moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در واقع شرایط موجود برای پیش برد این هدف بسیار سخت بود زیرا طبق دفتر دستورالعمل‌های مربوط به اموال متروکه، دارایی‌های متعلق به اقلیت‌ها به مسلمانان واگذار شد (مهاجران تازه‌وارد، مقامات دولتی و غیره)، برخی به عنوان اقامت گاه‌های موقتی برخی برای استفاده عموم و برخی هم مصادره شدند. علاوه بر این بسیاری از مالکان اصلی به قتل رسیده بودند. مسلمانان محلی هم در مقابل این سیاست مقاومت نشان می‌دادند به ویژه آن‌هایی که در خانه‌های خالی اسکان یافته بودند.aksin,İstanbul Hükümetleri ve Milli Mücadele,vol.1,p.32
بزرگترین چالش اموال و دارایی‌های مصادره شده بود، زیرا فهرست جامعی موجود نبود. طی نسل‌کشی درخواست‌های متوالی سفارت آلمان مبنی بر این که ارمنیانی به کلیسای کاتولیک تعلق دارند باید به خانه و کاشانه‌شان برگردند، از سوی طلعت پاشا رد شد، با این استدلال که این امر غیرممکن است زیرا نمی‌توانند اموال خود را پیدا کنند.report by ambassador wolff metternich,dated 27 december 1915
بازگشت زنان و کودکان ارمنی دزدیده شده توسط تُرک‌ها یا کُردها مسئله دیگری بود. علیر غم دولت مشکلات بزرگی بر سر راه وجود داشت و اشتباهات بزرگی روی دادند. یافتن زنان و کودکان ارمنی در منازل تُرک‌ها مشکل بود. خانواده‌ها به عمد چند پاره شده بودند. کودکان از والدین شان جدا و به زور مسلمان شدند و به یتیم خانه‌ها فرستاده شدند. بعضی از این بچه‌ها به روستاهای اطراف فرستاده شدند و دختران به زور به عقد مسلمانان درآمدند.
در زمان نسل‌کشی گزارش‌های زیادی به ایالات فرستاده شدند که خود نشان می‌داد در این اخراج‌ها و تبعیدها، اهداف نسل‌کشی هم دنبال می‌شد.osmanli belgelerinde ermeniler,1915-1920 برای مثال تلگرامی از وزارت داخله به ایالات و بخش‌های مختلف فرستاده شد که در آن دستور داده شد افرادی که بستگان یا قیم زنده‌ای ندارند باید به شهرها و روستاهایی فرستاده شوند که در آن‌ها هیچ خارجی یا ارمنی ای زندگی نمی‌کند، دختران جوان و بیوه‌ها باید ازدواج می‌کردند و بچه‌ها باید به یتیم خانه فرستاده می‌شدند.
برای مثال می‌توان به ناحیه سیواس اشاره کرد. در تحقیقات فرماندار ایالتی سیواس، معمر بیگ، کمیسیون بررسی جنایی گزارش داد که تمام پسران ارمنی باقی‌مانده ختنه شده‌اند. در حالی که خانواده‌های ارمنی از هم گسیخته‌اند و در حالی که مردان اخراج شدند، زنان و کودکان را از هم جدا و در روستاها و شهرهای مختلفی پخش می‌کردند که در آن‌ها هیچ اقلیت خارجی یا ارمنی زندگی نمی‌کردند. حزب اتحاد و ترقی در نظر داشت کودکان مقیم یتیم خانه‌ها را که از قبول اسلام سر باز می‌زدند، اخراج کند. چنین اعمالی با اعتراضات همیشگی همراه بود به ویژه در یتیم خانه‌هایی که توسط گروه‌های میسیونری آلمانی اداره می‌شد. در مقابل این اعتراضات فرمان‌هایی از استانبول صادر می‌شد که در آن‌ها دستور داده شده بود فعلاً با بچه‌های مقیم این یتیم خانه‌ها کاری نداشته باشند.
آدمیرال وب که سه یادداشت مفصل در مورد گم شدن زنان و کودکان ارمنی نوشته بود، در بیست و هفتم فوریه ۱۹۱۹ میلادی گزارش کرد که تعداد زیادی از زنان به عقد کسانی درآمده‌اند که تا الان چهار سال است با آنان زندگی می‌کنند، اگر این زنان مجبور به رفتن بشوند حتی نمی‌دانند به کجا باید برگردند یا چه کسانی از بستگان آن‌ها زنده هستند. همین مسائل گریبان گیر بچه‌ها نیز بود.Kurtuluş Savaşı ile İlgili İngiliz Belgeleri (1971)
دلایل کم ثمربودن اقدامات در مورد بازگشت ارمنیان اخراجی و تبعیدی و بازگرداندن اموال و منازل آنها، طبقه ثروتمندای که به واسطه تصاحب اموال ارمنیان به وجود آمده و در نتیجه نسل‌کشی و چپاول دارایی‌های کشته شدگان متمول تر هم شده بود. به هیچ وجه به فکرشان هم خطور نمی‌کرد که اموال غارتی را بازگردانند.
یکی از نمایندگان بریتانیا طی گردشی در نواحی دریای سیاه در تاریخ ۲۹ اکتبر ۱۹۱۹ میلادی می‌نویسد:
«وضعیت به گونه‌ای است که انگار جامعه ارمنی به کلی محو شده‌است. اموال یونانیان و ارمنیان بازگردانده نشدند، عده زیادی با فروش این اموال برای خود زندگی ساخته‌اند.»Milli Kurtuluş Tarihi (4 cilt, 1974-1975)
این افراد از جنبش ناسیونالیسم تُرک حمایت خواهند کرد تا مجبور نشوند اموالی را که در تصاحب شان است، پس دهند. چنان‌که مورخ تُرک، دوغان آوجی اوغلو می‌نویسد: «این تصادفی نیست که در همه جا جنبش ناسیونالیستی پا گرفت، عملیات بازگرداندن اموال یونانیان و ارمنیان و مجازات کسانی که به آنان ظلم و ستم روا داشتند، با مانع روبرو شد.»
در اول اکتبر ۱۹۱۹ میلادی آدمیرال وب بر این مطلب صحه می‌گذارد و به اطلاع جرج کرزن می‌رساند، «کسانی که در برنامه اخراج دست داشتند، سمبل وطن‌پرستی شدند.»
از همین رو اقدامات صورت گرفته توسط دولت‌های مختلف در دستگاه امپراتوری عثمانی با ظهور جنبش ناسیونالیستی متوقف شد.
اصل جبران خسارت و استرداد اموال با گذشت زمان از بین نمی‌رود، چراکه جنایت نسل‌کشی به‌طور پیوسته و مستمر و به معنای حقیقی و قانونی ادامه دارد؛ پس بازماندگان فاجعه نسل‌کشی ارمنیان چه به صورت فردی و چه گروهی، هنوز در پی جبران خسارتشات هستند. همان‌طور که بازماندگان یهودی کشتار یهودیان، در پس گرفتن اموالشان از بسیاری از کشورهای مصادره‌کننده موفق بودند. هرگاه امکان جبران کامل وجود داشت، باید علاوه بر استرداد اموال، شرایط اولیه زندگی قبل از جنایت نیز برای خسارت دیدگان فراهم شود، ولی هرکجا جبران کامل ممکن نبود، می‌توان از پرداخت نقدی به جای آن بهره برد.
بنا به گزارش همتراز کمیسیون فرعی سازمان ملل «هرگونه تجاوز به حقوق بشر، حق جبران خسارت قربانیان و وارثان را به دنبال داشته و دولت‌ها را متعهد می‌کند تا تاوان صدمات واردشده توسط مجرمین را از آنان طلب کنند».آلفرد دوزایاس؛ نژادکشی ارامنه در سال‌های ۱۹۱۵–۱۹۲۳ و ارتباط آن با کنوانسیون نژادکشی سال ۱۹۴۸؛ ترجمه آتوسا فخربخش؛ صفحه:۹
براساس میثاق بین‌المللی حقوق سیاسی و مدنی که در ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۳ میلادی به تصویب دولت ترکیه رسیده و در همین تاریخ به اجرا درآمد. تعهدات ناشی از ماده یک دربارهٔ حقوق مردم در قبال دارایی و ثروت طبیعی شان و همچنین تعهدات به وجودآمده از ماده ۲۷ که قواعد خاصی برای اقلیت‌های فرهنگی و قومی در نظر گرفته درخور توجه است که سخن از بی عدالتی تاریخی و جبران آن به میان می‌آورد؛فتاح احمدپور (گردآورنده)؛ مجموعه قوانین و مقررات بنیادین نظام بین‌المللی (مشتمل بر میثاق جامعه ملل منشور سازمان ملل متحد و اساسنامه دیوان بین‌المللی دادگستری)؛ صفحه:۱۲۷ لذا طبق ماده ۱ و ۱۷ میثاق مزبور ارمنیان می‌توانند برای گرفتن میراث فرهنگی (میراث فرهنگی ارمنیان در ترکیه) خود در مراجع صالح بین‌المللی اقامه دعوی کنند.
از آنجایی که هم ترکیه (۳۱ ژوئیه ۱۹۵۰) و هم ارمنستان (۲۳ ژوئن ۱۹۹۳) از امضاکنندگان کنوانسیون منع نسل‌کشی هستند، می‌توان به ماده هشت این کنوانسیون استناد کرد که تصریح می‌کند (هرکدام از طرفین ممکن است از نهادهای صالح سازمان ملل برای جلوگیری از کشتار در هر کجا که مناسب تشخیص داده شود، کمک گیرند). جلوگیری معنایی فراتر از صرف عدالت انتقام جویانه دارد. برای جلوگیری از وقوع جرم لازم است که تا حد امکان جلوی پیامدهای آن را گرفت. رسیدن به این هدف علاوه بر مجازات مجرمین، مستلزم استرداد و جبران خسارت نسل‌های بازمانده‌است؛ لذا ارمنستان هم می‌تواند به ماده نه کنوانسیون نسل‌کشی استناد جوید که می‌گوید:حسینقلی حسینی نژاد؛ حقوق کیفری بین‌الملل، صفحه:۱۲۳
گورستان ارمنی پانگالتی یا گورستان هاگوپ مقدس در نزدیکی میدان تقسیم استانبول در اصل متعلق به بیمارستان هاگوپ مقدس می‌باشد که در سال ۱۹۳۰ میلادی توسط دولت وقت مصادره و تخریب شد.و به جای آن پارک گزی، چند هتل و سازمان رادیو و تلویزیون دولتی ترکیه به جای آن ساخته شد زمین این گورستان متعلق به ارمنیان بود و بزرگترین گورستان غیر مسلمان استانبول بوده‌است.
