moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دوبیتی زیر از محمدرضا گودرزی پروری می‌باشد که به زبان طبری و لهجهٔ ییلاقیمنظور ییلاقات ساری، نکا، و بهشهر است که می‌باشد که می‌توانش لهجهٔ هزار جریبی نامید. لهجهٔ هزار جریب ساری، نکا و بهشهر تا درصد بالائی یکسان است. که لهجهٔ جاری در پرور نیز بوده‌است سروده شده‌است:
سرگذشت نارنیا: شیر، جادوگر و جالباسی (انگلیسی: "The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the" Wardrobe) عنوان فیلمی فانتزی برگرفته از رمانی شیر، کمد و جادوگر نوشته سی اس لوئیس است که توسط اندرو آدامسون کارگردانی و توسط کمپانی والت دیزنی تولید و در سال ۲۰۰۵ اکران گردید. این فیلم نخستین قسمت از سه‌گانه سرگذشت نارنیا محسوب می‌شود. در این فیلم ویلیام مسلی در نقش پیتر پونسی، آنا پاپپلول در نقش سوزان پونسی، اسکندر کینس در نقش ادموند پونسی و جورجیا هنلی در نقش لوسی پونسی نقش‌آفرینی می‌کنند.
"سرگذشت نارنیا:شیر، جادوگر و جالباسی" در ۹ دسامبر ۲۰۰۵ در اروپا و آمریکای شمالی با استقبال منتقدان اکران شد و در گیشه بسیار موفق بود و بیش از ۷۴۵ میلیون دلار فروش جهانی داشت و به سومین فیلم موفق سال ۲۰۰۵ تبدیل شد. این فیلم در هفتاد و هشتمین دوره جوایز اسکار در سه رشته بهترین چهره‌پردازی و آرایش مو، بهترین صداگذاری و بهترین جلوه‌های تصویری نامزد شود که موفق به دریافت جایزه بهترین چهره‌پردازی شد.
دنباله این فیلم با عنوان "" در سال ۲۰۰۸ اکران شد.
در طول جنگ جهانی دوم چهار بچه به نام‌های پیتر، سوزان، ادموند و لوسی از طریق کمدی به سرزمین نارنیا که تحت سلطه جادوگر سفید است وارد می‌شوند، این سرزمین به خاطر طلسم جادوگر همیشه زمستان است و جادوگر مانع ورود کریسمس به آن‌جا شده‌است. منجی بزرگ، اصلان، برای نجات نارنیا و ساکنانش به کمک بچه‌ها می‌آید.
گیرمو دل تورو به علت ساخت فیلم هزارتوی پن پیشنهاد کارگردانی این فیلم را رد کرد و پیشنهاد کارگردانی به اندرو آدامسون داده‌شد که پیش از ساخت این فیلم، کارگردانی شرک و شرک ۲ را در کارنامه داشت. او قسمت دوم نارنیا را نیز تحت عنوان کارگردانی کرد ولی از ساخت قسمت سوم این سری یعنی خودداری کرد.
کمیته نظارت بر بانکداری بازل یا کمیته بال مرکب است از نمایندگان ارشد بانک‌های مرکزی تعدادی از کشورهای گروه ده است که معمولاً هر سه ماه یک بار توسط بانک تسویه‌های بین‌المللی به عنوان دبیرخانه دائمی آن در شهر بازل سوئیس تشکیل می‌گردد و به همین دلیل به کمیته بازل معروف شده‌است. کمیته بازل دارای قدرت قانونی نیست، ولی اکثر کشورهای عضو آن به‌طور ضمنی موظف به اجرای توصیه‌های آن هستند.
اعضای کمیته عبارتند از آرژانتین، استرالیا، بلژیک، برزیل، کانادا، جمهوری خلق چین، فرانسه، آلمان، هنگ کنگ، هند، اندونزی، ایتالیا، ژاپن، کره جنوبی، لوکزامبورگ، مکزیک، هلند، روسیه، عربستان سعودی، سنگاپور، آفریقای جنوبی، اسپانیا، سوئد، سوئیس، ترکیه، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا.
از مهمترین اقدامات کمیته بازل تهیه و انتشار اصول پایه در نظارت بانکی کارآ و مؤثر و همچنین مقررات مربوط به کفایت سرمایه‌است.
احمد کروبی (زاده ۱۲۷۵ شمسی درروستای اختخوان در گلپایگان، درگذشتهٔ ۱۳۶۳) معروف به شیخ احمد کروبی روحانی شیعه، از زندانیان سیاسی، پدر مهدی کروبی و متولد سال ۱۲۷۵ شمسی (۱۳۱۴ قمری) بود. کروبی برای ادامه تحصیل نزد استادانی نظیر سید ابوالحسن اصفهانی، به نجف عراق رفت و پس از بازگشت به ایران در مناطق غربی کشور به ویژه منطقه الیگودرز به سخنرانی و فعالیت علیه حکومت پهلوی پرداخت. وی از ارادتمندان و تاثیر پذیرفتگان سید محمدتقی غضنفری خوانساری بود. وی چندین بار توسط ساواک دستگیر و زندانی شد و بیش از سه دهه در زندان و تبعید به سر می‌برد.
او به دنبال تظاهرات عده‌ای از طلاب علوم دینی در فیضیه قم در سال ۱۳۴۲ بازداشت گردید
و در روز ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ و سال‌های بعد از آن نیز در شهرهایی نظیر الیگودرز، تهران، قم و دماوند به همراه فرزندش مهدی کروبی از دانشجویان دانشگاه تهران و هم چنین افرادی چون عزت‌الله شاهی به برپایی تظاهرات، سخنرانی، تهیه و پخش اعلامیه‌هایی تحت عنوان قاعده بزرگ اسلام می‌پرداخت و به همین دلیل از سوی ساواک دستگیر و به دو سال تبعید در شهر دماوند محکوم شد. حسینی غفاری دربارهٔ سخنرانی‌های احمد کروبی می‌گوید: «شیخ احمد کروبی هم فرد حر و بی‌باکی بود طرف‌های عصر، سروکله این پیرمرد پیدا می‌شد و با صراحت لهجه عجیبی شروع می‌کرد به افشاگری علیه شاه و برای خود من هم تعجب‌آور بود که این فرد را چرا می‌گذارند آزاد بگردد! البته چند بار به زندان افتاده بود منتها در زندان هم حالت انفعالی نداشت.»روزنامه اعتماد ملی۸۶/۳/۲۷: حماسه ۱۷ خرداد ۱۳۵۴ و نقش آیت‌الله شیخ احمد کروبیروزنامه اعتماد ملی۸۷/۳/۱۳: سوابق موجود در مورد احمد کروبی به روایت ساواک
احمد کروبی بار دیگر در سال ۱۳۵۰ نیز به اتهام اقدام علیه امنیت ملی توسط ساواک بازداشت و به سه ماه حبس تأدیبی محکوم شد. او در زندان با زندانیانی نظیر عزت‌الله شاهی و حسینعلی منتظری نیز هم‌بند بود.
احمد کروبی هم چنین از رهبران اعتراضات ۱۷ خرداد سال ۱۳۵۴ در شهر قم بود و خانه او محل اجتماع مخالفان حکومت پهلوی بود. عبدالکریم عابدینی در مورد نقش احمد کروبی در اعتراضات ۱۷ خرداد می‌گوید: «من خودم یکبار نزد حاج شیخ احمد کروبی که مشغول وضو گرفتن بودند، رفتم و از ایشان پرسیدم: حاج آقا نظر شما دربارهٔ این حرکت چیست؟ ایشان با صراحت گفتند: هر حرکتی که علیه شاه صورت بگیرد ارزشمند است. خب! تصور کنید این جمله کوتاه و به ظاهر معمولی، چقدر در آن شرایط برای روحیه دادن به ما و اعتقاد به مشروعیت حماسه ۱۷ خرداد مؤثر بود. بی‌درنگ برگشتم و این جمله را برای همه نقل کردم.»
محمد کیایی نژاد نیز دربارهٔ اعتراضات ۱۷ خرداد می‌گوید: «پدر آقای شیخ مهدی کروبی هم آنجا بود و طلاب را تحریک می‌کرد و حتی در یک مرحله با شهامت خاصی گفت:اگر احیاناً شما را گرفتند و زیر شکنجه قرار دادند، همه چیز را بیندازید گردن من و مرا به عنوان محرک اصلی معرفی کنید.»روزنامه آفتاب یزد۸۸/۳/۲۰: سید عباس موسوی:عده‌ای می‌خواهند انتقام سیاسی از کروبی بگیرندروزنامه اعتماد ملی۸۶/۳/۲۶: حماسه ۱۷ خرداد ۱۳۵۴ و نقش آیت‌الله شیخ احمد کروبی
احمد کروبی به اعدام‌های ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷ نیز مخالفت کرد و از امامت جمعه الیگودرز استعفا داد. او در رمضان سال ۱۳۶۳ درگذشت. علی خامنه‌ای پس از درگذشت او خطاب به مهدی کروبی گفت: «خبر درگذشت پدر گرامی و بزرگوارتان یک بار دیگر مرا به یاد چهره منور آن پارسا مردی انداخت که در صحنه‌های مختلف، مبارزه، تلاش، حرکت و مجاهدتش را از نزدیک دیده و همواره به ایمان پرشور و صادقانه اش به چشم شیفتگی نگریسته‌ام.»
پس از اعتراضات مردم ایران به نتایج انتخابات ریاست جمهوری (۱۳۸۸) و مخالفت مهدی کروبی فرزند احمد کروبی به نتایج انتخابات، میدان احمد کروبی در شهر الیگودرز نیز تغییر نام پیدا کرد.
کوش‌آداسی یا قوش‌‌آداسی (به ترکی استانبولی: Kuşadası؛ به معنای جزیرهٔ پرنده (قوش) در ۷۱ کیلومتری شهرستان مرکزی استان آیدین و در نوار ساحلی منطقهٔ اژه واقع شده‌است و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی ۵۸٬۶۵۰ نفر و بر اساس برآوردهای سال ۲۰۱۲ میلادی ۷۰٬۱۴۳ نفر جمعیت دارد.
