moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
او فعالیت‌های علمی‌اش را بیشتر بر ادبیات عرفانی و زنان نویسنده متمرکز کرده‌است.
لیلی انور چندین پژوهش دانشگاهی دربارهٔ شماری از شاعران عارف انجام داده‌است. در سال ۲۰۰۴ کتابی دربارهٔ مولوی با منتخبی از آثار او به نام «رومی» منتشر کرد که توسط انتشارات انترلاک چاپ شد.
در همان سال برگزیده‌ای از اشعار عربی، فارسی، ترکی، به صورت مجموعه‌ای به نام «شرق، هزار سال شعر و نقاشی» توسط انتشارات دیان سلیر چاپ شد که در آن لیلی انور ترجمهٔ اشعار فارسی را به عهده داشت.Orient. Mille ans de poésie et de peinture, Paris, Diane de Selliers éditeur, 2004, 335p
او همچنین نویسنده کتابی در مورد زندگانی ملک‌جان نعمتی است که به مناسبت صدمین سال تولدش در سال ۲۰۰۷ به زبان فرانسه منتشر شد.Malek Jân Ne'mati - Leili Anvar - Livre - EVENE
کتاب «ملک‌جان نعمتی» در سال ۱۳۸۸ به زبان فارسی ترجمه شده‌است.
لیلی انور در سال ۲۰۰۹ کتابی به نام Trésors dévoilés: une Anthologie با همکاری «ماکرم ابس» منتشر کرد.
لیلی انور در سال ۲۰۱۴ کتاب برگزیده، گفتارهایی از استاد الهی را به نام Paroles de Vérité به همراه مقدمه‌ای دربارهٔ کتاب به زبان فرانسه ترجمه کرده‌است.http://www.e-ostadelahi.fr/eoe-fr/ostad-elahi-paroles-de-verite/ این کتاب توسط انتشارات آلبن میشل (Éditions Albin Michel) در پاریس منتشر شده‌است.
او همچنین در دو ماهانه لوموند دو رولیژیون عهده‌دار نگارش بخشی در مورد ادبیات و معنویت است و در رادیو فرانس کولتور (France Culture) میزبان برنامه‌ای هفتگی در مورد مسائل مربوط به معنویات می‌باشد.«سیمرغ زن بود» - © 2011تمام حقوق این وب‌سایت بر اساس قانون کپی‌رایت برای رادیو فردا محفوظ است
شیعیان مابین حرم امام حسین، امام سوم شیعیان، و حرم عباس بن علی را که ۳۷۸ متر است را ، بینُ الْحَرَمَین می‌نامند. موقعیت آن در شهر کربلا تقریباً در ۱۰۰ کیلومتری جنوب غربی بغداد است.
در اطراف بین الحرمین چند مکان خاص نیز وجود دارد از جمله:
طرح توسعه بین الحرمین در مهرماه ۱۳۸۹ با عملیات تخریب برخی ساختمان‌ها و هتل‌های موجود در محدوده طرح آغاز شد. مساحت طرح، حدود یک میلیون و پانصد هزار متر مربع است که از خیابان «میثم تمار» آغاز می‌شود و با گذشتن از خیابان «جمهوری» به سمت دیگر بین الحرمین خواهد رسید. به دلیل گران بودن ساختمان‌ها و هتل‌های موجود در این منطقه، بودجه بسیار هنگفتی برای خریداری و تخریب آن مورد نیاز است. تاکنون ۷۱ میلیارد دینار عراقی از دولت عراق و مقداری نیز از بودجه شهرداری کربلا و اعانات حرمین دریافت شده‌است. شرکتی از کشور امارات متحده عربی این طرح را برعهده دارد. این طرح تا سال ۲۰۳۵ میلادی به پایان می‌رسد.
بهناز جعفری (زادهٔ ۲۵ مرداد ۱۳۵۳ در تهران هنرپیشه سینما، تئاتر و تلویزیون اهل ایران است.
بهناز جعفری در سال ۱۳۵۳ در تهران متولد شد. وی فارغ‌التحصیل رشته ادبیات نمایشی از دانشگاه آزاد اسلامی است. اولین فیلم او که در نقش کوتاهی در آن حضور داشت روسری آبی در سال ۱۳۷۳ بود. او برای بازی کوتاهش در فیلم «خانه‌ای روی آب»، ساخته بهمن فرمان‌آرا از بیستمین جشنواره فیلم فجر، سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مکمل زن را گرفت.
جعفری بازی در تئاتر را با نمایش سلطان مار به کارگردانی گلاب آدینه در سال ۱۳۷۲ آغاز کرد و در نمایشهای کارگردانان شاخصی چون بهرام بیضایی، محمد رحمانیان، علیرضا نادری و … به ایفای نقش پرداخته‌است. بهناز جعفری مبتلا به ام‌اس است.
وی در مصاحبه‌ای در شهریور ۱۳۹۶ اعلام کرد که به تازگی به اینستاگرام پیوسته و قصد ازدواج ندارد زیرا به باور وی ازدواج مانع فعالیت بازیگری وی خواهد بود.
ماهنامهٔ سینمایی فیلم، سال هجدهم، شمارهٔ ۲۴۹، صفحهٔ ۳۶، اسفند ۷۸
بهناز جعفری از جمله ۱۴۰ هنرمند ایرانی بود که با امضاء طوماری در مورخ ۲۲ خرداد ۱۳۹۲، همراه با سایر اصلاح‌طلبان و اعتدالگرایان، ضمن قدردانی انصراف عارف به نفع روحانی، از نامزدی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ حمایت علنی کرد.حمایت ۱۴۰ هنرمند برجسته کشور از حسن روحانی "وبگاه رسمی حسن روحانی"حمایت ۱۴۰ هنرمند برجسته کشور از حسن روحانی در یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری "سینما آنلاین"
عبارت تجارت همراه یا تجارت بر بستر موبایل (به انگلیسی: Mobile Commerce) در سال ۱۹۹۷ میلادی توسط کوین دافی ابداع شد، تجارت همراه یه معنی: «استفاده از قابلیت‌های تجارت الکترونیک توسط مشتریان، در هر زمان به وسیله تکنولوژی وایرلس» است.
ارزش تجارت همراه ۲۳۰ میلیارد دلار است و پیش‌بینی می‌شود این رقم در سال ۲۰۱۷ میلادی به ۷۰۰ میلیارد دلار برسد. طبق گزارش‌ها در ژانویه ۲۰۱۳، ۲۹٪ کاربران به وسیله تلفن همراهشان خرید انجام داده‌اند. والمارت گزارش داده‌است که ۴۰٪ کل بازدیدهای وب سایت فروش آنلاین این شرکت در دسامبر سال ۲۰۱۲ میلادی به وسیلهٔ تلفن همراه انجام شده‌است. بنک آو آمریکا در سال ۲۰۱۵ پیش‌بینی کرده بود ۶۷٫۱ میلیارد دلار از خریدها در آمریکا و اروپا توسط تلفن همراه صورت خواهد پذیرفت. تجارت همراه سهم ۱۱٫۶ درصدی از کل تجارت الکترونیک در سال ۲۰۱۴ میلادی داشته‌است و پیش‌بینی می‌شود این رقم در سال ۲۰۲۰ به ۴۵٪ از کل سهم بازار تجارت الکترونیک برسد.
انجمن تجارت جهانی موبایل که از بیش ۱۰۰ سازمان تشکیل شده‌است، در تاریخ ۱۷ نوامبر ۱۹۹۷ آغاز به کار کرد. در اولین گردهمایی در نوامبر ۱۹۹۷، Kevin dulley به عنوان مدیر اجرایی انتخاب شد. این گردهمایی به وسیله دکتر Mike short رئیس سابق انجمن GSM با اولین پیش‌بینی از تجارت موبایل توسط k.d (رئیس گروه تکفام logic) و Tom Alexander افتتاح شد. در عرض یک سال بیش از ۱۰۰ شرکت که بسیاری تیم‌های تجارت موبایل خودشان را تشکیل دادند، Motorola & MasterCard به انجمن پیوستند. از این ۱۰۰ شرکت، دو تا از اولین‌ها cellent & logica (که بعدها ۰۲ شد) سازمان‌های عضو مانند Nokia, Apple, Alcatel و Voda phone یک سری از همکاری‌ها را آغاز کردند.
اولین سرویس تجارت بر بستر موبایل در ۱۹۹۷ ارائه شد. زمانی که برای اولین بار دو دستگاه موبایل راه اندازی ماشین‌های فروش کوکاکولا در منطقه هلسینکی (Helsinki) در فنلاند نصب شدند. ماشین‌ها پرداخت از طریق ارسال پیام کوتاه انجام می‌دادند. این کار شامل چندین اپلیکیشن جدید موبایل مانند اولین خدمات بانکی بر پایه موبایل در سال ۱۹۹۷ توسط بانک merita در فنلاند آغاز شد. همچنین حضور موبایل Finnair که اولین بار در سال ۲۰۰۱ معرفی شد مرحله مهمی بود.
در سال ۱۹۹۸ اولین فروش محتوای دیجیتالی دانلود برای تلفن‌های همراه ممکن شد، زمانی که اولین زنگ تلفن‌های قابل دانلود تجاری در فنلاند به وسیله radio linja (که در حال حاضر بخشی از Elisa oyj است) آغاز شد.
در کشور کنیا انتقال پول به‌طور عمده توسط دستگاه‌های تلفن همراه انجام می‌شود. در واقع این ابتکار یک شرکت چند ملیتی به نام Safaricom است. در حال حاضر شرکت‌های Safaricom و Airtel درگیر این پروژه هستند. خدمات انتقال پول بر بستر موبایل در کشور کنیا به ترتیب توسط دو شرکت به نام‌های M-PESA و Airtel ارائه می‌شود.
یک سیستم مشابه به نام MobilePay در کشور دانمارک توسط دانسکه بانک از سال ۲۰۱۳ میلادی شروع به کار کرده‌است، این سیستم محبوبیتی به اندازه ۱٫۶ میلیون کاربر تا اواسط سال ۲۰۱۵ میلادی به دست آورده‌است. سیستم مشابه دیگر به نام Vipps در سال ۲۰۱۵ در نروژ معرفی شد.
