moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
وی پایان نامه کارشناسی ارشد خود را زیر نظر یکی از بزرگترین فلاسفه قرن بیستم ژان وال با عنوان «بررسی تحلیل استعلایی کانت» و رسالهٔ دکترای خود را با مشاورهٔ هانری کربن نگاشته است.‏
شرکت کتاب نخستین کتابفروشی ایرانی است که در سال ۱۹۸۱ در منطقه سن فرناندو ولی در بلوار ونتورا در امریکا تأسیس شد.
این شرکت از سال ۱۹۸۸ به وست وود نقل مکان کرد که اکنون بزرگترین کتابفروشی وستوود است و در کنار کتاب عرضه بخش بزرگی از محصولات موسیقی و فیلم را بر عهده دارد.
شرکت کتاب از همان ابتدای فعالیت خود نخستین یلوپیج ایرانیان را منتشر کرد که اکنون سالانه ۴۰ هزار نسخه از آن چاپ می‌شود.
لیست کتابهای الکترونیکی شرکت کتاب:
https://play.google.com/store/search?q=ketab%20corp&c=books
دلونگی یک شرکت تولیدکننده لوازم خانگی در ایتالیا است که دفتر اصلی آن مستقر در شهر ترویزو ایتالیا است.
این شرکت به عنوان یک کارگاه کوچک قطعه ساز صنعتی در سال ۱۲۸۱ خورشیدی، تأسیس شد و در سال ۱۳۲۹ خورشیدی، به ثبت رسید. این شرکت در ابتدا، یک تولیدکننده عمده گرم کننده‌ها و هواسازهای قابل حمل بود، که بعدها با بسط فعالیت‌های خود، به تولید انواع لوازم خانگی پرداخت.
شرکت دلونگی، در سال ۱۳۸۰ خورشیدی، توانست مالکیت گروه انحصاری کنوود انگلستان، که مورد نزاع صاحبانش بود را بدست آورد، که این امر سبب شد که این شرکت، به کارخانه‌های شرکت کنوود در آسیا و مخصوصاً چین دسترسی پیدا کند. نتیجه این دسترسی، تولید بسیاری از محصولات این شرکت در چین، با طراحی اصلی بود.
شرکت دلونگی، جمعاً با سازماندهی کردن ۱۳ بخش تولیدی و ۳۰ شرکت توزیع کننده بین‌المللی، محصولات خود را در بیش از ۷۵ کشور جهان، از جمله ایران به فروش می‌رساند.
مهمترین محصولات آن شامل اسپرسوساز ، سرخ کن و اتوبخار میباشد.
این شرکت با بیش از ۷۵۰۰ کارمند در سطح بین‌المللی، در سازمان بورس اوراق بهادار میلان ، سهام خود را داد و ستد می‌کند.
تمبر باقری نام نخستین سری تمبر است که به صورت رسمی در سال ۱۲۴۷ در ایران چاپ و مورد استفاده قرار گرفته‌است.
کلیشه تمبرهای معروف به «تمبر باقری» در دوران حکومت ناصرالدین شاه و همچنین ادامه سری‌های نخست چاپ شده پس از آن برگرفته از نمونه تمبرهای آلبر بار فرانسوی است که توسط فرستادگان ناصرالدین شاه از فرانسه به ایران آورده شده بود.
نمونه‌های تأیید شده آلبر بار در چهار رنگ سبز، آبی، بنفش و قرمز و با قیمت‌های ۱ شاهی، ۲ شاهی، ۴ شاهی و ۸ شاهی چاپ شد.
صندوق بیمه کشاورزی یک شرکت دولتی زیرمجموعهٔ بانک کشاورزی
است که وظیفه آن، حمایت از کشاورزان و دامدارانی است که محصولاتشان بر اثر حوادث طبیعی خسارت دیده‌است.
در سال ۱۳۶۲، قانون بیمه محصولات کشاورزی در مجلس دوم تصویب شد. سپس در سال ۱۳۶۳، اساسنامه صندوق به تصویب مجلس رسید. بدین ترتیب، صندوق بیمه محصولات کشاورزی زیرمجموعه بانک کشاورزی و به‌منظور بیمه انواع محصولات کشاورزی، دام، طیور، زنبور عسل، کرم ابریشم و آبزیان پرورشی در مقابل خسارت‌های ناشی از سوانح طبیعی و حوادث قهری نظیر تگرگ، طوفان، خشکسالی، زلزله، سیل، سرمازدگی، یخبندان، آتش‌سوزی، صاعقه، آفات، بیماری‌های نباتی عمومی و قرنطینه‌ای و بیماری‌های واگیر حیوانی عمومی و قرنطینه‌ای تشکیل شد.
در سال ۱۳۸۷، با تصویب «قانون اصلاح قانون بیمه محصولات کشاورزی» در مجلس، صندوق بیمه محصولات کشاورزی به «صندوق بیمه کشاورزی» تغییر نام یافت و علاوه بر محصولات کشاورزی، بیمه سایر عوامل مؤثر در تولید بخش کشاورزی (مانند درختان، تأسیسات، قنوات، چاه‌های آب، ماشین‌آلات، ابزار و ادوات کشاورزی) در قبال حوادث بیمه‌پذیر به مأموریت‌های صندوق افزوده شد و همچنین بادهای گرم موسمی به حوادث تحت پوشش اضافه گردید.
بِنارس یا بَنارَس , یا واراناسی شهری بر کرانه چپ رود گنگ در جنوب شرقی ایالت اوتار پرادش هند است. این شهر از مراکز دینی عمده هندوان است و در نزد بوداییان و پیروان آیین جین نیز مقدس است."دائرةالمعارف فارسی"، سرواژه: بنارس
بنارس از شهرهای مهم تاریخی، فرهنگی و تجاری هند، و از مراکز قدیمی و مهم شیعیان شبه قاره هند به‌شمار می‌رود.
واژه بنارس، شکل دیگر واژه وارانسی است. برخی این نام را برگرفته از نام دو رودخانه ورونه و آسی می‌دانند، که پایه علمی ندارد. از دیگر نام‌های معروف آن "کاشی" است که ظاهراً از نام یکی از قبایل آریایی نژاد آن منطقه برگرفته شده‌است و به اعتقاد عموم مفهوم براق و درخشان دارد. در زمان اورنگ زیب شهر رسماً "محمدآباد" نامیده شد ولی با انقراض بابریان این نام به فراموشی سپرده شد.
بنارس در سال ۵۹۰ق به تصرف معزالدین محمد سام درآمد و بسیاری از بتهای معابد متعدد آن نابود و شهر ویران شد. بابر در ۹۳۶ق آن را گرفت. در دوره اکبرشاه، راجه جی سینگه معابد متعدد و رصدخانهای در آنجا ساخت. اورنگ زیب مسجدی به جای یکی از معابد قریم هندی آن بنا نهاد. در ۱۷۷۵م بنارس به بریتانیا واگذار گردید و در ۱۹۵۰م جزء اتحادیه هند شد.
از آنجا که بنارس بر سر راه ارتباطی مراکز مهم علمی و ادبی چون آگره، لکهنو، عظیم‌آباد و جونپور قرار داشت، به یکی از محل‌های مهم تجمع شعرا، ادبا و دانشمندان تبدیل شد. شاعران و ادبای فارسیگوی بسیاری در زمان اکبرشاه، جهانگیرشاه و شاه جهان، اهل بنارس بودند یا در آنجا زندگی می‌کردند. بنارس امروزه نیز از مراکز آموزش زبان فارسی است. هم‌اکنون زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه هندوی بنارس تا سطح دکتری تدریس می‌شود و در مدرسه دینی الجامعةالسلفیة این شهر نیز طلاب فارسی می‌آموزند.
در مراسم مذهبی هندوها در این شهر بیش ۴۰۰۰۰ جسد سوزانده می‌شود و تعداد زیادی جسد هم تحت عنوان (اجساد طرد شده) در رودخانه گنگ رها می‌شوند، که به مرور زمان فاسد شده یا خوراک حیوانات می‌شوند.
جهانگیر میرشکاری (زادهٔ ۷ مرداد ۱۳۲۶ در آبادان) یکی از صدابرداران سینمای ایران است. او تا به حال ۵ بار موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین صدابرداری از جشنواره فیلم فجر شده‌است و از این نظر رکورددار است.
سیامک شایقی ( – ) کارگردان، تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس ایرانی و منتقد سینمای ایران بود.
سیامک شایقی در ۲۰ مرداد سال ۱۳۳۳ در آبادان زاده شد. او کارگردانی را در مدرسهٔ عالی سینما و تلویزیون آموخت و کارش را به عنوان منتقد سینمایی در ماهنامه فیلم آغاز کرد. وی همچنین فعالیت‌های هنری خود را با عنوان کارگردان فنی در سازمان صدا و سیما آغاز کرد. وی با عنوان دستیار کارگردان در فیلم‌های سینمایی مانند جدال به کارگردانی محمدعلی سجادی و حریم مهرورزی به کارگردانی ناصر غلامرضایی، حضور در سیما را تجربه نمود.
کارگردانی فیلم سینمایی جهیزیه‌ای برای رباب در سال ۱۳۶۶ نخستین تجربهٔ سیامک شایقی به عنوان کارگردان در سینمای ایران بود. او در زمینهٔ نویسندگی، تهیه‌کنندگی و نقد آثار سینمایی نیز فعالیت داشت.
در ۹ تیر ۱۳۹۸ مراسم بزرگداشت و تجلیل از سیامک شایقی، توسط کانون کارگردانان سینمای ایران در سالن عباس کیارستمی بنیاد سینمایی فارابی برگزار شد. در این برنامه از سوی بنیاد سینمایی فارابی، صندوق اعتباری هنر و کانون کارگردانان سینمای ایران با اهدای شاخه‌های گل، لوح تقدیر و هدایایی از خدمات هنری ۳۰ سالهٔ او تقدیر به عمل آمد.
