moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
درکتاب زندگی‌نامه حسن ضیاء ظریفی، برادرش به یکی از نامه‌های او اشاره می‌کند که از زندان، ساواکی بودن عباس شهریاری را برملا می‌کند.پس از دستگیری من و گذشت چند ماهی، چون فشار برای دستگیری ۵ نفر از دوستان ما که اسمشان لو رفته بود زیاد شده بود، آن‌ها خواستند از راه مرز جنوب خارج شوند، به وسیله آقای دکتر الف (ایرج واحدی پور) کمک خواستند و او دوباره آقای مهندس (عباس شهریاری) را به دوستان ما که طبعاً از جریانی که بر من گذشته بود اطلاعی نداشتند معرفی کرد… درست در سر مرز که فقط یک رودخانه بین ایران و عراق فاصله بود و آن‌ها منتظر بلم بودند تا به آن طرف بروند پلیس با تجهیزات کامل آن‌ها را که سه نفر بودند محاصره و دستگیر می‌سازد. در طی این مدتی که جریان رفتن این رفقا تدارک می‌شد جریان تدارک را آقای مهندس (عباس شهریاری) هدایت می‌کرد و رفقای ما هیچگونه دخالتی در آن نداشتند. بدیهی است که باز هم تصادفی در این کار نبود. آقای مهندس (عباس شهریاری) با کاردانی سه نفر از بهترین دوستان ما را به کام پلیس داد و این بار هیچ فرصتی برای تبرئه این شخص نیست و حالا این شخص (عباس شهریاری) لابد مخفی زندگی می‌کند. کتاب زندگینامه حسن ضیاء ظریفی به قلم دکتر ابوالحسن ضیاء ظریفی، صفحهٔ ۵۷
شهریاری بازهم توطئه می‌کند: تعدادی از فدائیان پس از دستگیری بیژن جزنی، تصمیم گرفتند به منظور کسب تجربه و ارتباط با جنبش فلسطین از ایران خارج شوند. علی‌رغم اینکه چند نفر به شدت مخالف بودند کسی برای این منظور با عباس شهریاری تماس بگیرد، ولی در نهایت دایی بیژن جزنی سعید (مشعوف) کلانتری، محمد چوپان زاده و محمد مجید کیان زاد توسط شهریاری در دام ساواک افتادند و در مرز دستگیر شدند. شهریاری قول داده بود همه را از مرز خارج می‌کند. قبل از واقعه، مشعوف کلانتری در قراری که در خیابان آبشار با وی داشته، متوجه حضور فرد سومی در حوالی قرار می‌شود و از شهریاری می‌پرسد که آیا کسی همراه دارد و او جواب منفی می‌دهد. اما دقایقی بعد دروغ‌گویی شهریاری محرز می‌شود که کار بیخ پیدا می‌کند و کلانتری که با شهریاری دست به یقه شده بود سوار تاکسی شده می‌گریزد. متأسفانه فشار شرایط باعث مراجعه مجدد به مرد هزار چهره می‌شود. این بار فدائیان می‌گویند برای رفع سوء ظن اول ۲ نفر از ما خارج شوند و اگر آن‌ها سالم رفتند و قرار سلامتی شان رسید، ۳ نفر بقیه می‌روند. شهریاری هم با هدایت ساواک قبول کرد اول ۲ نفر بروند!
نقشه شهریاری این بود که لااقل ۳ نفر از ۵ نفر را به چنگ اندازد، او صفاّری آشتیانی و صفائی فراهانی را از مرز عبور داد و سعید (مشعوف) کلانتری، محمد چوپان زاده و محمد مجید کیان زاد را به تور انداخت.
گویا یکی دیگر از افراد گروه جزنی هم بدنبال پناهگاه می‌گردد و از شهریاری تقاضای کمک می‌کند و شهریاری او را می‌پذیرد و یکراست تحویل ساواک می‌دهد. … در پی عملکرد شک‌برانگیز شهریاری و اعتراضاتی که به رهبری حزب توده می‌شود، شخصی به نام حکیمی که تحصیل کرده و مقیم چکسلواکی و پسر یکی از رهبران حزبی به نام صمد حکیمی بود به جای وی راهی ایران می‌شود اما با تمهیدات شهریاری وی کاری از پیش نمی‌بَرد و در حال خروج از کشور به تور ساواک می‌افتد.
از کارهای دیگر عباس شهریاری، شرکت در شناسایی گروه فلسطین (گروه شکرالله پاک‌نژاد) و فراهم آوردن شرایط دستگیری آنان است. با هوشمندی شهریاری ۳۰ نفر از این گروه در دام ساواک افتادند که ۱۸ نفر آنان در دی ۴۹ دادگاهی شدند. ساواک پس از پی بردن به فعالیت دامنه‌دار گروه فلسطین به کمک امثال عباس شهریاری آن‌ها را دنبال کرد و تا حدود زیادی سرنخ این جریان را به دست گرفت تا جایی که رابط جنوب حسین تاجمیر ریاحی را قانع نمود که برای خروج مبارزین به جای مسیر پر خطر و دور و درازی که به کمک عشایر در گذشته‌استفاده می‌شد، راه خروج از مرز شلمچه را که هم کوتاه‌تر و هم ماشین رو است، برگزیند و به قول مأمور ساواک که به ریاحی گفته بود: «لقمه را دور سر نچرخانند»، و چنین شد، غافل از این که «کوتاه‌ترین راه، راه مستقیم است» تنها در هندسه اقلیدسی جواب دارد. رابطین گروه که غالباً خود ساواکی‌ها بودند، افرادی را که می‌خواستند از جنوب به عراق و از آن جا به فلسطین بروند، تحویل می‌گرفتند و سپس از مرز به زندان اوین و زندان قزل‌قلعه می‌فرستادند و از قول همه با رمز اطلاع می‌دادند که ما سالم رسیده‌ایم خیالتان جمع باشد، نفرات بعدی بیایند. ساواک عمداً رابطین تهران و جنوب، یعنی حسین تاجمیر ریاحی و بهروز ستوده را دستگیر نکرد تا به کار خود ادامه دهند. وقتی نوبت شکرالله پاک نژاد رسید وی یک رمز جداگانه نیز با حسین ریاحی گذاشت و آن اینکه اگر سالم به آنسوی مرز رسید، خودکارش را هم به قاچاقچی می‌دهد تا به او (ریاحی) بدهد. اگر قاچاقچی خودکار مخصوص شکری را نداد معلوم می‌شود همه در دام ساواک افتاده و دستگیر شده‌اند. با ابتکار شکرالله پاک نژاد، نقشه شهریاری تا حدودی خنثی می‌شود و بهروز ستوده و حسین تاجمیر ریاحی از تور ساواک گریخته، راهی فلسطین می‌شوند.
یکی دیگر از کارهای شهریاری گرفتن ارتباط با گروه کوچکی به نام «آرمان خلق» بود که در نتیجه همه در تور ساواک افتادند و کشته شدند. هوشنگ تره گل، بهرام طاهر زاده، همایون کتیرایی، ناصر کریمی و احتمالاً غلامرضا اُشترانی متعلق به آرمان خلق بودند.
شهریاری تلاش کرد که جواد معینی، مرتضی زربخت و افراد دیگر را هم دوباره به تور ساواک بکشاند. به جز آصف رزم دیده و صابر محمدزاده، دستگیری گاگیک آوانسیان، مرتضی باباخانی، هدایت‌الله معلم، سلیمان دانشیان، همت‌زاده، نجاریان، رزم آرا (شوهر خواهر پرویز حکمت جو) و یک راننده (؟)، برادر خودش حسین و به ویژه پرویز حکمت جوحکمت جو خیلی جسور بود اما افسوس که حتی پس از دستگیریش هم همانند دکتر رادمنش باور نمی‌کرد که عباس شهریاری خودی نیست. غافل از اینکه حتی نامه هائی که از زندان برای خانواده اش می‌نوشت سر از شهریاری و بازجویان ساواک (مثل رسولی) درمی‌آورد. و علی خاوری، سرگرد حسن رزمی (فرمانده گردان همدان) و مهندس معصوم‌زاده، هم به دست شهریاری است.
گویا سال ۱۳۴۵ دو نفر از مسئولین تشکیلات تهران (سرگرد حسن رزمی فرمانده گردان همدان و مهندس معصوم‌زاده) به پلیس بودن شهریاری گمان می‌برند و بدون آگاهی شهریاری، پیکی از طریق مرز شوروی به خارج از کشور می‌فرستند و در نامه‌ای به رادمنش ماجرای بدگمانی خود را بیان می‌کنند. شهریاری اما ارتباطات این دو نفر را هم آلوده کرده بود و شخصی را که این دو به عنوان پیک انتخاب می‌کنند، یکی از همکاران پلیس به نام ملایری بود. ملایری نامه را به شهریاری (ساواک) می‌دهد. شهریاری نامه را عوض کرده و با همان علایم رمز به خارج می‌فرستد.
