moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
یکی دیگر از تفاوت‌های مهم تلاوت حفص و وارش، تلفظ واژگان است. قرآن‌های امروزی دارای نشانه‌های تشبیهی(معروف به تشکیل) هستند و در برخی موارد، تلفظ متفاوت این واژگان می‌تواند معنای متفاوتی پدیدآورد. چند نمونه آورده‌شده‌است:
تپه امامزاده شفیع‌آباد؛ نام تپه‌ای باستانی مربوط به هزارهٔ اول پیش از میلاد است و در شهرستان جغتای واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۸۱۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
برج مقبره ریواده؛ نام برج مقبره‌ای تاریخی مربوط به دورهٔ ایلخانی است و در شهرستان جغتای، مرکز شهر ریواده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۲۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
شوک یا تکان خوردن فیلمی محصول سال ۲۰۲۱ و به کارگردانی تانیا وکسلر است. در این فیلم بازیگرانی همچون کیت بکینسیل، بابی کاناوله، لاورن کاکس، استنلی توچی، جای کورتنی، دیوید بردلی، آوری فیفر و سوزان ساراندون ایفای نقش کرده‌اند.
اون جو-وان (؛ زادهٔ سونگ جونگ-شیک در ۱۱ دسامبر ۱۹۸۳) بازیگر اهل کره جنوبی است. او برندهٔ جایزه برای نقش اصلی‌اش در فیلم "فرمول پیتر پن" شده‌است و همچنین در ""، "" و "" حضور پیدا کرده‌است.
غروب آفتاب فیلمی محصول سال ۲۰۲۱ و به کارگردانی میشل فرانکو است. در این فیلم بازیگرانی همچون تیم راث، شارلوت گنسبور، لازائو لاریس و هنری گودمن ایفای نقش کرده‌اند.
سومپی () یک وبگاه انگلیسی‌زبان است که فرهنگ پاپ کره‌ای را پوشش می‌دهد. این وبگاه یکی از بزرگترین جوامع بین‌المللی اینترنت برای کی-پاپ است که بیشتر در اخبار و فروم‌ها متمرکز است. سومپی با بیش از ۲۳ میلیون طرفدار در سراسر پلتفرم‌ها، خدمات انگلیسی و اسپانیایی ارائه می‌دهد.
مایسنر (به ) یا مایزنر (به ) که همچنین به‌صورت Meißner هم نوشته‌شده‌است، یک نام خانوادگی از زبان آلمانی است که ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
اثر مایسنر، فروپاشی میدان مغناطیسی درون یک ابررسانا
منزل اعتمادی؛ نام خانه‌ای تاریخی مربوط به دورهٔ قاجار است و در شهرستان مه‌ولات، کنار دفتر مخابرات روستای عبدل‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۹۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
آب‌انبار همت‌آباد؛ نام آب‌انباری تاریخی مربوط به دورهٔ پهلوی اول است و در شهرستان مه‌ولات، ۵۰۰ متری جنوب روستای همت‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۲۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مقبره خیرآباد؛ نام مقبره‌ای تاریخی مربوط به دورهٔ قاجار تا دورهٔ صفوی است و در شهرستان مه‌ولات، ۱۲ کیلومتری شرق روستای خیرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۲۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
لی کیو-هیونگ (؛ زادهٔ ۲۹ نوامبر ۱۹۸۳) بازیگر اهل کره جنوبی است. از آثاری که در آنها ایفای نقش کرده‌است می‌توان به "زندگی" و "ما همه مرده‌ایم" اشاره کرد.
عمارت فتح‌آباد؛ نام عمارتی تاریخی مربوط به اواخر دورهٔ قاجار است و در شهرستان مه‌ولات، شمال روستای فتح‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۲۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
رباط خیرآباد؛ نام رباطی تاریخی مربوط به دورهٔ صفوی است و در شهرستان مه‌ولات، کنار مدرسهٔ روستای خیرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۲۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
اریش انگلز (۱۸۸۹—۱۹۷۱) کارگردان، فیلمنامه‌نویس و تهیه‌کننده آلمانی بود.
"میهن عزیز" (۱۹۲۹)
"اتاق‌های اجاره‌ای" (۱۹۳۰)
"دیمیتری کارامازوف قاتل" (۱۹۳۱)
"اسرار اتاق آبی" (۱۹۳۲)
"طبق دستور شما گروهبان" (۱۹۳۲)
"پرونده رابرت" (۱۹۳۳)
"پیتر، پل و نانت" (۱۹۳۵)
"میوه در باغ همسایه" (۱۹۳۵)
"تندر، روشنایی و طلوع" (۱۹۳۶)
"بانوی خاکستری" (۱۹۳۷)
"به نام مردم" (۱۹۳۹)
"ریو مرکزی" (۱۹۳۹)
"دکتر کریپن" (۱۹۴۲)
"عنکبوت طلایی" (۱۹۴۳)
"جمعه، سیزدهم ماه" (۱۹۴۹)
"محاکمه جنایی دکتر جردن" (۱۹۴۹)
"بانویی در لباس سیاه" (۱۹۵۱)
"شب بی‌اخلاقی" (۱۹۵۳)
"سه درخت توس در هیث" (۱۹۵۶)
"میوه در باغ همسایه" (۱۹۵۶)
"بیوه‌ای با پنج دختر" (۱۹۵۷)
"دکتر کریپن زندگی می‌کند" (۱۹۵۸)
"پدر، مادر و بچه‌های ناز" (۱۹۵۸)
"البته رانندگان" (۱۹۵۹)
پل علی‌آباد؛ نام پلی تاریخی مربوط به دورهٔ قاجار است و در شهرستان مه‌ولات، ۵۰۰ متری غرب روستای علی‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۲۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
کلیسای سنت بریجید در فس لویل ("")، یک کلیسای کوچک قرن یازدهم است که مشرف به شهر فس لویل، بلژیک می‌باشد. این کلیسا که یک نمازخانه بزرگ و باستانی است تحت نظارت سنت بریجید، یک راهبه ایرلندی قرار داشت.
ایوان مسجد جامع ازغند؛ نام ایوان مسجدی تاریخی مربوط به دورهٔ تیموری است و در شهرستان مه‌ولات، غرب روستای ازغند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۲۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه دهنه سیزاد؛ نام تپه‌ای تاریخی مربوط به سدهٔ ۴ تا ۷ قمری است و در شهرستان صالح‌آباد، یک کیلومتری شرق روستای جعفریه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
ادیتا پیاسکا یک سوپرانوی دراماتیک لهستانی است.
ادیتا از آکادمی موسیقی در کراکوف فارغ‌التحصیل شد. او در مجموعه‌ای از دوره‌ها از جمله، دوره بین‌المللی Bachakademie Stuttgartled by Professor Anna Reynolds و دوره‌هایی که توسط رهبری می‌شد، شرکت کرد. پیاسکا اولین حضور خود را در تئاتر بزرگ ورشو در سال ۲۰۰۳ را در نقش کونتسا دی فولویل انجام داد.With Ewa Podleś (Marchesa Melibea), Rockwell Blake (Count Libenskoff), conducted by Alberto Zedda, directed by Tomasz Konina.
رضا مستوفی‌فرد (۱۳۱۲–۵ بهمن ۱۴۰۰) باستان‌شناس ایرانی و استاد بازنشستهٔ دانشگاه تهران بود.
مستوفی فرد فارغ‌التحصیل رشته باستان‌شناس از دانشگاه تهران بود که در سال ۱۳۴۵ نیز به استخدام این دانشگاه درآمد و به عنوان استادیار در گروه باستان‌شناسی مشغول به کار شد. وی در حفاری‌های متعدد باستان‌شناسی شرکت داشته که از جمله مهمترین آنها شرکت در حفاری تپه مارلیک به سرپرستی عزت‌الله نگهبان و سرپرستی چند فصل کاوش آموزشی دانشجویان باستان‌شناسی دانشگاه تهران در دشت قزوین بوده‌است. وی همچنین از پیشکسوتان دانش موزه‌داری و مدرس این رشته بوده و جامعهٔ موزه‌داری کشور از خدمات او بهره‌ها برده‌است. از جمله خدمات وی در عرصه موزه‌داری تلاش برای راه‌اندازی موزه مقدم است. مستوفی فرد تا سال ۹۶ به فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی خود ادامه داد به این ترتیب جامعه باستان‌شناسی و موزه‌داری ایران نزدیک به نیم قرن از خدمات وی بهره جست.
