moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سال‌های ۱۳۶۰ تا ۱۳۷۰ را می‌توان اوج تحول دیواره‌نوردی ایران نامید. در سال ۶۴ بعداز رول‌کوبی کتیبه لهستانی‌ها که بعدها کتیبه مشهدی‌ها نام گرفت (توسط گروه آزادگان و گروه احد مشهد) سرعت صعودها سریعتر شد و سنگنوردان توانستند رکوردهای صعود دیواره را به طرز بسیار چشمگیری پایین آورده و نهایتاً رکورد عجیب و دست نیافتنی ۳ مسیر در یک روز را به یادگار بگذارند. (هاری‌رست، فرانسوی‌ها و لهستانی‌ها).
از دیگر شاهکارهای صعود این دیواره، بازکردن مسیر همدانی‌ها ۶۷ در ۶ ساعت توسط حسین طالبی مقدم و صعود فری سلوی سید حسین خوش چشم در سال ۶۹ از مسیر فرانسوی‌ها با زمان ۴ ساعت و ۲۵ دقیقه اشاره کرد.باشگاه کوهنوردان آرشروزشمار تاریخ کوهنوردی و غارنوردی ایران مؤلف: داود محمدی فر همچنین صعود فری سلوی حسن نجاریان در سال ۱۳۷۳ از مسیر هاری روست در نوع خود شاهکاری به حساب می‌آید
از دیگر صعودهای فری‌سلو می‌توان به صعود رضا خوشدل از مشهد به مسیر فرانسوی‌ها و فریبرز حسینی از کرمانشاه به مسیر هاری‌رست اشاره کرد.
اثر طبیعی ملی علم‌کوه یکی از آثار طبیعی ملی ایران و منطقه‌ای شامل قلهٔ علم‌کوه دومین قلهٔ مرتفع ایران و کوهپایهٔ آن است که با مساحتی بالغ بر ۴۰۷۷ هکتار با حکم شماره ۲۲۲ مورخ ۲۱ خرداد ۸۱ شورای عالی محیط زیست به مجموعهٔ مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران پیوست.*
گونه‌های جانوری شاخص منطقه: کل و بز، خرس قهوه‌ای، پلنگ، گرگ، شغال، روباه، کبک دری و معمولی و گونه‌های گیاهی شاخص آن: ارس خزنده، گیاهان بالشتکی نظیر کلاه میرحسن، چوبک و گون می‌باشند.
قلهٔ علم کوه با داشتن قله‌های مرتفع، یخچال‌ها، دیواره‌های صعب‌العبور و چشم‌اندازهای طبیعی، همه ساله مورد توجه گردشگران، کوهنوردان و صخره‌نوردان قرار می‌گیرد.
قله سندان با ارتفاع ۲۹۸۴ متر در نزدیکی آبادی چرگر از توابع شهرستان ابهر در استان زنجان می‌باشد این قله به دلیل ارتفاع زیادش از سطح زمین در پای کار مورد توجه کوهنوردان منطقه بوده دارای مسیر مختلف صعود آسان و مشکل می‌باشد.با اینکه چند قله بلند تر از سندان نیز در استان زنجان وجود دارد (برای مثال آغ داغ در ویر با 3065 متر ارتفاع از سطح دریا) ولی به دلیل بلندی آن از پای کار برخی از آن به عنوان بلندترین قله استان زنجان نیز نام می برند.
روستای میرجان یکی از زیباترین و صعب العبورترین مناطق کوهنوردی زنجان و آذربایجان و ایران به شمار می‌رود. قله تکه‌قیه‌سی در کنار قلل مرتفع میرجان و قلل زیبای دمیرلو قد برافراشته و با ارتفاع ۳۱۵۰ متر از سطح دریا دارای دیواره‌ای به ارتفاع ۱۲۶ متر در جبهه شمالی بوده و تمامی مسیرهای صعود به قله آن کار فنی طلبیده و در زمستان یکی از مناطق تمرین کوهنوردان زنجانی و غیرزنجانی برای آمادگی صعود به علم کوه به شمار می‌رود.
قله آق‌داغ در نزدیکی بخش ویر از توابع شهرستان سلطانیه در استان زنجان ایران است.
این کوه با ارتفاع ۲۶۰۰ متر یکی از مرتفع‌ترین قلل استان زنجان به شمار می‌رود این کوه به دلیل داشتن غار زیبا و چشمه‌های پر آب در دامنه خود و وجود بنای تاریخی داش‌کسن مربوط به دوره‌های قبل از اسلام مورد توجه کوهنوردان کشور است.
کوههای قره گونی/ رستم داغی/ قجیراوچان وآق داغی به ترتیب با ارتفاع۲۶۵۰-۲۷۰۰-۲۶۸۰-۲۶۰۰ در یک خط‌ الراس قراردارند.
قله دینگه در نزدیکی روستای بزرگ سهرین و دگاهی از توابع شهرستان زنجان می‌باشد.
این کوه به دلیل داشتن ارتفاع نسبتاً بالا (۲۷۴۰ متر) و همجواری با قله خیر المسجد و همچنین قرارگرفتن در منطقه بکر دگاهی و طبیعت بکر و تحت حفاظت آن همواره یکی از مناطق مورد توجه کوهنوردان بوده‌است.
کوه دینگه در شمال قوش قیسی و با فاصله‌ای حدود ۱۰ کیلومتر از آن قرار گرفته. چهره آن مخروطی و می‌توان گفت از زیباترین قلل این منطقه می‌باشد. برای صعود به این قله چند مسیر متفاوت موجود است که از حوصله این بحث خارج می‌باشد.
قارهٔ آمریکا یکی از قاره‌های کرهٔ زمین است. این قاره ۸٫۳٪ از مساحت زمین و ۲۸٫۴٪ از مساحت خشکی‌ها را دربرمی‌گیرد. همچنین ۱۴٪ از جمعیت جهان (برابر با ۱ میلیارد نفر) در این قاره زندگی می‌کنند. این قاره به سه بخشِ آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و آمریکای جنوبی بخش می‌شود.
در روزگار قدیم آمریکای شمالی به وسیلهٔ یک باریکه خشکی به قارهٔ آسیا متصل بود. این باریکهٔ خشک، آلاسکا را از باختر به قارهٔ آسیا وصل می‌کرد؛ بنابراین در آن روزگار رفت‌وآمد میان قارهٔ آسیا و قارهٔ آمریکای شمالی میسر بود. نیاکان سرخپوستان قارهٔ آمریکا نیز در آن زمان از همین باریکه از آسیا به قارهٔ آمریکا کوچیده بودند.موریس پارکر، برتا: فرهنگنامهٔ پارکر، جلد اول. تهران: شرکت سهامی کتاب‌های جیبی با همکاری مؤسسه انتشارات فرانکلین. ترجمه و تنظیم و نگارش زیر نظر رضا اقصی. چاپ اول ۱۳۴۶. (در مالکیت عمومی به خاطر قدمت). مدخل آمریکا، قاره‌های.
قارهٔ آمریکا در نیمکرهٔ غربی قرار دارد. طول قاره‌های آمریکای شمالی و جنوبی از شمال به جنوب تقریباً ۱۴٬۵۰۰ کیلومتر است. کانال پاناما آن‌ها را به یکدیگر وصل کرده‌ است. تمام قارهٔ آمریکای شمالی در شمال خط استوا قرار دارد. اما قسمت بزرگی از قارهٔ آمریکای جنوبی در جنوب خط استوا واقع شده‌ است. به همین جهت، هنگامی که قارهٔ آمریکای شمالی فصل تابستان را می‌گذراند در قسمت بزرگی از آمریکای جنوبی فصل زمستان است و برعکس.
بسیاری از مردم تصور می‌کنند که آمریکای جنوبی، به دنبال آمریکای شمالی است، درست در جنوب قاره قرار دارد؛ ولی چنین نیست، زیرا آمریکای جنوبی نسبت به آمریکای شمالی خیلی بیشتر رو به مشرق پیش رفته‌است. کانال پاناما تقریباً در جهت غربی و شرقی قرار گرفته‌است.
بخش بزرگی قارهٔ آمریکا شمالی متعلق به کشور کانادا و ایالات متحدهٔ آمریکا و مکزیک است. در جنوب کشور مکزیک، هفت کشور کوچک قرار دارد. گاهی مجموعه خاک این کشورهای کوچک را آمریکای مرکزی می‌نامند. اما آمریکای مرکزی یک قاره جداگانه نیست، بلکه در واقع قسمتی از قارهٔ آمریکای شمالی است. قارهٔ آمریکای جنوبی ۱۳ کشور دارد.
گاه نام آمریکای لاتین را هم می‌شنویم. آمریکای لاتین به آن قسمت از دو قارهٔ آمریکای شمالی و جنوبی می‌گویند که زبان مردم آن اسپانیایی یا پرتغالی است، که هر دو در زبان قدیم زبان لاتین ریشه دارند. آمریکای لاتین شامل کشور مکزیک و کشورهای آمریکای مرکزی و کشورهای آمریکای جنوبی می‌شود. زبان قسمت عمده مردم کانادا و ایالات متحدهٔ آمریکا انگلیسی است.
اقیانوس اطلس قارهٔ آمریکا را از قارهٔ اروپا جدا کرده‌است. این اقیانوس چندان پهناور است که تا چند سده ساکنان بر قدیم هیچ تصور نمی‌کردند که قارهٔ دیگری هم آن سوی اقیانوس وجود داشته باشد. در همین حال اقیانوس بسیار پهناورتری به نام اقیانوس آرام بین قاره‌های آمریکا و آسیا قرار دارد. پس از آنکه اروپاییان قاره‌های آمریکا را کشف کردند نام آن را بَرّ نو نهادند. کشورهایی که در قاره‌های آمریکا قرار دارند معمولاً نسبت به کشورهای بَرّ قدیم جوان‌تر هستند.
