moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این مکانیزم بعدا توسط گسپر اسکات در سال 1664 توصیف شد. به اشتباه ادعا شد که این مکانیزم یک مفصل سرعت ثابت است. مدت کوتاهی بعد از آن در بین سال‌های 1667 و 1675، رابرت هوک این مفصل را بررسی کرد و به این نتیجه رسید که سرعت چرخش نامنظم است. اما میتواند به طور خوبی استفاده شود تا حرکت سایه بر روی یک ساعت آفتابی را دنبال کند. در واقع مولفه‌ی معادله زمین که شیب صفحه استوایی نسبت به دایرة البروج را محاسبه می‌کند، کاملا مشابه توصیف ریاضی مفصل همه‌کاره است. اولین استفاده ثبت شده از اصلاح مفصل همه‌کاره برای این دستگاه توسط هوک در سال 1676 در کتاب هلیسکوپ‌های او بود. او شرحی را در سال 1678 منتشر کرد. در نتیجه در دنیای انگلیسی زبان از اصطلاح مفصل هوک استفاده می‌شود. در سال 1683، هوک راه‌حلی را برای سرعت چرخش غیریکنواخت مفصل همه‌کاره پیشنهاد کرد. یک جفت اتصال هوک 90 درجه خارج از فاز در دو انتهای شفت میانی، آرایشی که امروزه به عنوان نوعی اتصال با سرعت ثابت شناخته می‌شود. کیستوفر پولهم از سوئد بعدا مفصل همه‌کاره را دوباره اختراع کرد و نام گره پولهم را به وجود آورد.
در سال 1841، دانشمند انگلیسی رابرت ویلیس حرکت مفصل همه‌کاره را تجزیه و تحلیل کرد. در سال 1845، مهندس و ریاضی‌دان فرانسوی، ژان ویکتور پونسله حرکت مفصل همه کاره را با استفاده از مثلثات کرومی تجزیه و تحلیل کرد.
اصطلاح مفصل همه‌کاره در قرن 18 استفاده شد و در قرن 19 رایج بود. حق اختراع ادموند موروود در سال 1844 برای یک ماشین پوشش فلزی، نیازمند یک مفصل همه‌کاره، به این نام بود تا خطاهای کوچک‌تر از بین محورهای موتور و آسیاب‌نورد را در خود جای دهد. به عنوان مثال، ثبت اختراع لوکوموتیو افریام شای در سال 1881، از مفصل همه‌کاره‌ی دوگانه در محور محرک لوکوموتیو استفاده کرد. چارلز آمیدون از یک مفصل همه‌کاره بسیار کوچک‌تر در بریس بیتی خود که در سال 1884 به ثبت رسید استفاده کرد. موتور بخار کروی، چرخشی و سرعت بالای بیچامپ تاور (به انگلیسی Beauchamp Tower) از اقتباسی از مفصل همه‌کاره در حدود سال 1885 استفاده کرد.
به نظر می‌رسد که اصطلاح مفصل کاردان دیرتر به زبان انگلیسی وارد شده است. بسیاری از استفاده‌های اولیه در قرن نوزدهم در ترجمه‌های فرانسوی ظاهر می‌شوند یا به شدت تحت تاثیر کاربرد فرانسوی هستند. به عنوان مثال می‌توان به گزارش 1868 در مورد نمایشگاه جهانی 1867 و مقاله‌ای در مورد دینامومتر ترجمه شده از فرانسوی در سال 1881 اشاره کرد.
در قرن بیستم، کلارنس دبلیو اسپایسر و شرکت تولید اسپایسر، و همچنین برند هاردی اسپایسر، به محبوبیت بیشتر مفصل همه‌کاره در صنایع خودروسازی، تجهیزات کشاورزی، تجهیزات سنگین و ماشین آلات صنعتی کمک کردند.
مفصل کاردان از یک مشکل اصلی رنج می‌برد: حتی زمانی که محور شفت محرک ورودی با سرعت ثابتی می‌چرخد، محور شفت محرک خروجی با سرعت متغیر می‌چرخد و در نتیجه باعث لرزش و ساش می‌شود. تغییر در سرعت محور محرک به پیکربندی اتصال بستگی دارد که با سه متغیر مشخص می‌شود.
این متغیرها در نمودار سمت راست نشان داده شده‌اند. همچنین مجموعه‌ای از محورهای مختصات ثابت با بردارهای واحد x و y و سطوح چرخش هم‌محور نشان داده شده‌اند. این صفحات چرخش عمود بر محورهای چرخش هستند و با چرخش محورها حرکت نمی‌کنند. دو محور توسط یک گیمبال به هم متصل می‌شوند که نشان داده نشده است. با این حال، محور اول در نقاط قرمز رنگ در صفحه قرمز چرخش در نمودار به گیمبال وصل می‌شود و محور دوم در نقاط آبی در صفحه آبی وصل می‌شود. سیستم‌های مختصات ثابت با توجه به محورهای دوار به عنوان بردار واحد محور x خود تعریف می‌شوند. (x , x) از مبدا به سمت یکی از نقاط اتصال اشاره می‌کنند.
همان‌طور که در نمودار نشان داده شده است، x در زاویه‌ی γ با توجه به موقعیت شروع در جهت محور x قرار دارد و x در زاویه‌ی γ با توجه به موقعیت شروعش در جهت محور y قرار دارد.
x محدود به صفحه‌‌ی قرمز در نمودار است و با γ به شکل زیر در ارتباط است:
x محدود به صفحه‌ی آبی در نمودار است و حاصل بردار واحد در محور x است formula_3 در زوایای اویلر می‌چرخد. formula_4
یک محدودیت بر روی بردارهای x و x این است که از آن‌جایی که آن‌ها در گیمبال ثابت هستند، باید در زوایای قائم با یکدیگر باقی بمانند. به این صورت که حاصل ضرب داخلی آن‌ها برابر صفر بشود:
بنابراین معادله حرکت مربوط به دو موقعیت زاویه‌ای به صورت زیر به‌دست می‌آید:
با یک راه‌حل رسمی برای γ:
از آن‌جایی که arctan چند پاسخ دارد پس جواب γ یکتا نیست. گرچه جواب γ نیاز دارد که روی زوایای مطلوب پیوسته باشد. برای مثال، راه حل صریح زیر با استفاده از تابع atan2(y, x) برای مقادیر بین منفی پی و پی معتبر است:
زاوایای γ و γ در یک مفصل چرخشی توابعی از زمان خواهند بود. مشتق گرفتن معادله حرکت با توجه به زمان و استفاده از خود معادله حرکت برای حذف یک متغیر، رابطه بین سرعت‌های زاویه‌ای
را به‌دست می‌دهد (formula_10 و formula_11 )
همان‌طور که در نمودارها نشان داده شده است، سرعت‌های زاویه‌ای به صورت خطی مرتبط نیستند، بلکه تناوبی هستند با دوره‌ای نصف شفت‌ها چرخان. برای به‌دست آوردن رابطه‌ی بین شتاب‍های زاویه‍ای a a می‌توان دوباره معادله سرعت زاویه‌ای را مشتق بگیریم.
پادشاه هیوسو ( 692 میلادی تا 702 میلادی ) ( هانگول : 효소왕 ) ( هانجا : 孝昭王 ) سی و دومین پادشاه شیلا بود او برای حفظ وحدت شیلا قدرت اشراف زادگان را کاهش داد و بیشتر به مردم رسیدگی کرد. وی پسر شاه سینمون و همسرش ملکه سینموک و نوه شاه مونمو کبیر بود.
او یک دهه سلطنت کرد و در پاییز 702 بر اثر بیماری در سورابل درگذشت.
شاه هیوسو مانند پدرش با مخالف هایی به شکل شورش از سوی اعضای عالی رتبه اشراف شیلا مواجه شد. به عنوان مثال در تابستان سال 700 ایچان (یک رتبه بالا در سیستم رتبه بندی استخوانی شیلا) در توطئه های خیانتکارانه نقش داشت که به زودی اعدام شد.
روابط با تانگ در طول سلطنت شاه هیوسو پس از فروپاشی دیپلماتیک که در پی جنگ های اتحاد در طول دهه های 660 تا 670 و تشکیل اتحاد شیلا و تانگ دنبال شد بهبود یافت.
شاه هیوسو از آنجا که پسری نداشت برادر کوچکترش که به عنوان پادشاه سئونگ دوک سلطنت کرد جانشین وی شد.
قصه بابا نام سرودی است که در سال‌های آخر جنگ ایران و عراق توسط گروه سرود آباده خوانده شد و مورد توجه زیادی قرار گرفت. این سرود برای بار اول در یک رژه نظامی در حضور علی خامنه‌ای رئیس جمهور وقت ایران در شیراز خوانده شد. پخش این سرود در صدا و سیما باعث شهرت این سرود و خود گروه سرود آباده شد بطوری که این آهنگ عنوان بهترین آهنگ آن سال را گرفت و در مراسمی، علی خامنه‌ای رئیس جمهور وقت از اعضای گروه تجلیل کرد.
شعر قصه بابا شعر بسیار ساده‌ای است و صحبت کودکی است با مادرش که از پدر کشته شده خود حرف می‌زند و خواب دیشب خود را که در آن با پدرش درد دل داشته تعریف می‌کند. این شعر با لهجه محلی آباده توسط فرزندان کشته شدگان جنگ ایران و عراق خوانده شده‌است.
مادر برام قصه بٌگو؛ دل تنگ تنگ / قصه بابا رو بٌگو دل تنگ تنگ
مادر، مادر، مادر، مادر
مادر برام حرف بزن؛ از ایمونش بٌگٌو/مادر تو دونی و خدا؛ از خوبی هاش بٌگو
از مهربونی و از مهر و وفاش بگو/ از جون فِشونی و از عزم بابام بٌگو
پادشاه سئونگ دئوک ( ۷۰۲ میلادی تا ۷۳۷ میلادی ) سی و سومین پادشاه شیلا بود . او دومین پسر شاه سینمون و برادر کوچکتر پادشاه هیوسو بود. روابط بین شیلا و چین به سطوح همکاری بی نظیری رسید.
