moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
جس استون: سنگ سرد یک تله‌فیلم درام، جنایی و معمایی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۵ به کارگردانی رابرت هارمون با بازی تام سلک، جین آدامز و رگ راجرز است. فیلمنامه بر اساس رمان سال ۲۰۰۳ سنگ سرد نوشته رابرت بی. پارکر نوشته شده‌است. داستان این فیلم در مورد رئیس پلیس یک شهر کوچک نیوانگلند است که به بررسی یک سری از قتل‌هایی می‌پردازد که با شیوه‌های علمی رخ می‌دهند. داستان فیلم که در نوا اسکوشیا فیلمبرداری شده، در شهر خیالی بهشت، ماساچوست می‌گذرد. این فیلم اولین فیلم از مجموعه ۹ فیلم تلویزیونی است که بر اساس رمان‌های جسی استون پارکر ساخته شده‌است. این فیلم اولین بار در ۲۰ فوریه ۲۰۰۵ در شبکه تلویزیونی سی‌بی‌اس پخش شد. با وجود اینکه اولین بار در سری فیلم‌ها پخش شد، اما در واقع بعد از دومین فیلم این مجموعه، که یک سال بعد از آن پخش شد، اتفاق می‌افتد.
پدرو منندس د آویلس (به اسپانیایی: Pedro Menéndez de Avilés) (به آستوری: Pedro (Menéndez) d'Avilés) (متولد ۱۵ فوریه ۱۵۱۹–۱۷ سپتامبر ۱۵۷۴)، دریاسالار، کاوشگر و کنکیستادور اسپانیایی اهل آبیلس در آستوریاس اسپانیا بود. او به دلیل برنامه‌ریزی اولین بدرقه فرا-اقیانوسی که بعدها به ناوگان گنج اسپانیا معروف شد و همچنین به دلیل تأسیس سنت آگوستین، فلوریدا در ۱۵۶۵ شناخته می‌شود. این اولین اسکان اروپایی موفقیت‌آمیز در لا فلوریدا و مهمترین شهر منطقه برای نزدیک به سه دهه بود. سنت آگوستین قدیمی‌ترین اسکان بنا نهاده شده توسط اروپاییان در سرزمین قاره‌ای ایالات متحده بود که به‌طور پیوسته ساکنینی داشته‌است. منندس د آویلس اولین فرماندار "لا فلوریدا" (۱۵۶۵–۱۵۷۴ میلادی) بوده‌است. منندس با قرارداد یا «"آسینتو"» با فیلیپ دوم به عنوان «آدلانتادو» گماشته شده و مسئول اجرای سیاست‌های سلطنتی جهت ساخت سنگرهایی برای دفاع از قلمروهای فتح‌شده در «لا فلوریدا» و استقرار مؤسسات حکومتی کاستیلی در نواحی موردنظر بود.
پدرو منندس د آویلس فرزند خانواده قدیمی اشرافی در پادشاهی آستوریاس بود. او یکی از جوانترین پسران خوان آلونسو سانچز د آویلس بود که به عنوان یکی از فرمانروایان کاتولیک در جنگ گرانادا شرکت کرد. مادر او ماریا آلونسو ی منندس آرانگو بود. والدین او بیست فرزند داشتند و پدرو هنگامی که پدرش فوت کرد هنوز کودک بود.
وقتی دونا ماریا مجدداً ازدواج کرد، پدرو برای زندگی نزد یکی از اقوام خود که قول داده بود در زمینه تحصیلی او را هدایت کند فرستاده شد. پدرو با مراقب خود کنار نیامده و از خانه فرار کرد. او شش ماه بعد در وایادولید یافت شد و به خانه پرورشگاهی خویش عودت داده شد. در نهایت منندس وارد خدمات نظامی شد و به یکی از جنگ‌های فرانسه فرستاده شد. او در دریا در ناوگان کوچکی در مقابل دزدان دریایی فرانسوی که به ناوگان تجاری اسپانیا هجمه برده بودند، خدمت کرد.
بعد از دو سال نبرد، منندس بعد از اینکه نقشه‌ای جهت استفاده از بخشی از میراثش جهت ساخت کشتی خود کشیده بود به نزد خانواده‌اش بازگشت. او «"پاتاچه"» ای ساخت که دریانورد پارویی کوچک، اما سریعی بود که برای گشت‌زنی در ساحل مناسب بود. وی تعدادی از خویشاوندانش را برای دریانوردی با خود جهت ماجراجویی به کار گرفت.
منندس جوان در این کشتی طی درگیری با دزدان دریایی که به سه کشتی باری اسپانیایی کند در ساحل گالیسیا حمله کرده بودند، پیروز شد. او با کاپیتانی کردن مؤثر خود، دو «زابرای» سریع را که تعقیبش می‌کردند را از همجدا کرد و هردو را گرفت و سومی را نیز از خود دور کرد. استثمارات پدرو منندس به زودی مبدل به موضوع بحث در جبهه‌های آبی اسپانیا و فرانسه و دربارهای سلطنتی شد. در همین حال، تاجران سویل و «کاسا د کانتراسیون» (خانه تجارت) از موفقیت‌های منندس و رشد اثرگذاری‌هایش بر روی تاج و تخت آزرده‌دل شده بود.
اعتبار رهبر اسپانیایی که اولین بار استحکامات سلطنتی در بندرگاه‌های عمده کارائیبی را نقشه‌برداری کرده و مجوز ساختش را داد، به منندس نسبت می‌دهند. او توسط تاج و تخت در ۱۵۵۴ میلادی به عنوان کاپیتان-ژنرال ناوگان هندی‌ها، یعنی همان ناوگان گنج اسپانیایی گماشته شد؛ همان سال او از ناوگان جدا شده و به‌طور امن به اسپانیا بازگردانده شد. او قاطعانه معتقد به اهمیت استراتژیکی کانال باهاما و هاوانا در جزیره کوبا بود، جزیره‌ای که از بندرهای مهم برای هدایت میعاد سالانهٔ «فلوتای» (دسته کشتی‌های اسپانیولی) کشتی‌های بادبانی بزرگ گنج قرن پانزدهمی میلادی بود. این سمت به شدت پرابهت بود و برای تاج و تخت غیر معمول بود که چنین منصبی را ایجاد کنند. در گذشته «کاسا د کانتراتاسیون» این موقعیت را کنترل کرده بوده‌است.
پادشاه فیلیپ دوم و منندس روابط نزدیکی داشتند. تاج و تخت او را دعوت کرد تا هنگامی که فیلیپ با ماری اول، ملکه انگلستان ازدواج کرد بخشی از «حزب سلطنتی» باشد.extracted from the historical text available at http://augustine.com Written History
در ۱۵۵۹ میلادی، فیلیپ دوم مجدداً منندس را به عنوان ژنرال کاپیتان و برادرش «بارتولومه منندس» را به عنوان دریاسال ناوگان هندی‌ها گماشت. او اکتبر همان سال به مقصد هندی‌ها دریانوردی کرده و کالئون‌های «آرمادا د لا کاررا» کبیر یا «ناوگان گنج اسپانیایی» را در بازگشتشان از کارائیب و مکزیک به اسپانیا رهبری کرد. منندس مسیری که دنبال می‌کردند را تعیین کرد، این مسیر از تنگه فلوریدا (به زبان اسپانیایی: Estrecho de Florida) گذشته و به سواحل شرقی فلوریدا رفته و از جریان گلف استریم سود می‌جست. با این حال، در ۱۵۶۱ میلادی منندس توسط مقامات کاسا به دلیل اتهامات قاچاق زندانی شد، اما پرونده او به دادگاه انتقال یافته و باعث برنده شدن و در پی آن آزادی او شد.
اعتبار برنامه‌ریز ارشد نظام قافله‌ای یگان گنج اسپانیایی که مبدل به پیوند ارتباطی بین اسپانیا و قلمروهای ماوراء البحری گشت به منندس نسبت داده می‌شود. او در همکاری با «آلوارو د بازان» اولین مارکوئیس از سانتا کروز به طراحی کالئون‌های بزرگی کمک کرد که تجارت بین کادیس در اسپانیا و وراکروس در مکزیک اسپانیایی را حمل می‌کرد."The galleon evolved in response to Spain's need for an ocean-crossing cargo ship that could beat off corsairs. Pedro de Menéndez, along with the marquis Santa Cruz (later a hero of the "Battle of Lepanto), is credited with developing the prototypes which had the long hull - and sometimes the oars - of a galley married to the poop and prow of a nao" or merchantman. "Galeones" were classed as 1-, 2- or 3-deckers, and stepped two or more masts rigged with square sails and topsails (except for a lateen sail on the mizzenmast). Capacity ranged up to 900 tons or more. Menéndez's "San Pelayo" of 1565 was a 900-ton galleon, which was also called a "nao" and "galeaza". She carried 77 crewmen, 18 gunners, transported 317 soldiers and 26 families, as well as provisions and cargo. Her armament was iron." "Menéndez: Pedro Menéndez de Avilés, Captain General of the Ocean Sea". Albert C. Manucy. Pineapple Press, Inc. (1992). p.100
بعدها منندس در ظرفیت خود با عنوان «آدالنتادو»، ملزم به کاوش در این قلمروی وسیعی شد که از سواحل خلیج در فلوریدای امروزین غربی، حول نقاط کلیدی فلوریدا به نیوفاوندلند گسترش یافته بود. او ملزم به استقرار دو یا سه «پرسیدیوس» مستحکم شده و اسکان مهاجران و بردگان و شروع به تبدیل مذهب هندی‌ها (بومیان) به مذهب هندی‌ها شد.