بیمارستان و کلیسای مقدس نجات دهنده در سال ۱۸۳۲ میلادی توسط هاروتیون پزچیان، در استانبول ساخته شد که نوزده ملک و سایر دارایی بیمارستان مصادره شده‌است.
یکی از املاک بیمارستان و کلیسای مقدس نجات دهنده، بیمارستان، (Selamet Han) می‌باشد که این بیمارستان توسط مهندس معمار هوسپ آزناوُر طراحی، و با سرمایه‌گذاری بازرگان ارمنی به نام کالوست گلبنکیان، در سال ۱۹۵۴ ساخته شد.این ملک توسط دولت در سال ۱۹۷۴ میلادی مصادره شد.
یکی دیگر از زمین‌های بیمارستان و کلیسای مقدس نجات دهنده، یک باغ به وسعت ۴۴٬۰۰۰ متر مربع می‌باشد که یک ورزشگاه فوتبال به نام زِیتین بورنو در آن ساخته شده‌است این زمین در سال ۱۹۸۵ میلادی توسط شهرداری مصادره شده‌است.
زمین کاخ ریاست جمهوری که قبلاً یک باغ انگور بود که متعلق به یک تاجر ثروتمند جواهر-طلا به نام «اُهانس کاسابیان» می‌باشد، Yalçın, Soner. "Çankaya Köşkü'nün ilk sahibi Ermeni'ydi." "حریت (روزنامه)". 25 March 2007. که در طی نسل‌کشی ارمنیان او از آنکارا به استانبول فرار کرد و زمین او مصادره شد.
زمین پایگاه هوایی اینجرلیک، متعلق به سه نفر ریتا ماهدسیان، آلکس باکالیان و آنائیس هاروطونیان می‌باشد. این زمین در سال ۱۹۲۳ میلادی، پس از نسل‌کشی، توسط بانک کشاورزی ضبط شد.
کالج ساناساریان، در سال ۱۸۸۱ میلادی توسط نیکوکار ارمنی به نام «مگردیچ ساناساریان» در شهر ارزروم برای آموزش زبان ارمنی بنا شده‌است.بسیاری از معلمان این کالج در طی نسل‌کشی کشته شده‌اند و ساختمان تخریب شد. در همین ساختمان کنگره ارزروم را برگزار کردند.
فرودگاه دیاربکر، در گذشته یک زمین مزروعی متعلق به خانواده «باسماسیان» می‌باشد که در طی نسل‌کشی آن خانواده تبعید و زمین مصادره می‌شود.
کارخانه اولکر، بر روی یک گورستان متعلق به «کلیسای نیگوغایوس» که بین سده هفده تا سده نوزده فعال بوده ساخته شده‌است. این زمین توسط مدحت پاشا مصادره شده و سنگ قبرها به فروش می‌رساند و در سال ۱۹۴۸ میلادی کارخانه اولکر ساخته شد.
الئونورا روسی دراگو (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "دوریان گری"، "کتاب مقدس"، "کلبه عمو تام"، "بیا درباره زن‌ها حرف بزنیم"، "عشق و ازدواج"، "زنی تنها" و "نعلبکی بال‌دار" اشاره کرد.
کشتی چّرخ‌پَره‌ای نوعی از کشتی‌های بخار می‌باشد که در جانب آن، چرخ‌پره تعبیه شده که با نیروی بخار به حرکت در می‌آیند و موجب به حرکت درآمدن کشتی می‌شوند. در زمان‌های گذشته، این چرخ دوار توسط نیروی انسان یا حیوان به حرکت درمی‌آمد ولی امروزه، موتورهای درون‌سوز، نیروی پیش‌ران آن را فراهم می‌کنند.
تاریخچه استفاده از این گونه شناورها، به سده ۴ یا ۵ (میلادی) و توسط امپراتوری روم بر می‌گردد. در همان دوره، امپراتوری چین نیز اقدام به استفاده از این شناورها در ناوگان دریایی خود نمود. به‌کارگیری نیروی بخار بجای نیروی انسانی یا احشام برای به حرکت درآوردن این کشتی‌ها، نخستین بار توسط آمریکایی‌ها در سال ۱۸۰۸ (میلادی) انجام گرفت و سپس توسط بریتانیایی‌ها ادامه یافت. در سده ۲۰ (میلادی)، از این گونه شناورها، غالباً برای امور گردشگری استفاده می‌شود.
چرخ‌پره مورد استفاده در این قبیل شناورها، از تیغه‌هایی فلزی که بر روی یک قاب دایره‌ای بزرگ تعبیه‌شده‌اند، تشکیل شده‌است که در فاصله‌های منظمی از یکدیگر نصب شده‌اند و در زمان حرکت، یک چهارم از این تیغه‌ها داخل آب فرومی‌رود و با حرکت دایره‌ای چرخ، نیروی رانش شناور را به سمت جلو یا عقب، تأمین می‌کند.
محل نصب این چرخ دوار می‌تواند در انتهای کشتی باشد که در این صورت، به آن پشت‌چرخsternwheeler می‌گویند و اگر در جوانب شناور باشد، کنارچرخsidewheeler اطلاق می‌شود. شناورهای کنارچرخ به دلیل مانورپذیری بیشتر و امکان حرکت در جهت عقب شناور، بیشتر مورد توجه بوده و برای جابجایی گردشگرها، امروزه نیز کاربرد دارند.
شهریار عدل (۱۴ بهمن ۱۳۲۲ - ۳۱ خرداد ۱۳۹۴ ) باستان‌شناس، کارشناس تاریخ هنر و معماری ایرانی و کارشناس پرونده‌های ثبت میراث جهانی در ایران بود.
شهریار عدل، فرزند احمدحسین عدل و هما ضیاالملوک والی، در سال ۱۳۲۲ در تهران به دنیا آمد. اجداد پدریش از اهالی تبریز و اجداد مادری از بسطام بودند. او در سال ۱۳۳۸ برای ادامه تحصیل به پاریس رفت. و تحصیلات دانشگاهی خود را در مدرسه عالی علوم تاریخی در سوربن و همچنین در رشته تاریخ عمومی هنر، باستان‌شناسی مشرق‌زمین و تاریخ هنرهای دوره اسلامی در مدرسه موزه لوور به پایان رساند. عنوان پایان‌نامه‌اش در دانشگاه سوربن "فتوحات همایون" بود که به تاریخ جنگ‌های شاه عباس در خراسان و فتح هرات می‌پرداخت.
عدل در سال ۱۹۷۶ به عضویت مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسه بزرگترین سازمان علمی-پژوهشی فرانسه درآمد.
وی هم‌چنین ریاست کمیته بین‌المللی تدوین تاریخ آسیای میانه در یونسکو را به عهده داشت.
وی با کوشش بسیار تخت جمشید، چغازنبیل و میدان نقش جهان اصفهان را در فهرست میراث فرهنگی جهان یونسکو به ثبت رساند.عدل بخشی از فیلم‌های بجا مانده از دوران قاجار را از خطر نابودی نجات داد و آنها را برای مرمت و بازیافت به فرانسه برد.
در تاریخ ۱۳ مهر ۱۳۸۸ دبیرکل یونسکو مدال فرهنگ جهانی یونسکو موسوم به "پنج قاره" را به شهریار عدل اهدا کرد.
عدل همچنین از اعضای هیئت تحریریه مجله استودیا ایرانیکا بود که از ابتدای دهه ۷۰ میلادی در فرانسه منتشر می‌شود و دیگر اعضای تحریریه آن افرادی چون ژیلبر لازار، پل برنار، ژان کالمار، یان ریشار و فیلیپ ژینیو بودند.
شهریار عدل در ۳۱ خرداد ۱۳۹۴ به دلیل ایست قلبی در شهر پاریس درگذشت.
در ابتدا مقرر بود که پیکرش پس از انتقال به تهران، در قطعه نام‌آوران بهشت زهرا به خاک سپرده شود.
ولی در روز یکشنبه ۷ تیر ۱۳۹۴ در مراسم تشییع جنازه وی که در محوطه موزه ملی ایران صورت گرفت، کامران عدل برادر شهریار عدل اعلام کرد که با توجه به اینکه هنوز موافقت نشده‌است که پیکر شهریار عدل در محوطه‌ای باستانی دفن شود، پیکر او به صورت امانت در بهشت زهرا نگهداری می‌شود.
در نهایت و با توجه به منع قانونی دفن افراد در محوطه‌های تاریخی، صبح روز دوشنبه ۸ تیرماه ۱۳۹۴ پیکر شهریار عدل در قطعه نام‌آوران بهشت‌زهرا دفن شد.
مسعود سلطانی‌فر رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در واکنش به مرگ شهریار عدل گفت او بی‌هیچ توقعی عمر گران بهای خویش را در راه اعتلاء و سربلندی ایران مصروف کرد.
محمد بهشتی رئیس پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری اعتقاد دارد هر گوشه‌ای که نگاه می‌کنیم رد پایی از وی را می‌بینیم. او مانند یک نسیم در حوزه میراث فرهنگی حاضر بود.
مهدی حجت نیز شهریار عدل را فردی توصیف کرد که فوق‌العاده به بلندی نام ایران و اینکه آثار ایران به دقت مراقبت و حفاظت شود، توجه داشت.
