moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تقاضا برای خدمات تشخیصی و تفسیر از راه دور تصاویر رادیولوژی در سراسر جهان به دلیل کمبود نیروی متخصص و تجهیزات مورد نیاز به تعداد کافی در حال افزایش است. در مواردی در کشورهای در حال توسعه، اگرچه دستگاه‌های تصویر برداری وجود دارد اما نیروی متخصص برای استفاده از آن وجود ندارد. این عدم توازن میان میزان تقاضا و دسترسی به خدمات تصویربرداری تشخیصی در بسیاری از کشورهای جهان وجود دارد.
به عنوان مثال در انگلستان تفسیر یک گزارش ام آر آی ممکن است تا بیست و یک روز به طول بینجامد. از دیگر مشکلات، عدم دسترسی به متخصصین رادیولوژی در شرایط اضطراری و نیز در همه ساعات شبانه روز است. فقدان در دسترس بودن خدمات تشخیصی بموقع، باعث به وجود آمدن مشکلات زیادی برای پزشکان و بیماران در شرایط اضطراری و در طول ساعات شب می‌شود. علاوه بر این موارد، گاهی نیاز به دسترسی به یک تخصص خاص از رادیولوژی یا مشورت با سایر متخصصین با تجربه‌تر برای تفسیر یک تصویر رادیولوژی دشوار وجود دارد. این مشکلات را می‌توان تا حدی با استفاده از فناوری‌های مخابراتی و سیستم‌های انتقال تصاویر برای استفاده از دانش و تجربه متخصصین رادیولوژی به صورت از راه دور حل نمود.
در میان کاربردهای مختلف پزشکی از راه دور، رادیولوژی از راه دور با توسعه و پذیرش بیشتری در نقاط مختلف جهان همراه بوده‌است. اولین تلاش‌ها در زمینه تصویر برداری پزشکی از راه دور به اواخر دهه سی میلادی بر می‌گردد. در سال ۱۹۲۹ میلادی تصاویر اشعه ایکس دندانی با استفاده از تلگراف به مکان دیگری منتقل گردیدSending dental X-rays by telegraph. Dent Radiogr Photogr. 1929;2:16 در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی، موارد متعددی از استفاده از تلویزیون‌های مدار بسته برای مشاوره بیماران و انتقال تصاویر پزشکی در حوزه‌های مختلفی از تخصص‌های پزشکی از جمله رادیولوژی، آسیب‌شناسی و پوست گزارش شده‌است.
استفاده از تلویزیون‌های مدار بسته بعد از شناسایی محدودیت‌های این روش از جمله هزینه بالای نصب تجهیزات لازم و وضوح پایین تصاویر، متوقف گردید. در اواخر دهه هفتاد و پس از آن در دهه هشتاد میلادی، توجه به رویکردهای مبتنی بر کامپیوتر در پزشکی از راه دور جلب گردید. قبل از آن، رویکرد طراحی سامانه‌ها اغلب به گونه ای بود که تصاویر به صورت همزمان به سامانه مقصد ارسال می‌گردید، اما در این دوران رویکرد غیر همزمان جای آن را گرفت که اصطلاحاً روش ذخیره و سپس انتقال اطلاعات نامیده می‌شود. در این رویکرد، داده‌های جمع‌آوری شده به فرم دیجیتال ابتدا در سامانه مبدأ ذخیره می‌شود و بر خلاف روش همزمان، ارسال تصاویر لزوماً به صورت بی‌درنگ به سامانه مقصد صورت نمی‌گیرد؛ بنابراین در این روش دیگر نیاز به حضور همزمان بیمار و ارائه دهنده خدمت وجود ندارد. رویکرد غیر همزمان، هم‌اکنون مبنای اصلی در اکثر برنامه‌های رادیولوژی از راه دور است که در آن به جای برقراری تماس مستقیم از طریق صدا یا تصویر میان مخاطبان، از ذخیره و ارسال غیر همزمان برای ارائه خدمات تصویر برداری پزشکی استفاده می‌شود.
در دهه هشتاد میلادی، سامانه‌های رادیولوژی از راه دور با رویکرد تجاری با کیفیت و مقیاس پذیری بسیار محدود از طریق تعداد محدودی از فروشندگان در دسترس قرار گرفتند. رویکرد اغلب این سامانه‌ها شامل تصویر برداری یا فیلم‌برداری از نسخه چاپی تصاویر انتخابی برای دیجیتالی سازی و سپس انتقال تصاویر بود. سیستم‌های پیشرفته تر برای این منظور از دیجیتایزرهای لیزری استفاده می‌کردند. هر دو رویکرد دارای دشواری زیادی بود و با پیشرفت‌های بعدی در فناوری تغییر نمود. در مجموع، در حوزه رادیولوژی از راه دور تا اواسط دهه نود میلادی کارایی پایین و هزینه بالای سیستم‌های اطلاعاتی موجود، فقدان سیستم‌های مدیریت تصاویر دیجیتال کاربردی و با قیمت معقول (شامل ایستگاه‌های کاری با وضوح تصویر بالا در سمت ارائه دهنده و گیرنده خدمت از موانع اصلی پذیرش گسترده این حوزه بود.
در طول بیست سال گذشته، تأثیر عوامل بازدارنده مرتبط با فناوری، دراستفاده و پذیرش گسترده تله رادیولوژی با معرفی فناوری‌های ارتباطی و مخابراتی کم هزینه مانند اینترنت، بهبود باور نکردنی در عملکرد کامپیوترها همزمان با کاهش هزینه‌های آنها، پذیرش گسترده سامانه‌های پکس و پیشرفت در روش‌های فشرده سازی و انتقال اطلاعات بسیار کمتر گردیده‌است. به‌طور همزمان، تصویر برداری پزشکی نیز دچار تحول گردیده و از ذخیره و مشاهده تصاویر بر روی فیلم، به سمت ذخیره به صورت دیجیتال و مشاهده تصاویر تمام دستگاه‌های تصویربرداری در ایستگاه‌های کاری رفته‌است. این پیشرفت‌ها در کنار یکدیگر، یک پلتفرم عملی و مقرون به صرفه برای پیاده‌سازی رادیولوژی از راه دور فراهم نموده و امروزه تصاویر دیجیتالی از طریق فناوری‌های مخابراتی با سرعت بسیار بالا در سراسر جهان انتقال می‌یابد. از موارد اخیرتر، می‌توان به انجام رادیولوژی از راه دور در قالب برنامه قابل نصب بر روی تلفن‌های هوشمند همراه اشاره نمود که در شرایط اورژانسی برای تفسیر از راه دور تصاویر رادیولوژی در بیماران سکته مغزی مورد استفاده قرار گرفته‌است
از آن جا که تصویر برداری‌های رادیولوژی برای بسیاری از اهداف پزشکی کاربرد دارد، رادیولوژی از راه دور نیز دارای کاربردهای بالینی متنوعی است. از جمله متداول‌ترین کاربردهای رادیولوژی از راه دور می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
همچنین از جمله متداول‌ترین فناوری‌های تصویر برداری که می‌تواند به صورت از راه دور انجام شود می‌توان به رادیولوژی، سونوگرافی، فلوروسکپی، سی تی اسکن، ام آر آی و پزشکی هسته ای اشاره نمود
امروزه تقریباً تمامی تجهیزات رادیولوژی سازگار با فرمت دایکام هستند؛ بنابراین تصاویر را می‌توان روی یک شبکه یا ایستگاه کاری در فرمت دایکام ذخیره نمود. فشرده‌سازی تصویر می‌تواند به صورت بی اتلاف (Lossless) و با اتلاف (Lossy) صورت گیرد. درجات مختلفی از فشرده سازی و از دست رفتن اطلاعات ممکن است بسته به نوع دستگاه تصویر برداری و وضعیت بالینی قابل قبول باشد. تصاویر رادیوگرافی ساده حاصل از اشکه ایکس، معمولاً به فرمت غیر دیجیتالی بوده و نیاز به اسکن کردن دارند. در حال حاضر بزرگترین چالش تصویر برداری پزشکی از راه دور، تصاویر ماموگرافی است. این مسئله به دلیل حجم بسیار زیاد فایل‌های ماموگرافی و مسایل مربوط به وضوح تصویر مورد نیاز برای تشخیص میکروکلسیفیکاسیون یا کانون‌های کلسیمی کوچک است
در ابتدا، انتقال تصاویر از طریق خطوط تلفن با استفاده از مودم‌ها و گاهی با سرعتی کمتر از ۲۴۰۰ بیت در ثانیه صورت می‌پذیرفت. امروزه دسترسی به خطوط با سرعت بالا این امکان را به مراکز تصویر برداری مختلف می‌دهد که بسته به نوع نرم‌افزار مورد استفاده، تصاویر را به صورت مستقیم یا از طریق اینترنت، منتقل کنند
مشاهده تصاویر، نیاز به یک ایستگاه کاری دارد که قابلیت نمایش تصاویر با وضوح بالا را داشته باشد. امروزه انواع مختلفی از نرم‌افزارهای متن باز و تجاری در دسترس هستند که امکان مشاهده، دستکاری، اندازه‌گیری، بازسازی سه بعدی تصاویر و موارد دیگری را فراهم می‌سازند
امروزه با ورود سامانه‌های بایگانی و تبادل تصویر یا پکس، امکان یکپارچه شدن سامانه‌های اطلاعات رادیولوژی با سامانه‌های رادیولوژی از راه دور فراهم گردیده و منجر به انتقال سریع و مؤثر یافته‌های حاصل از گزارش به پزشک یا جراح مربوطه می‌گردد
ناسا از پیشگامان اندازه‌گیری و انتقال از راه دور داده‌های پزشکی است. این سازمان دارای تاریخچه ای طولانی در استفاده از رویکرد پزشکی از راه دور است و به منظور کنترل وضعیت سلامت فضانوردان در فضا از رویکردهای غیر همزمان ذخیره و ارسال تصاویر پزشکی بهره می‌گیرد.Russomano, Thais, et al. "Space technologies used to improve health care in remote areas." Aviation, space, and environmental medicine 80.1 (2009): 62-63. در سال ۲۰۰۵ میلادی ناسا در یکی از پروژه‌های خود موفق به انجام از راه دور سونوگرافی فراصوتی در یک ایستگاه فضایی بین‌المللی گردید. در این پروژه، فضانوردان با حداقل آموزش در تصویر برداری با راهنمایی یک متخصص سونوگرافی مستقر در مرکز علوم از راه دور ناسا واقع شده در هوستون، از مفصل شانه‌های یکدیگر سونوگرافی کردند و تصاویر حاصل برای بررسی به زمین ارسال گردید. ناسا همچنان نیز برای پیشبرد این حوزه از تکنولوژی سرمایه‌گذاری می‌کند
در سال ۱۹۹۰ میلادی، ارتش ایالات متحده آمریکا در عملیات طوفان صحرا با انتقال تصاویر رادیولوژی به‌طور عملی رادیولوژی از راه دور را به کار گرفت. پس از آن، تبادل تصاویر پزشکی در شرایط بحرانی مانند بلایای طبیعی یا در شرایط جنگی مانند در درگیری‌های نظامی این کشور در کرواسی، بوسنی، افغانستان و عراق با استفاده از فناوری‌های مختلف و به اشکال مختلف مورد استفاده قرار گرفته‌است.