کلبه قاعدگی مکانی برای انزوا، گوشه‌نشینی و یا حصر است که در فرهنگ‌های به خصوصی با تابوهای شدید قاعدگی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
همین سازه‌‌ و یا ساختاری مشابه با آن ممکن است برای زایمان و دوران حصر پس از آن بر اساس اعتقادات پیرامون نجاست و ناپاک بودن (ملزم به آیین طهارت) نیز استفاده شود. این کومه‌ها معمولاً در نزدیکی خانهٔ خانوادگی ساخته می‌شوند، بدون پنجره هستند، درهای کوچکی دارند، اغلب فرسوده هستند و بهداشت و تهویهٔ مناسبی ندارند.
شناخته‌شده‌ترین نوع از این کومه‌ها نمونهٔ نپالی با نام چهاپادی است، اما نگرش‌های فرهنگی نسبت به قاعدگی در سراسر جهان به این معناست که این کومه‌ها در نقاط دیگر دنیا نیز وجود دارند و یا تا همین اواخر وجود داشته‌اند. به‌کارگیری از کومه‌های قاعدگی همچنان عامل مرگ و میر ناشی از قرار گرفتن در معرض آسیب، کم‌آبی بدن، نیش مار، بیماری، استنشاق دود و غیره است. استفاده از این کومه‌ها در برخی از نقاط غیرقانونی است.
در ایران جای جداگانه برای زنان دشتان یا قاعده را دشتانستان (daštanestān) می‌نامیدند.منصوری، یدالله (<bdi>۱۳۹۶</bdi>). "فرهنگ زبان پهلوی". ج. دوم. دانشگاه شهید بهشتی. ص. <bdi>۳۶۷</bdi>. شابک .
روز سنت پاتریک () اگرچه تنها در ساوانا، جورجیا، و شهرستان سافولک، ماساچوست، تعطیل قانونی است، با این وجود به‌طور گسترده در سراسر ایالات متحده به رسمیت شناخته شده و جشن گرفته می‌شود. این در درجه اول به عنوان به رسمیت شناختن فرهنگ ایرلندی و ایرلندی آمریکایی تجلیل می‌شود. جشن‌ها شامل نمایش‌های برجسته رنگ سبز، خوردن و آشامیدن، مراسم مذهبی و رژه‌های متعدد است. این تعطیلات از سال ۱۶۰۱ در جایی که اکنون ایالات متحده نامیده می‌شود جشن گرفته می‌شود. طبق اعلام فدراسیون ملی خرده فروشی، مصرف‌کنندگان در ایالات متحده ۴٫۴ میلیارد دلار در روز سنت پاتریک در سال ۲۰۱۶ خرج کردند. این مبلغ نسبت به ۴٫۸ میلیارد دلاری که در سال ۲۰۱۴ خرج شده بود، کمتر است.
طبق تحقیقات دکتر مایکل فرانیسیس در سال ۲۰۱۷، اولین جشن ثبت شده روز سنت پاتریک در آمریکا در سنت آگوستین، فلوریدا، در سال ۱۶۰۰ بود. فرانسیس کشف کرد که اولین رژه روز سنت پاتریک نیز در سنت آگوستین در سال ۱۶۰۱ بود. هر دو توسط معاون ایرلندی مستعمره اسپانیا، ریکاردو آرتور (ریچارد آرتور) سازماندهی شدند.
انجمن خیریه ایرلندی بوستون اولین مراسم روز سنت پاتریک را در سیزده مستعمره در سال ۱۷۳۷ ترتیب داد. با کمال تعجب، این جشن ماهیت کاتولیک نداشت، مهاجرت ایرلندی‌ها به مستعمرات تحت سلطه پروتستان‌ها بود. هدف جامعه از گردهمایی صرفاً احترام به میهن خود بود، و اگرچه آن‌ها به گردهمایی سالانه خود ادامه دادند تا کارهای خیریه را برای هماهنگی انجام دهند. جامعه ایرلندی در بوستون، آنها در ۱۶ مارس تا سال ۱۷۹۴ دیگر ملاقات نکردند.
اولین مراسم روز سنت پاتریک در نیویورک مشابه بوستون بود. در ۱۶ مارس ۱۷۶۲ در خانه جان مارشال، یک پروتستان ایرلندی برگزار شد و طی چند سال بعد گردهمایی‌های غیررسمی توسط مهاجران ایرلندی عادی بود. اولین رژه ثبت شده در نیویورک توسط سربازان ایرلندی در ارتش بریتانیا در سال ۱۷۶۶ انجام شد. پاتریک و کمک رسانی به مهاجران ایرلندی در شهر. آمریکایی‌های ایرلندی از زمان ورود خود به آمریکا روز سنت پاتریک را در فیلادلفیا جشن می‌گیرند. ژنرال جورج واشینگتن، یکی از اعضای پسران دوستانه سنت پاتریک فیلادلفیا، به‌طور فعال میهن پرستان آمریکایی ایرلندی را تشویق کرد که به ارتش قاره ای بپیوندند. در سال ۱۷۸۰، در حالی که در موریستاون، نیوجرسی، اردوگاه بود، ژنرال واشینگتن به سربازان خود اجازه داد تا در ۱۷ مارس «به عنوان اقدامی برای همبستگی با ایرلندی‌ها در مبارزه آنها برای استقلال» تعطیلات داشته باشند.
جی‌اس‌داک یک زبان نشانه گذاری است که برای کامنت‌گذاری فایل‌های کد منبع جاوااسکریپت استفاده می‌شود.
با استفاده از کامنت‌های حاوی جی‌اس‌داک، برنامه‌نویسان می‌توانند اسنادی را اضافه کنند که واسط برنامه‌نویسی کاربردی کدی را که ایجاد می‌کنند، توصیف کنند. این کامنت‌ها توسط ابزارهای مختلف برای تولید اسناد در قالب‌های قابل دسترس مانند اچ‌تی‌ام‌ال و ریچ تکست فرمت پردازش می‌شوند.
مشخصات جی‌اس‌داک تحت اجازه‌نامه کرییتیو کامنز منتشر شده‌است، در حالی که مولد مستندسازی و کتابخانه تجزیه‌کننده همراه آن نرم‌افزار آزاد و تحت مجوز آپاچی است.
سینتکس و معناشناسی جی‌اس‌داک شبیه به جاوادوک است که برای مستندسازی کدهای نوشته شده در زبان برنامه‌نویسی جاوا استفاده می‌شود. جی‌اس‌داک با جاواداک متفاوت است؛ زیرا برای کار کردن با رفتار پویای جاوااسکریپت، تخصص یافته‌است.
یک نمونه اولیه با استفاده از سینتکسی شبیه به جاوادوک برای مستندسازی جاوااسکریپت در سال ۱۹۹۹ به‌ همراه پروژه راینو از طرف نت‌اسکیپ و موزیلا، یک سیستم زمان اجرای جاوااسکریپت که به زبان جاوا نوشته شده‌بود، منتشر شد.
تمام نسخه‌های اصلی جی‌اس‌داک توسط مایکل ماتیوز (Michael Mathews) اداره می‌شد. او با JSDoc.pm در سال ۲۰۰۱ شروع به کار کرد، یک سیستم ساده که به زبان پرل نوشته شده‌بود. با همکاری برنامه‌نویس کانادایی گابریل رید (Gabriel Reid) در سورس‌فورج در یک مخزن سیستم نسخه‌های هم‌روند میزبانی شد. Git conversion توسط جی‌اس‌داک نسخه ۱٫۰ در سال ۲۰۰۷، او سیستم را در جاوا اسکریپت بازنویسی کرد (دوباره برای پروژه راینو) و پس از مجموعه‌ای از بسط‌های جی‌اس‌داک نسخه ۲٫۰ در سال ۲۰۰۸، نام «jsdoc-toolkit» را به دست آورد، تحت پروانه ام‌آی‌تی منتشر شد و در یک مخزن کنترل نسخه در گوگل کد میزبانی شد. Git conversion
تا سال ۲۰۰۱ او سیستم را به جی‌اس‌داک ۳٫۰ تغییر داد و نسخه بدست‌آمده را در گیت‌هاب قرار داد.
جی‌اس‌داک هم‌اکنون روی نود جی‌اس اجرا می‌شود.
برخی از محبوب‌ترین تگ‌های کامنت‌نویسی مورد استفاده در جی‌اس‌داک مدرن عبارتند از:
توجه داشته باشید که و در واقع می‌توانند حذف شوند؛ زیرا سینتکس ارائه شده توسط اکمااسکریپت برای روشن‌کردن هویت آنها کافی است با این جال جی‌اس‌داک از آن استفاده می‌کند. نیز به‌طور خودکار قابل استنباط است.
سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه اقتباسی یکی از جوایزی است که در جشنوارهٔ فیلم فجر به فیلمنامه‌های اقتباسی اهدا می‌شود. در برخی سال‌ها، این سیمرغ به هیچ فیلمی اهدا نشده‌است.
آدا فدوریونا ریباچوک (به انگلیسی: Ada Fedorivna Rybachuk) (زادهٔ ۲۷ ژوئن ۱۹۳۱ میلادی - درگذشتهٔ ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۰ میلادی) دیوارنگار، نقاش، مجسمه‌ساز و معمار اوکراینی/شوروی، هنرمند مفتخر اوکراین، عضو اتحادیهٔ ملی هنرمندان اوکراین، عضو افتخاری اتحادیهٔ ملی سینماگران اوکراین و شهروند افتخاری ناریان-مار بود. او از نزدیک با همسرش ولودیمیر ملنیچنکو کار می‌کرد.
ریباچوک در سال ۱۹۳۱ میلادی در کی‌یف به دنیا آمد. فدور ریباچوک، پدر آدا، افسر پرسنل ارتش شوروی، از روز اول تا آخرین روز جنگ را پشت سر گذاشت. بقیهٔ اعضای خانواده مجبور به تخلیه به قزاقستان شدند، جایی که آدا مدرسه ابتدایی را به پایان رساند. در دبیرستان هنر تاراس شوچنکو در کی‌یف تحصیل کرد و با بالاترین افتخارات و مدال طلا فارغ‌التحصیل شد. او در موسسهٔ هنر دولتی کی‌یف که توسط اولکسی شووکوننکو رهبری می‌شد، تحصیل کرد.
