moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
یاسا اصطلاحی است که از فرمان‌های فردی صادر شده توسط چنگیز خان و جانشینان او و گاه کل مجموعه این فرمان‌ها استفاده می‌شود.‏ با اینکه هیچ طومار مغولی با این نام یافت نشده‌است و نسخه کامل آن وجود ندارد اما در میان بسیاری از تواریخ از جمله تاریخدان مصری تقی‌الدین مقریزی (۱۳۶۴–۱۴۲۲)، مورخ ارمنی وارطان آرولتسی (۱۲۷۱–۱۱۹۸) و ابن بطوطه (۱۳۰۴–۱۳۶۸)، گزیده‌هایی از آن وجود دارد. یاسا، که گمان می‌رود به خط مغولی اویغوری بر روی طومارهایی نوشته شده بوده، در آرشیوهای مخفی نگهداری می‌شده و فقط خانواده سلطنتی آن را می‌خواندند. فراتر از قوانین بودن، یاسا ممکن است شامل عناصر فلسفی، معنوی و عرفانی باشد و بنابراین ممکن است به عنوان متنی شبه مقدس یا جادویی در نظر گرفته شود.‏
در سال ۲۰۰۷، مؤسسه قانون اساسی و جامعه‌شناسی کلاسیک مغولستان داخلی، کامل‌ترین مجموعه نسخه‌ها را پس از ۱۴ ماه گردآوری و مجدداً منتشر کرد. مواد حقوقی مختلفی در این آیین‌نامه وجود دارد، از جمله مسائل مربوط به منع همجنس‌گرایی، قوانین سختگیرانه در جهت حفاظت از منابع طبیعی مانند علفزارها، حفاظت از حیوان‌های وحشی و غیره.‏
برخی از قوانین آن عبارتند از:
هنگامی که فرستادگان مسلمان از آسیای میانه آمدند تا از چنگیزخان در برابر آزار و اذیت مذهبی که در زمان خان بودایی کوچلک خان با آن مواجه بودند، حمایت کنند، چنگیزخان مشتاق کمک بود. او لشکرکشی به بلاساغون (در شمال قرقیزستان کنونی) را رهبری کرد و کوچلک خان را کشت و آزادی مذهبی را در سرزمین‌های خود اعلام کرد. این امر باعث شد که چنگیزخان لقب «مدافع ادیان» را به خود اختصاص دهد و حتی گفته شده که او «از رحمت‌های پروردگار و از نعمت‌های فیض الهی اوست».
چنگیزخان استاد تائوئیسم کیو چوجی (۱۱۴۸–۱۲۲۷) را در سال ۱۲۲۲ در افغانستان احضار کرد و با او ملاقات کرد. او از کیو چوجی برای پذیرفتن دعوت او تشکر کرد و پرسید که آیا کیو چوجی داروی جاودانگی را با خود آورده‌است. کیو چوجی گفت چیزی به نام داروی جاودانگی وجود ندارد اما می‌توان از طریق پرهیز طول عمر را افزایش داد. چنگیز خان از پاسخ صادقانه او قدردانی کرد و از کیو چوجی پرسید که چه کسی او را «مرد بهشتی ابدی» نامیده‌است، خودش یا دیگران. پس از اینکه کیو چوجی پاسخ داد که دیگران، چنگیز خان حکم کرد که از این پس کیو چوجی «جاودانه» نامیده شود و او را به عنوان استاد تمام راهبان در چین منصوب کرد و خاطرنشان کرد که بهشت، کیو چوجی را نزد او فرستاده‌است. کیو چوجی همزمان با چنگیز در سال ۱۲۲۷، در پکن درگذشت و زیارتگاه او به معبد ابر سفید تبدیل شد. خان‌های بعدی به انتصاب استادان تائوئیست در مکتب تائوئیسم کوانژن در معبد ابر سفید ادامه دادند.
به‌طور کلی تائوئیسم از حمایت مغول برخوردار نبود: زیرا تائوئیسم در آن زمان درگیر مبارزه با بودیسم بود که اغلب به نبردهای سهمگین واقعی بین راهبان این دو دین تبدیل می‌شد. مغول‌ها که در کنار بودایی‌ها بودند، به تائوئیست‌ها نگاه مثبتی نداشتند. در واقع، در جلسه ای در سال ۱۲۸۱ که راهبان بودایی و تائوئیست در مورد شایستگی مذاهب فردی خود بحث کردند، قوبلای خان از بودایی‌ها حمایت کرد و محدودیت‌های شدیدی را بر تائوئیسم تحمیل کرد. در نتیجه این مناظره دینی، تعداد قابل توجهی از معبدهای تائوئیست به صومعه‌های بودایی تبدیل شدند، برخی از راهبان تائوئیست از رهبری و قدرت خلع شدند و برخی از ثروت و دارایی تائوئیست‌ها یا به تصرف دولت مغول یا معابد بودایی درآمد.‏
مغول‌ها تعدادی راهب تبتی را به خدمت گرفتند تا به آنها کمک کنند تا بر چین حکومت کنند و همچنین منافع بودیسم را نیز ارتقا دهند. این سیاست منجر به افزایش شگفت‌انگیز تعداد معابد بودیی در چین و همچنین ترجمهٔ متون بودایی شد.‏ در ابتدا همه گونه‌های بودیسم، مانند بوداگرایی چینی، بودیسم تبتی و بودیسم هندی شکوفا شدند، اما با توجه به اینکه بنیانگذار دودمان یوآن، قوبلای خان، طرفدار سبک بودیسم تبتی بود، این نوع بودیسم «به شکل عملی» به دین رسمی دومان یوآن تبدیل شد.‏ مغول‌ها با حمایت از بودیسم تا حدی که تا آن زمان سابقه نداشت، بودیسم را به عنوان یک دین جهانی به اوج خود رساندند و امپراتوری خود را با مراکز بودایی در منطقه‌ای که از اقیانوس آرام تا دریای سیاه امتداد داشت، پیوند دادند.‏
بر اساس "وقایع‌نگاری سالانه بودیسم" نوشته «نیان چانگ» (متولد ۱۲۸۲)، نایب‌السلطنه چنگیز خان موقالی در سال ۱۲۱۹، مشغول تحت سلطه درآوردن شهر «شانسی» زادگاه راهب بودایی ذن، «کائیئون» (海雲 かいうん، ۱۲۰۳–۱۲۵) بود. در این زمان یکی از ژنرال‌های چینی موقالی که تحت تأثیر رفتار «کائیئون» و استادش «ژونگ گوان» قرار گرفته بود، آنها را به موقالی توصیه کرد. مقالی سپس این دو را به چنگیزخان معرفی کرد و چنگیز فرمان زیر را بابت آنها صادر کرد: «آنها واقعاً مردانی هستند که به بهشت دعا می‌کنند. من دوست دارم با بخشش لباس و غذا از آنها حمایت کنم و آنها را به ریاست برسانم. من قصد دارم افرادی بسیاری مانند آنها را جمع‌آوری کنم. هنگام نماز به بهشت، مشکلی بر آنان تحمیل نشود، برای جلوگیری از هرگونه بدرفتاری، آنها مجاز به عمل به عنوان «دارقان» (صاحب مصونیت) خواهند بود.» چنگیزخان قبلاً در سال ۱۲۱۴ «کائیئون» را ملاقات کرده بود و از اینکه او از بلند کردن موهایش (مدل موی مغولی) امتناع کرد تحت تأثیر قرار گرفت و به او اجازه داد سر خود را تراشیده نگه دارد. «کائیئون» پس از مرگ استادش «ژونگ گوان»، در سال ۱۲۲۰، در زمان حکومت چنگیز خان رئیس مدرسه چان (ذن چینی) شد و بارها توسط خان‌های بعدی به عنوان راهب اصلی در بوداگرایی چینی شناخته می‌شد تا اینکه در سال ۱۲۵۷ یک استاد دیگر به نام زوئتینگ فویو راهب منصوب شده مغولان در معبد شائولین، به عنوان راهب اصلی جانشین او شد.
