moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این روزها در شبکه‌های اجتماعی یکی از پیش‌بینی‌های او دست‌به‌دست می‌شود که می‌گوید: «یک روزی مادران و دختران یا «سیندرلا»ها خیابان‌ها را غرق خواهند کرد و پدر رژیم را درمی‌آورند و پاشنه آشیل این رژیم می‌شوند.» او صحبت از یک «نسل شیک پاسارگادی» می‌کند که زمینه‌ساز رنسانس ایرانی می‌شود و می‌گوید سال‌ها پیش گفته و هنوز تکرار می‌کند که با وجود این نسل «براندازی رژیم کلید خورده» است. او در سال ۹۸ در لوس‌آنجلس درگذشت.
مانوک خدابخشیان پس از تحمل یک حمله قلبی و سکته مغزی در وضعیت بحرانی قرار داشت و سرانجام ساعت ۱۱:۳۵ صبح روز جمعه ۶ سپتامبر ۲۰۱۹ (۱۵ شهریور ۱۳۹۸) در سن ۷۳ سالگی در لس آنجلس درگذشت .
توری کباب‌پزی ابزاری فلزی است که معمولاً جهت نگه‌داشتن و کباب کردن قطعات گوشت قرمز و گوشت مرغ و ماهی به‌کار می‌رود. این وسیله را معمولاً با مفتول‌های نازک آهن ضد زنگ و به صورت مشبک می‌سازند.
هرم نفرفرع سازه‌ای ناتمام و هرم‌شکل است که در گورستان پادشاهی ابو صیر در مصر واقع شده. این هرم برای شاه نفرفرع از دودمان پنجم ساخته شد ولی هیچ گاه به پایان نرسید. به دلیل وضعیت نیمه‌تمام و پوشش سنگ آهکی، این هرم کمتر از دیگر هرم‌های مصر مورد چپاول و دست‌اندازی قرار گرفت و از این رو منبع خوبی برای به دست آوردن اطلاعات درباره مراحل و چگونگی ساخت هرم‌های پلکانی بوده است. نام رسمی این هرم «هرمی که از روان‌های با، آسمانی است؛ قدرت نفرفرع آسمانی است» بوده.
این هرم دارای کناره‌هایی به طول ۶۵ متر است اما زاویه بالا رفتنش نامشخص است. هنگامی که نفرفرع مرد، هرم به یک مصطبه بزرگ تبدیل شد که با زاویه ۷۸° بالا می‌رفت. مجموعه آرامگاه-معبد با سرعت زیادی توسط آجرهای گلین ساخته شدند. بخش شرقی معبد را نیایشگاه‌ها به همراه سازه‌ای می‌پوشاندند که در متن‌های باستانی مصر به نام "محل چاقو" شناخته می‌شده و ویژه قربانی کردن جانوران بوده.
منشور اروپایی برابری زنان و مردان در سطح محلی خطاب به دولت های اروپایی و خواستار پایبندی آنها به اصل برابری زن و مرد و دعوت از آنها برای امضاء تعهدنامه رسمی و عمومی برای به اجرا در آوردن تعهدات منشور ملل متحد است.
ایجاد زمینه عملی شدن حقوق بین‌المللی برابری زن و مرد، پیدا کردن پاسخ برای تمام سوالات مربوط به برابری در سطح شهر، زمینه سازی برای مشارکت زنان در مدیریت شهری و زمینه سازی برای تاثیرگذاری زنان در تصمیم گیری های مربوط به شهر و مدیریت آن می باشد. ویژگیهای منشور عبارتند از: زنان در تدوین آن نقش داشته اند، با توجه به تفاوت های فرهنگی در کشورهای اروپایی از شمال تا جنوب، منشور کاملاً منعطف است، پیوستن به آن داوطلبانه است، مجریان منشور (شهرداری ها) موظف به اجرای آن هستند نه لزوماً انجمن های زنان با قدرت محدود و امکان شکایت از مجری که تعهدات خود را عمل نکند وجود دارد.بررسی منشور اروپایی برابری زنان و مردان در سطح محلی
زنان و آموزش، زنان و بهداشت، زنان مسکن، زنان و اوقات فراغت و تفریحات، زنان و محیط زیست، زنان و حمل و نقل، زنان و ترافیک، زنان و خشونت، زنان و آسیب های اجتماعی، زنان و همبستگی(مثلاً با زنان افغان و مهاجرین و غیره)، زنان و اشتغال و موضوعات مرتبط مثل کودکان، جوانان، سالمندان، معلولین و ... این منشور تجربه ای در مدیریت شهری تلقی می شود.
منشور اروپایی برابری زنان و مردان در سطح محلی
توسُّل () به معنی یافتن وسیله‌ای برای نزدیکی به چیزی و برای دست یافتن به منظوری خاص است (عملی که ما را به خواسته خود نزدیک می‌کند).
توسُّل در مفاهیم اسلامی، نزدیکی با خداوند است و ارتباط نزدیکی با مبحث شفاعت دارد. توسل به این معنی نزد شیعیان، صوفیان و بعضی اهل سنت مورد پذیرش و نزد عده‌ای دیگر از شیعه، اهل سنت و سلفیان رد می‌شود. و این گروه توسل را از «وسیله»، به معنای تقرّب جستن به غیرجایز نمی‌دانند.لسان العرب، ج ۱۵، ص ۳۰۱، «وسل». هر دو گروه برای حقانیت خود شواهدی از قرآن و حدیث ذکر کرده‌اند در ظاهر قرآن و حدیث شواهدی دال بر توسل و ردّ آن هر دو وجود دارد که مذاهب اسلامی با تفاسیر متفاوت و تجمیع برداشت‌ها به یک دیدگاه کلامی مشخص و متفاوت می‌رسند.
در عقاید شیعه توسل به معنی یافتن وسیله‌ای برای نزدیکی به خداوند است و ارتباط نزدیکی با مبحث شفاعت دارد. توسل در میان شاخه‌های مختلف مسلمانان در طی قرون گذشته رواج داشته، ولی در میان شیعیان و صوفیان از اهمیت بیشتری برخوردار است. از قرن هشتم هجری قمری، انتقادات سلفیان از توسل درگیری‌هایی را بین آنان و شیعیان و اهلِ سنّتِ معتدل به وجود آورده‌است.
درهم‌تنیدگی کوانتومی یا درهم‌تافتگی کوانتومی، یک خاصیت کوانتومی است که دو ذرّه مختلف را به هم مرتبط می‌کند، به طوری که اگر یکی را اندازه‌گیری کنید، به‌طور خودکار و فوراً از وضعیت دیگری هم مطلع می شوید - مهم نیست چقدر از هم فاصله دارند.
درهم‌تنیدگی هنگامی رخ می‌دهد که گروهی از ذرات تولید شده، برهمکنش می‌کنند یا در مجاورت فضایی (مکانی) قرار می‌گیرند، به گونه‌ای که حالت کوانتومی هیچ ذرّه درون گروه را نتوان به‌طور مستقل از حالت سایر ذرّات توصیف نمود. این حالت وقتی که ذرّات در فاصله زیاد از یکدیگر قرار داشته باشند نیز رخ می‌دهد. موضوع درهم‌تنیدگی کوانتومی در قلب ناهم‌خوانی بین فیزیک کلاسیک و کوانتومی قرار دارد: درهم‌تنیدگی یکی از ویژگی‌های اصلی مکانیک کوانتومی است که مکانیک کلاسیک فاقد آن می‌باشد.
در مواردی، اندازه‌گیری‌های خواص فیزیکی چون مکان، تکانه، اسپین و قطبش، روی ذرّات درهم‌تنیده کاملاً با هم همبستگی دارند. به عنوان مثال، اگر یک جفت از ذرّات درهم‌تنیده تولیدشوند، چنان‌که اسپین کل آن‌ها صفر باشد و یکی از آن‌ها اسپین ساعت‌گرد حول محور اول داشته باشد، آنگاه اگر اسپین ذرّه دیگر را روی همان محور اندازه بگیریم، پادساعت‌گرد خواهد بود. اما این رفتار منجر به اثرات به ظاهر متناقضی می‌گردد: هرگونه اندازه‌گیری خواص ذره منجر به فروپاشی بی‌بازگشت تابع موج آن ذره شده و حالت کوانتومی اصلی را تغییر می‌دهد. چنین اندازه‌گیری‌هایی روی ذرات درهم‌تنیده، کل دستگاه درهم‌تنیده‌شان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
چنین پدیده‌هایی موضوع مقاله ۱۹۳۵ میلادی بودند که توسط آلبرت اینشتین، بوریس پودولسکی و نیتان روزن نوشته شد، همچنین این پدیده‌ها موضوع مقالات متعددی بود که مدت کوتاهی پس از آن توسط اروین شرودینگر نوشته شدند و به توصیف چیزی پرداخت که بعدها به پارادوکس EPR معروف شد. اینشتین و دیگران، چنین رفتاری را غیرممکن برشمرده و آن را در تضاد با دیدگاه واقعیت‌گرایانه (رئالیسم) موضعی، نسبت به علیت دانسته (اینشتین از آن به عنوان «کنش شبح‌ وار از راه دور» یاد می‌کرد) و از این رو استدلال می‌کردند که لزوماً باید فرمولاسیون پذیرفته‌شده در مکانیک کوانتومی ناقص باشد.