داریوش شایگان در گفتگویی پس از مرگ عدل با بیان خدمات شهریار عدل به ایران و آثار تاریخیش، اضافه کرد که آدم خیلی مهمی را از دست دادیم مرگ او را من به ملت ایران تسلیت می‌گویم.
علیرضا تابش (مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی) نیز طی پیام تسلیتی تلاش شهریار عدل جهت یافتن و مرمت و معرفی فیلم‌های زمان مظفرالدین‌شاه قاجار را افکندن پرتویی نو بر آغاز تاریخ سینمای ایران دانست.
علیرضا رزم‌حسینی استاندار کرمان نیز تأکید کرد که مردم استان کرمان هرگز زحمات و خدمات ارزنده شهریار عدل را در دوران پس از زلزله دهشتناک بم و ثبت ارگ تاریخی و منظر فرهنگی شهر بم در فهرست میراث جهانی یونسکو را فراموش نخواهند کرد.
محمد فرهادی، وزیر علوم و تحقیقات نیز در پیام تسلیتش اظهار امیدواری کرد که پژوهشگران با شناخت ابعاد گوناگون شخصیت شهریار عدل، راه او را در شناخت و صیانت از فرهنگ و میراث تمدنی ایران ادامه دهند.ایرینا بوکووا مدیرکل یونسکو در نامه تسلیتی به سفیر ایران در یونسکو ضمن برشمردن سابقه همکاری شهریار عدل با یونسکو اعلام کرد که فقدان پروفسور عدل و جای خالی او برای یونسکو سنگین و عمیق خواهد بود.
مزدک شفیعیان (زاده ۲ ژوئن ۱۹۸۰) شاعر، نویسنده و منتقد نروژی زبان، کارشناس ارشد علوم ادبی از دانشگاه برگن،http://www.gyldendal.no/Forfattere/Shafieian-Mazdak و دانش‌آموخته آکادمی نویسندگی هردلنداست. وی سردبیر Au petit garage ،Teologi و بین سال‌های ۲۰۱۲–۲۰۰۸ دبیر مقاله‌نویسی نشریه پر سابقه Vinduet بوده‌است. Vinduet در سال ۲۰۰۹ برندهٔ جایزه بهترین نشریه کشورهای اسکاندیناوی (نوردیک) شد.
آخرین کتاب وی مجموعه مقالات «Det urgamle materialet»، شامل مقالاتی در باب «امرواقع» ژاک لاکان، مسیانیسم بنیامین، مفهوم «suture» در تفکر ژیژک و آلان بدیو، «Literary Canon»، و همچنین راجع به السا گرس (Elsa Gress)، ادبیات معاصر نروژی؛ اوله روبرت سونده، اسوین یارول، روزگار سپری شده مردم سالخورده محمود دولت‌آبادی و غیره است.http://www.gyldendal.no/Skjoennlitteratur/Essays-lyrikk-og-skuespill/Det-urgamle-materialet منتقدان، از جمله در ماهنامه لوموند دیپلماتیک، هفته‌نامه مرگن بلادت (Morgenbladet) و نی‌ تید (Ny Tid) کار وی را در سنت رادیکال چپ ارزیابی کردند.http://www.lmd.no/?p=15268http://morgenbladet.no/boker/2015/edderkopp_pa_hjernen
۲۰۰۶: Dyregravsmørke – شعر، نشر Gyldendalhttp://www.nytid.no/essays-om-litteratur-utfordrer-etablerte-forestillinger
۲۰۱۱: Antwerpen – شعر، نشر Gyldendal
۲۰۱۲: Teologi – آنتولوژی در باب الهیات، با یورن سورن، Sola scriptura
۲۰۱۵: Det urgamle materialet – مجموعه مقالات، نشر Gyldendal
۲۰۲۲: Skinnende døde – رمان، نشر Gyldendal
منطقه‌های مالت () یکی از تقسیمات جغرافیایی کشور مالت می‌باشد.
این کشور هم‌اکنون دارای ۵ منطقه می‌باشد که هر منطقه خود از چندین بخش تشکیل شده است. مناطق مالت اولین بار در سال ۱۹۹۳ با سه منطقه ایجاد شده اما در سال‌های تقسیمات کشوری مالت تغییر کرده و این سه منطقه به پنج منطقه افزایش یافتند.
منطقه مرکزی مالت (به لاتین: Central Region, Malta) یک از مناطق پنچ‌گانه کشور مالت است که مرکز آن شهر سان گوان می‌باشد.
منطقه مرکزی مالت ۲۳٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۱۱۲٬۷۵۱ نفر جمعیت دارد.
منطقه گوزو (به لاتین: Gozo) یک از مناطق پنج‌گانه کشور مالت است که مرکز آن شهر ویکتوریا می‌باشد.
منطقه گوزو ۶۸٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۳۷٬۲۸۸ نفر جمعیت دارد.
منطقه شمالی مالت (به لاتین: Northern Region, Malta) یکی از مناطق پنج‌گانه کشور مالت است که مرکز آن شهر سان پال ایلبهار می‌باشد.
منطقه شمالی مالت ۱۱۲٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۱۰۲٬۳۴۶ نفر جمعیت دارد.
منطقه جنوب شرقی مالت (به لاتین: South Eastern Region) یکی از مناطق پنج‌گانه کشور مالت است که مرکز آن شهر ترزین می‌باشد.
منطقه جنوب شرقی مالت ۳۶٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۹۹٬۰۹۶ نفر جمعیت دارد.
منطقه جنوبی مالت (به لاتین: Southern Region, Malta) یکی از مناطق پنج‌گانه کشور مالت است که مرکز آن شهر کورمی می‌باشد.
منطقه جنوبی مالت ۷۸٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۹۴٬۵۲۶ نفر جمعیت دارد.
سولومُن (سول) لُویت (زادهٔ ۹ سپتامبر ۱۹۲۸ - درگذشتهٔ ۸ آوریل ۲۰۰۷) هنرمند آمریکایی. وی و آثارش غالباً با حرکت‌ها و مکاتب معاصر هنری‌ای چون هنر مفهومی و مینیمالیسم مرتبط دانسته می‌شوند.McNay, Michael. "Obituary: Sol LeWitt: American artist whose treatment of forms and colours defied critical analysis". The Guardian, April 11, 2007. Accessed June 22, 2015. نماینده شاخص مینیمال آرت و نیز یکی از نخستین نظریه پردازان کانسپچوال آرت بود. در اواسط دهه ی 60 بر مبنای رهنمود ریاضی ساختار هایی متشکل ازواحد های تکرار شونده پدید آورد. کاربرد فرم های بنیادی. تمرکز روی مسائل فرم و فضا و نظم منطقی در آثار لویت مشخصه بارز مینیمال آرت است.
تیگران چهارم () که لقب «شاه شاهان» را نیز یدک می‌کشید، در سال هشتم پیش از میلاد به قدرت رسید. او که به پیروی از سنت متداول در میان درباریان دوران هلنیستی با خواهر خود اِراتو ازدواج کرده بود، با نادیده گرفتن مقاصد روم به اتفاق اِراتو حکومت در ارمنستان حکومت کرد، اما در سال پنجم پیش از میلاد به دست رومی‌ها از حکومت خلع شد. لیکن سه سال بعد در پی یک شورش دوباره به سلطنت رسید و با خواهرش به اداره کشور پرداخت. دوران حکومت این دو بسیار کوتاه بود چرا که تیگران چهارم به زودی در نبرد با اقوام کوه‌نشین که از شمال ارمنستان یورش آورده بودند، کشته شد و خواهرش نیز از حکومت کناره‌گیری کرد. بدین گونه در سال اول میلادی حکومت دودمان آرتاشسی در ارمنستان به پایان رسید.
مهدی جمالی‌نژاد معاون عمران و توسعه امور شهری و روستایی وزیر کشور و رئیس سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور و شهردار پیشین شهرهای اصفهان و یزد است.
وی در تاریخ ۴ شهریور ۱۳۹۶ با رای هر ۱۱ عضو شورا سکان شهرداری یزد را به دست گرفت. مهدی جمالی نژاد پیش از این نیز با انتخاب اکثریت شورای شهر اصفهان شهردار شهر اصفهان شده بود. شورای شهر یزد در ۴ مهر ۱۳۹۷ با استعفایش از شهرداری موافقت کرد.
در سازمان‌های: عمران شهرداری کاشان، نوسازی و بهسازی نجف آباد، نوسازی و بهسازی شهرضا، نوسازی و بهسازی مبارکه، حمل و نقل جمعی شهرستان زرین شهر، حمل و نقل جمعی شهرستان فلاورجان، حمل و نقل جمعی شهرستان برخوار، اتوبوسرانی کاشان، اتوبوسرانی شاهین شهر، اتوبوسرانی نجف آباد، اتوبوسرانی خمینی شهر و اتوبوسرانی مبارک شهردارکوشک
در سازمان‌های: عمران شهرداری اصفهان، آتش‌نشانی و خدمات ایمنی شهرداری اصفهان، زیباسازی شهرداری اصفهان، پارک‌ها و فضای سبز شهرداریهای شاهین شهر و اصفهان، خدمات موتوری شهرداری اصفهان، خدمات طراحی شهرداری‌های استان اصفهان و سازمان دارالسلام کاشان
در سازمان‌های: قطار شهری اصفهان، همیاری شهرداریهای استان اصفهان، حمل و نقل جمعی شهرستان اصفهان، حمل و نقل جمعی شهرستان نجف آباد، حمل و نقل جمعی شهرستان فلاورجان و سازمان حمل و نقل جمعی شهرستان لنجان
گارستن، مرزیساید (به انگلیسی: Garston, Merseyside) ناحیه‌ای در لیورپول شهرستان مرزیساید است که در شمال غربی انگلستان واقع شده‌است.
فرید محمداف (زاده ۳۰ اوت ۱۹۹۱) یک خوانندهٔ آذربایجانی است.
