moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کریستف شنبرگ (؛ زادهٔ ) یک کاردینال، و اسقف اعظم اهل اتریش است.
ارنست یاندل (آلمانی: Ernst Jandel؛ – ) یک شاعر، و نویسنده اهل اتریش بود.
یوهان نستروی (؛ – ) یک نمایش‌نامه‌نویس اهل اتریش بود.
یوزف ماریا البریش (؛ – ) یک معمار اهل اتریش بود.
پتر آلتنبرگ (؛ – ) یک نویسنده، و شاعر اهل اتریش بود.
کولُمان موزا (؛ تلفظ آلمانی: [ˈko:loman ˈmo:zɐ]؛ – ) نقاش، گرافیست و هنرمند اتریشی بود که تأثیر قابل توجهی بر هنر گرافیک قرن بیستم گذاشت و یکی از هنرمندان پیشرو در انجمن جدایی وین و از بنیانگذاران کارگاه‌های وین بود. موزا تعداد زیادی آثار هنری شامل نقاشی، کارهای گرافیکی، تمبر، تصاویر برای نشریات، طراحی مُد، پنجره‌های شیشه رنگی، چینی‌آلات و سرامیک، جواهرات و مبلمان طراحی کرده‌است.
کولُمان موزا در سی مارس ۱۸۶۸ در وین به دنیا آمد. او فرزند یوزف موزا مدیر مدرسهٔ ترزانیوم در وین و همسر او ترزیا بود. پس از اتمام دورهٔ ابتدایی در مدرسهٔ هاندلز، تحصیلات هنری خود را از سال ۱۸۸۶ در آکادمی هنرهای زیبا وین آغاز کرد و سپس از سال ۱۸۹۳ در دانشگاه هنرهای کاربردی وین که خود از سال ۱۸۹۹ در آن به تدریس مشغول شد، دنبال کرد. پس از مرگ پدرش در ۱۸۸۸ برای تأمین هزینهٔ تحصیلش تعداد زیادی تصویرگری برای نشریه‌های هنری مانند نشریهٔ مُد وین انجام داد.
موزا از سال ۱۸۹۲ تا ۱۸۹۷ عضو کلوپ «هفت» بود که بعداً جدایی وین از آن به وجود آمد. او در آماده‌سازی حدود صد و چهل تصویر برای نشریهٔ این انجمن به نام لاتینی Ver Sacrum به معنی بهار مقدس مشارکت داشت و طراحی و سازماندهی نمایشگاه‌های انجمن را نیز تا حد زیادی به عهده گرفت. در همین زمان موزا خود نیز مشغول انجام دادن کارهای هنری دستی بود.
در سالهای ۱۸۹۷ و پس از آن موزا به شهرهای مختلفی از جمله مونیخ، درسدن، لایپزیگ، پاریس، پراگ و برلین سفر کرد. در ۱۹۰۰ در نمایشگاه بین‌المللی پاریس شرکت کرد و در ۱۹۰۱ از کارخانه‌های شیشه‌گری بوهِمی (در جمهوری چک کنونی) دیدن کرد. در ۱۹۰۲ موزا به همراه مادر و خواهرش به آپارتمان و آتلیه‌ای که یوزف هافمن یکی از همدوره‌ای‌هایش بر یکی از تپه‌های شمال وین ساخته بود و کارل مول نقاش اتریشی در آن زندگی می‌کرد نقل مکان کرد و آپارتمان را با مبلمانی که خودش طراحی کرده بود تجهیز کرد.
در ۱۹۰۳ یوزف هافمن به همراه کولُمان موزا و فریتز وِرندورفر کارگاه­های وین را پایه‌گذاری کردند. هدف از ایجاد این کارگاه‌ها ترویج هنر و صنایع دستی در برابر تولیدات صنعتی بود. در این کارگاه‌ها لوازم خانگی مانند وسایل آشپزخانه، اشیای نقره، شیشه‌آلات، فرش و منسوجات با رویکرد زیبا و کاربردی بودن طراحی و تولید شد. نخستین نمایشگاه تولیدات این کارگاه‌ها در سپتامبر ۱۹۰۴ در برلین برگزار شد که از سوی کولُمان موزا طراحی شده بود.
در این سال او همچنین موزائیک‌های محراب و پنجره‌های شیشه رنگی کلیسای سنت لئوپولد (Kirche am Steinhof) در وین را طراحی کرد که از بناهای برجستهٔ سبک هنر نو به‌شمار میرود و توسط اوتو واگنر معمار نامدار اتریشی طراحی شده‌است. در سال ۱۹۰۵ موزا همراه با گروه گوستاو کلیمت جدایی وین را ترک کردند.
در همین سال او با دیتا ماوتنِر مارک­هوف هنرمند گرافیست و دختر صنعتگری ثروتمند ازدواج کرد و به دلیل این ازدواج موزا مذهب خود را نیز تغییر داد. آنها به آپارتمانی در باغ قصر ماوتنر مارکهوف نقل مکان کردند که آنجا را نیز با مبلمانی که خود طراحی کرده بود، آراست. یک سال بعد نخستین پسرشان کارل به دنیا آمد. پسر دوم آنها نیز در ۱۹۰۹ به دنیا آمد که در شانزده سالگی درگذشت.
کولُمان موزا کارگاه­های وین را نیز به دلیل اختلاف با ورندورفر در ۱۹۰۷ ترک کرد و از این زمان به بعد بیشتر وقت خود را صرف نقاشی کرد. در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۰۸ و ۱۹۱۶ در نمایشگاه‌های مختلفی از جمله نمایشگاه هنر وین و نمایشگاه بین‌المللی هنر در وین، همچنین نمایشگاه‌های دیگری در آلمان و ایتالیا شرکت کرد. در ۱۹۱۱ موزا تنها نمایشگاه انفرادی خود را نیز در وین برگزار کرد.
در ۱۹۱۶ موزا دریافت که به سرطان حنجره دچار شده‌است و دو سال بعد از دنیا رفت. خیابانی در منطقهٔ ۲۲ وین به نام او نامگذاری شده‌است. همچنین در ۱۹۸۹ سکهٔ یادبودی از نقره با تصویر چهرهٔ او بر یک روی آن و تصویر پنجرهٔ شیشه رنگی که موزا برای ساختمان انجمن جدایی طراحی کرده بود بر روی دیگرش ضرب شد.
کولمان موزا یکی از هنرمندان مطرح وین در آغاز قرن بیستم بود. او را میتوان از جمله نمایندگان برجستهٔ هنر نو به‌شمار آورد. موزا مدتی نیز به سبک امپرسیونیسم گرایش یافت و پس از آن کاملاً تحت تأثیر فردیناند هودلر نقاش بزرگ سوییسی قرار گرفت. او به ویژه در زمینهٔ صنایع دستی فعال بود. بزرگترین مجموعه از کارهای دستی و نقاشیهای او در موزهٔ لئوپولد وین در نمایشگاه دایمی «وین ۱۹۰۰» در معرض دید عموم قرار دارد.
هرمان گماینر (؛ – ) یک نیکوکار اهل اتریش بود.
سیمون ویزنتال (; – ) یک یهودی اهل اتریش و از مشهورترین بازماندگان هولوکاست بود. وی به خاطر تلاشش در پیگرد و دستگیری و به دادگاه کشاندن افراد مرتبط با هولوکاست شهرت دارد. وی در سال ۱۹۷۷ سازمانی به نام مرکز سیمون ویزنتال تأسیس کرد.
هوگو لورنز آگوست هافمن فون هوفمنستال (آلمانی: Hugo von Hofmannsthal؛ – ) شاعر، نمایش‌نامه‌نویس و زمان‌نویس اهل اتریش در اواخر دوره نمادگرایی (سمبولیسم) بود.
هوفمنستال از اعضای مؤسس جشنواره سالزبورگ بود که هر ساله با اجرای موسیقی و نمایش در شهر سالزبورگ، زادگاه موتزارت برگزار می‌شود. هوفمنستال با ریشارد اشتراوس نیز همکاری داشت.
ورنر فایمان (؛ زادهٔ ) از سال ۲۰۰۸ تا سال ۲۰۱۶ صدراعظم اتریش بود.
او در دانشگاه وین ثبت نام کرد ولی پس از شرکت در فقط یک جلسه کلاس ترک تحصیل کرد. او پس از آن بعنوان رانندهٔ تاکسی کار می‌کرد.
رودلف کیرشلگر (؛ – ) یک قاضی اهل اتریش بود. کیرشلگر پیش از اینکه هشتمین رئیس جمهور اتریش باشد، قاضی، سیاستمدار و دیپلمات بود. رودلف کیرشلگر در ۳۰ مارس ۲۰۰۰ در سن ۸۵ سالگی درگذشت.
آدولف شرف (؛ – ) یک سیاست‌مدار و وکیل اهل اتریش بود. وی از سال ۱۹۵۷ تا زمان مرگ رئیس‌جمهور اتریش بود. آدولف شرف در ۲۸ فوریه ۱۹۶۵ در سن ۷۴ سالگی درگذشت.
گئورگ تراکل (؛ – ) یک شاعر اهل اتریش بود.
یولیوس واگنر-یاورگ (؛ – ) دانشمند در زمینه پزشکی اهل اتریشی بود.
او در سال 1927برنده جایزه نوبل شد به خاطر کشف درمان سایکوز سیفلیتیک با تلقیح مالاریا به بدن .
