moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
جاورایل شاپیف یک کشتی‌گیر آزادکار روسی‌الاصل اهل ازبکستان است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۰ توکیو را دارد.
شاپیف در وزن ۸۶ کیلوگرم کشتی آزاد المپیک ۲۰۲۰ توکیو حاضر بود که در کشتی اول به حسن یزدانی از ایران باخت و با توجه به حضور این کشتی‌گیر در فینال، به دیدار شانس مجدد رفت. او در شانس مجدد استفان ریچموث از سوئیس را شکست داد و به دیدار رده‌بندی راه یافت. وی در دیدار رده‌بندی به‌ آرتور نایفونوف از روسیه باخت و پنجم شد.
اژا ویلسون (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
جوئل لوید (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
چلسی گری (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
اسکایلر دیگینز-اسمیت (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
آریل اتکینز (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
نفیسا کالیر (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
شهرستان روح‌بلند (به ترکمنی: Ruhubelent etraby، روُحوُبلنت اترابیٛ) یک منطقهٔ مسکونی در ترکمنستان است که در استان داش‌اغوز واقع شده‌است.
روح‌بلند (به ترکمنی: Ruhubelent، روُحوُبلنت) یک منطقهٔ مسکونی در ترکمنستان است که در استان داش‌اغوز واقع شده‌است.
شابات (به ترکمنی: Şabat، شابات) یک منطقهٔ مسکونی در ترکمنستان است که در شهرستان شابات واقع شده‌است. نیازوف ۷٬۹۲۱ نفر جمعیت دارد.
نام این شهر، تا پیش از ۹ نوامبر ۲۰۲۲، نیازوف (به ترکمنی: Nyýazow) بود. در این تاریخ، با حکم مجلس ترکمنستان، نام شهر با شابات تغییر کرد.
هیماواری آکاهو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است.
ساکی هایاشی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است.
روی ماچیدا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است.
اولین ماوولی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است.
سائوری میازاکی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است.
یوکی میازاوا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است.
ناهو میوشی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است.
ناکو موتوهاشی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است.
موئکو ناگائوکا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است.
مونیکا اوکویه (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است.
ماکی تاکادا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است.
ناناکا تودو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است.
شبه‌جزیره هل (؛ ؛ ) شبه‌جزیره‌ای به شکل سد ساحلی به طول ۳۵ کیلومتر در شمال لهستان است که خلیج پوتسک را از دریای بالتیک جدا می‌کند. این شبه‌جزیره در شهرستان پوتسک استان پومرانی این کشور قرار دارد.
گوسان آشوت (؛ ؛ - ) یک گوسان اهل ارمنستان بود. وی از سال ۱۹۵۸ عضو اتحاد نویسندگان ارمنستان شوروی بود.
وی با نام اصلی آشوت هایراپتی دادالیان در ۲۵ آوریل ۱۹۰۷ در گوریس به دنیا آمد. پس از اخذ تحصیلات ابتدایی در باکو وی در اواخر دهه 1920 به مدت کوتاهی به زادگاهش زانگزور بازگشت و سپس به صورت دایمی در ایروان اقامت گزید. . وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۶۷) شده‌است. وی عضو اتحادیه نویسندگان شوروی بود. وی در ۲۰ فوریهٔ ۱۹۸۹ در سن ۸۱ سالگی در ایروان درگذشت.
باغ صفائیه، در چشمه علی، شهر ری، باغی بود که برای ارج گذاری، پس از فوت میرزا صفا که یکی از صوفیان و عارفان نامدر دوران قاجاریه بود، به دستور ناصرالدین شاه به نام «باغ صفائیه» بوجود می آید و به پیرزاده نائینی، که یکی از مریدان نامدار میرزا صفا بود، اهدا میشود.
در دروان ناصرالدین شاه بعد از وفات میرزا صفا، ناصرالدین شاه به درخواست میرزا حسن خان سپهسالار، مزار میرزا صفا در چشمه علی را در سال ۱۲۹۱ قمری (۱۸۷۵ میلادی) با «چهل و هشت ساعت آب از قنات متعلق به اراضی برج طغرل» به نام (صفائیه) در شهر ری، به ملکیت پیرزاده درآورد. «باغ صفائیه» در آن مکان ایجاد شد و پیرزاده در همان‌جا ساکن شد.
در سال ۱۳۱۶ قمری (۱۸۹۹ میلادی) پس از ۲۵ سال از احدای باغ صفائیه، میان پیرزاده و شعاع السلطنه، پسر فتح علی شاه، والی فارس و مالک دولت‌آباد، در مورد حدود باغ صفائیه اختلاف بوجود می‌آید ولی طبق دستور مظفرالدین شاه، هیاتی از رجال محل مورد اختلاف را بازدید می‌کنند و حق را به جانب حاجی پیزاده می‌دهند و نقشه ای از آنجا ترسیم می‌کنند که به تأیید و مُهر رجال مزبور می‌رسد. اتابک خان هم آنرا تأیید می‌کند و شاه هم بر آن صحه می‌گذارد .
باغ صفائیه پیرزاده در زمان خود محل آمد و شد رجال و اعیان قاجار، من جمله ناصرالدین‌شاه و ارادتمندان و دراویش صاحب نام بوده‌ است. گفته می‌شود که روزی که ناصر الدین شاه در زیارتش از حرم شاه عبدالعظیم مورد سوء قصد قرار می‌گیرد و جانش را از دست می‌دهد، قرار بوده در بازگشت به کاخش، در تهران، برای دیدار و صرف ناهار با حاجی پیرزاده در باغ مذکور بگذراند.
پس از فوت پیرزاده (۲۴ ذیحجه ۱۳۲۱ قمری) به وصیت او جسدش در همان باغ به خاک سپرده می‌شود.
سازمان بین‌المللی غیردولتی دیده‌بان حقوق بشر (HRW) مورد انتقاد شماری از ناظران قرار گرفته‌است. منتقدان دیده‌بان شامل دولت‌های ملی که این نهاد مورد تحقیق قرار داده، ان‌جی‌او مانیتور، رسانه‌ها و بنیانگذار (و رئیس سابق) آن، رابرت ال برنستاین است.
انتقادات عموماً معطوف اتهامات جهتگیری داشتن این نهاد، غالباً در پاسخ به گزارشهای انتقادی دیده‌بان حقوق بشر است. اتهامات جانبداری شامل تأثیرگیری این سازمان از سیاست دولت ایالات متحده، به ویژه در رابطه با گزارش در مورد یوگسلاوی، آمریکای لاتین و ارائه نادرست مسائل حقوق بشر در اریتره و اتیوپی است. اتهامات مربوط به درگیری اعراب و اسرائیل شامل ادعاهای جهتگیری دیده‌بان حقوق بشر علیه اسرائیل است. دیده‌بان حقوق بشر به‌طور عمومی به انتقاد از گزارشگری خود در مورد آمریکای لاتین و درگیری اعراب و اسرائیل پاسخ داده‌است.
دیده‌بان حقوق بشر متهم به سوگیری در جمع‌آوری شواهد شده‌است زیرا گفته می‌شود که «شاهدان غیرنظامی در مناطقی مانند غزه و افغانستان را معتبر می‌داند» اما «به هر کس با لباس فرم مشکوک است». بنیانگذار آن، روبرت برنستاین، این سازمان را متهم به روشهای تحقیق ضعیف و تکیه بر «شاهدهایی کرد که داستانهای آنها قابل تأیید نیست و ممکن است برای منفعت سیاسی یا به دلیل ترس از انتقامجویی حاکمان خود» شهادت دهند. در اکتبر ۲۰۰۹، برنستاین گفت که این سازمان نقطه نظر انتقادی در مورد رویدادها در خاورمیانه را از دست داده‌است: " منطقه پر از رژیم‌های خودکامه با سوابق هولناک حقوق بشر است. با این حال در سال‌های اخیر دیده بان حقوق بشر اسرائیل را به دلیل نقض قوانین بین المللی بسیار بیشتر از هر کشور دیگری در منطقه محکوم کرده‌است. " دیده‌بان در پاسخ گفت که دیده‌بان «زمان و انرژی بیشتری به اسرائیل نسبت به سایر کشورهای منطقه یا جهان اختصاص نمی‌دهد».Why We Report on 'Open' Societies, HRW, 20 October 2009 تام پورتیس، مدیر شعبه دیده‌بان در لندن، پاسخ داد که این سازمان "استاندارد دوگانه آشکار برنستاین" را رد می‌کند. هر سازمان معتبر حقوق بشر باید استانداردهای حقوق بشر یکسانی را به همه کشورها اعمال کند. "
به گفته "تایمز"، دیده‌بان حقوق بشر «همیشه شفافیت، تحمل و پاسخگویی را که دیگران را به آنها اصرار می‌کند خود انجام نمی‌دهد.» "تایمز" دیده‌بان حقوق بشر را به عدم توازن متهم کرد و این اتهام را وارد کرد که نقض حقوق بشر در رژیم‌های خاص را نادیده می‌گیرد در حالی که سایر مناطق درگیری (به ویژه اسرائیل) را به شدت پوشش می‌دهد. اگرچه دیده‌بان حقوق بشر پنج گزارش در مورد اسرائیل در یک دوره چهارده‌ماهه منتشر کرد، "اما تایمز" ابتدا اعلام کرد که در بیست سال اخیر دیده‌بان حقوق بشر تنها چهار گزارش در مورد درگیری در کشمیر (با وجود ۸۰٬۰۰۰ مرگ ناشی از درگیری در کشمیر و "شکنجه و قتل فراقانونی … در مقیاس وسیع ") منتشر کردهJonathan Foreman (28 March 2010). "Nazi scandal engulfs Human Rights Watch". London: Times Online. و هیچ گزارشی از خشونت‌ها و سرکوب‌های پس از انتخابات در ایران ارائه نکرده‌است. "تایمز" در اصلاحیه ای منتشر شده در ۴ آوریل ۲۰۱۰ گفت که دیده‌بان حقوق بشر نه مقاله در مورد درگیری در کشمیر و یک گزارش در مورد سوءرفتارها پس از انتخابات در ایران در فوریه همان سال منتشر کرده‌است.Correction: Human Rights Watch, "The Times", 4 April 2010, on Wayback Machine یک منبع به "تایمز" گفت: "ایران آدم بدی نیست که آنها علاقه مند به برجسته کردن آن باشند. دلشان در آن [موضوع] نیست. بیایید قبول کنیم، چیزی که آنها را واقعا هیجان زده می‌کند اسرائیل است. " این روزنامه به نقل از نوآ پولک ، منتقد دیده‌بان حقوق بشر و مفسر سیاسی محافظه کار، گفت که دیده‌بان اگر اسرائیل با فلسطینی‌ها بدرفتاری کند به آن اهمیت می‌دهد اما «اگر عاملان خود عرب باشند» کمتر نگران است. یکی از مثالهای ذکر شده درگیری لبنان در سال ۲۰۰۷ در اردوگاه پناهندگان نهر البارد بود و گفته شد که دیده‌بان حقوق بشر یک بیانیه مطبوعاتی منتشر کرد اما گزارشی نداشت. در اصلاحات خود، "تایمز" گفت دیده‌بان حقوق بشر سه بیانیه مطبوعاتی نوشته‌است و از سوء استفاده از فلسطینی‌ها از سوی تشکیلات خودگردان فلسطین، حماس، کویت، اردن و عراق خبر داده‌است.
