moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
هرم-آرامگاه سوبکم‌سف یکم در تبس بوده‌است. به گفته جیمز برستد این هرم تا میانه‌های ده ۱۹۳۰ میلادی هنوز تشخیص پذیر بود. احتمال دارد که خود گور در سال ۱۹۲۷ توسط مردم محلی مورد دستبرد قرار گرفته باشد.
این در حالی است که دو پاپیروس ابوت و لئوپولد-امهرست، که به سال ۱۶ام فرمانروایی رامسس دوم بر می‌گردند، خبر از دزدی از گور سوبکم‌سف یکم در آن هنگام می‌کنند. شرح دستگیری دزدان و اعتراف آن‌ها به این کار و دادگاهی شدنشان در پاپیروس لئوپولد-امهرست آمده است. این متن می‌نویسد که آمنپ‌نوفر نامی پسر آن‌هرناخته که سنگ‌تراشی در معبد آمون رع بود در دام "عادت دزدی از گور [اشراف در غرب تبس] افتاده و سنگ‌تراشی به نام هپی‌ور یاریش می‌کرده،" و به دزدی از گور سوبکم‌سف یکم و شش اشراف‌زاده‌ی دیگر در سال ۱۳ام فرمانروایی رامسس دوم اعتراف می‌کند. آمنپ‌نوفر اعتراف می‌کند که آن‌ها
به احتمال قوی برای حکم آمنپ‌نوفر شدیدترین مجازات در مصر باستان درخواست شده؛ مجازاتی که می‌بایست چهارمیل کردن بوده باشد و تنها برای گناه‌های بسیار بزرگ و نابخشودنی مورد استفاده قرار می‌گرفته.
مری دیان واریک متولد ۱۹۴۰، معروف به دیان وارویک خوانندهٔ مشهور در سبک سول وR&B است. او هم چنین سفیر جهانی فائو وسفیر بهداشت آمریکا است.
او خواهر دی دی وارویک و خواهرزادهٔ سیسی هیوستون و دخترخالهٔ ویتنی هیوستون دیگر خوانندگان آمریکایی است.
وی جز ۴۰ خوانندهٔ پر فروش راک است و دومین زن پس از آرتا فرانکلین است.
سیندیکیت یک بازی ویدئویی در سبک سایبرپانک و تیراندازی اول شخص و همینطور یک بازشروع برای این سری بازی است که توسط استودیو استاربریز توسعه یافته و به‌وسیلهٔ شرکت الکترونیک آرتس در فوریه ۲۰۱۲ برای مایکروسافت ویندوز، اکس‌باکس ۳۶۰ و پلی‌استیشن ۳ روانه بازار شد. شروع این بازی تیراندازی اول شخص در سال ۲۰۶۹ است.
ماجرای یک مسیحی فقیر که میان فارسی‌زبانان با نام ماجرای یک پیشوای شهید شناخته می‌شود، یک نمایشنامه است که اینیاتسیو سیلونه، نویسندهٔ اهل ایتالیا در سال ۱۹۶۸ میلادی، نوشته است.
این کتاب با نام "ماجرای یک مسیحی فقیر" به قلم محمد قاضی به فارسی ترجمه و چاپ شد. از چاپ دوّم به بعد مترجم نام کتاب را به "ماجرای یک پیشوای شهید" تغییر داد. جز این چاپ در انتشارات نیل، سپس‌تر در سال ۱۳۹۳ کتاب با ویرایش در انتشارات فرهنگ جاوید به چاپ سوّم رسید.
سرگذشت هنرپیشه نام یک کتاب ادبی است که توسط آناتول فرانس، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده‌است.
سرود کریسمس نام یک رمان کوتاه نوشته چارلز دیکنز، نویسندهٔ اهل بریتانیا است.
این کتاب در کریسمس ۱۸۴۳ به چاپ رسید. در این کتاب شخصیت اصلی یعنی اسکروج که مردی ثروتمند ولی خسیس و سنگدل است به کمک روح دوستش مارلی وسه روح کریسمس دگرگون می‌شود. او پس از دیدن رنج مردم تبدیل به مردی سخاوتمند می‌شود که همگان او را دوست دارند.
پیرمردی تنها در شهری کوچک به تجارت مشغول بود که در خساست، شهره همگان بود. روز پیش از کریسمس تنها خواهرزاده پیرمرد به دفتر کار او آمد و او را برای مهمانی شب کریسمس دعوت کرد. پیرمرد که عاری از هرگونه احساسات و عواطف بود دعوت او را رد کرد و این کار را مزخرف و بیهوده خواند؛ و در آخر دیدارشان تنها کارمند خود را مجبور ساخت تا در روز کریسمس به دفتر آمده و مشغول کار شود. پس از تاریک شدن هوا به منزل رفت و در آنجا حضور کسی را حس کرد. روح شریک و دوستش به سراغش آمده بود و حامل پیامی برای او بود. پیغام او این بود که امشب ۳ روح به ملاقات اسکروچ خواهند آمد و هرکدام پیامی برای او دارند و سپس ناپدید شد.
اسکروچ که در حالت شوک و اضطراب بود حرف او را باور نکرد؛ ولی هنگامی که ساعت بزرگ شهر به صدا درآمد روح اول به سراغش آمد؛ و از او خواست تا همراهش بیاید. آن روح اسکروچ را به گذشته برد. کودکی و نوجوانی و جوانی که در آن دوران او فردی شاد بود که همراه با اطرافیانش در انتظار کریسمس بودند. پس از آن به اتاق برگشتند و روح ناپدید شد و اسکروچ همراه با ترس و اضطراب منتظر روح‌های دیگر ماند.
پس از به صدا درآمدن ساعت شهر روح دیگری ظاهر شد و او نیز از اسکروچ خواست با او همراه شود. آن‌ها به سراغ خیابان‌ها مغازه‌ها و حتی کشتی‌هایی که در اقیانوس‌ها بودند رفتند و در همه آن‌ها مردم غرق در شادی و نشاط بودند. پس از آن به خانه خواهرزاده اسکروچ رفتند در آنجا مهمانی با شکوهی برپا بود. اگر چه کسی حضور اسکروچ را حس نمی‌کرد؛ اما او با افراد داخل خانه در جشنشان همراه بود و برای لحظه ای دلش خواست که واقعاً در آن مهمانی حاضر باشد و حتی دید با اینکه در آن مهمانی واقعاً حضور ندارد افراد آنجا به یادش هستند. پس از آن به خانه باب کراچیت تنها کارمند اسکروچ رفتند. خانه‌ای کوچک ولی با شادی فراوان که همه انتظار کریسمس و شام بوقلمون را می‌کشیدند.
باب کراچیت فرزندان بسیاری داشت اما «تیم» فرزند کوچک او گویی روح خانه با قلبی مهربان اما بیمار بود. اسکروچ دید پس از شام خانواده کراچیت او را از یاد نبرده‌اند و برای سلامتی او دعا می‌کنند همانگونه که خواهرزاده اش او را در مهمانی فراموش نکرده بود. او سخت منقلب شده بود. روح به او گفت که وقت رفتن شده‌است و او را به اتاقش بازگرداند. اکنون اسکروچ درسش را آموخته بود و دوست نداشت روح سوم را ملاقات کند چون می‌دانست آن روح آینده است. اما با صدای زنگ ساعت روح سوم ظاهر شد و بدون هیچ حرفی به اسکروچ اشاره کرد که همراه او برود. آن‌ها به خانه‌ای در قسمت فقیرنشین شهر رفتند.
در آنجا چند نفر نشسته بودند و راجع‌به وسایل دزدیده شده از خانه فردی که به تازگی مرده بود صحبت می‌کردند که آن منزل اسکروچ بود. وحشت او را فرا گرفته بود. روح او را به خیابان‌های شهر برد نزد ۲ تاجر که اسکروچ احترام خاصی برای آن‌ها قائل بود اما در کمال تعجب دید که آن‌ها نسبت به شنیدن خبر مرگ یکی از تاجرهای شهر کلا بی‌تفاوت هستند. روح اسکروچ را به خانه‌اش برد و در آنجا فردی روی تخت خوابیده بود و ملحفه ای بر رویش کشیده شده بود روح به او اشاره کرد که ملحفه را کنار بزند اما اسکروچ با وحشت فراوان از این کار سرباز زد. روح او را به خانه باب کراچیت برد در آنجا فهمید فرزند کوچک آن‌ها تیم در اثر بیماری مرده‌است و ان خانواده سخت متأثر هستند. اما باب کراچیت خبری برای خانواده خود داشت. خواهرزاده اسکروچ که باب را فقط یکبار در دفتر کار دایی خود دیده بود به او پیشنهاد یک کار خوب را داده و حالا فرزند بزرگ باب می‌تواند مشغول به کار شود. این خبر آن خانواده را بسیار خوشحال کرد.
روح دوباره اسکروچ را به خانه‌اش برد و دوباره از او خواست ملحفه روی جنازه را کنار بزند و چهره آن را ببیند؛ ولی هرچه اسکروچ مقاومت کرد که این کار را انجام ندهد نتوانست روح را منصرف کند؛ و در نهایت مجبور شد ملحفه را کنار بزند. با کنار زدن ملحفه همراه با ترس فراوان حس کرد از خواب بیدار شده‌است.
خود را روی تخت خوابش دید. به کنار پنجره رفت به ساعت نگاه کرد تازه سرشب بود. از اینکه فهمیده بود همه اتفاقات را در خواب دیده‌است بسیار خوشحال شد. پسرکی را در خیابان دید و به ازای مبلغی پول از او خواست به مغازه بوقلمون‌فروشی برود و یک بوقلمون خریده و به خانه باب کراچیت بفرستد. سپس آماده شد و به خانه خواهرزاده‌اش رفت و در مهمانی او شرکت کرد. در بین راه افرادی را دید که برای خیریه کمک جمع می‌کنند. به آن‌ها مبلغ زیادی کمک کرد به‌طوریکه آن‌ها از اینکار پیرمرد در تعجب بودند.
