moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در مردان، ریلکسین باعث افزایش تحرک اسپرم در مایع منی می‌شود. همچنین، ریلکسین در انزال مردانی که بدون مجرای وابران و کیسه منی متولد شده‌اند در غلظت‌های بالاتر از حد طبیعی یافت می‌شود.
در دستگاه گردش، ریلکسین توسط قلب ترشح می‌شود و به عنوان یک گشادکننده عروق عمدتاً از طریق مسیر نیتریک اکسید عمل می‌کند. مکانیسم‌های دیگر عبارتند از فعال‌سازی NF-κB که با واسطهٔ فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF)، منجر به فعال‌سازی مسیرهای سیگنالینگ مرتبط با PI-3K/Akt می‌گردد، و همچنین رونویسی متالوپروتئینازهای ماتریکس. در آزمایش‌های خارج از بدن با استفاده از شریان‌های مقاومت زیر جلدی، ریلاکسین یک گشادکننده عروقی قوی وابسته به اندوتلیوم است. در آزمایش‌های برون‌تنی با استفاده از شریان‌های استقامتی زیر جلدی، ثابت شد ریلاکسین یک گشادکننده عروقی قوی وابسته به اندوتلیوم است.
ریلکسین همچنین از طریق تنظیم مثبت فاکتور رشد اندوتلیال عروقی، نقش مهمی در تشکیل رگ‌های خونی در دوران بارداری، رشد تومور یا زخم‌های ایسکمیک ایفا می‌کند.
گیرنده‌های ریلکسین در قلب، ماهیچه‌های صاف، بافت‌های همبند و دستگاه عصبی مرکزی و دستگاه عصبی خودمختار یافت می‌شود.
زنانی که در طول کارآزمایی‌های بالینی متفرقه تحت درمان با ریلکسین بوده‌اند، خونریزی شدیدتری را در طول سیکل قاعدگی خود تجربه کرده‌اند، که نشان می‌دهد سطح ریلکسین می‌تواند در خون‌ریزی غیرطبیعی رحم نقش داشته باشد. با این حال، تحقیقات بیشتری برای تأیید ریلکسین به عنوان یک علت مستقیم مورد نیاز است.
بیانِ کمتر ریلکسین در بین زنان مبتلا به آندومتریوز مشاهده شده‌است. تحقیقات در این زمینه محدود است و مطالعه بیشتر در مورد نقش ریلکسین می‌تواند کمک زیادی به درک بیماری آندومتریوز کند.
پژوهش‌های زیادی در توصیف اختلالات خاص مربوط به ریلکسین موجود نیست، اما ارتباطی میان این هورمون با اسکلرودرمی و فیبرومیالژیا پیشنهاد شده‌است.
این امکان وجود دارد که ریلکسین موجود در جفت جنین عاملی برای القای زایمان در انسان باشد و بنابراین احتمال دارد سطوح بالای سرمی ریلکسین در دوران بارداری با زایمان زودرس مرتبط باشد.
هورمون ریلکسین ۱ و ۲ از تکثیر ژن پروتو-آرال‌ان به ترتیب در ۴۴٫۲ و ۲۹٫۶ میلیون سال پیش در آخرین جد مشترک نخستی‌سانان راست‌بین به وجود آمدند. تصور می‌شود دوپلیکاسیونی که منجر به تشکیل ریلکسین-۱ و ریلکسین-۲ شد، نتیجه انتخاب مثبت و تکامل همگرا در سطح نوکلئوتید بین ژن ریلکسین در میمون‌های دنیای جدید و ژن ریلکسین-۱ در میمون‌های انسان‌نما بوده‌است.
مناقشه آریان ()، مجموعه ای از مناقشات مسیحیت دربارهٔ ماهیت مسیح (عیسی) بود که با اختلاف بین آریوس و آتاناسیوس اسکندریه، دو متکلم الهیات مسیحی از مصر (اسکندریه) آغاز شد. مهم‌ترین این مناقشات مربوط به رابطه بین جوهر خدای پدر و جوهر پسر او(پسر خدا) بود.
امپراتور کنستانتین بزرگ، از طریق اولین شورای نیقیه در سال ۳۲۵، تلاش کرد تا مسیحیت را متحد کند و نسخه واحد و مورد تأیید امپراتوری این ایمان را ایجاد کند. از قضا، تلاش‌های او باعث ایجاد اختلافات عمیق پس از شورای نیقیه شد.
این اختلافات، کلیسا را به مدت بیش از ۵۵ سال، از زمان اولین شورای نیقیه در سال ۳۲۵، تا شورای اول قسطنطنیه، در سال ۳۸۱ به جناح‌های مختلف تقسیم کرد. هیچ انشعابی رسمی جدایی (دین) وجود نداشت.
در داخل امپراتوری روم، جناح تثلیث در نهایت از طریق فرمان تسالونیکا، که در ۲۷ فوریه سال ۳۸۰ توسط سه امپراتور حاکم در آن زمان صادر شد، دست برتر را به دست آورد و مسیح‌شناسی نیقیه را به مسیحیت به عنوان دین دولتی روم و از طریق اجرای دقیق آن فرمان. در داخل امپراتوری روم تبدیل کرد. با این حال، در خارج از امپراتوری روم، آریانیسم و سایر اشکال وحدت گرایی (یونیتارینیسم) برای مدتی به موعظه ادامه دادند. کلیسای کاتولیک و کلیسای ارتدکس شرقی، و همچنین سایر فرقه‌های مسیحی مدرن، عموماً از فرمول تثلیث پیروی می‌کنند، اگرچه هر کدام الهیات خاص خود را در این مورد دارند.
تاریخ اولیه این مناقشه باید از حدود ۳۵ سند موجود در منابع مختلف جمع‌آوری شود. مورخ تثلیث سقراط بیزانسی گزارش می‌دهد که آریوس اولین بار در زمان اسقف اسکندر اسکندریه بحث‌برانگیز شد، زمانی که آریوس قیاس زیر را فرموله کرد:
«اگر پدر، پسر را می‌آورد، او که زاییده می‌شود، نقطه آغازی از وجود دارد: از این رو است که زمانی وجود دارد که پسر هنوز وجود نداشته. پس از آن ناگزیر است که وجود خود را، از عدم داشته باشد».
آتاناسیوس اسقف اسکندریه به دلیل واکنش کندش علیه آریوس مورد انتقاد قرار گرفت. او نیز مانند سلف خود، دیونیسیوس، به نوسان متهم شده‌است. بر اساس اثر یوسبیوس قیصریه، زندگی کنستانتین، این مناقشه از اسکندریه تقریباً به تمام مناطق آفریقا گسترش یافته بود و توسط امپراتوری روم به عنوان اخلال در نظم عمومی تلقی می‌شد. کنستانتین بزرگ دو نامه به آریوس و آتاناسیوس اسقف اسکندر فرستاد و از رهبران مذهبی خواست تا از این اختلافات جلوگیری کنند. مناقشه ادامه‌دار منجر به نظارت کنستانتین بر اولین شورای نیقیه شد.
«آریانیسم در اسقف‌نشین اسکندریه وجود نخواهد داشت.» در زمانی که اسقف اسکندر سرانجام علیه رئیس خود آریوس عمل کرد، آموزه آریوس بسیار فراتر از مقر خود گسترش یافته بود. این موضوع برای کل کلیسا به موضوعی برای بحث و آشفتگی تبدیل شده بود.
کلیسا اکنون یک نیروی قدرتمند در جهان روم بود، به طوری که کنستانتین یکم آن را در سال ۳۱۳ از طریق فرمان میلان قانونی کرد. کنستانتین مایل بود که کلیسا به انسجام اجتماعی و اخلاقی امپراتوری کمک کند، اختلاف مذهبی تهدیدی برای رفاه عمومی بود. در نتیجه، امپراتور علاقه شخصی به چندین موضوع جهانی، از جمله دوناتیسم و جدال مربوط به آن در ۳۱۶ داشت. او همچنین می‌خواست به اختلاف آریان پایان دهد.
به این منظور، امپراتور اسقف هوسیوس کوردوبا را فرستاد تا موضوع را بررسی کند و در صورت امکان، اختلافات را حل کند. هوسیوس با نامه سرگشاده امپراتور همراه شد: «پس اجازه دهید هر یک از شما با توجه به دیگری، به توصیه بی طرفانه همکار خود گوش فرا دهید.» از آنجایی که با وجود تلاش‌های هوسیوس، بحث ادامه داشت، کنستانتین در سال ۳۲۵ بعد از میلاد گامی بی‌سابقه برداشت: او یک شورای جهانی یا شورای سراسری مسیحیت در نیقیه متشکل از پیشوایان کلیسا از تمام نقاط امپراتوری برای حل این مسئله، احتمالاً به توصیه هوسیوس را فرا خواند. به‌طور سنتی گفته می‌شود که ۳۱۸ اسقف برای شرکت در شورا به نیکیه آمدند، اگرچه برخی دیگر ارقام را از ۲۵۰ تا ۳۰۰ پیشنهاد می‌کنند. اکثریت قریب به اتفاق آن اسقف‌ها از شرق بودند. ایتالیا، اسپانیا، گال، شمال آفریقا، ایران و سکاها هر کدام یک اسقف فرستادند.
