۱۹۹۷ میلادی، خانوادهٔ بیتس تمامی گذرنامه‌های صادرشده حتی آن‌هایی که توسط خودشان در سی سال اخیر صادر شده بود را باطل اعلام کردند.
حمیدرضا پگاه (زادهٔ ١٠ دی ۱۳۵۰) بازیگر سینما و تلویزیون ایرانی است.
وی فعالیت حرفه‌ای خود را از سال ۱۳۷۲ با بازی در مجموعه "ضلع ششم" به کارگردانی مسعود فروتن آغاز کرد. او در تلویزیون با سریالهای "تفنگ سرپر" (در نقش "غیبیش")، "آخرین گناه" و "خانه امن"(در نقش " کمال شریف ") و در سینما با بازی در فیلم "این زن حرف نمی‌زند"، مورد توجه قرار گرفت.
فرهنگسرای دانشجو یا شفق یکی از بزرگترین فرهنگسراهای تهران است که در پارک شفق در محله یوسف‌آباد تهران با طراحی کامران دیبا و به عنوان اولین فرهنگسرای ایران ساخته شده‌است.
ساختمانهای داخلی فرهنگسرا، طی سال‌های ۱۳۴۵ تا ۱۳۴۸ توسط شهرداری تهران احداث شد. ابنیه داخل پارک محل استقرار واحدهای اداری و اجرائیات راهنمایی و رانندگی بوده تا اینکه شهرداری منطقه ۶ به منظور استفاده بهینه از این فضا، تصمیم به تغییر کاربری این مجموعه به عنوان فرهنگ‌سرا گرفت. به منظور عملی ساختن این تصمیم بازسازی ساختمان موجود از اردیبهشت ماه ۱۳۷۲ آغاز و پس از تکمیل عملیات آن، که ۱۸ ماه به طول انجامید، سر انجام در تاریخ ۱۹ مهرماه ۱۳۷۳ مقارن با سالروز ولادت حضرت زینب کبری(س) با عنوان فرهنگ سرای شفق توسط جمعی از مسئولین وقت گشایش یافت.
این فرهنگ سرا در پی هویتی شدن فرهنگ سراهای تهران در سال ۱۳۸۰ با هویت دانشجو به " فرهنگ سرای دانشجو" تغییر نام داد و تا تیر ماه ۱۳۸۸ با این نام به فعالیت خود ادامه داد. از این تاریخ و در پی محلی شدن دوباره فرهنگ سراها این مجموعه به "فرهنگ سرای شفق" تغییر نام داد.
این فرهنگسرا دارای یک تالار نمایش مجهز با ظرفیت ۲۰۸ نفر، سرای کتاب، نگارخانه شفق، سرای کودک، سرای آبی، کارگاه چهره، کارگاه سفال، کارگاه معرق و تعدادی کلاس آموزشی است.
از اردیبهشت ۱۳۸۵ تا اردیبهشت ۱۳۸۸، محمد سرشار رئیس این فرهنگسرا بود. در اردیبهشت ۱۳۸۹ (خورشیدی)، حسن اشتری به عنوان رئیس فرهنگسرای شفق منصوب شد.
نامه به رومیان، ششمین کتاب در عهد جدید و طولانی‌ترین کتاب از سیزده نامه‌های پائولین است. دانشمندان کتاب مقدس موافقند که توسط پولس رسول برای توضیح نجات از طریق عیسی مسیح ارائه شده است.
پولُس برآن بود که از کلیسای شهر روم دیدار کند، ولی پیش از آن می‌بایست به معرفی خود و اعتقاداتش می‌پرداخت. نگارش این نامه راه را برای سفر پولُس به روم هموار می‌کرد. قصد پولُس آن بود که مدتی در خدمت مسیحیان آن شهر باشد و سپس با کمک و پشتیبانی آنان رهسپار اسپانیا شود. او در این نامه به تشریح درک خود از ایمان مسیحی و چگونگی کاربرد این ایمان در زندگی عملی و روزمره می‌پردازد. این کتاب پیام پولُس را به جامع‌ترین شکل عرضه می‌دارد.
موضوع اصلی این نامه، نقشه نجات خدا و چگونگی پارسا شمرده شدن انسان‌ها است، خواه یهودیان و خواه اقوام غیریهود (۱:۱۷). برای تشریح این موضوع، پولُس به بحث درباره نکات مهمی نظیر گناه، فیض، ایمان، تقدّس، امنیت مومنان، و رابطه یهودیان و غیریهودیان در نقشه نجات خدا می‌پردازد.
این نامه، نظام‌مندترین اثر پولُس است زیرا بیشتر به رساله‌ای الهیاتی و دقیق شباهت دارد تا نامه. در آن، پولُس بیش از سایر نامه‌های خود از کتاب عهد عتیق نقل قول کرده‌است (بخصوص در فصل‌های ۹ تا ۱۱). همچنین در این نامه‌است که پولُس دیدگاه مسیحی را دربارهٔ وضعیت کنونی قوم اسرائیل و رستگاری آنان تشریح می‌کند.
۱ - مقدمه (۱:۱-۱۵)
۲ - طرح موضوع رساله (۱:۱۶ و ۱۷)
۳ - نیاز تمامی بشر به نجات (۱:۱۸ تا ۳:۲۰)
۴ - طریق خدا برای نجات بشر (۳:۲۱ تا ۴:۲۵)
۵ - زندگی و حیات تازه در مسیح (۵:۱ تا ۸:۳۹)
۶ - قوم اسرائیل در نقشه خدا (۹:۱ تا ۱۱:۳۶)
۷ - مَنِش و رفتار مسیحی (۱۲:۱ تا ۱۵:۱۳)
۸ - بخش پایانی و سلام‌های شخصی (۱۵:۱۴ تا ۱۶:۲۷)
دانشگاه ادینبرو یک دانشگاه پژوهشی عمومی مستقر در ادینبرو، اسکاتلند است. این دانشگاه به عنوان یکی از معتبرترین دانشگاه‌های جهان شناخته شده است. این دانشگاه مقام ششم و هفتم را در رتبه‌بندی QS و تایمز هایر ادجوکیشن در اروپا دارد. همچنین مقام یازدهم دنیا را در رتبه‌بندی سال ۲۰۱۲ QS دارد.
این دانشگاه نقش مهمی در شهرت شهر ادینبرو در عصر روشنگری به عنوان یک مرکز پیشرو داشته‌است. از جمله دانش آموختگان این دانشگاه می‌توان به اشخاص سرشناسی مانند چارلز داروین زیست‌شناس، جیمز کلرک ماکسول فیزیکدان، دیوید هیوم فیلسوف، توماس بیز ریاضیدان، گوردون براون نخست‌وزیر سابق بریتانیا، الکساندر گراهام بل مخترع و ژولیوس نایرره اولین رئیس‌جمهور تانزانیا اشاره کرد. همچنین ۱۵ برنده جایزه نوبل و ۱ برنده جایزه آبل از این دانشگاه بوده‌اند. دانشگاه ادینبرو همچنین پیوندهایی با خانواده سلطنتی بریتانیا مانند شاهزاده فیلیپ دوک ادینبرا و پرنسس ان دارد.
تاریخ دانشگاه ادینبرو (به انگلیسی)، بازدید: ژانویه ۲۰۰۹.