النا سیاک (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل فرانسه است.
الیکس دوشه (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل فرانسه است.
الکسیا شارترو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل فرانسه است.
مارین فوتو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل فرانسه است.
مارین ژوهانس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل فرانسه است.
ایلینا روپر (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل فرانسه است.
دیانرا چتچونگ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل فرانسه است.
والرین ووکوساولیویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل فرانسه است.
گبی ویلیامز (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
سارا میشل (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل فرانسه است.
او در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
اسحاق زهى (اسحاق زايي. ساقزى. ساقزهى) يكي از طوايف بلوچ است. سردار خان محمد اسحاق زهى نامدار ترين خان در اين طايفه بوده. طايفه اسحاق زهى در سه كشور ايران. افغاستان و پاكستان پراكنده شده است و داراي چهار تيره بزرگ ميباشد
١.منديزهى
٢.ايدوزهى
٣.هوازهى
٤.فيروزهي
هر كدام از اين تيره ها به ده ها تيره كوچك تر تقسيم ميشود. اسحاق زهى ها در ايران در استان گلستان. سيستان بلوچستان و در افغانستان در نيمروز. هلمند و فراه و... زندگي ميكنند.
سردار موسی خان اسحاق زهی معروف به موسی دونگیر
یکی از گزینه هایی پادشاهی افغانستان بود ک احمدشاه ابدالی با زیرکی و مردم داریش مانع پادشاه شدن موسی خان شد
خانهٔ فرهنگ افغانستان یک سازمان غیرانتفاعی و مردم‌نهاد است که در سال ۱۹۸۸ در شهر برلین، آلمان تأسیس شد.
این سازمان با برگزاری مراسم و اجتماعات مختلف در شهر برلین به عنوان یک سازمان اکتیویست در زمینه‌های حقوق بشر، حقوق پناهندگی و حقوق مدنی فعال است و به افغان‌های مقیم آلمان خدمات آموزشی و پشتیبانی رایگان به منظور یکپارچه‌سازی اجتماعی ارائه می‌کند.
در پی سالگرد سی‌سالگی این سازمان در مارس ۲۰۱۸، دفتر دیگری در شهر هامبورگ در نوامبر ۲۰۱۹ افتتاح شد که شکیب مصدق خواننده و فعال اجتماعی در هیئت مدیره آن قرار دارد.
اریوب (به لاتین: Aryob) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی جاجی واقع شده‌است. اریوب ۲٬۴۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.No practical work on Paktia projects yet, say residents. MENAFN - The Middle East North Africa Financial Network.
تاریخ نظامی جمهوری آذربایجان در بر گیرنده تاریخ وقایع نظامی در قلمروی کشور فعلی جمهوری آذربایجان است.
قوای مسلح جمهوری آذربایجان در تاریخ ۲۶ ژوئن ۱۹۱۸، بعد از تشکیل کشور جمهوری خلق آذربایجان تأسیس شد. تا پیش از شکل‌گیری وزارت دفاع خسروبیگ سلطانف به صورت دوفاکتو وزیر دفاع بود. زمانی‌که وزارت دفاع به صورت رسمی آغاز به کار کرد، صمدبیگ مهماندارف وزیر شد. اولین فرمانده کل قوا نیز حبیب‌بیگ صمدوف بود.Azerbaijani Army marks 91 years Today.Az – Azerbaijan marks Day of Armed Forces ارتش سرخ شوروی در ۲۸ آوریل ۱۹۲۰ به جمهوری خلق آذربایجان حمله کرد. در این زمان اغلب سربازان ارتش درحال نبرد با ارمنیان در قره‌باغ بودند. در حمله شوروی، حدود ۲۰ تا ۳۰ هزار سرباز جمهوری خلق آذربایجان کشته شدند و نهایتاً روس‌ها به پیروزی رسیدند. دولت بلشویک شوروی بعد فتح، قوای مسلح را منحل و ۱۵ تن از ژنرال‌ها (از مجموع ۲۱ ژنرال) را اعدام کرد.Hugh Pope, "Sons of the conquerors: the rise of the Turkic world", New York: The Overlook Press, 2006, p. 116,
جمهوری خلق آذربایجان نیروی دریایی نیز داشت که اغلب تجهیزات آن پیشتر متعلق به امپراتوری روسیه بود.
نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان در ۹ اکتبر ۱۹۹۱ تشکیل شد.official web page of the President of the Republic of Azerbaijan تجهیزات این نیرو در آغاز، همان تجهیزات ارتش چهارم شوروی بودند. در تابستان ۱۹۹۲ میلادی مالکیت تجهیزات نظامی شوروی که پیشتر در این منطقه بودند، به خصوص ارتش چهارم شوروی، به دولت جمهوری آذربایجان واگذار شد.Vladimir Petrov, How South Caucasus was armed , Centre for Analysis of Strategies and Technologies (Moscow, Russia) قوای نظامی جمهوری آذربایجان بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ میلادی در نبرد با نیروهای ارمنی شکست خورد1993 UN Security Council Resolutions on Nagorno-Karabakh و کنترل قره‌باغ که ۱۶٪ قلمرویش را تشکیل می‌داد، از دست داد.CIA World Factbook. Azerbaijan. 2008:""Azerbaijan has lost 16% of its territory and must support some 600,000 internally displaced persons as a result of the conflict."" بودجه ارتش این کشور در سال ۲۰۰۹، حدود ۲٫۴۶ میلیارد دلار بوده‌است.Military budget reaches $2 billion صنایع نظامی این کشور هواپیماهای نظامی و سلاح‌های سبک تولید می‌کند. در طول جنگ عراق جمهوری آذربایجان نیز مشارکت داشت و ۲۵۰ سرباز اعزام کرد.
جنگ دوم قره‌باغ در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۰ آغاز شد و میزان تلفات آن هزاران نفر برآورد می‌شود. این جنگ، بعد از تصرف شوشی توسط جمهوری آذربایجان با امضای توافقنامه آتش‌بس ناگورنو قره‌باغ میان جمهوری آذربایجان و ارمنستان به پایان رسید. ارمنستان تمام مناطقی که در ۱۹۹۴ تصرف کرده بود را به جمهوری آذربایجان پس داد.
بالاپیتیا () یک منطقه مسکونی در سری‌لانکا است که در استان غربی، سری‌لانکا و در ناحیه کالوتارا واقع شده است.
شهرک دهارگا (به لاتین: Dharga Town) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در ناحیه کالوتارا واقع شده‌است. شهرک دهارگا ۲۰٬۵۴۰ نفر جمعیت دارد.
کیتولگودا (به لاتین: Kithulgoda) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان غربی، سری‌لانکا واقع شده‌است.
ماتوگاما (به لاتین: Matugama) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در ناحیه کالوتارا واقع شده‌است. ماتوگاما ۱۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رمونا (به لاتین: Remuna) یک منطقهٔ مسکونی در استان غربی، سری‌لانکا است که در ناحیه کالوتارا واقع شده‌است.
شهرستان آوازه (به لاتین: Avaza District) یک منطقهٔ مسکونی در ترکمنستان است که در استان بلخان واقع شده‌است.According to "Türkmenistanyň dolandyryş-çäk birlikleriniň Sanawy" Turkmenbashy is divided into Turkmenbashy city proper and the Awaza borough, which consists of the Awaza National Resort Zone plus an administrative center and bedroom community a short distance away. The portion of Turkmenbashy not in the Awaza borough is colloquially referred to as the Kenar borough ("Kenar etraby"), after the former village of Kenar that was annexed by Turkmenbashy city.