این شهرستان که از شمال با سلجوق و پاموجاک و از جنوب با شبه‌جزیرهٔ دیلک همسایه است. در کانون مراکز مهم گردشگری از جمله ازمیر، افسوس، مریم آنا (خانهٔ مریم)، میلت، دیدیم، پاموک کاله، مارماریس و بودروم قرار دارد. بندر کوش‌آداسی به علت نزدیکی با جزیرۀ یونانی ساموس برای گردشگران که به ترکیه مسافرت می‌کنند، از جذابیت خاصی برخوردار است. از بندر کوش آداسی در ماه‌های بهار و تابستان سفرهای منظم با قایق‌های موتوری به جزیرهٔ یونانی ساموس برگزار می‌شود. قایق‌های تفریحی مدرن که تورهای آبی را برگزار می‌کنند زیبایی خاصی به این بندر بخشیده‌اند. بندر کوش‌آداسی یکی از بنادر مهم منطقه می‌باشد.
شهر افسوس در ۳۰۰۰ پ.م توسط ایونی‌ها در نزدیکی کوش‌آداسی کنونی تأسیس شد. این شهر در سال ۵۴۶ پیش از میلاد به تصرف ایرانیان درآمد. در سال ۲۰۰ پیش از میلاد امپراتوری روم این شهر را به تصرف خود درآورد و بعد از تقسیم امپراتوری رم، امپراتوری رم شرقی بر این شهر تسلط یافت. یک زمین‌لرزه باعث تغییر مسیر رودخانه، آب و هوا و در نتیجه نابودی شهر افسوس در نزدیکی کوشی آداسی گردید و بندر جدیدی با نام یونانی اسکالا نُوا (اسکلهٔ نو) در محل کنونی کوش‌آداسی تأسیس شد و جای بندرگاه افسوس را گرفت. پس از حملهٔ سلطان محمد فاتح، این شهر در سال ۱۴۱۳ توسط امپراتوری عثمانی اداره می‌شد. در دوران سلطنت عثمانی‌ها، اسکالا نوا به ساختمان‌های باشکوه مشهور شد.
کاروانسرای اوکاز محمد پاشا یکی از بناهایی است که در آن می‌توان معماری دوران عثمانی را به وضوح مشاهده نمود.
دروازه قلعه، دیوارها و مساجد و همچنین ارگ قلعه در جزیرهٔ کبوتر، در دورهٔ عثمانی ساخته شده‌است که منعکس‌کنندهٔ سبک معماری دوران است.
پس از جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۹ کوشی‌آداسی مورد تاخت‌وتاز یونانیان قرار گرفت و طی یک مبارزهٔ طولانی در سال ۱۹۲۲ اسکالا نوا بخشی از جمهوری ترکیه شد. پس از نبرد چناق‌قلعه و پیروزی آتاترک، وی به اسکالا نوا آمده و پس از آگاهی از نام یونانی آن به دلیل درگیری‌های ترک‌ها و یونان، نام بندر را بر اساس نام جزیره‌ای در نزدیکی آن به کوش‌آداسی یا جزیرهٔ پرنده تغییر داد.
آب و هوای معتدل این منطقه این اجازه را به ساکنان آن داده بود تا به تولید محصولات کشاورزی مانند زیتون، انگور و انجیر در زمین‌های حاصلخیز اطراف بپردازند.
ترابری عمومی میان این شهر و شهرهای اطراف توسط مینی‌بوس انجام میشود، همچنین سرویس‌های اتوبوس و تاکسی به فرودگاه‌های نزدیک همچون ازمیر و بودروم وجود دارد. آزادراه ۳۱ (Otoyol 31) این بندر را به فرودگاه عدنان مندرس ازمیر متصل می‌کند.
جمعیت اصلی این ناحیه ۶۴٬۳۵۹ نفر است اما در تعطیلات تابستانی جمعیت جزیره به بیش از نیم میلیون نفر می‌رسد و این جمعیت شامل کارمندان هتل، کارگران ساختمانی، رانندگان، کارمندان رستوران ها و ... نیز می‌شود.
آزمون شعله روشی در شیمی است که برای شناسایی حضور یون فلزی خاص در یک ترکیب از آن استفاده می‌شود.
لایهٔ ظرفیت هر یون فلزی پر است. وقتی یون فلز در معرض گرما قرار می‌گیرد، الکترون‌های لایهٔ ظرفیت انرژی می‌گیرند و به لایه‌های بالاتر می‌روند. از آنجا که حضور الکترون در لایه‌های بالاتر ناپایدار است، این الکترونها بلافاصله به سطح انرژی پیشین و لایهٔ قبلی بازمی‌گردند و انرژی خود را که از دست می‌دهند به صورت نور منتشر می‌کنند. رنگ این نور متناسب با میزان انرژی ای است که الکترون در جهش به سطح انرژی پایین‌تر از دست داده است.flame tests
رنگ شعله ی برخی از فلزها در زیر نوشته شده است
گروه ده یا جی-ده مشتمل از اعضای صندوق بین‌المللی پول (بلژیک، کانادا، فرانسه، ایتالیا، ژاپن، هلند، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا) و بانک مرکزی دو کشور آلمان و سوئد است و در سال ۱۹۶۲ بنا نهاده شد، که این کشورها قبول کردند تا منابع صندوق بین‌المللی پول را تأمین کنند.
بانک پرداخت‌های بین‌المللی، کمیسیون اروپا، صندوق بین‌المللی پول و سازمان همکاری اقتصادی و توسعه به‌طور رسمی بر روی جی-ده نظارت دارند.
بانک تسویه حساب‌های بین‌المللی سازمانی بین‌الملی که همکاری و مشارکت‌های پولی و مالی را تقویت می‌نماید و به عنوان یک بانک به بانک‌های مرکزی، خدمات می‌دهد. این نهاد در ۱۷ مه ۱۹۳۰ میلادی تأسیس گردید و بدین روی قدیمی‌ترین سازمان مالی بین‌المللی جهان به شمار می‌رود. از آنجا که مشتریان بانک تسویه بین‌المللی را بانک‌های مرکزی کشورها و سازمان‌های بین‌المللی تشکیل می‌دهند، این نهاد از افراد و شرکت‌های خصوصی سپرده نمی‌گیرد و به آنها خدمت‌رسانی مالی نمی‌کند.
بانک مرکزی ۵۹ کشور عضو این بانک هستند:
دالان گدازه مجراهای طبیعی هستند که گدازه‌های آتشفشانی از خود به جا می‌گذارند. گزارش شده‌است که دالان‌های گدازه در ماه هم وجود دارند.
دالان گدازه گونه‌ای از غار گدازه‌ای است که در اثر تشکیل پوستهٔ سخت و پیوستهٔ در بالای جریان گدازه با لزجت کم به وجود آمده‌است.
این سریال در یک سالن زیبایی اتفاق می‌افتد که در اصل یک آرایشگاه مردانه مدل بالا بود، اما آرماندو مالک آرایشگاه به طور ناگهانی فوت می‌کند و از خود دو فرزند، همسر، کوهی از بدهی و یک معشوقه باردار که از کشور آلبانی است، به جا می‌گذارد. این یک تراژدی واقعی برای خانواده اش و آن معشوقه آلبانی اش بود. با این وجود بیوه او آنا، با شجاعت و ریسک بسیار آرایشگاه را به یک سالن زیبایی زنان تبدیل می‌کند، که برای فقیر و ثروتمند یکسان بود. داستان زندگی شخصیت‌هایی که یا در سالن کار می‌کنند یا به صورت مکرر به آنجا می‌روند را به تصویر می‌کشد. زنان در حین انتظار برای درست کردن موهای خود با یکدیگر مقابله می‌کنند و به هم اعتماد می‌کنند. این دنیای آنهاست و آنها در آنجا احساس آرامش و راحتی می‌کنند. ما اینچنین زندگی زنان مختلف را می‌بینیم: آنا مالک آرایشگاه، فرانچسکا حسابدار و دوست او، ویکی شیفته یک تاجر مشکوک و دوسکا زن جوانی که توسط شوهر آنا حامله شده بود و نهایت آنا که بی گناه بود توسط یکی از دوستانش کشته می‌شود و دیگران به خوشبختی می‌رسند.
یقه سفید عنوان یک سریال تلویزیونی در آمریکا است که از شبکه یو اس ای نتورک پخش شده است.
خالق این مجموعه جف استین می‌باشد و در آن مت بامر در نقش نیل کفری به هنر نمایی می‌پردازد. قسمت اول این سریال در ۲۳ اکتبر سال ۲۰۰۹ میلادی پخش شد و سپس فصل‌های بعدی سریال در سال ۲۰۱۰ میلادی به نمایش درآمد. فصل چهارم این سریال در اوت ۲۰۱۱ میلادی شروع به پخش شده است.
نیل کفری، دزد، قاچاقچی و جاعل آثار هنری و فردی بسیار باهوش است که پس از سه سال بازی موش و گربه با پلیس دستگیر می‌شود. نیل دوباره از زندان فرار می‌کند و بازرس ویژه‌ای که او را دستگیر کرده بود از انگیزهٔ فرار او مطلع شده و او را دوباره دستگیر می‌کند. انگیزهٔ نیل از فرار دوست دخترش می‌باشد که از او جدا می‌شود و نیل برای این که آزاد باشد و بتواند دوست دخترش را که نشانی از او نیست پیدا کند، به مامور بازداشت کنندهٔ خود پیشنهاد می‌دهد که با پلیس همکاری کند تا معماهای خود را حل کند به شرط اینکه آزادی مشروط داشته باشد.
یقه سفید در 6 فصل ارائه شد .پایان فیلم همچنان باز باقی ماند و دوستداران این سریال همچنان منتظر ادامه سریال هستند.
