moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این هورمون از اضافه شدن چهار اتم ید به آمینواسید تیروزین و فنیل متصل به این آمینواسید ساخته می‌شود؛ بنابراین کمبود ید در بدن باعث اختلال در ساخت این هورمون می‌شود و غده تیروئید در نتیجه تلاشی که برای ساخت این هورمون می‌کند بزرگ می‌شود و گواتر را ایجاد می‌کند.
تیروکسین موجب بالا رفتن سرعت واکنش‌های شیمیایی بدن و افزایش فعالیت‌های بدن می‌شود.
در واقع سوخت و ساز بدن را افزایش می‌دهد.
هورمون محرکه تیروئید (TSH) که از هیپوفیز ترشح می‌شود موجب افزایش ترشح هورمونهای تیروئیدی می‌شود و به دنبال کاهش سطح خونی هورمونهای تیروئید میزان ترشح آن افزایش می‌یابد. بین هورمون‌های تیروئیدی T۴ به مقادیر بالا ترشح می‌گردد اما T۳ بیشترین فعالیت را داراست و RT۳ کمترین مقدار را داراست.
در آزمایش تیروئید حد TSH می تواند نشان دهنده بیماری های کم کاری و یا پرکاری تیروئید باشد، اگر سطح TSH در آزمایش خون از سطح نرمال پائین تر باشد به این معنی است که هیپوفیز به دلیل بالا بودن سطح هورمونهای تیروئید در خون مقدار کمتری TSH ترشح کرده تا مقدار هورمونها را پائین بیاورد و این به معنی پرکاری تیروئید است.
همچنین اگر سطح هورمون TSH در خون بالاتر باشد به این معنا است که هیپوفیز هورمون بیشتری ترشح کرده تا سطح هورمونهای تیروئید را بالاتر بیاورد و این می تواند به معنی کم کار بودن تیروئید شما باشد.
در ابتدا اتصال ید به تیروگلوبین را ، به واسطه آنزیم تیروئید پروکسیداز داریم که خود سبب تشکیل مونویدوتیروزین یا MIT می‌گردد.
سپس با اتصال یک واحد ید دیگر ما سنتز دی یدوتیروزین (DIT) را داریم و در نهایت با اتصال DIT دیگر به واسطه آنزیم تیروئید پراکسیداز ما تشکیل T۴ را خواهیم داشت.
به منظور تشکیل T۳ نیز یک MIT به یک DIT متصل شده و T۳ سنتز می‌شود.
رابرت شکلی (زاده ۱۶ ژوئیه ۱۹۲۸ - درگذشته ۹ دسامبر ۲۰۰۵) نویسندهٔ یهودی آمریکایی سبک علمی-تخیلی است. اولین بار در مجلهٔ داستان‌های علمی-تخیلی مطلب نوشت. عنصر اصلی در بیشتر آثار او ابسوردیته و طنز تلخ است.
مشهورترین اثر او داروی ناساز نام دارد که به فارسی ترجمه نشده‌است. همچنین داستان بلند ذهن چرخی او هم از شهرت قابل توجهی برخوردار است.
از او چند داستان کوتاه به فارسی ترجمه شده‌اند که برخی از آنها عبارت‌اند از:
که اثر اول در مجلهٔ دانشمند و سه اثر بعدی ابتدا در بعد هفتم و دست آخر، پنج تای آخر در آکادمی فانتزی منتشر شده‌اند.
همچنین داستان کوتاه مادرشهر با عنوان اصلی Street of Dreams, Feet of Clay با ترجمهٔ محمد قصاع در کنار داستان به کابوس استاندارد خوش آمدید با ترجمهٔ مهرداد تویسرکانی در کتابی با همان عنوان مادرشهر به وسیلهٔ انتشارات آدینده نگار به چاپ رسیده‌است.
ذَرّه‌بین ابزاری است که از آن برای دیدن اشیای ریز و نوشته ریز استفاده می‌شود. بخش اصلی ذره‌بین از یک عدسی همگرا درست شده‌است که عمل بزرگ‌نمایی را انجام می‌دهد. یک عدسی همگرا معمولاً از دو سو یا یک سو کوژ (محدّب) است. یک قاب دسته‌دار، عدسی ذره‌بین را نگاه می‌دارد.
برای استفاده از ذره‌بین به منظور بزرگ‌نمایی اجسام، باید آن را آن‌قدر به جسم مشاهده شونده نزدیک کرد که جسم در فاصلهٔ کانونی عدسی قرار بگیرد. «فاصلهٔ کانونی» نامی است که به حد فاصل سطح عدسی تا نقطهٔ کانونی آن گفته می‌شود.
با قرار دادن ذره‌بین در آفتاب، پرتوها در نقطهٔ کانونی عدسی جمع می‌شوند. اگر در این حالت جسم غیر براقی را در نقطهٔ کانونی بگذارید، گرمای زیادی تولید می‌شود و می‌تواند جسم غیربراق را بسوزاند. این عمل را می‌توان بر روی کاغذ یا اجسام غیربراق دیگر آزمود.
کسی نمی‌داند مخترع ذره بین کیست و این وسیله در روزگار باستان بکار برده می‌شد و کسانی مانند ابن هیثم تنها میراث خوار و آموزگار دستاوردهای گذشتگان بودند نه دانشمند یا مخترع.
ابوریحان بیرونی در کتاب الجماهر فی معرفة الجواهر خود موردی از استفاده از ذره‌بین را شرح می‌دهد و کمال‌الدین فارسی به مطالعه آن پرداخته‌است.لغت‌نامه دهخدا، سرواژهٔ ذره‌بین.
"شواهد نشان می‌دهد که استفاده از لنزها در سراسر خاورمیانه و حوزهٔ دریای مدیترانه طی چندین هزار سال گسترده بوده‌است".George Sines, Yannis A. Sakellarakis: "Lenses in Antiquity." In: "American Journal of Archaeology." 91, 1987, S. 191, . از سال ۴۲۴ پیش از میلاد، لنزهای بزرگنمایی برای مشتعل کردن تراشه‌های چوب در داروخانه فروخته می‌شده‌است. همچنین عدسی پلینیوس، که یک کره شیشه‌ای پر شده از آب است، برای سوزاندن زخم استفاده می‌شد. استفاده از عدسی محدب برای تشکیل یک تصویر بزرگ در سال ۱۰۲۱ در کتاب "المناظر" ابن هیثم شرح داده شده‌است. پس از ترجمهٔ کتاب در قرن دوازدهم راجر بیکن ویژگی‌های ذره‌بین را در قرن سیزدهم در انگلستان تشریح کرد. بعد از آن در همان قرن سیزدهم عینک در ایتالیا تولید شد.
Wikipedia contributors, "Magnifying glass," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Magnifying_glass&oldid=187120654 (accessed January ۳۱، ۲۰۰۸).
حاجی زین‌العابدین تقی‌اف (تولد۱۱۹۹ هـ. ش، باکو - وفات ۱۳۰۰ هـ. ش، مرداکان در نزدیکی باکو) سرمایه‌دار خیر خواه و فرهنگ دوست آذربایجانی اهل باکو.
وی در خانواده‌ای فقیری متولد شد و پس از پرداختن به شغل‌های متعدد و مشکل توانست در صنعت نوپای نفت اطراف باکو سرمایه‌گذاری کند. با پیشرفت این صنعت وی نیز به یکی از بزرگ‌ترین سرمایه‌داران باکو و قفقاز مبدل شد و ثروتی هنگفت به دست آورد.
علاوه بر فعالیت‌های اقتصادی، تقی اف به امور خیریه و فعالیت‌های فرهنگی علاقه‌مند بود. او سرمایه چندین روزنامه ترکی آذربایجانی‌زبان در جمهوری آذربایجان را تأمین کرد و کمک‌های مالی فراوانی به روزنامه‌های فارسی و ترکی آذربایجانی‌زبان چاپ داخل و خارج از ایران مثل تربیت، اختر، حبل‌المتین و مظفری می‌کرد. او چندین مدرسه به سبک جدید در باکو و قفقاز احداث کرد و مبالغ هنگفتی به مدارس داخلی ایران، از جمله مدرسه رشدیه، اهدا کرد.
در کتابی با عنوان "سرگذشت پنجاه کنشگر اقتصادی ایران" از او به عنوان یکی از افرادی که در دویست سال اخیر تأثیر زیادی بر اقتصاد ایران داشته نام برده شده‌است.
وی در خانواده‌ای فقیر چشم به دنیا گشود. پدر تقی‌اف کفش‌دوز بود و او مادرش را در سن ۱۰ سالگی از دست داد. او از دوران کودکیش خوددار و زحمتکش بود. در ۱۰ سالگی پدرش وی را نزد بنایی برد تا از او بنایی یاد بگیرد. در ۱۲ سالگی وی می‌توانست سنگ بتراشد و در ۱۵ سالگی بنایی نماید. مدتی بعد وی به عنوان استاد ماهر و سرکارگر شناخته شد. در ۲۰ سالگی دیگر مباشری در زمینهٔ سنگ‌تراشی و عمران شروع به فعالیت نمود. آز آنجایی که سابقهٔ کاری در ساخت و ساز داشت، بعداً بر ساخت خانه‌ها و موسسات خویش شخصاً نظارت می‌نمود.
تقی‌اف بعداً به تجارت و فعالیت در عرصهٔ صنعت سبک پرداخت و در هر دو به موفقیت دست یافت. پس از مدتی وی صاحب مغازه‌ها و موسسات تولیدکننده مبدل گردید. وی همچنین یکی از کارآفرینانی بود که نفت باکو را از طریق دریای خزر و خط راه‌آهن قفقاز صادر می‌کردند. وی به عنوان صنعتگر با فعالیت‌ها و اقدامات هدفمند خود، از زمرهٔ نخستین صنعتگران ملی محسوب می‌شود که استثمار اقتصاد جمهوری آذربایجان را مختل نموده‌اند.