صفر قهرمانی درگفتگو با علی درویشیان می‌گوید: خاوری و حکمت جو حتی پس از دستگیری شان هم باور نمی‌کردند که شهریاری جاسوس است. علاوه بر صفر قهرمانی، عزیز یوسفی و بیژن جزنی هم به آن‌ها گوشزد کردند که شهریاری جاسوس است. "به حکمت جو می‌گفتیم تو که با زنت در آلمان شرقی مکاتبه داری خب بابا جون یه جوری به آن‌ها بنویس که حواسشون جمع باشد، اما آن دو قبول نمی‌کردند تا این که رادیو پیک گفت… آن وقت باور کردند!."کتاب خاطرات صفرخان / سی و دو سال مقاومت در زندانهای شاه/ در گفتگو با علی اشرف درویشیان / صفحهٔ ۲۷۹ البته نمی‌توان قبول کرد که صفر قهرمانی شهریاری را می‌شناخته چون صفر از بازماندگان فرقه بود و شهریاری از کارگران آبادان که تا قبل از سال ۱۳۳۲ هیچ گونه مراوده‌ای با تهران هم نداشت چه رسد به آذربایجان و فرقه اما به درستی بیژن جزنی بر اساس تجزیه و تحلیل روز دستگیری خود به شهریاری مظنون بود. کارگران پالایشگاه آبادان و به ویژه هم ولایتی‌های شهریاری نخستین کسانی بودند که او را مشکوک می‌دانستند. شهریاری می‌کوشید دبیرکل حرب توده رضا رادمنش را تحت این عنوان که «در ایران وضع انقلابی حاکم است» به داخل بکشاند.خاطرات نورالدین کیانوری…، صفحهٔ ۴۵۱
نورالدین کیانوری در صفحه ۴۵۱ کتاب خاطراتش می‌نویسد «... یکی از افراد ساواک از طریق شوروی به دیدار دکتر رادمنش آمد و از قول عباس شهریاری این مسئله را مطرح کرد که در ایران وضع انقلابی حکمفرما است ولی رهبری حزب در داخل کشور پس از دستگیری خاوری و حکمت جو… بسیار ناتوان شده و لازم است که هرچه زودتر چند تن از رفقا به ایران بیایند. پیشنهاد ما این است که کیانوری، منوچهر بهزادی و آشوت شهبازیان به داخل بیایند. در این زمان ساواک طرح ربودن رضا رادمنش به ایران را هم می‌چید. می‌خواستند رادمنش را به مرز قصر شیرین بکشانند و سپس وی را بیهوش کنند و به ایران ببرند اما اجرای طرح درست با روز کودتا در عراق هم‌زمان شد که حزب کمونیست عراق مخفی شد و دکتر رادمنش نیز در خانه یک هوادار حزب کمونیست عراق پنهان شد.»
مسئله عباس شهریاری در پلنوم ۱۳ حزب از ۶ تا ۱۱ آذر ۱۳۴۸ رسماً مطرح شد و مسئله شهریاری، جاسوسی حسین یزدی پسر دکتر مرتضی یزدی و عوامل دیگر از جمله نارضایتی‌های مقامات شوروی، رادمنش را زیر سؤال برد. رادمنش از عباس شهریاری دفاع کرد و ادعا نمود که شهریاری نه تنها یک کادر حزبی درجه اول است، بلکه یک شخصیت سیاسی در مقیاس بین‌المللی است.
در بخشی از اسناد منتشر شده از پلنوم سیزدهم چنین آمده‌است: «در پلنوم موضوع تسلط ساواک بر سازمان حزب در ایران توسط عباس شهریاری و باند او که تشکیلات تهران را به وجود آورده و توانسته بودند اعتماد کامل رفیق رادمنش را به خود جلب کنند از سوی رفیق کیانوری مطرح گردید… جریان رسیدگی در کمیسیون‌ها روشن ساخت که عباس شهریاری سازمان حزب را مجموعاً در دست ساواک نگاه داشته‌است و هیئت اجرایی پس از آشنایی با نتایج رسیدگی، رفیق رادمنش را که علی‌رغم دلایل روشن حاضر به قبول واقعیت نبود، از مقام دبیر اولی حزب معلق ساخت و پلنوم چهاردهم را برای حل مسئله تدارک دید.»
حذف تیمور بختیار که از عراق علیه شاه فعالیت می‌کرد، یکی از اهداف ساواک بود. در ترور تیمور بختیار در عراق که توسط یک نظامی بازخرید شده ارتش به نام اگلن ماطاوسیان (منصور فرهنگ ماه نشان) صورت گرفت، عباس شهریاری نیز مثل اردشیر محمودی قلخانی بی نقش نبود.
شهریاری که به زبان عربی هم آشنا بود، در کشورهای عربی و جنبش‌های جزایر و سواحل خلیج فارس و نیز محافل ایرانیان مقیم خارج، هر چه می‌دانست به ساواک داد. او حتی سازمان امنیت عراق را هم فریفت و از این راه خدمت بزرگی به ساواک و سازمان سیا نمود. ساواک برای خام کردن بختیار و سازمان امنیت عراق یک سری عملیات نظامی جعلی هم راه انداخت و وانمود کرد که «عبدالغنی الراوی» ژنرال فراری عراق را که از مخالفان دولت عراق بود و در اختیار رژیم ایران قرار داشت، ترور کرده‌است!قصه شخص خطیر إسمه عباس شهریاری الملقب فی إیران بـ «مرد هزار چهره»، ای «الرجل ذو الألف وجه»، وهو عمیل الساواک الذی سُرب‌الی حزب توده ایران ثم سُرب‌الی منظمه الحزب الشیوعی العراقی فی المنطقه الجنوبیه، وعمل ضمن الأمن العراقی منذ بدایه الستینیات ونقل معلومات الی الامن العراقی حول منظمه المنطقه الجنوبیه واعتقل أحد أعضائها. وبعدها بسنین کان السبب فی اعتقال العدید من العراقیین الذین هربوا من جحیم ۸ شباط، وإعتقال قاده لحزب توده إیران. وکان هذا الرجل محور الصراعات بین الساواک والأمن العراقی، وکلف من قبل الامن العراقی لإغتیال عبد الغنی الراوی فی طهران وفشلت العملیه لان هذا الشخص کان عمیلاً مخضرماً للساواک ولیس الی الأمن العراقی، الی إن أغتیل فی عام ۱۹۷۵ علی ید منظمه فدائیی الشعب الایرانی. ما هو سر هذا التوقیت فی الهجوم علی الحزب الشیوعی العراقی… بقلم.. عادل حبه
تیمور بختیار آنقدر خوشحال شد که چند ساعت طلا برای قاتلان عبدالغنی الراوی فرستاد. ساواک هم چندی بعد ژنرال الراوی را به تلویزیون آورد تا دولت عراق و تیمور بختیار را غافلگیر کند. ساواک همچنین در سال ۵۲ شهریاری را به کویت فرستاد و او شبکه جاسوسی رژیم شاه را در کشورهای خلیج فارس رهبری کرد. یک بار نیز مسئول بخش فارسی روزنامه مترقی الطلیعه در کویت شد تا از این طریق ایرانیانی را که با آن روزنامه ارتباط داشتند، شناسایی کند. او زمانی هم وابسته سفارت ایران در یکی از کشورهای عربی بود و یک گروه از مأموران آموزش دیده ساواک را رهبری کرد که وظیفه داشتند انقلابیون ایرانی مقیم کشورهای همجوار غربی و جزایر خلیج فارس را بدزدند و اطلاعاتی راجع به جنبش‌های منطقه از آن‌ها بدست آورند، مقر این گروه در سفارت ایران در کویت قرار داشت و گویا حسین‌زاده بازجوی نامدار ساواک نیز آن جا را از دور هدایت می‌کرد.
شهریاری، در سازمان‌های انقلابی کشورهای عربی نیز نفوذ کرده و آسیب‌های زیادی به جنبش‌های عرب همجوار ایران وارد نمود. او با چپ زدن و مخالف خوانی نه تنها مخالفان ایرانی را به دام ساواک انداخت، بلکه کمونیست عراقی «رفیق عادل» را هم که از رهبران حزب کمونیست عراق بود به ساواک تحویل داد.
در سال ۴۷ یک سازمان جعلی نظامی برای به اصطلاح عملیات مسلحانه به وجود آورد، اما در واقع ۳ تن از اعضای درجه اول این سازمان ساواکی بودند. شهریاری به رهبران حزب توده که مقیم خارج از کشور بودند پیشنهاد کرد با کمک تیمور بختیار، که به علت تضادهای شخصی با شاه از دستگاه دولت رانده شده و در عراق به‌سر می‌برد یک «جنبش آزادی‌بخش ایران» به وجود بیاورند؛ ولی کارشان سر نگرفت چون آن‌ها بختیار را قاتل رفقای خودشان و افسران حزبی می‌دانستند. رژیم شاه می‌خواست بدین ترتیب آبروی رهبران را ببرد. ساواک افراد شهریاری را دور و بر بختیار چیده بود و از همه برنامه‌های او آگاه بود.مکاتبه تیمور بختیار با عباس شهریاری مسئول جنبش آزادیبخش ایران «اگر شخصی ترور شود این مردم مرعوب که می‌بینید حتی جرئت آمدن به عراق را ندارند و تا خرمشهر می‌آیند و برمی‌گردند خودشان هم جرئت و جسارت یافته و شروع به کار خواهند کرد. خواهش دارم دو سه برنامه پشت سر هم در نظر بگیرید که اگر بشود با هم یا پشت سر هم اجرا بکنید تا صدادار و چشمگیر باشد و این مردم خواب آلود و مرعوب را بیدار بکند.» بولتن ساواک، فعالیت‌های بختیار از طریق جنبش آزادیبخش ملت ایران، ۱۳/۲/۴۹ صفحهٔ ۵
ساواک گفته بود آشپز و راننده تیمور بختیار هم ساواکی بودند. رژیم شاه می‌توانست زودتر تیمور بختیار را حذف کند اما به دلیل این که عامل خودشان شهریاری، او را دائماً زیر نظر داشت، شتاب نکرد. البته در پایان بختیار ترور شد.سرهنگ ستاد عیسی پژمان در کتاب «اسرار قتل، و زندگی شگفت‌انگیز بختیار» ادعا می‌کند این کا گ ب و شوروی بودند که می‌خواستند توسط فرمانده گارد حفاظتی بختیار، عباس شهریاری را ترور کنند اما تیر خطا رفته و به بختیار خورده‌است. اسلحه و مهمات زیادی از جانب بختیار روانه ایران گشت. ساواک توانست با شهریاری و عواملی که کنار شهریاری گذاشت تمام اسلحه و مهماتی را که بختیار از طریق عراق به اشکال مختلف از طریق خوزستان وارد ایران می‌کرد، جمع‌آوری کند بدون آن که ظرف مدت ۲ سال و نیم حتی ژاندارمری و مرزبانی خوزستان مطلع بشوند که داستان چیست. مهمات مذکور بیش از ۶۰ هزار اسلحه (کمری، کلت، مسلسل و انواع دیگر) بود. اسلحه‌ها به وسیله شهریاری یک راست به ساواک رسید و ساواک هم آن‌ها را برای نمایش بزرگ تلویزیونی آماده کرد.
