moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بابک رجبی, زاده (۱۳ آذر ۱۳۶۱ در اصفهاناصفهان) موسیقی‌دان، آهنگ‌ساز و نوازنده و خواننده ایرانی می‌باشد. ساز اصلی بابک رجبی تار است و افزون بر آن سه تار و یوکوله له نیز می‌نوازد. او در ایران سرپرست و آهنگساز گروه نوژان بود و در فرانسه با گروه‌های گوناگون چون اسپرسان و اینکریدبل مکتوب به اجرای برنامه می‌پردازد وهم اکنون مربی موسیقی کودک در مدرسه پارلمان اروپا در شهر استراسبورگ فرانسه است.
در سال ۲۰۲۰ از طرف دانشگاه استراسبورگ برای تدریس سنت در موسیقی در مرکز موسیقی مداخله ای در شهر سلستا(CFMI Sélestat) دعوت به تدریس شد.
او در زمینه آهنگسازی برای فیلم نیز فعالیت داشته‌است و با کارگردانانی مثل امرالله احمدجو و سروش صحت کار کرده‌است.
تولید آلبوم سرزمین آواز اولین مجموعه آموزشی ردیف موسیقی دستگاهی به کودکان توسط نشر آدمک با مجوز اداره ارشاد در ایران روی سایت بیپ تونز در دسترس قرار گرفت.
بابک رجبی در سال ۱۳۶۱ در خانواده‌ای اهل مطالعه و فرهنگ در اصفهان چشم به جهان گشود. پدرش محمدرضا قهرمان بوکس و دارنده کاپ بهترین تکنیک قهرمانی ایران و معلم آموزش و پرورش بود. مادرش زرین تاج نیزعاشق موسیقی و از فرهنگیان آموزش و پرورش بود. رفت و آمد هنرمندان و شعرای اصفهان به منزل باعث شد در دوازده سالگی در هنرستان موسیقی اصفهان نزد هدایت الله سیاره به فراگیری تار بپردازد.
در سال ۱۳۷۴ به ورزش بوکس روی آورد و تا ۵ سال در تیم ذوب آهن اصفهان قهرمان و نایب قهرمان رده جوانان و بزرگسالان بوکس استان اصفهان بود. او در سال ۱۳۸۰ برای تحصیل در رشته عمران وارد دانشکده فنی شهید محسن مهاجر اصفهان شد.
در سال ۱۳۸۸ دوران سربازی را به اتمام رساند و در دانشگاه علمی کاربردی اصفهان در رشته موسیقی ایرانی مشغول به تحصیل شد و پس از دو ترم انصراف داد و در رشته مهندسی عمران در دانشگاه آزاد گلپایگان تحصیلات خود را به پایان برد.
همزمان از سال ۱۳۸۸ با تأسیس گروه موسیقی نوژان نو به اجرای ایده‌های موسیقایی خود می‌پرداخت و موسیقی را بصورت پژوهشی و مفهومی دنبال می‌کرد. بابک رجبی در سال ۱۳۹۰ در رشته فنی وارد پروژه‌های صنعتی شد و در شرکت‌های وابسته به شهرداری اصفهان مسئوول دفتر فنی و در ورزشگاه ۷۵۰۰۰ نفری نقش جهان اصفهان مسئول ساخت و نصب سازه‌های بتنی طبقه فوقانی این ورزشگاه بود.
یکی از اولین کشورهای درگیر با کرونا بعد از چین ایران بود و هنرمندان زیادی تحت تأثیر اپیدمی واکنش نشان داده‌اند.
بابک رجبی دوماه پیش اولین موسیقی خود را بر مبنای مقام‌های موسیقی ایرانی در صفحه اینستاگرامش منتشر کرد و از آن پس هر دوازده مقام موسیقی سنتی ایرانی را با اشعار طنز راجع‌به کرونا اجرا کرد.
این هنرمند در ادامه برای قدردانی از پرستاران و کادر درمانی موسیقی ساخت و با تشکیل ارکستر آنلاین از مخاطبین خود خواست تا ترانه او را بنوازند و برای او بفرستند نوازندگان مختلف در هر سبک از موسیقی و در هر سنی برای او ویدیو فرستادند واین ویدیوها کنار هم قرار گرفت و به ارکستر آنلاین تبدیل شد.
کنسرت "لباسخوانی" در سال ۱۳۸۸ با طرحی نو در تلفیق ادوات دوخت و بافت پارچه و لباس با سازهای مختلف به همراه اشعار کلاسیک و نو در توحیدخانه دانشگاه هنر اصفهان به نمایش درآمد.
کنسرت پژوهشی "در امتداد اصوات" در سال ۱۳۸۹ توسط حوزهٔ هنری اصفهان در سالن سعدی اصفهان برگزار شد. کنسرت گوشه‌های اصفهان به در سال ۱۳۹۳ با طرحی نو در تلفیق ادوات صنایع دستی اصفهان با سازهای ایرانی و غربی در باغ موزه هنرهای معاصر اصفهان اجرا شد.
کنسرت "نور در تاریکی" با ساخت و اجرای موسیقی و تقابل آن با موضوع سایه، نور و تاریکی در هنرسرای خورشید به روی صحنه رفت.
کنسرت "ترانه‌های طنز اصفهانی" و "نقیضه‌ها" در مرداد سال ۱۳۹۸ در اصفهان برگزار شد.
کنتس ماریا آندریونا رومیانتسوا (۱۶۹۹–۱۷۸۸) یک ندیمه روس بود که ادعا می‌کرد معشوقه تزار پتر کبیر است.
او حاصل ازدواج کنت آندری ماتویف از ازدواج اول خود با آنا استپانووا آنیچکوف بود. او در اروپا تحصیل کرد و نخستین سالهای زندگی اش را در لاهه و وین گذراند، جاهایی که پدرش تا سال ۱۷۱۰ بعنوان سفیر خدمت می‌کرد.
او به دلیل مهارت در زبان فرانسوی، رقص و زیبایی و سرزندگی اش پتر کبیر را شیفته خود کرد. پتر به شدت به رقیبان خود حسادت می‌کرد. بنا بر گزارش‌ها، وی ماریا را تهدید به مجازات می‌کرد که با مرد دیگری در ارتباط نباشد. گفته می‌شود تزار تا زمان مرگش او را دوست می‌داشت. ماریا در ۱۰ ژوئیه ۱۷۲۰ با الکساندر رومانیانسف ازدواج کرد و به این زوج هدایای ارزشمندی از طرف پادشاه اهدا شد.
در سال ۱۷۲۵، شوهرش در قسطنطنیه و سپس در مرزهای ایران بود، اما ماریا در مسکو ماند و فرزند چهارم خود را که پسر بود به دنیا آورد. این پسر افتخار تزار با نام پیتر الکساندرویچ تعمید یافت. گراند دوک نیکولای میخاییلوویچ گزارش داد که پدر این بچه همسر ماریا نیست، بلکه خود تزار است.
کتاب چای (به انگلیسی: The Book of Tea) نوشتهٔ اوکاکورا کاکوزو (۱۹۰۶) یک مقالهٔ بلند است که نقش چای گرایی را با جنبه‌های زیبایی شناختی، فرهنگی زندگی ژاپنی پیوند می‌زند.
این کتاب که خطاب به مخاطبان غربی است، در اصل به زبان انگلیسی نوشته شده و یکی از کتاب‌های کلاسیک عالی با موضوع چای در زبان انگلیسی به‌شمار می‌رود. اوکاکورا در سنین جوانی انگلیسی صحبت کردن را آموخت و در ارائهٔ افکار خود به غربیها مهارت پیدا کرد. وی در کتاب خود نه تنها به مباحثی از قبیل ذن و تائوئیسم می‌پردازد، بلکه جنبه‌های سکولار چای و زندگی ژاپنی را نیز مطرح می‌کند. این کتاب تأکید می‌کند که چگونه چای گرایی به ژاپنی‌ها چیزهای زیادی را آموخته، که مهمترینشان سادگی است. کاکوزو ادعا می‌کند که این سادگیِ ناشی از چای، بر هنر و معماری تأثیر گذاشته و او نیز که مدت زیادی دانشجوی هنرهای تجسمی بوده‌است را هم بی نصیب نگذاشته‌است. در این کتاب، کاکوزو اظهار می‌دارد که چای گرایی به خودی خود یکی از درمان‌های قدرتمند جهانی است که دو طرف می‌توانند با کمک آن به مصالحه برسند. کاکوزو در ادامه عنوان می‌کند: چای موضوع بسیاری از وقایع تاریخی مانند معاهدات صلح و موارد مشابه دیگر بوده‌است. او این کتاب را با یک فصل در مورد استادان چای به پایان می‌رساند و زمانی را هم صرف پرداختن به سن نو ریکی و سهم خود در مراسم چای ژاپنی می‌کند.
