moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کریستینسن با تولد دوماه پیشتر از زمان موعد نوزاد زودرس با فلج مغزی بوده‌است. او از دیگر مشکلات سلامت از جمله یرقان ، سپتیسمی، سکتهٔ قلبی و پنوموتوراکس‌رنج‌می‌برد.https://www.theguardian.com/observer/osm/story/0,766921,00.html سوفی درسن شش سالگی سوارکاری را به عنوان فیزیوتراپی در گروه سازمان سواری برای انجمن معلولین و در همسایگی خانیشان شروع کرد.
اتحاد تاج‌ها ، و (به اسکاتس:Union o the Crouns) با مرگ الیزابت یکم انگلیس، آخرین پادشاه دودمان تودور در ۲۴ مارس ۱۶۰۳ و جلوس نوادهٔ عمهٔ او، جیمز ششم اسکاتلند به سلطنت انگلستان رخ داد. بعد از جلوس، جیمز در فهرست پادشاهان انگلستان به نام جیمز یکم انگلستان شناخته می‌شود. در پی این امر، و با توجه به حضور یک نفر در راس حکومت دو قلمرو مجزا، برخی از جنبه‌های حکومت دو کشور، برای مثال سیاست خارجی، به طور واحد اداره می‌شدند.
این اتحاد، شخصی یا دودمانی بود و با وجود تلاش‌های جیمز برای ایجاد تاج و تخت متحد بریتانیای کبیر، نهاد سلطنت در انگلستان و اسکاتلند متمایز و جدا از یکدیگر باقی ماندند. دو کشور تا زمان تصویب قوانین اتحاد سال ۱۷۰۷ در دوران ملکه آن، آخرین حاکم از دودمان استوارت، مستقل و تحت سلطنت یک فرد واحد باقی ماندند که به همراه ایرلند، سیاست داخلی و خارجی یکسانی را دنبال می‌کردند.
در دههٔ ۱۶۵۰ و تحت حکومت الیور کرامول، با تصویب پارلمان انگلستان، پارلمان مستقل اسکاتلند منحل و دو کشور در قالب جمهوری انگلستان با یکدیگر متحد شدند. اما این اتحادیه عمری کوتاه داشت و با بازگردانی پادشاهی انگلستان در ۱۶۶۰، ملغی شد., Chapter 2
پیام هاجر نشریه‌ای بود که به‌عنوان ارگان جامعه زنان انقلاب اسلامی زیر نظر دبیرکل جامعه یعنی اعظم طالقانی قرار داشت. اولین شمارهٔ این نشریه در آبان ۱۳۵۸ منتشر شد، اما در سال ۱۳۷۹ در ماجرای توقیف فله‌ای مطبوعات توقیف شد. "پیام هاجر" در دوران فعالیت خود یک بار دیگر هم به دلیل انتشار برخی از جلسات درس حسینعلی منتظری به دستور دادگاه ویژه روحانیت برای مدتی توقیف شده‌بود.
رویکرد نشریه پیام هاجر رویه‌ای انتقادی دربارهٔ ساختار حاکم بر ایران بوده و بیشتر نگاه آن تفسیر عقاید طالقانی دربارهٔ جامعه و زنان بود. با توجه به عضویت اعظم طالقانی در شورای ملی-مذهبی، این نشریه به‌نوعی در زمره ارگان‌های این مجموعه قرار می‌گرفت. این نشریه یکی از نشریاتی بود که به مسئلهٔ قتل‌های زنجیره‌ای به‌صورت مفصل پرداخته بوده و برای اولین بار موضوع قتل حمید حاجی‌زاده و فرزندانش در قتل‌های زنجیره‌ای را بیان کرد.هفته‌نامه پیام هاجر- بهمن ۱۳۷۸
در سال ۱۳۹۳ و پس از گذشت ۱۴ سال به جامعهٔ زنان انقلاب اسلامی اجازه داده‌شد که دوباره نشریات خود را منتشر کند. اینبار با توجه به نام هفته‌نامه پیام هاجر ارگان این مجموعه به نام "پیام ابراهیم" انتشار خود را از سر گرفت.
استین کونینکس (؛ زادهٔ ) کارگردان اهل بلژیک است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "هکتور" و "مارینا" اشاره نمود.
میشل بیشِـئیا (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، آهنگساز، تنظیم‌کننده و تهیه‌کننده موسیقی اهل بلژیک است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مارینا" اشاره نمود.
ماتئو سیمونی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بلژیک است.
یله فلوریزونه (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بلژیک است.
روکو گراناتا (؛ زادهٔ ) نوازندهٔ آکوردئون، خواننده-ترانه‌سرا و موسیقی‌دان اهل بلژیک است.
پرچم هزارستان به‌عنوان پرچم ملی غیررسمی مردم هزاره شناخته شده‌است که شامل سه رنگ: زرد، سفید و آبی است. این پرچم برای اولین بار به‌صورت رسمی روی جلد مجموعه شعر برای هزاره که مجموعه شعر ۱۲۵ شاعر مطرح بین‌المللی از ۶۸ کشور با ویرایش کامران میرهزار می‌باشد طرح شده‌بود. ماده سی و هفتم منشور هزارستان که در سال ۲۰۲۱ توسط پیشگامان جنبش استقلال هزارستان منتشر شده به پرچم هزارستان اختصاص دارد.
در جریان تظاهرات جهانی هزاره‌ها در ماه اکتبر سال ۲۰۲۲ که در کشورهای مختلف جهان علیه نسل‌کشی هزاره‌ها برگزار شد، پرچم هزارستان به‌صورت گسترده مورد استفاده قرار گرفت. پرچم هزارستان همچنین توسط نهادهای گوناگون هزاره در کشورهای مختلف از جمله انجمن هزاره‌های مونیخ، شورای هزاره‌های بریتانیا، جامعه هزاره‌های بریزبن و کنگره ملی هزاره به‌صورت رسمی استفاده می‌شود.
آلبرت آرتاکی هوهانیسیان (؛ ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۱–۸ اکتبر ۲۰۲۰) گروهبان وظیفه (junior sergeant) نیروهای مسلح ارمنستان که در جنگ ناگورنو قره‌باغ (۲۰۲۰) شرکت نمود و در میان درگیری‌ها کشته شد.
عکسی از وی که توسط وزارت دفاع ارمنستان منتشر شد و او را در حال شلیک توپ، هنگام نبرد در خط مقدم در سوی جمهوری آرتساخ نشان می‌دهد، خیلی زود به تصویری نمادین مبدل گردید که توسط صدها رسانه در سراسر جهان، هنگام پوشش خبری آخرین حملات آذربایجان به جمهوری آرتساخ مورد استفاده قرار گرفت.
آلبرت هوهانیسیان در ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۱ در ایروان به دنیا آمد وی تنها پسر خانواده بود. وی در دبیرستان هراتسی تحصیل نمود سپس در رشته علوم سیاسی در دانشگاه ارمنی-روسی تحصیل نمود. پس از مرگ «» از سوی آرائیک هاروتیونیان رئیس‌جمهوری جمهوری آرتساخ به وی اعطاء گردد
الیزا مرادیان (؛ زادهٔ ) مدل اهل ارمنستان است. وی نمایندهٔ ارمنستان در رقابت‌های دوشیزه جهان ۲۰۱۸ بود و نخستین فردی از این کشور بود که به رقابت‌های جهانی دوشیزه جهان راه یافت.
او دانش‌آموخته رشتهٔ علوم پزشکی در «اولین دانشگاه دولتی پزشکی مسکو» است که در سال ۲۰۱۳ فارغ‌التحصیل شد.
عملیات‌های هوایی در جریان عملیات بارباروسا اشاره به مجموعه‌ای از عملیات‌های هوایی دارد که نیروی هوایی آلمان ("لوفت‌وافه") و نیروی هوایی شوروی در جریان عملیات بارباروسا در یک بازه حدوداً شش‌ماهه از ۲۲ ژوئن تا ماه اوایل ماه دسامبر سال ۱۹۴۱، سعی در ایجاد برتری هوایی بر فراز مناطق عملیاتی و پشتیبانی نیروهای زمینی خود داشتند.
دکترین هوایی هر دو طرف در جریان عملیات بارباروسا، تهاجمی بود. یکی از مشخصه‌های اصلی نبردهای هوایی در این عملیات ذات عموماً تاکتیکی آن بود؛ به وجهی که یک جنگ راهبردی هوایی به معنای واقعی هیچگاه در آن به وقوع نپیوست. حملات هوایی راهبردی تنها به صورت موردی و پراکنده اتفاق افتاد.
