moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
روستای هاوستین (هاویستین) یکی از روستاهای تابعه شهرستان مرند در استان آذربایجان شرقی می‌باشد. جاده ارتباطی شوسه این روستا که آن را به شهرستان مرند مرتبط می‌کند؛از مرند آغاز شده و پس از گذر از زنوز، زنوزق، روستای دارانداش به روستای هاویستین می‌رسد. روستاهای همسایه این روستا عبارتند از، ازشمال به روستای هلق و اویندین، از جنوب به روستاهای دارانداش و خانه سر، از شرق به مزارع آقچای، روستای کمار و ودید متصل است. این روستا از غرب به کوه پشته باشی منتهی است.
در ژاپن، فوکوروکوجی یا فوکوروکوجین یا فوکوروکوجو (福禄寿) (از کلمه ژاپنی "فوکو"، به معنای: «شادی»؛ "روکو"، به معنای «ثروت»؛ و "جو"، به معنای «طول عمر») یکی از هفت خدای بخت و اقبال در اساطیر ژاپن است. تئوری‌های موجود در مورد او حکایت از این دارند که که او همتا یا همگون ژاپنی خدایان سه ستاره یا فولوشو (Fulushou)در چین می‌باشد، و هر دوی آن‌ها یک نوع الوهیت را تداعی می‌کنند. بدین ترتیب این ایزد، اغلب همانند شو، خدای ستاره چینی بنظر می‌رسد که مرتبط با خدای عقل و دانش و طول عمر می‌باشد. بنا به گفتهٔ برخی، وی پیش از رسیدن به مقام الوهیت، یک زاهد گوشه‌نشین چینی از سلسله سونگ و تناسخی از خدای تائوئیستها، خوانو، محسوب می‌شد. گفته شده‌است که وی در دورانی که به شکل انسان تجسم یافته بود، همان سن نین بود؛ فیلسوفی که می‌توانست بدون غذا خوردن به حیات خویش ادامه دهد.
او گاهی با جوروجین، که در بعضی روایات نوه فوکوروکوجو می‌باشد، و در برخی دیگر از روایات، همان تجسم انسانی فوکوروکوجو است، اشتباه گرفته می‌شود.
وی در اغلب پرتره‌های موجود، معمولاً به صورت مرد بی مو و کله طاسی با سبیل بلند به تصویر کشیده می‌شود. گفته می‌شود که او تجسم ستاره قطبی است. در بسیاری از تصاویر، فوکوروکوجو با یک پیشانی غیرطبیعی و بلند به تصویر کشیده شده‌است. همچنین در تصاویر موجود از او، کتاب مقدس حاوی طول عمر تمامی افراد روی زمین، به چوبدستی او گره خورده‌است یا یک کتاب جادویی همراه اوست.
وی توسط یک درنا یا لاک‌پشت که نماد طول عمر در نظر گرفته می‌شود، همراه است. همچنین گاهی نیز، ممکن است او با یک گوزن سیاه همراه باشد. (افسانه‌های باستانی می‌گویند که گوزنی که بیش از ۲۰۰۰ سال عمر کند، به رنگ سیاه درمیاید)
فوکوروکوجی، در میان هفت خدای بخت و اقبال، تنها خدایی است که توانایی زنده ساختن یا احیای مردگان را دارد.مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، بازدید در ۳ اوت ۲۰۱۰
فوکوروکوجی یا فوکوروکوجین، خدای طول عمر و خردمندی است و به هیئت انسانی دارای سر دراز و تنه و پاهای کوتاهتر از سر ترسیم می‌شود. او را پیامبر و فیلسوفی چینی می‌دانند و چنین می‌نماید که فوکوروکوجی خدایی کاملاً ژاپنی نیست.اساطیر ژاپن، ژولیت پیگوت، ترجمه: باجلان فرخی، صفحه: ۹۷ و ۹۸
بودای (به چینی: 布袋؛ به پین یین: bùdài)، که در تلفظ به زبان ژاپنی، هوته‌ای یا هوتی، خوانده می‌شود، یک خدای فولکلور چینی است. نام او به معنای «پارچه گونی» است و به کیسه‌ای اشاره دارد که او همواره به همراه خود حمل می‌کند. او تقریباً همیشه در تصاویر در حالی نشان داده می‌شود که لبخند بر لب دارد یا در حال خنده‌است. از این رو، نام مستعار وی در چین، بودای خندان (به چینی: 笑 佛) می‌باشد. در عین حال در کشورهای انگلیسی زبان، وی به‌طور معمول با نام "بودای چاق" ("بودای چاقالو") نیز شناخته می‌شود، او از پادشاهانی بود که در ناز و نعمت همه چیز را ترک کردمشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، بازدید در ۴ اوت ۲۰۱۰ اغلب با مایتریا در بودیسم چان شناخته می‌شود و مورد احترام قرار می‌گیرد.
ریشه بودای حول پرستش فرقه و افسانه‌های محلی است. او به‌طور سنتی به عنوان یک راهب چاق و طاس با لباسی ساده به تصویر کشیده می‌شود. او دارایی اندک خود را در یک کیسه پارچه ای حمل می‌کند، فقیر اما قانع است. بچه‌های ستایش‌کننده‌ای را که دنبالش می‌کردند سرگرم می‌کرد و به این‌که با خوشحالی به شکم بزرگش دست می‌زد معروف بود. چهره او در سراسر فرهنگ چینی به عنوان نماینده ای از رضایت و فراوانی ظاهر می‌شود. بودای مردم شهر اطراف خود را جذب می‌کرد زیرا قادر به پیش‌بینی بخت و اقبال مردم و حتی پیش‌بینی آب و هوا بود. راهب سرگردان اغلب مایل بود هر جا که می‌آمد بخوابد، حتی بیرون، زیرا قدرت عرفانی او می‌توانست سرمای شدید برف را دفع کند و بدنش بی‌تأثیر بماند. یک یادداشت مرگ بدست آمده مربوط به سال ۹۱۶ یا ۹۱۷ پس از میلاد، که خود راهب آن را نوشته‌است، ادعا می‌کند که او تجسم مایتریا، بودای آینده است. جسدی که گفته می‌شود متعلق به بودای است، مومیایی شده و در بخش شرقی تالار بزرگ در معبد یولین در Fenghua District، چجیانگ به نمایش گذاشته شده‌است.
در ژاپن، بودای با نام «هوته‌ای» مشهور است و یکی از هفت خدای نیکبختی نزد ژاپنی‌ها محسوب می‌شود.
هوته ئی از خدایانی است که به نیروی خرد به آرامش بودائی دست یافته‌است.اساطیر ژاپن، ژولیت پیگوت، ترجمه: باجلان فرخی، صفحه: ۹۷
این چهره محبوب اغلب در صنایع دستی معاصر به عنوان یک راهب بودایی شاد و راضی با شکم در معرض بزرگ، اغلب با کودکان همراه به تصویر کشیده شده‌است. سنت او را به یک راهب چینی به نام «پو-تای» مربوط می‌کند که به دلیل طبیعت خیرخواهانه اش به عنوان تجسم بودیساتووا (بودای آینده) مایتریا (میروکو به زبان ژاپنی) در نظر گرفته می‌شود اما معده بیرون زده بزرگش منجر به کاریکاتور شدن او به عنوان «بودای خنده دار» شد.‏
اریکسون شرکت صنایع الکترونیکی و تجهیزات مخابراتی سوئدی چندملیتی است که در سال ۱۸۷۶ توسط لارس مگنوس اریکسون تأسیس شد.
فعالیت اولیه این شرکت در زمینه تعمیرات تجهیزات تلگراف بود و فعالیت‌های تولیدی اریکسون، با ساخت قطعات دستگاه‌های تلفن و سامانه‌ها و تجهیزات تلفن‌خانه و تلگراف‌خانه آغاز گشت.
از آن زمان این شرکت به‌طور مستمر در حال گسترش در سوئد و دیگر کشورها بوده‌است و در ایران نیز دفتر دارد. حضور پر رنگ اریکسون در استکهلم به گسترش این شهر و تبدیل آن به یکی از مراکز فناوری اطلاعات در اروپا کمک شایانی کرده‌است.
امروزه اریکسون یکی از بزرگترین شرکت‌های تولیدکننده سامانه‌های ارتباطی و مخابراتی، و همچنین ارائه‌دهنده خدمات فناوری اطلاعات است و به همراه شرکت‌های زیرمجموعه خود یکی از اصلی‌ترین بازیگران در صنعت شبکه‌های تلفن همراه و سامانه‌های چندرسانه‌ای اینترنتی، در اروپا به‌شمار می‌آید.
در اکتبر ۲۰۲۱ وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا این شرکت را به نقض تعهد پرداخت جریمه‌ یک میلیارد دلاری در ارتباط با توافق با دادستانی ایالات متحده برای منع پیگیری یک پرونده فساد مالی متهم کرد.
در فوریه ۲۰۲۲ اعلام شد که شرکت اریکسون در سال ۲۰۱۸ برای حق رفت‌وآمد از مسیرهایی که تحت تسلط گروه داعش در عراق بوده به این گروه پول پرداخت کرده است. در پی انتشار این خبر، سهام این شرکت نزدیک به پانزده درصد کاهش یافت.
پویانمایی ایران از اواخر دههٔ پنجاه میلادی وارد عرصه شد. نخستین تلاش‌ها برای ساخت پویانمایی در ایران توسط اشخاصی مانند اسفندیار احمدیه، جعفر تجارتچی، پرویز اصانلو، نصرت‌الله کریمی، پطروس پالیان و اسدالله کفافی در بین سال‌های ۱۳۳۵ تا ۱۳۴۰ خورشیدی و در ادارهٔ کل فرهنگ و هنرهای زیبای تهران صورت گرفت. نخستین فیلم کوتاه پویانمایی نیز توسط اسفندیار احمدیه باعنوان ملانصرالدین در سال ۱۳۳۶ خورشیدی (۱۹۵۷ میلادی)، با امکانات بسیار محدودی ساخته شد.