یوزف روت (; زاده – درگذشته ) یک نویسنده و روزنامه نگار اتریشی بود که بیشتر بخاطر حماسه خانوادگی "مارش رادتسکی"(۱۹۳۲) راجع به انحطاط و سقوط امپراطوری اتریش مجارستان، رمانش در مورد زندگی یک یهودی، "ایوب"(۱۹۳۰)، و مقاله اصلیش "یهودیان سرگردان"(۱۹۲۷) که گزارش تکه تکه ایست از مهاجرت یهودیان از شرق به غرب اروپا در پیامد جنگ جهانی اول و انقلاب روسیه شناخته شده است. در قرن بیست و یکم انتشار کتاب "مارش رادتسکی" و مجموعه ای از آثار روزنامه نگاریش در پاریس و برلین به انگلیسی علاقه‌مندی به روت را مجدداً احیا کرد.
روت در ۱۸۹۴ در شهر برودی گالیسیا متولد شد در حال حاضر گالیسی بخشی از اوکراین و جنوب لهستان است، ولی از قرن هجدهم این سرزمین بخشی از امپراتوری اتریش مجارستان بود و با عنوان کرونلند شهرت داشت. همان گونه که نویسنده در رمان "نسل بر باد رفته" اشاره می کند، او پدر نداشته است. ظاهراً پدرش مادر او را ترک می کند و هرگز به دیدار دوبارهٔ آنان نمی‌آید. او تحصیلات ابتدایی و دبیرستان خود را از ۱۹۰۱ تا ۱۹۱۳ در همین شهر گذراند و در ۱۹۱۳ به وین رفت و در دانشگاه زبان و ادبیات آلمانی به تحصیل پرداخت. او دو سال بعد نخستین مجموعه شعر خود را با عنوان «معمای جهان» منتشر کرد. در آن سال ها که اروپا دستخوش هرج و مرج بود، ترور ولیعهد اتریش در سارایوو باعث شد که آتش جنگ جهانی اول در سراسر جهان شعله ور شود. روت جوان هم ناگزیر به سربازی فرا خوانده و ۱۹۱۷ به گالیسی اعزام شد. شرکت او در جنگ جهانی اول باعث شد که در همهٔ عمر از مخالفان سرسخت جنگ باقی بماند. پس از پایان جنگ جهانی اول و شکست اتریش، حکومت سلطنتی این کشور برچیده شد. امپراتوری بزرگ اتریش رو به زوال نهاد و شرایط سختی بر این کشور حکمفرما شد. فقر، بیکاری و بربادرفتن غرور ملی از جمله موضوع های مطرح در آثار روت است که در آثار بعدی روت همچون "رژهٔ رادیتسکی" می توان مشاهده کرد.
پس از جنگ روت فرصت یافت که در همان گالیسی با نشریه ای همکاری و حدود صد مقالهٔ اجتماعی و سیاسی در آنجا منتشر کند. بعدها روت در آلمان مدت های مدیدی با نشریه های معتبری همچون فرانکفورتر تسایتونگ و مونشنر ناخریشتن همکاری می کرد. ۱۹۲۰ روت به برلین مهاجرت کرد. در آن زمان برلین یکی از مراکز بزرگ فرهنگی و فیلمسازی جهان بود. ظهور صنعت فیلمسازی و شرایط آن دوره هم از موضوع های مهمی است که روت در رمان "سیپر و پدرش" به آن می پردازد.
یوزف روت در ۱۹۲۲ یا فردریکه رایشلر ازدواج کرد تا همان گونه که در رمان هایش اشاره می کند، تلخی زندگی بعد از جنگ را فراموش کند و هدفی بیابد. اما مرگ همسرش در ۱۹۲۹ تنهایی او را صدچندان کرد. در این فاصله رمان «تار عنکبوت» را منتشر کرد و سفرهایی هم به آلبانی و روسیه داشت. ۱۹۲۷ رمان سیپر و پدرش منتشر شد. این رمان توصیفی دقیق و موشکافانه از دو نسل درگیر در جنگ یعنی پدران و پسران در زمان جنگ جهانی اول است. شرایط فرستادن پسران به جنگی که حاصلی جز سرخوردگی و شکست نداشته است، از موضوع های مهم این اثر است. در واقع این رمان حکایت نسلی است که قرار بوده است به بالاترین مرتبه ها برسد، ولی به دلیل جنگ حاصل کار آن است که نسل پسران اسیر پوچی زندگی می شوند و درنهایت بدل به دلقکی همچون سیپر می شوند.
در همین سال ها روت رمانی با عنوان "شب هزار و دوم" منتشر می کند که در آن تصویری از سفر ناصرالدین شاه به اتریش ارائه می شود که بیشتر قابی برای داستان است. درواقع هدف از نگارش این رمان توصیف امپراتوری اتریش و شرایط حاکم بر آن با توجه به مفهوم دکادنس در آن زمان بوده است. روت با رمان «ایوب» در سال ۱۹۳۰ تصویری مشابه کافکا از مهاجران به قارهٔ امریکا ارائه می کند و زندگی در محله های یهودنشین امریکا را به تصویر می کشد. شخصیت رمان شغل معلمی لهستانی است که در آن سوی دریاها به پوچی زندگی امریکایی پی می برد. همزمان با به قدرت رسیدن هیتلر کتاب های یوزف روت هم ممنوع می شود و به همین دلیل روت نیز به تبعیدی ناخواسته می رود. در همین سال ها با نویسندگان دیگری همچون اشتفان تسوایگ مقاله هایی را منتشر می کند که از آن جمله می توان به نوشته های او با عنوان «یکصد روز زندگی ناپلئون»، «یادداشت های سیاه و زرد» و «غول» اشاره کرد. روت همانند بسیاری از دیگر نویسندگان در تبعید در فقر و تنگدستی در بیمارستانی در پاریس درگذشت، ولی آثارش به روشنی نشان می دهد که او نویسنده ای بسیار متعهد و ضد جنگ بود و در نوشته هایش آغاز جنگ جهانی دوم و پیامدهای ناگوار آن را پیش بینی کرده بود.
گوستاو مایرینک (؛ – ) با نام مستعار گوستاو مِیِر ()، نویسنده، رمان نویس، نمایشنامه نویس، مترجم و بانکداری اهل اتریش بود.
او علاقه ای خاص به سحر و جادو داشت.
مهمترین و معروفترین اثر وی رمان گولِم نام دارد.
اتو واینینگر (; – ) یک فیلسوف اهل اتریش بود.
آرشیدوک کارل لودویگ (؛ – ) یک شاهزاده اهل اتریش بود.
فرانتس زاور یوزف گراف کنراد فن هتسندورف (Franz Xaver Josef Graf Conrad von Hötzendorf؛ نوامبر ۱۸۵۲– ۲۵ اوت ۱۹۲۵) یک ژنرال اتریشی بود که در طول جنگ اول جهانی به عنوان رئیس ستاد ارتش امپراتوری اتریش-مجارستان خدمت کرد. کنراد از ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۷ سمت ریاست ستاد را برعهده داشت هر چند که در ۱۹۱۱ موقتاً از کار برکنار شد. وی را از مسئولان و مسببان بحران ژوئیه که به جنگ اول جهانی منجر شد، می‌دانند. برای سالیان سال، وی به عنوان کسی که خواهان جنگی پیشگیرانه با پادشاهی صربستان برای نجات امپراتوری چند ملیتی اتریش_مجارستان بود، شناخته می‌شد. بعدها وی گفت که حکومت متبوعش ظرف یازده ساعت تصمیم به حمله به صربستان را گرفته بود. ارتش ناآماده بوده و وی به سیاستمداران متوسل شد تا نقشه‌هایش را پیش ببرند. کنراد ناآگاه بود که امپراتوری آلمان بخش اعظم نیروهایش را نه به بالکان (جایی که صربستان قرار داشت) بلکه به مرزهای شرقی اش برای تقابل با روسیه می‌فرستد. کنراد همچنین نگران حمله روسیه بود و زمانی که ارتش تزار گذرگاه‌های کوه‌های کارپات را گرفته و در آستانه تهاجم به مجارستان بود، ایتالیا در آوریل ۱۹۱۵ در کنار متفقین وارد جنگ شد. در تابستان ۱۹۱۵ ائتلاف اتریشی_آلمانی توانست گالیسی و لهستان را با عملیات «تهاجم گورلیس_تارنوف» بازپس گیرد و صربستان هم در ماه اکتبر توسط نیروهای ژنرال مکنسن مفتوح گردد اما از سال ۱۹۱۶ پس از شکست ارتش اتریش در برابر «تهاجم بروسیلوف»، ارتش این کشور به‌طور فزاینده ای به حمایت‌ها و فرماندهی آلمان متکی شد. بدون حمایت از سوی متحد آلمانی شان، ارتش اتریش_مجارستان نیرویی پوسیده بیش نبود.Geoffrey Wawro, "A mad catastrophe: the outbreak of World War I and the collapse of the Habsburg Empire" (2014). در یکم مارس ۱۹۱۷ امپراتور جوان کارل یکم (اتریش) وی را پس از شکست در حملهٔ ترنتینو در شمال شرق ایتالیا از کار برکنار ساخت.Richard Holmes, ed. "The Oxford companion to military history" (2001) p 224.
برای دهه‌ها وی به عنوان استراتژیستی درخشان که هرچند تمامی نبردهای بزرگش را واگذار کرده بود، در نظر گرفته می‌شد. تاریخدانان اکنون وی را به عنوان بازنده ای که نقشه‌های پرآب و تابش، غیرعملی بودند، می‌بینند. در طول ریاستش بر ستاد، نتایج فاجعه بار عملیات‌هایش، ارتش اتریش را به فروپاشی و اضمحلالی که همواره انتظارش می‌رفت، دچار نمود.
