moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ابوالفتح میرزا در سال ۱۲۸۷ ه.ق. که حسام‌السلطنه به حکومت یزد تعیین شد به نیابت از وی و به پیشکاری میرزا محمدحسین مستوفی تفرشی (ناظم‌الملک) به حکومت یزد رفت. سال بعد حکومت یزد به امیر دوستمحمدخان معیرالممالک پسر دوستعلی‌خان نظام‌الدوله معیرالممالک تعلق گرفت و در عوض حکومت اصفهان به حسام‌السلطنه داده شد. چون حسام‌السلطنه در این زمان در خراسان نیز حکومت داشت، باردیگر ابوالفتح میرزا را به نیابت از خود روانه اصفهان کرد و پیشکاری او را به ناظم‌الملک سپرد. ناظم‌الملک در همین سال درگذشت و به جای او میرزا حسینقلی‌خان نظام‌السلطنه مافی از طرف حسام‌السلطنه منصوب شد. در ۱۲۹۳ ه.ق. حسام‌السلطنه به جای بدیع‌الملک میرزا عمادالدوله حاکم کردستان و کرمانشاه گشت و چون خود در کرمانشاه می‌نشست، ابوالفتح میرزا را به نیابت به حکمرانی کردستان فرستاد. او در ۱۲۹۷ ه.ق. که شیخ عبیدالله نهری در مهاباد و ارومیه سر به شورش برداشت، کردستان را از آشوب حفظ کرد و به این سبب سال بعد لقب «مؤیدالدوله» و نشان سرتیپی گرفت.
مؤیدالدوله تا ۱۲۹۹ ه.ق. به حکمرانی کردستان برقرار بود. در این سال کردستان به حکومت‌های متعدد ظل‌السلطان ملحق گردید و مؤیدالدوله بجای الله‌قلی‌خان ایلخانی به حکومت زنجان فرستاده شد و تا سال ۱۳۰۱ ه.ق. که ناصرقلی خان عمیدالملک به حکمرانی زنجان منصوب گشت، در این مقام باقی بود. چون حکومت گیلان جزء ابواب جمعی کامران میرزا بود، مؤیدالدوله (که شوهر خواهر و برادرزن وی به شمار می‌رفت) در سال ۱۳۰۳ ه.ق. از جانب او به حکومت گیلان منصوب شد و تا سال ۱۳۰۵ ه. ق. حکومتش در آنجا ادامه داشت. ادوارد براون در کتاب «انقلاب ایران» در جایی که از شیخ احمد روحی و میرزا آقا خان کرمانی نام می‌برد چنین گوید:«از آنجا [تهران] به رشت رفتند و چندی مهمان مؤیدالدوله حکمران دانشمند بودند ولی همینکه حکمران فهمید که آنها مورد بی مرحمتی ناصرالدین شاه هستند بیرونشان کرد از آنجا به استانبول رفتند.»انقلاب ایران، نوشته ادوارد براون در سال ۱۳۰۵ ه. ق. ناصرالدین‌شاه حکومتهایی را که زیر نظر و سلطه ظل‌السلطان و کامران میرزا بود از آنان منتزع کرد. از آن جمله حکومت گیلان بود که از مؤیدالدوله گرفته و به برادرش ابوالنصر میرزا حسام‌السلطنه سپرده شد. در سال ۱۳۰۸ ه.ق حسام‌السلطنه معزول گشت و مؤیدالدوله بار دیگر حکومت گیلان یافت و تا سال ۱۳۱۰ ه. ق. که به جای فتحعلی خان صاحب‌دیوان حکمران خراسان و متولی آستان قدس رضوی شد، در این مقام باقی بود.
مؤیدالدوله روابط بسیار خوبی با علی‌اصغرخان اتابک، صدراعظم ناصرالدین شاه، داشت. مثلاً پس از اینکه از حکومت گیلان معزول و به حکومت خراسان منصوب شد هنگامی که از گیلان به تهران آمد در خانه صدراعظم منزل کرد و پیوسته در آنجا بود تا اینکه به خراسان عزیمت نمود. اعتمادالسلطنه درباب حکمرانی مؤیدالدوله در خراسان می‌نویسد:«۲۹ شوال ۱۳۱۰ ق. و آنچه مشهور است مؤیدالدوله لدی الورود خراسان ده نفر را کشته‌است.»روزنامه خاطرات، محمد حسن خان اعتمادالسلطنه، به تصحیح ایرج افشار مؤیدالدوله در این دوره از حکومت خود با احتکار گندم، وضع مالیات بر نانوایان و حمایت از مقربین دستگاه حکومت باعث خشم مردم شد. عاقبت مردم سر به شورش برداشتند و شاه به عزل مؤیدالدوله فرمان داد. هرچند افسرالدوله تلاش کرد با بست نشینی در آستان قدس و میانجیگری نزد شاه، از عزل شوهرش جلوگیری کند، کاری از پیش نبرد.
مؤیدالدوله در سال ۱۳۲۵ قمری به حکومت فارس رفت اما اعتراض مردم شیراز سبب شد که در همان سال به تهران بازگردد. وی در دوران استبداد صغیر مدتی حکمران تهران بود و به دستور محمدعلی شاه آزادیخواهان را محاکمه می‌کرد. ابوالفتح میرزا در سال ۱۳۳۰ قمری درگذشت و در قم در مقبره محمد شاه قاجار مدفون گردید.رجال نامی ایران، مهدی بامداد، انتشارات زوار، ص ۵۳
گویند سجع مهر او چنین بود:
مؤیدالدوله از افسرالدوله صاحب سه فرزند بود:Book of genealogy, 1964. Nush Afarin Ansari Collection. Women's Worlds in Qajar Iran Digital Archive. Middle Eastern Division, Widener Library, Harvard Library.
۳ غلامحسین حسام مرادی
دِرَو روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان خلخال، بخش شاهرود، قرار دارد. زبان این مردم تاتی است. از آثار تاریخی این روستا حمام درو است.
این روستا که در طول جغرافیایی °۷۰/۴۸ شمالی و عرض جغرافیایی °۴۲/۳۷ شرقی قرار گرفته، بعد از روستای اسبو، و قبل از کلور (مرکز بخش شاهرود) واقع شده‌است. این روستا از سمت شرق به کوه و بند تالش (ییلاقات شاندرمن و رضوان شهر) و از غرب از طریق کوه به روستاهای لرد و میانرودان متصل است.
حدود ۲۰۰۰ سال پیش یکی از حاکمان ولایت (پادشاه آمیفتریون) در زمان هخامنشیان این روستا را کشف کرد و دریافت این روستا با دیگر روستاها فرق دارد. آن‌ها به شیوه‌های جدید دامداری و دام پروری می‌کنند و خانه‌های محکم تری در کوتاه‌ترین زمان می‌سازند. پادشاه آمیفتریون از هوش و نبوغ آن‌ها استفاده کرد و صدها خانهٔ محکم و پایدار ساخت. پادشاه برای تقدیر از این قوم نام درو را برای این روستا انتخاب کرد. درو در زمان رومی باستان به معنای فرز و چابک می‌باشد.
روستای درو از زمان‌های قدیم پرجمعیت بوده و در دوره‌های مختلف جمعیت آن تغییر کرده‌است. در دهه‌های هفتاد و هشتاد مهاجرت از این روستا به سمت تهران، کرج، رشت، و نواحی دیگر استان گیلان شروع شد و همین باعث کاهش شدید جمعیت آن شد. بیشترین جمعیت مهاجر درو در تهران و کرج مقیم اند و بازاری هستند یا به کار آزاد دیگر مشغولند. جمعیت درو طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران درو ۲۰۲ خانوار، ۵۷۶ نفر سکنه و ۱۹۵ واحد مسکونی اعلام شده‌است. در کتاب خلخال و مشاهیر جمعیت درو در سال ۱۳۷۹ (۸۴۶) خانوار اعلام شده‌است.خلخال و مشاهیر، سید محمد مسعود نقیب، تبریز، مهد آزادی، ۱۳۷۹ خانه‌های کاه گلی منطقه با لایه‌های ضخیم گل و خاک که هر پاییز مرمت می‌شدند به خوبی توانسته‌اند خود را با محیط سازگار کنند و اگر هم باران یا برف بسیار می‌شد مردم با انواع شگردها خانه‌های خود را در مقابل آن‌ها مقاوم می‌کردند، مثلاً بچه‌ها را به پشت بام می‌فرستادند تا در آن بازی کنند و با لگد کردن گل پشت بام، آن را چنان فشرده و مقاوم می‌کردند که باران زیاد از آن عبور نکند. به همین خاطر میدان یا زمین بسیاری از بازی‌ها (مردانه و زنانه) در قدیم پشت بام خانه‌ها بوده‌است.
شغل اغلب مردم روستای درو کشاورزی و دامداری است، در کنار آن، وجود باغ و جالیزی که محصولات مورد نیاز خود را تأمین کنند از قدیم وجود داشته‌است. از میوه‌های باغات آن گردو، زردآلو، سیب، آلبالو، گیلاس، گلابی و شاه میوه، انواع آلو، توت، و غیره را می‌توان نام برد. در کار کشاورزی منطقه تعاون بسیار زیادی به چشم می‌خورد. از همان لحظه کاشت که از «هَنگامه ورزا» استفاده می‌کنند، تا برداشت محصول که خود به «هنگام» یکدیگر می‌روند و به هم «یاور» می‌دهند و در کار «گِرَه» و خرمن که دور هم جمع می‌شوند کار مشترک وجود دارد. در کارهای دامداری نیز چنین تعاون و همیاری به چشم می‌خورد، مثلاً «کاولَه مال» و «نوبتیَه مال» نوعی دامداری بدون چوپان و از طریق همیاری است. یا رسم «وارَه» و «همباره جی» روشی است که دامداران با آن جلوی خراب شدن محصولات خود را گرفته، کمبود شیر خود را با قرض گرفتن روزانه از همسایه جبران می‌کنند. سایر اموری که به صورت همیاری و تعاون انجام می‌شود، عبارت اند از: «ماله بری»، «جوئه بَرواری»، «گرَه»، «دَسسه وَجه»، «گلَه کار»، «سلَه کار»، «گَوَنه واری» و غیره.