شهرک ترکمن‌باشی (به ترکمنی:‌Türkmenbaşy şäherçesi، تۆرکمن‌باشیٛ شأهرچه‌سی) یک منطقهٔ مسکونی در ترکمنستان است که در استان بلخان واقع شده‌است.
این شهر در کرانه خاوری دریای خزر است و جمعیت آن در سال ۲۰۰۴ حدود ۸۶٬۸۰۰ نفر برآورد شده که بیشتر از قومیت روس و آذربایجانی هستند.
آبای (به لاتین: Oboý) یک منطقهٔ مسکونی در ترکمنستان است که در شهرستان برکت واقع شده‌است. آبای ۷۲۵ نفر جمعیت دارد و ۱۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آلتین عصر (به لاتین: Altyn Asyr) یک منطقهٔ مسکونی در ترکمنستان است که در استان آخال واقع شده‌است.
آرتیک (به لاتین: Artyk) یک منطقهٔ مسکونی در ترکمنستان است که در استان آخال واقع شده‌است.
این شهرک در درجه نخست به عنوان گذرگاه مرزی با ایران در لطف‌آباد، یکی از سه گذرگاه مرزی در استان آخال قابل توجه است.
واژه آرتیک در زبان ترکمنی به معنی "اضافه" است. این نام یکی از نخستین مهاجران در این منطقه بود.
میرزا احمد خان افخم‌السلطنه بیات از خوانین و ملاکان آذربایجان و نماینده ماکو، خوی و سلماس در دوره هجدهم مجلس شورای ملی بود.
احمد خان از خاندان قدرتمند بیات ماکو و مالک سه دانگ از روستای بسطام در شهرستان چایپاره در آذربایجان غربی بود. ساختمان تاریخی بانک ملی ماکو در خیابان سعدی این شهر که در وسط حیاط بزرگی به مساحت حدود ۵۲ هزار متر مربع ساخته شده، متعلق به احمد خان و مدتها محل زندگی او و خانواده‌اش بوده‌است. این بنا در سال ۱۲۷۶ خورشیدی ساخته شد، مدتی بیمارستان ارتش بود. در دوران جنگ جهانی دوم کنسولگری شوروی شد و در زمان نخست‌وزیری قوام‌السلطنه به ساختمان بانک ملی تغییر کاربری یافت.
احمد خان در انتخابات هجدهمین دوره مجلس شورای ملی که در دهم و یازدهم دی ۱۳۳۲ برگزار شد، همراه با نورالدین امامی به نمایندگی ماکو، خوی و سلماس برگزیده شد.
تانک پیاده‌نظام مارک II، معروف به ماتیلدا II یک تانک پیاده‌نظام بریتانیایی در جنگ جهانی دوم بود.Jentz, p. 11.
طراحی این تانک با نام اولیهٔ A12 در سال ۱۹۳۶ آغاز شد. این تانک، نمونهٔ بزرگ‌تر و پیشرفته‌تر از اولین تانک پیاده‌نظام بریتانیایی با نام مارک I، یا A1 ملقب به ماتیلدا I طراحی شد.
ماتیلدا II با زره سنگین خود یک تانک عالی برای همراهی و پشتیبانی از پیاده‌نظام بود اما سرعت پایین و تسلیحات نسبتاً محدودی داشت. این تانک، تنها تانک انگلیسی بود که از آغاز جنگ تا پایان آن مشغول خدمت بود. تنها دو مورد از آن‌ها با شروع جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹ در دسترس بود. این تانک در اوایل ۱۹۴۱ در خط مقدم با تانک پیاده‌نظام سبک و کم هزینهٔ مارک III والنتین (Infantry Tk Mk III Valentine) جایگزین شد.
ورود به جو مریخ با سرعت زیاد برای یک فضاپیما و برخورد آن به جو مریخ منجر به ایجاد پلاسمای CO-N می‌شود؛ در تضاد با ایجاد O-N که در برخورد با اتمسفر زمین تولید می‌شود.J. Louriero, et al. - Atmospheric Entry Research at the Plasma Physics Centre روند "ورود به جو مریخ" تحت تأثیر تابش دی‌اکسید کربن داغ CO و گردوغبار معلق در هوای مریخ قرار می‌گیرد. شیوه‌های ناوبری پرواز برای ورود، کاهش ارتفاع و فرود شامل سیستم‌های گرفت هوایی، مافوق صوت، سرعت فراصوت و ساب‌سونیک است.Development of Supersonic Retro-Propulsion for Future Mars Entry, Descent, and Landing Systems (.pdf)]
دالیتا آرتین آوانسیان (؛ ) خواننده اهل ارمنستان است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۱ شرکت کرده بود.
وی در ۱۹ سپتامبر ۱۹۹۹ در تهران به دنیا آمد .
دکتر سید جواد حمزوی (زاده ۱۳۰۰ خورشیدی) نماینده شهریار، ساوجبلاغ و کردان در دوره هجدهم مجلس شورای ملی بود.
پدرش زین‌العابدین امیر منظم تاجر و ملاک بود. پس از تحصیلات مقدماتی و متوسطه در تهران در سال ۱۳۱۳ به آلمان رفت و پس از کسب درجه مهندسی در رشته برق و مکانیک از دانشگاه مونیخ در سال ۱۳۲۴ به آمریکا رفت و در رشته علوم اقتصادی درجه دکترا گرفت. در سال ۱۳۲۵ به تهران بازگشت و در اداره کل برق استخدام شد و پس از مدتی به وزارت اقتصاد ملی انتقال یافت. در انتخابات دوره هجدهم مجلس شورای ملی که از هشتم تا دهم بهمن ۱۳۳۲ برگزار شد، به نمایندگی شهریار، ساوجبلاغ و کردان برگزیده شد.
آیدین اُلفَت (زادهٔ ۳ تیر ۱۳۵۲ – درگذشتهٔ ۱۴ مرداد ۱۴۰۰) صدابردار، طراح صدا، آهنگساز، نوازندهٔ پیانو، خواننده، شاعر و کارگردان تئاتر اهل ایران بود. او بنیان‌گذار و مدیر مجموعه استودیوهای «شهر صدا»، از مجهزترین مجموعه‌های ضبط و تولید آثار موسیقایی و سینمایی در ایران و مؤسس رشتهٔ صدابرداری در دانشگاه جامع علمی کاربردی بود.
آیدین الفت ۳ تیر سال ۱۳۵۲ در تهران متولد شد. او نواختن پیانو را از سال ۱۳۷۱ آغاز کرد و پس از دریافت دیپلم ریاضی فیزیک، به تحصیل در رشتهٔ کارشناسی مهندسی الکترونیک در دانشگاه آزاد اسلامی تهران مشغول شد. آیدین الفت دورهٔ صدابرداری و صداگذاری دیجیتال را در مؤسسه فن آوران تهران سپری کرد. او همچنین نخستین آثار آهنگسازی خود را در سال ۱۳۷۸ تجربه کرد. الفت پس از دریافت مدرک کارشناسی مهندسی الکترونیک به کانادا سفر کرد. او دورهٔ صدابرداری و صداگذاری دیجیتال را در کالج «آی تی دی» و دورهٔ ساراند را در دانشگاه مک‌گیل به پایان رساند. وی تحصیلات خود را در کالج اکسپرسیون کالیفرنیای آمریکا ادامه داد و مدرک کارشناسی ارشد رشتهٔ مهندسی صدا را دریافت کرد. او پس از بازگشت به ایران در رشتهٔ پژوهش هنر دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی به تحصیل مشغول شد و مدرک کارشناسی ارشد رشتهٔ پژوهش هنر را دریافت کرد و پس از آن در مقطع دکترای پژوهش هنر پذیرفته شد.
آیدین الفت از سال ۱۳۸۶ تدریس رشتهٔ صدابرداری و صداگذاری دیجیتال را در مؤسسه فن آوران اطلاعات تهران آغاز کرد و در همین سال تئاتر "قصهٔ ما" را به همراه حمید پورآذری کارگردانی کرد. مجموعهٔ «شهر صدای پارسیان» در سال ۱۳۸۸ توسط آیدین الفت، در سه بخشِ بازرگانی و فروش تجهیزات حرفه‌ای صوتی، آموزش علوم مهندسی صدا و فنون صدابرداری و استودیو ضبط آثار صوتی و صداگذاری تأسیس و افتتاح شد. او همچنین رشتهٔ صدابرداری را در دانشگاه جامع علمی کاربردی، در مقطع کاردانی و کارشناسی تأسیس کرد و مدیریت گروه این رشته را بر عهده گرفت. در سال ۱۳۹۹ پس از سه سال پیگیری و تلاشِ آیدین الفت، برای نخستین بار رشتهٔ آموزشی «طراحی و ساختاربندی (مهندسی) صدا» در سازمان آموزش فنی و حرفه‌ای کشور تأسیس و ثبت شد.
او از سال ۱۳۸۷ تا ۱۴۰۰، طراحی، مهندسی صدا، صدابرداری، میکس و مسترینگ آثارِ متعدد نمایشی، کنسرت‌ها و آثار موسیقی را بر عهده داشت. آیدین الفت ۱۲ تیر سال ۱۴۰۰، آخرین اثر موسیقی خود، با نام «سیراب شدم» را با شعر، آهنگ و صدای خود منتشر کرد. در این قطعه که تنظیم آن بر عهدهٔ امید نیک‌بین بوده از صدای ساز صراحی، یکی از سازهای ابداعی محمدرضا شجریان، استفاده شده‌است.