همراه با سایر دانشجویان در یک دورهٔ کارآموزی تابستانی توسط سرگئی گروش در ویلکوو واقع در دلتای دونایی شرکت می‌کند. طرح‌های ایجاد شده در آنجا در نمایشگاه دانش‌آموزی نشان داده شد که در همین نمایشگاه اولین سفارش هنری به او داده شد؛ تصویرسازی برای کتاب «قصه‌های گوزن شمالی» دیمیتری مامین-سیبیریاک که در همان سال توسط انتشارات جوانان منتشر شد.
از سال ۱۹۵۴ میلادی پس از اولین سفرش به شمال، آدا ریباچوک و شریک هنری و همسرش ولودیمیر ملنیچنکو چندین سفر طولانی به شمال انجام دادند. مجموعاً آن‌ها در فواصل زمانی حدود ۷ سال در شمال زندگی و کار کردند. در طول این مدت آن‌ها مجموعه‌های گرافیکی و چاپ‌های لینو، تصویرسازی برای کتاب‌های کودکان دربارهٔ زیبایی طبیعت قطب شمال و زندگی انسان در شمال ایجاد کردند.
در سال ۱۹۵۷ میلادی ریباچوک مجسمه‌ای به نام "پسرِ کشتی" ("Shipboy") را تکمیل کرد که جوانی را نشان می‌دهد که به نردبان طنابی تکیه داده و انگار از روی یک کشتی به دریا نگاه می‌کند. در آن سال او مدال نقرهٔ «ششمین جشنوارۀ جهانی جوانان و دانشجویان» را دریافت کرد.
ریباچوک، ملنیچنکو و معماری به نام "آورام میلتسکی،" کار بر روی پروژهٔ "پارک حافظه" در کی‌یف را آغاز کردند. "پارک حافظه" در مکان سوزاندن اجساد مردگان محلی در تپهٔ بایکوی بود. این اثر هنری ۲۰۰۰ متر مربع را در بر می‌گرفت و شامل چندین مجسمهٔ عظیم بود. کار هنری ریباچوک و ملنیچنکو در سال ۱۹۸۲ میلادی توسط مقامات با بتن پوشانده شد و به دلیل ابعاد عظیم این قطعهٔ سانسور شده، توسط آنان گزارش شد. در سال ۱۹۸۸ میلادی اسرائیل گلداستاین مستندی به نام "دیوار" در مورد وضعیت نامساعد آن‌ها و کمپین آنها برای بازسازی آثارشان ساخت.
ریباچوک و همسرش در طیف وسیعی از رسانه‌ها از جمله آثاری در "کاخ کودکان و نوجوانان" در میدان اسلاوی و ایستگاه مرکزی اتوبوس در کی‌یف کار کردند.
راکول کنت به اتحاد جماهیر شوروی سفر کرد و افرادی همفکر در آنجا پیدا کرد. در مقدمه چاپ دوم روسی کتاب «سالمینا» نوشته‌است:اخیرا… من با دو هنرمند جوان با استعداد از کی‌یف، آدا ریباچوک و ولودیمیر ملنیچنکو آشنا شدم. آن‌ها در شمال شوروی زندگی و کار می‌کنند، درست مثل من، آنها عاشق شمال و ساکنان آن هستند… آیا هنر نباید جوهرهٔ انسانیت را آشکار کند؟ … ما که برای خلق دنیایی بهتر برای مردم تلاش می‌کنیم، باید خاکی را که انسان را از آن شکل می‌دهیم، بشناسیم.
آدا ریباچوک در سال ۲۰۱۰ میلادی در کی‌یف درگذشت. در سال ۲۰۱۳ میلادی ولودیمیر ملنیچنکو نمایشگاهی از آثار آدا ریباچوک را در آکادمی ملی هنرهای تجسمی و معماری، کی‌یف ایجاد کرد. در سال ۲۰۱۹ میلادی نمایشگاهی از کارهای او از دههٔ ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰ میلادی با تصاویر تکمیل شده با همسرش برگزار شد. این طرح‌ها از دوران کودکی الهام گرفته شده و نام نمایشگاه "جزیره" بود. این جزیره نشان‌دهندهٔ شکاف بین جوانی و بزرگسالی و بین هنرمند و سانسورکنندگان آن‌ها است.
خودقوم‌نگاری (به انگلیسی Autoethnography) نوعی از تحقیقات کیفی است که در آن نویسنده از خودکاوی و نوشتن برای کشف تجربیات حکایتی و شخصی استفاده می کند و این داستان زندگی نامه ای را با معانی و فهم گسترده تر فرهنگی، سیاسی و اجتماعی مرتبط می کند. Ellis, Carolyn. (2004). "The ethnographic I: A methodological novel about autoethnography." Walnut Creek: AltaMira Press Maréchal, Garance. (2010). Autoethnography. In Albert J. Mills, Gabrielle Durepos & Elden Wiebe (Eds.), "Encyclopedia of case study research" (Vol. 2, pp. 43-45). Thousand Oaks, CA: Sage Publications خودقوم‌نگاری نوعی نگارش خود کاوانه است که در رشته های مختلف مانند مطالعات ارتباطی، مطالعات عملکرد ، آموزش، ادبیات انگلیسی ، انسان شناسی ، مددکاری اجتماعی ، جامعه شناسی ، تاریخ ، روانشناسی ، الهیات و مطالعات دینی ، بازاریابی ، رفتار سازمانی، مطالعات جنسیتی، توسعه منابع انسانی ، آموزش بزرگسالان ، مدیریت آموزشی، آموزش هنر ، پرستاری و فیزیوتراپی استفاده می شود.
به گفته مارچال (2010)، "خود قوم‌نگاری شکل یا روشی از تحقیق است که شامل مشاهده خود و بررسی بازتابی در زمینه کار میدانی و نگارش قوم نگاری است" (ص. 43). کارولین الیس (2004)، آن را به عنوان «تحقیق، نگارش، داستان و روشی تعریف می کند که زندگی نامه ای و شخصی را به امور فرهنگی، اجتماعی و سیاسی مرتبط می کند» (ص. xix). با این حال، دستیابی به اجماع در مورد تعریف این اصطلاح آسان نیست. به عنوان مثال، در دهه 1970، خودقوم‌نگاری به صورت محدودتر به عنوان "مردم نگاری خودی" تعریف شد، که به مطالعات (فرهنگ) گروهی اشاره می کند که محقق یکی از اعضای آن است (هایانو، 1979). با این حال، امروزه همانطور که الینگسون و الیس (2008) اشاره می کنند، "معنا و کاربردهای خودقوم‌نگاری به گونه ای تکامل یافته است که تعریف دقیق را دشوار می کند" (ص. 449).
تصویر زنان در کمیک‌های آمریکایی از زمان شروع این رسانه اغلب موضوع بحث و جدل بوده‌است. منتقدان به نقش‌های زنان اشاره کرده‌اند که بیشتر در معرض کلیشه‌های جنسیتی قرار دارند و زنانگی و/یا ویژگی‌های جنسی حضور بیشتری در شخصیت کلی آنها دارند و شخصیت آنها تنها از زنانگی آنها نشات می‌گیرد.
در دوران طلایی کتاب‌های مصور (زمانی که در طی آن رسانه از داستان مصور تکامل یافت) زنانی که ابرقهرمان نبودند، عمدتاً در نقش‌های فرعی به تصویر کشیده می‌شدند و برخی از نمونه‌ها به‌عنوان دختران شاغل، قهرمان‌های داستان عاشقانه یا نوجوانان سرزنده طبقه‌بندی می‌شدند.Robbins, Trina. "From Girls to Grrrlz: A History of Women's Comics from Teens to Zines" (San Francisco: Chronicle Books, 1999), pp. 7-8; دختران شاغل شامل شخصیت‌هایی مانند نلی پرستار، تسی تایپیست، و میلی مدل می‌شدند، که هر کدام در کتاب‌های مصور در مشاغلی ظاهر می‌شدند که زنان غیر دوران جنگ معمولاً کار می‌کردند. قهرمانان عاشقانه در ژانر عاشقانه محبوب بودند که توسط جو سیمون و جک کربی پیشگام بودند. به‌طور معمول، قهرمان یا یک «دختر خوب» یا «دختر بد» بود که هر دو نقش تأثیر کمی بر تصمیم یک شخصیت مرد داشتند. در کمیک‌های آرچی، شخصیت اصلی هرگز نمی‌توانست به‌طور قطعی بین دو علاقه عشقی خود بتی و ورونیکا انتخاب کند، که به ترتیب این دوگانگی را بین دختر همسایه خوب و دختر همسایه جذاب خطرناک او نشان می‌دهند. این دو در سال ۱۹۵۰ به نام "بتی و ورونیکا" معروف شدند که به سرعت تبدیل به یک کمیک محبوب شد و در آن دو شخصیت اصلی همچنان بر سر پسران وسواس دارند و بر سر اینکه چه کسی با آرچی قرار می‌گیرد دعوا می‌کنند.
جنایتکاران با لباس‌های زن جزو شخصیت‌های اولیه کمیک بودند. یکی از اولین ابرقهرمانان زن کمیک که در مجلات ظاهر شد، شخصیت اسکارلت نامرئی اونیل طراحی شده توسط راسل بود. دوشیزه فیوری به عنوان زن مبارز سخت،Don Markstein's Toonopedia: Miss Fury در کمیک استریپی به همان نام توسط کاریکاتوریست زن تارپه میلز در سال ۱۹۴۱ به نمایش درآمد. یکی از ناشران به‌ویژه، خانه داستان، چندین قهرمان پیشرو مانند ملکه جنگل شینا را به نمایش گذاشت، که جذابیت جنسی او چیزی بود که به راه‌اندازی مجموعه کمیک او کمک کرد.
