moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تل شهرک مربوط به دوره نوسنگی - عصر مس است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه فخی ۲ مربوط به دوره نوسنگی - عصر آهن است و در شهرستان گلوگاه، بخش کلباد، دهستان کلباد غربی، شمال روستای قلعه پایان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دوتپان ۱ مربوط به دوره نوسنگی - عصر مس و سنگ - عصر آهن است و در شهرستان کرمانشاه، بخش کوزران، دهستان سنجابی، جنوب روستای چگینی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه آقا محمد مربوط به دوره نوسنگی - عصر مس و سنگ - سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کرمانشاه، بخش کوزران، دهستان سنجابی، ۱ کیلومتری جنوب غربی روستای میرعزیزی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه صوفی ۲ مربوط به دوره نوسنگی - عصر مس و سنگ - مفرغ است و در شهرستان کرمانشاه، بخش کوزران، دهستان سنجابی ۱/۵ کیلومتری روستای خیبری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سرمست ۱ مربوط به دوره نوسنگی - ایلام - سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کرمانشاه، بخش کوزران، دهستان سنجابی، روستای چقا گلینه علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چغا خزان مربوط به دوره نوسنگی - مس وسنگ - دوره اشکانیان - سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کرمانشاه، بخش کوزران، دهستان سنجابی، ۸۰۰ متری از ضلع شرقی روستای چغا خزان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کانال شرق تنگ بلاغی مربوط به دوره هخامنشی است و در شهرستان پاسارگاد، بخش هخامنشی، دهستان مادر سلیمان، روستای مبارک‌آباد، ۵/۶ کیلومتری داخل تنگ بلاغی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه آموزشگاه کشاورزی مربوط به دوره هخامنشی است و در شهرستان پاسارگاد، بخش مرکزی، دهستان کمین، روستای علی‌آباد کمین، ۵۰۰ متری جنوب آموزشگاه کشاورزی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کانال غرب تنگ بلاغی مربوط به دوره هخامنشی است و در شهرستان پاسارگاد، بخش هخامنشی، دهستان مادر سلیمان، روستای مبارک‌آباد، غرب تنگ بلاغی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه معدن الماس بری سیوند مربوط به دوره هخامنشی است و در شهرستان پاسارگاد، بخش مرکزی، دهستان کمین، روستای قوام آباد، کوه تنب کرم، ۱۰۰ متری جنوب شرقی معدن سیوند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل مزیدی ۲ مربوط به دوره هخامنشی است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب، شمال دشت علفی، ۲۰۰ متری جنوب تل مزیدی ۱ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ابوالمهدی مربوط به دوره هخامنشی - دوره ساسانیان است و در شهرستان پاسارگاد، بخش مرکزی، دهستان کمین، ۱۰۰ متری شمال شرق روستای ابوالمهدی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جیران تپه مربوط به عصر آهن است و در شهرستان ابهر، بخش مرکزی، دهستان صایین قلعه، روستای چرگر، ۲۱۰ متری جنوب اتوبان زنجان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه زرنگول ۳ مربوط به عصر آهن است و در شهرستان ابهر، بخش مرکز ی، دهستان صایین قلعه، ۲۳۹۰ متری جنوب شرقی روستای چرگر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه زرنگول ۱ مربوط به عصر آهن است و در شهرستان ابهر، بخش مرکزی، دهستان صایین قلعه، ۱۹۵۰ متری جنوب شرقی روستای چرگر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه زاهدکلا مربوط به عصر آهن است و در شهرستان بابلسر، بخش فریدونکنار، دهستان امامزاده عبدا، روستای زاهد کلا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دینه کتی مربوط به عصر آهن است و در شهرستان بابل، بخش امیرکلا،روستای ملامحله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه کتی مربوط به عصر آهن است و در شهرستان بابلسر، بخش رودبست، دهستان پازوار، روستای پایین احمد کلا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
محوطه کله جوب قدیم مربوط به عصر آهن است و در شهرستان دره‌شهر، بخش مرکزی، دهستان اریو، ۷۰۰ متری شمال کله جوب سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گنج وجون ۲ مربوط به عصر آهن است و در شهرستان ساری، بخش چهاردانگه، دهستان چهاردانگه، روستای تیله بن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه فک بن مربوط به عصر آهن است و در شهرستان ساری، بخش چهاردانگه، دهستان چهاردانگه، روستای بالاده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کفش دوزتپه مربوط به عصر آهن است و در شهرستان ساری، بخش چهاردانگه، دهستان چهاردانگه، روستای بالاده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ملک تپه شرقی مربوط به عصر آهن است و در شهرستان ساری، بخش چهاردانگه، دهستان چهاردانگه، روستای بالاده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گنج وجون ۱ مربوط به عصر آهن است و در شهرستان ساری، بخش چهاردانگه، دهستان چهاردانگه، روستای تیله بن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دینه سرتپه مربوط به عصر آهن است و در شهرستان ساری، بخش چهاردانگه، دهستان چهادانگه، روستای بالاده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ملک تپه غربی مربوط به عصر آهن است و در شهرستان ساری، بخش چهاردانگه، دهستان چهاردانگه، روستای بالاده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کبودآب مربوط به عصر آهن است و در شهرستان گلوگاه، بخش مرکزی، دهستان توسکا چشمه، جنوب روستای اوارد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دینه سراوارد مربوط به عصر آهن است و در شهرستان گلوگاه، بخش مرکزی، دهستان توسکا چشمه، جنوب شرق روستای اوارد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دینه سر مربوط به عصر آهن است و در شهرستان گلوگاه، بخش مرکزی، دهستان توسکا چشمه، جنوب غرب