آیدین الفت ۱۴ مرداد سال ۱۴۰۰، بر اثر عوارض ابتلا به بیماری کرونا (دلتا) در بیمارستان رسول اکرم تهران درگذشت. پیکر او ۱۷ مرداد ۱۴۰۰ در طبقهٔ فوقانی آرامگاهِ رضا رحیمی، نوازندهٔ پیشکسوت کمانچه، در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
حسین علیزاده به مناسبت درگذشت آیدین الفت، یادداشتی را منتشر کرد. او در این یادداشت چنین نوشت:
شبنم مقدمی با انتشار یک متن و یک عکس مشترک، دربارهٔ آیدین الفت سخن گفت. او در بخشی از یادداشت خود نوشت:
مانی جعفرزاده یادداشتی با عنوان «شهر بی‌صدا» منتشر کرد. او در بخش‌هایی از متنِ خود نوشت:
از جمله فعالیت‌های آیدین الفت می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
مدیر عامل شرکت «مهندسین پیشگام»، عضویت در هیئت مدیره کارفرمایان شبکه‌های اینترنتی، برگزاری کارگاه «طراحی صوتی و مهندسی صدا» در جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، برگزاری کارگاه «کارکرد دراماتیک موسیقی زنده و پخش شونده در اجرای نمایش» در جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، بنیان‌گذاری و مدیریت مجموعه «شهر صدای پارسیان»، مدیر عامل شرکت «ریگزار»، برگزاری و دبیری نخستین و دومین نشست تخصصی «میکس و مسترینگ»، برگزاری و دبیری نخستین نشست تخصصی «صدابرداری استودیویی در ایران»، برگزاری سمینار «نسل ما و موسیقی»، برگزاری نشست «هنر شنیدن و اجرای موسیقی» با حضور نادر مشایخی، همکاری با کریستف رضاعی در پروژهٔ موسیقی «گفتمان»، مدیر اجرایی و مدیر روابط عمومی نخستین فستیوال تئاتر «کارنامه»، مشارکت در تدوین و تدریس رشتهٔ فناوری صدا در دانشگاه آزاد اسلامیعضویت در هیئت تحریریه مجلهٔ صنعت صدا و تصویر، مدیریت پشتیبانی ششمین سال‌نوای موسیقی ایران
از جمله آثار آیدین الفت می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
روبرت آنتونوویچ لیسوفسکی (؛ – ) نقاش و طراح گرافیک اهل اوکراین و «رئیس انجمن اوکراینی‌های مقیم بریتانیا» بود. وی از شاگردان میخایلو بویچوک و هیورهی ناربوت بود و در شاخه‌های مختلف هنر طراحی گرافیک از جمله هنرهای تزئینی، هنر کاربردی، طراحی صحنه و تصویرسازی کتاب‌ها تخصص داشت. لوگوی سازمان ملی‌گرایان اوکراین از طراحی‌های اوست.
صبور زمانی (متولد ۱۹۵۵ در بغلان) فعال حقوق بشر، پژوهشگر و کنشگر آلمانی-افغان است. وی در دانشگاه آزاد برلین به تحصیل علوم پرورشی پرداخت و پس از فارغ‌التحصیل شدن در سازمان‌های مختلف پناهندگان در آلمان به ارائهٔ خدمات مراقبتی به عنوان مددکار و سرپرست اجتماعی-آموزشی مشغول به کار شد.
زمانی در سال ۱۹۸۸ خانه فرهنگ افغانستان را همراه با دوستانش بنیانگذاری کرد که در زمینه‌های حقوق بشر، حقوق پناهندگی و حقوق مدنی در شهرهای برلین و هامبورگ در آلمان فعالیت دارد. او از مخالفان جنگ غرب در افغانستان می‌باشد و در مصاحبه ای با اشپیگل آنلاین در سال ۲۰۰۱، دولت آلمان را نقد کرده و خواستار شد تا نیازهای افغان‌ها «"برای زندگی، نه برای مرگ"» فراهم شود.
سید اسماعیل‌خان فروغ‌الملک که نام خانوادگی قوامی برگزید، نماینده شیراز در دوره هجدهم مجلس شورای ملی بود.
فروغ‌الملک همسر زینت‌الملک دختر حبیب‌آلله خان قوام‌آلملک شیرازی بود. خانه فروغ‌الملک در محله سنگ سیاه پشت امامزاده بی‌بی دختران در بافت قدیمی شیراز که اکنون موزه هنر مشکین‌فام نامیده می‌شود، از آثار ثبت شده ملی است. این خانه در سال ۱۳۱۰ بنا شد و در سال ۱۳۲۷ به دبستان تبدیل گردید.
خانه همسر او زینت‌الملک در ضلع غربی نارنجستان قوام نیز اکنون از دیدنی‌های شیراز است. ساخت این بنا در سال ۱۲۹۰ هجری قمری به دست علی‌محمد خان قوام‌الملک دوم آغاز شد و در سال ۱۳۰۷ هجری قمری به دست محمدرضا خان قوام‌الملک سوم به پایان رسید. از زینت‌الملک با عنوان زنی مؤمن و نیکوکار یاد می‌شود که در دهه های محرم مراسم عزاداری و سفره های خیریه در منزلش برپا بوده. گفته می‌شود که او بن و کوپنهایی برای مستمندان فراهم می‌کرده که برای تهیه اقلامی نظیر برنج، گوشت، قند، شکر و غیره به کار می‌بردند.
فروغ‌الملک در انتخابات مجلس شورای ملی که در شیراز در زمستان ۱۳۳۲ بر پا شد به نمایندگی این شهرستان برگزیده شد (دوره هجدهم).
بامبینو یک ترانهٔ ضبط شده توسط خوانندهٔ فرانسوی به نام دالیدا است. این آهنگ اولین آهنگ شاخص دالیدا شد. آهنگ بامبینو نخستین بار در ۲۸ اکتبر ۱۹۵۶ تحت یک آلبوم چندآهنگه و پیش از اولین آلبوم او که با اسم نامش دالیدا است بود منتشر شد. این آهنگ برای ۴۵ هفته در صدر جدول آهنگهای برتر فرانسه قرار گرفت و به عنوان آهنگ شمارهٔ یک با بیشترین زمان در جدول بهترینها در طول تاریخ موسیقی جهان شناخته شد.
بامبینو نخستین آهنگ شناخته شدهٔ دالیدا بود که ۴۵ هفته را در صدر جدول بهترین آهنگهای فرانسه و چند کشور دیگر به سر برد.
این آهنگ نسخهٔ فرانسوی یک آهنگ سنتی نپولتانای ایتالیا با نام گوآگلیونه است که در سال ۱۹۵۷ و در آلبوم نامش دالیدا است منتشر شد. این آهنگ به زبان عربی الجزایری توسط ژان دوژاردن برای یک فیلم کمدی به نام نیز بازخوانی شد. احمد ظاهر خوانندهٔ اهل کشور افغانستان نیز این آهنگ را با شعری به نام اسیر از فروغ فرخزاد به نام «اگر ای آسمان خواهم که یک روز» به زبان فارسی بازخوانی کرده‌است.
کنسرواتوار لویو () یا آکادمی ملی موسیقی لویو نامیده‌شده به افتخار میکولا لیسنکو () که به اختصار LNMA نامیده می‌شود، یک هنرستان عالی موسیقی در شهر لویو اوکراین است.
سابقهٔ این مرکز آموزشی به دورانی بر می‌گردد که فرانتس کساور ولفگانگ موتسارت «جامعهٔ سنت سیسیلیا» را بنیان نهاد. بعدها نخستین جامعهٔ موسیقی این شهر در سال ۱۸۳۸ میلادی با نام «جامعهٔ آموزش موسیقی گالیسیا» شروع به کار کرد. نخستین رئیس این انجمن کارول میکولی، از شاگردان فردریک شوپن بود. همانند تمامی مراکز آموزشی آن دوران در پادشاهی گالیسیا و لودومریا، زبان آموزشی این مرکز آلمانی و لهستانی بود و اقلیت اوکراینی شهر لویو در آن هنگام مجبور شدند «مؤسسهٔ عالی موسیقی میکولا لیسنکو» را برای خودشان تأسیس کردند که زبان آموزشی‌اش اوکراینی و یکی از معلمان برجسته‌اش واسیل باروینسکی بود. «جامعهٔ آموزش موسیقی گالیسیا» کمی بعد نامش را به «جامعهٔ موسیقی لهستان» تغییر داد و تا سال ۱۹۳۹ میلادی به‌طور جداگانه و همزمان با «مؤسسهٔ عالی موسیقی میکولا لیسنکو» فعالیت داشت. پس از تهاجم به لهستان، شهر لویو به تصرف نیروهای ارتش سرخ اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی درآمد و این مرکز آموزشی در دپارتمان موسیقی‌شناسی دانشگاه لویو ادغام شد. پس از پایان جنگ و خروج نیروهای شوروی، کنسرواتوار لویو به کارش ادامه داد اما تمامی دانشجوها و استادان لهستانی را اخراج کرد. این مرکز در سال ۱۹۹۲ میلادی، نامش را به «آکادمی ملی موسیقی لویو، میکولا لیسنکو» تغییر داد و در سال ۲۰۰۷، ویکتور یوشچنکو رئیس‌جمهور اوکراین، با امضای یک فرمان رسمی، آنرا یک مرکز آموزشی «ملی» اعلام کرد.
