moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اروپا نام یکی از هفتاد و دو قمر سیارهٔ مشتری است. این ماه در سال ۱۶۱۰ میلادی توسط گالیله کشف شد. اروپا پانزدهمین جسم در منظومهٔ خورشیدی بر پایهٔ جرم و حجم می‌باشد.
نقشه‌برداری جهانی از نقش‌های دایروی بر روی اقیانوس یخ‌زدهٔ قمر اروپا دانشمندان را از گمان‌های پیشین دور نمود. این نقش‌ها کمان‌هایی به عرض ۴۰ کیلومتر هستند که تا صدها کیلومتر گسترده شده‌اند. این نقش‌ها معمای جدید قمر پیچیده شده در لفافه یخ هستند.
یکی از این برآمدگی‌ها توسط نگاه اجمالی ویجر در مدت عبور خود از کنار سامانه سیاره مشتری در سال ۱۹۷۹ ثبت شده بود. هنگامی‌که سفینهٔ فضایی گالیله در سال ۱۹۹۶ به قمر اروپا رسید، تصاویر جدیدی را از چندین برآمدگی عجیب برای ما ارسال نمود. فضاپیمای افق‌های نو نیز در تهیه و تکمیل نقشهٔ سطح این قمر، با گذر از کنار سیاره در سال ۲۰۰۷، به دانشمندان کمک شایانی نمود.
در نتایجی که در پانزدهم ماه مهٔ در مجلهٔ طبیعت (نیچر) منتشر شد، تیمی از دانشمندان به سرپرستی دکتر پائول اسچنک از انستیتو ماه و سیاره‌شناسی هوستون تگزاس، با مشارکت دکتر ایسامو ماتسویاما از مؤسسه کارنگی واشینگتن و دکتر فرانسیس نیمو از دانشگاه کالیفرنیا، کشف نمودند که این نقش‌ها از نزدیکی دو الگوی دایروی با عرض چند صد کیلومتر شکل گرفته‌اند.
ین دایره‌ها کاملاً در جهت دیگر قمر اروپا قرار گرفته‌اند امّا به طرز عجیبی از استوای اروپا و محور اروپا-مشتری جابجا و باعث ایجاد الگوی غیرمعمولی در منظومهٔ خورشیدی شده‌اند.
جست‌وجو برای کشف منشأ این الگو و نقش‌ها ساده نیست. گردش ناهمگام پوستهٔ یخی به همراه جزر و مد شدید (با تغییراتی به بلندی ۳۰ متر در هر دوره) از عوامل قابل استناد برای بیشتر پدیده‌های مشاهده شده بر روی این قمر بوده‌اند اما پدیدهٔ اخیر با این دلایل قابل توجیه نیست. عامل سومی به نام قطب سرگردان به تازگی ارائه گشته‌است که سعی در توضیح این پدیده داشته ولی تاکنون نتوانسته پیش‌بینی قابل قبولی را ارائه دهد.
در مکانیزم قطب سرگردان، پیشنهاد می‌گردد که پوستهٔ یخی خارجی اروپا می‌تواند در زمانی‌که هسته یخی غول‌پیکر به گردش عادی خود ادامه می‌دهد، به آهستگی تغییر زاویه تمایل دهد. دمای کم قطب می‌تواند باعث ضخیم شدن پوسته یخی و حرکت انحراف قطبی شود. هنگامی‌که گروه پژوهشگران میدان تنش‌های قطبی مشابه با مدل پیشنهادی و مشاهدات پیدا نمودند، از تطابق سایر الگوهای خطی دیگر سطح قمر نیز متعجب شدند.
اسچنک بیان نمود: «الگوهای شکستی اروپا بیش از نقشهٔ پیشنهادی ارائه شده متقارن بوده و این موضوع ما را به فکر واداشته‌است. هنگامی‌که سناریوی قطب سرگردان، تطبیق قابل توجهی را نسبت به سایر مدل‌ها از خود نشان داد، ناگهان الگو و رفتار سایر عوارض و پستی بلندی‌های این قمر نیز در الگویی متقارن و جهانی خود را نمایان ساخت و بر نقشهٔ پیشنهادی تطبیق یافتند.»
این یافته‌ها در مجلهٔ طبیعت (نِیچِر) منتشر شده که اولین مدرک برای مدل‌سازی و درک تحولات در ایجاد پدیده قطب سرگردان اروپا است. امّا توضیح الگوهای مشاهده شده در عوارض سطحی اروپا، که خود نیازمند وجود تغییراتی بزرگ در تمایل مداری این قمر است، شرط جدا بودن پوسته بیرونی و هستهٔ یخی توسط یک لایهٔ مایع را نیز در دل خود دارد.
نتایج حاصل از تحقیقات زمین‌شناختی گالیلو از قمر اروپا به ما نشان می‌دهد که به احتمال بسیار قوی، این قمر دارای اقیانوس آب است. این مدرک جدید مشکل جدا بودن پوسته از هستهٔ یخی را تا حد زیادی حل نمود.
اروپا تنها کره با قطب سرگردان در منظومهٔ خورشیدی نیست. سیارهٔ مریخ نیز حداقل از زمان شکل‌گیری آتشفشان تارسیس تاکنون تغییر زاویه تمایل مداری داده‌است. لایهٔ خارجی سیارهٔ زمین نیز در حال انجام چنین رفتاری است که ما اثرات آن را در غالب تغییر صفحات قاره‌ای می‌شناسیم. همچنین به احتمال زیاد، اِنسلادوس و می‌راندا نیز از چنین رفتاری برخوردار هستند. در نتیجه می‌توان چنین اظهار نمود که سیارات بیش از آنکه پیش‌تر ذکر می‌شد ناپایدارند.
فراز و نشیب‌هایی به اندازه ۵۰۰ متر در اروپا مشاهده شده‌است. دره‌های عمیق تا زمانی‌که پوستهٔ یخی به اندازهٔ کافی ضخیم و محکم نشده باشد ناپایدار خواهند بود. مدل‌های حرارتی و مطالعات صورت گرفته تخمین می‌زنند که ضخامت لایه یخ بین ۱۰ تا ۲۰ کیلومتر باشد، هر چند که تعیین ضخامت و عمق واقعی این اقیانوس از وظایف آتی مدارگرد اروپا می‌باشد.
دایره‌های متحدالمرکز سناریوی قطب سرگردان به تفنگ دودی مشهورند و مدل قطب سرگردان به خوبی توانایی تشریح آن‌ها را دارد. آزمایش‌ها برای تحقیق بر روی این نظریه آغاز شده‌اند ولی تنها یک مأموریت برای نقشه‌برداری دقیق از اروپا می‌تواند به ما در شناخت هر چه بیشتر این اقیانوس و تحولات آن یاری رساند.
دایره‌های متحدالمرکز حداقل نشان داده‌اند که قطب سرگردان یک پدیده قابل توجه بود که منجر به تغییر شکل سطح اروپا شده‌است. بنا بر گفته اِسچنک: «قطب سرگردان نحوهٔ نگرش ما به تاریخچهٔ تحولات عوارض قمر اروپا را تغییر خواهد داد.»
خشکسالی، دورهٔ کم‌آبی است که طی آن یک منطقه با کمبود در ذخیره و منابع آبی مواجه است. از این تعریف، بلافاصله می‌توان نتیجه گرفت که دورهٔ کم‌آبی نسبت به یک منطقه به خصوص و ویژگی‌های مختلف آن سنجیده می‌شود و به سادگی نمی‌توان مفاهیم و مسائل مربوط یا برآمده از آن را در طول زمان و مکان تعمیم بخشید. خشکسالی یا به عبارتی دورهٔ امتداد خشکی می‌تواند از چند ماه تا چند سال باشد. در واقع از نظرگاه علمی عبارت دقیق‌تر و مناسب‌تر به جای خشکسالی، «دورهٔ کم‌آبی» است.
خشک‌سالی می‌تواند باعث عدم توازن در میزان آب و در نتیجهٔ آن کمبود آب، نابودی گیاهان، کم شدن شدت جریان آب (برای نیروگاه‌های برق‌آبی)، کاهش عمق آب‌های سطحی و خاک مرطوب می‌شود. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که تبخیر سطحی و تبخیر آب از گیاهان از حد معمول در مدت معین بیشتر شود. خشکسالی جدی‌ترین معضل فیزیکی برای کشاورزی در همه جای دنیا است. برای مقابله با این پدیده بارور کردن ابرها می‌تواند (نه الزاماً) روشی مؤثر ولی کوتاه‌مدت است.
مجموعه‌ای از تحقیقات بین‌المللی که در اواخر دههٔ ۵۰ خورشیدی صورت گرفت، حاکی از آن بود که بیش از ۱۵۰ تعریف متفاوت از خشکسالی در نوشته‌های مختلف علمی مطرح شده و به چاپ رسیده‌است. کثرت این تعاریف بازتابی از تنوع و گسترهٔ وسیع این مقوله است که نشان‌دهندهٔ آن است که این تعاریف بر حسب نیاز در نواحی مختلف و رهیافت‌های متعدد به این پدیده در رشته‌های علمی گوناگون، شکل گرفته‌است.
دونالد ویلهایت، اقلیم‌شناس و مایکل گلانتز، دانشمند علوم اتمسفر طی تحقیق جامعی که در مقاله‌ای با عنوان «درک پدیدهٔ خشکسالی: نقش تعاریف» به چاپ رساندند، این تعاریف متعدد را بر مبنای چهار رهیافت بنیادین برای سنجش پدیدهٔ خشکسالی طبقه‌بندی کردند: آب‌وهواشناسی، هیدرولوژیکی (آب‌شناسی)، زراعتی و اقتصادی-اجتماعی. سه دستهٔ اول به بررسی روش‌های اندازه‌گیری و سنجش دورهٔ کم‌آبی به عنوان یک پدیدهٔ فیزیکی می‌پردازند. دستهٔ چهارم، اما، دورهٔ کم‌آبی را از منظر عرضه و تقاضا بررسی می‌کند؛ اثرات کمبود آب را در نظام‌های اقتصادی-اجتماعی، ردگیری می‌کند.خشکسالی چیست؟، سینا خاتمی، کاوه مدنی، روزنامهٔ اعتماد، شمارهٔ ۲۱۹۳، ۱۳۹۳/۱۲/۱۰.