ایالت مالگال اگرچه پادشاه سئونگ دئوک در واقع یک لشکر کشی به شمال راه اندازی کرد اما با کولاک شدید خنثی شد.
شیلا همچنین نگران تجدید حیات بالهه بود.
در سال 721 پادشاه سئونگدوک دستور ساخت قنات را در سراسر مرز شمالی شیلا داد.
بقایای آن هنوز دیده میشود.
سال بعد پادشاه سونگ دوک که در اثر حملات دزدان دریایی ژاپنی در امتداد سواحل جنوبی دچار مشکل شد. وی قلعه بزرگی در نزدیکی شهر سورابل بزرگ برپا کرد که محیط آن 10 کیلومتر بود.
بر طبق کتاب سامگوک یوسا این قلعه معروف به قلعه موبول که نزدیک به 40/000 مرد نیاز داشت. در اوج سلطنت شاه سئونگ دوک و نشانه بهبود روابط با تانگ، در سال 735 امپراطور تانگ یعنی ژوان زونگ به پادشاه شیلا رسما قلمرو جنوب رودخانه پائه که امروزه رودخانه تادونگ نام دارد اعطا کرد.
دوران حکومت پادشاه سئونگ دوک دوره رفاه و صلح بود.
همان طور که یکی از محققین کره از ادعا کرده است در طول حکومت سونگ دوک نهایتاً قدرت تاج و تخت تضمین شد و با انجام این کار امپراطوری شیلا سر انجام توانست از آرامش داخلی لذت برد.
گفته شده است که یک ساعت آبی کره ای در سال 718 اختراع شد.
در فوریه سال 737 پادشاه سئونگ دئوک ناگهان در پایتخت شیلا از دنیا رفت و حکومت به هیو سونگ رسید.
پادشاه هیو سئونگ (۷۳۷ میلادی تا ۷۴۲ میلادی) (هانگول: 효성왕) (هانجا: 孝成王) سی و چهارمین پادشاه شیلا و پسر دوم سئون دئوک بود او در سال ۷۳۷ میلادی به حکومت رسید و در سال ۷۴۲ میلادی پس از ۵ سال حکومت درگذشت و خاکسترش به دریا ریخته شد.
نام خانوادگی او کیم و نام دیگرش سونگگیونگ است.
او دومین پسر شاه سئونگ دوک و مادرش هم ملکه سودوک است.
امپراطور هیوسونگ از 737 تا 742 به مدت حدود 5 سال بر شیلا حکومت کرد و پس از فوتش لقب هیو سونگ را به او دادند.
پادشاه هیو سئونگ دختر پاجینچان یئونگ جونگ را به عنوان صیغه گرفت. این اتفاق باعت شد در قصر امپراطوری درگیری ایجاد کند.
ملکه ای حسود صیغه امپراطوری را کشت و یونجونگ نقشه ای برای کشتن او داشت.
متاسفانه پادشاه هیو سونگ ناگهان در سال 742 درگذشت که بسیار کم سلطنت کرد وی در جنوب معبد بئومنیوسا سوزانده شد و خاکسترش در دریا پراکنده شد.
هراس‌های ویژه یا فوبیاهای خاص شامل ترس غیرمنطقی و نامعقول از یک موضوع یا موقعیت خاص است.
ترس یا اضطراب ممکن است هم با حضور عامل برانگیزاننده و هم با پیش‌بینی شی یا موقعیت خاص ایجاد شود. در بیشتر بزرگسالان، فرد ممکن است منطقاً بداند ترس غیر منطقی است اما هنوز هم کنترل اضطراب را دشوار می‌داند.
علت هراسهای خاص می‌تواند بر اساس هراس متفاوت باشد، اما می‌تواند شامل ژنتیک، تأثیرات محیطی، شرطی شدن و سایر مسیرهای غیر مستقیم باشد. علل می‌توانند تجربی و غیر تجربی باشند. به عنوان مثال، به نظر می رسد یک مؤلفهٔ ژنتیکی قوی‌تر برای فوبیای تزریق خون در مقایسه با فوبیای حیوانی وجود دارد، که بیشتر ناشی از یک تجربه است.
اصولاً پنج نوع هراس ویژه وجود دارد:
هراس‌های ویژه شایع هستند و معمولاً از دوران کودکی یا نوجوانی آغاز می‌شوند و حدود ۵۰ ٪ آنها هم ظرف مدت پنج سال خود به خود برطرف می‌شوند. مواردی نظیر ترس از هواپیما، مکان‌های بسته یا ارتفاع ممکن است در اوایل بزرگسالی نیز ایجاد شوند.
فرد در برخورد با شی یا موقعیت مورد نظر دچار ترس شدید یا حمله وحشت می شود.ترس یا اضطراب همراه با هراس خاص می تواند علائم جسمی مانند افزایش ضربان قلب ، تنگی نفس ، تنش عضلانی یا تعریق ایجاد شود.
براساس DSM-5 شامل موارد زیر می باشد:
1.ترس یا وحشتی که حداقل 6 ماه طول بکشد
2.ترس یا وحشت زیاد باعث اجتناب از شی یا موقعیت شود.
3.علایم ترس و وحشت زیاد درباره موقعیت یا شی وجود داشته باشد.در کودکان به صورت گریه ،کج خلقی یا چسبیدن به والد باشد.
4.سایر علل ایجاد کننده ترس و وحشت رد شده باشند.
5.موقعیت اضطراب زا همیشه و به صورت فوری باعث ایجاد ترس و وحشت شود.
6.ترس و اضطراب شدید باعث افت عملکرد شود.
درمان شامل درمان دارویی و رواندرمانی شناختی رفتاری می باشد. برای درمان دارویی از داروهای مهارکننده بازجذب سروتونین استفاده می شود.
درمان مانند درمان سایر انواع هراس است.
این است مایکل جکسون (دیگر ترجمه‌ها از این نام: «همین است»، «آخرش است»، «پایانشه») نام فیلم مستندی است که پس از مرگ ناگهانی و مشکوک مایکل جکسون به مدت ۱ ماه اکران شد. محتوی این فیلم مستند شامل صحنه‌هایی از تمرینات مایکل جکسون، برای شروع کنسرت‌های این است بود؛ کنسرت‌هایی که عنوان «باشکوه‌ترین و بزرگ‌ترین بازگشت تاریخ» و همچنین «پیشرفته‌ترین اجرای تاریخ» را کسب کرده بود اما به دلیل مرگ او، لغو شد.
مستند این است مایکل جکسون، حاصل منتخبی از ۱۰۰ ساعت از فیلم‌های پشت صحنهٔ تمرینات مایکل جکسون است که سونی پیکچرز تنها ۱۱۱ دقیقه از آن را منتشر کرد. کمپانی سونی پیکچرز که حق ساخت و انتشار این فیلم را با پرداخت ۶۰ میلیون دلار از بنیاد مایکل جکسون بدست آورده بود، در رابطه با اهمیت این ۱۰۰ ساعت فیلم می‌گوید: «این فیلم‌ها در تاریکی نیمه شب و در داخل واگنی ناشناس و بدون نام و نشان، به انبار سونی در کالور سیتی منتقل شدند و پلیس‌های امنیتی همراه با اسلحه و تجهیزات، این ماموریت را پشتیبانی می‌کردند». شرکت سونی می‌گوید که در زمان تدوین این ۱۰۰ ساعت فیلم، ماموران امنیتی لحظه‌ای از جلوی درب اتاق تدوین فیلم دور نمی‌شدند و دسترسی به اینترنت در اتاق تدوین وجود نداشت.
برخی از صداهای ترانه‌های درون این فیلم از ترانه‌های از قبل ضبط شده بود اما در بیشتر ترانه‌های اجرا شده صدای واقعی جکسون در همان اجرای اصلی پشت صحنه است.
این فیلم با فروش ۲۶۱ میلیون دلار، پرفروش‌ترین فیلم مستند و کنسرتی در تاریخ سینمای جهان است. این رکورد جهانی تنها در ۵ روز اول اکران این فیلم به دست آمد. ۱۰۱ میلیون دلار تنها فروش ۵ روز اول این فیلم بود.
این فیلم رتبهٔ سینمایی «الف» را بدست آورد و از فیلم‌هایی است که بهترین نقدها را دریافت کرده‌است. ۸۰٪ نقدهای نوشته شده بر این فیلم مثبت بوده‌اند.
این فیلم از ۲۸ اکتبر () تا ۳ دسامبر ۲۰۰۹ () به مدت ۳۷ روز در سینماهای سرتاسر جهان به نمایش درآمد.
در پنجم ماه مارس ۲۰۰۹، مایکل جکسون در یک کنفرانس مطبوعاتی اعلام کرد که ۱۰ کنسرت زنده با عنوان «همین است» را به زودی در لندن اجرا خواهد کرد. اما به دلیل استقبال مردم، ۴۰ کنسرت دیگر نیز اضافه کرد و در مجموع قرار شد ۵۰ کنسرت اجرا شود. اما مرگ ناگهانی مایکل جکسون در ۲۵ ژوئن ۲۰۰۹ باعث لغو این کنسرت‌ها شد در حالی که تنها دو هفته تا آغاز اجرای کنسرت‌ها مانده بود.
پس از آن شرکت سونی اعلام کرد فیلم تمرینات مایکل جکسون که تنها دو روز پیش از مرگش ضبط شده بود را به زودی پخش خواهد کرد. در انتهای این فیلم مایکل جکسون آهنگ جدیدی را با عنوان «همین است» اجرا می‌کند.
