moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سونی کالاهان، عضو مجلس نمایندگان آلاباما از حوزه انتخابیه ۱۰۱ام این ایالت در ۱۹۷۸ میلادی اعلام نمود که تصمیم دارد تا در مجلس سنای آلاباما خود را نامزد نماید. بدسول در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان پیروز شده و توانست نامزد دموکرات جیم جانستون را در انتخابات سراسری شکست دهد، با این کار وی به نخستین عضو جمهوری‌خواه زن در تاریخ مجلس نمایندگان آلاباما مبدل شد.
کالاهان، عضو مجلس سنای آلاباما از حوزه انتخابیه ۳۴ام آلاباما، کرسی خود را در ۱۹۸۲ میلادی خالی کرد. بدسول از سوی حزب جمهوری‌خواه نامزد این کرسی شده و با شکست دادن نامزد دموکرات جان ساد در انتخابات سراسری، به نخستین زنی مبدل شد که در مجلس سنای آلاباما خدمت کرد. وی در دومین کارزار انتخاباتی مجلس سنای خود، فلایرهای تبلیغاتی را به چاپ رساند که در صفحه عقبی آن تقسیم اوقات فصل شکار ایالت ذکر شده بود. وی برای سه دوره به عنوان عضو مجلس سنای آلاباما انتخاب گردیده و تا سال ۱۹۹۵ میلادی در آن سمت خدمت کرد.
بدسول در ۱۹۸۳ میلادی به عنوان عضو کمیته آموزش مجلس سنای آلاباما انتصاب یافته و در آن خدمت کرد. وی در ۱۹۸۷ میلادی به عنوان عضو کمیته‌های قضایی، آموزش و سلامت و همچنین به عنوان رئیس کمیته کشاورزی، حراست و جنگل‌داری گماشته شد.
بدسول در ۱ نوامبر ۱۹۹۳ اعلام نمود که تصمیم دارد در انتخابات ۱۹۹۴ از سوی حزب جمهوری‌خواه نامزد فرمانداری آلاباما شود. وی ریکس السالسی، رئیس اجرائی پیشین حزب جمهوری‌خواه اوهایو، را به عنوان مدیر کارزار انتخاباتی خود انتخاب کرد. وی در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان در رده دوم قرار گرفت، اما در دور دوم انتخابات مقدماتی از سوی فوب جیمز مغلوب گردید.
در جریان انتخابات فرمانداری ۱۹۹۸ آلاباما، از نامزد دموکرات دان سیگلمن در مقابل نامزد جمهوری‌خواه فوب جیمز، حمایت سیاسی کرد. در انتخابات ۲۰۰۵، وی نامزد شهرداری شهر موبیل شد، اما ناموفق بود.
در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی، بدسول یکی از بنیانگذاران مدرسه ریاضی و علوم آلاباما بود، مدرسهٔ که در ۱۹۸۹ میلادی توسط مجلس قانون‌گذاری آلاباما منظور شده بود. این مدرسه بعدتر کتابخانه‌ای را اضافه نموده و آنرا به افتخار بدسول نامگذاری کرد. این مؤسسه هنوز هم «یکی از دبیرستان‌های شبانه‌روزی کاملاً عمومی برای دانشجویان کلاس دهم، یازدهم و دوازدهم در این ایالت است که به دنبال آموزش عالی در حوزه‌های ریاضی، علوم و انسانیات هستند».
بدسول همچنین مزرعه بدسول فارمز را در ۲۰۰۸ میلادی در پردو هیل بنیان گذاشت.
بدسول در تعداد زیادی از ابتکارات آموزشی و انسان‌دوستانه دخیل بوده‌است. وی به عنوان رئیس و معاون در هیئت مدیره مدرسه ریاضی و علوم آلاباما خدمت کرد. وی یکی از اعضای هیئت امنای کالج اسپرینگ هیل و کالج هانتینگدون بود. وی ریاست کمیته توزیع مؤسسه خیریه سیبل اچ. اسمیت (بعدتر به بنیاد سیبل و وایت اسمیت تغییر نام داده شد) را برعهده داشته و همچنین به عنوان عضو هیئت مدیره بنیاد جی.ال. بدسول خدمت کرد، بنیادی که برای پروژه‌های آموزشی پسا دبیرستان، حوزه هنر و توسعه اقتصادی جنوب‌غرب آلاباما کمک‌های مالی فراهم می‌کرد.
بدسول در راستای ترویج، حفظ و حراست از تاریخ محلی نیز کار می‌کرد. وی تورهای خانگی تاریخی موبیل (Mobile Historic Home Tours) را تأسیس نموده و به عنوان عضو کمیسیون تاریخی آلاباما، کمیسیون توسعه تاریخی موبیل و کمیته فانوس دریایی خلیج موبیل (Mobile Bay Lighthouse Committee) خدمت کرد. در ۱۹۹۹ میلادی، وی رئیس جشن سه‌صدساله موبیل شده و برای سه سال متمادی با صدها داوطلب برای سازماندهی این برنامه کار کرد. وی همچنین بانی و رئیس مرکز منابع جنگل آلاباما است.
بدسول با دریافت افتخارات بانوی نخست موبیل در ۱۹۷۲، موبیلی سال در ۱۹۹۳ میلادی و انسان‌دوست سال در ۱۹۹۸ میلادی، بخاطر فعالیت‌های تجاری و انسان‌دوستانه خود مورد تقدیر قرار گرفت. وی جایزه کارمند عمومی شایسته را از سازمان‌های مانتگامری ادورتایزر و آلاباما ژورنال دریافت کرد. وی در سال ۲۰۰۲ میلادی به آکادمی افتخار آلاباما معرفی شد، آکادمی که از دستاوردها و فعالیت‌های افراد زنده این ایالت تقدیر به عمل می‌آورد. وی همچنین دریافت کننده مدرک دکترای افتخاری حقوق از کالج اسپرینگ هیل و کالج اسپرینگ هیل و کالج هانتینگدون است.
بدسول در ۱۹۵۸ میلادی با ماسی پالمر بدسول جونیور ازدواج کرد و این زوج باهم سه فرزند داشتند. بدسول جونیور در ۲۰۰۶ میلادی درگذشت. وی در ۲۰۱۴ میلادی برای بار دوم با نیکلاس هانسون هولمز جونیور ازدواج نمود، اما وی نیز در ۲۰۱۶ میلادی وفات کرد.
بدسول یک متدیست و عضو باشگاه جونیور است. دانشجویان مدرسه ریاضی و علوم آلاباما با برگزاری روز تولد ۹۰ سالگی وی در ژانویه ۲۰۲۰ از وی تقدیر نمودند.
جونگ یی-چول (؛ زادهٔ ۱۹ آوریل ۱۹۸۵) بازیگر اهل کره جنوبی است.
او حرفهٔ بازیگری خود را در درام "بیسکوییت معلم و آبنبات ستاره" در نقش یک دانش‌آموز در سال ۲۰۰۵ آغاز کرد و پس از آن در نقش‌های مکمل زیادی در فیلم‌ها همچون "پنج حس اروس" و فیلم مشهور بر پایهٔ رمان به نام "دو ر می فا سو لا تی دو" ایفا کرد. او به خاطر ارتباطش با بازیگر کی نانگون، با آژانس مدیریتی همین بازیگر به نام Clumsy Media در سال ۲۰۱۱ قرارداد امضا کرد. بر اساس گزارش‌های خبری، آنها در طی ادیشن‌های نهایی "پسران فراتر از گل‌ها" با یکدیگر ملاقات کردند. سال بعد، او در درام با آمار بینندگان بالای دبیرستانی به نام "گروه گل" به شهرت زیادی دست پیدا کرد.
آرچیبالد آلفونسو الکساندر (Archibald Alphonso Alexander) (زادهٔ ۱۴ مه ۱۸۸۸ – درگذشتهٔ ۴ ژانویه ۱۹۵۸)، معمار و مهندس آمریکایی بود. او نخستین فارغ‌التحصیل آفریقایی-آمریکایی از دانشگاه آیووا و اولین فردی بود که از دانشکدهٔ مهندسی دانشگاه آیووا فارغ‌التحصیل شد. او همچنین فرماندار جزایر ویرجین در ایالات متحده بود.
الکساندر در اتوموا، ایالت آیووا و در اجتماع کوچک آفریقایی-آمریکایی چشم به جهان گشود. والدینش، پرایس و مری همیلتون الکساندر بودند و آرچی بزرگترین فرزند از ۹ فرزند بود. زمانی که خانوادهٔ الکساندر به مزرعه‌ای خارج از دموین نقل مکان کردند، پرایس نگهبان بانک ملی دموین شد. الکساندر در سال ۱۹۰۵، از دبیرستان اوک پارک فارغ‌التحصیل شد. او پیش از تحصیل در رشتهٔ مهندسی در دانشگاه ایالتی آیووا (که بعدها دانشگاه آیووا نامیده شد)، به کالج هایلند پارک و کالج هنر کامینز می‌رفت. الکساندر نه تنها در آن زمان، تنها دانشجوی سیاه‌پوست آن دانشگاه، بلکه اولین دانشجوی آفریقایی-آمریکایی بود که در سال ۱۹۱۲ از رشتهٔ مهندسی دانشگاه آیووا فارغ‌التحصیل شد. استادانش به او هشدار دادند که احتمالاً یافتن کار به عنوان مهندس آفریقایی-آمریکایی برای او دشوار خواهد بود. الکساندر یکی از اولین فوتبالیست‌های آفریقایی-آمریکایی در دانشگاه آیووا بود که در آنجا به مدت سه سال، شروع کنندهٔ تکل و صاحب لقب «اسکندر کبیر» بود. او در دوران کالج برای تأمین هزینه‌ها و پرداخت شهریه‌اش، چندین شغل پاره‌وقت داشت. او همچنین عضو انجمن اخوت کاپا آلفا سای بود که اکثراً سیاه‌پوست بودند. الکساندر در طول تابستان، به عنوان نقشه‌کش در شرکت مهندسی مارش کار کرد. این شرکت که در دموین واقع بود، بسیاری از پل‌های مهم که تا به امروز باقی مانده‌اند را طراحی کرده‌است. در سال ۱۹۲۱، الکساندر در زمان فرصت مطالعاتی خود در دانشگاه لندن به مطالعهٔ طراحی پل پرداخت. او بعدها در سال ۱۹۲۵، مدرک مهندسی عمران از دانشگاه ایالتی آیووا گرفت.