یکی از اولین ابرقهرمانان زن، شخصیت فلچر هنکس،Don Markstein's Toonopedia: Fantomah زن مصری باستانی و پیری در عصر مدرن است که می‌توانست به موجودی با قدرت‌های فوق‌العاده برای مبارزه با شیطان تبدیل شود. او اولین بار در "کمیک"‌های جنگلی شماره ۲ از خانه تخیلی (فوریه ۱۹۴۰) که با نام مستعار "بارکلی فلگ" شناخته می‌شود، بازی کرد. اولین ابرقهرمان زن کاملاً شناخته شده "واندر وومن" است. ویلیام مولتون مارستون در مصاحبه ای در ۲۵ اکتبر ۱۹۴۰ که توسط الیو برن انجام شد و در مجله "حلقه خانواده" منتشر شد، با عنوان ""به کمیک‌ها نخندید"". مقاله ای با عنوان پتانسیل آموزشی کتاب‌های کمیک در سال ۱۹۴۲ منتشر شد.Richard, Olive. Our Women Are Our Future این مقاله توجه مکس گینز، ناشر کمیک را به خود جلب کرد، او مارستون را به عنوان مشاور آموزشی برای نشریه دی سی کامیکس استخدام کرد. در آن زمان، مارستون تصمیم گرفت یک ابرقهرمان جدید بسازد. در اوایل دهه ۱۹۴۰ خط دی سی تحت سلطه شخصیت‌های مرد فوق‌العاده قدرتمندی مانند فانوس سبز، بتمن و شخصیت اصلی آن، سوپرمن بود. با توجه به شماره پاییز ۲۰۰۱ مجله فارغ التحصیلان دانشگاه بوستون، ایده همسرش الیزابت هالوی برای خلق یک ابرقهرمان زن بود.'Who Was Wonder Woman? مارستون این ایده را به ماکس گینز، بنیانگذارانتشارات آل-امریکن معرفی کرد. با توجه به مجوز، مارستون "واندر-وومن" را با الیزابت (که مارستون معتقد بود الگویی از زن غیرمتعارف و آزاد آن دوران بود) توسعه داد. مارستون در خلق واندر-وومن از اولیو برن الهام گرفت که با این زوج در یک رابطه چندهمسری / چند عشقی زندگی می‌کرد.Les Daniels, "Wonder Woman: The Complete History", (DC Comics, 2000), pp. 28-30.
یولیه () یک مینی‌سریال دانمارکی برای کودکان و نوجوانان بود که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد.
مری جو فولی نویسنده، پادکست ساز و ویراستار اخبار مستقل آمریکایی است. او مرتباً اخبار و بررسی‌های استراتژی، محصولات و فناوری مایکروسافت را می‌نویسد. فولی از سال ۱۹۸۳ اخبار مایکروسافت ویندوز و قبلاً در مورد فناوری مرتبط با یونیکس را پوشش می‌داد، برای انتشاراتی از جمله "زددی‌نت"، "هفته نامه الکترونیکی"، "بیس‌لاین"، "مجله ردموند" و "پی سی مگزین".
فولی در سال ۱۹۸۳ با مدرک روزنامه‌نگاری فنی از کالج سیمونز فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۸۴، او با بیل گیتس، رئیس وقت مایکروسافت، برای یک داستان روی جلد در مجله "تجارت الکترونیک" مصاحبه کرد. این مصاحبه در غرفه مایکروسافت نمایشگاه سالانه فناوری کامدکس برگزار شد. در طول مصاحبه، استیو جابز، مدیر عامل کامپیوتر اپل، که فولی او را نمی‌شناخت، بلند شد و شروع به حرف زدن با بیل گیتس کرد. سرانجام فولی بی تاب شد و به جابز گفت که در حال مصاحبه است و از او خواست که بعداً برگردد. استیو جابز رفت و بیل گیتس سپس به فولی توضیح داد که او به تازگی رئیس کمپانی اپل شده‌است. در سال ۱۹۹۱ او توسط مجله "پی سی ویک" استخدام شد که بعداً به "ای‌ویک" تغییر نام داد و به سانفرانسیسکو نقل مکان کرد. در سال ۱۹۹۳ به او پست گزارشگر اختصاصی مایکروسافت پیشنهاد شد و به سیاتل، واشینگتن، نزدیک مقر مایکروسافت ردموند، واشینگتن نقل مکان کرد. در اواخر دهه ۱۹۹۰، او ستون برنده جایزه «در امپراتوری شیطان» را برای زددی‌نت، و متعاقباً وبلاگ «مایکروسافت واچ» را برای زیف دیویس ویرایش کرد. او در حال حاضر ستون «همه چیز دربارهٔ مایکروسافت» را در زددی‌نت ویرایش می‌کند.
سه روز قبل از عرضه عمومی نسخه کامل مایکروسافت ویندوز ۲۰۰۰ در ۱۷ فوریه ۲۰۰۰، که مایکروسافت آن را به عنوان "استانداردی در قابلیت اطمینان" تبلیغ کرد، یک یادداشت از مایکروسافت که توسط فولی گزارش شده بود فاش کرد که ""ویندوز ۲۰۰۰ بیش از ۶۳۰۰۰ مشکل شناخته شده دارد"". پس از انتشار مقاله فولی، او ادعا کرد که مایکروسافت او را برای مدت قابل توجهی در لیست سیاه قرار داده‌است.
فولی میزبان یک پادکست هفتگی با لئو لاپورت و پل توروت به نام " ویندوز ویکلی " است که اخبار مربوط به مایکروسافت، محصولات و خدمات آن و سایر موضوعات مرتبط با محاسبات را پوشش می‌دهد، جایی که فولی محاسبات سازمانی را پوشش می‌دهد. فولی با چهره‌های برجسته فناوری اطلاعات از جمله بیل گیتس، استیو جابز، استیو بالمر و ساتیا نادلا مصاحبه کرده‌است.
لینوکس چیکس یک جامعه لینوکس زنانه است. این سازمان برای ارائه پشتیبانی فنی و اجتماعی برای زنان کاربران لینوکس تشکیل شده‌است، اگرچه مردان تشویق می‌شوند که در این زمینه مشارکت کنند."LinuxChix is a community for women who like Linux and Free Software, and for women and men who want to support women in computing. The membership ranges from novices to experienced users, and includes professional and amateur programmers, system administrators and technical writers." - اعضای انجمن بدون توجه به جنسیت به عنوان «جوجه لینوکس» (LinuxChix) شناخته می‌شوند.
لینوکس چیکس در سال ۱۹۹۹ توسط دب ریچاردسون که یک نویسنده فنی و مدیر وب در یک شرکت مشاوره منبع باز بود، تأسیس شد. دلیل او برای تأسیس لینوکس چیکس ایجاد جایگزینی برای برخی دیگر از گروه‌ها و انجمن‌های کاربران لینوکس بود. دو قانون اساسی وجود دارد: «مؤدب باشید و مفید باشید.»
لینوکس چیکس به عنوان یک لیست پست الکترونیکی به نام "گرل تاک" شروع به کار کرد. رشد این لیست پستی منجر به ایجاد لیست‌های پستی دیگری شد که با "تک تاک" برای بحث‌های فنی و "موضوعاتی" برای بحث در مورد مسائل سیاسی زنان شروع شد. لینوکس چیکس زمانی مورد توجه قرار گرفت که زددی‌نت مقاله ای در مورد آن منتشر کرد، که متعاقباً در اسلش‌دات پست شد.
دب ریچاردسون تا سال ۲۰۰۱ بر فعالیت‌های لینوکس چیکس نظارت داشت، زمانی که هماهنگی و میزبانی جهانی را به برنامه‌نویس و نویسنده ملبورن جن وسپرمن سپرد. جن وسپرمن جامعه را عمدتاً به روشی غیرمستقیم رهبری کرد و تقریباً تمام وظایف از جمله مدیریت لیست پستی و نگهداری وب سایت را به گروهی از داوطلبان محول کرد. در طول تصدی جن وسپرمن، تعداد مشترکین لیست‌های پستی با لیست پستی "نیوچیکس" برای کسانی که در حوزه لینوکس تازه‌وارد هستند، لیست پستی "دوره‌هایی" که لینوکس چیکس برای آموزش موضوعات خاص به یکدیگر استفاده می‌کند، و لیست پستی "فقط دختران"(تنها لیستی که برای مردان بسته شده‌است) سه برابر شد. تقریباً در همان زمان، یک سرور آی‌آرسی برای لینوکس چیکس ایجاد شد.
واژه لینوکس چیکس به سازمانی اشاره دارد که بر روی وب سایت رسمی، لیست‌های پستی و کانال‌های آی‌آرسی متمرکز شده‌است. این سازمان هیچ وضعیت رسمی ندارد و این نام توسط سایر گروه‌های وابسته به آن، از جمله چندین بخش محلی، قاره‌ای و ملی که به‌طور مستقل فعالیت می‌کنند، استفاده می‌شود.
در مارس ۲۰۰۷، جن وسپرمن اعلام کرد که به عنوان هماهنگ‌کننده بازنشسته می‌شود و از نامزدها برای یک انتخاب رهبر جدید دعوت کرد.Time for a new LinuxChix coordinator مری گاردینر به عنوان هماهنگ‌کننده جدید در آوریل ۲۰۰۷ اعلام شد و قصد داشت تا سال ۲۰۰۹ به عنوان هماهنگ‌کننده خدمت کند، اما او در ژوئن ۲۰۰۷ استعفا داد. در حال حاضر این سازمان توسط سه داوطلب اصلی به نام «ترس چیکس» رهبری می‌شود که با رای مردم انتخاب می‌شوند. در اوت ۲۰۰۷، سولامیتا گارسیا، آکانا پک و کارلا شرودر به این سمت‌ها انتخاب شدند.