فروش جهانی فیلم "این آخرش است" در ۳۷ روزی که بر روی پردهٔ ۳،۴۸۱ سینمای جهان بود، برابر با ۲۶۱،۱۸۳،۵۸۸ دلار بود. از این میزان، ۷۲،۰۹۱،۰۱۶ دلار (۲۷٫۶ درصد از کل فروش) متعلق به کشور آمریکا و ۱۸۹،۰۹۲،۵۷۲ دلار (۷۲٫۴ درصد از کل فروش) متعلق به دیگر کشورهای جهان بود.
فیلم "این آخرش است" پرفروش‌ترین فیلم موزیکال، کنسرتی و مستندی جهان است و در کشور آمریکا نیز در رتبهٔ دوم (بعد از فیلم "") قرار دارد.
هیطور ویلا-لوبُس (Heitor Villa-Lobos) آهنگساز برزیلی در ۵ مارس ۱۸۸۷ در ریو دوژانیرو به دنیا آمد و در ۱۷ نوامبر ۱۹۵۹ در همان شهر درگذشت. او در حیات حرفه ای خود همواره تأکید کرد: من برای آموختن موسیقی نیامده ام بلکه به صحنه آمدم تا چه عناصری در آثارم به کمال برسانم !
برای فلوت، ابوا، ساکسفون، هارپ، چلستا و گیتار
یکی از متداول‌ترین روش‌های درمان هراس‌های ویژه، رفتار درمانی‌شناختی است که یک شیوه حساسیت‌زدایی منظم است.
در این شیوه، فرد را با یک روش حساب‌شده و ایمن در معرض موضوع یا موقعیتی که هراس دارد، قرار می‌دهند که متداول‌ترین آن شیوه تدریجی است یعنی ابتدا در ذهن و با کمک قوه تخیل و سپس در واقعیت. مثلاً اگر فردی از عنکبوت هراس دارد از او می‌خواهند تا ابتدا آن را در ذهن مجسم کند سپس عکس‌هایی از عنکبوت را ببیند و سرانجام در واقعیت به یک عنکبوت نگاه کند؛ که البته باید به اندازه کافی بین مراحل فاصله باشد همچنین باید توأم با تکنیک‌های آرام‌بخش باشد و از سوی روان‌درمانگر حمایت و کنترل شود. با تکرار این تجربه، فرد درمی یابد که اگر چه آن موقعیت ناخوشایند است، اما زیان‌بار نیست و با هر بار در معرض مورد هراس‌آور قرار گرفتن احساس کنترل بر آن ترس در فرد بیشتر می‌شود و این احساس کنترل کردن موقعیت و خود، مهم‌ترین دستاورد این شیوه‌است.
تنش کاربردی یکی از روشهای روان درمانی برای درمان ترس مرضی (phobia) است. این روش مخصوص درمان فوبی خون و جراحت است. اگر بیمار موقع دیدن آمپول غش می‌کند، روان شناس به وی یاد می‌دهد که بدنش را در هنگام ترس منقبض کند. درست بر عکس ریلکسیشن که بدن باید آرام باشد، در موقع ترس از خون و جراحت، بدن بهتر است که منقبض شود تا از ضعف جلوگیری شود. از آن جا که بدن نمی‌تواند هم ضعف کند و هم منقبض باشد، بیمار به یک سلاح مبارزه با وحشت از خون مجهز می‌شود و کم کم به این باور می‌رسد که خون واقعاً ترسی ندارد.
پادشاه گیونگ دئوک ( ۷۴۲ میلادی تا ۷۶۵ میلادی ) سی و پنجمین شاه شیلا بود.
وی به رواج دین بودایی در شیلا کمک کرد و معبدی به نام بولگوکسا در یک غار ساخت. وی در سال ۷۶۵ و بعد از ۲۲ سال حکومت به دلیل بیماری از دنیا رفت.
شاه گیونگ دوک بیشتر به خاطر پروژه های معماری متعددی که در زمان سلطنت او آغاز شد، شناخته شده است. برجسته‌ترین آنها زنگ الهی پادشاه سونگدئوک است که او را به نام پدرش نامگذاری کرد.ساخت و ساز در سال 742 آغاز شد و در طول سلطنت پادشاه هیوسونگ به پایان رسید.
مقبره پادشاه سونگ دئوک نیز توسط شاه گیونگ دئوک در راستای سبک‌های استوپای بزرگ سانچی و بهارهوت استوپا تکمیل شد.
معماری بودایی نیز مورد حمایت زیادی از سوی پادشاه گیونگ دئوک قرار گرفت. ساخت و ساز سئوک گورام نیز در زمان سلطنت وی به ریاست نخست وزیر کیم دائه سونگ در سال 751 آغاز شد که بر ساخت معبد بولگوکسا و بتکده دابوتاپ نیز نظارت داشت که ساخت آن در همان سال آغاز شد.
پادشاه گیونگ دئوک بزرگ تلاش کرد کره را از طریق سازماندهی کنوانسیون های نامگذاری دولتی و پست متمرکز کند. پادشاه تلاش کرد تا یک سیستم دولتی شبیه به سیستم حکومتی چینی ایجاد کند، که در آن مناطق توسط مقامات منصوب دربار به جای اشراف محلی اداره می شدند. استاندارد سازی کنوانسیون‌های نام‌گذاری در سطوح مختلف در طول سلطنت پادشاه گیونگ دئوک اتفاق افتاد. دفاتر کلاس گونگ‌بانگ یا صنعتگران با استفاده از پسوند «بنگ» از «جئون» در طول سلطنت او تغییر نام دادند مکان ها نیز در زمان وی استاندارد شده بودند.
استاتیرا (درگذشته: ۴۰۰ پیش از میلاد) همسر مورد علاقه اردشیر دوم و مادر اردشیر سوم هخامنشی بود وی یکی از ملکه‌های مهم و پرآوازه و تأثیرگذار دوره هخامنشیان بود و بر همسرش نفوذ بیشتر از ملکه مادر پروشات داشت و برادرش تیسافرن باعث مرگ کوروش کوچک شد و این امر باعث مرگش شد.
ارشک پسر داریوش دوم که بعدها پس از جلوس به تخت موسوم به اردشیر دوم گردید با استاتیرا دختر هیدرانس سوم (ویدرن) یکی از بزرگان و اشراف پارسی ازدواج کرد. برادر استاتیرا موسوم به تری تخمه نیز با آمستریس دختر داریوش دوم و پروشات ازدواج کرده بود.(ایران باستان ص ۹۰۱ و ۹۶۲). استاتیرا آنگاه که ملکه شد، در تخت روان باز و بی پرده حرکت می‌کرد و به اشخاصی از زنان اتباع خود اجازه می‌داد که به او نزدیک شده درودش گویند و این رفتار او پارسیان را خوش آمد.(ایران باستان، ص ۹۹۵ و ۹۹۶)
پروشات مادر اردشیر دوم (هخامنشی) با استاتیرا خصومت می‌ورزید.(ایران باستان ص ۹۹۸ و ۱۰۳۷ و ۱۰۵۴) علت سرچشمهٔ کینه مابین آن‌ها به ماجرای تری تخمه معروف است، وی که با آمستریس ازدواج کرده بود، درصدد قتل زن خود برآمد اما توطئه‌اش فاش شد و این ماجرا طوفانی از خشم و جنون در پروشات مادر آمستریس برانگیخت. هر چند شاهزاده خانم آمستریس از مرگ نجات یافت اما تمام خانوادهٔ او به غیر از برادرش تیسافرن که خدمات بسیاری به شاه کرده بود و استاتیرا که همسر ولیعهد بود، کشته و زنده بگور شدند. دیگر عامل کینه میان این دو، علاقه و طرفداری پروشات نسبت به کوروش کوچک، برادر کوچکتر اردشیر دوم بود. در پی جنگی که بین دو برادر بر سر قدرت و پادشاهی درگرفت، کوروش کوچک کشته شد. سرانجام در سال ۴۰۴ پیش از میلاد اردشیر دوم (هخامنشی) به سلطنت رسید. مرگ کوروش کوچک در داخل دربار همان اندازه که مایه اندوه و عزای پروشات شد، برای استاتیرا و برادرش تیسافرن موجب خرسندی گشت. استاتیرا جریمهٔ پیروزی و خرسندی خود را با زهری که پروشات به او خوراند، پرداخت.زرین کوب، ص ۱۸۷
پروشات مدت‌ها قصد کشتن استاتیرا را داشت، بالاخره به دسائس نیت خود را اجرا کرد. او زنی در خدمت خود داشت بنام "ژی ژیس" که مورد اعتماد تام ملکه و بر وی بسیار مسلط بود و همین زن آلت اجرای خیال شوم پروشات گردید. شرح قضیه موافق نوشته‌های دینن و کتزیاس و پلوتارک(زندگانی اردشیر، فصل ۲۱) با جزئی اختلافی چنین است: هر دو ملکه از چندی قبل آشتی کرده و ظاهراً نشان می‌دادند که منازعات و سوء ظن‌های دیرینه را فراموش کرده‌اند، زیرابه منازل یکدیگر آمد و شد داشتند و با هم غذا صرف می‌کردند ولی چون باطناً باز از یکدیگر بیمناک بودند غذا را از یک ظرف و از همان خوراک می‌خوردند. بعد پلوتارک چنین می‌گوید: پروشات در سر میز یکی از این مرغ‌ها را برداشته با کاردی که یک طرف آن را مسموم کرده بودند، به دو نیم تقسیم کرد، نیمی را که مسموم نشده بود خودش برداشت و نیم مسموم را به ملکه جوان داد. دینن گوید که یکی از خدمه مرغ را بریده قسمت مسموم را به استاتیرا داد. به‌هرحال از درد شدید و تشنج‌هایی که بعد برای ملکه حاصل شد او یقین کرد که مسموم گشته و به فاصله چند ساعت درگذشت. این واقعه در سال ۴۰۰ پیش از میلاد رخ داده‌است.