با این حال، بعدها، پیش‌بینی‌های ضدشهودی مکانیک کوانتومی، در آزمایش‌هایی که قطبش یا اسپین ذرات درهم‌تنیده در موقعیت‌های جدا از هم اندازه‌گیری شدند، تأیید شده و به این طریق نابرابری بل را نقض کردند. در آزمایش‌های قبل‌تر، امکان رد کردن این حقیقت وجود نداشت که: نتایج یک نقطه، کمی به نقاط دورتر انتقال یافته باشند و ازین رو خروجی مکان ثانویه را تحت تأثیر قرار داده باشند.Francis, Matthew.
براساس برخی از تفاسیر مکانیک کوانتومی، اثر یک اندازه‌گیری، به‌طور آنی ظهور پیدا می‌کند. سایر تفاسیری که فروپاشی تابع موج را به رسمیت نمی‌شناسند، این که چنین اندازه‌گیری‌هایی اصلاً اثری داشته باشند را به چالش می‌کشند. با این حال، تمام تفاسیر بر سر این نکته توافق نظر دارند که: درهم‌تنیدگی موجب ایجاد "همبستگی" بین اندازه‌گیری‌ها شده و اطلاعات متقابل به دست آمده بین ذرات درهم‌تنیده را می‌توان مورد بهره‌برداری قرار داد، اما هرگونه "انتقال" سریع‌تر از نور اطلاعات غیرممکن است.Roger Penrose, "The Road to Reality: A Complete Guide to the Laws of the Universe", London, 2004, p. 603.
درهم‌تنیدگی کوانتومی به‌طور تجربی روی این موارد نشان داده شده: فوتون‌ها،Carl A. Kocher, Ph.D. Thesis (University of California at Berkeley, 1967). "Polarization Correlation of Photons Emitted in an Atomic Cascade" نوترینوها،J. A. Formaggio, D. I. Kaiser, M. M. Murskyj, and T. E. Weiss (2016), "Violation of the Leggett-Garg inequality in neutrino oscillations". "Phys. Rev. Lett." Accepted 23 June 2016. الکترون‌ها، See also free online access version. مولکول‌هایی به بزرگی باکی‌بال‌ها Olaf Nairz, Markus Arndt, and Anton Zeilinger, "Quantum interference experiments with large molecules", American Journal of Physics, 71 (April 2003) 319–325. و حتی الماس‌های کوچک.sciencemag.org, supplementary materials به کار بردن درهم‌تنیدگی در ارتباطات، محاسبات و رادارهای کوانتومی، حوزه بسیار فعالی در تحقیق و توسعه می‌باشد.
پیش‌بینی‌های مکانیک کوانتومی در مورد سامانه‌های قویاً همبسته، اولین بار در ۱۹۳۵ میلادی توسط آلبرت اینشتین، در مقاله مشترکی با بوریس پودولسکی و نیتان روزن مورد بحث قرار گرفت. این سه نفر در این مطالعه، پارادوکس EPR را فرموله بندی کردند، این پارادوکس، آزمایش فکری بود که تلاش داشت نشان دهد «توصیف مکانیک کوانتومی از واقعیت فیزیکی که توسط توابع موج ارائه شده کامل نیست». با این حال، این سه دانشمند اصطلاح "درهم‌تنیدگی" را ابداع نکردند، همچنین آن‌ها نبودند که خواص حالت مدنظرشان را تعمیم دادند. پس از مقاله EPR، اروین شرودینگر نامه‌ای به زبان آلمانی به اینشتین نوشت که در آن واژه "Verschränkung" را به کار برده بود، «تا همبستگی بین دو ذره‌ای که همچون آزمایش EPR با هم برهمکنش دارند و سپس جدا می‌شوند را توصیف کند».Kumar, M. , "Quantum", Icon Books, 2009, p. 313.
مدت کوتاهی پس از آن، شرودینگر مقاله مهمی منتشر کرد و در آن در مورد مفهوم «درهم‌تنیدگی» بحث کرد. او در آن مقاله، اهمیت این مفهوم را درک کرده و بیان نمود: «من [درهم‌تنیدگی] را "یک" ویژگی مشخصه از مکانیک کوانتومی نمی‌نامم، بلکه آن را ویژگی مشخصه مکانیک کوانتومی می‌نامم، ویژگی‌ای که آن را به‌طور کامل از خطوط فکری کلاسیک جدا می‌سازد». شرودینگر نیز همچون اینشتین نسبت به مفهوم درهم‌تنیدگی رضایت خاطر نداشت، چون به نظر می‌رسید که حد سرعت انتقال اطلاعاتی که به‌طور ضمنی در نظریه نسبیت قید شده‌است را نقض می‌کند.Alisa Bokulich, Gregg Jaeger, "Philosophy of Quantum Information and Entanglement", Cambridge University Press, 2010, xv. اینشتین بعدها در قول معروفی درهم‌تنیدگی را با عبارت «"spukhafte Fernwirkung"»Letter from Einstein to Max Born, 3 March 1947; "The Born-Einstein Letters; Correspondence between Albert Einstein and Max and Hedwig Born from 1916 to 1955", Walker, New York, 1971. (cited in ) یا «spooky action at distance» یا «کنش ترسناک از راه دور» به سخره گرفت.
مقاله EPR علاقه‌مندی شدیدی را بین فیزیکدانان به‌وجود آورد که موجبات بحث پیرامون بنیان‌های مکانیک کوانتومی را فراهم نمود (شاید یکی از معروف ترینشان، تفسیر بوهمی از مکانیک کوانتومی باشد)، اما اثر آن بر روی انتشار آثار علمی دیگر نسبتاً اندک بود. با وجود این موج علاقه‌مندی، نقطه ضعف استدلال EPR تا ۱۹۶۴ میلادی کشف نشد، هنگامی که جان استوارت بل اثبات نمود که فرضیات کلیدی آن‌ها، یعنی اصل جایگزیدگی (یا اصل موضعی)، از نظر ریاضیاتی با پیش‌بینی‌های نظریه کوانتوم ناسازگاری دارد. این اصل توسط EPR به دلیل تفسیر متغیرهای پنهان از مکانیک کوانتومی به کار رفته بود.
به‌خصوص بل حد بالایی که در نابرابری بل مشاهده می‌شود را برقرار ساخت. این حد بالایی مربوط به قدرت همبستگی‌های ناشی از هرنوع نظریه‌ای است که از واقعیت‌گرایی موضعی تبعیت می‌کند. همچنین او نشان داد که نظریه کوانتومی نقض این حد را برای برخی از سامانه‌های درهم‌تنیده پیش‌بینی می‌کند. نامساوی او به صورت تجربی قابل آزمودن است و چندین آزمایش مرتبط با آن صورت پذیرفته که کارهای استوارت فریدمن و جان کلوسر در ۱۹۷۲ میلادی و کارهای آلن اسپه در ۱۹۸۲ میلادی جزو اولینشان است. یکی دیگر از اولین موفقیت‌های تجربی ناشی از کارهای کارل کوچر است، او پیش از این هم در ۱۹۶۷ میلادی دستگاهی را رونمایی کرد که دو فوتون را پشت سر هم از یک اتم کلسیم منتشر ساخته و نشان‌داده شد که این دو نسبت به هم درهم‌تنیده‌اند. این آزمایش، اولین مورد از درهم‌تنیدگی نور مرئی بود. این دو فوتون به صورت قطری از قطبنده‌های موازی عبور می‌کردند که احتمال بالاتری نسبت به پیش‌بینی‌کلاسیک داشتند، اما همبستگی کمیشان در توافق با محاسبات مکانیک کوانتومی بود. همچنین او نشان داد که همبستگی این دو تنها به نسبت مربع کسینوس زاویه بین چینش قطبنده‌ها بستگی داشته و به صورت نمایی وابسته به تأخیر زمانی بین انتشار فوتون‌ها است. فریدمن و کلوسر دستگاه کوچر را مجهز به قطبنده‌های بهتری کردند و توانستند وابستگی به مربع کسینوس را تأیید کرده و از آن جهت اثبات نقض نابرابری بل برای مجموعه زوایای ثابت استفاده کنند. نشان داده شده که تمام این آزمایش‌ها در توافق و سازگاری با مکانیک کوانتومی بوده و با اصل واقع‌گرایی موضعی (یا جایگزیده) در توافق نیست.
در طول دهه‌ها، افراد مختلف، هرکدام حداقل یک یافته‌اند که از طریق آن درست بودن نتایج را زیر سؤال ببرد. با این حال در ۲۰۱۵ میلادی آزمایشی انجام شد که همزمان گریزگاه‌های مربوط به تشخیص و جایگزیدگی را بست و بدان «بدون گریزگاه» گفته شد؛ این آزمایش دسته بزرگی از نظریات واقع‌گرایانه موضعی را با قطعیت رد کرد. آلن اسپه خاطرنشان می‌سازد که «گریزگاه مستقل از چینش»، که او از آن به بعید یاد می‌کرد، هنوز «گریزگاه باقی‌مانده» ای است که «نمی‌توان از آن اجتناب نمود». و باید بسته شود. گریزگاه اختیاری/ابرقطعیت‌گرایی غیرقابل بستن است؛ همچنین او گفت: «نمی‌توان گفت که هیچ آزمایشی، هرچقدر هم ایده‌آل باشد، کاملاً بدون گریزگاه است».