پسر اوگتای خان و نوه چنگیز به نام گودان خان که قبل از به قدرت رسیدن قوبلای بخش بزرگی از شمال چین را اداره می‌کرد، لشکرکشی به تبت را آغاز کرد و مغول‌های غارتگر بناهای تاریخی تبتی مانند صومعه رتینگ و «معبد گیال» را در سال ۱۲۴۰ سوزاندند. گودان خان متقاعد شده بود که هیچ قدرتی در جهان از قدرت مغول‌ها فراتر نمی‌رود. با این حال، او همچنین معتقد بود که دین برای مصالح زندگی بعدی لازم است؛ بنابراین او ساکیا پاندیتا را به اردوی خود دعوت کرد. گودان خان با آموزه‌ها و دانش ساکیا پاندیتا شفا یافت و بعداً اولین شاهزاده بودیسم شناخته شده امپراتوری مغول شد.
از طریق ساکیا پاندیتا بود که در تبت با مغولان اتحاد برقرار شد و او اولین رهبانی بود که بر تبت حکومت سیاسی کرد. در قرن سیزدهم، مغول‌ها در حال حمله به تبت بودند و در واقع قبلاً چندین صومعه را غارت کرده بودند. آشکارا به یک فرستاده نیاز بود تا تلاش کند تا نوعی حل و فصل مذاکره کند. در همان زمان، گودان خان، از شهرت ساکیا پاندیتا شنید و او را به دربار خود فرا خواند. در سال ۱۲۴۹ لاما به دربار گودان خان رفت و تسلیم کامل شد و گودان را ستایش کرد و به روابط خوب ابراز امیدواری کرد. در سال ۱۲۶۰، قوبلای خان، که فرمانروای مغول‌ها و چین شده بود، برادرزاده و جانشین ساکیا پاندیتا، دروگون چوگیال فاگپا (۱۲۳۵–۱۲۸۰) را فرمانروای تمام تبت کرد. به این ترتیب، راهبان یکی از مکتب‌های بودیسم تبتی، مکتب ساکیا، فرمانروایان مذهبی تبت بودند که توسط مغول‌ها حمایت می‌شدند، تا سال ۱۳۵۸، زمانی که - قدرت مغول‌ها تضعیف شد.‏
خاتون چابی بر همسرش قوبلای خان تأثیر گذاشت تا او را به بودیسم تبتی متمایل کند، همان‌طور که خود ملکه تحت تأثیر دروگون چوگیال فاگپا از راهبان بودیسم تبتی قرار گرفته بود و به بودیسم گرویده بود. قوبلای خان راهب روگون چوگیال فاگپا را به عنوان پیر امپراتوری خود منصوب کرد و به او قدرت برتری بر تمام راهبان بودایی در قلمرو سلسله یوآن را اهدا کرد. روحانیان خود سرزمین مغولستان، دست‌کم در دربار، عبادت‌های سنتی خود را کنار گذاشتند و تا حد زیادی به بودیسم تبتی گرویدند. نفوذ فزاینده بودیسم تبتی را می‌توان در افزایش تعداد مغول‌هایی که نام‌های بودایی برگرفته از تبتی به آنها داده شد مشاهده کرد. از سوی دیگر رابطه روحانیان بودیسم چینی با روحانیون تبتی که نه تنها به خاطر عقیده خود، بلکه به دلیل اینکه متحد مورد علاقه مهاجمان بودند، موجب تحقیر بودیسم چینی شده بودند، همچنان خصمانه باقی ماند.‏
برخی از ایلخانان در ایران، با گشاده‌رویی از انواع راهبان بودایی هندی، تبتی و چینی حمایت می‌کردند. اما در سال ۱۲۹۵ غازان خان گرچه قبل از مسلمان شدنش، معبدی بودایی در خراسان ساخته بود، بوداییان را مورد آزار و اذیت قرار داد و معابد آنها را ویران کرد. متون مقدس بودایی قرن چهاردهمی که در مکان‌های باستان‌شناسی مربوط به خانات جغتای یافت شده‌است، نشان دهنده محبوبیت بودیسم در میان مغول‌ها و اویغورها است. توقتا از اردوی زرین نیز لاما‌ها را تشویق کرد که در روسیه مستقر شوند
برخی از مغول‌ها از حدود قرن هفتم به مسیحیت نسطوری گرویده بودند و تعداد کمی از مغول‌ها نیز توسط مبلغ مسیحی جان مونتکوروینو که توسط ایالات پاپی اروپا منصوب شده بود، به کلیسای کاتولیک گرویدند.
