moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
شینیگامی چهره بخشیدن به مرگ در فرهنگ ژاپن است. مشخّص نیست که این مفهوم در چه زمانی وارد فرهنگ ژاپنی شده است؛ امکان دارد این موضوع از فرهنگ چین وارد شده باشد یا اینکه در دوره سن‌گوکو از اروپا تأثیر پذیرفته باشد. این اصطلاح دو بار در نمایشنامه خودکشی‌های عاشقانه در آمیجیما اثر چیکاماتسو مونزائمون بیان می‌شود.
اصطلاح شینیگامی می‌تواند با اندکی مسامحه به هر گونه از اداره کنندگان مافوق طبیعی مقوله مرگ یا خدای مرگ هم اشاره کند. به نظر می‌رسد که این اصطلاح قدمتی نداشته باشد چون به هیچ‌کدام از خدایان مذهب شینتو تعلق ندارد و به ندرت هم در فولکلورها از آن استفاده شده است.
امروزه استفاده از این اصطلاح برای راهنمایان ارواح و دیگر موجودات فوق طبیعی در ارتباط با مرگ در مانگا و انیمه ژاپنی بسیار رایج است.
تاریخ جهان: قسمت اول فیلمی کمدی-موزیکال و نقیضهای تاریخی با نویسندگی و کارگردانی مل بروکس است که در ۱۲ ژوئن ۱۹۸۱ در آمریکا منتشر شد. بازیگران اصلی این فیلم، مل بروکس (در نقش‌های: موسی، کامیکوس (یک فیلسوف)، تورکیمادا، لوئی شانزدهم)، دام دی‌لوئیس (سزار)، مدلین کان (همسر سزار)، جان هارت و هاروی کورمن (کنت دمونی) هستند. محل برداشت این فیلم کاخ بلنهایم، در آکسفوردشایر بود.
داستان این فیلم به چند بخش تقسیم می‌شود. بخش اول با گویندگی اورسون ولز آغاز شده و دربارهٔ تکامل انسان صحبت می‌کند. سپس به زندگی انسان‌های اولیه به‌طور هجوآمیز پرداخته می‌شود و صحنه‌های کمدی، که اغلب هجوی از اتفاقات آن دوران هستند (مانند اختراع نیزه، زاده شدن هنر نقاشی و منتقدی که هم‌زمان با آن زاده شد، موسیقی و غیره) شالودهٔ این بخش است. سپس ملاقات موسی و خدا در طور سینا و ارائهٔ ده فرمان توسط او به طریقی طنزآلود نمایش داده می‌شود. بعد از این، یک بخش طولانی ۵۰ دقیقه‌ای از دوران طلایی روم باستان به نمایش درمی‌آید و در آن کامیکوس که خود را یک فیلسوف استندآپ معرفی می‌کند، (از Stand-up Philosopher که بازی با عبارت Stand-up comedian است به معنی شخص طنزپردازی که به‌طور زنده به شاد کردن مخاطبان می‌پردازد) برای ارائهٔ نمایش به دربار سزار راه یافته و سپس با برانگیخیتن خشم او جانش به خطر می‌افتد و به بیت‌المقدس فرار می‌کند که در آنجا به عیسی و حواریونش در شام آخر ملحق می‌شود. پردهٔ بعدی در قرون وسطا رخ می‌دهد و تورکیمادا که مؤسس سازمان تفتیش عقاید است، (با بازی خود مل بروکس) یک نمایش موزیکال و طنزآلود را اجرا می‌کنند. پردهٔ آخر در زمان انقلاب فرانسه است. در اینجا مل بروکس در نقش لوئی شانزدهم و همچنین پسرک پیش‌آب جمع کن ظاهر می‌شود که با ایدهٔ کنت دمونی (با بازی هاروی کورمن) به جای شاه بر تخت می‌نشیند تا جان شاه نجات یابد.
در انتهای فیلم، یک تیزر به گویندگی مل بروکس پخش می‌شود که بینندگان را به تماشای قسمت دوم تاریخ جهان فرامی‌خواند. در این تیزر، هیتلر به اسکیت روی یخ می‌پردازد، صحنه‌ای کوتاه ار غرق شدن کشتی وایکینگها نمایش می‌یابد و نیز صحنه‌ای شبیه به جنگ ستارگان پخش می‌شود.
نکتهٔ اول که بسیار بارز است، مربوط به عنوان فیلم می‌شود. این فیلم فقط در یک قسمت ساخته شده‌است و عبارت «قسمت اول» در انتهای فیلم، احتمالاً بازی با مخاطب یا خود یک هجویه بر آثاری از دیگران است که نیمه کاره رها شده یا خالق فرصت ساخت ادامهٔ آن را نداشته‌است.
دخترانی که در حرمسرای سزار نقش باکره‌های پاکدامن را بازی می‌کنند، همگی مدل‌های مجلهٔ پلی‌بوی هستند.
یوکا آنترو «یولیوس» نوالاینن (زادهٔ ۲۱ آوریل ۱۹۷۸، فنلاند) درامر گروه سمفونیک متال فنلاندی نایت‌ویش و گروه پراگرسیو متال ستیان است.
وی سال‌های اولیه زندگی خود را در شهر کیتیی گذراند. نواختن درامز را از از یازده‌سالگی و زمانی آغاز کرد که معلم موسیقی‌اش در مدرسه گفت که یک برنامه جدید آموزشی برای موسیقی افتتاح شده، و فکر کرد که یوکا به عنوان یک درامر مناسب باشد. یوکا برای تمرین کمبود جای مناسب را داشت از این رو تمرین‌ها را در خانه‌شان انجام می‌داد. اولین گروهی که در آن عضویت داشت «The Highway» بود ولی در سن ۱۵-۱۶ سالگی بود که به عضویت اولین گروه واقعی‌اش درآمد. این گروه جای مناسبی برای تمرین داشت، ولی تمرین‌های آن‌ها به روزهای زوج هفته محدود می‌شد. بعد از جدا شدن آن گروه، به ارنو وورنین پیوست و آنها یک جای ثابت را برای تمرین به‌دست آوردند.
در سن ۱۷ سالگی ارنو با توماس هالوپاینن آهنگ‌ساز و نوازندهٔ کیبورد در تماس بود. توماس می‌خواست که یک پروژه موسیقی آکوستیک را شروع کند که بعدها تبدیل به نایت‌ویش شد. آنها به یک درامر احتیاج داشتند، که ارنو به توماس، یوکا را پیشنهاد کرد.
پس از چند سال که از فعالیت یوکا در نایت‌ویش گذشت، او یک ست درامز جدید و حرفه‌ای تهیه کرد که از زمان ضبط آلبوم "Wishmaster" تا پایان تور جهانی آلبوم "Once" در سال ۲۰۰۵ از آن استفاده می‌کرد.
نوالاینن با همسرش ساتو، دخترش لونا (متولد ۲۰۰۳) و پسرش نیکی (متولد دسامبر ۲۰۰۵) در یوینسو- فنلاند زندگی می‌کند. دختر دومش لارا در ژون ۲۰۱۰ به دنیا آمد. او یک گیاه‌خوار است.
دریای تاسمان
"Tasman Sea." Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Online. Encyclopædia Britannica, 2011. Web. 28 May. 2011. این دریا در حدود ۲٬۲۵۰ کیلومتر پهنا و در عمیق‌ترین نقطهٔ خود در حوضهٔ تاسمان بیش از ۵٬۲۰۰ متر ژرفا داشته و در شمال به دریای مرجان می‌پیوندد. همچنین تنگه باس در میان استرالیا و جزیرهٔ تاسمانی، دریای تاسمان را در جنوب غربی به اقیانوس هند پیوند می‌دهد.
دریای تاسمان به افتخار دریانورد هلندی آبل تاسمان
"Tasman Sea." The Columbia Electronic Encyclopedia, Sixth Edition. Columbia University Press. , 2011. Answers.com 28 May. 2011.
وجود جریان‌های مختلف اقیانوسی در دریای تاسمان سبب شده تا بخش جنوبی آن دارای آب و هوای معتدل و بخش شمالی آن دارای اقلیم نیمه‌گرمسیری باشد. همچنین قرار گرفتن این دریا در مسیر وزش بادهای غربی موسوم به بادهای چهلگان سبب شده تا حالتی طوفانی داشته باشد. وجود میدان‌های نفتی در حوضهٔ گیپسلند در شرقی‌ترین نقطهٔ تنگهٔ باس همراه با صنعت ماهیگیری، اساس اقتصاد منطقه را تشکیل می‌دهند. شهر سیدنی واقع در استرالیا، بزرگترین شهر حاشیهٔ دریای تاسمان به‌شمار می‌رود.
اسدالله معرفت، زاده ۱۲۱۷ خورشیدی در خامنه، درگذشته ۱۲۹۳ خورشیدی در زادگاه، بازرگان بود. او بانی اولین مدارس غیر مکتبی رایگان و همگانی به نام مدرسه معرفت است. او بی سواد بود ولی پس از مشاهده مدارس جدید در روسیه به این فکر افتاد که در میهن خویش چنین مدارسی را بنیان نهد. او در سال ۱۲۷۵ خورشیدی (برابر ۱۸۹۶ میلادی) و در زمان مظفرالدین شاه قاجار، اولین مدرسه رادر خامنه بنا کرد و دو سال بعد مدرسه دوم را در مشهد و سومین را در «پطروفسکی» روسیه (مخاچ قلعه امروز) برای بچه‌های ایرانی ساخت. او میز، نیمکت و تخته سیاه را از روسیه به ایران آورد و برای شاگردان لباس یک شکل با کمربندی منقش به عبارت «مدرسه معرفت خامنه» تهیه دید. معلم‌ها شاگردهای ممتاز مدرسه را با دادن کارت آفرین تشویق می‌کردند. در مدرسه در کنار درس‌های عادی تعلیمات نظامی نیز با کمک تفنگ و فشنگ چوبی داده می‌شد. اسدالله معرفت در زمان حیات خرج دفتر و کتاب دانش آموزان و حقوق معلم هارا به عهده داشت. او جهت تداوم تأمین مالی مدارس پس از مرگ خود، چند باب مغازه وقف کرد تا با درآمد آنها مدارس پابرجا بمانند.
