moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
وی در فصل ۲۰۱۹–۲۰۱۸ در رقابتی تنگاتنگ با رونالدو، زاپاتا و پیونتک، و با ۲۶ گل زده، آقای گل و بهترین مهاجم سری آ شده و در تیم منتخب فصل قرار گرفت.
کوالیارلا به احترام نیکلو گالی، دوست دوران کودکی و هم تیمی آکادمی جوانان، که در سال ۲۰۰۱ در یک سانحه رانندگی درگذشت، با پیراهن شماره ۲۷ که قبلاً گالی می‌پوشید، به میدان می‌رود.
در فوریه ۲۰۱۷، کوالیارلا در مصاحبه با "مدیاست" فاش کرد که در زمان حضور در ناپولی او و خانواده‌اش طی یک دوره ۵ ساله، توسط شخصی خلافکار تهدید می‌شدند و این موضوع در نهایت منجر به ترک باشگاه از سوی او شد.
لوئیجی «جیجی» رادیچه (؛ زادهٔ - درگذشتهٔ ) بازیکن فوتبال و سرمربی فوتبال اهل ایتالیا بود.
او آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۳ میلادی انجام داد.
روبرتو رامباودی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۹۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
روبرتو رامباودی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۴ میلادی انجام داد.
آلساندرو رامپینی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
آلساندرو رامپینی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۰ میلادی انجام داد.
کارلو رامپینی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۱۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۸ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۳ گل به ثمر رساند.
کارلو رامپینی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۱۳ میلادی انجام داد.
آندره‌آ رانوکیا بازیکن سابق فوتبال اهل ایتالیا است.
پیترو راوا بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۳۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۳۰ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
پیترو راوا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۴۶ میلادی انجام داد.
فابریتسیو راوانلی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۹۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۸ گل به ثمر رساند.
فابریزیو راوانلی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۸ میلادی انجام داد.
لوچانو ره چکونی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا بود که از سال ۱۹۷۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
لوچانو ره چکونی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۷۴ میلادی انجام داد.
کارلو رجوزونی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۴۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
کارلو رجوزونی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۴۰ میلادی انجام داد.
لیاندرو رموندینی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۵۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
لیاندرو رموندینی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۰ میلادی انجام داد.
اتوره ریناودی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۶ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
اتوره ریناودی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۱ میلادی انجام داد.
ادواردو ریکانیی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۵۳ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۳ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۲ گل به ثمر رساند.
ادواردو ریکانیی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۵ میلادی انجام داد.
سکوندو ریکی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۴۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
سکوندو ریکی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۴۰ میلادی انجام داد.
ماریو ریجامونتی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۴۷ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۳ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
ماریو ریجامونتی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۴۹ میلادی انجام داد.
اوبالدو ریگتی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۸۳ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۸ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
اوبالدو ریگتی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۵ میلادی انجام داد.
لویجی ریوا بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۶۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۴۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۳۵ گل به ثمر رساند.
او با ایتالیا در خانه فاتح جام ملتهای اروپا ۱۹۶۸ شد. در فینال این رقابت ها یک گل به یوگسلاوی زد.
لویجی ریوا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۷۴ میلادی انجام داد.
انریکو ریوولتا بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۸ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۸ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند.
انریکو ریوولتا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۹ میلادی انجام داد.
جیوسپه ریزی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۱۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۴ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۲ گل به ثمر رساند.
جیوسپه ریزی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۱۳ میلادی انجام داد.
روجیرو ریزیتلی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۸۸ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۹ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۲ گل به ثمر رساند.
روجیرو ریزیتلی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۱ میلادی انجام داد.
فرانچسکو ریزو بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۶۶ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۲ گل به ثمر رساند.
فرانچسکو ریزو آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۶ میلادی انجام داد.
انزو روبوتی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۵۸ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۵ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
انزو روبوتی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۵ میلادی انجام داد.
فرانچسکو روکا بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۷۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۸ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۲ گل به ثمر رساند.
فرانچسکو روکا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۷۶ میلادی انجام داد.
توماسو روکی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۲۰۰۶ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۳ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
رینالدو روجرو بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
رینالدو روجرو آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۰ میلادی انجام داد.
مورنو روجی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۷۳ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۷ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
مورنو روجی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۷۶ میلادی انجام داد.
فلیچ رومانو بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۵ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
فلیچ رومانو آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۴ میلادی انجام داد.
پیرلویجی رونزون بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۶۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
پیرلویجی رونزون آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۰ میلادی انجام داد.
روبرتو روساتو بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۶۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۳۷ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
روبرتو روساتو آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۷۳ میلادی انجام داد.
فرانچسکو روستا بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۴۹ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۷ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
فرانچسکو روستا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۶ میلادی انجام داد.
ویرجینیو روستا بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۲۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۵۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
ویرجینیو روستا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۳۴ میلادی انجام داد.
آلساندرو روسینا بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۲۰۰۷ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
جینو روستی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۲۷ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۹ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۹ گل به ثمر رساند.
جینو روستی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۹ میلادی انجام داد.
فابیو روسیتو بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۹۶ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
فابیو روسیتو آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۶ میلادی انجام داد.
سئورینو روسو بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
سئورینو روسو آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۴ میلادی انجام داد.
باتیستا روتا زاده - درگذشته بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۵۲ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
باتیستا روتا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۲ میلادی انجام داد.
تازیو روورسی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۷۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
تازیو روورسی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۷۱ میلادی انجام داد.
جنارو رووتولو بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۹۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
جنارو رووتولو آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۱ میلادی انجام داد.
جیوسپه سابادینی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۷۳ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۴ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
جیوسپه سابادینی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۷۴ میلادی انجام داد.
آنتونیو ساباتو بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۸۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۴ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
آنتونیو ساباتو آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۴ میلادی انجام داد.
کلاودیو سالا بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۷۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۸ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
کلاودیو سالا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۷۸ میلادی انجام داد.
مارکو سالا بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود که در سال ۱۹۱۲ میلادی در ۱ بازی برای تیم ملی فوتبال ایتالیا به میدان رفت.
سالا سابقه بازی در تیمهای میلان و اینتر را داشت.
پاتریزیو سالا بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۷۶ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۸ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
پاتریزیو سالا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۰ میلادی انجام داد.
آتیلا سالوسترو بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۹ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند.
آتیلا سالوسترو آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۳۳ میلادی انجام داد.
ساندرو سالوادور بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۶۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۳۶ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
ساندرو سالوادور آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۷۰ میلادی انجام داد.
رافائله سانسون بازیکن فوتبال ایتالیایی-اروگوئه‌ای است که از سال ۱۹۳۲ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۳ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
رافائله سانسون آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۳۹ میلادی انجام داد.
آریستودمو سانتاماریا بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۱۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۳ گل به ثمر رساند.
آریستودمو سانتاماریا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۳ میلادی انجام داد.
