moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در زمان‌های گذشته، از این خانه به عنوان محل و مکان پذیرایی از میهمانان و مراجعین استفاده می‌شده‌است. همچنین در دوران کشف حجاب که مدارس دخترانه شهر به حال تعلیق در می آید به ابتکار میرزا علی اکبر خان ذوالقدر و فرزندش حبیب‌الله خان، برای پیشگیری از تعطیلی مدارس و وقفه در ادامه تحصیل دختران شهر، که جهان سلطان، دخترش، نیز در بین آنها بوده، مدت کوتاهی از این خانه به عنوان مدرسه استفاده شده‌است (به نقل از حبیب‌الله ذوالقدر).
بر اساس متن وقف نامه و وصیت نامه یادشده مربوط به میرزا حسنعلی، مالک اولیه این خانه که در دست یکی از نوادگان او بنام دکتر علیرضا مقدس موجود است، از این خانه به عنوان حسینیه و محل اجرای مراسم عزاداری در ایام تاسوعا و عاشورای حسینی در ماه محرم و همچنین رحلت حضرت رسول اکرم ص و امام حسن مجتبی ع در ماه صفر و همچنین در ایام ماه مبارک رمضان برای مراسم احیاءِ و سحری و افطاری روزه داران مؤمن نیز استفاده می‌شده‌است.
از حسنعلی مقدس که فردی عابد، زاهد و موثق بود، نقل شده که در خواب دیده، امام علی ع در حالیکه در حلقه تعداد زیادی از یاران و نزدیکان خود بوده در این خانه حضور داشته و او به دیدارش مشرف شده‌است*.
این ایده نخستین بار توسط علیرضا مقدس روانپزشک و استاد دانشگاه با هدف فرهنگ سازی در جهت حفظ و حراست از دیگر آثار باقیمانده و تاریخی این شهرستان که متأسفانه در طی دوران‌های گذشته مورد بی‌توجهی و تخریب قرار داشته‌اند، شکل گرفته که خوشبختانه به بار نشسته و مردم به اهمیت حفظ میراث طبیعی و تاریخی شهر بیش از پیش آگاه شده و در نگهداری و حفاظت از آنها کوشا شده‌اند؛ لذا به والدین خود، پیشنهاد وقف واهداء این خانه نیاکان را ارائه نموده که آنها نیز بلافاصله پذیرفته و با تلاش و کوشش‌های بی وقفه و خستگی ناپذیر سالهای طولانی دکتر علیرضا (شاپور) مقدس و همدلی و همکاری همسرش دکتر میترا ناصری، به ثبت رسیده و در زمره میراث ملی کشور قرار می‌گیرد. پیگیری و سخنرانی دکتر علیرضا مقدس دربارهٔ اهمیت حفظ آثار تاریخی و طبیعی زادگاه و نیاکان و نقش مهم آنها در بهداشت روانی و جسمی جامعه، در انجمن اندیشه اداره ارشاد این شهرستان و همچنین نوشتن مقالات متعددی در این زمینه در نشریه‌های محلی، نقش بسزایی در آگاه‌سازی و فعالیتهای مربوطه در جهت مراقبت از میراث طبیعی و تاریخی شهر داشته‌است، و می‌توان گفت دکتر مقدس بنیانگذار مباحث مربوط به حفاظت از میراث طبیعی و تاریخی شهر می‌باشد که بعدها به مرور زمان، دیگران به اهمیت این موضوع واقف شده و فعالیت‌هایی را آغاز نمودند (مباشری، محمد)، (بحرالعلوم، حسین).
