moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در این گونه سردیس‌ها دو چهره پشت به هم ولی چسبیده به هم تراشیده می‌شود.
مجسمه‌هایی بود به شکل سر گورگون، عفریته اساطیری یونان باستان. بر پایه افسانه‌های یونان بر سر گورگون به جای مو، مار می‌رویید.
به بازنمایی سر ربانی مسیح در پیکرتراشی و همچنین در نقاشی‌ها گفته می‌شود.
استاد هوشنگ اَمیاری یکی از قالب گیران مطرح انواع نیم تنه های مختلف در ایران است. نیم تنه زن های دوران ویکتوریایی از جمله نیم تنه های زیبایی است که او خلق کرده است.
www.memarian.ir
انجمن هنرمندان مجسمه ساز ایران
بر مبنای تعریف آماری، فرض می‌شود که در واقع می‌توانیم با استفاده از فرمول ارائه شده توسط لودویک بولتزمن در سال 1896، آنتروپی را محاسبه کنیم:
در یک سیستم ترمودینامیکی با پارامترهای ماکروسکوپیکی چون formula_1 تعداد حالات میکروسکوپیکی که همگی منجر به حالت ماکروسکوپیک فوق می‌شود را با formula_2 نشان می‌دهند. formula_2 به formula_4 بستگی دارد. آنتروپی این حالت ماکروسکوپی را با رابطه
تعریف می‌کنند. formula_6 ثابت بولتزمن است و هم واحد با آنتروپی. در نتیجه واحد آنتروپی J/K می‌باشد؛ (این با واحد R و ظرفیت گرمایی یکی است.)
منطقه شرقی نام استانی در کشور عمان است.
جمعیت آن در حدود ۶۶۵۸۷ هزار نفر می‌باشد.
منطقه شرقی از جانب داخلی کوه حجر واقع شده‌است.
شمال این استان رشته‌کوه حجر و جنوب آن رمال آل وهیبه واقع شده‌است.
اما از سوی خاور دریای عرب و از سوی باختر به منطقه داخلیه محدود شده‌است.
در تقسیمات کشوری سلطنت عمان استان منطقه شرقیه شامل ۱۱ شهرستان أست:
فضاپیماواژه‌های مصوب فرهنگستان
https://wiki.apll.ir/word/index.php/Spacecraft وسیلهٔ نقلیه‌ای است که برای سفر در فضای بیرونی (فضا) ساخته شده‌است. فضاپیماها بر دو نوع سرنشین‌دار و بی‌سرنشین هستند. فضاپیماها برای اهداف گوناگونی طراحی می‌شوند از جمله ماموریت‌های مخابراتی، دیدبانی ماهواره‌ای کره زمین، هواشناسی، ناوبری، اکتشاف سیارات، گردشگری فضایی و رصد سیارات
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Spacecraft»، دانشنامهٔ آزاد. (نسخهٔ ۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۰۶).
استان وُسطی نام استانی در کشور عمان است.
جمعیت آن در حدود ۱۶۱٫۲۳۴ هزار نفر می‌باشد.
استان وسطی از سوی جنوب استان داخلیه و استان ظاهره واقع شده‌است.
از سوی خاور دریای عرب، و از سوی باختر عربستان سعودی، و از سوی جنوب استان ظفار، و از سوی شمال به استان داخلیه محدود می‌شود.
بنا براین منطقه وسطی مساحت بزرگی از خاک کشور دربردارد.
وجود چند چاه نفت امتیاز خاصی به این استان بخشیده‌است.
در تقسیمات کشوری سلطنت عمان استان وسطی شامل ۴ شهرستان أست:
سه شهرستان اخیر در کرانه دریای عرب واقع می‌باشد.
غول موجودی افسانه‌ای و عظیم‌الجثه است. آن‌ها زاییدهٔ خیال مردم و داستان‌سرایان هستند و اغلب در داستان‌های عامیانه از آن‌ها یاد می‌شود اما هیچ‌گونه سند و مدرکی دلیل بر وجودشان در دست نیست.
در برخی از داستان‌ها آن‌ها دوستان صمیمی موجودات زنده و برخی از داستان‌ها دشمن موجودات زنده هستند.
خیلی از آن‌ها مانند ماناهاوا مهربان و از باطن دوست داشتنی هستند که نباید از ظاهر قضاوتشان کرد؛ زیرا پشت ظاهر ترسناک و غیرجذابشان باطنی زیبا نهفته‌است و یک سری از آن‌ها هم پلید هستند ولی معمولاً ظاهر جذاب‌تری نسبت به غول‌های مهربان دارند.
واژهٔ «غول» معرّب «قول» در زبان ترکی و به‌معنای نوکر و بنده است.
یکی از غول‌های افسانه‌ای در برخی نواحی ایران «اولی غولی» نام دارد؛ اما شاید برخی افراد اشتباه کنند و دیو که در داستان‌های کهن ایرانی بیشتر به چشم می‌خورد با غول اشتباه بگیرند، در حالی که دیو موجودی کاملاً متفاوت از غول است هر چند که شباهت‌های به هم دارند.
غول‌های افسانه‌ای وسیله‌ای برای ترساندن کودکان در برخی جوامع کهن بوده‌است.
غول را می‌توان با یک ضربه کشت، اما ضربهٔ دوم او را احیا می‌کند. غول‌ها معمولاً در جنس مذکر معرفی می‌شوند. برخی از انواع آن‌ها کاملاً شبیه انسان و جثه ای چند برابر انسان دارند. غول‌ها بی رحم و آدمخوار یا حتی مهربان و خوش‌اخلاق هستند و انسان را غذای لذیذی می‌دانند اما گاهی نیز مانند برده به انسان خدمت می‌کنند، علاوه بر این حس بویایی بسیار پرقدرتی دارند. فیزیک بدنی غول‌ها و حرف زدن و راه رفتنشان مثل انسان است. غول‌ها لباس‌هایی بافته شده از شاخ و برگ درختان یا پوست حیوانات می‌پوشند اما در هنگام جنگ زره و کلاه خود به تن می‌کنند و با گرز به جان انسان‌ها می‌افتند. غول‌ها در حمله به انسان‌ها بسیار پرخاشگرانه عمل می‌کنند و انسان‌ها و اسب‌هایشان را می‌بلعند، اما همیشه سلاح‌های بشر سبب شکست غول‌ها می‌شود. علاوه بر رفتار وحشیانه غول‌ها همیشه کثیف و ژولیده هستند.The ḡul may be killed by a single blow, but it revives if it is struck a second time
غول‌های نیک
ظاهر غیر جذاب و ترسناک دارند ولی مهربان و خونگرم و خوش‌اخلاق هستند
همیشه به دیگر جانداران کمک می‌کنند و هیچوقت به کسی صدمه نمی‌زنند
معمولاً رنگ پوست‌های خاکستری رنگ یا قهوه ای رنگ یا سبز رنگ دارند یا …
صبور هستند و زود ناراحت نمی‌شوند
وبگاه سیمرغ
عینک به قاب‌های دارای عدسی از جنس شیشه یا پلاستیکگفته می‌شود که معمولاً به‌وسیلهٔ دو دسته که روی گوش‌ها در جلوی چشم‌های انسان قرار می‌گیرند. این وسیله برای محافظت از چشم و بهبود بینایی چشم‌ها و گاه تنها برای زیبایی و زینت استفاده می‌شود. عینک‌های ویژه‌ای هم هستند که برای مشاهدهٔ صحنه‌های سه‌بعدی یا واقعیت مجازی به‌کار می‌روند.
عینک‌ها دارای انواع متفاوت هستند:
عینک‌های طبّی، عینک‌های آفتابی، عینک‌های طبّی–آفتابی، عینک‌های حفاظتی–صنعتی و عینک‌های متفرقه (مانند عینک‌های الکتریکی که برای نابینایان استفاده می‌شود)
عینک آفتابی عینکی با عدسی‌های تیره است که برای محافظت چشم از نور شدید محیط و پرتوهای خطرناک خورشید مانند پرتو فرابنفش به‌کار می‌رود. به عینکی که عدسی آن شعاع‌های نور عبور یافته را به هم نزدیک نموده یا دور سازد (واگرا یا همگرا باشد) و همچنین عینک آفتابی که دارای انواع مختلف عدسی‌های جذبی پرتوی نور مضر برای محافظت چشم است «عینک طبی» می‌گویند. عینک طبی بیشتر برای اصلاح دید در عیوب انکساری چشم به‌کار می‌رود.
نخستین عینک قابل قرار دادن روی صورت را سالوینو دارماتی (Salvino d'Armati)، اهل ایتالیا، در سال ۱۲۸۴ میلادی ساخت.
به عینکی که عدسی آن شعاع‌های نور عبور یافته را به هم نزدیک نموده یا دور سازد (واگرا یا همگرا باشد) عینک طبی می‌گویند. عینک طبی برای اصلاح دید در عیوب انکساری چشم به‌کار می‌رود. اصلاح دید نزدیک‌بینی با عدسی مقعر یا واگرا و اصلاح دید دوربینی با عدسی محدب یا همگرا است. در پیرچشمی از دو عینک یکی برای دور و یکی برای نزدیک یا عینک دودید استفاده می‌شود. در آستیگماتیسم از عینک استوانه‌ای کمک گرفته می‌شود که دارای محور است.
برخی مردم عینک می‌زنند تا بتوانند واضح ببینند. عینک‌ها عدسی‌هایی از جنس شیشه یا پلاستیک دارند که پرتوهای نور را قبل از ورود به جشم منحرف می‌کنند. آن‌گاه عدسی چشم می‌تواند نور را چنان متمرکز کند که تصویر واضحی از جسم بر روی شبکیه، که در عقب چشم واقع است، تشکیل می‌شود.
عینک نخستین بار در قرن سیزدهم میلادی در اروپا استفاده شد. با تکامل صنعت چاپ در قرن پانزدهم استفاده از عینک افزایش یافت و در قرن حاضر و با اجرای برنامهٔ آموزش عمومی، استفاده از آن گسترش یافته‌است.
قدیمی‌ترین یادکرد از عینک در شعر فارسی، مربوط به عبدالرحمن جامی در سدهٔ ۹ قمری است.
