moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ولفگانگ شادوالدت (; – ) زبان‌شناس، مترجم، استاد دانشگاه، منتقد ادبی، و نویسنده اهل آلمان بود.
ویربهادران راماناتان (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه علوم جوی اهل هند است.
ویرنال چوپرا (; – ) نسل‌شناس، دانشمند زراعت، و استاد دانشگاه اهل هند بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هومبولت شده‌است.
هوراس دبلیو بابکوک (; – ) دانشمند در زمینه اخترشناسی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان هنری دراپر، مدال طلائی انجمن سلطنتی اختر شناسان، جایزه بروس، و مدال ادینگتون شده‌است.
هوراس تبر براون (؛ ۲۰ ژوئیه ۱۸۴۸ – ) شیمی‌دان اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی، مدال کاپلی، و مدال پادشاهی شده‌است.
هیساشی یاماموتو (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه شیمی اهل ژاپن است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ریوجی نویوری شده‌است.
در ارتش، یک کمیسار سیاسی یا افسر سیاسی (یا politruk، کلمه ، تلفظ "politicheskiy rukovoditel", ترجمه شده به "رهبر سیاسی"، "مقام سیاسی") یک افسر ناظر است که مسئول آموزش سیاسی (ایدئولوژی) و سازماندهی واحدی است که به آن منصوب می‌شود با هدف اطمینان از کنترل سیاسی ارتش.
یواخیم هافمن (۱ دسامبر ۱۹۳۰ – ۸ فوریه ۲۰۰۲) مورخ آلمانی و مدیر دانشگاهی دفتر تحقیقات تاریخ نظامی نیروهای مسلح آلمان بود.
یواخیم هافمن در سال ۱۹۳۰ در کونیگزبرگ، پروس شرقی به دنیا آمد. در مراحل آخر جنگ جهانی دوم، خانواده هافمن برای اجتناب از پیشروی ارتش سرخ به آلمان غربی گریختند. در آلمان غربی خانواده هافمن در برلین مستقر شدند.
از سال ۱۹۵۱ هافمن در دانشگاه آزاد برلین و دانشگاه هامبورگ به مطالعه تاریخ مدرن، تاریخ اروپای شرقی و قوم‌شناسی تطبیقی پرداخت. در سال ۱۹۵۹ دکترای خود را در تاریخ برای مطالعه "Die Berliner Mission des Grafen Prokesch-Osten 1849-1852 دریافت کرد". هافمن از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۹۵ در دفتر تحقیقات تاریخ نظامی نیروهای مسلح آلمان کار می‌کرد، و زمینه تخصصی او «نیروهای مسلح اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی» بود. در سال‌های آخر عمر، سمت مدیر علمی را برعهده داشت. در این سال‌ها به او جوایزی نیز برای کارهایش اعطا شد، مانند جایزه «دکتر والتر اکهارت» (۱۹۹۱) و جایزه فرهنگی «ژنرال آندری آندریویچ ولاسو» (۱۹۹۲). پس از بازنشستگی هافمن در سال ۱۹۹۵، او به عنوان یک نویسنده مستقل به کار خود ادامه داد.
بستهٔ باتری لیتیومی اقیانوس‌شناسی با ظرفیت بالا یک بسته باتری است که اقیانوس شناسان از آن بهره‌برداری می‌کنند. اقیانوس‌نگاری فیزیکی از بسته‌های باتری لیتیومی با ظرفیت بالا برای استقرار طولانی مدت استفاده می‌کنند تا مدت زمان استقرار را افزایش دهند تا بتوانند به جمع‌آوری داده‌های بیشتری بپردازند اقیانوس شناسان اکثراً در مکان‌های دوری که دسترسی به آنها بسیار دشوار استمشغول به کار هستند. بر این اقیانوس‌نگاری فیزیکی از نظر رفت و آمد و رسیدن به چنین مکان‌هایی هزینه بسیاری تحمیل می‌شود تا جایی که ممکن است از هزینه خود تحقیقات بیشتر شود. به همین سبب به اقیانوس شناسان انگیزه می‌دهد که مدت زمان استقرار خود را افزایش دهند تا بتوانند کمتر از آنها بازدید کنند. این به معنای افزایش ظرفیت بسته‌های باتری آنها است.
به علت دسترسی راحت و هزینه پایین باتری‌های قلیایی اقیانوس شناسان تا جایی که امکان دارد از این باتری‌ها بهره می‌برند. اقیانوس شناسان در مواقعی که باتری‌های قلیایی نیاز آن‌ها را از نظر ظرفیت مرتفع نمی‌کند از بسته‌های باتری لیتیومی استفاده می‌کنند زیرا آن‌ها دارای ظرفیت سه برابری نسبت به باتری‌های قلیایی هستند. بسته‌های باتری مبتنی بر شیمی لیتیوم تیونیل کلرید قیمت بیشتری نسبت به بسته‌های باتری قلیایی دارند، اما تقریباً سه برابر چگالی انرژی در حدود ۶۰ درصد وزن (هر دو از نظر حجمی) ارائه می‌کنند. باتری‌های لیتیومی مزایای دیگری نیز دارند. آنها گاز بسیار کمی تولید می‌کنند و گازی که تولید می‌شود در ظروف فلزی مهر و موم شده وجود دارد. ولتاژ در طول عمر بسته به‌طور قابل توجهی کمتر از ولتاژ یک پک قلیایی متفاوت است. سلول‌های لیتیومی با جریان پایین نیز تخلیه نسبتاً پایینی دارند به طوری که در عرض ۱۰ سال دچار افت ظرفیتی به اندازه کمتر از ۱۰ درصد ظرفیت خود رمی رسند.
بسته‌های باتری اقیانوس‌شناسی Doppler Ltd. از سلول‌های اولیه لیتیوم تیونیل کلریدhttp://www.dopplerltd.com/TL-6930.pdf Tadiran با جریان کم همراه با سلول‌های کوچک قابل شارژ به نام خازن‌های لایه هیبریدی (HLC) بهره می‌گیرند.http://www.dopplerltd.com/HLC-1550A.pdf به دلیل پایین بودن جریان سلول‌ها لیتیومی این سلول‌ها نمی‌توانند پاسخگوی بسیاری از نیازها باشند و کابرد آن‌ها کاهش می‌یابد، اما انرژی بیشتری نسبت به سلول‌های جریان بالا ذخیره می‌کنند. سلول‌های جریان بالا از الکترودهای زخم مارپیچی می‌کنند، یعنی الکترودهای ساخته شده در ورقه‌هایی که در یک مارپیچ در داخل سلول پیچیده شده‌اند. مساحت بزرگ ورق‌ها موجب تأمین افزایش جریانی توسط سلول می‌شود. سلول‌های جریان کم از الکترودهای بوبین استفاده می‌کنند، یک طرح ساده‌تر شامل یک آند داخلی است، یک لایه بیرونی از لیتیوم فلزی و الکترولیت که میان این دو قرار دارد. ساخت این طرح هزینه ساخت بسیار پایین‌تری دارد و همچنین می‌تواند موجب ذخیره انرژی بیشتری شود.
سلول‌هایی با کد TL6930 در دمای معمولی اقیانوس (۰–۴۰ درجه سانتیگراد) و برای استقرار معمولی اقیانوس (به مدت۱ ماه تا ۲ سال) به خوبی کار می‌کنند. در دمای ۵ تا ۱۰ درجه سانتیگراد، یک TL6930 تقریباً سه برابر سلول قلیایی هم اندازه انرژی دارد. بیشتر این تفاوت به دلیل ولتاژ بالاتر سلول لیتیومی است (به‌طور اسمی 3.8 VDC در مقابل 1.5 VDC). تصویر شماره (۱) مثالی است از این مسئله که افت ولتاژ در طول زمان چگونه اتفاق می‌افتد، با این فرض که هر دو سلول یک توان پیوسته را تأمین می‌کنند. طول عمر یک سلول لیتیومی سه برابر سلول قلیایی است در صورتی که سلول لیتیومی در بازه زمانی که مورد استفاده قرار دارد دچار افت ولتاژ بسیار کمی شده و ولتاژ خود را در مدت استفاده حفظ می‌کند. سلول‌های لیتیومی اولیه نیز چندین برابر ظرفیت سلول‌های لیتیوم قابل شارژ را در خود جای می‌دهند.
اکثر وسایل اقیانوس‌شناسی در اغلب زمان‌ها از انرژی کمی استفاده می‌کنند و تنها برای بازه زمانی بسیار کوتاهی به جریان بالایی نیاز دارند. نمونه‌ها سیستم‌های ابزاری هستند که داده‌ها را از طریق Iridium و مودم‌های صوتی (به عنوان مثال از Benthos یا Link-Quest) از دور سنجش می‌کنند. ADCPها همچنین به پالس (تپ)های کوتاه جریان بالا برای پشتیبانی از انتقال صوتی با توان بالا نیاز دارند. HLCها کلیدی هستند که بسته‌های باتری لیتیومی با جریان کم را قادر می‌سازند تا پالس‌های کوتاه جریان بالا را تأمین کنند. HLCها در حقیقت جز باتری‌های لیتیومی هستند که می‌توان آن هارا بارها شارژ کرد که همچون خازن‌هایی بسیار بزرگ در محدوده ولتاژ باریک رفتار می‌کنند (شکل ۲).
