moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کیبر، دهستانی است از توابع بخش جلگه زوزن و در شهرستان خواف استان خراسان رضوی ایران.
نام کیبر برگرفته از رشته کوه کیبر می باشد.
جمعیت این دهستان بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱٬۹۴۸خانوار) ۸٬۹۳۴نفر
دهستان زوزن نام دهستانی از توابع بخش جلگه زوزن و در شهرستان خواف استان خراسان رضوی ایران است.Zozan - UNESCO World Heritage Centre
جمعیت این دهستان بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱٬۲۶۴خانوار) ۵٬۹۷۲نفربوده‌‌است.درگاه ملی آمار
ترام (به انگلیسی: <bdi>Halftone</bdi>) به نقطه‌های ریزی که روی فیلم لیتوگرافی یا زینک یا سطح چاپ شده ایجاد می‌شوند و از تراکم یا شدت آنها، سایه روشن‌های تصویر شکل می‌گیرد ترام می‌گویند.
ترام عنصری حیاتی در انواع و اقسام چاپ محسوب می‌شود. در واقع هر جا که قصد ثبت تصویر یا نوشته‌ای را به شکل رنگی یا تن‌های خاکستری دارید، وجود ترام الزامی است. تا هم‌نشینی رنگهای اصلی CMYK به درستی کار خود را انجام دهند. ترام در واقع کوچکترین جزء یک کار چاپی است.
ترام AM (سرنام Ampletude Modulation) یا ترام متعارف (Conventional Screen)
یک دسته از ترام که معمول بوده و زیر بنای چاپ به شیوه‌های مختلف محسوب می‌شود. ترام فوق دارای این خصوصیت است که فاصله مرکز ترام یا نقاط از هم یکی است و در جاهایی از تصاویر که کم‌رنگ‌تر دیده می‌شود، اندازه ترام تغییر کرده و کوچکتر می‌شود. بنابراین در یک تصویر تک رنگ که سایه‌روشن‌هایی نیز دارد، فاصله ترام‌ها یا نقاط از هم یکی است و در جاهایی که تصویر تیره یا روشن‌تر می‌شود، اندازه ترام بزرگتر یا کوچکتر می‌شود.
شکل ترام نکته‌ای است که کمتر به آن توجه می‌شود. طراحان، کار اسکن تصاویر خود را انجام داده و عکس را در طرح خود می‌گنجانند. کار نهایی را آماده کرده و به لیتوگرافی تحویل می‌دهند. ممکن است فیلم و به دنبال آن زینک مورد نظر را نیز کنترل کنند اما تقریباً هیچ‌گاه شکل ترام را برای لیتوگرافی مشخص نمی‌کنند. اشکال مختلف ترام با تنوع بسیار، مثلاً دایره، بیضی، مربع، لوزی، لانه زنبوری، فانتزی و ... وجود دارد. اما همه آن‌ها برای هر کار چاپی مناسب نیستند. در کار چاپ افست، معمولاً از ترام مربع استفاده می‌شود. چرا که به دلایل بصری، این ترام واضح تر دیده می‌شود و در چاپ افست مناسب‌ترین است. اما ترام بیضی در محدوده Midtone لطافت و ظرافت خاصی به تصویر می‌دهد. بنابراین شاید مناسب باشد که برای چاپ تصاویر و چهره و نقاشی‌های ظریف از ترام بیضی استفاده کرد. ترام‌های دیگر معمولاً در چاپ هلیوگراور و ... کاربرد دارد. وقتی به ترام‌های چاپ افست روی زینک دقت کنید متوجه خواهید شد که در نقاط تیره، ترام‌ها درشت تر شده و در نقاط روشن، ترام ریزتر است. اما در چاپ هلیوگراور اندازه ترامها در همه جای سیلندر هیلو یکی و تاریک و روشنی طرح با تغییر در میزان گودی ترام‌ها ایجاد می‌گردد. بنابراین در می‌یابیم که شکل ترام در چاپ‌های گوناگون، متفاوت است.
در چاپ برای اینکه رنگها درست روی هم قرار گرفته و یک کار رنگی را درست نمایش دهند، بایستی ترام‌گذاری صورت گیرد، این ترام‌ها باید در زوایای مختلفی نسبت به هم قرار گیرند. یک کار رنگی با چهار رنگ CMYK در چاپ ساخته می‌شود اما چنانچه زاویه ترام هر چهار رنگ CMYK یکی باشد، آنچه که دیده می‌شود، از زیبایی کاملی برخوردار نیست، درست به همین دلیل است که زوایای مختلف ترام ایجاد گردیده تا هم‌نشینی رنگهای CMYK به درستی صورت گرفته و چاپ زیبایی از یک کار به بار بنشیند. قبل از آن‌که به زوایای استاندارد رنگ‌های CMYK بپردازیم، چند نکته قابل ذکر است. نکته اول این‌که از نظر بصری و بر اساس اعصاب بینایی زاویه ۴۵ درجه کمترین دید و ۹۰ یا صفر درجه بیشترین زاویه دید را به ما می‌دهد. مثلاً لوزی به دلیل اینکه قطرهای آن زاویه ۹۰ درجه با هم می‌سازند نسبت به مربع که قطرهای آن زاویه ۴۵ درجه می‌سازند، بهتر و زودتر دیده می‌شود. از طرف دیگر چنانچه اختلاف زاویه دو ترام مختلف کمتر از ۳۰ درجه باشد، حالتی خاص در چاپ پدید می‌آید که به آن پیچازی می‌گویند. در این وضعیت لطافت کار رنگی از بین رفته و پیچش‌های متعددی در کار چاپی دیده می‌شود. بنابراین در این‌جا بایستی این دو نکته را مد نظر داشت و بر اساس این اطلاعات باید زاویه ترام مناسب را به هر کدام از رنگ‌های CMYK اختصاص داد. بر اساس دانسیته‌های فوق زوایای ترام استاندارد برای چاپ افست و بسیاری از انواع دیگر چاپ به صورت C=۱۵ M=۷۵ Y=۰ K=۴۵ در نظر گرفته شده‌است. دقت در زاویه دادن به ترامها حائز اهمیت است. رنگ مشکی یا K به دلیل این‌که بیشتر از همه رنگ‌ها قابل دیدن است در زاویه ۴۵ درجه که کمتر به چشم می‌آید، قرار داده شده و رنگ زرد که کم‌رنگترین رنگ CMYK است در زاویه صفر یا ۹۰ درجه که بیشتر به چشم می‌آید، قرار داده شده‌است. این نوع زاویه ترام باعث می‌گردد که مسئله حداقل اختلاف زاویه دو ترام CMYK که ۳۰ درجه است رعایت شده باشد. تنها رنگ زرد است که با دو رنگ C و M اختلاف ۱۵ درجه‌ای یعنی کمتر از ۳۰ درجه دارد که البته به دلیل کم‌رنگ بودن رنگ زرد مسئله پیچازی پیش نمی‌آید. گاهی برای انواع دیگر چاپ زاویه ترام‌ها را کمی تغییر می‌دهند تا حالت مناسبتری برای آن نوع چاپ ایجاد گردد. مثلاً در چاپ افست رول، گاهی به شکل C=۷۵ M=۴۵ Y=۰ K=۱۵ تغییر می‌کند.
در یک کار چاپی ۲ یا ۳ رنگ که به شکل تفکیکی چاپ می‌گردد، در انتخاب رنگها و زوایای ترام، دقت لازم را داشته باشید. مثلاً از زینک زرد برای چاپ رنگ تیره به همراه رنگ‌های تیره دیگر استفاده نکنید. زیرا احتمال پیچازی وجود خواهد داشت. البته این مسئله در حالتی است که رنگ‌های تفکیکی در جایی با هم به شکل ترام ترکیب شوند و گرنه چنانچه در همه جای کار چاپی، رنگ‌ها به شکل تفکیکی و مجزا چاپ گردند، اشکالی ایجاد نخواهد شد.
دقت ترام همان ریزی و درشتی ترام است که بر حسب خط در سانتی متر lpc یا خط بر اینچ (Lines per inch) (lpi) بیان می‌شود. هر چه lpi بیشتر باشد ترام ریز تر است یعنی تعداد خط بیشتری در یک اینچ جا می‌گیرد و هر چه lpi کمتر باشد ترام درشت تر است. کنترل و کار با ترامهای درشت تر، ساده‌تر است. اما جزئیات در چاپ با ترام‌های درشت تر دیده نمی‌شود. برای چاپهای مختلف، اندازه ترام متفاوت است. در چاپ افست معمولاً از ۱۵۰ lpi تا ۲۰۰ lpi چاپ صورت می‌گیرد. اما میزان انتخاب اندازه ترام به موارد متعدد بستگی دارد. از جمله نوع ماشین چاپ، کاغذ مورد استفاده، مرکب چاپ و عوامل بسیار دیگر، بنابراین بالا رفتن lpi با وجود آنکه دقت کار را بیشتر می‌کند اما گاهی به دلیل ناتوانی ماشین چاپ یا نوع کاغذ، دقت لازم انتقال نمی‌یابد. بنابراین انتخاب مناسب اندازه ترام، به کار چاپی لطافت لازم را خواهد داد.
بسته به کار شما و نوع کاغذی که جهت چاپ استفاده می کنید و میزان جذب رنگ در آن، اندازه ترام متفاوت است. مثلاً در چاپ سیلک چون دقت کار پایین است و شیوه چاپ با وسایلی است که دقت زینک را ندارد، ترام جهت خروجی فیلم، درشت انتخاب می گردد. مثلاً ۱۲۰ lpi یا به عبارت دیگر ۱۲۰ خط در اینچ.