سرگذشت و تاریخچه غرس اولین نهال نارنج درخانه تاریخی مقدس و سایر خانه‌های استهبان:
همان‌طور که پیش تر گفتیم، میرزاحسنعلی اول، ازشهرستان داراب همسر اختیار کرده‌است که دختر حاج میرزا اسماعیل تاجر دارابی معروف به اسماعیل خان اول پسر زین العابدین خان بوده‌است (فارسنامه ناصری). نامبرده جد خاندان سرفرازهای داراب است، مرحوم اسماعیل خان دوم ملقب به منصور دیوان از این خاندان است. به گفته حبیب‌الله ذوالقدر شاعر و ادیب ملی، بر اساس اطلاعات سینه به سینه خانوادگی، نقل است که این زن طبع ادبی و شاعری داشته و شعر می‌سروده که متأسفانه اشعار او در دست نیست، طبع ادبی وشاعری که درخاندان‌های سرفراز دارابی و ذوالقدر استهبانی به ارث رسیده که از آن جمله می‌توان به حسین و اردلان سرفراز ترانه‌سرای مشهور و همچنین حبیب‌الله، احمد و میمنت ذوالقدر دراین باره اشاره کرد. میرزاحسنعلی دریکی ازسفرهایش به داراب، تعدادی نهال نارنج را باخود به استهبان می‌آورد و در حیاط خانه اش که همین خانه تاریخی مقدس واقع در کوچه اهر می‌باشد غرس می‌کند، لذا می‌توان گفت، عمر درختان نارنج این خانه بیش از ۲۰۰سال می‌باشد، که البته درطول زمان این درختان چندین بار بر اثر سرما خشک شده و دوباره از نو سبز شده و متأسفانه تعدادی از آنها برای همیشه خشک و از بین رفته‌اند. از آن پس سنت غرس درخت نارنج در خانه‌های استهبان شیوع و رواج پیدا می‌کند که خوشبختانه هنوز برقرار است، لذا رقم نارنج‌های استهبان از ریشه و رقم نارنج‌های داراب است (ذوالقدر، حبیب‌الله، ذوالقدر، احمد).
گرچه عملیات تعمیر و ترمیم و بازسازی خانه مقدس هرچند با کندی در دست انجام است، اما تا رسیدن به نقشه اصلی و اولیه این خانه مطابق معماری ابتدایی و اصیل ان راه درازی در پیش است.
ساختمان خانه مقدس استهبان شامل دو بخش شمالی و غربی می‌باشد. بخش شمالی شامل دو اتاق می‌باشد که بر روی زیر زمین بزرگی ساخته شده‌است. یک اتاق کوچک در سمت راست و یک سه دری بزرگتر در سمت چپ ساخته شده. اتاق کوچکتر به ابعاد ۳۳۰*۳۷۰ سانتی‌متر دارای ۲ ورودی است. ضلع سمت راست شامل سه طاقچه و ضلع روبروی آن نیز دارای ۲ طاقچه و در بین آن‌ها در ورودی به اتاق سه دری بزرگتر است. سقف اصلی با تیرهای چوبی ساخته و به وسیلهٔ تخته چوب‌های صاف و بدون نقش و نگار پوشانده شده‌است.
سه دری بزرگتر در ابعاد ۳۲۰*۶۸۵ سانتی‌متر شامل سه در ورودی و ضلع روبرو شامل دو طاقچه قرینه در طرفین و یک طاقچه کم عمق تر که زیر آن بخاری دیواری قرار دارد و اضلاع طرفین نیز به‌طور قرینه شامل دو طاقچه و یک در می‌باشد. سقف این اتاق نیز مانند اتاق کوچکتر به وسیله تخته چوب‌های صاف پوشانده شده‌است. این بخش از بنا بر روی زیر زمینی واقع و حدود ۱۸۰ سانتی‌متر از سطح زمین بالاتر است و به وسیله ۶ پله ۳۰ سانتی‌متری به کف حیاط راه دارد. در جلو این دو اتاق ایوانی به عرض ۲۱۵ سانتی‌متر قرار دارد. ضلع غربی خانه مقدس که قدیمی تر از ضلع شمالی می‌باشد دارای یک تالار با سقف مرتفع در وسط و اتاق‌هایی در دو طرف آن در دو طبقه است.