لینوکس چیکس بیش از ۱۵ بخش منطقه ای در سراسر جهان دارد. در سال ۲۰۰۴، یک فصل در آفریقا تأسیس شد. در مارس ۲۰۰۷، در روز جهانی زن، دو بخش لینوکس چیکس استرالیا با هم متحد شدند تا یک فصل سراسری به نام «اوسی‌چیکس» را تشکیل دهند. فصل نیوزلند در فوریه ۲۰۰۷ تأسیس شد.
برخی از فصل‌های محلی لینوکس چیکس جلسات منظمی برگزار می‌کنند. دیگران فقط در مناسبت‌های خاص، مانند بازدید از اعضای غیر محلی یا در ارتباط با کنفرانس‌های فنی، ملاقات می‌کنند. در سال ۲۰۰۷، اعضای بخش سیدنی یک لینوکس چیکس را در دانشگاه نیو ساوت ولز سازماندهی کردند.Women flock to Linux talkfest , Original proposalPortrait: LinuxChix Brazil's Sulamita Garcia رویدادها در مناسبت‌های خاص دیگر برگزار می‌شود. برای مثال، در سال ۲۰۰۵، لینوکس چیکس آفریقا رویدادی را برای بزرگداشت روز آزادی نرم‌افزار در دانشگاه ویتس ترتیب داد.Open source message hits Wits University
بخش هندی لینوکس چیکس ابتکاری را برای ایجاد آزمایشگاه‌های لینوکس در تعدادی از شهرهای هند رهبری کرد. این آزمایشگاه‌ها فضاهایی مجهز به رایانه‌های شخصی و اتصالات اینترنتی فراهم می‌کنند که در آن زنان می‌توانند دربارهٔ لینوکس بیشتر بیاموزند و در کمک به جامعه نرم‌افزاری لایبر همکاری کنند. آزمایشگاه‌ها در بنگلور، دهلی، بمبئی و پونا فعال شده‌اند.
روستروی‌بانک یا بانک روستروی () و () با نام کامل بانک ساخت‌وساز روسیه (سهامی خاص) () یک بانک تجاری در روسیه است که دفتر مرکزی آن در مسکو واقع شده‌است. مجوز عملیات بانکی آن به شماره ۳۲۰۵ در ۷ سپتامبر ۲۰۱۲ از بانک مرکزی روسیه صادر شد.http://www.cbr.ru/credit/coinfo.asp?id=450000938 (در روسیه) همچنین از ۶ ژوئیه ۲۰۰۶ گواهی انجام عملیات بانکی با فلزات گران‌بها با شماره ۳۲۰۵ را دریافت کرد.
این بانک در میان ۱۵۰ بانک برتر روسیه قرار دارد. طبق گزارش مودیز اینوستور سرویس بر اساس نتایج سال ۲۰۱۲، از نظر دارایی در جایگاه ۱۴۵ قرار گرفت.http://rating.rbc.ru/articles/2013/02/21/33889469_tbl.shtml?2013/02/20/33888863 (در روسیه) در پایان سال ۲۰۱۲ بر اساس گزارش آژانس رتبه‌بندی گروه آربی‌کی این بانک از نظر اندازه دارایی‌های نقدی رتبه ۱۲۰ را به خود اختصاص داد،http://rating.rbc.ru/articles/2013/02/21/33889469_tbl.shtml?2013/02/20/33888878 (در روسیه) دارای رتبه ۱۱۶ را در پرتفوی وام استhttp://rating.rbc.ru/articles/2013/02/21/33889469_tbl.shtml?2013/02/20/33889068 (در روسیه) (مقام ۹۱ در وام به اشخاص حقوقی)،http://rating.rbc.ru/articles/2013/02/21/33889469_tbl.shtml?2013/02/20/33889140 (در روسیه) رتبه ۱۵۹ در وام به اشخاص حقیقیhttp://rating.rbc.ru/articles/2013/02/21/33889469_tbl.shtml?2013/02/20/33889162 (در روسیه) و از نظر سبد سپرده در رتبه ۱۱۶ قرار گرفت.http://rating.rbc.ru/articles/2013/02/21/33889469_tbl.shtml?2013/02/20/33889287 (در روسیه) آژانس «اکسپرت آرای» رتبه اعتباری بانک را در سطح A: «سطح اعتبار بالا» تعیین کرد.«Эксперт РА» подтвердил рейтинг кредитоспособности РУССТРОЙБАНКа на уровне A (در روسیه)
کلوب جاز یا باشگاه جاز یک محل برگزاری موسیقی است جایی که سرگرمی اصلی اجرای موسیقی زنده (کنسرت) در سبک جاز است، اگرچه برخی کلوب‌های جاز عمدتاً بر مطالعه یا ترویج موسیقی جاز تمرکز دارند. کلوب‌های جاز معمولاً نوعی کلوب شبانه یا بار (مکان) هستند که مجوز فروش مشروبات الکلی را دارند. کلوب‌های جاز در اتاق‌های بزرگ در دوره‌های جاز ارکسترال و جاز بیگ باند بودند زمانی که گروه‌های موسیقی بزرگ بودند و اغلب با یک بخش زهی تقویت می‌شدند. اتاق‌های بزرگ نیز در دوران سبک سوئینگ رایج‌تر بودند، زیرا در آن زمان، جاز به عنوان موسیقی رقص رایج بود، بنابراین رقصندگان به فضایی برای حرکت نیاز داشتند. با گذار به سبک‌های دهه ۱۹۴۰ مانند بیباپ و سبک‌های بعدی مانند سول جاز، ترکیب‌های کوچکی از نوازندگان مانند کوارتتها و تریوها بیشتر مورد استفاده قرار گرفتند و موسیقی بیشتر به یک موسیقی برای گوش‌دادن تبدیل شد تا نوعی موسیقی رقص. در نتیجه، باشگاه‌های کوچک‌تر با استیج‌های کوچک رایج شدند.
در دهه ۲۰۰۰، کلوب‌های جاز ممکن است در زیرزمین‌های ساختمان‌های مسکونی بزرگ، در مکان‌های خرید بزرگ یا در طبقات بالای مشاغل خرده‌فروشی یافت شوند. آن‌ها می‌توانند در مقایسه با سایر مکان‌های موسیقی، مانند کلوب‌های موسیقی راک، نسبتاً کوچک باشند که منعکس‌کننده فضای صمیمی و گرم نمایش‌های جاز و کاهش طولانی‌مدت علاقه عمومی به جاز هستند. علی‌رغم اینکه «باشگاه» نامیده می‌شوند، این مکان‌ها معمولاً انحصاری نیستند (برای ورود و خدمت‌گیری). با این حال، برخی از باشگاه‌ها در صورت پخش یک گروه زنده، هزینه پوشش دارند. برخی از کلوب‌های جاز پس از ساعات کاری یا در اوایل شب‌های هفته «جلسه‌های جم» را برگزار می‌کنند. در جلسات جم، هم نوازندگان حرفه‌ای و هم آماتورهای کاربَلَد معمولاً صحنه (استیج) را به اشتراک می‌گذارند.
«مرد سرطانی» چهارمین قسمت از فصل اول مجموعه تلویزیونی آمریکایی "بریکینگ بد" است. این قسمت به نویسندگی وینس گیلیگان و کارگردانی جیم مک‌کی ، در ۱۷ فوریه ۲۰۰۸ از شبکه ای‌ام‌سی در ایالات متحده و کانادا پخش شد.
هنک شریدر و تیم اداره مبارزه با مواد مخدر (DEA) او در مورد ناپدید شدن امیلیو کویاما و کریزی-۸ ، که دومی معلوم می‌شود که خبرچین آنها بوده است، جلسه‌ای برگزار می‌کنند. هنک همچنین از کشف مت‌آمفتامین با خلوص ۹۹٫۱ درصدی گزارش می‌دهد. اگرچه اداره مبارزه با مواد مخدر هیچ سرنخی نداشت، هنک معتقد است که این محصول به اندازه کافی خوب است که یکی از افراد آلبوکرکی را به پادشاه جدید مت‌آمفتامین تبدیل کند. در همین حال، والت در مورد سرطان خود به هنک، ماری شریدر و والت جونیور می‌گوید؛ به اسکایلر وایت قبلاً گفته شده بود. جسی پینکمن با دو دوستش مت‌آمفتامین والت را می‌کشد و صبح روز بعد وقتی توهم می‌زند که دو مبشر مذهبی روبه‌روی خانه‌اش دوچرخه‌سواران مسلح هستند، از خانه‌اش فرار می‌کند.
اسکایلر با یکی از سرطان‌شناسهای برتر کشور قرار ملاقات می‌گذارد، حتی با وجود اینکه خانواده توان مالی او را ندارد. والت می‌گوید که پول را از حقوق بازنشستگی خود برمی‌دارد، اما در واقع از مقداری از پول گرفته شده از کریزی-۸ در بیابان استفاده می‌کند، که در مجرای تهویه مطبوع خانه خود پنهان نگه می‌دارد. والت جونیور پدرش را به خاطر نگرشش نسبت به سرطان سرزنش می‌کند. وقتی والت به اتحادیه اعتباری خود می‌رود تا پول نقد را در چک صندوقدار بگذارد، جای پارک او توسط مردی نفرت انگیز به نام کن تصاحب می‌شود. کن با مکالمه تلفن همراه با صدای بلند و نامناسب اجتماعی، والت و بقیه مشتریان را آزار می‌دهد.