فرهنگسرای اندیشه یکی از فرهنگسراهای شهر تهران است که در منطقه هفت تهران، در داخل بوستان اندیشه واقع شده‌است. این فرهنگسرا در سال ۱۳۷۲ افتتاح شد.
دیگر امکانات این فرهنگسرا شامل سالن سینما چند منظوره با سیستم صوتی دالبی با ۴۰۷صندلی، ۱۷۰۰ متر کتابخانه عمومی، دارالقرآن، رستوران و… از جمله امکانات موجود در ساختمان فرهنگسرا است.
سالن آمفی تئاتر در طبقه اول ساختمان جدید فرهنگ سرای اندیشه واقع و دارای۴۰۷صندلی است که ۹۴ عدد از این صندلی‌ها در بالکن قرار دارد. این سالن مجهز به آخرین امکانات و تجهیزات سالنی از جمله ترجمه همزمان، امکان ارائه مقالات و توضیحات پشت میز تریبون و استفاده از میکروفن‌های بی‌سیم در تمام نقاط سالن می‌باشد. همچنین سالن مجهز به ۴ دوربین تلویزیونی برای تصویربردار از مراسم با سیستم کنترل و هدایت از راه دور توسط اپراتور می‌باشد. از امکانات دیگر این سالن می‌توان به پخش فیلم‌های ۳۵ میلی‌متری به همراه صدای دالبی سراندو استفاده از پرژکتور اسلاید و ویدنوپرژکتور اشاره کرد. سالن آمفی تئاتر فرهنگ سرای اندیشه با بهره‌گیری از بهترین و حرفه ای‌ترین امکانات صوتی و تصویری و با دارابودن صحنه‌ای مناسب امکان ایده‌آلی را برای برگزاری همایش‌ها، نمایش فیلم، کنسرت موسیقی ،تئاتر و امکان استفاده ویژه در این تالار را فراهم کرده‌است.
فیلم‌هایی همچون کیمیا،اکران «کیمیا» در سینما نوستالژی فرهنگسرای اندیشه خبرگزاری مهر و دره شاپرک‌هاپخش فیلم «دره شاپرکها» در سینما نوستالژی اندیشه خبرگزاری مهر در این سالن اکران شده‌است، همچنین این مجموعه میزبان اکران و نقد فیلم‌هایی غیرایرانی همچون حسابدار، سکوت، به سو زندگی بهتر و دکتر استرنج بوده‌است.
نگارخانه اندیشه به دلیل برخورداری از فضای مناسب همواره مورد توجه هنرمندان و هنردوستان در زمینه‌های نقاشی، طراحی، خوش نویسی، عکاسی ،کاریکاتور ،هنرهای تزیینی و صنایع دستی بوده‌است.
این مرکز زیر نظر فرهنگسرای اندیشه به فعالیت می‌پردازد و در بوستان اندیشه قرار دارد. این کتابخانه شامل،
بخش مخزن با ۴۷۷۰۹ جلد کتاب و جستجوی اطلاعات برای اعضاء به صورت دستی و با رایانه می‌باشد. کلیه کتاب‌های کتابخانه در تمام رده‌های موضوعی موجود می‌باشد. بخش مرجع، با ۴۶۰۰ جلد کتاب به صورت مجزا در کلیه رده‌های موضوعی وجود دارد و همچنین دارای CDهای متنوع علمی، پژوهشی، ادبی، آموزشی و … و نمایه می‌باشد. تعداد لوح‌های فشرده موجود ۴۰۰ عدد می‌باشد. بخش نشریات، شامل ۱۵ عنوان روزنامه و ۱۶۰مجله خریداری و اهدا شده، می‌باشد و بخش کودک شامل ۳۶۰۰ جلد کتاب می‌باشد.کودک 24، کتابخانه اندیشه.
این سالن با ظرفیت ۲۰۰ نفر در طبقه همکف فرهنگ سرای اندیشه واقع شده و با توجه به نوع صندلی‌های ساکن امکان هر نوع چینشی برای استفاده‌های متفاوت از جمله برگزاری کنفرانس در سالن وجود دارد. امکان استفاده از میکروفن بی‌سیم در تمام نقاط سالن، نورپردازی و سیستم صوتی و تصویری، جایگاه مناسب برای اجرای برنامه‌های فرهنگی و هنری، فضای مناسب برای پذیرایی بین جلسات از امکانات دیگر این سالن به حساب می‌آید.
سوگواره شعر آیینی بر آستان اشک از چهار سال پیش تا امروز هر ساله هم‌زمان با فرا رسیدن ماه محرم و صفر و ایام عزاداری امام حسین، با دبیری محمود حبیبی کسبی و باحضور برجسته‌ترین شاعران آیینی در فرهنگ سرای اندیشه برگزار می‌شود. این برنامه با هدف پاسداشت مبانی دینی و ملی ادبیات آیینی شروع به کار کرده و بیانگر عالی‌ترین و والاترین جلوه‌های ارزشی و آرمانی این مرز و بوم است. بر آستان اشک یکی از منحصر به فردترین برنامه‌های آیینی در حوزه شعر است که سالیان گذشته با استقبال چشمگیر شاعران و مردم مواجه شده‌است. در این برنامه شاعرانی همچون مرحوم حبیب‌الله چایچیان حسان، مرحوم حمید سبزواری، محمدعلی مجاهدی، علی انسانی، غلامرضا سازگار، محمدعلی بهمنی، مرتضی امیری اسفندقه، سعید بیابانکی، نادر بختیاری، احمد بابایی، محمد سهرابی، احمد علوی، سید حمیدرضا برقعی، حامد عسکری، قاسم صرافان، قادر طراوت پور، حافظ ایمانی، وحید قاسمی، پیمان طالبی، محمد رسولی، مجید لشکری و… به شعرخوانی می‌پردازند.خبرگزاری فارس
آئین تجلیل از نوگلان حسینی، در ایام عزاداری ایام محرم در سه مقطع ابتدایی، راهنمایی و متوسطه در فرهنگسرای اندیشه برگزار می‌شود. هدف از برگزاری آئین تجلیل از نوگلان حسینی در فرهنگ سرای اندیشه، نشر و اشاعه فرهنگ دینی، تشویق و ترغیب نوجوانان خادم اهل بیت و شناسایی استعدادهای بالقوه مداحان نوجوان است. شاخص‌های انتخاب دانش آموزان در آئین نوگلان حسینی خوش صدایی و تلفظ صحیح عبارات برای مقطع ابتدایی و در مقطع راهنمایی علاوه بر خوش صدایی، مقتل‌شناسی، رعایت اصول مداحی و روضه خوانی را مدنظر قرار داده‌است و از این مسابقه استعداد هایی همچون سید محمد حسینی و محمد متین عسکری بیرون آمده است.خبرگزاری ایرنا
شب‌های علوم انسانی همایشی است که به ابتکار مجله عصر اندیشه با دعوت از متفکران برجسته ایرانی و خارجی در فرهنگسرای اندیشه برگزار شده‌است و چهره‌هایی مانند پیر دورتیگیه، کریم مجتهدی، سیدیحیی یثربی، رضا غلامی، عبدالحسین خسروپناه، کریستین یحیی بونو، مهدی گلشنی، علیرضا ذاکری، کیومرث منشی‌زاده، محمدرضا زائری، منوچهر آشتیانی، جهانگیر کرمی، الکساندر دوگین، داوود مهدوی زادگان و… در آن شرکت کردند و در قالب میزگرد و سخنرانی به ارائه دیدگاه‌های خود پرداختند.
