moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از نظر سیاسی، عثمان مهارت‌های زیادی در شکل‌گیری و به‌کارگیری سیستم‌های اداری نوین در بیگ نشین خود نشان داد. در طول سلطنت او، عثمانی‌ها گام‌های بلندی در جهت گذار از سیستم قبیله ای و عشیره ای به اسکان در سکونتگاه‌های دائمی و شهرها برداشتند. این به آنها کمک کرد تا موقعیت خود را تحکیم کنند و به سرعت به یک قدرت بزرگ تبدیل شوند. علاوه بر این، موقعیت بیگ نشین در شمال غربی آناتولی، در کنار جهان مسیحیت، سیاست نظامی را بر عثمانی‌ها تحمیل کرد که به آنها در مقایسه با بیگ نشین‌های آناتولی، شانس بیشتری برای رشد و گسترش داد. بیگ نشین عثمان هم از حملات مغول و هم از نفوذ بیگ نشین‌های قدرتمند ترکمن در جنوب و جنوب غربی آناتولی نسبتاً دور ماند. علاوه بر این، نزدیکی آن به جاده ابریشم، که سرزمین‌های بیزانس در غرب را به مناطق تحت کنترل مغول‌ها در شرق مرتبط می می‌کرد، ویژگی‌های استراتژیک و اقتصادی برجسته ای به این بیگ نشین بخشیده بود. همچنین، بیگ نشین عثمانی تنها پایگاه مسلمانان بود که در مقابل سرزمین‌های تسخیر نشده بیزانس قرار داشت و همین امر باعث شد که بسیاری از کشاورزان، جنگجویان و دراویش ترکمن که از دست مغولان فرار می‌کردند و به دلایل اقتصادی و مذهبی در آرزوی تسخیر سرزمین‌های جدید بودند، به آن جذب شوند.
عثمان اول با یکی از رهبران مذهبی صوفی به نام شیخ اده‌بالی، که با دخترش ازدواج کرده بود، رابطه نزدیک داشت. روایتی از نویسندگان بعدی عثمانی، برای نشان دادن رابطه نزدیک این دو مرد، نقل شده‌است که در آن عثمان، در حالی که در خانه شیخ اقامت داشت، خوابی دید.
این رؤیا به یک اسطوره بنیادی مهم برای امپراتوری تبدیل شد، بدین مضمون که خداوند خاندان عثمان را از قدرتی خدادادی بر روی زمین برخوردار کرد و این اسطوره توجیهی برای پیروزی‌های عثمانی، برای مخاطبان قرن پانزدهم، شد. همچنین این رؤیا ممکن است به عنوان شکلی از تعهد سلاطین عثمانی نسبت به رعایای خود عمل کرده باشد: همان‌طور که خداوند وعده داده‌است که به عثمان و فرزندانش حاکمیت بدهد، عثمان نیز وظیفه داشته بود که به رعایای خود رفاه بدهد.
عثمان بیگ پنج سال پس از منسوب شدن بعنوان بیگ در سال ۱۲۸۵ به کلوکا حصار(کلوجاحصار)حمله برد واین ناحیه بعنوان نخستین فتح عثمان در نظر گرفته میشود.عثمان نیز مدتی پس از اوج بیگ شدن به اینحصار حمله کرد و توانست انجارا که بدست بیاورد.پس از ان فتح یک معاهده صلح بین عثمان بیگ و امپراطوری بیزانس ایجاد شد که تا سال ۱۲۹۹به طول انجامید.Shaw, "Ottoman Empire", p. 14پس از شکسته شدن معاهده مذکور عثمان بیگ راهی فتح بیله جیک شد.Akgündüz, Ahmed; Öztürk, Said (2011). "Ottoman History - Misperceptions and Truths". IUR Press. p. 43. ISBN <bdi>978-90-90-26108-9</bdi>. Retrieved 12 August 2020.Korobeĭnikov, Dimitri (2014). "Byzantium and the Turks in the Thirteenth Century". Oxford University Press. p. 284. ISBN <bdi>978-01-98-70826-1</bdi>. Retrieved 12 August 2020.افزایش قدرت عثمان وتحکیم قدرت او بعنوان اوج بیگ سلجوقی باعث شد قبایل ترکمن اناتولی به او همراه شده و و او را بیگ خود بدانند.تکفور بیله جیک از این کار عثمان هرسناک گشت و قصد کشتن عثمان را داشت. عثمان در این میان وقبل از تکفور بیله جیک به او حمله برد و این شهر را فتح نمود که به معنای لغو قرارداد از جانب عثمان بود.عثمان میدانست که سفرای امپراتور بیزانس به سوی او حرکت خواهند کرد ازاین رو به کمک تمام خوانین مرز های سلجوقی(خاک عثمانی) اینه گول که شهری کلیدی برای فتوحات بعدی بود را محاصره کرد.این محاصره بر مبنای فتح سریع اینه گول و سپس حرکت به سوی ینیشهیر میبود از این رو او پس ازمدتی محاصره دراوزه اینه گول را گشود. اما سفرای بیزانس پیش عثمان بیگ امده وطلب اینه گول و بیله جیک ویارحصار را کردند که عثمان سخت و مخالفت کرد.پشتیبانی خوانین ترک ازعثمان بیگ باعث شد بتواند به مرز های ینیشهیر برسد ینیشهیر کلید فتح شهر بیزانسی بورسا و شهر ایزنیک هم به شمار می رفت. عثمان ینیشهیر را محاصره کرد تا از حرکت سپاه مرکزی بیزانس به سوی خود جلوگیری کند و همچنین این فتح به قدرتمندشدن او در مرز ها وایجاد دولت مرزی منتهی میشد. عثمان به کمک ارتش خود و خوانین متحد با خود در مرز سلجوقی به سوی ینیشهیر حرکت کرد وموفق شد دروازه های شهر را بگشاید.پس از این فتح ازسوی سلطان سلجوقی برای عثمان نماد ها ویک پرچم داده شد تا بیگ نشین خود راتاسیس کند.عثمان سپس ینی شهیر رادرمرکز قرار داد چراکه این شهر جمعیت ترکمن و مسلمان داشت وکنترل نواحی تحت فرمانش راساده تر میساخت.
درسال ۱۲۹۹ عثمان بیگ موفق به تاسیس دولتش شد علت این رخداد هم تضعیف سلطان نشین روم در قونیه بود.از این رو عثمان به سادگی و بدون دخالت دولت سلجوقی حکومت میکرد.سلطان نشین سلجوقیان روم حالا پس از سال ها حکومت بر طیف وسیعی از اناتولی به چند علت سقوط کرد.جنگ های مداوم با امپراتوری بیزانس و صلیبیون،حملات مغولان و دست نشاندگی و نهایتاً تقویت شدن حکام محلی وبیگ ها.Farīd, Muḥammad (2006). "Tārīkh al-Dawlah al-ʻAlīyah al-ʻUthmānīyah" ["History of the Exalted Ottoman State"] (in Arabic) (10th ed.). Beirut: Dar al-Nafa'is. p. 118. Archived from the original on 9 May 2019.
پس از فتح ینیشهیر به این علت که ینیشهیر در مرز خاک های عثمانی قرار داشت عثمان به منظور ایجاد یک کمربند ایمنی به دور ینیشهیر به قلعه های ماراماراجیک،کوپروحصار،کوچ حصار،کوحصار و لفکه(لفکه یکی از دروازه های شهر ایزنیک بود وفتح این قلعه منجر به محاصره ایزنیک درسال ۱۳۰۱ شد.Kazhdan, Alexander (1991). "The Oxford Dictionary of Byzantium". Oxford and New York: Oxford University Press. pp. 1539–1540. ISBN <bdi>0-19-504652-8</bdi>.)حمله کرد وتمامی این قلعه هارا فتح کرد که زمینه ساز نبرد بافئوس بود.Mantran, Robert (1992). Tārīkh al-dawlah al-ʻUthmānīyah [History of the Ottoman Empire] (in Arabic). Vol. 1st Vol. Translated by Sibāʻī, Bashīr (1st ed.). Cairo: Dar al-fikr. p. 23. ISBN 9775091136. Archived from the original on 17 June 2016.
شکست های متعددی که بیزانسی ها از عثمانی خوردند در واقع اغازگر این جنگ بود که در واقع نخستین نبرد عثمانی ها است.عثمان یکم درابتدا دستور داد تا شهر ایزنیک(نیکا)را محاصره کرده ونگذاشتدکه هیچ برداشتی از مزارع اطراف ازمیت(نیکومدیا)توسط بیزانسی ها انجام شود.عثمان یکم دیگر تکفور های بیزانسی را یا مجبور به تسلیم میکرد یا از آنان جزیه میگرفت.Babinger, Franz (1993). "Mīk̲h̲āl-Og̲h̲lu". "The Encyclopaedia of Islam". Vol. VII (New ed.). Leiden: E. J. Brill. pp. 34–35. doi:10.1163/1573-3912_islam_SIM_5193. ISBN <bdi>90-04-09419-9</bdi>.امپراتور بیزانس اندرونیکوس دوم دستور داد تا سپاهیان بیزانسی به سوی خاک عثمانی پیشروی کرده ومحاصره ایزنیک را بشکنند.سپاهیان بیزانس متشکل از بیزانسی ها و الان ها بود.اما الان ها پس ازمدتی از پیشروی کردن گذشتند و به خانه های خود بازگشتند. فقط ۲۰۰۰ بیزانسی باقیماند که در دشت بافئوس که گفته میشود در محوطه دید شهر ایزنیک(نیکا)است به مصاف سپاه سواره نظام مسلمان عثمانی شتافتند.سپاه عثمانی متشکل از ۵۰۰۰ سواره نظام سبک بود که به سرعت پیاده نظام بیزانسی را درهم شکستند. در اخر جرج موزالون تصمیم گرفت که به نیکومدیا با پشتیبانی نیرو های الان عقب نشینی کند.Donald M., Nicol (1993). "The Last Centuries of Byzantium, 1261–1453". Cambridge: Cambridge University Press. pp. 125–126. ISBN <bdi>978-0-521-43991-6</bdi>.Kazhdan, Alexander (1991). "The Oxford Dictionary of Byzantium". Oxford and New York: Oxford University Press. p. 251. ISBN <bdi>0-19-504652-8</bdi>.