دستگاه آپولو یکی از ابداعات سازمان ساواک در دوران پهلوی برای شکنجه زندانیان بود که به گفته عزت شاهی از سال ۱۳۵۲ مورد استفاده قرار می‌گرفت. نام این دستگاه از کپسول فضایی سازمان هوا فضای آمریکا ناسا که برای اعزام فضانوردان استفاده می‌شد، گرفته شده بود. به نوشته فردوست این روش شکنجه یکی از روشهای مدرن شکنجه بود که پس از واقعه سیاهکل و اعزام بازجویان ساواک به خارج از کشور برای آموزش شکنجه ابداع گردید.https://publishing.cdlib.org/ucpressebooks/view?docId=ft3s2005jq&chunk.id=d0e5364&toc.depth=1&toc.id=d0e4549https://www.washingtonpost.com/archive/politics/1979/12/13/savak-jails-stark-reminder-of-shahs-rule/b2b37be2-356a-43e2-ba68-dd474e9023b0/https://books.google.com/books?id=AgKiDwAAQBAJ&lpg=PA127&ots=qzG1pFU4-c&dq=apollo%20%2B%20savak&pg=PA127#v=onepage&q=apollo%20+%20savak&f=falsehttps://www.jstor.org/stable/4284489?seq=1Ervand Abrahamian, Tortured Confessions (University of California Press, 1999), p. 106.
این دستگاه شامل یک صندلی فلزی بود که دست و پای زندانی را روی آن با گیره ثابت نگه می‌داشتند و کلاه خودی آهنی که بر روی سر وی قرار می‌گرفت. سپس زندانی به‌طور همزمان با شوک برقی، شلاق زدن به بدن، سوزاندن با فندک و سیگار، کشیدن ناخن‌ها و… مورد شکنجه قرار می‌گرفت. همچنین کلاه خود آهنی سبب می‌شد تا فریاد زندانی زیر شکنجه با شدت بیشتر بر گوش و سر وی وارد شده و زجر وی را بیشتر کند. تعداد زیادی از زندانیان ساواک در زندان کمیته مشترک ضد خرابکاری این شکنجه وحشتناک را تجربه کرده بودند.
آرشیو مرکز اسناد انقلاب اسلامی دستگاه را اینچنین معرفی کرده: «مجموعه‌ای از چند دستگاه فلزی بود که در اتاق تمشیت (اتاق شکنجه) قرار داشت و نحوه استفاده از آن چنین بود که متهم را روی تخت فلزی می‌خواباندند، سپس با استفاده از گیره‌هایی که روی دسته‌های تخت قرار داشت، دست‌ها و پاهای او را می‌بستند و به وسیله دستگیره‌ای که روی دستگاه وجود داشت، پاهای متهم را به سمت بالا می‌آوردند تا کف پاها رو به بالا قرار گیرد. " کلاه خود " فلزی را که از سقف آویزان بود، به سمت پایین می‌کشیدند تا سر و شانه‌های متهم را بپوشاند .»
مرضیه حدیدچی از زندانیان ساواک دربارهٔ این دستگاه می‌گوید:
مرتضی نبوی، عزت شاهی از جمله زندانیانی بودند که این دستگاه را تجربه کردند. وی در اینباره می‌گوید: «یکی دیگر از شکنجه‌های سخت و وحشتناک، آپولو بود که تقریباً از سال ۵۲ در ساختمان اصلی کمیته مورد استفاده قرار می‌گرفت. وقتی کسی را به آن می‌بستند، سردردی به او دست می‌داد که اعصاب و روانش را خراب می‌کرد، و به هم می‌ریخت.»
یکی دیگر از شکنجه شدگان درباره این دستگاه می‌گوید :
در قسمت نهم از مجموعه تلوزیونی زیر خاکی پژمان جمشیدی در نقش فریبرز (فردی که بدنبال زیر خاکی است اما اشتباهاً بعنوان یک مبارز مخالف پهلوی توسط ساواک دستگیر می‌گردد) توسط دستگاه آپلو شکنجه می‌شود.http://www.aparat.com/v/fK54z?t=1621
محسن مخملباف که خود سابقه بازجویی در ساواک را دارد در داستان جراحی روح به این دستگاه در کنار سایر روشهای شکنجه ساواک اشاره می‌کند.
در سال ۲۰۱۵ مستندی ساخته Lewis Saunders و John Duncan که در جشنواره Lausanne Underground Film and Music Festival ارایه شد که به معرفی کارکرد وسیله شکنجه ساواک می‌پرداخت.
واحد ضد مافیا نام یک مجموعه تلویزیونی ایتالیایی‌ست که از شبکه فارسی ۱ پخش می‌شود.
پس از دستگیری آخرین پدر خوانده، شهر پالرمو اکنون گرفتار یک جنگ پنهان میان خانواده‌های مافیا بر سر رهبری کوستا نوسترا شده‌است.
از کلودیا مارس رئیس پلیس درخواست می‌شود تا به سپاه ویژه ضد مافیا به ریاست استفانو لاوریا بپیوندد.
رزی آباتهٔ جوان که عضو قدیمی‌ترین خانواده مافیایی می‌باشد، پس از اقامت طولانی مدت خود در آمریکا برای انجام مراسم عروس اش به پالرمو بازمی‌گردد.
پس از ترور بی رحمانه لاوریا، واحد ضد مافیا به تدریج به فعالیت‌های خانواده مافیا همانند اهداف و معامله‌های آن‌ها پی می‌برد. اما دوره نوشتن بر روی کاغذ و دست به دست کردن آن گذشته‌است.
حالا دوره نوارهای تلفن، پیام‌های رمزگذاری شده، ماهواره‌ها و جاسوسی‌های پیچیده‌است. واحد ضد مافیا در می‌یابد که این یک جنگ طولانی است که از درون نیز می‌تواند خطرناک باشد.
دلفین رودخانه‌ای گنگ و ایندوس گونه‌ای دلفین است که در آب‌های شیرین هند و پاکستان زندگی می‌کند. این گونه عضوی از خانواده روددلفین‌واران است که به دو زیرگونه در رودخانه گنگ و ایندوس (سند) تقسیم می‌شود. دلفین گنگ اغلب در رودخانه‌های گنگ و براهماپوترا و شاخه‌های آن در بنگلادش و هند و نپال زندگی می‌کند، حال آنکه دلفین ایندوس در رود سند در پاکستان و دو شاخه دیگر آن یافت می‌شود. دلفین رودخانه گنگ از سوی دولت هند جانوری آبزی ملی لقب گرفته است.
در میان سال‌های دهه ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۸، دلفین‌های رودخانه‌های گنگ و سند دو گونه متفاوت در نظر گرفته می‌شدند؛ با این حال در سال ۱۹۹۸، پس از بررسی‌های فیلوژنتیک ملکولی، آن‌ها زیرگونه‌هایی از یک گونه شناخته شدند. هم‌اکنون دو زیرگونه دلفین گنگ ("Platanista gangetica gangetica ") و دلفین ایندوس یا سند ("Platanista gangetica minor") از سرده کوردلفین‌ها در نظر گرفته می‌شوند. از دیگر نام‌های این دلفین می‌توان به دلفین رودخانه‌ای کور و دلفین جنوب آسیا اشاره کرد.
دلفین‌های رودخانه‌ای گنگ و ایندوس دارای پوزه‌ای دراز هستند که مشخصه‌ی دلفین‌های رودخانه‌ای است. دندان‌های فک بالایی و پایینی این دلفین حتا هنگامی که دهان بسته باشد تشخیص‌پذیرند. دندان دلفین‌های جوان باریک و انحنادار هستند و طولشان به ۲٫۵ سانتی‌متر می‌رسد، اما با افزایش سن دندان‌ها شکل گرد و استخوانی پیدا می‌کنند. این دلفین عدسی چشم ندارد و به نظر نابینا می‌آید، اگرچه می‌تواند تراکم نور و جهت آن را تشخیص دهد. حرکت و پیدا کردن طعمه توسط پژواک‌یابی انجام می‌شود.
به جهت آنکه آن‌ها بر پهلوهای خود شنا می‌کنند، در میان آب‌بازان منحصر به فرد هستند. بدن به رنگ قهوه‌ای است. این دلفین به جای باله پشتی تنها یک زایده مثلثی‌شکل دارد. باله‌های کناری و باله دمی لاغر اما، به نسبت طول بدن، بلند هستند. طول بدن در نرها میان ۲-۲٫۲ متر و ۲٫۴-۲٫۶ متر در ماده‌ها است. بیشترین طول عمر ثبت شده برای یک دلفین گنگ و ایندوس ۲۸ سال بوده است.
آسپیراسیون ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
طاهره سجادی (زاده:۱۳۲۱ تهران) یکی از فعالان سیاسی و زندانیان سیاسی مسلمان در دوران حکومت پهلوی است که پس از مدتها بازجویی و شکنجه در کمیته مشترک ضد خرابکاری به ۱۵ سال حبس محکوم گردید. وی پیرامون پرونده ترور آمریکایی‌ها دستگیر گردیده بود.http://www.farsnews.ir/newstext.php?nn=13941110000614
او خاطراتش را در کتاب «خورشیدواره» منتشر نموده‌است.http://www.oral-history.ir/show.php?page=post&id=1924 نام این کتاب برگرفته از شعری‌است که که او آن‌را بر روی سلول زندان خوانده بود:
"این ذره ذره گرمی خورشیدواره‌ها"
"یک روز بی‌گمان"
"سرمی‌زند ز جائی و خورشید می‌شود."
همچنین، فرزند او «مجتبی» در جنگ ایران و عراق داوطلبانه شرکت‌نمود و در سن ۱۷ سالگی کشته‌شد.
آسپیراسیون ریوی (یا به اختصار آسپیراسیون) به معنی ورود هرنوع مایع، ترشحات مانند بزاق دهان، خلط و جسم صُلب توسط دم ریوی به درون مجرای تنفسی تعریف می‌گردد.فرهنگ اصطلاحات پزشکی "دورلند"
این مواد می‌توانند شامل شیر مادر درهنگام تغذیه نوزاد، استفراغ در فرد بیهوش، آب در فرد غرق شده یا یک شیء کوچک (مثل دانه عدس) باشد که به درون سیستم تنفسی مکیده شود.