سیامک شایقی که به مدت ۳ سال به بیماری سرطان مبتلا بود در ۲۳ فروردین ۱۳۹۹ به کما رفت. او صبح روز ۲۷ فروردین ۱۳۹۹ در سن ۶۵ سالگی درگذشت.
به دلیل شرایط ناشی از همه‌گیری ویروس کرونا در ایران و رعایت ملاحظات بهداشتی، امکان برگزاری مراسم یادبود و بدرقهٔ پیکر سیامک شایقی به وجود نیامد. به همین دلیل برای نخستین‌بار در تاریخ ۳۰ فروردین ۱۳۹۹ از طرف کانون کارگردانان سینمای ایران، مراسم «یادبود مجازی» برای سیامک شایقی در اینستاگرام به‌طور زنده برگزار شد. مجری این برنامه رضا کیانیان بود.
در این برنامه افرادی همچون: سیروس الوند، فاطمه معتمدآریا، حامد بهداد، سام شایقی (پسر سیامک شایقی)، رخشان بنی‌اعتماد، لاله اسکندری، حبیب اسماعیلی، سعید شهرام، نیما شایقی (برادرزادهٔ سیامک شایقی)، خسرو دهقان، و ابوالحسن داوودی حضور یافته و به بیان خاطرات خود از وی پرداختند.
عبدالحسن برزیده (متولد ۱۳۳۹ در آبادان) نویسنده، بازیگر و کارگردان ایرانی است.
چیزی شبیه معجزه (تله فیلم)
پرواز در ارتفاع صفر (مجموعه تلویزیونی)
منوچهر محمدی (زاده ۱۶ آذر ۱۳۳۵ در آبادان) یکی از تهیه‌کنندگان سینمای ایران است.
نورین معتمد یکی از نقاشان ایرانی زاده آبادان و بزرگ‌شده تهران است. او از سال ۱۹۸۳ فعالیت حرفه‌ای خود را در زمینه نقاشی آغاز کرد، و تا به امروز در سبک‌های متفاوتی تجربه کسب کرده است. او در مجموعه آثارش سبک‌های فیگوراتیو، ناتورالیست، پرتره، سوررئالیسم، آبستره و رئالیسم دارد.
مجموعه «بافندگان» از کارهای برجسته اوست. در این مجموعه او تلفیقی از هنر مینیاتور با فضاهای سنتی و بومی را به وجود آورده است. سبک او در این مجموعه به سبک در کتاب «زن، آب و آیینه» نزدیک است؛ هرچند سبک کاری این دو با هم متفاوت است، اما در به تصویر کشیدن موضوع واحد اشتراکاتی دارند. زنان ایلیاتی، بافندگان گلیم و جاجیم، رقص و شادی‌های آیینی، بخشی از موضوعات نقاشی‌های مجموعه «بافندگان» هستند.
نورین معتمد فراگیری نقاشی را از ۱۳۶۲ آغاز کرد، و طی سال‌های بعد، سبک‌ها و تکنیک‌های متفاوتی را تجربه کرد. او فعالیت هنری جدی‌اش از را از ۱۹۸۳ میلادی آغاز کرد.
از جمله آثار وی می‌توان به مجموعه‌های «بافندگان»، «انسان و طبیعت» و مجموعه «آبستره-فیگوراتیو با الهام از نگارگری ایرانی (مینیاتور)» اشاره کرد.
بعدتر، او مدرک کارشناسی نقاشی‌اش را از دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی، و مدرک کارشناسی ارشد نقاشی را از دانشکده هنر دانشگاه الزهرا کسب کرد.
لجون جرماین ویترسپون خوانندهٔ گروه هوی متال آمریکایی سونداست می‌باشد.
نخست او خواننده سبک آر اند بی بود و در گروه "Body & Soul" آواز می خواند. بعد از حدود ۵ سال او توسط مورگان روس وارد گروه سونداست شد. لجون دو برادر دارد که خودش دومی است. برادر کوچکترش در سال ۲۰۰۲ در یک سانحه کشته شد و همچنین در همان سال دوست صمیمی خود «دیو ویلیامز» خواننده گروه «دراونینگ پول» را نیز از دست داد. هم‌اکنون او به همراه گروه سونداست نه آلبوم رسمی منتشر کرده‌است.
کری ماری آندروود (زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۸۳) خواننده، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده موسیقی آمریکایی است. او برندهٔ فصل چهارم شوی تلویزیونی امریکن آیدل، چندین جایزه گرمی و چندین جایزهٔ پلاتینِ فروش برای آلبوم‌ها و تک‌آهنگ‌هایش شده‌است. نخستین آلبوم او با نام بعضی قلب‌ها به‌عنوان پرفروش‌ترین آلبوم نخست از یک خوانندهٔ تک زن در تاریخ سبک کانتری شناخته شده‌است.Carrie Underwood Sets Sales Record (gactv.com)
او در چهل و نهمین دورهٔ مراسم گرمی (۲۰۰۷) برندهٔ جایزهٔ بهترین هنرمند جدید شد و در ۳ سال متوالی در سال‌های ۲۰۰۷، ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹، جایزهٔ گرمی بهترین اجرای خوانندهٔ زن در سبک کانتری را به دست آورد. او همچنین در مراسم «جایزهٔ انتخاب مردم» ۲۰۰۹، ۳ جایزهٔ بهترین خواننده، جایزهٔ «دوست داشتنی‌ترین ستارهٔ زیر ۳۵ سال» و بهترین ترانهٔ سبک کانتری به‌خاطر آهنگ «نام خانوادگی» را کسب کرد.شوالیه تاریکی جوایز را درو کرد (رادیو فردا)
اقتصاددان، به شخصی گفته می‌شود که به خاطر برخورداری از سطوح بالای دانش اجتماعی و مهارت عملیاتی می‌تواند زمینه‌ساز تخصیص بهینه منابع باشد. اقتصاددانان، تعاریف، نظریه‌ها و متدلوژی اقتصاد را می‌دانند و توانایی تجزیه و تحلیل مسائل اقتصادی در حوزه خرد و کلان اقتصادی را در سطح بنگاه و صنعت دارند.
به عبارت دیگر اقتصاددان به کسی گفته می‌شود که با آگاهی و اشراف به مسایل اقتصادی یک جامعه توانایی تجزیه تحلیل و نظریه‌پردازی اقتصاد آن کشور را دارد.
قرنیهتلفظ درست قورنیه، عربی‌شده کورنیا cornia در لاتین
تلفظ نادرست قَرنیه، براساس قَرن (سده) اشتباه بخشی از پردهٔ صُلبیه است که در جلو چشم قرار دارد و کاملاً شفاف است و نور را به‌سهولت از خود عبور می‌دهد. قرنیه به عنوان یک لایهٔ نازک و شفاف، در بخش جلویی کرهٔ چشم قرار دارد و زلالیه، عنبیه و مردمک را می‌پوشاند. قطر قرنیه ۱۲–۱۱ میلی‌متر و ضریب شکست آن ۱٫۳۷۷ است. درون قرنیه هیچ گونه رگی وجود ندارد.
قرنیه مانند شیشه پنجره داخل چشم را از محیط خارج جدا می‌کند و دو وظیفه مهم دارد: یکی آنکه پرتوهای نور را به داخل چشم هدایت کند و آن‌ها را روی پرده شبکیه متمرکز کند، دوم آنکه از ساختمان‌های داخل کره چشم محافظت نماید. قرنیه را نمی‌توان عضوی از بدن دانست بلکه قسمتی از کرهٔ چشم است.
برای آنکه نور بتواند وارد چشم شده و به پرده شبکیه برسد ابتدا باید از قرنیه عبور کند؛ بنابراین شفاف بودن قرنیه اهمیت زیادی در بینایی دارد. نور پس از عبور از قرنیه و عدسی چشم به شبکیه می‌رسد تا در آنجا تصویر تشکیل گردد و پس از فعل و انفعالاتی، اطلاعات این تصویر به صورت امواج الکتریکی-عصبی به مغز منتقل گردد و فعل بینایی کامل گردد.
کلمه گـُرن یک کلمه خوارزمی به معنای بوق است،https://uz.wikipedia.org/wiki/Gorn_(cholgʻu_asbobi) که کلماتی چون کرنشhttps://vajehyab.com/dehkhoda/کرنش فارسی و horn انگلیسیhttps://www.etymonline.com/search?q=horn مشتق از آن هستند. قرنیه به صورت cornea وارد زبان لاتین گردید.https://www.etymonline.com/search?q=cornea
از سوی دیگر، کلمه قـَرن در عربی به معنای بوق استhttps://www.almaany.com/fa/dict/ar-fa/قرن/ که مصداق آن کلمه ذوالقرنین است. زین روست که در عربی قـَرنیه تلفظ می‌شود.
قرنیه از ۳ لایهٔ سلولی و دو غشا تشکیل شده‌است. این لایه‌ها از سطح قرنیه به عمق آن به ترتیب عبارت اند از:
بیماری‌های قرنیه عموماً موجب مشکلات دید می‌شود.
نخستین بار، ناصرالدین شاه، به منظور تغییر پایتخت از تهران به شمیران، قریه سعدآباد را برای تأسیس کاخ سلطنتی برگزید. محله یا روستای جعفرآباد که بین دو قریه دربند و سعد آباد واقع می‌باشد در گذشته (دوران قاجار) از اهمیت بالایی برخوردار بوده و یکی از اصلی‌ترین روستاهای شمیران نیز بوده‌است. ناصرالدین شاه با صدور فرمانی سعدآباد را همراه با روستای فیروزبهرام (فیروزآباد) به یکی از خواجگان حرم به نام سرور خان اعتماد حرم بخشید اما پس از مرگ ناصرالدین شاه، امین الدوله صدراعظم با این عنوان که فرمان ناصرالدین شاه ناقص بوده‌است، این املاک را از اعتماد حرم گرفت و به تصرف دولت درآورد. پس از مشروطیت، اعتمادحرم با شکایت به دادگاه، این املاک را پس گرفت و دولت مالکیت او را به رسمیت شناخت
در اواخر دوره قاجار قریه‌های پس قلعه (در دامنه کوه)-سربند-دربند و جعفرآباد متعلق به شخصی بنام یونسعلی میرزا سلیمی که مالک اکثر املاک این محدوده و خان این ناحیه بوده‌است. در دوره رضاشاه، سعدآباد همراه با تمام اراضی جعفرآباد و بخشی از دربند از مالکین غصب و کاخ سعد آباد در آن ساخته شد. کل روستای جعفرآباد و سعد آباد در طرح کاخ از بین رفت و جز کاخ سعد آباد قرارگرفت. پس از مشروطیت، سعدآباد جزو املاک دولتی به‌شمار آمد.