اسقف رم، سیلوستر یکم که خودش برای شرکت در آن خیلی پیر بود، دو کشیش را به عنوان نمایندگان خود فرستاد. آریوس خود در شورا و همچنین شماس جوان، آتاناسیوس اسکندریه (۲۹۶–۳۷۳) که به عنوان دستیار اسقف الکساندر اسکندریه شرکت کرد و قهرمان عقیده نیقیه شد و بیشتر عمر خود را صرف مبارزه با آریانیسم و شکل دیگری از وحدت‌گرایی یا یونیتارینیسم کرد. همچنین یوسبیوس قیصریه از قیصریه و یوسبیوس نیکومدیا نیز شرکت داشتند. قبل از تشکیل کنفرانس اصلی، هوسیوس ابتدا با اسکندر و حامیانش در نیکومدیا ملاقات کرد. ریاست شورا بر عهده خود امپراتور بود که در برخی از مباحث آن شرکت داشت و حتی رهبری آن را بر عهده داشت.
کسانی که از این عقیده حمایت می‌کردند که مسیح ابدی و هم جوهر با پدر است، توسط آتاناسیوس اسکندریه رهبری می‌شدند. کسانی که در عوض اصرار داشتند که پسر خدا از نظر زمان و ماهیت پس از خدای پدر آمده‌است، توسط آریوس رهبری می‌شد. حدود دو ماه دو طرف با توسل به کتاب مقدس برای توجیه مواضع مربوط خود بحث و مناظره کردند. آریوس معتقد بود که پسر خدا موجودی است که از هیچ ساخته شده‌است. و اینکه او اولین تولید خدا بود، قبل از همه اعصار. و او استدلال کرد که همه چیز دیگر از طریق پسر خدا عیسی آفریده شده‌است. آریوس گفت، بنابراین، تنها پسر است که مستقیماً از خدا آفریده شده و زاده شده‌است. علاوه بر این، زمانی بود که او وجود نداشت. آریوس گفت که او با اراده آزاد خود قادر بود، و بنابراین «آیا او به معنای واقعی یک پسر بود، باید پس از پدر آمده باشد، بنابراین زمان آشکارا زمانی بود که او نبود، و از این رو او موجودی محدود بود.
بر اساس برخی از روایات موجود در قدیس‌نگاری کتاب مقدس، بحث در شورا به حدی داغ شد که نیکلاس قدیس یک دفعه یک سیلی به صورت آریوس زد. اکثر اسقفان در شورا در نهایت با عقیده ای موافقت کردند که پس از آن به عنوان اعتقادنامه نیقیه شناخته می‌شود که در اولین شورای نیقیه تدوین شد. این اعتقادنامه شامل کلمه homoousios به معنای "هم جوهری" یا "یکسان در ذات " بود که با باورهای آریوس ناسازگار بود. در ۱۹ ژوئن ۳۲۵، شورا و امپراتور بخشنامه ای به کلیساهای اسکندریه و اطراف آن صادر کردند: آریوس و دو تن از پارتیزان‌های تسلیم ناپذیرش (تئوناس و سکوندوس) خلع مقام شده و به ایلیریکوم (استان روم) تبعید شدند، در حالی که سه حامی دیگر - تئوگنیس نیقیه‏، یوسبیوس نیکومدیا و ماریس کلسدونی - تنها به دلیل احترام به امپراتور امضاهای خود را بر پای اعتقاد نامه قرار دادند. با این حال، کنستانتین به زودی دلیلی برای مشکوک به صداقت این سه پیدا کرد، زیرا بعداً آنها را در جمله ای که در مورد آریوس صادر شد گنجاند.
میشل آر. سالزمن (؛ زادهٔ ) مورخ ، استاد ممتاز در دانشگاه کالیفرنیا، ریورساید در زمینه دوران باستان متأخر است.
ویلیام تلفر (; – ) پرسنل نظامی و یک روحانی و استاد دانشگاهی در دانشگاه کمبریج انگلیسی بود که در مطالعات اولیه مسیحیت تخصص داشت.
سیاست‌های ضد پاگانیسم امپراتوری بیزانس اولیه () به قوانینی اشاره دارد که از ۳۹۵ تا ۵۶۷ بر ضد پاگانیسم توسط امپراتورهای بیزانس، امپراتوران آرکادیوس، هونوریوس، تئودئوس دوم، مارسیانوس و لئون یکم (بیزانس) وضع شد. آنها ممنوعیت‌های قانونی قبلی، به ویژه در مورد مراسم مذهبی و قربانی کردن را تکرار کردند و مجازات این اعمال را افزایش دادند. ادیان پاگانیسم هنوز پیروان زیادی داشتند، اما آنها به‌طور فزاینده ای مجبور بودند برای پیروی رسمی از دستورها، در نهان پنهان بمانند. حمایت قابل توجهی از پاگانیسم در میان اشراف رومی سناتورها، قضات
,افسران کاخ امپراتوری و سایر مقامات وجود داشت.
هاروسپکس () در دین روم باستان، شخصی بود که برای انجام نوعی طالع‌بینی به نام فال جگر (هاروسپیسینا) آموزش دیده بود. این نوع طالع بینی با بررسی و تحلیل احشایی که از قربانی کردن حیوان به دست می‌آمد، مخصوصاً جگر گوسفند و طیور قربانی شده، انجام می‌شد. خواندن فال به‌طور خاص از کبد با اصطلاح یونانی «هپاتوسکوپی» (همچنین هپاتومانسی) شناخته می‌شود.
پیشگویان رومی در کار بررسی فال‌ها و نشانه‌ها بودند تا زمان‌های خوش شانس و بدشانسی را برای فعالیت‌های خصوصی و عمومی شناسایی کنند. «هاروسپکس» کسی بود که می‌توانست پیامدهای خوب یا بد احشاء حیوانات قربانی را ارزیابی کند. جگر برای نشانه‌های تأیید یا عدم تأیید الهی خوانده می‌شد. تغییر رنگ، نقص، تراوش، بوی بد، عدم سوختن مناسب، و بسیاری از سرنخ‌های دیگر نشانه‌هایی از ناخرسندی الهی است، و نواحی مختلف یک اندام ممکن است مترجم را در جهت‌های متفاوت، معمولاً بد، نشان دهند. با این حال، جزئیات این عمل که زمانی ضروری بود، اکنون بیشتر از بین رفته‌است.‏
رومیان باستان راه‌های مختلفی برای تعیین اینکه آیا خدایان یک روش خاص را تأیید می‌کنند یا خیر داشتند. چنین پیشگویی آگوری نامیده می‌شد و هاروسپکس نوعی آگور بود که پیشگویی رسمی روم باستان به‌شمار می‌آمد.‏ وظیفه اصلی هاروسپکس تفسیر اراده خدایان بر اساس تحلیل شکل جگر حیوانات قربانی بود.
مدل‌های کبد در بابل، ماری (سوریه)، خاتوشا و اتروریا یافت شده‌اند. کتیبه‌هایی که معنای ویژگی‌های جگر را توصیف می‌کند، بسیار رایج است. بابلی‌های باستان در حقیقت معتقد بودند که کبد محل تفکر است. شواهدی از نشانه‌های کبد نشان می‌دهد که از هزاره سوم قبل از میلاد انجام می‌شده و مراسم واقعی پیچیده و پرهزینه بود. در هزاره اول قبل از میلاد، چهار حیوان قربانی مورد نیاز بود. در بین‌النهرین هدف اصلی از پیشگویی این بود که بتواند در برابر تهدیدات آینده عمل کند و اراده خدایان را بداند. این فال‌ها به شدت با تصمیم‌گیری، به ویژه در امور دولتی مرتبط بود. فال‌ها بر مسائل سیاسی، نظامی، اقتصادی و فرهنگی دولتی نیز تأثیر داشتند، اما اینها به شدت بر زندگی مردم تأثیر می‌گذاشت.‏
هاروسپکس‌ها در ابتدا در ماری (سوریه) (شمال بین‌النهرین) و هیتی‌ها ظاهر شدند. سپس هاروسپکس‌ها در اتروریا (ایتالیا) ظاهر شدند هنگامی که اتروسک‌ها توسط رومیان باستان تسخیر شدند، هاروسپکس‌ها در طول جنگ‌های پونیک (اواسط قرن سوم قبل از میلاد) در روم ظاهر شدند. هاروسپکس هم به دولت و هم به افراد توصیه می‌کرد. بیشتر اوقات، از خدمات آنها توسط سردارانی استفاده می‌شد که می‌خواستند لطف خدایان را برای فعالیت‌های رزمی خود ارزیابی کنند. امپراتور کلودیوس اولین کالج رسمی هاروسپکسی را تأسیس کرد که از شصت نفر تشکیل شده بود - به سرپرستی یک هاروسپکس ماکسیموس خاص. گفته می‌شود که این کالج تا قرن پنجم میلادی فعالیت می‌کرد. بعدها، الکساندر سوروس قرار بود کلیسای جامع هاروسپکس‌ها را ایجاد کند.‏
اگر رومیان باستان واقعاً می‌خواستند بدانند چه اتفاقی می‌افتد، ممکن بود به هاروسپکس روی بیاورند — پیشگویی آینده با بررسی احشا حیوانات — که بسیار دقیق‌تر از آگور تلقی می‌شد. رومیان باستان هاروسپکس را به اتروسک‌ها نسبت می‌دادند که قرن‌ها در شمال غربی ایتالیا زندگی می‌کردند و تأثیر عمیقی بر فرهنگ روم داشتند. (در واقع، برخی از مورخان پیشنهاد می‌کنند که رم توسط اتروسک‌ها تأسیس شده‌است، مجله ساینس در سال ۲۰۲۱ گزارش داد) یک متخصص در هاروسپکسی، هاروسپکس نامیده می‌شد و هاروسپکس‌های اتروسک به ویژه ماهر در نظر گرفته می‌شدند. اما مورخان متذکر می‌شوند که بابلیان باستان و دیگران نیز اعمال مشابهی داشتند. ایده پشت هاروسپکس این بود که اندام‌های داخلی حیوانات — معمولاً گوسفند یا طیور، اما گاهی گاو — که برای خدایان قربانی شده بودند می‌تواند رسانه ای برای پیام‌های آنها باشد. جگر حیوان قربانی مهم‌ترین عضو بود زیرا محل روح به حساب می‌آمد، اما قلب، ریه، کلیه، طحال و روده حیوان نیز مورد بررسی قرار گرفت. هر اندام از نظر وضعیت کلی آن مانند «براق و پر» یا «زمخت و منقبض شده» ارزیابی می‌شد، در حالی که اهمیت زیادی به این می‌شد که آیا کبد برآمدگی به نام «سر کبد» یا "caput iocineris" دارد یا خیر. نداشتن این ویژگی به معنای نامطلوب بودن پیشگویی بود، اما فقط یک هاروسپکس ماهر می‌توانست معنایی را در اندام پیدا کند. مدل‌هایی از کبد نیز ساخته شد، احتمالاً برای مرجع، که نشان می‌دهد بخش‌های مختلف اندام چه چیزی را ممکن است به تصویر بکشد. معروف‌ترین آنها جگر برنزی پیاچنزا، یک مصنوع اتروسکی از حدود ۴۰۰ سال قبل از میلاد است. در سال ۱۸۷۷ در شمال ایتالیا کشف شد.‏
کنستانتین بزرگ در روز بعد از فرمان تعطیلی روزهای یکشنبه در امپراتوری روم در ۷ مارس ۳۲۱، در ۸ مارس، فرمان دیگری صادر کرد و دستور داد تا با هاروسپکس، کسانی که با بررسی احشاء حیوانات قربانی شده، پیشگویی می‌کردند، مشورت کنند. او گفت: «هرگاه صاعقه به کاخ امپراتوری یا هر عمارت عمومی دیگری برخورد کرد، بنابر کاربرد قدیم، باید با هاروسپکس مشورت کرد که چه چیزی ممکن است معنای آن باشد، و گزارش دقیقی از پاسخ برای استفاده ما تهیه شود.»‏
ولادیسلاو کریکلی (؛ زادهٔ )اقتصاددان، کارمند دولت و سیاستمدار اهل اوکراین است. وی از ۲۹ اوت ۲۰۱۹ تا ۱۸ مه ۲۰۲۱ به عنوان وزیر زیرساخت اوکراین خدمت کرد.