خشکسالی هیدرولوژیکی (آب‌شناسی)
هیدرولوژی (یا آب‌شناسی) شاخه‌ای از علم است که به بررسی و شناخت چرخش، توزیع و کیفیت آب در بالا، بر رو و در زیر سطح کرهٔ زمین می‌پردازد؛ بنابراین، این قسمت از خشکسالی با پیامدهای کمبود دوره‌ای ریزش‌های جوی بر منابع و ذخایر آبی روزمینی و زیرزمینی از قبیل جریان‌های رودخانه‌ای، سطح آب دریاچه‌ها، آب‌های زیرزمینی و … مرتبط است. تواتر و شدت خشکسالی هیدرولوژیکی عموماً در مقیاس حوضهٔ آبریز تعریف می‌شود. اگرچه تمام کم‌آبی‌ها به نحوی در نتیجهٔ کمبود ریزش‌های جوی پدید می‌آیند، هیدرولوژیست‌ها توجه ویژه‌ای به این موضوع دارند که چگونه این کمبود در یک سامانهٔ هیدرولوژیکی ایفای نقش می‌کند. این‌گونه از خشکسالی‌ها به‌طور معمول خارج از دورهٔ کم‌آبی‌های آب‌وهوایی و زراعتی بوده یا نسبت به آن‌ها دارای تأخیر فاز زمانی هستند.
اثرات کمبود بارندگی بر مؤلفه‌های مختلف سیستم هیدرولوژیکی از قبیل رطوبت خاک، جریان‌های آبی و سطح آب‌های زیرزمینی و دیگر ذخایر آبی به‌طور آنی قابل مشاهده نیست به این دلیل که این دسته پیامدها با اثرات کمبود بارندگی بر دیگر بخش‌های اقتصادی هم‌دوره نیستند. به عنوان مثال، یک دورهٔ کمبود بارندگی می‌تواند موجب کاهش فوری رطوبت خاک شود که این امر طبعاً در بخش کشاورزی به سرعت تشخیص داده می‌شود. حال آنکه تأثیر این دورهٔ کمبود بر سطح ذخایر آبی ممکن است تولید نیروی برق-آبی را تا ماه‌ها تحت‌الشعاع قرار ندهد. به علاوه اینکه آب موجود در سیستم‌های ذخیرهٔ هیدرولوژیکی (مانند ذخایر آبی و رودخانه‌ها) عموماً برای مصارف مختلف (از قبیل کنترل سیلاب، آبیاری، تفریحات، کشتیرانی، برق-آبی، محیط زیست) در رقابت و تعارض هستند؛ این امر موجب پیچیده‌تر شدن سلسله‌مراتب و سنجش این پیامدهای بارش کمتر می‌شود.
این رده از دوران کم‌آبی در واقع به بررسی تأثیر ویژگی‌های مختلف خشکسالی آب وهوایی (یا هیدرولوژیکی) بر کشاورزی می‌پردازد، با تأکید و تمرکز بر کسری ریزش‌های جوی، اختلاف میان تبخیر و تعرق بالقوه و بالفعل، کسری محتوای آب خاک (رطوبت خاک)، تقلیل سطح آب‌های زیرزمینی یا مخازن آبی دیگر و غیره. از جمله موارد حایز اهمیت در کشاورزی میزان آب مورد نیاز گیاه است که خود به شرایط متداول آب‌وهوا، مشخصات بیولوژیکی ویژه هر گیاه، مرحلهٔ رشد گیاه و خواص فیزیکی و بیولوژیکی خاک بستگی دارد. یک تعریف مناسب و جامع از خشکسالی یا کم‌آبی زراعتی باید قادر به برشمردن قابلیت‌ها و حساسیت‌های متغیر محصولات کشاورزی در طول دوره‌های مختلف رشد گیاه، از آغاز تا بلوغ باشد.
تعریف خشکسالی یا دوران کم‌آبی از منظر اقتصادی-اجتماعی به ارتباط و پیوند میان عرضه و تقاضای برخی کالاهای اقتصادی با عناصر خشکسالی‌های آب‌وهوایی، هیدرولوژیکی و زراعتی می‌پردازد. این قسم از خشکسالی از آن جهت با سه مورد پیشگفتار متفاوت است که رخداد آن مستقیماً مبتنی بر فرآیندهای زمانی و مکانی عرضه و تقاضاست و به‌طور غیرمستقیم به کمبود ریزش‌های جوی مربوط است حال آنکه سه قسم دیگر کم‌آبی مستقیماً با کمبود بارندگی در ارتباط هستند.
تأمین بسیاری از کالاهای اقتصادی از قبیل آب، علوفه، غلات، ماهی، انرژی برق-آبی، وابسته به آب‌وهواست. به علت تغییرات طبیعی اقلیم، آب در برخی سال‌ها فراوان است اما در سال‌های دیگر قادر به تأمین نیازهای انسانی و محیط‌زیستی نیست. کم‌آبی اقتصادی-اجتماعی زمانی رخ می‌دهد که میزان نیاز برای آب از میزان عرضهٔ آن پیشی می‌گیرد که در نهایت به ورشکستگی منابع آب منجر می‌شود؛ این نوع خشکسالی می‌تواند به صورت غیرمستقیم از تغییرات وضعیت آب وهوا تأثیر بپذیرد اما در وقوع آن بسیاری عوامل انسانی و به خصوص مدیریتی نقشی بسزا دارند. خشکسالی اقتصادی-اجتماعی بیشتر محصول طراحی و برنامه‌ریزی غیرعلمی و مدیریت ناسنجیده منابع آب است و نه به دلیل کم‌آبی ناشی از کاهش مفرط ریزش‌های جوی.
از نگاهی دیگر، می‌توان خشک‌سالی را به‌طور زیر دسته‌بندی کرد:
هم‌اکنون خشک‌سالی حدود ۲۵٪ از مردم جهان را تهدید می‌کند. در سال ۲۰۰۵ از هر ۴ نفر در جهان ۱ نفر در خشک‌سالی زندگی می‌کرد.
سازمان هواشناسی ایران فعالیت خود را ابتدا از سال ۱۳۳۴ خورشیدی و به‌عنوان اداره کل هواشناسی زیر نظر وزارت راه و ترابری آغاز کرد و پس از چندی به سازمانی مستقل تبدیل گردید. این سازمان در سال ۱۳۳۸ خورشیدی به‌عنوان صد و سومین عضو سازمان هواشناسی جهانی (WMO) به عضویت این سازمان جهانی درآمد.تاریخچه هواشناسی در ایران "(سایت سازمان هواشناسی ایران)" البته سازمان جهانی هواشناسی فقط 9 سال از آن بیشتر قدمت دارد.
پروفسور محمدحسن گنجی از بنیان‌گذاران هواشناسی درایران بود. وی تا سال ۱۳۴۷ مدیریت ادارهٔ کل هواشناسی را عهده‌دار بوده‌است. گنجی، پدر علم جغرافیای ایران موفق به کسب جایزه‌دانشمند سال ۲۰۰۱ هواشناسی گردید..
ستاد مرکزی :تهران - میدان آزادی - خیابان معراج -عنوان تلگرافی:هواشناسی
دانشمندان ایرانی همواره در مطالعه و بررسی جَو سرآمد بوده‌اند. از این رو، بسیاری از دانشمندان نجوم، در آثار خود بخشی را به مسائل جوّی اختصاص داده‌اند. محمد بن زکریای رازی، ابن سینا، حکیم عمر خیام، ابوریحان بیرونی و انوری از شخصیت‌ها و دانشمندان ایرانی بوده‌اند که دربارهٔ پدیده‌های جوّی مطالبی در آثار خود به یادگار گذاشته‌اند.
فعالیت‌های منظم هواشناسی، اولین بار با اندازه‌گیری عناصر جوّی، سفارتخانه‌های انگلیس و روس در تهران و مناطق نفت‌خیز جنوب کشور آغاز شد و این اطلاعات، صرفاً به بایگانی کشورهای مربوط منتقل شده و احتمالاً در برنامه‌های تحقیقاتی آنها، مورد استفادهٔ ویژه قرار گرفته‌است. درس هواشناسی، در سال ۱۲۹۸ در برنامهٔ درسی مدرسهٔ برزگران گنجانده شد و آن را، معلمان فرانسوی تدریس می‌کردند و در همان محل، اولین سکوی هواشناسی احداث شد که در آن، دمای هوا، رطوبت نسبی و میزان بارندگی را اندازه‌گیری می‌کردند. این ایستگاه هواشناسی، در سال ۱۳۰۸ کامل شد و غالب عناصر جوّی را دیده‌بانی می‌کرد تا اینکه به‌تدریج در اثر نیاز شدید بخش‌های کشاورزی و آبیاری، تعدادی ایستگاه دیگر نیز، بر حسب ضرورت در نقاط مختلف کشور تأسیس کردند که مسئولیت آن، با بنگاه مستقل آبیاری، وابسته به وزارت کشاورزی وقت بود.
