moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
در فاصله بین دوکوه تنگه سولک یا سرلک که نشان دهنده ای این است ک بالا ی منطقه ی لیکک که قبلا منطقه ای لک بوده است قرار داشت . در تنگه سولک سه ستون سنگی بلند قرار دارد که تمام سطح آن با نقوش مختلف و گوناگون حجاری شده است و ناخودآگاه در ذهن آدمی با نقش‌های زیبای تخت جمشید مقایسه می‌شود. روی ستون‌ها خط نوشته‌هایی وجود دارد که نشان از خطوط باستانی است. در جبهه شمالی در بالا و پایین دو نقش برجسته دیده می‌شود که پادشاهی حین نشستن بر تخت است و در قسمت پایین تخت پرندگانی به طرح عقاب حجاری شده است. اجتماع درباریان در طاق تخت سلطنت توسط نقشی دیگر به تصویر کشیده شده است. تمام درباریان در این نقش سربرهنه هستند. دو نیایشگر نیز در جبهه جنوبی به چشم می‌خورد که نیایشگر اولی روی سکوی مقابل آتشدان و نیایشگر دیگر کمی پایین‌تر و پشت سر اولی دیده می‌شود. در جبهه غربی نیز دو کرد با بازوهای گشاده دیده می‌شود.تنگه سولک - چیدنی
دوپرنظری، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱۳ نفر (۸۰خانوار) بوده‌است.
زورازما (بهمئی)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۰ نفر (۳۷خانوار) بوده‌است.
سرخونی (بهمئی)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
طوف چندارماغر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
گدارتختی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸۲ نفر (۸۰خانوار) بوده‌است.
لغی‌زار ماغر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
محمدتقی ماغر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
تابستان لغی‌زار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
اسلام‌آباد بهمئی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۶ نفر (۵۰خانوار) بوده‌است.
شه ولی (بهمئی)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
کارند، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا غربی ترین نقطه استان کهگیلویه و بویراحمد از لحاظ مختصات جغرافیایی است.
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
ابهان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
بیدزرد (بهمئی)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
پیه (بهمئی)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
تیرداری، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۸ نفر (۵۵خانوار) بوده‌است.
چم شرو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
دشت اهو (بهمئی)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۲ نفر (۳۷خانوار) بوده‌است.
دوقلعه نادر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
نارسون، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
نی کن، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۳ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
رگ بلی کارند، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
سر کمر قره خون، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
برکنده، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۲ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.
خارستان (بهمئی)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۶ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.
سرطوف کت، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۶ نفر (۳۷خانوار) بوده‌است.
سرگرک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۱ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
قلات کت، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
کت، مرکز دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی و روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
روستای کت در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۲۷۵ نفر (۷۳ خانوار) بوده‌است.
گنبدبردی علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۱ نفر (۶۴خانوار) بوده‌است.
گنبدبردی سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۷ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
باغ‌ملک (بهمئی)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان کفش کنان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
بلوطحصار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان کفش کنان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
ده یونس پشت‌کوه علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
چارکرتور، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
خوش‌آب شیرین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان کفش کنان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۵ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
دوخاوس عباسیه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
ده امامقلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
دوپربرزیان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان کفش کنان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
ده مشهدی عباس، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
سرکمرباغ ملک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
سرکمربرزیان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
کفش‌کنان، مرکز دهستان کفشکنان و روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
روستای کفش‌کنان در دهستان کفشکنان قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۹۵ نفر (۸۳ خانوار) بوده‌است.
کوچک‌علی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
شهرک ولی عصر (بهمئی)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان کفش کنان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۵۰ نفر (۲۱۳خانوار) بوده‌است.
زردکی سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوشهر در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان انگالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
نودرار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوشهر در استان بوشهر ایران است.
احشام شمالی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوشهر در استان بوشهر ایران است.
احشام شیخی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوشهر در استان بوشهر ایران است.
تل بهی، روستایی از توابع بخش چغادک شهرستان بوشهر در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان چاه‌کوتاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
زندان (بوشهر)، روستایی از توابع بخش چغادک شهرستان بوشهر در استان بوشهر ایران است.
کُنارآبادی، روستایی از توابع بخش چغادک شهرستان بوشهر در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان چاه‌کوتاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ فاقد جمعیت و در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
دلارام یا دلارمدی روستایی در دهستان دلوار بخش دلوار شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۷۰ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.
کیدی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تنگستان در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان اهرم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
تلخ آبیه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تنگستان در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان اهرم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۲۴نفر (۶خانوار) می‌باشد که در سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
یخ (تنگستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تنگستان در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان اهرم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
تلخ آبریز (تنگستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تنگستان در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان اهرم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
کاکلی (تنگستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تنگستان در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان باغک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۲ نفر (۷۹خانوار) بوده‌است.
این روستا در 35 کیلومتری جنوب بوشهر و 15 کیلومتری شمال شهر اهرم مرکز تنگستان قرار دارد در شرق این روستا بیابانی وجود دارد که در لفظ محلی به ان ( له ) بروزن مه یعنی بیابان در این مکان کشاورزی رونق دارد که بیشتر گندم و جو می کارند و یک سبزی خوراکی سبز می‌شود با نام کاکل که با نان و پیاز و ماست و دیگر غذاها بعنوان سبزی شورمزه مصرف می شود. شاید وجه تسمیه روستا بدلیل وجود گیاه کاکل در اطراف آن یا وجود چکاوک کاکلی (نوعی چغول بومی) در اطراف آن باشد. سبزی دیگری نیز با نام (توله) وجود دارد که پس از خرد کردن انرا می جوشانند تا خوب پخته شود و بعد با کاکل می خورند که برای گوارش بسیار خوب است و باعث پاک کردن معده و روده می شود.