اغلب بسته‌های باتری قلیایی مورد استفاده اقیانوس شناسان با رشته‌های سلولی ساخته شده‌اند. یک بسته باتری قلیایی معمولی اغلب از تعدادی رشته سلول‌های قلیایی شکل گرفته‌است که همگی به صورت موازی به یکدیگر اتصال یافته‌اند تا ظرفیت کل را افزایش دهند. بسته‌های PulsesPlus نحوه عملکرد کاملاً مخالفی دارند. بسته‌ها در «شاخه‌هایی» از سلول‌های اولیه موازی ساخته می‌شوند که می‌تواند یک یا چند شاخه HLC شارژ کند. HLC بیشتر جریان را در مواقعی که جریان‌های زیاد مورد نیاز است تأمین می‌کند، سپس HLCها به آهستگی و با جریان پایین از سلول‌های اولیه شارژ می‌شوند. جریان کم سبب آن می‌شود که سلول بتواند بهتر و کارآمد تر به عملکرد خود بپردازد. جریان زیاد موجب می شودتا انرژی صورت گرما در داخل سلول‌ها با جریان کم پخش شودو اثرات مضر دیگری نیز دارد. اینها انرژی موجود برای ابزار دقیق قدرت را کاهش می‌دهند. ترکیب سلول‌های لیتیوم اولیه با HLCها، بسته را قادر می‌سازد تا انرژی ذخیره‌شده بیشتری را به سیستم ابزار برساند.
شکل ۳ یک شماتیک معمولی پالس پلاس(PulsesPlus)را به نمایش می‌گذارد. این بسته شامل دیودهایی در هر شاخه می‌باشد تا امکان و احتمال شارژ معکوس سلول‌ها به کمینه مقدار برساند. PTCها یا ترمیستورهای ضریب دمایی مثبت به عنوان فیوزهای قابل تنظیم مجدد عمل می‌کنند. PTCها در جریان سفر شروع به گرم شدن می‌کنند و دمای آن بالا می‌رود. گرما موجب می‌شود که مقاومت افزایش یابد در نتیجه گرمای بیشتری تولید می‌کند و PTC به سرعت «سقوط» می‌کند و مقدار زیادی از جریان را قطع می‌کند. PTC به ندرت در یک بسته ADCP معمولی به کار گرفته می‌شود، زیرا مدار ایمنی محافظ اولیه در برابر اتصال کوتاه است (تعریف شده به هر جریانی بالاتر از حدود هشت آمپر 8A). مدار ایمنی نیز بسته را قبل از اینکه ولتاژ آن به زیر یک مقدار ولتاژ آستانه برسد خاموش می‌کند. اگر بسته مجاز بود به‌طور کامل تخلیه شود، یک شاخه می‌تواند پیش از بقیه تخلیه شود، که می‌تواند منجر به شارژ شاخه‌های تخلیه شده شود توسط سلول‌های باقی مانده شود. هر تلاش و اقدامی برای شارژ یک سلول لیتیومی به شدت خطرناک است و خاموش کردن بسته در تقریباً ۷۵ تا ۸۰ درصد ولتاژ اولیه آن از این امر بسیار خطرناک جلوگیری می‌کند. در این ولتاژ، فقط حدود ۳ درصد از ظرفیت باقی می‌ماند، اما ظرفیت باقی‌مانده هنوز اجازه می‌دهد تا بسته برای سالهای زیادی کار کند و پیش از تخلیه کامل خالی شود (بار آن خارج شود).
به دلیل آنکه اقیانوس شناسان زمان و هزینه بسیار زیادی را در استقرارهای طولانی مدت صرف می‌کنند، سپس منتظر دیدن نتایج هستند، اقیانوس شناسان قبل از استقرار تلاش‌های فوق‌العاده ای را برای اطمینان از موفقیت آزمایش‌های خود انجام می‌دهند. یکی از مسایلی که موجب نگرانی اقیانوس شناسان می‌شود خرابی باتری و عدم عملکرد صحیح باتری‌ها است. باتری‌های داپلر جریان آکوستیک داپلر (ADCP) مثالی از بسته‌های باتری لیتیومی را ارائه می‌دهند که اقیانوس‌شناس می‌تواند قبل از استقرار آنها را آزمایش کند و صحت کارکرد آن‌ها را بسنجند. این بسته‌های باتری به‌طور معمول در RD Instruments Workhorse Sentinel و Long Ranger و در می‌شوند. این بسته‌های لیتیومی، بر پایه فناوری پالس پلاس(PulsePlus) Tadiran، به‌طور قابل توجهی متفاوت از بسته‌های باتری قلیایی معمولی طراحی شده‌اند و ساخته شده‌اند.
مدار ایمنی علاوه بر عملکرد و کارکردهای ایمنی خود، یک خودآزمایی نیز انجام می‌دهد که سلامت بسته را قبل از استقرار تأیید می‌کند. اگر پنجره ای با LED در پشت آن وجود ندارد، بسته نباید کوتاه شود. فقط بسته‌های باتری دارای مدارهای ایمنی هستند که در پاسخ به اتصال کوتاه، بسته را فوراً خاموش می‌کنند و اجازه ادامه فعالیت را به بسته نمی‌دهد.
خودآزمایی به ما نمایان می‌کند که باتری و مدار ایمنی باتری به درستی کار می‌کنند، ولتاژ باتری در محدوده قابل قبولی است، باتری می‌تواند یک پالس جریان هشت آمپری 8A را تأمین کند و باتری می‌تواند از خود در برابر اتصال کوتاه حفاظت کند. آزمایش تأیید می‌کند که بسته باتری جدید است. در صورت اینکه تأیید شود که باتری جدید استفاده شده‌است، باید با تأمین کننده تماس گرفت. در برخی از مواقع، باتری که در دمای سرد ذخیره می‌شود، می‌تواند نتیجه آزمایشی را که نشان دهد به نحوی آن باتری استفاده شده‌است، حتی اگر ظرفیت اصلی خود را کرده باشد.
برخی از ابزارها دارای محدود کننده جریان در ورودی خود می‌باشند. رایج‌ترین نمونه (RD Instruments Workhorse) است. در زمانی که یک محدود کننده جریان از کار می‌افتد، ابزار به اندازه کافی جریان می‌کشد تا محافظ اتصال کوتاه باتری را راه اندازی کند و ابزار کار نمی‌کند. در زمانی که که این امر رخ می‌دهد، آداپتور AC (که بانک خازن داخلی ADCP را شارژ می‌کند) را متصل کنید، و پس از آن باتری را کنید. اکنون ساز به‌طور عادی کار صحیح و می‌کند.
مدار ایمنی تعیین می‌کند که یک بسته زمانی مورد استفاده قرار گرفته‌است که ولتاژ آن به زیر یک مقدار آستانه ولتاژ (کمینه ولتاژ) می‌رسد یا اگر حداقل تعداد پالس‌ها را تشخیص دهد. آزمایش یک بسته معمولاً برای تشخیص «استفاده» شدن آن کافی نیست، اما عملکرد عادی باید آن را در هنگامی که ۱٪ از ظرفیت آن تخلیه شده‌است، «استفاده» کند. مدار ایمنی مشخص می‌کند هنگامی که از ولتاژ پایان عمر (همان ولتاژآستانه) خود پایین‌تر می‌آید و خاموش می‌شود، «تهی» نامیده می‌شود. بسته استفاده شده (خالی نشده) به‌طور معمول به کار خود ادامه می‌دهد، اما بسته تخلیه شده (تهی شده یا خالی شده از بار) دیگر قابل استفاده نیست.
مولد گاز چوب یک دستگاه تبدیل کننده به گاز است که چوب یا زغال چوب را به گاز چوب تبدیل می‌کند که یک سوخت گازی متشکل از نیتروژن جوی، مونوکسید کربن، هیدروژن و اثراتی از متان است و پس از سرد کردن و فیلتر کردن می‌تواند برای تأمین انرژی موتور احتراق داخلی یا برای اهداف دیگر مورد استفاده قرار گیرد. از لحاظ تاریخی مولدهای گاز چوب اغلب بر روی وسایل نقلیه نصب می‌شدند، اما مطالعات و پیشرفت‌های امروزی غالباً بر روی نیروگاه‌های ثابت متمرکز شده‌اند.
تبدیل به گاز یک فناوری مهم و متداول در دوران قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم بود. گاز شهری تولید شده از زغال سنگ به‌طور گسترده و عمدتاً به منظور تأمین روشنایی استفاده می‌شد. زمانی که موتورهای احتراق داخلی ثابت که براساس چرخه اتو کار می‌کردند در دهه ۱۸۷۰ در دسترس قرار گرفتند، آنها شروع به جایگزینی موتورهای بخار به عنوان موتورهای اصلی در بسیاری از کارهایی کردند که به نیروی محرکه ثابت نیاز بود. استفاده از آنها پس از اینکه حق امتیاز موتور اتو در سال ۱۸۸۶ منقضی شد، سرعت گرفت. پتانسیل و کاربرد عملی تبدیل به گاز در موتورهای احتراق داخلی از همان روزهای نخست توسعه آنها به خوبی درک شده بود.
در سال ۱۸۷۳، جان لو فرایند گاز آب را به وجود آورد و ثبت اختراع کرد که با استفاده از آن می‌توان مقادیر زیادی گاز هیدروژن برای استفاده مسکونی و تجاری در گرمایش و روشنایی تولید کرد. برخلاف گاز زغال سنگ معمولی یا گاز کک که در خدمات شهری استفاده می‌شدند، این گاز سوخت گرمایشی پر بازده تری را فراهم می‌کرد.
در اواخر قرن نوزدهم موتورهای احتراق داخلی عموماً با گاز شهری سوخت رسانی می‌شدند و در اوایل قرن بیستم بسیاری از موتورهای ثابت به استفاده از سوخت گازی شده از کک که به‌طور قابل‌توجهی ارزان‌تر از گاز شهری بود که بر پایه گاز شهری به دست می‌آمد، تغییر حالت دادند.