از ساختارهای طبیعیِ این قاره می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
رشته کوه‌های راکی، رشته کوه‌های آند، خلیج مکزیک، دریای کارائیب، جنگل‌های آمازون، بیابان آتاکاما (شیلی)، کوه‌های گویان، رودخانه می‌سی‌سی‌پی، دریاچه سوپریور و…
قارهٔ آمریکا شامل ۳۵ کشور مستقل است. علاوه بر این کشورها، بیش از ۲۰ جزیرهٔ مستعمره در آمریکای مرکزی وجود دارند. همچنین منطقهٔ گویان فرانسه، در آمریکای جنوبی نیز در استعمار کشور فرانسه است.
"از جمله کشورهای مستقل این قاره":
ایالات متحده آمریکا، کانادا، مکزیک، برزیل، آرژانتین، کلمبیا، ونزوئلا، پرو، کوبا، شیلی، گواتمالا، نیکاراگوئه، اروگوئه، اکوادور، پاناما، دومینیکن، جامائیکا، کاستاریکا، بولیوی، هندوراس، السالوادور، پاراگوئه، ترینیداد و توباگو، هائیتی و…
"برخی کشورهای غیرمستقل (مستعمره) قاره آمریکا":
گویان فرانسه - پورتوریکو (ایالات متحده) - آنتیل (هلند) - گوادلوپ (فرانسه) - برمودا (بریتانیا) - مارتینیک (فرانسه) - ویرجین (آمریکا و انگلیس) - مونتسرات (بریتانیا) - آروبا (هلند) و…
برخلاف کشورهای آمریکای شمالی، که وضعیت اقتصادیِ خوبی دارند، بیشتر کشورهای آمریکای لاتین (شامل آمریکای جنوبی و مرکزی) اوضاع اقتصادیِ چندان خوبی ندارند. تنها برزیل، آرژانتین، اروگوئه و کلمبیا هستند که اقتصاد نسبتاً بهتری دارند. تقریباً همهٔ کشورهای آمریکای مرکزی (که غالباً جزیره‌ای هستند) از صنعت گردشگری کسب درآمد می‌کنند.
در سرتاسر قارهٔ آمریکا، فقط دو کشور بولیوی و پاراگوئه هستند که به دریاهای آزاد راه ندارند و فاقد سواحل و بنادر هستند که این دو کشور (خصوصاً بولیوی) از فقیرترین کشورهای آمریکایی هستند.
لیف اِریکسون، مشهور به لیف خوش شانس، پسر اریک سرخ یک وایکینگ بود. او در سال ۱۰۰۱ میلادی، هنگامی که گرفتار توفان شده بود و کشتی او از مسیر خود منحرف شد، به سوی غرب گرینلند رفت. او هنگامی که در سرزمینی به نام نیوفاندلند پا گذاشت، نخستین فرد اروپایی (حدود ۵۰۰ سال پیش از کریستف کلمب) بود که به آمریکای شمالی گام نهاده بود. او آن سرزمین را بخاطر انگور فراوان و درخت‌های بزرگ توت وحشی که در آنجا یافت می‌شد، وینلند نامید که به معنی سرزمین شراب است. او همچنان در طول خط ساحلی به پیش رفت و سرزمین‌های مارکلند (سرزمین جنگلی) و هلولند (سرزمین سنگ‌ها) را یافت. چنین بر می‌آید که این دو سرزمین، جزایر لابرادور و بافین بوده‌اند. در سال‌های پسین، وایکینگ‌ها و مهاجران دیگری به وینلند آمدند اما برای مدتی طولانی در آنجا نماندند.
در سال ۱۴۹۲ میلادی کریستف کلمب، دریانورد اسپانیایی، قارهٔ آمریکا را به‌صورت رسمی کشف کرد، اما او تصور می‌کرد که به سرزمین هند رسیده‌ است. به همین دلیل، مردم آن منطقه را «هندی» نامید. اما تقریباً پنج سال بعد از کشف کریستف کلمب، آمریکو وسپوس ایتالیایی به آمریکا سفر کرد و چون کریستف کلمب فرض کرد به هند سفر کرده آمریکو آن قاره را به نام خود ثبت کرد.
ولی بخاطر اینکه کریستف کلمب قاره آمریکا را نخست کشف کرد نام کشور کلمبیا را به نام او نام‌گذاری کردند.
آلبر لاموریس (Albert Lamorisse) (زاده ۱۳ ژانویه ۱۹۲۲ – درگذشته ۲ ژوئن ۱۹۷۰) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس، پدیدآور بازی تخته‌ای فرانسوی مبدع سیستم فیلمبرداری از هلیکوپتر که برای فیلم کوتاه بادکنک قرمز (۱۹۵۶) جایزه بهترین فیلمنامه کن و اسکار به او تعلق گرفت. او ساخت فیلم کوتاه را از سال ۱۹۴۰ آغاز کرد.
در هنگام ساخت بخش دوم فیلم مستند باد صبا در اثر حادثه‌ای که برای بالگرد او بر روی سد کرج در ایران اتفاق افتاد در ۴۸ سالگی کشته شد. فیلم، پس از او بر اساس دست‌نوشته‌هایش تدوین و در سال ۱۹۸۷ منتشر و نامزد جایزه اسکار بهترین مستند شد.
محمدرضا شاه پهلوی خلبان مخصوص خود را مأمور کرد تا لاموریس و پسرش این بخش از پروژه فیلمبرداری را تکمیل کنند. هلی کوپتر پس از چند بار چرخش بر فراز سد کرج به کابل‌های مخصوص تمرین تکاوران برخورد و در سد سقوط کرد. پاسکال فرزند لاموریس جان سالم به در برد، اما آلبر و خلبان هر دو در آن سانحه کشته شدند.
آلبرت در سال ۱۹۵۷ وقتی به همراه خانواده اش به هلند سفر کرده بود بازی تخته‌ای La Conquête du Monde را طراحی کرد که بعدها به RISK مشهور شد.
باد صبا یا باد عاشقان فیلم مستندی است دربارهٔ طبیعت و مردم ایران ساخته آلبر لاموریس در سال ۱۹۶۹ (۱۳۴۷ خورشیدی) است. فیلمی بسیار نوستالژیک با گویندگی منوچهر انور و مدّت آن ۷۰ دقیقه است.
فیلم ، ایران را از آسمان با بالگرد نشان می‌دهد. موسیقی فیلم آثار سنتی موسیقی ایران و ساختهٔ حسین دهلوی و ابوالحسن صبا هستند. فیلم به سفارش وزارت فرهنگ و هنر دولت ایران ساخته شد.
پس از پایان فیلم‌برداری و ارائه اثر به دولت ایران به درخواست آنان تصمیم به اضافه کردن جلوه‌های صنعتی ایران گرفته شد. در حین فیلم‌برداری از سد کرج در اطراف تهران به دلیل نقص فنی بالگرد، آلبرت لاموریس، کارگردان فیلم کشته شد. همسر و پسرش، فیلم را بر پایه یادداشت‌های تولید او تکمیل کردند و هشت سال بعد در سال ۱۹۷۸ منتشر کردند. این فیلم در سال ۱۹۷۸ نامزد جایزه اسکار بهترین مستند شد. حدود ۸۵ درصد از فیلم از بالگرد فیلمبرداری شده‌است.
بالگرد گروه، هنگام فیلمبرداری از سد کرج به کابل‌های مخصوص تمرین تکاوران برخورد کرد و سقوط کرد که منجر به کشته شدن کارگردان فیلم آلبرت لاموریس و گروهش شد. فیلم بردار ایرانی فیلم محمود نوربخش به همراه پسر لاموریس از هلی کوپتر پیاده شدند و از مرگ نجات یافتند.
اسپایس گرلز (انگلیسی: Spice Girls) در سال ۱۹۹۴ در لندن، انگلستان شکل گرفت. این گروه متشکل از پنج دختر جوان بود که با ارائه ترانه «Wannabe» (تقلید کار) به یکی از برترین گروه‌های پاپ تبدیل شدند. این گروه سه آلبوم و ده تک‌آهنگ عرضه کردند. فیلم دنیای اسپایس (Spiceworld) با درخشش این گروه ساخته شد که ۷۵ میلیون دلار فروش کرد که این رکورد توسط گروه دخترانه ی فیفت هارمونی در طی سه سال فعالیت با رقم بیشتر از سه میلیارد فروش شکسته شد.
تا ۲۰۱۷، با فروش بیشتر از ۵۳ میلیون نسخه، آنها «پرفروش‌ترین گروه دخترانهٔ تاریخ موسیقی»به‌شمار می‌رفتند. در سال 2017 گروه فیفت هارمونی که با فروش بیش از سه میلیارد آلبوم این عنوان را برای خود کسب کرد
در ماه مارس ۱۹۹۴ تبلیغی در روزنامه «The Stage» به این شرح چاپ شد: «آیا بین ۱۸ تا ۲۳ سال دارید؟ می‌توانید بخوانید و برقصید؟ آیا جاه‌ طلب، اجتماعی و با لیاقت هستید؟» صدها دختر به این تبلیغ جواب دادند. از بین درخواست‌ ها، پنج نفر انتخاب شدند که عبارت‌اند از: ملانی چیسهلم، جری هالیول، ویکتوریا آدامز، ملانی براون و مایکلی استفنسن که در کنار هم گروه "Touch" را شکل دادند. در ماه ژوئن که این گروه اولین جلسه ضبط خود را داشت، مایکلی استفنسن به خاطر مسائل تعهدی مجبور به ترک گروه شد و اِما بانتون جای او را گرفت. از این تاریخ تا مارس ۱۹۹۵، دخترها باهم در خانه کوچکی در میدنهد (Maindenhead) زندگی کرده و تمرین نمایش و رقص می‌کردند. آنها بعد از ارائه موفقی که روبروی جمعی از فعالان موسیقی و تولیدکنندگان داشتند، تصمیم به برکناری مدیر اصلی خود گرفته و الیوت کندی که اهل شفیلد بود را به عنوان تولیدکننده وارد همکاری کردند. آنها معتقد بودند که مدیر قبلی خیلی تسلط‌طلب و سلطه‌جو بود. از این به بعد نام گروه به «اسپایس گرلز» تغییر کرد.