دستگاه خودپرداز موبایلی نوع خاصی از دستگاه خودپرداز یا ATM است. در فروشگاه‌ها و کراکز خرید، اکثر ماشین‌های خودپرداز به صورت ثابت هستند و اغلب از یک سو به موسسات بانکی و مالی متصل می‌شوند. از سوی دیگر، یک دستگاه خودپرداز موبایلی قابلیت انتقال از مکان به مکانی دیگر را خواهد داشت و این نوع از دستگاه خودپرداز زمانی استفاده می‌شود که نیاز به حضور موقت در مکان‌های مختلف وجود داشته باشد. برای مثال جهت استفاده در رویدادها و نمایشگاه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند.
دستگاه‌های خودپرداز موبایلی واحدهای مستقلی هستند که نیازی به مکان خاص جهت بهره‌برداری و استفاده را ندارند. یک دستگاه خودپرداز موبایلی معمولاً می‌تواند در هر مکانی مستقر و اطلاعات مالی را به وسیله شبکه وایرلس منتقل کند و همچنین نیازی به خط تلفن ثابت نخواهد بود. البته دستگاه‌های خودپرداز موبایلی نیاز به تأمین برق به وسیلهٔ مابل برق یا شارژ را خواهند داشت، این دستگاه‌ها اغلب در برابر شرایط آب و هوایی مقاوم هستند و می‌توان از آن‌ها در اکثر شرایط جوی استفاده کرد. علاوه بر این، خودپردازهای موبایلی معمولاً دارای واحد گرمایش و تهویه مطبوع داخلی هستند که برای کنترل دمای محیط آن‌ها از آن استفاده می‌شود.
بلیط‌های خریداری شده را می‌توان به وسیله تکنولوژی‌های مختلف به تلفن همراه ارسال کرد. کاربران با ارائه تلفن‌های همراهشان در گیت‌های کنترلی دیجیتال می‌توانند در لحظه از بلیط‌هایشان استفاده کنند، در حال حاضر بسیاری از کاربران از این تکنولوژی بهره می‌برند، بهترین مثال شرکت راه‌آهن هندوستان است که بلیط‌ها به وسیله پیام کوتاه برای کاربران ارسال می‌شود. از تکنولوژی‌های جدید مانند RFID نیز می‌توان در ارائه بلیط دیجیتالی با استفاده از سخت‌افزار و نرم‌افزار تلفن همراه بهره برد.
تکنولوژی بلیط‌های موبایلی را می‌توان در ارائه کوپن‌های تخفیف و کارت‌های وفاداری استفاده کرد، این کار با صدور توکن مجازی و ارسال آن به تلفن همراه انجام می‌شود و کاربر با ارائه آن به فروشنده از آن مانند کوپن‌های سنتی و کاغذی استفاده خواهد کرد. فروشنده‌ها می‌توانند به روش‌های مختلفی مانند پیام کوتاه، ایمیل و … ووچرهای خود را برای مشتریان ارسال کنند.
خدمت مبتنی بر مکان، خدمت اطلاعاتی است که توسط ابزارهای سیار در شبکه‌های بیسیم قابل دسترس است و بر مبنای استفاده از موقعیت این ابزارهای در حرکت استوارند. اطلاعات مکانی تلفن‌های همراه، اطلاعات مهمی هستند که در انجام تراکنش‌های موبایلی مورد استفاده قرار می‌گیرند، با دانستن مکان کاربر می‌توان موارد زیر را ارائه داد:
طیف وسیعی از خدمات اطلاعاتی را می‌توان به کاربران تلفن همراه ارائه داد، تعدادی از این خدمات عبارتند از:
بانک‌ها و دیگر موسسات مالی می‌توانند با بهره‌گیری از این تکنولوژی خدمات زیادی از جمله اطلاعات و مالی و انجام تراکنش‌ها بر بستر موبایل به کاربران خود ارائه کنند.
در طول سه سال گذشته، مزایده‌های معکوس بر بستر تلفن همراه رشد چشمگیری داشته‌است. تعداد زیادی از راه حل‌های تجارت به وسیله پیام کوتاه بر روی خرید یا پرداخت یکباره استوار هستند، هرچند مزایده‌های معکوس بازده به دلیل زمان بالای معامله و ارسال تعداد زیاد پیام کوتاه بالایی برای اپراتورها خواهند داشت.
با استفاده از مرورگرهای موبایلی کاربران می‌توانند بدون استفاده از کامپیوترهای شخصی و به صورت آنلاین خرید کنند. امروزه تعداد زیادی از اپلیکیشن‌های بازاریابی موبایلی با قابلیت موقعیت‌یابی جغرافیایی در حال رساندن پیام‌های بازاریابی و تبلیغاتی به افراد و محل‌های هدف گذاری شده هستند.
قانون لینوس بر اساس آنچه اریک ریموند در کتاب کلیسای جامع و بازار می‌گوید عبارت است از: «هرچه چشم‌ها بیشتر باشند حفره‌ها کم عمق‌ترند». به شکل رسمی‌تر: «هرچه آزمایش‌کننده‌های برنامه و برنامه‌نویس‌های تیم نرم‌افزاری بیشتر باشند، تقریباً هر مشکلی سریع شناخته خواهد شد و اصلاح آن برای یک نفر مشخص و روشن خواهد بود.». این قانون توسط اریک ریموند در مقالهٔ کلیسای جامع و بازار به نام لینوس تروالدز فرمول‌بندی و نام‌گذاری شد.http://www.catb.org/~esr/writings/cathedral-bazaar/cathedral-bazaar/ar01s04.html
ارایه دادن کد برنامه به چندین برنامه‌نویس با هدف رسیدن به اجماع بر سر مقبولیت آن یک راه ساده برای بازبینی نرم‌افزار است. محققان و حرفه‌ای‌ها بارها مؤثر بودن فرایند بازبینی را در پیدا کردن اشکال نرم‌افزاری مشکلات امنیتی نشان داده‌اند.Charles P.Pfleeger, Shari Lawrence Pfleeger. Security in Computing. Fourth edition. آن‌ها همچنین این موضوع را نیز نشان داده‌اند که بازبینی مؤثرتر از آزمودن است.
مخالفان متن‌باز از این قانون انتقاد می‌کنند که ممکن است تعداد توسعه‌دهندگان کافی نباشد تا این قانون کار کندGlass, Robert L. Facts and Fallacies of Software Engineering. یا خیلی ساده می‌گوید که فکر نمی‌کنند این قانون درست باشد.Howard, Michael and LeBlanc, David. Writing Secure Code, Second Edition. ISBN 0-7356-1722-8
فریبا کوثری (زادهٔ ۱ آذر ۱۳۴۵ زاهدان) بازیگر ایرانی است. او دارای مدرک تحصیلی دیپلم اقتصاد است
گیرنده سوپرهترودین به نوع خاصی از گیرنده مخابراتی گفته می‌شود که با ترکیب سیگنال دریافتی با یک سیگنال متناوب با بسامد متفاوت، بسامد (فرکانس) اصلی سیگنال دریافتی را تغییر می‌دهد. سیگنال جدید تولید شده IF یا سیگنال واسطه نام دارد. در موج‌های mw و sw این سیگنال برابر ۴۵۵ کیلوهرتز در گیرنده‌های تنظیم دستی و ۴۵۰ کیلوهرتز در گیرنده‌های سینتی سایزر می‌باشد. در موج‌های fm این سیگنال فرکانس ۱۰/۷ مگاهرتز دارد.
برخی گیرنده‌های جدید دارای دو مرحله ترکیب کردن هستند و بنابراین دو بسامد IF دارند. این امر برای حذف پدیده ایمیج ریجکشن صورت می‌پذیرد.
پردازش سیگنال حاصل آسان‌تر از سیگنال اولیه دریافتی خواهد بود. تقریباً همهٔ گیرنده‌های رادیو و تلویزیون‌های مدرن سوپرهترودین هستند.
جیسون کورتیس نیوستد (زادهٔ ۴ مارس ۱۹۶۳) نوازندهٔ گیتار بیس اهل آمریکا است که بیشتر به‌عنوان باسیست پیشین متالیکا شناخته شده‌است. او در پی مرگ کلیف برتون در سال ۱۹۸۶ به متالیکا پیوست و ۱۴ سال در آن گروه باقی‌ماند که باعث شده به عنوان یکی از پرسابقه‌ترین باسیست‌های متالیکا بعد از رابرت تروهیو شناخته شود. او در زمان جدایی‌اش از متالیکا دلیل این کار را مسائل خصوصی اعلام کرد و گفت در دوران عضویتش در متالیکا به‌خاطر موسیقی‌ای که به آن عشق می‌ورزید، دچار آسیب جسمانی از ناحیه گردن شده و وقت آن رسیده که از گروه دور باشد. نیوستد پس از جدایی از متالیکا به پروژهٔ موسیقی شخصی‌اش به‌نام اِکوبرین پرداخت، با آزی آزبورن همکاری کرد و به گروه هوی متال کانادایی ویوادVoivod پیوست. او در سال ۲۰۰۹ به‌همراه دیگر اعضای متالیکا به تالار مشاهیر راک اند رول راه یافتند. قابل ذکر است که آخرین فعالیت موسیقایی نیسوتد در گروه هوی متال آمریکایی نیوستد بوده‌است.
نیسوتد در خانواده‌ای اهل موسیقی به دنیا آمد، که مادرش مشغول تدریس پیانو و براردش به نواختن ترومپت مشغول بود. از همان ابتدا جیسون تحت تأثیر آلبوم‌های موسیقی سبک راک برادر بزرگش قرار گرفت و در ۹ سالگی شروع به نواختن گیتار نمود و در ۱۴ سالگی گیتار بیس را به عنوان ساز مورد علاقه اش انتخاب کرد.
بخش مهمی از دوران حرفه‌ای موسیقایی نیوستد با ورود به گروه Flotsam and Jetsam و شرکت در ساخت و نوشتن اشعار آلبوم Doomsday for the Deceiver شکل گرفت.