سرجو سانتارینی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۷۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند.
سرجو سانتارینی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۷۴ میلادی انجام داد.
ویتوریو ساردلی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۳۹ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
ویتوریو ساردلی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۳۹ میلادی انجام داد.
انریکو ساردی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۱۲ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۷ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۴ گل به ثمر رساند.
انریکو ساردی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۰ میلادی انجام داد.
بنیتو سارتی (زاده ۲۳ ژوئیه ۱۹۳۶ – درگذشته ۴ فوریه ۲۰۲۰)Juventus in lutto: si è spento Benito Sarti بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود که از سال ۱۹۵۸ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۶ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
بنیتو سارتی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۱ میلادی انجام داد.
جیولیانو سارتی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا بود که از سال ۱۹۵۹ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۸ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۵ گل به ثمر رساند.
جیولیانو سارتی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۷ میلادی انجام داد.
لوئیجی سارتور بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۹۷ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
لویجی سارتور آخرین بازی ملی خود را در سال ۲۰۰۲ میلادی انجام داد.
جوزپه ساوولدی بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۷۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۴ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند.
جوزپه ساوولدی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۷۵ میلادی انجام داد.
لوئیجی سکارابلو بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۳۶ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
لویجی سکارابلو آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۳۹ میلادی انجام داد.
ازکیل ماتیاس اسکلوتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
اسکلوتو به دلیل داشتن ریشه ایتالیایی، موفق به کسب تابعیت ایتالیا شد. در نوامبر ۲۰۰۹ به تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایتالیا دعوت شد و بلا فاصله در ترکیب اصلی برای بازی برابر مجارستان قرار گرفت.
در اوت ۲۰۱۲ نیز توسط چزاره پراندلی به تیم ملی فوتبال ایتالیا برای انحام بازی دوستانه برابر انگلستان دعوت شد تا نخستین بازی‌اش را برای این تیم انجام دهد.
خوان آلبرتو "پپه" اسکیافینو ویلانو (؛ ۲۸ ژوئیه ۱۹۲۵ – ۱۳ نوامبر ۲۰۰۲) یک بازیکن فوتبال ایتالیایی-اروگوئه‌ای بود که در پست هافبک هجومی یا مهاجم بازی می‌کرد.
از سال ۱۹۵۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۴ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
خوان آلبرتو شیافینو آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۸ میلادی انجام داد.
آنجلو سکیاویو بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۲۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۱۵ گل به ثمر رساند.
آنجلو سکیاویو آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۳۴ میلادی انجام داد.
سالواتوره توتو اسکیلاچی یا سالواتوره سکیلاچی (در ایران با نام شیلاچی هم شناخته می‌شود) بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است. او در یک دسامبر سال ۱۹۶۴ در پالرمو واقع در جزیره سیسیل ایتالیا زاده شد.
زتدگی حرفه ای اسکیلاچی را باید از عجایب دنیای فوتبال بدانیم چرا که فاصله او از دسته سوم فوتبال ایتالیا تا کسب عناوین ( آقای گل ) و (بهترین بازیکن) جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ فقط دو سال است. وی به مدت هفت سال در مسینا توپ زد. با این تیم قهرمان دسته چهارم ایتالیا شد و یک بار هم قهرمان سری سی شد و به سری بی را یافت ولی سقوط کرد و به سری سی بازگشت.در سال ۱۹۸۹ که آقای گل این رقابتها شد شانس بزرگی به وی رخ نشان داد و به یوونتوس پیوست. در همان اولین فصل حضور خود در سری آ پانزده گل زد. در جام حذفی و جام یوفا با یوونتوس قهرمان ایتالیا و اروپا شد. اسکیلاچی در پایان فصل با ۲۰ گل زده در ۳ جام به تیم ملی فوتبال ایتالیا دعوت شد. ایتالیا که میزبان جام جهانی بود در بازیهای تدارکاتی هم از اسکیلاچی فقط یک بار آنهم به عنوان یار تعویضی در دقایق اندکی استفاده کرد. با آغاز جام جهانی تیم ایتالیا در اولین بازی به مصاف اتریش رفت. بازی ایتالیا در نیمه ی اول چنگی به دل نزد و مهاجمین موفق به گلزنی نشدند. ضعف در خط حمله ،کادر فنی را واداشت با نا امیدی اسکیلاچی را دقیقه ۷۴ وارد زمین کنند و سالواتوره تنها ۳ دقیقه زمان نیاز داشت تا مرد اول ایتالیا شود. او در بازی سوم مقابل چکسلواکی هم باز گل زد و با ایتالیا صعود کرد. در مرحله حذفی که ایتالیا در نیمه نهایی ضربات پنالتی را به آرژانتین واگذار کرد و با شکست انگلستان به مدال برنز بسنده کرد ، اسکیلاچی در هر ۴بازی به عنوان یار ثابت وارد زمین شد و در هر چهار دیدار گلزنی کرد. ۶ گل او برای کسب آقای گلی جام جهانی کافی بود. با وجود ناکامی ایتالیا در کسب جام اما بازی بی نظیر اسکیلاچی باعث شد تا با وجود ستارگان بزرگ جایزه بهترین بازیکن جام جهانی هم نصیب او شود. البته اسکیلاچی با همان سرعتی که آمده بود به همان سرعت از نگاهها محو شد. آمار تعداد بازیهای ملی و تعداد گلهای او گواه این مدعاست. اسکیلاچی در ۱۶ بازی ملی حضور داشته‌ و ۷ گل به ثمر رسانده است. وی آخرین بازی خود برای تیم ملی ایتالیا را در سال ۱۹۹۱ انجام داد.
بعد از جام جهانی اسکیلاچی تا ۱۹۹۲ با یوونتوس توفیقی کسب نکرد و بعد از جدایی به مدت دو سال به اینترمیلان پیوست. وی که با یوونتوس قهرمان جام یوفا شده بود برای دومین بار با اینتر میلان هم به این جام دست یافت. اسکیلاچی در سال ۱۹۹۴ به ژاپن رفت و به جوبیلو ایواتا پیوست. وی که قهرمانی در لیگ داخلی را در کارنامه خود کم داشت با این تیم قهرمان جی لیگ ژاپن شد و در ۸۶ بازی ۵۶ گل به ثمر رساند. اسکیلاچی در سال ۱۹۹۹ اعلام بازنشستگی کرد. به پالرمو بازگشت و یک آکادمی فوتبال برای جوانان ایجاد کرد. اسکیلاچی هم اکنون در همین آکادمی مشغول به کار است.
