moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مطالعه‌ای که از قشر کم درآمد هندیان بمبئی (اعم از مسلمان و هندو) انجام شده نشان می‌دهد که خیلی از این زنان در خانواده‌هایی بزرگ شده‌اند که آمیزش جنسی را کثیف و گناه‌آلود می‌دیده‌اند و به آن‌ها راجع به مسائل جنسی اطلاعات داده نمی‌شده‌است. بسیاری از این زنان کم درآمد آمیزش جنسی اول خود را ناگوار و خجالت‌آور (به‌دلیل نبود حریم خصوصی) یافته و می‌گفتند که لذت جنسی به‌تدریج به‌وجود می‌آید. خیلی از این زنان معتقد بودند که لزوم کار بیرون، مادری و خانه‌داری تأثیر منفی بر لذت بردنشان در هنگام آمیزش دارد. همچنین به زنان آموزش داده شده بود که باید نیازهای جنسی شوهرشان را برآورده کنند. این زنان برای اجتناب از آمیزش از روش‌های مختلف بهره می‌جستند: آوردن کودکان به تخت خوابشان، بهانهٔ شیر دادن به کودکان، مریضی، در حیض بودن، و همچنین مقاومت کردن فیزیکی از پیشروی جنسی شوهر. زنان ضعف خود و ترس از این‌که شوهرانشان آن‌ها را ترک کنند را از دلایل پرهیزشان بیان می‌کردند. این زنان بهترین راه مقابله با باردار نشدن را عدم آمیزش جنسی تصور می‌کردند.
مطالعه دیگر نشان می‌دهد که زنان از بیان نیاز به آمیزش جنسی امتناع می‌ورزیدند زیرا این تصور در آن‌ها وجود داشت که ممکن است شوهرانشان این را ناشی از دانش و تجربیات از طریق رابطه جنسی خارج از ازدواج در نظر بگیرند. البته زنان جهت ارضای نیازهای جنسی‌شان از روش‌های غیرکلامی مختلفی بهره می‌بردند. برخی از این روش‌ها پختن غذای مورد علاقه شوهر، خواباندن زود بچه‌ها، بوسیدن و نوازش کردن بودند.
تا پیش از سال ۱۹۶۰ جامعه آمریکا به صورت کلی آمیزش جنسی پیش از ازدواج را نمی‌پذیرفت. اما از آن هنگام تصور کلی جامعه آمریکا تغییر کرده‌است. همین موضوع انجام تحقیقات آماری در مورد آمیزش قبل از ازدواج را ساده‌تر کرده‌است. محققان علوم اجتماعی همچنین سعی در پاسخ به این سؤال داشته‌اند که این تغییر در جامعه آمریکا چه تأثیراتی در معنا، ماهیت و عملکرد ازدواج داشته‌است. مطالعات متعددی افزایش احتمال فروپاشی در ازدواج را با آمیزش جنسی پیش از ازدواج مرتبط دانسته‌اند چنانچه برخی مطالعات زیاد شدن احتمال طلاق را تا پنجاه درصد تخمین زده‌اند. یک مطالعهٔ آماری به این نتیجه رسیده‌است که عامل مؤثر «داشتن رابطه جنسی یک زن با مردان مختلف قبل از ازدواج» است، و داشتن «رابطه جنسی یک زن تنها با شوهر آینده‌اش» عامل مؤثری در نرخ طلاق به حساب نمی‌آید.
برخی مطالعات نشان می‌دهند که اولین آمیزش جنسی تجربه برجسته‌ای در زندگی فرد است، و تعهد افراد را نسبت به شریک جنسی شان افزایش می‌دهد. همچنین اگر اولین آمیزش پس از اینکه دو فرد به درجه تعهد بالاتری نسبت به هم رسیده‌اند اتفاق بیفتد، باعث افزایش عشق و نزدیکی بین دو فرد می‌شود و امکان ازدواج آن‌ها را افزایش می‌دهد.
تحلیل‌های آماری در آمریکا نشان می‌دهند که وقوع و تکرر آمیزش جنسی درون ازدواج در طول زندگی کاهش می‌یابد. مهم‌ترین عاملی که عموماً به آن اشاره می‌شود افزایش سن است که انگیزه و توانایی مردان و در زنان سطح تستوسترون را کاهش می‌دهد. همچنین افزایش سن میزان بیماری‌ها را افزایش می‌دهد و همچنین تأثیرات روانی بر فرد می‌گذارد که خود بر کاهش تکرر آمیزش تأثیر می‌گذارد؛ ولی این عامل نمی‌تواند کاهش میزان آمیزش در مدت زمان کمی پس از ازدواج را توجیه کند. توضیح دیگری که برای کاهش آمیزش داده می‌شود از بین رفتن هیجان اولیه، در دسترس بودن شریک جنسی، و قابل پیش‌بینی شدن رفتار جنسی فرد مقابل است. اما این دیدگاه نمی‌تواند کم شدن تدریجی آمیزش پس از کسب شناخت جنسی را توجیه کند. از جمله دلایل دیگری که در افت تکرر آمیزش ذکر می‌شود افزایش مشغولیت یکی از زوجین است که شامل کار خارج و رسیدگی به امور کودکان است. همچنین هنگام سه‌ماهه آخر حاملگی میزان آمیزش کاهش می‌یابد. تولد نوزاد هم رابطه زن و شوهر را شدیداً تغییر می‌دهد و توجه آن‌ها را از یکدیگر به سمت نوزاد و فرزندان کوچک برده که این خود باعث خستگی آن‌ها و کاهش زمانی می‌شود که با هم هستند. در نتیجه موقعیت‌هایی که آمیزش جنسی دارند نیز کاهش می‌یابد. عامل مهم دیگر میزان رضایت زن و شوهر از ازدواج آن‌ها است: زن و شوهر که از ازدواجشان راضی هستند بیشتر با هم آمیزش جنسی خواهند داشت. عوامل اجتماعی مانند کاتولیک بودن یا زندگی در مناطق روستایی در برخی مطالعات بر کاهش میزان آمیزش مؤثر شناخته شده‌اند ولی مطالعات دیگر چنین تغییری را گزارش نمی‌کنند. یک مطالعه آماری بر اساس داده‌های آمریکا در سال ۱۹۸۸ به این نتیجه رسیده‌است که زوج‌هایی که قبل از ازدواج رابطه جنسی داشته‌اند، در مقایسه با آن‌هایی که این تجربه را نداشته‌اند در کوتاه مدت با تکرر بیشتری آمیزش جنسی انجام می‌دهند؛ اما تأثیرات بلند مدت آن مشخص ناست.
برآوردهای انجام شده توسط مجله لنست (که هر ۱۰ سال انجام می‌شود) نشان می‌دهد:http://www.bbc.co.uk/persian/world/2013/11/131126_nm_social_media_sex.shtml
ازدواج بدون آمیزش جنسی موضوع رایج در برخی کشورهاست. تخمین زده می‌شود که در آمریکا در ۲۰ میلیون خانواده رابطهٔ جنسی به میزان بسیار کم وجود دارد. براساس تخمین سازمان جهانی بهداشت، در ژاپن حدود یک‌چهارم شرکای جنسی با یکدیگر در طول سال، رابطهٔ جنسی ندارند. بر اساس آمار شرکت‌های تولیدکنندهٔ کاندوم در ژاپن، متوسط تعداد آمیزش جنسی زوج‌های ژاپنی ۴۵ مرتبه در طول سال است، درحالی‌که متوسط جهانیِ آن ۱۰۳ بار در طول سال است. این موضوع باعث تأثیر بازار یک میلیارد دلاری فروش فیلم پورنوگرافی در ژاپن و افزایش فیلم‌های پورنوی سالمندان شده‌است.
فلسفه سکس که به بررسی فلسفی آمیزش جنسی و موضوعات مربوط می‌پردازد به فلسفه "مفهومی" سکسوالیته، فلسفه "متافیزیکی" سکسوالیته و فلسفه "هنجاری" سکسوالیته تقسیم‌بندی می‌شود.
فلسفهٔ مفهومی سکس به موضوعات «میل جنسی»، «فعالیت جنسی» و «لذت جنسی» می‌پردازد. چه چیزی باعث به وجود آمدن احساسات جنسی می‌شود؟ درگیر شدن ارگان‌های جنسی لزومی ندارد زیرا بخش‌های دیگر بدن نیز می‌توانند لذت جنسی بدهند. یک عمل جنسی دقیقاً چه چیزی است؟ لمس بازوی یک شخص ممکن است رفتاری دوستانه، تجاوز، یا فعالیتی مربوط به آمیزش جنسی باشد؛ و خواص فیزیکی به تنهایی امکان‌ها را از هم تمیز نمی‌دهد. ارتباط مفهومی بین لذت جنسی و فعالیت جنسی چیست؟ به‌نظر می‌آید که نه «قصد ایجاد لذت جنسی» و نه «خود تجربه لذت جنسی» ملزوماتی برای اینکه ماهیت یک عمل را جنسی در نظر بگیریم نیستند. بجز سؤالات مفهومی در مورد اینکه «چه چیزی یک عمل را جنسی می‌کند»، سؤال دیگر این است که چگونه اعمال خاص جنسی را تعریف کنیم؟ مثلاً چه نوعی از آمیزش جنسی «تجاوز» محسوب می‌شود؟ از نظر مفهومی آیا تفاوتی بین «مجبور کردن یک نفر با نیروی فیزیکی به آمیزش جنسی» یا «پول دادن به شخص برای انجام آمیزش جنسی» هست؟ و اگر هست این تفاوت‌های مفهومی دقیقاً چه هستند؟
این شاخه از فلسفه مسائل مربوط به آمیزش جنسی را از دیدگاه هستی‌شناسی و شناخت‌شناسی مورد بحث قرار می‌دهد: جایگاه سکس در ذات انسان چیست؟ روابط بین سکسوالیته، احساسات، و ادراک چیست؟ معنی سکسوالیته برای یک شخص، یک گونه، یا کل کیهان چیست؟ آمیزش جنسی دربارهٔ چیست؟ این دیدگاه که میل جنسی غریزه‌ای هدایت شده توسط هورمون‌ها است که توسط یک خدا یا به وسیلهٔ طبیعت در ما قرار داده شده تا در خدمت بقای گونه‌ها باشد، با دیدگاه دیگر که آمیزش جنسی جنبه روحانی بسیار برجسته‌ای داشته باشد، لزوماً متناقض نیست. اما دیدگاه دیگر این است که آمیزش جنسی تفاوت چندانی با خوردن، نفس کشیدن، و ادرار کردن ندارد؛ اما شاید (علاوه بر این) رفتار جنسی تا حدی مشخص‌کننده شخصیت اخلاقی شخص نیز باشد.