دین مسیحیت هرگز در امپراتوری مغول به موقعیت عالی دست نیافت، اما بسیاری از خان‌های بزرگ و رهبران رده پایین‌تر توسط مادران مسیحی بزرگ شدند و توسط معلمان مسیحی آموزش دیدند. برخی از شخصیت‌های مهم مسیحی در میان مغولان عبارت بودند از: سرقویتی بیگی، همسر تولی خان و عروس چنگیز خان و مادر خاقانهای منگوقاآن، قوبلای خان، هولاکو خان و اریق بوقا; سرتاق خان، خان اردوی زرین؛ دوقوز خاتون، مادر حاکم اباقا خان; نایان، از نوادگان یکی از برادران چنگیز خان که در منچوری علیه قوبلای شورش برپا کرد. کیتبوقا، ژنرال نیروهای مغول در سرزمین شام که در اتحاد با مسیحیان با مسلمانان جنگید. اتحادهای زناشویی با قدرت‌های غربی نیز رخ داد، مانند ماریا پالایولوژینا، دختر (نامشروع) امپراتور بیزانس میخائیل هشتم که با اباقا خان در سال ۱۲۶۵ ازدواج کرد.‏
امپراتوری مغول به سرعت در حال گسترش بود. گروه‌های مهاجم مغول در ۱۲۱۹–۱۲۲۱ شروع به هجوم به شرق جهان اسلام، در ماوراءالنهر و ایران کردند سپس حمله مغول به فلسطین (سال‌های ۱۲۶۰ و ۱۳۰۰ میلادی) رخ داد. در طول جنگ صلیبی پنجم (۱۲۱۳–۱۲۲۱)، هنگامی که مسیحیان به‌طور ناموفق شهر دمیاط مصر را محاصره کردند، افسانهٔ یوحنای کشیش (پریستر جان) با واقعیت چنگیزخان آمیخته شد. شایعاتی در میان صلیبی‌ها منتشر شد مبنی بر اینکه یک «پادشاه مسیحی هند»، که از نسل پادشاه داوود است به مسلمانان در شرق در حال حمله است و در راه است تا به مسیحیان در جنگ‌های صلیبی کمک کند. حتی پاپ هونوریوس سوم در نامه ای به تاریخ ۲۰ ژوئن ۱۲۲۱، در مورد «نیروهایی که از خاور دور برای نجات سرزمین مقدس می‌آیند» اظهار نظر کرد.Quoted in Runciman. p. 246.
قرن سیزدهم شاهد تلاش‌هایی برای اتحاد فرانک و مغول با تبادل سفیران و حتی همکاری نظامی با مسیحیان اروپایی در سرزمین مقدس بود. تلاش‌های بسیاری برای اتحاد فرانک‌ها و مغول‌ها در سده سیزدهم میلادی علیه دشمن مشترک آن‌ها، خلافت‌های اسلامی، توسط رهبران صلیبی فرانکی و امپراتوری مغول انجام گرفت. چنین اتحادی ممکن است یک انتخاب بدیهی به نظر برسد: مغول‌ها با توجه به حضور مسیحیان نسطوری در دربار مغول از قبل با مسیحیت همدل بودند. فرانک‌ها (ساکنان غرب اروپا و آن‌هایی که در دولت‌های صلیبی شام بودند) تا حدودی به خاطر افسانه دیرپای اسطوره‌ای یوحنای کشیش، یک پادشاه شرقی که بسیاری باور داشتند روزی به کمک صلیبیون در سرزمین مقدس خواهد آمد، با ایده حمایت از شرق موافق بودند.Jackson. "Mongols and the West". p. 4. "The failure of Ilkhanid-Western negotiations, and the reasons for it, are of particular importance in view of the widespread belief in the past that they might well have succeeded." هم فرانک‌ها و مغول در میان مسلمانان دشمنان مشترکی داشتند. با این حال، علی‌رغم پیام‌ها، هدایا و فرستادگان فراوان مابین دو طرف در طول چندین دهه، این اتحاد که اغلب پیشنهاد می‌شد هرگز به نتیجه نرسید.Atwood. "Western Europe and the Mongol Empire" in "Encyclopedia of Mongolia and the Mongol Empire". p. 583. "Despite numerous envoys and the obvious logic of an alliance against mutual enemies, the papacy and the Crusaders never achieved the often-proposed alliance against Islam". اما همکاری نظامی بین مغول‌ها و دست نشاندگان مسیحی آنها در سال‌های ۱۲۵۸–۱۲۶۰ قابل توجه بود. ارتش هولاکو با نیروهای اتباع مسیحی خود بوهموند ششم انطاکیه، هتوم یکم، شاه ارمنستان (۱۲۷۰ –۱۲۱۵ میلادی) و گرجی‌های مسیحی، عملاً دو سلسله از قدرتمندترین سلسله‌های مسلمان آن دوران: عباسیان در بغداد و ایوبیان در سوریه را نابود کردند.Morgan. "The Mongols". pp. 133–138.
تعدادی نامه برجا مانده‌است که مقامات مغول پاپ‌ها و پادشاهان فرانسه را خطاب قرار داده‌اند. این اسناد یا به شکل اصلی خود به زبان مغولی، فارسی و لاتین، یا در گزارش‌های مبلغان فرانسیسکن و دومینیکن که به امپراتوری فرستاده شده‌اند، و همچنین در کتاب‌های تاریخی به زبان‌های لاتین و فرانسوی وجود دارد. پاسخ‌های خان‌های بزرگ به نامه‌های پاپ اینوسنت چهارم و لوئی نهم، پادشاه فرانسه (ح ۱۲۲۶–۱۲۷۰)، به شکل اصلی و در دسته اول قرار دارند و بین ۱۲۴۶ و ۱۲۵۴ نوشته شده‌اند، که مخاطبان نامه به تسلیم کامل و بی قید و شرط در برابر حکومت مغول دعوت شده‌اند. اسناد دسته دوم به زبان‌های لاتین و فرانسه به شکل اصلی نیستند و شامل نامه‌هایی است که ایلخانان به پاپ‌های گریگوری دهم (تولد ۱۲۱۰ - مرگ ۱۲۷۶)، هونوریوس چهارم (تولد ۱۲۱۰ - مرگ ۱۲۸۷)، نیکلاس چهارم (تولد: ۱۲۲۷ - مرگ ۱۲۹۲) و پاپ بونیفاس هشتم (تولد ۱۲۳۵– مرگ ۱۳۰۳ میلادی) همچنین فیلیپ چهارم، پادشاه فرانسه (ح ۱۲۸۵ – ۱۳۱۴ میلادی) فرستاده‌اند و متن آن در کتاب‌های تاریخی ذکر شده‌است. در این نامه‌ها، فرمانروایان مغول در ایران در پی برقراری ارتباط با غرب لاتین به منظور ایجاد اتحاد نظامی علیه دشمن مشترک، یعنی سلطان‌نشین ممالیک در قاهره هستند. اولین سند این مجموعه مربوط به سال ۱۲۶۲ است که آن را هولاکو خان، دو سال پس از شکستی که نیروهای سلطنت ممالیک در نبرد عین جالوت در فلسطین به لشکر مغول وارد کردند، به لوئی نهم، پادشاه فرانسه فرستاده و پیشنهاد اتحاد داده‌است مشخص نیست که این نامه به دست لوئی نهم رسیده‌است یا نه - تنها دست نوشته‌ای که از آن باقی مانده‌است. بر اساس این نامه هولاکو قصد تصرف اورشلیم به نفع پاپ را دارد و از لویی می‌خواهد که ناوگانی را علیه مصر بفرستد.https://hal.science/hal-00381967/document‏ محمد خدابنده اولجایتو که مسلمان بود، آخرین نامه را از خود برجا گذاشته‌است.https://hal.science/hal-00381967/document
ایلخانان، اردوی زرین و خانات جغتای (همراه با بودیسم و تنگاریسم) - سه خانات از چهار خانات اصلی (به جز دودمان یوآن) - اسلام را پذیرفتند. با این حال، سرزمین اصلی مغول‌ها کاملاً بودایی و شمن باقی ماندند. علت این بود که نخبگان مغول از اسلام برای تقویت حکومت خود بر اکثریت مسلمانان حمایت می‌کردند.