فردای کریسمس به دفتر کار خود رفت. باب با تأخیر به دفتر رسید و انتظار سرزنش داشت. اما دید که اسکروچ حقوقش را افزایش داده و به او کریسمس را تبریک گفت. از این به بعد برای تیم کوچولو مانند پدری دیگر بود و با کمک‌های او باعث شد تیم کوچولو زنده بماند.
آن خواب زندگی اسکروچ را تغییر داد. از آن روز دیگر هیچ‌کس اسکروچ را پیرمردی عبوس و خسیس و بی‌احساس نمی‌دانست و همه نام او را تا سال‌های سال به نیکی یاد می‌کردند.
چارلز دیکنز به غیر از اینکه یکی از بهترین رمان‌نویسان سده ۱۹ (میلادی) باشد هنرپیشه و کارگردان تئاتر هم بود. خود دیکنز، نمایش سرود کریسمس را به صورت تک‌نفره در سراسر بریتانیا اجرا کرد. این بازی او در ۳۸ نقش، مورد ستایش بسیار قرار گرفت.
گفته می‌شود چارلز دیکنز هنگامیکه در ژوئن ۱۸۴۱ در حالیکه گورستان کنون‌گیت در ادینبرا قدم می‌زد به سنگ‌قبری برخورد که نام «ایبنزر لنوکس اسکروج» و mealman (فروشندهٔ مواد‌ غذایی) روی آن نوشته شده بود. اما دیکنز آنر به اشتباه mean man (مرد بدجنس) خواند. بعد‌ها در یادداشت‌های خود نوشت: «اینکه تا ابد تنها یادگاری که از انسان بماند بدجنسی و آزمندی باشد روشن‌ترین گواه زندگی بیهوده و بر‌باد‌رفته است».
اسکروج واقعی بازرگانی بوده که با واردات شراب و صادرات ویسکی شهرتی به هم می‌زند و پشتیبانی دربار بریتانیا را بدست می‌آورد. تا جایی که برای دو سال، نماینده اعیان ادینبرا در مجلس اعیان بریتانیا می‌شود. او فردی خوش‌مشرب و کمی حقه‌باز بود. او یکی دو بار هم به زنان، دست‌درازی کرده‌است. او به احتمال زیاد از یکی از خدمتکار‌هایش هم سؤاستفاده می‌کرده و فرزندی خارج از ازدواج داشته است. قبر اسکروج در جریان بازسازی گورستان کنون‌گیت در سال ۱۹۳۲ گم شد.
به نظر می‌رسد چارلز دیکنز شخصیت خسیس اسکروج را از روی جان الویس (۱۷۸۹–۱۷۱۴) نماینده مجلس عوام بریتانیا از حوزه بارکشر الهام گرفته باشد. با اینکه جان الویس اهل خانواده‌ای ثروتمند و سرشناس بود اما همه، او را به خاطر خساست می‌شناختند. آشنایی دیکنز با جان الویس به کتاب "زندگی جان الویس آخر" نوشته «ادوارد تاپهام» در سال ۱۷۹۰ بازمی‌گردد. این کتاب با ۱۲ سری چاپ، پرفروش‌ترین کتاب زمانه خود بود و «الویس خسیس» را به عنوان نماد خساست معرفی و ثبت کرد. ادوارد تاپهام می‌نویسد: «او داوطلبانه خود را از همه راحتی‌های زندگی زمینی منع می‌کرد. زیر باران شدید لندن، پیاده به خانه می‌رفت که مبادا یک شیلینگ خرج درشکه کند یا با لباس خیس می‌نشست تا مبادا آتشی روشن کند و لباس‌هایش را خشک کند. با این که می‌توانست به راحتی گوشت تازه بخرد غذاهای مانده‌ای که با فاسد شدن فقط یک گام فاصله داشتند می‌خورد». این در حالی بود که جان الویس مشاور و وکیل اموال عمویش بود که معادل ۱۸ میلیون پوند ارزش داشت.
البته الویس، گاهی آدم خیرخواه و قابل اعتمادی می‌شد. او گاهی به مردم نیازمند پول نقد می‌داد. خساست جان الویس و خودداری او از خرج کردن پول (حتی برای خودش) باعث شد هنگامیکه در سال ۱۷۸۹ از دنیا برود مبلغی برابر ۲۵ میلیون پوند (امروز) برای فرزندانش به جا گذاشت.
چارلز دیکنز از یک شخصیت خسیس حقیقی دیگر به نام گابریل گروب نیز الهام گرفته‌است.
عبارت "کریسمس مبارک" اولین بار در سال ۱۵۳۴ شکل گرفت اما استفاده دیکنز از این عبارت در "سرود کریسمس" آن را در بین مردم محبوب کرد. نام "اسکروچ" بعنوان مردی خسیس مورد استفاده قرار گرفت و در سال ۱۹۸۲به "فرهنگ انگلیسی آکسفورد" اضافه شد.
در اوایل سده نوزدهم جشن کریسمس در انگلیس با شادی دهقانان و افزایش شهرنشینی و صنعتی شدن همراه بود. دیویس معتقد است که در "سرود کریسمس"، دیکنز نشان داد که کریسمس را می‌توان با وجود افزایش نوسازی، در شهرها جشن گرفت.
دیکنز از تمرکز بشریت در تعطیلات حمایت می‌کند که بر جنبه‌های مختلف کریسمس مانند اجتماعات خانوادگی، غذاها و نوشیدنی‌های فصلی، رقص، بازی‌ها، و سخاوتمندی که هنوز هم در فرهنگ غربی جشن گرفته می‌شود تأثیر گذاشت. رونالد هاوتون به عنوان مورخ می‌نویسد که دیکنز "عبادت و جشن را با هم و بستر آشتی اجتماعی پیوند داده‌است".
رمان‌نویس ویلیام دین هاولز، با تجزیه و تحلیل چندین داستان کریسمس دیکنز، از جمله سرود کریسمس، معتقد است که تا سال ۱۸۹۱ «طنز تا اندازه زیادی اسباب‌بازی، شخصیت‌ها تئاتری؛ شوخی پمپاژ؛ روانشناسی معمول؛ جامعه‌شناسی به تنهایی خنده دار» شناخته می‌شد. نویسنده جیمز جویس در نظر داشت که دیکنز رویکرد کودکی را با "سرود کریسمس در پیش گرفت" تا بین خوش‌بینی سادهٔ داستان و واقعیت‌های زندگی در آن زمان فاصله ایجاد کند.
روت گلنسی، استاد ادبیات انگلیسی، اظهار می‌دارد که بیشترین تأثیر "سرود کریسمس" تأثیرگذاری توسط خوانندگان فردی بوده‌است. در اوایل سال ۱۸۴۴ "مجله ای" ظهور خیرخواهانه در انگلیس را به رمان دیکنز نسبت داد. در سال ۱۸۷۴ رابرت لویی استیونسن پس از خواندن کتاب‌های کریسمس دیکنز، عهد کرد که سخاوتمند باشد و به افراد نیازمند کمک کند. و توماس کارلی پس از خواندن کتاب، از مهمان نوازی مهربانی استقبال کرد. در سال ۱۸۶۷ یکی از تاجران آمریکا کوشید که کارخانه خود را در روز کریسمس تعطیل کند و برای همه کارمندان یک بوقلمون بفرستد در حالی که در سال‌های اولیه سده بیستم ماود ولز - ملکه نروژ - برای فرزندان فلج شده لندن هدیه ای را ارسال کرد که با "عشق کوچک" امضا شده‌است. در نوکلا، نویسنده جی کی چسترتون نوشت: "زیبایی و نعمت داستان … در کوره بزرگی از خوشبختی واقعی که از طریق اسکروچ و همه چیز در اطرافش می‌درخشد قرار دارد. … خواه دیدگاه‌های کریسمس اسکروچ را تبدیل می‌کرد یا نه، آنها ما را تبدیل می‌کردند".
دیویس با تجزیه و تحلیل تغییرات ایجاد شده در اقتباس‌ها با گذشت زمان، تغییراتی را در تمرکز داستان و شخصیت‌های آن مشاهده می‌کند تا بازتاب تفکر جریان اصلی دوره باشد. در حالی که تماشاگران دیکنز این داستان را به عنوان یک تمثیل معنوی اما سکولار تلقی می‌کردند، در اوایل سده بیستم این فیلم تبدیل به یک داستان کودکانه شد، توسط والدینی که والدین خود را به یاد می‌آوردند هنگام کودکی برایشان می‌خواندند. در پیش رو و در طی آن، رکود بزرگ، دیویس تصریح می‌کند که در حالی که برخی داستان را "نفی سرمایه داری می‌دانند، … بیشتر آن را به عنوان راهی برای فرار از واقعیتهای اقتصادی سرکوبگر خواندند. " نسخه‌های فیلم دهه ۱۹۳۰ در انگلستان و ایالات متحده آمریکا متفاوت بود. فیلم‌های انگلیسی ساخته شده توسط انگلیس حکایت سنتی از این داستان را نشان می‌دادند، در حالی که آثار ساخته شده توسط آمریکا. کراچیت را در نقشی محوری تر نشان داد و از افسردگی ناشی از بانکداران اروپایی فرار کرد و از آنچه دیویس آن را "کریسمس انسان معمولی" می‌نامد تجلیل کرد. در دهه ۱۹۶۰ اسکروج بعضاً به عنوان یک چهره فرویدی با کشتی‌های گذشته خود ترسیم می‌شد. در دهه ۱۹۸۰ او دوباره در دنیای افسردگی و عدم قطعیت اقتصادی قرار گرفت.
سرنوشت یک انسان نام یک کتاب ادبی است که توسط میخائیل شولوخف، نویسندهٔ اهل روسیه نوشته شده‌است. سرنوشت یک انسان به سال ۱۹۵۷ به رشته تحریر آمده‌است.
سفرای کبار نام یک کتاب ادبی است که توسط هنری جیمز، نویسندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا نوشته شده‌است.
سفر با خر نام یک کتاب ادبی است که توسط رابرت لویی استیونسن، نویسندهٔ اهل انگلستان نوشته شده‌است.