میکولا کولسا و میروسلاو اسکوریک از استادان این مرکز بودند.
فهرست برخی از دانش‌آموختگان مشهور این مرکز آموزشی موسیقی عبارتند از: واسیل باروینسکی، میچیسواو هورشوفسکی، الکساندر میخائوفسکی، سولومیا کراشلنیتسکا، ایرنا آندرس، ادوارد اشتویرمن، استفانیا ترکویچ، بوهدانا فرولیاک و روسلانا.
ووادیسواف آندرس (؛ ؛ – ) یکی از فرماندهان نیروی زمینی لهستان و بعدها، سیاستمدار و از اعضای دولت در تبعید لهستان در لندن بود.Władysław Anders, Polish officer.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون فرماندهٔ لژیون دونور، شوالیهٔ لژیون دونور، شوالیهٔ مالت، نشان عقاب سپید، صلیب جنگ ۱۹۴۵–۱۹۳۹، صلیب دلاوری و صلیب جنگ برای تهور نظامی شده‌است.
لعیا شمسی با نام هنری شمس (۱۳۱۰ رشت، ایران - ۱۳۸۵، لس‌آنجلس، ایالات متحدهٔ آمریکا) خواننده و بازیگر اهل ایران بود. او با خواندن ترانه‌های گیلکی شناخته شد.
شمس فعّالیت هنری خود را از سال ۱۳۲۸، در هجده‌سالگی در رادیو آغاز کرد. از سال ۱۳۳۳ تا ۱۳۳۶ در ارکستر حبیب‌الله بدیعی خواننده بود.
او بعد از انقلاب از ایران مهاجرت کرد و در مرداد ۱۳۸۵‌ در آمریکا درگذشت.
نوهور (به لاتین: Nokhur) یک منطقهٔ مسکونی در ترکمنستان است که در استان آخال واقع شده‌است.Nokhur tourism.sport.gov.tm.
نام نوهور از دو واژه فارسی "نه" و "حور" به معنی "نه حوری" یا "نه پری" آمده است.
کاباچائیر یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده‌است. کاباچائیر ۲۴۰ نفر جمعیت دارد.
کارلی‌جا
کارشی‌گچیت یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده‌است. کارشی‌گچیت ۱۷۹ نفر جمعیت دارد.
کاواجیک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده‌است. کاواجیک ۷۵ نفر جمعیت دارد.
کاواک‌یانی
کیرات‌لی
کرک‌پینار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده‌است. کرک‌پینار ۴۸۲ نفر جمعیت دارد.
کیتره (به لاتین و کردی: Kitre}} یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده‌است. کیتره ۱۵۲ نفر جمعیت دارد.
کوچ‌بائیر یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده‌است. کوچ‌بائیر ۱۱۳ نفر جمعیت دارد.
کوپ یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده‌است. کوپ ۶۵۶ نفر جمعیت دارد.
کوپوز یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده‌است. کوپوز ۱۱۹ نفر جمعیت دارد.
کوزلوک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده‌است. کوزلوک ۱۵۶ نفر جمعیت دارد.
قربان‌پینار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده‌است. قربان‌پینار ۶۷ نفر جمعیت دارد.
کوروگونی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده‌است. کوروگونی ۵۴ نفر جمعیت دارد.
اورنجه
اورتا چیماغیل یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده‌است. اورتا چیماغیل ۱۴۶ نفر جمعیت دارد.
سرود یک رمان کوتاه پادآرمان‌شهر اثر آین رند، رمان‌نویس روسی – آمریکایی است که در سال ۱۹۳۷ نوشته و برای نخستین بار در سال ۱۹۳۸ در بریتانیا منتشر شد.
داستان در تاریخ نامعلومی در آینده اتفاق می‌افتد که بشر وارد عصر تاریکی دیگری شده‌است. همهٔ انسان‌ها به صورت دسته جمعی زندگی می‌کنند و مفهوم فردگرایی حذف شده‌است. مردم اعداد را به عنوان نام دارند و از خود به عنوان «ما» یاد می‌کنند، بدون این که از «من» مفهومی داشته باشند.
شخصیت اصلی داستان یک رفتگر خیابان، مرد جوانی به نام ایکوالیتی ۷–۲۵۲۱ است (بعدها خود را پرومتئوس نامید) که با انجام تحقیقات مخفیانه دست به شورش می‌زند و با زنی که دوستش دارد به نام لیبرتی ۵–۳۰۰۰ (توسط ایکوالیتی ۷–۲۵۲۱ به نام گولدن وان نامیده می‌شود) فرار می‌کند. آنها با هم برنامه‌ریزی می‌کنند تا جامعه جدیدی را بر اساس فردگرایی تأسیس کنند.
اروچ‌بی‌لی
اوزان‌سو
آن-کریستین نیستروم (زاده ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۴) خواننده فنلاندی است.
او نماینده فنلاند در یوروویژن ۱۹۶۶ بود.
او تصمیم گرفت در سال ۱۹۷۳ پس از ۱۱ سال فعالیت در زمینه موسیقی، به فعالیت موسیقی خود پایان دهد و از سال ۱۹۷۶ در استکهلم سوئد زندگی می‌کند. علیرغم زبان مادری سوئدی، او تمام آهنگهای خود را به زبان فنلاندی یا انگلیسی ضبط کرد.
ساکیزلی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده‌است. ساکیزلی ۱۳۳ نفر جمعیت دارد.
سالکیم‌سو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده‌است. سالکیم‌سو ۱۳۷ نفر جمعیت دارد.
سنجاق‌تپه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده‌است. سنجاق‌تپه ۲۷۹ نفر جمعیت دارد.
سارای‌جیک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده‌است. سارای‌جیک ۱۶۹ نفر جمعیت دارد.
ساری‌هان یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده‌است. ساری‌هان ۵۸ نفر جمعیت دارد.
ساری‌میشه
سید یعقوب یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده‌است. سید یعقوب ۱۰۶ نفر جمعیت دارد.
سیغیرجی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده‌است. سیغیرجی ۸۹ نفر جمعیت دارد.
میلی اسکات (زاده ۲۹ دسامبر ۱۹۳۳) خواننده هلندی است.
او نماینده هلند در یوروویژن ۱۹۶۶ بود.
سیراکایالار
سوغوک‌گوزه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده‌است. سوغوک‌گوزه ۹۸ نفر جمعیت دارد.
سوغوت‌لو
سارتکه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
میرعبدلی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فیلیان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
قره‌قوش ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
باویل ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بان‌زلان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
من دارم به خونه می‌روم یا فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی مانوئل دی الیویرا است. در این فیلم بازیگرانی همچون میشل پیکولی، کاترین دنو، جان مالکوویچ، آنتونی چاپی، لئونور بالداک، لئونور سیلویرا، ریکاردو ترپا، سیلوی تستود و ایزابل روت ایفای نقش کرده‌اند.
راسموس بارتولین (؛ ۱۳ اوت ۱۶۲۵ – ۴ نوامبر ۱۶۹۸ (۷۳ سال سن) فیزیکدان و زبان‌شناس اهل دانمارک بود.
بارتولین در راسکیله زاده شد. او پسر کاسپار بارتولین بزرگ و آنا فیک، دختر ریاضی‌دان توماس فینک بود.
به عنوان بخشی از تحقیقاتش، او در اروپا برای ده سال به سفر پرداخت. او در هلند، انگلستان، فرانسه و ایتالیا ساکن شد. در سال ۱۶۴۷ او مدرک کارشناسی ارشد از دانشگاه کپنهاگ دریافت کرد. او در سال ۱۶۵۴ از دانشگاه پادووا نیز مدرک پزشکی دریافت کرد.
او در دانشگاه کپنهاگ به عنوان استاد هندسه و سپس در پزشکی فعالیت داشت. او همچنین رئیس دانشکده پزشکی، کتابدار و رئیس بود.Erasmus Bartholin
School of Mathematics and Statistics. University of St Andrews, Scotland او در زبان لاتین نخستین کتاب دستور زبان دانمارکی را در سال ۱۶۵۷ به نام "De studio lingvæ danicæ" نوشت.
او به‌طور ویژه برای کشف کردن دوشکستی موج نوری کلسیت شناخته شده‌است.Erasmus Bartholin, "Experimenta crystalli islandici disdiaclastici quibus mira & insolita refractio detegitur" (Copenhagen ("Hafniæ"), Denmark: Daniel Paulli, 1669). English translation: "Experiments with the double refracting Iceland crystal which led to the discovery of a marvelous and strange refraction," tr. by Werner Brandt. Westtown, Pa. , 1959. او از این رخداد یک توضیح کامل نوشته بود اما از آنجایی که در آن زمان طبیعت فیزیکی نور به خوبی شناخته نشده بود او نتوانست توضیح دهد.
او برادر کوچکتر توماس بارتولین نیز بود.
