moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پیداکردن فانی فیلمی است محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی هانی آدجانیا است. در این فیلم بازیگرانی همچون نصیرالدین شاه، دیمپل کاپادیا، پانکاج کاپور، دیپیکا پادوکونه، آرجون کاپور، رانویر سینگ ایفای نقش کرده‌اند.
پالم (به انگلیسی: Palam) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در دهلی واقع شده‌است. پالم ۲۰۰٬۰۰۰-با احتساب روستایی- نفر جمعیت دارد.
دل رو بکش فیلمی است محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی شاد علی است. در این فیلم بازیگرانی همچون گوویندا، رانویر سینگ، علی ظفر، پرینیتی چوپرا، جس باتیا، آلوک نات ایفای نقش کرده‌اند.
روشن‌آرا بیگم، (۳ سپتامبر ۱۶۱۷ – ۱۱ سپتامبر ۱۶۷۱) دخترِ دوم شاه‌جهان از ملکه ممتازمحل بود. او همانند خواهرش به ادبیات و شعر علاقه‌مند بود. روشن‌آرا زنی باهوش، سَیّاس و زیرک بود. او همچنین شاعری درخشان و بااستعداد به‌شمار می‌رفت. وی به‌عنوان مغزِمتفکرِ صعود اورنگ زیب شناخته می‌شود. او در تمام مدت زندگی خود از طرفداران سرسخت و اصلی برادر کوچک‌ترش اورنگ زیب بود و از او در نزاع جانشینی‌ای که پس از بیماری شاه جهان در سال ۱۶۵۸ م. رخ داد، حمایت کرد و در پیروزی او نقش حیاتی و ویژه‌ای داشت. پس از جلوس اورنگ زیب به تخت سلطنت در سال ۱۶۵۸ م. روشن‌آرا عنوان برجسته و شریف و والای پادشاه بیگم را از سوی برادرش به دست آورد و به‌عنوان بانوی اول امپراتوری گورکانی و چهرهٔ سیاسی‌ای اصلی و قدرتمند در نخستین سال‌های سلطنت اورنگ زیب بدل شد.
روشن‌آرا در زمان سلطنت پدربزرگش جهانگیرشاه، در ۳ سپتامبر ۱۶۱۷ به دنیا آمد، پدرش شاهزاده خرم (آینده شاهنشاه شاه جهان) و مادرش ارجمند بانو (آینده ملکه ممتاز محل) بود، اطلاعات زندگی اولیه روشن‌آرا بسیار اندک هست، اما آنچه مشخص است، اوایل روابط خانوادگی سراشیبی بود، که با شورش پدرش شاهزاده خرم بر علیه نامادری‌اش ملکه نورجهان، که نفوذ و قدرتی بی‌سابقه در دربار داشت شروع شد، هر چند پدرش در این شورش چندین شکست سخت متوالی خورد و در آخر از پدر و نامادری‌اش طلب بخشش کرد. بعد از برقرای صلح موقت در دربار در سال ۱۶۲۵، روشن‌آرا و خانواده‌اش به دکن فرستاده شدند، اما در آواخر اکتبر ۱۶۲۷ پدربزرگش درگذشت و جنگ جانشینی بین پدر او شاهزاده خرم که با موفقیت شاه جهان شده و تخت را تصاحب کرد با شاهزاده شهریار میرزا آغاز شد، بعد از اتمام جنگ و پیروزی پدرش، او و خانواده‌اش با پیروزی و خیال راحت در کاخ سلطنتی ساکن شدند.
در سال ۱۶۳۱ با مرگ نابهنگام ممتاز محل خوشبختی خانواده به طور ناگهانی خاتمه یافت و یک‌سری اختلافات همراه با حسادت میان خواهران و برادران شکل گرفت. از چهار برادر روشن‌آرا، بزرگتر، دارا شكوه، پسر مورد علاقه شاه جهان و وارث تاج و تخت طاووس بود. شاه شجاع، پسر دوم، فرماندار عصیانگر بنگال بود، با طرح‌های باز بر تخت پدرش شناخته شد. اورنگ زیب، پسر سوم، فرماندار دکن مناطق همیشه جنگ‌زده بود، که البته (موردحمایت و علاقه روشن‌آرا) بود. به مراد بخش، پسر کوچک، فرمانداری گجرات اعطا شد، در این سمت او چنان ضعیف و بی تأثیر بود که شاه جهان وی را از عناوین خود محروم کرد و به جای آن به دارا شکوه ارائه داد. این یک اختلاف عمده خانوادگی بین شاه جهان و پسران جوانتر او برپا کرد و به طور تلخ تسریع شد، آنها در آینده با بیشتر شدن مشکلاتشان تصمیم گرفتند که امپراتور پیر را از قدرت برکنار کنند و تاج و تخت را برای خود تصاحب کنند. در طی این جنگ قدرت، دارا شكوه از خواهر بزرگتر خود، جهان‌آرا بیگم حمایت شد، در حالی كه روشن‌آرا بیگم در كنار اورنگ زیب قرار گرفت، همچنین رابطه روشن‌آرا و خواهرش بخاطر قدرتی که جهان‌آرا داشت از روی حسادت تیره و تار شده بود. افراد زیادی هستند چه با انتقاد چه با تعریف از روشن‌آرا گفتند؛ مثلاً:
ظهور قدرت روشن‌آرا از زمانی آغاز شد که او باموفقیت نقشه‌ای را که پدرش و دارا شکوه برای اورنگ زیب کشیده بودند، خنثی کرد. برپایهٔ داده‌های تاریخی، شاه جهان برای حل صلح‌آمیز بحران خانواده، دعوت‌نامه‌ای جهت بازدید از دهلی برای اورنگ زیب فرستاد. اما درحقیقت شاه‌جهان قصد داشت که اورنگ زیب را زندانی کرده و به قتل برساند، زیرا وی فرزند سوم خود را تهدیدی جدی برای تاج و تختِ خود می‌دانست. هنگامی‌که روشن‌آرا از توطئهٔ پدرش باخبر شد، پیامی را توسط یک پیام‌رسان به اورنگ زیب فرستاد که اهداف واقعی پدرشان را بر ملا کرده و به اورنگ زیب هشدار می‌داد که از دهلی هرچه سریع‌تر دور شود و بدین‌سان جانش را نجات داده و به او کمک کرد تا تخت سلطنت را تصاحب کند.
اورنگ زیب از روشن‌آرا به‌دلیل رساندن اخبار مهم از دربار به او و کمک‌های مالی‌اش و متقاعد کردن نقش‌بندان برای همراهی با او و به‌طور ویژه از هشدار بموقعش فوق‌العاده سپاسگزار بود و در طول جنگ جانشینی مورد علاقه و اعتماد وی واقع شد. هنگامی‌که نزاع جانشینی به‌نفع اورنگ زیب خاتمه یافت، روشن‌آرا به‌سرعت به زن اصلی و برجسته و شخصیتی بسیار مُهیب، قدرتمند و مؤثر در دربار تبدیل شد و نقش سازمان‌دهنده‌ای در اغلبِ تصمیمات اورنگ زیب یافت. روشن‌آرا از ترس اینکه روزی دارا شکوه به قدرت بازگشته و او را به‌خاطر نقش حیاتی‌اش در نزاع جانشینی بکشد، اصرار داشت که اورنگ زیب دستور اعدام دارا را صادر کند. طبق گفته‌ها تحت فشارهای روشن‌آرا، اورنگ زیب دستور قتل دارا را صادر و دارا که بعد از اسارت به زنجیر بسته شده بود، بر روی یک فیل کثیف در اطراف میدان چاندیچوک رژه رفت و سپس سرش را بریدند و برای اطمینان از اعدام او نزد اورنگ زیب و روشن‌آرا آوردند. روشن‌آرا سپس سر خونین برادرش را در دَستاری طلایی پیچیده، مرتب بسته‌بندی کرده و به‌عنوان هدیه از طرف اورنگ زیب و خود او برای پدرش فرستاد. شاه جهان که درست زمانی‌که برای شام نشسته بود بسته را باز کرد، از دیدن سر بریدهٔ پسر موردعلاقه‌اش چنان پریشان شد که بیهوش بر زمین افتاد. شاه‌جهان پس از این حادثه روزها در بیهوشی باقی ماند.
رابطهٔ روشن‌آرا با خواهر بزرگ‌ترش، جهان آرا بیگم، دچار حسادت و ناراحتی شد، زیرا این دختر (جهان‌آرا) بی‌گمان دخترِ موردعلاقهٔ پدرشان بود. اورنگ زیب که از جهان‌آرا به‌خاطر حمایت از پدر و برادرشان در طول نزاع جانشینی ناخشنود بود، او را از سمت خود به عنوان پادشاه بیگم و رئیسِ حرم‌سرای شاهنشاهی برکنار کرد و به‌جای او روشن‌آرا را منصوب نمود. از آن زمان به بعد، روشن‌آرا به‌عنوان قدرتمندترین و برترین زن امپراتوری شناخته می‌شد. به او چندین "جاگیر" (زمین‌هایی برای درآمد) و "پرگنه" (قلعه‌ها یا قصرها) اعطا شد. به وی همچنین حق صدور فرمان‌ها و نشان‌ها اعطا شد. این امتیازِ استثنایی فقط برای کَسانی مجاز بود که بهترین و بالاترین رتبه را در خانواده و حرمسرا شاهی می‌داشتند. او به‌عنوان منصبدار منصوب شد؛ یک مقام عالی‌رتبه و نهادی در ارتش شاهنشاهی که برای اجرای حکومت شاهی و حفظ اقتدار حاکمیت، به‌ویژه در زمان غیبت شاهنشاه، مورد استفاده قرار می‌گرفت.