تیم ملی فوتبال ایتالیا
مدال برنز جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰
باشگاه فوتبال مسینا
قهرمان دسته چهارم : ۸۳_۱۹۸۲
قهرمان دسته سوم سری سی ۸۶_۱۹۸۵
قهرمان جام حذفی فوتبال ایتالیا ۹۰_۱۹۸۹
قهرمان جام یوفا ۱۹۹۰
باشگاه فوتبال اینتر میلان
قهرمان جام یوفا ۹۴_ ۱۹۹۳
جوبیلو ایواتا ژاپن
قهرمان جی‌لیگ ۱۹۹۷
اسکیلاچی آقای گل و بهترین بازیکن جام جهانی ۱۹۹۰ شد.
کفش طلای جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰
توپ طلای جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰
دومین بازیکن فوتبال جهان ۱۹۹۰ از طرف فرانس فوتبال
آقای گل سری سی ۸۹_۱۹۸۸
گائتانو شیره آ بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا و اسطورهٔ یوونتوس است که از سال ۱۹۷۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۷۸ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۲ گل به ثمر رساند.
گائتانو شیره آ آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۶ میلادی انجام داد.
شیره آ مدافع برازنده‌ای در مهارت و توانایی‌های تاکتیکی بود.
با وجود اینکه بیشتر مدافعان تاکتیک‌های خشن و بعضی مواقع ظالمانه را به کار می‌بردند، که مهم‌ترین آن‌ها همبازی خودش کلاودیو جنتیله بود، او به جوانمردی و اخلاق بزرگ منشانه مشهور بود.
شیره آ در طول تمام دوران حرفه‌ای خود چه در یووه و چه در ایتالیا اخراج نشد، که احتمالاً یک رکورد جاودانه برای یک مدافع در سطح بین‌المللی فوتبال در کل تاریخ خواهد بود و این گویای چیزهای زیادی در مورد اخلاق و سطح مهارت اوست.
او بیشترین نقش خود را به صورت مدافع آخر و لیبرو انجام می‌داد، و این نقش که توسط فرانس بکن بائر آغاز شده بود را به بهترین شکل توسعه داد، او در این نقش به هنگام حمله خودش را از دفاع جدا می‌کرد و پتانسیل حمله‌ای تیم خود را افزایش می‌داد و در اغلب گل‌ها نقش داشت و گاهی خود تأثیر مستقیم در به ثمر رساندن گل می‌گذاشت همچون گل دوم در فینال جام جهانی ۸۲ و در عین حال مرکزی‌ترین و دفاعی‌ترین پست به هنگام دفاع بر عهدهٔ او بود که این را نیز به بهترین نحو ممکن انجام می‌داد.
شیره آ ۱۴ فصل برای یوونتوس بازی کرد با ۵۵۲ بازی که رکوردش بعد از ۲ دهه توسط دل پیرو شکسته شد. ۷ قهرمانی لیگ، ۲ سوپر کاپ، ۱ قهرمانی اروپا، یک یوفا، ۱ سوپرکاپ، ۱ اینترتوتو، ۱ جام در جام به‌دست‌آورد تا یکی از ۵ بازیکن تاریخ فوتبال باشه که تمامی افتخارات باشگاهی ممکن رو کسب کردند. با تیم ملی ۷۸ بازی کرد که در جام جهانی ۸۲ قهرمان جهان شد. شمارهٔ ۶ تیم ملی ایتالیا به افتخار شیره آ بایگانی شد.
او از جمله معدود افرادی است که تمامی افتخارات را چه در عرصهٔ باشگاهی و چه ملی به‌دست آورده‌است که مهم‌ترین آن‌ها جام جهانی ۸۲ بوده‌است. در آن مسابقات انزو بیرزت در مورد بزرگی او گفت: «او یک نماد برای همهٔ فوتبال در زمینه‌های تکنیک، رفتار و استایل است» و متأسفانه در سن ۳۶ سالگی در اثر سانحهٔ تصادف در ۳ سپتامبر ۱۹۸۹ درگذشت.
ازیو سکلاوی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۳۲ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۲ گل دریافت کرد.
ازیو سکلاوی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۳۲ میلادی انجام داد.
آلخاندرو سکوپلی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۳۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
آلخاندرو سکوپلی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۳۵ میلادی انجام داد.
آرماندو سگاتو بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۵۳ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲۰ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
آرماندو سگاتو آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۹ میلادی انجام داد.
فرانکو سلواجی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۸۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۳ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
فرانکو سلواجی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۲ میلادی انجام داد.
فرانکو سمیولی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۲۰۰۶ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۳ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
لوچدیو سنتیمنتی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا بود که از سال ۱۹۴۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بود و در ۹ بازی ملی حضور داشت. او در بازی‌های ملی‌اش ۲۱ گل دریافت کرد.
لوچدیو سنتیمنتی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۳ میلادی انجام داد.
پیترو سرانتونی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۳۳ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۷ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۴ گل به ثمر رساند.
پیترو سرانتونی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۳۹ میلادی انجام داد.
مدیریت ثروت یکی از شاخه‌های مشاوره سرمایه‌گذاری است، که از ترکیب فعالیت‌های گوناگون، اما مرتبط از جمله برنامه‌ریزی مالی، مدیریت سبد سهام سرمایه‌گذاری و خدمات مشاوره‌ای سرمایه‌گذاری، حقوقی و … تشکیل شده‌است.CSWP
اکثراً مشتریان حقوقی و حقیقی خاص بانک‌ها که معمولاً خالص ارزش دارائی‌های آنان نزد بانک بیش از یک میلیون دلار بوده یا شرکت‌های حقوقی کوچک با درآمدهای بالا، مشتریان خدمات مدیریت ثروت را تشکیل می‌دهند.
مشاوران ارائه‌کننده اینگونه خدمات لزوماً نبایستی دارای مدرک خاصی باشند، این مشاوران با تجربه اندوخته شده‌شان که با کار در بورس اوراق بهادار، بانک و بیمه به دست آمده با ارائه خدمات گوناگونی از جمله ارائه مشاوره سرمایه‌گذاری در نحوه خرید، فروش و مالکیت دارایی‌های مختلف، مدیریت پورتفوی برنامهریزی شده، ارائه مشاوره حقوقی در زمینه سرمایهگذاری مشغول به فعالیت می‌باشند.
در همین راستا، مهم‌ترین بخش فعالیت‌های مدیران این شاخه مرتبط به ترکیب دانش و تجربه در طراحی، اجرا و نظارت بر استراتژی‌های سرمایه‌گذاری خاص است، که پس از هم‌سو نمودن منافع سرمایه‌گذار با موازین قانونی از تأثیرات سوء نوسانات بازار جلوگیری می‌نماید و به‌طور معمول، فرایند طراحی اینگونه استراتژیی‌ها، مبتنی بر قواعد مدیریت در زمینه‌های سرمایه‌گذاری در سهام، سرمایه‌گذاری‌ها با درآمد ثابت، تداوم نقدینگی و به‌وجودآوردن تعادل میان سرمایه‌گذاری‌ها با ریسک پایین، سرمایه‌گذاری در زمینه‌های جایگزین و با ریسک و بازده بالاتر می‌باشد.
