moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سراج‌الدین حقانی (زادهٔ ) یکی از دو معاون ارشد رهبر طالبان مولوی هبت‌الله آخندزاده و وزیر امور داخلهٔ کنونی افغانستان است. او همچنین رهبر جنایتکاران شبکهٔ حقانی، زیر مجموعه‌ای از سازمان طالبان و شاخه‌ای از وحوش حقانی می‌باشد.Islamabad Boys , The New Republic, 27 January 2010 او به عنوان معاون رهبر طالبان نظارت بر مبارزهٔ مسلحانه علیه آمریکا و نیروهای ائتلاف را بنابر گزارش‌هایی از یک پایگاه در ناحیهٔ وزیرستان شمالی در پاکستان رهبری می‌کرد.
حقانی در حال حاضر تحت تعقیب اف‌بی‌آی قرار دارد و پاداشی ۱۰ میلیون دلاری از سوی وزارت امور خارجهٔ ایالات متحده برای اطلاعات در مورد محل سکونت او که منجر به دستگیری وی شود تعیین شده‌است.
سراج‌الدین حقانی حدود ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۰ به عنوان فرزند جلال‌الدین حقانی، یک پشتوناز قبیله غلجایی و رهبر نظامی طرفدار نیروهای طالبان در افغانستان و پاکستان، و همسر عرب او از امارات متحده عربی متولد شد. جلال‌الدین حقانی همچنین همسری پشتون داشت؛ سراج‌الدین حقانی برادرانی از هر دو همسر پدرش دارد. او دوران کودکی خود را در میران شاه، وزیرستان شمالی پاکستان گذراند و در حوزهٔ اسلامی دیوبندی دارالعلوم حقانیه در اکوره ختک واقع در خیبر پختونخوا پاکستان درس خواند. برادر کوچکترش، محمد حقانی نیز عضو این شبکه بود که در حملهٔ هواپیماهای بدون سرنشین در ۱۸ فوریه ۲۰۱۰ در "دنده درپاخل" روستایی در وزیرستان شمالی به درک فرستاده شد.
نام «"حقانی"» از دارالوحوش حقانیه گرفته شد که بسیاری از جنایتکاران پیشرو در شبکهٔ حقانی در آن تحصیل کرده‌اند. بسیاری از موقعیت‌های برجسته در شاخهٔ پاکستان و افغانستان طالبان نیز در دست فارغ‌التحصیلان از این حوزه است.
حقانی مسئولیت برنامه‌ریزی برای حمله به هتل کابل سرینا در سال ۲۰۰۸ را برعهده گرفت؛ در جریان این حمله شش نفر، از جمله شهروند آمریکایی تور دیوید هسلا کشته‌شدند. وی همچنین اعتراف کرده که در آوریل ۲۰۰۸ تلاش برای برنامه‌ریزی برای ترور حامد کرزی را انجام داده بود. نیروهای وی همچنین توسط نیروهای ائتلاف متهم به یک بمب‌گذاری در اواخر دسامبر ۲۰۰۸ شدند که در جریان آن در یک سربازخانه در نزدیکی یک مدرسه ابتدایی چندین دانش آموز، یک سرباز و یک گارد افغان کشته شدند؛ نیروهای ائتلاف تحت تأثیر این حمله قرار نگرفتند.
در نوامبر ۲۰۰۸ دیوید اس. رود خبرنگار "نیویورک تایمز" در افغانستان ربوده شد. اعتقاد بر این است که اسیرکنندگان اولیه تنها علاقه‌مند به باج‌گیری بودند اما گزارش شده که آخرین اسیرکنندهٔ او پیش از فرار سراج‌الدین حقانی بوده‌است.
گزارش‌های متعددی نشان می‌دهد که حقانی در یک حملهٔ عظیم هواپیمای بدون سرنشین توسط ایالات متحده در تاریخ ۲ فوریه ۲۰۱۰ مورد هدف قرار گرفت، اما در آن زمان در منطقه حضور نداشت.
حقانی در مارس ۲۰۱۰، در «شورای کویته طالبان» به عنوان یکی از رهبران معرفی شد. معاون وی، سنگین زادران، توسط یک حمله هواپیماهای بدون سرنشین ایالات متحده در ۵ سپتامبر ۲۰۱۳ در پاکستان کشته شد.Rehman, Zia Ur (13 September 2013) 'A great blow' thefridaytimes.com
پدر او، جلال‌الدین حقانی، احتمالاً در اوایل سال ۲۰۰۸، اما قطعاً تا سال ۲۰۱۶، به علت بیماری، کنترل شبکه حقانی را به پسرش سراج‌الدین حقانی واگذار کرد. به این ترتیب او به عنوان معاون رهبر طالبان هبت‌الله آخندزاده خدمت کرد، و در درجهٔ اول درگیر امور نظامی شد.
آنتونیو گویستوزی، کارشناس بریتانیایی در زمینهٔ طالبان در ماه ۳۱ مه ۲۰۲۰ به "فارین پالیسی" گفت که سراج‌الدین حقانی مبتلا به کووید ۱۹ شد، که منجر به غیبت او در ترکیب رهبری این گروه شد.
پس از آنکه طالبان کنترل افغانستان را بازپس گرفت، او در ۷ سپتامبر ۲۰۲۱ به عنوان وزیر امور داخلهٔ امارت اسلامی افغانستان، منصوب شد.
زمانی که اختر محمد منصور به عنوان رهبر جدید طالبان در ۲۰۱۵ انتخاب شد، مکاتبه‌ای به نقل از سراج‌الدین حقانی نوشته شد:
سراج الدین حقانی قطعه نظری با عنوان «"آنچه که ما، طالبان، می‌خواهیم"» نوشت، که در ۲۰ فوریه ۲۰۲۰ در "نیویورک تایمز" ظاهر شد. این امر بحث‌های جنجالی را برانگیخت که چرا به تروریست‌ها فرصت نوشتن به مقالات داده شده‌است.
در سال ۲۰۱۰، حقانی کتابی ۱۴۴ صفحه‌ای را به زبان پشتو منتشر کرد؛ در این کتابچهٔ "آموزشی و راهنمایی" که تحت عنوان «"درس‌های نظامی به نفع مجاهدین"» منتشر شده بود، او رادیکال‌تر از طالبان به نظر می‌رسید. او در کتابش که تحت تأثیر القاعده قرار گرفته بود به حمایت از سر بریدن و بمب‌گذاری‌های انتحاری پرداخت، و با مشروعیت برای به هدف قرار دادن غرب، از مسلمانان درخواست کرد تا «"تغییر قیافه بدهند، ریش خود را اصلاح کنند و لباس‌های غربی پوشیده و صبور باشند."»Abubakar Siddique, "The Pashtun Question: The Unresolved Key to the Future of Pakistan and Afghanistan", Hurst, 2014, p. 173
حقانی در مصاحبه خود با کریستین امان‌پور خبرنگار شبکه خبری سی‌ان‌ان گفت: «با توجه به عملکرد آمریکا در گذشته، مردم به این کشور مشکوک هستند» اما خواهان بر قراری رابطه با آمریکا نیز شد. این مصاحبه موجی از انتقادات را برانگیخت، چرا که وی از سوی اداره تحقیقات فدرال آمریکا با پاداشی ۱۰ میلیون دلاری تحت تعقیب است.
توسعه تکرار شونده و افزایشی ترکیبی از طراحی تکرار شوند یا روش تکراری و مدل ساخت افزایشی است که در توسعه نرم‌افزار مورد استفاده قرار می‌گیرد. در واقع اجازه می‌دهد تا پروژه در ابتدا از بخش‌های کوچک شروع شود و به مرور زمان سامانه آن رشد کند تا در این درگیری مشکلات مهم پیدا شوند قبل از اینکه فرضیات اشتباه باعث خراب شدن سامانه شوند. این الگو اجازه می‌دهد تا نیازهای کاربرانی که در زمان طراحی دقیقاً نمی‌دانند چگونه نیازمندی‌هایشان از سامانه را معرفی کنند به صورت بالقوه برآورده شود.
مدل توسعه تکرار شونده و افزایشی شامل چهار فاز زیر است:
گیل مِلی (؛ ۳۱ دسامبر ۱۹۳۱ – ۲۸ اکتبر ۲۰۰۴) یک هنرمند، آهنگساز، نوازندهٔ ساکسوفون و موسیقی‌دان سبکِ جاز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "نایت گالری"، "جنین"، "سنتینل"، "جاذبه آندرومدا" و "استخوان" اشاره نمود.
سیم‌پیچ‌های چند فاز سیم پیچ‌های الکترومغناطیسی متصل به هم در یک چند فاز سیستم مانند یک ژنراتور یا موتور هستند. در سیستم‌های مدرن تعداد فازها معمولاً سه یا مضربی از سه است. هر فاز حامل یک جریان متناوب سینوسی است که فاز آن نسبت به یکی از همسایگان خود پیش فاز و نسبت به همسایه دیگر خود پس فاز می‌باشد. جریان‌های فاز در هر پریود از جریان متناوب، با اختلاف زمانی ثابت هستند. برای مثال در یک سیستم سه فاز، هرکدام از سه فاز یک سوم پریود با فاز بعدی اختلاف زمانی دارد.
مانند تمام سیم پیچ‌های مورد استفاده در ماشین‌های الکتریکی، سیم‌پیچ‌های چند فاز (ساخته شده از سیم هادی عایق شده) در اطراف آرمیچرهای فرومغناطیس با تصویر شعاعی و حداکثر سطح هسته‌ای که در معرض میدان مغناطیسی قرار گرفته، زخم شده‌اند.
سیم پیچ‌ها در محیط ماشین الکتریکی به‌طور فیزیکی از هم جدا هستند. نتیجه چنین ترکیبی یک میدان مغناطیسی دوار است که برای تبدیل انرژی الکتریکی به انرژی مکانیکی چرخشی یا بالعکس، استفاده می‌شود.