به گفته تومونوبو ایمامیشی، مفهوم دازاین که مربوط به هایدگر است و آن را در کتاب هستی و زمان به کار برده‌است - گرچه هایدگر علناً چیزی در این باره عنوان نمی‌کند - از مفهوم "در جهان بودن" ("das-in-der-Welt-sein") که اوکاکورا آن را مطرح کرده، الهام گرفته شده‌است. "کتاب چای" فلسفه ژوانگزی را توصیف می‌کند، فلسفه ای که استادِ ایمامیشی، ایتو کیشینوسوکه، در سال ۱۹۱۹ بعد از اینکه در سال قبلش او را به عنوان معلم خصوصی استخدام کرده بود، به هایدگر پیشنهاد کرده بود: ایتو کیشینوسوکه، یکی از معلمان من در دانشگاه، در سال ۱۹۱۸، یعنی بلافاصله بعد از جنگ جهانی اول، در آلمان تحصیل کرد و هایدگر را به عنوان معلم خصوصی خودش استخدام کرد. پروفسور ایتو بعد از پایان تحصیلاتش و قبل از بازگشت به ژاپن، نسخه ای از ترجمه آلمانی کتاب چای اوکاکورا کاکوزو را به نشانه قدردانی به او داد. این اتفاق در سال ۱۹۱۹ افتاد. کتاب Sein und Zeit (هستی و زمان) در سال ۱۹۲۷ منتشر شد و باعث شهرت هایدگر شد. آقای ایتو از اینکه دیده بود هایدگر از مفهوم Zhuangzi را بدون ذکر نام او به کار برده بود، شگفت زده و عصبانی شده بود. سالها بعد در سال ۱۹۴۵، استاد ایتو به من یادآوری کرد و با گویش گفت: «هایدگر برای من کارهای زیادی کرد، اما باید این دزدی اش را توی رویش می‌زدم. مدارک دیگری هم هست که نشان دهد هایدگر از نوشته‌های شرقی الهام گرفته که از حوصله این متن خارج است. من داستانهای زیادی از این دست را از استاد اینو شنیده‌ام و صحت و سقم آنها را بررسی کرده‌ام. همین داستان را هم در یک میهمانی که بعد از یک سری سخنرانی در سال ۱۹۶۸ در دانشگاه هایدلبرگ که به دعوت هانس-جورج گادامر به آنجا رفته بودم، بازگو کردم. دانشجویان میهمان ژاپنی در این سخنرانی‌ها حضور داشتند و من توضیح دادم که می‌توان بسیاری از عناصر دیگر تفکر کلاسیک شرقی را هم در فلسفه هایدگر پیدا کرد و مثال‌هایی هم برایشان زدم. حتماً زیاده گویی هم کرده‌ام و حتی امکان دارد گفته باشم هایدگر یک سارق ادبی است! گادامر دانشجوی موردعلاقه هایدگر بود و این ماجرا باعث شد ما ۴ یا ۵ سال با هم صحبت نکنیم، چون او از من عصبانی شده بود.» (امامیشی ۲۰۰۴، صص ۱۲۳–۱۲۴).
کتاب چای اولین بار توسط قدرت‌الله ذاکری در سال ۱۳۹۶ از سوی انتشارات پرنده منتشر شد. ترجمه دیگری به قلم اسدالله حقانی در سال ۱۳۹۹ و از سوی نشر ثالث منتشر شد.
خیابان حافظ اولین و قدیمی‌ترین خیابان ساخته شده در شیراز است. این خیابان از پل علی بن حمزه شروع شده و با گذر از دروازه اصفهان و باغ ملی و چهار راه حافظیه و باغ جهان‌نما در بلوار هفت تنان و میدان طاووس در مجاور دروازه قرآن پایان میابد. این بلوار در شمال شیراز قرار دارد.
این خیابان به دستور امام‌قلی‌خان در دوران حکومتش ساخته شد، او ایدهٔ ساخت این خیابان را از خیابان چهار باغ اصفهان گرفته بود. این خیابان در دوران صفویه و زندیه و قاجاریه بسیار اهمیت داشت و باغ‌های زیادی در آن ساخته شد. باغ ملی یکی از قدیمی‌ترین پارک‌های شیراز در این خیابان قرار دارد. همچنین گفته می‌شود بعد از ساخت این خیابان بلافاصله بلوار کریم خان زند نیز ساخته شده‌است.تاریخچه خیابان حافظ شیراز۱۴۰۰
شهرداری شیراز خیابان حافظ را هویت فرهنگی شیراز می‌نامد و در همین جهت چندین پروژه فرهنگی در این خیابان در حال اجرا است.هویت شیراز شهرداری شیراز
در نظریه اصل موضوعی مجموعه‌ها، اصل موضوع بی‌نهایت یکی از اصول موضوع نظریه مجموعه‌های تسرملو-فرنکل است. این اصل موضوع وجود حداقل یک مجموعه نامتناهی را تضمین می‌کند. این مجموعه، مجموعه اعداد طبیعی است. این اصل موضوع در ۱۹۰۸ توسط ارنست تسرملو پیشنهاد شد.
در زبان صوری اصول موضوع تسرملو-فرنکل، این اصل موضوع چنین بیان می‌شود:.
به عبارت دیگر یک مجموعهٔ I وجود دارد که مجموعه تهی عضو آن است و هرگاه یک مجموعه "x" عضو آن باشد، اجتماع این مجموعه و مجموعه‌ای که "x" تک‌عضو آن است نیز عضو I است. این مجموعه را گاهی مجموعه استقرایی می‌نامند.
این اصل موضوع ارتباط نزدیکی با ساخت فون‌نویمان از اعداد طبیعی دارد، که در آن "تالی" یک عدد "x" به صورت "x" U {x} تعریف شده‌است. اگر "x" یک مجموعه باشد، از اصول موضوع نظریه مجموعه‌ها حاصل می‌شود که تالی آن نیز یک مجموعه یگانه است. تالی‌ها معمولاً برای تعریف اعداد طبیعی در نظریه مجموعه‌ها به کار می‌روند؛ به این نحو که صفر، مجموعه تهی و n حاصل nبار اعمال عمل تالی بر آن در نظر گرفته می‌شود.
به این ترتیب اعداد طبیعی در نظریه مجموعه‌ها ساخته می‌شوند، اما باقی اصول موضوع برای اثبات وجود مجموعه اعداد طبیعی ناکافی‌اند؛ بنابراین وجود این مجموعه به عنوان اصل موضوع بی‌نهایت پذیرفته می‌شود.
اصل موضوع بی‌نهایت همچنین یکی از اصول موضوع فون‌نویمان-برنه-گودل است.
اگر اصول موضوع ZFC سازگار باشند، نمی‌توان اصل موضوع بی‌نهایت را از آن‌ها نتیجه گرفت. همچنین نقیض آن نیز قابل استنتاج از باقی اصول موضوع ZFC نیست.
الیو دختر رابرت ویلموت نقاش در وارویک زاده شد. در ده سالگی به همراه عموی کشیشش، جیمز ویلموت، به سفر رفت. در سال ۱۷۸۹ او دوباره به پدرش در لندن پیوست. او استعداد نقاشی داشت و از جان توماس سرس، (۱۷۵۹–۱۸۲۵)، نقاش دربار جورج سوم، هنر آموخت و در سال ۱۷۹۱ با او ازدواج کرد. آنها دو دختر داشتند. الیو نقاشی‌های خود را در آکادمی رویال هنر و مؤسسه انگلیس به نمایش گذاشت، اما از نظر مالی بی ملاحظه بود. او و همسرش به دلیل بدهی‌های زیاد به زندان افتادند. پس از درگیری و طلاق از شوهرش، وی خود را به نقاشی و ادبیات سرگرم کرد. در این زمان به نوشتن رمان، شعر و خاطرات عمویش مشغول بود.
در سال ۱۸۱۷، الیو نامه ای به شاهزاده ریجنت نوشت که در راستای آن، ادعا می‌کرد دختر حقیقی شاهزاده هری، دوک کامبرلند است. در واقع دختر شاهزاده خانم الیو پین خالهٔ او بود. او از شاهزاده درخواست کمک مالی کرد. وی در دادخواستی به جورج سوم، ادعا کرد که دختر طبیعی دوک کامبرلند، برادر پادشاه است.
در سال ۱۸۲۰، پس از درگذشت پدر، دایی و پادشاه جورج سوم، او داستان خود را تغییر داد. به گفته وی، جیمز ویلموت به‌طور پنهانی با شاهزاده خانم پونیاتوفسکی، خواهر پادشاه استانیسلاوس دوم لهستان ازدواج کرده بود، و دختر آنها در سال ۱۷۶۷ با دوک کامبرلند در خانهٔ یک اشراف‌زاده در لندن ازدواج کرد. الیو ادعا می‌کرد که تنها حاصل این پیوند است و مرگ مادرش به دلیل دلشکستگی از ازدواج دوم دوک با آن هورتون بود.
او می‌گفت که ده روز پس از تولدش، او را از مادرش جدا کرده و نوزاد رابرت ویلموت را جایگزین کردند. با توجه به الیو سرس، جرج سوم حقیقت را فهمید به او ۵۰۰۰ یورو و یک مقرری ماهانه ۵۰۰ یورویی تا آخر عمرش داد. الیو همچنین ادعا کرد که پادشاه لهستان از او حمایت کرده‌است. در سال ۱۷۷۳ الیو عنوان دوشس لنکستر را دریافت کرد. در یادبودی برای جورج چهارم ، او با عنوان پرنسس الیو کامبرلند ظاهر شد، اسلحه‌های سلطنتی را بر روی کالسکه خود قرار داد و خدمتکاران خود را در لباسهای سلطنتی پوشاند.
سرس با لیدی آن همیلتون ندیمه ملکه کارولین دوست بود و اعتماد به نفس خود را از این دوستی به دست آورد. در سال ۱۸۳۲ لیدی آن تاریخنامه ای به نام «سوابق معتبر دربار انگلیس برای هفتاد سال گذشته» نوشت، که شامل بسیاری از اتهامات رسوایی بود. ناشر او جی فیلیپس تحت پیگرد قانونی و محکومیت قرار گرفت اما به خارج گریخت."The Living Age", Littell, Son & Co. , Vol. 151 (1881), p. 818. سرس به عنوان نویسنده نسخه کامل متن که شامل رسوایی‌های بیشتری است، از سوءاستفاده مالی تا قتل، شناسایی شده‌است. این کتاب در دو جلد با عنوان «تاریخ مخفی دربار انگلیس» منتشر شد، اما هنوز گفته می‌شود که لیدی آن هامیلتون نویسنده اصلی بوده‌است.K. D. Reynolds, 'Serres, Olivia (1772–1835)', Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004; online edn, 2004, accessed 6 April 2012. Reynolds appears to misdate the book to 1828 in the Oxford DNB entry for Serres; all other sources and his own Oxford DNB entry for Lady Anne Hamilton say 1832. لیدی آن از افشای هرگونه ارتباط با انتشار این کتابها خودداری کرد.Nicholas Tracy, "Britannia's Palette: The Arts of Naval Victory", McGill-Queen's Press, 2007, p. 243. «تاریخ مخفی دربار انگلیس» در انگلستان سرکوب شد، اما در ایالات متحده بسیار چاپ بالایی داشت.