در سال ۱۸۷۲، هنگامی که زمین‌های نفت خیز به حراج گذاشته شدند، تقی‌اف نیز زمینی به اجاره گرفت که، بعداً از آن نفت استخراج گردید و با این روش آرزوهای وی واقعی شدند. بعد شرکت نفتی به نام «حاجی زین‌العابدین تقی‌اف» را دایر نمود. پس درآمدهای تقی‌اف بیشتر گشت و وی چند کارخانهٔ تولید نفت خریداری کرد. در سال ۱۸۹۶، شرکت نفتی وی با تولید نفت ۳۲ میلیون پودی (۵۱۲ کیلوگرام) به بالاترین شاخص رسید.
در سال ۱۸۹۷، تقی‌اف با فروش میادین نفتی خود به یکی از شرکت‌های نفتی بریتانیایی، در عرصهٔ غیرنفتی شروع به فعالیت نمود. کارخانهٔ بافندگی باکو که از سوی وی تأسیس شد، اقدامی آغازگر در راستای تولید پنبه در آذربایجان به حساب می‌آید. وی با هدف تأمین کارخانهٔ بافندگی با مواد اولیه، مزارعی برای کاشت پنبه در ناحیه «یولاخ» خرید و در سال ۱۹۰۹ در شهرستان «جواد» کارخانهٔ تصفیه پنبه تأسیس نمود.
تقی‌اف با سرمایه‌گذاری هنگفتی در زمینه صنعت ماهیگیری، در سال ۱۸۹۰ صاحب شیلات‌ها گردید. وی جهت برای نگهداری از آبزیان، یک کارخانه یخچال، یک کارخانه یخ ساز و یک کارخانهٔ چلیک در «مخاچ‌قلعه» تأسیس نمود.
معمار «جوزف گوسلاوسکی» با سفارش حاجی زین‌العابدین تقی‌اف طی سه سال (۱۸۹۵ الی ۱۸۹۷) کاخ شاهانه‌ای در مرکز باکو برای وی ساخته‌است. هر یک از چهار نما و گنبدهای بزرگ روی بام توجه‌ها را از دور به خود جذب می‌کنند. این کاخ هم از نظر نمای ظاهری و نیز طراحی داخلی به عنوان یکی از زیباترین بناهای شهر باکو تلقی می‌گردد.
حاجی زین‌العابدین تقی‌اف در کنار این کارها به امور خیریه نیز می‌پرداخت. وی در سال ۱۹۰۱ مبلغی ۳۰۰ هزار مناتی جهت ساخت اولین مدرسهٔ دخترانه در باکو اعطا نمود. بنابر برخی منابع ساخت این مدرسه را همسر وی خانم «سنا» پیشنهاد داده بود. این تنها مدرسهٔ دخترانه در سراسر منطقهٔ ماورای قفقاز بود. تقی‌اف در سرتاسر روسیه به آگاهی بخشی خود معروف بود. این نیز تصادفی نبود. بیانیهٔ اکتبر دولت پس از انقلاب سال ۱۹۰۵ در روسیه، موجب شد تا امور فرهنگی و آموزشی در سرتاسر کشور زنده شود. در هر جای کشور موسسات خیریه بنیاد تأسیس و چاپ روزنامه‌ها و مجلات آغاز گردید. حاجی زین‌العابدین تقی‌اف به عنوان یک خیّر در تأسیس این موسسات نقش آفرنی می‌نمود. اولین مؤسسهٔ خیریه، «بنیاد خیریهٔ مسلمان» بود که در سال ۱۹۰۵ به تأسیس رسیده بود. علاوه بر این، وی در تأسیس بنیادهای خیریه نظیر «نشر و معارف» و «نجات» نقش بسزایی ایفا نموده‌است.
از اینکه آن روزگار، زندان در جزیره «نارگین» قرار داشت، نزدیکان زندانیان به سختی می‌توانستند به آنجا بروند و از آن‌ها بازدید بنمایند. به همین خاطر آن‌ها جهت تسهیل مشکلشان به حاجی زین‌العابدین تقی‌اف مراجعه نمودند. وی جهت رفع این مشکل مردم آسیاب پنج طبقه خود واقع در محوطه شهر باکو را برای تأسیس زندان اهدا نمود.
پس از اشغال آذربایجان توسط شوروی در ۲۸ آوریل سال ۱۹۲۰، وضعیت دگرگونی یافت. اموال ثروتمندان و مردم به نفع دولت مصادره شد و روشنفکران آذربایجانی مورد تعقیب قرار گرفتند. به خواهش مردم آذربایجان، «نریمان نریمانف» یکی از مقامات وقت فرصتی برای انتخاب ملک به حاجی زین‌العابدین تقی‌اف داد. وی از میان ملک‌های خود که، دولت مصادره کرده بود، باغ خویش واقع در «مردکان» را برگزید.
وی در ۱ سپتامبر سال ۱۹۲۴، در سن ۱۰۱ سالگی درگذشته و ۴ سپتامبر تدفین شد. آدم‌های زیادی از باکو و اطراف آن جهت حضور در مراسم به خاکسپاری وی تشریف آورده بودند.
حاجی زین‌العابدین تقی‌اف دو بار ازدواج نموده بود. اولین بار با دختر عموی خود خانم «زینب» مزدوج شده و حاصل این ازدواج دو پسر و یک دختر شده بود. دومین همسر وی خانم «سنا» دختر ژنرال معروف «بالاکیشی بیگ عربلینسکی» بوده‌است که، حاصل این ازدواج نیز سه دختر و دو پسر شده بود.
حاجی زین‌العابدین تقی‌اف طی سفر خود به کشور آلمان در یکی از رستوران‌ها با پرداخت ۱۰۰ سالهٔ هزینهٔ غذاهایی که خورده بود، با مدیر این رستوران به توافق جالبی رسیده‌بود. به موجب این توافق، قرار بود در خلال ۱۰۰ سال پیشرو، بخاطر اینکه هزینه مشتریان آذربایجانی این رستوران، از سوی حاجی زین‌العابدین تقی‌اف قبلاً پرداخت شده‌است، دریافت نشود.
شهرستان رَفسَنْجان از شهرستان‌های استان کرمان است. مرکز این شهرستان شهر رفسنجان است.
جمعیت شهرستان رفسنجان بنا بر سرشماری سال ۱۳۹۵ مرکز آمار ایران، برابر ۳۰۵،۴۲۱ نفر بوده‌است.نتایج سرشماری سال ۱۳۹۵ مرکز آمار ایران
این شهرستان در شمال غرب کرمان قرار دارد و از لحاظ ارتباطی شهری در سر راه دو شهر کرمان و یزد است. البته یزد نیز در سال‌های قبل قسمتی از استان کرمان بود که طی تقسیمات کشوری در دهه‌های اخیر جدا شده‌است. بخش نوق از بخش‌های این شهرستان می‌باشد. دو بخش نوق به مرکزیت بهرمان و فردوس به مرکزیت صفائیه در جلگه‌ای میان دو رشته‌کوه قرار گرفته و دارای تقریباً ۱۰۰ کیلومتر طول است. این بخش‌ها به علت داشتن خاک مناسب، بهترین منطقهٔ کشور و از بهترین نقاط دنیا در برداشت محصول پسته می‌باشد. پستۀ رفسنجان شهرت جهانی دارد.
شهرستان رفسنجان با وسعتی حدود ۷٬۶۷۸ کیلومتر مربع در شمال غرب استان کرمان واقع شده‌است. با بخش‌های مرکزی، نوق، کشکوئیه، فردوس و شهرهای رفسنجان، مس سرچشمه، کشکوئیه، بهرمان، می‌باشد که شهرستان انار در سال ۱۳۸۸ از این شهرستان منفک و مستقل گردیده‌است.
شهرستان رفسنجان از شمال به شهرستان زرند، از شرق به شهرستان کرمان، از جنوب شرق به شهرستان بردسیر، ازجنوب به شهرستان سیرجان، از غرب به شهرستان های شهربابک و انار و از شمال غرب به شهرستان های مهریز و بافق در استان یزد محدود می‌شود.
ارتفاع این شهرستان در مرکز شهر ۱٬۴۶۹ متر از سطح دریا است. ۴۵ درصد از جمعیت شهرستان در مناطق روستایی زندگی می‌کنند و مهم‌ترین فعالیت اقتصادی آن‌ها باغداری (کشت پسته) است.
در ۵۵ کیلومتری جنوب این شهرستان کارخانجات مس سرچشمه واقع شده‌است که بزرگ‌ترین معادن مس ایران در آن فرآوری می‌شود.
شهرستان رفسنجان در تقسیمات کشوری جدید ایران که در زمان رضا شاه پهلوی شکل گرفت، از بخش‌های شهرستان کرمان بود. در ۲۵ مهر ۱۳۲۴ با تصویب هیئت وزیران به شهرستان تبدیل شد.
براساس آخرین تقسیمات،شهرستان رفسنجان دارای ۴ بخش، ۱۴ دهستان و ۶ شهر به شرح زیر است:
رفسنجان اسامی مختلفی دارد که بیشتر در ارتباط با ذخایر زیر زمینی آن نامگذاری شده‌است. مانند رفسنگان یا رفسنگ به معنای مس که عربی شده آن رفسنجان است. از دو کلمه رفسنگ به معنای مس و کان به معنای معدن. این شهر قدمتی دیرینه دارد و باغ‌های پسته آن مشهور است.
۱. دانشگاه ولی عصر رفسنجان
۲. دانشگاه علامه جعفری رفسنجان
۳. دانشگاه پیام نور
۴. دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان
۵. پزشکی
۶. دندانپزشکی
۷. دانشگاه کار
۸. دانشگاه آزاد اسلامی
۹. دانشگاه نرجس
در رفسنجان چندین نشریه به صورت هفتگی منتشر می‌گردد.