جسی در نهایت به خانه والدین ثروتمند خود می‌گریزد، جایی که یک روز کامل در آنجا می‌خوابد. او تلاش می‌کند تا با برادر کوچک موفق خود، جیک، ارتباط برقرار کند. در آن شب، جسی یکی از دوستانی که مت‌آمفتامین والت را می‌کشید، تماس دریافت کرد، او می‌گوید که افراد ثروتمند زیادی را می‌شناسد که به دنبال مواد مخدر هستند و حاضرند برای مت‌آمفتامین باکیفیتی که پخته است، دلار بالایی بپردازند. روز بعد، جسی به ملاقات والت می‌رود تا در مورد معاملات آنها صحبت کند، اما والت جسی را بیرون می‌کند. جسی نیمی از سود خود را به والت می‌دهد ۴۰۰۰ دلار. سرطان‌شناس به والت می‌گوید که سرطان به غدد لنفاوی او سرایت کرده است، اما این احتمال وجود دارد که هنوز با شیمی درمانی قابل درمان باشد.
والت در خانه شک خود را در مورد شیمی درمانی ابراز می‌کند زیرا هزینه آن ۹۰٬۰۰۰ دلار است و اگر همچنان بمیرد، خانواده خود را با تمام بدهی ترک خواهد کرد. والت جونیور با عصبانیت می‌گوید که والت باید بمیرد اگر قرار است به این راحتی تسلیم شود. در محل سکونت پینکمن، یک مستخدم یک جاساز در اتاق جسی پیدا می‌کند که در نتیجه پدر و مادرش او را بیرون می‌کنند. جاساز متعلق به جیک بود که از جسی بخاطر به‌گردن گرفتن از او تشکر می‌کند. در حالی که جسی بیرون از خانه منتظر تاکسی است، جیک جاساز خود را پس می‌خواهد که جسی آن را دور می‌اندازد و می‌گوید کیفیت پایینی دارد. والت در حین رانندگی دچار حمله سرفه می‌شود و خون سرفه می‌کند. همانطور که او به پمپ بنزین می‌رود، متوجه می‌شود که کن کنار زده است. وقتی کن ماشینش را بدون مراقبت ترک می‌کند، والت یک تی اسکاج را برمی‌دارد و باتری ماشین را با آن اتصال کوتاه می‌کند. باتری متعاقباً بیش از حد گرم می‌شود و هنگامی که والت به سمت ماشینش برمی‌گردد منفجر می‌شود.
این قسمت توسط وینس گیلیگان نوشته شده و توسط جیم مک‌کی کارگردانی شده است. این قسمت در ۱۷ فوریه ۲۰۰۸ از شبکه ای‌ام‌سی در ایالات متحده و کانادا پخش شد.
عنوان «مرد سرطانی» اشاره‌ای به شخصیت «مرد سیگار کش» "پرونده‌های ایکس" است که مولدر برای اولین بار او را مرد سرطانی نامید. وینس گیلیگان قبلا نویسنده و تهیه کننده آن سریال بود.
این قسمت اکثراً نقدهای مثبتی دریافت کرد. ست آمیتین از آی‌جی‌ان به این قسمت امتیاز ۸٫۶ از ۱۰ داد و اظهار داشت: «این یک قسمت معمولی به نظر می‌رسید، اما توسعهٔ داستان خرابکارانه و شخصیت اتفاق افتاد و اگر قسمت‌های قبلی را تماشا کرده‌اید، احتمالاً می‌دانید که چرا این قسمت آنقدر خوب بود. چیزهای زیادی برای تعمیم وجود دارد.» دونا بومن از "ای. وی. کلاب" به این قسمت نمره «B-» داد و گفت: «این قسمت فاکتور شگفت انگیزی را که سریال تا به حال داشته است را ندارد -- بلکه در رابطه با جابجایی قطعات در جای خود برای استراتژی بلندمدت است.»
در سال ۲۰۱۹، "The Ringer" «مرد سرطانی» را در رتبه ۴۳ از ۶۲ قسمت کل "بریکینگ بد" قرار داد. Vulture.com آن را در رتبه ۵۶ قرار داد.
پای‌لیدیز یک گروه مربیگری بین‌المللی است که بر کمک به زنان بیشتر برای مشارکت فعال در جامعه منبع باز پایتون تمرکز دارد. این بخشی از بنیاد نرم‌افزار پایتون است. فعالیت این گروه در سال ۲۰۱۱ در لس آنجلس آغاز شد. مأموریت این گروه ایجاد یک جامعه متنوع پایتون از طریق اطلاع رسانی، آموزش، کنفرانس‌ها و گردهمایی‌های اجتماعی است. پای‌لیدیز همچنین بودجه ای را برای حضور زنان در کنفرانس‌های منبع باز فراهم می‌کند. هدف پای‌لیدیز افزایش مشارکت زنان در محاسبات است. پای‌لیدیز با تأسیس بخش واشینگتن دی سی در اوت ۲۰۱۱ به یک سازمان چند بخشی تبدیل شد. این گروه در حال حاضر بیش از ۴۰ بخش در سراسر جهان دارد.
این سازمان در آوریل ۲۰۱۱ در لس آنجلس توسط هفت زن ایجاد شد: آدری روی گرینفلد، کریستین چونگ، استر نام، جسیکا ونتیکینکو (استنتون در آن زمان)، کاترین جارمول، سندی استرانگ، و سوفیا ویکلوند. در حدود سال ۲۰۱۲، این سازمان برای وضعیت غیرانتفاعی اقدام کرد.
پای‌لیدیز امروز بیش از ۱۰۰ بخش دارد.
پای‌لیدیز رویدادهایی را برای کاربران مبتدی و با تجربه برگزار کرده‌است. پای‌لیدیز هکاتون‌ها، شب‌های اجتماعی و کارگاه‌های آموزشی برای علاقه مندان به پایتون برگزار کرده‌است.
هر بخش آزاد است تا زمانی که بر هدف توانمندسازی زنان و سایر جنسیت‌های به حاشیه رانده شده در فناوری متمرکز باشد، هر طور که می‌خواهند، خودشان را اجرا کنند. زنان اکثریت گروه را تشکیل می‌دهند، اما عضویت به زنان محدود نمی‌شود و گروه برای کمک به افرادی که هویت‌های جنسیتی دیگر را شناسایی می‌کنند نیز باز است.
بانک ملی تجاری روسیه () بانکی است که بیشتر در شبه‌جزیره کریمه فعالیت می‌کند. این بانک تا سال ۲۰۱۵ بیش از ۲۰۰ شعبه دارد که آن را به گسترده‌ترین بانک در کریمه تبدیل می‌کند.
بانک ملی تجاری روسیه در سیمفروپول مستقر است و متعلق به آژانس فدرال مدیریت اموال دولتی است. این بانک توسط آژانس رتبه‌بندی ACRA روسیه رتبه A را دریافت کرد.
این شرکت که در اصل یکی از شرکت‌های تابعه وی‌تی‌بی بانک بود، هفته‌ها پس از الحاق کریمه به فدراسیون روسیه توسط دولت کریمه خریداری شد. در حالی که این بانک هیچ ارتباط رسمی با گروه وی‌تی‌بی بانک ندارد، تأسیس آن به عنوان یک نهاد جداگانه به عنوان راهی برای دور زدن تحریم‌های جهانی در طول جنگ روسیه -اوکراین تلقی می‌شود.
این بانک شعبه‌های متعددی از بانک‌ها را که پس از الحاق کریمه به روسیه معلق مانده بودند، در اختیار گرفت و در نتیجه آن را به بزرگترین شبکه بانکی در کریمه تبدیل کرد.
این بانک تا آوریل ۲۰۱۷ بیش از یک میلیون کارت پرداخت میر صادر کرده‌است. شرکت‌های بزرگی مانند ویزا کارت و مسترکارت از صدور کارت برای بانک‌هایی که در کریمه حضور دارند منع شده‌اند.
به گفته ودوموستی، در اوت ۲۰۱۷، شرکت نرم‌افزاری فیناسترا از فروش رابط سوئیفت خود به بانک خودداری کرد و عملاً آن را از سوئیفت قطع کرد.
به دلیل دخالت روسیه در اوکراین و الحاق کریمه به فدراسیون روسیه، بانک ملی تجاری روسیه توسط اتحادیه اروپا از ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۴، لیختن‌اشتاین از ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۴، کانادا از ۶ اوت ۲۰۱۴، سوئیس از ۲۷ اوت ۲۰۱۴، استرالیا از ۲ سپتامبر ۲۰۱۴ و ایالات متحده از ۱۱ مارس ۲۰۱۵ تحت تحریم قرار گرفته‌است.
مؤسسه ویکی استرت (WikiStrat Inc) یک مؤسسه تحلیل ژئواستراتژیک و مشاوره تجاری است که در سال ۲۰۱۰ توسط جوئل زامل و دانیل گرینSommer, Allison Kaplan (2018-05-21). "Who Is Joel Zamel, the Australian-Israeli Linked to Mueller's Trump Probe?". Haaretz. Retrieved 2019-06-04.Tau, Byron; Ballhaus, Rebecca; Viswanatha, Aruna (2018-04-03). "Mueller Probe Into U.A.E. Influence Broadens". Wall Street Journal. ISSN 0099-9660. Retrieved 2018-04-03 در اسرائیل تأسیس شد و دفتر مرکزی آن در ایالات متحده است. این شرکت خود را به عنوان اولین شرکت مشاوره جمع سپاری در جهان توصیف می‌کند که از شبکه جهانی بیش از ۲۰۰۰ متخصص موضوعی بهره می‌برد. ۷۴ درصد از درآمد شرکت از مشتریانی بود که از دولت‌های خارجی مانند امارات متحده عربی و دولت ایالات متحده بودند که پس از آن دیلویت بزرگ‌ترین مشتری شرکت است.<
مدیر عامل ویکی‌استرت اورن کسلر است. مدیر ارشد فناوری قبلاً دانیل گرین بوده‌است که اکنون مشاور فنی است. مدیرعامل قبلی الاد شفر بود که جایگزین نقش زامل شد. لیزا دفتری یک تحلیلگر ارشد و ریچارد ویتز یک متخصص این شرکت است.