سرس در ۲۱ نوامبر ۱۸۳۴ درگذشت و دو دخترش را ترک کرد.
دختر بزرگتر او با آنتونی ریوز، نقاش پرتره ازدواج کرد. او ادعاهای مادرش را تأیید کرد و خود را پرنسس لاوینینای کامبرلند معرفی کرد. در سال ۱۸۶۶ او پرونده خود را به دادگاه برد، و تمام اسنادی را که مادرش به آن تکیه کرده بود، تهیه کرد. اما هیئت منصفه، بدون آنکه منتظر شنیدن نتایج اصلی باشد، به اتفاق آراء امضاها را جعل کرد.
ادعای سرس نتیجه نتیجه یک غرور پوچ نامیده شده‌است. بین سالهای ۱۸۰۷ و ۱۸۱۵ او با بعضی از افراد خانواده سلطنتی آشنا شده بود. از این زمان به بعد، ادعا می‌شود که او با ایده بالا بردن مقام خود به هر قیمتی، روی داشتن مناصب مهم وسواس پیدا کرده‌است.
شکی (به لاتین: Şəki) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شکی واقع شده‌است.Azərbaycan Respublikasının inzibati - ərazi bölgüsü. Məlumat toplusu. Bakı – 2013. 488 səh. شکی ۲۳۶۰ نفر جمعیت دارد.Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
جام ریاست‌جمهوری ترکمنستان یک تورنمنت بین‌المللی فوتبال در ترکمنستان بود که در سال ۱۹۹۵ ایجاد شد و آخرین دوره ی آن در سال ۲۰۱۳ میلادی برگزار شد. این مسابقات برای گرامیداشت روز پرچم ملی ترکمنستان برگزار میشد. مبلغ جایزه این مسابقات ۳۵٬۰۰۰ دلار آمریکا بود. قهرمان مسابقات ۲۰٬۰۰۰ دلار آمریکا به همراه جام قهرمانی، برنده ی مدال نقره ۱۰٬۰۰۰ دلار آمریکا و برنده ی مدال برنز ۵۰۰۰ دلار آمریکا دریافت می کرد.
این مسابقات بین‌المللی فوتبال به طور سنتی در عشق‌آباد پایتخت ترکمنستان برگزار می شد و در طول تاریخ خود تیم‌هایی از ارمنستان، بلاروس، گرجستان، قزاقستان، قرقیزستان، لتونی، لیتوانی، مولداوی، روسیه، اوکراین، ازبکستان، تاجیکستان، استونی، ایران، ترکیه، کره جنوبی، چین و تایلند برای حضور در این جام به رقابت پرداخته اند. در سال ۲۰۰۹، تیمی از بحرین در این مسابقات شرکت کرد و به این ترتیب آن را از نظر جغرافیایی به ۲۰ کشور گسترش داد.
در طول ۱۹ سال برگزاری این مسابقات، فقط سه بار تیم‌های غیر ترکمنستانی موفق به کسب جام شده اند: استقلال تهران ایران در سال ۱۹۹۸، تورپیدو کوتائیسی گرجستان در ۲۰۰۲ و داسیا کیشیناو مولداوی در ۲۰۰۶.
نیسا عشق‌آباد چهار بار در ۱۹۹۹، ۲۰۰۳، ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ برنده این مسابقات شده است. کپه‌داغ عشق‌آباد و یدیگن عشق‌آباد هر کدام سه بار به ترتیب در ۱۹۹۵، ۱۹۹۶ و ۲۰۰۱ و ۲۰۰۷ ، ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ این جام را کسب کرده اند. تیم ملی فوتبال ترکمنستان در ۱۹۹۷ و تیم منتخب عشق آباد در ۲۰۰۰ نیز هرکدام یک بار جام ریاست جمهوری ترکمنستان را به دست آوردند.
در ۷ دوره از این مسابقات تیم‌هایی از کشور ایران نیز به میدان رفته‌اند: تیم پاس تهران در ۱۹۹۶، استقلال تهران در ۱۹۹۸، ابومسلم مشهد در ۲۰۰۴، پرسپولیس خراسان در ۲۰۰۶، تیم ملی زیر ۱۹ سال ایران در ۲۰۰۸، همت گلستان در ۲۰۰۹ و عقاب گنبد در ۲۰۱۱. در میان تیم‌های ایرانی استقلال یک بار در ۱۹۹۸ با شکست در فینال باشگاه فوتبال زنیت سن پترزبورگ و باشگاه فوتبال اولسان هیوندای در نیمه نهایی موفق به کسب عنوان قهرمانی فصل ۱۹۹۸ این جام شده است.
رساله سه بخشی یک اثر عرفانی است که احتمالاً اوایل تا اواسط قرن سوم نوشته شده است و در میان کاوش های باستان شناختی یافت شد که در جیزه مصر در سال 1945 از زیر خاک بیرون آمد. این رساله پنجمین متن در میان یافته های نجع حمادی است که به نام مجموعه یونگ (متعلق به بنیاد یونگ در زوریخ) نیز شناخته می شود. اولین مساله ای که در این متن بررسی می شود رابطه بین موکلین دهر و پسر خدا است. این رساله سه بخش دارد و در باب جبر پدر و اراده آزاد موکلان دهر که جسم مادی پیدا کرده اند، خلق بشریت ، معصیت و سقوط آنتروپوس، الاهیات فرقه های مختلف، سه گروه مختلف انسان ها، و اتفاقات ظهور منجی و صعود نجات یافتگان به وحدت با خداوند.
چونه‌خان‌لی (به لاتین: Çünəxanlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان جلیل‌آباد واقع شده‌است. چونه‌خان‌لی ۲۳۳ نفر جمعیت دارد.Azərbaycan Respublikasının inzibati - ərazi bölgüsü. Məlumat toplusu. Bakı – 2013. 488 səh.
اولیا (اودیا: ଓଳିଆ) یک ظرف بسته‌است که از نی یا بامبو ساخته می‌شود. به‌طور سنتی از الیا برای ذخیره برنج و ذرت استفاده می‌کنند. از آن در مناطق قبیله ای اودیشا و سایر ایالات هند استفاده می‌شود. در درجه اول از آن برای حفظ دانه‌ها استفاده می‌کنند.
طناب‌های اولیه توسط نی ساخته می‌شوند. طناب‌ها به گونه ای محکم شده‌اند که به صورت گرد به نظر می‌رسند و مورا نام دارند. بستن یک مورا در بالای دیگری یک ظرف گرد را می‌سازد.
داستان در یک گروه به ظاهر تصادفی از ۹ نفر قرار دارد که می‌خواهند بزرگترین آرزوهای خود را برآورده کنند، بنابراین آنها با یک مرد مرموز وارد پیمان فاوستیا می‌شوند که قادر است در ازای تحقق درخواست‌های خودش، آنچه که می‌خواهند به آنها بدهد.
مردی مرموز لباس شخصی، در یک رستوران به نام «مکان» در کنار میز می‌نشیند و آماده است تا به درخواست‌ها و خواسته‌های افراد مختلفی که به سمت او می‌آیند گوش دهد. در ازای تحقق درخواست‌های آنها، او خواسته‌های خود را مطرح می‌کند، که اغلب به نظر وحشتناک یا گاهی اوقات به‌طور مستقیم با آنچه از سایر بازدید کنندگان خواسته می‌شود رابطه دارد. او همیشه در حال صحبت با مردم، یک دفترچه ضخیم و چرمی دارد که از آن می‌خواند و آرزوی بازدید کنندگان را با یک قلم گران‌قیمت می‌نویسد. اگرچه مرد می‌گوید که کارهای غیرممکن برای مردم تعیین نمی‌کند، اما هر یک از خواسته‌های او بر ضد برحی از اصول اخلاقی اساسی هستند. این مرد همچنین اظهار می‌دارد که مردم آزاد هستند هر زمان که بخواهند معامله را لغو کنند.
افسر پلیس اترور که باید پول سرقت شده در یک سارق را پیدا کند، خواسته می‌شود کسی را به خون کتک بزند. راهبه شیارا که ایمان خود به خدا را از دست داده و ناامیدانه می‌خواهد دوباره آن را پیدا کند، دعوت می‌شود که باردار شود. مکانیک اوداکر، در ازای یک شب رابطه جنسی با یک مدل، از او خواسته شده تا یک کودک را نگه دارد. از مرد دیگری خواسته می‌شود که این دختر بچه را بکشد تا جان یک کودک بیمار را نجات دهد. مارچلای پیر، در ازای شفای شوهر آلزایمری خود، باید با یک وسیله انفجاری، در یک مکان شلوغ قتل‌عام کند. مارتینای جوان اگر بخواهد زیباتر شود باید مجبور به دزدی به ارزش دقیق ۱۰۰٬۰۰۰ یورو و ۵ سنت شود. فولوویوی نابینا می‌خواهد دید خود را دوباره به دست آورد و در ازای آن باید به یک زن تجاوز کند. آزورا اگر بخواهد شوهرش به او برگردد، باید یک زوج متأهل را جدا کند. الکس جوان، سارقی که افسر پلیس اترور در جستجوی آن است، بدون آنکه آن را جدی بگیرد، وارد معامله با این مرد می‌شود و از پدرش (اترور) می‌خواهد تا او را برای همیشه تنها بگذارد.