ترتیب بر اساس حروف الفبا
۱. هفته‌نامۀ آینۀ رفسنجان به مدیر مسئولی حسن باقری رفسنجانی و سر دبیری رضا رنجبر توتوئی
۲. هفته‌نامۀ بانگ جرس به مدیر مسئولی محمد اسدی (رئیس دانشگاه علامه جعفری)
۳. هفته‌نامۀ رفسنجان به مدیر مسئولی محمد ریاحی و مدیر اجرایی احمد ریاحی
۴. هفته‌نامۀ گلبانگ
۵. هفته‌نامۀ مهرآور به مدیر مسئولی حسین تقوی رشیدی‌زاده و سردبیری اکبر خدادادی
۱. هتل هیلان
۲. هتل الماس
۳. مهمانسرای رفسنجان
۱. صادق‌آباد؛ پشت بیمارستان تا جادهٔ سرچشمه
۲. اسدآباد فارسی (منطقه‌ای در سمت چپ بلوار خلیج فارس که در بخش عظیمی از آن کشت پسته صورت می‌گیرد)
۳. اسدآباد (منطقهٔ مابین بلوار جمهوری و بلوار امام حسین)
۴. الله‌آباد (خیابان بسیج، خیابان شهید شریفی)
۵. قطب‌آباد (بلوار شریعتی غربی، خیابان معلم)
۶. کمال‌آباد (خیابان کارگر)
۷. عباس‌آباد (حوالی بلوار مطهری)
۸. رحمت آباد (میدان استاد شهریار)
۹. رستم‌آباد (خیابان ۱۵ خرداد)
۱۰. علی‌آباد (میدان انقلاب)
۱۱. فیض آباد (بلوار امام رضا)
۱۲. گرگین (از ادارهٔ پست تا آهن‌فروشی ۱۱۰)
۱۳. خواجو (محدودهٔ میدان شهید پرتویی (راهنمایی و رانندگی) تا میدان شهید امینی)
۱۴. مؤمن‌آباد (خیابان شهید خالویی و خیابان سرچشمه‌پور و خیابان اندیشه)
کشاورزی در رفسنجان
رفسنجان درگذشته به دلیل زمین‌های حاصلخیزش عمدهٔ محصولات کشاورزی مانند پنبه، گندم، جو، ارزن، کشت می‌شود. انواع درختان میوه در کوهپایه و انواع درختان پسته در دشت رفسنجان میان کوه‌های شرقی و غربی از منطقهٔ بیاض تا خنامان به‌صورت وحشی (خودرو) بوده، به طوری که در سفرنامهٔ مارکوپولو از جنگل‌های انبوهی از این نوع درخت در رفسنجان یادشده است.
شاید بتوان یک دلیل این ادعا را تک‌درخت هزار و پانصدسالهٔ پسته در دهکدهٔ تاریخی اودرج و درختان هزارسالهٔ امامزاده شاه چهل تن خنامان نام برد.
پرورش پسته در رفسنجان از نظر توسعهٔ باغات پسته با گذشته قابل‌مقایسه نیست، هم‌اکنون درخت پسته غالب منطقه است. تا آنجایی که یک‌صد و سی هزار هکتار زمین‌ها به کشت پسته اختصاص دارد و در حدود ۱۲۰ تا ۱۴۰ هزار تن پسته در سال برای کشاورزان به همراه دارد. به‌طور کلی حدود ۳۰٫۹ درصد سطح زیر کشت محصول باغی استان کرمان در شهر رفسنجان قرار دارد. بیشترین مناطق پسته‌کاری در رفسنجان به رقم‌های اکبری و کله‌قوچی اختصاص داده شده‌است.
صنایع دستی رفسنجان
صنایع دستی در گذشته رواج گستردهای در این منطقه داشته‌است که قلم‌زنی بر روی مس، قالی باقی، گلیم‌باقی، جاجیم‌بافی، سفال‌گری، مسگری، گیوه‌دوزی، خراطی، پته‌دوزی، قلاب‌بافی، از جمله صنایع دستی بوده‌اند.
قالی باقی
در حال حاضر صنایع‌دستی شهرستان رفسنجان که قابلیت‌های اقتصادی دارند، می‌توان به قالی‌بافی با زرح و نقشهٔ شاه‌عباسی، لیلی مجنون، درختی، شکارگاه، سبزی‌کار، جنگل و لچک ترنجی در اندازه‌های (۲*۳ و ۳*۵ و ۲*۵ و ۳*۴ و ۶*۱۲) نام برد.
پته‌دوزی
پته‌دوزی یک هنر اصیل ایرانی است که به آن سلسه‌دوزی یا فطه‌دوزی هم می‌گویند. پارچه‌ای زمینه پته پارچه‌ای ضخیم و پشمی است که عریض نامیده می‌شود. پته‌دوزی نوعی دوخت گل‌وبته با دست بر روی شال کرکی گفته می‌شود که در دیار رفسنجان مرسوم است و برای دوخت سجاده، جانمازی، رومیزی، جلد قرآن و پرده استفاده می‌شود.
سوغات رفسنجان
مهم‌ترین سوغات رفسنجان پسته است که نه تنها شهرت کشوری بلکه شهرتی جهانی دارد.
انواع پسته (پستهٔ اکبری، پستهٔ احمد آقایی، پستهٔ کله‌قوچی و پستهٔ فندقی) را می‌توان در این شهرستان یافت.
کلمپه
شیرینی کلمپه را به دلیل خشک بودنش می‌توان برای مدت طولانی در ظرف بسته نگهداری کنید و شیرینی که به دلیل استفاده از شهد خرما ضرر کمتری نسبت به سایر شیرینی‌ها دارد. در گذشته به روش سنتی و با استفاده از روغن محلی و خرمای نخلستان و پستهٔ رفسنجان و گردو و آتش هیزم تهیه می‌شود و ظاهری ساده‌ای داشته‌است اما امروزه کلمپه ظاهری شبیه کلوچه دارد و برای تزیین آن معمولاً از پودر پسته یا خلال پسته استفاده می‌شود.
کماج سهن
کماج سهن یکی از شیرینی‌های سنتی می‌باشد که در تهیهٔ آن از خمیر جوانهٔ گندم استفاده می‌شود و همچنین برای تهیهٔ آن از ادویه‌های مشهوری مثل دارچین و زیره و برخی گیاهان دارویی نیز استفاده می‌شود. این شیرینی بسیار مقوی و پرانرژی هست با وجود اینکه این نوع شیرینی هیچ‌گونه مواد نگهدارنده‌ای ندارد می‌تواند برای مدت طولانی و بیرون از یخچال نگهداری کرد.
این نوع شیرینی که از قدیم ادیام مردم رفسنجان آن را درست می‌کردند و قدمتی طولانی دارد. در لهجهٔ کرمانی به آن قو وتو یا قویت می‌گویند. این پودر خوراکی که باید آن را نوعی شیرینی به حساب آورد در انواع مختلفی تولید می‌شود که طعم‌های متفاوتی دارد. معمولاً برای تهیه از انواع مغزها، ادویهٔ مختلف، بذر گیاهان، گیاهان دارویی، جو، گندم، کنجد، قهوه و نخودچی استفاده می‌کنند.
ویلیام جفرسون «بیل» کلینتون با نام اصلی ویلیام جفرسون بلایت سوم (زاده ) چهل و دومین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۱ بود. وی پیش از ریاست جمهوری، به عنوان فرماندار آرکانزاس (۱۹۷۹–۱۹۸۱ و ۱۹۸۳–۱۹۹۲) و دادستان کل آرکانزاس (۱۹۷۷–۱۹۷۹) خدمت می‌کرد. کلینتون به عنوان یک دموکرات نو شناخته می‌شد و بسیاری از سیاست‌های او منعکس کننده فلسفه سیاسی «راه سوم» میانه‌رو بود. وی شوهر وزیر امور خارجه سابق، سناتور سابق ایالات متحده و دو بار نامزد ریاست جمهوری هیلاری کلینتون است.
کلینتون در آرکانزاس متولد و بزرگ شد و در دانشگاه جورج‌تاون،"https://www.achievement.org/achiever/william-j-clinton/#interview کالج دانشگاه آکسفورد و دانشکده حقوق ییل تحصیل کرد. وی با هیلاری رودهام در ییل ملاقات کرد و آنها در سال ۱۹۷۵ ازدواج کردند. کلینتون پس از فارغ‌التحصیلی از دانشکده حقوق به آرکانزاس بازگشت و در انتخابات بعنوان دادستان کل آرکانزاس پیروز شد و پس از آن نیز دو دوره غیر متوالی برای فرمانداری آرکانزاس پیروز شد. وی به عنوان فرماندار، سیستم آموزش و پرورش ایالت را تعمیرات اساسی کرد و به عنوان رئیس انجمن فرمانداران ملی فعالیت کرد. کلینتون در سال ۱۹۹۲ با غلبه بر رئیس‌جمهور وقت از حزب جمهوری‌خواه؛ جورج هربرت واکر بوش به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد. وی در ۴۶ سالگی پس از تئودور روزولت و جان اف. کندی سومین رئیس‌جمهور جوان تاریخ کشور شد.
کلینتون رئیس‌جمهور دورانی بود که طولانی‌ترین دوره رشد اقتصادی در حال صلح به‌شمار می‌آید. وی قرارداد تجارت آزاد آمریکای شمالی (نَفتا) و قانون کنترل جرایم خشن و اجرای قانون را امضا کرد، اما نتوانست طرح خود را برای اصلاحات بهداشت ملی تصویب کند. در انتخابات سال ۱۹۹۴، حزب جمهوریخواه برای اولین بار پس از ۴۰ سال کنترل کنگره را به دست گرفت. در سال ۱۹۹۶، کلینتون به اولین دموکرات پس از فرانکلین روزولت تبدیل شد، که برای دور دوم انتخاب شد. او روث بیدر گینزبرگ و استیون برایر را به دادگاه عالی ایالات متحده آمریکا منصوب کرد. در طول سه سال آخر ریاست جمهوری کلینتون، دفتر بودجه کنگره گزارش مازاد بودجه را داد- برای اولین بار از سال ۱۹۶۹. در سیاست خارجی، کلینتون دستور مداخله نظامی ایالات متحده در جنگهای بوسنی و کوزوو را صادر کرد، توافق‌نامه صلح دیتون را امضا کرد، در اجلاس توافقنامه اسلو اول و پیمان کمپ دیوید ۲ برای پیشبرد روند صلح اسرائیل و فلسطین شرکت کرد و به روند صلح ایرلند شمالی کمک کرد. در سال ۱۹۹۸، مجلس نمایندگان کلینتون را استیضاح کرد و پس از اندرو جانسون، تبدیل به دومین رئیس‌جمهور در تاریخ ایالات متحده شد، که استیضاح می‌شود. این استیضاح براساس اتهاماتی بود که کلینتون به منظور پنهان کردن رابطه خود با مانیکا لوینسکی، کارآموز ۲۲ ساله کاخ سفید، مرتکب شهادت دروغ و ممانعت از اجرای عدالت شده بود. وی توسط سنا تبرئه شد و دوره دوم ریاست جمهوری خود را به پایان رساند.