پیش از این، افسر ارشد استراتژی ویکی‌استرت، افسر سابق اطلاعات اسرائیل، شای هرشکویتز بود. آماندا اسکولدت مدیر ارشد پروژه در ویکی استرت بود.
بر اساس نوشته جیمز کدکه، آنالیست سابق ویکی استرت، بر خلاف ظاهر آکادمیک این مؤسسه تمامی کارمندان ارشد آن در واقع افسران اطلاعاتی با پیشینه امنیتی هستند. بر اساس نوشتار کدکه کار اصلی این مؤسسه در خارج از آن انجام می‌شود و بیشتر کارمندان آن به دنبال جمع‌آوری اطلاعات در ظاهر یک مؤسسه تحلیلی هستند. در نوشتارهای داخلی ویکی استرت از الاد شفر نیز به عنوان افسر مبارزه ضد تروریسم سازمانهای امنیتی اسرائیل نام برده شده‌است.https://www.thedailybeast.com/inside-the-mysterious-intelligence-firm-now-in-muellers-sights?ref=scroll
بر اساس اسناد منتشر شده توسط ویکی‌لیکس ردپای موساد در ویکی استرت دیده می‌شود. در ایمیلهای انتشار یافته توسط ویکی‌لیکس آوری چن رئیس سابق قسمت امنیتی موساد رابطه نزدیکی با مدیران ویکی استرت دارد.https://wikileaks.org/gifiles/docs/29/2915968_mossad-traces-on-wikistrat-.html همچنین رام بن باراک رئیس سابق موساد نیز از مشاوران ارشد ویکی استرت است. ویکی استرت از طریق مایکل هیدن، رئیس سابق سازمان سیا، رابطه نزدیکی با نهادهای امنیتی ایالات متحده دارد.https://bmmagazine.co.uk/business/joel-zamel-israeli-campaign-specialist-sought-by-governments-and-billionaires/
ویکی‌استرت به‌جای استفاده از تحلیل‌گران داخلی، شبکه‌ای متشکل از صدها دانشگاه، مشاور، روزنامه‌نگار و پرسنل بازنشسته دولتی/نظامی را در اختیار دارد. از مشارکت کنندگان دعوت می‌شود در صورت داشتن تخصص مرتبط در یک پروژه شرکت کنند و هر فرد برای زمان خود جبران می‌شود. تحلیلگران می‌توانند دعوت‌ها را به صورت موردی بپذیرند یا رد کنند.
این شرکت از بازی‌وارسازی برای تشویق مشارکت تحلیلگران استفاده می‌کند. جوئل زامل، مدیر عامل شرکت، در سال ۲۰۱۳ گفت: «پلتفرم ویکی‌استرت از یک موتور بازی‌وارسازی استفاده می‌کند که ما ایجاد کرده‌ایم که با رتبه‌بندی تحلیل‌گران در سطوح مختلف برای کاری که روی پلتفرم انجام می‌دهند، انگیزه می‌دهد. آنها بلافاصله از طریق موتور پاداش می‌گیرند، و ما همچنین تغییرات دانه ای ایجاد شده را در زمان واقعی دنبال می‌کنیم. این به ما امکان می‌دهد فعالیت‌های تحلیلگر را ردیابی کنیم و آنها را تشویق می‌کند تا زمان و انرژی خود را برای تجزیه و تحلیل ویکی بگذارند."
از جمله اعضای برجسته جامعه تحلیلی ویکی استرت می‌توان به ریچارد ویتز، دنیل پایپز، پاراگ خانا، کنت آر. تیمرمن، دیوید گارتنشتاین راس، شوکت قدیر، جیمز جوینر، جیمز سی بنت ، لئون هادار، مایکل روبین، مارک گالوتی و ماری اسلاتر اشاره کرد.
این شرکت در سال ۲۰۱۰ توسط جوئل زامل و دانیل گرین در اسرائیل تأسیس شد. زامل پس از مطالعه در مورد مبارزه با تروریسم، ویکی استرت را تأسیس کرد و مدیرعامل شد، در حالی که گرین به عنوان مدیر ارشد فناوری شرکت روی کار آمد. توماس بارنت یک سال بعد به عنوان تحلیلگر ارشد به شرکت ملحق شد. بارنت اکنون دیگر در این شرکت نیست. درآمد سالانه این شرکت تا اکتبر ۲۰۱۹ از ۱۰۰ میلیون دلار فراتر رفت.
بین ژوئن و جولای ۲۰۱۱، ویکی‌استرت میزبان «مسابقه بین‌المللی استراتژی بزرگ» بود که رویکرد رقابتی مشارکتی شرکت را آزمایش کرد. بیش از سی تیم از دانشجویان کارشناسی ارشد و دکترا به نمایندگی از دانشگاه‌ها و اتاق‌های فکر در این رقابت یک‌ماهه شرکت کردند که در آن تیم‌ها سیزده کشور را شبیه‌سازی کردند. شرکت کنندگان شامل افرادی با وابستگی به انجمن دفاع بریتانیا، مرکز امور جهانی دانشکده مطالعات مداوم و حرفه ای دانشگاه نیویورک، دانشکده دیپلماسی و تجارت بین‌المللی پترسون دانشگاه کنتاکی، دانشگاه جرج‌تاون و دانشکده خدمات خارجیدانشگاه ساسکس بودند. تیمی از دانشکده سیاست و اقتصاد دانشگاه فارغ‌التحصیل کلرمونت برنده مسابقه و جایزه ۱۰۰۰۰ دلاری شد.
تیم نیویورک پیش‌بینی کرد که اگر روسیه به کاهش جمعیتی ادامه دهد و اگر اقتصادش به شدت به صادرات کالا وابسته باشد، در نهایت باید امنیت خود را برون سپاری کند. شرکت کنندگان از مؤسسه مطالعات صلح و منازعه استدلال کردند که هند ریشه در تجزیه پاکستان دارد و فروپاشی دولت اسلامی را پیش نیازی برای نهادینه کردن کامل اتحاد هند با ایالات متحده می‌دانست. دانش‌آموزان در ساسکس معتقد بودند که کره شمالی بدون حمایت چین سقوط می‌کند و بنابراین توصیه کردند که این کشور متحدانش را افزایش دهد. برگزارکنندگان از میزان علاقه به این مسابقه شگفت زده شدند.
در سال ۲۰۱۰، ویکی استرت شبیه‌سازی مرگ کیم جونگ ایل، دیکتاتور کره شمالی را اجرا کرد که به نتایج آن (در مقاله‌های استراتژیست ارشد سازمان) در سی‌ان‌ان، مجله تایم" ورلد پالیتیکز ریویو پس از مرگ کیم در اواخر سال ۲۰۱۱، اشاره شد.
این شرکت توسط رسانه‌هایی مانند سی‌ان‌ان، رویترز، روسیه تودی، فاکس نیوز و ان‌پی‌آر به عنوان مشاور مرجع برای مسائل ژئوپلیتیک ذکر شده‌است.
در سال ۲۰۱۳، ویکی‌استرت شبیه‌سازی را برای ستاد فرماندهی آفریقای ایالات متحده آمریکا اجرا کرد که آینده‌های مختلفی را برای قاچاق غیرقانونی در منطقه ترانس ساحل آفریقا بررسی کرد.
در ژانویه ۲۰۱۴، تحلیلگران ویکی‌استرت، ظهور یک جنبش جدایی‌طلب در کریمه را پیش‌بینی کردند که به دنبال الحاق آن به روسیه بود. این فرایند در مارس ۲۰۱۴ واقعاً اتفاق افتاد، و مجله دیجیتال اینفورمیشن‌ویک را بر آن داشت تا بنویسد که ویکی استرت سازمان سیا را شکست داد.Mitzner, Dennis (8 June 2014). "Crowdsourcing: The Future of Consulting". Information Week. Retrieved 13 July 2014.
در سال ۲۰۱۵، شرکت ویکی‌استرت، در یک هفته سناریوهایی را به نام پروژه مزدوران سایبری در مورد چگونگی ایجاد کمپین مداخله‌ای در انتخابات آمریکا توسط بازیگران سایبری روسی بررسی کرد. این سناریوها قبلاً در سال ۲۰۱۶ به دونالد ترامپ جونیور گزارش داده شده بودند.
شرکت گروه سای (Psy Group) که متعلق به زامل است شراکتی با کمبریج آنالیتیکا ایجاد کرد تا پس از پیروزی ترامپ در انتخابات سال ۲۰۱۶ به‌طور مشترک با دولت آمریکا مناقصه کند.
رابرت مولر، بازپرس ویژه ایالات متحده - که مداخله روسیه در انتخابات ۲۰۱۶ آمریکا را بررسی کرد - از جوئل زامل، بنیانگذار ویکی‌استرت، دربارهٔ رابطه‌اش با جورج نادر، شاهدی که در تحقیقات بازپرس ویژه همکاری داشت، سؤال کرد. مولر همچنین سوالاتی در مورد کار ویکی استرت پرسید.
دونالد ترامپ جونیور در اوت ۲۰۱۶ با زامل، نادر و اریک پرینس در برج ترامپ دیدار کرده بود. گزارش شده‌است که بحث آنها شامل پیشنهادی از طرف زامل برای دستکاری طرفداران ترامپ در رسانه‌های اجتماعی بودند.
در ۵ آوریل ۲۰۱۹، کمیته اطلاعات سنا نامه‌ای به والتر سوریانو، مالک شرکت یو اس جی سکیوریتی (USG Security Limited) مستقر در بریتانیا و اسرائیل برای ارتباط او با پال منفورت، مایکل فلین، ویکی استرت، گروه سای، مکعب سیاه و اوربیس بیزنس ارسال کرد (شرکتی که توسط کریستوفر استیل تأسیس شد).