کارهای بل، امکان استفاده از این همبستگی‌های ابر-قوی را به عنوان منبعی جهت ارتباطات فراهم نمود. کارهای او منجر به کشف پروتکل‌های توزیع کلید کوانتومی در ۱۹۸۴ میلادی شد که معروف‌ترینشان BB84 توسط چارلز اچ. بنت و گیلز برساردC. H. Bennett and G. Brassard. "Quantum cryptography: Public key distribution and coin tossing". In "Proceedings of IEEE International Conference on Computers, Systems and Signal Processing", volume 175, p. 8. New York, 1984. http://researcher.watson.ibm.com/researcher/files/us-bennetc/BB84highest.pdf و E91 توسط آرتور اکرت بود. اگرچه که BB84 از درهم‌تنیدگی استفاده نمی‌کند، اما پروتکل اکرت از نقض نابرابری بل به عنوان اثبات امن بودن این پروتکل استفاده میکند.
بر اساس تفسیر کُپِنهاگی از مکانیک کوانتومی، حالت دو ذره جفت شده تا زمان مشاهده نامعین باقی می‌ماند. با انجام اندازه‌گیری یکی از کمیت‌های جفت شده ذره اول معین می‌شود، این امر موجب می‌شود بی‌درنگ مقدار متناظر در ذره دوم مشخص گردد. به عبارت دیگر اگر دو سیستم یک بار با هم اندرکنش داشته و سپس از هم جدا شوند، اندازه‌گیری روی یکی از آن‌ها تأثیری آنی در حالت دیگری ایجاد می‌کند، حتی اگر این دو ذره خیلی از هم دور شده باشند. به‌طور مثال با مشخص شدن اینکه اسپین یکی از ذرات بالا است، اسپین ذره دوم بی‌درنگ به حالت پایین می‌رود. ارتباط دو ذره توسط این پدیده تا امروز در فواصل چند ده متر (در آزمایشگاه) تا صدها کیلومتر آزموده شده است.
انتخابات مجلس موسسان تونس نخستین انتخاباتی بود که پس از انقلاب تونس برگزار شد. مجلس برآمده مسئول آماده کردن پیش‌نویس قانون اساسی نو را دارد و همزمان مجلس قانون‌گذاری نیز هست.
در این انتخابات اسلامگرایان پیروز شدند.
انتشارات اساطیر از ناشران خصوصی ایرانی است که در حوزه‌های تاریخ ایران و اسلام، فلسفه، عرفان، ادیان، ادبیات فارسی و ادبیات غرب فعالیت دارد.
انتشارات اساطیر در سال ۱۳۶۱ با مدیریت عبدالکریم جربزه‌دار تأسیس شد. این مؤسسهٔ انتشاراتی، در طی سال‌ها فعالیت خود، آثار متعددی در حوزهٔ فرهنگ و تمدن ایران منتشر کرده و ضمن توسعهٔ دامنهٔ فعالیت خود در زمینه‌های گوناگون، موفق به چاپ و عرضهٔ نزدیک به ۶۰۰ عنوان کتاب شده‌است.فهرست کتاب‌های انتشارات اساطیر، اردیبهشت ۱۳۹۰، ص ۳
انتشارات این مؤسسه را می‌توان به لحاظ ساختاری و محتوایی به صورت زیر خلاصه کرد:فهرست کتاب‌های انتشارات اساطیر، اردیبهشت ۱۳۹۰، صص ۳–۴
لوئی بروکیه نویسنده و شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
آندره شامسون رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
آندره دوتل نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
ژولین هارتریج گرین نویسنده قرن بیستم میلادی اهل آمریکا است.
آمادو آمپاته با نویسنده و نژادشناس قرن بیستم میلادی اهل مالی بود.
ژرژ لمبور نویسنده و شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژان کوکتو او را استاد خود می دانست
سوزان، بارونس لیلار رمان‌نویس , نمایش‌نامه‌نویس و مقاله‌نویس قرن بیستم میلادی اهل بلژیک است.
کلود اولین نویسنده و شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه و از اعضای مقاومت فرانسه بود.
ژان-ژوزف راباریولو شاعر قرن بیستم میلادی اهل ماداگاسکار است.
ژان پروو نویسنده و روزنامه‌نگار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
دانیل-روپ نویسنده و مورخ قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژان گیتون فیلسوف و نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
جوزپه جووانی لوئیجی انریکو لانسا دی ترابیا فیلسوف و شاعر قرن بیستم میلادی اهل ایتالیا است.
شارل لکوک شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژولین میشل لیریس نویسنده، شاعر و نژادشناس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
الکساندر ویالات نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
مارسل امه نویسنده، دراماتورژ و داستان کوتاهنویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
مارسل امه در سال ۱۹۰۲ در فرانسه متولد شد.او در کالج دودال فارغ التحصیل شد و سپس به عنوان روزنامه نگار در پاریس مشغول به کار شد.وی اولین رمان خود را در سال ۱۹۲۶ منتشر کرد.امه پس از موفقیت چشمگیر رمان مادیان سبز بیشتر بر روی رمان و داستان کودک تمرکز کرد. وی در سال ۱۹۶۷ درگذشت و در پاریس به خاک سپرده شد.
مارسل امه نگاه بدبینانه ای نسبت به جهان دارد ولی این نگاه به جای منتهی شدن به یاس و پوچی به طنزی سیاه می رسد.او با در آمیختن واقعیت و خیال همراه با چاشنی طنز به حماقت های جمعی حمله می کند.
ملکم دو شازال شاعر، نویسنده و نقاش قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژولین تورما نویسنده، دراماتورژ و شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
لوئیز دو ویلمورن نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژان تاردیو نویسنده و شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ریمون رادیگه نویسنده وشاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است که دو رمانش به خاطر مضامین صریح و سبک و لحن منحصر به فردشان مورد توجه قرار گرفته‌اند.
رمان دیو در تن او در سال ۱۳۵۳ توسط داوود نوابی ترجمه و منتشر شده‌است.
لوسین رباته نویسنده، روزنامه‌نگار و ناقد موسیقی فرانسوی است.
ایرن نمیروفسکی رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل روسیه است.
ژان فولن نویسنده و شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
اشعاری از ژان فولن از اصل فرانسه با ترجمه‌ی سهند آقایی و محمدمهدی شجاعی در زبان فارسی منتشر شده است. در ادامه شعری از فولن را از کار همین مترجمان می‌خوانیم:
در سربالایی خیابان
دری‌ست که گشوده می‌شود به یک تخت
و بر بالای این تخت
تندیس سیاه مسیح حکم می‌راند
پنداری تا دیروز سخن می‌رانده
و تمام روز هیچ نگفته
و البته خاطره‌ها
که نابود گشته
و دست‌ها را
در حالی که مگسی می‌پیمایدش
حرکت می‌دهد
خدا مگر عشق نیست
زیرورو می‌کنیم
خاکستر خاطرات را
و خانه
حافظ بی‌منّت صاحبانش
و ناگهان مرگ..
ژان فولن
ترجمه‌ی سهند آقایی و
سید محمدمهدی شجاعی
الا مایار (۲۰ فوریه ۱۹۰۳، ژنو - ۲۷ مارس ۱۹۹۷، چندولین) جهانگرد نویسنده و عکاس سده ۲۰ (میلادی) اهل سوئیس است.
تنها فرزند یک تاجر ثروتمند پوست در ژنو متولد شد. پدرش سوئیسی و مادرش دانمارکی بودند. در سن ۲۰ سالگی او و یکی از دوستانش از کن به Corsica رفتند، سپس به ساردینیا، سیسیل و یونان رفتند. در المپیک تابستانی ۱۹۲۴ به‌عنوان ملوان در مسابقات المپیک شرکت کرد که در آن تنها رقیب زن بود و از ۱۷ نفر نهم شد. در این زمان او همچنین کاپیتان تیم هاکی روی زمین زنان سوئیس بود و یک اسکی بازبین‌المللی بود.
از دهه ۱۹۳۰ به‌بعد وی سال‌ها به‌جستجوی جمهوری‌های مسلمان اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی شوروی، و همچنین سایر مناطق آسیا پرداخت و مجموعه‌ای غنی از کتاب‌ها را منتشر کرد، کتاب‌هایی که به‌عنوان عکس‌های او امروزه به عنوان شهادت تاریخی ارزشمند در نظر گرفته می‌شوند.
ترکستان سولو سفری را در سال ۱۹۳۲ در ترکستان شوروی توصیف می‌کند. عکس‌های این سفر اکنون در بخش الامایار موزه تاریخی کاراکول نمایش داده می‌شود.
در سال ۱۹۳۴، روزنامه فرانسوی Le Petit Parisien او را برای گزارش در مورد وضعیت تحت اشغال ژاپن به منچوری فرستاد. در آنجا بود که او با پیتر فلمینگ، نویسنده و خبرنگار مشهور روزنامه تایمز، ملاقات کرد و با او همکاری کرد تا از پکن به سریناگر (۳۵۰۰ مایل) از چین عبور کند، بیشتر مسیر از طریق مناطق بیابانی متخاصم و هیمالیای شیب دار است. این سفر در فوریه سال ۱۹۳۵ آغاز شد و هفت ماه طول کشید، که شامل سفر با قطار، کامیون، پیاده، اسب و عقب بود. هدف آن‌ها تشخیص آنچه در سین کیانگ (در آن زمان با نام سینکیانگ یا ترکستان چین نیز شناخته می‌شد) که در آن شورش کومول به پایان رسیده بود، بود.