منطقه سعداباد شمیران به دلیل واقع شدن در دامنه رشته کوه البرز و همچنین قرار گرفتن در ارتفاعی بین ۱۷۰۰ تا ۱۸۰۰ متر از سطح دریا دارای آب و هوای معتدل کوهستانی است به طوری که میانگین دمای سالانه این منطقه ۱۲٬۹ درجه سانتیگراد می‌باشد.
ویلیام سیلی گاست
(۱۳ ژوئن ۱۸۷۶ − ۱۶ اکتبر ۱۹۳۷) آماردانی مشهور که با نام مستعار "دانشجو" کارهایش را در زمینه توزیع تی-استودنت منتشر کرد.
او که در کانتربری انگلستان به دنیا آمده بود در کالج وینچستر به تحصیل پرداخت و سپس در نیوکالج آکسفورد به تحصیل شیمی و ریاضیات پرداخت.
پس از پایان تحصیل، او در کارخانه آبجوسازی آرتور گینیس در دوبلین مشغول به کار شد. گوسه دانش آماری خود را برای انتخاب بهترین نوع جو برای کاشت در مزرعه و فراوری آن در آبجوسازی گینیس بکار گرفت.
مایع قسمت جلویی چشم زُلالیه نام دارد. مایع زلالیه درون چشم و در حد فاصل قرنیه و عدسی قرار گرفته و نه تنها فشار داخلی چشم را تأمین می‌کند بلکه وظیفه تغذیه قرنیه و عدسی را هم که فاقد رگ‌های خونی هستند برعهده دارد. زلالیه مایع شفافی است که بین قرنیه و عدسی چشم قرار گرفته و فضای جلوی عدسی را پر می‌کند و فشار داخل چشم را در سطح ثابتی نگه می‌دارد.
زلالیه از مویرگ‌ها ترشح می‌شود و مواد غذایی و اکسیژن را برای عدسی و قرنیه فراهم می‌کند و مواد دفعی را نیز جمع‌آوری کرده و از طریق خون دفع می‌کند. این مایع که گرانروی بسیار کمی دارد، به‌طور دائم (حدوداً هر سه ساعت) تصفیه و تجدید می‌شود.
زلالیه همراه با زجاجیه فشار درونی چشم را ثابت نگاه می‌دارند و شکل کره‌ای چشم را حفظ می‌کنند. در صورتی که در تصفیهٔ زلالیه اختلال به وجود بیاید و مایع به همان سرعتی که ترشح می‌شود بازجذب نشود، فشار چشم افزایش یافته و فرد دچار آب سیاه می‌شود که ممکن است به کوری منجر شود.
۹۹٫۶٪ زلالیه را آب تشکیل می‌دهد. علاوه بر آن، ویتامین ث، گلوکز، اسید لاکتیک، سدیم و کلر؛ و نیز مقدار کمی پروتئین و اسید آمینه در زلالیه وجود دارد.
زلالیه سه وظیفه اصلی را به‌عهده دارد: حفظ فشار داخل چشم (دامنه طبیعی فشار داخل چشم در یک فرد بالغ ۱۰–۲۰ میلی‌متر جیوه است)؛ تغذیه ساختارهای بدون رگ قرنیه و عدسی؛ و تشکیل یک واسط شفاف که نور از میان آن گذشته و به شبکیه می‌رسد.
زلالیه از پوشش تنهٔ مژگانی ترشح شده از مردمک عبور کرده، در زاویه اتاق پیشین (قدامی) توسط یک سامانه تخلیه خاص زهکشی می‌شود. اتاقک پیشین بخشی از فضای حاوی زلالیهٔ چشم است که در جلو عنبیه قرار دارد.
زلالیه از طریق مردمک از اتاقک پسین (خلفی) وارد اتاقک پیشین می‌شود، سپس از طریق شبکه میله‌میله (ترابکولار) که در زاویه چشم در ریشه عنبیه قرار دارد به مجرای اشلم وارد می‌شود. این مجرای ظریف، لمب را در محل اتصال قرنیه و صلبیه دور می‌زند. زلالیه بعد از عبور از مجرای اشلم از طریق سیاهرگ‌های کوچک زلالیه‌ای وارد گرش خون عمومی می‌شود.
زلالیه، مایعی کاملاً قلیایی و نوری و شبیه به پلاسمای خون است اما حاوی پروتئین و گلوکز کمتر و اسید لاکتیک بیشتر و اسید اسکوربیک است. این مواد مغذی و همچنین اکسیژن را در بافت‌های چشمی که فاقد خون‌رسانی مستقیم هستند (مانند لنز) تأمین می‌کند و همچنین باعث حذف محصولات زاید آنها می‌شود.
سفتی و فشاری که در سطح چشم در لمس قدام حس می‌شود به فشار چشم معروف است و حاصل نیرویی است که مایع زلالیه بر واحد سطح لایه خارجی چشم وارد می‌کند. اگر بنا بر دلایلی مایع زلالیه داخل چشم زیاد از حد تولید یا خروج آن با مشکل مواجه شود و کمتر از حد لازم باشد، در آن صورت باعث افزایش فشار طبیعی چشم خواهد شد.کلینیک فوق تخصصی چشم ونک: فشار چشم چیست؟، بازدید: نوامبر ۲۰۲۱.
مایع داخلی چشم یا همان زلالیه دائم از مویرگ‌ها در چشم ترشح می‌شود و علاوه بر اینکه به چشم شکل و قوام می‌دهد نقش تغذیه داخلی چشم را نیز به عهده دارد؛ یعنی مواد غذایی و اکسیژن را برای عدسی و قرنیه چشم فراهم می‌کند و مواد دفعی را نیز جمع‌آوری کرده و از طریق خون دفع می‌کند. حال اگر به دلایلی این مایع زلالیه زیاد از حد تولید شود یا در دفع آن از چشم مشکلاتی وجود داشته باشد، موجب می‌شود که فشار داخلی چشم بالاتر از حد طبیعی شود و این فشار بالا ممکن است به تدریج و آرام آرام بدون اینکه خود فرد متوجه شود به قسمت‌هایی از عصب بینایی که مربوط به دید محیطی و میدان بینایی هستند آسیب بزند.
گاهی اوقات فشار اندکی بالا است ولی در طول زمان به تدریج تأثیرات منفی خود را بر روی عصب بینایی می‌گذارد و گاهی به ندرت اصلاً فشار ظاهراً و در اندازه‌گیری‌ها بالا نیست و بیمار هیچ علامتی را گزارش نمی‌کند ولی بیماری آب سیاه وجود دارد به همین خاطر معاینات دوره‌ای و سالانه به خصوص پس از سن ۴۰ سالگی و در کسانی که سابقه بیماری گلوکم در خانواده دارند، دارای اهمیت است.
قطار شهری اصفهان یا مترو اصفهان یک سامانه حمل و نقل همگانی در شهرستان اصفهان است. کار ساخت قطار شهری اصفهان از سال ۱۳۸۰ آغاز شد اما با توجه به بافت تاریخی این شهر به کندی پیش رفت. خطاهای اجرایی نیز در طولانی‌تر شدن اجرای این پروژه مؤثر بوده‌اند. سازمان قطار شهری اصفهان مسئولیت ساخت قطار شهری را در محدوده شهر اصفهان بر عهده دارد و سازمان مترو منطقه اصفهان وظیفه بهره‌برداری از مترو در محدوده شهرِاصفهان و شهرهای اطراف را دارد. هنگام حفاری در مسیر سی و سه پل و ورود دستگاه TBM باعث نشست نامتقارن در پایه‌های این پل تاریخی شد. برای شهر اصفهان ۳ خط قطار شهری در نظر گرفته شده‌است؛ خط ۱ مسیر شمال به جنوب، خط ۲ شرق به غرب و خط ۳ از جنوب به غرب می‌باشد. همچنین برخی از شهرهای اطراف نیز از طریق این سامانه به خطوط مترو اصفهان متصل می‌گردند. ۲۰ ایستگاه فعال مترو در اصفهان وجود دارد.عبور مترو از زیر میدان نقش جهان منتفی شده‌است.عملیات اجرایی خط ۲ متروی اصفهان از ابتدای سال ۱۳۹۸ آغاز و حفاری تونل‌ها از شمال شرق توسط دو دستگاه به قطر ۶/۵ متری و از غرب توسط یکدستگاه با قطر ۹/۵ متری انجام خواهد شد.
پیشنهاد ساخت مترو در اصفهان در زمان احداث کارخانه ذوب آهن در دهه ۱۳۴۰ داده‌شد. در این طرح قرار بود فرودگاه بین‌المللی اصفهان به شهر فولادشهر و سپس کارخانه ذوب آهن متصل گردد که اجرایی نشد.
نخستین طرح جامع حمل و نقل شهر اصفهان در سال ۱۳۵۵ توسط مهندسین مشاور سوئدی ولوو صورت گرفت اما به مرحله اجرا نرسید. پس از انقلاب ایران، در سال ۱۳۵۹ مطالعات جامع حمل و نقل اصفهان توسط سازمان مدیریت برنامه و بودجه استان انجام شد. طی آن به مدت یک سال مطالعات مترو اصفهان توسط شرکت مهندسین مشاور پاسیفیک کوماگائی گومی صورت گرفت. در سال ۱۳۶۳ نیز مطالعات حمل ونقل برون‌شهری محدود به منطقه صنعتی حاشیه زاینده رود توسط مجتمع شرکت فولاد مبارکه اصفهان و دانشگاه صنعتی اصفهان انجام شد.