برنامه تلویزیونی پرویز ثابتی مدیر کل سوّم ساواک (امنیت داخلی) در دوم دی ۱۳۴۹ با عباس شهریاری که او را از پشت و نیم رخ نشان داد آخرین سریال این نمایش بود. ثابتی در این مصاحبه بدون ذکر نام واقعی شهریاری، از او با عنوان «اسلامی» و مرد هزار چهره نام برد.
نمایش مقام امنیتی رژیم شاه جزیره ثبات را به رخ کشید، پرآب و تاب بود. قرار بود مثلاً شهریاری زندانی و اعدام شود، اما سر از شرکت کشتی‌رانی آریا در آبادان درآورد و مدیر برجسته آن جا شد. او در پست جدید یک عصا به دست گرفت. شایع بود که داخل آن عصا اسلحه گذاشته‌است. او لقب مرد خطرناک گرفت. تا این که ماجرای ثبت نام دخترش (آزاده شهریاری نژاد) در دانشکده نفت آبادان و اعتصاب دانشجویان پیش آمد. آن زمان دانشکده نفت فقط پسران را می‌پذیرفت و حضور دختر عباس شهریاری پرسش‌برانگیز بود و اصلاً شرکت کردن او در کنکور هم جای سؤال داشت. آزاده شهریاری نژاد دختر شهریاری به کمک پرویز ثابتی بدون کنکور در دانشکده نفت در سال ۱۳۵۱ پذیرفته شده بود (آن سال دانشکده نفت اساساً دختر نپذیرفته بود).
با افشای موضوع توسط دوانی‌های مقیم آبادان (مانند محمد فقیهی دوانی)محمد فقیهی دوانی چند سال پیش در آمریکا در غربت درگذشت. «دوانی» ها همیشه به شهریاری نژاد به عنوان عنصر پلیس می‌نگریستند کمااینکه در ضربه سال ۱۳۴۶ در آبادان هیچ دوانی با او نبود که دستگیر نشود. و مقاومت دانشجویان و اعتصابات در اعتراض به اینکه «نباید دختر یکی از سران ساواک ( منظورشان شهریاری بود) وارد دانشکده نفت بشود» ــ تعطیل شد. ناچار شدند به دستور شاه دختر عباس شهریاری را بورسیه آمریکا کنند.
به گفته تهرانی (از بازجویان مشهور)، عباسعلی شهریاری نژاد از مأموران زبردست ساواک بوده‌است. تهرانی گفت: او در راس کار قرار داشت و از طریق همین شخص سایر مأمورین وارد تشکیلات شدند.
با هدایت شهریاری، ساواک مأموری را به نام «ملایری» وارد شوروی کرد و روس‌ها او را پس از عبور از مرز دستگیر نمودند. آن‌ها با کنترل مکالمات مرزی متوجه شدند که این فرد جاسوس سازمان امنیت است.
ملایری در بازجویی اسامی ۱۵ همکار ساواک از جمله عباس شهریاری را فاش نمود و گفت از طرف ساواک مأموریت داشتم با دکتر رادمنش تماس بگیرم. او نامه عباس شهریاری را هم نشان داد.در آنسوی فراموشی…، هوشنگ منتصری، ص ۷۴.
پلیس شوروی دکتر رادمنش را دعوت می‌کند که خودش از این فرد بازجویی کند. رادمنش از میان همه اعترافات ملایری این جمله را که او گفته بوده به اتفاق شهریاری با پول‌های حزب که از خارج می‌رسیده عیاشی می‌کرده‌اند. نتیجه گرفت که همه این‌ها ناشی از پرونده‌سازی غلام یحیی علیه او است پولی که به تشکیلات تهران می‌رسیده آنقدر نبوده که تکافوی عیاشی کسی را بدهد. بعد هم که مقامات قضایی شوروی ملایری را فقط محکوم به سه سال زندانی کردند رادمنش گفت حکم هم نشان می‌دهد که ملایری جاسوس نبوده و شهریاری عضوی پاکباز و فداکار است. از کجا معلوم در شوروی او را شکنجه نکرده باشند؟ تازه روس‌ها بیماری «اسپیونیت» шпионат یعنی جاسوس‌سازی دارند.ایرج اسکندری می‌گوید با اینکه رادمنش با ملایری به تنهایی ملاقات کرد و از او شنید که شهریاری همکار ساواک است ولی باور نکرد. خاطرات ایرج اسکندری / مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی / صفحهٔ ۳۵۴
شهریاری به رادمنش نشان می‌داد که نسبت به عبدالصمد کامبخش و نورالدین کیانوری دافعه دارد و از این طریق خود را به او نزدیک می‌کرد. جالب این جاست که رابط شهریاری با رادمنش فردی به نام هوشنگ گرمان دوست حسین یزدی (جاسوس دیگر ساواک) بود. هوشنگ گرمان سمت معاون رادمنش در کارهای داخل ایران را داشت.
به گفته کیانوریخاطرات نورالدین کیانوری / مؤسسه تحقیقاتی و انتشاراتی دیدگاه / صفحه ۵۳۷ (مشکوک شدن رحیم نامور به عباس شهریاری) رحیم نامور از اعضای قدیمی حزب توده که در سال‌های پیش از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ روزنامه شهباز را منتشر می‌کرد اولین کسی بود که در رابطه با شهریاری هشدار داد. رحیم نامور می‌گفت: در کویت با شهریاری آشنا شدم و در آن جا خوزستانی‌هایی که پس از ۲۸ مرداد از ایران فرار کرده و به کویت آمده بودند می‌گفتند که شهریاری با دستگاه مرتبط است و عده‌ای را لو داده و آمدن او به کویت برای این است که ارتباطات افراد را اطلاع دهد.
ایرج اسکندری در صفحه ۳۵۵ خاطراتش می‌نویسد: «میلیوانف» به من گفت: «شهریاری، شپیون، اون شپیون چسنویه سلووا»... шпион! Он шпион, честное слово شهریاری جاسوس است. این که جاسوس است عین حقیقت است. یعنی شهریاری جاسوس است. این که جاسوس است عین حقیقت است.
در ساعت ۷ و ۴۰ دقیقه بامداد روز چهارشنبه ۱۴ اسفند ۱۳۵۳، عباس شهریاری (عباسعلی شهریاری نژاد) در خیابان پرچم به کام مرگ افتاد.نشریه نبرد خلق شماره ششم، اردیبهشت ۱۳۵۴، اعدام انقلابی عباس شهریاری، ۱۶۷ صفحه قطع جیبیجزوه اعدام انقلابی عباس شهریاری، سازمان چریکهای فدایی خلق ایران، ۱۳۵۴ سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران که در جستجوی شهریاری بودند، از طریق کنترل و تعقیب دختر شهریاری به مکان پدر وی پی بردند. فدائیان، بعد از چند روز تعقیب و مراقبت از سوی یک تیم سازمان، و اطمینان از شناسایی (بهروز ارمغانی وی را شناسایی کرد)، طرح عملیات را ریختند.صفحه ۶۰۰ چریکهای فدایی خلق / جلد اول / از نخستین کنشها تا بهمن ۵۷ / محمود نادری بعدها در جریان ضربه خانه تیمی مهرآباد جنوبی مشخص شد دو تن از عناصر ارشد سازمان چریک‌های فدایی خلق به نام‌های بهنام امیری دوان و بهزاد امیری دوان که در آبادان متولد و فارغ‌التحصیل دبیرستان رازی آبادان بودند در شناسایی شهریاری نقش مؤثری داشتند (خانواده امیری دوان اهل دوان با خانواده شهریاری آشنایی داشتند).
بهمن روحی آهنگران مسئول شلیک اولیه و مسئول صحنه عملیات بود. بهروز ارمغانی مسؤلیت شلیک تیر خلاص و تفتیش بدنی او به منظور برداشتن مدارک را به عهده داشت.برخی گفته‌اند "سیامک اسدیان" مشهور به اسکندر مسئول شلیک تیر خلاص به عباس شهریاری و نیز تفتیش بدنی او به منظور برداشتن مدارک بوده که صحت ندارد. فرهاد صدیقی پاشاکی مسئول پرتاب کوکتل و پخش اعلامیه و سردادن شعار شد. راننده اتومبیل در فاصله ۱۰۰ متری از صحنه عملیات استقرار یافت. زهرا قلهکی نیز در خارج از صحنه به همراه روحی آهنگران اتومبیل را به خانه بازگرداندند.صفحه ۶۰۱ چریکهای فدایی خلق / جلد اول / از نخستین کنشها تا بهمن ۵۷ / محمود نادری
سیامک اسدیان در بهمن ۵۷ در خرم‌آباد با اشاره به روز ترور شهریاری گفت: «او حسابی ترسیده بود… حمید اشرف عصای شهریاری را که کلی افسانه دربارهٔ آن ساخته شده بود که مسلسل است و غیره برداشت. … در اصل هم عملیات را با این حساب که عصای او اسلحه خاصی است طرح‌ریزی کرده بودند.» سیامک گفت آن فقط یک عصای عادی بود.