جیسون نیوستد بعد از مرگ کلیف برتون و به پیشنهاد برایان اسلاگل مدیر کمپانی Metal Blade Records که از دوستان نزدیک لارس اولریش به‌شمار می‌رفت در جلسه تست برای انتخاب بیسیست جدید متالیکا شرکت کرد. گروه در آن روزها برای ادامه تورش در ژاپن در حال استخدام بیسیست جدید بود و لارس به دوستانش در شرکت‌های موسیقی مختلف گفته بود که آدمهای با استعداد را به او معرفی کنند. برایان اسلاگل هم که کمپانی اش لیبل رسمی گروه پیشین جیسون Flotsam And Jetsam بود او را معرفی کرد.http://metallica.awardspace.com/inter.html مصاحبه نیوستد با مجله پلی بوی/سال 2001
اعضای گروه از بین ۳۹ نفر متقاضی این پست آن طور که جیمز هتفیلد گفته‌است تصمیم داشته‌اند تا لس کلایپول بیسیست Primus و از دوستان نزدیک کرک همت را انتخاب کنند اما در آخرین لحظات جیسون وارد اتاق می‌شود و همه چیز تغییر می‌کند. روز بعد آن‌ها جیسون را دعوت کردند تا ناهار را به همراه اعضای گروه در رستوران Tommy’s Joynt سان فراسیسکو بخورد. لحظاتی بعد او بیسیست متالیکا شده بود.
اولین اجرای جیسون با متالیکا در کلوب کانتری واقع در روزدا کالیفرنیا برگزار شد و بعد از آن وی کم‌کم نقش خود در گروه را تثبیت کرد. انرژی بی پایان در اجراهای زنده، ارتباط صمیمی و تنگاتنگش با هواداران و روابط عمومی خوب وی در گفتگو با رسانه‌ها باعث شد که همه دیگر فراموش کنند که وی جایگزین کلیف برتون افسانه‌ای شده‌است. نکته‌ای که ولی اعضای گروه انگار هیچوقت نمی‌خواستند فراموش‌اش کنند. اولین اثر مشترک نیسوتد و متالیکا آلبوم چند آهنگه The $5.98 E.P. : Garage Days Re-Revisited بود.
نیسوتد در دوران همکاری خود با متالیکا، فقط در نوشتن سه اثر شرکت داشته‌است، که خود شاید یکی از دلایل جدایی او از گروه باشد.
"Blackened" (...And Justice for All) (James Hetfield, Jason Newsted, Lars Ulrich)
"My Friend of Misery" (Metallica) (Hetfield, Newsted, Ulrich)
"Where the Wild Things Are" (ReLoad) (Hetfield, Newsted, Ulrich)
بعد از انتشار آلبوم اس اند ام جیسون کم‌کم زمزمه‌هایی برای انتشار یک آلبوم مستقل از متالیکا و در قالب یک پروژه جانبی را رسانه‌ای کرد. در واقع همکاری مستقل او با گروه سپولترا در ضبط آلبوم Against و با گروه آنکل در ضبط آلبوم Psyence Fiction در سال ۱۹۹۸او را مصمم کرده بود که ایده‌های موسیقایی خود را در قالبی جدید و مستقل از گروه منتشر کند؛ ولی این پروژه مستقل مخالفانی نیز داشت که در راس آن‌ها جیمز هتفیلد ایستاده بود. جیسون همه ایده‌هایش را در قالب یک آلبوم دمو آماده کرده بود و دیگر اعضای گروه نیز آن‌ها را شنیده بودند. حتی هر سه عضو دیگر گروه نیز لب به تحسین آثار جیسون گشودند. در گفتگو با مجله پلی بوی کرک آن‌ها را فوق‌العاده، لارس خیلی خوب و جیمز قابل احترام توصیف کرده بود. حتی کلیف برنستاین و دیگر مدیران کمپانی Q Prime که مدیریت برنامه‌های متالیکا را برعهده دارد نیز از انتشار این آلبوم حمایت کرده و قول همکاری به وی داده بودند. اما باز هم جیمز هتفیلد مانع این همکاری شده بود. او از اعضای Q Prime خواسته بود که همکاری با جیسون را هرچه سریعتر پایان دهند. بعد از این مسئله Q Prime پا پس می‌کشد. هم‌زمان گروه در روز ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۰ و در سالگرد درگذشت کلیف برتون کار فیلمبرداری مستند جدیدی را به همراه بروس سینوفسکی و جو برلینگر آغاز می‌کند. مستندی که به پیشنهاد کمپانی الکترا رکوردز برای پوشش دادن ضبط آلبوم جدید قرار بود تولید شود. در روز فیلمبرداری جیسون با کپی‌هایی از آلبوم مستقل خود با نام Echobrain به سر صحنه در هتل ریتز کارلتون سان فراسیسکو می‌رود. همان شب جیسون خبر ترک گروه را به کرک می‌دهد و یک هفته بعد لارس نیز از موضوع با خبر می‌شود. اما هیچ‌کدام موضوع را جدی نمی‌گیرند. هم‌زمان مدیران Q Prime بعد از بالا گرفتن اختلافات در بین اعضای گروه تصمیم می‌گیرند که از فیل تاول که یک روانشناس بود کمک بگیرند تا چالش عاطفی به وجود آمده در بزرگترین گروه متال تاریخ را مدیریت کنند.
تاول چند ماه قبل از آن و بعد از تجربه موفق کار با مربیان و بازیکنان تیم فوتبال آمریکایی تنسی تایتانز در گفتگویی با مجله ای‌اس‌پی‌ان خودش را یک «راهنما برای بهبود عملکرد» در یک مجموعه معرفی می‌کند و معتقد است که مهارت او در این است که در مجموعه‌های با چندین طرز تفکر مختلف و متضاد می‌تواند چنان همگرایی ایجاد کند که آن مجموعه با یک طرز تفکر مؤثر، دوباره در مسیر موفقیت قرار بگیرد. موضوعی که مدیران Q Prime نیز امیدوار بودند او در متالیکا ایجاد کند تا گروه دچار لغزش نشود.
اما بحران به وجود آمده در ژانویه ۲۰۰۱ به اوج خود رسید. روز شانزدهم ژانویه اعضای گروه در هتل ریتز کارلتون دوباره دور هم جمع می‌شوند. در این جلسه فیل تاول نیز حضور می‌یابد. موضوعی که باعث رنجش جیسون نیوستد می‌شود. در واقع جیسون از آن ابتدا با حضور تاول برای حل مشکلات پیش آمده مخالف بود و معتقد بود که اعضای گروه خودشان باید مشکلات خودشان را حل کنند.
جیسون در آن جلسه اعتراضش را به حضور تاول در مقابل بقیه علنی می‌کند. اعضای گروه بعد از آن یک ساعت تمام بحث عاطفی سختی را با یکدیگر انجام می‌دهند. تلاشها برای منصرف کردن جیسون نتیجه نمی‌دهد و مدیران گروه برای نهایی کردن جدایی وارد اتاق می‌شوند. روز بعد وبسایت رسمی متالیکا رسماً خبر جدایی جیسون نیوستد را از گروه منتشر کرد.نامه منتشر شده در وبسایت رسمی متالیکا دلیل جدایی «دلایل خصوصی و شخصی و آسیب‌های جسمانی در طول کار موسیقی» عنوان شد و پیام‌های تشکر و محبت‌آمیز منتشر شده از طرف سه عضو گروه باعث شد تا همه چیز این جدایی، دوستانه و صلح‌آمیز جلوه داده شود.
در سال ۲۰۰۲، نیسوتد به گروه ترش متال کانادیی Voivod پیوست. در فستیوال آزفست سال ۲۰۰۳ زمانی که گروه Voivod و آزی آزبورن در فستیوال حضور داشتند و از آنجا که رابرت تروهیو بایسیست آزبورن از گروه جدا شده بود، نیوستد به گروه آزی آزبورن پیوست. این همکاری با پایان یافتن تور آزبورن در اواخر سال ۲۰۰۳ پایان یافت و جیسون به گروه Voivod بازگشت.
Echobrain (2002)
Strange Enjoyment (2002) (EP)
Glean (2004) (تهیه‌کننده آلبوم)
Doomsday for the Deceiver (1986)
No Place for Disgrace (1988)
Ugly Noise (2012)
The Deep End, Volume 2 (2002)
IR8 vs. Sexoturica (2002)
The $5.98 E.P. : Garage Days Re-Revisited (EP) (۱۹۸۷)
...And Justice for All (1988)
Metallica (1991)
Live Shit: Binge and Purge (1993)
Load (1996)
ReLoad (1997)
Garage Inc. (1998)
S&M (1999)
"I Disappear" (2000)
Six Feet Down Under (2010)
Electricitation (2001)
Metal (2013)
Heavy Metal Music (2013)
Unipsycho (2002)
Live Lycanthropy (2003)
Rock Star Supernova (2006)
Against (1998) (Hatred Aside)
Psyence Fiction (1998)
Voivod (2003)
Katorz (2006)
Infini (2009)
Out of My Mind / Holy Water (2011)
باشگاه فوتبال برشیا باشگاه فوتبال ایتالیایی است که در شهر برشا قرار دارد، که در فصل۲۰۱۹–۲۰۲۰ با کسب رتبه ۱۹ دوباره به سری بی سقوط کرد.
این باشگاه در سال ۱۹۱۱ تأسیس شده و با ۶۱ فصل حضور در سری بی از این حیث در بین تیم‌های ایتالیایی رکورددار است.ویکی‌پدیای انگلیسی از بازیکنان سرشناس این تیم می‌توان به ماریو بالوتلی که سابقه بازی تیم‌های اینتر میلان، آث میلان و لیورپول را دارد، همچنین ساندرو تونالی اسطوره تیم ملی ایتالیا که سابقه پوشیدن پیراهن تیم های یوونتوس و میلان و همچنین تیم ملی ایتالیا را در کارنامه دارد اشاره کرد
دهستان درونه دهستانی از توابع بخش انابد شهرستان بردسکن در استان خراسان رضوی ایران است , براساس سرشماری سال ۱۳۹۵جمعیت آن ۳٬۷۸۲ نفر (۱٬۱۲۷ خانوار) بوده‌است.