شاه نسبت به مادرش پروشات سوءظن حاصل کرد زیرا درجهٔ کینه‌ورزی و شقاوت او را خوب می‌دانست و برای اینکه در این باب حقیقت مطلب را بداند، فرمود تمام خدمه و صاحب‌منصبان مادرش را توقیف و زجر کنند، ولی پروشات "ژی ژیس" را مدت‌ها در منزل خود نگاهداشت و از تسلیم او به شاه امتناع ورزید بالاخره این زن روزی اجازه گرفت به خانه‌اش برود و قراولان شاهی او را گرفته، موافق قوانین پارسی که برای زهردهندگان مقرر است با زجر کشتند. چنین است عقیده دینُن، ولی کتزیاس گوید که "ژی ژیس" آلت اجرای قصد پروشات نبود و فقط بر خلاف میل خود از قضیه اطلاع داشت. به‌هرحال شاه به مادرش چیزی نگفت و نسبت به او کاری نکرد، جز اینکه او را از خود دور داشت.ایران باستان ص ۱۰۹۶ و ۱۰۹۷ از استاتیرا سه پسر باقی‌ماند به نام‌های داریوش، آریاسپ و اخوس که بعد از پادشاهی نام اردشیر سوم را بر خود گذاشت.زرین کوب، ص ۱۹۱
استاتیرا () یا ستاتیرا شهبانوی ایران و همسر داریوش سوم، واپسین شاهنشاه هخامنشی، بود.
داریوش سوم در زمان لشکرکشی علیه اسکندر مقدونی، همسرش استاتیرا، پسرش اوخوس، دخترانش دری‌په‌تیس و استاتیرا و مادرش سی‌سی‌گامبیس را به همراه داشت.Heckel (2006), p. 116. داریوش در پی شکست در نبرد ایسوس در سال ۳۳۳ پیش از میلاد، فرار کرد و خانواده‌اش به اسارت نیروهای مقدونی درآمدند. داریوش پس از این شکست به اسکندر تقاضای صلح داد و شرائط صلح، پرداخت غرامت از طرف ایران و ازدواج با خانوادهٔ سلطنتی ایران و واگذاری آسیای صغیر به اسکندر بود و در ازای این گذشت‌ها از اسکندر خواسته شده بود که خانوادهٔ داریوش را بازگرداند. اسکندر این شرائط را نپذیرفت.پیرنیا، ص ۱۵۵ به گفته منابع اسکندر با اسیران با احترام برخورد کرد.Plutarch, Parallel Lives: Life of AlexanderArrian, The Anabasis of AlexanderPlutarch, Parallel Lives: Life of Alexanderکوینت کورس، "Historiae Alexandri Magni Macedonis", 3.12.17.
استاتیرا در اوایل سال ۳۳۲ پ. م در هنگام زایمان اوخوس درگذشت. اسکندر او را به عنوان همسر شاهنشاه بزرگ ایران به خاک سپرد.
در سال ۳۲۴ پ. م دختر او به نام استاتیرا به ازدواج اسکندر و دیگر دختر او، دری‌په‌تیس، به ازدواج هفستیون، دوست صمیمی و سردار اسکندر درآمد. اسکندر حدود یک سال پس از این ازدواج درگذشت. به گفته پلوتارک هر دو دختر استاتیرا به دست روشنک، دیگر همسر اسکندر، و پردیکاس، یکی از سرداران او، کشته شدند.Heckel (2006), p. 116.Carney (2000), p. 111.
پادشاه هیه گونگ (۷۶۵ میلادی تا ۷۸۰ میلادی) (هانگول: 혜공왕) (هانجا: 惠恭王) سی و ششمین پادشاه شیلا بود.
در اصل او قدرتی نداشت و اختیار اشراف‌زادگان از هیه گونگ بیشتر بود و آنها بدون این که هیه گونگ بفهمد از خزانه دزدی می‌کردند اما زمانی که او ۲۴ ساله شد متوجه این امر شد اما وقتی خواست کاری انجام بدهد کشته شد.پادشاه هیه گونگ آخرین نواده پادشاه تائجونگ موییل بود که بر تخت نشست.
پادشاه هیه گونگ 8 ساله بود که امپراطور شد که در قصر شیلا آشفتگی های زیاد به وجود آمد.
در دوران سلطنت 15 ساله شاه هیه گونگ شورش هایی در کشور به وجود آمد که آن شورش ها در سال های 768، 770 و 775 به رهبری « کیم داگونگ،کیم جیجونگ » و مقامات عالی رتبه ایجاد شد.
نیروی های شورشی موفق شدند به کاخ حمله کنند و شاه هیه گونگ و سایر اعضای خانواده سلطنتی را ترور کنند.
فردی به نام کیم یانگ سانگ که از نسل یازدهم پادشاه نائمول بود جانشین شاه کشته شده (هیه گونگ) شد. سوابق نشان میدهد که رفتار پادشاه هیه گونگ زنانه بود و تمایل به دوجنسگرایی نشان میداد.
استاتیرای سوم (؛ درگذشته ۳۲۳ پیش از میلاد)، که احتمالاً با نام بارسینه نیز شناخته می‌شود، دختر استاتیرا دوم و داریوش سوم هخامنشی بود. استاتیرا و خواهرانش پس از شکست پدر در نبرد ایسوس، اسیر اسکندر مقدونی شدند. با این حال با آن‌ها به خوبی رفتار شد و او در سال ۳۲۴ پیش از میلاد به عنوان همسر دوم به ازدواج اسکندر درآمد. اسکندر در همان مراسم همچنین با نوه عموی پدربزرگ استاتیرا به نام پروشات، (دختر اردشیر سوم)، نیز ازدواج کرد. استاتیرا در سال ۳۲۳ پیش از میلاد پس از مرگ اسکندر، توسط روشنک، همسر اول او، کشته شد.
دانشمندان دربارهٔ نام وی بحث کرده‌اند. تاریخ‌نگاری به نام آریان (حدود 86 – بعد از ۱۴۶) در فهرست ازدواج‌های شوش، او را «بارسینه» نامیده‌است. او معمولاً با بارسینه دیگری که در همان دوره توسط اسکندر اسیر بود، نیز اشتباه گرفته می‌شود. ویلیام وودتورپ تارن تاریخ‌نگار، ادعا می‌کند که نام رسمی وی «بارسینه» بود، اما به احتمال زیاد او را «استاتیرا» می‌خواندند.Tarn (2002), p. 334. تارن موارد دیگری از سردرگمی را ذکر می‌کند و خاطرنشان می‌کند که در پایان سده ۳ پیش از میلاد، افسانه‌ها اغلب روشنک را با استاتیرا به عنوان دختر داریوش اشتباه می‌گرفتند.Tarn (2002), p. 335.
استاتیرا دختر بزرگ داریوش سوم هخامنشی و همسرش بود که او نیز استاتیرا نامیده می‌شد. پدر و مادر او هر دو اغلب خوش‌سیما و زیبارو توصیف می‌شدند و این باعث شده تا تارن حدس بزند استاتیرا «به اندازه‌ای خوش‌چهره بوده، که با توجه به شاهزاده بودنش، زیبا توصیف شود».Tarn (2002), p. 336. تاریخ تولد وی ناشناخته است؛ اما او در سال ۳۳۳ پیش از میلاد در سن ازدواج بود.Carney (2000), p. 108. پس از حمله اسکندر مقدونی به ایران، استاتیرا و خانواده‌اش ارتش داریوش را همراهی می‌کردند. در نوامبر سال ۳۳۳ ارتش اسکندر ایرانیان را در نبرد ایسوس شکست داد. داریوش گریخت و کمی بعد ارتش مقدونیه خانواده وی را اسیر کردند. اگرچه با بسیاری از زنان ایرانی اسیر شده بی‌رحمانه رفتار شد، اما به دستور اسکندر، با استاتیرا، مادرش، خواهرش دری‌په‌تیس، برادر کوچکترش و مادربزرگ پدری آن‌ها، سی‌سی‌گامبیس، به خوبی رفتار شد و آن‌ها اجازه یافتند موقعیت اجتماعی خود را حفظ کنند.
استاتیرا و خانواده‌اش تا دو سال ارتش اسکندر را همراهی کردند. مادر او در اوایل سال ۳۳۲ درگذشت و سی‌سی‌گامبیس به عنوان تنها سرپرست او درآمد.Carney (2000), p. 108. گرچه داریوش چندین بار با خون‌بها دادن برای رهایی خانواده‌اش تلاش کرد، اما اسکندر حاضر نشد زنان را پس فرستد. سپس داریوش به اسکندر پیشنهاد ازدواج با استاتیرا را در برابر صرف نظر از ادعای خود در مورد برخی از سرزمین‌هایی که اسکندر پیشتر در ازای پایان دادن به جنگ تصرف کرده بود، داد. اسکندر این پیشنهاد را رد کردCarney (2000), p. 109. و به داریوش یادآوری کرد که او هم سرزمین و هم استاتیرا را تحت کنترل خود دارد و اگر تصمیم به ازدواج با او را داشت اجازه داریوش لازم نبود.Tarn (2002), p. 336.