به تدریج، زندگی همه شرکت کنندگان در هم تنیده می‌شود، گاهی اوقات آنها برای کمک به یکدیگر و بارهای دیگر برای نبرد با یکدیگر می‌سازد. هدف نهایی مرد مرموز اما ناشناخته مانده‌است تا اینکه پیشخدمت کافه آنجلا درگیر این رویدادها شود و سعی در شناخت هویت و انگیزه آن مرد دارد. این فیلم با اپیزودی به پایان می‌رسد که در آن مرد به آنجلا اعتراف می‌کند که می‌خواهد کارهایی را که انجام می‌دهد متوقف کند زیرا بسیار از وظیفه خود خسته شده‌است. آنجلا می‌گوید این امکان‌پذیر است، دفترچه را گرفته، یک قلم را بیرون می‌کشد و شروع به نوشتن می‌کند. در آخرین لحظات فیلم، همان میزی نشان داده شده‌است که در آن مرد تمام فیلم را نشسته‌است. با این حال، اکنون میز خالی است و صفحه ای که از دفترچه اش پاره شده‌است، به عنوان سمبل مأموریت کامل خود، در حال سوختن است.
این فیلم در جشنواره فیلم رم در سال ۲۰۱۷ به نمایش درآمد و در ۹ نوامبر ۲۰۱۷ در پرده‌های ایتالیایی اکران شد.
ویتوریا اسکارپا از سینوروپا نوشت: "این یکی از فیلم‌های مورد انتظار فصل بوده‌است. به دنبال موفقیت بیش از حد غریبه‌های تمام عیار، پائولو ژنووزه در موقعیتی بود که بتواند کاری جسورانه انجام دهد و این کار را انجام داد، یک فیلم بلندپروازانه که در واقع برای اولین بار کمدی را پشت سر می‌گذارد… یک فیلم مفهومی که از مخاطب یک سؤال مجزا و پراهمیت می‌پرسد: شما تا کجا برای رسیدن به آنچه می‌خواهید تلاش می‌کنید؟ "
چشمان مار: منشأ جی.آی. جو یا به اختصار چشمان مار یک فیلم ابرقهرمانی آمریکایی به کارگردانی روبرت شونتکه است. این اثر سینمایی سومین قسمت از سری فیلم‌های "جی. آی. جو" است که در تیر ۱۴۰۰ (ژوئیه ۲۰۲۱) منتشر شد.
فیلم چشمان مار، اولین قسمت فرعی از مجموعه فیلم‌های جی.آی. جو است و براساس شخصیت اسنیک آیز ساخته شده‌است
یک پسر بچه پس از به قتل رسیدن پدرش یتیم می‌شود. او سال‌ها بعد به یک مبارز هنرهای رزمی سرشناس تبدیل شده و تصمیم می‌گیرد انتقام خون پدرش را بگیرد و…
فیلمبرداری از ۱۵ اکتبر ۲۰۱۹ در ونکوور آغاز شد و انتظار می‌رفت که تا ۹ دسامبر ادامه یابد. فیلمبرداری در ژانویه سال ۲۰۲۰ به ژاپن منتقل شد.Paramount’s ‘Snake Eyes’ With Henry Golding Gets Blessing in Japan و سرانجام فیلمبرداری در تاریخ ۲۶ فوریه ۲۰۲۰ تمام شد.
این فیلم قرار بود در ۲۳ اکتبر سال ۲۰۲۰ در سینماها اکران شود.‘Snake Eyes: G.I. Joe Origins’ Production Begins in Japan with a Special Ceremony ولی به دلیل بیماری کرونا ویروس اکران فیلم یک سال به عقب افتاد و در تاریخ ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۱ منتشر شد.
ینی‌کند (به لاتین: Yenikənd) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان نفت‌چاله واقع شده‌است. ینی‌کند ۹۹۷ نفر جمعیت دارد.
مکانیسم اختلاف یا سازوکار اختلاف (به انگلیسی: dispute mechanism) یک فرایند ساختاریافته است که به اختلافات یا شکایات بین دو یا چند طرف درگیر در روابط تجاری، حقوقی یا اجتماعی می‌پردازد. مکانیزم اختلاف در حل اختلاف استفاده می‌شود، و ممکن است شامل آشتی، حل منازعه، میانجیگری و مذاکره باشد.
سازوکارهای اختلاف ذاتاً غیرقضایی هستند، به این معنی که در دادگاه قانونی حل نمی‌شوند. براساس تحقیقات انجام شده توسط کارگروه سازوکار اختلاف غیر قضایی جان راگی، نماینده ویژه تجارت و حقوق بشر در سازمان ملل، کسانی که ساز و کارهای غیر قضایی را طراحی و نظارت می‌کنند، باید فرایندهای اصلی حقوق بشر تعریف شده توسط «تمام معاهدات هسته ای حقوق بشر سازمان ملل متحد» اعتنا کنند.These principles, based on more specific guidance developed for companies, apply across non-judicial mechanisms of different kinds.
شکرلو (به لاتین: Şükürlü) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان جلیل‌آباد واقع شده‌است. شکرلو ۳۸۵ نفر جمعیت دارد.
اخلاقیات: مفاهیم اخلاقی در ادبیات فارسی از سده سوم تا سده هفتم هجری کتابی از شارل هانری دوفوشه‌کور است که در آن نویسنده به بررسی مفاهیم اخلاقی در ادبیات فارسی می‌پردازد. این کتاب که در اصل رساله‌ٔ دکتریِ دوفوشه‌کور است، برگزیدهٔ جشنوارهٔ فارابی شد.
احمد کریمی حکاک در کتاب "بود و نمود سخن" به بررسی کتاب دوفوشه‌کور پرداخته‌است.
عثمان آلکاش در ۳ نوامبر ۱۹۵۵ در نیکوزیا به دنیا آمد. او تحصیلات ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان خود را در نیکوزیا به پایان رساند. پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، در مورد انتخاب شغل خود با خانواده خود گفت‌وگو کرد. اما پس از روبه‌رو شدن با مخالفت‌های مادرش، در سال‌های ۱۹۷۴- ۱۹۷۳، وارد دانشکدۀ بازیگری هنرکدۀ ایالتی آنکارا و در سال ۱۹۷۶ فارغ‌التحصیل شد.
آلکاش در ژوئن سال ۱۹۷۶ به قبرس بازگشت و به عنوان یک هنرمند پیمانکار در تئاتر دولتی قبرس ترکیه آغاز به کار کرد. در این دوره، وی دو سال و نیم برای خدمت سربازی هم رفت. اما هر از چندگاهی در طول خدمت، از سوی یگان خود، در نمایش‌های گوناگون شرکت می‌کرد. در سال ۱۹۸۰ هنگامی که در نمایشی متعلق به انجمن هنرهای زیبا در جشنوارۀ موسیقی و هنری نیکوزیا بازی کرد از تئاتر کنار گذاشته شد. سپس در ۳ نوامبر ۱۹۸۰ با تأیید شورای شهر شهرداری ترکی نیکوزیا، آلکا به همراه یاشار ارسوی، ایشین جم و ارول رفیق‌اوغلو تئاتر شهر نیکوزیا را تاسیس کرد. و هنوز هم عضو مجموعۀ این تئاتر است.
آلکاش برنامه‌های گوناگونی در رادیو بیراک تولید کرد. به گفتۀ خودش، او ساخت برنامه‌های کودکانۀ "طولانی مدت" و هم‌چنین برنامه‌های زنان را در کنار برنامه‌های صبحگاهی و آشپزی بر عهده داشت. در این دوره، او هم‌چنین آگهی‌های رادیویی می‌ساخت. وی کار تلویزیونی خود را به همراه تولگی طارمن آغاز کرد. آلکاش و طارمن پیش از آغاز برنامۀ توربا در سال ۱۹۹۴، مدتی تبلیغات تلویزیونی تولید می‌کردند. هنگامی که این برنامه در بین مردم قبرس ترکیه بسیار رواج پیدا کرد، او به همراه طارم، برای رهایی از روابط خود با شبکه‌های دیگر، یک شبکۀ تلویزیونی به نام "تمپو تی‌وی" تأسیس کرد. این برنامه بین سال‌های ۲۰۰۳-۲۰۰۵ به پایان رسید.
در سال ۲۰۰۱، او به عنوان فیلمنامه نویس و بازیگر در یک سریال هشت قسمتی به نام "Gimme 6" در نقش مصطفی بازی کرد، که با بازیگرانی از یونان و ترکیه در قبرس فیلمبرداری می‌شد. او بعداً در فیلم "سایه‌ها و صورت‌ها" که در سال ۲۰۱۰ فیلمبرداری و سال بعد از آن اکران بازی کرد. وی شخصیت «ولی» را در فیلم به تصویر کشید. در سال ۲۰۱۰، او در سریال تلویزیونی "روزی روزگاری" (که به فارسی نیز نمایش داده شد) در نقش اکرام تاتیل‌اوغلو بازی کرد. او هم‌چنین در فیلم یانیس یونس به نام «سلام! ام ریکا» و بسیاری از فیلم‌ها و فیلم‌های کوتاه دیگر "بازی کرد". وی از ژانویه تا ژوئن سال ۲۰۱۷ در نقش رئوف در سریال تلویزیونی «شهر تو را می‌خواند» که به فارسی هم به نمایش درآمد، بازی کرد. آلکاش هم‌چنان در تبلیغات نیز ظاهر می‌شود. او همچنین در اقتباسی از اپرای "دستبرد به حرمسرا" بازی داشت.
او علاوه بر بازیگری، مسئول فرهنگ و هنر شهرداری ترکی نیکوزیا نیز هست. وی در سال ۲۰۰۹ "جایزۀ دستاورد و صلح" را از تئاتر ساتیریگو دریافت کرد.