دهستان صحرا دهستانی از توابع بخش انابد شهرستان بردسکن در استان خراسان رضوی ایران است , براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۸٬۵۹۳ نفر (۲٬۶۷۹ خانوار) بوده است.
شبکه سلولی شبکه مخابراتی بی‌سیم است که ناحیه تحت پوشش آن به بخش‌های بسیاری که «سلول» نامیده می‌شود تقسیم شده‌است. درون هر کدام از سلول‌ها یک ایستگاه فرستنده-گیرنده در موقعیت ثابتی قرار داده شده تا با کاربران درون سلول ارتباط برقرار کند. این سلول‌های متصل به هم، پوشش رادیویی برای یک منطقه گسترده جغرافیایی را فراهم می‌آورند. شبکه سلولی امکان اینکه شمار زیادی سامانه بی‌سیم قابل جابجایی (مانند تلفن همراه) در هر نقطه از شبکه با یکدیگر از طریق ایستگاه‌های پایه ارتباط برقرار کنند را به وجود می‌آورد.شبکه سلولی چیست و انواع آن کدام است، ماهنامه شبکه
VHF یا فرکانس خیلی بالا ، نماد اتحادیه بین‌المللی مخابرات، برای امواج الکترومغناطیسی با فرکانس رادیویی بین ۳۰ تا ۳۰۰ مگاهرتز می‌باشد، که دارای طول موج متناظری از ۱۰ متر تا ۱ متر هستند. به فرکانس‌های زیر VHF نماد HF و به فرکانس‌های بالای آن نماد UHF داده شده‌است.
کاربردهای معمول امواج رادیویی در باند VHF عبارتند از: پخش صوتی دیجیتال (DAB) و رادیو FM، پخش تلویزیونی، سیستم‌های رادیویی سیار زمینی دو طرفه (اورژانس، تجاری، استفاده شخصی و نظامی)، ارتباطات داده‌ای برد بلند تا چند ده کیلومتر با مودم‌های رادیویی، رادیو آماتور و ارتباطات دریایی. سیستم‌های ارتباطی کنترل ترافیک هوایی و سیستم‌های ناوبری هوایی (به عنوان مثال VOR & ILS) در فواصل ۱۰۰ کیلومتری یا بیشتر با هواپیماهایی که در ارتفاع کروز هستند.
امواج رادیویی در باند VHF عمدتاً توسط مسیرهای خط-دید و زمین-گسیل انتشار می‌یابند. برخلاف باند HF، در فرکانس‌های پایین تنها مقدار کمی بازتاب از یونوسفر وجود دارد (انتشار امواج آسمانی). آنها برخلاف موج‌های زمینی، کانتور زمین را دنبال نمی‌کنند و در نتیجه توسط تپه‌ها و کوه‌ها مسدود می‌شوند، هرچند آنها به‌طور ضعیفی توسط اتمسفر منعکس (خم) می‌شوند و می‌توانند مقدار کمی بیشتر از افق قابل دید و تا حدود ۱۶۰ کیلومتری سیر کنند. این امواج می‌توانند از دیوارهای ساختمان‌ها نفوذ کرده و در داخل خانه دریافت شوند، اگرچه در مناطق شهری بازتاب ساختمان‌ها باعث انتشار چند مسیری می‌شود که می‌تواند در دریافت تلویزیونی تداخل ایجاد کند. در این باندهای فرکانس نویز رادیویی اتمسفریک و تداخل (RFI) ناشی از تجهیزات الکتریکی نسبت به فرکانس‌های پایین تر، مشکل کمتری ایجاد می‌کند. باند VHF اولین باندی است که در آنتن‌های فرستنده کارآمد به اندازه کافی کوچک هستند که می‌توان آنها را روی وسایل نقلیه و دستگاه‌های قابل حمل نصب کرد. به همین دلیل از این باند برای سیستم‌های رادیویی قابل حمل زمینی دو طرفه مانند واکی-تاکی‌ها و ارتباطات رادیویی دو طرفه در هواپیماها (Airband) و کشتی‌ها (رادیوی دریایی) استفاده می‌شود. گاهی، در شرایط مناسب، امواج VHF به دلیل شکست توسط شیب‌های دما در جو، می‌توانند مسیرهای طولانی را با کانال زنی تروپوسفریک طی کنند.
HF یا فرکانس بالا نماد اتحادیه بین‌المللی مخابرات، برای امواج الکترومغناطیسی با فرکانس رادیویی بین ۳ تا ۳۰ مگاهرتز است. عنوان معادل برای این محدوده از طول موج امواج دکامتریک است.
یخچال نمکی یکی از پدیده‌های ژئومورفولوژیک است که در گنبدهای نمکی رخ می‌دهند. در آن توده‌های نمک در اثر نیروهای گرانشی به سوی نقاط پست‌تر جریان می‌یابند. یخچال نمکی در اثر بالا آمدن یک دیاپیر نمکی در یک گنبد نمکی که به سطح رسیده است ایجاد می‌شود. بیشتر این جریان در زمستان رخ می دهد زمانی که نمک مرطوب است و مقاومت نمک به میزان آب موجود در آن وابسته است. این اشکال ممکن است تا کیلومترها ادامه داشته باشند.
نمونه های معروف یخچال نمکی در ایران به ویژه زاگرس و آلمان قرار دارند.
پایگاه ملی داده های علوم زمین کشور
بر اساس تقسیم‌ بندی اتحادیه بین‌المللی مخابرات راه دور، بسامد متوسط به امواج بین ۳۰۰ کیلوهرتز تا ۳۰۰۰ کیلوهرتز گفته می‌شود.
بر اساس تقسیم بندی اتحادیه بین‌المللی مخابرات راه دور، فرکانس پایین به امواج بین ۳۰ کیلوهرتز تا ۳۰۰ کیلوهرتز گفته می‌شود.
بر اساس تقسیم بندی اتحادیه بین‌المللی مخابرات راه دور، فرکانس خیلی پایین به امواج بین ۳ کیلوهرتز تا ۳۰ کیلوهرتز گفته می‌شود.
بر اساس تقسیم‌بندی اتحادیه بین‌المللی مخابرات راه دور، فرکانس بینهایت بالا به امواج بین ۳۰ گیگاهرتز تا ۳۰۰ گیگاهرتز گفته می‌شود.
باشگاه فوتبال کالیاری یک باشگاه حرفه‌ای فوتبال در سری آ ایتالیا است که در شهر کالیاری در کشور ایتالیا قرار دارد. این باشگاه در سال ۱۹۲۰ بنا نهاده شد.
کالیاری سابقه یک قهرمانی در لیگ ایتالیا را در کارنامه دارد؛ آن‌ها موفق شدند در فصل ۷۰–۱۹۶۹ و در زمانی که لوئیجی ریوا، بهترین گل‌زن تاریخ تیم ملی فوتبال ایتالیا را در اختیار داشتند، فاتح اسکودتو شوند. این قهرمانی هم‌چنین نخستین قهرمانی یک تیم از جنوب رم به حساب می‌آمد. رنگ پیراهن کالیاری، آبی و قرمز است. از فصل ۱۸–۲۰۱۷، این تیم به طور موقت بازی های خانگی‌اش را در ورزشگاه ساردینیا آرنا برگزار می‌کند؛ این ورزشگاه در مجاورت ورزشگاه جدید کالیاری قرار دارد که قرار است تا سال ۲۰۲۱ افتتاح شود.
بهترین عملکرد اروپایی باشگاه در فصل ۹۴–۱۹۹۳ جام یوفا رقم خورد؛ جایی که کالیاری به نیمه نهایی این رقابت ها راه یافت اما با شکست مقابل اینتر میلان، از صعود به فینال بازماند.
• لوئیجی ریوا
• فدریکو مارکتی
• رجا ناینگولان
• داویده آستوری
• خواکین لاریوی
سِلِبریتی یا چهره به شخصی گفته می‌شود که معمولاً در زمینه‌های هنر، جنگ، علم، ورزش، رسانه، مدل، سیاست، ادبیات، مذهبی و نظایر آن در یک جامعه یا فرهنگ عامه دارای نوعی سرشناسی و معروفیت خاص باشد. چنین شخصی به‌راحتی از طریق مردم به‌ویژه قشر جوان قابل شناسایی است و به رسمیت شناخته می‌شود. چهره‌ها اغلب از طریق رسانه‌های جمعی به‌ویژه تلویزیون، سینما، نشریات و شبکه‌های اجتماعی به سرشناسی‌شان افزوده می‌شود و علت آن، پرداختن زیاد به موضوعات چهره‌ها در رسانه‌ها در جهت تغذیه مطالب نشریات و پایگاه‌های خبری است. این اتفاق منجر به درآمدزایی آن‌ها نیز می‌شود.
یک سلبریتی ممکن است از راه‌هایی منفی نظیر اختلاس، رسوایی جنسی، اعتیاد، خشونت و حتی به صورت تهمت به آن‌ها که نزد مردم غیرقابل پذیرش هستند نیز مشهور‌تر گردد. چهره‌ها سوژه همیشگی رسانه‌ها و مردم جهت ایجاد شایعه و به چالش کشیدن هستند.
سلبریتی (celebrity) از واژهٔ لاتینِ celebrem مشتق شده‌است؛ واژه‌ای که هم بر تجلیل دلالت می‌کرد و هم بر «ازدحام» (یا شاید به زبان امروزی «بالارفتن از سر و کول یکدیگر»).
شهرت (fame) از ریشهٔ لاتین fama را ابتدا ویرژیل در شعر حماسی انئید به رُما گره زد: ایزدبانوی شایعه و منتشرکنندهٔ اخبار که «بال‌هایش و چندین دهانش را برای گفتن همه‌چیز» به کار می‌بست. واژهٔ شهرت در فرانسوی قدیم و انگلیسی میانه به جایی رسید که در قرن سیزدهم میلادی بر برآورد عمومی از فرد و در قرن چهاردهم بر تحسین عمومی او دلالت می‌کرد.