مغول‌های غیرمسلمان نیز مسلمانان بسیاری را در زمینه‌های مختلف به کار گرفتند و به‌طور فزاینده‌ای از توصیه‌های آنان در امور اداری استفاده کردند؛ مثلاً مشاور چنگیز خان محمود یلواج و وزیر دارایی قوبلای خان احمد بناکتی مسلمان بودند. از آنجایی که آنها تحصیلات خوبی داشتند و ترکی و مغولی می‌دانستند، بسیاری از مقامات برجسته مغول نیز تحت تأثیر قرار گرفتند و به اسلام گرویدند، مبارک شاه که اولین رهبر مسلمان خانات مغول بود و تارماشیرین از خانات جغتای همچنین تودا منگو (ح ۱۲۸۰ تا ۱۲۸۷) و برکه خان (ح ۱۲۵۷ تا ۱۲۶۶) از اردوی زرین از این جمله بودند.
غازان خان و محمد خدابنده اولجایتو از ایلخانان و برکه خان (۱۲۶۶ – ۱۲۰۸) که اولین رسمی کننده اسلام در خانات امپراتوری مغول بود و پس از آن اوزبیک خان از اردوی زرین، رعایای خود را به پذیرش دین اسلام نیز ترغیب می‌کردند. غازان خان هنگامی که متوجه شد که برخی از راهبان بودایی به دلیل ویران شدن برخی از معابدشان وانمود می‌کنند که به اسلام گرویده‌اند، به همه کسانی که می‌خواستند به تبت بازگردند، اجازه داد تا بتوانند آزادانه از دین خود پیروی کنند و در میان دیگر بوداییان قرار گیرند.
در ابتدا در خانات جغتای، بودیسم و شمنیسم تا دهه ۱۳۵۰ شکوفا شد. در حالی که در بخش غربی خانات به سرعت اسلام را پذیرفت، در بخش شرقی یا مغولستان (خانات) گسترش اسلام کند بود، تا اینکه طغلق تیمور (۱۳۲۹/۳۰–۱۳۶۳) همراه با هزاران رعایای آنها اسلام را پذیرفتند. دودمان یوآن برخلاف خانات‌های غربی هرگز به اسلام نگروید. دو خانات دیگر فرمانروایی و حاکمیت دودمان یوآن را پذیرفتند اما به تدریج این نفوذ از بین رفت. به دلیل این که قوبلای خان و جانشینان او نسبت به سایر ادیان مدارا می‌کردند، مسلمانان زیادی در قلمرو دودمان یوآن ساکن بودند. با این وجود، بودیسم تأثیرگذارترین دین در قلمرو خود بود. تماس بین امپراتوران یوآن در چین و کشورهای شمال آفریقا، هند و خاورمیانه تا اواسط قرن چهاردهم ادامه داشت. خارجی‌هایی مانند بودایی‌های اویغور، کرائیت‌ها و نایمان‌های مسیحی نسطوری، یهودیان و مسلمانان آسیای مرکزی به عنوان کاست (نظام اجتماعی) «سمو»، پایین‌تر از مغول‌ها اما بالاتر از چینی‌ها طبقه‌بندی می‌شدند. در آن زمان سلسله یوآن چهار کاست داشت. مغول‌ها، سموها (گروه‌های قومی و مذهبی خارجی و برخی دیگر)، هان (اتباع دودمان جین سابق) و جنوبی‌ها (همه تابعان دودمان سونگ جنوبی سابق)
مغول‌ها به‌طور هم‌زمان مسلمانان آسیای مرکزی را برای خدمت به چین وارد کردند و از چین مردم هان و مردم خیتان را فرستادند تا به عنوان سرپرست بر جمعیت مسلمان بخارا در آسیای مرکزی به امپراتوری مغول خدمت کنند و با این ترفند از خارجی‌ها برای محدود کردن قدرت محلی‌ها مردمان هر دو سرزمین استفاده می‌کردند.
خان‌های ایلخانان تا زمان غازان خان با تساهل مذهبی مسیحیان و یهودیان را از محدودیت‌های خود در حکومت اسلامی آزاد کردند. بدین ترتیب استعدادهای تازه‌ای در دسترس قرار گرفت، اما رقابت بر سر امتیازات جدید تأثیرات خوبی را که این دگرگونی ممکن است بر روابط بین ادیان داشته باشد، خدشه‌دار کرد.