از دو چشم من نیاید هیچ کار … از فرنگی شیشه ناکرده چهار
در آثار سایر شعرای فارسی‌زبان هم، از عینک یاد شده‌است:
من ز خود آزردم از فرط جوانی‌ها جوانی … تا به روی چشم سنگین عینک پیری نهادم
کهنه مشق خط امواج سرابیم همه … عینک از آبلهٔ پای طلب باید کرد
پیری‌ام سر خط تحقیق فنا روشن کرد … حلقهٔ قامت من عینک نقش کف پاست
نیست زندان‌گاه امکان سنگ راه وحشتم … چون نگه سامان عینک دارم از دیوارها
نظر تا داشتم بر خود نمی دیدم دو عالم را … دو عالم چون دو عینک گشت تا از خود نظر بستم https://ganjoor.net/saeb/divan-saeb/ghazalkasa/sh5483
صائب تبریزی
تعیین و نوشتن نسخه برای عینک طبی وظیفهٔ چشم‌پزشک یا اپتومتریست (بینایی‌سنج) است. در نسخه، نمرهٔ عینک با سه عدد مشخص می‌شود: برای مثال شمارهٔ ۱۸۰* ۱٫۵–۵- نمرهٔ یک عینک است. عدد اول (۵-) نشان‌دهندهٔ میزان دوربینی یا نزدیک‌بینی است. علامت جلویی آن نشان‌دهندهٔ نزدیک‌بینی (علامت منفی) یا دوربینی (علامت مثبت) است. عدد دوم (۱٫۵) نشان‌دهندهٔ میزان آستیگماتیسم بیمار است. این عدد ممکن است با علامت مثبت یا منفی نوشته شود. عدد سوم (۱۸۰) محور آستیگماتیسم را نشان می‌دهد. برای مثال ۱۸۰ نشان‌دهندهٔ افقی بودن محور آستیگماتیسم است؛ بنابراین شمارهٔ ۱۸۰* ۱٫۵–۵- بدین معناست که بیمار، نزدیک‌بینی متوسط و آستیگماتیسم متوسط در محور افقی دارد. نمره عینک طبی با واحدی به نام دیوپتر تعیین می‌شود.
در ساخت عدسی عینک‌های طبی معمولاً از یکی از مواد زیر استفاده می‌شود:
بهَگَوَد گیتا یا بهاگاواد گیتا (سنسکریت: ، سایر نام‌های فارسی: بگودگیتا، باگاوادگیتا) مهم‌ترین و اسرارآمیزترین بخش حماسه هندی موسوم به ماهابهاراتا است که از دو کلمهٔ بهَگَوان به معنی خداوند و گیتا به معنی سرود و نغمه تشکیل شده و شامل ۱۸ فصل و دربرگیرنده حدود ۷۰۰ بیت می‌باشد.
این کتاب گفتگوی کریشنا (یکی از خدایان هند) و سربازی به نام آرجونا را لحظاتی پیش از نبرد تاریخی و عظیم کوروشـِترا بر سر حکومت بر هند نقل می‌کند. آرجونا به عنوان بزرگ‌ترین کمانگیر زمان خود هنگامی که خویشاوندان خود را در ردیف سربازان ارتش مقابل نظاره می‌کند، از تصور کشتن آن‌ها دچار انزجار و تردید شده، در حالت غم و افسردگی فرومی‌رود. در این هنگام کریشنا همدم وی می‌شود و پس از نفی یکی‌یکی دلایل غصه آرجونا، وی را در باب مسائلی بنیادی همچون آفرینش جهان، سرنوشت انسان، سرشت ایزدی، راه‌های رسیدن به آسمان، گونه‌های مختلف یوگا، آرامش ذهن وعدم تعلق به اشیاء دنیوی آموزش می‌دهد. سرانجام با آشکار کردن شکل ایزدی خود به آرجونا نشان می‌دهد که چطور تمام سربازان ارتش مقابل حتی پیش از آغاز جنگ توسط خود کریشنای سرور کشته شده‌اند و آرجونا و دیگران فقط ابزار هستند. هنگامی که توهم آرجونا با این آموزه‌ها زدوده می‌شود، لرد کریشنا به وی دستور کشتن تمام ارتشیان مقابل از جمله پدر جد عزیزش بیشما و معلم محبوبش دوروناچاریا را می‌دهد.
این کتاب شامل فصول بیست و پنجم تا چهل و دوم بخش ششم حماسه مَهاباراتا (موسوم به کتاب بیشما) به‌طور جداگانه یکی از کتب مقدس آیین هندو و مهم‌ترین متن تاریخی ادبی و فلسفی دنیا شمرده می‌شود.
باگاوادگیتا که در اصل به زبان سانسکریت بوده بارها به زبان‌های گوناگون ترجمه شده‌است. ترجمه‌های مختلفی نیز به فارسی از این کتاب وجود دارد که نخستین آن‌ها توسط «داراشکوه» در سده ۱۳، به عنوان فصلی از مهابهاراتا، انجام شده‌است.عارف نوشاهی، پیوند عرفان اسلامی و هندی، روزنامه اطلاعات، یک‌شنبه ۳۰ بهمن ۱۳۸۵، شماره ۲۳۸۵۲
براساس متن مَهاباراتا دو برادر، دیریتاراشترا و پندو پادشاهی سرزمین هستیناپورا را به ارث می‌برند. مادر دیریتاراشترا به هنگام نکاح با حکیم خدازاد، ویاسا، از ترس چهره وی چشمانش را بسته بود و در نتیجه فرزند آنان (دیریتاراشترا) نابینا زاده می‌شود. از این رو برادرش پندو وارث پادشاهی می‌گردد و پسران وی، یودیشتیرا، بیما، آرجونا، ناکولا و سَهدِوا سران خاندان پندواس را تشکیل می‌دهند که به راستی و درستکاری مشهور می‌شود. از آن سو پسران دیریتاراشترا، که افزون بر صد تن بودند، خاندان کارواس را تشکیل می‌دهند که عموماً به بی‌رحمی و هوس‌رانی گرایش داشتند. هنگامی که پندو در جوانی درمی‌گذرد، پندواس‌های یتیم تحت قیومت عموی خود دیریتاراشترا، با کارواس‌ها در یک خانه و تحت آموزش آموزگاران یکسان بزرگ می‌شوند. در این بین بیشما، پدرجد خاندان مسئولیت مراقبت از آن‌ها و پاکمرد خدازاد، دوروناچاریا، وظیفه آموزش شگردهای جنگاوری به بچه‌ها را عهده‌دار شدند. هر پنج پندواس به جنگجوهای بی بدیل و جوانمردی تبدیل شدند که آرجونا سرآمد آنان بود. کارواس‌ها و به‌خصوص سردسته مکارشان، دوریودانا، از فرط بخل و حسد به پندواس‌ها مدام اسباب آزار و نابودی ایشان را فراهم می‌کردند. در هنگام تاج‌گذاری ارشد پندواس‌ها (یودیشتیرا) به عنوان وارث شاهنشاهی، دوریودانا با مکر و حیله‌ای دور و دراز مانع شد و خود و برادرانش قدرت را قبضه کردند. این رویداد سبب آشوب بین دو خاندان گردید و تلاش بزرگان و خردمندان، به‌ویژه کریشنای سرور، برای برقراری آشتی بی‌ثمر ماند. در حالیکه امید به صلح کمرنگ می‌شد، شبح جنگی عظیم از دور نمایان می‌شد. سران نظامی دو خاندان، آرجونا و دوریودانا، هر دو سعی در جلب پشتیبانی کریشنا نمودند که صاحب نیرومندترین ارتش بود. کریشنا تجسم انسانی خداوند و بزرگ‌ترین آموزگار یوگاست. سرانجام هنگامی که مأموریت وی برای صلح شکست می‌خورد آغاز جنگ را فرمان می‌دهد و در پاسخ درخواست آرجونا و دوریودانا اعلام می‌کند که ارتشش را به یکی از آن‌ها می‌دهد و دیگری را در جنگ، به عنوان مشاور و همدم همراهی خواهد کرد بی‌آنکه خود هیچ دخالتی در جنگ کند. دوریودانا ارتش را انتخاب کرد و آرجونا همدمی را. در پاسخ به دعوی دو خاندان، از تمام تبارها و سرزمین‌های سرتاسر شاهنشاهی، جنگجوها، شهسواران، شاهزادگان و پادشاهان، همه و همه به ارتش‌های دو طرف پیوستند و در دشت مقدسی به نام کوروشترا، در برابر هم صف‌آرایی کردند. دشت کوروشترا محل پیشکش نذورات و قربانی‌ها برای خدایان بود و گفته می‌شد همه رازهای آفرینش در آن مدفون است. دیریتاراشتترا، قیم نابینای شاهنشاهی، که به علت وابستگی بیش از اندازه به فرزندانش چشم بصیرت خود را نیز از دست داده بود، هنگامی که مطلع می‌شود لرد کریشنا به عنوان همدم و مشاور، ارابه آرجونا را در جنگ هدایت خواهد نمود، فوراً از بابت پیروزی پسرش دوریودانا دچار تردید می‌شود و از بیم آنکه مبادا دوریودانا، تحت تأثیرات معنوی دشت کوروشترا، حاضر به تسلیم نیمی از شاهنشاهی به پندواس‌ها شود، طالب نظارت بر جنگ می‌شود. ویاسا، حکیم خدازاد دربار، پیشنهاد بخشیدن چشمی خارق‌العاده را به وی می‌کند که با آن تمام رویدادهای گذشته، حال و آینده رویت می‌شد. اما دیریتاراشترا که تاب دیدن صحنه‌های کشته شدن فرزندانش در جنگ را ندارد پیشنهاد را رد می‌کند و به جای وی، منشی‌اش، سَنجایا مشمول این لطف ویاسا می‌شود. به واسطه این قدرت خدائی، حوادث جنگ در قلب سنجایا آشکار می‌شود. داستان بهگود گیتا از سؤال دیریتاراشترا از سنجایا، در باب رویدادهای جنگ آغاز می‌شود.