به‌طور کلی بسیاری از چالش‌های پیش روی رادیولوژی از راه دور، همان جالش‌های پیش روی پزشکی از راه دور است و اکثراً به جنبه‌های قانونی پزشکی از راه دور بر می‌گردد. از جمله متداول‌ترین این چالش‌ها عبارتند از:
در سال ۱۹۹۴ میلادی، کالج رادیولوژی آمریکا، استانداردهایی را برای رادیولوژی از راه دور منتشر کرد. در سال ۲۰۰۵ میلادی، کمیته ای از این کالج به مطالعه موارد حقوقی و قانونی، موارد مرتبط با بازپرداخت و بیمه، تضمین کیفیت و سایر موارد مرتبط با رادیولوژی از راه دور در حوزه بین‌المللی پرداختند که مطالعات آن‌ها عمدتاً در رابطه با برون سپاری و موارد مقدماتی بود در سال‌های بعد کالج رادیولوژی آمریکا با همکاری انجمن آمریکایی فیزیک پزشکی و انجمن انفورماتیک تصویر برداری پزشکی دستورالعمل‌هایی تحت عنوان استانداردهای فنی برای تصویر برداری پزشکی الکترونیکی منتشر کردند که به توصیف اهداف و شرایط برای استفاده از تصاویر دیجیتال به صورت از راه دور می‌پردازد. این دستور العمل آخرین بار در سال ۲۰۱۷ به روز شده‌استAmerican College of Radiology. "ACR-AAPM-SIIM technical standard for electronic practice of medical imaging." (2016).
امکان حذف فیلم و توزیع الکترونیک تصاویر در ایران به لحاظ سخت‌افزاری و نرم‌افزاری فراهم گردیده‌است. از طرف دیگر، پیشرفتهای مختلف سریع و روزافزون و تکنولوژ ی‌های مدرن در علم تصویربرداری در چند دههٔ اخیر این علم را در ایران نیز تغییر شکل وسیع داده و با انقلابی عظیم روبرو کرده‌است. به دلیل پراکندگی جغرافیایی در کشور، در برخی شهرستان‌ها و نقاط دور افتاده، مردم به خدمات تصویر برداری تخصصی دسترسی ندارند و مجبورند برای دسترسی به این خدمات مسافت‌های طولانی را سفر کنند که این امر، هزینه‌های زیادی را به آن‌ها تحمیل می‌کند. وجود رادیولوژی از راه دور امکان استفاده از رادیولوژیست فوق تخصصی را در مراکز چند منظوره که رادیولوژیست فوق تخصصی نمی‌تواند همیشه در آنجا مستقر باشد فراهم و این خصوصاً موجب خدمت بهتر به بیماران در شهرهای کوچک و حتی مناطق روستایی خواهد شد.http://tmrc-nritld.sbmu.ac.ir/uploads/كتابچه_راهنماي_مشاوره_پزشكي_از_راه_دور.pdf
سامانه‌های رادیولوژی از راه دور در شهرهای مختلفی از کشور از جمله تهران و یزد راه اندازی گردیده‌است. با راه اندازی این سامانه‌ها، امکان مشاهده تصاویر رادیوگرافی نظیر سی تی اسکن، ام آر آی و غیره از راه دور برای پزشک معالج فراهم شده و نیازی به حضور پزشک در مرکز درمانی نیست. از دیگر مزایای این سیستم حذف فیلم‌های رادیولوژی است که در نوع خود باعث صرفه جویی ریالی و ارزی قابل توجهی شده‌است.
از دیگر تجربه‌های صورت گرفته در این زمینه، طرح سامانه‌های سونوگرافی از راه دور است که به عنوان یک پروژه بین دانشگاهی با مشارکت چند دانشگاه علوم پزشکی بزرگ و انجمن رادیولوژیستهای ایران و برخی شرکت‌های دانش بنیان طراحی شده و امکان استفاده از سونوگرافی برای خدمات پزشکی اورژانسی و تصمیم‌گیری‌های جراحی خصوصاً برای مراکز درمانی کوچک در مناطق دور یا مراکز درمانی سیار را فراهم می‌سازد. بر مبنای این طرح، پروب سونوگرافی در شهرستانهایی که فاقد متخصص رادیولوژی هستند توسط پرسنل آموزش دیده (که ترجیحاً از بین کارشناسان شاغل در مراکز درمانی خواهد بود) و با هدایت صوتی تصویری متخصص رادیولوژی روی بدن بیمار قرار می‌گیرد و تصاویر به صورت همزمان و زنده، به مرکز تله سونوگرافی مستقر در دانشگاه یا بخش مورد تأیید دانشگاه مخابره می‌شود. رادیولوژیست مستقر در این مرکز، هم تصاویر سونوگرافی را می‌بیند و هم از طریق دوربین ویدئویی مستقر در اتاق سونوگرافی مرکز بهداشتی درمانی، حرکات دست اپراتور سونوگرافی و مانورهایی که برای گرفتن تصویر انجام می‌دهد را مشاهده می‌کند و می‌تواند به صورت زنده وی را برای اصلاح حرکات و مانورها هدایت و راهنمایی کند. نهایتاً تصاویر توسط رادیولوژیست بررسی و گزارش سونوگرافی را رادیولوژیست شخصاً تنظیم، مهر و امضاء کرده و ارسال می‌کند. کلیه این فعل و انفعالات در سامانه محرمانه ای ثبت و ضبط می‌شود و به این لحاظ، قابلیت ارزیابی مجدد خواهد داشت. به این ترتیب یک رادیولوژیست همکار می‌تواند بدون نیاز به استقرار در شهرهای کوچک و کم جمعیت، خدمات مورد نیاز را که البته تنوع اندکی دارد، همزمان به چند شهر ارائه کند.
سرفینگ مگزین () مجله‌ای ورزشی در آمریکا بود که در دسامبر ۱۹۶۴ تأسیس شد.
نسخه‌های «سوئیم سوت» و نسخهٔ سبز سالانهٔ سرفینگ مگزین محبوب‌ترین نسخه‌های سالانهٔ آن بودند.
این مجله در ژانویهٔ ۲۰۱۷ تعطیل شد.
پِلِی‌ْمِیْتهای مجلهٔ پلی‌بوی () مدل‌های زنی هستند که تصویر آن‌ها در نسخه‌های برگزیدهٔ این مجله با عنوان پلی‌میت ماه چاپ می‌شود. در پایان هر سال، یکی از دوازده پلی‌میت به عنوان پلی‌میت سال انتخاب می‌شود. به هر پلی‌میت ماه ۲۵٬۰۰۰ دلار و به هر پلی‌میت سال ۱۰۰٬۰۰۰ دلار دیگر علاوه بر یک ماشین و یک موتور سیکلت هدیه داده می‌شود.
پلی‌میت‌های احتمالی باید عکسی از خودشان را به مجله ارسال کنند. دیگران هم می‌توانند عکس از نامزدهای پلی‌میت را به مجله ارسال کنند و برندهٔ «فی یابنده» بشوند.
پیش از مرگ هیو هفنر، پلی‌میت‌ها را خود او با مشاورهٔ عکاس‌های مجله انتخاب می‌کرد.
<categorytree mode=pages> پلی‌میت‌های پلی‌بوی سال</categorytree>
<categorytree mode=pages>پلی‌میت‌های پلی‌بوی</categorytree>
آدم ربایی (به انگلیسی: Abduction) یک فیلم ترسناک آمریکایی محصول سال ۱۹۷۵ به کارگردانی جوزف زیتو که توسط کنت ایی. کارول نوشته شده‌است و بر اساس رمان "سیاه" از هریسون جیمز می‌باشد. داستان در مورد یک روزنامه‌نگار جوان توسط یک گروه رادیکال‌ها ربوده شده و وحشت زده می‌شود.
شش‌پاها نام یک سرده از تیره خرچنگ‌های شش‌پا است.
مرجان‌خرچنگ‌واران نام یک بالاخانواده از subsection دیگرروزنان است.
خرچنگ‌های مرجانی نام یک تیره از بالاخانواده گل‌نشین‌واران است.
خرچنگ گوشه‌گیر آکادی نام یک گونه از بالاخانواده خرچنگ گوشه‌گیر است.
لیگ جهانی موج‌سواری () سازمان اصلی ورزش موج‌سواری حرفه‌ای در سراسر جهان است. این سازمان از ۱۹۸۳ تا ۲۰۱۴ با عنوان اتحادیهٔ موج‌سواری حرفه‌ای شناخته می‌شد. این سازمان را فرد همرینگز و رندی راریک در ۱۹۷۶ تأسیس کردند.