در اکتبر ۱۹۹۴، این گروه، مسلح به کاتالوگی از نمایشها و رقصها، شروع به سرزدن به بنگاه‌ های مدیریتی کردند. ابتدا با بنگاه ابسولوت (Absolute) آشنا شدند که این بنگاه به نوبه خود آنها را به سیمون فولر معرفی کرد. دخترها با سیمون وارد ارتباط شدند و در نهایت در مارس ۱۹۹۵ با وی قرارداد بستند. در تابستان همان سال، در سپتامبر ۱۹۹۵، این گروه موفق به بستن قرارداد برای استفاده از برچسب ویرجین رکوردز شد. از آن تاریخ تا تابستان ۱۹۹۶، اسپایس گرلز مشغول نوشتن و ساختن قطعات موسیقی برای اجرا در تور ساحل غربی آمریکا بودند. اولین اجرای این گروه در تلویزیون با ترانه "Wannabe" در ۲۸ ژوئن ۱۹۹۶ بود. یادآور شود که ویکتوریا آدامز همسر فعلی دیوید بکهام بازیکن برجسته فوتبال انگلستان می‌باشد.
دکتر فیض احمد (۱۹۴۶–۱۹۸۶) بنیانگذار سازمان رهایی افغانستان، یک سازمان مارکسیست - لنینیست - مائوتسه دون اندیشه بود که برای یک جامعه دموکراتیک نوین و سوسیالیستی مبارزه می‌کرد.
دکتر فیض احمد در سال ۱۳۲۵ قندهار به دنیا آمد و پدرش وکیل شورا و از افراد بانفوذ قندهار بود.
فیض احمد در دوران لیسه نجات در کابل بود که به مارکسیزم آشنا شد و با مطالعه و کار مستمر به یکی از رهبران آن جنبش مبدل گشت. در دورانی که در پوهنڅی (دانشکده) طب پوهنتون (دانشگاه) کابل درس می‌خواند به یکی از چهره‌های شناخته شده جریان شعله جاوید مبدل گشت که در ضدیت با حزب دموکراتیک خلق متمایل به شوروی (که مائویستها آن را رویزیونیست می‌نامیدند) و جریانات اخوان المسلمین، جریان عمده شمرده می‌شد و طرفداران زیادی داشت.
به تعقیب انشعابات در سازمان جوانان مترقی (که هفته‌نامه شعله جاوید را منتشر می‌ساخت) دکتر فیض نیز به همراهی چند تن از رهبران دیگر این جریان گروه انقلابی خلقهای افغانستان را بنیاد نهاد که بعد به سازمان رهایی افغانستان تغییر نام نمود.
دکتر فیض در بعد از تجاوز شوروی به افغانستان، جزوه «مشعل رهایی» را نوشت که در آن خط مشی سازمان و استراتژی آن را تنظیم نموده راه مبارزه مسلحانه علیه نیروهای اشغالگر را ترسیم نموده که همزمان با احزاب بنیادگرای ساخته شده به‌وسیله پاکستان مثل جمعیت اسلامی، حزب اسلامی و اتحاد اسلامی نیز درگیر بود. این جزوه نقش مهمی در شیوه مبارزه و خط و مشی این سازمان داشته‌است. حدود ده سال بعد از انتشار این جزوه خود دکتر فیض احمد به اشتباهاتی در آن انگشت گذاشت که قبلاً انتقادات زیادی در مورد شان وجود داشت.
سازمان رهایی در تحت رهبری دکتر فیض برعکس سایر احزاب چپ افغانستان راه جنگ‌های چریکی و مسلحانه را تا بیرون شدن روسها ادامه داد و ده‌ها کادر و رهبر خود را از دست داد که یا بدست روسها و احزاب خلق و پرچم کشته شدند یا هم به‌وسیله بنیادگرایان.
خود دکتر فیض به تاریخ ۱۲ نوامبر ۱۹۸۶ در پشاور پاکستان به‌وسیله حزب اسلامی گلبدین حکمتیار اختطاف و کشته شد. درین جریان ۶ تن دیگر کادرها و رهبران سازمان رهایی افغانستان نیز کشته شدند.
سازمان رهایی افغانستان سازمان جاسوسی پاکستان آی اس آی را محکوم می‌کند که در قتل رهبرش دست داشته‌است.
سازمان رهایی بعد از مرگ دکتر فیض نیز راهش را ادامه داد و هنوز هم در صحنه سیاسی افغانستان حضور زیرزمینی و مخفی دارد. از خصوصیات این سازمان اینست که رشته اش را از داخل افغانستان قطع نکرده و با وجود ترور تعداد زیادی از اعضایش همچنان کار و مبارزه در داخل را جز اصلی کارش دانسته به آن پابند ماند.
نیپور شهری باستانی در شمال سومر در میان‌رودان واقع در عراق امروزی بود.
نیپور در محل شهر امروزی نُفَر قرار دارد و در زمان باستان در کنار مسیر رودخانه فرات آن زمان قرار داشت.
نتیجه کاوشهای باستانشناسی انجام شده پس از جنگ جهانی دوم کشف یک زیگورات و کتابخانه شهر نیپور بود. بسیاری از قطعات معروف ادبیات سومری از کتابخانه نیپور بدست آمده‌است. نوشتگان این ادبیات دربرگیرنده، داستان‌های حماسی، افسانه‌ها، فهرست خدایان و زبانزدهای سومری هستند.
نیپور پایتخت مذهبی سومر بود ولی از دیدگاه سیاسی شهر مهمی بشمار نمی‌آمده‌است. ایزد شهر نیپور که انلیل نام داشت به دلایلی نامعلوم خدای اعظم ایزدستان (گروه خدایان) سومری شد و از این دیدگاه از خدای شهر اوروک که آن نام داشت پیشی گرفت. سالها پس از آن مردوک از نظر اهمیت بر انلیل برتری یافت.
نیایشگاه اصلی شهر نیپور اکور (معبد کوهستان) نام داشت که یکی از نامهای انلیل بوده‌است.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، "Nippur"، ویکی‌پدیای هلندی، دانشنامهٔ آزاد. (نسخهٔ ۲۲ اوت ۲۰۰۶).
رابطه جنسی گروهی یا سکس گروهی یا اصطلاحاً گروپ، به رفتار جنسی ای گفته می‌شود که بیش از دو نفر در آن شرکت کنند. شرکت‌کنندگان در رابطه جنسی گروهی می‌توانند از هر گرایش جنسی یا جنسیتی باشند. اساساً هر نوع فعالیت جنسی که بیش از دو نفر در آن فعال باشند را سکس گروهی می‌نامند. با این حال برخی از گونه‌های سکس گروهی، اسامی خاص خود را نیز دارند.
رابطه جنسی گروهی می‌تواند در یک مهمانی خصوصی جنسی یا در یک جمع نیمه عمومی انجام گیرد، اما ممکن است در سالن‌های ماساژ یا فاحشه خانه‌ها یا در بعضی از حوزه‌های قضایی در اماکنی که برای این امر تدارک دیده شده، مانند کلوپ‌های جنسی نیز انجام شود.
رویاپردازی جنسی پیرامون سکس گروهی در بین مردان و زنان رایج است. اشکال بسیاری از رفتارهای جنسی در گزارش‌های کینزی منتشر شده‌است، اما وبسایت رسمی گزارش‌های کینزی اشاره‌ای به سکس سه‌نفره یا رابطه جنسی گروهی نکرده‌است. سکس گروهی همچنین زیرمجموعه‌ای از ژانرهای فیلم‌های پورنو نیز محسوب می‌شود.
درواقع، هر رفتار جنسی را که با حضور بیش از دو نفر ترتیب داده شود، می‌توان به عنوان رابطه جنسی گروهی برشمرد، اما اصطلاحات مختلفی برای توصیف اعمال یا ترکیبات خاص این سبک از سکس مورد استفاده قرار می‌گیرد:
خودارضایی گروهی در میان مردان که معمولاً در حالتی دایره وار کنار یک دیگر صورت می‌گیرد.
شرکت‌کنندگان در حالتی دایره‌وار فرج‌لیسی یا ساک زدن را همزمان برای یکدیگر اجرا می‌کنند.
تعدادی از افراد، به‌نوبت یا به‌طور همزمان، با یک فرد رابطهٔ جنسی برقرار می‌کنند.
سه نفر با هم وارد رابطه جنسی می‌شوند که می‌تواند همزمان یا به نوبت باشد. (با عشق سه‌نفره اشتباه گرفته نشود)
رابطهٔ جنسی بین چهار نفر.
روشی که در آن دو آلت به‌طور همزمان وارد مقعد یا واژن می‌شود، البته ممکن است یکی در واژن و دیگری نیز در مقعد وارد شود.
اسپینترین اصطلاحی است که سوئتونیوس برای اشاره به روابط گروهی جنسی که توسط امپراتور تیبریوس در کاپری صورت می‌گرفت، مورد استفاده قرار می‌داد.
زوجین با هم در یک اتاق مشترک با دیگران، مشغول فعالیت جنسی می‌شوند اما هیچگونه رابطه‌ای با دیگر حاضران اعم از سکس ضربدری و تبادل شریکی صورت نمی‌گیرد.
سکس گروهی در فیلم "چشمان کاملاً بسته" اثر استنلی کوبریک نمایش داده شده‌است. از دیگر فیلم‌هایی که به نوعی به موضوع سکس بیش از دو نفر اشاره کرده‌اند، می‌توان به "پرتقال کوکی" و "خیالباف‌ها" اشاره کرد.
والاگُهَر لقبی اشرافی بود که در دربار پهلوی به برادرزادگان و خواهرزاده‌های محمدرضا شاه پهلوی اعطا می‌شد و بخشی از نام رسمی آنان بود.