تپه ارگ جهان‌آباد؛ نام تپه‌ای تاریخی مربوط به اوایل دورهٔ اسلامی است و در شهرستان صالح‌آباد، ۲۰۰ متری غرب روستای جهان‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه چاه معدن؛ نام تپه‌ای تاریخی مربوط به سده‌های متأخر اسلامی است و در شهرستان صالح‌آباد، ۱/۵ کیلومتری جنوب‌شرقی روستای جعفریه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه سرآب؛ نام تپه‌ای تاریخی مربوط به هزارهٔ دوم تا اول پیش از میلاد و دورهٔ اسلامی است و در شهرستان صالح‌آباد، غرب روستای سراب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۲۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
روز ملی مرغ سوخاری هر ساله در ۶ جولای در ایالات متحده آمریکا برگزار می‌شود. معلوم نیست این روز چگونه آغاز شد.Hot Damn! It's National Fried Chicken DayNational Day Calendar: July 6, National Fried Chicken Day به مناسبت این روز مرغ سوخاری را به روش‌های مختلف تهیه می‌کنند و می‌خورند.Fried Chicken Day recipesWays to Celebrate National Fried Chicken Day in DallasMake Ultimate At-Home Chicken for National Fried Chicken DayOn Fried Chicken Day, New Ways the South is Serving Up the Bird
برخی از رستوران‌های زنجیره‌ای مرغ سوخاری مانند Church's Chicken و کی‌اف‌سی و رستوران‌های زنجیره‌ای دیگر مانند Grandy's، تبلیغاتی را در روز ملی مرغ سوخاری ارائه می‌دهند.Church's Chicken offers National Fried Chicken Day specialKFC Celebrates National Fried Chicken Day With SoCal SpecialVisit Grandy's During National Fried Chicken Day
در سال ۲۰۱۸، شعبه استرالیایی KFC مسابقه ای برای برنده شدن مرغ سرخ شده رایگان به مدت یک سال ارائه داد.Free Fried Chicken For One Year In This Country این مسابقه با ارسال پست‌هایی در رسانه‌های اجتماعی که دلایلی را که شرکت کننده شایسته دریافت جایزه است، اعلام کرده بود.Friday is National Fried Chicken Day and KFC is Giving Away a Year of Free Chicken برنده جایزه یک جوان ۱۹ ساله بود که به همراه دوستش لوگوی شرکت KFC را روی پای خود خالکوبی کردند.Schoolie's Tattoo Scores Sydney Teen Free KFC for a Year این روز به‌طور سنتی در ۷ جولای در استرالیا برگزار می‌شود.
قلعه زورآباد؛ نام دژی تاریخی مربوط به دورهٔ صفوی - دورهٔ قاجار است و در شهرستان صالح‌آباد، یک کیلومتری شمال شهر صالح‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۲۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
پاسگاه جنت‌آباد؛ نام پاسگاهی تاریخی مربوط به دورهٔ پهلوی اول است و در شهرستان صالح‌آباد، ضلع شمال‌غربی روستای جنت‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۲۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه گنج‌آباد؛ نام تپه‌ای تاریخی مربوط به سدهٔ ۳ تا ۹ قمری است و در شهرستان صالح‌آباد، یک کیلومتری شرق روستای جهان‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۸۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قلعه قنقر؛ نام دژی تاریخی مربوط به سدهٔ ۵ تا ۶ قمری است و در شهرستان صالح‌آباد، جنوب‌غربی روستای جعفریه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۳۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
دیمیتری کارامازوفِ قاتل () یک فیلم درام آلمانی محصول ۱۹۳۱ به کارگردانی اریش انگلس و فدور اوزپ با بازی فریتز کورتنر و آنا استن است. داستان ستوانی را روایت می‌کند که مظنون به قتل پدرش است. این فیلم از رمان "برادران کارامازوف" اثر فئودور داستایوفسکی الهام گرفته شده‌است.
این فیلم توسط ترا فیلم تولید شده‌است. فیلمبرداری از ۲۲ اکتبر تا ۲۴ نوامبر ۱۹۳۰ انجام شد. دکورهای فیلم توسط مدیران هنری هاینریش ریشتر و ویکتور تریواس طراحی شده‌است.
دستکند زیرزمینی سلطان‌آباد؛ نام دستکندی تاریخی مربوط به سدهٔ ۷ قمری است و در شهرستان خوشاب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۹۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
زوتی ای۲۰۰ یک خودروی تمام الکتریکی است که توسط خودروساز چینی، زوتی تولید می‌شد.
زوتی ئی۲۰۰ در نمایشگاه خودرو شانگهای ۲۰۱۵ در چین با قیمت ۶۹۹۰۰ یوان رونمایی شد.
خودروی برقی شهری ئی۲۰۰ از یک موتور الکتریکی با قدرت ۸۲ اسب بخار و ۱۷۰ نیوتن‌متر گشتاور بهره می‌برد. به گفته زوتی، زوتی ئی۲۰۰ حداکثر سرعت ۱۵۰ کیلومتر در ساعت با حداکثر برد ۲۲۰ کیلومتر را دارد. ئی۲۰۰ با دو باتری به انتخاب مشتری در دسترس است که شامل یک موتور ۲۴٫۵ کیلووات ساعتی یا ۳۱٫۹ کیلووات ساعتی.
محوطه سیرغان؛ نام محوطه‌ای تاریخی مربوط به سدهٔ ۵ تا ۶ قمری و دورهٔ صفوی است و در شهرستان جوین، روستای سیرغان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۲۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
امامزاده قاسم؛ نام امامزاده‌ای تاریخی مربوط به دورهٔ ایلخانی تا دورهٔ تیموری است و در شهرستان جوین، شمال روستای سیرغان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۲۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
محوطه قوش تپه؛ نام محوطه‌ای تاریخی مربوط به دورهٔ تاریخی است و در شهرستان جوین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۴۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه ابراهیم‌آباد؛ نام تپه‌ای تاریخی مربوط به دورهٔ تاریخی (ساسانی) است و در شهرستان جوین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۹۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مسجد ولی‌عصر با نام رسمی مجتمع فرهنگی و مسجد ولی‌عصر (عج) مسجدی در تهران، ایران است. این مسجد در خیابان ولی‌عصر و در مجاورت تئاتر شهر قرار گرفته‌است. رضا دانشمیر و کاترین اسپیردنف، معماران ایرانی، طرّاحان این بنا هستند. این مسجد ۳۸۵۵ متر مربع مساحت دارد و در هشت طیقه ساخته شده که ۴ طبقهٔ آن در زیر زمین است. این مجتمع فرهنگی علاوه‌بر مکان برای برپایی نماز، چندین کلاس درس و کتابخانه نیز دارد.
طرّاحی این مسجدمورد انتقادات بسیاری قرار دارد. برخی انتقادها متوجه عدم به‌کارگیری برخی نمادهای سنّتی مساجد ایرانی مانند گنبد و مناره است و برخی دیگر از انتقادها متوّجه مکان‌یابی پروژه، «تأثیرات معماری غربی» و طرّاحی بنا هستند.
غلامحسین کرباسچی شهرداری که در زمان او ایده ساخت این مسجد آغاز شد در این مورد گفته: «آنچه مسلم است، این است که کاربری اصلی این زمین (در مجاورت تئاتر شهر) برای پارکینگ تئاتر شهر بوده و آقایان خیلی اصرار داشتند که آنجا را با وجود اینکه هیچ سابقه‌ای از وقف نداشت، به مسجد، حسینیه یا هر کاربری دیگر تبدیل کنند، آن هم در شرایطی که در همین خیابان ولیعصر (عج) و در نزدیکی این منطقه، هم حسینیه بود و هم مسجد.» او با تأکید بر اینکه این زمین در تملک شهرداری بوده‌است، وقفی بودن آن را رد می‌کند.https://www.isna.ir/news/96061106214/اظهارات-کرباسچی-درباره-ساختمان-کنار-تئاتر-شهر
در طراحی این مسجد علاوه بر معماران اصلی، افرادی چون مهدی حجت به عنوان ناظر طرح نیز دخیل بوده‌اند. رضا دانشمیر خود در این باره می‌گوید: «مرحله دیگر طراحی پروژه مسجد ولیعصر، با ورود دکتر مهدی حجت، استاد دانشگاه تهران به پروژه شکل می‌گیرد تا طرح جدید یک قدم به تأیید نزدیکتر شود: شش ماهی دکتر حجت می‌آمد و جلساتی با هم داشتیم و بالاخره خیلی کارهای جالبی رویش صورت گرفت و یک پروژه ای به این شکل ایجاد شد».https://www.asriran.com/fa/news/332602/معماری-مسجد-ولیعصر-خشن-و-وحشتناک-است
آب‌انبار قلعه یا آب‌انبار جنگل؛ نام آب‌انباری تاریخی مربوط به اواخر دورهٔ قاجار است و در شهرستان رشتخوار، شهر جنگل، میدان جهاد، خیابان کشاورز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
آب‌انبار اکبرآباد؛ نام آب‌انباری تاریخی مربوط به دورهٔ قاجار است و در شهرستان رشتخوار، بخش مرکزی، دهستان رشتخوار، روستای اکبرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۸۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مزار امام قلی؛ نام مزاری تاریخی مربوط به اواخر دورهٔ صفوی تا دورهٔ افشار است و در شهرستان رشتخوار، ۴۰۰ متری شرق روستای سنگان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
آسیل‌ترانسفراز نوعی آنزیم ترانسفراز است که بر روی گروه های آسیل اثر می کند.
مثالهایی از این نوع آنزیم عبارتند از:
https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Acyltransferase&oldid=917333471 (accessed February 2, 2022).
مزار سید قوام‌الدین؛ نام مزاری تاریخی مربوط به سدهٔ ۹ قمری - دورهٔ تیموری است و در شهرستان رشتخوار، شمال‌غربی روستای نوق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مزار شیخ ابدال؛ نام مزاری تاریخی مربوط به دورهٔ اسلامی است و در شهرستان رشتخوار، یک کیلومتری شمال روستای نوق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قلعه کریم‌آباد؛ نام دژی تاریخی مربوط به اواخر دورهٔ قاجار است و در شهرستان رشتخوار، جنوب روستای کریم‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۹۲۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مسجد وکیل رشتخوار؛ نام مسجدی تاریخی مربوط به دورهٔ قاجار است و در شهرستان رشتخوار، شهر رشتخوار، خیابان جمهوری، کوچهٔ علی‌رضا آبافت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۴۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
آب‌انبار رشتخوار؛ نام آب‌انباری تاریخی مربوط به دورهٔ قاجار است و در شهرستان رشتخوار، شهر رشتخوار، خیابان جمهوری، کوچهٔ علی‌رضا آبافت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۴۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
سام یکم یا سامس یکم پادشاهی از دودمان اَروَندی در سرزمین‌های سوفنه و کوماژن بود که در حدود ۲۶۰ سال پیش از میلاد حکومت می‌کرد. اروندی‌ها پادشاهان ایرانی‌تبار ساتراپی ارمنستان شاهنشاهی هخامنشی بودند.
