moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
یونگ با استفاده از روش «گفتار درمانی» سعی می‌کند تا ذهن پریشان سابینا را آرام کند تا زمینه را برای بازگو کردن اتفاقاتی که منجر به ایجاد مشکلات در ذهن او شده را باز کند. پس از مدتی تلاش، یونگ سرانجام موفق می‌شود تا با استفاده از روش گفتار درمانی، به گذشته تکان دهنده سابینا پی ببرد. سابینا در گذشته توسط پدرش مورد آزار و اذیت قرار گرفته بود و به همین جهت اکنون تعادل عصبی ندارد. این مسئله باعث می‌شود تا یونگ سراغ استاد علم روانشناسی یعنی زیگموند فروید (با بازی ویگو مورتنسن) را بگیرد و از او دربارهٔ نظریه اش مبنی بر رابطه بین مشکلات جنسی و آشفتگی ذهنی اطلاعات کسب کند. اما این کسب اطلاعات در ادامه تبدیل به اختلاف نظر بین این دو می‌شود.
آتشفشان فوئگو یا ولکان دِ فوئگو آتشفشانی چینه‌ای به ارتفاع ۳۷۶۳ متر در جنوب کشور گواتمالا است. این آتشفشان که در مجاورت شهر توریستی آنتیگوا گواتمالا قرار دارد یکی از فعالترین آتشفشان‌ها در آمریکای جنوبی است.
آتشفشان فوئگو در لبهٔ جنوبی کمربندی از صخره‌های آتشفشانی ترشیاری متشکل از جریان‌های گدازه و واحدهای لاهاری که ارتفاعات گواتمالا را تشکیل می‌دهند و در جنوب آتشفشان جوان دیگری به نام آکاتنانگو قرار دارد. این دو آتشفشان با یکدیگر تشکیل آتشفشانی دوقلو را می‌دهند با وجود این، گدازه‌های آنها از نظر ساختار با یکدیگر متفاوتند چنانکه گدازه‌های آکاتنانگو آندزیتی و گدازه‌های فوئگو بازالتی هستند.
فوئگو یکی از فعالیترین آتشفشان‌های جهان است و سابقه‌ای از ۶۰ بار فوران در طی ۵۰۰ سال برای آن ثبت شده که بیشتر این فوران‌ها، در یا نزدیک به ماه‌های فوریه و سپتامبر بوده است.
فوران‌های فوئگو انفجارهایی عمودی است که از دهانهٔ آتشفشان واقع در قلهٔ آن خارج می‌شود. شدت این فوران‌ها براساس نمایه شدت فوران آتشفشان معمولاً بین ۲ تا ۳ است. فوران‌های شدیدتر معمولاً تنها چند ساعت ادامه دارند درحالی‌که فوران‌های کوچکتر ممکن است روزها به طول بینجامند.
بزرگترین و حجیم‌ترین فوران فوئگو در سدهٔ بیستم در اکتبر سال ۱۹۷۴ روی داد. فعالیت‌های آتشفشان در ساعت ۴ صبح روز ۱۰ اکتبر این سال با فوران کوچکی از خاکستر از دهانهٔ آتشفشان آغاز شد و با چهار قسمت سقوط مواد بازالتی و جریان خاکستر شدید ادامه یافت تا آنکه پس از ۲۳ اکتبر از شدت و حجم این فوران‌ها کاسته‌شد و تا ۴ دسامبر، ارتفاع زبانهٔ خروجی از دهانهٔ آتشفشان به کمتر از ۱.۵ کیلومتر کاهش یافته و تقریباً دیگر خاکستری در آن وجود نداشت. در عین حال فوران سال ۱۹۷۴ فوئگو سبب افزایش میزان ذرات استراتوسفر در نیمکره شمالی و احتمالاً در نیمکره جنوبی گردید.
فوران فوئگو در سدهٔ بیست و یکم در سال ۲۰۱۱ روی داد که فورانی انفجاری همراه با جریان‌های آذرآواری، جریان‌های گدازه و لاهار بود که منجربه تخلیهٔ منطقه شد.
در مهٔ سال ۲۰۱۲ دور جدیدی از فعالیت‌های آتشفشانی فوئگو با پرتاب گدازه از دهانهٔ آتشفشان به بیرون و فرستادن ستون‌هایی از خاکستر به هوا آغاز گردید. بنا بر گزارش موسسهٔ ملی زلزله‌شناسی، آتشفشان‌شناسی، هواشناسی و آب‌شناسی گواتمالا که در ۲۱ مه این سال منتشر شد، ستونی از خاکستر به ارتفاع ۵۰۰۰ متر از فوئگو به آسمان پرتاب شده و طول جریان گدازهٔ سرازیر شده از آن به ۱۰۰۰ متر رسیده است. این موضوع سبب شد تا مسئولان به دلیل قرارگرفتن آتشفشان در وضعیت فوران، سطح هشدار در منطقه را بالابرده و اقدام به بستن بزرگراه‌های اطراف، نصب ایستگاه‌های مانیتورینگ و آماده‌سازی نیروهای نجات نمایند.
آتشفشان فوئگو در روز ۳ ژوئن قبل از ظهر فوران کرد و با اصابت گدازه‌های آتشفشان به زمین، ساختمانها و ساکنان چندین منطقه مسکونی در حوالی این آتشفشان دست‌کم ۷۲ نفر جان باختند و تقریباً ۳۰۰ نفر زخمی شدند و ۱۹۲ نفر همچنان مفقود هستند، بسیاری از ساختمانها تخریب شد و فرودگاه بین‌المللی لا آررا گواتمالا سیتی، پایتخت این کشور بسته شد و به دلیل تغییر مسیر باد خاکستر این فوران آتشفشانی به پایتخت گواتمالا نیز رسیده‌است.
به گفته سازمان مدیریت فجایع طبیعی گواتمالا، جریان‌های سریع موسوم به «پیروکلاستیک» که مخلوطی از گاز بسیار داغ و مواد آتش‌فشانی است دو ناحیه مسکونی ال رودیو و سن میگل لوس لوتس را پوشاند و خانه‌ها را ویران کرده و تعدادی از ساکنان را نیز سوزانده و کشته‌است و به دلیل پوشانده شدن این روستا از گدازه‌ها دسترسی نیروهای امداد و نجات بسیار دشوار شده‌است.
در روز ۶ ژوئن بار دیگر این آتشفشان فوران کرد و از ضلع جنوبی آن مواد مذاب سرازیر شد. هم‌زمان با فوران دوباره آتشفشان مأموران نجات و امدادرسانی در محل و در حال نجات آسیب‌دیدگان بودند که بعد از آن منطقه را ترک کردند. به گفته مقام‌ها این انفجارها و فوران آتشفشان روی زندگی ۱٫۷ میلیون نفر تأثیر گذاشته‌است و ۳۰۰۰ نفر بی‌خانمان شدند و در پناهگاه‌ها زندگی می‌کنند.
در روز ۱۹ نوامبر برای پنجمین بار در سال جاری، آتشفشان فوئگو فوران کرد و نزدیک به ۴ هزار نفر از ساکنان مناطق اطراف این آتشفشان به دلیل خطر گدازه‌ها و خاکستر ناشی از این فوران تخلیه و در پناهگاه‌ها اسکان داده شدند.
آلودگی شیر در ایران، شائبه آلودگی شیرهای تولید برخی کارخانجات لبنی ایران است که در میان افکار عمومی و فضای مجازی مطرح گردید. این شائبه همراه با بروز اختلافاتی میان دولت و تولیدکنندگان بر سر قیمت نهایی شیر بود.