با توجه به کمبود منابع طبیعی راهبردی، آلمان مجبور بود جنگ با شوروی را به سرعت به پایان برساند و بر منابع طبیعی آن مسلط گردد. از این رو تأکید آلمانی‌ها بر ایجاد نیروی بمب‌افکن‌های تاکتیکی بود. رمز پیروزی تاکتیک «بلیتس‌کریگ» در استفاده گسترده از یگان‌های هوایی در نقش پشتیبانی نزدیک هوایی قرار داشت. افکن‌های شیرجه‌ای و هواگردهای تهاجمی آلمان با احضار توسط ارتباطات رادیویی، به سرعت و با شدت علیه هر گونه استحکامات دشمن وارد عمل می‌شدند. در حالیکه یگان‌های پشتیبانی نزدیک هوایی همواره در خط مقدم در حال عملیات بودند، وظیفه بمب‌افکن‌های تاکتیکی دو موتوره متوسط انهدام خطوط ارتباطی، قرارگاه‌ها و فرودگاه‌های دشمن در اراضی پشت خط مقدم بود.
بر اساس کلیات تاکتیک بلیتس‌کریگ، حمله با تهاجم همه‌جانبه هوایی علیه هواگردهای دشمن بر روی زمین آغاز می‌شد. هدف این اقدام از میان بردن نیروی هوایی دشمن و ایجاد پیش‌زمینه‌ای برای یک تهاجم موفق زمینی بود. در هر دو مرحله عملیات بمب‌افکن‌های دو موتوره متوسط نقش ستون فقرات "لوفت‌وافه" را داشتند. به همین جهت تأکید بر این بمب‌افکن‌ها، بمب‌افکن‌های شیرجه‌ای و جنگنده‌های سنگین بیش از تأکید بر جنگنده‌های تک موتوره بود. در این شرایط جنگنده‌ها صرفاً با وظایف دفاعی، تا حدودی گونه‌ای از ادوات زائد در دکترین مسلط بلیتس‌کریگ به حساب می‌آمدند. رویکرد غالب بر عملکرد جنگنده‌های "لوفت‌وافه" عمل انفرادی بود. خلبانان جنگنده‌های آلمانی برای کسب پیروزی‌های هوایی انفرادی آموزش دیده بودند. این خلبانان با هر هواگرد دشمن که برخورد می‌کردند، اقدام به ساقط ساختن آن می‌نمودند. این حالت به صورت کاملی با وظیفه جنگنده‌های تک موتوره در دکترین بلیتس‌کریگ سازگاری داشت.
بر خلاف آلمان، شوروی پیش از آغاز جنگ، نیروی نسبتاً بزرگی از بمب‌افکن‌های راهبردی ایجاد نمود. در حقیقت این نیرو با بیش از ۸۰۰ بمب‌افکن توپولوف تی‌بی-۳ که در دهه ۱۹۳۰ شکل گرفت، نخستین ناوگان بزرگ بمب‌افکن‌های راهبردی در جهان به حساب می‌آمد. این نیرو بر دکترینی مشابه آرای ژنرال جولیو دوهت، نظریه‌پرداز نظامی ایتالیایی، تکیه داشت. به هر صورت در آغاز دهه ۱۹۴۰ میلادی نیروی بمب‌افکن‌های راهبردی شوروی در اثر استاندارد پائین آموزش خدمه، ادوات ضعیف ناوبری و هواگردهای قدیمی قدرت خود را از دست داد. در طول جنگ با آلمان، فاصله بالا با سرزمین اصلی آلمان و نیازهای خط مقدم، باعث شد حملات راهبردی هوایی به صورت محدود صورت بگیرد.
در جنبه‌های دیگر، دکترین هوایی شوروی نیز همانند دکترین "لوفت‌وافه" بود اما به اندازه آن توسعه نیافته بود. دکترین هوایی شوروی از منظر تاکتیکی تهاجمی و از منظر راهبردی دفاعی به حساب می‌آمد. نخستین هدف نیروی هوایی شوروی دستیابی به برتری هوایی از طریق بمباران تأسیسات زمینی نیروی هوایی دشمن بود. پس از حصول برتری هوایی، بمب‌افکن‌های دو موتوره متوسط موظف به جلوگیری از تحرکات دشمن در پشت خطوط مقدم می‌شدند. تقریباً هیچ بمب‌افکن شیرجه‌ای در نیروی هوایی شوروی وجود نداشت و تأکید اصلی بر ایجاد نیروی هواگردهای تهاجمی با توانمندی حمایت از عملیات‌های زمینی نهاده شده بود. تعداد زیادی از جنگنده‌های قدیمی شوروی همانند جنگنده آی-۵بیس به این منظور اختصاص یافته بودند. ایل-۲، نخستین هواگرد تهاجمی اختصاصی شوروی از سال ۱۹۴۱ پا به عرصه نهاد. با این وجود تعدادی از بمب‌افکن‌های راهبردی دو موتوره شوروی همچنان به خدمت خود ادامه می‌دادند.
مجدداً مشابه لوفت‌وافه، جنگنده‌ها در نیروی هوایی شوروی نیز تماماً وظایف تدافعی داشتند. به هر صورت بر خلاف جنگنده‌های آلمانی که خوی تهاجم انفرادی داشتند، جنگنده‌های شوروی حالت تدافعی به خود می‌گرفتند.
جنگنده‌های آلمانی در آرایش‌های گشاد تهاجمی دو و چهار هواگردی به عملیات می‌پرداختند. این تاکتیک جدید و انقلابی با رها کردن آرایش سه هواگردی V شکل، کاملاً بر جنگنده پرسرعت ب‌اف-۱۰۹ منطبق گشته بود تا خلبانان آن در حالتی انعطاف‌پذیر از مزیت سرعت بهره ببرند. مرسوم‌ترین تاکتیک تهاجمی جنگنده‌های آلمانی یورش از بالا و صعود مجدد به ارتفاعات بالا به کمک مزیت صعود سریع هواگردهای ب‌اف-۱۰۹ بود. این عمل بارها در جریان درگیری تکرار می‌شد. خلبانان ب‌اف-۱۰۹ به ندرت وارد رزم چرخشی با جنگنده‌های شوروی می‌شدند.
بمب‌افکن‌های آلمانی در یک یا چند آرایش تنگ V شکل عملیات می‌نمودند تا در کنار تماس‌های هوا به هوای رادیویی، قدرت آتش تیربارچی‌های خود را به حداکثر برسانند.
خلبانان جنگنده‌های شوروی آموزش دیده بودند در آرایش V شکل به عملیات بپردازند که موجب برتری جنگنده‌های آلمانی بر آن‌ها شده بود. جنگنده‌های شوروی هنگام قرار گرفتن زیر حمله جنگنده‌های دشمن، اغلب دایره دفاعی تشکیل می‌دادند. این آرایش حالت دفاعی خوبی ایجاد می‌نمود اما باعث بی‌تاثیر شدن مأموریت این جنگنده‌ها می‌گردید.
بمب‌افکن‌های شوروی در آرایش خطی با سه تا دوازده یا گاهی تعداد بسیار بیشتری هواگرد عملیات می‌نمودند. این آرایش توان آتش دفاعی آن‌ها علیه جنگنده‌های دشمن را کاهش می‌داد اما تمهیدی ضروری به جهت نیاز به حفظ اتصال بصری با فرمانده یگان بود؛ چرا که ارتباط رادیویی هوابه‌هوا در هواگردهای شوروی نایاب بود. تنها هواگرد فرمانده یگان به رادیو مجهز می‌شد که آن هم بسیار غیرقابل بود. بدین ترتیب همکاری در آسمان دشوار می‌گردید و در چندین مورد جنگنده‌های آلمانی با رساندن خود به پشت این خط، بمب‌افکن‌ها یکی پس از دیگری ساقط می‌نمودند؛ به وجهی که آخرین قربانی به اندازه نخستین آن‌ها غافل‌گیر می‌شد.
بر مبنای دکترین تاکتیکی "بلیتس‌کریگ" و جهت ایجاد برتری هوایی و مهیا ساختن شرایط لازم برای تهاجم زمینی، عملیات بارباروسا با یورش همه‌جانبه هواگردهای لوفت‌وافه به فرودگاه‌های دشمن آغاز شد. پس از انجام عملیات شناسایی توسط ۱۵۰ هواگرد و با جلوداری هواگردهای مسیریاب، موج نخست حملات هوایی دقایقی پس از ساعت ۳ بامداد با ۸۷۰ بمب‌افکن متوسط، هواگرد تهاجمی، جنگنده سنگین و جنگنده-بمب‌افکن صورت گرفت. اغلب هواگردهای شوروی در اثر کمبود فضای مسقف، در محیط باز و بدون استتار در ردیف‌های فشرده در کنار هم چیده شده بودند تا زیر آسمان صاف به سادگی مورد هدف قرار گیرند. هواگردهای نیروی هوایی رومانی نیز در این حملات مشارکت داشتند. در مجموع، حمله ۵۰۰ بمب‌افکن، ۲۷۰ بمب‌افکن شیرجه‌ای و ۴۸۰ جنگنده به ۶۶ فرودگاه خط مقدم ارتش سرخ، در روز نخست بیش از ۱۲۰۰ هواگرد شوروی را اغلب بر روی زمین نابود کرد. صرفا در منطقه نظامی اودسا با دستور فرمانده نیروهای هوایی آن برای آمادگی جنگی و پخش کردن هواگردها در چندین فرودگاه، تنها شش هواگرد بر روی زمین منهدم شد. مهمات منفجر نشده حاصل از این بمباران‌ها مواضع مورد هدف را به میدان مین بدل کرده بود. بمب‌افکن‌های "لوفت‌وافه" با نفوذ در عمق خاک شوروی پایگاه نیروی دریایی این کشور در سواستوپول در شبه‌جزیره کریمه را نیز بمباران نمودند.