نام «سام» (در متون غربی به صورت Sames I یا Samos I) احتمالاً از نام اوستایی "ساما"، پدر پهلوان اوستایی زال گرفته شده‌است که نشان‌دهنده رواج آداب و رسوم دینی یا حماسی ایرانیان در میان اروندیان است.
پادشاهی سوفنه توسط سلسله ایرانی‌تبار اروندی اداره می‌شد که از نسل اَروَند یکم، نجیب‌زاده باختری بودند که داماد شاهنشاه هخامنشی اردشیر دوم (۳۵۸ تا ۴۰۴) بود. به گفته نویسنده یونانی استرابون (متوفی ۲۴ پس از میلاد) در "کتاب جغرافی" او، سوفنه نخستین بار به عنوان یک پادشاهی جداگانه تحت نظارت زریر ظهور کرد. زریر از سوی پادشاه سلوکی، آنتیوخوس سوم (۲۲۲ تا ۱۸۷ پ. م) گمارده شده بود. وی همچنین می‌افزاید که پس از شکست آنتیوخوس سوم در برابر رومیان، زریر اعلام استقلال کرد. با این حال این گزارش به شدت با شواهد کتبی و سکه‌شناسی در تناقض است. سوفنه به احتمال زیاد به عنوان پادشاهی متمایز در قرن ۳ پیش از میلاد، در خلال کاهش تدریجی نفوذ سلوکیان در خاور نزدیک و انشعاب سلسله اروندی به چندین شاخه ظهور کرد. سه فرمانروای متعلق به شاخه‌های مختلف اروندی، سام یکم، آرشام یکم و خشایارشا سوفن بر بخش غربی ارمنستان بزرگ، شاید از کوماژن تا ارزنین، حکومت می‌کردند.
مدتی قبل از ۲۴۵ پیش از میلاد، سام یکم شهر سام‌شاد (سامسات امروزی) را در محل قبلی شهر نوهیتی کوموه بازسازی کرد.
او ممکن است این شهر را به منظور تثبیت ادعای خود بر این منطقه ساخته باشد؛ رویه‌ای رایج در میان دودمان‌های‌های ایرانی و یونانی‌تبار ، مانند پادشاهی کاپادوکیه، پادشاهی پونتوس، اشکانیان و ارمنیان. معماری این شهر مشتقی از معماری ایرانی هخامنشی بود، همانند دیگر بناهای اروندی در ارمنستان بزرگ.; see also نامگذاری شهر به صورت سام‌شاد (فارسی میانه "*Sāmašād"؛ پارسی باستان "*Sāmašiyāti-") به معنی «شادی» سام. یک رویه اروندی و بعدها ارتخشی (آرتاشسی) بود که سبک غالب سلطنتی هخامنشی را به یاد می‌آورد. سام‌شاد یکی از مهم‌ترین اقامتگاه‌های سلطنتی پادشاهان اروندی سوفن بود.
اروندی‌های سوفنه، همانند اشکانیان اولیه و فرترکه‌های پارس از نشان‌های سلطنتی ایران استفاده می‌کردند. بر روی سکه‌های سام یکم، او با ریشی کاملاً تراشیده و با کلاه ویژه ساتراپ‌های هخامنشی، معروف به "کورپاسه"، نشان داده شده‌است. نوک "کلاه کورپاسه سام یکم" برجسته‌تر است، شبیه سرپوشی که آریارادهای اولیه کاپادوکیه می‌پوشیدند.
آب‌انبار نجف خان؛ نام آب‌انباری تاریخی مربوط به سدهٔ ۱۲ قمری - دورهٔ افشار است و در شهرستان زاوه، شهر دولت‌آباد، خیابان شهید رجایی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۸۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مزار سید حسن؛ نام مزاری تاریخی مربوط به دورهٔ صفوی است و در شهرستان زاوه، بخش مرکزی، دهستان صفائیه، ۲ کیلومتری جنوب‌غربی روستای سهل‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مزار سلطان ابراهیم؛ نام مزاری تاریخی مربوط به دورهٔ قاجار است و در شهرستان زاوه، ۱/۵ کیلومتری غرب روستای رحمت‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۲۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
لئونارد گئورگویچ هرتسنبرگ (به روسی: Леона́рд Гео́ргиевич Герценбе́рг) - (۲۱ ژوئن ۱۹۳۴، لیپایا (لتونی) - ۲۵ دسامبر ۲۰۱۲، سن پترزبورگ) زبان‌شناس اهل شوروی و روس بود، متخصص ایران شناسی و مطالعات هند و اروپایی دکترای فیلولوژی، محقق ارشد مؤسسه مطالعات زبان‌شناسی آکادمی علوم روسیه، استاد گروه زبان‌شناسی عمومی در دانشگاه ایالتی سن پترزبورگ، بود.
لئونارد گئورگویچ در لیپایا شهری در لتونی امروز در یک خانواده تحصیل کرده و ثروتمند یهودی متولد شد. پدرش، گئورگ لئوناردویچ هرتسنبرگ (۱۸۹۶–۱۹۴۲)، فارغ‌التحصیل مدرسه بازرگانی برلین بود.
در سالهای ۱۹۵۶–۱۹۶۱ در بخش ایرانیان دانشکده شرق‌شناسی دانشگاه دولتی سن پترزبورگ تحصیل کرد. ایرانشناسان برجسته ایی استادان او بودنذ: میخاییل باگالوبوف، بولدیرف، تاگیرجانف، پتروشفسکی، سوکولووا، سوکولوف
سپس او وارد دانشکده تحصیلات تکمیلی مؤسسه زبان‌شناسی آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی شد. مدرک زبان‌شناسی تطبیقی هند و اروپایی و هند و ایرانی گرفت.
او در سال ۱۹۶۶ از تز دکترای خود دفاع کرد. در همان زمان او به مطالعه زبان‌شناسی تطبیقی هندواروپایی زیر نظر I. م. ترونسکی پرداخت.
هرتسنبرگ پس از فارغ‌التحصیلی از تحصیلات تکمیلی به کار در بخش هند و اروپایی مؤسسه زبان‌شناسی آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی (اکنون مؤسسه مطالعات زبانشناسی آکادمی علوم روسیه) ادامه داد. در سال ۱۹۶۸ به دعوت یو.با. ماسلوا او شروع به خواندن دوره «مقدمه ای بر زبان‌شناسی هند و اروپایی» در گروه زبان‌شناسی عمومی دانشگاه لنینگراد کرد. سلسله سخنرانی‌هایی ارائه کرد که علاوه بر خود دوره مقدماتی، شامل دوره‌های ویژه لهجه‌شناسی تطبیقی زبان‌های هندواروپایی، تحلیل متون باستانی هندی، هیتی، سلتی و سایر متون با تفسیر هند و اروپایی بود.
در سال ۱۹۸۳ از رساله دکترای خود با عنوان «مسائل بازسازی عروضی هندواروپایی» دفاع کرد.
دامنه علایق علمی هرتسنبرگ شامل جنبه‌های مختلف مطالعه تاریخی تطبیقی زبان‌های هند و اروپایی است (بازسازی آواهای هندواروپایی، ساختار مورفولوژیکی واژه در زبان هند و اروپایی، پژوهشهای ریشه‌شناسی).
لئونارد گئورگویچ سال‌ها روی اثر بنیادی خود «فرهنگ ریشه‌شناسی زبان فارسی» کار کرد که به صورت رایانه‌ای ایجاد شده و حاصل ترکیب سنت‌های علمی زبان‌شناسی غربی و شرقی است. از وی بیش از ۱۰۰ اثر از جمله چند تک نگاری در زمینه زبانشناسی تطبیقی ایران و هند و اروپایی منتشر شده‌است.
لئونارد هرتسنبرگ در بسیاری از کشورها دوره‌های آموزشی دید و همچنین سخنرانی‌ها و گزارش‌هایی ارائه کرد: آلمان (برلین، هامبورگ، بامبرگ)، ایالات متحده آمریکا (نیویورک، کمبریج، فیلادلفیا، بالتیمور، پرینستون، واشینگتن دی سی، سیاتل، یوجین، برکلی، دیویس، لس‌آنجلس، سنت لوئیس، نیواورلئان، توسان، شیکاگو)، اسپانیا (سالامانکا، مادرید، سویا، مالاگا، وایادولید، کوئنکا)، هلند (لیدن، اوترخت، آمستردام)، ایتالیا (کاتانیا، پالرمو، کوزنزا، ناپل، رم)، بریتانیا (آکسفورد)، اتریش (وین)، ایران (تهران، قم، اصفهان)، سوئد (اوپسالا، استکهلم) و غیره.