فلسفهٔ هنجاری سکسوالیته به بررسی سؤالاتی در مورد اخلاقیات جنسی می‌پردازد. در چه شرایطی انجام آمیزش جنسی، فعالیت جنسی، یا تجربه لذت جنسی از نظر اخلاقی مجاز است؟ انجام آن با چه کسی مجاز است؟ با چه بخش‌هایی از بدن؟ به چه مدت؟ این شاخه از فلسفه همچنین به سؤالات حقوقی، اجتماعی و سیاسی مربوط نیز می‌پردازد. آیا جامعه باید مردمش را به سمت ازدواج، خانواده و دور شدن از همجنس‌گرایی سوق دهد؟ آیا قوانینی در ممنوعیت فاحشگی و همجنس‌گرایی باید وضع شود؟ این سؤالات جنبه اخلاقی دارند. اما این شاخه فلسفه به سؤالات غیر مرتبط به اخلاق نیز می‌پردازد: آمیزش جنسی خوب چیست؟ آمیزش جنسی خوب تأثیری در زندگی خوب دارد؟
ارزش‌گذاری اخلاقی بر روی رابطه جنسی به نگاه فرد به ماهیت برانگیختگی و امیال جنسی در انسان بستگی دارد؛ و این فلاسفه را به دو دسته عمده خوشبین‌ها و بدبین‌ها تقسیم‌بندی کرده‌است.
فلاسفه بدبین برانگیختگی جنسی و انجام عملی بر اساس آن را در حد کرامت و شأن انسان نمی‌بینند. به عقیده آن‌ها هنگامی که کسی نسبت به شخص دیگر تمایل جنسی پیدا می‌کند، چه قبل و چه در هنگام آمیزش در واقع آن شخص دیگر را در حد یک شیء برای لذت خودش پایین می‌آورد. در تمایل جنسی در واقع نسبت به بدن، لبان، باسن و بخش‌های مختلف طرف مقابل تمایل وجود دارد، و این بخش‌ها متمایز از خود آن شخص هستند. به‌علاوه به‌نظر می‌آید که گونه‌هایی از تأثیرگذاری ماهرانه و گمراه‌کننده قبل از درگیر آمیزش شدن لازم است، و این‌گونه رفتارهای اغواکننده آن‌قدر رایج هستند که به‌نظر می‌آید که بخشی ذاتی از تجربه جنسی هستند. به‌عنوان مثال ما خود را جذاب‌تر از آنچه هستیم و مورد تمایل طرف مقابل نشان می‌دهیم، و تلاش زیادی می‌کنیم که نقص‌های خود را بپوشانیم. به‌علاوه برانگیختگی جنسی قابل کنترل نیست. هنگام برانگیختگی جنسی ممکن است فرد کاری را انجام بدهد که حتی در حالت عادی فکرش را هم نمی‌کرده‌است. در هنگام آمیزش، شخص کنترل بر نفسش را از دست می‌دهد و حتی ممکن است تهدیدی برای طرف مقابل هم به‌حساب بیاید. نیاز به آمیزش جنسی می‌تواند شرایطی را ایجاد کند که یک نفر را به‌دلیل احتیاج به رابطهٔ جنسی تحت سلطهٔ شخص دیگر قرار داده و بازیچهٔ او کند.
از طرف دیگر فلاسفهٔ خوشبین آمیزش جنسی را مکانیزمی در نظر می‌گیرند که به‌صورت طبیعی و از روی شادی پیوندی جنسی و غیرجنسی میان دو نفر برقرار می‌کند. آمیزش جنسی لذت دادن به خود و به دیگری به‌صورت هم‌زمان است که خود می‌تواند باعث ایجاد حس قدردانی و محبت شود و باعث عمق یافتن رابطهٔ زوج شود. این دسته از فیلسوفان معتقدند که آمیزش جنسی به خودی خود ارزشمند است (نه به‌عنوان وسیله‌ای برای رسیدن به هدفی دیگر). اگر چه آمیزش جنسی شباهت‌هایی با اشتهاهایی مانند گرسنگی و تشنگی دارد، اما تفاوت مهمی که با آن‌ها دارد این است که به ما امکان می‌دهد که از ذهن و شخصیت و بدن محظوظ شویم. اینکه افراد چگونه تحت تأثیر رابطه جنسی قرار می‌گیرند و به آن پاسخ می‌دهند بسته به شخصیت خود فرد دارد و نه به ماهیت ذاتی تمایلات جنسی. تمایلات جنسی به خودی خود بد یا خوب نیستند؛ شخصی که تمایلات مبتذل دارد تجربه جنسی بد و شخصی که تمایلات غیرخودپرستانه و اخلاقی دارد تجربه جنسی خوب خواهد داشت. اگر چه برخی از افراد ممکن است شریک جنسی خود را به عنوان شیء ای نگاه کنند که پس از استفاده از آن‌ها کنار گذاشته می‌شوند، اما این «ویژگی قطعی» تمایلات جنسی نیست. آمیزش جنسی به صورت ذاتی اشخاص را تبدیل به شیء نمی‌کند؛ بر عکس آمیزش وسیله‌ای در نظر گرفته شود که افراد به همدیگر "از طریق" بدنشان پاسخ می‌دهند. آمیزش جنسی می‌تواند افراد را نسبت به حضور همدیگر بیدار کرده و آن‌ها را قادر می‌سازد که ارتباطی واقعی با طرف مقابلشان برقرار کنند.
از خرید و فروش زنان و کودکان اغلب زیر سن قانونی به‌منظور برقراری آمیزش جنسی با عنوان تجارت سکس یاد می‌گردد. تجارت جنسی را نوع نوین برده‌داری در عصر حاضر قلمداد می‌کنند. قربانیان تجارت سکس معمولاً توسط کلاهبرداری، اجبار و زور وارد این عرصه می‌گردد به این ترتیب که به این افراد اغلب وعدهٔ کار و زندگی بهتر در یک کشور دیگر داده می‌شود یا این‌که توسط والدین خود به برده‌داران جنسی فروخته می‌شوند یا توسط گروه‌های قاچاق انسان ربوده می‌گردند.
بسیاری از گروه‌های تبهکار در این زمینه تحت عنوان موسسه‌های خیریه مشغول به کار هستند. براساس گزاش‌های سازمان یونیسف هر ساله بیش از یک میلیون کودک در سراسر جهان با اهداف مختلف از جمله به‌عنوان روسپی قاچاق می‌شوند. این نوع قاچاق، سومین تجارت پُرسود جهان بعد از مواد مخدر و سلاح محسوب می‌شود.
بخش اعظم قربانیان تجارت جنسی را کودکان ۱۲ تا ۱۷ سال تشکیل می‌دهند. تا سال‌ها پیش تایلند به عنوان یکی از کشورهایی بود که تجارت جنسی در آن به شکل گسترده رواج داشته اما اکنون برزیل با پیشی گرفتن از تایلند یکی از مقاصد مهم برای افرادی است که به قصد رابطهٔ جنسی مسافرت می‌کنند. یونیسف تخمین می‌زند که حدود ۲۵۰ هزار روسپی کودک در برزیل زندگی می‌کنند. ضعف و عدم نفوذ دولت‌های مرکزی در مرکز و غرب آفریقا، جنوب آسیا و آمریکای لاتین بستر مناسبی برای قاچاق کودکان فراهم آورده‌است.
قوانین حقوقی اعمالی که سوءاستفاده جنسی محسوب می‌شوند را تعریف می‌کند. این قوانین بسته به زمان و مکان تغییر می‌کند. تقریباً در تمامی سامانه‌های قانون‌گذاری تجاوز جنسی جرمی با مجازات سنگین محسوب شده‌است. در برخی جوامع مجازات آن مرگ بوده‌است. نمونه‌های دیگر مجازات کور کردن دو چشم و اخته کردن (که در دوره نورمن‌ها در انگلیس اجرا می‌شده‌است)، چند سال حبس و پرداخت جریمه، یا تبعید یا موارد دیگر بوده‌است.
تخمین زده می‌شود که امروز حدود ۱۰ درصد تمامی پسران و ۲۰ درصد تمامی دختران قربانی سوءاستفاده جنسی باشند هرچند به‌دلیل پنهان‌کاری، میزان دقیق سوءاستفاده جنسی کودکان مشخص نیست. اولین قوانین حکومتی محافظت‌کننده از سوءاستفاده جنسی از کودکان در اروپا در قرن ۱۶ میلادی در انگلستان ایجاد شد. در سال ۱۵۴۸ قانونی تصویب شد که پسران را از تجاوز به زور و دختران زیر ۱۰ سال را از تجاوز با زور حمایت می‌کرد. هر دوی این قوانین برای متخلف، مجازات مرگ را در نظر گرفته بودند. در همین قرن در آلمان قوانینی تصویب شد که پسران زیر ۱۴ سالی که تن‌فروشی می‌کردند را مجازات می‌کرد. پس از انقلاب فرانسه مجازات اعدام برای تخلفات جنسی حذف و بسیاری از انواع رابطه جنسی آزاد شد. عموم کشورهای اروپایی به پیروی از فرانسه پرداختند، اما انگلستان و آمریکا از این کار امتناع کردند. در قرن ۱۸ میلادی در انگلیس مراجعه به پلیس در مورد سوءاستفاده جنسی کودکان کمتر بود زیرا طبق قوانین انگلستان هنگام انجام جرم جنسی بر روی کودکان هم قربانی و هم مجرم خطاکار محسوب می‌شدند و هر دو مجازات می‌شدند. در طی قرن‌های ۱۹ و ۲۰ میلادی قوانین محافظت از کودکان بهبود یافته که اکثر تلاش‌ها در این زمینه به ۲۵ سال آخر قرن بیستم میلادی بازمی‌گردد.