در مقایسه با موتورها و ژنراتورهای تک فاز، موتورهای چند فاز ساده‌تر هستند چرا که در آن‌ها نیازی به مدارهای خارجی (مانند خازن و سلف) برای تولید گشتاور اولیه، نمی‌باشد.
ماشین‌های چند فاز می‌تواند در هر چرخش از جریان متناوب قدرتی ثابت ارائه دهند؛ که در هنگام عبور جریان از دامنه صفر، ضربان موجود در ماشین تک فاز را از بین می‌برد.
استفاده از سیم پیچ‌های چند فاز در سیستم‌های الکتریکی قدرت، اولین بار توسط مهندسین: نیکولا تسلا، گالیله فراری و مایکل دولیو دوبروولسکی، استفاده شد.
ادی ساتر (؛ – ) یک آهنگساز و تنظیم‌کننده موسیقی سبک جاز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
او دانش‌آموختهٔ رشتهٔ موسیقی در مدرسه جولیارد و دانشگاه کلمبیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به نایت گالری اشاره نمود.
بیلی گلدنبرگ (زادهٔ ۱۰ فوریهٔ ۱۹۳۶ - درگذشته ۳ اوت ۲۰۲۰ ) آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی‌ای که او برای آن‌ها موسیقی ساخته، می‌توان به "پوکر آلیس"، "خورشید همچنان می‌درخشد"، "دوباره بنواز، سام" و "نایت گالری" اشاره کرد.
او دو مرتبه در سال‌های ۱۹۷۵ و ۱۹۷۸ برندهٔ جایزهٔ امی شد. بیلی گلدنبرگ در مجموع، ۲۲ مرتبه نامزد دریافت این جایزه بود.
پال گِلَس (؛ زادهٔ ۱۹ نوامبر ۱۹۳۴) یک آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا و سوئیس است.
او فرزندِ هنرپیشهٔ دوران صامت «گَستن گلَس» است.
پال گلس دانش‌آموختهٔ دانشگاه کالیفرنیای جنوبی و دانشگاه پرینستون است و در حالِ حاضر، استاد رشتهٔ موسیقی در «دانشگاه فرانکلین سوئیس» است و ساکنِ همانجاست.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به نایت گالری و بانی لیک گم شده اشاره نمود.
الیور نلسون (؛ – ) یک آهنگساز، موسیقی‌دان و نوازندهٔ ساکسوفون و کلارینت اهل ایالات متحده آمریکا بود.
رابرت پرینس (؛ ۱۰ مه ۱۹۲۹–۴ مارس ۲۰۰۷) یک آهنگساز و تنظیم‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
او دانش‌آموختهٔ رشتهٔ موسیقی در مدرسه جولیارد بود.
بیگ‌اسپرینگ ، یکی از بزرگترین چشمه‌ها در ایالات متحده و در جهان است.^ Vineyard and Federer, 1982, p. 12 یک چشمه‌ای عظیم و تراز اول، که در پایهٔ یک سراشیب در سمت غرب از دره رود کارنت در اوزارک میزوری به بیرون می‌جوشد. با قرار داشتن در حدود چهار مایل پایین‌دست از ون بورن، بیگ‌اسپرینگ در درون مرزهای پارک ملی علوم راه‌های رودخانه‌ای «اوزارک ریورزویز» قرار گرفته است، و مرکز امکانات رفاهی بازدید کنندگان آن توسط خدمات پارک‌های ملی اداره می‌شود.
مقدار متوسط جریان ۱۳۰۰۰ لیتر مکعب آب در هر ثانیهhttp://waterdata.usgs.gov/mo/nwis/annual/?referred_module=sw&site_no=07067500&por_07067500_2=834907,00060,2,1922,2011&start_dt=1981&end_dt=2009&year_type=C&format=html_table&date_format=YYYY-MM-DD&rdb_compression=file&submitted_form=parameter_selection_list ^ USGS Surface Water data for US – Big Spring 1981-2009 از بیگ‌اسپرینگ به منزلهٔ دومین شاخه از رود کارنت است. با تفاوت بسیار، این بزرگترین چشمه در منطقهٔ فلات اوزارک است.
این چشمه از کوه‌پایهٔ یک سراشیبی سنگ آهکی جاری است، آب آبی‌رنگ آن با نیروی زیادی به بیرون می‌غلتد، پوشش سفیدی به روی آب ایجاد می‌شود، سپس به سرعت به صورت یک کانال از آب روشن به پاکی کریستال آرام می‌گیرد. آب این چشمه در حدود ۳۰۰ متر (۱۰۰۰ فوت) فاصله را می‌پیماید تا خود را در رودخانه به رود کارنت بی‌افزاید. دمای این آب در حدود ۱۳٫۳ درجه سانتی گراد (۵۸ درجه فارنهایت) است. پیرامون چشمه توسط پارکی که به خوبی از آن نگهداری شده و در دامنه ی کوه دره‌های شیب دار را درختان جنگلی پوشانده‌اند.
بیگ‌اسپرینگ چشمه‌ای است که تا کنون پیوسته ظرفیتش افزایش یافته، زیرا که جریان‌های آب زیرزمینی در حوزهٔ عملکرد آن همچنان به حل سنگ‌های آهک در یک سیستم گستردهٔ کارست ادامه می‌دهند و ادامهٔ ضبط جریان در اندازه‌های بیشتر را همچنان ممکن می‌سازند. برآورد شده که این چشمه روزانه به طور متوسط حدود ۱۷۵ تن سنگ آهک را در خود حل می‌کند. همین تخمین ادامه می‌دهد که این مقدار در یک سال هم‌حجم غاری به طول یک مایل (۱٫۶ کیلومتر)، و با عرض ۵۰ فوت (۱۵ متر)، و بلندی ۳۰ فوت (۹٫۱ متر) است، هر چند که این مقدار در میان تمامی بخش‌های سیستم کارست پراکنده است.
جک لیرد (؛ ۸ مارس ۱۹۲۳ – ۳ دسامبر ۱۹۹۱) نویسنده، تهیه‌کننده تلویزیونی، کارگردان و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که او در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به نایت گالری اشاره نمود.
تنگه سیسیل تنگه‌ای بین سیسیل و تونس است."Strait of Sicily", Britannica Atlas, Encyclopædia Britannica, Chicago (U.S.A.), 1989. Page 36, Geographic coordinates 37.20N 11.20E.Scott C. Truver (1980), "The Strait of Gibraltar and the Mediterranean", Springer, 1st edition. تنگه حدود ۱۴۰ کیلومتر (۹۰ مایل) عرض دارد. این تنگه دریای تیرنی و دریای مدیترانه غربی را از دریای مدیترانه شرقی جدا می‌کند. بیشینهٔ عمق آن ۳۱۶ متر است.
در تنگه جریان‌های عمیق از شرق به غرب، و نزدیکترین جریان به سطح آب از غرب به شرق گردش می‌کنند. این جریان غیرمعمول آب مورد علاقهٔ اقیانوس‌نگاران است.
کشتی به طور منظم در تنگه بین سیسیل و تونس حرکت می‌کند.
جزیره پانتلریا در وسط تنگه قرار دارد.
هرمان میلر (؛ ۱۰ نوامبر ۱۹۱۹ – ۱۸ آوریل ۱۹۹۹) یک فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی دانش‌آموختهٔ دانشگاه کالیفرنیای جنوبی بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به مک‌کلاود و ویرجینیایی اشاره نمود.
کن لینچ (; – ) یک هنرپیشه سینما ، تئاتر و تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا بود. او همواره در به تصویر کشیدن مآموران قانون و کارآگاهان خبره، تبهر خاصی داشت.
تری کارتر (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "جاذبه"، مک‌کلاود و همیلتون اشاره کرد.
استو فیلیپس (؛ زادهٔ )Stu Phillips at the " Notable Names Database " (nndb.com) یک موسیقی‌دان و آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۵۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "مک‌کلاود" و "نایت رایدر" اشاره نمود.
فرَنک دِ وال (; – ) یک آهنگساز، تنظیم‌کننده و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به دهان‌گشاد، محوطه دراز، هیس... هیس، شارلوت عزیز، دوازده مرد خبیث، "حرف‌های خودمانی"، حدس بزن چه‌کسی برای شام می‌آید و مک‌کلاود اشاره کرد.
هرشل برک گیلبرت (؛ – ) یک آهنگساز و ارکستراتور پُرکارِ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
او دانش‌آموختهٔ دانشگاه ویسکانسین در میلواکی و همچنین مدرسه جولیارد بود و برای حدود ۳۰۰۰ قسمت سریال و برنامهٔ تلویزیونی، موسیقی متن ساخته بود که از آن میان می‌توان به شال، حلقه و دزدی اشاره نمود.
مایا () نام یک مجموعهٔ تلویزیونی آمریکایی است که از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۸ میلادی، از شبکهٔ ان‌بی‌سی پخش شد.
این مجموعه تلویزیونی، در ادامهٔ فیلمی به همین نام (۱۹۶۶) ساخته شد و دربارهٔ پسرکی آمریکایی است که در اعماق جنگل، به‌دنبالِ پدر گم‌شدهٔ خود می‌گردد که شکارچی قهاری بوده‌است.
مایا () یک فیلم به کارگردانی جان بری است که در سال ۱۹۶۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جی نورث، ساجد خان و کلینت واکر اشاره کرد.
بعدها در ادامهٔ این فیلم، یک سریال تلویزیونی نیز به نامِ «مایا» ساخته شد.
ناپلئون و عشق () نام یک مجموعهٔ تلویزیونی بریتانیایی است که در سال ۱۹۷۴ میلادی، از شبکهٔ آی‌تی‌وی پخش شد.