درسال ۱۳۰۷ اخرین سلطان سلجوقیان روم مسعود دوم به قتل رسید واین دولت به پایان کار خود رسید وبه سرعت چند تکه شد. با این حال پس از تقسیم شدن نواحی تمام بیگ نشین ها زیر نظر ایلخانان مغول بودند.تا این که عثمان اول اولین شخصی شد که پس از حمله مغول به سرزمین های اسلامی به نام خود خطبه خواند و سکه ضرب کرد.این نشان دهنده ی استقلال عثمانی از مغولان ایران(ایلخانان)بود.عثمان یکم نیز خود را سلطان عثمان (پادیشاه العثمان)نامید.al-Qusṭanṭīnī, Muṣṭafa bin 'Abd Allāh (Kâtip Çelebi) (2003). "Fadhlakat aqwāl al-akhyār fī ʻilm al-tārīkh wa-al-akhbār" ["A historiographical compendium of what was told by the good folk"] (in Arabic). Sohag: South Valley University. p. 136. Archived from the original on 25 May 2019. Retrieved 8 November 2018.
امپراتور بیزانس تصمیم گرفت برای پس زدن ترکان عثمانی از مغولان کمک بگیرد وتاحدی نیز موفق شد اما با مرگ غازان خان تمام نقشه های بیزانس برای اتحاد با مغولان ناموفق باقی ماند ازین رو امپراتور بیزانس از کمپانی کاتالان کمک خواست وانان را با وعده ثروت عظیم برای غارت از ترکان به خاک بیزانس کشاند.درآخر سپاه کاتالان درسال۱۳۰۴ که شامل ۶۵۰۰ نفر بود به قسطنطیه واردشد.ʻAṭā, Zubaydah. "Bilad al-Turk fī al-ʻuṣūr al-Wusṭá: Bīzanṭah wa Salajiqat al-Rūm wa al-Uthmānīyūn" ["Land of the Turks during the Middle ages: Byzantium, Seljuk Sultanate of Rûm, and the Ottomans"] (in Arabic). Beirut: Dar al-Fikr al-ʻArabī. pp. 155–156. Archived from the original on 15 December 2019. Retrieved 15 December 2018.کاتالان ها در ابتدا موفق به شکست بیگ گرمیان،بیگ قراسی و جانداریان شدند.اما زمانی که به پایگاه خود بازمی گشتندمتوجه شدند بیزانسی ها پادگان را قتل عام کرده وبه اتش کشیده اند ازین رو به نیروهای رومی هجوم بردند<bdi>.نهایتاً نیروهای بیزانسی موفق به شکست کاتالان ها شدند وبه حکم امپراتور بیزانس فرمانده آنان راجر دفلور را به قسطنطیه برده واعدام کرند.البته که پس از آن کاتالان ها متوقف نشدند وبه سختی از بیزانس انتقام گرفتند.Goodenough, Lady (2000). Chronicle of Muntaner (PDF). Publications-Cambridge-Ontario. p. 517.این آشوب ها دربیزانس به این منجر شد که عثمان یکم به سرعت فتوحات خود را گسترش دهد.
عثمان یکم به گفته شاو مدتی بعد درسال ۱۳۰۷ اسکی شهر و شهر گونیک واطراف آن را در نبرد با دیگر بیلیک ها بدست آورد.(به گفته برخی در سال ۱۳۰۱این شهرها فتح شدند.)پس از آن از دو طرف مرز های عثمانی را به دریای سیاه و دریای مرمره رساند ویکی از جزایر بزرگ بیزانسی را در دریای مرمره فتح کرد.این باعث شد تمام مرز های بیلیک هابه عثمان رسیده و تنها دولتی در شرق شد که با امپراتوری بیزانس مرز داشت.سپس عثمان راهی محاصره شهر بورسا (۱۳۱۷_۱۳۲۴)شد که قلب بیزانس در اناتولی بود.Runciman, Steven (1990). "The Fall of Constantinople 1453" (Reprint ed.). Cambridge: Cambridge University Press. p. 33. ISBN <bdi>0521398320</bdi>.
عثمان با داشتن ینی شهیر تلاش های خود را بر شهرهای پر وسعت و گوشه گیر متمرکز کرد که از بورسا آغاز شد، بی خبر از اینکه این آخرین جنگ های انتخاباتی او خواهد بود. عثمان دستور ساخت دو قلعه را برای نظارت و تسلط بر شهر را داد، بعد از آن با اتمام ساخت قلعه، عثمان پادگان های گسترده ای را در اختیار قلعه ها قرار داد. این کار به افرادش اجازه می داد که تا محاصره را تشدید نمایند و از رسیدن هرگونه خوراک به بورسا جلوگیری نمایند. محاصره عثمانی بین ۶ تا ۹ سال ادامه داشت، این اقدام به این علت بود که عثمانی‌ها فاقد ابزار های محاصره بودند و پیش از این هرگز یک شهر استوار بزرگ را تسخیر نکرده بودند.
در طول تسخیر طولانی مدت، عثمان و بعضی از فرماندهان نظامی اش قلعه های کوچک تر بیزانس را در همسایگی بیلیک فتح نمودند، که در آن چند تکفور به فرماندهی عثمان اعتراف نمودند و در زمره پیروان او قرار گرفتند که بعضی از فرمانروایان به دین مبین اسلام گرویدند. بعدها، عثمان دچار بیماری نقرس شد و دیگر این توانایی را دارا نبود که افرادش را در لشکرکشی‌ها همراهی نماید یا شاهد محاصره بورسا باشد، پس انجام این کار بزرگ را به پسرش اورهان سپرد. و سر انجام عثمان در پایتخت خودش بازنشسته شد. اورهان بدون هیچ جدالی به تصرف مابقی مکان ها ادامه داد، ولی به اعتکاف بورسا از قلعه‌های مجاورش ادامه داد و مودانیا را فتح نمود تا ارتباط شهر با دریا را قطع نماید. وی همچنین شهر قره‌مرسل در سواحل جنوبی ازمیت را به تسخیر خودش درآورد و اسم آن را به نام پیشوای مسلمانان که آن را "کارامورسل بیگ" گرفت، به کارامورسل تغییر نام داد. آخرین قلعه ای که سقوط کرد، بیس بود که کلید بورسا در نظر گرفته می شد و به آن اورهانلی تغییر نام داد.
اورهان تصرف پیرامون بورسا را ​​قوی نمود تا اینکه سربازخانه آن در ناامیدی فرو رفت. و به زودی امپراتور بیزانس متوجه شد که سقوط شهر به دست مسلمانان پرهیز ناپذیر است، پس امپراتور ناچار شد تصمیم سختی گیرد و بعد از تصمیم سختش به فرماندار خود دستور داد تا شهر را تخلیه نماید. اورهان در دوم جمادى الثانی ۷۲۶ هجرى قمری / ۶ آوریل ۱۳۲۶ میلادی وارد بورسا شد و مردم آن پس از به رسمیت شناختن حاکمیت عثمانی و عهد و پیمان بستن به پرداخت جزیه به آنان صدمه ای وارد نکنند. و سرانجام سروز، فرمانده سربازخانه بورسا، تسلیم اورهان شد و با پدرش عثمان بیعت نمود. و سرانجام او نیز به اسلام گروید و به احترام شجاعت و صبرش در زمان طولانی محاصره لقب «بیگ» به او داده شد. به گفته برخی منابع، عثمان درست پیش از سقوط بورسا درگذشت, در حالی که دیگران آنگونه بیان می کنند که عثمان آنقدر زنده بود که در بستر مرگش خبر پیروزی را شنید.
عثمان یکم در طول زندگی اش دارای دو همسر با نام های ذیل بود:
Korobeĭnikov, Dimitri (2014). "Byzantium and the Turks in the Thirteenth Century". Oxford University Press. p. 284. ISBN <bdi>978-01-98-70826-1</bdi>. Retrieved 12 August 2020
اورخان یکم یا اورهان یکم معروف به "اورخان غازی" یا "اورخان بیگ" پسر عثمان یکم و نوه ارطغرل، دومین حاکم بیگ‌نشین عثمانی بود که بین سال‌های ۱۳۲۴ تا ۱۳۶۲ میلادی حکومت کرد.
اورخان با ضرب سکه و خواندن خطبه‌های نماز جمعه به نام خود، خلافتش را اعلام نمود. اورخان پس از رسیدن به سلطنت به سوی دریای مرمره حرکت کرد و با آندرونیکوس سوم، امپراتور بیزانس وارد جنگ شد. در این جنگ سپاه بیزانس در نبرد پلکانون، که نخستین تقابل عمده مستقیم بین طرفین بود، شکست خورد. اورخان سپس بخش عمده شبه‌جزیره نباره و سواحل خلیج نیکومدیا را تا یالووا در جنوب که شهرهای گبزه و اسکی‌شهر را شامل می‌شدند، تسخیر کرد و نیقیه را در سال ۱۳۳۱ میلادی، محاصره و تصرف نمود.
اورخان سرزمین‌های باقی‌مانده بیزانس در شمال غرب آناتولی را به زیر سلطه خود درآورد که مهم‌ترین آن‌ها تصرف نیکومدیا (ازمیت کنونی) در سال ۱۳۳۷ میلادی و استیلا بر سکوتاری در سال ۱۳۳۸ بود. اورهان همچنین با تسلط بر قلمرو عمرخان در حوالی گوینوق در دریای مرمره و همچنین بر تمامی امیرنشین قراسی در غرب موقعیت خود را تحکیم کرد.