بعد از جنگ جهانی دوم، نیروهای متفقین، برای سلامت پرواز هواپیماهای خودی، واحد کوچک هواشناسی دایر کردند که نیازهای هواشناسی بخش هواپیمایی آن‌ها را تأمین می‌کرد. در آن هنگام، بنگاه مستقل آبیاری وزارت کشاورزی، اقدام به تربیت یک گروه دیده‌بان هواشناس کرد که این دیده‌بانان، در سال ۱۳۲۷ فارغ‌التحصیل شدند و در ایستگاه‌های هواشناسی مشغول به کار گردیدند.سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران
هواپیمایی کشوری نیز، به علت نیاز به اطلاعات جوّی در فرودگاههای کشور، اقدام به تأسیس ایستگاه‌های هواشناسی کرد. در اثر نیاز شدید برنامه‌ریزان به آمار و اطلاعات اقلیمی از نواحی مختلف کشور و ناهماهنگی در تأسیس ایستگاه‌های هواشناسی - که در بخش‌های مختلف ایجاد می‌شد - مسئولان وقت، تأسیس یک واحد هواشناسی مستقل را در کشور ضروری دانستند؛ لذا در سال ۱۳۳۴ اداره کل هواشناسی کشور، وابسته به وزارت راه، تأسیس شد. این اداره کل، بعدها به صورت سازمانی مستقل، زیر نظر وزارت جنگ قرار گرفت که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، دوباره زیر نظارت وزارت راه و ترابری درآمد.
در هنگام تشکیل اداره کل هواشناسی در سال ۱۳۳۴، تمامی ایستگاه‌های هواشناسی - که در بخش‌های مختلف تأسیس شده بود - به این اداره کل واگذار شد. ایستگاه‌های واگذار شده، از نوع سینوپتیک، اقلیم‌شناسی و باران‌سنجی بودند که هر یک، دیده‌بانی‌های مربوط به خود را انجام می‌دادند. در آن زمان، تعداد سی و چهار ایستگاه سینوپتیک، صد و هفت ایستگاه اقلیم‌شناسی و صد و شصت ایستگاه باران‌سنجی بود. گسترش ایستگاه‌های هواشناسی و توسعهٔ شبکه آن، پس از پیروزی انقلاب اسلامی شتاب بیشتری گرفت. در سال ۱۳۳۸، هواشناسی ایران به‌عنوان صد و سومین عضو سازمان هواشناسی جهانی، به عضویت این سازمان جهانی درآمد.
سازمان هواشناسی کشور، قبل از انقلاب بیشتر در خدمت ترابری هوایی و صنعت هواپیمایی بود و به مسائل هواشناسی کاربردی، کمتر توجه می‌شد؛ ولی پس از انقلاب اسلامی و با تعیین کشاورزی به‌عنوان محور اصلی فعالیت‌های اقتصادی کشور، این سازمان نیز، خدمات خود را به سمت کشاورزی سوق داد و امروزه، توسعهٔ ایستگاه‌ها و بهکرد سامانه آمار هواشناسی کشور، در جهت ارائه خدمات به بخش‌های تحقیقاتی کشاورزی، دامداری، آبیاری و غیره، گرایش دارد.
قبل از انقلاب:
-پروفسور محمدحسن گنجی از سال ۱۳۳۵ تا ۱۳۴۷
-عبدالحسین پرویز نوایی از سال ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۷
-ژینوس نعمت محمودی (سرپرست سال ۱۳۵۷)
-سپهبد اصغر به سرشت (سال ۱۳۵۷)
بعد از انقلاب :
-سیروس احدپور از سال ۵۷ تا ۵۸
-حسن حاجیلاری از سال ۵۸ تا ۵۹
- کاظم صمدیان از سال ۵۹ تا ۶۰
-علی‌محمد نوریان از سال ۶۰ تا ۷۲
-حسینعلی طراوت از سال ۷۲ تا ۷۳
-علی‌محمد نوریان از سال ۷۳ تا ۸۸ (مرتبه دوم)
-بهرام صناعی از سال ۸۸ تا ۹۲
-داود پرهیزگار از سال ۹۲ تا ۹۷
-سحر تاج‌بخش از اسفند ۹۷ تاکنون
ایستگاه هواشناسی، تأسیساتی است بر روی خشکی یا دریا که دارای ابزارهای اندازه گیری و امکاناتی برای مشاهدهٔ وضعیت جو زمین است و اطلاعاتی برای پیش‌بینی و مطالعهٔ آب‌وهوا و اقلیم فراهم می‌آورد. این اطلاعات شامل دما، فشار هوا، نم، بارش، سرعت باد و جهت باد می‌باشد. اندازه‌گیری سرعت و جهت باد به گونه‌ای انجام می‌شود که تا حد امکان هیچ مانعی بر سر وزش باد نباشد و اندازه‌گیری دما و نم به دور از تابش مستقیم نور خورشید در جعبه اسکرین انجام می‌گیرد. اندازه‌گیری‌های دستی دست کم یک‌بار در روز انجام می‌شود و مشاهده‌های خودکار دست کم ساعتی یک بار. وضعیت آب‌وهوایی در دریا به وسیلهٔ کشتی‌ها و بویه‌ها سنجیده می‌شود که کمیت‌های هواشناختی به نسبت متفاوت از جمله دمای سطح دریا، بلندی موج و فاصلهٔ موج را اندازه می‌گیرند. در ایستگاه های جوّ بالا که در واقع ایستگاه های سینوپتیک اصلی یا فرودگاهی هم می توانند باشند، هر ۱۲ ساعت یا هر ۲۴ ساعت با ارسال دستگاه رادیوسوند توسط بالون هواشناسی به جوّ اندازه گیری دما، نم نسبی، فشار جوّ و سمت و سرعت باد را در لایه های بالایی جوّ به انجام می رسانند. یادآوری می شود که کار سنجش ازن توسط ازن سنج نیز در ایستگاه جوّ بالا و به کمک رادیوسوند انجام می شود. هم اکنون ایستگاه ازن سنجی اصفهان که ایستگاه جوّ بالا و سینوپتیک اصلی هم محسوب می شود، کار ارسال ازن سوند را با بالون هواشناسی به جوّ انجام می دهد.
تصاویر تاریخی از ایستگاه هواشناسی مهرآباد:
سیستم هوانما.
سامانه پیامکی؛
تلفن گویا134 هواگو
نمایشگرهای لمسی
میزخدمت الکترونیکی هواشناسی
بر اساس اطلاعات پایگاه اطلاع‌رسانی سازمان هواشناسی ایران، تمامی استان‌ها و تقسیمات رسمی کشور در حال حاضر دارای اداره کل هواشناسی هستند.
رادار هواشناسی نوعی از رادار است که برای مکان یابی بارش، محاسبهٔ حرکت آن و تخمین نوع آن(باران، برف، تگرگ و غیره) به کار می‌رود. در حال حاضر سازمان هواشناسی کشور با اجرای پروژه رادارهای هواشناسی دارای پنج رادار عملیاتی در سطح کشور می‌باشد .
پیش‌بینی وضع هوا عبارت است از به کارگیری روش‌های علمی برای تخمین وضعیت جو در یک تا چند روز پس از زمان پیش‌بینی. بشر از هزاران سال پیش به پیش‌بینی وضعیت هوا می‌پرداخته است اما از قرن نوزدهم میلادی بود که پیش‌بینی بر پایهٔ روش‌های علمی آغاز گشت. پارامترهایی که معمولاً در پیش‌بینی وضعیت آب‌وهوایی مورد استفاده قرار می‌گیرند شامل موارد زیر می‌گردد:
در حال حاضر پیش‌بینی وضعیت هوای کشور و شهرها به صورت کشوری در مرکز پیش‌بینی و هشدار سریع سازمان هواشناسی و به صورت محلی در ادارت کل استانی انجام می‌گردد.
حسن روحانی درجلسه هیأت دولت، ۷ فروردین، بعد از سیل نوروزی در شیراز، ضرورت اطلاع‌رسانی دقیق و به موقع در خصوص حوادث را مورد تأکید قرار داد و گفت: هواشناسی در کنار اقدامات ارزشمندی که انجام می‌دهد، باید تلاش بیشتری بکار بگیرد و به‌طور دقیق دربارهٔ زمان و مکان حادثه اطلاع‌رسانی کند و این موضوع می‌تواند بسیار راهگشا باشد. همچنین از طریق فضای مجازی می‌توان، بلافاصله هشدارهای لازم را به مردم ارائه داد..
سعید رابعی (۱۳۷۹-۱۳۳۳)، گوینده رادیو اهل ایران
سعید رابعی در ۲۴ تیر سال ۱۳۳۳ در آبادان متولد شد. در اسفند ماه سال ۱۳۴۹ و در رادیو نفت ملی آبادان کار خود را ب عنوان گوینده آغاز کرد. وی در آبادان به تهیه و اجرای برنامه‌های مختلفی پرداخت از آن جمله می‌توان به برنامه‌های زیر اشاره کرد. آغازی بر امروز، گشت و گذار هفته، گفتار نوروزی و بسیاری برنامه‌های دیگر نام برد. در این برنامه‌ها وی با گویندگانی چون مالک جرموز، شهلا صامت، ابراهیم یزدانی و بسیاری دیگر از گویندگان رادیو نفت همکاری داشت.
همکاری وی با رادیو نفت تا سال ۱۳۵۹ و آغاز جنگ با عراق ادامه داشت. با شدت گرفتن جنگ و مهاجرت اجباری ساکنان شهرهای جنوبی خوزستان، وی راهی خرم‌آباد شد و در رادیو مرکز خرم‌آباد به فعالیت‌های خود ادامه داد. در آن زمان رادیو خرم‌آباد تولیدات محدودی داشت و وی باتفاق تعدادی از همکاران خود به گترش فعالیت‌ها و ساعات برنامه‌های تولیدی این رادیو پرداخت؛ و به اجرای برنامه‌های مختلفی از جمله شکوفه‌های آزادی، جنگ هجرت مقاومت و… مشغول شد. همکاری رابعی با مرکز خرم‌آباد تا سال ۱۳۶۰ ادامه داشت و از این سال به بعد به تهران آمد و در شبکه سراسری رادیو به فعالیت خود ادامه داد؛ همچنین به اجرای برنامه‌هایی در تلویزیون پرداخت. برنامه هنر و اندیشه که در فاصله سالهای ۱۳۷۲ الی ۱۳۷۷ از شبکه دو تلویزیون پخش می‌شد از آن جمله بود. اما کتر وی بیشتر در رادیو تمرکز داشت و اغلب به اجرای برنامه‌های فرهنگی و ادبی می‌پرداخت و بعدها در پی تفکیک شبکه‌های رادیویی به شبکه سراسری فرهنگ رفت و در آنجا به کار خود ادامه داد.