این مجموعه تلویزیونی، در سال ۱۳۵۶ خورشیدی، با نامِ «عشق‌های ناپلئون» و با دوبلهٔ فارسی از تلویزیون ملی ایران پخش شد.
پیتر بولز (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. وی از سال ۱۹۵۶ میلادی تا ۲۰۲۱ مشغول فعالیت بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "خرده‌پولی از بهشت"، ، آگراندیسمان، دزدی بانک، شب بی‌پایان، پرنده آزاد، موزون، "کِـرِز" و ناپلئون و عشق اشاره کرد.
تی. پی. مک‌کنا (؛ – ) بازیگر اهل ایرلند بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۳ تا ۲۰۰۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "جک قاتل"، "افسارگسیخته"، "اولیس"، "یک‌هزار روز از آن"، "سگ‌های پوشالی"، "ناپلئون و عشق"، "والمونت"، "دادگاه جزا"، "محاصره خیابان سیدنی"، "جزیره پاسکالی" و "پرتره‌ای از مرد هنرمند در جوانی" اشاره کرد.
بونانزا () یا ثروت بادآورده نام یک مجموعهٔ تلویزیونی وسترن آمریکایی است که از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۳ میلادی در ۱۴ فصل و ۴۳۱ قسمت، از شبکهٔ ان‌بی‌سی پخش شد.
این مجموعهٔ تلویزیونی، طولانی‌ترین سریال وسترن شبکهٔ تلویزیونیِ ان‌بی‌سی و همچنین دومین سریال وسترنِ طولانی‌قسمتِ در تاریخ ایالات متحده آمریکا (پس از سریال رادیویی-تلویزیونی دود اسلحه) محسوب می‌شود.
نام سریال از واژهٔ «بونانزا» وام گرفته شده است که در میان جویندگان فلزات گران‌بها و معدن‌چیان، به‌صورتِ اصطلاحی به‌معنایِ «رگهٔ بزرگی از سنگ‌های معدنیِ حاوی فلز» در معادن بکار می‌رفت. و اشاره‌ای به ماجرای واقعیِ اکتشاف رگه‌های سنگ معدن نقره در منطقهٔ «کامستاک» (در جبههٔ شرقی «کوه دیویدسن» در نوادا) نیز داشت. داستانِ مجموعه نیز، حول‌وحوش زندگیِ خانوادهٔ ثروتمند «کارت‌رایت» در شهر ویرجینیا سیتی (در تاریخی مابین ۱۸۶۱ تا ۱۸۶۷ میلادی) می‌گذرد.
در سال ۲۰۰۲ میلادی، این سریال در رتبهٔ ۴۳ام از فهرست «۵۰ سریال برتر تلویزیونی آمریکا در تمامی دوران» و همچنین در فهرست «۶۰ درام برتر تمام دوران» قرار گرفت.Roush, Matt (February 25, 2013). "Showstoppers: The 60 Greatest Dramas of All Time". "TV Guide". pp. 16–17.
این مجموعه تلویزیونی، در سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۷ خورشیدی، با دوبلهٔ فارسی از تلویزیون ملی ایران پخش شد.
بونانزا در بایگانی اینترنت
والتر شارف (؛ ۱۹۱۰ – ۲۰۰۳) آهنگساز، موسیقی‌دان، تنظیم‌کننده، ارکستراتور و نوازنده پیانو اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "پاها به جلو"، "بونانزا"، "پادوی هتل" و "هاوایی فایو-او" اشاره نمود.
او در سال ۱۹۷۰ میلادی، بابتِ ساختِ آهنگِ برای ترانهٔ «بن»، برندهٔ جایزه گلدن گلوب «بهترین ترانهٔ غیراقتباسی» شد.
رِی اِوِنز (; – ) ترانه‌سرای اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که در آن نقش داشته‌است می‌توان به سان‌ست بلوار و بونانزا اشاره کرد.
رِی تیل (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۷۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "کمین، سربازهای یک چشم، محاکمه در نورنبرگ، بونانزا، چیزام، وحشی، تک‌خال در حفره، کری"، "فردا هم روز خداست"، "هیچ‌کس نخواهد گریخت"، "شهر در اسارت" و "خشم صحرا" اشاره کرد.
دَن بلاکر (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به بونانزا و خانمی در سیمان اشاره کرد.
دیوید کاناری (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به بونانزا اشاره کرد.
پرنل رابرتس (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۲۰۰۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به بونانزا، برج مرگبار و هوس زیر درختان نارون اشاره کرد.
دیوید دورتُرت (؛ – ) تهیه‌کننده تلویزیونی و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۷ تا ۲۰۰۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به چاپارل و بونانزا اشاره نمود.
دومین نبرد بارون‌ها () که از تاریخ ۱۲۶۴ تا ۱۲۶۷ به طول انجامید یک جنگ داخلی در انگلستان می‌باشد که بین نیروهای تعدادی از بارون‌ها به رهبری سیمون دو مونتفورد علیه نیروهای سلطنتی به رهبری پرنس ادوارد که بعدها ملقب به ادوارد یکم گردید و در زمان پادشاهی هنری سوم شکل گرفت
سلطنت هنری سوم، بیشتر از همه به دلیل بحران قانون اساسی در این دوره از حکومتش که منجر به جنگ داخلی گردید شهره است که به ظاهر به خاطر خواسته‌های نامعقول هنری سوم در جهت دریافت مالیات اضافه‌تر بوده‌است، اما مشخص شده‌است که عمدهٔ نارضایتی نه تحمیل مالیات اضافه بلکه بازنگری‌اش در مبحث اختیارات بارون‌ها در انگلستان بوده‌است، نارضایتی‌ای که به خاطر به وجود آمدن قحطی گسترده تشدید شد.
سیمون دو مونتفورد ارل لستر، که متولد فرانسه بود، در حقیقت یکی از متکبران بیگانه‌ای بود که مورد نفرت بسیاری از مشاوران خارجی و بیگانهٔ هنری بود، مونتفورد از طریق مادرش عنوان انگلیسی را به ارث برده بود، او با خواهر هنری موسوم به ، بدون اجازهٔ هنری ازدواج کرده بود و حتی بدون موافقت بارون‌های انگلیسی، در نتیجه دشمنی میان مونتفورد و هنری افزایش یافت، در سال ۱۲۵۰ میلادی روابط آنها بسیار بحرانی شد همان زمانی که مونتفورد در دادگاه به خاطر اقدامات و تلاش او برای دریافت عنوان نایب گسکونی محاکمه‌ای را برپا ساخت، گسکونی آخرین سرزمین باقی‌مانده از میراث پلانتاژنه در سراسر کانال مانش بود.
پروژه سالنامه (با عنوان اولیهٔ به دیروز خوش‌آمدید) یک فیلم علمی–تخیلی مهیج آمریکایی به کارگردانی دین ایزرالایت و نویسندگی جیسون هری پیگن و اندرو دوئیچمن است. از بازیگران فیلم می‌توان به سوفیا بلک دلیا، امی لندکر، سام لرنر و گری گروبز اشاره کرد. داستان فیلم دربارهٔ گروهی نوجوان است که موفق به کشف نقشه‌های سرّی ماشین زمان شده‌اند، و برای خود یکی می‌سازند، اما در این بین اوضاع شروع به خارج شدن از کنترل آن‌ها می‌شود. "پروژه سالنامه" قرار بود توسط پارامونت پیکچرز در اوایل سال ۲۰۱۴ اکران شود، اما در نهایت در تاریخ ۳۰ ژانویه ۲۰۱۵ به نمایش درآمد.
عبارت «بهترین جهان ممکن» (; ) توسط فیلسوف آلمانی گوتفرید لایب نیتس در اثرش در سال ۱۷۱۰ "رسالهٔ عدل الهی دربارهٔ خیر خدا، آزادی انسان و منشأ شر" رایج شد. این مدعا که جهان کنونی بهترین جهان ممکن است، مهم‌ترین برهان در عدل الهی لایب نیتز است و وی این گونه تلاش می‌کند تا مشکل شر را حل کند.
از بین علائق و دغدغه‌های فلسفی، لایب نیتس توجه‌اش را به پرسش از عدل معطوف کرد: اگر خداوند خیرخواه مطلق، قادر مطلق و عالم مطلق است، آنگاه چگونه می‌توان رنج و بی‌عدالتی را را که در این جهان وجود دارد تبیین و توجیه کرد؟ از نظر تاریخی برای پاسخ به این سؤال، استدلال‌های گوناگونی شکل گرفته است. به طور مثال برخی استدلال‌ها شر را نادیده گرفته‌اند و برخی شر و خیر را با هم آشتی داده‌اند.
لایب نیتس به عنوان یک مسیحی، تمام قابلیت‌های خداوند را به کار می‌زند تا نظریه جهان کامل‌اش را بیان کند. در کتاب «منادشناسی»، استدلال وی بر جهان کامل دارای پنج مقدمه است:
برای فهم بیشتر این استدلال، این پنج مقدمه می‌تواند در سه مقدمه بیان شود. گزاره اول و دوم بیان می‌کند که خداوند صرفاً می‌تواند یک جهان را از مقدار نامتناهی از جهان‌های ممکن انتخاب کند. گزاره‌های سوم و چهارم بیان می‌کنند که خداوند یک وجود کامل است و این که خداوند تصمیم‌هایش را بر اساس دلیل می‌گیرد. گزاره پایانی، که نتیجه هم هست بیان می‌کند که جهان موجود فعلی که توسط خدا انتخاب شده بهترین جهان ممکن است.