اسکندر در سال ۳۳۰ پیش از میلاد، استاتیرا و خانواده‌اش را در شوش ترک کرد و از آن‌ها خواست تا یونانی بیاموزند. تاریخ‌نگاری به نام الیزابت دونلی کارنی حدس می‌زند که اسکندر از قبل تصمیم به ازدواج با استاتیرا گرفته بود و او را برای زندگی به عنوان همسرش آماده می‌کرد.Carney (2000), p. 109. استاتیرا در سال ۳۲۴ پیش از میلاد، تقریباً ده سال پس از دستگیری، به عنوان همسر دوم با اسکندر در یک مراسم دسته‌جمعی معروف به عروسی‌های شوش که پنج روز به طول انجامید، ازدواج مرد. نود زن نجیب‌زاده دیگر هخامنشی نیز با سربازان مقدونی وفادار به اسکندر ازدواج کردند. این شامل ازدواج دری‌په‌تیس با دوست صمیمی اسکندر، هفستیون، بود.O'Brien (2005), p. 197. در همان مراسم، اسکندر با پروشات، دختر شاهنشاه پیشین هخامنشی، اردشیر سوم، ازدواج کرد.Carney (2000), p. 110. این سنت نسبتاً عادی بود که حاکمان فاتح با بیوه یا دختر مردی که خود او را برکنار کرده بودند، ازدواج می‌کردند.Tarn (2002), p. 336. اسکندر با عروسی هر دو زن، روابط خود را با هر دو شاخه خانواده سلطنتی شاهنشاهی هخامنشی تقویت کرد.
اسکندر در سال بعد، سال ۳۲۳ پیش از میلاد، درگذشت. پس از مرگ او، همسر اولش روشنک با تبانی با پردیکاس استاتیرا را به قتل رساند. روشنک می‌خواست موقعیت خود و پسرش اسکندر چهارم را با خلاص شدن از رقیبی که می‌توانست - یا ادعا می‌کرد- باردار باشد، تقویت کند.Carney (2000), p. 110. طبق گزارش پلوتارک، خواهر استاتیرا، دری‌په‌تیس نیز در همان زمان کشته شد. کارنی معتقد است که پلوتارک اشتباه کرده‌است و در واقع این پروشات بود که همراه با استاتیرا درگذشت.
استاتیرا ممکن است در نقاشی دیواری که در حین کاوش در پمپئی یافت شده‌است، به تصویر کشیده شده باشد. این نقاشی دیواری یک جنگجوی برهنه را با عبای مقدونی بنفش که به احتمال زیاد اسکندر است، به تصویر می‌کشد. در سمت چپ او زنی ایستاده‌است که تاجی به سر و عصایی در دست دارد. دانشمندان در مورد اینکه این زن روشنک است یا استاتیرا اختلاف نظر دارند.Stewart (1993), p. 186.
گویش قدیمی یا بومی تهرانی گویش‌هایی از زبان مازندرانی یا زبان راجی است.
پژوهشگران تهران قدیم را به سه بخش زبانی تقسیم کرده‌اند. تهران از جنوب به شهر ری و زبان راجی در آنجا می‌رسید. به گفته اساتید زبان فارسی، از ویژگی‌های زبان راجی استفاده از حرف اضافه بوده و گویشوران منطقه جنوب تهران که با این گویش تکلم می‌کردند، برای مثال از حرف اضافه «ها» بجای حرف «ب» استفاده می‌کردند به‌طوری که به «بگیرید» «هاگیرید» و «به بگرفتیم» «هاگرفتیم» می‌گفتند. لهجه شمیرانی یا تجریشی در منطقه شمال تهران رواج داشته‌است. آن دسته از از اهالی تهران که در محدوده ونک و شمیران سکونت داشتند به دلیل مجاورت با استان مازندران لهجه مازندرانی داشتند.
والنتین ژوکوفسکی خاورشناس و زبان‌شناس روس اواخر قرن ۱۹ میلادی در سفری که به ایران داشت در حوالی شمیران با گویش تجریشی آشنا شده و در آثارش به این گویش اشاره می‌کند؛ گویشی که شباهت بسیاری با گویش مازندرانی دارد. تا امروز در محدوده‌هایی از جمله سرآسیاب دولاب، شاه عبدالعظیم و… هنوز هم افرادی با لهجه شمرانی صحبت کنند؛ لهجه‌ای که ملایم شده گویش مازنی است. گویشی از لهجه تاتی نیز در منطقه غرب تهران رواج داشته‌است. مناطق شرقی تهران از دیرباز بیابان بوده‌است و گویش خاصی در آن مناطق تا سمنان رواج نداشته‌است.
دانشنامه ایرانیکا درباب زبان بومیان منطقه قصران آورده‌است که باید به دو بخش تقسیم شود. زبان بومیان شمال و شمال شرق منطقه بخش درونی قصران نزدیکی بسیار زیادی به زبان مازندرانی دارد. گویش منطقه جنوبی از اوشان در مرکز تا جیرود و تجریش در جنوب شمیران گونه ای فارسی-مازندرانی است و ویژگی‌های زبان‌های حاشیه دریای خزر را داردthe region can be divided into two linguistic zones: (1) The vernaculars of the north and southeast of Inner Qaṣrān show high degrees of affinity with Ṭabari (Māzandarāni) but with a substantial blend of Persian vocabulary and grammar; they are thus coined as ‘Ṭabaroid’ (Borjian, 1913b). (2) The southern dialects, from Ušān in the middle course of the Upper Jājrud southward to Tajriš in Šemirān, are given the appellation ‘Perso-Tabaric’ on the grounds that they are akin to Persian, while carrying a thick Caspian stratum, Giti Deyhim and EIr. , “QAṢRĀN,” Encyclopædia Iranica, online editionحسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده‌است: منطقه قصران باستانی شامل مناطق اوشان، فشم، دربندسر، گاجره و روستاهای کوهپایه‌ای توچلال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه‌ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از ریشهٔ زبانهای دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ترکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تأثیر یافته‌است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجهٔ مازندرانی به همان نسبت افزوده می‌شود، چنان‌که در لهجهٔ میگون و شهرستانک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر لهجهٔ مازندرانی غلبه دارد.دانشنامه ایرانیکا درباب زبان مردم لواسان آورده‌است: مردم لواسان زبان بومی آمیخته‌ای از زبان فارسی و زبان‌های حاشیه دریای خزر دارند که نزدیک به زبان مازندرانی در روستاهای جنوب شرق لواسان چون وسکاره و ایرا می‌باشدThe natives of Lavāsānāt are of Caspian stock and the local vernacular is a blend of Persian and Caspian, approaching Māzandarāni in the southeastern villages of Irā and Veskāra, Giti Deyhim and EIr. , “LAVĀSĀN,” Encyclopædia Iranica, online edition
مصوّر یکی از نام‌های خداوند و به معنای تصویرگر، تصویرساز یا نقّاش است که در سورهٔ الحشر، آیهٔ آخر به آن اشاره شده و به خالقیّت خداوند دلالت دارد .
در آیهٔ آخر سورهٔ حشر آمده است : « هو الله الخالق البارئ المصوّر له الأسماء الحسنی »
پادشاه سئون دئوک دوم (۷۸۰ میلادی تا ۷۸۵ میلادی) (هانگول : 선덕왕) (هانجا : 宣德王) سی و هفتمین پادشاه شیلا بود. به دلیل اینکه هیه گونگ پسری نداشت او به عنوان پادشاه انتخاب شد او در سال ۷۸۵ و حکومتی ۵ ساله مرد و خاکستر او بر روی دریای ژاپن پاشیده شد.
نام خانوادگی او کیم و نامش کیم یانگ سانگ است.
او از نسل پادشاه نائمول هفدهمین شاه شیلا بود.
مادر پادشاه سئون دوک لیدی ساسو، دختر پادشاه سئونگ دئوک بود.
پادشاه سئوندئوک بدون وارث درگذشت و نتوانست جانشینی را معرفی کند که همین باعث درگیری بر سر جانشینی تاج و تخت بین ( کیم گیونگ شین ) از نوادگان شاه نائمول و ( کیم جو وون ) از نسل شاه موییل شد.
برخی از مورخان بر این باور بودند که شاه سئوندئوک ممکن است پادشاه هیه گونگ را کشته باشد زیرا وی بیشترین سود را از مرگ او برده است.
سئوندئوک در سال 785 میلادی پس از 5 سال حکومت فوت و او را سوزاندند و خاکستر او در دریای ژاپن یا دریای شرق پراکنده شد.
پس از مرگ پادشاه وون سونگ جانشین او یعنی ( سی و هشتمین امپراطور شیلا ) شد.
یو هو مین (زادهٔ ۲۹ ژوئن ۱۹۷۸) بازیگر مرد اهل کره جنوبی است.http://star.koreandrama.org/?p=17616Yeo ho Min asianwiki
وی به خاطر بازی در سریال "امپراتور دریا" معروف شد و در سریال "افسانه جومونگ" در نقش ژنرال اویی به اوج محبوبیت رسید وی همچنین در سریال "دونگ یی" و اوک نیو بازی کرده‌است.
سئون دئوک در دو مورد به کار می‌رود:
سونی اریکسون سی ۹۰۲ نخستین مدل از سری «C» سایبرشات‌های سونی اریکسون می‌باشد که در نیمهٔ دوم ۲۰۰۸ به بازار معرفی شده است تا جانشینی باشد بر مدل‌های محبوب سونی اریکسون کا۸۰۰ و کا۸۵۰. سی ۹۰۲ دارای دوربینی ۵ مگاپیکسلی بوده و توانایی فوکوس اتوماتیک، تشخیص چهره و گرفتن عکس در حالت BestPic را دارد.
از جمله مزایای این گوشی به شرح زیر است :
جی ۹۰۰ (G900) یکی از گوشی‌های سری جی شرکت سونی اریکسون است.
مارینا ولادیمیروونا دیویاتوا (متولد ۱۳ دسامبر ۱۹۸۳ در مسکو) خوانندهٔ روس و اجراکنندهٔ ترانه‌های محلی و سنتی روسیه با تنظیمهای مدرن و امروزی است. او برندهٔ مسابقهٔ اجراکنندگان موسیقی سنتی سراسر روسیه (مسابقهٔ ایپولیتوف - ایوانوف) و فینالیست مسابقهٔ معتبر «هنرمند ملی ۳» است.