سفرنامه ماژلان نام یک کتاب ادبی است که توسط آنتونیو پیگافتا، نویسندهٔ اهل ایتالیا نوشته شده‌است.
آنتونیو پیگافتا بیست سال بیش نداشت که نقشه‌کش فردیناند ماژلان شد. اصل این کتاب در کتابخانه‌ای در واتیکان نگهداری می‌شود.
سرنگونی قسطنطنیه نام رمانی است که توسط میکا والتاری، نویسندهٔ اهل فنلاند نوشته شده‌است.
سپیده‌دم نام یک کتاب ادبی است که توسط فردریش نیچه، نویسندهٔ اهل آلمان نوشته شده‌است.
سرخ و سیاه رمانی است از استاندال نویسنده فرانسوی، که در نوامبر ۱۸۳۰ میلادی انتشار یافت. اگرچه استاندال، در مقدمه کوتاهی که برای آگاهی خواننده در آغاز سرخ و سیاه نوشته است، مدعی است که این کتاب در ۱۸۲۷ نوشته شده است، بنابر اشاره‌های خودش، احتمال می‌توان داد که اندیشه نوشتن این رمان را در ۱۸۱۸ در سر می‌پرورانده است.
دربارهٔ ماجرای داستان باید گفت که این ماجرا زاده واقعیت بود و به زبان دیگر، این حوادث مختلفی که جان داستان را به وجود می‌آورد ماجرایی است که واقعیت برایش فراهم آورد. استاندال از خوانندگان مشتاق روزنامه دادگاه‌ها بود: در شماره‌های روز ۲۸ تا ۳۱ دسامبر ۱۸۲۷، گزارش محاکمه‌ها را در این روزنامه دید که آن روزها در دادگاه جنایی ایزر، یعنی در زادگاهش، جریان داشت. حادثه هایی که موجب این محاکمه شد، از این قرار است: آنتوان برته پسر خانواده‌ای پیشه ور، بسیار زود به سبب تیزهوشی اش در نظر کشیش خود ممتاز شمرده می‌شود. کشیش او را در مدرسه علوم دینی ثبت نام میکند، اما دیری نمی‌گذرد که به علت ضعف مِزاج از این مدرسه بیرون می‌رود. آنوقت، معلم سرخانه بچه‌های مردی به نام موسیو می‌شود و کمی پس از آن، با زن صاحبخانه روی هم می‌ریزد و به اصطلاح فاسق او می‌شود. بار دیگر به مدرسه علوم دینی می‌رود. اما اقامتش در این مدرسه، که این بار مدرسه بزرگ علوم دینی گرنوبل است، مثل اقامتش در آن مدرسه نخست، به درازا نمی‌کشد. آنگاه، برته شغل تازه‌ای پیدا می‌کند و معلم سرخانه موسیو دوکوردون می‌شود. اما بسیار زود معلوم می‌شود که با دختر صاحبخانه سر و سری دارد. از خانه موسیو دوکوردون رانده می‌شود، آواره می‌ماند و از اینکه تاکنون خدمتگزاری بیش نبوده‌است، به خشم می‌آید و سوگند یاد می‌کند که انتقام خود را بگیرد. در کلیسای دهکده زادگاه خود، هنگامی که ولی نعمت سابقش، کشیش، آیین قداس را به جای می‌آورد، تیری به سوی مادام میشو شلیک میکند. در ماه دسامبر، به محکمه جنایی کشانده می‌شود و دادگاه حکم مرگش را می‌دهد، و روز ۲۳ فوریه ۱۸۲۸ اعدام می‌شود. بیست و پنج سال داشت. چنین است داستانی که ذهن استاندال را به خود مشغول می دارد...عبداله توکل، فرهنگ آثارhttp://www.ketabnews.com/detail-501-fa-0.html
عنوان قطعی که استاندال سرانجام برای رمان ژولین انتخاب کرده بود، سرخ و سیاه بود. دربارهٔ معنی این کلمه‌ها بحث‌های فراوان و بسیار عالمانه‌ای صورت گرفته‌است. البته باید این دو کلمه سرخ و سیاه را مظهر دو راهی دانست که هر آینه ممکن بود در برابر خُلق و خویی چون خُلق و خوی ژولین سُورِل گشوده شود: یکی از این راه‌ها ارتش بود که ژولین سورل هر آینه می‌توانست امیدها و آرزوهایش را در آنجا به تحقق برساند، اما این راه از زمان سقوط «امپراتور» یعنی ناپلئون، به روی او بسته بود. راه دیگر این بود که به کِسوَت روحانی درآید و اگر می‌خواست که در اجتماع دوره «تجدید سلطنت» نقشی ایفا کند که پَستیِ حَسب و نَسَبش در هر وضع و موقع دیگری مانعش می‌شد، می‌بایست به پیوستن به جامعه روحانیان رضا بدهد. این تفسیر تا اندازه‌ای مبتنی بر این حقیقت است که استاندال برای داستان لوسین لوون خود نیز به فکر رنگ‌هائی افتاده بود تا از این راه رمز و کنایه‌های به کار ببرد؛ به این معنی که یا اسم ارغوانی و سیاه را برای نشان دادن مشاغل و مراحل مختلف زندگی قهرمانش به روی این داستان بگذارد یا اینکه برای بیان تضاد و تناقض افکار و عقاید سیاسی قهرمانان اصلی کتابش عنوان سرخ و سفید را برگزیند.
ژولین سورل،
فوکه،
مادام دو رنال،
دو رنال،
کشیش پیرار،
کشیش شلان،
مارکی دو لامول،
مارکیز دو لامول،
ماتیلد(دوشیزه دولامول)،
والنو
رمان سرخ و سیاه اول بار در سال ۱۳۳۰ توسط عبدالله توکل به فارسی بر گردانده شد. پس از وی عظمی عدل نفیسی (۱۳۳۵) و مهدی سحابی (۱۳۸۷) نیز این کتاب را دوباره ترجمه کرده‌اند.تاریخ ترجمه ادبی از فرانسه به فارسی/ ، انتشارات سخن‌گستر و معاونت پژوهشی دانشگاه آزاد مشهد، ۱۳۹۲، ص ۴۶۵
سرگذشت منون نام یک کتاب ادبی است که توسط ولتر، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده‌است.
علی ابن عبیدالله الاعرج ابن حسین الاصغر ابن علی ابن الحسین ابن علی ابن ابی طالب مشهور به علی صالح یا به گویش محلی «خاصعلی»، مدفون در صالح‌آباد (ایلام) از توابع شهرستان مهران می‌باشد. همسر او ام سلمه دختر بنت عبدالله، دختر عموی او بوده است. علی صالح از معاصرین جعفر بن محمد و موسی بن جعفر، امامان ششم و هفتم شیعیان، بوده است که در دوران خلفای عباسی به ایران کوچ نموده و در زمان علی بن موسی الرضا امام هشتم شیعیان در محل صالح آباد کشته می‌شود.
آرامگاه علی صالح (خاصعلی)، مهم‌ترین زیارتگاه مردم استان ایلام است.
علی صالح در بین مردم استان ایلام بسیار محترم شمرده می شود و در اطراف مقبره ی او قبرستان بزرگی قرار دارد.
یکی از مشهورترین نوادگان این امام زاده سید محسن اعرجی از مراجع تقلید شیعیان و نیز میرزا حسین فقیه سبزواری بوده‌است.
خالده ادیب آدیوار ، نویسندهٔ ترک در دوره‌های مشروطیت دوّم و جمهوریت عثمانی است. او به همراه یونس نادی از بنیانگذاران خبرگزاری آناتولی بود.
خالده ادیب در دوران بیش از نیم قرن نویسندگی خود آثار بسیاری پدید آورد که در شش دسته قرار می‌گیرد:
« تاریخ ادبیات انگلیسی» در سه جلد (۱۹۴۰-۱۹۴۹)، تأثیرات شرق، غرب و امریکا در ترکیه، به انضمام « ترکیه به غرب می‌نگرد» و « برخورد شرق و غرب در ترکیه».
تاجر ونیزی، که نیمه تمام مانده‌است. هملت، هر طور که بخواهید، کوریولانوس، مزرعه حیوانات از جورج اوروِل، جلد اول « تاریخ شعر عثمانی» از گیب.
شامل « خاطرات» به زبان انگلیسی ( ۱۳۰۵ش/۱۹۲۶م). آزمایش سخت ترک ( ۱۳۰۷ش/۱۹۲۸م)، خاطرات دورهٔ جنگ رهایی.
شامل « چوپان‌های کنعان» ( ۱۳۳۶ش/ ۱۹۱۸م) و « ماسک و روح» ( ۱۳۲۴ش/۱۹۴۵م)، این اثر با عنوان « ماسک‌ها یا روح‌ها» ( ۱۳۳۲ش/۱۹۵۳م).
شامل « معابد ویران» ( ۱۳۳۰/ ۱۹۱۱)، « گرگِ به کوه برآمده» ( ۱۳۰۱ش/۱۹۲۲)، « از ازمیر تا بورسه» (با داستان‌هایی از سه نویسندهٔ دیگر) ( ۱۳۰۱ش/ ۱۹۲۲)، « صدای خوشِ مانده در گنبد» ( ۱۳۵۳ش/ ۱۹۷۴).
جودت قدرت، رمان‌های وی را از نظر موضوع به سه دسته تقسیم کرده‌است:
نیو اردر یک گروه راک انگلیسی است که در سال ۱۹۸۰ تشکیل شد. این گروه در پی خودکشی ایان کرتیس، خوانندهٔ گروه جوی دیویژن به وسیلهٔ اعضای باقی‌ماندهٔ آن گروه و افزوده‌شدن یک نوازندهٔ کیبورد به نام گیلیان گیلبرت شکل گرفت.