طبقه اول شامل یک راهرو پله دار در سمت راست و راهرو ورودی در سمت چپ بوده که هر دو مستقیماً به تالار اصلی راه دارند و نیز دو اطاقک در دو طرف می‌باشد. طبقه دوم خانه مقدس استهبان نیز که به صورت قرینه در دو طرف تالار ساخته شده‌اند به وسیله یک ردیف پله مارپیچ به طبقه اول مربوط می‌شوند اتاق اول که فضای محدودتری را اشغال نموده دارای ۲ طاقچه و سه در است که به اتاق مجاور که بزرگتر و دارای ۵ طاقچه می‌باشد راه دارد. چهار اتاق بالا دارای ارسی است.
۳-ال ابراهیم، محمدرضا، تاریخ استهبان ، انتشارات ستهبان، استهبان
۴-ذوالقدر، احمد، استهبان تابناک ، انتشارات ستهبان، استهبان
حمام قدیمی بازار مربوط به اواخر دوره صفوی است و در نیشابور، بین خیابان‌های فردوسی جنوبی و خیابان امام خمینی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه فروتنی مربوط به اواخر دوره قاجار است و در بیرجند، خیابان منتظری ۱۳، کوچه شهید کرمانی، پ ۳۳ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد امام حسین مربوط به اواخر دوره قاجار است و در سرخه، محله قدیمی بیرون دژ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آزموده اردلان مربوط به اواخر دوره قاجار است و در سنندج، خیابان کشاورز، محله قطار چیان، کوچه خسروی، پ ۶ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
منزل لهراسبی مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شیراز، خیابان لطفعلیخان زند، کوچه مسجد گنج واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مدرسه تقوی مربوط به اواخر دوره قاجار است و در گرگان، خیابان امام خمینی، محله سرچشمه، کوچه فاطمیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه مفیدیان مربوط به اواخر دوره قاجار است و در گرگان، خیابان سر خواجه (باغ پلنگ)، کوچه مفیدیان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حسینیه نوآباد مربوط به اواخر دوره قاجار است و در نائین، شمال بافت قدیم شهر، مرکز محله نو آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه صمصام نظام مربوط به اواخر دوره قاجار است و در نهاوند، خیابان فجر اسلام، کوچه حیدری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. سهراب خان ملقب به صمصام نظام فرزند حسین خان سرهنگ اولین سرهنگ فوج نهاوند بوده و معاصر با ناصرالدین شاه ،مظفرالدین شاه ومحمدعلی شاه قاجار می زیسته است. سهراب خان صمصام نظام پس از پدرش فرماندهی فوج نهاوند را برعهده داشته است.
مسجد گلپا مربوط به اواخر دوره قاجار است و در همدان، محله گلپا، شرق خیابان بوعلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع خدا کرم مربوط به اواخر دوره قاجار است و در همدان، ضلع شرقی خیابان شهدا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای فرهنگ مربوط به اواخر دوره قاجار - دوره پهلوی است و در ملایر، ضلع جنوبی خیابان بروجرد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
کنسولگری انگلیس مربوط به اواخر دوره قاجار - دوره پهلوی است و در همدان، خیابان فرهنگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد حاج سر تیپ مربوط به اواخر دوره قاجار - دوره پهلوی است و در همدان، بلوار مدنی، کوچه امامزاده یحیی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عمارت سوخته مربوط به اواخر دوره قاجار - دوره پهلوی است و در همدان، خیابان فرهنگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه غیاثی سنندج مربوط به اواخر دوره قاجار -اوایل دوره پهلوی است و در سنندج، محله قطارچیان، (خ وکیل) مجاور بازار وکیل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای شرکت نفت مربوط به اواخر دوره قاجار -اوایل دوره پهلوی است و در شهرستان اورمیه، چهارراه ولی عصر به طرف جاده سلماس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه شرکت تعاونی داورآباد مربوط به اوایل دوره پهلوی است و در شهرستان آرادان، روستای داورآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
هندران تپه مربوط به اواخراواسط دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش مرکزی، روستای نظام آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۵۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ایوان مصلی مربوط به اواسط دوره قاجار است و در شهرستان گناباد، ابتدای خیابان شهید غفاری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه دارویی مربوط به اوایل دوره پهلوی اول است و در گرگان، خیابان باغ شاه (ملل)، کوچه پشت سپاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حسینیه پنجاهه مربوط به اوایل دوره قاجار است و در نائین، محله پنجاهه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه قوچاق مربوط به پیش از دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سقز، بخش مرکزی، روستای قوچاق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دریای آموندسن بخشی از آب‌های اقیانوس منجمد جنوبی در اقیانوس آرام جنوبی است"Amundsen Sea." The American Heritage® Dictionary of the English Language, Fourth Edition. Houghton Mifflin Company, 2004. Answers.com 20 May. 2011. http://www.answers.com/topic/amundsen-sea
"Amundsen Sea." The Columbia Electronic Encyclopedia, Sixth Edition. Columbia University Press., 2011. Answers.com 20 May. 2011. http://www.answers.com/topic/amundsen-sea