او در سال ۲۰۱۳ نماینده آذربایجان در مسابقه یوروویژن بود و دوم شد.
رالف اینسون (زاده ۱۵ دسامبر ۱۹۶۹) بازیگر انگلیسی است. او که به خاطر لهجه عمیق و غم انگیز یورکشایری اش شناخته می شود، با نقش کریس فینچ در کمدی به نام اداره (مجموعه تلویزیونی بریتانیایی) (۲۰۰۱) به شهرت رسید.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم "گرفتن قاتل"،"اولین شوالیه"، "چرنوبیل" و "تیراندازی ماهی" اشاره کرد.
رالف مایکل اینسون در ۱۵ دسامبر ۱۹۶۹ در لیدز به دنیا آمد، و در مدرسه وودلی و مدرسه پوکلینگتون تحصیل کرد. در اوایل دهه ۱۹۹۰، پس از تحصیل در رشته تئاتر در کالج فرنس دانشگاه لنکستر، به عنوان معلم و مربی کریکت در کالج یورک سیکس فرم کار کرد.
استوارت بونس (زاده ۲۱ اکتبر ۱۹۷۱)، بازیگر انگلیسی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم اولین شوالیه اشاره کرد.
یکی از پایه‌های اصلی نارضایتی‌های مردم در انقلاب ۵۷، فساد مالی قدرتمندان در دوران پهلوی بود. گونه‌ای که در سال ۱۳۵۷ فساد مالی به یکی از مسایل سیاسی عمده ایران بدل شده و بخش اعظم انتقاد از شاه به قالب انتقاد از فعالیت‌های غیرقانونی اطرافیان نزدیک و حتی اعضای خانواده اش درآمده بود.
هامبلی نوشته‌است که رضاشاه، در بین ایرانیان، هم محبوب و هم منفور است. سال‌های ابتدایی پادشاهی او، اقدامات بسیار مهمی برای کشورش انجام داد، اما با گذشت زمان، همانند سایر حکومت‌های خودکامه، حرص و ولع، سوظن و عیب‌جویی او، فزونی یافت. مخالفان فکری‌اش، منتقدانش، یا کسانی که با او هم‌دل نبودند را، مورد حمله شخصیتی قرار داده، به زندان انداخت یا تبعید کرد یا اعدام کرد. استبداد او باعث تا مجالی برای شکوفایی استعداد مردمی رشد نکند و به هیچ ثمری ننشیند. این مردم، سهمی در فعالیت‌های سیاسی-اجتماعی نیافتند و هیچ مفری برای بروز توانایی‌های برخی از شهروندان خاص باقی نماند. در نتیجه، آدم‌های حساس و متفکر، کنج عزلت گزیدند؛ و بی‌کفایت‌ها، امور مملکتی را به دست گرفتند، مال و منال اندوختند و معیار اخلاقی، به سوی قهقرایی کشیده شد. با عزل او، رژیم توخالی او هم، از میان رخت بربست؛ رژیمی که خلاء معنوی داشت.
ا. میلسپو دربارهٔ رضاشاه نوشت: «او روی هم رفته، مملکت را پاک دوشید؛ روستاییان، عشایر و زحمتکشان را بیچاره کرد و از زمین‌داران باج‌های هنگفت، گرفت. در عین آنکه اقداماتش طبقه جدید «سرمایه‌داران-تجار»، انحصارگران، پیمانکاران و مقربین سیاسی را غنی ساخت؛ تورم، مالیات‌های سنگین و دیگر عوامل، سطح زندگی مردم را کاهش دادند.»
به نوشته عباس میلانی، هر چه به قدرت رضاشاه افزوده می‌شد، بر اشتهای سیری ناپذیری جمع‌آوری مال و ثروت از راه غیرمجاز و نامتعارف، نیز افزوده می‌شد. به گفته سفارت بریتانیا در چند سال پس از کودتا، رضاشاه از قدرت نویافتهٔ خود برای خرید املاک متعدد استفاده کرد و اغلب این املاک را به مراتب پائین‌تر از نرخ واقعی آنها خریداری می‌کرد. ابعاد این خریدها، شگفت‌آور بود. برای نمونه در مارس ۱۹۲۵ (۱۳۰۴ شمسی) سفارت بریتانیا خبر داد که رضاشاه با خرید املاکی به ارزش هشتصد هزار تومان در مازندران (که در آن روزگار رقمی بالا به‌شمار می‌رفت) ابعاد تازه ای به املاک و دارایی خود در آن منطقه بخشیده بود.
رضاشاه در دوران حکومتش، آن قدر ثروت تصاحب کرد که به ثروتمندترین فرد ایران تبدیل شد. بر اساس برآوردها، ثروت وی به هنگام مرگ سه میلیون پوند و حدود ۱٫۵ میلیون هکتار زمین بوده‌است. بیشتر این زمین‌ها در منطقه اجدادی‌اش مازندران قرار داشت. وی همچنین صاحب مزارع گندم در همدان، گرگان و ورامین بود. بخشی از این املاک با مصادره مستقیم، دیگری از طریق نقل و انتقال مشکوک اموال دولتی و بخشی دیگر از طرق آبیاری زمین‌های بایر و سرانجام بخشی نیز با مجبور کردن زمین داران بزرگ و کوچک برای فروش زمین‌هایشان به قیمت اسمی، به دست آمده بود. سفارت آمریکا در گزارشی از فعالیت‌های اقتصادی رضاشاه نوشته بود: «... رضاشاه،... معمولاً برای هر کدام از این املاک آنچه دلش می‌خواهد، می‌پردازد که اغلب یک دهم یا حتی یک بیستم قیمت واقعی آن ملک است.»
در همان اوایل سال ۱۹۳۲/۱۳۱۱، سفارت بریتانیا گزارش داد که رضاشاه حرص غریبی نسبت به زمین دارد، طوری‌که همه خانواده‌ها روانه زندان می‌کرد، مگر اینکه با فروش املاکشان به وی موافقت کنند: «اشتهای سیری ناپذیر وی به اندازه است که عجیب نخواهد بود اگر چند صباح دیگر کسی بپرسد چرا اعلی حضرت بی‌درنگ همه ایران را به نام خود به ثبت نمی‌رساند؟» این گزارش در ادامه می‌افزاید: «به رغم نارضایتی شمار چشمگیری از زمین داران، سایرین بر این باورند که صرفاً کاری را می‌کنند که دودمان‌های پیشین انجام داده بودند، و او بهتر از زمین بهره‌برداری می‌کند و به هر حال سراسر مملکت در واقع به وی تعلق دارد».
وزیر مختار بریتانیا چنین نوشته‌است: «او همچنان در کار انباشت ثروت از راه‌های مشکوک است و فرماندهان ارشد نظامی خود را نیز در کار آزاد گذاشته‌است؛ و در عین حال، از هیچ فرصتی برای بی‌اعتبار کردن فرماندهان در صورت سوظن نسبت به قدرت گرفتن آن‌ها از طریق اندوختن ثروت پرشمار برای بهره‌گیری شخصی، فروگذار نمی‌کند. البته اگر آن‌ها سهم عمده‌ای از ثروت به دست آمده را به شاه بدهند، او نیز از دزدی‌های آن‌ها چشم پوشی خواهد کرد.» وی می‌افزاید: «رضا شاه نسبت به ثروت حریص و طمعکار است و از دیدگاه او هر وسیله‌ای برای کسب پول و زمین مطلوب است… جاده جدید منتهی به چالوس با هزیه هنگفتی ایجاد شده، صرفاً برای ارضای هوس شخصی وی بوده‌است.»
فرایند تملک این دهات و انباشتن ثروت حتی پیش از به سلطنت رسیدن رضاخان آغاز شده بود. وقتی محمدرضا به دنیا آمد، خانواده‌اش کماکان در منزل استیجاری زندگی می‌کرد. وقتی که او در مقام ولیعهدی به ایران بازگشت، پدرش رضاشاه بی شک ثروتمندترین مرد ایران بود. در آن زمان سفارت آمریکا در گزارشی از فعالیت‌های اقتصادی رضاشاه فراهم کرد که نوشته بود: «کمتر چیز ارزشمندی در این مملکت هست که رضاشاه، به آن نظر ندارد. حرص و آز او حدی نمی‌شناسد. علاوه بر تملک بخش عمده مازندران، در شهرها هم املاک متعددی خریده و در آن‌ها هتل ساخته و کارخانه تأسیس کرده… هر زمین و ملکی را که به آن دل می‌بندد، با تهدید مستقیم یا تلویحی مالک آن، از آن خود می‌کند. معمولاً برای هر کدام از این املاک آنچه دلش می‌خواهد، می‌پردازد که اغلب یک دهم یا حتی یک بیستم قیمت واقعی آن ملک است.» وقتی بعد از استعفایش، مسئله ابعاد ثروت رضاشاه به مسئله روز مملکت بدل شد و مطبوعات با استفاده از آزادی تازه‌یاب خود در این زمینه مطالب مفصل و اغلب تندی می‌نوشتند، نخست‌وزیر وقت مملکت در جلسه مجلس اعلان کرد که «رضا شاه مبلغ باورنکردنی ۶۸ میلیون ریال (برابر با ۴٫۲۵ میلیون دلار) در حساب‌های شخصی اش در بانک‌های ایران داشت.» در آن زمان موجودی حساب‌های رضا شاه برابر ۴۶ درصد نقدینگی کل کشور (جمع کل پول صادر شده از بانک ملی ایران) بود. برخی محققان ادعا می‌کرده‌اند که موجودی حساب‌های رضاشاه در واقع به مبلغی به مراتب بیشتر از آنچه فروغی گفته بود، بالغ می‌شد. می‌گویند در واقع فروغی فقط موجودی حساب پس‌انداز رضاشاه را اعلام کرده بود. می‌گویند مبلغی نزدیک به ۸۵ میلیون ریال (یا ۵٫۳ میلیون دلار) هم در حساب چکی رضاشاه موجود بود. در هر حال، این مبلغ که دست کم ۴۶ درصد نقدینگی ایران بود، پس از امضای سند رسمی به محمدرضا پهلوی تعلق گرفت.