با ترکیب موج نو و موسیقی الکترونیک، نیو اردر به یکی از تحسین‌شده‌ترین گروه‌ها به وسیلهٔ منتقدان و یکی از تأثیرگذارترین گروه‌های دههٔ ۱۹۸۰ تبدیل شد. هرچند سال‌های آغازین فعّالیّت این گروه بسیار مشابه گروه جوی دیویژن بود، امّا در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ میلادی با رایج‌شدن موسیقی رقص در نیویورک، آشنایی آن‌ها با این سبک موسیقی افزایش یافت و برای آن‌ها این امکان به وجود آمد که از برخی عناصر موسیقی رقص در آثار خود بهره ببرند.
جعل کنندگان که در ترجمه های فارسی با عنوان"سکه سازان" ترجمه شده،نام یک کتاب ادبی است که توسط آندره ژیدنویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده‌است.
حسن هنرمندی در سال ۱۳۳۵، این رمان را به فارسی ترجمه کرد.تاریخ ترجمهٔ ادبی از فرانسه به فارسی/ محمدجواد کمالی، انتشارات سخن گستر و معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه آزاد اسلامی مشهد، ۱۳۹۲، ص ۴۹۹-۵۰۴
سلام بر غم نام یک کتاب ادبی است که توسط فرانسواز ساگان، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده‌است. این کتاب در لیست ۱۰۰ کتاب قرن لوموند قرار دارد.
سسیل، دانش آموز دبیرستانی پاریسی که به تازگی در امتحان دیپلم دبیرستان رد شده است، تابستان هفده سالگی خود را در ویلایی زیبا در کوت دازور به همراه پدرش ریموند و معشوقه دومش السا می گذراند. سسیل و پدرش که رابطه همجوشی دارند می خواهند با لذت بردن از آفتاب، خوشی های آبتنی، کتاب خواندن، گردشها و بحث های شبانه، ترکیبی از برنامه زندگی و سرگرمی برای خود بنا نهند.
این پدر چهل ساله که از پانزده سال پیش زنش مرده و مجرد مانده، مردی ثروتمند و جذاب است که همه زنها را مفتون و گرفتار خود می سازد. سسیل و السای جوان، با شخصیتی آسان طلب و به ویژه علاقه مند به زندگی مرفه اجتماعی، با هم به خوبی کنار می آیند. سسیل که کمی ساده لوح است، سعی می کند بزرگسال جلوه کند و ازهمنشینی با مردان هم سن و سال پدرش لذت می برد. زندگی عشقی او خالی و بیروح است تا اینکه با سیریل، دانشجوی ۲۶ ساله رشته حقوق آشنا می شود.
جو این روابط هنگامی که ریموند ورود «آن»، یکی از دوستان همسرش را اعلام می کند، به شدت تغییر می کند. «آن» این دعوت را برخلاف انتظار همگان می پذیرد. «آن» با دیگر زنانی که در اطراف وی می چرخرند، متفاوت است. او زنی سخت گیر و اخلاق گراست که فرهنگ، اخلاق خوب و هوشمندی را ارج می نهد. به محض رسیدن «آن»، مبارزه ظریفی بین این سه زن آغاز می شود.
السا سعی می کند رابطه با ریموند را حفظ کند چون حدس می زند که او مجذوب «آن» شده است و نیز بخاطر آنکه «آن» هم فکر می کند عشق واقعی را در وجود ریموند پیدا کرده است. و اما سسیل تحسین ویژه ای برای «آن» که به او بسیار آموخته است و او را مهم ترین زن زندگی اش می بیند، قائل است، با این حال می ترسد که پدرش تحت تأثیر «آن» جا خوش کند، و نخواهد آن همداستانی را که آنها را به هم پیوند می دهد، و نیز آن «آزادی» را از دست بدهد که به او اجازه می دهد از وظایف تعطیلاتش و به طور کلی تر از تحصیلاتش، به نفع روزهایی که در ساحل دریا سپری می شود، غفلت کند.
«آن» خیلی زود عهده دار زندگی سسیل می شود و حتی او را مجبور می کند که در امتحان تجدیدی دیپلم دبیرستانش شرکت کند. علاوه بر این، «آن» عدم موافقت خود را با داشتن رابطه با سیریل ابراز می کند (دیدن سسیل را برای سیریل ممنوع می کند). به تدریج ریموند از السا دور می شود و بیشتر و بیشتر شیفته «آن» که زن مسئول و معقولی است، می شود.
آنها (ریموند و «آن») در نهایت تصمیم به ازدواج می گیرند و السا باید ویلا را ترک کند. «آن» نشان می دهد که «آشتی ناپذیر و مصمم به اصلاح پدر و دختر به شیوه خود است».
سسیل به سختی می تواند این ختم ماجرا را بپذیرد و از دید خود از دست دادن یک زندگی بسیار ارزشمند را حس می کند: پایان همداستانی با پدرش و همچنین پایان آشنایی با مردان جالب توجه، زنان اجتماعی و پایان بسیاری ازتفریحات. او دوستش سیریل را متقاعد می کند که با السا یک رابطه ساختگی برقرار کند تا ریموند حسادت کند. این ترفند کارگر می افتد. ریموند از دیدن روی آوردن معشوقه سابقش به یک مرد جوان تر و برنده شدن او خشمگین می شود. همان طور که سسیل برنامه ریزی کرده بود، «آن» آنها را با هم و در کنار هم غافلگیر می کند و رویاهایش را درهم شکسته می بیند. «آن» ناامید و دل شکسته ویلا را ترک می کند و در یک تصادف رانندگی بدون شاهد کشته می کشود، یا شاید بدین گونه خودکشی می کند.
نخست سسیل و پدرش غصه دار و تسکین ناپذیرند و سسیل متوجه می شود که تا حد زیادی تقصیر اوست که این زن ارجمند فوت کرده است. اما بعدها پدر و دختر زندگی آسان خود را از سر می گیرند و می دانند که هرگز این زن خارق العاده را فراموش نخواهند کرد - و نه احساسی را که به خاطر مرگش تجربه کردند: یعنی احساس غم را.
سسیل: دخترک هفده سالهٔ‌ ثروتمند و بیخیال
ریموند: پدر میانسال سسیل، مردی زن‌باره و بدنام
السا: معشوقهٔ اخیر ریموند در ابتدای رمان
آن: دوست قدیمی مادر سسیل،‌ که بعد از بیرون آمدن سسیل از مدرسهٔ کاتولیک به او درس می‌داد.
سیریل: مرد جوانی که در همسایگی خانه‌ای که ریموند برای تابستان اجاره کرده است، زندگی می‌کند.
پل الوار پیش از ساگان بر غم سلام کرده است. شعر زیر با ترجمه به شعر نادر نادرپور در ترجمه فارسی چاپ سوم ۱۳۳۵ ب. مقدم در چاپخانه کاویان و انتشارات بنگاه مطبوعاتی صفیعلیشاه آمده است:
شعری از پل الوار: «سلام ای غم»
سلام ای غم
ترا بدورود می گویم
ترا در نقشهای سقف می بینم
ترا در چشمهای دوست می جویم
تو تنها تیره بختی نیستی، زیرا
که لبهای سیه روزان
ترا با نوشخندی جلوه می بخشند
سلام ای عشق پیکرهای مهرانگیز
سلام ای نیروی پنهان
که عشق پاک چون روحی مجرد از تو می زاید
سلام ای چهره نومید
سلام ای صورت زیبا!
ترجمه به شعر از نادر نادرپور
سنگ سبز نام یک کتاب ادبی است که توسط سوزان بلان ، نویسندهٔ اهل آمریکا نوشته شده و نخستین نسخه آن در ۱۹۶۱ منتشر شده است.
این کتاب یکی از آثار ادبی برجستهٔ جهان بشمار می‌رود و اولین کتاب از سری «ماجراهای کاراگاه میگل منندز» است. این کتاب در فرانسه در سال ۱۹۶۲ تحت عنوان «چراغ سبز برای مرگ» منتشر شد.
این کتاب در سال ۱۹۶۱ در بخش بین‌الملل جایزه بزرگ ادبیات پلیسر را برد.
محمدولی میرزا (۱۲۶۹–۱۳۶۸ آمریکا) با نام خانوادگی فرمانفرماییان شاهزاده قاجار و دولتمرد دوران قاجار و پهلوی بود.
پدرش عبدالحسین میرزا فرمانفرما نوه عباس میرزا و مادرش عزت‌السلطنه دختر مظفرالدین‌شاه بود. در تهران و اروپا تحصیل کرد و وارد خدمت دولت شد. در سالهای ۱۲۹۵ و ۱۲۹۶ خورشیدی در مالیه آذربایجان مسئولیت داشت و در سال ۱۳۰۰ در دوره چهارم قانون‌گذاری به نمایندگی از تبریز به مجلس شورای ملی راه یافت.
محمدولی میرزا در سال ۱۳۰۲ در دوره پنجم نیز بار دیگر به نمایندگی تبریز انتخاب شد. این بار مقوم‌الملک نماینده شهر ری به اعتبارنامه اش اعتراض و او را متهم به فساد مالی و اختلاس در دوران مسئولیتش در مالیه آذربایجان کرد اما مجلس پس از شنیدن دفاعیات محمدولی میرزا با ۶۵ رأی موافق در برابر ۳۸ رأی مخالف به اعتبارنامه اش رأی داد. در این دوره از مجلس دو برادرش عباس میرزا سالارلشکر و فیروز میرزا نصرت‌الدوله نیز نماینده بودند. این از موارد نادری است که سه برادر با هم نماینده مجلس بوده‌اند.
در همین دوره پنجم مجلس در پانزدهم اردیبهشت ۱۳۰۴ حذف القاب در مجلس شورای ملی به رأی گذاشته شد، محمدولی میرزا به مخالفت برخاست و گفت:
«شما چکار دارید؟ بگذارید هر کس هر لقب داشته‌است و بگذارد این لقب را با خودشان به گور ببرند. حالا خوب یا بد القاب یک چیزی است که از قدیم مرسوم بوده‌است. اینجا یکی از آقایان اظهار کردند که از زمان خلفا بوده‌است و از هزار و صد سال قبل یک لقب‌هایی در مملکت ما داده شده‌است و این ترتیب در جاهای دیگر هم معمول است».