مبادلات مردم این روستا در زمان‌های قدیم بیشتر از نوع پایاپای بوده، یعنی کسی در قبال کالا و خدماتی که ارائه می‌کرد، از دیگری پول نمی‌گرفت؛ مثلاً چوپان دستمزد چوپانی خود را علاوه بر نانی که روزانه؛ و پشم و کُرکی که موقع چیدن سالانه گوسفندان و بُزها می‌گرفت؛ در هنگام برداشت خرمن بر سر خرمن می‌آمد و به اندازه دام‌های صاحب خرمن، سهم خود را از گندم و سایر غلات برداشت می‌کرد، یا دلاک و سلمانی محل برحسب تعداد افراد ذکور خانواده در هنگام خرمن، گندم دریافت می‌کرد و دیگران نیز به همین صورت مزد دریافت می‌کردند. در هنگام عروسی نیز مردم و آشنایان به عروس و داماد کمک غیرنقدی می‌کردند و فقط در شب دامادی «عروسی واج» یا همان کمکی که آشنایان به داماد می‌کردند، نقدی بود و این نیز گویا در زمان‌های دور غیر از این بوده‌است.
از آیین‌های روستای دور که با شکل خاصی اجرا می‌شود، یکی سیزده بدر است که مردم در بعد از ظهر آن روز، در باغی بزرگ در کنار رودخانه، موسوم به «خانه رز» (xân-a raz) جمع می‌شوند و همه زن و مرد و پیر و جوان، طبق سن و جنس خود بازی می‌کنند. آیین دیگر رغایب است که در اولین جمعه ماه رجب هر سال برگزار می‌شود و مردم روستا همپای سایر مردم منطقه، بعد از زیارت امامزاده سید حمزه در آستانه امامزاده عبدالله کلور جمع می‌شوند و بعد از زیارت امامزاده آیین‌ها و بازی‌های خاصی انجام می‌دهند. شکل احیا شده این مراسم، امروزه در مرکز بخش، یعنی کلور بسیار باشکوه در سطحی فراتر از شهرستان خلخال برگزار می‌شود. «ولیه چله»، «خْدْر نبی»، «چهارشنبه سوری»، «قتل»، «تَراش»، «کوه گردش»، «عیدَه گردش» و غیره از دیگر آیین‌های کهن روستا است (برای شرح هر کدام از این آیین‌ها نک. فصل دوم: آیین‌ها).
غذای اصلیِ مردم این روستا تهیه شده از محصولات خودشان (لبنیات، گردو، گندم و زردآلو…) بوده‌است. گندم و گردو بیش از همه در این میان نقش دارند، و در بیشتر غذاهای محلی محصولات گندم وجود دارد، در تنقلات، شب چره‌ها و شیرینی‌ها، گندم و گردو بسیار یافت می‌شود. برنج آن چنان در زندگی و زبان و ضرب‌المثل‌های آن‌ها جایی ندارد، و دهه‌های اخیر به منطقه آمده‌است. گردو، سیب و زردآلو از میوه‌هایی است که در خوراک مردم (چه به صورت تازه و چه به صورت خشک شده) بسیار یافت می‌شود. تره‌های متنوعی در منطقه مصرف می‌شود که از کوه‌های اطراف گردآوری می-گردد. گیاهان دارویی فراوانی در منطقه وجود دارد و به‌طور سنتی هر کدام برای درمان خاصی به کار می‌روند و امروزه نیز کوه‌های درو همانند سایر کوه‌های منطقه، محلی برای جمع‌آوری گیاهان دارویی است.
پوشاک مردم منطقه اغلب همان است که خود می‌توانسته‌اند درست کنند، مثلاً از پشم گوسفندان جوراب، پاتاوه، گیوه، دستکش، پیراهن، کلاه، جلیقه، شلوار و شال می‌بافند. گستردنی‌های آن‌ها از پلاس و گلیم است که از کُرک بز و پشم گوسفندان به دست می‌آمد. گرچه در زندگی امروزه اثری از این وسایل قدیمی نیست.
اولین مدرسه تقریباً غیررسمی روستای درو را آقای سید محمد مرتضوی در سال ۱۳۱۳ بر پا کرد، این مدرسه چهار سال دوام داشت. به دنبال درخواست بزرگان درو، مدرسه‌ای رسمی در سال ۱۳۲۷ با آموزگاری موسی درگزی خلخالی بر پا شد. به نقل از بزرگان و منابع غیررسمی، یک سال بعد از آن در کلور مدرسه دیگری به این شکل دایر شد، این در حالی است که قبل از این‌ها در روستای خمس چنین مدرسه‌ای بر پا شده بود. این روستا هیچ‌گاه دبیرستان نداشته‌است، اما در آغاز شروع تعلیمات به سبک مدارس جدید، مدت‌ها دانش آموزان ابتدایی و راهنمایی روستاهای همجوار اسکستان، اسبو و گاه کلور برای تحصیل به درو می‌آمدند، اما در دهه‌های اخیر مهاجرت جوانان باعث خالی شدن روستا، کم شدن دانش آموزان و تعطیلی مدرسه راهنمایی شده‌است و فقطیک مدرسه‌ای ابتدایی با دانش آموزانی اندک به کار خود ادامه می‌دهد.
روستای درو از قدیم به چند محله تقسیم شده‌است و در هر محله‌ای هم طبقه خاصی زندگی می‌کردند، و امروزه هم آثار این طبقه‌بندی شغلی قابل رؤیت است: مثلاً طبقه چوپانان در محله «شیانه مَلله»، آهنگران در محله «چیلینگره مَلله»، دلاک‌ها در محله «دلاکه مَلله»، و قبیله خانقاهی‌ها در «خانگاجه مَلله»، و سادات در «میره مَلله» زندگی می‌کردند و اخیراً به دو نام کلی «جیره مَلله» و «کفا مَلله یا کفاینه مَلله» تقسیم و تقلیل یافته‌است.
آستانه امام زاده حضرت سید حمزه در جنوب شرقی روستای درو قرار دارد. عده‌ای از بزرگان طبق شجره نامه موجود، ایشان را از خاندان امام موسی کاظم معرفی کرده‌اند. از کرامات منسوب به آن حضرت یکی این است که سیلاب مهیبی در سال‌های دور صحن امام زاده را تهدید می‌کرده، اما قبل از برخورد به صحن امام زاده، راه سیل توسط سنگ بزرگی کج می‌شود و خطر سیل از بین می‌رود. آستانه امام زاده در کنار رودخانه و باغات انبوهی قرار دارد و جایی است که نسبت به محیط‌های اطراف مرکزیت دارد یعنی چندین مسیر و راه (از داخل و خارج از روستای درو) به آن ختم می‌شود. فاصله این امام زاده با امامزاده عبدالله کلور تقریباً دو کیلومتر است. این امام زاده امروز در حال بازسازی است و به یک محل زیارتی -فرهنگی -گردشگری برای اهالی منطقه تبدیل شده‌است. بسیاری از مردم از طریق راه وسط روستای دور به زیارت این آستانه می‌روند و عده‌ای نیز بعد از زیارت امامزاده عبدالله کلور به زیارت این آستانه بزرگ می‌روند. فضای اطراف این امام زاده محل تلاقی رودخانه و کوه‌های زیبا و باغات سرسبزی است.
حمام درو یکی از کهن‌ترین ساختمان‌های روستا است و گنبدهای آجری زیاد آن که پس از سال‌ها هم چنان پابرجا ایستاده‌اند، در نگاه اول نظر هر بیننده‌ای را جلب می‌کند. این حمام که در مرکز روستا و جنب مسجد جامع درو واقع شده‌است بیش از ۱۴۷ سال قدمت دارد و بنا بر گفته‌ها شخصی به نام محمدتقی خان، معروف به بخان، بانی آن بوده‌است. این ساختمان متشکل از یک طاق بزرگ بر ورودی حمام و چندین طاق کوچک‌تر از طاق اصلی در قسمت‌های دیگر است. این شکل معماری در هیچ جای درو سابقه ندارد. مواد و مصالح حمام از خشت پخته مربع و سنگ‌های محلی است که از کوه‌های مجاور حمام تهیه شده‌است و با موادی همچون ساروج آن‌ها را برهم نهاده‌اند. سوخت حمام چوب بوده و تا سه دهه قبل از حمام استفاده می‌شده‌است.
زاغه‌هایی که در انتهای محله میره ملله قرار دارد، یکی دیگر از نکات درخور توجه روستای درو است، این زاغه‌ها در محلی قرار دارند که انتهای آن محله، با شیب تندی به کناره رودخانه اصلی محل می‌رسد، گر چه امروزه در ظاهر هیچ خبری از آن‌ها نیست با کمی دقت می‌توان آن‌ها را شناسایی کرد. ورودی این زاغه‌ها در داخل خانه‌های آن محل است. آن گونه که بر می‌آید و بر زبان‌های مردم جاری است طول این زاغه‌ها زیاد است و در قدیم برای مخفی کردن آذوقه و وسایل قیمتی و غلات استفاده می‌شده‌است. به عبارتی، به دلیل برودت و خنکی محل از آن‌ها به عنوان یخچال استفاده می‌کرده‌اند. نمونه چنین محل‌هایی در جاهای دیگر نیز وجود دارد، مثلاً در لیقوان (اطراف تبریز)، مردم پنیر و محصولات لبنی دیگر را در چنین زاغه طبیعی نگهداری می‌کنند. در هنگام پتار (غارت) ممیش خان، که عده‌ای به تاراج منطقه پرداختند، مردم کلیّه محصولات و کالاهای خود را در آنجا مخفی می‌کرده‌اند. و به نظر می‌رسد یکی از شروط زندگی قبیلگی داشتن چنین سرپناه‌هایی برای حفظ و دفاع خویش در بروز خطرات احتمالی دیگر قبایل است و زاغه‌های درو هم در حکم سنگری در مقابل دشمنان طبیعی و غیرطبیعی به‌شمار می‌رفته‌است.