مرجانی‌ها نام یک سرده از تیره خرچنگ‌های مرجانی است.
کفشدوزک برفی نام یک گونه از تیره کفشدوزک است.
تندپایان نام یک تیره از بالاخانواده تندپاواران است.
خون‌ریزی یک فیلم ترسناک آمریکایی محصول سال ۱۹۷۹ به کارگردانی جوزف زیتو است.
خرچنگ اشباح که گاه به آن خرچنگ مرموز نیز گفته می‌شود نام یک زیرخانواده از تیره تندپایان است.
خرچنگ‌های مرموز زیرخانواده‌ای را به نام تندپاییان (Ocypodinae) تشکیل می‌دهند.
تندپاها نام یک سرده از زیرخانواده خرچنگ شبح‌وار است.
توپ‌قاپی فیلمی تکنی‌کالر در سبک سرقت به کارگردانی و تهیه کنندگی کارگردان آمریکایی مهاجر ژول داسن است که در سال ۱۹۶۴ منتشر شد. این فیلم از روی رمانی با نام "روشنایی روز" نوشتهٔ اریک امبلر ساخته شده و کار اقتباس آن روی دوش مونیا دانیشوسکی بوده‌است. ستارگان این فیلم ملینا مرکوری، ماکسیمیلیان شل، پیتر اوستینوف، رابرت مورلی، جیل سگال و آکیم تامیروف بودند. موسیقی این فیلم اثر مأنوس هاجیداکیس، فیلمبرداری آن کار آنری آلکان و طراحی لباس به عهدهٔ تئونی وی. آلدریج بوده‌است. شرکت تهیه کنندهٔ آن فیلم‌ویز پیکچرز و توزیع کنندهٔ آن یونایتد آرتیستس بود.
خرچنگ مرموز خلیج نام یک گونه از زیرخانواده خرچنگ‌های مرموز است.
این خرچنگ تنها عضو سرده‌ای است به نام تندپاهای سُم‌دار (Hoplocypode).
جورج ویلیام میلر (به انگلیسی: George William Miller؛ زادهٔ ۹ مارس ۱۹۲۵ – درگذشتهٔ ۱۷ مارس ۲۰۰۶) یک تاجر، بانکدار سرمایه‌گذاری و سیاستمدار آمریکایی بود که تحت ریاست‌جمهوری جیمی کارتر، از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۱ به عنوان ۶۵امین وزیر خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا و از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۷۹ به عنوان یازدهمین رئیس فدرال رزرو خدمت کرد. او تنها کسی است که هر دو پست مهم را تجربه کرده‌است. جورج ویلیام میلر سرانجام در ۱۷ مارس ۲۰۰۶ و در سن ۸۱ سالگی به دلیل بیماری ریوی درگذشت.
چهارتیغ ستارهٔ چهار پر فلزی است که هر حالتی روی زمین بیفتد همیشه یک سر یا سیخ آن رو به هوا است و در قدیم برای کند کردن تاخت سواره‌نظام به کار می‌رفت.
وسیلهٔ مشابهی برای پنچر کردن تایر خودرو و غیره استفاده می‌شود.
چهارتیغ جزو سلاح‌های ضد نفر است و در جنگ‌های چریکی نیز کاربرد دارد.
یک گونه معرفی‌شده (گونه بیگانه، گونه خارجی، گونه غیربومی یا گونه غیرمحلی) گونه ای است که بیرون از توزیع محلی دامنه خود زندگی کند، اما توسط فعالیت‌های انسان به طور سهوی یا عمدی به آن محل معرفی‌شده باشد. گونه‌های غیرمحلی می‌توانند تأثیرات مختلفی روی اکوسیستم محلی داشته باشند. گونه‌های معرفی‌شده که مستقر شده و از محل آورده شدن پخش شوند گونه‌های مهاجم نامیده می‌شوند. ضربه گونه‌های معرفی‌شده به‌شدت متغیر است. بعضی از آن‌ها اثر منفی روی اکوسیستم محلی دارند، در حالی‌که بقیه گونه‌های معرفی‌شده عمداً برای مبارزه با آفات معرفی‌شده اند. آن‌ها زیست‌کنترل نامیده می‌شوند و مثلاً ممکن است به عنوان جایگزین سودمند آفت‌کش‌های کشاورزی در نظر گرفته شوند. در بعضی نمونه‌ها پتانسیل سودمند یا زیان‌آور بودن بلندمدت این گونه‌ها ناشناخته باقی مانده است.
اثرات گونه‌های معرفی‌شده روی محیط‌های طبیعی مورد بررسی‌های دقیق زیادی از طرف دانشمندان، دولت‌ها، کشاورزان و دیگران قرار گرفته است.
بارو () در سازه‌های دفاعی، مثل حصار شهر یا قلعه، شامل یک جان‌پناه (دیوار دفاعی کوتاهی که ارتفاعش بین ارتفاع سینه و سر انسان متغیر است) می‌شود و در درون آن معمولا شیارها یا دندانه‌هایی مستطیلی در فواصل منظم وجود دارد که به مدافعان اجازهٔ پرتاب تیر یا دیگر پرتابه‌ها را می‌داده‌است. به این شیارها مزغل و به حجم‌های صلب بین شیارها شرفه گفته می‌شود. بر روی دیوارها پشت مزغل و شرفه راهرویی محافظت شده ایجاد می‌شد، و بر روی برج‌ها و ساختمان‌ها با سقف صاف سکویی برای جنگ.
به بیرونی‌ترین دیوار و حصار مجموعه استحکامات، بُرون‌باروTurner, Colin. 2010. A thematic dictionary of modern Persian. London: New York. گفته می‌شود.
برون‌بارو دیواره یا استحکامات دور دژ و غیره و کمربند پدآفندی اول است.
رولان بِرتَن (زادهٔ ) بازیگر تئاتر و سینما اهل فرانسه است.
او در بیش از ۱۰۰ فیلم ایفای نقش کرده‌است. از فیلم‌هایی که او در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "سیرانو دو برژراک"، "قزل‌آلا"، "خواهران برونته"، "سایهٔ یک شک"، "باند"، "بخش ویژه، و "پروانه روی شانه" اشاره کرد.
رولان بِرتَن برندهٔ نشان لژیون دونور شده‌است.
خرچنگ مرموز آفریقایی نام یک گونه از بالاخانواده تندپاواران است.
کیت صحنه (به انگلیسی Scene Kit)، رابط کاربری برنامه نویسی کاربردی گرافیکی سه بعدی برای سیستم عامل اپل است که در آبجکتیو-سی نوشته شده است. این چارچوب یک چارچوب سطح بالا است که برای استفاده آسان یک لایه سطح بالا با استفاده از API های سطح پایین مانند اوپن جی ال و متال به وجود آمده است. کیت صحنه یک صحنه را با گراف صحنه مبتنی بر شیء و همراه یک موتور فیزیکی ذخیره می کند، سیستم ذرات و پیوندهایی به Core Animation و دیگر چارچوب ها داده می شود، به راحتی توسط نمایشگر نشان داده می شود. نماهای کیت صحنه را می توان با نماهای دیگر مخلوط کرد، به عنوان مثال، یک نمای دوبعدی می تواند روی سطح یک شی در کیت صحنه وجود داشته باشد. یا از یک UIBezierPath از لایه گرافیکی کوارتز به منظور تعیین هندسه یک شی استفاده کرد. همچنین کیت صحنه از گرفتن ورودی یا خروجی دادن صحنه های سه بعدی با فرمت COLLADA پشتیبانی می کند. کیت صحنه برای مک او اس در سال 2012 و برای آی او اس در سال 2014 منتشر شد.
منطقه تجارت آزاد منطقه‌ای است مشتمل بر یک بلوک تجاری که کشورهای عضو آن با هم معاهدهٔ تجارت آزاد امضا کرده باشند. در این گونه موافقتنامه‌ها، قرارداد برای همکاری بین دستکم دو کشور به منظور کاهش موانع تجاری - از قبیل تعیین تعرفه و سهمیه واردات - و افزایش مبادلهٔ کالا و خدمات بین طرفین امضا می‌گردد. اگر در کنار این نوع قراردادها، مردم کشورهای عضو نیز اجازهٔ رفت‌وآمد آزادانه به خاک دیگر کشورهای عضو را داشته باشند به این موافقتنامه، مرز باز گفته می‌شود. این قراردادها را می‌توان مرحلهٔ دوم ادغام اقتصادی تلقی کرد.
جنگ ایران و گورکانیان (۱۶۵۳–۱۶۴۹)، جنگی بود که میان ایران و امپراتوری مغول هند در افغانستان امروزی رخ داد. هنگامی که گورکانیان هند در حین جنگ با خانات بخارا بودند، ارتش صفوی، قلعهٔ شهری قندهار و دیگر شهرهای راهبردی را که آن منطقه را شامل می‌شدند فتح نمود. گورکانیان هند در جنگی که با صفویان داشتند، در بازپس‌گیری شهرهای ازدست‌رفته‌شان ناکام ماندند.