الکساندر پس از فارغ‌التحصیلی و پیش از تأسیس شرکت مهندسی خود در ۲۶ سالگی، به عنوان سرکارگر در شرکت مهندسی مارش مشغول به کار شد. شرکت الکساندر، به نام ای ای الکساندر، در بدو امر، به صورت تخصصی در ساخت پل‌ها فعالیت داشت. الکساندر تا زمان مرگ پیمانکار سفیدپوست جورج اف هیگبی، به مدت هشت سال با او شریک بود. پس از مرگ هیگبی، الکساندر به مدت چهار سال به تنهایی شرکت را اداره کرد. پروژهٔ مهم او در این مدت شامل سیستم گرمایش و سرمایش دانشگاه آیووا بود.
در سال ۱۹۲۶، به خاطر دستاورد برجستهٔ الکساندر در تجارت و مهندسی، جایزهٔ هارمون به او اعطا شد. در همان سال، او همچنین جایزهٔ لورل ریث، عالی‌ترین جایزهٔ انجمن اخوت کاپا آلفا سای را برای یک عمر دستاورد دریافت کرد.
در سال ۱۹۲۹، او با موریس ای ریپاس، همکلاسی و هم‌تیمی سابق خود، شریک شد و نام شرکت را به الکساندر و ریپاس تغییر داد. اولین پروژهٔ بزرگ آنها ساخت پالایشگاه فاضلاب چند میلیون دلاری در گرند رپیدز، میشیگان بود. آنها همچنین ساخت بسیاری از جاده‌ها و پل‌ها در سراسر کشور از جمله ساخت بزرگراه وایت‌هرست و گسترش بزرگراه بالتیمور-واشینگتن را بر عهده داشتند. آنها برای ساخت پل و موج‌شکن در تایدل بیسن در واشینگتن دی‌سی استخدام شدند و الکساندر برای این پروژه، گروه منسجمی را برای کلیهٔ کارهای ساختمانی به کار گرفت. به علاوه، آنها ساخت فرودگاه موتون که هوانوردان تاسکیگی در آنجا آموزش می‌دیدند، و مجموعه‌ای مسکونی برای انجمن ملی زنان رنگین‌پوست را نیز برعهده داشتند. شرکت الکساندر آنقدر موفق شد که مجلهٔ اِبنی در سال ۱۹۴۹، آن را «معروف‌ترین تجارت میان‌نژادی کشور» اعلام کرد. در آخر، الکساندر در طول دوران کاری خود، بیش از ۳۰۰ پروژه را رهبری کرد.
در سال ۱۹۲۵، دانشگاه آیووا به او مدرک افتخاری کارشناسی ارشد در رشتهٔ مهندسی و در سال ۱۹۴۶، دانشگاه هوارد به او دکترای افتخاری در رشتهٔ مهندسی اعطا کردند. اگرچه برخی منابع ادعا می‌کنند که الکساندر مدال معتبر اسپینگارن را از سوی انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان دریافت کرده، با این حال، این انجمن نام او را در فهرست دریافت‌کنندگان خود ثبت نکرده‌است.
الکساندر فعالیت سیاسی خود را در سال ۱۹۳۲، زمانی که معاون رئیس کمیتهٔ ایالتی جمهوری‌خواهان بود، آغاز کرد که این سمت را دوباره در سال ۱۹۴۰ برعهده گرفت. در سال ۱۹۳۴، الکساندر عضو تیم تحقیقاتی شد که به بررسی فرصت‌های توسعهٔ اقتصادی در کشور هائیتی می‌پرداخت. در طول دههٔ سی، الکساندر یکی از اعضای فعال حزب جمهوری‌خواه بود. او در سال ۱۹۵۲، با تمام قوا برای انتخابات ریاست جمهوری دوایت دی آیزنهاور فعالیت کرد. او علاوه بر فعالیت در حزب جمهوری‌خواه، عضوی فعال در سازمان‌های آمریکایی-آفریقایی بود. الکساندر یکی از بنیانگذاران شعبهٔ انجمن ملی پیشرفت سیاه‌پوستان در دموین بود و در سال ۱۹۴۴، به عنوان رئیس این شعبه خدمت کرد. او همچنین رئیس هیئت مدیرهٔ مرکز اجتماع سیاه‌پوستان و یکی از اعضای هیئت امنا در دانشگاه هوارد و مؤسسهٔ تاسکیگی بود.
در سال ۱۹۵۴، الکساندر از سوی رئیس‌جمهور دوایت دی آیزنهاور به فرمانداری جزایر ویرجین در ایالات متحده منصوب شد. از زمان تأسیس دولت مدنی در این جزایر، الکساندر اولین فرماندار جمهوری‌خواه در آنجا بود. دوران تصدی او در این سمت، کوتاه و بحث‌برانگیز بود. در سال ۱۹۵۵، او به دلیل حمایت از شرکای تجاری قدیمی در قراردادهای ساخت جاده در جزیرهٔ سنت توماس به شدت مورد انتقاد قرار گرفت. مجلس نمایندگان ایالات متحده، تحقیقاتی را در این باره آغاز کرد و در پی آن، الکساندر ظاهراً به خاطر وضعیت سلامتش، در ۱۸ اوت ۱۹۵۵، از سمت خود کناره‌گیری کرد.
الکساندر در سال ۱۹۱۳ با اودرا ای لیندزی در دنور، ایالت کلرادو ازدواج کرد. آنها صاحب یک فرزند به نام آرچیبالد آلفونسو جونیور شدند که در کودکی درگذشت.
الکساندر در سال ۱۹۵۸، بر اثر حملهٔ قلبی در دموین، ایالت آیووا از دنیا رفت.
پس از مرگ اودرا لیندزی الکساندر در سال ۱۹۷۳، بر اساس وصیت‌نامهٔ الکساندر، دانشگاه آیووا، مؤسسهٔ تاسکیگی و دانشگاه هوارد، کمک هزینه‌ای برای بورسیه‌های مهندسی دریافت کردند. هر دانشگاه سپرده‌ای به مبلغ بیش از ۱۰۰۰۰۰ دلار (در مجموع، تقریباً ۱٫۵ میلیون دلار در سال ۲۰۰۹) برای بورسیه‌های مهندسی دریافت کرد.
مقالات آرچی آلفونسو الکساندر در مجموعهٔ تخصصی و آرشیو دانشگاه آیووا نگهداری می‌شوند.
نام الکساندر به خاطر سه فصل حضورش در تیم فوتبال دانشگاه آیووا در تالار افتخار فوتبال کالج چیک-فیل-ای درج شده‌است.
ذخیره اندوزی (انگلیسی: Hoarding) یک کنش رفتاری است که هم در انسان و هم جانوران مشاهده می‌شود. در این کنش رفتاری، انسان یا جانور به گردآوری خوراک، دیگر لوازم یا تزئینات پرداخته و اندوخته را پنهان می‌کند.https://www.semanticscholar.org/paper/Evaluating-an-Animal-Model-of-Compulsive-Hoarding-Andrews-McClymont-Lilienfeld/d140215b47faf05647f6375e922c89f55bb4f9ebذخیره اندوزی می‌تواند به دلیل نگرانی از آینده باشد. بسیاری از جانوران، از جمله انواعی از جوندگان مانند
همستر در فصل فراوانی، برای خوراک زمستان، ذخیره اندوزی می‌کنند.