توسعه اجتماعی اقتصادی در زمان محمد رضا شاه با اتکا به افزایش درآمد نفتی ممکن شد. با چهار برابر شدن قیمت نفت در سالهای ۱۹۷۵–۱۹۷۶ درآمد نفتی ایران به رقم ۲۰ میلیارد دلار رسید. البته این درست است که مقادیر زیادی از این پول‌ها در جاهایی هدر رفته‌است؛ همچون ولخرجی‌های خانواده سلطنتی، کاغذبازی اداری، فساد تمام عیار، تأسیسات هسته‌ای و خرید سلاح‌هایی که حتی برای خیلی از کشورهای عضو ناتو هم بسیار گران محسوب می‌شدند؛ ولی این هم درست است که مقادیر بیشتری هم به‌طور کارا وارد اقتصاد شد؛ چه به‌طور مستقیم و از طریق یارانه‌های دولتی و بانک صنعت و معدن ایران که وام‌های کم بهره به کارآفرینان خصوصی می‌پرداخت و چه به‌طور مستقیم از طریق برنامه‌های بودجه سالیانه. به گفته نیکی کدی در ابتدا همه درامدهای نفتی قرار بود به سازمان برنامه‌ریزی برود ولی به دلیل فساد خاص و سومدیریت، سهم فزاینده‌ای از درآمدهای نفتی صرف مخارج عمومی شد به گونه‌ای که سهم سازمان برنامه‌ریزی به ۵۵ درصد رسید.Modern Iran: Roots and Results of Revolution By Nikki R. Keddie, Yann Richard, p. 137
شرکت‌های بزرگ برای واردات، صادرات و نیز تعامل با دولت نیاز به مجوز داشتند. مجوزهای دولتی فقط به تعداد معدودی از شرکت‌ها داده می‌شدند به این بهانه که تولید کارخانجات بیش از اندازه نشود. برای گرفتن و نگاه داشتن یک مجوز نیاز بود که سران شرکت با افراد با نفوذ در تهران رابطه برقرار کنند. در زمینه مجوزها و دیگر مسائل روایت‌های معتبری در مورد مقامات بالا همچون شاهدخت اشرف و پسرش شهرام وجود دارد؛ مثلاً اینکه این افراد با نفوذ ۱۰ درصد یا بیشتر از یک شرکت جدید التاسیس را به‌طور مجانی می‌گرفتند تا مجوز آن را تضمین کنند. این گونه اقدامات و دیگر انواع فساد به شدت قیمت فروش محصولات داخلی را افزایش می‌داد و در نتیجه بازار آن‌ها را در داخل و خارج محدود می‌کرد.Modern Iran: Roots and Results of Revolution By Nikki R. Keddie, Yann Richar, pp. 159-160
طبق یک ارزیابی داخلی سفارت انگلیس در ۷ اوت ۱۹۵۸، دست شاه، خانواده و دوستان او تنها از شاخه‌های اندکی از فعالیت‌های اقتصادی کوتاه مانده بود. سیا در گزارشی دربارهٔ فساد خاندان پهلوی می‌نویسد: «اخیراً رئیس یکی از بزرگترین بانک‌های ایران به یکی از مقامات سفارت گفته که چندی پیش، توجه شاه را به یکی از معاملات اشرف جلب کرده بود. گفته بود اگر جزئیات این معامله علنی شود، بازتاب منفی خواهد داشت. شاه به این گزارش توجهی نکرد. رئیس بانک می‌گفت اگر کسی دیگر جز اشرف این کار را کرده بود، ده سال حبس می‌کشید». به گفته یک اقتصاددان معتبر غربی، در چند سال آخر سلطنت مقدار بسیار زیادی پول -احتمالاً به اندازه ۲ میلیارد دلار- مستقیماً از درآمدهای نفتی به حساب‌های مخفی خارج از کشور خاندان سلطنتی واریز شد. منابع غربی ثروت خانواده پهلوی در ایران و خارج را بین ۵ تا ۲۰ میلیارد دلار برآورد می‌کردند.
از یک سو، اسدالله علم، به گزارش دوستان و برآمدگانش، در بسیاری از معاملات مشکوک شرکت داشت. از سویی دیگر، امیرهوشنگ دولو بود که «سلطان خاویار» نام داشت. اما از همه غریب تر و مرموزتر، دکتر کریم ایادی بود که در گزارش‌های سفارت آمریکا، به عنوان «طبیب ویژه شاه» نام گرفته و در عین حال آمده که او در شرکت‌های متعدد از قبیل شرکت نفت پارس سهام دارد. معمولاً بین ۱۵ تا ۴۰ درصد سهام این شرکت از آن اوست. او در این‌گونه موارد از اسامی مختلفی استفاده می‌کند. گاه خود را عبدالکریم، کریم و برخی اوقات ایادی می‌خواند. تیمسار ایادی در عین حال از حق انحصاری بهره‌برداری از میگوی خلیج فارس برخوردار است.» در گزارش دیگری، سازمان سیا ایادی را کانال اصلی فعالیت‌های اقتصادی شاه می‌داند و می‌افزاید که «زمان حتی شایع بود که سهام شاه در شرکت ماهی‌گیری جنوب هم به اسم ایادی ثبت شده بود.»
هنگامی که شاه تصمیم گرفت، برای تشکیل دولت «وحدت ملی»، از شریف امامی استفاده کند، شایع بود که شریف امامی به فساد مالی متهم است. شاپور بختیار در دیداری با یکی از اعضای سفارت آمریکا، هشدار داده بود که دولت شریف امامی خود عمیقاً آغشته به همان فسادی است که ظاهراً با آن مبارزه می‌کند. بختیار در مورد فساد مالی خود شریف‌امامی اطلاعات دست اولی داشت». همه می‌دانستند که نخست‌وزیر کابینه «وحدت ملی» به «آقای پنج درصد» شهرت دارد. می‌گفتند وجه تسمیه لقبش هم این بود که از بیش و کم تمامی قراردادهای دولتی، پنج درصد حق حساب می‌گرفت.
اردشیر زاهدی مدعی است که هویدا ۳۵۰ هزار دلار برای مخارج شخصی شاهدخت اشرف به او پرداخته‌است. زاهدی می‌گفت اشرف می‌خواست یکی از معشوقان خود را به جلسات سازمان ملل ببرد. به گفته زاهدی، این معشوق گفته بود برای چنین سفری سیصد هزار دلار می‌طلبد. به رغم مخالفت شدید زاهدی با پرداخت این مبلغ، هیئت دولت، با پرداخت آن موافقت کرد.
علی امینی می‌گوید در سال ۱۳۵۴ به محمدرضا شاه پهلوی پیشنهاد داده دست کم ۱۵۰۰ نفر از مقامات بالای سیاسی و اقتصادی را که در نظر مردم به فساد و سوء استفاده‌های کلان مادی مشهور بودند، را دستگیر کند.مصاحبه با دکتر امینی در آستانه سقوط شاه در انقلاب 57 - آرشیو
در بخش عمده دهه ۶۰ و ۷۰، اداره سوم ساواک که مسئول امنیت داخلی بود و پرویز ثابتی ریاستش را به عهده داشت، مسئله فساد مالی نخبگان سیاسی را یک مسئله امنیت ملی می‌دانست و گاه می‌کوشید در این زمینه گزارش‌هایی برای شاه تدارک کند. واکنش شاه در مقابل بیش و کم این گزارش‌ها، یکسان بود. از مضمون آن‌ها برمی‌آشفت و اداره سوم را به فضولی در مسائلی که در حیطه مسئولیتش نبود، متهم می‌کرد. هنگامی که شایعات مخرب در مورد فساد خاندان سلطنتی افزایش یافت، در تاریخ ۴ اکتبر ۱۹۶۱ شاه بنیاد غیرانتفاعی پهلوی را تأسیس نمود و تمام شرکت‌های خود از جمله بانک عمران را وقف این سازمان نمود. به علاوه حدود دو هزار روستا را که از پدرش به ارث برده بود با قیمتی نازل یا به رایگان به روستاییان شاغل در آن بخشید.
هویدا پس از تلاش فراوان، بالاخره شاه را متقاعد کرد که فعالیت اقتصادی خاندان سلطنتی را محدود کند. به کمک هویدا دستورالعمل تازه‌ای در این زمینه تدارک شد که از بیست ماده مختلف تشکیل می‌شد و در مرداد ۱۳۵۷ به تصویب نهایی شاه رسید. اعضای خاندان سلطنتی را از کردار مغایر با ارزش‌های اجتماعی بر حذر می‌داشت. هر گونه تماس با شرکت‌های خارجی، دریافت هرگونه کمیسیون، مشارکت مستقیم یا غیر مستقیم در شرکت‌هایی که با دولت معامله می‌کنند، عضویت در هیئت رئیسه شرکت‌ها، را برای اعضای خاندان سلطنت منع می‌کرد.
در طول سلسله تظاهراًت‌های سال ۵۶–۵۷، شاه تصمیم گرفت تا کمیسیون ویژه‌ای برای رسیدگی به مسئله سومدیریت و سوءاستفاده مالی در اجرای قراردادهای دولتی، تشکیل دهد. آنچه از مضمون مذاکرات این کمیسیون به خارج درز می‌کرد، یا از طریق رادیو و تلویزیون پخش می‌شد، انگار همه آب به آسیاب مخالفان می‌ریخت که از مدت‌ها قبل مسئله فساد در رژیم را به یکی از محورهای تبلیغاتی خود بدل کرده بودند. از آنجا که معینیان (که به درستکاری و امانت مشهور بود) ریاست این کمیسیون را عهده‌دار بود، گزارش‌های آن هم با دقتی ویژه تهیه می‌شد و هم از اعتبار بیشتری برخوردار بود.