لایب نیتس از مسیحیت برای اعتبار دادن به همهٔ مقدمات استفاده می‌کند. چون مقدمه اول یعنی وجود خدا و نقش او بعنوان خالق این جهان در کتاب مقدس اثبات شده است. استدلال «یک عالم» ضرورتاً نمی‌تواند تنها به یک عالمی که می‌تواند وجود داشته باشد دلالت کند، چرا که این استدلال می‌تواند معنای عالم را به عنوان مجموعه‌ای از جهان‌های متکثر گسترش دهد که خداوند متعالی‌تر از این عالم است و این که این مجموعه بهترین جهان‌های ممکن است. مقدمه دوم هم اثبات شده است چرا که خداوند همیشه به کامل‌ترین و بهترین شیوه ممکن عمل می‌کند". نتیجه آن که انتخاب خداوند همیشه بهترین است و فقط وجود کامل می‌تواند تصمیم کامل در طی زمان بگیرد. حاصل آن که چون تمام مقدمات صادق‌اند آنگاه لایب نیتز نتیجه می‌گیرد که: «عالمی که خداوند برای وجود داشتن انتخاب کرده است، بهترین جهان‌های ممکن است».
جنیفر آکر فارغ‌التحصیل دکتری بازاریابی از دانشگاه استنفورد است که هم‌اکنون نیز به عنوان استاد دانشگاه استنفورد مشغول به کار است. وی از برجسته‌ترین پژوهشگران حوزه برند به حساب می‌آید، او را باید از تأثیرگذارترین دانشمندان در زمینهٔ برند و برندسازی بدانیم زیرا چندین مدل از وی در این زمینه معرفی شده‌است.
همسر وی، اندی اسمیث نویسنده کتاب معروف The Dragon Fly Effect می‌باشد که در زمینه مدیریت و فلسفه اثرگذاری شگرفی را داشته‌است.
او دانش‌آموختهٔ روان‌شناسی است و نسبت به مدل‌های شخصیت سنجی روان‌شناسی تبحر دارد و به این سبب به موضوع شخصیت برند پرداخته‌است. همچنین او در مقطعی، شاگرد کوین لین کلر ()، استاد برندسازی که در ایران، برای کتاب مدیریت استراتژیک برند و مدل رزونانس شناخته می‌شود، بوده است که بخشی از مطالعات وی به همراه کلر صورت گرفته‌است. جنیفر آکر، شخصیت برند را «مجموعه ویژگی‌های انسانی مرتبط با یک برند» تعریف می‌نماید و مدل وی بر پایه مدل پنج بزرگ (Big 5) صورت گرفته که در تشخیص شخصیت انسان‌ها به کار می‌رود. او برای تدوین این مدل ۱۳۱ برند را در ۳۹ گروه مختلف طبقه‌بندی کرده و پرسش‌نامه خود را به ۱۲۰۰ نفر ارائه می‌نماید و از بین این ۱۲۰۰ نفر، ۵۵٪ یعنی ۶۳۱ نفر به پرسش‌نامه، پاسخ می‌دهند. آکر در ابتدا ۳۰۹ مولفهٔ شخصیتی را تعیین می‌نماید و در انتها به ۴۲ مولفهٔ اصلی، می‌رسد.
جان بورنت (دسامبر ۱۸۶۳ – ۲۶ مارس ۱۹۲۸) از محققین کلاسیک اسکاتلندی بود. او متولد ادینبورگ بود و در سنت اندروز درگذشت.
بورنت در دبیرستان سلطنتی ادینبورگ، دانشگاه ادینبورگ و کالج بیلیولِ دانشگاه آکسفورد تحصیل کرد و مدرک خود در رشته هنر را در ۱۸۸۷ دریافت کرد.
کار بر روی افلاطون عمده‌ترین دلیلِ شهرتِ بورنت می‌باشد. بنظر می‌رسد علاقه او به فلسفه و علی‌الخصوص افلاطون از زمانی آغاز شد که در دانشگاه سنت اندروز، دستیار لوییس کمپل بود. بورنت بخاطر دفاع از تفسیرهای جدید از افلاطون و سقراط شناخته شده‌بود. وی مدعی بود که سقراط ارتباط نزدیکی با فیلسوفان نخستین یونان، که هم‌اکنون پیشاسقراطیان نامیده می‌شوند، داشته‌است. بورنت باورمند بود که سقراط در جوانی شاگرد آرخلائوس، از پیروان مکتب آناکساگوراس، بوده‌است.
کارهای لغت‌شناسی بورنت بر روی آثار افلاطون هنوز به شکل گسترده‌ای مطالعه می‌شوند و جزو منابع معتبر به حساب می‌آیند. همچنین تفسیرهای وی از مکالمات اتوفرون، آپولوژی، کریتون و فایدون نوشتهٔ افلاطون نیز همچنان مورد استفاده و احترام بسیاری از محققین قرار می‌گیرد.
سایبان، باباآدم جنگلی نام یک گونه از سرده سایبان است. گیاه سایبان برای کاهش علائم آسم و آلرژی فصلی مفید است.
رازیانه کوهی نام یک گونه از سرده رازیانه کوهی است.
رازیانه کوهی (بخورالاکراد) گیاهی علفی و چند ساله از خانواده چتریان است که برگ‌های آن مشابه برگ رازیانه تقسیمات باریک و نخی‌شکل و گل‌های زردرنگ و گل‌آذین دارد. ریشه این گیاه گوشتی و سیاه‌رنگ با بوی تند است. از قسمت‌های مورد استفاده این گیاه ریشه و همچنین نیز صمغ گیاه در طب گیاهی کاربرد دارد.خبرگزاری ایسنا: صمغ رازیانه کوهی، تسکینی برای دندان‌درد. شنبه ۸ خرداد ۱۳۹۵. کد خبر: ۹۵۰۳۰۸۰۴۲۶۰
شیرآبه ریشه و صمغی که از ساقه بدست می‌آید در موارد مختلف کاربرد دارد. صمغ رازیانه کوهی برای محل گزش حشرات اثربخش و برای تسکین دندان درد مفید است. صمغ ساقه این گیاه هم‌چنین برای سردردهای بلغمی، فلج، کزاز، بیماری‌های ریوی، سرفه و ورم طحال بسیار مؤثر و ریشه گیاه کمبود ویتامین در بدن را جبران می‌کند. بخور و دود حاصل از صمغ آن برای گرفتگی بینی و زکام و نیز محل گزش حشرات اثربخش و برای تسکین دندان درد مفید است. ضماد ریشه رازیانه کوهی همراه با سرکه و روغن گل سرخ برای سردردهای مزمن و تسکین درد سیاتیک اثربخش است. شیرآبه آن برای رفع سختی ترشح ادرار، دل‌پیچه، درد مثانه، یبوست، ترمیم زخم‌ها و جراحت مفید و مؤثر و ریشه آن برای رفع بدبویی عرق زیر بغل کاربرد دارد.
خاکستر این گیاه با روغن زیتون و روغن گاو برای ترمیم زخم‌های چرکی بسیار مؤثر است. استعمال پودر ریشه آن به صورت شیاف وضع حمل را آسان و صمغ آن همراه با سرکه برای تقویت اعصاب مفید است.
دانه قناری نام یک سرده از تیره گندمیان است.
امیر بی‌گزند هشتمین آلبوم استودیویی از خواننده ایرانی محسن چاوشی است که با ترانه‌های مولانا، سعدی، پدرام پاریزی و حسین صفا و نیز تنظیم‌های محسن چاوشی، عادل روح‌نواز، کوشان حداد، فرشاد حسامی، بابک نقوی و بهروز صفاریان، ۱۷ خرداد ۱۳۹۵ منتشر شد. چاوشی در این آلبوم نگاهی نو به شعر فاخر شاعران قدیم و شاعران معاصر داشته و به تلفیق خوبی در این زمینه رسیده ‌است.
"امیر بی‌گزند" در جشنواره موسیقی فجر سال ۱۳۹۵ در رقابت با نامزدهای بهترین آلبوم سال ۹۵ به مقام نخست نائل آمد و تندیس جشنواره را به عنوان بهترین آلبوم سال اخذ کرد.موسیقی ما : «آلبوم امیر بی‌گزند» دوشنبه 17 خرداد منتشر می‌شود
محمد بن مسافر یا ابن اسوار که به اشتباه احمد بن مسافر نیز خوانده شده، مؤسس سلسلهٔ سلاریان بود که از سال ۳۰۶ تا ۳۳۰ ه‍.ق بر دیلم و طارم حکومت کرد. در حالی که سرداران دیلمی قدرت خود را در مرکز و غرب ایران گسترش می‌دادند، او علیه جستانیان (حاکمان وقت دیلم) شورش کرد و پس از پیروزی، حکومت دیلم را به‌دست گرفت. وی بعدتر مرداویج را به شورش تحریک کرد که به تأسیس سلسلهٔ زیاری و سقوط اسفار شیرویه منجر شد.
شرایط سیاسی و اوضاع خلافت در شمال ایران و «انتقال قدرت از علویان به دیلمیان» در ابتدای قرن چهارم، شرایط مناسبی را برای قدرتمند شدن محمد بن مسافر مهیا کرد. محمد بن مسافر در دههٔ اول قرن چهارم، پس از قتل جستان سوم به دست علی دیلمی، به خونخواهی جستان قیام کرد و با علی جنگید و سرانجام او را به قتل رساند. پس از علی، برادر و برادرزادهٔ علی با وی درگیر شدند و پس از ۹ سال جنگ، محمد بن مسافر پیروز شد. او دیلم را فتح کرد و جستانیان را به سمت مناطق جلگه‌ای گیلان راند.