سلول‌زدایی ، فرایندی است مورد استفاده در مهندسی زیست‌پزشکی که به منظور جداسازی ماتریکس برون‌یاخته‌ای از سلول‌های مستقر در یک بافت انجام می‌شود. این فرایند می‌تواند منجر به ایجاد داربست‌های طبیعی گردد که در ساخت اندام‌های مصنوعی و ترمیم بافت کاربرد دارد. پیوند اندام و بافت گسترهٔ بزرگی از چالش‌های پزشکی از نارسایی اعضای بدن تا جراحی‌های پلاستیک را برطرف می‌کند. یکی از مهم‌ترین محدودیت‌های مواجهه در پیوند عضو، رد پیوند به علت واکنش شکل گرفته بین پادتن‌های بدن گیرنده و آنتی‌ژن‌های موجود در سطح سلول‌های عضو پیوندی است. به دلیل پاسخ‌های ایمنی نامساعد، بیماران پیوندی ملزم به دریافت داروهای سرکوب‌کنندهٔ سیستم ایمنی در تمام طول عمر می‌شوند. استفان ف. بادیلک بنیان‌گذار فرایند سلول‌زدایی درموسسهٔ مک گوآن بخش پزشکی بازساختی دانشگاه پیتسبورگ است. طی این روند، زیست ماده‌ای طبیعی حاصل می‌گردد که می‌تواند به عنوان داربستی برای رشد و تمایز سلولی و نیز توسعهٔ بافتی عمل کند. چنان‌چه به این داربست عاری از سلول، مجدداً سلول‌های خود بیمار وارد شود، پاسخ‌های ایمنی نامساعد به حداقل خود خواهد رسید. امروزه، داربست‌های ماتریکس برون‌یاخته‌ای در سراسر جهان به فروش می‌رسند.
با توجه به کاربرد گستردهٔ سلول‌زدایی در درمان، روش‌های شیمیایی، فیزیکی و آنزیمی به دقت به کار گرفته می‌شوند تا از صحت ساختاری و شیمیایی داربست‌ها و مطابقت آن با بافت اصلی اطمینان حاصل شود. محققان می‌توانند با استفاده از سلول‌های پیش‌ساز و سلول‌های بنیادی بالغ و تمایز دادن آن‌ها در داربست‌های ماتریکس برون‌یاخته‌ای، بافت و اندام مورد نظرشان را ایجاد کنند و به بیمار پیوند بزنند. علی‌رغم آنتی‌ژن‌های سطح سلول، اجزای زیست‌شیمیایی موجود در ماتریکس برون‌یاخته‌ای میزبان‌های مختلف، یکسان بوده و پاسخ ایمنی چندانی را به همراه ندارد. تلاش برای حفظ ساختاری و شیمیایی فیبرها، فاکتورهای رشد و سایر پروتئین‌های ماتریکس برون‌یاخته‌ای در این فرایند، جهت تمایز موفق سلول‌های پیش‌ساز، لازم است. موفقیت سلول‌زدایی بستگی به منشأ بافت اصلی، اجزا و چگالی آن دارد. در حال حاضر، این روش در ساخت داربست‌های زیستی برای بازسازی بافت‌های قلبی، پوستی، تنفسی، کلیوی و غیره حاضر است و ساخت کامل اندام هم در مراحل اولیهٔ پیشرفت است. (در سال ۲۰۱۱)
محققان می‌توانند بافت مورد نظرشان را از فرد اهداکننده یا جسد استخراج کنند. سپس سلول‌های موجود را بدون آسیب رساندن به ماتریکس برون‌یاخته‌ای از بین ببرند و در نهایت داربستی از جنس ماتریکس با همان کارایی فیزیکی و بیوشیمیایی بافت اصلی بسازند. می‌توان سلول‌های بنیادی و پیش‌ساز فرد میزبان را وارد این داربست کرد تا به سلول‌های اصلی تمایز یابند. از آن جایی که آنتی‌ژن‌های سلولی فرد اهداکننده با حذف سلول‌ها از بین رفته‌اند، پاسخ ایمنی در بدن گیرنده ناچیز است. این فرایند همچنان در حال تکامل است. به دلیل تفاوت‌ها و کاربردهای متنوع بافت‌ها در بدن، تکنیک‌های مورد استفاده برای هر بافت اختصاصی است. سلول‌زدایی، می‌تواند روند فیزیکی، شیمیایی یا آنزیمی را داشته باشد. اگرچه ممکن است یکی از این روش‌ها بیشتر استفاده شود، اما کاربرد و منشأ بافت است که تعیین می‌کند چه ترکیبی از متدها کارساز است.
در مواجهه با محلول‌های شیمیایی و آنزیم‌ها، دو تکنیک وجود دارد. تکنیک تزریق داخل رگی مخصوص بافت‌هایی با سیستم خون‌رسانی و رگی گسترده نظیر قلب و ریه است. لازم است که سلول‌ها در تمام عمق‌های بافتی از بین بروند. بنابراین می‌توان مواد شیمیایی و آنزیم‌های مخرب سلولی را داخل رگ تزریق کرد تا تحت این مکانیسم و شرایط فیزیولوژیک مناسب، از رگ به بیرون منتشر شوند و به‌طور یکسان به تمام نقاط بافت بروند که در نهایت از طریق سیاهرگ‌های موجود از بافت خارج می‌شوند. تکنیک بعدی، سلول‌زدایی با غوطه‌ورسازی است که طی آن بافت را به‌طور کامل وارد محلول شیمیایی و آنزیمی می‌کنند. اگرچه این تکنیک آسان‌تر است اما مختص بافت‌های نازک با سیستم خون‌رسانی ضعیف است.
متداول‌ترین روش‌های فیزیکی برای حذف و مرگ سلول‌ها استفاده از دما، نیرو، فشار و الکتریسیته است. روش‌های دمایی عمدتاً بر اساس مکانیسم انجماد و ذوب سریع است. با انجماد سریع بافت، کریستال‌های یخی میکروسکوپی اطراف غشای پلاسمایی تشکیل گشته که منجر به لیز سلول می‌گردد. سپس بافت در معرض محلول‌های شیمیایی قرار می‌گیرد تا اجزای زائد و نامطلوب از آن پاکسازی شود. این روش اگرچه باعث حفظ ساختار فیزیکی داربست ماتریکس برون‌یاخته‌ای می‌شود اما بهترین نتیجه را در بافت‌های ضخیم و قوی می‌دهد.
فشار هیدواستاتیک کنترل شده ناشی از اعمال نیرو به‌طور حتم باعث خرابی ساختار ماتریکس برون‌یاخته‌ای خواهد شد. این روش برای کارایی بهتر باید در دمای بالا انجام شود تا از تشکیل کریستال‌های یخی کنترل نشده و تخریب بافت، اجتناب شود. همچنین می‌توان بافت را در معرض پالس الکتریکی قرار داد تا منافذ میکروسکوپی در غشای پلاسمایی سلول‌ها ایجاد شود که سرانجام سلول‌ها بر اثر به هم ریختن تعادل همئوستاتیک از بین می‌روند. این فرایند، الکتروپوریشن غیرقابل بازگشت غیردمایی نامیده می‌شود و کاربردش محدود به بافت‌های نازک است. در شرایط درون‌تنی (in vivo) نیز اعمال جریان الکتریکی با محدودیت مواجه است.
ترکیب صحیحی از مواد شیمیایی جهت سلول‌زدایی با توجه به ضخامت بافت، ترکیب ماتریکس برون‌یاخته‌ای و هدف اندام یا بافت انتخاب می‌شود. برای مثال، از آنزیم‌ها نمی‌توان در بافت‌های کلاژن‌دار استفاده کرد چرا که باعث از بین رفتن فیبرهای بافت همبند می‌شوند. با این حال، اگر میزان کلاژن بالا نباشد یا وجودش اهمیتی نداشته باشد، آنزیم کاربرد خواهد داشت. مواد شیمیایی مورد استفاده در سلول‌زدایی شامل شوینده‌های یونی، غیریونی و زویتریون است.
سدیم دودسیل سولفات به اختصار SDS با فرمول CH(CH)SO Na، شویندهٔ یونی پرکاربردی است که تأثیر به سزایی در لیز سلولی بدون وارد کردن آسیب چندان به ماتریکس دارد. مکانیسم کارش به این شکل است که ابتدا این شوینده غشای سلولی را تخریب می‌کند. سپس اندونوکلئازها و اگزونوکلئازها محتوای ژنتیکی سلول‌ها را از بین می‌برند و سایر اجزای سلولی هم حل شده و از ماتریکس شسته می‌شوند. آلکالین و مواد اسیدی بهترین همراه برای SDS هستند زیرا توانایی تخریب اسیدهای نوکلئیک و حل کردن محتویات سیتوپلاسمی را در خود دارند.
تریتون ایکس-۱۰۰ و به فرمول (CHO(CHO)) معروف‌ترین شویندهٔ غیریونی است که در سلول‌زدایی هم کاربرد گسترده‌ای دارد. این شوینده قادر است برهم‌کنش بین لیپیدها و بین لیپیدها و پروتئین‌ها را از بین ببرد. اما تأثیری در برهم‌کنش بین پروتئین‌ها ندارد که برای حفظ ساختار ماتریکس برون‌یاخته‌ای مفید است.
اتیلن‌دی‌آمین‌تترااستیک اسید به اختصار EDTA و به فرمول CHNO عاملی چنگالنده است یعنی می‌تواند با اتصال به یک یون فلزی، ساختار حلقه‌ای پایدارتر تشکیل دهد. این ماده به یون کلسیم، عنصر لازم برای برهم‌کنش بین پروتئین‌ها، متصل می‌گردد و آن را از دسترس خارج می‌کند و بدین ترتیب پروتئین‌های غشای سراسری وابسته به کلسیم که در اتصالات بین سلولی شرکت می‌کنند، از کار می‌افتند. EDTA اغلب با تریپسین در سلول‌زدایی اسفاده می‌شود. تریپسین پروتئازی است که پیوند موجود بین پروتئین‌های غشای سراسری سلول‌ها و اتصال سلولی را از بین می‌برد.