از قول حمید اشرف گفته شده اگر ترور شهریاری، عاملی برای ربودن و کشتن بیژن جزنی و یارانش شده باشد، ما اشتباه کردیم.به نقل از حمید اشرف، اعلامیه بزرگداشت سازمان چریکهای فدایی خلق ۱۳۵۸ صفحهٔ ۱۵
جوزپه آرچیمبولدو (زادهٔ ۱۵۲۷ در میلان — درگذشتهٔ ۱۵۹۳ در میلان) نقاش ایتالیایی بود که بیشتر برای آفرینش تک‌چهرههای ذهنی تماماً ساخته شده از ترکیب اشیایی مانند میوه‌ها، سبزیجات، گل‌ها، جانوران و کتاب‌ها، شناخته می‌شود. نقاشی‌های او در سدهٔ ۲۰ میلادی توسط سالوادور دالی و نقاشان سورئالیست دیگر ستوده شدند. آرچیمبولدو نقاشی از این اشیاء را به گونه‌ای روی بوم ترتیب می‌داد که کل مجموعه از اشیاء یک سوژه پرتره قابل تشخیص باشد.
جوزپه آرچیمبولدو، در ۱۵۲۷ میلادی در میلان ایتالیا به دنیا آمد و در سال ۱۵۹۳ از دنیا رفت و عمرش به نقاشی در کلیساها و تزئین کاخ‌ها گذشت، سالهای زندگی او از سالهای زندگی نقاشان مشهوری مثل میکل آنژ، رافائل و داوینچی چندان دور نیست. پدرش از نقاشان دولتی بود و باعث شد تا پسرش نیز خیلی زود وارد این حرفه شود. او آنقدر استعداد داشت که در سال ۱۵۴۹ وقتی ۲۲ ساله بود، وظیفهٔ نقاشی بر شیشه‌های کلیسای مرکزی میلان به او سپرده شد. او نقاش بر دیوار را در سال ۱۵۵۶ تجربه کرد و در سال ۱۵۶۲ به عنوان نقاش دربار فردیناند یکم برگزیده شد.
او عاشق کشیدن پرتره بود؛ اما پرتره‌های معمولی نمی‌کشید، کار او قرار دادن انواع و اقسام سبزیجات و میوه‌ها و حیوانات کنار هم و درآوردن صورتهای انسانی از میان آنها بود. او صورت «فلورا» الههٔ گل را با ترکیبی از گلهای مختلف با کنار هم قرار دادن آنها نقاشی کرده که این نقاشی به سال ۱۵۹۱ برمی‌گردد که این اثر اکنون در یک مجموعهٔ خصوصی در پاریس است. او چهار فصل را بین نقاشیهایش دارد. به این صورت که هر فصل با زیبایی‌ها و میوه‌هایش در صورت ۴ انسان گنجانده شده‌اند. تابلوی زمین آرچیمبولدو که در سال ۱۵۷۰ روی چوب نقاشی شده؛ تصویر یک انسان است که اجزای صورتش را حیوانات تشکیل می‌دهند. نقاشی دیگر او روی چوب که در سال ۱۵۹۰ با رنگ روغن کشیده شده‌است؛ تلفیقی است از تمامی میوه‌ها، که با کنار هم قرار گرفتن صورت یک انسان را ساخته‌اند، این اثر نصیب موزه‌ای در سوئد شد.
تابستان ۲۰۰۸ در موزهٔ لوکزامبورگ نمایشگاهی برپا شد که حدود ۱۰۰ تا از تابلوهای این نقاش را در آن جمع کرده بودند.
طرح‌نگاری نوری یا لیتوگرافی نوری یا فوتولیتوگرافی فرآیندی است که در ریزساخت استفاده شده و برای ساخت الگو در بخش‌هایی از یک فیلم نازک یا روی کل یک ویفر استفاده می‌شود.
در این فرایند پس از نشاندن یک لایه پلیمری حساس به نور (پلیمر واسط یا پلیمر مقاوم) روی سطح زیرلایه، پرتوی همگن از یک ماسک عبور کرده و طرحی روی پلیمر ایجاد می‌کند. در فرایند طرح‌نگاری نوری پس از ایجاد طرح روی پلیمر واسط، نواحی نور دیده، با مقاومت در برابر خوردگی، واسطه انتقال طرح به لایه زیرین می‌شوند؛ این فرایند بسیار شبیه به مُهرسازی با نور فرابنفش است؛ و در صنعت ساخت ادوات نیم‌رسانا نقش مهمی بازی می‌کند.
از زمان اختراع طرح‌نگاری نوری توسط نایپسه تاکنون منابع انرژی متفاوتی برای این کار استفاده شده، که منجر به ایجاد گونه‌های مختلف طرح‌نگاری شده‌است: فوتون فرابنفش، پرتوی ایکس، الکترون.
در حال حاضر فرایند اصلی ساخت ادوات نیم‌رسانا بر پایهٔ طرح‌نگاری نوری فرابنفش است، که با طیف طول موج‌های بین ۳۰۰ تا ۴۵۰ نانومتر سر و کار دارد.
علت اصلی استفاده از طول موج‌های کوتاه، رسیدن به ظرافت بیشتر در ساخت ادوات نیم‌رسانا است.
ماسک‌ها در اصل صفحات کوارتزی هستند که بر روی‌شان با کُروم، الگویی همانند شکل داده شده‌است. بدیهی است که ساخت یک قطعه با دقت بسیار بالای هندسی و دقیقاً مشابه ماسک امکان‌پذیر نیست. برای ساخت ماسک‌ها از باریکهٔ الکترونی با دقتی حدود کسری از میکرومتر استفاده می‌شود. این فنون طرح‌نگاری الکترونی است. اگر دقت زیر میکرومتری در دسترس نباشد از روش‌های دیگری نظیر ژل، پرینت با کیفیت بالا روی ماده شفاف و… استفاده می‌شود.
پس از ساخت ماسک، قسمت بالایی سطح پایه با یک پلیمر حساس به نور پوشانده می‌شود، پس از آن، سطح در معرض باریکهٔ یکنواخت قرار داده می‌شود. بدین صورت نواحی تاریک و روشنی ایجاد می‌شود که الگویی مشابه ماسک را پدیدمی‌آورد. این مرحله به مرحلهٔ انتقال الگو نیز شناخته می‌شود. پلیمر حساس به نور در حد یک لایهٔ بسیار نازک روی سطح پایه‌ای از جنس سیلیکون یا شیشه قرار می‌گیرد. برای نشاندن پلیمر از لایه‌نشان چرخشی همان‌طور که در شکل سمت راست نشان داده شده، استفاده می‌شود.پوشش دورانی
این دستگاه از دیسکی تشکیل‌شده که با سرعت بالا حدود ۱۰۰۰ و ۱۰۰۰۰ rpm می‌چرخد و باعث پخش قطرات مایعی می‌شود که در ابتدا در مرکز دیسک قرار دارد. ضخامت h ای که بر سطح نشانده می‌شود یکنواخت است. (حدود چند ده نانومتر است) مدل تجربی ای که برای این ارتفاع نوشته شده‌است به صورت زیر می‌باشد:
که C تراکم اولیهٔ پلیمر در محلول است، k ثابت است، ω سرعت زاویه‌ای چرخش دیسک است و μ گرانروی است. ضخامت تعادلی در مدت زمان طولانی رخ می‌دهد و به تجربه، رسیدن به تعادل چند دقیقه طول می‌کشد. اگر پلیمر واسط رفتار نیوتنی داشته باشد، هر چه زمان بگذرد لایه نازک و نازکتر می‌شود و هیچ ضخامت تعادلی وجود ندارد. با این حال، در مورد پلیمر واسط حساس به نور باید گفته شود که این مایع رفتار غیر نیوتنی را داراست. بخصوص اینکه با گذشت زمان گرانروی پلیمر واسط به علت تبخیر حلال زیاد می‌شود و این باعث پیش-شبکه‌بندی یک پلیمر می‌شود. در پایان فرایند نشاندن، فیلم نشانده شده هیچ شباهتی به مایع ندارد و بیشتر شبیه شیشه است؛ و این به مفهومی برای ضخامت تعادلی منجر می‌شود که با فرمول قبل محاسبه می‌شود و توجیه چرایی این مسئله نیز امری نسبتاً دشوار است.
معمولاً ضخامت فیلمی که برای قلم کاری مرطوب و خشک لازم است برای سیلکون ۲ میکرومتر است. خواهیم دید که دقت الگو با افزایش ضخامت ماسک کاهش می‌یابد، و این همان دلیلی است که نشان می‌دهد چرا فیلم نازک مورد توجه‌مان است. از جهاتی دیگر، نشاندن خیلی نمی‌تواند نازک باشد، چون به صورت شیمیایی به هم متصل شده‌اند؛ و این باعث می‌شود که ضخامت پلیمر حساس به نور نشانده شده در حدود میکرومتر یا چند میکرومتر باشد. در طول چند سال گذشته، پلیمرهای به شدت حساسی مثل پلیمرهای واسطی SU8 یا AZ-series نه فقط برای ساختن قالب بلکه برای ساخت، ساختارهایی روی سیلیکون یا شیشه انتخاب شده‌است. ساختارهایی مثل کانال‌هایی که سطحشان از مواد پلیمری تشکیل شده یا چرخ دنده‌های ساخته شده از پلیمرهای واسط. در این حالت، لایهٔ نشانده شدهٔ پلیمر ضخامتش چند میکرومتراست. سختی کار در اینجا نشاندن لایه نیست بلکه همان‌طور که دیده خواهد شد تاباندن همگن نور در مرحلهٔ تابش است.
در طول اینکه پلیمر واسط روی سطح پایه نشانده می‌شود، حلال تبخیر می‌شود و در نهایت لایهٔ نشانده شده به یک جامد نرم تبدیل می‌شود. اما در این مرحله لایه هنوز با خودش مقدار ۱۵٪ حلال را دارد. اگر حلال در لایه وجود داشته باشد، ترک‌هایی روی لایه وقتی که به‌طور کامل مشبک شد، پدیدار می‌شود. برای حذف کامل حلال پیش از مرحلهٔ تابش، لایه در دمای ۷۰ درجهٔ سانتی گراد برای چند دقیقه حرارت داده می‌شود.