پاولینا اوستا (متولد ۲۶ سپتامبر ۱۹۹۷) گوینده خبری لبنانی-آمریکایی، شخصیت رادیویی است. از مارس ۲۰۲۲، اوستا مجری اخبار عصرگاهی برای ایستگاه وابسته به شبه جزیره علیای میشیگان بود.
اوستا یک رقصنده باله کلاسیک موفق و دریافت کننده پنج جایزه گریسی در چهار سال متوالی (۲۰۱۴، ۲۰۱۵، 2016 و 2017) است.
قتل زنان باردار () نوعی آدم‌کشی است که به دنبال خشونت خانگی رخ می‌دهد. خشونت خانگی یا خشونت شریک صمیمی (IPV) قربانیان زیادی دارد، و هنگام تجزیه و تحلیل مواردی که در آن قربانیان پا پیش گذاشته و آنرا گزارش کردند، مردان بیشتر از زنان مرتکب اعمال خشونت‌آمیز خانگی شده و زنان بیشتر احتمال دارد که آسیب‌های جدی را متحمل شوند. بسیاری از این زنان نه تنها از جان خود بلکه نسبت به جان فرزندان متولد نشده خود نیز هراسناک بودند. اخیراً توجه بیشتری هر مرگ‌ومیرهای مرتبط با بارداری به دلیل خشونت جلب شده‌است.Martin, S. L., Macy, R. J., Sullivan, K., and Magee, M. L. (2007) Pregnancy-Associated Violent Deaths: The Role of Intimate Partner Violence. Trauma, Violence, & Abuse. (8), 135-148. خشونت شریک صمیمی ممکن است زمانی شروع شود که قربانی باردار شود.Parker, B., McFarlane, J., and Soeken, K. (1994) Abuse During Pregnancy: Effects on Maternal Complications and Birth Weight in Adult and Teenage Women. Obstet Gynecol. 323-328. تحقیقات نشان داده‌است که سوءاستفاده در دوران بارداری یک زنگ خطر برای احتمال وقوع قتل‌های مرتبط با بارداری است.Campbell, J. C., Glass, N., Sharps, P. W., Laughon, K., and Bloom, T. (2007) Intimate Partner Homicide: Review and Implications of Research and Policy. Trauma, Violence, & Abuse. (8), 246-269.
قتل زنان باردار نوعی از قتل‌هاست که به تازگی مورد بررسی و مطالعه قرار گرفته‌است. آمار محدودی در دسترس است زیرا هنوز سیستم قابل اعتمادی برای ردیابی چنین مواردی وجود ندارد. تعیین اینکه آیا بارداری یک عامل علیتی است یا خیر، دشوار است.
مطابق گزارش ای‌بی‌سی نیوز مطالعات انجام شده در مریلند، نیویورک و شیکاگو نشان می‌دهد که تقریباً ۲۰ درصد از زنانی که در دوران بارداری می‌میرند قربانی قتل هستند. در سال ۲۰۰۴، واشینگتن پست آمار مرگ‌ومیر را در سراسر ایالات متحده آمریکا بررسی کرد که مشخص شد از سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱٬۳۶۷ مورد قتل زن باردار و مادران تازه متولد شده رخ داده‌است:
«ایزابل هوران» و «دایانا چنگ» از دپارتمان بهداشت و سلامت روانی مریلند مطالعه ای را در مورد مرگ‌های مرتبط با بارداری در مریلند بین سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۸ انجام دادند و مرگ مرتبط با بارداری را به صورت «مرگ در دوران بارداری» یا «طی یک سال پس از پایان بارداری» تعریف کردند. آنها دریافتند که قتل عامل اصلی مرگ‌ومیرهای مرتبط با بارداری است که ۲۰ درصد از این مرگ‌ها را شامل می‌شود. در مقابل، قتل تنها پنجمین علت مرگ زنان در سنین باروری بود که در یک سال پیش از تاریخ مرگ‌شان باردار نشده بودند و علت ۶٫۴ درصد از مرگ‌ومیرهای این گروه را به خود اختصاص داد. دومین علت مرگ‌های بارداری، بیماری قلبی بود که ۱۹ درصد موارد مرگ را شامل می‌شد. مطالعه‌ای با استفاده از داده‌های ناحیه کلمبیا همچنین نشان داد که قتل عامل اصلی مرگ‌ومیر مرتبط با بارداری است.Homicide a leading cause of death in pregnant women. (ContinuingEducation) http://www.thefreelibrary.com/Homicide+a+leading+cause+of+death+in+pregnant+women.+%28Continuing...-a080055987
مطابق یک مطالعه مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری «نسبت کلی قتل مرتبط با بارداری ۱٫۷ مرگ در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تولد زنده بود» و قتل علت اصلی مرگ ومیر مرتبط با بارداری نبود، اگرچه همچنان یکی از علل اصلی بود. با این حال، هوران و چنگ استدلال کردند که مطالعه مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری مشکل را دست کم گرفته‌است زیرا از اطلاعات ناقص استفاده می‌کند. هوران و چنگ با استفاده از منابع اطلاعاتی بیشتر دریافتند که میزان قتل مرتبط با بارداری در مریلند ۱۰٫۵ در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تولد زنده است. آنها پیشنهاد کردند هر ایالت باید مجموعه داده‌های خود را در مورد مرگ و میرهای مرتبط با بارداری تکمیل کند. واشینگتن پست در سال ۲۰۰۴ گزارش داد که «۱۳ ایالت اعلام کرده‌اند هیچ راهی ندارند که تعیین کنند چه تعداد زن در دوران بارداری و دوران پس از زایمان در سال‌های اخیر کشته شده‌اند.» در سال ۲۰۰۳، کالیفرنیا این مشکل را با تغییر اسناد گواهی فوت خود برای درج وضعیت زایمان یک قربانی زن برطرف کرد.
قتل دومین عامل مرگ‌ومیر در بین زنان ۲۰ تا ۲۴ ساله و پنجمین علت مرگ در بین زنان ۲۵ تا ۳۴ ساله در سال ۱۹۹۹ بود. بیشترین علت مرگ در هر دو گروه سنی سوانح است. تحقیقات انجام شده در مورد مرگ‌های مرتبط با بارداری در ویرجینیا نشان داد که قتل عامل اصلی مرگ بوده و ۱۳ درصد از کل مرگ‌ومیرهای نمونه‌گیری آماری را تشکیل می‌دهد. همان مطالعه نشان داد که خشونت (خودکشی، قتل، و مصرف تصادفی بیش از حد مواد) ۳۰ درصد از کل مرگ‌ومیرهای نمونه را تشکیل می‌دهد. تفاوت‌های نژادی نیز در داده‌ها مشهود بود، زنان سیاه‌پوست ۴٫۵ برابر بیشتر از زنان سفیدپوست در معرض خطر مرگ ناشی از قتل حاملگی بودند.
«قانون قربانیان زاده‌نشدهٔ خشونت»، مصوب سال ۲۰۰۴، جنین را به عنوان «کودک در رحم» و شخص را به عنوان قربانی جرم قانونی تعریف می‌کند «اگر جراحت یا مرگ جنین در حین ارتکاب یک جنایت خشونت‌آمیز فدرال رخ دهد.»Ghazaleh, S., Martin, S. L., and Schiro, S. (2010) Homicide Among Pregnant and Postpartum Women in the United States: A Review of the Literature. Trauma, Violence, & Abuse. (11), 42-54. در آمریکا، ۳۸ ایالت قوانینی دارند که اگر قربانی در دوران بارداری به قتل برسند، مجازات مجرم سخت‌تر است. برخی از این قوانین جنین را «به منظور تعقیب کیفری مجرم» به‌عنوان یک «شخص» تعریف می‌کنند (کنفرانس ملی قانونگذاران ایالتی، ۲۰۰۸). لیسی پترسون، که در سال ۲۰۰۲ به قتل رسید، یکی از قربانیان مطرح و شناخته‌شدهٔ اینگونه جنایت‌هاست.