در انسان و انواعی از جانوران، دامنه ذخیره اندوزی می‌تواند از گردآوری خوراک فراتر رفته و شامل لوازم مصرفی یا تزئینی شود. از جمله کلاغ و زاغچه، به ربودن و نهان ساختن اشیاء کوچک درخشان بدنام شده‌اند.https://www.bbc.com/news/science-environment-28797519 در انسان نیز ذخیره اندوزی می‌تواند، شامل لوازم مصرفی یا تزئینی شود، ضمن اینکه این رفتار به خصوص در انسان و تا حدی در جانوران، تابع شرایط محیطی است. نهان سازی اشیاء در جانوران دست آموز، دیده شده‌است.https://www.treehugger.com/why-dogs-hoard-things-4863058#:~:text=%22Hoarding%20behavior%20in%20dogs%20is,to%20the%20American%20Kennel%20Club. در انسان معاصر نیز نوسانات اجتماعی و اقتصادی
بر نوع و شدت ذخیره اندوزی، مؤثر است. در حالی که ذخیره اندوزی می‌تواند به منظور آمادگی برای آینده صورت گرفته و مفید باشد، اما در ضمن می‌تواند از حالت تعادل خارج شده و شکلی وسواس گونه پیدا کند.https://snl.no/hamstrehttps://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/hoarding-disorder/symptoms-causes/syc-20356056
اندوختن یا نهان ساختن خوراک در جانوران، معمولاً به شیوه و در محلی انجام می‌شود، که از چشم رقیبان هم نوع یا دیگر انواع پنهان باشد. جانوران بیشتر در موسم فراوانی، بسته به شرایط آب و هوایی محل زیست، به ذخیره خوراک می‌پردازند. هدف از ذخیره اندوزی به احتمال زیاد، استفاده از ذخایر خوراکی در زمانی است که یافتن خوراک مشکل است. با این حال عملاً گاه ذخیره خوراک، به نتایج دیگری مانند رسیدن میوه نارس یا جوانه زدن دانه منجر می‌شود.https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/21739130/ذخیره اندوزی در انواع جانوران، از جمله جوندگانی مانند سنجاب و پرندگانی مثل زاغچه دیده شده‌است؛ و می‌تواند کوتاه یا بلند مدت باشد. در ذخیره اندوزی کوتاه مدت، جانوران در فواصل زمانی کوتاه، به سراغ مخفیگاه خوراک رفته و گاه در طول شبانه روز، چند نوبت از ذخیره خوراکی تغذیه می‌کنند. در ذخیره اندوزی بلند مدت، مصرف از ذخایر پنهان شده بر طبق چرخه‌های فصلی کمبود خوراک، انجام می‌شود. این در حالی است که جانور ذخیره کننده ممکن است، مخفیگاه خوراک خود را فراموش کند، اما در اثر جستجوی شدید در اثر کمبود غذا، مخفیگاه خوراک جانور دیگری را کشف کند. جانورانی مانند دارکوب و سنجاب، گاه انبارهای متعددی ایجاد کرده و در هر انبار تنها یک نوع خوراک را ذخیره می‌کنند. ذخیره اندوزی در جانوران، می‌تواند به صورت گروهی دیده شود و اعضای گروه جانوری ظاهراً از ذخایر خود در مقابل تعرض خارجی حراست می‌کنند.https://www.youtube.com/watch?v=YcdSmFXdbMohttps://www.youtube.com/watch?v=Xz8jhvvPDaU
از دیر باز در تمام دوران شناخته شده تاریخ بشر، ذخیره اندوزی، یکی از مهمترین فعالیت‌های فرهنگی بوده‌است. ذخایر بزرگی از خوراک یا اشیاء مخفی شده و مورد حفاظت قرار می‌گرفتند. محل ذخیره یا انبار گاه در زیر زمین و گاه در زیر آب قرار داشت و گاه با آیین و نشانه‌های مذهبی همراه و بخشی از کل یک ساختار اجتماعی بود. کشف گنجینه‌های تاریخی و دیگر یافته‌های باستان‌شناسی، شواهد بسیاری در تأیید قدمت فرهنگ ذخیره اندوزی در انسان به دست می‌دهند. از
دوران نوسنگی، شواهد پراکنده‌ای از ذخیره اندوزی محدود، به دست آمده‌است، اما از عصر برنز ذخیره اندوزی به یک پدیدهٔ رایج و سازمان یافته تبدیل شده‌است، در مناطقی مانند اسکاندیناوی و فرانسه انبارهای بزرگی مربوط به عصر آهن کشف شده‌اند.https://www.britannica.com/topic/history-of-Europe/Rituals-religion-and-artذخیره اندوزی در دوران معاصر نیز به اشکال گوناگون تداوم یافته‌است و می‌تواند به صورت یک فعالیت سازمان یافته در جماعات بزرگ دیده شده یا به صورت پراکنده در جماعات کوچک و رفتار فردی مشاهده شود. نگرانی از بلایای طبیعی مانند زلزله یا ناآرامی سیاسی مانند جنگ یا احتمالات غیرقابل پیش‌بینی، یکی از دلایل عمده انواع ذخیره اندوزی است. نمونه روشنی از این رابطه علت و معلولی ذخیره خواربار در ارتباط با همه‌گیری ویروس کرونا در سال ۱۳۹۹خ، بود، که در اکثر نقاط جهان به صورت پراکنده و سازمان یافته مشاهده شد.https://snl.no/hamstre به نوبه خود نگرانی از فجایع طبیعی یا اجتماعی؛ و پیشبینی کمبود مایحتاج در اثر این فجایع، باعث شکل یافتن جنبش‌های آماده باش مردمی، مانند جنبش زنده‌ماندن شده‌است. ذخیره اندوزی در انسان، از حد خوراک، بسیار فراتر رفته و شامل انواع مواد مصرفی مانند سوخت و پوشاک یا اقلام اعتباری مانند سکه طلا نیز می‌شود. احتکار، یکی از انواع ذخیره اندوزی و خاص انسان است. انگیزه احتکار بیشتر از نگرانی، به سودجویی از مناسبات اقتصادی تمایل دارد و این رو علاوه بر غیراخلاقی بودن، توسط دولتها نیز ممنوع شده‌است.https://www.foxnews.com/health/preppers-avoiding-panic-amid-coronavirus-outbreak-ushttps://www.investopedia.com/articles/basics/09/precious-metals-gold-silver-platinum.asphttps://sarayadl.com/fa/مقالات/جرم-احتکار-چیست-مجازات-ان-به-چه-صورت-استhttps://www.britannica.com/technology/hoarding-architecture
ورزشگاه آکرون () یک ورزشگاه فوتبال در زاپوپان، مکزیک است. این ورزشگاه که در سال ۲۰۱۰ افتتاح شده دارای ۴۸٬۰۷۱ نفر ظرفیت است.
هونان تلویژن (; ) یک ایستگاه تلویزیونی ماهواره‌ای است که به‌طور رسمی در ۲۹ سپتامبر ۱۹۷۰ تأسیس شد و اکنون پس از شبکه سی‌سی‌تی‌وی-۱ که متعلق به تلویزیون مرکزی چین است، دومین کانال پربیننده در چین به‌شمار می‌آید، اگرچه هونان اس‌تی‌وی گاهی اوقات از شبکه سی‌سی‌تی‌وی-۱ از نظر آمار بینندگان پیشی می‌گیرد."湖南卫视年终晒业绩 09全年收视全国第二" "China News Service (CNS)". 28 January 2010. Retrieved 2012-10-23
یک سیم‌بان یا خط‌بان، خط‌نگهدار، مأمور خط برق (PLT)، یا کارگر خط برق تأسیسات انتقال و توزیع برق را که انرژی الکتریکی را به مؤسسات صنعتی، تجاری و مسکونی می‌رساند، ساخته و نگهداری می‌کند. یک سیم‌بان، خطوط برق را در صورت رعد و برق، باد، طوفان یخ یا اختلال در زمین نصب، سرویس و تعمیر اضطراری می‌کند. درحالی که سیم‌بان معمولاً در تأسیسات در فضای باز کار می‌کنند، کسانی که سیم‌کشی برق را در داخل ساختمان نصب و نگهداری می‌کنند، برق‌کار هستند.
تایوان تلویژن (; ) که اغلب با نام تی‌تی‌وی (TTV) و سابقاً با نام تلویزیون مرکزی (Central Television) یا صدای تایوان (Voice of Taiwan) شناخته می‌شود، اولین ایستگاه تلویزیون زمینی در تایوان است. تایوان تلویژن در ۲۸ آوریل ۱۹۶۲ تأسیس شد و به‌طور رسمی در در ۱۰ اکتبر ۱۹۶۲ فعالیت خود را آغاز کرد. تایوان تلویژن اولین کمپانی تلویزیونی در تایوان است.
چا سون-وو (؛ زادهٔ ۵ سپتامبر ۱۹۹۲)، که بیشتر با نام هنری بارو () شناخته می‌شود، رپر، خواننده، ترانه‌سرا و بازیگر اهل کره جنوبی است. او یکی از اعضای گروه B1A4 است و در حال حاضر زیر نظر کمپانی هودو اند یو انترتینمنت است.
بارو زادهٔ گوانگجو، کره جنوبی در ۵ سپتامبر ۱۹۹۲ است و یک خواهر کوچکتر که چهارسال از او جوانتر است، دارد.
برکلی وارن بدل (Berkley Warren Bedell) (زادهٔ ۵ مارس ۱۹۲۱ – درگذشتهٔ ۷ دسامبر ۲۰۱۹)، سیاستمدار دموکرات و تاجر اهل ایالات متحده بود که از ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۷ میلادی به عنوان نماینده حوزه انتخابیه کنگره‌ای ششم آیووا در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت نمود. پس از آغاز یک کسب‌وکار موفق بنام شرکت بارکلی فلای (.Berkley Fly Co) در هنگام جوانی، وی در ۱۹۷۲ میلادی خود را در انتخابات کنگره نامزد کرد، اما از سوی متصدی ویلی مین مغلوب گردید. اما بدل در انتخابات ۱۹۷۴ مین را شکست داده و به عنوان نماینده کنگره انتخاب شد.
وی برای حمایت از دموکراسی نیابتی و سبک عوام‌گرایی خود شناخته می‌شد؛ مثلاً، وی برای تصمیم‌گیری در مورد اینکه چه کارهای به نمایندگی از موکلین خود در کنگره انجام دهد، تالارهای شهری را به محل رأی‌گیری تبدیل نموده و به موکلین خود اجازه می‌داد تا به طرح‌ها رأی دهند و این امر به بدل کمک می‌کرد تا مشکلات موکلین خود را درک نماید؛ در نتیجه، وی از موضوعاتی پشتیبانی نمود که برای موکلین مزرعه‌دار وی مهم بودند، مانند شهریه استفاده از آب‌راه و موانع تولید.
پس از ابتلا به بیماری لایم در اثر نیش کنه، وی در انتخابات ۱۹۸۶ خود را مجدداً نامزد نکرد. هرچند وی دیگر در کنگره خدمت نمی‌کرد، اما در امور سیاسی آیووا فعال بود و در انتخابات ۲۰۰۴ به‌طور قوی از هاوارد دین در مقابل جان کری حمایت نمود. در انتخابات ۲۰۰۸ ریاست جمهوری ایالات متحده، وی چندین بار با کریس داد ملاقات نمود، اما در نهایت از باراک اوباما حمایت سیاسی کرد.
بدل در اسپیریت لیک، آیووا متولد شد و فرزند ویرجینیا ویولا (پرایس) و والتر برکلی بدل بود. بدل در مدارس دولتی اسپیریت لیک آموزش دید. وی در ۱۹۳۹ میلادی از دبیرستان اسپیریت لیک فارغ شد و با کسب‌وکاری که در آنجا داشت، در میانه رکود بزرگ، پول خرج خود را بدست می‌آورد. کسب‌وکار وی مشتمل بر بافتن موهای سگ در اطراف قلاب‌های ماهیگیری بود که در نتیجه می‌توانست محصولات خود را به عنوان طعمه ماهیگیری به فروش برساند. وی بافتن طعمه‌های ماهیگیری را در نخست در اتاق خواب خود آغاز کرد، اما بعدتر کسب‌وکار خود را به زیرزمین والدینش منتقل نمود. بعدها وی یک مکان روی دکان خرده فروشی پیدا کرد تا بتواند به‌طور تمام وقت کسب و کار خود را ادامه دهد.Clothier, M. , & News, B. (April 11, 2007). Pure fishing lands in jarden's net; US$400-million sale. "National Post's Financial Post & FP Investing (Canada)", pp. FP5.