بین سال‌های ۱۳۶۶ تا ۱۳۶۹ مطالعات جامع حمل ونقل و ترافیک اصفهان با مدیریت سازمان حمل ونقل و ترافیک و توسط دانشگاه صنعتی اصفهان انجام و در پی آن بین سال‌های ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۳ مطالعات پیش امکان‌پذیری حمل و نقل انبوه توسط شرکت فرانسوی سوفرتو و در سال ۱۳۷۴ مطالعات امکان‌پذیری آن توسط شرکت استرالیایی PPK انجام شد و شبکه حمل ونقل انبوه منطقه اصفهان مشخص گردید.
پس از آن، از سال ۱۳۷۵ به مدت دو سال طراحی اولیه خطوط اولویت دار قطارشهری اصفهان و حومه انجام گرفت و پس از تصویب بودجه احداث قطارشهری توسط مجلس شورای اسلامی در سال ۱۳۷۹، عملیات اجرایی خط یک مترو اصفهان از سال ۱۳۸۰ آغاز شد.
تأسیس در سال ۱۳۷۸ با هدف اجرای خطوط درون‌شهری
این خط از شمال شهر اصفهان آغاز شده و پس از طی مسیری به طول ۲۰٫۲ کیلومتر به پایانه مسافربری صفه در جنوب اصفهان می‌رسد، اکنون در این خط ۲۰ ایستگاه فعال وجود دارد.
ایستگاه‌های خط یک عبارتند از:
خط شرقی-غربی از خمینی شهر شروع و پس از عبور از خیابان اشرفی اصفهانی (کهندژ) و در ایستگاه مشترک امام حسین از زیر خط شمالی-جنوبی وارد خیابان سپه شده و از زیر قسمت شمال میدان نقش جهان به سمت خیابان حافظ می‌رود. این خط در خیابان هاتف به سمت شمال ادامه می‌یابد و پس از عبور از روی میدان لاله در طول خیابان زینبیه ادامه می‌یابد. طول کل مسیر ۲۴٫۴ کیلومتر و دارای ۲۳ ایستگاه می‌باشد. فاز یک این مسیر مورد تصویب قرار گرفته و اجرای آن آغاز شده‌است.
ایستگاه‌های خط دو عبارتند از:
خط سوم قطار شهری اصفهان از ایستگاه آزادی آغاز می‌شود و با عبور از بلوار دانشگاه و بلوار ارتش به پایانه جنوب غرب شهر اصفهان واقع در جنوب تقاطع اندیشه می‌رسد و سپس به سمت فولادشهر و زرین‌شهر امتداد می‌یابد. طول این مسیر حدود ۹ کیلومتر و شامل ۸ ایستگاه می‌باشد. ادامه این خط از میدان آزادی تا میدان لاله است که از مصلی و تخت فولاد می‌گذرد اما هنوز برنامه‌ریزی نشده‌است. این خط با خط ۱ اتوبوس تندرو اصفهان تلاقی دارد.
ایستگاه‌های خط سه عبارتند از:
طراحی خط ۴ مترو اصفهان هنوز صورت نگرفته‌است و هم‌اکنون تنها صحبت از احداث خطی در مسیر خیابان جی به میان آمده‌است. به نظر می‌رسد این خط در صورت احداث از ایستگاه ابن سینا در «خط ۲ مترو اصفهان» آغاز شده و تا دانشگاه آزاد خوراسگان ادامه یابد. حتی این امکان وجود دارد در ادامه نیز پس از گذشتن از بازار میوه و تره بار اصفهان، آرامستان باغ رضوان، شهرک صنعتی جی و شهر قهجاورستان، این خط در نهایت به فرودگاه بین‌المللی اصفهان متصل شود. در صورت اجرای کامل به نظر می‌رسد خط ۴ قطار شهری اصفهان طولی بیش از ۲۵ کیلومتر و ۲۰ ایستگاه داشته باشد.
از خط ۵ مترو اصفهان تقریباً هیچ اطلاعاتی در دست نیست. تنها خبری که می‌توان از آن به طراحی یک خط جدید پی برد، توصیه یکی از اعضای شورای شهر پنجم به شهردار مبنی بر آزادسازی بیشتر زمین‌های رینگ چهارم برای جانمایی خط جدید مترو است. طراحی این خط منطقی هم به نظر می‌رسد چرا که در اطراف رینگ چهارم مراکز مهمی همچون نمایشگاه جدید اصفهان، شهربازی شهررویاها، مرکز همایش‌های بین‌المللی اصفهان، دهکده المپیک نقش جهان، پارک بزرگ شرق اصفهان و همچنین مناطق مسکونی وجود دارند که به نظر می‌رسد طراحی چنین مسیری می‌تواند پاسخ مناسبی به نیاز شهروندان برای دسترسی به این مراکز باشد.
البته هنوز جزئیاتی از این طرح منتشر نشده‌است. این امکان وجود دارد این خط صرفاً در نیمه شرقی رینگ چهارم ترافیکی اصفهان قرار گیرد اما در صورتی که دور تا دور تمام حلقه چهارم ترافیکی اصفهان خط مترو احداث شود می‌توان از آن به عنوان اولین خط مترو بسته در کشور نام برد. در صورت اجرای کامل به نظر می‌رسد خط ۵ قطار شهری اصفهان طولی بیش از ۷۵ کیلومتر و ۲۰ ایستگاه داشته باشد.
این خط به طول ۵۷ کیلومتر از ایستگاه آزادی اصفهان آغاز و با عبور از شهرهای فلاورجان، فولادشهر، زرین شهر، شهر و کارخانه ذوب آهن اصفهان به ساکنان این مناطق نیز سرویس دهی می‌کند.
خط مترو اصفهان - شاهین شهر از ابتدای خط یک قطارشهری اصفهان آغاز شده و پس از عبور از داخل شهر اصفهان، به بختیار دشت و سپس از سمت غرب به شهرستان شاهین شهر می‌رسد. اجرای این خط با مشارکت شرکت چینی نورینکو خواهد بود. از ۲۰ کیلومتر طول مسیر این خط، ۱۶٫۷ کیلومتر در حوزه شهرستان شاهین شهر و مابقی در حوزه شهرستان اصفهان می‌باشد.
این خط از انتهای خط یک قطارشهری اصفهان آغاز شده و پس از عبور از سپاهان شهر به بهارستان ختم خواهد شد. طول این خط برابر ۱۴٫۵ کیلومتر خواهد بود. این پروژه در مراحل پایانی ریل‌گذاری قرار دارد. تخمین زده می‌شود این خط تا سال ۱۴۰۲ به بهره‌برداری برسد.
این خط از شهر بهارستان شروع و با طی ۵۱ کیلومتر و گذر از سه راهی مبارکه، روستای دهسرخ، زیبا شهر، میدان شهید نصوحی و میدان دفاع مقدس مبارکه و مجتمع فولاد مبارکه، نهایتاً به شهر جدید مجلسی ختم می‌شود.
در طرح جامع خطوط قطار شهری اصفهان و حومه مسیری برای خط مترو اصفهان – شهرضا پیش‌بینی نشده‌است ولی اخیراً در اواخر سال ۱۳۹۸ شورای شهر شهرضا طرح احداث مترو بهارستان – شهرضا را تصویب کرده‌است. این طرح صرفاً مصوبه شورای شهر شهرضا است و احتمالاً هیچ گونه تاییدیه ای از وزارت کشور ندارد و به نظر می‌رسد طراحی دقیقی برای آن نیز صورت نگرفته باشد.
پرداخت کرایه مترو اصفهان از چند روش میسر است.
وجود آثار تاریخی متعدد در اصفهان و همچنین شرایط اقلیمی و نوع خاک، عبور خطوط مترو در مناطق تاریخی شهر را با مشکل مواجه کرد چرا که این امکان وجود داشت لرزش‌های ایجاد شده در هنگام عبور مترو از زیر مناطق تاریخی و همچنین ساخت و حفاری در این مناطق آسیب‌های جدی به آثار تاریخی وارد کنند. بخشی از خطوط یک و دو قطارشهری از زیر آثار تاریخی مهم شهر اصفهان عبور می‌کنند.
براساس قانون و با توجه به اینکه چهارباغ عباسی با شماره ۱۱۹ در فهرست آثار ملی ثبت شده‌است، انجام هرگونه پروژه عمرانی در حوالی آن، تنها با نظر موافق سازمان میراث فرهنگی کشور میسر است. سیف‌الله امینیان، مدیر میراث فرهنگی اصفهان، اعلام کرد که سازمان میراث فرهنگی اصفهان، مخالفت خود را با عبور مترو از چهارباغ عباسی، حد فاصل میدان دروازه دولت تا سی و سه پل، در مکاتبات و جلسات مختلف به مقامات ارشد استان، استاندار و مقامات مسوول سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور اعلام کرده‌است. او بر پیشنهاد سازمان میراث فرهنگی بر عبور مترو از خیابان شمس‌آبادی تأکید کرد. در جلسه‌ای که در ۱۲ مهرماه ۱۳۸۰ در سازمان میراث فرهنگی کشور و با حضور نمایندگان شهرداری، سازمان قطار شهری اصفهان و میراث فرهنگی تشکیل شد، با توجه به نوع خاک، لایه بندی خاک و شرایط اقلیمی، عبور مترو به صورت زیرزمینی از محور چهارباغ خسارت بار ارزیابی گردید.
در سال ۱۳۸۳ رئیس وقت سازمان نظام مهندسی اصفهان، عبدالله کوپایی، عضو هیئت مدیره «سازمان قطار شهری اصفهان و حومه»، در مصاحبه با ایسنا لزوم عبور مترو از خیابان چهار باغ را مورد تأیید قرار داد.