در دوران جنگ جهانی دوم، بنزین سهمیه بندی شده بود و با کمبود عرضه مواجه بود. به دلیل کمبود بنزین به دست آمده از نفت، افراد مسن به یاد می‌آورند که چگونه هم برای چوب و هم برای زغال‌سنگ دستگاه‌های گازساز بسازند و چگونه موتورهای احتراق داخلی را تغییر دهند تا با سوخت گازی کار کنند و مولدهای گاز چوب به‌طور فعال در حال تولید بودند. در بریتانیا، فرانسه، ایالات متحده و آلمان، تعداد زیادی از چنین مولدهایی برای تبدیل چوب و زغال سنگ به سوخت برای وسایل نقلیه ساخته شدند. مولدهای تجاری قبل و بعد از جنگ برای استفاده در موقعیت‌های خاص یا در اقتصادهای ضعیف در حال تولید بودند. برخی از مولدهای گاز چوب دوران جنگ جهانی دوم از نوع جریان نزولی "Imbert" بودند که در حدود سال ۱۹۲۰ توسط مخترع فرانسوی ژرژ ایمبرت طراحی شدند.
آلمان برای حفظ ذخایر محدود سوخت، واحدهای گازوژن را برای وسایل نقلیه از جمله اتومبیل‌ها، کامیون‌ها، تراکتورهای توپخانه‌ها و حتی تانک‌ها تولید کرد. حتی در کشورهایی که درگیر جنگ نبودند، مانند سوئد یا برزیل، گازوژن محبوب بود، زیرا دستیابی به نفت سخت شده بود. در برزیل، مسابقه دهنده ای به نام چیکو لندی که یک آلفارومئو با موتوری که با گاز چوب کار می‌کرد را می‌راند، در پیست اینترلاگوس سائوپائولو در سال ۱۹۴۴ برنده شد.
تولید گاز شهری برپایه زغال سنگ به‌طور کلی با گاز بر پایه نفت و گاز طبیعی جایگزین شد. با این وجود، بریتانیا استفاده خود از گاز شهری برپایه زغال سنگ را تا اکتشافات گاز طبیعی دریای شمال در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ ادامه داد.
زمانی که قیمت نفت افزایش یافت، علاقه دوباره به مولدهای گاز چوب شکل گرفت. آژانس مدیریت اضطراری فدرال ایالات متحده (FEMA) کتابی را در مارس ۱۹۸۹ منتشر کرد که در آن نحوه ساخت یک مولد گاز در مواقع اضطراری و زمانی که نفت در دسترس نبود توضیح داده شده بود.H. LaFontaine, F. P. Zimmerman (1989) "Construction of a Simplified Wood Gas Generator For Fueling Internal Combustion Engines in a Petroleum Emergency", FEMA Publication این کتاب طرحی به نام «گازساز با جریان نزولی طبقه بندی شده» را توصیف می‌کرد که چندین ایراد از انواع قبلی را برطرف می‌کرد.
اتحادیه اروپا یک پروژه گاز چوبک که در سال ۲۰۰۵ در گوسینگ اتریش شروع شد را حمایت مالی کرد. این پروژه یک نیروگاه برق با یک مولد گاز چوب و یک موتور گازی برای تبدیل گاز چوب به ۲ مگاوات توان الکتریکی و ۴٫۵ مگاوات گرما بود. همچنین یک دستگاه آزمایشی برای استفاده از فرایند فیشر-تروپش به منظور تبدیل گاز چوب به سوختی شبیه دیزل وجود داشت. تا قبل از اکتبر سال ۲۰۰۵، امکان تبدیل ۵ کیلوگرم چوب به ۱ لیتر سوخت وجود داشت.
متون علمی غنی ای در مورد کارخانه‌های گاز، گاز شهری، تولید گاز، گاز چوب و سوخت گازی وجود دارد که اکنون به دلیل قدمت آن در دسترس عموم مردم قرار دارد.Literature about the history and manufacture of wood and coal gas generators can be found using online book digitization projects, such as Google Books, and these often have such materials downloadable in full, as they have passed into the public domain due to their age. For example, searching for "Producer Gas", "Gas manufacture and works", or "Gas Generators" on Google Books will yield many complete books on the subject that can sate the appetite of one interested in the history of technology or serve the amateur experimenter well, even dated as they are.
موفق‌ترین مولدهای گاز چوب که در اروپا و ایالات متحده مورد استفاده هستند، نمونه‌هایی از انواع طرح اولیه ایمبرت هستند. مولدهای گاز چوب اغلب از چوب استفاده می‌کنند. با این وجود، زغال چوب نیز می‌تواند به عنوان سوخت مورد استفاده قرار گیرد. زغال چوب متراکم تر است و گازی با آلایندگی کمتر را بدون مواد فرار قیری و مقدار آب بیش از حد چوب تولید می‌کند.
مولد گاز چوب FEMA (طبق تعریف کتاب راهنمای FEMA) یک گازساز اضطراری است. این مولد طراحی شده‌است که به سرعت در یک بحران سوخت واقعی مونتاژ شود. این طراحی ساده شده دارای مزایای روشنی نسبت به واحدهای اروپایی قبلی است، مانند سوخت‌گیری و ساخت و ساز آسان‌تر. اما به دلیل مشکلات جدید قابل توجهی نسبت به طرح اولیه ایمربت محبوبیت کمتری دارد. این مشکلات شامل فقدان یک منطقه اکسیداسیون ثابت می‌شود که به منطقه اکسیداسیون اجازه می‌دهد تا به یک منطقه بزرگتر به آرامی حرکت کند که باعص افت دما می‌شود. دمای عملیاتی پایین‌تر باعث تولید قیرمی‌شود و فاقد منطقه کاهش واقعی است که تمایل این طرح به تولید قیر را افزایش می‌دهد. قیر در جریان گاز چوب به عنوان یک گاز آلوده به حساب می‌آید و قیر به سرعت موتور را خراب می‌کند و احتمالاً باعث گیرکردن دریچه‌ها و حلقه‌ها می‌شود.
طراحی جدیدی که با نام گازساز کیث شناخته می‌شود، واحد FEMA را بهبود می‌بخشد و همزمان بازیابی گرمای گسترده و رفع مشکل قیر را در خود جای داده‌است. آزمایشی در دانشگاه آبرن نشان داده‌است که ۳۷ درصد کارآمدتر از بنزین است. این سیستم رکورد سرعت جهانی را برای وسایل نقلیه ای که با انرژی زیست توده کار می‌کنند ثبت کرده‌است و چندین تور بین‌المللی را انجام داده‌است.
سازمان ملل سند FOA 72United Nations FOA 72 را با جزئیاتی در مورد طراحی و ساخت مولد گاز چوب آنها، همانند مقاله فنی بانک جهانی ۲۹۶، تهیه کرد.World Bank technical paper 296
مولدهای گاز چوبی مزایای زیادی نسبت به استفاده از سوخت‌های نفتی دارند:
معایب مولدهای گاز چوب عبارتند از:
درصورتی که به دقت طراحی و استفاده نشود، پتانسیل قابل توجهی برای آسیب یا مرگ ناشی از گاز چوب که حاوی درصد زیادی از گاز سمی مونوکسید کربن (CO) است، وجود دارد. تولیدکننده‌های گاز چوب با طراحی مطمئن و ساخت و ساز کاملاً آزمایش شده برای استفاده در فضای باز یا در یک فضای نیمه بسته، به عنوان مثال، در زیر یک پناهگاه که از دو طرف باز است، ایمن به حساب می‌آید. همچنین ممکن است برای استفاده در یک فضای داخلی با تهویه بسیار خوب (مثلا فشار منفی) که به هیچ فضای داخلی دیگری که برای خواب مورد استفاده باشد متصل نیست و به آشکارسازهای گاز مونوکسید کربن اضافی (بیش از ۱) که کاملاً مستقل باشند و با باتری کار کنند و به‌طور منظم آزمایش شوند مجهز باشد، نسبتاً ایمن به حساب می‌آیند. با این حال احتیاط حکم می‌کند که هر نوع طراحی آزمایشی تولیدکننده گاز چوب یا ساخت و ساز جدید باید به‌طور کامل در فضای باز، و فقط در فضای باز، با یک «رفیق» که همیشه همراه باشد و با هوشیاری مداوم برای هرگونه علائمی از سردرد، خواب آلودگی یا حالت تهوع آزمایش شود. اینها علائم اولیه مسمومیت با مونوکسید کربن هستند.
علاوه بر این، باید از مخلوط شدن مقادیر بیش از حد هوا و گاز جلوگیری شود، زیرا در صورت وجود منبع احتراق، می‌تواند باعث آتش‌سوزی (انفجار) گاز مورد نظر شود. ذخیره‌سازی طولانی‌مدت گاز چوب، به جز برای استفاده از دستگاه جابجایی آب از نوع گازگیر نباید استفاده شود. به دلیل اینکه عناصر فراری در گاز وجود دارند که اگر اجازه رسوب بیش از حد مجاز به آنها داده شود، در منبع ذخیره‌سازی گاز متراکم می‌شوند. تحت هیچ شرایطی گاز چوب نباید به قدری متراکم شود که فشار آن به بیش از بالاتر از محیط برسد، زیرا این اتفاق ممکن است باعث تراکم مواد فرار شود و همچنین اگر منبع شکسته شود یا نشتی داشته باشد، احتمال آسیب شدید یا مرگ ناشی از گاز مونوکسید کربن یا آتش‌سوزی وجود دارد.