پس از اتمام دبیرستان، وی از ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۲ میلادی در دانشگاه ایالتی آیووا آموزش دید، جاییکه با دانشجوی دیگر این دانشگاه بنام الینور هیلی (۹ مارس ۱۹۲۳ – ۲ مارس ۲۰۱۷) اهل سنت پال، مینه‌سوتا آشنا شد. بارکلی و الینور در ۲۹ اوت ۱۹۴۳ در مینیاپولیس باهم ازدواج نمودند و پسر آنها کنیت در ۱۹۴۷ میلادی، توماس در ۱۹۵۰ میلادی و دختر آنها جووانی در ۱۹۵۲ میلادی بدنیا آمد.Tackling Giants; The Life Story of Berkley Bedell کالج و زندگی شخصی برکلی با پیوستن وی به ارتش در ۱۹۴۲ میلادی به هم خورد. وی از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ میلادی به عنوان ستوان یکم و مربی پرواز در ارتش ایالات متحده خدمت کرد. پس از بازگشت از ارتش، کسب‌وکار قلاب ماهیگیری وی رو به موفقیت بود. کسب‌وکار وی بزرگتر شده و صدها کارمند و شعبه‌های بین‌المللی داشت؛ وی تا دهه ۱۹۶۰ میلادی میلیونر شده بود. وی از ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۲ میلادی به عنوان عضو هیئت آموزش اسپیریت لیک خدمت کرد.Biographical Directory of the United States Congress . Retrieved October 8, 2007.
در اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی، بدل تصمیم گرفته بود تا برای کسب کرسی سیاسی وارد رقابت شود. در ۱۹۷۲ میلادی، وی خود را از حوزه انتخابیه کنگره‌ای ششم آیووا در مقابل متصدی ویلی مین نامزد انتخابات کرد. مین از حامیان سرسخت ریچارد نیکسون بود و توانست، همراه با رئیس‌جمهور، در سالی که برای جمهوری‌خواهان مطلوب بود به پیروزی دست یابد. با این وجود، مین پس از رسوایی واترگیت از نظر سیاسی با مشکلاتی مواجه شد (وی یکی از معدود جمهوری‌خواهانی بود که برخلاف استیضاح رئیس‌جمهور به کمیت قضایی مجلس نمایندگان رأی داد).Staff, F. T. , & Reports, W. (June 6, 2007). PASSINGS; wiley mayne, 90; house GOP member who voted not to impeach nixon. "Los Angeles Times", pp. 9. Retrieved October 12, 2007. این رسوایی ضرر خود را وارد کرده بود و بدل توانست در انتخابات ۱۹۷۴ مین را شکست دهد.
بدل طی مدتی که در کنگره خدمت می‌کرد، سعی نمود تا دموکراسی نیابتی را ترویج نماید. برای تصمیم‌گیری در مورد اینکه چه کارهای به نمایندگی از موکلین خود در کنگره انجام دهد، وی همراه با موکلین خود تالارهای شهری را به محل رأی‌گیری تبدیل نموده و به آنها اجازه می‌داد تا به طرح‌ها رأی دهند.T.R.Reid, (1980). "Congressional Odyssey: The Saga of a Senate Bill." W.H. Freeman & Company. Retrieved October 12, 2007. این نوع از برقراری ارتباط به بدل می‌گفت که موکلین مزرعه‌دار وی با چه نوع مشکلاتی دسته و پنجه نرم می‌کنند. هرچند بدل هرگز در زندگی خود به مزرعه‌داری نپرداخته بود، اما وی اقداماتی در کنگره انجام می‌داد که به نفع مزرعه‌داران بود.
بدل در طول دوران خدمت خود در مجلس نمایندگان ایالات متحده، از چندین ابتکار برجسته حمایت نمود. یکی از این ابتکارات که ناشی از مشکلات موکلین وی در صنعت دوبه بود، روی شهریه استفاده از آب‌راه تمرکز داشت. وی در ۱۹۷۷ میلادی قانونی را پیشنهاد کرد که طبق آن صنعت دوبه در مقابل استفاده از آب‌راه باید شهریه می‌پرداخت، چون از نظر بدل حکومت میلیون‌ها دلار برای ساخت و حراست از این آب‌راه‌ها پرداخته بود.Writer, T.R.Reid, Washington Post Staff. (May 29, 1977). House counterpart to senate barge toll bill languishing. "The Washington Post". Retrieved October 12, 2007. در طرح اولیه بدل، نرخ پرداخت از سوی صنعت دوبه مستقیماً به مبلغی که حکومت روی پروژه‌های آب‌راه به مصرف رسانده بود، نسبت داده شده بود. اما، این طرح تأثیرات بیشتر و غیرضروری روی پروژه‌های آب‌راه داشت و اینکه همان طرح از سوی پیت دومنیچی در مجلس سنا پیشنهاد شده بود.
کنگره در نهایت نسخه کمتر سختگیرانه از طرح اولیه‌ای که توسط بدل و سناتور پیت دومنیچی ارایه گردیده بود را تصویب نمود. این نسخه میانگیری، مالیاتی را روی حمل و نقل بنزین وضع نموده و مبلغ گردآوری شده را در «تراستی» برای پروژه‌های آب‌راه قرار داد. هرچند سایر حامیان شهریه استفاده از آب‌راه، از جمله دومنیچی، از این نسخه میانگیری حمایت نمودند، اما بدل یک درخواست شورمندان به همکاران خود ارایه نمود تا با این طرح مخالفت نمایند. از نظر وی این نسخه یک عنصری اساسی از طرح اولیه را نداشت و آن بازیابی سرمایه بود. تراست یک وجه اختیاری بود و حکومت می‌توانست بدون درنظر داشتن این تراست در پروژه‌های آب‌راه مصرف نماید. این نسخه میانگیری در نهایت از سوی جیمی کارتر امضاء شد. طرح اصلی بدل هرگز وارد مجلس نمایندگان نشد، اما وی همواره آنرا در جلسات بعدی معرفی می‌کرد. با این وجود، طرح وی هرگز در کف مجلس نمایندگان به رأی‌گیری گذاشته نشد.
بدل یک طرح کشاورزی را در ۱۹۸۵ میلادی معرفی نمود که از نظر وی منتج به افزایش کنترل تولید کشاورزان و در نتیجه افزایش قیمت غلات می‌شد. این طرح که از سوی سندیکاها و برخی دموکرات‌ها پشتیبانی می‌گردید، به عنوان متمم قانون کشاورزی در کمیته کشاورزی به تصویب رسید. بر اساس این طرح، برگزاری یک همه‌پرسی برای تشخیص اینکه کنترل تولید روی کدام غلات اعمال گردد، حتمی بود. این طرح دو هدف داشت: اول، کنترل تولید باعث کاهش عرضه کل غلات گردیده و در نتیجه باعث افزایش قیمت هر یک از غلات می‌گردد (که در نهایت به نفع دهقانانی خواهد بود که در وسط یک بحران شدید دیون قرار داشتند). دوم، با اضافه کردن یک همه‌پرسی، دهقانان این فرصت را خواهند داشت تا در مورد شدت کنترل تصمیم بگیرند.Washington, N. D. i. (September 18, 1985). Fresh twist in farm bill battle. "Financial Times (London, England)", pp. 32. Retrieved October 12, 2007.
از سوی دیگر، مخالفین طرح بدل نظر کامل متفاوتی در مورد این قانون داشتند. نمایندگانی چون پات رابرتس ادعا نمود که همه‌پرسی یک مورد زاید است، چون دهقانان قبلاً برای راهیابی این نمایندگان به مجلس رأی داده‌اند و اینکه این لایحه مثالیست از اینکه سیاستمدار کارخود را به درستی انجام نمی‌دهند.Editor, In New York: ROBERT MacNEIL, Executive, Editor, In Washington: JIM LEHRER, Associate, Massachusetts, Guests: On Capitol Hill: Rep. BARNEY FRANK, Democrat, & Rep. (October 3, 1985). News summary; rescuing the farmer?; apartheid's people: Cyril Ramaphosa; view from justice. "The MacNeil/Lehrer NewsHour". Retrieved October 12, 2007.
الیزابت ریچاردز آندوخار (Elizabeth Richards Andujar) (۶ نوامبر ۱۹۱۲، ۸ ژوئن ۱۹۹۷)، خانه‌دار، فعال مدنی و سیاستمدار بود. وی نخستین زن جمهوریخواهی بود که برای حضور در مجلس سنای ایالت تگزاس انتخاب شد و در آنجا خدمت کرد. آندوخار طی سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۳ نمایندگی ناحیه ۱۲ شهر فورت‌وُرث، مرکز شهرستان تارانت واقع در شمال تگزاس را بر عهده داشت.
در سال ۱۹۷۲، او اولین جمهوریخواهی بود که پس از دوران بازسازی توانست از منطقه شهرستان تارنت به مجلس قانونگذاری راه یابد.
ظهور حزب جمهوریخواه در اواخر قرن بیست حاصل دو رویداد بود: جنبش حقوق مدنی به خواسته خود مبنی بر تصویب قانون حق رأی در سال ۱۹۶۵ دست یافت. براساس این قانون، دولت فدرال موظف شد در رأی‌گیری‌ها، حقوق مشروع اقلیت‌ها را به رسمیت بشناسد. همین موضوع سبب شد تا تعداد بیشماری از سیاهپوستان برای شرکت در انتخابات نامنویسی کنند و محافظه‌کاران سفیدپوست پس از چندین دهه وابستگی به حزب دموکرات، به سوی جمهوریخواهان متمایل شوند.