اورخان حوالی سال ۱۲۸۱ میلادی به عنوان اولین پسر عثمان یکم در سوگوت چشم به جهان گشود. گفته می‌شود نام او توسط ارطغرل، پدربزرگش برگزیده شد. دوران کودکی و سال‌های اولیه بلوغ او چندان روشن نیست اما آنچه که معلوم است قرابت زیاد او به پدرش بود. برخی منابع از حکمرانی او در سن بیست سالگی بر بخش کوچکی از متصرفات پدر سخن به میان آورده‌اند.
در سال ۱۳۲۳ یا ۱۳۲۴ میلادی (۷۲۶ هجری) عثمان در بستر مرگ زمین‌گیر شد. اورخان فرزند ارشد وی همراه ۶ تن از بزرگان هم‌رزم عثمان بر بالین وی حاضر شدند. عثمان که مردی دین‌دار و علاقه‌مند به عرفان بود در حضور این افراد به اورخان وصیت کرد از شریعت اسلام دفاع و به عدل با مردم رفتار کند. او سپس وصیت کرد بعد از مرگش جسدش را به شهر تازه فتح‌شده بورسا منتقل و آنجا دفن کنند. اندکی بعد با درگذشت عثمان، اورخان قدرت را به دست گرفت و به روایت تاریخ نگاران عثمانی قصد داشت برادر ناتنی مورد علاقه خود علاءالدین را در حکومت شریک کند که او برای جلوگیری از تفرقه آن را نپذیرفت. اورخان از برادرش خواست دست کم مقام وزارت را عهده‌دار شود که مورد موافقت قرار گرفت.
علاءالدین سلطان را به خروج از سلطه و خراج‌گذاری سلاجقه ترغیب کرد. از آن پس دیگر خطبه و سکه به نام سلجوقیان زده نشد. برخی این تغییرات را مربوط به دوره عثمان دانسته‌اند درحالیکه اغلب آن را به سلطنت اورخان منتسب می‌کنند. او همچنین ارتشی دائمی پدیدآورد. تشکیل نیروهای ینی‌چری را نیز از اقدامات او دانسته‌اند.
پایه‌گذاری‌های نظامی علاءالدین پاشا در شکل دهی به یک ارتش دائم با مواجب ثابت شامل نیروی زمینی و سواره منظم را می‌توان یکی از مؤثر عوامل وفوق خاندان عثمانی در قرون بعد از او انگاشت. گفته می‌شود پانزده تیپ ثابتی که شارل هفتم، پادشاه فرانسه در کشورش ایجاد کرد که نخستین ارتش مدرن دائمی جهان خوانده می‌شود، یک قرن بعد از ارتش دائم عثمانی پدید آمد.
نیروهایی که ارطغرل و عثمان در اقدامات نظامی خود به کار می‌گرفتند شامل داوطلبان، مزدوران یا رعایا تیولی بودند که به صورتی موردی جمع‌آوری شده زیر پرچم خان خود جنگیده و پس از پایان جنگ به خانه‌های خود بازمی‌گشتند. علاءالدین رمز موفقیت را در گردآوری نیروهایی دائم با مواجبی ثابت عموماً به شکل پیاده می‌دید که همواره در حالت آماده باش نگاه داشته شوند. این نیروها که «یایا» خوانده می‌شدند به واحدهای تن نفره، صد نفره و هزار نفره تقسیم شده هر یک دارای فرمانده مخصوص خود بودند.
مخارج این نیروها زیاد بود و عظمت خلق شده در آن‌ها موجب به وجود آمدن نگرانی در سران حاکمیت شد. اورهان این مسئله را با وزیر و سایر مقامات در میان گذاشت که خلیل چَنداری برای حل این مشکل طرح پی ریزی نیرویی موسوم به "ینی‌چری" را مطرح کرد. در این طرح چنداری پیشنهاد کرد به واسطه حقی که حاکمیت برای خود قائل است، کودکان سرزمین‌های تازه به تصرف درآمده را وارد ارتش کنند تا آن‌ها نیز شرایط زندگی بهتری بیابند. این مدعی بود این کار سایر افراد را نیز به پیوستن به ارتش عثمانی به صورت داوطلبانه تشویق خواهد کرد. بر طبق این توصیه اورخان هزاران تن از بهترین پسران خانواده‌های مسیحی را برگزید. این افراد بر اساس استعدادهای خود آموزش داده شدند و در مقام مختلف از جمله مرابط بالای حکومتی به کار گماشته شدند. این رویه برای قرن‌ها پس از اورخان ادامه پیدا کرد.
اورخان به کمک نیروهای جهادگر و در راس سواره نظام سبک خود شروع به تهاجمات در شمال غربی آناتولی کرد. در ابتدا شهر مودانیا که بندر شهر بورسا به حساب می‌آمد، در ساحل دریای مرمره در سال ۱۳۲۱ میلادی به کنترل او درآمد. اورخان سپس نیروهای خود به در غالب سه لشکر به نواحی مختلف اعزام کرد. با مذاکراتی که صورت گرفت حاکم بیزانسی بورسا فرمانبری او را پذیرفت و با تسلیم شهر، خود و فرزندانش به صفوف ارتش اورخان پیوستند. با انقیاد بورسا، اورخان نیروهای خود را بر تنگه بوسفور و تصرف شهرهای ساحلی آن متمرکز کرد.
آندرونیکوس سوم، امپراتور بیزانس با احساس خطر از تحرکات ترکان، ارتشی متشکل از مزدوران، گردآوری و روانه آناتولی کرد. این لشکر در محلی به نام پلکانون در غرب نیکومدیا با سپاهیان اورخان روبرو شد. اورخان از درگیر شدن در نبردی تمام عیار اجتناب و بخشی از کمانداران خود را جهت حمله به بیزانسی‌ها گسیل کرد. با مشاهده عدم عزم ترکان در نبرد، آندرونیکوس قصد عقب‌نشینی نمود. با بروز تأخیر در این امر، بیزانسی مجبور به بازگشت و تقابل با مهاجمان شدند. با وجود زخم برداشتن شخص امپراتور، در نهایتاً این نبرد بدون نتیجه به پایان رسید. زین پس امپراتور با صرف نظر از آناتولی هیچگاه دیگر اقدام مشابهی را تکرار نکرد.
نیقیه، دومین شهر بزرگ بیزانس پس از یک محاصره سه ساله نهایتاً در سال ۱۳۳۱ میلادی به دست نیروهای اورخان سقوط کرد. گفته می‌شود بسیاری از جمعیت این شهر پیش از سقوط آن، این مکان را به مقصد قسطنطنیه ترک کرده بودند به وجهی که ابن بطوطه، تاریخ‌نگار عرب هفت ماه بعد شهر را «در حال اضمحلال و خالی از سکنه جز با حضور تعداد اندکی در خدمت سلطان» توصیف می‌کند. با از دست دادن نیقیه آندرونیکوس به این اطمینان رسید که او دیگر لزوماً با ابزار نظامی نمی‌تواند بقای امپراتوری و مخصوصاً حفظ قسطنطنیه را تضمین کند. از همین رو جهت انجام ملاقات به شکلی تحقیر آمیز سال ۱۳۳۳ میلادی خود را به اردوگاه اورخان در محاصره نیکومدیا رساند. این دیدار که نخستین ارتباط دیپلماتیک بین طرفین به حساب می‌آمد، به پذیرش پرداخت خراج از سمت امپراتور شوکت باخته، در قبال واگذاشته شدن اراضی اندک باقی مانده در آناتولی به او انجامید. شهر نیکومدیا سال ۱۳۳۷ میلادی به مناطق تحت حاکمیت اورهان ملحق شد و او سلیمان، پسر ارشدش را که رهبری مهاجمان به شهر را بر عهده داشت، به فرمانداری آن گمارد. با تصرف اسکوتاری (امروزه اوسکودار) بیشتر شمال غرب آناتولی به انقیاد اورخان درآمد. با این حال بیشتر خط ساحلی این منطقه همچنان در کنترل امپراتوری بیزانس بود که آن نیز مشکل و تهدید چندانی برای خاندان عثمانی به حساب نمی‌آمد.
از سال ۱۳۴۵ میلادی راهبرد اورخان درگرفتن اراضی از غیر مسلمانان به حمله به سرزمین‌های اسلامی تحت حاکمیت امرای ترک تغییر یافت. این اقدام اورهان نیازمند به مشروعیت بود. در این زمان با مرگ حاکم امیرنشین قراسی و پدیداری جنگ داخلی بین دو پسر او جهت جانشینی پدر، اورهان به بهانه بازگرداندن صلح و آرامش اقدام به مداخله کرد. با ورود نیروهای عثمانی به میدان نبرد هر دو مدعی حاکمیت درون قلعه شهر پرگامیوم (امروزه پرگاما) به محاصره درآمدند. در جریان درگیری‌ها یکی از آن‌ها کشته و دیگری به اسارت درآمد. با این پیروزی، پرگامیوم و مناطق اطراف آن زیر سلطه اورخان قرار گرفت. سلطه بر این امیرنشین اراضی عثمانی را با امیرنشین چناقلعه هم‌مرز کرد.
تا این زمان مناطق تحت کنترل بیگ‌نشین عثمانی به چهار منطقه تقسیم می‌شد:
با سلطه بر قراسی، قریب به بیست سال از حاکمیت اورهان در صلح و آرامش سپری شد. در این مدت اورخان به تشکیل یا گسترش نهادهای نظامی و غیرنظامی در مناطق تحت سلطه خود پرداخت. او در این بیست سال، حاکمیت نظم و ثبات داخلی را تضمین کرد، مدارس و مساجد متعددی ساخت و سازمان‌های خدمات عمومی گسترده‌ای تأسیس نمود. اورخان از آن پس جز تصرف آنکارا دیگر دست به توسعه اراضی خود نزد.