مدرسه معرفت در سال ۱۳۰۵ خورشیدی دولتی شده و با نام «نثار» فعالیتش را ادامه داد. از سال ۱۳۴۹ خورشیدی مدرسه تجدید بنا و پس از چند سال «مدرسه راهنمائی حاج اسدالله معرفت» نام گذاری شد. مکان مدرسه در طول زمان تغییر نیافته.
اولین معلم‌های مدرسه عبارتند از: میرزا حبیب معرفت (اولین مدیر مدرسه)، میرزا محمد اخی جهانی، میرزا ابراهیم تبریزی، ملا هاشم وایقانی، مشهدی محمدعلی ایمانی نوبر، و آقا بالا محمودی آموزگار ورزش.
مدرسه معرفت در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده.
رود هارلم (به انگلیسی: "Harlem River") یک تنگه جزرومدی قابل کشتیرانی در نیویورک در ایالات متحده آمریکا است که بین رود هادسون و رود شرق جریان دارد و محله‌های منهتن و برانکس را از هم جدا می‌کند.
آلفرد پ بولر (به انگلیسی: "Alfred P. Boller") (تولد ۲۳ فوریه ۱۸۴۰ فیلادلفیا پنسیلوانیا - مرگ ۹ دسامبر ۱۹۱۲ نیوجرسی) یک مهندس عمران و طراح پل اهل ایالات متحده آمریکا بوده‌است. او بین سال‌های ۱۸۰۰ تا ۱۹۰۰ میلادی، مهندس ارشد در طراحی چندین پل بود. او یکی از موسسان شرکت مهندسی "بولر اند هودج" در نیویورک می‌باشد. از طراحی‌های او می‌توان به پل خیابان مدیسون اشاره کرد.
غلغلک زجرآور، عملی است که در آن فرد قلقلک‌دهنده اندام حساس یک انسان غلغلکی را برای مدتی طولانی غلغلک می‌دهد. در چنین شرایطی شخصی که مورد شکنجه قرار گرفته با صدای بلند می‌خندد و در بدن خود احساس شکنجه شدیدی می‌کند که طاقت فرساست و در اکثر موارد تحمل آن برای شخص مقدور نیست؛ لذا به اعتراف یا انجام عمل یا تعهدی که از او درخواست شده می‌پردازد. در این روش معمولاً دست و پای شخص بسته شده و قادر به تکان خوردن نیست. در طول تاریخ این روش برای شکنجه کردن افراد زیادی به کار رفته است و گویا امروزه نیز کاربرد دارد.
این عمل موضوع جالبی برای تعدادی از کسانی که اهل فتیش جنسی هستند می‌باشد. در گذشته داستانهایی گفته می‌شد که هدفشان ارزوها و امیال جنسی بود و این عمل یکی از موضوعات ان داستانها بود.
در گذشته‌های دور در چین غلغلک زجر اور مجازاتی برای اشراف به‌شمار می‌رفت. چرا که این روش به آن‌ها آسیبی نمی‌زد.
در رم باستان نیز از این عمل برای شکنجه استفاده می‌کردند.
از دیرباز یکی از روش‌های شکنجه در زندان‌ها غلغلک دادن بود که در زندان زنان این عمل بسیار بیشتر بود. به دلیل اینکه زنان بنیه ضعیفتری داشتند و به همین دلیل به اندازه مردان زیر شکنجه‌های اسیب‌رسان قرار نمی‌گرفتند از اینرو معمولاً برای تنبیه بدنی زنان مجرمی که غلغلکی بودند آن‌ها را سخت می‌خنداندند و شکنجه‌شان می‌کردند.
در دارالتادیبها نیز معمولاً از این روش برای تنبیه دختر بچه‌ها و پسر بچه‌هایی استفاده می‌شد که نسبت به غلغلک حساسیت شدید داشتند.
در عالم فتیش جنسی غلغلک زجر اور یک عملکرد رضایتی بین شرکای جنسی است.
این روش معمولاً اینگونه‌است که فرد حساس به شریک خود اجازه می‌دهد که نقاط برهنه و غلغلکی بدن او را به شدت غلغلک دهد. اگر چه ممکن است دیگر اعضای بدن شخص نیز حساس باشند اما معمولاً تأکید غلغلک زجر اور بر روی کف پاهای برهنه و زیر بغل‌ها است.
در این روش قربانی برده می‌شود شدیداً می‌خندد و نمی‌تواند خود را از این حالت نجات دهد.برای قلقلک میتوان از شانه،مسواک،پر،گوش پاکن،خودکار،چاقو،قلم،نخ استفاده کرد.
در کتابی که ورنون ویه در ارتباط با آزار و اذیت توسط خواهر و برادر نگاشته شده‌است اظهار داشته شده‌است که در طی تحقیق در مورد صد و پنجاه انسان بالغی که در کودکی مورد آزار خواهر و برادر خود قرار گرفته‌اند چندین گزارش غلغلک به عنوان نوعی آزار و اذیت فیزیکی به چشم می‌خورد که کودکان آن را تجربه کرده بودند و بر اساس این گزارش‌ها آشکار شد که غلغلک آزار دهنده قادر خواهد بود واکنش‌های فیزیولوژیکی شدید زیان بار در قربانی به وجود آورد مانند استفراغ و از دست دادن هوشیاری.Wiehe, Vernon. Sibling Abuse: Hidden Physical, Emotional, and Sexual Trauma. New York: Lexington Books, 1990.
در یکی از مقاله‌های سال ۱۹۰۳ توصیف شده‌است که یک بیمار بی حرکت که قصد خودکشی در رودخانه هادسون را داشت در بیمارستان ایالتی به منظور ایمنی دست و پایش را بر روی تخت خواب بستند. در حالی که او درمانده دراز کشیده بود انگشتان پاهایش توسط یکی از کارمندان بیمارستان به نام فرانک ای سندرس غلغلک داده شد. سندرس اعتراف کرد که در حالت مستی پاها و دنده‌های بیمار را غلغلک می‌داده‌است. پس از این حادثه وی مجبور به پرداخت جریمه سنگینی شد.
در طول جنگ جهانی دوم سربازان زیادی از کشورهای مختلف به اسارت المانها در می آمدند و به زندان نازی‌ها می‌افتادند. در این میان پرستاران بیشماری که بسیاری از آن‌ها راهبه بودند و به قصد کمک به سربازان و مجروحین خدمت می‌کردند نیز دستگیر می‌شدند. بعضی از زندانیها شاهد بودند که در زندان پرستارها و راهبه‌ها را غلغلک می‌دادند. بسیاری از آن‌ها به سرعت تحریک می‌شدند و بی‌اختیار می‌خندیدند. همیشه دست و پای این اشخاص بسته می‌شد و بعد با پر غاز یا دست کف پاها و زیر بغلهایشان و سایر نقاط حساس را غلغلک می‌دادند. در ابتدا آن‌ها را وادار به سکوت می‌کردند و بعد شدیداً می‌خندیدند و التماس می‌کردند و خود را به بالا و پایین می‌کشیدند. بنا بر شواهد آن‌ها تا سرحد مرگ غلغلک داده می‌شدند به‌طوری‌که از شدت ترس و دلهره و شکنجه همراه با خنده شدید اشک می‌ریختند و گریه می‌کردند. گفته شده بعضی از سربازان نیز به همین شکل سخت شکنجه می‌شدند."Heger, Heinz. "The Men With the Pink Triangle". Boston: Alyson Publications, 1980.
تعداد کمی مقاله دربارهٔ غلغلک زجرآور در روزنامه نیویورک تایمز موجود است که در قرنهای نوزدهم و بیستم رخ داد؛ که قربانیان به میل خود از کف پاهای خود غلغلک می‌شدند. ظاهراً این کار را به منظور سنجیدن اراده خود و همچنین لذت بردن شکنجه گرانشان انجام دادند.
در سال ۱۸۸۷ یک مقاله تحت عنوان انگلستان در دوران کهن بیان کرد که در منطقه تحت قلمرو کشیش زن خاطی و مجرم که زندانی شده بود را از پاهایش زیر یوغ چوبی سنگین ثابت نگاه داشتند در حالی که پسر بچه‌های بازیگوش عمداً کفشهایش را کشیدند و کف پاهای بی دفاع و حساس زن را غلغلک دادند."
غلغلک زجر اور مخصوصاً اگر رضایتی نباشد هم از نظر جسمی و هم عاطفی بسیار دردناک خواهد بود.
این کار یکی از ناشناخته‌ترین گونه‌های آزار و اذیت فیزیکی است هر چند که عوارضش به چشم نمی‌آید شاید به همین دلیل است که بسیاری ان را سرگرم‌کننده و لذت بخش می‌بینند. غلغلک شدید و آزار دهنده اغلب توسط مشاهده کنندگان شوخی تلقی می‌شود اما عکس العمل قربانی معمولاً با شکایت و التماس یا رفتار تند است.
باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز یک باشگاه فوتبال انگلیسی واقع در غرب لندن است. آن‌ها در سال ۲۰۱۱ قهرمان چمپیونشیپ شدند و به لیگ برتر صعود کردند. از دیگر افتخارات این باشگاه می‌توان به قهرمانی در جام اتحادیه در سال ۱۹۶۷، نایب قهرمانی در دسته اول انگلیس در فصل ۷۶-۱۹۷۵ و رسیدن به فینال جام حذفی در سال ۱۹۸۲ اشاره کرد.
این باشگاه در سال ۱۸۸۲ تأسیس شده‌است.
لیگ برتر انگلستان:
نایب قهرمان:۱۹۷۶-۱۹۷۵
جام حذفی انگلستان:
قهرمان:۱۹۸۲-۱۹۸۱
نایب قهرمان:۱۹۱۲،۱۹۰۸
قهرمان:۱۹۸۳-۱۹۸۲ ٫ ۲۰۱۱-۲۰۱۰
باشگاه فوتبال نوریچ سیتی یک باشگاه فوتبال انگلیسی واقع در نوریچ انگلستان است که در ۱۷ ژوئن ۱۹۰۲ تأسیس شده و تاکنون دو بار در جام اتحادیه قهرمان شده‌است. این باشگاه در فصل ۲۰۲۱–۲۰۲۰ پس از قهرمانی در چمپیونشیپ به لیگ برتر انگلیس صعود کرد.