در آغاز قرن جدید، مجلس قانونگذاری که تحت سلطه دموکرات‌ها بود، آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار و لاتین‌تبارها را از حق رأی محروم کرد."Nixon v. Condon. Disfranchisement of the Negro in Texas", "The Yale Law Journal", Vol. 41, No. 8, June 1932, p. 1212, accessed March 21, 2008"Texas Politics: Historical Barriers to Voting", accessed April 11, 2008 محرومیت عده کثیری از حامیان حزب جمهوریخواه از حق رأی سبب تضعیف این حزب طی دهه‌های آتی شد و در مقابل حزب دموکرات قدرت بیشتری یافت. تا اینکه در اواخر قرن بیستم حزب جمهوریخواه بار دیگر در ایالت تگزاس احیا شد. درحال حاضر، بخش زیادی از اعضای این حزب را محافظه‌کاران سفیدپوست تشکیل می‌دهند.
الیزابت ریچاردز در شهر هریسبورگ، مرکز ایالت پنسیلوانیا به دنیا آمد. نام مادرش کاترین ال. (بیتِم) و پدرش کارل ای‌ریچاردز بود که به حرفه وکالت اشتغال داشت و در مقام معاون اول دادستان آن ناحیه مشغول به کار بود."Elizabeth Richards Andujar", U.S. , Social Security Applications and Claims Index, 1936-2007, Ancestry.com, accessed 5 May 2016 کارل ای‌ریچاردز در سال ۱۹۳۲ به دادستانی آن منطقه منصوب شد و تا سال ۱۹۳۷ در این سمت باقی ماند و سرانجام به عنوان نخستین قاضی دادگاه امور حسبی ناحیه دافین انتخاب شد. وی تا سال ۱۹۶۱ قاضی این دادگاه بود.Dauphin County District Attorney's Office, Pennsylvania, accessed 5 May 2016 (به استناد اطلاعاتی که خانواده آندوخار به گورستان ایالتی تگزاس ارائه کرده بودند، پدر الیزابت با عنوان قاضی کل آن ایالت مشغول خدمت بوده‌است). الیزابت ریچاردز در مدارس محلی آن منطقه تحصیل کرد و موفق به اخذ مدرک کارشناسی از کالج ویلسون شد که یک مؤسسه آموزشی مختص زنان و وابسته به کلیسای پروتستان است و در چمبرزبورگ ایالت پنسیلوانیا قرار دارد که درست در شمال مرز ایالت مریلند واقع شده‌است.
ریچاردز در سال ۱۹۳۵ با جان خوزه آندوخار ازدواج کرد (۲۰۰۳–۲۶ ژانویه ۱۹۱۲) که یک پزشک جوان بود. او از مادری آمریکایی و پدری اسپانیایی در شیکاگو متولد شده و سال‌های سال به همراه خانواده‍اش در پورتوریکو زندگی کرده بود. مادرش، لی‌لی ایستر کورزن‌ناب در هریسبورگ پنسیلوانیا به دنیا آمده بود و والدینش تباری آمریکایی - آلمانی داشتند. پدر جان خوزه، مانوئل آندوخار آگرلو نام داشت و زادگاهش ایالت خودمختار گالیسیا در اسپانیا بود. (در برخی منابع محل تولد جان نیز کانادا درج شده‌است،"John Andujar", Cook County, Illinois, Birth Certificates Index, 1871-1922, at Ancestry.com, accessed 5 May 2016 شاید به این دلیل که پدرش در ابتدا شهروندی این کشور را اخذ کرده بود) بهرحال جان آندوخار به اعتبار محل تولد خود و ملیت مادرش، شهروند آمریکا محسوب می‌شد. او سومین فرزند از مجموع چهار فرزند خانواده بود. پدرش کشیش بود. براساس سرشماری سال ۱۹۲۰، خانواده جان ساکن پورتودی‌تیرا در شهر سن‌خوان واقع در پورتوریکو بودند."John Andujar Y Kuryentruabe (Kurzenknabe)", 1920 United States Federal Census, Ancestry.com, accessed 5 May 2016 جان مدرکی را از کالج ایالتی پن‌استیت اخذ کرد و سپس موفق به دریافت مدرک پزشکی از دانشگاه ایالتی تمپل شد. او در مرکز سرطان اسلوآن کترینگ و دانشگاه کُرنل متخصص پاتولوژی بود.
الیزابت و جان آندوخار در سال ۱۹۳۷ به شهر فورت‌ورث ایالت تگزاس نقل مکان کردند. جان پیش از اینکه به عنوان پاتولوژیست ارشد در بیمارستان هریس مشغول به کار شود و مسئولیت آزمایشگاه آن بیمارستان را بر عهده بگیرد، پاتولوژیست ارشد پایگاه نیروی هوایی کارزوِل و بیمارستان فدرال نیروی دریایی بود که در نزدیکی فورت‌ورث قرار داشت."John Jose Andujar", Texas State Cemetery, based on his obituary by a staff writer, "Fort Worth Star-Telegram", September 3, 2003; accessed May 5, 2016 وی در زمینه پاتولوژی در جهان به چهره سرشناسی تبدیل شد و رئیس انجمن پاتولوژیست‌های آمریکا و اولین رئیس آمریکایی انجمن جهانی پاتولوژیست‌ها بود. در سال ۱۹۶۹ از سوی انجمن پزشکی شهرستان تارنت مفتخر به دریافت جایزه‌ای موسوم به عصای دسته طلایی شد."Gold-Headed Cane History", Tarrant County Medical Society website, 2015; accessed 5 May 2016
بتی آندوخار در نیروهای امدادی ایالت تگزاس و همچنین انجمن‌های پزشکی شهرستان تارنت حضور فعالی داشت. بعدها در هیئت‌مدیره کالج پزشکی پنسیلوانیا و همچنین طرح کنترل و پیشگیری از تجاوز جنسی در تگزاس خدمت کرد. به علاوه عضو انجمن پیشگیری از نابینایی و انجمن سرطان آمریکا نیز بود.
هنگامی که آندوخار تصمیم گرفت فعالیت سیاسی خود را گسترش دهد، به حزب جمهوریخواه پیوست. این حزب که در پی سلب حق رأی ایالتی اقلیت‌ها در نیمه نخست قرن بیستم از درون تهی شده بود، حالا داشت در ایالت تگزاس جانی دوباره می‌گرفت. در واقع بردگانی که به تازگی حق رأی گرفته بودند پیش از آنکه به دلیل محدودیت‌های ایالتی از نامنویسی در رأی‌گیری کنار گذاشته شوند، از حامیان سرسخت این حزب در ایالت‌های جنوبی بودند. آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار که اکثریت جمهوریخواهان تگزاس را در قرن نوزدهم تشکیل می‌دادند و همچنین بسیاری از اسپانیایی‌ها در آغاز قرن بیست به واسطه قوانین مصوب مجلس قانونگذاری ایالتی که تحت سلطه دموکرات‌های سفیدپوست بود، از حق رأی محروم شدند. این قوانین علاوه بر الزام افراد به پرداخت مالیات سرانه، انتخابات مقدماتی منحصر به سفیدپوستان را نیز مقرر نمود که به حذف اقلیت‌ها می‌انجامید.
الیزابت آندوخار در سال ۱۹۷۲ به عنوان نخستین جمهوریخواه پس از دوران بازسازی به نمایندگی از شهرستان تارنت برای حضور در مجلس قانونگذاری ایالتی برگزیده شد. انتخاب آندوخار نشانه تغییر ترکیب جمعیتی حزب جمهوریخواه بود چرا که اینطور به نظر می‌رسید این حزب در میانه قرن بیستم با اقبال سفیدپوستان محافظه‌کار تگزاس و ایالت‌های جنوبی مواجه شده‌است.
بر خلاف سناتور جان جی‌تاور که رهبری نیروهای فورد را در آن ایالت بر عهده داشت، آندوخار یکی از قدیمی‌ترین حامیان ریگان بود. در ابتدا هدایت کمپین حمایتی ریگان در دور مقدماتی انتخابات را ارنست آنجلو، رین بارنهایت و باربارا استاف بر عهده داشتند که به ترتیب نماینده شهرهای میدلند، پاسادنا و دالاس بودند.Billy Hathorn, "Mayor Ernest Angelo, Jr. , of Midland and the 96-0 Reagan Sweep of Texas, May 1, 1976," "West Texas Historical Association Yearbook," Vol. 86 (2010), pp. 77-89 در سال ۱۹۷۶، آندوخار به عضویت کمیته ملی جمهوریخواهان در تگزاس درآمد و تا سال ۱۹۸۲ به عنوان یکی از اعضای کنوانسیون ملی جمهوریخواهان در آنجا مشغول به کار بود.
او علی‌رغم آنکه محافظه‌کار بود، در راستای حذف مجازات زندان برای حمل ماری‌جوآنا در سال ۱۹۷۳ لایحه‌ای ارائه کرد؛ در واقع آندوخار معتقد بود که برخورد با این ماده باید مشابه الکل باشد و سازوکاری برای آن تعریف شود. هر چند این لایحه به تصویب نرسید ولی نشان داد که او از زمانه خود بسیار پیش‌تر بوده‌است؛ در قرن ۲۱ چنین دیدگاهی نسبت به ماری‌جوآنا به شدت در میان مجریان قانون، دکترها و بسیاری از شهروندان مقبولیت یافت. بدین‌ترتیب برخی از ایالت‌ها استفاده از ماری‌جوآنا را برای مصارف پزشکی قانونی اعلام کردند در حالیکه در سایر ایالت‌ها استفاده تفننی از این ماده نیز همچون الکل به رسمیت شناخته شد.
آندوخار به دلیل مشکلات جسمی دیگر در انتخابات دوره ۱۹۸۲ شرکت نکرد. در همان سال همسرش، دکتر جان (اندی) آندوخار برای تصدی کرسی او در مجلس سنا، وارد رقابت‌های انتخاباتی شد.