این شایعه از آنجا شدت یافت که برخی شیرهای تولید ایران بر اساس شایعات منتشر شده میان مردم، حتی پس از گذشت تاریخ مصرف فاسد نشده و به حالت عادی باقی می‌مانند و برخی دیگر از مردم نیز از تغییر مزه برخی شیرها ابراز نگرانی کردند. یک کارشناس آزمایشگاهی از احتمال دادن آنتی‌بیوتیک به گاوها سخن گفته که می‌تواند از وایتکس خطرناک‌تر باشد.
مقامات دولتی و تولیدکنندگان واکنش‌های مختلفی را در این باره ابراز کردند. در زنجیره تولید شیر شامل تولید شیر خام در دام‌پروری‌ها، انتقال شیر توسط ناوگان حمل شیر و نهایتاً کارخانجات تولید شیر در مضان اتهام قرار گرفتند.
این نگرانی وجود دارد که صنعت شیر که دچار بحران گسترده شده و نیمه‌مرده نامیده شده‌است، با گسترده‌تر شدن شایعه بیش از پیش دچار مشکل شده و ره بر واردات شیرخشک چینی که گمان آلودگی شدید بر آن می‌رود، هموار گردد.
سایت سلامت نیوز در مرداد ۱۳۹۰ به نقل از یک منبع آگاه نوشت که مسئولان وزارت بهداشت ایران در کنترل شیرهای تولید شده در اصفهان به مسئله آلودگی به وایتکس برخورده‌اند. در واکنش به این خبر، روابط عمومی اداره کل استاندارد و تحقیقات صنعتی استان اصفهان اعلام کرد که این موضوع تنها یک مورد از میان ۲۰۰ واحد و به‌دلیل سهل‌انگاری در شستشوی ظروف بوده‌است: «سال گذشته در یک مقطع خاص بیش از ۲۰۰ مورد نمونه شیر خام گرفته شده از دامداری‌ها و گاوداری‌های سطح استان، فقط یک مورد آلودگی آن‌هم در مراحل اولیه یعنی پیش از انجام پاستوریزاسیون و سایر اعمال و نظارت‌های بهداشتی، مشاهده شد… در اثر سهل‌انگاری متصدی شیردوشی گاوداری مربوط، در مرحله شست‌وشوی پس از ضدعفونی ظروف شیردوشی به وجود آمده بود که با پیگیری و تذکر جدی اداره کل استاندارد و تحقیقات صنعتی استان اصفهان این مشکل رفع شد و پس از آن نیز هیچ‌گونه آلودگی و مشکل در شیر و سایر فراورده‌های لبنی تولید شده در استان به صورت جدی مشاهده نشد."
معاون تولید شرکت پگاه فارس در بهمن ۱۳۹۰ طی گفتگو با رادیو ایران استفاده از وایتکس در این شرکت را تکذیب کرد و گفت: «ما با فرایند حرارتی پاستوریزاسیون و استریلیزاسیون با اعمال دمای بالاتر از ۱۴۰ درجه سانتیگراد تمام میکروب‌های بیماری‌زای موجود در شیر را نابود می‌کنیم. پس نیازی به افزودن مواد خطرناک و سمی از قبیل وایتکس به شیر نیست.»
خرداد ۱۳۹۰ رئیس این انجمن اعلام کرد که «موضوع وجود وایتکس در شیر سنتی و صنعتی از مدت‌ها پیش به انجمن گزارش شده بود و در حال پیگیری است.»
پس از اظهار نظر رئیس اتحادیه لبنیات کشور مبنی بر اینکه «حد استاندارد بار میکروبی شیر ۱۰۰ هزار و در نهایت یک میلیون واحد است که این میزان در مورد تولیدات داخلی به ۲۰ میلیون نیز می‌رسد». روزنامه تهران امروز به تاریخ ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۱ با چند کارشناس صنایع غذایی گفتگو کرد که آلودگی برخی شیرها را تأیید کردند.
جواد وکیلی گیلانی، رئیس هیئت مدیره مرکز همکاری‌های امور دام با تأکید بر اینکه کارخانه‌ها باید از تحویل شیر با بار میکروبی بالا خودداری کنند، هم می‌گوید: «متأسفانه از کل تولید شیر در کشور، تنها دو میلیون تن شیر تولید شده در دامداری‌های صنعتی به‌صورت بهداشتی تولید می‌شود».
کارشناس دیگری نیز بدین روزنامه گفت: «هرچند بار میکروبی شیرها از حد استاندارد اروپا و آمریکا بالاتر است اما غیر از موارد شدید، عاملی برای مسمومیت افراد به‌شمار نمی‌آید. این بار میکروبی شیرها به علت مقاومت دستگاه گوارش ایرانیان آسیب‌زا نیست». اما رسول دینارود معاون سابق وزیر بهداشت می‌گوید: «آلودگی غذا در ایران سالی ۳۵ هزار نفر را می‌کشد و میلیاردها تومان خسارت اقتصادی به بار می‌آورد»..
یکی از کارشناسان به این روزنامه گفته‌است: «شیر سالم حالت شیمیایی قلیایی دارد اما زمانی که بار میکروبی آن از حد مجاز می‌گذرد، اسیدی می‌شود. کارخانه‌داران برای جلوگیری از این اتفاق به آن «آب ژاول» یا «وایتکس» اضافه می‌کنند. این عمل باعث می‌شود تا دوباره حالت شیمیایی شیر قلیایی شود. از طرف دیگر اداره استاندارد هم متوجه این قضیه نمی‌شود، چون نتیجه این عمل قابل اثبات نیست!» ادعای مطرح‌شده این است که گفته می‌شود که برای نگهداری و کاهش فلور میکروبی شیر خام در دامداری‌ها و کارخانه‌های لبنی از آب‌ژاول (وایتکس) استفاده می‌گردد، اما کارشناس دیگری معتقد است: «نباید این مسئله را به همهٔ کارخانه‌داران تعمیم داد. الان کارخانه‌های زیادی هستند که مسایل ایمنی و بهداشتی را رعایت می‌کنند ولی فعالان حوزه تغذیه و سلامت خوب می‌دانند که برخی کارخانه‌های سودجو، برای آنکه مجبور نشوند پول بیشتری برای تهیه شیر استاندارد بدهند، از وایتکس استفاده می‌کنند».پایگاه خبری - تحلیلی قدس آنلاین - کارخانه‌داران هنوز به شیر وایتکس اضافه می‌کنند
روزنامه تهران امروز در شماره‌های بعدی خود خبر داد که پس از انتشار این گزارش با تهدید و تکذیب تولیدکنندگان مواجه شد.
موسی‌خانی متخصص آزمایشگاه «مبناء» به این روزنامه می‌گوید: «متأسفانه برخی دامداران در شیر وایتکس می‌ریزند تا بار میکروبی آن پایین بیاید». البته او معقتد است که تقلبات در این زمینه بسیار زیاد است. «برخی کارخانه‌ها گرفتار تقلب می‌شوند؛ مثلاً برخی اوقات دامداران آنتی‌بیوتیک به دام می‌دهند و همین مسئله برای مصرف‌کنندگان محصولات لبنی مشکل ایجاد می‌کند». او اعتقاد دارد مسئله آنتی‌بیوتیک‌ها از مسئله استفاده وایتکس مهم‌تر است.
واکنش مقامات دولتی به این شایعات متفاوت بود. بهروز جنت معاون غذای سازمان غذا و داروی وزارت بهداشت در مصاحبه‌ای با روزنامه جوان در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۱ احتمال آلودگی برخی شیرها را رد نکرد و گفت: «این مشکل به صورت گسترده در تولیدات کارخانه‌های لبنی ما وجود ندارد، چراکه هم سازمان دامپزشکی بر سلامت شیرهایی که تحویل کارخانه می‌شود مهر تأیید می‌زند و هم مسئول فنی کارخانه این موضوع را کنترل می‌کند.»