محمدولی میرزا پس از به سلطنت رسیدن رضاشاه در دوره‌های و ششم و هفتم نیز کرسی نمایندگی خود را از تبریز حفظ کرد اما با مغضوب و کشته شدن برادرش نصرت‌الدوله از نمایندگی کنار گذاشته شد. او که از مالکین مهم آذربایجان و صاحب املاک وسیعی در سراب، میانه و میاندوآب بود، در آخرین انتخابات مجلس شورای ملی که در زمان رضا شاه در تابستان ۱۳۲۰ برگزار شد، توانست بار دیگر و این بار از حوزه انتخابیه سراب به مجلس بازگردد (دوره سیزدهم).
در مجلس چهاردهم نیز فرمانفرماییان کرسی نمایندگی خود را حفظ کرد. پس از آنکه برادرزاده‌اش مظفر فیروز که نخستین وزیر کار ایران بود، از این سمت کنار گذاشته شد، قوام‌السلطنه او را به جایش منصوب کرد. فرمانفرماییان سپس برای شرکت در انتخابات دوره پانزدهم مجلس از وزارت کنار رفت و این بار از حوزه انتخابیه شهریار و ساوجبلاغ نامزد شد اما نتوانست به مجلس راه یابد.
محمدولی میرزا از همسر اولش دختری به نام سعیده و از همسر دومش شمسی فر عدل (۱۲۸۹–۱۳۸۴) که خواهر پروفسور یحیی عدل بود، دختری به نام گلناز داشت.
سنگ‌های غلتان نام یک کتاب ادبی است که توسط او. هنری، نویسندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا نوشته شده‌است.
سوگندها نام یک کتاب ادبی است که توسط ژاک بنینی بوسوئه، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده‌است.
سوار بر اسب سفید رمانی کوتاه اثر تئودور اشتورم، نویسندهٔ اهل آلمان است.
سه بار در سال‌های ۱۹۳۴، ۱۹۷۸ و ۱۹۸۴ از این داستان به صورت فیلم اقتباس شده‌ است. همچنین "ویلفرد هیلر" هم در سال ۱۹۹۸ با اقتباس از این کتاب اپرایی را به صحنه برده‌است.https://en.wikipedia.org/wiki/The_Rider_on_the_White_Horse
شور زندگی نام یک کتاب ادبی دربارهٔ زندگی ونسان ون گوگ است که توسط ایروینگ استون، نویسندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا نوشته شده‌است.
کتاب شور زندگی که آمیختهٔ دلپذیری از افسانه و حقیقت است، سرگذشت زندگی ونسان ون گوگ را در قالب داستان عرضه می‌کند. با آنکه قسمت‌هایی از کتاب از روی تخیل پرداخته شده، می‌توان اظهار داشت که روح و جوهر واقعیت در آن گم نیست. ایروینگ استون نویسندهٔ آمریکایی، با شکیبایی فراوان مدارک معتبر را دربارهٔ ون گوگ گردآورده، به همهٔ نقاطی که اقامتگاه یا گذرگاه او بوده است سفر کرده و وضع محل را به چشم دیده است، با همهٔ کسانی که خاطره‌ای یا روایتی از زندگی نقاش هلندی داشتند، گفتگو نموده و کوشیده است تا حتی‌المقدور تصویری شبیه به اصل از ماجرای او بپردازد. نامه‌های ونسان به برادرش تئو ون گوگ منبع گران‌بهایی برای پژوهش در حال اوست. این نامه‌ها نه تنها راهنمای صادقی برای وقوف به نحوهٔ زندگی و احساس و افکار او هستند بلکه از نظر ادبی نیز خود شاهکار لطف و سادگی بشمار می‌روند (به نوشته: محمدعلی اسلامی ندوشن)
سفر دراز روز در شب ()
نمایش‌نامه‌ای از یوجین اونیل است که در ۱۹۳۹–۱۹۴۱ نوشته شده و پس از مرگ نویسنده در ۱۹۵۶ منتشر شد. این اثر در ۱۹۵۷ برنده جایزهٔ پولیتزر شد. این اثر با وجود گذشت چند دهه از نگارش آن، هنوز از دیدگاه‌های متفاوت مورد بررسی قرار می‌گیرد.
اونیل در این نمایش‌نامه یک روز غم‌انگیز از ماه اوت سال ۱۹۱۲ از ساعت هشت و نیم صبح تا نیمه شب را در خانوادهٔ تایرون به تصویر می‌کشد. چهار شخصیت اصلی نمایش‌نامه همگی به نحوی
با معضل اعتیاد درگیرند. سه شخصیتِ مذکرِ داستان می‌خواره‌اند و مادر خانواده به علت عارضه‌های ناشی از زایمان و تجویز نامناسب مورفین از سوی پزشکی غیرحاذق به مصرف آن معتاد شده است.
پدر خانواده نیز به علت وضع مالی بدی که در گذشته داشته، بسیار مُمسک است و اعضای خانواده، خساست وی را عامل اصلی اعتیاد مادر می‌دانند و او را ملامت می‌کنند. داستان سفری طولانی از روز به شب آشکارا مبتنی بر زندگی شخصی اونیل است چرا که پدر خانواده بازیگر تئاتر و مدام در سفر برای اجرای نمایش است و مادر معتاد و دچار حمله‌های عصبی است. یکی از برادران عیاش و الکُلی و برادر دیگر یادآور برادر کوچک اونیل به نام ادموند است که در دو سالگی مرده و اونیل در اینجا نام یوجین را بر او نهاده است.
نظم‌های سه‌گانهٔ لاکان در نمایش نامه ی سیر طولانی روز در شب اثر یوجین اونیل
https://www.academia.edu/4804203/_
سیلاب بهاری نام یک کتاب ادبی است که توسط ایوان تورگنیف، نویسندهٔ اهل روسیه نوشته شده‌است.
علی فرح‌بخش یک خبرنگار افتصادی ایرانی است.
ایشان که پیشتر از این برای برخی روزنامه‌های اصلاح‌طلب چون شرق، صبح امروز و یاس نو مطلب می‌نوشت، در آذر سال ۱۳۸۵ هنگام بازگشت از یک کنفرانس اقتصادی در بانکوک در فرودگاه مهرآباد تهران بازداشت شد.
سرانجام در ۵ اسفند ۱۳۸۵ جلسه محاکمه این خبرنگار بدون حضور هیئت منصفه، وکیل و خانواده وی برگزار و در نهایت در روز ۶ فروردین ۱۳۸۶ در دادگاهی غیرعلنی از سوی شعبه ۶ دادگاه انقلاب به اتهام "دریافت پول از بیگانگان" و "جاسوسی" به تحمل ۳ سال زندان و پرداخت ۲۳۰۰ دلار جریمه نقدی محکوم شد.
دوران زندانی فرح‌بخش که در بند ۲۰۹ زندان اوین گذشت همراه با بروز مشکلات جسمی و روحی اعم از ناراحتی در دستگاه گوارشی هم بوده‌است.«علی فرحبخش در زندان اوین بیمار شده است»
در این دوران تلاش‌هایی هم برای آزادی وی صورت گرفت که از آنجمله می‌توان به سازمان گزارشگران بدون مرز،گزارشگران بدون مرز بازداشت علی فرحبخش را محکوم کرد انجمن صنفی روزنامه‌نگاران، انجمن دفاع از آزادی مطبوعات اشاره کرد.
خانواده فرحبخش نیز در نامه‌ای از رئیس قوه قضائیه درخواست کردند تا برای نجات فرزندشان که در زندان بیمار هم شده‌بود کاری کند. هاشمی شاهرودی در حاشیه این نامه برای قاضی پرونده نوشت که قرار بازداشت را به وثیقه تبدیل کند تا فرح‌بخش بتواند نوروز را در کنار خانواده‌اش باشد اما حتی به درخواست رئیس قوه قضائیه هم ترتیب اثر داده‌نشد.
ضمن اینکه محمود علیزاده طباطبایی وکیل مدافع فرح‌بخش نیز تقاضای تجدیدنظر در حکم او را کرد.
روز یکشنبه، ۲ اردیبهشت ۱۳۸۶، ۲۷۴ تن از روزنامه‌نگاران ایران با انتشار نامه‌ای خطاب به محمود هاشمی شاهرودی، رئیس قوه قضاییه جمهوری اسلامی از وی خواستند تا علی فرحبخش روزنامه‌نگاری که از اوایل آذر سال ۸۵ در بازداشت به سر می‌برد را آزاد کند.
در این نامه که در سایت انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران نیز نسخه‌ای از آن منتشر شده، روند بازداشت و زندانی کردن علی فرحبخش به عنوان یکی از موارد رعایت نشدن اصول و احکام تصریح شده در قانون و احترام به حقوق و آزادی‌های شهروندی برای بازداشت شدگان، متهمان و زندانیان جرایم سیاسی، فرهنگی و مطبوعاتی یاد شده‌است.درخواست ۲۷۴ روزنامه نگار برای آزادی علی فرحبخش
سرانجام فرح‌بخش در روز سه شنبه ۱۸ مهر و پس از تحمل ۱۱ ماه حبس از زندان اوین آزاد شد. دوران محکومیت وب در بندهای ۲۰۹ و ۳۵۰ زندان اوین سپری شد.علی فرحبخش پس از ۱۱ ماه حبس آزاد شد
خداداد فرمانفرمائیان (زاده ۱۸ اردیبهشت ۱۳۰۷ – درگذشته ۲۵ آذر ۱۳۹۴) اقتصاددان و رئیس پیشین بانک مرکزی و سازمان برنامه و بودجه ایران بود. وی همچنین سابقه عضویت در شورای عالی پول و اعتبار، شورای عالی اقتصاد و ریاست هیئت مدیره بانک صنایع را در کارنامه داشت. فرمانفرمائیان در زمان مسئولیت، نقش مهمی در ایجاد و بهبود ساختار برنامه‌ریزی و مفهوم آن در ایران ایفا کرد.