گیتا
هِنان ، یکی از استان‌های کشور چین است.
این استان در مرکز این کشور قرار گرفته است و مرکز آن شهر ژنگ ژو است.
جمعیت آن بالغ بر نود و هشت میلیون نفر است که پرجمعیت‌ترین استان چین به حساب می‌آید.
مساحت این استان برابر ۱۶۷٬۰۰۰ کیلومتر مربع است .
استان هنان در حوضه رودخانه زرد قرار گرفته است.
چندی از پایتخت‌های باستانی چین از جمله شهرهای لوئویانگ، کایفنگ و آنیانگ در این استان قرار دارند داده‌ها بر پایه: جام جم آنلاین.
قاسم غنی (۱ فروردین ۱۲۷۲ سبزوار – ۹ فروردین ۱۳۳۱ سان فرانسیسکو) سیاست‌مدار، دیپلمات، پزشک، ادیب و نویسندهٔ ایرانی بود.مصاحب، غلام‌حسین، دائرةالمعارف فارسی، تهران، امیرکبیر، چاپ دوم، ج۲، ص۱۸۱۴ او به سبب همکاری با محمد قزوینی در تصحیح دیوان حافظ شهرت دارد که یکی از معتبرترین تصحیح‌های این دیوان به‌شمار می‌رود. قاسم غنی نویسنده‌ای پرکار بود و طی سال‌هایی که خارج از ایران سکونت داشت، با چندین نفر از چهره‌های برجسته زمانه خود نامه‌نگاری می‌کرد. خاطرات روزانه، یادداشت‌ها و نامه‌های او در دوازده جلد و تحت نظارت پسر او، سیروس غنی، در کتابی به نام «یادداشت‌های دکتر قاسم غنی» حمع‌آوری شده و طی سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۴ میلادی در لندن به چاپ رسیده است.
قاسم غنی در خانواده‌ای نسبتا مرفه به دنیا آمد. برخی از اقوام مادری او از اعضای برجسته مذهب بهائیت بودند که همین موضوع در ابتدای فعالیت سیاسی غنی برای او مشکلاتی ایجاد کرد. غنی تحصیلات ابتدایی خود را در مکتب‌خانه‌های سنتی گذراند و حدود سال ۱۹۰۸ او را به تهران فرستادند تا تحصیلاتش را ادامه بدهد. او وارد مدرسه «تربیت» شد که مدرسه‌ای بهائی بود و برنامه آموزشی مدرن داشت. سپس وارد دارالفنون شد و دو سال در آنجا درس خواند. غنی در سال ۱۹۱۳ برای ادامه تحصیل عازم بیروت شد. ابتدا دوره‌ مقدماتی پزشکی را در مدرسه‌ای فرانسوی که توسط یسوعیان اداره می‌شد گذراند و پس از تعطیلی موسسات آموزشی فرانسه‌زبان در لبنان در زمان جنگ جهانی اول، انگلیسی آموخت و در سال ۱۹۱۵ وارد دانشگاه آمریکایی بیروت در رشته پزشکی شد و در سال ۱۹۱۹ مدرک پزشکی خود را گرفت.
غنی پس از فارغ‌التحصیلی به زادگاه خود برگشت و مشغول حرفه پزشکی شد. او در این شهر بیمارستانی تاسیس کرد و اغلب وقت خود را صرف خدمت به مردم می‌نمود.
غنی در سال ۱۹۲۳ عازم پاریس شد و دو سال دوره آموزشی تخصصی پزشکی داخلی را گذراند و پس از آن دوباره به سبزوار برگشت و مشغول طبابت شد. در ۱۹۲۶ مجددا به پاریس رفت تا دوره دوساله دیگری را بگذراند. آنجا با محمد قزوینی آشنا شد و دوستی نزدیکی میان این دو شکل گرفت. غنی در ۱۹۲۸ به ایران برگشت و طبابت را ابتدا در سبزوار و سپس در مشهد و تهران ادامه داد.
در این مقطع، غنی بیش از پیش به ادبیات علاقه و توجه داشت و با چهره‌های برجسته‌ای همچون علینقی وزیری و کمال‌الملک دوستی و نامه‌نگاری می‌کرد. او با برخی از چهره‌های ممتاز ادبی نیز همکاری داشت از جمله با علی‌اکبر فیاض در نخستین تصحیح تاریخ بیهقی (۱۳۲۴)، با محمدعلی فروغی در تصحیح رباعیات خیام (۱۳۱۹) و با عباس اقبال آشتیانی در انتشار مجله ادبی یادگار. مهم‌ترین کار ادبی قاسم غنی، حمایت او از محمد قزوینی در جمع‌آوری، مقابله و تطبیق نسخه‌های مختلف اشعار حافظ و انتشار دیوان حافظ در سال ۱۹۴۱ بود. این اثر تاکنون بارها و بارها تجدیدچاپ شده و از سوی بسیاری از اندیشمندان، اقدامی بزرگ و مهم در تاریخ تصحیح متون کلاسیک فارسی محسوب می‌شود.
طی این سال‌ها، غنی در دانشکده پزشکی تهران نیز تدریس می‌کرد و اخلاق پزشکی درس می‌داد. پس از آن نیز مدتی در دانشکده معقول و منقول تدریس داشت. درس‌گفتارهای او درباره روان‌شناسی در این دو دانشکده بعدها در قالب کتابی به نام «معرفت‌النفس» منتشر شد.
غنی در دهه ۱۹۳۰ میلادی وارد عرصه سیاست شد. او از سال ۱۳۱۴ شمسی، به مدت هفت سال نماینده شهر مشهد در مجلس شورای ملی (دوره دهم) بود. غنی در سال ۱۳۲۲ در انتخابات دوره چهاردهم مجلس شورای ملی نامزد نمایندگی شد اما رأی نیاورد. غنی در جریان رقابت‌های انتخاباتی دورهٔ هفتم مجلس شورای ملی در حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار در آستانهٔ تکفیر شدن و به قتل رسیدن بود.http://ensani.ir/file/download/article/20120509085521-4048-1854.pdf
غنی در سال ۱۳۱۷ برای آماده‌کردن ترتیبات ازدواج شاهزاده فوزیه و محمدرضا پهلوی (ولی‌عهد وقت) به مصر رفت و سال بعد نیز در مراسم عروسی سلطنتی این دو حاضر شد. تسلط غنی به زبان عربی و دوستی او با محمود جم، نخست‌وزیر وقت ایران، نقش مهمی در این موضوع داشت.
غنی در سال ۱۳۲۰ حدود دو ماه وزیر بهداری کشور بود. در ۱۳۲۳ به عنوان وزیر فرهنگ منصوب شد اما کمتر از یک ماه بعد از این سمت استعفا داد. بک بار هم به قول خودش، پیشنهاد نخست‌وزیری را رد کرد. غنی در سال ۱۳۲۴ (آوریل ۱۹۴۵) به عنوان یکی از اعضای هیئت نمایندگی ایران در کنفرانس سان‌فرانسیسکو شرکت کرد و منشور ملل متحد در این کنفرانس تهیه شد.غنی، دکتر قاسم، یادداشت‌ها، چاپ سیروس غنی، لندن، ج۸، ص۳۹۹ او در سال ۱۳۲۶ سفیر ایران در مصر شد و دستور کار ویژه او برقراری سازش در ازدواج ناموفق محمدرضا پهلوی و فوزیه بود. پس از شکست تلاش‌ها، به غنی دستور دادند که ترتیبات طلاق این دو را فراهم کند. او همچنین در انتقال پیکر رضاشاه از مصر به ایران نقش داشت.
در تابستان ۱۳۲۷، غنی به عنوان سفیر ایران در ترکیه منصوب شد. او در این دوران یادداشت‌های روزانه منظمی می‌نوشت و وقایع روزانه را ثبت می‌کرد، از جمله پس از مرگ محمد قزوینی یادداشت‌های مفصلی در رثای او نوشت.
در سال ۱۳۲۸ از او دعوت شد به عنوان عضوی از هیئت همراه محمدرضاشاه پهلوی به نیویورک سفر کند. غنی از مدت‌ها قبل مشتاق بود به عنوان سفیر ایران در آمریکا منصوب شود و این دعوت امید او را تقویت کرد اما ماه‌ها انتظار او به نتیجه نرسید. غنی که از این موضوع رنجیده بود از سفارت ترکیه استعفا داد و به ایالات متحده نقل مکان کرد. تحلیل خود او از این موضوع، نشان‌دهنده احساسات منفی او نسبت به انگلیس و گرایش او به آمریکاست. به گفته او، سیاست انگلیس این بود که اجازه ندهد ایالات متحده در ایران نفوذ و اثرگذاری پیدا کند و به همین دلیل در انتصاب سفرا دخالت می‌کرد و «مزدوران» انگلیس که غنی اغلب آنها را دشمن سیاسی خود می‌دید، یکی از عوامل وضعیت نامساعد کشور بودند. غنی محمد مصدق را در جهت ملی‌کردن صنعت نفت و کوتاه‌کردن دست انگلیسی‌ها از ایران تأیید می‌کرد. در برخورد مصدق با دربار هم، پشتیبان مصدق و ملّیون بود.
غنی سال‌های آخر عمر خود را به سفر، خواندن و نوشتن و دست و پنجه نرم کردن با بیماری‌های مختلف گذراند. او در سان فرانسیسکو درگذشت و در قبرستان وودلان مموریال پارک به خاک سپرده شد.
آثار غنی حوزه وسیعی از موضوعات را پوشش می‌دهد. نخستین اثر منتشرشده او در سال ۱۳۱۵، مربوط به زندگانی و آثار ابن سینا بود. پس از آن او در موضوعات بسیار متنوعی طبع‌آزمایی کرد از جمله اصلاح نژاد و تاریخ پزشکی در جوامع اسلامی. غنی همچنین سه رمان آناتول فرانس را به فارسی ترجمه کرد که عبارتند از «تائیس» (تهران، ۱۳۰۸)، «عصیان فرشتگان» (تهران، ۱۳۰۹)، و «بریان‌پزی ملکه سبا» (تهران، ۱۳۱۰).