باشگاه فیلم فرهنگسرای اندیشه هر دو هفته یکبار با نمایش فیلم‌های مطرح خارجی با زبان اصلی و زیرنویس فارسی و با حضور منتقدان برجسته فیلم پخش نقد و بررسی می‌شود.
نشست‌های تخصصی اندیشه نگاری ادبی در رمان‌های معروف مانند شازده کوچولو، کافکا در کرانه و نقدو بررسی کتاب‌های تازه منتشر شده همچون کتاب محمدمسیح کردستان با حضور رئیس مجلس، رونمایی تقریظ رهبری بر کتاب من زنده ام، رونمایی کتاب‌های جدید دکتر افروغ و…
تجلیل از مفاخر فرهنگی و هنری همچون استاد کیخسرو خروش چهره ماندگار خوشنویسی، صادق آهنگران، عماد افروغ، حمید نمازی، علی نصیریان و…
شب شعر «سبوی عاشقان» با حضور برجسته‌ترین شاعران آیینی و در تکریم مقام بانو حضرت خدیجه (س، سالگرد ارتحال امام خمینی (رهو.. با حضور شاعران آیینی در فرهنگ سرای اندیشه برگزار می‌شود.
نامهٔ یعقوب که یکی از بخش های عهدجدید است، از تعالیم عملی که به احتمال زیاد، خطاب به مسیحیان یهودی‌نژادی نوشته شده‌است که در سرزمین‌های اطراف فلسطین پراکنده بودند.
از ویژگی‌های برجستهٔ این نامه، می‌توان به این موارد اشاره کرد: ۱) آب و رنگ یهودی؛ ۲) تأکید بر مسیحیت عملی و ایمانی که اصالت خود را در اعمال فرد مؤمن نشان می‌دهد؛ ۳) بازتاب موعظهٔ سر کوه؛ ۴) شباهت به کتاب امثال سلیمان و ۵) نثر یونانی شیوا.
در نگاه سطحی به رسالۀ یعقوب (منسوب به یعقوب، برادر عیسی مسیح) و رساله های پولس، این طور به نظر می رسد که تعالیم این دو رسول مسیحی در خصوص "رستگاری" در تقابل با هم ایستاده باشند، حال آنکه هر دوی این رساله ها در عهدجدید هستند که این نشان دهندۀ این حقیقت است که مسیحیان متوجه این موضوع بوده اند، که آموزه های رسالۀ یعقوب و رساله های پولس با هم سازگاری داشته و مکمّل هم هستند. به عبارت دیگر و خلاصه:
و شخص مسیحی حقیقی از جمع این دو آموزه به این نتیجه می رسد که: انسان فقط و فقط به وسیلۀ ایمان به خداست که به رستگاری می رسد، امّا ایمان او قطعاً اعمال نیک را به عنوان نشانه های رستگاری و نجات الهی به دنبال خود خواهد آورد. تنها ایمان به خداست که باعث رستگاری و نجات است، اما ایمان تنها نیست بلکه عمل را به دنبال خواهد آورد.
نامهٔ دوّم یوحنای رسول، به «بانوی برگزیده و فرزندانش» نوشته شده‌است، که مقصود احتمالاً کلیسایی محلی و اعضای آن است. پیام مختصر این نامه، استدعا برای محبت به یکدیگر و هشدار دربارهٔ معلّمان دروغین و تعالیم آنها است.
۱ - مقدمه (۱–۳)
۲ - اهمیّت محبت (۴–۶)
۳ - هشدار دربارهٔ تعالیم نادرست (۷–۱۱)
۴ - بخش پایانی (۱۲–۱۳)
رسالهٔ دوم یوحنا
این فرهنگسرا در سال ۱۳۷۹ اقتتاح شده‌است. این فرهنگسرا با هدف برپائی فعالیت‌های تخصصی قرآنی، ادبی و هنری و حمایت از هنرمندان در جهت خلق آثار هنری قرآنی و نیز آشنائی گروه‌های مختلف جامعه با فرهنگ قرآنی ایجاد شده‌است. به تعبیری دیگر، کاربردی کردن قرآن کریم و تلاش در جهت جاری ساختن قرآن
در سطوح مختلف جامعه.
اولین مدیر این مجموعه محمدرضا پورمعین (۷۹–۸۸) و دومین مدیر این مجموعه علی اکبر توپچی (۸۹–۹۴) و هم اکنون رحیم خاکی مدیریت این مجموعه را به عهده دارد.
امکانات موجود در ساختمان فرهنگسرا عبارتند از:
نامهٔ سوّم یوحنای رسول به یک رهبر کلیسا به نام گایوس نوشته شده‌است. یوحنا به تحسین گایوس می‌پردازد، زیرا مسیحیان را یاری کرده‌است. او همچنین دربارهٔ شخصی به نام دیوتْرِفیس هشدار می‌دهد.
۱ - مقدمه (۱–۴)
۲ - تحسین گایوس (۵–۸)
۳ - محکومیت دیوتْرِفیس (۹–۱۰)
۴ - تمجید دیمیتریوس (۱۱–۱۲)
۵ - بخش پایانی (۱۳–۱۵)
رسالهٔ سوم یوحنا
بازی هری پاتر و تالار اسرار یک بازی انتشار یافته در سال های ۲۰۰۲ است
افراد زیر به جای شخصیت‌ها صحبت کرده اند:
در این بازی شما باید در هاگوارتز چرخ زده و مراحل مربوط به معملمان را طی کنید و در غول آخر با مار بزرگ اسلیترین مبارزه کنید.
فیلیپیندو ، الاهامورا
موسیقی بازی که توسط Jeremy Soule ساخته شده است برنده جایزه بفتا گردید
هری پاتر و جام آتش چهارمین بازی از سری بازی‌های هری پاتر است که توسط استودیوی الکترونیک آرتز در پادشاهی متحده ساخته و در ۱ نوامبر ۲۰۰۵ همزمان با انتشار فیلم هری پاتر و جام آتش منتشر شد.
سه شخصیت مهم این بازی، مانند فیلم سینمایی آن، — (هری پاتر٬هرمیون گرینجر و رون ویزلی — هستند.
هری پاتر در سال چهارم مدرسه علوم و فنون جادوگری هاگوارتز است و باید بر خلاف خواسته‌اش در مسابقه‌ای موسوم به «سه جادوگر»، شرکت کند. در پایان این مسابقه، هری، بازگشت لرد ولدمورت را می بیند و دوستش سدریک دیگوری کشته می‌شود.
این بازی اولین بازی از سری بازی‌های هری پاتر است که می‌توان آن را به‌صورت چندنفره هم بازی کرد.
هری پاتر و زندانی آزکابان یک بازی کامپیوتری است که همراه فیلم هری پاتر و زندانی آزکابان و در سال ۲۰۰۴ انتشار یافت که سومین قسمت از سری هری پاتر است که توسط جوآن رولینگ نوشته شده است.
هری در سال سوم مدرسه علوم و فنون جادوگری هاگوارتز است.