کلینتون با بالاترین میزان تأیید ریاست جمهوری از زمان جنگ جهانی دوم، دفتر خود را ترک کرد و دوره ریاست جمهوری وی در رده‌های بالای رتبه‌بندی تاریخی روسای جمهور ایالات متحده قرار گرفت. با این حال، وی به دلیل رسوائی‌های جنسی و دروغ‌های خود، به ویژه در پی جنبش من هم، مورد انتقادات اساسی قرار گرفته‌است.
پس از ترک دفتر ریاست‌جمهوری، کلینتون در امور سخنرانی عمومی و فعالیت‌های انسانی مشغول شد. وی پایه‌گذار بنیاد کلینتون است و ریاست آن را بر عهده دارد. این بنیاد به تبلیغ و پرداختن به مسائل جهانی از جمله رفتار و جلوگیری از بیماری ایدز و گرمایش زمین مشغول است. در سال ۲۰۰۴ وی زندگی‌نامهٔ خود را با عنوان «زندگی من» منتشر کرد. در سال ۲۰۰۹، وی به عنوان نماینده ویژه سازمان ملل در هائیتی انتخاب شد و پس از زمین‌لرزه ۲۰۱۰ هائیتی، با جورج دبلیو بوش همکاری کرد و صندوقی برای کمک به زلزله‌زدگان تشکیل داد. علاوه بر این، وی با بازدید از پیونگ یانگ و مذاکره با کیم جونگ ایل، رهبر وقت کره شمالی آزادی دو روزنامه‌نگار آمریکایی زندانی توسط کره شمالی را تأمین کرد. وی همچنان در سیاست‌های حزب دموکرات فعال است و برای مبارزات انتخاباتی همسرش هیلاری در انتخابات ریاست جمهوری در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۱۶ فعالیت می‌کرد.
ویلیام جفرسون بلایت سوم در شهر هوپ از ایالت آرکانزاس به دنیا آمد. نام او پس از نام پدرش ویلیام جفرسون بلایت جونیور انتخاب شد. پدر وی که یک فروشندهٔ در حال سفر بود سه ماه قبل از تولد پسرش در یک تصادف کشته شد. در سال ۱۹۵۰ مادر وی با شخصی به نام روگان کلینتون که در کار فروش خودرو شریک برادرش بود ازدواج کرد.
تا پیش از چهارده سالگی، بیلی، از استفاده نام خانوادگی پدرخوانده‌اش خودداری می‌کرد. وی همیشه از پدرخوانده‌اش به عنوان یک قمارباز و الکلی یاد می‌کرد و بارها عنوان کرده که پدرخوانده‌اش همیشه با مادرش و برادرخوانده‌اش بدرفتاری می‌کرده‌است.
کلینتون در کودکی به مدرسهٔ کاتولیک سنت جان و ابتدایی رمبل می‌رفت. کلینتون سپس به دبیرستان هات سپرینگ رفت. در آنجا او یک دانش‌آموز فعال و رهبر بود. وی در آن مدرسه به نواختن ساکسوفون پرداخت و حتی برای مدت کوتاهی تصمیم گرفت در زندگی‌اش به موسیقی بپردازد؛ اما همان‌طور که در کتاب «زندگی من» توضیح می‌دهد:
«یک‌وقتی در شانزده سالگی، تصمیم گرفتم که به عنوان یک مسئول منتخب، زندگی عمومی داشته باشم. من موسیقی را دوست داشتم و فکر می‌کردم می‌توانم خیلی خوب باشم، اما می‌دانستم هیچ وقت نمی‌توانستم جان کولترین باشم. من به پزشکی علاقه داشتم و فکر می‌کردم می‌توانم یک پزشک خوب باشم اما می‌دانستم که نمی‌توانستم مایکل دی‌بیکی شوم؛ ولی می‌دانستم که در خدمت عمومی می‌توانم بسیار عالی باشم.»
در سال ۱۹۶۳ دو لحظهٔ بسیار تأثیرگذار در جوانی کلینتون رخ داد که به وی در تصمیم برای خدمت عمومی کمک کردند. یکم دیدار وی از کاخ سفید به عنوان عضو مجلس دانش‌آموزی کشور و دیدن رئیس‌جمهور جان اف. کندی و دومی سخنرانی بسیار معروف مارتین لوتر کینگ جونیور با نام «رؤیایی دارم» بود که کلینتون همه این سخنرانی را حفظ کرد.
کلینتون مدرک کارشناسی خود را در رشته امور خارجه از دانشگاه جورج‌تاون گرفت و مدتی برای سناتور جیمز ویلیام فولبرایت کار کرد. وی با بورسیه رودز برای تحصیل در کالج دانشگاه آکسفورد راهی انگلستان شد. کلینتون هنگام تحصیل در انگلستان بازی‌های باشگاه فوتبال چلسی را می‌دید و به یکی از طرفداران این تیم تبدیل شد.
به دلیل سربازگیری جنگ ویتنام او انتظار نداشت که در سال دوم به آمریکا برگردد ولی برنامه‌هایش را تغییر داد. او پیشنهادی برای تحصیل در دانشکده حقوق ییل دریافت کرده بود و بنابراین زودتر انگلستان را ترک کرد و به ایالات متحده بازگشت و مدرکی از آکسفورد دریافت نکرد.
پس از آکسفورد، کلینتون مدرک حقوق را در سال ۱۹۷۳ از مدرسهٔ حقوق دانشگاه ییل گرفت. در این مدرسه با دختری به اسم هیلاری رودهام آشنا شد و در سال ۱۹۷۵ با او ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دختری به اسم چلسی زاده سال ۱۹۸۰ است.
پس از فارغ‌التحصیلی از دانشکده حقوق ییل، کلینتون به آرکانزاس بازگشت و استاد حقوق در دانشگاه آرکانزاس شد. در سال ۱۹۷۴، وی برای مجلس نمایندگان کاندید شد. مبارزات انتخاباتی کلینتون که در حوزه انتخابیه سوم آرکانزاس که منطقه‌ای جمهوری‌خواه است، برگزار می‌شد. رقیب جمهوری‌خواه او که دو سال پیش ۷۷ درصد آرا را به دست آورده بود، کلینتون را تنها با اختلاف ۵۲ به ۴۸ درصد شکست داد. در سال ۱۹۷۶، کلینتون کاندیدای دادستان کل آرکانزاس شد. کلینتون با با رقبای کم در انتخابات مقدماتی حزب و بدون رقیب در انتخابات عمومی، انتخاب شد.
کلینتون با شکست دادن کاندیدای جمهوری‌خواه در سال ۱۹۷۸ به عنوان فرماندار آرکانزاس انتخاب شد. کلینتون که هنگام روی کار آمدن فقط ۳۲ سال داشت، به جوانترین فرماندار آن زمان کشور و دومین فرماندار جوان تاریخ آرکانزاس تبدیل شد.
وی در انتخابات سال ۱۹۸۰ برای فرمانداری شکست خورد؛ اما طولی نکشید که دو سال بعد دوباره به عنوان فرماندار انتخاب شد و در طول دههٔ پیش رو به اقتصاد و آموزش و پرورش ایالت کمک کرد. وی به چهرهٔ مهمی در میان دمکرات‌های نو (شاخه‌ای از حزب دموکرات) تبدیل شد.
در سال ۱۹۸۷ گمانه زنی‌های رسانه‌ای از احتمال حضور کلینتون برای رقابت با ماریو کومو فرماندار آن هنگام ایالت نیویورک برای نامزدی ریاست‌جمهوری حزب دموکرات خبر دادند. خبری که وی تکذیب کرد و از مایکل دوکاکیس در انتخابات حمایت کرد.
کلینتون هنگام ریاست‌جمهوری خود مدافع قوانین و برنامه‌های گوناگونی بود که بسیاری از آن‌ها تبدیل به قانون شدند یا از سوی قوهٔ مجریه پیاده شدند. سیاست‌های او به‌ویژه قرارداد تجارت آزاد آمریکای شمالی (نفتا) و اصلاحات رفاهی به فلسفهٔ حکومتی شیوه سوم میانه‌روانه منتسب شده‌است. در امور بودجه‌ای، سیاست محافظه‌کارانهٔ مالی او به کاهش کسری بودجه کمک کرد. کلینتون طولانی‌ترین دورهٔ انبساط اقتصادی دوران صلح را در تاریخ آمریکا مدیریت کرد. دفتر بودجهٔ کنگره ایالات متحده آمریکا در ۱۹۹۸، ۶۹ میلیارد دلار، در سال ۱۹۹۹، ۱۲۶ میلیارد دلار، و در ۲۰۰۰، ۲۳۶ میلیارد دلار مازاد بودجه گزارش کرد. وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا در ۱۹۹۷، ۵٫۴۱۳ تریلیون دلار بدهی ملی، و در ۱۹۹۹، ۵٫۶۵۶ تریلیون دلار بدهی ملی گزارش کرد. کلینتون در پایان دور دوم ریاست‌جمهوری خود به نیویورک کوچ کرد و به هیلاری کلینتون کمک کرد در انتخابات سنا از آن ایالت به پیروزی برسد.
پیروز شدن در ایالات بزرگ فلوریدا و تگزاس و بسیاری از ایالات جنوبی در سه‌شنبه بزرگ، به کلینتون برتری بزرگی نسبت به سایر رقیبان داد. با این حال، جری براون، فرماندار سابق کالیفرنیا در ایالات شمالی در حال پیروزی بود و کلینتون هنوز در یک ایالت مهم خارج از زادگاه خود -جنوب- پیروز نشده بود. بدون باقی ماندن هیچ ایالت مهم جنوبی، کلینتون نیویورک را هدف قرار داد. وی در نیویورک سیتی یک پیروزی چشمگیر کسب کرد و چهره خود را به عنوان یک نامزد صرفاً جنوبی از بین برد. وی که به کاندیدای اجماع تبدیل شده بود، با پیروزی در ایالت کالیفرنیا، برابر جری براون، به پیروزی رسید و نامزدی حزب دموکرات را بدست آورد.