عثمان آلكاش در قبرس زندگی می‌کند. او در زمان فیلمبرداری "سریال «روزی روزگاری»،" اغلب به استانبول سفر می کرد و گاهی، ماه‌ها از قبرس دور بود. او دارای سه سگ در منزلش هست.
ایمونوژنتیک یا ژنتیک ایمنی، شاخه ای از ژنتیک پزشکی است که به بررسی رابطه بین سیستم ایمنی و ژنتیک می‌پردازد.
بیماری‌های خود ایمنی، مانند دیابت نوع ۱، صفات ژنتیکی پیچیده‌ای هستند که ناشی از نقص سیستم ایمنی بدن است. با شناسایی ژنهایی که نقص ایمنی را تعیین می‌کنند، ممکن است ژنهای هدف جدید برای رویکردهای درمانی شناسایی شود. از طرف دیگر، تغییرات ژنتیکی نیز می‌تواند به تعریف مسیر ایمونولوژیکی منجر به بیماری کمک کند. دکتر فرهاد سلیمانزاده یکی از پژوهشگران در زمینه ایمنی‌شناسی و ژنتیک هست که در این زمینه فوق‌العاده درخشیده‌است.
منشأ آن معمولاً به ادوارد جنر نسبت داده می‌شود، که در سال ۱۷۹۶ کشف کرد که آبله گاوی باعث محافظت در برابر آبله می‌شود. دو قرن طول کشید تا سازمان بهداشت جهانی در سال ۱۹۷۹ اعلام کرد که آبله ریشه‌کن شده‌است. اصطلاح ایمونوژنتیک بر اساس دو واژه ایمونولوژی و ژنتیک است و طبق تقسیم‌بندی موضوعات پزشکی، MeSH، به عنوان «زیرمجموعه دانش ژنتیک است که به مبنای ژنتیکی پاسخ ایمنی می‌پردازد». ژنتیک (بر اساس واژه‌های یونانی "γενεά geneá" "نزول" و γένεσις "génesis" "منشاء") علمی است که انتقال خصوصیات را از یک نسل به نسل دیگر تحقیق می‌کند. ژن‌های یک ارگانیسم (رشته‌های دی‌ان‌ای) و انتقال ژن‌ها از والدین به نسل کودک یک ارگانیسم در محدوده تغییرات ممکن، اساس علم ژنتیک است.
ایمونولوژی با استفاده از مبانی بیولوژیکی و بیوشیمیایی برای دفاع از بدن در برابر میکروب‌ها (مانند باکتری‌ها، ویروس‌ها و قارچ‌ها) و همچنین در برابر عوامل خارجی مانند سموم بیولوژیکی و آلاینده‌های زیست‌محیطی و خرابی و نقص این مکانیسم‌های دفاعی سروکار دارد. ایمونولوژی زیر مجموعه زیست‌شناسی است. اصطلاح ایمونوژنتیک شامل کلیه فرایندهای یک ارگانیسم است که از یک طرف کنترل شده و تحت تأثیر ژنهای ارگانیسم هستند و از طرف دیگر با توجه به واکنشهای دفاعی ایمنی ارگانیسم قابل توجه هستند.
تاریخچه پزشکی ایمونولوژی و سیستم ایمنی بدن به قرن نوزدهم برمی گردد. با این حال، پیشگیری و دفاع زودهنگام از بیماریها وظیفه اساسی همه شمن‌ها، پزشکان و «دکترهای» اولیه در طول تکامل انسان بود. نخستین جایزه نوبل در زمینه ایمونوژنتیک در سال ۱۹۸۰ به دلیل کشف ساختارهای سطحی سلولی ژنتیکی تعیین شده، که کنترل واکنشهای ایمنی را به عهده دارد، به باروو بنراسراف، ژان داوسست و جورج دیویس اسنل اهدا شد.
مباحث تحقیقاتی کنونی به ویژه با پیش‌بینی‌های مربوط به سیر بیماری‌ها و توصیه‌های درمانی به دلیل وجود ژنتیکی و چگونگی تأثیر این مواد توسط عوامل (ژن درمانی) سروکار دارد.
تمرکز ویژه ای معطوف به پیش‌بینی در مورد درمان بیماری‌های خود ایمنی مبتنی بر ژنتیک می‌شود، که شامل تمام بیماری‌های ناشی از واکنش شدید سیستم ایمنی بدن در برابر بافت خود بدن است. به اشتباه، سیستم ایمنی بدن بافت بدن را به عنوان یک ماده خارجی تشخیص داده‌است که باید با آن مبارزه کرد. این می‌تواند به واکنشهای التهابی جدی منجر شود که ممکن است برای همیشه به اندامهای مربوط آسیب برساند. بیماریهای خود ایمنی که شیوع آن یا دوره آن قابل مشاهده در ژنوم ارگانیسم فرد است، شامل ام اس، دیابت نوع یک، آرتریت روماتوئید و بیماری کرون می‌باشند. در مورد ام اس، مقاله ای در ژورنال "نیچر" مورخ مه ۲۰۱۰ نشان داد که این بیماری خود ایمنی ناشی از تغییرات ژنتیکی نیست، اما این دوره و قابلیت درمان به‌طور قابل توجهی تحت تأثیر قرار گرفتن در ژنتیک قرار دارند. این تحقیق با استفاده از تجزیه و تحلیل سه جفت یک قلو از دوقلوها انجام شده‌است که یکی از آنها دوقلو با بیماری اسکلروز منقبض شده‌اند در حالیکه دیگری اینطور نیست.
عرب‌مهدی‌بی (به لاتین: Ərəbmehdibəy) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق‌سو واقع شده‌است. عرب‌مهدی‌بی ۱۵۸۰ نفر جمعیت دارد.
سری داکس یا ۲و۵ دی‌متوکسی‌آمفتامین‌ها یک دسته از ترکیبات شیمیایی مشتق شده از آمفتامین هستند که در موقعیت ۲ و ۵ حلقه بنزن آنها گروه متوکسی قرار دارد. همچنین یک استخلاف مانند گروه آلکیل یا یک هالوژن در موقعیت ۴ حلقه بنزنشان وجود دارد. بیشتر اعضای سری DOx، قوی و دارای اثر طولانی هستند و همچنین به‌صورت قوی آگونیستِ جزئی بعضی از گیرنده‌های سروتونین هستند.English Wikipedia - April 2020
اعضای گروه DOx بسیار قوی‌تر از اعضای سری 2C هستند و علت آن این است که پایه آنها به جای فنتیل‌آمین، آمفتامین می‌باشد. به‌عنوان مثال دی‌اوبی ۱۵ برابر قوی‌تر از ۲سی-بی است با اینکه تنها تفاوتشان یک گروه متیل است.
مصطفی‌لی (به لاتین: Mustafalı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق‌سو واقع شده‌است.
قاسم بی‌لی (به لاتین: Qasımbeyli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق‌سو واقع شده‌است.
راجر کلارک (؛ زادهٔ ژوئیه ۱۴, ۱۹۷۸) هنرپیشه و صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.او برای صداپیشگی آرتور مورگان در رد دد ریدمپشن ۲ موفق به دریافت جایزه بهترین صداپیشگی بازی های ویدیویی را ازان خود کرد.
اصلی ترین هنرنمایی او در بازی رد رد رمپشن 2 در نقش آرتور مورگان بوده است.
قاسم بی‌لی (به لاتین: Qasımbeyli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق‌دام واقع شده‌است.Azərbaycan Respublikasının inzibati - ərazi bölgüsü. Məlumat toplusu. Bakı – 2013. 488 səh.
ینی‌کند (به لاتین: Yenikənd) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گدابیگ واقع شده‌است. ینی‌کند ۴۰۹ نفر جمعیت دارد.Azərbaycan Respublikasının inzibati - ərazi bölgüsü. Məlumat toplusu. Bakı – 2013. 488 səh.
ینی‌کند (به لاتین: Yenikənd) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق‌سو واقع شده‌است.
روز ۱۲ آوریل هر سال به مناسبت گرامیداشت سفر یوری گاگارین به عنوان اولین انسان به فضا، روز جهانی سفر انسان به فضا نام‌گذاری شده‌است. مجمع عمومی سازمان ملل متحد در شصت و پنجمین جلسه خود در روز ۷ آوریل ۲۰۱۱ و چند روز پیش از پنجاهمین سالگرد این رویداد، این مناسبت را تصویب کرد.
گفتنی است پیش از این، روز ۱۲ آوریل در اتحاد جماهیر شوروی به عنوان روز کیهان‌شناسی نامگذاری شده بود. این مناسبت که از سال ۱۹۶۳ در این کشور گرامی داشته می‌شد، همچنان در تقویم ملی روسیه و نیز برخی کشورهای پساشوروی قرار دارد. شب یوری از دیگر برنامه‌هایی است که در ۱۲ آوریل در روسیه و بسیاری دیگر از کشورهای دنیا به مناسبت گرامیداشت سفر اولین انسان به فضا اجرا می‌شود.
ینی‌کند (به لاتین: Yenikənd) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق‌داش واقع شده‌است.
کانون‌های دانشجویی در دانشگاه‌های ایران بخشی از فعالیت‌های دانشجویی‌اند که در حوزه‌های فرهنگی، هنری، مذهبی و اجتماعی مشغول به فعالیت هستند. در ایران نزدیک به ۳۲۰۰ کانون در دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی وزارت علوم و ۷۰۰۰ کانون در کل شبکه دانشگاهی ایران مشغول به فعالیت هستند. دانشجویان ایران می‌توانند در تمامی زمینه‌های مربوط به حوزه‎های فعالیت کانون‌ها در دانشگاه ها کانون تأسیس کنند. نخستین کانون ها در سال ۱۳۷۷ و در دوره ریاست جمهوری محمدخاتمی و در دانشگاه‌های صنعتی امیرکبیر و دانشگاه تهران تأسیس شده‌اند.