روستای وزوار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دینه سر تپه مربوط به عصر آهن است و در شهرستان گلوگاه، بخش کلباد، دهستان پنج هزاره، روستای سنگیابسر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته شماره ۹۱ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، روستای حومه شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دین تپه مربوط به عصر آهن است و در شهرستان گلوگاه، بخش کلباد، دهستان کلباد غربی، شمال غرب روستای لمراسک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته شماره ۵۳ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، روستای حومه شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سراج محله ۱ مربوط به عصر آهن است و در شهرستان گلوگاه، بخش کلباد، دهستان آزادگان، شمال روستای سراج محله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه تاقچالار مربوط به عصر آهن - دوره اشکانیان است و در شهرستان ابهر، بخش سلطانیه، دهستان سلطانیه، ۷۲۴ متری شمال غرب روستای کبود گنبد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه تیلینه مربوط به عصر آهن - دوره اشکانیان است و در شهرستان کرمانشاه، بخش کوزران، دهستان سنجابی، بین روستای چغاالهی گندم بان علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. باستان­‌شناسان در کاوشی­ اضطراری در این تپه به آثار بااهمیتی از دوره آغاز عیلامی دست یافتند که در نوع خود در غرب ایران بی‌مانند است. در این کاوش شمار زیادی قفل گلی دَر، صدها قطعه پلمب ظرف و یک مهر استوانه‌­ای نیز به دست آمد که نشان می­‌دهد «تپه تیلینه» در دوره آغاز ایلامی (عیلامی) یک مرکز اداری برای ساماندهی امور اقتصادی و مبادلاتی بوده است.
تپه اقماری شهر سوخته شماره ۱۰۰ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان هامون، بخش مرکزی ، روستای حومه شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه تخت رستم مربوط به عصر آهن - دوره اشکانیان است و در شهرستان گلوگاه، بخش مرکزی، دهستان توسکا چشمه، شمال غرب روستای نصرت آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته شماره ۶۳ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، روستای حومه شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چشمه حاجگه شیرزادی مربوط به عصر آهن - دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان گیلانغرب، بخش گواور، دهستان گواور، چسبیده به غرب و جنوب غربی روستای جلگه شیرازی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه رضا کلا مربوط به عصر آهن - دوره سلجوقیان است و در شهرستان بابلسر، بخش رودبست، دهستان پازوار، روستای رضاکلا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته شماره ۵۰ مربوط به هزاره سوم و ۲ قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، روستای حومه شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قوش قانا مربوط به عصر آهن - دوره هخامنشی - دوره اشکانیان است و در شهرستان ابهر، بخش مرکزی، دهستان صایین قلعه، روستای سرو جان، ۲ کیلومتری جنوب روستا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گراودین مربوط به عصر آهن ۲ و ۳ است و در شهرستان گلوگاه، بخش مرکزی، شمال شهر گلوگاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته شماره ۵۲ مربوط به هزاره سوم و ۲ قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، روستای حومه شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه امامزاده یحیی مربوط به عصر برنز - عصر آهن است و در شهرستان ابهر، بخش مرکز ی، دهستان صایین قلعه، جنوب شهر صایین قلعه، واقع در حیاط امامزاده یحیی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته شماره ۴۸ مربوط به هزاره سوم و ۲ قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، روستای محمدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه میدان امیربستاق مربوط به عصر برنز - عصر آهن است و در شهرستان ابهر، بخش مرکز ی، دهستان دولت‌آباد، ۱۰۰۰ متری جنوب شرقی روستای امیر بستاق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شرق اسماعیل کل مربوط به عصر مس و سنگ است و در شهرستان کرمانشاه، بخش کوزران، دهستان سنجابی، ۱/۵ کیلومتری جنوب شرقی روستای اسماعیل کل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته شماره ۵۶ مربوط به هزاره سوم و ۲ قم است و در ۵۶ کیلومتری جاده زابل به زاهدان، ۲۰۰ متری جنوب شرق تپه شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه آغ بولاغ مربوط به عصر مس و سنگ - عصر آهن - دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان ابهر، بخش مرکز ی، دهستان دولت‌آباد، روستای چشمه بار، ۱۳۰۰ متری شمال شرقی روستا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بیامه مربوط به عصر مس و سنگ - مفرغ - دوره اشکانیان است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بیونیج، روستای بیامه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته شماره ۴۹ مربوط به هزاره سوم و ۲ قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، ۹/۷ کیلومتری شرق جاده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سی باقر ۱ مربوط به عصر مس و سنگ - مفرغ است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بیونیج، روستای سی باقر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گرگلان ۲ مربوط به عصر مس و سنگ - مفرغ است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بیونیج، ۱/۹ کیلومتری غرب روستای ده جامی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۵۴ مربوط به هزاره سوم و ۲ قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، روستای حومه شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کوه سیاه مربوط به عصر مس و سنگ - مفرغ است و در شهرستان کمیجان، بخش میلاجرد، دهستان