غار خلان بر نزدیک‌ترین غار درو و یکی از زیباترین غارهای منطقه است. خلامبر نام منطقه‌ای است در میان علف زارهای نزدیک درو و با ۴۵ دقیقه پیاده‌روی می‌توان به آن رسید. واژه خلامبر مرکب است از خلام یا خلان (غارها) به اضافه بر (کنار، طرف)، یعنی «کنار غارها». در کنار غار اصلی یک غار دیگر هم وجود دارد و گویا در گذشته تعدادشان بیشتر بوده‌است. وجود قبرهای قدیمی در اطراف و حوالی غار نشان می‌دهد که این غار یکی از چند مرکز مهم زندگی قبیله‌ای درو در گذشته بوده‌است.
در درو درخت گردویی بسیار قدیمی به نام بگعلی یه دار (bagaliya dâr) وجود دارد که از زمان‌های قدیم تا بسیاری از مردم روستا از گردوی آن استفاده می‌کنند. در دیگر جاهای ایران نیز درختی بزرگ و سر به فلک کشیده خودنمایی می‌کند که سن زیاد آن درخت اعتقاداتی را هم در مورد آن به وجود آورده‌است. بیشتر این درختان از نوع توت، سرو، گردو یا چنار هستند. در درو درخت گردویی وجود دارد که گویا شخصی به نام بگ علی آن را کاشته و به نام او معروف شده‌است. تعداد زیادی از مردم درو در گردوی آن شریک هستند، و هر ساله موقع جمع‌آوری محصول باید همهٔ شرکا در زیر درخت حاضر شوند و بعد گردوی آن را بریزند. امروزه این درخت همانند سال‌های گذشته پر رونق نیست و شریکان و آیین‌های خود را از دست داده‌است.
فهرست روستاهای ایران
شمس‌الدین احمد بن سلیمان معروف به ابن کمال یا کمال پاشازاده به سال ۸۷۳ متولد شد و به سال ۹۳۲ در عصر سلطان سلیمان به مقام شیخ‌الاسلامی رسید. وی در سال ۹۴۰ هـ.ق درگذشت.لغت نامه دهخدا
گفته‌اند نیاکان وی از ایرانیان بوده‌اند و جد مادری‌اش محیی‌الدین (وفات ۸۷۴) از ایران به عثمانی رفته و در توقات ساکن شده‌است. کمال پاشازاده در ابتدا جزو نظامیان بوده‌است و بعدها با مشاهده وجهه‌ای که علما دارند، به تحصیل مشغول شده‌است. استادان وی را خطیب‌زاده و معرف‌زاده و کستللی نوشته‌اند. وی پیش از مقام شیخ‌الاسلامی، قاضی ادرنه و قاضی آناطولی بود.زبان و ادب فارسی در قلمرو عثمانی، محمدامین ریاحی
هنگامی که سلطان سلیم اول از علمای عثمانی درخواست کرد که مردم را برای جنگ با صفویان تهییج کنند، کمال پاشازاده نیز رساله‌ای در تکفیر شیعیان نوشت که موجب قربش نزد سلیم و ترقیات بعدی وی گردید. نامه‌هایی که سلطان سلیمان پیش از حمله به ایران به شاه طهماسب صفوی نوشته‌است به قلم اوست.*
وی به فارسی و ترکی و عربی رسالات و کتاب‌هایی دارد که تعداد آن‌ها را بیش از سیصد نوشته‌اند. از آن جمله:
تألیفات و نوشته‌های کمال پاشازاده ، به موارد مذکور ختم نمی‌شود و بیش از 200 اثر بدو منسوب است . آثاری به زبان عربی همچون : شرح الهدایه ، مهمات المفتی ، حاشیه بر تلویح تفتازانی ، شرح فرایض السراجیه سجاوندی ، اربعینات و یا چهار مجموعه جداگانه حدیث با شروح آن ، حاشیه بر تفسیری که سید شریف جرجانی از مواقف عضدایجی کرده‌است ؛ حاشیه بر تهافت الفلاسفه خواجه زاده ، شرح خمریه ابن فارض ؛ الرساله المنیریه ؛ التجوید ( در کلام ) ؛ شرح مشارق الانوار ، طبقات الفقها ؛ طبقات المجتهدین ؛ رساله فی طبیعه الافیون ؛ رساله فی الطاعون ؛ راح الارواح فی دفع عاهه الاشباح و آثاری به زبان ترکی همچون فواید طبیه ؛ شرح حدیث الاربعین ، ترجمه پیر محمد العاشق بن علی البقاعی ؛ رساله طب ؛ فارسی تکلم رساله سی ( به ترکی و فارسی ) و آثاری به زبان فارسی همچون ترجمه رجوع‌الشیخ الی صباه که به اشاره سلطان سلیم به فارسی ترجمه کرده و آن را آب زندگانی نامیده است .
نگارستان ابن کمال پاشا یکی از ارزشمندترین آثار این کمال پاشاست . این اثر ، کتابی است تعلیمی به زبان فارسی که در سال 939 قمری نوشته شده ( بر اساس ماده تاریخ نگارستان بی‌مانند ؛ مؤلف آن را به ابراهیم پاشا ، معروف به مقبول ، وزیر سلطان سلیمان قانونی ( 974 – 926 ق ) اتحاف نموده است . نگارستان ، به تقلید از گلستان سعدی ، به همان شیوه و سبک ، در یک دیباچه و هشت باب نوشته شده‌است . اکثر حکایات مندرج در نگارستان ، در سیرت شخصیتهای تاریخی ، همچون شاهان ساسانی ، پیامبر اکرم ( ص ) ، خلفا ، شاهان غزنوی و سلجوقی نوشته شده و شامل 398 حکایت و 74 حکمت و پند است .
«کما وایت» (به معنی اغمای سفید) نام آخرین قطعهٔ آلبوم "حیوانات مکانیکی" از گروه مریلین منسون و یکی از تک‌آهنگ‌های آن آلبوم است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد.
ویدئوی «کما وایت»-که پخش آن از ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۹ آغاز شد-یکی از پرمخاطب‌ترین کلیپ‌های شبکهٔ ام‌تی‌وی بوده‌است. در این ویدئو که صحنهٔ ترور سی و پنجمین رئیس جمهور آمریکا جان اف کندی را به تصویر می‌کشد مریلین منسون در نقش جان اف کندی و نامزدش رز مک‌گون در نقش ژاکلین کندی ظاهر شده‌اند.
شعر این ترانه که بیانگر دیدگاه مخالف منسون نسبت به مواد مخدر است باعث محبوب شدن این قطعه شد. در این آهنگ او افکار و خیالات دختری را توصیف می‌کند که در اثر مصرف مواد مخدر زندگی‌اش به تباهی رسیده و روی پلی ایستاده و قصد خودکشی دارد.
«کما وایت» بعداً در آلبوم ویدئویی "خدا توی تلویزیونه" (۱۹۹۹) و آلبوم‌های صوتی "آخرین تور روی زمین" (۱۹۹۹) و "" (۲۰۰۴) هم دوباره منتشر شد.
عرف تجاری عبارتی است، که توسط بازرگانان سراسر اروپا، در قرون وسطا استفاده می‌شد. توسعهٔ عرف تجاری در این دوران، مشابه پدیدآمدن کامن لا در انگلستان، به‌عنوان نظامی از عادات و عمل‌کرد به بهترین شیوه بود، و ضمانت اجرای آن، نظامی از دادگاه‌های تجاری بود، که در مسیرهای عمدهٔ بازرگانی ایجاد شده‌بودند.
عرف تجاری، به‌عنوان قانون بین‌المللی تجارت شناخته می‌شد، و تأکید عمده‌اش بر اصولی چون آزادی قرارداد، به‌رسمیت‌شناختن حق مالکیت، و دوری از تکنیک‌های فنی حقوقی بود. ویژگی مشخص عرف تجاری، اعتماد بازرگانان به نظام حقوقی‌ای بود که خود آن را توسعه داده، و مدیریت می‌کردند.
دولت‌ها و حاکمیت‌های محلی، به‌ندرت در عرف بازرگانان دخالت می‌کردند، و حتی در زمینهٔ تجارت داخلی نیز دخالت آن‌ها در این عرف چندان گسترده نبود. با عرف تجاری بود که تجارت شکوفا شد، و دولت‌ها مقادیر زیادی مالیات دریافت کردند.
عرف تجاری، در اصل بدنهٔ قواعد و مقرراتی بود، که بازرگانان برای معاملات خود وضع کرده‌بودند، و از قواعد و آدابی که تجار و بازرگانان در اروپا ــ با اندکی تفاوت‌های محلی ــ به‌کار می‌گرفتند تشکیل شده‌بود. این عرف از نیاز به قضاوت فوری و مؤثر، که توسط دادگاه‌های تخصصی اجرا می‌شد، سرچشمه گرفته‌بود. جوهرهٔ هدایت‌کنندهٔ عرف تجاری این بود، که الزاماً از فعالیت‌های تجاری گرفته‌شده‌باشد، به نیازهای بازرگانان پاسخ‌گو باشد، و برای تجّاری که به آن گردن نهاده‌اند، قابل فهم و قابل قبول باشد.
امروزه، حقوق بین‌المللی تجارت، در شماری از اصول اساسی خود مدیون عرف تجاری‌ست، که از آن جمله می‌توان به حق گزینش مؤسسه‌های داوری، رویّه‌ها، قوانین حاکم، داوران مرضی‌الطرفین، و هدف کلیِ بازتاب آداب، شیوه‌های استفاده، و عمل‌کرد مناسب در میان شرکاست.