آنزیم‌های مورد استفاده در سلول‌زدایی به منظور شکستن پیوندها و برهم‌کنش‌های موجود بین اسیدهای نوکلئیک، سلول‌ها (از طریق پروتئین‌های غشای سراسری)، و سایر اجزای سلولی هستند. لیپازها، ترمولیزین، گالاکتوزیدازها، نوکلئازها و تریپسین همگی به کار گرفته می‌شوند. بعد از این‌که لیز سلولی بر اثر شوینده‌ها، اسید، فشار فیزیکی و … اتفاق افتاد، اندونوکلئاز و اگزونوکلئازها وارد عمل می‌شوند تا محتویات ژنتیکی را از بین ببرند. اندونوکلئازها، دی‌ان‌ای و آران‌ای را در وسط توالی‌شان برش می‌زنند. بنزوناز اندونوکلئازی است که می‌تواند قطعات کوچک نوکلئوتیدی متعددی تولید کند که در ادامه از ماتریکس حذف می‌شوند. اگزونوکلئازها پیوند فسفودی‌استر را از انتهای توالی دی‌ان‌ای از بین می‌برند و قطعه‌ای از انتها به‌دست می‌آید.
تریپسین، پروتئازی است که برهم‌کنش بین پروتئین‌ها را تخریب می‌کند. اگرچه تریپسین می‌تواند تأثیر نامطلوبی روی فیبرهای کلاژن و الاستین ماتریکس برون‌یاخته‌ای داشته باشد، اما استفاده از آن به شیوهٔ حساس به زمان، خرابی‌های ممکن را کنترل می‌کند. آنزیم دیسپاز جهت جلوگیری از تجمع سلولی به کار گرفته می‌شود که برای جداسازی سلول‌ها از ماتریکس برون‌یاخته‌ای مفید است. آزمایش‌ها نشان داده‌اند که دیسپاز، مناسب سطح بافت‌های با ضخامت کم است مانند ریه. برای حذف سلول‌های عمقی‌تر، تحریک مکانیکی هم باید وارد روند گردد.
کلاژناز تنها زمانی استفاده می‌شود که برایمان مهم نباشد داربست نهایی، ساختار کلاژنی سالم داشته باشد. لیپازها عمدتاً زمانی کاربرد دارند که به پیوند پوست بدون سلول نیاز باشد. اسید لیپازها سلول‌زدایی بافت درمی را از طریق تجزیهٔ لیپید و از بین بردن برهم‌کنش بین سلول‌های غنی از لیپید انجام می‌دهند. آنزیم آلفا-گالاکتوزیداز هم موجب حذف اپیتوپ گال که مربوط به آنتی‌ژن ساختارهای دارای کربوهیدرات بر سطح سلول است، می‌شود.
داربست‌های طبیعی که از جنس ماتریکس برون‌یاخته‌ای هستند و طی سلول‌زدایی بافتی حاصل می‌گردند، محیط فیزیکی و زیست‌شیمیایی لازم جهت تسهیل رشد و تمایز سلول‌های پیش‌ساز و بنیادی را فراهم می‌کنند. این داربست‌ها، در هر دو شرایط درون آزمایشگاهی (in vitro) و درون جانداری (in vivo) به دست آمده‌اند. کارآمدترین بافت‌های سلول‌زدایی شده مربوط به بافت‌هایی است که سلول‌ها عمدتاً دستخوش تقسیمات متقارن می‌گردند و تمایز چندانی وجود ندارد نظیر استخوان و پیوندهای درمی. با این حال، تحقیقات در حد مرحلهٔ تولید اندام در حال پیشرفت است.
ماتریکس‌های بدون سلول درمی، کاربردهای زیادی پیدا کرده‌اند. برای مثال، پیوندهای پوستی در جراحی‌های پلاستیک و درمان سوختگی استفاده می‌شود که علاوه بر حمایت فیزیکی ناحیهٔ آسیب دیده، موجب برانگیختن توسعهٔ بافت همبند پیوندی نیز می‌شود. در قلب نیز، شاهد موفقیت در خصوص ایجاد دریچه‌های سالم قلبی از ماتریکس‌های طبیعی بوده‌ایم. در تکنیکی به نام ROSS از ماتریکس بدون سلول دریچه استفاده می‌شود و به تدریج سلول‌های محلی به آن مهاجرت کرده و دریچه، دارای کارایی سابق می‌گردد. همچنین آلوگرافت‌های بدون سلول نقش مهمی را در بازسازی و ترمیم استخوان‌های معیوب ایفا می‌کنند.
محدودیت‌های مهندسی بافت میوکارد قلبی از آن‌جا ناشی می‌شود که باید خون‌رسانی و پیوند به بدن بیمار با سرعت انجام شود. با این‌که داربست ماتریکس برون‌یاخته‌ای، پروتئین‌ها و فاکتورهای رشد بافت اصلی را در خود دارد اما کنترل اختصاصیت بافت قلبی در مرحلهٔ مولکولی میسر نشده‌است. تحقیقات مربوط به ریه، در خصوص سلول‌زدایی کل اندام و استفاده از آن به عنوان داربست با موفقیت بیشتری همراه بوده‌است. محققین توانسته‌اند کل شُش موش صحرایی را با روش پرفیوژن، سلول‌زدایی کنند. سپس سلول‌های بنیادی جنینی همان موش را وارد اندام فاقد سلول کردند. شُش ساخته شده در آزمایشگاه، با پیوند به بدن موش، شروع به فعالیت کرد.
موفقیت‌های دیگر در این زمینه در خصوص بافت زیرمخاطی رودهٔ کوچک، کلیه، کبد و پانکراس است. بافت زیرمخاطی رودهٔ کوچک ضخامت کمی داشته و از طریق تکنیک غوطه‌ورسازی در محلول‌های شیمیایی سلول‌زدایی می‌شود. تحقیقات دربارهٔ بافت کلیوی همچنان در حال انجام بوده اما نتایج خوبی مشاهده شده‌است. مهندسی بافت پانکراس ثابت کرده که هر بافتی در سطح مولکولی اختصاصیت دارد. تا الان دانشمندان نتوانسته‌اند کل اندام پانکراس را در آزمایشگاه بسازند اما در تولید اندامی که در بخش‌هایی کارایی دارد موفق بوده‌اند. برای مثال، موش‌های دیابتی در نقاط خاصی از پانکراس‌شان ماتریکس بدون سلول را دریافت کرده و بهبود علائم داشتند.
سلول‌زدایی امروزه منبع امیدی برای پزشکی بازساختی تلقی شده و کابردهای زیادی از ماتریکس‌های بدون سلول در حال کشف شدن است.
برون‌کوچی عمل ترک کردن کشور یا محل سکونت به قصد مستقر شدن در مکانی دیگر است. برعکس، مهاجر شدن به جابجایی یک شخص به یک کشور از کشوری دیگر است. هر دو مورد به عمل مهاجرت بین ملت‌ها یا دیگر مرزهای جغرافیایی اشاره دارند.
جمعیت‌شناسان روی تأثیر عامل فشار و کشش بر مهاجرت کردن تحقیق کرده‌اند که چگونه مردم می‌توانند از یک مکان بیرون کشیده شده و به مکان دیگری جذب شوند. ممکن است تمایلی برای فرار از شرایط منفی مثل کمبود زمین یا شغل یا رفتار نابرابر وجود داشته باشد. مردم ممکن است به فرصت‌های موجود در مکان‌های دیگر جذب شوند. فرار از شرایط ظالمانه، پناهجو شدن و متقاضی پناهندگی بودن برای گرفتن پناهجویی در یک کشور خارجی ممکن است به مهاجرت دائمی منجر شوند.
مهاجرت اجباری به گروه‌هایی که مجبور به رها کردن کشور بومی خود شده‌اند اشاره دارد، مثل انتقال جمعیت از روی اجبار یا خطر پاک‌سازی قومی.
ترایریم برگرفته از کلمه لاتین "trirēmisاز tri- «سه» + rēmus "پارو"." به‌معنای «سه پارو»، و "از τρι- (tri-) «سه» + ἐρέτης «پارو زن»" یک کشتی باستانی و نوعی گالی است که توسط تمدن‌های دریایی باستانی مدیترانه و مخصوصاً فنیقی‌ها، یونان باستان و روم باستان استفاده می‌شده‌است.
نام ترایریم به‌دلیل وجود سه ردیف پارو است که هر پارو توسط یک فرد مدیریت می‌شود. ترایریم‌های اولیه نوعی توسعه یافته از پنتکنتر، نوعی کشتی باستانی با یک ردیف دارای ۲۵ پارو در هر طرف، و بایریم، نوعی کشتی جنگی با دو ردیف پارو، بودند که ریشه‌ای فنیقی داشتند.Casson (1995), pp. 57–58 به عنوان یک کشتی، ترایریم سریع و چابک و کشتی جنگی برتر در مدیترانه در قرن هفتم تا چهارم پیش از میلاد بود و پس از آن به‌طور گسترده با کوادریرمسquadriremes و کوئینکورمسquinqueremes که بزرگ‌تر بودند جایگزین شد. ترایریم نقشی حیاتی در جنگ‌های ایران و یونان ایفا کرد و باعث ظهور امپراتوری دریایی آتن و سقوط آن در جنگ پلوپونز شد.
ترایریم همچنین گاهی برای اشاره به گالی‌های قرون وسطی و مدرن اولیه که دارای سه صف پارو زن در هر طرف بودند به کار می‌رود.به عنوان مثال، index in Morrison (2004) را ببینید.
شرکت سهامی بریتیش آورسیز ایرویز هواپیمایی دولتی بریتانیا بود که در سال ۱۹۳۹ با ادغام شرکت‌های ایمپریال ایرویز و بریتیش ایرویز ال‌تی‌دی تأسیس شد. این شرکت خدمات خارج از بریتانیا را در طول جنگ جهانی دوم ادامه انجام می‌داد. پس از تصویب قانون حمل و نقل هوایی سال در سال ۱۹۴۶، خدمات اروپایی و آمریکای جنوبی به دو شرکت هواپیمایی دولتی، بریتیش یوروپین ایرویز (BEA) و بریتیش ایرویز ساوث امریکن (BSAA) واگذار شد. بی‌اوای‌سی در سال ۱۹۴۹ بی‌اس‌ای‌ای را جذب کرد، اما بی‌ای‌اِی همچنان در مسیرهای داخلی و اروپایی در طول قرن بیستم به کار خود ادامه داد. در ۱۹۷۱ قانونی در مجلس به تصویب رسید که طی آن بی‌اوای‌سی و بی‌ای‌اِی با هم ادغام شدند و در ۳۱ مارس ۱۹۷۴ شرکت امورزی بریتیش ایرویز تشکیل شد.