آسپیراسیون بخودی خود خطر مرگ را بدنبال ندارد بلکه پیامد آن در درجه اول خفگی ناشی از نبود یا کمبود اکسیژن (هیپوکسی) و در درجه دوم عفونت‌های ریوی تهدیدکننده است.
عوامل خطرزا در ایجاد آسپیراسیون ریوی، شامل شرایطی است که کاهش سطح هوشیاری را بدنبال داشته باشد. از مهمترین این شرایط می‌توان به آسیب‌های مغزی، مسمومیت با الکل، اووردوز (مصرف بیش‌ازحد) در مواد مخدر یا دارو و بیهوشی جنرال نام برد. همچنین کاهش رفلکس در اسفنکتر فوقانی مری و اسفنکتر تحتانی مری- معده و همچنین چاقی و بارداری می‌تواند خطر ابتلا به آسپیراسیون در افراد نیمه هوشیار را افزایش دهد. از دیگر عوامل خطرزا می‌توان به سوند بینی-معده (جهت تغذیه) و لوله‌گذاری تراشه نیز اشاره کرد.دانشگاه علوم‌پزشکی مشهد: آسپیراسیون جسم خارجی دانشگاه علوم پزشکی تهران:بررسی بروز پنومونی بیمارستانی ناشی از آسپیراسیون
علائمی پنومونی ( سینه‌پهلو ) ناشی از آسپیراسون تا حدودی میتواند به نوع عامل ایجاد کننده ( نوع میکرو ارگانیسم) مرتبط باشد اما به طور کلی شامل علائم زیر است
عمومی ترین علامت پونومونی آسپیراسون بی حالی ، تعرق شبانه و تنگی نفس است. در موارد مزمن این بیماری کم خونی نیز مشاهده میشود.
مهدی غیوران از بنیانگذاران مدرسه رفاه همچنین از فعالان سیاسی مسلمان، و زندانیان سیاسی در دوران حکومت پهلوی بود. وی در جریان ترور رضا زندی پور رئیس کمیته مشترک ضد خرابکاری همکاری داشت و چندی بعد به همراه همسرش (طاهره سجادی) دستگیر و تحت شکنجه‌های شدید قرار گرفت. وی بر اثر شکنجه ۴ ماه در حال اغما بوده و مدتی فلج شد. وی از یاران محمدعلی رجائی بوده است.
آرش از شکنجه گران برجسته ساواک که متهم به مشارکت در شکنجه وی بود در اعترافات خود گفت: «من با توکاری ندارم. تقصیر رژیم بود که تو آن طوری عمل بکنی و من از تو دلگیر نیستم. بعد از رفتن ایشان زار زار گریه کردم و گفتم آنها انسانند یا ما ؟! و من واقعاً شرمنده ایشان هستم.»
بیوپسی آسپیراسیون در پزشکی به‌معنی نمونه برداری از یک بافت یا توده درون بدن توسط وارد کردن یک سوزن به درون بدن بیمار و مکش مقداری از توده یا سلول‌های بافتی بدرون سوزن برای انجام آزمایش است.
مهمترین مورد استفاده این روش برای نمونه برداری از مغز استخوان می‌باشد.
دانشگاه علوم‌پزشکی استان فارس: آسپیراسیون مغزاستخوان
اومه‌بوشی‌ نام یکی از انواع تسوکه‌مونو (انواع ترشی‌ها و شورها) در آشپزی ژاپنی است. برای تهیهٔ آن آلو را نخست نمک سود کرده و به‌طور طبیعی خشک می‌کنند. اومه‌بوشی معمولاً در تهیهٔ بنتو و اونیگیری بکار می‌رود. در صورتی که آلو فقط نمک سود شود و پس از آن خشک نشود به آن اومه‌تسوکه گفته می‌شود.
زمان درست کردن اومه بوشی در ماه ژوئن و هنگام رسیدن آلو است که پس از بخارپز کردن آلو آن را نمک زده و سه روز در مقابل آفتاب خشک می‌کنند. اومه‌بوشی آماده شده ۲۰ درصد وزنشان را نمک تشکیل می‌دهد. هر چه مقدار نمک کمتر باشد مدت حفظ اومه کمتر است. اومه‌بوشی‌هایی که با برگ شین به رنگ قرمز در می‌آیند را شیسواومه می‌گویند. اومه‌بوشی‌هایی که با کونبو (یک نوع جلبک دریایی) مزه داده شده‌اند، کونبواومه نام دارند. از کاتسواوبوشی و عسل نیز برای مزه دادن استفاده می‌شود. اومه‌بوشی یکی از غذاهای ملی ژاپن به‌شمار می‌آید.
تسوکه‌مونو به‌طورکلی به انواع ترشیجات و شورها در آشپزی ژاپنی گفته می‌شود. در تهیهٔ تسوکه‌مونو، انواع مختلف موادغذایی و موادی مانند نمک، سرکه، برن، سس سویا، ساکه‌کاسو، یوشی که خاصیت بالا برندن فشار اسمزی و کاهش پ‌هاش را دارند یا خاصیت مسدود کردن ورود هوا به موادغذایی را دارا هستند، به همراه یکدیگر بکار می‌روند. تبدیل موادغذایی به تسوکه‌مونو یکی از روش‌های نگهداری غذا به‌شمار می‌رود. بسته به نوع تسوکه‌مونو عمل تخمیر با اسید لاکتیک صورت گرفته و منجر به ذخیره‌سازی و ثبات طعم و مزه موادغذایی می‌شود. در اثر عمل تخمیر صاعد شدن بوی مخصوص از تسوکه‌مونو بسیار شایع است و به زبان ژاپنی مواد معطر هم خوانده می‌شوند. از انواع معروف تسوکه‌مونو می‌توان به اومه‌بوشی در ژاپن و کیمچی غذای سنتی کشور کره و زا سای (Zha cai) از کشور چین نام برد.
فیزیولوگوس کتابی است آموزشی (معرفة الحیوان، جانورشناسی) نوشته یا تألیفی به زبان یونانی از نویسنده‌ای ناشناخته در اسکندریه که معمولأ کسانی که در آن شباهت‌هائی به نوشته‌های کلمنت اسکندریه می‌دیدند که خود اذعان داشته که کتاب را دیده‌است، آن را از سال دوم پیش از میلاد می‌دانند. هرچند آلن اسکات آن را از پایان سده سوم یا آغاز سده چهارم میلادی می‌داند.
فیزیولوگوس شرح حیوانات، پرندگان و موجودات افسانه‌ای و گه‌گاه سنگ‌ها و گیاهان است که مطالب اخلاقی را نیز در خود جای داده‌است. پس از شرح هر حیوان حکایتی می‌آید تا کیفیات اخلاقی و نمادین حیوان را بدست دهد. دست نوشته‌های این کتاب اغلب چنان مصور شده که گاه پهلو به افراط می‌زند. دور و بر سال ۷۰۰ میلادی نخست به لاتین، اتیوپیائی (گِعِز)آثاری به زبان گِعِز یا جِعِز حبشی کهن یا به زبان اَمهَری زبان رسمی کنونی اتیوپی. کهن‌ترین آثار ادبی موجود به زبان گعز ترجمه نوشته‌های دینی از زبان یونانی است. از سده تا ۳م، دوره‌ای که اتیوپی با آشوب‌های سیاسی همراه بود، فعالیت ادبی تازه‌ای صورت نگرفت؛ اما در ۲۷۰م/ ۶۸ق، پربارترین عصر ادبیات گعز آغاز شد که این بار ویژگی آن ترجمه از زبان عربی بود و بیشتر رنگ و بوی دینی داشت. جالب‌ترین اثری که در آغاز این دوره پدیدار شد، آمیزه‌ای از اسطوره، تمثیل و مکاشفه بود، موضوع اصلی آن تولد مِنِلیک، فرزند ملکه سبا و سلیمان نبی است که بنیان‌گذار پادشاهی اتیوپی به‌شمار می‌آید. به نقل از: دائرةالمعارف بزرگ اسلامی و سُریانی و زان پس به بسیاری زبان‌های اروپا و خاور میانه برگردانده شد و بسیاری نسخه‌های مُذَهَّب آن که یک نمونه‌اش فیزیولوگوس برن The Bern Physiologus باشد به دست امروزیان رسیده‌است. تأثیر فیزیولوگوس بر ایده‌های مربوط به «معنی» حیوانات به درازای یک هزاره در اروپا بر جای ماند.
این کتاب نیای بسیاری از معرفةالحیوان‌ها(Bestiaries (books of beasts بوده‌است. ادبیات شعری قرون وسطی آکنده از گریزهائی است که ریشه در همین ایده فیزیولوگوس دارند، ضمن اینکه این کتاب تأثیری شگرف بر نمادهای هنر دینی سده‌های میانه گذارد: نمادهائی چون سمندری که از خاکستر خویش سر برمی‌آورد و پلیکانی که خون خویش به جوجه‌هایش می‌دهد هنوز هم بس شناخته‌اند.
بنتو به خوراک قابل حمل در آشپزی ژاپنی گفته می‌شود. بنتوها به دو گروه بزرگ تهیه شده در منزل و گروه عرضه شده در بازار تقسیم می‌شوند. در کشور ژاپن تاریخ تهیهٔ بنتو به دوران باستان بازمی‌گردد. می‌توان ادعا کرد که از نظر گستردگی و تنوع، غذاهای قابل حمل ژاپنی در مقایسه با کشورهای دیگر بی‌نظیر هستند. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های بنتوی ژاپنی بکاربردن غذاهایی است که صرف آن‌ها به صورت سرد نیز مطبوع و خوشمزه باشد. بنتوی سنتی ژاپن معمولاً از گوهان (برنج پختهٔ ژاپنی)، انواع ماهی، گوشت (جانوران غیر دریایی)، و اوکازو (انواع غذاهایی که با برنج مصرف می‌شوند.) و همچنین ترشی‌جاتی مثل اومه‌بوشی و تسوکه‌مونو (ترشی) تشکیل می‌شود. همچنین اونیگیری و ایناری‌زوشی (یک نوع سوشی) نیز به عنوان بنتو بکار رفته و در بین مردم بسیار محبوب هستند.