او برای حفظ این صلح و آرامش با وجود نبردهای اولیه، روابط حسنه‌ای با آندرونیکوس سوم، امپراتور بیزانس و جانشینان او بر قرار کرد. با این حال پدیداری جنگ داخلی در بیزانس و استفاده از نیروهای ترک به عنوان مزدور در این درگیری‌ها، پای اورخان را که از جانب ژان ششم، امپراتور جدید بیزانس به عنوان قدرتمندترین حکمران ترک در آناتولی به‌شمار می‌رفت، نیز به این میدان کشید. امپراتور به امید به‌کارگیری از نیروهای عثمانی در جهت منافع خود، ثئودورا، یکی از دخترانش را با وجود اختلافی سنی زیاد و تفاوت مذهب به عقد اورخان درآورد. شرح مراسم عروسی این دو تن که در سلیمبریا (سیلیوری کنونی) برگزار شد، به تفصیل توسط نویسندگان بیزانسی به ثبت رسیده‌است. مدتی بعد اورخان و امپراتور حوالی کنستانتینوپولیس با یکدیگر دیدار نمودند و جشن بزرگ دیگری بر پا کردند.
در این بین حملات غارت گرانه عده ای از ترکمانان به شهرهای بیزانسی در جانب غربی تنگه داردانل، موجب برخورد قهر نیروی‌ها بیزانسی با آن‌ها و بروز تنش و به تیرگی گرویدن روابط امیر عثمانی و حکام بیزانسی گردید.
بروز جنگ داخلی و هدف قرار گرفتن توسط ترکمن‌ها از یک طرف و دست اندازی دولت-شهرهای تاجر ایتالیایی همانند ونیز و جنوا نسبت به منافع و اراضی امپراتوری بیزانس، این امپراتوری در سراشیبی سقوط قرار گرفت. دولت بیزانس به اندازه‌ای ضعیف شده بود که دیگر نمی‌توانست در مقابل تجاوز دریایی دولت-شهرهای ایتالیایی مقاومت کند. شرایط به اندازه ای تشدید شد که جمهوری جنوا توانست بخشی از ساحل کنستانتینوپول را که "گالاتا" نامیده می‌شد، به کنترل خود درآورد. حضور پر رنگ تجاری و سلطه ناوگان دریایی جنوا بر منطقه، امپراتوری بیزانس را که تقریباً تمامی ذخایر و منابع مالی خود را پس از یک جنگ داخلی شش ساله از دست داده بود، تحت فشار اقتصادی مضاعفی قرار داد. تلاش بیزانسی‌ها برای جذب تاجران خارجی با کاهش تعرفه‌های مالی، به دو جنگ این دولت و جمهوری جنوا در سال‌های ۱۳۴۸ و ۱۳۵۲ انجامید که با وجود بهره‌گیری از اتحاد با ونیزی‌ها، با از بین رفتن نیروی دریایی بیزانس به نتیجه خاصی نرسید. گفته می‌شود در این کشاکش، اورخان که از حضور ونیزی‌ها در منطقه و اقدامات آن‌ها ناراضی بود، به جنوایی‌ها کمک رسانی کرد و حتی نیروهایی نیز در اختیار آن‌ها قرار داد.
در تب‌وتاب این اوضاع و با بهره‌گیری از ضعف و استیصال بیزانسی‌ها، سلیمان پاشا، فرزند ارشد اورخان با گذر از تنگه داردانل در اقدامی جسورانه قلعه "زیپ" (Tzympe) را در سال ۱۳۵۶ به تصرف خود درآورد تا جای پای محکمی برای عثمانی در جانب اروپایی تنگه باز کند. البته برخی بر این باورند که امپراتور خود این قلعه را به ترکان سپرد. پس از زلزله مخرب سال ۱۳۵۴ و تخلیه سکنه منطقه، سلیمان موفق شد با پیشروی هر چه بیشتر خود را به گلیبلو به برساند. او با رد پیشنهادهای متعدد مادی امپراتور ژان ششم برای پس دادن قلعه و شهر گلیبولو، ترکان مهاجر را در آن سکنا داد. ژان برای تحقق خواسته خود به اورخان که داماد او به حساب می‌آمد، نیز متوسل شد اما مجدداً به نتیجه‌ای نرسید.
عمر اورخان بلندترین و طول دوران حاکمیت او یکی از بلندترین سلطنت‌ها بین تمامی سلاطین عثمانی به حساب می‌آید. در سال‌های آخر زندگانی اورخان معاشی منزویانه در شهر بورسا پیش گرفت و بیشتر امور حکومتی را به پسر دوم خود، مراد سپرد.
خلیل، پسر اورخان از ثئودورا در سال ۱۳۵۶ در سواحل ازمیت توسط یک کشتی تجاری جنوایی که در کنار تجارت به دزدی دریایی نیز مشغول بود، ربوده و به جزیره فوکایا در دریای اژه منتقل شد. نهایتاً از طریق امپراتوری بیزانس و با پرداخت باج ۱۰۰ هزار سکه طلا خلیل به خانه بازگشت. این درحالی بود که بیزانسی‌ها برای ساخت نیروی دریایی برای جنگ در مقابل جنوا تنها از ۵۰ هزار سکه طلا استفاده کرده بودند.
سلیمان پاشا، فرزند اورخان که احتمالاً قرار بود بر منصب پدر تکیه بزند، در سال ۱۳۵۷ در اثر جراحات حاصل از سقوط از پشت اسب پیش از پدر درگذشت. مرگ سلیمان ضربه روحی سنگینی به اورخان وارد کرد.
اورخان که گفته می‌شود غم از دست دادن فرزند او را به شدت متأثر کرده بود، در سال ۱۳۶۲ و احتمالاً با دلایل طبیعی در بورسا، در سن هشتاد سالگی و پس از ۳۶ سال حکمرانی چشم از جهان فروبست و در همان‌جا در مقبره‌ای اختصاصی به خاک سپرده شد.
سورس‌فورج یک خدمت (سرویس) وب است که برای مشتریان نرم‌افزارها یک محل مرکزی برخط برای کنترل و مدیریت پروژه‌های نرم‌افزاری متن‌باز و نرم‌افزارهای تجاری پژوهشی تهیه می‌بیند. در این سایت، میزبانی مخزن کد منبع، ردیابی اشکال‌ها، آینه دانلودها برای بارترازی، یک ویکی برای مستندات، لیست ایمیل کاربران و توسعه‌دهندگان، تالار گفتگوی کاربران، بازخوردهای و نرخ‌دهی، یک قسمت برای خبر فوری، همچنین بلاگ‌نویسی کوچک برای انتشار بروزرسانی پروژه، و دیگر ویژگی‌ها تدارک دیده شده‌است.
سورس‌فورج یکی از اولین سایت‌های ارائه دهنده این نوع خدمت (سرویس) رایگان برای پروژه‌های متن‌باز است. از سال ۲۰۱۲، این وبگاه روی نرم‌افزار اجرا می‌شود. سورس‌فورج میزبانی رایگان و نیز دسترسی رایگان به ابزارهای به‌خصوص برای توسعه‌دهندگان نرم‌افزارهای آزاد و متن‌باز فراهم می‌کند.
سایت سورس‌فورج در سپتامبر سال ۲۰۲۰ اعلام کرد که در مخزن خود بیش از ۵۰۲٬۰۰۰ پروژه را میزبانی کرده‌ و اینکه بیش از ۳٫۷ میلیون کاربر ثبت‌نام شده دارد.
سورس فورج امکان دسترسی رایگان برای میزبانی وب و ابزارهایی برای توسعه دهندگان نرم‌افزارهای رایگان/متن باز فراهم می‌کند و در این زمینه با سایتهایی مانند: گیت‌هاب Ruby Forge , Tigris.org, BountySource, Launchpad, BerliOS, JavaForge, GNU Savannah, و Gitorious در رقابت است.
یهودیان جمعیت نسبتاً کوچک اما پرنفوذی در ایالات متحده آمریکا را تشکیل می‌دهند. در سال ۲۰۰۱ جمعیت این گروه بالغ بر ۴ میلیون نفر برآورد شده اما تحقیقات دانشگاه برندایس این رقم را بیش از ۷ میلیون نفر برآورد می‌کند. شهرهای نیویورک، میامی، لس‌آنجلس و فیلادلفیا به‌ترتیب بیشترین تعداد ساکنین یهودی را دارا هستند.
در سال ۱۹۸۶ یک سوم کل روسای انجمنهای دانشجویی دانشگاه هاروارد را یهودیان تشکیل می‌دادند.Milton Friedman and Rose D. Friedman, Two Lucky People: Memoirs (1998) p. 58 بر طبق برآوردهای مؤسسه هیلل امروزه بیش از یک پنجم دانشجویان دانشگاه‌های برتر ایالات متحده آمریکا (مانند موسسات آیوی لیگ) را یهودیان تشکیل می‌دهند.http://en.wikipedia.org/wiki/American_Jews#Education این درحالی است که یهودیان فقط ۲٪ کل جمعیت آمریکا را تشکیل می‌دهند. به‌طور نمونه در صد جمعیت یهودیان در دانشگاه هاروارد و دانشگاه پنسیلوانیا هر کدام ۳۰٪، در دانشگاه جرج واشینگتن ۳۱٪، و در دانشگاه کرنل ۲۵٪ می‌باشد. بسیاری از صاحب نامان علمی، اقتصادی و صنعتی آمریکا را یهودیان تشکیل می‌دهند.
یهودیان آمریکا سهم زیادی در پیشرفت علمی ایالات متحده آمریکا داشته و دارند. از ریچارد فاینمن گرفته تا آلبرت اینشتین این گروه ۳۷٪ برندگان جوایز نوبل در این کشور و نزدیک به ۸٪ کل رؤسای شرکت‌های بزرگ آمریکایی را تشکیل می‌دهند.The New Power Elite | Mother Jones
همچنین یهودیان ایالات متحده آمریکا نقش مهمی در اقتصاد آمریکا و همچنین در صحنه سیاسی و رسانه‌ای آمریکا را به خود اختصاص داده‌اند.