خسروبیگ، روستای حسین‌آباد شکرابی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه میدان شاه قلی مربوط به عصر مفرغ - سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بیونیج، ۱/۴ کیلومتری جنوب شرقی روستای شیخ حسن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چال آویار قلی مربوط به عصر مفرغ - دوره اشکانیان است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بیونیج، روستای سی باقر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۵۱ مربوط به هزاره سوم و ۲ قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، ۵/۶ کیلومتری شرق جاده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شیخ حسن ۲ مربوط به عصر مفرغ - دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بیونیج، روستای شیخ حسن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته شماره ۵۵ مربوط به هزاره سوم و ۲ قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، ۴/۱ کیلومتری شرق جاده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه و محوطه چشمه کبود مربوط به عصر مفرغ - دوره ساسانیان است و در شهرستان چرداول، بخش هلیلان، دهستان هلیلان، ۸۰۰ متری شرق روستای مهدیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جن تپه مربوط به عصر مفرغ - عصر آهن است و در شهرستان ساوه، بخش مرکز ی، دهستان قره چای، روستای آسیابک بند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته شماره ۹۶ مربوط به هزاره سوم و ۲ قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، روستای حومه شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان گوزول گول مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، دهستان نیارج، روستای شوراب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ساخسی لی ۱ مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، دهستان کلنجین، ۱ کیلومتری غرب روستای هرائین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه قز لار قلعه سی مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آبگرم، دهستان ولیعصر، ۲۵۰ متری شرق روستای دیدار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سولیقان ۲ مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تاکستان، بخش اسفرورین، دهستان خرم‌آباد، روستای سولیقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته شماره ۹۵ مربوط به هزاره سوم و ۲ قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، روستای لوتک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه علیرضا آباد مربوط به سده‌های اولیه و میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تاکستان، بخش اسفرورین، دهستان خرم‌آباد، روستای علیرضاآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سخس آباد ۲ مربوط به اواخر سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تاکستان، بخش اسفرورین، دهستان خرم‌آباد، روستای سخس آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته شماره ۱۰۱ مربوط به هزاره سوم و ۲ قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، روستای حومه شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
برج دوست مربوط به اواخر دوره صفوی است و در شهرستان صدوق، بخش خضرآباد، شهر ندوشن، محله جولان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته شماره ۱۰۲ مربوط به هزاره سوم و ۲ قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، روستای حومه شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل زنگ شاه محله مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان تنکابن، بخش مرکزی، دهستان گلیجان، روستای زنگ شاه محله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حوض و سکوی نهارخوران مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان تنکابن، بخش خرم‌آباد، شهر خرم‌آباد، محوطه باغ کشاورزی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل علی‌آباد پایین مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان تنکابن، بخش مرکزی، دهستان گلیجان، روستای علی‌آباد پایین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد امیراسعد مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان تنکابن، بخش خرم‌آباد، دهستان دوهزار، روستای بالا اشتاج واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام امیر اسعد مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان تنکابن، بخش خرم‌آباد، دهستان دوهزار، روستای بالا اشتاج واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام مکرود مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان تنکابن، بخش نشتا، دهستان تمشکل، روستای مکرود واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل دو دهانه خشت نو مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان تنکابن، بخش خرم‌آباد، دهستان بلده، روستای تشکون، محله هلوبن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۶۲ مربوط به هزاره سوم و ۲ قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، روستای لوتک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مقبره میرکتول مربوط به اواخر دوره قاجار است و در گرگان، محله نعلبندان، ضلع شمالی مسجد جامع گرگان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه مَخدوم‌قُلی مربوط به اواخر دوره قاجاریه - دوره پهلوی است و در شمال استان گلستان، شهرستان مراوه‌تپه، روستای آق‌تقه قدیم واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
این آرامگاه شامل مقبرهٔ مخدوم‌قلی فراغی شاعر ملی ترکمن‌ها (مرگ در ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۶ ه‍. ش) و پدرش دولت محمد آزادی می‌شود.
در دهه ۱۳۷۰ بنایی بر روی این مقبره ساخته شد. مبتکر و طراح این آرامگاه ، مرحوم مهندس آنه محمد نیازی بود.