آخرین تألیف غنی مربوط به مبانی صوفیسم بود که در ۱۳۳۱ به نام «بحثی در تصوف» در تهران به چاپ رسید. منبع اصلی فکری وی در این تألیف، کتاب «عرفای مسلمان» به قلم رینولد نیکلسون و هم‌چنین آثار هنری وینفیلد است.زندگی و آثار دکتر قاسم غنی به قلم سیدحسن امین
فراهم‌گر خدمات اینترنتی بی‌سیم یا به اختصار WISP یک نوع رساننده خدمات اینترنتی می‌باشد. اگر چه عموم مردم اینترنت بی‌سیم را تنها به وای‌فای (Wifi) اطلاق می‌کنند، اما به هر شرکتی که از هر گونه استاندارد و تکنولوژی بی‌سیم استفاده کند (WISP) اطلاق خواهد شد.
اغلب WISP‌ها خدمات اضافه‌تری از جمله VoIP (ارتباط تلفنی بروی آی پی) یا شبکه مجازی خصوصی (VPN) نیز ارائه می‌کنند. حتی برای اولین بار شرکتی در ایالات متحده به نام موی بیم سرویس تصویری (Video-On-Demand) را نیز با پشتیبانی و سرمایه‌گذاری شرکت اینتل (Intel) ارائه کرد.
هم اکنون سرعت ارتباطی به بیش از ۲۰۰ مگابیت در ثانیه رسیده است ولی استاندارد جهانی مناسبی برای WISP به تصویب کامل نرسیده است و در تلاش برای استانداردسازی کردن سیستم‌های بی‌سیم پروژه WiMAX پیشنهاد شده‌است که در برخی شهرهای برتر دنیا سیستم آزمایشی آن اجرا شده‌است.
لکهٔ مُغولی یا درمال ملانوسیتوز در پزشکی به لکه بزرگ مادرزادی به رنگ قهوه‌ای یا آبی یا کبود گفته می‌شود که معمولاً بر روی بخش پایین کمر و کپل نوزادان دیده می‌شود. این لکه‌ها بی‌آزار هستند و بیشتر در نوزادان در نژادهای تیره‌پوست و زردپوست دیده می‌شوند. این لکه‌ها می‌توانند در شانه، قسمت فوقانی پشت، بازوها، مچ دست، مچ پا، پا و قسمت جانبی شکم دیده شوند.
این لکه بزرگ ظاهری شبیه به کهیر پوستی دارد. لکه مغولی معمولاً سه تا پنج سال پس از به دنیا آمدن از میان می‌رود.
لکه مغولی اکثراً در میان مردم سیاه‌پوست و نژاد زرد به ویژه مغول‌ها، ژاپنی‌ها، کره‌ای‌ها و همچنین چینی‌ها، اندونزی‌ها، مالزی‌ها دیده می‌شود.
نوزادان سرخ‌پوستان آمریکا نیز دارای این لکه هستند. لکه مغولی در مردم سفیدپوست ۱–۱۰ درصد دیده می‌شود.
درصد رخ‌دهی لکه مغولی در نژادها به این‌گونه‌است: زردپوستان آسیا ۹۵–۱۰۰ درصد، آفریقاییان شرقی: ۹۰–۹۵ درصد، سرخ‌پوستان آمریکا: ۸۵–۹۰ درصد، اسپانیایی‌زبانان آمریکا: ۵۰–۷۵ درصد، سفیدپوستان: ۱–۱۰ درصد.tokyo-med ، بازدید: نوامبر ۲۰۰۸.(در اصطلاحات انگلیسی آمریکا مردم زردپوستقاره آسیا راAsian، مردم سرخ‌پوست را Native Americanٔ اسپانیایی‌زبانان قارهٔ آمریکا را Hispanic، و سفیدپوستان را Caucasian می‌نامند)
بررسی در دو بیمارستان در اصفهان و کرمان شیوع لکه مغولی در این دو مورد را حد واسط شیوع آن در بچه‌های اروپایی و مغولی نشان داده‌است.بررسی شیوع لکه مغولی در 404 نوزاد تازه متولد شده در بیمارستان باهنر شهر کرمان سال 1377, /سودابه دیوسالار؛ به راهنمایی: سودابه زندی؛ استاد مشاور: سعدالله شمس‌الدینی
لکه‌های مغولی نیاز به درمان ندارد و معمولاً بین ۱۳–۴ سالگی کاملاً ناپدید می‌شود.
تنها بررسی برای تشخیص آن‌ها از کبودی پوست از دیدگاه پزشکی کافی است.اشرفی، محمودرضا، شعبانیان، رضا، کاووسی، سوزان: لکه مغولی، در شعبانيان%20رضا، كاووسي%20سوزان;;;;;0;0 پایگاه اطلاعات علمی، بازدید: نوامبر ۲۰۰۸.
کوه حَجَر رشته کوهی بطول تقریبی ۳۱۰ کیلومتر و ارتفاع حدودی ۲٬۵۰۰ متر از سطح دریا است که در کشور عمان قرار دارد. این رشته‌کوه از رأس مسندم شروع می‌شود و در ادامه از امارت رأس‌الخیمه، فجیره و سلطنت عمان می‌گذرد و در نقطه‌ای به نام «الصعیر» به رشته کوه جیما می‌پیوندد. این رشته کوه یکی از نقاط دیدنی سلطنت عمان به‌شمار می‌آید.
بخش مرکزی رشته کوه حجر مرتفع‌ترین و وحشی‌ترین بخش این کشور است. جبل شمس بلندترین نقطه این رشته‌کوه است، و پس از آن جبل اخدار در جایگاه دوم قرار دارد. رشته‌کوه دوم و کوچکتر یعنی جبل نخل از شرق به دره سمائل (که از شمال شرق به مسقط منتهی می‌شود) محصور شده‌است.
رشته کوه حجر شرقی در شرق دره سمائل قرار گرفته‌است (عربی: ٱلْحَجَر ٱلشَّرْقِی، لاتینی: Al-Ḥajar Ash-Sharqī)، که از شرق (بسیار نزدیکتر به ساحل) تا شهر ماهیگیری سور، که تقریباً در شرقی‌ترین نقطه عمان قرار دارد کشیده شده‌است.
خارج از ٱلْهُوْتَه در نزدیکی شهر نِزْوَی‎، عمان
کوه‌های غرب دره سمائل، به ویژه کوه‌های واقع در شبه‌جزیره مسندم و امارات متحده عربی به کوه‌های حجر غربی و همین‌طور «عمان الوسطی» مشهورند. از آنجا که جبل اخدار و کوه‌های مجاور آن در غرب این دره قرار دارند، ممکن است به عنوان بخشی از حجر غربی تلقی شوند.
ماناگوآ پایتخت کشور نیکاراگوئه است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۴ برابر با ۱٬۷۲۳٬۱۰۰ بوده‌است.
اکثریت جمعیت آن را اسپانیایی‌زبانان مستیزو تشکیل می‌دهند اما اقلیت‌هایی از اروپایی‌تباران کاتالونی، آلمانی و فرانسوی هم در آن زندگی می‌کنند.
ماناگوا در ساحل جنوب غربی دریاچهٔ ماناگوا قرار دارد، در سال ۱۸۵۷ به عنوان پایتخت ملی برگزیده شد؛ پیش از آن، پایتخت بین لئون و گرانادا متغیر بود. این شهر در سال ۱۸۱۹ به نام لئال ویلا د سانتیاگو د ماناگوا، بنیان نهاده شد و حیات خود را به عنوان یک دهکدهٔ ماهیگیری آغاز کرد. به فاصلهٔ کمی پس از آن که ملت‌های آمریکای مرکزی از اسپانیا استقلال یافتند، در سال ۱۸۲۴ تلاش‌های برای تبدیل ماناگوا به پایتخت نیکاراگوا آغاز شد. قرار گرفتن ماناگوا در بین دو شهر رقیب لئون و گرانادا، آن را به جایگزینی ایده‌آل تبدیل کرده بود.
ماناگوا امن‌ترین شهر آمریکای مرکزی و یکی از امن‌ترین شهرهای کل منطقهٔ آمریکا به‌شمار می‌رود. این شهر شاهد افت و خیزهای متعددی در تاریخ سیاسی نیکاراگوا بوده، و رنج دو زلزلهٔ ویرانگر را در طول قرن بیستم متحمل شده‌است.
نام ماناگوا در «Mana-ahuac» ریشه دارد، که در زبان بومی ناهواتلNahuatl به «در کنار آب» یا محلی که «گرداگرد آن را آب گرفته» ترجمه می‌شود. امروزه شهر در مکانی قرار دارد که قرن‌ها پیش از فتح آمریکای مرکزی توسط اسپانیایی‌ها در قرن ۱۶، بومیان آمریکایی در آن سکونت داشتند.
بالاخره در سال ۱۸۵۷، پس از آن که گرانادا توسط ارتشی از مزدوران آمریکایی به فرماندهی ویلیام واکر تخریب شد، انتخاب ماناگوا به عنوان پایتخت قطعی شد. در فاصلهٔ سال‌های ۱۸۵۲ تا ۱۹۳۰ ماناگوا دستخوش تغییرات عظیمی شد تا به شهری بدل شود که مرکز حکومت، زیر ساخت‌ها و خدمات بود. دو سیل بزرگ در سال‌های ۱۸۷۶ و ۱۸۸۵ در شهر جاری شد، و نیز زلزله‌ای ویرانگر در سال ۱۹۳۱ باعث تخریب بخش اعظم شهر شد. این شهر در دوران حکومت آناستازیو سوموزو گارسیا دیکتاتور و خانوادهٔ وی در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۷۹ (۱۹۳۶–۱۹۷۹) روند سریع رشد خود را آغاز کرد. ساختمان‌های دولتی تازه‌ای بنا شدند، صنعت پیشرفت کرد، و دانشگاه‌ها تأسیس شدند؛ ماناگوا به پیشرفته‌ترین شهر در آمریکای مرکزی بدل شد. زلزلهٔ بزرگ دیگری در ۲۳ دسامبر ۱۹۷۲ شهر را به لرزه درآورد، که حدود ۹۰٪ شهر را ویران کرد. شهر پاکسازی شد، اما هرگز به وضعیت پیشین خود بازنگشت. زلزله باعث شد بسیاری از ساکنان ماناگوا به حومهٔ شهر پناه ببرند، و مرکز شهر به سبب ترس از زلزله‌های بعدی هرگز به‌طور کامل بازسازی نشد.