نامه یهودا هشداری است دربارهٔ معلّمان دروغینی که مدعی ایمان به مسیح بودند. محتوای این نامه کوتاه، شبیه نامهٌ دوّم پِطرُس است. یهودا مخاطبانش را تشویق می‌کند که برای حفظ ایمان و اعتقادی که یک بار برای همیشه به مؤمنان سپرده شده‌است، مجاهده کنند.
۱ - مقدمه (۱–۲)
۲ - شخصیت و تعلیم معلّمان دروغین و محکومیت آنان (۳–۱۶)
۳ - دعوت به حفظ ایمان (۱۷–۲۳)
۴ - دعای برکت و خاتمه (۲۴–۲۵)
تعریف (واکـَـران) عبارتی است که معنای یک اصطلاح (کلمه، عبارت یا دسته‌ای از نمادها) یا نوع یک چیز را شرح می‌دهد.
تعریف واژه به ما می‌گوید که یک چیز باید چه ویژگی‌هایی (مشخصه‌هایی کیفیاتی، خواصی) داشته باشد تا آن واژه بر آن اطلاق شود.هاسپرس، جان، "درآمدی بر تحلیل فلسفی"، ترجمهٔ موسی اکرمی. تهران: طرح نو، ۱۳۷۹.ص۴۹
در فرستادن یک پیام (چه کلمه، جمله یا دسته‌ای از نشانه‌ها) اگر هر دو طرف گیرنده و فرستندهٔ پیام، از نشانه‌های پیام برداشت‌های متفاوتی داشته باشند یا به عبارتی اگر معنای اصطلاحات به کار رفته در یک پیام، بین طرفین برابر نباشد، پیام به درستی منتقل نخواهد شد. در این وضعیت نیاز است که اصطلاح‌های به کار رفته در پیام تعریف شوند.
اهمیت تعریف در انواع مجادلات به اندازه‌ای است که با روشن شدن مفاهیم کلیدی مبهم، مورد مجادله عموماً برطرف می‌شود یا حداقل نقطهٔ اختلاف نظرها روشن می‌شود.
تعریف از اعمال ذهنی مربوط به مفاهیم و تصورات است که در علم منطق مورد بحث قرار می‌گیرد. به کار بردن تعاریف کلّی از پیشرفت‌های علم منطق است که ارسطو به سقراط نسبت داده‌است. ارسطو، در "کتاب برهان" و "کتاب جدل" قواعد و اصول تعریف کلّی را تدوین نموده‌است. منطق‌دانان مسلمان یکی از بخش‌های نه‌گانه منطق را تعریف و دیگری را معرِّف نامیدند و بعدها منطق به دو بخش اصلی تعریف و حجت تقسیم شد.
در اروپا، تأکید بر اهمیت وضوح زبانی نخست در دکارت و از آن پس از فیلسوفان تجربی انگلیسی چون تامس هابز، لاک، بارکلی و هیوم صورت گرفت. این سنت، با تدقیق در به کارگیری «الفاظ» و «مفاهیم»، همراه بود که با نوشته‌های لودویگ ویتگنشتاین و سپس گسترش فلسفه‌های پردازش زبانی اهمیت بیشتری یافت. امروزه یکی از مسائل مهم در فلسفه‌های تحلیل زبانی، بحث تعریف دقیقی و تبیین واژه‌های کلیدی هر بحث می‌باشد.
از معروف‌ترین کتاب‌های منطقی در زمینهٔ تعریف در اروپا منطق غیرصوری، منطق عملی و اندیشهٔ انتقادی، رنه دکارت را می‌توان نام برد. در حالی که در جهان اسلام، دانشمندانی چون ابن‌سینا در رسالةالحدود و خواجه نصیرالدین طوسی در اساس‌الإقتباس بیشترین کوشش را در تدوین قوانین تعریف صرف نمودند.
هنگامی که تعریفی بیان می‌شود به هیچ وجه اطلاعاتی در این‌باره به دست نمی‌دهد که، آیا چیزی که در تعریف وصف شده‌است واقعاً وجود دارد یا نه. یعنی تعریف می‌تواند بیان‌کنندهٔ چیزهای خیالی باشد که وجود ندارند. مثل قنطورس؛ یا در واقع نمی‌توان گفت که قنطورس معنایی ندارد.هاسپرس، جان، "دسوبرزشترآمدی بر تحلیل فلسفی"، ترجمهٔ موسی اکرمی. تهران: طرح نو، ۱۳۷۹.ص۵۰
تعریف باید جامع و مانع باشد، این بدان معناست که «تعریف واژهٔ مورد نظر باید جامع همهٔ جنبه‌های تعریف‌کننده و مانع همهٔ جنبه‌هایی باشد که جنبه‌های غیر تعریف‌کننده|تعریف‌کننده نیستند.»هاسپرس، جان، "درآمدی بر تحلیل فلسفی"، ترجمهٔ موسی اکرمی. تهران: طرح نو، ۱۳۷۹.ص۵۳ . یعنی تعریفی که ارائه می‌شود ویژگی‌هایی که آن چیز را از بقیه جدا می‌کند را بیان کند.
جنبه‌های تعریف‌کننده ویژگی‌هایی هستند که اگر اعضای یک طبقه دارای آن ویژگی‌ها نباشند، دیگر به آن طبقه تعلق ندارند. مانند ویژگی داشتن سه ضلع برای مثلث، که اگر چیزی سه ضلع نداشته باشد به هیچ وجه نمی‌تواند مثلث باشد.
تعریف کردن عموماً به چند صورت انجام می‌شودهاسپرس، جان، "درآمدی بر تحلیل فلسفی"، ترجمهٔ موسی اکرمی. تهران: طرح نو، ۱۳۷۹.ص۵۵
۱- تعریف قراردادی
۲- تعریف گزارشی
3. تعریف عرفی
4. تعریف علومی
تعریف قراردادی در دو صورت اتفاق می‌افتد
۱- هنگامی فردی معتقد است که واژه‌هایی که از پیش وجود دارند به اندازهٔ کافی دقیق نیستند و او معنای دقیق‌تری برای آن‌ها وضع می‌کند.
۲- هنگامی که فردی برای انتقال معنای مورد نظر خود واژهٔ مناسبی نیابد.
تعریف قراردادی عموماً به این صورت انجام می‌شود:«اجازه بدهید از این پس از واژهٔ A به این معنا استفاده کنیم: . . . »
قرارداد نه کاذب است نه صادق، و فقط یک پیشنهاد است.
بیشتر تعریف واژه‌ها (تعریف لغوی) از دست تعریف گزارشی‌اند. این نوع تعریف گزارش می‌دهد که واژه‌ای در بین افراد گروه زبانی مشخص به چه معنایی به کار می‌رود.
تعریف گزارشی به عنوان مثال، به این صورت انجام می‌شود:«در بین فارسی زبانان واژهٔ پدر به معنای فردی است که از او فرزندی به دنیا می‌آید.»
