moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
محمد مرادی در متنی که به مناسبت درگذشت علی‌اشرف درویشیان در آبان ۱۳۹۶ نوشته، از علاقهٔ خود به نوشتن و نیز ادبیات متعهد نویسندگان سوسیالیست همچون علی‌محمّد افغانی و علی‌اشرف درویشیان صحبت کرده بود و فاصلهٔ طبقاتی در جامعهٔ کرمانشاه را مورد انتقاد قرار داده بود. او می‌گوید ادبیات چپ و گرایش نویسندگان به سوسیالیسم نه متأثر از «زمانهٔ کمونیسم» و «زیر چکمهٔ امثال استالین» بلکه در نتیجهٔ تضاد طبقاتی در جامعهٔ ایران اتفاق افتاده و این نویسندگان زبان گویای خیلی عظیمی از جامعه بوده‌اند که در این نظم طبقاتی از ثروت و قدرت دور نگاه داشته شده و از طریق افیونی به نام دین کنترل می‌شدند. مرادی، درویشیان را یکی از متعهدترین نویسندگان می‌دانست که تعهدش به جامعه و مردم فرودست مانع از پرداختنش به ساحت‌های فارغ از درد و رنج زندگی بشر می‌شد.
آرامگاه محمد مرادی در قبرستان Guillotière Nouveau Cemetery شهر لیون و در مختصات جغرافیایی 45°44'20.0"N 4°51'28.9"E قرار دارد.
تامی کوپر (؛ – ) بازیگر و کمدین اهل ولز بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۸۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
او در سال ۱۹۸۴ و در حین اجرای زنده در تلویزیون در مقابل دیدگان ۱۲ میلیون بیننده بر اثر سکتهٔ قلبی بر روی سن درگذشت و مردم به خیال اینکه این اتفاق هم بخشی از نمایش اوست، به او می‌خندیدند و دست می‌زدند!
جراحی تونل مچ دست ()
جراحی تونل مچ دست( تونل کارپ) که به آن آزاد کردن تونل کارپ (CTR) و جراحی رفع فشار تونل کارپ نیز گفته می شود، جراحی است که در آن رباط عرضی کارپ برش داده می شود. این یک درمان جراحی برای سندرم (نشانگان) تونل کارپ (CTS) است و زمانی توصیه می‌شود که بی‌حسی، ضعف عضلانی یا آتروفی دائمی (نه فقط متناوب) وجود داشته باشد، و زمانی که استفاده از آتل در شب دیگر علائم متناوب درد در تونل کارپ را کنترل نمی‌کند. به طور کلی، موارد خفیف‌تر را می‌توان برای ماه‌ها تا سال‌ها با درمان طبی و اتل های مخصوص کنترل کرد، اما موارد شدید از نظر علامتی بی‌وقفه هستند و احتمالاً منجر به درمان جراحی می‌شوند.
در یک مقاله مروروی با عنوان بررسی همه جانبه پیامدهای بلندمدت ازادسازی تونل کارپال عنوان شد که تقریباً 500000 عمل جراحی در هر سال انجام می‌شود و تأثیر اقتصادی این وضعیت بیش از 2 میلیارد دلار در سال تخمین زده می‌شود.
اندیکاسیون ها ( مواردی که نیازمند این جراحی هستند)
این روش به عنوان درمانی برای سندرم تونل کارپال استفاده می‌شود و طبق دستورالعمل‌های درمان آکادمی جراحان ارتوپد آمریکا (AAOS)، زمانی که شواهد بالینی علایم اختلال کارکرد عصبی (دنرواسیون denervation) در عصب میانی وجود داشته باشد یا بیمار از ابتدا متقاضی درمان جراحی باشد، جراحی زودهنگام گزینه‌ی درمان است. تصمیم برای انتخاب نوع درمان به عوامل متعددی از جمله علت و مزمن بودن CTS، شدت علائم و انتخاب های فردی بیمار بستگی دارد. اقدامات درمانی غیرجراحی در مدیریت اولیه اکثر موارد بدون دلیل واضح (ایدیوپاتیک) CTS مناسب هستند. آتل و تزریق کورتیکواستروئید ممکن است تجویز شود و مزایای ثابت شده ای دارند. اگر علائم کوتاه مدت باشند، تزریق استروئید می تواند تسکین بخش باشد. اگر پس از تزریق استروئید هیچ بهبودی مشاهده نشد، ازاد سازی تونل کارپال ممکن است به آن اندازه موثر نباشد.AAOS Comprehensive Orthopaedic Review. 2014. درمان جراحی در موارد حاد CTS ناشی از تروما یا عفونت، در موارد مزمن با دنرواسیون عضله ابداکتور پولیسیس برویس یا از دست دادن بارز حس در دست و در مواردی که به درمان محافظه کارانه پاسخ نمی دهد، اندیکاسیون دارد.
قبل از اقدام به CTR، تایید تشخیص سندرم تونل کارپال توصیه می شود، با توجه به اینکه علائم گیر افتادن عصب مدیان می تواند با سایر اختلالات از جمله: رادیکولوپاتی گردنی ، سندرم خروجی قفسه سینه ، و سندرم پروناتور همپوشانی داشته باشد. فراتر از آزمایش معاینه فیزیکی، مطالعات الکترودیاگنوستیک تاییدی برای همه بیمارانی که برای جراحی در نظر گرفته شده اند توصیه می شود. در مورد تست NCV یا همان مطالعات هدایت عصبی 90% حساسیت و 60% اختصاصیت برای تشخیص سندرم تونل کارپ گزارش شده است. این تست ها یک مقادیر کمی پایه ای ازشدت در گیری عصب بیمارشان به انها میدهد و می تواند سایر سندرم هایی را که به طور مشابه ظاهر می شوند رد کند. در NCV که سرعت هدایت عصب مورد بررسی قرار میگیرد و در EMG یا الکترومیوگرافی پاسخ عضله به یک تحریک عصبی ثبت میگردد. به طور خاص، تأخیر دیستال موتور بیش از 4.5 میلی ثانیه و تأخیر حسی بیش از 3.5 میلی ثانیه غیر طبیعی در نظر گرفته می شود. توجه داشته باشید، این مطالعات الکترودیاگنوستیک علیرغم تحت فشار بودن (کمپرشن) عصب مدیان می توانند نتایج طبیعی داشته باشند. در این سناریو، CTR تنها در صورتی باید در نظر گرفته شود که علائم فیزیکی اختلال عملکرد عصب مدیان علاوه بر علائم کلاسیک CTS وجود داشته باشد.
تکنیک های جراحی
هدف از هر جراحی رهاسازی تونل کارپ ، برش رباط عرضی کارپال و قسمت دیستال فاسیای ولار (سمت کف دست) آنته براکیال است که در نتیجه ی ان اثر فشاری بر عصب میانی برداشته شده و علایم را تسکین می دهد. رباط کارپال عرضی یک رباط پهن است که در عرض مچ دست، از استخوان اسکافوئید(قایقی شکل) تا استخوان همیت (قلاب دار) و پیزیفرم(نخودی شکل) امتداد دارد و سقف تونل کارپال را تشکیل می دهد و وقتی جراح آن را برش می دهد (مثلا در امتداد یک خط در راستای انگشت حلقه) دیگر روی عصب مدین فشار نمی آورد و علایم را کاهش می دهد.http://www.handuniversity.com/topics.asp?Topic_ID=16 A patient's guide to endoscopic carpal tunnel release
دو نوع اصلی جراحی آزادسازی تونل کارپال باز و آزادسازی آندوسکوپی تونل کارپال هستند. آزادسازی تونل کارپال باز را می توان از طریق یک برش استاندارد یا یک برش محدود انجام داد. آزادسازی تونل کارپال آندوسکوپی که می تواند از طریق یک پورتال منفرد یا دوبل انجام شود. اکثر جراحان از لحاظ تاریخی روش باز را انجام داده اند که به طور گسترده به عنوان استاندارد طلایی در نظر گرفته می شود.[نیازمند منبع] با این حال، از دهه 1990، تعداد فزاینده‌ای از جراحان اکنون آزادسازی تونل کارپ آندوسکوپی را پیشنهاد می‌کنند.Rodner, Craig M.; Katarincic, Julia. (2006)"Open Carpal Tunnel Release". Techniques in Orthopaedics ®21(1):3–11 © 2006 Lippincott Williams & Wilkins, Inc.<http://nemsi.uchc.edu/clinical_services/orthopaedic/handwrist/pdfs/article_carpaltunnel.pdf > تحقیقات موجود تفاوت قابل توجهی را در نتایج یک نوع جراحی در مقابل دیگری نشان نمی دهد، بنابراین بیماران می توانند جراح و نوع جراحی مورد علاقه خود را انتخاب کنند و جراح نیز تکنیک مورد علاقه خود را تمرین خواهد کرد.
از لحاظ تاریخی، ازادسازی تونل کارپال تحت بیهوشی عمومی با یک تورنیکه انجام می‌شد، با این حال، روند جهانی در حال حاضر برای "جراحی گسترده دست بیدار" است: بدون تورنیکه، بدون بیهوشی عمومی یا منطقه‌ای و بدون آرام‌بخش که همچنین باعث می شود آزادسازی تونل کارپال با بی حسی موضعی و بصورت یک روش یک مرحله ای انجام شود.
پس از جراحی تونل کارپ، استفاده طولانی مدت از آتل مچ دست نباید برای تسکین انجام گردد., which cites
راحی تونل کارپال معمولا توسط جراح دست ، جراح ارتوپد یا جراح پلاستیک انجام می شود.