ستاره‌ها بیان‌گر آن‌اند که انسان‌ بودن در جامعهٔ معاصر یعنی چه. آن‌ها ایدهٔ خاصی را ابراز می‌کنند که ما از شخص، از «فرد» در نظر داریم. ایدهٔ «فردیت» برای مایی که بر اساسش زندگی می‌کنیم، وعده‌ای خواستنی اما دشوار است و ستاره‌ها بیان‌گر هر دو وجه این ایده‌اند.
ریچارد دایر، استاد بریتانیایی، در کتاب "تن‌های آسمانی" توضیح می‌دهد که یک ستارهٔ هالیوود چه ویژگی‌ای دارد که مخاطبانش را تا این حد درگیر می‌کند: او اصلاً شبیه ما نیست و در عین‌ حال کاملاً شبیه ماست. گی دوبور (فیلسوف فرانسوی) در جامعهٔ تماشا، در وصف ستاره‌های سینما گفته بود: «بازنمایی تماشایی از یک انسان زنده».
آن‌ها مفرّی از روزمرگی، الگویی شوق‌انگیز از زندگی نیک و رخصتی از تنش‌ها و اضطراب‌های مدرنیته در اختیار مردان و زنان معمولی می‌گذارند. مردم می‌خواهند با آن‌ها باشند، شبیهشان باشند یا حتی گاه دقیقاً خود آن‌ها شوند. سلبریتی بدون مخاطب یا طرفدارانش که او را خلق کرده و از او حمایت می‌کنند، هیچ‌چیز نیست.
وجود ستاره‌هایی که گویی موفقیتشان در دسترس عموم مردم است و همچون آن‌ها بوده‌اند، مردم را متقاعد می‌کند که شاید آن‌ها هم می‌توانند ستاره باشند. پوشش رسانه‌ای زندگی شخصی‌شان (ازدواج و طلاق، موفقیت و شکست، آنچه می‌خورند و آن‌جا که خرید می‌روند و...) و توزیع تجاری عکس‌های خصوصی و صمیمی، خاطرات شخصی و افشاگری‌های مطبوعات زرد، این نکته را القا می‌کند که همهٔ این سلبریتی‌ها هرقدر هم دور به نظر برسند، مثل مردم عادی هستند. آن‌ها مردان و زنانی معمولی‌اند که به مدد اقبال، استقامت و از قضای روزگار فرد یا چیز خاصی شده‌اند.
دایر این موضوع را برجسته کرد که چگونه سلبریتی‌ها در سطوح متعدد ساخته‌شده‌اند. او بیان کرد یک بخش هویت سلبریتی‌ها، شامل نسخه‌ای رسمی از سلبریتی‌ها (مثلا بازیگران فیلم) و بخش دیگری از آن، یک افشاگری بسیار سازمان‌دهی شده از امری واقعی در نقابی عمومی است؛ یعنی افشای «آنچه که آن‌ها واقعاً دوست دارند» (به‌عنوان‌ مثال از طریق پوشش رسانه‌ای و مصاحبه با ستارگان). فعالیت رسانه‌های جانبی برای ساختن فعالانهٔ شخصیت «خود خصوصی» بسیار حیاتی می‌شود. این فرایند، سازوکاری حیاتی است که «دسترسی خودمانی» به ستاره را میسر می‌سازد. سازوکارهایی که این قلمروهای رسانه‌ای به کار گرفته و سلبریتی‌ها به‌واسطهٔ آن‌ها ساخته می‌شوند، به حوزه‌ای بدل گشته که توسط شاخه‌ای از جامعه‌شناسی فرهنگی که علاقه‌مند به تحلیل تولید رسانه‌ای است، ایجاد شده است.
احسان شاه‌قاسمی، استاد ارتباطات دانشگاه تهران در مصاحبه با مجلهٔ عصر اندیشه بیان کرد: «خودِ سلبریتی‌ها چیز زیادی نمی‌دانند و معمولاً افراد باسوادی نیستند اما تیم‌های نامورسازی که استخدام می‌کنند جزو بهترین‌ها هستند. کسانی که به افراد می‌گویند چگونه بنشینند، چگونه حرف بزنند و چگونه واکنش نشان دهند. همه آن چیزی که شما می‌بینید برنامه‌ریزی شده‌است.»
شرکت‌های تولید محصول، معمولاً منفک از مردم به نظر می‌رسند. این شرکت‌ها برای اتصال به مشتریان، از چهرهٔ افراد آشنا برای مردم استفاده می‌کنند. نقش این‌جور افراد آن است که نشان دهند پشت لوگوی این شرکت‌ها چیزی هیجان‌انگیزتر از ساختمان‌های اداری و جدول‌های مالی است.
گاهی یک سلبریتی در نقش جریان‌ساز یا حتی شورشی ظاهر می‌شود. در طی این فرایند، از او کارگزار فرهنگی و قوهٔ اجتماعی ساخته می‌شود. در این جایگاه، او می‌تواند هم نمایندهٔ یک نگرش جمعی باشد و هم امیال فردی. سلبریتی‌هایی که بیش از همه می‌بینید، سودآورترین محصولات هستند
برخی از دانش‌پژوهان، با اشاره به مصادیقی همچون توماس ادیسون و لُرد بایرون، تاریخ تولد سلبریتی را اواخر قرن ۱۸ و قرن ۱۹ می‌دانند. این بازه بود که نه‌تنها شخصیت‌های استثنائی را آفرید، بلکه شرایط ساختاری لازمی را فراهم ساخت که شکل‌گیری یک فرهنگ سلبریتی تمام‌عیار تسهیل شود.
این بازه فهم جدیدی از «خویشتن» را پرورش داد که طلایه‌دار فرد و فردیت شد؛ بازتاب آن هم در حوزهٔ جدید زندگی‌نامه‌نویسی، محبوبیت پُرتره‌ها، شیوع خاطره‌نویسی‌ها و ظهور گزارش‌های احساسی شخص‌محور و آگهی‌های فوت در روزنامه‌ها بود. قلمرو عمومی هم گسترش یافته بود، چنان‌که تعداد بی‌سابقه‌ای از مردم سواد خواندن داشتند و با فروپاشی سلسله‌مراتب‌های قوام‌یافتهٔ سیاسی و اجتماعی، در گفت‌وگوی عمومی مشارکت می‌کردند؛ لذا هر فرد (حداقل روی کاغذ) می‌توانست سودای شکوه در سر داشته باشد.
اتفاقات دیگری هم در حال وقوع بود که در این ماجراجویی یار و یاور مردان و زنان معمولی می‌شد: نوآوری‌های فناورانه‌ای که محرّک شیوه‌های جدید ارتباط بودند، از قبیل فرهنگ چاپی کلان و تکثیر عکس، و همچنین قوای سرمایه‌داری صنعتی که شهرنشینی گسترده را راه انداختند، کار و زمان را مکانیکی کردند، مشوق تجاری‌سازی تفریح شدند و شکل‌ها و مقیاس‌های جدید جایگاه و رُتبه را آفریدند.
مشهوران دوران قدیم، در محافل متعارف ذی‌نفوذ از قبیل دادگاه‌ها، تالارها و برج‌های عاج بود که سرشناس می‌شدند، و قرن‌ها بود که تصاویرشان در حکّاکی‌های کتاب‌ها، در مجسمه‌ها، روی مدال‌ها و سکه‌ها، و در تندیس‌های سفالین تکثیر می‌شد. اما این تصاویر عمدتاً میان سرآمدانی از جامعه تکثیر می‌شد که از پسِ هزینهٔ سفارش، خرید و جمع‌آوری‌شان برمی‌آمدند. تولید مکانیکی بود که دسترسی به این تصاویر را دموکراتیزه کرد.
به اواخر قرن ۱۹ که می‌رسیم، برخلاف ولی‌نعمتان سابق، می‌بینیم که تماشاچیان بی‌نام و مصرف‌کنندگان بی‌چهره نیز مشوق تولید تصاویر افراد خارق‌العاده شده‌اند: در کاریکاتورهای روزنامه‌ها، روی برجسته‌کاری‌های چینی، در پُرتره‌های ارزان‌قیمت جیبی، روی کارت‌های ویزیت عکس‌دار، و پوسترهایی در اندازه‌های واقعی آدم‌ها که در بلوارهای شهری نصب می‌شدند. غریبه‌ها به‌طرز بی‌سابقه‌ای از هر دو منظر جغرافیایی و بصری به یکدیگر نزدیک می‌شدند. دیده‌شدن به‌معنای دقیق کلمه ساده‌تر شده بود.
پیدایش فرهنگ سلبریتی، خود ساخته نبوده‌است. نهال این فرهنگ را تبلیغاتچی‌ها، بازاریاب‌ها و رسانه‌ها مدت‌ها پرورش دادند
احتمالاً مهمترین فرد در رواج و خلق شخصیت‌های قرن ۱۹، فینیاس تیلور بارنوم، تبلیغاتچی آمریکایی بود. او با استفاده از موزه‌ها، سیرک‌ها و مجموعهٔ نمایشی سیّارش، زمینه‌ساز اشتغال تازه‌واردان می‌شد: مثلاً «جنرال تامِ انگشت‌شستی» با قد شصت سانتی‌متر، یا جنی لیندِ خوانندهٔ اُپرا که بارنوم او را «بلبل سوئدی» می‌خواند. بارنوم به‌جای آنکه فقط بر استعداد آن‌ها تمرکز کند، از قامت کوتاه انگشت‌شستی استفاده می‌کرد و خُلق مهربان و جاذبهٔ غریبه بودن لیندا را در ویترین می‌گذاشت. سپس دست‌به‌دامن رسانه‌ها و بازار شد تا هر دو هنرپیشه را به چهره‌های بین‌المللی تبدیل کند، یعنی سلبریتی.