برخی از برنامه‌های از در این دوره عبارت بودند از: زمزمه‌های عارفانه، کوچندگان، هفت اقلیم، هفت اورنگ، گلگشت و بسیاری برنامه‌های دیگر. وی همچنین در زمینه فن بیان در گویندگی و رابطه گویندگی رادیو با هنر تحقیقات گسترده‌ای انجام داد و جزوات متعددی نگاشته است.
وی در ۲۴ تیر ماه سال ۱۳۷۹ در تهران به علت ابتلا به سرطان درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
توافقنامه دوحه (به عربی: اتفاق الدوحة) نام توافقنامه‌ای در عرصه سیاست داخلی لبنان است که در تاریخ ۲۱ مه ۲۰۰۸ میلادی توسط جناحین مختلف لبنانی و با میانجی‌گری کشور قطر و اتحادیه عرب در شهر دوحه امضا شد.توافق طرف‌های لبنانی در قطر: رئیس ارتش لبنان رئیس جمهور می‌شود ("العربیه فارسی")
در پی ۱۸ماه نارآمی‌های داخلی و به اوج رسیدن درگیری‌های داخلی ماه مه ۲۰۰۸ که لبنان را به یک قدمی جنگ داخلی کشانده بودLebanon deal holds prospect of peace, BBC News، رهبران و نمایندگان احزاب مختلف لبنانی برای جلوگیری از آغاز جنگ داخلی در آن کشور، نمایندگان ارشد جناح‌های سیاسی مختلف لبنان، جهت خارج شدن از بن بست سیاسی و برای تشکیل دولت ائتلاف ملی و انتخاب رئیس‌جمهور و تغییرات در صحنه سیاسی آن کشور، به دعوت شیخ حامد بن خلیفه آل ثانی، امیر قطر و با حضور نمایندگان اتحادیه عرب در شهر دوحه گردآمدند.لبنان به سوی ثبات یا انتقال به بن بست دیگر؟ ("بی‌بی‌سی فارسی")
سرانجام پس از پنج روز گفتگوی متوالی و فشردهLebanon rivals agree crisis deal, BBC News میان احزاب موافق دولت با مخالفین دولت و با میانجی‌گری نمایندگان ارشد کشورهای عربی، بخصوص امیر و نخست وزیر قطر، در تاریخ ۲۱ مه ۲۰۰۸ دو طرف، توافقنامه‌ای را امضا کردند.رییس ارتش لبنان رییس جمهور می‌شود ("العربیه فارسی")
بر اساس آن:
پینیاتا نام نوعی جعبه یا محفظه‌است که در جشن‌های اسپانیایی‌زبان‌ها در آمریکای لاتین، مکزیک و در ایالات متحده آمریکا استفاده می‌شود.
معمولاً، پینیاتا متشکل از یک محفظه مقوایی رنگارنگ است که به شکلهای مختلفی ساخته می‌گردد، و محتوای شکلات و شیرینی جاسازی شدهٔ فراوانی است.
پینیاتا را از سقف آویزان کرده و کودکان با چوب به آن می‌زنند تا اینکه جعبه شکافته گردیده و شکلات و نقل و نبات از آن فرو می‌ریزد و موجب شادی و پایکوبی کودکان می‌گردد.
بیژن ذوالفقارنسب (زاده ۱۶ تیر ۱۳۲۸ در سنندج) بازیکن سابق و مربی فوتبال ایرانی است که سابقه بازی در تیم ملی فوتبال ایران و شرکت در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ و قهرمانی جام ملت‌های آسیا ۱۹۷۶ را دارد. او در تمامی مسابقات جام ملت‌های آسیا ۱۹۷۶ به عنوان مدافع به میدان رفت و به همراه منصور رشیدی، حسن نظری، آندرانیک اسکندریان و نصرالله عبداللهی و با سرمربی‌گری حشمت مهاجرانی یک آمار فوق‌العاده خلق کردند و تیم ملی فوتبال ایران را بدون حتی یک گل خورده برای سومین بار قهرمان جام ملت‌های آسیا کردند که در حال حاضر آخرین قهرمانی ایران در این مسابقات است.
او در اواخر دهه ۴۰ در تیم افسر از خانواده باشگاه تاج بازی می‌کرد، سپس به پاس پیوست. سال ۱۳۵۴ به پرسپولیس رفت و در همان سال اول حضور در پرسپولیس، به عنوان قهرمانی در مسابقات فوتبال جام تخت جمشید دست یافت. او در سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۶ مدافع ثابت میانی در تیم ملی فوتبال ایران بود و با تیم ملی قهرمان جام ملت‌های آسیا ۱۹۷۶ شد. وی در روز ۱۹ مرداد سال ۱۳۵۸ و در فینال جام شهید اسپندی برای آخرین بار به عنوان یک بازیکن در مقابل پاس به میدان رفت و سپس به بلژیک رفته و از دانشگاه بروکسل، موفق به اخذ درجه دکترای تربیت بدنی گردید.
او مربی‌گری را از سال ۱۳۵۸ در تیم آماتور خود به نام بیژن در سنندج آغاز کرد. وی در رقابت‌های مقدماتی تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۱۹۹۸ دستیار مربیان مختلفی از جمله ویرای برزیلی و جلال طالبی بود. او به عنوان سرمربی تاکنون در تیم‌های مطرح استقلال، سایپا، پاس تهران، مس کرمان، پیکان، برق شیراز، ذوب‌آهن اصفهان، داماش گیلان و صنعت نفت آبادان کار کرده‌است. او دو بار با تیم سایپا قهرمان ایران شده‌اند.
از وی به عنوان یکی از مشاهیر کرد در تیر ماه ۱۳۹۸ در کنگره جهانی مشاهیر کرد تجلیل و تقدیر شد. به وی نشان نشان شهروند طلایی اعطا شد.
در تاریخ ۲۲ دی ۱۴۰۰ حمید سجادی، وزیر ورزش و جوانان پس از قبول استعفای مجید صدری، اعضای جدید هیأت مدیره این باشگاه را انتخاب کرد و پس از انتصاب رضا درویش در سمت مدیرعاملی، در کنار ذوالفقارنسب، غلامعلی محمد علیپور، محمد اسد مسجدی و مجید پوراحمدی را به عنوان دیگر اعضا معرفی کرد. هم‌چنین با تصمیم اعضا ذوالفقارنسب به عنوان رئیس هیئت مدیره انتخاب شد.
ذوالفقارنسب در حالی پست جدید در باشگاه پرسپولیس گرفت که مشاور وزیر ورزش و جوانان نیز محسوب می‌شود.
اما در نهایت، وی در تاریخ ۳ بهمن ۱۴۰۰ از سمتش استعفا داد.
ذوالفقارنسب پس از انتصاب به این سمت با انتقادات بسیار زیادی مواجه بود، سرانجام استعفای خود را در تاریخ 3 بهمن 1400 تقدیم وزارت ورزش کرد تا از ترکیب مدیریتی سرخپوشان خارج شود.
او در روزهای اخیر اظهارنظرهایی انجام داده بود که نشان از عدم تسلطش بر اوضاع و اخبار پرسپولیس داشت. ضمن اینکه برخی به دلیل چند پسته بودن او انتقاداتی را علیه‌اش مطرح کرده بودند.
سامان طهماسبی (زادهٔ ۱۳۶۴ در شهرستان سنندج) کشتی‌گیر ایرانی است. وی تا سال ۲۰۱۰ برای ایران رقابت کرد و پس از آن برای تیم ملی آذربایجان کشتی گرفت و توانست دو نشان برنز قهرمانی جهان برای ایران و دو نشان نقره و یک مدال برنز قهرمانی جهان را برای آذربایجان کسب کند. وی در المپیک ۲۰۰۸ برای ایران و در المپیک ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶ برای آذربایجان مسابقه داد.
پاداش و حقوق ماهیانهٔ زیادی که آذربایجانی‌ها به کشتی‌گیران و مدال‌آوران ورزش می‌پردازند از مهم‌ترین دلایلی بود که طهماسبی ترجیح داد به جای پیراهن ایران، با دوبندهٔ جمهوری آذربایجان در رقابت‌ها شرکت کند.
طهماسبی در رقابت پایانی وزن ۸۴ کیلوگرم مسابقات جهانی بوداپست، مجارستان در سال ۲۰۱۳ با نتیجهٔ ۳ – ۵ مغلوب طالب نعمت‌پور از ایران شد و به مدال نقره رسید.
وی پس از ناکامی در المپیک ۲۰۱۶، از رقابت‌های کشتی کناره‌گیری کرد و به زادگاه خود، سنندج بازگشت.
محمدحسن محبی (زادهٔ ۱۵ شهریور ۱۳۳۵) کشتی‌گیر بازنشسته، مربی کشتی آزاد ایرانی است که به عنوان مشاور عالی رئیس فدراسیون کشتی ایران فعالیت می‌کند. محبی سرمربی تیم ملی کشتی آزاد ایران در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۰۲ تهران بود که ایران به قهرمانی این دوره از مسابقات رسید. او برادر محمدحسین محبی دیگر قهرمان کشتی ایرانی است.در مسابقات قهرمانی جهان 1985 بوداپست، محبی در فینال مقابل ویلیام شر آمریکایی شکست خورد و مدال نقره را به دست آورد، اما مقامات تیم ایران مجبورش کردند از سکو کنار برود تا سرود و پرچم ایالات متحده آمریکا مورد توجه قرار نگیرند. هیئت اجرایی فیلا پس از اینکه اقدام محبی را بی احترامی به دیگر مدال آوران دانست، مدال او را از او گرفت. مدال نقره او به رولاند دوزیاک آلمانی رسید. این اقدام برای او صرف ضرر نبود و این این حرکت باعث خشنودی مقامات حاکمیتی وقت شده و جذب او به عنوان مشاور عالی فدراسیون کشتی ایران را رقم زد.