در قرون وسطا، کالاها و خدمات به‌آسانی جریان می‌یافتند، و همین امر سبب انباشت فراوان ثروت نزد همهٔ بازیگران عرصهٔ تجارت گردید. در این باره بحث است که آیا عرف تجاری در ذات خود یک‌نواخت بود، یا تنها به‌عنوان روشی برای حل اختلافات به‌کار می‌رفت، یا این‌که به‌طور مساوی بر تمام اشخاصی که تابع آن بودند اِعمال می‌شد.
ذکر این نکته نیز خالی از فایده نخواهدبود، که عرف تجاری در دوران پادشاهان محلی و لُردها، که به اخذ مالیات و وضع قواعد محدودکنندهٔ تجارت می‌پرداختند، وسیله‌ای برای تجارت محلی به‌منظور حفظ بازارها نیز محسوب می‌شد.
عرف تجاری، محصول آداب‌ورسوم و رویّه‌های حاکم بین تجّار بود، و اجرای آن به‌وسیلهٔ دادگاه‌های محلی تضمین می‌شد. بازرگانان نیاز داشتند اختلافات خود را به‌سرعت ــ بعضاً در کم‌تر از یک ساعت ــ با کم‌ترین هزینه و به کارآمدترین ابزارها حل کنند، و دادگاه‌های عمومی این امر را تأمین نمی‌کردند؛ دادرسی، سبب به تأخیر افتادن تجارت بازرگانان، و در نتیجه اتلاف سرمایه‌ی‌شان می‌شد. عرف تجاری، دادرسی سریع و اثرگذار را، از طریق دادرسی‌های غیررسمی و رویّه‌های آزادمنشانه تأمین، و با استفاده از مفاهیمی چون قیمت عادلانه، تجارت خوب، و انصاف، اختلافات بازرگانان را قضاوتی شایسته کرد.
قضات، مطابق پیش‌زمینهٔ تجاری، و دانش عملی‌شان برگزیده می‌شدند. اعتبار آن‌ها به ادراک تخصصی‌شان از امور بازرگانی، و ذهن منصف‌شان بود. با این شیوه، به‌تدریج یک دادرسی حرفه‌ای در میان دادگاه‌های تجاری شکل گرفت؛ هرچند، توانایی و اعتبار این دادگاه‌ها و قضات‌شان از دانش‌شان به امور تجاری ناشی می‌شد. این ویژگی، امروزه به‌عنوان معیاری برای انتصاب داوران بین‌المللی نقش مهمی ایفا می‌کند.
عرف تجاری منشأ خود را به این واقعیت مدیون است، که قانون مدنی برای پاسخ‌گویی به نیازهای روبه‌رشد تجارت کافی نیست، و هم‌چنین، این‌که تجارت در دوران پیش از قرون وسطا، عملاً تنها در اختیار کسانی بود، که بازرگانان بین‌المللی نامیده می‌شدند، و خواستار دادرسی‌های فوری و مؤثری بودند، که در دادگاه‌های ویژه برطرف می‌شد؛ مانند دادگاه‌های طلایی در ایتالیا، دادگاه‌های عادلانه در آلمان و فرانسه، و دادگاه‌های عمده و پای‌پَوْدِر در انگلستان.
عرف تجاری، از روش‌ها و آدابی که میان بازرگانان سراسر اروپا ــ با اندک تفاوت‌هایی در محل‌های گوناگون ــ مشترک بود، تشکیل می‌شد. تشریفات رسمی کم‌تر، به‌معنای سرعت بیش‌تر دادرسی بود؛ به‌ویژه وقتی در جریان دادرسی، اسناد و مدارک مطرح می‌شد.
گذشته از مسائل عملی، عرف تجاری موجب ایجاد «الزام به مکتوب‌کردن» شد، که به‌وسیلهٔ آن، بستانکاران می‌توانستند به‌سادگی مطالبات‌شان را به شخص ثالثی منتقل کنند. الزام به مکتوب‌کردن، جایگزین نیاز به اسناد و مدارک پیچیده شد؛ چون نگاشته‌های بازرگانان، می‌توانست به‌عنوان مدرکی برای اثبات وجود دین، بدون وجود هیچ‌گونه مدرک دیگری نظیر وکالت‌نامه یا قرارداد رسمی فروش، به‌کار رود، و برای انتقال بدهی استفاده شود.
عرف تجاری، هم‌چنین مفهوم خودمختاری شراکت را تقویت کرد؛ به این ترتیب که، مطابق این عرف، هریک از شرکا آزاد بودند انتخاب کنند کدام اختلاف‌شان را نزد دادگاه ببرند، کدام مدرک را برای دادرسی ارسال کنند، و اساساً کدام قانون بر روابط‌شان حکم‌فرما باشد.
عرف تجاری، در اواخر قرون وسطا، تا حدود زیادی به‌واسطهٔ تصویب قوانین تجارت ملی، از جایگاه خود به‌عنوان یک نظام جهانی و بین‌المللی دادرسی تجاری تنزل کرد. این افت، هم‌چنین به روند روبه‌رشد اصلاح آداب محلی برای حفاظت از منافع بازرگانان محلی مربوط است. نتیجهٔ اصلی جایگزینی عرف تجاری با قوانین تجارت ملی، ازبین‌رفتن خودمختاری دادگاه‌های تجاری به‌وسیلهٔ محاکم دولتی بود، و مهم‌ترین دلیل آن، حفاظت از منافع ملی کشورها بود.
ملی‌کردن عرف تجاری، به رویّه‌های بازرگانان یا مبادلات تجاری فرامرزی آنان بی‌توجه نبود؛ برخی مؤسسات کماکان به کار خود ادامه می‌دادند، قضات دولتی ــ این‌بار به‌عنوان داوران تجاری ــ با توجه به تخصص تجاری‌شان منصوب می‌شدند. مجموعهٔ این موارد به‌روشنی نشان می‌دهد، که حقوق بازرگانان ریشه‌کن نشد، صرفاً مدون گردید؛ قوانین ملی با توجه به اصول وضع‌شده توسط رویّه‌های تجاری ساخته شد، که تا حدود زیادی به‌وسیلهٔ قواعد معتبر عرف تجاری تجسم یافته‌بودند. به‌عنوان مثال، قانون تجارت در فرانسه در سال ۱۸۰۷ تصویب شد، و در آن، قواعد عرف تجاری دربارهٔ تنظیم رسمی، کارکرد، و فسخ قراردادها حفظ شد.
به این ترتیب، دولت‌های ملی عرف تجاری را در قوانین خود بازسازی کردند.
احکام عرف تجاری، در حقوق بین‌المللی تجارت نیز مورد تأکید قرار گرفت؛ موانع تجاری ملی از میان برداشته‌شدند تا زمینهٔ تجارت تسهیل شود. حقوق جدید تجارت، بر عمل‌کرد تجاری در جهت حفظ کارایی بازار، و حریم خصوصی فعالان آن استوار است، که همه در قواعد عرف تجاری ریشه دارند. روش‌های حل اختلاف نیز تکامل یافته، و روش‌های عمل‌کردی مانند داوری بین‌المللی تجاری در حال حاضر در دست‌رس است. اصول عرف تجاری قرون وسطا ــ کارآمدی، خودمختاری شریک، و حق انتخاب داور ــ کماکان اجرا می‌شود، و داوران عمدتاً قضاوتی مبتنی بر عرف و عادت بازرگانان ارائه می‌کنند.
به این وسیله، می‌توان گفت حقوق داخلی تجارت، یک هستهٔ عظیم از حقوق بین‌المللی تجارت را احاطه کرده‌است.
به‌طور خلاصه، به‌نظر می‌رسد دولت‌های ملی تاحدودی عرف تجاری را چندپاره کرده‌اند، اما این عرف کماکان از نابودی به‌دور است. منافع محلی در قرون وسطا پیروز شدند، همان‌گونه که امروز منافع ملی چنین‌اند.
با این حال، نسخهٔ امروزی عرف تجاری، به‌عنوان یک حقوق در حال رشد، مشغول حل اختلافات در فضای مجازی‌ست. تاجران اینترنتی، سریع‌ترین رشد تجارت را در تاریخ داشته‌اند. شرکای اینترنتی می‌توانند اختلافات بر سر نام دامنهٔ خود را، به‌سرعت و در اسرع وقت، به‌صورت برخط حل کنند. در یک دادگاه مجازی، اسناد به‌صورت برخط طبقه‌بندی و رسیدگی می‌شوند، دلایل و اَمارات به‌صورت برخط اقامه می‌شوند، و احکام به‌صورت برخط صادر می‌شوند ــ چالش‌هایی که تاکنون وجود نداشته‌اند. عرف تجاری، چه در قرون وسطا، چه در دوران معاصر، و چه در فضای مجازی، با مسائل مشابهی در رابطه با الزام به اجرا روبه‌روست؛ بازرگانان مشکلات را نوعاً متفاوت حل کرده‌اند، اما واکنش بازار، درهرحال همراه با این انگیزهٔ اصلی بوده، که با آنچه متداول است، مطابقت کند.
به‌علاوه، عرف تجاری گاه برای حل اختلافات بین‌المللی میان مؤسسات تجاری مورد استفاده قرار می‌گیرد. این اختلافات، عمدتاً توسط داورانی مورد رسیدگی قرار می‌گیرند، که صراحتاً یا ضمناً، مجاز شده‌اند برای فصل خصومت اصول عرف تجاری را اِعمال کنند. با توجه به این امر، برخی حقوق‌دانان فرض کرده‌اند مجموعه‌ای کامل از اصول حقوقی به‌نام «عرف تجاری» در حقوق بین‌المللی یا فراملی تجارت وجود دارد. تازه‌ترین مجموعهٔ این قواعد، که دائماً در حال به‌روزرسانی‌ست، "اصول عرف فراملی" نام دارد، که توسط پروفسور کلاوس پیتر برگر از دانش‌گاه کُلن، و مرکز او برای حقوق فراملی، گردآوری و طبقه‌بندی می‌شود.