در سال ۳۱۶، اسفار شیرویه الموت را از محمد بن مسافر گرفت و سپس وی را در شمیران محاصره کرد. او مرداویج را برای مذاکره فرستاد؛ اما حین مذاکره، محمد بن مسافر مرداویج را به شورش علیه اسفار تحریک کرد و وعدهٔ حمایت به او داد. مرداویج این پیشنهاد را پذیرفت و اتحاد محمد بن مسافر با مرداویج و ماکان کاکی، اسفار را شکست داد و اسفار کشته شد. از زمان مرگ اسفار شیرویه تا سال ۳۳۰، محمد به تحکیم قدرت خود در طارم و مناطق اطراف مشغول بود. او فرمانروایی عاقل و کاردان ولی در عین حال بی‌رحم و بداخلاق بود و همین مسئله اطرافیانش را به ستوه آورد و موجب شد در سال ۳۳۰ پسرانش او را زندانی کنند و قدرت را در دست بگیرند.
بعدتر، وقتی آل بویه فرزند و جانشین محمد، سالار مرزبان را دستگیر کردند، سرداران سپاه محمد بن مسافر را از حبس آزاد کردند و به اردبیل بردند. بدین‌ترتیب محمد مجدداً به قدرت رسید؛ ولی او این بار نیز طوری با زیردستانش بدرفتاری کرد که سپاهیانی که او را به قدرت رسانده بودند، تصمیم داشتند وی را بکشند. محمد بن مسافر به طارم بازگشت و مجدداً دستگیر شد. پس از این، از سرنوشت او اطلاع خاصی در دست نیست، ولی به نظر می‌رسد در سال ۳۴۱ ه‍.ق در زندان، به مرگ عادی فوت شد. به نظر می‌رسد وی و خاندانش ابتدا به دست داعی صغیر به مذهب زیدی روی آوردند، ولی بعدتر اسماعیلی شدند. پایتخت محمد بن مسافر قلعهٔ شمیران بود.
در اواسط قرن سوم هجری، خلافت عباسی با جنبش‌های استقلال‌طلبانه‌ای مواجه شد که ضعف سیاسی او را در پی داشت. این جنبش‌ها در میان ایرانیان، که از قبل منتظر فرصتی برای شورش بودند، با ظهور دولت‌های سامانیان، صفاریان و زیاریان به اوج رسید. همچنین اوایل قرن چهارم هجری در شمال ایران جنبش‌های گوناگونی علیه خلیفه آغاز شد که جنبش اسفار شیرویه، ماکان کاکی، مرداویج و آل بویه از این دسته‌اند. قدرت متمرکز خلافت شروع به کاهش کرده بود و ماجراجویان جاه‌طلب، جنگ‌سالاران و رهبران نظامی در جای‌جای قلمرو اسلامی شورش می‌کردند و با یکدیگر رقابت می‌کردند. ایران وحدت سیاسی خود را از دست داده بود و به مجموعه‌ای از پادشاهی‌های بی‌ثبات مبدل شده بود. هیچ صلحی نمی‌توانست دوام بیاورد. بسیاری از مراکز شهری مانند نیشابور، مرو، بخارا، ری، همدان، قزوین و اصفهان بارها مورد حمله قرار گرفتند و تخریب شدند و ساکنانشان تحت محاصره، گرسنگی، تاراج و کشتار قرار گرفتند. در میان مردمی که عناصر ایرانی داشتند، همچون کردها، دیلمی‌ها و گیل‌ها جنبش‌ها تداوم داشت.
مع‌الوصف، مقام خلیفه هنوز در سرزمین‌های سنی‌مذهب قداست و احترام گذشتهٔ خود را حفظ کرده بود و دولت‌ها مجبور به پذیرش خلافت بودند تا مقام خود را مشروعیت بخشند. اما بزرگترین چالش برای وجههٔ مذهبی خلیفه، علویان شیعه بودند که ادعای خلافت داشتند. در قرن نهم میلادی (دوم و سوم هجری) دیلمی‌ها که به تازگی اسلام را، حداقل در ظاهر، پذیرفته‌بودند، تحت تأثیر حاکمان زیدی علویان طبرستان قرار گرفتند و احتمالاً در واکنش به سیاست‌های امویان، با شیعیان حس همدردی یافتند. آن‌ها ابتدا به عنوان مزدور، در اواخر قرن نهم و اوایل قرن دهم میلادی در سرزمین‌های شرقی اسلام، در ارتش خلفا و جنگ‌سالاران ظاهر شدند و به عنوان مبارزانی سرسخت و شجاع شهرت یافتند.
گرچه زیدیان در طبرستان و دیلم طرفداران بسیاری پیدا کرده بودند ولی پس از دو یا سه نسل علویان طبرستان و گیلان از شعارهای عدالت‌طلبانهٔ نخستین خود عدول کردند و کنار رانده شدند. این اوضاع زمینه را برای قیام اشرافی که نسب خود را به ساسانیان می‌رساندند، فراهم نمود. این منطقه نیاز به حکومتی داشت که هر دو قشر شیعیان و زرتشتیان را اقناع کند. این در حالی بود که میان فرزندان ناصر کبیر و داعی صغیر اختلاف روی داده بود و در اردوگاه علویان دو دستگی وجود داشت. افول اقتدار مستقیم خلافت در شمال‌غرب فلات ایران و ظهور قدرت‌های محلی چون حکام ساجی در آذربایجان باعث شد که بسیاری از سران کوه‌نشین به سربازانی جویای نام و مدعیان حکومت تبدیل بشوند. از طرف دیگر درگیری داعی صغیر با سامانیان و کشمکش میان داعیان علوی و مخالفان گیلی و دیلمی آنها، مرگ ناصر کبیر در سال ۳۰۴ و مهم‌تر از اینها، خروج یوسف بن ابی‌الساج از ری، بستر قدرت‌گیری محمد را فراهم کردند. در دیگر سو، قتل داعی صغیر و فرار ماکان کاکی از ری، باعث تحول جدیدی در ساختار قدرت سیاسی شمال ایران شد؛ این تحول موجب شد قدرت دیلمی‌ها در مرکز و غرب ایران توسعه پیدا کند. مورخان، از این تحول با عنوان «انتقال قدرت از علوی‌ها به دیلمی‌ها» یادکرده‌اند. در میان تمام این قدرت‌های نوظهور، سه برادر بویی از دیلم موفق‌ترین بودند. خاندان‌های دیلمی که از ابتدا تا میانهٔ قرن چهارم هجری تأسیس شدند، عبارتند از سلاریان، فیروزانیان، زیاریان و آل بویه. کسروی، تمام این خاندان‌ها را به تعبیر خود «نهال‌های جدیدِ درختِ پوسیدهٔ جستانیان» دانسته‌است. در حالی که این سلسله‌های جدید دیلمی تأسیس می‌شدند، سلسلهٔ جستانی رو به انحطاط و ضعف می‌رفت. پس از اسلام آوردن اکثریت مردم دیلم توسط داعیان علوی، جستانیان در جنگ‌های علویان با سامانیان، و حتی در کشمکش‌های داخلی میان آنها شرکت می‌کردند که این مسئله باعث تضعیف آنها شد.
سلاریان، از زمان دور در میان دیلمی‌ها خاندان مشهوری بودند، ولی نفوذ و قدرت سیاسی نداشتند؛ تا زمانی که قلعهٔ شمیران را تصرف کردند. آنها در مدت شکل‌گیری قدرتشان، به نام «لنکریان» شهرت داشتند. در دو قرن اول هجری، تنها سلسلهٔ شناخته‌شدهٔ دیلمی برای اعراب، جستانیان بود که سلاریان تحت نفوذ آنها بودند. ظاهراً در آن دوره در دیلم، حداقل دو طایفه با دو زبان یا لهجهٔ متفاوت حضور داشتند؛ طایفهٔ جستانیان و طایفه‌ای که سلاریان از میانشان برخاستند. از سلاریان، به این دلیل که در کوه‌ها و قلاع دورافتاده دیلم زندگی می‌کردند، اطلاعات خاصی در دست نیست. مقدسی نیز در مکتوبات خود از یک خاندان اشرافی دیلمی، موسوم به «سالاروند» نام برده‌است.
محمد بن مسافر، اولین فرد از سلاریان است که نامش در تاریخ آمده. نام اصلی محمد بن مسافر «سالار» بود و نام «سلّاریان» یا «سالاریان» از آنجا نشأت می‌گیرد. به‌نظر می‌رسد نام «مسافر» نیز، معرب عبارت «اسوار» یا «اسفار» بوده‌است؛ نخستین بار مسعودی، مؤسس سلسله را «ابن اسوار» معروف به «سلار» معرفی می‌کند. ابن اثیر نام او را «احمد» ثبت کرده که غلط است.
ابوعلی حسن بن احمد، در نامه‌ای که به صاحب بن عباد راجع‌به قلعهٔ شمیران نوشت، چنین گفت که سلاریان خانواده‌ای گمنام بودند که فقط به دلیل تسلط بر قلعهٔ شمیران و متعاقباً برقراری رابطهٔ خویشاوندی با جستانیان، به قدرت رسیدند.
به گفتهٔ اسماعیل شمس در "تاریخ جامع ایران" و همچنین کسروی، با وجود عدم قدرت سیاسی سلاریان تا پیش از تصرف قلعهٔ شمیران، نمی‌توان حرف ابوعلی را راجع‌به کوچک و بی‌اهمیت بودن سلاریان پذیرفت؛ زیرا اگر بی‌اهمیت بودند، پادشاهی همچون جستان سوم به وصلت با آنها راضی نمی‌شد. این ازدواج به محمد اجازهٔ دخالت در امور داخلی جستانیان را می‌داد؛ و تأثیر آن به حدی بود که سلاریان نام‌های مشخصی از جستانیان را بر فرزندان خود می‌گذاشتند؛ مانند وهسودان، جستان، مرزبان، و غیره.