این آرامگاه ، در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۷۸ با حضور صفرمراد نیازوف رئیس جمهور وقت ترکمنستان و عطاالله مهاجرانی وزیر وقت فرهنگ و ارشاد ایران افتتاح شد. هرساله در زادروز مخدوم‌قلی فراغی مراسمی با حضور مردم و مقامات دولت ایران و ترکمنستان در کنار این آرامگاه برگزار می‌شود. در سال ۱۳۸۹ اسفندیار رحیم مشایی رئیس دفتر رئیس‌جمهور در این مراسم از تخصیص دو میلیارد تومان برای سازمان‌دهی این مقبره خبر داد.نکوداشت مختومقلی فراغی در گلستان واحد مرکزی خبر، ۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۹
تپه شهر سوخته ۶۱ مربوط به هزاره ۴ و ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، روستای لوتک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان عباس‌آباد مربوط به اواخر دوره قاجار - اوایل دوره پهلوی است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب، دهستان شهید آباد، ۴۰۰ متری جنوب روستای عباس‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان مشکان مربوط به اواخر دوره قاجار - اوایل دوره پهلوی است و در شهرستان خرم بید، بخش مرکزی، دهستان قشلاق، ۱/۵ کیلومتری جنوب شرقی روستای مشکان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مزار لی تپه در شهرستان رامیان، بخش مرکزی، روستای تاتار سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه وقفیات مربوط به اواخر سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در استان قزوین، شهرستان تاکستان، بخش اسفرورین، دهستان خرم‌آباد، روستای ابخوره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد لادره مربوط به اواسط دوره قاجار است و در خمینی شهر، بلوار توحید، محله لادره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام کندلوس مربوط به اواسط دوره قاجار است و در شهرستان نوشهر، بخش کجور، دهستان زانوس رستاق، روستای کندلوس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع خلیل‌آباد مربوط به اوایل دوره پهلوی است و در شهرستان خلیل‌آباد، شهر خلیل‌آباد، میدان صاحب الزمان، خیابان امام خمینی، نبش امام خمینی ۲ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
محوطه پیرژیه الف نه پشت در شهرستان رضوانشهر، بخش پره سر، روستای اندل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مقبره بی بی خدیجه مربوط به اوایل دوره قاجار است و در شهرستان جاجرم، بخش جلگه شوقان، دهستان شوقان، روستای کلاته شوقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
حمام طاهر و مطهر مربوط به اویل دوره قاجار است و در شهرستان نوشهر، بخش کجور، دهستان توابع کجور، روستای هزار خال واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کژدم علی گرزان علیا در شهرستان صحنه، بخش مرکزی، روستای علی گرزان علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه صوفی ۱ مربوط به سدهٔ ۱۰ تا ۱۳ ه.ق است و در شهرستان کرمانشاه، بخش کوزران، دهستان سنجابی، ۱ کیلومتری روستای چغاخزان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه پاکوره کهریز در شهرستان هرسین، بخش بیستون، روستای کهریز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان نیالا مربوط به سدهٔ ۱۰ و ۱۱ ه.ق است و در شهرستان گلوگاه، بخش مرکزی، دهستان توسکا چشمه، روستای نیالا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غارهای هنامه مربوط به سدهٔ ۵–۴ ه‍.ق است و در شهرستان شیروان، بخش مرکزی، دهستان سیوکانلو، جنوب شرقی روستای هنامه (رحیم آباد) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه کانی الیاس نام تپه کوچکی است مشرف بر یک چشمه که اب آن از قنات منشعب از زیر تپه مذکور تأمین می‌شود. البته معروفیت چشمه کانی الیاس که در گویش محلی به کانی لیاس مشهور است بیشتر از خود تپه است و همین امر باعث شده تا مردم محلی شناخت کافی نسبت به این اثر نداشته و در سالیان اخیر حفاریهای غیر مجازتوسط سودجویان در این مکان به وقوع پیوندد این تپه مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان قروه، بخش دهگلان، روستای تازه آباد کانی گلزار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۶۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه تنکا مربوط به سدهٔ ۵ ه‍.ق است و در شهرستان تنکابن، بخش خرم‌آباد، دهستان بلده، روستای قلعه گردن، تپه جنوبی قهوه‌خانه آبشار واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۶۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
«قلعه تنکا» که به عنوان نمادی از شهرستان تنکابن قلمداد می‌شود، بر بلندای جنوب روستای قلعه گردن واقع شده و موقعیت آن به گونه‌ای است که بر تنگه دو هزار و نیز دشت تنکابن اشراف دارد. نام تُنکابُن خود به معنی «در پای قلعهٔ تنکا» است.
این قلعه تاریخی حدود ۳۵۰ متر مربع گستره دارد و از سمت جنوب با شیب تند و از بقیه جهات با شیب ملایم به دامنه تپه منتهی می‌شود؛ ارتفاع تپه‌ای که قلعه بر روی آن احداث شده در حدود ۵۰ متر است. این قلعه از سمت غرب با قلعه مارکوه رامسر دید هوایی دارد و به علت موقعیت ممتاز نظامی، بارها دست به دست گشته و چندین بار تخریب و آباد شده است.
کتاب تاریخ رویان، پیشینه این دژ را دست‌کم به میانه‌های سدهٔ پنجم هجری قمری تخمین می‌زند. این قلعه در دوره مشروطه، مدتی پناهگاه میرزا کوچک خان جنگلی و یارانش بود، ولی پس از مشروطه موقعیت راهبردی خود را از دست داد و رو به ویرانی نهاد.
آنچه که امروزه از این قلعه بر جای مانده قسمتی از باروهای سنگچین آن است که با ملات ساروج مستحکم شده است.