بدین ترتیب، یکی از عوامل بسیار مهم در توسعه استانداردهای مدیران ثروت، تجربه برخورد با بازارهای متفاوت و داشتن آگاهی متناسب با ابزارها و قوانین کلی موجود در هر یک از بازارهای مشتق پول و سرمایه می‌باشد.
اصطلاح «مدیریت ثروت» نخستین بار در سال ۱۹۳۳ مورد استفاده قرار گرفت. بانک‌های آمریکایی گلدمن ساکس و مورگان استنلی و نیز بانک سوئیسی یوبی‌اس نخستین شرکت‌های خدمات مالی و بانکداری بودند که خدمات مدیریت ثروت را، ارائه نمودند.
در اواخر دهه ۱۹۹۰، مدیریت ثروت حوزه‌ای بود که بیشترین رشد را در صنعت خدمات مالی داشت. اگرچه رکود اقتصادی سال‌های ۲۰۰۰–۲۰۰۲ خسارات زیادی به بسیاری از دست اندرکاران مدیریت ثروت وارد کرد، اما این صنعت با توجه به زیرساخت‌ها و کاربست‌هایش، هنوز صنعت جذاب و قابل توجهی به‌شمار می‌آید.
فهرست زیر که در سال ۲۰۱۳ توسط یورومانی ارائه شده‌است، رتبه‌بندی می‌باشد از بزرگترین ارائه‌دهندگان خدمات بانکداری اختصاصی و مدیریت ثروت در سطح بین‌المللی.
مکواری شرکت خدمات مالی و بانکداری استرالیایی است، که به‌عنوان بزرگترین ارائه‌کننده خدمات بانکداری سرمایه‌گذاری و مدیریت سرمایه‌گذاری در کشور استرالیا شناخته می‌شود.
این بانک در سال ۱۹۷۰ به‌عنوان شعبه‌ای از بانک بریتانیایی هیل ساموئل فعالیت خود را در شهر سیدنی، تنها با ۳ کارمند آغاز نمود و در سال ۱۹۸۵ از هیل ساموئل تفکیک شد و بعنوان دومین بانک خصوصی استرالیا، تحت نام بانک مکواری ثبت گردید.
شعبه مرکزی بانک مکواری در شهر سیدنی، استرالیا قرار دارد و سهام آن در بازار بورس لندن و بورس اوراق بهادار استرالیا معامله می‌شود.
پایان تاریخ عنوان نظریه‌ای است از فرانسیس فوکویاما.
این نظریه در قالب کتابی با همین عنوان در سال ۱۹۹۲ منتشر شد. کتابی جنجالی و بحث‌برانگیز از فرانسیس فوکویاما که به بیش از ۲۰ زبان ترجمه شده بود، با ترجمهٔ عباس عربی(مولف کتاب تأثیر مهرپرستی بر مسیحیت) و زهره عربی برای اولین بار به فارسی نیز منتشر شد. در تفکر غربی، این نظریه مقوم لیبرال دموکراسی است. این نظریه به معنای کمال دیدن تمدن غربی و لیبرالیسم است.
جیمز بیوکنن دوک (۲۳ دسامبر ۱۸۵۶ - ۱۰ اکتبر ۱۹۲۵) صنعتگر آمریکایی در زمینه تنباکو و برق بود، که بیش از همه به دلیل ایجاد تولید و بازاریابی سیگار، و نقشش در دانشگاه دوک، همچنین بنیانگذاری بزرگترین شرکت برق ایالات متحده شرکت دوک انرژی شناخته می‌شود.
نگاهی به تاریخ جهان کتابی از جواهر لعل نهرو است که دربارهٔ تاریخ نگاشته شده‌است. کتاب به صورت تحلیلی و توضیحی و مبتنی بر قرائت تاریخی بومی (تاریخی که توسط افراد غیر غربی نگاشته شده باشد) و به زبان ساده برای جوانان و نوجوانان نوشته شده‌است.
در تابستان سال ۱۹۲۸ نهرو یک سلسله نامه برای دخترش ایندیرا ده ساله نوشت که در آن‌ها با زبانی ساده داستان آفرینش زمین و پیدا شدن زندگی و تشکیل نخستین قبایل و اجتماعات بشری را نقل کرد. بعد مجموعهٔ آن‌ها را که ۳۰ نامهٔ کوتاه بود به صورت کتابی منتشر نمود.
نهرو در سال ۱۹۳۰ که یکی از دوران‌های متعدد زندانش را می‌گذراند بر آن شد که نامه‌های تازه‌ای برای دخترش بنویسد. این نامه‌های تازه در مدتی نزدیک سه سال از اکتبر ۱۹۳۰ تا اوت ۱۹۳۳ در دو دوران مختلف زندان نوشته شد و در آن‌ها یک دوره تاریخ جهان شرح داده می‌شد. با آزادی نهرو در سال ۱۹۳۳ وی نامه‌های خود را آمادهٔ چاپ ساخت اما چون به زودی در ۱۲ فوریه ۱۹۳۴ یکبار دیگر زندانی شد، خواهرش ویجایالکشمی پاندیت مجموعهٔ آن‌ها را تنظیم کرد، «نگاهی به تاریخ جهان» نامید و در سه جلد به چاپ رساند.
محمود تفضلی در سال ۱۳۵۵ ترجمه کتاب را شروع کرد. در سال ۱۳۳۸ه‍.ش آقای تفضلی یک نسخه از ترجمه کتاب را به سفیر کبیر هند در تهران تحویل داد تا با حفظ مراتب احترام به دفتر نخست‌وزیری جایی که جواهر لعل نهرو بر آن تکیه زده بود بفرستند. نهرو پس از دریافت کتاب برای مترجم کتابش در ایران نوشت:
چاپ اول کتاب در سال ۱۳۳۸ توسط مؤسسه انتشارات امیرکبیر منتشر شده‌است. چاپ هجدهم کتاب در سال ۱۳۹۲ توسط مؤسسه انتشارات امیرکبیر به طبع رسیده‌است.
سید شجاع‌الدین شیخ‌الاسلام زاده (متولد ۱ آذر ۱۳۱۰http://tabrizpedia.info/1-%D8%A2%D8%B0%D8%B1-1310/ در تبریز – وفات ۲۷ خرداد ۱۳۹۳ در تهران) پزشک و دولتمرد ایرانی بود. او از ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۴ در کابینه هویدا وزیر رفاه اجتماعی بود. در بهمن ۱۳۵۴ «وزیر بهداری و بهزیستی» (حاصل از ادغام وزارتخانه‌های رفاه اجتماعی و بهداری) شد. در کابینه آموزگار هم سمت وزارت بهداری و بهزیستی را حفظ کرد. در دولت شریف امامی، شیخ‌الاسلام زاده بازداشت شد. پس از انقلاب مدتی زندانی و پزشک زندان اوین شد و سپس مورد عفو قرار گرفت. آذر آریان پور همسر شیخ‌الاسلام زاده در کتاب پشت دیوارهای بلند خاطرات خود را از او شرح داده‌است، وی در ۲۷ خردادماه ۱۳۹۳ در تهران درگذشت.