مایار و فلمینگ با نیروهای مسلمان هوی ژنرال ما هوشن دیدار کردند. بعداً او این سفر را در کتاب سفر ممنوع خود ثبت کرد.
در سال ۱۹۳۷ میلار برای گزارش پیت پاریسین برای گزارش در مورد افغانستان، ایران و ترکیه به آسیا بازگشت، در حالی که در سال ۱۹۳۹ با شرکت نویسنده سوئیسی، آنماری شوارتزنباخ، از ژنو به کابل سفر کرد. راه خشن عنوان کتاب مایار در مورد این تجربه است که با شروع جنگ جهانی دوم کوتاه شد.
او سال‌های جنگ را در جنوب هند گذراند، از معلمان مختلف در مورد Advaita Vedanta، یکی از مدارس فلسفه هندو، یادگرفت. در بازگشت به سوئیس در سال ۱۹۴۵، او در ژنو و در Chandolin، یک روستای کوهستانی در کوه‌های آلپ سوئیس زندگی کرد. او تا اواخر زندگی به اسکی ادامه داد و آخرین بار در سال ۱۹۸۶ به تبت بازگشت.
دست نوشته‌ها و اسناد الامایلارت در Bibliothèque de Genève (کتابخانه شهر ژنو) نگهداری می‌شود، کارهای عکاسی وی در موزه لیزه در لوزان سپرده می‌شود و فیلم‌های مستند (در مورد افغانستان، نپال و هند جنوبی) بخشی از مجموعه بایگانی فیلم سوئیس در لوزان سوئیس.
سکوی ترکستان - سفر یک زن از تین شان به کیزیل کوم (سفر او از مسکو به قرقیزستان و ازبکستان در سال ۱۹۳۲)
سفر ممنوع - از پکن به کشمیر (سفر او در سراسر آسیا با پیتر فلمینگ در سال ۱۹۳۵)
کولی Afloat (روایتی از سال‌های حضور در دریا)
سفرهای دریایی و کاروان‌ها (روایت زندگینامه‌ای)
راه بیرحم (از ژنو تا کابل با همراهی آنماری شوارتزنباخ)
Ti-Puss (داستان سال‌های او در هند با یک گربه ببر به عنوان همراه او)
سرزمین شرپاها (عکس‌ها و متون مربوط به اولین برخورد وی با نپال در سال ۱۹۵۱)
Parmi la jeunesse russe - De Moscou au Caucase (دربارهٔ اقامت وی در مسکو و عبور از قفقاز در سال ۱۹۳۱)
La vie immédiate (عکس‌ها و متن‌های Ella Maillart توسط Nicolas Bouvier)
Ella Maillart au Népal (عکس‌های گرفته شده در سال ۱۹۵۱ و ۱۹۶۵ هنگام مسافرت به اردوگاه اصلی کوه اورست)
Cette réalité que j'ai پورchassée (نامه‌هایی به پدر و مادرش، ۱۹۲۵–۱۹۴۱)
Ella Maillart sur les lines de l'Orient (خاطره انگیزترین عکس‌هایی که در طول سفر گرفته‌است)
Chandolin d'Anniers (عکس‌ها و متن‌هایی در مورد دهکده کوهستانی او)
Envoyée spéciale en Manchourie (مجموعه مقالاتی که در سال ۱۹۳۴ برای روزنامه فرانسوی Le Petit Parisien نوشته شده‌است)
الا مایار، écrivain. Unrereen avec Bertil Galland، ۵۴ دقیقه، رفع اشکال Les Films Plans، لوزان، ۱۹۸۴
Ella Maillart chez Bernard Pivot (پذیرش تعهدات طولانی مدت)، INA، فرانسه، ۱۹۸۹
Entretiens avec Ella Maillart: Le Monde mon heéritage (مصاحبه‌های رادیویی و فیلم Les i
ویکی انگلیسی :https://en.wikipedia.org/wiki/Ella_Maillart
ژیلبر للی شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
گی لوی مانو شاعر، مترجم و ناشر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژرژ شه‌آده شاعر و نویسنده لبنانی است.
لوئی اسکوتنر نویسنده و شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژان آمروش شاعر و روزنامه‌نگار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
مادلین بوردوکس نویسنده قرن بیستم میلادی اهل بلژیک است.
آنری شاریر نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. وی که به اتهام قتل توسط دادگاه فرانسه محکوم شده بود، مهمترین حوادث پیرامون این ماجرا را در کتابی با عنوان "پاپیون" به رشتهٔ تحریر در آورد. این کتاب بسیار موفق بود. وی ادعا داشت که بیشتر رخدادهای تحریر شده در "پاپیون" تا حد زیادی درست است، اما منتقدان مدرن بر این باورند که بسیاری از مواد کتاب در واقع خاطرات نقل‌شدهٔ دیگر زندانیان همراه «شاریر» بوده‌است.
شاریر در آردش متولد شد. او دو خواهر بزرگتر داشت. مادر او زمانی که وی ۱۰ ساله بود فوت کرد. در ۱۷ در سالگی و در سال ۱۹۲۳، در نیروی دریایی فرانسه به عنوان داوطلب خدمت سربازی و به مدت دو سال خدمت کرد.
با توجه به آنچه از کتاب برمی‌آید، شاریر در ۲۶ اکتبر ۱۹۳۱ به اتهام قتل رولاند لوپتی، اتهامی که او به شدت تکذیب کرد، محکوم شد. او به زندگی در زندان و ده سال کار سخت محکوم شد. پس از یک زندان کوتاه در زندان‌های موقت در کن فرانسه، او در سال ۱۹۳۳ به زندان سنت لوران مارونی در رودخانه مارونی، به جزیره شیطان در ناحیه گویان در شمال شرقی آمریکای جنوبی منتقل شد.
با توجه آنچه در کتاب آمده‌است، او برای اولین بار در ۲۸ نوامبر سال ۱۹۳۳ میلادی اقدام به فرار کرد.Henri Charrière, "Papillon" (Hart-Davis MacGibbon, 1970) دوستان همراه وی در این فرار مااورت و کلوزت بودند که وی را در بسیاری از دوران فرار همراهی کردند.
او همچنین در یکی از فرارهای خویش ماهها در میان یک قبیلهٔ سرخپوست زندگی نمود، اما به محض خروج از آن قبیله مجدداً دستگیر و زندانی شد.
او نهایتاً پس از چندین مورد فرار و بازداشت به ونزوئلا گریخت و در آنجا با ریتا ازدواج نمود. او همچنین موفق شد رستورانی در کاراکاس و ماراکایبو افتتاح نماید. از او حتی بعدها دعوت شد تا در برنامه‌های تلویزیونی شرکت نموده و به بیان خاطرات خویش بپردازد.
او در سال ۱۹۶۹ به فرانسه بازگشت و در آنجا توانست ۱٫۵ میلیون نسخه از کتاب "پاپیون" را به فروش برساند،Foote, Timothy (1979-09-14). "Travels with Papi". "TIME", 14 September 1979. چیزی که البته مورد انتقاد وزیر وقت فرهنگ فرانسه قرار گرفت.O'Brian, Patrick (2005). "Introduction" to "Papillon". London: Harper Perennial. .
نهایتاً این کتاب در ۱۹۷۳ تبدیل به فیلمی با کارگردانی فرانکلین جی شافنر و با بازیگری استیو مک کویین و داستین هافمن شد.
شاریر در ۲۹ ژوئیه ۱۹۷۳ میلادی به علت ابتلا به سرطان‌های سر و گردن در شهر مادرید درگذشت.Obituary, The Times July 31, 1973. p. 14
شارل اکسبرایا نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود. وی از اعضای مقاومت فرانسه بود.
روژه فریزون-روشه نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
موریس فومبور نویسنده و شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
رنه اوئیگ نویسنده و استاد دانشگاه قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
ایرن آموار شاعر و رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل بلژیک است.
پیر مولن نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
موریس زاکس نویسنده یهودی قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. یکی از سربازان SS در آخرین روزهای جنگ جهانی دوم با شلیک گلوله از پشت موریس زاکس را از پای درآورد.
ریمون آبلیو نویسنده و فیلسوف قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. او از شاگردان مدرسه پلی‌تکنیک پاریس بود و در سال ۱۹۴۶ موفق به دریافت جایزهٔ سنت بوو (Prix Sainte-Beuve) شد.
رنه شار شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه و عضو مقاومت فرانسه بود.
پل گادن نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
روژه ژیلبر-لکونت شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
لوئی گیوم نویسنده و شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
اوژن گییویک شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
ویولت لدوک رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
روژه پیرفیت نویسنده و دیپلمات قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژول روا نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
روژه ویان رمان‌نویس، دراماتورژ، روزنامه‌نگار و فیلم‌نامه‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ویلند در آسی-آن-مولتین، اوآز متولد شد و در سن ۵۷ سالگی در میونا، ان درگذشت. او برای یکی از رمان‌هایش برنده جایزه گنکور شد.M. Kelly "The Cultural and Intellectual Rebuilding of France After the Second World War" 0230511163 2004 "Roger Vailland, whose prize-winning novel Playing with Fire (Drôle de jeu, 1945) explored ironies in the work of the Resistance, was a staunch fellow-traveller, who eventually joined the party in 1952.