در حال حاضر در مجلس سنای کارولینای شمالی، لایحه‌ای به نام قانون اس‌بی ۳۵۳ قربانیان زاده‌نشدهٔ خشونت در حال بررسی است تا قانونی برای مرگ جنین در هنگام قتل مادر تعیین کند. ائتلاف کارولینای شمالی علیه خشونت خانگی به دلایل متعدد از جمله عدم توجه به خشونت علیه مادر به عنوان علت اصلی مرگ جنین از این قانون حمایت نمی‌کند. با این حال، این ائتلاف از موضع «شبکه ملی برای پایان دادن به خشونت خانگی» در مورد «قانون قربانیان زاده‌نشدهٔ خشونت» حمایت می‌کند.
زنان ممکن است از صحبت کردن با ارائه دهندگان مراقبت‌های بهداشتی خود در مورد سوءاستفاده احساس امنیت کنند، به خصوص پس از اینکه متوجه شدند باردار هستند. برخی از سیاست‌های مطب‌های پزشکی و بیمارستان مشخص می‌کنند که پزشکان باید بیمار را به‌طور خصوصی و بدون حضور همراه معاینه می‌کنند. ویکتوریا فرای در سرمقاله ای در سال ۲۰۰۱ در مجله انجمن پزشکی آمریکا می‌نویسد: «قتل توسط شرکای صمیمی ممکن است نقطه کانونی برای تلاش‌های مؤثر در جهت پیشگیری از مرگ‌ومیر مرتبط با بارداری باشد، زیرا بسیاری از این زنان قبل از مرگ‌شان با سیستم مراقبت‌های بهداشتی تماس گرفته‌اند.»Frye, V. (2001) Examining Homicide's Contribution to Pregnancy-Associated Deaths. Journal of the American Medical Association. (11), 1510-11. بررسی سیاست‌های مرتبط با «قتل شریک صمیمی» و پژوهش انجام‌شده دربارهٔ آن چندین نیاز را شناسایی کرده‌است: آموزش در سطح گسترده در خوزه مراقبت‌های بهداشتی در مورد نشانه‌های خشونت خانگی و غربالگری همه‌جانبه برای یافتن خشونت خانگی توسط ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی، و همچنین آگاهی از محل ارجاع زنان. زمانی که سوء استفاده مشخص شد و قربانی نیازمند خدمات است.
ماری لاک پیترمان (؛ ۲۵ فوریهٔ ۱۹۰۸–۱۳ دسامبر ۱۹۷۵) یک بیوشیمی‌دان سلولی اهل ایالات متحده آمریکا بود که به‌دلیل نقش کلیدی خود در کشف و شناسایی ریبوزوم‌های حیوانی، مجتمع‌های مولکولی که سنتز پروتئین را انجام می‌دهند، شناخته شده‌است. او نخستین زنی بود که استاد تمام دانشکده پزشکی دانشگاه کرنل شد.
ماری پیترمان در ۲۵ فوریهٔ ۱۹۰۸ در لوریوم، میشیگان زاده شد. مادرش آنا مای گریرسون و پدرش آلبرت ادوارد پیترمان، مدیر کل شرکت مس تلفیقی کالومت و هکلا واقع در کالومت، میشیگان بود.
او در دبیرستان کالومت و مدرسهٔ مقدماتی ماساچوست تحصیل کرد، سپس در سال ۱۹۲۹ از کالج اسمیت با دستاوردهای عالی در رشتهٔ شیمی فارغ‌التحصیل شد. او سپس مدتی از مدرسه دور بود و یک سال در دانشگاه ییل به‌عنوان تکنسین تحقیقاتی کار کرد، و پس از آن چهار سال بر روی عدم تعادل اسید و باز در بیماران روان‌پزشکی در بیمارستان روان‌پزشکی بوستون به انجام پژوهش پرداخت. او در سال ۱۹۳۶ تحصیلات دکتری خود را در رشتهٔ شیمی فیزیولوژیک در دانشگاه ویسکانسین آغاز کرد. در سال ۱۹۳۹، او با مدرک دکتری برای پایان‌نامه در مورد نقش قشر آدرنال در تنظیم یون فارغ‌التحصیل شد.
پیترمان پس از کسب مدرک دکتری، در دانشگاه ویسکانسین ماند و به نخستین کارمند شیمی‌دان زن دپارتمان شیمی‌فیزیک این دانشگاه تبدیل شد و تا سال ۱۹۴۵ به‌عنوان محقق فوق دکتری به کار در آنجا ادامه داد. او در دانشگاه ویسکانسین به‌همراه جان وارن ویلیامز و آلوین ام. پاپنهایمر تحقیقاتی را روی شیمی‌فیزیک پروتئین‌ها انجام داد؛ از جمله تجزیه و تحلیل برهمکنش‌های پادتن-آنتی‌ژن، به‌ویژه آنهایی که بین سم دیفتری و آنتی توکسین وجود داشت. این سه نفر با استفاده از اولتراسانتریفیوژ نشان دادند که حدود ۲/۳ از آنتی‌توکسین دیفتری (که بعداً تحت عنوان بخش Fc از ایمونوگلوبولین جی در نظر گرفته شد) «غیرفعال» است – می‌توان آن را با درمان پروتئاز حذف کرد و آنتی‌توکسین همچنان می‌تواند دو مولکول آنتی‌ژن را متصل کند، بنابراین سایت‌های اتصال باید به هم نزدیک باشند. تحقیقات او بر روی پادتن‌ها به تعیین ساختار ایمونوگلوبولین توسط رادنی پورتر کمک کرد، کاری جایزهٔ نوبل ۱۹۷۲ را برای پورتر به‌همراه داشت. او همچنین آلبومین سرم انسانی را برای کمیتهٔ تحقیقات پزشکی شورای تحقیقات دفاع ملی در طول جنگ جهانی دوم مورد مطالعه قرار داد و روش‌هایی را برای تصفیهٔ آلبومین به‌منظور استفاده به‌عنوان جایگزین خون توسعه داد.
در سال ۱۹۴۵، او به‌عنوان یک شیمی‌دان در بیمارستان مموریال در شهر نیویورک به مطالعه بر روی نقش پروتئین‌های پلاسما در متاستاز مشغول شد و سپس در سال ۱۹۴۶ برای پژوهش در مورد نقش نوکلئوپروتئین‌ها در سرطان، به مؤسسه اسلون-کترینگ، که به‌تازگی برای پژوهش پیرامون سرطان تأسیس شده بود، رفت. او که در ابتدا عضو بنیاد فینی هاول بود، در سال ۱۹۶۰ به عضوی وابسته و در سال ۱۹۶۳ به عضویت دائمی این بنیاد درآمد، و به نخستین عضو دائمی زن مؤسسهٔ اسلون کترینگ تبدیل شد.
او همزمان که در اسلون کترینگ بود، به تدریس بیوشیمی در بخش اسلون-کترینگ دانشگاه کرنل در دانشکده تحصیلات تکمیلی علوم پزشکی مشغول بود و نخستین استاد تمام زن کرنل نیز بود.
او در سال ۱۹۶۳ جایزهٔ اسلون را برای تحقیقات دربارهٔ سرطان دریافت کرد و از پول این جایزه برای سفر به اروپا برای اجرای سخنرانی و کار در آزمایشگاه برنده آرنه تیسلیوس، برندهٔ جایزهٔ نوبل، استفاده کرد. در سال ۱۹۶۶، انجمن شیمی آمریکا مدال گاروان را به او اعطا کرد؛ مدالی که یک افتخار ملی بود که به زنانی داده می‌شد که کمک‌های مثال‌زدنی به علم شیمی کرده‌اند.
او حدود ۱۰۰ مقاله و همچنین کتابی به نام "خواص فیزیکی و شیمیایی ریبوزوم‌ها" (۱۹۶۴) نوشته‌است.
پیترمان در سال ۱۹۷۳ از دانشگاه کرنل بازنشسته شد، سپس نخستین انجمن سرطان مموریال اسلون کترینگ برای زنان حرفه‌ای را تأسیس کرد و به‌عنوان نخستین رئیس این انجمن خدمت کرد.
پیترمان اولین کسی بود که ریبوزوم‌های حیوانی، که محل سنتز پروتئین بودند، را جداسازی کرد. آلبر کلود در تحقیقات قبلی با استفاده از تقسیم سلولی برای بررسی محتوای سلول‌های حیوانی، مجموعه‌ای از ذرات حاوی اسیدهای نوکلئیک و پروتئین‌هایی را یافت که آن را «میکروسوم» نامید. پیترمان دریافت که این ذرات حاوی مقادیر تقریباً مساوی آران‌ای و پروتئین هستند اما اندازهٔ آنها بسیار متنوع است. برای خالص‌سازی بیشتر اجزاء، او از تکنیکی به نام اولتراسانتریفیوژ تحلیلی استفاده کرد تا اجزای هموژنه‌های طحال و کبد موش را بر اساس سرعت رسوب نسبی آن‌ها (بسته به اندازهٔ آن‌ها) جداسازی کند.