انبارک (تنگستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تنگستان در استان بوشهر ایران است. انبارک نام روستایی است در شهرستان تنگستان
این روستا داری جمعیت ۳۵۰ نفری بوده
روستای انبارک تقریباً دارای ۴ کیلومتر و ۸۹۵ متر وسعت است که از شمال غربی به روستای خیاری، از جنوب شرقی به روستای شورکی، از شرق به مسیله (منطقه شوره زار کویری) و از غرب به تپه ماهورها محدود می‌شودانبارک نام روستایی است در شهرستان تنگستان
این روستا در دهستان باغک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۹۰ از سازمان امار کشور ۳۵۰ نفر اعلام شد که در مقایسه با سرشماری آمار ۵ سال پیش خود فقط ۱ نفر به جمعیت اضاف شده‌است! و بی شک و متأسفانه دلیل این مهم؛ عدم وجود شغل مناسب و مهاجرت به شهرها بوده‌است..
طبق آمار ارئه شده در سال ۹۰ جمعیت ۳۵۰ نفری این روستا دارای ۹۵ خانوار، ۱۷۲ زن و ۱۷۸ مرد است.
سبب نام‌گذاری این روستا به انبارک، وجود آب انبارهای متعدد نزدیک به تپه ماهورها در قسمت غربی این روستا بوده‌است که در قدیم به عنوان ذخیره اصلی آب از آن‌ها استفاده می‌شدند.
یشتر مردم انبارک به زبان و گویش محلی تنگسیری تکلم می‌کنند. البته برخی از لغات بیگانه هم در گویش این مردم نظیر عربی، انگلیسی و گاهی هندی یافت می‌شود که دلیل این امر همجواری وتجارت مردم این منطقه با کشورهای عرب زبان و جنگ جهانی اول در حمله انگلیس‌ها و هم پیمانان هندیشان به منطقه تنگستان بوده‌است.
آب و هوای این روستا تقریباً گرم و خشک است و نسبت به قسمت ساحلی تنگستان از رطوبت کمتری برخوردار است.
در این روستا، درختان خرمای زیادی هستند که هر ساله باغ داران بعد از مراقبت‌های فصلی، از رطب و خرمای آن برداشت می‌کنند و بیشتر، مصرف سالانه خود کرده و قسمت کمی را هم برای امرار و معاش به فروش می‌رسانند؛ و از دیگر محصولات کشاورزی این روستا می‌توان به کاشت گندم و جو به صورت دیمی اشاره کرد.
روستای انبارک دارای گیاهان مفید و دارویی همچون لگجی (کبار) و بابونه است که بابونه خود از ارزش دارویی بسیار زیادی برخوردار است. در قسمت جنوبی روستا نزدیک به تپه ماهورها و در نواحی سبز زیر درختان خرما نیز گاهی کاسنی با دسته‌های زیاد رشد می‌کند که این گیاه نیزدارای خواص درمانی زیادی است؛ و البته قابل ذکر است که گیاه خارشتر به وفور در این منطفه به صورت خود رو، یافت می‌شود، که خود نیز دارای خواص دارویی همچون عرق این گیاه می‌باشد.
علاوه بر این ما در زمستان و بهار در تپه ماهورهای این روستا شاهد رویش گل‌های زیبایی هستیم که امروزه به دلیل کم‌آبی و بی بارانی کمتر روییده و دیده می‌شوند.
در این تپه ماهورها همچنین گیاهانی با نام‌های محلی نظیر: ترشوک، خِلیلوک و ریش بزک و غیره .. روییده می‌شوند که به غیر از جنبه‌های دارویی جزو سبزیجات مفید و پر طرفدار این منطقه در فصول ذکر شده به‌شمار می‌روند.
شغل اهالی آن در گذشته کشاورزی، دامداری و باغداری و بنایی بوده‌است که به مرور زمان و شهرنشینی‌ها کمتر شده و امروزه به شغل‌های دیگری نظیر کارهای اداری، آزاد و خود اشتغالی در کارهای فنی در شهر همجوار روی آورده‌اند.
آب اصلی مردم روستا از طریق ایستگاه آبرسانی این روستا که متصل به شبکه‌های آبی استان و از خط محرم و خائیز است تأمین می‌شود.
راه اصلی و ارتباطی شهر اهرم به شهر دلوار از این روستا می‌گذرد.
همچنین این روستا در مرکز راه اصلی ارتباطی روستاهای ما بین عالی حسینی تا باغک قرار دارد.
پایگاه اصلاع‌رسانی و فرهنگی این روستا برای معرفی روستا، اصلاع‌رسانی و ایجاد همبستگی بین همه قشرها این روستای شهید پرور در سال ۸۹ با آدرس زیر افتتاح و آغاز به کار کرد.
پایگاه اینترنتی و رسمی روستای انبارک www.anbaraknama.ir نویسنده : محمدعلی نعمتی
چاه گاه (تنگستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تنگستان در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان باغک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
منگلی (تنگستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تنگستان در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان باغک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
خورموجی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تنگستان در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان باغک قرار دارد و بر اساس سرشماری رسمی ایران در سال ۱۳۹۵ آمار جمعیت آن ۲۰ نفر می‌باشد. بر همین اساس در سال ۱۳۸۵ آمار جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
کشکول ظرفی کوچک است که دراویش و صوفیان به دست می‌گیرند.
کشکول همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
کُنارنَرو، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان باغک قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ دارای ۱۱۹ نفر جمعیت است. بر همین اساس در سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱۳نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
برمک (دشتستان)، روستایی از توابع بخش سعدآباد شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است و شغل رایج مردم روستا کشاورزی و دامداری است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت این روستا ۶۲۱ نفر (۱۵۴ خانوار) بوده‌است.
این روستا در فاصله‌ی سال های ۱۳۲۸ تا ۱۳۳۲ حدود ۱۲۲ نفر جمعیت داشته است.
آل‌یوسفی سفلی، روستایی از توابع بخش سعدآباد شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان زیرراه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
سرقنات (دشتستان)، روستایی از توابع بخش سعدآباد شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان وحدتیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۰۷ نفر (۲۰۵خانوار) بوده‌است.
جره سفلی، روستایی از توابع بخش سعدآباد شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان وحدتیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
دره چاه (دشتستان)، روستایی از توابع بخش سعدآباد شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است.
بند محمدعبدالله، روستایی از توابع بخش آبپخش شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است.