پانورامیو نام پایگاه اینترنتی اشتراک‌گذاری عکس، متعلق به شرکت گوگل است. دفتر مرکزی این وبگاه اینترنتی در شهر زوریخ سوییس واقع است.
عکس‌های پذیرفته شده این پایگاه در نرم‌افزار گوگل ارث و نقشه‌های گوگل (گوگل مپ) همراه با موقعیت جغرافیایی‌شان نمایش داده می‌شوند.
یکی از اهداف اصلی این وب‌گاه ایجاد فضای ملموس‌تر برای کاربران گوگل‌ارث به وسیله مشاهده تصاویر نقاط مختلف می‌باشد.
این پایگاه اینترنتی در سال ۱۳۸۴ به وسیله "ادواردو آگویلار مانچون"Eduardo Aguilar Manchón و "یواکین کونسا آبلا"Joaquín Cuenca Abela راه‌اندازی شد.
در فروردین ۱۳۸۶ به مرز یک میلیون کاربر رسید و در مهرماه همان سال پنج میلیون عکس در آن وجود داشد. در ۱۴ تیرماه سال ۱۳۹۳ تعداد عکس موجود در سایت، ۶۶٬۳۳۶٬۳۵۲ بود. در مرداد همان سال تعداد همه عکس، همراه عکسهای حذف شده و طبق کد ، از ۱۱۰ میلیون بالاتر بود.User Senanayaka Bandara: "110 millions photos in Panoramio" in Panoramio 2014-08-02. Retrieved 2014-09-25. در شهریور سال ۱۳۹۳ پانورامیو یک جامعه بین‌المللی شامل چند میلیون کاربر بود و به ۴۷ تا زبان قابل استفاده بود.
پانورامیو در تیرماه سال ۱۳۸۶ توسط شرکت گوگل خریداری شد و به عنوان وبگاه جهانی عکس آن شرکت به جهان معرفی شد. روز ۲۵ شهریور ۱۳۹۳ شرکت گوگل در جشنواره عکاسی فوتوکینا در شهر کلن آلماناعلام کرد که قصد دارد سایت پانورامیو را در آینده نزدیک ببندد و کاربران آن را به مهاجرت به "گوگل مپس ویو" تشویق و وادار کند.Important Panoramio Update در طی این مهاجرت قرار بود چنین امکانات مورد علاقه جامعه پانورامیو مثل عکاسان مورد علاقه و نظرات و همچنین گروه‌ها از بین رود.An update from Google on the future migration of Panoramio to Views
در واکنش به این برنامه یک طرف ریاست شرکت گوگل، تأسیس‌کنندگان پانورامیو "یواکین کونسا آبلا"، "ادواردو آگویلار مانچون" و نیز "خوزه فلوریدو کُنده درخواستنامه اینترنتی خطاب به گوگل تحت عنوان "ای گوگل: جامعه پانورامیو را زنده نگه دارید" را راه اندازی کردند تا اعضای پانورامیو و سایر طرفداران این پایگاه، آن را امضاء کنند.Google: Keep The Panoramio Community Alivecommunity-alive خبر این اعتراض و درخواستنامه به زودی انعکاسی در رسانه‌های عمومی جهان پیدا کرد.Panoramio founders try persuading Google not to kill sitePanoramio-Gründer wollen Schließung durch Google verhindernCampaña 'Salva a Panoramio' ante la decisión de Google de cerrarla
این سایت حدود سال ۱۳۸۹ توسط دولت جمهوری اسلامی ایران فیلتر شد و هم‌چنان تا آخرین روزهای وجود پانورامیو فیلتر ماند.
رابرت کیت ری یا باب ری (به انگلیسی: Robert Keith "Bob" Rae) (زادهٔ ۲ اوت ۱۹۴۸ در اتاوا) سیاستمدار کانادایی است.
ری از ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۲ عضو حزب نیودمکرات (NDP) بود، سپس به فعالیت سیاسی استانی روی آورد و رهبری حزب نیودمکرات استان انتاریو را از ۷ فوریه ۱۹۸۲ تا ۲۲ ژوئن ۱۹۹۶ به عهده داشت. او از ۱ اکتبر ۱۹۹۰ تا ۲۶ ژوئن ۱۹۹۵ به عنوان بیست‌ویکمین نخست‌وزیر استان انتاریو خدمت کرد و اولین فردی بود که رهبری دولت استانی نیودمکرات‌ها را در شرق منیتوبا به عهده گرفت. ابتکارات او در طول خدمت در میان طرفداران سنتی نیودمکرات از محبوبیت کمی برخوردار بود و اختلاف نظر او با چپ‌گرای‌های حزب به استعفا از NDP و پیوستنش به حزب لیبرال کانادا انجامید. در سال ۲۰۰۶ ری یکی از کاندیداهای رهبری حزب لیبرال بود و در رای‌گیری مقام سوم را کسب کرد. باب ری در ۳۱ مارس، ۲۰۰۸ به عنوان نماینده لیبرال وارد پارلمان کانادا شد و در انتخابات سراسری ۲۰۱۱ برای بار دیگر نمایندگی مرکز تورنتو را بر عهده گرفت.
او مشاور امین ملکه (الیزابت دوم) در کانادا (PC)، دارای نشان‌های (OC) و (OOnt)، مشاور ملکه (QC) و نماینده پارلمان (MP) است. او نماینده مرکز تورنتو در پارلمان کانادا و رهبر کنونی حزب لیبرال کانادا است.
ری متولد شهر اتاوا در استان انتاریو کانادا است. مادر او لوئیس استر جرج و پدرش سال ری دیپلمات برجسته کانادایی در واشینگتن، ژنو، نیویورک، مکزیکو و لاهه بود. پدر یهودی hسکاتلندی‌تبار او تحت تعالیم کلیسای انگلستان پرورش یافته بود. برادر باب، جان نایب‌رئیس کمپانی Power Corporation و عضو برجستن حزب لیبرال است. او از ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۳ مشاور جین کریژن (بیستمین نخست‌وزیر کانادا) بود. برادر کوچکتر ری، دیوید در ۱۹۹۷ به سرطان بافت لنفاوی مبتلا شد و با وجود پیوند مغز استخوان برادرش به وی در سال ۱۹۸۹ بر اثر سرطان خون در ۳۲ سالگی درگذشت. خواهر باب، جنیفر سال‌ها زیادی برای کمپانی IMAX کار می‌کرد و اکنون بازنشسته می‌باشد.
باب ری موفق به اخذ چندین مدرک از مراکز معتبر دانشگاهی شده.
جایزه ادبی گوته معتبرترین جایزه ادبی آلمان است. جایزهٔ «گوته» هر سه سال یک‌بار طی مراسمی در فرانکفورت، موطن «گوته» شاعر سرشناس آلمانی، به برنده‌اش اعطا می‌شود. این جایزه در روز تولد «یوهان ولفگانگ گوته» (۲۸ اوت ۱۷۴۹) به برندگان آن اهدا می‌شود. از سال ۱۹۲۷ زمان افتتاح اهدای این جایزه، هرمان هسه در سال ۱۹۴۶، توماس مان ۱۹۴۹ و زیگموند فروید در سال ۱۹۳۰ و آدونیس مفتخر به دریافت آن شده‌اند.آدونیس برنده جایزه «گوته» شد
بصیر احمد دولت‌آبادی (زاده ۱۳۳۶ دولت‌آباد ولایت بلخ - درگذشتهٔ: ۱۷ عقرب/آبان ۱۳۹۷ کانادا) پژوهشگر، روزنامه‌نگار و مورخ معاصر هزاره‌های افغانستان است. از مهم‌ترین آثار وی می‌توان به شناسنامه افغانستان اشاره کرد که ۴ بار تجدید چاپ شد و هزاره‌ها از قتل‌عام تا احیای هویت نام برد. وی را به عنوان یکی از یاران نزدیک عبدالعلی مزاری می‌شناسند. وی در ۱۷ عقرب/آبان ۱۳۹۷ در اثر بیماری سرطان در کانادا در گذشت.
بصیر احمد دولت‌آبادی زاده ۱۳۳۶ در روستای قره غجله از توابع دولت‌آباد بلخ است. وی در سال ۱۳۴۵ وارد مدرسه واعظی قره غجله در روستای محل تولدش شد و برای ادامه تحصیلات در سال ۱۳۵۱ وارد مدرسه نادرشاهی مزار شریف می‌گردد. وی در سال ۱۳۵۴ وارد مدرسه تخنیکم نفت و گاز مزار شریف می‌شود. بصیر احمد در سال ۱۳۵۸ تحت تأثیر محمدباقر مجلسی، شیخ عباس قمی و یکی از سرمعلمان به نام محمد علی خان که گرایش چپی داشت به سمت فعالیت سیاسی گرایش پیدا می‌کند و در سال ۱۳۵۸ یک گروه پنج نفره از جوانان روستایش را تشکیل می‌دهد. وی در سال ۱۳۵۹ با محمد محقق آشنا می‌شود و وارد سازمان نصر افغانستان شد. در سال ۱۳۶۰ اولین بار در مدرسه نانوایی چهارکنت بلخ با عبدالعلی مزاری آشنا شد و مدتی بعد همراه وی و دو شخص دیگر با نام‌های حاجی معلم و صابر کوچک به ایران مهاجرت می‌کند. وی پس از مطالعه فشرده و فراگیری شیوه کار مطبوعات در سال ۱۳۶۲ به عنوان مدیر مسئول و سر دبیر، ویراستار، صفحه آرا مجله حبل الله تعیین می‌گردد. وی پس از تشکیل حزب وحدت، در سال ۱۳۷۱ اولین اثر خود را به اسم شناسنامه افغانستان را چاپ کرد و در اواخر همان سال شناسنامه احزاب و جریانات سیاسی افغانستان را نیز به چاپ رساند. شناسنامه انقلاب، افغانستان ناشناخته، مراکز علمی – فرهنگی افغانستان، جامعه‌شناسی سیاسی افغانستان، شناسنامه علما و دانشمندان افغانستان، طرح صلح و آشتی ملی در افغانستان، هزاره‌ها، پناه گزینی و کتمان هویت، هزاره‌ها از قتل‌عام تا احیای هویت نیز از آثار دیگر وی هستند که برخی چاپ و برخی دیگر هنوز به چاپ نرسیده‌اند. بصیر احمد دولت‌آبادی در سال ۱۳۸۵ از ایران به کانادا مهاجرت می‌کند و تا آخر عمر در این کشور زندگی کرد. وی سرانجام پنجشنبه (۱۷ عقرب/آبان، ۱۳۹۷) در سن ۶۱ سالگی به علت بیماری سرطان در همین کشور از دنیا رفت.بصیراحمد دولت‌آبادی
فعالیت‌های مطبوعاتی و روزنامه‌نگاری:
واژه ی آپادانا می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دست سایه یک دست ربات انسان نماست که توسط شرکت Shadow Robot در لندن ساخته شده و به لحاظ شکل و اندازه بسیار شبیه به دست انسان است.