در حال حاضر بزرگ‌ترین سفارش دهنده انیمیشن در ایران مرکز پویانمایی صبا (وابسته به صدا و سیما) است که سالانه هزاران دقیقه انیمیشن از تهیه‌کنندگان خریداری می‌کند. سینمای انیمیشن ایران پدیده‌ای نوظهور محسوب می‌شود که تا کنون شاهد اکران چند فیلم بلند از جمله خورشید مصر (دوبعدی) به کارگردانی بهروز یغمائیان، هفت رنگ به کارگردانی مازیار محمدی نژاد، به کارگردانی محمدامین همدانی و تهیه‌کنندگی حامد جعفری (سه بعدی)، قلب سیمرغ به کارگردانی وحید نصیریان (سه بعدی)، سرزمین خواب به کارگردانی علی لطفی (سه بعدی) و افسانه گل نور به کارگردانی علی نوری اسکویی (سه بعدی) و (امین و اکوان) به کارگردانی (زحل رضوی) (دوبعدی) بوده‌است. همچنین ایران موفقیت‌های بسیار زیادی را در زمینه فیلم‌های کوتاه انیمیشن در جشنوارهای بین‌المللی کسب نموده‌است که از میان آثار کوتاه ایرانی راهیافته به جشنواره بین‌المللی، می‌توان به تونل، «نگه دار پیاده میشم» و عروسک گمشده از معین صمدی، رنگ عشق به کارگردانی علی نوری اسکویی و پوتین (پویانمایی) به کارگردانی سید محسن پورمحسنی شکیب به عنوان اولین انیمیشن تولید ایران که موفق به نامزدی در بخش دانشجویی آکادمی اسکار شد ، اشاره کرد.
سریال‌های انیمیشنی یکی دیگر از فعالیت‌هایست که در زمینه پویانمایی در ایران انجام می‌شود که از محبوبیترین این مجموعه‌های تلویزیونی می‌توان به آثار مثل نامه، کلیله و دوستان، پهلوانان، فرزندان آفتاب، شکرستان، نبرد خلیج فارس ۲، وقتی بابا کوچک بود، دشت تمشک، کلاغ‌ها و خداوند لک لک‌ها را دوست دارد و ببعی (انیمیشن) و بچه‌های ساختمان گل‌ها اشاره نمود.
از دیگر فعالیت های پویانمایی ایران، می توان به حوزه ی تله فیلم های انیمیشن اشاره کرد که معرف بخشی دیگر از توانایی های فعالان پویانمایی ایران است؛ از جمله تله فیلم های «آقای مهربان» و «افسانه شهر قالی».
تختخواب، بِستَر یا بالین یکی از اسباب بزرگ در جایی از خانه است که برای خواب و به‌عنوان جای اصلی استراحت از آن استفاده می‌شود. در تعریف لغت‌نامه دهخدا، تختی است که بر آن تشک، لحاف و بالش گذاشته شده و برای خوابیدن استفاده می‌شود. در بسیاری از فرهنگ‌ها، تختخواب را مهم‌ترین وسیلهٔ خانه می‌دانند.
در تختخواب‌های امروزی، معمولاً از یک تشک که بر روی جعبه فنر قرار دارد استفاده می‌کنند. جعبه فنر، جعبه‌ای به اندازهٔ تشک است که در آن چوب و فنرهایی به‌کار رفته که امکان ارتجاع بیشتر را به تشک می‌دهد. این وسیله را روی قاب تخت (که تشک را از زمین فاصله می‌دهد) یا روی توفال‌هایی در اندازهٔ یک در چهار اینچی می‌گذارند.
برای راحتی بیشتر، بیشتر مردم یک بالش به زیر سر خود و در بالای تختخواب قرار می‌دهند. از پتو، روانداز یا لحاف نیز برای گرم شدن نیز استفاده می‌شود.
سالانه ۴۵۰ نفر بابت آسیب‌های سر و گردن ناشی از سقوط از تخت‌خواب کشته می‌شوند.
نخستین نشانه وجود چیزی مانند تشک به دوران پارینه‌سنگی و ۷۷ هزار سال پیش در غارهای در جنوب آفریقا بازمی‌گردد. انسان‌ها روی تشک‌های دست‌باف می‌خوابیدند. خوابیدن روی تشک، باعث می‌شد انسان‌ها کمی از زمین، فاصله داشته باشند و از حشرات و خزندگان در امان بمانند. همچنین چون غذای خود را روی تشک می‌خوردند پس از مدتی چرب می‌شد و در این وضعیت از آن برای آتش افروختن استفاده می‌کردند.
در چتل‌هویوک ترکیه امروزی ، نخستین شهر تاریخ بشر که پیشینه آن به دوران نوسنگی در ۱۰ هزار سال پیش بازمی‌گردد انسان‌ها روی سکوهای سنگی می‌خوابیدند. در سکونت‌گاه سِکارابِرای در جزایر اورکنی اسکاتلند که ۶ هزار سال پیشینه دارد ساکنان آن با روی هم قرار دادن تخته‌سنگ‌ها روی آنها تخت می‌ساختند. این سکوها به گونه‌ای، نخستین تختخواب بشر بودند.
در مصر باستان، پایه تختخواب‌های ثروتمندان به شکل پای جانوران، کنده‌کاری می‌شدند. برخلاف تختخواب‌های امروزی این تخت‌ها صاف نبودند. این تخت‌ها یا در وسط خود، برآمده بودند یا کمی به سمت پایین شیب داشتند تا پاها پایین‌تر از سر قرار بگیرند. برای همین، بیشتر آنها در پایین تخت، جای پایی داشتند تا از تخت سُر نخورند.
رومی‌ها و یونانی‌ها غذای خود را در تختخواب می‌خوردند. واژهٔ به پهلو دراز کشیدن در زبان انگلیسی (Lie down) از واژهٔ تختخواب در زبان یونانی (Κρεβάτι) آمده‌است.
نخستین تخت‌های به شکل امروزی، پایه‌ها و قاب چوبی داشتند که وسط آنها توری از جنس طناب یا نخ بود. اما این طناب‌ها پس از مدتی کش می‌آمدند و تخت گود می‌شد و باید محکم می‌شدند. گزاره "Sleep Tight" در زبان انگلیسی از همین‌جا به وجود آمده‌است.
در سده‌های میانه در اروپا، بزرگ بودن تختخواب بزرگتر نشانه ثروت بیشتر و جایگاه بالاتر بود. پرآوازه‌ترین تختخواب از آن الیزابت یکم انگلستان بود که یازده نفر در آن جا می‌شدند. ساختار این تخت‌ها به گونه‌ای بود که بتوان آنها را برچید و برپا کرد. به این ترتیب ثروتمندان و پادشاهان می‌توانستند در هنگام سفرهای داخل یا خارج از کشور، تختخواب خود را همراه خود ببرند. ویلیام شکسپیر در وصیت‌نامه‌اش بهترین تختخواب خود را به همسرش بخشید.
در سده ۱۴ (میلادی) و سده ۱۵ (میلادی) تخت‌های چهارستونه و پرده‌دار راهی برای نمایش موقعیت اجتماعی بودند. احتمالا چونکه فرد، ناچار بود مقدار زیادی پارچه‌های بسیار گران‌قیمت برای داشتن چنین تختخوابی استفاده کند. سقف سایه‌بان‌مانند این تخت‌ها «طاق‌نما» نامیده می‌شد.
در فرهنگ سیاسی دوران باروک، این باور وجود داشت که قدرت هر کشور در وجود فیزیکی پادشاه و ملکه قرار دارد. پس هرچه قدر فردی به پادشاه و روابط خصوصی روزانهٔ آنها نزدیک‌تر می‌شد، بیشتر به آنها نزدیک می‌بود. لوئی چهاردهم فرانسه و چارلز دوم (انگلستان) نقش برجسته‌ای در رواج این فرهنگ داشتند. در کاخ ورسای، درباریان دعوت می‌شدند تا از خواب بیدار شدن پادشاه را تماشا کنند. واژه «تخت» و فعل «بر تخت نشستن» از همین فرهنگ فرمانروایی پادشاه، از روی تختخواب می‌آید.
در آغاز عصر روشنگری اروپا، مردم، مقدار زیاد و باورنکردنی زمان و پول برای تختخواب صرف می‌کردند. بنا بر جایگاه فرد، بین یک تا شش تشک بر روی یکدیگر قرار داده می‌شد و معمولا تختخواب و ملافه‌ها و ملزومات آن نزدیک یک سوم از دارایی‌های فرد را دربرمی‌گرفتند.
تا سده ۱۹ (میلادی) تقریباً همه تختخواب‌ها از چوب ساخته می‌شد. اما از سال ۱۸۶۰ (میلادی) که مردم به وجود میکروب‌ها پی بردند قاب‌های چوبی تخت‌ها (که می‌توانست جای زندگی حشراتی مانند شپش، کنه، یا ساس باشد) جای خود را به قاب‌های فلزی دادند. ویژگی تختخواب‌های فلزی این بود که آسان‌تر تمیز می‌شدند و در نتیجه بهداشتی‌تر بودند. همچنین تشک‌های فنری ساخته شدند.
اندازه تختخواب در سراسر جهان به‌طور قابل توجهی گوناگون است، زیرا بیشتر کشورها دارای استانداردها و اصطلاحات خاص خود هستند. با این‌حال بیشتر گونه‌ها و مدل‌ها در سراسر جهان از نظر ظاهری به‌طور قابل توجهی نزدیک به‌هم هستند.