ماناگوا در ساحل جنوبی دریاچهٔ ماناگوا (که به نام دریاچهٔ Xolotlan نیز نامیده می‌شود) واقع شده‌است. پیش‌بینی می‌شود که این دریاچه، پس از ساخت سدی در آینده در شهر تیپی تاپا، نقش مهمی در پیشرفت و رونق اقتصادی دوبارهٔ شهر ایفا کند. گونه‌های ماهی دریاچهٔ Xolotlan درست شبیه گونه‌های دریاچهٔ کوسیبولکا هستند، البته به استثنای کوسه‌های آب شیرین، که منحصراً در دریاچهٔ کوسیبولکا وجود دارند. این دریاچه، که زمانی از نقاط دیدنی ماناگوا محسوب می‌شد، از سال ۱۹۲۷ به بعد به دلیل ورود فاضلاب‌ها و پسماندهای شیمیایی، آلوده شده‌است. پروژه‌ای که از سوی دولت آلمان پشتیبانی می‌شود، برای پاکسازی دریاچه آغاز شده‌است.
در داخل محدودهٔ شهر ماناگوا، چهار دریاچهٔ کوچک دیگر نیز وجود دارد. مرکزی‌ترین آن‌ها دریاچهٔ تیسکاپا است، که در جنوب مرکز شهر قدیمی قرار دارد. این دریاچه منبع آتشفشانی دارد و حدود ۱۰۰۰۰ سال پیش شکل گرفته‌است. دریاچهٔ آسوسوسکا که در سمت غرب واقع شده، مهم‌ترین منبع تأمین‌کنندهٔ آب آشامیدنی ماناگوا به‌شمار می‌رود. این دریاچه در ابتدای بزرگراه جنوبیCarretera al Sur و در نزدیکی نقطهٔ ارتباط آن با بزرگراه جدید لئونCarretera Nueva a León قرار گرفته‌است. دریاچهٔ نیاپاNejapa نیز که در جنوب دریاچهٔ آسوسوسکا واقع است، به موازات بزرگراه جنوبی امتداد یافته‌است. دریاچهٔ چهارم، آکاهوالینکاAcahualinca نام دارد، و در شمال غربی واقع است. این دریاچه، که ناحیه‌ای نیز به همین نام در شرق آن قرار دارد، کم عمق است، و محل آن در سواحل دریاچهٔ ماناگوا است.
ماناگوا نیز مانند اغلب نواحی غرب نیکاراگوا، به استثنای سیراس، آب و هوایی گرمسیری دارد، و میانگین دمای هوای آن بین ۲۸ تا ۳۲ درجه سلسیوس (۸۲ تا ۹۰ درجه فارنهایت) است. ماه‌های دسامبر و ژانویه سردترین، و مارس و آوریل گرم‌ترین و خشک‌ترین ماه‌های سال هستند؛ اما در این ماه‌ها نیز، هوای شهر به سبب نسیم‌های خنکی که از سوی دریاچهٔ ماناگوا می‌وزند، تازه می‌شود.
ماناگوا به سبب دارا بودن آب و هوای عالی، اقلیم متنوع، خاکی حاصلخیز، و باران و منابع آبی فراوان، از پوشش گیاهی بسیار متنوعی برخوردار است. به همین دلیل انواع گوناگونی از درختان در این شهر وجود دارد (که برخی از آنها، از جمله چیلامیت، مادرونیو، سی بو، pochote، جنیزارو، تیگی لوت، نخل‌های زینتی معروف به رویال پام، و پینوئلا، در سایر نقاط جهان شناخته شده نیست. در طول فصل پرباران (ماه‌های می تا نوامبر) ماناگوا به یکی از سبزترین و پردرخت‌ترین شهرهای آمریکا بدل می‌شود.
ماناگوا مرکز ملی آموزش و تحصیلات به‌شمار می‌رود، و بیشترین تعداد دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالی در آن قرار دارند. برخی از مراکز مشهور آن به این شرح است: آکادمی بین‌المللی لینکلن،Lincoln - Home مدرسهٔ آمریکایی نیکاراگوا،American Nicaraguan School Website
مدرسهٔ آلمانی نیکاراگوا، مدرسهٔ فرانسوی نیکاراگوا، کالج آمریکای مرکزی، و موسسهٔ آموزشی لاسال.Bienvenidos a Nuestro Portal Web
برخی از دانشگاه‌های مهم نیز در در ماناگوا قرار دارند، از جمله: دانشگاه آمریکای مرکزی(UCA)، دانشگاه علوم بازرگانی:Universidad de Ciencias Comerciales:(UCC)
، دانشگاه مهندسیBienvenidos a la Universidad Nacional de Ingenieria(UNI)، دانشگاه آمریکاییUniversidad Americana(UAM)، دانشگاه کاتولیک(UNICA)، دانشگاه ملی کشاورزیUniversidad Nacional Agraria(UNA)
، و بزرگ‌ترین دانشگاه، یعنی دانشگاه مستقل ملی نیکاراگوا::Universidad Nacional Autónoma de Nicaragua-Managua(UNAN).
بنای اصلی این دانشگاه در داخل ماناگوا قرار دارد. بنای اولیهٔ آن، در شهر لئون واقع است، و در حال حاضر بنایی فرعی است که برای رشته‌های پزشکی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
بنای مؤسسهٔ مدیریت بازرگانی آمریکای مرکزی (INCAE) نیز در ماناگوا قرار دارد؛ این مؤسسه در سال ۱۹۶۴ و با پشتیبانی دولت ایالات متحده و سایر کشورهای آمریکای مرکزی بنیان نهاده شد.
از آن جا که دانشگاه هاروارد در بنیان این مؤسسه نقش داشت، پیوند نزدیکی میان این دو وجود دارد. بنای مذکور، یکی از دو محوطهٔ متعلق به موسسه‌است، و بنای دوم در الاجویلا، کاستاریکا واقع است. این مؤسسه عالی‌ترین مدرسهٔ بازرگانی در آمریکای لاتین است، و نیز در فهرست ۱۰ مدرسهٔ بازرگانی برتر دنیا نیز قرار دارد.
اقتصاد ماناگوا قلب اقتصادی کشور به‌شمار می‌رود، و این شهر ارائه دهندهٔ خدمات به همهٔ مردم است، اما با این وجود، بر خلاف سایر شهرهای آمریکای لاتین، با مهاجرت خیل روستاییان به شهر برای یافتن کار روبرو نیست، چرا که بسیاری دیگر از شهرهای نیکاراگوا اقتصاد و صنایعی قوی دارند. با این وجود، به سبب آن که ماناگوا تنها شهری است که جمعیتی بیش از یک میلیون نفر دارد، اغلب دفاتر و مشاغل بزرگ داخلی و بین‌المللی در آن مستقر شده‌اند. همچنین بسیاری از کارخانه‌ها با طیف متنوعی از محصولات و تولیدات در این شهر قرار دارند؛ شرکت‌های خارجی نیز مانند شرکت‌های داخلی بخش عمدهٔ فعالیت‌های خود را در این شهر متمرکز کرده‌اند. شرکت‌های چند ملیتی از جمله وال مارت، تله فونیکا، یونیون فنوزا، و پارمالات، دفتر، کارخانه، یا فعالیتی در ماناگوا دارند. رستوران‌هایی مانند مک دانلد، برگر کینگ، و ساب وی نیز از جمله رستوران‌های زنجیرهای هستند که در بازار رو به رشد و در حال توسعهٔ فست فود در ماناگوا جایگاهی به خود اختصاص داده‌اند.
علاوه بر این‌ها، ماناگوا مرکز بانک‌های مهم کشور نیز هست: بانکو د لا پرودوکسیون (BANPRO)، بانکو د آمریکا سنترال (BAC)، بانکو اونو، بانکو د فینانزاس (BDF)، بانکو د کردیتو سنترو آمریکانو (BANCENTRO)، و شرکت مادر آن، یعنی گروه لافیزه. بسیاری از هتل‌های مجلل، از جمله کراون پلازا، بست وسترن، اینترکنتیننتال، هالیدی این، و هیلتن نیز در ماناگوا بنا شده‌اند، که خبر می‌دهد به زودی هتل‌های دیگری نیز در شهر افتتاح خواهند شد. ماناگوا علاوه بر هتل‌های متعدد، شاهد ساخت و افتتاح مراکز خریدی به سبک غربی نیز بوده، که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به پلازا اینتر، سنترو کمرسیال متروسنترو، نگارخانه سانتو دومینگو، و مولتی سنترو لاس آمریکاس اشاره کرد.
ماناگوا در حال حاضر شاهد افزایش شدید بهای مسکن نیز می‌باشد، به این دلیل که با کمبود فضای مسکونی روبرو است، و علاوه بر آن، خارجیانی که اغلب آن‌ها از اروپا و آمریکای شمالی هستند، تمایل یافته‌اند که دوران استراحت خود را در نیکاراگوا سپری کنند. در حال حاضر قیمت‌ها بالا نیست، اما در حال افزایش است، و انتظار می‌رود که این روند صعودی ادامه یابد. باید در مرکز شهر ماناگوا فضاهای اداری مدرن ساخته شود، چرا اقتصاد ماناگوا به سرعت در حال رشد است، و لازم است فضاهای تجاری نیز در نقاط مختلف شهر ایجاد شود. صنعت ساختمان در ماناگوا رشد و توسعهٔ بسیار سریعی دارد؛ بر تعداد بناهای اداری تازه‌ای که در حال حاضر در امتداد کاره ترا ماسایا و در ویلا فونتانا در دست ساخت اند، افزوده می‌شود، و تازه‌ترین آن‌ها که اخیراً افتتاح شده، ادیفیسیو اینورکاسا است.