یکی از نمونه‌های جالب تلاش هویدا برای مبارزه با فساد، درگیری پر پیچ و خمش با یکی از سرمایه داران بهایی جنجال‌آفرین آن روزگار به نام هژبر یزدانی بود. این سرمایه‌دار از آنچه بانکداران float می‌خوانند، استفاده‌های نامشروع می‌کرد. در واقع، با صدور چک‌های بی محل از حساب بانک، سهام همان بانک را می‌خرید و پیش از بازگشت خوردن چک، مبلغ لازم را به حساب واریز می‌کرد. در سال ۱۹۵۴ حسنعلی مهران، رئیس وقت بانک مرکزی، ناگهان متوجه شد که میزان این چک‌های بی محل به بیش از یک میلیارد تومان رسیده‌است. مهران دست به کار شد و از هویدا کمک خواست. هویدا سرمایه‌دار خاطی را به دفتر نخست‌وزیر فرا خواند و به لحنی تند و حتی تهدیدآمیز، از او خواست که از دخالت در کار بانک‌های مملکت دست بردارد و فکر خرید بانک تازه‌ای را هم وابگذارد. یکی دو روز بعد، بانک مرکزی نامه‌ای از دربار دریافت کرد که در آن شاه تأکید کرده بود که سرمایه‌دار مذکور، انسانی زحمت‌کش و سخت کوش است و دولت نباید در راه گسترش و رشد کار او مانع ایجاد کند. یکی دو روز بعد، سرمایه‌دار ظفرمند، بی دعوت، به دفتر هویدا رفت، انگشت شست برآورده اش را به رئیس دفتر هویدا نشان داد و با تمسخر گفت: «به اربابت بگو، بفرما، بانک را خریدم». پس از مذاکراتی که شاه در آن دخالت مستقیم داشت، قرار شد این سرمایه‌دار همه سهام خود را در بانک‌های مختلف بفروشد و در عوض چهل درصد از سهام یکی از بانک‌ها را حفظ کند.
رزم‌آرا پس از به قدرت رسیدن دوازده چهره جدید به کابینه آورد، افزایش مالیات برای قشر ثروتمند را توصیه نمود و کمیته‌ای خاص برای بررسی فساد در طبقه بالا معین کرد.
در ۲۷ شهریور ۱۳۵۷، کارمندان بانک مرکزی فهرست ۱۷۷ تن از افراد سرشناس را که گویا بالغ بر ۲ میلیارد دلار از کشور خارج کرده بودند، منتشر کردند. این فهرست نشان می‌داد که شریف امامی حدود ۳۱ میلیون دلار، ارتشبد اویسی ۱۵ میلیون دلار، نمازی ۹ میلیون دلار، آموزگار ۵ میلیون دلار، سپهبد مقدم ۲ میلیون دلار، شهردار تهران ۶ میلیون دلار، وزیر بهداری ۷ میلیون دلار و مدیرعامل شرکت ملی نفت، بالغ بر ۶۰ میلیون دلار از کشور خارج کردند.
زمانی که دلارهای نفتی به ایران سرازیر شد، حسین فردوست توسط محمدرضا شاه پهلوی به عنوان «بازرس شاهنشاهی» منصوب گشت تا فساد ناشی از این سرازیر شدن را که سراسر نظام اقتصادی و اداری کشور را فراگرفته بود را مهار کند. او دوباره تشکیلات را سازماندهی کرد و مشغول تحقیق و بررسی شکایات و گزارش‌ها شد، اما هزاران پرونده فساد اقتصادی را اکثراً بدون هیچ رسیدگی به بایگانی راکد دادگستری فرستاد.کیهان لندن: حکایتِ سراب و حوصله: سی سال پس از مرگِ حسین فردوست
یک دیپلمات انگلیسی، خاطره‌ای از روزهای انقلاب را با تعجب روایت می‌کند:
به دستور شاه، چند تن از مقامات بلندپایه از جمله نخست‌وزیر اسبق و رئیس سابق ساواک، بازداشت شدند. اما این تلاش‌ها، بیهوده، تقریباً بی‌فایده و تسکین‌بخش و شاید خیانت‌آمیز بود. در ماه آخر ۱۹۷۸، تقریباً تمامی افراد سرشناس ایران و دلالان بین‌المللی که از قبل، منتفع می‌شدند، ناپدید شده و به غرب گریختند. هوشنگ انصاری، یکی از وزیران شاه که ثروتی افسانه‌ای اندوخته بود، به بهانه ملاقات فوری با هنری کسینجر، از شاه اجازه گرفت و ایران را ترک کرد. در فرودگاه، به سفیر آمریکا تلفن زد و گفت سه روزه به ایران بازخواهد گشت، اما در حقیقت، هرگز به ایران برنگشت.
چهلم کشتار قم، در ۲۹ بهمن ۱۳۵۶ در چندین شهر به آرامی برگزار شد. اما در تبریز، با تیراندازی یک افسر پلیس به یک دانشجوی جوان و مرگ او، تظاهرات به خشونت کشید. معترضین خشمگین به سوی شهربانی رفتند و چون دریافتند که تیراندازی در کار نیست، بیشتر نقاط شهر را تصرف کردند. آن‌ها به کلانتری‌ها، دفاتر حزب رستاخیز، بانک‌ها، هتل‌های لوکس و سینماهایی که فیلم‌های شهوت‌انگیز نمایش می‌دادند، هجوم بردند. در شورش تبریز، همچون اغلب ناآرامی‌های دوران انقلاب، تظاهرات کنندگان با آنکه خشمگین بودند، به ندرت به افراد عادی یا اموال شخصی متعرض می‌شدند. برعکس، به اهداف خاص هجوم آوردند:
تظاهرات‌کنندگانی که مطبوعات حکومتی، آن‌ها را «اوباش حریص» می‌خواندند، بیشتر خواهان نشان‌دادن خواسته‌های سیاسی خود بودند تا پرکردن جیب‌هایشان.
در ۲۱ آبان ۱۳۵۷، بازارها، دانشگاه‌ها و وزارتخانه‌ها که تازه به کار افتاده بودند، مجدداً در اعتراض به دستگیری سنجابی (که از پاریس برگشته بود) اعتصاب کردند و تا پیروزی انقلاب، در اعتصاب ماندند. در ۲۵ مهر، کارگران شرکت نفت به سر کار برگشتند، اما اعلام کردند که فقط به قدر نیاز مصرف داخلی و نیز فروش به میزان لازم برای خرید کالاهای ضروری، تولید می‌کنند. چرا که می‌پنداشتند مازادِ پول آن، «به جیب علی‌بابا و چهل دزد او» می‌رود.
شوکراس به نقل از پرویز راجی، آورده‌است که در هنگام انقلاب، شاه از خواهرش اشرف خواسته بود که کشورش را ترک کند، چرا که او به سمبل فساد و زیادخواهی‌های خاندان پهلوی مبدل شده بود. دیوارها و کف اتاق‌های کاخ او که اخیراً نوسازی و تزئین شده بود، کاملاً برهنه گشت. قالی‌ها و تابلوها بسته‌بندی شده و به یکی از خانه‌های اشرف (شاید در ژوان‌له‌پن، شاید به خانه پسرش، شهرام در لندن، شاید به حزیره متعلق به او در سیشلز) منتقل شده باشد. پسر دیگرش، در یکی از شب‌های اکتبر ۱۹۷۸ که در کاخ مادرش شام را صرف می‌کرد، رو به تابلویی که هنوز به دیوار آویخته بود گفت: «این یکی را فراموش کرده‌اند بردارند».
در ادامه، پرویز راجی می‌افزاید: از کاخ شاه در نیاوران، در ارتفاعات شمال تهران که ویلاهای ثروتمندان پیرامون آن جمع شده‌است، ملکه فرح دیبا یک هواپیما پر از لباس و اشیایی که دیگران اثاث منزل می‌نامند، به آمریکا فرستاده‌است. مأموران گمرگ در سراسر اروپای غربی و آمریکای شمالی متحیر گشته‌اند. چگونه می‌توان اشیاء گرانبهایی نظیر جامه‌دان‌ها و صندوق‌های لبریز از قالی، تابلو، مبل، الماس، گردنبندهای مروارید، انگشترهای یاقوت، گوشواره‌های زمرد، نیم‌تاج‌های زنانه و سرویس‌های نقره‌ای را که از ایران خارج می‌شود را ارزیابی کنند؟ بانک‌دارهای تهران، کلافه از حجم تقاضاهای انتقال پول گشته‌اند: تقریباً هر مرد و زن ثروتمندی در ایران ناگهان خواستار انتقال تلگرافی ثروتش به یکی از بانک‌های سوئیس، پاریس، نیویورک یا جزایر دریای کارائیب شده بود. کارمندان بانک مرکزی دست به اعتصاب زده، از ارسال هرگونه تلکسی خودداری کردند و اسنادی را منتشر ساختند. در این اسناد، اسم دو تن از برادرزادگان شاه و یکی از امرای ارتش آمده که ۲٫۴ میلیارد دلار به بانک‌های خارج انتقال داده بودند.
خاطرات پیدا شده در وان حمام رمانی علمی–تخیلی و پادآرمان‌شهری از استانیسلاو لم است که اولین‌بار در سال ۱۹۶۱ به چاپ رسید. برگردان انگلیسی آن اولین‌بار در سال ۱۹۷۳ به چاپ رسیده‌است.