این شرکت به اکثر نقاط جهان در زمان خود پرواز داشته‌است که از آن جمله می‌توان به فرودگاه بین‌المللی آبادان، فرودگاه نیویورک، فرودگاه آمستردام، فرودگاه دوسلدورف و … اشاره کرد.
علوم اعصاب فرهنگی () یک رشته پژوهشی است که تمرکز آن بر ارتباط میان محیط فرهنگی و دستگاه‌های عصبی انسان است. این رشته به‌طور خاصی ایده‌ها و نگرش‌های مشترکی میان انسان‌شناسی، روان‌شناسی و علوم اعصاب شناختی را برای بررسی تأثیر فرهنگی اجتماعی بر روی رفتار انسان، مطالعه و تلفیق می‌کند. این تأثیر بر رفتار انسان با روش‌های مختلف عکس‌برداری عصبی ارزیابی می‌شود که از طریق آن می‌توان تغییرهای فرهنگی در فعالیت‌های عصبی را مورد بررسی قرار داد.
دانشمندان این رشته در فرایندهای ذهنی، عصبی و ژنگانی را با بیان دوسویه روابط این فرایندها و نمود ظاهری آن‌ها با استفاده از روش‌های مختلف مطالعه می‌کنند.
جعبهٔ اطلاعات یا جعبه اطلاعات یک جدول برای جمع‌آوری و نمایش زیرمجموعه‌ای از اطلاعات مرتبط با موضوع آن جعبه اطلاعات (مانند سند یک مقاله) می‌باشد. در یک مقاله‌ی ویکی‌پدیا، معمولا جعبه‌های اطلاعاتی برای نمایش در کامپیوتر‌های رومیزی در گوشه‌ی بالا سمت راست (در زبان انگلیسی) و بالا سمت چپ (در زبان فارسی) قرار دارند و در نمایش موبایل در بالا گذاشته می‌شوند.
این سند ساختار یافته شامل که حاوی مجموعه‌ای از جفت‌های ویژگی-مقدار است، که خلاصه‌ای از اطلاعات مربوط به موضوع مقاله را در ویکی‌پدیا نشان می‌دهد. از این جهت مشابه جدول اطلاعات (Data Table) می‌باشد. در هنگام ارائه در اسناد بزرگ‌تر، یک جعبه اطلاعات در قالب نوار کنار صفحه نمایش داده می‌شود.
یکی از مزیت‌های ارائه ی مفهوم جعبه‌ی اطلاعات، آن است که می‌توان آن را در سند دیگری تراگنجایش () کرد، بعد از این کار با عمل پارمتری کردن (Parameterization) تمام یا بعضی از جفت های ویژگی-مقدار مرتبط با آن جعبه‌ی اطلاعات را معین کرد.The English Wikipedia policy about accessibility is specified in the . The policy about wikitext layout is specified at and .
در ویکی‌پدیا از جعبه‌های اطلاعاتی برای خلاصه‌سازی اطلاعات یک مقاله استفاده می‌شود. در اصل از یک جعبه‌ی اطلاعاتی برای اهداف صفحه‌بندی استفاده می‌شود، به این معنا که می توان یک جعبه‌ی اطلاعات را، با تعیین مقدار برای بعضی یا همه‌ی پارامترهای آن، در یک مقاله تراگنجایش (Transclude) کرد.
به شکل زیر توجه کنید:
در ویکی‌پدیا جعبه‌های اطلاعاتی عمل تراگنجانش از طریق قرار دادن نام و جفت‌های ویژگی-مقدار در آکولادها انجام می‌شود. سپس ویکی‌پدیا از نرم افزار MediaWiki استفاده می‌کند و سند را تجزیه می‌کند. از یک نرم افزار پردازشگر الگو برای پردازش جعبه‌های اطلاعات و دیگر الگوها استفاده می‌شود. سپس نرم افزارهای موتور الگو (Template Engine) یک سند وب و برگ سبک نگارش (Style Sheet) را تولید می‌کند، که از آن برای نمایش سند استفاده می‌شود. عملیات بالا باعث می‌شود تا طراحی جعبه اطلاعات از محتوایی که دستکاری می‌کند جدا شود. یعنی طراحی الگو را می‌توان بدون تاثیرگذاری روی اطلاعات موجود در آن به‌روزرسانی کرد، و طراحی جدید به صورت اتوماتیک به همه‌ی مقاله‌هایی که آن را تراگنجایش کرده‌اند منتشر می‌شود.
بسته (به انگلیسی: The Package) یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر تریلر سیاسی محصول سال۱۹۸۹ میلادی به کارگردانی اندرو دیویس و با بازی جین هکمن، جوانا کسیدی و تامی لی جونز می‌باشد. در طول جنگ سرد، این فیلم توطئه ترور در داخل نظامیان ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی را نشان می‌دهد. آمریکایی‌ها و شوراها در حال تلاش برای امضای یک معاهده خلع سلاح برای از بین بردن کامل جنگ‌افزار هسته‌ای هستند.
این فیلم داستان گروهبانی به نام جانی گالاگر را به تصویر می‌کشد که وظیفه دارد تا یک زندانی به نام توماس بویت را به کشور برگرداند. ولی در بین راه زندانی فرار می‌کند و گلاگر حالا باید تمام زندگی‌اش را به خطر بیاندازد تا وی را پیدا و دستگیر کند. اما…"The Package" (1989), Rotten Tomatoes
بریتیش ساوث آمریکن ایرویز یک شرکت هواپیمایی دولتی در انگلستان بود که در اواخر دهه ۱۹۴۰ در ناحیه کارائیب و آمریکای جنوبی وظیفهٔ خدمات هوایی را برعهده داشت. این شرکت در ۱۹۴۶، با نام خطوط هوایی بریتانیایی آمریکای لاتین شناخته می‌شد. BSAA عمدتاً هواپیماهای آورو، آورو یورک، آورو لنکسترین و آورو تودور استفاده می‌کرد و به برمودا، هند غربی، مکزیک و سواحل غربی آمریکای جنوبی پرواز داشت. پس از دو مورد ناپدیدشدن هواپیما، در نهایت این شرکت در ۱۹۴۹ با هواپیمایی بریتیش آورسیز ایرویز ادغام شد.
این شرکت هواپیمایی پس از انتقال تمام بخش‌های عملیاتی خود به فرودگاه هیترو لندن از منطقه هوایی لانگلی برای تعمیر و نگهداری تجهیزات خود استفاده کرد.
آلفرد آدلر، برداشتی از ماهیت انسان ارائه داد که افراد را به صورت قربانی غرایز و تعارض‌ها و محکوم به نیروهای زیستی و تجربیات کودکی، توصیف نمی‌کند. او رویکرد خود را روانشناسی فردنگر یا روانشناسی فردی نامید؛ زیرا بر بی‌همتا بودن هر فرد و تقسیم‌ناپذیری عناصر شخصیت تأکید داشت.
به نطر آدلر، هر انسانی در درجه اول، موجودی اجتماعی است. شخصیت ما به وسیله محیط اجتماعی و تعامل‌های شخصی منحصر به فرد ما، نه توسط تلاش‌های ما برای ارضا کردن نیازهای زیستی، شکل می‌گیرد. آدلر، نقش میل جنسی را در نظریه خود، به حداقل رساند. از نظر آدلر، هوشیاری، جوهر شخصیت است. بنا به آموزه‌های او، به جای این که توسط نیروهایی برانگیخته شویم که نمی‌توانیم آن‌ها را ببینیم و کنترل کنیم، باید به‌طور فعال در آفریدن خودمان و هدایت کردن آیندهٔ خویش، مشارکت کنیم.
روانشناسی فردی آدلر، شامل نظریه شخصیت، مدل آسیب‌شناسی و فلسفه زندگی است. همچنین راهبردی برای تعلیم و تربیت پیشگیر و فنون روان درمانی ارائه می‌دهد و مردم را تشویق می‌کند از طریق همکاری، جرأت و احساس اجتماعی بودن، سلامت خود را تأمین کنند. (کارلسون،Carlson واتس،Watts مانیاتچی،Maniacci۲۰۰۵). هدف این روانشناسی نه تنها بهبود کیفیت زندگی مراجع بلکه بهبود کیفیت زندگی سایر افراد حاضر در دنیای مراجع و کل جامعه است. روانشناسی فردی به افراد بهنجار کمک می‌کند با دنبال کردن آرمانی امکان‌پذیر و الهام‌بخش در خصوص سلامت روان و برداشتن گام‌های ضروری، برای رسیدن به این آرمان، موجبات رشد و تحول حداکثری خود را فراهم کنند (استاین، ادواردز، ۱۹۹۸).
روانشناسی فردی پیچیده است و از لحاظ نظری و عملی، مفاهیم کلیدی زیادی دارد. در میان این مفاهیم کلیدی به مفاهیمی چون تلاش برای مهم بودن، عقده حقارت، علاقه اجتماعی، احساس اجتماع بودن، هدف نهایی خیالی و سبک زندگی، ترتیب تولد و منظومه خانوادگی می‌پردازیم.
تلاش برای رسیدن به برتری و کمال در نظریه آدلر، مشابه مفهوم خودشکوفایی کارل راجرز و مفهوم تعالی کارل یونگ است. به عنوان نمونه، فردی که به دلیل دست و پا چلفتی بودن احساس حقارت می‌کند و تلاش می‌کند با تمرین تبدیل به رقصنده ماهری شود، سعی در غلبه بر ضعفش دارد. انسان‌ها با غلبه بر ضعف‌های خود، احساس امنیت و تکامل می‌کنند. هدف، رقابت مادی‌گرایانه نیست؛ هرچند برخی افراد چنین برداشتی دارند. درک این چنینی از این تلاش، برای سلامت روان، مفید نیست (استاین،Stein ادواردز،Edwards ۱۹۹۸).