با یک ذره‌بین چاپ (لوپ) می‌توانید از دنیای ترام لذت ببرید. لوپ خود را روی یک کار چهار رنگ بگذارید. آنچه مشاهده می‌کنید یا یک سطح کامل پر از رنگ است که تن پلات می‌گویند یا این‌که از نقاط رنگی فراوانی تشکیل شده که با زوایای مختلف در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند و بین آن‌ها سفید است در چنین وضعیتی نقاط رنگی سایان، مژنتا، زرد و مشکی (CMYK ) را خواهید دید و همین وضعیت باعث ایجاد جلوه زیبای تصاویر می‌شود. در یک کار چهار رنگ ترام‌ها به گونه‌ای در کنار یکدیگر می‌نشینند که تشکیل یک گل را می دهند. در بهترین حالت و صحیح‌ترین وضعیت قرارگیری ترامها، این گل منظم و کامل است اما اگر در هر یک از رنگ‌ها جابه‌جایی رخ دهد زیبایی و نظم گل از بین می‌رود. بنابراین چنانچه کاری را بعد از برش ملاحظه می‌کنید از شکل گل ترام می‌توان در مورد کیفیت چاپ نظر داد. اکنون روشی را برای تشخیص درصد ترام با هم مرور می‌کنیم.
به حاشیه کناری یک سند چاپ شده دقت کنید، همان‌جایی که ترام رنگهای مختلف را قرار داده‌اید، وقتی که لوپ خود را روی این ترام‌ها حرکت می‌دهید به ترامی می‌رسید که شترنجی کامل است. دقت کنید که این وضعیت ترام ۵۰٪ را نشان می‌دهد. بنابراین چنانچه ترام رنگ به‌خصوصی را مشاهده کردید که از وضعیت شترنجی پرتر بود، درصد آن‌را با توجه به ۵۰٪ (حالت شترنجی) و اندازه ترام روی کار می‌توانید تشخیص دهید. هر چه بیشتر تمرین کنید دقت تشخیص شما بالا خواهد رفت. بنابراین، با قرار دادن لوپ روی هر قسمت کار با تفکیک چشمی رنگهای CMYK و بررسی جداگانه آن‌ها به‌راحتی، اما با تمرین زیاد می‌توانید درصد رنگ‌هایی که در قسمت‌های مختلف یک کار چهار رنگ چاپ شده‌است تشخیص داده و با کنترل کل ترام، کیفیت چاپ را بررسی نمایید.
ترام نوع سوزن با ترام عکس (FM) (سرنام Frequency Modulation)
نوع دیگری از ترام که اخیراً ابداع شده‌است ترام سوزنی گفته می‌شود. این ترام بسیار دقیق‌تر از ترام AM است و جزئیات تصاویر را به خوبی نمایان می‌کند. تفاوت عمده دو ترام AM و FM در این است که فاصله ترام‌ها در نوع AM یکی است، در حالی که ترام‌های نوع FM بسیار ریز بوده و فاصله آن‌ها از هم متغیر است.
حقیقت و راستی خاصیتی است برای اشاره به اصل هر چیز استفاده می‌شود.
واژه حقیقت وام‌واژهای عربیست و معادل انگلیسی واژه حقیقت واژهٔ Truth است.ریشه واژهٔ "Truth" در دیکشنری انگلیسی
اگر در ریشهٔ واژگان حقیقت و واقعیت دقیق شویم، تفاوت‌هایی را مشاهده می‌کنیم. ریشهٔ کلمهٔ حقیقت، «حق» و به معنای راستی و درستی است و ریشهٔ کلمهٔ واقعیت، «وَقَعَ» به معنای روی دادن یا اتفاق افتادن است. حقیقت، اشاره به ماهیت راست و درست و صحیح دارد و واقعیت اشاره به کل رویدادهایی که جهان هستی را شکل می‌دهد دارد.
حقیقت در مورد واقعیت است. حقیقت معنا و مفهوم درستی است که درست بودن اش را مطابق با واقع بودنش ثابت می‌کند.
در یونان باستان، نوعی تفکر اسطوره‌ای نسبت به مقولهٔ حقیقت و واقعیت وجود داشته که طی سیر تحول به مذهب و باورهای مذهبی تبدیل شده‌است. این مسئله در هر تمدن دیگری نیز مشاهده می‌شود. تمدن‌های بین‌النهرین، هند و چین همگی چنین سیر تحولی را طی کرده‌اند.
تفکر اسطوره‌ای، طی تکاملش به صورت مثالی افلاطونی رسید که گونه‌ای تفکر مذهبی است. در اندیشه‌های مذهبی مانند سه دین زرتشت، مسیحیت و اسلام تمایز و جدایی واقعیت مادی و حقیقت وجود دارد.
دیدگاه عرفا پیرامون حقیقت و واقعیت، شکل متکامل تفکرات دینی است.
آراء و اندیشه‌های متفکرین دوران مدرن و همچنین تحولاتی که در نوع نگاه انسان‌ها در جامعهٔ مدرن نسبت به حقیقت حاصل شده، باعث شده‌است تا مسیر گسست از اندیشه‌های اسطوره‌ای به اندیشه‌های دینی در دوران مدرن دچار تغییر مسیر شود؛ یعنی تمایز و گسست حقیقت و واقعیت دوباره به اتحاد آن دو منجر شده‌است. در اصل، ظهور رئالیسم جدید و همچنین اومانیسم مدرن، نمایانگر گونه‌ای بازگشت به اصول کلاسیک یونانیان است. بشر در دوران مدرن اعتقاد یافت که طی سالیان درازی، دچار خطا شده‌است، از این رو دوباره به تفکر یونانی رجعت کرد.
در اندیشه‌های ماتریالیست‌ها و مارکسیست‌ها از جمله فوئرباخ، مارکس و انگلس و پیروان آن‌ها، ماده‌گرایی که خود یکی از ثمرات مدرنیته است، نمایشگر رجعت انسان به یکی انگاشتن حقیقت و واقعیت است. با این تفاوت که از نگاه ماتریالیست‌ها، حقایق، قوانینی هستند که بر واقعیات حاکم‌اند. به‌طور مثال، نیروی محرکهٔ تاریخ که بر وقایع تاریخی احاطه دارد، حقیقتی دربارهٔ جهان و هستی است.
اندیشه‌های فردریش ویلهلم نیچه، فیلسوف نامدار آلمانی دربارهٔ حقیقت از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. چون او، نوع نگاه انسان به حقیقت را دگرگون کرد و معتقد بود که زمانی به حقیقت دست پیدا می‌کنیم که تمامی نیروهایی که بر هر چیز اثر می‌گذارند را بشناسیم و به گونه ای به تکثر گرایی معتقد بود. تفکر نیچه در نهایت به مکاتب و تفکراتی از جمله هرمنوتیک، مکتب فرانکفورت و پست‌مدرنیسم منجر شد.
اندیشه‌های نیچه در باب حقیقت و واقعیت به شکلی رادیکال در آراء متفکران پست مدرنی چون ژان فرانسوا لیوتار، ژاک دریدا، ژیل دلوز، میشل فوکو و ژان بودریار دوباره مطرح شد.
حقیقت نزد صوفیه ذات حق است، بی‌حجاب تعیّنات، و محو کثرات موهومه در نور ذاتکشاف اصطلاحات‌الفنون، محمدعلی بن علی التهانوی، به کوشش محمد ابراهیم کمال جعفر، کلکته، ۱۸۶۲م، ص ۳۳
شیخ محمود شبستری (گلشن راز):
ریشه یونانی باستانی کلمه "true" و "truth" در طول تاریخ دارای تعاریف متنوعی هستند که معمولاً در موضوعاتی همچون منطق، هندسه، ریاضیات، استنباط و استنتاج، مقایسه کردن و فلسفه طبیعی مورد استفاده قرار می‌گرفت.
در اوایل عصر فلسفه اسلامی، ابن سینا (آویسنا) کلمه حقیقت را در کتاب خود به نام کتاب شفا، جلد اول فصل ۸ بدین شکل تعریف می‌کند:
حقیقت چیزیست در ذهن که مشابه بیرونی آن باشد.David, Marion (2005). "Correspondence Theory of Truth" in Stanford Encyclopedia of Philosophy
ابن سینا معنی حقیقت را در جلد هشتم کتابش در فصل ۶ اینگونه شرح داد:
این مفهوم صرفاً یک نسخه لاتین قرون وسطایی است که توسط سیمون ون ریت ارائه شده‌است. در ترجمه ای به روز از متن عربی اصلی اینگونه بیان می‌کند که:
حقیقت اعتقاد خالصانه به وجود چیزی می‌باشد.Jan A. Aertsen (1988), "Nature and Creature: Thomas Aquinas's Way of Thought", p. 152. Brill, .
تعریف معنی کلمه حقیقت را در بین نوشته‌های ایمانوئل کانت در نظریه مطابقت حقیقت او می‌توان یافت. کانت در مقاله انتقادی برهان محض بدین گونه می‌نویسد: «تعریف کلمه حقیقت، به معنی این است که موضوع و چیزی که از آن درک می‌شود با یکدیگر مطابقت داشته باشند.»"Disputed Questions on Truth", 1, 2, c, reply to Obj. 1. Trans. Mulligan, McGlynn, Schmidt, "Truth", vol. I, pp. 10–12.
جورج هگل فلسفه خود را به دور از مباحث روان‌شناسی، حقیقت را به جای چیزی مربوط به افکار درونی، به عنوان یک جسم خارجی متحرک توصیف کرد. حقیقتی که هگل آن را تعریف می‌کند، همانند مکانیسم یک بدن مادی است که تحت تأثیر نیروی درونی خود قرار دارد. «حقیقت بدنه ای متحرک با وجود خود در درونش.»
حقیقت از نظر آرتور شوپنهاور قضاوت کردن بین اتحاد یا جدایی بین دو یا چند موضوع است.
«اگر منظور از کلمه قضاوت داشتن علم باشد، باید دلایل کافی و پایه ای برای قضاوت خود داشته باشیم؛ و در این صورت است که می‌توان آن را حقیقت نامید.»
به عقیده فردریک نیچه جستجو برای حقیقت یا «میل برای حقیقت»، همان چیزی است که فیلسوفان میل به دست آوردن آن را دارند. همچنین او تصور می‌کرد که حقیقت کذب اگر باعث بهبود یک زندگی گردد از حقیقت بهتر است.