میزان تأیید بوش در طول جنگ خلیج فارس حدود ۸۰ درصد بود و او را در انتخابات شکست ناپذیر پیش‌بینی می‌کردند. وقتی بوش با دموکرات‌ها مصالحه کرد تا کسری‌های فدرال را کاهش دهد، او قول خود مبنی بر عدم افزایش مالیات را زیر پا گذاشت، که این امر به میزان تأیید وی لطمه زد. کلینتون بارها و بارها بوش را به خاطر قولی که نتوانست به آن عمل کند، محکوم کرد. در زمان انتخابات، اقتصاد رو به زوال بود و بوش شاهد کاهش میزان تأیید خود بود که به کمی بیش از ۴۰ درصد رسیده بود.
جمهوری‌خواهان که قبلاً با مواضع ضد کمونیستی متحد می‌شدند، با پایان جنگ سرد، حزب را فاقد مسئله‌ای متحد کننده یافتند. بسیاری از دموکرات‌هایی که در انتخابات‌های قبلی از رونالد ریگان و بوش حمایت کرده بودند، اینبار حمایت‌های خود را از کلینتون اعلام کردند. [۸۲] کلینتون و جفت انتخابی‌اش برای معاونت ریاست جمهوری، ال گور، در هفته‌های آخر مبارزات انتخاباتی کشور را گشتند، حمایت‌ها را جلب کردند و «آغازی جدید» را متعهد شدند.
کلینتون در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۹۲ (۳۷۰ رأی انتخاباتی) در برابر جرج اچ. دابلیو بوش (۱۶۸ رأی انتخاباتی) و پوپولیست میلیاردر راس پرو (صفر رأی انتخاباتی) که به عنوان یک مستقل شرکت می‌کرد، پیروز شد. کاهش شدید بوش در تأیید عمومی، بخش قابل توجهی از دلایل موفقیت کلینتون بود. پیروزی کلینتون پایانی بر دوازده سال متوالی حکومت جمهوری‌خواهان و بیست سال از بیست و چهار سال گذشته آن‌ها در کاخ سفید بود. انتخابات کنگره نیز به دموکرات‌ها امکان کنترل کامل کنگره ایالات متحده را داد.
برای اولین بار پس از سال ۱۹۷۶ و ریاست‌جمهوری جیمی کارتر بود که یک حزب کنترل همزمان کنگره و کاخ سفید را دست می‌گرفت.
به محض در اختیار گرفتن پست ریاست‌جمهوری کلینتون قانونی را امضاء کرد که به موجب آن کارفرمایان را مجبور می‌کرد به کارمندان خود اجازه بدهند برای بارداری یا وضعیت پزشکی جدی مرخصی بدون حقوق بدهند.
حدود یک ماه پس از شروع کار کلینتون واقعه ویکو اتفاق افتاد. جنت رینو، دادستان کل دولت کلینتون، به امید پایان دادن به محاصره ۵۱ روزه، اجازه استفاده از وسایل نقلیه زرهی اف‌بی‌آی برای استقرار گاز اشک آور در ساختمانهای فرقه داودیه در نزدیکی ویکو، تگزاس را داد. در طی عملیات در تاریخ ۱۹ آوریل ۱۹۹۳، ساختمانها آتش گرفتند و ۷۵ نفر از ساکنان، از جمله ۲۴ کودک، جان خود را از دست دادند.
در ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۳، کلینتون سخنرانی بزرگی در مورد طرح اصلاح بهداشت و درمان در کنگره انجام داد. این برنامه با هدف دستیابی به پوشش جهانی از طریق یک طرح ملی مراقبت‌های بهداشتی انجام شده‌است. این یکی از برجسته‌ترین موارد در دستور کار قانونگذاری کلینتون بود و ناشی از اقدامات یک گروه ویژه به ریاست هیلاری کلینتون بود. این طرح در محافل سیاسی با استقبال خوبی روبرو شد، اما سرانجام با مخالفت محافظه کاران، انجمن پزشکی آمریکا و صنعت بیمه درمانی، مواجه شد. علی‌رغم اکثریت دموکراتها در کنگره، در نهایت تلاش برای ایجاد یک سیستم مراقبت بهداشتی ملی از ناکام ماند. شکست این لایحه اولین شکست عمده قانون‌گذاری دولت کلینتون بود.
کلینتون همچنین قانون مالی‌ای را تصویب کرد که به خانواده‌های با سطح درآمد متوسط و دارای فرزندان مستقل امکان می‌داد تا به فراخور شرایط خاص مورد نظر، مقداری از مالیات بر درآمد را پس بگیرند.
وی تلاش خود را برای عملی کردن یکی دیگر از قول‌هایی که در تبلیغات انتخاباتی داده بود آغاز کرد. بیل کلینتون به همجنس‌گرایان مرد و زن اجازه داد که بتوانند در نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا خدمت کنند. هر چند این اقدام انتقادات زیادی از جبهه‌های راست و چپ به بار آورد. در نهایت کنگره آمریکا با لایحه «نپرس، نگو»، این قانون را محدود کرد. به این ترتیب که همجنسگرایان آمریکایی می‌توانستند تا زمانی که گرایش جنسی‌شان پنهان باشد در ارتش مشغول به خدمت باشند. در سال ۲۰۱۰، با رای سنا، حضور همجنس‌گرایان در نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا مجاز شد. قانون نپرس، نگو با رای موافق ۶۵ عضو سنا و به رغم مخالفت ۳۱ سناتور باطل شد.
مورد دیگری که کلینتون به آن پرداخت تجارت آزاد بود. کلینتون از توافقنامهٔ تجارت آزاد آمریکای شمالی (نفتا) پشتیبانی می‌کرد و برای به دست آوردن پشتیبانی جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها با آنان گفتگو کرد. این لایحه مخالفانی در دو حزب جمهوری‌خواه و دموکرات داشت اما در نهایت با ۲۳۴ رأی موافق در برابر ۲۰۰ رأی مخالف (۱۳۲ جمهوری‌خواه و ۱۰۲ دموکرات رأی موافق؛ ۱۵۶ دموکرات، ۴۳ جمهوری‌خواه و یک مستقل رأی مخالف) در مجلس نمایندگان به تصویب رسید. این پیمان سپس توسط سنا هم تأیید و توسط رئیس‌جمهور امضا شد.
در ۲۱ اکتبر ۱۹۹۴، دولت کلینتون اولین وب سایت رسمی کاخ سفید به نام whitehouse.gov را راه اندازی کرد. وب سایت کاخ سفید بخشی از حرکت گسترده دولت کلینتون به سمت ارتباطات تحت وب بود. به گفته رابرت لانگلی، "کلینتون و گور مسئول هل دادن تقریباً همه آژانس‌های فدرال به سوی اینترنت بودند." در ۱۷ ژوئیه ۱۹۹۶، کلینتون فرمان اجرایی ۱۳۰۱۱ را صادر کرد - فناوری اطلاعات فدرال، به روسای همه آژانس‌های فدرال دستور می‌دهد که از اینترنت به‌طور کامل استفاده کنند تا اطلاعات آژانس به راحتی در دسترس عموم مردم قرار گیرد.
پس از دو سال کنترل حزب دموکرات، دموکرات‌ها در انتخابات میان دوره ای ۱۹۹۴، برای اولین بار پس از چهل سال ، کنترل کنگره را به جمهوری‌خواهان واگذار کردند.
در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۶، کلینتون قانون دفاع از ازدواج (DOMA) را امضا کرد، که ازدواج را برای اهداف فدرال به عنوان پیمانی حقوقی میان یک زن و یک مرد تعریف می‌کرد. این قانون به ایالات اجازه می‌دهد تا از به رسمیت شناختن ازدواج همجنسگرایان که در ایالت‌های دیگر انجام شده‌است خودداری کنند. پال یاندورا، که به نمایندگی از دفتر رابط همجنسگرایان کاخ سفید صحبت می‌کرد، گفت که امضای قرارداد DOMA توسط کلینتون «یک تصمیم سیاسی بود که آنها در زمان انتخابات برای انتخاب مجدد انجام دادند». کلینتون در دفاع از اقدامات خود گفته‌است که هدف DOMA «خاتمه تلاش برای ارسال اصلاحیه قانون اساسی مبنی بر ممنوعیت ازدواج همجنس گرایان به ایالت ها» بود. حدود ۱۷ سال بعد دیوان عالی آمریکا در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۳ بخشی از این قانون که زوج‌های همجنس‌گرا را از حقوق و مزایای فدرال محروم می‌نمود، لغو کرد. به این ترتیب زوج‌های همجنس‌گرا از حقوق و مزایای فدرال برابر با زوج‌های دگرجنس‌گرا بهره‌مند شدند.
علیرغم DOMA، کلینتون اولین رئیس‌جمهوری بود که علناً همجنسگرایان را برای سمتهای اداری انتخاب کرد.
در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۹۶، کلینتون برای دور دوم انتخاب شد و ۴۹٫۲ درصد آرا مردمی را در مقابل ۴۰٫۷ درصد آرای مردمی نامزد حزب جمهوری‌خواه باب دول به دست آورد. کلینتون ۳۷۹ رأی الکترال کالج را به دست آورد، و سهم دول ۱۵۹ رأی الکترال بود.
در ژانویه ۱۹۹۷، در خلال سخنرانی وضعیت کشور، کلینتون طرح جدیدی را برای پوشش بهداشتی تا پنج میلیون کودک پیشنهاد داد. سناتورها تد کندی - یک دموکرات - و اورین هچ - یک جمهوری‌خواه - در سال ۱۹۹۷ با هیلاری رودهام کلینتون و کارکنانش همکاری کردند و موفق شدند قانونی را تصویب کنند که برنامه دولت بهداشت بیمه کودکان (SCHIP)، نام گرفت. این لایحه بزرگ‌ترین موفقیت دولت کلینتون در حوزه بهداشت و درمان بود.