تپه دیز؛ نام تپه‌ای تاریخی مربوط به سده‌های اولیه اسلامی است و در شهرستان زاوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۹۵۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
انسان‌گرایی مارکسیستی یا اومانیسم مارکسیستی مجموعه ای بین‌المللی از اندیشه و کنش سیاسی است که ریشه در تفسیر آثار کارل مارکس دارد. این تحقیقی است در مورد اینکه «ماهیت انسانی از چه چیزی تشکیل شده‌است و چه نوع جامعه ای برای شکوفایی انسان بیشتر مساعد است» از دیدگاه انتقادی که ریشه در فلسفه مارکسیستی دارد. اومانیست‌های مارکسیست استدلال می‌کنند که مارکس خود به بررسی مسائل مشابه می‌پرداخت.
اومانیسم مارکسیستی در سال ۱۹۳۲ با انتشار دست نوشته‌های "اقتصادی و فلسفی" مارکس در سال ۱۸۴۴ متولد شد و در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ به درجه ای از شهرت رسید. اومانیست‌های مارکسیست ادعا می‌کنند که بین نوشته‌های فلسفی اولیه مارکس، که در آن نظریه بیگانگی خود را توسعه می‌دهد، و توصیف ساختاری جامعه سرمایه‌داری که در آثار بعدی او مانند "سرمایه" یافت می‌شود، تداوم وجود دارد. آنها معتقدند که درک مبانی فلسفی مارکس برای درک درست آثار بعدی او ضروری است.
برخلاف ماتریالیسم دیالکتیکی رسمی اتحاد جماهیر شوروی و تفاسیر مارکس که ریشه در مارکسیسم ساختاری لویی آلتوسر دارد، انسان‌گرایان مارکسیست استدلال می‌کنند که کار مارکس بسط یا فراتر از اومانیسم روشنگری بود. در جایی که سایر فلسفه‌های مارکسیستی مارکسیسم را یک علم طبیعی می‌دانند، اومانیسم مارکسیستی آموزه «انسان معیار همه چیز است» را مجدداً تأیید می‌کند. - اینکه انسان‌ها اساساً با بقیه نظم طبیعی متفاوت هستند و باید نظریات مارکسیستی با آنها چنین رفتار کرد.
انسان‌گرایی مارکسیستی کتاب گیورگ لوکاچ را "تاریخ و آگاهی طبقاتی" و کارل کرش در سال ۱۹۲۳ آغاز شد. در این کتاب، لوکاچ و کرش تقدیم مارکسیسم که بر هگلی اساس کارل مارکس فکر مارکسیسم صرفاً یک تئوری اقتصاد سیاسی نیست که نسبت به بورژوازی پیشرفت کند و نه یک جامعه‌شناسی علمی مشابه علوم طبیعی. درواقع مارکسیسم در درجه اول، یک نقد است.
کتاب کرش بر دکترین مارکس دربارهٔ وحدت تئوری و عمل تأکید می‌کند و انقلاب سوسیالیستی را «تحقق فلسفه» می‌داند. مهم‌ترین مقاله در مجموعه لوکاچ مفهوم «شی‌انگاری» را معرفی می‌کند تبدیل اموال انسان به ویژگیهای اشیای انسانی که از انسان مستقل شده و حاکم بر حیات اوست و بالعکس تبدیل انسان به موجوداتی شبیه. لوکاچ استدلال می‌کند که عناصر این مفهوم در تحلیل فتیشیسم کالایی که در "کاپیتال" مارکس یافت می‌شود، ضمنی است. جامعه بورژوایی نقش کنش انسانی را در ایجاد معنای اجتماعی از دست می‌دهد. ارزش را در اشیا نهفته می‌داند و افراد را کالا می‌داند.
نوشته‌های آنتونیو گرامشی نیز در توسعه درک اومانیستی از مارکسیسم بسیار مهم است. گرامشی با اصرار بر بدهی مارکس به هگل، مارکسیسم را «فلسفه پراکسیس» و «تاریخ‌گرایی مطلق» می‌بیند که فراتر از ماتریالیسم سنتی و ایده‌آلیسم سنتی است.
اولین انتشار دست نوشته‌های "اقتصادی و فلسفی" مارکس در سال ۱۹۳۲ استقبال از آثار او را به شدت افزایش داد. این کار اولیه مارکس - نوشته شده در سال ۱۸۴۴، زمانی که مارکس بیست و پنج یا بیست و شش ساله بود - خوانش خود از اقتصاد سیاسی، رابطه اش با فلسفه‌های گئورگ ویلهلم فردریش هگل و لودویگ فویرباخ، و دیدگاه‌هایش دربارهٔ کمونیسم را در چارچوب نظری جدیدی قرار داد. مارکس در "دست‌نوشته‌ها" اصطلاحات فلسفی را از هگل و فویرباخ وام می‌گیرد تا به نقد جامعه سرمایه‌داری مبتنی بر «بیگانگی» بپردازد. انسان از طریق فعالیت خود، از امکانات انسانی خود بیگانه می‌شود: با محصولات فعالیت خود، با طبیعتی که در آن زندگی می‌کند، با انسان‌های دیگر و با خود. این مفهوم صرفاً توصیفی نیست، بلکه فراخوانی است برای بیگانگی زدایی از طریق تغییر رادیکال جهان. در زمان انتشار، اهمیت این اثر توسط مارکسیست‌هایی مانند رایا دونایفسکایا، هربرت مارکوزه و هانری لوفور تشخیص داده شد. در دوره پس از جنگ جهانی دوم، متون به ایتالیایی ترجمه شد و توسط Galvano Della Volpe مورد بحث قرار گرفت. فیلسوفان موریس مرلوپونتی و ژان پل سارتر نیز در این زمان توسط "دست نوشته"‌ها به مارکسیسم کشیده شدند. در سال ۱۹۶۱، جلدی حاوی مقدمه ای از اریش فروم در ایالات متحده منتشر شد.
همان‌طور که آنها حلقه مفقوده ای بین اومانیسم فلسفی هگلی نوشته‌های اولیه مارکس و اقتصاد مارکس متأخر ارائه کردند، "گروندریسه" مارکس نیز منبع مهمی برای اومانیسم مارکسیست بود. مجموعه ۱۰۰۰ صفحه‌ای از یادداشت‌های کاری "مارکس" برای "سرمایه" اولین بار در سال ۱۹۳۹ در مسکو منتشر شد و در سال ۱۹۵۳ به صورت قابل دسترس در دسترس قرار گرفت. نگرانی‌های مارکس اولیه در مورد از خود بیگانگی و مفهوم هگلی دیالکتیک در شکل‌گیری کار بزرگ او بازی می‌شود.
پس از اشغال فرانسه و جنگ جهانی دوم، مجله چپ مستقل اگزیستانسیالیسم مدرن سال ۱۹۴۶ توسط ژان-پل سارتر ایجاد شد. در حالی که هر دو از سیاست و تاکتیک‌های حزب کمونیست فرانسه و اتحاد جماهیر شوروی در این دوره حمایت می‌کردند، همزمان تلاش کردند مارکسیسمی پدیدارشناسانه و اگزیستانسیال را فرموله کنند که با نسخه استالینیستی مخالف بود. از نظر آنها، شکست احزاب کمونیست غربی در رهبری انقلاب‌های موفق و توسعه یک ساختار دولتی استبدادی در اتحاد جماهیر شوروی، هر دو به «طبیعت‌گرایی» و «علم‌گرایی» نظریه رسمی مارکسیستی ارتدوکس مرتبط بود. مارکسیسم ارتدوکس یک نظریه خود رهایی انقلابی نیست، بلکه علمی خودخوانده ای است که به نام «قوانین آهنین» انکارناپذیر جهتی را از بالا به تاریخ تحمیل می‌کند. در مقابل این، سارتر و مرلوپونتی برای دیدگاهی سوژه محور از تاریخ استدلال کردند که بر تجربه زیسته بازیگران تاریخی به عنوان منبع شناخت تأکید داشت.
در سال ۱۹۳۹، هانری لوفور، که در آن زمان یکی از اعضای حزب کمونیست فرانسه بود، "ماتریالیسم دیالکتیکی" را منتشر کرد. این کتاب که در سال‌های ۱۹۳۴–۱۹۳۵ نوشته شد، بازسازی آثار مارکس را در پرتو "دست‌نوشته‌های ۱۸۴۴" پیش برد. لوفور در اینجا استدلال کرد که دیالکتیک مارکس یک «دیالکتیک طبیعت» (همان‌طور که توسط فردریش انگلس بیان شد) نیست، بلکه بر اساس مفاهیم بیگانگی و پراکسیس است. در پی سرکوب شوروی قیام مجارستان در سال ۱۹۵۶، لوفور – همراه با کوستاس آکسلوس، ژان دووینو، پیر فوگیرولاس و ادگار مورین – مجله "Arguments" را تأسیس کرد. این نشریه به مرکز نقد اومانیستی مارکسیستی از استالینیسم تبدیل شد. لوفور در نظریه از خود بیگانگی، نه تنها از "دست نوشته"‌ها، بلکه از سارتر نیز برای ارائه نقدی استفاده کرد که شامل سبک‌های مصرف، فرهنگ، نظام‌های معنا و زبان در نظام سرمایه‌داری بود.