آلفرد نورث وایتهد ریاضیدان انگلیسی ای که تبدیل به فیلسوف آمریکایی شد اینگونه می‌گوید: «هیچ حقیق مطلقی وجود ندارد. تمامی حقایق در بخشی از خود حقیقی هستند. کار شیطان است که می‌خواهد آنها را حقیقت محض جلوه دهد.»Kant, Immanuel (1781/1787), "Critique of Pure Reason". Translated and edited by Paul Guyer and Allen W. Wood (Cambridge: Cambridge University Press, 1998), A58/B82.
پیشرفت منطقی یا پیوستن به این خط فکر باعث می‌شود که نتیجه بگیریم حقیقت می‌تواند کذبی بیش نباشد، چراکه حقایق جزئی فریب آورند و ممکن است باعث نتیجه‌گیری اشتباه شوند.
افرادی که پیرو فلسفه عملی هستند همانند سی.اس. پییرس، معتقدند که حقیقت دارای وابستگی‌های ذاتی با بشریت می‌باشد و بشر همواره به دنبال کشف حقیقت و یافتن آن است؛ و پییرس بر این عقیده بود که انسان‌ها با تلاش برای یافتن آن، به آن دست می‌یابند و حقیقت قطعاً برای بشر سودآور می‌باشد. «عقیده ای که نهایتاً توسط همگان تأیید شود و مورد توافق واقع می‌گردد، چیزی است که به آن حقیقت می‌گوییم…»Kant, Immanuel (1801), "The Jäsche Logic", in "Lectures on Logic". Translated and edited by J. Michael Young (Cambridge: Cambridge University Press, 1992), pp. 557–58.
باورها، جنبش‌ها و مکاتب:
تئودور هرمان آلبرت درایزر (زادهٔ ۲۷ اوت ۱۸۷۱ - درگذشتهٔ ۲۸ دسامبر ۱۹۴۵)، داستان‌نویس آمریکایی بود. او را پدر ادبیات سیاه و پیرو سبک طبیعت‌گرایی دانسته‌اند.وبگاه دلمر رنا
نیمتاج لکستانی (نیم‌تاج خاکپور) (سده ۱۴ قمری) شاعر اجتماعی و وطن‌پرست دوران مشروطه هم زمان با ستارخان و باقرخان در ایران بود. «کاوه» نام یکی از شعرهای مشهور اوست.فرخزاد
نیم‌تاج دختر مسعود دیوان لکستانی از نوادگان حاج وزیر لکستانی بود و در سده ۱۴ قمری در حومه سلماس در خانواده‌ای فرهنگ‌دوست زاده شد. او تا دوره متوسطه تحصیلاتش را ادامه داد که در آن زمان تحصیلات بالایی بود. نیم‌تاج بر چند زبان نیز مسلط بود. در کشتار لکستان در جنگ جهانی اول خانواده‌اش را از دست داد و خود از سلماس به رشت رفت.فرخزاد
شعرهای نیم تاج لکستانی مضمون تند اجتماعی و انتقادی دارند و اغلب میهن‌پرستانه هستند.فرخزاد
تَهم‌رَییش (که در منابع یونانی به صورت Tómuris آمده) فرمان‌روای قوم ماساگت بود که از اقوام ایرانی آسیای میانه و از زمرهٔ سکاها بوده‌اند. بر پایهٔ گفتهٔ هرودوت، این شخص که در رویارویی با سپاه کوروش بزرگ فرمانده سپاه ماساگت‌ها بود، کوروش را شکست داد و وی را کشت.Tahm-Rayiš، برای ریشه‌شناسی نام: F. Altheim und R. Stiehl صص. ۱۲۷ تا ۱۲۸.Cook, J. M. 1983. , pp. 37, 196نام‌های تومیریس و پسرش اسپارگاپیسس که فرمانده ارتش او بود، اصالت ایرانی دارند.For the etymology see: F. Altheim und R. Stiehl, Geschichte Mittelasiens im Altertum (Berlin, 1970), pp. 127–8 از آنجا که مورخانی که نخستین بار دربارهٔ او نوشتند یونانی بودند، از تلفظ نام هلنی بیشتر اوقات استفاده می‌کنند. نویسندگان یونانی نام او را Τόμυρις نوشته‌اند.Herodotus, Histories, 1.205Polyaenus, Strategems, 8.28.1Lucian,Contemplantes, 13
نام این شخصیت را که در کتاب هرودوت به صورت Tómuris آمده می‌توان در زبان اوستایی به صورت -tahma-rayiš* بازسازی کرد که جزء اول آن همان واژهٔ تَهم در تهمتن به معنی «تنومند، قوی‌تن» و تهماسب به معنی «دارندهٔ اسب نیرومند» است و جزء دوم آن به معنی «شکوه و توانگری» است. نام پسر وی که در منابع یونانی به صورت اسپَرگَپِش (Spargapísēs)Spargapises آمده در زبان اوستایی به شکل -sparəγa-paēsa یعنی «کسی که زیبایی‌اش به مانند جوانه است» دیده می‌شود.For the etymology see: F. Altheim und R. Stiehl, Geschichte Mittelasiens im Altertum (Berlin, I970).pp. 127-8 احتمال‌های دیگری را نیز برای ریشه‌شناسی نام تومریس ارائه کرده‌اند که در مجامع علمی از آن‌ها استقبال نشده‌است.
کوروش هخامنشی در این بخش از شاهنشاهی هخامنشی هفت دژ مرزبانی ساخت که نیرومندترین این دژها به نام کوروش‌کده، توانست برابر اسکندر مقدونی درایستد و دستیابی او به این منطقه را ناممکن کند.
زبان فیلیپینی زبان ملی و رسمی کشور فیلیپین است. این زبان از سال ۱۹۸۷ در قانون اساسی فیلیپین به عنوان زبان رسمی این کشور برگزیده شد. فیلیپینی یک زبان آسترونزیایی است که در عمل، نسخه‌ای استاندارد شده از زبان تاگالوگ به‌شمار می‌رود، هرچند که به‌طور قانونی از آن زبان تمایز داده می‌شود. گاهی این زبان به‌طور نادرست به‌عنوان نام عمومی برای همه زبان‌های فیلیپین به‌کار می‌رود که پس از دگرگونی‌ها، گاهی به عنوان گویش‌ها منتج می‌گردد.
خط فیلیپینی همان الفبای لاتین است که همراه با تغییراتی در این زبان به‌کار می‌رود. این الفبا از ۲۸ حرف تشکیل شده‌است که دربرگیرندهٔ مجموعهٔ کامل ۲۰ حرفی از آباکادا، الفبای تاگالوگ (شامل دونویسهٔ Ng) و ۸ حرف از الفبای اسپانیایی شامل (C, F، J، Ñ، Q, V، X و Z) است.
زبان فیلیپینی در مجموع در حدود ۹۰ میلیون نفر گویشور دارد که ۶۰ میلیون نفر از این تعداد، به‌عنوان زبان دوم به فیلیپینی سخن می‌گویند.
فیلیپینی‌ها یک گروه قومیتی بومی جزایر فیلیپین هستند. جمعیت فیلیپین در سال ۲۰۱۰ بیش از ۹۲ میلیون نفر بوده‌است و حدود ۱۰ تا ۱۲ میلیون فیلیپینی نیز در خارج از این کشور زندگی می‌کنند. آمریکا با بیش از ۳ میلیون و عربستان با بیش از یک میلیون بیشترین جمعیت فیلیپینی‌های مهاجر را در خود جای داده‌اند.
مردم فیلیپین به حدود ۱۸۰ زبان مختلف تکلم می‌کنند که بیشتر آنها به خانواده زبانی آسترونزیایی تعلق دارند و در بین آنها تاگالوگ و سینوگبانونی بیشتر از بقیه گویشور دارند. فیلیپینی و انگلیسی دو زبان رسمی فیلیپین هستند و بیشتر فیلیپینی‌ها دوزبانه یا سه‌زبانه هستند.
فیلیپین بیش از سه قرن مستعمره اسپانیا بود و در نتیجه فرهنگ فیلیپینی‌ها تا حدی اسپانیولیزه شده‌است. اکثر فیلپینی‌ها در این دوران به مسیحیت کاتولیک گرویدند اما اینکه اسپانیایی‌های مهاجر تا چه میزان با فیلیپنی‌ها مخلوط شده‌اند چندان مشخص نیست چون در سرشماری‌های این کشور هیچگاه در مورد تعلق نژادی پرسشی نشده‌است.
اَنجیلی یا درخت چوب‌آهنی (نام علمی: Parrotia persica)، درختی از تیره انجیلیان و بومی جنگل‌های شمالی ایران است. نام آن به افتخار فریدریش پاروت گیاه‌شناس آلمانی انتخاب شده‌است. این درخت دارای چوب سختی است و ریشه و برگ‌های آن مصرف دارویی دارد.
انجیلی در جنگل‌های شمال از سواحل آستارا تا گلیداغ انتشار دارد و از جلگه‌های ساحلی دریای خزر تا ارتفاعات میانبند امتداد می‌یابد و در کلاردشت تا ارتفاع ۱۴۰۰ متر از سطح دریا نیز دیده می‌شود. افزون بر ایران، در آستارای جمهوری آذربایجان و لنکران نیز انجیلی می‌روید.
انجیلی درختی است زیبا با قامتی بلند و به ۲۵ متر می‌رسد. برگ‌های انجیلی توجه زیادی به خود بر می‌انگیزند. برگ‌های نورسیده بنفش مایل به قرمز هستند و سپس در تابستان به رنگ سبز تیره و درخشان تبدیل می‌شوند و سرانجام در پاییز برگ‌های درخشان به رنگ‌های مختلفی مانند زرد پررنگ، نارنجی سوخته و پررنگ و قرمز روشن می‌گرایند و این تنوع رنگ مناظر زیبایی را ایجاد می‌کند.تحقیق درس درخت شناسی۱/دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان/ شهره بیات به همین دلیل این درخت برای ساخت فضای سبز و همچنین جذب گردشگر به جنگل‌های ایران مناسب است. چوب انجیلی بسیار سخت بوده و به این دلیل در زبان تالشی و مازنی به آسوندار یا همان درخت چوب آهنی معروف است.