پس از حرارت دوباره، پلیمر و سطح پایه با دقتی حدود ۵ میکرومتر تنظیم می‌شوند. فیلم در معرض نوری قرار می‌گیرد که پس از عبور ماسک طرح‌نگاری نوری به آن می‌رسد. اغلب، منبع نوری یک لامپ بخار جیوه است که توان نوری که تحویل می‌دهد از ۱۰ تا ۲۰ میلی وات است و طول موجش بین ۳۰۰ تا ۴۵۰ نانومتر است. اساساً، تابش نوری واکنش‌های فیزیکی – شیمیایی ای را در پلیمر به کار می‌اندازد، و قابلیت انحلال در حلال‌های مشخص را تغییر می‌دهد. دو نوع پلیمر واسط وجود دارد. مثبت و منفی.
پلیمر واسط مثبت: ناحیهٔ نور خورده، قابلیت انحلال در یک حلال خاص را دارد، در حالی که بقیهٔ ناحیه‌ها حل نشدنی باقی می‌ماند.
پلیمر واسط منفی: ناحیهٔ نور خورده، قابلیت انحلال در یک حلال خاص را ندارد، در حالی که بقیه ناحیه‌ها در همان حلال حل می‌شوند؛ بنابراین، برای پلیمر واسط مثبت، تابش از وسط ماسک طرح‌نگاری نوری ناحیه‌ای را تعریف می‌کند که در صورت غوطه ور شدن کل سطح در مایع این ناحیه حل می‌شود و تشکیل چاله‌ای را می‌دهد، در حالی که باقی جاهای سطح به همان صورت باقی می‌ماند. از منظر فیزیکی، مادهٔ مورد نظر باید برای نور به اندازه کافی شفاف باشد تا اجازهٔ عبور نور از کل ضخامت لایهٔ نشانده شده را بدهد، و به قدر کافی در برابر نور حساس باشد آن طور که باعث تحریک واکنش‌های شیمیایی شود. این تعادل ظریف، ضخامت تعداد زیادی از پلیمرهای واسطی حساس به نور را محدود می‌کند.
از این نظر، اختراع SU8 توسط ی‌بی‌ام سال‌ها باعث عدم پیشرفت این حوزه شد؛ چون این ماده هم حساسیت زیادی به نور داشت، هم می‌توانست به صورت لایه‌هایی ضخیم نشانده شود (ده‌ها میکرومتر). در طول مرحلهٔ در معرض قرار دادن یا مرحلهٔ تابش نور، عوامل زیادی دقت قرار دادن الگو روی پلیمر واسط را محدود می‌کند. یکی از آن‌ها اثر نیمه-نور است: همان‌طور که در شکل نشان داده شده، پرتوی موازی ناشی از منبع پس از برخورد به ماسک روی سطح یک ناحیهٔ تاریک و ناحیهٔ نیمه روشن را پدیدمی‌آورد. نواحی ای که در نیمه-نور قرار دارند، نوری بین ناحیهٔ کاملاً تاریک و کاملاً روشن دریافت می‌کنند. مسئلهٔ دیگری که باعث محدودیت دقت این انتقال می‌شود، پراش است. نکتهٔ مهمی که در این سطح از پلیمر واسط وجود دارد، اندازهٔ ناحیه‌ای δ است که در آن پراش رخ می‌دهد، این ناحیه در حدود طول موج نور نیست و بیشتر از آن است. تخمین این ناحیه با فرمول زیر داده می‌شود:
که λ طول موج نور تابیده شده‌است (فرض می‌شود که نور تک طول موج باشد) و s ضخامت فیلم پلیمری است. در این فرمول فرض شده‌است که فاصلهٔ بین ماسک طرح‌نگاری نوریی و سطح بالایی پلیمر واسط از طول موج نور بیشتر است. با قرار دادن مقادیر متعارف، مقدار δ از این فرمول، ۳میکرومتر می‌شود. این مسئله محققان را مجبور می‌کند که با پلیمرهای واسطیی با ضخامت محدود و با طول موج‌های کم‌کار کنند.
تقریباً تاکنون صحبت‌های مهمی در مورد پلیمرهای واسط شد. پلیمرهای واسطی که برای طرح‌نگاری نوری استفاده می‌شود باید خصوصیات زیر را داشته باشد:
محلول مورد نیاز برای طرح‌نگاری نوری از یک پلیمر حساس به نور، یک حلال (که گران‌روی پلیمر واسط را کاهش می‌دهد، برای افزایش آن و حذف حلال از یک وشش دورانی استفاده می‌شود) و یک ماده (برای کنترل جنبش ناشی از واکنش‌های نوری). برای پلیمر واسط مثبت، نور تابانده شده پیوندهای داخلی پلیمر واسط را می‌شکند یا ضعیف می‌کند، و آرایش ملکول‌های پلیمر واسط را عوض می‌کند تا به یک حل شونده تبدیل شود. برای پلیمر واسط منفی، تابش نور باعث شکل‌گیری پیوندهای کووالانسی بین زنجیره‌های اصلی و فرعی می‌شود و آن را نامحلول می‌کند و فرایند دیگری که در اینجا آن را توضیح نمی‌دهیم، باعث تبدیلش به یک حل شونده می‌شود. نمونه‌های از پلیمر واسط مثبت شامل PMMA (پلی متیل متا کریلات)، DQN (ترکیبی از دیازوکوینون و پلیمر واسط فنولین نوولاک) و AZ. این پلیمرهای واسط قابلیت حل شدن در بخش زیادی از محلول‌های پایه را دارند، مثل: KOH, TMAH، کتون و استات. مثال‌هایی برای پلیمر واسط منفی شامل KTFR و مهم‌ترین‌اش SU8 است، پلیمر واسط نسبتاً جدیدی که در مطالب قبل هم به آن اشاره شد. این پلیمر واسط هم قابلیت استفاده به عنوان قالب و هم قابلیت تشکیل ساختار را دارد.
در میکروساختارها انتخاب بین پلیمر واسط مثبت و منفی بدیهی نیست: پلیمر واسط منفی سازگاری بیشتری با سطوح پایه دارد، و مقاومت شیمیایی بالایی دارد. با این حال، کنتراست حل شوندگی مناطق پلیمر واسط منفی کمتر از پلیمر واسط مثبت است. این فاکتورها معیارهای مهم انتخاب در فرایند میکروساختار است. بعد از مرحلهٔ تابش، مرحلهٔ نمو یا توسعه است. این مرحله شامل غوطه ور ساختن سیستم در یک مایع است. این مرحله باید در دمای کنترل شده‌ای با دقت و مراقبت انجام شود. لازم به یادآوری است که فرایندهای مربوطه حین مرحلهٔ نمو فیزیکی – شیمیایی است، و بنابراین به‌طور کلی وابستگی زیادی به دما دارد. پس، یا منطقهٔ تحت تابش قرار گرفته (برای پلیمر واسط مثبت) یا تحت تابش قرار نگرفته (برای پلیمر واسط منفی) حذف می‌شوند. فرایند طرح‌نگاری نوری با پلیمر کردن نهایی پلیمر واسط پایان می‌یابد که این مرحله شامل بالابردن دما از دمای گذار شیشه، به مدت چند دقیقه است.
کهنه‌سرا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان بلده کجور قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۹۱۲نفر (۲۲۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم کهنه‌سرا از قومیت طبری هستند. مردم کهنه‌سرا به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
دنیای سخن ماهنامهٔ فرهنگی و هنری که از سال ۱۳۶۵ تا ۱۳۸۰ به‌صورت ماهانه و یا دو ماه یک بار به سردبیری شاهرخ تویسرکانی در تهران انتشار می‌یافت. شاهرخ تویسرکانی در همین دوران در ماجرای اتوبوس ارمنستان در سال ۱۳۷۵ و در جریان قتل‌های زنجیره‌ای در لیست افراد اعزامی بود که قرار بود در اتوبوس توسط وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی به قتل برسند، اما لحظاتی قبل از سوار شدن به اتوبوس ناگهان اعلام کرد که همسرش تصادف کرده و او باید به بیمارستان برود.
قاعدهٔ هشت‌تایی یا اُکتِت یا اوکتِت یک قاعدهٔ سرانگشتی شیمیایی است که بیان می‌کند اتم‌ها تمایل دارند ۸ الکترون در لایهٔ ظرفیت (آخرین لایهٔ الکترونیِ هر اتم) خود داشته باشند و به آرایش گازهای نجیب برسند.
اتم‌ها، برای رسیدن به آرایش گازهای نجیب، باید خود را به آرایش گازهای نجیب یعنی ns²np6 برسانند. به این قاعده، «قاعدهٔ هشت‌تایی» می‌گویند.
اتم‌هایی مانند هیدروژن و لیتیم از قاعدهٔ دوتایی پیروی می‌کنند تا آرایش اتمیِ لایهٔ آخرشان مانند هلیوم شود.
رادیکال‌های آزاد، که شامل یک یا چند اتم‌اند، شمار فردی الکترون دارند.
فلزهای واسطه، به‌واسطهٔ وجود اوربیتالِ d، از قاعده ۱۸تایی پیروی می‌کنند.