نیروی هوایی شوروی به تازگی مجموعه‌ای از رزمایش‌های شبانه برگزار کرده بود و خلبانان آن هنگام آغاز تهاجم در خواب بودند و هواگردهایشان سوخت کافی نداشتند. از طرفی تهاجم در روز تعطیل یکشنبه اتفاق می‌افتاد و بسیاری از خلبانان نیز مرخص شده بودند. همین مسائل باعث اندک بودن تلفات وارد به خدمه این هواگردها شد. واکنش شوروی به این حملات در اثر قطع شدن خطوط ارتباطی در اثر بمباران‌ها، پراکنده و ناهماهنگ بود. نخستین فرامین به نیروهای هوایی شوروی عدم پاسخ به «تحریکات» و ساقط نکردن هواگردهای مهاجم بود. در نهایت پس از چهار ساعت از آغاز تهاجم، در پی فرمان خوش‌باورانه ساعت ۷ صبح به وقت مسکو، خطاب به نیروی هوایی شوروی جهت تهاجم بلافاصله هواگردهای این نیرو به عمق ۱۵۰ کیلومتری اراضی دشمن، تنها تعداد اندکی از هواگردهای شوروی توانستند از زمین برخیزند و با توجه به برتری هوایی آلمانی‌ها، میزان کمتری موفق شدند خود را به منطقه مرزی برسانند که آن هم نتیجه قابل توجهی نداشت و با توجه به نبود حمایت جنگنده‌های خودی، به از دست رفتن ۵۰۰ هواگرد دیگر شوروی انجامید. در چندین مورد کل آرایش‌های هوایی شوروی توسط جنگنده‌های "لوفت‌وافه" منهدم شدند. موفق‌ترین یگان جنگنده "لوفت‌وافه" جناح ۵۳ شکاری بود که ۷۴ هواگرد دشمن را ساقط کرد. جناح ۵۱ شکاری "لوفت‌وافه" نیز ۱۲ جنگنده و ۵۷ بمب‌افکن شوروی را از بین برد. سهم سرهنگ دوم ورنر مولدرس، خلبان تک‌خال آلمانی از این مقدار چهار هواگرد دشمن بود.
هواگردهای آلمانی با برگشت به پایگاه هوایی مربوط به خود، به سرعت سوخت‌گیری کرده و با دریافت مهمات مجدداً عازم هدف قرار دادن فرودگاه‌های شوروی می‌شدند. بسته به فاصله فرودگاه تا اهداف، بمب‌افکن‌های آلمانی تا شش بار و بمب‌افکن‌های شیرجه‌ای و جنگنده‌های آن تا هشت بار در روز در ایام آغازین عملیات، به پرواز درمی‌آمدند. ناوگان دوم هوایی "لوفت‌وافه" در عرض دو روز تقریباً تمامی نیروهای هوایی شوروی در بخش مرکزی جبهه را نابود کرد (انهدام ۱۰۲۰ هواگرد - دو سوم توان هوایی جبهه غربی). این نیرو در عرض یک هفته مجموعاً ۲۵۰۰ هواگرد شوروی را منهدم نمود. سپاه ۱ هوایی "لوفت‌وافه" در سه روز نخست به تنهایی ۱۶۰۰ بار به ۷۷ فرودگاه شوروی حمله کرد و موفق شد ۴۰۰ هواگرد دشمن را ساقط و ۱۱۰۰ هواگرد دیگر را بر روی زمین نابود کند. در مجموع در عرض سه روز آغازین شوروی دو هزار هواگرد و تا پایان هفته اول چهار هزار هواگرد خود را از دست داد تا بزرگ‌ترین نیروی هوایی جهان به نیرویی بی‌تأثیر بدل شود. در حالیکه طبق ادعای فرماندهی عالی ورماخت، آلمان در این مدت تنها ۱۵۰ هواگرد خود را از دست داده بود تا نسب خسارات وارده به طرفین ۱ به ۲۷ برآورد شود. بخشی از خسارات مربوط به بمب‌افکن‌های یو ۸۸ "لوفت‌وافه" بود که برای حمله به پایگاه‌های هوایی جبهه شمالی شوروی در ناحیه لنینگراد و شمال آن، با توجه به فاصله زیادِ خارج از برد جنگنده‌ها، می‌بایست عملیات را بدون محافظت صورت می‌دادند و در نتیجه زیر حمله شدید جنگنده‌های دشمن متحمل هجده فروند خسارت در روز ۲۳ ژوئن شدند.
منابع هوادار شوروی این فاجعه را نتیجه «بی‌کفایتی» و حتی «خیانت» در فرماندهی سطح خط مقدم می‌دانستند و با دست‌آویز قرار دادن آن پاکسازی ارتش سرخ را توجیه می‌کردند.
با وجود غافلگیری و ارتباطات ضعیف، با به هوا برخاستن جنگنده‌های باقیمانده شوروی، تعدادی از بمب‌افکن‌های آلمانی نیز ساقط گشت و با پدیداری جنگنده‌های محافظ آلمانی در تمامی طول مرز درگیری‌های شدید هوایی در ساعات اولیه صبح روز نخست به وقوع پیوست. با ساقط شدن یک بمب‌افکن یو ۸۸ "لوفت‌وافه" توسط ستوان روبستوف نخستین پیروزی هوایی شوروی در جنگ و با ساقط ساختن یک جنگنده آی-۱۶ شوروی توسط ستوان یکم روبرت اولیِنیک احتمالاً نخست پیروزی هوایی آلمانی‌ها در این عملیات به دست آمد. به هر صورت با توجه به ضربه مخربی که بمباران‌های اولیه و درگیری‌های هوایی به نیروی هوایی شوروی وارد آورد، تعداد اندکی از یگان‌های "لوفت‌وافه" نیز با وجود پرواز در تمامی روز، با هیچ هواگردی از دشمن برخورد نکردند.
کوبیده شدن هواگردهای شوروی به هواگردهای دشمن در نبردهای هوایی امری غیر مرسوم نبود. در نخستین اقدام موفق، ستوان ایوان ایوانوف روز نخست با کوبیدن جنگنده آی-۱۶ خود به بمب‌افکن هائی ۱۱۱ "لوفت‌وافه" در ۲۴ کیلومتری شرق دوبنو موجب سقوط هر دو هواگرد شد و «قهرمان اتحاد شوروی» لقب گرفت. این شکل متهورانه از حمله به هواگردهای دشمن باعث انهدام ۱۴ هواگرد آلمانی در روز نخست و ۵۸۰ هواگرد آن در مجموع جنگ شد.
پس از حصول برتری هوایی در عرض چند روز، لوفت‌وافه از ۲۵ ژوئن توجه خود را معطوف به پشتیبانی مستقیم یا غیر مستقیم نیروی زمینی کرد. لوفت‌وافه در جریان این پشتیبانی تا پایان ماه نوامبر به شکل میانگین ۲۳۲۷۰ تن مواد منفجره بر سر دشمن فرود می‌آورد. حمله هواگردهای آلمانی تحرکات ریلی و نیروهای شوروی را فلج کرد. هدف قرار دادن خطوط آهن باعث شکستی آن‌ها می‌گشت که تعمیر آن‌ها گاهی تا ۶ ساعت به طول می‌انجامید. بسیاری از یگان‌های شوروی که شتابان به خط مقدم گسیل می‌گشتند پیش از رسیدن به مقصد توسط نیروی هوایی آلمان آسیب می‌دیدند. لشکر چهل و هشتم تفنگ‌دار ارتش سرخ در منطقه بالتیک به گونه‌ای مورد هدف بمب‌افکن‌های آلمانی قرار گرفت که پیش از رسیدن به میدان نبرد متحمل تلفات سنگین شد. لشکر هفتم تانک شوروی نیز در عرض چهارده ساعت ۶۳ تانک از مجموع ۳۶۸ تانک و تمامی ادوات ترابری خود را در اثر این حملات هوایی از دست داد. در ادامه نیروهای ارتش سرخ برای در امان نگاه داشتن خود از این حملات یا کاهش اثرات آن هنگام روز در دسته‌های کوچک به تحرکات می‌پرداختند یا به میان درختان جنگل‌ها پناه می‌بردند که این مسائل باعث کاهش کنترل فرماندهان بر یگان‌ها می‌گشت.
در طرف مقابل نزدیک به دو سوم پرواز هواگردهای نیروی هوایی شوروی در پشتیبانی از تهاجم نیروی زمینی یا دفاع از آن در مقابل حملات هوایی صورت می‌گرفت. از مابقی پروازهای این نیرو حدود ۵ درصد به حملات سطح عملیاتی، ۱۵ درصد به حفاظت از سایر هواگردها و ۱۰ درصد به شناسایی مربوط می‌شد.