محبی در دوران فعالیت به عنوان کشتی‌گیر ۱۵ سال عضو تیم ملی کشتی آزاد ایران و ۱۰ سال کاپیتان این تیم بود که نایب‌قهرمان مسابقات قهرمانی جهان در سال ۱۹۸۵، برندهٔ مدال طلای بازی‌های آسیایی ۱۹۸۲ و قهرمان پنج دورهٔ مسابقات قهرمانی کشتی آسیا شد. دوران عضویت او در تیم ملی هم‌زمان با جنگ ایران و عراق بود که همین موضوع موجب شد ورزشکاران ایرانی از جمله محبی از شرکت در سه دورهٔ بازی‌های المپیک و پنج دورهٔ قهرمانی جهان خودداری کنند.
محمدحسن محبی در سال ۱۳۳۵ در محلهٔ فیض‌آباد در کرمانشاه به دنیا آمد. محبی یک مدال برنز قهرمانی جهان را در سال ۱۹۹۰ به دست آورد، در مسابقات قهرمانی جهان ۱۹۸۵ بوداپست هم به دیدار فینال رسید و با شکست از ویلیام شر کشتی‌گیر آمریکایی به مدال نقره مسابقات رسید، اما به دستور مسئولین تیم ایران در هنگام برافراشته‌شدن پرچم آمریکا و پخش سرود ملی این کشور مدال خود را به زمین انداخته و از سکو پائین آمد. پس از آن عنوان نایب‌قهرمانی و مدال نقره به‌طور رسمی از او گرفته شد. اعتراض‌هایی که در پی این حرکت به کشتی‌گیران ایرانی شد موجب گشت تا ایران در دو دورهٔ بعدی مسابقات قهرمانی جهان در رقابت‌ها شرکت نکند.دستور تاریخی دکتر ولایتی برای بازگشت شاگردان منصور برزگر / کشتی، سیاست و دیگر هیچ روزنامهٔ اعتماد، ۱۱ مرداد ۱۳۸۶، شمارهٔ ۱۴۵۷، صفحهٔ ۱۲
محبی علاوه بر رقابت‌های قهرمانی متعدد جهان (۱۹۷۹، ۱۹۸۳، ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷) که به دلیل عدم حضور ایران از دست داد، از حضور در دو المپیک ۱۹۸۰ مسکو و ۱۹۸۴ لس آنجلس نیز، در حالی‌که در اوج آمادگی قرار داشت، به دلیل تحریم مسابقات محروم شد. در بازی‌های آسیائی سئول ۱۹۸۶ نیز شکست او در دیدار فینال از عبدالمجید کشتی‌گیر پاکستانی از حوادث غیرمنتظره مسابقات بود. محبی از قهرمانان کشتی پهلوانی ایران هم بود و دو بار پهلوان اول ایران شد. برادر او محمدحسین محبی نیز از کشتی‌گیران ملی‌پوش ایرانی بود.
دو بار پهلوان اول ایران شد:
محمدحسین محبی کشتی‌گیر آزادکار بازنشسته و مربی کشتی کنونی ایرانی است که مدال نقرهٔ قهرمانی جهان ۱۹۷۸ در وزن ۷۴ کیلو، دو قهرمانی آسیا در وزن ۸۲ کیلو و یک قهرمانی بازی‌های آسیایی را به دست آورده‌است. اما رقابت‌های قهرمانی جهانِ ۱۹۷۹، ۱۹۸۳، ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷ و دو المپیک ۱۹۸۰ مسکو و ۱۹۸۴ لس آنجلس را به دلیل عدم حضور ایران و تحریم مسابقات از دست داد.
محمدحسین محبی در فرودین سال ۱۳۳۴ در محلهٔ فیض‌آباد در کرمانشاه به دنیا آمد. برادر او محمدحسن محبی نیز عضو تیم ملی کشتی ایران بود. از رقبای وی در دهه شصت می‌توان به محمد رضا توپچی حسین کدخدایی و حیدر رضایی و مرتضی زمانی و رضا علی منفرد اشاره کرد که هیچ‌یک موفق به شکست وی نشدند و فقط دو کشتی‌گیر توانستند یک‌وقت مسابقه وی را شکست دهند. نفر اول حیدر رضایی از لرستان و نفر دوم رضا علی منفرد از تهران که در نهایت نیز بازنده شدند.
علی مظاهری (زادهٔ ۱۱ فروردین ۱۳۶۱ در کرمانشاه) قهرمان مشت زنی ایران، عضو سابق تیم ملی مشت زنی ایران است.
او یک بار در سال ۲۰۰۷ قهرمان بوکس آسیا شد و همچنین قهرمان بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ دوحه‌ شد. وی در مسابقات المپیک ۲۰۰۸ پکن در نخستین مسابقه خود با رحیم چکیف باخت و حذف شد.
وی در برابر خوزه لاردوت گومز حریف کوبایی خود به دفعات نزدیک او می شد و در حرکتی خطا دستها و آرنجهایش را دور کتف و پشت سر او می برد و به نوعی هنگام حملهٔ حریف کوبایی، با نزدیک شدن و گرفتن سر او را پرس و مهار می کرد که به همین دلیل داوران دو اخطار پیاپی به وی دادند و سپس در اثر چندین بار تکرار این حرکت اخطار سوم را نیز دریافت کرد و بازنده شد.مظاهری با ناداوری حذف شد
وبگاه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان کرمانشاه(بخش مفاخر و بزرگان)
اطلاعات ورزشکار، بازی‌های آسیایی اینچئون ۲۰۱۴
کوروش باقری (زاده ۳۰ شهریور ۱۳۵۷ - کرمانشاه) وزنه‌بردار ایرانی و دارنده مدال طلا مسابقات ۲۰۰۱ قهرمانی وزنه‌برداری جهان و رکورد دار حرکت یک‌ضرب المپیک است. وی در المپیک ۲۰۱۲ لندن مربی تیم ملی وزنه‌برداری ایران بود که با هدایت وی تیم ملی ایران برای اولین بار موفق به کسب ۳ مدال طلا و ۲ مدال نقره شد.
کوروش باقری از سال ۱۳۸۴ تا سال ۱۳۹۲ سرمربی تیم ملی وزنه‌برداری بود و موفق شد، مدالهای زیادی را به دست آورد. وی پس از تکرار مقام سوم تیمی در رقابت‌های جهانی ۲۰۱۳ لهستان علی‌رغم مخالفت حسین رضازاده رئیس وقت فدراسیون وزنه‌برداری از سرمربیگری تیم ملی ایران استعفا داد.
حامد سهراب نژاد (زاده ۱۷ اردیبهشت ۱۳۶۲ در سنندج) عضو تیم ملی بسکتبال و هم‌اکنون در تیم بسکتبال شهرداری گرگان بازی می‌کند. سهراب نژاد باجناق حامد آفاق است. مهارت در شوت منطقه‌ای و ریباندهای سهراب‌نژاد از خصوصیات بازی اوست. در سال ۱۳۹۸ با تیم شهرداری گرگان به مقام نائب قهرمانی لیگ برتر بسکتبال رسید.
سهراب نژاد در تازه‌ترین مسئولیت خود به عنوان مربی تیم ملی بسکتبال نوجوانان ایران انتخاب شده است.
سامان ویسی (زادهٔ ۱۶ مرداد ۱۳۶۱ در سنندج) عضو تیم ملی بسکتبال ایران و فولاد ماهان است.
فیستا نوچه دل ریو نام یک مراسم نمایشی رقص و موسیقی زنده تابستانی است که هر ساله در سن آنتونیو در تگزاس برگزار می‌گردد.
فیستا نوچه دل ریو از سال ۱۹۵۶ تا به کنون برگزار شده و کهن‌ترین مراسم رقص و آواز روباز دائم در آمریکا است.
رقص و آواز این مراسم برگرفته از آرژانتین، مکزیک، تگزاس، و اسپانیا می‌باشد و توام با نمایش‌های محلی گروههای ماریاچی و فلامنکو می‌باشد.
این مراسم در ریور واک برگزار می‌گردد.
فردگرایی یا فردباوریدولت- ملت و یکپارچگی ملی! گفتگو با داریوش آشوری دیدگاه اخلاقی، فلسفه سیاسی، ایدئولوژی یا مرام اجتماعی است که بر ارزش اخلاقی فرد تأکید می‌کند.http://www.britannica.com/EBchecked/topic/286303/individualism "Individualism" on Encyclopædia Britannica OnlineEllen Meiksins Wood. "Mind and Politics: An Approach to the Meaning of Liberal and Socialist Individualism". University of California Press. 1972. . Pg. 6 «فردیت» به یک تعبیر بدین معناست که هر آدمی‌زاد دارای خلوت و حریم خصوصیِ فیزیکی و روانی، و عقیده فردی و دیگر حقوق اساسی و اجتماعی است که در هر شرایطی می‌بایست محترم شمرده شوند.در جستجوی "فردیت"، گمشده جوامع سنتی http://www.bbc.co.uk/blogs/legacy/persian/viewpoints/2013/06/post-596.html فردگرایان اِعمال اهداف و خواسته‌های شخص را ترویج می‌کنند و بنابراین برای استقلال و اتکای به نفس ارزش قائل می‌شوندhttp://www.thefreedictionary.com/individualism "individualism" on The Free Dictionary و از این دفاع می‌کنند که منافع فرد باید نسبت به حکومت یا یک گروه اجتماعی در اولویت باشد، و در عین حال با دخالت خارجی در امور شخصی توسط جامعه یا نهادهایی چون دولت مخالفت می‌کنند.