اتحادیه‌های صنفی تأمین کننده چند جانبه منافع و حقوق اعضای خود می‌باشد. این منافع و حقوق عباتند از:
مؤسس اتحادیه‌های صنفی در افغانستان حزب دموکراتیک خلق افغانستان می‌باشد. در سال‌های ۱۳۴۴–۱۳۴۹ محمد ظاهرشاه اعلان دموکراسی را نموده بود. اتحادیه صنفی در کارخانه‌جات جنگلگ و ریاست خانه‌سازی ساخته شد. در ان زمان این اتحادیه‌ها از طرف ح.د.خ. ا رهبری می‌شد. پس از آنکه در افغانستان لغو دموکراسی و سانسور مطبوعات آغاز شد. اتحادیه بشکل مخفی در انسجام کارگران فعالیت می‌نمود. اعضای اتحادیه به‌منظور تقویه بنیه مالی اتحادیه صندوق تعاونی را بنا نهادن. در سال ۱۳۵۷ ح.د.خ. ا به‌پیروزی رسید. اتحادیه صنفی علناً در افغانستان تحت رهبری ان حزب به‌فعالیت آغاز نمود. بزودی در سرار کشور اتحادی‌های صنفی رشد نموده اتحادیه‌های صنفی ایجادصندوقهای تعاونی را بمنظوراعطای قرضه، وصندوق امداد برای کارکنان آسیب دیده را نمود. در سال ۱۳۵۹ شورای مرکزی اتحادیه‌های صنفی پس از تجارب ۳ سال دارای تشکیلات منظم گردید. در سال ۱۳۶۲ اتحادیه‌های صنفی افغانستان در چوکات دولت داری قوانین و مقررات گردید. دولت ۷۵ فیصدپرداخت بودیجه مالی اتحادیه‌ها را متقبل گردید. در سال ۱۳۶۶ دفتر دفاع خودی در اتحادیهای صنفی تشکیل گردید. تا کارگران و کارمندان خود از اداره و فابریکه خود دفاع نمایند. به اساس راپور ریاست دفاع خودی شورای مرکزی سال ۱۳۶۹ ۴۵ هزار کارکن از محل کار خود دفاع می‌کردند. در سال ۱۳۷۰ اتحادیه صنفی تغیر نام و جهت داده بنام "اتحادیه ملی کارکنان افغانستان" مسمی گردید. از سال ۱۹۹۲ الی ۲۰۰۲ در افانستان راپور کدام تحادیه داده نشده. پس از سال ۲۰۰۲ دو باره تحت نام امکا بفالیت آغاز نمود.
تشکیلات شورای مرکزی اتحادیه‌های صنفی افغانستان بشکل ذیل توسعه یافت.
تشکیلات اتحادی‌های صنفی افغانستان شورای مزکزی، شورای شهری، شورای ناحیوی و شورای نمایندگان کلکتیف، ادادره یا اصناف بود. الی سال۱۳۶۷ پیشه‌ور و مولدین خصوصی در تحت تشکیلات شورای مرکزی اتحادیه‌های صنفی فعالیت می‌کرد. در اخیر سال ۱۳۶۷ شورای مرکزی پیشه وران در چوکات دولت ساخته شد. تمام پیشه وران از قبیل بوت دوزان، کلچه فروشان، فابریکات کوچک صنایع پلاستیک و غیره در چوکات شورای مرکزی پیشه وران سهیم گشتن. در سال ۱۳۶۸ دولت کمک خودرا از اتحادیه‌ها قطع نمود؛ و تمامی اتحادیه‌ها خودکفا شدن. پس از توحید قانون کار درجنب اتحادیه‌ها صنفی، اتحادیه هنرمندان افغانستان، اتحادیه‌های ترانسپورت و بارجالانی، اتحادیه ژونالستان، نیز تشکل یافت.
ویکپدیا انگلیسی
یاداشتهای سیاسی و رویدادهای تاریخی نوشته سلطان علی کشتمند سال چاپ ۲۰۰۲ JAKET PRINT UK.
آدام میشل لمبرت (زادهٔ ۲۹ ژانویه ۱۹۸۲ در ایندیاناپولیس) خواننده، ترانه‌سرا، آهنگساز و بازیگر آمریکایی است. او هم‌چنین نفر دوم از فصل هشتم از سری مسابقات آمریکن آیدل است.
آدام در ایندیانا پولیس ایالت ایندیانا در ایالات متحده به‌دنیا آمد؛ مادرش لیلا دندانپزشک بود و اپدرش ابر به عنوان مدیر برنامه‌ها در شرکت نواتل وایرلس کار می‌کرد. پدر او نروژی‌تبار و مادرش یهودی‌تبار است و ریشه ای در رومانیا دارد. وی به واسطه مادرش یهودی شد. خانواده او کمی پس از تولدش از ایندیانا پولیس به سان دیگو نقل مکان کردند. او به مدرسه ابتدایی دیر کاریون رفت و در همان‌جا بود که برنده مسابقه ایربند شد که قصد داشت مایکل جکسون آینده را پیدا کند. لمبرت به دبیرستان MCHS رفت. در همان‌جا بود که در تئاتر، گروه‌های موسیقی و اغلب در گروه جاز دبیرستانش آواز می‌خواند. بعد از پایان دوران دبیرستان لمبرت به کالج «در رشتهٔ روانشناسی» رفت ولی تنها بعد از ۵ هفته ان را ترک کرد.
لمبرت از وقتی تقریباً ده سال داشت یک بازیگر صحنه بود. در حدود دوازده سالگی در چند تئاتر بازی کرد که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به کاپیتان هوک و پیتر پن اشاره کرد. در ۱۹ سالگی آدام آمریکا را ترک کرد و برای چند ماه یک دوره بازیگری در آلمان دید و در چند تئاتر (اعم از تئاتر Hair) بازی کرد و دوباره به آمریکا برگشت.
لمبرت در فصل هشتم شوی تلویزیونی امریکن آیدل شرکت کرد. وی در مرحله اول با رأی مثبت هر چهار داور (سایمون کاول، رندی جکسون، کارا دیوگواردی، پائولا عبدل) به مرحله هالیوود راه یافت. او طی مراحل مختلف ترانه‌هایی از مایکل جکسون، کویین، مدونا، اروسمیث، آنیتا کارتر، یوتو و… خواند و در نهایت به مرحله فینال رسید ولی از کریس آلن (Kris Allen) شکست خورد و رتبه دوم را به خود اختصاص داد. نتیجهٔ رأی‌گیری دورهٔ هشتم آمریکن آیدل هنوز نیز بحث برانگیزترین نتایج این برنامه محسوب می‌گردد زیرا عده ای بر این باور هستند که داوران از اینکه یک فرد همجنسگرا به شهرت برسد واهمه داشتند که البته داوران این شایعه را تکذیب کردند.
در نوامبر سال ۲۰۰۹، لمبرت اولین آلبوم استودیویی خود با نام برای سرگرمی تو (For Your Entertainment) را منتشر کرد. این آلبوم از نظر فروش به سومین آلبوم ماه در دسامبر ۲۰۰۹ رسید. این آلبوم در هفته اول ۱۹۸۰۰۰ نسخه فروش کرد. آلبوم برای سرگرمی تو شامل ۱۴ آهنگ است که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به Whataya want from me, For your entertainment, Time for miracles و If I Had You اشاره کرد. برخی از سایت‌های معتبر در پی رتبه‌بندی بهترین‌های لمبرت آهنگ whataya want from me از وی را قوی‌ترین و ماندگارترین کار او دانسته‌اند. این آهنگ در مراسم گرمی اواردز نامزد بهترین «اجرای آواز پاپ مرد» شد ولی جایزه را دریافت نکرد.
دومین آلبوم لمبرت که در۱۵می سال ۲۰۱۲ انتشار یافت. این آلبوم قرار بود در۲۰ مارس منتشر شود ولی به علت اضافه کردن چهار ترک جدید به دو ماه بعد موکول شد. این آلبوم یکی از پرفروش‌ترین و بهترین البوم‌های سال ۲۰۱۲و۲۰۱۳شد. در هفته اول با فروش ۷۸٬۰۰۰ نسخه از این آلبوم در بیلبورد نامبر وان شد. این آلبوم در بسیاری از کشورهای جهان از جمله آمریکا و کانادا اول شد. بهترین آهنگ این آلبوم Never Close Our Eyes هست که جز بهترین آهنگ‌های سال شد. لمبرت در دومین هفته انتشار آلبوم خود (Trespassing) توانست رتبه یک بیلبرد را به خود اختصاص دهد و از امریکن ایدل قبلی کری آندروود که نام آن در تاریخچه یک بیلبرد امریکن آیدل قرار داشت جلو زد.Trespassing اولین آلبوم هنرمند آشکارا همجنسگرا بود که در صدر جدول بیلبورد قرار گرفت.
لمبرت در کنار کار انفرادی خود از سال ۲۰۱۱ با گروه مشهور برتانیایی راک Queen به عنوان خواننده اصلی نیز همکاری کرده‌است. از جمله این همکاری می‌توان به چندین تور جهانی از ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۰ اشاره کرد. اولین آلبوم لمبرت و کوئین در اکتبر ۲۰۲۰ به نام Live Around the World منتشر شد که در نمودار آلبوم‌های رسمی انگلستان نامبر وان شد.
Play Mobil || ۲۰۱۹
American Idol || ۲۰۱۹
۲۰۱۹ ||Taylor Swift:You Need To Calm Down
۲۰۲۰ || Moonbase8
آدام لمبرت تاکنون برنده ۵ جایزه معتبر موسیقی شده‌است که عبارتند از: جوایز هالیوود جوان برای هنرمند سال ۲۰۰۹، جایزه انتخاب جوانان برای بهترین هنرمند مرد ۲۰۰۹، جایزه «ماچ موزیک» (Much Music) برای آهنگ (?Whataya Want From Me)در سال ۲۰۱۰، جوایز بهترین خواننده بین‌المللی و بهترین تک‌آهنگ سال (از من چه می‌خواهی؟) از جوایز مجله مشاهیر آلمان. وی نامزد جایزه گرمی (Grammy) برای بهترین خواننده مرد پاپ در سال ۲۰۱۰ بود که موفق نشد این جایزه را دریافت کند.
آدام لمبرت یهودی است و برادری به نام «نایل» دارد که سه سال از او کوچکتر است. همچنین او یک همجنسگرا است.