بعدها، میکروسکوپ الکترونی توسط فیلیپ سیکویتز و جرج پالاده نشان داد که «میکروسوم‌های» اصلی قطعاتی از شبکه آندوپلاسمی هستند که با ریبوزوم‌ها پوشانده شده‌اند. پیترمان توانسته بود ریبوزوم‌های خالص را جداسازی کند؛ زیرا سرعت سانتریفیوژ بالایی که او برای ته‌نشینی مولکول‌ها در محلول قند با چگالی بالا استفاده می‌کرد، قطعات شبکه آندوپلاسمی را جداسازی می‌کرد. ذرات کوچکی که او جدا کرد قبل از اینکه در سال ۱۹۵۸ در یک نشست انجمن بیوفیزیک به‌طور رسمی «ریبوزوم» نامیده شوند، «ذرات پیترمان» نامیده شدند. او علاوه بر جداسازی ریبوزوم‌ها، با ماری همیلتون برای توصیف خواص فیزیکی و شیمیایی آنها همکاری داشت.
پیترمان هرگز ازدواج نکرد و بچه‌دار نیز نشد. او در ۱۳ دسامبر ۱۹۷۵ بر اثر سرطان در سن ۶۷ سالگی در بیمارستان امریکن انکولوژی فیلادلفیا درگذشت. در سال ۱۹۷۶، بنیاد آموزشی انجمن زنان در علم، یک بورسیهٔ تحصیلی را به افتخار او، به نام او نام‌گذاری کرد.
آتش خشم یا خشم آتشین (به انگلیسی: Raging Fire) یک فیلم اکشن هنگ کنگی-چینی محصول سال ۲۰۲۱ به نویسندگی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی بنی چان در آخرین تلاش کارگردانی‌اش قبل از مرگش در ۲۳ اوت ۲۰۲۰ است. دانی ین در این فیلم نقش یک پلیس عادل را بازی می‌کند که با دستیار سابقش، با بازی نیکلاس تسه، که برای انتقام از مربی سابق خود به خاطر زندانی کردن او در گذشته، از راه می‌رسد.
این فیلم در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۱ در سرزمین اصلی چین و در ۱۹ اوت ۲۰۲۱ در هنگ کنگ منتشر شد.
چونگ سونگ بونگ افسر واحد جنایی منطقه‌ای است که سال‌ها در خط مقدم کار کرد و بسیاری از پرونده‌های بزرگ را شکست. با این حال، به دلیل شخصیت بسیار عادلانه‌اش که بر حرفه‌اش تأثیر گذاشت، او را مطرود می‌دانند، اما سرپرست او، یاو کونگ-نگو، به او به عنوان یک افسر خوب احترام می‌گذارد، اگرچه یاو کاملاً با سبک بیش از حد سخت‌جوش چونگ موافق نیست و معتقد است. گرفتن میانبر یاو موفق می‌شود به سطح چونگ برسد. با این حال، سرنوشت به‌طور غیرمنتظره آنها را به مسیرهای مختلفی می‌کشد و آنها را در برابر یکدیگر قرار می‌دهد.
این فیلم برای اولین بار در بازار فیلم و تلویزیون هنگ کنگ ۲۰۱۹ اعلام شد. دانی ین، تهیه‌کننده و بازیگر فاش کرد که این فیلم در ابتدا برای فیلمبرداری در یک کشور خارجی برنامه‌ریزی شده بود، اما او بنی چان، یکی از تهیه‌کنندگان و کارگردانان را متقاعد کرد که برای فیلمبرداری در هنگ کنگ بماند. تولید در آوریل همان سال آغاز شد. در ۶ مه ۲۰۱۹، صحنه ای از پریدن ین از بالکن فیلمبرداری شد و به همین دلیل او را به مدت دو ساعت روی سیم معلق کردند. تولید این فیلم در سپتامبر ۲۰۱۹ به پایان رسید.
در ۲۳ آگوست ۲۰۲۰، کارگردان چان بر اثر سرطان نازوفارنکس درگذشت. گزارش شد که او در حین ساخت فیلم بیمار شده بود و بعداً تشخیص داده شد که به این بیماری مبتلا شده‌است. چان وظایف کارگردانی خود را برای این فیلم به پایان رساند اما به دلیل بیماری نتوانست در مراحل پس‌تولید شرکت کند.
نشنال لمپون نه چندان قانونی فیلمی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی دیوید میکی اونس است. در این فیلم بازیگرانی همچون اریک ون دتن، آنتونی دنمان، دنیل فاربر، سارا-جین پاتس، ایمی اسمارت، تام آرنولد، ریلی اسمیت، کامرون ریچاردسون، دی یونگ، وینس ویلوف، سم لیواین، هوریشیو سنز، لین شی و سی.ارنست هارث ایفای نقش کرده‌اند.
فرن وود (متولد ۳ سپتامبر ۱۹۸۱) یک پخش کننده و نویسنده انگلیسی است ". بسیاری او را با نام کاتن می‌شناسند." او کار خود را در اواخر دهه ۱۹۹۰ با ارائه برنامه‌های تلویزیونی مختلف کودکان آغاز کرد.
در سال ۲۰۱۸، کاتن شروع به ارائه یک پادکست در دسترس برای پلتفرم‌های پخش آنلاین کرد. او همچنین هشت کتاب خودیاری، دو کتاب برای کودکان و چهار کتاب در مورد تغذیه سالم منتشر کرده‌است.
کاتن در نورث وود، منطقه هیلینگدون لندن، از خانواده میک و لین کاتن به دنیا آمد. او یک برادر کوچکتر به نام جیمی کاتن دارد. او در نزدیکی ایستکوت بزرگ شد و در مدرسه هایدون تحصیل کرد. او ماهی‌خوار و دوستدار حیوانات است. او در چندین نیمه ماراتن برای خیریه شرکت کرده‌است. بیل کاتن، مدیر سابق بی‌بی‌سی (۱۹۲۸–۲۰۰۸) پسر عموی پدربزرگ پدری او بود. در اوت ۲۰۱۷، اصل و نسب کاتن در سریال تلویزیونی بی‌بی‌سی "که فکر می‌کنید چه کسی هستید؟" مورد بررسی قرار گرفت
پراکندگی سنج یا دیفیوژن‌متر () یک ابزار علمی برای اندازه‌گیری بازگشت پرتو نور یا امواج راداری است که توسط انتشار در محیطی مانند هوا پراکنده شده‌اند. "پراکندگی سنج‌هایی" که با استفاده از نور مرئی کار می‌کنند در فرودگاه‌ها یا در امتداد جاده‌ها برای اندازه‌گیری دید افقی دیده می‌شوند. پراکندگی‌سنج‌های راداری از امواج رادیویی یا مایکروویو برای تعیین سطح مقطع راداری نرمال شده (σ۰، "سیگما صفر" یا "سیگما هیچ") یک سطح استفاده می‌کنند. آنها اغلب بر روی ماهواره‌های هواشناسی برای یافتن سرعت و جهت باد نصب می‌شوند و در صنایع برای تجزیه و تحلیل ناهمواری سطوح استفاده می‌شوند.
پراکندگی‌سنج‌های نوری دستگاه‌هایی هستند که در هواشناسی برای یافتن محدودهٔ نوری یا دید افقی استفاده می‌شوند. آنها از یک منبع نور؛ معمولاً یک لیزر، و یک گیرنده تشکیل شده‌اند. هر دو با زاویه ۳۵ درجه به سمت پایین و در یک منطقه مشترک هدف قرار می‌گیرند. پراکندگی جانبی توسط هوا در امتداد پرتو نور به عنوان یک ضریب جذب اندازه‌گیری می‌شود. هرگونه انحراف از ضریب جذب هوای صاف (مثلاً در مه) اندازه‌گیری می‌شود و با دید نسبت معکوس دارد (هرچه جذب بیشتر باشد دید کمتر است).
این دستگاه‌ها در ایستگاه‌های هواشناسی خودکار برای دید عمومی، در امتداد باند فرودگاه برای محدوده ی بصری باند، یا در امتداد جاده‌ها برای شرایط دید یافت می‌شوند. دشواری اصلی در استفاده از پراکندگی‌سنج‌های نوری این است که اندازه‌گیری بر روی حجم بسیار کمی از هوا؛ بین فرستنده و گیرنده٬ انجام می‌شود و بنابراین، دید گزارش شده تنها معرف شرایط عمومی اطراف دستگاه در شرایط یکنواختی است (به عنوان مثال مه سینوپتیک). همیشه اینطور نیست (مثلاً مه لکه‌دار).
نبرد شیکر هایتس فیلمی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی افرام پوتله و کایلی رنکین است. در این فیلم بازیگرانی همچون شایا لباف، الدن هنسون، ایمی اسمارت، شیری اپلبی، کاتلین کویینلان، ویلیام سدلر، ری وایز، دینا ویلر-نیکلسن، بیلی کی، انسون مونت و هتی وینستون ایفای نقش کرده‌اند.
استاراستریک یک موشک سطح‌به‌هوا کوتاه برد بریتانیایی است که می‌تواند به عنوان یک سامانه پدافند هوایی همراه استفاده شود. پس از پرتاب، شتاب موشک به بیش از ۴ ماخ می‌رسد، و آن را به سریع‌ترین موشک سطح به هوای کوتاه برد موجود تبدیل می‌کند. سپس سه گلوله فرعی پرتوی لیزری را پرتاب می‌کند که احتمال برخورد موفقیت‌آمیز به هدف را افزایش می‌دهد. استاراستریک از سال ۱۹۹۷ در خدمت نیروی زمینی بریتانیا بوده‌است.
آسکلپیون () معابد شفابخش واقع در یونان باستان (و در عصر هلنیستی و روم باستان) بودند که به اسقلبیوس، اولین پزشک نیمه خدا در اساطیر یونانی تقدیم شده بود. گفته می‌شود که آسکلپیوس چنان پزشک ماهری بود که حتی می‌توانست مردم را از مردگان زنده کند.