فردگرایی فرد را در مرکز توجه خود می‌نهد و بدین ترتیب «با این بنیان اساسی شروع می‌کند که فردِ بشر در تقلای خود برای آزادی دارای اهمیت اساسی است.» لیبرالیسم، اگزیستانسیالیسم و آنارشیسم مثال‌هایی از جنبش‌هایی هستند که فرد بشر را چون واحدی مرکزی برای تحلیل در نظر می‌گیرند.L. Susan Brown. "". BLACK ROSE BOOKS LID. 1993 بنابراین فردگرایی «حق فرد برای آزادی و رسیدن به استعدادهای نفس خویش» است.Ellen Meiksins Wood. "Mind and Politics: An Approach to the Meaning of Liberal and Socialist Individualism". انتشارات دانشگاه کالیفرنیا. 1972. Pg. 6-7
این لفظ همچنین برای اشاره به «کیفیت فرد بودن؛ فردیت» مربوط به داشتن «مشخصه فردی؛ یک ویژه‌خو» مورد استفاده قرار گرفته‌است زین رو فردگرایی با منافع هنری و بوهمی و شیوه‌های زندگی که در آن گرایشی برای خویش آفرینی وجود دارد و همچنین با مواضع فلسفی و اخلاقیات اومانیستی."The leading intellectual trait of the era was the recovery, to a certain degree, of the secular and humane philosophy of Greece and Rome. Another humanist trend which cannot be ignored was the rebirth of individualism, which, developed by Greece and Rome to a remarkable degree, had been suppressed by the rise of a caste system in the later Roman Empire, by the Church and by feudalism in the Middle Ages."The history guide: Lectures on Modern European Intellectual History""Anthropocentricity and individualism...Humanism and Italian art were similar in giving paramount attention to human experience, both in its everyday immediacy and in its positive or negative extremes...The human-centredness of Renaissance art, moreover, was not just a generalized endorsement of earthly experience. Like the humanists, Italian artists stressed the autonomy and dignity of the individual.""Humanism" on Encyclopædia Britannica مرتبط است تا سنت یا دیدگاه‌ها و رفتارهای توده‌ای مردمیhttp://www.jstor.org/pss/2570771 Bohemianism: the underworld of Art by George S. Snyderman and William Josephs
فردگرایی را می‌توان جهان‌بینی‌ای تصور کرد که فرد در مرکز آن قرار دارد. اهدافِ فردی، ویژگی‌های منحصربه‌فرد، فرمان راندن بر خویشتن، کنترلِ شخصی در عین احترام به فردیت دیگران و توجه به مسائلِ اجتماعی از خصوصیاتِ این نوع جهان‌بینی است. جمع گرایی را نیز می‌توان وجودِ یک سری تعهدهای گروهی و متقابل میان اعضای گروه بدانیم که افراد موظف به اجرای آن‌ها هستند.مبانی شناخت انسان– اثر مایکل آیزنک– ترجمهٔ ب. کوشا- چاپ اینترنتی – ویرایش اول ۱۳۸۷- (فصل اول) ص69-77 نسخهٔ PDF
اغلب پنداشته می‌شود آنچه در یک فرهنگ صادق است برای تک تکِ افرادِ درون آن فرهنگ نیز درست می‌باشد. به عبارتِ دیگر افراد درونِ یک فرهنگِ فردگرا، همگی فردگرا بوده (فرد محوری) و آن‌هایی که در فرهنگِ جمع‌گرا زندگی می‌کنند همگی جمع‌گرا هستند (جمع محوری). باید گفت که این دیدگاه همیشه صحیح نیست. تریاندیس و همکارانش (۲۰۰۱) چندین فرهنگ را مطالعه کردند و به این نتیجه رسیدند که حدود % ۶۰ افرادی که در یک فرهنگِ فرد گرا زندگی می‌کنند فرد محور هستند. در فرهنگ‌های جمع گرا نیز حدود %۶۰ از افراد جمع محور بودند؛ بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که بینِ خصوصیاتِ یک فرهنگ و افراد درون فرهنگِ مزبور رابطهٔ کاملاً مستقیم وجود ندارد.
هر انسان ادراکی از وجود خویشتن دارد که آن را می‌توان هویت شخصی یا خود نام نهاد. مجموعه این تصورات در یک کلیت کم و بیش منسجم وحدت می‌یابند و خودپنداشت فرد را می‌سازند. خودپنداشت مجموعه تصورات انسان دربارهٔ ویژگی‌های درونی و برونی خویش است.Lapsley,D. H. (1988). Self,ego and identity:Integrative Verlag Inc همانگونه که انسانْ واجدِ خودپنداشتِ فردی می‌شود، بتدریج واجد تصوراتی از جامعه و فرهنگی که در آن زیست می‌کند نیز می‌شود که می‌توان آن را خودپنداشتِ جمعی نامید. خودپنداشت فردی ناظر به هویت شخصی و خودپنداشت جمعی ناظر به هویت جمعی یا ملی است.مقاله برگزیده فردگرایی - پور حسین، رضا - عضو هیئت علمی دانشگاه تهران
در جوامع سنتی تنها بدیلی که برای جمع‌گرایی شناخته و تصور می‌شود خودپرستی، یا به زبان آشناتر «تک‌روی» است. تک‌روی البته مفهومی متفاوت از فردیت است؛ «فردیت» قبول این امر است که فرد دارایِ کرامت، حیطه شخصی و حقوق اساسی است. درحالی که «تک‌روی» به رسمیت شناختن این حقوق تنها برای خود (یا در نهایت نزدیکان خود) است و سلب آن از دیگرانی که معمولاً به چشم «رقیب» دیده می‌شوند.در جستجوی «فردیت»، گمشده جوامع سنتی http://www.bbc.co.uk/blogs/legacy/persian/viewpoints/2013/06/post-596.html
در زبان انگلیسی واژه فردگرایی برای اولین‌بار توسط طرفداران رابرت اون در دهه ۱۸۳۰ میلادی مطرح شد، هر چند که مشخص نیست آیا آنان تحت تأثیر پیروان سن سیمون از این اصطلاح استفاده کردند یا اینکه هر دو جریان به‌طور مستقل این مفهوم را ابداع کردند. سن سیمون که به دنبال ریشه یابی دلایل شکست انقلاب فرانسه در سال ۱۷۸۹ می‌گشت، از این واژه برای توضیح در مورد روحیه رهبران انقلاب استفاده کرد. آن زمان بسیاری مانند ژوزف د میستره که به مدرسه دینی آزادی خواهان فرانسه وابسته بودند از این واژه به صورتی توهین آمیز استفاده می‌کردند و کلاً بار این کلمه را منفی تلقی می‌کردند. سن سیمون برخلاف گفته‌های مخالفان که ریشه‌های شکست انقلاب را در آزادی‌خواهی می‌دیدند، ریشه آن را در «فردگرایی»، «خودپرستی» یا «آنارشی» می‌دانست چیزی که خود با جمله: "ظلم استثمار انسان به وسیله انسان در قرن جدید صنعتی " آن را توضیح می‌داد. در همان حال نیز بسیاری از افرادی که موافق با مکتب مساوات بشر بودند، توسط گروه‌های ضد-فردگرایی که توسط انقلاب به وجود آمده بودند مورد حمله قرار می‌گرفتند. فردگرایی هسته متا فیزیکی و هستی شناختی لیبرالیسم است.فردگرایی - ریچارد استیورس - ترجمه: خسرو محتشمی روزنامه همشهری با این وجود سن سیمون به اقتصاد لیبرالیسمی (لیبرالیسم) می‌تاخت و به خاطر سیاست‌های آن‌ها که نه تنها مرز بین فقیر و غنی را نابود نکرده بود بلکه به آن شدت نیز بخشیده بود می‌تاخت و برای همین نیز دست به ابداع سوسیالیسم زد و می‌توان گفت او اولین واضع فلسفه سوسیالیسم است.
در انگلیس نیز اولین کاربرد واژه فردگرایی توأم با تمسخر و توسط فردی به نام اوونیتن در سال ۱۸۳۰ بود. کاملاً مشخص نیست که این فرد از گفته‌های سن سیمینتون اطلاعی داشته‌است یا نه ولی عاقبت او نیز نتوانست با فلسفه دارایی‌های اشتراکی که توسط جمع گرایان عنوان می‌شد کنار بیاید و آن را رد کرد. البته در اینجا باید به این نیز اشاره کرد که بیشترین مخالفان فردگرایی را روحانیون تشکیل می‌داده‌اند و آن را مخالف فرامین الهی ارزیابی می‌کرده‌اند.
در اجتماعی که فردیت اشخاص شکل نگرفته افراد از نظر روانی همه درهم‌گره‌خورده و وابسته به دیگرانند. در چنین جمع توده‌واری احساسات و افکار و واکنش‌ها و سرنوشت افراد همه وابسته به یکدیگر و منبعث از مفاهیم مبهمی از قبیل «نظر جمع» یا رسم و رسوم و سنتهاست؛ افراد نه تنها تشویق نمی‌شوند که از خود نظری داشته باشند بلکه اغلب فقط آنگاه تأیید می‌شوند که به نظر جمع اقتدا کنند و همرنگ جماعت باشند. در چنین جوامعی حتی در مواردی کاملاً شخصی و فردی (نظیر انتخاب رشته دانشگاهی یا همسر و محل سکونت) نیز تصمیمات به صلاحدید خانواده یا دستور بزرگان گرفته می‌شود. در چنین جمعی افراد از نظر احساس و اندیشه می‌توانند کاملاً وابسته به یکدیگر باقی بمانند و نسل به نسل خوشبختی و استقلال خود را به بهای جلب محبت و رضایت اطرافیان فدا کنند. در چنین شرایطی است که نقش احساسات و عواطف در تعاملات جمعی بسی برجسته‌تر از نقش عقلانیت و اندیشه می‌شود.