توضیحی است که در اذهان جمعی و عرف مردم وجود دارد و شامل جزئیات بسیار نمی‌شود؛ مثل اینکه بگوییم: «آب همان است که می‌نوشیم». نگا.فرهنگنامه تخصصی رجاء
توضیح تخصصی است که در علوم در مورد یک پدیده می دهیم که همواره توسط همان علوم در حال ترمیم و روز آمد شدن است.مانند تعریف گسترده‌ای که شیمیدان‌ها از آب ارائه میدهند.http://yon.ir/7y72
"تعریف کردن" = "واکرانیدن" => تعریف = واکران ( از ریشه ی کرانه)
سِناخِریب یا سنخریب (Sennacherib) (سین-آهه-اریبا) معنای نامش یعنی: ""سین [ایزد ماه]، جانشین برادران شد"".Kriwaczek, Paul. 2012. Babylon: Mesopotamia and the birth of civilization. New York: Thomas Dunne Books/St. Martin's Press. p.235 امپراتور آشور (۷۰۵–۶۸۱ پ. م) و پسر و جانشین سارگون دوم بوده‌است.
سناخریب به عنوان ولیعهد پادشاه، هنگامی که سارگون دوم به جنگ می‌رفت، در منصب نایب السلطنه ایفای نقش می‌کرد. برخلاف پدرش که بسیار به جنگ و پیکار می‌پرداخت، سناخریب بیشتر به خاطر مرمت‌ها، ساختمان سازی‌ها و بسط و توسعه دادن آن پروژه‌ها شناخته می‌شود. پس از مرگ دلخراش پدرش،کیمری‌ها به قلمرو حکام مادی و پارسی که دست نشاندهٔ سارگون دوم بودند، حمله می‌کردند و سارگون در سال ۷۰۵ پ. م در حالی که مشغول جنگ با آن‌ها و بیرون راندن این مهاجمان بود، در جنگ کشته شد. سناخریب با مسائل و مشکلات متعددی در برقراری قدرت و سلطنتش روبرو شد، علاوه بر آن، قلمرو حکومتی اش هم در معرض خطر قرار گرفته بود. با این وجود، وی موفق شد که این مسائل و مشکلات را حل و برطرف نماید. او پایتخت را از شهر جدیدالتاسیس پدرش دور شاروکین به شهر قدیمی و پایتخت قبلی آشور، نینواNineveh انتقال داد. لازم است ذکر شود که این پادشاه آشور، نه تنها شهر پایتخت پدرش را ترک کرد، بلکه نام وی را هم در هیچ کتیبه و متن و نوشته‌ای رسمی در دورهٔ سلطنتش نیاورد.
نخستین جنگ سناخریب در ۷۰۳ ق.م. با مردوک-اپل-ایدین دومMarduk-apla-iddina II پادشاه بابل به وقوع پیوست. در این هنگام، مردوک-اپل-ایدین تخت سلطنت بابل را قبضه کرده و اتحادی از کلدی‌ها، آرامی‌ها و ایلامی‌ها تشکیل داده بود. می‌توانیم دیدار سفرای بابلی با حزقیا،Hezekiah فرمانروای یهودیهJudah را به این زمان منسوب کنیم.
متحدان می‌خواستند از ناآرامی ای که به هنگام انتقال سلطنت آشور به سناخریب به وجود آمده بود، در جهت منافع خود استفاده نمایند. سناخریب قشونش را به دو قسمت تقسیم کرد، یک دسته از آن به دشمنان مستقر در کیشKish حمله کرد و دستهٔ دوم که سناخریب رهبری و فرماندهی آن را به عهده داشت، به قصد تصرف کوتهاCutha, Kutha, Cuthah به راه افتاد. پس از این که کوتها تسخیر شد، سناخریب به سرعت برگشت تا به دستهٔ اول سپاهش در مأموریتشان کمک رساند. شورش خوابانده و سرکوب شد و مردوک اپل آیدین فرار کرد، شهر بابل تصرف شد و کاخ پادشاه بابل مورد نهب و غارت قرار گرفت، اما آشوریان آسیبی به ساکنان شهر وارد نکردند. آشوری‌ها به جستجوی مردوک-اپل-ایدین دوم روی آوردند، به خصوص در باتلاق‌ها و مرداب‌های جنوب بابل، ولی نتوانستند او را پیدا کنند. نیروهای شورشی از شهرهای بابل بیرون رانده و جارو شدند و سناخریب چون می‌دانست که حکومت مستقیم آشور بر بابل پرهزینه است، یک اشراف‌زاده و نجیب زادهٔ بابلی به نام بل-ایبنیBel-ibni را که در دربار آشور بزرگ شده بود، به حکومت بابل نشاند (سال ۷۰۳ ق. م) هنگامی که آشوریان به سرزمین خود بازگشتند، مردوک اپل آیدین دوم در تهیهٔ شورشی دیگر شد.
در ۷۰۰ ق.م. آشوریان بازگشتند و در مرداب‌ها و باتلاق‌های بابل مشغول پیکار با سپاهیان شورشی شدند. بار دیگر شاه بابل فرار کرد - که البته جای تعجب هم نداشت - قصد وی این بار ایلام بود و وی در همان‌جا هم درگذشت.
دانسته شد که بل-ایبنی نسبت به آشوری‌ها بی وفا است و او را به عنوان یک اسیر گرفتند. سناخریب که تلاش می‌کرد مسئلهٔ شورش و تمرد بابل را به گونه‌ای حل کند، این بار تصمیم گرفت که شخصی وفادار نسبت به خود را به تخت سلطنت این کشور بنشاند و پسرش آشور-ندین-شومیAshur-nadin-shumi را به این مقام منصوب کرد. این کار هم کمکی به حل مسئله نکرد، شش سال بعد در سال ۶۹۴ ق.م. لشکرکشی دیگری برای نابودی یک پایگاه ایلامی در سواحل خلیج پارس صورت گرفت. برای اجرا کردن و پیش بردن این مأموریت، سناخریب، قایق‌های فینیقی و سوری را به خدمت گرفت و این قایق‌ها همراه با سپاه و ادوات جنگ پادشاه از طزیق دجله به سوی دریا روانه شدند. به دلیل امواج و جزر و مد خلیج پارس، نیروهای فینیقی مورد استفاده قرار نگرفتند، چرا که امواج دریا در امر جنگ باعث تأخیر و معطلی می‌شد. آشوری‌ها با کلدی‌ها در رود اولایاUlaya جنگیدند و پیروز شدند. هنگامی که آشوری‌ها در خلیج فارس مشغول جنگ بودند، ایلامی‌ها در یک حرکت غیرمنتظره و کاملاً تعجب‌آور به شمال بابل یورش بردند، آن‌ها پسر سناخریب را دستگیر کردند و به ایلام بردند. به جای او، نرگال-اوشزیبNergal-ushezib به تخت پادشاهی بابل نشست. آشوری‌ها با جنگیدن راه خود را به سوی شمال باز کردند و شهرهای متعددی را تسخیر نمودند. در این هنگام یک سال گذشته بود و سال ۶۹۳ ق.م. بود. جنگ بزرگی علیه شورشیان بابلی در شهر نیپورNippur رخ داد، پادشاه بابلی‌ها دستگیر شد و به نشانهٔ انتقام به نینوا برده شد.