مقبره شیخ اندقانی مربوط به سدهٔ ۷ ه.ق است و در شهرستان جاجرم، بخش جلگه سنخواست، دهستان چهارده سنخواست، روستای اندقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سردابه ناویا مربوط به سدهٔ ۷ ه.ق است و در شهرستان جاجرم، بخش جلگه سنخواست، دهستان چهارده سنخواست، روستای ناویا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان توپی مربوط به سدهٔ ۷ و ۸ ه.ق است و در شهرستان خرم بید، بخش مرکزی، دهستان قشلاق، ۲ کیلومتری مانده به روستای مشکان، جنوب جاده آسفالته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه کوهول قاباغی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان هشترود، بخش مرکزی، روستای آق بلاق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۶۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای میر میکاییل ساری مربوط به سدهٔ ۷ و ۸ ه.ق است و در شهرستان ساری، بخش چهاردانگه، دهستان چهاردانگه، روستای تیله بن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه آت لاربولاغی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان هشترود، بخش مرکزی، روستای مهمان جای دارد و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۶۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مقبره اعلاء مربوط به سدهٔ ۷ ه.ق است و در شهرستان ابرکوه، بخش مرکزی، دهستان تیجرد، روستای فیروزآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این آرامگاه مقبره علی نیز نامیده می‌شود
روایت‌های افسانه‌ای در مورد این آرامگاه وجود دارد. در قرن هفتم فردی بنام علی عاشق دختر حاکم آن آبادی می‌شود و هر چه اصرار می‌کند جواب رد می‌شنود و حاکم شرطی را برای ازدواج دخترش با وی قرار می‌دهد و آن شرط هم این بود که علی باید چوپان حاکم شود و او هم قبول کرد و گوسفندان حاکم را به صحرا تا کنار کوه اعلاء می‌برد.
در یکی از روزها که اعلا مشغول چوپانی بود، مسافر سواری به او می‌رسد و از وی غذا درخواست می‌کند. اعلا نیز که غذایی نداشت یکی از این گوسفندان گله که متعلق به خودش بود را قربانی می‌کند و سوار را غذا می‌دهد. سپس مسافر به اعلا می‌گوید استخوان‌های این گوسفند را درون پوست قرار بده. اعلا نیز این کار را انجام می‌دهد و مسافر دمی بر آن پوست می‌دمد و گوسفند زنده می‌شود و بین گوسفندان دیگر می‌رود. اعلا با مشاهده این ماجرا از وی می‌خواهد تا نیازش را برآورده کند. درخواست او از میهمان این بود که اعلا دونده مشهوری شود به گونه‌ای که بتواند هر قدم ۴۰ گز بردارد. مسافر مقدس، با آب دهانی که بر روی زانوی اعلا می‌کشد، این قدرت عجیب را به اعلا اعطا مس کند.
اعلا در بازگشت به‌آبادی از حاکم خواست که به عهد خود وفا کند ولی حاکم از درخواست اعلا خشمگین می‌شود و دستور زندانی شدن وی را می‌دهد. اما اعلا با توانایی ویژه خود فرار کرده و معشوقه اش را همراه با خود به غار می‌برد و به وی می‌گوید که باید در این مکان زندگی کنیم و از آنجا که دختر حاکم نیز به اعلا علاقمند بود، پذیرفت و زندگی صحرایی و غارنشینی خود را شروع و دوران خوشی را سپری کردند و هر بار برای شستشوی لباسها و برداشتن آب آشامیدنی و برخی امور دیگر بر سر جوی آبی در آبادی می‌آمدند.
در یکی از این روزها کنیز حاکم، دختر حاکم را که گویا رعنا نام داشت، می‌بیند و به حاکم خبر می‌دهد و حاکم هم تصمیم به دستگیری اعلا می‌گیرد اما موفق نمی‌شود و روزی کنیز در کمین وی می‌نشیند و وقتی رعنا را می‌بیند به او می‌گوید که تو نباید خانواده خود را رها کنی و آن‌ها بسیار ناراحت و افسرده هستند و حال خوبی ندارند، اعلا را تحویل پدر بده و از آن‌ها دوباره درخواست ازدواج کنید، شاید پدر بپذیرد و در همین آبادی زندگی کنید.
همسر اعلا وسوسه حرف کنیز شد و شوهرش را بدون اینکه متوجه شود که سربازان حاکم در کمین وی هستند، به کنار جوی آب می‌آورد تا لباسهایش را بشوید و کنیز هم مقداری خار درون گیوه اعلا می‌ریزد. زمانی که اعلا متوجه حمله افراد حاکم می‌شود پا در کفش خود می‌کند تا فرار کند اما پاهایش مجروح شده ونمی تواند مانند قبل قدم بردارد و رعنا را همراه خود در حالی که سربازان به دنبال آن‌ها هستند تا نزدیک کوه اعلا می‌برد ولی هر چه تلاش می‌کند که خود را به غار برساند، نمی‌تواند و هنگامی که سعی می‌کند به بالا برسد زانوهای او نزدیکی غار به سنگی برخورد می‌کند که به نقل از قدیمی ها؛ آن محل معروف به «زانوی اعلا» است و در نتیجه، اعلا دستگیر و راهی زندان می‌شود و به گونه‌ای او را از بین می‌برند و رعنا هم توسط برادرش کشته می‌شود.