روستای بند محمدعبدالله یکی از روستاهای قدیمی دشتستان با سابقه‌ای ۲۵۰ ساله می‌باشد. در این روستا تا سال ۱۳۶۶ مدرسه دبستان وجود داشته‌است ولی به علت کمبود امکانات اکثر جمعیت این روستا به محله بهرام آباد مهاجرت کردند.
این روستا در دهستان درواهی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
این روستا در گذشته نه چندان دور یکی از قطب‌های دامداری و کشاورزی منطقه محسوب می‌شد، ولی به‌دلیل نبود امکانات شاهد ترک این روستا توسط اهالی آن و مهاجرت به شهر و روستاهای همجوار بودیم. با توجه به مراتع و منابع غنی که روستای بند محمدعبدالله در اختیار دارد، احیای این روستا می‌تواند زمینه‌ساز تقویت زیرساخت‌های اشتغال و ایجاد فرصت‌های شغلی پایدار در منطقه آب‌پخش شود.http://www.farsnews.ir/newstext.php?nn=13920714000005
با وجود بیش از ۳۰۰۰ هکتار زمین کشاورزی مستعد در روستای بند محمدعبدالله بر اساس آمار رسمی موجود سال گذشته شاهد برداشت هزار تن گندم از اراضی کشاورزی این روستا بوده‌ایم و با توسعه زیرساخت‌های منطقه می‌توان زمینه تولید بیشتر در عرصه کشاورزی و دامداری را وجود آورد.http://www.farsnews.ir/newstext.php?nn=13920714000001
هم‌اکنون ۱۱ دامدار فعال به‌صورت فصلی در این منطقه اشتغال دارند و پیش‌بینی می‌شود با احیای این روستا روستای بند محمد عبدالله شاهد شکل‌گیری ۱۰۰ فرصت شغلی در عرصه‌های کشاورزی و دامداری در این روستا باشیم.
پروژه آبرسانی حضرت اباالفضل در روستای بند محمد عبدالله از توابع بخش آبپخش استان بوشهر از آن پروژه‌هایی است که به صورت کاملاً مردمی و با همتی جهادی صورت گرفته‌است.
اجرای این پروژه با کمک خیرین و دامداران و پشتیبانی دستگاه‌های مرتبط؛ توسط کمیته‌های چندگانه کارگروه با حداقل امکانات، همتی جهادی و بسیجی انجام شد.
هماهنگی در سطح بخش، تبیین ضرورت انجام پروژه برای مسئولین بالادستی، کمک از مردم و بسیجیان، و پیگیری شبانه‌روزی امور مربوط به پروژه و مدد گرفتن از ائمه اطهار (ع)؛ رمز موفقیت این پروژه عنوان شده‌است.
فهرست شهرها و شهرک‌های ایالت کانزاس:
فهرست شهرها و شهرک‌های ایالت لوئیزیانا:
بویری روستایی در حال پیشرفت از توابع بخش شبانکاره شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است.
محصولات این روستا شامل صیفی جاتی از قبیل تنباکو ،خربزه، هندوانه ،کاهو و ... می باشد. این روستا درخت هایی همچون گز ،خرزه، خرما دارد. در این روستا پرورش دام، مرغ ، اردک، زنبورعسل و شترمرغ در حال انجام و توسعه است.
این روستا به دو بخش بویری اولیا و بویری سفلی تقسیم بندی می شود که اولیا به قسمت بالای روستا و سفلی به قسمت پایین روستا گفته می شود که البته در سال های اخیر این دو قسمت با هم ترکیب شده اند و روستای بویری را کامل کرده اند اما هنوز هم بیشتر با نام اولیا و سفلی گفته می شود
این روستا در دهستان شبانکاره قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۵۱۶ نفر (۳۲۸خانوار) بوده‌است و جمعیت این روستا طبق نتایج با اختلاف کمی در سال های اخیر رو به افزایش است
بنه رضا، روستایی از توابع بخش شبانکاره شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان شبانکاره قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
بنه محمدوخانعلی، روستایی از توابع بخش شبانکاره شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است.
رجب‌آباد (تنگستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است.
خوش‌مکان (دشتستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۱۷ نفر (۲۴۵خانوار) بوده‌است.
دره چیتو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است.
گزبلند (دشتستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۱ نفر (۷۶خانوار) بوده‌است.
جرافی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
حسین‌آباد پناهی، روستایی از توابع بخش ارم شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان ارم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
چاوک (دشتستان)، روستایی از توابع بخش ارم شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان دهرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲۶ نفر (۹۷خانوار) بوده‌است.
احمدی (دشتستان)، روستایی از توابع بخش بوشکان شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان بوشکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
هفت مله، روستایی از توابع بخش بوشکان شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است.
پریمیدون
رده درمانی: داروهای درمان تشنج
پریمیدون در درمان حملات تشنجی تونیک – کلونیک عمومی (صرع بزرگ)، میوکلونیک، حملات تشنج پارشیال پیچیده و ساده و ترمور اسانشیل بکار می‌رود. اصولاً پریمیدون در درمان بیماریهای روانی مصرف نمی‌شود.
مکانیسم اثر این دارو دقیقاً نامشخص است. اگرچه پریمیدون در بدن به فنوباربیتال تبدیل می‌شود، اما مکانیسم اثر پریمیدون احتمالاً شبیه فنی‌توئین است. احتمالاً بر کانالهای سدیمی مؤثر است.
خواب آلودگی، عدم تعادل، تهوع، نیستاگموس، اختلالات بینایی و بثورات جلدی، بخصوص در شروع درمان بروز می‌کند و معمولاً با ادامه درمان برگشت‌پذیر هستند. سایر عوارض دارو شامل افسردگی، تحرک پذیری، بیقراری و اغتشاش شعور در سالمندان، هیجانات و فعالیت زیاد و غیر عادی در کودکان و آنمی مگالوبلاستیک هستند.
باربیتورات
بیکسان، روستایی از توابع بخش کاکی شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان چغاپور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
درگو جنوبی، روستایی از توابع بخش کاکی شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است.