آدلر معتقد بود در تمام افراد، بعضی از اندام‌ها از بعضی اندام‌های دیگر ضعیف‌ترند و این باعث آسیب‌پذیری افراد در برابر بیماری‌ها می‌شود. افراد با انجام دادن کارهایی سعی می‌کنند که ضعف اندام حقیر خود را به شکلی افراطی جبران کنند. مانند دموستن سخنران معروف آتنی که لکنت زبان داشت. او با گذاشتن سنگ ریزه‌ها در دهانش، بر مشکل لکنت زبانش غلبه کرده و تبدیل به یک سخنران معروف شد.
آدلر، افکارش را در مورد حقارت عضوی، در مورد غلبه بر احساس حقارت روانی به کار برد. به اعتقاد او احساس حقارت مسئله‌ای طبیعی در افراد است؛ چرا که همه ما هنگام تولد موجودی ضعیف و ناتوان هستیم. به مرور زمان، کودک با مسائلی در زندگی روبرو می‌شود که باید آن‌ها را حل کند و در صورت عدم توانایی، احساس حقارت می‌کند. گاهی این حس تبدیل به احساس حقارت عمیق می‌شود و گاهی نیرویی برای رسیدن به قدرت در فرد می‌شود.
زمانی که احساس حقارت در فرد شدید است، تبدیل به عقده حقارت می‌شود و باعث ایجاد احساس ضعف در حل مشکلات شده و فرد خود را بی‌کفایت از لحاظ اجتماعی می‌داند (آنسباخر ۱۹۶۷). چنین فردی برای سرپوش گذاشتن بر حس حقارتش، به شکلی ناخودآگاه، عقده برتری را در خود پرورش می‌دهد (درایکورس،Dreikurs گری،Grey۱۹۶۸).
اصطلاحاتی نظیر «حس حقارت» یا «خود کم بینی» و حتی «حس پستی» و نظایر آن که در برخی از نوشته‌ها به چشم می‌خورد، بار معنایی منفی دارد و در آن‌ها هیچ جنبه مثبتی لحاظ نمی‌گردد. بر خلاف واژه "کهتری" که در آن فقط بار معنایی منفی لحاظ نشده‌است. بدین روی، هم می‌تواند مخرب و ویرانگر باشد، هم می‌تواند محرک و سازنده. علاوه بر این، هیچ اصطلاح و تعبیری نمی‌تواند بهتر و دقیق‌تر از اصطلاح «احساس کهتری» که تمام خصوصیات لغوی اصطلاح خارجی Inferiority Feeling را دربردارد، با مفهوم اصلی مطابقت داشته باشد.
ربر (A. Reber, 1985) و الحفنی (A. M.Alhefny, 1994) معتقدند که احساس کهتری، احساس ضعف و ناتوانی‌ای است که از کودکی با فرد همراه است و با نقص بدنی یا روانی تشدید می‌گردد و فرد را دچار یأس و ناکامی می‌سازد.
ریموند (J. Raymond, 1985) آدلر (A.Adler,1927) و برخی دیگر از روان‌شناسان احساس کهتری را گرانبهاترین انگیزه‌ای می‌دانند که انسان را وامی‌دارد تا به تکامل خویش بپردازد.
بنابراین، به‌طور خلاصه، می‌توان گفت: احساسی که در نتیجه شکست‌ها، طرد شدن‌ها، ناکامی‌ها و نامقبول شدن‌ها پیش بیاید که فرد همه را برتر از خود و خود را فاقد استعداد بیابد، «کهتری منفی» است و احساسی که مبنای حرکت و گذر از موقعیت کهتری به مهتری گردد، «کهتری مثبت» و مفید می‌باشد.
از نظر آدلر، علاقه اجتماعی، جبران حقیقی و اجتناب‌ناپذیر ضعف طبیعی انسان است؛ اگرچه این علاقه فطری است ولی باید توسط فرد پرورش یابد؛ چرا که نقش مهمی در زندگی متعادل فرد بازی می‌کند. فرد در اجتماع زندگی می‌کند (آنسباخر و آنسباخر).
کسانی که علاقه اجتماعی بالایی دارند، در حال عشق ورزیدن، همدلی، همدردی و یاری به دیگران هستند. این افراد می‌دانند که صلاحشان به صلاح دیگران بستگی دارد. آنها درک می‌کنند که با دیگران کاری را بکنند که با خود می‌کنند.
آدلر معتقد بود، اگر مردم بر اساس اصول علاقه اجتماعی زندگی می‌کردند، خبری از جنگ و خشونت و تبعیض و نسل‌کشی نبود. او برای سنجش علاقه اجتماعی افراد از آنان این دو سؤال را می‌پرسید:
هدف نهایی خیالی، نگاه شخصی و درونی‌شده فرد به آینده است که می‌تواند واقع‌بینانه یا غیر واقع بینانه باشد. هدف نهایی خیالی، بخش مهمی از سبک زندگی است که زندگی فرد را سازمان‌دهی می‌کند و شکل می‌دهد، هر چند به‌طور کلی، ناهشیارانه است.
افرادِ با علاقه اجتماعیِ پرورش یافته، هدف نهایی‌شان، مایه خدمت به دیگران است. افرادی که هدفشان صرفاً خدمت به خود است، اهداف ناسالم دارند.
سبک زندگی، رویکرد ویژه هر فرد به زندگی است. اینکه فرد چگونه با تکالیف زندگی برخورد می‌کند یا چگونه اجتناب می‌کند و اینکه فرد چگونه به هدف نهایی خیالی‌اش می‌رسد.
به تعداد افرادی که در دنیا زندگی می‌کنند، سبک زندگی وجود دارد که شالوده‌اش در سن پنج تا شش سالگی ریخته می‌شود.
دلگرمی همان فعال شدن علاقه اجتماعی در فرد است. دلگرمی جسارت و خلاقیت لازم را برای حل مشکلات زندگی فرد، از طریق مشارکت در اجتماع، فراهم می‌کند. از این طریق فرد احساس قابلیت کرده و از احساس حقارتش کاسته می‌شود. (برد،Bird ۲۰۰۵)
دلگرمی دادن از فنونی است که به مستحکم شدن رابطه بین مراجع و درمانگر کمک می‌کند. (واتس، پیتر زاک،Pietrzak ۲۰۰۰)
البته دلگرمی دادن و دلگرمی گرفتن، تا آنجایی که به فرد آسیبی نرساند، نشان از بالا بودن سطح سلامت روان فرد است ولی چنانچه، به مرحله ای برسد که شخصیت فرد به سمت شخصیت وابسته یا حمایتگر منفی برود، می‌تواند موجب رنج و آزار خود و دیگران شود و آسیب‌زا باشد.
افراد به شیوه ناهشیارانه، برای حفاظت خود از حقارت، راهبردهایی را به کار می‌گیرند.
فرایند ادراکی و شناختی هر فرد است که مخصوص و منحصر به اوست. هر فرد با این منطق، دنیا را برای خود تفسیر می‌کند. زمانی که دنیای بیرون با نگاه فرد تعارض دارد، فرد با اتصال به منطق خصوصی خود که برایش آشناست، آرامش خود را حفظ می‌کند. (آنساباخر، آنساباخر، ۱۹۷۶)
آدلر به مفهوم ناهشایار معتقد بود با این تفاوت که ناهشیار را بخشی از هشیاری می‌دانست که فرد در لحظه بر آن آگاهی ندارد. هشیار و ناهشیار با همکاری یکدیگر، تشخیص مصلحت فرد را می‌دهند.
آدلر، چهار تیپ شخصیتی را بر اساس میزان علاقه اجتماعی، معرفی کرد.
کودکان دارای نقایص بدنی، به دلیل عدم حس اجتماعی بودن، بیشتر در معرض دلسردی قرار می‌گرند.
اگر به آنان بیش از اندازه توجه شود، باعث می‌شود از دیگران انتظار رفتار به شکل خاصی با خود داشته باشند. این باعث می‌شود که از روبرو شدن با مشکلات اجتناب کنند و احساس حقارت عمیقی در آنان شکل بگیرد.
از طریق واداشتن افراد به مراجعه به کتابها، بینش افراد بالا رفته و توانایی حل مسئله و نقد را پیدا می‌کنند. این راهکار وقتی مؤثر است که افراد، بگویند که توانایی کمک به خود را پیدا کرده‌اند. (ادواردز، گفرورر،Gfrorer۲۰۰۱، ریودن،Rioddan ویلسون،Wilson۱۹۸۹)
تکلیف منزل به مراجع کمک می‌کند با انجام کارهایی، حس علاقه اجتماعی شان افزایش یابد. تکالیف هر فرد مناسب با نیازهای او انتخاب می‌شود تا کمک کند به بینش دست یابند و راه حل مناسب خود را بیابند.
نظریه‌های رون درمانی و مشاوره، کارول شاو آستاد، ترجمه مهرداد فیروزبخت
آلپینا واچز () یک برند ساعت‌سازی لوکس سوئیسی است. این شرکت در سال ۱۸۸۳ تأسیس شد.
وازانته () یک فیلم به کارگردانی دانیه‌لا توماش است که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد.
اینتی بیریونس (؛ زادهٔ ) فیلم‌بردار اهل شیلی است.
وازانته () یک شهر در شمال برزیل واقع در ایالت مینا ژرایس است.
خیابان پارک () یک بلوار در مناطق منهتن و برانکس، نیویورک است.