وی فرزند سیدحسین شیخ‌الاسلام زاده وکیل دادگستری و رئیس کانون وکلای آذربایجان، در سال ۱۳۱۰ در تبریز متولد شد. تحصیلات ابتدائی و متوسطه را در تبریز به اتمام رسانید و وارد دانشکده پزشکی تهران شد و در ۱۳۳۶ دکترای خود را دریافت کرد.
وی در این دوران از دانشجویان فعال علیه رژیم پهلوی بود و اعتصابات و جنجالهای دانشجویان را رهبری می‌کرد. وی سپس برای ادامهٔ تحصیل به آمریکا عزیمت نمود و در دانشگاه‌های پنسیلوانیا و اوهایو دورهٔ تخصصی ارتوپدی را با درجهی ممتاز گذرانید و چندی در بیمارستان‌های آمریکا کارآموزی نمود. او در سال ۱۳۴۱ به ایران بازگشت و در بخش ارتوپدی بیمارستان نمازی شیراز مشغول به کار شد. او همچنین یکی از مؤسسین بیمارستان پارس است.
نخستین شغل دولتی او بنیانگذاری و مدیریت عامل انجمن توان‌بخشی بود. در سال ۱۳۵۳ امیرعباس هویدا در کابینهٔ خود تغییرات تازه‌ای داد و سه وزارتخانهٔ جدید تأسیس نمود. یکی از آن سه وزارتخانه، وزارت رفاه اجتماعی بود و شجاع‌الدین شیخ‌الاسلام زاده را در راس آن قرار داد. هستهی مرکزی این وزارتخانه، سازمان بیمه اجتماعی کارگران و بانک رفاه کارگران بود. در بهمن‌ماه ۱۳۵۴ امیرعباس هویدا در ترکیب کابینهٔ خود تغییراتی داد. وزارتخانه‌های رفاه اجتماعی و بهداری در هم ادغام شد و نام وزارت بهداری گرفت و شجاع‌الدین شیخ‌الاسلام زاده در راس آن قرار گرفت.
در مردادماه ۱۳۵۶ امیرعباس هویدا پس از دوازده سال و نیم نخست‌وزیری، مستعفی و به جای وی جمشید آموزگار نخست‌وزیر شد و در کابینه او وزیر بهداری و بهزیستی شد و در تمام مدت نخست‌وزیری آموزگار که یک سال به طول انجامید، در کابینه عضویت داشت.
شیخ‌الاسلام زاده برای اولین بار رشته تخصصی ارتوپدی را در ایران راه‌اندازی نمود. وی پس از اتمام تحصیلات خود و بازگشت به کشور به بیمارستان شفا رفته و در آنجا طب توانبخشی را راه‌اندازی کرد.
خودِ وی فعالیتهایش را در سالهای پیش از انقلاب اینطور بیان می‌کند: "من برای اولین بار تولید اندام مصنوعی یا پروتز را در سال ۱۳۴۳ بنیانگذاری کردم، زمانی که به جز آمریکا در هیچ جای دیگر دنیا اندام مصنوعی تولید نمی‌شد."
وی در سال ۱۳۴۶ مشاور سازمان بهداشت جهانی در منطقه شد و در همین سال برای اولین بار سازمان توانبخشی ایران و نیز انجمن توانبخشی ایران را تأسیس کرد.
شیخ‌الاسلام زاده در خصوص اقدامات خود در دوران مسئولیت وزارت بهداری و بهزیستی اینطور می‌گوید:" از دیگر اقدامات من در دوره وزارت بهداری ایجاد اورژانس تهران و بعد اورژانس کشور برای اولین بار در ایران بود. زمانی که ما اورژانس را که آن زمان شماره اش به جای ۱۱۵ امروز ۱۲۳ بود، راه‌اندازی کردیم فقط آمریکا تشکیلات اورژانس پیش بیمارستانی داشت. ۳ سال بعد از ایران بود که تازه در برخی کشورهای اروپایی اورژانس ایجاد شد."
در شهریورماه ۱۳۵۷ جعفر شریف‌امامی نخست‌وزیر شد و دست به یک سلسله کارهایی زد از جمله دستور داد حکومت نظامی عده‌ای از مدیران و دولتمردان و بازرگانان را توقیف کند و در نتیجه عده‌ای از جمله شیخ‌الاسلام زاده طبق ماده پنج حکومت نظامی بازداشت شدند و به زندان کمیته مشترک انتقال یافت و تا ۱۵ آبان‌ماه ۱۳۵۷ در آن زندان به سر می‌برد. در آن ایام عدهٔ دیگری از بلندپایگان از جمله امیرعباس هویدا و ارتشبد نصیری و عبدالعظیم ولیان بازداشت شدند و به زندان جمشیدآباد انتقال یافتند. شیخ‌الاسلام زاده پس از انقلاب مجدداً بازداشت و سپس محاکمه شد و به حبس ابد محکوم و در زندان اوین زندانی شد. او به مسئولین زندان پیشنهاد راه اندازی بهداری و بیمارستان زندان اوین را داد. مدتی بعد حکم او به پنج سال زندان تبدیل شد و او در ۱۷ شهریور ۱۳۶۲ از زندان آزاد شد.
وی پس از آزادی در ایران ماند و این موجب طلاق او و همسرش آذر آریان پور شد. او در بیمارستان پارس که خودش آن را تأسیس کرده‌بود و یکی از چند مدیر آن نیز بود، به کار طبابت ادامه داد. او در زمان وفات ریاست «مجمع بیمارستان‌های خصوصی» را بر عهده داشت. او سه فرزند مقیم آمریکا به نام‌های بابک، رامین و روشنک دارد.
فدراسیون جهانی جوامع جراحی دست در دهمین کنگره بین‌المللی خود در آرژانتین در سال ۲۰۰۷ از شیخ‌الاسلام زاده به عنوان یکی از پیشگامان این زمینه تجلیل کرد.
مسافر ۵۷ نام یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر اکشن و دلهره آور محصول سال ۱۹۹۲ میلادی به کارگردانی کوین هوکس است. در این فیلم بازیگرانی همچون وسلی اسنایپس، تام سایزمور، بروس گرینوود، بروس پین، الیزابت هارلی، رابرت هوکس، مایکل هورس و ارنی لایولی ایفای نقش کرده‌اند.
یک تروریست بین‌المللی به نام کارلوس رنه (بروس پین) قصد دارد تا هواپیما ربایی انجام دهد اما مأمور سرسختی به نام جان کاتر (وسلی اسنایپس) که مأمور امنیت پرواز است مانع کار او می‌شود و…
رضوان خرمیان (متولد اردیبهشت ۱۳۶۵، ملایر) یک مترجم و نویسنده ایرانی است.