خشک ناشکوفا از نوع کپسول
پوسته نازکی دارد و به راحتی از ماشین‌ابزارها آسیب می‌بیند. درختان پیرتر پوسته آن خاکستری متمایل به زرد است، دارای فرو رفتگی‌ها و برجستگی‌های زیاد است، ساقه‌های آن نیز به یکدیگر جوش خورده‌اند و تنه درخت را نامنظم‌تر می‌سازند. درخت می‌تواند با چندین تنه رشد کند اما می‌تواند آن را با هرس کردن و روش‌های دیگر به شکلی ترتیب داد که با یک تنه واحد رشد نماید. پوست خارجی آن صاف است و به صورت صفحه‌ای از تنه جدا می‌شود.
نیاز به هرس کمی دارد تا ساختمانی قوی را توسعه دهد.
ویژگی‌های تزئینی انجیلی آن را به عنوان یک درخت خیابانی مطلوب می‌سازد. در فاصله ۲۰ تا ۳۰ فوت در امتداد یک خیابان یا پیاده‌رو یک سایبان روی مسیر پیاده‌رو ایجاد می‌کند (آن سایبان روی خیابان نخواهد بود) اما مانند یک دیواری از شاخ و برگ شکل فوق‌العاده‌ای به سرتاسر یک خیابان مسکونی می‌دهد. انجیلی در آفتاب درخشان یا سایه محدود و با خاکی که زهکشی مناسب دارد رشد می‌کند. این درخت در خاک‌های مرطوب ایستادگی و تحمل ندارد.
زبَرغول‌ها یا گاهی ابرغول، یک دسته از ستارگان هستند که در بخش بالایی نمودار هرتسپرونگ راسل قرار دارند. این ستارگان در رده‌بندی ستارگان در ردهٔ Ia (پرفروغ) یا Ib (کم فروغ) قرار دارند. قدر تابش‌سنجی آنها میان ۵– و ۱۲– است. ستارگان با درخشندگی بیشتر در ردهٔ فراغول‌ها قرار می‌گیرند.
بیمارستان فیروزآبادی با نام پیشین مریض‌خانه فیروزآبادی واقع در منطقه ۲۰ شهر تهران (شهر ری) که در سال ۱۳۱۳ توسط سید رضا فیروزآبادی و با کمک دکتر امیراعلم ساخت و وقف شد. این بیمارستان در شمال میدان اصلی شهر ری قرار دارد.
عملیات ساخت بیمارستان فیروزآبادی به همت والای مرحوم آیت ا... سید رضا فیروزآبادی از سال ۱۳۰۸ آغاز شد. مراسم کلنگ زنی بیمارستان روز عید فطر (۱۱ اسفند) سال ۱۳۰۸ انجام شد. برآورد هزینه ساخت این بیمارستان یکصد هزار تومان بود که تا آن تاریخ ۱۴ هزار تومان آن از محل حقوق آقای فیروزآبادی از مجلس تامین شده بود.
دکتر حبیب‌الله فیروزآبادی نوه آیت الله فیروزآبادی واقف مسجد و بیمارستان فیروزآبادی در روستا فیروزآباد در 6 کیلومتری شهرری دیده به جهان گشود و تحصیلات حوزوی را تا درجه اجتهاد به پایان رساند و به دلیل محبوبتی که بین مردم داشت درسال های بعد ، چهار دوره متوالی به عنوان نماینده مردم تهران در مجلس شورای ملی انتخاب شد و در راستای شوق و علاقه ای که در خدمت به نیازمندان و بیماران داشت کلیه حقوق نمایندگی خود در این چهار دوره را صرف خرید باغ حرمت الدوله در زمینی درشهرری به مساحت 52000 متر مربع و به مبلغ 7000تومان از آقای سپهبد سفیر وقت ایران در سوئیس نمود که مریضخانه فیروزآبادی و بعدها بیمارستان فیروزآبادی در آن بنا نهاده شد و وقف شد.
مریضخانه فیروزآبادی در زمان تاسیس ، با 600 تخت بستری در زمره بزرگترین بیمارستان های موجود در کشور محسوب می شد که به جز درمان بیماران، بعدها پزشکان و اساتید بسیاری در آن پرورش یافتند.
مریض‌خانه بعدها گسترش پیدا کرد و اکنون به صورت بیمارستانی با تمامی خدمات به فعالیت خود ادامه می‌دهد. در گذشته این بیمارستان با کاشی‌کاری‌های فیروزه‌ای رنگش در ضلع جنوب شرقی بیمارستان فعلی قرار داشت و بر آن این جمله نقش بسته است:
در حال حاضر بیمارستان فیروزآبادی به عنوان یک بیمارستان جنرال تخصصی و درجه یک در شهرری با متراژ تقریبی 52000 متر مربع زمین و حدود 25000 متر مربع به ارائه خدمات درمانی پرداخته و با دارا بودن حدود یکصد تخت ویژه ICU ، CCU و Post CCU به عنوان مرکز تخصصی بخش های ویژه قلب در شهرری و جنوب تهران و تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی ایران می باشد.بیمارستان فیروزآبادی دارای تخصص های زنان، جراحی، داخلی، گوارش، اطفال، ارتوپدی، رادیولوژی، روماتولوژی، نفرولوژی، بیهوشی، ارولوژی، گوش و حلق و بینی، نورولوژی، روان‌پزشک، چشم، پاتولوژی، تغذیه و داروسازی است. همچنین دارای بخش‌های جراحی زنان و مردان، داخلی-عفونی،اطفال،دیالیز و اوژانس است.
مسجد فیروزآبادی مسجدی در تهران است.
قبور شخصیتهایی چون جلال آل‌احمد و محمد همایون (بنیانگذار حسینیه ارشاد) در مسجد فیروزآبادی شهر ری در راستای آنچه بهسازی و همسان سازی قبور عنوان شده بازسازی می‌شود.
دکتر حبیب الله فیروزآبادی نوه آیت الله فیروزآبادی - واقف مسجد و بیمارستان فیروزآبادی در شهر ری - تولیت این مسجد را برعهده دارد که آن را به وحید فیروزآبادی وکالت داده است.
سیدرضا فیروزآبادی (۱۲۵۴ فیروزآباد شهر ری - ۱۴ امرداد ۱۳۴۴) سیاستمدار، روحانی و نیکوکار ایرانی، چهار دوره نماینده مجلس شورای ملی و بنیان‌گذار بیمارستان فیروزآبادی شهر ری بود.
در شناسنامه سید رضا فیروز آبادى که در هفتم اسفند ۱۳۰۰ صادر شده، تاریخ تولد او ۱۲۵۲ شمسى قید شده است. هرچند در اظهارنامه‌ای که خود او در چهاردهم آذر ۱۲۹۸ براى گرفتن شناسنامه داده­ بوده، سن خود را ۴۶ سال گفته­ و از آنجا که به احتمال زیاد، سن خود را به تاریخ قمری گرفته و ۱۴ آذر ۱۲۹۸ خورشیدی معادل جمادی‌الاول ۱۳۳۸ قمری بوده، سال تولد او می‌بایست ۱۲۹۲ قمری مقارن با ۱۲۵۴ خورشیدی باشد. موضوع تاریخ تولد او در انتخابات دوره چهاردهم مجلس شورای ملی در سال ۱۳۲۲ خورشیدی جنجال‌آفرین شد. طبق شناسنامه‌اش او بالای هفتاد سال سن داشت و حداکثر سن برای نمایندگی هفتاد سال بود. اما در مجلس با استناد به خطای محاسبه که هنگام صدور شناسنامه او صورت گرفته، سن او زیر هفتاد سال تعیین شد.
سید رضا فیروزآبادی فرزند سید هاشم، تحصیلات خود را در زادگاهش، فیروز آباد آغاز کرد و در مدرسه آصفیه نزدیک مسجد جامع تهران ادامه داد. در سال ۱۲۸۵ خورشیدی در نهضت مشروطه شرکت کرد. در سال ۱۲۹۳ نماینده غار و فشافویه (شهر ری) در دوره سوم مجلس شورای ملی شد. در اواخر سال ۱۳۰۲ که غائله جمهوری‌خواهی به راه افتاد، او همراه با سید حسن مدرس به مبارزه با جمهوریت برخاست. علاوه بر آن، انجمنی از کلیه اصناف تهران تشکیل داد که در منزل وی اقداماتی علیه جمهوریت داشتند.
در سال ۱۳۰۳ که رضا خان سردارسپه نخست‌وزیر وقت، حکومت نظامی برقرار کرد، سید رضا فیروزآبادی دستگیر و به کلات نادری در خراسان تبعید شد. پس از به سلطنت رسیدن رضا شاه در سال ۱۳۰۵ به نمایندگی تهران وارد ششمین دوره مجلس شد و در دوره بعد (هفتم) نیز در این جایگاه ماند.
فیروزآبادی در مجلس معمولاً با طرحها و لوایحی که به توسعه و تجدد کشور مربوط می‌شد، مانند استخدام مستشاران و معلمان خارجی و احداث تلگراف بی‌سیم مخالفت می‌ورزید. هنگامی هم که لایحه ورزش اجباری برای دانش‌آموزان به مجلس رفت، آن را غیرشرعی دانست. و گفت:
«ورزش اجباری در مملکت ما چندان لزوم ندارد. بلکه به یک نظریاتی مضر هم هست. ما باید با اخلاق و روحیات اهل این مملکت مملکت را اداره کنیم. چیزی را که بیشتر اهل این مملکت عقیده ندارند و می‌خواهند به زور به حلق آنها بکنند نمی‌شود».
او همچنین با اقدامات علی‌اکبر داور در تغییر تشکیلات عدلیه و پایه‌ریزی دادگستری نوین مخالف بود. در اردیبهشت ۱۳۰۶ که وکلای دادگستری در اعتراض به اینکه کارشان را از دست داده‌اند، در مجلس شورای ملی تحصن کردند، فیروزآبادی در دفاع از آنها نطق کرد و خواهان آن شد که جلوی اقدامات داور گرفته و همان روال پیشین در عدلیه از سر گرفته شود. اما هنگام سخنان فیروزآبادی نمایندگان از جلسه بیرون رفتند و از داور اعلام حمایت کردند.