خداداد میرزا فرمانفرمائیان در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۰۷ در تهران متولد شد. وی هفدهمین پسر عبدالحسین میرزا فرمانفرما و همسرش همدم خانم بود. ابتدا به مدرسه تربیت فرستاده شد ولی پس از تعطیلی این مدرسه به اتهام ارتباط با بهائیت، در مدرسه شرف واقع در امیریه ادامه تحصیل داد. خداداد دوران دبیرستان را ابتدا در دبیرستان ایرانشهر و سپس دبیرستان البرز مشغول تحصیل بود که به بیروت فرستاده شد و آنجا در کالج وابسته به دانشگاه آمریکایی بیروت توانست دیپلم خود را بگیرد.
فرمانفرمائیان در سال ۱۹۴۷(۱۳۲۵ ه.ش) به آمریکا رفت و در شهر گریلی، کلرادو و در دانشکده علوم تربیتی کلرادو مشغول به تحصیل شد. در همان شهر بود که با جوانا آشنا شد و پس از مدت کوتاهی با وی ازدواج کرد. محیط کوچک دانشکده به مذاق خداداد فرمانفرمائیان خوش نمی‌آمد و علاقه‌مند بود که دانشگاهی با استانداردهای بالاتر و بزرگتر را تجربه کند، از همین روی به دانشگاه استنفورد رفت. در استنفورد توانست مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشدش را اخذ کند و دخترش تانیا نیز در همین شهر متولد شد.
پس از تمام شدن دروس دوره دکترا در دانشگاه کلرادو، برای تدریس به دانشگاه براون رفت و دو سال در آنجا درس داد. در پاییز ۱۹۵۷ و پس از آن‌که مدتی را به عنوان پژوهشگر با دانشگاه هاروارد همکاری کرد، به عنوان استاد در دانشگاه پرینستون مشغول به تدریس شد.
خداداد فرمانفرمائیان به دعوت و اصرار ابوالحسن ابتهاج که قصد داشت دفتر اقتصادی سازمان برنامه را راه‌اندازی کند به ایران بازگشت و ریاست دفتر اقتصادی را بر عهده گرفت.
وی بعدها به ریاست بانک مرکزی ایران و سازمان برنامه و بودجه ایران رسید و نقش مهمی در تدوین برنامه‌های سوم و پنجم توسعه ایران در زمان پهلوی داشت. پس از استعفا از ریاست سازمان برنامه و بودجه به علت اختلاف با هویدا، رئیس هیئت مدیره بانک صنایع شد و تا زمان انقلاب ۱۳۵۷ در این سمت بود.
او در چهارشنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۴ در لندن درگذشت.
ماندا زند کریمی (اروین) نویسنده، متفکر و فعال حقوق بشر ایرانی زادهٔ استان لرستان است. وی یکی از افراد طایفه زند می‌باشد. وی اولین زن مدیر کل گمرک در ایران قبل از انقلاب بود.‌ اروین در سال ۲۰۰۸ میلادی در دوران ریاست جمهوری جرج دابلیو بوش، به نمایندگی از ایالات متحده در کمیسیون وضعیت زنان سازمان ملل متحد (سی‌اس‌دابلیو) منصوب شد.‌‌
وی همسر سابق سیامک پورزند، مادر بنفشه پورزند‌‌ و ازجمله مشاوران نامزد جمهوری‌خواه ریاست‌جمهوری آمریکا، میت رامنی است.‌
انتخابات نمایشی (همچنین انتخابات ساختگی یا انتخابات مُهر لاستیکی) انتخاباتی است که مطلقاً برای نمایش است و خالی از هر گونه هدف مشخص سیاسی. انتخابات نمایشی در رژیمهای استبدادی بسیار مرسوم است برای اینکه تبلیغ نماید هنوز مشروعیت عمومی دارد.
نتیجه معمولاً در حمایت از فهرست نامزدهای جبهه حاکم است.
http://www.ehow.com/info_8103275_sham-elections.html
گویش تبریز یکی از لهجه‌های زبان ترکی آذربایجانی است. این لهجه نزدیک به لهجه شکی در جمهوری ازمیری است و در تبریز و در روستاهای اطراف آن مانند خسروشهر و روستاهای دامنه‌های شمالی سهند و باسمینج، هئربی، بر، لیقوان، زینجناب، خلتدوکان و شهناز تبریز از جمله مناطقی هستند که لهجه آن‌ها با کمی تفاوت تبریزی است. از خصوصیات لهجه تبریز کشیدن صداها ست. در خود تبریز سه لهجه با اندکی تفاوت وجود دارد.
چند اواک مهم در لهجه تبریز که در رابطه با دیگر لهجه‌های ترکی و همچنین تجوید زبان عربی متفاوت می‌باشد عبارتند از:
اندام‌های سازندهٔ این دو آواک، زبان و لثهٔ بالاست. در تلفظ این دو آواک بست در محل نوک زبان به پشت دندان‌های پائین می‌چسبد دندان‌ها روی هم قرار گرفته، نفس حبس شده، کناره‌های زبان به دیوارهٔ دندان‌های کناری بالا می‌چسبند، به طوری که امکان فرار هوا از دو طرف زبان وجود ندارد نرم کام به بالا کشیده می‌شود و راه عبور هوا از طریق بینی به وسیلهٔ حبس نفس در گلو بسته می‌شود و جلو ی زبان به سخت کام چسبیده و هوای فشرده شده در گلو آزاد شده و فشار جریان هوا هنگام عبور از گذرگاه تنگ موجب سایش آن به دندان‌ها و نوک زبان می‌گردد و حرف ج ادا می‌شود حرف چ نیز چنین ادا می‌شود منتها نفس زیاد حبس نشده و غلظت گرفتن اندام‌های مذکور در ادای چ کم است و همچنین مدت چسبیدن زبان به سخت کام، کم است.
اندام‌های تولید کنندهٔ این آواک‌ها، انتهایی‌ترین قسمت عقب زبان و قسمت پایانی نرم کام هستند، عقب زبان که رو به روی زبان کوچک قرار دارد، بالا رفته و در مقابل نرم کام و در فاصلهٔ کمی از آن قرار می‌گیرد و بدین طریق مجرایی تنگ برای گذر هوا پدید می‌آید. نرم کام در موقعیت بالا قرار گرفته، راه عبور هوا تار آواها نقشی ندارند؛ بنابراین /x/ از طریق بینی بسته می‌شود. در تولید آواک مذکور واک دار است.
در تولید این آواک‌ها تیغهٔ زبان به ابتدای لثهٔ بالا چسبیده و پشت دندان‌های پیشین بالایی قرار گرفته و گذرگاه تنگی به وجود می‌آید. اطراف زبان با دو طرف دندان‌های کناری تماس می‌یابند. نرم کام در موقعیت بالا قرار گرفته، راه عبور هوا از طریق بینی بسته می‌شود. لب‌ها در موقعیت تولید آوای بعدی قرار می‌گیرند. در تولید آواک /k/ تار آواها در موقعیّت تولید واک قرار می‌گیرند؛ بنابراین آواک فوق واک دار است؛ در حالی که در تولید /g/تار اواها نقشی ندارند بنابراین /g/ یک آواک بی واک است.
نشانه «ک» در الفبای موجود، علاوه بر آواک فوق، برای نشان دادن آواک خاص نیز به کار می‌رود که در مثال‌های زیر دیده می‌شود:
در این ترجمه، اوّلی را به صورت /k/ و دوّمی را به شکل /ķ/ و سومی را به شکل /k/ می‌باشد.
برای تولید این واکه قسمت پسین زبان به اندازه‌ای که برای /o/بالا می‌آید برای /ö/ نیز به همان اندازه بالا می‌آید. زبان مقدار کمی به دندان‌های پیشین فشار می‌آورد، یعنی: زبان کمی به جلو رانده می‌شود. کناره‌های زبان با کناره‌های داخلی دندان‌های بالا و پایین مماس است. لب‌ها کمی گرد شده و به بیرون خم می‌شوند. مانند: گؤز، سؤز.
برای تولید این واکه قسمت پسین زبان به طرف نرم کام بالا می‌رود و در فاصله‌ای از آن قرار می‌گیرد که جریان هوا بتواند به آزادی عبور کند؛ ولی مجرای هوا آنقدر تنگ نمی‌شود که سایش ایجاد شود. نوک و جلوی زبان آزاد است، اما در نتیجهٔ بالا رفتن قسمت عقب زبان، قسمت جلوی آن نیز به عقب کشیده می‌شود و بخش میانی حاشیه‌های زبان به لبهٔ دندان‌های آسیایی بالا می‌چسبد.
مانند: اۆزۆم (= انگور)
برای تولید این واکه قسمت پسین زبان به طرف نرمکام بالا می‌رود و در فاصله‌ای از آن قرار می‌گیرد که جریان هوا بتواند به آزادی عبور کند؛ ولی به حدی نزدیک نمی‌شود که سایش تولید شود. ارتفاع قسمت پسین زبان در تولید /ı/ کمتر از ارتفاع آن در تولید/u/ است. در تولید /ı/ لب‌ها حالت گسترده دارند. مانند: قؽز، قؽزؽل.
در لهجه تبریز هیچ پسوند آوایی چه در آخر یا اول کلمات اضافه نمی‌شود نظیر: گینان – گینه و…
همچنان در لهجه تبریز کلمات به صورت کشیده ادا می‌شوند مثلاً کلمه گئدیسن، گئسه ن گفته می‌شود.
از جمله نکات بارز این لهجه تبدیل آواک «ر» به «ی» می‌باشد که این ویژگی در شهرهای جنوبی شهر تبریز نیز به چشم می‌خورد اما در تبریز این غلظت نسبت به شهرهای دیگر کم می‌باشد.
در این خصوصیت مثلاً کلمه «قره ملیک»، «قیه ملیک» یا «قیه مه» تلفظ می‌شود که از جمله خصوصیات یکی از اقوام ترک به نام «قپچاق»>
می‌باشد که در تشکیل جمعیت تبریز نقش بسزایی به همراه اغوزها داشتند و در واقع می‌توان گفت لهجه تبریز از ترکیب لهجه این دو قوم ترک به وجود آمده‌است.