مارینا دیویاتوا، در سیزدهم دسامبر سال ۱۹۸۳ در مسکو و در خانواده‌ای هنرمند به دنیا آمد. پدرش، ولادیمیر سرگییویچ دیویاتوف، خوانندهٔ اپرا و اجراکنندهٔ ترانه‌های مردمی روسیه، و مادرش طراح رقص است. پدر مارینا او را از همان دورهٔ کودکی با موسیقی آشنا کرد و می‌کوشید عشق به موسیقی محلی و مردمی را در او پرورش دهد و در همان حال او را به هنر گروههایی مانند بیتلز و دیپ پرپل نیز علاقه‌مند کند. به همین سبب بود که مارینا در سه‌سالگی می‌توانست به خوبی آواز بخواند و درک خوبی از ریتمهای موسیقی داشت.
مارینا در سال ۱۹۹۰ در مدرسهٔ موسیقی د.د.شوستاکوویچ به تحصیل در رشتهٔ رهبری کر پرداخت. در سال ۱۹۹۹ وارد کالج موسیقی آ.شنیتکه شد و در رشتهٔ تکخوانی آوازهای محلی مورد تعلیم قرار گرفت. در سال ۲۰۰۱ نیز برندهٔ مسابقهٔ اجراکنندگان موسیقی سنتی سراسر روسیه (مسابقهٔ ایپولیتوف - ایوانوف) شد که در شهر وارونژ برگزار می‌شد.
در طول سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸ مارینا در فرهنگستان موسیقی روسیه (فرهنگستان گنسین‌ها) در دانشکدهٔ تکخوانی آوازهای محلی تحصیل می‌کرد و در مسابقهٔ بین‌المللی «بازار اسلاوی» نیز شرکت جست.
مارینا در طول دورهٔ فعالیت خود، بارها با این گفته مواجه شده بود که: «موسیقی شما متعارف نیست.» او برای اثبات خلاف بودن این ادعا، در سال ۲۰۰۶ در مرحلهٔ انتخابی مسابقهٔ معتبر «هنرمند ملی ۳» شرکت کرد و تا مراحل پایانی نیز پیش رفت. یکی از نقاط عطف مهم در زندگی هنری مارینا، آواز دونفری «این می‌توانست عشق باشد» بود که آن را به همراه آلکسی گومان اجرا کرد. به اعتقاد منتقدان، در این آهنگ ترکیب موسیقی محلی و صحنه‌ای به بهترین شکل به نمایش در آمده است.
در ۲۸ اکتبر ۲۰۰۸ نخستین کنسرت انفرادی مارینا دیویاتوا با حمایت وزارت فرهنگ فدراسیون روسیه برگزار شد. برنامه‌های اجراشده در این کنسرت به موسیقی سنتی و فولکلوریک روسیه اختصاص داشت. در سال ۲۰۰۹ مارینا اغلب با گروه باله و رقص «یار دنس» روی صحنه ظاهر می‌شد. او در حال حاضر نخستین آلبوم انفرادی خود را آمادهٔ عرضه به بازار می‌کند.
مارینا دیویاتوا تأکید می‌کند که: «ترانه‌ها و موسیقی مردمی روسیه، همان چیزی است که همهٔ ما را با هم متحد می‌کند. ما ممکن است از نظر سن یا موقعیت اجتماعی با یکدیگر تفاوت داشته باشیم، ولی موسیقی مردمی همان لایه‌ای است که کل ملت روس بر روی آن پا گرفته است. تا وقتی روسیه و روسها زنده باشند، ترانه‌های محلی روسی نیز به حیات خود ادامه می‌دهند.»
مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای روسی
سرزمین مادری با نام اولیهٔ سرزمین کهن، مجموعه‌ای تلویزیونی ایرانی به کارگردانی کمال تبریزی و نویسندگی علیرضا طالب‌زاده محصول سال ۱۳۹۲ است که از شبکه سه سیما پخش می‌شود.سریال سرزمین مادری بالاخره به تلویزیون رسید/پخش از شبکه سه خبرگزاری مهر ۲۰ مهر ۱۴۰۲
این سریال به بررسی وقایع سیاسی ایران از سال ۱۳۲۰ خورشیدی تا وقوع انقلاب ۱۳۵۷ در بستر زندگی پسری نوجوان به نام رهی می‌پردازد.
این مجموعه به بررسی تاریخ سیاسی-اجتماعی ایران از سال ۱۳۲۰ تا پیروزی انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ ایران در بستر زندگی یک پسربچه می‌پردازد که در قالب سه فصل برای پخش آماده شده‌است. در فصل اول سریال، کودکی رهی که شخصیت اصلی سریال است به تصویر کشیده می‌شود، که نقش او را علی شادمان بازی می‌کند. رهی بعد از بمباران دهکده محل سکونت‌شان توسط نیروهای متفقین، از زیر آوار بیرون کشیده می‌شود. پس از چند روز مراقبت توسط مادرش راهی تهران می‌شود. سال‌ها بعد او در یک خانواده توده‌ای بزرگ می‌شود، اما بر اثر به وقوع پیوستن ماجراهایی او به یک خانواده درباری سپرده می‌شود. در این خانواده است که او رفته رفته به هویت خود پی می‌برد. همین باعث می‌شود به یک خانواده دیگر که مذهبی هستند، سپرده شود، اما این پایان ماجراهای او و اطرافیانش نیست.
بنابر زمان‌بندی اعلام‌شده، پخش سریال قرار بود ۵ دی ۱۳۹۲ از تلویزیون شبکه سه ایران انجام شود اما پس از پخش ۴ قسمت، توهین و تحریف تاریخ ایل بختیاری از آن برداشت شد و موجی از اعتراضات در مناطق بختیاری نشین، در استان‌های خوزستان، چهارمحال و بختیاری، اصفهان و همچنین شخصیت‌های تأثیرگذار ایل بختیاری را در پی داشت. پس از این اعتراضات، پخش این مجموعه با استدلال‌هایی همچون بازنگری در پوشش بازیگران زن و همچنین آنچه که نارضایتی مسئولان صدا و سیما از کم‌رنگ بودن نقش جریانات اسلامی در پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ خواندند، با تأخیر روبرو شد تا برخی صحنه‌های آن دوباره فیلم‌برداری شود. پس از فیلم‌برداری مجدد، تیزر این سریال از شبکه سه سیما پخش شد و قرار بود از مهر ۱۳۹۶ پخش شود اما باز هم پخش نشد.پخش نشدن سریال ایرانی بخاطر نوع حجاب "آخرین نیوز" بنابر اعلام سیمافیلم، سرزمین مادری قرار بود در سال ۱۴۰۲ از تلویزیون و همچنین بر اساس اطلاعات وبگاه تلوبیون از جمعه ۱۴ مهر ماه ۱۴۰۲ از شبکه ۳ پخش شود.
در نهایت پخش آن از ۵ مهر ۱۴۰۲ به صورت آنلاین در نرم‌افزار تلوبیون
و از پنجشنبه ۲۰ مهر ۱۴۰۲ در شبکه ۳ آغاز شد.
در بخشی از دیالوگ این سریال چهره فرقه دموکرات آذربایجان (امیر آقایی) خطاب به خانواده بختیاری می‌گوید: "به چه چیز خودتان افتخار می‌کنید؟ به کدام اصل و نسب؟ به سر پا گرفتن سگ‌های انگلیسی و کاسه‌لیسی کنسول انگلیس؟ می‌خواهید فردا سر کلاس برای بچه‌ها قصه اینکه بختیاری‌ها چطور بختیاری (اشاره به واژه بختیاری) شدند را بگویم؟" [تحریف تاریخ و اصالت قوم بختیاری به دلیل عقده تاریخی و...!] همچنین تصویر سردار اسعد بختیاری نیز برای تأکید بختیاری بودن، نمایش داده شد… با توجه به کنایه‌هایی که از قبل در جامعه دربارهٔ حضور انگلیسی‌ها در مناطق بختیاری‌نشین و رابطه دوستانه خوانین با آنان بوده‌است بسیاری منظور این دیالوگ اینگونه را برداشت کردند.انتشار انگلیس و بختیاری درباره سیاست دوگانه استعمار پیر خبرگزاری مهر ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۱
از اعتراضاتی که در پی پخش سه قسمت نخست سریال سرزمین کهن انجام شد، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
محسن رضایی در گفتگوی زنده شبکه دو در واکنش به پخش سریال به تمجید از سردار اسعد بختیاری و شیر علی‌مردان بختیاری (علیمردان خان (معاصر)) پرداخت. گرچه اعتراضات مردمی در رسانه‌های داخلی، با سانسور گسترده، مواجه شد.
در پی انعکاس اعتراضات اقوام بختیاری به پخش سریال سرزمین کهن، سایت آژانس خبری بختیاری (ایبنانیوز) که نقش اساسی در اطلاع‌رسانی در جنبه‌های گوناگون خبری به مردم بختیاری داشت نیز فیلتر شد.
۶۰ نفر از نمایندگان مجلس شورای اسلامی با توجه به تذکر قبلی به رئیس صدا و سیما، و بی‌توجهی در حذف دیالوگ‌های مشکل دار، دستور توبیخ و برخورد جدی ضرغامی به مسئول مربوطِ را در جلسه معاونین صادر کردند.http://cjmis.ir/?p=5567 (باشگاه روزنامه‌نگاران مسجد سلیمان)
مهم‌ترین نمایندگان منتقد به سریال «سرزمین کهن» عبارتند از:
تذکرات کتبی آن‌ها به جهت اهانت به مردم بختیاری با سازنده سریال و نیز تذکرات به ریاست سازمان صدا و سیما، شورای نظارت بر صدا و سیما و نیز وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در صحن علنی مجلس توسط ضرغام صادقی عضو هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی قرائت گردید.http://www.farasokhan.ir/ (پایگاه خبری تحلیلی فرا سخن)http://tnews.ir/ (پایگاه خبری تحلیلی مشهد پیام)http://shooshan.ir/fa/news/ (پایگاه خبری تحلیلی شوشان)
سرانجام با ادامه اعتراضات در شهرهای الیگودرز، دورود، ایذه، اهواز، لردگان، اصفهان در تاریخ ۲۶ بهمن ۹۲ عزت اله ضرغامی در نامه‌ای رسمی به معاون سیما تذکر و از لرهای بختیاری دلجویی نمود و از رنجش ایجاد شده به خدا پناه برد. اما عذر خواهی نکرد.