مدیریت محتوا (CM) مجموعه‌ای از فرایندها و فناوری‌هاست که جمع‌آوری، مدیریت و انتشار اطلاعات را در هر شکل یا به هر روش، پشتیبانی می‌کند. در سال‌های اخیر این اطلاعات معمولاً محتوا، یا به‌طور دقیق، محتوای دیجیتالی نامیده می‌شود. محتوای دیجیتالی ممکن است به شکل متن (مانند اسناد الکترونیکی)، فایل‌های چندرسانه‌ای (مانند فایل‌های صوتی یا تصویری)، یا هر نوع فایل دیگری باشد که از چرخهٔ عمر محتوا (که نیاز به مدیریت دارد)تبعیت می‌کندواستانداردهای آن را داشته باشد.
شیوه‌ها و اهداف مدیریت محتوا بر اساس مأموریت و ساختار نظارت سازمانی متفاوت است. سازمان‌های خبری، وب‌سایت‌های تجارت الکترونیکی و مؤسسات آموزشی، همگی به شیوه‌های مختلف از مدیریت محتوا استفاده می‌کنند. این امر، تفاوت در واژگان و نام‌ها و تعداد مراحل فرایند را نشان می‌دهد.
مثلاً، نمونه‌ای از محتوای دیجیتالی توسط یک یا چند نویسنده ایجاد می‌شود. با گذر زمان ممکن است آن محتوا ویرایش شود. یک یا چند نفر ممکن است بعضی غلط‌های ویرایشی را تذکر دهند که محتوا را برای انتشار بهبود بخشد. انتشار می‌تواند شکل‌های مختلفی داشته باشد؛ می‌تواند عمل انتقال محتوا به دیگران، یا اعطای حق دسترسی دیجیتالی به یک محتوای مشخص برای یک فرد مشخص یا گروهی از افراد باشد. بعدها ممکن است محتوا توسط شکل دیگری از محتوا جایگزین، و در نتیجه حذف، یا غیرقابل استفاده شود.
مدیریت محتوا یک فرآیند ذاتاً مشترک است که اغلب شامل نقش‌ها و مسئولیت‌هایی به شرح زیر است:
جنبهٔ حیاتی مدیریت محتوا، توانایی مدیریت نسخه‌های مختلف محتوای منتشرشده است. نویسندگان و ویراستارها اغلب نیاز دارند نسخه‌های قدیمی ویرایش‌شده را به دلیل شکست فرایند یا یک سلسله ویرایش‌های نامطلوب، بازیابی کنند.
جنبهٔ دیگر مدیریت محتوا که به اندازهٔ قبلی مهم است، ایجاد محتوا، نگهداری و استفاده از استانداردهای بررسی است. هر بخش از فرایند ایجاد و بررسی محتوا نقش منحصر به فرد و مجموعه‌ای مسئولیت در توسعه و/یا انتشار محتوا دارد. هر عضو از تیم بررسی نیاز به استانداردهای روشن و مختصری دارد که باید همیشه برقرار باشد تا ثبات طولانی‌مدت و سلامت پایگاه دانش را تضمین کند.
یک سیستم مدیریت محتوا مجموعه‌ای از فرآیندهای خودکار است که ممکن است ویژگی‌های زیر را پشتیبانی کند:
سیستم‌های مدیریت محتوا شکل‌های زیر را به خود می‌گیرند:
آقای Marc Feldman، کارشناس مدیریت محتوا، سه ساختار نظارتی اصلی در مدیریت محتوا را چنین بیان می‌کند: محلی‌سازی، متمرکزسازی و متحدسازی، که هر کدام نقاط ضعف و قوت خود را دارند.http://www.clickz.com/clickz/column/1715089/governance-issues-content-management
"نظارت از طریق محلی‌سازی":
مدل‌های نظارت از طریق محلی‌سازی، با قرار دادن کنترل در دست کسانی که بیش از همه با محتوا سر و کار دارند، یعنی کارشناسان محتوا، به آن‌ها قدرت می‌دهند و موجب بروز خلاقیت در ایشان می‌شوند. این فواید به قیمت از دست رفتن نسبی کنترل و نظارت مدیریتی حاصل می‌شود.
"نظارت از طریق متمرکزسازی":
وقتی اهرم‌های کنترل به شدت متمرکز می‌شوند، سیستم‌های مدیریت محتوا می‌توانند پیام خود را با نام تجاری متحد و بسیار واضح، ارائه کنند. علاوه بر این، ساختار نظارتی متمرکزسازی در مدیریت محتوا فرصت‌های زیادی برای صرفه‌جویی در هزینه‌های سازمان‌ها ایجاد می‌کند، مثلاً ۱) پرهیز از تلاش‌های موازی در ایجاد، ویرایش، قالب‌بندی، هدف‌گذاری مجدد و بایگانی محتوا، ۲) از طریق مدیریت فرآیند و ساده‌سازی تمام فعالیت‌های مربوط به محتوا، یا ۳) از طریق گسترش منظم یا به روز رسانی سیستم مدیریت محتوا.
"نظارت از طریق متحدسازی":
مدل‌های نظارت از طریق متحدسازی، به‌طور بالقوه فواید هر دو مدل کنترل محلی‌سازی و متمرکزسازی را محقق می‌کنند، و در عین حال نقاط ضعف هر دو را نیز دارند. اگرچه نرم‌افزار سیستم‌های مدیریت محتوا ذاتاً برای توانمندسازی مدل‌های نظارت از طریق متحدسازی ایجاد شده‌اند، اما تحقق بخشیدن به این مزایا می‌تواند سخت باشد، چون مثلاً نیازمند مذاکرهٔ مرزهای کنترل با مدیران محلی و سازندگان محتوا است.
دربارهٔ شرکت‌های بزرگ، به‌طور خاص، شکست در پیاده‌سازی کامل یا تحقق بخشیدن به ساختار نظارتی متحدسازی، برابر است با شکست در تحقق کامل بازگشت سرمایه و صرفه‌جویی در هزینه‌هایی که با سیستم‌های مدیریت محتوا حاصل می‌شوند.
مراحل مختلف در مدیریت محتوا عبارتند از:
پیاده‌سازی مدیریت محتوا باید بتواند توزیع محتوا و قوانین دیجیتالی در چرخهٔ عمر محتوا را مدیریت کند. معمولاً سیستم‌های مدیریت محتوا با مدیریت قوانین دیجیتالی به منظور کنترل دسترسی کاربران و قوانین دیجیتالی درگیر هستند. در این مرحله سیستم‌های مدیریت قوانین دیجیتالی با ساختارهای فقط‌خواندنی، بعضی محدودیت‌ها را در پیاده‌سازی مدیریت محتوا اعمال می‌کنند، که به افراد اجازه نمی‌دهد محتویات محافظت‌شده را در چرخهٔ عمرشان تغییر دهند. ایجاد مطلب جدید با استفاده از یک محتوای مدیریت‌شده (محافظت‌شده) نیز مسئله‌ای است که دسترسی به محتویات محافظت‌شدهٔ خارج از مدیریت سیستم‌های کنترل را میسر می‌کند. موارد کمی از پیاده‌سازی مدیریت محتوا وجود دارد که تمام این مسائل را پوشش دهد.
تنگه برینگ به پیکر آبی گویند که آلاسکا را از منتهی‌الیه شرقی سیبری جدا می‌کند. عرض این تنگه در حدود ۵۶ کیلومتر است. دو جزیره دایمید بزرگ (متعلق به روسیه) و دایمید کوچک (متعلق به آمریکا) تقریباً در میان این تنگه قرار دارند. نام این تنگه به افتخار دریانورد دانمارکی ویتوس برینگ که در خدمت دربار روسیه تزاری بود و آلاسکا را کشف نمود انتخاب شد. دماغه دژنف در طرف سیبری و دماغه پرینس آو ویلز در طرف آلاسکای این تنگه قرار دارد.
این تنگه دریای چوکچی (بخشی از اقیانوس منجمد شمالی) در شمال را با دریای برینگ (بخشی از اقیانوس آرام) در جنوب به هم می‌پیوندد)
ترنتون مرکز ایالت نیوجرسی آمریکاست. جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۴٬۹۱۳ نفر بوده‌است.
جرزی سیتی (به انگلیسی: "Jersey City") شهری است در ایالت نیوجرسی از کشور ایالات متحده آمریکا.
شهری ساحلی با جذابیت‌های توریستی فراوان که همه ساله توریست‌های فراوانی را به این شهر می‌کشاند.
جرزی سیتی بین رودخانه هادسون و خلیج بالای نیویورک و در فاصله کمی از منهتن قرار گرفته‌است.
براساس سرشماری سال ۲۰۱۰ ایالات متحده، جمعیت این شهر ۲۴۷۵۹۷ می‌باشد که دومین شهر پرجمعیت در ایالت نیوجرزی است.
بر اساس گزارش اداره آمار آمریکا، وسعت این شهر ۵۴۵۹۶ کیلومتر مربع و ارتفاع آن ۶ متر است.
نیوآرک (Newark) بزرگترین شهر ایالت نیوجرزی در کشور ایالات متحده آمریکا است.
فرودگاه بین‌المللی لیبرتی نیوآرک در این شهر قرار دارد.
دفتر مرکزی چندین شرکت مهم از جمله پرودنشال فایننشل، پابلیک سرویس، پاناسونیک آمریکای شمالی و آی‌دی‌تی در این شهر قرار دارد.About Newark Newark Regional Business Partnership. Accessed June 25, 2012.Verdon, Joan. "Manischewitz calls Newark a key ingredient in its growth plan", "Herald News", June 15, 2011. Accessed March 31, 2012. "Newark landed the new corporate headquarters of The Manischewitz Co., executives said Tuesday, because city officials provided one crucial ingredient – they moved quickly to solve problems."