مخاطبان، از طریق شکل‌های متنوع بازنمایی باواسطه، دسترسی بی‌سابقه‌ای به زندگی مخفی چهره‌های عمومی یافتند. این دسترسی بود که حس آشنایی کاذب میان چهرهٔ عمومی و مخاطبانش را پرورش داد، همان حسی که رفته‌رفته سنگ بنای فرهنگ سلبریتی مدرن می‌شد. چهره‌های عمومی از طریق روزنامه‌نگاران سخن‌چین، تبلیغهای مصنوعی و تأیید محصولات، و همچنین از طریق چرخش انبوه تصاویر و ماجراهایشان، روزبه‌روز بیشتر «شناخته» می‌شدند. درنتیجه، فی‌نفسه به کالاهایی تبدیل شدند که می‌شد بازاریابی‌شان کرد. و مخاطبان، نه‌تنها امکان «شناخت» یک چهرهٔ مشهور را داشتند، بلکه می‌توانستند تکه‌ای از او را هم بخرند، مصرف کنند و مالک شوند.
بعضی دانش‌پژوهان اشاره می‌کنند که سلبریتی نیازمند مصرفشدن است، و بر همین اساس می‌گویند که خاستگاهش به قرن ۲۰ برمی‌گردد. بعضی دانش‌پژوهانِ اواخر قرن ۲۰ نیز، سلبریتی را همزاد سینما می‌دانند و به ظهور ستاره‌های هالیوود منتسب می‌کنند. ولی همهٔ مشخصه‌های اساسی فرهنگ سلبریتی در قرن ۱۹ پرورش یافتند و قرن ۲۰، با رسانه‌های جمعی‌اش، سلبریتی را چنان بزرگ کرد که اصلاً انتظارش نمی‌رفت. هالیوود مخترع سلبریتی نبود، فقط میزان بیشتری از آن را به ما داد.
فرد اینگلیس در کتابش با عنوان "تاریخ مختصر سلبریتی" ادعا می‌کند که توسعهٔ اشکال جدید فرهنگ بصری همچون عکاسی و فیلم و صنعتی شدنشان، ظهور سلبریتی را در قرن بیستم تثبیت نمود. در پایان قرن بیستم مجاری نوینی برای فرهنگ سلبریتی عرضه شد. مقررات زدایی از رسانه‌ها، فناوری دیجیتال و آرزوهای تجاری ناشران همگی به گسترش عظیم مجلات سلبریتی کمک کردند
در سیستم استودیویی که پیش از دههٔ ۱۹۵۰ میلادی رایج بود، هر ستاره با قراردادی به یک شرکت خاص گره خورده و به بخش روابط‌عمومی یک استودیو وابسته بود. اما، پس از فروپاشی آن سیستم، ساخت‌وساز صنعتیِ سلبریتی تشدید شد. در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی، پیپل مگزین، انترتینمنت تونایت و برنامه‌های گفت‌وگومحوری مثل اُپرا از ستاره‌های سینما و بازیگران تلویزیون، ورزشکاران حرفه‌ای و ستاره‌های پاپ، کمدین‌ها و مدلها، اخبار روزانه می‌ساختند. به دههٔ ۱۹۹۰ که می‌رسیم، وقتی که تعداد بیشتری از آمریکاییان سراغ تلویزیون کابلی رفتند، کانال‌ها هم دست‌به‌دامن ژانرهای جدید و انواع شخصیت‌ها شدند تا برندهای خود را تحکیم کنند و بدین‌ترتیب فرصت سلبریتیی سازی را چندبرابر کردند.
برنامه‌هایی همچون "من سلبریتی هستم!، منو از اینجا خلاص کن" و "سلبریتی برادر بزرگ"، برنامه‌های بودند که در سطح جهانی قابل‌توجه بودند. برای مثال، من سلبریتی هستم! که در انگلستان ساخته شد، در فرانسه، آلمان، مجارستان، هند، هلند، سوئد و ایالات‌متحده امتیاز پخش گرفت. برنامه هلندی سلبریتی برادر بزرگ امتیاز پخش جهانی در کشورهایی ازجمله اندونزی، صربستان، مونته‌نگرو، بوسنی و هرزگوین، انگلیس، هند، بلغارستان، کرواسی، اسرائیل و فیلیپین را میسر کرد.
در قرن بیست‌ویکم، مخاطبان از طریق رسانه‌ها دسترسی بیشتری به اطلاعات پیرامون چهره‌های عمومی دارند، اطلاعاتی که روزبه‌روز بلادرنگ‌تر و لحظه‌ای‌تر می‌شوند. و این یعنی تبلیغ سلبریتی، بیشتر و بهتر دیده‌شدنش، و تأیید فایده‌اش. حوزهٔ گسترش جدید سلبریتی‌ها، رسانه‌های اجتماعی است. ایدهٔ دسترسی مستقیم بیشتر به سلبریتی‌ها به‌عنوان‌مثال از طریق فیدهای توییتر، هیجان طرفداران و تبلیغ‌کنندگان را برانگیخته است.
در مقام مقایسه، چه چیزی جان استوارت میل، چارلز داروین و فلورانس نایتینگل را از لُرد بایرون، فرانتس لیست، توماس ادیسون یا سارا برنارد متمایز می‌کرد؟ همهٔ این چهره‌ها در قرن نوزدهم مشهور بودند و دربارهٔ همه‌شان حرف زده می‌شد. اما می‌توان به این تفاوت‌ها اشاره کرد:
دستهٔ اول به‌اندازهٔ دستهٔ دوم توجه رسانه‌ای جلب نمی‌کردند، مشوق کالا سازی (تأیید محصولات، پخش تصویر، امضای عکسشان) نمی‌شدند، یا کیش شخصیت راه نمی‌انداختند. دستهٔ اول پیرو و مرید داشتند و دستهٔ دوم هوادار. دستهٔ اول زمینه‌ساز گفت‌وگو بودند و دستهٔ دوم محرّک جنجال. دستهٔ اول توجه جلب می‌کردند، ولی توجه دلیل وجودی دستهٔ دوم بود.
شهرت بر مدار اعمال قهرمانانه و کردار شایستهٔ قهرمانان کاریزماتیک و به‌اصطلاح بزرگ‌مردان می‌چرخد. این، جماعت هستند که سلبریتی را شکل می‌دهند و واسطهٔ بروزش می‌شوند ولی شهرت چنین نیست. شهرت محتاج یک شخص برجسته است، سلبریتی محتاج مخاطبان قضاوت‌گر.
در قرن ۱۹، ارزش فرد مشهور، مدیون توانایی غریب او بود که در آنِ واحد خارق‌العاده و تقلیدپذیر پذیر بود. ایدهٔ سلبریتی، جلوهٔ ظاهری فردیت را بر نحوهٔ ابرازش ترجیح می‌داد و به نوع نگاه مردم به شخص سلبریتی اهمیت می‌داد.
جو لیتلر از کتابی از رابرت ون کریکن، اینطور نقل می‌کند: شخص می‌تواند به‌دور از هیاهو و در کمال احترام مشهور باشد، درحالی‌که «سلبریتی» ویژگی متفاوتی داشته و به‌مثابهٔ همهمه‌ای خاص در زندگی اجتماعی روزمره است.
کلمهٔ «ستاره» برای نخستین بار در انگلستان در زمینهٔ شهرت برای اشاره به بازیگر زنی که می‌توانست صرفاً با استفاده از نام خویش نمایشی را در تئاتر پرفروش کند، به کار رفت. همچنین تاریخچه‌ای طولانی در خصوص مطالب چاپی حول شایعات بازیگران زن در خصوص تجدید نمایش‌های قرن هفدهمی و بعد از آن وجود دارد که حاکی از تأثیر هیجان شهوانی در برتری نوین زنان در این بخش از حوزه عمومی به همراه تمایل به فروش روزنامه‌های این جریان است.
روسو، در جستارش به نام «نامه‌ای به دالامبر در مورد تئاتر» می‌گوید: "بازیگران نباید اجازهٔ نامزد شدن برای تصاحب پستی را داشته باشند؛ چرا که تکنیک‌های متقاعدکنندهٔ آن‌ها ممکن است کنترل مصلحت همگانی را بگیرد"2 لئو برودی در کتاب "جنون شهرت: شهرت و تاریخچهٔ آن" نوشت: [تاریخ شهرت] تاریخ دگرگونی شیوه‌هایی است که افراد به‌واسطهٔ آن‌ها سعی در جلب‌ توجه دیگران داشته و از روی تصادف بر آنان اعمال قدرت نکرده‌اند”.
این سؤال که چگونه هیاهوی سلبریتی‌ها به‌واسطهٔ صنعت سرگرمی خلق، بسته‌بندی و فروخته شد و چگونه این امر به بهره‌برداری از مرحله جدیدی در اقتصاد سیاسی سرمایه‌داری پیوند خورد، سؤالی بود که برخی از نخستین نویسندگان قرن بیستمی در زمینهٔ سلبریتی را نگران می‌کرد.
این مسئله به‌طور خاص به نویسندگان مکتب فرانکفورت از جمله تئودور آدورنو و ماکس هورکهایمر و لئو لونتال مرتبط بود. لونتال در مقالهٔ خود با عنوان ” پیروزی بت‌های توده‌ای” ظهور سلبریتی‌های سرگرمی را از آغاز قرن گذشته و به‌واسطهٔ تحلیل محتوای چهره‌های برجسته در مجلات و روزنامه‌ها نشان داد و نتیجه گرفت که تغییری از «بت‌های تولید» به «بت‌های مصرف» رخ‌ داده‌است.
مکتب فرانکفورت، انتقاد چپ‌گرایانهٔ تند و تیزی بر صنایع فرهنگی استثمارگری داشت که پس از جنگ جهانی دوم در غرب ریشه می‌دواندند. دنیل بورستین، مورّخی که در وادی سیاست محافظه‌کار بود، در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی آن انتقاد را به کار بست تا بگوید سلبریتی در توصیف بدبینانهٔ او، دست‌پرورده‌ای است که رسانه‌های جمعی مرتکبش شده و زنده نگهش می‌دارند، رسانه‌هایی که به‌قدر خود سلبریتی بی‌روح و شیّادند. به‌علاوه، در زمانه‌ای که بازیگران برنامه‌های واقع‌نِما، اینفلوئنسرهای رسانه‌های اجتماعی، شخصیت‌های یوتیوبی، وبلاگ‌نویسان، ویدئو بلاگرها و اینستاگرام‌بازها رواج دارند، گویا هرکسی می‌تواند «به‌خاطر شناخته‌شدگی‌اش شناخته شود».