افراد دارای این لقب:
احمدرضا عابدزاده (متولد ۴ خرداد ۱۳۴۵ آبادان) دروازه‌بان سابق تیم ملی فوتبال ایران و باشگاه استقلال تهران و باشگاه پرسپولیس تهران است. او به همراه تیم ملی فوتبال ایران به قهرمانی در مسابقات فوتبال بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ در پکن با سرمربیگری علی پروین و همچنین دو مقام سومی در جام ملت‌های آسیا در سالهای ۱۹۸۸ و ۱۹۹۶ رسیده‌است و همراه با تیم ملی به جام جهانی ۱۹۹۸ صعود کرده‌است. او همچنین همراه با باشگاه استقلال (دومین عنوان) به قهرمانی جام باشگاه‌های آسیا ۹۱–۱۹۹۰ و در جام باشگاه های آسیا ۱۹۹۱ به مقام نایب قهرمانی دست پیدا کرده‌است.
احمدرضا عابدزاده فوتبال خود را در سال ۱۳۶۰ از "تیم فوتبال هلال احمر" اصفهان شروع کرد سپس به تیم تام اصفهان منتقل شد و در سال ۱۳۶۲ موفق به کسب عنوان قهرمانی اصفهان با این تیم شد و در سال ۱۳۶۴ به تیم جوانان اصفهان دعوت شد.
وی در سال ۱۳۶۴ (۱۹ سالگی) به اردوی تیم ملی جوانان دعوت شد و اوللین بازی خود را در مسابقات جام بین‌المللی دهه فجر انجام داد و در سال ۱۳۶۵ موفق به کسب عنوان قهرمانی با تیم فوتبال منتخب اصفهان در دومین دوره از مسابقات فوتبال لیگ استانی قدس شد. در سال ۱۳۶۶ عابدزاده برای انجام خدمات سربازی به تیم ژاندارمری تهران پیوست و پس از دو سال در سال ۱۳۶۸ مجدداً به "تام" بازگشت.
او در سال ۱۳۶۹، به تیم استقلال تهران پیوست و وی در همین سال ازدواج کرد و به مقام قهرمانی لیگ فوتبال ایران رسید؛ عابدزاده در همان سال موفق به کسب عنوان قهرمانی (با مهار سه ضربه پنالتی از او برابر کره شمالی در فینال) با تیم ملی فوتبال ایران در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ پکن شد.
او در سال ۱۳۷۰ موفق به کسب قهرمانی جام باشگاه‌های آسیا با تیم استقلال تهران شد و بعد از پیروزی استقلال تهران در فینال مسابقات برابر لیائونینگ چین، کاندیدای برترین دروازه‌بان آسیا شد و در همان سال موفق به کسب قهرمانی جام باشگاه‌های تهران همراه استقلال تهران شد.
وی سال ۱۳۷۲ به تیم سپاهان اصفهان و در سال ۱۳۷۳ به تیم پرسپولیس پیوست و تا آخر دوران بازیگری در این تیم ماند وی در ۷۸ بازی ملی شرکت نموده و مجموعاً ۵۲ گل دریافت کرده‌است که از این جهت رکورد باقی گذاشت. وی در بازی‌های مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه یکی از ارکان موفقیت تیم ملی فوتبال ایران در راه صعود به جام جهانی بود.
اوج شهرت احمدرضا در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ پکن اتفاق افتاد که با وجود آسیب دیدگی از ناحیهٔ انگشتان دست، با مهار سه ضربه پنالتی در فینال مسابقات در برابر کره شمالی ایران را به قهرمانی آسیا رساند او در طول این مسابقات جمعاً ۲ گل دریافت کرد که هر دو گل نیز از روی نقطه پنالتی وارد دروازه عابدزاده شد. در آن دوره از مسابقات علی پروین سرمربی تیم ملی فوتبال ایران بود.
پس از درخشش او در این مسابقات بود که عابدزاده عنوان عقاب آسیا لقب گرفت.
عابدزاده در بازی‌های مرحله نهایی انتخابی جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ فرانسه در بازی آخر در مقابل استرالیا که در شهر ملبورن و در حضور پرشمار تماشاگران استرالیایی برگزار شد با درخشش فوق‌العاده در بسیاری از لحظات بازی یکی از ارکان اصلی صعود ایران به جام جهانی بود.
در نظرسنجی برنامه نود در سال ۱۳۸۸ وی به عنوان محبوب‌ترین بازیکن سه دهه اخیر فوتبال ایران انتخاب شد.
وی سرانجام روز جمعه ۲۳ دی ماه سال ۱۳۸۴ در حالی که چند سال بود که فوتبال را کنار گذاشته بود، به صورت افتخاری در دیدار دوستانه پرسپولیس با بایرن مونیخ مدت کوتاهی بازی کرد و به صورت رسمی از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. الیور کان (دروازه‌بان تیم ملی فوتبال آلمان و باشگاه بایرن مونیخ) و احمدرضا عابدزاده، یکدیگر را در آغوش گرفتند.
با بازی خدا حافظی احمد رضا عابدزاد در اپارات
مهر ۱۳۶۲: کسب قهرمانی اصفهان با تیم «تام» در هفده سالگی
دی ۱۳۶۵: قهرمانی با تیم فوتبال منتخب اصفهان در دومین دوره از مسابقات فوتبال لیگ استانی قدس
اردیبهشت ۱۳۶۹: عزیمت به تهران و حضور در تیم فوتبال استقلال تهران و کسب قهرمانی لیگ کشور با آبی پوشان در روز چهارم خرداد ۶۹
مهرماه ۱۳۶۹: قهرمانی با تیم ملی در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ پکن، با مهار سه ضربه پنالتی برابر کره شمالی در فینال
مرداد ماه ۱۳۷۰: قهرمانی جام باشگاه‌های آسیا با استقلال بعد از پیروزی دو بر یک برابر تیم لیائونینگ چین
دی ماه ۱۳۷۰: نایب قهرمانی جام باشگاه‌های آسیا با استقلال بعد از شکست مقابل الهلال عربستان در ضربات پنالتی
بهمن ماه ۱۳۷۰: قهرمانی با تیم استقلال در مسابقات فوتبال جام باشگاه‌های تهران
دی ماه ۱۳۷۴: قهرمانی با پرسپولیس در مسابقات فوتبال لیگ پنجم آزادگان و رکورد هجده بازی متوالی بدون گل خورده
تیرماه ۱۳۷۶: قهرمانی با پرسپولیس در مسابقات فوتبال لیگ ششم آزادگان
آذر ماه ۱۳۷۶: صعود با تیم ملی فوتبال به مسابقات جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه بعد از مساوی با تیم ملی استرالیا به دلیل گل زده بیشتر در خانه حریف
خرداد ماه ۱۳۷۸: قهرمانی با پرسپولیس در لیگ هشتم آزادگان
اردیبهشت ۱۳۷۹: قهرمانی با پرسپولیس در لیگ نهم آزادگان.
احمدرضا عابدزاده در ۱۲ اسفند ۱۳۸۰ به دلیل سردرد شدید در بیمارستان کسری تهران بستری شد و به کما رفت و مردم و هواداران او که نگران سلامتی وی بودند، چندین روز بیرون بیمارستان تجمع کردند تا او مورد عمل جراحی قرار گرفت و بعد از جراحی در ناحیه مغز، تا مدتی توان تکلم خود را ازدست داد. او پس از این عمل برای ادامه درمان و خارج کردن لخته خونی که در سرش ایجاد شده بود به سوئد رفت و چندین عمل جراحی انجام داد تا بعد از طی کردن دوران نقاهت، به زندگی عادی بازگشت.ناگفته‌های همسر عابدزاده از عارضه مغزی عقاب آسیا/ خاتمی دستور داد احمدرضا را جراحی کنند. خبرآنلاین
احمدرضا عابدزاده در فیلم "ازدواج غیابی" در نقش خودش بازی کرد.
عابدزاده مربی‌گری را در سال ۱۳۷۹ در تیم سایپا به عنوان مربی دروازه‌بانان شروع کرد، وی در سال ۱۳۸۳ به تیم استقلال اهواز رفت و از تیر ۱۳۸۷ تا دی ۱۳۸۸ به عنوان مربی دروازه‌بانان باشگاه پرسپولیس فعالیت داشت. وی در سال ۲۰۱۰ با سمت مربی به تیم استیل‌آذین رفت.
در سال ۲۰۱۴ به دنبال مشکلات بابک زنجانی مالک باشگاه راه‌آهن و خرید امتیاز این تیم توسط حمید استیلی با سمت مربی دروازه بانان این تیم به فوتبال و لیگ برتر برگشت.
در نظرسنجی پیامکی برنامه ۹۰ با شرکت یک میلیون و ۸۰۲ هزار نفر احمدرضا عابدزاده با ۵۹ درصد آرا عنوان برترین دروازه‌بان پس از انقلاب را کسب کرد، ناصر حجازی با ۳۲ درصد دوم شد و سید مهدی رحمتی و ابراهیم میرزاپور با ۸ و ۱ درصد آرا سوم و چهارم شدند.
آشکارساز نوری در واقع یک مقاومت متغیر است که مقدار آن با توجه به نور محیط تغییر می‌یابد. به اینصورت که نور را به سیگنال الکتریکی تبدیل می‌کند. در صورتی که نور محیط افزایش یابد مقاومت فتوسل کاهش یافته و جریان بیشتری از آن عبورمی‌کند.
انواع اشکارسازهای نوری بسته به سازوکار آشکارسازی یا معیارهای عملکردی مختلف می‌توانند دسته‌بندی شوند. برخی از انواع رایج آشکارسازهای نوری عبارتند از:
محدوده عملکرد آشکارساز نوری مربوط به بازه‌ای از طول موج‌های نوری است که آشکارساز می‌تواند به آن‌ها واکنش نشان دهد. این محدوده بستگی به نوع ماده و پیوند استفاده شده در ساخت آشکارساز دارد. برای مثال، آشکارسازهای سیلیکونی می‌توانند نور را در بازه‌ای از ۱۹۰ تا ۱۱۰۰ نانومتر آشکار کنند، در حالی که آشکارسازهای گرمانیوم می‌توانند نور را در بازه‌ای از ۴۰۰ تا ۱۷۰۰ نانومتر آشکار کنند.
محدوده عملکرد آشکارساز نوری را می‌توان با استفاده از فیلترهای نوری تغییر داد. فیلترهای نوری می‌توانند بخش‌های خاصی از طول موج‌های نور را جذب یا منعکس کنند و فقط بخش‌های دلخواه را به آشکارساز رسانند. برای مثال، فیلترهای فروسرخ می‌توانند نور مرئی را جذب کنند و فقط نور فروسرخ را عبور دهند.