کلیسای جامع کهن ماناگوا در سال‌های دههٔ ۱۹۲۰ در بلژیک طراحی، و از آن جا به این شهر منتقل شد.http://www.canal2tv.com/Noticias/Septiembre%202006.html کلیسا در اثر زلزلهٔ سال ۱۹۷۲ تخریب شد، که سرانجام به ساخت کلیسای جامع تازه در ماناگوا منتهی شد، که جدیدترین کلیسای جامع در سراسر جهان به‌شمار می‌رود. نوسازی این کلیسا در سال‌های اخیر مقدور شده، و در حال حاضر، انتظار تعمیر و احیای آن می‌رود. بنای تئاتر ملی روبن داریو مهم‌ترین تئاتر نیکاراگوا، و مدرن‌ترین سالن نمایش در آمریکای مرکزی است. هم هنرمندان داخلی و هم هنرمندان بین‌المللی در این سالن به اجرای نمایش، کنسرت، برپایی نمایشگاه، و سایر فعالیت‌های فرهنگی می‌پردازند، که از آن جمله می‌توان به نمایش رقص‌های تانگو، نمایش‌ها یا آثار فولکلور ملی اشاره کرد.
کتابخانهٔ دکتر روبرتو اینسر بارکرو در ماناگوا قرار دارد، و با هدف معرفی فرهنگ نیکاراگوا بنا شده‌است. این کتابخانه، ۶۷۰۰۰ جلد کتاب دارد، خدمات اینترنت رایگان ارائه می‌دهد، از بایگانی روزنامه‌ای دارد که کاربران می‌توانند از آن روزنامه و مجله به امانت بگیرند، و نیز تمامی اطلاعات اقتصادی مربوط بانک مرکزی نیز در آن وجود دارد. علاوه بر این در غرفه‌ای از این ساختمان، نمایشگاهی دائمی از آثار نقاشی مشهور نیکاراگوا و در کنار آنها، آثاری از هنرمندان نوظهوری که آیندهٔ نوید بخشی دارند، برپاست. در تالار سکه‌شناسی نیز نمایشگاهی دائمی از سکه‌ها، اسکناس‌ها و نشان‌های یادبود مربوط به تاریخ نیکاراگوا وجود دارد.
بنای کاخ ملی از تأثیرگذارترین بناهای نیکاراگوا است. این ساختمان توسط رئیس‌جمهور خوان باوتیستا ساکاسا در سال ۱۹۳۵ بنا شده، و بخش‌های زیادی از تاریخ در آن گنجانده شده‌است. به مدت بیش از ۵۰ سال، کاخ ملی به عنوان مقر دولت مورد استفاده بود. در حال حاضر این بنا برای امور متعدد و متنوعی مورد استفاده قرار می‌گیرد. آرشیو ملی، کتابخانهٔ ملی، و نیز موزهٔ ملی در این بنا قرار دارند. موزهٔ ملی به روی عموم مردم باز است، و قطعاً ارزش دیدن دارد. نه تنها گشت و گذار در اطراف چنین بنای عظیمی، دلچسب است، بلکه خود موزه نیز بسیار جالب توجه‌است، و آثار نقاشی، مجسمه‌های کوچک مربوط به عهد پیش از کلمبیا، سفال، و سایر آثار در آن به نمایش گذاشته شده‌است. در این موزه یک اتاق موسوم به «تاریخ ملی»، و اتاق دیگری با عنوان «نمادهای ملی» وجود دارد. همچنین فسیل ردپاهایی از افرادی گه از یک فوران آتشفشانی می‌گریخته‌اند، به چشم می‌خورد.
مشهورترین فستیوال ماناگوا فستیوال متعلق به قدیس محافظ این شهر، سانتو دومینگو د گزمان است. در بامداد نخستین روز آگوست، «بایادا دل سانتو»Bajada del Santo رخ می‌دهد. در این رویداد، مجسمهٔ کوچکی از سانتو دومینگو از کلیسایی در لاس سیری تاس به کلیسای که در فاصلهٔ کمتر از یک کیلومتر از مرکز شهر فاصله دارد، برده می‌شود. این مجسمه تا بامداد روز دهم در این کلیسا می‌ماند؛ در این روز، «سوبیدا دل سانتو»Subida del Santo رخ می‌دهد، که در طول آن، مجسمه به جای اول خود بازگردانده می‌شود. هزاران تن از افراد مذهبی در این رخداد شرکت می‌جویند (تا این قدیس را به سبب معجزاتش سپاس گویند)، و به نوای گروه‌های موزیک می‌رقصند، و برخی از آن‌ها لباس‌های خاصی به تن دارند، و با ماسک‌های سرخ‌پوستی و بدن‌های نقاشی شده در این فستیوال شرکت می‌کنند. این جشن‌ها در هنگام عصر برگزار می‌شوند و بسیار شلوغ‌اند. در مراسم رژهٔ اسب‌ها نیز، مالکان و پرورش دهندگان اسب با بهترین اسب‌های خود شرکت می‌کنند.
تعدادی بار، کلوپ شبانه، کازینو، سالن نمایش و سینما در ماناگوا وجود دارد. در مقایسه با قیمت‌های اروپا و آمریکا، نوشیدنی‌های الکلی، نمایش‌های تئاتر و بلیت سینما نسبتاً ارزان ترند. در همهٔ مراکز خرید مهم سالن‌های سینما وجود دارد که فیلم‌هایی به زبان انگلیسی و اسپانیولی به نمایش می‌گذارند. سفارتخانهٔ کشورهای خارجی نیز جشنواره‌های فیلم را در ماناگوا پشتیبانی می‌کنند.
در شهر رستوران‌هایی با طیف متنوعی از غذاها، شامل غذاهای ژاپنی، برزیلی، چینی، فرانسوی، هندی، اسپانیایی، مکزیکی، ایتالیایی، آرژانتینی، آلمانی، و نیکاراگوایی وجود دارد. در کنار این رستوران‌ها، برخی از مشهورترین رستوران‌های فست فود آمریکایی و داخلی، مانند پولو تیپ- تاپ و راستی- پولوس به چشم می‌خورد.
ورزش ملی نیکاراگوا بیس بال است، و پس از آن و با فاصلهٔ کمی، فوتبال قرار دارد. اما در ماناگوا، بیس بال بی‌رقیب است. بسیاری از بازی‌های تیم بوئر ماناگوا در استادیوم ملی دنیس مارتینز برگزار می‌شود. هنگامی که این استادیوم در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ ساخته شد، مدرن‌ترین استادیوم آمریکای مرکزی به‌شمار می‌رفت، و در چند مورد میزبان جام جهانی بیس بال شد. امکانات ورزشی در ماناگوا شامل زمین‌های گلف، تنیس، بسکتبال، و والیبال نیز می‌شود، که در نقاط مختلف شهر قرار دارند.
در سال‌های اخیر در نزد نیکاراگوایی‌های ثروتمند محبوبیتی نسبی یافته‌اند. بزرگ‌ترین و محبوب‌ترین آن‌ها کازینوی فرعون است که در حاشیهٔ کاره ترا نورته قرار دارد. اغلب اهالی ماناگوا علاقه دارند که با دوستان خود به گردش روند، و بنابراین رقص، یکی از سرگرمی‌های محبوب و متداول است. در این شهر کلوپ‌های شبانه و بارها نیز وجود دارند، و محبوب‌ترین منطقه‌ای که این اماکن در آن قرار دارند، اصطلاحاً "زونا روساً (منطقهٔ قرمز) نامیده می‌شود، و در نزدیکی متروسنترو واقع است.
علاوه بر سرگرمی‌های مذکور، در ماناگوا مجموعهٔ متنوعی از مراکز خرید، از بازارهای کشاورزی تا بوتیک‌های مجلل و فروشگاه‌های بزرگ نیز وجود دارد. مرکادو هوئمبس را می‌توان به عنوان یکی از بهترین بازارهای ماناگوا نامید، که در آن، خریداران می‌توانند همه چیز از مبلمان، هنرها و ساخته‌های بومی، تا میوه و سبزیجات و لباس بخرند. علاوه بر این در مراکز خرید متعددی نیز بوتیک‌های ویژه و فروشگاه‌های بزرگی از قبیل اکلیپس، کریون، و سیمن نیز وجود دارند، که تمامی مارک‌های بزرگ و مشهور اروپایی، آمریکایی، و استرالیایی لباس و لوازم آرایش زنان و مردان را عرضه می‌کنند. پالی، لا کولونیا، و لا یونیون نیز سوپرمارکت‌های مشهوری هستند که اجناس گوناگون و متنوعی در اغلب ساعات شبانه روز در آن‌ها به فروش می‌رسد، و در نقاط مختلف شهر قرار گرفته‌اند، و اقلام بومی و خارجی را از همه جای دنیا عرضه می‌کنند.
ماناگوا از نظر حمل و نقل یکی از شهرهای برتر نیکاراگوا به‌شمار می‌رود. تمامی جاده‌های اصلی نیکاراگوا به ماناگوا می‌رسند، و حمل و نقل عمومی برای انتقال افراد از به داخل و خارج این شهر، وضعیت مطلوبی دارد. چهار بزرگراه اصلی نیز به ماناگوا منتهی می‌شوند. بزرگراه پان آمریکن از شمال به شهر وارد می‌شود و ماناگوا را به بخش‌های شمالی و مرکزی نیکاراگوا متصل می‌کند. این بزرگراه، بزرگراه شمالی یا کاره ترا نورته نامیده می‌شود. بزرگراه جنوبی یا کاره ترا سور بخش دیگری از بزرگراه پان آمریکن است، ماناگوا را به بخش‌های جنوبی، از قبیل ماسایا و گرانادا متصل می‌کند. کاره ترا نئووا ا لئون ماناگوا را به لئون پیوند می‌دهد. تمامی این بزرگراه‌ها در وضعیت بسیار مطلوبی قرار دارند و تراکم و ترافیک سبکی دارند.