مسیحیان باور داشتند که انسان در هنگام خواب، در برابر حملهٔ نیروهای فراطبیعی آسیب‌پذیرترند؛ زیرا نیروهای شیطانی در هنگام تاریکی به اوج قدرت خود می‌رسند. در انجیل نیز نمونه‌های بسیاری از افرادی آمده که در شب و در خواب کشته شده‌اند. برای همین در مسیحیت، آداب فراوانی برای رفتن به رختخواب و خوابیدن وجود دارد. علاوه بر خواندن دعای پیش از خواب، افراد طلسم‌ها و حلقه‌های ساخته شده از مرجان را به عنوان محافظ، با خود به تختخواب می‌بردند. حتی برخی دندان گرگ به گردن می‌آویختند. حتی با وجود خطر آشکار چافو، چاقوی فلزی، برخی بالای تخت نوزاد آویزان می‌کردند؛ زیرا فکر می‌کردند که فلز و آهن جلوی حمله نیروهای فراطبیعی را می‌گیرد.
در طول تاریخ، همه اعضای خانواده در یک تخت‌خواب می‌خوابیدند. اما در دوره ویکتوریا کارشناسان بهداشت این باور را گسترش دادند که اعضای خانواده باید جداگانه بخوابند تا بزرگسالان انرژی جوانی و شادابی کودکان را در طول شب از آنها نگیرند.
دزیمتر تی ال دی یا دزیمتر گرمالیانی، نوعی آشکارساز جهت سنجش دز پرتوهای رادیواکتیو است.
از این سنجش‌گرهای پرمصرف معمولاً در آزمایشگاه‌های پرتوی استفاده می‌شوند، و اغلب پس از خواندن دزِ یک زمان معین، قابل استفاده مجدد هستند. دستگاهی که دز را میخواند TLD Reader نام دارد.TLD Readers
این دزیمتر همان طور که از نام آن پیداست یک دزیمتر گرمایی از نوع پسیو است که میزان تابش پرتوهای یونیزان را با اندازه‌گیری شدت نور مرئی، با گرم شدن آشکارساز اندازه‌گیری می کند. در حقیقت زمانی که این نور از یک بلور حساس به آشکارساز عبور می‌کند گرم شده و با اندازه‌گیری کریستال آن مقدار شدت پرتوهای یونیزان بدست می‌آید. این دزیمتر قابلیت اندازه‌گیری دز در شرایط real time را ندارد. اما به‌طور دقیق دز تجمعی را ثبت می‌نماید که این ویژگی برای مقایسه اندازه‌گیری‌های میدانی مورداستفاده قرار می‌گیرد.
فهرست سامانه‌های مدیریت محتوای سرشناس در زیر آورده شده‌است.
تست باکرگی مجموعه‌ای از روش‌ها برای تشخیص وجود پرده بکارت و عدم تجربه رابطه جنسی در دختران در برخی از کشورها است. اما از نظر علمی و پزشکی فاقد اعتبار و منسوخ شده می‌باشد. برای پسران نیز برخی آزمایش‌ها برای تشخیص باکرگی به کار می‌رود که مبنای دقیق علمی ندارد. آزمایش باکرگی در اکثر کشورهای جهان نامعتبر و ممنوع اعلام شده‌است و نوعی خشونت شناخته می‌شود.
در ترکیه تا سال ۲۰۰۱ تست باکرگی از دانشجویانخوابگاه‌های دانشجوییو پرستاران رشته مامایی گرفته می‌شد. در آفریقای جنوبی این تست برای دختران و پسران به اجرا در می‌آید. در آفریقای جنوبی تست باکرگی برای افراد زیر ۱۶ سال ممنوع است و همچنین این عمل در مدارس نیز ممنوع است.Like a Virgin? Virginity Testing as HIV/AIDS Prevention: Human Rights Universalism and Cultural Relativism Revisited
غالباً خونی بودن بستر درهنگام آمیزش جنسی در شب ازدواج مشخصه پاره شدن بکارت است و به عنوان نشانه‌ای برای باکره بودن شناخته می‌شود. اما در قرون وسطی بسیاری از روش‌های دیگری نیز شناخته‌شده‌بود، به‌منظور آنکه بکارت یک شخص تشخیص داده‌شود، که از آن‌جمله آزمایش ادرار (تمیز و گازدار بودن ادرار) و حالت پستانها از موارد تشخیص برای باکرگی بود.
روش‌های متفاوتی در تست باکرگی وجود دارد. اصلی‌ترین روش اطمینان از سالم ماندن بکارت در دختران است. در کشور هند رسمی به نام «مراسم نخ» وجود دارد که در آن از کلافی از نخ برای اطمینان از سالم بودن بکارت استفاده می‌شود اگر دختری در این آزمایش رد شود مجبور به افشای عشاق خود شده و عشاق نیز مجبور به پرداخت پول به خانواده عروس می‌شوند. در آفریقای جنوبی دیدن نقطه سفید با پرده شبکه‌ای سفید در عمق کانال مهبل، داشتن چشمان معصوم، داشتن پستان‌ها و شکم‌های محکم و شق و ماهیچه‌های محکم و صاف در پشت زانو از نشانه‌های وجود باکرگی شناخته می‌شود.
معمولاً تا ۲ هفته بعد از پارگی بکارت از روی نشانه‌های ظاهری می‌توان تاریخ دقیق آن را حدس زد و بعد از ۱ ماه به هیچ وجه زمان دخول معلوم نمی‌شود؛ لذا بعد از ۲ هفته اصلاً تجربه رابطه جنسی در دختران قابل تشخیص نیست.
در مورد پسران تست دقیق علمی وجود ندارد اما وجود خط در پشت زانو، سفت بودن محل ختنه و توانایی پسر برای پاشیدن ادرار خود بالاتر از یک سیم با فاصله یک متر از سطح زمین از مواردی است که در برخی فرهنگها برای تست باکرگی مورد توجه قرار می‌گیرد.
گاه از آزمایش اجباری باکرگی به عنوان نوعی شکنجه و تحقیر جنسی استفاده می‌شود. در جریان انقلاب ۲۰۱۱ مصر و پس از انتقال قدرت به شورای عالی نظامی این کشور، تعدادی از زنان معترض بازداشت‌شده در اعتراضات روز ۹ مارس مدعی شدند که به آن‌ها اتهام روسپی‌گری وارد شده و پس از بازداشت مورد ضرب و شتم و آزمایش اجباری بکارت قرار گرفته‌اند. عفو بین‌الملل در گزارش خود «اجبار زنان به تست باکرگی را مطلقاً غیرقابل قبول و رفتاری با هدف تحقیر زنان به دلیل زن بودن» توصیف کرد. همچنین سازمان بهداشت جهانی طی بیانیه ای تست بکارت را فاقد اعتبار و غیر علمی خواند.Egyptians decry 'virginity tests' on protesters AP, 1 June 2011
قراردادها، موافقت‌نامه‌ها، و بیانیه‌های بین‌المللی، همچون بیانیه‌های سازمان ملل، رفتارها و سنت‌هایی که استانداردهای حقوق بشر را نسبت به زنان و دختران نقض می‌کنند، خطرناک دانسته‌اند، و آزمایش باکرگی نیز یکی از همان سنت‌هاست که توسط گروهی از فعالان حقوق بشر به عنوان سنت خطرناک شناخته شده‌است. در کنفرانس ۱۹۹۳ حقوق بشر وین و کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان (CEDAW) در همان سال اعلام شد که همه دولت‌ها موظف به اصلاح همه رویه‌ها و الگوهای اجتماعی و فرهنگی تبعیض‌آمیز علیه زنان هستند.
کنفرانس جهانی جمعیت و توسعه در سال ۱۹۹۴ و چهارمین کنفرانس جهانی زنان در ۱۹۹۵ تغییر مسیر شگرفی ایجاد کردند از سیاست‌های کنترل جمعیت، به طرف برنامه‌هایی معطوف به ارتقای سلامت جنسی و زادآوری زنان، و تعالی و توانمندی آنان. کنفرانس جهانی جمعیت و توسعه فراخوانی داد برای:
به علاوه بیانیه ۱۹۹۵ پکن، و پلتفرم چهارمین کنفرانس جهانی زنان، از تمام دولتها خواستند ضمانت کنند که تمامی زنان از حقوقشان در زمینه‌های سلامت جسمی، جنسی و روانی مطلع هستند هم چنین تمامی دخالت‌های پزشکی خطرناک غیرضروری را حذف کنند. از آن تاریخ تعداد بیشماری از فعالان حقوق زنان و حقوق بشر به سوی شناخت این گونه فعالیت‌های خطرناک که بر اساس خشونت و ظلم به زنان است قدم برداشته‌اند و آن را مخالف پیشرفت جهانی انسان‌ها می‌دانند.
جنگ رودخانه یا جنگ مذار دومین جنگ از رشته جنگ‌های صدر اسلام است که بین ایران و اعراب به وقوع پیوسته‌است. این جنگ را چون نزدیک نهری واقع شده‌است بعضی وقعهٔ ثنی خوانده‌اند یعنی وقعهٔ نهر و بعضی به سبب مجاورت با مذار وقعهٔ مذار نام داده‌اند. این جنگ در سال ۶۳۳ میلادی مطابق با صفر سال دوازدهم هجری، بین سپاه اعراب به فرماندهی خالد بن ولید و سپاه امپراتور ساسانی و به فرماندهی کارن پسر قریانس، در محلی به نام مذار در نزدیکی تلاقی دو رود دجله و فرات رخ داده‌است. این مذار تا بصره چهار روز راه بود و در واقع کرسی ولایت میسان بشمار می‌آمد و در محل کوةالعمارهٔ امروز واقع بود.زرین کوب ص ۲۹۸
قبل از شروع نخستین درگیری مابین ایران و اعراب در صدر اسلام یعنی جنگ زنجیر «هرمزد» مرزبان و فرماندهٔ ایرانیان از شاهنشاه ساسانی، درخواست کمک نموده بود. از طرف دربار ایران سپاهی به فرماندهی کارن پسر قریانس به کمک هرمزد فرستاده شد اما تا رسیدن سپاه کمکی، "هرمزد" بدست خالد بن ولید کشته شد و نخستین جنگ با پیروزی سپاه اعراب پایان یافت. با کشته شدنِ "هرمزد" بسیاری از سپاهیان ایرانی از محل جنگ گریختند و در حدود مذار نزدیک نهری فرود آمدند و سپاه کارن هم که از مدائن به کمک هرمزد آمده بود به آنها پیوست واردوگاه جنگ را بر پا کردند. سپاه خالد نیز که در دنبال هزیمتیان بود، بدین جایگاه در رسید.