بنای امامزاده صالح مربوط به سدهٔ ۴ و ۵ ه.ق است و در خرمدشت، داخل شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه ده کهنه پشت باغ مربوط به سدهٔ ۵ تا ۷ ه.ق است و در شهرستان سقز، بخش مرکزی، روستای بغده کندی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای کافر گنبد مربوط به سدهٔ ۶ و ۷ ه.ق است و در ایران، شهرستان قزوین، روستای اَلولک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه گرنوگوگ (کوه نخود) مربوط به سدهٔ ۷ ه.ق است و در شهرستان سلماس، روستای ینگجه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه خدیجه خاتون مربوط به سدهٔ ۷ و ۸ ه.ق است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، واقع در دشت نجم‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قیز قلعه (جمکران) مربوط به دوره ساسانی است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، روستای جمکران واقع شده است. این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۵۰۵۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گنبد علی مربوط به سده‌های ۷ و۸ ه.ق است و در شهرستان دامغان، روستای وامرزان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه شاه‌نشین آسیابسر مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پیش از اسلامو دوران ساسانی است و در شهرستان بهشهر،جنوب روستای آسیابسر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه کول لیک ۱ مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای اردلان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه امامزاده کاظم (۲) مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای دشتک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان هزار خانه مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آبگرم، روستای میلاق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۵۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه صالح کرد مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آبگرم، روستای توآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۵۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای امامزاده سلیمان مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تاکستان، نهاوند، در کنار گورستان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه لدر مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش مرکزی، روستای گرگین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۵۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کشنین مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش مرکزی، روستای اردبیلک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گورستان مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش مرکزی، روستای تراتون واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه محمودآباد مربوط به متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش مرکزی، روستای محمودآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۵۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه اتحادیه (پایگاه انتقال خون) مربوط به دوره معاصر است و در تهران، انقلاب، خیابان وصال، تقاطع طالقانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
منزل حیدریان مربوط به دوره معاصر است و در زاهدان، خیابان مولوی ۱۰، پلاک ۶۹ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای عبدالله حنیفه زاد مربوط به دوره معاصر است و در فومن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه شهید آیت‌الله اشرفی اصفهانی مربوط به دوره معاصر است و در کرمانشاه، کوچه اشرفی اصفهانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کتابخانه ماسوله مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این بنا بر جای یک حمام قدیمی و در پایین دست بازار ساخته شد. با وجود ایده مناسب خلق یک فضای فرهنگی با کاربری کتابخانه که امری درخور برای این شهر تاریخی است، نقدی جدی نیز بر طراحی این بنا وارد می‌باشد. از جمله درشت دانگی حجم غیر متعارف و به ویژه خرپشته بام بنا که اساساً فاقد سابقه تاریخی در بافت می‌باشد. اصلاح حجم این بنا از اقداماتی است که می‌تواند در بهسازی بافت مثمر ثمر باشدمنبع: پایگاه میراث فرهنگی ماسوله
خانه خسرو شیرزاد مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه نصرت پزنده مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه محسن خارابی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه قدرت کاویان پور مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه سیدحجت قدیمی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه جلال معراجی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه شفیع پور و شرکاء مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه خانم توران روحی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد ریحانه بر مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه قاسم نمایشی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه جواد فرنیا مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه علی اشرف مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه احمد نوردی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آذر گشب مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مهمانسرای کامران مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه کریم کوهی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه عباس کامران مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه احمد علی فرامرزی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه یوسف سبحانی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه تراب جهانی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد دو خواهران مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه ابراهیم سلیمی ومهین اشجاری مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه رحمان حنیفه زاده ماسوله مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه عبدالله بی حساب مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه همتی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه رحیم نقیبی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه فریدون تقریبی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه محمد علی ساعی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه سید افضل فاضلی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حسین آذری مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه بینایی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه اسحاق دائی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه سید اسحاق محمدیان ماسوله مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه نادر اداک مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه خانم مریم عبداللهی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه قدرت عاصی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه محسن وکیلی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه احسان الله مهدیزاده مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه بینایی ۱ مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه محمد اسحاق عسگری ماسوله مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حسن آقایی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه یعقوب شفیع پور مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه غلام امشاری مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه احسان نیرانی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه رحمان صولتی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حاج داوود رحمانیان مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه عبدالله میرزا حنیفه زاد مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه واحدی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مدرسه اسد محله مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه اسماعیل صالحی زاد مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه فرهاد نصیری مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه فرخ مشعر پور مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه جلیل شعبانی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه عبدالله ثابتی خواه مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه ابراهیم شکوری مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد اسد محله مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حسین روحی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه عباس عابدین زاده مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران توسط عباس عابدینی ماسوله به ثبت رسیده است.
خانه احمد عزتی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه رضا عطری مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مغازه آقای عبدالله حنیفه زاد ماسوله مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای عباس عباسیان مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای کریم اقدامی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آیت گلشن مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای سید ذبیح‌الله ندافی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه فرخ شیرزاد مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
هتل منفرد مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای غریب ماسوله مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای عظیم محسنی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای صدرا روحانی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه خانم مونس شهیدی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه گلی صفر نیایی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه سلطان ابونصیری مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای سید رضا قریشی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مدرسه ثارالله مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حجت‌الله بهجتی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه اسماعیل دباغی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای حسین آذری ماسوله مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه نازعلی بی حساب مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرستان تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه فتاح عاکفی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حمدالله حدیدی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۹۴ و ۵۱۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
پایگاه میراث فرهنگی ماسوله مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده‌است. این پایگاه در سال ۱۳۸۰ با تغییر کاربری یک حمام با قدمت دوره پهلوی دوم واقع در درون بافت تاریخی (بالای محله بازار) راه اندازی شد. مسئولیت این پایگاه نظارت بر فعالیت‌های ساخت و ساز و مرمت در این شهر تاریخی است. مرمت مسجد جامع، کفابازار، مسجد کشه سر، نگارسرای ماسوله و خانه‌های تاریخی از جمله اقدامات این پایگاه بوده‌است. در سال ۱۳۹۰ نیز دفتر ثبت جهانی ماسوله به عنوان دفتری تخصصی از این پایگاه در عمارت کلاه فرنگی رشت راه اندازی شده‌است که مسئولیت آن فراهم نمودن مقدمات ثبت جهانی ماسوله می‌باشد. آزاد سازی حریم، رعایت اصالت و احیای و پاسداری از مراسم و آیین‌های سنتی از موانع ثبت جهانی ماسوله قلمداد شده‌است. مسئولیت این پایگاه یا اداره تخصصی از سال ۱۳۵۶ تا ۱۳۸۰ بر عهده محمد تقی رزازی (مسئول انجمن آثار باستانی گیلان)؛ از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۷ بر عهده نیکروز مبرهن شفیعی (مدیر پروژه بزرگ و پایگاه پژوهشی ماسوله)؛ از سال۱۳۸۷ تا ۱۳۸۹ برعهده سیدپیام شاعف (سرپرست پایگاه پژوهشی ماسوله)؛ در سال ۱۳۸۹ بر عهده مهدی کرامت فر (مدیر پایگاه پژوهشی ماسوله) و محمد صابر (سرپرست پایگاه پژوهشی ماسوله)؛ از سال ۱۳۸۹ تا ابتدای سال ۱۳۹۲ بر عهده مصطفی پورعلی (مدیر پایگاه پژوهشی ماسوله) و از اردیبهشت ۱۹۹۲ تا ابتدای سال ۱۳۹۳ بر عهده مجید اخوان (سرپرست پایگاه)، از سال ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۷ مجددا بر عهده مصطفی پورعلی (مدیر پایگاه)، در ابتدای سال ۱۳۹۸ بر عهده پیام شاعف( سرپرست پایگاه) تا میانه های سال ۱۳۹۸ و پس از آن تا سال ۱۳۹۹ بر عهده احمد نجیبی ( سرپرست پایگاه) و اکنون سرپرست پایگاه آقای محمد سنایی است.