خرمیان فارغ‌التحصیل رشته مترجمی زبان انگلیسی در مقطع کارشناسی و رشته زبان و ادبیات فارسی در مقطع کارشناسی ارشد است و به زبان فرانسه نیز تسلط دارد. فعالیت هنری، فرهنگی، ترجمه و نویسندگی خود را از سال ۱۳۷۹ در ۱۴ سالگی با همکاری کیهان بچه‌ها آغاز کرد و با مجلاتی دیگر مانند سروش کودکان، مجله‌های رشد و «شاهد کودک و نوجوان» ادامه داد.
او عضو انجمن نویسندگان کودک و نوجوان ،بازرسان انجمن نویسندگان کودک و نوجوان مشخص شدند خبرگزاری مهر 15 تیر 1392 و اهل قلم (خانه کتاب) است؛ و همچنین عضو کمیته روابط بین‌الملل انجمن نویسندگان کودک و نوجوان می‌باشد.هیئت اجرایی کمیته بین‌الملل انجمن نویسندگان کودک تأسیس شد شورای گسترش زبان وادبیات فارسی
از فعالیت‌های دیگر او می‌توان به سردبیری دوهفته نامه کتاب هدهد، که توسط فرهنگسرای مجازی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران در فضای مجازی منتشر می‌شد اشاره نمود.
از سال 93 اقدام به راه اندازی گروه های کتابخوانی برای کودکان و نوجوانان نمود و به عنوان مروج کتابخوانی، برنامه "کتابخوانی دسته جمعی نوجوانان" را در فرهنگسرای رسانه و با همکاری کتابفروشی داستان را طراحی کرد . در ادامه این راه گروه کتابخوانی با عنوان "کتابخورها" تشکیل داده و در فرهنگسرای اندیشه به نقد و بررسی و خوانش کتابهای پرطرفدار و تازه منتشره در کنار نوجوانان علاقه مند پرداخت .این گروه مستعد که در سال 97 موفق به دریافت دو جایزه و تندیس برگزیده جام باشگاههای کتابخوانی شد دو جایزه و تندیس برگزیده جام باشگاههای کتابخوانی
در حال حاضر و با همکاری انتشارات چشمه در حال برگزاری جلسات خود در کتابفروشی چشمه پریس می باشد .
خرمیان در زمینه ترویج کتابخوانی فعالیت های متنوع برای همه گروههای سنی انجام داده است و از این جمله میتوان به برگزاری جلسات بلندخوانی برای کودکان و جلسات آشنایی با ادبیات کودک و نوجوان برای والدین اشاره کرد .
او همچنین مجری و کارشناس چندین برنامه نقد و بررسی کتاب بوده و سابقه همکاری قریب به یکساله با صدا و سیمای در برنامه رادیو کتاب از شبکه رادیویی فرهنگ را هم دارد
تا به حال چندین کتاب از او منتشر شده‌است که از آنها می‌توان به
محمد نجیب الربیعی سیاستمدار اهل عراق و نخستین رئیس‌جمهور این کشور از ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۸ تا ۸ فوریه ۱۹۶۳ بود.
جاناتان هارشمن وینترز سوم (زاده ۱۱ نوامبر ۱۹۲۵ - درگذشته ۱۱ آوریل ۲۰۱۳) کمدین، بازیگر، نویسنده و هنرمند آمریکایی است که اغلب برای بازی در مجموعه‌های کمدی شناخته‌می‌شود. وینترز از سال ۱۹۶۰ آلبوم‌های کلاسیک کمدی منتشر می‌کرد. او ۱۱ بار نامزد جایزه گرمی برای بهترین آلبوم کمدی شد و جایزه بهتری آلبوم کودکان و بهترین آلبوم کمدی گفتاری را نیز به دست آورد. وی چندین بار نمایشگاه‌هایی برای نقاشی‌هایش برگزار کرده‌است. تأثیرگذاری جاناتان وینترز بر صنعت کمدی آمریکا به حدی بوده‌است که او دارای ستاره‌ای در پیاده‌روی شهرت هالیوود است و کمدین‌های بزرگی، از او به عنوان الگو یاد کرده‌اند.
برخی فیلم‌ها و سریال‌های وینترز:
باز مدرسم دیر شدتیتراژ سریال بازم مدرسم دیر شد. آخرین خبر مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی حسین افصحی است که در سال ۱۳۶۲ منتشر شد. این سریال با بازی اکبر عبدی برای گروه سنی کودکان و نوجوانان از شبکه اول سیما ساخته شده بود. عبدی خود بیان کرده که برای بازی در هر قسمت این مجموعه ۱۰۰۰ تومان دستمزد می‌گرفته‌است.
این سریال داستان پسر بازیگوشی به نام محسن (با بازی اکبر عبدی) را به تصویر می‌کشد که همیشه مدرسه‌اش دیر می‌شود و همیشه بهانه‌ای برای دیر رسیدن دارد.
خط دارتفورد لوپ یکی از خطوط راه‌آهن در کشور انگلستان است.
این خط اتصال خط راه‌آهن لندن به خط کنت شمالی است.
دریاچه زوریخ که در زبان محلی (Swiss-German) به آن Zürisee گفته می‌شود در جنوب شرقی شهر زوریخ قرار دارد، وسعت آن در حدود ۸۸ کیلومتر مربع و عمیق‌ترین قسمت آن ۱۴۳ متر است.
وسعت دریاچه ۸۸ کیلومتر مربع و عمیق‌ترین قسمت آن ۱۴۳ متر است، چرخه آب ۴۴۰ روز است.
درحالی که قسمت عمده این دریاچه در ایالت زوریخ قرار دارد سرچشمه‌های آن از یخچال‌های طبیعی شهر گلرو به وجود آمده و بعد از تشکیل رود لینتزوریخ به دریاچه می پیوندد. وسعت کمی از دریاچه در جنوب در ایالت شویتز و در شرق در ایالت سنت گالن قرار دارد. دریاچه پس از عبور از مرکز شهر زوریخ، در قسمت شمال غربی شهر تبدیل به رودخانه لیمات شده و بطرف غرب ایالت امتداد می یابد. تنها دو پل عبوری بر روی آن وجود دارد یکی در ناحیه جنوبی در راپرزویل و دیگری در داخل شهر زوریخ در بورکلی پلاتز قرار دارد.
آب دریاچه روشن و تمیز است و درجه حرارت آن در تابستان به بالای 20 درجه سانتیگراد می‌رسد و چرخه آب آن 440 روز است. در مناطق مختلف ساحل آن باغ‌های متعدد و کرانه‌هایی برای شنا تهیه شده‌است.