بنای زکریا مربوط به سدهٔ ۸ ه.ق است و در شهرستان چالوس، بخش کلاردشت، دهستان کلاردشت، روستای شکرکوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان سید محمد مربوط به سدهٔ ۸ و ۹ ه‍.ق است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بان زرده، روستای سید محمد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای محمد سراسب مربوط به سدهٔ ۸ و ۹ ه.ق است و در شهرستان نور، بخش بلده، دهستان شیخ فضل ا، روستای سراسب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای محمد مرچ مربوط به سدهٔ ۸ و ۹ ه.ق است و در شهرستان نور، بخش بلده، دهستان شیخ فضل ا، روستای مرچ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای محمد حطر مربوط به سدهٔ ۸ و ۹ ه.ق است و در شهرستان نور، بخش بلده، دهستان شیخ فضل ا، روستای بردون واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای یوسف کلیک مربوط به سدهٔ ۸ و ۹ ه.ق است و در شهرستان نور، بخش بلده، دهستان شیخ فضل ا، روستای کلیک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای حسن مرچ مربوط به سدهٔ ۸ و ۹ ه.ق است و در شهرستان نور، بخش بلده، دهستان شیخ فضل ا، روستای مرچ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای محمد نج مربوط به سدهٔ ۸ و ۹ ه.ق است و در شهرستان نور، بخش بلده، دهستان تتارستاق، روستای نج واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مقبره سلاطین مربوط به سدهٔ ۸ و ۹ ه.ق است و در شهرستان نور، بخش بلده، دهستان شیخ فضل ا نوری، روستای سراسب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مقبره سلاطین استندار مربوط به سدهٔ ۸ و ۹ ه.ق است و در شهرستان نور، بخش بلده ۰ دهستان شیخ فضل ا، روستای کمرود واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مقبره شیخ احمد بلده مربوط به سدهٔ ۸ و ۹ ه.ق است و در شهرستان نور، بخش بلده، شهر بلده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای جفت برار مربوط به سدهٔ ۸ و ۹ ه.ق است و در شهرستان نور، بخش بلده، دهستان شیخ فضل ا، روستای یوش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه لنگر بارانی مربوط به سده‌های ۷ تا ۹ ه.ق است و در شهرستان زابل، بخش میانکنگی، دهستان قرقری، ۱/۵ کیلومتری روستای لنگر بارانی، به طرف قرقری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه تپه‌های فیروزآباد مربوط به سده‌های ۹–۶ ه.ق است و در شهرستان زهک، بخش جزینک، دهستان جزینک، ۵۰۰ متری جنوب روستای فیروزآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقایای قلعه حوض له مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ابهر، بخش مرکز ی، دهستان صایین قلعه، روستای گاو دره، روی ارتفاعات شمال غرب روستا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه قلعه دختر مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوانات، بخش مرکزی، دهستان سروستان، ۱۰۰ متری جنوب شرقی روستای بزم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خروزک مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تاکستان، بخش اسفرورین، دهستان اک، روستای خروزک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه نوده لکوان ۶ مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تاکستان، بخش اسفرورین، دهستان خرم‌آباد، روستای نوده لکوان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل سوزو دیر مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دیر، بخش مرکزی، بندر دیر، ۳۰۰ متری جاده کمربندی شمال دیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار سرمستان مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دیر، بخش مرکزی، دهستان آبدان، روستای سرمستان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ساعت وا مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ساری، بخش چهاردانگه، دهستان چهاردانگه، روستای بالاده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بامشی هلوم مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ساری، بخش چهاردانگه، دهستان چهاردانگه، روستای بالاده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان گردنه شاه بداغ مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان چرداول، بخش هلیلان، دهستان هلیلان، ۵۰۰ متری روستای ظاهروند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مدرسه آلتی مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان گرمی، بخش موران، دهستان اجارود شرقی، روستای پرمهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اوغلان قلعه مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام - دوره اشکانیان است و در شهرستان ساوه، بخش مرکزی، دهستان قره چای، شرق روستای آسیابک بند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خارابالیق ۱ مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام - سدهٔ ۱۲ ه.ق است و در شهرستان گرمی، بخش مرکز ی، دهستان اجارود مرکزی، روستای آزادلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام قدیمی مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان جاجرم، دهستان میاندشت، بخش مرکزی، خیابان پانزده خرداد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان تنگ حنا مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب، ابتدای تنگ حنا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل قلعه سرتم مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب، دهستان شهید آباد، جاده فرعی روستای سرتم، سمت راست جاده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
گورستان دانیان مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان خمین، بخش کمره، دهستان خرم دشت، روستای دانیان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان قلعه محمد قلی مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان خمین، بخش کمره، دهستان چهار چشمه، روستای قلعه محمد قلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
بقایای آسیاب سرآسیابان ۱ مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بان زرده، ۶۰۰ متری شمال شرقی روستای شالان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان یاآر ابراهیم مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بان زرده، ۸۰۰ متری شمال شرق روستای زرده بالا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقایای آسیاب زیریسک مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بیونیج، ۹۰۰ متری جنوب روستای قورچی باشی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه آروج پا مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ماسال، بخش مرکزی، دهستان ماسال، روستای آروچ پا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه امامزاده دوسنگان مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ابهر، بخش سلطانیه، دهستان سنبل آباد، روستای دوسنگان، ۸۵۰ متری جنوب شرق روستای دوسنگان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه مشت علی مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان اراک، بخش مرکزی، دهستان امیریه، روستای میچان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دستجان مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تفرش، بخش فراهان، دهستان فرمهین، روستای دستجان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه نقاره لی یال مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان خرم بید، بخش مرکزی، دهستان خرمی، ۴ کیلومتری غرب امامزاده شهداء، جنوب مزرعه آقای اصغراکبری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه علی مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان خرم بید، بخش مرکزی، دهستان قشلاق، ۱/۵ جنوب شرقی مشکان، کنار قبرستان قدیمی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد شالان مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بان زرده، ۴۵۰ متری روستای شالان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
چاه‌های آب بردستان مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دیر، بخش مرکزی، شهر بردستان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌ است.