شهر تاریخی ماسوله به تاریخ ۱۳۵۴/۵/۳۰ به عنوان اولین شهر تاریخی زنده کشور به صورت یک مجموعه کامل در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده و از آن زمان تاکنون تحت نظارت دفتر فنی انجمن ملی آثارباستانی و سازمان میراث فرهنگی بوده‌است. اولین ضوابط حفاظتی ساخت و ساز در این بافت تاریخی به سال ۱۳۵۶ تدوین و در سال ۱۳۷۶ نیز مجموعه حرایم حفاظتی عرصه ثبتی این شهر از سوی سازمان میراث فرهنگی تهیه و ابلاغ شده‌است. اداره میراث فرهنگی ماسوله در ابتدا در محل خانه درزی واقع در طبقه بالای محل فعلی پایگاه مستقر بوده و به انجام فعالیت‌های مرمتی به ویژه پس از زلزله سال ۱۳۶۹ پرداخته است. در سال ۱۳۸۱ با راه اندازی پروژه‌های بزرگ سازمان میراث فرهنگی، فعالیت‌های پایگاه پژوهشی ماسوله دورهٔ جدیدی را آغاز نمود که با انجام پروژه‌هایی نظیر مرمت و احیای کفابازار، مرمت تعداد کثیری از خانه‌های تاریخی و همچنین راه اندازی پایگاه فعلی در محل حمام قدیمی بالای بازار ادامه یافت. از سال 1390 تاکنون اقدامات شاخصی نظیر مرمت مسجد جامع، مسجد کشه سر، تکیه حسینیه، احیای نگارسرای ماسوله، مرمت مسجد قنبرآباد، راه اندازی دفتر ثبت جهانی و کتابخانه تخصصی، بازسازی آسیاب تاریخی، راه اندازی موزه میراث فرهنگی (خانه موزه درزی)، موزه عون بن علی و انتشار کتاب ماسوله و ادامهٔ دیگر فعالیت‌های مرمتی در دستور کار بوده‌است.
آرشیو پایگاه پژوهشی میراث فرهنگی ماسوله
خانه آقای عیسی علیزاده مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه آقای همتی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه پاچیان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان قم، بخش جعفرآباد، روستای پاچیان واقع شده است. این اثر شامل مسجد جامع پاچیان و آب‌انبار پاچیان بوده و در تاریخ با شماره ثبت ۵۶۷۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان تاریخی بر قلعه مربوط به نیمه دوم هزاره دوم ق.م است و در شهرستان سقز، بین روستای سرکل و یازی بلاغی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شیخل تاریک مربوط به هزاره اول است و در شهرستان سقز، بخش زیویه، روستای شیخله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه‌های باستانی زیویه ۱ و ۲ مربوط به هزاره اول است و در شهرستان سقز، بخش زیویه، روستای جنیان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.وامقی، ایرج، "گنجینه غارت شده"، نشر دانش، شماره ۲۹، مرداد و شهریور ۱۳۶۴
محوطه لای باخ مربوط به هزاره اول است و در شهرستان سقز، دهستان امام، روستای اینچکه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه ساری بابا مربوط به هزاره اول است و در شهرستان سقز، بخش زیویه، روستای تیلکو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه قلعه حاج محمد رسول مربوط به هزاره ۱- دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سقز، روستای احمدمرده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه تل تیمور مربوط به هزاره اول است و در شهرستان آبیک، روستای خوزنان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه نقاره خانه مربوط به هزاره اول است و در شهرستان آبیک، روستای میانکوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خرابه‌های انجیر چم مربوط به هزاره اول است و در شهرستان آبیک، روستای زرچه بستان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه فیض اّباد۲ مربوط به هزاره اول است و در شهرستان آبیک، روستای میان کوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خرم‌آباد مربوط به هزاره اول است و در شهرستان قزوین، بخش رودبار الموت، روستای روچ علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۵۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کانی ره شکه مربوط به هزاره اول - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سقز، بخش زیویه، روستای چناره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان گبرهای هریوند