در متن تذکر ضرغامی آمده‌است: «توجه به این نگرانی امری ضروری است. باید اطلاع‌رسانی تصویری (تیزر) در مورد شخصیت قهرمان سریال که یک بختیاری اصیل است در دستور کار شبکه قرار گیرد.» این در حالیست که پیش از این ضرغامی و عوامل فیلم از جمله کمال تبریزی کارگردان مدعی شده بودند، استفاده از نام خانوادگی بختیاری را تنها یک اتفاق تصادفیست که ربطی به قوم بختیاری ندارد. اما هرگز توضیح نداد چرا هنگامی که چهره توده‌ای سریال به بختیاری‌ها توهین می‌کرد قاب عکس سردار اسعد بختیاری نشان داده می‌شد.
"محمودرضا تخشید" مدیر گروه فیلم و سریال شبکه سه، "محمد مسعود" تهیه‌کننده سریال، "کمال تبریزی" کارگردان سریال و "عباس سلیمی نمین" مشاور تاریخی پروژه در نامه‌ای رسمی خطاب به دارابی معاون سیما از مردم بختیاری عذرخواهی کردند.
همچنین عبدالرضا رحمانی فضلی وزیر کشور ضمن تأیید اعتراضات مردمی در شهرهای مختلف ایران تأکید کرد سریال مورد بررسی و بازبینی قرار می‌گیرد و در صورت نیاز به توقفِ یک یا دو هفته‌ای، این کار باید انجام شود.
صدا و سیما پخش این سریال را متوقف و ادامه پخش آن را منوط به انجام تحقیقات و تحقق دستورهاِ پیشینِ "عزت‌الله ضرغامی" اعلام کرد.
محمدحسین صفارهرندی وزیر ارشادِ احمدی‌نژاد مدعی شد در این سریال توهین به قومیتهای ایرانی وجود ندارد.
در جلسه‌ای با حضور نمایندگان مجلس از جمله مجید جلیل سرقلعه،محمد تقی توکلی ،عباس پاپی زاده و اسماعیل جلیلی عزت‌الله ضرغامی ضمن عذر خواهی بر توقف پخش سریال تأکید کرد.
امیر آقایی بازیگر در نامه‌ای ضمن عدم عذر خواهی، به بختیاری‌ها برای اینکه برایش شاخه گلی نفرستادند انتقاد کرد.
رمضانعلی موسوی قائم مقام صدا و سیما برخلاف ادعای سازندگان اهانت به قوم بختیاری را رسماً پذیرفت و ضمن عذرخواهی بر غافل ماندن این سازمان از تاریخ بختیاری تأکید کرد.
عزت اله ضرغامی بدون همراه و تشریفات سرزده به مسجد سلیمان رفته و در مسجد جامع این شهر از بختیاری‌ها عذر خواهی کرد.
استاندار چهارمحال و بختیاری خواستار محاکمه مشاوران این سریال شد.
ُسرانجام در نیمه اسفند ۱۳۹۲، محمودرضا تخشید مدیر گروه سریال شبکه سه برکنار شد.
در جلسه هم‌اندیشی قائم مقام رئیس سازمان صداوسیما، قائم مقام معاونت استان‌ها و مدیر شبکه سه با مدیران چهارمحال و بختیاری و برخی اندیشمندان قوم بختیاری، قائم مقام رئیس سازمان صدا وسیما سید رمضانعلی موسوی از مردم بختیاری عذر خواهی کرد و عذرخواهی آقای ضرغامی را نیز اعلام کرد. ایشان افزود که اعتراضات بختیاری‌ها در واقع اعتراض مخاطبان به عملکرد صداوسیما که از خودشان است، بود تا این ارگان دیگر چنین اشتباهاتی را مرتکب نشود.
همچنین در نشست مشترک مسئولان صدا و سیما با جمعی از فعالان فرهنگی بختیاری در استان خوزستان،
مهدی خانبابا تهرانی از ایرانیان فعال سیاسی و رسانه‌ای مقیم اروپا، زاده ۲۱ اردیبهشت ماه ۱۳۱۳http://www.ghandchi.com/1146-mehdi-khanbaba-tehrani.htm خورشیدی در تهران، تحصیلات ابتدائی و متوسطه را در همین شهر به پایان رساند. از ۱۲ سالگی به هدایت عمویش با حلقه‌ها و افکار حزب آشنا شده و بعدتر در دبیرستان جذب فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی گشت. در ابتدا عضو سازمان جوانان حزب توده شد.
در همان سالهای نوجوانی، حسب شغل پدرش با بخشی از کسبه بازار و اصناف تهران که گرایش شدیدی به شاه داشتند، آشنا می‌شود و براساسی اعتمادی که آنها به خانباباتهرانی جوان می‌کنند، از وی می‌خواهند که مسوولیت نوشتن اساسنامه حزب‌شان را برعهده بگیرد. خانباباتهرانی بعد از مشورتی مخفیانه با حزب توده، به همکاری با این گروه ادامه می‌دهد و اساسنامه‌ای برای آنها (حزب شاه پرستان) تدوین می‌کند. در خلال همین رفت‌وامدها، خانبابا متوجه می‌شود که این گروه قصد دارد تا کریم پور شیرازی، مدیر مسوول روزنامه روزنامه شورش را ترور کند. خانباباتهرانی فوراً حزب توده را ازین برنامه مطلع می‌کند، بعدتر حزب توده با کمک صادق شباویز موفق می‌شود برنامه‌ای برای کریم‌پور شیرازی تدارک ببیند و مانع این بشود که کریم‌پور شیرازی در شب حمله به دفتر روزنامه در محل حادثه باشد. در شب حمله، گروهی از اوباش به دفتر روزنامه حمله می‌کنند و در غیاب کریم‌پور شیرازی، به فردی که در دفتر مستقر بود با چاقو حمله می‌کنند. بعد ازین واقعه، دکتر مصدق دستور دستگیری مسببین این واقعه را می‌دهد. خانباباتهرانی در جریان همین دستگیری‌ها، در محل حزب شاه‌پرستان توسط شهربانی بازداشت می‌شود و به زندان میفتد. بعداً با معرفی و اشاره کریم‌پور شیرازی، خانباباتهرانی و یکی دیگر از همکاران از زندان شهربانی خارج می‌شوند.
وی پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ از طرف حزب توده مأمور می‌شود تا آرشیو روزنامه مردم را در مکانی مخفی کند، با لو رفتن محل انبار روزنامه‌ها، خانبابا هم دستگیر و برای مدت تقریبی سه ماه روانه زندان زرهی شد.
او در سال ۱۳۳۳ برای بار دیگر دستگیر و اینبار به مدت سه ماه روانه زندان قزل‌قلعه شد. در این دوره، خانباباتهرانی با شاهرخ مسکوب، جهانگیر افکاری و طیف متنوعی از روشنفکران و نویسندگان دوران زندان خود را سپری کرد.
خانبابا تهرانی در سال ۱۳۳۵ پس از آزادی جهت ادامه تحصیل به اروپا رفت. وی از سال ۱۳۳۵ در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ تحصیلات خود را ابتدا در رشته دندان پزشکی آغاز کرد و پس از چند زمستر تغییر رشته داد و در رشته حقوق ثبت نام کرد که این رشته نیز بخاطر درگیری‌های سیاسی ناتمام ماند. او همزمان در راستای سازماندهی جنبش دانشجویی به ایجاد یک سازمان دانشجویی در خارج از کشور همت گماشت و سرانجام در پایه‌گذاری «کنفدراسیون جهانی محصلین و دانشجویان ایرانی-اتحادیه ملی» سهم بزرگی ایفا نمود.
خانبابا تهرانی در تاریخ ۲ نوامبر ۱۹۶۲ میلادی (۱۱ آبان ۱۳۴۱ خورشیدی) در شهر مونیخ آلمان به جرم عضویت در یک «سازمان مخفی براندازی» به دستور پلیس و بدون حکم قاضی دادگاه، زندانی شد و با فعالیت وکیل‌هایش در اواسط فوریه ۱۹۶۳ (بهمن ۱۳۴۱) آزاد گشت. این سرآغاز یک سلسله دستگیری گسترده کمونیستها و اخراج بسیاری از آن‌ها از محل کار ایشان (بخصوص بخش دولتی) محسوب می‌شود. (ر.ک. به تعطیل کردن هفته‌نامه اشپیگل). خانبابا تهرانی در کتاب «نگاهی از درون به جنبش چپ ایران» می‌گوید: حبس بودن در زندان شتادلهایم مونیخ بخاطر ایزوله بودن، تنهایی، تنگی و تاریکی سلول‌ها، گذشته از بازجویی‌ها و شکنجه‌ها در ایران، به مراتب سخت‌تر از زندان ایران بود.
جرم اسمی او که یک کمونیست محسوب می‌شد، طبق ماده ۱۲۸ کتاب قانون جزایی آلمان، مصوبه سال ۱۸۵۱ میلادی، "Geheimbündelei" (همکاری در گروهی مخفی) بود. ماده‌ای که برای مبارزه با فراماسونری و سازمانهای مشابه در کتاب قانون آورده شده بود ولی در قرن بیستم کم و بیش فقط در رابطه با مبارزه علیه کمونیسم به کار گرفته شد. این ماده قانون در سال ۱۹۶۸ حذف شد.