در حدود سیصد متری جنوب مسجد بردستان، در سمت جنوب غربی شهر بردستان دهانه سه حلقه چاه مستوی شکل وجود دارد که دو تا از آن ها به هم چسبیده و به چاه دوتا معروف است و سومی که با مقداری فاصله و در جنوب آن ها قرار گرفته به چاه برزو معروف است. در قسمت های پایین، چاه ها را در درون سنگ تراشیده اند و در قسمت های بالا آن را سنگ چین و طوقه بندی سنگی کرده و با ساروج پوشش داده اند.
به دلیل وجود این چاه ها در درون قبرستان اسلامی این زمین ها محل دفن و شستشو و سایر تشریفات مذهبی مربوط به مردگان پیش از دوره ی مسلمین بوده است و بعدها بر روی آن و یا اطراف آن اماکن قبرستان مسلمین به وجود امده است.
این چاه ها تا قبل از ایجاد خط انتقال آب طرح محرم در سال ۱۳۷۱ ه.ش محل تامین آب آشامیدنی مردم بوده است و ارتفاع آن بسیار کم و در حدود دو متر و آب آن ها شیرین و استفاده از آن برای عموم آزاد بوده است ولی در حال حاضر استفاده ای از آن ها نمی شود.
تپه سر قلعه مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان زرندیه، شمال شهر مأمونیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه حمزه آباد مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان زرندیه، بخش مرکز ی، دهستان رودشور، روستای حمزه آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خشتی گرگ انبان مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ساوه، بخش مرکز ی، دهستان طراز ناهید، روستای گرگ انبان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اتابکی مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ساوه، بخش مرکزی، دهستان قره چای، روستای آسیابک بند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه یحیی آباد مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ساوه، بخش مرکز ی، دهستان طرازناهید، روستای یحیی آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قردین مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ساوه، بخش مرکز ی، دهستان قره چای، روستای قردین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه عطارو مربوط به سده‌های میانه دوران پس از اسلام است و در شهرستان شاهرود، بخش بیارجمند، دهستان خوارتوران، غرب روستای ابوالحسنی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
محوطه قهج مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شاهرود، بخش بسطام، دهستان خرقان، شرق روستای قهج علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه داش خانه د مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شاهرود، بخش میامی، دهستان نردین، روستای نردین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دوغی مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شاهرود، بخش مرکز ی، دهستان حومه، غرب روستای تل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه مهروشن مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شاهرود، بخش میامی، دهستان کلاته‌های شرقی، جنوب غربی روستای پویه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کهنه قلعه خرمان مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شاهرود، بخش بسطام، دهستان خرقان، روستای خرقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه کاربز مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شاهرود، بخش بیارجمند، دهستان خوارتوران، شمال شرق روستای کاریز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه دختر رضاآباد مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شاهرود، بخش بیارجمند، دهستان خوارتوران، روستای رضااباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل دیدگان مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان فسا، بخش شیبکوه، دهستان فدشکویه، روستای سنان، دامنه جنوبی کوه، حاشیه رودخانه تنگ خمار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه عزیز جمینه مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کرمانشاه، بخش کوزران، دهستان سنجابی، روستای ملکشاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شش دانگی مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کمیجان، بخش میلاجرد، دهستان خسرو بیگ، روستای نهرپشته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه تم لالی مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام - دوره ایلخانی است و در شهرستان میناب، بخش توکهور، دهستان چراغ آباد، روستای چراغ آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل دشت بناب ۳ مربوط به سده‌های میانه و متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب، ۲ کیلومتری شمال شرقی کارخانه یک و یک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان ابودجانه مربوط به سده‌های میانه و متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بان زرده، ۷۰۰ متری شمال غربی روستای باباجان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گرگلان ۱ مربوط به مس و سنگ است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بیونیج، ۱/۸ کیلومتری غرب روستای ده جامی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