هفتمین خان ایلخانان، غازان خان (ح ۱۲۹۵–۱۳۰۴) تحت تأثیر امیرنوروز (از طایفه اویرات مغول و حاکم خراسان) در سال ۱۲۹۵ به اسلام گروید و اسلام را دین رسمی دولتی کرد. گروش غازان خان به اسلام بسیار مهم و مؤثر بود و به پیروی او گروه انبوهی از مغولان به دین اسلام درآمدند و گسترش دامنه‌دار بودایی‌گری در میان ترکان و مغولان مقیم ایران متوقف شد. اسلام پذیری غازان موجب شد تا حکومت مغولان به هر حال مشروعیت یابد.‏ یکی از وزرای ارشد او همچنین زندگی‌نامه‌نویس او، رشیدالدین همدانی، یهودی‌تبار بود. بر طبق مقاله بریتانیکا به نظر می‌رسد که او عمداً تلاش کرده‌است تا غازان را که او را «امپراتور اسلام» (پادشاه اسلام) می‌نامید، به‌عنوان حاکمی معرفی کند که ویژگی‌ها و کارکردهای «خلفای پیشین» و «پادشاهان بزرگ» ایران باستان را در هم آمیخته‌است. غازان خان با عنایت به سیدانی که ادعا می‌کردند از خاندان پیامبر هستند، احساسات مسلمانان را نسبت به خود جلب کرد و به نظر می‌رسد که او می‌خواست تفرقه‌های فرقه‌ای شیعه و سنی را ریشه کن کند، زیرا به نظر می‌رسد که اسلام غازانی طوری طراحی شده‌است که به‌طور یکسان برای هر دو گرایش جذاب باشد. هر گونه سوگیری جزئی به نفع شیعه را می‌توان به میل به تسخیر احساسات بسیاری از مردمی نسبت داد که در برابر تعصب سلجوقیان نسبت به سنی‌گرایی آزرده بودند و خواهان تعالیمی بودند که شامل مفاهیم هزار ساله بود. تشیع با سقوط خلافت عباسی آزاد شده بود و اعتقادش به ظهور امام دوازدهم که قرار بود صلح و عدالت را در جهان آغاز کند، آرامش دینی را ایجاد کرده بود.‏
غازان خان، در ابتدا از آنجائیکه برای حمله مغول به شام و مصر به مسیحیان نیاز داشت، تماس‌هایی با ارمنستان و مسیحیان برقرار کرد و سیاست تسامح را در داخل و خارج کشور با مسیحیان پیش گرفت تا از کمک آن‌ها بهره ببرد.
ابن عبری (کشیش مسیحی، زاده ۱۲۲۶) این ارزیابی را از دوران معاصر تسلط مغول از نگرش مغولان نسبت به رعایای مسیحی خود پس از مسلمان شدنشان ارائه می‌کند: «مغولان چون در میان مردم مسیحی حیا و حسن‌های دیگر از این قبیل را بسیار دیده بودند، در آغاز آنها را بسیار دوست داشتند. اما پس از مدتی علاقهٔ آنها به نفرت شدیدی تبدیل شده‌است که حتی نمی‌توانند آنها را با چشمان تأییدکننده ببینند، زیرا همه به یک اندازه مسلمان شده‌اند. طبق فرمان‌های غازانی اتباع زرتشتی، مسیحی و یهودی موقعیت برابر خود را از دست دادند و مجبور به پرداخت مالیات «جزیه» شدند. غازان به بوداییان حق انتخاب آشکارتر تغییر دین یا اخراج را داد و دستور داد معابد آنها را ویران کنند.
برخی از مسلمان با قدرت گرفتن از این فرمان و با این باور که «هرکس مسیحیت را رها نکرده و ایمان خود به آن را انکار نکند، باید کشته شود»، در میان جمعیت مسیحی قتل‌عام کردند و ویرانی به بار آوردند. در ارمنستان، خدمات کلیسایی ممنوع شد و مقامات محلی دستور دادند تا روی شانه هر مرد مسیحی یک نقطه سیاه خال‌کوبی کنند و مردان مسیحی را تحقیر کنند. با وجود این آزارها تنها تعداد کمی از مسیحیان در پاسخ به این اقدامات به اسلام گرویدند.
چنگیزخان و امپراتوران یوآن بعدی برخی اعمال اسلامی مانند قصابی حلال را ممنوع کردند و تحمیل و اجبار روش‌های قصابی مغول بر مسلمانان ادامه یافت. مسلمانان مجبور بودند در خفا گوسفند را ذبح کنند. چنگیزخان مستقیماً مسلمانان و یهودیان را «برده» می‌نامید و از آنها خواست به جای روش حلال از روش مغول در غذا خوردن پیروی کنند. انجام ختنه هم حرام بود. که یهودیان نیز تحت تأثیر قرار می‌داد همچنین مغولان یهودیان را از خوردن کوشر (مشابه حلال در اسلام) منع کردند. مسلمانان و یهودیان، در مجموع به عنوان «هویهویی» شناخته می‌شدند.
در میان همه اقوام بیگانه تنها هوی‌ها (مسلمانان چین) می‌گویند «ما غذای مغول نمی‌خوریم». چنگیز خان در واکنش گفت: «به کمک بهشت ما شما را به زیر سلطه درآوردیم. شما برده ما هستید اما شما غذا و نوشیدنی ما را نمی‌خورید. چگونه می‌تواند این کار شما درست باشد؟» سپس آنها را وادار به خوردن کرد. «اگر گوسفند را ذبح کنید، مجرم شناخته می‌شوید.» او آیین‌نامه‌ای در این باره صادر کرد… [در سال ۱۲۷۹/۱۲۸۰ در زمان قوبلای] همه مسلمانان می‌گویند: «اگر قصاب از دین غیرمسلمان [حیوان] را ذبح کند، ما نمی‌خوریم». چون مردم بیچاره از این موضوع ناراحت هستند، از این به بعد، «هویهویی‌ها» مردم [مسلمان] هوئی و [یهودی] مهم نیست که [حیوان] را چه کسی بکشد، [آن را] می‌خورند و باید خودشان از ذبح گوسفند دست بردارند و رسم و رسوم ختنه کردن را نیز متوقف کنند. .
دلیل بزرگی که هوئیهای مسلمان با دودمان مینگ برای بیرون راندن مغول‌ها از چین متحد شدند، این بود که دودمان یوآن کشتار حلال حیوان را برای یهودیان و مسلمانان ممنوع کرده بود. مسلمانان در شورش سپاه علیه دودمان یوآن قیام کردند اما این شورش سرکوب شد و در پی آن مسلمانان توسط فرمانده وفادار به دودمان یوآن چن یودینگ قتل‌عام شدند. برخی از جوامع مسلمان لقبی به زبان چینی داشتند که به معنای «پادگان» و همچنین به معنای «تشکر» بود، بسیاری از مسلمانان هوئی ادعا می‌کنند که این نام به این دلیل است که آنها نقش مهمی در سرنگونی مغول‌ها داشتند و به لطف چینی‌های هان و در جهت کمک به مسلمان‌ها این نامگذاری انجام شده‌است.
در طول فتح تسخیر یون‌نان توسط مینگ و بیرون راندن مغولان از چین، ژنرال‌های مسلمان مو یانگ و لان یو، نیروهای مسلمان وفادار به دودمان مینگ را در مقابل نیروهای مغول و مسلمانان وفادار به سلسله یوآن رهبری می‌کردند.