آنچه امروز از احکام عرف تجاری باقی‌مانده، اعتقاد به خودسازمان‌یابی صلاحیت‌دار از سوی بازرگانان، و مخالفت با تاخت‌زدن کارآمدی رویّه‌های تجاری، با تحدیدات دولتی‌ست.
کهکشان مارپیچی میله‌ای نوعی از کهکشان مارپیچی است که در مرکز آن ساختار میله‌مانندی از ستاره وجود دارد. دو سوم تمام کهکشان مارپیچی از نوع مارپیچی میله‌ای و بقیه کهکشان مارپیچی بدون میله هستند.
ادوین هابل این کهکشان‌ها را با نماد "SB" (spiral, barred) مشخص کرد.
Wikipedia contributors, "Barred spiral galaxy," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Barred_spiral_galaxy&oldid=504868643 (accessed November 9، ۲۰۱۲).
نشریه همجنس گرائی، ، نشریه دانشگاهی با داوری همتاست که تحقیقات مرتبط با آمیزش جنسی در انسان و نقش جنسیتی را در زمینه‌های فرهنگی، تاریخی، بین فردی، و اجتماعی مدرن را پوشش می‌دهد.
سردبیر مؤسس، چارلز سیلوراشتاین بود. بعد از دوره اول، مجله توسط جان ده چکو که برای ۵۰ دوره روی کار بود، آن را ویرایش می‌کرد. سردبیر کنونی جان الیا (از دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو) می‌باشد. این مجله در اصل توسط هاوورت پرس چاپ می‌شد، تا اینکه توسط انتشارات تیلور و فرانسیس، که آن را تحت اثر روتلج به اختیار گرفته شد.
این مجله در نمایه استنادی علوم اجتماعی، مدلاین، کورنت کانتنت، سایک اینفو، سوشالاگیکال ابسترکتس، سوشال وورک ابسترکتس، ابسترکتس این انتروپولوجی، کریمینال جااستیس ابسترکتس. استادیز آن ویمن اند جندر ابسترکتس، ایج لاین، و اجوکیشن رسرچ ابسترکت، نمایه بندی و خلاصه بندی شده. بر اساس جورنال سایتیشن رپورتس، در سال ۲۰۱۵، شاخص تأثیرگذاری ۰/۸۶۲ بوده، که آن را در رتبه ۹۰ام در بین ۱۲۴ مجله شاخه "روانشناسی، چند رشته‌ای" و ۵۵ام در بین ۸۹ مجله شاخه "علوم اجتماعی، بین رشته‌ای" است.
هفت دلاور فیلمی آمریکایی در ژانر وسترن محصول سال ۱۹۶۰ به کارگردانی و تهیه‌کنندگی جان استرجز است. این فیلم برداشتی آزاد از فیلم هفت سامورایی ساخته آکیرا کروساوا است.
فیلم هندی شعله نیز برداشتی آزاد از هفت دلاور است.
هفت تیرانداز به سرپرستی مردی به نام کریس آدامز (با بازی یول برینر) تصمیم می‌گیرند از مردم یک دهکده در برابر راهزنان دفاع کنند …
این فیلم کاندیدای ۱ اسکار (کاندیدای اسکار بهترین موسیقی) در سال ۱۹۶۱ شد.
یک مجموعه تلویزیونی تحت عنوان "هفت دلاور (مجموعه تلویزیونی)" براساس این فیلم ساخته و از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ ادامه یافت.
حفاظت سامانه قدرت شاخه‌ای از مهندسی برق قدرت است که با حفاظت از سامانه‌های قدرت الکتریکی در برابر خطاها از طریق ایزولاسیون بخش‌های خطازده از بقیه شبکه الکتریکی سر و کار دارد. هدف طرح حفاظتی پایدار نگهداشتن سامانه قدرت از طریق ایزوله کردن فقط بخش‌های تحت خطا و تحت بهره‌برداری نگه داشتن بیشترین بخش‌های ممکن از شبکه است؛ بنابراین، طرحهای حفاظتی لازم است شیوه‌ای بسیار عملگرایانه و بدبینانه را برای پاک کردن خطاهای سامانه مورد استفاده قرار دهند. فناوری و فلسفه‌های استفاده شده در طرح‌های حفاظتی ممکن است اغلب قدیمی و قویاً تثبیت شده باشد چرا که لازمست بسیار قابل اطمینان باشند.
کنراد شلومبرگر (۱۸۷۸-۱۹۳۶) و مارسل شلومبرگر (۱۸۸۴-۱۹۵۳) برادرانی از منطقه آلزاس امپراطوری آلمان بوده‌اند که هم‌اکنون در سیطره فرانسه کنونیست. اختراعات آنان در زمینه ژئوفیزیک و چاه کنی آغازی بر خدمات چاه شلومبرگر و کل صنعت چاه کنی بود.
جام جهانی فوتسال ۲۰۱۲ هفتمین دوره مسابقات جام جهانی فوتسال است که از تاریخ ۱۱ تا ۲۸ آبان‌ماه ۱۳۹۱ زیر نظر فیفا نهاد اداره‌کننده ورزش فوتبال در تایلند برگزار می‌شود. این مسابقات برای اولین بار با شرکت ۲۴ تیم برگزار و بزرگترین جام جهانی فوتسالی بود که تاکنون انجام شده‌است.
فاراموند (پیرامون ۳۷۰ تا ۴۲۷ میلادی) پادشاه نیمه‌افسانه‌ای فرانک‌ها بود. او را پدر شلودیو پادشاه آیندهٔ فرانک‌ها دانسته‌اند.
برپایهٔ افسانه‌ها فرانک‌ها او را عنوان نخستین پادشاهشان برمی‌گزینند. در همین افسانه‌ها او را تغییر دهندهٔ قانون فرانک‌ها می‌شناسانند. به قدرت رسیدن یک پادشاه بر همهٔ فرانک‌ها منطبق با سنت ایشان نبود و از این لحاظ پادشاهی یگانهٔ او بر فرانک‌ها گونه‌ای خرق عادت بود.
شکسپیر در نمایشنامهٔ هنری پنجم فاراموند را مبدع قانون سالیک- قانونی که فرزندان مؤنث را از رسیدن به تاج و تخت محروم می‌داشت- در فرانسه معرفی می‌کند. در اپرای فاراموندو اثر گئورگ فریدریش هندل نیز یکی از کاراکترها بدو اختصاص دارد.
Wikipedia contributors, "Pharamond," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Pharamond&oldid=511100262 (accessed November 10, 2012).
هانس زاکس خواننده، شاعر، نمایش‌نامه‌نویس و کفاش اهل آلمان بود. وی متولد ۵ نوامبر ۱۴۹۴ در شهر نورنبرگ آلمان است و در ۱۹ ژانویه ۱۵۷۶ میلادی درگذشت. او بیش از ۶٫۰۰۰ قطعه و اثر نوشته‌است.*
عدد هیدروکسیل کمیتی است که برای تعیین میزان گروه‌های هیدروکسیل در یک ماده شیمیایی مانند استرها، روغن‌ها و چربی به کار می‌رود. مقدار عددی این کمیت بدون بعد از طریق تیتراسیون ماده شیمیایی با پتاسیم هیدروکسید تعیین می‌شود.
آنتوان دانشه نمایش‌نامه‌نویس، شاعر اپرا و دراماتیک اهل فرانسه بود.
وی در ۷ سپتامبر ۱۶۷۱ در شهر ریوم زاده شد و در ۲۱ فوریه ۱۷۸۴ درگذشت.
او در سال ۱۷۰۵ میلادی به‌عضویت فرهنگستان کتیبه‌شناسی و زبان‌های باستانی فرانسه درآمد و در سال ۱۷۱۲ میلادی به‌عنوان یکی از اعضای فرهنگستان فرانسه انتخاب شد.
عدد استوآرت کمیت بدون بعدی است که در دینامیک سیالات کاربرد داشته و به صورت نسبت نیروی الکترومغناطیس به نیروی اینرسی تعریف می‌شود.
مسجد باتومی در شهر باتومی در کنار دریای سیاه در جمهوری خودمختار آجارستان کشور گرجستان واقع شده‌است. این مسجد توسط خانواده اصلان‌بیگ (معادل دوک) خیمشیاشویلی در سال ۱۸۸۶ بنا شده‌است. دیوارهای آن توسط برادران لاز نقاشی شده‌است.
این مسجد به عنوان مسجد جامع شناخته می‌شود و در میان دو مسجد دیگر که نابود شده‌اند، باقی‌مانده‌است.Batumi: sights. Official website of Batumi. Retrieved on May 10, 2009
پایگاه هوایی نوژه، پایگاه سوم هوایی همدان یا پایگاه هوایی شاهرخی سومین پایگاه‌ شکاری نیروی هوایی ارتش ایران است، که در فاصله ۶۰ کیلومتری از شمال شهر همدان، در منطقه کبودرآهنگ واقع شده‌است. در این پایگاه هواپیماهای جنگنده اف-۴ فانتوم ۲ نگهداری می‌شوند و دارای دو بخش شکاری و پدافند می‌باشد. هم‌اکنون سرتیپ‌دوم خلبان پرویز مرادبکی فرماندهی پایگاه هوایی همدان را برعهده دارد.