تعدادی معیار عملکردی وجود دارد که به آنها عدد شایستگی نیز گفته می‌شود، که توسط آنها آشکارسازهای نوری مشخص و مقایسه می‌شوند.
این قطعات در بسیاری از کاربردهای صنعتی و مصرفی مورد استفاده قرار می‌گیرند، مانند:
- لامپ‌هایی که به‌طور خودکار در پاسخ به تاریکی روشن می‌شوند
- حسگرهای موقعیت که وقتی چیزی نور را قطع می‌کند فعال می‌شوند
- تشخیص فلَاش، برای همگام‌سازی یک فلاش عکاسی با دیگری
- حسگرهای نوری که فاصله، عدم حضور یا حضور یک چیز را تشخیص می‌دهند.
- کلیدهای نوری که سیگنال‌های فیبر نوری یا مدارهای مجتمع نوری را به صورت انتخابی از یک مدار به مدار دیگر سوئیچ می‌کنند
"'لوزی خطر" استانداردی است که سازمان کشوری پیشگیری آتشسوزی آمریکا (NFPA) پدید آورده‌است. این استاندارد را که با نماد «لوزی خطر» نمایانده‌اند کارمندان آتش‌نشانی برای شناخت آسان و بی‌درنگ خطرهایی که ماده‌های دوروبرشان دارند؛ به کار می‌برند.
این نشان به شکل روبه رو است و هر چهارگوش رنگی درون آن معنای ویژه‌ای دارد.
این لوزی به چهار بخش شده‌است که هر رنگ پیام ویژه‌ای دارد. رنگ آبی پیام خطرات سلامتی و زیستی، رنگ سرخ پیام اندازهٔ آتش‌گیری، رنگ زرد نشانگر میزان واکنش‌پذیری (شیمیایی)، و رنگ سفید دارندهٔ نشان‌های ویژه برای خطرهای ویژه است. میزان خطرهای سلامتی، آتش‌گیری و واکنش‌پذیری از ۰ تا ۴ دسته‌بندی شده‌اند که ۰ نشانگر بی‌خطری و ۴ بیانگر خطر فراوان است.
نکته: فقط علایم W و OX/OXY و SA جز علایم رسمی استاندارد NFPA 704 است و بقیه علایم به صورت غیررسمی استفاده می‌شود.
لیستی از لوزی آتش مواد مختلف
سوکیاس هاکوب کورکجیان با نام ادبی واراند (زاده ۱۰ مارس ۱۹۵۴ در تهران) شاعر و مترجم ارمنی‌تبار ایرانی است.
پس از پایان تحصیلات ابتدایی و متوسطه، از دانشکده ارمنی‌شناسی بخش زبان‌های بیگانه دانشگاه آزاد اسلامی فارغ‌التحصیل شد؛ و در همین دانشکده نیز به عنوان مدرس زبان و ادبیات ارمنی به فعالیت پرداخت.
او تاکنون ۲۵ مجموعه شعر به زبان ارمنی منتشر کرده‌است از جمله مجموعه شعرهای «دفترخاطرات یک بُوِهم»، «گل‌های سرخ گناه» و «سراب» که جایزه‌های معتبر فرهنگی نرسس شنورهالی؛ واهان تکیان (ارمنستان) و جایزه معتبر فرهنگی با نام «گئورگ مِلِدینتسی»Georg meledinetsi دریافت کرده‌است.
او رئیس انجمن نویسندگان ارمنی ایران بوده و نشان عالی فرهنگی «مسروب مقدس» خلیفه گری ارمنی‌های کیلیکیه در بیروت، لبنان، و مدال طلای «ترقی فرهنگی» از سوی بنیاد خیریه کنگره جهانی نویسندگان ارمنی را دریافت کرده‌است.
یک فیلم دربارهٔ او ساخته شده‌است.
کرانه‌های تو می‌گسترند
راه‌های شیری نو به نو جرقه می‌افشانند
شراب آبی ی تو
به جوش و خروش می‌آید
و تو آن روز
فرود می‌آیی
جام پر از آسمان تو در دست.
من جام سفالین پر از آتش سرخم را سوی تو می‌گیرم
و بعد شراب کهنهٔ خود را سر می‌کشیم لاجرعه …
من یقین دارم آن روز
این کائنات عظیم گسترده
خورشید تازه ئی می‌زاید.
قلبی بود و
در آن قلب واژه ئی
و در آن واژه دردی
و آن درد را سه حرف بود …
واژه ئی بود که در آن قلبی بود
و در آن قلب دردی بود
و نبود آن درد را درمانی هیچ …
عجب جهان دل آشوبی …
نقطه خط می‌شود
و خط به حرف بدل می‌گردد
حرف واژه را می‌سازد
واژه هم به عشق شکل می‌بخشد
یعنی به آفتاب بی آهو
یعنی به جاودانگی ی بی مرز …
عشق من بنگر چه آسان است
جاودانگی را درنوردیدن
تنها باید که نقطه ئی داشته باشی
یعنی که باید قلب داشته باشی
قلبی که رنگ عشقی جنون آسا با خود دارد.
قلبی که با خشونت بیگانه ست …
کراو ماگا (به عبری: קרב מגע - نویسه‌گردانی لاتین: Krav Maga) یک سیستم رزمی دفاع شخصی و غیر رقابتی است که توسط یک یهودی مجارستانی به نام ایمی لیختنفلد که از دست نازی‌ها به اسرائیل پناه آورده بود ابداع شد. او این ورزش را ابتدا به ارتش اسرائیل آموزش داد و سپس به غیرنظامیان.
امروزه علاوه بر ارتش اسرائیل در نیروهای نظامی دیگری چون اف‌بی‌آی، پلیس نیویورک و لس آنجلس و ارتش سوئد آموزش داده می‌شود.
لیختنفلد این سیستم را بر اساس مهارت‌های ورزشی خود و تجربیات فراوانی که از کودکی در نبردهای خیابانی آموخته بود، ابداع کرد. او که متولد سال ۱۹۱۰ در بوداپست بود در سال ۱۹۲۹ به طور همزمان قهرمان کشتی و قهرمان بوکس اسلواکی و قهرمان یک مسابقه بین‌المللی ژیمناستیک شد. لیختنفلد از سال ۱۹۴۰ با اوج گرفتن یهودستیزی در اروپا به فلسطین مهاجرت کرد و به نیروی شبه‌نظامی هاگانا پیوست. او از سال ۱۹۴۴ آموزش مهارت‌های خود یعنی تمرینات تناسب اندام، شنا، کشتی، استفاده از خنجر و دفاع در مقابل حملات خنجر را به جنگجویان یهودی آغاز کرد.
لیختنفلد در جنگ استقلال ۱۹۴۸ اسرائیل شرکت داشت و با تشکیل رسمی نیروهای دفاعی اسرائیل وی به عنوان استاد ارشد تناسب اندام و کراو ماگا در دانشکده تناسب اندام نیروهای دفاعی اسرائیل انتخاب شد. وی در طول بیست سال بعد سیستم خاص خود برای دفاع شخصی و جنگ‌های تن به تن را تکامل بخشید و پس از بازنشستگی از خدمت نظامی یک باشگاه هنرهای رزمی را تأسیس کرده و آموزش کراو ماگا را به غیرنظامیان آغاز کرد. امروزه تعداد هنرجویان این رشته در سراسر دنیا بیش از ۲۰۰ هزار نفر برآورد می‌شود.
کراو ماگا هر چند از ترکیب تکنیک‌های رشته‌های رزمی مختلف مانند کاراته، جودو، جوجیتسو و موای تای ایجاد شده و خود لیختنفلد نیز در رشته‌های بوکس و کشتی مهارت داشت اما تفاوت قابل توجهی با سبک‌های رزمی متعارف دارد. این رشته مسابقه‌ای ندارد، قوانین و قواعد کمی دارد و یادگیری آن آسان‌تر است. گوش به زنگ بودن و حفظ گارد دفاعی مناسب از اولین روز تمرین به هنرجویان کراو ماگا آموخته می‌شود. کراو ماگا بر اساس واکنش‌های طبیعی انسانی طراحی شده و از هر ابزار و ترفندی در آن برای دفاع شخصی استفاده می‌شود. تکنیک‌هایی چون لگد به بیضه، ضربه آرنج به فک و فروکردن انگشت در چشم در این سیستم آموزش داده می‌شود. در واقع هدف اصلی در کراو ماگا آموزش زنده ماندن در یک جنگ واقعی است.Get your kicks with Israeli tricks The Guardian, Wednesday 9 February 2005
کراوماگا در میان بازیگران هالیوودی هم علاقه‌مندانی یافته‌است. ستاره‌هایی چون جنیفر لوپز، ساندرا بولاک، رجینا کینگ، آنجلینا جولی، لوسی لیو و کمرون دیاز در فیلم‌های خود تکنیک‌های کراو ماگا را به کار گرفته‌اند.Contact combat SELF-DEFENCE CLASSES TO STAY SAFE. The Telegraph.
در کراو ماگا مبارزه در تمام وضعیت‌های ممکن آموزش داده می‌شود. دفاع کردن در حالتی که شخص خوابیده یا نشسته یا در محیط تاریک آموخته می‌شود. استادان این رشته معمولاً شاگردان خود را به شدت خسته می‌کنند تا بدن در ضعیف‌ترین حالت واکنشی قرار بگیرد و انجام تکنیک‌ها در چنین وضعیتی را بیاموزند.The mother of all fightbacks Guardian
این رشته چند سالی هست که در ایران طرفداران خودش را پیدا کرده است و به صورت خصوصی و عمومی آموزش داده می شود .
جایزهٔ معماری پریتْزْکِر هر ساله «به‌منظور بزرگداشت معمار یا معمارانی زنده اهدا می‌شود که آثار ساخته‌شدهٔ ایشان دلالت بر ترکیبی از صفاتی چون استعداد، بینش، و تعهد داشته و از طریق هنر معماری خدماتی قابل توجه و پیوسته را به بشریت و محیط مصنوع کرده‌اند».