نیروی هوایی شوروی در ابتدای جنگ ۷ هنگ جنگنده و ۶ هنگ بمب‌افکن یا مجموع ۴۲۶ جنگنده و ۱۸۲ بمب‌افکن متوسط در نزدیکی لنینگراد مستقر ساخته بود. قریب به یک سوم از این مقدار جنگنده‌های منسوخ آی-۱۶ و آی-۱۵۳ بودند. هنگ‌های ۷ و ۱۵۹ جنگنده هواگردهای میگ-۳ در اختیار داشتند.
سه هفته پس از آغاز عملیات، به دستور هیتلر "لوفت‌وافه" موظف به صورت دادن حملات هوایی علیه مسکو شد. حملات هوایی به مسکو عموماً به جهت وحشت‌آفرینی انجام می‌گرفت و به نقل از سرتیپ والتر وارلیمونت، هدف از آن انتقام حملات هوایی شوروی به هلسینکی و بوخارست بود. تصور می‌شد بمباران مسکو به یک «فاجعه مردمی» منجر خواهد شد و همانند تجربه ورشو، روتردام و بلگراد، فروپاشی رژیم شوروی را تسریع خواهد کرد. به هر صورت فیلدمارشال آلبرت کسلرینگ، فرمانده ناوگان دوم هوایی "لوفت‌وافه"، با اشاره به توان ناکافی "لوفت‌وافه" در تهاجم به چنین هدف بزرگی، با این اقدام مخالف بود. هیتلر روز ۱۹ ژوئیه با صدور فرمان شماره ۳۳ پیشوا، ضمن اشاره به موارد دیگر، فرمان به صورت گرفتن تهاجم هوایی به مسکو داد. این عملیات با اسم رمز "کلارا ستکین"، نخستین بمباران راهبردی بزرگ در جبهه شرقی به حساب می‌آمد. در نخستین سری از حملات هوایی از ساعت ده شب به وقت مسکو در روز ۲۱ ژوئیه تا شب ۲۳ ژوئیه ۴۳۵ بمب‌افکن هائی ۱۱۱، یو ۸۸ و دو ۱۷ سه جناح ۴، ۵۳ و ۵۵ بمب‌افکن "لوفت‌وافه" در قالب چهار موج، ۳۴۲ تن مواد منفجره و ۸۰ هزار بمب آتش‌زا بر مسکو ریختند. در این زمان ۱۳۸۰ توپ و مسلسل ضدهوایی و نزدیک به ۵۰۰ جنگنده سپاه ۶ جنگنده دفاع هوایی شوروی از حریم هوایی مسکو محافظت می‌کردند. به هر صورت تعداد اندکی جنگنده شبانه مدین منظور موجود بود. طبق ادعای شوروی، در جریان این حمله هوایی ۳۴۳ تن از ساکنین شهر کشته و ۱۰۰۰ تن دیگر زخمی و در طرف مقابل ۳۴ هواگرد آلمانی سرنگون شدند. به هر صورت در حقیقت تنها سه هواگرد "لوفت‌وافه" شامل دو هائی ۱۱۱ و یک دو ۱۷ در این عملیات از دست رفتند؛ درحالیکه چندین هواگرد آسیب‌دیده دیگر توانستند خود را به اراضی تحت سلطه آلمان برسانند. نیروی هوایی شوروی در این حین ۴ جنگنده خود را تماماً به جهت مشکلات فنی از دست داد. شوروی تلاش زیادی کرد حتی از طریق احداث ساخمان‌های دروغین موقعیت اماکن حساس را از دید شناسایی هوایی "لوفت‌وافه" مخفی نگاه دارد. به هر صورت مهاجمان با پروازهای شناسایی عکس‌برداری و تحلیل دقیق آن‌ها، با خطای کمی اهداف را مورد اصابت قرار دادند و خسارت جدی متوجه پایتخت دشمن ساختند. بدین ترتیب چندین مرکز صنعتی و نظامی آسیب دید، ۳۷ ساختمان از جمله انبارهای راه‌آهن تخریب گردید و نزدیک به ۱۲۰۰ آتش‌سوزی به پا شد. آسیب به پایگاه برق‌آبی شماره ۱ شبکه قطار شهری مسکو و تأسیسات حیاتی دیگری را از کار انداخت. چندین بمب انفجاری و آتش‌زا در مجموعه کاخ کرملین فرود آمد و آسیب‌هایی را به همراه داشت. یک بمب اس‌سی ۵۰۰ پرتاب‌شده از هواگردهای گروه ۲ جناح ۵۵ بمب‌افکن سقف تالار سنت جورج این کاخ را سوراخ کرد اما منفجر نشد.
"لوفت‌وافه" در نزدیکی خطوط مقدم پایگاه‌های هوایی مناسبی برای بمب‌افکن‌های دو موتوره نداشت. حملات هوایی به مسکو می‌بایست از پایگاه‌های هوایی در پروس شرقی و غرب بلاروس در فاصله ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ کیلومتری صورت می‌گرفت. فاصله زیاد مسکو با این پایگاه‌های سبب می‌شد بمب‌افکن‌های آلمانی وادار شوند جهت حمل سوخت بیشتر از میزان مهمات خود بکاهند. بمب‌افکن‌های دورنیه دو ۱۷ "لوفت‌وافه" تنها میزان حداقلی ۵۰۰ کیلوگرم بمب با خود بدین منظور حمل می‌کردند. این مسئله در کنار دفاع قدرتمند هوایی شوروی بر فراز مسکو، سبب کاهش میزان خسارات و عدم توجیه از دست دادن هواگردهای "لوفت‌وافه" می‌شد.
همانند هم‌قطاران نیروی زمینی، یگان‌های "لوفت‌وافه" نیز فرصت چندانی برای آماده‌سازی و همچنین برنامه‌ریزی جهت عملیات "تایفون"، تهاجم به مسکو، نیافتند و این مسئله امکان اعمال تأثیر کامل را از آن‌ها گرفت. یکی از مهم‌ترین این یگان‌ها سپاه ۸ هوایی بود که به تازگی از ناحیه لنینگراد به ناحیه عملیاتی گروه ارتش مرکز منتقل شده بود. پیش از آغاز تهاجم این یگان به شدت به تعمیرات نیاز داشت.
با انتقال نیروی کمکی در قالب چندین لشکر و هنگ هوایی از سایر مناطق دیگر، هنگام آغاز نبرد مسکو نیروی هوایی تنها بخشی بود که شوروی از منظر عددی توان برابری با "لوفت‌وافه" داشت. نیروی هوایی شوروی توانست شش گروه هوایی ذخیره هر یک متشکل از چهار تا شش هنگ هوایی در ناحیه مسکو ایجاد نماید. روز ۱ اکتبر شوروی ۸۶۳ هواگرد شامل ۵۷۸ بمب‌افکن و ۲۸۵ جنگنده در این ناحیه داشت که البته از این مقدار ۳۰۱ بمب‌افکن و ۲۰۱ جنگنده در شرایط عملیاتی بودند.
شوروی از روز ۱ اکتبر شروع به دست زدن به تاکتیک جدیدی نمود که در قالب آن ده‌ها هنگ بمب‌افکن‌های منسوخ از جمله هواگردهای دوباله یو-۲ در عملیات‌های شبانه به کار گرفته می‌شدند. تأثیر این تاکتیک سبب شد "لوفت‌وافه" بخشی از توان جنگنده‌های خود را صرف عملیات‌های شبانه کند.
اسپایرو اژدها () نام یک بازی کامپیوتری ساخته شده توسط اینسامنیاک گیمز می باشد که در سال 1998 توسط سونی اینتراکتیو انترتینمنت برای پی استیشن منتشر شده است. داستان این بازی در مورد اژدها بنفش رنگی به نام اسپایرو است که به همراه دوستش اسپاریکس به مبارزه در قلمرو اژدها و مبارزه با گنستی گنورک میپردازد.
اسپایرو ۲: خشم ریپتو! () دومین سری از مجموعه بازی های اسپایرو است که در سال 1999 توسط اینسامنیاک گیمز ساخته و توسط اینسامنیاک گیمز برای پلی استیشن منتشر شده است.
اسپایرو: سال اژدها () سومین سری از مجموعه بازی‌های اسپایرو است که در سال ۲۰۰۰ توسط اینسامنیاک گیمز ساخته و توسط اینسامنیاک گیمز برای پلی‌استیشن ۲ منتشر شده است. این بازی یک بازی سوم شخص است که در مورد یک اژدهای بنفش با نام اسپایرو است که با تخم‌های جادویی‌اش قدرت رفتن به ۳۷ جهان مختلف را دارد.
کندرا سندرلاند (؛ زادهٔ ) بازیگر پورنوگرافی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
تَمی لین سیچ () (زادهٔ )، مشهور به سانی، کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای، مدلو بازیگر پورنوگرافی آمریکایی است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌ است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون تالار شهرت دبلیودبلیوای شده‌ است.