در نوامبر ۱۹۰۶ وقتی به پیشنهاد وارث تاج و تخت امپراتوری یعنی آرشیدوک فرانتس فردیناند وی به ریاست ستاد ارتش منصوب گردید، توانست برای خود به عنوان نویسنده و آموزگار جنگی، شهرتی کسب کند. همانند سایر افسران اتریش_مجارِ نسل خود، او تجربه کمی در هدایت نبرد داشت اما راجع به تئوری و تاکتیک، نوشته‌ها و مطالعاتی وسیع داشت. تألیفات وی در زمینه تاکتیک‌های پیاده‌نظام فروش زیادی داشته و در ویرایش‌های متعددی چاپ شدند. وی در راه نوسازی نیروهای مسلح حکومت متبوعش، تلاشی خستگی ناپذیر به خرج می‌داد.
امپراتور قیصر فرانتس یوزف یکم در سال ۱۹۱۰ به وی عنوان اشرافی فرایِر (Freiherr) را عطا کرد. اختلافات کنراد با وزیرخارجه دولت آلوئیس لِگزا فون اَهرِنتال_ که چندین بار با پیشنهاد کنراد مبنی بر به راه انداختن جنگی پیشگیرانه با ایتالیا مخالفت کرده بود_ بر سر بحران بوسنی ۱۹۰۸، موجب برکناری اش از ریاست ستاد گردید؛ بهانه برکناری اش هم روابط نامشروعش با زنی به نام ویرجینیا راینینگهاوس که بعدها همسرش شد، بود. اَهرنتال سال بعد استعفا نموده و درگذشت، اکنون بار دیگر اصرار ولیعهد در خلال جنگ‌های بالکان انتصاب مجدد کنراد را به سمت ریاست ستاد باعث شد.
هر چند تفکرات و نظریات کنراد تأثیری بسزا بر فرایند تصمیم‌گیری در حکومت وین به خصوص در زمینه آغاز جنگ اول جهانی داشتند، اما تاریخ‌نگار جان لزلی، وی را به عنوان یک «منزوی» که به راحتی دوستی نمی‌یافت و فاقد مهارت سیاسی بود، توصیف کرده‌است.
شهرتی که کنراد به عنوان یک نویسنده نظامی برای خود به هم زده بود، توجه به نقشه های جنگیِ تفننی اش را هم در پی داشت؛ طرح جنگی وی برای تقابل جداگانه با دشمنان احتمالی تنظیم شده و احتمالِ جنگ دوجبهه ای همزمان با صربستان و روسیه را در نظر نگرفته بود. نقشه هایش از دیدگان سیاستمداران و دیپلماتهای اتریش_مجاری پنهان نگه داشته شده و تنها وعده داده بود که این طرح ها پیروزی سریعی را به ارمغان خواهند آورد. کنراد در این طرح جنگی، سربازانی بیش از آنچه عملاً در دسترس داشت و سیستم راه آهن را بیش از ظرفیتش، در نظر گرفته بود. در عمل سربازان وی کم شمارتر از دشمن بودند. نقشه اش بر پایه زمان حرکت قطارها استوار بوده و هشدارهای هم نژادانِ آلمانی اش مبنی بر اینکه روس ها کیفیت راه آهن خود را بسی بهبود داده اند، نادیده گرفت. این رئیس ستاد مفروضات را بر این گذاشته بود که جنگ در مدت شش هفته به پیروزی اتریش_مجارستان منتهی خواهد شد، روس ها برای بسیج نیروهایشان به 30 روز وقت نیاز داشته و ارتش های اتریش_مجارستان طی دوهفته برای نبرد، عملیاتی خواهند شد. وقتی جنگ جرقه خورد، تأخیرات متعددی مشاهده شده و کنراد به نحوی افراطی در میانه فرایند بسیج نیروها، برنامه ها را تغییر داد و ناخواسته اوضاع خراب نیروهای مسلح را تشدید کرد. روس ها سریعتر از آنچه وی انتظار داشت عمل کردند: بسیج دو سوم از نیروهایشان در 18 روز و فعال کردن 362 قطار در مقابلِ تنها 153 قطار اتریشی در یک روز.Herweg, 1997, pp 53-56.
در طول بحران ژوئیه به محض ترور آرشدوک فرانتس فردیناند، کنراد از اولین حامیان جنگ با صربستان جهت تنبیه این کشور بود. آلمان با همه توانش اصرار می ورزید که حمله به صربستان به سرعت انجام گیرد اما کنراد یک ماه در حمله تأخیر نمود. بسیاری از واحدهای ارتش برای فصل برداشت محصول در مرخصی بوده و بازگشت آنها تا 25 ژوئیه زمانبندی نشده بود. الغای مرخصی آنها به معنای با مشکل مواجه شدنِ برداشت محصولات کشاورزی و نتیجتاً منبع غذایی مردم، ایجاد تداخل در زمانبندی حرکت قطارها، هشدار دیپلماتهای اروپایی به طرحهای وین و فرصت دادن به صربستان برای بسیج نیروهایش بود. به علاوه قیصر فرانتس یوزف یکم نیز به تعطیلات تابستانی طولانیِ سه هفته ای اش رفته بود. زمانی که کنراد بالاخره در 29 ژوئیه به صربستان حمله نمود، توسط صربها عقب زده شد.
پس از این حمله وقتی که وی بار دیگر آماده حمله شده بود، در 12 اوت ارتشش را به صربستان فرستاد، جایی که با تلفات 100,000 سرباز، شکستی به تمام معنا را متحمل شد. در 22 اوت وی جبهه ای حتی وسیعتر در برابر روس ها در سرزمین گالیسیا (اروپای شرقی) گشود که با تلفات 500,000 اتریشی، این بار فاجعه ای رقم خورد؛Herweg, 1997, pp 52-53. در عوض وی کارشناسان و خبرگان راه آهنش را سرزنش کرد. وی نامنتظره مجبور به مقابله با تهاجم ارتش امپراطوری روسیه به گالیسیا شد چرا که نقشه هایش قدرت و سرعت روس ها را دست کم گرفته و برعکس ضعف کاملاً مشهود نیروهای خودش را ندید گرفته بودند.Herweg, 1997, pp 87-96, 112-13.
پس از پیروزی های بزرگ آلمان به خصوص در نبرد حماسه ای تاننبرگ و نیز رکود در جبهه غرب پس از شکست نبرد اول مارن، آلمان ها اکنون توان کمک به اتریش را داشتند. هرچند که وی رسماً سمت فرماندهی کل را داشت، آلمان ها به طور فزاینده ای وی را کنار گذاشته و خود زمامدار امور شدند. حکومت برلن ارتش هایی در حجم عظیم را به ائتلاف اتریشی_آلمانی اختصاص داده و توانستند بخش اعظم صربستان و رومانی(با فرماندهی ژنرال مکنسن) و مونته نگرو را تصرف کرده و جبهه ای در برابر ایتالیا را نیز بگشایند. کنراد به وزیر خارجه جدیدشان، استفان بوریان اصرار کرد که سرزمین های فتح شده را به امپراطوری هابسبورگ منضم کند، از سوی دیگر وی مستمراً هم بر علیه نخست وزیر مجارستان، ایشتوان تیستسا و هم صدراعظم اتریش، کارل فون اشتورخ _که او را ابله میدانست_ دسیسه می چید که البته به نتیجه ای نرسید. افزون بر این روابطش با فرماندهی عالی ارتش آلمان(OHL) به خاطر روابط سردش با رئیس ستاد آنها یعنی اریش فون فالکنهاین نیز به بدتر شدن می گروید.
با مرگ قیصر فرانتس یوزف پس از هفت دهه حکمرانی اش بر خاندان هابسبورگ و به تاج و تخت رسیدن امپراتور کارل یکم در نوامبر 1916، کنراد به درجه فیلد مارشالی ارتقا داده شد. امپراتور کارل زمانی که ولیعهد بود، به امپراتور سابق گزارش داده بود که سوء مدیریت در رده فرماندهی عالی نیروهای مسلح جز با جایگزینی کنراد بر طرف نخواهد شد، در عین حال وی اقرار کرده بود که یافتن جانشینی مناسب برای وی سهل نخواهد بود. اکنون که کارل به قدرت رسیده بود، قدرت و نفوذ کنراد رو به اضمحلال می رفت. در دسامبر 1916 بازرس کل و فرماندۀ کل قوای ارتش اتریش_مجارستان(با رئیس ستاد اشتباه نشود.م) یعنی آرشدوک فریدریش، توسط امپراتور جوان از کار برکنار شد تا خود کارل عهده دار این سمت شود. کارل کنترل عملی تمامی رده ها و واحدهای ارتش در نیروی زمینی و دریایی را در پنجه خود گرفته و در روز یکم مارس 1917 رسماً کنراد را از ریاست ستاد برکنار نمود، کنراد هم درخواست بازنشستگی کرد اما امپراتور کارل شخصاً از وی خواست که در مسئولیت های عملی باقی بماند و وقتی کنراد پذیرفت، وی را به فرماندهی گروه ارتش تیرول جنوبی در ایتالیا منصوب نمودند. در اواخر بهار 1918 شکست حمله اتریش_مجارستان تحت فرماندهی مشترک کنراد و اسوتزار بُروئِویچ علیه ایتالیایی ها که با تلفاتی سنگین و خونین همراه بود، سرزنش ها و انتقادات را متوجه فرماندهی امپراطوری نمود.
برای هویت شناسی هرچه بیشتر کنراد باید وی را در زمرۀ آن دسته از متنفذینِ دربارِ امپراطوری قرار داد که خواهان ادامه جنگ بودند. در چنین فضایی کنراد به عنوان"مرد خُردشده" توصیف میشود، شاید برای اینکه پیکان انتقاداتِ هرچه بیشتر را از سمت وی منحرف کنند. در همان زمانی که اخراج شد، از مقام اجتماعی"فرایِر"(Freiherr )که معمولاً معادل بارون است، به مقام اشرافی"گراف" که تقریباً معادل کنت در کشورهای انگلیسی زبان است، ارتقا دادند.