مراقبت های بعد از عمل
ممکن است یک پانسمان فشاری سبک و یک اتل ولار اعمال شود. دست در اسرع وقت پس از جراحی به طور فعال استفاده می شود، اما از قرار دادن در وضعیت اویزان اجتناب می شود. معمولاً 2 یا 3 روز پس از جراحی، بیمار می تواند پانسمان را در منزل برداشته و سپس شستشوی ملایم و دوش گرفتن دست مجاز است. از سرگیری تدریجی استفاده عادی از دست تشویق می شود. در صورت استفاده از بخیه های غیر قابل جذب، پس از 10 تا 14 روز برداشته می شوند. آتل ممکن است برای راحتی در صورت نیاز برای 14 تا 21 روز ادامه یابد.
جووانی آنتونیو لکی (زاده ۱۷ نوامبر ۱۷۰۲ - درگذشت ۲۴ ژوئیه ۱۷۷۶) ریاضیدان یسوعی اهل ایتالیا بود. وی عمر خود را در میلان گذراند و توانست به سطوح عالی و شهرت برسد..
وی در میلان متولد شد. خانواده وی مالک ویلای لچی در کرسنزاگو بودند. پس از اتمام تحصیلات خود در کالج یسوعی در بررا در میلان، در سال ۱۷۱۸ به انجمن عیسی پیوست و در سال ۱۷۳۶ به انجمن سوگند یاد کرد.
در ابتدا استاد علوم انسانی در پاویا و ورچلی بود، سپس ریاضیات و هیدرولیک را در کالج بررا در میلان از سال ۱۷۳۸ تا ۱۷۷۳ تدریس کرد. وی همچنین به عنوان مشاور فنی سنای میلان در امور هیدرولیک فعالیت کرد. اولین اثر او در سال ۱۷۳۹ در میلان با موضوع نظریه نور منتشر شد.
در سال ۱۷۵۹، ماریا ترزا، امپراتور اتریش، عنوان ریاضیدان امپراتوری و مهندس هیدرولیک را به او اعطا کرد که به واسطه آن سالانه ۳۰۰ فلورین حقوق دریافت می‌کرد. بعدها، پاپ کلمنت سیزدهم او را به عنوان مدیر امور هیدرولیک منصوب کرد، اما با ظهور پاپ کلمنت چهاردهم، او از این منصب کنار رفت.
وی در سال ۱۷۷۶ در میلان درگذشت..
فرانتس وهرر (زاده ۵ ژوئن ۱۹۳۹) یک داور سابق فوتبال اهل اتریش است. او بیشتر به دلیل نظارت بر یک بازی در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ در اسپانیا بین کامرون و پرو شناخته شده‌است. در ۲۲ آوریل ۱۹۸۱ او بازی نیمه نهایی جام برندگان جام یوفا بین فاینورد و دینامو تفلیس را نظارت کرد. وهرر در سال ۱۹۸۷ بازنشسته شد.
جام بین قاره‌ای ۱۹۸۸ بیست و هفتمین دوره از جام بین قاره‌ای فوتبال بود که بین باشگاه پی‌اس‌وی آیندهوون، قهرمان جام باشگاه‌های اروپا ۸۸–۱۹۸۷، و باشگاه ناسیونال، قهرمان جام لیبرتادورس ۱۹۸۸ برگزار شد.
خسوس دیاز پالاسیو (زاده ۱۶ اکتبر ۱۹۵۴) یک داور بازنشسته فوتبال کلمبیایی است. او به دلیل داوری دو بازی در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ مکزیک شناخته شده است. داوری او در بازی عراق و بلژیک، جنجال‌آفرینی کرد زیرا دیاز به دلیل هویت اشتباه به باسل کورکیس عراقی کارت زرد داد (قرار بود زرد به غانم عریبی داده شود) در حالی که نتیجه ۲–۰ به سود بلژیک بود. گورگیس به طعنه تصمیم نادرست دیاز را تشویق کرد که منجر به اخراج گورگیس شد و عراق ۲–۱ شکست خورد.
کمال آقاحسین اوغلو خداوِردی‌اف بازیگر اهل کشور جمهوری آذربایجان بود. وی در فیلم نبرد در کوهستان بازی کرده بود.
اوفلیا سنانی بازیگر و مجری تلویزیون اهل کشور جمهوری آذربایجان است. وی در فیلم نبرد در کوهستان بازی کرده بود.
اسماعیل محمود اوغلو افندی‌اف بازیگر و کارگردان اهل کشور جمهوری آذربایجان بوده‌است. وی در فیلم افق جدید بازی کرده بود.
ماگدالنا اسمالارا (؛ زادهٔ ۱۴ مارس ۱۹۷۸) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "خودِ زندگی"، "دستورالعمل زندگی"، "اعتصاب"، "کشیشان"، "در خوشی و سختی"، "۳۹ و نیم"، "هتل ۵۲"، "پدر متیو"، "دوران افتخار"، "دهن‌به‌دهن"، "۱۹۸۳"، "اوشیتسکا"، "در اعماق جنگل"، "دختران جنگ"، "راه‌های آزادی"، ""، "اتاق خودکشی"، "نبرد ورشو ۱۹۲۰" و "انتقام" اشاره نمود.
جام بین قاره‌ای ۱۹۸۹ بیست و هشتمین دوره از جام بین قاره‌ای فوتبال بود که بین باشگاه آث میلان، قهرمان جام باشگاه‌های اروپا ۸۹–۱۹۸۸، و باشگاه اتلتیکو ناسیونال، قهرمان جام لیبرتادورس ۱۹۸۹ برگزار شد.
ماگدالنا کولشنیک (؛ زادهٔ ۲۷ فوریه ۱۹۹۰) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "کلانگور"، "اولا بی‌ریخته"، "هیولاهای کراکوف"، "راه‌های آزادی"، "مجرد" و "ورشو ۴۴" اشاره نمود.
فولاد بوته فولادی است که از ذوب کردن آهن خام (چدن) همراه با آهن و بعضا فولاد در بوته ذوب فلز تولید می‌شود، فرایندی که اغلب با ماسه، شیشه، خاکستر و سایر فلاکس‌ها همراه می‌شود. در دوران قدیم، منبع تولید حرارت، سوزاندن زغال چوب یا زغال سنگ بود. از آنجایی این منابع نمی‌توانستند به دمایی به اندازه دمای ذوب آهن و فولاد برسند، ذوب این دو امکان‌پذیر نبود. با این وجود، از آنجایی که محتوای کربن آهن خام بیشتر است و لذا دمای نقطه ذوب کمتری دارد، قابلیت ذوب آن فراهم است. با فرو بردن طولانی مدت آهن کارشده یا فولاد در آهن خام مایع، میزان کربن آهن خام کاهش می‌یابد، زیرا کربن به آرامی در آهن نفوذ می کند و در نتیجه این فرایند، هر دو فلز به فولاد تبدیل می شوند. تولید این نوع فولاد بوته‌ در قرون وسطی در مناطق آسیای جنوبی و مرکزی صورت می‌گرفت. این نوع فولاد که عموماً سختی قابل توجهی از خود نشان می‌دهد، فولادی ترکیبی و ناهمگن است، که از ترکیب فولادی بسیار پرکربن (که پیش از ذوب، آهن خام بوده است) و فولادی کم‌کربن (که پیش از ذوب، آهن کارشده بوده است) تولید می‌شده است. ترکیب این فلزات هنگام آهنگری، سوهان‌کاری یا صیقل دادن فولاد، الگویی پر از جزئیات ایجاد می‌کرد. یکی از معروف‌ترین نمونه‌های این فولاد، فولاد ووتز (فولاد هندی) است که در شمشیر‌های دمشق استفاده می‌شده است. این فولاد به دلیل استفاده از فلاکس، عموما در مقایسه با سایر فرایندهای تولید فولاد آن زمان، میزان کربن بیشتر (در بازه 1.5 تا 2.0 درصد) و کیفیت بهتری (بدون ناخالصی) داشت. این فولاد به آهنگری زیادی نیاز نداشت و کار کردن روی آن نیز در دما‌هایی به نسبت کم انجام می‌شد تا جلوی هر نوع کربن‌زدایی، ترک خوردن کوتاهی داغ یا نفوذ بیش از اندازه کربن گرفته شود. فولاد تنها به حدی چکش می‌خورد که فرم کلی تیغه شمشیر ایجاد شود. میزان کربن این فولاد به چدن نزدیک است و عمدتا پس از تغییر شکل و فرم دادن، برای رسیدن به سختی مناسب به هیچ عملیات حرارتی جز خنک‌کاری با هوا نیاز ندارد و فقط بر ترکیب فولاد تکیه می‌کند. فولاد پرکربن‌تر لبه تیغه بسیار سختی داشت، در حالی که فولاد کم‌کربن‌تر، چقرمگی بیشتری داشت و شانس خرد شدن، ترک خوردن یا شکستن را کاهش می‌داد.