از ابتدای دههٔ ۱۹۸۰ میلادی تعاریف مربوط به سوءاستفادهٔ جنسی گسترش یافت تا شامل مواردی مانند تجاوز توسط همسر و آزار جنسی بشود. همچنین تمهیداتی اندیشیده شده که تعقیب قانونی این‌گونه جرم‌ها را در نظر قربانی کمتر تهدیدآمیز کند.
در حقوق اسلامی تمامی انواع رابطهٔ جنسی خارج از چارچوب ازدواج، هرچند با رضایت طرفین، قابل مجازات است. نوع مجازات‌ها با توجه به معیارهایی چون وضعیت تأهل، مذهب، نسبت خویشاوندی دو طرف و شکل رابطهٔ جنسی متفاوت است و برای برخی وضعیت‌ها مجازات‌های سنگسار و اعدام نیز در نظر گرفته شده‌است.
در قانون مجازات عمومی، اولین قانون کیفری ایران در سال ۱۳۰۴ زنا و لواط جرم تلقی شده و مجازات‌هایی برای آن در نظر گرفته شد، اما در اصلاحات سال ۱۳۱۲ عنوان زنا حذف شده و به جای آن از عناوین مجرمانه‌ای چون «هتک ناموس به عنف»، «رابطهٔ نامشروع» و «ازالهٔ بکارت» استفاده شد. آن‌طور که از این قانون برمی‌آمد رابطهٔ جنسی با جنس مخالف در صورتی که هر دو طرف مجرد بوده و زن به سن بلوغ رسیده و باکره نبوده و عمل نیز در ملاء عام صورت نگرفته و بدون تهدید و زور بوده باشد، جرم تلقی نمی‌شد و کیفری نداشت. اما پس از انقلاب ۱۳۵۷ اصطلاح زنا دوباره به قوانین برگشت و علاوه بر آن، اعمالی چون مساحقه (همجنس‌گرایی زنانه)، تفخیذ (لاپایی)، تقبیل (بوسیدن)، مضاجعه (هم‌خوابگی بدون آمیزش جنسی)، و اصطلاحاتی چون «اعمال منافی عفت علنی» و «تظاهر به فعل حرام» نیز جرم و قابل مجازات شناخته شدند.
موضوعات متفرقه زیادی در ارتباط با آمیزش جنسی وجود دارد که در این بخش مختصراً به چند مورد از آن پرداخته می‌شود.
ماده خام یا ماده اولیه که به عنوان ماده فراوری نشده یا کالای اساسی نیز شناخته می‌شود، یک ماده اساسی است که برای تولید کالاها، محصولات نهایی، انرژی یا مواد واسطه‌ای که مواد اولیه محصولات نهایی آینده هستند استفاده می‌شود. عبارت ماده اولیه به‌طور ضمنی به این نکته اشاره دارد که مواد اولیه، دارایی‌های گلوگاهی باارزشی هستند که برای تولید سایر محصولات مورد نیاز هستند.
عبارت ماده خام به این نکته اشاره دارد که مواد در حالت غیر فراوری شده یا با فراوری حداقلی هستند. برای مثال؛ لاتکس خام، نفت خام، پنبه، زغال‌سنگ، زیست‌توده خام، سنگ معدن آهن، هوا، کنده چوب، آب، یا «هر محصول کشاورزی، جنگلی، صیدی، یا هر ماده معدنی در حالت طبیعی خود یا تبدیلی که برای آماده‌سازی آن برای بازاریابی جهانی در حجم‌های بزرگ مورد نیاز است».Christophe Degryse, L'économie en 100 et quelques mots d'actualité, De Boeck, 2005, p. 140. اصطلاح "ماده اولیه ثانویه"، اشاره به مواد زائدی دارد که بازیافت شده و مجدداً به عنوان ماده تولیدی استفاده می‌شود.
پیر شدن یا پیرشفرهنگستان زبان فارسی ، فرایند مسن‌تر شدن می‌باشد. در مفهوم کوچک این واژه به پیری بیولوژیکی انسان‌ها، جانوران و دیگر جانداران اشاره دارد. در مفهوم گسترده‌تر، سالمندی می‌تواند به سلول‌های منفرد در بدن یک جاندار (پیری سلولی) یا به جمعیت یک گونه اطلاق شود (پیری جمعیت).
در انسان‌ها، سالمندی تجمع تغییرات در یک انسان در طول زمان را نشان می‌دهد که شامل تغییرات فیزیکی، روانشناختی و اجتماعی می‌باشد. برای مثال ممکن است زمان واکنش با افزایش سن کاهش یابد در حالی که ممکن است دانش حوادث جهان و خرد افزایش یابد. سالمندی در میان بزرگ‌ترین عوامل خطر شناخته شده برای بیشتر بیماری‌های بشر قرار دارد. از تقریباً ۵۶ میلیون مرگی که هرساله در جهان اتفاق می‌افتد، دو سوم آن ناشی از دلائل مرتبط با سن می‌باشد.
دلایل سالمندی ناشناخته هستند. تئوری‌های اخیر یا به مفهوم آسیب اختصاص داده شده‌اند، با توجه به اینکه تجمع آسیب‌های بیرونی القا شده (مانند جهش‌های نقطه‌ای DNA) شاید منجر به نقص سیستم‌های زیستی گردند، یا به مفهوم پیری برنامه‌ریزی شده که می‌گوید فرایندهای درونی (مانند کوتاهی تلومر DNA) باعث پیری می‌شوند.
کشف سال ۱۹۳۴ که نشان می‌داد محدودیت دریافت کالری می‌تواند طول عمر خرگوش‌ها را دو برابر بیشتر کند و وجود گونه‌هایی با طول عمر قابل توجه و گونه‌های بالقوه فناناپذیر مانند هیدر، باعث برانگیختن تحقیقات در زمینه به تعویق انداختن و پیشگیری از سالمندی و بنابراین بیماری‌های مرتبط با سن شده‌است.
اعضای بسیاری از گونه‌ها لزوماً پیری و مرگ را تجربه می‌کنند. در عوض، بعضی گونه‌ها می‌توانند نامیرا در نظر گرفته شوند. برای مثال باکتری‌ها برای تولید سلول‌های دختر تقسیم می‌شوند. گیاهان توت فرنگی شاخه‌های رونده را برای ایجاد کلونی‌هایی از خودشان توسعه می‌دهند و موجودات گونه هیدر دارای توانایی بازتولیدی هستند که به آن‌ها اجازه می‌دهد از پیر شدن و مرگ دوری کنند.
حتی در بین انسان‌ها و دیگر گونه‌های فانی، سلول‌های قابل ملاحظه‌ای با توانایی فناناپذیری وجود دارد: سلول‌های سرطانی که توانایی مردن را از دست داده‌اند، مانند خط سلولی HELA(Henrietta lacks) خانم هلا که به خاطر سرطان سرویکس در چهارم اکتبر سال ۱۹۵۱ مرد)، سلول‌های بنیادی و سلول‌های ویژه نطفه (که سلول‌های تخمک و اسپرم را تولید می‌کنند). در شبیه‌سازی مصنوعی، سلول‌های افراد بالغ می‌توانند به شرایط رویانی برگردانده شده و بنابرین می‌توانند برای ایجاد بافت یا جاندار جدید بدون پیر شدن استفاده شوند. با این حال سلول‌های طبیعی انسان تقریباً پس از ۵۰ بار تقسیم سلولی در محیط کشت آزمایشگاه می‌میرند (که این رقم حد هایفیلیک(Hayflic) نامیده می‌شود که در سال ۱۹۶۱ توسط لئونارد هایفیلیک کشف شد)
بعد از یک دوره تجدید کامل (در انسان‌ها بین ۲۰ و ۳۵ سالگی)، پیری از طریق کاهش توانایی پاسخ به استرس، افزایش ناهماهنگی هومستاتیک و افزایش خطر بیماری مشخص می‌گردد. این مجموعه تغییرات برگشت‌ناپذیر اخیر، به‌ناچار به وسیله مرگ پایان می‌پذیرد.
شماری از نشانه‌های ویژه پیری به وسیله اکثریت یا بخش قابل توجهی از انسان‌ها در طول دوره زندگی آن‌ها تجربه می‌شود.