در فصل اول آن که به مقدمه اختصاص یافته چنین آمده که بیش از ۱۶۵۰ سال پیش فاجعه‌ای با نام "پاپیرالایسیس" (Papyralysis) روی داده که بر اثر آن تمام کاغذهای موجود در جهان از بین رفته و به خاکستر تبدیل شده‌اند. با از بین رفتن کاغذها و کتاب‌ها، بیشتر دانش، فرهنگ و تاریخ بشر در عرض چند هفته نابود می‌شود و برای چند سدهٔ متوالی آشوب تمام زمین را در برمی‌گیرد تا اینکه فدراسیون زمین تشکیل می‌شود و به دوران چندصدسالهٔ آشوب‌ها پایان می‌دهد. حال از دوران پیش از آشوب‌ها و زندگی مردم پیش از پاپیرالایسیس اطلاعات کمی در دست است تا اینکه چند سال پیش یک پایگاه مخفی ارتش "آمه‌رکا" (Ammer-Ka - همان ایالات متحدهٔ آمریکا) در دل یکی از کوه‌های آتشفشانی آمریکا پیدا می‌شود که چند سال پیش از فاجعهٔ پاپیرالایسیس در زیر ماگماهای آتشفشان مدفون و مهروموم شده‌است. در یکی از سرویس‌های بهداشتی این مجموعه دو اسکلت در وان حمامی یافت می‌شود که در کنار یکی از آن‌ها طوماری وجود دارد. در این طومار که فصل‌های دیگر کتاب را در بر دارد خاطرات فردی غیرنظامی است که در چنبرهٔ بوروکراسی ساختمان عظیم دل کوه قرار گرفته و نمی‌تواند مأموریت و دلیل حضور خود در ساختمان را بفهمد.
در جبر بولی، صورت بهنجار جبری یا فرم نرمال جبری ()، فرم نرمال ژگالکین () و بسط رید-مولر () ابزارهای نوشتن فرمولهای منطقی در یکی از ۳ فرم زیر هستند:
فرمولهای نوشته شده به صورت صورت بهنجار جبری به نام صورت بهنجار ژگالکین و قطب مثبت بسط رید-مولر هم شناخته می‌شوند.
صورت بهنجار جبری یک صورت بهنجار متعارف () است.
صورت بهنجار در فرم نرم جبری بدین معناست که دو فرمول معادل به یک صورت بهنجار جبری تبدیل می‌شوند، به راحتی نشان داده می‌شود که آیا دو فرمول برای اثبات خودکار قضیه یکسان هستند یا خیر. برخلاف دیگر فرمهای نرمال، صورت بهنجار جبری می‌تواند نمایانگر لیست ساده‌ای از فهرست نام متغیرها باشد. همچنین صورت بهنجار اشتراکی و صورت بهنجار فصلی نیاز دارند تا اینکه متغیر نفی شده‌است یا خیر را ذخیره کنند. از آنجایی که صورت بهنجار منفی از رابطه هم‌ارزی به عنوان برابری استفاده نمی‌کند، لذا a ∨ ¬a و ۱ به عبارت یکسانی کاهش پیدا نمی‌کنند، حتی اگر فکر کنیم معادل هستند.
قرار دادن فرمول در صورت بهنجار جبری حتی باعث شناسایی راحت‌تر توابع خطی (که به عنوان مثال در ثبات تغییر بازخورد خطی () استفاده می‌شوند) می‌شود، همانند تابع خطی که جمع لیترال‌های تک است. همچنین خواص بازخورد غیرخطی انتقال ثبات‌ها می‌تواند از خواص اصلی تابع بازخورد در صورت بهنجار جبری استنباط شود.
راه‌های ساده و مستقیمی برای انجام عملیات بولی استاندارد بر روی ورودی‌های صورت بهنجار جبری به منظور رسیدن به نتایج صورت بهنجار جبری وجود دارد.
XOR (یای انحصاری) به صورت مستقیم اعمال می‌شود:
NOT (نقیض) به xOR تبدیل می‌شود:
AND (عطف منطقی) از قانون توزیع‌پذیری تبعیت می‌کند:
OR (یای منطقی) از formula_5 (هرگاه هر دو عملوند ترم‌های مثبت داشته باشند) یا formula_6 (در بقیه موارد) استفاده می‌کند:
هر متغیر در فرمول بشخصه به صورت صورت بهنجار جبری است، بنابراین تنها لازم است عملیات بولی همان‌طور که در بالا توضیح داده شده‌است اعمال شوند تا کل فرمول به صورت صورت بهنجار جبری درآید. به عنوان مثال:
صورت بهنجار جبری گاهی به روش مشابهی توصیف می‌شود:
به طوریکه formula_10 به‌طور کامل formula_11 را توصیف می‌کنند.
تنها چهار تابع با یک آرگومان موجود است:
برای نشان دادن یک تابع با آرگومان‌های متعدد می‌توان از برابری زیر استفاده کرد:
در واقع،
از آنجایی که formula_21 و formula_22 تعداد آرگومان‌های کمتری نسبت به formula_11 دارند، به این نتیجه می‌رسیم که با تکرار بازگشتی این پروسه در انتها به توابعی با یک آرگومان می‌رسیم. به عنوان مثال صورت بهنجار جبری formula_24 را بدست می‌آوریم:
فشار لاپلاس‌ اختلاف فشار بین داخل و خارج یک سطح منحنی است.Butt, Hans-Jürgen; Graf, Karlheinz; Kappl, Michael (2006). "Physics and Chemistry of Interfaces" کشش سطحی بین مایع و گاز باعث اختلاف فشار می‌شود.
فشار لاپلاس‌ با معادله یانگ–لاپلاس مشخص می‌شود: formula_1
که در آن formula_2 و formula_3 شعاع سطح منحنی و formula_4 کشش سطحی است. فشار لاپلاس معمولاً برای مشخص کردن اختلاف فشار در شکل‌های کروی مانند حباب و قطره‌ها استفاده می‌شود.
اگر شعاع انحنا‌ها برابر باشند معادله بدین صورت است: formula_5
بیمه ملت یکی از ۳۰ شرکت فعالِ صنعت بیمه در ایران و یکی از ۲۱ شرکت بیمه خصوصی در ایران است. این شرکت در سال ۱۳۸۲ فعالیت خود را آغاز کرد.
سرمایه اولیه شرکت در زمان تأسیس، 200 میلیارد ریال بود و در حال حاضر، بر اساس تصمیمات مجمع عمومی فوق‌العاده مورخ ۱۳۹۵/۱۰/۲۲ و صورت‌جلسه هیأت‌مدیره مورخ ۹۵/۰۶/۱۹ و تأییدیه شماره 95/602/46007 مورخ ۹۵/۰۹/۲۱ بیمه مرکزی، به مبلغ ۲۸۵۰ میلیارد ریال رسیده است.
شرکت سرمایه‌گذاری صبا تأمین (سهامی عام) وابسته به تأمین اجتماعی بزرگترین سهامدار بیمه ملت (با در اختیار داشتن ۱۹٫۴ درصد از کل سهام این شرکت) می‌باشد بیمه ملت طبق اعلام بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۹۷ نیز همانند سال‌های گذشته در سطح یک توانگری مالی قرار گرفته و رکورد تثبیت نسبت توانگری مالی را در ۷ سال متوالی در صنعت بیمه از آن خود کرده‌است.
زمینه‌های فعالیت این شرکت عبارت‌اند از:
-بیمه سپرده زندگی
- بیمه تحصیل فرزندان
- بیمه مستمری بانوان
- بیمه مستمری
دارای متنوع ترین محصولات بیمه های زندگی با طرح های بیمه ایی انحصاری
همچون:
بیمه سپرده زندگی
بیمه تحصیل فرزندان
بیمه مستمری
بیمه مستمری بانوان
بیمه زندگی جوانان
مالت () بزرگترین جزیره از میان سه جزیره اصلی که مجمع‌الجزایر مالت را تشکیل می‌دهند. جزیره مالت در میانه دریای مدیترانه دقیقا در جنوب ایتالیا و شمال لیبی واقع شده است
این جزیره دارای ۲۷ کیلومتر (۱۷ مایل) دراز و ۱۴٫۵ کیلومتر (۹ مایل) عرض و مجموع ۲۴۶ کیلومتر مربع (۹۵ مایل مربع) مساحت است. مرکز آن والتا و بزرگترین شهر آن کورمی می باشد. جمعیت این جزیره ۴۰۹٬۲۵۹ نفر می باشد
اثر مولینس یک حالت ویژه است که در کشیده شدن کش به وجود می‌آید. و منحنی فشار و کشش در حالت بیشترین کشیدگی اتفاق می‌افتد. این پدیده به نام لئونارد مولینس نامگذاری شد که در مورد این اثر پژوهش می‌کرد.
L. Mullins, Rubber Chemistry and Technology, 42, 339 (1969).
J.A.C. Harwood and A.R. Payne, J. Appl. Polym Sci. 10, 315 (196
W. V. Mars, Evaluation of a pseudo-elastic model for the Mullins effect. Tire Science and Technology, 32(3), 120–145 (2004).
کوروین هانش (؛ – ) یک دانشمند در زمینه شیمی آلی اهل ایالات متحده آمریکا و مشهور به پدر دانش شیمی محاسباتی بوده است.
عمده شهرت هانش به دلیل کشف معادله هانش و الگوی کمی وابستگی کنش به ساختار است که در آن برای نخستین بار برای رشد گیاهان از رایانه استفاده گردید. وی همچنین برنده جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
وابستگی کمی کنش و ساختار یا کیوسار، () یک مدل رگرسیونی و طبقه‌بندی است، که در شیمی، زیست‌شناسی و مهندسی بهره‌گیری می‌شود. در کیوسار، ارتباط میان ساختار شیمیایی و کنش زیستی، به صورت کمی، بررسی می‌گردد.
مبنای روش‌های کیوسار، وابستگی کنش و ساختار است. وابستگی کمی کنش و ساختار، از بنیادین‌ترین روش‌های بررسی درون‌رایانه‌ای، برای مدلسازی‌های زیستی و شیمیایی، مخصوصاً در داروپردازی، دارونشانی و داروپژوهی به‌شمار می‌رود.
روش‌های اصلی کیوسار، بر اساس متغیرهای وابسته، به سه دسته اصلی تقسیم می‌شوند:
این روش‌ها می‌توانند به صورت پاره-بنیان، واصف شیمیایی یا سه بعدی به کار برده شوند.