طایفه عنوان فیلمی فرانسوی در ژانر وحشت است که توسط بنجامین روشر و یانیک دهن کارگردانی و در ۲۸ آگوست سال ۲۰۰۹ در فرانسه توزیع گردید.
نبرد دراز مدت و خونبار دو طایفه، به کشتارهای عظیمی ختم شده است. گروه شکست خورده در پی انتقام خون عزیزان خود، شبانه به مقر دشمن حمله می کنند و چند تن از آنان را می‌کشند اما در پی یک غفلت، ورق برگشته و اسیر دشمن می‌شوند. آنها در یک قدمی مرگ هستند که ناگهان خود را در برابر لشکری از زامبی‌ها می‌بینند. چندین تن از هر دو گروه در برابر حملات زامبی ها کشته می‌شوند. سرانجام هر دو طایفه تصمیم می‌گیرند تا برای مدتی آتش بس کرده و در برابر زامبی‌های خون آشام باهم متحد شوند. در کشمکش و نبرد با زامبی‌ها، میان سردسته هر دو گروه دوستی ایجاد می‌شود. اما در این میان، یک نفر قسم خورده است تا به هر طریق انتقام خود را بگیرد ...
ژان-پیر مارتینز
کلود پرون
دویودویو ماستا
اریک ابویانی
جو پرستیا
بوکی اسشایلر
کارگردانان : بنجامین راچل و یانیک داهن
تهیه‌کننده : رافائل راچر
موسیقی : کریستوفر لینیترز
فیلمبردار : جولین میوریسی
تدوین : دیمیتی آماد
مدت زمان فیلم : ۹۶ دقیقه / رنگی
زبان فیلم : فرانسوی
توزیع در فرانسه : ۲۰۰۹
توزیع در امریکا : ۲۰۱۰
دلفین رودخانه‌ای چین یا بایجی (به چینی: 白鱀豚) گونه‌ای دلفین آب شیرین بود که تنها در رودخانه یانگ تسه در چین یافت می‌شد. این دلفین که در چین با نام «ایزدبانوی یانگ تسه» (در چینی سنتی: 长江女神، در چینی ساده‌شده: 長江女神) یاد می‌شد، با نام‌های دلفین رودخانه یانگ تسه و دلفین باله‌سفید و دلفین یانگ تسه نیز خوانده می‌شد. نام دو جمله‌ای این گونه ("Lipotes vexillifer") برگرفته از دو واژهٔ لاتین "Lipotes" به معنای جامانده و "vexillifer" به معنای پرچمدار آمده‌است.
جمعیت دلفین رودخانه‌ای چین در پی دهه‌های گذشته که رشد اقتصادی چین باعث افزایش بیش از حد بهره‌گیری از آب رودخانه‌ها به منظور ماهی‌گیری و ترابری و به دست آوردن برق شد، کاهش چشم‌گیری پیدا کرد. تلاش‌هایی برای حفاظت از این گونه در حیات وحش انجام شد، با این حال در بررسی میدانی سال ۲۰۰۶، هیچ نمونه‌ای از این دلفین در رودخانه یانگ تسه پیدا نشد. متخصصان در آن سال باییجی را در عمل منقرض اعلام کردند.
نابودی این گونه دلفین نخستین نمونه از انقراض عضوی از آب‌بازسانان به دلیل فعالیت‌های انسانی بوده‌است.
با آنکه در ماه اوت سال ۲۰۰۷ مردی با دوربین خود از حرکت جانوری سفید رنگ در آب رودخانه یانگ تسه فیلم‌برداری کرد و یکی از اعضای آکادمی علوم چین امکان بایجی (baiji) بودن جانور دیده شده در این فیلم را تصدیق کرد، دیده شدن یک یا تعداد بسیار کمی نمونه (به احتمال زیاد با سن بالا) از جانوری در عمل منقرض، احتمال بازگشت آن را قوی نمی‌کند. واپسین نمونه دلفین رودخانه‌ای دیده شده در حیات وحش مربوط به سال ۲۰۰۲ بود.
از لحاظ تاریخی دلفین رودخانه‌ای چین در گستره‌ای به طول ۱٬۷۰۰ کیلومتر از حوزه آبخیزی میانه و پایین رودخانه یانگ تسه، که از ییچانگ آغاز می‌شد و تا دهانه این رود در شانگهای ادامه می‌یافت، زندگی می‌کرد. این حوزه به دلیل فعالیت‌های سدسازی کاهش زیادی پیدا کرده‌است. تخمین زده می‌شود که نزدیک ۱۲٪ کل جمعیت جهان در کنار این رودخانه زندگی و کار می‌کنند و این فشار بسیاری به این رودخانه وارد می‌کند. ساخته شدن سد سه‌دره و دیگر سدهای کوچکتر از آن باعث نابودی قلمرو این دلفین شد.
با آن که در دهه ۱۹۵۰ میلادی تعداد این دلفین‌ها ۶٬۰۰۰ عدد تخمین زده می‌شد، فعالیت‌های انسانی در طی پنج دهه پس از آن باعث کاهش شدید تعداد آن‌ها شد. طبق بررسی اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست، در پی شکار این جانور در میان سال‌های یک گام بزرگ به جلو، ماهیگیری با بهره‌گیری از برق، گیر افتادن در تورهای ماهیگری، برخورد با قایق‌ها و کشتی‌ها، از میان رفتن قلمرو، آلودگی از عوامل نابودی و انقراض این گونه بوده‌اند. در دوران یک گام بزرگ به جلو به دلیل نابودی باورهای سنتی که به این جانور احترام می‌گذاشتند، این جاندار به منظور بهره‌گیری از گوشت و پوستش شکار می‌شد و به این دلیل به سرعت کمیاب گشت.
در سال ۱۹۹۴ عملیات ساخت سد سه‌دره آغاز شد. دو سال پس آن در ۱۹۹۶، سازمان IUCN این دلفین را در فهرست جانداران در معرض انقراض گذارد. در بررسی سال ۱۹۹۷ تعداد کمتر از ۵۰ عدد باقی‌مانده از این گونه تخمین زده شدند (تنها ۱۳ عدد در بررسی دیده شدند). یک سال بعد در ۱۹۹۸ تنها ۷ دلفین زنده دیده شدند. با آغاز آبگیری دریاچه پشت سد سه‌دره در ۲۰۰۳، تنها یک سال طول کشید تا واپسین نمونه باییجی دیده شده در حیات وحش در ۲۰۰۴ گزارش شود. از آن سال به بعد این گونه به عنوان گونه‌ای منقرض در نظر گرفته شد. گزارش انقراض این دلفین در سال ۲۰۰۷ در مجله "Biology Letters" به چاپ رسید.
تمندر یک روستا در ایران است که در شهرستان گلبهار استان خراسان رضوی واقع شده‌است. تمندر ۳۱ نفر جمعیت دارد.
این روستا در دهستان بیزکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱ نفر (۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
جرج الوود اسمیت (زادهٔ ۱۰ مه ۱۹۳۰، در نیویورک) دانشمند آمریکایی فیزیک کاربردی است و یکی از کسانی است که در ساخت دستگاه جفت کننده بار نقش داشته‌است.
در سال ۲۰۰۹ یک چهارم از جایزهٔ نوبل فیزیک به اسمیت تعلق گرفت. وی به دلیل همکاری در ساخت مدارهای نیمه‌هادی تصویری یا حس‌گر CCD این جایزه را دریافت کرد..
اسمیت نخست در نیروی دریایی آمریکا خدمت می‌کرد او در سال ۱۹۵۵ مدرک لیسانس خود را از دانشگاه پنسیلوانیا و در سال ۱۹۵۹ مدرک دکتری خود را از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد درحالی که پایان‌نامهٔ او تنها سه صفحه بود.
او از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۸۶ در آزمایشگاه‌های بل کار کرد و در آنجا بود که به تحقیق دربارهٔ لیزرهای نو و ابزارهای نیمه هادی پرداخت. او در طول مدت تحقیقاتش توانست بسیاری از جایزه‌های علمی را از آن خود کند..
در سال ۱۹۶۹ اسمیت و ویلارد بویل دستگاه جفت کننده بار یا CCD را ساختند و برای آن در سال ۱۹۷۳، نشان افتخار استوارت بالانتین مؤسسه فرانکلین، در سال ۱۹۷۴ جایزهٔ IEEE یادبود موریس ان لیبمن، در سال ۲۰۰۶ جایزهٔ چارلز استارک دریپر و در سال ۲۰۰۹ جایزهٔ نوبل فیزیک را دریافت کردند.
رضا رشیدپور (زادهٔ ۱۹ مرداد ۱۳۵۷ در تهران)، مجری، تهیه‌کننده، کارگردان و بازیگر اهل ایران است.
رضا رشیدپور سابقه مجری‌گری در چند برنامهٔ تلویزیونی در شبکه پنج را بر عهده داشت که بعضی از آن‌ها توقیف شدند.مردان حاشیه ساز صفحه نخست: سالنامه: تلویزیون، دوشنبه، ۲۶ اسفند ۱۳۸۷ - شماره ۱۹۱۱۳
رشیدپور در سال ۱۳۹۱ اقدام به تهیه ویدیوهای انتقادی و نشر آن‌ها از طریق سایت فیس‌بوک یا یوتیوب کرد. در ۱ تیر ۱۳۹۲ محمد رویانیان مدیرعامل پرسپولیس اعلام نمود تلویزیون جهانی پرسپولیس با مجری‌گری رضا رشیدپور افتتاح خواهد شد.