ایگائه () شهری بود در ساحل کیلیکیه باستان، در سمت شمالی خلیج ایسوس. اکنون با یک خور باریک دراز به نام خلیج اسکندرون از خروجی پیراموس (جهان امروزی) جدا شده‌است. در زمان استرابو شهری کوچک با بندر بود.
رامسی مک مولن (; – ) مورخ، و استاد دانشگاه در دانشگاه ییل متخصص در تاریخ دین هلنیستی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم و جایزه رم شده‌است.
خشونت علیه زنان در اوکراین () یک مشکل اجتماعی ریشه‌دار در فرهنگ اوکراین است که توسط کلیشه‌های سنتی مردانه/زنانه ایجاد شده‌است. خشونت علیه زنان در دوران جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین به رسمیت شناخته نشد، اما در دهه‌های اخیر به موضوع مهمی در جامعه اوکراین و در میان دانشمندان دانشگاهی تبدیل شده‌است.
نماینده صندوق جمعیت سازمان ملل متحد در اوکراین، در فوریه ۲۰۱۳ بیان کرد که «اوکراین واقعاً سطح غیرقابل قبولی از خشونت، عمدتاً توسط مردان و عمدتاً به دلیل [میزان] بالای مصرف الکل دارد». وی خلأهای موجود در این قانون را عاملی برای معضل خشونت خانگی دانست و گفت: «شما می‌توانید زنان را مورد تجاوز قرار دهید و باز هم اگر یک مقام عالی رتبه هستید یا از یک خانواده رسمی رده بالا هستید، می‌توانید از عواقب آن خلاص شوید.»Kyivans join global rally to end violence against women, Kyiv Post (14 February 2013)
از نظر هنجارهای اخلاقی سنتی، زنان اوکراینی قرار است «زیبا و مادر باشند». علاوه بر این، سنت‌های جنسیتی در اوکراین تمایل دارد زنان را از تصدی مناصب قدرت سیاسی محدود کند، در حالی که معیارهای رفتار مردانه شامل حمایت از زنان است. جنگ در دونباس در اوکراین که در سال ۲۰۱۴ آغاز شد، تفکیک مسئولیت‌های جنسیتی را تقویت کرد. سازمان ملل بیان کرد که زنان اوکراینی ساکن در منطقه درگیری به دلیل اجرای ضعیف قانون، تمرکز بالای گروه‌های نظامی و گسترش سلاح‌ها در معرض خطر قابل توجهی قرار داشته‌اند. در سال ۲۰۱۵، دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد نگرانی عمیق خود را در مورد بدتر شدن سریع وضعیت خشونت علیه زنان در اوکراین ابراز کرد.OHCHR publishes alarming report on increased violence against women in Ukraine (2 March 2015) بر اساس گزارش سازمان امنیت و همکاری اروپا، در سال ۲۰۱۸، خشونت علیه زنان در اوکراین گسترده و سه برابر بیشتر از جنگ در دونباس با مرگ و میر همراه بود.The OSCE draws attention to violence against women in Ukraine (7 March 2018)پس از حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، گزارش‌های متعددی از خشونت و خشونت جنسی علیه زنان از جمله تجاوز، شکنجه، تجاوز جنسی و تجاوز گروهی منتشر شد.
بر اساس گزارش سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۳، حدود ۴۵ درصد از جمعیت ۴۵ میلیونی اوکراین از خشونت - جسمی، جنسی یا روانی - رنج می‌برند و بیشتر آنها زن هستند.Kyivans join global rally to end violence against women, Kyiv Post (14 February 2013) از دیدگاه تاریخی، مشکل خشونت علیه زنان در اوکراین به‌طور سنتی تا سال ۲۰۱۳ مسکوت مانده بود و منابع زیادی از آمار رسمی در مورد خشونت جنسی در اوکراین وجود نداشت. رسانه‌های جمعی از نحوه برخورد با این موضوع مطمئن نبودند، مقامات نمی‌دانستند چگونه با آن برخورد کنند و جامعه اوکراین به‌طور کلی آمادگی پایان دادن به خشونت را نداشت. در نتیجه، تمام تلاش‌های ملی ضد خشونت متکی به حمایت قابل توجهی از سوی کمک‌کنندگان غربی بود. داده‌های ثبت‌شده همچنین نشان می‌دهد که بروز مشاهده شده خشونت جنسی علیه زنان به دلیل تأثیر ترکیبی سنت و شرم شخصی به شدت دست کم گرفته شده‌است.
در اوکراین خشونت خانگی علیه زنان سابقه طولانی دارد. شواهدی وجود دارد که مدل پرخاشگری مردانه نسبت به زنان از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود. مطالعات اخیر نشان می‌دهد که خشونت علیه زنان به هیچ بخش خاصی از جمعیت اوکراین محدود نمی‌شود و در تمام لایه‌های اجتماعی رخ می‌دهد. زنان اوکراینی زیادی وجود ندارند که به استقلال اقتصادی دست یافته و صاحب خانه خود شده باشند. در اوایل سال ۲۰۲۰ پناهگاه‌های بسیار کمی برای زنان در اوکراین وجود داشت. Where they will not find, The Ukrainian Week, (16 February 2020)
بهره‌برداری جنسی از زنان یک مشکل گسترده و جدی در جامعه اوکراین است. این موضوع شامل قاچاق زنان در بازارهای فراملی و تن‌فروشی اجباری است که در نتیجه عوامل بسیاری از جمله فقیر شدن بخش قابل توجهی از جمعیت، پورنوگرافی نرم که به‌طور گسترده توسط رسانه‌های جمعی اوکراین برای جلب توجه مشتریان استفاده می‌شود به وجود می‌آید. داده‌های آماری گزارش شده توسط سازمان‌های غیردولتی در سال ۲۰۰۰ نشان می‌دهد که بیش از یک سوم زنان جوان بیکار اوکراینی تا حدی در فعالیت‌های تجاری غیرقانونی جنسی شرکت داشته‌اند.
یک نظرسنجی از دختران جوان اوکراینی که توسط کمیته تمام اوکراینی برای حمایت از کودکان انجام شد، نشان می‌دهد که سوء استفاده جنسی از آنها سهم بالایی از قربانیان آزار را تشکیل می‌دهد. به عنوان مثال، گزارش شده‌است که از هر سه دختر اوکراینی، یک دختر مورد آزار جنسی قرار گرفته‌است، از هر پنج دختر، یک دختر مورد آزار جنسی فیزیکی قرار گرفته‌است، از هر ده دختر، یک دختر مورد تجاوز جنسی قرار گرفته‌است. آمار جنایی در این کشور نشان می‌دهد که ۵۵٪ از تجاوزهای جنسی ثبت شده در اوکراین به جوانان زیر ۱۸ سال و ۴۰٪ از آنها یا ۲۲٪ در کل - علیه کودکان زیر ۱۴ سال است
اوکراین کنوانسیون شورای اروپا را در مورد پیشگیری و مبارزه با خشونت علیه زنان و خشونت خانگی - که بیشتر به عنوان کنوانسیون استانبول شناخته می‌شود - در سال ۲۰۱۱ امضا کرد. این کنوانسیون پس از ۱۱ سال بحث سیاسی با ۲۵۹ رای موافق در مقابل ۸ رای مخالف در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۲ تصویب شد. اوکراین سند تصویب خود را در ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۲ ارائه کرد، به این معنی که این کنوانسیون در ۱ نوامبر ۲۰۲۲ در اوکراین لازم الاجرا شد.
خشونت علیه زنان در تایلند () شامل خشونت خانگی، تجاوز جنسی، قاچاق جنسی و قتل می‌شود و تنها به این موارد محدود نمی‌شود. خشونت علیه زنان از لحاظ روانی و جسمی تأثیرات درازمدتی بر فرد و همچنین خانواده وی می‌گذارد. سنت‌گرایی جنسیتی و دیگر ارزش‌ها و شیوه‌های فرهنگی تایلند، خشونت علیه زنان را در این کشور شکل و تداوم می‌بخشد.
در سال ۲۰۱۳، وزارت بهداشت عمومی ۳۱۸۶۶ مورد خشونت خانگی در تایلند را گزارش کرد. سازمان بهداشت جهانی (WHO) خشونت خانگی را در روابط صمیمی شریک زندگی که در آن آزار عاطفی، فیزیکی و/یا جنسی وجود دارد، به رسمیت می‌شناسد. بر اساس مطالعه‌ای که در سال ۲۰۰۵ توسط سازمان جهانی بهداشت انجام شد، از هر ۶ زن تایلندی ۱ نفر در روابطش با شریک جنسی، خشونت خانگی را در طول زندگی خود تجربه کرده یا با آن مواجه شده‌اند.
درصد زنان تایلندی که در این مطالعه خشونت خانگی را تجربه کردند، به‌طور قابل توجهی بالاتر از ۲٫۹٪ است.خشونت خانگی یک مشکل جدی و یک مسئله بهداشت عمومی است که باید توسط جامعه تایلند مورد توجه قرار گیرد، زیرا یافته‌ها نشان می‌دهد که اثرات خشونت خانگی بر کیفیت کلی زندگی زنان تایلندی تأثیر می‌گذارد و فراتر از حوزه سلامت است. درآمد اجتماعی-اقتصادی پایین زنان تایلندی در روابط و قدرت تصمیم‌گیری آنها در روابط با شانس بالاتر خشونت خانگی همبستگی مثبت دارد.