معمولاً شخصیت روشن‌آرا به عنوان یک حریص به ثروت و سئواستفاده از قدرت یاد می‌شود و بخاطر همین اخلاق‌ها، سرانجام روشن‌آرا و اورنگ زیب با یکدیگر درگیر شدند. اما در طول دوره اتحاد آنها، روشن‌آرا توانست از یک زندگی مجلل و مستقل و قدرت عظیمی برخوردار شود. به‌طور سنتی در تاریخ گورکانی، شاهزاده‌خانم‌های مغول هند از زمان سلطنت اکبر موظف بودند مجرد بمانند، زیرا طبق قانون اکبر هیچ‌کس لایق پیونده سلطنتی نیست و یکی دیگر از دلایل آن این بود که فرزندان آنها برای سلطنت چالشی ایجاد نکنند. شایعه شده بود که روشن‌آرا عاشقانی را به خود جلب کرده‌است که از سوی اورنگ زیب با نظر مساعدی همراه نبود. او برای تقویت قدرت خود در دربار، متحدان و دوستانش را به سمت‌های بالا می‌گماشت، بنابراین فساد را در دربار رواج داد و این امر، خشم و دشمنی تعداد زیادی از دولتمردان و علمای مذهبی را برانداخت که از قدرت او کینه داشتند. علاوه‌براین، او با دستی آهنین و با همان انعطاف‌پذیری و اراده‌ای که در نزاع جانشینی به کار برده بود، بر کاخ اورنگ زیب حکمرانی می‌کرد و نفرت و ترس همهٔ همسران برادرش را به دست آورده بود.
در سال ۱۶۶۲ م. در جریان بیماری ناگهانی و شدید اورنگ زیب و سفر او به کشمیر برای درمان، روشن‌آرا نایب‌السلطنهٔ او شد و به هیچ‌کس جز افراد معتمد خود اجازهٔ ملاقات با او را نمی‌داد. روشن‌آرا با اعتقاد به اینکه امیدی به زنده ماندن برادرش نیست، مسئولیت دولت را به عهده گرفت. وقتی رحمت‌النسا بیگم از این ماجرا باخبر شد و شکایت کرد، روشن‌آرا عصبانی شده موهای او را گرفت و از اتاق اورنگ زیب بیرون کشید. وی همچنین در زمان حضور برادرش در تصمیمات مأخوذه توسط وی شرکت فعالی داشت. او همچنین عاشق طلا و زمین بود و در مقیاس بسیار وسیع، اغلب با روش‌های فاسد و بی‌رحمانه، ثروت و دارایی جمع می‌کرد. این امر منجر به شکایت‌های بی‌شماری علیه وی شد که هیچ‌یک از آنها به‌دلیل موقعیت والای وی در دربار، به محکمه کشیده نشد. علاوه‌براین، او آشکارا از قدرت‌ها و امتیازات بسیار فراگیری که اورنگ زیب به او اعطا کرده بود، درست قبل از عزیمت به کارزار طولانی نظامی خود در دکن، برای پیشبرد اهداف مالی خود سوءاستفاده کرد.
سرانجام در سپتامبر ۱۶۶۸ م. دورهٔ ده سالهُ روشن‌آرا به‌عنوان عملاً حاکم مشترک امپراتوری با اورنگ زیب به پایان رسید. دشمنان او سریعاً شرارت‌های مالی و اخلاقی او را به اطلاع اورنگ زیب رساندند. خود شاه یک مسلمان بسیار دقیق و متعصب بود. اورنگ زیب از سبک زندگی آزاد روشن‌آرا و طبیعت حریص و بی‌رحم خواهر خود هراس داشت و اخم کرد. با بازگشت به دهلی، اورنگ زیب کم کم او را از قدرت‌ها و اختیارات گسترده‌اش تا ژوئن سال ۱۶۶۹ کاملاً سلب کرده، محافظت گارد سلطنتی را از او منع کرد و سرانجام او را از دربار خود محروم ساخت و به او دستور داد که در انزوا بماند و زندگی‌ای پرهیزگارانه را در کاخ‌باغِ خود در بیرون دهلی بگذارند و مجدداً جهان‌آرا بیگم را به‌جای او در سمت پادشاه بیگم نشاند.
پس از عزل از قدرت‌هایش توسط اورنگ زیب، روشن آرا با وجود این که او هنوز تحت حمایت برادرش بود، از پیامدهای اقدامات بد بی‌شمار خود می‌ترسید. او از اورنگ زیب خواست تا به دور از شهر و کاخ سلطنتی، در جنگل، قصری برای او بسازد. وی تصمیم گرفت تا از سیاست‌های پرمشغله خطرناک و نامشخص دوری گزیند. روشن‌آرا تصمیم گرفت با ثروت و دارایی‌های خود که سال‌ها جمع‌آوری کرده بود، یک زندگی باطنی و شخصی را در کاخ خود که در باغش ساخته شده بود و توسط یک جنگل بزرگ انبوه احاطه شده بود در دهلی بگذراند. او هرگز ازدواج نکرد و تا آخر عمر در کاخ خود در مکنت و آسایش کامل با صدها نوکر و کنیز که به او خدمت می کردند زندگی کرد. در سپتامبر سال ۱۶۷۱، اورنگ زیب بعد از آن که رابطه غیراخلاقی خواهرش با مرد غریبه ایی را کشف کرد، ترتیب داد که خواهرش به طرز پنهانی مسموم شود. او با درد بزرگی درگذشت، «وی مانند یک زن مغرور بود، و اسم شیطانی‌اش را در تاریخ بر جای گذاشت.» روشن آرا بیگم در سن ۵۴ سالگی درگذشت. اورنگ زیب وی را در روشن آرا بیگ، باغی که خودش طراحی کرده و راه اندازی کرده بود دفن کرد.
من‌هانت اینترنشنال ( - "شکارمرد بین‌الملل") یک جشنوارهٔ بین‌المللی زیبایی مردان است که از سال ۱۹۹۳ برگزار می‌شود.
باجی‌رائو و مستانه فیلمی است محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی سانجای لیلا بانسالی است. در این فیلم بازیگرانی همچون رانویر سینگ، دیپیکا پادوکونه، پریانکا چوپرا، تانوی عظمی، میلیند سمان، ماهش مانجرکار، آدیتای پانچولی، راضا مراد ایفای نقش کرده‌اند.
این فیلم به داستان عاشقانه واقعی بین مستانه و باجی‌رائو می‌پردازد.
هاشیدا سوگاکو ؛ ( در کیجو – در آتامی) نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس، و نمایش‌نامه‌نویس اهل ژاپن بود که با فیلمنامه اوشین به شهرت جهانی رسید.
سوگاکو در سال ۱۹۲۵ در کره جنوبی زاده شد و در جوانی به همراه مادرش به اوساکای ژاپن کوچ کرد. وی که دانش‌آموخته ادبیات ژاپنی بود در سال ۱۹۴۹ به استودیو فیلمسازی شوچیکو پیوست و پس از مدتی به فیلمنامه‌نویسی مستقل روی آورد.
سریال اوشین یکی از آثار برجسته او در این دوران است که نخستین بار در سال ۱۹۸۳ روی آنتن تلویزیون رفت. این سریال که داستان زندگی یک زن فقیر تا رسیدن به موفقیت را روایت می‌کند در مدت کوتاهی به شهرت جهانی رسید و در ۶۰ کشور از جمله ایران، چین، تایلند، و آمریکا نیز پخش شد.
هاشیدا سوگاکو برای نوشتن اوشین تا اندازه زیادی از زندگی خود الهام گرفته بود. او پس از جنگ جهانی دوم به عنوان فیلمنامه‌نویس به استودیو فیلمسازی شوچیکو پیوست اما آن شرکت تلاش ‌کرد که او را به یک منشی ساده تبدیل کند. درنهایت سوگاکو پس از سال‌ها طرد شدن، یک فیلمنامه‌نویس تلویزیونی موفق شد. او همچنین برای تنش بین عروس و مادرشوهر، از روابط خود با مادرشوهرش الهام گرفته بود.
سوگاکو در ۴ آوریل ۲۰۲۱ و در ۹۵ سالگی بر اثر سرطان غدد لنفاوی (لنفوم) درگذشت.
ساکوما یوشیکو ؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به زن تایکوکی از سری فیلم‌های مجموعه تلویزیونی تایگا اشاره کرد.
نظریهٔ دریافت یا نظریهٔ پذیره توسط استوارت هال در باب مطالعات فرهنگی مطرح شده است.
بر اساس این نظریه، زندگی روزمرهٔ آدم‌ها به‌اندازهٔ فرهنگ والا حاوی اطلاعات مفید و به‌اندازه‌ای ارزشمند است که بتواند موضوع مطالعه قرار گیرد. بر اساس مطالعهٔ فرهنگی، برای فهم رفتار آدمیان نیاز داریم به سراغ زندگی روزمره برویم. زندگی روزمره واجد معانی‌ای است که با استفاده از آن می‌توانیم زندگی آدمیان را فهم کنیم. نظریهٔ دریافت دربارهٔ مواجههٔ مخاطبان با رسانه‌ها یا فرایند رمزگذاری/رمزگشایی، نحوهٔ تفسیر متن توسط مخاطب حرف می‌زند. هال معتقد است فرایند رمزگذاری و رمزگشایی دو فرایند مجزا هستند و الزاماً معنایی که رمزگذار ایجاد کرده با معنایی که مخاطب برداشت می‌کند یکی نیست.