برنامه "«دید در شب»" او از طریق آپارات منتشر شد. «دید در شب»، برنامه‌ای گفت‌وگو محور بود که رشیدپور در این برنامه، با دعوت از چهره‌های سرشناس، در گفت‌وگویی چالشی دربارهٔ حواشی مهم زندگی این افراد سؤال می‌پرسد. محمدجواد ظریف، اکبر عبدی، شیلا خداداد، امیر تتلو، حمید رسایی، شهرام جزایری، رضا کیانیان، مصطفی کواکبیان، حسین پاکدل، محمد صادق خرازی، سحر قریشی، بهاره افشاری و سیروان خسروی جزو مهمانان این برنامه بودند. علی‌اکبر جوانفکر مشاور احمدی‌نژاد هم جزء میهمانان این برنامه بود که به علت مخالفت مقامات مسئول ذیربط اجازه انتشار نیافت.
او مجری برنامه "«شب شما به خیر»" در شبکهٔ ماهواره‌ای ایرانیان نیز بود.
از ۱۵ اردیبهشت ۱۳۸۷ از شبکه تهران برنامه‌ای تحت عنوان "«مثلث شیشه‌ای»" با اجرای رشیدپور آغاز به کار نمود. در حالی که ۳۵ قسمت از این برنامه گذشته بود، ناگهان پخش آن متوقف شد، همان موقع عده‌ای دلیل این کار را نماد برنامه مثلث شیشه‌ای و شبیه بودن آن به نماد فراماسونرها دانستند. البته صحبت‌های مهمانان برنامه روی آنتن زنده هم مزید بر علت شد و باعث شد که وی از صداوسیما خداحافظی کند. پس از ۵ سال ممنوع‌التصویری در صداوسیما، او در خرداد ۱۳۹۲ اجرای برنامه‌های حسن روحانی کاندید وقت ریاست جمهوری را بر عهده گرفت و پس از پیروزی حسن روحانی، از ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۳، رشیدپور رسماً دوباره به تلویزیون دولتی ایران برگشت و برنامهٔ طنز "«عینک آفتابی»" را در شبکه نسیم اجرا نمود. بازگشت وی واکنش‌هایی را در پی داشت. در اردیبهشت ۱۳۹۳ روزنامه کیهان وابسته به حاکمیت، چنین نوشت: «برنامهٔ عینک آفتابی که از هفتهٔ گذشته توسط یک مجری پرحاشیه روی آنتن شبکهٔ نسیم رفته‌است، در حرکتی قابل تأمل و مغایر با عرف جامعه، به تبلیغ فرهنگ و منش میلیونرها همت کرده‌است!» در پاییز ۱۳۹۳ تولید این برنامه متوقف شد. از اوایل اردیبهشت ۱۳۹۵ رشیدپور اجرای برنامهٔ "«حالا خورشید»" از شبکه ۳ را آغاز نمود.
وی سال ۱۳۹۶ در جریان سی و ششمین جشنواره فیلم فجر مجری برنامهٔ سینمایی "«هفت»" در تلویزیون ایران شد که هر شب به مدت ۱۰ شب از شبکه سوم سیما روی آنتن می‌رفت. این برنامه در روزهای ابتدایی با انتقاداتی روبرو بود، اما در اواسط موج مثبت و حمایت منتقدان و نویسندگان مهم سینمایی را به همراه داشت.
همچنین وی در بهمن ۱۳۹۶ اجرای برنامه گفت و گوی زنده با رئیس‌جمهور را بر عهده داشت. این گفت‌وگو انتقادات مثبت و منفی بسیاری را به همراه داشت.
بعضی از رسانه‌ها در بهار ۱۴۰۱ از احتمال ممنوعیت دوباره رشیدپور تیتر زدند تا اینکه پس از کشته‌شدن مهسا امینی و اعتراضات این سال و واکنش‌های رشیدپور وی به همراه سایر مجریانی که به این وقایع واکنش نشان داده بودند از تلویزیون کنار گذاشته شدند، اما پس از یک سال خبرگزاری‌ها از بازگشت رشیدپور خبر دادند که واکنش‌های بسیاری در فضای مجازی و سایت‌ها و خبرگزاری‌ها و بین مسئولان صداوسیما به همراه داشت، وی با برنامه سیم آخر پس از یک سال به تلویزیون بازگشت. در واکنش به بازگشت او محمدرضا شهبازی مجری برنامه پاورقی با انتشار کلیپ و متنی از تلویزیون خداحافظی کرد: روزنامه کیهان قبل از بازگشت رشیدپور به صداوسیما نوشته بود: «رضا رشیدپور که در اوج اجرا در ستاد انتخاباتی رئیس‌جمهور قبلی گفته بود اگر کلاهش هم در صداوسیما بیفتد دیگر به آن‌جا برنمی‌گردد، بعد از سرد شدن آن کوران به قول خودش وفا نکرد و به آن‌جا برگشت!»
رشیدپور علاوه بر مجری‌گری به کارگردانی و ساخت و ساز نیز اشتغال دارد. وی در فیلم‌های سوپر استار، بی‌پولی، شیش و بش، در امتداد شهر و قاتل اهلی نقش‌آفرینی کرده‌است.
رشیدپور در خرداد ۱۳۹۸ خبر از ورود خود به عرصه تهیه‌کنندگی فیلم، با فیلمی با نام د"ر رادار بمانید" داد. رشیدپور در مورد این فیلم گفته‌است «قصهٔ خلبان یک هواپیمای مسافربری را روایت می‌کند که مجبور می‌شود در ارتفاع سی و سه هزار پایی خبری وحشتناک را که همان لحظه روی زمین اتفاق افتاده، برای مسافرانش بازگو کند. پیش تولید این پروژه پس از عید فطر آغاز می‌شود. تعداد زیادی از عوامل این فیلم جوان هستند و کارگردان این فیلم جوان و فیلم اولی است. نقش خلبان که یکی از نقش‌های مهم قصه است به یک بازیگر خارجی سپرده می‌شود».
در اسفند ۱۳۹۷ رشیدپور در کنار احسان علیخانی، محمد دلاوری و رامبد جوان به عنوان مجریان برتر جام جم برگزیده شدند.
تازه‌وارد در شهر فیلمی محصول سال ۲۰۰۹ به کارگردانی جوناس المر است . در این فیلم رنی زلوگر، هری کانیک جونیور، جی کی سیمونس، سیوبحان فالن، فرانسیس کانروی بازی کردند.
لوسی هیل (رنی زلوگر) در یک شرکت بزرگ تولید مواد غذایی در میامی کار می‌کند اما مسئولان کمپانی که از تولیدات خودشان در یک شهر کوچک راضی نیستند تصمیم می‌گیرند او را به آنجا بفرستند تا مقدمات بسته شدن آن کارخانه را فراهم کند.
اما زندگی در این شهر کوچک وسردسر مشکلات زیادی برای لوسی (رنی زلوگر) که از شهر بزرگ و گرم میامی به آنجا آمده به وجود می آورد از جمله با بعضی کارکنان سنتی آنجا که حاضر به پذیرش یک مدیر زن نیستند دچار مشکل می‌شود ولی او می‌تواند با تد میچل (هری کانیک جونیور)که نماینده اتحادیه کارگران است ارتباط دوستانه ای برقرار کند .
لوسی کم کم به آن شهرک واهالی آن وابستگی پیدا می‌کند وتصمیم میگیرد با کمک کارگران آنجا محصولی جدید تولید کند تا با بالا بردن فروش کارخانه از تعطیلی آن جلوگیری کند و در نهایت مسئولان کمپانی را قانع می‌کند تا کارخانه را تعطیل نکنند ولوسی (رنی زلوگر) که کار خود را انجام داده است به میامی برمیگردد.
ولی او به شدت به مردم آن شهر سردسیر وابستگی پیدا کرده وعاشق تد میچل (هری کانیک جونیور) شده پس تصمیم میگیرد با خریدن آن کارخانه دوباره به شهرک باز گردد و...
روز عصای سفید یک مراسم بزرگداشت ملی در ایالات متحده آمریکا است؛ که هر ساله در ۱۵ اکتبر مصادف با اغلب (23) مهر و در برخی سال‌ها (۲۴ مهر) از سال ۱۹۶۴ میلادی جشن گرفته می‌شود.
این روز برای پاسداشت و گرامیداشت دستاوردهای کسان نابینا که چه به گونهٔ مادرزادی نابینا زاده شده‌اند و چه با بروز رخدادهای ناگوار و بر سر حوادث نابینا شده‌اند جشن گرفته می‌شود.
در ایران روز بیست و پنجم مهر را روز عصای سفید نامیده‌اند
منظور از سیاست‌های دیاسپورا، رفتار سیاسی دیاسپوراهای قومی فراملی، رابطه آنها با سرزمین مادری و دولتهای میزبانشان و نقش مؤثر آنها در مخاصمات قومیتی است. مطالعه سیاستهای دایاسپورا، بخشی از رشته گسترده‌تر مطالعات دایاسپوراست. برای فهم سیاست‌های یک گروه دیاسپورایی، باید نخست زمینه تاریخی و دیگر زمینه-های مرتبط آن را شناخت.یک گروه دیاسپورایی، یک اجتماع فراملی است که خود را به عنوان یک گروه قومی خاص و دارای هویت مشترک تعریف می‌کند و نتیجه مهاجرت تاریخی افراد از یک سرزمین اصلی است. در حالت مدرن آن این مهاجرتها می‌تواند از نظر تاریخی مستند و مرتبط با یک قلمرو جغرافیایی مشخص قلمداد گردد ولی اینکه آیا یک قلمرو واقعاً به گروه قومی خاصی تعلق دارد یا نه، خود یک موضوع سیاسی است؛ و هر چه مهاجرت قدمت بیشتری داشته باشد، شواهد کمتری در مورد آن وجود دارد. برای مثال، سرزمین مادری و مسیر مهاجرت رومی‌ها هنوز به طور دقیق مشخص نشده‌است. گروههای دایاسپورایی دارای هویت خود تعریف (self-identified diasporas)، به دلیل داشتن پیوندهای قومی و فرهنگی با سرزمین مادری شان، اهمیت زیادی به آن می‌دهند؛ بویژه اگر سرزمین مادری شان اشغال یا از بین رفته باشد. این احساس باعث حرکت‌های ملی و قوم گرایانه در میان تعدادی از گروههای دیاسپورایی
شده‌است و غالباً منجر به تأسیس یک سرزمین مستقل می‌گردد؛ ولی حتی در صورت تأسیس چنین سرزمینی، به ندرت تمامی جمعیت دیاسپورا به آن سرزمین باز می‌گردند و جمعیت باقی‌مانده آنها عمدتاً، احساس تعلق عاطفی شان را با مردم سرزمین مادری خود و گروههای قومی آن ادامه می‌دهند.