طبق ایمیلی در جولای ۲۰۱۸، اورن کسلر به یکی از کارمندان ویکی‌استرت گفت که جمال خاشقچی برای این شرکت کار می‌کرد. کسلر در ایمیل جداگانه‌ای که بلافاصله پس از مرگ خاشقچی ارسال شد، کار کردن خاشقچی برای ویکی‌استرت را رد کرد. در اواخر سال ۲۰۱۹، ویکی‌استرت سرانجام به فورنزیک نیوز اعتراف کرد که خاشقچی در واقع برای این شرکت کار کرده‌است. بر اساس گزارش نیویورک تایمز و دیلی بیست، جوئل زامل، بنیانگذار ویکی‌استرت، با ژنرال احمد عسیری، ژنرال سعودی که دستور قتل خاشقجی را صادر کرده بود، به همراه مایکل فلین مشاور ترامپ در اوایل سال ۲۰۱۷ دیدار کرد تا دربارهٔ عملیات‌های مخفیانه برای بی‌ثبات‌سازی ایران گفتگو کنند. . یکی از موضوعاتی که در این جلسات مطرح شد، استفاده از عملیات مخفی برای ترور مخالفان بود. به گفته وکلای زامل، زامل پیشنهاد شرکت در «عملیات مرگبار» را رد کرد.
در گیاه‌شناسی، کپسول نوعی میوه خشک، ساده و به ندرت گوشتی است که توسط بسیاری از گونه‌های گیاهان گل‌دار تولید می‌شود.
کپسول (لاتین: "capsula"، جعبه کوچک) از یک تخمدان مرکب مشتق شده و ساختاری است که از دو یا چند مادگی تشکیل شده‌است. در گیاهان گل‌دار، اصطلاح حفره (لوکول) برای اشاره به اتاقک درون میوه استفاده می‌شود. بسته به تعداد لوکول‌های تخمدان، میوه‌ها را می‌توان به‌صورت تک‌حفره‌ای، دوحفره‌ای، سه‌حفره‌ای یا چندحفره‌ای طبقه‌بندی کرد. حفره‌ها حاوی تخمک‌ها یا بذر هستند و توسط تیغه از هم جدا می‌شوند.
در بیشتر موارد، کپسول در زمان بلوغ، از هم شکسته و اصطلاحاً شکوفا می‌شود تا بذرهای درون آن آزاد شود. برخی کپسول‌ها از جمله کپسول‌های گیاهان نان میمون و خاکستردرختان، شکوفا نمی‌شوند. کپسول‌ها اغلب بر اساس نوع و محل شکستگی، به چهار نوع مختلف، طبقه‌بندی می‌شوند.
مری ویتون کالکینز (؛ ۳۰ مارس ۱۸۶۳ – ۲۶ فوریه ۱۹۳۰)فیلسوف، روانشناس آمریکایی و اولین زن عضو و چهاردهمین رئیس انجمن روانشناسی آمریکا بود، که در زمینه‌های حافظه، رؤیا و روانشناسی خود فعالیت‌هایی برجسته داشت. وی مبدع تکنیک جفت های متداعی بود.کالکینز به دلیل زن بودن از دریافت دکترایش از دانشگاه هاروارد محروم شد.
کالکینز شخصیتی کلیدی در تاریخ روانشناسان زن است. کالکینز در کالج ولزلی اولین آزمایشگاه روانشناسی را برای زنان تأسیس کرد.وی اولین زنی بود که توانست رئیس هر دو انجمن روانشناسی آمریکا و انجمن فلسفه آمریکا شود.
کالکینز در دانشگاه‌های هاروارد و ولزلی مشغول به تحقیقات بود و به مدت چهار دهه در کالج ولزلی روانشناسی و فلسفه تدریس می‌کرد.
مری ویتون کالکینز در ۳۰ مارس ۱۸۶۳ در هارتفورد، کنتیکت متولد شد و بزرگترین فرزند از پنج فرزند خانواده بود. او دوران کودکی خود را در بوفالو، نیویورک گذراند.پدرش، ولکات کالکینز، کشیش پروتستان بود و در سال ۱۸۸۱، پدرش کشیش یک کلیسا در نیوتن، ماساچوست شد.
کالکینز در سال ۱۸۸۲ در کالج اسمیت شروع به تحصیل کرد و در سال ۱۸۸۵ با مدرک لیسانس فلسفه فارغ‌التحصیل شد. پس از فارغ‌التحصیلی، خانواده کالکینز یک سفر طولانی به اروپا داشتند. کالکینز در طول سفرهایش یونانی آموخت و هنگامی که خانواده در سال ۱۸۸۷ به آمریکا بازگشتند، وی برای تدریس زبان یونانی در کالج ولزلی استخدام شد.
کالج ولزلی در نظر داشت شروع به ارائه دوره روانشناسی کند و یکی از اساتید فلسفه به کالکینز توصیه کرد که در روانشناسی نیز تدریس کند، البته به شرطی که ابتدا روانشناسی را حداقل به مدت یک سال مطالعه کرده باشد.علیرغم جنسیتش، کالکین اجازه یافت با در دانشگاه کلارک تحصیل کند و در سمینارهایی در دانشگاه هاروارد که توسط ویلیام جیمز و جوزیا رویس تدریس می‌شد شرکت کند.او در دانشگاه هاروارد در سمینارهای فارغ‌التحصیلی شرکت کرد، گرچه زنان به صورت کلی از تحصیل در هاروارد منع شده‌بودند. وی اجازه‌نامه ویژه‌ای برای شرکت در این دوره‌ها دریافت کرد، اما از پذیرش کامل به عنوان دانشجو در هر دو دانشگاه محروم شد.
در سال ۱۹۰۲، کالج رادکلیف، یک کالج مخصوص زنان، به کالکینز پیشنهاد دکترا داد، اما او این پیشنهاد را رد کرد چون باور داشت تا زمانی که دانشگاه‌هایی مانند رادکلیف به ارائه مدرک به زنانی مانند خودش ادامه دهند، هاروارد هرگز زنان را به عنوان دانشجو نمی‌پذیرد.
در ۱۸۹۱ کالکینز با بودجه تنها ۲۰۰ دلار به تأسیس اولین آزمایشگاه اختصاص یافته به مطالعه روانشناسی در ولزلی کمک کرد. او در نهایت استاد تمام کالج ولزلی شد و در سال ۱۹۰۹ از دانشگاه کلمبیاو کالج اسمیتدر سال ۱۹۱۰ مدرک افتخاری دریافت کرد. کالکینز اولین رئیس زن انجمن روانشناسی آمریکا (APA) در سال ۱۹۰۵ شد و در ۱۹۱۸ به عنوان رئیس انجمن فلسفه آمریکا انتخاب شد. از نظر سیاسی، او از اتحادیه مصرف‌کنندگان و اتحادیه آزادی‌های مدنی حمایت می‌کرد. او در سال ۱۹۳۰ بر اثر سرطان درگذشت.
تکنیک جفت‌های متداعی
در هاروارد، کالکینز تکنیک جفت‌های متداعی را ابداع کرد که شامل نشان دادن مجموعه جفتی از رنگ‌ها با اعداد به شرکت کنندگان بود که آن‌ها می‌بایست بعداً به یاد می‌آوردند که کدام رنگ با کدام عدد جفت شده بود. این تکنیک برای مطالعه حافظه مورد استفاده قرار گرفت و بعدها توسط ادوارد بردفورد تیچنر چاپ شد و وی ادعای مشارکت در پیشرفت تکنیک را کرد.
در سال ۱۸۹۵، او پایان‌نامه خود را با عنوان «تحقیق تجربی در مورد تداعی ایده‌ها» به کمیته فارغ‌التحصیلی شامل ویلیام جیمز، جوزیا رویس و هوگو مانستربرگ ارائه کرد. علیرغم تأیید متفق القول کمیته پایان‌نامه، هاروارد همچنان از اعطای مدرک تحصیلی به کالکینز خودداری کرد.
در سال ۱۸۹۵ به کالج ولزلی بازگشت و تا زمان بازنشستگی‌اش در سال ۱۹۲۷ به تدریس ادامه داد.
اریستاتل اطهری (؛ زادهٔ ) کمدین آمریکایی است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. اطهری در فصل چهل و هفتم جزو بازیگران پخش زنده شنبه شب بود، او در فصل بعدی حضور پیدا نکرد. او نخستین مرد خاورمیانه‌ای و دومین ایرانی‌تبار (پس از نسیم پدراد) در این برنامه است.
گروه-سای (به انگلیسی:Psy-Group، مخفف سایکولوژی به معنی روانی) یک آژانس اطلاعاتی خصوصی سابق اسرائیل است. این آژانس پس از افشای این موضوع که تحت بررسی نوسط بازرس ویژه تحقیقات دادستان ویژه در ایالات متحده (۲۰۱۷–۲۰۱۹) رابرت مولر قرار دارد، بسته شد.
مدیر عامل گروه سای رویی برشتاین، سرهنگ سابق در نیروهای دفاعی اسرائیل بود.
این شرکت خدماتی نظیر مدیریت برداشت آنلاین، کمپین‌های نفوذ/دستکاری رسانه‌های اجتماعی، تحقیقات مخالفان، تله‌های عسل، و فعالیت‌های مخفیانه را برای مشتریان انجام می‌داد.http://www.wsj.com/public/resources/documents/psygroup.pdf
جوئل زامل، مالک گروه سای، یادداشت تفاهمی را با کمبریج آنالیتیکا در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۶ امضا کرد. الکساندر نیکس، مدیرعامل کمبریج آنالیتیکا، در یکی از افشاگری‌های کانال ۴، با تأیید این که مخالفان سیاسی را با رشوه و به دام انداختن جنسی به دام انداخته گفت: «ما از برخی شرکت‌های اسرائیلی استفاده می‌کنیم. . . که در جمع‌آوری اطلاعات بسیار مؤثر هستند.» وال استریت ژورنال تأیید کرد که به گروه سای اشاره کرده‌است.