در اروپا، فولاد بوته توسط بنجامین هانتسمن در انگلستان در قرن هجدهم ساخته شد. هانتسمن به جای زغال سنگ یا زغال چوب، از کک استفاده کرد و توانست به دمای کافی برای ذوب فولاد و حل کردن آهن دست یابد. فرآیند هانتسمن نسبت به تعدادی از فرآیند‌های ووتز متفاوت بود، از این لحاظ که زمان طولانی‌تری برای ذوب کردن فولاد و خنک کردن آن صرف می‌شد و بنابراین، زمان بیشتری برای نفوذ کربن فراهم بود. مواد خام فرآیند هانتسمن، آهن و فولاد بودند که به شکل فولاد بلیستر استفاده می‌شدند. فولاد بلیستر نوعی از فولاد بود که جایگزین تبدیل مستقیم از چدن شده بود، در حالی که تبدیل مستقیم از چدن در فرایند پادلینگ یا بعدها در فرآیند بسمر استفاده می‌شد. توانایی ذوب کامل فولاد، هرگونه غیرهمگنی را در فولاد از بین برد و به کربن اجازه داد که به طور یکنواخت در فولاد مایع حل شود. بدین ترتیب، دیگر نیازی به آهنگری گسترده برای دستیابی به نتیجه‌ای مشابه آهنگری نبود. به همین ترتیب، ریخته‌گری فولاد نیز با ریختن آن در قالب امکان‌پذیر شد. استفاده از فلاکس‌ها، استخراج تقریباً کامل ناخالصی‌ها از مایع را ممکن می‌ساخت، به طوری که ناخالصی‌ها پس از افزودن فلاکس، به سمت بالا شناور شده و دور ریخته می‌شدند. این نوع فولاد، اولین فولاد با کیفیت مدرن بود و ابزاری فراهم کرد تا آهن کارشده اضافی به طور موثر به فولاد مفید تبدیل شود. فرآیند هانتسمن، افزایش چشمگیر تولید فولاد باکیفیت در اروپا را در پی داشت، که در کالاهایی مانند چاقو، ابزار و ماشین‌آلات استفاده می‌شد و راه را برای انقلاب صنعتی هموار کرد.
تقسیم‌بندی آلیاژ‌های آهن به طور کلی بر اساس محتوای کربن انجام می‌شود: چدن دارای 2 تا 4 درصد ناخالصی کربن است. در آهن کارشده، بیشتر کربن اکسید می‌شود، تا جایی که محتوای کربن به کمتر از 0.1 درصد می‌رسد. فولاد که ارزش بیشتری دارد، دارای درصد کربن متوسط است و خواص آن بسته به درصد کربن تغییر می‌کند: فولاد پرکربن از فولاد کم‌کربن محکم‌تر، اما شکننده‌تر است. فولاد بوته، مواد اولیه ورودی را به وسیله بوته از منبع گرما جدا می‌کند و کنترل دقیق کربوریزاسیون (افزایش محتوای کربن) یا اکسیداسیون (کاهش محتوای کربن) را ممکن می‌سازد. اضافه کردن فلاکس‌هایی مانند سنگ آهک برای کاهش یا افزایش میزان گوگرد، سیلیسیم و سایر ناخالصی‌ها به بوته استفاده می‌شود و با اضافه کردن آنها می‌توان خواص ماده را بیشتر تغییر داد.
برای تولید فولاد بوته از روش‌های مختلفی استفاده شده است. در مقالات اسلامی مانند طرسوسی و ابوریحان بیرونی، سه روش برای تولید غیرمستقیم فولاد بیان شده است.Feuerbach, A., Griffiths, D. R. and Merkel, J.F., 1997. "Production of crucible steel by co-fusion: Archaeometallurgical evidence from the ninth- early tenth century at the site of Merv, Turkmenistan". In: J.R., Druzik, J.F., Merkel, J., Stewart and P.B., Vandiver (eds) "Materials issues in art and archaeology V: symposium held 3–5 December 1996", Boston, Massachusetts; Pittsburgh, Pa: Materials Research Society, 105–109. ابوریحان بیرونی، مورخ قرون وسطایی مسلمان (حدود ۹۷۳-۱۰۵۰)، اولین مرجع برای تولید فولاد دمشق را نوشته است.Feuerbach, A.M., Griffiths, D.R. and Merkel, J.F., 1998. "An examination of crucible steel in the manufacture of Damascus steel, including evidence from Merv", Turkmenistan. "Metallurgica Antiqua" 8, 37–44. اولین و رایج‌ترین روش سنتی، کربوریزاسیون آهن کارشده در حالت جامد است. این یک فرآیند نفوذ است که در آن، آهن کارشده در بوته یا اجاقی با زغال چوب پوشیده و بسته‌بندی می‌شود، سپس به مجموعه حرارت داده می‌شود تا سرعت نفوذ کربن در آهن برای تولید فولاد بیشتر شود. اساس فرآیند ووتز فولاد، کربوریزاسیون است. روش دوم، کربن‌زدایی چدن با حذف کربن از چدن است. در روش سوم، از آهن کارشده و چدن استفاده می‌شود. در این فرآیند، آهن کارشده و چدن ممکن است در یک بوته با هم حرارت داده شوند تا با همجوشی این دو، فولاد تولید شود.Feuerbach, A., Griffiths, D., and Merkel, J.F., 1995. "Analytical Investigation of Crucible Steel Production at Merv, Turkmenistan". IAMS 19, 12–14. ابوریحان بیرونی در رابطه با این روش می‌گوید: «این روشی بود که در آتش‌گاه به کار می‌رفت». در پژوهش فویورباخ آمده است که روش‌های هندی به روش کربوریزاسیون ووتز اشاره دارند.
واریاسیون‌هایی از فرآیند همجوشی عمدتاً در ایران و آسیای مرکزی یافت شده است، آثاری از آن در حیدرآباد هند نیز یافت شده است.Feuerbach, A.M., Griffiths, D.R. and Merkel, J.F., 1998. "An examination of crucible steel in the manufacture of Damascus steel, including evidence from Merv", Turkmenistan. "Metallurgica Antiqua" 8, 37–44. برای تامین کربن، مواد آلی مختلفی توسط مراجع اسلامی معاصر ذکر شده است، از جمله پوست انار، بلوط، پوست میوه مانند پوست پرتقال، برگ و سفیده و پوست تخم‌مرغ. در برخی از منابع هندی، استفاده از تکه‌های چوب ذکر شده است، اما نکته قابل توجه این است که در هیچ یک از منابع، زغال چوب ذکر نشده است. Papakhristu, O.A., and Rehren, Th., 2002. "Techniques and Technology of Ceramic Vessel Manufacture Crucibles for Wootz Smelting in Centural Asia". In: V., Kilikoglou, A., Hein, and Y., Maniatis (eds) "Modern Trends in Scientific Studies on Ancient Ceramics, papers presented at the 5th European Meeting on Ancient Ceramics", Athens 1999/ Oxford: Archaeopress, 69–74.
تولید فولاد بوته معمولا در مراکز تولید در هند و سریلانکا مشاهده می‌شود. در این مناطق، فولاد بوته با فرآیند ووتز تولید شده است و فرض بر این است که ظهور آن در مکان‌های دیگر به واسطه تجارت بین‌مرزی بوده است. Feuerbach, A.M., 2002. "Crucible Steel in Central Asia: Production, Use, and Origins": a dissertation presented to the University of London. به تازگی، مکان‌هایی در آسیای مرکزی مانند مرو در ترکمنستان و اخسیکت در ازبکستان کشف شده‌اند که مراکز مهم تولید فولاد بوته بوده‌اند. Ranganathan, S. and Srinivasan, Sh., 2004. "India's Legendary Wootz steel, and advanced material of the ancient world". Bangalore: National Institute of Advanced Studies: Indian Institute of Science. یافته‌های آسیای مرکزی همگی از کاوش‌های مربوط به قرن‌های ۸ تا ۱۲ پس از میلاد بدست آمده‌اند، در حالی که تولید فولاد هندی/سریلانکایی به ۳۰۰ سال پیش از میلاد نیز می‌رسد. سنگ آهن هند رگه‌هایی از وانادیوم و سایر عناصر آلیاژی داشت که منجر به افزایش سختی‌پذیری فولاد بوته هندی شد، به طوری که این فولاد در سراسر خاورمیانه به توانایی حفظ لبه مشهور بود.
با اینکه فولاد بوته در دوران کهن بیشتر در خاورمیانه یافت می‌شد، شمشیرهای جوشکاری الگویی در اروپای قرن سوم و به خصوص در منطقه اسکاندیناوی کشف شده است. Williams, Alan (3 May 2012). "The Sword and the Crucible: A History of the Metallurgy of European Swords Up to the 16th Century". BRILL. ISBN 9789004227835 Godfrey, Evelyne; van Nie, Matthijs (1 August 2004). "A Germanic ultrahigh carbon steel punch of the Late Roman-Iron Age". "Journal of Archaeological Science". 31 (8): 1117–1125. doi:10.1016/j.jas.2004.02.002. ISSN 0305-4403. شمشیر‌هایی با نام تجاری «اولفبرت» و قدمتی ۲۰۰ ساله از قرن نهم تا اوایل قرن یازدهم، نمونه‌های بارز این تکنیک هستند. تحقیقات ویلیامز نشان داده است که روند ساخت این تیغه‌ها از خاورمیانه سرچشمه گرفته و متعاقباً در مسیر تجاری ولگا معامله شده است. Williams, Alan (2009) "A metallurgical study of some Viking swords," Archived 7 March 2015 at the Wayback Machine "Gladius", 29 : 124–189 ; p. 143.
در قرون اول دوره اسلامی، پژوهش‌های علمی با موضوع شمشیر و فولاد آغاز شد. معروف‌ترین این پژوهش‌ها توسط جابر بن حیان در قرن هشتم، ابویوسف کندی قرن نهم، ابوریحان بیرونی در اوایل قرن یازدهم، طرسوسی در اواخر قرن دوازدهم و فخر مدبر قرن سیزدهم انجام شده است. در هر یک از این منابع در مورد فولاد‌های هندی و دمشق، از کل ادبیات باقیمانده از یونان و روم کلاسیک، اطلاعات بیشتری ارائه داده شده است. Bronson, B., 1986. "The Making and Selling of Wootz, a Crucible Steel of India". "Archeomaterials" 1.1, 13–51.