مجید حاجی فرجی رئیس انستیتو تحقیقات تغذیه و صنایع غذایی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در مصاحبه‌ای در ۲ خرداد ۱۳۹۱ گفت: «در هر جایی امکان آن هست و باید مراقبت کرد که رخ ندهد و افراد سودجو نتوانند سازمان‌های مسئول را دور بزنند اما مسئله مهم‌تر این است که نباید کاری کنیم که سرانه مصرف شیر در کشور پایین بیاید… در شرایط فعلی هم سرانه مصرف شیر در کشور ما بسیار پایین و در حدود یک سوم حد لازم است و اگر مردم با اعلام این مسائل نگران شوند، ممکن است، میزان سرانه مصرف شیر در کشور از این هم پایین‌تر بیاید.»
در عین حال سعیدرضا رضایی، مشاور جنت در معاونت امور غذایی به‌طور کلی این موضوع را شایعه دانست: «بنده هم چنین مطالبی را در سایت‌ها دیده‌ام اما این مطالب شایعات است و صحت ندارد و هیچ‌یک از افرادی که در این مورد مطلبی اعلام کرده‌اند، مستندی ارائه نکرده‌اند، با این حال این موضوعی است که قابل پیگیری است و اگر فردی شکایتی داشته باشد یا مستندی ارائه کند در سازمان غذا و دارو پیگیری می‌کنیم.»
در میان تولیدکنندگان فراورده‌های لبنی مدیرعامل شرکت زرین غزال که تولید محصولات بستنی دایتی و لبنیات آپادا را برعهده دارد، رخداد این تخلف از سوی برخی تولیدکنندگان را تأیید کرده و گفت: «برخی تولیدکنندگان مواد لبنی نه تنها مواد شوینده به محصولات خود می‌افزایند، خیلی از خطاهای غیربهداشتی را نیز مرتکب می‌شوند.»
رضا باکری، دبیر انجمن صنایع لبنی ایران نیز در مصاحبه‌ای با سایت خبرآنلاین در ۱ خرداد ۱۳۹۱ گفت: «شرکت‌های تولیدکننده محصولات لبنی بزرگ شیرهای متفرقه خریداری نمی‌کنند. این شرکت‌ها سه و نیم میلیون تن شیر خام تولیدی گاوداری‌های صنعتی را خریداری و عمل آوری می‌کنند. به‌طور قطع و یقین و بدون هیچ شک و تردیدی هیچ آثاری از افزودنی‌هایی مانند وایتکس در محصولات شرکت‌های بزرگ مشاهده نمی‌شود». وی اعتقاد دارد اگر چنین اتفاق‌هایی در تولیدهای زیرزمینی مانند ماست‌بندی‌ها به وقوع بپیوندد ارتباطی به صنعت لبنیات ندارد.
انجمن صنایع لبنی ایران در بیانیه‌ای اعلام کرد: «وجود وایتکس را در شیر تولیدی کارخانجات یک شایعه اعلام کرد. دست‌های پنهان برای لاپوشانی کسر تولید شیر خام کشور اقدام به انتشار شایعاتی دایر بر وجود وایتکس در شیر تولیدی کارخانجات می‌نمایند تا بدینوسیله با مشوش کردن افکار عمومی و با توسعه بی‌اعتمادی مردم به مصرف شیر، نیاز جامعه را کاهش داده و به خیال خود عرضه و تقاضا را در جامعه بالانس نموده و کاهش شیر خام کشور را از معرض دید جامعه پنهان نگه دارد. انجمن صنفی صنایع لبنی ایران صراحتاً انتشار چنین اخباری را محکوم و روش انتشاردهندگان خبرهای کذب را غیرانسانی تلقی می‌نماید و در صورت تکرار انتشار چنین اخباری از طریق مراجع قضایی تحت پیگرد قرار خواهد داد.»
سازمان ملی استاندارد ایران در واکنش به گزارش خبرگزاری ایسنا در۲۷ خرداد ۱۳۹۱ اعلام کرد: «مراکز تولید صنعتی شیر (واحدهای لبنی) تحت نظارت و کنترل سازمان ملی استاندارد ایران و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی هستند و در این مراکز مسؤولان کنترل کیفیت از شیر خام ورودی و فراورده‌های تولید شده نمونه‌برداری کرده و براساس استانداردهای ملی ایران مورد آزمون و ارزیابی قرار می‌دهند. این سازمان هرگونه استفاده از وایتکس را در مراکز تولید شیر صنعتی تکذیب و رد کرده‌است. بنا به اعلام سازمان ملی استاندارد، استفاده از وایتکس در شیر تاکنون در آزمایشگاه‌های این سازمان و آزمایشگاه‌های همکار مشاهده نشده‌است.»
خبرگزاری ایسنا در گزارش خود نوشته یود که «"کل فرایند تولید شیر باید در زنجیره سرد باشد و هیچ افزودنی نیز نباید به شیر زده شود، اما متأسفانه هم‌اکنون در واحدهای سنتی به منظور افزایش نگهدارندگی بعضاً به شیر وایتکس افزوده می‌شود.»
حسین چمنی مشاور صنایع شیر ایران، در مرداد ۱۳۹۳ با اشاره به اینکه چند سال پیش، مسئله وجود وایتکس در شیر مطرح شده بود، گفت: ما سه سال پس از گذشت اطلاع‌رسانی نادرست یک کارشناس در مورد وجود وایتکس در شیر که بدون پشتوانه علمی مطرح شده بود هنوز نتوانستیم تبعات این امر را برطرف کنیم. وی افزود: طی این سه سال در کل کشور حتی یک مورد مشکوک و نه محکوم که کسی بیاید و ادعا کند این شیر را بررسی کنید من حدس می‌زنم درون آن وایتکس باشد پیش نیامده است. هیچ شیری با این اتهام به هیچ مرجع قضایی، نظارتی یا کارخانه تولیدی تحویل داده نشده‌است.
در مرداد ماه سال ۱۳۹۳ شماری از مقام‌های دولتی از جمله وزیر بهداشت وجود روغن گیاهی در شیر پرچربی برخی از شرکت‌ها را تأیید کردند. تولیدکنندگان منکر استفاده از این روغن شدند و سازمان ملی استاندارد ایران این کار را ممنوع دانست. به گفته سید حسن قاضی‌زاده هاشمی (وزیر بهداشت و درمان) استفاده از روغن پالم در شیرهای پرچرب به اثبات رسیده‌است و این روغن به دلیل کیفیتی که دارد برای سلامتی مضر است. رئیس سازمان غذا و دارو نیز گفت: "روغن پالم حاوی اسید چرب و ترانس است که جزء چربی‌های مضر محسوب می‌شود و یکی از عوامل اصلی افزایش بیماری‌های قلبی و عروقی در کشور ماست. رئیس دبیرخانه شورای سیاستگذاری سلامت گفت: تا سال ۹۲ میزان واردات روغن پالم ۵۰ درصد روغن‌های مصرفی را تشکیل می‌داده‌است، از آنجایی که روغن پالم فاکتوری به نام اسید پالمیتولئیک دارد و این اسید به عنوان یک فاکتور ایجادکننده تصلب شرایین محسوب می‌شود و با توجه به این که روغن پالم میزان اسید چرب بالای ۵۰ درصد دارد، روغن مناسبی برای مصرف نیست. تا سال ۱۳۹۲ وزارت صنعت، معدن و تجارت مسئول واردات این روغن بود و از سال ۱۳۹۳ وزارت جهاد کشاورزی مسئولیت این کار را به عهده گرفت و مصوبات این وزارتخانه در این سال حداکثر میزان روغن پالم را ۳۰ درصد اعلام کرد.تناقض‌گویی مسئولان درباره استفاده از روغن پالم در شیر دویچه‌وله فارسی
در گزارشی از وبگاه سلامت‌نیوز در تاریخ ۱۳ مرداد ۱۳۹۳ به‌نقل از مدیر کل نظارت بر مواد غذایی وزارت بهداشت اعلام شده‌است:
وی گفت: وزارت بهداشت با توجه به مزایای چربی‌های گیاهی نسبت به چربی‌های حیوانی برای برخی محصولات لبنی اجازه استفاده از روغن‌های گیاهی را به عنوان جایگزین روغن حیوانی صادر کرده‌است از جمله این محصولات پنیر پروسس، پنیر پیتزا و پنیر خامه‌ای است، همچنین مجوز استفاده از این روغن در بستنی، خامه قنادی و کره‌های مالشی نیز از سوی وزارت بهداشت به تولیدکنندگان محصولات لبنی صادر شده‌است.