ویلند در طول اشغال نازی‌ها در مقاومت فرانسه شرکت کرد. Drôle de jeu (بازی با آتش) یکی از بهترین رمان‌های مقاومت ضد فاشیست به حساب می‌آید. ویلند به حزب کمونیست فرانسه پیوست اما پس از سرکوب انقلاب ۱۹۵۶ مجارستان استعفا داد. او تا پایان عمر خود یک چپگرای مستقل باقی ماند.
رنه دومال شاعر، منتقد ادبی، نویسنده و دراماتورژ قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
پروتئین جهش‌یافته فرآوردهٔ پروتئینی ایست که از رمزخوانی یک ژن جهش‌خورده پدید آمده است.
روبر برازیاک نویسنده، روزنامه‌نگار و منتقد فیلم قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
گابریل روا نویسنده قرن بیستم میلادی اهل کانادا-فرانسه است.
آندره پیر دو ماندیارگه نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
لئو ماله نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژان دوستا نویسنده و مورخ قرن بیستم میلادی اهل بلژیک است.
ژان گولمیه استاد دانشگاه و نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژان آنوی (نام کامل: ژان ماری لوسیَن پیِر آنوی (Jean Marie Lucien Pierre Anouilh)) (زادهٔ ۲۳ ژوئن ۱۹۱۰ در بوردو — ۷ اکتبر ۱۹۸۷ در لوزان) دراماتورژ و نمایشنامه‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژان آنوی ۲۳ ژوئن ۱۹۱۰ در شهر بوردو در فرانسه چشم به جهان گشود. پدرش خیاط و مادرش موزیسین بود. آنوئی مدتی منشی لویی ژووه کارگردان معروف تئاتر بود. او کار نویسندگی را با نمایش نامه سمور «L'Hermine» آغاز کرد که درسال ۱۹۳۲برصحنه رفت.
نمایشنامه لاماندارین و نمایشنامه یک زندانی وجود داشت که بترتیب در سالهای ۱۹۳۳و ۱۹۳۵برروی صحنه رفتند موفقیت زیادی برای او همراه نداشتند، اما نمایش نامهٔ مسافر بی توشه در ۱۹۳۷با پیروزی همراه شد. این نمایش نامه جوانی را نشان می‌دهد که به هنگام جنگی حافظه خود را از دست داده و به دنبال گذشته خویش است.
نمایشنامه زن وحشی دربارهٔ عشقی ناممکن در سال ۱۹۳۸ اجرای موفقی بدست می‌آورد. در همین سال نمایش بالماسکهٔ دزدان (مجلس رقص دزدان) مورد توجه فراوان قرار می‌گیرد.
در سال ۱۹۴۴نمایش آنتیگون مورد تحسین منتقدان واقع می‌شود. آنوئی در انتیگون رئالیسم را با افسانه‌های تراژیک یونان باستان درهم می‌آمیزد.
در سال ۱۹۵۳ او نمایش چکاوک را دربارهٔ ژان‌دارک می‌نویسد.
شخصیت‌های داستانهای ژان انوی درجستجوی خوشبختی هستند اما از آنجا که بدنامی را نمی‌پذیرند به ان دست نمی‌یابند. ایده‌آل آنان در قهرمانی، دانایی یا ناسازگاری با معاصرینشان است.
ژولین گراک نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
پل گوت رمان‌نویس، روزنامه‌نگار و دراماتورژ قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژان-لوئی بونکور ادبیات‌شناس و کمدین قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
آندره آردله نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
پاتریس دو لا تور دو پن شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
رنه بارژاول رمان‌نویس، داستان کوتاهنویس و روزنامه‌نگار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
گی دکار نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژان کِرول , شاعر، رمان‌نویس و ناشر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. او تألیف چندین منظومهٔ شعر و رمان را در کارنامهٔ خود دارد. رمان "من به عشق دیگران زنده خواهم بود" (Je vivrai l'amour des autres) در سال ۱۹۴۷ جایزه رنودو را برایش به به ارمغان داشت.
آرمل گرن شاعر و مترجم قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
لو تاراسف (Լևոն Թորոսյան/Lev Tarassov) معروف به هانری ترویا ؛ نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. وی از شخصیت‌های برجسته ادبیات معاصر فرانسه و نویسنده بیش از یک‌صد کتاب داستانی و غیرداستانی بود. وی همچنین یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان، مورخان و رمان‌نویسان فرانسه بود.
هانری ترویا ۱ نوامبر ۱۹۱۱ در مسکو و در یک خانواده ارمنی‌تبار به دنیا آمد. افراد خانواده در جریان انقلاب روسیه تمام اموال خود را از دست دادند و از روسیه متواری شدند، مدتی را در استانبول و مدتی را در اتریش و بعد هم مدتی را در ونیز گذراندند تا در نهایت در سال ۱۹۲۰ در پاریس ساکن شدند. ترویا در فرانسه به تحصیل حقوق پرداخت اما با چاپ اولین کتابش "روز اشتباه" که با استقبال فراوان روبه رو شد به یک داستان‌نویس حرفه‌ای بدل شد و اولین جایزه ادبی خود را در سن ۲۴ سالگی دریافت کند. با انتشار پنجمین کتاب "عنکبوت "توانست جایزه گنکور سال ۱۹۳۸ را کسب نمایند. اگرچه آثارش را به زبان فرانسوی می‌نوشت، اما موضوع بیش‌تر کتاب‌هایش دربارهٔ روسیه بود. وی در روز شنبه ۲ مارس ۲۰۰۷ زمانی که در ضیافت نهار آکادمی فرانسه در پاریس حضور داشت در سن ۹۵ سالگی درگذشت.
وی که در سال ۱۹۵۹ عضو فرهنگستان فرانسه شده بود طولانی‌ترین مدت حضور در این آکادمی را داشت.
از او بیش از یک‌صد کتاب، رمان و شرح حال به جای مانده، که از مهم‌ترین شرح‌حال‌های نوشته‌شده به قلم او به لئو تولستوی، آنتوان چخوف، بوریس پاسترناک، انوره دو بالزاک، گوستاو فلوبر، الکساندر دوما و ایوان تورگنیف می‌توان اشاره کرد.
کتاب‌های «راز عشق»، «چخوف»، «تولستوی»، «کاترین کبیر»، «شقایق و برف»، «شب مار سفید»، «روزهای خاکستری» شماری از کتاب‌های ترجمه شده ترویا به زبان فارسی هستند.
از هانری ترویا رمان‌های «تصویری در آینه» توسط داود نوابی (۱۳۵۵)، «ایوان مخوف» توسط مهین میلانی (۱۳۶۴)، «آوای غربت دل» توسط هوشنگ لاهوتی (۱۳۶۸)، «پرستار فرانسوی» (۱۳۷۱) و «پسر ساتراپ» (۱۳۷۸) توسط مهدی سمسار، «عنکبوت» توسط پرویز شهدی (۱۳۹۴)به فارسی ترجمه شده‌است.
رافائل تاردون نویسنده و شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
پیر بول نویسنده، رمان‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
ژاک دو بوربون بوسه نویسنده و دیپلمات قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
لئون-گونتران داماس نویسنده، شاعر و سیاست‌مدار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
روژه ایکور رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ادمون ژابِس (; ; ، ; زادهٔ ۱۶ آوریل ۱۹۱۲ در قاهره، از یک خانوادهٔ یهودی فرانسوی زبان، نویسنده و شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژابس که با آلبر کوسری و آندره شدید و شمار قابل توجهی از شاعران و نویسندگان فرانسوی دوستی و مراودت داشت، و صاحب آثار بسیاری به فرانسه و نیز جوایز متعدد ادبی شد، در ۱۹۶۷ ملیت فرانسوی پیدا کرد. او در روز ۲ ژانویه ۱۹۹۱ در پاریس درگذشت.
ژان لسکور نویسنده، شاعر و فیلم‌نامه‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
آرمان روبن نویسنده، مترجم، روزنامه‌نگار و مجری رادیو قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
در ۲۷ مارس ۱۹۶۱، روبن به دلیل نداشتن سند هویتی دستگیر شد و سه روز بعد تحت شرایط مرموزی در بیمارستان پاریس درگذشت.
طاووس عمروش نویسنده و خواننده قرن بیستم میلادی اهل الجزایر بود. او نخستین رمان‌نویس زن الجزایری به شمار می‌رود.
آنری بوشو شاعر، رمان‌نویس، دراماتورژ و روان‌شناس قرن بیستم میلادی اهل بلژیک بود.
ژیلبر سسبورن نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
موریس کولن نویسنده و مترجم قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
آلبر کوسری ، نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
وی از نژاد سوری-لبنانی بود و در شهر قاهره به دنیا آمد.
پیر دانینوس نویسنده و طنزپرداز قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود. رمان او «یادداشتهای روزانه میجر تامپسون» بلافاصله پس از انتشارش در سال ۱۹۵۰، در فرانسه به شهرت فراوانی دست یافت.
لوک دیتریش نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
مولود فرعون نویسنده قرن بیستم میلادی اهل الجزایر بود.
آرمان لانو (زادهٔ ۱۹۱۳ در پاریس و متوفی ۱۹۸۳ در شام سور مرن) نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود. او در ۱۹۶۳ برای رمان «وقتی که دریا عقب می‌رود» موفق به کسب جایزه گنکور شد.
فلسین ماقسو نمایش‌نامه‌نویس، رمان‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
دومینیک رولن نویسنده قرن بیستم میلادی اهل بلژیک است.