این خیابان که ۱۷٫۵ کیلومتر طول دارد از شرق به موازات خیابان لکسینگتون و از غرب به موازات خیابان مدیسون قرار دارد. ۵ ایستگاه خط آی‌آرتی خیابان لکسینگتون در این خیابان قرار دارد.
لومینوکس () یک برند ساعت‌سازی لوکس است. ساعت‌های این برند به عنوان ساعت‌های دارای تریتیوم شناخته می‌شوند که تابناکی بلندمدت ایجاد می‌کنند.
شرکت لومینکس یک شرکت ساعت‌سازی است که در سال ۱۹۸۹ تأسیس شد که در سان رافائل، کالیفرنیا مستقر است. لومینکس همچنین ساعتهای مارک دار را برای گروه‌های نظامی مختلف با نشان‌های سفارشی و طرح‌های مختلف تولید می‌کند. از میان این‌ها، می‌توان به گارد ساحلی ایالات متحده آمریکا، نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا، یگان ویژه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا و… اشاره کرد.
محصولات این برند به بیش از ۳۰ کشور راه یافته‌اند. لومینکس همچنین طراح و سازنده عناصر بصری یک سری از محصولات شرکت لاکهید مارتین از قبیل لاکهید اس آر-۷۱، لاکهید اف-۱۱۷ نایت‌هاوک،
جنرال داینامیکس اف-۱۶ فایتینگ فالکن و لاکهید مارتین اف-۲۲ رپتور بوده‌است.در سال ۲۰۰۶، پنجاه درصد سهام شرکت لومینوکس توسط برند تجاری سوئدی مونداین خریداری شد، به این ترتیب مونداین به بازار آمریکا راه یافت و برند لومینکس دسترسی بیشتری به بازارهای اروپایی و آسیایی را پیدا کرد.
شعار ساعت‌های لومینکس "«always visible technology»"
(تکنولوژی همیشه قابل‌دید) است چراکه با استفاده از تریتیوم این ساعت‌ها تابناکی بلندمدت دارند برخلاف ساعت‌هایی که از خاصیت فسفرسانس دارند و برای دیدن نیاز به یک منبع نوری دیگر است.
خیابان لکسینگتون () یک خیابان در منطقه منهتن، نیویورک است.
این خیابان که در سال ۱۸۳۶ تکمیل شده‌است ۹٫۳ کیلومتر طول دارد و از شرق به موازات خیابان سوم و از غرب به موازات خیابان پارک قرار دارد. ۱۰ ایستگاه خط آی‌آرتی خیابان لکسینگتون در این خیابان قرار دارد.
سم تسوی (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
اختلافات مرزی در جزایر الند یکی از اولین پرونده‌هایی بود که برای حل اختلاف و حکمیت به جامعه ملل ارجاع داده شد. پس از آنکه درخواست ساکنان جزایر الند برای حق تعیین سرنوشت و پیوستن به سوئد از سوی فنلاند رد شد و این کشور بر حاکمیت خود در این جزایر تأکید کرد، به ابتکار بریتانیا کمیسیونی بی‌طرف در جامعه ملل برای حل این اختلاف تشکیل شد. رای نهایی جامعه ملل این بود که جزایر الند جزئی از فنلاند بمانند ولی از ساکنان آن در برابر همگون‌سازی فرهنگی فنلاند محافظت شود.
الند مجموعه‌ای از حدود ۶٬۵۰۰ جزیره در دریای بالتیک و در میانهٔ راه سوئد و فنلاند است. ساکنان این جزایر غالباً به زبان سوئدی صحبت می‌کنند. در ۱۸۰۹ امپراتوری روسیه این جزایر را به‌همراه فنلاند تصرف کرده بود. در دسامبر ۱۹۱۷ و در گرماگرم انقلاب اکتبر، فنلاند اعلام استقلال کرد، ولی بیشتر ساکنان الند ترجیح می‌دادند سرزمینشان ضمیمهٔ کشور سوئد شود. دولت فنلاند این جزایر را بخشی از سرزمین خود می‌دانست، چرا که از زمان تأسیس دوک‌نشین بزرگ فنلاند در ۱۸۰۹ توسط روس‌ها الند تحت کنترل فنلاند بود. تا سال ۱۹۲۰، این مناقشه به حدی رسیده بود که خطر جنگ بین دو کشور وجود داشت.
به ابتکار دولت بریتانیا، مسئله به جامعه ملل ارجاع شد، ولی دولت فنلاند حکمیت جامعه ملل را نمی‌پذیرفت و مسئله را امری داخلی می‌دانست. جامعه برای تصمیم‌گیری در مورد صلاحیت حکمیت در این مورد هیئتی کوچک تشکیل داد و با چراغ سبز این هیئت، کمیسیونی بی‌طرف برای حکمیت در مورد جزایر الند ایجاد گشت.
در ژوئن ۱۹۲۰، رای نهایی جامعه ملل اعلام شد و قرار شد که جزایر الند جزئی از فنلاند بمانند ولی از هویت فرهنگی ساکنان آن در برابر فنلاند محافظت شود و اقداماتی برای غیرنظامی شدن جزیره صورت گیرد. با موافقت سرد سوئد، پروندهٔ جزایر الند به عنوان نخستین معاهدهٔ بین‌المللی جامعه تکمیل شد.
کتاب احتیاط کنید! پرنده‌ها پای سفره صبحانه‌اند اثر حسین تولایی کتاب شایسته تقدیر سی و ششمین جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران و یکی از نامزدهای نهایی شعر فجر است.
این کتاب در سال ۲۰۱۸ در فهرست کلاغ سفید قرار گرفت.راهیابی 4 کتاب ایرانی به فهرست کلاغ سفید ایبنا
صبح‌های خیلی زود
وقتی تمام مترسک‌های جهان در خواب‌اند
دست‌های تو
این گندمزاران کوچک
میزبان پرنده‌های بی تاب اند.
سیلزی علیا (; لهستانی سیلزی: "Gōrny Ślōnsk";This name is used on Silesian Wikipedia and various Silesian websites: http://www.wachtyrz.eu/, http://silling.org. ; ; آلمانی سیلزی: "Oberschläsing"; ) عنوانی است که به بخش جنوب شرقی منطقهٔ تاریخی و جغرافیایی سیلزی گفته می‌شود که بیشتر آن در لهستان امروزی و بخش کوچکی از آن در جمهوری چک امروزی قرار دارد. این منطقه از قرن نهم بخشی از (به‌ترتیب) موراویای بزرگ، دوک‌نشینی بوهم، پادشاهی لهستان، دوباره تاج‌وتخت بوهمی و امپراتوری مقدس روم، و از ۱۵۲۶ بخشی از امپراتوری هابسبورگ بوده‌است. در ۱۷۴۲ بخش اعظم این منطقه را پادشاهی پروس تصرف کرد و در ۱۸۷۱ بخشی از امپراتوری آلمان شد. پس از جنگ جهانی دوم این منطقه تحت کنترل جمهوری خلق لهستان، درآمد و از سال ۱۹۹۰ بخشی از لهستان است.
همه‌پرسی سیلزی علیا یک همه‌پرسی بود که پیمان ورسای اجرای آن را برای مشخص کردن مرز بین آلمان (جمهوری وایمار) و لهستان (جمهوری دوم لهستان) الزامی کرده بود و در ۲۰ مارس ۱۹۲۱ اجرا شد. منطقهٔ سلزی علیا از لحاظ تاریخی ترکیبی از لهستانی‌ها و آلمانی‌ها بود و بنابر آمار پیش از جنگ جهانی اول ۶۰ درصد جمعیت آن را لهستانی‌ها تشکیل می‌دادند و مدعی بودند امپراتوری آلمان نسبت به ایشان سیاستی تبعیض‌آمیز در پیش گرفته‌است و علیه آلمانی‌ها دست به سه شورش مسلح و گسترده زدند. در نتیجهٔ این همه‌پرسی از ۱۵ مه ۱۹۲۲ بخش‌هایی از منطقهٔ سیلزی علیا بخشی از جمهوری دوم لهستان شد.
متفقین مسئلهٔ سیلزی علیا را پس از آن به «جامعه» ارجاع دادند که خود نتوانستند مناقشات ارضی در این منطقه را حل کنند. پس از جنگ جهانی اول، جمهوری دوم لهستان مدعی حاکمیت بر سیلزی علیا، که پیشتر بخشی از پروس بود شد. در معاهدهٔ ورسای پیشنهادی مبنی بر اجرای همه‌پرسی سیلزی در علیا گنجانده شده‌است تا در مورد این امر تصمیم‌گیری شود که این منطقه بخشی از کدامیک از دو کشور آلمان یا لهستان باشد. اعتراض‌ها در مورد تبعیض‌های مقامات آلمانی با ساکنان لهستانی‌الاصل این مناطق منجر به شورش‌های سیلزی اول و دوم (۱۹۱۹ و ۱۹۲۰) شد.
در همه‌پرسی ۲۰ مارس ۱۹۲۱، ۵۹٫۶ درصد (حدود ۵۰۰٬۰۰۰ نفر) از آرا برای الصاق به آلمان بود، ولی لهستان مدعی شد که شرایط رای‌گیری عادلانه نبوده‌است. این امر به سومین شورش سیلزی در ۱۹۲۱ انجامید.
در ۱۲ اوت ۱۹۲۱، حل این مسئله به «جامعه» ارجاع شد. شورای اجرایی کمیته‌ای بری مطالعهٔ وضعیت با حضور نمایندگانی از بلژیک، برزیل، چین، و اسپانیا تشکیل داد.
کمیته پیشنهاد کرد که سیلزی علیا بنابر بر خواستهٔ مشخص‌شدهٔ هر بخش بین دو کشور لهستان و آلمان تقسیم شود و دو کشور تمهیداتی برای ارتباط دو منطقه (از جمله آزادی تجارت کالا بین دو منطقه بسته به همبستگی اقتصادی و صنعتی آن‌ها) در نظر بگیرند.