در سال ۱۳۰۷ پس از آنکه رضاشاه از لزوم تغییر لباس سخن گفت، شماری از نمایندگان مجلس به سخنگویی سید اسماعیل عراقی نماینده اراک، طرحی دو فوریتی در دستور کار مجلس گذاشتند که به خواسته رضاشاه جنبه قانونی بدهند. فیروزآبادی به مخالفت برخاست و گفت:
«بنده نشنیدم که در دنیا در هیچ پارلمانی بنشینند و قانون به جهت کلاه و تنبان مردم بنویسند. اگر آقایان شنیده‌اند نمی‌دانم. بنده عقیده دارم که مردم را به آزادی خودشان بگذارند. خدا شاهد است محبوبیت بین دولت و ملت در آزادی است و در لباس و بعضی چیزهای دیگر پیدا نمی‌شود. دیروز از دم دروازه می‌گذشتم دیدم عده‌ای ایستاده‌اند هر کس می‌آید کلاهش را می‌گیرند پاره می‌کنند بدون استثنا. خوب نیست به مردم زیاد فشار آورد. این اتحاد شکل یک نتیجه که امروز به ما داده‌است این است که غالب البسه وطنی ما را از بین برده، عبا را برده، پارچه‌های دیگر را برده و منحصر شده‌است لباس‌مان به استعمال البسه خارجی».
فیروزآبادی در تمام مدتی که نمایندهٔ مجلس بود، حقوقی دریافت نکرد و تنها هنگامی که تصمیم گرفت بیمارستانی در شهر ری بسازد، حقوق خود را از مجلس شورای ملی گرفت و به مصرف [بخشی از] مخارج و هزینه‌های بیمارستان رسانید. فیروزآبادی، با کمک دکتر امیراعلم باغ حرمت الدوله را که مساحتی حدود ۶۲ هزار متر مربع داشت، از وُرّاث او از قرار متری یک قران خرید و ساخت بیمارستان از سال ۱۳۰۹ آغاز شد. فیروزآبادی در یکی از جلسات مجلس از نمایندگان خواست هنگامی که به مرخصی می‌روند، حقوق دوران مرخصی خود را به ساخت بیمارستان کمک کنند. او خطاب به نمایندگان گفت:
«در این شهر [تهران] که بحمدالله همه چیز هست. طبیب هست وسایل معالجه فراهم هست. در بیرون هیچ چیز نیست. بروید در بیابانها ببینید زیر اشجار و این درختها و لب این نهرها چقدر مردم می‌آیند واز زور بی‌دوایی و بی‌غذایی می‌افتند و می‌میرند. یک مریضخانه عقیده همه این است که لازم است. واجب است نه اینکه مستحب باشد بلکه واجب است و باید در حضرت عبدالعظیم ساخته شود که تخصیص داده شود به فقراء و رعایایی که قادر به معالجه خود نیستند و پولی هم نقداً جهت این کار موجود نیست، مگر از حقوق مرخصی آقایان وکلا که تخصیص به این کار بدهند. اگر آقایان وکلاء از حقوق زمان مرخصی‌شان تخصیص بدهند به این کار، ممکن است این کار تمام شود. اگر تخصیص ندهند، خوب این ده پانزده هزار تومان را هم که بنده دادم عن‌قریب تمام می‌شود و این مریضخانه به جایی نخواهد رسید و باعث نام نیکی نخواهد شد».
بیمارستان با صدتختخواب در دوم آذر۱۳۱۳ افتتاح شد و با پافشاری و پیگیری فیروزآبادی، اداره کل صحیه که چند سال بعد اداره کل بهداشت نام گرفت و بعدا وزارت‌خانه شد، به توسعه بیمارستان پرداخت. تا سال ۱۳۲۶ با صرف دو میلیون تومان هزینه، به بیمارستانی بزرگ با بودجه‌ سالیانه حدود یک میلیون تومان تبدیل شد که دارای زایشگاهی مدرن هم بود و شمار تخت‌های آن به ۶۴۰ می‌رسید.
بیمارستان فیروزآبادی موقوفه و تولیت آن مادام‌العمر با خود او اما مدیریت آن با وزارت بهداری بود. رابطه فیروزآبادی هم با بهداری خالی از مشکل نبود تا جایی که در سال ۱۳۲۶ موضوع به بروز شایعاتی و اعتراض به وزارت بهداری در مجلس انجامید. دکتر منوچهر اقبال وزیر بهداری در مجلس حاضر شد و درباره این مشکلات توضیح داد:
«در سرویس امراض عفونی که اطرافش نمی‌شود رفت که با یک شرایطی باید رفت آنجا و با یک شرایطی خارج شد، ایشان بدون مراعات اصول فنی حتی بدون این که پیراهن سفیدی به تن خود بکنند از سرویس عفونی می‌رفتند به سرویس جراحی. همچنین از قسمت عفونی به قسمت زایشگاه می‌رفتند و جان زائو در خطر و صدمه بود. حتی یک شب رفته بودند در ساعت نصف شب در قسمت سرویس طبی و آنجا نسبت به سرپرست‌ها پرخاش کرده بودند. شاید هم حق داشتند ولی در هر صورت باعث سرو صدایی شده بود و تمام پرستارهای آنجا اعتراض کرده بودند و بعد خودشان هم در حضور من تصدیق کردند که ایشان عصبانی شده بودند و از این جهت این عمل اتفاق افتاده بود. برای این که این پیش آمدها نشود ضمن یک نامه‌ای به بیمارستان‌ فیروزآبادی دستور داده شد که استدعا می‌شود از آقای فیروزآبادی که در امور فنی بیمارستان هیچ نوع دخالتی نداشته باشند و مخصوصاً از ایشان خواهش شد که مراعات اصول اداری و داخلی بیمارستان را بفرمایند. این البته باعث دلتنگی آقای فیروزآبادی شد حتی اظهار کرده بودند که ما ورود ایشان را به بیمارستان قدغن کردیم. صحت ندارد».
خانه فیروزآبادی در بیمارستان بود. او مسجدی بزرگ در جنب بیمارستان و پرورشگاهی بزرگ جنب مسجد و بیمارستان ساخت. خودش نیز در مقبره‌ای به خاک سپرده شد که جنب بیمارستان برای خود بنا کرد. این بیمارستان هنوز هم با نام بیمارستان فیروزآبادی دائر و یکی از بهترین بیمارستان‌های تهران است (بیمارستان فیروزآبادی در حال حاضر از بیمارستان‌های تابعهٔ دانشگاه علوم پزشکی ایران است).
در ششم مهر ۱۳۰۹ فیروزآبادی در مخالفت با لایحه‌ای برای اعزام محصلینی جهت آموزش فنون مربوط به راه‌آهن گفت:
«چیزی که هست در این خط آهن، بنده مکرر عرض کردم باز هم عرض می‌کنم از همان اول شروع مذاکره‌اش، بنده با این وضعیات و ترتیباتش مخالف بودم، حالا هم مخالفم. به جهت اینکه می‌بینیم این خط‌آهن که کشیده شده یا می‌شود یا یک قدری شده، معلوم می‌شود در این مملکت هیچ به درد نمی‌خورد. یک قسمت از آن که در جنوب باشد، تقریباً هفده کرور خرج آن شده‌است. شانزده کرور فرانسوی‌ها پیشنهاد مرمت و اصلاح آن را کرده‌اند. آن قسمت شمالی‌اش هم شاید همین طریق باشد. بنده باز هم می‌گویم از ضرر هرچه برگردد منفعت است. حالا سی و دو سه کرور خرج شده، یک‌قدری دست نگهداریم، این پولی که می‌خواهیم خرج راه‌آهن بی‌نتیجه بکنیم، رأی بدهد مجلس که از طرف دولت به مصارف لازمتری برسد. این خط آهن فرضاً از جنوب به شمال از شمال به جنوب تمام ساخته شد، بعد از ساخته شدن تازه هیچ بار ما نداریم که بار آن کنیم. از آن‌طرف خرج اداری آن در سال چندین میلیون می‌شود. این خرج اداری را از کجا بیاوریم؟ خرج تعمیرات آن را همه ساله از کجا بیاوریم؟ هرچند بسیاری از آقایانی که از بنده بصیرترند دلتنگ بشوند از این عرض بنده ولی بعد از ده سال بیست سال توجه خواهند فرمود که بنده بی‌مأخذ این عرایض را عرض نکرده‌ام. پول این مملکت را که از مردم گرفته که هر یک سیر قندی تقریباً این روزها قریب سه شاهی مالیات برمی‌دارد و باید مملکت رو به ترقی برود، آن‌وقت خرج این خط‌آهن می‌شود. این راه‌آهن تمام این پول‌ها را می‌خورد، دست آخر هم هیچ به درد نمی‌خورد. مخصوصاً با این اتومبیل‌ها در ایران و بلکه در تمام دنیا خط آهن صرفه ندارد. در هر مملکتی هم که هست، یا به ضرر آن مملکت تمام می‌شود و خرج و دخلش تکافو نمی‌کند که مجبورند نگاهداری کنند یا اینکه عن‌قریب جمع خواهند کرد».
پس از اشغال ایران در شهریور ۱۳۲۰ و کناره‌گیری رضاشاه از سلطنت که به باز شدن فضای سیاسی ایران انجامید، فیروزآبادی به صحنه سیاسیت بازگشت و در نخستین انتخاباتی که پس از شهریور ۱۳۲۰ برگزار شد (انتخابات دوره چهاردهم مجلس شورای ملی در سال ۱۳۲۲) میان نامزدهای تهران پس از دکتر مصدق و سید محمدصادق طباطبایی و مؤتمن‌الملک پیرنیا بیشترین رأی را آورد. هرچند به سن او اعتراض شد که بالاتر از حد نصاب نمایندگی (هفتاد سال) است اما پس از بحث‌هایی در مجلس، سن او کمتر از هفتاد سال تشخیص داده شد و به مجلس راه یافت.
پس از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و بسته شدن فضای سیاسی نیز فیروزآبادی درشکل‌گیری جبهه ملی دوم و تأسیس نهضت آزادی نقش داشت.