سه حالت برای رمزگشایی یک متن داریم:
۱. رمزگشایی مسلط/هژمونیک، که در این رمزگشایی مخاطب با همان خوانش متن را رمزگشایی می‌کند. (چهارچوب مسلطی که توسط تولیدکننده به متن داده شده است توسط مخاطب پذیرفته می‌شود.)
۲. رمزگشایی توافقی که در این نوع رمزگشایی مخاطب چهارچوب ارجاعی ارائه‌شده از سوی رسانه را می‌پذیرد، ولی با بخش‌هایی از روایت همسو نیست. بنابراین آن را با اطلاعاتی از زندگی روزمره، تجربهٔ زیسته، رسانه‌ها و هر منبع دیگر جایگزین می‌کند.
۳. رمزگشایی تقابلی (تضاد)، که در این رمزگشایی چهارچوب ارائه شده را مخاطب نمی‌پذیرد و چهارچوب ارجاعی دیگر را جایگزین می‌کند.
به عقیدهٔ هال، در رسانه، با فرایند رمزگذاری سروکار داریم و معناها به دودستهٔ صریح و ضمنی تقسیم می‌شود، که در مسئلهٔ رمزگذاری سروکارمان با معنای ضمنی است. هال معتقد است که معنا، زمانی که محتوا تولید می‌شود، خلق نمی‌شود؛ معنا زمانی خلق می‌شود که مخاطب شروع به تفسیر متن می‌کند. پس هیچ متنی، قبل از اینکه خوانده شود، واجد معنا نیست و باید رمزگشایی شود ـ که در آن صورت متن واجد معنا می‌شود. هال معتقد است در تحلیل متن باید سراغ فرایند ارتباط برقرار کردن مخاطب با متن برویم.سورین، ورنر و تانکارد، جیمز. نظریه‌های ارتباطات، ترجمه علیرضا دهقان. چاپ ششم. تهران: دانشگاه تهران، 1392. ISBN 978-964-03-4555-9
هاوس دس رودفونکس یا خانه رادیو و تلویزیون‌ها (به آلمانی: Haus des Rundfunks) یک مجموعه ساختمانی واقع در محله وست اند برلین در پایتخت آلمان است. این ساختمان که در نوع خود قدیمی‌ترین خانه رادیو و تلویزیون‌ها در دنیا به‌شمار می‌رود در سال ۱۹۲۹ توسط هانس پلتسیگ که توانست مسابقه طراحی را برنده شود، طراحی شده‌است.
در حال حاضر بخش محلی آ. اِر. د، ار.بی. بی و همچنین رادیوهای اینفورادیو، کولتور رادیو و رادیو برلین ۸۸٫۸ از این ساختمان پخش می‌شود.
همچنین از این ساختمان به عنوان محلی برای برگزاری کنسرت نیز استفاده می‌شود.
گوهرآرا بیگم (۱۷ ژوئن ۱۶۳۱ – حدود ۱۷۰۶) یک شاهزاده گورکانی و چهاردهمین و کوچک‌ترین دختر امپراتور شاه جهان و همسر ایرانی او ممتاز محل بود.
مادرش در هنگام تولد او در سال ۱۶۳۱ درگذشت؛ اما گوهرآرا از زایمان جان سالم به در برد و سه ربع قرن دیگر زندگی کرد. اطلاعات اندکی دربارهٔ او و حضورش در جنگ جانشینی پدرش موجود است.
گوهرآرا در سال ۱۷۰۶ در سن ۷۵ سالگی درگذشت.
گوهرآرا ۱۷ ژوئن ۱۶۳۱, در روز مرگ مادرش ممتاز محل زاده شد. به نظر می‌رسد او در دوران حکومت پدر و برادرش از اهمیت سیاسی نسبتاً پایینی برخوردار بوده‌است. شواهد به‌طور مبهم نشان می‌دهد که وی ممکن است در جنگ جانشینی پس از پدرش از برادر چهارم خود مراد بخش پشتیبانی کرده باشد. اگر این واقعیت داشته باشد، بعید به نظر می‌رسد که او برخلاف خواسته پدر و خواهرش جهان‌آرا بیگم، فعالیت چندانی کرده باشد. او پس از جنگ توسط برادر پیروز خود، اورنگ‌زیب، زندانی نشد.
گوهرآرا بیگم همچون دیگر خواهرانش به دستور شاه جهان از ازدواج منع شد. با این حال، پس از سقوط پدرش، خود را در سازماندهی ازدواج روابطش دخیل کرد. هنگامی که در سال ۱۶۷۳ سپهر شکوه، پسر برادر بزرگترش داراشکوه با زبده‌النسا، دختر اورنگ‌زیب، ازدواج کرد، گوهرآرا و دختر داییش حمیده بانو بیگم مراسم ازدواج را مدیریت کردند. او در سال ۱۶۷۲ در ازدواج نوه داراشکوه به نام سلیمه بانو بیگم (که گوهرآرا او را به فرزندخواندگی پذیرفته و بزرگ کرده بود) و پسر چهارم اورنگ‌زیب به نام محمد اکبر، نقش بزرگتری را بازی کرد. او در آنجا نقش مادر عروس را بازی کرد و آن عروسی را به صورت یک جشن بسیار بزرگ توصیف کرده‌اند: «در دو طرف جاده از دروازه دهلی تا عمارت بیگم (یعنی گوهرآرا) سازه‌های چوبی برای روشنایی نصب شده‌است.»
گوهرآرا بیگم در سال ۱۷۰۶ در دهلی قدیم درگذشت. اورنگ‌زیب که در آن زمان در دکن مستقر بود، از مرگش بسیار متأثر شد. گفته شده که او پس از مرگش مرتباً تکرار می‌کرده «از میان تمام فرزندان شاه جهان، من و او تنها مانده بودیم.»
فردریک لوئیس شولسویگ هولشتاین سوندربورگ بک (به آلمانی:Friedrich Ludwig von Holstein-Sonderburg-Beck) (۶ آوریل ۱۶۵۳ تا ۷ مارس ۱۷۲۸) دوک شولسویگ هولشتاین سوندربورگ بک از ۱۷۱۹ تا ۱۷۲۸ بود. او از نوادگان الیمار یکم، نخستین کنت اولدنبورگ و بنیان‌نهای دودمان اولدنبورگ بود.
سراج‌الدین حسنوف یک کشتی‌گیر اهل ازبکستان است.
از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال یزنز بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
سایاتبک اوکاسوف یک کشتی‌گیر اهل قزاقستان است.
هرناندو تلز (۲۲ مارس ۱۹۰۸ – ۱۹۶۶) روزنامه‌نگار و نویسنده کلمبیایی است. تولد و تحصیل او در بوگوتا بوده و خیلی زود وارد دنیای روزنامه‌نگاری شده‌است که در معروفترین نشریات کلمبیا کار کرده‌است. در سال ۱۹۵۰ با انتشار داستان کوتاه مجموعه "Cenizas para el viento" ("خاکستر باد") معروفیت بیشتری پیدا کرد. داستانهای غم‌انگیز او بر پایه مشاهداتش از زندگی در کشورش ناشی می‌شود.
در زمان حیات تلز کلمبیا دچار چندین جنگ و دیکتاتوری که "La Violencia" ("خشونت") نام دارد شد. تلز، که در رشته تاریخ تحصیل می‌کرد از سه قیام قرن ۱۹ که باعث تقسیم کلمبیای بزرگ به کشورهای کلمبیا، ونزوئلا و اکوادور شد آگاه بود. تلز در مجلس کلمبیا خدمت می‌کرد.
شاید معروفترین اثر تلز "Espuma y nada más" ("کف و هیچ چیز دیگری") بوده باشد. این داستان که در دبیرستان‌های آمریکایی که زبان اسپانیایی را آموزش می‌دهند شهرت فراوانی دارد. این داستان روایتگر آرایشگری است که در حین اصلاح فرمانده نظامی واحدی است که چند تن از رفقایش توسط این فرمانده تعقیب و کشته شده‌اند و آرایشگر دچار درگیری‌های درونی با خود است. آرایشگر مردد است که گلوی این فرمانده را با تیغ آرایشگری اش ببرد یا به بهترین شکلی که معروف است او را اصلاح کند. در پایان آرایشگر تصمیم می‌گیرد که کارش را با کف صابون یا "espuma y nada más" تمام کند. هنگامی که اصلاح تمام می‌شود و کاپیتان آنجا را ترک می‌کند از گوشه و کنار می‌شنود به کاپیتان گفته بودند که آرایشگر او را خواهد کشت و حضور کاپیتان هم برای این بوده که خودش پی به صحت این موضوع ببرد.
گونگ بیونگ-مین یک کشتی‌گیر اهل کره جنوبی است.
ریوتارو سوگی (؛ زادهٔ ) خواننده، و هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش ایفا کرده‌است می‌توان به "تاکدا شینگن" و "میتو کومون" اشاره کرد.
ایچیکاوا انوسوکه چهارم ؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به فورین کازان (مجموعه تلویزیونی تایگا) از سری فیلم‌های مجموعه تلویزیونی تایگا اشاره کرد.
آدیلیت داولومبایف یک کشتی‌گیر اهل قزاقستان است.