پس از جنگ، کنراد هرگونه گناه شخصی در وقوع جنگ و نتایج آن را منکر شده و دربار امپراطوری و سیاسیون آن را مقصر دانست. در روز 25 اوت 1925 در حالیکه روند درمانش در باد مرگنتهایم آلمان را سپری میکرد، در حالت بیماری و عصبی درگذشت. وقتی در دوم سپتامبر در گورستان هایتزیگ در وین دفن شد، بیش از 100,000 نفر مراسم تشییع جنازه اش را به جا آوردند. در سال 2012 پس از جدل های طولانی، قبر وی که عنوان "قبر قهرمان"(به آلمانی: "Ehrengrab") را داشت، به "قبر تاریخی" تغییر عنوان داده شدو هم اکنون برخی خیابان های شهرهای اتریشی گراتز و برندورف به نام وی نامگذاری شده و یونیفورم و برخی متعلقات شخصی وی در موزه تاریخ نظامی وین(Heeresgeschichtliches Meuseum) در معرض دید بازدیدکنندگان قرار داده شده اند.
میراث کنراد به عنوان یک فرمانده هنوز جای بحث دارد، تاریخ نگاران پیشین وی را یک نابغه نظامی دانسته در حالیکه تاریخ نگاران متأخر وی را یک تماماً شکست خورده معرفی میکنند. یکی از تاریخ نگاران وی را "احتمالاً بهترین استراتژیست جنگ جهانی" توصیف کرده است.Edmonds, Sir James E. (1951) "A Short History of World War I" London: Greenwood Press. ; cited by Terraine, John (1965) "The First World War 1914-1918" London: Macmillan. p.15 در جنبه های نظامی، کنراد بر اهمیت حمله، پیاده نظام آموزش دیده و حملات استراتژیکی و تاکتیکی تاکید داشت. اما تاریخ نگار نظامی گونتر روتنبرگ استدلال کرده که طرح های پر زرق و برق و غیرواقعگرای وی، واقعیات جغرافیایی و آب و هوایی را ندیده گرفته و مکرراً قدرت دشمن و سودمندی آتش سریع توپخانه را دست کم میگرفت. کنراد همچنین هرگونه دست داشتن در آغاز جنگ یا مسئولیت شکست اتریش-مجارستان را منکر شده و چنین دلیل میاورد که" تنها یک کارشناس نظامی بوده که صدایی در تصمیم گیری های کلیدی حکومت نداشته است."
اما از دیدگاه تحسین کنندگانش، وی یک نابغه نظامی بود. ژنرال و نظریه پرداز نظامی، بوریس شاپوشنیکف، در کتاب خود "Mozg Armii(به فارسی:مغز متفکر ارتش)منتشره در 1927،" وی را الگویی برای یک رئیس ستاد نمونه دانسته است. تاریخ نگار نظامی سیریل فالس در کتاب جنگ بزرگ، منتشره در 1959 بحث کرده که کنراد احتمالاً بهترین استراتژیست جنگ که طرح های درخشانی داشت بوده است. استدلال این تاریخ نگار این بود که ژنرال های آلمانی اکثر طرح های جنگی تهاجمی موفقشان در جبهه شرق را بر پایه طرح های کنراد پی ریزی کرده بودند.Falls, Cyril: "The Great War", Putnam, New York 1959, p. 36. ژنرال آلمانی پاول فون هیندنبورگ، کنراد را به عنوان مردی سرشار از قابلیت های فوق العاده و ژنرالی شجاع که تنها بر اثر ضعف ارتش خودش بازداشته میشد، توصیف نموده است."World war I, the global revolution", Lawrence Sondhaus
منتقدین اما ادعا میکنند که اشتباهات وی اولین سال جنگ را به فاجعه کشانده و توان ارتش چند ملیتی اتریش_مجارستان را فلج نمود. برای مثال در 1914 در جبهه صربستان به فرماندهی ژنرال اسکار پوتیورِک، ارتش صرب ها به رغم برتری عددی عظیم ارتش اتریش_مجارها ثابت کرد که خیلی بیش از آنچه کنراد توقع داشت، نیرومند است. پس از شکست ناپذیری در تمامی نبردهای تهاجمی به صربستان، اسکار پوتیورک و نیروهایش سرانجام در پایان 1914 در مقیاسی عظیم مجبور به عقب نشینی از صربستان شدند. همچنین اولین تهاجم اتریش_مجارستان در برابر روس ها یعنی نبردهای گالیسیا و محاصره فاجعه آمیز پره میشل(Przemyśl)، نه به خاطر موفقیتشان بلکه به خاطر بی تأثیر بودن و تلفات عظیم انسانی که تحمیل نمودند، جلب توجه می کردند. کنراد کاملاً مسئول این تلفات بود چرا که وی نیروهایی بیش از اندازه به صربستان و نیروهایی بازهم بیشتر برای توقف پیشروی روسیه گسیل داشته بود. کنراد متحدین ژرمنی خود را که در نبرد غرور آمیز تاننبرگ، روس ها را از پروس شرقی بیرون رانده بودند، به خاطر عدم کفایت حمایت های نظامی شان سرزنش می کرد. بزرگترین شکست مفتضحانه در تابستان 1916 رقم خورد، زمانی که تهاجم بروسیلوف(به فرماندهی آلکسیس بروسیلوف روسی.م) به عنوان یکی از مرگبار ترین نبردها در تاریخ نظامی با وارد نمودن تلفات 600,000 نفری به اتریش_مجارها چنان ضربه ای به ارتش امپراطوری زد که دیگر نمیتوانستند بدون کمک آلمان هیچگونه حمله ای به راه اندازند. این فاجعه بیشتر ناشی از اعتماد بیش از حد اتریشیان به خود بود چراکه کنراد نیروهای تقویتی را به جبهه ایتالیا فرستاده و تهدید روس ها را دست کم گرفته بود. بیشتر پیروزی های اتریش در جبهه شرق تنها به لطف همکاری با سرفرماندهی عالی ارتش آلمان که روز به روز به کمکش وابسته می شد، امکان پذیر بودند. پس از شکستهای کنراد در اولین سال جنگ، وی به طور فزایده ای توسط متحدین ژرمن کنار گذاشته و نادیده گرفته شد.
کنراد یک معتقد به داروینیسم اجتماعی بود که زندگی را تلاشی بی پایان برای بقا میدانست که در آن حمله تنها صورتِ مؤثر دفاع است. فرایند قدرت گیری نخبگان مجار در امپراطوری اتریش_مجارستان وی را نگران می کرد، و اعتقاد داشت که این فرایند چیزی را که وی"امپراطوری ژرمنی_اتریشی" می نامید، تضعیف میکند. او همچنین نسبت به آرزو ها و جاه طلبی های ایتالیائیان در بالکان نگران بود و بزرگترین خواسته اش، به راه انداختن جنگی پیشدستانه در برابر پادشاهی کوچک صربستان برای خنثی کردن تهدید پان اسلاویسم صربی و همزمان با آن، تغییر توازن سیاسی در امپراتوری به ضرر مجارها، با وارد کردن اسلاوهای بیشتری در یوگوسلاوی سوم تحت کنترل اتریشیان بدون توجه به حق تعیین سرنوشت بود. با توجه به گفته های هیو استراکان، "کنراد فون هوتسندورف جنگ پیشگیرانه علیه صربستان را برای اولین بار در 1906 و سپس در 1909_1908، در 1913_1912، در اکتبر 1913 و مه 1914 و نیز از یکم ژانویه 1913 تا یکم ژانویه 1914 بیست و پنج بار جنگ با صربستان را پیشنهاد کرده بود."Strachan, Hew. "The First World War: Volume 1: To Arms". Oxford, 2001.
کارل دیتِرس فُن دیتِرسدُرف (زادهٔ ۲ نوامبر ۱۷۳۹ - درگذشتهٔ ۲۴ اکتبر ۱۷۹۹) آهنگساز دورهٔ کلاسیک اهل اتریش بود.
الکساندر فن تسملینسکی (؛ – ) یک آهنگساز اهل اتریش بود.
نیکلاوس هارننکور (؛ زادهٔ ۶ دسامبر ۱۹۲۹ – درگذشتهٔ ۵ مارس ۲۰۱۶) رهبر ارکستر اهل اتریش بود. او، در طول دوران فعالیت حرفه‌ای خود، برندهٔ چندین جایزهٔ معتبر جهانی شد.
اریش کلایبر (زادهٔ ۵ اوت ۱۸۹۰ - درگذشتهٔ ۲۷ ژانویهٔ ۱۹۵۶) رهبر ارکستر، آهنگساز، و کارگردان اپرا اهل اتریش بود.البته او در 1938 تابعیت کشور آرژانتین را نیز گرفته بود.
اریش کلایبر در بسیاری از اجراهای ماندگار به عنوان رهبر ارکستر حاضر شد و حضوری موفق نیز داشت. اریش کالیبر در سن 66سالگی در کشور سوئیس،شهر زوریخ از دنیا رفت.
اریش کلایبر در ۱۹۳۶ به آرژانتین مهاجرت کرد و در ۱۹۳۸ تابع آن کشور شد. پسر او، کارلوس کلایبر، نیز از رهبران بزرگ و نامدار ارکستر است.