مطابق آیین نامه ابلاغی کانون ها در سال ۱۳۸۸ هر کانون دارای شورای عمومی است که حداقل باید ۱۵ نفر در آن عضو باشد. اعضای شورای عمومی هر کانون هر سال ۵ تا ۹ نفر را به عنوان اعضای شورای مرکزی انتخاب می‌کنند. شورای مرکزی رکن اساسی تصمیم گیری در هر کانون است که مصوبات در صحن شورای مرکزی تصویب و جهت تأیید به شورای عمومی تقدیم می‌شود. هر سال شورای مرکزی انتخابی موظف یک نفر از میانشان را به عنوان دبیر انتخاب کنند. دبیر مسئولیت رسمی کلیه موارد حقوقی و اجرایی کانون را بر عهده دارد.
هر ساله دبیران کانون های هر دانشگاه که بیش از سه کانون دارد، جمع می شوند و دبیر شورای هماهنگی کانون‌ها را انتخاب می کنند. دبیر شورای هماهنگی مسئولیت حقوقی امور کانون ها در سطح کل دانشگاه را دارد و شورای هماهنگی بالاترین رکن تصمیم گیری امور کلان کانون‌های هر دانشگاه است.
در دانشگاه هایی مانند دانشگاه تهران که در هر پردیس یا دانشکده تعداد قابل توجهی کانون وجود دارد، برای هر دانشکده نیز دبیر تعیین می شود.
از سال ۱۳۷۸ کانون‌های دانشجویی در دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی ایران فعالیت خود را آغاز کردند. هادی خانیکی، معاون فرهنگی و اجتماعی وزازت علوم در آن زمان را به عنوان یکی از رشد دهندگان اصلی حوزه کانون‌ها در آن دوران می‌دانند. در آن دوران چندی از مجامع تخصصی کانون‌های فرهنگی کشور تأسیس و آغاز به کار کردند.
پس از روند رو به رشد کانون‌ها در دولت خاتمی، پس از قضایای انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ به ناگاه در اکثر دانشگاه‌ها روند بی توجهی نسبت به کانون‌ها اتخاد شد و اکثر کانون‌ها تا پایان دوره دوم ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد فعالیت چشم گیری نداشتند و به تعطیلی کشیده شدند. تا آن که با پیروزی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۲ ایران روند تشکیل و فعالیت مجدد کانون‌ها در دانشگاه‌های ایران از سرگرفته شد.
جشنواری ملی رویش مهم ترین رویداد دانشجویی حوزه کانون‌های فرهنگی به شمار می‌آید که ۷ دور از آن برگزار شده است. هفتمین دوره این جشنواره در شهریور ۱۳۹۸ و در دانشگاه تربیت مدرس برگزار شد. در این جشنواره تمام کانون‌های فرهنگی دانشگاه‌های ایران، دستاوردهای خود را به نمایش می‌گذارند.
شیوه نامه این جشنواره مهر ۱۳۹۷ ابلاغ شد. در نشست سالانه کانون ها که در آبان ۱۳۹۷ برگزار شد، دبیران شورای هماهنگی دانشگاه های ایران گرد هم جمع آمدند و از سوی وزارت علوم تشویق به برگزاری مرحله دانشگاهی رویش شدند. در مجموع ۸۵ رویش دانشگاهی در سطح ایران برگزار شد. قرار بود مرحله کشوری این جشنواره در اسفند ۱۳۹۷ برگزار شود اما به دلایلی همچون مشکلات مالی دولت در آن زمان برگزار نشد. این مسئله انتقاد و اعتراض دبیران شورای هماهنگی کانون‌ها را در پی داشت. این اعتراضات از اردیبهشت ۱۳۹۸ از سوی کانون های دانشگاه تهران و به رهبری علیرضا محمدی کله سر پیگیری شد. هم چنین بنا بود که آیین نامه جدید کانون ها از سوی وزارت علوم تهییه و ابلاغ شود. اعتراضات به خاطر برگزاری دیرتر از موعد رویش و عدم اصلاح آیین نامه منجر به نشستی در حاشیه رویش هفتم در دانشگاه تربیت مدرس شد که آن دبیران شورای هماهنگی دانشگاه‌ها طی مذاکراتی سه امتیاز اصلاح آیین نامه، برگزاری رویش هشتم و تشکیل مجامع تخصصی را مطالبه کردند.
دستورالعمل هشتمین جشنواره رویش کانون‌های فرهنگی سراسر کشور دو ماه پس از برگزاری هفتمین جشنواره و از سوی معاونت فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم ابلاغ شد. در همان ایام بود که در جهت مطالبه دیگر دبیران شورای هماهنگی دانشجویی دانشگاه های سراسر کشور، یعنی تشکیل مجامع تخصصی، شیوه نامه تشکیل آن مجامع ابلاغ شد. اما بعد از گذشت چند ماه و با شیوع جهانی ویروس کرونا در ایران، هیچ گامی در جهت پاسخگویی به ۳ مطالبه رویش هفتم انجام نشده بود.
محمدعلی کامفیروزی، عضو شورای مرکزی ناظر بر نشریات دانشگاهی وزارت علوم در سال ۱۳۹۵ در یک سخنرانی انتقادی مقابل رهبر ایران گفت:«اعمال محدودیت های روزافزون بر روند تأسیس و یا فعالیت برخی تشکل های دانشجویی با سلایق سیاسی-اجتماعی متفاوت و یا منتقد، شوراهای صنفی و کانون های فرهنگی-هنری و... در دانشگاه ها، آن هم با برچسب زنی های ناصواب، مخل حقوق اجتماعی دانشجویان و مانعی در مسیر اعتلای فرهنگی دانشگاه ها شده است.»
سعید شعبانیان، دبیر شورای هماهنگی کانون های دانشجویی دانشگاه تربیت مدرس در سال ۱۳۹۸ مقابل رهبر ایران سخنران کرد. سخنرانی وی اولین سخنرانی یک نفر به نمایندگی از کانون های فرهنگی در مقابل رهبر ایران بود. وی در سخنرانی خود به مسائلی همچون بی توجهی مسئولان جمهوری اسلامی به مسئله فرهنگ در دانشگاه ها اشاره کرد.
با آغاز به کار مجدد کانون ها از سال ۱۳۹۲ در ایران، پیگیری تشکیل مجدد مجامع تخصصی کانون‌های فرهنگی دانشگاه های ایران شروع شد. نخستین فعالیت‌ها و تلاش ها برای تشکیل مجامع تخصصی از سوی کانون های هنرهای تجسمی و کانون‌های قرآن و عترت صورت گرفت. بعد از آن با مطالبه دیگر کانون ها، شیوه نامه تأسیس مجامع تخصصی از سمت وزارت علوم در آبان ۱۳۹۸ اعلام شد. اما تشکیل مجدد مجامع کانون‌های ذیل وزارت علوم علی‌رغم پیگیری گروه های مختلف دانشجویی به وقوع نپیوست.
در سال ۱۳۹۷ و درست بعد از بیست سال از آغاز فعالیت کانون‌های دانشجویی در ایران، جشن بیست سالگی این کانون‌ها از سوی کانون‌های فرهنگی دانشگاه تهران برگزار شد. در این جشن چهره‌های مختلفی همچون محمودنیلی احمدآبادی، رئیس دانشگاه تهران، هادی خانیکی و سیدضیاء هاشمی، مدیرعامل خبرگزاری ایرنا که در گذشته متصدی عنوان معاون فرهنگی وزارت علوم بوده اند حضور داشتند.
مین (انگلیسی:MEAN؛ سرواژه مانگودی‌بی، اکسپرس جی‌اس، انگولارجی‌اس (یا انگولار) و نود.جی‌اس) یک نرم‌افزار رایگان و منبع باز جاوا اسکریپت برای ساختن وب‌سایت‌های پویا و برنامه‌های وب است.
از آنجا که کلیه مؤلفه‌های برنامه‌های پشتیبانی از پشته مین که به زبان جاوا اسکریپت نوشته شده‌اند، برنامه‌های مین هم برای محیط اجرای سمت سرور و هم سمت کاربر به یک زبان قابل نوشتن هستند.
دمکلوسایکلین به طور رسمی برای درمان انواع عفونت‌های باکتریایی مورد استفاده قرار می‌گیرد. از آن به عنوان یک آنتی بیوتیک در درمان بیماری لایم، آکنه، و برونشیت استفاده می‌شود. اگرچه مقاومت به آن تدریجاً شایع می‌شود، و این دارو اکنون به ندرت برای درمان عفونت‌ها استفاده می‌شود. Retrieved on October 27, 2008.
پوتینیسم نظام سیاسی و ایدئولوژی است که در دوران حکومت ولادیمیر پوتین بر روسیه شکل گرفت. پوتینیسم با قدرت یافتن افراد نظامی و متعلق به سازمان‌های اطلاعاتی شناخته می‌شود که در روسیه سرویس امنیت فدرال و نیروهای مسلح فدراسیون روسیه هستند. پوتینیسم با وجود ریشه در روسیه به نقاط مختلف جهان مثل ایران، ترکیه، ایتالیا، آلمان، بریتانیا گسترش پیدا کرده‌است. دلیلی که باعث شده روش‌های حکم رانی پوتین برای سایرین اغواکننده باشد و او را مورد تقلید خویش قرار بدهند، چگونگی وارد شدنش به امور حساس مختلف از دریچه قدرت و برخورد آمرانه و مقتدرانه او با مسائل مختلف است.
پوتینیسم با وطن‌پرستی کورکورانه، غرب‌ستیزی و شعارهایی دربارهٔ بزرگی بی‌نظیر روسیه و دفاع از اصالت و هویت روسیه، با مردم روستایی و شهری‌های خرده‌پا ائتلافی سیاسی ایجاد کرده‌است. گروه‌های رانت‌خوار هم جزو پشتیبانان سیاسی پوتینیسم هستند. پوتینیسم برای خنثی‌کردن تهدید سیاسی روشنفکران و طبقه تحصیل‌کرده، آن‌ها را غرب‌زده جلوه می‌دهد.