بتی آندوخار در تاریخ ۵ ژوئن ۱۹۹۷ از دنیا رفت و همسرش تا سال‌ها پس از او در قید حیات بود. پیکر او به عنوان یک سناتور، در گورستان ایالتی تگزاس در شهر آستین دفن شد. همسرش، جان، چندی بعد با مری پارکر ازدواج کرد و پس از اینکه در سال ۲۰۰۳ درگذشت بنا به درخواست شخص او، در جوار همسر اولش در گورستان ایالتی تگزاس به خاک سپرده شد.
خوزه د لا کوئستا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا است که در پست مدافع میانی بازی می‌کند.
د لا کوئستا که در مدئین متولد شد، فوتبال را با اتلتیکو ناسیونال آغاز کرد. در ژانویه ۲۰۰۴ با او با باشگاه فوتبال کادیس اسپانیا قرارداد امضا کرد.
محمد عبدالرحمان () تیرانداز اهل بحرین است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ شرکت کرده‌است.
عبدالله علی () تیرانداز اهل بحرین است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ شرکت کرده‌است.
محمود حاجی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل بحرین است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ شرکت کرده‌است.
مریم حسانی (؛ زادهٔ ) تیرانداز زن اهل بحرین است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ شرکت کرده‌است.
جایزه بزرگ کانادا ۲۰۲۲ (که به‌طور رسمی با نام فرمول ۱ ای‌دبلیواس جایزه بزرگ کانادا ۲۰۲۲ شناخته می‌شود) یک مسابقه اتومبیل‌رانی فرمول یک است که در تاریخ ۱۹ ژوئن ۲۰۲۲ در پیست ژیل ویلنوو در مونترآل، کانادا برگزار می‌شود. این مسابقه پنجاه و هفتمین دوره جایزه بزرگ کانادا و نهمین دور از مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۲۲ است.
ماکس فرستاپن پس از دور هشتم در آذربایجان، با ۱۵۰ امتیاز، ۲۱ امتیاز بیشتر از هم‌تیمی خود سرجیو پرز در رده دوم و ۳۴ امتیاز بیشتر از شارل لکلرک در رتبه سوم، صدرنشین جدول قهرمانی رانندگان است. در جدول قهرمانی سازندگان، ردبول ریسینگ با ۲۷۹ امتیاز صدرنشین است. فراری با ۱۹۹ امتیاز و مرسدس با ۱۶۱ امتیاز در رده دوم و سوم قرار دارند.
قرار است سه جلسه تمرینی برای این جایزه بزرگ برگزار شود که هر جلسه یک ساعت طول می‌کشد. اولین و دومین جلسه تمرین روز جمعه ۱۷ ژوئن در ساعت ۱۴:۰۰ و ۱۷:۰۰ به وقت محلی () و سومین جلسه تمرین شنبه ۱۸ ژوئن ساعت ۱۳:۰۰ به وقت محلی برگزار می‌شود.
تعیین خط ساعت ۱۶:۰۰ به وقت محلی در تاریخ ۱۸ ژوئن برگزار شد.
این مسابقه ساعت ۱۴:۰۰ به وقت محلی، در تاریخ ۱۹ ژوئن برگزار شد.
کوان هوا-وون (؛ زادهٔ ۲۸ ژوئیه ۱۹۸۹) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در "دروغ پس از دروغ"، "قلعه آسمان"، "دکتر جان"، و "موش" شناخته می‌شود. او همچنین در فیلم "خط حد شمالی" در نقش سرجوخه کیم سونگ-هیون حضور پیدا کرده‌است.
نیکولاس کوروتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل شیلی است که که در پست هافبک چپ برای ماگالانز بازی می‌کند.
کوروتو قبل از امضای قرارداد با آئوداکس ایتالیانو در سال ۲۰۰۷ با تیم شهر خود کوکیمبو یونیدو شروع کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال شیلی، و شیلی، بازی کرده‌است.
داریو دلگادو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است.
دلگادو بیشتر دوران حرفه‌ای خود را در اروگوئه با بازی برای مونته‌ویدئو واندررز در لیگ دسته اول فوتبال اروگوئه گذراند.
حلقهٔ پروانه‌ای که با نام‌های حلقه‌ی سیم‌بان، گره پروانه‌ای، گره پروانه‌ای آلپی، حلقهٔ سوئیسی و سوار خط‌نورد نیز شناخته می‌شود، گرهی است که برای تشکیل یک ثابت در وسط طناب استفاده می‌شود. با بسته شدن در انحنا، می‌توان آن را در طناب بدون دسترسی به هر یک از انتهای آن ساخت. این یک مزیت متمایز هنگام کار با طناب‌های کوهنوردی طولانی است. حلقه پروانه‌ای یک گره بادبانی عالی در خط-وسط است. بارگذاری چندجهته را به خوبی کنترل می‌کند و شکل متقارنی دارد که بازرسی آن را آسان می‌کند. در زمینه کوهنوردی همچنین برای خطوط تراورس، برخی کارگاه‌ها، کوتاه کردن دوال طناب‌ها و برای جداسازی بخش‌های آسیب دیده طناب مفید است.
اولین ارائه شناخته شده گره در اثر "طناب و کاربردهای آن" توسط "ای‌ای برگر" در سال ۱۹۱۴ بود که در یک خبرنامه گسترش کشاورزی از دانشگاه ایالتی آیووا فعلی گنجانده شد. برگر این گره را یک سوار سیم‌بان نامید و اظهار داشت که اغلب توسط «سیم‌بان و به ویژه مردان تلفن» استفاده می‌شود. امنیت گره و توانایی مقاومت در برابر تنش در هر جهتی هر دو مورد بحث قرار گرفته‌است.
هووارد هولیس «بو» کالاوی سنیور (.Howard Hollis "Bo" Callaway Sr) (۲ آوریل ۱۹۲۷–۱۵ مارس ۲۰۱۴)، سیاستمدار و تاجر آمریکایی از ایالت جورجیا بود. او در ابتدا دموکرات و حامی تفکیک نژادی بود که در ۱۹۶۴ میلادی اولین جمهوری‌خواهی بود که در کنگرهٔ جورجیا از دوره بازسازی سال‌های ۱۸۰۰ میلادی انتخاب شد. او در ۱۹۶۶ میلادی با فاصله کمی در یک رقابت انتخاباتی برای فرمانداری باخت. سپس بعداً به عنوان وزیر ارتش توسط ریچارد نیکسون انتخاب گشت. او با خانواده‌اش جهت توسعه جایی که اکنون به نام «باغ‌های کالاوی» در کوه‌های کاج جورجیا شناخته می‌شود کار کرد و صاحب اقامتگاه اسکی «کرستد بات» در کولورادو بود.
کالاوی در لاگرانژ در شهرستان تروپ در غرب جورجیا، جنوب غرب پایتخت آتلانتا بدنیا آمد. او پسر ویرجینیا هولیس کالاوی (با نام تولد: هَند) و کاسون جول کالاوی و نوه پسری فولر ارل کالاوی بود. او از نسل این خانواده بود که کشتزار کالاوی را در واشینگتن، جورجیا بنا نهاد.
کالاوی در مؤسسه فناوری جورجیا در آتلانتا و سپس در آکادمی نظامی ایالات متحده در وست پوینت نیویورک شرکت کرد و در ۱۹۴۹ میلادی از آنجا فارغ‌التحصیل گشت. کالاوی پس از این که در ارتش و جنگ کره خدمت کرد، به جورجیا بازگشت تا به پدرش در توسعه و عملیاتی کردن «باغ‌های کالاوی» مورد علاقه‌شان در کوه‌های کاج شهرستان هریس جورجیا نزدیک اقامتگاه چشمه‌های گرم فرانکلین دی. روزولت در شهرستان مری‌وثر کمک نماید.
کالاوی در ۱۹۴۹ میلادی با لورا الیزابت «بت» والتون، از بومیان همیلتون در شهرستان هریس جورجیا ازدواج کرد. او دختر رالف اوتلا والتون و «اکتاویا پری» سابق بود. لورا در کلاس ششم با هووارد کالاوی ملاقات نمود. او از کالج اگنس اسکات در ۱۹۴۷ میلادی فارغ‌التحصیل شد، جایی که در ریاضیات و شیمی مطالعه نمود. در ۱۹۷۹ میلادی کارشناسی ارشدش را در گیاهشناسی از کالج ایالتی غربی در گانیسون کلرادو دریافت نمود. خانم کالاوی از اعضای مؤسس مرکز «گل وحشی بانو برد جانسون» در آستین تگزاس بود و همچنین در کسوت هیئت ملاقات کنندگان برای مؤسسه «ایدا کاسون کالاویم» و هیئت «باغ ملی ایالات متحده» در واشینگتن DC خدمت نمود. لیندا جانسون راب، دختر بزرگتر لیدی برد جانسون خانم کالاوی را اینگونه توصیف کرد: «خانمی قدرتمند و هنگامی که قلبش را به مادر طبیعت داد، می‌توانستی حس بهتر گیاهان و محیط طبیعی را حس کنی». این زوج برای مدت شش سال تا زمان مرگ همسرش در ۲۰۰۹ میلادی با هم زندگی کردند.
کالاوی همچون بسیاری از جنوبیان آن زمان به عنوان حامی حزب دموکرات رشد یافت. او احزاب را با ناامیدی عوض می‌کرد به طوری که سیاست‌های دموکرات‌ها را در رابطه با مسئله تفکیک نژادی لیبرالتر یافت. او در ۱۹۶۴ میلادی به عنوان «جمهوری‌خواه گلدواتر» برای کرسی در خانه نمایندگان از حوزه انتخابیه سوم جورجیا شرکت کرد. او با شکست دادن ستوان فرماندار سابق، جرالد تی. بیرد با نسبت ۵۷ به ۴۳ درصد پیروز شد؛ لذا کالاوی اولین جمهوری‌خواه منتخب در مجلس ایالات متحده از جورجیا از زمان عصر بازسازی ایالات متحده شد.