متفکران در حال حاضر جوامع دیاسپورای قومی را به عنوان یک ویژگی غیرقابل اجتناب و همیشگی در سیستم بین‌المللی می‌دانند. در این رابطه یوسی شین (Yossi Shain) و تامارا کافمن (Tamara Cofman) معتقدند:
تنگهٔ یوکاتان یا کانال یوکاتان، تنگه‌ای به پهنای ۲۱۷ کیلومتر
ژرفترین قسمت تنگهٔ یوکاتان در نزدیکی کوبا قرار دارد و حداکثر عمقش به ۲٬۷۷۹ متر می‌رسد.
ایناری‌زوشی نوعی غذاست که لایهٔ بیرونی آن را آبوراآگه‌ای (فراورده‌ای از سویا) که در ضمن پختن شدن طعم ترش‌وشیرین به آن داده می‌شود، تشکیل می‌دهد. این فراورده دو لایه دارد و می‌توان آن را به شکل یک پاکت یا کیسه استفاده کرد. بعد از باز کردن دو لایه آبوراآگه با برنج سوشی، یا انواع دیگر برنج پر می‌شود. نام آن از ایناری اخدای آیین شینتو و خدای باروری، برنج، صنعت و کامیابی دنیوی گرفته شده‌است.
این نوع سوشی در اوایل قرن نوزدهم در شهر تویوکاوا در استان آیچی به وجود آمده‌است. امروزه شهر تویوکاوا از مراکز اصلی تولید انواع گوناگون ایناری‌زوشی در ژاپن است. ایناری‌زوشی برای اولین بار در هنگام قحطی بزرگ تمپو (۱۸۳۷–۱۸۳۳) در جلوی دروازهٔ معبد ایناری در شهر تویوکاوا فروخته شده‌است. از زمان‌های قدیم با بحال ایناری‌زوشی خوراک عامهٔ مردم عادی بوده و در رستوران‌های سطح بالای سوشی به مشتریان عرضه نمی‌شود.
آبوراآگه به یکی از انواع توفو در آشپزی ژاپنی گفته می‌شود. در آبوراآگه ابتدا توفو به صورت نازک برش داده می‌شود، آب آن گرفته شده و سپس در داخل روغنی که در حدود ۱۱۰ تا ۱۲۰ درجه سانتیگراد حرارت دارد، سرخ می‌شود. یکبار از روغن درآورده شده و برای بار دوم این بار با روغنی با درجه حرارت ۱۸۰ تا ۲۰۰ درجه سرخ می‌شود. برخی حتی برای بار سوم نیز آن را سرخ می‌کنند. آبوراآگه به خوبی قابلیت جذب داشی (یکی از چاشنی‌های آشپزی ژاپنی) را دارد و می‌توان آن را به صورت پاکت درآورده و موادغذایی را در داخل آن جای داد. آبوراآگه در بسیاری از غذاهای ژاپنی مصرف می‌شود.
کوره قوس الکتریکی که به صورت مخفف EAF نامیده می‌شود، کوره‌ای است که مواد فلزی با استفاده از یک قوس الکتریکی ذوب می‌شود. این کوره‌ها اندازه‌های متفاوتی داشته و در ایران به صورت کوره‌های قوس الکتریکی سنتی (تخلیه از ناودان) و EBT (تخلیه از کف) استفاده می‌گردند. دمای ذوب و تخلیه در این کوره‌ها در حدود ۱۶۰۰ درجه و در بعضی از کوره‌های آزمایشگاهی گاهی دما به ۳۰۰۰ درجه سانتی‌گراد می‌رسد.
مهم‌ترین مواد اولیه برای تولید فولاد و چدن در کوره‌های قوس الکتریکی عبارتند از آهن قراضه، آهن اسفنجی، شمش چدن کوره بلند، فرو آلیاژهای آهک و فلورین می‌باشد. در ایران عمدتاً از آهن قراضه و از آهن اسفنجی به صورت گندله یا خشته استفاده می‌گردد که می‌تواند به دلیل فراوانی واحدهای احیای مستقیم باتوجه به در دسترس‌بودن منابع گاز طبیعی در ایران باشد.
نوع دیگری از ماده شارژ کوره در برخی کشورها، تغذیه مداوم آهن اسفنجی خشته‌شده گرم است. کوره‌های قوس الکتریکی، از طریق ذوب شدن بار کوره توسط قوس الکتریکی ایجاد شده بین الکترودهای گرافیتی و بار فلزی، کار می‌کنند. در این روش، ابتدا آهن اسفنجی تولید شده در فرایند احیای مستقیم درون کوره قوس الکتریکی ریخته می‌شود تا ذوب گردد. دمای این کوره‌ها به حدی است که در همان ذوب اولیه فولاد با درصد کربن نسبتاً پایین تولید می‌شود. سپس فولاد تولیدشده درون کوره پاتیلی ریخته می‌شود تا در آنجا عملیات آلیاژسازی انجام شود. این عملیات شامل تنظیم کردن میزان کربن، اضافه کردن عناصر آلیاژی و یکدست‌سازی ترکیب فولاد است.
شروع فرایند اختراع و ساخت کوره‌های قوس الکتریکی امروزی به قرن نوزدهم بازمی‌گردد. اختراع اولیه کورهٔ قوس الکتریکی بوسیلهٔ آقای همفری دیوی در سال ۱۸۰۸ اتفاق افتاد. همفری دیوی توانست یک قوس الکتریکی با نور شدید و دمای بالا بوجود آورد. البته اکتشاف آقای دیوی در آن زمان توجه زیادی را به خود جلب کرد، اما این اکتشاف برای چندین سال در حد یک کنجکاوی علمی باقی ماند و هیچ‌کس نتوانست آن را به صورت عملی به‌کارگیرد.
اما بالاخره در سال ۱۸۷۸ فردی به نام ارنست ویلیام زیمنس اولین کورهٔ کورهٔ قوس الکتریکی را ساخت. او توانست در یک آزمایش ۲ کیلوگرم آهن قراضه را ظرف ۲۰ دقیقه بوسیله قوس الکتریکی ذوب کند؛ که در آن زمان موفقیت بزرگی بود و در سال‌های بعد سبب تحویل چشمگیری در صنعت ذوب آهن شد.
اما پل هرویت (Paul Héroult) اولین کورهٔ قوس الکتریکی تجاری را در سال ۱۸۹۰ در شهر لپراز فرانسه ساخت.
فولادسازان آمریکایی بسرعت متوجهٔ مزیت‌ها ذوب الکتریکی شدند و به همین منظور از هرولت دعوت کردند که بازدیدی از امکانات کشور آنها داشته باشد. بعد از آن به کمک پل هرویت در سال ۱۹۰۷ اولین کوره قوس الکتریکی در کارخانه شرکت فولادسازی هالکوم (halcomb) در نیویورک نصب شد.
در ابتدا دستیابی به قوس الکتریکی به علت عدم تأمین برق بسیار محدود و گران بود. به تدریج با توسعهٔ صنعت برق، کوره‌های قوس الکتریکی نیز توسعه پیدا کردند و به‌تدریج کوره‌های بزرگ‌تری ساخته شدند، که بزرگ‌ترین آن تاکنون توسط شرکت دنیلی ایتالیا با وزن ۴۲۰ تن ساخته شده، که کارخانه فولادسازی توکیو در سال ۲۰۱۰ راه‌اندازی کرده‌است.
کوره‌های قوس الکتریکی اساساً یک حمام بزرگ و کم عمق با بدنهٔ فولادی هستند؛ که با مواد نسوز مقاوم در برابر حرارت پوشش داده می‌شوند.
همچنین دما در این کوره‌ها بسیار بالا است (حدود ۳۰۰۰ درجه سانتی‌گراد) و تقریباً هیچ ماده نسوزی تحمل همچین دمایی را ندارد. به همین علت برای کاهش دما، بدنه و سقف این کوره‌ها را با لوله‌های آبگرد پوشانده شده‌است.
به‌طور کلی بدنهٔ کوره‌های قوس الکتریکی از سه بخش اصلی تشکیل شده‌است که عبارت‌اند از: کف یا بوته (heats)، دیوار جانبی (shell) و سقف (roof).
تجهیزات الکتریکی از مهم‌ترین اجزای تشکیل دهندهٔ کوره‌های قوس الکتریکی می‌باشد؛ که از سه قسمت زیر تشکیل شده‌است:
به‌خاطر مصرف خیلی زیاد انرژی در کوره‌های قوسی، این کوره‌ها به یک منبع الکتریکی فشار قوی متصل می‌شوند. در این میان کلید خودکار وظیفهٔ حساس و مشکلی دارد؛ زیرا که در هر ذوب کوره حدود ۵یا۶ دفعه برق قطع می‌گردد. در نتیجه ضروری است که از یک کلید قطع و وصل فوق‌العاده مقاوم استفاده شود.
راکتور برای پایین آوردن نوسان‌ها و افزایش ناگهانی ولتاژ مورد استفاده قرار می‌گیرد. راکتور از یک سیم پیچ ساده که جریان الکتریکی از آن عبور می‌کند تشکیل شده‌است. جریان عبور کرده از سیم پیچ، ولتاژی را القا می‌کند که سبب ایجاد یک جریان مخالف در سیم پیچ مجاور می‌شود. به این ترتیب راکتور وارد خط شده و جلوی جریان را می‌گیرد و نتیجه باعث پایین آمدن نوسان‌ها می‌شود.
در قسمت دیگر مدار، تراسفورماتور قرار گرفته‌است، که مهم‌ترین قسمت تجهیزات الکتریکی می‌باشد.