فردگرایی بر این است که شخصی که در جامعه شرکت می‌کند سعی می‌کند منافع خودش را به پیش ببرد یا اقلاً این حق را مطالبه می‌کند که بدون لحاظ کردن منافع جامعه منافع خود را پی بگیرد (فردگرا الزاماً اگوییست نیست). هیچ فلسفه‌ای که قربانی کردن منافع شخصی فرد را برای اهداف بالاتر اجتماعی قربانی کند مطلوب فردگرا نیست. به هر روی، ژان ژاک روسو، ادعا می‌کند که مفهوم خواست عمومی در قرارداد اجتماعی'The Social Contract, trans. Maurice Cranston. Penguin: Penguin Classics Various Editions, 1968–2007. تنها مجموعهٔ خواست‌های فردی نیست و منافع فرد را به پیش می‌برد (قید قانون به خودی خود برای فرد مفید خواهد بود، چنان‌که فقدان احترام به قانون، از نظر روسو، الزاماً مستلزم شکلی از نادانی و تسلیم شدن به شور فرد به جای خودمختاری مرجح عقل است)
جوامع و گروه‌ها ممکن است در میزان اتکا به رفتار «متوجه به خود» (فردگرایانه، و شاید خودخواهانه) به جای «متوجه به دیگری» (معطوف به گروه، و با ذهنیت گروهی یا جامعه‌ای) متفاوت باشند. روث بندیکت بین جوامع «گناه» (مثل اروپای قرون وسطی) و جوامع «شرم» (مانند ژاپن، «شرمسار کردن نیاکان خود») با یک «استاندارد مرجع خارجی» تمایز قائل می‌شود، که در آن مردم به همتایان خود می‌نگرند تا بازخورد بگیرند که چه عملی «مقبول» هست یا نه (به عنوان فکر گروهی هم شناخته می‌شود)."The Chrysanthemum and the Sword: Patterns of Japanese Culture." Rutland, VT and Tokyo, Japan: Charles E. Tuttle Co. 1954 orig. 1946.
فردگرایی اغلب در تضاد با اقتدارگرایی یا با جمع‌گرایی قرار می‌گیرد، ولی در واقع طیفی از رفتارها در سطح جامعه‌ای وجود دارد که از جوامع شدیداً فردگرایانه تا جوامع مختلط تا جوامع جمع گرایانه امتداد دارد.
دغدغه فردگرایان بیش از همه محافظت از خودمختاری فردی در برابر الزامات تحمیل شده از سوی نهادهای اجتماعی (نظیر دولت یا اخلاقیات مذهبی) است. برای ال. سوزان براون "لیبرالیسم و آنارشیسم دو فلسفهٔ سیاسی ای هستند که به‌طور بنیادین معطوف آزادی فردیند ولی به انحای متمایزی با هم متفاوتند. آنارشیسم در تعهد به آزادی فردی با لیبرالیسم مشترک است ولی مناسبات مالکیت رقابتی لیبرالیسم را نفی می‌کند.L. Susan Brown. The Politics of Individualism: Liberalism, Liberal Feminism, and Anarchism. Black Rose Books Ltd. 1993
لیبرترینیسم مدنی نوعی اندیشهٔ سیاسی است که از آزادی‌های مدنی حمایت و بر برتری حقوق فردی و آزادی شخصی در برابر هر نوع اقتدار (چون دولت‌ها، ابرشرکت‌ها، هنجارهای اجتماعی تحمیل شده از سوی فشار نظیر، غیره) تأکید می‌کند.
در فلسفه سیاست، تئوری فردگرایی دولتی به این اشاره دارد که دولت باید حافظ آزادی فردگرایان باشد این مصونیت تا زمانی وجود دارد که این افراد نخواهند مانع آزادی دیگران گردیده یا از دیگران به منظور نفع خود سوءاستفاده کنند. این تقابل با تئوری سیاسی جمع گرایان درجایی که زندگی فردگرایان تحت فشار قرار می‌گیرد و به آنها تحمیل بیرونی صورت می‌گیرد، رد شده و دو گونه تعریف را برای این منظور به وجود آورده‌است که «قریحه فردگرایی» و «آزادی فردگرایان» از آن جمله‌اند. فردگرایان به صورت عمده نگرانند که حقوقشان در تحمیل‌های محیط و جامعه تحت فشار قرار گیرد و برای همین نیز خواستار حمایت از حقوق فردگرایان هستند.
این اصل از اصول اولیه و پذیرفته شده نظام‌های اقتصادی سرمایه‌داری می‌باشد. بر مبنای این بینش شالوده اصلی جامعه فرد است که از وجود حقیقی برخوردار است و در واقع اجتماع چیزی جز مجموع اجزای تشکیل دهندهٔ آن که تک تک افراد هستند نیست که با حفظ استقلال و هویت خود آن را به وجود آورده‌اند. بدین ترتیب اجتماع از وجود حقیقی برخوردار نیست و وجود آن اعتباری است و وابسته به حضور اجزاء تشکیل دهندهٔ خود که همان افراد هستند می‌باشد.
همان طوری که اجزاء تشکیل دهنده هر شی ای با حفظ هویت خود آن شی را به وجود می‌آورند و در واقع خواصی که آن شی دارد به اعتبار خاصیت آن اشیاء می‌باشد. همین‌طور اجتماع نیز به اعتبار اجتماع افراد حقیقی شکل گرفته‌است و خود فاقد هر گونه وجود حقیقی است و وجود حقیقی متعلق به افراد است و جامعه در واقع پیکره‌ای فرضی دارد و خود وجودی مستقل ندارد. اولویت فرد و تقدم منافع فرد بر منافع جامعه در مکاتب سرمایه‌داری از همین بینش ناشی می‌شود.
از آنجایی که فرد قبل از وجود اجتماع به وجود آمده پس وجود فرد به لحاظ تاریخی نیز مقدم بر وجود اجتماع می‌باشد پس خواسته‌های او نیز به لحاظ اخلاقی مقدم برخواسته‌های اجتماع می‌باشد. در نتیجه فردگرایی هستی شناختی مبنای فلسفی فردگرایی اخلاقی و سیاسی را تشکیل می‌دهد. فرد گرایی اخلاقی لیبرالی ارزش را به دنیای واقعیت وابسته نمی‌داند بلکه آن را ناشی از اراده انسان می‌داند؛ بنابراین سود جویی شخصی و منافع فردی جایگزین ارزش‌های اخلاقی شده و یکی از وجوه تقابل لیبرالیسم با مذهب از اینجاست. چون در حالی مذهب سعی در اشاعهٔ ارزش‌های اخلاقی و تقدم منافع کل جامعه بر مثلاً یک نفر دارد اما لیبرالیسم دقیقاً بلعکس این موضوع را بیان می‌کند.نظامهای اقتصادی از حسین نمازی. ناشر:شرکت سهامی انتشار.
نوشتار اصلی: انتقادها از مفهوم فردگرایی و جمع گرایی
۱- نیاز به مفاهیمی دقیق تر: در انتقاد از مفهوم فردگرایی فیسک (۲۰۰۲) می‌گوید:مبانی شناخت انسان– اثر مایکل آیزنک– ترجمهٔ ب. کوشا- چاپ اینترنتی – ویرایش اول ۱۳۸۷- (فصل اول) ص75-76 نسخهٔ PDF
۲- رابطهٔ فردگرایی و جمع گرایی: در سال ۱۹۹۳ توسطِ تیمِ تحقیقاتیِ تریاندیس و در سال ۱۹۹۶ توسط گلفاند، تریاندیس و چان، تحقیقاتِ هافس تد (۱۹۸۰ و ۱۹۸۳) را مورد حمله قرار داد. تریاندیس و همکارانش، به مشاهده ی درجاتِ مختلفِ فرد گرایی و جمع گرایی در فرهنگ‌های مختلف پرداختند. یافتهٔ کلیدی آن‌ها این بود که فرد گرایی و جمع گرایی اساساً مستقل از یکدیگر بوده و با یکدیگر همبستگی ندارند! این یافته فرضِ هافستد مبنی بر وجودِ یک همبستگی کاملاً منفی بینِ فرد گرایی و جمع گرایی را رد می‌کرد.مبانی شناخت انسان– اثر مایکل آیزنک– ترجمهٔ ب. کوشا- چاپ اینترنتی – ویرایش اول ۱۳۸۷- (فصل اول) ص77 نسخهٔ PDF
Individualism. (2008, September 6). In Wikipedia, The Free Encyclopedia. Retrieved 20:40, September 9, 2008, from http://en.wikipedia.org/w/index.php?oldid=236693157
رضا عظیمی (۱۲۸۸ تهران – ۱۳۷۸ پاریس) ارتشبد و فرمانده نیروی زمینی شاهنشاهی از ۱۳۳۸ تا ۱۳۴۴، ژنرال آجودان محمدرضا شاه از ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۸ و وزیر جنگ از ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۶ بود.
در خاطرات شعبان جعفری درباره وی می خوانیم:
ما مدرسه بصیرت که می رفتیم، با همین تیمسار مهدی رحیمی خدابیامرز و اون تیمسار رضا عظیمی که گردنش اینجوری [سر را به سمت راست کج می کند] بود، تو یه کلاس بودیم. همون سپهبد عظیمی، اونم یه وری بود دیگه. بهش می گفتن « رضا یه وری» که تا آخر سر، تا وقتی تیمسار شد، ارتشبد شد و سپهبد شد، همه بهش می گفتن « رضا یه وری» چون گردنش کج بود دیگه.سرشار ه. "شعبان جعفری"، ۱۳۷۱، ص ۳۵-۳۶
جعفر شفقت (زاده ۱۲۹۴ در تبریز – درگذشته ۱۳۷۹ در نیس) ارتشبد نیروی زمینی شاهنشاهی و وزیر جنگ در کابینه شاپور بختیار از ۲۶ دی تا ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ بود.
جعفر شفقت در ۱۲۹۴ در تبریز متولد شد. پس از طی دوره ابتدائی و متوسطه با کمک دایی خود محمدحسین دماوندی در ۱۳۱۲ وارد دانشکده افسری شد و پس از طی دوره دو ساله دانشکده مزبور، درجه افسری گرفت و خدمات نظامی خود را در صف آغاز کرد.