در سال ۲۰۰۸، نمونه‌ای از طراحی و ساخت یک کامیون با موتوری که با گاز چوب کار می‌کرد در قسمت هشتم برنامه «ماشین با قدرت درخت» در "کانال نشنال جئوگرافیک در Planet Mechanics نمایش داده شد." Google searchhttps://www.youtube.com/watch?v=jwR18kILPWQ
در سال ۲۰۰۹، نمونه دیگری از طراحی و ساخت موتور مولد روشنی که با گاز چوب کار می‌کرد در مجموعه تلویزیونی "The Colony" در قسمت دوم فصل اول «مبارزه قدرت» بود. همچنین در قسمت دهم برنامه "Exodus" برای تأمین انرژی یک فورد اسکیپ استفاده شد.
در سال ۲۰۱۰، مجله Mother Earth News در مقاله ای یک موتورکه با گاز چوب کار می‌کرد و بر روی یک کامیون وانت نصب شده بود را مورد بحث قرار داد و تصاویری از آن را نشان داد. به عنوان بخشی از مجموعه علمی بی‌بی‌سی "Bang Goes Theory"، یک فولکس واگن سیروکو به یک طراحی از مارتین بیکن تبدیل شد تا با استفاده از تفاله‌های قهوه استفاده شده حرکت کند و پس از ساخت آن در سال ۲۰۱۰، صرفاً با استفاده از قهوه از لندن تا منچستر رانده شد. بخشی از گروه اکنون بر روی طراحی پیشرفته‌تری کار می‌کنند که علی‌رغم برد، بر روی حداکثر سرعت متمرکز است.
در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۱، در یک کامیون اصلاح شده با موتوری که با گاز چوب کار می‌کرد، رکورد سرعت جهانی جدیدی را برای وسایل نقلیه ای که با گاز چوب کار می‌کنند، با سرعت ۷۳ مایل در ساعت به ثبت رساند.
در برنامه رادیویی "Car Talk" که در ایالات متحده محبوب است، یک تماس گیرنده در قسمت ۱۲۰۱ (که در ۷ ژانویه ۲۰۱۲ پخش شد و متعاقباً «۲۰ مایل به ازای هر وودچیپ» نامگذاری شد)، یک وسیله نقلیه تولید گاز چوب که در دوره طفولیت در جنگ جهانی دوم در آلمان سوار آن شد را مورد شرح قرار داد. میزبانان برنامه با این فناوری آشنا نبودند، احتمالاً به دلیل اینکه هرگز در ایالات متحده به‌طور گسترده مورد استفاده قرار نگرفت.
در ۱۲ مارس سال ۲۰۱۲، در یک قسمت از فصل ۲ برنامه Doomsday Preppers، یک مولد گاز چوب نشان داده می‌شود که اسکات هانت در حال راندن یک کامیون فورد و یک مولد الکتریکی خانگی در زمین جنگلی چند هکتاری خود در کارولینای جنوبی است.
برنامه کمدی تلویزیون صربستان "کامیون رانان 2" ("Kamiondzije II") از سال ۱۹۸۳ به عنوان بخشی از موضوع، در مورد یک مولد گاز که به شاسی یک کامیون متصل است صحبت می‌کند.
در آوریل سال ۲۰۱۲ مقاله‌ای در Mother Earth News منتشر شد که شامل گازساز کیت بود و تصاویری از آن را به همراه گفتگو با مخترع آن وین کیث نشان می‌داد.
در قسمت ۵ مستند بی‌بی‌سی Wartime Farm (پخش شده در اکتبر ۲۰۱۲)، آنها یک آمبولانس که با گاز زغال سنگ کار می‌کرد را مطابق با ویژگی‌های یک وسیله نقلیه گازسوز در سال ۱۹۴۳ ساختند.
در فصل ۳ برنامه «مردان کوهستانی» در کانال تاریخ، یوستی کانوی در حال کار کردن با یک پیکاپ تویوتا که با گاز پوب کار می‌کند و برای حمل کالا است، نشان داده می‌شود.
نخست‌وزیر فنلاند جوها سیپیلا به خاطر ماشینی که قبل از فعالیت سیاسی‌اش به عنوان سرگرمی ساخته بود و با موتور گاز چوب کار می‌کرد، مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت.Camino-Driving, Jalopnik-Endorsed Badass Elected Leader Of Finland. Jalopnik 2015-04-20. Retrieved 2015-07-07 «ال کامینا» مدل ۱۹۸۷ شورولت ال کامینو، با سرعت ۱۴۰ کیلومتر در ساعت (۸۷ مایل در ساعت)، سریع‌ترین خودرویی است که با گاز چوب کار می‌کند.See http://www.ekoautoilijat.fi/tekstit/kuvatekstit/ElCamina.htm
فقط چند شرکت وجود دارند که سیستم‌های گاز چوب ساز را به صورت تجاری تولید می‌کنند. یک لیست را می‌توان در اینجا مشاهده کرد. از آنجایی که سیستم‌های گاز چوب تمایل دارند نسبتاً بزرگ باشند، بیشتر بر روی کاربردهای ثابت (تولید برق) متمرکز هستند. هر چند ممکن است برخی از آنها برای ساخت وسایل نقلیه مناسب باشند.GEK build into carFoutch Manufacturing building LEAF into school bus
میخائیل ایوانوویچ ملتیخوف (: Михаил Иванович Мельтюхов، )، (زادهٔ ۱۴ مارس ۱۹۶۶)، تاریخ‌دان نظامی روسیه است.
ملتیخوف در مسکو به دنیا آمد.
در سال ۱۹۹۵، او از پایان‌نامه "تاریخ نگاری معاصر در مورد پیش از تاریخ جنگ آلمان و شوروی ""Современнная отечественнная историографии предистории Великой Отечественнной войны (1985-1995)". Дисссертация. Москва, 1995 در مورد تاریخ‌نگاری مربوط به آغاز جنگ جهانی دوم دفاع کرد. از آن زمان، او آثار تحقیقی متعددی را منتشر کرده‌است که بسیاری از آنها به دلیل بررسی انتقادی مفاهیم رسمی شوروی از جنگ جهانی دوم قابل توجه هستند. برخی از آثار مهم در این راستا عبارتند "از: در آستانه جنگ بزرگ میهنی: بحث ادامه دارد""Канун Великой Отечественнной войны: дискуссия продолжается". Москва, 1995 و "فرصت از دست رفته استالین""Упущенный шанс Сталина. Советский Союз и борьба за Европу: 1939-1941 (Документы, факты, суждения)". - М. : Вече, 2000 М. И. Мельтюхов "Упущенный шанс Сталина: Советский Союз и борьба за Европу 1939-1941 гг. : Документы, факты, суждения." Изд. 2-е, испр. , доп. (second edition) و ""جنگ‌های شوروی-لهستان: بن بست نظامی و سیاسی در ۱۹۱۸–۱۹۳۹"".
ملتیوخوف همچنین در مجموعه مقالاتی که اخیراً در مورد ایده‌های ویکتور سووروف منتشر شده بود، مشارکت داشت."Преддверие Великой Отечественной войны 1939-1941 гг. : становление великой державы." in: "Правда Виктора Суворова. Переписывая историю Второй Мировой". Яуза, 2006 c. 31-108. ملتیخوف به‌طور کلی از برخی ایده‌های سووروف حمایت کرد، اما او را به دلیل نادرستی مورد انتقاد قرار داد. در آخرین اثر خود، "کمپین آزادی استالین"،М. И. Мельтюхов "Освободительный поход Сталина." Яуза, Эксмо, 2006. او به تلاش‌های جوزف استالین برای بازپس‌گیری «سرزمین‌های از دست رفته» امپراتوری روسیه، به عنوان مثال، بسارابیا می پردازد. او فرضیه ای ارائه می‌دهد که دقیقاً در زمان اشغال بیسارابی توسط شوروی، آدولف هیتلر تصمیم به حمله به اتحاد جماهیر شوروی گرفت، زیرا متوجه شد که ارتش سرخ می‌تواند به سرعت ذخایر نفت آلمان را در رومانی با حمله به بیسارابی قطع کند. جنجال طرح‌های تهاجمی شوروی قبلاً توسط ویکتور سووروف ارائه شده بود که آمادگی شوروی را برای حمله توصیف می‌کرد.
ولادیمیر نوژین ( مورخ روسی "(دکتر علوم تاریخ")، به عنوان استاد در مسکو، همکار ارشد علمی در "مؤسسه تاریخ روسیه" (آکادمی علوم روسیه) و عضو هیئت تحریریه مجله "Отечественная история" "از سرزمین پدری" (تاریخ) است.
او در دهه ۱۹۹۰ در بحث و مناقشه بر سر پیش از تاریخ جنگ بزرگ میهنی شرکت کرد. نوژین محتوای سخنرانی‌های استالین، دستورات تبلیغاتی در بهار ۱۹۴۱ و یادداشت‌های معاصران را تجزیه و تحلیل کرده و به این نتیجه رسیده‌است که اسناد متعدد به‌طور واضح آمادگی روسیه را برای حمله در سال ۱۹۴۱ بیان می‌کند.Nevezhin V.A. "The Pact with Germany and the Idea of an "Offensive War (1939-1941)"". - In: The Journal of Slavic Military Studies 8 (1995), H. 4, S. 809-843.В. А. Невежин "Стратегические замыслы Сталина накануне 22 июня 1941 года (По итогам "незапланированной дискуссии" российских историков)" in collection "Правда Виктора Суворова. Переписывая историю Второй Мировой" c. 109-132 ("The Truth of Viktor Suvorov. Re-writing the History of the Second World War")
اسپن اندرسن (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز اهل کشور نروژ است.