بئاتریکس بک نویسنده بلژیکی-فرانسوی در سدهٔ بیستم بود. او در ۳۰ ژوئیه ۱۹۱۴ در شهر ویلارسوراولون، سوئیس به دنیا آمد و در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۸ در سَن کلر فرانسه درگذشت.
بئاتریکس بک در سال ۱۹۵۲ با انتشار رمان "لئون مورَن، کشیش" (Léon Morin, prêtre) برندهٔ جایزه گنکور شد. این رمان با همین عنوان لئون مورن، کشیش در سال ۱۹۶۱ به کارگردانی ژان-پیر ملویل و به بازیگری ژان-پل بلموندو، امانوئل ریوا و ایرن تانک به روی پردهٔ سینما رفت
لوسین بودار ؛ (۹ ژانویه ۱۹۱۴–۲ مارس ۱۹۹۸) نویسنده و روزنامه‌نگار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
لوسین بودار برنده چندین جایزه ادبی فرانسه شد. از جمله جایزه انترالیه برای «آقای کنسول» و جایزه گنکور برای «آن ماری» . آخرین کتاب او «سگ مائو» ، دربارهٔ جیانگ چینگ همسر سوم مائو تسه تونگ، در سال ۱۹۹۸ سالی که درگذشت منتشر شد.
او در ۲ مارس ۱۹۹۸ درگذشت و مقبره وی در گورستان مون‌پارناس، پاریس است.
ژرژ-امانوئل کلانسیه نویسنده و شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
روژه رابینیو نویسنده و شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
روبر ریوس نویسنده و شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
پام وان کی نویسنده قرن بیستم میلادی اهل ویتنام است.
ژان آنگلاد (زاده ۱۸ مارس ۱۹۱۵ - درگذشته ۲۲ نوامبر ۲۰۱۷) نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
احمد صفریوی ، معروف به پیر لوتی مراکشی، نویسنده قرن بیستم میلادی اهل مراکش است.
آن ابر زاده ۱ اوت ۱۹۱۶ - درگذشته ۲۲ ژانویه ۲۰۰۰) نویسنده، شاعر و فیلم‌نامه‌نویس قرن بیستم میلادی اهل کانادا است.
پل مورل نویسنده و روزنامه‌نگار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
مولود مامری (۲۸ دسامبر ۱۹۱۷ – ۲۶ فوریه ۱۹۸۹) نویسنده، شاعر و انسان‌شناس الجزایری در سده بیستم بود.
ژان-لوئی کورتی رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه زاده 1917 و درگذشته در 1995 است. او در 1972 موفق به کسب جایزه گنکور شده است.
موریس دوریون ؛ (زاده ۲۳ آوریل ۱۹۱۸ - درگذشته ۱۴ آوریل ۲۰۰۹) نویسنده و سیاست‌مدار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. وی عضو آکادمی فرانسه بود و به عنوان دبیر دائمی این آکادمی بین سال‌های ۱۹۸۵ و ۱۹۹۹ خدمت کرد.
موریس دوریون در سال۱۹۱۸ در پاریس به دنیا آمد. وی پسر یک یهودی روسی مهاجر به نام لازار کسل (۱۸۹۹–۱۹۲۰) بود. موریس هرگز پدرش را نشناخت چرا که وقتی دو ساله بود، پدرش با شلیک یک گلوله به قلب خود به زندگی خود پایان داد. موریس در سن ۱۸ سالگی به واقعیت مرگ پدرش پی برد. نام خانوادگی موریس برگرفته از «رنه دوریون»، یک محضردار اهل شمال فرانسه پس از ازدواج با مادرش است. وی بعدها تحت تأثیر عمویش «ژوزف کسل» و ملا ادبی او، به ادبیات روی آورد و از جمله رمان بسیار معروف شاهان نفرین شده را نوشت.
موریس در ۱۴ آوریل ۲۰۰۹ در سن ۹۰ سالگی در پاریس درگذشت.
موریس دوریون از نظر سیاسی طرفدار ژنرال دوگل بود و در زمان جنگ با آلمان نازی مخفیانه به انگلستان رفت و در کنار دوگل به مبارزه با دشمن ادامه داد. وی در دوران حضورش در لندن و همکاری با عمویش ژوزف کسل، شعر فرانسوی سرود پارتیزان‌ها که رایج‌ترین سرود فرانسه آزاد و مقاومت فرانسه در زمان جنگ جهانی دوم بود را سرود و به همین خاطر به او پدر «سرود مقاومت» فرانسه می‌گویند. اشعار این سرود بیانگر ایده «یا مرگ یا پیروزی» در نبرد آزادیبخش ملی فرانسه است و موسیقی اش را آنا مارلی ساخته‌است.
موریس دوریون نویسنده رمان معروف تیستوی سبزانگشتی است. موریس می‌گوید که رمان تیستوی سبزانگشتی را برای سنین یک تا صد ساله نوشته‌است. این کتاب توسط لیلی گلستان به فارسی ترجمه شده‌است. کتاب داستانی تیستوی سبزانگشتی با جلد سبز حکایت پسری با موهای فرفری طلایی و چشم‌های سبز است. پسر بچه‌ای عجیب اما ساده که روزی متوجه می‌شود انگشتانش خاصیت سبزکنندگی همانند یک فرشته دارند. او به هرچه دست می‌زند، سرشار از گل و سبزه و پیچک می‌شود؛ و این دلیلی است که او را سبزانگشتی صدا می‌کنند. تیستو آرزو دارد تا با انگشت‌های سبزکننده‌اش همه ناتوانی‌ها و زشتی‌ها و نارسایی‌ها را به‌طور معجزه آسا سرشار از زیبایی کند.http://www.farsnews.ir/newstext.php?nn=8801260471 دربارهٔ «تیستوی سبز انگشتی»
کتاب شاهان نفرین‌شده، اثر دیگری از موریس دوریون متشکل از رمان هفت‌گانه تاریخی است و در فاصله سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۷ نوشته و منتشر شده‌است. این مجموعه کتاب به جنگ‌های سلطنتی فرانسه در قرن چهاردهم و وقایع آن دوران می‌پردازند. از این رمان هفت‌گانه سریال تلویزیونی نیز تهیه شده‌است.
تیستوی سبزانگشتی
روزنامه فیگارو تاریخ ۱۲ نوامبر ۲۰۰۴ به نقل از موریس دوریون دربارهٔ نقش کشور فرانسه در روی کار آمدن خمینی نوشت:
«ماجرای نوفل‌لوشاتو، صفحه درخشانی در تاریخ فرانسه نیست. رفتار والری ژیسکاردستن که آن همه توجه و عنایت به یک پیغمبر دروغین کرد و آن همه وسیله در اختیارش گذاشت، قابل فهم نیست. اعتلای اسلام‌گرایی افراطی از همین‌جا آغاز شده.»https://books.google.al/books?id=rNtISWgFiWIC&pg=PT8&
لوئی-رنه دفورت نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
آلن بوسکه شاعر و نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
از "آلن بوسکه " در زبان فارسی کتاب "فردا بی من " که آخرین مجموعه شعر اوست با عنوان " نبودن خیلی راحت‌تره" با ترجمه سهند آقایی و سید محمدمهدی شجاعی سال ۱۳۸۷ توسط نشر مشکی منتشر شده‌است.
میشل دئون نویسنده، دراماتورژ و استاد دانشگاه قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
پیر گامارا نویسنده، شاعر و ژورنالیست قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
ژاک لوران رمان‌نویس و روزنامه‌نگار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه زادهٔ ۱۹۱۹ در پاریس و متوفی سال ۲۰۰۰ در همان شهر است. لوران در ۱۹۷۱ برندهٔ جایزه گنکور، در ۱۹۸۱ برندهٔ جایزهٔ بزرگ فرهنگستان فرانسه و در ۱۹۸۳ برندهٔ جایزهٔ پرنس موناکو شده است.
مارک پاتن نویسنده و شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
آرمان توپه نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
فرانسوا اوژیرا نویسنده و هنرمند قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
ژان-فرانسوا شابرون نویسنده، شاعر، روزنامه‌نگار و منتقد هنری قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
امیل دانوئن نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
بوریس ویان نویسنده، شاعر، ترانه‌سرا، خواننده، موسیقی‌دان جاز، نقاش و آهنگساز قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود. او هنرمندی جامع الاطراف بود اما اکنون بیشتر به واسطهٔ رمانهای جنجالی و صاحب‌سبکش شناخته می‌شود که گاه با نام حقیقی و گاه با نام مستعارِ «ورنون سولیوان» منتشر می‌شد.
بوریس ویان سال ۱۹۲۰ در شهر ویل داوره در حومه پاریس چشم به جهان گشود. تحصیلات درخشانی کرد و سال 1942 از مدرسه مرکزی پاریس با مدرک مهندسی فارغ التحصیل شد. زمان دانشجویی ترومپت جاز می نواخت. در زمینه های مختلفی قلم می زد و با ژان پل سارتر و سایر اگزیستاسیالیست های آن زمان نشست و برخاست داشت. سال ۱۹۴۶ با نام مستعار رمان معروف خ"واهم رفت تا بر قبرهایتان تف کنم" را به انتشار رساند، این رمان انتقاد تندی به نژاد پرستی داشت و باعث شد نام نویسنده آن بر زبان ها بیافتد و حتی مورد تعقیب قضایی واقع شود.