از دیگر مسائل مطرح شده دربارهٔ سلبریتی‌ها، پیوند بین سلبریتی‌ها و مسائل زیست‌محیطی است. در کتاب سبز شدن رسانه، ریچارد ماکسول و توبی میلر خاطرنشان می‌کنند: درحالی‌که بسیاری از ستاره‌های هالیوود مشتاق‌اند تا به «سلبریتی‌های زیست‌محیطی» بدل شوند، «صنعت فیلم بزرگ‌ترین تولیدکنندهٔ آلاینده‌های رایج در بین تمام صنایع واقع در منطقهٔ لس‌آنجلس می‌باشد» و این‌که این جهت‌گیری غالب و در دسترس در خصوص تولید و مصرف فیلم و [برنامه‌های] تلویزیونی نقش مهمی در انتشار بیشتر گازهای گل‌خانه‌ای دارد.
برخی از تأثیرگذارترین آثار در باب سلبریتی و سیاست‌های نئولیبرال در زمینه‌ای است که در آن سلبریتی‌ها با بخش امور داوطلبانه و کارهای خیریه و «بشردوستانه» همراه می‌شوند. لیتلر بیان می‌کند گسترش ارتباط سلبریتی‌ها با امور خیریه دلایل بی‌شماری دارد؛ از جمله «شخصی شدن» خیریه‌ها و سازمان‌های غیردولتی که مبتنی بر این واقعیت است که این شیوه، اغلب شیوه‌ای ارزان برای تبلیغ رایگان یا ارزان سلبریتی‌ها است.
از نظر ایلان کاپور که جزو پیروان ژیژک محسوب می‌شود، «بشردوستی سلبریتی» اساساً نوعی سیاست‌زدایی است و نابرابری جهانی را که درصدد جبران آن است، تشدید می‌نماید. این در حالی است که مشارکت سلبریتی‌ها در امور بشردوستانه سابقه‌ای طولانی دارد، از جمله همکاری یونیسف با بازیگر آمریکایی دنی کای در سال ۱۹۵۳، همچنین بسط امور بشردوستانه از طریق ابداع سفیران حسن نیت سازمان ملل و سرمایه‌داری بشردوستانه به‌طور گسترده‌تری چشمگیر بوده‌ است. ازنظر لیلی چولیاراکی، امروزه سلبریتی‌ها مایل‌اند در خصوص رشد شخصی خود، آن‌ هم به‌واسطهٔ امور خیرخواهانه صحبت کنند.
جورج مونبیو، نویسنده و ستون‌نویس گاردین، بیان می‌کند که این‌طور نیست که دل‌دادگی به سلبریتی‌ها خیلی ساده در کنار دیگر چیزهای باارزشمان قرار بگیرد؛ این دل‌دادگی جای آن چیزها را خواهد گرفت. مطالعهٔ منتشرشده در مجلهٔ سایبر سایکالوجی نشان می‌دهد که بین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۷ تغییری اساسی در ایالات متحده رخ داده‌است. در سال ۱۹۹۷ (براساس نظر مخاطبان بزرگ‌سال) ارزش‌های غالب در برنامه‌های تلویزیونیِ محبوب برای نُه تا یازده‌ساله‌ها عبارت بودند از احساس مسئولیت‌های اجتماعی و نیکوکاری. در این سال، در بین شانزده ارزش بررسی‌شده، شهرت در جای پانزدهم بود. اما شهرت در سال ۲۰۰۷ و بعد از رایج‌شدن برنامه‌هایی مانند «هانا مونتانا» به جایگاه اول رسید و پس از آن دستاورد، این عنوان‌ها قرار گرفتند: وجههٔ عمومی، محبوبیت و موفقیت مالی. احساس مسئولیت‌های اجتماعی در این سال به جایگاه یازدهم سقوط کرد و نیکوکاری پس‌ از آن به جایگاه دوازدهم رسید.
همچنین مقاله‌ای در ژورنال بین‌المللی مطالعات فرهنگی با نظرسنجی از انگلستانی‌ها نشان داده که آن‌هایی که جدی‌تر شایعات سلبریتی‌ها را دنبال می‌کنند، یک‌سوم کسانی که دیگر اَشکال اخبار را دنبال می‌کنند، در سازمان‌های محلی مشارکت دارند. این مقدار دربارهٔ فعالیت‌های داوطلبانه یک‌دوم است.
جورج مونبیو می‌گوید که صنعت بازاریابی، از طریق رسانه‌های متمایل به این کار، سلبریتی‌ها را قالب‌ریزی کرده‌ است، درحالی‌که کسی هم نیازی به کنترل قدرتشان نمی‌بیند. به همین دلیل است که امروزه بازیگران و مدل‌ها با چنین توجه بیش‌ازحدی روبه‌رو هستند و جای کسانی را گرفته‌اند که روزی نظرات مستقل خودشان را داشتند: در واقع تخصص آن‌ها هدایت‌کردن دیدگاه‌های افراد است.
گرَنت مکرکنِ انسان‌شناس با بررسی در پایگاه‌ داده‌ها مشخص کرده که در ایالات متحده و بین سال‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۱۰، بازیگران ۱۷درصد از توجه به افراد مشهور را به خود اختصاص داده بودند. این مقدار کمی کم‌تر از مجموعِ توجه به فیزیک‌دان‌ها، شیمی‌دان‌ها و زیست‌شناسان بود. در این شرایط کارگردانان ۶درصد و نویسندگان ۱۱درصدِ توجهات را به خود جلب کرده بودند. بین سال‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۵۰، بازیگران ۲۴درصدِ توجه را به خود اختصاص داده بودند و نویسندگان نیز ۹درصد. این آمار در سال ۲۰۱۰ به این صورت درآمده است: بازیگران ۳۷درصد از توجه (بیش از چهار برابرِ توجهی که به دانشمندان علوم طبیعی شده) را به خود اختصاص داده‌اند، درحالی‌که میزان توجه به کارگردانان و نویسندگان به ۳درصد کاهش یافته‌است. یعنی به‌جز مواردی استثنایی، آن‌هایی که هیچ حرفی برای گفتن ندارند بهترین تریبون‌ها را برای گفتن حرف‌هایشان در اختیار دارند.
سلبریتی یک لحظهٔ گذرا را ثبت و ضبط می‌کند تا تصویری آنی از واقعیت اجتماعی مشترکی باشد که به‌قدر خودِ سلبریتی، متزلزل و بی‌دوام است.
یک نظرسنجی از نوجوانان شانزده‌ساله در انگلستان نشان می‌دهد که ۵۴درصد از آن‌ها می‌خواهند سلبریتی شوند.
جورج مونبیو ادعا می‌کند سلبریتی نقش مهم دومی هم دارد: نوعی سلاحِ حواس‌پرتیِ جمعی. مطالعهٔ منتشرشده در ژورنال بین‌المللی مطالعات فرهنگی هم نشان می‌دهد افرادی که بیشترین توجه را به سلبریتی‌ها دارند کمترین درگیری با سیاست، کمترین احتمال اعتراض و کمترین احتمال رأی‌دادن را دارند. همچنین این پیمایش نشان می‌دهد افرادی که به سلبریتی‌ها دل بسته‌اند به‌طور متوسط به‌اندازهٔ دیگران اخبار می‌بینند، اما به‌نظر در بی‌توجهی دائمی به سر می‌برند. همین می‌تواند خط بطلانی باشد بر ادعاهای گاه‌وبی‌گاه و خود گفتهٔ رسانه‌ها مبنی بر اینکه سلبریتی‌ها ما را به زندگی اجتماعی پیوند می‌دهند.
در ایران نیز انتقادهایی به سلبریتی‌ها می‌شود. از مسائل مهمی که دربارهٔ آن‌ها مطرح می‌شود، بحثِ مشارکت در جمع‌آوری مبالغی برای زلزله‌زدگان کرمانشاه در سال ۹۶ و مشخص نبودنِ محل هزینهٔ آن‌هاست. در نشستی با عنوانِ سرپل ذهاب، هفت ماه پس از زلزله، فرهاد تجری نمایندهٔ وقتِ مردم سرپل ذهاب در مجلس شورای اسلامی، همراه با شرحِ وضعیت این شهر، بیان کرد: «متأسفانه برخی با بهره‌گیری از ظرفیت شبکه‌های اجتماعی و حتی صداوسیما و با مظلوم‌نمایی یا با احساس مسئولیت، حساب‌های شخصی را برای دریافت کمک‌های مردمی اعلام کردند و این رویه باعث شد بخشی از کمک‌های مردمی جذب حساب‌های شخصی شود. بسیاری از حساب‌هایی که در زمان شرایط حاد و اضطراری سرپل ذهاب نتوانستند به وضعیت مردم منطقه یا زلزله‌زده کمک کنند.» او افزود: «آقای «د»، آقای «ز» و خانم «ک» حدود سی میلیارد تومان در اختیار دارند. آن‌هایی که حساب شخصی اعلام کردند، پاسخگوی موجودی حساب‌هایشان باشند» که منظور او علی دایی، صادق زیباکلام و نرگس کلباسی بود.
باشگاه فوتبال کاتانیا باشگاه فوتبال ایتالیایی است که در شهر کاتانیا قرار دارد.
این باشگاه در ۱۹۴۶ تأسیس شده‌است و هم‌اکنون در سری سی یعنی سومین سطح فوتبال حرفه‌ای در ایتالیا بازی می‌کند.ویکی‌پدیای انگلیسی این تیم در پایان فصل ۲۰۱۵–۲۰۱۴ سری بی به لحاظ امتیاز در جدول در ردهٔ پانزدهم قرار گرفته و در حالت عادی از سقوط نجات می‌یافت ولی در پی افشای دست داشتن این باشگاه در تبانی جهت تعیین نتیجهٔ چند مسابقهٔ آن فصل سری بی، با حکم دادگاه به تنزل به ردهٔ ۲۲ (آخر) و طبیعتاً سقوط به دستهٔ پایین‌تر و همچنین کسر ۹ امتیاز در رقابت‌های فصل بعد محکوم شده و متعاقباً تا فصل ۲۱-۲۰۲۰ موفق به بازگشت به سری بی نگردیده‌است.