در یک برنامه زنده تلویزیونی که از شبکه یک در ۲۶ شهریور ۱۳۸۸ پخش شد، حبیب اله تحویل پور، معاون فرهنگی شهرداری اصفهان، ضمن تکذیب عبور مترو از چهارباغ اصفهان گفت: «مترو از چهارباغ اصفهان گذر نکرده و مسیر آن بین خیابان شمس‌آبادی و چهارباغ است». در همین برنامه ابوالفضل قربانی، سخنگوی شورای شهر اصفهان، اظهار داشت که موضوع متروی اصفهان پس از رسیدن به خیابان چهارباغ سیاسی شده‌است
نگرانی دیگر، احتمال حضور متکدیان، دوره‌گردها و دستفروشان در کنار ایستگاه‌های مترو و در کنار مناطق توریستی شهر است.
در ۱۶ فروردین ۱۳۸۸، شرکت الموت اعلام کرد که دستگاه حفار تونل غربی با موفقیت از زیر زاینده رود عبور کرده‌است. همچنین در همین منبع که به نظر می‌آید در تاریخی بعد از ۱۶ فروردین ۱۳۸۸ به روز رسانی شده‌است اشاره شده که حفاری تونل شرقی نیز که در اردیبهشت ۱۳۸۸ آغاز شده بود از زیر زاینده رود در طی ۳۰ روز حفاری، با موفقیت عبور کرده‌است.
در ۹ شهریور ۱۳۸۸، خبرگزاری میراث فرهنگی گزارش کرد که تونل شرقی خط «شمال- جنوب»، پس از گذشتن از زیر زاینده رود با انحراف از مسیر، در کنار سی و سه پل در حدود ۴۰ متر به اشتباه حفاری کرده‌است. بنا بر این گزارش از واگن‌های حمل خاک حفاری شده، مصالح غیرمعمول مشاهده شده که به قسمتی از پی (ساختمان) یک سازه شباهت دارد و این احتمال می‌رود که دستگاه حفار، در اثر انحراف از مسیر، با ورودی جنوبی سی و سه پل برخورد کرده‌است و مصالح غیرعادی قسمتی از پی سی و سه پل باشد. درصورت صحت این مسئله و آسیب وارد آمدن به پی این پل تاریخی، احتمال نشست آن در زمان جاری شدن مجدد آب در رودخانه زاینده رود وجود دارد.
در ۱۱ شهریور ۱۳۸۸، عبدالجواد زعفرانی، رئیس «سازمان قطار شهری اصفهان و حومه»، خبر انحراف دستگاه حفاری تونل شرقی خط شمال به جنوب را در نزدیکی سی‌وسه‌پل تأیید کرد. او میزان انحراف را ۳۵ تا ۴۰ متر از مسیر اصلی بیان کرد و آن را ناشی از نقص فنی در دوربین دستگاه حفاری دانست.
در ۲۵ شهریور ۱۳۸۸، سیدمرتضی سقائیان نژاد، شهردار اصفهان، اعلام کرد که انحراف مسیر مترو تعمدی است. او با شاره به اینکه «نامه‌ای مبنی بر تعمدی بودن در انحراف متروی اصفهان وجود دارد که نمی‌توان اصل این نامه را در اختیار رسانه‌ها قرار داد» افزود «چون متن این نامه محرمانه‌است نمی‌توان از یک ارگان خاص در این خصوص نام برد». او همچنین فاصله تونل از پایه‌های پل را در نقطه انحراف ۴۳٫۲۶ متر و در نقطه میانی ۴۵٫۷۷ متر اعلام کرد. او با اشاره به هشت راهکار ارائه شده توسط مشاور آلمانی، تنها از ادامه مسیر فعلی با قوس موجود و جابجایی ۱۰۰ متری ایستگاه مترو نام برد
اولین تائیدیه محکم عبور مترو اصفهان از زیر میدان نقش جهان، به میزگرد تخصصی شهر تاریخی اصفهان در افق توسعه پایدار بر می‌گردد که دو سال قبل به همت چند رسانه در اصفهان برگزار شد. در این نشست، عباس حاج رسولی‌ها به صراحت از طرح عبور مترو از میدان نقش جهان سخن گفت و اعلام کرد خط شرقی-غربی مترو اصفهان که از زیر میدان نقش جهان عبور می‌کند مصوبه شورای عالی ترافیک را دارد و تنها در صورت لغو این مصوبه اجرایی نمی‌شود.
این در حالی که مسعود علویان‌صدر، معاون میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در گفتگویی در خرداد ماه سال ۹۱ گذشته در خروجی رسانه‌ها قرار گرفت، نسبت به حذف میدان نقش جهان از لیست آثار جهانی در صورت عبور مترو از زیر آن هشدار داده و اعلام کرد: براساس گزارشی که در زمان حضور کارشناسان یونسکو در ایران ارائه شد، مسؤولان قطار شهری اصفهان در اجرای محور شرقی ـ غربی که از زیر میدان نقش جهان می‌گذرد، اصرار دارند و این موضوع خطری جدی برای میدان نقش جهان و مجموعهٔ اطراف آن محسوب می‌شود.
در چنین شرایطی، عباس حاج رسولی‌ها رئیس شورای شهر اصفهان در گفتگویی مدعی شد که مترو اصفهان هم از یوسنکو و هم سازمان میراث فرهنگی تائیدیه دارد و آنان عبور از زیر میدان نقش جهان را تأیید کرده‌اند.ادعای وجود تائیدیه یونسکو برای خط دوم مترو اصفهان "(اصفهان فردا)"
یک روز پس از این اظهارنظر، مدیرکل میراث فرهنگی استان اصفهان ادعای رئیس شورای شهر اصفهان را تکذیب کرد.سازمان میراث فرهنگی و یونسکو تائیدیه‌ای در خصوص خط دوم مترو اصفهان صادر نکرده‌اند "(اصفهان فردا)"
معاون میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری نیز ضمن رد ادعای وجود تائیدیه سازمان میراث فرهنگی و یونسکو برای خط دوم مترو اصفهان، از نامه‌نگاری با شورای عالی ترافیک برای جلوگیری از عبور قطار شهری از حریم میدان نقش جهان اصفهان خبر داد. علویان صدر تصریح کرد: تمامی رایزنی‌ها و تلاش خود را برای رفع خطر از میدان تاریخی نقش جهان به کار خواهیم بست و به هیچ نهادی اجازه نمی‌دهیم تا خلاف موازین، میراث جهانی ایرانیان را تهدید کنند.نامه‌نگاری با شورای عالی ترافیک برای مقابله با عبور مترو از حریم نقش جهان "(اصفهان فردا)"
استاندار اصفهان نیز به ادعای وجود تائیدیه برای خط دوم مترو اصفهان واکنش نشان داده و در خصوص احتمال عبور خط دوم مترو اصفهان از زیر میدان نقش جهان گفته بود: متأسفانه خط اول متروی اصفهان پس از اجرا، چالش بزرگی را به همراه داشت و باید مراقب باشیم تا در خصوص خط دوم این موضوع مجدداً اتفاق نیفتد زیرا پس از اجرای خط اول متروی اصفهان یا اتفاقاتی نظیر آن باید کسانی که دغدغه آثار باستانی دارند و به هویت اصفهان فکر می‌کنند دائماً موضوع را از طریق رسانه‌ها دنبال کنند.علاقه‌مند نیستم تجربه ناخوشایند ورود مترو به خیابان چهارباغ تکرار شود "(اصفهان فردا)" هرچند پس از این اظهارنظرها و اعتراض به خبر کذب، عباس حاج رسولی‌ها، رئیس شورای اسلامی شهر اصفهان در نشست مطبوعاتی مدعی شد، حضور نماینده میراث فرهنگی در جلسه شورای عالی ترافیک در زمان تصویب خط شرقی-غربی مترو اصفهان نشان مهر تأیید این سازمان برخط دوم مترو اصفهان است. این در حالی است که صورت جلسه شصت و ششمین جلسه شورای عالی ترافیک نشان می‌دهد نماینده میراث فرهنگی در این جلسه حضور نداشته‌است و ادعای وجود تائیدیه سازمان میراث فرهنگی و یونسکو برای عبور مترو اصفهان از زیر میدان نقش جهان، ادعایی تو خالی استنماینده میراث فرهنگی در زمان تصویب خط دوم متروی اصفهان در جلسه شورای عالی ترافیک حضور نداشت + سند "(اصفهان فردا)"
سازمان قطارشهری اصفهان و حومه یکی از سازمان‌های زیرمجموعه شهرداری اصفهان است که تمام وظایف دربارهٔ قطارشهری را برعهده دارد. مدیریت این سازمان در حال حاضر بر عهده جواد شعرباف می‌باشد.
مهری مهرنیا با نام اصلی فاطمه مرموزیان (زاده ۹ آبان ۱۲۹۶ آلاشت مازندران – درگذشته ۳۰ بهمن ۱۳۸۷ تهران) بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون بود.
مهری مهرنیا سال ۱۲۹۶ در آلاشت شهرستان سوادکوه به دنیا آمد و در ۱۳۲۶ در جامعه باربد مشغول تحصیل شد. او فعالیت در تئاتر را از سال ۱۳۲۷ آغاز کرد و در ۱۳۳۹ با فیلم بچه‌ننه وارد دنیای سینما شد. مهرنیا در حدود نیم قرن فعالیت هنری در بیش از ۴۰ فیلم سینمایی نقش‌آفرینی کرد.
«خشت و آینه» ۱۳۴۴، «آرامش در حضور دیگران» ۱۳۵۱، «شازده احتجاب» ۱۳۵۳، «هیولای درون» ۱۳۶۲، «تنوره دیو» ۱۳۶۴، «اتوبوس» ۱۳۶۴، «جهیزیه‌ای برای رباب» ۱۳۶۶ و «روسری آبی» ۱۳۷۳ از جمله فیلم‌های مطرح مهری مهرنیا است.
آخرین کار سینمایی وی، ایفای نقشی کوتاه در فیلم همیشه پای یک زن در میان است ساخته کمال تبریزی بود.