در مسابقات جهانی نوجوانان ۲۰۱۲ او مدال برنز ماده ۵ کیلومتر گاندرسن و همچنین مقام چهارم در مسابقات تیمی و پنجم در ۱۰ کیلومتر را به دست آورد. در مسابقات جهانی نوجوانان ۲۰۱۳ او مقام ششم را کسب کرد. در یونیورسیاد زمستانی ۲۰۱۳ او در شروع دسته جمعی بیستم، در گاندرسن هفتم و در مسابقات تیمی چهارم شد.
زنبقی یک اصطلاح رنگی گُنگ است که معمولاً به سایه‌هایی از بنفش آبی تا بنفش اشاره دارد.
این نام از گل زنبق گرفته شده‌است که در طیف گسترده‌ای از رنگ‌ها وجود دارد.
نخستین استفاده ثبت‌شده از "زنبقی" به عنوان نام یک رنگ به زبان انگلیسی در سال ۱۹۱۶ بود.Maerz and Paul "A Dictionary of Color" New York:1930 McGraw-Hill Page 195; Color Sample of Iris: Page 109 Plate 43 Color Sample B5 (Note: The shade of Iris shown in this color sample is a pale mauve-lavender color)
گابریل گورودتسکی (; – ) استاد در زمینه تاریخ اسرائیل بود.
بیل گورین (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق هاکی روی یخ آمریکایی و مدیر کل فعلی مینه سوتا وایلد است. او قبلاً دستیار مدیر کل پنگوئن‌های پیتسبورگ و مدیر کل پنگوئن‌های Wilkes-Barre/Scranton بود.
گورین ۱۸ فصل در لیگ ملی هاکی (NHL) بازی کرد و دو قهرمانی جام استنلی را با نیوجرسی دیویلز و پیتسبورگ پنگوئن به دست آورد.
در سطح بین‌المللی، گورین نماینده ایالات متحده در المپیک در سال‌های ۱۹۹۸، ۲۰۰۲ و ۲۰۰۶ بود و در دو دوره مسابقات جهانی هاکی روی یخ شرکت کرد. گورین اولین بازیکن اسپانیایی‌تبار است که در NHL بازی می‌کند.
یک ماده مبتنی بر زیست ماده‌ای است که از مواد مشتق شده از موجودات زنده (یا زمانی زنده) ساخته شده‌است. این مواد گاهی اوقات به عنوان مواد زیستی نیز شناخته می‌شوند، اما این کلمه معنای دیگری نیز دارد. این تعریف به طور دقیق می‌تواند شامل بسیاری از مواد رایج مانند چوب و چرم باشد، اما معمولاً به مواد نوینی اشاره دارد که تحت پردازش گسترده‌تری قرار گرفته‌اند. مواد فرآوری‌نشده ممکن است مواد زیستی نامیده شوند. مواد یا بیومواد مبتنی بر زیست در دسته وسیع‌تری از محصولات زیستی یا محصولات زیستی قرار می‌گیرند که شامل مواد، مواد شیمیایی و انرژی حاصل از منابع زیستی تجدیدپذیر می‌شود. مواد مبتنی بر زیست اغلب زیست تخریب‌پذیر هستند، اما همیشه اینطور نیست.
الیاف طبیعیدر اصل گیاهی، حیوانی، یا معدنی می‌باشند. الیاف گیاهی همان‌طور که از نام آن‌ها مشخص می‌باشد از گیاهان مشتق شده‌اند. اجزای شیمیایی اصلی در گیاهان سلولز است و بنابراین به الیاف سلولزی نیز منسوب هستند.
الیاف معمولاً به وسیله پلی فنولی طبیعی متصل شده‌اند که اغلب در دیواره سلولی فیبر موجود می‌باشد؛ بنابراین الیاف گیاهی اغلب به عنوان الیاف لیگنوسلولزی مورد اشاره قرار می‌گیرند البته به جز پنبه که شامل ماده لیگنین نمی‌باشد.
سلولز یک ماده فیبرز از جنس گیاه و اساس همه الیاف طبیعی ساخته شده توسط انسان است. الیاف طبیعی سلولزی شامل پنبه، کتان، کنف، جوت و رامیه می‌باشند.
سلولز یک قند پلیمر است که از تکرار ۱ ,۴–۸- یک واحد گلوکز آبی متصل به یکدیگر به وسیله پیوندهای ۸-اتر تولید می‌شود.
زنجیره طولانی از سلولز به گروه‌های عملکردی هیدروکسیل در هر واحد گلوکز بی آب اجازه می‌دهد تا با گروه‌های هیدروکسیل در زنجیره‌های مجاور از طریق پیوند هیدروژن و نیروهای واندروالس تعامل برقرار کنند. این نیروهای قوی بین مولکولی بین زنجیره ای، همراه با ارتباط خطی زیاد مولکول سلولز، به خاطر ماهیت کریستالی الیاف سلولزی، همراه هستند.
فسفو پروتئینی است که در طی فرایند تولید شیر کم‌چرب از شیر استخراج می‌شود و به روش‌های مختلفی برای ساخت آن فرآوری می‌شود: پلاستیک، مکمل‌های غذایی برای بدنسازان، چسب، آب نبات پنبه‌ای، پوشش‌های محافظ، رنگ‌ها و به‌طور طبیعی در پنیر وجود دارد.
شرح تولید:
نزدیک به ۸۰ درصد از پروتئین موجود در شیر گاو و پنیر از نوع کازئین است. برای تهیه این پروتئین، شیر گاو بی‌چربی را با اسید رقیق یا پنیرمایه عمل‌آوری می‌کنند، کازئین شیر ته‌نشین می‌شود. سپس ماده رسوب‌شده را صاف و خشک می‌کنند. پس از تولید، کازئین به شکل دانه‌ای یا کلوخه‌ای و به رنگ مایل به سفید تا زرد به دست می‌آید. هنگام تهیه اسید لاکتیک از شیر دست‌نخورده نیز مقداری کازئین به عنوان محصول فرعی تولید می‌شود. بیشتر تولید کازئین با رسوب اسیدی است. کازئین در آب و الکل نامحلول است ولی در قلیایی‌ها حل می‌شود. در شیر نیز به صورت سوسپانسیون است. از واکنش این ماده با هیدروکسید سدیم، کازئینات سدیم به دست می‌آید. از کازیین برای ساخت پلاستیک‌ها، چسب‌ها، آهارزدن کاغذ و پارچه، تولید رنگ‌های داخلی قابل شستشو و پرداخت و جلای چرم استفاده می‌شود. چسب کازیین خمیر ضدآب سردکاری است که از حل‌کردن کازئین در یک قلیای ملایم مانند آمونیاک ساخته می‌شود.
پلی (لاکتیک اسید) یا اسید پلی‌لاکتیکیا پلی لاکتاید (پی ال ایPLA) نوعی پلی‌استر آلفاتیک ترموپلاستیک قابل تجزیه زیستی و فعال زیستی می‌باشد که از منابع تجدید پذیر مانند نشاسته ذرت (در ایالات متحده و کانادا) کاساوا ریشه‌های چیپس یا نشاسته (عمدتاً در آسیا) یا نیشکر (در بقیه جهان) به دست می‌آید. در سال ۲۰۱۰ پی ال ای بیشترین حجم مصرف نسبت به گونه‌های دیگر بیوپلاستیک را در جهان به خود اختصاص داده بود.
نام «اسید پلی‌لاکتیک» با استاندارد نامگذاری آیوپاک سازگار نیست و بالقوه مبهم و سردرگم کننده است چرا که پی ال ای پلی اسید نیست بلکه نوعی پلی استر است.
بیوپلاستیک‌ها یا زیست‌پلاستیک‌ها مواد پلاستیکی هستند که از منابع زیست‌توده تجدیدپذیر، مانند روغن‌ها و چربی‌های گیاهی، نشاسته ذرت، کاه، خرده چوب، خاک اره، ضایعات مواد غذایی بازیافت شده و غیره تولید می‌شوند. بیوپلاستیک را می‌توان از محصولات جانبی کشاورزی و همچنین از بطری‌های پلاستیکی استفاده شده و سایر ظروف با استفاده از میکروارگانیسم‌ها تهیه کرد. پلاستیک‌های متداول مانند پلاستیک‌های سوخت-فسیلی (که پلیمرهای پایه نفتی نیز خوانده می‌شوند) از نفت یا گاز طبیعی ساخته می‌شوند. تولید این نوع از پلاستیک نه تنها در روند تولیدشان به طبیعت آسیب می‌رسانند، بلکه در روند بازگشت به طبیعت بازه زمانی بسیار طولانی خواهند داشت که آسیب‌های زیست‌محیطی زیادی در پی دارد.
گریس - روان کننده های ساخته شده از روغن های گیاهی، از جمله روغن سویا، که می‌تواند جایگزین روان کننده های نفتی شود.
azma-nano.com
zist-fan.ir
hitostyle.com
www.mehrnews.com
فرهنگ بزرگ مواد . نوشته مهندس پرویز فرهنگ، چاپ اول ، ۱۳۷۹، انتشارات سپیده سحر
مردی که از گاوریلو پرنسیپ دفاع کرد () این فیلم بر اساس داستان واقعی ترور آرشیدوک فرانتس فردیناند ساخته شده‌است.
ماری سنت دیدی بازیل (؛ زادهٔ ۱۸۰۶) معروف به دفیلی و دفیلی لافوله، یکی از چهره‌های انقلاب هائیتی است. او به خاطر بازیابی و دفن جسد مثله شده امپراتور دسالین، پس از ترور او در پورت لارانژ، به یاد مانده‌است.