دانشگاه نیومکزیکو تأسیس ۱۸۸۹ یکی از دانشگاه‌های ایالات متحده آمریکا در ایالت نیومکزیکو در شهر آلبوکرکی است. این دانشگاه، بزرگترین دانشگاه ایالت نیومکزیکو و یکی از بزرگترین موسسات استخدام‌کننده در این ایالت است.
دانشگاه نیومکزیکو مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد، و دکتری را در زمینه‌های هنر، علوم و مهندسی ارائه می‌دهد. پردیس اصلی آن در آلبوکرکی در مساحتی بالغ بر ۲٫۴ کیلومترمربع است و پردیس‌های دیگر آن در شهرهای گالوپ، لوس آلاموس، تائوس، ریو رانچو و والنسیا ست.
موری گل-مان از برندگان جایزه نوبل فیزیک ۱۹۶۹ در زمینه تحقیقات بر روی ذرات بنیادی، در این دانشگاه تدریس می‌کرد.https://www.nobelprize.org/prizes/physics/1969/gell-mann/biographical/
دانشگاه ایالتی نیومکزیکو مشهور به NMSU، یکی از دانشگاه‌های ایالات متحده آمریکا بوده و در لاس کروسس واقع است.
http://en.wikipedia.org/wiki/New_Mexico_State_University
سانتافه ( Santa Fe ) مرکز ایالت نیومکزیکو آمریکاست. سانتافه سومین شهر بزرگ ایالت نیومکزیکو است و جمعیت آن ۱۴۳٬۹۵۷ نفر است (سال ۲۰۱۷). شهر سانتافه با ۲۱۳۲ متر ارتفاع از سطح دریا، مرتفع‌ترین مرکز ایالت در ایالات متحده آمریکا است. کاپیتول ایالت نیومکزیکو مرکز سیاسی ایالت است.
نام سانتافه (Santa Fé) اسپانیایی و به معنی «ایمان مقدس» است.
نام کامل این شهر «لا ویلا رئال دلا سانتا فی دسان فرانسیسکو آسیس» (La Villa Real de la Santa Fé de San Francisco de Asís) است که «شهر پادشاهی ایمان مقدس فرانسیس مقدس آسیسی» معنی می‌دهد.
Wikipedia contributors، "Santa Fe, New Mexico،" Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Santa_Fe,_New_Mexico&oldid=199745946
رازوِل از شهرهای ایالات نیومکزیکو آمریکا است.
براساس آمار اعلام شده در سال ۲۰۰۵ جمعیت این شهر معادل ۴۸٬۳۶۶ نفر بوده‌است که بدین ترتیب پنجمین شهر پرجمعیت ایالت نیومکزیکو محسوب می‌گردد.
دمی مور زادهٔ این شهر است.
مهمترین و جنجالی‌ترین حادثهٔ مربوط به رویت شیء ناشناس پرنده یا بشقاب پرنده‌ها در سال ۱۹۴۷ است که در حوالی این شهر اتفاق افتاد. حادثهٔ رازول، اسرارآمیزترین و معروف‌ترین رویت بشقاب پرنده‌ها و بیگانگان در عصر حاضر است.
هنوز هم بعد از گذشت نزدیک به ۷۴ سال، بومیان منطقه و یوفولوژیست‌ها بر این باورند که دولت آمریکا، جسد فرازمینی‌ها را بعد از حادثه ربوده و لاشهٔ بشقاب پرندهٔ معروف رازول را هم در منطقهٔ ۵۱ نگهداری می‌کند.ویکی‌پدیای انگلیسی، حادثهٔ رازول
Wikipedia contributors, "Roswell, New Mexico," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Roswell,_New_Mexico&oldid=223076355
لاس کروسس (به انگلیسی: Las Cruces) از شهرهای ایالات نیومکزیکو آمریکا و دومین شهر بزرگ این ایالت است.
این شهر که به «شهر صلیب‌ها» نیز شهرت دارد مرکز شهرستان دونیا آنا است و ۹۷٬۶۱۸ نفر جمعیت دارد.
دانشگاه ایالتی نیومکزیکو در این شهر قرار دارد.
لاس کروسس مرکز جغرافیایی و اقتصادی دره حاصلخیز مسیا است.
آزمایشگاه ملی لس آلاموس یک مرکز بزرگ علمی متعلق به دولت فدرال در ایالت نیومکزیکو در آمریکا است.
این آزمایشگاه که بودجه‌ای برابر ۲ میلیارد دلار در سال دارد در شمال شهر سانتافه قرار دارد.
نخستین بمب اتمی جهان به سرپرستی رابرت اوپنهایمر در این آزمایشگاه طی پروژه‌ی منهتن ساخته شد.
http://en.wikipedia.org/wiki/Los_Alamos_National_Laboratory
آزمایشگاه ملی سندیا یک مرکز علمی نیمه سری فدرال در ایالت نیومکزیکو آمریکا است.
یک شعبه از این آزمایشگاه نیز در کالیفرنیا قرار دارد.
آزمایشگاه ملی آرگون مشهور به (ANL) یک مرکز علمی فدرال در ایالت ایلینوی آمریکا است.
چشمه فوتون پیشرفته قسمتی از این آزمایشگاه است.
آزمایشگاه ملی فِرمی ؛ مشهور به فِرمی‌لَب (Fermilab) یک مرکز علمی فدرال واقع در خارج از باتاویا، ایلینوی، نزدیک شیکاگو، یک آزمایشگاه ملی وزارت انرژی ایالات متحده است که متخصص در فیزیک ذرات با انرژی بالا است. از سال ۲۰۰۷، فرمی‌لب توسط اتحاد تحقیقاتی فرمی، سرمایه‌گذاری مشترک دانشگاه شیکاگو، و انجمن تحقیقات دانشگاه‌ها (URA) اداره می‌شود.
شتاب‌دهنده ذره‌ای مشهور فرمی‌لب در این آزمایشگاه قرار دارد.
سیارک ۱۱۹۹۸ فرمی‌لب به افتخار این آزمایشگاه نامگذاری شده‌است.
آزمایشگاه ملی بروکهیون مشهور به (BNL) یک مرکز علمی فدرال در ایالت نیویورک آمریکا است.
دانشگاه استونی بروک آزمایشگاه ملی بروکهیون را اداره می‌کند.Stony Brook University
آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور مشهور به LLNL یک مرکز علمی فدرال در ایالت کالیفرنیا آمریکا است.
بانی این آزمایشگاه ادوارد تلر بود.
http://en.wikipedia.org/wiki/Lawrence_Livermore_National_Laboratory
آزمایشگاه ملی لارِنس بِرْکْلی مشهور به LBL یک مرکز علمی فدرال در شهر برکلی ایالت کالیفرنیا در آمریکا است.
بانی این آزمایشگاه ارنست لارنس بود.
آزمایشگاه ملی آیداهو مشهور به (INL) یک مرکز علمی فدرال در ایالت آیداهو آمریکا است.
رصدخانه ملی رادیو اخترشناسی آمریکا یک مرکز علمی فدرال در ایالت نیومکزیکو آمریکا است.
سیاه چادر نوعی چادر است که از موی بز سیاه و توسط زنان عشایر بافته می‌شود. عشایر در ییلاق و قشلاق مکان‌های معینی برای اقامت دارند که معمولاً در زیر این سیاه چادرها زندگی و استراحت می‌کنند. سیاه چادرها همواره از موی بز بافته می‌شوند و این به چند دلیل مهم است. اول آنکه موی بز خاصیت بسیار مطلوبی برای حفظ آب در مواقع بارندگی دارد و معمولاً آب باران از جداره آن عبور نمی‌کند. دوم آنکه موی بز در دسترس و ارزان تهیه می‌شود. هر خانواده معمولاً ۲۰ الی ۵۰ رأس بز دارد که از موی بزها برای تهیه سیاه چادر استفاده می‌کنند. سومین خاصیت موی بز سبک بودن آن وصاف بودن نسبت به موی میش و گوسفندان است و نسبت به چادره‌های برزنتی جمع‌آوری و حمل آن راحت‌تر است. در تابستان در روزهای آفتابی، استراحت کردن در زیر این سیاه چادرها لذت بخش است.
نام مسکن عشایر آلاچیق است که از دو بخش تشکیل می‌شود. بخش بالایی چادر (سقف آن) سیاه‌چادر نام دارد و از موی بز بافته می‌شود. بخش دیگر دیواره جانبی است که چیق (یا چیت) نام دارد و از ترکیب نی و موی بز ساخته می‌شودماهنامه سفر، «پیشانی هنر ایرانیان» نوشته فاطمه عرفانی، شماره۱۳، سال شانزدهم، دوره جدید، دی ۱۳۸۶، ص. ۳۵ ..
هر سیاه چادر از چند «لت» تشکیل می‌شود. و هر «لت» نواری بافته شده از موی بز سیاه است. در حقیقت «لت» تکه‌ای از سیاه چادر است. زنان «لت»ها را که به شکل یک نوار بافته شده‌اند را به وسیله دستگاهی سنتی در محل زندگی خود می‌بافند. عرض بین ۴۰ تا ۶۰ سانتی‌متر است و طول آن گاه ۶، ۱۰ یا ۱۵ متر است. زنان پس از بافتن «لت»ها آن‌ها را از دو طرف به هم می‌دوزند تا کم کم به شکل سیاه چادر در آید.
در بین ایلات و عشایر ایران سیاه چادرها با اندازه‌ها و شکل‌های متفاوت بافته می‌شوند. سیاه چادرها در کشورهای مختلف بافته می‌شده‌است. فیلبرگ تمامی سیاه چادرها در خاورمیانه و آفریقا را در تحقیقی جامع و کامل بررسی نموده‌است.