دایچی هایاشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
آئورا میتوما (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است که در پست هافبک برای باشگاه فوتبال برایتون در لیگ برتر انگلستان و تیم ملی فوتبال ژاپن بازی می‌کند.
پاس گل او به آئو تاناکا در بازی با اسپانیا از به یاد ماندنی‌ترین صحنه‌های جام جهانی ۲۰۲۲ قطر را رقم زده‌است!!
رئو هاتاته (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
زیون سوزوکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ژاپن، زیر ۱۷ سال ژاپن، زیر ۱۷ سال ژاپن، زیر ۱۷ سال ژاپن، و زیر ۲۳ سال ژاپن بازی کرده‌است.
الهه شریف‌پور-هیکس وکیل و فعال حقوق بشر ایرانی-آمریکایی و از فارغ‌التحصیلان دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران در سال ۱۹۸۲ است. هیکس از سال ۱۳۶۷ خورشیدی در آمریکا زندگی کرده و در نیویورک اقامت دارد. او مؤسس و مدیر اجرایی سازمان همیاران برای حقوق بشر (Partners For Rights) است.
شریف پور فارغ‌التحصیل دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران در سال ۱۹۸۲ بوده و دارای مدرک ال‌ال‌ام از مدرسهٔ حقوق فوردهام در نیویورک است.
هیکس از ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۳ به عنوان پژوهشگر ایران در بخش خاورمیانه و شمال آفریقای دیده‌بان حقوق بشر کار کرده‌است. در این نهاد، او مؤلف گزارش‌هایی دربارهٔ حقوق بشر و اقلیت‌ها از جمله بهاییان در ایران بوده.
هیکس به عنوان فعال حقوق بشر در برنامه‌های صدای آمریکا حضور داشته‌است و همچنین برای دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد و اول حقوق بشر کار کرده‌است. او از اعضای کارگروه مستقل شورای روابط خارجی در مورد سیاست ایالات متحده آمریکا در قبال ایران به ریاست زیبگنیو برژینسکی و رابرت گیتس بوده‌است.
هیکس در برابر کمیتهٔ منتخب امور خارجه پارلمان بریتانیا در رابطه با حقوق بشر و بهاییان در ایران شهادت داده‌است.
شریف‌پور در ماموریت‌های «واقعیت‌یابی حقوق بشری» به عنوان «اولین دیده‌بان حقوق بشر در ایران» پنج بار به ایران سفر کرده‌است.
او مأموریت رسمی خود را «اقدامی از طرف دولت آقای رفسنجانی … برای جاده صاف کردن بین دولت رفسنجانی و جوامع بین‌الملل» خوانده‌است. او ادعا کرده‌است که نخستین نماینده رسمی بوده که در سال ۱۹۹۶ در هتل با عباس امیرانتظام ملاقات کرده‌است. در جریان پرونده دستگیری و محاکمه سیزده یهودی در شیراز ۱۳۷۷ به نمایندگی از دیده‌بان حقوق بشر در شیراز حضور داشت و دادگاه را تعقیب می‌کرد.
شوهر او نیل هیکس (Neil Hicks) پژوهشگر سابق سازمان عفو بین‌الملل است.
هیکس اعدام‌های ایران را خلاف قوانین بین‌المللی و سنگسار را نوعی شکنجه و اعدام نوجوانان در این کشور را «دهن کجی ایران به نهادهای بین‌المللی» دانسته‌است. هیکس حامی رای دادن در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ ایران بود.
وقتی شیرین عبادی جایزه صلح نوبل را در سال ۲۰۰۳ دریافت کرد، هیکس از این که او از فرصت این پلتفرم برای «محکوم کردن سابقه حقوق بشری ایران» استفاده نکرد و اشاره‌ای به تظاهرات دانشجویان در سال ۱۹۹۹، زندانی شدن سیامک پورزند و «زندانی شدن یهودیان ایرانی به اتهام باورهای مذهبیشان» نکرد ابراز تاسف کرد. روزنامه کیهان شیرین عبادی را به همدستی با هیکس در پرونده «نوارسازان» متهم کرده‌است.
در پی اعتراضات تابستان ۱۴۰۰ در خوزستان، هیکس در توییتی نوشت جمعی از اعضای مسلح مجاهدین خلق هم جزء معترضین بوده‌اند، و آنها را آموزش دیده توسط اسرائیل خواند، که با اعتراضات گسترده‌ای روبه‌رو شد.
در برنامه ای در کلاب هاوس فرج سرکوهی ادعای الهه هیکس را مبنی بر تماس با ایشان و درخواست ملاقات با او را در ایران تکذیب می‌کند. فرج سرکوهی یک سال قبل از سخنان جنجالی الهه هیکس این ماجرا در فیس‌بوک خود نیز بیان کرده بود.
جدول مدال های ذیل لیستی از تیم های کمیته ملی المپیک و یک تیم غیرالمپیک را بر اساس تعداد مدال های کسب شده طلا توسط ورزشکاران هر تیم در حین بازی های المیپک تابستانی ۲۰۲۰ در توکیو رده بندی میکند.
مدال‌های المپیک برای بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ توسط جونیچی کاوانیشی طراحی شده است. این مدال‌ها با استفاده از فلزهای استخراج شده از وسایل الکترونیکی کوچک بازیافتی که توسط مردم اهدا شده است، تولید شده‌اند.
این جدول شمارش مدال‌های بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ است که بر اساس شمارش مدال‌های کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) است. این رتبه‌بندی‌ها ابتدا بر اساس تعداد مدال‌های طلای کسب شده توسط کمیته‌های ملی المپیک (NOC) طبقه‌بندی می‌شود. سپس تعداد مدال‌های نقره و سپس تعداد مدال‌های برنز در نظر گرفته می‌شود. اگر بعد از این موارد، کشورها هنوز هم مساوی باشند، رتبه یکسانی داده می‌شود و براساس کد کشور IOC به ترتیب حروف الفبا فهرست می‌شوند. اگرچه این اطلاعات توسط IOC ارائه می‌شود، اما IOC خود هیچ سیستم رتبه‌بندی را به رسمیت نمی‌شناسد یا تأیید نمی‌کند.
Disqualified athlete(s)
واصف دوراربی‌لی (؛ زادهٔ ) شطرنج‌باز اهل کشور جمهوری آذربایجان است.
گیتی پورفاضل فعال مدنی، وکیل و زندانی سیاسی اهل ایران و عضو شورای مرکزی و هیئت رهبری جبهه ملی ایران (سامان ششم) است.جبهۀ ملی ایران و اروپا: "آگاهی‌نامه جبهۀ ملی ایران (سامان ششم): اعضای شورای مرکزی جبهۀ ملی ششم و هیئت رهبری و اجرایی آن اعلام می‌شود"، نوشته‌شده در ۳۰ فروردین ۱۳۹۹؛ بازدید در ۲۴ تیر ۱۴۰۲. وی از امضاکنندگان بیانیه استعفای سیدعلی خامنه‌ای است.
وی به‌علت امضای بیانیه استعفای سیدعلی خامنه‌ای به زندان منتقل شده‌بود. علاوه‌بر او، از میان ۱۴ فعال حوزه زنان که مردادماه سال ۱۳۹۸ در بیانیه‌ای خواستار استعفای رهبر ایران و «گذار کامل از جمهوری اسلامی» شده بودند، پنج نفر دیگر از جمله نرگس منصوری، فرنگیس مظلوم، فاطمه سپهری، شهلا جهان‌بین و شهلا انتصاری بازداشت و به زندان منتقل شده‌بودند.
سوپرمن (قلمرو پادشاهی) یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در سری کتابهای کمیک آمریکایی منتشر شده توسط دیسی کامیکس است.
ناتالیا بوکسا (؛ زادهٔ ) شطرنج‌باز اهل اوکراین است.
او در مسابقات شطرنج قهرمانی جوانان جهان سال ۲۰۱۵ میلادی مقام نخست را به دست آورد.FIDE World Junior U20 Championship (Girls) 2015 او پس از آن یک استاد بزرگ شطرنج شد و به مسابقات قهرمانی شطرنج زنان ۲۰۱۷ راه یافت.
او در مسابقات شطرنج کشوری در اوکراین در سال ۲۰۱۸ نیز مقام نخست را به دست آورد.
او در سال ۲۰۱۸ توسط فیده عنوان استاد بین‌المللی به او اعطا شد.
رئوف محمدوف (؛ زادهٔ ) شطرنج‌باز اهل جمهوری آذربایجان است.
او در مسابقات انفرادی و تیمی همراه با کاروان شطرنج جمهوری آذربایجان چندین مدال طلا به دست آورده است.
شهرستان بعقوبه (به عربی: قضاء بعقوبة) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان دیاله واقع شده‌است. شهرستان بعقوبه ۴۶۷٬۸۹۵ نفر جمعیت دارد.Geohive.com
شهرستان کفری (به عربی: قضاء کفری) یک شهرستان در عراق است که در استان دیاله واقع شده‌است. شهرستان کفری ۴۲٬۰۱۰ نفر جمعیت دارد.2003 - NGO Coordination Committee in Iraq
شهرستان سیروان یک شهرستان در عراق است که در استان حلبچه واقع شده‌است.