آن افرادی که حرف «ر» را در صحبت‌های محاوره خود نمی‌توانند تلفظ کنند حنجره‌هایشان از زمان‌های بسیار قدیم بدون تغییر مانده‌است.
همواره کلاً تلفظ کردن «ر» و اکثر مواقع «غ» برای آذربایجانی‌ها سخت بوده و این کاملاً مشهود هست (مخصوصا در آذربایجان میانی (آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی و اردبیل) البته با توجه به گسترش رسانه‌های ارتباط جمعی و مهاجرت‌ها این مشخصه کم‌کم‌رو به زوال گذاشت ولی هنوز هم به حیات خود ادامه می‌دهد حتی در کلانشهری مثل تبریز نیز هنوز منقرض نشده و می‌شود تخمین زد که این لهجه در شرق تبریز ۷۵٪ و در کناره‌ها و غرب تبریز ۲۵٪ بخصوص محلاتی که کمترین مهاجر را در خود جا داده‌اند انقراض یافته و هستند کسانی که هنوز هم این لهجه را بکار می‌برند و البته این‌ها به شرطی این لهجه را بکار می‌برند که:زیاد با زبان‌های دیگر مثل فارسی زندگی نکرده باشند. یا خودشان خواسته باشند این لهجه را اصلاح کنند.
این لهجه فاقد حروف: (ر-R) می‌باشد. در این صورت حرف (ر)(R) درخواندن (ی)(Y) تلفظ می‌شود.
حرف (غ) (Ğ) نیز کمتر استفاده می‌شود و بجای آن از «ق» که معادل آن در فارسی «گ» هست استفاده می‌گردد یا بجای آن از «و» استفاده می‌شود یا آن‌قدر نرم ادا می‌شود که انگار تلفظ نشده و حرف قبلی کشیده شده و بعضی اوقات مقداری زبر شده و تلفظ آن مشخص می‌شود. مانند: سوغان =سووان / ساغول=ساوولالبته تلفظ (غ) در ترکی با (غ) ی موجود فارسی فرق می‌کند.
علاوه بر تلفظ این سه حرف، حروف (ک)(K)، (چ) و (گ)(G)، (ج) تلفظ می‌شود (این تلفظ مخصوص تبریز نیست بلکه یکی از خصوصیات گویش Azbکد شناسهٔ گویش ترکی آذربایجان، که در قسمت‌های آذربایجان ایران و مناطق آذربایجانی نشین ترکیه و عراق بدان تکلم می‌شود. می‌باشد)
در این صورت حرف (ج)(C) و (چ)(Ç) (باز بنا به خصوصیت گویش Azb) بدین منوال تلفظ می‌شوند:
حرف (ج) و (چ) که با روال بقیه ملت‌ها و خصوصیت گویش Azj,کد شناسهٔ گویش ترکی جمهوری آذربایجان، که در قسمت‌های جمهوری آذربایجان و مناطق آذربایجانی نشین قفقاز بدان تکلم می‌شود. وسط زبان تلفظ می‌شوند، با نوک زبان ادا می‌شوند یا به عبارت دیگر حرف (ج) به (dz) و حرف (چ) به (ts) تبدیل می‌شود. (مانند برخی ملیت و قومیت همچون قفقازی‌ها، ژاپنی‌ها، اصفهانی‌ها و…)
تی. آر. ای. اس ۴ بزرگترین کرهٔ شناخته و بر اساس نقشه برداری‌های سال ۲۰۰۶ نام گذاری شده‌است. در این نقشه برداری که در آن صورت فلکی زانوزده بررسی می‌شد، پی به وجود این کره بردند.
این کره نسبت به جرمش خیلی بزرگ است، حجم بسیارزیادی دارد و حدود ۷۰ درصد بزرگتر از مشتری است ولی جرمش تنها ۸۰ درصد مشتری است. اگرچه تی. آر. ای. اس ۴ به نسبت حجمش سبک است،۱۸ برابر بزرگتر از زمین می باشد. هنوز دانشمندان به طور کامل مطمئن نیستند که چرا تی. آر. ای. اس ۴ تا به این حد بزرگ شده‌است. بر اساس یکی از نظریه‌ها، فاصلهٔ نزدیک کره به ستارهٔ هم جوار باعث به عمل آمدن مواد شیمیایی زیادی در اتمسفر آن شده است که گازهای گلخانه‌ای را در خود نگه می‌دارد. فاصلهٔ این کره از ستاره‌اش فقط ۵ درصد فاصلهٔ زمین از خورشید و این کره آنقدر به این ستاره نزدیک است که هر مدارش ۳٫۵ روز طول می‌کشد.
چَخانسور شهر کوچکی است در جنوب غربی افغانستان که مرکز ولسوالی چخانسور ولایت نیمروز می‌باشد.
این شهر مرکز ولسوالی چخانسور در ولایت نیمروز است؛ که در از گذشته‌ها جز منطقه تاریخی سیستان به‌شمار می‌آید.
باشندگان این ولایت را بلوچ ها تشکیل می دهند.http://elections.pajhwok.com/dr/node/5513
چخانسور شهر اصلی دلتای بیابانی رود خاشرود است و در پایین‌دست این رود واقع شده‌است.
بازمانده‌های باستان‌شناسی و شبکه‌های کهن آبیاری نشان می‌دهد که انسان‌ها از دیرباز در این محل زندگی می‌کرده‌اند اما نام چخانسور در کتاب‌های تاریخی از سده سیزدهم هجری (۱۹ میلادی) به این‌سو ذکر شده‌است.
ممکن است چخانسور همان سرووار/سروزان باستانی باشد که اصطخری در نوشته‌های خود از آن یاد کرده‌است. چخانسور را چغانسور نیز می‌نوشتند و سور را در این نام به معنای جشن و عروسی می‌دانند. هنری راولینسون معنای آن را «تپه عروسی» دانسته و نام‌گذاری آن را با روایات سنتی «ازدواج دختر رستم» مرتبط می‌داند.
این شهر در سال ۱۸۴۵ حدود ۱٬۵۰۰ تا ۱٬۸۰۰ خانه داشت و از قلعه‌ای بزرگ، بازار، پنج گرمابه همگانی، دو کاروانسرا و یک مسجد برخوردار بود.
ذوالفقار کرمانی، نویسنده کتاب جغرافیای نیمروز، که در سال ۱۲۸۸ قمری به دستور ناصرالدین‌شاه قاجار، شاه ایران، برای تهیهٔ نقشه سیستان و تعیین مرزهای ایران با افغانستان به آن منطقه رفته به چخان‌سور نیز سر زده و از آن با نام چخنشور و گاه خچنشور یاد می‌کند. وی در صفحه ۹۷ کتاب جغرافیای نیمروز می‌نویسد:یوم سه‌شنبه دهم، اول صبح چند راس گوسفند خریده قربانی نموده سوار شدیم تا یک فرسخی چخنشور رفته همه‌جا نقشه برداشته، خود چخنشور با دوربین خوب دیده می‌شد. تحقیق وضع چخنشور را از میردرویش‌خان که از صاحبان چخنشور بود کردم از قراری که مذکور داشت سه قلعه در میان هم، قلعه سیم که ارک است روی تپه واقع شده، دور تپه هم قلعه دیگری در وسط ارک که خانه سردار ابراهیم خان سنجرانی بلوچ می‌باشد برج بلند مستحکمی سه مرتبه. سردار ابراهیم خان سنجرانی در میان همان برج منزل دارد. حالت سردار ابراهیم خان سنجرانی این است که از مردم دوری می‌کند؛ تمام حکمرانی میان طایفه را زنش، مادر خانخان، می‌کند... از قرار مذکور قلعه اول چخنشور خیلی مستحکم است. قطر دیوار با خاکریزی که وصل به دیوار است بیست و پنج ذرع است. عرض شمالی چخنشور ۳-۸-۳۱، طول شرقی‌اش از دارالخلافه ۲۰-۲۳-۱۰. اطراف چخنشور در تمام صحرا نیزار و علامت مرداب است که از آب خوش‌رود مرداب بوده‌است.
چخانسور جز ولایت تاریخی سیستان بوده که از نظر جغرافیا جز افغانستان به‌شمار می‌آید که حاکمان چخانسور از دیر زمان کم و بیش از دولت افغانستان اطاعت می‌کردند. در سال ۱۲۸۴ ناصرالدین‌شاه با گماردن امیر علم‌خان حشمت‌الملک امیر قائنات به حکومت سیستان، کوشش به الحاق این منطقه به ایران نمود که با ناکامی مواجه شد.
امیر حشمت‌الملک کوشید مناسبات نزدیکی با دیگر خاندان‌های بلوچ و بزرگان آن‌ها برقرار کند و او اقدامات زیادی را نیز برای متقاعدکردن حاکمان چخانسور و لاش و جوین به اطاعت از دولت ایران انجام داد اما این تلاش‌هابه هیچ جایی نرسید. از آنجا که چخانسور از سابق جز لاینفک افغانستان بود از طرف حاکمان چخانسور علاقه به دولت ایران نشان داده نشد و حکومت افغانستان، اعتماد خان‌جهان خان حاکم چخانسور را جلب می‌کند و فرمانروای چخانسور متحد این حکومت می‌شود.
باشندگان امروزی چخانسور شامل مردم بلوچ،براهویی،تاجیک و پشتون که به کشاورزی و دامداری مشغول‌اند می‌شود ولی در گذشته قومیت‌های گوناگون به این محل مهاجرت نموده و دوباره از این‌جا رفته‌اند.
پشتون‌های برزگر ساکن این منطقه شامل اقوام خروت غلجایی، درانی، نورزایی، علی‌زایی و غیره می‌شود و همچنان بلوچ‌ها در این ولسوالی مسکون بوده که به
زبان بلوچی سخن می‌گویند.