این دست هم‌اکنون به صورت تجاری موجود و توسط ناسا، دانشگاه کارنگی ملون و دانشگاه بیلفلد در حال استفاده است.
Shadow Dexterous Hand تا حد امکان شبیه به دست یک انسان مرد طراحی و ساخته شده‌است.همچنین در ساختار ساعد دست سعی بر آن شده تا به لحاظ درازا، با دست انسان برابری کند.
دست سایه به شکلی طراحی شده تا توانایی انجام حرکات دست انسان را داشته باشد.
دست سایه در مجموع با ۲۴ مفصل، درجه آزادی ۲۰ را دارد.
حرکات دست با مجموعه ای از ۴۰ ماهیچه هوایی در ساعد ایجاد شده‌است.جریان هوا داخل و خارج از هر عضله و همچنین در ساعد توسط هشتاد دریچه کنترل می‌شود.این حرکات بر اساس اطلاعات به دست آمده از سنسور مشترک انجام می‌شود.
هزینه دست سایه، بالغ بر ۱۰۰ هزار دلار آمریکا، گزارش شده‌است.
Shadow Dexterous Robot Hand اولین دست ربات تجاری و دنباله سری پیش نمونه دست انسان نما و سامانه‌های بازو است.
دالتون جیمز پتریک مک‌گنتی (زاده ۱۹ ژوئیه ۱۹۵۵ در اتاوا) سیاستمدار لیبرال کانادایی است.
نماینده استان انتاریوکانادا، وکیل و از ۲۳ اکتبر ۲۰۰۳ تا ۱۱ فوریه ۲۰۱۳ نخست‌وزیر استان انتاریو بود. به صورت کلی مک‌گنتی نگاهی معتدل به مسائل اقتصادی و گرایشی لیبرال در مسائل اجتماعی دارد. او حامی آزادی سقط جنین و حق ازدواج برای همجنس‌گرایان است. در ابتدای سال ۲۰۰۵ برای به رسمیت شناختن کامل حق ازدواج همجنس‌گرایان (که از سال ۲۰۰۳ در استان انتاریو قانونی می‌باشد) دولت مک‌گنتی اقدام به به‌روز کردن تمامی قوانین و اساسنامه‌های استان کرد.
مک‌گنتی در شهر اتاوا، استان انتاریوکانادا زاده شد. پدر او پروفسور سر دالتون مک‌گنتی سیاستمدار و مادر او الیزابت مک‌گنتی پرستار بود. زبان مادری پدرش انگلیسی و مادرش فرانسوی، و مک‌گنتی به هر دو زبان تسلط دارد. او به همراه ۹ خواهر و برادر در خانواده‌ای کاتولیک با تبار ایرلندی کانادایی پرورش یافت. از سال ۲۰۰۴ برادر کوچکتر او دیوید نماینده جنوب اتاوا در پارلمان کانادا می‌باشد. مک‌گنتی در دبیرستان سن پتریک اتاوا درس خوانده و با درجه BSc در بیولوژی از دانشگاه مک مستر فارغ‌التحصیل شده و قبل از پرداختن به وکالت درجه LL.B را از دانشگاه اتاوا کسب کرد. او در ۱۹۸۰ با معشوقه دوران دبیرستان خود تری مک‌گنتی (معلم مدرسه) ازدواج کرد. آن‌ها دارای یک دختر و سه پسر هستند.
ناصر مؤذن نویسنده، مترجم و ناشر معاصر است. وی از نویسندگان پیشروی دهه چهل و پنجاه در جنوب کشور بود. او از نویسندگان نوگرای دهه‌های ۱۳۵۰ و ۱۳۶۰ است و به همراه نویسندگان دیگری از جمله عدنان غریفی، ناصر تقوایی، احمد محمود، احمد آقایی، منصور خاکسار، پرویز مسجدی، حسین رحمت، علی گلزاده، مسعود میناوی، بهرام حیدری، محمد ایوبی، پرویز زاهدی و نسیم خاکسار از شکل‌دهندگان داستان‌نویسی جنوب است.
ناصر مؤذن، یکی از اعضای هیئت نمایندگی حزب توده ایران بود. همچنین «نشر صلح» را نیز در ایران سرپرستی می‌کرد.
مهم‌ترین بخش ادبیات اقلیمی تلاش نویسندگان جنوب کشور است، داستان‌هایی که دربارهٔ فرهنگ و طبیعت جنوب نوشته شده‌است. غالب این نویسندگان برخاسته از طبقهٔ متوسط شهری هستند و بدین ترتیب مکتب قصه‌نویسی خوزستان پدید می‌آید. قصه‌های ناصر تقوایی، احمد محمود، مسعود میناوی، "ناصر مؤذن"، محمد ایوبی، پرویز زاهدی، پرویز مسجدی، عدنان غریفی، نسیم خاکسار و بهرام حیدری دنیای داستان‌های فاکنر، همینگوی و کالدول را پیش چشم ما می‌گذارد.ادبیات اقلیمی جنوب، بنیاد ادبیات داستانی ایرانیان
پرداختن به زندگی کارگران غربت‌زده و باربران اسکله و تشریح فقر و محرومیت آن‌ها در داستان‌های جنوبی نمود خاصی دارد؛ وجود تأسیسات نفتی، پالایشگاه‌ها و کارخانه‌ها، بسیاری را از شهرها و روستاهای اطراف فریفت و به سمت خود جذب نمود، اما این کارگران سرگردان، با بی‌مهری کارفرمایان خارجی و داخلی مواجه می‌شدند و سرانجام در غربتی جان‌کاه زندگی طاقت‌فرسای خود را در کافه‌ها و بارها سپری می‌کردند. بیشترین نمود این گرایش را در آثار نویسندگان مکتب داستان‌نویسی خوزستان می‌بینیم. نویسندگانی چون احمد محمود، "ناصر مؤذن"، ناصر تقوایی، اغلب شخصیت‌هایشان را کارگران تشکیل می‌دهند که اغلب‌شان سرانجام به آوارگی و بی‌خانمانی و بی‌کاری تن می‌دهند و با فروش خون خویش به زندگی ادامه می‌دهند.زمینه‌های ادبیات اقلیمی در آثار داستان‌نویسان جنوب در دههٔ چهل، عنایت‌الله محمودی، دکتر حمید عبداللهیان، دانشگاه اراک، ۱۳۸۳
ناصر مؤذن نخستین داستان‌هایش را در سال ۱۳۴۷ ه‍.ش در مجلهٔ «خوشه» چاپ می‌کند. سبک نگارش مؤذن شبیه نوشته‌های ماکسیم گورکی است. از جمله آثار او می‌توان به داستان «شب‌های دوبه‌چی» (انتشار در سال ۱۳۵۰ ه‍. ش) اشاره کرد که به جامعهٔ جنوب، خارجی‌ها و کارمندان و کارگران شرکت نفت می‌پردازد. از دیگر آثار وی مجموعه داستان‌های «رقص در انبار» در سال ۱۳۵۲ ه‍.ش و داستان «آفتابگردان» در سال ۱۳۵۵ ه‍.ش است.
از بیادماندنی ترین کارهای غیر داستانی "ناصر موذن" همتش در جمع آوری مجموعه مشهور ده شب است.
ناصر مؤذن علاوه بر نویسندگی مترجم آثاری از نویسندگان روسی و غیره نیز است.
جابجایی مکان‌های مقدس اوستا نظریه‌ای است که به تغییر جهت‌های جغرافیایی واقعی از شمال به شمال‌غربی ایران اشاره دارد. می‌توان گفت که این مبحث را یوزف مارکوارت با مکان‌یابی ایران ویج در خوارزم مطرح کرد. با گسترش دین زرتشت به طرف غرب ایران، دین زرتشتی به ری کشیده شد و در آنجا ریشه‌های استوار دواند، پس از آن استقرار هخامنشیان استقرار نیروی سیاسی ایران را از شرق به غرب ایران تغییر داد. وضع مرکزی مغان در غرب و خواست‌های سیاسی آنان، به کشیده شدن تاریخ کهن زرتشتی به ماد و شمال غربی ایران یعنی آذربایجان یا آتروپاتکان باستان یعنی جایی که سرزمین اصلی مغان در پیرامون دریاچه ارومیه بود، انجامید. از این راه گمراهی‌های بسیاری در تاریخ ایران به وجود آمد. مغان جاهای مقدس تاریخی زرتشتی را از مرو و جیحون به سوی ماد انتقال دادند. طبق این جابجایی مکان‌ها زرتشت در شیز در کنار دریاچه ارومیه به دنیا آمد و پدر او هم اهل آنجا بود و ری نیز که باید سهمی می‌داشت، زادگاه مادر زرتشت شد.
جابجایی در جهت‌های جغرافیایی:
از اینها این نتیجه بر می‌آید که بسیاری از روایت‌های غربی برای تعیین نقاط دین زرتشتی از نظر تاریخی بی‌ارزش است و کسانیکه امروز تاریخ بنیادین زرتشتی را در غرب ایران می‌دانند، در واقع از اندیشهٔ مغان پیروی کرده‌اند.دین‌های ایران باستان، ص ۴۰۱ و ۴۰۲
حزب لیبرال انتاریو (تأسیس ۱۸۵۷) یک حزب میانه رو با گرایش لیبرالیسم در کشور کانادا است.