مسیله عبدی، روستایی از توابع بخش کاکی شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان کاکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
مسیله کلو، روستایی از توابع بخش کاکی شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان کاکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار زندگی میکنند.
هلالی منصوری، روستایی از توابع بخش کاکی شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است. این روستا حد فاصل روستاهای مسیله در شمال و هلالی حاج عوضی و باغ رئیس عالی در جنوب قرار دارد.
مردم این روستا در سال ۱۳۶۵ به دلیل طغیان رودخانه مند و امکانات کم تقریباً خالی از سکنه شد و به جز چند خانواده دامدار همگی به شهر کاکی مهاجرت نمودند. این روستای خالی از سکنه مکان‌های زیبایی جهت گردشگری دارد.
برمصار (برمساد)، روستایی از توابع بخش کاکی شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان کبگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
درازی (دشتی)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان خورموج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵۷ نفر (۲۲۱خانوار) بوده‌است.
حیدری (دشتی)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان خورموج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
باغ بهشت، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتی استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان خورموج قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت آن (۱۸ خانوار) ۸۴نفر می‌باشد.
زرگری (دشتی)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان مرکزی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
گوری (دشتی)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است.
خروک، روستایی از توابع بخش شنبه و طسوج شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است.
اداره‌ی این روستا برعهده شورای روستای سنا است.
این روستا در دهستان شنبه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
درویشی، روستایی درویشی ملقب به بهشت گمشده از توابع بخش شنبه و طسوج شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ آمار رسمی جمعیت روستا ۳۴۰ نفر (۹۷ خانوار) بوده و در سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۴۲۶ نفر می‌باشد.
نام قدیمی این روستا احتمالاً گنبدان بوده و سپس درویشان و در محاوره امروزی به درویشی تغییر یافته که وجه تسمیه آن وجود دو امامزاده با دو گنبد زیبا در شمال و جنوب این روستا بنام گنبد شاهزاده محمد در جنوب که پس از زلزله ویرانگر سال ۹۲ تخریب شد و هم‌اکنون توسط خیرین و معتمدین روستا بازسازی شده‌است و دیگری معروف به گنبد شاه سلیمانی (امامزاده سلیمان) در شمال روستا و در دل جنگلهایی بود که در حد فاصل درویشی با روستاهای حمویی و دشتزال قرار داشت که متأسفانه بعد از سیل ویرانگر سال ۶۵ هیچ آثاری از آن باقی نمانده و هم‌اکنون در بستر رودخانه مند واقع شده‌است. حسب آنچه سینه به سینه نقل شده‌است این روستا در طول تاریخ به علت حوادث و بلایای طبیعی چندین بار با خاک یکسان شده و گورستانهای قدیمی و تاریخی اطراف این روستا حکایت از آن دارد. در قدیم این روستا بعنوان نقطه پشتیبانی سایر روستاهای صعب العبور و ماوراء رودخانه مند محسوب می‌شده به ویژه که فرامین و تصمیمات حکومتی توسط ضابطین و خوانین این روستا به سایر روستاها از جمله «باغان»، «کردلان»، «سرچشمه»، «نبرد»، «خرس‌آباد»، «تنگ نخل»، «اسماعیل محمودی» و سایر عشایر قشلاق‌نشین ابلاغ می‌شده‌است.
بنو (دشتی)، روستایی از توابع بخش شنبه و طسوج شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان طسوج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
تنگ باغ (دشتی)، روستایی از توابع بخش شنبه و طسوج شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است.
فهرست شهرها و شهرک‌های ایالت مین:
منطقه بخارا یا شهر بخارا یکی از چندین سکونت‌گاه بزرگی بوده، که در دهانه رود زرافشان در سغد باستان پدید آمده‌اند. از آنجایی که هیچ گواهی از رسیدن این رود به جیحون در دوره تاریخی موجود نیست، این فرض منطقی خواهد بود که در هزاره اول پیش از میلاد، آبیاری با استفاده از آب رود، امکان پدید آمدن جمعیتی رو به رشد و گسترشش در مناطق قابل زراعت واحه را ایجاد کرده‌است. در زمان اسکندر هیچ گزارشی از وجود شهری در این نواحی موجود نیست و در باره تاریخ بخارا پیش از سده ۵ و سده ۴ نمی‌توان نظری داد، همان زمان تخمین زده شده برای قدیمی‌ترین سکه‌های یافت شده در بخارا که نوشته‌های بومی سغدی بخارایی با الفبای آرامی دارند.
بنا بر کتاب حماسی ایرانی شاهنامه فردوسی، این شهر توسط پادشاه سیاوش، فرزند شاه کی‌کاووس، یكی از پادشاهان اسطوره ای ایرانی سلسله پیشدادیان بنیان نهاده شد. وی گفت که این شهر را به دلیل رودخانه های زیاد، زمین های گرم آن و موقعیت آن در جاده ابریشم ایجاد کرده.
این شهر رسماً در سال ۵۰۰ قبل از میلاد مسیح در منطقه ای كه اكنون بخارا نامیده می شود تاسیس شد، اما شهرک های بخارا مدتها پیش تر محل زیست بودند. باستان شناس روسی در کتاب فرهنگ زمان - بابا اعلام کرد که در شهرک بخارا در هزاره سوم قبل از میلاد آثاری از گسترش اقوام آریایی وجود دارد که در سراسر آسیای میانه نیز پراکنده بودند.
بخارا در سال ۵۰۰ قبل از میلاد مسیح به عنوان یک کشور دست نشانده یا ساتراپی در پادشاهی هخامنشیان وارد تاریخ شد. بعداً به دست اسکندر مقدونی فتح شد، و وارد دوران امپراتوری سلوکی هلنیستی ، یونانی-باختری ها و امپراتوری کوشان شد. سکه بزرگ یافت شده در بخارا نیز مربوط به همین دوران است این سکه بعد از کشف توسط ناپلئون سوم خریداری شد.