پایگاه هوایی همدان در دوران پادشاهی محمدرضا شاه پهلوی در پی جان باختن سرهنگ خلبان نصرالله شاهرخی پایگاه هوایی شاهرخی نامیده شد. در اوایل انقلاب ۱۳۵۷ ایران مدتی پایگاه حر نام گرفت، اما بعد از درگذشت سرهنگ‌دوم محمد نوژه از خلبانان این پایگاه در پاوه (در مورخ ۱۳۵۸/۵/۲۵) نام این پایگاه به پایگاه هوایی شهید نوژه تغییر یافت.روایت‌های ۹ گانه از ماجرای لو رفتن کودتای نوژه، بی‌بی‌سی فارسی
نام بین‌المللی پایگاه سوم شکاری نوژه «TFB3» است.کشته شدن خلبان جنگنده میگ ۲۹ در کبود-راهنگ ، "رادیو فردا"
تسهیلات پروازی پایگاه نوژه به نحوی است که به‌صورت ۲۴ ساعته و در هر نوع شرایط جوی می‌تواند عملیاتی باشد و ۷۰ تا ۸۰ هواپیمای تاکتیکی را در خود جای دهد.چرا پایگاه نوژه مهم است؟ ، "رادیو فردا" این پایگاه هم‌چنین ظرفیت‌های قابل توجهی برای انبار کردن مهمات و سوخت دارد. پایگاه هوایی نوژه در ارتفاع ۱۷۱۰ متری از سطح دریا قرار دارد و این ارتفاع باعث افزایش مصرف سوخت جنگنده‌ها می‌شود.Why Russia has advanced strike fighters at an air base in Iran"The Washington Post" این پایگاه دارای پناهگاه‌های چهارقلوی بتنی است که پایگاه و آشیانهٔ فانتوم‌های نیروی هوایی ایران هستند.المصدرنیوز: عکس‌های هواپیماهای نظامی روسیه در پایگاه نوژه را از منبع ایرانی گرفتیم، "بی‌بی‌سی فارسی" پایگاه نوژه دارای برج مراقبت است و باندهایش پهنای لازم برای پرواز بمب‌افکن‌های دوربردِ پهن‌پیکر را دارند.آیا استفاده روسیه از پایگاه نوژه متوقف شده است؟، " بی‌بی‌سی فارسی" پایگاه نوژه دارای دو باند مجزای پرواز است که عرض هر کدام بالغ بر ۵۰ متر و طول‌شان بالغ بر ۳۹۰۰ و ۴۳۰۰ متر می‌شود.
جمعی از افسران ارتش ایران با تمرکز افسران نیروی هوایی شاهنشاهی ایران در قالب گروهی تحت رهبری شاپور بختیار، آخرین نخست‌وزیر شاه، قرار بود تا در تاریخ ۱۸ تیر ۱۳۵۹ نظام تازه تأسیس جمهوری اسلامی را ساقط کنند. کودتا بنا بود از پایگاه هوایی نوژه آغاز و فرماندهی شود.
به دنبال انتشار تصاویری از پایگاه هوایی شهید نوژه (سوم شکاری) مبنی بر حضور بمب افکن‌های روسی TU-22M حضور هواپیماهای روسی در ایران و جهت انجام حملاتی در سوریه تأیید شد. در پی آن بنا بر اعلام وزارت دفاع روسیه، تهران و مسکو توافقنامه‌ای را امضا کرده‌اند که به روس‌ها اجازه می‌دهد بمب‌افکن‌های راهبردی خود را در پایگاه شکاری «نوژه» همدان مستقر کند. این عمل با مخالفت عده‌ای در داخل و خارج ایران روبرو شد.
طول مشخصه کمیتی مهم در فیزیک است که مقیاس یک سیستم فیزیکی را مشخص می‌کند. این کمیت عمدتاً در تعیین عدد رینولدز، عدد بیو و عدد ناسلت کاربرد دارد.
سانحه قطار مسیر زاهدان به تهران در تاریخ ۱۹ آبان ۱۳۹۱ رخ داد که چهار نفر در پی این حادثه جان خود را از دست داده و ۲۶ نفر دیگر زخمی شدند.http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2012/11/121109_u06_iran_train_derail.shtml
در تاریخ ۱۹ آبان ۱۳۹۱ قطار مسافربری از زاهدان با ۳۲۴ مسافر عازم تهران بود. ساعت ۱۱ و ۵۰ دقیقه ۱۹ آبان در محل ورودی ایستگاه نظرآباد یزد، لوکوموتیو و دو واگن مسافری این قطار از ریل خارج شده‌اند که سه نفر از کشته‌شدگان این حادثه از کارکنان راه آهن بوده‌اند.
مصدومان سانحه به بیمارستان‌های شهر یزد منتقل و بقیه مسافران به تهران اعزام شدند و مسیر اردکان-جندق-بافق به عنوان مسیر جایگزین برای تردد قطارها پیش‌بینی شد.
عقدهٔ ناپلئونی ، یک اصطلاح غیررسمی برای نوعی پدیده روانی که در افراد کوتاه قد وجود دارد. این اصطلاح اشاره به رفتارهای پرخاشگرانه و قدرت طلبانه افراد کوتاه‌قد دارد و بیان می‌کند این رفتار نوعی جبران برای کوتاهی‌قد آنان است. ریشه نامی این اصطلاح هم اشاره ناپلئون بناپارت دارد که همواره دستور می‌داد نقاشان همواره تصویر بالاتنه او را بکشند تا کوتاهی وی در تصاویر مشخص نشود. قد ناپلئون ۱۶۹-۱۶۸ سانتی‌متر بود.
Napoleon complex. (2012, November 10). In Wikipedia, The Free Encyclopedia. Retrieved 10:07, November 10, 2012, from http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Napoleon_complex&oldid=522309888
مرحله مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ با شرکت تیم‌های ملی فوتبال عضو یوفا برای انتخاب ۱۵ تیم برتر این قاره برگزار شده است که به همراه پرتغال میزبان رقابت‌ها به جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ راه پیدا کنند.
جیمی دُنال وِیلْز (؛ زادهٔ ۷ اوت ۱۹۶۶) بنیان‌گذار و رئیس بنیاد ویکی‌مدیا، شرکتی غیرانتفاعی است که مجری پروژهٔ ویکی‌پدیا و شماری دیگر از پروژه‌های ویکی است. او همچنین بنیان‌گذار شرکت انتفاعی ویکیا نیز هست. (این شرکت از لحاظ قانونی ارتباطی با ویکی‌مدیا ندارد). پیش از تأسیس ویکی‌پدیا، در سال ۱۹۹۶ همراه با دو نفر دیگر «بومیس» را بنیان نهاد، که یک پایگاه اینترنتی تفریحی و دارای محتوای اروتیک برای مردان بود، و بعدها سرمایهٔ اولیهٔ دائرةالمعارف آزاد نیوپدیا (سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۳) و جانشین آن، ویکی‌پدیا را توسط آن تأمین کرد. ملیت جیمی ویلز آمریکایی-بریتانیایی است. او یک خداناباور است و در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۷ اظهار داشت که فلسفهٔ شخصی‌اش به شدت ریشه در عقل دارد و گفت: «من یک کافر تمام‌عیارم.»
جیمی ویلز در هانتسویل آلاباما به دنیا آمد. پدرش، که هم‌اکنون بازنشسته است، در سنین نوجوانیِ او مدیر یک خواربارفروشی بود.
مادرش دوریس، و مادربزرگش اِرما، یک مدرسهٔ خصوصی با سنّت مدارس یک‌اتاقه را اداره می‌کردند که جیمی هم در همان مدرسه تحصیل کرد. ۴ نفر دیگر در مقطع تحصیلی او بودند.
ویلز بعد از ۸ کلاس درس خواندن، به مدرسهٔ پیش‌دانشگاهی راندولف که یکی از نخستین پذیرنده‌های آزمایشگاه‌های رایانه‌ای و فناوری‌های دیگر برای استفادهٔ مستقیم دانش‌آموزان بود، رفت. ویلز می‌گوید: «هزینهٔ این مدرسهٔ پیش‌دانشگاهی برای خانواده‌ام زیاد بود، ولی از آنجا که خانواده‌ام اعتقاد زیادی به اهمیت تحصیل داشتند، هزینه را تأمین می‌کردند.»
او مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه اوبرن و کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه آلاباما گرفت. بعدها او به مطالعهٔ درس‌هایی در زمینهٔ دکترای امور مالی در دانشگاه آلاباما و ایندیانا پرداخت.
در سال ۲۰۰۴، از ویلز نقل شده‌است که در حدود ۵۰۰ هزار دلار برای ایجاد و گرداندن پروژه‌های ویکی‌اش هزینه کرده‌است. در انتهای افزایش سرمایهٔ بنیاد تا فوریهٔ ۲۰۰۵، بنیاد ویکی‌مدیا به‌طور کامل با کمک‌های مالی بدون عوض گردانده می‌شد. ویلز با گذشت زمان هرچه بیشتر درگیر فعالیت‌های تبلیغاتی و صحبت در مورد پروژه‌های بنیاد می‌شد. او برای این هدف سفرهای زیادی برای سمینارهای مختلف و کارهای ویکی‌مدیا (مانند ویکی‌دیدارها و ویکی‌مانیا) با بودجهٔ سفرهای بنیاد (۲۵٬۰۰۰ دلار در سال ۲۰۰۵) انجام داد. او به‌طور مستمر به‌عنوان سخنران در برنامه‌های مختلف حضور داشته‌است.
بعد از شهرت یافتن از طریق ویکی‌پدیا، ویلز پروژهٔ جدیدی را تحت عنوان ویکیا شروع کرد.
جائیج یا جاییج (به تاتی: "جاج") یکی از محله‌های شهر لواسان در استان تهران است که در گذشته و تا پیش از تأسیس شهرداری لواسان، یکی از آبادی‌های لواسان کوچک بود که به همراه سایر محله‌ها در سال ۱۳۴۹ در شهر لواسان ادغام گردید. این محله همان آبادی است که نام رودخانه جاجرود از آن گرفته شده‌است.
جائیج که بسیاری آن را جاج می نامند، از محله‌های بسیار قدیمی لواسان است. این محله در جنوب غربی محله گلندوک و متصل به آن و در کنار بلوار امام خمینی لواسان و در شمال رودخانه جاجرود واقع است. باغ‌های محله جائیج از آب قنات و رودخانه کندرود(لوارک) مشروب می‌شود و در گذشته ۵ هکتار کشتزار گندم و ۱ هکتار کشتزار جو و ۱ هکتار باغ و قلمستان داشته و محصولش گندم و جو و لوبیا و میوه‌اش سیب و آلبالو بوده که با رشد شهرسازی و شهرنشینی بسیاری از آن باغات و مزارع تبدیل به ویلاها و ساختمان‌های جدیدالاحداث شده‌است که از جمله آن شهرک سپاه، شهرک آزادگان (مخابرات) و شهرک پرواز لواسان است.