پخش رادیویی دیجیتال که بیشتر با مخفف DAB به کار برده می‌شود، یک استاندارد برای پخش دیجیتال صوت است. نام اولیه این استاندارد Eureka-147 بود. هدف از طراحی این استاندارد، دست یافتن یک سیستم پخش صدایی با کیفیت بالاتر از FM بود، ولی عملاً در اکثر کشورهایی که از این سیستم استفاده می‌کنند کیفیت FM از این سیستم بیشتر است. برای بهتر کردن سیستم، سیستم DAB+ در سال ۲۰۰۶ پیشنهاد شد. در این سیستم پیشنهاد شده به جای استفاده از کدک قدیمی لایه دوم MPEG 1، از کدک AAC استفاده می‌شود.
ترمواسیدوفیل در فرمانروباکتری‌ها قرار دارند .
در محیط‌های اسیدی زندگی می‌کنند، می‌توانند دماهای بالا را تحمل کنند ٫ به گوگرد نیاز دارند و اغلب هوازی هستند.
زیست‌شناسی پیش دانشگاهی
نوار غزه یا باریکهٔ غزه (به عربی: قطاع غزة) ناحیه‌ای است نوار گونه که در ساحل شرقی دریای مدیترانه و در منطقهٔ خاورمیانه قرار داشته و از شرق و شمال با اسرائیل و از جنوب‌غربی با مصر مرز دارد. این ناحیه با ۲ میلیون و سیصد هزار نفر جمعیت در حدود ۳۶۵ کیلومتر مربع، سومین نقطهٔ پرتراکم دنیاست. نوار غزه یکی از دو سرزمین فلسطینی به همراه کرانهٔ باختری است و از سال ۲۰۰۷ توسط حماس که یک گروه شبه‌نظامی بنیادگرای اسلامی است، اداره می‌شود.
نوار غزه در ابتدا پس از جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ به عنوان سرزمین تحت اشغال مصر قرار گرفت. پس از جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷، این سرزمین تحت اشغال اسرائیل قرار گرفت. در دهه ۱۹۹۰ و به عنوان بخشی از پیمان اسلو، کنترل این منطقه در کنار وجود شهرک‌های اسرائیلی در مناطق خاص به تشکیلات خودگردان فلسطین واگذار شد. این شهرک‌ها در سال ۲۰۰۵ به عنوان بخشی از خروج اسرائیل از نوار غزه تخلیه شدند.
در سال ۲۰۰۶، حماس در آخرین انتخابات پارلمانی فلسطین پیروز شد که منجر به امتناع فتح از پیوستن به ائتلاف پیشنهادی شد. یک دولت وحدت کوتاه سقوط کرد و منجر به تشکیل دولت‌های جداگانه در کرانه باختری و غزه شد. اسرائیل و گروه چهارجانبه خاورمیانه (متشکل از سازمان ملل، اتحادیه اروپا، ایالات متحده و روسیه) تحریم‌های اقتصادی علیه حماس وضع کردند. یک جنگ داخلی کوتاه در غزه بین فتح و حماس با پیروزی حماس به عنوان تنها قدرت حاکم در این باریکه پایان یافت. از زمان تسلط این گروه، غزه تحت محاصره زمینی، دریایی و هوایی اسرائیل و مصر بوده‌است. این امر از ورود یا خروج آزادانه افراد و کالاها به نوار غزه جلوگیری می‌کند. بخش‌هایی از همین نوار کوچک به عنوان منطقه حائل میان غزه و اسرائیل به‌شمار می‌آید و از این رو برای افراد ساکن در این باریکه، غیرقابل سکونت است.
نوار غزه از جنوب غربی با مصر و از شمال و شرق با اسرائیل هم‌مرز است. نوار غزه درازای ۴۱ کیلومتر و پهنای ۶ تا ۱۲ کیلومتری و مساحتی برابر ۳۶۰ کیلومتر مربع دارد. نوار غزه نامش را از شهر غزه که بزرگ‌ترین شهر در منطقه نوار غزه‌است، می‌گیرد. بخش‌هایی از همین سرزمین کوچک هم به عنوان منطقهٔ حائل میان غزه و اسراییل به‌شمار می‌آید و از این رو برای غزه‌ای‌ها استفاده از آن نشدنی است.
اکثر فلسطینیان در نوار غزه، که شامل هشت اردوگاه پناهجویان است، از نوادگان پناهندگانی هستند که از منطقه ای که پس از جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ به اسرائیل تبدیل شد، گریختند یا اخراج شدند. مسلمانان سنی بخش عمده ای از جمعیت نوار غزه را تشکیل می‌دهند و یک اقلیت مسیحی فلسطینی نیز وجود دارد. تا سال ۲۰۰۵ شماری از یهودیان نیز در غزه ساکن بودند ولی با انحلال سکونت‌گاه‌ها، دیگر در آنجا زندگی نمی‌کنند (تخمین سال ۲۰۱۲). غزه از کمبود آب، برق و دارو رنج می‌برد. سازمان ملل متحد و همچنین سازمان‌های حقوق بشری از اسرائیل خواسته‌اند که محاصره غزه را لغو کند، در حالی که گزارش آنکتاد که برای مجمع عمومی سازمان ملل تهیه شده و در ۲۵ نوامبر ۲۰۲۰ منتشر شده‌است، می‌گوید که اقتصاد غزه در معرض خطر است. در آستانه فروپاشی و اینکه رفع محاصره ضروری است. فلسطینیان نوار غزه در بخش‌های گوناگون زندگی چون تهیهٔ آب، برق و فناوری‌های ارتباطاتی وابسته به دولت اسرائیل اند.
در سال ۲۰۲۰ بیش از ۱ میلیون و ۹۰۰ هزار تن در غزه زندگی می‌کنند که همگی فلسطینی هستند. ۹۸ تا ۹۹ درصد مردم غزه، مسلمان سنی، کمتر از یک درصد مسیحی هستند. شمار کمی هم بیدین اند یا دین خود را اعلام نکرده‌اند. تا سال ۲۰۰۵ شماری از یهودی اسراییلی نیز در غزه ساکن بودند، ولی با انحلال سکونت‌گاه‌ها، یهودیان آنجا زندگی نمی‌کنند. (برآورد ۲۰۱۲). مردم غزه به عربی سخن می‌گویند ولی دو زبان عبری و انگلیسی نیز میان فلسطینیان رواج دارد. غزه جمعیتی بسیار جوان (میانگین ۱۸ سال) دارد.
جمعیت بسیار بزرگ نسبت به میزان اندک زمین، به همراه نرخ باروری و رشد جمعیت بالای غزه (۲/۱۳ درصد سالانه) به تراکم جمعیتی بسیار بالا (۵/۳۲۸ تن در هر کیلومتر مربع) انجامیده که از این دید غزه در میان کشورهای جهان از متراکم‌ترین هاست. تنها دو کشور مستقل جهان (ماکائو و سنگاپور) تراکم جمعیتی بیش از این دارند. با چنین جمعیت بسیاری، به گزارش ۲۰۱۸ سازمان ملل متحد، غزه تا سال ۲۰۲۰ درخور زیست نخواهد بود.همچنین میانگین سنی جمعیت در این باریکه نیز ۱۸ سال است که نشان است از جمعیت بسیار جوان این منطقه دارد.
پس از شکست نیروهای امپراتوری عثمانی از بریتانیا در طول جنگ جهانی اول، دولت وقت بریتانیا در ۲۵ آوریل ۱۹۲۰ میلادی کنترل نوار غزه را به همراه دیگر سرزمین‌های فلسطین برعهده گرفت و با تشکیل یک سیستم حکومتی تحت عنوان قیمومیت بریتانیا بر فلسطین به کنترل نوار غزه و دیگر سرزمین‌های فلسطین پرداخت. پس از جنگ استقلال اسرائیل در سال ۱۹۴۸ میلادی و تأسیس کشور اسرائیل در بخشی از سرزمین‌های تحت قیمومیت بریتانیا و تصرف نوار غزه توسط ارتش مصر، پیمان صلح موقت ۱۹۴۹ میان اسرائیل و مصر، اردن، سوریه و لبنان به امضا رسید که بنابر مفاد آن نوار غزه تحت کنترل کشور مصر قرار داشت. این عهدنامه تا آغاز جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷ و شکست اعراب دوام داشت تا اینکه در این جنگ نوار غزه تحت اشغال نظامی نیروهای دفاعی اسرائیل درآمد.
پس از ۳۸ سال که شهرک‌های اسرائیلی موجب تنش می‌شد، اسرائیل در سال ۲۰۰۵ سربازان و شهروندانش را از آن منطقه خارج کرد. یک سال بعد، جنبش حماس در انتخابات غزه پیروز شد. در ژوئن ۲۰۰۷ حماس کنترل کامل نوار غزه را به دست گرفت و رقیب معتدل‌تر خود یعنی جنبش فتح را از قدرت کنار زد. اسرائیلی‌ها به سرعت محاصره خود بر غزه را تشدید کردند و حمل و نقل کالا و رفت‌وآمد مردم به این منطقه را محدودتر کردند.http://www.bbc.co.uk/persian/world/2012/11/121121_gaza_life_map.shtml
تا قبل از تابستان ۲۰۰۵، منطقه غزه در اشغال نظامی اسرائیل بود که ۷۷۰۰ اسرائیلی در چند شهرک در غزه زندگی می‌کردند اما پس از عقب‌نشینی از این منطقه، این شهرک‌ها تخلیه شدند.