مهری مهرنیا اواخر عمرش را در آسایشگاه معلولین و سالمندان کهریزک گذراند. او از اینکه هیچ‌یک از بازیگران و مسؤولین سراغی از او نمی‌گیرند، گله‌مند بود و در مصاحبه‌ای با خبرگزاری ایسنا در آستانه روز مادر در سال ۱۳۸۶ اظهار داشت: «تا سر پایی و می‌توانی کاری انجام بدهی، همه مریدت هستند و همه تو را می‌خواهند، اما وقتی از دست و پا افتادی، دیگر هیچ‌کس نگاهت هم نمی‌کند.»
مهری مهرنیا، صبح چهارشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۸۷ در سن ۹۱ سالگی در بیمارستان باهر تهران، بر اثر کهولت سن درگذشت.
او سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم زن را برای بازی در فیلم «تنوره دیو» از چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر دریافت کرده بود. فیلم «تنوره دیو» به کارگردانی کیانوش عیاری در سال ۱۳۶۴ ساخته شد.
عِنَبیه یا تیتَک بخش رنگدانه‌دار چشم است. در فرمانروی جانوران تنها طنابداران عنبیه دارند.
عنبیه در پشت قرنیه قرار گرفته‌است. در میانه‌یِ عنبیه سوراخی به نامِ مردمک وجود دارد که نور از آنجا داخل چشم می‌شود. این دریچه مقدار نور را تنظیم می‌کند؛ یعنی هر وقت که محیط روشن‌تر و پرنورتر باشد، مردمک چشم تنگ می‌شود و برعکس، آنجا که نور کمتر است، گشاد می‌شود تا نور کافی به داخل چشم نفوذ کند. این کار با انقباض و انبساطِ ماهیچه‌های موجود در بافتِ عنبیه و تحت اثر اعصاب سمپاتیک و پاراسمپاتیک صورت می‌گیرد.
عنبیه بخش جلویی پرده عضلانی عروقی و دنباله مشیمیه است که در جلوی عدسی قرار دارد. عنبیه از لحاظ شکل مسطح و عمودی است. میان این قسمت مسطح و «قرنیه» فضایی وجود دارد که مملو از مایع مخصوص و شفافی بنام «زلالیه» است.نوری، حسین: شگفتی‌های جهان آفرینش/ دستگاه بینایی (۲). در: مجله «درس‌هایی از مکتب اسلام». خرداد ۱۳۴۰، سال سوم - شماره ۴.
عنبیه دارای دو سطح جلویی (قدامی) و پشتی (خلفی) است. سطح جلویی آن به طرف قرنیه بوده و کمی کوژ (محدب) است. سطح پشتی کمی کاو (مقعر) و کنار خارجی آن مجاور تنه مژگانی و قسمت مرکزی آن روی عدسی قرار دارد. این پرده فضای میان عدسی و قرنیه را به اتاق‌های جلویی و پشتی تقسیم می‌کند. اتاق‌های جلویی در جلوی عنبیه واقع شده و حد جلویی آن سطح پشتی قرنیه و حد عقبی آن سطح جلویی عنبیه و قسمتی از سطح جلویی عدسی است.
اتاق پشتی که در پشت عنبیه قرار گرفته حد جلویی آن سطح پشتی عنبیه و حد عقبی آن سطح جلویی عدسی است.
عنبیه به ترتیب از قسمت‌های زیر ساخته شده‌است: ۱- لایه پوششی جلویی ۲- بافت ویژه عنبیه که دارای سلول‌های رنگین و رگ‌های خونی است ۳- ماهیچه تنگ‌کننده مردمک یا عضله حلقوی ۴- ماهیچه گشادکننده مردمک یا عضلات شعاعی ۵- لایه پوششی پشتی که دارای رنگدانه است.
از داخل به خارج، مردمک در مرکز عنبیه است و بخش مردمکی بلافاصله بعد از مردمک قرار دارد. پس از آن طوقک است که جداکننده بخش مردمکی و مژگانی است. بخش مژگانی بلافاصله بعد از طوقک شروع شده و تا لبه بیرونی عنبیه را در بر می‌گیرد. مرز مژگانی (لیمبوس) لبه بیرونی عنبیه است. حلقه طوقک بزرگ‌ترین نشانه در عنبیه به‌شمار می‌آید.. طوقک عنبیه را به دو بخش مردمکی و مژگانی تقسیم می‌کند.
رنگ عنبیه از صفاتی که به فنوتیپ فرد (که خود به ژنوتیپ او وابسته است) بستگی دارد. این رنگ (چه قهوه‌ای، چه مشکی، آبی، خاکستری، سبز...) به‌طور کلی به دو نوع رنگدانه بستگی دارد: ملانین (عموماً) و لیپوفوسین (برای برخی از انواع سبز). در صورت نبود هیچ‌گونه رنگدانه‌ای (زالی)، چشم می‌تواند به رنگ خونی که در آن جاری است در بیاید.
رنگ‌های عنبیه در نقاط مختلف جهان بسیار متنوع و گوناگون‌اند. برخی از آن‌ها از دو یا چندین رنگ مختلف تشکیل شده‌اند. رنگ‌های قهوه‌ای، مشکی و بلوطی متداول‌ترین رنگ‌های عنبیه هستند که حدود سه‌چهارم جمعیت جهان را تشکیل می‌دهند. حدود ۸٪ جمعیت جهان دارای چشمانی آبی‌رنگ هستند؛ که اکثر آنان اروپایی و شمال‌آمریکایی هستند.
رنگ‌های چشم افراد در نقاط مختلف جهان به شیوهٔ ناهمسانی پراکنده شده‌است. مهاجرت اقوام و نیز جهشهای ژنتیکی در طول تاریخ در این گوناگونی بی‌تأثیر نیستند.
آلبوم بیداد یکی از آثار مشترک پرویز مشکاتیان و محمدرضا شجریان است که در سال ۱۳۶۴ منتشر شد.
این آلبوم از دو بخش تشکیل شده که بخش اول در دستگاه همایون و با آهنگ‌سازی پرویز مشکاتیان و بخش دوم در همایون و شور و با نوازندگی تار توسط غلامحسین بیگجه‌خانی است، و محمدرضا شجریان خواننده هر دو بخش اثر می‌باشد.
اشعار این آلبوم از سروده‌های حافظ و سعدی هستند.
آنچنانکه شجریان در کتاب "راز مانا" و نیز گفت‌وگوی خود با بی‌بی‌سی فارسی گفته‌است، این آلبوم به دلیل فضای سیاسی بعد از انقلاب اسلامی شکل گرفته‌است. بیداد گوشه‌ای است در دستگاه همایون که قابلیت تبدیل شدن به آوازی مستقل را هم دارد، شجریان روی شعری از حافظ که بیتی از آن اعتراض چند نماینده مجلس ایران را به دنبال داشت، به نوعی انتقاد و اعتراض خود به وضعیت موجود را بیان کرد. بیت چالش‌برانگیز این بود: «شهر یاران بود و یاد مهربانان این دیار مهربانی کی سرآمد شهر یاران را چه شد.» بازی حافظ با عبارت «شهریاران» به گونه‌ای‌است که در مصراع اولی به صورت ترکیب «شهرِ یاران» و در دومی به هر دو صورت «شهریاران» (پادشاهان) و «شهر یاران» خوانده می‌شود. شجریان به بی‌بی سی گفت او را برای یک شب بازداشت هم کرده‌اند.
خوشنویسی موجود در این اثر را نیز محمد رضا شجریان انجام داده‌است.
آواز همایون، شعر از حافظ.
"(جمله اول بیداد)"
یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد
"(جمله دوم بیداد)"آب حیوان تیره‌گون شد
آب حیوان تیره‌گون شد خضر فرخ‌پی کجاست
"(اشاره به عراق+بیات راجع)"
کس نمی‌گوید که یاری داشت حق دوستی
لعلی از کان مروت بر نیامد سالهاست
"(عشاق+قرچه)"
شهر یاران بود و خاک مهربانان این دیار
"(جمله دوم عشاق+فرود به بیداد+شوشتری)"
صد هزاران گل شکفت و
صد هزاران گل شکفت و بانگ مرغی برنخاست
"(جمله اول شوشتری)"
گوی توفیق و کرامت در میان افکنده‌اند
"(قطعه سوز و گداز)"
"(جمله دوم شوشتری)"
زهره‌سازی خوش نمی‌سازد
"(شوشتری+فرود به همایون)"
حافظ اسرار الهی کس نمی‌داند خموش
حافظ اسرار الهی کس نمی‌داند
آواز همایون، گزیدهٔ دو غزل از حافظ.
"(جملهٔ اول درآمد همایون)"
باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش
"(جمله دوم درآمد همایون)"
ای دل ای دل
ای دل اندر بند زلفش از پریشانی منال
"(جملهٔ اول چکاوک)"
رند عالم سوز را با مصلحت بینی چه کار
"(جملهٔ دوم چکاوک - اوج چکاوک)"
تکیه بر تقوا و دانش در طریقت کافری است
با چنین زلف و رخش بادا نظربازی حرام
"(بیات راجع)"
نازها زان نرگس مستانه‌اش باید کشید
ساقیا ساقیا
ساقیا در گردش ساغر تعلل تا به چند
"(عشاق + فرود به قرچه)"
کیست حافظ
کیست حافظ تا ننوشد باده بی آواز رود
دلم رمیده شد و غافلم من درویش
چو بید بر سر ایمان خویش می‌لرزم
"(رضوی)"
"(حجاز)"
خیال حوصله بحر می‌پزد هیهات
بنازم آن مژهٔ شوخ عافیت کش را
"(جمله اول بیات کرد)"
ز آستین طبیبان هزار خون بچکد
"(جمله دوم بیات کرد)"
به کوی میکده گریان و سرفکنده روم
"(ابوعطا+فرود به عشاق)"
نه عمر خضر بماند نه ملک اسکندر
"(شوشتری + فرود به همایون)"
بدان کمر نرسد دست هر گدا حافظ
حافظ شیرازی (قرن ۸)
سعدی شیرازی (قرن ۷)
علیرضا رهایی (زاده ۱۳۳۲ در کازرون) رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر(پلی تکنیک)، چهره ماندگار و دبیر کل مجمع دانشگاهیان انقلاب اسلامی است. دکتر رهایی معاون اسبق آموزش و تحصیلات تکمیلی دانشگاه ازاد اسلامی بوده است. او پیش از این نیز رياست دانشگاه صنعتي اميركبير را در سال‌های 1375 تا 1376 و 1384 تا 1393 عهده دار بوده است. عضویت در شوراي تدوين مقررات ملي ساختمان در کارنامه ایشان است. دکتر رهایی همچنین بنیانگذار و دبیرکل انجمن مهندسین عمران ایران است.