مارکس در "دست نوشته‌های اقتصادی و فلسفی ۱۸۴۴" دیدگاه نقادانه خود را از هگل بیشتر می‌کند. مارکس در آن دیالکتیک هگل را به دلیل نگاهش به کار به مثابه یک فرایند بیگانگی ستایش می‌کند؛ از خود بیگانگی مرحله ای تاریخی است که برای توسعه و استقرار نیروهای اساسی انسانی باید از آن عبور کرد. این یک ویژگی اساسی ذهن محدود (انسان) است که چیزها را تولید کند، خود را در اشیاء بیان کند، خود را در چیزهای فیزیکی، نهادهای اجتماعی و محصولات فرهنگی عینیت بخشد. هر شیئی سازی ضرورتاً مصداق بیگانگی است: اشیاء تولید شده با تولیدکننده بیگانه می‌شوند. بشریت خود را با بیرونی‌سازی ذات خود می‌آفریند و از طریق فرایند بیگانگی متناوب با تعالی از آن بیگانگی توسعه می‌یابد.
از نظر هگل، از خود بیگانگی حالت آگاهی است که خود را با جهان بیرونی، عینی و پدیداری آشنا می‌کند. هگل معتقد است که واقعیت روح در حال تحقق خود است. وجود روح فقط در فعالیت تولیدی خود و از طریق آن شکل می‌گیرد. روح در فرایند تحقق خود، جهانی را تولید می‌کند که در ابتدا معتقد است بیرونی است، اما به تدریج می‌فهمد که تولید خودش است. آنچه وجود دارد روح مطلق است (ذهن مطلق، ایده مطلق یا خدا). مطلق موجودی ایستا یا بی زمان نیست، بلکه یک خود پویا است که درگیر چرخه ای از بیگانگی و بیگانگی است. روح در طبیعت از خود بیگانه می‌شود و از طریق ذهن محدود، انسان، از خودبیگانگی خود بازمی‌گردد. تاریخ بشر فرایند بیگانگی زدایی است که شامل رشد مداوم دانش انسان از امر مطلق است. برعکس، تاریخ بشر نیز توسعه شناخت امر مطلق از خود است: مطلق از طریق انسان به خودآگاهی می‌رسد. انسان موجودی طبیعی است و بنابراین روحی است که از خود بیگانه شده‌است. اما انسان نیز موجودی تاریخی است که می‌تواند به معرفت کافی از امر مطلق دست یابد و بنابراین قادر است موجودی بیگانه شده شود.
مارکس از هگل انتقاد می‌کند که کار را به عنوان «کار ذهنی انتزاعی» می‌داند. هگل انسان را مساوی با خودآگاهی می‌داند و بیگانگی را در عینیت تشکیل می‌دهد. آگاهی با غلبه بر عینیت، خود را از بیگانگی رها می‌کند، و تشخیص می‌دهد که آنچه به عنوان یک ابژه خارجی ظاهر می‌شود، فرافکنی خود آگاهی است. هگل آزادی را شامل این می‌بیند که انسان‌ها کاملاً خودآگاه شوند و درک کنند که محیط و فرهنگ آنها نشأت گرفته از روح است. مارکس مفهوم روح را رد می‌کند و معتقد است که ایده‌های انسان، اگرچه مهم هستند، به خودی خود برای توضیح تغییرات اجتماعی و فرهنگی کافی نیستند. در هگل، ادغام انسان با طبیعت در سطحی معنوی قرار می‌گیرد و بنابراین، از نظر مارکس، یک انتزاع و یک توهم است.
تأثیر اصلی بر تفکر مارکس در این زمینه، لودویگ فویرباخ است که در کتاب «"جوهر مسیحیت"» هدفش غلبه بر آسیب و پریشانی جدایی افراد از ماهیت انسانی ضروری آنه است. فوئرباخ معتقد است که بیگانگی افراد مدرن ناشی از داشتن باورهای نادرست در مورد خدا است. مردم به اشتباه به عنوان یک موجود عینی، چیزی را که در واقع یک طرح انسان ساخته از محمولات اساسی خودشان است، شناسایی می‌کنند.
از نظر فویرباخ، انسان خدای خودبیگانه نیست. خدا انسان از خود بیگانه است. خداوند ذات انسان است انتزاعی، مطلق و بیگانه از انسان. انسان با گردآوری بهترین ویژگی‌های فطرت انسانی خود، اندیشه خدا را خلق می‌کند - خوبی، علم و قدرت او - تجلیل از آنها، و فرافکنی آنها به ماوراء. انسان از خود بیگانه است نه به این دلیل که از شناخت طبیعت به عنوان صورت بیگانه شده از خود خودداری می‌کند، بلکه به این دلیل که موجودی برتر بیگانه را می‌آفریند و بالاتر از خود قرار می‌دهد و به عنوان یک برده در برابر او تعظیم می‌کند. اعتقاد مسیحی مستلزم قربانی کردن، انکار یا سرکوب عملی، ویژگی‌های اساسی انسان است. رهایی زمانی فرا می‌رسد که مردم تشخیص دهند خدا واقعاً چیست و از طریق جامعه ای که ذات انسانی را در معرض هیچ محدودیتی بیگانه قرار نمی‌دهد، خوبی، دانش و قدرتی را که به بهشت فرافکنی کرده‌اند، پس بگیرند.
این نقد از دین فراتر می‌رود، زیرا فویرباخ در "تزهای خود دربارهٔ اصلاح فلسفه" استدلال می‌کند که فلسفه هگل خود بیگانه شده‌است. هگل بیگانگی را تأثیرگذار بر اندیشه یا آگاهی می‌داند و نه انسانیت را در وجود مادی آن. از نظر هگل، وجود انضمامی و متناهی صرفاً بازتابی از یک نظام فکری یا آگاهی است. هگل با نامتناهی شروع و به پایان می‌رسد. متناهی، انسان، تنها به عنوان مرحله ای از تکامل روح انسانی، مطلق حضور دارد. در مخالفت با این، فویرباخ استدلال می‌کند که انسان از خود بیگانه شده‌است، زیرا او "واسطه" رابطه مستقیم شهود حسی با واقعیت انضمامی از طریق دین و فلسفه است. انسان با شناخت این که رابطه او با طبیعت در عوض یک وحدت "بی" واسطه است، می‌تواند به «اومانیسم مثبت» دست یابد که چیزی بیش از انکار دین است.
مارکس به پیروی از فویرباخ، واقعیت زمینی انسان را در مرکز این تصویر قرار می‌دهد. در جایی که هگل کار را فعالیت معنوی می‌داند، مارکس کار را مبادله فیزیکی با طبیعت می‌داند: در طبیعت، انسان خود را می‌آفریند و طبیعت را می‌آفریند. در جایی که هگل جوهر انسانی را با خودآگاهی یکی می‌داند، مارکس مفهومی از گونه-وجود را بیان می‌کند؛ که طبق آن ماهیت ذاتی انسان، طبیعت یک تولیدکننده آزاد است که آزادانه شرایط زندگی خود را بازتولید می‌کند.
طبیعت انسان این است که خود خالق خود باشد، تا با کار بر روی و دگرگون کردن دنیای بیرون خود با همکاری همنوعان خود، خود را شکل دهد و توسعه دهد. انسان باید کنترل این فرایند را در دست داشته باشد، اما در شرایط مدرن، انسان کنترل تکامل خود را از دست داده‌است. در جایی که مالکیت زمین تابع قوانین اقتصاد بازار است، افراد انسانی خود را از طریق فعالیت تولیدی برآورده نمی‌کنند. کار کارگر، ویژگی‌های شخصی عضلانی و مغزی، توانایی‌ها و آرزوهای او، فعالیت‌های حیاتی حسی‌اش، در نظر او مانند چیزها، کالاهایی که باید خرید و فروش شوند، ظاهر می‌شوند. همان‌طور که بائر و فویرباخ دین را اختراع بیگانه‌کننده ذهن انسان می‌دانند، مارکس نیز به فرایند تولیدی مدرن برای تقلیل انسان به وضعیت یک کالا معتقد است. در دین، خداوند ابتکار عمل را در دست دارد و انسان در حالت وابستگی قرار دارد. در علم اقتصاد، پول انسان‌ها را طوری به اطراف حرکت می‌دهد که گویی به جای معکوس، اشیا هستند.
مارکس مدعی است که بشر به چهار طریق از خود بیگانه می‌شود:
از نظر مارکس اولاً، محصول کار یک کارگر با او «به‌عنوان یک شیء بیگانه که بر او مسلط است» روبرو می‌شود. کارگری به جسمی جان بخشیده‌است که اکنون با او به عنوان دشمن و بیگانه روبرو می‌شود. کارگر شیئی را ایجاد می‌کند که به نظر می‌رسد دارایی او باشد. اما چنین نیست هنگامی که او زندگی خود را در یک شیء بیرونی می‌بیند، زندگی‌اش برای آ» محصول می‌شود و خودش اختیاری بر آن ندارد. ماهیت او به صفت شخص یا چیز دیگری تبدیل می‌شود. جایی که در ادوار تاریخی پیشین، یک شخص بر دیگری حکومت می‌کرد، اکنون چیز بر شخص حاکم است، محصول بر تولیدکننده.