این حزب در محدوده استان انتاریو فعال است و دولت استان انتاریو را از زمان انتخابات سال ۲۰۰۳ تا کنون ادره می‌کند. حزب از لحاظ ایدولژی با حزب لیبرال کانادا نزدیک می‌باشد ولی به صورت مستقل عمل می‌کند و وابستگی به حزب لیبرال کانادا ندارد. رهبری این حزب در حال حاضر به عهده نخست‌وزیر انتاریو، دالتون مگنتی می‌باشد.
رضا مریدی اولین نماینده ایرانی تبار پارلمان انتاریو عضو حزب لیبرال انتاریو است.
شرکت ارتباط همراهِ گویا اَروَند طراح و تولیدکننده تلفن همراه هوشمند و تبلت با برند جی‌ال‌ایکس (GLX) و جنرال لوکس (General Luxe)، به‌عنوان اولین شرکت تولیدکننده‌ی تلفن همراه ایرانی از سال ۱۳۸۶ کار خود را به‌صورت رسمی در شهر خرمشهر و در منطقه آزاد تجاری-صنعتی اروند با تولید گوشی ساده و گوشی کلاسیک آغاز نمود.
این شرکت از زمان تأسیس خود تنها به تولید گوشی‌های کلاسیک و ساده می‌پرداخت که با تولید گوشی جی ال ایکس جی۱ در سال ۱۳۹۰ به عنوان اولین تلفن هوشمند مجهز به سیستم عامل اندروید، خود را وارد عرصهٔ تولید گوشی هوشمند نمود و در سال ۱۳۹۱ با تولید اولین تبلت با عنوان «جت» اولین تبلت اندرویدی خود را تولید کرد. همچنین اولین تبلت مجهز به ویندوز ۱۰ خود را با عنوان W10 به بازار عرضه کرد. این شرکت هم‌اکنون در تولید گوشی ساده و هوشمند، تبلت و لوازم جانبی تلفن همراه فعالیت دارد.http://glxphone.ir/?page_id=15692 این شرکت با تولید محصولاتی نظیر جی ال ایکس ماد ، جی ال ایکس آریا ، جی ال ایکس شاهین ، جی ال ایکس شاهین ۲ و جی ال ایکس شاهین ۳ توانست تا حدودی جای پای خود را در بازار ایران ثابت کند.
بار نام یکایی برای کمیت فیزیکیِ فشار است و برابر ۱۰۰ کیلو پاسکال و تقریباً معادل فشار یک اتمسفر.
این یکا جزو واحدهای سیستم بین‌المللی و همچنین سی‌جی‌اس نیست اما از یکاهای پذیرفته‌شده با اس‌آی است. بار در کشورهای اروپایی کاربرد زیادی دارد و علت آن اختلاف حدود یک‌درصدی با فشار اتمسفر زمین است.
بار، نخستین بار توسط هواشناس انگلیسی، ویلیام نایپرشاو در ۱۲۸۸ خورشیدی مطرح شد.
نام بار برگرفته از واژه یونانی βάρος به معنای وزن است. نماد این واحد فیزیکی bar و واحدهای مشتق از آن نیز به شکل مشتقات bar خوانده می‌شوند.
مثال: Kbar کیلوبار، Mbar مگابار، cbar سانتی‌بار
لاست‌پدیا دانشنامه‌ای اینترنتی، در مورد سریال تلویزیونی لاست می‌باشد. این وب‌گاه از ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۵ توسط کوین کروی راه‌اندازی شد. در این وب‌گاه از نرم‌افزار مدیاویکی استفاده می‌شود.
فرانسسک «تیتو» ویلانوا ای بایو مشهور به تیتو ویلانوا (زاده ۱۷ سپتامبر ۱۹۶۸ در بیکیره دمپردا - درگذشته ۲۵ آوریل ۲۰۱۴ در بارسلون) فوتبالیست و مربی فوتبال سابق اهل اسپانیا بود.
او سابقهٔ نشستن روی نیمکت تیم بارسلونا بی را در کارنامهٔ خود دارد. پس از تصمیم به جدایی گواردیولا از نیمکت بارسلونا در پایان فصل ۲۰۱۱–۱۲ او به عنوان سرمربی جدید این تیم برای فصل ۲۰۱۲–۱۳ انتخاب شد. تیتو ویلانووا پیش از آغاز فصل ۱۳–۲۰۱۲ و پس از جدایی پپ گواردیولا از بارسلونا سرمربی این تیم شد. او پیش از آن دستیار گواردیولا بود. ویلانووا در مارس ۲۰۱۳ به کار خود بازگشت و شاهد قهرمانی بارسلونا در لالیگا بود.تیتو ویلانووا، سرمربی سابق بارسلونا درگذشت
ویلانووا یک بار در نوامبر ۲۰۱۱ برای درآوردن غده سرطانی از گلویش تحت عمل جراحی قرار گرفته بود، اما در دسامبر ۲۰۱۲ بیماری‌اش مجدداً عود کرد. او که سال‌ها با این بیماری دست و پنجه نرم کرده بود، در ژوئیه ۲۰۱۲ به دلیل عود کردن دوباره بیماری‌اش از سمت خود استعفا داد. اما بعد از مدتی مشخص شد ویلانووا باید برای درمان سرطان غدد بزاقی که یک سال پیشتر به آن مبتلا شده بود و به نظر می‌رسید درمان شده‌است، از تیم جدا شود. او بعد از عمل جراحی دوم خود در دسامبر ۲۰۱۲ به مدت ۱۰ هفته برای درمان به نیویورک رفت و در آنجا تحت شیمی‌درمانی و رادیوتراپی قرار گرفت.
تیتو در تاریخ ۱۹ ژولای ۲۰۱۳ از سمت سرمربیگری بارسلونا به دلیل بیماری سرطان استعفا داد. ساندرو راسل رئیس باشگاه نیز با این استعفا موافقت کرد تا خراردو مارتینو سرمربی بارسلونا در فصل جدید باشد.
تیتو ویلانووا که سال ۲۰۱۳ به علت بیماری سرطان از سرمربیگری تیم بارسلونا کناره‌گیری کرده بود، در ۲۵ آوریل ۲۰۱۴ (۵ اردیبهشت ۹۳) در سن ۴۵ سالگی و پس از مبارزه با بیماری سرطان غدد لنفاوی درگذشت.
پژوهشگاه ملی اقیانوس‌شناسی و علوم جوی با توجه به توافق صورت گرفته بین وزارت علوم، تحقیقات و فناوری جمهوری اسلامی ایران و سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) در اواخر سال ۱۳۷۰ بنام مرکز ملی اقیانوس‌شناسی ایران توسط حسین زمردیان پایه‌گذاری شد و در جلسه مورخ ۸ اسفند ماه ۱۳۸۸ شورای گسترش آموزش عالی کشور، با تبدیل «مرکز ملی اقیانوس‌شناسی» به «مؤسسه ملی اقیانوس‌شناسی» موافقت قطعی شد.
در بیست و دومین سال تأسیس مؤسسه ملی اقیانوس‌شناسی، در مورخ ۲۵ اردیبهشت ماه ۱۳۹۲ و جلسه مورخ ۱۸
خرداد ۱۳۹۲ شورای گسترش آموزش عالی با ارتقای "مؤسسه ملی اقیانوس‌شناسی" به "پژوهشگاه ملی اقیانوس‌شناسی و علوم جوی" با سه پژوهشکده و سه مرکز ملی و یک مرکز منطقه‌ای موافقت شد.
این پژوهشگاه تحت پوشش وزارت علوم، تحقیقات و فناوری با اهداف زیر فعالیت می‌کند:
مؤسسه ملی اقیانوس‌شناسی به منظور پیشبرد اهداف و کارکردهای ملی پایگاه‌های تحقیقاتی در سواحل شمالی و جنوبی کشور را در برنامه کاری خود قرار داده‌است. در این راستا، ایستگاه‌های پژوهشی به شرح زیر افتتاح شدند:
شهرستان تونیکا در شمال ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۱۰٬۷۷۸ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۱٬۲۴۶ کیلومتر مربع است. مرکز این شهرستان شهر تونیکا می‌باشد.
شهرستان تیشومینگو در شمال شرقی ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۱۹٬۵۹۳ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۱٬۱۵۳ کیلومتر مربع است. مرکز این شهرستان شهر ایوکا می‌باشد.
اسپیروس کیپریانو (۲۸ اکتبر ۱۹۳۲ – ۱۲ مارس ۲۰۰۲) سیاستمدار و رئیس جمهور قبرس میان سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۸ میلادی بود.
وی در دولت ماکاریوس سوم وزیر دادگستری و سپس وزیر خارجه گردید و در ۱۹۷۲ از این سمت کناره‌گیری کرد. در ۱۹۷۷ به ریاست جمهوری رسید و تا سال ۱۹۸۸ که از رقیبش گیورگیوس واسیلیو شکست خورد، عهده‌دار این سمت بود.
کیپریانو به دلیل ابتلا به بیماری سرطان درگذشت.
بازی رومیزی یا بازی تخته‌ای به بازی‌هایی گفته می‌شود که روی یک سطح از پیش طراحی شده (کاغذی، پارچه‌ای یا تخته‌ای) انجام می‌شود. در تعریف دیگر بازی رومیزی یا بردگیم نوعی از بازی‌های غیر دیجیتالی است که شامل قطعات و اجزای مختلفی بوده و مأموریت آن این است که جمعی از افراد را در کنار هم، با چاشنی رقابت، همکاری یا ترکیبی از هردو، به سرگرمی، فکر کردن و برنامه‌ریزی، هیجان و شادی، تعامل و مذاکره، سکوت و سر صدا و … دعوت کند.