اولین ارجاعات اروپایی به فولاد بوته، به دوران پس از قرون وسطی باز می‌گردد. Craddock, P.T, 2003. "Cast Iron, Fined Iron, Crucible Steel: Liquid Iron in the Ancient World". In: P.T., Craddock, and J., Lang. (eds) "Mining and Metal Production through the ages". London: The British Museum Press, 231–257. ISBN 9780714127705 آزمایش‌های اروپایی فولادهای «دمشق» حداقل از قرن شانزدهم آغاز شده است. با این حال، دهه 1790 اولین زمانی بود که پژوهشگران آزمایشگاهی شروع به کار با فولادهایی تحت عنوان هندی/ووتز کردند.Needham, J. 1958. "The development of iron and steel technology in China": second biennial Dickinson Memorial Lecture to the Newcomen Society, 1900–1995. Newcomen Society. در آن زمان، اروپایی‌ها به واسطه یادداشت‌های عینی که مسافران جنوب هند از مشاهدات خود مستند کرده بودند، به توانایی هند در ساختن فولاد بوته پی برده بودند.
از اواسط قرن هفدهم به بعد، مسافران اروپایی شبه‌قاره هند با مشاهده عینی تولید فولاد در آن منطقه، گزارش های متعددی نوشتند. از جمله این گزارش ها می توان به یادداشت های ژان باپتیست تاورنیه در سال 1679، فرانسیس بوکانان در سال 1807 و اچ دبلیو. وویسی در سال 1832 اشاره کرد. در قرن‌های هجدهم، نوزدهم و اوایل قرن بیستم، اروپا به درک ماهیت و خواص فولاد ووتز علاقه نشان می‌داد و در این زمینه تلاش می‌کرد. فولاد ووتز هندی توجه برخی از مشهورترین دانشمندان را به خود جلب کرده بود، از جمله مایکل فارادی که مجذوب فولاد ووتز شده بود. پژوهش‌های جورج پیرسون در انجمن سلطنتی در سال 1795 در برانگیختن علاقه دانشمندان اروپایی به ووتز تاثیر به سزایی داشت. او اولین دانشمندی بود که نتایج کار خود را منتشر کرد و همچنین اولین کسی بود که کلمه «ووتز» را در نوشته‌هایش به کار برد.
پژوهشگر دیگری به نام دیوید موشت توانست استنباط کند که فولاد ووتز با فرايند همجوشی ساخته شده است. دیوید موشت در سال 1800 فرآیند خود را به عنوان یک اختراع ثبت کرد و گزارش پژوهش خود را در سال 1805 ارائه کرد. اما در واقع، اولین فرآیند موفق اروپایی حدود 50 سال قبل توسط بنجامین هانتسمن در دهه 1740 توسعه یافته بود.
نوع دیگری از فولاد بوته در سال 1837 توسط مهندس روسی، پاول انوسوف، تولید شد. تکنیک او تکیه کمتری بر حرارت‌دهی و سرد کردن داشت. این تکنیک بیشتر بر فرایند آبدهی تاکید داشت، فرایندی که وقتی ساختار کریستالی درست در فلز ایجاد شده بود، فلز مذاب را سریع سرد می‌کرد. او فولاد خود را فولاد بولات نامید، راز این فولاد با فوت این دانشمند از بین رفت. در ایالات متحده آمریکا، فولاد بوته اولین بار توسط ویلیام متکلف تولید شد.
آقاخان علی اوغلو سلمانلی بازیگر سینما و تئاتر و صداپیشهٔ اهل کشور جمهوری آذربایجان بود.
بوفادی‌انولید یک ترکیب شیمیایی با ساختار استروئیدی است. مشتقات آن در مجموع به عنوان بوفادی‌انولیدها شناخته می‌شوند، از جمله بسیاری از آنها که به شکل گلیکوزیدهای بوفادی‌انولید (بوفادی‌انولیدهایی که حاوی گروه‌های ساختاری مشتق شده از قندها باشند) هستند. این ترکیبات نوعی گلیکوزید قلبی هستند؛ نوع دیگر این گلیکوزیدها کاردنولید است. هم بوفادی‌انولیدها و هم گلیکوزیدهای آنها سمی هستند. به طور خاص، این ترکیبات می‌توانند باعث انسداد دهلیزی، برادی کاردی (ضربان قلب کند)، تاکی‌کاردی بطنی (نوعی ضربان سریع قلب) و احتمالاً ایست قلبی کشنده شوند.
نام این ترکیبات از سرده وزغ "Bufo" مشتق شده‌است که حاوی گلیکوزیدهای بوفادی‌انولید است، پسوند "-adien-" به دو پیوند دوگانه در حلقه لاکتون اشاره دارد، و عبارت انتهایی "-olide" نشان دهنده ساختار لاکتون است. در نتیجه، ساختارهای مرتبط با تنها یک پیوند دوگانه، "بوفنولید" نامیده می‌شوند. و معادل اشباع آن "بوفانولید" است.آیوپاک Recommendations 1999: Revised Section F: Natural Products and Related Compounds
با توجه به سرعنوان‌های موضوعی پزشکی(MeSH)، بوفادی‌انولیدها و بوفانولیدها به شرح زیر طبقه بندی می‌شوند:
آقاکیشی شاماد اوغلو کاظموف بازیگر و کارگردان اهل کشور جمهوری آذربایجان بود.
سُها اعتباری دختر ۱۲ ساله ایرانی اهل خلوص بستک، واقع در استان هرمزگان بود که در شامگاه یکشنبه، ۴ دی ۱۴۰۱ در جریان تیراندازی یک مأمور لباس‌شخصی پلیس استان هرمزگان کشته شد. این حادثه در آستانه مراسم چهلم کیان پیرفلک، دانش‌آموز ۹ ساله ایذه‌ای، رخ می‌دهد که او نیز با تیراندازی مأموران کشته شد.
خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، مدعی شد این واقعه در پی تیراندازی مأموران نیروی انتظامی به خودرویی که، ظن حمل مواد مخدر به آن می‌رفت، رخ داده‌است.
عبدالرحمن اعتباری پدر سها اعتباری در ۵ دی ۱۴۰۱ طبق ویدیویی که خبرگزاری فارس منتشر کرد گفت: در ۷ دی ۱۴۰۱ محمدرضا حیدری دادستان نظامی استان هرمزگان از تشکیل پرونده قضایی برای این پرونده خبر داد. به گفته دادستان نظامی استان هرمزگان، «شیشه‌های دودی خودروی پژوپارس سفید رنگ و همچنین بی‌توجهی راننده به تابلوی ایست» باعث شد که مأموران برای متوقف کردن آن اقدام به تعقیب و گریز و شلیک به لاستیک و بدنه خودرو کنند که این تعقیب و گریز باعث کشته شدن کودک ۱۲ ساله شد.
در ۹ دی ۱۴۰۱، مولوی عبدالحمید امام جمعه اهل سنت زاهدان، در خطبه‌های نماز جمعه با اشاره به کشته‌شدن سها اعتباری و با دردآور خواندن کشته‌شدن کودکان در خیزش ۱۴۰۱ ایران گفت: «بی‌احتیاطی تیراندازی ماموران دولتی بچه‌ای را کشت.»
واکنش خاراش–سوسنوفسکی اکسایش رادیکالی یک آلکن آلیلی به یک الکل آلیلی با استفاده از یک کاتالیزور مس و یک پراکسی استر (به عنوان مثال ترت بوتیل پراکسی‌بنزوات) یا یک پراکسید است. لیگاندهای کایرال را می‌توان برای نشان دادن واکنش نامتقارن، ساخت پیوندهای کایرال C-O از طریق فعال‌سازی پیوند C-H استفاده کرد. این واکنش از این جهت قابل توجه است که افزودن نامتقارن به گروه‌های آلیلی به دلیل متقارن بودن حالت گذار، دشوار است. این واکنش به نام موریس اس. خاراش و جورج سوسنوفسکی که اولین بار آن را در سال ۱۹۵۸ گزارش کردند، نامگذاری شده‌است.
اگزازولین‌ها و تیازولین‌های استخلاف شده می‌توانند از طریق اصلاح واکنش کلاسیک به اگزازول‌ها و تیازول‌های مربوطه اکسید شوند.
اعتقاد بر این است که سازوکار واکنش شامل واسطه‌های رادیکالی و مس در حالت‌های اکسایش I, II و III از طریق مراحل زیر است:
Cu(I) + BzO–O "t" Bu → Cu(II)–OBz + "t" BuO•
"t" BuO• + CH = CH–CH R → "t" BuOH + CH = CH–CHR•
CH2 CH–CHR• + Cu(II)–OBz → CH2 CH–CHR–Cu(III)–OBz
CH2 CH–CHR–Cu(III)–OBz → CH2 CH–CHR(OBz) + Cu(I)
آخرین مرحله، حذف کاهشی یک واسطه آلی مس(III) برای بازسازی کاتالیزور مس(I) و تشکیل محصول، پیشنهاد شده‌است که از طریق یک حالت‌گذار حلقه‌ای هفت عضوی انجام می‌شود.
بوریلاسیون میائورا که به عنوان واکنش بوریلاسیون میائورا نیز شناخته می‌شود، یک نام واکنش در شیمی آلی است که امکان تولید بورونات‌ها از وینیل یا آریل هالیدها را با جفت شدن متقابل بیس(پیناکولاتو)دی‌بور در شرایط بازی با کاتالیزوری مانند فراهم می‌کند. محصولات بوریله به دست آمده را می‌توان به عنوان شرکای جفت‌کننده برای واکنش سوزوکی استفاده کرد.