از آنجایی که اصطلاح بیگانگی در آثار بعدی مارکس مانند "سرمایه" به شکل برجسته ای ظاهر نمی‌شود، اومانیسم مارکسیستی در محافل مارکسیستی کاملاً بحث‌برانگیز بوده‌است. این گرایش توسط مارکسیست غربی ایتالیایی گالوانو دلا ولپ و لوئی آلتوسر، مارکسیست ساختارگرا فرانسوی مورد حمله قرار گرفت. آلتوسر از اومانیست‌های مارکسیست انتقاد می‌کند که چرا آنچه را که او دوگانگی اساسی بین نظریه «مارکس جوان» و نظریه «مارکس بالغ» می‌داند، به رسمیت نمی‌شناسد. آلتوسر معتقد است که اندیشه مارکس با یک گسست معرفتی رادیکال مشخص شده‌است که در سال ۱۸۴۵ رخ داد - "ایدئولوژی آلمانی" اولین اثری است که به ناپیوستگی پشت می‌کند. برای آلتوسر، انسان گرایی نوشته‌های اولیه مارکس - یک نظریه اخلاقی - اساساً با نظریه «علمی» که او استدلال می‌کند که در آثار بعدی مارکس یافت می‌شود ناسازگار است. به نظر او، مارکس بالغ روابط اجتماعی سرمایه‌داری را به عنوان روابط درون و بین ساختارها معرفی می‌کند. افراد یا طبقات هیچ نقشی به عنوان سوژه تاریخ ندارند.
متفکران برجسته مرتبط با اومانیسم مارکسیستی عبارتند از:
تپه آسیاب؛ نام تپه‌ای تاریخی مربوط به دورهٔ تاریخی است و در شهرستان زاوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۴۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
محوطه و قلعه تاریخی ارغوان؛ نام محوطه و دژی تاریخی مربوط به دورهٔ ساسانی - سدهٔ ۱ قمری - دورهٰ قاجار است و در شهرستان زاوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۴۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه کال صبی؛ نام تپه‌ای تاریخی مربوط به دورهٔ تاریخی - سده‌های اولیه اسلامی است و در شهرستان زاوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۹۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
شهرستان تاس قلعه () یک شهرستان در قزاقستان است که در استان قزاقستان غربی واقع شده‌است. این شهرستان ۱۷۰۹۱ نفر جمعیت دارد.www.geonames.de Subdivisions of Kazakhstan in local languages
ترارشته‌ای (به انگلیسی: Transdisciplinarity) به یک استراتژی تحقیقاتی اشاره می‌کند که از بسیاری از مرزهای رشته‌ای عبور می‌کند تا رویکردی کل‌نگر ایجاد کند. این امر برای پژوهش‌های تحقیقاتی متمرکز بر مسائلی است که از مرزهای دو یا چند رشته عبور می‌کنند، مانند تحقیق در مورد سامانه‌های اطلاعاتی مؤثر برای تحقیقات زیست‌پزشکی (به بیوانفورماتیک مراجعه کنید)، و می‌تواند به مفاهیم یا شیوه‌هایی اشاره کند که در ابتدا توسط یک رشته توسعه داده شده‌اند، اما در حال حاضر توسط چندین رشتهٔ دیگر استفاده می‌شوند؛ مانند: قوم‌نگاری، که در ابتدا توسط روش تحقیق‌میدانی در انسان‌شناسی توسعه یافته بود. اما اکنون به‌طور گسترده توسط سایر رشته‌ها استفاده می‌شود. مجمع بلمونت توضیح می‌دهد که یک رویکرد ترارشته‌ای، ورودی‌ها و حوزهٔ استفاده آن را در میان جوامع ذینفع علمی و غیرعلمی امکان‌پذیر می‌کند و راهکردی سیستمیک برای رسیدگی به یک چالش را تسهیل می‌کند. این امر شامل ابتکاراتی است که از ظرفیت‌سازی مورد نیاز برای فرمول‌بندی موفق میان‌رشته‌ای و اجرای اقدامات تحقیقاتی پشتیبانی می‌کند.
ترارشته‌ای به دو معنای عام استفاده می‌شود:
در کشورهای آلمانی زبان، "" به ادغام اشکال مختلف تحقیق اشاره دارد و شامل روش‌های خاصی برای به اشتراک گذاری دانش در حل مسئله است. کنفرانسی در سال ۲۰۰۳ میلادی که در دانشگاه گوتینگن برگزار شد، معانی گوناگونی چون، بین‌رشته‌ای و ترارشته‌ای را به نمایش گذاشت و پیشنهاداتی برای همگرایی آنها بدون حذف کاربردهای فعلی ارائه کرد.
هنگامی که ماهیت یک مشکل مورد مناقشه است، ترارشته‌ای می‌تواند به تعیین مرتبط‌ترین مشکلات و سؤالات تحقیقی درگیر کمک کند. اولین نوع سؤال به علت مشکلات فعلی و توسعهٔ آینده آن‌ها (دانش سیستم) مربوط می‌شود. نگرانی دیگر این است که از کدام ارزش‌ها و هنجارها می‌توان برای شکل‌دادن به اهداف فرایند حل مسئله (دانش هدف) استفاده کرد. مورد سوم به چگونگی تغییر و بهبود وضعیت مشکل‌ساز مربوط می‌شود (دانش دگرگونی). ترارشته‌ای مستلزم پرداختن کافی به پیچیدگی مشکلات و تنوع برداشت‌ها از آنها است، اینکه دانش انتزاعی و مورد خاص به هم مرتبط هستند و این که شیوه‌ها باعث ارتقای سود عمومی می‌شوند.
ترارشته‌ای بودن زمانی به وجود می‌آید که کارشناسان شرکت‌کننده در یک بحث و گفت‌وگوی آزاد با هم تعامل داشته باشند و به هر دیدگاه، وزن یکسانی بدهند و آن‌ها را با یکدیگر مرتبط کنند. این امر به دلیل حجم بالای اطلاعات درگیر، و به دلیل غیرقابل مقایسه بودن زبان‌های تخصصی در هر زمینهٔ تخصصی دشوار است. برای برتری در این شرایط، پژوهشگران نه تنها به دانش و دانش عمیق رشته‌های درگیر نیاز دارند، بلکه به مهارت‌هایی در اعتدال، میانجیگری، همراهی و انتقال نیاز دارند.
ترارشته‌ای همچنین برای نشان دادن وحدت دانش، فراتر از رشته‌ها استفاده می‌شود.
ژان پیاژه استفاده از این واژه را در سال ۱۹۷۰ میلادی معرفی کرد و در سال ۱۹۸۷میلادی، مرکز بین‌المللی تحقیقات ترارشته‌ای (CIRET) منشور ترارشته‌ای را در اولین کنگرهٔ جهانی ترارشته‌ای، (صومعه بانوی ما آرابیدا، پرتغال، نوامبر ۱۹۹۴ میلادی) به تصویب رساند.
در رویکرد CIRET، ترارشته‌ای بودن از میان‌رشته‌ای بودن کاملاً متمایز است. میان‌رشته‌ای، مانند چندرشته‌ای، به انتقال روش‌ها از یک رشته به رشتهٔ دیگر مربوط می‌شود که به پژوهش اجازه می‌دهد از مرزهای رشته‌ای عبور کند، اما در چارچوب تحقیقات انضباطی باقی بماند.
همان‌طور که پیشوند «ترانس» نشان می‌دهد، ترارشته‌ای به چیزی مربوط می‌شود که به‌طور همزمان بین رشته‌ها، در سراسر رشته‌های مختلف و فراتر از هر رشتهٔ فردی قرار دارد. هدف آن درک جهان کنونی است که یکی از ضروریات آن وحدت فراگیر معرفت است.
یکی دیگر از مشخصه‌های تعیین‌کنندهٔ حیاتی تحقیقات ترارشته‌ای، گنجاندن ذینفعان در تعریف اهداف و راهبردهای پژوهشی به منظور ترکیب بهتر انتشار دانش تولید شده توسط پژوهش است. همکاری بین ذینفعان ضروری تلقی می‌شود؛ نه صرفاً در سطح همکاری علمی یا انضباطی، بلکه از طریق همکاری فعال با افرادی که تحت تأثیر تحقیقات و ذینفعان جامعه محور هستند. به این ترتیب، همکاری بین رشته‌ای به‌طور منحصر به فردی قادر به درگیر شدن با روش‌های مختلف شناخت جهان، تولید دانش جدید و کمک به ذینفعان برای درک و ترکیب نتایج یا دروس آموخته شده به واسطهٔ تحقیق می‌شود.
باساراب نیکولسکو از طریق سه اصل روش‌شناختی، ترارشته‌ای را تعریف می‌کند: وجود سطوح واقعیت، منطق گنجاندهٔ میانی و پیچیدگی. در حضور چندین سطح از واقعیت، فضای بین رشته‌ها و فراتر از رشته‌ها پر از اطلاعات است. تحقیقات رشته‌ای حداکثر به یک سطح از واقعیت مربوط می‌شود. علاوه بر این، در بیشتر موارد فقط به قطعات یک سطح از واقعیت مربوط می‌شود. برعکس، ترارشته‌ای بودن به پویایی‌های ناشی از کنش چندین سطح واقعیت در آن واحد مربوط می‌شود. کشف این پویایی‌ها لزوماً از دانش رشته‌ای می‌گذرد. ترارشته‌ای با تحقیقات رشته‌ای تغذیه می‌شود، در حالی که یک رشتهٔ جدید یا یک ابررشتهٔ جدید نیست؛ به نوبهٔ خود، تحقیقات رشته‌ای نیز با دانش ترارشته‌ای به شیوه‌ای نوین، بارور و روشن می‌شود. از این نظر، تحقیقات رشته‌ای و ترارشته‌ای در تضاد با هم نیستند، بلکه مکمل هم هستند. همان گونه که در مورد رشته‌شناسی نیز تحقیقات ترارشته‌ای متضاد نیستند، بلکه مکمل تحقیقات چندرشته‌ای و میان‌رشته‌ای هستند.