از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال برنز بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
اونوئه کیکونوسوکه هفتم ؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به میناموتو نو یوشی‌تسونه (مجموعه تلویزیونی تایگا) از سری فیلم‌های مجموعه تلویزیونی تایگا اشاره کرد.
کیشیتانی گورو ؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به از سری فیلم‌های مجموعه تلویزیونی تایگا اشاره کرد.
ناکامورا اومه‌نوسوکه چهارم ؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به یائه نو ساکورا از سری فیلم‌های مجموعه تلویزیونی تایگا اشاره کرد.
دنیس باک (متولد ۲۸ اوت ۱۹۶۴) رمان‌نویس، نویسنده داستان کوتاه، استاد دانشگاه تورنتو، منتقد و سفرنامه‌نویس کانادایی است. دو اثر او به نام رمان «بازگشت به خانه» و «دختر کمونیست» در کانادا به وسیله انتشارات هارپرکالینز و در آمریکا به وسیله انتشارات آلفرد ای. کناف منتشر شد. وی اندکی بعد نامزد جایزه ۲۰۱۳ Scotiabank Giller شد. «دختر کمونیست» بعدها در فرانسه، هلند، یونان و لهستان چاپ شد.
"رمان «بازگشت به خانه» در نشریه Kirkus نقد شده‌است".https://www.kirkusreviews.com/book-reviews/dennis-bock/going-home-again/
دنیس باک روز ۲۸ اوت ۱۹۶۴ در بلویل اونتاریو متولد شد. او به مدت یک سال به مطالعه زبان و ادبیات انگلیسی و فلسفه در دانشگاه وسترن انتاریو پرداخت که در آن مدت ساکن اسپانیا بود. پس از فارغ‌التحصیلی به مادرید بازگشت که قبلاً ۴ سال در آنجا سکونت داشت. در آنجا داستان کوتاه المپیا را به پایان رساند. باک در تورنتو زندگی می‌کند و دارای دو فرزند است. او در دانشگاه تورنتو و هیئت علمی کالج مدرسه نویسندگان هامبر است.
کاتوری میواکو ؛(زاده درگذشته )، خواهر یکی از برجسته‌ترین روشنفکران ژاپن در دوره ساکوکو در زمان شوگونسالاری توکوگاوا بنام یوشیدا شواین بود. برادر وی سهم عمده‌ای در اصلاحات میجی داشت.
سیستم طبقه‌بندی وضعیت فیزیکی بیماران الگوریتمی است که بیماران بر اساس آن قبل از اعمال جراحی طبقه‌بندی می‌شوند. در سال ۱۹۶۳ انجمن متخصصین بیهوشی آمریکا پنج دسته‌بندی برای این طبقه‌بندی تعریف کرد که دسته‌بندی ششم بعدها به آن افزوده شد. این طبقه‌بندی به شرح زیر است:
اگر جراحی در شرایط اورژانسی لازم باشد سیستم طبقه‌بندی وضعیت فیزیکی بیماران به دنبال حرف E خواهد آمد، مثلاً 3E یعنی بیماری که مبتلا به یک بیماری سیستمیک شدید بوده که جانش در خطر است و به صورت اورژانسی نیاز به بیهوشی و عمل جراحی دارد.
کلاس ۵ معمولاً حالت اورژانسی داشته و به همین دلیل به شکل 5E نوشته می‌شود. برای دسته ۶ حالت اورژانسی وجود ندارد و بنابراین همیشه به عدد ۶ به تنهایی نوشته می‌شود چرا که جدا کردن اعضای بدن برای اهدای عضو معمولاً به سرعت انجام می‌شود.
تعریف حالت اورژانسی در سال ۱۹۴۰ زمانی که انجمن متخصصین بیهوشی آمریکا اولین طبقه‌بندی را انجام داد به این شکل بود، "یک روش جراحی که به نظر جراح باید بدون تأخیر انجام شود" اما این تعریف امروزه تغییر کرده و به این شکل درآمده است که "هنگامی که تأخیر در درمان به‌طور قابل توجهی باعث افزایش تهدید جان بیمار یا عضوی از بیمار می‌شود."ASA Relative Value Guide 2002, American Society of Anesthesiologists, page xii, Code 99140.
این تعاریف در ویرایش سالانه راهنمای انجمن متخصصین بیهوشی آمریکا آمده‌است. هیچ اطلاعات اضافی وجود ندارد که بتواند این دسته‌بندی‌ها را بیشتر تعریف کند. منطقی است که انتظار یک رده بین کلاس ۲ و ۳ را انتظار داشته باشیم زمانی که فرد بیماری یک بیماری سیستمیک دارد که نه خفیف است و نه شدید بلکه در حد متوسط است. همچنین این رده‌بندی تکلیف بیمارانی که از دو یا چند بیماری سیستمیک با شدتهای مختلف به شکل همزمان رنج می‌برند را به درستی مشخص نکرده‌است.
ورشوسازی (نیز: قلمزنی ورشو)، هنر و صنعت تولید اشیای فلزی با استفاده از آلیاژ ورشو است. حرفه ورشوسازی در دوره قاجار و پهلوی در برخی شهرهای ایران رواج داشته‌است و امروزه نیز کارگاه‌های تولید ورشو به صورت محدود در بروجرد فعال هستند.
ورشو یک آلیاژ فلز از فلز ورشو است .در واقع ورشو ترکیبی از 20 درصد نیکل ، 35 درصد روی و 45درصد مس است.
ورشوسازی از صنایع دستی مرتبط با فلزات محسوب می‌شود و با هنر مسگری رابطه و شباهت دارد. بیشتر تفاوت این دو هنر، در جنس ماده اولیه به کار رفته در تولید ظروف است که در مسگری، از فلز مس و در ورشوکاری، از آلیاژ ورشو استفاده می‌شود. از سوی دیگر، این هنر با حرفه‌های دیگری چون سماورسازی و دواتگری نیز ارتباط دارد.
ورشو آلیاژی محکم و براق است. محصولات ورشو را می‌توان به دو دسته کاربردی و هنری تقسیم کرد. هنرمندان ورشوکار عمدتاً این دو دسته را با هم می‌آمیزند و اشیای تولید شده علاوه بر کاربردی بودن، دارای ویژگیهای هنری نیز هستند. محصول اصلی هنری ورشوکاری، قلمزنی بر روی ورشو است که منجر به تولید محصولاتی در قالب سینی یا تابلوی فلزی می‌شود. ورشو فلزی سخت است و حکاکی بر روی آن کار دشواری است. تولیدات کاربردی ورشوسازی، شامل ظروف گوناگون مانند قنددان، دوات، کاسه، قابلمه، آفتابه، گلاب پاش، چایدان و سماور می‌شود.
قدمت ورشوسازی در ایران به دوره صفویه می‌رسد اما اوج این هنر مربوط به دوره قاجار تا دودمان پهلوی است. ورق فلز ورشو که با نام ژرمن سیلور هم شناخته می‌شود، از آلمان و به ویژه از لهستان وارد می‌شده‌است و به همین جهت، هنرمندان ایرانی، نام ورشو را به این فلز دادند و این حرفه، ورشوسازی نام گرفت که اشاره به شهر ورشو، پایتخت لهستان دارد. هنرمندانی از اصفهان، بروجرد و دزفول نخستین بار تولید صنایع ورشویی را با مشاهده سماور و سایر محصولات روسی فرا گرفتند. یکی دیگر از این هنرمندان ورشوچی است که پدرش از ورشوسازان روسیه بوده وبه دلیل رونق ورشو درایران به اردبیل نقل مکان کرده وحتی نام ورشوچی را برگزیده .فرزند او به عنوان آخرین هنرمند ورشوساز اردبیل چندسال پیش درگذشت.صنعت ورشو سازی در اواخر دوران قاجار و اوایل دوران پهلوی در ایران به ویژه شهرهای دزفول و بروجرد به اوج خود رسید
استادکاران ورشوکار در گذشته، زیاد بوده‌اند ولی از بین متاخرین می‌توان به اینها اشاره کرد:
هنر قلمزنی روی ورشو بروجرد در سال توسط میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به عنوان یک هنر اختصاصی ویژه بروجرد به ثبت ملی رسید. همچنین پرونده ثبت جهانی شهر بروجرد به عنوان مرکز ورشوسازی به یونسکو ارسال شده‌است.
در تیرماه سال ۱۳۹۱، «مهارت و فن روی ورشو» به شماره ۱۰۶۱ و در اسفند ۱۳۹۶، «قلمزنی روی ورشو در شهر بروجرد» به شماره ۱۵۶۰ در فهرست آثار ناملموس کشور به ثبت رسیده است. پرونده ثبت بروجرد به عنوان شهر ملی ورشو در سال ۱۳۹۸ مطرح و به تصویب رسید.
از آنجا که ماده خام صنعت ورشوسازی، یعنی آلیاژ ورشو، یک فلز وارداتی است، کم شدن میزان واردات این فلز، یکی از مشکلات توسعه صنعت ورشوسازی محسوب می‌شود.
مجموعه دایره تردید مجموعه‌ای تلویزیونی به کارگردانی امیر قویدل و به نویسندگی فرهاد توحیدی و خشایار الوند محصول سال ۱۳۸۱ - ۱۳۸۲ است. تصويربرداري اين سريال از ۱۵ مهر ۱۳۸۱، در تهران آغاز شد و به مدت شش ماه ادامه يافت. این مجموعه در ۳۱ خرداد ۱۳۸۳ از سیمای جمهوری اسلامی ایران روی آنتن رفت.