فیروزآبادی دو همسر داشت که از یکی هشت فرزند (چهار پسر و چهار دختر) و از دیگری چهار فرزند (دو پسر و دو دختر) به جا ماند. فرزندان و نوادگانش در حال حاضر به یکصد نفر بالغند. فیروزآبادی، روز پنجشنبه ۱۴ مرداد ۱۳۴۴ در سن ۹۰ سالگی درگذشت. مهدی بامداد، نویسندهٔ کتاب شرح حال رجال ایران، در مورد وی می‌نویسد:
سه‌گوش بالای درگاه جلوخان را در معماری سَنتوری می‌گویند.
از سنتوری‌ها بیشتر در معماری یونانی و رومی استفاده می‌شده‌است.مرزبان، پرویز و معروف، حبیب، فرهنگ مصور هنرهای تجسمی (معماری، پیکره‌سازی، نقاشی)، ویرایش سوم، تهران: سروش ۱۳۷۷ خورشیدی.
دورادور سنتوری را معمولاً قرنیز می‌گذارند. به بخش سه‌گوش در میان سنتوری، سینه گفته می‌شود. سینهٔ سنتوری را معمولاً با نقش‌های برجسته با موضوع اساطیر یونان و روم تزئین می‌کنند.Dictionary of Ornament by Philippa Lewis & Gillian Darley (1986) NY: Pantheon
این مقاله در مورد ویژگی‌های جمعیت‌شناختی مردم ساکن کشور کانادا، از جمله تراکم جمعیت، قومیت، مذهب و دیگر جنبه‌های جمعیت کانادا است.
طبق سرشماری ملی سال ۲۰۰۱ جمعیت این کشور، ۳۰٬۰۰۷٬۰۹۴ نفر بوده‌است و طبق برآورد ادارهٔ آمار کانادا در سال ۲۰۱۱ به ۳۴٬۳۴۲٬۷۸۰ میلیون نفر رسیده‌است.
دلیل رشد جمعیت این کشور بیشتر مربوط به مهاجرت افراد از دیگر کشورها و تاحدی هم مربوط به رشد طبیعی جمعیت خود کشور است. در حدود ¾ جمعیت کانادا در ۱۶۰ کیلومتری مرز ایالات متحده آمریکا زندگی می‌کنند. تقریباً همین مقدار جمعیت هم در مناطق شهری، در داخل دالان کبک سیتی-ویندزور، گلدن هورس‌شو، مونترال و منطقهٔ پایتخت – اتاوا، مناطق ونکوور و اطراف و منطقهٔ دالان کلگری-ادمونتون در آلبرتا، ساکن هستند.
تراکم جمعیت در استان‌ها و مناطق کانادا به این ترتیب است:
کانادا، ملتی با گوناگونی قومیت است. برطبق آمار سال ۲۰۰۱، این کشور دارای ۳۴ گروه قومی مختلف بوده که دست‌کم ۱۰۰ هزار نفر جمعیت داشته‌اند. بزرگ‌ترین گروه‌ها در این کشور «کانادایی» با ۳۹٫۴ ٪، انگلیسی – کانادایی ۲۰٫۲ ٪، فرانسوی- کانادایی ۱۵٫۸٪، اسکاتلندی- کانادایی ۱۴٫۰ ٪، ایرلندی- کانادایی ۱۲٫۹٪، آلمانی – کانادایی ۹٫۳ ٪، ایتالیایی – کانادایی با ۴٫۳ ٪، چینی – کانادایی با ۳٫۷٪، اوکراینی – کانادایی با ۳٫۶ ٪ و کشورهای جهان اولی با ۳٫۴ ٪ هستند.
جمعیت بومی این کشور، تقریباً دو برابر باقی ماندهٔ جمعیت در سال رشد دارد. ۱۳٫۴ ٪ رشد جمعیت متعلق به جمعیت اقلیت در سال ۲۰۰۱ مشهود بود. برطبق گفتهٔ دولت فدرال، کانادا دارای بالاترین نرخ سرانهٔ مهاجرت‌پذیری در کل دنیاست. به پدیدهٔ مهاجرت از زوایای مختلفی می‌توان نگاه کرد، تأثیرات اقتصادی آن در کشور کانادا، مهاجرت و دسته‌های مختلف مهاجران، با هم بودن خانواده‌ها و مهاجرت به دلایل انسانی. اغلب این مهاجران به مناطق شهرهای اصلی مثل تورنتو، ونکوور و مونترال جذب می‌شوند.
∗ منشاء قومی براساس آنچه که توسط خود افراد اعلام شده جمع‌آوری شده‌است و لزوماً اصل و نسب واقعی پاسخ دهندگان را توصیف نمی‌کند. بسیاری از پاسخ دهندگان نیز با ریشه‌های قومی متعدد شناخته شده‌اند. منبع: "اطلاعات بیشتر:"
در این کشور تنوع گوناگونی از مذاهب دیده می‌شود، چرا که مذهب در این کشور آزاد است و آزادی مذاهب جزء یکی از حقوق آن‌ها به حساب می‌آید.
۷۷٫۱ ٪ کانادایی‌ها مسیحی هستند که ٪۴۳٫۶ آن‌ها کاتولیک بوده و بزرگ‌ترین گروه مذهبی کشور را تشکیل می‌دهند. بزرگ‌ترین کلیسای پروتستانها کلیسای «چرچ یونایتد» کانادا است که پروتستان‌ها در آن به عبادت می‌پردازند، در حدود ۱۶٫۵ ٪ از کانادایی‌ها اظهار داشته‌اند که مذهب خاصی ندارند و۶٫۳ ٪ مابقی به مذاهبی غیر از مسیحیت که بزرگ‌ترین آن اسلام است، اعتقاد دارند.
در کشور کانادا، مسئولین استان‌ها و مناطق، مسئول امور آموزشی هستند و بنابراین کانادا دارای دپارتمان آموزش و پرورش در سطح کشوری نیست. هر یک از ۱۳ نظام آموزشی موجود شبیه به هم هستند، واین در حالی است که هر کدام از نظر تاریخچهٔ مذهبی، فرهنگی و جغرافیایی روی هم تأثیر می‌گذارند.
سن قانونی تحصیل در مدارس در سرتاسر این کشور متفاوت است، اما به‌طور کلی تحصیل از سنین ۵ تا ۷ سالگی آغاز و تا ۱۶ و ۱۸ سالگی ادامه می‌یابد. سوادآموزی در افراد بزرگسال این کشور به عهدهٔ دولتهای استانی و مناطق است که بیشترین بودجهٔ مالی را برای دانشگاه‌ها فراهم می‌کنند. علاوه بر این دولت فدرال بودجهٔ اضافه‌ای را نیز برای امر تحقیقات در نظر می‌گیرد. در سال ۲۰۰۲ حدود ۴۳ ٪ کانادایی‌ها، بین سنین ۲۵ تا ۶۴ سال از تحصیلات عالی برخوردار بودند که این میزان درسنین ۲۵ تا ۳۴ سال به ۵۱ ٪ می‌رسده است.
جغرافیای کانادا به توصیف ویژگی‌های کانادا این دومین کشور پهناور جهان می‌پردازد.
واحد اندازه‌گیری مسافت در کشور کانادا کیلومتر می‌باشد. کانادا بیشتر از ۷۰۰۰ کیلومتر پهنا دارد. سفر زمینی از شهرهای هلیفکس تا ونکوور حدود ۷ روز به طول می‌کشد و این در حالی است که همین مسیر به صورت هوایی حدود ۷ ساعت به طول می‌انجامد.
کانادا بیشترین بخش آمریکای شمالی را اشغال کرده‌است که هم‌مرز ایالات متحده از جنوب و آلاسکا در شمال غرب است و بین اقیانوس آتلانتیک از شرق و اقیانوس آرام در غرب قرار دارد و از شمال به اقیانوس منجمد شمالی محدود می‌شود. از سال ۱۹۲۵، کانادا ادعای مالکیت بخشی از اقیانوس منجمد شمالی از طول W ۶۰ درجه تاW۱۴۱ درجه را کرد که این ادعا به صورت جهانی رد شد. شمالی‌ترین بخش این کشور (و شمال جهان)، CFs (Canadian Forces Station) واقع در شمال جزیرهٔ آلس مر با ارتفاع ۸۲٫۵ درجه شمالی، یعنی ۸۱۷ کیلومتر (۴۵۰ مایل دریایی) فاصله از قطب شمال است.
کانادا دومین کشور بزرگ از لحاظ مساحت، بعد از روسیه‌است. تراکم جمعیت ان، ۳٫۵ نفر در هر کیلومتر مربع (۹٫۱، نفر در مایل مربع) است که پایین‌ترین حد تراکم در دنیاست.all countries of the world listed by lowest population density بخشی که بیشترین جمعیت را داراست، ویندسور کوریوور شهر کوبک نزدیک دریاچه‌های Great و رودخانه سنت لاورنس در جنوب است.Quebec - Windsor Corridor Jet Train, Canada
منطقه‌ای که در شمال واقع شده، منطقهٔ سنگی Shield است که در عصر یخبندان، خشک شد. این منطقه غنی از موادمعدنی و خاک سست است که در نقاطی از آن رود و دریاچه دیده می‌شود. کانادا تاکنون دارای بیشترین دریاچه و مقدار آب شیرین در میان دیگر کشورهای جهان است.
در نواحی شرقی کانادا، رودخانهٔ سنت لورنس تا خلیج سنت لورنس، بزرگ‌ترین خور (مصب) جهان، ادامه دارد که جزیرهٔ نیوفوند لند در مصب آن قرار دارد. جنوب این خلیج، یعنی منطقهٔ دریایی مری تایمز، دنبالهٔ منطقهٔ پنسیلوانیای کوبک است. نیوبرانزویک و نووا اسکوتیا توسط منطقهٔ Bay of Fundy از هم جدا می‌شوند و بزرگ‌ترین و متفاوت‌ترین جزر و مدها در این ناحیه رخ می‌دهد. انتاریو و خلیج بای در مرکز شهر واقعند. غرب انتاریو، مسطح و گسترده‌است و استپ‌ها تا کوه‌های راکی ادامه دارد که آن‌ها را از منطقهٔ بریتیش کلمبیا، جدا می‌کند.