جیمی کارتر، رئیس‌جمهوری آینده ایالات متحده که در آن زمان عضوی از سنای ایالتی جورجیا بود، برای مخالفت با کالاوی برای انتخاب مجدد در خانه نمایندگان برنامه‌ریزی کرد. با این حال، هنگامی که کالاوی تصمیم گرفت تا خانه نمایندگان را بعد از یک دوره فرمانداری در ۱۹۶۶ میلادی ترک کند، کارتر نیز تصمیم گرفت تا برای نامزدی در فرمانداری دموکرات‌ها اقدام کند.
کالاوی و کارتر از آکادمی‌های نظامی جداگانه‌ای فارغ‌التحصیل شدند، کالاوی در وست پوینت و کارتر از آکادمی نیروی دریایی آمریکا در آناپولیس مریلند. گرچه که او استفاده کالاوی از شعار کمپینی «خدا، کشور و مادری» را نقد می‌کرد، خود کارتر نیز از رقابت‌های بعدی از چنین شعارهای مبتذلی استفاده کرد. کارتر نزد یوگین پترسون که در آن زمان ویراستار «اساسنامه آتلانتا» بود شکایت کرد که بزرگترین روزنامه ایالت با وجود این که در وهله اول فرماندار اسبق دموکرات‌ها، الیس آرنال را ترجیح می‌دهد، اما نسبت به کالاوی مغرض است تا کارتر و بی‌طرف بودنش در انتخابات سراسری. کارتر در خاطراتش کالاوی را که از حامیان ریاست جمهوری جرالد فورد بود را ذکر نمی‌کند، کسی که کارتر او را در ۱۹۷۶ میلادی برکنار کرد. با این حال روزالین کارتر کالاوی را «محبوب» جامعه جان برچ لقب داد، گرچه که کالاوی گروه ضد کمونیستی که توسط رابرت ولچ تأسیس شده بود را منکر شد، این اتفاق پس از زمانی روی داد که ولچ مدعی شد دوایت آیزنهاور «عامل هوشیار تئوری توطئه کمونیست» بوده‌است. همچنین او کارتر را اینگونه توصیف کرد: «مرد بسیار صادقی که سعی دارد بهترین تلاشش را بکند و در کاخ سفید اوضاع برایش سخت شده و قادر نیست تا رهبر قاطعی که کشور بدان نیازمند است باشد».Billy Hathorn, "The Frustration of Opportunity: Georgia Republicans and the Election of 1966," "", Vol. XXXI (Winter 1987–1988), p. 37
کالاوی اولین جمهوری‌خواهی بود که از ۱۸۷۶ میلادی به دنبال فرمانداری جورجیا بود. از آنجا که جمهوری‌خواهان در آن زمان در جورجیا گزینه درجه اولی نداشتند، کالاوی باید ۸۷ هزار امضا، یعنی ۵ درصد از آرای رأی دهندگان ثبت نامی را جمع‌آوری می‌کرد تا به رأی دسترسی پیدا کند. او ۱۶۰٬۷۶۵ نام را که به وزیر ایالت جورجیا دستی تحویل داده شده بود را بدست آورد. فرماندار الیس آرنال سابق که گفته بود از مجادله با کالاوی لذت می‌برد، عریضه جمهوری‌خواهان برای قرار دادن او در رأی را امضا کرد."Atlanta History", p. 39
رسانه‌ها به‌طور مستمر گمانه‌زنی می‌کردند که کالاوی رقابت سهمگینی را در مقابل آرنال یا لستر مدوکس خواهد، مدوکس تاجر معتقد به تفکیک نژادی بود که در نهایت آرنال را در دور اول حزب دموکرات کنار زد. شخصیت‌های ملی چون نماینده ایالات متحده، جرالد فورد و سناتور ایالات متحده جورج مورفی از کالیفرنیا در جورجیا برای کالاوی کمپین زدند."Atlanta History", pp. 40, 42
کالاوی به‌طور رسمی در ۳۰ سپتامبر ۱۹۶۶ میلادی با کاروان موتوری ۳۰ واحدی در طول خیابان پیچتری در آتلانتا کمپین خود را برپا کرد. برخی از آفریقایی-آمریکاییان یا کارگران یقه آبی در جمعیت یقه‌سفیدان ۲۵ هزارتایی دیده شدند. او بر سر اولیت‌هایی چون آموزش، یکپارچگی و کارامدی در دولت، محافظت از زندگی و اموال، مسائل بهداشت روانی، توسعه صنعتی، توریسم، بزرگراه‌ها و منابع طبیعی را مذاکره می‌کرد.
کالاوی قول داد که اگر انتخاب شد، جمعیت کلاس‌های بسیار شلوغ را کم کرده و حقوق معلمان را ۱۲۰۰ دلار در سال می‌کند، اما برنامه مشابهی که توسط مدوکس ارائه شده بود را بسیار پرهزینه می‌دانست. نامزدان هردو حزب اصلی با اعمال رهنمودهای تفکیک نژادی فدرال مخالفت می‌کردند. کالاوی راهکاری را در خانه نمایندگان ایالات متحده تأمین مالی کرده‌است که کمیسیونر آموزشی ایالات متحده، هارولد هوو دوم را از معادلسازی «عدم تعادل نژادی» با «تفکیک نژادی» در تعیین تکلیف بودجه‌های فدرال مستثنی می‌کرد. مدوکس به‌طور مکرر ادعا می‌کرد که کالاوی ثروتمند نسبت به فقرا بی‌اعتناست."Atlanta History", p. 42
«اخبار و گزارش جهانی ایالات متحده» پیروزی کالاوی را به دلیل حمایت تجاری جمهوری‌خواهان پیش‌بینی کرد. خوش‌بینی جمهوری‌خواهان در انتخابات شهری ۱۹۶۶ میلادی به اوج خود رسید، هنگامی که کاندیداهایشان مناصب شهرداری و تمامی شش کرسی شورای شهر ساوانا، دومین شهر بزرگ ایالت را برنده شدند. آرنال پرونده‌ای را در رابطه با کالاوی باز کرد و مدعی بود او پیروزی دموکرات‌ها را در پاییز تضمین کرده و خودش نیز سردمدار آن است. او وضعیت معافیت مالیاتی بنیاد کالاوی را تقبیح کرد. «تایم» اعلان کرد که آرنال جزو شانس‌های پیروزی است؛ «نیوزویک» پیش‌بینی کرد که مدوکس احتمال زیاد خواهد باخت. «اخبار روزانه آتنز» ادعا کرد که مدوکس فاقد شانس مرد چینی است. «ماکون تلگراف» گفت که «خشم، نفرت و کینه مدوکس … از قدیمی‌ترین اعصار کتاب مقدس … ایجاد تفرقه و ویرانی کرده‌است»."Atlanta History", pp. 39–40
بازیابی شده در ۲۰۰۸-۰۷-۰۲
خلیل الهبری (؛ – ) سیاستمدار اهل لبنان بود. وی از ۲۰ سپتامبر ۱۹۵۸ تا ۲۴ سپتامبر ۱۹۵۸ نخست‌وزیر این کشور بود.
خلیل الهبری در ۲۷ فوریه ۱۹۷۹، در سن ۷۵ سالگی درگذشت.
رابرت داگلاس بالوک سنیور (Robert Douglas Bullock Sr.) (۱۰ ژوئیه ۱۹۲۹–۱۸ ژوئن ۱۹۹۹)، سیاستمدار دموکرات آمریکایی از تگزاس بود که حرفه او چهار دهه به طول انجامید. خدمات او در دوره ۳۸م ستوان-فرمانداری تگزاس از ۱۵ ژانویه ۱۹۹۱ تا ۱۹ ژانویه ۱۹۹۹ میلادی طی دورهٔ فرماندار آن ریچارد و اولین دوره فرمانداری جرج دبلیو. بوش به اوج خود رسید.
رابرت داگلاس بالوک در هیلزبورو در شهرستان هیل در ۱۰ ژوئیه ۱۹۲۹ میلادی بدنیا آمد. او فرزند روث میچل و توماس آستین بالوک، مهندس و مدیری از شهر هیلزبورو بود. بالوک از دبیرستان هیلزبورو در ۱۹۴۷ میلادی فارغ‌التحصیل شد و در کالج هیل، از کالج‌های جونیور در ۱۹۴۹ میلادی شرکت کرد. او در نیروی هوایی ایالات متحده طی جنگ کره از ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۴ میلادی خدمت نمود.
بالوک از دانشگاه صنعتی تگزاس با مدرک BA فارغ‌التحصیل گشت. همچنین او از دانشگاه بیلر در ۱۹۵۸ میلادی فارغ‌التحصیل گشت.
بعد از این که بالوک حرفه‌اش را در خدمات عمومی به عنوان عضوی از خانه نمایندگان تگزاس آغاز کرد، در اکتبر ۱۹۵۹ میلادی جهت آغاز فعالیت‌های حقوقی استعفا داده و سپس به عنوان مشاور کل انجمن معامله‌گران خودروی تگزاس خدمت نمود. او هنگامی که توسط فرماندار پرستون اسمیت به عنوان وزیر ایالت تگزاس، افسر ارشد انتخابات و ثبت‌های ایالتی گماشته شد، به زندگی عمومی خود بازگشت. بالوک مدت کوتاهی پس از آن این سمت را رها کرد تا خود را برای رقابت ایالتی حسابرس (ممیز) ایالت به عنوان نامزد اصلی حزب دموکرات در ۱۹۷۴ میلادی آماده کند. تحت قوانین تگزاس، وزیر ایالت باید به منظور شرکت برای سمتی دیگر استعفا می‌داد، فرایندی که در بسیاری از ایالات الزامی نبود. او به مدت چهار دوره چهارسالهٔ پیاپی خدمت کرد.