جنگ سختی آغاز شد و در طی جنگ "کارن" و دو سردار دیگر ایرانی به نام "انوشگان" و "قباد" کشته شدند. تاریخ‌نویسان نوشته‌اند که در این جنگ ۳۰ هزار تن از سربازان ایرانی کشته شدند که بسیاری از آنان در آب رودخانه غرق شدند.تاریخ ده هزار ساله ایران، ص ۱۲۲ پس از جنگ زن و فرزندان جنگاوران ایرانی و کسانی که به آنها کمک کرده بودند، به اسارت گرفته شدند اما کشاورزانی که در جنگ شرکت نکرده بودند، به دادن جزیه به مسلمانان تن در دادند.طبری، جلد چهارم، ص ۱۴۸۷
جشنواره ملی بهره‌وری جشنواره ای برای انتخاب و معرفی بهترین عملکردها در زمینه بهره‌وری است که با حمایت اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران توسط گروه پارسیان هوشمند یگانه همه ساله درچندین مرحله مختلف برگزار می‌گردد. این جشنواره بر آن است تا از طریق برگزاری مسابقه بهره‌وری توجه تمامی بخش‌های اقتصادی کشور را به سمت موضوع بهره‌وری سوق دهد و از این مسیر اهداف برنامه‌های توسعه کشور را عملیاتی نماید. مرجع محاسبه شاخص‌های موردنیاز سامانه ملی اندازه‌گیری و تجزیه و تحلیل شاخصهای بهره‌وری می‌باشد. نخستین دوره جشنواره مزبور در سال ۱۳۸۸ با حضور وزیر بازرگانی وقت دکتر مسعود میرکاظمی و دکتر محمد نهاوندیان ریاست وقت اتاق بازرگانی ایران برگزار گردید.این جشنواره در اداره کل مالکیت معنوی به ثبت رسیده است.http://www.irna.ir/fa/News/82787367 یکی از موسسان اصلی و دبیر این جشنواره از ابتدا فرشید شکرخدائی است.
پانگکال پینانگ () بزرگ‌ترین شهر جزیرهٔ بانگکا و پایتخت جزایر بانگکا-بلیتونگ در اندونزی است. این شهر در ساحل شرقی جزیرهٔ بانگکا و در مختصات جغرافیایی ۲ درجه و ۸ دقیقهٔ جنوبی و ۱۰۶ درجه و ۷ دقیقهٔ شرقی واقع شده و موزهٔ تیماه، پرستشگاه چینیان و ساحل پاسیرپادی را شامل می‌شود.
جمعیت پانگکال پینانگ در سال ۱۹۹۰ بالغ بر ۱۰۸٬۴۱۱ نفر بوده که این رقم در سال ۲۰۰۵ به ۱۳۴٬۰۸۲ نفر افزایش یافته‌است. ساکنان اصلی این شهر را مالایی‌ها تشکیل می‌دهند. هم‌چنین چینی‌های اندونزی که از استان گوانگ‌دونگ در جنوب چین به این منطقه مهاجرت کرده‌اند نیز بخش عمده‌ای از ساکنان آن را شامل می‌شوند.
در تنظیم کاربری معادن گران‌بهای حلب موجود در بانگکای شرقی، این منطقه که از مستعمره‌های هلند بود، به بانگکا-بلیتونگ ملحق شد و در سال ۱۹۱۳ پایتخت این منطقه از مونتوک به پانگکال پینانگ انتقال یافت.
"کریس ونس" بازیگری بریتانیایی است که او را به خاطر بازی در نقش فرانک مارتین در سریال مأمور انتقال و همچنین جیمز ویسلر در سریال فرار از زندان می‌شناسند.
او در دانشگاه نیوکاسل مهندسی عمران خوانده‌است. و در سال ۲۰۰۳ با زنی ازدواج می‌کند و به استرالیا می‌رود اما در سال ۲۰۰۷ از او جدا می‌شود.
او در ابتدا در انگلستان بازی می‌کرد سپس به استرالیا رفت و در سریال پرستاران نقش آفرینی کرد و در ژوئن ۲۰۰۸ به کلمبیا او در ۱۴ قسمت سریال فرار از زندان نقش آفرینی کرد.
ادوارد الکساندر کراولی معروف به آلیستر کراولی، رازورز، جادوگر مراسمی، نویسنده، شاعر، کوهنورد و هنرمند انگلیسی بود که با بنیان‌گذاری آیین تلما به شهرت رسید. او خود را به عنوان فرستاده‌ای معرفی کرد که در اوایل قرن بیستم، آغاز عصر هوروس را به بشریت ندا می‌داد. عمدهٔ شهرت او به خاطر انتشار بحث‌برانگیز کتاب شریعت در آیین تلما است.
آلیستر کراولی بین ساعت ۲۳ تا نیمه شب ۱۲ اکتبر سال ۱۸۷۵ در رویال لیمینگتون اسپا در شهرستان واریک‌شر انگلستان و در یک خانواده مرفه متولد شد. والدین او ادوارد کراولی (۱۸۲۹–۱۸۸۷) و امیلی برتا بیشاپ (۱۸۴۸–۱۹۱۷) نام داشتند که مسیحی اونجلیست بودند. پدر او فردی مذهبی بود به طوری که معمولاً وقت خود را به عنوان واعظ مسافرتی برای فرقه می‌گذراند و هر روز صبح بعد از صبحانه، یک فصل از انجیل را برای همسر و پسرش می‌خواند و به همین دلیل بود که پسرش را در سن هشت سالگی به مدرسه مسیحی فرستاد و خود نیز در مارس ۱۸۸۷ به دلیل سرطان درگذشت و این رخداد، تأثیر عمیقی بر روحیات و رفتار آلیستر کراولی گذاشت.
از آنجایی که آلیستر کراولی پدرش را بهترین دوستش معرفی کرده بود بعد از مرگ پدرش همچنان این اثر روحی و روانی بر او باقی ماند و در حالی که همچنان در مدرسه مسیحیت تحصیل می‌کرد، در سن ۱۲ سالگی به دین شک کرد و این بحث و جدل‌ها با معلمانش تا جایی پیش رفت که در سن ۱۹ سالگی از این مدرسه اخراج شد.
پس از اخراج از مدرسه نام خود را از ادوارد به آلیستر تغییر داد و وارد دانشگاه کالج ترینیتی دانشگاه کمبریج بریتانیا برای تحصیل در رشته فلسفه شد. او که در دانشگاه بسیار باهوش و ممتاز بود پس از مدتی به قهرمان شطرنج دانشگاه تبدیل شد و همچنین شاعر و نویسنده خوبی بود. آلیستر کراولی همچنین استعداد بالایی در یادگیری زبان‌های مختلف داشت وی به زبان‌های روسی و آلمانی مسلط بود و این موضوع باعث شد تا اعضای سیاسی اساتید دانشگاه به او پیشنهاد سفیر انگلستان در روسیه را بدهند.
آلیستر کراولی به‌طور اتفاقی کتاب جادوی سیاه چاپ شده در سال ۱۸۹۸ را به دست آورد و پیدا کردن این کتاب و مطالب گفته شده در آن به‌طور کلی سرنوشت وی را تغییر داد و باعث شد تا بدون گرفتن هیچ مدرکی و در حالی که شاگرد ممتاز دانشگاه بود ادامه تحصیل خود را رها کند.
طبق گفته‌های خود آلیستر اولین سفر ذهنی و روحی او به ابعاد بالاتر از دنیای ما در سال ۱۸۹۶ در سوئد اتفاق افتاد. وی همچنین در این دوران زندگی جنسی شلوغی داشت و به دلیل رابطه‌های زیادی که داشت باعث شد تا از یکی از فاحشه ها بیماری سیفلیس بگیرد.
آلیستر کراولی در سال ۱۸۹۸ در کشور سوئیس با شیمیدانی به اسم بیکر آشنا شد. وی که در زمینه فعالیت‌های فراطبیعی
خارج از علم نیز فعالیت داشت کراولی را وارد انجمن عجیبی به نام دستور هرمیت در طلوع طلایی کرد که گروهی از دانشجویان و اساتید دانشگاه زرمات سوئیس بودند.
اعضای این گروه که انجمنی از اساتید نخبه بودند -که یکی از اعضای آن‌ها چند سال بعد نامزد دریافت جایزه نوبل نیز شد- به‌طور کلی وقت خود را روی مفاهیم فراطبیعی یا جادوگری می‌گذاشتند و با این که کراولی نیز در این انجمن در حال پیشرفت بود سبک زندگی او و بی‌توجهی به بسیاری از قوانین آن‌ها در نهایت باعث شد تا با آن‌ها دچار اختلاف شود و در نهایت مجبور به ترک این انجمن شود.
کراولی در ۱ دسامبر ۱۹۴۷ در هیستینگز بر اثر عفونت دستگاه تنفسی درگذشت.
الکساندر کولاروف (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل صربستان است.
ژروم بواتنگ (زادهٔ ۳ سپتامبر ۱۹۸۸ - برلین غربی) یک بازیکن حرفه آلمانی است که به عنوان مدافع میانی برای المپیک لیون در لیگ ۱ فرانسه و تیم ملی فوتبال آلمان بازی می‌کند.
او پدری غنایی و مادری آلمانی دارد. بواتنگ به همراه تیم ملی آلمان قهرمان جام جهانی ۲۰۱۴ شد. وی از مدافعان برتر ۱۰سال اخیر بایرن مونیخ می‌باشد.