دیدی بازیل در نزدیکی کاپ-هائیتین از پدر و مادر برده به دنیا آمد و با خدمت به عنوان خورده فروش در ارتش دسالین امرار معاش می‌کرد. روایت‌های مختلفی او را به جنون متهم می‌کنند، اما طبق گفته‌ها، دیدی بازیل یا پس از تجاوز به او توسط اربابش در سن ۱۸ سالگی، یا پس از کشته شدن برخی از اعضای خانواده‌اش در شکست ارتش دسالین توسط ژنرال دوناتین روکامبو، به دنبال انتقام بود.
در ۱۷ اکتبر ۱۸۰۶، امپراتور دسالین توسط رفقای سابقش الکساندر پیتون، ژان پیر بویر، آندره ریگو و برونو بلانشه در کمین افتاد و در شمال پورتو پرنس به ضرب گلوله کشته شد. سپس جسد او را به شهر آوردند و در آنجا توسط جمعیت سنگسار و مثله شد.
بازیل، یکی از تحسین‌کنندگان دسالین، بقایای او را در یک کیسه جمع کرد و آن را به گورستان محلی منتقل کرد تا آنها را دفن کند.
در این باره نوشته‌اند:
«در حالی که تعداد زیادی از کودکان، در میان فریادهای شادی، بقایای تاسف‌بار دسالین را با سنگ در مقابل ساختمان دولتی پوشانده بودند، زنی پیر و دیوانه به نام دیفیلی از راه رسید. او به جمعیتی که توسط کودکان تشکیل شده بود، نزدیک شد… به او گفتند که دسالین است. چشمان وحشی او ناگهان آرام شد؛ نوری از عقل در چهره‌اش تابید. او رفت و یک کیسه آورد، به محل برگشت، جسد خون آلود را در آن گذاشت و آن را به قبرستان محلی برد. ژنرال پیتون تعدادی سرباز را به همراه او فرستاد که با مبلغی ناچیز، آن را دفن کردند.»
بازیل در حدود سال ۱۸۱۶ درگذشت و در پورتو پرنس به خاک سپرده شد، اما قبر او گم شده‌است.
شنی بیابان یک رنگ زرد مایل به قرمز بسیار سبک و بسیار ضعیف سیرشده است که به‌طور خاص با رنگ ماسه مطابقت دارد. همچنین ممکن است به عنوان یک سایه‌ای عمیق از رنگ بژ در نظر گرفته شود.
در سال ۱۹۹۸، "شنی بیابان" در رنگ مداد رنگی کرایولا ساخته شد.Crayola crayon chronology:Current Crayola crayon colors:
شنی رنگی است که شبیه به رنگ ماسه ساحل است. در واقع، نام دیگر این رنگ ساحلی است،Maerz and Paul "A Dictionary of Color" New York:1930 McGraw-Hill Page 48 یک نام رنگ جایگزین که از سال ۱۹۲۳ برای این رنگ استفاده می‌شود.Maerz and Paul "A Dictionary of Color" New York:1930 McGraw-Hill Page 190
بیابانی رنگی است که شبیه رنگ مناطق مسطح یک بیابان است.
تپه ماسه‌ای رنگی است که شبیه رنگ تپه ماسه‌ای است که از ماسه تیره‌رنگ تشکیل شده‌است.
سومین شامپانزه: تکامل و آینده حیوان انسان () کتابی از نویسنده علمی مردم‌پسند و دانشگاهی جارد دایموند است که در سال ۱۹۹۱ به چاپ رسید. در این کتاب، نویسنده مفاهیم مرتبط با ریشه‌های حیوانی رفتار انسان را مورد کاوش قرار می‌دهد. این کتاب مجموعه‌ای از مقالاتی را دنبال می‌کند که توسط دایموند فیزیولوژیست منتشر شده‌اند و به بررسی شواهد و تفاسیر آنها در رفتارهای قدیمی‌تر گونه‌های مرتبط شامل مشخصه یا ویژگی‌های فرهنگی‌ای که اغلب به‌طور ویژه مختص به انسان‌ها در نظر گرفته می‌شوند، می‌پردازد. این کتاب در بریتانیا در سال ۱۹۹۱ توسط ریدیس (Radius) با عنوان "پیدایی و زوال سومین شامپانزه: چگونه میراث حیوانی ما بر مسیر زندگیمان تأثیر گذارده‌است" () و در ایالات متحده در سال ۱۹۹۲ توسط هارپر کالینز با عنوان "سومین شامپانزه: تکامل و آینده حیوان انسان" منتشر شد. در سال ۲۰۱۴ دایموند نسخه‌ای اقتباسی را برای جوانان توسط سون استوریز پرس با عنوان "سومین شامپانزه برای جوانان" () به چاپ رساند.
موتور اوام۴۵۷ مرسدس-بنز یک موتور دیزل ۶ سیلندر خطی چهارزمانه است که حجم آن است. این موتور یک مدل از موتورهای سری ۴۰۰ مرسدس-بنز است. موتور اوام۴۵۷ استفاده‌های زیادی دارد، از جمله در کامیون، دریایی، نظامی، شهری، اتوبوس و وسایل نقلیه کشاورزی و همچنین تنظیمات ثابت. این موتور دارای گونه‌های متفاوت با قدرت‌های متفاوت است.
این موتور آب خنک است و با استفاده از بلوک سیلندر چدنی با آستر سیلندر مرطوب قابل جابجایی تولید می‌شود. این موتور از سوخت دیزل استفاده می‌کند که به روش تزریق مستقیم از پمپ‌های واحد کنترل‌شده الکترونیکی و واحد فعال میل بادامک تحویل می‌شود. سرسیلندرها واحدهای مجزا برای هر سیلندر هستند.
میل‌لنگ یک واحد آهنگری دقیق است که در هفت یاتاقان سه لایه اجرا می‌شود و وزنه‌های تعادل آن مانند سایر موتورهای دیزلی قدیمی آن بر روی تارهای میل پیچ شده‌است. یاتاقان وسط نیز یاتاقان رانش است. میله‌های اتصال به صورت دوپاره هستند و دارای بوش‌های برنزی برای پین پیستون هستند.
طرح‌نگاری پرتو ایکس، فرآیندی است که در صنعت الکترونیک برای حذف انتخابی بخش‌هایی از یک لایه نازک استفاده می‌شود. از پرتو ایکس برای انتقال یک الگوی هندسی از یک ماسک به یک نور که مقاومت شیمیایی دارد، و حساس به نور است؛ استفاده می‌کند. سپس یک سری عملیات شیمیایی، الگوی تولید شده را روی ماده زیر نور مقاوم می‌کند.
طرح‌نگاری پرتو ایکس به‌عنوان کاندید برای طرح‌نگاری نسل بعدی برای صنعت نیم‌رساناها با دسته‌هایی از ریزپردازنده‌ها با موفقیت معرفی شده‌است. داشتن طول موج کوتاه (زیر ۱ نانومتر) پرتو ایکس، بر محدودیت‌های پراش طرح‌نگاری نوری غلبه می‌کند و امکان ایجاد اندازه‌های کوچک‌تر را فراهم می‌کند. اگر منبع پرتو ایکس همسو و هم جهت نباشد، مانند تابش سنکروترون، از آینه‌های تقلیل‌دهنده اولیه یا عدسی‌های پراش به جای عدسی‌های انکساری مورد استفاده در اپتیک استفاده می‌شود تا پرتوها را متمرکز تر و با بازدهی بیشتر ساطع نماید. پرتو ایکس ماسکی را که در مجاورت یک ویفر با پوشش مقاوم قرار داده شده‌است، روشن می‌نماید. پرتوهای پرتو ایکس دارای باندی پهن می‌باشند، که معمولاً از یک منبع تابش سنکروترون فشرده و امکان قرار گرفتن در معرض سریع را فراهم می‌کنند. طرح‌نگاری پرتو ایکس عمیق (DXRL) از طول موج‌های کوتاه‌تر مثلاً در حد ۰٫۱ نانومتر و روش‌های اصلاح شده مانند فرایند (LIGA) برای ساخت ساختارهای عمیق و حتی بعضاً سه بعدی استفاده می‌کند.
این ماسک که خود شامل یک جاذب پرتو ایکس است، معمولاً از عناصری مانند طلا یا ترکیبات تانتالیوم یا تنگستن، روی غشایی که در برابر پرتو ایکس شفاف است، گاهی از کاربید سیلیکون یا الماس تهیه می‌شود. الگویی که روی ماسک وجود دارد، توسط طرح‌نگاری پرتوی الکترونی رایت مستقیم بر روی مقاومتی که توسط فرآیندهای نیم‌رسانا معمولی ایجاد می‌شود، نوشته شده‌است. غشاء می‌تواند برای دقت پوشش کشیده شود.
بیشتر نمایشهای طرح‌نگاری پرتو ایکس بوسیله کپی با صحت تصویر (بدون بزرگنمایی) روی خط کنتراست فازی همان‌طور که در شکل نشان داده شده‌است انجام شده‌است. اگرچه با این وجود، با افزایش نیاز به وضوح بالا، طرح‌نگاری پرتو ایکس اکنون در جایی که «نقطه شیرین» نامیده می‌شود، با استفاده از «بزرگ‌زدایی محلی توسط بایاس» انجام می‌شود. جایی که ساختارهای متراکم با نوردهی‌های متعدد همراه با ترجمه ایجاد می‌شوند. از مزایای استفاده از بزرگنمایی ۳ برابر می‌توان به: سهولت بسیار در ساخت ماسک، افزایش فاصله ماسک تا ویفر و کنتراست بالاتر اشاره کرد. این تکنیک برای چاپ‌های متراکم ۱۵ نانومتری قابل گسترش است.