مدیر کل نظارت بر مواد غذایی وزارت بهداشت افزود، البته شرط استفاده از این روغن در این محصولات این است که حتماً بر روی بسته‌بندی این محصولات قید شود که مثلاً ۱۰ درصد روغن حیوانی این محصول با روغن پالم یا هر روغن گیاهی دیگر جایگزین شده تا مصرف‌کننده مطلع باشد. وی همچنین گفت، تاکنون گزارشی مبنی بر وجود روغن گیاهی در شیر یا ماست در کشور نداشته‌ایم اما با توجه به هشدار وزیر بهداشت نظارت‌ها در این مورد نیز دقیق‌تر می‌شود. البته نظارت وزارت بهداشت و نمونه‌گیری از محصولات غذایی در بازار یک فرایند دائمی است.
رضا باکری، رئیس انجمن صنایع لبنی در مورد استفاده روغن پالم برای تولید شیر پرچرب توسط برخی از کارخانه‌های صنایع لبنی از خود واکنش نشان داده و با متهم کردن وزیر به تشویش اذهان عمومی گفت که «دستگاه نظارتی کنترل کیفی محصولات مواد غذایی زیر نظر وزارت بهداشت و درمان است و اگر مجوزی برای تولید شیر چرب به کارخانه‌ای داده نشده بنابراین تشویش اذهان عمومی درست نیست و نباید این مسائل مطرح شود در ضمن اگر یک یا چند واحد متخلف وجود دارد که من از این موضوع اطلاعی ندارم نباید کل صنایع لبنی زیر سؤال برود».
بنابه برخی سایت‌های خبری، بررسی‌های میدانی سوپرمارکت‌های شهر تهران نمایان‌گر این نکته بوده‌است که با انتشار این اخبار، مردم اقدام به قهر زودهنگام و نخریدن شیر و ماست پرچرب، ماست‌های خامه‌ای و محصولات لبنی با چربی بالا کردند. در برخی سوپرمارکت‌ها فروش شیر پرچرب روندی نزولی پیدا کرد و با افتی محسوس مواجه شد و باعث برگشت خوردن بطری‌های شیر چربی بالا شد. در حوزه تولید و نظارت بر بازار محصولات لبنی و شیر، به گفتهٔ رئیس سازمان ملی استاندارد تنها یکی از شرکت‌ها تخلفش قطعی شده‌است. به گزارش برخی خبرنگاران، با تأیید تخلف بودن استفاده از روغن پالم، در ایران ۳۰۰ نوع فراوردهٔ لبنی تولید می‌شود که ۸ نوع از آن‌ها مجاز به مصرف چربی گیاهی هستند. پنیر پروسس آنالوگ، پنیر تازه با چربی گیاهی، پنیر خامه‌ای با چربی گیاهی، پنیر پیتزا پروسس، اسپریدهای مخلوط، شیرخشک با چربی گیاهی، بستنی پروبیوتیک و بستنی با استفاده از چربی‌های گیاهی مجاز به استفاده از چربی گیاهی هستند.
حسین چمنی مشاور صنایع شیر ایران در گفتگو با ایسنا، با اشاره به دو میلیون دامدار، ضمن انتقاد از نحوهٔ اطلاع‌رسانی، با بیان این‌که مسئله حائز اهمیت روش اطلاع‌رسانی نادرست دربارهٔ این موضوع بوده‌است، افزود: به نحوی اطلاع‌رسانی شد که گویا به کل محصولات لبنی پرچرب روغن پالم اضافه شده‌است در صورتی که باید کارخانه‌های متخلف صراحتاً به مردم معرفی شوند تا مردم شیر پالم‌دار نخورند نه این‌که به‌طور کلی شیر مصرف نکنند. چمنی بیان کرد فلسفهٔ وجودی ادارهٔ نظارت بررسی، شناسایی و معرفی متخلفان است، مشاور صنایع شیر ایران افزود: نحوهٔ وضع اطلاع‌رسانی نادرست در خصوص این موضوع، موجی ایجاد کرد که بر مصرف مردم تأثیر منفی داشته و در شرایطی که ما در حالت عادی نیز یک چهارم میانگین جهانی شیر مصرف می‌کنیم باید شفاف‌سازی لازم صورت گیرد.
بنابر صراط نیوز در ۱۸ مرداد ۱۳۹۳، رسول دیناروند رئیس سازمان غذا و دارو با اشاره به وجود روغن پالم در فراورده‌های لبنی گفت، این اولین باری نیست که روغن پالم به محصولات لبنی افزوده می‌شود. درگذشته نیز این روغن در لبنیات پرچرب دیده شده و با آن تخلف برخورد شده‌است وزیر نیز اعلام کرده‌است که در گذشته شاهد این تخلف بوده‌ایم. دیناروند گفت، در ۳–۴ روز اخیر در تمام استان‌ها، معاونت‌های غذا و دارو مأمور جمع‌آوری نمونه‌ها شدند تا متخلفان را شناسایی و به دستگاه قضایی معرفی کنیم. همچنین به مردم نیز اطلاع‌رسانی خواهد شد تا خیالشان از بابت لبنیات آسوده شود. دیناروند رئیس سازمان غذا و دارو با بیان این‌که استفاده از روغن پالم در محصولات لبنی پرچرب مانند پنیر و خامه بیشتر دیده می‌شود، گفت، آلودگی در شیر و کره نسبت به خامه و پنیر بسیار کمتر است.
رئیس سازمان غذا و دارو در ۱۹ مرداد ۱۳۹۳ دربارهٔ آخرین وضعیت پروندهٔ استفادهٔ غیرمجاز از روغن پالم در لبنیات در پاسخ به پرسش «چند نمونه تخلف پیدا کردید؟» به روزنامهٔ اعتماد خبر داد، گزارش‌های استانی هنوز ارسال نشده اما آزمایشگاه مرجع تهران ۹ نمونه را شناسایی کرد.
سازمان غذا و داروی وزارت بهداشت و درمان و مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران در ۲۰ مرداد (۱۱ اوت) در اطلاعیه‌ای مشترک از توقف عرضه محصولات لبنی غیرمجاز خبر دادند و اعلام کردند که استانداردهای ملی ایران در تولید فرآوده‌های لبنی و بستنی بازنگری خواهد شد. در اطلاعیهٔ وزارت بهداشت آمده بررسی‌های انجام شده «نشان‌دهندهٔ بروز تخلف در تعدادی از واحدهای تولیدی فراورده‌های لبنی پرچرب بوده» اما اکنون تولید و عرضهٔ آن‌ها به بازار ممنوع شده‌است، همچنین متخلفان به دستگاه‌های قضایی معرفی شده و پروانه‌های کاربرد علامت استاندارد و پروانه‌های بهداشتی تولید و ساخت فراورده‌های مذکور باطل می‌شود. در ضمن به منظور جلوگیری از هرگونه امکان سوءاستفاده، استانداردهای مربوط بازنگری شود به نحوی که نسبت به حذف چربی گیاهی یا بهبود ترکیبات اسید چرب گیاهی اقدام گردد."