برخلاف برادرش کوین پرینس، او بازی در تیم ملی آلمان را پذیرفت. نکته جالب این است که او و برادرش در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ در دو تیم مختلف آلمان و غنا حضور داشتند و مقابل هم به میدان رفتند. این بازی با برد یک بر صفر آلمان به پایان رسید.
او تاکنون در تیم‌های هرتابرلین، هامبورگ، منچستر سیتی و بایرن مونیخ بازی کرده‌است او اکنون در المپیک لیون توپ می‌زند.
وی تا به حال ۷۶ بازی ملی برای تیم ملی فوتبال آلمان انجام داده‌است. آخرین بازی اش با پیراهن بایرن مونیخ آلمان بوده‌است.
وی به دلیل تعرض و ضرب و شتم همسر سابقش به
یک سال و نیم زندان و پرداخت ۱٫۸ میلیون یورو جریمه شد.
معرة النعمان ، شهری در استان ادلب در کشور سوریه است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ میلادی، ۸۳٬۶۸۳ نفر بوده‌است.
این شهر در جنوب شهر ادلب و در فاصلهٔ ۸۴ کیلومتری شهر حلب و ۶۰ کیلومتری شهر حماه واقع شده‌است. ارتفاعش از سطح دریا در حدود ۴۹۶ متر است و دارای هوای معتدل است. در روزگاران قدیم و به سبب هوای لطیف آن مردم در این مکان استقرار یافتند و سکنی گزیدند.
در مورد وجه تسمیه معره نعمان روایت کنندگان عرب مختلف القول اند، در حالی که مورخ الحجری می‌گوید: «معره نعمان» نسبتاً به نعمان بن بشیر یکی از صحابه نام‌گذاری شده‌است، «نعمان بن بشیر» بعد از مهاجرت به اینجا در گذشت، گویند قبر وی در آن مکان است. در ضلع جنوبی شهر محوطه‌ای (سور) وجود دارد که گویند قبر یوشع بن نون در آن وجود دارد. همچنین قبر صحابی عبدالله بن عمار بن یاسر در این شهر قرار دارد. اما دیگران تسمیت این شهر به نعمان الساطع بن عدی بن غطفان بن قضاعه نسبت می‌دهند. . روایت است که اول کسی در آنجا ساکن شده‌است «نعمان الساطع بن عدی بن غطفان بن قضاعه» بوده‌است، بنا براین آن را معره نعمان نامیده‌اند.
شهر «معره نعمان» در آغاز بر روی مجموعه‌ای کوچک از تپه‌ها در دره وسیع و حاصلخیزی ساخته شد.
این شهر به زارعت انگور مشهور است، و دارای باغ‌های مرکبات و باغ‌های میوه است، محصول این باغ‌ها عبارت‌اند از: سیب، هلو، انار، پرتقال، نارنگی، لیمو ترش، لیمو شیرین، نارنج، بالنگ، به اضافه خربزه، هندوانه، گوآوا، پاپایه و خیار است، و همچنین دیگر محصول‌های صیفی و زمستانی نیز می‌کارند.
در دوران جنگ داخلی سوریه شهر معره نعمان در ۲ ژوئن ۲۰۱۱ در کانون اعتراضات خیابانی علیه بشار اسد رئیس‌جمهور سوریه قرار گرفت. در آن زمان این شهر چندین بار میان ارتش سوریه و ارتش آزاد سوریه، دست به دست شده بود. ارتش آزاد سوریه کنترل این شهر را در دسامبر ۲۰۱۱ به دست گرفت. اما دولت سوریه این شهر را در ژانویه ۲۰۱۲ از مخالفان پس گرفت. در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۲، ارتش آزاد سوریه مجدداً شهر را به کنترل خود درآورد اما بار دیگر ارتش سوریه در ماه اوت ۲۰۱۲ شهر را بازپس گرفت. سرانجام ارتش آزاد سوریه در ماه اکتبر ۲۰۱۲ پس از درگیری شدید با نیروهای دولتی، دوباره این شهر را به تصرف خود درآورد.
شهر معره النعمان و روستاهای پیرامون آن منطقه ای استراتژیک است، زیرا بزرگ‌راه معروف "ام ۵" در آن واقع شده‌است. این بزرگراه شهر حلب را به شهرهای مهم بزرگی در شمال سوریه و به پایتخت این کشور، دمشق پیوند می‌دهد. از ۸ اکتبر ۲۰۱۲، نبرد معره نعمان بین ارتش آزاد سوریه و دولت سوریه آغاز شد و باعث تلفات غیرنظامی و خسارات شدید مادی شد. این شهر همچنین مقر لشکر ۱۳ ارتش آزاد سوریه نیز بوده‌است.
بیمارستانی در معره نعمان در ۱۵ فوریه ۲۰۱۶ مورد اصابت موشک قرار گرفت. به گفته شورشیان، این بیمارستان چندین بار دیگر توسط دولت سوریه و هواپیماهای روسیه در آوریل ۲۰۱۷،Diana Al Rifai Air strike destroys hospital in Idlib's Maaret al-Numan, Al-Jazeera, 3 Apr 2017 ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۷Kristin Helberg Fighting the jihadists with unusual weapons, Qantara, 06.01.2018 و اوایل ژانویه ۲۰۱۸Syrian government defends Idlib campaign, condemns France, Reuters, 11 January 2018. مورد حمله قرار گرفت. در ۱۹ آوریل ۲۰۱۶ هنگامی که دولت سوریه حملات هوایی به مواضع شورشیان را آغاز کرد حداقل ۳۷ تن در بازار معره نعمان کشته شدند. ده‌ها نفر دیگر نیز در جریان حمله زخمی شدند. این شهر در سال ۲۰۱۶، در جریان نبرد معره نعمان (۲۰۱۶) تحت کنترل اسلام‌گرایان افراطی قرار گرفت. همچنین در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ این شهر محل اعتراضات مدنی قابل‌توجهی علیه هیئت تحریر شام بوده‌است.A Small Syrian Town’s Revolt Against Al-Qaida , News Deeply, 15 June 2017 بازار شهر در اکتبر ۲۰۱۷ بمب‌گذاری شده بود.AFP, At least 11 dead in Syria market air strike: Monitor, Middle East Eye, 9 October 2017 جبهه تحریر سوریه در ۲۱ فوریه ۲۰۱۸ این شهر را از تحریر الشام پس گرفت.
در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۹ بازار معره نعمان هدف بمب‌گذاری قرار گرفت. در جریان این حمله، ۴۳ غیرنظامی کشته و ۱۰۹ تن دیگر نیز زخمی شدند.
در ۲۸ ژانویه ۲۰۲۰، در جریان تهاجم به شمال غرب سوریه، ارتش سوریه کنترل معره نعمان را به دست گرفت.Middle East Eye«مرات النعمان» سوریه با حمایت روسیه از کنترل مخالفان مسلح خارج شد یورونیوز فارسی
از شخصیت‌های برجسته‌ای که از این شهر برخاسته‌اند می‌توان به ابوالعلاء معری شاعر و فیلسوف معروف اشاره کرد، وی در سال ۴۴۹ هجری (۱۰۵۸ میلادی) در همین شهر درگذشت. وی در مورد «معره النعمان» چنین می‌گوید:
همچنین قاضی قضاء «ابوالقاسم الحسن بن عبدالله بن محمد الساطع» از همین شهر بودند، وی در سال ۴۱۹ هجری قمری در (وادی مرّ) در گذشت و در بقیع به خاک سپرده شد.
در گوشه و کنار این شهر آثار مختلفی از دوران بسیار دور باقی مانده‌است و به چشم می‌خورد. و مشهورترین آن‌ها یک مناره اثری است که تاریخ آن به دوران قرن ششم هجری بر می‌گردد. آرامگاه عمر بن عبدالعزیز (زاده صفر ۶۳ هجری قمری - وفات در رجب ۱۰۱ هجری قمری)، خلیفه عادل اموی، در جنوب شرقی این شهر قرار دارد.
رابرت ویزدم بازیگر آمریکایی زاده ۱۴ سپتامبر ۱۹۵۳ است. وی از والدینی جامائیکایی متولد شد و تحصیلات خود را در دانشگاه کلمبیا به پایان رساند. اولین فیلم رابرت ویزدم در سال ۱۹۹۴ به نام "لوح پاک" بود. او در سال ۲۰۰۷ در سریال "فرار از زندان" در نقش لچرو یک قاچاقچی مواد بازی کرد. وی همچنین در "سوپرنچرال" نقش یوریل را داشت. او همچنین برای بازی در نقش هاوارد کالوین در سریال "وایر" شناخته می‌شود.
جودی لین اوکیف (؛ زادهٔ ۱۰ اکتبر ۱۹۷۸) بازیگر و مدل اهل ایالات متحده آمریکا است. بازی در نقش گرچن مورگان در سریال فرار از زندان به عنوان شخصیت اصلی از بهترین کارهای اوست.
در سال ۱۹۹۵ وارد حرفهٔ بازیگری شد و با بازی در مجموعهٔ تلویزیونی "پل‌های نش" (۱۹۹۶) و مجموعهٔ تلویزیونی "فرار از زندان" (۲۰۰۷) به اوج شهرت رسید. در این فیلم، او نقش گرچن مورگان را ایفا می‌کند.
او در سال سوم دبیرستان، ترک تحصیل کرد و به بازیگری روی آورد. وی تنها ۱۷ سال داشت که در سینما ظاهر شد. او همچنان در سال ۲۰۱۴ در فصل ششم مجموعهٔ تلویزیونی "خاطرات یک خون‌آشام" ظاهر شد.
از فیلم‌های معروفی که او در آن بازی کرده می‌توان به فیلم او همه چیز تمام است و هر چی لازم باشه اشاره کرد.
او در سال ۲۰۱۸ نیز در فیلم لبه ی ترس(edge of fear) در نقش جینا بازی کرده‌است.
احمد نجاتی کارگر (۳۱ شهریور ۱۳۶۶ – ۱۵ مرداد ۱۳۸۸) از بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۳۸۸ در بازداشتگاه کهریزک بود که به دلیل ضرب و شتم در بازداشتگاه، بعد از آزادی به دلیل از دست دادن هر دو کلیه کشته شد.