شهرستان الحسینیه یا استقلال (به عربی: ناحیة الاستقلال) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان بغداد واقع شده‌است. شهرستان الحسینیه ۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان المدائن یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان بغداد واقع شده‌است.
کوتارام (به انگلیسی: Kottaram) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش کنیاکماری واقع شده‌است. کوتارام ۹٬۴۵۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان کوت (به عربی: قضاء الکوت) یک شهرستان و منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان واسط واقع شده‌است.
شهرستان نعمانیه (به عربی: قضاء النعمانیة) یک شهرستان و منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان واسط واقع شده‌است.
جام زرین مارلیک از آثار باستانی متعلق به اواخر هزاره دوم و اوایل هزاره اول پیش از میلاد است که در موزه ایران باستان نگه‌داری می‌شود. این اثر یکی از جام‌های طلایی است که در کاوش گورستان مارلیک و از گور ۲۶ به دست آمده‌است.
جام مارلیک ۶/۱۸ سانتی‌متر ارتفاع دارد و به صورت نقش حکاکی برجسته با چهار گاو بالدار اسطوره ای تزیین شده‌است. سر گاوها به‌صورت برجسته و با تکنیک چکش‌کاری از بدنه ظرف بیرون آمده‌است. هر جفت از گاوهای بالدار به شکل قرینه در حال بالا رفتن از یک درخت تزیینی نخل‌مانند هستند. این حیوانات تخیلی بر روی پاهای عقب ایستاده‌اند و پاهای جلو را بالا آورده و در اطراف تنه و شاخه‌های درخت تکیه داده‌اند. لبه جام با نوار مفتولی بسیار نازکی به‌صورت فشرده و متراکم تزیین شده و در محل اتصال بدنه جام به کف، دارای برآمدگی تقریباً زاویه‌داری است. ترکیب نقوش حیوانات بالدار و درخت موسوم به درخت زندگانی بیشتر در دوره آهن در هزاره اول پیش از میلاد در ایران و میان‌رودان رواج داشته‌است.
اسکناس‌های پانصد ریالی ایران بعد از تأسیس بانک مرکزی ایران با تصویری از نقش جام مارلیک چاپ و نشر می‌شد. نقش جام مارلیک از سال ۱۳۴۱ هجری شمسی تا سال ۱۳۵۸ بر یک سوی این اسکناس‌ها جاپ می‌شد.
شهرستان خبات (به عربی: قضاء خبات) یک شهرستان و منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان اربیل واقع شده‌است.Iraq Hurr
بویکه (به لاتین: Bojke) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری اولکینج واقع شده‌است. بویکه ۱۶۱ نفر جمعیت دارد.
برایشه (به لاتین: Brajše) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری اولکینج واقع شده‌است. برایشه ۲۷۹ نفر جمعیت دارد.
براتیکا (به لاتین: Bratica) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری اولکینج واقع شده‌است. براتیکا ۲۳۳ نفر جمعیت دارد.
داسیچی (به لاتین: Dacići) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری روژاجه واقع شده‌است. داسیچی ۳۶۴ نفر جمعیت دارد.
لیسنا بوره (به لاتین: Lisna Bore) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری اولکینج واقع شده‌است. لیسنا بوره ۱۷۱ نفر جمعیت دارد.
کارینا با نام اصلی ماریا ایزابل لیادس سانتیاگو (زاده ۴ دسامبر ۱۹۴۶) خواننده اسپانیایی است.
او نماینده اسپانیا در یوروویژن ۱۹۷۱ بود.
فراسکانیل (به لاتین: Fraskanjel) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری اولکینج واقع شده‌است. فراسکانیل ۵۷ نفر جمعیت دارد.
کولونزا (به لاتین: Kolonza) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری اولکینج واقع شده‌است. کولونزا ۲۲۸ نفر جمعیت دارد.
کوترابودان (به لاتین: Kotrabudan) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری توزی واقع شده‌است. کوترابودان ۲۳۳ نفر جمعیت دارد.
اشتودرا (به لاتین: Štodra) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری اولکینج واقع شده‌است. اشتودرا ۱۱۲ نفر جمعیت دارد.
ووسکانلکیچی (به لاتین: Vuksanlekići) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری توزی واقع شده‌است. ووسکانلکیچی ۲۶۷ نفر جمعیت دارد.
مارتیچی (به لاتین: Martići) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری بار واقع شده‌است. مارتیچی ۲۹۳ نفر جمعیت دارد.
اسکوراچ (به لاتین: Skorać) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری توزی واقع شده‌است. اسکوراچ ۱۳۷ نفر جمعیت دارد.
درومه (به لاتین: Drume) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری توزی واقع شده‌است. درومه ۱۶۴ نفر جمعیت دارد.
محمدرضا فرزین (زادهٔ ۱۳۴۴) اقتصاددان و استاد دانشگاه اهل ایران است که از سال ۱۴۰۱ به‌عنوان رئیس کل بانک مرکزی ایران منصوب شد.
فرزین از سال ۱۴۰۰ مدیرعامل بانک ملی و پیش از آن نیز از سال ۱۳۹۲ رئیس هیئت‌مدیره بانک کارآفرین و در سال‌های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۰ مدیرعامل این بانک بود. او عضو هیئت‌مدیره سازمان اقتصادی رضوی وابسته به آستان قدس رضوی بوده‌است. عضو حقیقی شورای پول و اعتبار به‌عنوان نماینده رئیس‌جمهور، عضو هیئت مدیره بانک کشاورزی، دبیر کارگروه طرح تحول نظام بانکی و دبیر کارگروه ارزش‌گذاری پول ملی از دیگر سوابق فرزین در حوزه پولی و بانکی در سال‌های گذشته بوده‌است. او در دولت دهم دبیر ستاد هدفمندسازی یارانه‌ها بود. وی به عنوان یکی از گزینه‌های تصدی وزارت اقتصاد در دولت سید ابراهیم رئیسی مطرح بود که برنامه اقتصادی دولت رئیسی را نیز پیش از انتخابات تهیه و تنظیم نمود.
فرزین در جلسه ۸ دی ۱۴۰۱ هیئت دولت به عنوان رئیس کل جدید بانک مرکزی جمهوری اسلامی معرفی شد.
اگرچه در روزهای ابتدایی حضور فرزین در بانک مرکزی قیمت ارز وضعیت جالبی نداشت، اما با گذشت چندماه از اعمال سیاست‌های جدید اتحاذی از سوی رئیس جدید بانک مرکزی و نیز تفویض اختیارات گسترده‌تر به بانک مرکزی از سوی شورای عالی هماهنگی اقتصادی سران قوا نرخ ارزهای خارجی در ایران به ثبات رسید و وضعیت ذخیره ارزی کشور نیز مطلوب گزارش شد؛ به گونه‌ای که بر طبق اعلام بانک مرکزی در سال 1401، 65 میلیارد دلار به مقوله واردات ارز اختصاص یافت که نسبت به مدت مشابه سال پیش از آن 10 میلیارد دلار افزایش داشت.
وی مدرک دیپلم خود را در رشته ریاضی در کاشان اخذ کرد و در رشته اقتصاد نظری در دانشگاه شهید بهشتی مشغول به تحصیل شد و لیسانس خود را سال ۱۳۶۸ دریافت کرد. فرزین سپس در دانشگاه تهران در مقطع کارشناسی ارشد گرایش اقتصادسنجی به تحصیل ادامه داد و سال ۱۳۷۲ این رشته را به پایان برد. محمدرضا فرزین همچنین در دانشگاه علامه طباطبایی ادامه تحصیل داد و در سال ۱۳۷۹ مدرک دکترای خود را در رشته اقتصاد، گرایش بخش عمومی و تجارت بین‌الملل از این دانشگاه دریافت کرد.
نیکاماراش (به لاتین: Nikmaraš) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری توزی واقع شده‌است. نیکاماراش ۱۰ نفر جمعیت دارد.
سوکوروچ (به لاتین: Sukuruć) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری توزی واقع شده‌است. سوکوروچ ۶۶۱ نفر جمعیت دارد.
راکیچا کوچه (به لاتین: Rakića Kuće) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری توزی واقع شده‌است. راکیچا کوچه ۲۷۹ نفر جمعیت دارد.
ولادنی (به لاتین: Vladni) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری توزی واقع شده‌است. ولادنی ۴۷۴ نفر جمعیت دارد.
ورانی (به لاتین: Vranj) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری توزی واقع شده‌است. ورانی ۱٬۰۱۲ نفر جمعیت دارد.
مالی اوستروس (به لاتین: Mali Ostros) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری بار واقع شده‌است. مالی اوستروس ۱۱۱ نفر جمعیت دارد.