هر قسمت از سریال دایره تردید یک ماجرای پلیسی روایت می‌شود. داستان‌های سریال دایره تردید عموماً به ماجراهای جنایی مربوط می‌شوند و در هر قسمت یک اتفاق رخ می‌دهد که آن ماجرا توسط کارآگاه پلیس و دستیارانش کشف رمز شده و متهمین دستگیر می‌شوند.
فرامرز صدیقی در نقش سرهنگ کمال پرتو
علی اوسیوند در نقش سروان علی هدایت
رضا رضوی در نقش ستوان بهرام آذرنگ
محمد فیلی در نقش دکتر وثوقی
اپیزود اول: تازه کار؛ بازیگران مهمان: داوود رشیدی، فخری خوروش، اصغر بیچاره، مهدی کاشانیان، محمد یگانه، علی برجسته (این اپیزود، داستانی سه قسمتی بوده و با توجه اطلاعات تیتراژ آغازین، بر اسای داستان "بازجویی بی نتیجه"، نوشته "فردریک فورسایت" ساخته شده است).
اپیزود دوم: از میان مردگان؛ بازیگران مهمان: حسین افشار، سیروس اسنفی (این اپیزود، داستانی تک قسمتی است).
اپیزود سوم: جای امن؛ بازیگران مهمان: مهدی میامی، شهناز شهبازی، امیر مهدی کیا (این اپیزود، داستانی سه قسمتی است).
اپیزود چهارم: طناب؛ بازیگران مهمان: منوچهر اخضرپور، لیلا بوشهری، سیامک قدکچیان، زویا امامی، سید محسن نبوی، هاشم فامیل روحانی (این اپیزود، داستانی سه قسمتی است).
اپیزود پنجم: معما؛ بازیگران مهمان: رامسین کبریتی، بی تا حیدری، عطاءاله مرادی، مهرداد فلاحتگر، ابراهیم شجاعی (این اپیزود، داستانی سه قسمتی است).
اپیزود ششم: شعله های سرکش؛ بازیگران مهمان: فرشید زارعی فرد، رامین نعمتی، تورج نصر، هما خاکپاش، سعید نورالهی (این اپیزود، داستانی چهار قسمتی است).
اپیزود هفتم: جنایت و مکافات؛ بازیگران مهمان: الهام چرخنده، فرشید نوابی، سعید پیردوست، محمدرضا حقگو، محمد برسوزیان، فاطمه طاهری، مهوش وقاری، سیامک اشعریون، سیروس میمنت (این اپیزود، داستانی سه قسمتی بوده و باید اضافه کرد که با تاثیرپذیری از داستان جنایت و مکافات داستایوفسکی طراحی شده و در داستان سریال نیز بارها به این رمان و سریال روسی ساخته شده بر اساس آن اشاره می شود).
اپیزود هشتم: سایه شک؛ بازیگران مهمان: امید آهنگر، رضا فیض نوروزی، اصغر بیچاره، کامبیز کاشفی، حسن محمدی، مونا داوودنژاد، آمنه کیوانی، علی امیراحمدی (این اپیزود، داستانی سه قسمتی است).
اپیزود نهم: چای دو رنگ؛ بازیگران مهمان: اسفندیار مهرتاش، امید زندگانی، مونا فرجاد، فریده دریامج، مریم سلطانی، سید جلال طباطبایی، علی فرهبد (این اپیزود، داستانی سه قسمتی است).
اپیزود دهم: یاکوزا؛ بازیگران مهمان: بهزاد خداویسی، صالح میرزاآقایی، فلور نظری، مهرداد فلاحتگر (این اپیزود، داستانی چهار قسمتی است).
یوتیومن اورگودول یک کشتی‌گیر اهل مغولستان است.
خیابان فرمانیه یا خیابان شهید دکتر لواسانی خیابان اصلی منطقه فرمانیه واقع در منطقه ۱ شهرداری تهران است که جهت شرقی-غربی دارد. این خیابان به نام سید محمدباقر حسینی لواسانی، مؤسس سازمان بهزیستی و نماینده دوره اول مجلس شورای اسلامی نامگذاری گردیده‌است.
این خیابان از چهارراه فرمانیه (تقاطع خیابانهای پاسداران، فرمانیه، نارنجستان هفتم و بوستان) آغاز و تا چهارراه کامرانیه (تقاطع خیابانهای کامرانیه، فرمانیه و بلوار اندرزگو) ادامه دارد؛ سپس یک انشعاب از این خیابان از چهارراه کامرانیه به سوی شمال غرب حرکت می‌کند و سرانجام به سه راه عمار (تقاطع خیابان‌های دزاشیب، عمار و فرمانیه) منتهی می‌شود. خیابان کامرانیه، خیابان فرمانیه را به دو قسمت شرقی و غربی قسمت می‌کند.http://jamejamonline.ir/online/2125527630059692771/محلـه-از-مـا-بهتـران این خیابان از طریق ایستگاه متروی قیطریه و ایستگاه متروی اقدسیه قابل دسترسی است.
کیم جائه-گانگ یک کشتی‌گیر اهل کره‌جنوبی است.
انترستیس یک فضای پر از سیال مجاور است که بین یک مانع ساختاری مانند دیواره سلولی یا پوست و ساختارهای داخلی ماننداندام‌ها، از جمله عضلات و سیستم گردش خون موجود است. مایع در این فضا - یعنی مایع بینابینی که متشکل از مایع خارج سلولی و حلال‌های آن است - به سیستم لنفی تخلیه می‌شود. محفظه بینابینی متشکل از بافت‌های اتصال دهنده و حمایت‌کننده درون بدن است که ماتریکس خارج سلولی نامیده می‌شوند که خارج از خون و رگ‌های لنفاوی و پارانشیم (نرم‌آکنه) اندام قرار دارند.
تحقیقات مقدماتی از انترستیس در افراد مبتلا به بیماری‌های ریوی، بیماری قلبی، سرطان،بیماری‌های کلیوی، اختلالات ایمنی و بیماری‌های پریودنتال نشان می‌دهد که مایع بینابینی و سیستم لنفاوی مکان‌هایی هستند که در آن مکانیسم‌های بیماری ممکن است به وجود آیند یا توسعه یابند.
توماس ایسفلد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آرسنال، فولام و بوخوم اشاره کرد.
یاسمین واردیمن (زادهٔ: ۱۹۷۱)، رقص‌پرداز و رقاص زادهٔ اسرائیل و ساکن انگلستان است. او همچنین کارگردان هنری شرکت یاسمین واردیمن است که خودش در سال ۱۹۹۷ در انگلستان تأسیس کرد. واردیمن از سال ۲۰۰۶ هنرمند همکار تئاتر سدلرز ولز است.Sadlerswells.com 'Associate Artists' Retrieved 6 July 2015.
کار واردیمن توسط مؤسسه بین‌المللی تئاتر به رسمیت شناخته شده و در سال ۲۰۱۳ به علت ممتاز بودن رقص‌اش در سطح بین‌المللی و طراحی رقص در سالهای اخیر جایزه دریافت کرده‌است.Kearney, Sarah. 'Jasmin Vardimon Awarded For Excellence In International Dance - Londondance' . LondonDance. N.p. , 2013. Retrieved. 3 September 2015.رویال هالووی، دانشگاه لندن هم مشارکت‌های واردیمن را در رقص و تئاتر به رسمیت شناخته و در سال ۲۰۱۴ به او دکترای افتخاری داده‌است.Royal Holloway University of London. 'Graduation Week 2014: Hats Off To The Class Of 2014'. N.p. , 2014. Retrieved 10 July 2015.
واردیمن در یک کیبوتص در اسرائیل مرکزی بزرگ شد. پس از سالها تمرین ورزش ژیمناستیک در سن ۱۴ سالگی رقص را شروع کرد. واردیمن به مدت پنج سال عضو شرکت رقص معاصر کیبوتص شد. او در سال ۱۹۹۵ پس از دریافت جایزهٔ طراحی رقص «در راه لندن» از طرف شورای فرهنگی بریتانیا به اروپا رفت.
شرکت رقص یاسمین واردیمون (با نام سابق شرکت رقص Zbang) در سال ۱۹۹۷ در لندن تأسیس شده و در سال ۲۰۰۱ به ثبت رسید.
واردیمن سال ۱۹۹۸ هنرمند عضو مرکز رقص د پلیس و از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۵ شریک رقص مرکز یورکشایر شد. در ۲۰۰۴ شرکت یاسمین واردیمن اسپانسر منظم شورای هنر انگلستان شد و از آن زمان سرمایه‌گذار ملی شورای هنر انگلستان است.Artscouncil.org.uk. 'National Portfolio, 2015-18 Arts Council'. N.p. , 2015. Web. 4 September 2015.
فیدل کاسترو واقعی زندگی‌نامه انقلابی و سیاستمدار کوبایی، فیدل کاسترو است که توسط دیپلمات بریتانیایی سر لیسستر کلت‌من (۲۰۰۳–۱۹۳۸) نوشته شده و اولین بار در سال ۲۰۰۳ به وسیلهٔ انتشارات دانشگاه ییل منتشر شد. کلت‌من که دیپلمات دولت انگلستان بود از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ به عنوان سفیر انگلستان در کشور کوبا برگزیده شد. او در این مدت خودش با کاسترو آشنا شد. او کمی پیش از انتشار کتابش درگذشت.