پرتوهای پرتو ایکس الکترون‌های ثانویه را تولید می‌کنند، مانند طرح‌نگاری فرابنفش شدید و طرح‌نگاری پرتو الکترونی که مواردی از انواع الکترون‌های ثانویه می‌باشد. این در حالی است که تعریف الگوی ظریف غالباً به دلیل ثانویه بودن الکترون‌های اوگر با طول مسیر کوتاه است، الکترون‌های اولیه مقاومت را در ناحیه بزرگ‌تری نسبت به قرار گرفتن در معرض پرتو ایکس حساس می‌کنند. در حالی که این روی واضح بودن گام الگو، که با طول موج و شکاف تعیین می‌شود، تأثیری نمی‌گذارد؛ کنتراست نوردهی تصویر "(حداکثر-حداقل)/(حداکثر+ حداقل)" کاهش می‌یابد، زیرا گام به ترتیب محدوده فوتوالکترون اولیه است. زبری و شیب دیواره‌های جانبی تحت تأثیر این الکترون‌های ثانویه قرار می‌گیرند زیرا بسته به انرژی پرتو ایکس می‌توانند چند میکرومتر در ناحیه زیر جاذب حرکت کنند. چندین مقاله در حدود ۳۰ نانومتر منتشر شده‌است.
از دیگر مظاهر اثر فوتوالکترون، قرارگیری در معرض الکترون‌های تولید شده با پرتو ایکس از لایه‌های ضخیم طلا است که از این مورد برای ساخت ماسک‌های دختر استفاده می‌شود. شبیه‌سازی‌ها نشان می‌دهند که تولید فوتوالکترون از زیرلایه عنصر طلا، ممکن است بر نرخ انحلال پذیری تأثیر بگذارد.
الکترونهای ثانویه که انرژی 25 eV یا کمتر را دارا می‌باشند، و می‌توانند توسط هر تابش یونیزان مانند (VUV , EUV، پرتو ایکس ری، یون‌ها و سایر الکترون‌ها) تولیدشوند. انرژی الکترون‌های اوگر صدها الکترون ولت است. ثانویه‌ها (که توسط اوگر و فوتوالکترون‌های اولیه تولیدشده‌اند و تعداد آنها بیشتر است) عوامل اصلی برای مقاومت در برابر قرار گرفتن در معرض هستند.
محدوده نسبی فوتوالکترون‌های اولیه و الکترونهای اوگر به انرژی‌های مربوط به آنها بستگی دارد. این انرژی‌ها به انرژی تابشی و به ترکیب مقاومت بستگی دارند. همچنین فضای قابل توجهی برای انتخاب بهینه وجود دارد (برگرفته از ۳ مقاله). وقتی الکترون‌های اوگر انرژی کمتری نسبت به فوتوالکترون‌های اولیه داشته باشند، برد کوتاه‌تری را نیز خواهند داشت. هر دو به ذرات ثانویه تجزیه می‌شوند که با پیوندهای شیمیایی برهم کنش دارند. وقتی انرژی‌های ثانویه خیلی کم باشند، نمی‌توانند پیوندهای شیمیایی را بشکنند بنابراین بر وضوح چاپ اثر نمی‌گذارند. آزمایشها ثابت می‌کنند که محدوده ترکیبی کمتر از ۲۰ نانومتر است. از طرفی، ثانویه‌ها روند متفاوتی زیر ۳۰ ولت را دنبال می‌کنند؛ پس هر چه انرژی کمتر باشد، میانگین مسیر آزاد طولانی‌تر است، اگرچه نمی‌توانند بر توسعه مقاومت تأثیر بگذارند.
با فروپاشی آنها، فوتوالکترون‌های اولیه و الکترون‌های اوگر در نهایت از نظر فیزیکی غیرقابل تشخیص (مانند آمار فرمی دیراک) از الکترون‌های ثانویه می‌شوند. دامنه الکترون‌های ثانویه کم انرژی گاهی بیشتر از محدوده الکترون‌های فوتو اولیه یا الکترون‌های اوگر می‌باشد. آنچه برای طرح‌نگاری پرتو ایکس دارای اهمیت است، محدوده مؤثر الکترون‌هایی است که انرژی کافی برای ایجاد یا شکستن پیوندهای شیمیایی در مقاومتهای منفی یا مثبت را دارا می‌باشند.
پرتو ایکس را نمی‌توان شارژ کرد. میانگین مسیر آزاد نسبتاً بزرگ (~۲۰ نانومتر) الکترون‌های ثانویه مانع از کنترل وضوح در مقیاس نانومتری می‌شوند. مخصوصاً، طرح‌نگاری پرتو الکترونی از بار منفی توسط الکترون‌های برخوردی و در نتیجه گسترش پرتو رنج می‌برد که این منجر به محدود شدن وضوح می‌شود؛ بنابراین جداسازی محدوده مؤثر ثانویه که امکان دارد کمتر از ۱ نانومتر باشد دشوار است.
مسیر آزاد میانگین الکترون ترکیبی بر تاری تصویر تأثیر می‌گذارد که معمولاً بعنوان یک تابع گاوسی (جایی که σ = تاری) مدل می‌شود که با تصویر مورد انتظار در هم می‌آمیزد. همان گونه که وضوح موردنظر به تاری نزدیک می‌شود، "تصویر دوز" وسیعتر از "تصویر هوایی" پرتو ایکس فرودی می‌شود. تاری که مهم است، "تصویر نهفته‌ای" است که ایجاد یا شکستن پیوندها در مدت مواجه شدن با مقاومت را توصیف می‌نماید. تصویر توسعه یافته، تصویر برجسته نهایی است که توسط فرایند توسعه کنتراست بالا بر روی تصویر نهفته تولید می‌شود.
نظر به اینکه انتشارات مختلف نام برده شده، محدوده الکترون‌های نسل اولیه، اوگر، ثانویه و فوق کم انرژی که چاپ می‌کنند (همان‌طور که مطالعات STM ثابت کردند) می‌تواند بزرگ (ده‌ها نانومتر) یا کوچک (در حد نانومتر) باشد. از آنجایی که این محدوده یک عدد ثابت نیست، تعیین کمیت آن دشوار است. زبری لبه خط توسط عدم قطعیت مرتبط تشدید می‌شود. ظاهراً زبری لبه خط از نظر منشأ آماری است و فقط به‌طور غیرمستقیم به میانگین محدوده وابسته است. تحت شرایط معمول طرح‌نگاری، محدوده‌های مختلف الکترون را می‌توان کنترل کرد و از آنها بهره برد.
پرتوهای پرتو ایکس به خودی خود و بدون هرگونه عملیات اضافی، هیچ باری ندارند، اما در انرژی‌های موجود، واپاشی اوگر گونه‌های یونیده شده در یک نمونه می‌تواند محتمل تر از فروپاشی تابشی باشد. تابش‌های پر انرژی بیش از پتانسیل یونش نیز الکترون‌های آزاد تولید می‌کنند که در مقایسه با آنهایی که توسط پرتوهای الکترونی باردار تولید می‌شوند، ناچیز هستند. شارژ نمونه پس از یونش، زمانی که نمی‌توان تضمین کرد که الکترون‌های یونیده شده سطح را ترک می‌کنند یا در نمونه باقی می‌مانند، به اندازه کافی از منابع دیگر در زمان متعادل هستند، احتمال رخ دادن آن بسیار ضعیف است. انتقال انرژی به الکترونها، در نتیجه تابش، منجر به یونیده شدن بارهای مثبت و منفی جدا شده می‌شود که تا حدودی به دلیل برد طولانی نیروی کولن به سرعت دوباره ترکیب می‌شوند. می‌توان نتیجه گرفت که لایه‌های عایق همانند اکسیدهای دروازه یا حتی رزیست‌ها تحت تابش پرتو الکترونی به پتانسیل مثبت یا منفی شارژ می‌شوند. فیلم‌های عایق در نهایت توسط بار فضایی (الکترون‌هایی که به سطح وارد و از آن خارج می‌شوند) در رابط مقاومت-خلاء و تزریق فاولر-نوردهایم از بستر خنثی می‌شوند. دامنه الکترون‌های فیلم می‌تواند تحت تأثیر میدان الکتریکی محلی قرار بگیرد. وضعیت به دلیل وجود حفره‌هایی (جای خالی الکترون با بار مثبت) که همراه با الکترون‌های ثانویه ایجاد می‌شوند و انتظار می‌رود که آنها را در اطراف دنبال کنند، پیچیده‌تر می‌شود. با ادامه این فرایند خنثی سازی، هر غلظت بار اولیه به‌طور مؤثر شروع به پخش شدن می‌کند. حالت شیمیایی نهایی فیلم پس از خنثی سازی کامل می‌شود؛ پس از اینکه تمام الکترون‌ها درنهایت سرعت خود را کاهش دادند. غالباً، به استثنای استپرهای پرتو ایکس، شارژ را می‌توان با تفنگ سیل یا مقاومت در برابر ضخامت یا لایه اتلاف بار کنترل کرد.
قهوه‌ای خاکی یک رنگدانه خاکی طبیعی قهوه‌ای یا قهوه‌ای مایل به قرمز است که حاوی اکسید آهن و اکسید منگنز است. قهوه‌ای خاکی تیره‌تر از سایر رنگدانه‌های زمینی مشابه مانند اخرایی و سینا (Sienna) است.
در حالت طبیعی به آن قهوه‌ای خاکی خام می‌گویند. هنگامی که گرم می شود (کلسینه)، رنگ شدیدتر می‌شود و سپس به عنوان قهوه‌ای خاکی سوخته شناخته می‌شود.
قهوه‌ای خاکی سوخته با حرارت دادن قهوه‌ای خاکی خام به دست می‌آید که اکسیدهای آهن را از بین می‌برد و تا حدی آنها را به هماتیت مایل به قرمز تبدیل می‌کند. هم برای رنگ روغن و هم برای رنگ آب استفاده می‌شود.