ابوبکر محمد نرشخی (۳۴۸-۲۸۶ ه‍. ق) در کتاب «تاریخ بخارا» (در سال ۹۴۴_۹۴۳ به زبان عربی نوشته شده است، در سال ۱۹۵۴ میلادی توسط ریچارد ان.فرای به انگلیسی ترجمه شد.) می گوید:
برای یک قرن پس از نبرد طراز، اسلام به آرامی در بخارا ریشه دواند. در سال ۸۹۲ بخارا پایتخت پادشاهی سامانیان شد. پس از یک دوره سلطه و سرکوب اعراب پادشاهی سامانیان توانست احیاگر زبان پارسی و فرهنگ ایرانی باشد.بخارا در دوران طلایی خود رقیبی جدی برای شهر بغداد بشمار می‌آمد.تاریخ‌نگاران بر این باورند که سامانیان بیش از آل بویه و صفاریان برای زنده کردن زبان پارسی تلاش کرده اند.اما همچنان زبان عربی در کنار زبان پارسی بکارگرفته می‌شد. با این وجود ، در یک فرمان معروف و تاریخی، مقامات سامانی اعلام کردند که "در اینجا، و در این سرزمین زبان پارسی زبان رسمی باشد، و پادشاهان این قلمرو پادشاهان پارسی هستند." در دوران طلایی سامانیان، بخارا به مرکز اندیشمندان جهان اسلام تبدیل شد. بسیاری از دانشمندان برجسته در بخارا زندگی و کار می‌کردند. محمد بخاری، یکی از دانشمند برجسته اسلامی که (احادیث) پیامبر محمد را جمع آوری کرد، در این شهر متولد شده است. در سال ۹۹۹ سامانیان توسط سلسله ترکان قراخانی ساقط شدند. بعدها بخارا بخشی از پادشاهی خوارزمشاهیان شد که با کشتن سفیر مغولان خشم آن‌ها را برانگیخت و در سال ۱۲۲۰ این شهر توسط چنگیز خان فتح شد. این شهر به آرامی از ویرانی مغولان بهبود یافت و در ابتدا بخشی از خانات جغتای و سپس به بخشی از امپراتوری تیموریان درآمد. ابن حوقل شرح مفصلی از کانالهای آبیاری اصلی بخارا می‌دهد که با شروع از کرانه سمت چپ رود سغد، بخارا و باغ‌ها و دشت های اطراف شهر را سیراب می کند.
در سال ۱۰۰۵ بخارا وارد دوران حکام تُرک، آل افراسیاب (قراخانی) شد. ارسلان خان حاکم قراخانی دستور ساخت یکی از زیباترین مناره های جهان اسلام را در بخارا صادر کرد.
چنگیز خان در سال ۱۲۲۰ پانزده روز بخارا را محاصره کرد.شهر بخارا، بعد از ۱۲ روز نبرد علیه مغول‌های مهاجم (به فرماندهی چنگیزخان)، سقوط کرد. تمام ساکنین شهر بیرون آورده شدند، اموالشان غارت گشت و شهر در آتش سوخت. تمام مدافعین قلعه کشته شدند.Yuri Bregel, "BUKHARA iii. After the Mongol Invasion" in ENCYCLOPÆDIA IRANICA, Vol. IV, Fasc. 5, pp. 515-521 حمله مغول به این شهر چنان صدماتی وارد کرد که سالها بعد از حمله ابن بطوطه سفرنامه نویس معروف که از بخارا می‌گذشت درباره آن می‌نویسد. در حدود سال ۱۳۳۳، شهر هنوز از ساقط شدن توسط سپاهیان تارتار بهبود نیافته بود. وی دریافت که «مساجد، دانشگاه‌ها و بازارهای آن ویران شده‌است» و گزارش داد که «امروز یک نفر در این شهر نیست که دارای یک آموزه دینی باشد یا مشتاق برای به دست آوردن دانش باشد.»دانشنامه کتابخانه و دانش اطلاعات می‌نویسد:
خانات بخارا حاکمیتی فئودالی بود که از اوایل سدۀ شانزدهم تا اواخر سدۀ هجدهم میلادی بر بخش‌هایی از آسیای میانه شامل جنوب ازبکستان و جنوب تاجیکستان کنونی حکومت می‌کرد.
در سال ۱۸۶۸م امارت بخارا از امپراتوری روسیه شکست خورد و با واگذاری بخشی از قلمرو خود از جمله سمرقند تحت‌الحمایه روسیه شد.
جمهوری شورایی خلق بخارا درسال های ۱۹۲۴_۱۹۲۰ به وجود آمد زمانی که از یک شهرستان به جمهوری شوروی سوسیالیستی ازبکستان تغییر کرد بخارا و مناطق پیرامون آن یک‌پارچه شدند، یکی از افسران بریتانیایی که از شهر دیدن می‌کرد درباره آن می گوید "شهری مسحور" ، با ساختمانهایی که "بهترین معماری دوره رنسانس ایتالیا " رقیب برای آن هستند.
النچه، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۱ نفر (۷۲خانوار) بوده‌است.
باریک‌آب (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۰ نفر (۴۰خانوار) بوده‌است.
چراغ مزرعه روستایی خودمختار از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است. این روستا یکی از قدیمی‌ترین روستاهای کشور می‌باشد.از آثار تاریخی این روستا میتوان به تفرجگاه اوکوز اولن (جایی که گاو نر مرده)و مقبره آقا سید بویوک آقا اشاره کرد.شغل مردم این روستا کشت ماریجوانا میباشد.در ضمن قابل اشاره هست که آرش کمانگیر فرزند گوبوشعلی در این روستا دیده به جهان گشوده است.
این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۹ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
نصرت‌آباد (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۰۷ نفر (۱۱۲خانوار) بوده‌است.
گوران (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۵ نفر (۶۸خانوار) بوده‌است.
سرین دره (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۳ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.
چراغ حصاری، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۲ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.
آبش از چشمه، محصولش غلات، بنشن، انگور و قلمستان، شغل اهالی زراعت و بافتن قالیچه، گلیم و جاجیم و راهش مالرو است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲). مؤلف مرآت البلدان نویسد: «قریه‌ای است از قرای قدیم‌النسق سهرورد، از محال زنجان که محصولش غلهٔ دیمی و جزئی یونجه کاری است. این آبادی کم زمین است و چشمهٔ آب ضعیفی دارد و بواسطهٔ کمی مرتع اغنام و احشام در اینجا نگه نمی‌دارند». (از مرآت البلدان ج ۴ ص ۲۱۸).