کلینتون در ۱۹ دسامبر ۱۹۹۸ توسط مجلس نمایندگان استیضاح شد. مجلس با رأی ۲۲۸–۲۰۶ به استیضاح وی برای شهادت دروغ در برابر هیئت منصفه و با رأی ۲۲۱–۲۱۲ رأی به استیضاح وی برای جلوگیری از عدالت داد. کلینتون دومین رئیس‌جمهور آمریکا پس از اندرو جانسون بود که استیضاح شد. مذاکرات استیضاح، مبتنی بر اتهامات دروغگویی غیرقانونی کلینتون و لاپوشانی رابطهٔ او با مونیکا لوینسکی کارمند آن هنگام کاخ سفید (و بعداً وزارت دفاع) بود. پس از فرستادن گزارش استار به مجلس که اعلام شد اطلاعات مفصل و معتبری در اینباره ارائه کرده که رئیس‌جمهور کلینتون اقداماتی انجام داده که ممکن است دلیل مناسبی برای استیضاح باشد مجلس، جلسات استماع علیه کلینتون را پیش از انتخابات میان دوره‌ای آغاز کرد.
در صحن مجلس بحث داغی درگرفت و دو اتهام با پشتیبانی جمهوری خواهان و اندکی از دموکرات‌ها تصویب شد.
چندی بعد سنا کلینتون را از هر دو اتهام تبرئه کرد.
سنا از برگزاری جلسه دادگاه استیضاح تا قبل از پایان دوره قدیمی خودداری کرد، بنابراین دادگاه تا شروع کنگره بعدی به تعویق افتاد. نهایتاً مجلس سنا یک دادگاه بیست و یک روزه را در ۱۲ فوریه ۱۹۹۹ با رای ۵۵ بی گناه / ۴۵ مجرم به اتهام شهادت دروغ و ۵۰ بی گناه / ۵۰ مجرم به دلیل ممانعت از اجرای عدالت به پایان رساند. هر دو رأی کمتر از شرط اکثریت دو سوم (۶۷ رأی مجرم) قانون اساسی برای محکومیت و برکناری یک صاحب دفتر بود. در ۱۹ ژانویه ۲۰۰۱ پس از این که کلینتون نزد دادگاه آرکانزاس پذیرفت که در پرونده جونز در اقداماتی دخیل بوده که به کار وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا ضربه زده، جواز وکالت کلینتون به مدت ۵ سال معلق شد.
در فوریه ۱۹۹۶ کلینتون با پرداخت ۱۳۱/۸ میلیون دلار (برابر ۲۱۴ میلیون دلار سال ۲۰۱۹) برای شلیک به پرواز شماره ۶۵۵ ایران ایر در ژوئیه ۱۹۸۸ موافقت کرد. دیوان بین‌المللی دادگستری در ۱۹۸۹ رای به پرداخت این دیه داده بود.
دوره ریاست‌جمهوری بیل کلینتون در ایران با دوره ریاست جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی و سید محمد خاتمی همزمان بود.
ایران در زمان دولت بیل کلینتون شاهد وضع شماری از شدیدترین تحریم‌ها بود. کلینتون در مارس ۱۹۹۵، با صدور فرمانی اجرایی تجارت آمریکا در صنعت نفت ایران را ممنوع کرد. در مه ۱۹۹۵ رئیس‌جمهور کلینتون در فرمانی اجرایی هر گونه تجارت آمریکا با ایران را ممنوع کرد. تجارت ایران با آمریکا که از زمان پایان جنگ ایران و عراق در حال رشد بود، سریعاً خاتمه یافت.
در سال ۱۹۹۵ کنگره ایالات متحده آمریکا لایحهٔ تحریم ایران-لیبی را تصویب کرد. طبق این لایحه، که با نام قانون ایلسا (Iran and Libya Sanctions Act of 1996) نیز شناخته می‌شود، هر شرکتی را که با ایران به میزان بیش از ۲۰ میلیون دلار تجارت داشت را نیز تهدید به اعمال تحریم کرد.Keddie, Nikki R. [2003-10-01]. «Politics and Economics in Post-Khomeini Iran" , Modern Iran: Roots and Results of Revolution. Yale University Press, 265. . “the Clinton administration, under pressure from Congress and the pro-Israeli lobby, announced a total embargo on dealings with Iran in April 1995. Trade with the United States, which has climbed after the war, virtually ended. ”Wright, Steven. "The United States and Persian Gulf Security: The Foundations of the War on Terror", Ithaca Press, 2007 ISBN 978-0-86372-321-6 و این تحریم‌ها شامل:
در پاسخ به انتخاب رئیس‌جمهور اصلاح‌طلب سید محمد خاتمی، کلینتون تحریم‌های ایران را کمی کاهش داد.
کلینتون دو قاضی را به دادگاه عالی ایالات متحده منصوب کرد: روث بیدر گینزبرگ در ۱۹۹۳ و استیون بریر در ۱۹۹۴.
کلینتون همراه با دو انتصاب در دادگاه عالی، ۶۶ قاضی را به دادگاه‌های استیناف ایالات متحده و ۳۰۵ قاضی را به دادگاه‌های ناحیه ای ایالات متحده منصوب کرد. با ۳۷۳ انتصاب قاضی فدرال وی پس از رونالد ریگان، رتبه دوم بیشترین انتصاب قضات فدرال در تاریخ آمریکا را داراست. کلینتون همچنین مناقشات انتصابی قضایی زیادی را تجربه کرد، زیرا ۶۹ نامزد قضاوت فدرال رأی کمیته قضایی سنا تحت کنترل جمهوریخواهان را دریافت نکردند. در مجموع، ۸۴ درصد نامزدهای وی تأیید شدند.
کلینتون اولین رئیس‌جمهور در تاریخ بود که تعداد بیشتری قاضی زن و اقلیت نژادی را نسبت به قضات مرد سفیدپوست به دادگاه‌های فدرال منصوب کرد. در هشت سال ریاست جمهوری، ۱۱٫۶٪ از نامزدهای دادگاه استیناف کلینتون و ۱۷٫۴٪ از نامزدهای دادگاه‌های ناحیه ای او سیاه‌پوست بودند. ۸/۳۲ درصد نامزدهای دادگاه‌های ناحیه ای و ۵/۲۸ درصد نامزدهای دادگاه استیناف وی نیز زن بودند.
در ۱۹۹۴، پالا جونز از کلینتون به دلیل آزار جنسی شکایت کرد و ادعا کرد کلینتون بدون خواست او در ۱۹۹۱ به سوی او نزدیک شده‌است، که کلینتون آن را نفی کرد. در آوریل ۱۹۹۸ قاضی جمهوری‌خواه سوزان رایت به دلیل نبود صلاحیت قضایی پرونده را ابتدائاً رد کرد. ولی جونز به حکم رایت اعتراض کرد و در پی تأیید ربطهٔ کلینتون با مونیکا لوینسکی در اوت ۱۹۹۸ شکایت وی به جریان افتاد. در ۱۹۹۸ وکلای پولا جونز اسناد دادگاه را که نشان دهندهٔ الگویی از آزار جنسی توسط کلینتون در دورهٔ فرمانداری بود منتشر کردند. وکیل اصلی رئیس‌جمهور، رابرت بنت، شکایت را ""کارزاری سازمان یافته برای لکه‌دار کردن رئیس‌جمهور آمریکا"" خواند. او بعدها با مصالحه‌ای خارج از دادگاه موافقت کرد و ۸۵۰٬۰۰۰ دلار پرداخت. وکیل او گفت که کلینتون صرفاً برای پایان دادن خوش این شکایت و ادامهٔ زندگیش تن به این مصالحه داد. کلینتون هنگام شهادت در خصوص شکایت جونز که کاخ سفید برگزار شد، برقراری آمیزش جنسی با مونیکا لوینسکی را تکذیب کرد، تکذیبی که مبنای آغاز فرایند استیضاح به دلیل شهادت دروغ شد.
در ۱۹۹۲ جنیفر فلاوئرز گفت که از ۱۹۸۰ با کلینتون رابطه داشته‌است. فلاوئرز در آغاز داشتن رابطه با کلینتون را نفی کرد ولی بعدتر داستانش را عوض کرد.
کلینتون ابتدا در برنامهٔ ۶۰ دقیقه داشتن رابطه با فلاوئرز را رد کرد ولی بعدتر اعتراف کرد که با فلاوئرز آمیزش جنسی داشته‌است.
در ۱۹۹۸ کتلین، وایلی کلینتون را متهم کرد که در ۱۹۹۳ در یک راهرو او را دستمالی کرده‌است. یک شورای مستقل مشخص کرد که وایلی به اف‌بی‌آی اطلاعات غلط داده که با شهادت مرتبط با اتهام جونز ناسازگار بوده‌است. همچنین در ۱۹۹۸ جوانیتا بروددریک کلینتون را متهم کرد که به او تجاوز کرده گرچه او تاریخ دقیقش را که ممکن بود حدود ۱۹۷۸ باشد به یاد نمی‌آورد. در رخداد دیگری در ۱۹۹۸ الیزابت وارد گریسن شش سال انکار خود را پس گرفت و گفت که یک شب در ۱۹۸۲ را با کلینتون گذرانده‌است. گریسن بعدها از هیلاری کلینتون پوزش خواست. به هر روی، گریسن در سراسر آن سال از احضاریهٔ کنت استار برای شهادت دادن در خصوص ادعاهایش در دادگاه طفره رفت.
کوییک‌سورت ، یکی از الگوریتم‌های مرتب‌سازی است که به‌دلیل مصرف حافظه کم، سرعت اجرای مناسب و پیاده‌سازی ساده بسیار مورد قبول واقع شده‌است.
هر پیاده‌سازی این الگوریتم به‌صورت کلی از دو بخش تشکیل شده‌است. یک بخش تقسیم‌بندی آرایه (partition) و قسمت مرتب کردن.
روش مرتب‌سازی سریع (Quick Sort) یکی از الگوریتم‌های مشهور مرتب‌سازی داده‌ها است. این الگوریتم طی مراحل بازگشتی زیر یک روش تقسیم و غلبه برای مرتب کردن داده‌ها ارائه می‌نماید:
۱- انتخاب عنصر محوری: یکی از عناصر آرایه به عنوان عنصر محوری (pivot) - به عنوان مثال عنصر اول - انتخاب می‌شود.