مهدی خانباباتهرانی به همراه گروهی از اعضا و فعالان کنفدراسیون جهانی دانشجویان ایرانی مثل بهمن نیرومند، فرهاد سنمار و محمود راسخ، در تاریخ ۲۱ بهمن ۱۳۵۷ با آخرین پرواز سوئیس‌ایر به تهران بازمی‌گردد. طبق گفته‌های خانباباتهرانی، ورود وی و گروه همراهش به مهراباد تحت شرایط ناارام ان زمان قرار می‌گیرد و آنها دستگیر نمی‌شوند.
اوژن ایزایی (به فرانسوی: Eugène Ysaÿe) نوازنده ویلن، آهنگساز و رهبر ارکستر بلژیکی بود.
در ۱۶ ژوئیهٔ ۱۸۵۸ در لیژ زاده شد و در ۱۲ مهٔ ۱۹۳۱ در بروکسل از دنیا رفت. تئو ایزایی (۱۸۶۵–۱۹۱۸)، برادر وی، آهنگساز و پیانیست بود. اوژن ایزایی به نام پادشاه ویولن شهرت دارد. اگرچه در خانواده‌ای روستایی به دنیا آمدند، اما نسل‌اندرنسل ساز می‌زدند.
اوژن ایزایی از پنج‌سالگی نواختن ویولن را نزد پدر آموخت. در هفت‌سالگی به کنسرواتوار شهر لیژ راه یافت و در آنجا زیر نظر ژوزف ماسارت تحصیل کرد، اگرچه خیلی زود از او خواسته شد به دلیل عدم پیشرفتش کنسرواتوار را ترک کند. علت این بود که اوژن ایزاییِ جوان برای تأمین مخارج خانواده مجبور بود به صورت تمام‌وقت در دو ارکستر محلی نوازندگی کند که یکی از آنها به وسیلهٔ پدرش رهبری می‌شد. پس از اخراج از کنسرواتوار، همچنان به نوازندگی در ارکسترها و گروه‌ها ادامه داد و در عین حال خود به مطالعه و تمرین فراوان می‌پرداخت.
در سن دوازده سالگی آنچنان ویولون را خوب می‌نواخت که وقتی در حال تمرین در زیر زمین بود، هنری ویوتام هنگام عبور از خیابان از شنیدن صدای ویولون اش بسیار تحت تأثیر قرار گرفت. وی ترتیبی داد تا ایزایی را بار دیگر در کنسرواتوار بپذیرند و این بار زیر نظر دستیار ویوتام، هنریک وینیاوسکی آموزش دید و بعدها از شاگردان خود ویوتام شد. آنان به عنوان استاد و شاگرد بسیار به یکدیگر علاقه‌مند بودند. ویوتام در اواخر عمرش از ایزایی می‌خواست تا نزد او برود و برایش ساز بزند.
تحصیل در محضر چنین اساتیدی بدین معنا بود که ایزایی جزء معلمین مدرسه بلژیکی-فرانسوی ویلن بود که به زمان مدرن شدن آرشه ویلن توسط فرانسیس تورت می‌رسد. بدین ترتیب تکنیکهای آموزش در این مدرسه بسیار بالا بود: آرشه‌های بلند بدون هیچگونه تکان و لرزش، تکنیکهای دست چپ و کشیدن آرشه با استفاده از تمام ساعد در حالی که مچ و بازو هر دو بی حرکت می‌ماندند. این تکنیک بر خلاف روش تکنیک مکتب آلمانی جوزف یواخیم که از مچ برای کشیدن آرشه استفاده می‌شود یا منطق لئوپاد آئور مبنی بر استفاده از تمام قسمت دست (مچ، ساعد و بازو) می‌باشد.
پس از پایان تحصیلاتش در کنسرواتوار لیژ، ایزایی به عنوان ویولنیست اصلی ارکستر بنجامین بیلس و کمی پس از آن، فیلارمونیک برلین منصوب شد. بسیار از موسیقیدانان برای اجرای این فیلارمونیک، به خصوص نوازندگی ایزایی در کنسرتهای آنان شرکت می‌کردند. چهره‌هایی همچون: جوزف یوآخیم (آهنگساز و نوازنده ویلن مجار)، فرانتس لیست (آهنگساز و پیانیست مجار)، کلارا شومان و آنتون روبینشتن (آهنگساز و پیانیست روس) شخصی که از ایزایی خواست تا فیلارمونیک را ترک کند و همراه او به سفرهایش بپیوندد.
زمانی که ایزایی بیست و هفت ساله بود به عنوان سولیست به ارکستر سمفونی کلونه پاریس معرفی شد که مقدمه‌ای بر موفقیتهای وی به عنوان هنرمند کنسرت بود. سال بعد ایزایی استادی کنسرواتوار بروکسل را بدست آورد. این مقدمه‌ای بر آغاز وی به عنوان مدرس بود. در میان هنرجویان ویلنیست مشهورش می‌توان به ژوزف گینگولد، ویلیام پریمورس، ناتان میلشتین، لوئیز پرسینگر، آلبرتو پاچمن، متیو کرک بوم، جانی هیکنس، جاشوآ برودسکی و آلدو فرارسی نام برد. با وجود عدم سلامتی و شرایط نامناسب دستانش بهترین اجراهای خود را به روی صحنه برد و بسیار از هنرمندان برجسته آثار خود را به وی تقدیم کردند از جمله کلود دبوسی، کامیل سن سانس، سزار فرانک و ارنست شاسون.
بُرقو ابزاری است برای بزرگ‌تر کردن یا گرد کردن سوراخ‌های ایجادشده با مته.
برقوها می‌توانند توپر باشند و در ابزارگیر نصب شوند یا توخالی باشند و روی دُرن سوار شوند.
برقوها ممکن است از نوع پهلوتراش یا نوک ‌تراش باشند.
برقوها خیاره‌ها (شیارها)ی طولی مستقیم یا مارپیچی و دندانه‌های مجزا روی ساقه ی مخروطی یا استوانه‌ای دارند.
به گشاد کردن یا بزرگ کردن سوراخ قطعات فلزی با برقو، برقوکاری گفته می‌شود.
یک برقوی دستی تنظیم‌پذیر در محدوده‌ای کوچک برای نمونه از ۱۳٬۵ تا ۱۵٬۵ میلی‌متر قابل تنظیم است.
برقو از سه قسمت تشکیل شده‌است: بدنه، دم، لبه‌های برنده.
برقو را می‌توان با دست یا با دریل چرخانید. در صورتی‌که با دریل به‌کار گرفته شود سرعت آن نباید بیشتر از RPM ۵۰ باشد. برقوها از فولاد سخت ساخته می‌شوند و لازم است در جعبه‌های چوبی دیواره‌دار نگهداری شوند تا به یکدیگر اصابت نکنند.
برقوها از دید خیاره‌ها به سه نوع مارپیچ، مستقیم و تنظیم‌پذیر تقسیم می‌شوند.
به‌طور کل گونه‌های برقو عبارتند از:
برقوی مارپیچی براده‌برداری بهتر و ملایم‌تری انجام می‌دهد و کمتر قلاب می‌کند. برقوهای ثابت به اندازه دقیق و استاندارد وجود دارد. برقوهای تنظیم‌پذیر را باید با دقت زیاد بکار برد و قبل از برقوکاری به وسیله میکرومتر قطر تیغه‌ها را اندازه گرفت.
هندسه سوراخی که در فلز توسط مته پیچشی حفر شده است ممکن است به اندازه کافی دقیق نباشد (به اندازه کافی به یک استوانه واقعی با قطر دقیق مشخص نزدیک است) و ممکن است سطح صاف مورد نیاز برای کاربردهای مهندسی خاص را نداشته باشد. اگرچه مته‌های پیچشی مدرن در بسیاری از موارد می‌توانند عملکرد عالی داشته باشند - معمولاً سوراخ‌هایی با دقت کافی برای بیشتر کاربردها ایجاد می‌کنند - گاهی اوقات سخت‌گیری الزامات مربوط به هندسه مستلزم عملیات تراشکاری کوچک‌برای افزایش دقت است. به تفاوت برنامه ریزی شده بین قطر مته و قطر برقو تغییر مجاز می گویند. (این امکان حذف مقدار کمی از مواد را فراهم می کند.) مقدار مجاز برای مواد نرم کمتر از 0.2 میلی متر (0.008 اینچ) و برای مواد سخت کمتر از 0.13 میلی متر (0.005 اینچ) باید باشد. توزيعات بزرگتر مي تواند به دستگاه برقو آسيب برساند. سوراخ حفر شده نباید بیش از 5 درصد قطر حفاری شده بزرگ شود. حفاری و به دنبال آن برقوزنی معمولاً هندسه سوراخ نهایی را ایجاد می کند که تا حد امکان به مقدار نظری نزدیک است. (دیگر روش‌های ایجاد حفره که در شرایط خاص به مقدار نظری نزدیک‌تر می‌شوند، حفاری [به‌ویژه حفاری تک نقطه‌ای] و سنگ‌زنی استوانه‌ای داخلی هستند.)
برای دستیابی به قطرهای بسیار دقیق و همسان با استفاده از برقو، باید متغیرهای فرایندی را در نظر گرفت که می‌توانند بر کیفیت کلی سوراخی که قرار است با برقو پردازش شود تأثیر بگذارند. متغیرهایی مانند جنس برقو، طراحی برقو، ماده‌ای که قرار است با برقو پردازش شود، دمای سطحی مورد پردازش، سرعت برقو، حرکت دستگاه یا عملگر و غیره باید مورد بررسی قرار گیرند. با کنترل این متغیرها تا جای ممکن، فرآیند برقو کاری می‌تواند به راحتی سوراخ‌های بسیار دقیق و همسان تولید کند.
در استفاده از برقوها، باید آن‌ها را به صورت معکوس تغییر جهت ندهید زیرا این کار می‌تواند باعث کاهش تیزی لبه‌های برشی برقو شود.