مشخص شده‌است که بوریلاسیون میائورا در موارد زیر کاربرد دارد:
آلکیل هالیدها، آریل هالیدها، آریل هالیدها با استفاده از تتراهیدروکسی‌دی بور، آریل هالیدها با استفاده از بیس-بورونیک اسید، آریل تری‌فلات، آریل مسیلات‌ها، وینیل هالیدها، وینیل هالیدهای ترکیبات کربونیل غیراشباع β، α و تری‌فلات وینیل‌ها.
واسیلیکی پاولیدو اخترفیزیکدان یونانی و دانشیار گروه فیزیک دانشگاه کرت است. علایق تحقیقاتی او تا کنون بیشتر بر روی حوزه‌های کیهان‌شناسی ، فیزیک انرژی بالا و نجوم رادیویی متمرکز بوده است.
پاولیدو مدرک لیسانس خود را در سال 1999 از دانشگاه ارسطو تسالونیکی دریافت نمود. او تحصیلات خود را در دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین پی گرفت و در آنجا رسالهٔ دکترای خود را در زمینهٔ اخترفیزیک به پایان رسانید و عنوان دکترای خود را نیز در سال 2005 دریافت نمود.
پاولیدو از سال 2005 تا 2008 در انستیتوی کیهان‌شناسی دانشگاه شیکاگو در پست دکترا مشغول به کار بود. او از سال 2008 تا 2011 با استفاده از بورسیهٔ تحصیلی انیشتین در موسسه فناوری کالیفرنیا به تحصیل و تحقیق پرداخت. سپس در سال 2010 به عنوان استادیار در دانشگاه کرت انتخاب شد؛ اما به دلیل بحران مالی در یونان، مدتی طول کشید تا انتصاب او واقعا اتفاق بیفتد. وی در سال‌های 2011-2012 به عنوان محقق مهمان در موسسه ماکس پلانک برای رادیو اخترشناسی فعالیت می‌کرد. در سال 2012 نیز یک سمت پژوهشی را در دانشگاه کرتپذیرفت. در سال 2013 او به عنوان استادیار در دانشگاه کرت آغاز به کار کرد و در سال 2018 به سمت دانشیار ارتقا یافت.
پاولیدو از سال 2012 به عنوان رئیس هیئت مدیرهٔ موسسهٔ روبوپول مشغول به همکاری بوده است
گوستاوو آلخاندرو آسودو نیکولاتزو () یک دانشجوی پزشکی ونزوئلایی، مدل و دارنده عنوان مسابقه زیبایی مرد است. او "آقای فراملی ونزوئلا ۲۰۱۶ بود و نماینده ونزوئلا در نسخه افتتاحیه آقای فراملی ۲۰۱۶ بود، جایی که به عنوان یکی از ۱۰ فینالیست برتر به پایان رسید.
آسودو در کاراکاس ونزوئلا به دنیا آمد. او دارای مدرک درمان قلب و عروق و تنفس از دانشگاه مرکزی ونزوئلا است. آسودو همچنین یک مدل، بازیگر، بوکسور، قهرمان پان-آمریکایی رزمی کار ترکیبی است و به عنوان راوی ورزشی در تلویزیون محلی در زادگاهش خدمت کرده است.
در سال ۲۰۱۶، آسودو در سیزدهمین دوره رویداد آقای ونزوئلا که در ۲۸ می ۲۰۱۶ در کاراکاس برگزار شد، شرکت کرد. به کاندیداها به جای گروه‌های موسیقی ایالتی، شماره‌هایی به گوستاوو اختصاص داده شد. او به عنوان نایب قهرمانی به پایان رسید. رناتو بارابینو برنده شد و نایب قهرمان اول والفرد کرسپو بود.
در اواخر همان سال، او توسط سازمان آقای ونزوئلا به عنوان اولین آقای فراملی ونزوئلا منصوب شد.
در ۳ دسامبر ۲۰۱۶، آسودو ونزوئلا را در مسابقه مقام فراملی ۲۰۱۶ که در کرینیکا-زدروی، لهستان برگزار شد، نماینده ونزوئلا بود و در آنجا در ۱۰ نفر برتر به پایان رسید.
تکامل معنوی ، که تکامل عالی (بالاتر) نیز نامیده می‌شود، این ایده که ذهن یا روح، در قیاس با تکامل زیست‌شناختی، در مجموع از شکل ساده‌ای که تحت سلطه طبیعت است، به شکلی بالاتر و تحت سلطه روحی یا الهی تکامل می‌یابد. از تکامل «پایین‌تر» یا زیست‌شناختی متمایز می‌شود و تصور می‌شود که توسط موجودات روشن‌بینی که در گذشته به این مرحله پیشرفته تکامل یافته‌اند، پیش‌نمایش داده می‌شود.
یک اصطلاح جایگزین «تکامل عالی» است. به گفته پیاسیلو،
مفهوم تکامل معنوی، بر خلاف تکامل زیست‌شناختی، غایت‌شناختی است.
آرَتی ()؛ (زادهٔ ۱۹۵۴) بازیگر هندی است که بیشتر در فیلم‌های کنادا در دههٔ ۱۹۷۰ و دههٔ ۱۹۸۰ بازیگری می‌کرد. او چهار بار برنده جایزه فیلم‌فیر جنوب و جایزه فیلم ایالت کرناتکه برای بهترین بازیگر زن شده‌است. بعد از کنارگذاشتن بازیگری در میانه‌های دههٔ ۱۹۸۰، در سال ۲۰۰۵ با فیلم خانه آبنبات به عنوان کارگردان به صحنهٔ سینما بازگشتی دوباره کرد که با تحسین منتقدان روبرو شد و نیز برندهٔ جایزه فیلم ایالت کرناتکه برای بهترین فیلم خردسالان گردید.
آب نارگیل مایعی شیرین و شفاف است که به صورت طبیعی و به مقدار فراوان داخل نارگیل‌های سبز و نارس وجود دارد و می‌توان به راحتی آن را نوشید.
به این آب نارگیل اندوسپرم مایع نیز گفته می‌شود.
به مرور زمان که نارگیل‌ها کم‌کم بالغ می‌شوند یا اصطلاحاً می‌رسند، آب داخل آن‌ها سفت شده و به گوشت نارگیل تبدیل می‌شود که به آن اندوسپرم جامد گفته می‌شود.
با این حال میوه نارگیل بعد از بلوغ به‌طور کامل با گوشت پر نمی‌شود و هنوز ممکن است مقداری آب نارگیل در آن وجود داشته باشد.
. مایع داخل نارگیل جوان اغلب به مایع نارگیل رسیده ترجیح داده می‌شود.
نارگیل تازه معمولاً در حالی که سبز است از درخت برداشت می‌شود. ممکن است سوراخی در نارگیل ایجاد شود تا دسترسی به مایع و پالپ ("گوشت") فراهم شود. نارگیل‌هایی که روی زمین افتاده‌اند در معرض پوسیدگی و آسیب ناشی از حشرات یا حیوانات دیگر ممکن است قرار بگیرند.
آب نارگیل ساده از دیرباز یک نوشیدنی محبوب در کشورهای گرمسیری بوده‌است، تا جایی که به صورت تازه، کنسرو شده یا بطری در دسترس است.
نارگیل برای نوشیدن به صورت سرد، تازه یا بسته‌بندی شده سرو می‌شود. آنها اغلب توسط فروشندگان خیابانی فروخته می‌شوند که آنها را با قمه یا وسایل مشابه جلوی چشم مشتریان باز می‌کنند. آب نارگیل برای خرده‌فروشی را می‌توان در قوطی‌های آلومینیومی معمولی، تترا پاک‌ها یا بطری‌های پلاستیکی، گاهی همراه با پالپ نارگیل یا ژله نارگیل یافت.
آب نارگیل را می‌توان برای تولید سرکه نارگیل تخمیر کرد. همچنین از آن برای تهیه "ناتا د کوکو"، غذای ژله مانند استفاده می‌کنند.
تأمین ۱۹ کالری در مقدار، آب نارگیل ۹۵٪ آب و ۴٪ کربوهیدرات است، با محتوای پروتئین و چربی کل زیر ۱٪ هر کدام (جدول). آب نارگیل حاوی مقادیر کمی ویتامین و مواد معدنی رژیمی است که همگی کمتر از ۱۰ درصد ارزش روزانه (DV) است.
یکی از خطرات سلامتی ناشی از مصرف بیش از حد آب نارگیل، فراوانی بیش از حد پتاسیم در خون (هیپرکالمی)، که در بیماران کلیوی ایجاد نارسایی حاد کلیه، آریتمی قلبی، از دست دادن هوشیاری و در نهایت مرگ است. هیپرکالمی و از دست دادن هوشیاری پس از مصرف چند لیتر آب نارگیل تنها به عنوان یک مطالعه موردی بالینی در ارتباط با استفاده یک فرد از یک محصول تجاری به دنبال فعالیت بدنی گزارش شد. با این حال، سطح پتاسیم در هر ۱۰۰ میلی لیتر آب نارگیل فرآوری نشده چندان قابل توجه نیست (۲–۷٪ از DV).
حتی منابع حکایتی داستانی توصیف می‌کنند که آب نارگیل در هند برای کشتن افراد مسن خیلی بیمار استفاده می‌شود، روشی که به عنوان تالایکوتال شناخته می‌شود. در این رسم سالمند را وادار به نوشیدن بیش از حد آب نارگیل می‌کنند که در نهایت منجر به تب و مرگ می‌شود که علت دقیق آن هنوز مشخص نشده‌است.