محمدرضا اسماعیلی، مدیرعامل اتحادیه صنایع لبنی ایران، از برگشت بیش از ۵۰ درصدی فراورده‌های لبنی پرچرب همچون شیر و ماست به کارخانجات خبر داد. وی در خبری که در آفتاب در تاریخ ۲۱ مرداد ۱۳۹۳ منتشرشد، در گفتگو با ایرنا، افزود: سخنان رسانه‌ای وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مبنی بر استفاده از روغن پالم به جای چربی حیوانی در ترکیبات ماست و شیر پرچرب که موجب نگرانی و تشویش اذعان عمومی شده بود، سبب گردید بخش عمده محصولات لبنی طی یک هفته اخیر مرجوع و به کارخانجات عودت داده شود. وی همچنین‌گفت: اتحادیهٔ صنایع لبنی که عرضهٔ فراورده‌های لبنی در میدان‌های میوه و تره‌بار و تعاونی‌های مصرف کشور را بر عهده دارد حاکی از آن است که فروش این محصولات نیز در این بازارها ۲۰ تا ۳۰ درصد کاهش یافته‌است. وی همچنین گفت: وزارت بهداشت به‌جای ایجاد نگرانی در جامعه بهتر بود واحدهای لبنی متخلف را معرفی و با آنان برخورد قانونی می‌کرد نه آن‌که این موضوع را به کل صنایع لبنی تعمیم دهد. اسماعیلی اظهار داشت: در حال حاضر تمام ابزارهای کنترل کیفیت کارخانجات لبنی در دست وزارت بهداشت است، به‌طوری که در هر کارخانهٔ تولیدکنندهٔ فراورده‌های لبنی یک نمایندهٔ کنترل کیفیت محصول از سوی وزارت بهداشت و سازمان استاندارد ایران حضور دارند، حال با حضور نمایندگان وزرات بهداشت و سازمان استاندارد چگونه کارخانجات می‌توانند تخلف کنند.
بنا به نوشتهٔ پایگاه اطلاع‌رسانی شبکه خبر، با این‌که وزیر بهداشت استفاده از روغن پالم در لبنیات و زیان آن را برای سلامتی تأیید کرده و گفت، در تولید لبنیات به بازار آمده به‌جای چربی طبیعی، بدترین چربی صنعتی استفاده شده‌است، اما رئیس سازمان استاندارد حرفی دیگر داشت. ماجرای شیرهای آلوده به روغن پالم، صنایع و بازار مصرف صنایع لبنی را دچار بحران کرد. به گزارش ولی خلیلی از خبرآنلاین، گزارش‌های میدانی نشان می‌داد قیمت انواع شیرهای کم‌چرب در بازار به‌دلیل افزایش تقاضا افزایش یافته و از سوی دیگر مدیران برخی صنایع لبنی خبر دادند به‌دلیل اتفاقاتی که رخ داد، خط تولید برخی تولیداتشان به‌طور کامل تعطیل شد. فیروزبخت رئیس مؤسسهٔ استاندارد در گفت‌وگو با خبرآنلاین اعلام کرد:
فیروزبخت اعلام‌داشت پیش از این نیز همواره برخورد با متخلفان صورت گرفته بوده‌است و قانون هم در این زمینه متعهد و محکم است.
دیناروند معاون سید حسن قاضی‌زاده هاشمی وزیر بهداشت، در پاسخ به سؤالی دربارهٔ علت رسانه‌ای نشدن «اسامی شرکت‌های متخلف» لبنی که از روغن پالم در تولید محصولات‌شان استفاده کرده‌اند گفت، شرکت‌های معتبری وجود دارند که بیش از ۱۰۰ محصول تولید می‌کنند که ممکن است در یکی از محصولات آن‌ها تخلفی وجود داشته باشد، بنابراین اگر بخواهیم بیش از تخلف مربوط با این شرکت‌ها برخورد کنیم ممکن است کل تولید آن شرکت آسیب ببیند و این امر از نظر شرعی صحیح نیست.
رسول دیناروند در دومین همایش مدیران آزمایشگاه‌های همکار و مجاز، دربارهٔ روغن پالم، داستان پالم را نشان‌دهنده جایگاه وزیر بهداشت و اعتماد مردم به وی دانست که این موضوع سرمایهٔ بزرگی است و به‌نظر او باید از این سرمایه در جهتی صحیح استفاده شود. وی اشاره‌داشت که تخلفاتی در این زمینه صورت گرفته بود که با آن برخورد شد. یک سوم روغن مصرفی دنیا پالم است اما ایران در این زمینه افراط کرد به‌طوری که در چند سال اخیر یک دوم روغن مصرفی کشور را پالم تشکیل داده بود. وی در پایان بر لزوم تقویت و ارتقای آزمایشگاه‌های کنترل غذا و دارو تأکید کرد و گفت، واقعیت آن است که قدرت تخلف و تقلب از نظر علمی بالا رفته به‌طوری که گاهی آزمایشگاه‌های کنترل از توانمندی متخلفان عقب مانده‌اند. البته تعداد متخلفان معدود است.
حسین چمنی دربارهٔ نتایج اظهارنظر نسنجیده دربارهٔ لبنیات، گفت، اعتماد عمومی مردم به صنعت شیر خدشه‌دار شد، اعتماد عمومی نسبت به کارکرد دستگاه‌های نظارتی هم با این اظهارنظرها کاهش یافته‌است و سرانهٔ مصرف شیر هم به‌طور کلی کم شد.
در نهایت چندی پس از آن‌که وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی از تخلف برخی شرکت‌های لبنی در استفاده از روغن پالم، در فراورده‌های لبنی پرچرب هشدار داده‌بود، در ۱۰ شهریور ۱۳۹۳ در خبری از ایرنا اعلام شد در پایان مدیر کل اداره نظارت بر مواد غذایی سازمان غذا و دارو گفت، صدور مجوز واردات روغن دوباره به این سازمان بازگشت، پس از مباحثی که پیرامون ورود روغن پالم شکل گرفت صدور این مجوزها دوباره به سازمان غذا و داروی وزارت بهداشت برگشت.
به گزارش فارس در ۱۶ شهریور ۱۳۹۳ اعلام شد درحالی‌که زمان اندکی از هشدار متخصصان بهداشتی دربارهٔ استفاده از روغن پالم و انواع بیماری‌ها مانند سکته قلبی و ابطال مجوز استفادهٔ ۴۵۰ کارخانهٔ لبنی می‌گذرد، ولی سازمان استاندارد، می‌خواهد معیار جدیدی برای استفاده از پالم در لبنیات را تا آخر شهریور اعلام کند. به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری فارس، مفهوم این است که استفاده از این روغن در لبنیات ادامه می‌یابد، تنها استانداردهای جدید تعریف می‌شود که در چه محصولی و به چه میزان از این روغن استفاده شود، این در حالی است که چند هفته پیش از آن، در پی افشای وزیر بهداشت از مضرات روغن پالم گیاهی، مجوز استفاده از پالم در۴۵۰ کارخانهٔ لبنی باطل اعلام شد.
نماینده مردم بروجرد در مجلس که از اعضای کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی مجلس است، در گفت‌وگو با ایسنا منطقه لرستان، با انتقاد از این‌که فضایی که ایجاد شده آسیب جدی به کارگاه‌ها و دامداران وارد کرد، بیان کرد که، «این‌که در برخی از محصولات لبنی از روغن پالم استفاده شده باید بررسی شود که چه واحدهایی بودند؟ آیا مجوز داشتند؟ و چنان‌چه واحدی تخطی کرده به این معنا نیست که کل صنعت لبنیات زیر سؤال برود و آسیب ببیند.»، بهرام بیرانوند نماینده مردم بروجرد افزود، «سؤال این‌جاست که وزارت بهداشت چگونه می‌تواند این فضا را جبران کند، فروشندگان، فروشگاه‌ها و سوپرمارکت‌ها اعلام کردند که بخش اعظمی از محصولات آن‌ها به کارخانه عودت شده و با این تفاسیر خرید شیر کاهش یافته و متأسفانه دامدار به شدت متضرر شده‌است.»