علاوه بر شهر زوریخ در ساحل غربی و شرقی شهرها و محله‌های مختلف مانند راپرزویل- تل ویل - ریکته ویل - اورژان - ستفا - زولیکون و دیگر قرار دارند که توسط فرابرهای شرکت کشتیرانی دریاچه با یکدیگر ارتباط دارند.
رَندوم هاوس بزرگترین گروه انتشاراتی جهان است. این انتشارات در سال ۱۹۲۷ توسط بنت کرف و دانلد کلاپفر تأسیس شد. این دو، بعد از خرید کتابخانهٔ مدرن نیویورک، رندوم هاوس را تأسیس کردند و هدف از آن را انتشار کتاب‌هایی به‌صورت تصادفیبه انگلیسی می‌شود راندوم (random) در کنار کار کتابخانه عنوان کردند.
آلدو سرنا بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۸۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲۳ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۵ گل به ثمر رساند.
آلدو سرنا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۰ میلادی انجام داد.
میکله سرنا بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۹۸ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
میکله سرنا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۸ میلادی انجام داد.
آبدون سجاربی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۹ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
آبدون زگاربی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۹ میلادی انجام داد.
جوزپه سینیوری بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود
از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲۸ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۷ گل به ثمر رساند.
آندریا سیلنزی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۹۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
آندریا سیلنزی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۴ میلادی انجام داد.
آرتورو سیلوستری بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۵۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۳ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
آرتورو سیلوستری آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۱ میلادی انجام داد.
عمر انریکه سیوری (، ؛ ۲ اکتبر ۱۹۳۵ تا ۱۷ فوریه ۲۰۰۵) ستاره آرژانتینی‌تبار یوونتوس در اواخر دههٔ ۵۰ و اوایل دههٔ ۶۰ بود. در سطح باشگاهی، سیوری با پیراهن ناپولی و ریور پلاته نیز به میدان رفته‌است.
در سطح بین‌المللی، سیوری ابتدا لباس آبی و سفید آرژانتین کوپای آمریکا را تصاحب کرد. بعدها در دورهٔ بازیگری خود موفق شد برای ایتالیا نیز در جام جهانی فوتبال ۱۹۶۲ به میدان برود. پس از بازنشستگی خود، سیوری به عنوان سر مربی چند تیم آرژانتینی و همچنین تیم ملی آرژانتین را نیز هدایت کرده‌است.
بسیاری فوتبال سیوری را «بی باکانه و درخشان» توصیف می‌کنند. استایل فوتبال سیوری و مهارت او در دریبل مدافعان حریف، فوتبال او را در دوران خود از دیگران متمایز می‌کند. تخصص سیوری، عبور توپ از بین دو پای حریف و جای گذاشتن مدافع پیش روی خود بود. با این که سیوری بازیکنی چپ پا بود، اما بسیاری از گل‌های خود را با استفاده از پای راست و سر به ثمر رسانده‌است.
سیوری زمانی که در یوونتوس توپ می‌زد، با بازیکنانی مانند چارلز و بونیپرتی هم دوره بود و کنار آنان بسیار هماهنگ بازی می‌کرد. سیوری در زمان خود با دیگو مارادونا که بعد از او ظهور کرد نیز مقایسه می‌شود. بسیاری، او را مارادونا ی دههٔ ۶۰ می‌دانند.
سیوری، در فوریهٔ ۲۰۰۵ به علت سرطان پانکراس در زادگاه خود سن نیکولا از دنیا رفت.
همان فصل، دو بازیکن آرژانتینی دیگر نیز به لیگ ایتالیا منتقل شدند . آنتونیو آنجلیو (اینتر) و همبرتو ماسچیو (بلونیا). این سه نفر به «فرشته‌های زشت» ملقب شدند. این لقب گذاری، به رنگ پوست بازیکنان آرژانتینی بود. «مثلث مرگ» دیگر لقبی بود که به خاطر بازی بدون ترس آن‌ها و قدرت فوق العادهٔ آن‌ها در تمام کنندگی، به آن‌ها داده شده بود.
با انتقال سیوری و جان چارلز به یووه، همه چیز برای یوونتوس رؤیایی شد. با حضور بونیپرتی با تجربه، یوونتوس در اولین فصل حضور سیوری توانست اسکودتوی ۱۹۵۷–۵۸ را به دست آورد. روزهای خوب سیوری ادامه داشت و یوونتوس در سال‌های ۱۹۵۹–۶۰ و ۱۹۶۰–۶۱ سری آ و دو بار کوپای ایتالیا را در ۱۹۵۸–۵۹ و ۱۹۵۹–۶۰ به دست آورد. تلاش‌های اومار سیوری در سال ۱۹۶۱، بالاخره نتیجه داد و او در سن ۲۶ سالگی موفق شد توپ طلای اروپا را از آن خود کند.
در همان سال؛ " مثلث جادویی " یوونتوس با خداحافظی بونیپرتی از هم پاشید و در فصل بعد، جان چارلز نیز به Leeds United بازگشت. اما سیوری در کنار بانوی پیر باقی ماند و توانست گل پیروزی بخش در بازی ۱–۰ مقابل رئال را به ثمر برساند تا یوونتوس اولین تیم ایتالیایی باشد که در سانتیاگو برنابئو پیروز شده‌است. سیوری، مقام یا عنوان دیگری را با یوونتوس به دست نیاورد و در سال ۱۹۶۴–۶۵ به خاطر اختلافات با سر مربی جدید، تیم را ترک کرد.
سیوری در یوونتوس، ۱۶۷ گل در ۲۵۳ بازی به ثمر رسانده‌است. او پنجمین گلزن تاریخ یوونتوس است. همچنین رکورد بیشترین گل در یک بازی یوونتوس را نیز، اومار سیوری در اختیار دارد. ۱۰ ژوئن ۱۹۶۱، در بازی ۹–۱ مقابل اینتر میلان سیوری موفق شد ۶ گل از ۹ گل یوونتوس را به ثمر رساند. همچنین، این رکورد در سری آ به‌طور مشترک در اختیار سیوری و پیولا بازیکن پرو ورچلی است.
سیوری برای آرژانتین ۱۹ بازی به میدان رفته و ۹ گل نیز به ثمر رسانده‌است. خط حملهٔ آرژانتین در آن زمان با وجود سیوری بسیار درخشان عمل می‌کرد. خط حملهٔ آرژانتین، آن زمان از سیوری، کرباتا، اسوالدو کروز، ماسچیو و آنجلو تشکیل می‌شد. به گروه بازیکنان، لقب " چهره‌های کثیف " را داده بودند. این لقب به خاطر چهرهٔ شیطنت‌آمیز آنان به آن‌ها داده شده بود.
سیوری، با آرژانتین موفق شد در سال ۱۹۵۷ قهرمان آمریکای جنوبی را کسب کند.