در این بازی‌ها مهره‌ها یا ژتون‌ها بر اساس قوانین مشخصی روی صفحهٔ بازی قرار می‌گیرند، حرکت داده می‌شوند یا از روی آن برداشته می‌شوند. گاه به همراه مهره‌ها و ژتون‌ها، تاس یا تماس‌هایی هم در بازی‌های تخته‌ای استفاده می‌شوند. این بازی‌ها ممکن است از نوع بازی‌های راهبردی مجرد باشند، یا مبنای آن بخت و اقبال باشد یا ترکیبی از این دو. معمولاً هدفی وجود دارد که بازیکن تلاش می‌کند به آن دست یابد. بازی‌های رومیزی اولیه بازنمایی نبردی بود میان دو ارتش. در بازی‌های رومیزی متأخرتر نیز هدف شکست بازیکن حریف است که ممکن است معنای آن ضربه زدن به مهره‌های حریف باشد، یا به دست آوردن یک موقعیت یا کسب امتیاز.
تاریخچه بازی رومیزی یا بازی تخته ای به بیش از ۵۰۰۰ هزار سال می‌رسد. برخی از بازی‌های یافته شده در مصر، بین‌النهرین، چین و هند یافته شده‌اند. بازی سنت، بازی مهان و بازی‌های دیگر که در بقایای یافته شده مربوط به این مناطق پیدا شده‌است.
بازی‌های رومیزی از نظر انواع و شیوه‌های بازی بسیار متفاوتند. گاهی بازنمایی یک وضعیت در زندگی واقعی هستند، مانند سرنخ و گاهی مضمون آن ارتباطی با زندگی ندارد، مانند دام. قوانین آن ممکن است بسیار ساده باشد، مانند ایکس او و دوز، یا بسیار پیچیده به نحوی که یک جهانِ بازی کامل با جزئیات فراوان خلق شود، مانند بازی "سیاه‌چال‌ها و اژدهایان". مدت زمانی که برای یادگیری و به دست آوردن مهارت در یک بازی تخته‌ای لازم است نیز بر حسب نوع بازی متفاوت است. یادگرفتن یک بازی لزوماً ارتباطی به پیچیدگی قوانین ندارد، برخی بازی‌های تخته‌ای، نظیر شطرنج و گو، قوانین ساده‌ای دارند که به حالت‌های پیچیده منجر می‌شوند.
بعضی بازی‌های تخته ای فقط با شانس هستند و اصلاً به هوش خود انسان مربوط نیست مانند منچ اما بعضی بازی‌ها هستند که با استراتژیک درست خود انسان می‌توان برد مانند: شطرنج و روپولی و مونوپولی
شهرستان تیپا در شمال ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیّت این شهرستان ۲۲٬۲۳۲ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۱٬۱۹۱ کیلومتر مربع است. مرکز این شهرستان شهر ریپلی می‌باشد.
شهرستان تِیت در شمال ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۲۸٬۸۸۶ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۱٬۰۶۴ کیلومتر مربع است. مرکز این شهرستان شهر سناتوبیا می‌باشد.
ام۱ آبرامز یک تانک اصلی میدان نبرد طراحی و ساخت ایالات متحده آمریکا است که ستون فقرات نیروهای زرهی ارتش آمریکا و شماری از متحدان آن را تشکیل می‌دهد. این تانک به نام ژنرال کریگتون آبرامز، رئیس ستاد مشترک و فرمانده نیروهای آمریکا در جنگ ویتنام نامگذاری شده‌است. ام۱ برای جنگ‌های زرهی طراحی شده و به خوبی تجهیز و زره‌پوش شده‌است. از مشخصات منحصربه‌فرد آن می‌توان به موتور توربین گاز قوی چندگانه‌سوز به قدرت ۱۵۰۰ اسب‌بخار و زره کامپوزیت پیچیده اشاره کرد. این تانک با حدود ۶۹ تن وزن یکی از سنگین‌ترین تانک‌هایی است که اکنون به کار گرفته می‌شوند.
ابرامز sep v3 برتری‌های کامل و قابل توجهی نسبت به T90M داراست. این تانک ملقب به پدر زرهی شرق و تی فشفشه‌ها است.
ساخت این تانک از سال ۱۹۷۹ آغاز شده و پس از یک سال وارد خدمت رسمی نیروهای مسلح آمریکا شد و به تدریج جایگزین تانک ام۶۰ گشت. این تانک برای نیروهای مسلح کشورهای مصر، عربستان، کویت، عراق و استرالیا نیز ساخته شده‌است. آبرامز در سه مدل ام۱، ام۱آ۱ و ام۱آ۲ ساخته شده‌است. ام۱آ۱ از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۳ ساخته شد و در آن توپ ۱۰۵ میلی‌متری خان‌دار با توپ بدون خان ۱۲۰ میلی‌متری جایگزین شده و بهینه‌سازی‌های دیگری از جمله سامانه تعلیق پیشرفته‌تر، برجک جدید، حفاظت زرهی بیشتر و سامانه جدید حفاظت اتمی-شیمیایی-میکروبی در آن به کار رفته بود. مدل ام۱آ۲ هم ویژگی‌های ام۱آ۱ را به همراه یک سامانه دید گرمایاب مخصوص فرمانده تانک، و سامانه‌های ناوبری، و رادیویی جدید را در خود دارد. ضمن اینکه برخی از مدل‌های قدیمی نیز با بهینه‌سازی‌های دوره‌ای به سطح مدل ام۱آ۲ ارتقا داده شده‌اند.M1 Abrams Main Battle Tank FAS
تانک‌های ام۱ از یک موتور توربین گاز لیکومینگ تکسترون با قدرت ۱۵۰۰ اسب‌بخار استفاده می‌کنند. این موتور چندگانه‌سوز است اما سوخت معمولی آن سوخت جت جی‌پی۸ است. زره تانک نیز زره چوبام است که در وزارت دفاع بریتانیا برای تانک‌های انگلیسی چلنجر اختراع شد. در صورت نیاز امکان نصب زره واکنشی انفجاری بر روی تانک هم وجود دارد.
آبرامز چهار سرنشین شامل فرمانده، راننده، توپچی و گلوله‌گذار دارد. وزن ام۱آ۲ حدود ۶۹٫۵۴ تن است که از ۶۳ تن در مدل ام۱آ۱ و ۶۰ تن در مدل ام۱ به این میزان افزایش یافته‌است. حداکثر سرعت ام۱آ۲ در جاده بیش از ۶۷ کیلومتر، در خارج از جاده ۴۸ کیلومتر، در سربالایی ۱۰ درجه ۲۷ کیلومتر و در سربالایی ۶۰ درجه ۶٫۵ کیلومتر در ساعت است. ظرف ۷٫۲ ثانیه از سرعت صفر به ۳۲ کیلومتر در ساعت می‌رسد. برد عملیاتی تانک هم ۴۲۵ کیلومتر است. طول تانک با لوله جلو ۹٫۸۲ متر، ارتفاع آن ۲٫۴ متر و عرض آن ۳٫۶۵ متر است. توانایی عبور از موانعی به ارتفاع ۱٫۰۵ متر و خندق‌هایی به عمق ۲٫۷ متر را دارد. با توجه به قدرت ۱۵۰۰ اسب‌بخاری این تانک نسبت قدرت به وزن تانک در مدل ام۱آ۲ معادل ۲۱٫۶ اسب‌بخار به تن است.
سلاح اصلی نخستین مدل ام۱ آبرامز یک قبضه توپ ۱۰۵ میلی‌متری خان‌دار ام۶۸آ۱ بود. این توپ مخصوص تانک معروف در تانک‌های پیشین آمریکا یعنی ام۶۰ پاتون و مدل‌های ارتقایافتهٔ ام۴۸ پاتون هم استفاده شده بود و مدل آمریکایی توپ بریتانیایی ال۷ محسوب می‌شود.
مدل‌های پسین ام۱ آبرامز از توپ ۱۲۰ میلی‌متری بدون خان ام۲۵۶ با نسبت طول به کالیبر ۴۴ استفاده می‌کنند. این توپ یک طرح آلمانی از شرکت راین‌متال است که در اصل برای تانک لئوپارد ۲ طراحی شده و همه مدل‌های لئوپارد ۲ به جز لئوپارد۲ آ۶ از آن استفاده می‌کنند. در لئوپارد۲آ۶ این توپ با یک توپ بلندتر با همین کالیبر و نسبت طول به کالیبر ۵۵ جایگزین شده‌است. یک مسلسل ۷٫۶۲ م‌م ام۲۴۰ (مدل ساخت آمریکای اف‌ان-ام‌آژ) هم برای استفاده گلوله‌گذار تانک روی سقف قرار گرفته که یک سپر محافظ نیز در مقابل آن قرار دارد. یک قبضه از همین تیربار هم به عنوان سلاح هم‌محور توپ اصلی در برجک قرار دارد که از سامانه کنترل آتش مشابهی با توپ اصلی استفاده می‌کند و در نتیجه نقطه برخورد آن با گلوله توپ اصلی یکسان خواهد بود.M1A2 Abrams Tank (MBT) Armour.ws یک مسلسل ۱۲٫۷ م‌م ام۲ برونینگ هم به عنوان سلاح دفاع هوایی برای استفاده فرمانده تانک بر روی برجک تانک قرار دارد. ظرفیت مهمات تانک هم ۴۲ گلوله توپ ۱۲۰ میلی‌متری، ۱۰۰۰ فشنگ مسلسل ۱۲٫۷ م‌م و ۱۰٬۸۰۰ فشنگ برای مسلسل‌های ۷٫۶۲ م‌م است.M1 Abrams Specification Global Security
آبرامز هر چند در سال ۱۹۸۰ وارد خدمت نظامی شد اما تا زمان حمله عراق به کویت در سال ۱۹۹۰ در هیچ جنگ واقعی شرکت نکرده بود. در جنگ خلیج فارس نگرانی‌های زیادی در مورد توانایی آبرامز در زمین‌های شنی منطقه و تحمل ماه‌ها قرار گرفتن در شرایط جنگی مطرح شده بود. در مورد قدرت بقای سامانه الکترونیکی پیچیده برجک تانک در شرایط جنگی هم ابهاماتی وجود داشت. انتقال تانک‌های آبرامز به منطقه هم با توجه به وزن سنگین و اندازه بزرگ آن‌ها مشکل دیگری بود که باعث شد ورود آن‌ها به میدان نبرد به کندی انجام شود اما نیروهای ائتلاف از ورود این تانک به صحنه جنگ استقبال می‌کردند چون توانایی نابودی هر تانک عراقی را داشت. ارتش عراق در آن زمان نیروی تانک قابل توجهی را انباشته بود که اغلب از شوروی خریداری شده و مهم‌ترین آن‌ها حدود ۵۰۰ عراده تی-۷۲ بودند. این تانک مدرن ساخت شوروی از توپ ۱۲۵ میلی‌متری استفاده می‌کرد و بسیاری از ویژگی‌های پیشرفته آبرامز را در خود داشت. اما تی-۷۲ با وجود طرح پیشرفته‌اش در مقابل آبرامز ناتوان بود و بیشتر با تانک‌های ام۶۰آ۳ تفنگداران دریایی آمریکا قابل مقایسه بود. بقیه تانک‌های عراقی از جمله تی-۶۲ و تی-۵۴ نیز کاملاً در مقابل آبرامز ناتوان بودند.