این جایزه را جی آرتور پریتزکر و همسرش سیندی در سال ۱۹۷۹ بنیان گذاردند و خانواده پریتزکر و بنیاد هایت هزینه‌های آن را تأمین می‌کنند.
جایزهٔ پریتزکر از برترین جوایز معماری دنیا به‌شمار می‌رود
و به‌کرات از آن با عنوان جایزه نوبل معماری یاد شده‌است.
به نوشتهٔ وبگاه این جایزه برندگان آن «فارغ از ملیت، نژاد، مذهب، یا مرام» انتخاب می‌شوند.
به برندهٔ جایزه ۱۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا، یک گواهی تقدیر، و از سال ۱۹۸۷ به بعد یک مدال برنز با طرحی الهام‌گرفته از آثار لویی سالیوان اهدا می‌شود که روی آن سه کلمهٔ لاتین "firmitas" (ایستایی)، "utilitas" (کارایی)، و "venustas" (زیبایی) (سه کیفیت مطلوب معماری از نظر ویتروویوس، معمار روم باستان) حک شده‌است. پیش از ۱۹۸۷ به جای این مدال برنز مجسمه‌ای از هنری مور (که در نسخهٔ محدود ساخته شده‌بود) به برنده اهدا می‌شد.
مدیر نهاد اجرایی جایزه مارتا تورن
فهرست نامزدها را با پرسش از برندگان پیشین، دانشگاهیان، منتقدان، و دیگر افرادی که «تخصص و علاقه‌ای در زمینهٔ معماری دارند» تهیه می‌کند.
هر معمار دارای پروانهٔ اشتغال نیز می‌تواند با ارسال تقاضایی پیش از یکم نوامبر هر سال خود را نامزد دریافت جایزه سال آتی کند. در ۱۹۸۸ گوردون بانشفت خودش را نامزد کرد و در نهایت برندهٔ جایزه شد.
هیئت داوری، که هر سال متشکل از پنج تا نُه متخصص شناخته‌شده در زمینه‌های «معماری، کسب‌وکار، آموزش، نشر، و فرهنگ» است، در اوایل سال میلادی نامزدها را می‌سنجد و برنده را در بهار آن سال اعلام می‌کند.
رئیس کنونی نهاد جایزه استیون برایر است. این سمت پیشتر بر عهدهٔ جان کارتر براون (۱۹۷۹–۲۰۰۲)، جیکوب روتشیلد (۲۰۰۳–۲۰۰۴)، پیتر پالومبو (۲۰۰۵–۲۰۱۵)، و گلن مورکات (۲۰۱۷–۲۰۱۸) بوده‌است.
فیلیپ جانسون در سال ۱۹۷۹ «برای ۵۰ سال تخیل و سرزندگی‌ای که در تعداد بیشماری موزه، نمایش‌خانه، کتابخانه، خانه، باغ، و بنای اداری مجسم شده‌است» نخستین برندهٔ جایزهٔ معماری پریتزکر شد.
در سال ۲۰۰۴ زها حدید اولین زنی بود که برندهٔ این جایزه شد.
جوانترین برندهٔ جایزه هم ریوئه نیشی‌زاوایِ ۴۴ساله در سال ۲۰۱۰ بود.
شرکای معماری برندهٔ جایزه (ژاک هرتزوگ و پیر دمورن در سال ۲۰۰۱، و کازویو سجیما و نیشی‌زاوا در سال ۲۰۱۰) در دریافت جایزه نیز شریک بوده‌اند.
در ۱۹۸۸ گوردون بانشفت و اسکار نیمایر هر دو به شکل مستقل برندهٔ جایزه شدند.
در سال ۲۰۱۷ رافائل آراندا، کارمه پیجم، و رامون ویالتا نخستین گروه سه نفره‌ای بودند که برندهٔ این جایزه شدند.
برندهٔ جایزهٔ معماری پریتزکر در سال ۲۰۲۲ دیبدو فرانسیس کره است.
در سال ۲۰۱۳، گروه دانشجویی «زنان در طراحی» در مدرسه عالی طراحی هاروارد در طوماری خواستار آن شدند که دنیس اسکات براون، همسر رابرت ونچوری (برندهٔ جایزهٔ پریتزکر در سال ۱۹۹۱)، در افتخار دریافت این جایزه با او شریک شناخته شود. این طومار گفتمان دربارهٔ تبعیض جنسیتی در معماری را ترویج داد و به نوشتهٔ "نیویورک تایمز" «تنش‌های دیرپا در دنیای معماری را بر سر اینکه آیا در حرفه‌ای که معتبرترین جایزه‌اش تا سال ۲۰۰۴ (که زها حدید برندهٔ این جایزه شد) به زنی داده نشد، جایگاه درخور زنان به‌شکلی پیوسته از ایشان مضایقه شده‌است یا نه احیا کرد.»
بااینکه این طومار با حمایت بین‌المللی چندین برندهٔ پیشین همراه بود، هیئت داوری جایزه اعلام کرد که قابلیت بازبینی اعمال هیئت‌های داوری سابق را ندارد و نمی‌تواند دنیس اسکات براون و لو ونیو (همسران و شرکای ونتوری و وانگ شو، برندگان جایزهٔ پریتزکر در ۱۹۹۱ و ۲۰۱۲) در دریافت جایزه آن سال‌ها شریک بداند.
اسکات براون به سی‌ان‌ان گفت که «به‌عنوان یک زن، در تمام طول زندگی حرفه‌ایش احساس کرده‌است که نخبگان معماری او را طرد کرده‌اند» و «جایزهٔ پریتزکر بر این مغالطه بنیان شده‌است که معماریِ شگرف نتیجهٔ کار یک "نابغهٔ مذکر تک‌وتنها" است به جای اینکه محصول کار گروهی باشد.»
پیکرهٔ آسمانی یا صورت فلکی شکارچی (شکارگر) (در قدیم بزرگ‌منشدهخدا)، اوریون، و جبار در عربی، ، یک صورت فلکی است که روی استوای آسمانی (استوای سماوی) قرار گرفته و بنابراین نیمی از آن در نیم‌کره جنوبی آسمانی و نیم دیگر آن در نیم‌کرهٔ شمالی آسمان قرار دارد و از همهٔ نقاط زمین قابل دیدن است. (البته صورت‌های فلکی از نیمکره جنوبی؛ در مقایسه با مشاهدهٔ آن‌ها از نیمکره شمالی، سروته دیده می‌شوند). این پیکرهٔ آسمانی شاید شناخته‌شده‌ترین و زیباترین پیکرهٔ آسمانی در آسمان باشد. هیچ‌یک از صورت‌های فلکی دیگر به جز صورت فلکی عقرب (کژدم) تا این حد به نام خود شباهت ندارند. شکارچی شامل ستارگان درخشان بسیار است. ستاره‌های این صورت فلکی شباهت به یک شکارچی دارد که از هزارها سال پیش در جهان شناخته شده‌است. شکارچی سپری از پوست شیر در دست و گرزی در دست دیگر دارد و در حال جنگ با گاو آسمانی یا ثور است درحالی‌که سگ‌های بزرگ و کوچک او پشت سرش هستند و خرگوش، شکار مورد علاقه‌اش زیر پایش است.
زمان رسیدن به نصف النهار: ۵ بهمن، مساحت: ۵۹۴ درجهٔ مربع.
اولین حکاکی شناخته شده از صورت فلکی شکارچی از ماقبل تاریخ (اوریگنیشن)، به وسیله عاج ماموت در غار حکاکی شده‌است. این تصویر در سال ۱۹۷۹ در غاری در دره آش در آلمان غربی یافت شد. باستان‌شناسان تخمین می‌زنند این حکاکی مربوط به ۳۲۰۰۰ تا ۳۸۰۰۰ سال پیش است. در فرهنگ‌های مختلف سرتاسر جهان، طرح‌های متفاوتی برای این صورت‌فلکی یافت می‌شود و همچنین افسانه‌های بسیاری با آن مرتبط است. جبار به عنوان یک نماد در دنیای مدرن استفاده می‌شود.
این صورت فلکی در جنوب صورت فلکی ارابه‌ران و در شرق صورت فلکی دوپیکر قرار دارد. همچنین در شمال شرقی آن صورت فلکیٍ گاو قرار دارد.
دست‌ها و بالاتنه شکارچی در نیم کره شمالی حاوی یکی از پرنورترین ستاره‌ها به نام ابط‌الجوزا می‌باشد.
در نیم کره جنوبی که پایین‌تنه شکارچی در آن قرار دارد صوُر تک‌شاخ و نهنگ قرار دارد، در جنوب و جنوب غربی شکارچی خرگوش و سگ بزرگ قرار دارد و به همین دلیل شکارچی را شکارگر سگ می‌دانند.
در جنوب شرقی شکارچی نیز صورت فلکی جوی واقع است.
صورت فلکی شکارچی [در نیمکره شمالی زمین] یک صورت فلکی زمستانه است: در بهار و تابستان روزها در آسمان است، و در نتیجه دیده نمی‌شود؛ و از اواخر پاییز تا اواخر زمستان از صبحگاه اوایل شهریور تا شامگاه اوایل اردیبهشت در آسمان شب قابل رؤیت است. (در حدود ساعت ۲۱ اوایل بهمن‌ماه به بهترین شکل دیده می‌شود، زیرا در این زمان تقریباً در اوج خود در آسمان قرار دارد) در این دو فصل سال، آن را می‌توان به راحتی در آسمان یافت:
گشتن به دنبال کمربند شکارچی آسان‌ترین راه پیدا کردن آن است. این کمربند شامل سه ستاره پرنور نزدیک به هم و در یک ردیف است، که به ترتیب از راست به چپ عبارتند از مِنطَقه، نِظام و نِطاق. زیر کمربند، شمشیر شکارچی [که در غلاف است] دیده می‌شود، که عبارت است از یک خط افقی از ستاره‌ها، که گویی سه ستارهٔ آن از بقیه پرنورترند، و پرنورترین‌شان نَیِّرُ السیف نام دارد، که پایین‌ترین ستاره است. در میان این سه ستارهٔ شمشیر، سحابی جبّار(M42 و M43) دیده می‌شود، که عبارت است از ابری از گاز و گَردِ بسیار، که شبیه یک گوی روشنِ قرمز یا نارنجی‌رنگ دیده می‌شود، و گاه برخی آن را به عنوان یکی از ۳ یا ۴ ستاره پرنور شمشیر می‌شمارند.