مربوط به هزاره اول - دوران‌های تاریخی پس از اسلام تا دوره صفوی است و در شهرستان بیرجند، روستای هریوند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه موقور تپه مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان البرز، روستای پیریوسفیان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه حسینعلی چشمه مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان آبیک، روستای بهجت اّباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۵۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه مرادیاتان مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان آق قلا، بخش وشمگیر، دو راهی مزرعه اینجه برون واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گوک تپه مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان ارومیه، بخش وشمگیر، روستای گوگ تپه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
لول تپه مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان بوئین‌زهرا، روستای قره آغاج واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه باخچله مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان سقز، بخش صاحب، روستای آلکملو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان تاریخی کهنه قلعه مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان سقز، بخش زیویه، روستای پارسا نیان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه طلا مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان سقز، بخش زیویه، روستای قلعه کورکور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کانی سپی مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان سقز، بخش مرکزی، روستای احمدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان قدیم قهر آباد مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان سقز، روستای قهرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه هل مله جار مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان سقز، بخش زیویه، روستای پارسانیان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه هانه خاتونان مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان سقز، بخش زیویه، روستای تیلکو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه کلکه جار مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان سقز، بخش زیویه، روستای باشماق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دهنه مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان قزوین، بخش مرکزی، روستای رشتقوان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه قبرستان روستای خراس مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان قزوین، روستای خراس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۵۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه گبران مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان قزوین، بخش مرکزی، روستای عبدل اّباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۵۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه تخچر آباد مربوط به هزاره ۱تا است و در شهرستان بیرجند، روستای تخچر آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
این محوطه یک برجستگی به قطر حدود 45 متر و ارتفاع 4 متر است که در سال 1388 به منظور کاوش آموزشی دانشجویان باستان‌شناسی دانشگاه آزاد واحد بیرجند به سرپرستی محسن دانا کاوش شد. کاوش فصل نخست نشان داد که این محوطه در اصل یک بنای خشتی است که بیرون آن را با شن احاطه کرده‌اند.
فصل دوم کاوش در تپه تخچر آباد در سال 1395 از سر گرفته شد. در فصل دوم و فصل سوم (1396) پلان بیرونی بنا شناسایی و کاوش گردید. بر این اساس مشخص شد بنای مدفون تخچرآباد بنایی دایره‌ای شکل نامنظم است که شش برج توپر دارد.
گفته میشود در چند ده قبل در آنجا طلا و سکه قدیمی یافت شده است.