به علاوه پیری در میان بزرگ‌ترین عوامل خطر شناخته شده برای بسیاری از بیماری‌های بشر قرار دارد. به خصوص، سن یک عامل خطر اصلی برای رایچ‌ترین بیماری‌های نرودیجنراتیو می‌باشد. با افزایش سن، دمانس بیشتر می‌شود. در حدود ۳ درصد از افراد ۶۵ تا ۷۴ ساله، ۱۹ درصد از افراد ۷۵ تا ۸۴ ساله و تقریباً ۵۰ درصد از افراد بالاتر از ۸۵ سال دمانس دارند. این بیماری‌ها شامل اختلال شناختی خفیف، بیماری آلزایمر، بیماری مغزی، بیماری پارکینسون و بیماری لوکریگز(Lou Gehrig's) می‌باشد. تحقیقات، به خصوص بر روی حافظه و سالمندی تمرکز کرده‌اند و کاهشهایی را در انواع مختلف حافظه با افزایش سن نشان داده‌اند اما نه در حافظه معنایی یا دانش عمومی مانند تعاریف لغات، که عموماً در بزرگسالی پایانی یا افزایش می‌یابد یا ثابت می‌ماند. مطالعات اولیه در مورد تغییرات شناخت با افزایش سن، عموماً کاهش‌هایی را در هوش سالمندان نشان می‌دهند اما این مطالعات مقطعی بوده‌اند نه طولی؛ بنابراین نتایج آن‌ها ممکن است اثر مصنوعی گروهی باشد تا اینکه مثال صحیحی از کاهش باشد. با این حال، مطالعات طولی می‌توانند به علت تجربه آزمون قبلی مخدوش گردند. ممکن است هوش با افزایش سن کاهش یابد، اگرچه میزان این کاهش ممکن است بسته به نوع فرق کند، و در واقع ممکن است در سرتاسر طول عمر ثابت باقی بماند و تنها زمانی که افراد پیر می‌شوند، به‌طور ناگهانی در اواخر زندگیشان افت کند. تفاوت افراد در میزان افت شناخت نیز ممکن است به لحاظ طول عمر متفاوت افراد قابل توضیح باشد. تغییراتی در مغز وجود دارد: اگرچه از دست دادن نرون بعد از ۲۰ سالگی جزئی هست، یک کاهش ۱۰ درصدی به ازای هر دهه عمر در طول کلی آکسون‌های میلین دار مغز وجود دارد. افزایش سن، مثلاً به علت افت شنوایی و اختلال بینایی، می‌تواند منجر به موانع ارتباطی گردد. اختلالات حسی شامل نقص‌های بینایی و شنوایی می‌باشد. تغییرات در شناخت، شنوایی، و بینایی، با سالمندی سالم مرتبط می‌باشد و می‌تواند به علت شباهت با دمانس و زبان پریشی باعث مشکلات تشخیصی گردند. مشکلات معمول که می‌توانند خطر افت شنوایی را در افراد سالمند افزایش دهند شامل فشار خون بالا، دیابت، یا استفاده از برخی داروهایی که برای گوش زیان‌آور می‌باشند. وسایل کمک شنیداری عموماً مربوط به دستگاه‌های تقویت شخصی می‌شوند که عموماً می‌توانند شنوایی را تا حدود ۵۰ درصد بهبود بخشند. در اختلال شنوایی، ارتباط غیر کلامی کاهش یافته‌است که می‌تواند منجر به انزوا و امکان افسردگی منجر شود. تخریب ماکولا دلیل معمول افت شنوایی در سالمندان می‌باشد. این تخریب، به وسیله تغییرات سیستمیک در گردش فراورده‌های دفعی و رشد مویرگ‌های غیرطبیعی در اطراف رتینای چشم باعث می‌شود گیرنده‌های نوری تصاویر درستی دریافت نکنند. می‌توان بین پیری پروگزیمال (تأثیرات مبتنی بر سن که ناشی از عوامل در گذشته نزدیک می‌باشند) و پیری دیستال (تفاوت‌های سنی که می‌تواند در علت اولیه عمر فرد مانند پولیومیلیت دوران کودکی ردیابی شود) تمایز قائل شد. از حدود ۱۵۰۰۰۰ مرگی که در هر روز در جهان اتفاق می‌افتند، تقریباً دو سوم آن(۱۰۰۰۰۰ مرگ) ناشی از دلایل مرتبط با سن می‌باشند. در جوامع صنعتی، این نسبت بالاتر است و به ۹۰ درصد می‌رسد.
امروزه علت بیولوژیکی پیری، حتی در جانداران نسبتاً ساده و آن‌هایی که عمر کوتاه دارند ناشناخته است. هنوز کمتر در خصوص پیری پستانداران، تا حدودی به علت عمر طولانی‌تر حتی پستانداران کوچکی مانند موش (تقریباً ۳ سال)، شناخت حاصل شده‌است. یک مدل جاندار ابتدایی برای مطالعه پیری، نماتود سینورابدیتیس الگانس، به علت طول عمر کوتاه ۲ تا ۳ هفته‌ای، سادگی انجام اصلاح ژنتیکی یا توقف فعالیت ژنی با تداخل RNA و دیگر عوامل می‌باشد. بیشتر جهش‌های شناخته شده و تداخل RNA نشان می‌دهند که افزایش طول عمر در ابتدا در نماتودهای سینورابدیتیس الگانس شناخته شد.
فاکتورهایی که گمان می‌رود پیری بیولوژیکی را تحت تأثیر قرار دهند به دو بخش عمده تقسیم می‌شوند، برنامه‌ریزی شده و مرتبط با آسیب. فاکتورهای برنامه‌ریزی شده از یک جدول زمانی تبعیت می‌کنند، شاید زنجیره‌ای از یک برنامه که رشد و تکامل کودکی را تنظیم می‌کند. این تنظیم می‌تواند وابسته به تغییرات در بیان ژن باشد که بر سیستم‌های مسئول پاسخ‌های حفظ و نگهداری، تعمیر و دفاع، تأثیر می‌گذارند. عوامل وابسته به آسیب، شامل حملات محیطی به جاندار زنده می‌باشند که آسیب تجمعی را در سطوح متغیر القا می‌کنند.
چهار مسیر اصلی وجود دارد که می‌توانند بر میزان پیری اثر بگذارند:
"محدودیت کالری، احتمالاً بر مسیر سروتونین اثر می‌گذارد
مسیر FOXO3/ سروتونین
هورمون رشد/ مسیر سیگنالینگ فاکتور رشد شبه انسولین۱
سطوح فعالیت زنجیره انتقال الکترون در میتوکندری و کلروپلاست (در گیاهان)."
احتمالاً اکثر این فاکتورها به‌طور جداگانه بر پروسه پیری اثر می‌گذارند، به علت هدف قرار دادن آن‌ها به‌طور جداگانه، منجر به افزایش اضافی طول عمر می‌شود.
میزان پیری به‌طور قابل توجهی در میان گونه‌های مختلف فرق می‌کند و این تا اندازه زیاد، بر اساس ژنتیک می‌باشد. برای مثال گیاهان پایا می‌توانند کلونی‌هایی از خودشان را به وسیله تولید مثل رویشی تولید کنند بنابرین به‌طور بالقوه نامیرا هستند در حالی که گیاهان یکساله هرسال می‌میرند و به وسیله تکثیر جنسی تولید مثل می‌کنند. جدا از جاودانگی کلونال، گونه‌هایی خاصی وجود دارند که طول عمر افرادشان در میان دیگر اشکال زندگی زمینی برجسته است. شامل کاج بریستلیکون (گرچه آقای هایفلیک بیان می‌کند که این درخت هیچ سلول بیش از ۳۰ سال ندارد)، ماهی‌هایی مانند خاویار و صخره ماهی، نرم تنانی مانند صدف (که در انگلستان به صدف دوکفه‌ای معروف است) و خرچنگ و شقایق دریایی. جنبه ژنتیکی همچنین در مطالعات بر روی صد ساله‌ها توضیح داده شده‌است.
در شرایط آزمایشگاهی، محققان ثابت کرده‌اند که تغییرات معین در ژن‌های خاص می‌توانند به‌طور کاملاً قابل ملاحظه‌ای طول عمر را در کرم‌های حلقوی و مخمرها و به مقدار کمتری در مگس‌های سرکه نیز به مقدار کم در موش‌ها، افزایش دهد.
نمایی از بالا فیلمی محصول سال ۲۰۰۳ به کارگردانی برونو بارتو است. در این فیلم گوئینت پالترو، مارک روفالو، کریستینا اپل‌گیت، مایک مایرز، کندیس برگن، کلی پرستون، جاشوآ مالینا و راب لو بازی کردند.
دونا (گوئینت پالترو) یک دختر فقیر است از یک خانواده پایین اما خواندن کتاب هوانوردی نوشته سالی وستون (کندیس برگن) در زندگی او تأثیر می‌گذارد و او تصمیم می‌گیرد کار خود را از هوانوردی آغاز کند و هدفش کار کردن در یکی از بهترین شرکت‌های هواپیمایی باشد.
او در این میان با جوانی به نام تد استوارت (مارک روفالو) آشنا می‌شود که او هم اهداف بزرگی در سر دارد تد استوارت، دونا(گوئینت پالترو) را با خانواده خودش آشنا می‌کند دونا که خود خانواده خوبی نداشته بادیدن خانواده خوب «تد» بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرد.
دونا درست در زمانی که به اوج می‌رسد و در کار خود بهترین مهماندار می‌شود تصمیم می‌گیرد به شرکت کوچک‌تر و محلی برود تا بتواند با تد زندگی کند.
سالمندی در جهان به مقطع بالای ۶۰ سال اشاره دارد و بنابراین بخش پایانی چرخهٔ حیات انسان است. افراد سالمند توانایی تجدید قوای محدودی دارند و بیش از دیگر بزرگسالان در معرض بیماری، سندرومها و کسالت هستند. علم پیری‌شناسی به مطالعهٔ پزشکی روند پیری، و پیرپزشکی به مطالعهٔ بیماری‌هایی که سالمندان بدان مبتلا می‌شوند، مربوط است.