دانشنامه ایرانیکا درباب زبان مردم لواسان آورده است : مردم لواسان کاسپینی هستند و زبان بومی آمیخته ای از زبان فارسی و زبان‌های کاسپین هست نزدیک به زبان مازندرانی در روستاهای جنوب شرق لواسان چون وسکاره و ایرا میرسدThe natives of Lavāsānāt are of Caspian stock and the local vernacular is a blend of Persian and Caspian, approaching Māzandarāni in the southeastern villages of Irā and Veskāra , Giti Deyhim and EIr., “LAVĀSĀN,” Encyclopædia Iranica, online edition .
این محله (آبادی) کهنه و باستانی است و در عهود قدیمه آبادتر و مهم‌تر از دیگر نقاط لواسان بوده‌است؛ چنانکه نام رودخانه جاجرود به نام این آبادی است و از آن مشتق شده‌است. در کتاب طرائق الحقائق مذکور است که سه دانگ جائیج وقف مدرسه صدر است که از مدارس مشهور طهران است.(شهرک پرواز بر روی اراضی موقوفه جائیج احداث گردیده است).
در باب آثار خرابه‌هایی که صنیع الدوله بدان اشارت کرده، مرحوم دکتر حسین کریمان استاد سابق دانشگاه شهید بهشتی(ملی) محل قصر علی بن کامه دیلمی از سرداران آل بویه و فرمانروایان تبرستان و دیلمستان را در حدود حصارک احتمال داده است و اشارت کرده که در آن حدود قلاع قدیمی نیز وجود داشته که با نام فارسی «کلا» و یا«کلاک» که به معنی قلعه است، خوانده می‌شده(قلعه معرب کلا، کلاک و کلات است) و نام آبادی کلاک و نجارکلا در مدخل راهی که از طریق دره جاجرود، از دماوند به گلندوک و افچه در لواسان می‌رسد، دلیل این دعوی است، چنانکه لشکرک (لشکرگاه) و حصارک مذکور در فوق نیز در سرراه ری به گلندوک و افچه واقع گردیده است . و اگر بنای آن قلاع به بعد از اسلام مربوط باشد، بی‌تردید باید آن را منتسب به مازیار دانست، زیرا وی در کوهستان‌ها قلعه‌ها و در هر جا که گذر راهی نشان می‌دادند یا امکان عبور می‌رفت دربندهایی ساخت، و راه جائیج و گلندوک نیز مدخل رویان و طبرستان است که وی در آنجا پادشاهی داشته‌است . به هر حال آثار کهنه و بلایه آن‌حدود قابل بررسی کامل و هر گونه تحقیق است و این مقدار مطلب در این مقام جهت شناختن عظمت و اعتبار جائیج در روزگار باستان درج افتاد.
در باب تغییرات لفظی و نوشتاری اینچنینی کلمات در زبان فارسی(مانند جاج به جائیج یا بالعکس) که به علت کثرت استعمال به وجود می آیند مثال‌های دیگری چون زاده و زائیده و غیره نیز وجود دارند.
در این محله زیارتگاهی به نام امامزاده عبدالله وجود دارد که هر ساله بسیاری از مراسم مذهبی از جمله گردهمایی همه دسته جات عزاداری محله‌های شهر لواسان در ظهر روز عاشورا در صحن اطراف آن که گورستانی قدیمی است، برگزار می‌گردد. این امامزاده به همراه امامزاده فضلعلی ناران لواسان مقدس‌ترین مکان‌های شهر لواسان محسوب می‌گردند.
فهرست فرمانروایان روسیه دربرگیرندهٔ تمامی پادشاهان تاریخ روسیه از جمله شاهزادگان نوگورود، شاهزادگان کی‌یف، شاهزادگان مسکو، تزارهای روسیه و تمامی امپراتوران این کشور می‌باشد. این فهرست با پادشاهی روریک، شاهزادهٔ نوگورود، در میانهٔ قرن ۹ میلادی آغاز شده و تا نیکلای دوم در قرن ۲۰ ادامه می‌یابد. این پادشاهان توسط اوکیا و عامر در ابتدا تأیید می‌شدند و سپس حکم آن‌ها به کوزی ارسال می‌شد.
در سال ۱۱۶۹ نیروهای ولادیمیر-سوزدال کی‌یف را گرفتند. این کار باعث کاهش اهمیت این شهر گشت.
گوتیکا عنوان فیلمی ترسناک و مهیج به نویسندگی سباستین گوتیه‌رز و کارگردانی متیو کاسوویتس است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد.
روانپزشک میراندا گری (هلی بری) درگیر پرونده عجیبی شده است. این پرونده در پیرامون دختری جوان به نام ساوا (با بازی پنه‌لوپه کروز) است که ادعا می‌کند شیطان در زندان، به وی تجاوز کرده است.
هلی بری در صحنه بازجویی در بیمارستان با رابرت داونی جونیور بازوی خود را شکست.  قرار بود داونی بازوی خود و لحظه پیچ خوردن آن را مهار کند ، اما بازوی او خیلی سخت پیچید و دچار شکستگی شد به همین منظور فیلمبرداری به مدت هشت هفته متوقف شد.
رابرت داونی جونیور و جان کارول لینچ در فیلم زودیاک محصول سال 2007 ظاهر شدند.
عنوان فیلم ، (همچنین می تواند به صورت "گوتیایی" نیز تلفظ شود) ، اصطلاحی غیر رسمی است که برای توصیف شکلی از ذهن به کار می رود که ذهن در حالتی "رنج پذیر" و "خودآزارده" قرار دارد؛ وضعیتی که در آن شخص چیزهایی را می بیند و احساس می کند که هیچ کس دیگری آن را انجام نمی دهد و آنها به سادگی با دنیای ماوراء طبیعه ارتباط دارند.
صحنه ای که در استخر اتفاق افتاد فیلمنامه نویسی نشده بود ، اما به عنوان سکانس تعلیق، توسط کارگردان ماتیو کاسوویتز اضافه شد.
خال کوبی "آنیما سولا" یا روان تنها ، یک تصویر قرون وسطایی است که یک روح ، غالباً یک زن را به تصویر می کشد ، که در شعله های آتش در حال رنج بردن است.  بازوهای او که زنجیرهای شکسته را از آن آویزان کرده اند ، به سمت بهشت ​​برداشته می شود ، و این نشان می دهد که رنج او به پایان رسیده است و او در حال طلوع به بهشت ​​است و بیشتر در فرهنگ های کاتولیک دیده می شود.
گالاتیا سرزمینی باستانی در آناتولی مرکزی بود که توسط گل‌ها و بعد از تهاجمات آنها در نیمهٔ قرن ۳ قبل از میلاد تأسیس شد.
یه تیکه زمین نام مجموعه تلویزیونی مناسبتی است که در سال ۱۳۹۱ برای پخش در ماه محرم از سوی شبکه دو تولید شد.
حاج حیدر (داریوش ارجمند) از آن نانواهای قدیمی تهران است که هنوز نانش را روی ترازو می‌کشد و دست مشتری می‌دهد. نزد مردم احترام دارد و بزرگ محل است. نظم این زندگی از روزی به هم می‌خورد که او نانوایی التفات (آتیلا پسیانی) را به دلیل تخلف می‌بندد...
اولین مجموعه تلویزیونی مهدی کرم‌پور پس از ساخت چهار فیلم سینمایی و پنج فیلم تلویزیونی که آخرین آن‌ها پل چوبی (فیلم) بود. محمدعلی اسلامی (تهیه‌کننده) نیز در کارنامه‌اش تهیه مجموعه‌های تحسین‌شده‌ای چون رعنا (مجموعه تلویزیونی) و زیر تیغ را دارد. یه تیکه زمین هم همانند دیگر کارهای کرم‌پور اثری پربازیگر است.
محمد اصفهانی برای خواندن ترانه «بهشت از دست آدم رفت» بر روی تیتراژ مجموعه، برنده تندیس بهترین تیتراژ تلویزیونی سال ۱۳۹۱ به انتخاب کارشناسان در نخستین جشن سالانه موسیقی ما شد.
مهدی کرم‌پور پس از مشکلاتی که سر راه نمایش پل چوبی (فیلم) پیش آمد، به تلویزیون رفت تا ساخت نخستین مجموعه‌اش را تجربه کند اما سایت‌های سیاسی وابسته به طیف اصول‌گرا که پیش‌تر مقدمات اکران نشدن فیلم سینمایی او را فراهم کرده بودند، این‌بار نیز در طول ساخت سریال مطالب تندی علیه ساخته‌شدن این کار نوشتند.
خبرگزاری فارس در مطلبی با تیتر «اهدای سریال محرم به کارگردان فیلم‌های مسئله‌دار» نوشت:
رجانیوز دیگر سایت اصول‌گرای تندرو هم در مطلبی با اشاره به فیلم‌های پیشین کرم‌پور نوشت:
مصطفی ازکیا (متولد ۱۳۲۰ در تنکابن) جامعه‌شناس ایرانی، استاد بازنشسته گروه توسعه روستایی دانشگاه تهران و عضو هیئت تحریریه نشریه توسعه روستایی دانشگاه تهران است. او دوره کارشناسی و کارشناسی ارشد علوم اجتماعی را در دانشگاه تهران گذراند و دوره دکتری جامعه‌شناسی را در سال ۱۳۵۹ در دانشگاه آبردین به پایان برد. ازکیا بنیانگذار رشته توسعه روستایی در ایران است و آثارش عمدتاً در حوزه جامعه‌شناسی روستایی، جامعه‌شناسی توسعه و روش تحقیق هستند.