سرژ لاما با نام اصلی سرژ کلود برنارد شووی (زاده ۱۱ فوریه ۱۹۴۳) خواننده فرانسوی است.
او نماینده فرانسه در یوروویژن ۱۹۷۱ بود.
بارتولا (به لاتین: Bartula) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در بار، مونته‌نگرو واقع شده‌است. بارتولا ۳۴۲ نفر جمعیت دارد.
دابزیچی (به لاتین: Dabezići) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری بار واقع شده‌است. دابزیچی ۱۶۰ نفر جمعیت دارد.
جنجینوویچی (به لاتین: Đenđinovići) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری بار واقع شده‌است. جنجینوویچی ۳۵۲ نفر جمعیت دارد.
دوبرا وودا (به لاتین: Dobra Voda) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری بار واقع شده‌است. دوبرا وودا ۱٬۰۴۶ نفر جمعیت دارد.
گلوحی دو (به لاتین: Gluhi Do) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری بار واقع شده‌است. گلوحی دو ۱۱۳ نفر جمعیت دارد.
شهرستان سوران () یکی از شهرستان‌های استان اربیل در اقلیم کردستان عراق و کشور عراق است. مرکز آن شهر سوران است. این شهرستان هم‌مرز با کشورهای ایرانو ترکیه است.
شهرستان رواندز (به عربی: قضاء راوندوز) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان اربیل واقع شده‌است.
گودینیه (به لاتین: Godinje) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری بار واقع شده‌است. گودینیه ۴۹ نفر جمعیت دارد.
پچوریسه (به لاتین: Pečurice) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری بار واقع شده‌است. پچوریسه ۵۷۳ نفر جمعیت دارد.
شهرستان میرگه‌سور (به عربی: قضاء میرکسور) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان اربیل واقع شده‌است. این شهرستان هم‌مرز با ایران و ترکیه است.
شهرستان قائم (به عربی: قضاء القائم) یک شهرستان و منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان انبار واقع شده‌است. شهرستان قائم ۱۵۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
زانکوویچی (به لاتین: Zankovići) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری بار واقع شده‌است. زانکوویچی ۳۰۵ نفر جمعیت دارد.
زوپسی () یک منطقه مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری بار واقع شده‌است. زوپسی ۱۳۶ نفر جمعیت دارد.
پلینکوویچی (به لاتین: Pelinkovići) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری بار واقع شده‌است. پلینکوویچی ۱۴۱ نفر جمعیت دارد.
ولمبوسی (به لاتین: Velembusi) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری بار واقع شده‌است. ولمبوسی ۹۱۱ نفر جمعیت دارد.
ولیکی اوستروس (به لاتین: Veliki Ostros) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری بار واقع شده‌است. ولیکی اوستروس ۳۳۲ نفر جمعیت دارد.
ولیه سلو (به لاتین: Velje Selo) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری بار واقع شده‌است. ولیه سلو ۲۳۳ نفر جمعیت دارد.
گورانا (به لاتین: Gorana) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری بار واقع شده‌است. گورانا ۴۸۴ نفر جمعیت دارد.
سئوسا (به لاتین: Seoca) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری بار واقع شده‌است. سئوسا ۳۴ نفر جمعیت دارد.
شهرستان الهندیه (به عربی: قضاء الهندیة) یک شهرستان و منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان کربلا واقع شده‌است. شهرستان الهندیه ۳۶۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زالیوو (به لاتین: Zaljevo) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری بار واقع شده‌است. زالیوو ۶۸۵ نفر جمعیت دارد.
اوراهوو (به لاتین: Orahovo) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری بار واقع شده‌است. اوراهوو ۶۴ نفر جمعیت دارد.
شهرستان قلعه صالح (به عربی: قضاء قلعة صالح) یک شهرستان و منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان میسان واقع شده‌است.
عکاشات (به عربی: عکاشات) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در شهرستان رطبه واقع شده‌است. عکاشات ۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
قلعه صالح (به عربی: قلعة صالح) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در شهرستان قلعه صالح واقع شده‌است.
شهرستان کوفه (به عربی: قضاء الکوفة) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان نجف واقع شده‌است.
شهرستان نجف یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در نجف واقع شده‌است.
بنیامین ساوشک (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل اسلوونی است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۶ مدال نقره، ۷ مدال برنز شده‌است.
شهرستان موصل (به عربی: قضاء الموصل) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان نینوا واقع شده‌است. شهرستان موصل ۴٬۴۷۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۴۳۲٬۲۳۰ نفر جمعیت دارد.
ترنشنیوو (به لاتین: Trešnjevo) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری آندریژویکا واقع شده‌است. ترنشنیوو ۴۶۱ نفر جمعیت دارد.
اولوتینا (به لاتین: Ulotina) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری آندریژویکا واقع شده‌است. اولوتینا ۲۲۵ نفر جمعیت دارد.
شهرستان حضر (به عربی: قضاء الحضر) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان نینوا واقع شده‌است.
لوکاش روهان (؛ زادهٔ ۳۰ مه ۱۹۹۵) قایقران کانو اهل جمهوری چک است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۹ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده‌است.
پریسویا (به لاتین: Prisoja) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری آندریژویکا واقع شده‌است. پریسویا ۳۳۹ نفر جمعیت دارد.
کرالیه (به لاتین: Kralje) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری آندریژویکا واقع شده‌است. کرالیه ۲۰۵ نفر جمعیت دارد.
شهرستان حمدانیه (به عربی: الحمدانیة) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان نینوا واقع شده‌است. شهرستان حمدانیه ۱٬۱۵۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۵٬۶۶۵ نفر جمعیت دارد.
کوشوتیچی (به لاتین: Košutići) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری آندریژویکا واقع شده‌است. کوشوتیچی ۱۲۰ نفر جمعیت دارد.
آندژلاتی (به لاتین: Andželati) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری آندریژویکا واقع شده‌است. آندژلاتی ۱۸۵ نفر جمعیت دارد.
بویوویچی (به لاتین: Bojovići) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری آندریژویکا واقع شده‌است. بویوویچی ۳۳ نفر جمعیت دارد.
بوژیچی (به لاتین: Božići) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری آندریژویکا واقع شده‌است. بوژیچی ۱۸۶ نفر جمعیت دارد.
ریکا مارسنیچا (به لاتین: Rijeka Marsenića) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری آندریژویکا واقع شده‌است. ریکا مارسنیچا ۲۹۸ نفر جمعیت دارد.
دنگ یو-چنگ (؛ زادهٔ ) کماندار اهل تایوان است.
تانگ چیه-چون (; ) کماندار اهل تایوان است.
وی چون-هنگ (؛ زادهٔ ) کماندار است.
برشنو (به لاتین: Bršno) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. برشنو ۱۵۲ نفر جمعیت دارد.
سارینه (به لاتین: Carine) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. سارینه ۱۸۷ نفر جمعیت دارد.
هیروکی موتو (؛ زادهٔ ) کماندار اهل ژاپن است.
یوکی کاواتا (؛ زادهٔ ) کماندار اهل ژاپن است.
سرنودولی (به لاتین: Crnodoli) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. سرنودولی ۱۱۷ نفر جمعیت دارد.
دراگوولیچی (به لاتین: Dragovoljići) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. دراگوولیچی ۳۷۰ نفر جمعیت دارد.
دوچیسه (به لاتین: Dučice) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. دوچیسه ۵۵۲ نفر جمعیت دارد.
گورنیه پولیه (به لاتین: Gornje Polje) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. گورنیه پولیه ۱۶۸ نفر جمعیت دارد.
گراهوواس (به لاتین: Grahovac) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. گراهوواس ۱۱۷ نفر جمعیت دارد و ۹۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گراهوو (به لاتین: Grahovo) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. گراهوو ۱۲۰ نفر جمعیت دارد و ۷۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یوگوویچی (به لاتین: Jugovići) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. یوگوویچی ۲۳۳ نفر جمعیت دارد.
کلناک (به لاتین: Klenak) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. کلناک ۱۳۰ نفر جمعیت دارد.
تام پیدکوک (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بریتانیا است.
کوپریویسه (به لاتین: Koprivice) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. کوپریویسه ۱۱۷ نفر جمعیت دارد.
کوتا (به لاتین: Kuta) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. کوتا ۸۴۶ نفر جمعیت دارد.
لاز (به لاتین: Laz) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. لاز ۱۳۵ نفر جمعیت دارد.
لیوروویچی (به لاتین: Liverovići) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. لیوروویچی ۲۷۹ نفر جمعیت دارد.
لوکوو (به لاتین: Lukovo) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. لوکوو ۳۰۷ نفر جمعیت دارد.
میلوچانی (به لاتین: Miločani) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. میلوچانی ۱٬۰۰۶ نفر جمعیت دارد.
موراکوو (به لاتین: Morakovo) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. موراکوو ۳۳۶ نفر جمعیت دارد.
نودو (به لاتین: Nudo) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. نودو ۱۹۹ نفر جمعیت دارد.