سناخریب برای گرفتن انتقام پسرش یک بار دیگر به ایلام لشکرکشی کرد و قشون آشور در آنجا شروع به نهب و غارت کردند. پادشاه ایلام به کوه‌ها گریخت و سناخریب به دلیل نزدیک شدن زمستان مجبور به بازگشت به آشور شد. یک رهبر شورشی دیگر به اسم موشزیب-مردوکMushezib-Marduk ادعای تخت سلطنت بابل را کرد و از حمایت ایلامی‌ها برخوردار شد. آخرین نبرد بزرگ در سال ۶۹۱ ق.م. اتفاق افتاد که نتیجهٔ مشخص و قطعی ای نداشت و در هر حال موشزیب-مردوک قادر شد که دو سال دیگر هم در سلطنت بابل باقی بماند. البته این، تنها تأخیری موقتی و زودگذر در کار پادشاهی بابل بود، چون که اندکی پس از آن بابل محاصره شد و در سال ۶۸۹ ق.م. سقوط کرد. سناخریب ادعا می‌کند که شهر را نابود و ویران نموده‌است و در حقیقت هم شهر مزبور به مدت چند سال خالی از سکنه بوده‌است.
در ۷۰۱ پ.م. شورشی در کشور یهودیه توسط پادشاه آنجا حزقیا درگرفت، مصری‌ها و بابلی‌ها هم از این شورش حمایت کردند. در پاسخ به آن، سناخریب تعدادی از شهرهای یهودیه را چپاول و غارت کرد. وی اورشلیم را به محاصره درآورد، اما چون در آشور تلاش‌هایی در جهت انجام یک کودتا صورت گرفت، پادشاه به زودی برای فرونشاندن آن، اورشلیم را بدون این که تصرف و غارت کرده باشد، وانهاد و به نینوا بازگشت. این حادثه توسط خود سناخریب، هرودوت، یوسف فلاوی و برخی از نویسندگان کتاب‌های تورات نوشته شده و تا زمان ما محفوظ مانده‌است.
به گفتهٔ تورات، یک دلیل دیگر بازگشت سناخریب از محاصرهٔ اورشلیم، این بود که "فرشته یهوه بیرون رفت و ۱۸۵۰۰۰ نفر را در اردوگاه آشوری‌ها دچار مرگ کرد." (کتاب دوم پادشاهان) یکی از منابع آشوری سال وقوع این حادثه را ۶۸۹ پ.م. می‌داند.معلوم است که این تاریخ از طریق تطبیق به دست آمده‌است، والا آشوری‌ها با تاریخ میلادی کاری نداشتند و اصلاً در آن زمان‌ها تاریخ میلادی وجود خارجی نداشته‌است. روایت‌های آشوری با ماجرا به مانند یک فاجعه برخورد نمی‌کنند، بلکه قائل به این هستند که آشوریان فتح نمایانی نموده‌اند. این منابع آشوری عقیده دارند که محاصرهٔ اورشلیم به اندازه‌ای موفقیت‌آمیز بود که حزقیا مجبور شد خراج پولی به سناخریب بپردازد و آشوری‌ها پیروزمندانه، بدون از دست دادن هزاران مرد جنگی و بدون غارت اورشلیم بازگشتند. قسمتی از این روایت در کتب تورات وجود دارد، ولی این موضوع هنوز هم توسط تاریخ‌شناسان و تاریخدانان با اشتیاق و شور و حرارت مورد مجادله و مناقشه قرار می‌گیرد. در یکی از روایت‌های آشوری، سناخریب اعلام می‌کند که ""حزقیای یهودیه‌ای"" را ""مانند پرنده‌ای در قفس انداخته شده"" در داخل اورشلیم، شهر سلطنتی خودش محبوس کرده‌است. در ابتدا سناخریب، برخی از پیروزی‌های پیشین خود را برمی‌شمارد و می‌گوید که چگونه دشمنانش از حضور او، سراسیمه و گیج و مستاصل می‌شدند، او قادر بود که این کار را در صیدون بزرگ،Great Sidon صیدون کوچک،Little Sidon Bit-Zitti, Zaribtu, Mahalliba, Ushu, Akzib، و Akko انجام دهد.
پس از گرفتن این شهرها، سناخریب یک فرمانروای دست نشانده و آلت دست به نام ایتوبعل (Ithobaal, Ethbaal) را برای حکومت بر کل منطقه منصوب کرد. سناخریب، سپس توجه خود را به سوی Beth-Dagon, Joppa, Banai-Barqa و Azjuru معطوف کرد، شهرهایی که صدقیا،Sidqia پادشاه اشکلون بر آن‌ها فرمان می‌راند و این شهرها هم به تصرف پادشاه آشور درآمد. سپس مصر و نوبیاNubia به کمک شهرهای تسخیر شده شتافتند. سناخریب مصریان را شکست داد و آنگونه که خود روایت می‌کند، ارابه‌رانان مصری و نوبیایی را یک تنه تسخیر و تصاحب کرد. پادشاه آشور چند شهر دیگر را هم تسخیر و چپاول کرد، یکی از این شهرها، تل لاچیش بود، یعنی دومین شهر نیرومند و مستحکم و خوب سنگربندی شده و به نیکی تجهیز شده در پادشاهی یهودیه. او شهروندان «مجرم» شهرها را تنبیه کرد و Padi حاکم و رهبر آنان را که مانند گروگانی در اورشلیم نگه داشته می‌شد، دوباره به حکمرانی منصوب کرد. پس از آن، سناخریب به سوی حزقیا پادشاه یهودیه، که از اطاعت و انقیاد وی سرپیچی کرده بود، روی آورد. ۴۶ شهر پادشاهی حزقیا (منظور از شهر در اینجا طیف گسترده‌ای از روستاها گرفته تا شهرهای بزرگ و پرجمعیت زمان ما را در بر می‌گیرد) به دست سناخریب تصرف شد، ولی اورشلیم سقوط نکرد، خود سناخریب، وقایع مزبور را این گونه توصیف می‌کند: «چون حزقیا پادشاه یهودیه به اطاعت و فرمانبرداری من تسلیم و منقاد نمی‌شد، به قصد او یورش بردم، و با نیروی نظامی و با قدرت سلطه و اقتدارم، من ۴۶ تا از شهرهای به نیکی محصور و محافظت شدهٔ وی را تسخیر کردم و از شهرهای کوچکتر که پخش و پراکنده بودند، من عده‌ای بی‌شمار را تسخیر و غارت نمودم، از این محل‌ها، من گرفتم و انتقال دادم ۲۰۰۱۵۶ نفر، سالخورده و جوان، مذکر و مؤنث، همراه با اسبان و قاطران، خران و شتران، گاوهای نر و گوسفندان، شمار و حسابی بی‌شمار را، و حزقیا خودش، وی را در اورشلیم محبوس ساختم، شهر تختگاه وی، مانند پرنده‌ای در قفس، در حالی که برج‌هایی به دور شهر می‌ساختم برای محاصره و محبوس ساختنش و در حالی که توده‌های زمین را بر می‌انباشتم و علیه دروازه‌های شهر تلنبار می‌کردم تا راه فرار بر وی بربندم،... پس آنگاه ترس از قدرت بازوی من بر حزقیا مستولی شد و او سران و بزرگان اورشلیم را به سوی من روانه داشت با سی تالنت (قنطار) طلا و ۸۰۰ تالنت نقره و گنج‌هایی متعدد و فراوان، غنیمتی پربار و عظیم و سترگ،... همهٔ این چیزها در نینوا به حضورم آورده شد، شهر تختگاه حکومت من.»