لودویگ ریتر فون کُشِل (؛ – ) یک گیاه‌شناس، مورخ، طبیعت‌شناس، و آهنگساز اهل اتریش بود. او فهرستی شماره‌گذاری‌شده به‌ترتیب زمانِ تولید آثار، از تمام کارهای ولفگانگ آمادئوس موتسارت گردآوری کرد که به نام خودِ او، فهرست کشل نامیده می‌شود.
ویکتور اولمان (; – ) آهنگساز، رهبر ارکستر و پیانیست یهودی اهل اتریش بود.
کارل لوگر (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل اتریش بود.
اِرنو دوهنانی (زاده – درگذشته ) رهبر ارکستر، آهنگساز، و نوازندهٔ پیانو اهل مجارستان بود. او از استادانِ آکادمی موسیقی فرانتس لیست بود ـ جایی که خود در آن تحصیل کرده بود ـ و شاگردان زیادی نزد وی آموزش دیدند.
اِرنو دوهنانی اغلبِ آثارِ منتشرشده خود را با امضای آلمانیِ ارنست فون دونانی انتشار داده‌است.
ویکتور کلیما (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل اتریش است.
یولیوس راب (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل اتریش بود.
هلموت کوینیگ (؛ – ) یک اتوموبیل‌ران فرمول ۱ اهل اتریش بود.
هلموت مارکو (؛ زادهٔ در گراتس) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل اتریش است که از فصل تا مجموعاً در ۱۰ گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
یوهان شوبر (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل اتریش بود.
یوزف رسل (؛ – ) یک مخترع اهل اتریش بود.
راینفرید هربست (زاده ۱۱ اکتبر ۱۹۷۸ در سالزبورگ) اسکی باز اتریشی می‌باشد که در رشته سلالوم فعالیت می‌کند.
۹ دور قهرمانی‌ها (۹ اسلالوم)
اتو نویرات (; – ) یک اقتصاددان، و فیلسوف اهل اتریش بود.
اتنیو آبل (; – ) (نام کامل: Othenio Lothar Franz Anton Louis Abel) یک دانشمند در زمینه دیرینه‌شناسی و زیست‌شناسی تکاملی اهل اتریش بود.
او به همراه لوییس دولو از بنیانگذاران علم پالئوبیولوژی بود و بخش زیادی از زندگی خود را صرف مطالعه و تحقیق درمورد زندگی و محیط‌زیست موجودات فسیل‌شده کرد.
هومبرتو سوازو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل شیلی است.
ایگناسیو ماریا گونزالس (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است.
یورای کوتسکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسلواکی است که سابقه بازی در باشگاه فوتبال آث میلان و باشگاه فوتبال جنوآ را دارد
وی در تیم ملی اسلواکی و باشگاه فوتبال واتفورد بازی می‌کند.
آ.ث میلان
سوپر جام فوتبال ایتالیا ۲۰۱۶
پل بلموندو (؛ زاده ۸ اوت ۱۸۹۸ در الجزیره، بخش فرانسویِ الجزایر - درگذشته ۱ ژانویه ۱۹۸۲ در پاریس، فرانسه)، مجسمه‌ساز فرانسوی بود. او پدر ژان پل بلموندو، بازیگر سینماست.
بلموندو در خانوادهٔ فقیر ایتالیایی تباری در الجزیره به دنیا آمد. او در دانشگاه هنرهای زیبای الجزیره در رشتهٔ معماری شروع به تحصیل کرد اما در تحصیلاتش با شروع جنگ جهانی اول وقفه افتاد. او بعدتر با کمک مالی دولت الجزایر توانست تحصیلاتش را در پاریس ادامه دهد.
او در اول ژانویه ۱۹۸۲ درگذشت و مقبره وی در گورستان مون‌پارناس، پاریس است.
کامیل کوپونیک (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اسلواکی است.
کیم جونگ وو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی است.
ماریو اگیمن (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل سوئیس است.
لشکر طیبه یکی از بزرگ‌ترین و فعال‌ترین سازمان‌های جهادی در جنوب آسیا است که بیشتر در پاکستان فعالیت می‌کند. این سازمان در سال ۱۹۹۰ توسط حافظ محمد سعید، عبدالله عزام و ظفر اقبال در افغانستان بنیان نهاده شد و هم‌اکنون جایگاه آن در موریدک در نزدیکی لاهور در استان پنجاب پاکستان است و چندین اردوگاه تمرینی در کشمیر آزاد را مدیریت می‌کند.
لشکر طیبه از طرف هندوستان متهم به انجام تعدادی حمله به شهروندان و نیروهای نظامی این کشور شده‌است که از جمله مشهورترین آنها می‌توان به حمله به پارلمان هند در سال ۲۰۰۱ و حملات نوامبر ۲۰۰۸ در بمبئی اشاره کرد. از جمله اهداف این سازمان هراس‌افگنی، بنیان نهادن یک حکومت اسلامی در جنوب آسیا و «آزادسازی» مسلمانان کشمیر آزاد بیان شده‌است.
این سازمان در کشورهای هند، پاکستان، ایالات متحده، بریتانیا، اتحادیه اروپا، روسیه و استرالیا به عنوان یک سازمان هراس‌افگنی شناخته شده‌است. برخی از متخصصین از جمله ژان لوئیس بروگیری، و همین‌طور رئیس بنیاد آمریکای نوین، و استیو کول، معتقدند که سازمان اطلاعات نظامی پاکستان (ISI)، به لشکر طیبه کمک اطلاعاتی و محافظتی می‌کند.
دکتر ماهی یا گاررا روفا نام گونه ای ماهی است که گاه با نام ماهی ذره‌خوار نیز شناخته می‌شود. این ماهی در حوض‌چه‌های طبیعی برخی از سیستم‌های رودخانه‌ای ترکیه٬ ایران٬ سوریه و اردن و نیز چشمه‌های آب گرم زندگی و زاد و ولد می‌کند. امروزه از آن‌ها به عنوان اسپا درمانی استفاده می‌شود و آنها بر روی سطح پوست بیماران مبتلا به پسوریازیس جمع شده و از ذره‌های پوست تغذیه می‌کنند."A medical study conducted by Martin Grassberger and Werner Hoch of the Medical University of Vienna, Austria, reported that exfoliation by doctor fish, Garra rufa, native to the hot springs at Kanghal, Turkey, when used in combination with ultraviolet (UV) light can clear the appearance of psoriasis. The treatment kept symptoms at bay for about eight months." Source: New Scientist. 7/14/2007, Vol. 195 Issue 2612, p52-52. 1p.
هرچند "فیش‌اسپا" یا استفاده از "دکتر ماهی"٬ در نشانه‌ها و علائم پسوریازیس کاهش ایجاد می‌کند اما دارای خاصیت درمانی نبوده و هیچ درمانی برای پسوریازیس در حال حاضر وجود ندارد. اما استفاده از ماهی به عنوان یک درمان آرامبخش یا همان اسپا امروزه برای عموم مردم گسترده‌تر شده که هنوز به طور گسترده‌ای در زمینه اثر بخشی و اعتبار آن جای بحث وجود دارد ولی اثرات مثبت یا منفی آن هنوز ثابت نشده است.
در سال ۲۰۰۶ "گاررا روفا" وارد دنیای اقامتگاه‌های تفریحی اسپا در سیواس ترکیه، ژاپن و کرواسی شد که تا امروز در آن ماهی‌ها برای تمیز کردن پای مشتریان حمام آبگرم استفاده می‌شود. اکنون در بسیاری کشورهای آسیایی و اروپایی از فیش‌اسپا برای جلب مشتری استفاده می‌شود. در ایران نیز مرکزهای اقامتی فیش‌اسپا به ارائه خدمات می‌پردازند.
این روش در بسیاری از ایالات آمریکا و نیز بسیاری از استان‌های کانادا باتوجه به مقررات تنظیم کننده و نظارت بر لوازم و خدمات آرایشی ممنوع است. این استانداردها بر این باورند که فیش‌اسپا عملی غیر بهداشتی است. بنابر ادعای روزنامه وال استریت ژورنال «طبق مقررات نظارت بر لوازم آرایشی تمامی ابزار و تجهیزات پس از هر استفاده باید دور ریخته شود یا بررسی کامل بهداشتی گردد». اما ماهی پوست‌خوار بیش از حد گران است که بتوان به آسانی و با هربار استفاده دور انداخت.Ban on Feet-Nibbling Fish Leaves Nail Salons on the Hook
این روش در کبک کانادا و تنها در چند درمانگاه در شهر مونترآل قانونی است.
Ś ، ś یکی از حرو الفبای لاتین است. این حرف ساخته شده از یک S با اکسان اگویی بر فراز آن است. این حرف در الفبای لهستانی و مونته‌نگروئی به کار می‌رود.
Wikipedia contributors, "Ś," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=%C5%9A&oldid=541402879 (accessed June 24, 2014).
Ɽ ، ɽ یا R ِ دنباله‌دار یکی از حروف الفبای لاتین است. ɽ در الفبای آوانگاری بین‌المللی نشان‌دهندهٔ فلپ برگشتی است. Ɽ در الفبای چندین زبان سودانی از جمله هیبان، کوالیب، مورو و اتورو م‌باشد.
Wikipedia contributors, "R with tail," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=R_with_tail&oldid=607667051 (accessed June 24, 2014).
فیلم لگو یک پویانمایی رایانه‌ای به سبک کمدی و ماجراجویی، به نویسندگی و کارگردانی فیل لرد و کریستوفر میلر می‌باشد که توسط برادران وارنر در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. از صداپیشگان این فیلم می توان کریس پرت، ویل فرل، الیزابت بنکس، ویل آرنت، نیک آفرمن، الیسون بری، چارلی دی، لیام نیسون و مورگان فریمن را نام برد.https://www.rottentomatoes.com/m/the_lego_movie/http://www.thelegomovie.com/ این فیلم بر پایهٔ اسباب بازی‌های لگو ساخته شده و شخصیت اصلی داستان درباره یک کارگر ساختمانی ساده به نام اِمِت است که پیشگویی شده او از جهان در برابر رئیس‌جمهور تجارت که می خواهد تمام مردم را با کراگل (چسب قطره‌ای) متوقف کند، محافظت کند.