در این اوضاع، میان جستانیان اختلافات داخلی نیز پیش آمده بود و همین مسئله، دلیل دیگری بود که باعث تضعیف آنها می‌شد. برای مثال، وقتی جستان سوم با پناه دادن به داعیان علوی در مقابل خلافت عباسی قرار گرفته‌بود، برادرش علی، کاملاً حامی خلافت بود و رهبری حامیان خلافت در میان دیلمی‌ها را برعهده داشت. او حتی ازسوی خلیفه مدتی به حکومت اصفهان منسوب شد، همچنین داعی صغیر را دستگیر کرد و قصد داشت وی را به بغداد بفرستد. مدتی بعد، احتمالاً در سال ۳۰۶، جستان سوم به قتل رسید. این رویداد باعث شد دودستگی میان جستانیان شدت بگیرد و طرفداران جستان، می‌خواستند انتقام او را از علی بگیرند. با مرگ جستان که مخالف عباسیان بود، علی، جانشین او شد. او برخلاف جستان، کاملاً حامی خلافت عباسی بود. در چنین شرایطی، محمد بن مسافر که داماد جستان بود، فرصت را برای رسیدن به کسب قدرت مناسب دید و از خونخواهان جستان حمایت کرد و در همین حال شرایط طبرستان، گیلان و دیلم نیز برای به قدرت رسیدن او مناسب بود.
همچنین دو انگیزهٔ دیگر (غیر از رسیدن به قدرت) را می‌توان برای شورش محمد بن مسافر برشمرد؛ یکی خونخواهی پدرزن و دیگری تبعیت علی از خلافت عباسی.
در آن هنگام، محمد بن مسافر سردسته آن گروه از دیلمی‌ها محسوب می‌شد که با خلافت عباسی مخالف بودند. از سوی دیگر، علی ازسوی خلیفه به مقام «عامل حرب» در مناطق ری، دماوند، زنجان، قزوین، و ابهر نیز منصوب شد. وی مدتی به این کار مشغول بود تا اینکه سرانجام در سال ۳۰۷ در قزوین و در رختخواب خود، به دست محمد بن مسافر کشته شد.
علی شمس در "تاریخ جامع ایران" تاریخ تأسیس سلاریان را در سال ۳۰۶ نگاشته و سید مسعود شاهمرادی نیز زمان تأسیس سلاریان را (بدون اشاره به سال مشخصی) پس از کشته شدن علی و محمد بن مسافر را مؤسس این سلسله دانسته‌است. کسروی مؤسس این سلسله را شخصی نامعلوم، و محمد بن مسافر را «اولین شخص از این خاندان که نامش در تاریخ آمده» قلمداد می‌کند.
پس از مرگ علی، خسروفیروز، دیگر حاکم جستانی که بر قسمتی از طارم حکومت داشت، علیه محمد بن مسافر شورش کرد؛ اما او نیز در جنگ با وی کشته شد. پس از وی، پسر خسروفیروز، مهدی به خونخواهی پدر و عمو به جنگ محمد بن مسافر رفت. او نیز شکست خورد به اسفار شیرویه پناهنده شد. این جنگ‌ها ۹ سال به طول انجامیدند و سرانجام محمد بن مسافر در سال ۳۱۶، بر اکثریت بلاد دیلم حاکم شد و جستانیان به هوسم و بخش محدودی از رودبار عقب رانده شدند. بدین‌ترتیب محمد بن مسافر قدرت و نفوذ جستانیان را به حد حاکمان محلی تقلیل داد.
در سال ۳۱۶، اسفار شیرویه، ماکان کاکی را در ری شکست داد و بر آن شهر حاکم شد. در این زمان محمد بن مسافر قلعهٔ الموت را تصرف کرد و برادرزاده‌اش، مهدی بن مالک بن مسافر (مشهور به سیاه‌چشم) را بر آن قلعه گماشت. اسفار که درپی فتوحات بیشتر بود، تصمیم گرفت به رودبار و طارم حمله کند. اما فتح قلاع مستحکمی همچون شمیران و الموت با جنگ ممکن نبود، لذا اسفار ابتدا از درِ صلح و دوستی وارد شد و سپس در فرصتی مناسب، به الموت حمله کرد و سیاه‌چشم را به قتل رساند.
محمد بن مسافر از بابت قتل برادرزاده‌اش از اسفار کینه به دل گرفت. پس از الموت، اسفار درصدد فتح شمیران برآمد و طبق معمول از راه مصالحه وارد شد و برادرش شیرزاد و مرداویج را با هدف اخذ مالیات یا کسب بیعت، به نزد محمد فرستاد و خودش با سپاهی بزرگ در نزدیکی منطقه آماده شد تا درصورت عدم اطاعت محمد، به وی حمله کند. اما محمد در مذاکره با مرداویج، ضمن یادآوری ستم‌های اسفار به مسلمانان، به او پیشنهاد داد درصورت ترک محاصره، کمک خواهد کرد تا اسفار را شکست دهد و به قدرت برسد. مرداویج این پیشنهاد را پذیرفت و با محمد بن مسافر و ماکان کاکی متحد شد. مرداویج و پسران محمد بن مسافر، شیرزاد (برادر اسفار) و بیست و نه نفر از فرماندهان اسفار از طایفهٔ دیلمی «وروداوند» را غافلگیر کردند و کشتند. محمد بن مسافر و ماکان کاکی و مرداویج، در جنگی که در سال ۳۱۸ در اطراف قزوین یا در نزدیکی ری رخ داد، اسفار را شکست دادند. اسفار متواری شد و عمدهٔ سپاهیانش به مرداویج ملحق شدند. مدتی بعد در سال ۳۱۹، اسفار کشته شد. مشخص نیست که پس از این، محمد و فرزندانش در لشکرکشی‌های مرداویج در مرکز و غرب ایران شرکت کردند یا خیر، اما ابن مسکویه از حضور بلسوار بن مالک بن مسافر در سپاه وشمگیر در لشکرکشی وی به آذربایجان خبر می‌دهد. این مسئله نشان می‌دهد محمد و وشمگیر با یکدیگر در صلح بوده‌اند. هرچند از سرنوشت محمد بن مسافر درطی سال‌های ۳۱۹ تا ۳۳۰ اطلاعی در دست نیست، ولی واضح است که او دراین‌مدت درصدد تثبیت و تحکیم قدرت خود در شمیران و مناطق اطراف آن بوده‌است.
حکومت ظالمانهٔ محمد بن مسافر، موجب شده بود تا او حتی در میان خانواده‌اش مورد استقبال قرار نگیرد. در سال ۳۳۰ ه‍.ق پسران محمد، مرزبان و وهسودان، با حمایت مادرشان خراسویه، علیه محمد توطئه، و او را سرنگون کردند. ابن مسکویه علت این توطئه را بدرفتاری و سخت‌گیری‌های دائمی محمد و ترس پسرانش از او عنوان کرده‌است.
پس از دستگیری محمد، حکومت طارم به وهسودان رسید؛ وی محمد را در قلعه‌ای حبس کرد. در همان سال (۳۳۰ ه‍.ق) مرزبان به آذربایجان حمله و آن را فتح کرد. این واقعه سلاریان را به دو شعبه تقسیم کرد. با وجود حکومت وهسودان در طارم، حاکم اصلی مرزبان بود و وهسودان فقط نایب‌السلطنه و جانشین او محسوب می‌شد.
در سال ۳۳۸، مرزبان به ری حمله کرد. او پیش از حمله با پدر و برادرش مشورت کرده بود. محمد او را از این کار منع کرد، ولی مرزبان اهمیتی نداد. ری در آن‌زمان تحت تصرف رکن‌الدوله بویی بود. مرزبان از رکن‌الدوله فریب و شکست خورد و به زندان افتاد؛ پس از اسارت مرزبان، فرزندانش، برادرش وهسودان، آل بویه و دیسم الکُردی بر سر کنترل آذربایجان درگیر شدند. در چنین شرایطی، عده‌ای از سپاهیان مرزبان که از میدان جنگ گریخته بودند به فرماندهی جستان بن شرمزن و برخی دیگر، محمد بن مسافر را از طارم به اردبیل بردند و او را حاکم خود کردند. مرزبان، پیش از حمله، برادرش وهسودان را به نیابت از خودش به حکومت آذربایجان گماشته بود؛ اما وهسودان از ترس پدر آذربایجان را رها کرد و به طارم بازگشت. اما محمد با سپاهیان آذربایجان نیز بدرفتاری می‌کرد و درنتیجه برای بار دوم، از حکومت سرنگون شد و بابت همین مسئله حتی جانش نیز به خطر افتاد؛ پس به طارم گریخت و وهسودان نیز دوباره او را حبس کرد. از زمان بازگشت محمد به قدرت تا سرنگونی مجددش، چند روز بیشتر طول نکشید. وی سرانجام مدتی پیش از ۹۵۳ میلادی (به هجری قمری، سالِ ۳۴۱) وفات یافت.
محمد بن مسافر سه پسر به نام‌های «مرزبان» و «وهسودان» و «صعلوک» داشت. صعلوک از سران سپاه دیسم الکردی بود ولی اطلاعات دیگری از وی در دست نیست. محمد برادری به نام «مالک» نیز داشت که از او نیز اطلاعاتی موجود نمی‌باشد. اما مالک پسری موسوم به بلسوار (پیلسوار) داشت که از فرماندهان سپاه وشمگیر، در زمان حملهٔ وشمگیر به آذربایجان بود. از میان پسران محمد بن مسافر، وهسودان دومین پسر، و مرزبان آخرین بود. از «مسافر»، پدر محمد بن مسافر، اطلاعی موجود نیست. محمد بن مسافر همچنین برادرزاده‌ای بنام «مهدی» داشت که فرزند مالک بود و به «سیاه‌چشم» شهرت داشت. او پس از اینکه الموت را تصرف کرد، مهدی را بر آن قلعه گماشت؛ ولی مهدی در حملهٔ اسفار شیرویه کشته شد.