روایت توراتی (یا انجیلی و در هر صورت کتاب مقدس) محاصرهٔ اورشلیم توسط سناخریب با ویران‌سازی پادشاهی شمالی اسرائیل و پایتخت آن سامریه آغاز می‌شود. طبق یکی از تفاسیر کتاب مقدس، ده قبیلهٔ شمالی به ""ده قبیلهٔ گمشده"" موسوم و معروف گشتندThe Ten Lost Tribes (هر چند که در خود کتاب مقدس اشاره‌ای به چنین مردمانی با عنوان ""قبایل گم گشته"" وجود ندارد و متون پساتبعیدی، یعنی متونی که پس از تبعید و اسارت در بابل نوشته شده‌اند، مانند Haggai, Zechariah, Malachi, Ezra, Nehemiah و همچنین متون انجیلی لوقا و کتاب اعمال از نظریهٔ قبایل گمشده پشتیبانی نمی‌کنند). به گونه‌ای که در کتاب دوم پادشاهان آمده، ساکنان پادشاهی شمالی اسرائیل برخی کشته و برخی تبعید و اسیر شدند و مردمان دیگری به جای آنان آورده و نشانده شدند، آنگونه که سیاست آشوری‌ها بود. کتاب دوم پادشاهان (و نوشتهٔ موازی و نظیر و شبیه به آن در کتاب تواریخ ایام ۲) جزئیات حملهٔ سناخریب به یهودیه و محاصرهٔ پایتخت آن، اورشلیم را بیان می‌کند. حزقیا علیه آشوری‌ها شوریده بود و آشوریها به همین دلیل همهٔ شهرها و مناطق یهودیه را تصرف کردند. حزقیا متوجه اشتباه خود شد و خراجی هنگفت برای پادشاه آشور فرستاد، اما با این وجود، آشوری‌ها به سوی اورشلیم پیشروی کردند. سناخریب فرمانده ارشد قشونش را با سپاهی برای محاصرهٔ اورشلیم فرستاد و خود عازم جنگ با مصری‌ها شد. فرمانده ارشد آشوری، با مقامات و مسئولان حزقیا ملاقات و آن‌ها را تهدید به تسلیم شدن کرد و با صدایی که مردم شهر بتوانند بشنوند، شروع به توهین و اهانت و فحاشی و کفرگویی به یهودیه و مخصوصاً یهوه شد. هنگامی که پادشاه حزقیا از این ماجرا آگاه شد، جامه‌اش را درید (به گونه‌ای که سنت متداول آن روزگار برای نشان دادن غم و اندوه شدید و عمیق بود) و در معبد با یهوه راز و نیاز کرد. اشعیای پیامبر به پادشاه گفت که یهوه خود به این ماجرا رسیدگی خواهد کرد و این که او به سرزمین خود باز خواهد گشت. در آن شب، فرشتهٔ یهوه ۱۸۵۰۰۰ از سربازان اردوی آشوری را کشت. روایت یهودی این گونه می‌گوید که فرشته‌ای که برای کشتن سربازان آشوری اقدام کرد، جبرئیل (Gabriel) بود (همراه با میکائیلمیخائیل، Michael در نسخهٔ ترگمTargum, pl:Targums or Targumimترجمهٔ برخی از بخش‌های کتب یهود به زبان آرامی) و این که اتفاق مزبور در شب عید فصح (از اعیاد مذهب یهود) رخ داد. به زودی سناخریب با رسوایی و ننگ و شرمساری به نینوا بازگشت. چند سال بعد، سناخریب هنگامی که در معبد خدای خود Nisorch مشغول عبادت بود، به دست دو تن از پسرانش به قتل رسید و این دو پسر پس از آن به ارمنستان (اورارتو) گریختند.
هرودوتوس نویسندهٔ تواریخ، از بلایی آسمانی و الهی که بخشی از قشون سناخریب را معدوم کرد، سخن به میان می‌آورد: "هنگامی که سناخریب، پادشاه اعراب و آسوری‌ها، سپاه فراوان خود را به سوی مصر هدایت کرد، جملهٔ جنگجویان و رزمندگان از این که به کشمکش بیایند، امتناع کردند (یعنی به کمک پادشاه مصر، Sethos)، به همین علت، فرمانروا (فرعون مصر، Sethos) در حالی که شدیداً اندوهگین و غمین بود، به معبد درونی وارد شد و در برابر تمثال خداوند، از سرنوشتی که قرار بود به زودی به سراغش بیاید، شکوه و شکایت کرد. وی در همان حال که می‌گریست، به خواب فرورفت و خواب دید که خدا آمد و در کنار وی قرار گرفت و به او دستور داد که روحیهٔ خود را حفظ کند و شاد باشد و بی‌باکانه به جلو رود و با سپاه اعراب روبرو شود، سپاهی که هیچ آسیبی به او نخواهد رساند و او خود آنانی را که باید به وی مدد نمایند، به کمک او خواهد فرستاد. Sethos سپس با تکیه و اعتماد به خواب، آن مصریانی را که تمایل به تبعیت و پیروی از وی داشتند، جمع کرد، هیچ یک از این افراد جنگی و جنگجو نبودند، بلکه تاجر، صنعتگر (استادکار، صنعتکار، پیشه ور) و مردمان کوچه و بازار بودند و با این افراد به پلوزیومPelusium درآمد، آنجا که به داخلهٔ مصر هدایت می‌کند و در آنجا اردوگاه خود را برپا کرد. هنگامی که دو سپاه در این محل رودرروی هم قرار گرفتند، در اینجا به هنگام شب، تعداد فراوانی از موش‌های صحرایی پدیدار گشتند و همهٔ ترکش‌ها (تیردان‌ها) و زه‌های (چله هاقسمت ریسمانی یا نخی کمان تیراندازان) کمان‌های دشمن را خوردند و نابود کردند و تسمه‌هایی (زبانه‌ها، قیش‌ها) را که با آن‌ها سپرهایشان را می‌گرفتند، خوردند. صبح روز بعد، آنان جنگشان را شروع کردند و تعداد بسیاری به خاک افتادند (کشته شدند)، چرا که آنان سلاحی نداشتند که از خود دفاع کنند. در آنجا تا بدین روز در معبد وولکان (Vulcan) مجسمه‌ای سنگی از Sethos وجود دارد با موشی در دستش و سنگ نوشته‌ای بدین مضمون: مرا تماشا کنید و تقدیس کردن خدایان را بیاموزید. دانشمندان می‌گویند که ممکن است که سپاه آشوری که به قصد تصرف مصر و مبارزه با قشون مصری به پلوزیوم آمده بوده، دچار حادثه‌ای ناگهانی و اتفاقی غیرمنتظره شده و مجبور شده باشد که دیگر مسیر خود را ادامه ندهد. در اثر یوسف فلاویوسTitus Flavius Josephus هم روایتی از بروس (Berossus) وجود دارد و بروس ادعا می‌کند که لشکری آشوری که رابشاکه (Rabshakeh) آن را رهبری می‌کرد، دچار بیماری شد و ۱۸۰۰۰۰ نفر در اثر آن کشته شدند، در قسمتی جلوتر (قبلی‌تر) از کتاب، روایت هرودوت هم آورده شده‌است.