نظریه پردازان پوتینیسم معتقدند که موجویت کشور روسیه به داشتن یک ایدئولوژی یا هدف والا بستگی دارد. مهم نیست که هدف یا ایدئولوژی چه باشد، پادشاهی ارتدوکس یا کمونیسم از نظر آن‌ها فرقی ندارد. آنچه مهم است، داشتن یک ایدئولوژی است. از این رو، پوتینیست‌ها معتقدند در مرحله اول نظام سیاسی روسیه باید بر نظام ایدئوکراسی استوار باشد. در حال حاضر نظام سیاسی پوتینیسم در رشته مطالعات روسیه به رسمیت شناخته شده و مطالعه و بررسی می‌شود.
انتقال قدرت از یلتسین به پوتین، نشانه ای از دشواری فرایند گذار بر دموکراسی در روسیه بود. یلتسین، فردی را به عنوان جانشین خود برگزید که از دستگاه امنیتی روسیه برخاسته بود و دارای اشتهار و نفوذ شخصی نبود. او با حمایت یلتسین هویت پیدا کرد و الیگارشی‌ها نیز در روی کار آمدن او نقش مؤثری ایفا کردند. پوتین قدرت را در کنترل خود درآورد، برخورد گزینشی با الیگارشی‌ها و صاحبان قدرت سیاسی ـ اقتصادی در روسیه که زمینه را برای قدرت یافتن او فراهم کرده بودند، آغاز کرد. او تحت عناوین مختلف در بیش از دو دهه قدرت خود را حفظ کرد.
به عقیده میخائیل کاسیانف، نخست‌وزیر سابق روسیه، پوتینیسم از سال ۲۰۰۴ یعنی زمانی که پوتین برای بار دوم به ریاست جمهوری روسیه رسید، پالایش شد و به مرحله دموکراسی مدیریت شده وارد شد.
پوتین در شکل‌گیری پوتینیسم نقش مهمی داشته، ولی در کنار او مشاورانی حضور دارند، که به رغم برجستگی فکری‌شان، کمتر شناخته شده‌اند. ولادیسلاو سورکف، از جمله این مشاوران است که از مغزهای متفکر مکتب پوتینیسم بوده‌است.
پوتینیسم با وجود ریشه در روسیه در کشورهای دیگر مثل ایران، ترکیه، ایتالیا، آلمان و بریتانیا تقلید شده‌است.
پوتینیسم در ایران در جنبه‌های غیراقتصادی و در واقع امنیتی آن پیاده شده‌است. اگبر گنجی در رادیو زمانه می‌نویسد: «خامنه‌ای و سپاهیان در سرکوب مخالفان هم از تجربه‌های ولادیمیر پوتین به خوبی بهره گرفته و استفاده می‌کنند. پوتینیسم آن‌ها، الگوبرداری در سرکوب و نظامی گری است، نه رشد اقتصادی، ارتباط با همه دولت‌ها و تأمین منافع ملی کشور.»
رجب طیب اردوغان با تقلید از پوتین با اصلاح در ساختارها و قانون اساسی سعی کرد که مدت بیشتری در قدرت بماند. اردوغان پس از گذار از الگوی سنتی کمالیسم وارد به مرحله پوتینیسم شد. اردوغان با تضعیف قدرت ارتش و خلع ید آنها از تصمیمات سیاسی یک حکومت ریاستی برمحور اقتدارگرایی مانند روسیه پوتینی ایجاد کرد. اما با توجه به مشابهت ترکیه با روسیه در شبه دموکراتیک بودن نظام سیاسی استقرار پوتینیسم در این کشور با چالش همراه بوده‌است. حزب عدالت و توسعه ترکیه با هدایت اردوغان پیاده کننده این سیاست‌ها است و تلاش آن «نو عثمانی گری» یا «اقتدارگرایی از نوع پوتینی» خوانده شده‌است.
ولادیسلاو سورکف دربارهٔ پوتینیسم می‌گوید: «ایدئولوژی کارآمد زندگی روزمره، با همه نوآوری‌های اجتماعی و تناقضات سازنده آن». از دیدگاه او، روس‌ها به دمکراسی غربی نیازی ندارند. چون پوتین سیستمی ایجاد کرده که نیازها، تمایلات و اهداف مردمش را بهتر از خودشان درک می‌کند. منتقدان می‌گویند پوتینیسم مدنظر سورکف، شامل ضدیت با غرب، ترکیبی از انزواطلبی و توسعه‌طلبی نظامی، فداکاری مادی توسط مردم عادی و آزار و اذیت مخالفان ماست.
پوتینیسم در روسیه تلاشی برای احیای امپراتوری تزاری سابق با ساختارهای جدید و عناوین جدید است. در واقع پوتینیسم به یاد ابرقدرتی روسیه در زمان شوروی فعالیت کرده و در عین حال تفکر امپراتوری را گسترس می‌دهد. با آن‌که پوتینیسم اصطلاح جدیدی است که ویژگی‌های نظام سیاسی و اقتصادی ولادیمیر پوتین را شرح می‌دهد، عملکرد آن، پدیده‌ای قدیمی و معمول در تاریخ روسیه است. پوتین به‌طور کلی حاکمیت اقتصادی را مطیع کرملین کرد و از نگاهی اساس اقتصادی پوتینیسیم، رانت‌خواری است.
توجیه پوتینیسم نوسازی سریع و فراگیر از بالا است که روسیه را تبدیل به ابرقدرت می‌کند. پوتینیسم مانند حکومت‌های تزاری و شوروی خود را دیکتاتوری خرده‌پا، مثل دیکتاتوری‌های آفریقا، آمریکای لاتین یا خاورمیانه نمی‌داند بلکه دولت استبدادی روشنگری معرفی می‌کند که به دنیال اهداف بلندپروازانه ملی است.
فرید زکریا در واشینگتن پست می‌نویسد: «وقتی که با مخالفت‌هایی، بویژه در انتخابات پارلمانی سال ۲۰۱۱ روبرو شد، آقای پوتین متوجه شد که به چیزی بیش از اعمال زور برای شکست مخالفان خود نیاز دارد. او فهمید که به یک ایدئولوژی قدرت نیاز است و سعی کرد که در سخنرانی‌هایش، تصویب لوایح و استفاده از مقام خود برای انتقال یک رشته از ارزش‌ها، چنین نظام ایدئولوژیک قدرت را تحقق بخشد.»
«اصول اساسی پوتینیسم عبارتند از ناسیونالیسم، مذهب، محافظه کاری اجتماعی، سرمایه‌داری دولتی، و تسلط دولتی برنهاد مطبوعات و رسانه‌ها. این اصول اساسأ در تضاد و عداوت با اصول و ارزش‌های مدرن غربی چون حقوق فردی، تساهل، جهان‌شهرگرایی و بین‌المللی بودن است.»
میخائیل کاسیانف می‌گوید: «متمرکز کردن کنترل بر روی نیروهای امنیتی، توسعه جریان تک حزبی و استفاده از رسانه‌های الکترونیکی برای تقویت آن نیز از دیگر اقدامات انجام شده در راستای پوتینیسم است.»
ولادیمیر پوتین عامل اصلی رکود اقتصادی روسیه را در «میراث اقتصاد شوروی» خوانده و ایدئولوژیک بودن اقتصاد را مورد نقد شدید قرار داده‌است. به نظر او چون روسیه در اقتصاد و سیاست بین‌المللی با رقابت مناسب برخورد نکرد، قدرت کشور را شکوفا نکرد، وتین در همان حال موضع ضدکمونیستی نیز نداشت، او تلاش کرد بر حساسیت‌های مردم روسیه تمرکز کند. او به افراط‌گرایی در ایده‌ها و برنامه‌های لیبرالیستی حمله کرد ولی مفهوم آزادسازی را هم رد نمی‌کند. پوتین کوشید میان اصول کلی اقتصاد بازاری و دموکراسی با واقعیت‌های جامعه و دولت در روسیه پیوند ایجاد کند.
پوتینیسم اقتصادی ترکیب اقتصاد آزاد با اقتدارگرایی روسی است که برنامه‌های اعلامی آن شامل حمایت از نوآوری‌ها، گسترش سرمایه‌گذاری توسط بخش خصوصی افزایش تولید برق و انرژی، رسیدگی به مسایل بازنشستگان و کاهش سطح فقر و اصلاح سیستم بازنشستگی می‌شود. پوتینیسم با تکیه بر نفت و گاز و منابع انرژی تلاش می‌کند ضمن احیای روسیه بزرگ، چالش‌های سیاسی و امنیتی خود با آمریکا، ناتو و غربی‌ها را کنترل کند.
سیاست‌های پوتینیستی در تقابل با خصوصی‌سازی است ولی از سوی دیگر برخی فضاها برای افراد و گروه‌های خاص وجود داشت که از فعالیت‌های غیررسمی خصوصی‌سازی بهره‌مند شوند.
سیستم حکمرانی پوتین اجازه نمی‌دهد هیچ شخصیت دیگری نه تنها در کنار پوتین بلکه در سایه وی رشد کند حتی فردی مانند دیمیتری مدودف. آلکسی ناوالنی شاخص‌ترین مخالف پوتین نیز به رغم داشتن هوادارانی، فرد قابل مقایسه ای در برابر پوتین ارزیابی نمی‌شود.