"فیلم لگو" در ۷ فوریه ۲۰۱۴ در سینماهای ایالات متحده اکران شد و با موفقیت قابل توجهی در گیشه همراه بود، فیلم بیش از ۴۶۹ میلیون دلار فروش رفت درحالیکه بودجه ساخت آن ۶۰ میلیون دلار بود. فیلم همچنین تحسین گسترده منتقدان را در پی‌داشت و داستان، طنز و صداپیشگی اثر تمجید شد. فیلم برنده جوایز متعددی همچون جایزه بفتا، جوایز گزینش منتقدان فیلم، جایزه ساترن و نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم پویانمایی و نامزد جایزه اسکار بهترین ترانه برای ترانه "همه‌چی عالیه" شد.
دنباله این فیلم تحت عنوان "" در سال ۲۰۱۹ اکران شد. دو اسپین‌اف از فیلم با عنوان "فیلم لگو بتمن" (۲۰۱۷) و "فیلم لگو نینجاگو" (۲۰۱۷) ساخته‌شدند.
در جهان لگو، ویتروویوس تلاش می‌کند تا از یک ابرسلاح به نام کراگل در برابر رئیس‌جمهور تجارت که شرور است، محافظت کند. او در این کار شکست می‌خورد اما پیشگوئی می‌کند که شخصی از مردم در برابر کراگل محافظت خواهد کرد‌. رئیس‌جمهور تجارت ویتروویوس را از صخره‌ای به پایین پرت می‌کند و پیشگوئی را جعلی می‌خواند.
هشت‌ونیم سال بعد، اِمِت به اشتباه جایگزین یک کارگر ساختمانی می‌شود و به ماموریتی می‌رود که با پیوستن به گروهی دیگر از لگوها، تلاش می‌کنند تا در برابر رئیس‌جمهور تجارت که قصد نابودی جهان را دارد، بایستند.
ازدواج همجنس در نیومکزیکو از ۱۹ دسامبر ۲۰۱۳ و با حکم دادگاه عالی ایالت قانونی، و بلافاصله اجرا شد. پیش از آن ازدواج همجنس در ۳۳ شهرستان نیومکزیکو انجام می‌شد که ۵۸ درصد جمعیت ایالت را در خود جای داده بودند. در آن میان شهرستان برنالیلو و شهرستان سنتافه که پایتخت و پرجمعیت‌ترین شهر ایالت، سنتافه و البوکرکی را در خود جای داده‌اند، از ماه اوت و با حکم دادگاه چنین امکانی را فراهم کرده بودند.
نیومکزیکو هفدهمین ایالت آمریکا بود که ازدواج همجنس را قانونی کرد. گفتنی است که سوزانا مارتینز فرماندار ایالت، مخالفت خود را با قانونی شدن ازدواج همجنس اعلام کرده بود. علاوه بر آن امکان اعتراض وجود نداشت چرا که این حکم از سوی دادگاه عالی نیومکزیکو صادر شده بود.
کُدِکس سرافینیانوس (Codex Seraphinianus)، که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد، دانشنامه‌ای تصویری از دنیایی تخیلی است که بدست هنرمند، معمار و طراح صنعتی ایتالیایی، لویجی سرافینی نوشته شده‌است. او این کتاب را در مدت سی ماه از ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۸ نوشته و تصویرسازی کرد. این کتاب بسته به نسخه‌های گوناگون در حدود ۳۶۰ صفحه است و به الفبایی بیگانه و نامفهوم نوشته شده‌است.
اسم لاتین کودکس (codex) به معنی کتاب برگه‌دار است (در مقابل کتاب‌های طوماری) و امروزه بیشتر برای نامیدن نسخه‌های خطی قدیمی بکار می‌رود. سرافینیانوس (Seraphinianus)، لاتین‌شدهٔ نام خانوادگی نویسنده، سرافینی (که در ایتالیایی به سرافیم اشاره دارد) است. با توجه به موارد گفته شده می‌توان "کودکس سرافینیانوس" را به "کتاب سرافینی" یا "نسخه دست‌نویس سرافینی" ترجمه کرد.
سامانه نوشتاری بکار رفته در این کتاب به نظر می‌رسد که همانند سامانه نوشتاری غربی باشد. (جملات از چپ به راست نوشته می‌شوند، حروف دارای شکل بزرگ و کوچک هستند، برخی حروف را همچون حروف لاتین برای اعداد بکار برده‌است) برخی از حروف تنها در ابتدای یا انتهای کلمات بکار رفته‌اند که زبان‌های سامی را در ذهن تداعی می‌کنند. برخی حروف دارای انحنا هستند و به الفبای سینهالا شباهت دارند.
زبان بکار رفته در این کتاب برای دهه‌ها مورد بررسی و تحلیل زبان‌شناسان قرار گرفته‌است و اگرچه سیستم بکار رفته برای شماره‌گذاری صفحات آن بدست "آلن سی. وخسلر" و "ایوان درژنسکی" کشف شده‌است (گونه‌ای از شماره‌گذاری بر مبنای ۲۱) اما الفبای کتاب رمزگشایی نشده‌است.
در مصاحبه‌ای که سرافینی در ۱۱ می ۲۰۰۹ با انجمن کتابدوستان دانشگاه آکسفورد داشت بیان کرد که مفهوم پنهانی در نوشته‌های کودکس او وجود ندارد و هدف او این بوده که خواننده با دیدن متون کتاب، همان احساسی را داشته باشد که یک کودک خردسال در برابر الفبای کتاب‌ها دارد.
این کتاب به دو بخش و یازده فصل تقسیم شده‌است. بخش اول به دنیای طبیعی و بخش دوم به مصنوعات می‌پردازد. هر فصل به مفاهیم کلی دانشنامه‌ای می‌پردازد:
Ɍ ، ɍ یا R ِ سرکش‌دار یکی از حروف الفبای لاتین است، برساخته از یک R با خط تیره‌ای در میان آن. از این حرف در زبان کنوری بهره‌می‌برند. این حرف را نباید با ℞ -که در نسخه‌نویسی پزشکی مورد استفاده‌است- اشتباه‌گرفت.
Wikipedia contributors, "R with stroke," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=R_with_stroke&oldid=541677599 (accessed June 24, 2014).
Ṛ ،ṛ یکی از حروف الفبای لاتین است، برساخته از یک R و نقطه‌ای در زیر آن. از این حرف در نویسه‌گردانی زبان‌های آفروآسیایی برای نشان‌دادن «ر» مؤکد استفاده می‌شود. همچنین، در نویسه‌گردانی زبان‌های هندوآریایی و زبان‌های ایرانی شرقی برای نشان‌دادن «ر» هجایی یا زنشِ برگشتی از آن بهره می‌برند.
Wikipedia contributors, "Ṛ," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=%E1%B9%9A&oldid=544573546 (accessed June 24, 2014).
Ȓ ، ȓ یکی از حروف الفبای لاتین است. از این حرف برای تشریح آوانویسی زبان کرواتی استفاده می‌شود.
Wikipedia contributors, "Ȓ," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=%C8%92&oldid=607665411 (accessed June 24, 2014).
در مهندسی برق و به ویژه الکترونیک امپدانس بالا به معنای امپدانس (مقاومت مختلط) بسیار زیاد است که در این حالت تقریباً هیچ جریانی عبور نمی‌کند.
در مدارهای دیجیتال خروجی با امپدانس بالا (همچنین hi-Z یا حالت سوم (اشاره به منطق سه حالته) یا شناور ) هیچ سطح منطقی خاصی ندارد و نه سطح بالا به حساب می‌آید نه سطح پایین. این حالت سوم باعث می‌شود که به آن خروجی "حالت سوم" نیز بگوییم. این خروجی را می‌توان مدار باز (یا سیم "شناور") در نظر گرفت چرا که اگر آن را به یک مدار با امپدانس بالا نیز وصل کنیم تأثیری نخواهد داشت و در عوض به ولتاژ بقیهٔ مدار خواهد رسید. ورودی‌ها و خروجی‌های خیلی از ICها قابلیت منطق سه حالته را دارند. این سیستم در گذرگاه رایانه‌ها نیز کاربرد فراوان دارد.
یی‌جین‌آشی(이진아시왕)اولین فرمانروای دی گایا بود. در مورد زمان دقیق تولد او اطلاعات دقیقی در دست نیست او بنا به روایات یکی از شش پادشاهی است که از درون تخم مرغی به دنیا آمده است. او برادر پادشاه سورو بنیانگذار گیم گوان گایا بود که این دو با اتحاد با یکدیگر اتحادیه گایا را پایه‌گذاری کردند. cyber museum of daegaya at Korea
بنیانگذاران دی گایا یی‌جین‌آشی و هائوتئوم هستند. حکومت دی گایا ۵۲۰ سال برقرار بود این فرمانروایی از حکومت یی‌جین‌آشی آغاز شد و پس از او ۱۵ پادشاه دیگر نیز حکومت کردند که آخرین آنها دوسئوی جی بود. از ۱۶ فرمانروای دی گایا فقط ۵ تن از آنها مطرح هستند. که اولین آنها یی‌جین‌آشی پادشاه نهم ینوئ و پادشاهان بعدی دوسئوی جی و پادشاه حاجی هستند.