سناخریب فرزند سارگُن دوم اهداف پدرش را در سرزمین ماد دنبال نمود. احتمالاً قتل سارگن دوم در جنگ‌های طولانی با ماد در این امر بی‌تأثیر نبود. لشکرکشی سال ۷۰۲ پ.م. بخشی از مبارزهٔ طولانی ای بود که پادشاه آشور علیه ایلام به عمل آورد و در واقع جنبهٔ یک تظاهر جنگی را در جناح ایلام داشت و هدف دیگر آن جلوگیری از نفوذ عیلام در سرزمین ماد بود. هدف نخست این لشکرکشی قبایل کوهستانی کاسیان صحرانشین و یاسوبی گالایانYasubigallayan در جنوب الیپی که با کاسیان قرابت داشتند بود. آشوریان در اینجا تعدادی اسب و خر و قاطر و دام‌های شاخ‌دار و عدّه‌ای اسیر گرفتند و تمام ناحیهٔ کوهستانی را که درنوردیده بودند، جزو ایالت آراپخا ساختند.این نشان می‌دهد که قبل از این تاریخ دو ناحیهٔ نامار و آراپخا به یکدیگر منضم شده بودند؛ زیرا آراپخا که مرکز آن در این زمان، کرکوک کنونی بود با الی‌پی یا همان کرمانشاه فعلی و ناحیهٔ کاسیان مرز مشترک داشت. در یکی از سه قلعهٔ اشغال شدهبیت کیلمازاخ، خاردیشی و بیت کوباتی اسیرانی را که از بابل آورده بودند، مسکن دادند و در دو دژ دیگر کاسیانی را که گویا به کوهستان گریخته بودند برگردانده، ساکن نمودند. سناخریب از آنجا با لشکر خویش به سوی الیپی سرازیر شداین بار در آنجا اسپابارا حاکم الیپی به ائتلاف عیلام ملحق شده بود. و قلعه‌های مرعوبیشتو و آکّودُوُAkkuddu را اشغال کرد و اسیران فراوان و اسبان و قاطران و خران و شتران و دام‌های شاخ‌دار بسیار به غنیمت گرفت. ضمناً ایالت بیت باروآدر نبشته‌های اورارتویی باروآتا منقول است. Bit barrua تجزیه شدبا دژهای النزاش، یا النزاس، سی‌سیرتو، اقامتگاه پادگان آشور بوده و به "کار-سیناخریب" تغییر نام یافته بود. شاید النزاش همان "ارن‌زیاشو" باشد که در سالنامه‌های تیگلات-پیلسر سوم ذیل وقایع سال ۷۴۴ پ.م. آمده. به هر تقدیر تصوّر می‌شود که النزاش همان آل‌نیزای بطلمیوس و کرمانشاه کنونی باشد. و اسیرانی را که از نقاط دیگر آورده بودند، در آنجا مسکن دادند و آن سرزمین را به ایالت آشوری خارخار ملحق نمودند. معلوم می‌شود بیت باروآ که تیگلات-پیلسر سوم آن را به پادشاهی آشور ملحق کرده بود، پس از آن از تحت فرمان آن دولت به در شده، به الیپی پیوسته‌است؛ و به احتمال قوی این امر در سال ۷۱۵ پ. م؛ که مردم چندین ناحیهٔ ماد غربی علیه آشور قیام کردند، وقوع یافت.
الی‌پی پس از شکست سال ۷۰۲ پ. م مجدداً با آشور بر سر مخالفت شد و در سال ۶۸۹ پ.م. در ائتلاف بزرگی که خومپانی مّنا,هومبن-نیمنXumpanimmena پادشاه ایلام و موشزیب-مردوکMušezib marduk پادشاه بابل علیه آشور تشکیل داده بود، شرکت جست. قبایل مختلف آرامی و کلدانی نیز جزو این ائتلاف شدند و کشورهای پارسوآش و آنزان و پاشریPašeri نیز بدان پیوستند. لشکریان متحدان در خالولهXalule، هالوله بر رود دجله با آشوریان مصاف دادند. نتیجهٔ پیکار قطعی نبود، ولی متحدان ناچار از ادامهٔ جنگ سرباز زدند، زیرا که خومپانی مّنا ناگهان بیمار شد و بدین سبب در سرزمین ایلام جنگ قدرت درگرفت. آشوریان بابل را مسخّر و ویران ساختند و این بار هم مانند دفعات پیشقبلاً نور-آداد و متاتی و اورارتوئیان علیه آشور قیام نموده بودند کوششی که زاگرس‌نشینان برای نجات از زیر یوغ آشور به عمل آورده بودند، بی‌نتیجه ماند.
در دوران سلطنت سناخریب، نینوا تبدیل به یک متروپولیس شد. او کاخی ساخته بود که آن را ""کاخ بی رقیب"" می‌نامید. علاوه بر باغ‌های بزرگی که در کاخ‌های وی وجود داشتند، تعدادی باغ کوچکتر هم برای مردم نینوا ساخته شد. وی همچنین نخستین کاریز (مجرای آب) شناخته شده را در سال ۶۹۰ ق.م. ساخته‌است. مانند دورهٔ هخامنشیان، کارگران کاخ‌ها و ابنیهٔ دوران سناخریب از شهرها و مناطق و سرزمین‌های مختلفی به نینوا آورده می‌شدند.
سناخریب در سال ۶۸۱ ق.م. توسط دو تن از پسرانش، هنگامی که در معبدی مشغول عبادت و راز و نیاز بود، کشته شد. منابع اطلاعاتی دینی آن دوران‌ها می‌گویند که این فرجام، به دلیل توهین و هتک حرمت وی به مقدسات بابلی بوده‌است. روایتی دیگر می‌گوید که یکی از پسران وی لاماسویی را به طرف پدر واژگون کرد و این کار باعث مرگ وی شد. این دو پسر، سپس به ناحیهٔ کوهستانی نیمه مستقل شوبری (Shubri) در جنوب غرب فلات ارمنستان فرار کردند، درآشور بر سر جانشینی پادشاه اختلاف و جنگ خانگی درگرفت. سناخریب کوچکترین پسرش به نام اسرحدون (Esarhaddon) را به ولیعهدی تعیین کرده بود، ولی پسران دیگرش سعی کردند اسرحدون را بی‌اعتبار کنند و گویا در اینباره موفق هم شدند و شاه فرزندش را به نقطه‌ای در جنوب شرق ترکیه ی امروزی تبعید کرد، ولی با این حال مقام ولیعهدی را از او نستاند. برخی عقیده دارند که شاید اسرحدون در ماجرای قتل پدرش نقشی داشته بوده باشد، ولی شاهدی برای این مدعا در دست نیست. اسرحدون پس از مرگ پدر به پایتخت بازگشت و در مدت شش هفته برادران و رقیبان خود را شکست داد و خود را پادشاه آشور اعلام کرد. برادرانش گریختند و متواری شدند و دوستان، بستگان و خانواده‌های آنان به قتل رسیدند.
کافرستان نامی که مسلمانان به سرزمین کالاشستان منطقه‌ای در ارتفاعات هندوکش، شرق افغانستان داده بودند. کالاشستان پس از تصرف به دست سپاهیان مسلمان امیر عبدالرحمان خان پادشاه سابق افغانستان در ۱۸۹۶ (میلادی) نورستان نام گرفت.