علاوه بر این، ادعاهای بازاریابی که فواید سلامتی را به آب نارگیل نسبت می‌دهند، مبتنی بر علم نیستند و توسط سازمان‌های نظارتی خاصی مانند سازمان غذا و داروی آمریکا مجاز نیستند. در ایالات متحده، FDA به تولیدکنندگان در مورد تبلیغات گمراه کننده هشدار دادند،
برخی از شرکت‌ها به دلیل ادعاهای تبلیغاتی دروغین مبنی بر اینکه این محصول «بسیار هیدراته‌کننده»، «پر از مواد مغذی» و «مگا الکترولیت» است، با شکایت‌های دسته‌جمعی مواجه شده‌اند. شاکیان همچنین ادعا کردند که یکی از شرکت‌ها به نام ویتا کوکو به دروغ ادعا کرده‌است که محصولش «۱۵ برابر الکترولیت‌های موجود در نوشیدنی‌های ورزشی» دارد و سطوح سدیم و منیزیم را همان‌طور که تبلیغ می‌شود به اشتباه نشان می‌دهد.
اگرچه امروزه جایگزین کردن آب نارگیل به جای آب نمک توسط پزشکان توصیه نمی‌شود، اما در طول رژیم خمرهای سرخ در کامبوج از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ این یک عمل رایج بود. مرکز اسناد کامبوج از رویه اجازه دادن به پرستاران آموزش ندیده برای استفاده از آب نارگیل سبز در دوران رژیم پول پات به عنوان جنایت علیه بشریت یاد کرد.
در بیانی کلی و ساده طبع گوشت سفید نارگیل از نظر طب سنتی ایرانی گرم و خشک است. طبع مغز نارگیل تازه نیز گرم و خشک است اما درجه گرمی و خشکی آن نسبت به نارگیل کهنه کمتر است.
اما طبع آب نارگیل گرم و تر است و همه اجزای آن دارای رطوبت فضلیه است.
آب نارگیل در طب عامیانه جامائیکا برای مصارفی مانند درمان یبوست هم استفاده می‌شود.
هایلر یک شیرینی فروشی و رستوران تسلسل شده در ناحیه شهری نیویورک بود که از سال ۱۸۷۴ تا ۱۹۶۴ مشغول فعالیت بود و برای زمانی گسترده ترین و شاخص ترین پدید آورنده شکلات در ایالات متحده بود. آن را جان اس. هویلر ، که در نانوایی و بستنی فروشی پدرش فعالیت می نمود، پایه گذاری گردید.
در سال ۱۸۸۳، کارخانه آب نبات فروشی زنجیره ای در کوی ایروینگ و خیابان ۱۸ در منهتن واقع شده بود. (ساختمان تلفن شهر نیویورک گوشه روبروی خیابان ۱۸ را تصرف کرده بود. ) در شماره ۱۹۰۱"نیویورک تایمز" ، این شرکت در لیستی از فعالیت ها بود که حداقل ۵۰ سال موجود بودند. این با سال پایه گذاری شرکت متجانس نمی باشد، ولی این امکان را می دهد که شامل فروشگاهی باشد که توسط پدر هویلر تمشیت می گردد. هویلر در نهایت به یکی از دست اندرکاران دانشگاه سیراکوز تبدیل شد. او در سال ۱۹۱۰ در سن ۶۵ سالگی درگذشت
جان بعدها هویلر در تاریخ ۲۶ ژوئن ۱۸۴۶ در شهر نیویورک از خانواده دیوید و ابیگیل آن (با اسم خانوادگی دکلین) هویلر زاده شد. پدر او یک نانوایی و بستنی فروشی در روستای گرینویچ ، احیانا در خیابان جین، داشت. خانواده بالای فروشگاه زندگی می نمودند. هایلر از نوجوانی در مغازه پدرش آغاز به کار کرد. او آغاز به ساختن یک آب نبات ملاس نرم و فروش در فروشگاه پدرش نمود.
این مقاله، فهرستی از بازیکنانی را نشان می‌دهد که حداقل ۱۰۰۰ بازی رسمی فوتبال را در تمامی رده‌های سنی انجام داده‌اند: در مورد رده نوجوانان، فقط مسابقات با تیم‌های ملی محاسبه می‌شود، زیرا چنین داده‌هایی برای سطوح باشگاهی اکثر آنها در دسترس نیست.
پیتر شیلتون دروازه‌بان انگلیسی، رکورد بیشترین بازی را در اختیار دارد. در مارس ۲۰۲۲، روبرت کارمونا از اروگوئه به عنوان مسن‌ترین بازیکن فعال فوتبال توسط رکوردهای جهانی گینس شناخته، و گزارش شد که حدود ۲۲۰۰ بازی رسمی انجام داده‌است؛ که در مجموع او باید در صدر فهرست قرار گیرد. اما به دلیل فقدان جزئیاتی در مورد مسابقات یا حتی تیم‌هایی که او بازی کرده‌است، حداقل در حال حاضر نمی‌تواند به این فهرست اضافه شود.
بازیکن فعال با بیشترین حضور رسمی پل باستوک است که در مجموع و همچنین در بین دروازه‌بانان در رتبه دوم قرار دارد. دوران حرفه‌ای دروازه‌بان‌ها طولانی‌تر است و به‌طور میانگین بازی‌های بیشتری انجام می‌دهند، زیرا نسبت به بازیکنان دیگر با چالش‌های کمتری در حفظ سرعت و استقامت بدنی خود مواجه هستند.
کریستیانو رونالدو در بین بازیکنان پست‌های دیگر رکورددار است، که در مجموع در رتبه پنجم قرار می‌گیرد و همچنین بازیکن فعال غیر دروازه‌بان با بیشترین حضور رسمی است.
با هم؟ فیلمی محصول سال ۱۹۷۹ و به کارگردانی آرمنیا بالدوچی است. در این فیلم بازیگرانی همچون جکلین بیسیت، ماکسیمیلیان شل، ترنس استامپ، مونیکا گوئریتوره، پی‌یترو بروندی، فرانچسکا د ساپیو و اومبرتو اورسینی ایفای نقش کرده‌اند.
قیطان روسی (به روسی : Русская коса، Russkaya kosa) یک مدل موی سنتی ملی در روسیه می باشد. در زمان مردم روس تاریخ کهن دارد. در روسیه پیشرفته، مدل مو هنوز در میان دختر ها و زن ها شایع می باشد، در حالی که نمادگرایی پشت قیطان روسی دیگر در روسیه پیشرفته چندان مستحکم نمی باشد. همچنین طرح اصلی در گروه های رقص فولکلور روسیه و گروه آهنگ های بومی روسیه اعمال می کند.
در کشور روسیه، کوتاه نومدن موهای خود برای زن ها غیر عادی بود، پس آنان را برای مدت بسیاری رشد می نمودند و موهای بلند خود را بافت می زدند. قیطان روسی نشان سرافرازی و تکبر بود و در روسیه کهن معنی های گوناگونی موجود بود. یک قیطان بزرگ و بلند توسط دختر هایی که به دنبال همسر بودند می پوشیدند، در حالی که دو قیطان که به دور سر بسته شده بود به معنی ازدواج دختر بود. اگر نوار رنگارنگ بافته می گردید به این معنی را می داد که دختر برای ازدواج این کار آماده است، زمانیکه دو نوار دیده می شدبه این معنی را می داد که داماد رسمی پیدا نموده است. در پایان یک قیطان بلند بیشتر با یک کوسنیک تزیین می شد، قطعه ای از گوهرات که از پوست درخت غان آماده می شد.
ضرابخانه سلطنتی تایلند () در پاتوم تانی، تایلند واقع شده‌است. این ضرابخانه زیر مجموعه وزارت خزانه داری، وزارت دارایی است.
اولین ضرابخانه در سال ۱۸۶۰، درون کاخ بزرگ با نام "رونگراساپسیتیکان" ( ""โรงกระสาปน์สิทธิการ"") تأسیس شد. به علت فضای محدود، ضرابخانه در سال ۱۸۷۵ به ساختمان جدید (مکانی که اکنون موزهٔ معبد وات پو در آن قرار دارد) منتقل شد. سپس در سال ۱۹۰۲ به خیابان چائو فا (مکانی که اکنون گالری ملی (تایلند) در آن جای گرفته‌است) منتقل شد، سپس در سال ۱۹۷۲ به خیابان پادی پات و بعد در سال ۲۰۰۲ به ضرابخانه کنونی منتقل گردید. ضرابخانه در پاتوم تانی به صورت رسمی در روز ۲ زوئیه ۲۰۰۳، بوسیله شاهدخت ماها چاکری سیریندورن افتتاح شد.
ضرابخانه سلطنتی مسئولیت تولید سکه‌های تایلند، مدال‌ها و سفارش‌ها و تزئینات سلطنتی تایلند را بر عهده دارد.https://thai.tourismthailand.org/สถานที่ท่องเที่ยว/โรงกษาปณ์-รังสิต--7692
توزیع سکه، بر عهده ادارۀ مدیریت پولی است.
ماریا ریابوشکینا ( زاده ۲۸ اوت ۱۹۹۰) سن پترزبوگ، روسیه ، هنرپیشه ، مدل ، وابسته به عشق شهوانی روسیه می باشد.
ماریا در روسیه زاده شد و فعالیتش را به عنوان مدل در روسیه شروع کرد. ماریا به عنوان مدل جلد مجله ها و وب سایت های بزرگسالان مشغول فعالیت است. او دارای یک فروشگاه آنلاین می باشد که شامل لباس زیر زنانه، بیکینی و کفش می باشد. ماریا همچنین روی جلد ماکسیم (مکزیک) و ماکسیم (جمهوری چک) حضور پیدا کرد.
در نوامبر ۲۰۱۹، آی اسریپر ماریا را به عنوان "شایسته ماه" خودش معرفی نمود.
او در سال ۲۰۱۸ برای پلی بوی پلاس فعالیت نمود و با اسم اصلی خودش یعنی ماریا ریابوشکینا در شماره نوینی در ماه مه ۲۰۱۹ به اسم"کل چشم ها روی من" فعالیت نمود.