از جاهای دیدنی این روستا ککولان عابدگولی داش بلاغ دره آلو و محل قدیمی این روستا یعنی تکه آغاجی می‌باشد.
مهدی‌آباد (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱۴ نفر (۷۹خانوار) بوده‌است.
شین (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۴ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
قره گل (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۴ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.
اقبلاغ سفلی، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲۳ نفر (۱۴۴خانوار) بوده‌است.
اوچ بلاغ (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۱ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
قمشلو (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است. براساس سرشماری سال ۹۱ جمعیت آن ۵۰ نفر (ده خانوار) است.
این روستا بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۸ نفر (۲۰خانوار)بوده‌است.
اکثر جمعیت این روستا به شهرهای بزرگ محاجرت کرده‌اند و برای تفریح به آن سفر میکنند.
ارقین، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است. روستای ارقین در دامنه شمالی کوه قیدار واقع گردیده و فاصله آن تا مرکز شهرستان حدود 6 کیلومتر می باشد. اصلی ترین منبع درآمدی ساکنین آن کشاورزی و دامداری بوده و عمده محصولات تولیدی روستا شامل؛ گندم، گردو، زردآلو، انگور و محصولات دامی می باشد.
روستای ارقین دارای مدرسه ابتدایی و دبیرستان دوره اول، خانه بهداشت، مسجد و حسینیه و دو نانوایی بربری و لواشی بوده و از امکاناتی همچون جاده آسفالته، برق، شبکه آب شرب و گاز طبیعی برخوردار می باشد. عمده مشکل این روستا عدم آنتن دهی تلفن همراه می باشد.
از مناطق دیدنی این روستای زیبا می توان به غار دولَّت(به زبان محلی)، ساری چشمه(چشمه زرد)، چشمه‌ی دشتی، قنات ها و باغات انگور اشاره کرد.
این روستای تاریخی زادگاه شیخ ملاقربانعلی ارقینی می باشد. او یکی از علمای طراز اول ایران و از مبارزین انقلاب مشروطیت بود. مرقد وی در شهر کاظمین کشور عراق قرار دارد.
روستای ارقین با تقدیم ۱۲ شهید و یک آزاده از پر افتخارترین روستاهای شهرستان خدابنده می باشد.
این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1395، جمعیت آن 1110 نفر بوده‌ است.
زرند (خدابنده)، روستایی از توابع بخش شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا یکی از زیباترین روستای‌های استان زنجان است . با توجه به طبیعت زیبا و وجود اردوگاه تفریحی اقامتی در کنار چشمه آب روان با چشم انداز باغات پایین دست می‌تواند گردشگران زیادی جلب کند
روستای زرند در منطقه کوهستانی قرار دارد زمستان سختی را دارد و شغل بیشتر مردم این روستا کشاورزی و دامداری است. وجود یک یک چشمه پرآب و اردوگاه تفریحی در کنار آن باعث شده تا گردشگران زیادی به روستای ما بیایند. چشمه ای که هر ۱۲ ماه سال آب ان جاری است لیکن متاسفانه مقدار آن نسبت به سال های گذشته کم شده است.
این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن 1900 نفر (۲۰۸خانوار) بوده‌است.
مهرین‌آباد، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.چشمه آب سرد معروف به "داش بلاق" در این روستا واقع شده است که آب آن از کیفیت بالایی برخوردار می باشد که که مردم از ان آب برای اشامیدن استفاده میکنند.شغل مردم روستا کشاورزی و دامداری، آب و هوای آن سرد و کوهستانی است. دارای طبیعت کهستانی بکر و کم نظیر،دارای گیاهان داروی فراوان در کوه ها و کوه پایه ها، روستایی گردشگری در جنوب استان زنجان با کوه ها، دشت ها و رود فصلی در سمت جنوبی روستا که از که از زیبایی های عالی روستا می باشد. اهالی این روستا بسیار مهمان نواز و مهمان دوست با مهمان ها بسیا سمیمی به حدی که مهمان احساس میکند در خانه خود قرار دارد.این روستا به اُتاوای ایران معروف است.در فصل بهار گردشگران زیادی برای تفریح، استراحت و جیدن گیاهان دارویی به کوههای و جنکل های این روستا می ایند. با جنگل های تایگا ،درختان کاج ، سنوبر ، سرو، گردو،
این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۰ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.
ویکی از اهالی این روستا
چیلاخور، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
ریشه دقیق اسم چیلاخور معلوم نیست و در گویش محلی معنای خاصی ندارد ولی در زبان فارسی گاهی از کلمه چیلاخور به معنی زیبا یا سرگرم کننده استفاده میشود. در کشور قزاقستان و هند چندین منطقه به این نام وجود دارد.
بنا به گفته افراد کهنسال روستا،اطراف روستا در دو منطقه قبر هایی وجود داشت که به ارامنه تعلق داشتند که بعد از صنعتی شدن کشاورزی، این مناطق به زمین های کشاورزی تبدیل و به طور کامل نابود شدند.
همچنین مردم این روستا نقل میکنند که در زمان اشغال ایران توسط ارتش سرخ، در کوه های اطراف روستا سنگر هایی ساخته بودند و سرباز ها برای تامین غذا و خوراک به مردم روستا رجوع میکردند.
روستای چیلاخوری بخشی از فرقه دموکرات آذربایجان بود.
مردم روستا به زبان ترکی آذربایجانی سخن میگویند. لهجه مردم روستای چیلاخور ترکیبی از لهجه قیداری و زنجانی است.
برای مثال صرف فعل باخماق:
ماضی: باخدیم باخدین باخدی باخدیق باخدیز باخدیلار
حال: باخیرام باخیران باخیر باخیریق باخیریز باخیرلار
آینده: باخاجام باخاجان باخاجاق باخاجییق باخاجییز باخاجاخلار
این روستااز شمال با روستای خرمدرق، از شرق چنگوری، از غرب با روستای دابانلو و از جنوب با روستای خوش و بولاماجی همسایه است.