مطالعات جهانی از افزایش روزافزون این بیماری‌ها در میان جمعیت سالمند در جوامع مختلف دنیا نشان دارد و گفته می‌شود در حال حاضر ۳۶ میلیون نفر مبتلا به آلزایمر و ۴٫۳ میلیون نفر مبتلا به پارکینسون در سراسر جهان هستند. پیش‌بینی‌ها حاکی است که با توجه به افزایش جمعیت سالمند در جهان، آمار مبتلایان به آلزایمر تا سال ۲۰۵۰ به ۱۱۵ میلیون نفر و مبتلایان به پارکینسون به ۹ میلیون نفر خواهد رسید. آلزایمر و پارکینسون از جمله مهم‌ترین بیماری‌های سیستم عصبی دوره سالمندی است که به گفته متخصصان، با توجه به سیر افزایش جمعیت سالمند در ایران در صورت نبود اقدامات پیشگیرانه لازم، در سال‌های آتی شیوع بالایی می‌یابد.سیر صعودی آمار سالمندی ایرانیان و چشم‌انداز شیوع آلزایمر و پارکینسون . [خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا) http://www.irna.ir]به گفته مدیر دفتر جمعیت مرکز آمار ایران، جمعیت افراد بالای ۶۰ سال کشور در سال ۲۰۱۹ حدود ۸ میلیون و ۲۳۱ هزار نفر، همراه با نرخ رشد ۳/۶۲ درصد بوده که حدود ۹/۹ درصد جمعیت ایران است.https://farsi.alarabiya.net/iran/2019/08/07/مدیر-دفتر-جمعیت-مرکز-آمار-ایران-جمعیت-سالمندان-3-برابر-رشد-جمعیت-افزایش-یافته-است
تأمین اجتماعی و بازنشستگی یکی از مهم‌ترین بخش‌هایی است که از تغییر ساختار جمعیتی متأثر خواهد شد؛ بنابراین در یک جامعه که در مسیر سالمندی قرار گرفته‌است، افزایش هزینه‌های تأمین اجتماعی، منجر به افزایش مالیات خواهد شد. یکی از مهم‌ترین راهکارهای اقتصادی برای مواجهه با فشار هزینه‌های تأمین اجتماعی این است که دولت از تکیه بر مالیات بر دستمزد، به سمت مالیات بر سرمایه و مالیات بر مصرف حرکت کند؛ چرا که در نتیجهٔ سالمندی، نسبت سرمایه به نیروی کار و مصرف، در طول زمان به صورت قابل ملاحظه‌ای افزایش خواهد یافت. در غیر این صورت دولت برای ایجاد تعادل در بودجه خود مجبور است بخشی از هزینه‌های خود را کاهش داده و در نتیجه سرمایه‌گذاری عمومی در زیرساخت‌های جامعه با مشکل مواجه خواهد گردید.
بازار نیروی کار را می‌توان اصلی‌ترین حوزه مدیریت سالمندی در کشور دانست. بازار کار و تغییرات مربوط به آن را باید مهم‌ترین بخش اقتصاد متأثر از سالمندی دانست. سیاست‌های مختلفی به منظور ایجاد تعادل در این بازار مورد استفاده قرار می‌گیرد که یکی از بهترین سیاست‌ها، تشویق نظام‌مند و برنامه‌ریزی شده مهاجرت نیروی کار به داخل است. امروزه استفاده از این ابزار محدود به کشورهای توسعه یافته نبوده و کشورهای در حال توسعه نیز از آن برای مدیریت جمعیت و کاهش آثار سوء پیری سود می‌جویند. این سیاست علاوه بر اینکه منجر به کاهش دستمزد می‌شود، نرخ اجاره سرمایه و نسبت نیروی کار به افراد بازنشسته را افزایش داده و درآمدهای مالیاتی دولت را افزایش خواهد داد. در کنار این موضوع باید حل مشکل مهاجرت نیروی انسانی ایرانی را با جدیت هدف برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری دانست.
آثار اقتصادی سالمندی بسیار پیچیده بوده و گاه یک بخش، تأثیرها همزمان مثبت و منفی از این پدیده خواهد پذیرفت. به عنوان مثال سالمندی از نیروی کار جامعه خواهد کاست؛ در حالی که در سمت دیگر، افزایش پس‌انداز در جامعه را به دنبال خواهد داشت؛ یعنی یکی از دو عامل اصلی تولید اقتصادی را کاهش و عامل اصلی دیگر را افزایش خواهد داد! بنابراین اثر این پدیده بر تولید و رشد اقتصادی را نمی‌توان بدون انجام مطالعات تجربی پیش‌بینی نمود. مطالعات پیش نگر با استفاده از داده‌های سری زمانی اقتصاد ایران نشان می‌دهد شاخص سالمندی در کوتاه‌مدت و بلند مدت، اثر کاهنده و معناداری بر رشد اقتصاد غیرنفتی ایران داشته‌است. اما تاکنون و با توجه به ساختار جوان جمعیت ایران، آثار اقتصادی پیری حساسیتی برانگیخته؛ اما پیش‌بینی‌ها از تشدید روند سالمندی جمعیت ایران در دهه‌های آتی و ظهور آثار سوء این پدیده در آینده نزدیک در صورت مدیریت نکردن این پدیده حکایت دارد.
در برخی تعاریف سالمندی ذکر کرده‌اند که سالمندی به معنای تغییرات خودبه‌خودی و پیش‌رونده غیرقابل بازگشت است که در آن قوای روحی و جسمی هر دو به نحو قابل ملاحظه‌ای رو به نقصان می‌گذارند.
سالمندی در سیستم قلب و عروق، تنفسی، پوست، تولید مثل، ادراری، گوارش، عضلانی و اسکلتی، اعصاب، بینایی، شنوایی، بویایی و چشایی و خواب تغییراتی ایجاد می‌کند.
روانشناسی سالمندی رشته ای در روانشناسی است که به مطالعه رفتار های سالمندان و ارائه خدمات بالینی به افراد پیر و مسن مربوط می شود. روانشناسان این رشته دانش خود را پیرامون روند طبیعی پیری گسترش و افزایش می دهند و مشکلاتی را که معمولا با افزایش سن ایجاد می شوند را بررسی می کنند. روانشناسی سالمندی به بررسی مشکلاتی که افراد مسن با آن‌ها دست و پنجه نرم می‌کنند، می‌پردازد سالمندی سالم یک فنوتیپ چندبعدی است و صرفاً عدم وجود بیماری بالینی را در برنمی‌گیرد.
علم پیری‌شناسی به مطالعه علمی سالخوردگی از طریق بررسی تغییرات تصاعدی که در یک سلول، بافت، اندامگان، موجود زنده، یا یک گروه از موجودات زنده با گذشت زمان شکل می‌گیرد می‌پردازد. فرایند سالمندی بخشی از دنباله رشد در کل طول عمر بوده که از پیش از تولد تا پیری را در بر می‌گیرد."gerontology and geriatrics." Encyclopædia Britannica
یکه‌تاز یا بی‌همتا فیلمی اکشن و علمی تخیلی به کارگردانی جیمز وَنگ محصول سال ۲۰۰۱ ایالات متحده آمریکا است. از بازیگران اصلی آن می‌توان به جت لی و دلروی لیندو، جیسون استاتهام، کارلا گوجینو، جیمز موریسون، دیلن برونو، سینتیا پینوت، آرچی کائو و داگ سونت اشاره کرد.
موضوع فیلم این است که در دنیاها و سیارات مختلف آدم‌هایی زندگی می‌کنند که باهم همزاد هستند و اگر یکی از این افراد به‌تنهایی همزادهای خود را بکُشد به قدرت زیادی دست پیدا می‌کند. حالا یک نفر به نام گابریل یولا (جت لی) که همهٔ هم‌نوعانش را کشته به زمین می‌آید تا آخرین نفر را بکُشد و قدرت خود را کامل کند.
هری رودکر (دلروی لیندو) به همراه دستیارش ایوان فانچ (جیسون استاتهام) به دنبال او می‌آیند تا مانع از این شوند که او گِیب (جت لی) را که آخرین همزادش است از بین ببرد تا توازن حفظ شود. بعد از اینکه تلاش‌ها برای دستگیری او ناموفق می‌مانند، هری و فانچ تصمیم می‌گیرند که یولا و گِیب را از بین ببرند ولی یولا در درگیری رودکر را به قتل می‌رسانَد. پلیس به دلیل شباهت ظاهری، یولا را با گِیب اشتباه می‌گیرد و گیب تحت تعقیب قرار می‌گیرد.
از طرفی، یولا همسر گِیب را نیز می‌کُشد و گِیب غمگین و ناامید به دنبال کشتن یولا است و فانچ تصمیم می‌گیرد به او کمک کند. در نهایت گِیب یولا را دستگیر می‌کند و به پلیس جهان‌های موازی تحویل می‌دهد و او را به جهان محکومین دوزخی می‌فرستند. فانچ با نظر مساعد رئیس پلیسِ جهان‌های موازی گِیب را به جهانی دیگر می‌فرستد و گِیب همسر خود را می‌بیند و….
مهرداد اولادی قادیکلایی (تولد ۴ خرداد ۱۳۶۴ در قائم‌شهر – مرگ ۳۱ فروردین ۱۳۹۵ در تهران) یکی از تکنیکی‌ترین بازیکنان فوتبال ایران بود. وی در رده ملی برای تیم‌های جوانان ایران، امید ایران، ب ایران و تیم ملی بزرگسالان ایران به مسابقه پرداخته بود. وی در رده باشگاهی سابقه حضور در باشگاه‌های پرسپولیس، الشباب امارات، ملوان، نفت تهران و استقلال را داشت.
اولادی دوران حرفه‌ای خود در لیگ برتر خلیج فارس را در پرسپولیس تهران آغاز کرد پس از آن به دبی رفت و برای یک فصل با الشباب همکاری کرد. در تابستان ۱۳۸۵ (اوت سال ۲۰۰۶) به پرسپولیس بازگشت اما در بهار ۱۳۸۶ (مارس ۲۰۰۷) دوباره به الشباب رفت.
اولادی در ۶۱امین شهرآورد تهران، در ۱۲ آبان ۱۳۸۵ (۳ نوامبر ۲۰۰۶) در برابر استقلال تهران گل پیروزی را به ثمر رساند.
اولادی در تابستان ۱۳۸۶ (سپتامبر ۲۰۰۷) قراردادش با الشباب را لغو کرد و برای یک مسئلهٔ خانوادگی به سرعت به آمریکا رفت اما در فوریهٔ ۲۰۰۸ دوباره به امارات بازگشت. در تابستان ۱۳۹۱ (اوت ۲۰۱۲) به صورت آزمایشی با لا لیگا و خرز همکاری می‌کرد که در نهایت انتقال او انجام نشد.http://www.iransportspress.com/news/170/ARTICLE/9081/2009-08-22.html
او در تابستان ۱۳۸۸ به ملوان پیوست و به همراه پژمان نوری دو فصل درخشان را تجربه کرد و به فینال جام حذفی رسید. اولادی یکی از بهترین گلزن‌های تیم ملوان بود به‌صورتی که در لیگ برتر ۹۰–۱۳۸۹، ۱۵ گل به ثمر رساند. او در جام حذفی ۹۰–۱۳۸۹ در چهار بازی شرکت کرد و پنج گل به ثمر رساند.