مالیات کلیسا در آلمان، مالیاتی است که گروه‌های مذهبی برای تأمین هزینه‌های جامعه از عضوهای خود دریافت می‌کنند.
در آلمان، کلیساها می‌توانند از عضوهای خود مالیات جمع کنند. به این مالیات کلیسا (Kirchensteuer) گفته می‌شود. حدود نیمی از پرداخت کنندگان مالیات آلمان مالیات کلیسا را پرداخت می‌کنند. مالیات کلیسا ۸٪ از مالیات بر درآمد شما در بایرن و بادن وورتمبرگ و ۹٪ در بقیه آلمان است. اگر در برلین ۵۰٬۰۰۰ € در سال کسب کنید، حدود ۸۰۰ € در مالیات کلیسا پرداخت می‌کنید. اگر عضو این گروه‌های مذهبی نیستید، به کلیسای مالیات پرداخت نمی‌کنید. اگر هستید، تنها راه برای متوقف کردن پرداخت مالیات کلیسا، ترک کلیسا است. شما دین خود را در طول ثبت نام (در کلیسا) اعلام می‌کنید. اگر در کشور خود تعمید یافتید، کلیسا می‌تواند شما را حتی اگر به عنوان یک ملحد ثبت نام کرده‌اید، از شما مالیات گیرد.
در جمهوری فدرال آلمان، مالیات کلیسا توسط اداره‌های مالیاتی کشورهای مربوطه جمع‌آوری می‌شود که کمک هزینه ای را دریغ می‌کنند. با توجه به Art. 140 قانون اساسی آلمان در ارتباط با Art. 137 قانون اساسی وایمار، آن دسته از گروه‌های مذهبی و ایدئولوژیک که طبق قوانین عمومی شرکتی هستند، حق دریافت مالیات را دارند. در قانون کلیساهای دولتی آلمان، مالیات کلیسا بخشی از مجموعه امتیازاتی است که شامل حقوق و مزایای دیگری است که بر اساس قوانین عمومی به گروه‌های مذهبی اعطا می‌شود. مالیات کلیسا متعلق به رس میستایه است، یعنی حوزه‌های موضوعی که به‌عنوان امور مشترک، هم یک امر دولتی است و هم برای گروه‌های مذهبی و عقیدتی.
در کشور آلمان، مالیات کلیسا علاوه بر مزایا و یارانه‌های دولتی، به تأمین مالی کلیسا نیز کمک می‌کند. در سال ۲۰۱۵، کلیسای کاتولیک رومی در آلمان حدود ۶٫۰۹ میلیارد یورو مالیات کلیسا و کلیسای انجیلی آلمان ۵٫۳۶ میلیارد یورو دریافت کردند. درآمد مالیاتی کلیساها در سال‌های اخیر با وجود کاهش تعداد اعضا افزایش یافته‌است.Einnahmen der Kirchen 2015 auf Rekordniveau In: "Der Tagesspiegel", zuletzt gesehen am 26. Juni 2016. مزایای اضافی دولتی و پرداخت‌های اختصاصی مختلف در سال ۲۰۱۲ بالغ بر ۴۶۰ میلیون یورو بود.Christoph Schäfer: "Der Kölner Dom ist 1 Euro wert". In: "Frankfurter Allgemeine Zeitung." 24. Oktober 2013.
اساس ارزیابی مالیات کلیسا، مالیات بر درآمد یا مالیات بر درآمد (مالیات بر درآمد کلیسا، مالیات دستمزد کلیسا)، که باید مطابق با § 51a EStG تعیین شود. همچنین از نظر قانونی امکان دریافت مالیات کلیسا به عنوان هزینه اضافی بر مالیات بر ثروت و به عنوان هزینه اضافی همبستگی وجود دارد، اما کلیساهای کشور آلمان تاکنون از این دو گزینه صرف نظر کرده‌اند.Eine Ausnahme stellen die kirchensteuerberechtigten jüdischen Gemeinden in Frankfurt und Berlin dar, die eine Kirchensteuer als Zuschlag zur Vermögenssteuer kennen, vgl. هزینه کلیسا در ازدواج با مذاهب مختلف، همچنین مالیات کلیسا، با «هزینه‌های زندگی» ازدواج مرتبط است. حداقل مالیات کلیسا در برخی ایالت‌ها جمع‌آوری می‌شود. میزان مالیات کلیسا توسط رهبری کلیسا تعیین می‌شود. قانون‌های کلیسایی از طریق تصویب پارلمان‌های ایالتی مربوطه برای قوانین مالیاتی کلیسا به اجرا در می‌آید.
مالیات کلیسا از عضوها، بیشترین بخش درآمد کلیساها را در کشور آلمان را شامل می‌شود، به عنوان مثال، این مالیات برای اسقف نشین کلن در سال ۲۰۱۱ حدود ۷۹ درصد بود که در حال حاضر معادل ۷۰۶ میلیون یورو است. جمع‌آوری مالیات دولتی برای گروه‌های مذهبی و ایدئولوژیک یک ویژگی آلمانی است. این قانون توسط قانون اساسی (ماده ۱۴۰) مشروعیت حقوقی یافته‌است و با جزئیات بیشتری در قانون مالیات بر درآمد فدرال، تنظیم شده‌است.
مالیات کلیسا همان‌طور که امروزه می‌دانیم فقط از ابتدای قرن نوزدهم به‌طور ابتدایی قابل وجود داشت. از طریق Reichsdeputationshauptschluss در سال ۱۸۰۳، شاهزادگان بی‌دین امپراتوری برای واگذاری سرزمین‌های خود در ساحل چپ راین (به فرانسه) که در معاهده صلح با فرانسه امضا شده بود، غرامت تضمین شد (Lunéville 1801). در جریان این غرامت، تقریباً همه مناطق کلیسایی مستقیماً در ساحل شرقی راین که مستقیماً با امپراتوری مرتبط بودند بین اربابان سرزمینی تقسیم شدند که باید غرامت دریافت کنند (یک استثناء اسقف نشین رگنسبورگ). علاوه بر این، به آنها اجازه داده شد که کالاهای بنیادها، صومعه‌ها و صومعه‌های مستقر در کشورهایشان را مصادره کنند. همه به جز هابسبورگ‌ها از آن استفاده کردند.
همه دارایی هل در دست کلیساها، مؤسسات معنوی و مذهبی، که مربوط به عملکرد عمومی کلیسا بود، توسط مقامات عمومی ادعا می‌شد. دارایی‌های موجود برای مراقبت‌های شبانی، خیریه و تحت شرایط خاص برای آموزش نه تنها از بی‌دینیزاسیون مستثنی شده بود، بلکه صریحاً در برابر هرگونه سوء استفاده محافظت می‌شد.
پس از سال ۱۸۰۳ فقط «دارایی هل عجیب و غریب کلیسا» (مثلا دارایی‌های روحانی) وجود داشت که به مراقبت شبانی می‌پرداخت. تقریباً به‌طور انحصاری در اختیار شهرداری‌های بخش‌ها بود و شامل سه نوع صاحب ثروت بود:
در بیشتر موارد خاص، دولت بی‌دین مسئول حفظ کلیساها بود. پس از سال ۱۸۰۳، مقامات دولتی شروع به تأمین مالی نیازهای کلیسا کردند. مدتی با منابع مالی موجود مدیریت کردند. اما وظایف مالی کلیسا افزایش یافت: دلایل اصلی آن افزایش جمعیت، آغاز صنعتی شدن و پیدایش شهرهای بزرگ بود. علاوه بر این، مهاجرت داخلی به آرامی آغاز شد. در مهم‌ترین شهرک‌های صنعتی، وحدت فرقه‌ای قبلی با مهاجرت از هم پاشید. گروه‌های دور از وطن ظهور کردند. گروه‌های سیاسی دیگر نمی‌توانند برای تأمین مالی این وظایف محول شوند؛ زیرا در همان زمان جدایی جامعه سیاسی و کلیسایی رخ داد (رجوع کنید به جدایی کلیسا و دولت). آسیب‌های بیشتری به کلیساها وارد شد: در پی انقلاب ۱۸۴۸ آلمان، بسیاری از خدمات مادی و شخصی مربوط به دارایی‌ها، یعنی ده‌ها و سایر پرداخت‌های پولی و مالی، و همچنین خدمات دستی شخصی، حذف شدند. صاحبان ثروت کلیسایی هیچ غرامت مستقیمی برای این کاهش درآمد از دارایی‌های خود دریافت نکردند.
در عوض، در مواجهه با این کاهش درآمد و سایر کاهش درآمد، حق مالیات بر کلیساها تحمیل شد تا خود را از دست دولت رهایی بخشند.Erwin Gatz: "Geschichte des kirchlichen Lebens." Band VI: "Kirchenfinanzen." Herder, Freiburg 2000, ISBN 3-451-23668-0. به‌طور خاص، قانون اساسی رایش فرانکفورت (اف-آر-وی) قوانین مالیاتی کلیسا را به ایالت‌های جداگانه واگذار کرد، اما در عین حال محدودیت‌های حقوق اساسی خاصی را بر آنها اعمال کرد. این موارد به ویژه از حق عدم افشا طبق بخش ۱۴4 (2) اف-آر-وی و از شرط برابری مطابق با بخش ۱۴7 (2) پیوست ۱ اف-آر-وی پیروی کردند.Simon Kempny: "Die Kirchensteuer in der Frankfurter Reichsverfassung." In: Kirche & Recht 2014, S. 188 (194 f.).