یی‌جین‌آشی جانگسانگ بوک را به عنوان مقر فرمانروایی دی گایا انتخاب کرد. او با دختری به نام بودل (버들)ازدواج کرد و اولین پسرش را به عنوان جانشین خود و دومین حاکم دی گایا برگزید.
دی گایا پس از ۵۲۰ سال در سال ۵۶۲ میلادی در زمان پادشاهی امپراتور حاجی از ارتش شیلا شکست خورد و فرمانروا حاجی سقوط کرد.
جانوران آلفا در علم کنش‌شناسی به رهبر گله یا یک گروه جانوران گفته می‌شود. جانوران آلفا معمولاً قوی‌ترین، باتجربه‌ترین و فعال‌ترین جانوران گروه هستند. به‌طور معمول این جانوران پیرترین و تنها نر گله هستند که تولیدمثل را در گله انجام می‌دهند. به‌طور مثال در بین گاوهای اهلی گاوهای نر آلفا هستند یا در بین گوریل‌ها گوریل‌های پشت نقره‌ای.
ارتباط جانوران آلفا با اولین حرف الفبای یونانی در این است که جانوران آلفا نیز اولین جانوران گروه در سلسله مراتب اجتماعی جانوران گروه خود هستند. پس از آن‌ها در ترتیب قدرت، نرهای بتا و ماده‌های بتا هستند و در آخر نیز جانوران اومگا قرار دارند که در سلسله مراتب قدرت در آخرین سطح رده‌بندی می‌شوند.
در بین بسیاری از جانورانی که در گروه زندگی می‌کنند، برای ماده‌ها و نرها سلسله مراتب جداگانه وجود دارد، به‌طوری‌که بالاترین آلفای نر و بالاترین آلفای ماده زوج آلفا را تشکیل می‌دهند. این نوع طبقه‌بندی به‌طور مثال مابین شاخ‌بلندهای ابرش و سگ وحشی آفریقایی وجود دارد. در بین جانورانی که در گله‌ها زندگی می‌کنند گونه‌هایی مانند قوچ شرقی، اسب شوالسکی، گورخر کوهی و کفتار خال‌دار توسط ماده‌های آلفا رهبری می‌شوند.
گله‌های گرگها نیز سال‌های زیادی توسط یک آلفا رهبری می‌شود. تحقیقات درازمدت بر روی گلهٔ گرگ‌های آزاد نشان داده که گلهٔ گرگ‌ها دارای یک ساختار اجتماعی است که در آن جانوران هدایت‌کننده گله (والدین) رهبری گروه را به‌طور اولیه به عهده دارند اما فقط در شرایط خاص به‌طور انفرادی یا به عبارتی استبدادی برخورد می‌کنند.Günther Bloch, Peter A. Dettling. Auge in Auge mit dem Wolf: 20 Jahre unterwegs mit frei lebenden Wölfen. Stuttgart: Franckh-Kosmos Verlag, 2009. صفحهٔ ۴۱. . آمازون. ,
جانورانی که به‌صورت اجتماعی زندگی می‌کنند و دارای جوامع دارای سلسله مراتبی هستند، گاهی جایگاهشان به‌لحاظ قدرت اجتماعی در مطالعات رفتارشناسی رده‌بندی می‌شود.
رده اول متعلق به آلفا است. جانوران بتا معمولاً در درجه دوم قدرت هستند و اگر یک آلفا بمیرد جانور بتا جایگزینش می‌شود، در غیر این صورت به عنوان یک آلفا قلم داد نمی‌شود. در برخی از پرندگان، در حین جفتگیری نرها با یک جفت مشترک جفتگیری می‌کنند و جانور بتا کمک دست آلفا می‌شود. کشف شد که جایگاه اجتماعی جانوران، تأثیری معنادار بر سهولت جفتگیری و کامیابی جنسی جانور دارد.
امگا، نقیض آلفا محسوب می‌شود. این لفظ برای اشاره به جانورانی است که در پایین سلسله مراتب جامعه قرار دارند. جانوران امگا مطیع همه افراد جامعه هستند و توسط دیگران انتظار می‌رود که تحت کنترل تمام اعضای گروه باشند. این جانوران در زمان توزیع غذا ممکن است پایین‌ترین اولویت محسوب شده یا قربانی دیگران بشوند.
پایگاه اجتماعی
لیزر آبشاری کوانتوم نوعی از لیزر نیمه رسانااست که دارای تابش در بخش میانه تا انتهای مادون قرمز طیف الکترومغناطیسی است و نخستین بار توسط جرومه فیست، فدریکو کاپاسو، دبورا سیوکو، کارلو سیرتوری، آلبرت هاچینسون و آلفرد چو در لابراتورهای بل در سال ۱۹۹۴ نمایش داده شدند.Faist, Jerome; Federico Capasso, Deborah L. Sivco, Carlo Sirtori, Albert L. Hutchinson, and Alfred Y. Cho (April 1994). "Quantum Cascade Laser" (abstract). Science 264 (5158): 553–556. Bibcode:1994Sci...264..553F. doi:10.1126/science.264.5158.553. PMID 17732739. Retrieved 2007-02-18
بر خلاف لیزرهای نیمه رسانای بین نواری معمول که تابش الکترومغناطیس را از طریق بازترکیب جفتهای الکترون – حفره در نوار ممنوعه ماده می‌تابانند، QCLها تک قطبی هستند و تابش لیزری آن‌ها از طریق استفاده از انتقال بین زیرنواری در یک مجموعه تکرارشونده از چندین ساختار ناهمگون چاه کوانتوم انجام می‌شود، ایده‌ای که نخستین بار در ۱۹۷۱ توسط کازارینوف و سوریس در مقاله امکان تقویت امواج الکترومغناطیسی در یک نیمه رسانا با استفاده از یک اَبَرشبکه مطرح شد.Kazarinov, R.F; Suris, R.A. (April 1971). "Possibility of amplification of electromagnetic waves in a semiconductor with a superlattice". Fizika i Tekhnika Poluprovodnikov 5 (4): 797–800.
درون یک توده کریستال نیمه رسانا، الکترون‌ها می‌توانند دارای حالتی در یکی از دو نوار انرژی پیوسته باشند: نوار ظرفیت که الکترون‌های کم انرژی حجم زیادی از آن را اشغال کرده‌اند، و نوار رسانش که الکترون‌های پرانرژی بخش‌های پراکنده‌ای از آن را اشغال کرده‌اند. این دو نوار انرژی توسط یک نوار ممنوعه انرژی از هم جدا شده‌اند که در آن اجازه حضور هیچ حالتی از الکترون نیست. دیودهای لیزری نیمه رسانای معمول، با تابش یک فوتون در زمانی که یک الکترون پرانرژی در نوار رسانش با یک حفره در نوار ظرفیت بازترکیب می‌شود، نور تولید می‌کنند. بنابراین، انرژی فوتون و در نتیجه طول موج تابش دیود لیزری توسط نوار ممنوعه سیستم مورد استفاده تعیین می‌شود.
اما QCL از مواد توده‌ای (bulk) نیمه رسانا در منطقه فعال نوری خود استفاده نمی‌کند، بلکه QCL از یک سری تناوبی لایه‌های باریک از مواد مختلف تشکیل شده که با هم تشکیل یک ابرشبکه می‌دهند. ابرشبکه سبب ایجاد یک پتانسیل الکتریکی متغیر در طول دستگاه می‌شود که بدین معناست که احتمال اشغال موقعیت‌های مختلف توسط الکترون‌ها در طول دستگاه متغیر است. به این حالت محدودسازی چاه کوانتوم چندگانه یک بعدی گفته می‌شود که سبب جدا شدن نوار انرژی‌های مجاز به تعدادی زیرنوار الکترونیک گسسته می‌شود. با طراحی مناسب ضخامت لایه‌ها، امکان آن وجود دارد که وارون سازی جمعیتی را که مورد نیاز برای تابش لیزر است، بین دو زیرنوار در سیستم مهندسی کرد. از آنجا که موقعیت سطوح انرژی در سیستم در درجه اول توسط ضخامت لایه و نه جنس ماده تعیین می‌شود، امکان آن وجود دارد که طول موج QCLها را در یک دامنه گسترده در یک سیستم ماده یکسان تنظیم کرد.
به علاوه، در دیودهای لیزری نیمه رسانا، الکترون‌ها و حفره‌ها پس از بازترکیب در نوار باندی خنثی می‌شوند و دیگر نمی‌توانند نقشی در تولید فوتون بازی کنند. اما در QCL تک قطبی، به محض اینکه یک الکترون دچار انتقال بین زیرنواری شد و فوتونی را در یک پریود ابرشبکه تابش کرد، می‌تواند به پریود بعدی ساختار تونل بزند و فوتون دیگری تابش کند. این روند که یک الکترون با پیمودن مسیر در ساختار QCL سبب تابش چندین فوتون می‌شود، وجه تسمیه‌ای برای لفظ آبشاری است و بازده کوانتومی بزرگتر از یک را امکان‌پذیر می‌سازد که موجب توان خروجی بالاتری نسبت به دیودهای لیزری نیمه رسانا می‌شود.