شایعهٔ ضرر پالم در لبنیات مصرفی مردم خیلی زود دهان به دهان گشت و موجبات نگرانی مردم را فراهم ساخت، گفته می‌شود لبنیات تولیدی تمام شرکت‌ها دارای پالم نبوده و تنها برخی شرکت‌ها پالم استفاده می‌کردند و اساساً میزان مصرف آن در برخی لبنیات با استاندارهایی تعریف‌شده‌است. درحالی‌که عدم اطلاع‌رسانی شفاف در این باره موجب وارد آمدن زیان‌های فراوان به صاحبان صنایع به‌ویژه تولیدکنندگانی شد، که تولید را در مسیر صحیح انجام داده‌بودند. به‌گزارش ایسنا، به گفتهٔ دبیر انجمن صنایع لبنی پیش از این وزارت بهداشت برای تولید هفت قلم کالای لبنی به ۴۵۰ کارخانه مجوز استفاده از روغن پالم داده بود.
پس از ماجرای روغن پالم در شیر و لبنیات، ابهامات بسیاری در اذهان عمومی ایجاد شد که گویا همهٔ کارخانه‌های لبنی از این چربی گیاهی در محصولات خود استفاده می‌کنند، به اعلام وبگاه خبرآنلاین در ۲۵ شهریور ۱۳۹۳، طی توافقاتی که مابین صنایع لبنی با سازمان غذا و دارو، سازمان استاندارد و دیگر دستگاه‌های نظارتی شد، متعهد شدند تا، از پایان شهریور ماه روغن پالم و هرگونه چربی گیاهی را از همهٔ تولیدات لبنی خود حتی، آن دسته از محصولاتی که پیش از این برای استفاده از روغن پالم مجوز داشتند، حذف کنند و از تاریخ ذکرشده به بعد در تولیدات لبنی به‌جای استفاده از روغن پالم از چربی طبیعی موجود در شیر و چربی حیوانی، استفاده شود. استفاده از چربی حیوانی و چربی طبیعی موجود در شیر به این صورت است که به‌عنوان مثال برای تولید شیر یا ماست پرچرب از خامه با ۴۰ درصد چربی البته با اندازه و دوزهای مشخص استفاده می‌شود. ماجرای پالم در شیر و لبنیات، وزارت بهداشت را با انتقاداتی مواجه ساخت، که یکی از آن‌ها انتقاد از سوی جامعهٔ دامپزشکان ایران بود. پس از گذشت مدتی جامعهٔ دامپزشکان ایران، در نامه‌ای بلند بالا به وزیر بهداشت، هجمه علیه صنایع لبنی و استفاده از روغن گیاهی را «فاقد پشتوانهٔ علمی و خارج از اعتدال» دانستند. خارج از همهٔ هیاهوهایی که در داستان پالم به‌وجود آمد، نامهٔ جامعهٔ دامپزشکان خطاب به وزیر بهداشت چند نکتهٔ قابل تأمل دارد، که یکی از آن‌ها آنجاست که با پرسشی ذکر می‌کند: "بخش عمده‌ای از روغن پالم در روغن‌های سرخ‌کردنی به عنوان پایهٔ این روغن‌ها مصرف می‌شود، دریافت روغن پالم از طریق مصرف روغن سرخ‌کردنی در سطح کشور بیشتر است یا از راه مصرف لبنیات؟".
بنا به گزارشی در سایت خبرآنلاین در تاریخ ۲ مهر ۱۳۹۳ محمد فربد عضو انجمن صنفی صنایع اعلام کرد: «در حال حاضر موضوع استفاده از روغن گیاهی در صنعت لبنیات در کمیته‌های فنی و تخصصی لازم در حال بررسی و مطالعه است و حتی از کارشناسان بین‌المللی از کشورهای پیشرفته‌ای مانند کانادا نیز استفاده می‌شود تا به جمع‌بندی دقیقی در خصوص استفاده از روغن گیاهی از جمله پالم در صنعت لبنیات برسیم چرا که در حال حاضر روغن گیاهی در لبنیات در همهٔ دنیا استفاده می‌شود اما در ایران به‌دلیل ابهاماتی که اخیراً به‌وجود آمد تا به نتیجه رسیدن موضوع در کمیته‌های تخصصی، منتفی شده‌است.» این عضو انجمن صنفی صنایع لبنی افزوده‌است:
محمد فربد در این گزارش اعلام داشت، «برخی از طرحِ این ابهام برای صنعت لبنیات، و افزایش میل مردم به سمت ماست‌بندی‌های سنتی، منافعی را دنبال می‌کنند.»
بنا به گزارش خبرآنلاین در سه‌شنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۳، سید حسن قاضی‌زاده هاشمی در رابطه با اظهارات در خصوص کاهش چشم‌گیر صادرات لبنیات، گفت: «رسانه‌ای شدن مصرف برخی صنایع لبنی از روغن پالم، نه تنها کاهشی در میزان صادارات این‌گونه فراورده‌ها را به‌دنبال نداشت بلکه با افزایش صادرات نیز مواجه بودیم.» وی همچنین اضافه‌کرد:
حلقه‌های زحل گسترده‌ترین سیستم حلقه سیاره‌ای در بین سیاره‌های منظومه خورشیدی است. این حلقه‌ها از ذرات بسیار کوچکی در اندازه‌های چند میکرومتر تا چندین متر تشکیل شده‌است که به صورت توده‌ای از غبار به دور مدار زحل در گردش می‌باشد. حلقه‌های زحل از یخ خالص با خلوص ۹۹٫۹٪ و احتمالاً، به همراه تکه‌های خُردشدهٔ تولین و سیلیکات تشکیل‌شده‌است. اندازهٔ این حلقه‌ها از میکرومتر تا متر متغیر است که به دور زحل می‌چرخند. هنوز دربارهٔ سازوکار شکل‌گیری این حلقه‌ها اتفاق‌نظری وجود ندارد. هر چند، مدل‌های نظری نشان می‌دهند که حلقه‌ها احتمالاً در اوایل تاریخ شکل‌گیری منظومه شمسی تشکیل شده باشند. حلقه‌های اصلی متراکم، از تا با فاصله از مدار استوایی زحل که شعاع آن است امتداد دارند. ضخامت محلی تخمینی برای آنها از ۱۰ متر تا ۱ کیلومتر می‌باشد. خُرده‌ذرات تشکل‌دهندهٔ حلقه‌های اصلی دارای اندازهٔ ۱ سانتی‌متر تا ۱۰ متر می‌باشند.
اگر چه روشنایی حلقه‌ها قدر ظاهری زحل را افزایش می‌دهد، اما این حلقه‌ها از روی زمین با چشم‌های غیرمسلح قابل دیدن نیستند. در سال ۱۶۱۰ میلادی زمانی که گالیله برای اولین بار تلسکوپ را به سوی آسمان گرفت، به اولین شخصی تبدیل شد که توانست حلقه‌های زحل را مشاهده کند. هر چند که او نتوانست ماهیت حقیقی این حلقه‌ها را مشخص کند. در سال ۱۶۵۵ میلادی، کریستیان هویگنس اولین شخصی بود که حلقه‌ها را با عنوان دیسک‌های اطراف زحل معرفی نمود.
فرودگاه ویکتوریا هاربر یک فرودگاه باربری است . این فرودگاه در شهر ویکتوریا، بریتیش کلمبیا کشور کانادا قرار دارد .