این کتاب به زندگی کاسترو از ابتدا تا شروع قرن بیست‌ویکم، سال‌های پایانی ریاست‌جمهوری وی، نگاهی می‌اندازد. کاسترو در سال ۲۰۰۸ از ریاست‌جمهوری کناره‌گیری کرد. کتاب شامل حکایتهایی در مورد کاسترو و روابطش با دیگر سیاستمداران است که کلت‌من در سال‌هایی که در کوبا سفیر بود جمع‌آوری کرده‌است.
کتاب فیدل کاسترو واقعی در مطبوعات مهم انگلستان و ایالات متحده بررسی و نقد شد.
وبگاه‌های آینه‌ای () یا آینه‌ها نسخهٔ بدل دیگر وبگاه‌ها هستند. هدف اصلی آینه‌ها در بسیاری اوقات کاهش ترافیک شبکه، بهبود سرعت دسترسی، یا قابلیت دسترسی به سایت اصلی است. این وبسایت‌ها نشانی متفاوت از نسخهٔ اصلی دارند، اما میزبان محتوای یکسان با آن هستند. آینه‌ها همچنین می‌تواند به عنوان پشتیبان بی‌درنگ عمل کند.
نمونه‌هایی از وبسایت‌ها با آینه‌های قابل‌توجه عبارتند از کیک‌اس تورنتس، پایرت بی، ویکی‌لیکس، وبگاه سازمان حفاظت از محیط زیست ایالات متحده آمریکا، و ویکی‌پدیا.
برت پل (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، و مانکن اهل ایالات متحده آمریکا است.
سیندی مون معروف به سیلک یک شخصیت خیالی ابرقهرمان کره‌ای آمریکایی در کتاب‌های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است. این شخصیت که توسط دن اسلات و هامبرتو راموس خلق شده‌است، در آوریل سال ۲۰۱۴ و در اولین شماره از مجموعه کامیک‌های "مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز" حضور یافت. اولین حضور او به صورت تک‌جلوه بود و سپس در شمارهٔ ۴ از "مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز"، به صورت کامل ظاهر شد.
۱۳ سال پیش، عنکبوتی که به‌طور اتفاقی در حال رد شدن از کنار یک منبع رادیواکتیوی بود، در معرض مقدار زیادی از پرتو این منبع قرار گرفت. او در ادامهٔ راه وقتی به جوانی به نام پیتر پارکر رسید، او را نیش زد. این عنکبوت، قبل از اینکه بمیرد، در راهش به دختری جوان به نام سیندی مون برخورد کرد و قبل از مرگ موفق به گزیدن او نیز شد.
پس از گذشت چند وقت، سیندی مون متوجه می‌شود که دارای قدرت‌هایی شبیه به عنکبوت شده‌است؛ و می‌تواند از هر سطحی بالا برود، با سرعت فوق‌العاده بالایی حرکت کند، و با دستانش تار عنکبوت تولید کند. تا اینکه روزی، تاجری به نام ازکیل سر می‌رسد و به سیندی مون و خانواده‌ش پیشنهاد می‌دهد که سیندی را در استفاده از قدرت‌هایش تحت آموزش قرار دهد. پس از ۶ سال تمرین در کنار ازکیل، شکارچی قدرتمندی به نام مورلان از تاریکی به بیرون خزیده و ادعا می‌کند که باید تمام عنکبوت‌ها را از روی زمین محو کند. ازکیل که متوجه شد مورلان به دنبال سیندی می‌گردد، او را در مکانی حفاظت شده در زیر برج خود زندانی می‌کند تا مانع ردیابی مورلان شود. این پناهگاه برای سال‌ها دارای مواد غذایی، کتاب و نوارهایی از دنیای بیرون بود که سیندی هر روز آن‌ها را تماشا می‌کرد. او رمز خارج شدن از پناهگاه را می‌دانست و در زمان دلخواه قادر به ترک آنجا بود، اما با وجود خستگی شدید و عواقب این کار تصمیم به ماندن گرفت.
۷ سال بعد پیتر پارکر که حالا به ابرقهرمانی تحت عنوان مرد عنکبوتی تبدیل شده بود، زمانی در معرض انرژی چشم واچر قرار می‌گیرد، تصاویری به او الهام می‌شود. او در این تصاویر، سیندی مون را مشاهده می‌کند که در معرض نیش عنکبوت قرار گرفته و سعی داشت به او دربارهٔ مورلان هشدار دهد. پیتر برای تحقیق بیشتر به آن محل رفته و پس از درگیری با سربازان ازکیل، موفق می‌شود که سیندی را از آنجا خارج کند. سیندی پس از آزاد شدن، شروع به سرزنش پیتر می‌کند، اما پیتر به او می‌گوید که مورلان مرده‌است. سیندی پس از اینکه کمی آرام می‌شود، تصمیم می‌گیرد به نیویورک بازگردد. سیندی لباسی از جنس تار عنکبوت برای خودش درست می‌کند و به مرد عنکبوتی می‌گوید از این پس او را با نام "سیلک" خطاب کند.
سیندی توانایی‌های مشابه با پیتر پارکر دارد؛ زیرا توسط همان عنکبوت رادیواکتیوی دچار گزیدگی شده‌است، اگرچه به نظر می‌رسد حواس عنکبوتی او بسیار قوی‌تر از پیتر است. او از قدرت، سرعت، استقامت، پایداری، چابکی و واکنش ابرانسانی برخوردار است. پیتر در اولین برخوردش با سیندی، متوجه شد او از سرعت بیشتری نسبت به خودش برخوردار است اما دارای قدرت بدنی کمتری می‌باشد. همچنین بدن سیندی مون به صورت ارگانیک تار تولید می‌کند که از طریق انگشتان او شلیک می‌شود، اما پیتر برای تار افکنیدن نیاز به ساخت دستگاه مصنوعی دارد. سیندی حافظه هویدا بسیار قوی‌ای دارد.
در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۸، خبری مبنی بر ساخت فیلمی بر اساس این شخصیت با عنوان سیلک توسط شرکت سونی پیکچرز و مارول استودیوز منتشر شد.
مسیحیت کاریزماتیک (یا مسیحیت سرشار از روح معنوی) شکلی از ایمان مسیحی است که معتقد به عطایا و هدایای معنوی روح القدس و معجزات زندگی مدرن به عنوان بخشی از زندگی روزمرهٔ یک مؤمن، است. به همین خاطر مسیحیت کاریزماتیک گاهی به عنوان یک تجدید حیات برای انسان لقب می‌گیرد. مسیحیان کاریزماتیک، امروزه با تأثیر پذیری از گروه‌های دیگرِ مسیحیان به سه دسته تقسیم می‌شوند که هر یک از این سه دسته اشتراک فراوانی با یکدیگر دارند:
مطابق با تحقیقات مرکز پیو بیش از ۵۸۴ میلیون مسیحی، کاریزماتیک یا کاریزماتیک پنطیکاستی بوده که جمعیتی در حدود یک چهارم از دو میلیارد جمعیت مسیحی جهان هستند.
واژه "کاریزماتیک" مشتق شده از کلمه یونانی "(کاریزما) " (به معنی "عطیه" یا "هدیه") است که خود از (به معنی "رحمت" یا "لطف") مشتق شده‌است.
مسیحیت کاریزماتیک (از نظر فرم اعتقادی) متنوع و گسترده بوده و با دکترین خاصی قابل شناسایی و تعریف نیست. در عوض تجدید حیات شوندگان که همان مسیحیان کاریزماتیک هستند معنویت را میان خودشان به اشتراک می‌گذارند. این معنویت معجزات، رویدادها و نشانه‌های بارز الهی هستند که در طول زندگی هر انسانی امکان رخداد آنها هست. این به اشتراک گذاری شامل شرح عطایایی مثل یک بشارت یا شفا یافتن است. وقتی این عطایا شرح داده می‌شوند، مسیرهای متفاوتی را در زندگانی انسانها ایجاد می‌کنند که خود می‌تواند باعث شکل‌گیری تفاوت در میان کاریزماتیک‌ها و دسته‌بندی آنها شود.
پنطیکاستی ها مسیحیانی هستند که باورهای آنان برگرفته از روز پنطیکاست (که شرح آن در کتاب اعمال رسولان آمده‌است) می‌باشند. نهضت و کلیسای «مجمع الهی» و همچنین «کلیسای خدا» در شهر کلیولند، ایالت تنسی از ایالات متحدهٔ آمریکا) نمونه ای از پنطیکاست‌ها هستند. گفته می‌شود که کلیسای «جماعت ربانی» در ایران یکی از همین نمونه کلیسا هاست که در سال ۱۹۷۲ رسماً در ایران به ثبت رسیده‌است. پنطیکاست‌های سنتی اما، از دل نهضت تقدس بیرون آمده‌اند و با یافتن هویتی جدید از اوایل قرن بیستم شروع به فعالیت کرده‌اند. در زمانی که اکثر مسیحیان، نهضت انقطاعِ مسیحی (نهضتی که باور دارد عطایای روح القدس به اتمام رسیده‌است) را تأیید کردند، پنطیکاست‌ها ابراز داشتند که عطایای روح القدس مجدداً به کلیسای مسیحیان برگشته است. آنها عقیده دارند که رحمتِ دوباره عطا شده به نوکیشان مسیحی، تعمید یافتن آنان بوسیلهٔ روح القدس است که مشابه با روز پنطیکاست، به آنها توانایی تکلم به زبانهای ناشناس، عطا می‌کند. گروهی دیگر از پنطیکاست‌های غیر سنتی هستند که در کلیساهای مدرن خود معتقد به چنین عقایدی با طیفی گسترده‌تری از عطایا هستند. آنها در مورد الوهیت خدا نیز متفاوت می‌اندیشند.