گرگ کاپلان (Greg Kaplan)، استاد اقتصاد در دانشگاه شیکاگو است. پژوهش وی دربرگیرنده حوزه‌های اقتصاد کلان، اقتصاد کار و اقتصاد خرد کاربردی، با تمرکز بر مسائل توزیعی، می‌باشد.
گرگ کاپلان با کسب مدرک لیسانس بازرگانی (BCom) در ۲۰۰۰ میلادی از دانشگاه مک‌کواری فارغ‌التحصیل گردید. او به تحصیلات خود ادامه داده و مدرک فوق لیسانس علوم (MSc) خود را در رشته اقتصاد در ۲۰۰۲ میلادی از مدرسه اقتصاد لندن به‌دست‌آورد. او دوره دکترای تخصصی را در ۲۰۰۹ میلادی در دانشگاه نیویورک به اتمام رساند. پس از این‌که او در ۲۰۰۹ میلادی با دریافت مدرک دکترا از دانشگاه نیویورک فارغ‌التحصیل گردید، برای یک سال در بانک فدرال رزرو مینیاپولیس کار کرد. سپس او در دانشگاه پنسیلوانیا به عنوان استادیار گماشته شد. او فیلادلفیا را در ۲۰۱۲ میلادی برای سمت استادیاری در دانشگاه پرنستون درک کرد و در ۲۰۱۵ میلادی به استاد تمام ترفیع داده شد. دانشگاه شیکاگو در ۲۰۱۶ میلادی وی را به عنوان استاد اقتصاد گماشت.
کاپلان طی مقالهٔ ۲۰۱۴ با جیانلوکا ویولانتی و جاستین ویندر نشان می‌دهد که یک تعداد بزرگ خانواده‌ها علی‌رغم داشتن مقدار قابل توجه ثروت ثابت، ثروت سیال اندکی دارند. نویسندگان این‌گونه خانواده‌ها را «ثروت‌مند دست-به-دهن» توصیف می‌کنند. چون ثروت‌مند دست-به-دهن مقدار اندکی ثروت سیال دارد، آن‌ها به‌طور قوی به تکان‌های درآمدی گذرا واکنش نشان داده و از این‌رو میل نهایی به مصرف (MPC) بلند دارند. این امر تبعات مهمی در سیاست مالی و پولی دارد (به مدل‌های هانک (HANK) مراجعه نمایید). کاپلان همراه با جیانلوکا ویولانتی، همچنین نشان می‌دهد که مدل‌های متشکل از ثروت‌مند دست-به-دهن (یعنی، یک دارایی سیال و یک دارایی ثابت) نسبت به مدل‌های استاندارد یک-دارایی که با مدارک تجربی سازگار است، در هنگام تکان‌های مالی به‌طور مجموعی یک مرتبه واکنش بالاتر از خود نشان می‌دهند.
در ۲۰۱۸ میلادی، کاپلان همراه با بنجامین مول و جیانلوکا ویولانتی اصطلاح جدید HANK (مدل نئو-کینزی کارگزار نامتجانس) را معرفی نمودند تا ادبیات در حال ظهور پیرامون نامتجانس بودن خانوار در مدل‌های اقتصاد نئو-کینزی را تشریح نمایند. آن‌ها استدلال می‌نمایند که سیاست‌های پولی اغلب بر مبنای تأثیرات عمومی تعادل در بازار اعمال می‌گردد، نه بر مبنای مجراهای‌های تعویض میان دوره‌ای معیاری. دلیل آن این است که یک قسمت برجسته خانواده‌ها میل نهایی به مصرف بالایی از خود نشان می‌دهند، کسانی که رفتار مصرفی آن‌ها قویاً به تغییرات در درآمد قابل خرج واکنش نشان می‌دهد. چون تساوی ریکاردی در مدل‌های HANK کارایی ندارد، واکنش مقامات مالی به یک تکان پولی، برای تشخیص واکنش کلی اقتصاد کلان یک امر کلیدی است.
کاپلان ویراستار ژورنال اقتصاد سیاسی، عضو پژوهشی در دفتر ملی پژوهش اقتصادی و عضو پژوهشی در مؤسسه مطالعات مالی است. وی همچنین مشاور اقتصادی در بانک فدرال رزرو شیکاگو است.
وی در ۲۰۱۵ میلادی فلوشیپ بنیاد سلوان را به‌دست‌آورد. در ۲۰۲۰ میلادی انجمن اقتصادسنجی او را به عنوان عضو انتخاب نمود.
بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۴، با نام رسمی بازی‌های زمستانی المپیک XXII یا بیست و دومین بازی‌های المپیک زمستانی، از ۷ تا ۲۳ فوریه ۲۰۱۴ در سوچی روسیه برگزار شد. در این دوره ۹۸ رویداد در ۱۵ رشته ورزشی زمستانی برگزار شد که در هر رشته مدال‌های طلا، نقره و برنز اهدا شد. این بازی‌ها تحت تأثیر رسوایی دوپینگ روسیه قرار گرفتند و ۶ مدال از ۳۳ مدال اصلی روسیه به دلیل نقض دوپینگ محروم شدند.
دو مدال برنز، یک مدال به کانادا و یکی به ایالات متحده، برای مقام سوم مسابقات سوپر جی مردان اهدا شد.
دو مدال طلا، یک مدال به اسلوونی و یک مدال به سوئیس، برای کسب مقام اول در رشته سراشیبی زنان اهدا شد. مدال نقره ای اهدا نشد.
باکتری های اکسید کننده آهن باکتری های شیمی‌پرورد هستند که با اکسایش آهن حل شده انرژی به دست می‌آورند. آنها به رشد و تکثیر در آب‌های حاوی غلظت آهن کمتر از 0.1 میلی گرم در لیتر معروف می‌باشند. با این‌حال، حداقل 0.3 ppm اکسیژن محلول برای انجام اکسیداسیون مورد نیاز می‌باشد.
آهن عنصر بسیار مهمی می‌باشد که جانداران برای انجام واکنش‌های سوخت‌وساز مثل تشکیل پروتئین‌های دخیل در واکنش های بیوشیمی مورد نیاز می‌باشد. نمونه‌هایی از این‌پروتئین‌ها شامل پروتئین‌های آهن-گوگرد ، هموگلوبین و کمپلکس‌های شیمیایی است. آهن توزیع گسترده‌ای در سطح جهان دارد و یکی از فراوان ترین مواد در پوسته، خاک و رسوبات زمین محسوب می شود. آهن یک عنصر کمیاب در زیستگاه‌های دریایی است . نقش آن در متابولیسم برخی از کمولیتوتروف ها احتمالاً بسیار قدیمی است.
همانطور که قانون حداقل لیبیگ اشاره دارد، عنصر اساسی موجود در کمترین مقدار (به نام عامل محدود کننده ) همان چیزی می‌باشد که نرخ رشد جمعیت را تعیین می‌کند. آهن رایج‌ترین عنصر محدود‌کننده در جوامع فیتوپلانکتون است و نقشی مهم در ساختار و تعیین فراوانی آن‌ها دارد. خصوصا در مناطق با مواد مغذی بالا و کم‌کلروفیل، جایی که وجود ریز مغذی‌ها برای کل تولید اولیه ضروری است، اهمیت دارد.
وقتی آب‌بدون‌اکسیژن به منبع اکسیژن می‌رسد، باکتری‌های آهن، آهن محلول را به یک لجن ژلاتینی نامحلول قهوه‌ای‌مایل‌به‌قرمز تبدیل می‌کند که بستر جریان را تغییر رنگ می‌دهد و می‌تواند وسایل لوله‌کشی، لباس‌ها یا ظرف‌های شسته‌شده با آب را لکه‌دار کند. معمولا علت اصلی جمعیت باکتری‌های اکسید‌کننده آهن مواد آلی محلول در آب هستند. آب‌های زیرزمینی ممکن است به‌طور طبیعی توسط پوشش‌گیاهی درحال پوسیدگی در باتلاق‌ها اکسیژن‌زدایی شود. ذخایر معدنی سودمند آهن باتلاقی در جایی که آب‌های زیرزمینی به طور تاریخی پدید آمده و در معرض اکسیژن اتمسفر قرار گرفته‌اند، تشکیل شده‌اند. Krauskopf, Konrad B. "Introduction to Geochemistry" McGraw-Hill (1979) p.213 خطرات انسانی مانند شیرابه‌های گورستان زایدات ، میدان های تخلیه سپتیک ، یا نشت سوخت‌های نفت خام مانند بنزین ، دیگرمنابع‌احتمالی مواد آلی هستند که به میکروب‌های خاک اجازه می‌دهد تا آب‌های زیرزمینی را اکسیژن‌زدایی کنند. Sawyer, Clair N., and McCarty, Perry L. "Chemistry for Sanitary Engineers" McGraw-Hill (1967) pp.446-447 یک‌واکنش مشابه ممکن است رسوبات سیاه منگنز دی‌اکسید را از منگنز محلول تشکیل دهد، ولی به‌دلیل فراوانی نسبی آهن (5.4٪) در مقایسه با منگنز (0.1٪) در خاک‌های متوسط، کمتر رایج است. Krauskopf, Konrad B. "Introduction to Geochemistry" McGraw-Hill (1979) p.544 بوی گوگردی فاسد‌شدگی یا پوسیدگی گاهی همراه با باکتری‌های اکسیدکننده آهن ناشی از تبدیل آنزیمی سولفات‌های خاک به هیدروژن سولفید و فرار به عنوان منبع جایگزین اکسیژن در آب بی‌هوازی است. Sawyer, Clair N., and McCarty, Perry L. "Chemistry for Sanitary Engineers" McGraw-Hill (1967) p.459