حماس در انتخابات پارلمانی سال ۲۰۰۶ توانست اکثریت کرسی‌های پارلمان فلسطین را از آن خود کند. پس از آن اسماعیل هنیه عضو ارشد حماس به عنوان نخست‌وزیر توسط محمود عباس رئیس دولت خودگردان فلسطین منصوب شد اما اختلافات میان دو طرف بالا گرفت و عباس، هنیه را از نخست‌وزیری برکنار و کابینه موقت تشکیل داد. به دنبال این حادثه، حماس در سال ۲۰۰۷، نیروهای دولت خودگردان را از این منطقه اخراج کرد و کنترل این منطقه را به دست گرفت. از آن زمان تاکنون اسرائیل گذرگاه‌های مرزی با غزه را بست و حمل و نقل کالا و افراد به غزه را به حداقل کاهش داد.
در حال حاضر [تا سال ۲۰۱۴] منطقه غزه توسط کابینه حماس به ریاست اسماعیل هنیه (نخست‌وزیر) اداره می‌شود. این در حالی است که منطقه کرانه باختری توسط کابینه خودگردان فلسطین به ریاست محمود عباس مدیریت می‌شود.غزه چگونه جایی است؟(+تصاویر)
در سال ۲۰۱۴ حدود ۱ میلیون و ۸۱۹ هزار و ۳۷۹ نفر در نوار غزه زندگی می‌کنند که یکی از متراکم‌ترین مناطق دنیا محسوب می‌شود. نرخ رشد جمعیت در غزه ۲٫۹۱ درصد است. ۹۸ تا ۹۹ درصد از ساکنان نوار غزه را مسلمانان و حدود ۱ درصد از جمعیت این منطقه را اقلیت مسیحیان فلسطینی تشکیل می‌دهند.
بیشتر این فلسطینیان را اعراب پناهنده‌ای تشکیل می‌دهند که در طول جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ از اسرائیل خارج شدند. تا سال ۱۹۶۷ جمعیت نوار غزه شش برابر شد و از آن زمان این جمعیت همواره در حال رشد است. فقر، بی‌کاری و شرایط نامساعد زندگی در این منطقه به وفور به چشم می‌خورد. از دهه ۱۹۷۰ به بعد، ۲۱ شهرک یهودی‌نشین در حوالی نوار غزه احداث شد، اما این شهرک‌ها در اوت ۲۰۰۵ تخلیه شد.
وضعیت بهداشتی در نوار غزه تقریباً در سطح متوسط دنیاست. امید به زندگی در غزه ۷۴٫۶۴ سال است که غزه را در رتبه ۱۰۹ دنیا بالاتر از کشورهایی چون ایران، ترکیه، مالزی، برزیل و روسیه قرار می‌دهد و میزان مرگ‌ومیر نوزادان (کمتر از یک‌سال) ۲۱٫۳۵ مرگ در هزار (رتبه ۱۰۵ دنیا) و نرخ مرگ‌ومیر مادران ۶۴ در ۱۰۰ هزار (رتبه ۹۴ دنیا) است.
آمار جمعیت‌نگاری مربوط به نوار غزه بر اساس برآوردهای سال ۲۰۱۴ اطلاعات‌نامه جهان به این شرح است:
نوار غزه در موقعیت جغرافیایی در خاورمیانه قرار گرفته‌است. این منطقه دارای مرزی ۵۱ کیلومتری با اسرائیل و مرزی ۱۱ کیلومتری با مصر در نزدیکی شهر رفح است. خان یونس در ۷ کیلومتری شمال شرقی رفح واقع شده، و شهرهای متعدد در طول ساحل بین این منطقه و شهر غزه واقع شده‌است. بیت لاهیا و بیت حانون به ترتیب در شمال و شمال شرقی شهر غزه واقع شده‌اند.
منطقه از محلات اسرائیل سابقاً در منطقه سند دون در همجواری رفح و خان یونس، در طول منطقه جنوب غربی ساحل ۴۰ کیلومتری دریای مدیترانه واقع شده بود. چند ماه پس از آنکه اسرائیل در دسامبر ۲۰۰۵ طرح تخلیه یکجانبه نوار غزه را اجرا کرد، یک منطقه حائل جنجال‌برانگیز در مرز شمالی با اسرائیل ایجاد شد. بخشی از این مرز ۵/۲ کیلومتر به منطقه تحت کنترل تشکیلات خودگردان فلسطین نفوذ می‌کند، که این منطقه سابقاً محلات شمال اسرائیل را تشکیل می‌داد، و در حال حاضر گردان‌های عزالدین قسام از این منطقه برای شلیک موشک به اسرائیل استفاده می‌کنند.
نوار غزه دارای آب و هوای معتدلی است، که دارای زمستانی ملایم و خشک، و تابستانی گرم و توأم با خشکسالی است. سطح زمین مسطح یا هموار است، و تپه‌های شنی نیز در کنار ساحل قرار به چشم می‌خورد. مرتفع‌ترین نقطه جز ابوعوده نام دارد که دارای ارتفاع ۱۰۵ متر از سطح دریاست. منابع طبیعی فلسطین شامل زمین‌های قابل کشت (حدود یک‌سوم از نوار غزه را زمین‌های آبی تشکیل می‌دهد) است. مسائل زیست‌محیطی فلسطین شامل کویر زایی؛ استفاده از آب شور برای آبیاری محصولات کشاورزی، آب شیرین؛ تصفیه فاضلاب؛ بیماری‌هایی که از راه آب منتقل می‌شود؛ فرسایش خاک؛ و کاهش و آلودگی منابع آب زیرزمینی است. گفته می‌شود نوار غزه یکی از پانزده سرزمینی است که «مهد بشریت» را تشکیل می‌دهد.
این منطقه دارای قدیمی‌ترین بقایای مربوط به آتش‌های بزرگ ساخته دست بشر و برخی از قدیمی‌ترین اسکلت‌های بشر است.
بازده اقتصادی نوار غزه در طول سال‌های بین ۱۹۹۲ و ۱۹۹۶ یک سوم کاهش یافت. این سقوط به فساد و سوء مدیریت یاسر عرفات، بسته شدن مرزهای نوار غزه توسط اسرائیل و اعمال کنترل گسترده بر مرزها در پاسخ به تروریسم در فلسطین نسبت داده شده‌است. در نتیجه حملات فلسطینیان به اسرائیل روابط بازار کالا که پیش‌تر بین اسرائیل و نوار غزه ایجاد شده بود مختل شد. منفی‌ترین تأثیر اجتماعی این سقوط ظهور بیکاری فزاینده بوده‌است.
در طول سال‌های بعد توسل اسرائیل به سیاست بستن مرزهای نوار غزه کاهش یافت و در سال ۱۹۹۸، اسرائیل سیاست‌های جدیدی برای کاهش تأثیر بستن مرزها و دیگر رویه‌های امنیتی اعمال شده بر ورود کالا و نیروی کار فلسطین به اسرائیل اجرا کرد. این تغییرات منجر به وقوع یک بهبود ۳ ساله در اقتصاد نوار غزه شد. دوره بهبود وضعیت اقتصادی در سه‌ماهه آخر سال ۲۰۰۰ و با آغاز انتفاضه الاقصی پایان یافت.
انتفاضه الاقصی منجر به بسته شدن مرز اسرائیل توسط نیروهای نظامی اسرائیل و نیز اعمال مکرر محدودیت بر تردد فلسطینیان در مناطق خودگردان شد و در نتیجه به شدت جابجایی تجاری و نیروی کار را مختل کرد. در سال ۲۰۰۱، و حتی شدیدتر از آن در سال ۲۰۰۲، آشوب بین‌المللی و اقدامات نظامی اسرائیل در مناطق تحت کنترل تشکیلات خودگردان فلسطین منجر به تخریب طرح سرمایه و ساختار اجرایی، اختلال شایع در فعالیت‌های تجاری، و کاهش شدید در تولید ناخالص داخلی شد. یکی دیگر از عوامل اصلی کاهش درآمد کاهش تعداد آن دسته از ساکنان غزه بوده که اجازه ورود به اسرائیل را داشته‌اند. پس از خروج اسرائیل از نوار غزه، شمار محدودی از کارگران فلسطینی بار دیگر به سمت اسرائیل روانه شدند اما پس از پیروزی حماس در انتخابات مجلس فلسطین در سال ۲۰۰۶ اعلام شد فلسطین قصد دارد پروانه کار این افراد را محدود کرده یا کلاً لغو کند.
در طول دوران اسکان یهودیان در نوار غزه، ساکنان شهرک‌های یهودی‌نشین مبادرت به ساخت گلخانه در این مناطق کرده و به اشکال جدیدی از کشاورزی دست یافتند. این گلخانه‌ها فرصت کاری برای صدها فلسطینی ساکن نوار غزه فراهم آورد. زمانی که اسرائیل در تابستان ۲۰۰۵ از نوار غزه خارج شد، بانک جهانی این گلخانه‌ها را خرید و در اختیار فلسطینیان قرار داد تا با آن اقتصاد خود را متحول کنند. بیشتر این گلخانه‌ها در حال حاضر توسط کشاورزان فلسطینی مورد استفاده قرار می‌گیرد، گرچه مواردی از غارت و خرابکاری در برخی از مناطق گزارش شده‌است.
غزه کمبود شدید مسکن، امکانات آموزشی، امکانات بهداشتی، زیرساخت‌ها و سیستم بهداشتی نامناسب دارد که هر یک از این موارد منجر به تهدید پاکیزگی و ایجاد مشکلات بهداشت عمومی شده است. تعدادی هتل در غزه وجود دارد مانند هتل فلسطین، قصر بزرگ، آدم، العمل، القدس، کلیف، دیره و بیت مرنا. هتل ها به استثنای هتل فلسطین در امتداد محله ریمال واقع شده اند. سازمان ملل متحد در همین خیابان یک باشگاه ساحلی دارد. غزه مقصد گردشگران نیست، بیشتر خارجی هایی که در هتل ها اقامت می کنند روزنامه نگاران، امدادگران، سازمان ملل و کارکنان صلیب سرخ هستند. از هتل های سطح بالا می توان به هتل اورشلیم و دیره اشاره کرد