اولادی دو فصل برای ملوان بازی کرد اما در تابستان ۱۳۹۰ به عنوان مهاجم و وینگر به پرسپولیس بازگشت. او پس از یک فصل بازی در پرسپولیس در سال ۲۰۱۲ دوباره به ملوان رفت.
مهرداد اولادی پس از توافق با مدیران باشگاه نفت و با رضایت سرمربی وقت تیم یحیی گل‌محمدی به تیم فوتبال نفت تهران پیوست.
مهرداد اولادی در تاریخ ۲۰ آبان ماه ۱۳۹۲ با امضای قراردادی یک سال و نیمه به تیم استقلال پیوست.وی یک گل برای استقلال بثمر رساند که در جام حذفی بود.
اولادی در خرداد ۱۳۹۳ قراردادش با استقلال به اتمام رسید و قراردادی را با ملوان امضا کرد.
اولادی عضو تیم ملی فوتبال جوانان (زیر ۲۰ سال) بود و در مسابقات فوتبال زیر ۱۹ سال آسیا در سال ۱۳۸۳ (۲۰۰۴) در اندوزی شرکت کرده بود و ۴ گل برای تیم ایران به ثمر رسانده بود با این حال برای صعود تیم کافی نبود. اولادی همچنین عضو تیم ملی فوتبال امید (زیر ۲۳ سال) هم بود و در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ (۱۳۸۵) شرکت کرد. علاوه بر این او در فوتبال اولین دوره بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی مردان به همراه تیم ملی فوتبال ب ایران در سال ۱۳۸۴ (۲۰۰۵) در عربستان سعودی، شرکت کرده بود که به مقام سوم به همراه تیمش دست یافت همچنین او با ۶ گل زده (تنها ۴ گل در بازی با تاجیکستان به ثمر رساند و باعث پیروزی ۹–۰ شد) به عنوان بهترین گل زن نامش ثبت شد. وی ۱۳ بازی و ۱ گل ملی در کارنامه دارد.
مهرداد اولادی در روز ۳۱ فروردین ۱۳۹۵ ساعت ۱۴:۵۶ به علت ایست قلبی در بیمارستان شهدای تجریش تهران در سن ۳۰ سالگی درگذشت، اوردوز در پی مصرف بیش از حد مواد مخدر ،ترامادولومشروبات الکلی علت مرگ او اعلام شد و تلاش پزشکان برای احیای قلبی ریوی وی ناموفق بود. غلامحسین محسنی اژه‌ای سخنگوی قوه قضائیه ایران علت فوت اولادی را براساس نظریه پزشکی قانونی مصرف مواد مخدر و الکل اعلام کرده‌است.
MVS (ابهام‌زدایی) در معانی زیر کاربرد دارد:
ابراهیم نادری کازرونی (۱۱۸۰ هجری قمری، کازرون) از پزشکان، عارفان و شاعران ایرانی است.
میرزا ابراهیم در علوم عقلی و نقلی، طب و پزشکی، هیئت و حساب و هندسه و شعر مهارت خاصی داشت.
از آثار وی می توان به گلستان خلیل، مشرق الاشراق، انفس و آفاق، منهج الاشاق، چهل صباح، حدیقه الشعرا و دیوان شعر اشاره نمود.
وی در سال ۱۲۶۰ یا ۱۲۵۸ هجری قمری در کازرون درگذشت.
امین الاسلام ابوعلی فضل بن حسن طَبرِسی یا شیخ طبرسی (۵۳۲–۴۵۴ خورشیدی/۵۴۸–۴۶۸ قمری) با لقب «امین الاسلام» دانشمند و فقیه شیعه ایرانی است که کتاب‌هایی دربارهٔ علوم دینی تألیف کرده‌است.
فضل بن حسن طبرسی از خاندانی روحانی و علم‌دوست بوده‌اند، در مورد زادگاه ایشان اختلاف نظر وجود دارد عده‌ای او را اهل طبرس و عده‌ای او را اهل طبرستان می‌دانند. وی به خراسان هجرت کرد، در مشهد ساکن شد و در اواخر عمرش راهی سبزوار شد و در همان‌جا درگذشت. پیکر او را در مشهد در نزدیکی حرم امام رضا دفن کردند و خیابانی در آنجا به نام او، خیابان طبرسی نام‌گذاری شده‌است.
یکی از خصوصیات طبرسی، دور بودن او از تعصب است؛ برای مثال از زمخشری -دانشمند نامدار سنی- تجلیل کرده‌است. فضل بن حسن طبرسی در ادبیات و زبان عربی استاد بوده‌است. وی عبارات عربی را به نیکویی و شیوایی و اختصار بیان می‌کرده‌است و به لطائف ادبی هم علاقهٔ ویژه‌ای داشته‌است. همین نکته‌سنجی و لطیفه‌جویی، او را به نوشتن کتاب الکافی الشافی، که لطائف ادبی کتاب کشاف زمخشری را دربردارد، واداشته‌است. مهم‌ترین کتاب وی همان مجمع البیان است و پس از آن کتاب تفسیر جوامع الجامع به زبان عربی از اهم آثار اوست.
شیخ طبرسی در علوم دینی زمان خود، مانند تفسیر، فقه، کلام، سیره و تاریخ ائمه مشهور بوده‌است و در همهٔ این موضوعات کتاب‌هایی نوشته‌است. به گفته هم عصر او، بیهقی (در کتاب تاریخ بیهق)؛ کار عمدهٔ طبرسی تلخیص و تحریر کتاب‌های دیگران بوده‌است. کتاب مجمع البیان اثر طبرسی -بنا به تصریح خود او در مقدمهٔ کتابش- تحریری نو از تفسیر تبیان شیخ طوسی (۴۴۷–۳۷۴ خ. /۴۶۰–۳۸۵ ق) است. همچنین کتاب دیگر او، «المؤتلف من المختلف بین ائمة السلف» که دربارهٔ فقه تطبیقی یا «الانصاف فی مسائل الخلاف» ابن انباری است که تحریری از کتاب مسائل الخلاف شیخ طوسی است.
گروهی از شرح حال‌نویسان طبرسی را اهل طبرستان (مازندران امروز) دانسته‌اند.[تاریخ بیهقی، تعلیقات آقای احمد بهمنیار، ص ۳۵۳؛ طبرسی و مجمع‌البیان، ج ۱، ص ۱۷۲.]حوزه علمیه> علما و بزرگان گروهی دیگر از شرح حال‌نویسان نیز طبرسی را اهل طبرس (تفرش امروز) دانسته‌اند. مستند آن جمله ای است که ابوالحسن علی ابن زید بیهقی معرف به ابن فندق (۵۶۵ ق) در شرح حال ابوعلی فضل بن حسن طبرسی (۵۴۸ق) صاحب مجمع البیان فی تفسیر القرآن این گونه آورده‌است: طبرس منزلی است میان قاشان و اصفهان و اصل ایشان از آن بقعه بوده‌است.ابن فندق 241 در تأیید سخن ابن فندق نیز گفته شده‌است که در عصر صفوی هم عده‌ای از علما بر این باور بوده‌اند که طبرسی منسوب به تفرش است.افندی، میرزا عبدالله، ریاض العلما، تحقیق سید احمد حسینی، قم ، انتشارات کتابخانه آیه الله مرعشی نجفی، 1403 ق.افندی 50/1 و4/357 احمد بهمنیار (۱۳۳۴ ش) مصحح تاریخ بیهق سخن ابن فندق را پی‌گرفته و با بیان مطالبی نتیجه گرفته که همه طبرسی‌ها منسوب به تفرشند.بهمنیار، تعلیقات تاریخ بیهق، 353-347همو، تاریخ بیهق، تحقیق احمد بهمنیار، تهران، کتابفروشی فروغی. حسین کریمیان (۱۳۷۲ش) نیز با پیگیری راه بهمنیار و افزودن مطالبی دیگر در تأیید سخن ایشان تفرشی بودن طبرسی‌ها را پذیرفته‌است.کریمیان، حسن، طبرسی و مجمع البیان، تهران، دانشگاه تهران، 1361ش.
مقبره شیخ طبرسی در مشهد در نزدیکی حرم علی بن موسی الرضا، امام هشتم شیعیان قراردارد. مقبره شیخ طبرسی در سال ۵۳ شمسی دارای بارگاه بود. این مقبره بعدها به مرور زمان تخریب شد و در طرح توسعهٔ میدان حرم، تنها همان مقبرهٔ شیخ باقی ماند. بعدها در سال ۷۰ طی اجرای طرح زیرگذر، قبر سیمانی شیخ طبرسی با طرحی کارشناسی و تشریفات خاص به فاصله ۲۰۰ متر به محل فعلی انتقال یافت. انجام این کار به سرپرستی مهدی عزیزیان به انجام رسید. آرامگاه شیخ طبرسی به صورت پلکانی در سه طبقه ساخته شده‌است.شیخ طبرسی؛ مجاور ابدی حریم امام رضا، پایگاه اطلاع‌رسانی آستان قدس رضوی
مقبرهٔ دیگری نیز در مازندران به نام قلعهٔ شیخ طبرسی وجود دارد که بر اساس اطلاعات موجود در سن ۹۹ سالگی در قرن ۶ وفات یافته‌است. این آرامگاه در ۵ کیلومتری خارج قائم‌شهر، روستای افرا از توابع دهستان بالاتجن واقع شده‌است.
بری هورن(۱۷ مارس ۱۹۵۲ – ۵ نوامبر ۲۰۰۱) یک فعال حقوق حیوانات انگلیسی بود. او در دسامبر سال ۱۹۹۸ به خاطر اعتصاب غذای ۶۸ روزه‌ای که برای متقاعد کردن دولت بریتانیا برای بازرسی عمومی دربارهٔ آزمایش روی حیوانات به آن دست زد، در سراسر جهان شناخته شد؛ کاری که حزب کارگر قبل از اینکه در سال ۱۹۹۷ به قدرت برسد، مدعی شده بود که به انجام خواهد رساند. هورن به عنوان یک فدایی در طول جنبش حقوق حیوانات شناخته شده‌است.