پس از انتقال او به ایتالیا، دولت ایتالیا او را از همراهی تیم ملی آرژانتین محروم کرد و او بقیهٔ بازی‌های ملی خود را برای ایتالیا انجام داد. برای ایتالیا، سیوری ۹ بار به میدان رفته و ۸ گل به ثمر رسانده.
در مارس ۲۰۰۴، پله نام او را در لیست ۱۰۰ بازیکن برتر تاریخ فوتبال قرار داد و از او به عنوان مفاخر آمریکای جنوبی تقدیر کرد.
آنجلو بندیکتو میگل سورمانی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۶۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۷ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۲ گل به ثمر رساند.
آنجلو بندیکتو سورمانی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۲ میلادی انجام داد.
ماریو سپرون بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۷ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
ماریو سپرون آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۷ میلادی انجام داد.
لوچانو سپینوسی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۷۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۹ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند.
لوچانو سپینوسی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۷۴ میلادی انجام داد.
جینو ستاکینی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۵۸ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۶ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۳ گل به ثمر رساند.
جینو ستاکینی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۱ میلادی انجام داد.
فرانچسکو ستاتوتو بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۹۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۳ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
فرانچسکو ستاتوتو آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۵ میلادی انجام داد.
آدونه ستلین بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۴۸ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند.
آدونه ستلین آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۴۸ میلادی انجام داد.
جووانی استروپا بازیکن پیشین و مربی کنونی فوتبال اهل ایتالیا است. او هم‌اکنون هدایت تیم مونتسا را برعهده دارد.
از سال ۱۹۹۳ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۴ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
جووانی استروپا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۴ میلادی انجام داد.
آلسیو تاکیناردی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۹۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۳ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
آلسیو تاکیناردی آخرین بازی ملی خود را در سال ۲۰۰۳ میلادی انجام داد.
ستفانو تاکونی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۸۷ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۷ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۲ گل دریافت کرد.
فرانکو تانکردی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۸۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۶ گل دریافت کرد.
فرانکو تانکردی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۶ میلادی انجام داد.
ماریانو تانسینی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۶ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
ماریانو تانسینی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۶ میلادی انجام داد.
مارکو تاردلی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۷۶ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۸۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۶ گل به ثمر رساند.
مارکو تاردلی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۵ میلادی انجام داد.
او در مجموع در سه جام جهانی حضور داشت و در سال ۱۹۸۲ موفق به کسب عنوان قهرمانی در این مسابقات شد. جشن گل او در فینال جام جهانی ۱۹۸۲به عنوان یکی از نمادین‌ترین لحظات در تاریخ جام جهانی در نظر گرفته می‌شود. از تاردلی به عنوان یکی از بهترین هافبک‌های ایتالیا و یکی از بهترین بازیکنان نسل خود یاد می‌شود. او هافبکی دونده و پرانرژی با توانایی‌های متعادل در حمله و دفاع بود. در سال ۲۰۰۴ ، تاردلی در نظرسنجی جوبیلی طلایی یوفا به عنوان سی و هفتمین بازیکن انتخاب شد. وی در سال ۲۰۱۵ به تالار مشاهیر فوتبال ایتالیا راه یافت. او بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۳ به عنوان دستیار جیووانی تراپاتونی در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند خدمت کرد.
کریستیان ترلیزی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۲۰۰۶ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
جیوسپه تیکوزلی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
جیوسپه تیکوزلی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۰ میلادی انجام داد.
اومرو تونیون بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۴۹ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۴ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
اومرو تونیون آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۴ میلادی انجام داد.
دامیانو توماسی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است او با تیم فوتبال رم ، در سال ۲۰۰۱ فاتح سری آ ایتالیا شده است. او هم‌اکنون شهردار شهر ورونا است(۲۰۲۳).
از سال ۱۹۹۶ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲۵ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۲ گل به ثمر رساند.
دامیانو توماسی آخرین بازی ملی خود را در سال ۲۰۰۳ میلادی انجام داد.
مورنو تورریچلی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۹۶ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۰ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
مورنو تورریچلی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۹ میلادی انجام داد.
ستفانو تورریسی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۹۷ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
ستفانو تورریسی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۷ میلادی انجام داد.
ماریو تورتول بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۵۶ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
ماریو تورتول آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۶ میلادی انجام داد.
ماریو ترببی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا بود که از سال ۱۹۶۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بود و در ۲ بازی ملی حضور داشت. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
ماریو ترببی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۳ میلادی انجام داد.
آتیلیو ترره بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۱۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۵ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
آتیلیو ترره آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۱۴ میلادی انجام داد.
جوجلیلمو ترئویسان بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۴۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند.
جوجلیلمو ترئویسان آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۴۰ میلادی انجام داد.
روبرتو تریچلا بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۸۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
روبرتو تریچلا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۷ میلادی انجام داد.
جیوسپه تریولینی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۱۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۷ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۱۱ گل دریافت کرد.
جیوسپه تریولینی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۳ میلادی انجام داد.
پاریده تومبوروس بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
از سال ۱۹۶۲ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۴ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
پاریده تومبوروس آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۳ میلادی انجام داد.
آنجلو تورکونی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۴۸ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند.
آنجلو تورکونی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۴۸ میلادی انجام داد.
مودستو وال بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۱۲ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۷ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
مودستو وال آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۱۴ میلادی انجام داد.
آتیلیو والوبرا بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۱۳ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
آتیلیو والوبرا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۱۳ میلادی انجام داد.
پاولو وانولی بازیکن سابق و سرمربی کنونی فوتبال اهل ایتالیا است که هدایت باشگاه ونتزیا را برعهده دارد.
وی از سال ۱۹۹۹ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند.
آمدئو وارس بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۱۳ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۵ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
آمدئو وارس آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۱۴ میلادی انجام داد.
جیووانی وارلین بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود. وی سابقه حضور در تیم ملی فوتبال ایتالیا را داشته‌است.
او و برادرش ماریو از بازیکنان سابق یوونتوس هستند. جیووانی ۱۷ فصل برای یوونتوس بازی کرد و ۵ قهرمانی در سری آ و دو قهرمانی در جام حذفی ایتالیا را کسب کرد.
ماریو وارجلین بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۳۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
ماریو وارجلین آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۳۵ میلادی انجام داد.
فرانکو واریسکو بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۱۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
فرانکو واریسکو آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۱۰ میلادی انجام داد.
جیوسپه واواسوری بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۶۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۳ گل دریافت کرد.
جیوسپه واواسوری آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۱ میلادی انجام داد.
جیووانی وکینا بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۸ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
جیووانی وکینا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۳۱ میلادی انجام داد.
آرکادیو ونتوری بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۵۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۶ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند.
آرکادیو ونتوری آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۳ میلادی انجام داد.
جیورجیو ونتورین بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۹۲ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
جیورجیو ونتورین آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۲ میلادی انجام داد.
برونو ونتورینی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۳۶ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۴ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۲ گل دریافت کرد.