در سال ۱۸۲۷، پس از شکست در پروس، مالیات کلیسا در لیپ-دتمولد معرفی شد. این امر در سال ۱۸۳۱ توسط اولدنبورگ، در سال ۱۸۳۵ توسط استان‌های پروس راینلند و وستفالیا از طریق آیین‌نامه کلیسای رنیش-وستفالن، در سال ۱۸۳۸ توسط پادشاهی ساکسونی، در سال ۱۸۷۵ توسط دوک نشین بزرگ هسن، در سال ۱۸۸۸ توسط دوک نشین بزرگ هسن، در سال ۱۸۸۸ در بادن دنبال شد. ۱۸۹۲ توسط پادشاهی بایرن. در پروس، در دوره Kulturkampf طبق قانون سبد نان، برخلاف خواست صریح کلیسای کاتولیک در ۲۰. در ژوئن ۱۸۷۵ "قانون مدیریت دارایی در کلیسای کاتولیک" به تصویب رسید. ماده ۲۱، بند 7"Gesetz über die Vermögensverwaltung in den katholischen Kirchengemeinden" im "Internet-Portal Westfälische Geschichte" تصریح کرد که شورای کلیسا، با موافقت شورای کلیسا، می‌تواند بودجه یا خدمات مورد نیاز برای «نیازهای کلیسا» را از عضوهای کلیسا تهیه کند. این انحراف از تأمین مالی معتبر قبلی از وجوه مالیاتی که توسط غیر مؤمنان نیز پرداخت می‌شد، گاهی اوقات به عنوان اولین ذکر مالیات کلیسا در قوانین پروس دیده می‌شود. با این حال، پروس فقط مالیات واقعی کلیسا را به معنای امروزی با "قانون مربوط به دریافت مالیات کلیسا در کلیسای کاتولیک و انجمن‌های عمومی" ۱۴ معرفی شد.
حاکمیت دولت در ابتدا به همه محله‌ها اعطا نشد و قرار نبود حق دائمی باشد؛ بنابراین، مالیات کلیسا به نوآوری دولت تنظیم شد و در اصل تنها به عنوان منبع کمک اضافی برای وظایف خاص شهرداری در نظر گرفته شده بود.
دولت نظارت دقیقی بر این حق حاکمیتی که اعطا کرده بود داشت. در اصل، مالیات فقط برای نیازهای جامعه خود فرد قابل دریافت است. اگر این نیازها زیاد بود، می‌توان نسبت به آن نرخ ارزیابی بالایی را نزد مقامات دولتی درخواست کرد؛ بنابراین چنین شد که در یک جامعه به هیچ وجه مالیات کلیسا دریافت نمی‌شد، در جامعه دیگر مالیاتی با ضریب ۴ درصد و در جامعه سوم با ضریب ۲۲ درصدی مثلاً. جماعت‌های ثروتمندتر اجازه نداشتند برای جبران خسارت به جماعت خواهر فقیرتر خود کمک کنند. با این حال، قانونگذار ایالتی ادغام چند شهرداری را در یک انجمن مالیاتی کلیسا پیش‌بینی کرد. در برلین، پس از سال ۱۸۹۵، همه جماعات پروتستان گرد هم آمدند تا انجمن مالیات کلیساهای محلی را تشکیل دهند؛ بنابراین، جامعه فردی از حاکمیتی که توسط دولت به انجمن محلی داده شده بود، دست کشید. اما به دور از همه شهرها که چنین ادغام‌هایی را پذیرفته بودند، بسیاری از خودمختاری مالی خود می‌ترسیدند؛ بنابراین قانون مالیات کلیسای ایالتی قانونی بود که تقریباً به‌طور کامل برای کلیسای محلی منفرد تنظیم شده بود.
مالیات کلیساهای کل ایالت با هدف دستیابی به تأمین مالی کلیساها و بر این اساس، جدایی قوی تر دولت از کلیسا، مانند سال ۱۸۸۷ در وورتمبرگ، ۱۹۰۵/۰۶ در پروس (نگاه کنید به بالا) و ۱۹۱۲ در پادشاهی بایرن معرفی شد.
در سال ۱۹۱۹، مالیات کلیسا در قانون اساسی وایمار شد. بند ۶ ماده ۱۳۷ می‌گوید:
"جوامع مذهبی، که نهادهای حقوق عمومی هستند، به دلیل لیست مالیات بورژوایی مطابق قانون‌های ایالتی، حق پرداخت مالیات را دارند.
در واقع، در سال‌های پس از آن، قانون “ رایش در سال ۱۹۱۹ و قوانین ایالتی، جمع‌آوری مالیات کلیسا را به دولت معرفی کردند.
رایش کنکوردات در سال ۱۹۳۳ بین رایش آلمان و مقر مقدس، مانند کنکوردات بادن، کنکوردات بایرن (۱۹۲۴) و کنکوردات پروس که در طول جمهوری وایمار منعقد شد، همچنان به کلیسای کاتولیک حق دریافت مالیات کلیسا را تضمین می‌کرد. در حالی که ایدئولوگ‌های نازی می‌خواستند نفوذ کلیساها را مهار کنند (ر.ک. Kirchenkampf)، مالیات کلیسا در ابتدا دست نخورده باقی ماند. در سال ۱۹۳۴، ناسیونال سوسیالیست‌ها جمع‌آوری مالیات کلیسا توسط کارفرمایان را به عنوان یک وظیفه «دولتی» معرفی کردند که از اول ژانویه ۱۹۳۴ به اجرا درآمد. ژانویه ۱۹۳۵ با دریافت مالیات کلیسا به‌طور یکسان از مالیات دستمزدی که از سال ۱۹۲۰ توسط کارفرما از طرف دولت جمع‌آوری شده بود."Historisches Lexikon Bayerns" Reichsgesetzblatt 1934 Teil I S. 925ff, insbes. S. 933 کارت مالیات بر درآمد به گونه ای گسترش یافته‌است که ورودی «مذهب» را در بر می‌گیرد. فقط به ۱. در ۱ دسامبر ۱۹۴۱، دولت رایش طبق قانون تصمیم گرفت از کمک دولت در جمع‌آوری مالیات کلیسا امتناع کند، اما درج در کارت مالیات دستمزد باقی ماند. به عنوان مثال، در سال ۱۹۴۳، این امر باعث شد که مالیات کلیسا در بایرن دوباره از طریق دفاتر مالیات کلیساهای جداگانه دریافت شود. قبل از سال ۱۹۴۵، هزینه برای هر نفر و سال حدود دو تا سه مارک بود. این مبالغ توسط خود کلیساها جمع‌آوری شد.
در جمهوری دموکراتیک آلمان(آلمان شرقی)، قانون اساسی سال ۱۹۴۹ در بند ۲ ماده ۴۳ ابتدا به گروه‌های مذهبی بر اساس قوانین عمومی این حق را اعطا کرد که بر اساس فهرست مالیات ایالتی طبق قانون‌های عمومی از عضوهای خود مالیات دریافت کنند.Verfassung der DDR vom 7. Oktober 1949. Abgerufen am 7. September 2021. این با قانون‌های قبلی قانون اساسی امپراتوری وایمار مطابقت داشت. با این حال، از اواسط دهه ۱۹۵۰، اداره‌های مالیاتی دیگر اجازه نداشتند داده‌های مالیاتی را که مالیات کلیسا بر آن استوار بود در اختیار گروه‌های مذهبی قرار دهند. سپس درآمد مربوطه "توسط مقامات مالیاتی کلیسا به دلیل عدم وجود اسناد برآورد شد".Kirchensteuerbescheid 1953 im Dokumentationszentrum Alltagskultur der DDR. Abgerufen am 11. September 2021. با دستور بخشنامه ای از وزارت دادگستری جمهوری دموکراتیک آلمان مورخ ۱۰ فوریه ۱۹۵۶، اعدام اجباری به دلیل کمک‌های احزاب، سازمان‌های توده ای و گروه‌های مذهبی نیز غیرقابل قبول اعلام شد. در نتیجه، کلیساها دیگر گزینه ای برای اجرای پرداخت مالیات کلیسا در دادگاه و گرفتن اجباری آنها نداشتند.Kirchensteuer ohne Pfändung, Neues Deutschland vom 6. Juni 1956, S. 2. Abgerufen am 11. September 2021.Helga Schultz, Hans-Jürgen Wagener (Hrsg.): "Die DDR im Rückblick: Politik, Wirtschaft, Gesellschaft, Kultur." Ch. Links Verlag, 2007, ISBN 978-3-86153-440-2, S. 61. بنابراین مالیات کلیسا به کمک مالی عضوهای کلیسا بر اساس پرداخت‌های داوطلبانه تبدیل شد.OVG Berlin-Brandenburg, Urteil vom 6. September 2006 – 9 B 25.05. In: Rainer Rausch: "Die Kirchensteuer. Gesamtdarstellung." NWB vom 1. Oktober 2006. Abgerufen am 11. September 2021. همه اینها در مرحله ای اتفاق افتاد که در آن مسیحیان و کلیساها با دستگاه دولتی جمهوری دموکراتیک آلمان مواجه شدند.
با این حال، مالیات کلیسا منحصراً طبق قانون‌های داخلی کلیسا دریافت می‌شد. اصطلاح مالیات کلیسا نیز حفظ شد. نرخ مالیات کلیسا نسبتاً پایین بود و بر اساس درآمد خالص گزارش شده توسط خود محله مالیات دهنده بود.
در قانون اساسی دوم جمهوری دموکراتیک آلمان در سال ۱۹۶۸، بند ۲ ماده ۳۹ در مورد کلیساها و گروه‌های مذهبی دیگر حاوی بیانیه ای در مورد حق مالیات نبود.Verfassung der DDR vom 9. Oktober 1968. Abgerufen am 7. September 2021.