ایشان همچنین مسئولیت عضویت در شوراهای مشورتی متعددی از جمله شورای عالی امور زیربنائی حمل و نقل وزارت راه و ترابری (1379) شورای تدوین مقررات ملی ساختمان(1381)، شورای تدوین ائین نامه بتن ایران(1377) و سایر شوراهای مشورتی دانشگاه صنعتی امیرکبیر را عهده دار بوده اند.
علیرضا رهایی روز 31 مهر در سال 1332 در شهر کازرون متولد شد. ایشان در سال 1350 در دبیرستان البرز تهران در رشته ریاضی دیپلم خود را گرفت و پس از آن در یک دوره چهار ساله در سال 1354 موفق به اخذ مدرک کارشناسی در دانشگاه صنعتی امیر کبیر شد. وی نهایتاً از دانشگاه پیر و ماری کوری فرانسه به اخذ درجه کارشناسی ارشد و دکترا رشته مهندسی عمران گرایش سازه نائل آمد و مسلط به زبان فرانسه می باشد. ایشان در سال 1389 به عنوان یک چهره ماندگار برگزیده و در سال 1402 عنوان استاد برتر سرآمد آموزش عالی کشور انتخاب شد.
علیرضا رهایی، رئیس دانشگاه پلی تکنیک و عضو هیئت علمی مهندسی عمران در گرایش سازه و زلزله، مشاور ارشد مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی، عضو هیات تحریریه فصلنامه جاده، دبیر علمی اولین کنفرانس ملی کاربرد کامپوزیت ها در صنعت ساخت در سال 1395و رئیس چهارمین کنفرانس بین المللی پل در سال 1393 می باشد. وی همچنین رئیس هیات تحریریه مجله اساس نیز می باشد. تالیف بیش از 110 مقاله علمی و نیز نزدیک به 10 کتاب در زمینه مهندسی سازه از جمله سوابق علمی ایشان می باشد. ایشان مدیریت شرکت های تسا آرمه، مدیریت آموزش و جذب نیروی انسانی وزارت راه و ترابری در سال 1360، مدیریت پروژه سازه فرودگاه بین المللی امام خمینی (ره)، مدیریت مجتمع مخابراتی دوم تهران و مدیریت ده ها پروژه دیگر را عهده دار بوده است.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، ایشان در سال 1375 پس از دکتر محمد حسین سلیمی نمین، رئیس دانشگاه امیرکبیر شد. وی در این دوره ی دو ساله خدمات شایانی به این دانشگاه انجام داد به همین جهت در سال 1384 پس از دکتر احمد فهیمی فر در یک دوره ی نه ساله تا سال 1389 مجددا به این سمت نائل گردید. وی در دوره تصدی دانشگاه  اقدامات متعددی جهت توسعه اموزشی و پژوهشی انجام داده است که از جمله ان ها می توان به راه اندازی بیش از 24 مرکز تحقیقاتی و 30 دوره اموزشی تحصیلات تکمیلی اشاره کرد.
انجمن مهندسی عمران ایران فعالیت خود را در سال 1372 زیر نظر وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در دسته بندی فنی و مهندسی آغاز نمود. دکتر علیرضا رهایی ریاست این مجموعه را عهده دار است و بنیان گذار و سردبیر نشریه اساس تحت عنوان این مجموعه می باشد.
علیرضا زاکانی رییس این مرکز در راستای تفکیک ساختار معاونت‌های پژوهشی به منظور چابک‌سازی و کارآمدسازی بیشتر، طی حکمی علیرضا رهایی را به عنوان معاون مطالعات زیربنایی مرکز پژوهش‌های مجلس منصوب کرد.
عطاء الله رفیعی آتانی، رییس مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران در تیرماه 1402 با صدور حکمی دکتر علیرضا رهایی را به‌عنوان «سرپرست معاونت مطالعات زیرساخت» مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران منصوب کرد.
علی محمد نوریان، سرپرست دانشگاه آزاد اسلامي با صدور حكمي در 24 خردادماه 1396 عليرضا رهايي را به عنوان معاون آموزش و تحصيلات تكميلي اين دانشگاه منصوب كرد.
1374-1387
عبدالرضا تاجیک (زاده ۴ اردیبهشت ۱۳۵۰ در ورامین)، روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر ایرانی است. وی سابقه همکاری با روزنامه‌های فتح، بنیان، اعتماد، توسعه، خرداد، کارگزاران، بهار، خبرگزاری ایلنا و شرق و نشریاتی چون مهرنامه و کانون مدافعان حقوق بشر دارد.روزنامه‌نگار سرشناس ایرانی عبدالرضا تاجیک ممنوع‌الخروج شد "(گزارشگران بدون مرز)"حکومت نگران است "(روزآنلاین)"
تاجیک در ورامین و در خانواده‌ای مذهبی متولد شد. او در کودکی مادرش را از دست داد و با خاله خود زندگی می‌کرد. پس از طی تحصیلات مقدماتی، در دانشگاه مشغول به تحصیل شد و دانش‌آموخته علوم سیاسی است. او همچنین در کلاس‌های آموزشی انجمن سینمای جوانان ایران شرکت کرد و با مبانی عکاسی و سینما آشنا شد. در سال ۱۳۷۸ به صورت تمام وقت در خرداد مشغول به کار شد. پیشتر در نشریاتی چون «گوناگون» به صورت غیرمنظم می‌نوشت. پس از آن برای روزنامه‌هایی چون فتح، بنیان، اعتماد، توسعه، خرداد، کارگزاران، بهار، شرق، ایلنا و نشریاتی چون مهرنامه می‌نوشت.
عبدالرضا تاجیک از سال ۱۳۸۷ و پس از آغاز برخورد گسترده دولت ایران با اعضای کانون مدافعان حقوق بشر ممنوع‌الخروج گردید. سازمان گزارشگران بدون مرز ممنوع‌الخروجی‌اش را محکوم کرد.اراک، انقلاب سبز (2010-07-26). "Free Abdolreza Tajik HR activist in Iran عبدالرضا تاجیک فعال حقوق بشر ایرانی را آزاد کنید". "GoPetition" (به انگلیسی). Retrieved 2023-07-09 روزنامه مردم‌سالاری دربارهٔ ممنوع الخروجی او نوشت که این روزنامه‌نگار در ۲۹ بهمن ۱۳۸۷ برای انجام سخنرانی در سمینار «ایران، ۳۰ سال پس از انقلاب» قصد سفر به اسپانیا را داشت که در فرودگاه ممنوع الخروج شد.
پس از انتخابات پرمناقشه ۱۳۸۸ و موج اولیه بازداشت‌ها ۴۶ روز به زندان رفت. پس از آن در موج بازداشت‌های بعد از وقایع عاشورای ۸۸، بازداشت شد و ۶۰ روز دیگر را در زندان گذراند. تاجیک هر دو بار با قرار وثیقه آزاد شد.
روز ۲۲ خرداد ۱۳۸۹، در سالگرد انتخابات ۸۸، پس از مراجعه به دفتر پیگیری وزارت اطلاعات برای بار سوم بازداشت شد. او در تماس تلفنی با خانواده‌اش، از حبس خود در سلول انفرادی در زندان اوین خبر داد. او تا اول دی ماه ۱۳۸۹ در زندان بود و سپس در ۲ دی همان سال با وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شد.عبدالرضا تاجیک، روزنامه‌نگار آرام و بی ادعا "(خبرنگاران ایران)" در ۲۱ اسفند ۱۳۸۹، حکم شش سال حبس او به اتهام «عضویت در گروه‌های غیرقانونی» و «تبلیغ علیه نظام» در دادگاه به وکیل او ابلاغ شد. وکیل او محمد شریف در گزارشی، از صدور یک سال حبس بابت تبلیغ علیه نظام و ۵ سال حبس برای عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر خبر داد.
وکیل تاجیک، از وجود پرونده دیگری با اتهام «نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی» برای موکلش خبر داد که با شکایت معاون دادستان در دادگاه عمومی در جریان است.
خانواده این روزنامه‌نگار زندانی با ارسال نامه‌ای به صادق لاریجانی، رئیس قوه قضاییه عنوان داشتند که عبدالرضا تاجیک در جریان ملاقات کابینی که ۲۳ تیر ۸۹ در زندان اوین انجام شده، با «ناراحتی و عصبانیت» از «هتک حرمت» به خود خبر داده و خواهان دیدار با دولت‌آبادی، دادستان تهران و محمد شریف، وکیلش شده‌است. محمد شریف دربارهٔ هتک حرمت موکلش در مصاحبه با رادیو فردا گفت: «در پرونده مربوط به سال‌های ۸۰ تا ۸۱، بعضی از موکلان و متهمان از برخورد جسمی و جنسی به عنوان هتک حرمت بیانیه‌ای دادند اما طبق قانون مجازات اسلامی، توهین به افراد از قبیل فحاشی و استعمال الفاظ رکیک که موجب حد قذف نشود هتک حرمت خواهد بود.» در پی این رویدادها، خواهر تاجیک به اتهام نشر اکاذیب و اقدام علیه نظام، بازداشت و در همان روز با قرار کفالت آزاد شد. سرانجام وی با حکم دادگاه انقلاب به یکسال و نیم زندان محکوم شد.