بخش خبری در خبری که پخش نمود مدعی شد که فردی به نام احمد نجاتی کارگر کشته نشده و او در حال حاضر زنده است. همچنین تصویری از محل دفن او را نشان دادند که تاریخ مرگ مربوط به هشت سال پیش بود؛ ولی مادر نجاتی کارگر در مصاحبه‌ای اعلام نمود که قبر فرزندش دو طبقه است و این سنگ قبر مربوط به برادر احمد است که هشت سال پیش از دنیا رفته‌است.
مراسم سالگرد درگذشت احمد نجاتی کارگر ۱۴ مرداد ۱۳۸۹ در قطعه ۲۱۳ بهشت زهرا با حضور مردم برگزار شد. در این مراسم سه تن توسط نیروی انتظامی بازداشت شدند.
روستای شاوون علیا یکی از روستاهای استان اردبیل ایران است که در ۳۰ کیلومتری شهرستان گرمی قرار دارد. این روستا دارای ۳۰ خانوار بوده و ۱۵۷ نفر جمعیت دارد.
از سمت شمال به روستای عرفان‌تپه، از سوی شرق به روستای قوزلو، از سوی جنوب به روستای بیعرق، و از سوی غرب به روستای قره یتاق محدود است.
آرامگاه سید نجفقلی در این روستا قرار دارد.
اقامتگاه بوم گردی شوئون در این روستا واقع شده است. این اقامتگاه با معماری و چیدمان سنتی و قدیمی شما را به سالیان دور می برد و تجربه زندگی کردن در خانه های روستایی با وسایل سنتی را برایتان به ارمغان می آورد. همه ساله گردشگران و طبیعت گردان از نقاط مختلف کشور مهمان این خانه ی بومی می شوند تا سفری خاطره انگیز و لذت بخش برای خود به جای گذارند. این خانه ی بومی زیبا دارای 4 باب اتاق 8 نفره که هر کدام دارای 1 تا 2 سرویس تخت خواب است. ظرفیت کلی اسکان و پذیرش 32 گردشگر و اقامت برای شما گردشگران عزیز همراه با صبحانه محلی شامل محصولات محلی و لبنی همین منطقه خواهد بود.
ناقوس نوعی وسیله ساده تولید صدای توخالی است که در گروه سازهای کوبه‌ایِ ایدیوفون قرار می‌گیرد. این وسیله عملکردی همچون زنگ و زنگوله داشته و بزرگتر از آن‌ها است. ناقوس نوعی وسیله مذهبی نیز محسوب شده و در برخی از ادیان به عنوان وسیله خبر کردن مومنان بکار می‌رود. در برخی از کشورهای اسلامی، مسیحیان بجای ناقوس فلزی، از ناقوس چوبی استفاده می‌کنند. در ایران گاهی از ناقوس برای بزرگداشت مراسم سیاسی نیز استفاده می‌شود. بزرگترین ناقوس جهان ۳۶ تن وزن،۳ متر و ۷۲ سانتی متر ارتفاع و ۳ متر و ۸۲ سانتی متر قطر دارد. این ناقوس در هلند ساخته شده و در ژاپن برای اهداف توریستی به‌کار می‌رود.
آلل یک گروه موسیقی آلترنتیو متال امریکایی است که در در سال ۲۰۰۲ شکل گرفت. اعضای گروه والی وود (آواز)، کلی هیز (گیتار)، جاش اسکات (گیتار)، تیم تابین (بیس) و جانکارلو آتنزیو (درامز) هستند. آلل تا به امروز تنها یک آلبوم استودیویی به‌نام "اشاره به اصل" منتشر کرده است.
گروه آلل در سال ۲۰۰۲ توسط والی وود و لین میوریک تشکیل شد. آنها برای تکمیل اعضای گروه به جستجو پرداختند و سرانجام گیتاریست سابق گروه "کلد"، کلی هیز وارد گروه شد. چندی بعد نوازنده بیس (تیم تابین) و درامز (جانکارلو آتنزیو) هم به آلل پیوستند. در سال ۲۰۰۴ گروه با کمپانی "کورپریت پانیشمنت" به توافق رسید که منجر به انتشار نخستین آلبوم رسمی با نام "اشاره به اصل" در تاریخ ۲۵ اکتبر ۲۰۰۵ شد.
در اوایل ماه ژوئن ۲۰۰۶ اعلام شد که کلی هیز گروه را ترک کرده است. همچنین در اواخر همان ماه خواننده والی وود نیز به دلیل نامعلومی از آلل جدا شد. جای او را اندی تول گرفت و آلل به تورش ادامه داد. تا اینکه در اواخر سال ۲۰۰۶ اعلام شد که گروه آلل منحل شده است. آن‌ها از سال ۲۰۰۹ دوباره فعالیت‌شان را آغاز کرده‌اند.
برای آلل دو مورد موجود می باشد:
این نوشتار به تاریخ انگلستان به معنای عامی که واژه "انگلستان" در منابع فارسی دارد — صرف نظر از معانی خاص انگلستان و بریتانیا در منابع غربی — می‌پردازد.
تاریخ انگلستان با عبور نخستین مهاجران از تنگه دوور و ورود آن‌ها به جزایر بریتانیا در هزاران سال پیش آغاز می‌گردد. انسان‌ها تا حدود ۱۲۰۰۰ سال پیش، یعنی تا انتهای آخرین عصر یخبندان، به‌طور پیوسته در این سرزمین سکونت داشته‌اند. در سال ۴۳ پیش از میلاد فتح بریتانیا به دست رومیان آغاز شد. رومیان تا قرن پنجم پس از میلاد کنترل ایالت بریتانیا را حفظ کردند.
با پایان دوران حکمرانی رومیان بر بریتانیا، آنگلوساکسونها توانستند در آن جا ساکن شوند. معمولاً اسکان آنگلوساکسون‌ها را سرآغاز کشور انگلستان و نژاد انگلیسی می‌دانند. آن‌ها با خود زبان انگلیسی باستان را آوردند. این زبان جایگزین زبان بریتانیایی شد.
از حدود سال ۸۰۰ پس از میلاد نورس‌ها کنترل قسمت‌های پهناوری از انگلستان را در دست گرفتند. در سال ۱۰۶۶ میلادی نورمن‌ها به رهبری ویلیام فاتح به انگلستان حمله بردند و بر آن سلطه یافتند. ویلیام فاتح سلسلهٔ نورمنی را پایه‌گذاری کرد. این سلسله بیش از یک و نیم‌قرن بر انگلستان حکمرانی کردند تا این که دورهٔ بحران جانشینی پیش آمد. در پی این دوره، انگلستان تحت حاکمیت دودمان پلانتاژنه قرار گرفت. این خاندان ادعای حاکمیت پادشاهی فرانسه را نیز داشت که منجر به بحران جانشینی شد و جنگ صدساله را در پی داشت. انگلستان پس از جنگ‌های صدساله گرفتار جنگ‌های جانشینی خودش شد. سرانجام هنری تئودور جنگ رزها را پایان داد و سلسلهٔ تئودورها را پایه‌گذاری کرد.
انگلستان تحت حاکمیت تئودورها و پس از آن تحت حاکمیت سلسلهٔ استوارت تبدیل به یک قدرت استعماری جهانی شد. در طی دوران حاکمیت سلسلهٔ استورات، جنگ‌های داخلی به پا شد. در نتیجهٔ این جنگ‌ها چارلز اول اعدام شد و دنباله‌ای از دولت‌های جمهوری برقرار گردید.
استوارت‌ها در سال ۱۶۶۰ میلادی به تاج و تخت بازگشتند، با این حال یکی دیگر از شاهان استوارت، یعنی جیمز دوم، به خاطر تردیدهایی که دربارهٔ مذهب می‌کرد، در طی انقلاب باشکوه، از پادشاهی خلع شد. انگلستان که در قرن ۱۲ میلادی ولز را فتح کرده بود، در اوایل قرن هجدهم با اسکاتلند هم متحد شد و یک حکومت پادشاهی تحت عنوان بریتانیای کبیر تشکیل داد.
در پی انقلاب صنعتی بریتانیای کبیر به وجود آورد که در تاریخ به عنوان بزرگ‌ترین امپراتوری جهان ثبت شده‌است. پس از فرایند استعمارزدایی در قرن بیستم بخش عظیمی از این امپراتوری استقلال پیدا کرد. با این حال تأثیرات فرهنگی آن هنوز هم در بسیاری از کشورها گسترده و عمیق است.
با کشف تعدادی ابزار سنگی و رد پا در هَپیس‌برگ در نورفولک، معلوم شده‌است که از بیش از هشتصد هزار سال پیش انسان‌های باستانی در سرزمینی که اکنون به آن انگلستان می‌گویند زندگی می‌کرده‌اند. قدیمی‌ترین مدرکی که از حضور انسان کنونی در شمال غرب اروپا در دست است، استخوان آرواره‌ای است که در سال ۱۹۲۷ در کِنتزکاورن در ناحیهٔ دِوون کشف شد. عمر این استخوان آرواره را در سال ۲۰۱۱ دوباره تخمین زدند و سن آن را حدود ۴۱۰۰۰ تا ۴۴۰۰۰ سال برآورد کردند.
در این ناحیه بقایای فراوانی از دوران میان‌سنگی، نوسنگی، و عصر برنز وجود دارد. نخستین ساکنان شناخته شده انگلستان، شکارچیان پارینه سنگی بودند. پس از اتمام آخرین عصر یخبندان، اولین گروه‌های کشاورز در این جزیره ساکن شدند. ساکنین انگلستان در عصر آهن، همچون دیگر نواحی بریتانیا که در جنوب خور فورث هستند، سلت‌ها بودند. البته در جنوب شرق انگلستان قبایل بلژی نیز سکونت داشتند.