لمبرت در گفتگویی‌ای با مجله رولینگ استون صراحتاً اعلام کرد که همجنس‌گرا است اما مایل است رابطه جنسی با دختران را نیز تجربه کند.[۱]
آدام در مراسم American music awards ۲۰۰۹ هنگام اجرای ترانهٔ “For Your Entertainment” بوسه‌ای بر لبان یک گیتاریست مرد (تامی جو رتلیف) زد که جنجالی به پا کرد. آدام در مورد این رخداد چنین گفت: «سال‌هاست که زن‌ها تابوهای جنسی را کنار می‌گذارن اما کسی بهشون کاری نداره اما هنگامی مردها این کارها رو می‌کنن همه معترض می‌شوند».
از اواخر سال ۲۰۱۰ شایعه‌هایی مبنی بر رابطهٔ آدام با یک شخصیت تلویزیونی فنلاندی به نام «ساولی کاسکینن» شکل گرفت. به خصوص که آدام در گفته‌هایش به یک تعطیلات «بسیار رمانتیک» در پاریس اشاره کرده بود. چندی بعد آدام این شایعات را تأیید کرد و رابطهٔ آدام و ساولی به صورت علنی آغاز شد. آنهادر تاریخ۶/۴/۲۰۱۳ از یکدیگر جدا شدند. او از اوایل سال ۲۰۱۹ با جاوی کاستا پولو(javi costa polo)در رابطه بود. آنها در نوامبر ۲۰۱۹ از هم جداشدند. در اواخر سال ۲۰۲۰ عکس‌های از او به همراه Oliver Gliese پخش شد و شایعاتی مبنی بر رابطه این دو شکل گرفت. سپس در روز اول سال ۲۰۲۱ این دو شایعات را تأیید کردند و رابطه آنها به صورت علنی شروع شد.
به طرفداران آدام لمبرت گلمبرت(Glambert) گفته می‌شود که این نام را رسانه‌ها به فن‌های لمبرت دادند. به دنبال این در یک نظر سنجی جهانی طرفداران آدام لمبرت عنوان بهترین طرفداران دنیا را به خود اختصاص دادند. کلمه گلمبرت (glambert) از دو کلمه glam و lambert ساخته شده‌است. کلمه glam مخفف کلمه glamour است که به معنی جذبه، زرق و برق و دلبری است (این کلمه سه معنی را به دنبال دارد) علاوه بر این یک سبک در موسیقی راک است که glam rock نام دارد و ترکیبی از موسیقی راک و پاپ است و در این سبک خوانندگان اکثراً با لباس‌های زرق و برق دار و آرایش سنگین شناخته می‌شوند که لمبرت هم در این نوع موسیقی فعالیت دارد.
این کلمه یا لقب در زمان ایدل از سوی مطبوعات و رسانه به ادام نسبت داده شده به علت اینکه ادام در امریکن ایدل خیلی پر زرق و برق و عالی بود. در حقیقت گلمبرت لقب ادام است ولی بعدها ادام این کلمه را روی طرفداران و فن‌هایش گذاشت و در حال حاضر گلمبرت اسم طرفداران ادام است.
ازجمله لقب killre girle که جیمی فاکس و رایان سیکرت مشترکاً به او دادند و god of rock که کارا دیو گاردی به او اختصاص داد. بر طبق نظر سنجی یک مجله ژاپنی در سال ۲۰۰۹ لمبرت به عنوان جذاب‌ترین مرد لقب گرفت. King Of Smile هم لقبی است که به خاطر لبخند زیبای او در عکس‌ها به او دادند. او به خاطر فعالیت در صنعت مد هم شهرت دارد و معمولاً او را به عنوان داور در مسابقه‌های طراحی لباس انتخاب می‌کنند
آدام با اهداف خیر خود توانست میزان طرفداران خود را افزایش دهد. او طرفداران بسیاری در آسیا دارد ژاپن یکی از حامیان اصلی آدام در بین کشورهای آسیایی محسوب می‌شود.
گروه کویین یک گروه راک بریتانیایی است که کار خود را در سال ۱۹۷۳شروع کرد. این گروه در سال۱۹۹۱خواننده اصلی اش را از دست داد و فعالیت این گروه به تعلیق درآمد. آدام لمبرت زمانی که یکی از هنرجویان امریکن آیدل بود همراه کریس آلن (برنده مسابقه فصل۸ امریکن ایدل) برای اجرای نهایی با گروه کویین اجرا داشت و از همان‌جا زمزمه‌هایی دربارهٔ دعوت کویین از وی به گروه به گوش می‌رسیدو سرانجام لمبرت در سال ۲۰۱۲ همکاری خود را با کویین آغاز کرد و در تور جهانی گروه کویین خواننده این گروه شد. آدام در اوایل سال ۲۰۱۲ با گروه افسانه‌ای کویین قرارداد ۶ کنسرت را بست که در اکراین، روسیه، لهستان وانگلستان برگزار شد و مورد استقبال شدید مردم و هوادارانش قرار گرفت.
همچنین قرار شد که با گروه کویین در اختتامیه المپیک ۲۰۱۲ لندن حضور یابد اما به علت ملیتش کمیته المپیک با حضور او مخالفت کرد و جسی جی جایگزین وی شد. (زیرا فقط کسانی که ملیت انگلیسی دارند مجاز به اجرا برنامه در افتتاحیه و اختتامیه بودند)
همچنین این همکاری‌ها در سال ۲۰۱۴ادامه یافت و آن هادر توری که نام آن «کویین+آدام لمبرت» بود در خیلی از کشورهای اروپایی و آمریکای شمالی (ایالت متحده و کانادا) و ژاپن اجرا داشتند و این کنسرت‌ها در فبریه۲۰۱۵به پایان رسید؛ در اواخر سال ۲۰۱۵ توری برای آمریکای جنوبی داشتند. آن‌ها ادامهٔ تور را اواخر تابستان و پاییز ۲۰۱۶ در آسیا ادامه دادند.
نوازنده‌ها
American Idols LIVE! Tour 2009
Glam Nation Tour (2010)
Queen + Adam Lambert Tour 2012 (2012)
We Are Glamily Tour (2013)
Queen + Adam Lambert Tour 2014–2015 (2014–15)
The Original High Tour (2016)
Queen + Adam Lambert 2016 Summer Festival Tour (2016)
Queen + Adam Lambert Tour 2017–2018 (2017–18)
The Rhapsody Tour with Queen (2019–21)
The Velvet Tour (2020)[343]
لیست جولیزی که لمبرت برای دریافت آنها نامزد شد
2 Billboard Japan Music Awards
3 BMI Music Awards
4 Bravo Otto Awards
5 CMA Wild and Young Awards
6 Do Something Awards
7 Emma Awards
8 Flecking Records Awards
9 Fonogram Awards
10 GLAAD Media Awards
11 Grammy Awards
12 Mashable Awards
13 MuchMusic Video Awards
14 NewNowNext Awards
15 O Music Awards
16 People's Choice Awards
17 Teen Choice Awards
18 World Music Awards
19 Young Hollywood Awards
20 References
UR Fave International Video
Sexiest Male Celebrity
Must Follow Artist on Twitter
Male Musician of the Year
Male Fashion Icon of the Year
Male Twitterer Icon of the Year
Good News of the Year
Male Star of the Year
International Modern Pop/Rock Album of the Year
Choice Male Reality/Variety Star
Male Star Of The Year
Song Of The Year: Never Close Our Eyes
Sexiest Male of the Year
Male Fashion Icon Of The Year
Good News Of The Year: Adam Lambert’s Trespassing Debuting at #۱!
Honorary GLAAD Media Award recipient
Best male singer of the year
song of the year: ghost town
Best music video of the year: another lonely night
تمثیل سامری نیکوکار (به انگلیسی: Parable of the Good Samaritan) داستانی است اخلاقی از انجیل لوقا که مسیح در قالب این تمثیل مفهوم واژه «همسایه» یا «همنوع» را توضیح می‌دهد.. این مثال داستان مسافری را روایت می‌کند که لباس او توسط دزدان ربوده شده، مورد ضرب و شتم قرار گرفته و نیمه مرده در کنار جاده رها شده‌است. اول یک کشیش و سپس لاوی (از فرزندان یعقوب پیامبر) از آنجا می‌گذرند؛ اما هر دو از یاری رساندن به آن مسافر مجروح و عریان اجتناب می‌کنند. در نهایت، مردی سامری به مسافر برخورد می‌کند. هرچند سامری‌ها و یهودیان یکدیگر را نفرین کرده و تحقیر می‌کنند، اما این سامری به مسافر زخمی کمک می‌کند. عیسی در پاسخ به یک عالم دینی که از مسیح می‌پرسد: «و همسایه من کیست؟» با ذکر این تمثیل نتیجه‌گیری می‌کند که شخص همسایه در داستان، مردی است که به انسان زخمی رحم می‌کند؛ یعنی مرد سامری.
برخی از مسیحیان، از قبیل آگوستین، این روایت را به طرز تمثیلی تفسیر کرده‌اند، و معتقدند سامری به نمایندگی از عیسی مسیح، روح گناهکار را نجات می‌دهد.Caird, G. B. (1980). The Language and Imagery of the Bible. Duckworth. p. 165. با این حال، برخی دیگر، معنای اصلی تمثیل را نادیده می‌گیرند و مثل را به عنوان معیار اخلاقی عیسی می‌بینند.Sanders, E. P. The historical figure of Jesus. Penguin, 1993. p. 6.
این تمثیل الهام بخش آثار فراوان و مختلف هنری از جمله نقاشی، مجسمه، طنز، شعر و فیلم بوده‌است.
عبارت «سامری نیکو»، به معنی کسی که به یک غریبه کمک می‌کند، حاصل از این مثل است و «قانون سامری نیکو» مجموعه قوانینی است که مسئولیت افرادی را که به امداد آسیب‌دیدگان در سوانح و حوادث می‌شتابند کاهش می‌دهد. بسیاری از بیمارستان‌ها و سازمان‌های خیریه با اشاره به این داستان «سامری نیکو» نام‌گذاری شده‌اند.