• جوزپه ماسکارا
• ماریانو آندوخار
• پاپو گومز
مجتمع تجاری، تفریحی و توریستی و اقامتی خلیج فارس، یکی از بزرگ‌ترین مرکزهای خرید دنیا و سومین مرکز خرید بزرگ ایران است که در محور شمالی کلانشهر شیراز به سپیدان و در ابتدای ورودی شهر جدید صدرا واقع شده‌است. این مرکز دومین مرکز خرید بزرگ جهان از نظر تعداد مغازه‌ پس از ایران مال است.Iran to open 830m Fars Shopping Centre, Construction Weekly Online
این مجتمع شامل بخش‌هایی نظیر هتل پنج ستاره، پردیس سینمایی، شهربازی، ۵٬۵۰۰ واحد پارکینگ، ۲٬۵۰۰ واحد تجاری، سالن ورزشی، استخر، سونا، جکوزی و سالن پذیرایی است.
هتل مجتمع خلیج فارس در ورودی شمالی مجموعه قرار دارد و دارای ۳۵ طبقه و با ۱۵۰ متر ارتفاع است که این سازه به عنوان بلندترین هتل ایران شناخته میشود. این هتل بین‌المللی که قرار بود ۷ ستاره باشد که به دلیل مسائل فرهنگی به ۵ ستاره تبدیل شد، اما بعد از چندین سال از افتتاح مجتمع تجاری این هتل به دلایل نامعلوم نیمه کاره رها ماند.
شهربازی مسقف این مجموعه به نام ایران‌لند در خرداد ماه ۱۳۹۲، افتتاح شد که مورد استقبال شهروندان شیرازی قرار گرفت. همچنین این شهربازی مسقف به عنوان بزرگ‌ترین و مدرنترین شهربازی روبسته ایران انتخاب شده‌است.
موقعیت شهربازی روباز مجموعه بین خود مجتمع و هتل قرار گرفته که امکانات و وسایل تفریحی و شهربازی بسیار مدرنتری برای آن پیش‌بینی شده‌ بود. همچنین دریاچه‌ای به شکل خود خلیج فارس نیز در کناره هتل و شهربازی قرار بود ساخته شود، که ساخت آن بعد از چند سال از افتتاح مجتمع متوقف شد.
پردیس سینمایی این مجموعه با نام هنر شهر آفتاب در آذر ماه ۱۳۹۶، گشایش یافت. این پردیس سینمایی استاندارترین و به روزترین مجموعهٔ سینمایی ایران محسوب می‌شود و دارای هشت سالن نمایش با مجموع گنجایش ۱٬۵۰۰ تن است. در این مجموعه امکان برگزاری نمایش‌های تئاتر و کنسرت‌های موسیقی نیز وجود دارد.
http://list25.com/25-largest-shopping-malls-in-the-world/5/
دهستان جلگه دهستانی از توابع بخش شهرآباد شهرستان بردسکن در استان خراسان رضوی ایران است. مرکز این دهستان روستای رکن‌آباد می‌باشد و براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۷٬۳۸۲ نفر (۲٬۳۱۸ خانوار) بوده‌است.
دهستان شهرآباد به یکی از دهستان‌های زیر اشاره دارد:
عقاب هارپی نوعی عقاب است که نیرومندترین و بزرگترین پرندهٔ شکاری قارهٔ آمریکا به‌شمار می‌رود و یکی از بزرگترین انواع عقاب است که جنس ماده آن ۶ تا ۱۰کیلوگرم و جنس نر آن ۵ تا ۸ کیلوگرم وزن و ۹۵٫۵ سانتی‌متر طول دارد. این پرنده گاهی عقاب هارپی آمریکایی نامیده می‌شود تا از عقاب پاپوایی متمایز شود که آن هم گاهی عقاب هارپی پاپوایی (گینه نویی) نامیده می‌شود. این دو عقاب از نظر ظاهری و نوع زندگی شباهت زیادی به عقاب فیلیپینی دارند.
نام هارپی برای این عقاب برگرفته از نام یک مخلوق اهریمنی در افسانه‌های یونان باستان است که نیمی زن و نیمی پرنده شکاری بود. این عقاب نیرومند که تاجی از پرهای سفید بر روی سر دارد، در جنگل‌های بارانی و گرمسیری آمریکای جنوبی و مرکزی از جنوب مکزیک گرفته تا برزیل زندگی می‌کند و در بلندترین نقطهٔ مرتفع‌ترین درختان آشیانه می‌کند و جانورانی چون طوطی‌های ماکائو، میمونها و تنبل‌ها را طعمه خود می‌سازد. نیمه بالایی بدن عقاب هارپی سیاه و نیمه پایین بدنش سفید است و یک خط سیاه روی سینه‌اش دیده می‌شود. جمعیت این پرندهٔ شکاری به سرعت در حال کاهش است و این کاهش به ویژه در مکزیک و آمریکای مرکزی چشمگیرتر است.Encyclopædia Britannica Online, s. v. "eagle", accessed January 08, 2014, http://www.britannica.com/EBchecked/topic/175537/eagle.
دهستان کنارشهر دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بردسکن در استان خراسان رضوی ایران، مرکز این دهستان روستای شفیع‌آباد است و براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۵٬۵۰۴ نفر (۱٬۸۳۲ خانوار) بوده‌است.
دهستان کوهپایه نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان بردسکن، استان خراسان رضوی در ایران است. مرکز این دهستان، روستای کبودان می‌باشد که در فاصله ۱۵ کیلومتری از شهر بردسکن قرار دارد. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴٬۸۶۸ نفر (۱٬۸۷۱ خانوار) بوده‌است.
شیخ عبداللطیف بحرانی مشهور به بهجت العلما، از بزرگترین عارفان و دانشمندان عصر معاصر در کازرون دیده به جهان گشود.
آرامگاه وی هم‌اکنون در حیاط مجموعه فرهنگی و هنری اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی کازرون قرار دارد.
بازسازی مقبره بهجت العلما
شبکه اجتماعی سیار، شبکه اجتماعی ای است که در آن از تلفن همراه برای ایجاد ارتباط استفاده می‌شود. هم‌اکنون دو نوع سرویس شبکه اجتماعی سیار وجود دارد. نوع اول همان شبکه‌های اجتماعی تحت وب هستند(موبلاگ ها) که امکان دسترسی از طریق تلفن همراه را نیز فراهم کرده‌اند و نمونه‌های بارز آن فیس بوک و مای ایپیس است . نوع دوم سرویس‌های محلی و منطقه‌ای است که اوپراتورهای تلفن همراه فراهم می‌کنند و بر اساس سرویس‌هایی مانند پیامک و MMS کار می‌کنند.
چشمه‌ساران، دهستانی است از توابع بخش چشمه‌ساران شهرستان آزادشهر در استان گلستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۰۵۵۰نفر (۲۵۵۷خانوار) بوده است. درگاه ملی آمار ایران
شایا سعید لِباف According to the State of California. "California Birth Index, 1905–1995". Center for Health Statistics, California Department of Health Services, Sacramento, California. At Ancestry.com ( (زاده ۱۱ ژوئن ۱۹۸۶) هنرپیشه، هنرمند اجرا و کارگردان آمریکایی است. شاید او بیشتر موفقیت خود را مدیون استیون اسپیلبرگ است زیرا در بیشتر فیلم‌هایی که حضور داشته اسپیلبرگ به عنوان تهیه‌کننده یا کارگردان حضور داشته‌است. در اواخر سال ۲۰۰۹، ستاره‌های سینمای هالیوود معرفی شدند که " شایا سعید لباف" یکی از آنها بود.
اف‌کی‌ای تویگز خواننده و آهنگساز آمریکایی، شیا لابوف را به آزار جنسی و تحمیل آسیب عاطفی متهم کرد. این خواننده که دوست سابق لابوف بوده، در لس‌آنجلس از این بازیگر شکایت کرده‌است.
در متن این دادخواست که به دست «ورایتی» رسیده آمده‌است: «شیا لابوف به زنان آسیب می‌زند. از آن‌ها استفاده و سوءاستفادهٔ جسمی و روانی می‌کند. او خطرناک است.» در بخشی از این دادخواهی می‌آید که لابوف یکبار خواننده را می‌گیرد و به یک خودرو می‌کوبد و سعی می‌کند او را خفه کند، و حتی یکبار دیگر به روی خواننده اسلحه کشیده و به او گفته پیش‌تر سگ‌های آواره را می‌کشته، بنابراین می‌تواند آدمکش بودن را هم تمرین کند. لابوف تا این لحظه به این اتهامات واکنش نشان نداده‌است.
در بخش دیگری از دادخواست می‌آید: "لابوف تا مدت‌ها سعی داشت به عنوان یک "هنرمند آزاداندیش و عجیب عذری برای رفتارهای سزاوار سرزنش خود پیدا کند. هرچند سابقهٔ رفتارهای خشونت‌آمیز او مستند است، بسیاری از رسانه‌ها با لابوف به عنوان یک هویت بی‌خطر و شوخ رفتار می‌کنند، و به همین علت او در تکرار چرخهٔ بدرفتاری با زنان در طول سالیان گذشته موفق بوده. استثمار و حمله به زن مسئلهٔ مضحکی نیست."
به گزارش ۳۰نما در این دادخواست ادعا شده‌است که «اف‌کی‌ای تویگز» با نام واقعی «تالیا بارنت» برای کمک به زنان دیگر از دوست پسر سابقش شکایت کرده‌است نه به دلایل مالی. این خواننده پس از پایان فیلمبرداری «پسر عزیز» (Honey Boy) با لابوف وارد یک رابطهٔ پرآشوب شد.