ای هم‌میهن بپاخیز! سرود ملی کشور نیجریه است. این سرود در سال ۱۹۷۸ رسمیت یافت و جایگزین سرود «ای نیجریه، درود بر تو!» (!Nigeria, We Hail Thee) شد.
کریستوف ماتین ویلند نویسنده و شاعر اهل آلمان بود. وی در ۵ سپتامبر ۱۷۳۳ متولد شد و در ۲۰ ژانویه ۱۸۱۳ درگذشت. او در سال ۱۷۵۰ میلادی وارد دانشگاه ابرهارد کارلز توبینگن شد و در رشتهٔ حقوق به‌تحصیل پرداخت.
بنجامین وست نقاش آمریکایی-انگلیسی بود که در بین سال‌های ۱۷۹۲ تا ۱۸۰۵ و از ۱۸۰۶ تا ۱۸۲۰ میلادی، ریاست آکادمی سلطنتی هنر شهر لندن را بر عهده داشت. مشهورترین آثار او مربوط به حوادث انقلاب آمریکا است.
نبرد شیاپی نبردی بود که توسط نیروهای لو بو بر ضد ارتش‌های سائو سائو و لیوبی در ۱۹۸ میلادی در دوره امپراتوری هان شرقی به وقوع پیوست. لو بو در این نبرد شکست خورد و به فرمان سائو سائو اعدام گشت.
در سال ۱۹۴، زمانی که سائو سائو در حال حمله به تائو کیان در استان ژو بود، زیردستانش چن گونگ و ژانگ میائو علیه او شورش کردند و به لو بو در حمله به پایگاه او در استان یان کمک کردند. سائو سائو تهاجم خود به استان ژو را رها کرد و برای حمله به لو بو بازگشت و به نبرد استان یان پردخت که بیش از ۱۰۰ روز طول کشید. تا سال ۱۹۵، سائو سائو تمام شهرهای خود را در استان یان بازپس گرفت و لو بو را در جویه شکست داد. لو بو و افرادش به شرق گریختند تا به لیو بی بپیوندند که جانشین تائو کیان به عنوان فرماندار (州牧) از استان ژو شده بود.
در سال ۱۹۶، سائو سائو امپراتور شیان را در ویرانه‌های لوئویانگ پیدا کرد و او را به ژوچانگ آورد، جایی که پایتخت جدید و دربار امپراتوری مستقر خواهد شد. در همان سال، لو بو از درگیری بین لیو بی و یوان شو برای تصرف شیاپی ( پیژو کنونی، جیانگ سو )، مرکز استان شو، استفاده کرد و عملاً کنترل استان را از لیو بی گرفت. لیو بی مجبور شد فرمانداری خود در استان شو را به لو بو تسلیم کند و در شهر نزدیک ژیائوپی مستقر شود. چندی بعد، لو بو از حضور لیو بی احساس خطر کرد و نیروهایش را به حمله به لیو بی هدایت کرد. لیو بی توسط لو بو شکست خورد و چاره ای جز پیوستن به سائو سائو نداشت. سائو سائو تدارکاتی را برای لیو بی فراهم کرد و او را به پادگان ژیائوپی فرستاد.
در حدود سال ۱۹۷، یوان شائو کنترل سه استان جی ، چینگ و بینگ در شمال رودخانه زرد را در دست داشت، بنابراین نامه ای به سائو سائو با لحنی متکبرانه نوشت. تقریباً در همان زمان، سائو سائو به تازگی توسط ژانگ شیو در نبرد وان‌چنگ شکست خورده بود و نامه او را عصبانی کرد. سائو سائو از نفوذ فزاینده یوان شائو در شمال چین احساس خطر می کرد و می خواست به یوان حمله کند، اما احساس می کرد که نیروهایش به اندازه کافی قوی نیستند. مشاوران سائو سائو ، گو جیا و ژون یو ، موقعیت را ارزیابی کردند و مزایای مختلفی را که سائو سائو نسبت به یوان شائو داشت، فهرست کردند. آنها همچنین به او توصیه کردند زمانی که یوان شائو با گونگسون زان در حال جنگ بود از فرصت برای از بین بردن لو بو استفاده کند، زیرا ممکن بود یوان شائو با لو بو متحد شود تا به او حمله کند. سپس سائو سائو برای مبارزه علیه لو بو آماده شد.
در سال ۱۹۷، یوان شو خود را امپراتور اعلام کرد و زیردستان خود هان یین را فرستاد () برای ملاقات با لو بو، پیشنهاد ازدواج بین پسرش و دختر لو بو، تا اتحاد قوی تری بین او و لو بو ایجاد شود. لو بو در ابتدا با این پیشنهاد موافقت کرد و دخترش را به دنبال هان یین فرستاد. با این حال، لو بو همچنان از یوان شو به خاطر حمله پنج سال قبل به او کینه داشت، بنابراین پس از گوش دادن به چن گوی نظرش تغییر کرد. لو بو کاروان را تعقیب کرد و دخترش را پس گرفت، هان یین را اسیر کرد و به شوچانگ فرستاد، جایی که هان یین به دستور سائو سائو اعدام شد. سائو سائو لو بو را به عنوان ژنرال چپ منصوب کرد () و شخصاً برای دلجویی از او نامه ای نوشت. لو بو چن دنگ را فرستاد تا با سائو سائو ملاقات کند و از طرف او از سائو سائو تشکر کند.
وقتی چن دنگ سائو سائو را ملاقات کرد، گفت که لو بو جسور است اما خیلی زیرک نیست و غیرقابل اعتماد است، بنابراین باید هر چه زودتر حذف شود. سائو سائو با دیدگاه چن دنگ موافق بود. چن دنگ به عنوان مدیر گوانگ‌لینگ منصوب شد و به طور مخفیانه توسط سائو سائو به عنوان جاسوس در نیروهای لو بو قرار گرفت.
از سوی دیگر، یوان شو به دلیل خیانت لو بو خشمگین شد، بنابراین ژنرال های خود را به نام ژانگ سون () و ژیائو روی (رهبری ارتش برای حمله به شیاپی از هفت جهت با همکاری راهزنان موج سفید به رهبری هان شیان و یانگ فنگ فرستاد . لو بو در وضعیت نامناسبی قرار داشت و تنها ۳۰۰۰ مرد و ۴۰۰ اسب جنگی داشت. او می ترسید که نتواند در برابر یوان شو مقاومت کند، بنابراین چن گی را به خاطر مشاوره بد به او سرزنش کرد. با این حال چن گی فکر می کرد که هان شیان و یانگ فنگ واقعاً به یوان شو وفادار نیستند، بنابراین به لو بو توصیه کرد که آنها را متقاعد کند که اتحاد خود را با یوان شو بشکنند. وقتی لو بو به نیروهای یوان شو حمله کرد، هان شیان و یانگ فنگ به طرف او فرار کردند. نیروهای یوان شو شکست خوردند و لو بو آنها را تعقیب کرد تا اینکه به جنوب رودخانه هوآی رسید.
در سال ۱۹۸، لو بو دوباره با یوان شو صلح کرد و ژنرال خود گائو ژون را برای حمله به لیو بی در ژیائوپی فرستاد. سائو سائو شیاهو دان را با ارتشی برای تقویت لیو بی فرستاد، اما باز هم توسط گائو شون شکست خوردند. ژیائوپی در اکتبر ۱۹۸ به دست نیروهای لو بو افتاد و لیو بی فرار کرد، اما همسرانش دستگیر شدند.
به دنبال آن، سائو سائو رسماً لشکرکشی خود را علیه لو بو آغاز کرد. هنگامی که ارتش سائو سائو به پنگ‌چنگ ( شوژو ، جیانگ سو کنونی ) رسید، چن گونگ از لو بو خواست تا به سائو سائو حمله کند زیرا نیروهای سائو سائو از راهپیمایی طولانی خود از ژوچانگ خسته شده بودند. با این حال، لو بو اصرار داشت که در شیاپی بماند و قبل از حمله منتظر رسیدن سائو سائو بود. یک ماه بعد، سائو سائو پنگ چنگ را فتح کرد. در همان زمان، چن دنگ به سمت سائو سائو فرار کرد و افراد خود را از گوانگ‌لینگ به شیاپی هدایت کرد. لو بو شخصاً نیروهای خود را برای درگیری با دشمن هدایت کرد اما شکست خورد و مجبور به عقب نشینی شد. لو بو به شیاپی بازگشت و بدون پیشروی محکم از شهر دفاع کرد.
سائو سائو نامه ای به لو بو نوشت و در مورد وضعیت خطرناک لو بو توضیح داد. لو بو ترسید و قصد تسلیم شدن را داشت، اما چن گونگ احساس کرد که ارتش سائو سائو مسافت زیادی را طی کرده است و نمی تواند در یک نبرد طولانی بجنگد. چن گونگ به لو بو توصیه کرد که بخشی از نیروهای خود را در خارج از شهر پادگان کند، در حالی که بقیه در داخل با او باقی بمانند، تا در صورت حمله به هر یک از طرفین بتوانند از یکدیگر حمایت کنند. چن‌گونگ همچنین گفت که بهترین زمان برای درگیری با نیروهای سائو سائو ماه‌ها بعد است، زمانی که ذخایر سائو سائو تمام شود. لو بو با این طرح موافقت کرد و می خواست چن گونگ و گائو شون را پشت سر بگذارد تا از شیاپی دفاع کند در حالی که او در خارج از شهر مستقر بود. با این حال، همسر لو بو ادعا کرد که چن گونگ و گائو شون نمی توانند با یکدیگر کنار بیایند، بنابراین اگر لو بو در اطراف نبود مشکل ساز می شد. او همچنین احساس می‌کرد که سائو سائو با چن‌ گونگ بهتر رفتار می‌کند (قبل از فرار چن گونگ به سوی لو بو) تا اینکه لو بو اکنون با چن‌ گونگ رفتار می‌کند، بنابراین چن‌گونک ممکن است به لو بو خیانت کند. بنابراین لو بو نقشه چن‌ گونگ را لغو کرد.