زبانه ویستولا (؛ ؛ ) یک زبانه ماسه بادیKramarska, R Uścinowicz, S Zachowicz J and Kawińska M, Origin and evolution of the Puck Lagoon in Journal of Coastal Research Issue 22, 2005, P187 یا شبه‌جزیره است که کولاب ویستولا را از خلیج گدانسک در دریای بالتیک جدا می‌کند. مرز میان لهستان (استان پومرانی) و استان کالینینگراد، برون‌بوم روسیه از این زبانه می‌گذرد و آن را از نظر سیاسی به دو نیمه تقسیم می‌کند. غربی‌ترین نقطه روسیه در این زبانه واقع شده‌است. بخش لهستانی شامل تعدادی تفرجگاه‌های گردشگری است که از نظر اداری بخشی از شهر کرنیتسا مورسکا هستند.
نقشه برجسته یا مدل عوارض، نمای سه بعدی از عوارض زمین است که معمولاً به عنوان یک اثر فیزیکی به کار می‌رود. هنگام نمایش عوارض، بُعد عمودی، معمولاً با ضریب بین پنج تا ده اغراق می‌شود. این امر تشخیص بصری ویژگی‌های زمین را تسهیل می‌کند.
تاش‌بورون
تاش‌چی‌لار
تاش‌کسن
تاش‌اجاقی
کارمسوند،( به انگلیسی: Karmsund) یک تنگه در استان روگالاند ، بین جزیره کارموی تحت مدیریت شهرداری کارموی، در غرب و مرکز شهرداری های هوگسوند و کارموی ، و همچنین جزیره وستر بوکن درمحدوده شهرداری بوکن ، در شرق است. تنگهٔ کارم، یا همان، کارمسوند، حدود ۳۰ کیلومتر طول دارد. باریک ترین قسمت این تنگه، در شمال، جایی که پل کارمسوند، کارموی را با سرزمین اصلی متصل می کند (E134) واقع شده است. تنگهٔ کارمسوند، در جنوب ، بین کارموی و جزیرهٔ وستر بوکن، تا چهار کیلومتر عرض دارد. از دوران وایکینگ ها، تنگهٔ کارمسوند، یک خط حمل و نقل و کشتی رانی
مهم بوده است.
در انتهای شمالی تنگه کارمسوند، مرکز شهر هوگسوند قرار دارد. در سمت کارموی چندین شهرک وجود دارد که مهمترین آنها کوپرویک است.
از سال ۲۰۱۳ میلادی ، یک جادهٔ ارتباطی، بین هوُیک در کنار ابرشرکت نورسک هیدرو، در کارموی، در غرب جاده اروپایی ۳۹ در کنار میُسوند در سمت شرقی آبدره فوُرلانِدس، در شرق جادهٔ استانی ۴۷، وجود داشته است. این برنامه گسترشِ راه های ارتباطی، که اصطلاحاً به برنامه تونل معروف است . از طریق تونلی در زیر تنگهٔ کارمسوند، چند جزیره را به هم متصل می کند.https://snl.no/Karmsundet
تپه‌تارلا
آکادمی بارنبویم-سعید ( , ، ) یک آکادمی موسیقی، واقع در شهر برلین، آلمان است که در سه مقطع مقدماتی، کارشناسی و تحصیلات تکمیلی (دیپلم هنری) به فعالیت مشغول است. این مرکز در ۸دسامبر سال ۲۰۱۶ افتتاح شد.Smale, Alison (9 December 2016). "The Barenboim-Said Academy Opens in Berlin". "The New York Times". Retrieved 10 December 2016. Print version appeared on 10 December 2016. این آکادمی بصورت مشترک توسط رهبر ارکستر و پیانیست مشهور دانیل بارنبویم و نظریه‌پرداز ادبی ادوارد سعید بنیان نهاده شد. این آکادمی با ظرفیت ۹۰ موسیقیدان جوان، با تمرکز بر پذیرش از کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا، جهت مشارکت در ارکستر دیوان غربی- شرقی، فعالیت می‌نماید.Michael Naumann, ed. "Barenboim–Said Academy Information Brochure". Berlin: Barenboim-Said Akademie gGmbH, 2013.
انگیزه ایجاد آکادمی بارنبویم-سعید در ۲۰۱۵ از یک پروژه صلح آمیز که از سالها قبل آغاز شده بود، بوجود آمد: ارکستر دیوان غربی-شرقی. ادوارد سعید و دانیل بارنبویم در سال ۱۹۹۹ ارکستر دیوان غربی-شرقی را در وایمار آلمان تأسیس کردند. نام این ارکستر از کتاب مجموعه اشعار یوهان ولفگانگ فون گوته، به نام "West-östlicher Divan" (دیوان غربی-شرقی) برگرفته شده‌ است کتابی که گوته در سرودن آن از شاعر بزرگ ایرانی، حافظ الهام گرفته‌ است. اولین اجرای این گروه در سال ۱۹۹۹، بعنوان بخشی از رویداد فرهنگی-هنری وایمار به عنوان پایتخت فرهنگی اروپا، برگزار شد. آکادمی بارنبویم-سعید که از دل این ارکستر بیرون آمده، برنامه هایی را با هدف «آموزش نوازندگان بسیار خوبی که علاقمند و تحصیل کرده نیز هستند» به‌طور مشترک در زمینه موسیقی و علوم انسانی ارائه می‌دهد.
آکادمی بارنبویم-سعید در منطقه Mitte برلین واقع شده‌است. این آکادمی در انبار سابق مجموعه‌های Staatsoper Unter den Linden واقع شده‌است. پس از تخریب در جنگ جهانی دوم بین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۵ توسط معماری به نام ریچارد پاولیک بازسازی شد. نمای بیرونی و قسمتهای اصلی داخلی آن بازسازی شده‌است. در مجموع ۶٬۵۰۰ متر مربع ساختمان در حدود۲۱ اتاق تمرین، یک سالن اجتماعات، ادارات و فضاهای جانبی را در خود جای داده‌است. سالن اجرای پیر بولز (Pierre Boulez Saal)با ۶۸۲ صندلی، در بال شرقی ساختمان، بر اساس طرحی از فرانک گری معمار مشهور آمریکایی اجرا و آکوستیک آن توسط "یاسوهیسا تویوتا" طرح ریزی شده است. طراحی سالن کنسرت بیانگر ایده‌های آهنگساز و رهبر ارکستر شهیر فرانسوی پیر بولز است که در مورد این پروژه نیز با او مشورت شده بود.Pierre Boulez: "Orientations. Collected Writings." Cambridge, Mass: Harvard UP 1986, cf. p. 445 passim. هزینه‌های ساخت و ساز ۳۶ میلیون یورو برآورد شده که توسط خیرین خصوصی تأمین شد و ۲۰ میلیون یورو نیز از دولت فدرال آلمان کمک گرفت.Michael Naumann, ed. "Barenboim–Said Academy Information Brochure". Berlin: Barenboim-Said Akademie gGmbH, 2013. آکادمی بارنبویم-سعید در پاییز سال ۲۰۱۶ به مکان جدید منتقل شد. سالن کنسرت نیز در ۴ مارس ۲۰۱۷ افتتاح شد.
در طول سالها فعالیت این آکادمی ایرانیان بسیاری در این مجموعه به تحصیل مشغول بوده و یا با آن همکاری داشته اند که میتوان به این اشخاص اشاره کرد:
غلامحسین صارمی نماینده جهرم در دوره هجدهم مجلس شورای ملی بود.
غلامحسین صارمی متولد شیراز و منسوب به یکی از خاندان‌های قدیمی این شهر بود. در سال‌های پیش از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به ریاست ثبت اسناد و املاک تهران رسید و پس از آن در انتخابات دوره هجدهم مجلس شورای ملی که در پنجم و ششم بهمن ۱۳۳۲ برگزار شد، به نمایندگی از جهرم به مجلس شورای ملی رفت.
افراسیاب بدل اوغلو بدل‌بیلی () (۱۹ آوریل ۱۹۰۷، در باکو - ۶ ژانویه ۱۹۷۶، در باکو) آهنگساز اهل آذربایجان شوروی، با اصالت ایرانی بود.
افراسیاب بد. لبیلی در سال ۱۹۰۷ از بومیان شوشی و رحیما بدالببیلی متولد شد. در آن زمان، بدل‌بیلی‌ها در حال حاضر به عنوان خانواده ای از موسیقی دانان معروف شناخته می‌شد. پدرش، بدال بیگ بدالبلی، متخصص موغام و معلم موسیقی در مدرسه روسی تارتار در باکو بود. او همچنین به اوزیر حاجی بیف، پسر عموی خود، کمک کرد تا اولین تئاتر موسیقی را در آذربایجان تأسیس کند. عموی پدری افراسیاب بدالبلیلی احمد آغ‌دامسکی (آگدامسکی) خواننده مشهور اپرا بود. برادر شمسی بدل‌بیگلی بعداً کارگردان نمایش موسیقی شد. در سال ۱۹۳۰، افراسیاب بدالبلی از دانشگاه دولتی آذربایجان در رشته شرق‌شناسی The Musician Dynasties of Karabakh by F.Aliyeva. "Musiqi Dunyasi" فارغ‌التحصیل شد و تحصیلات خود را در مدرسه موسیقی وابسته به هنرستان لنینگراد ادامه داد، که در سال ۱۹۳۸ آن را به پایان رساند. وی در سال ۱۹۳۰ به عنوان رهبر در تئاتر اپرا و باله دولتی آذربایجان Living Voices of Azerbaijani History: Afrasiyab Badalbeyli . "Voices.musigi-dunya.az" در سال ۱۹۳۱، او با قمر الماس‌زاده ازدواج کرد و او را در لنینگراد همراهی کرد، در حالی که خود تحصیلات عالی را در یک مدرسه باله حرفه ای دنبال می‌کرد. این ازدواج به طلاق منجر شد و منجر به ازدواج‌های بعدی بدل‌بلیلی شد.