نوشته های ویان یا به لحاظ اجتماعی دیوانه وار تحریک آمیز بود، یا فانتزی خالص شاعرانه داشت و یا بسیار غم انگیز بود. ویان وارد قلمروهای فراوانی شد، ترانه سرایی می کرد، نمایشنامه می نوشت، حتی در وادی اپرا هم وارد شد و با این که بیمار بود و پزشکان توصیه به استراحت مطلق کرده بودند، او به فعالیت هایش در تمام زمینه ها ادامه داد تا سرانجام با حاد شدن بیماری اش سال ۱۹۵۹ در حالی که در اوج فعالیت های گوناگون بود، در سی و نه سالگی چشم از جهان فروبست.
خلوص احساسات، زبانی رویاگونه و جسور، بازی با کلمات و خلق واژه های جدید و تلخی سرنوشت از ویژگی های کلی رمان های او به شمار می روند. کف روزها یکی از مهمترین رمان های بوریس ویان محسوب می شود که بعد از انتشار با اقبال روبرو نشد و تنها اواخر دهه شصت میلادی بود که خوانندگان به خصوص جوان آن دوره به اهمیت آن پی بردند. این رمان با طنز و تخیلی بی همتا داستان دلخراش عشق یک زوج را بیان می کند. کلوئه قربانی نیلوفری می شود که شش های او را تسخیر کرده است. این رمان علاوه بر ترسیم سرنوشت تلخ یک عشق از زوایای مختلف به نقد اجتماعی هم می پردازد. ویژگی دیگر این رمان آمیختگی آن با موسیقی جاز است. بوریس ویان از مهمترین نوازندگان و قطعات معروف جاز در این رمان صحبت می کند. کلوئه یکی از شخصیت های کلیدی این رمان نام قطعه معروف دوک الینگتون "کلوئه" را بر خود دارد.
عناوین منتشرشده از آثار بوریس ویان به زبان فرانسوی و به ترتیب انتشار به شرح زیر است. در مقابل آن نیز مشخصات عناوینی که به فارسی ترجمه شده‌است، براساس پایگاه کتابشناسی کتابخانه ملی ایران آمده‌است.
آلبر مِمی (زاده در شهر تونس – درگذشته در نوی-سور-سن) نویسنده و مقاله‌نویس سده ۲۰ (میلادی) یهودی، زاده تونس و اهل فرانسه بود. وی پیرو جنبش ترقی‌خواهی و پسااستعماری بود. او نزدیک به ۲۰ کتاب دربارهٔ استعمار، یهودیت و نژادپرستی نوشت و برای دهه‌ها به‌ویژه در نیمه دوم سده ۲۰ (میلادی) درانجمن‌های ادبی و فرهنگی از جمله درمیان روشنفکران ایرانی مطرح بود.
آلبر ممی در ۱۵ دسامبر ۱۹۲۰ در گتو یهودی‌نشین حاره در شهر تونس و در خانواده‌ای فقیر و پرجمعیت چشم به جهان گشود. پدر آلبر («فراجی» یا «فرانسوا») از یهودیان ایتالیا و مادرش («ماریا» یا «مارگارت») از یهودیان قوم بربر شمال آفریقا بود. خانواده ممی در خانه به زبان عبری-عربی حرف می‌زدند که با زبان عربی تفاوت داشت. پس از تولد آلبر، شهرداری تونس از پذیرش نام یهودی برای او خودداری کرد؛ بنابراین ناگزیر به او نامی فرانسوی دادند.
آلبر دوران خردسالی را در یک مدرسه مذهبی یهودی گذراند. این آموزش باعث شد او در دوران بزرگسالی نوشته‌های کلاسیک عبری را به آسانی بخواند. در هفت سالگی به دبستان فرانسوی‌زبان اتحاد جهانی آلیانس رفت و به خاطر ممتاز بودن، با هزینه دولت تونس، دوره آموزش متوسطه را در کارنو، بهترین دبیرستان تونس گذراند. آلبر ممی در ۱۹۳۹ دیپلم خود را در رشته فلسفه گرفت کرد و برای ادامه تحصیل به دانشگاه الجزیره در پایتخت الجزایر رفت. با این حال او بیشتر وقت خود را در تونس می‌گذراند و در دبیرستان کارنو کار می‌کرد.
در دوره جنگ جهانی دوم و اشغال تونس به دست نازی‌ها به یک اردوگاه کار اجباری در تونس فرستاده شد. پس از جنگ، بار دیگر تحصیلات خود را در رشته فلسفه ادامه داد و پس از دانشگاه الجزیره در دانشگاه سوربن پاریس ثبت‌نام کرد. با این حال تا سال ۱۹۵۳ به آموزگاری در دبیرستان کارنوی تونس ادامه داد و دبیر بخش فرهنگی نشریه "اکسیون" بود (که بعداً به "ژون آفریک" تغییر نام داد).
در دهه ۱۹۵۰ (میلادی) که تونس درگیر مبارزات استقلال‌خواهانه بود و آلبر ممی به فرانسه کوچ کرد و با اینکه می‌دانست در تونس استقلال‌یافته جایگاهی ندارد اما از جنبش استقلال‌خواهانه آن کشور پشتیبانی می‌کرد. او باقی عمر خود را در فرانسه گذراند و به تدریس روانکاوی اجتماعی در دانشگاه‌ها پرداخت. اما زندگی در فرانسه را به «زندگی دور از وطن» توصیف می‌کرد.
آلبر ممی از همان سال‌های آغازین تحصیل در پاریس با انجمن‌های روشن‌فکری پاریس آشنا شد. نویسندگان مطرح آن دوره فرانسه، مانند ژان-پل سارتر و آلبر کامو خیلی زود توانایی نویسندگی آلبر ممی را کشف کردند به گونه‌ای که آلبر کامو مقدمه‌ای برای نخستین رمان آلبر ممی به نام "مجسمه نمکی" نوشت.
آلبر ممی در دهه ۱۹۵۰ به درونمایه استعمار می‌پرداخت. پس از انتشار دو کتاب دیگر به نام‌های "آگار" و "چهره استعمارگر، چهره استعمارزده" آلبر ممی به شهرت جهانی رسید. دولت فرانسه که درگیر جنگ الجزایر بود به کتاب "چهره استعمارگر، چهره استعمارزده" روی خوش نشان نداد و درخواست تابعیت فرانسوی آلبر ممی را رد کرد و ۱۶ سال پس از انتشار این کتاب درخواست تابعیت او را پذیرفت.
آلبر ممی در کتاب‌های "وابستگی" و "چهره رها شده از استعمار" به پیامدهای استعمار می‌پردازد.
آلبر ممی در دهه ۱۹۶۰ بیشتر به هویت یهودی پرداخت و در این راستا کتاب‌هایی چون چهره "یک یهودی"، "آزادی یهودی"، و "یهودیان و اعراب" را نوشت.
آلبر ممی در دهه ۱۹۸۰ به بررسی نژادپرستی پرداخت. او در سال ۱۹۸۲ با انتشار کتاب "نژادپرستی" را نوشت که به بررسی مفهوم دیگرهراسی می‌پرداخت. او دیگرهراسی را یک گام فراتر از نژادپرستی بیولوژیک و بسیار گسترده‌تر از آن می‌دانست. از دید او دیگرهراسی با عبور از مرزهای نژادی، تلاش می‌کند انسان‌ها را بر پایه طبقه اجتماعی و فرهنگی و حتی ویژگی جنسیتی گروه‌بندی از یکدیگر جدا کند و به خشونت فیزیکی بینجامد. آلبر ممی باور داشت که نژادپرستی، تنها، شاخه‌ای از دیگرهراسی است.
آلبر ممی با نوشته‌های خود پل‌هایی میان فرهنگ‌ها و نژادهای گوناگون ساخت. انسان‌گرایی، مضمون اصلی و پس‌زمینه همه آثار او است. او فراتر از همه تفاوت‌ها و اختلاف‌ها، به رعایت حقوق انسانی می‌اندیشید. نوشته‌های او دربارهٔ یهودیت، استعمار، و دیگرهراسی مورد توجه دیگر روشنفکران قرار گرفتند.
او در دو دهه پایانی زندگی‌اش، به گردآوری خاطرات و یادداشت‌های پراکنده‌اش پرداخت که در قالب کتاب منتشر شدند.
همچنین در این سال‌ها نسبت به آنچه بهار عربی نام گرفت چندان شیفتگی نشان نداد و امیدواری‌های به وجود آمده را پوچ می‌دانست و می‌گفت: «اگر مردم عرب مسلمان پذیرای سکولاریسم نباشند مشکل هرگز حل نمی‌شود… و اگر با فساد مبارزه نشود همه حرف‌ها توخالی خواهند بود».
در سال ۲۰۰۴ فرهنگستان فرانسه، بالاترین نهاد در زمینه زبان و ادبیات فرانسه، جایزه بزرگ فرانکوفونی را به آلبر ممی، بابت همه نوشته‌هایش اهدا کرد و وزارت فرهنگ این کشور نیز نشان لژیون دونور را به او داد.
فرانسین دو سلو بانوی نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
گابریل ویتکوپ (۲۷ مهٔ ۱۹۲۰ - ۲۲ دسامبر ۲۰۰۲) بانوی نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
در ایران کتاب «نکروفیلیاک یا مرده‌خواه» او توسط علی طباخیان به فارسی ترجمه شده است.
محمد دیب نویسنده، شاعر، رمان‌نویس و نمایش‌نامه نویس قرن بیستم میلادی اهل الجزایر بود.