۲- تقسیم آرایه: چینش عناصر آرایه به قسمی تغییر داده می‌شود که تمامی عناصر کوچکتر یا مساوی محور در سمت چپ آن، و تمامی عناصر بزرگتر در سمت راست آن قرار بگیرند. این دو قسمت زیر آرایه‌های چپ و راست نامیده می‌شوند.
۳- مرتب‌سازی بازگشتی: زیر‌آرایه‌های چپ و راست به روش مرتب‌سازی سریع مرتب می‌شوند.
مراحل مختلف (Partition (1,10 را بر روی داده‌های زیر بنویسید.
i، ۱، ۲، ۳، ۴، ۵، ۶، ۷، ۸، ۹، ۱۰، i، P
A[i]، ۶۵، ۷۰، ۷۵، ۸۰، ۸۵، ۶۰، ۵۵، ۵۰، ۴۵، ∞، ۲، ۹
جا به جایی ۴۵ با ۷۰:
۹ ،۲، ∞ ،۷۰ ،۵۰ ،۵۵ ،۶۰، ۸۵ ،۸۰ ،۷۵، ۴۵ ،۶۵
جا به جایی ۷۵ با ۵۰:
۸ ،۳، ∞ ،۷۰ ،۷۵ ،۵۵ ،۶۰ ،۸۵ ،۸۰ ،۵۰ ،۴۵ ،۶۵
جا به جایی ۸۰ با ۵۵:
۷ ،۴، ∞، ۷۰ ،۵۰ ،۸۰ ،۶۰ ،۸۵ ،۵۵ ،۷۵ ،۴۵ ،۶۵
جا به جایی ۸۵ با ۶۰:
۶ ،۵، ∞ ،۷۰ ،۵۰ ،۸۰ ،۸۵ ،۶۰ ،۵۵ ،۷۵ ،۴۵ ،۶۵
جا به جایی ۶۵ با ۶۰:
۵ ،۶، ∞ ،۷۰ ،۵۰ ،۸۰ ،۸۵ ،۶۵ ،۵۵ ،۷۵ ،۴۵ ،۶۰
فرض کنید که بعد از فراخوانی الگوریتم Partition عنصر افراز در مکان j ام قرار بگیرد، در این صورت بدیهی است که j-1 عنصر آرایهٔ کوچکتر یا مساوی A[j] است و n-j عنصر باقی‌مانده بزرگتر یا مساوی آن خواهد بود؛ بنابراین سه حالت زیر امکان‌پذیر است:
اگر k<j آنگاه kامین عنصر کوچکتر آرایه در A[1...j-1] قرار دارد.
اگر k=j آنگاه A[j]، عنصر Kامین عنصر کوچکتر است.
اگر k>j آنگاه kامین عنصر کوچک‌تر آرایه برابر k-jامین عنصر کوچکتر آرایهٔ A[j+1...n] خواهد بود.
مطالب گفته شده توسط الگوریتم Selection در زیر ارائه شده‌است:
آرایه[A[p..r، عنصر آخر هربار به عنوان pivot قرار می‌گیرد.
Partition(A,p,r)
quickSort(A,p,r)
نمونه‌ای از این پیاده‌سازی به زبان ++C به صورت زیر است.
int partition(int array[] , int left , int right){
پیاده‌سازی مشابه ولی فشرده‌تر به زبان pascal به صورت زیر می‌تواند باشد
procedure Sort(l, r: Integer);
i, j, x, y: integer;
i := l; j := r; x := a[(l+r) DIV 2];
while a[i] < x do i := i + 1;
while x < a[j] do j := j - 1;
if i <= j then
y := a[i]; a[i] := a[j]; a[j] := y;
i := i + 1; j := j - 1;
until i > j;
if l < j then Sort(l, j);
if i < r then Sort(i, r);
و یا این سورس پاسکال که بیشتر به کد سی این مثال شبیه است:
Function partion(ilow, ihigh: Integer): Integer;
Procedure QuickSort(p, q: Integer);
در این پیاده‌سازی به جای این که همیشه از[ A[r به عنوان عنصر محوری استفاده کنیم، از عنصری که به‌طور تصادفی از زیر آرایهٔ [A[p..r انتخاب می‌شود استفاده می‌کنیم. این کار با تعویض عنصر [ A[r با عنصری که از [A[p..r به‌طور تصادفی انتخاب می‌شود انجام می‌دهیم. این تغییر که در آن به‌طور تصادفی از ادامه r...p یک نمونه انتخاب می‌کنیم، اطمینان می‌دهد که عنصر محوری [x= A[r با احتمال برابر می‌تواند هر یک از r-p+1 عنصر زیر آرایه باشد. چون عنصر محوری به شکلی تصادفی انتخاب می‌شود انتظار داریم تقسیمات آرایه ورودی در حالت میانگین به شکل مناسبی متوازن باشد.
زمان اجرای مرتب‌سازی سریع به زمانی که در روال partition صرف می‌شود بستگی دارد. هر بار که روال partition فراخوانی می‌شود، یک عنصر محوری انتخاب می‌شود و این عنصر هیچ‌گاه در فراخوانی‌های بعدی مرتب‌سازی سریع و partition ظاهر نمی‌شود. بنابراین حداکثر n فراخوانی Partition در کل اجرای الگوریتم مرتب‌سازی سریع وجود دارد و یک فراخوانی Partition دارای زمان (O(1 به اضافه مقدار زمانی که متناسب با تعداد تکرارهای حلقه for در الگوریتم است. هر تکرار حلقه for یک مقایسه انجام می‌دهد، مقایسه بین عنصر محوری و عنصر دیگری از آرایه A. بنابراین اگر بتوانیم تعداد کل دفعاتی که این مقایسه‌ها اجرا می‌شود را محاسبه کنیم، می‌توانیم کل زمانی را که در حلقه for در طی اجرای کامل quickSort صرف می‌شود را محدود کنیم.
الگوریتم مرتب‌سازی در دنیای واقعی برای آرایه نسبتاً کوچک مناسب نیست. به علاوه بخش پارتیشن خود نیز مشکل بزرگی در زمان اجرا می‌باشد. برای همین پیشنهاد می‌گردد برای آرایه‌هایی از طول کمتر از ۷ از مرتب‌سازی‌های دیگر مانند مرتب‌سازی درجی یا حبابی استفاده شود. به علاوه به جای پیاده‌سازی بخش partition به صورت عادی با احتمالاتی می‌توان از میانه ۹ برای آرایه‌های بزرگ (بیش از ۴۰ درایه) و میانه ۳ برای ارایه‌های متوسط (کمتر از ۴۰ درایه) و عضو وسط برای آرایه‌های کوچک استفاده کرد. به علاوه در چنین پیاده‌سازی‌هایی ابتدا اعداد صفر (برای آرایه از اعداد مثبت) را ابتدا به شروع آرایه منتقل می‌کنند. و همچنین درایه‌های غیر عددی را نیز هندل می‌کنند تا در اجرای الگوریتم اختلالی به وجود نیاورد.
برای توضیحات بیشتر دربارهٔ نسخه‌های بهینه مرتب‌سازی سریع می‌توانید به مرجع بنتلی و مک ایلوری مراجعه نمایید. پیاده‌سازی بسیار خوبی از این الگوریتم را می‌توانید در کد منبع جاوا و در کلاس java.util.Array بیابید.
مرتب‌سازی سریع چه در پیاده‌سازی عادی و چه در پیاده‌سازی احتمالی در حالت متوسط در زمان اجرای formula_1 اجرا می‌شود.
ویژگی‌های مرتب‌سازی سریع
۱- پیچیدگی زمانی اجرای الگوریتم در بهترین حالت (Ө(n log n و در بدترین حالت (Ө(n2 است. با استفاده محاسبات ریاضی می‌توان نشان داد در حالت متوسط نیز مرتبه اجرا (Ө(n log n است.
۲- این الگوریتم یک مرتب‌سازی درجا است. یعنی میزان حافظه مصرفی الگوریتم مستقل از طول آرایه است.
۳- زمانی که تعداد عناصر آرایه کم باشد، سرعت اجرای مرتب‌سازی درجی بهتر از مرتب‌سازی سریع است. به همین دلیل طی مراحل بازگشتی مرتب‌سازی سریع، اگر طول بازه عدد کوچکی باشد، معمولاً بازه با مرتب‌سازی درجی مرتب می‌شود.
۴- الگوریتم مرتب‌سازی سریع با پیاده‌سازی فوق یک روش ناپایدار است. چنین الگوریتمی لزوما ترتیب عناصر با مقدار یکسان را پس از مرتب‌سازی حفظ نمی‌کند.
۵- انتخاب عنصر محوری بحث مفصلی دارد. اما در کل یک انتخاب آزاد است. می‌توان عنصر اول، عنصر آخر، یا هر عنصر دیگری را به عنوان عنصر محوری انتخاب کرد. حتی لازم نیست از ابتدا تا انتها از یک روش انتخاب استفاده کرد. یکی از روش‌های رایج، انتخاب یک عنصر تصادفی به عنوان عنصر محوری است. اگرچه انتخاب عنصر محوری مناسب باعث بالا رفتن کارایی الگوریتم می‌شود، اما عموماً هزینه لازم برای یافتن چنین محوری بالا بوده و مقرون به صرفه نیست.
محمدعلی افراشته (۱۲۸۷، ۱۹۰۸، سنگر (رشت) -۱۳۳۸، ۱۹۵۹، صوفیه) داستان‌نویس، روزنامه‌نگار، طنزپرداز، شاعر و مؤلف ایرانی بود.
محمدعلی راد بازقلعه‌ای (افراشته) فرزند حاج شیخ جواد مجتهد بازقلعه‌ای به سال ۱۲۸۷ خورشیدی در روستای بازقلعهٔ سنگر (رشت) به دنیا آمد. او از پیشگامان شعر گیلکی و از نام‌داران شعر ساده و روان فارسی و از بزرگان طنز اجتماعی ایران است.