اشتیاق مغول‌ها به تساهل مذهبی برای نویسندگان قرن هجدهم جذابیت داشت. ادوارد گیبون تاریخ‌نگار انگلیسی، در قطعه‌ای مشهور نوشت: «بازیگران کاتولیک اروپا» که با بی‌رحمی از حرف‌های بیهوده و خرافات دفاع می‌کردند، ممکن بود از وجود یک بربر که درس‌های فلسفه را پیش‌بینی می‌کرد و با قوانین خود نظامی از خداباوری خالص و مدارای کامل برقرار می‌کرد، گیج شده باشند. او در ادامه در پاورقی می‌افزاید، «ممکن است بین قوانین دینی چنگیز خان و جان لاک (پدر لیبرالیسم کلاسیک) تطابق منحصر به فردی یافت شود».
بایدارخان (;) فرمانده نظامی اهل مغولستان بود. با نام پتا نیز شناخته می‌شود، ششمین پسر از جغتای و نوه چنگیزخان بود.
او به همراه برادرزاده‌اش بوری از سال ۱۲۳۵ تا ۱۲۴۱ در کارزار اروپایی که در مغولستان به "لشکرکشی پسران بزرگ" شناخته می‌شد، شرکت کرد. او با کادان و احتمالاً اوردا خان ارتش مغول را که به لهستان فرستاده شده بود، فرماندهی کرد.
پسر او الغو پیرو تنگری‌باوری بود و یک خان و فرمانروا در خانات جغتای بود.Rene Grousset, "The Empire of the Steppes", New Brunswick 1970, p. 332
هنری دوم پارسا (; حدود. ۱۱۹۶ – ۹ آوریل ۱۲۴۱) سیاستمدار و فرمانروای لهستان بود.
= تفریحات فصلی در رودخانه =
از آنجایی که خوزستان استانی گرم در فصل تابستان است و این موضوع بهانه ای برای افراد بومی و گردشگران شده تا برای از بین بردن گرمای بدن خود به آب رودخانه جوکنک مراجعه و شنا کنند. گردشگران در تمام فصول سال برای گذراندن اوقات فراغت خود به جوکنک سفر میکنند و در ساحل رود تفریح میکنند.
از اهالی بومی مسیر این رودخانه آنان که به جوکنک رفت‌وآمد داشتند زبانشان بیشتر به لری بختیاری نزدیک بود و سخن می‌گفتند. در دهکده‌های مسیر این رودخانه از زمان‌های گذشته، طایفه‌های گوناگون نیز اسکان داده شده‌اند.
رئیس کمیته دائمی مجمع عالی خلق جمهوری دموکراتیک خلق کره که قبلاً با عنوان رئیس پرزیدیوم مجمع عالی خلق جمهوری دموکراتیک خلق کره شناخته‌می‌شد، سرپرست کمیته دائمی مجمع عالی خلق می‌باشد که در غیاب مجمع عالی خلق، عالی‌ترین نهاد قدرت دولتی در کره شمالی است. چو ریونگ هی رئیس فعلی در ۱۱ آوریل ۲۰۱۹ به سرپرستی آن برگزیده شد."In full: promotions and demotions at North Korea's 14th SPA". NK PRO. Korea Risk Group. 12 April 2019. Retrieved 17 April 2019.
قانون اساسی ۱۹۴۸ منصب ریاست کمیته دائمی مجمع عالی خلق را ایجاد کرد. رئیس کمیته دائمی مجمع عالی خلق قدرت تصویب یا لغو معاهدات با کشورهای خارجی، انتصاب یا احضار سفیر به کشورهای خارجی و دریافت استوارنامه یا احضار نمایندگان دیپلماتیک خارجی را داشت. این باعث شد که رئیس کمیته دائمی مجمع عالی خلق به‌طور رسمی رئیس کشور کره شمالی شود. به‌طور صوری پس از نخست‌وزیر و کیم ایل سونگ، رئیس کمیته دائمی مجمع عالی خلق بالاترین پست دولتی را به عهده داشت.
قانون اساسی ۱۹۷۲ منصب رئیس‌جمهوری کره شمالی را ایجاد کرد که وظیفه ریاست کشور را بر عهده داشت. رئیس کمیته دائمی مجمع عالی خلق از قدرت خود برای نمایندگی کشور کنار گذاشته‌شد و محدود به انجام امور قانونگذاری به‌عنوان رئیس همزمان مجمع عالی خلق گشت.
بازنگری قانون اساسی ۱۹۷۲ در سال ۱۹۹۸ این موقعیت را تحت عنوان رئیس پرزیدیوم مجمع عالی خلق با احیای اختیارات آن به‌عنوان رئیس کشور ایجاد کرد. با این حال، قانون اساسی ۱۹۷۲ در آوریل ۲۰۱۹ برای تعیین رئیس وقت کمیسیون امور دولتی به‌عنوان رئیس کشور مورد بازنگری قرار گرفت و اختیارات مربوط به رئیس کشور در اوت همان سال به رئیس کمیسیون امور دولتی کره شمالی انتقال یافت.
رئیس، کمیته دائمی مجلس عالی خلق را ریاست می‌کند و در دریافت استوارنامه‌ها و فراخوان نمایندگان دیپلماتیک خارجی نماینده کشور است.
۴۱ پارک ملی در فنلاند وجود دارد. همه آن‌ها توسط شرکت دولتی متسه‌هالیتوس مدیریت می‌شوند. مساحت کل پارک‌های ملی یعنی ۲٫۷ درصد از کل مساحت فنلاند است.
در مجموع ۳٫۲ میلیون نفر در سال ۲۰۱۸ از پارک ها بازدید کردند در طول دنیاگیری کووید-۱۹، تعداد بازدیدکنندگان پارک ملی به شدت افزایش یافت و در مجموع ۸٫۵ میلیون نفر در سال ۲۰۲۱ از پارک‌ها بازدید کردند.
«ماهیچه‌ها» (انگلیسی: Muscles) یک تک‌آهنگ موفق در سال ۱۹۸۲ است که توسط مایکل جکسون نوشته و تهیه شده و توسط خوانندۀ آمریکایی دایانا راس اجرا شده است.
پارک ملی خلیج بوتنیان ( ) یک پارک ملی در لاپلند فنلاند است.
مساحت این پارک که در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد، است که آن زمین است. این پارک توسط شرکت دولتی متسه‌هالیتوس نگه‌داری می‌شود.
جزایر این منطقه در اثر برخاست پسایخچالی ایجاد شده و چشم‌انداز آن هنوز در حال تغییر است. همچنین بسیاری از پایگاه‌های ماهی‌گیری سنتی در آن وجود دارد.
این پارک ملی با قایق قابل دسترسی است، اگرچه بازدید از آن تنها برای قایق‌رانان باتجربه توصیه می‌شود.