آندرانیک میگرانیان در سال ۲۰۰۴ پیش‌بینی کرد که رژیم پوتینیسم پتانسیل تبدیل به نظام خودکامه و هم دموکراسی یکپارچه را دارد: «فکر می‌کنم رژیمی که در حال حاضر در روسیه برقرار شده‌است، می‌تواند هم به نظام خودکامه بروکراتیک مبدل شود و هم به دمکراسی یکپارچه. درست نیست که رژیم فعلی «رژیم خودکامه بروکراتیک» قلمداد شود زیرا در چنین رژیمی بیگانگی کامل نهادهای دولتی با مردم مشاهده می‌شود و قدرت دولتی فقط به فکر حفظ اختیارات خود و نظارت بر زمینه‌های اصلی زندگی کشور است. هدف این رژیم فقط حفظ وضعیت موجود و بازتولید نظامی اجتماعی-سیاسی بدون توسعه و مدرنیزه‌سازی است.»
در طول دوران حکومت پوتین تلاش شده‌است تا با تغییر ساختارها مثل تغییر قانون اساسی قدرت حفظ و الگوی حکومت پوتینی تثبیت شود. این گونه تغییرات می‌تواند به عنوان «گذار از شبه اقتدارگرایی به اقتداگرایی» تعبیر شود.
از نگاهی پوتینیسم به دنبال رویکرد تقابل‌جویانه و تجدیدنظرطلبانهٔ خود برای تلافی تحقیر ناشی از پایان جنگ سرد است و اوج آن را می‌توان در الحاق کریمه به روسیه دید. به علاوه پوتین تلاش می‌کند با برجسته کردن نقاط ضعف غرب از توجه به مشکلات داخلی پرهیز کند. پوتین طرحی برای «اتحادیه اوراسیایی» ارائه کرده‌است اما پیشرفت چین در امور بین‌الملل مانع این طرح شد.
در دوران اخیر حکومت پوتین، روسیه به دخالت در انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا، دستکاری رفراندوم برگزیت در بریتانیا و همچنین مداخله در انتخابات ریاست‌جمهوری در فرانسه شد و ادعا گردید روسیه از تمام زیرساخت‌های شبکه‌های اجتماعی ممکن برای تأثیر بر نتیجه انتخابات آمریکا بهره گرفته‌است.
راشیزم
دستگاه پلت (Pellet Press) ماشینی است، که برای متراکم کردن محصول و شکل‌دهی مواد پودری به قطعات بزرگ‌تر و معمولاً استوانه ای شکل به کار می‌رود. این شکل محصول به عنوان پلت شناخته می‌شود و به همین خاطر ماشینی که آن را تولید می‌کند، دستگاه پلت گفته می‌شود. دستگاه پلت را در شکل‌های مختلفی تولید می‌شود اما تقریباً مکانیزم عملکرد تمامی آن‌ها یکسان است. عملکرد کلی دستگاه پلت عبور غلطک بر موادی است که روی سطحی پر از حفره است. این مکانیزم منجر می‌شود تا مواد وادار به عبور از داخل حفره‌ها شده و به صورت فشرده از سمت دیگر خارج شوند. غلطک و سطح مشبک در اصطلاح رولر (Roller) و دای (Die) نامیده می‌شوند.
دستگاه پلت کاربرد گسترده‌ای در طیف وسیعی از صنایع مختلف دارد. برخی از این کاربردها عبارت اند: تولید خوراک دام و طیور و آبزیان، تولید سوخت‌های گیاهی (بیومس)، تولید کودهای ارگانیک، تولید محصولات دارویی فشرده، متراکم کردن محصولات بازیافتی، تولید گرانول محصولات معدنی (مانند بنتونیت حفاری). این‌ها تنها بخشی از کاربردهای رایج دستگاه پلت است. به‌طور کلی، دستگاه پلت در هر جایی که نیاز به کاهش حجم محصول است، می‌تواند کاربرد داشته باشد.
امروزه کاربرد دستگاه پلت بسیار گسترده شده است و تنها محدود به تولید خوراک دام و طیور نمی شود. برخی از کاربردهای مهم دستگاه پلت می توان به تولید خوراک آبزیان، فرآوری کودهای ارگانیک، تولید بستر حیوانات، ساخت کاتالیست و تهیه خاک اره و زغال فشرده به عنوان منابع انرژی نام برد. به طور کلی، از دستگاه پلت می توان برای متراکم کردن مواد پودری و الیاف با خواص شیمیایی و فیزیکی مختلف استفاده کرد.
واحد متراکم کننده (Pelleting) در انواع دستگاه پلت تجاری شامل دای و رولر است. در طراحی‌های مختلف ممکن است دای، رولر یا هر دو متحرک باشند، اما اساس تمامی آن‌ها تحت فشار قرار گرفتن مواد مابین دای و رولر و عبور آن از میان حفره‌های دای است. تعداد دای در انواع دستگاه پلت یکی است اما تعداد رولر می تواند از دو عدد نیز بیشتر باشد. دستگاه پلت با دو عدد رولر رایج ترین انواع هستند. این مجموعه تحت بارهای دینامیکی و استاتیکی قابل توجهی به همین خاطر در ساخت آن از آلیاژهایی با استحکام بالا استفاده می‌شود تا از فرسایش آن جلوگیری شود.
واحد برش (Cutter) یا اصطلاحاً قیچی، بخشی است که محصول پلت متراکم را به اندازه مورد نظر اپراتور دستگاه پلت برش می‌دهد. قیچی دستگاه پلت می‌تواند با توجه به طراحی آن متحرک یا ثابت باشد. طراحی قیچی معمولاً تأثیری در کیفیت محصول پلت نهایی ندارد. در دستگاه پلت رینگ دای، قیچی معمولاً ثابت است در حالی که در دستگاه پلت فلت دای هر دو نوع قیچی ثابت و متحرک رایج است.
واحد تخلیه (Discharge) می‌تواند یک مجموعه استاتیکی (مانند دستگاه پلت رینگ دای) یا مجموعه ای متحرک (مانند دستگاه پلت فلت دای) باشد. واحد تخلیه در دستگاه‌های پلت رینگ دای و فلت دای به ترتیب در زیر و کنار دستگاه قرار دارد.
واحد انتقال قدرت (Power transmission) از نظر ابعاد بخش قابل توجه از حجم کلی ماشین را سیستم انتقال قدرت شامل می‌شود. واحد انتقال می‌تواند مبتنی بر مکانیزم چرخ دنده (اصطلاحاً گیربس)، تسمه یا ترکیبی از هر دو باشد. دستگاه پلت مبتنی بر انتقال قدرت گیربکس معمولاً حجم کمتری را اشغال می کنند.
لیمسایکلین یک آنتی بیوتیک وسیع الطیف از دسته تتراسایکلین‌ها است که توسط شرکت دارویی گالدرما به بازار عرضه می شود.
عوارض جانبی لیمسایکلین می تواند شامل بثورات جلدی، سردرد، اسهال، حالت تهوع، استفراغ، درماتیت، التهاب کبد، واکنش های آلرژیک و اختلالات بینایی باشد. هنگامی که برای مدت طولانی مصرف شود، می تواند باعث بروز مشکل بازگشت اسید به مری شود.
ینی‌کند (به لاتین: Yenikənd) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گوی‌چای واقع شده است.
ینی‌کند () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده‌است.
سر پائولیاس نگونا ماتانه (؛ زادهٔ – درگذشته ۱۲ دسامبر ۲۰۲۱)Profile of Paulias Nguna Matane سیاست‌مدار اهل پاپوآ گینه نو بود. وی فرماندار کل پاپوآ گینه نو از ۲۹ ژوئن ۲۰۰۴ تا ۱۳ دسامبر ۲۰۱۰ بود.
ینی‌کند (به لاتین: Yenikənd) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان کردامیر واقع شده است.
ینی‌کند (به لاتین: Yenikənd، از ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۷ قره‌یفکا Qarayevkənd) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان ساموخ واقع شده است. ینی‌کند ۱۲۷۰ نفر جمعیت دارد.Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
ینی‌کند (به لاتین: Yenikənd) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان صابرآباد واقع شده است. ینی‌کند ۲۰۱۶ نفر جمعیت دارد.  Azərbaycan Respublikasının inzibati - ərazi bölgüsü. Məlumat toplusu. Bakı – 2013. 488 səh.
ینی‌کند (به لاتین: Yenikənd، پیش‌تر کیروفکا Kirovka) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شماخی واقع شده است.
عباس بهادری (زادهٔ ۱۰ اردیبهشت ۱۳۳۹) خوانندهٔ موسیقی پاپ اهل ایران است. او از خوانندگان نسل اول موسیقی پاپ پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران است.
عباس بهادری، ۱۰ اردیبهشت ۱۳۳۹ در کرج و در خانواده‌ای که اصالت آنها به نطنز می‌رسید، متولد شد. او فعالیت‌های هنری خود را از سال ۱۳۶۵ آغاز و در سال ۱۳۶۸ همکاری خود را به عنوان خواننده با واحد موسیقی صدا و سیما آغاز کرد. از وی ۴ آلبوم موسیقی مستقل منتشر شده و در چند آلبوم گروهی نیز حضور داشته‌است. او در دههٔ ۱۳۷۰ از خوانندگان فعال در حیطهٔ موسیقی پاپ ایران بود. ترانهٔ «گل می‌روید به باغ» با صدای عباس بهادری، از نخستین ترانه‌های موسیقی پاپ پس از انقلاب ۱۳۵۷ بود که در نوروز ۱۳۷۲ از صدا و سیما پخش شد.
از جمله آثاری که توسط عباس بهادری اجرا شده‌است می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
تئا شاروک (به انگلیسی: Thea Sharrock) زاده ۱۹۷۶ میلادی کارگردان تئاتر و فیلم انگلیسی است. در سال ۲۰۰۱، هنگامی که ۲۴ سال سن داشت، مدیر هنری پلی‌هاوس ساوث‌وارک (Playhouse Southwark) در لندن شد. او جوان‌ترین کارگردان هنری تئاتر انگلیس بود.British Theatre Guide interview 2003