رامون دکرس، (زاده: ۴ سپتامبر ۱۹۶۹، درگذشت: ۲۷ فوریه ۲۰۱۳)، کیک‌بوکسینگ‌کار اهل هلند و قهرمان ۸ دورهٔ رقابت‌های جهانی موای تای بود.
به خانه بر می‌گردیم یک برنامه زنده تلویزیونی است که از فروردین ۱۳۷۷ شنبه تا پنجشنبه ساعت ۱۶:۳۰ از شبکه پنج پخش می‌شود.
هم اکنون تهیه کننده برنامه زهرا خردمندنیک است. ۱۴۰۱_ ۱۴۰۲
شش مجری در برنامه «به خانه برمی‌گردیم» حضور دارند:
افشین بابایی
ماکس واینریش () (زاده ۲۲ آوریل ۱۸۹۴ در کولدیگا، امپراتوری روسیه (لتونی کنونی) – مرگ، ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۶۹ نیویورک، ایالات متحده آمریکا) زبان‌شناسی با تخصص در زبان‌شناسی اجتماعی و زبان ییدیش است.
جعفر احمدی (زاده ۱۹۸۵ در تهران)، کیک‌بوکسینگ‌کار اهل ایران است که در چندین دوره از رقابت‌های موای تای موفق به کسب عنوان قهرمانی شده است. او هم‌اکنون مبارز حرفه‌ای «شبکه بین‌المللی کیک‌بوکسینگ (IKN)» می‌باشد. لقب او سلطان ناک اوت است.
دوست نزدیک ایشان محمدحسین قنبرپور مربی بین‌المللی دوستاره بوکس معتقد است که جعفر احمدی یک نابغه تمام عیار است که رقیب ندارد
درون‌رایانه‌ای یا این سیلیکو() به فرایند شبیه‌سازی رایانه‌ای برای سامانه‌های زیستی گفته می‌شود. این روش، یکی از مهمترین و نخستین مراحل، در داروپردازی و داروپژوهی است و پیش از اینکه دارویی ساخته گردد، عملکرد آن، از طریق الگوهای مدلسازی، نظیر کیوسار (QSAR) یا نظریه تابعی چگالی، ارزیابی می‌شود. همچنین، در ساخت مدل‌های یاخته‌ای و ژنتیک نیز، بسیار به کار می‌رود. برهم کنش‌های زیستی و پیوندهای شیمیایی میان پروتئین‌ها و لیگاندها از دیگر موارد بررسی‌های درون رایانه‌ای هستند.
مراحل شبیه‌سازی درون رایانه‌ای شامل انتخاب ساختار، داکینگ(Docking)، طراحی از آغاز و بررسی مراحل پنجگانه ADMET (جذب,توزیع,متابولیسم,دفع,سم شناسی) است.
درخت زندگی توصیف ایده‌ای عرفانی در عرفان یهودی یا کابالا است که به نام ۱۰ سفیروت نیز شناخته می‌شود. این ایده یک دیاگرام سه ستونی است که از تعدادی دایره (سفیروت) متصل به هم تشکیل شده‌است. بر اساس دیدگاه کابالیست‌ها درخت زندگی ذات الهی، روح انسان و راه معراج عرفانی انسان را نشان می‌دهد. کابالیست‌ها اعتقاد دارند که سمبل درخت زندگی در واقع نقشه آفرینش است.
در دیدگاه کابالای یهودی دو درخت موجود در باغ بهشت، درخت زندگی و درخت دانش خیر و شر دو نمایش مختلف سفیروتها هستند.
از زمان رنسانس دیدگاه‌های کابالایی بین مسیحیان و پیروان هرمسیه رایج شد.
کابالیست‌ها اعتقاد دارند که درخت زندگی دیاگرام آفرینش است. آفرینش از بالاترین سفیروت (کتر) آغاز شده که عین سوف اور (نور بدون حد) نامیده می‌شود. این بالاترین سفیروت برای ذهن انسان قابل درک نیست. این انرژی از بالای درخت زندگی سرازیر شده و تمامی دنیا را ایجاد می‌کند. آفرینش با پروسه زیمزم یا انقباض عین سوف شروع می‌شود. در مرحله بعد که سفیروت خوخما است این نور منقبض شده عین سوف به زمان و مکان انبساط میابد. سفیروت بعدی بینا است که دارای انرژِی مؤنث است. این سفیروت انرژی خوخما را دریافت کرده و از آن نگهداری کرده و آنرا پرورش می‌دهد.
اعداد و حروف عبری برای کابالیست‌ها بسیار مهم هستند و هر حرف عبری معادل یک عدد نیز هست. هر مرحله درخت زندگی با یکی از اعداد یک (کتر) تا ده (ملکوت) و یک سفیروت در ارتباط است.
سه سفیروت بالای درخت زندگی دنیای الهی را تشکیل می‌دهند که انرژی اولیه دنیا است. بین این سه سفیروت و هفت سفیروت پایینتر آبیس قرار دارد که این دو دنیای کاملاً متفاوت را از هم جدا می‌کند. سه سفیروت بالا در دنیای انرژِی الهی هستند. ازاین رو سفیروت بینا با زایمان در ارتباط است که به دنیایی که کاملاً از دنیای الهی جدا است زایمان می‌کند. انرژی الهی با پایین آمدن از درخت زندگی سختتر و جامدتر می‌شود تا اینکه در سفیروت ملخوت که آخرین سفیروت است دنیای ماده را ایجاد می‌کند.
بیهاچ (به لاتین: Bihać) یک شهر در بوسنی و هرزگوین است که در استان اونا-سانا واقع شده‌است.
بیهاچ ۱۶۳ کیلومترمربع مساحت و ۴۳٬۰۰۷ نفر جمعیت دارد و ۲۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای نوو مستو، Villefranche-de-Rouergue، کیکیندا و بوندنو خواهرخوانده‌های بیهاچ هستند.
استان اونا-سانا (به لاتین: Una-Sana Canton) یک استان در بوسنی و هرزگوین است که در فدراسیون بوسنی و هرزگوین واقع شده‌است.
عیسی‌خان لغمانی، سرباز ارتش ملی افغانستان است که به تاریخ اول سرطان/تیر ۱۳۹۴ در پی حمله ۶ مهاجم انتحاری به ساختمان پارلمان افغانستان، به تنهایی همه آنان را از پای درآورد و به سرعت به چهره محبوب به ویژه در شبکه‌های اجتماعی در میان مردم افغانستان تبدیل شد. محمد اشرف غنی، رئیس‌جمهور افغانستان او را فرزند شجاع افغانستان خواندرئیس‌جمهور غنی از قهرمانی بریدمل عیسی خان ستایش نمود! ، سایت ریاست جمهوری افغانستان و به او یک آپارتمان هدیه داد و چند عضو مجلس نمایندگان افغانستان یک تا سه ماه از حقوق خود را به او دادند.
شماری از کٌنش‌گران جامعه مدنی افغانستان، تصاویری از او را در خیابان‌های کابل نصب کردند و او را «قهرمان» خطاب کردند.
ساعت ۱۰:۳۰ روز دوشنبه اول سرطان، زمانی‌که قرار بود تا دقایقی دیگر نامزد وزیر وزارت دفاع افغانستان از سوی سرور دانش معاون دوم ریاست جمهوری افغانستان به مجلس نمایندگان معرفی شود، انفجار مهیبی ساختمان پارلمان افغانستان را لرزاند.حمله مهاجمان انتحاری به پارلمان افغانستان!، بی‌بی‌سی فارسی
چندین تلویزیون در افغانستان در زمان وقوع این حادثه، در حال پخش زنده از سالن عمومی مجلس نمایندگان بودند.
مهاجمان انتحاری که تعدادشان شش تن بود، سپس به سمت ساختمان پارلمان به آتش‌باری پرداختند، اما نیروهای امنیتی، اعضای مجلس سنا و مجلس نمایندگان را از درب عقبی ساختمان از محل حادثه خارج کردند.
این حمله از سوی سازمان ملل متحد، پاکستان و هند محکوم شد.
آن‌گونه که تصاویر منتشر شده تلویزیونی نشان می‌دهد، یک سرباز ارتش افغانستان به اسم عیسی‌خان لغمانی که مسولیت پاسبانی یکی از دروازه‌های ساختمان مجلس را بر عهده داشت به تنهایی بالای اجساد ۶ مهاجم انتحاری ایستاده‌است، تا این‌که سایر همکارانش به او می‌رسند.ویدئویی که منجر به محبوبیت عیسی خان شد!، تلویزیون یک افغانستان
عیسی‌خان لغمانی بلافاصله به زبان پشتو فریاد می‌زند که: .
آن‌گونه که توضیح داده شده‌است، عیسی‌خان در داخل صحن پارلمان افغانستان، نزدیک درب ورودی ویژه (VIP) در حال پاسبانی است که ناگهان انفجار انتحاری به رخ می‌دهد، پس از آن عیسی‌خان به گفته خودش پشت یکی از موانع حفاظتی سمنتی (سیمانی) در کمین افراد انتحاری می‌نشیند. زمانی‌که حمله‌کنندگان یکی پی دیگری برای وارد شدن به مجلس از درب ورودی ویژه وارد صحن پارلمان می‌شوند، عیسی‌خان بر هر کدام‌شان شلیک کرده و تمامی آنان را از پای درمی‌آورد.
عیسی‌خان لغمانی چند دقیقه بعد در محاصره چند دوربین تلویزیونی قرار می‌گیرد و چگونگی مقابله با حمله کنندگان انتحاری را اینگونه توضیح می‌دهد.
.ویدیوی مصاحبه عیسی خان با رسانه ها!، شبکه‌های اجتماعی
پخش تصاویر تلویزیونی و سپس گفتگوی رسانه‌ها با عیسی‌خان او را بلافاصله به یک چهره محبوب در شبکه‌های اجتماعی تبدیل کرد. بسیاری‌ها عکس‌های پروفایل خود را عکسی از عیسی‌خان انتخاب کردند و فیلم‌های مربوط منتشر دربارهٔ او به صدها نسخه دست به دست شد.