در آخرین هزاره پیش از میلاد، اقوام مهاجمی به نام سلت‌ها از نوردیک به انگلستان حمله کردند و با غلبه بر ساکنان بومی، در این سرزمین سکنی گزیدند.Oppenheimer, Stephen (2007). The Origins of the British, pp. 21–56. Robinson. نخستین گروه‌های سلت، حدود ۷۰۰ سال پیش از میلاد و آخرین آن‌ها (بلژها) ۷۵ سال پیش از میلاد وارد انگلستان شدند. به نظر می‌رسد نخستین بار در انگلستان، سلت‌ها از آهن در ساخت ابزارآلات بهره گرفته باشند.
سپاهیان رومی نخستین بار در سال ۵۴ پیش از میلاد به جزیره وارد شدند و فتوحات محدودی انجام دادند. در سال ۴۴ پس از میلاد، به فرمان امپراتور وقت روم، کلاودیوس اول، جنگاوران رومی به‌طور جدی و گسترده به نواحی جنوبی انگلستان حمله‌ور شدند و تا سال ۹۰ میلادی استان رومی انگلستان را تأسیس کردند. احتمالاً شهر لندن حد فاصل سال‌های ۷۰ تا ۱۰۰ میلادی بنا شده‌است.
رومی‌ها در جنوب جزیره، جاده‌ها، شهرها و امکانات رفاهی و آموزشی بسیاری ایجاد کردند. سلت‌ها با مظاهر تمدنی به مراتب کمتر، در شمال می‌زیستند؛ و برای رومی‌های ساکن جنوب، مشکلات زیادی می‌آفریدند. یکی از اقوام سلتی، پیکتز، به ویژه بیشتر مشکل آفرین بود.
چند صد سال پس از میلاد هادریان دیواری در شمال ساخت تا از حمله‌های پیاپی سلت‌ها جلوگیری کند."Scriptores Historiae Augustae", Hadrian, xi, 2Breeze, David J. , and Brian Dobson, "Hadrian's Wall: Some Problems", "Britannia", Vol. ۳, (۱۹۷۲), pp. 182-208
در انتهای سده ۴ میلادی، رهبر رومی انگلستان از قبایل آلمانی خواست که در انگلستان مستقر گردند. او با این تصمیم می‌خواست که ژرمن‌ها را متحدانی صمیمی برای بخش رومی انگلستان سازد؛ تا از حملات پیکتزها جلوگیری کند.
اما نتیجه خلاف انتظار بود. سیل اقوام ژرمن از جمله ساکسون‌ها و انگلس‌ها و ژوت‌ها، در آغاز سده ۵ میلادی، رومیان انگلیسی را ناگزیر به ترک جزیره نمود. آغاز قرون وسطا در انگلستان را، همزمان با همین تهاجم‌ها ذکر کرده‌اند.
قبایل آلمانی، پس از بیرون راندن رومیان، سلت‌ها را نیز به سمت غرب به عقب راندند. انگلس‌ها و ساکسون‌ها نام خود را به این خطه دادند. انگل لند یا انگلند. این افراد را انگلوساکسون می‌نامیدند.
پیش از آمدن مسیحیت توسط رومی‌ها، مردم پیرو مذاهب سلتی و ژرمنی-مشتمل بر انواعی از ستایش و پرستش طبیعت- بودند. ۱۵۰ سال پس از آخرین یورشهای ژرمان‌ها، پاپ گرگوری کبیر رهبر کلیسای مسیحی، جرئت کرد که میسیونرهای خود را به رهبری اگوستین به سوی انگلوساکسون‌ها بفرستد. شاه کنت از انگلوساکسون‌ها با شاهزاده‌ای مسیحی از فرانک‌ها ازدواج کرد. این ازدواج، شاه کنت را مسیحی کرد و به موجب همکاری کنت با اگوستین، مسیحیت در جزیره گسترش یافت. تا سده هفتم، مسیحیان انگلستان تحت نظارت و کنترل مذهبی کلیسای رم قرار گرفتند.
در این زمان انگلستان از وحدت سیاسی برخوردار نبوده و به چندین کشور متخاصم تقسیم شده بود؛ که از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به نورثامبریا، مرسیا، کِنت و وسکس اشاره نمود.
از حدود ۸۰۰ پس از میلاد یورش‌های پی‌درپی وایکینگ‌ها آغاز شد. اسکاندیناویایی‌ها برای نخستین بار سال ۸۵۱ میلادی در خاک انگلستان اقامتگاه دائمی بر پا کردند. این قوم که از دانمارک هدایت می‌شدند با از میان بردن چندین حاکمیت آنگلو-ساکسون مستقل محلی از جمله پادشاهی آنگلیای شرقی، کنترل قسمت‌های پهناوری از این سرزمین را در دست گرفتند. تعدادی از فرمانروایی‌های محلی همانند برنیشا در شمال و مرسیا در مرکز، مدت بیشتری در مقابل مهاجمان دوام آوردند اما غالباً بخش زیادی از اراضی خود را از دست داده و تحت‌الحمایه دیگران گشته بودند. تنها پادشاهی وسکس که بر تمامی جنوب انگلستان سلطه داشت موفق شد کاملاً مستقل باقی بماند. این امر تنها از طریق نبردهای سنگین به رهبری آلفرد بزرگ، پادشاه این سامان حاصل گشت. آلفرد حوالی سال ۸۸۰ میلادی باقیمانده مرسیا را نیز به تصرف خود درآورد. در طول این دوره، حاکمان زیادی تلاش کردند تا پادشاهی‌های گوناگون آنگلوساکسون را که گاهی به یکدیگر نزدیک می‌شدند و گاهی تشدد بین آن‌ها حاکم می‌شد، با هم متحد کنند. این تلاش‌ها در قرن دهم میلادی منجر به ظهور پادشاهی انگلستان شد.
سلطه وایکینگ‌ها بر مناطق شمالی انگلستان و ساکن شدن آن‌ها در یورک‌شر، موجب جدایی سرزمین کنونی اسکاتلند از مردمان آنگلوساکسون جنوب و تشکیل پادشاهی مجزای اسکاتلند گردید.
با توجه به نابسامانی‌های موجود در اراضی تحت کنترل دانمارکی‌ها، پادشاهان وسکس به عنوان تنها حاکمان محلی و با در اختیار داشتن منابع فراوان، از سال ۸۹۹ میلادی شروع باز پس‌گیری انگلستان کردند. این امر به کمک احداث شیکه ای از استحکامات که به تدریج ایجاد شدند، میسر شد. این فرایند در سال ۹۵۴ میلادی با سلطه بر تمامی سرزمین‌هایی که توسط دشمن اشغال شده بود و با به رسمیت شناخته شدن حاکمیت پادشاه وسکس بر تمامی انگلستان، با موفقیت به پایان رسید. البته این موضوع به معنای خارج شدن اسکاندیناویایی‌ها از این سرزمین نبود. بلکه با وجود رخت بربستن عده قلیلی، حاکمان محلی دانمارکی با حفظ رده‌ها و زمین‌هایشان سر جای پیشین خود باقی ماندند ولی وادار به تبعیت از پادشاهان وسکس شدند.
با این حال حملات غارت گرانه دانمارکی‌ها به خاک بریتانیا همچنان به پایان نرسید. اتلرد دوم، پادشاه انگلستان سعی کرد از مزدوران دانمارکی علیه خود دانمارکی‌ها استفاده کند که نتیجه چندانی عاید او نشد. ادامه حملات مخرب مزدوران موجب شد اتلرد دوم ۱۳ نوامبر سال ۱۰۰۲ میلادی دستور به قتل‌عام تمامی دانمارکی‌های در دسترس بدهد. نقل‌هایی از کشته شدن خواهر اسون، پادشاه دانمارک در این کشتار آمده‌است. سال بعد جنگ بین دو پادشاه شعله‌ور شد و دانمارکی‌ها شهرهای انگلستان را به آتش کشیدند. این جنگ تا هنگام مرگ هر دو پادشاه به طول انجامید.
دانمارکی‌ها سال ۱۰۱۷ میلادی آخرین عناصر خاندان وسکس را از انگلستان بیرون رانند تا با سلطه مجدد، این بار کانوت، پسر اسون به پادشاهی انگلستان برسد. دو سال بعد با مرگ برادرش، کانوت صاحب تاج و تخت دانمارک نیز شد و مدتی بعد نروژ را هم مال خود کرد. در این امپراتوری دریایی انگلستان نقش غربی‌ترین استان را ایفا می‌نمود. کانوت سال‌های پایانی عمر خود را در انگلستان سپری کرد و تحت نفوذ عوامل مذهبی انگلیسی با وجود تباری پاگان، احتمالاً به مسیحیت کاتولیک گروید و مبلغان دینی را عازم سرزمین‌های خود در اسکاندیناوی نمود. کانوت هماهنگی کاملی با رعایای خود در انگلستان نشان می‌داد به شکلی که در پایبندی به رسم گذشتگان آنگلو-ساکسون، سال ۱۰۲۷ میلادی سفری زیارتی به رم «برای رستگاری روحش و نجات مردمش» به انجام رساند.
پس از مرگ کانوت، فرمانروایی متحدی که او با زور شکل داده و حفظ کرده بود، از هم پاشید. نهایتاً در سال ۱۰۴۲ میلادی، ادوارد معروف به اقرارگر، شاهزاده ای از خاندان وسکس قدرت را به عنوان پادشاه در انگلستان به دست گرفت. در این شرایط حملات غارت گرانه اسکاندیناویایی‌ها به سواحل انگلستان هنوز قطع نشده بود.
سال ۱۰۶۶ میلادی ادوارد که از فشار دانمارکی‌ها به خویشاوند قدرتمندش ویلیام یکم، دوک نرماندی پناه برده بود، در همان تبعید و بی آن که فرزند و جانشین آشکاری داشته باشد، درگذشت. ویلیام به سبب خویشاوندی دوری که با ادوارد داشت، مدعی جانشینی او شد. در طرف دیگر، پادشاهان اسکاندیناوی نیز همچنان انگلستان را حق خود می‌دیدند. در همین حال انجمن ویتناگمونت، هارولد گادوینسن، ارل نیرومند وسکس را با تباری نیمه اسکاندیناویایی به پادشاهی انگلستان برگزید.