آب و هوای روستای چیلاخور معتدل کوهستانی است و با توجه به شرایط خاص کوهستانی، می‌توان آب و هوای آن را اقلیم معتدل کوهستانی نیز به‌شمار آورد.
خصوصیات این آب و هوا، زمستان‌هایی سرد و تابستان‌های معتدل دارد.
این روستا در دهستان سجاس‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۸ نفر (۶۶خانوار) بوده‌است.
از گذشته کشاورزی و دامداری منبع درآمد مردم روستا بوده است. امروزه بخشی از مردم به کار در معدن و چاقوسازی مشغول هستند.
دین رسمی مردم اسلام و مذهب شیعه جعفری است. در روستای چیلاخور تعداد زیادی از جوانان در حال تحصیل یا فارغ التحصیل حوزه علمیه هستند.
چنگوری، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان سجاس‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵۱ نفر (۱۷۴خانوار) بوده‌است.
دابانلو (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان سجاس‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶۶ نفر (۱۵۷خانوار) بوده‌است.
پریلوکائین
اشکال دارویی: ویال، آمپول و کرم
پریلوکائین به‌عنوان بی‌حس‌کننده موضعی یا منطقه‌ایی تزریقی به‌منظور ایجاد بی‌حسی و انسداد عصبی بکار می‌رود، این دارو در دندانپزشکی نیز مصرف دارد. بی حس‌کننده آمیدی است.
پریلوکائین ماده‌ای است که با رقابت با کلسیم در نشستن بر روی گیرنده‌های غشائی عصبی باعث کنترل عبور سدیم از وراء غشای سلولی می‌شود و مرحله دپولاریزاسیون پتاسیل عمل را کاهش می‌دهد. این اثرات با تثبیت برگشت پذیر غشای سلول‌های عصبی در نتیجه کاهش نفوذپذیری این غشا به یون سدیم، شروع و هدایت امواج عصبی را متوقف می‌کند.
عوارض جانبی به‌طور کلی به مقدار مصرف، محل تزریق و میزان‌غلظت پلاسمایی آن بستگی دارد. گیجی، ضعف تنفسی، تشنج، کاهش فشارخون وبرادی کاردی از عوارض جانبی این داروهستند.
محمدآباد (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان سجاس‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷۵ نفر (۹۲خانوار) بوده‌است.
بولاماجی (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.از مکان های دیدنی میتوان به چشمه ی تاریخی،کوه کاماه(کاماه داغی)باغ های گردو و ...اشاره کرد
این روستا در بخش سجاسرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1395، جمعیت آن 870 نفر (۱۹۷خانوار) بوده‌است.
امام کندی (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان سجاس‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۸ نفر (۷۲خانوار) بوده‌است.
ینگجه (خدابنده)، دهستانی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
روستایی زیبا با مردمانی مهمان نواز و زیبارو.
دارای مناطق گردشگری زیادی است
از جمله:گوبولاغ_تنحان_جام قاشق_ترپاخ تپه_آشاغی بولاغ و...
که سالانه تعداد زیادی توریست به این روستا میروند
گیاهان codice_1
دارای بیشار از هزار نوع گیاهان دارویی و کوهی بسیار مفید و پر کاربرد
مانند:زعفران وحشی(چیدم)_آویشن(کهلیوتی)_پونه کوهی_
مرزه‌کوهی_گل ارغوانی_گل گاوزبان_قارچ کوهی_نعناع
استوخودوس_تره‌کوهی(کوموران)_ستیک
تخم کتان_توکلوجه و...
محیط زیست و حیوانات
مناطق کوهی و طبیعی این منطقه زیبا دارای جانوران زیادی است مانند: شغال_گرگ_روباه_خوک_سگ
عقاب_کبک_شاهین_قمری_قرقی_کلاغ_جغد
خارپشت_خرگوش_موش کور_راسو_گربه و...
محصولات کشاورزی و دامی
اغلب: گردو_بادام_سیب_انگور_زردآلو
گندم_جو_عدس_نخود_لپه
پنیر_عسل طبیعی_شیر_ماست_کره محلی_روغن حیوانی و...
تولیدات صنایع دستی
فرش_گپه_گلیم_قالیچه‌و...
جمعیت روستا 1500(سرشماری 1400)
شعار:ینگجه روستایی برای زندگی
این روستا در دهستان سجاس‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۳۹ نفر (۱۶۶خانوار) بوده‌است.جمعیت در سال 1400طبق آمار ۱۰۹۸نفر
پابند (خدابنده)، روستایی در استان زنجان و از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده بوده كه در 62 كيلومتري جنوب شرقي شهر زنجان و 35 كيلومتري شمال شرقي شهر قيدار واقع شده است. روش دسترسي به اين روستا از مسير زنجان- سلطانيه - دهجلال - پابند و يا از طريق جاده قيدار - دهجلال - پابند است.
این روستا در دهستان سجاس‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶۰ نفر (۱۳۴خانوار) بوده‌است.
کبوترک، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان سجاس‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
مصاحبه با خون آشام رمان اثر آن رایس نویسنده آمریکایی است که در ۱۲آوریل ۱۹۷۶ منشتر شده است.در این کتاب یک خون‌آشام داستان زندگی‌اش را برای روزنامه‌نگاری تعریف می‌کند.
از روی این رمان فیلمی با همین نام ساخته شده است.
کشک‌آباد (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان سجاس‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ٣٢۰ نفر (۱۲۱خانوار) بوده‌است.
خمارک، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان سجاس‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۰ نفر (۷۶خانوار) بوده‌است.
سیامان، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان سجاس‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۰ نفر (۴۴خانوار) بوده‌است.
شورآب (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
شعار:اینجا شوراب است مهد فوتبال
این روستا در دهستان سجاس‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۱ نفر (۶۸خانوار) بوده‌است.
مزیدآباد (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.بنیانگذاران این روستا: مایکل جکسون و ساسی مانکن .