طبق مطالعه انجام شده توسط WHO در سال ۲۰۰۵، حدود ۶۰ تا ۶۸ درصد از زنان تایلندی که با خشونت خانگی مواجه شده‌اند گزارش داده‌اند که خشونت روانی را نیز تجربه کرده‌اند. این خشونت‌ها شامل توهین یا ایجاد احساس بد یا تحقیر شدن، و تهدید به آزار بود. ۵۲ تا ۶۵ درصد از زنان تایلندی که با خشونت خانگی مواجه شده‌اند گزارش داده‌اند که در سال ۲۰۰۵ خشونت فیزیکی را تجربه کرده‌اند. این اعمال خشونت آمیز شامل سیلی زدن یا پرتاب اشیا، هل دادن، ضربه زدن با مشت، لگد، ضرب و شتم، سوزاندن یا تهدید به استفاده از سلاح بوده‌است.
۶۲ تا ۶۳ درصد از زنان تایلندی که خشونت خانگی را تجربه کرده‌اند گزارش داده‌اند که در سال ۲۰۰۵ خشونت جنسی را نیز تجربه کرده‌اند. این اعمال شامل اجبار فیزیکی به داشتن رابطه جنسی، آمیزش جنسی ناشی از ترس، اجبار به انجام فعالیت جنسی تحقیرآمیز بود. در سال ۲۰۱۷، مطالعه‌ای که توسط کمیته بازبینی اخلاقی برای تحقیقات مربوط به موضوع تحقیقات انسانی در دانشگاه چولالانگکورن تأیید شد، نشان داد که خشونت روانی و فیزیکی در واقع بیشتر از خشونت جنسی است. این تفاوت در نتایج بین سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۱۷ می‌تواند ناشی از سیاست‌ها و کمپین‌های جدید علیه خشونت خانگی باشد که در ۱۰ سال گذشته قبل از انجام این مطالعه در تایلند راه‌اندازی شده‌است.
طبق آمار ارائه شده توسط پلیس سلطنتی تایلند، ۲۵۳۵ مورد تجاوز جنسی در سال ۲۰۱۷ گزارش شده‌است. در حالی که این تعداد کمتر از ۳۲۴۰ مورد تجاوز گزارش شده در سال ۲۰۱۵ بود، نسبت به ۲۱۰۹ مورد تجاوز گزارش شده در سال ۲۰۱۶ افزایش قابل توجهی داشت. با توجه به قوانین، تجاوز جنسی در تایلند معمولاً به عنوان یک عمل خشونت‌آمیز توسط مردان بر زنان توصیف می‌شود. با این حال، در سال ۲۰۱۹، رئیس CSD، ژنرال پل جیربهوپ، گزارش داد که در سال‌های اخیر، تجاوزهای جنسی گزارش شده متنوع‌تر بوده‌است. جیراهوپ اشاره کرد که بسیاری از قربانیان تجاوز زیر سن قانونی هستند و حتی برخی از تجاوزها توسط راهبان انجام می‌شود. در یک مقاله در سال ۲۰۱۶ که در بانکوک پست نوشته شده بود به این موضوع اشاره می‌کرد که بسیاری از زنان لزبین در تایلند با هدف درمان گرایش جنسی خود مورد تجاوز جنسی قرار گرفته‌اند.
در سال ۲۰۱۷، ۲۹ درصد از زنانی که قربانی خشونت خانگی شده‌اند گزارش کرده‌اند که در نتیجه خشونت خانگی در بیمارستان بستری شده‌اند. ۲۶٫۱٪ پس از دعوا با شریک زندگی خود مجبور به آمیزش جنسی شدند. ۴۶٫۷ درصد از زنانی که در تایلند قربانی خشونت خانگی شده‌اند گزارش داده‌اند که از نظر جسمی آسیب دیده‌اند. این صدمات شامل بریدگی (۱۵٫۹٪)، خراش / کبودی (۷۴٫۸٪)، رگ به رگ شدن (۵۶٫۱٪)، سوختگی/بریدگی عمیق (۶٫۵٪)، شکستگی پرده گوش یا آسیب چشم (۱۱٫۲٪) و شکستگی استخوان/دندان (۶٫۵٪) می‌شود.
تأثیر خشونت خانگی علیه زنان در تایلند فراتر از آسیب فیزیکی است. ۶۱ درصد از زنانی که قربانی خشونت خانگی بوده‌اند، گزارش کردند که به دنبال تجربه خود از خشونت خانگی نمی‌توانند در محل کار تمرکز کنند. ۱۲٫۲ درصد گزارش کردند که مجبور بودند یک روز از محل کار خود مرخصی بگیرند، ۲۳٫۹ درصد از دست دادن اعتماد به نفس و اعتماد به نفس پایین و ۱۲٫۲ درصد به دلیل شرم به سر کار نرفتن را گزارش کردند.
در سال ۲۰۱۷، حدود ۴۹٫۶ درصد از زنانی که خشونت خانگی را تجربه کردند، گزارش کردند که فرزندانشان شاهد خشونت بوده‌اند. این زنان ابراز نگرانی می‌کردند که فرزندانشان چرخه خشونت خانگی را در زندگی خود تداوم بخشند.
خشونت علیه زنان در نیوزلند () به انواع خشونت علیه زنان به دلیل عوامل نابرابری جنسیتی که در جامعه با آن مواجه می‌شوند، توصیف می‌شود.CEDAW General Recommendation 19 General Recommendation No. 19 (11th session, 1992), Paragraph 6. دولت نیوزلند و سیستم قضایی نیوزلند، تلاش برای پیشگیری و مقابله با خشونت علیه زنان را به عنوان اولویت قوانین نیوزلند و سیستم عدالت کیفری می‌دانند.Committee on the Elimination of Discrimination against Women, "Seventh Periodic Report of State Parties: New Zealand", 7 January 2011, CEDAW/C/NZL/7, p.7. قوانین کنونی این کشور در رابطه با پیشگیری و مجازات خشونت علیه زنان وجود دارد، با این حال، با وجود این تلاش‌ها، زنان در نیوزیلند همچنان با سطوح بالایی از خشونت مواجه هستند. نیوزلند در مقایسه با سایر کشورهای سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) در خشونت خانگی بدترین رتبه را دارد و از هر ۳ زن ۱ نفر در طول زندگی خود قربانی خشونت شده‌است. از سال ۲۰۲۰، با شروع همه‌گیری COVID-19، از پلیس نیوزلند گزارش شده‌است که هر ۴ دقیقه به یک تماس خشونت خانگی پاسخ داده‌اند.
زنان در مقایسه با مردان در نیوزیلند آسیب پذیرتر هستند. در سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ بیش ۲٫۵ برابر بیشتر در معرض خشونت شریک جنسی (IPV) و ۳ برابر بیشتر در معرض خشونت قرار داشته‌اند.NZCVS Cycle 2 (2018-19) Core Report , May 2020, p. 4. آسیب‌های اجتماعی و اقتصادی که خانواده‌های مائوری تجربه می‌کنند با کمبود آموزش، کاریابی و اشتغال، سلامت، درآمد و رفاه کلی مرتبط است. چنین شرایط دشوار زندگی ممکن است به خشونت به عنوان یک رفتار آموخته شده توسط پسران کوچکتر جامعه تبدیل شود، زیرا پسران رفتارهایی را که مشاهده می‌کنند در پدران خود می‌آموزند و الگوبرداری می‌کنند.
علیرغم وجود قوانین و کمپین‌های اجتماعی با هدف کاهش انواع گوناگون خشونت علیه زنان، تخمین زده می‌شود که از هر ۳ زن در نیوزلند، ۱ نفر در طول زندگی خود خشونت فیزیکی و/یا جنسی را از طرف شریک زندگی خود تجربه کرده‌است. علاوه بر این، تجاوز جنسی در مقایسه با سایر اشکال خشونت جرم کمتری محسوب می‌شود. بر اساس نظرسنجی جنایات و قربانیان نیوزلند در سال ۲۰۱۹، تنها ۱۵ درصد از قربانیان باور داشتند که تجاوز جنسی جرم است.NZCVS Cycle 2 (2018-2019) Core Report , May 2020, p. 5.
داده‌ها در مورد خشونت خانگی علیه زنان در نیوزیلند بسیار کم است. داده‌ها تا حد زیادی به شیوه‌های گزارش‌دهی و ضبط ان‌ها وابسته است و بعید است که به‌طور دقیق نشان دهنده وقوع خشونت خانگی علیه زنان در نیوزیلند باشد.Data Summary 2: Violence Against Women New Zealand Family Violence Clearinghouse "Data Summary: Violence Against Women", June 2014, p. 2. در سال ۲۰۱۳، نزدیک به ۶۷۴۹ مورد «تجاوز زنان» توسط پلیس نیوزیلند ثبت شده‌است.Data Summary 2: Violence Against Women New Zealand Family Violence Clearinghouse "Data Summary: Violence Against Women", June 2014, p. 4. در سال ۲۰۱۳، توسط دادگاه خانواده مطابق با مفاد قانون خشونت خانگی ۱۹۹۵ حکم در این مورد صادر شدData Summary 2: Violence Against Women New Zealand Family Violence Clearinghouse "Data Summary: Violence Against Women", June 2014, p. 8. در سال ۲۰۱۳، مجموعه ملی پناهندگان مستقل زنان ۸۱۷۲۰ تماس بحران دریافت کرد و ۲۹۴۰ زن (و کودک) به خدمات خانه امن دسترسی داشتند.Data Summary 2: Violence Against Women New Zealand Family Violence Clearinghouse "Data Summary: Violence Against Women", June 2014, p. 11. مطالعه چند رشته‌ای سلامت و توسعه دنیدن، بر روی ۱۰۳۷ فرد متولد شده در دنیدن طی سال‌های ۱۹۷۲–۱۹۷۳، نشان داد که در سن ۲۱ سالگی، ۲۷ درصد از زنان مطالعه گزارش کردند که مورد آزار جسمی شریک زندگی قرار گرفته‌اند. پایگاه داده آمار جنایات پلیس نیوزیلند با مجموع ۲۹۶۴۳ قربانی، برای دوره ژوئیه ۲۰۱۴ تا اوت ۲۰۱۹ نشان می‌دهد که تقریباً ۹۰٪ از همه قربانیان تجاوز جنسی بالای ۱۵ سال زن هستند.