در این جنگ توانایی آبرامز در شلیک دقیق هنگام حرکت در زمین‌های ناهموار بسیار سودمند واقع شد. ابزارهای دید تانک‌های آبرامز هم نه تنها در شب بلکه در میان دود و غبار شدید بسیار کارآمد بود. تانک‌های آبرامز به‌طور میانگین ۱۰۰۰ متر برتری بُرد مفید بر تانک‌های عراقی داشتند. سامانه‌های گرمایی تانک‌های آبرامز هم کارآمدی خود را در ابرهای غلیظ دود سیاه که به دلیل به آتش کشیده شدن چاه‌های نفت کویت ایجاد شده بود، ثابت کردند. در واقع این دود غلیظ باعث شده بود تا توپچی‌های بسیاری از تانک‌ها در روز هم از سامانه دید در شب استفاده کنند. تانک‌های عراقی از چنین قابلیتی بی‌بهره بودند و بدون اینکه بتوانند دشمن را ببینند با آتش آن نابود می‌شدند. در مجموع ۱۸۴۸ عراده تانک ام۱ آبرامز به این جنگ اعزام شد که فقط ۲۳ عراده آسیب شدید دیدند. از این شمار ۹ عراده کاملاً از خدمت نظامی خارج شدند که ۷ تای آنها توسط آتش خودی و ۲تای دیگر عامدانه منهدم شد تا از غنیمت گرفتن توسط ارتش عراق جلوگیری شود. الباقی هم آسیب‌های قابل تعمیر دیده بودند که بیشتر ناشی از مین‌های زمینی بود و پس از دوره ای تعمیرات دوباره به خدمت بازگشتند. حتی یک نفر از خدمه تانک‌های آبرامز هم در همه طول جنگ کشته نشد. موارد نقص فنی در تانک‌ها هم بسیار نادر بود و فرماندهان زرهی آمریکا در هر زمان ۹۰ درصد آبرامزهای خود را آماده عملیات داشتند که نرخ آمادگی بی‌سابقه‌ای بود.
سلام کوچولو نام برنامه‌ای رادیویی، مخصوص قشر کودکان و خردسالان است که توسط عذرا وکیلی، مجری و تهیه‌کنندهٔ با سابقهٔ رادیو در کنار تهیه برنامه‌های رادیویی برای بزرگسالان، چهار دهه است که این برنامه را روی آنتن رادیو ایران می‌رود. با وجود این که این برنامه سال‌هاست که پخش می‌شود، اما هنوز در بین شنوندگانش تازگی دارد.
این برنامه ۴۰ سال بدون وقفه از رادیو ایران پخش می‌شود.
زمانی که عذرا وکیلی برای کار کودک به رادیو آمد برنامه "سلام کوچولو" حدود یک سال روی آنتن می‌رفت و بچه‌های بزرگ‌تر با صدای کودکانه در این برنامه حرف می‌زدند. و ادای بچه‌ها را در می‌آوردند. وقتی کار را تحویل گرفت از بچه‌های خردسال استفاده کرد.
برای اولین بار بود در رادیو بچه‌های چهار ساله همراه یک مجری برنامه اجرا می‌کرد. علاوه بر آن بچه‌ها را آزاد می‌گذاشت تا با همراهی هم برنامه را به نتیجه برسانند. در واقع این مسئله باعث موفقیت برنامه "سلام کوچولو" شد و از آن به بعد اجازه نداد بچه‌های بزرگتر در این برنامه کار کنند.
رامین جوادپور از دوران بچگی با عذرا وکیلی برنامه اجرا کرده و در حال حاضر آهنگسازی و خوانندگی این برنامه را بر عهده دارد. رامین جوادپوراز سال 1371 و در سن 6 سالگی وارد رادیو ایران شده و ضمن آشنایی باعذرا وکیلی، به عنوان مجری خردسال به برنامه سلام کوچولو آمد. وی از آن زمان تا کنون با عذرا وکیلی کار می‌کند و هم‌اکنون به عنوان تهیه‌کننده برنامه‌های رادیویی در برنامه‌های راه شب چهارشنبه شب رادیو ایران، هنر زندگی و دختر آدم،پسر حوا مشغول به فعالیت بوده و در برنامه‌های طنز دلخنده و کوی نشاط، محصول دفتر طنز رادیو ایران بهبازیگری وآهنگسازی و خوانندگی می‌پردازد. وی در برنامه تلویزیونی قند پهلو مدیر برنامه‌ریزی و دستیار کارگردان است.
نبرد سباستوپولیس نام نبردی است که در سال ۶۹۲ میلادی بین امپراتوری بیزانس و امویان در مکانی به نام سباستوپولیس ( سباسته در کیلیکیه یا سولوسرای امروزی در ترکیه) روی داد.
فرماندهی کل سپاه بیزانس را لئونتیوس برعهده داشت و در این جنگ ارتش ویژه‌ای متشکل از ۳۰ هزار سرباز اسلاو به فرماندهی نِبولوس شرکت داشتند. فرماندهی نیروهای اموی برعهدهٔ محمد ابن مروان بود و در نهایت این نبرد با پیروزی اعراب به پایان رسید.
علت شکست سپاهیان روم شرقی را ارتداد و پیوستن ۲۰ هزار از نیروهای اسلاو به عرب‌ها دانسته‌اند و در یکی از منابع چنین آمده است که ژوستینیان دوم، امپراتور وقت بیزانس پس از اطلاع از این موضوع فرمان قتل‌عام باقی‌ماندهٔ اسلاوها از جمله زنان و کودکان را در خلیج نیکومدیا صادر نمود. با این حال منبع دیگری با رد این ادعا آنرا نادرست خوانده است.
داستان‌نویسی جنوب آثار نویسندگانی را شامل می‌شود، که در خطهٔ جنوب و جنوب‌غربی ایران زیسته‌اند، یا در حال و هوای این مناطق می‌نویسند. این آثار دارای ویژگی‌های خاصی می‌باشد، که آن را با سبک‌های ادبی دیگر معاصر، از قبیل جنگ اصفهان، متمایز می‌کند.
جنوب و جنوب‌غربی ایران در سه محدودهٔ خوزستان، فارس و بوشهر در میان ادبیات داستانی ایران جلوهٔ خاصی دارد؛ این خطه نویسندگان بزرگی چون صادق چوبک، سیمین دانشور، فتح الله بی نیاز، رسول پرویزی، ابراهیم گلستان، احمد محمود، امین فقیری، ناصر تقوایی، ناصر مؤذن، شهریار مندنی‌پور، منیرو روانی‌پور، محمدرضا صفدری زویا پیرزاد و بسیاری دیگر را در دامان خود پرورده‌است.زمینه‌های ادبیات اقلیمی در آثار داستان‌نویسان جنوب در دههٔ چهل، عنایت‌الله محمودی، دکتر حمید عبداللهیان، دانشگاه اراک، ۱۳۸۳
این خطه از سرزمین ایران با وجود اسکان اقوام مختلفی چون اعراب، بختیاری‌ها و ترکان قشقایی از یک طرف و ارتباط با خارجیان، به دلیل موقعیت خاص جغرافیایی آن از سوی دیگر سبب شده‌است که از یک نوع فرهنگ مختلط و آمیخته برخوردار گردد. از جمله استعمار انگلیس در هنگامهٔ جنگ جهانی، تأثیر فراوانی به‌ویژه از لحاظ ساختار زبانی بر گویش این ناحیه بر جای گذاشته‌است. نویسندگان جنوبی با بهره‌گیری از این فرهنگ‌های متنوع و طبیعت متفاوت، داستان‌هایی خلق کرده‌اند که هم از لحاظ تعدد کار و هم از لحاظ کیفیت، پر بارتر از خطه‌های دیگر ایران است. حسن عابدینی در کتاب خود «"صد سال داستان‌نویسی ایران"»، مهم‌ترین دستاورد ادبیات اقلیمی را حاصل تلاش نویسندگان جنوب می‌داند که داستان‌هایی با زمینه، فرهنگ و طبیعت متنوع جنوب نوشته‌اند و ماجراپردازی را با مسایل اجتماعی درآمیخته‌اند.صد سال داستان‌نویسی ایران، [ویراست دوم]، حسن عابدینی، تهران: نشر چشمه، ۱۳۸۰
جنوب با فضای متنوع خود، نه تنها در داستان‌های نویسندگان بومیش توصیف شده‌است، بلکه نویسندگان مناطق دیگر ایران نیز مجذوب توصیف فضای این ناحیه، برای پرداخت داستان‌های خود شده‌اند، که از این گروه می‌توان به اسماعیل فصیح در «"شراب خام"»، محمود دولت‌آبادی در «"باشبیرو"»، غلامحسین ساعدی در مجموعهٔ «"ترس و لرز"» و حسین دولت‌آبادی در رمان «"کبودان"» اشاره کرد، که به توصیف فضای جنوب ایران پرداخته‌اند. غلامحسین ساعدی، خود به بنادر جنوب سفر کرد و کتاب‌های «"ترس و لرز"» و «"اهل هوا"» نیز حاصل این سفرها است.