عمود بر کمربند، پرنورترین ستاره‌های این صورت فلکی دیده می‌شوند: دو ستاره، که ستاره آبی‌وسفیدرنگِ رِجْلُ الجبّار پایین-راست کمربند، و ستاره قرمزرنگ ابط الجوزا بالا-چپ آن است. این دو ستاره -به ترتیب- ۷مین و ۱۰مین ستاره درخشان آسمانند، و همراه با ستاره وسط کمربند تشکیل یک خط راست (با فاصله بیشتر از هم) را می‌دهند. «ابط الجوزا» همراه با دو ستاره ناجذ و هَقعه (یا مَیْسان سر و شانه‌های شکارچی را تشکیل می‌دهند، و «رِجلُ‌الجبار» همراه با ستارهٔ سیف دو پای او را می‌سازند. زیر رِجل‌الجبار ستاره دیگری قرار دارد، که زانوی راست اوست.
مجموعه‌ای از پنج ستاره که بالاتر از ابط الجوزا قرار دارند، ستارگان گرز هستند که نمایان‌گر گرزی در دست راست شکارچی است. سمت راست ناجذ هم -اندکی با فاصله- حدود ۱۰ ستاره نسبتاً کوچک‌تر تقریباً به شکل هلالی قرار دارند، که سپر یا کمان یا طعمه شکارچی (یک شیر یا پوست شیر) است، و از این میان ۳ ستاره‌اش اندکی پرنورترند.
رجل الجبار و ابط‌الجوزا دو ستاره پر فروغ این صورت‌اند. رجل الجبار هفتمین ستاره پر نور آسمان از لحاظ روشنی ظاهری است. در واقع این ستاره درخشنده‌ترین ستارهٔ کهکشان ماست. هر گاه رجل الجبار به فاصله خورشید از زمین بود و نه پانصد سال نوری، ۴۰ هزار مرتبه روشن‌تر از خورشید به نظر می‌آمد. رجل واژه‌ای عربی به معنای پا، پای شکارچی را مشخص می‌کند. ابط الجوزا به رنگ نارنجی روشن، زیر بغل شکارچی را مشخص می‌کند و به دلایل چند متمایز است. این ستاره نخستین ستاره‌ای بود که قطر آن از طریق اندازه‌گیری مستقیم با استفاده از وسیله‌ای به نام تداخل‌سنج تابه‌ای به‌دست آمد. یکی از بزرگ‌ترین ستاره‌های شناخته شده‌است و قطر آن تقریباً ۵۰۰ برابر قطر خورشید است. مدار زمین تماماً در دل این ستاره جای می‌گیرد. این ستاره به خاطر تغییر پیوسته‌ای که در قطرش صورت می‌گیرد شایان توجه‌است. قطر آن همچون بادکنکی که پر و خالی شود متناوباً افزایش و کاهش می‌یابد.
میان ابط‌الجوزا و رجل‌الجبار سه ستاره‌است، سه ستاره از قدر دوم به فاصله مساوی از هم که کمربند جبار را مشخص می‌سازد. شئی بسیار قابل توجهی در شمشیر شکارچی وجود دارد. در آن جا چشم برهنه ستاره محو ابر مانندی را مشاهده می‌کند. مطالعه دقیق تر نشان می‌دهد که این جسم سحابی جبار است: توده عظیمی از گاز و غبار که در حالت انگیزش دائمی است و جرم آن به ۱۰۰۰۰ برابر خورشید برآورد می‌شود. این سحابی بر اثر نور ستاره تتا-شکارچی که در نزدیکی مرکز این ابر وسیع قرار دارد دیده می‌شود. تتا-شکارچی در واقع ستاره‌ای چهارگانه‌است. چهار ستاره که ذوزنقه ای می‌سازند.
صورت فلکی شکارچی برای پیداکردن موقعیت تقریبی ستارگان دیگر بسیار مفید است.
همچنین ستاره پای شکارچی بخشی از صورتواره شش‌ضلعی زمستانی است. افزون بر این ستاره، ستارگان شباهنگ و شعرای شامی نیز بخش‌های دیگر این صورتواره هستند.
۱- کمربند شکارچی بسیار نزدیک به شرق طلوع می‌کند، و بسیار نزدیک به غرب غروب می‌نماید؛ به این دلیل که دقیقاً در آسمان بالای خط استوا قرار دارد. اگر بخواهیم خیلی دقیق باشیم، ستاره سمت راستِ کمربند شکارچی (ستاره مِنطَقه)، هر جای جهان باشید (صرف نظر از عرض جغرافیاییِ ناظر)، همواره با فاصله کمتر از یک درجه از شرق واقعی طلوع می‌کند، و با فاصله کمتر از یک درجه از غرب واقعی غروب می‌نماید. این ستاره اولین ستاره کمربند است که طلوع می‌کند، و نیز اولین ستاره کمربند است که غروب می‌نماید.
شکارچی هنگام طلوع، حالت افقی (خوابیده) دارد، و وقتی بالا می‌آید، کم‌کم می‌چرخد، و در اوج خود به حالت عمودی (ایستاده) تبدیل می‌شود، و وقتی به سمت غرب فرود می‌آید، دوباره کم‌کم به حالت افقی در می‌آید (البته در جهت عکس). این صورت فلکی نیز مانند هر ستاره‌ای در آسمان، در اوج خود، دقیقاً در جنوب قرار دارد. کمربند شکارچی از سمت مِنطقه به سمت نِطاق، جهت غرب به شرق را نشان می‌دهد.
۲- شمشیر شکارچی، به طرف جنوب اشاره می‌کند (و سمت[نوک مثلث شامل] سر و بازوهای شکارچی به طرف شمال اشاره می‌نماید). البته این علامت وقتی شکارچی به حالت ایستاده نیست (یعنی وقتی در آسمان پایین‌تر است)، از دقت کمتری برخوردار است؛ و وقتی شمشیر عمودی است، دقیق‌تر است. دلیل آن این است که -چنان‌که گفتیم- این صورت فلکی از شرق طلوع می‌کند و در غرب غروب می‌نماید؛ و وقتی نزدیک‌تر به افق است (یعنی نزدیک‌تر به شرق یا غرب است)، این شمشیر نیز نزدیک‌تر به جهتِ -به ترتیب- شرق یا غرب را نشان می‌دهد. طبعاً غیردقیق‌ترین حالت، خودِ زمان طلوع و غروب است.
البته از آن‌جا که این صورت فلکی در تمام فصول قابل رؤیت نیست، نمی‌تواند به عنوان نشانه دائمی برای جهت‌یابی مورد استفاده قرار گیرد.
در دهه‌های گذشته در این صورت فلکی تصاویر دیگر را -علاوه بر شکارچی- تصور کرده‌اند؛ مثلاً سه ستاره کمربند همراه با سه ستاره شمشیر، به علاوه ستاره زانوی شکارچی تشکیل یک بادبادک یا علامت سؤال را می‌دهند؛ که دنباله بادبادکیِ آن (دم بادبادک) یا نقطهٔ علامت سؤال، همان شمشیرِ شکارچی است، و جنوب را نشان می‌دهد.
همچنین ستاره‌های کمربند به علاوه دو ستاره بزرگ بالا (ابط‌الجوزا و ناجذ) و دو ستاره بزرگ پایینش (رِجل‌الجوزا و سیف) با یکدیگر تشکیل یک ساعت شنی را می‌دهند، که کمربند شکارچی، گذرگاه میانی باریک ساعت شنی است. اگر همین ستاره‌ها را با ستاره «هقعه» با هم در نظر بگیرید، یک بادبادک بزرگ‌تر تشکیل می‌شود.
در اساطیر، اوریون(Orion) یک شکارچی قوی‌هیکل و غول‌پیکر بود که هفت‌خواهران (خوشه پروین) را تعقیب می‌کرد، و سرانجام توسط آرتمیس (الهه ماه و شکار) کشته شد؛ و به عنوان یک صورت فلکی در آسمان قرار داده شد. نام عربی این صورت فلکی «جبّار» به معنای «تنومند و غول‌آسا» است؛ و نامی که در دهه‌های اخیر در فارسی به کار می‌رود، شکارچی است؛ چنان‌که در انگلیسی هم علاوه بر اوریون، به آن Hunter(شکارگر) گفته می‌شود.
نفتالین یا نفتالن (نام ترجیحی آیوپاک) که به نام‌های «آلبوکربن»، «کافور قیر» یا «قیر سفید» نیز شناخته می‌شود؛ یک هیدروکربن آروماتیک است که به شکل گلوله‌های کوچک به بازار می‌آیند و حالت جامد و رنگ سفیدی دارد.
نفتالین به تندی تصعید می‌شود و بخاری بسیار آتش زا دارد. مولکول نفتالین از دو حلقهٔ جوش خوردهٔ بنزن ساخته شده‌است. از زغال سنگ به دست می‌آید و به فتالیک انیدرید برای ساخت پلاستیکها، رنگ‌ها و حل‌کننده‌ها به کار می‌رود. نفتالین برای گندزدایی و حشره کشی (بیشتر حل شده در متانول) کاربرد فراوانی دارد. نفتالین را برای جلوگیری از بید زدن فرش و پارچه‌های پشمی نیز به کار می‌برند. نفتالین خاصیت حشره کش بسیار ضعیفی دارد، گرچه در قدیم برای این منظور زیاد استفاده میشده است.