در بررسی جنایت و ایمنی نیوزلند در سال ۲۰۰۹، که داده‌های نظرسنجی را در مورد جرم و جنایت در سال ۲۰۰۸ منتشر کرد، جرایم جنسی ۵ درصد از کل جرایم گزارش‌شده در این نظرسنجی را به خود اختصاص دادند.NZCASS 2009 New Zealand Crime and Safety Survey 2009, Ministry of Justice, 2010, p. 32.NZCASS 2009 New Zealand Crime and Safety Survey 2009, Ministry of Justice, 2010, p. 39. تقریباً از هر چهار زن نیوزلندی یک نفر در طول زندگی خود تماس جنسی ناخواسته ای را تجربه می‌کند که اغلب توسط فردی شناخته شده‌است.TASV Summary Report "Te Toiora Mata Tauherenga: Report of the Taskforce for Action on Sexual Violence – Summary", Ministry of Justice, 2009, p.2 تجاوز جنسی هر سال تقریباً ۱٫۲ میلیارد دلار نیوزیلند به اقتصاد نیوزلند خسارت وارد می‌کند.TASV Summary Report "Te Toiora Mata Tauherenga: Report of the Taskforce for Action on Sexual Violence – Summary", Ministry of Justice, 2009, p.2 در نیوزلند در سال ۲۰۰۸، حدود ۶۰۷ مورد به دلیل تجاوز به عنف تحت تعقیب قرار گرفتند که تنها ۲۹ درصد آنها منجر به محکومیت شدند.WSANZ Conference 2010 "Connecting Women, Respecting Differences" Maxine Campbell, Carolyn Michelle and Rachel Simon-Kumar (eds), Women's Studies Association 3/2011, Wellington, p. 103. یک مقاله وزارت دادگستری که به بررسی بهبود قوانین خشونت جنسی می‌پردازد، گزارش داد که حدود ۹۰ درصد تجاوزها گزارش نمی‌شود.Elisabeth McDonald and Yvette Tinsley (eds) "From "Real Rape" to Real Justice: Prosecuting Rape in New Zealand" Victoria University Press, Wellington, 2011, p. 37. از پرونده‌های پلیسی که بین ۱ ژوئیه ۲۰۰۵ تا ۳۱ دسامبر ۲۰۰۷ به عنوان تجاوز جنسی یک بزرگسال کدگذاری شده‌اند، ۹۵ درصد تخلفات مربوط به زنان بوده‌است. از مجرمان شناسایی شده، ۹۹ درصد مرد بودند.Data Summary 5: Adult Sexual Violence New Zealand Family Violence Clearinghouse, June 2014, p. 8.
قانون خشونت خانگی ۱۹۹۵ برای تضمین حمایت قانونی از قربانیان هرگونه خشونت خانگی فیزیکی، جنسی و روانی وضع شد.UPR National Report New Zealand, 2nd Cycle UN Human Rights Council, "National Report: New Zealand", 8 November 2013, A/HRC/WG.6/18/NZL/1, p.16. قانون خشونت خانگی ۱۹۹۵، از طریق دادگاه خانواده، یک آیین دادرسی مدنی را برای دریافت «حکم حمایتی» ارائه می‌کند که مرتکبین خشونت خانگی را ملزم می‌کند در برنامه‌های «توقف خشونت» برای پیشگیری از خشونت خانوادگی شرکت کنند.UPR National Report New Zealand, 2nd Cycle UN Human Rights Council, "National Report: New Zealand", 8 November 2013, A/HRC/WG.6/18/NZL/1, p. 16.Committee on the Elimination of Discrimination against Women, Seventh Periodic Report of State Parties: New Zealand, 7 January 2011, CEDAW/C/NZL/7, p.43 دادگاه‌های کیفری همچنین ممکن است در حین صدور حکم برای یک جرم خشونت خانگی فرمان‌های حمایتی صادر کنند.Committee on the Elimination of Discrimination against Women, Seventh Periodic Report of State Parties: New Zealand, 7 January 2011, CEDAW/C/NZL/7, p. 43.
جرایم جنسی در قانون جرایم ۱۹۶۱ تعریف شده‌است. این جرم مستلزم آن است که متهم رضایت شخص قربانی را نداشته و به دلایل معقول معتقد به رضایت آن شخص نباشد.Crimes Act 1961, Crimes Act 1961, Section 128.Ministry of Justice Discussion Document , Ministry of Justice, "Improvements to Sexual Violation Legislation in New Zealand: Public Discussion Document", August 2008. در سال ۲۰۰۹ گروه ویژه اقدام علیه خشونت جنسی گزارشی شامل توصیه‌هایی در مورد پیشگیری از خشونت جنسی، ایجاد خدمات تخصصی برای قربانیان و مجرمان، اصلاح عدالت کیفری و رویکردهای پایان دادن به خشونت جنسی تهیه کرد.TASV Report , "Te Toiora Mata Tauherenga: Report of the Taskforce for Action on Sexual Violence", Ministry of Justice, 2009. این گزارش تکمیل طرح پیشگیری از خشونت جنسی، بررسی بودجه خدمات پشتیبانی بحران، تغییرات قانونی در طرح شرکت جبران حوادث، اصلاحات قانونی قانون جرایم ۱۹۶۱ و بررسی عدالت جایگزین در موارد جرایم جنسی را توصیه کرد.TASV Summary Report "Te Toiora Mata Tauherenga: Report of the Taskforce for Action on Sexual Violence – Summary", Ministry of Justice, 2009. دولت نیوزیلند در سپتامبر ۲۰۱۰ به این گزارش پاسخ داد،TASV Government Response Document , Ministry of Justice, "Government Response to Te Toiora Mata Tauherenga: Report of the Taskforce for Action on Sexual Violence", September 2010. اما کمیته رفع تبعیض علیه زنان در سال ۲۰۱۲ اشاره کرد که بسیاری از توصیه‌های این گزارش هنوز اجرا نشده‌است.CEDAW Concluding Observations: New Zealand, Committee on the Elimination of Discrimination against Women, "Concluding observations of the Committee on the Elimination of Discrimination against Women: New Zealand", 27 July 2012, CEDAW/C/NLZ/CO/7, p.6.
ممنتو موری(به لاتین "به خاطر داشته باش روزی خواهی مرد.)، عبارت هنری و نمادین که یادآور اجتناب ناپذیر بودن مرگ است. این مفهوم ریشه در فیلسوفان دوران باستان کلاسیک و مسیحیت دارد و در هنر و معماری تدفین از دوره قرون وسطی به بعد ظاهر شد.
رایج‌ترین نقش‌مایه آن جمجمه ای است که اغلب با یک یا چند استخوان همراه است. این به تنهایی برای برانگیختن استعار کافی است، اما نقوش دیگری مانند تابوت، ساعت شنی و گل‌های پژمرده نشان‌دهنده ناپایداری زندگی انسان است. اغلب اینها در اثری که موضوع اصلی آن چیز دیگری است، مانند پرتره، به کار می‌روند. "وانیتاس" یک سبک هنری است که مرگ موضوع اصلی آن می‌باشد.
در انگلیسی، این عبارت معمولاً , تلفظ می‌شود.
"Memento" دومین شخص مفرد امر فاعل "meminī" است، به معنی «به خاطر سپردن، به خاطر داشتن»، که معمولاً به عنوان یک هشدار عمل می‌کند: «به خاطر بسپار!» واژه "Morī" مصدر کنونی فعل مجهول "moror" «مردن» است.Charlton T. Lewis, Charles Short, "A Latin Dictionary", "ss.vv."
به سخنی دیگر «مرگ را به خاطر بسپار» یا «به یاد داشته باشید که می‌میرید»."Oxford English Dictionary", Third Edition, "s.v."
دموکریتوس فیلسوف، خود را به خلوت رفتن و رفت و آمد به مقبره‌ها عادت می‌داد.Diogenes Laertius "Lives of the Eminent Philosophers", Book IX, Chapter 7, Section 38 در "فائدون" افلاطون، در لحظاتی که مرگ سقراط بازگو می‌شود، بیان می‌شود که تمرین صحیح فلسفه، جملهٔ «حقیقت چیزی جز مرگ و مرده بودن نیست» است."Phaedo", 64a4.
"رواقیون دوران باستان در استفاده از این مفهوم برجسته بودند. نامه‌های سنکا مملو از دستورهایی برای تعمق در مورد مرگ است.See his Moral Letters to Lucilius"." رواقی اپیکتتوس به شاگردان خود گفت که هنگام بوسیدن فرزند، برادر یا دوست خود، باید به خود یادآوری کنند که فانی هستند و لذت آنها را محدود می‌کند، همان‌طور که «کسانی که در پیروزی‌های خود پشت سر انسان می‌ایستند و به آنها یادآوری می‌کنند که فانی هستند»."Discourses of Epictetus", 3.24. مارکوس آئورلیوس از خواننده (خود) دعوت کرد تا در "تأملاتش" «به این نکته توجه کند که همه چیزهای فانی چقدر زودگذر و بی‌اهمیت هستند».Henry Albert Fischel, "Rabbinic Literature and Greco-Roman Philosophy: A Study of Epicurea and Rhetorica in Early Midrashic Writings", E. J. Brill, 1973, p. 95.Marcus Aurelius, "Meditations" IV. 48.2."