کیکه گارسیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست مهاجم برای اوساسونا بازی می‌کند.
ژاله‌پوش بورمانی ، یا ژاله‌پوش مدارگان،Erickson, Rica. 1968. "Plants of Prey in Australia". Lamb Paterson Pty. Ltd.: Osborne Park, Western Australia. گونه‌ای گیاه گوشت‌خوار کوچک و فشرده از سرده ژاله‌پوش است.
اولین توصیف مختصر این گونه توسط پاول هرمان نوشته شد و پس از مرگ هرمان توسط ویلیام شرارد () در "موسیوم زیلانسیوم" (Musaeum Zeylanicum) منتشر شد. یوهانس بورمن () در سال ۱۷۳۷ در انتشارات خود در مورد گیاگان سیلان با جزئیات بیشتری توضیح داد. بورمن از چند جمله‌ای ("Ros solis foliis circa radicem in orbem dispositis") استفاده کرد.Burman, Johannes. 1737. Thesaurus zeylanicus, exhibens plantas in insula Zeylana nascentes. Amsterdam. p. 207.
اما این گونه تا سال ۱۷۹۴ به‌طور رسمی منتشر نشد، زمانی که مارتین وال آن را به افتخار بورمن به‌عنوان ژاله‌پوش بورمانی نامید (لقب گونه معمولاً در دستور خط به "burmannii" تصحیح می‌شود). در سال ۱۸۷۱ هاینریش گوستاو رایشنباخ گونه جدیدی به نام ژاله‌پوش "دیتریشیانا" (D. dietrichiana) را توصیف کرد که به نام کاشف آن آمالی دیتریش () نام‌گذاری شد. لودویگ دیلز () در تک‌نگاشت خود در سال ۱۹۰۶ از ژاله‌پوشان این گونه را به انواع ژاله‌پوش بورمانی تقلیل داد. این رقم به‌عنوان یک گیاه بزرگ‌تر و قوی‌تر از "ژاله‌پوش بورمانی" جوره "بورمانی" توصیف شد. هر دو ژاله‌پوش دیتریشیانا و جوره در حال حاضر مترادف ژاله‌پوش بورمانی در نظر گرفته می‌شوند.Schlauer, J. 2009. World Carnivorous Plant List - Nomenclatural Synopsis of Carnivorous Phanerogamous Plants. Accessed online: 12 September 2009.
ژاله‌پوش بورمانی گیاهی است که ساقه‌ها و برگ‌های بسیار کوتاهی به شکل رزت تولید می‌کند. هر برگ گوه‌ای شکل معمولاً ۸-۱۰ میلی‌متر طول و ۵-۶ میلی‌متر عرض دارد. گل‌های سفید در گروه‌های ۳ تا ۱۰ تایی روی گل‌آذین‌های راسموس بلند ۶ تا ۱۵ سانتی‌متری تولید می‌شوند که می‌تواند یک تا سه عدد در هر بوته باشد.Marchant, N. G., and George, A. S. 1982. Droseraceae. "Flora of Australia", Vol. 8. pp. 9-64.
به طور معمول فقط ۲ سانتی‌متر قطر دارد. همچنین یکی از سریع‌ترین ژاله‌پوش‌هایی است که به دام می‌اندازد و برگ‌های آن می‌تواند در عرض چند ثانیه به‌دور یک حشره بپیچد، در مقایسه با چند دقیقه یا ساعت‌هایی که برگ‌های دیگر ژاله‌پوش‌ها طول می‌کشند تا طعمه خود را احاطه کنند. در طبیعت ژاله‌پوش بورمانی یک‌ساله است، اما در کشت، زمانی که در ماه‌های سرد در داخل خانه رشد می‌کند می‌تواند سال‌ها زندگی کند. از آنجایی که ژاله‌پوش بورمانی یک ساله است، مقادیر زیادی بذر تولید می‌کند.
ژاله‌پوش بورمانی در آیورودا به‌عنوان یک ماده قوی روبفاسینت () در نظر گرفته شده‌است.Lewis, Walter H., 1977 "Medical Botany - Plants Affecting Man's Health". John Wiley & Sons, St. Louis, Missouri.
محدوده طبیعی جغرافیایی آن شامل مناطق مدارگان و جنب‌مدارگان آسیا، استرالیا، هند، ژاپن، آسیای جنوب‌شرقی، اقیانوسیه، آفریقا و گوانگشی، گوانگدونگ، یوننان، فوجیان، تایوان چین است.
خرس‌های کوتاه‌چهره یک سردهٔ منقرض‌شده از خرس‌های کوتاه‌چهره است که در آمریکای شمالی در دوران پلیستوسن (~ ۲٫۵ مایل تا ۱۲۰۰۰ سال پیش) ساکن بودند. دو گونه شناخته شده وجود دارد: خرس کوتاه‌چهره کوچک ("Arctodus pristinus") و خرس کوتاه‌چهره غول‌پیکر ("Arctodus simus") که به عنوان خرس بولداگ نیز شناخته می‌شود. هر دو گونه در پیشینه فسیلی نسبتاً کمیاب هستند. "A. pristinus" تا اندازهٔ زیادی به پلیستوسن اولیه در شرق ایالات متحده محدود می‌شد، درحالی‌که "A. simus" دامنه گسترده‌تری داشت، با بیشتر یافته‌های مربوط به پلیستوسن پسین ایالات متحده، مکزیک و کانادا. "A. simus" از "A. pristinus" تکامل یافته‌است، اما هر دو گونه احتمالاً در پلیستوسن میانی همپوشانی داشته‌اند. از میان این گونه‌ها، "A. simus" بزرگ‌تر بود، از بقایای کامل‌تر شناخته شد و یکی از کاریزماترین کلان‌زیاگان آمریکای شمالی در نظر گرفته می‌شود.
تجاوز جنسی با فریب وضعیتی است که در آن متجاوز قربانی را فریب می‌دهد تا در یک رابطه جنسی شرکت کند، اگر فریب نبود رضایت نمی‌داد. فریب می‌تواند به اشکال مختلفی مانند اظهارات یا اعمال نادرست رخ دهد.