فعالیت بدل بیلی در موسیقی در سال ۱۹۲۸ زمانی شروع شد که او موسیقی نمایشنامه نمایشی جعفر جبارلی را به نام "اد گالینی ساخت". او به ویژه نویسنده اولین باله آذربایجانی با عنوان "گیز گالاسی" ("برج دوشیزه") است که در سال ۱۹۴۰ آهنگسازی کرد. این باله به قمر الماس‌زاده اختصاص داشت. Azerbaijan's First Ballerina by Nonna de Gubek. "Baku Pages". 1 July 2005 آثار بعدی وی شامل "خلق گازابی" ("خشم مردمی"، ۱۹۴۱؛ نویسنده مشترک بوریس زیدمن)، "نظامی" (۱۹۴۸) و "سایودلار آغلاماز" ("بیدها گریه نمی‌کنند"، ۱۹۷۱) بود. او برای اپرای آذربایجانی "Bahadir va Sona" و باله‌های "Giz Galasi" , "Garaja Giz" ("Nigella") و "Gizil Achar" ("The Golden Key") لیبرتو نوشت. او موسیقی پیش زمینه برای نمایش‌های تئاتری ساخت و تنها مترجم لیبرت آن زمان ترجمه‌های آذری آذربایجانی از لیبرتوهای اپرا توسط پیوتر چایکوفسکی، گیوآچینو روسینی، آرمن تیگرانانیان و زکریا پالیاشویلی را انجام داد. در طول دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ او چندین کتاب در مورد تاریخ و توسعه موسیقی کلاسیک در آذربایجان منتشر کرد، یعنی: "بحث در مورد موسیقی"، "قربان پیریموف"، "فرهنگ موسیقی"، و "تئاتر اپرا و باله دولتی آذربایجان". Living Voices of Azerbaijani History: Afrasiyab Badalbeyli . "Voices.musigi-dunya.az" در سال ۱۹۶۰ عنوان هنرمند مردمی آذربایجان به او اعطا شد. او تا زمان مرگش در سال ۱۹۷۶ رهبر ارکستر در تئاتر اپرا و باله بود.
احداث ()، نیروهای شبه‌نظامی محلی در شام (سوریه) از ۱۰ تا ۱۲ میلادی بودند که وظیفه محافظت از شهرها در مقابل حملات خارجی را برعهده داشتند. این نیروها توسط خلافت فاطمیان برای مقابله با حملات صلیبیون به شام و اراضی مقدس استفاده می‌شد.
نیکولا لو گوف (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل فرانسه است.
آنتوان بیزار (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل فرانسه است.
ژان پتری (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل فرانسه است.
یاسین لواتی (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل فرانسه است.
داریل بولتور (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل فرانسه است.
دنیس بوگدان (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل روسیه است.
ایوان یاکولف (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل کشور روسیه است.
پاول پانکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل روسیه است.
یاروسلاو پودلسنیخ (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل روسیه است.
اسکیئل پالاسیوس (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل آرژانتین است.
سانتیاگو دانانی (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل آرژانتین است.
پیاده‌نظام سواره () شکلی از سرباز پیاده‌نظام است که به جای راه‌پیمایی منظم از اسب استفاده می‌کند. واحدهایی نظامی مانند دراگون‌ها در اصل پیاده‌نظام سواره بودند. امروزه که وسائل نقلیه موتوری جایگزین اسب شده‌اند پیاده‌نظام موتوریزه را می‌توان میراث‌دار پیاده‌نظام سواره دانست.
بنیادهای پیاده‌نظام سواره را می‌توان از دوران اولیه تاریخ انسانی مشاهده کرد. وزن سنگین زرههای برنزی پهلوانان را مجبور می‌کرد تا با گردونه به میدان بروند و سپس از آن پیاده شوند. در دوران هوپلیتها بعضی از ایشان با اسب تا میدان نبرد می‌رفتند تا در آنجا از اسب پیاده شده و به فالانژها بپیوندند. در ارتش روم باستان پیش از گایوس ماریوس سربازانی وجود داشتند که به زین سواره‌نظام می‌چسبیدند تا آن‌ها را تا میدان نبرد برساند. گزارش‌هایی وجود دارد که در میان دسته‌های جنگی گل و ژرمن نیز افراد برای فاصله کوتاهی همراه با سوار بر روی اسب می‌نشستند تا به میدان نبرد رسیده و سپس پیاده به جنگ بروند. دودمان هان نیز در جنگ هان-شیونگ‌نو از پیاده‌نظام سواره به صورت گسترده‌ای استفاده نمود.
مواردی دیگری از سربازان پیاده‌نظام که با استفاده از اسب تحرک خود را افزایش می‌دادند عبارتند از زنبورکچی‌های جنوایی و غارتگران وایکینگ.
دراگون‌ها در ابتدا پیاده‌نظامی بودند که در کنار شیوه‌های پیکار پیاده‌نظام سوارکاری را هم می‌آموختند اما به آرامی تحول یافته و در قرن هجدهمم به سواره‌نظام سبک تغییر یافتند.
نام این واحد احتمالاً از سلاحی در ارتش فرانسه می‌آید که ایشان حمل می‌کردند و آن را دراگون می‌گفتند.
با پیشرفت سلاح‌های گرم در قرن نوزدهم میلادی آسیب‌پذیری سواره‌نظام بسیار افزایش یافت و ارتش‌ها به دنبال نیروهایی بودند که بتوانند بنا به شرایط میدان نبرد به صورت سواره و پیاده بجنگند. جنگیدن به صورت سواره با استفاده از شمشیر و نیزه اجازه تحرک سریع به نیروها را می‌داد اما ایشان را از پوشش در برابر آتش دشمن محروم می‌نمود، در حالی که جنگیدن به صورت پیاده به همراه اسلحه دستی و تفنگ توان موضع گرفتن و ایجاد خطوط دفاعی را ایجاد می‌کرد.
نخستین واحدهای پیاده‌نظام سواره در زمان جنگ آمریکا و مکزیک (به نام هنگ تفنگداران سواره که بعدها در ۱۸۶۱ به سواره‌نظام سوم (ایالات متحده) تغییر نام یافت) ایجاد شدند که پس از آن در بسیاری از کشورهای دنیا ادامه یافت و با نام‌های مانند «سوار سبک» یا «تفنگداران سواره» نامیده می‌شدند.
لژیون خارجی فرانسه از دهه ۱۸۸۰ گروهان‌های قاطرسوار را به کار می‌برد که به ازای هر دو سرباز یک قاطر وجود داشت و آن‌ها نوبتی از آن استفاده می‌کردند. به این ترتیب سربازان امکان راه‌پیمایی‌های طولانی‌تری را داشتند که گاهی تا هر روز ۹۵ کیلومتر نیز می‌رسید.
در جبهه غربی جنگ داخلی آمریکا چند دسته پیاده‌نظام به واحدهای پیاده‌نظام اسب‌سوار تغییر یافتند که تیپ آذرخش در نبرد چیکاموگا یکی از این‌ها است.
در قسمت‌هایی از امپراتوری بریتانیا واحدهای پیاده‌نظام ارتش این کشور جوخه‌های اسب‌سوار جهت دیدبانی یا زدوخورد داشتند. همچنین بسیاری از واحدهای محلی به صورت سواره بودند، مانند تفنگداران سواره سیلان، تفنگداران سواره کیپ، تفنگداران ناتال و سواران مارشالز.
در جنگ بوئر دوم انگلیسی‌ها با الگو گرفتن از بوئرها واحدهای زیادی از پیاده‌نظام اسب‌سوار را ایجاد کردند. یئومانری شاهنشاهی که از داوطلبان بریتانیایی در سال‌های ۱۹۰۰ و ۱۹۰۱ تشکیل شد یا واحدهای بومی مانند سواران سبک استرالیایی، سواران سبک شاهنشاهی و سواران سبک آفریقای جنوبی تعدادی از این واحدهای پیاده‌نظام سواره بودند.
یکی دیگر از تجربیات این جنگ، تسلیح سواره‌نظام با همان سلاح‌هایی بود که پیاده‌نظام از آن استفاده می‌نموند و از همین رو نسخه کارابین لی–انفیلد در ۱۸۹۶ برای سواره‌نظام معرفی شد.
در بسیاری از ارتش‌های اروپایی پیاده‌نظام دوچرخه‌سوار همان نقش پیاده‌نظام اسب‌سوار را داشتند. هرچند که عملکرد خوب دوچرخه منوط به وجود راه‌های خوب بود.
تیپ ۴ سواران سبک استرالیا که هنگام جنگ جهانی اول در نبرد بئرشبع (۱۹۱۷) حضور داشتند را رسانه‌های جمعی پیاده‌نظام اسب‌سوار می‌خواندند اما این واحد مانند تیپ تفنگداران اسب‌سوار نیوزیلند که آن هم در این نبرد حضور داشت تفنگداران اسب‌سوار بودند. واحدهای تفنگداران اسب‌سوار به نسبت پیاده‌نظام اسب‌سوار از تحرک بیشتری برخوردار بودند اما توان حمله دسته‌جمعی پیاده‌نظام اسب‌سوار را نداشتند.