در داخل شهر ماناگوا افرادی که به محل کار خود رفت‌وآمد می‌کنند، از تاکسی یا اتوبوس استفاده می‌کنند؛ تاکنون در ماناگوا هیچ قطار برون‌شهری، تراموای، یا مونوریلی ساخته نشده‌است. اخیراً و با پشتیبانی دولت ژاپن، استفاده از اتوبوس‌های مدرن مرسدس بنز در چندین خط اتوبوسرانی ماناگوا آغاز شده که هدف از آن، مدرنیزه کردن سیستم حمل و نقل شهر است. پروژهٔ دیگری که هم‌اکنون در دست اقدام است پروژه‌ای است که به نام «شبکهٔ تراموای یا خط اتوبوس» خوانده می‌شود، که در آن حمل و نقل در امتداد کاره ترا منتقل می‌شود، با این هدف که این سیستم به سایر بخش‌های شهر نیز گسترش یابد تا برخی از مشکلات ترافیکی ماناگوا حل شود. در ماناگوا چندین پایانهٔ اتوبوسرانی نیز برای حمل و نقل درون‌شهری وجود دارد، که اغلب آن‌ها در نزدیکی بازار قرار دارند. اتوبوس‌هایی که به سوی مقصد خاصی حرکت می‌کنند یا به آن مقصد می‌رسند را اغلب می‌توان در یک پایانهٔ خاص یافت. مسافرانی که در حال سفر از شهری به شهر دیگر از ماناگوا عبور می‌کنند، ممکن است نیاز داشته باشند که از یک پایانه به پایانه‌ای دیگر در داخل شهر بروند. قبلاً قطاری از ماناگوا به سایر شهرها عازم می‌شد، اما در حال حاضر این سرویس برچیده شده، و اکنون هیچ قطاری در ماناگوا یا در کل نیکاراگوا به این منظور مورد استفاده قرار نمی‌گیرد.
فرودگاه بین‌المللی ماناگوا بزرگ‌ترین فرودگاه نیکاراگوا به‌شمار می‌رود و اخیراً افتتاح شده؛ بخشی از هزینهٔ بازسازی و توسعهٔ آن، که بیش از ۵۲ میلیون دلار بوده‌است، توسط اسپانیا تأمین شده‌است.
این فرودگاه در حال حاضر به مدرن‌ترین پایانهٔ هوایی در آمریکای مرکزی بدل شده، و مهم‌ترین قطب ارتباطی ملی و بین‌المللی به‌شمار می‌رود. تقریباً تمامی پروازهای بین‌المللی به این فرودگاه کوچک، مدرن، و کارآمد وارد می‌شوند. بسیاری از پروازهایی که به مقاصد داخلی، از جمله بلو فیلدز، کورن آیلندز، و سان کارلوس انجام می‌شوند نیز از مبدأ این فرودگاه هستند. فرودگاه در بزرگراه شمالی واقع است، و حدود ۱۱ کیلومتر (۸ مایل) از شرق مرکز شهر فاصله دارد. می‌توان از فرودگاه به راحتی و با استفاده از خودرو، تاکسی، و اتوبوس به هتل‌ها، رستوران‌ها، و مراکز تجاری رفت. در مجموع ۱۰ خط هوایی در این فرودگاه فعال‌اند. علاوه بر این انتظار می‌رود که خطوط هوایی اسپانیا ایر مادرید نیز از سال ۲۰۰۷ پروازهای مستقیمی از مبدأ مادرید به این فرودگاه برقرار کند، این شرکت همچنین تمایل دارد تا به منظور تعمیر و نگهداری هواپیماهای خود و سایر شرکت‌ها، یک آشیانهٔ هواپیما بنا کند.
در ماناگوا یک سیستم تصفیهٔ آب در حال ساخت است، که قرار است آب‌های دریاچهٔ ماناگوا را پاکسازی کند. با پشتیبانی‌های مالی دولت آلمان، انتظار می‌رود این سیستم تا اواسط سال ۲۰۰۸ تکمیل شود. این سیستم به پاکسازی آب‌های دریاچه می‌پردازد که به مدت چندین دهه آلوده شده بودند، و نتیجهٔ نهایی عملکرد آن در سال ۲۰۱۰ معلوم خواهد شد. هم چنین پروژهٔ عظیم دیگری نیز برای بازسازی مرکز قدیمی ماناگوا و نیز احداث شبکه‌یمونوریل با هدف رفع مشکلات ترافیکی ماناگوا در دست اقدام است. این دو پروژه مرکز قدیمی ماناگوا را احیا می‌کند و سبب توسعهٔ گردشگری، تجارت، زیرساخت‌ها، و اقتصاد این شهر می‌شود.
اغلب شبکه‌های تلویزیونی و روزنامه‌های مهم ملی در ماناگوا مستقرند. بزرگ‌ترین کانال تلویزیونی کانال ۲، است و پس از آن، تله نیکا، کانال ۱۰، ۱۰۰٪ نوتی سیاس، و بسیاری شبکه‌های دیگر قرار می‌گیرند. روزنامهٔ «لا پنسا» نیز در ماناگوا مستقر است، و بزرگ‌ترین روزنامهٔ ملی به‌شمار می‌رود؛ روزنامهٔ بزرگ دیگر، «ال نئوو دیاریو» است که رویکردهای ساندنیستی دارد، و دفاتر آن در ماناگوا قرار دارند، و علاوه بر این‌ها، روزنامه‌های دیگری نیز در این شهر وجود دارند. ایستگاه‌های رادیویی متعددی نیز در ماناگوا وجود دارند، که برخی از آن‌ها رویکردهای سیاسی، اجتماعی، یا مذهبی دارند.
در ماناگوا بیمارستان‌های متعدد عمومی و خصوصی وجود دارد، که بزرگ‌ترین آن‌ها بیمارستان خصوصی متروپولیتانو ویویان پلاس است، که بهترین بیمارستان کل آمریکای مرکزی است، و از استانداردها، امکانات، و تجهیزات درجه یک در سطح دنیا برخوردار است. همچنین طرح‌های دیگری نیز برای ساخت یک استادیوم فوتبال تازه و مدرن در محوطهٔ UNAN در دست اقدام است. این استادیوم به مدرن‌ترین استادیوم در آمریکای مرکزی بدل خواهد شد، و در حال حاضر در دست ساخت است، و انتظار می‌رود ظرف دو سال آینده تکمیل شود.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Managua»، دانشنامه آزاد. (نسخه ۲۱ ژوئیه ۲۰۰۶)
گلیکوژِن (glycogen) یکی از گونه‌های پلی‌ساکاریدها است که در سلول‌های جانوران برای اندوختن کربوهیدرات به‌کار می‌رود. در پستانداران، گلیکوژن در کبد و ماهیچه‌ها انبار می‌شود. این ترکیب از دید زیستی مهم است، زیرا یکی از پلی‌ساکاریدهای اصلی برای اندوخته انرژی در انسان و جانوران است و نیز به انگیزه این که در دسترس‌ترین منبع گلوکز میان‌وعده‌های غذا و در مواقع فعالیت فیزیکی است، از اهمیت فراوانی برخوردار است. گلیکوژن با استفاده از آنزیم به گلوکز تبدیل می‌شود و در روده در صورت نیاز بدن به آن با تولید آدنوزین تری‌فسفات (ATP) در سلول‌ها سوخته شده و مصرف می‌شود و در صورتی‌که بدن به آن نیاز نداشته باشد در ماهیچه‌ها ذخیره می‌شود. گلیکوژن از نظر ساختاری بسیار شبیه به آمیلوپکتین است به همین جهت آن را نشاسته جانوری نیز می‌نامند.
نخست، آنزیم خاصی به نام فسفریلاز، گلیکوژن را به مشتقی از گلوکز به نام D-α- گلوکوپیرانوزیل ۱- فسفات، تبدیل می‌نماید. در مرحلهٔ بعد آنزیمی دیگر باعث شکستن مشتقات گلوکز به گلوکز مصرفی می‌شود. این تبدیل، در یکی از محل‌های غیر کاهنده گروه‌های قندی مولکول گلیکوژن صورت می‌گیرد و مرحله به مرحله پیش می‌رود (یک مولکول در هر بار).
به دلیل این‌که گلیکوژن بسیار شاخه‌دار است، شمار فراوانی گروه پایانی هست که آنزیم می‌تواند به آن‌ها متصل شود و مطمئن باشد که در زمان نیاز به انرژی بسیار، مقدار کافی گلوکز با شتاب آماده می‌شود.
سنتز گلیکوژن (گلیکوژنز) پس از صرف غذا زمانی که غلظت سرم و به تبع آن کبد و عضلات بالاست آغاز می‌گردد.
هنگامی که یک وعده غذایی حاوی کربوهیدرات خورده و هضم می‌شود، سطح گلوکز خون افزایش می‌یابد و لوزالمعده انسولین ترشح می‌کند. قند خون از ورید باب وارد سلول‌های کبدی می‌شود. انسولین در سلول‌های کبدی چندین آنزیم را تحریک می‌کند که موجب ایجاد فرایند سنتز گلیکوژن می‌شود. مولکول گلوکز تا زمانی که انسولین و قند زیاد هستند به زنجیره گلیکوژن اضافه می‌شود. در نتیجه بعد از خوردن غذا مقدار زیادی از گلوکز خون در کبد به گلیکوژن تبدیل می‌شود.
پس از هضم یک وعده غذایی و کاهش گلوکز در خون، ترشح انسولین کاهش می یابد و سنتز گلیکوژن متوقف می‌شود و هنگامی که بدن احتیاج به انرژی دارد، گلیکوژن شکسته شده و دوباره به گلوکز تبدیل می‌شود. گلیکوژن فسفوریلاز کبدی آنزیم اولیه از تجزیه گلیکوژن است. سلول‌های بدن می‌توانند از گلیکوژن کبد به عنوان منبع انرژی به مدت ۸ تا ۱۲ ساعت استفاده کنند.
گلوکاگون، هورمون دیگری که توسط لوزالمعده تولید می‌شود، در بسیاری جهات به عنوان یک countersignal به انسولین عمل می‌کند.