هورن در لیورپول متولد شد. پدرش یک پستچی بود. او مادرش را در کودکی از دست داد. در ۱۵ سالگی ترک تحصیل کرد و شغل‌های مختلفی را در امور نظافت و رفتگری تجربه کرد.
هورن در سن ۳۵ سالگی به مقولهٔ حقوق حیوانات علاقه‌مند شد؛ زمانی که همسر دومش آیلین، او را قانع کرد تا در یک نشست دربارهٔ آزادی حیوانات شرکت کند. بعد از دیدن چند فیلم مستند آزمایش روی حیوانات، او تصمیم گرفت گیاه‌خوار و یک مخالف شکار حیوانات شود. او در بهار سال ۱۹۸۷ به عضویت گروه «کمک‌رسانی به حیوانات نورثمپتون» درآمد.
هورن برای نخستین بار در سال ۱۹۸۸ به خاطر تلاشش برای نجات راکی، دلفینی که به مدت ۲۰ سال در تنهایی در استخری بتونی کوچکی اسیر شده بود، شناخته شد. هورن و چهار فعال دیگر برنامه‌ریزی کردند که راکی را که حدود ۳۰۰ کیلو وزن داشت، ۱۸۰ متر جابجا کرده و به دریا بیندازند.
قبل از انجام این عملیات، هورن و دوستانش طی شب‌هایی، مخفیانه به دیدار راکی در استخرش می‌رفتند و برای شناخت بهتر او وارد آکواریومش می‌شدند.
آن‌ها در شب عملیات، پس از آنکه با تجهیزاتشان به کنارهٔ استخر رسیدند، متوجه شدند که مشکلات عملیات بسیار فراتر از آن چیزی بوده که فکر می‌کردند و مجبور شدند بدون راکی آنجا را ترک کنند.
یک ماشین پلیس آن‌ها را در راه بازگشت به ماشینشان که حامل یک برانکار بزرگ مخصوص دلفین بود، متوقف کرد. یکی از فعالان حاضر در آن عملیات در این باره گفته: «ما هیچ توضیح قانونی ای نداشتیم.» پس از ۵ روز محاکمه، آن‌ها محکوم به توطئه برای دزدیدن راکی شدند. هورن، جیم او دانل، مل براتن و جیم باکنر هر کدام ۵۰۰ پوند جریمه شدند و هورن و براتن ۶ ماه مجازات تعلیقی شدند.
هورن و یارانش دوباره به تلاش خود برای نجات راکی ادامه دادند و در سال ۱۹۸۹ گروه «معترضین دلفین‌های مورکم» را تشکیل دادند و با راهپیمایی برای دلفین‌ها، توزیع بروشور به توریست‌ها، تشکیل چند گردهمایی و مذاکره با شورای شهر برای ایجاد تغییر در قوانین حمایت از حیوانات، به فعالیت پرداختند. با کاهش خرید بلیت نمایش‌های راکی، مدیریت مرینلند سرانجام با فروش دلفین به مبلغ ۱۲۰۰۰۰ پوند موافقت کرد؛ مبلغی که توسط شماری از انجمن‌های حامی حیوانات، از جمله بنیاد «Born Free» و روزنامهٔ «Mail On Sunday» که فعالیت‌هایی را برای آزادی دلفین‌های اسیر انگلستان انجام دادند، جمع‌آوری شد. در سال ۱۹۹۱، راکی به یک تالاب ۸۰ جریبی واقع در جزایر تورکس و کایکوس منتقل شد. سپس در دریا رهایش کردند. در طول روزهای آتی او با دسته‌ای از دلفین‌ها در حال شنا کردن دیده شد.
پیتر هیوز از دانشگاه ساندرلند به تمجید از مبارزات هورن، آن را نمونه‌ای از چگونگی تأثیرگذاری نگرش یک حامی حیوانات بر یک تغییر نگرش اساسی در انگلستان نسبت به دلفین‌ها نام برد، به‌طوری‌که مردم دلفین‌ها را موجوداتی دارای شخصیت ببینند که اگر توریست‌ها می‌خواهند با آن‌ها در ارتباط باشند، باید در حیات وحش آن‌ها را تماشا کنند. در نتیجه، هیوز می‌نویسد که اکنون دیگر هیچ دلفینی در بریتانیا در اسارت نیست.
هورن به همراه کیث مان و دنی آتوود جزئی از گروهک کوچکی از «جبههٔ آزادی‌بخش حیوانات» بودند که در ۱۷ مارس ۱۹۹۰ به هارلان اینترفاونا، یک شرکت انگلیسی در کمبریج که حیوانات آزمایشگاهی تولید می‌کند حمله کردند. آن‌ها از طریق حفره‌هایی که در سقف ایجاد کردند وارد محل نگهداری حیوانات اینترفاونا شدند و ۸۲ توله تازی و ۲۶ خرگوش را خارج کردند. آن‌ها همچنین اسنادی را که در آن مشتریان اینترفاونا لیست شده بود، با خود بردند.
یک دامپزشک که طرفدار «جبههٔ آزادی‌بخش حیوانات» بود، خالکوبیها را از روی گوش‌های سگ‌ها زدود و آن‌ها در سر تا سر انگلستان به خانه‌های جدید خود برده شدند. در نتیجهٔ مدارک یافته شده در صحنه و خانهٔ یکی از فعالان، مان و آتوود محکوم به توطئه برای سرقت شدند و به ترتیب ۹ و ۱۸ ماه مجازات شدند.
در سال ۱۹۹۱، هورن به جرم حمل مواد منفجره به سه سال حبس محکوم شد. افکار او در زندان جدی تر هم شد. در جون ۱۹۹۳ او در خبرنامهٔ حامیان زندانیان فعال حقوق حیوانات نوشت: «حیوانات همچنان می‌میرند و شکنجه کماکان بیشتر و بیشتر می‌شود. پاسخ مردم چیست؟ مصرف برگرهای گیاهی و آبجو بیشتر و بی‌تفاوتی. دیگر هیچ جنبش آزادی‌بخش حیواناتی وجود ندارد. مدت هاست که مرده‌است. تمام چیزی که باقی‌مانده، تعداد کمی فعال است که اهمیت می‌دهند و عمل می‌کنند… اگر عمل نکنید، یعنی این جنایات را بخشیده‌اید؛ اگر نجنگید، پیروز نخواهید شد و اگر پیروز نشوید، مسئول مرگ و زجری خواهید بود که ادامه می‌یابد.»
گفته می‌شود هورن بعد از آزاد شدنش از زندان در سال ۱۹۹۴، به عنوان یک گروهک مخفی تک نفره شروع به فعالیت کرد. هورن مرد کم حرفی بود و ترجیح می‌داد به تنهایی بیرون برود و کار خود را انجام دهد.
انفجارهای آتش زای شبانهٔ زیادی به وسیلهٔ مواد محترقهٔ خانگی در دو سال بعدی در شهرهای آکسفورد، کمبریج، یورک، هروگیت، لندن، بریستول و همچنین نیوپورت و راید در آیل آو وایت صورت گرفت. حملات، پوتین فروشی‌ها، فروشگاه‌های هالفوردز و فروشگاه‌های محصولات چرمی را هدف قرار دادند. برخی از حملات را «مجاهدین حقوق حیوانات» (ARM) به عهده گرفتند، نامی که فعالانی که نمی‌خواستند سیاست بدون خشونت «جبههٔ آزادی‌بخش حیوانات» (ALF) را بپذیرند، ناخواسته برای خود برگزیدند. مان می‌نویسد که این کار چندان سختی نبود که به این نتیجه برسید که هورن با این حملات در ارتباط بود، زیرا تعداد بسیار کمی از فعالان چنین می‌کردند و هورن یکی از دو آتشه‌ها بود که این کار را انجام می‌داد. به همین دلیل پلیس به شدت او را تحت نظر گرفته بود. به گفته‌مان، هورن می‌دانست که سرانجام دستگیر خواهد شد، با این حال او فعالیت‌های حقوق حیوانات را به مثابه یک جنگ می‌دید و حاضر بود یکی از تلفات باشد. پلیس پس از انفجارهای آیل آو وایت، خانهٔ او را بازرسی کرد و از یافتن موادی در ارتباط با حملات اخیر خبر داد، اما او همچنان متهم نشد. پلیس کماکان او را تحت نظر گرفت تا اینکه هورن در ژوئیه ۱۹۹۶ به جرم کار گذاشتن دو بمب آتشین که برای انفجار در شب در فروشگاه‌های مرکزی بریستول برنامه‌ریزی شده بود دستگیر شد.
دادگاه هورن به جرم آتش زنی عمدی در ۱۲ نوامبر ۱۹۹۷، ۶ هفته پس از پایان دومین اعتصاب غذای او، در دادگاه بریستول کراون آغاز شد. او به جرم خود به تلاش برای به آتش کشیدن فروشگاه‌های بریستول اقرار کرد، اما هرگونه دخالت در حملات آیل آو وایت را انکار کرد. اگرچه هیچ مدرک واضحی برای ارتباط دادن هورن به وقایع آیل آو وایت وجود نداشت، وکلای مخالف هورن با موفقیت استدلال کردند که مواد محترقهٔ استفاده شده در بریستول و آیل آو وایت به قدری شبیه به هم بوده‌اند که هورن را باید مسئول هردو حادثه دانست. از او ۱۴ بار تست هویت گرفتند، اما هیچ‌کدام از شاهدان او را انتخاب نکردند.