در حالیکه پنطیکاست‌های سنتی تر در خلال شکل‌گیری جوامع بزرگتر مسیحی به حاشیه رانده می‌شدند، از سال ۱۹۶۰ باورهای پنطیکاستی شروع به نفوذ در فرقه‌های جریان اصلیِ پروتستان کردند و این رخنه از سال ۱۹۶۷ در کلیساهای کاتولیک نیز شروع شد. پذیرش باورهای پنطیکاستی در کلیساهای سنتی ترِ زمانه منجر به شکل‌گیری نهضتی شد به نام نهضت کاریزماتیک. کاریزماتیک‌ها کسانی بودند که در مسألهٔ عطایای روح القدس، با پنطیکاستی‌ها هم عقیده بودند، اما در زمرهٔ فرقه‌های جریان اصلی باقی ماندند. همچنین کاریزماتیک‌ها بر خلاف پنطیکاستی‌ها، بیشتر بدین عقیده معتقدند که «تکلم به زبانها» شرط لازم برای تعمید گرفتن از روح القدس نیست. این نهضت منجر به ایجاد کلیساهای مستقلِ کاریزماتیک-افانگلیش (انجیلی) شد که تأکید بیشتری بر مسألهٔ نزول روح القدس داشتند. کلیسای Calvary Chapel در کالیفرنیای ایالات متحده، یکی از اولین کلیساهای کاریزماتیک-افانگلیش است که در سال ۱۹۶۵ تأسیس شده. با این خط مشی، کلیسای Jesus Army نیز در سال ۱۹۶۹ در انگلستان، تأسیس شد. امروزه در سراسر جهان کلیساهای بسیاری که پیرو نهضت کاریزماتیک هستند، تأسیس شده‌اند.
از ۱۹۸۰، و از جنبش کاریزماتیک کلیساهای جدیدی شکل گرفته‌اند که کلیساهای نئو کاریزماتیک خوانده می‌شوند. آنها نه پیرو مکتب پنطیکاست‌ها هستند و نه چندان تعلقی به نهضت کاریزماتیک دارند. با این حال بر نزول روح القدس، عطایای معنوی و تجربیات پنطیکاستی تأکید دارند.
در سال ۲۰۱۱، برآوردها نشان داد که ۵۸۴ میلیون مسیحی پیرو نهضت پنطیکاستی و کاریزماتیک بوده‌اند. این جمعیت بالغ بر ۹ درصد از کل جمعیت جهان و ۲۷ درصد از کل مسیحیان بوده‌است. این آمار همچنین نشان داده‌است که ۲۷۹ میلیون پیرو نهضت پنطیکاستی و بیش از ۳۰۰ میلیون پیرو نهضت‌های کاریزماتیک و نئو کاریزماتیک بوده‌اند. پیروان کلیساهای پنطیکاستی و کاریزماتیک از لحاظ جمعیتی در ردهٔ دوم، پس از کلیساهای کاتولیک قرار دارند.
Literature:
سزگین تانریکولو (؛ –) وکیل مدافع حقوق بشر اهل ترکیه است که بخاطر دفاع از حقوق شهروندان کرد شناخته شده می‌باشد.
او در حال حاضر به عنوان نماینده مجلس در ترکیه با حزب خلق جمهوریخواه خدمت می‌کند.
وی برندهٔ جوایزی همچون جایزه حقوق بشر جان اف کندی شده‌است.
او یکی از بنیانگذاران انجمن حقوق بشر دیاربکر و نماینده ترکیه در بنیاد حقوق بشر ترکیه است. او چندین بار برای فعالیت‌های قانونی خود محکوم شده‌است. در سال ۱۹۹۴، او به اتهام «توهین به قوه قضاییه» به اتهام «محکوم کردن قوه قضاییه» محکوم شد. از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۵، شش تن از دوستان و همکارانش بخاطر فعالیت‌های حقوق بشری کشته شدند.
گال (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل نروژ است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
جورجیوس ایفرم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قبرس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال داندی، باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال اومانیا، باشگاه فوتبال آپوئل، و تیم ملی فوتبال قبرس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ و ۲۱ سال قبرس بازی کرده‌است.
جان ادگر () بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان، باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال آبردین، باشگاه فوتبال هیبرنین، و باشگاه فوتبال آبردین اشاره کرد.
کایل ایبسیلیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال توئنته، باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست، باشگاه فوتبال دن هاگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶، تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال هلند، ۱۹، ۲۱ سال هلند بازی کرده‌است.
سرزمین گمشده فیلمی ایرانی است که در سال ۱۳۸۶ ساخته شد. این فیلم رویدادهای سیاسی پس از شهریور ۱۳۲۰ و تحولات اجتماعی آن را روایت می‌کند که موجب نفوذ شوروی در ایران و شکل‌گیری نسلی از مهاجرینی گردید که سال‌های زیادی از عمر خود را در اردوگاه‌های سیبری از دست داده‌اند.
هری ارل (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
کنی دایر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک، تیم ملی فوتبال مونتسرات، باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر، باشگاه فوتبال مایدستون یونایتد، باشگاه فوتبال چتم، باشگاه فوتبال نئا سالامیس فاماگوستا، باشگاه فوتبال دوور اتلتیک، و باشگاه فوتبال داگنم و ردبریج، باشگاه فوتبال سلو تاون، باشگاه فوتبال دوور اتلتیک، و باشگاه فوتبال چتم اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال مونتسرات بازی کرده‌است.
جیمی دون (; – ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد، باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال شامروک روورز، باشگاه فوتبال ساوت‌همپتون، تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند، و باشگاه فوتبال شامروک روورز اشاره کرد.
جیمز دان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال ویمبلدون، باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست، باشگاه فوتبال اکستر سیتی، باشگاه فوتبال استیونج، باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال داگنم و ردبریج، و باشگاه فوتبال کمبریج یونایتد اشاره کرد.
جورج دوری (; – ژوئن ۱۹۷۲ (aged 58)) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون، باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی، باشگاه فوتبال واتفورد، و باشگاه فوتبال دارلاستون اشاره کرد.
درموت درامتی (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال بلکپول، باشگاه فوتبال هندون، باشگاه فوتبال ویلدستون، باشگاه فوتبال انفیلد ۱۸۹۳، باشگاه فوتبال ویر، و باشگاه فوتبال سنت آلبنز سیتی اشاره کرد.
ولد درگمر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل رومانی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال و باشگاه فوتبال پروجا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷، ۱۹، و ۲۱ سال رومانی بازی کرده‌است.
پیتر دوگال (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بری، باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال برنلی، باشگاه فوتبال اورتون، باشگاه فوتبال منچستر یونایتد، و باشگاه فوتبال ساوت‌همپتون اشاره کرد.
دیو دونالدسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کمبریج یونایتد، باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال میلوال، و باشگاه فوتبال رویستون تاون اشاره کرد.
مجیستو یک ویرایشگر ویدئویی آنلاین و یک نرم‌افزار تلفن همراه برای ویرایش ویدئو و ساخت ویدیو برای اهداف کسب و کار است. مجیستو از تکنولوژی هوش مصنوعی استفاده می‌کند تا ویرایش‌های ویدئویی قدرتمند سریع و ساده انجام دهد.
پت دالان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال والسال، باشگاه فوتبال هندون، و باشگاه فوتبال شامروک روورز اشاره کرد.
شهیاد قاسمی با نام هنری شهیاد (زادهٔ ۲ خرداد ۱۳۵۹ در تهران)، خوانندهٔ موسیقی پاپ ایرانی است.
کن لیو (؛ زادهٔ ۱۹۷۶) پدیدآور، ترجمه، وکیل، برنامه‌نویس اهل چین است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هوگو برای بهترین داستان کوتاه شده‌است.
برایانت پارک یک پارک شهری با مساحت ۳۸٬۸۶۰ متر مربع واقع در منهتن شهر نیویورک است که توسط بخش خصوصی اداره می‌شود. این پارک در بین خیابانهای پنجم و ششم و کوچه‌های ۴۰ و ۴۲ و در منطقهٔ میدتاون منهتن قرار گرفته‌است. با وجود آنکه شعبه اصلی کتابخانه عمومی نیویورک در این پارک قرار گرفته‌است و به‌طور مؤثری مرز شرقی این پارک را شکل داده‌است اما ورودی اصلی این پارک در خیابان ششم است. هرچند که این پارک بخشی از سازمان پارک‌ها و تفریحات نیویورک است اما توسط بخش خصوصی غیرانتفاعی به نام شرکت برایانت پارک اداره می‌شود. از این پارک به عنوان یک مدل موفق مشارکت بخش خصوصی و عمومی یاد می‌شود. این پارک در سال ۱۹۸۸ میلادی توسط سازمان معماری منظر هانا الین ال تی دی (OLIN) و شرکت معماری هاردی هولزمن پفییرف طراحی مجدد شد.
استفانو دی جووانی (Stefano di Giovanni) (زادهٔ ۱۳۹۲، درگذشت ۱۴۵۰) نقاش اهل سیه‌نا بود.
رومان شبرل (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی ده‌گانه و هفت‌گانه اهل جمهوری چک است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۰ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده‌است.
آندره‌آ پوتزو (; – ) نقاش، و معمار اهل ایتالیا بود.