به عقیدهٔ نیکولسکو، با این حال، ترارشته‌ای بودن به‌دلیل هدفش، یعنی درک دنیای کنونی، که در چارچوب تحقیقات رشته‌ای قابل انجام نیست، به‌طور بنیادی از چند رشته‌ای و میان‌رشته‌ای متمایز است.[""] هدف چندرشته‌ای و میان‌رشته‌ای همیشه در چارچوب تحقیقات رشته‌ای باقی می‌ماند. اگر ترارشته‌ای اغلب با میان‌رشته‌ای یا چندرشته‌ای اشتباه گرفته می‌شود (و به همین دلیل، متذکر می‌شویم که میان‌رشته‌ای نیز اغلب با چندرشته‌ای اشتباه گرفته می‌شود) این تا حد زیادی با این واقعیت توضیح داده می‌شود که هر سه مرز بین رشته‌ای فرو ریخته‌اند. مدافعان معتقدند که این سردرگمی پتانسیل عظیم ترارشته‌ای را پنهان می‌کند. یکی از شناخته شده‌ترین متخصصان ترارشته‌ای در آرژانتین پابلو تیگانی است و دیدگاه او دربارهٔ ترارشته‌ای چنین است:هنر ترکیب چند علم در یک شخص است. ترارشته‌ای دانشمندی است که در رشته‌های مختلف دانشگاهی آموزش دیده‌است. این شخص تمام دانش خود را در یک سیم ضخیم ادغام کرد. از آن سیم ضخیم دانشِ واحد برای حل مسائلی استفاده می‌شود که شامل بسیاری از مشکلات است. تصمیم یک مجری ترارشته‌ای تنها تصمیمی است که حل کلی یک مشکل را بدون رها کردن هیچ رشته سیمی گرفته می‌شود. "پابلو تیگانی"در حال حاضر، ترارشته‌ای یک رشتهٔ دانشگاهی تلفیقی است که به تحقیقات کاربردی جدید، به ویژه در آمریکای لاتین و کارائیب منجر شده‌است. از این نظر، تحقیقات ترارشته‌ای و زیست‌تقلیدِ خاویر کولادو در رشتهٔ تاریخ بزرگ، بیانگر یک دانش بوم‌شناسی میان دانش علمی و خرد اجدادی مردمان بومی، مانند بومیان در اکوادور است. به گفتهٔ کولادو، روش‌شناسی ترارشته‌ای به کار رفته در زمینهٔ رشتهٔ تاریخ بزرگ به دنبال درک ارتباطات متقابل نژاد بشر با سطوح مختلف واقعیت است که در طبیعت و کیهان وجود دارند و این شامل تجربیات عرفانی و معنوی می‌شود. در آیین‌های شمنیسم همواره آیاهواسکا و سایر گیاهان مقدس بسیار حضور دارند. به‌طور انتزاعی، تدریس تاریخ بزرگ در دانشگاه‌های برزیل، اکوادور، کلمبیا و آرژانتین متضمن دیدگاهی ترارشته‌ای است که معرفت‌های متنوعی را که در میان و فراتر از رشته‌های علمی قرار دارند ادغام و متحد می‌کند از جمله خرد اجدادی، معنویت، هنر، عواطف، تجربیات عرفانی و دیگر ابعاد فراموش شده در تاریخ علم به ویژه با رویکرد اثبات‌گرایی.
آموزش ترارشته‌ای آموزشی است که از ادغام رشته‌های مختلف، به شیوه‌ای هماهنگ برای ساختن دانش جدید و ارتقای فراگیر به حوزه‌های بالاتری از توانایی‌های شناختی و دانش و مهارت‌های پایدار به ارمغان می‌آورد. این امر مستلزم شبکهٔ عصبی برتر برای یادگیری مادام العمر است (سندیا، ۲۰۱۹).
ترارشته‌ای بودن در سطح بین‌المللی به عنوان یک هدف مهم آموزش مورد توجه قرار گرفته‌است. به عنوان مثال: مجلهٔ آموزش جهانی، یک مجلهٔ بین‌المللی تحت حمایتِ یونسکو و کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد:
«ترارشته‌ای نشانگر جوانه‌ای است که می‌تواند رشد درون‌زای روح تکاملی آگاهی انتقادی درونی را ارتقا دهد، جایی که دین و علم مکمل یکدیگر هستند. احترام، همبستگی و همکاری باید استانداردهای جهانی برای کل توسعهٔ بشری بدون مرز باشند. این امر مستلزم تغییر اساسی در مدل‌های هستی شناختی توسعهٔ پایدار، آموزش جهانی و جامعهٔ جهانی است. ما باید بر به رسمیت شناختن کثرت مدل‌ها، فرهنگ‌ها و تنوع اجتماعی-اقتصادی تکیه کنیم. همان گونه که تنوع زیستی راهی برای ظهور گونه‌های جدید است، تنوع فرهنگی نیز نشانگر پتانسیل خلاق جامعهٔ جهانی است».
تأثیرات ترارشته‌ای را می‌توان در هنر و علوم انسانی نیز یافت. برای مثال: دانشکدهٔ سیاره‌ای به دنبال «توسعهٔ گفتمان ترارشته‌ای در همگرایی هنر، علم، فناوری و تحقیقات هوشیاری» است. همچنین گروه تحقیقاتی علوم هنرهای زیبا (PSA)، در حال توسعهٔ رویکردهای ترارشته‌ای دربارهٔ روابط علوم انسانی و علوم بنیادی و همچنین حوزهٔ هنر و علم است.
دامنهٔ ترارشته‌ای بودن زمانی مشخص می‌شود که چهار سؤال اصلی تحقیقات بیولوژیکی شامل: (۱) "علیت"، (۲) "رشدشناسی،" (۳) سازگاری، (۴) تبارزایی [نیکلاس تینبرگن ۱۹۶۳، به چهار سؤال تینبرگن نیز مراجعه کنید. همچنین رجوع کنید به: ارسطو: علیت / چهار علت اصلی] در برابر سطوح متمایز تحلیل نمودار شود. (به عنوان مثال سلول، اندام، "فرد، گروه"؛ [ر.ک. «قوانین در مورد سطوح پیچیدگی» نیکولای هارتمن ۱۹۴۰/۱۹۶۴، همچنین رجوع کنید به: روپرت ریدل ۱۹۸۴]).
در این «طرح ترارشته‌ای»، همهٔ رشته‌های انسان‌شناسی "(بند ج: فایل pdf را ببینید)"، سؤالات آن‌ها "(بند الف: فایل pdf را ببینید)" و نتایج "(بند ب: فایل pdf را ببینید)" را می‌توان در هم آمیخت و به یکدیگر تخصیص داد. برای مثال نحوهٔ واردکردن این جنبه‌ها به جعبه‌های کوچک در ماتریس، جدول را ببینید. جدول "چارچوب تحقیقات مردم‌شناسی" (بایگانی شده از نسخه اصلی در ۲۰۱۴-۰۷-۰۷). این نمودار شامل تمام حوزه‌های تحقیقات مردم‌شناسی است (هیچ‌کس مستثنی نیست). این نقطهٔ آغازی برای نظم سیستماتیک برای همهٔ علوم انسانی است و همچنین منبعی برای شبکه‌سازی و ساختاردهی ثابت نتایج آنها است. این چارچوب جهت‌گیری «زیستی-روانی-اجتماعی» مبنایی برای توسعهٔ «نظریه بنیادی علوم انسانی» و برای یک اجماع ترارشته‌ای است. (در این ماتریس جهت‌گیری جدول‌بندی شده سوالات و سطوح مرجع با "حروف کج" نیز موضوع علوم انسانی است). نیکلاس تینبرگن با هر دو مقولهٔ مفهومی (یعنی چهار سؤال اصلی تحقیقات بیولوژیکی و سطوح تجزیه و تحلیل) آشنا بود، جدول‌بندی توسط گرهارد مدیکوس تهیه شد. مطمئناً دیدگاه اومانیستی همواره متضمن تمرکز ترارشته‌ای است. یک نمونه خوب و کلاسیک از آمیختن علوم بسیار متفاوت، کاری بود که توسط لایبنیتس در قرن هفدهم و هجدهم میلادی به منظور ایجاد یک نظام جهانی عدالت توسعه یافت.
تاس قلعه () یک شهرک در قزاقستان است که در استان قزاقستان غربی واقع شده‌است. تاس قلعه ۷۳۵۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان ترکتی () یک شهرستان در قزاقستان است که در استان قزاقستان غربی واقع شده‌است. این شهرستان ۳۸۲۸۴ نفر جمعیت دارد.www.geonames.de Subdivisions of Kazakhstan in local languages
فئودوروفکا () یک شهرک در قزاقستان است که در استان قزاقستان غربی واقع شده‌است. این شهرک ۴۵۹۷ نفر جمعیت دارد.
شهرستان جاناقلعه () یک شهرستان در قزاقستان است که در استان قزاقستان غربی واقع شده‌است. این شهرستان ۲۳۷۴۲ نفر جمعیت دارد.www.geonames.de Subdivisions of Kazakhstan in local languages
جاناقلعه () یک شهرک در قزاقستان است که در استان قزاقستان غربی واقع شده‌است. این شهرک ۷۲۰۲ نفر جمعیت دارد.