فرودگاه آبشار ویکتوریا یک فرودگاه غیرنظامی با کد یاتا VFA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۳۱۲ متر است. این فرودگاه در شهر ویکتوریا، بریتیش کلمبیا کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۴۰۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه آبی و فرودگاه ویکتوریا یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در شهر ویکتوریا، بریتیش کلمبیا کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ویکتور ماین یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۹۹۲ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۸۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ویشی-شارمِی یک فرودگاه همگانی با کد یاتا VHY است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۲۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر ویشی کشور فرانسه قرار دارد و در ارتفاع ۲۴۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه وایس‌کامودورا آنجل (به زبان بومی: Aeropuerto de Santiago del Estero - Vicecomodoro Ángel de la Paz Aragonés) یک فرودگاه همگانی / نظامی با کد یاتا SDE است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور آرژانتین قرار دارد و در ارتفاع ۲۰۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه وی شیپ رنچ یک فرودگاه خصوصی مسافربری است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۱۳۷۱ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۶۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه وتروووی یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۳۰۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور روسیه قرار دارد و در ارتفاع ۱۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه وست‌منیجار (به زبان بومی: ) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا VEY است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۶۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایسلند قرار دارد و در ارتفاع ۹۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه وشچوو یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور روسیه قرار دارد و در ارتفاع ۴۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ورونا (به زبان بومی: Aeroporto di Verona-Villafranca) یک فرودگاه نظامی و غیرنظامی با کد یاتا VRN است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۶۸ متر است. این فرودگاه در شهر ورونا کشور ایتالیا قرار دارد و در ارتفاع ۷۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه شهری ورو بیچ یک فرودگاه همگانی ۱۶۴۶۶۵ با کد یاتا VRB است . این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ورنویلت یک فرودگاه باربری است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۷۲۰ متر است. این فرودگاه در کشور فرانسه قرار دارد و در ارتفاع ۱۳۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهری ورنونیا یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۸۹۶ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۹۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ورنون یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۳۴۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه محلی ورنون یک فرودگاه همگانی با کد یاتا YVE است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۷۲ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۳۴۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه محلی ورنال (به زبان بومی: Vernal - Uintah County Airport) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا VEL است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۹۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۶۰۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
Boutique Air operates both Pilatus PC-12 توربوپراپ and Beechcraft King Air 350 twin-turboprop aircraft on their flights.
فرودگاه داخلی ورملیون یک فرودگاه همگانی با کد یاتا DNV است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۳۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۱۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ورمیلیون بی واتر یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۳۷۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه خلیج ورمیلیون یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۸۵۳ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۳۹۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ورمیلیون یک فرودگاه همگانی با کد یاتا YVG است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۳۰ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۶۱۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ورخنایا تایما یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۶۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور روسیه قرار دارد و در ارتفاع ۳۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ورخنایا زیمکا یک فرودگاه متروک است . این فرودگاه در کشور روسیه قرار دارد و در ارتفاع ۴۶۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه وردون-ل‌زولیر یک فرودگاه است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۲۰ متر است. این فرودگاه در کشور فرانسه قرار دارد و در ارتفاع ۳۷۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین‌المللی ونوستیانو کارآنسا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا LOV است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۱۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور مکزیک قرار دارد و در ارتفاع ۵۶۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین‌المللی ونتس‌پیلز (به لتونیایی: Ventspils Starptautiskā Lidosta) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا VNT است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۹۸ متر است. این فرودگاه در شهر ونتسپیلس و در کشور لتونی قرار دارد و در ارتفاع ۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهری ونیز (فلوریدا) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا VNC است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۲۴ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ونیز مارکو پولو (به زبان بومی: Aeroporto di Venezia-Tessera) یک فرودگاه همگانی باربری با کد یاتا VCE است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۳۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر ونیز کشور ایتالیا قرار دارد و در ارتفاع ۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
The following airlines operate regular scheduled and charter flights to and from Venice:veniceairport.it - Seasonal schedule retrieved ۳۰ اکتبر ۲۰۱۶
فرودگاه ونتای یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا VEE است که یک باند فرود شن و خاک دارد و طول باند آن ۱۲۱۹ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۷۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه وینل یک فرودگاه خصوصی باربری است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۷۱۶ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۷۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه محلی ونانگو (به زبان بومی: Chess Lamberton Field) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا FKL است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۸۵ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۶۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
پایگاه هوایی ولیکا کراچا یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۰۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر پیریاتین کشور اوکراین قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ولوره (به زبان بومی: Vellore Airport) یک فرودگاه همگانی است . این فرودگاه در کشور هند قرار دارد و در ارتفاع ۲۳۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ولینیه (به زبان بومی: Vellinge-Söderslätts Flygfält) یک فرودگاه است . این فرودگاه در کشور سوئد قرار دارد و در ارتفاع ۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
پایگاه هوایی ولیزی - ویاکوبلای (به زبان بومی: Base aérienne 107) یک فرودگاه با کد یاتا VIY است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۱۳ متر است. این فرودگاه در کشور فرانسه قرار دارد و در ارتفاع ۱۷۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه وجرویل یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۱۹ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۶۳۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین‌المللی ویر سوارکار (به زبان بومی: Port Blair Airport) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا IXZ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۲۹۰ متر است. این فرودگاه در کشور هند قرار دارد و در ارتفاع ۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه واژو-اسمالند یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا VXO است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۱۰۳ متر است. این فرودگاه در شهر وکفو کشور سوئد قرار دارد و در ارتفاع ۱۸۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین‌المللی واوایو (به زبان بومی: Lupepauu International Airport) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا VAV است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۷۰۵ متر است. این فرودگاه در کشور تونگا قرار دارد و در ارتفاع ۷۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه واخال یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۸۹۹ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۷۸۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
پایگاه هوایی واتری یک فرودگاه نظامی با کد یاتا XCR است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۳۸۶۰ متر است. این فرودگاه در کشور فرانسه قرار دارد و در ارتفاع ۱۷۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
پایگاه هوایی واسیلکف یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر واسیلکیف کشور اوکراین قرار دارد و در ارتفاع ۲۰۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه واستراپ یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۶۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور آفریقای جنوبی قرار دارد و در ارتفاع ۹۸۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهری واشون یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۶۱۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۹۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه وارنا (به زبان بومی: Letishte Varna) یک فرودگاه همگانی باربری با کد یاتا VAR است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر وارنا کشور بلغارستان قرار دارد و در ارتفاع ۷۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
The following airlines operate regular scheduled and charter flights at Varna Airport:
فرودگاه وارکائوس (به زبان بومی: ) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا VRK است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۰۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور فنلاند قرار دارد و در ارتفاع ۸۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه وارگینها (به زبان بومی: Aeroporto Major-Brigadeiro Trompowsky) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا VAG است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور برزیل قرار دارد و در ارتفاع ۹۲۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه سوارتنس واردو (به زبان بومی: Vardø Lufthavn, Svartnes) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا VAW است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۳۰ متر است. این فرودگاه در کشور نروژ قرار دارد و در ارتفاع ۱۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه بنارس (به زبان بومی: Babatpur Airport बाबतपुर हवाई अड्डा) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا VNS است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۷۴۵ متر است. این فرودگاه در شهر بنارس کشور هند قرار دارد و در ارتفاع ۸۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه وانوابالاوو یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا VBV است . این فرودگاه در کشور فیجی قرار دارد .
فرودگاه وانوا لاوا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا SLH است . این فرودگاه در کشور وانواتو قرار دارد و در ارتفاع ۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه وانیمو یک فرودگاه با کد یاتا VAI است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۷۶۰ متر است. این فرودگاه در کشور پاپوآ گینه نو قرار دارد و در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
The following شرکت هواپیماییs offer scheduled passenger service from this airport:
فرودگاه واندرهوف یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه آبی واندرهوف (محلی) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۶۲۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
پایگاه نیروی هوایی وندنبرگ یک پایگاه نیروی هوایی است . این پایگاه در شهر لامپوک، کالیفرنیا در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد .
فرودگاه بین‌المللی آبی ونکوور یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در شهر ونکوور، بریتیش کلمبیا کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه بین‌المللی ونکوور یک فرودگاه همگانی با کد یاتا YVR است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۳۰۲۹ متر است. این فرودگاه در شهر ونکوور کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه آبی بندرگاه ونکوور (به زبان بومی: Vancouver Coal Harbour Seaplane Base) یک فرودگاه همگانی باربری با کد یاتا CXH است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در شهر ونکوور کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
ونکوور فیلم استدیوز، یک مرکز تولید فیلم در شهر ونکوور کانادا می‌باشد، که پس از استدیوهای ضبط فیلم لس‌آنجلس، بزرگترین مرکز ضبط و تولید فیلم در آمریکای شمالی محسوب می‌شود. این مرکز توسط گروه شرکت‌های مک‌لین مدیریت می‌شود.
این مرکز در محوطه‌ای به مساحت ۱۲۰ هزار مترمربع (معادل ۳۰ هکتار) مستقر می‌باشد، که دارای ۱۳ بخش مجزا بوده، که هر بخش دارای ساختمان‌های مختلف، مراکز خرید، استودیوهای ضبط فیلم، صحنه‌های نمایش، سال‌های آمفی‌تئاتر، سینما، ساختمان‌های اداری، کارخانجات تولیدی، پارکینگ، بالگردگاه و فرودگاه می‌باشد.
بخش سی این مرکز یک فرودگاه خصوصی است، که در ارتفاع ۱۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین‌المللی ونس و. آموری یک فرودگاه همگانی با کد یاتا NEV است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۱۸ متر است. این فرودگاه در کشور سنت کیتس و نویس قرار دارد.
American Arlines
فرودگاه ونس برند یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۴۶۳ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۵۴۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
پایگاه نیروی هوایی ونس یک پایگاه هوایی عمدتاً برای مقاصد آموزش خلبانی است . این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا در ایالت اوکلاهما قرار دارد .
فرودگاه ون سنت یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۴۰۸ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه ون نایس یک فرودگاه همگانی با کد یاتا VNY و کد ایکائو KVNY است که دو باند فرود آسفالت به طول‌های ۲۴۳۹ و ۱۲۲۳ متر دارد. این فرودگاه در شهر لس‌آنجلس کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۴۴٫۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه ون نایس یکی از شلوغ‌ترین فرودگاه ها در هوانوردی همگانی و بیست و پنجمین فرودگاه شلوغ جهان از نظر تعداد نشست و برخاست هواپیماست.
فرودگاه وامپولا (به زبان بومی: ) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت و شن دارد و طول باند آن ۹۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور فنلاند قرار دارد و در ارتفاع ۹۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ولی‌ویو یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۰۶ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۷۴۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ولی ویو یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۵۲ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۲۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
بالگردگاه مرکز درمانی ولی یک فرودگاه خصوصی است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین‌المللی ولی یک فرودگاه همگانی با کد یاتا HRL است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۲۱۲ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
Scheduled passenger service is currently اجرا توسط the following airlines:
مرکز درمانی بیمارستان ولی یک بیمارستان است . این بیمارستان در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد .
فرودگاه ولی یک فرودگاه خصوصی است . این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۵۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ول‌دلاپاسکوا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا VDP است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور ونزوئلا قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ول یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۸۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۸۲۸٫۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه والادولید (به زبان بومی: Aeropuerto de Valladolid) یک فرودگاه همگانی و نظامی با کد یاتا VLL است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر والادولید کشور اسپانیا قرار دارد و در ارتفاع ۸۴۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
پایگاه هوایی دریایی فالکن‌بورخ (به زبان بومی: Vliegkamp Valkenburg) یک فرودگاه نظامی با کد یاتا LID است که یک باند فرود بتن و آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۴۰ متر است. این فرودگاه در شهر لیدن کشور هلند قرار دارد و در ارتفاع ۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه والکیری یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۱۹ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ولجوو (به زبان بومی: Aerodrom Divci) یک فرودگاه غیرنظامی باربری با کد یاتا QWV است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۱۲۵۰ متر است. این فرودگاه در کشور صربستان قرار دارد و در ارتفاع ۱۴۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه والگا (به زبان بومی: Valga lennuväli) یک فرودگاه نظامی است . این فرودگاه در کشور استونی قرار دارد و در ارتفاع ۷۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه وَلانسیِن-دُنَن یک فرودگاه است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۷۱۰ متر است. این فرودگاه در کشور فرانسه قرار دارد و در ارتفاع ۵۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه والنسیا یک فرودگاه است که یک باند فرود ۳۲۱۵ دارد و طول باند آن ۱۰۵۴۸ متر است. این فرودگاه در کشور والنسیا قرار دارد و در ارتفاع ۲۴۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه ولانس-شابوی یک فرودگاه نظامی/غیرنظامی مسافربری با کد یاتا VAF است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۱۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور فرانسه قرار دارد و در ارتفاع ۱۶۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه وله‌مونت یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۹۸ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۷۹۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه محلی ولدوستا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا VLD است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۳۹ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۶۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه آبی ول-د ار/هایدروبیس پیچه دوبیئیشن یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۳۰۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه آبی ول-د ار/بیس هورد یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۳۰۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ول-د ار یک فرودگاه همگانی با کد یاتا YVO است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۴۸ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۳۳۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه والدز (به زبان بومی: Pioneer Field) یک فرودگاه همگانی باربری با کد یاتا VDZ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۹۸۱ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه والکورت یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت و شن دارد و طول باند آن ۱۱۴۳ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۲۲۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین‌المللی ول د کائس (به زبان بومی: Aeroporto Internacional de Belém/Val de Cães–Júlio Cezar Ribeiro) یک فرودگاه همگانی و نظامی مسافربری با کد یاتا BEL است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۸۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر بلم کشور برزیل قرار دارد و در ارتفاع ۱۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه واجنوری یک فرودگاه مسافربری است . این فرودگاه در کشور اسلواکی قرار دارد .
پایگاه هوایی واینود یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور لتونی قرار دارد و در ارتفاع ۱۵۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه صحرایی وایدن یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۹۴۴ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۶۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه واگار (به زبان بومی: ) یک فرودگاه غیرنظامی باربری با کد یاتا FAE است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۷۹۹ متر است. این فرودگاه در کشور جزایر فارو قرار دارد و در ارتفاع ۸۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹، پروازها ممکن است دچار تغییر شده باشند.
پرواز های چارتر هر از گاهی توسط ایرلاین های متفاوت اروپایی مانند ویز ایر و آسترین ایرلاینز برای مقاصدی مانند انتقال طرفداران فوتبال انجام می شود. همچنین، پروازهای چارتر برای شرکت ها (غیرقابل فروش عمومی) توسط بطور مثال ویدروئه نیز به طور تقریبا منظم صورت می گیرد. باند فرود طویل شده و دستگاه های تقرب جدید راه را برای ایرلاین های مختلف برای پرواز به واگار باز کرده است.
فرودگاه واگابوند آرمی یک فرودگاه مسافربری است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۴۸۸ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۱۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
بالگردگاه واروی (به زبان بومی: Værøy helikopterhavn) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا VRY است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۸۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور نروژ قرار دارد و در ارتفاع ۱۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه واروی (به زبان بومی: Værøy lufthavn) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا VRY است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۸۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور نروژ قرار دارد و در ارتفاع ۱۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
پایگاه هوایی وارنس (به زبان بومی: Værnes flystasjon) یک فرودگاه با کد یاتا TRD است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۷۵۹ متر است. این فرودگاه در کشور نروژ قرار دارد و در ارتفاع ۱۷ متری از سطح دریا واقع شده است.