در دهه ۲۰ و ۳۰ قرن بیستم و با گسترش وسائل موتوری واحدهای موتوری جایگزین واحدهای سواره شدند. در جنگ جهانی دوم آلمان تنها چند واحد پیاده‌نظام اسب‌سوار در جبهه شرقی داشت و واحد دوچرخه سوار و موتورسیکلتسوار توسط آلمان و بریتانیا استفاده می‌شدند. آلمان جوخه‌های اسب‌سوار و دوچرخه‌سوار را در درون یگان‌های خود به کار می‌برد و با آغاز عقب‌نشینی به مرزهای خود استفاده‌اش از دوچرخه بیشتر شد. واحدهای دوچرخه‌سوار ژاپنی هنگام جنگ جهانی دوم در نبرد برای مالایای بریتانیا و سنگاپور نقش مهمی داشتند. در دفاع از فیلیپین در جنگ جهانی دوم هنگ اسب‌سوار پیشاهنگان فیلیپینی نقش داشت. لشکر ۱۰ کوهستان ارتش ایالت متحده نیز که در جنگ جهانی دوم در ایتالیا و اتریش حضور داشت از وجود واحدهای دیدبانی سواره بهره می‌برد.
کشورهایی که سنت نظامی تثبیت شده دارند مانند سوئیس حتی در دوران جنگ سرد نیز از واحدهای سواره استفاده می‌کردند و سوئد نیز در ۳ ماه بدون برف بیشتر پیاده‌نظام خود را به دوچرخه مجهز می‌نمود.
آگوستین لوسر (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل آرژانتین است.
نیکولاس مندس (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل آرژانتین است.
ماتیاس سانچز (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل آرژانتین است.
محسن مرآت‌ اسفندیاری (زاده ۱۲۹۱ خورشیدی) دیپلمات و قانونگذار دوره پهلوی بود.
پدرش حسن خان مرآت‌السلطنه اسفندیاری و پدربزرگش حسین خان سردارنصرت و خاندان پدری‌اش حاکمان محلی و نظامی کرمان بودند. پس از تحصیلات مقدماتی و متوسطه در ایران برای ادامه تحصیل به امریکا رفت و از یکی از دانشکده‌های حقوق نیویورک لیسانس گرفت. سپس به استخدام وزارت امور خارجه درآمد و پس از طی مراحل مقدماتی، دبیر دوم سفارت ایران در بغداد شد. بعد از آن با رتبه دبیر دوم به دفتر نمایندگی ایران در سازمان ملل متحد رفت.
در انتخابات دوره هجدهم مجلس شورای ملی که از دوم تا چهارم بهمن ۱۳۳۲ برگزار شد، مرآت اسفندیاری به نمایندگی سیرجان انتخاب شد و کرسی خود را در دو دوره بعد نیز حفظ کرد. پس از بازگشت به وزارت امور خارجه به ریاست اداره پنجم سیاسی منصوب شد و پس از آن به سفارت ایران در کشورهای لهستان، اسپانیا و کانادا رسید.
هال الرود (زاده ۳۰ مه ۱۹۷۹) نویسنده، سخنران انگیزشی و مربی موفقیت اهل ایالات متحده آمریکا است. او نویسنده کتاب پرفروش "معجزه سحر خیزی"، "معادله معجزه"، بنیانگذار مجموعه کتاب صبح معجزه و میزبان پادکست "دستیابی به اهداف شما است." در سال ۱۹۹۹، او یک تصادف با فورد موستانگ خود با سرعت ۱۳۰ کیلومتر به صورت شاخ به شاخ با یک کامیون شورلت داشت؛ که بعداً از آن تمام زندگی خود را از دست داد و از صفر شروع به کار کرد. او در کاماریلو، کالیفرنیا متولد شده‌است.
دومین پیمان برومزبرو در ۱۳ اوت ۱۶۴۵ امضا شد و به جنگ تروستنسون، یک درگیری محلی در سال ۱۶۴۳ میان دانمارک-نروژ و سوئد که بخشی از جنگ سی‌ساله بود پایان داد. مذاکرات برای صلح در فوریه همان سال آغاز شدند.
سوپر جام فوتبال ایران ۱۴۰۰ هفتمین دورهٔ مسابقهٔ سوپر جام فوتبال ایران بود که بین قهرمان لیگ برتر ۱۴۰۰–۱۳۹۹ و قهرمان جام حذفی ۱۴۰۰–۱۳۹۹ توسط فدراسیون فوتبال ایران برگزار شد.
تیم فولاد خوزستان برای اولین بار قهرمان این دوره از رقابت‌ها شد.
باشگاه فوتبال پرسپولیس، قهرمان لیگ برتر فوتبال ایران ۱۴۰۰–۱۳۹۹ و باشگاه فوتبال فولاد خوزستان، قهرمان جام حذفی فوتبال ایران ۱۴۰۰–۱۳۹۹ دو تیم راه یافته به این مسابقه بودند.
آسیاب بادی هوک، که با نام آسیاب هوک قدیمی نیز شناخته می‌شود، یک آسیاب بادی تاریخی در خیابان اصلی شمالی در شرق همپتون نیویورک است. این آسیاب در سال ۱۸۰۶ ساخته شد و تا سال ۱۹۰۸ به‌طور منظم کار می‌کرد. یکی از کامل‌ترین آسیاب‌های بادی موجود در لانگ آیلند بود،Hook Windmill Inc. آسیاب بادی در سال ۱۹۲۲ به شهر شرقی همپتون فروخته شد. این سازه در سال ۱۹۷۸ در فهرست ثبت ملی اماکن تاریخی ثبت شد و بخشی از منطقه تاریخی خیابان اصلی شمالی به حساب می‌آید. بعدها این آسیاب به «آسیاب هوک قدیمی» تغییر نام داد و روزانه برای بازدیدکنندگان باز است. این آسیاب بادی یکی از ۱۱ آسیاب بادی باقیمانده قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹ است که در لانگ آیلند واقع شده‌است. این ساختمان توسط یک صنعتگر معروف شرق همپتون بنام ناتانیل دومینی ساخته شده‌است.
فرانسوی فرانسه () به گونه‌ای از زبان فرانسوی که در فرانسه، آندورا و موناکو که در گونه کاربردی استفاده می‌شود گفته می‌شود.
برای بیشتر مردم تاجیکستان رادیو و تلویزیون مهم‌ترین منابع دریافت اطلاعات هستند.Tajikistan country profile. کتابخانه کنگره Federal Research Division (January 2007). "This article incorporates text from this source, which is in the مالکیت عمومی." دولت امام‌علی رحمان در دوران جنگ داخلی تاجیکستان (۱۹۹۲–۹۷) هم رسانه‌های مخابراتی و هم رسانه‌های نوشتاری را به شدت سرکوب کرد. از آن زمان، هیچ‌کدام موفق به بازیابی کار مستقل خویش نشده‌اند. در سال ۲۰۰۶ شش ایستگاه تلویزیونی دولتی و ۱۸ مرکز خصوصی (که بیشتر از نظر تجهیزات وابسته به دولتند) در حال کار بودند. گرچه قانون ثبت رسانه‌های مستقل را اجباری کرده‌است، چندین ایستگاه‌های بدون مجوز نیز در این کشور فعالیت می‌کنند. شبکه‌های روسی نیز توسط ماهواره دریافت می‌شوند و بیشتر مناطق یکی از دو شبکه تلوزیونی ملی را دریافت می‌کنند.ایستگاه‌های رادیویی به زبان‌های فارسی تاجیکی و فارسی ایرانی، روسی و ازبکی برنامه پخش می‌کند. در سال ۲۰۰۰ ۱۴۱ رادیو ۳۲۶ تلویزیون به ازای ۱٬۰۰۰ نفر جمعیت در این کشور موجود بود. تلویزیون تاجیکستان پخش‌کننده دولتی این کشور است.
گردش روزنامه در دوران پساشوروی به دلیل هزینه بالای مواد اولیه و فقر جمعیت به شدت کاهش یافته‌است. هیچ روزنامه مخالفی در آستانه انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۶ در نتیجه فشارهای دولت و امتناع از تمدید مجوز فعالیت نکرد. پرتیراژترین روزنامه‌های این کشور "جمهوریت" (سه بار در هفته)، "خلق آوازی" ("آواز خلق"، به ازبکی، سه بار در هفته)، "کورر تاجیکستانا" ("پیک تاجیکستان"، به روسی، یک بار در هفته)، "صدای مردم" (سه بار در هفته)، و "تاجیکستان" (سه بار در هفته) هستند. در سال ۲۰۰۶ چهار خبرگزاری داخلی و یک خبرگزاری روسی (ریانووستی) مشغول به کار بودند.
تلویزیون تاجیکستان (به خط تاجیکی: Телевизиони Тоҷикистон، که در گذشته به نام شبکه یکم (Шабакаи Якум) شناخته می‌شد) پخش‌کننده ملی کشور تاجیکستان است. ستاد این تلویزیون در دوشنبه واقع شده‌است. این شبکه از ۳ اکتبر ۱۹۵۹ آغاز به کار کرد.
توملاجیک
اوغراک
اوغورگلدی
اولوچائیر
اوزن‌گیلی
یوکاری قشلاق یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده‌است. یوکاری قشلاق ۶۴ نفر جمعیت دارد.
جردن تامپسون (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
هیلی واشینگتن (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
جاستین وونگ-اورانتس (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل ایالات متحده آمریکا است.