این روستا در دهستان سجاس‌رود قرار دارد، و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۶۰ نفر (۲۰۳ خانوار) بوده‌است.
نراوان (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان سجاس‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۵ نفر (۶۵خانوار) بوده‌است.
چنگور، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
چنگور. [ چ َ ] (اِخ ) از قرای سجاس رود زنجان خالصه دیوان قدیم النسق ، پنجاه خانوارسکنه دارد. زراعتش از یک رشته قنات و یک چشمه مشروب می‌شود. حاصلش غله دیمی و آبی است. (مرآت البلدان ج 4ص 274 و 275). دهی است جزء دهستان سجاس رود بخش قیدار شهرستان زنجان در 12 هزارگزی شمال باختری قیدار و 9 هزارگزی راه مالرو عمومی واقع شده‌است. دامنه و سردسیر است. 406 تن سکنه دارد. از چشمه و سجاس رود مشروب می‌شود. محصولش غلات و بنشن است. قلمستان دارد و شغل اهالی بیشتر زراعت و قالیچه ، گلیم و جاجیم بافی است. راهش مالرو است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2).
این روستا در دهستان سجاس‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1395، جمعیت آن 489 نفر (160خانوار) بوده‌است که از این جامعه آماری 243نفر را زنان و246نفر را مردان تشکیل می‌دهند.
بروزترین ها:
جمعیت روستای چنگور ،آذرماه۹۸ :۴۹۶نفر
تپه قبرستان کهنه چنگور مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان خدابنده، بخش سجاسرود، روستای چنگور واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ مهر ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۳۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
ولی متاسفانه بدلیل گمنامی و ناشناس ماندن و عدم رسیدگی مسؤولان میراث فرهنگی تبدیل به مزارع زراعی شده!!
گیزلن پانچ
اوزوک، اوزوک
یکی دیگر از بازی‌های محلی اوزوک، اوزوک بود و ابزار بازی نیز شامل یک انگشتر کوچک و یا سنگریزه و یا هر شیء دیگری بود که به نحوی کامل در مشت جای می‌گرفت.این بازی نیز از بازی‌های بسیار مفرح و هیجان انگیزی بود که در گذشته مرسوم بوده و در محافل خانوادگی و اجتماعات مختلف به آن می‌پرداختند
در این بازی، افراد به ۲ گروه مساوی تقسیم شد و هر گروه برای خود اوستایی انتخاب می‌کردند. اوستا از میان افراد مجرب و کار کشته انتخاب می‌شد و پس از انتخاب اوستا بازی شروع می‌شد. این بازی بیش از هر زمانی در شب نشینی‌های خانوادگی انجام میگیرد.
اکثراً اهالی چنگور به کشاورزی مشغولند و محصولات کشاورزی عمدتاً گندم ، جو ، سیب زمینی ،گوجه ، خیار،آفتابگردان ،یونجه و ذرت می‌باشد. باغداری در چنگور زیاد به چشم نمی‌خورد و هرکس به اندازه نیاز خود باغچه‌هایی درست کرده‌است میوه‌های موجود عبارت انداز : سیب ،زردآلو ، آلبالو و گیلاس. در کنار کشاورزی مردم به کار دامداری و پرورش احشام نیز اشتغال دارند.
این روستا دارای زمستانهایی بسیار سرد و خشن و تابستانهایی معتدل می‌باشد. بارندگی در آن معمولاً از اوایل آذر ماه تا اواخر اسفند به صورت برف بوده و در بقیّه ماهها به شکل باران می‌باشد.
۲منبع: چنگورآنلاین: @changuoronline
حسن‌آباد (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان سجاس‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
ذوینق، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در ۸ کیلومتری شهر سجاس قرار دارد .
آب و هوای این روستا معتدل کوهستانی است و طبیعت زیبایی دارد .
مردم روستا بیشتر به کار کشاورزی و دامپروری مشغولند ولی در کنار آن برخی ها نیز در موسسات و ادارات کار میکنند .
از جاذبه‌های این روستای قدیمی چشمه‌ای به نام شورسو (آب شور) است که برای درمان لک های پوستی ، آکنه و ... مفید است.
این روستا در دهستان سجاس‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۵۴۲ نفر (۲۹۲ خانوار) بوده‌است.
اسلام‌آباد (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان سجاس‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۶ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.
مجیدآباد (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان سجاس‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۰۶ نفر (۱۷۱خانوار) بوده‌است.
این روستا یکی از باستانی‌ترین و باشکوه‌ترین تاریخ هارا دربردارد. و رهبر این روستا محمدامین سهندی معروف به (رگنارلاثبروک) قبل از میلاد بود. یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای ایشان آوردن [پتک ثور] و نگهداری از آن در مقابل کسانی که قصد از بین بردن آن را داشتند. به همین دلیل نیز این روستا مورد لطف خدایان ازگارد و همچنین المپوس قرار گرفت چرا که ثور پسر، پدر خدایان یعنی اودین است. و هر ساله در زمان خاصی خدایان پاداش خود را بر این روستا می‌فرستند. که در آن زمان هر روز صبحانه ای مخصوص به نام حلیم و ناهار و شام به مدت چهل روز در این روستا وجود دارد.
از دستیاران وی می‌توان به مهدی اشاره کرد.
ایشان (مهدی) تأسیس کنندهٔ شرکت مواد غذایی تبرک هستند.
میرچرچیل یکی از فرماندهان ارتش بریتانیا بود که در آیین منطقه متولد شده‌است.
خندآب (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است. در ۶ کیلومتری شهر سجاس و در غرب آن قرار دارد.
این روستا در دهستان سجاس‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۵۶۲ نفر (۳۷۶خانوار) بوده‌است.
نهاویس، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
خوش (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان سجاس‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۹۹ نفر (۱۷۱خانوار) بوده‌است.
دولجین، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان سجاس‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۹ نفر (۷۳خانوار) وعده ای از جمعیت این روستا در هشتگرد کرج ساکن هستند.
زرزر (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
این روستا در دهستان سجاس‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۰۸ نفر (۱۱۶خانوار) بوده‌است.
آقاجری (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.