تراسفورماتور اساساً یک وسیلهٔ الکترومغناطیسی است که میزان و جهت تغییر ولتاژ یک منبع جریان متغیر را، به میزانی که برای دستگاه مورد نیاز باشد، تنظیم می‌نماید. تراسفورماتور نیز اساساً از دو سیم پیچ اولیه و ثانویه تشکیل می‌شود. این دو سیم پیچ دارای یک مدار مغناطیسی مشترک هستند که آن دو را به هم متصل می‌نماید.
در حین ذوب اعمال حداکثر توان کوره ضروری است، زیرا که قراضه‌ها داخل حمام مذاب ریخته شده‌اند و مقاوت شارژ کوره دائماً تغییر می‌کند. علاوه بر این الکترودها فرسوده می‌شوند و کم‌کم طول قوس بیشتر می‌شود.
طول قوس، قدرت ورودی کوره را تعیین می‌کند، به همین دلیل وسایل و تجهیزات فراوانی برای اندازه‌گیری آن ساخته شده‌است، که به آن‌ها تنظیم کننده گفته می‌شود.
این تجهیزات میزان اختلاف توان مطلوب ورودی را با قدرت وارده اندازه‌گیری می‌کنند و برای تطابق دقیق آن‌ها و همچنین طول قوس مطلوب، الکترودها را بالا و پایین می‌برند و درنتیجه قدرت ورودی یکنواخت می‌شود.
یکی دیگر از اجزای اصلی کوره‌های قوس الکتریکی الکترودها هستند. کار الکترودها انتقال جریان از بازوهای الکترود به بار کوره از طریق ایجاد قوس الکتریکی می‌باشد.
الکترودهای گرافیتی و زغالی از مهم‌ترین مواد مصرفی در کوره‌های قوس الکتریکی هستند. این الکترودها تأثیر زیادی در کیفیت مذاب و البته تولید محصول داشته و از نظر اقتصادی نیز سهم قابل توجهی از هزینه‌ها را به خود اختصاص می‌دهدند. برای تولید مذاب باکیفیت باید از الکترودهای با خواص مشخصی استفاده کرد.
همچنین یک الکترود خوب باید خواصی به شرح زیر داشته باشد:
در صنعت معمولاً براساس میزان تولید فولاد و فروآلیاژهای مورد نیاز، از سه نوع الکترود استفاده می‌شود که به ترتیب عبارتند از:
الکترودها به دو شیوهٔ زیر مصرف می‌شوند:
داده‌های فراوانی دربارهٔ سایش نوک و جوانب الکترود یافت می‌شود که عموماً این داده‌ها را براساس آهنگ سایش برحسب کیلوگرم گرافیت در ساعت بر مترمربع بیان می‌شود.
همان‌طور که گفته شد در حین عمل ذوب در کوره قوس الکتریکی، الکترودها به‌دلایل مختلف از جمله اکسیداسیون، تصعید و شکستگی، از بین می‌روند. در نتیجه تعویض مرتب الکترودها ضروری می‌باشد. به همین جهت بخش انتهایی هر یک از الکترودها دارای یک سرپیچ گرد مخروطی شکل است، که داخل آن می‌توان یک مغزی پیچ داد. به همین ترتیب الکترودها به یکدیگر پیچ شده و به‌طور پیوسته در داخل مذاب مصرف می‌شوند.
نکته‌ای که در ارتباط با اتصال الکترودها باید توجه داشت این است که اگر اتصال الکترودها سست باشد، جریان به جای اینکه از تمام الکترود عبور کند، تنها از مغزی رد می‌شود. به این ترتیب سست بودن اتصال الکترودها باعث افت زیاد انرژی الکتریکی می‌شود. البته باید توجه داشته باشیم که بیش از حد محکم کردن الکترودها نیز منجر به شکاف برداشتن آن در ناحیه گردن می‌شود که به هیچ‌عنوان برای ما مطلوب نمی‌باشد. در نتیجه می‌توان گفت، اهمیت اتصال‌های محکم در صرفه‌جویی انرژی الکتریکی می‌باشد.
دو ماده اصلی در کورهٔ قوس الکتریکی، آهن قراضه و آهن اسفنجی می‌باشند. ابتدا در کوره مقداری آهن قراضه شارژ می‌کنند و آن را به وسیله ایجاد قوس الکتریکی ذوب می‌نمایند و سپس آهن اسفنجی در کوره شارژ می‌نمایند. خواص فیزیکی قراضه در عملیات ذوب کوره‌های قوس الکتریکی اثر مهمی دارد. عدم انتخاب صحیح مواد اولیه ممکن است منجر به شکستن الکترودها یا سرریز شدن فولاد مذاب یا حتی انفجار گردد. در عمل سعی می‌شود از انواع قراضه در کوره استفاده شود تا معایب به حداقل برسد و عملیات کوره بهینه باشد.
گذشته از مواد اولیه آهن دار که بخش اصلی شارژ کوره‌های قوس الکتریکی را تشکیل می‌دهند مواد دیگری به عنوان کمک ذوب، سرباره زا، روان‌ساز یا موادی جهت آلیاژ کردن یا تصحیح ترکیب نهایی مذاب مورد نیاز می‌باشند. گاهی اوقات افزودن کربن نیز جهت تنظیم آنالیز نهایی ذوب یا برای بالا بردن مقدار کربن فولاد لازم است.
یکی دیگر از مواد مصرفی در کوره، عناصر آلیاژکننده هستند. این عناصر که معمولاً در تولید فولادهای کربنی کم آلیاژ، پرآلیاژ و فولادهای زنگ نزن مصرف می‌شود شامل سیلیسیم، منگنز، نیکل، کروم و مولیبدن هستند. این عناصر را به صورت ترکیبی با سایر عناصر به فولاد مذاب می‌افزایند که معمولاً ترکیب با آهن انجام می‌گیرد گاهی اوقات نیز از آلیاژهای دوتایی یا سه تایی که مقدار آهن آن کم است مثل فروسیلیکو منگنز استفاده می‌شود.
برای ذوب و جداسازی مواد و تصفیه از دو روش اسیدی و بازی استفاده می‌شود.
در روش اسیدی که آستر کوره نیز باید متناسب با آن انتخاب شود، آهن قراضه و مواد خام بایستی درصد گوگرد و فسفر پایین داشته باشند زیرا امکان جدا کردن این مواد در این روش وجود ندارد. هزینه پایین مواد نسوز و دوام بیشتر آسترها و مصرف کمتر انرژی و سیالیت و روانی بیشتر مذاب و سیالیت کم سرباره از مزایای این روش می‌باشد ولی مصرف قراضه‌های مخصوص کاربرد آن را بسیار محدود نموده‌است. در این روش مواد شارژ به همراه مقداری مواد کربن زا به کوره ریخته می‌شود و هیچ نوع مواد سرباره زا به کوره افزوده نمی‌گردد و پس از عملیات ذوب مقداری ماسه و در مواردی ۱ الی ۳ درصد سنگ آهک به آن می‌افزایند.
در روش بازی نیز کوره با آستر مناسب بایستی انتخاب گردد روش بازی روشی آسان‌تر برای ساخت فولاد است و با استفاده از تخلیه سرباره می‌توان باعث کاهش گوگرد و فسفرزدایی تا میزان بسیار زیاد گردید و تبدیل نامرغوب‌ترین قراضه به فولاد مرغوب را امکان‌پذیر می‌سازد. این روش ممکن است به صورت یک سرباره ای یا دو سرباره ای انجام گیرد.
در مجموع روش بازی مورد استفاده بیشتری دارد و استفاده از مواد سرباره زا چون آهک و روان‌ساز چون آهک و روان‌ساز چون فلوئوراسپار در آن معمول است. در مجتمع فولاد مبارکه اصفهان از این روش استفاده می‌گردد.
همان‌طور که قبلاً نیز گفته شد برای انجام ذوب و طریقه عملی استفاده از گندله احیا شده داشتن یک حوضچه مذاب آهن در آغاز و شارژ آهن اسفنجی بدان است. این حمام مذاب در ابتدا توسط قراضه‌ها تشکیل می‌شود. در هر کوره سه الکترود از سقف کوره عبور کرده و بر بالای مذاب و در داخل آن قرار می‌گیرد در حالی که هریک از الکتروده به یک فاز جریان برق متصل می‌گردند جریان از هر الکترود به داخل بار کوره جریان می‌یابد و منجر به ایجاد حرارت زیاد و در نتیجه ذوب مواد کوره می‌شود.
الکترودها بسته به کیفیت بار و میزان بار حرکت عمودی نوسانی به بالا و پایین دارند که در نتیجه طول قوس ایجاد شده تغییر کرده و مقدار حرارت لازم برای ذوب تنظیم می‌گردد. در ابتدا جریان بالا با ولتاژ بالا جهت استفاده از حداکثر انرژی اعمال می‌گردد. با برقراری جرقه و ذوب قراضه‌ها در هنگامی که درجه حرارت به ۱۵۵۰ برسد شارژ آهن اسفنجی به کوره آغاز می‌شود و به تدریج ولتاژ نیز به مقدار مطلوب کاهش می‌یابد در این خلال آهک و فلوئورین جهت تشکیل سرباره به کوره افزوده می‌شوند.
خوب اگر بخواهیم در ارتباط با فرایند ذوب، جمع‌بندی کنیم، می‌توانیم فرایند ذوب را در سه مرحله خلاصه کنیم:
شب هول یک رمان فارسی از هرمز شهدادی است.
این اثر برای نخستین و آخرین بار در بهار ۱۳۵۷ توسط نشر کتاب زمان چاپ شد و یادآور وقایع تاریخی و اجتماعی ایران است که راوی در فاصله یک شب تا صبح آن را بازگو می‌کند.
هرمز شهدادی در این کتاب با قراردادن بخشی از تاریخ روشن‌فکری ایران بر زمینه‌ای داستانی، به ارزیابی نقش روشنفکران در دوره‌های مختلف تاریخ معاصر ایران پرداخته‌است.