خانهٔ بزرگ (۱۹۵۲)، آتش‌سوزی (۱۹۵۴)
ژان پلگری شاعر و رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
فرانسواز دوبون نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
ژان-پیر شاربول نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
آندره شدید نویسنده و شاعر قرن بیستم میلادی اهل مصری-فرانسه بود.
کنستانت ژان شارل ماری پیشون نویسنده، شاعر، نمایش‌نامه نویس، فیلسوف و ریاضی‌دان قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
فردریک دار رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
او که در ۲۹ ژوئن سال ۱۹۲۱ در خانواده‌ای متوسط در شهری در نزدیکی شهر لیون به دنیا آمده بود، در پایان دهه ۱۹۷۰ دیگر نام خود را بر روی کتاب‌هایش نمی‌نوشت و آثارش را با همان نام «سن آنتونیو» منتشر می‌کرد. وی حتی یکی از کتاب‌های معروفش با نام «آیا باید پسربچه‌هایی را که دستشان روی باسنشان است، کشت؟» (۱۹۸۴) را که در آن ماجرای ربوده شدن دخترش را روایت می‌کند، با همین نام سن آنتونیو منتشر کرد. اوج فعالیت ادبی او در همان دهه ۱۹۸۰ بود. تا سال ۱۹۷۸ بیش از ۱۰۰ میلیون از آثار وی در سراسر جهان به فروش رفته بود و وقتی در ژوئن سال ۲۰۰۰ در سوئیس درگذشت، بیش از ۴۰۰ رمان منتشر کرده بود. از تعدادی از آثار دار نیز اقتباس سینمایی شده است؛ از جمله «آسانسور» و «آغوش شب» که ژاک گیمو در ۱۹۶۱ بر اساس آن فیلمی ساخت. در ایران، اولین بار، ذبیح‌الله منصوری به سراغ آثار وی رفت و رمان «آخرین ضربه» را از این نویسنده ترجمه و منتشر کرد. «آسانسور»، «مرگی که حرفش را می‌زدی»، «کابوس سحرگاهی»، «چمن»، «قیافه نکبت من»، «بزهکاران»، «بچه‌پُرروها»، «زهر تویی»، «قاتل غمگین»، «تصادف»، «تنگنا»، «دژخیم می‌گرید»، «اغما»، «نان حلال»، «مردِ خیابان»، «قتل عمد؟»، «دفتر حضور و غیاب»، «آغوش شب» و «آدم که نمی‌میرد» عناوین کتاب‌هایی از فردریک دار است که به فارسی ترجمه و منتشر شده است.
لورانس ایشه شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
ژرال نوو شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
ژان لاکوتور نویسنده، روزنامه‌نگار و مورخ قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژان لاکوتور در فرانسه متولد شد. وی کار خود در حرفهٔ روزنامه‌نگاری را در سال ۱۹۵۰ در روزنامه به عنوان ویراستار دیپلماتیک آغاز کرد. ژان در ۱۹۵۱ به نشریه لوموند پیوست. وی از ۱۹۵۳ تا ۱۹۷۵ در قاهره پایتخت مصر در روزنامه فرانسوی‌زبان به عنوان دبیر سرویس برون‌مرزی (یکی از بالاترین عناوین روزنامه‌نگاری فرانسه) فعالیت می‌کرد.
لاکوتور، از نظر گرایش‌های سیاسی چپگرا بود و از جنبش‌های استعمارزدایی میتران حمایت می‌کرد. وی برای Nouvel و هم کار کرد. وی در فیلم مستند «»(۱۹۶۸) که در مورد جنگ ویتنام است مصاحبه کرده‌است.
ژان لاکوتور همچنین از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۸۲ مدیر انتشارات Seuil، یکی از ناشران برجستهٔ فرانسوی بود و بین سالهای ۱۹۶۹ و ۱۹۷۲ به عنوان استاد بین‌المللی در IEP پاریس فعالیت می‌کرد.
وی عمدتاً به دلیل انتشار زندگی‌نامه افراد مختلف از جمله ، ، لئون بلوم، ، فرانسوا موریاک، پیر مندس فرانس، میتران، مونتسکیو، مونتنی، ، ژرمن تیلیون، شامپولیون، ، استندال و برای عموم مردم شناخته شده‌است.
لاکوتور عاشق موسیقی با مفاهیم خاص بود، رئیس انجمن طرفداران ژرژ بیزه (از آهنگ‌سازان سرشناس فرانسوی در دوره رمانتیک) بود.
وی در سال ۲۰۱۵ در فرانسه درگذشت.
فردریک ژاک تامپل نویسنده و شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
روژه بوسینو نویسنده، منتقد، مورخ و کارگردان قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
آنتوان بلوندن روزنامه‌نگار و رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
ژان-شارل نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
ژان-کلود رنار نویسنده و شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
کلود اولیه نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
استفان وول داستان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
فردریک کیزل نویسنده، شاعر و روزنامه‌نگار به زبان فرانسوی ،قرن بیستم میلادی اهل بلژیک بود.
ایو ژان بون‌فوآ (زاده ۲۴ ژوئن ۱۹۲۳ - درگذشته ۱ ژوئیه ۲۰۱۶) شاعر و مقاله‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود. این شاعر، نویسنده و مترجم بیش از ۱۰۰ جلد کتاب منتشر کرد که به ۳۰ زبان زنده ترجمه شده‌است.
ایو بون‌فوآ ۲۴ ژوئن ۱۹۳۲ در شهر تور متولد شده‌است. تحصیلات ابتدایی خود را در زادگاهش انجام داد و در اواخر سال ۱۹۴۳، برای تکمیل تحصیلات خود در زمینهٔ ریاضیات و فلسفه در دانشگاه پواتیه به پاریس رفت. او کار خود را با نقد هنری از جمله نوشتن دربارهٔ پابلو پیکاسو، آلبرتو جاکومتی و پیت موندریان آغاز کرد. در همین ایام بود که نخستین بارقه‌های شعری‌اش درخشید. از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۷، با جنبش فراواقع‌گرایی در ارتباط بود. رسالهٔ کوچک نوازنده پیانو " Traité du pianiste" را در این دوره به چاپ رساند. در سال ۱۹۴۷، از فراواقع‌گرایی جدا شد و از این تاریخ به بعد، حرفه ادبی خود را به گونه‌ای جدی شروع کرد. سبک اشعار او گونه‌ای از سوررئالیسم بود، اما سعی می‌کرد که آثارش دچار ابهامی نشوند که خواننده‌اش را از روزمرگی جدا کند.
با اولین مجموعه شعرش، «از جنبش و سکون دوو»Du mouvement et de l'immobilité de Douve (۱۹۵۳)، به شهرت رسید و تا امروز چندین مجموعه شعر از او به چاپ رسیده‌است: «دیروز فرمانروای بیابان»Hier régnant désert (۱۹۵۸)، «سنگ نوشته شده»Pierre écrite (۱۹۶۵)، در آستانه فریبDans le leurre du seuil (۱۹۷۵)، «آنچه بی‌نور بود»Ce qui fut sans lumière (۱۹۸۷) و سطوح منحنیLes Planches courbes (۲۰۰۱). در عین حال، او چند مجموعه مقاله نظری و انتقادی دارد که اهدافش را مشخص می‌کنند: نامحتملL'Improbable (۱۹۵۹)، مذاکره در باب شعر (۱۹۸۰) و طرح، رنگ، نورDessin, couleur et lumière (۱۹۹۵) و…. او همچنین آثار دوستش، گورگوس سفریس، شاعر و دیپلمات یونانی را نیز ترجمه کرده‌است.
ایو بون‌فوآ که از مترجمان برجسته آثار ویلیام شکسپیر به فرانسه است، با بزرگانی چون فیلیپ ژاکوته، آندره دو بوشه و ژاک دوپن، انتشار مجله ناپایداری را همراهی می‌کنند. بون‌فوآ علاوه بر تدریس در چند دانشگاه آمریکایی از سال ۱۹۸۱ تا سال ۱۹۹۴ در مدرسه عالی فرانسه، مدرس ادبیات تطبیقی بود. او در سال ۱۹۹۵ برنده جایزه جهانی Cino Del Duca شد، در سال ۲۰۰۶، جزو نامزدهای دریافت جایزه ادبی نوبل بود. ایو بون‌فوآ، در ۱ ژوئیه ۲۰۱۶ در سن ۹۳ سالگی در پاریس درگذشت.
روژه فولون نویسنده قرن بیستم میلادی اهل بلژیک بود.
ژرژ پِرُس نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
روبر ساباتیه شاعر و رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
روبر ساباتیه که ۱۷ اوت سال ۱۹۲۳ در پاریس به دنیا آمده بود،
این نویسنده که برای نوشتن «کبریت
سوئدی» در سال ۱۹۶۹ به شهرت رسید، از سال ۱۹۷۱ از اعضای گروه داوری جایزه معتبر گنکور مهمترین جایزه ادبی فرانسه بود. وی از گروه داوری جایزه مالارمه هم بود.
رمان مشهور او که بر مبنای خاطرات کودکی خودش نوشته شد، در سه جلد به نوعی بیانگر تاریخ فرانسه است. او که عاشق شعر بود، در دهه ۷۰ قرن بیستم، تاریخ شعر فرانسه را در ۹ جلد منتشر کرد و علاوه بر این کتاب‌های متعددی در زمینه شعر نوشت.