به نوشتهٔ "مروج‌الذهب" محمد بن مسافر داییِ علی دیلمی بوده‌است؛ اما به اعتقاد کسروی نمی‌توان درنظر گرفت که او دایی جستان سوم هم محسوب می‌شده؛ چراکه محمد مسلمان بوده و دختر جستان سوم را به همسری داشته‌است. کسروی اینطور توضیح می‌دهد که احتمالاً علی و جستان از یک مادر نبوده‌اند.
به اعتقاد اسماعیل شمس در "تاریخ جامع ایران" خاندان سلاری پس از فتوحات اسلام همچنان زرتشتی ماندند. حال اینکه به گفتهٔ احمد کسروی در "شهریاران گمنام"، دیلمی‌ها هرگز شریعت زرتشتی را نپذیرفته بودند؛ کسروی معتقد بود دیلمی‌ها مردمی «اصولاً بی‌دین بوده‌اند». به نوشتهٔ ویلفرد مادلونگ در "دائرةالمعارف ایرانیکا"، عمدهٔ دیلمی‌ها مشرک بوده‌اند اگرچه تعدادی زرتشتی و مسیحی هم بین‌شان پیدا می‌شده. مسلمانان فتوحاتشان را تا دیلم ادامه دادند، اما هرگز موفق به ورود به جبال دیلم نشدند. بدین‌ترتیب، دیلمی‌ها همان استقلالی که قبل از اسلام داشتند را حفظ کرده و توسط سلسلهٔ مستقل خود اداره می‌شدند. اسلام به‌وسیله داعیان علوی به‌میان دیلمی‌ها راه پیدا کرد. پس از اینکه محمد بن زید در گرگان به دست سامانیان کشته شد، ناصر کبیر، به دیلم، نزد جستان سوم پناه برد. وی به جستان اطمینان داد که هدفش فقط تبلیغ اسلام است، و قصد کسب قدرت سیاسی ندارد. مدتی بعد، عده کثیری از دیلمی‌ها و حتی شماری از خانوادهٔ جستان سوم، مسلمان شدند. به‌نوشته مرعشی، داعی ۱۴ سال (۲۸۷–۳۰۱ ه‍.ق) در دیلم بود و همهٔ مردم گیل و دیلم به دستش مسلمان شدند. به‌نظر می‌رسد سلاریان نیز تا پیش از ۳۰۱ ه‍.ق به اسلام ایمان آوردند و به تبعیت از سایر دیلمی‌ها، مذهب زیدی داشتند. مذهب سلاریان شیعه اسماعیلی، و فرقهٔ آنها، قرمطی بود. آنها مانند سایر قرمطیان، از امامت خلفای فاطمی حمایت نمی‌کرده‌اند بلکه به غیبت محمد بن اسماعیل معتقد بودند. مع‌الوصف، عبدالحسین زرین‌کوب معتقد است گرایش این خاندان به مذهب اسماعیلیه بیش از آن که اعتقاد واقعی به مذهب باشد، بهانه‌ای برای مخالفت با خلافت عباسی بوده‌است. تغییر مذهب سلاریان از زیدیه به اسماعیلیه، درمیان سال‌های ۳۰۰ تا ۳۳۰ ه‍.ق، و توسط داعیان اسماعیلی ری و بالأخص ابوحاتم رازی اتفاق افتاد. ابوحاتم، تعدادی از سیاستمداران آن زمان را به مذهبش دعوت کرد و توانست خسروفیروز جستانی را هم جذب کند.
در دوران حکومت سلاریان، مذهب اسماعیلی در مناطق تحت تصرفشان تبلیغ می‌شد. مع‌الوصف، گرایش خاندان حکومتی سلاریان به مذهب اسماعیلیه و تبلیغات داعیان اسماعیلی در زمان آنها در دیلم (و بعدتر آذربایجان) باعث نشد عامهٔ مردم مناطق مذکور به آن مذهب گرایش پیدا کنند.
محمد بن مسافر فرمان‌روایی عاقل و آبادی‌دوست، ولی در عین حال بی‌رحم و بداخلاق بود. او قلعهٔ شمیران را پایتخت خود قرار داد و بناهای زیبایی که در آن ساخته بود، مورد تحسین یک سیاح موسوم به «ابودلف مسعر بن مهلهل خزرجی» قرار گرفت. به روایت وی، محمد بن مسافر هرکجا آثار هنری زیبا می‌دید، هنروران آن آثار را با پول زیاد به قلعه شمیران می‌آورد ولی زمانی که آنها وارد قلعه می‌شدند، دیگر هرگز اجازه خروج از قلعه را به آنها نمی‌داد. این سیاح از کوشک‌های قلعهٔ شمیران بسیار تعریف می‌کند. به گفته او، محمد بن مسافر حتی فرزندان رعایا را از خانواده‌هایشان جدا می‌کرد و به صنعتگران و هنروران می‌سپرد تا کار یاد بگیرند. پس از سقوط محمد، پسرانش مرزبان و وهسودان، این افراد را که تعدادشان حدود پنج هزار نفر بود، از قلعه آزاد کردند. ابودلف همچنین روایت می‌کند که درآمد محمد بن مسافر بالا و هزینه‌های او کم بوده‌است.
اهداف(مقاصد) کنترلی برای اطلاعات و فناوری‌های مربوطه(COBIT) یک چارچوب ایجاد شده توسط ISACA برای مدیریت فناوری اطلاعات(IT) و حاکمیت فناوری اطلاعات است. چارچوب مزبور بر کسب‌وکار سازمان متمرکز(متوجه) بوده و مجموعه‌ای از فرآیندهای کلی و عمومی برای مدیریت IT تعریف می‌کند که هرکدام از این فرآیندها همراه با ورودی‌ها و خروجی‌های فرآیند، فعالیتهای کلیدی فرآیند، اهداف و مقاصد فرآیند، سنجه‌های اندازه‌گیری کارایی فرآیند و یک مدل بلوغ اولیه از فرآیند می‌باشند.
این چهارچوب، پشتیبانی مجموعه ابزارهایی است که به مدیران اجازه می‌دهد تا بین شکاف کنترل نیازها، مشکلات تکنولوژی و ریسک اقتصادی پلی بزنند.
ISACA برای اولین بار کوبیت را در سال ۱۹۹۶ منتشر کرد. ویرایش کنونی[به روز رسانی] حاصل نسخه COBIT 5 در سال 2012. COBIT با هدف «تحقیق، توسعه، نشر و ترویج معتبر، به روز، مجموعه ای بین‌المللی که پذیرفته شده فناوری اطلاعات در کنترل اهداف برای روز به روز استفاده توسط مدیران کسب و کاری است که آن حرفه ای و تضمین حرفه ای».
اجزاء کوبیت عبارتند از:
فیروز حریرچی (زادهٔ ۱۳۲۰ در تبریز - درگذشته ۲۲ خرداد ۱۳۹۵ در تهران) استاد زبان و ادبیات عربی در دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران بود.
او در دوران تحصیل، رشتهٔ ادبیات فارسی را در دانشگاه تهران زیرنظر استادان نامدار، بدیع‌الزمان فروزانفر، محمدتقی مدرس رضوی، محمد معین، ذبیح‌الله صفا، پرویز ناتل خانلری و سید جعفر شهیدی آموخت.
فیروز حریرچی که پس از بازنشستگی ریاست گروه عربی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات (تهران) را در کنار ديگر استادانی چون سيد ابراهيم ديباجي برعهده داشت، هنگام تدریس در یکی از کلاس‌های اين دانشگاه دچار سرگیجه و از دست رفتن تعادل شد و به بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان بهمن منتقل شد و در روز ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۵ تحت عمل جراحی قرار گرفت اما بر اثر عارضه مغزی به کما رفت؛ و سرانجام شامگاه روز شنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۵ در همان‌جا در ۷۴ سالگی درگذشت.
در سال ۱۳۴۱، محمد معین او را برای همکاری علمی دعوت کرد حاصل این همکاری چندساله، مشارکت وی در تدوین بخشی از "فرهنگ فارسی معین" در کنار چهره‌های دیگری چون سعيد نجفي اسداللهي بود. نام وی در جلد ششم فرهنگ یادشده ذکر شده‌است.
فیروز حریرچی در سال ۱۳۴۳، با تشویق محمدتقی مدرس رضوی و با تصویب شورای دانشگاه تهران، به خاطرِ داشتن لیسانس ادبیات فارسی، در امتحان ورودیِ دکتریِ زبان و ادبیات عرب در دانشکدهٔ الهیات دانشگاه تهران، که در آن زمان «دانشکدهٔ معقول و منقول» نام داشت، شرکت کرد و رتبهٔ نخست را به دست آورد. او از سال ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۷ در پژوهشکدهٔ فرهنگ ایران به تدریس عربی در دوره‌های کارشناسی ارشد و دکتریِ رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی و نیز کارشناسی ارشد رشتهٔ تاریخ پرداخت. حریرچی از سال ۱۳۴۸ به عنوان مربی رسمی دانشگاه تهران مشغول به کار بود و پس از طی مراحل استادیاری و دانشیاری، در سال ۱۳۶۹ به درجهٔ استادی نایل آمد. وی پس از دو سال مطالعهٔ علمی، از سال ۱۳۶۷ به عضویت فرهنگستان بین‌المللی زبان و ادبیات عربی سوریه پذیرفته شد. همچنین او در چهارمین دورهٔ همایش چهره‌های ماندگار، در سال ۱۳۸۳ به‌عنوان "چهرهٔ ماندگارِ حوزهٔ ادبیات عربی" برگزیده شد.دکتر فیروز حریرچیفیروز حریرچی در کُماست
لوبیای زینتی، لوبیای قرمز، لوبیای گل نام یک گونه از سرده لوبیا است. بوته‌ای است شبیه لوبیا با گل‌های قرمز درشت و بسیار زیبا و میوه‌ای ارغوانی یا قرمز با رگه‌ها و نقاط تیره که به عنوان گیاهی زینتی در ایران کاشته می‌شود.