در سال ۱۳۹۰ از ایران خارج شد و هم‌اکنون ساکن پاریس است. عبدالرضا تاجیک هم‌اکنون در فرانسه زندگی می‌کند.
سازمان گزارشگران بدون مرز جایزه آزادی مطبوعات در سال ۲۰۱۰ را به عبدالرضا تاجیک به خاطر تلاش‌ها و شجاعتش در راه آزادی مطبوعات در ایران اهدا کرد.عبدالرضا تاجیک به شش سال حبس تعزیری محکوم شد "(کمیته گزارشگران حقوق بشر)" ژان فرانسوا ژولیار دبیرکل سازمان گزارشگران بدون مرز پس از اعطای جایزه بهترین روزنامه‌نگار سال به تاجیک، ابراز امیدواری کرد که این اعطای جایزه، بتواند موجبات آزادی او را فراهم کند. شیرین عبادی در واکنش به نامه خانواده تاجیک، از نقض حقوق زندانیان نوشت.
جعفر جوادشجونی (۱۳۱۱ فومن–۱۶ آبان ۱۳۹۵ تهران) روحانی ایرانی و عضو شورای مرکزی جامعه روحانیت مبارز بود.
او بنابه گفته خود، از همراهان سید مجتبی نواب صفوی (رهبر تشکیلات جمعیت فدائیان اسلام) در دوران مبارزه با نظام پهلوی بوده‌است. وی پس از انقلاب مسئول اداره کاخ شمس پهلوی و نماینده کرج در دوره نخست مجلس شورای اسلامی و به گفته خودش از بازجویان زندان اوین بوده‌است. در دوران دولت اول محمود احمدی‌نژاد از حامیان وی به‌شمار می‌رفت. او سابقاً رئیس جامعه وعاظ تهران بود که منجر به انشعاب جامعه وعاظ ولایی شد.
وی در جریان غارت و فروش اموال کاخ مروارید متعلق به شمس پهلوی در مهرشهر کرج، با اتهاماتی مواجه شد به گونه‌ای که خبرگزاری‌های خارجی عکسی از او منتشر کردند در وضعیتی که یک لباس خواب را در حراجی کاخ مروارید سر دست گرفته تا بفروشد.
وی در پاسخ به این اتهامات چنین می‌گوید: «وقتی که حکم امام به دستم رسید و برای بررسی به کاخها رفتیم، دیدیم تمام شیشه‌های بزرگ شکسته شده و دزدها کاخ را غارت کرده بودند. تنها جعبه‌ها و چمدانهای خالی، مقداری لباس (شلوارهای لی و لباسهای مردانه و زنانه) که غالباً مال کارگرهای کاخ بود مانده بود. چند سگ به جای مانده بود که فقط فیله می‌خوردند و ما پول نداشتیم که به آن‌ها بدهیم. مسؤولین شورای اداره کاخ تصمیم گرفتند که برای جلوگیری از اتلاف بیت المال تعدادی گلدان، چند سگ و چند دست لباس باقی‌مانده را حراج کنند و بفروشند. این اموال به قیمت هفتصدهزار تومان فروخته شد. خدا شاهد است که در آن زمان سی و پنج هزار تومان از جیب خودم که خرج خانواده‌ام بود و آنوقت این مبلغ خیلی عزیز بود را برای خدا خرج کردم.
در حضور مسوولین دو گاو صندوق را شکافتیم. خدا شاهد است که به قدر دویست تومان در گاو صندوقها نبود که بتوانیم مزد کلید ساز را بدهیم. یک بار یکی از پاسدارها به من گفت: حاج آقا شما که نماینده امام هستید به ما مقداری پول برسانید والا مجبورم که اسلحه‌ام را در کردستان بفروشم. بنیاد مستضعفان هم بارها گفته بود که ما دو سه تا دویست و پنجاه هزار تومان به آقای شجونی دادیم که ایشان مصرف نکرد و به ما برگرداند.
این یک نقطه ضعفی برای روزنامه‌ها بود که بیکار و بی عار بودند و از این چیزها می‌نوشتند. بنده ادعا می‌کنم که خوشنام‌ترین روحانی هستم و به قدر یک هزار تومان به این جمهوری اسلامی ناخنک نزده‌ام.»آگاه‌سازی مصاحبه با جعفر شجونی
شجونی از حامیان محمود احمدی‌نژاد به‌شمار می‌رود.
وی در زمینه دهمین انتخابات ریاست جمهوری گفت: «مهندس موسوی فقط می‌تواند آرا زنان خیابانی را جذب کند.».
شجونی در ۲۱ آذر ۱۳۸۸ در تجمعی که در مدرسهٔ مروی و تحت عنوان اعتراض به پاره کردن عکس سید روح‌الله خمینی برگزار شد به افرادی که آن‌ها را «دشمنان جنایتکار انقلاب» خواند هشدار داد که «اگر آقا لب تر کند خرخره‌شان را می‌جویم».
وی همچنین در تاریخ ۱۰ بهمن ۱۳۸۸ در یک برنامهٔ تلویزیونی در صداوسیما، خواستار محاکمه سران جنبش سبز شد. او روزنامه‌نگاران و فعالان سیاسی مخالف دولت را «جاسوس غرب» نامید. وی در این برنامه خود را منبری اوین معرفی کرد.
شجونی در سال ۱۳۹۱ در پاسخ خبرنگاری که از او در مورد عملکرد هشت‌ساله دولت احمدی‌نژاد پرسید، گفت: «خداوکیلی من نفهمیدم این سوالات ریشه‌زنی، این سوالات نمی‌دانم زیر سؤال بردن، این سوالات شما چیه. شما خبرنگارها خیلی انگشت می‌کنید به بلاملاها. تو به این کارها چیکار داری. برو کارت رو بکن و پولت رو بگیر. اگر زن داری که برو به زندگیت برس اگر هم نداری برو بگیر. به همکارت هم گفتم بره شوهر کنه. برید پی زندگیتون. دنبال چی می‌گردین آخه شماها. مگه حتماً باید دربارهٔ همه چی سؤال بکنید شماها».فرارو
شجونی در سال ۱۳۹۳ در پاسخ به خبرنگار روزنامه اعتماد که از او در مورد انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ پرسیده بود، گفت: «روحانی هم فقط رای نصف مردم را دارد و یک مشت زن بدحجاب به امید آنکه بی‌حجابی شود رفتند و به او رای دادند و پیشنهاد داد که حسن روحانی باید استعفا بدهد و به خانه برود و پس از او دوباره انتخابات آزاد برگزار می‌کنیم و یک آدم حسابی می‌آوریم». او همچنین حسن روحانی را به دلیل آنکه گفته بود بعد از۱۰۰ روز ارزانی می‌آید، اما نیامد به دروغ گویی متهم کرد.
او در صبح روز یکشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۵ (۶ صفر ۱۴۳۸ قمری) در سن ۸۴ سالگی درحالی که در بیمارستان فیروزگر بستری بود بر اثر سکته قلبی درگذشت.
این فهرست شامل اسامی دانشگاه‌های واقع در ایالت کنتیکت ایالات متحده آمریکا است.
The types listed here are as categorized in the Carnegie Classification of Institutions of Higher Education.
The Naval War College is not categorized by the Carnegie Classification. However, it is comparable to the مدرسه عالی نیروی دریایی, which is categorized as a masters university.
The enrollment count for Roger Williams University includes 608 students at the School of Law, which is listed as a separate school in IPEDS.
Two schools based in other states offer programs at locations in Vermont:
محمد علی عمویی (زاده ۱۳۰۴ در کرمانشاه)، سیاستمدار ایرانی و عضو برجستهٔ حزب توده ایران که به دلیل فعالیت مخفیانه‌اش در حزب توده ایران و مبارزه علیه حکومت پادشاهی، ۲۵ سال را در زندان‌های حکومت پهلوی گذراند. وی در گرماگرم انقلاب ۱۳۵۷ ایران، عضو کمیته مرکزی حزب توده ایران شدفراز و فرود حزب توده ایران در گفتگو با محمدعلی عموئی، "بی‌بی‌سی فارسی" و پس از چندی دوباره دستگیر و مجبور به اقرار تلویزیونی شد. وی ۱۲ سال را نیز در زندان‌های جمهوری اسلامی ایران گذراند.
محمدعلی عمویی در ۱۳۰۷ در کرمانشاه به دنیا آمد. وی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در کرمانشاه گذراند و در آنجا در جریان اعتصاب دانش آموزان کرمانشاه در ۱۳۲۴ با حزب توده ایران آشنا شد،عمویی، محمدعلی، درد زمانه: خاطرات محمدعلی عمویی در ۱۳۵۷–۱۳۲۰، تهران: نشر اشاره، چاپ پنجم، ۱۳۸۷، ص۱۶. اما به سبب تعقیب از سوی پلیس زادگاه خود را ترک کرد و برای ادامهٔ تحصیل در دوره متوسطه به تهران آمد.عمویی، محمدعلی، درد زمانه: خاطرات محمدعلی عمویی در ۱۳۵۷–۱۳۲۰، تهران: نشر اشاره، چاپ پنجم، ۱۳۸۷، ص۲۰–۱۹. وی در تهران ارتباط خود را با حزب توده ادامه داد و پس از پایان تحصیلات متوسطه، به دانشکده افسری تهران وارد شد. عمویی از اعضای تشکیلات افسران حزب توده ایران و عضو کمیته مرکزی حزب بود. او اولین بار، پس از کودتای ۲۸ مرداد دستگیر و زندانی شد؛ و در آستانه انقلاب ایران، به همراه دیگر زندانیان سیاسی آزاد شد.
عمویی از باسابقه‌ترین زندانیان سیاسی درایران است که ۲۵ سال از عمر خود را در سال‌های قبل از انقلاب ایران در زندان به سر برده و ۱۲ سال نیز در زندان‌های جمهوری اسلامی ایران گذرانده‌است.