بالوک قبل از این که به صورت گسترده شناخته شود، از معدود دموکرات‌هایی بود که جان کانلی را به دلیل تغییر حزب در ۱۹۷۳ میلادی توبیخ نمود.Charles Ashman, "Connally: The Adventures of Big Bad John", New York: William Morrow and Company, 1974, pp. 284–285 خود بالوک در ۱۹۹۸ میلادی انتخابات مجدد بوش (که در آن زمان فرماندار بود) جمهوری‌خواه را خواستار شد.
بالوک اولین بار در ۱۹۷۳ میلادی به دنبال نامزدی برای ممیزی حساب‌های عمومی بود. مدت کوتاهی پس از آن متصدی هشتاد ساله، رابرت اس. کالورت با سنجش قدرت بالوک، از رقابت عقب نشست. بالوک در نوامبر ۱۹۷۴ میلادی انتخابات عمومی را برنده شد و نیک رو جمهوری‌خواه، اسیر سابق جنگ ویتنام را شکست داد. بالوک ۱٬۰۹۹٬۵۵۹ رأی (۷۱٫۶۱٪) را در مقابل ۴۱۹٬۶۵۷ رأی روی (۲۷٫۳۳٪) جمع‌آوری نمود.
هنگامی که او در ژانویه ۱۹۷۵ میلادی به عنوان حسابرس قسم یاد کرد، قول داد تا این دفتر را مدرنسازی کند. طی شانزدهمین سالش در این سمت حسابرسی‌های منصفانه، اما تهاجم‌گونه‌ای را صورت داد. او با یک سلسله هجمه‌ها علیه تجارت‌هایی که مالیات‌های ایالتی را از مشتریان برای سالیان سال جمع‌آوری کرده بودند اما آن‌ها را به ایالت تحویل نداده بودند، موجب شد که بر تیتر اخبار ایالتی نقش ببندد. بالوک این مالیات‌ها را محفوظ نگاه داشت و مقاماتی که آن‌ها را جمع‌آوری می‌کردند به عنوان «مهاجمین بالوک» شناخته شدند. در نتیجه تلاش‌های او در جمع‌آوری مالیات، این دوره از سمت او وارد فرهنگ لغات حکومتی تگزاس شد.
همچنین بالوک اولین مقام انتخاب شده ایالتی بود که برنامه استخدام فرصت برابر را اقتباس می‌کرد، سیاستی که کالورت با آن مخالفت کرده بود. همچنین بالوک در میان اولین مقامات منتخبی بود که از فناوری کامپیوتری در حکومت ایالتی جهت کم کردن هزینه‌ها و ارتقاء بهره‌وری استفاده می‌کرد. او برنده چندین جایزه ملی به دلیل مهارت‌های مدیریتیش بود که شامل «جایزه خدمات پرداخت مالیات لئون روتنبرگ» می‌شد. پیش‌بینی‌های بالوک به عنوان ممیز در رابطه با امور مالی ایالت که به‌طور فزاینده‌ای دقیق بودند به قانونگذاری اجازه می‌دادند تا بودجه‌بندی دقیق‌تری داشته باشند. او همچنین «لایحه حقوق مالیات دهندگان» را جهت تضمین انصاف و عقل سلیم توسعه داد.
بالوک در ۱۹۷۸ میلادی با جمع‌آوری ۱٬۲۸۸٬۳۲۰ رأی (۱۰۰٫۰۰٪)، تقریباً بلامعارض مجدداً انتخاب شد، چرا که هیچ‌کس حاضر به رقابت با او نشد. در ۱۹۸۲ میلادی مایک ریچاردز جمهوری‌خواه را شکست داد، با کسب ۱٬۷۹۱٬۶۵۰ رأی (۵۸٫۰۲٪) در مقابل ۱٬۲۴۵٬۳۲۸ رأی ریچارد (۴۰٫۳۳٪). بالوک در ۱۹۸۶ میلادی هیچ معارض جمهوری‌خواهی نداشت و جورج میکس لیبرترین را شکست داد، با جمع‌آوری ۲٬۴۱۶٬۶۵۸ رأی (۹۰٫۰۲٪) در مقابل ۲۶۷٬۸۷۲ رأی میکس (۹٫۹۸٪).
گرچه که بالوک طی دهه ۱۹۸۰ میلادی از فرمانداری امتناع کرد، چشمانش به دنبال ستوان-فرمانداری بود، هنگامی که در ۱ ژوئن ۱۹۸۷ میلادی، متصدی بلند مدت آن سمت یعنی ویلیام پی. «بیل» هابی جونیور از هیوستون اعلام داشت که بدنبال دوره ششم آن سمت نیست. بالوک به سرعت نامزدیش را برای ستوان فرمانداری در سپتامبر ۱۹۸۷ میلادی اعلان نمود.
بالوک در ۱۹۹۰ میلادی با شکست نامزد چهل ساله و تاجر رابرت موسباخر جونیور از هیوستون که فرزند وزیر بازرگانی ایالات متحده، رابرت موسباخر بود، به عنوان ستوان فرماندار (نایب فرماندار) انتخاب شد. بالوک ۲٬۰۰۲٬۳۶۰ رأی (۵۱٫۶۹ درصد) را در مقابل آرای موسباخر ۱٬۷۴۱٬۸۹۳ (۴۴٫۹۷ درصد) کسب نمود. او این سمت را در ۱۵ ژانویه ۱۹۹۱ میلادی بدست آورد، در این زمان آن دبلیو. ریچاردز دومین فرماندار مؤنث ایالت شد. بالوک در ۱۹۹۴ میلادی به راحتی برای دوره چهار ساله دوم با شکست دادن هارولد «تکس» جمهوری‌خواه انتخاب شد، بالوک ۲٬۶۳۱٬۸۴۳ رأی (۶۱٫۴۸ درصد) و لزار ۱٬۶۴۸٬۸۴۸ رأی (۳۸٫۵۲ درصد) کسب کرد. بالوک برای دوره دوم در ۱۷ ژانویه ۱۹۹۵ میلادی در ۱۷ ژانویه ۱۹۹۵ میلادی انتخاب شد، در حالی که جرج دبلیو. بوش به عنوان ۴۶مین فرماندار تگزاس قسم یاد کرد و آن ریچاردز را کنار زد. بالوک در ۱۹۹۸ میلادی به دنبال دوره سوم انتخاباتی نبود، جانشینش کمیسیونر کشاورزی جمهوری‌خواه (و بعداً فرماندار) ریک بری بود که در ۱۹ ژانویه ۱۹۹۹ میلادی در این سمت منصوب شد.
بالوک به عنوان ستوان فرماندار ۳۸م تگزاس خدمت کرد و سبک مدیریتی عملگرایانه‌ای را ترجیح داد که منجر به دستاوردهای مختلفی به عنوان رهبر سنای تگزاس شد. بالوک قوانین اخلاقی را طی دوره اولش و در تلاشی برای بازگرداندن اعتماد عمومی در حکومت ایالتی، بازسازی نمود. او برای ممیزی ایالتی «بازبینی عملکردی تگزاس» را ایجاد کرد تا مخارج نهادهای ایالتی و شق‌های دیگر پیشنهادی برای کم کردن هزینه‌ها را تحلیل کند. او برای تلفیق تمامی نهادهای محیطی به یک اداره و حفاظت از منابع طبیعی ایالت در تلاشی برای ارائه خدمات بهتر به تگزاسی‌ها کمک کرد. بالوک به عنوان مقام ایالتی که در آرای انتخاباتی رتبه دوم را داشت، به شدت از طریق متمم قانون اساسی فشار می‌آورد تا قبل از این که مالیات بر درآمد افراد اعمال شود، رأی دهندگان آن را تأیید کرده و در صورت تأیید توسط رأی دهندگان نیز بخشی از پول باید برای آموزش کنار گذاشته می‌شد. او تلاش‌هایی جهت مدرن سازی سامانه مالیاتی تگزاس را رهبری کرد و بر روی مشکلات ایالت در رابطه با اصلاح بزهکاری‌ها، سلامتی و عدالت جوانان کار کرد. بالوک در یافتن راهکاری قانونی برای بیرون بردن تگزاس از دادگاه فدرال در رابطه با زندانیان و سلامت روانی نقشی کلیدی داشت. او رهبری تلاش‌های قانونی جهت وصله و پینه کردن سامانه مالی آموزشی ایالت را برعهده داشت و قانونی را کلید زد که اولین برنامه جامع حفاظت و مدیریت آب را ایجاد می‌نمود. او در کسوت ستوان-فرمانداری رهیافت غیر-حزبی را به سوی ایجاد قانون انتخاب کرد و اغلب به اعضای سنای تگزاس می‌گفت که سیاست‌هایشان را پشت در بگذارند.
روابط بالوک و بوش خوب بود و علتش تا حدی این بود که بالوک باید به‌طور فزاینده‌ای موافقت قانونگذاران جمهوری‌خواه را نسبت به قوانین و سیاست‌های کلیدی جلب می‌نمود و «هنگامی که تصویب می‌شدند، بالوک و سخنگوی خانه یعنی پیت لینی بخشی از اعتبار آن را به بوش می‌دادند». بالوک به‌طور غیررسمی کمپین ریاست جمهوری فرماندار جمهوری‌خواه یعنی بوش را حتی قبل از این که از زمین بلند شده و مطرح گردد تصدیق نمود.
در کنفرانس پسا انتخابات در ۸ نوامبر ۲۰۰۶ میلادی، گزارشگری از «دولتمرد آمریکایی آستین» که تصدی بوش در کسوت فرمانداری را پوشش داده بود از بوش پرسید که آیا نانسی پلوسی (که در آن زمان سخنگوی منتخب خانه نمایندگان ایالات متحده بود) به بالوک شباهت دارد یا نه؟ رئیس‌جمهور پاسخ داد که سؤال گزارشگر یک جوک داخلی است. این سؤال اشاره‌ای ظریف به روابط کاری نزدیک بین بوش و بالوک بود. ظاهراً سؤال گزارشگر این بود که آیا بوش قادر است مشابه همان روابط دو-حزبی با اعضای اکثریت قانونگذاری دموکرات را در کنگره ایالات متحده برقرار سازد یا خیر؟