تپه کلک آبی قیلسون مربوط به هزاره دوم قبل از میلاد است و در شهرستان سقز، بخش مرکزی، روستای قیلسون واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه کهنه کمنتو مربوط به هزاره دوم تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سقز، بخش مرکزی، روستای کمنتو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه شیرچاک علیا و سفلی مربوط به هزاره دوم و اول قبل از میلاد است و در شهرستان املش، دهستان کجید، روستای شیرچاک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کانی سهراب مربوط به هزاره دوم و۱ قبل از میلاد است و در شهرستان سقز، بخش مرکزی، روستای قبله بلاغی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه نوده پشنگکه با نام محلی "پشته" با ضم "پ" نیز از آن یاد می‌شود، مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان گناباد، روستای نوده پشنگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه آخکند مربوط به هزاره سوم است و در شهرستان سقز، روستای آخکند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کانی نیاز مربوط به هزاره ۴ قبل از میلاد است و در شهرستان سقز، بخش مرکزی، روستای کانی نیاز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بالاچه تپه مربوط به هزاره ۵ و ۴ است و در شهرستان قزوین، بخش کوهین، روستای یل گنبد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۵۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه کینی مخون در الشتر، در دامنه شمال‌غربی کوه نشانه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سرآب بیستون در بیستون، محوطه تاریخی، فرهنگی بیستون واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این سرآب در سی کیلومتری شمال شرقی شهر کرمانشاه و در دامنه کوه بیستون قرار دارد. این سراب مزارع بیستون و «بلوردی» را مشروب می‌کند.معرفی سراب‌های استان کرمانشاه تبیان نت
سرآب بیستون ۶۶اُمین اثر طبیعی ملی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در ۳ مرداد ۱۳۸۸ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت.
خانه بیژن در همدان، میدان مرکزی، خیابان شریعتی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مسجد میرزا لطف‌الله در همدان، حاشیه بلور آیت ا کاشانی، نزدیک میدان امامزاده عبدالله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اتانک ۲ در شهرستان آبیک، روستای اتانک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه باغ سمیرات در شهرستان آبیک، روستای وندر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه گاودشت در شهرستان آبیک، بخش مرکزی، روستای ورس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه فیض اّباد۱ در شهرستان آبیک، روستای میان کوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه ملکه دشت در شهرستان آبیک، روستای زرچه بستان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه تپه‌های سد وشمگیر در شهرستان آق قلا، بخش وشمگیر، روستای انقلاب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کیوره در شهرستان بروجرد، بخش مرکزی، روستای کیوره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه امامزاده زید در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای سنگاوین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۵۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه لار آراسی ۱ در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای سنگاوین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خان اّباد۲ در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش مرکزی، روستای خان اّباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خان اّباد ۳ در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش مرکزی، روستای خان اّباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه شفیع دره سی ۲ در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای آدار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۵۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه لار اّراسی۴ در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای سنگاوین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۵۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان خان باباچمنی در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش اّوج، روستای آدار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۵۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه آق داش در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای سنگاوین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ساخس آباد ۲ در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای محمودآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سی قیردیلی تپه سی در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای لک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ورکه رود در شهرستان تاکستان، بخش ضیاآباد، روستای ورکه رود واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۵۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سنگرمرد تپه سی در شهرستان زرندیه، بخش خرقان، روستای آجان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۶۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه هه وار شمسه در شهرستان سقز، بخش زیویه، روستای شمسه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه مقابل قلندر در شهرستان سقز، بخش سرا، روستای قلندر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه صائین ۱ و ۲ در شهرستان سقز، ۵۰۰ متری سه راهی ایلو به سپه وره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سور در شهرستان سقز، شرق جاده سقز به بوکان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه محمودآباد در شهرستان سقز، بخش زیویه، روستای میر آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه برزان در شهرستان سقز، بخش صاحب، روستای آلکملو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه مناف تمدن در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای میرزا در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه ناصر گودرزی در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای محمد حسن طهمی در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حبیب محسنی ۲ در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حبیب محسنی ۱ در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه خانم همدم صبحانی در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه خانم زینب نوردی در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۲۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای ناصر فروغی در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای علی اکبر نقیبی در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای حسین عزت شکوری در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای سید فخرالدین شفیعی در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای سالار قاسم‌زاده در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای احمد رحمتی خواه در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای رستم علی عیسی پور در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای علی کاظمی در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده که این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای عزیز نیک مرام در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانهٔ اّقای عبدالله بی‌حساب در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه آقای ذبیح‌الله صفی زاده در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای حبیب ملکی در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای شجاع فاضل در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای رحمان حنیفه زاده ماسوله در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای فرخ مشعرپور در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه عبدالله یزدانیان در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای رزاق رائی در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.