نیروهای هارولد، پادشاه نروژ و ویلیام در فاصله چند هفته قدم در خاک شمال و جنوب انگلستان گذاشتند. سپاهیان اسکاندیناویایی در نبرد استمفورد بریج شکست سختی از انگلیسی‌ها متحمل شدند و هارولد، پادشاه نروژ در جریان آن کشته شد. با این وجود ویلیام در نبرد هیستینگز بر رقیب فائق آمد. هارولد گادوینسن در این نبرد کشته شد و زان پس ایستادگی‌های پراکندهٔ انگلیسی‌ها نیز نتوانست جلوی گسترش قدرت نرمن‌ها را به سراسر انگلستان بگیرد.
با تکیه زدن ویلیام بر تخت پادشاهی انگلستان، ادعاهای‌تبار کنوت بزرگ بر این کشور به سادگی به پایان نرسید اما پس از شکست در چند مورد، به مرور در آخرین مرحله از خود به همان حملات غارت گرانه اولیه تغییر یافت. سلطنت ویلیام بر انگلستان موجب شد سرزمین‌های دو طرف کانال مانش برای قریب به یک و نیم قرن تحت حاکمیتی مشترک قرار بگیرد و انگلستان با خروج از نفوذ نورس‌ها برای همیشه به جریان سیاسی و فرهنگی اروپای غربی بپیوندد.
پس از ویلیام، پسرش، ویلیام دوم بر جای او نشست. امپراتوری نورمن‌ها در دوران پادشاه بعدی، هنری یکم، به اوج قدرت خود رسید. او توانست پادشاه اسکاتلند، شاهزادگان ولزی، دوک بریتانی و کنتهای فلاندر، بولون و پونتیو را به زیر فرمان آورد.
ویلیام آدلین، تنها پسر و وارث قانونی هنری یکم، در ۱۱۲۰ غرق شد و هنری دخترش ماتیلدا را، به عنوان جانشین تاج و تخت خود در انگلستان و نورماندی معرفی نمود. با این وجود ماتیلدا مورد قبول درباریان بانفوذ پادشاه قرار نگرفت و آن‌ها از سلطنت پسرعمه ماتیلدا، استفان حمایت کردند.
در ۱۱۴۱ استفان از نیروهای ماتیلدا شکست خورد و به اسارت او درآمد. ماتیلدا پس از زندانی کردن استفان، خود را بانوی انگلستان نامید؛ اما موفق به تاج‌گذاری به عنوان ملکه نشد.
مدتی بعد استفان به پیروزی رسید و تا زمانی که از هنری دوم شکست نخورده بود، بر تخت باقی ماند.
هنری دوم فرزند ماتیلدا، سردودمان پلانتاژنه در انگلستان است. پس از هنری، از ۱۱۸۹ تا ۱۱۹۹، پسر ش ریچارد به پادشاهی رسید. در جنگ‌های صلیبی شرکت کردن ریچارد، فرنام شیردل را برای او به ارمغان آورد و به جای او نشستن برادر کوچک‌تر جان دست‌مایهٔ پیدایش داستان‌ها و افسانه‌هایی شد که از این میان رابین هود، آوازهٔ جهانی یافت.
برجسته‌ترین و تاریخ‌سازترین رخداد روزگار پادشاهی جان، همانا مگناکارتا یا فرمان بزرگ را امضا کردن بود. مگناکارتا، پیمان نامه‌ای بود که اشراف انگلیسی بر شاه تحمیل کردند و به موجب آن اختیارات پادشاه محدود شد.Danny Danziger & John Gillingham, "1215: The Year of Magna Carta»(۲۰۰۴ paperback edition) p۲۷۸ پادشاه بعدی از این سلسله، هنری سوم بود که در دوره زمامداری وی، مجلس عوام در کنار مجلس اعیان تأسیس گشت. شهرهای کمبریج و آکسفورد نیز در سده ۱۳ شکل گرفتند.
در زمان ادوارد نخست، پنجمین شاه پلانتاژنه، ولز به تصرف انگلستان درآمد.
طی سال‌های ۱۳۳۷ تا ۱۴۵۳، جنگ‌های معروف به جنگ‌های صدساله بین انگلیسی‌ها و فرانسوی‌ها روی داد. زمینه اصلی جنگ اختلاف بر سر مالکیت سواحل دریای مانش بود که از زمان ویلیام اول بروز کرده بود؛ اما جرقه شروع رسمی نبرد، ادعای ادوارد سوم مبنی بر تملک بر فرانسه بود.
در جنگ دریایی سال ۱۳۴۰، فرانسه به سختی شکست خورد. در سال ۱۳۴۶، بار دیگر فرانسویان در ناحیه کرسی شکست خوردند و سال بعد بندر کاله به دست انگلستان افتاد. در جنگی که طی سال ۱۳۵۶، در ناحیه پواتیه رخ داد، ژان دوم پادشاه فرانسه، مغلوب و اسیر شد.
دوره اول جنگ‌ها، در حالی در سال ۱۳۶۰ پایان یافت که فرانسویها شکست خوردند، و به موجب پیمان بریتانی، زمین‌های بسیاری را در ناحیه کاله و نواحی غربی و جنوب غربی فرانسه، به انگلستان واگذاردند.
در دوره دوم، فرانسویان با فداکاری‌های ژاندارک و کمک‌های دوک بورگونی پیروز شدند؛ و بیش تر سرزمین‌هایی را که در دوره نخست از دست داده بودند، پس‌گرفتند. جنگ‌های صد ساله همچنین باعث رشد هویت ملی و تقویت میهن‌پرستی انگلیسیان و فرانسویان شدند.
طی سال‌های ۱۳۴۸ و ۱۳۴۹ میلادی، بیماری طاعون از اروپا به انگلستان راه پیدا کرد و بسیار شایع شد؛ تا حدی که پس از مهار بیماری، جمعیت انگلستان تا نصف کاهش یافته بود. این واقعه در تاریخ اروپا به مرگ سیاه شهرت دارد.
در سال ۱۳۹۹ ریچارد دوم از سلطنت خلع شد و هنری چهارم از خاندان لنکستر به سلطنت رسید.
طی سال‌های ۱۴۵۵ تا ۱۴۸۴ جنگ گل‌ها رخ داد که نبردی بین دو خاندان سلطنتی لنکستر و یورک بود. علت این نامگذاری این بود که در جنگهای مذکور، سربازان خاندان لنکستر نشان گل سرخ و سربازان خاندان یورک نشان گل رز سفید داشتند. در جنگ گل‌ها، لنکسترها پیروز شدند؛ ولی یورک‌ها تا مدت‌ها به مقاومت ادامه می‌دادند.
در ۱۴۸۵، هنری تئودور با نام هنری هفتم، با شکست دادن ریچارد سوم خاندان تئودور را به سلطنت رساند. هنری هفتم قدرت سیاسی اشراف را که بر اثر جنگ گلها تضعیف شده بود، درهم شکست.
در بخش مهمی از نیمه اول سده ۱۶ میلادی، هنری هشتم پادشاه انگلستان بود. در زمان سلطنت هنری هشتم خاک ایرلند ضمیمه انگلستان گشت.
وی ۶ بار ازدواج کرد. نخستین همسر او کاترین آراگن، دختر پادشاه اسپانیا بود. هنری از او یک دختر به نام ماری داشت. هنری قصد داشت کاترین را به علت اینکه نتوانسته بود برای او پسری (به عنوان وارث تاج و تخت) به دنیا آورد، طلاق دهد؛ ولی طبق احکام مسیحی آن زمان کلیسای کاتولیک با طلاق موافقت نمی‌کرد. همین اختلاف ساده باعث شد، پاپ کلمنت هفتم هنری را تکفیر کند؛ و در مقابل هنری، کلیسای انگلیکان، کلیسای ملی انگلیسی را تأسیس کرد و از کلیسای کاتولیک تبعیت ننمود. هنری سپس همسر دومش آن بولین را اختیار نمود که بعدها به جرم زنا گردن زده شد.The Anne Boleyn Files ثمره این ازدواج دختری به نام الیزابت بود.
پس از هنری هشتم، ماری به سلطنت رسید. او نیز مانند مادر اسپانیاییش، کاتولیکی سرسخت بود و بر خلاف رویه پدر عمل می‌کرد. او سبب احیای کاتولیکیسم در انگلستان شد و انگلیکان‌ها را با قساوتی شدید قلع و قمع نمود. این قساوتها باعث شد که او را ماری خونریز لقب دهند.
پس از ماری، الیزابت دختر هنری هشتم، با نام الیزابت اول در سال ۱۵۵۸ به تخت سلطنت نشست. از زمان او بود که انگلستان خود را به تدریج از قرون وسطا خارج کرد. دوران زمامداری وی یکی از ادوار درخشان تاریخ انگلستان است؛ به طوری که الیزابت اول طی دوران ۴۵ ساله سلطنتش، انگلستان را به قدرتمندترین کشور جهان مبدّل نمود.
در زمینه مذهبی، مشی الیزابت در داخل کشور، مبتنی بر تقویت کلیسای انگلیکان بود و همزمان در خارج به کمک رسانی به شورشهای پروتستانها در کشورهای کاتولیک می‌پرداخت.
فیلیپ دوم پادشاه اسپانیا، که از حمایت الیزابت از پروتستانهای فرانسه به خشم آمده بود؛ توطئه‌ای طراحی نمود تا دختر عموی او ماری استوارت کاتولیک را به سلطنت برساند، ولی الیزابت توطئه را خنثی کرده،Louis Adrian Montrose, The subject of Elizabeth: authority, gender, and representation, University of Chicago Press, 2006 و ماری به سال ۱۵۸۷ اعدام شد.