Gerfried Deschka: (ضد عفونی حشرات) Die Desinfektion kleiner Insektensammlungen nach neueren Gesichtspunkten. ناشر: Steyrer Entomologenrunde. Nr. 21, Steyr 1987, صص. 57–61
سال ۱۸۱۹ و ۱۸۲۰، دست کم دو شیمیدان مادهٔ جامد سفیدی با بوی زننده گزارش کردند که از تقطیر زغال سنگ به دست می‌آید. سال ۱۸۲۱، جان کید(John Kidd) بسیاری از ویژگی‌های این ماده‌ها و روش‌های فرآوری آن‌ها پیدا کرد و نام نفتالین را برای این ماده پیشنهاد کرد (چون این ماده از گونه‌ای نفتا -که نام گسترده‌ای که برای آمیخته‌ای از هیدروکربن‌های فرار و آتشگیر که زغال سنگ را نیز دربرمی گیرند؛ می‌شود. - به دست آمده بود)
در ادامه فرمول شیمیایی آن توسط مایکل فارادی (Michael Faraday) در سال ۱۸۲۶ کشف شد. ساختار مولکولل آن نیز در سال ۱۸۶۶ توسط امیل ارلنمایر (Emil Erlenmeyer) کشف و سه سال بعد توسط کارل گریب (Carl Gräbe) تأیید شد. همچنین این ماده به‌طور اتفاقی از روی میز داروخانه چی بر روی زمین افتاد و فردا صبح وی با جسد کشته شدهٔ چند سوسک مواجه شد. از آن پس در گند زدایی و دفع حشرات نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.
طبق نظر «آژانس مواد شیمیایی اروپا»، نفتالین ماده ایست بسیار سمی. نفتالین به پوست انسان صدمه سنگینی می‌زند. ایست تنفسی، صدمه‌های جبران‌ناپذیر به کبد، کلیه، چشم و روده از دیگر عوارض خطرناک نفتالین هستند. این ماده شیمیایی سمی هیچ گونه جایگاه معتبری برای مصرف خانگی ندارد و نبایستی در خانه نگهداری یا مصرف شود. نفتالین به دلیل دارا بودن مواد نفتی باعث خورندگی میشود و عمر مفید اورینگ ها و کاسه نمد ها را در صنعت کاهش می دهد .
گذشته از قطران زغال سنگ، مقدار بسیار کم از نفتالین توسط magnolias و انواع خاصی از آهو و هم چنین توسط موریانه قنات در برابر مورچه‌ها و قارچ‌های سمی تولید می‌شود.
نفتالین در شهاب سنگ‌ها نیز یافت می‌شود.متن پیوند، متن اضافی.
نفتالن (نفتالین) ماده‌ای مولکولی با فرمول CH است که در گروه مواد آلی آروماتیک قرار می‌گیرد. مولکول‌های این ماده از دو حلقهٔ بنزنی ساخته شده‌اند که در یک پیوند C-C مشترک هستند (به هم جوش خورده‌اند). بنابراین این مولکول هم مانند بنزن دارای «رزونانس» است.General Chemistry, Chapter 28; Charles E. Mortimer سه ساختار رزونانسی این مولکول به شکل زیر هستند:
به خاطر وجود این ساختارها، نفتالن دارای دو طول مختلف برای پیوندهای C-C است.Organic Chemistry, Chapter 14; Morrison & Boyd; 6th Edition
نفتالن در واکنش‌های کلی و عمومی ترکیب‌های آروماتیک شرکت می‌کند. این واکنش‌ها از نوع جانشینی الکترون‌دوستی هستند که طی آن یک گونهٔ کم‌الکترون (الکترون‌دوست)، جانشین یکی از هیدروژن‌ها در مولکول نفتالن می‌شود و دو نوع محصول ایزومری تولید می‌کند.Organic Chemistry, Chapter 15; Morrison & Boyd; 6th Edition
دیگر واکنشی که نفتالن در آن شرکت می‌کند، واکنش سوختن است که مشترک بین تقریباً تمام مواد آلی است. نفتالن مانند بیش‌تر مواد آروماتیک، هنگام سوختن، علاوه بر آب و دی‌اکسید کربن، دوده هم تولید می‌کند (سوختن ناقص).
یک کتون یک گروه عاملی است که با یک گروه کربونیل که با دو اتم کربن دیگر پیوند دارد؛ شناخته می‌شود. یک کتون را می‌توان با فرمول زیر بیان کرد.
اتم کربن که با دو اتم کربن پیوند دارد آن را از گروه‌های عاملی کربوکسیلیک اسیدها، آلدهیدها، استرها، آمیدها و دیگر ترکیب‌های اکسیژندار جدا می‌کند. پیوند دوگانهٔ گروه کربونیل نیز کتون‌ها را از الکل‌ها و اترها باز می‌شناساند.
تتاولردزوتک
به کربنی که به کربن گروه کربونیل چسبیده کربن آلفا و به هیدروژنی که به این کربن چسبیده هیدروژن آلفا گویند.
در حضور یک کاتالیزور اسیدی کتون به keto-enol tautomerism مربوط می‌شود. واکنش با یک پایه قوی انول متناظر را نتیجه می‌دهد.
برای نامگذاری کتون‌ها به آخر آلکان مادر به جای پسوند (اِ، e)، پسوند (اُن،one) افزوده می‌شود. اگر در ترکیبی هم گروه آلدهیدی و هم کتونی وجود داشته باشد، گروه آلدهیدی بر کتونی مقدم خواهد بود. در نام‌گذاری، اگر گروه‌های آلدهیدی و کتونی خود به صورت استخلاف به کار برده شوند، برای عامل کربونیل پیشوند (اُکسو) و برای آلدهیدها پیشوند (فُرمیل) استفاده می‌شود.
از معمولترین روش‌هاآزمایشگاهی برای تهیه کتون‌ها، اکسایش الکل‌های نوع دوم می‌باشد.
از اُزونولیز آلکن‌ها، آلدهید یا کتون تولید می‌شود.
برای تهیه کتون‌ها می‌توان از هیدرولیز آلکین‌ها توسط کاتالیزور نمک جیوه (HgSO) بهره برد. تنها از واکنش آب با استلین، اِتانال، یک آلدهید، تولید می‌شود و در بقیه موارد با این روش، محصول یک کتون خواهد بود.
از واکنش فریدل- کرافتس برای تهیه کتون‌های آروماتیک می‌توان بهره برد. اگر استخلاف‌های الکترون‌کشنده روی حلقه موجود باشند، واکنش انجام نمی‌شود. در این واکنش می‌توان از آسیل‌هالیدها به جای آلکیل استفاده کرد که در این صورت محصول نهایی یک کتون خواهد بود.
واکنشگرهای آلی فلزی (RMgX , RLi) به راحتی به آلکانوئیل هالیدها اضافه می‌گردند ولی محصول نهایی یک الکل خواهد بود (فصل ۶). از جمله دیگر واکنشگرهای آلی فلزی ترکیب‌های آلی لیتیم هستند که از واکنش آلکیل یا آریل‌هالیدها بر اثر فلزلیتیم حاصل می‌گردند. تشکیل کتون به خوبی با استفاده از لیتیم اورگانوکوپرات‌ها امکان‌پذیر است. ترکیب‌های اورگانوکوپرات نسبت به واکنشگرهای گرینیارد یا اورگانولیتیم گزینش‌پذیری بیشتری دارند.
نیتریل‌ها ترکیب‌های شیمیایی هستند که دارای گروه عاملی(-C≡N) می‌باشند. در این ترکیب کربن با نیتروژن پیوند سه‌گانه دارد و از سوی کربن به اتم‌های دیگر وصل می‌شود. در شیمی برای نام‌گذاری این ترکیب‌ها از پیشوند سیانو استفاده می‌شود و به یون منفی آن سیانید(– (CN گویند. از واکنش نیتریل‌ها با واکنشگر گرینیارد ترکیب‌های به نام ایمین حاصل می‌شوند. ایمین یک گروه عاملی یا ترکیب شیمیایی است که یک پیوند دوگانه کربن-نیتروژن دارد. کتون‌ها را می‌توان از هیدرولیز ایمین به دست می‌آورد.
پیوند کربونیلی در آلدهیدها و کتون‌ها مهمترین مرکز واکنش به شمار می‌رود. به علت وجود پیوند π بین کربن و اکسیژن (C=O) و با توجه به قطبی بودن گروه کربنیل (اکسیژن الکترونگاتیو و وجود بارمثبت روی اتم کربن) یک گونه هسته‌دوست می‌تواند به عامل کربونیل حمله کند. با توجه به مسطح بودن کربونیل (هیبریدsp2) هسته‌دوست به راحتی می‌تواند از هر دو طرف به پیوند دوگانه حمله کند. دراین واکنش هیبرید کربن از sp2به sp3 تغییر می‌یابد. ممانعت فضایی در شدت واکنشگری آلدهیدها و کتون‌ها دخالت دارد. با بزرگتر شدن گروه‌های آلکیل متصل به گروه کربنیل یعنی با افزایش ممانعت فضائی، نزدیک شدن هسته‌دوست به کربن گروه کربنیل مشکل‌تر خواهد شد (استخلاف بیشتر فعالیت کمتر). همچنین گروه‌های الکترون‌دهنده فعالیت عامل کربونیل را کمتر می‌کند و گروه‌های الکترون کشنده فعالیت عامل کربونیل را زیادتر می‌کنند.
واکنشگر گرینیارد (RMgX) و اُرگانولیتیم‌ها (RLi) شدیداً قطبی است (کربن در این ترکیب‌ها شدیداً هسته‌دوست است) و در اثر واکنش آن با کتون‌ها بترتیب الکل‌های نوع سوم حاصل می‌گردند.
به وسیله برخی ترکیب‌ها احیاءکننده مانند سدیم بوروهیدرید (NaBH) و لیتیم‌آلومینیم هیدرید (LiAlH) یا هیدروژن به همراه کاتالیزور (پلاتین، پلادیم و…) می‌توان کتون‌ها را کاهش داد و به الکل مربوطٔ نوع دوم تبدیل کرد. ترکیب‌های احیاءکننده همچون (NaBH) و (LiAlH) به معرف‌های هیدریددهنده (H-) معروفند.
اتم پذیرنده در شیمی اتمی است که در پیوند داتیو، الکترون دریافت می‌کند.