مهم‌ترین بخش ادبیات اقلیمی، تلاش نویسندگان جنوب کشور است، داستان‌هایی که دربارهٔ فرهنگ و طبیعت جنوب نوشته شده‌است. غالب این نویسندگان برخاسته از طبقهٔ متوسط شهری می‌باشند و بدین ترتیب مکتب قصه‌نویسی خوزستان پدید می‌آید. قصه‌های ناصر تقوایی، احمد محمود، مسعود میناوی، ناصر مؤذن، محمد ایوبی، پرویز زاهدی، پرویز مسجدی، عدنان غریفی، نسیم خاکسار و بهرام حیدری، دنیای داستان‌های ویلیام فاکنر، ارنست همینگوی و ارسکین کالدول را پیش چشم ما می‌گذارد.ادبیات اقلیمی جنوب، بنیاد ادبیات داستانی ایرانیان
محمدعلی سپانلو نوشته‌است:
گرمای طاقت‌سوز جنوب، کشمکش با تلاطم دریا، مواجهه با استعمار، جهل بسیار و فقر شدید، داستان‌های جنوبی را گرفتار نوعی خشونت کرده‌است. حسن میرعابدینی این موضوع را اینگونه بیان می‌کند:
در آثار نویسندگان این خطه، فقر، محرومیت و بی‌پناهی انسان‌های تحقیر شده و زخمی، نمود فراوانی دارد و کارگران غربت‌زده، روستائیان آواره و درمانده، در داستان‌های جنوب، جایگاهی مشخص دارند. توجه به رنگ و بوی محلی در نوشتهٔ زیر از نسیم خاکسار کاملاً نمایان است:
غلامحسین ساعدی از جلوداران ادبیات اقلیمی ایران است. مجموعه داستان «"ترس و لرز"» (انتشار در سال ۱۳۴۶) را دربارهٔ زندگی ساحل‌نشینان جنوب می‌نویسد. ساعدی دربارهٔ عقب‌مانده‌ترین نواحی جنوب، به کشف مجدد فرهنگ و طبیعت آنان همّت می‌گمارد. در مجموعهٔ «"دندیل"» و «"دفترهای زمانه"» (انتشار در سال ۱۳۴۶) مضمون سیاسی را با فضای پرهراس بندر، ترسیم می‌کند. علی‌مراد فدایی‌نیا به زندگی کارگران بندر می‌پردازد و محمد ایوبی؛ داستان‌هایی دربارهٔ مهاجرت مردم جنوب می‌نویسد. احمد محمود «"زائری زیر باران"» را در سال ۱۳۴۶ چاپ می‌کند. مجموعهٔ «"غریبه‌ها"» (انتشار در سال ۱۳۵۰) زندگی مردانی است که به ناچار از زندگی خود مهاجرت کرده‌اند و در شهر به عملگی می‌پردازند. داستان «"پسرک بومی"» که در سال‌های دههٔ ۱۳۲۰ می‌گذرد، با نثری دلنشین، خواننده را در فضا و محیط جنوب قرار می‌دهد.
غلامرضا رضایی (داستان نویس)؛ پژوهش‌گر کتاب "دریچه جنوبی" می‌گوید:
در ادبیات اقلیمی جنوب به‌طور کلی شاهد ۲ گرایش می‌باشیم:
گرایش به روستانویسی بیشتر در نوشته‌های داستان‌نویسان خطهٔ فارس به چشم می‌خورد. برجسته‌ترین نمایندهٔ این گروه امین فقیری است که تاکنون نیز به ادبیات روستایی وفادار مانده‌است. مجموعه داستان «دهکدهٔ پرملال» که اولین و زیباترین اثر او نیز است یکسره به مسایل روستا می‌پردازد، در آثار دیگرش نیز فضای روستا و روستانشینان بر دیگر جنبه‌ها غلبه دارد. او نه به قصد جمع‌آوری فلکلور و پژوهش در فرهنگ عامه بلکه برای نمایاندن درد و رنج، فقر و جهل و مظلومیت روستائیان، از روستا نوشت.
برادر او ابوالقاسم فقیری نیز داستان‌هایی با مایه‌هایی روستایی نوشت که از آن میان می‌توان از «اجاق‌کور»، «باخودم در راه»، «بارونی» نام برد.
صادق همایونی نیز از نویسندگان خطهٔ فارس است که در داستان‌های «بیگانه‌ای در ده» (۱۳۴۹) و «هرگز غروب مکن» (۱۳۴۷) و «خلق روزگار» (۱۳۷۰) به زندگی محرومان روستایی پرداخته‌است. زمینه‌های اصلی کار همایونی، پژوهش در فرهنگ عامه و فلکلور است و این آشنایی او با فرهنگ عامه، داستان‌هایش را تحت‌تأثیر گذاشته‌است.
محمد بهمن‌بیگی نیز در آثار خود؛ همچون «بخارای من، ایل من» (۱۳۶۸) و «اگر قره قاج نبود» و «به اجاقت قسم» گزارش گونه‌هایی دلچسب با نثری شاعرانه و شیوا از عشایر فارس نوشته‌است.پایگاه اطلاع‌رسانی کتابخانهٔ ملی جمهوری اسلامی ایران
در آثار نویسندگان بختیاری؛ مانند بهرام حیدری و منوچهر شفیانی نیز ایل‌نشینان شخصیت‌های اصلی هستند. در آثار دیگر نویسندگان جنوب؛ مانند احمد محمود و برخی دیگر به صورت جسته-گریخته، به شرح فضای روستاها پرداخته شده‌است.
پرداختن به زندگی کارگران غربت‌زده و باربران اسکله و تشریح، فقر و محرومیت آن‌ها در داستان‌های جنوبی نمود خاصی دارد؛ وجود تأسیسات نفتی، پالایشگاه‌ها و کارخانه‌ها، بسیاری را از شهرها و روستاهای اطراف فریفت و به سمت خود جذب نمود، اما این کارگران سرگردان، با بی‌مهری کارفرمایان خارجی و داخلی مواجه می‌شدند و سرانجام در غربتی جان‌کاه زندگی طاقت‌فرسای خود را در کافه‌ها و بارها سپری می‌کردند. بیشترین نمود این گرایش را در آثار نویسندگان مکتب داستان‌نویسی خوزستان می‌بینیم. نویسندگانی چون احمد محمود، ناصر مؤذن، ناصر تقوایی، اغلب شخصیت‌هایشان را کارگران تشکیل می‌دهند که اغلب‌شان سرانجام به آوارگی و بی‌خانمانی و بی‌کاری تن می‌دهند و با فروش خون خویش به زندگی ادامه می‌دهند.
ناصر تقوایی از اسلوب نگارش ارنست همینگوی یاری می‌جوید. تقوایی در سال‌های دههٔ ۱۳۴۰ به وسیلهٔ صفدر تقی‌زاده که خود مترجم آثار نویسندگان آمریکایی است، به مجله آرش معرفی می‌شود و به نگارش داستان‌های خاطره‌ای از مناطق جنوب می‌پردازد، که این داستان‌ها در سال ۱۳۴۸ با نام «"تابستان همان سال"» چاپ می‌شود. مجموعهٔ «"تابستان همان سال"» اثر تقوایی، یکسره به مسایل کارگری در جنوب اختصاص دارد. او از اولین نویسندگانی است که بعد از صادق چوبک، فضای ماتم‌زده و غبارگرفتهٔ جنوب را توصیف می‌کند.
نویسندگان دیگری نیز در فضای بومی جنوب، داستان نوشته‌اند، که عبارتند از:
این نویسندگان، صرفاً به مسایل ملموس زندگی توجه کرده‌اند و همچون احمد محمود و ناصر تقوایی، به سراغ دقیقه‌ها و غرایب زندگی در اقلیم جنوب نرفته‌اند. این نویسندگان اغلب از خود پیگیری نیز نشان نداده‌اند و به عنوان اقلیمی‌نویس نیز مطرح نیستند. عابدینی در این باره می‌گوید:
از دیگر نویسندگان جنوبی؛ شاپور قریب، پرویز زاهدی، حسن کرمی، منوچهر آتشی و مسعود میناوی می‌باشند. شاپور قریب «"جنوب گرم"» را در سال ۱۳۴۶ در جنگ اصفهان منتشر می‌کند. پرویز زاهدی «"چل پلکان"» را در سال ۱۳۴۵، «"عروج"» را در سال ۱۳۵۳ و «"کاشتن باد"» را در سال ۱۳۴۶ چاپ می‌کند. آثار منوچهر آتشی نیز از سال ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۶ در «مجله تماشا» چاپ می‌شود و در مجلهٔ «مجله فردوسی» نیز در سال ۱۳۴۸ داستان‌هایی دربارهٔ کشاکش درونی آدم‌های سر در گم می‌نویسد. مسعود میناوی «"پناهگاه"» را در سال ۱۳۴۶، «"رهروان شب"» را در سال ۱۳۴۵ و «"صفو"» را در سال ۱۳۴۸ منتشر می‌کند، که دربارهٔ قاچاقچیان و یاغی‌ها می‌باشد.
عنصر اصلی در داستان‌های اقلیمی جنوب، دریا است. داستان‌های «"لحظهٔ صید"» و «"شال"» از عظیم خلیلی، از دریا به عنوان عنصری برای ساختن فضا استفاده می‌شود. از دیگر ویژگی‌های داستان اقلیمی جنوب، پرداختن به زندگی و محیط کارگری است. حسین دولت‌آبادی نیز «"کبودان"» را در سال ۱۳۵۷ دربارهٔ زندگی کارگران مهاجر در بنادر و جزایر جنوبی کشور، ترسیم می‌کند.
نویسندگان اخیر اغلب آثار خویش را در دههٔ ۱۳۵۰ و پس از آن، عرضه کردند. قابل ذکر است که ادبیات اقلیمی جنوب، شکوفایی خود را در آثار کسانی چون احمد محمود، امین فقیری، ناصر مؤذن و ناصر تقوایی بروز داد.
علی‌مراد فدایی‌نیا (زادهٔ ۱۳۲۵ در مسجد سلیمان) از مهم‌ترین داستان‌نویسان فرم‌گرا در دههٔ ۱۳۵۰ ایران پس از ابراهیم گلستان و جزء امضاکنندگان «مانیفست شعر حجم» است. وی که برآمده از جریان ادبیات جنوب ایران در دههٔ پنجاه است، چند کتاب در ایران و یکی-دو کتاب در خارج از این کشور منتشر کرده است.