شهرستان جانیبک () یک شهرستان در قزاقستان است که در استان قزاقستان غربی واقع شده‌است. این شهرستان ۱۶۶۳۹ نفر جمعیت دارد.www.geonames.de Subdivisions of Kazakhstan in local languages
جانیبک () یک شهرک در قزاقستان است که در استان قزاقستان غربی واقع شده‌است. این شهرک ۷۴۶۰ نفر جمعیت دارد.
الکساندر تارخانوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا مسکو، باشگاه فوتبال ینی‌سئی کراسنویارسک، باشگاه فوتبال زسکا روستوف-نا-دونو، و باشگاه فوتبال زسکا خاباروفسک اشاره کرد.
ظهیرالدین نیشاپوری (درگذشت ) نویسنده فارسی‌زبان و نویسنده "سلجوق‌نامه"، یکی از مهم‌ترین منابع تاریخ امپراتوری سلجوقی بود. زندگانی نیشاپوری مبهم است؛ گزارش شده‌است که او آموزگار سلطان‌های پیشین سلجوقی مانند مسعود سلجوقی () و ارسلان بن طغرل (۱۱۵۳) بوده است. هرچند که امروزه "سلجوق‌نامه" دیگر در دسترس نیست، اما توسط نجم‌الدین راوندی به عنوان منبع اصلی آثارش به کار برده شده بود.
ساری‌آغاج () یک شهرک در قزاقستان است که در استان ترکستان واقع شده‌است. این شهرک ۲۵۹۱۴ نفر جمعیت دارد.
ریکاردو فررو (; – ) بازیکن فوتبال حرفه‌ای آرژانتینی بود که به عنوان دروازه‌بان برای تیم‌های کروز آزول، بارسلونا و راسینگ سانتاندر بازی می‌کرد. او بعداً در دپورتیوو تولوکا سرمربی شد.
ژتیسای () یک شهرک در قزاقستان است که در استان ترکستان واقع شده‌است. این شهرک ۳۰۴۸۷ نفر جمعیت دارد.
فخر الملک دیوان‌سالار فارسی‌زبان بود که وزیر سلطان سلجوقی، برکیارق و سپس از سال ۱۰۰۱ تا ۱۰۰۶ میلادی، وزیر شاهزاده سلجوقی و فرمانروای خراسان، احمد سنجر بود. او بزرگ‌ترین پسر وزیر برجسته نظام‌الملک بود.
باتادومبالنا یک محوطه باستان‌شناسی با شواهدی از سکونت از ۸۰۰۰ سال قبل از میلاد مربوط به انسان بالانگودا است. این محوطه در کلمبو پایتخت سریلانکا واقع شده و دو ساعت رانندگی از کلمبو است.
بنا به گفته پروفسور پل ملارز، باستان‌شناس دانشگاه کمبریج، کاوشگاه باستان‌شناسی باتادومبالنا حاوی شواهدی از سکونت در ۸۰۰۰ سال قبل از میلاد است و یکی از مکان‌هایی است که اکتشافات آن فرضیه " خروج از آفریقا "http://archaeology.about.com/od/oterms/g/outofafrica.htm "Out of Africa" hypothesis را تأیید می‌کند. در میان شواهدی که او در این مکان کشف کرد، ابزارهای سنگی بود که به عنوان پیکان یا سرنیزه و مهره‌های سوراخ‌دار و دقیق ساخته شده از تکه‌های پوسته تخم شترمرغ تعبیر می‌شوند. یک قطعه خاص از پوسته تخم شترمرغ، که با یک نقش متقابل متمایز حکاکی شده‌است، نیز کشف شده‌است.
غار باتادومبالنا تقریباً اندازه دارد.
چهاردره () یک شهرک در قزاقستان است که در استان ترکستان واقع شده‌است. این شهرستان ۲۵۴۵۲ نفر جمعیت دارد.
آریس () یک شهرک در قزاقستان است که در استان ترکستان واقع شده‌است. این شهرک ۵۹۲۸۰ نفر جمعیت دارد.Profile of the city's industries and economy (Индустриально-экономический профиль)
روما فورن (; – ) بازیکن فوتبال و مربی اهل اسپانیا بود. او اولین بازی خود را به عنوان یک فوتبالیست در اواخر سال ۱۹۰۲ انجام داد و یک فصل برای ایرلندی اف سی بازی کرد اما بقیه دوران حرفه‌ای خود را در باشگاه فوتبال بارسلونا و تیم ملی فوتبال کاتالونیا گذراند و همیشه در پست مهاجم بازی می‌کرد.
سوزاق () یک شهرک در قزاقستان است که در استان ترکستان واقع شده‌است. سوزاق ۴۳۳۵ نفر جمعیت دارد.
قوشالاق () یک شهرک در قزاقستان است که در استان آتیرائو واقع شده‌است. قوشالاق ۳۲۹ نفر جمعیت دارد.
پاکو فورتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال و مربی سابق اهل اسپانیا است. او در دوران حرفه‌اش بیشتر با تیم فارنسی در پرتغال بود ولی مدتی برای تیم بارسلونا نیز بازی می‌کرد.Cromos, episódio 13: a raça e o "bigodão" de Paco Fortes, a alma de um Farense histórico
فورتس که در بارسلون، کاتالونیا به دنیا آمد، در میان رده‌های جوانان باشگاه بارسلونا ظاهر شد، چهار سال را در تیم اصلی سپری کرد و همچنین یک فصل به سی‌دی مالاگا قرض داده شد.
قره‌بلاغ () یک شهرستان در قزاقستان است که در استان ترکستان واقع شده‌است. قره‌بلاغ ۴۵۰۰۰ نفر جمعیت دارد.Ауылдастарыма ризамын. Қашанда қолдауға әзір тұрады "uakit.kz"Узбекское население Южно-Казахстанской области
ناحیه پاچانگارا یکی از شش ناحیه ای است که استان اویون را تشکیل می‌دهد که در بخش لیما در پرو واقع شده‌است. این ناحیه از شمال و شرق با ناحیه اویون و از جنوب با استان هواورا و از غرب با ناحیه اندجس هم‌مرز است. جاذبه اصلی توریستی آن چشمه‌های آب گرم چورین در مرکز این منطقه است. همچنین کلیسای کاتولیک پرو، متعلق به اسقف نشین هوآچو از دیگر جازبه‌های توریستی این منطقه است.
برج گوانگشی چاینا ریسورسز () ساختمان اداری ۸۷ طبقه مستقر در شهر ناننینگ، چین و متعلق به شرکت چاینا ریسورسز است، که در سال ۲۰۲۰ احداث گردید.
دانگوان اینترنشنال () ساختمان اداری ۸۵ طبقه مستقر در شهر دونگوان چین است، که در سال ۲۰۲۰ احداث گردید.
ووهان سنتر () ساختمان مسکونی اداری ۸۸ طبقه مستقر در ناحیه جیانگان، ووهان، هوبئی، چین است، که در سال ۲۰۱۵ احداث گردید.
آنتونی دیویس (Antony Davies) (متولد ۴ آوریل ۱۹۶۵)، اقتصاددان، سخنران و مؤلف اهل ایالات متحده است. وی عضو برجسته میلتون فریدمن در بنیاد آموزش اقتصادی است.
دیویس در ساوانا، جورجیا متولد شد، والدینش آلن و مارگاریت دیویس بودند. او در مانتورسوایل، پنسیلوانیا بزرگ شده و از دبیرستان عالی بیشام نومان در ویلیام‌اسپورت، پنسیلوانیا در ۱۹۸۳ میلادی فارغ شد. او در خردسالی شروع به بازیگری در لیگ تئاتر اجتماعی نمود. او در ۱۹۸۷ میلادی لیسانس علوم خود را در رشته اصلی اقتصاد و رشته فرعی ریاضی و فلسفه از کالج سنت وینسنت به‌دست آورده و با درجه ممتاز «کام لاود» از آنجا فارغ‌التحصیل شد.
در ۱۹۹۴ میلادی، او مدرک دکترای تخصصی خود را در رشته اقتصاد از دانشگاه ایالتی نیویورک در آلبانی، نیویورک به‌دست آورده و تحت نظر «کاجال لاهیری» آموزش دید. رساله دکترای وی، تحلیل داده‌های پانلی چند-بعدی در اقتصادسنجی را مورد مطالعه قرار داده و جایزه رساله ممتاز را به‌دست‌آورد.
هنگامی که در کالج مشغول آموزش بود، او همراه با مارک ای. سیریمت نرم‌افزار پاراگون را ایجاد نمودند. نخستین انتصاب دیویس در کالج ویسلین ویرجینیای غربی بود، پس از آن به دانشگاه ویرجینیای غربی رفته و مشغول تدریس اقتصادسنجی شد. در جریان عصر دات-جام، او حوزه دانشگاه را ترک نمود تا به عنوان مدیر ارشد مالی و مدیر ارشد آنالیز در پارابون کامپیوترز خدمت نماید، جای که او یکی از مخترعین در یکی از اختراعات به ثبت رسیده برای ایجاد قدرت ابرمحاسبات از کامپیوترهای بلااستفاده بود که به اینترنت وصل بودند. در ۲۰۰۱ میلادی، او به دانشگاه دوکوسین ملحق شد و در آنجا به طراحی رشته اصلی اقتصاد کمک کرد.U.S. Patent No. 6,463,457 , System and Method for the Establishment and Utilization of Networked Idle Computational Power.