طوله تپه مربوط به مس و سنگ است و در شهرستان کمیجان، بخش میلاجرد، جنوب غربی شهر میلاجرد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خراسانلو ۱ مربوط به مس و سنگ است و در شهرستان ابهر، بخش مرکزی، دهستان صایین قلعه، ۱۲۲۰ متری شمال روستای خراسانلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شیخ هادی مربوط به مس وسنگ است و در شهرستان کرمانشاه، بخش کوزران، دهستان سنجابی، ۵۰۰ متری شمال شرقی روستای حکمت آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه بابا مقصود مربوط به مس وسنگ است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بیونیج، ۳۰۰ متری غرب روستای قورچی باشی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چشمه حاجگه مربوط به مس وسنگ - عصر برنز - عصر آهن است و در شهرستان گیلانغرب، بخش گواور، دهستان گواور، چسبیده به غرب و شمال غربی روستای چشمه حاجگه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سگ مار مربوط به مس وسنگ - مفرغ است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بیونیج، روستای ده کهنه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غار شالان ۳ مربوط به مس و سنگ - مفرغ است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بان زرده، ۴۴۰ متری شرق شمال شرق روستای شالان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امامزاده شاه میر حمزه در شهرستان بوانات، بخش مزایجان، روستای بزم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تاریخچه امامزاده شامیر حمز ابن موسی الکاظم:
پس از اینکه آقا احمد بن موسی شاهچراغ طبق دعوت برادر بزرگوارش امام رضا (ع۹) با لشکری بالغ بر دوازده هزار نفر(۱۲۰۰۰) از سمت جنوب غرب ایران (با هدف رسیدن به شهر مرو محل سکونت امام رضا (ع)) وارد استان فارس می‌شوند در حوالی شیراز (خانه زنیان) با لشکر حاکم وقت شیراز (قتلغ خان) مواجه گردیده و با تدبیری خاص لشکر را تبدیل به صدها دسته کوچک نموده و از راه‌های مختلف روانه مرو می‌نمایند؛ لذا حضرت شاه میر حمزه برادر کوچکتر امام رضا (ع) نیز همراه با خواهرشان بی بی خاتون مسیر بوانات را انتخاب می‌کنند که بر در همان‌جا مقتول یا درگذشته و مدفون می‌گردند. از بزرگان و پیران بواناتی نقل است که شبی دختر شاه عباس از مسیر بوانات برای انجام جنگی همراه با سپاهیانش می‌گذشته که شب را در محل کنونی امامزاده شاه می حمزه که به صورت زمین صاف بوده اتراق می‌نمایند اما مشاهده می‌کنند که اسبشان در محلی که بسته شده نه علوفه می‌خورد و کود می‌ریزد و مرتباً شئنه می‌کشد و بی تابی کرده و پایش را زمین می‌کوبد؛ لذا به دستور دختر شاه عباس همان مکان سریعاً حفر می‌گردد و سنگ تاریخی دیده می‌شود که مشخص‌کننده مشخصات صاحب جسد مدفون شده (آقا علی بن حمزه) می‌باشد. نقل است که دختر شاه عباس نذر می‌نماید که چنانچه در نبرد پیش رو پیروز گردد گنبد و بارگاه امامزاده را میسازدف لذا در جنگ پیروز شده و به نذر خود عمل می‌نماید. (میثم معماری)
بنای کنونی امامزاده عبارت است از یک گنبد مدور به ارتفاع تقریبی ۱۶ متر که سبک طاق مدور آن عیناً به قیصریه بازار لار شباهت دارد. دور تا دور بدنه طاق در فواصل معین با کتیبه‌های کوچکی از خط کوفی تزئین شده‌است. سه شاه نشین در جهات شمال، جنوب و مشرق واقع شده و در ورودی روبه مغرب باز می‌شود. محوطه امام‌زاده عبارت است از فضای نسبتاً بزرگی که درختان چنار کهنسال حاکی از آن است که لااقل از هفتصد سال پیش امامزاده مورد توجه مردم بوده‌است.
درب ورودی حیاط امامزاده نیز در سمت باختر قرار دارد که سردر آن فروریخته و تنها قسمت جزیی از گچ بری‌های آن باقی‌مانده است. این گچ بری‌ها یکی از نفیس‌ترین آثار هنری قرن دهم هجری به‌شمار می‌رود. تناسب عجیب و خوش حالت اسلیمی‌ها با نقوش بدیع و زنده و صحنه‌های جاندار نزاع شیر و آهو علاوه بر این که حاکی از چیره‌دستی هنرمندان است به وضعی خیال‌انگیز مبین هیجانات و مظاهر روحی مردم در سواحل کویر می‌باشد.
در ضلع دست راست ورودی اشعاری بر قطعه سنگی منقور است که نصب آن به دستور میرزا محمدحسین وزیر صورت گرفته و تاریخ آن معادل با مجموع حروف ابجدی این مصرع (بحمدالله دعای خیر حاصل) یعنی سنه ۱۰۷۴ می‌باشد.
در امامزاده نیز قدیمی است و در قسمت بالایی آن آیه‌ای از قرآن به صورت برجسته نقر گردیده. محوطه‌ای که در ورودی بدان منتهی می‌شود و به وسیله درب دیگری از حرم جدا شده عبارت از طاقی است که دارای اشکال هندسی است و گچ‌بری‌های بسیار زیبایی از سقف آن فرو ریخته و قسمتی نیز زیر گچ کاری‌های بعدی پنهان مانده. در ضلع دست راست در دو لنگه‌ای خاتمکاری اتاقی است که آن هم از آثار دوران صفوی است. در وسط در نوشته شده (عمل استاد علی بمان نجار ۹۹۳) و دور تا دور قسمت بالایی چهارچوب با خط ثلث زیبایی اسامی دوازده امام کندهکاری شده. معجر چوبی از سه طرق منقش به کندهکاری‌های برجسته می‌باشد که به دستور شاه عباس بزرگ (۹۹۴–۱۰۳۸) تهیه شده. بر روی در معجر با خط ثلث نوشته شده (کتبه الفقیر بماند علی فی السنه الف و سبع)
در ضلع دیگر معجر اشاعری حاکی از آن است که به دستور شاه عباس اول معجر تهیه شده و تاریخ تهیه آن هم که در سنه ۱۰۰۷ می‌باشد چنین سروده شده.
چو فیضم لم یزلی است این، تو نیز تاریخش اگر طلب کنی از (فیض لم یزل) دریاب
در دیوار غربی نیز گچ‌بری زیبا و خوش خطی دیده می‌شود که نام استاد کار آن را چنین نقش نموده (عمل استاد شمس‌الدین عبدالحسین اصفهانی بنا).