از جوانی در پی تأمین معاش به کارهای گوناگونی پرداخت: گچ‌فروشی، شاگرد پادوئی شرکت‌های ساختمانی، شاگردی بنگاه‌های معاملات املاک، معمار شهرداری، آموزگاری، هنرپیشگی، تئاتر، مجسمه‌سازی، نقاشی و سرانجام روزنامه‌نگاری و شاعری. همکاری با مطبوعات را از روزنامهٔ "امید" در سال ۱۳۱۴ آغاز کرد و بعدها در روزنامهٔ "توفیق" طنز خود را آزمود. نام او بعد از شهریور ۱۳۲۰ به‌عنوان شاعری مردمی، مبارز و انساندوست بر سر زبان‌ها افتاد. در سال‌های پس از شهریور ۲۰ تا ۱۵ بهمن ۱۳۲۷ آثار افراشته در نشریات حزب تودهٔ ایران چاپ می‌شد.
افراشته از ۱۷ اسفند ۱۳۲۹ روزنامهٔ "چلنگر" را منتشر کرد. این روزنامهٔ فکاهی و سیاسی در چهار صفحه به قیمت دو ریال منتشر می‌شد و بیشتر اشعار و مطالب آن متعلق به شخص افراشته بود. انتشار این روزنامه یک حادثه در دنیای شعر و مطبوعات ایران به‌شمار می‌رفت. بیتی از افراشته «بشکنی ای قلم ای دست اگر / پیچی ازخدمت محرومان سر» سال‌ها سرتیتر روزنامه بود. دفتر آن در خیابان نواب بود که در عین حال منزل مسکونی افراشته نیز بود. منزلی که روز ۱۴ آذر ۱۳۳۰ مورد حمله اوباش و مخالفان وی قرار گرفت و همه چیز آن ویران شد.
افراشته همواره عشق و علاقهٔ فراوان به گردآوری ادبیات محلی داشت. اگرچه "چلنگر" به زبان فارسی منتشر می‌شد، اما از همان شمارهٔ اول صفحه‌ای را به ادبیات محلی اختصاص داد. در این صفحه اشعاری به گیلکی، آذربایجانی، کردی، ترکمنی، لری، مازندرانی و… چاپ می‌شد. به خاطر خود افراشته که در شعر گیلکی سرآمد بود سهم اشعار گیلکی بیشتر بود. پس از مدتی این صفحه از "چلنگر" منتشر نشد و افراشته اعلام کرد که شهربانی از انتشار ادبیات محلی جلوگیری کرده‌است.
انتشار "چلنگر" با کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ قطع شد.
در دوران انتشار "چلنگر" و دوران جنبش ملی کردن نفت، فعالیت افراشته اوج گرفت و او چهل قصهٔ کوتاه نیز در همین سال‌ها منتشر کرد.
چلنگر به معنی قفل و کلیدساز و نیز به معنای شخصی است که ازآهن، ابزار می‌سازد (آهنگر).
فضای چلنگر متأثر از فضای دوران ملی شدن صنعت نفت، مملو از عقاید مارکسیستی بود که بیشتر توسط حزب توده ایران دامن زده می‌شد.
چلنگر پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷، مجدداً منتشر شد ولی به دلیل ترویج افکار مارکسیستی و اتهام وابستگی به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و حزب توده ایران تعطیل شد.
افراشته از سال ۱۳۳۲ به بعد زندگی مخفی را آغاز کرد. پس از کودتا تا یک سال و نیم در ایران مخفی بود و در خانه‌های همان مردمی زندگی می‌کرد که سوژه‌های اشعارش بودند. از چنگ فرمانداری نظامی گریخت و در اواخر سال ۱۳۳۴ از ایران خارج شد و به مهاجرت رفت. با نام مستعار «حسن شریفی» در بلغارستان ساکن شد. در ۱۳۳۶ در بلغارستان در هفته‌نامه «استرشل» (زنبور قرمز) به زبان بلغاری داستان می‌نوشت. کوشش فراوانی برای نوشتن داستان به کار می‌برد و با زحمت زیاد نوشته‌های خود را به دیگران می‌سپرد تا به بلغاری یا ترکی ترجمه کنند وخوانندگان بسیاری داشت."دماغ شاه" مجموعه نه داستان کوتا ه‌است که در سال ۱۳۳۸ش /۱۹۵۹ م به کوشش "دیمتری بلا کونف" پس از مرگ او به همین نام توسط انتشارات "رادی رادین "در صوفیه منتشر شد. این مجموعه پس از گذشت پنجاه سال به کوشش "بهزاد موسائی "نویسنده ومحقق گیلانی ترجمه و در ۱۰۷ صفحه توسط انتشارات «فرهنگ ایلیا» در اسفند ۱۳۸۸ منتشر شد. افراشته دارای همسر و سه پسر بود و در دوران تبعید یکی از پسرانش را به دلیل نارسائی قلبی از دست داد.
افراشته در ۱۶ اردیبهشت ماه ۱۳۳۸، درسن ۵۱ سالگی، با بیماری قلبی چشم بر جهان فروبست. او را در گورستان شهر صوفیه به خاک سپردند. بیت معروف او «بشکنی ای قلم …» بر سنگ گورش کنده شده‌است.
افراشته در زمانی فعالیت می‌کرد که تودهٔ مردم به شعری ساده نیاز داشتند تا منعکس‌کنندهٔ احساس و دردهای ملموس زندگی آن‌ها باشد. ویژگی بارز شعر افراشته به‌کارگیری زبان مردم عامی بود. شیرین، ظریف و ساده شعر می‌گفت و به اشکال سنتی در اشعار موزون و مقفّی مقید نبود. مخاطب طنز او (اعم از نظم و نثر) مردم عامی و کم‌سواد و چهره‌های شعر او مردم محروم، توسری خورده، نفرین شده و آوارهٔ شهرها و روستاها بودند. بیکاری‌ها، دربدری‌ها، محرومیت‌ها، تبعیض‌ها، رشوه‌خواری‌ها و فساد دستگاه حاکمه مایه اصلی شعر او بود و به سبب آشنائی نزدیک با زندگی مردم خرده‌پا، در توصیف تیپ‌های اداری و بازاری توفیق داشت. در نتیجه صراحت، سادگیِ کلام، بی‌پیرایگی، هم‌دلی و هم‌زبانی او با تودهٔ مردم شعر او توانسته بود درعمق اجتماع نفوذ کند و به سرعت در خاطره‌ها و حافظه‌ها نقش بندد و شعار روز مردم کوچه و بازار شود.
در نثر، شتابزده وگزارشی می‌نوشت و به تناسب جهت‌گیری عقیدتی و سیاسی خود، جامعه را صحنهٔ درگیری منافع طبقاتی می‌دید. اوج هنر او در شعرهائی است که به زبان گیلکی سروده، تا آنجا که او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ اشعار گیلکی می‌دانند.
افراشته در کنگرهٔ نویسندگان و شعرای ایران که در تیر ماه سال ۱۳۲۵ در تهران تشکیل شد شرکت کرد. در این کنگره، که به همت انجمن روابط فرهنگی ایران و شوروی ترتیب یافته بود، چهره‌هائی چون ملک‌الشعرای بهار، علامه دهخدا، احسان طبری، صادق هدایت، نیما یوشیج، کریم کشاورز، حکمت و ده‌ها شاعر و نویسندهٔ دیگر حضور یافته و به نوبت آثار خود را ارائه داده بودند. وقتی نوبت به افراشته رسید تا آثار خود را بخواند، او چند کلمه‌ای به سبک خود صحبت کرد و گفت: «در تهران، ما دو گروه دکتر داریم، گروهی در شمال شهر مطب دارند که ویزیت آن‌ها ۵ تومان است و گروهی دیگر هم در جنوب شهر، مثلاً در محلهٔ «اسمال بزاز» و «گود زنبورکخانه» که مردم را با دریافت ۵ ریال مداوا می‌کنند. دکتر شمال شهری ممکن است بعضی از روزها بیمار نداشته باشد و پولی هم گیرش نیاید، اما دکتر جنوب شهری حتماً روزی پنجاه نفر را ویزیت می‌کند و ۲۵ تومان درآمد دارد. منِ شاعر، مانند آن دکتر جنوب شهری هستم، شعرم مال مردم جنوب شهر است و ممکن است شعرای طرفدار پروپاقرص انوری و عسجدی آن را نپسندند ولی من طرفداران خودم را دارم.» او در این کنگره شعر «شغال محکوم» و «پالتوی چهارده ساله» را خواند.
پس از کودتای ۲۸ مرداد دربارهٔ افراشته سکوت شد و بردن نام او در مطبوعات و حتی در مقالات جرم شناخته می‌شد.
امیرحسین آریان‌پور (زادهٔ ۸ اسفند ۱۳۰۳ – درگذشتهٔ ۸ مرداد ۱۳۸۰) جامعه‌شناس، نویسنده، فرهنگ‌نویس، مترجم، استاد دانشگاه، انسان‌شناس مارکسیست اهل ایران و از اعضای حزب توده بود.
امیرحسین آریان‌پور، جامعه‌شناس، پژوهشگر و نویسنده و مترجم ایرانی، هشتم اسفند ۱۳۰۳ در تهران به دنیا آمد.
او از اخلاف عصیانگران نایبی کاشان بود و از طرفی، نسبتی هم با خاندان ملک‌المورخین محمدتقی سپهر، نویسنده ناسخ التواریخ، داشته‌است. او در ۱۸ سالگی، یعنی در سال ۱۳۲۱، در مسابقات بوکس خراسان و در سال ۱۳۲۳ در مسابقات وزنه‌برداری چندملیتی خاور نزدیک، اول شد. او از نظریه‌پردازان در زمینهٔ علم جامعه‌شناسی و علوم اجتماعی نیز، به‌شمار می‌آید و در گسترش آن، بیشترین تلاش‌ها و خدمات را در حوزه پژوهش و تحقیق، انجام داد. آریان‌پور در سه زمینهٔ انسان‌شناسی، جامعه‌شناسی و معرفت‌شناسی. کار او تدوین فرهنگ تفصیلی علوم اجتماعی (در حوزه فرهنگ فلسفه و جامعه‌شناسی) به چهار زبان فارسی، انگلیسی، فرانسه و آلمانی است که در مدت زمانی بیش از چهل سال به طول انجامیده و بی شک، یکی از مهم‌ترین آثار فرهنگ تفصیلی علوم در زبان پارسی و یکی از گرانبهاترین و بزرگترین آثار امیرحسین آریان پور است که حاوی سیصدهزار فیش بوده و تاکنون انتشار نیافته‌است.