کیتار نوعی ساز کیبورد کم وزن است که با ظاهر گیتار ادغام شده و به همین دلیل نام آن کیتار ترکیبی از ابتدای کیبورد و انتهای گیتار است. این ساز دارای یک دستهٔ متصل برای حفظ توازن و بندی برای آویزان شدن از شانه‌های نوازنده است. دست راست نوازنده قسمت اصلی کلاویه را می‌نوازد و دست چپ تنها وظیفهٔ نگهداری دستهٔ متصل و حرکت دادن ساز و همچنین کنترل کلیدها و تعویض صداها و پیچ ویبراسیون را به عهده دارد. صدای این ساز می‌تواند به وسیلهٔ مدارهای الکترونیکی(صداهای on-board) خودش یا از طریق رابط Midi به وسیلهٔ سایر دستگاه‌های الکترونیک موسیقی تولید شود و برای شنیدن صدای آن حتماً باید به یک آمپلی فایر یا تقویت کنندهٔ صوتی متصل باشد. این ساز در دههٔ ۹۰ میلادی به واسطهٔ جذابیت دیداری در ویدیو کلیپ‌ها و اجراهای زندهٔ کنسرت‌های پاپ شناخته و معرفی شد.
https://www.alesis.com/products/legacy/vortex
https://www.roland.com/us/products/ax-synth/
http://www.carbon111.com/syntar.html
عهدنامه دوستی و تجارت بین ایالات متحده آمریکا و ژاپن ، عهدنامه هریس عهدنامه‌ای است که در ۲۹ اوت ۱۸۵۸ مابین ایالات متحده آمریکا و ژاپن در عرشه کشتی یواس‌اس پوهاتان (۱۸۵۰) در خلیج توکیو امضا شد. بر طبق این عهدنامه بندر کاناگاوا و چهار بندر دیگر در شهرهای ژاپن بر روی کشتی‌های خارجی باز می‌شد.
تصفیه آنسی به وقایعی چندین ساله در تاریخ ژاپن در دوره ادو بین ۱۸۵۸–۱۸۶۰ گفته می‌شود. در طی تصفیه آنسی شوگون‌سالاری توکوگاوا کسانی را که از سیاست‌های تجارت خارجی حمایت نمی‌کنند را زندانی، اعدام یا تبعید کرد. دستور تصفیه آنسی از طرف شوگون و توسط ای نائوسوکه صادر شد. این تصفیه به منظور مقابله با مخالفت با معاهده‌های تجارت با ایالات متحده آمریکا، روسیه، بریتانیای کبیر، فرانسه و هلند انجام شد و بیش از صد نفر قربانی این دستور دولتی شدند.
نبرد اوئنو یکی از نبردهای جنگ بوشین بود که در ۴ اوت ۱۸۰۸ مابین طرفداران وفادار به شوگون و طرفداران امپراتور میجی درگرفت.
منوچهر حقانی پرست (۶ فروردین ۱۳۳۰ – ۱۳ مهر ۱۳۸۹) کارگردان و فیلمبردار اهل ایران بود.
منوچهر حقانی پرست در سال ۱۳۳۰ در تهران متولد شد. وی دارای مدرک تحصیلی کاردانی رشته فیلم‌برداری و کارشناسی ارشد رشته کارگردانی سینما از مرکز هنرهای زیبای رم (ایتالیا) بود. او فعالیت‌های سینمایی خود را از سال ۱۳۵۶ به عنوان فیلمبردار در وزارت فرهنگ و هنر آغاز کرد و نخستین بار در سال ۱۳۶۰ کارگردانی سینما را تجربه نمود. «توجیه» اولین فیلم او در جایگاه کارگردان، با بازی مجید مجیدی و جعفر دهقان بود٬ این فیلم در بخش تصویر انقلاب یازدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت، انقلاب و دفاع مقدس، به عنوان فیلم برگزیده بخش مسابقه معرفی شد. او همچنین پایه‌گذار «آموزشگاه سینمایی نوآور» بود. وی در سال‌های پایانی زندگی، به تدریس رشته‌های کارگردانی و فیلمبرداری در دانشکده هنرهای زیبا و دانشگاه صداوسیما اشتغال داشت.
منوچهر حقانی پرست روز سه شنبه ۱۳ مهر ۱۳۸۹در سن ۵۹ سالگی به دلیل سکته مغزی در بیمارستان فیروزگر تهران درگذشت. مراسم تشییع پیکر او روز پنج شنبه ۱۵ مهر ۱۳۸۹ در مقابل حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی برگزار و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده‌شد.
الیمار یکم (۱۰۴۰ تا ۱۱۱۲) همچنین شناخته شده با نام اگیلمار یکم نخستین کنت اولدنبورگ از سال ۱۱۰۱ تا ۱۱۰۸ میلادی بود.
او با ریکسا (ریچنزا یا ریکیسا) دختر ددی یا آدالگر ازدواج کرد.
شروین سوم چهاردهمین حاکم از سلسله باوندیان است که در سال ۹۸۶ حکومت داشت. او برادر و جانشین اسپهبد مرزبان بن رستم بود.
شروین فرزند رستم دوم بود. در ۹۸۶ پس از مرگ رستم دوم، برادرش مرزبان به سلطنت رسید. ابهاماتی در مورد سلطنت مذکور وجود دارد. برخی منابع بر جانشینی شروین سوم یا حتی شهریار سوم اشاره کرده‌اند.
برخی مورخان رستم دشمنزیار، بانی آل کاکویه، را از نسل او دانسته‌اند.
چو هیو-چول کشتی‌گیر فرنگی‌کار تیم ملی کره‌جنوبی است.
از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال طلا بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
حسن توفیق (زاده – درگذشته در تهران) کاریکاتوریست و از مدیران مسئول نشریه طنز "توفیق" و بزرگ‌ترین برادر از برادران توفیق بود که دوره سوم این مجله را منتشر کردند.
بزرگترین برادر توفیق‌ها، در دبستان دارالفنون تا پایان دیپلم متوسطه درس خواند. سپس به دانشگاه تهران راه یافت و در رشته حقوق فارغ‌التحصیل شد. مدتی کارمند وزات دارایی بود. وی پس از چند سال کار در وزارت دارایی، خود را بازخرید کرد و پروانه وکالت گرفت. حسن توفیق از دوران محمدعلی‌خان توفیق، رسماً به جمع طنزپردازان توفیق پیوست. وی پس از برکناری سردبیران چپ‌گرا و متمایل به حزب توده ایران، سردبیری توفیق را برعهده گرفت. از آن پس، در کنار کار روزنامه‌نگاری و ترسیم کاریکاتورهای توفیق، وکالت هم می‌کرد. بیشتر کاریکاتورهای روی جلد توفیق، کار او هستند. امتیاز دوره سوم توفیق، به نام وی صادر شد. حسن توفیق، نوشته‌های طنز خود را با نام‌های مستعاری همچون «شرمسار خشن» و «میرزاقشمشم» منتشر می‌کرد. حسن توفیق مدتی در ایران بود و سپس راهی ایالات متحده آمریکا شد. اما پس از چند سال به ایران بازگشت.
حسن توفیق در ۱۱ خرداد ۱۳۹۹ بر اثر ایست قلبی در بیمارستان آسیا تهران درگذشت.
عصر دوشنبه ۲۹ مرداد ۱۳۹۷ پاس‌داشت یک عمر طنز مطبوعاتی حسن توفیق با حضور کامبیز درم‌بخش (کاریکاتوریست و از اعضای نویسندگان نشریه توفیق، رضا ساکی (روزنامه‌نگار و طنزنویس)، احمد عربانی (کاریکاتوریست)، انوشه میرمجلسی (روزنامه‌نگار و سردبیر پایگاه خبری گُلوَنی)، احمد مسجدجامعی (عضو شورای شهر تهران)، اشرف بروجردی (رئیس سازمان اسناد کتابخانه ملی)، هادی خانیکی (روزنامه‌نگار و استاد علوم ارتباطات)، سیدفرید قاسمی (روزنامه‌نگار و پژوهشگر)، غلامرضا کیانی رشید (کاریکاتوریست و از اعضای نویسندگان نشریه «توفیق») و هادی حیدری (کاریکاتوریست) در سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران برگزار شد.
الیمار دوم (همچنین اگیلمار) دومین کنت اولدنبورگ از ۱۱۰۸ تا ۱۱۴۲ بود. او پسر الیمار یکم، کنت اولدنبورگ و همسرش ریچنزا بود.
الیمار دوم قبل از ۱۱۰۲ با ایلیکای ورل‌ریتبرگ، دختر هنری، کنت ریتبرگ ازدواج کرد.
هیئت اعزامی ژاپن به ایالات متحده آمریکا در سال ۱۸۶۰ در اواخر دوره ادو اولین مأموران دیپلماتیک ژاپن بودند که توسط شوگون سالاری توکوگاوا به ایالات متحده آمریکا فرستاده شدند. هدف از این مأموریت بازنگری و انعقاد یک عهدنامه دوستی و تجارت بین ایالات متحده آمریکا و ژاپن جدید بین ژاپن و آمریکا بود. این گروه اولین هیئت دیپلماتیک ژاپنی در آمریکا از سال ۱۸۵۴ و آغاز باکوماتسو توسط ناخدای آمریکایی متیو سی. پری بود. این هیئت در ۱۹ ژانویه ۱۸۶۰ توسط کشتی جنگی ژاپنی کارین مارو و به رهبری کاتسو کایشو از اوراگا، کاناگاوا به سمت سان فرانسیسکو حرکت کردند. این کشتی حامل ۹۶ مرد ژاپنی و افسر آمریکایی بود.