خانه‌ای روی برکه یک فیلم هیجانی درام تجسمی به کارگردانی آلخاندرو اگرستی و با بازیگری کیانو ریوز و ساندرا بولاک محصول ۲۰۰۶ آمریکا است. این دو بازیگر از زمان فیلم "سرعت" (۱۹۹۴) برای اولین بار توانستند دوباره فیلمی را با هم بازی کنند. فیلم‌نامه این فیلم توسط دیوید اوبرن به رشته تحریر درآمده است. همچنین شهره آغداشلو در این فیلم حضوری کم رنگ در نقش یک دکتر روسی الاصل را دارد.
این فیلم در هفته اول فروش خود حدود ۱۳ میلیون دلار فروش کرد و نقدهای بسیاری به خاطر نقص در داستان به آن وارد شد. خانه‌ای روی برکه بازسازی شده فیلم کره جنوبی در سال ۲۰۰۰ است.
کیت، پزشک جوانی است که هنگام اسباب کشی از خانه کنار دریاچه‌اش، برای مستأجر بعدی یادداشتی گذاشته، و ضمن برشمردن مشکلات و مزایای خانه از او می‌خواهد نامه‌هایش را به آدرس جدیدش بفرستد. مستأجر بعدی، الکس، مهندس معماری ست که برای فرار از زندگی شهری به آن خانه دنج پناه آورده است. پاسخ وی به نامه کیت منجر به شکل‌گیری رابطه‌ای دوستانه بین آن دو می‌شود. رابطه‌ای که هرگز نتوانسته‌اند در دنیای واقعی بیابند. اما، این رؤیای شیرین کابوسی بیش نیست، وقتی می‌فهمند: در دو زمان مختلف! و به فاصله دو سال از یکدیگر زندگی می‌کنند…
کشور اسرائیل رسماً در سال ۱۹۴۸ میلادی تأسیس شد. اگرچه تاریخ اسرائیل را باید مشتمل بر دو بخش تاریخ یهودیان در سرزمین باستانی اسرائیل و تاریخ کشور مدرن اسرائیل دانست. این کشور تقریباً در مکان پادشاهی باستانی یهودی واقع شده‌است با این تفاوت که آن سرزمین باستانی شامل کرانه باختری رود اردن نیز بوده‌است.http://www.bible-history.com/geography/ancient-israel/ntisrael-sitemap.html این محل زادگاه زبان عبری بوده‌است که در اسرائیل امروزه بدان صحبت می‌شود. همچنین اماکن مقدسی برای ادیان یهودیت، مسیحیت، اسلام و بهائیت در این سرزمین قرار دارد.
علیرغم دست به دست شدن سرزمین اسرائیل بین امپراتوری‌های مختلف در طول قرون، بیشتر جمعیت این سرزمین تا قرن سوم میلادی یهودی باقی ماندند. این ناحیه پس از قرن سوم به شدت مسیحی‌نشین و پس از غلبه مسلمانان در قرن هفتم بیشتر مسلمان‌نشین بوده‌است و از اواسط قرن بیستم مجدداً یهودی‌نشین شده‌است. حد فاصل سال‌های ۱۰۹۶ تا ۱۲۹۱ میلادی این ناحیه کانون درگیری‌های مسلمانان و مسیحیان در جنگهای صلیبی بود و پس از آن تا سال ۱۹۱۷ و قیمومیت انگلستان بر آن سرزمین بخشی از امپراطوری عثمانی محسوب می‌شد.
در اواخر قرن ۱۹ میلادی، اوج گرفتن یهودستیزی در اروپا موجب ایجاد جنبش صهیونیسم شد. در پی تصرف سرزمین سوریه توسط انگلستان در جنگ جهانی اول و قیمومیت انگلستان بر آن سرزمین و اعلامیه بالفور، موج مهاجرات یهودیان به این سرزمین موسوم به علیا شکل گرفت و باعث ایجاد تنش‌هایی بین اعراب و یهودیان گشت. در پی اعلام استقلال اسرائیل در سال ۱۹۴۸ و گسترده‌تر شدن موج مهاجرت یهودیان به این سرزمین این تنش‌ها به نزاع بزرگ اعراب و اسرائیل منجر شد. در حال حاضر در حدود ۴۲ درصد از یهودیان جهان در اسرائیل امروزی زندگی می‌کنند و این کشور بزرگ‌ترین مرکز تجمع پیروان یهودیت است.http://www.jewfaq.org/populatn.htm
از دهه ۱۹۷۰ میلادی ایالات متحده تبدیل به متحد اصلی اسرائیل شده‌است. در سال ۱۹۷۹ پیمان صلح کمپ دیوید بین اسرائیل و مصر امضا شد. در سال ۱۹۹۳ این کشور با سازمان آزادی‌بخش فلسطین پیمان اسلو رو به امضا رسانید و در سال ۱۹۹۴ بین اسرائیل و اردن پیمان صلحی به امضا رسید. علی‌رغم تلاش‌های بسیاری که برای صلح بین اسرائیل و فلسطینیان به انجام رسیده‌است، درگیری بین این دو تأثیر زیادی در حیات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی اسرائیل و فلسطینیان گذارده‌است.
تاریخچه مهاجرت اولیه انسان‌ها به خارج از آفریقا به شام ماقبل تاریخ، جایی که اسرائیل در آن واقع شده‌است، بر اساس آثاری که در عبیدیه در دره ریفت اردن یافت گردیده، به حداقل ۱٫۵ میلیون سال قبل بازمی‌گردد، در حالی که فسیل‌های یافت شده از انسان‌های سخول و قفذه در اسرائیل، قدمتی بیش از ۱۲۰۰۰۰ سال را دارا می‌باشند. فرهنگ ناتوفی در هزاره ۱۰ قبل از میلاد در جنوب شام پدیدار شد، پس از آن فرهنگ غسولینی در حدود ۴۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح هویدا گشت.
تصور می‌شود که اجداد بنی اسرائیل شامل مردم باستانی سامی زبان بومی این منطقه بوده‌اند. بر اساس گزارش باستان‌شناسان مدرن، بنی‌اسرائیل و فرهنگ آن‌ها از طریق توسعه دین تک‌پرستی - و بعداً توحیدی - با محوریت یهوه، از قوم کنعانی و فرهنگ‌های آنها منشعب شده‌است.Mark Smith in "The Early History of God: Yahweh and Other Deities of Ancient Israel" states "Despite the long regnant model that the Canaanites and Israelites were people of fundamentally different culture, archaeological data now casts doubt on this view.Rendsberg, Gary (2008). آنها به شکلی باستانی از زبان عبری صحبت می‌کردند که به عبری کتاب مقدس معروف است.Steiner, Richard C. (1997), "Ancient Hebrew", in Hetzron, Robert (ed. در همان زمان، فلسطینیان در دشت ساحلی جنوبی مستقر شدند.
تردیدهایی در مورد نخستین پادشاهی اسرائیل و یهودای باستان و گستره قلمرو آنها و قدرتشان وجود دارد. در حالی که مشخص نیست که آیا هرگز پادشاهی متحد اسرائیل وجود داشته‌است یا خیراما با این حال مورخان و باستان شناسان توافق دارند که پادشاهی شمالی اسرائیل تا ۹۰۰ قبل از میلاد وجود داشته‌استFinkelstein, Israel, (2020).The Pitcher Is Broken: Memorial Essays for Gosta W. Ahlstrom, Steven W. Holloway, Lowell K. Handy, Continuum, 1 May 1995 Quote: "For Israel, the description of the battle of Qarqar in the Kurkh Monolith of Shalmaneser III (mid-ninth century) and for Judah, a Tiglath-pileser III text mentioning (Jeho-) Ahaz of Judah (IIR67 = K. 3751), dated 734–733, are the earliest published to date." تا اینکه پادشاهی یهودا در ۸۵۰ ق.م. به قدرت رسیده.Finkelstein, Israel, (2020).The Pitcher Is Broken: Memorial Essays for Gosta W. Ahlstrom, Steven W. Holloway, Lowell K. Handy, Continuum, 1 May 1995 Quote: "For Israel, the description of the battle of Qarqar in the Kurkh Monolith of Shalmaneser III (mid-ninth century) and for Judah, a Tiglath-pileser III text mentioning (Jeho-) Ahaz of Judah (IIR67 = K. 3751), dated 734–733, are the earliest published to date." پادشاهی اسرائیل از بین دو پادشاهی دیگر مرفه تر بود و به زودی به یک قدرت منطقه‌ای تبدیل شد. در طی آن دوران سلسله عمریان، سامره، جلیل، دره اردن، شارون و بخش‌های وسیعی از ماوراء اردن را تحت کنترل داشت. ساماریا، پایتخت و خانه یکی از بزرگ‌ترین سازه‌های عصر آهن در شام بود.
پادشاهی اسرائیل در حدود سال ۷۲۰ قبل از میلاد، زمانی که توسط امپراتوری نو-آشوری تح شد، ویران گردید. پادشاهی یهودا، به پایتختی اورشلیم، بعداً به دولت متکی امپراتوری آشوری نو و سپس امپراتوری نو بابلی تبدیل شد. تخمین زده می‌شود که جمعیت منطقه در عصر آهن دوم حدود ۴۰۰٬۰۰۰ نفر بوده‌است.Broshi, M. , & Finkelstein, I. (1992). در سال ۶/۵۸۷ قبل از میلاد، به دنبال شورش یهودا، نبوکدنصر دوم، اورشلیم و معبد سلیمان را محاصره و ویران کرد، پادشاهی‌شان را منحل و بسیاری از نخبگان یهودی را به بابل تبعید کرد و بدین‌ترتیب اسارت یهودیان آغاز شد. این شکست در تواریخ بابلی نیز ثبت شده‌است. پس از تصرف بابل در سال ۵۳۹ قبل از میلاد، کوروش کبیر، بنیانگذار امپراتوری هخامنشی ایران، اعلامیه‌ای را ارائه داد که مفاد آن به جمعیت تبعیدیان‌یهودی اجازه بازگشت به یهودا را می‌داد، به جمعیت یهودی که بازگشته بودند اجازه داده شد تا معبد را خودگردان و بازسازی کنند."Harper's Bible Dictionary", ed. by Achtemeier, etc. , Harper & Row, San Francisco, 1985, p. 103