فقیه برای آزمودن مسیح از او دربارهٔ مفهوم واژه همسایه سؤال می‌کند. مسیح می‌گوید «روزی مردی از اورشلیم به اریحا می‌رفت. در مسیر راه عده‌ای راهزن به او حمله می‌کنند و تمام دارایی‌اش را می‌گیرند و او را کتک می‌زنند و به حال خود رها می‌کنند. کاهنی از آن مسیر می‌گذشت اما بدون توجه به آن شخص به راه خود ادامه داد. بعد از او لاوی‌ای از آن مسیر می‌گذرد و او نیز بدون توجه به مرد زخمی به راه خود ادامه می‌دهد. در آخر مردی سامری از آنجا می‌گذرد و با دیدن مرد مجروح دلش به حال او می‌سوزد. زخم‌های مرد را با روغن و شراب می‌شوید و او را بر روی مرکب خود می‌گذارد و به مهمانخانه‌ای می‌برد؛ و به مهمانخانه‌دار با دادن مبلغی می‌گوید به این مرد رسیدگی کن و من وقتی برگشتم هر چه بیشتر خرج کرده بودی آن را به تو برخواهم گرداند.» بعد مسیح از فقیه سؤال کرد به نظر تو کدام از این سه نفر همسایه مرد زخمی است. پاسخ داد آنکه به او کمک کرد. مسیح گفت برو و تو نیز چنین کن. (انجیل لوقا ۱۰. ۲۵–۳۷)
یودیت هرمان (زاده ۱۵ مه ۱۹۷۰) نویسنده آلمانی است که تاکنون چند مجموعه داستان و یک رمان منتشر کرده‌است.
یودیت هرمان در دو رشتهٔ مطالعات فلسفه و آلمان‌شناسی تحصیل کرده و مدتی نیز به کار روزنامه‌نگاری مشغول بوده‌است. او مدتی نیز در نیویورک در زمینهٔ روزنامه‌نگاری کارآموزی کرده‌است.
او زمانی که در آمریکا بود نخستین متن‌های ادبی خود را نوشت و خیلی زود دلبستهٔ داستان کوتاه شد که از ژانرهای مورد علاقه‌اش است.
سال ۱۹۹۸ نخستین مجموعه‌داستان خود را با نام "خانهٔ تابستانی، بعداً" منتشر کرد که برایش موفقیت‌های زیادی در پی داشت.
یودیت هرمان سال ۱۳۹۷ در گفت‌وگویی مفصل با علیرضا غلامی که در "مجلهٔ تجربه" انتشار یافت به آغاز فعالیت ادبی خود اشاره کرده و یادآور شده‌است که مایل است نویسنده‌ای سیاسی باشد ولی فهم او از سیاست با نسل‌های قبل متفاوت است.گفت‌وگوی علیرضا غلامی با یودیت هرمان، "مجلهٔ تجربه"، مرداد ۱۳۹۷ او می‌گوید در دوره‌ای که در برلین کارآموزی می‌کرده کارهایش از نگاه استادش «بسیار بد»، «مهمل و غیرقابل تحمل» بوده و بعد از پایان دورهٔ کارآموزی به مدت دو سال حتی یک خط هم ننوشته‌است.همان علیرضا غلامی در نقدی که بر آثار این نویسندهٔ آلمانی نوشته او را میان نویسندگان معاصر آلمانی غولی آرام توصیف کرده که لحنی کاملاً متفاوت و سازگار با روحیهٔ آلمان بعد از جنگ دارد.
محمود حسینی‌زاد، مترجم آثار یودیت هرمان به فارسی، می‌گوید یکی از نویسندگانی که با خواندن آثارشان تشویق شده داستان‌نویسی را شروع کند یودیت هرمان بوده‌است. محمود حسینی‌زاد گفته‌است منتقدان آلمانی مجموعه‌داستان "آلیس" را در آلمان چندان ستایش نکردند و یودیت هرمان به این نکته اشاره کرده که آلمانی‌ها آن را نفهمیده‌اند و ایرانی‌ها آن را درک نموده و جزء کتاب‌های خیلی موفق است.
هرمان خود را بیش از آنکه رمان‌نویس بداند نویسندهٔ داستان‌های کوتاه می‌داند که با سبکی مینی‌مال خلق می‌شوند. اکنون مادر دو پسر است و در برلین زندگی می‌کند.
نخستین داستانی که از یودیت هرمان به فارسی ترجمه و منتشر شد به سال ۱۳۸۵ بازمی‌گردد. محمود حسینی‌زاد که یودیت هرمان را با این داستان به مخاطبان فارسی شناساند مجموعه‌ای با عنوان "گذران روز" منتشر کرد که دربرگیرندهٔ داستان‌هایی از نویسندگان آلمانی‌زبان معاصر بود.
پس از آن "این سوی رودخانهٔ اُدر" از او با ترجمهٔ محمود حسینی‌زاد به فارسی منتشر شد که در برگیرندهٔ داستان‌هایی از دو مجموعهٔ یودیت هرمان بود. این کتاب در واقع منتخبی از دو مجموعه‌داستان "خانهٔ تابستانی" و "هیچ جز ارواح" بود.
حسینی‌زاد همچنین سال ۱۳۸۸ داستان بلند "آلیس" از این نویسنده را به فارسی ترجمه کرد که با استقبال فراوانی در ایران مواجه شد و در جایزهٔ روزی روزگاری نیز مورد توجه قرار گرفت.
رمان "اول عاشقی" اثر بعدی یودیت هرمان بود که به فارسی ترجمه و منتشر شد. پس از آن مجموعه‌داستان دیگری از او با عنوان "لتی پارک" در ایران منتشر شد.
حسینی‌زاد، س. محمود؛ "گذران روز"؛ نشر ماهی؛ چاپ دوم ۱۳۸۶؛ ص ۱۰.
زمان خورشیدی زمانی است که به وسیلهٔ حرکت ظاهری خورشید اندازه‌گیری می‌شود. یکای این اندازه‌گیری شبانه‌روز است که درحقیقت بر پایه تناوب حرکت وضعی زمین با توجه به خورشید و کهن‌ترین روش اندازه‌گیری برای بشر بوده‌است. زمان خورشیدی دوگونه ظاهری (حقیقی یا متغیر) و متوسط (میانگین یا استاندارد یا رسمی) است.
این زمان را به روش‌های گوناگونی می‌توان اندازه گرفت. برای نمونه موقعیت ظاهری خورشید در کره آسمان (کره‌ای فرضی است که با زمین هم‌مرکز است و شعاع بسیار زیادی دارد). زمان‌های محلی را نیز می‌توان با طول جغرافیایی بدست آورد.
زمانی است که بر اساس سرعت متوسط جابه‌جایی خورشید در آسمان سنجیده می‌شود، به‌طوری‌که به جای خورشید، جابه‌جایی خورشید متوسط در نظر گرفته می‌شود که سرعتی ثابت دارد و بر خلاف زمان خورشیدی ظاهری، نسبت به ساعت اتمی بین‌المللی ثابت می‌ماند.مجموعهٔ واژه‌های مصوّب فرهنگستان زبان فارسی تا پایان سال ۱۳۸۹.
زمان خورشیدی متوسط یا استاندارد، میانگینی را بر پایه کره آسمان از طول یک روز نشان می‌دهد که در همه فصل‌های سال ثابت است.
بدلیل شتاب جزر و مدی بین زمین و ماه این مقدار میانگین، در هر سده یک چهارم هزارم ثانیه افزایش می‌یابد. (ماه شتاب زمین را کندتر و زمین شتاب ماه را زیادتر می‌کند) اختلاف بین زمان خورشیدی ظاهری و زمان خورشیدی متوسط را معادله زمان می‌گویند.
زمانی است که بر اساس جابه‌جایی خورشید در روز سنجیده می‌شود؛ ازآنجاکه سرعت جابه‌جایی ظاهری خورشید در آسمان به دلیل انحراف محور چرخش زمین و بیضوی بودن دور زمین ثابت نیست، این زمان با زمان خورشیدی متوسط کمی اختلاف دارد.
زمان خورشیدی ظاهری یا حقیقی را می‌توان با حرکت خورشید اندازه گرفت. پایه این اندازه‌گیری، فاصله زمانی‌ست که خورشید در یک روز دارد. این فاصله زمانی را می‌توان با ساعت خورشیدی یا فاصله بین دو نیم روز بدست آورد.
طول روز در زمان خورشیدی ظاهری ثابت نیست و حداکثر ممکنست تا نیم دقیقه با ۲۴ ساعت متفاوت شود و حداکثر ممکنست تا ۱۶ و نیم دقیقه نسبت به زمان میانگین در فصل‌های مختلف تفاضل پیدا کند (برای نمونه تفاضل روزانه زمان نیمروز حقیقی (ظهر) با نیمروز استاندارد یعنی ساعت ۱۲). این اختلاف به دو دلیل رخ می‌دهد:
از آنجا که مدار انتقالی زمین بیضی است و خورشید در یکی از کانون‌های آن قرار دارد، متأثر از تقاطع دو قطر و انحنای کمان ها؛ به‌طور فصلی چهار نقطه برابری بین دو زمان ظاهری (حقیقی) با متوسط (رسمی)؛ و چهار نقطه تفاضل فصلی (ناهماهنگی) بین آندو ایجاد می‌شود.
تفاضل ساعت حقیقی با رسمی در چهار روز ۲۶ فروردین، ۲۳ خرداد، ۱۰ شهریور و ۴ دی ماه در یک لحظه صفر می‌شود؛ و حداکثر تفاضل فصلی ساعت حقیقی در ۲۴ اردیبهشت ۳دقیقه و ۴۲ثانیه مثبت، در ۴ مرداد ۶دقیقه و ۳۰ثانیه منفی، در ۱۲ آبان ۱۶دقیقه و ۲۵ثانیه مثبت و در ۲۲ بهمن ۱۴دقیقه و ۱۶ثانیه منفی است.گاهشماری ایران، موسی اکرمی (۱۳۸۰)، ص ۲۷ (با کمی تعدیل).