در همان ایام دوره دانشکدهٔ سن سیر پاریس را به پایان رسانید و به خدمت در گارد سلطنتی مشغول شد و سرانجام به فرماندهی گارد جاویدان منصوب گردید و سپس سال‌ها فرمانده گارد شاهنشاهی (لشکر یکم) بود. از اهم مشاغل او در آن دوره فرماندهی لشکر رضائیه و فرماندهی لشکر تبریز بود. چندی هم رئیس ستاد نیروی زمینی و معاون نیرو بود تا به فرماندهی ارتش دوم منصوب شد. بعد ژنرال آجودان شاه و رئیس سرای نظامی بود تا به قائم‌مقامی ریاست ستاد بزرگ ارتشتاران برگزیده شد.
چند دوره ستاد و فرماندهی را در فرانسه و آمریکا گذرانیده و نیز موفق به دریافت مدرک دکتری حقوق بین‌الملل از دانشگاه سوربن پاریس گردیده بود و همزمان قاضی القضات ارتش نیز بود. از نزدیکان او در ارتش تیمسار سرتیپ گارد خلیل شفقت (برادر)، تیمسار سرتیپ گارد ستار سلیمیان، تیمسار سرلشکر مقصود همپائی فرمانده کل دژبان و آخرین استاندار کهگیلویه و بویراحمد در سال ۱۳۵۷، تیمسار سرتیپ ستاد هوایی عزیز دماوندی (از امراء ستاد نیروی هوایی شاهنشاهی)(پسر دایی) و سرهنگ فنی هوایی بیوک دماوندی بودند.
در اواخر سال ۱۳۵۶ که اوضاع در استان آذربایجان وخیم شد و سپهبد آزموده احضار و از استانداری عزل شد، به جای او ارتشبد جعفر شفقت از ۳۰ بهمن ۱۳۵۶استاندار آذربایجان گردید و چند ماه در آنجا با ملایمت حکومت می‌کرد.
پس از حدود ۴۵ سال خدمت در ارتش، در دی ماه ۱۳۵۷ در دولت شاپور بختیار مقام وزارت جنگ را به عهده گرفت. وی یکی از امضا کنندگان اعلام بی طرفی ارتش در روز ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ بود اما اندکی بعد امضای خود را پس گرفت و روی آن خط کشید. وی در سال ۱۳۷۹ در سن ۸۵ سالگی در نیس فرانسه درگذشت.دکتر باقر عاقلی شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران جلد دوم ص. ۸۷۸
خاک سفیدی، روستایی است از توابع بخش قرقری شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان.
این روستا در دهستان قرقری قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱۹۱ خانوار) ۹۸۲ نفر
حیدرآباد، روستایی در دهستان حیدرآباد بخش مرکزی شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است. این روستا، مرکز دهستان حیدرآباد است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۴۰ نفر (۲۱۷ خانوار) بوده‌است.
در این روستا طایفه های پردل، میربهاالدین ،دلارامی ،اوکاتی، میرالهی میر، قوچی و عابدی زندگی می کنند.
این روستا در دهستان جهان آباد قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱۷۹ خانوار) ۹۴۰ نفر
کریکی نام مکانی زیبا از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک
در غرب استان هرمزگان، و یکی از نقاط دیدنی و تاریخی استان هرمزگان در جنوب ایران است. این مکان جای گاه وتفریحگاه حاکمان بستک و جهانگیریه بوده‌است، آثار کاخ سلطنی مشهور به « بنگلهٔ کریکی » وتفریحگاه حاکم پرقدرت بستک وجهانگیریه محمد تقی خان مشهور « صولت الملک» هنوز در آن مکان باقی‌مانده که حکایت از دوران باشکوهٔ آن زمان می‌دارد. «بنگله به معنای ویلا و تفرج گاه بیرون از شهر، اصطلاحی هندی است که وارد زبان خودمونی‌ها (اچمی‌ها) قدیم شده‌است که هم اکنون فقط در بعضی از نقاط استان هرمزگان به کار برده می‌شود».درگاه فهرست آثار ملی ایران
مکانی است سرسبز وزیبا مخصوصاً در فصل زمستان وهنگام ریزش باران موسمی وسال‌های که باران خوب می‌بارد و کوه دشت را سرسبز می‌کند. آثار کاخ حاکمان جهانگیریه روی تپه‌ای نه بس بلند واقع شده‌است و آب روان چشمه از کنار آن می‌گذرد و چشم‌اندازی بسیار زیبا و شاعرانه به وجود آورده‌است.فهرست آثار فرهنگی تاریخی ثبت شده در فهرست آثار ملی شهرستان بستکالکوخردی، محمد، بن یوسف، (کُوخِرد حَاضِرَة اِسلامِیةَ عَلی ضِفافِ نَهر مِهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River) الطبعة الثالثة، دبی: سنة ۱۹۹۷ للمیلاد.
شعراء محلی هرکس باذوق خاصی قصائدی در وصف کریکی و زیبایی آن و در مناسبات مختلف اشعاری سروده بوده أند، یکی از شاعران محلی قصیده‌ای طولانی به عنوان «رفتم أ کریکی» به گویش محلی سروده أند که چند بیت از آن در اینجا یادآور می‌شویم:
این قصیده توسط خواننده‌ای بستکی به نام (یوسف هادی) در کشور بحرین بر صفحهٔ گرامافون ضبط گردیده‌است.
رودخانه شور کریکی keriky در اسفل تپه روان است که خود منظرای جالب وافسانه‌ای دارد، آب این رودخانه در نهایت به رودخانهٔ گُتاو می‌ریزد، و سپس به رودخانه مهران می‌پیوندد.
آسیاب کریکی یکی از آسیاب‌های مشهور منطقه‌است که توسط خوانین بستک ایجاد شده بوده‌است، آسیاب آسیاب
دوسنگ گرد و مسطح روی هم نهاده و سنگ پائینی در میان میلی آهنین یا چوبین از سوراخ میان سنگ پائینی در گذشته و سنگ زبَرین به نیروی آب می‌چرخد و دانه‌ها را خرد می‌کند وآرد می‌سازد. «آس» به گویش محلی « آش » گفته می‌شود.
کاربرد آسیاب‌ها: آسیاب کردن دانه‌های خوراکی یا آبکشی بوده‌است. و در دوران قدیم در منطقه رونق چشمگیری داشته بوده‌است، هم‌اکنون أثاری از این گونه آسیاب‌ها در گوشه وکنار منطقهٔ شهرستان بستک به چشم می‌خورد.
آسیاب دومن یکی از مشهورترین آسیاب‌های منطقهٔ بستک هست که تا ۴۰ سال پیش از آن بهره‌برداری می‌شده‌است، این آسیاب در مسیر آب‌های رودخانه گتاو قرار دارد.
لِگو نام تجاری نوعی اسباب‌بازی است که توسط گروه لگو در شهر بیلاند دانمارک تولید می‌شود. واژه lego برگرفته از کلمه leg godt به معنی خوب بازی کردن است. این کلمه به معنی گردآوری و خوب جفت کردن هم هست. محصولات لگو شامل قطعات کوچک رنگارنگ (اصطلاحاً آجرک‌های لگویی) عموماً کائوچویی یا پلاستیکی است که می‌توان آنها را به یکدیگر متصل کرد و اجسام گوناگونی ساخت. این اجسام شامل مدل‌های ساده مانند خانه و قطار و کشتی یا مدل‌های پیچیده‌تر مانند ماشین‌های شامل جعبه‌دنده و موتور و سیستم‌های پنوماتیک هستند. آجرهای لگو را می‌توان بعد از اتصال به یکدیگر به آسانی از یکدیگر جدا نمود. در این میان آدمک‌های کوچک گوناگونی هم از پلاستیک وجود دارند که بازی با این اسباب بازی را جذاب تر می‌کنند. همچنین بعضی از محصولات شرکت لگو با تم‌هایی از قبیل بتمن و جنگ ستارگان و نینجاگو و مارول به بازار ارائه شده‌اند.
هرچه آجرها ریزتر باشند، حجم نهایی ساخته شده ظریف‌تر و زیباتر خواهد بود.
شرکت لگو، در هر ثانیه، ۱۰۰۰۰ قطعه می‌سازد؛ و به‌طور سالانه، ۳۶۰ میلیارد قطعه درست می‌کند.
این شرکت در ایام تعطیلات سال نو (کریسمس)، در هر ۲۸ ثانیه یک آدمک لگویی بابانوئل را به فروش می‌رساند.
گروه لگو تولید آجرهای اسباب بازی که به هم وصل می‌شوند را در سال ۱۹۴۹ آغاز کرد. فیلم‌ها، بازی‌ها، مسابقات و هشت شهربازی لگولند تحت این برند ساخته شده‌اند. تا ژوئیه ۲۰۱۵، ۶۰۰ میلیارد قطعه لگو تولید شده‌است.
گروه لگو در کارگاه اوله کیرک کریستیانسن (۱۸۹۱–۱۹۵۸)، نجار اهل بیلاند دانمارک، که در سال ۱۹۳۲ میلادی (۱۳۱۱ خورشیدی) شروع به ساخت اسباب بازی‌های چوبی کرد، شروع به کار کرد. در سال ۱۹۳۴، شرکت او «لگو» نام گرفت. برگرفته از عبارت دانمارکی که به معنی «خوب بازی کردن» است. در سال ۱۹۴۷، لگو برای شروع به تولید اسباب بازی‌های پلاستیکی گسترش یافت. در سال ۱۹۴۹ میلادی (۱۳۲۸ خورشیدی) لگو شروع به تولید، در میان سایر محصولات جدید، یک نسخه اولیه از قطعات در هم تنیده آشنا کرد که آنها را «قطعات خوداتصال» نامید. این آجرها بر اساس آجرهای Kiddicraft Self-Locking Bricks بودند که در سال ۱۹۳۹ در بریتانیا ثبت اختراع شده بود و در سال ۱۹۴۷ منتشر شد. لگو نمونه ای از قطعات Kiddicraft را از تأمین کننده یک‌دستگاه قالب‌گیری تزریقی دریافت کرده بود. خریداری شده‌است. این قطعات، که در اصل از استات سلولز ساخته شده بودند، توسعه بلوک‌های چوبی سنتی قابل روی هم در آن زمان بود.