QCLها معمولاً بر اساس یک سیستم سه سطحی هستند. با فرض اینکه تشکیل توابع موج، فرایند سریعتری نسبت به جداسازی بین حالت‌ها است، می‌توان جواب‌های مستقل از زمان معادله اشرودینگر را به کار بست و سیستم را با استفاده از معادلات نرخ مدلسازی کرد. هر زیرنوار شامل تعدادی الکترون formula_1 (که formula_2 اندیس زیرنوار است) می‌باشد که بین حالت‌هایی با طول عمر formula_3 (نقطه مقابل نرخ متوسط پراکنش بین زیرنواری formula_4)) در حال پراکنش هستند که formula_2 و formula_6 اندیس هاس زیرنوار اولیه و نهایی هستند. با فرض اینکه هیچ زیرنوار دیگری اشغال نشده‌است، معادلات نرخ برای لیزرهای سه سطحی به صورت زیر است:
در حالت پایدار، مشتقات زمانی برابر صفر هستند و formula_10. بنابراین معادله کلی الکترون‌ها در زیرنوار i از سیستم Nسطحی بدین صورت است:
با فرض اینکه می‌توان از فرایندهای جذب صرف نظر کرد (i.e. formula_12، که در دماهای پایین معتبر است)، از معادله نرخ دوم رابطه زیر به دست می‌آید:
بنابراین اگر formula_14 (i.e. formula_15) آنگاه formula_16 و یک وارون سازی جمعیتی وجود دارد. نسبت جمعیتی به صورت زیر تعریف می‌شود:
اگر همه N معادلات نرخ حالت پایدار را با هم جمع کنیم، سمت راست معادله صفر می‌شود، بدین معنا که سیستم فرومعین است و فقط می‌توان جمعیت نسبی هر زیرنوار را تعیین کرد. اگر کل چگالی ورق حامل‌ها formula_18 در سیستم نیز معلوم باشد، آنگاه جمعیت مطلق حامل‌ها در هر زیرنوار را می‌توان از رابطه زیر به دست‌آورد:
به عنوان یک تقریب، می‌توان فرض کرد که تمام حامل‌ها در سیستم مجهز به آلایش هستند. اگر گونهٔ آلایش شده دارای انرژی یونیزاسیون قابل صرفنظر کردن باشد، آنگاه formula_18 تقریباً برابر با چگالی آلایش است.
نرخ پراکنش با طراحی مناسب ضخامت لایه‌ها در ابرشبکه که تعیین‌کننده توابع موج الکترون زیرنوارها هستند، تنظیم می‌شود. نرخ پراکنش بین دو زیرنوار به شدت وابسته به همپوشانی توابع موج و فاصله انرژی بین زیرنوارها است. شکل روبرو نشان دهنده توابع موج در یک منطقه فعال QCL دارای سه چاه کوانتوم (3QW) و انژکتور است.
به منظور کاهش formula_21، همپوشانی سطوح بالایی و پایینی لیزر کاهش پیدا می‌کند. این کار معمولاً از طریق طراحی ضخامت لایه‌ها انجام می‌شود، بدین صورت که سطح بالایی لیزر بیشتر در چاه سمت چپ منطقه فعال 3QW قرار داده می‌شود، در حالی که تابع موج سطح پایینی لیزر بیشتر در چاه‌های مرکزی و سمت راست قرار داده می‌شود. این به عنوان یک انتقال قطری شناخته می‌شود. انتقال قائم انتقالی است که در آن سطح بالایی لیزر بیشتر در چاه‌های مرکزی و سمت راست قرار داده می‌شود. این کار همپوشانی و در نتیجه formula_21 را افزایش می‌دهد که سبب کاهش وارون سازی جمعیتی می‌شود ولی قدرت انتقال تابشی و در نتیجه گین را افزایش می‌دهد.
برای افزایش formula_23، توابع موج سطح پایینی لیزر و سطح زمین طوری طراحی می‌شوند که همپوشانی خوبی داشته باشند، و برای افزایش بیشتر formula_23 فاصله بندی انرژی بین زیرنوارها طوری طراحی می‌شود که برابر با انرژی فونون طولی نوری (LO) باشد (تقریباً 36 meV در GaAs)، به گونه‌ای که پراکنش تشدیدشده فونون – الکترون LO بتواند به سرعت سطح پایینی لیزر را خالی از جمعیت کند.
نخستین QCL در سیستم ماده InGaAs/InAlAs با شبکه متناظر با یک زیرلایه InP ساخته شد. این سیستم ماده خاص دارای آفست نوار رسانش (عمق چاه کوانتوم) 520mev است. این دستگاه‌های بر مبنای InP به سطوح بالایی از عملکرد در دامنه میانی مادون قرمز رسیده‌اند که به تابش موج پیوسته با توان بالا و بالای دمای اناق دست یافته‌اند.
در ۱۹۹۸، QCLهای GaAs/AlGaAs توسط Sirtori et al. نشان داده شدند که ثابت کرد مفهوم QC محدود به یک سیستم ماده نیست. این سیستم ماده دارای عمق چاه کوانتوم متغیر وابسته به میزان آلومینیوم موجود در حائل‌ها می‌باشد. هر چند QCLهای بر مبنای GaAs در مادون قرمز میانی به عملکرد QCLهای بر مبنای InP نمی‌رسند، اما این QCLها در ناحیه تراهرتز طیف فرکانسی عملکرد بسیار موفقی نمایش داده‌اند.
محدودیت طول موج کوتاه QCLها توسط عمق چاه کوانتوم تعیین می‌شود، و اخیراً QCLهایی در سیستم‌های ماده‌ای با چاه‌های خیلی عمیق تولید شده‌اند تا به تابش طول موج‌های کوتاه دست یابند. سیستم ماده InGaAs/AlAsSb دارای چاه‌های کوانتومی به عمق 1.6ev می‌باشد که برای ساخت QCLهایی با تابش در 3μm استفاده شده‌اند. QCLهای InAs/AlSb دارای چاه‌های کوانتومی به عمق 2.1ev هستند و تابش الکترونیکی در طول موج‌هایی به کوتاهی 2.5μm از آن‌ها دیده شده‌است.
همچنین QCLها می‌توانند امکان عملیات لیزری را در موادی که قبلاً دارای خواص ضعیف نوری شناخته می‌شدند، فراهم کند. مواد نوار ممنوعه غیرمستقیم مانند سیلیکون دارای حداقل انرژی الکترون و حفره در مقادیر تکانه مختلف هستند. برای انتقال نوری بین نواری، حامل‌ها از طریق یک فرایند آرام پراکنش میانی، تکانه را تغییر می‌دهند که سبب کاهش فراوان شدت تابش نوری می‌شود. اما انتقال نوری بین زیرنواری، مستقل از تکانه نسبی مینیمم نوار رسانش و نوار ظرفیت است، و پیشنهادهای تئوری برای تابشگرهای کوانتومی Si/SiGe ارائه شده‌است.
در حال حاضر QCLها طول موج‌هایی در بازه 2.75μm تا 250 را پوشش می‌دهند (و با به کارگیری یک میدان مغناطیسی تا 355μm را نیز پوشش می‌دهند).
نخستین گام در پردازش ماده گین آبشاری کوانتوم برای ساخت یک دستگاه تابشگر مفید، محدود کردن محیط گین در یک موجبر نوری است. این کار سبب می‌شود که نور تابش شده به یک پرتو هم خط هدایت شود و امکان آن را فراهم می‌کند که تشدیدکننده لیزری ساخته شود به طوری که نور بتواند به محیط گین به صورت کوپل بازگردد.
استفاده از دو نوع موجبر نوری رایج است. موجبر لبه دار با حک کردن ترانشه‌هایی موازی در ماده گین آبشاری کوانتوم ساخته می‌شود تا نوار ایزوله‌ای از ماده QC که معمولاً دارای عرض حدود 10μm هستند و چندین میلی‌متر طول دارند، ایجاد شود. معمولاً یک ماده دی الکتریک در ترانشه‌ها قرار داده می‌شود تا جریان تزریق شده را به سمت لبه هدایت کند، همچنین کل لبه معمولاً با طلا پوشش داده می‌شود تا اتصال الکتریکی برقرار کند و به خروج گرما از لبه در زمان تولید نور کمک کند. نور از انتهاهای برآمده موجبر تابش می‌کند که ناحیه فعال آن معمولاً ابعادی در حد تنها چند میکرومتر دارد.
نوع دوم موجبر یک ساختار ناهمگون مدفون است. در اینجا هم ماده QC حکاکی می‌شود تا یک لبه ایزوله تولید شود. اما در اینجا ماده نیمه رسانای جدید بر روی لبه رشد می‌کند. تغییر ضریب رسانایی بین ماده QC و ماده رشدیافته برای ایجاد یک موجبر کافی است. ماده دی الکتریک هم بر روی ماده رشدیافته دور لبه QC قرار داده می‌شود تا جریان تزریقی را به محیط گین QC هدایت کند. موجبرهای ساختار ناهمگون مدفون در خروج گرما از ناحیه فعال QC در هنگام تولید نور کارآ هستند.
هر چند محیط گین آبشاری کوانتوم را می‌توان برای تولید نور ناهمدوس در یک پیکربندی ابردرخشان به کار برد، اما این محیط معمولاً در ترکیب با یک حفره نوری استفاده می‌شود تا تشکیل لیزر دهد.
این نوع لیزر ساده‌ترین لیزر آبشاری کوانتوم است. ابتدا یک موجبر نوری از ماده آبشاری کوانتوم ساخته می‌شود تا تشکیل محیط گین را بدهد. سپس دو انتهای دستگاه نیمه رسانای کریستالی شکافته می‌شوند تا تشکیل دو آینه موازی در هر یک از دو انتهای موجبر دهند و در نتیجه تشکیل یک تشدیدکننده Fabry-Perot دهند. انعکاس پذیری باقی‌مانده در سطوح شکافته شده از سطح برخورد نیمه رسانا به هوا برای ایجاد یک تشدیدکننده کافی است. لیزرهای آبشاری کوانتوم fabry-Perot قابلیت تولید توان‌های بالا را دارند، اما معمولاً در جریان‌های بالا دارای چند مُد هستند. معمولاً می‌توان طول موج را با تغییر دمای دستگاه QC تغییر داد.