در ۵ دسامبر ۱۹۹۷ دادگاه هورن را به ۱۸ سال حبس - بلندترین حکم تعیین شده برای یک معترض حقوق حیوانات- محکوم کرد. به علت شباهت بین مواد منفجره در بریستول و مواد استفاده شده در انفجارهای دیگر در آیل آو وایت، هورن متهم به عامل خسران در حدود ۳ میلیون پوند در سال ۱۹۹۴ به علت تخریب یکی از شعبه‌های فروشگاه‌های شرکت بوتس در نیوپورت شد، زیرا این شرکت محصولاتش را بر روی حیوانات آزمایش می‌کرد. او بعدها به آتش زدن فروشگاه‌های زنجیره‌ای جزیره که کت‌های خز می‌فروختند نیز متهم شد. «مجاهدین حقوق حیوانات» (ARM) مدعی انجام وقایع آیل آو وایت شدند. رابین وب فعال دفتر مطبوعاتی آزادی‌بخش حیوانات می‌نویسد که خود به سختی از اتهام به جرم از همان حادثه گریخته‌است.
در ۶ ژانویهٔ ۱۹۹۷، ۶ ماه پس از حبس تعلیقی به خاطر بمب‌گذاری‌ها، هورن اعلام کرد لب به غذا نخواهد زد، مگر اینکه دولت محافظه کار جان میجر پیمانی ببندد و در طول ۵ سال بعد از حمایت از آزمایش بر حیوانات کناره‌گیری کند. از آنجا که انتظار می‌رفت حزب کارگر در انتخابات عمومی پیش رو پیروز شود، هورن اعتصابش را در ۹ فوریه، پس از ۳۵ روز پایان داد؛ زمانی که الیوت مورلی سخنگوی گروه رفاه حیوانات حزب کارگر نوشت: «حزب کارگر متعهد به کاهش دادن و به پایان رساندن تدریجی تشریح حیوانات است.»
اعتصاب غذای او عامل افزایش در فعالیت‌های حقوق حیوانات شد؛ از جمله آزادسازی گربه‌های مزرعهٔ هیل گروو در آکسفوردشیر که گربه‌ها را برای آزمایشگاه‌ها پرورش می‌دادند، خسارت به مرکز پرورش حیوانات هارلان و آزادسازی تازی‌های کانسورت کنلز، تخریب ۷ کامیون حمل گوشت ماکیان در مرغداری باکستد نورثمپتونشیر، محاصرهٔ بندر دوور و خسارت سنگین به یکی از شعبه‌های مک دانلدز در شهر، و نجات دادن خرگوش‌های مزرعه‌ای که برای تشریح پرورش داده می‌شدند.
دومین اعتصاب غذا در ۱۱ اوت ۱۹۹۷ آغاز شد. هدف هورن این بود که دولت حزب کارگر را مجاب به باطل کردن تمام مجوزهای آزمایش‌ها بر حیوانات در طول زمانی توافقی کند. بار دیگر، حمایت‌های بیشتری از این حرکت او شد. در ۱۲ سپتامبر ۱۹۹۷ راهپیمایی‌هایی در لندن و ساوتامپتون انگلستان، هیگ هلند، کلیولند اوهایوی آمریکا و دانشگاه اومئا در سوئد برپا شد و تظاهر کنندگان تلاش به حمله برای آسیب زدن به آزمایشگاه‌ها کردند. ۴۰۰ نفر در مرکز تحقیقاتی شمراک، ۳۰۰ نفر در ساختمان آزمایشگاه‌های ویکم و عده‌ای روبروی دفاتر حزب کارگر تظاهرات کردند. فعالان در مقابل مرکز تست‌های حیوانی هانتینگدون در کمبریجشیر، کمپی برپا کرده و شروع به حفر تونل‌هایی زیرزمینی برای خروج سریع تر حیوانات کردند. مزرعهٔ خوکچه‌های هندی در نیوچرچ در ماه سپتامبر مورد حمله قرار گرفت و ۶۰۰ خوکچهٔ هندی از آن خارج شدند.
هورن اعتصابش را در ۲۶ سپتامبر در حالی پس از۴۶ روز ترک غذا پایان داد که لرد گرث ویلیامز با حامیان هورن پیمان نامه‌ای را به امضا درآورد که در آن قول مذاکرهٔ مستقیم با دولت داده شده بود. این نخستین باری بود که یک مقام والای دولتی رسماً حاضر شده بود با فعالان جنبش آزادی‌بخش حیوانات به مذاکره بنشیند و این از نظر هورن و حامیانش، طی کردن یک گام مهم به جلو تلقی می‌شد.
بلندترین اعتصاب غذای هورن در ۶ اکتبر ۱۹۹۸ شروع شد و ۶۸ روز بعد، در ۱۳ دسامبر به اتمام رسید. این اعتصاب، موضوع آزمایش بر حیوانات را به مهم‌ترین موضوع سیاسی بریتانیا تبدیل کرد، درحالی که وضعیت وخیم او در زندان در تیترهای اصلی روزنامه‌های سرتاسر دنیا عنوان شد.
این بار درخواست‌های هورن وسیع و خاص بود. او خواستار توقف صدور مجوز برای آزمایش بر حیوانات و عدم تمدید مجوزهای جاری، ممنوعیتی بر تمام تشریح‌های جانوری برای اهداف غیر پزشکی (آرایشی و بهداشتی)، تعهدی برای متوقف کردن تمام تشریح‌های جانوری از تاریخ ۶ ژانویهٔ ۲۰۰۲، پایان یافتن فوری تمام آزمایش‌های حیوانی در مؤسسهٔ پورتون داون و بسته شدن همیشگی کمیتهٔ جراحی حیوانات شد. او اعلامیه‌ای صادر کرد که حامیان جنبش حیوانات از آن به عنوان کلام اتحاد نام می‌برند:
«این جنگ برای ما، خواسته‌های ما و نیازهای ما نیست، که برای تمام حیوان‌های زجر کشیده و کشته شده در آزمایشگاه‌های تشریح و برای تمام حیواناتی ست که در همان آزمایشگاه‌ها زجر خواهند کشید و خواهند مرد، مگر اینکه ما همین الان این تجارت شیطانی را متوقف کنیم. روح حیوانات شکنجه شده نیازمند شدید عدالت است، فریاد آن‌ها برای آزادی ست. ما می‌توانیم این عدالت را به وجود آورده و این آزادی را به ارمغان آوریم. حیوانات به جز ما کسی را ندارند. ما آن‌ها را ناامید نخواهیم کرد.»
مان می‌نویسد که این بار اعتصاب غذا برای هورن سخت‌تر بود. شاید دلیلش آسیب‌هایی بود که از دو اعتصاب غذای قبلی دیده بود. او در روز دهم اعتصابش به قسمتی از بیمارستان منتقل شد که گفته می‌شود سلول مخصوص معتصبان بود و دستشویی هم نداشت. او بعدها به خاطر فشار اعتراض هوادارانش به سلولی معمولی برده شد. پس از از دست دادن ۲۵ درصد چربی بدنش، در روز چهل و سوم برای او دعای پیش از مرگش را خواندند.
دولت حزب کارگر رسماً تسلیم خواسته‌های هورن نشد و اعلام کرد با هورن یا هوادارانش مذاکره‌ای نخواهد کرد، اما مخفیانه با آن‌ها به مذاکره نشست. تونی کلارک هورن را در ۱۲ نوامبر در زندان ملاقات کرد تا جلسهٔ دیگری میان طرفداران هورن و وزارت کشور تشکیل دهد، که در ۱۹ نوامبر، چهل و چهارمین روز اعتصاب برگزار شد. هورن پس از جلسه، بیانیه‌ای داد و گفت که از موضعش کنار نمی‌کشد و همچنان به اعتصابش ادامه می‌دهد. پس از آن، او از خواسته اش برای تشکیل یک گروه قانون‌گذار برای اصلاح قوانین آزمایش بر حیوانات، که حزب کارگر وعدهٔ انجامش را در صورت پیروز شدن در انتخابات داده بود، صرفه نظر کرد.
در چهل و ششمین روز اعتصاب، در حالی به بیمارستان عمومی یورک منتقل شد که از کم‌آبی بدن پس از یک هفته استفراغ پیاپی رنج می‌برد. در روز پنجاه و دوم بنا به گزارش‌ها، او درد طاقت فرسایی داشت، به سختی می‌دید و در خطر رفتن به کما بود. بنا به گفته‌مان، طرفدارانش برایش نوارهای صدای ضبط شدهٔ مذاکراتشان با دولت را می‌آوردند که او به سختی می‌توانست بر آن‌ها متمرکز شود. مان می‌نویسد که هورن تصمیم گرفت به مدت سه روز شربت پرتقال و چای شیرین بنوشد تا برای چند روز از رفتن به کما جلوگیری کند و بتواند مذاکرات را بفهمد. این باعث شد بعدها رسانه‌ها از این اعتصاب به عنوان یک فریب نام ببرند.
حمایتی بین‌المللی از هورن از سوی فعالان انجام شد. در یورک و لندن معترضان بیرون از بیمارستان و مقابل ساختمان پارلمان، با در دست داشتن شمع و پلاکارد و عکس‌های هورن شب زنده داری کردند.
در ۲۴ نوامبر، در روز آغاز به کار پارلمان، فعالان پرچمی را به حمایت از هورن در مقابل ماشین ملکه، در حالی که به سمت ساختمان مجلس در حرکت بود، نگه داشتند. معترضین در مقابل ساختمان آزمایشگاه‌های بیبرا و مزرعهٔ سمورهای ویندمیلک راهپیمایی کردند. در فنلاند ۴۰۰ روباه و ۲۰۰ راکون از یک مزرعهٔ تولید خز نجات داده شدند. یکی از انجمن‌های حامی تست‌های حیوانی مورد حمله قرار گرفت و تظاهرات فراوانی در مقابل سفارت‌های انگلستان در نقاط مختلف دنیا برگزار شد.
وقتی به نظر می‌رسید که هورن در شرف مرگ است، مجاهدین حقوق حیوانات به وسیلهٔ رابین وب، فعال دفتر مطبوعاتی آزادی‌بخش حیوانات، اعلامیه‌ای صادر کردند و در آن چهار دانشمند را با ذکر نام و شش تن دیگر از دانشمندان را بدون آوردن نامشان، در صورت مرگ هورن، تهدید به ترور کردند.
پلیس افراد نام برده در این لیست را به سرعت تحت محافظت خود قرار داد. از برخی از آن‌ها تا سال‌ها محافظت می‌شد.