عربی پیجین خلیج فارس یک پیجین عربی بر پایه گویش خلیجی آن است که کارگران مهاجر کشورهای شورای همکاری خلیج فارس بدان گفتگو می‌کنند. این زبان برای ارتباط میان خارجی‌ها و عرب‌ها و همچنین ارتباط میان خارجی‌ها با زبان‌های مختلف ایجاد شده‌است. این پیجین در بسیاری از این کشورها زبان بیشینه جمعیت است چرا که بیشتر مردم آن‌ها از مهاجران هستند.
با وجود اینکه پایه این زبان عربی‌است، زبان‌های جنوب و جنوب شرق آسیا، به ویژه زبان‌های هندوآریایی و دراویدی، تأثیر فراوانی بر واج‌شناسی و دستور آن گذاشته‌اند. این پیجین لزوماً یک زبان واحد نیست.
سینمای ایران قبل از انقلاب شامل فیلم‌ها و آثار سینمایی ساخته شده در ایران قبل از انقلاب ایران است. هوشنگ کاووسی، منتقد سینمای ایران اولین بار اصطلاح فیلمفارسی را برای اشاره به فیلم‌های محبوب ایرانی قبل از انقلاب به کار برد.
جشنواره سینمایی سپاس برای این فیلم‌ها برگزار می‌شد.
متی لی (؛ زادهٔ ) شیرجه‌رو اهل بریتانیا است.
ویکتور مینیبائف (؛ زادهٔ ) شیرجه‌رو اهل روسیه است.
الکساندر بوندار (؛ زادهٔ ) شیرجه‌رو اهل روسیه است.
آن چانگ-ریم (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل کره جنوبی است.
تسند-اوچیرین تسوگتباتار (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل مغولستان است.
مصطفی آوکیران (متولد ۳ مارس ۱۹۶۳، غازی عینتاب) بازیگر اهل ترکیه است.
او در سال ۱۹۸۳ از هنرستان دولتی دانشگاه معمار سینان فارغ‌التحصیل شد و سپس به تئاتر دولتی إستانبول پیوست او دوره کارشناسی ارشد خود را در دانشگاه معمار سینان به پایان رساند او همچنین مدتی به عنوان کارگردان در تئاتر دولتی آنتالیا گذراند، از آثار مهم او می‌توان به کوزی گونی، برگ ریزان، عروس جدید، فصل شکار و گودال اشاره کرد.
پتروویچی (به لاتین: Petrovići) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. پتروویچی ۱۶۳ نفر جمعیت دارد.
پیلاتووسی (به لاتین: Pilatovci) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. پیلاتووسی ۱۲۸ نفر جمعیت دارد.
نورا گیاکووا (؛ زادهٔ ) جودوکار زن اهل کوزوو است.
سارا-لئونی سیزیک (؛ زادهٔ ) جودوکار زناهل فرانسه است.
تسوکاسا یوشیدا (؛ زادهٔ ) جودوکار زن اهل ژاپن است.
جسیکا کلیمکیت (؛ زادهٔ ) ورزشکار جودو اهل کانادا است.
شیپاچنو (به لاتین: Šipačno) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. شیپاچنو ۲۳۷ نفر جمعیت دارد.
استارو سلو (به لاتین: Staro Selo) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. استارو سلو ۳۲۳ نفر جمعیت دارد.
اشتدیم (به لاتین: Štedim) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. اشتدیم ۱۴۷ نفر جمعیت دارد.
واسیلیویچی (به لاتین: Vasiljevići) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. واسیلیویچی ۱۱۶ نفر جمعیت دارد.
ولیملیه (به لاتین: Velimlje) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. ولیملیه ۱۰۹ نفر جمعیت دارد.
ووچی دو (به لاتین: Vučji Do) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. ووچی دو ۲۲ نفر جمعیت دارد.
ویر (به لاتین: Vir) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. ویر ۸۱۰ نفر جمعیت دارد.
زاگراد (به لاتین: Zagrad) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری نیکشیچ واقع شده‌است. زاگراد ۳۵۷ نفر جمعیت دارد.
امبر انگلیش (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل ایالات متحده آمریکا است. او در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در توکیو، ژاپن با برجای گذاشتن رکورد ۵۶ در تیراندازی اسکیت زنان مدال طلا گرفت. این نخستین مدال طلای نیروهای مسلح ایالات متحده در المپیک بود.‏
انگلیش ستوان یکم ذخیره نیروی زمینی ایالات متحده است.
شهرستان تکریت (به عربی: قضاء تکریت) یک شهرستان منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان صلاح‌الدین واقع شده‌است. شهرستان تکریت ۱۸۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
وی منگ (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل چین است.
شهرستان دور (به عربی: قضاء الدور) یک شهرستان و منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان صلاح‌الدین واقع شده‌است.
شهرستان بیجی (به عربی: قضاء بیجی) یک شهرستان و منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان صلاح‌الدین واقع شده‌است.
فونا ناکایاما (؛ زادهٔ ) اسکیت‌بردباز اهل ژاپن است..
رایسا لیال (؛ زادهٔ ) اسکیت‌بردباز اهل برزیل است.
مومیجی نیشیا (؛ زادهٔ ) اسکیت‌بردباز است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
شهرستان دوکان (به عربی: دوکان) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان سلیمانیه واقع شده‌است.
آرنو کامینخا (؛ زادهٔ ) شناگر اهل هلند است.
بیگووا (به لاتین: Bigova) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری کوتور واقع شده‌است. بیگووا ۱۰۱ نفر جمعیت دارد.
نیکولو مارتیننگی (؛ زادهٔ ) شناگر اهل ایتالیا است.
شهرستان کفری یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان سلیمانیه واقع شده‌است.The map of estimated population of Sulaimany governorate in districts level -2015, Kurdistan Region Statistics Office. Retrieved 25 October 2017.
دونژی مورینی (به لاتین: Donji Morinj) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در کوتور واقع شده‌است. دونژی مورینی ۲۲۴ نفر جمعیت دارد.
دونژی اورهوواس (به لاتین: Donji Orahovac) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در کوتور واقع شده‌است. دونژی اورهوواس ۲۹۸ نفر جمعیت دارد.
دونژی استولیو (به لاتین: Donji Stoliv) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در کوتور واقع شده‌است. دونژی استولیو ۳۴۸ نفر جمعیت دارد.
برلهین (به عربی: برلهین) یک روستا در سوریه است که در ناحیه تادف واقع شده‌است. برلهین ۲٬۳۶۷ نفر جمعیت دارد.
دوب (به لاتین: Dub) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در کوتور واقع شده‌است. دوب ۳۰۲ نفر جمعیت دارد.
گلاواتی (به لاتین: Glavati) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در کوتور واقع شده‌است. گلاواتی ۳۹۱ نفر جمعیت دارد.
کاواچ (به لاتین: Kavač) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در کوتور واقع شده‌است. کاواچ ۶۷۱ نفر جمعیت دارد.
کنژلاز (به لاتین: Knežlaz) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در کوتور واقع شده‌است. کنژلاز ۲۶ نفر جمعیت دارد.
کوستانیسا (به لاتین: Kostanjica) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در کوتور واقع شده‌است. کوستانیسا ۱۲۷ نفر جمعیت دارد.
کوواچی (به لاتین: Kovači) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری کوتور واقع شده‌است. کوواچی ۱۰۸ نفر جمعیت دارد.
بو بکر (؛ زادهٔ ) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.بو بکر در olympics.com
لاستاوا گربالیسکا (به لاتین: Lastva Grbaljska) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در کوتور واقع شده‌است. لاستاوا گربالیسکا ۵۳۰ نفر جمعیت دارد.
لیشویچی (به لاتین: Lješevići) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در کوتور واقع شده‌است. لیشویچی ۱۹۲ نفر جمعیت دارد.
زاک اپل (؛ زادهٔ ) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
مالوو دو (به لاتین: Malov Do) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در کوتور واقع شده‌است. مالوو دو ۸ نفر جمعیت دارد.
میراس (به لاتین: Mirac) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در کوتور واقع شده‌است. میراس ۷۹ نفر جمعیت دارد.
موئو (به لاتین: Muo) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری کوتور واقع شده‌است. موئو ۶۱۹ نفر جمعیت دارد.
نالیژیچی (به لاتین: Nalježići) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در کوتور واقع شده‌است. نالیژیچی ۱۲۹ نفر جمعیت دارد.
بروکس کاری (؛ زادهٔ ) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
پوبرجه (به لاتین: Pobrđe) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری کوتور واقع شده‌است. پوبرجه ۱۱۰ نفر جمعیت دارد.
سوتوارا (به لاتین: Sutvara) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در کوتور واقع شده‌است. سوتوارا ۳۲۷ نفر جمعیت دارد.
اونیرینا (به لاتین: Unijerina) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری کوتور واقع شده‌است. اونیرینا ۹ نفر جمعیت دارد.
رادانوویچی (به لاتین: Radanovići) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری کوتور واقع شده‌است. رادانوویچی ۷۵۲ نفر جمعیت دارد.