گیاهان شمال کانادا، به تدریج به سمت جنگل‌های درخت کاج تا توندرا و به سمت زمین‌های لم یزرع قطب شمال، در شمال دور، کم و کمتر می‌شود. نواحی اصلی شمال کانادا به مجمع الجزایر شمالی گسترده‌ای که تعدادی از آنها، جزء بزرگ‌ترین جزایر دنیا هستند، احاطه شده‌اند.
این کشور از مجموعه ۱۰ استان و ۳سرزمین و در ۵ منطقه اصلی به نام‌های Atlantic, Central, North, Prairies و West Coast تشکیل گشته‌است. فرهنگ و جمعیت هر یک از این بخش‌ها متفاوت و نمایانگر تصویری متفاوت از این کشور پهناور می‌باشد.
زمستان در برخی از مناطق کشور، بخصوص در استان‌های ناحیه استپ که دمای متوسط سالانهٔ آن نزدیک یا کمتر از ۱۵ درجهٔ سلسیوس (۵ درجهٔ فارنهایت) است که بسیار سرد است و تا زیرc ۴۰ – هم می‌رسد و اغلب شاهد بادهای شدیدی در این مناطق هستیم.
نواحی ساحلی بریتیش کلمبیا، جزو استثنائات است و آب و هوایی گرم و زمستانی با هوایی ملایم و بارانی دارد.
در سمت سواحل شرقی و غربی، دمای بالای متوسط عموماً زیر ۲۰ درجهٔ سانتی‌گراد است. در حالی که دمای بالای متوسط بین این سواحل در تابستان چیزی بین c ۲۵ درجه تا c ۳۰ است که گهگاهی شاهد دمای بالایی در برخی از نقاط داخلی هستیم که برخی اوقات از c ۴۰ درجه فراتر می‌رود.
برای به دست آوردن اطلاعات کامل در مورد شرایط اقلیمی کانادا به وب‌گاه محیط زیست کانادا مراجعه کنید.
کانادا دارای دو زبان اصلی رسمی است، زبان انگلیسی۵۱ ٪ و زبان فرانسه ۴۹ ٪ جمعیت کانادا راتشکیل می‌دهد.
در ژوئیه سال ۱۹۶۹، برطبق لایحهٔ «زبان رسمی کانادا» از افراد فرانسوی زبان هم به اندازهٔ انگلیسی زبانها در دولت فدرال استفاده شد. این مسئله روندی را آغاز کرد که طی آن رسماً کانادا خود را به عنوان یک ملت دوزبانه شناخت و آنرا باور کرد. انگلیسی زبانها و فرانسوی زبانها، جایگاه برابری در پارلمان، دادگاههای فدرال و در تمامی نهادهای فدرال دارند.
در صورتی که تقاضاها به مقدا ر کافی باشد، مردم این حق را دارند که ارائه خدمات دولت فدرال را به انگلیسی ویا فرانسوی دریافت کنند. از آنجایی که چند فرهنگه بودن جزء سیاستهای رسمی دولت است، برای اینکه بتوان شهروند این کشور شد باید بتوان هم به زبان فرانسه وهم انگلیسی صحبت کرد زیرا ۹۸ ٪ کانادایی‌ها حداقل به یکی از این دوزبان صحبت می‌کنند، ۶۷٫۵ ٪ تنها به زبان انگلیسی و ۱۳٫۳ ٪ به زبان فرانسه و ۱۷٫۸ ٪ به هر دوزبان سخن می‌گویند.
در کبک، بیشتر فرانسوی صحبت می‌شود، اما درجاهای دیگر نیز جمعیت فرانسوی زبان وجود دارد، خصوصاً در بخش‌های شمالی نیوبرنزویک، بخش‌های شمالی؛ شرقی و جنوب غربی انتاریو و بخش‌های جنوبی مانیتوبا. ازمیان کسانی که زبان فرانسه زبان اصلی آنهاست، ۸۵ ٪ در کبک زندگی می‌کنند و سپس انتاریو بیشترین جمعیت را دارد. زبان فرانسه زبان رسمی کبک است و نیوبرنزویک تنها استانی است که به دو زبان رسمی در آنجا سخن می‌گویند. در حالیکه ساکنان مانیتوبا، انتاریو و کبک به هر دو زبان صحبت می‌کنند و رسماً مکاتبات را به هر دو زبان انجام می‌دهند تنها در قانون اساسی نیوبرنزویک استفاده از دو زبان در مسائل حقوقی پیش بینی شده‌است.
درهیچ استانی مثل کبک و نیوبرنزویک، زبان یا زبانهای رسمی قراردادی این چنین وجود ندارد. اما زبان فرانسه به عنوان زبان قانون و زبان فرامین در دادگاهها و دیگر مراکز خدماتی حتی درمیان استان‌ها و بخش‌هایی که به زبان انگلیسی یا اینکتیتوت سخن می‌گویند استفاده می‌شود.
در انتاریو، زبان فرانسه تا حدی جایگاه قانونی دارد، اما به طور کامل در مراکز رسمی استفاده نمی‌شود. برخی از زبانهای بومی هنوز هم در بخش‌های شمالی، جایگاه خود را به عنوان زبان رسمی حفظ کرده‌اند.
اینکتیتوت زبان اکثریت مردم در ناناوت است ویکی از سه زبان رسمی در این بخش است. زبانها ی غیر رسمی نیز اهمیت زیادی در کانادا دارد و۵۲۰۲۲۴۵ نفر به این زبانها صحبت می‌کنند. برخی از زبانهای غیر رسمی مهم عبارت‌اند از : زبان چینی که زبان اول ۸۵۳۷۴۵ نفر است، زبان ایتالیایی (۴۶۹۴۸۵ نفر ) وزبان آلمانی (۴۳۸۰۸۰ نفر ) وپنجابی (۲۷۱۲۲۰ نفر).
تاریخچهٔ فرهنگ کانادا، به شدت تحت تأثیر فرهنگ انگلیس، فرانسه ،ایرلند ، اسکاتلند و رسوم وفرهنگ قدیمی بومیان این کشور است. از آنجا که از مدت‌ها قبل رفت‌وآمدهای بسیاری بین این کشور و ایالات متحده به خاطر همجواری دو کشور صورت می‌گرفت، به میزان زیادی نیز تحت تأثیر فرهنگ آمریکایی است.
اگر نگوییم قطعاً، اما رسانه‌های مختلف کشور کانادا از محبوبیت ویژه‌ای برخوردارند؛ که متقابلاً خیلی از محصولات فرهنگی این کشور و تفریحی و سرگرمی این کشور در آمریکا و در سطح جهانی، محبوبیت دارند.
بسیاری از محصولات فرهنگی این کشور، اکنون در راه ورود به بازار کشورهای آمریکای شمالی و در کل بازار جهانی است.
کانادا ایجاد و حفظ تنوع فرهنگ خود را تا حدی مدیون برنامه‌های دولت فدرال، قوانین و مؤسساتی مثل شرکت برون مرزی کانادا (CBC)، دفتر انجمن ملی فیلم کانادا (NFB) و انجمن‌های رادیو و تلویزیون و مخابرات (CRTC) است.
از آنجایی که کانادا کشوری با قومیت های گوناگون و وسعت جغرافیای زیادی است، تنوع و اختلافات فرهنگی از استان به استان و منطقه به منطقه متفاوت است. فرهنگ کانادا، همچنین تحت تأثیر فرهنگ‌های مختلف مهاجران از سرتاسر جهان، قرارگرفته‌است.
خیلی از ارزش‌های فرهنگی کانادایی‌ها، به خاطر چند فرهنگه بودن این کشور، از فر هنگ‌های مختلفی به ارث رسیده‌است. حق میراث چند فرهنگی، درقانون اساسی این کشور، بخش ۲۷، منشور کانادا مربوط به حقوق انسانی و آزادی، محفوظ است.
سمبل‌های ملی کانادا، تحت تأثیر منابع تاریخی و طبیعی ملل قدیمی (پیشین) هستند. بخصوص استفاده از برگ افرا، به عنوان یک سمبل کانادایی، به مدت‌ها پیش یعنی اوایل قرن ۱۸ برمی گردد که نقش آن را روی پرچم فعلی ملی کانادا و پرچم‌های قبلی|red ensign، سکه کانادایی (پنی) و همچنین روی یونیفرم ارتش کانادا شاهد هستیم. دیگر نشانه‌های معروف این کشور، بیدستر غاز کانادایی، نوعی اسفرود بی دم علفخوار (مرغ غواص)، حکومت پادشاهی، تاج و تخت، پلیس سلطنتی سواره نظام این کشور(RCMP) هستند.
ورزش‌های ملی و رسمی این کشور، هاکی روی یخ (ورزش زمستانی) و ورزش تابستانی کلراس (نوعی توپ بازی) است.
هاکی، بازی ملی این کشوراست و تماشاچیان زیادی به تماشای ایی بازی‌ها دراین کشور می‌روند. ونیز محبوب‌ترین ورزش کانادایی است که طبق آمارگیری سال۲۰۰۴، ۱٫۶۵ میلیون نفر دراین بازی شرکت داشته‌اند.
۶ تا از بزرگ‌ترین کلان‌شهرهای کانادا، تورنتو، مونترال، ونکوور، اتاوا، Calgary ادمونتون هستند که در باشگاه هاکی ملی (NHL) حق امتیاز وانتخاب دارند چرا که تعداد بازیکنان هاکی کانادایی این باشگاه جهانی، بیشتر از بقیهٔ کشورهاست.