منطقهٔ چخانسور تا سال ۱۸۸۵ میلادی منطقه‌ای نسبتاً خودمختار بود که با دستور مالیات‌دهی توسط امیر عبدالرحمن خان و قیام مردم این منطقه علیه امیر عبدالرحمن‌خان جنگ سختی میان مردم بومی و قوای دولت درگرفت که با مقاومت سرسختانهٔ مردم بومی و عقب‌نشینی لشکر حکومت به فرماندهی نایب سالار به اتمام رسید، در جریان همین جنگ معروف بود که نایب بنیاد کشانی از فرماندهان قوای بلوچ و از جنگجویان ایشان کشته شد. یارمحمد دهمرده، گل محمد خان خروت و نایب احمد نهتانی از دیگر فرماندهان جنگجویان بلوچ بودند. در این جنگ نایب بنیاد کاشانی کشته شد و قوای بلوچ در حال شکست خوردن بود که منصور خان وگل محمد خان خروت فرماندهی سپاه را بر عهده گرفتند و بلوچ‌ها توانستن ارتش امیر عبدالرحمان راشکست داده چهل تن از فرماندهان ایشان را که معروف به خاسه داران بودند در جنگ کشتند. پس از این جنگ در جریان حکومت ابراهیم‌خان سنجرانی، در زمان جنگ داخلی افغانستان و نهایتاً با تهاجم گروه طالبان در سال ۱۴۰۰ هـ.ش شمار زیادی از مردم بلوچ از این منطقه مهاجرت کردند و امروز جمعیت وسیعی از بلوچ های چخانسور در استان سیستان و بلوچستان، استان گلستان و مازندران در ایران و همچنان کشور ترکمنستان ساکن هستند به‌طوری که اکثریت بلوچ‌های ترکمنستان اصالتاً مربوط به چخانسور هستنداستون، مارس ۲۰۱۲.
امروزه شهر چخانسور یک شهر بسیار کم‌جمعیت و دور از راه‌های بازرگانی بوده از این رو جایگاهی برای بازرگانی و برنامه‌ریزی راهبردی ندارد.
در چخانسور کمتر آثار تمدن جدید به چشم. می‌خورد و بیشتر مردم آن از نیروی برق بی‌بهره‌اند.
دکتر محمد صادق برنا آصفی پدر روانپزشکی افغانستان است. وی در ۵ حوت(اسفند) ۱۳۹۰ در لندن انگلستان در گذشت.پدر روان پزشکی افغانستان در گذشت، بی بی سی فارسی ۶ حوت ۱۳۹۰.
وی در سال ۱۹۷۰ میلادی برای تحصیل وارد انگلستان شد و تا دکترا در رشته روانپزشکی تحصیل کرد. دکتر برنا در سال ۱۹۸۲ به افغانستان بازگشت و در زمینه معرفی شیوه‌های تازه درمان بیماری‌های روانی شروع به کار کرد.یادی از داکتر برنا آصفی.
اچ‌تی‌سی وان ایکس یک گوشی هوشمند دارای سیستم‌عامل اندروید نسخه ۴٫۰ است که در ماه فوریه ۲۰۱۲ معرفی شد.
اچ‌تی‌سی وان ایکس مجهز به پردازنده چهار هسته‌ای تگرا ۳ شرکت انودیا(NVIDIA) با فرکانس ۱٫۵ گیگاهرتز به همراه یک گیگابایت رم می‌باشد. صفحه نمایش ۴٫۷ اینچی سوپر ال سی دی ۲ همراه با تکنولوژی IPS و با رزولوشن ۱۲۸۰×۷۲۰ پیکسل (اچ‌دی) و از نوع گوریلا گلاس (Gorilla Glass) می‌باشد. این گوشی دارای ۳۲ گیگابایت حافظ داخلی می‌باشد اما قابلیت ارتقاء از طریق اس دی کارت را دارا نمی‌باشد. دوربین ۸ مگاپیکسلی این اسمارت فون دارای قابلیت فوکوس اتوماتیک، فلش و قابلیت ضبط ویدئو فول اچ دی ۱۰۸۰ پیکسل با نرخ ۳۰ فرم بر ثانیه دارا می‌باشد و همپنین می‌توان هم‌زمان با فیلم‌برداری HD اقدام به عکس برداری کرد. اچ‌تی‌سی وان ایچ با Beats Audio عرضه می‌شود. دو میکروفون برای این اسمارت فون در نظر گرفته شده‌است تا به کاهش سروصدا و همچنین ضبط صدا با کیفیت استریو کمک کند. پورت HDMI، میکرو-یواس‌بی، وای-فای و بلوتوث نسخه ۴٫۰ نیز از دیگر مشخصات این گوشی است.
اچ تی سی وان ایکس پلاس (+HTC One X) گوشی اندرویدی دارای شبکه ۲G و ۳G می‌باشد. از سری one است که درگاه ورودی سیمکارت آن از نوع میکرو (micro) می‌باشد. این گوشی از سیستم‌عامل اندروید(v4.1.1 (Jelly Bean پشتیبانی می‌کند. دارای صفحه نمایش ۴٫۷ خازنی از نوع super LCD۲ است و ۱۶٫۷۷۷٫۲۱۶ رنگ را پشتیبانی می‌کند. از قابلیت‌های این نوع صفحه نمایش می‌توان قابلیت چندین لمس هم‌زمان و تراکم ۳۱۲ پیکسلی نام برد. دوربین اصلی آن ۸ مگاپیکسلی است که مجهز به حسگر BSI است که برای عکس گفتن در شرایط نوری ضعیف مناسب است. دوربین دوم ۲ مگاپیکسلی با کیفیت HD می‌باشد.
+HTC One X ظاهر بهتر به همراه جنس بدنه بهتری نسبت به نسل قبلی خود اچ‌تی‌سی وان ایکس دارد در کنار اینکه حافظه داخلی و قدرت باتری آن نیز افزایش پیدا کرده‌است.
یکی از رقیبان اصلی این گوشی سامسونگ گلکسی اس۴ است که شاید در قیمت برابر، مشتری‌ها به خرید این گوشی HTC بیش از Galaxy s۴ تمایل نشان دهند.
رقیب دیگر این گوشی LG Optimus G است که از نظر پرداشگر تقریباً در یک سطح قرار دارند اما برگ برنده HTC مجهز بودن به اندروید ۴٫۱ است، در حالی که LG Optimus G به صورت پیش‌فرض اندروید ۴٫۰ را بر روی خود دارد.
اچ‌تی‌سی وان ایکس‌ال یک تلفن همراه هوشمند دارای سیستم‌عامل اندروید نسخه ۴ است که در فوریه ۲۰۱۲ و در جریان کنگره جهانی موبایل همان سال از سوی شرکت HTC معرفی شده‌است و تا پایان آوریل ۲۰۱۲ در دسترس خواهد بود."وبگاه رسمی"
خط قرمز (به عربی: یکی از دو خطوط شبکهٔ مترو دبی در دبی، امارات متحده عربی است.
این خط مترو با طول بیش از ۵۲ کیلومتر و دارا بودن ۲۹ ایستگاه منطقهٔ الراشدیه در شرق دبی را به منطقه آزاد جبل علی در غرب دبی متصل می‌کند. بیشتر طول این مترو موازی با بزرگراه شیخ زاید است.
تهافت‌الفلاسفه یا تهافةالفلاسفه (تناقض‌گویی فیلسوفان) عنوان کتابی است از ابوحامد محمد غزالی، دانشمند، فقیه، و متفکر برجسته ایرانی در قرن پنجم هجری که در رد آراء و عقاید فلاسفه یونان و همین‌طور در رد فلاسفه اسلامی (مخصوصا فارابی و ابن سینا) و در واقع و به‌طور کلی در رد فلسفه، و به زبان عربی نوشته شده‌است.
غزالی در سه مسئله حکم به تعارض فلسفه ابن سینا با دین اسلام می‌دهد و آن را کفرآمیز می‌داند.
این کتاب را حسن فتحی و علی اصغر حلبی به فارسی ترجمه کرده‌اند.
مؤلف در این کتاب با انگیزه‌های اعتقادی، به شدت از فلاسفه انتقاد کرده و آنها را به طرز شدیداللحنی، مورد سرزنش قرار می‌دهد و در چندین مورد تناقضات اقوال فلاسفه را روشن و بعضی از این تناقضات را مستلزم کفر می‌شمرد.
مضامین و مسائل طرح شده در این کتاب، افزون بر ردّ فیلسوفان و فلاسفه که هدف اصلی نویسنده آن بوده‌است، در برخی موضوعات دیگر همچون تاریخ علوم طبیعی و بویژه در تاریخ پزشکی حائز اهمیت می‌باشند.
انگیزهٔ غزالی در نوشتن کتاب تهافت الفلاسفه را می‌توان در راستای اندیشهٔ فراگیر ستیزه‌جویانهٔ او با هرگونه تفکر غیردینی به‌شمار آورد. این اندیشه پس از او در قالب دیگر افراد و جریانهای فلسفه‌ستیز دنبال شد و بعد از او نویسندگان دیگری هم در شیوهٔ نگرش و روش اندیشیدن، هم در نگارش کتاب، و هم حتی در نام‌گذاری آثار خود، روش غزالی را در تهافةالفلاسفه دنبال نمودند.
این کتاب شامل ۴ مقدمه، ۲۰ مسئله و ۱ خاتمه‌است.
پس از خطبهٔ کوتاه آغازین، کتاب با تمهیدی آغاز می‌گردد و سپس به ۴ مقدمه می‌رسد
مقدمه اول: در این باب است که رئیس فلاسفه، ارسطوست، او که آراء فلاسفه را به نیکی تلخیص کرد.
مقدمه دوم: اینکه بعضی از آراء فلاسفه با «دین» سر و کاری ندارد و مربوط به علوم طبیعی است ولی بعضی از آراء آنها، متعرض دین می‌شود مانند (قول به قدم عالم) و اینجاست که باید توقف کرد.
مقدمه سوم: در بیان تناقض گویی فیلسوفان است.
مقدمه چهارم: در بیان این نکته که تمسک فیلسوفان به ریاضیات و منطق، به نسبت با اصول دین ضروری نیست.
هرکدام از این مقدمات وجهی از کتاب را در نقد و رد آراء فیلسوفان، بازتاب می‌دهند.