نرگس درختی نام یک سرده از راسته گل‌سرخ‌سانان است.
نحوه هرس: این درختچه‌ها معمولاً نیازی به هرس چندانی ندارد و تنها باید هر سه یا چهار سال یکبار در اوائل بهار یا پاییز تعدادی از ساقه‌های خیلی مسن را از قاعده قطع کنیم. همچنین هرس پنسمان یا چیدن نوک شاخه‌های تازه روئیده در تابستان باعث جلوگیری از حجیم شدن تاج شده و آن را متراکم‌تر می‌سازد.
نرگس درختی نام یک گونه از سرده نرگس درختی است.
دم‌گربه‌ای نام یک سرده از تیره گندمیان است.
دم‌گربه‌ای کوهسری نام یک گونه از سرده دم‌گربه‌ای است.
خیابان آرام () یک خیابان در شهر ایروان، ارمنستان است.
این خیابان که در مرکز ناحیه کنترون قرار دارد در سال ۱۸۳۷ ساخته شده و دارای ۱.۲ کیلومتر طول و ۱۰ متر عرض می‌باشد. نام این خیابان برگرفته از نام آرام مانوکیان رهبر مقاومت وان و اولین رییس جمهور ارمنستان می‌باشد.
گوش بره درختچه‌ای نام یک گونه از سرده فتیله‌ای است.
خیابان آبوویان () یک خیابان در ناحیه کنترون در شهر ایروان، پایتخت جمهوری ارمنستان است. این خیابان در بین سال‌های ۱۸۶۸ تا ۱۹۲۰ میلادی خیابان آستافیان نامیده می‌شد.
این خیابان در سال ۱۸۶۳ ساخته شده و دارای ۱٫۸ کیلومتر طول می‌باشد. نام این خیابان برگرفته از نام خاچاطور آبوویان نویسنده اهل ارمنستان است. Avetisyan, Kamsar. Աբովյան փողոցի պատմությունը "(The History of Abovyan Street)", Sovetakan Grogh publishing house, Yerevan, Armenian SSR, 1979.
این خیابان در مرکز شهر واقع شده است.
در سال ۱۸۵۵ میلادی فرمانداری روسی قفقاز طرح‌ریزی خیابان‌های ایروان را تأیید نمود تا متوسط عرض خیابان‌ها از ۶ تا ۲۰ متر باشد. عرض خیابان آستافایان ۲۰ متر باشد. خیابان آستافایان نخستین خیابانی بود در ایروان بود که با توجه به ... بتا شد. این خیابان در سال ۱۸۶۳ افتتاح شد و به نام میخائل آستافیان فرماندار (۱۸۶۰–۱۸۶۲) از به نامیده شد. Avetisyan, Kamsar. Աբովյան փողոցի պատմությունը "(The History of Abovyan Street)", Sovetakan Grogh publishing house, Yerevan, Armenian SSR, 1979.
در سال ۱۹۰۴ شروع به و در سال ۱۹۰۶ تکمیل شد. این سیستم تنها ۱۲ سال فعالیت نمود. نخستین تراموای ایروان در سال ۱۹۳۳ از خیابان آبوویان عبور می‌کرد.
Abovyan Street is home to a number of luxury fashion brands including: Cop-Copine, Etam, Mango, Mexx, Motivi, Nougat London, Okaïdi, Olsen, Promod and Sinéquanone.
شرکت ریخته‌گری تراکتورسازی ایران، جهت دستیابی به فن‌آوری کامل صنعت تراکتور مقرر گردید تا پروژه ریخته‌گری که در طرح اولیه منظور نشده بود به‌عنوان پروژه مکمل مجتمع ایجاد شود. در سال ۱۳۶۶ شرکت ریخته‌گری به یک شرکت مستقل بدل گردیده است. این شرکت دارای سه خط قالب‌گیری تمام اتوماتیک برای تولید انواع قطعات چدنی در رنج کوچک، متوسط و بزرگ بوده و دارای یک خط ریخته‌گری به روش لاست فومی باشد. در این شرکت انواع قطعات چدنی، مانند قطعات تراکتور، موتور صنعتی، خودرو (پژو ،پراید، نیسان)، بدنه موتور شش‌سیلندر تراکتور، قطعات مخصوص کامیون، میل‌لنگ‌های کمپرسور، کلاهک مقره صنعت برق و غیره تولید می‌شود. در تاریخ ۸۹/۱۱/۲۰ کارگاه ریخته‌گری شرکت تراکتورسازی ارومیه نیز به این شرکت واگذار گردید که دارای یک خط قالب‌گیری خودکار و تجهیزات مربوطه می‌باشد . شرکت ریخته‌گری تراکتورسازی ایران اکنون به‌عنوان بزرگترین و یکی از اصلی‌ترین تولیدکنندگان قطعات ریخته چدنی تراکتور و خودرو در کشور ایران فعالیت می‌کند.
در چهارچوب مفاد همکاری‌های فنی و اقتصادی مورخ هشتم اوت ۱۹۶۶ (۱ مردادماه ۱۳۴۵) دولت‌های ایران و رومانی، طرح ایجاد تراکتور سازی ایران در منطقه صنعتی شهر تبریز به مرحله اجرا درآمد. بر پایه این موافقت‌نامه مقرر گردید ساخت انواع تراکتور ۶۵ اسب بخار تک‌دیفرانسیل و دودیفرانسیل و تراکتور ۴۵ اسب بخار در سه مرحله و با ظرفیت ۵۰۰۰ دستگاه در سال و سپس تا ۱۰۰۰۰ دستگاه در سال برای مدت ۱۰ سال به ایران واگذار گردد. جهت تکمیل فناوری تراکتور مقرر گردید کارخانه ریخته‌گری ویژه تراکتور نیز در مجموعه تراکتورسازی ایران احداث شود.
شرکت ریخته‌گری تراکتورسازی یکی از شرکت‌های عرضه شده در بازار بورس تهران می‌باشد که سهام آن در گروه صنعت بخش خودرو و ساخت قطعات با نماد "ختراک" داد و ستد می‌شود. سهامدار عمده این شرکت، تراکتورسازی ایران است.
شرکت ریخته‌گری تراکتورسازی ایران در زمینی به مساحت ۵۶۶۸۴۳ متر مربع و با دارا بودن فضای سرپوشیده به مساحت ۵۷۲۳۰ متر مربع و نیز برخورداری از کارگاه‌های ریخته‌گری، مدلسازی، تعمیرات، نوسازی، تمیزکاری و انبارهای مختلف قادر به تولید ۵۰٫۰۰۰ تن انواع قطعات پیچیده چدنی می‌باشد.
ریخته‌گری پیشرفته لاست‌فوم در داخل کشور تنها توسط این شرکت انجام می‌پذیرد و در عرصه بین‌المللی این فناوری در اختیار کشورهای چین و آمریکا قرار دارد.
شرکت دارای سه خط قالب‌گیری تمام اتوماتیک برای تولید انواع قطعات چدنی در رنج کوچک، متوسط و بزرگ بوده و دارای یک خط ریخته‌گری به روش لاست‌فوم است. شرکت ریخته‌گری تراکتورسازی در زمینه ساخت، تولید و طراحی قطعات ریخته چدنی وسائط نقلیه سبک، سنگین و نیز عمده قطعات اصلی تراکتور و قطعات اصلی انواع خودروهای داخلی نظیر بلوک سیلندر، بدنه موتور، پوسته موتور، قطعات ایمنی و ... فعالیت می‌کند. این شرکت سالانه بیش از ۵۰ هزار تن قطعه تولید می‌کند. تولید بیش از ۶۵ هزار تن انواع قطعات ریخته از جمله قطعات پیچیده داکتیل، توپی چرخ‌های خودروهای سنگین، قطعه بلوک سیلندر برای انواع خودروهای تولید داخل مانند نیسان، روآ، تولید بیش از ۲۰۰ هزار بلوک سیلندر خودروی ۲۰۶ ،۳۰۰ هزار قطعه بلوک سیلندر پراید و تأمین نیاز ایران خودرو در ریخته‌گری گروه صنعتی تراکتورسازی ایران انجام می‌پذیرد.
این شرکت سالانه دارای ۱۰ هزارتن صادرات، قطعات ساخته شده توسط این شرکت را به صورت ماشین کاری به کشورهای چین، ترکیه، هندوستان، ایتالیا، بلغارستان صادر و در داخل کشور قطعات چدنی کارخانجات خودروسازی سایپا و ایران‌خودرو در کنار کارخانه تراکتورسازی تبریز را تأمین می‌کند. شرکت‌های فولاد و قطعه ساز ایتالیا مانند فیات، رویرو، پرآردی، او ام، آرجی، او ام آر و ایوکو به عنوان قطعه سازان معتبر خودروسازان سبک و سنگین اروپا و دنیا، قطعات ریخته مورد نیاز تولیدات خود را از طریق مجموعه ریخته‌گری تراکتورسازی ایران تأمین می‌کنند.
نماد ختراک در بورس تهران
سه رنگ نام یک سرده از زیرخانواده بادامی‌واران است. این جنس قریب به ۴۰ گونه گیاه درختی یا درختچه‌ای همیشه سبز یا خزان کننده در جنوب و شرق آسیا دارد. امروزه گونه‌ای از آن به نام سه رنگ (گیاه) به خاطر زیبایی برگ‌هایش که دارای رنگ‌های گوناگون است در بعضی از نقاط ایران کاشته شده است.
بنگسر (به لاتین: Bangsar) یک منطقهٔ مسکونی در مالزی است که در Lembah Pantai واقع شده‌است.