بعد از ورزش هاکی، دیگر ورزش‌های محبوب که تماشاچیان زیادی نیز دارد، فوتبال کانادایی و حلقه بازی است. لیگ فوتبال کانادا (CFL)، دومین لیگ حرفه‌ای ورزش محبوب کانادا در سطح کشور است.This page is available to GlobePlus subscribers
لیگ فوتبال حرفه‌ای ذکر شده، نقش مهمی در شناسایی کشور کانادا ایفا می‌کند.CFL.ca - Official Site of the Canadian Football League گلف، بیسبال، اسکی، سوکر، والیبال و بسکتبال نیز به‌طور وسیع درمیان جوانان درسطح آماتور، بازی می‌شود. اما لیگ‌های حرفه‌ای آن چندان، گسترده نیستند. کانادا میزبان بازی‌های فوتبال جام جهانی ۲۰۰۷ UNDP- ۲۰ و المپیک زمستانی سال ۲۰۱۰ در ونکوور و و ویستلر |بریتیش کلمبیا، خواهد بود.
خواجه اختیارالدین حسن فرزند علی یکی از خوشنویسان بزرگ قرن دهم هجری بوده‌است. او را از بزرگترین استادان خط تعلیق می‌دانند. وی مدت سی سال در دربار شاه محمد خدابنده فرزند اول شاه طهماسب صفوی به‌کار نوشتن نامه‌های شاه اشتغال داشت. اکثر مورخین وفات وی را در سال ۹۹۰ هجری دانسته‌اند ولی کتاب دانشوران خراسان آن را ۹۷۰ ذکر کرده‌است.
بسیاری او را اهل هرات ذکر کرده‌اند اما در یک مرقع او در امضای خود نسبش را چنین ذکر کرده‌است: "اختیارالمنشی بن علی الجنابادی فی شهود سنه ۹۲۴ " که به این ترتیب در نسب گنابادی او جای تردید نیست.پیدایش و سیر تحول هنر خط ص ۷۹فضایلی ۴۰۸ و ۴۰۹
باید در نظر داشت این خواجه اختیار با قاضی اختیار الدین حسن بن علی که از دانشمندان آن عصر بوده و در زمان امارت سلطان حسن بایقرا در شهر هرات منصب قضا داشته‌است، فرق دارد.دایرةالمعارف. مؤلف: پرویز اسدی زاده. نشر:اشرفی. چاپ پنجم
شاهکاری منسوب به خواجه اختیار منشی گنابادی، یکی از معدود آثار بجای مانده منسوب به خواجه اختیار منشی گنابادی است. خواجه در این تابلو زیبا نوشته است: لیالی رمضان المبارک است و ساعت از چهار گذشته دماغ مشق سوخته، نماز هم نخوانده ام آن را باین صفحه مشق اختصار می‌شود انشالله اگر حالت بعد از نماز مقتضی شدصفحه دلی نوشته و الا برای فردا شب والله العالی.گنابادتایمز
سیاست خارجی کشور کانادا به علت شرایط خاص ژئوپلتیک این کشور کاملاً تجارت محور است. گرچه رویکردهای سیاسی این کشور به شدت تحت تأثیر سیاست‌های ایالات متحده است ولی در دهه‌های اخیر متخصصان علم سیاست در کانادا سعی نموده‌اند تا سایه‌های اندیشه‌های انگلیسی و رفتارهای آمریکایی را از صحنه‌های سیاسی خویش تا حدودی زدوده و پارادایمی بی بدیل را برای سیاست خارجی این کشور تأسیس بنمایند. این روند به طریقی رشد نموده است که این روزها حتی برخی از پژوهشگران کانادایی مدعی حضور و حتی صدور اندیشه سیاسی کانادایی، در کنار علوم سیاسی آمریکایی و اروپایی هستند و در این حوزه بر درخشش اندیشه ورزانی چون مکفرسون، تیلی و تیلور، رابرت کاکس، راب واکر و ساندرا ویتوورت در سطح بین‌المللی اشاره می‌نمایند.
همسایگی با آمریکا و همچنین دارا بودن منابع عظیم طبیعی باعث گشته است که سیاست خارجی کانادا به شدت تجارت محور گردد و بسیاری از ارزیابی‌ها و تبیین سیاست خارجی این کشور را بر حسب روابط اقتصادی رقم بزند (حجم تجارت کانادا بیش از ۴۰ درصد تولید ناخالص ملی این کشور را در بر می‌گیرد). به‌طور مثال، آمریکا و انگلیس و ژاپن جزء عمده شرکای تجارت خارجی این کشور می‌باشند و به همین لحاظ روابط کانادا در سطح سیاست خارجی با این سه کشور بسیار مطلوب بوده و در حد بالایی است. در مجموع می‌توان اهرم اقتصاد را در تنظیم و تبیین سیاست خارجی کانادا بسیار مهم توصیف کرد.
کشور کانادا در منطقه‌ای ژئو استراتژیک واقع است. در سال ۱۹۳۷ آندره زیگفرید جغرافیدان فرانسوی اظهار داشت که دو ویژگی مهم کانادا منابع طبیعی عظیم و موقعیت جغرافیایی این کشور محسوب می‌شوند. کانادا در همسایگی دو کشور پرتنش قرار دارد. این کشور از شمال غربی با روسیه و در جنوب با آمریکا هم‌مرز است. همسایگی کانادا با یک هژمون چهاربعدی همانند ایالات متحده تأثیرات بسیاری در سیاستگذاری خارجی این کشور داشته‌است. فرهنگ، سنت، مذهب و پیشینه تاریخی مشترک با آمریکا و همچنین برتری‌های نظامی و اقتصادی ایالات متحده خود باعث گردیده است که این کشور هیچ‌گاه سودای برتری منطقه‌ای و رقابت را در سر نپروراند و در مقابل ایالات متحده سیاست همزیستی و همکاری را در پیش بگیرد.
کانادا در طول تاریخ خود پیمان‌های دفاعی مختلفی را امضاء نموده که مهم‌ترین آن‌ها با کشور آمریکا بوده‌است. دفاع متقابل آمریکای شمالی در اعلامیه اُدنبرگ مورخ ۱۹۴۰ و تشکیل هیئت مشترک دائمی دفاع که در همین تاریخ راه‌اندازی گردید، چهارچوب همکاری‌های دفاعی بین آمریکا و کانادا را به وجود آورد. این دو کشور با امضای چند موافقت نامه دو جانبه در طول نیم قرن گذشته در حفاظت از منطقه وسیعی از آمریکای شمالی، آب‌های ساحلی و محدوده جوی با یکدیگر سهیم بوده‌اند. مشخص‌ترین این موافقت نامه‌ها، موافقت نامه دفاعی نوراد (سیستم دفاع هوایی آمریکای شمالی) به سال ۱۹۵۸ میلادی است. به‌طور کل جغرافیای سیاسی خاص کانادا باعث گشته است تا این کشور همواره سیاست خارجی خود را با عنایت به سیاست‌های کشور همسایه خود یعنی آمریکا تببین بنماید.
در سال ۱۹۹۰، کانادا به سازمان ایالتهای (دولتهای) آمریکایی پیوست و میزبان انجمن عمومی OAS در ویندسور، در ژوئن ۲۰۰۰ شد. کانادا به دنبال گسترده‌تر کردن روابط اقتصادی با کشورهای حاشیهٔ اقیانوس آرام، از طریق عضو شدن در بازار مشارکت اقتصادی کشورهای حاشیهٔ اقیانوس آرام – آسیا (APEC)، است.
طی ۶۰ سال گذشته، کانادا طرفدار سیاست چند جانبه بوده و تلاش‌های بسیاری را برای حل مسائل جهانی در مشارکت با دیگر کشورها داشته‌است. این مسئله به وضوح در بحران سوئز سال ۱۹۵۶، زمانی که لستر پییرسون، تنش‌های به وجود آمده را با پیشنهاد تلاش برای ادامهٔ صلح وورود نیروهای حافظ صلح سازمان ملل، آرام کرد، به چشم می‌خورد. با این روح همکاری، کانادا سعی کرد نقش راهبر خود را در سازمان ملل در ادامهٔ تلاش‌های مربوط به برقراری صلح سازمان ملل ایفا کند؛ که تا سال ۱۹۸۹، ۵۰ هیئت اعزامی برای تلاش در مورد استقرار صلح با همکاری نیروهای حافظ صلح un، به دیگر کشورها فرستاده‌است.دیسموند، مورتون. تاریخ نظامی کانادا. مک کلند & استوارت. تورنتو. ۱۹۹۹. ص258 مشارکت این کشور بانیروهای حافظ صلح UN، درسال‌های اولیهٔ آغاز قرن ۲۱ تاحدی کاهش یافت. اگر چه سیاست خارجهٔ این کشور تا حدی شبیه به آمریکاست اما همواره در تلاش است تا حتی الامکان از سیاست‌های خارجی ایالات متحده در زمینه‌هایی مثل ارتباطات تجاری و دیپلماتیک با کوبا مستقل باشد.
نیروهای مسلح کانادا (به انگلیسی: Canadian Armed (Forces نیروهای نظامی کشور کانادا هستند و این کشور به عنوان یکی از اعضای اصلی ناتو (سازمان پیمان آتلانتیک شمالی)، اکنون حدود ۲۶۰۰۰ نیروی ذخیره و ۶۴۰۰۰ نیروی نظامی فعال دارد.http://www.forces.gc.ca/site/about/family_e.a
نیروهای مسلح کانادا به سه شاخهٔ اصلی شامل نیروی زمینی کانادا، نیروی دریایی سلطنتی کانادا و نیروی هوایی سلطنتی کانادا تقسیم می‌شوند. تجهیزات اصلی این نیروها شامل ۱۴۰۰ وسیلهٔ نقلیهٔ جنگی زره پوش، ۳۴ کشتی جنگی و ۸۶۱ هواگرد تهاجمی است.
علاوه بر این که این کشور در جنگ بوئر دوم، جنگ جهانی اول، جنگ جهانی دوم و جنگ کره شرکت فعالی داشته، با این وجود از سال ۱۹۵۰ نیروهای خود را در قالب هیئت‌های بین‌المللی زیر نظر ناتو و سازمان ملل، از جمله هیئت‌های حافظ صلح، هیئت‌های اعزامی مختلف به یوگسلاوی سابق و حمایت از نیروهای ائتلاف در جنگ اول خلیج فارس به کشورهای مختلفی فرستاده‌است.