در حقوق انگلیس، دادگاه استیناف در "آر وی لینکر" [۱۹۹۵] ۳ همه گزارش‌های حقوقی انگلستان ۶۹ ۷۳ حکم داد که مبنای چنین ادعاهایی «بسیار محدود» است و حکم می‌دهد که امتناع از پرداخت هزینه خدمات جنسی یک کلاهبرداری است، نه تجاوز. مواردی که نشان دهنده قانون رضایت مندرج در قانون جرایم جنسی ۲۰۰۳ است شامل "R v آسانژ" (معروف به "آسانژ علیه مقام دادستانی سوئد") (اگر رضایت رابطه جنسی مشروط به استفاده از کاندوم در حین مقاربت باشد، و این شرط عمداً نادیده گرفته شود، می‌توانست به تجاوز جنسی تعبیر شود)، "R(F) v DPP" (اگر عمل جنسی به نحوی انجام شد که شرطی را که قبلاً توافق شده بود زیر پا گذاشته شود)، و "R v McNally" (فریب از نظر جنسیت).
سه مورد قابل توجه که در رابطه با این موضوع به وجود آمد:
در سال ۲۰۰۸، یک زن ماساچوستی، شکایت نمود که ناآگاهانه با برادر دوست پسرش در زیرزمین تاریکی که او در آن خوابیده بود، رابطه جنسی برقرار کرده. اما نتیجه این شد که او را نمی‌توان تحت پیگرد قانونی قرار داد زیرا قانون ماساچوست ایجاب می‌کند که تجاوز جنسی شامل استفاده از زور باشد. پیتر کوتوجیان، نماینده مجلس ایالتی ماساچوست، در پاسخ به این مورد، قانون تجاوز به عنف را تدوین کرد. با این حال، تصویب نشد زیرا قانونگذاران این قانون را بسیار گسترده تشخیص دادند.
در ۳۰ مارس ۱۹۸۴، دانیل کیتون بورو با یک مسافرخانه در سانفرانسیسکو جنوبی تماس گرفت. ماریانا دی بلا یک کارمند هتل بود که آن روز صبح به تلفن پاسخ داد. بورو به دی بلا گفت که او «دکتر استیونز» است و در بیمارستان پنینسولا کار می‌کند. بورو (که تظاهر به «دکتر استیونز» می‌کند) گفت که نتایج آزمایش خون او را گرفته‌است و او به دلیل استفاده از توالت‌های عمومی به یک بیماری خطرناک، بسیار عفونی و احتمالاً کشنده مبتلا شده‌است. بورو در ادامه به او گفت که می‌توان از او به دلیل گسترش بیماری شکایت کرد و او تنها دو گزینه برای درمان دارد. اولین گزینه یک روش جراحی بسیار دردناک بود (که او با جزئیات گرافیکی و عجیب توضیح داد) که هزینه آن ۹۰۰۰ دلار است و نیاز به بستری شش هفته‌ای در بیمارستان دارد که تحت پوشش بیمه قرار نمی‌گیرد. بورو گفت، گزینه دوم این بود که با یک «اهداکننده» ناشناس که واکسن را از طریق آمیزش جنسی به او تزریق می‌نماید، آمیزش جنسی داشته باشد. کارمند با این آمیزش موافقت کرد و با این تصور که تنها انتخابی بود که داشت ۱۰۰۰ دلار برای آن پرداخت کرد. بورو به او دستور داد که وارد اتاق هتل شود و در آنجا با او تماس گرفته خواهد شد. بورو سپس به عنوان «اهداکننده» وارد اتاق او شد. بورو به او گفت استراحت کند و سپس با دی بلا رابطه جنسی داشت. بورو از هیچ نیروی فیزیکی استفاده نکرد و قربانی او آگاهانه اجازه داد تا با او رابطه جنسی برقرار کند، زیرا او معتقد بود (به دروغ) در صورت عدم دریافت این «درمان» جانش در خطر است.
بورو مدت کوتاهی پس از ورود پلیس در پی تماس مدیر قربانی در هتل دستگیر شد. او طبق قوانین مختلف کالیفرنیا به تجاوز جنسی، دزدی و سرقت بزرگ متهم و در دادگاه محکوم شد. با این حال، محکومیت او برای تجاوز بعداً توسط دادگاه کالیفرنیا به این دلیل لغو شد که کالیفرنیا فاقد قانونی برای القای متقلبانه کسی به رابطه جنسی است. با این حال، محکومیت او به دلیل سرقت متقلبانه با کلاهبرداری ۱۰۰۰ دلار از قربانی خود لغو نشد.Boro v. Superior Court, Court of Appeals of California, First District, 210 Cal.Rptr. 122 (1985)
قانونگذار کالیفرنیا متعاقباً قانون تجاوز جنسی را در سال ۱۹۸۶ اصلاح کرد تا شامل این شود که تجاوز جنسی در واقع زمانی رخ می‌دهد که قربانی از ویژگی‌های اصلی عمل (رابطه جنسی) به دلیل اظهار تقلبی مرتکب مبنی بر اینکه عمل جنسی برای یک هدف حرفه‌ای بوده‌است، آگاه نیست.
بورو سه سال بعد دوباره به خاطر همین نقشه دستگیر شد. این بار او بر اساس قانون اصلاح شده کالیفرنیا به تجاوز جنسی محکوم شد. اعتقاد بر این بود که بورو از این طرح برای تجاوز به ده‌ها زن در طول سالیان متمادی استفاده کرده بوده‌است.
در نوروالک، کالیفرنیا، در ۲۰ فوریه ۲۰۰۹، جولیو مورالس پس از اینکه دوست پسرش را دید، مخفیانه وارد اتاق خواب تاریک یک زن ۱۸ ساله شد. این زن گفت که با احساس اینکه کسی با او رابطه جنسی دارد از خواب بیدار شد و تصور کرد دوست پسرش است. وقتی یک پرتو نور به صورت مورالس اصابت کرد و زن دید که او دوست پسر او نیست، به مقابله پرداخت و مورالس فرار کرد. این زن به دوست پسرش اطلاع داد و او با پلیس تماس گرفت. خولیو مورالس بر اساس دو مفهوم به تجاوز جنسی محکوم شد. او مقصر تجاوز جنسی بود زیرا در حالی که زن هنوز خواب بود شروع به رابطه جنسی نموده بود و بنابراین رضایتی وجود نداشت. او همچنین به دلیل اینکه دوست پسر زن را جعل کرده بود تا رضایت او را جلب کند، به تجاوز جنسی متهم بود. با این حال، یک دادگاه استیناف حکم داد که دادگاه بدوی قانون ۱۸۷۲ را که تجاوز به عنف را، از طریق کلاهبرداری جرم می‌داند، اشتباه کرده‌است. قانون می‌گوید مردی که برای جلب رضایت او هویت شوهر زنی را جعل کند، مجرم تجاوز جنسی از طریق کلاهبرداری است. زن در این مورد ازدواج نکرده بود و مورالس خود را به جای دوست پسر قرار داده بود نه شوهرش. به دلیل همین نکته فنی، دادگاه استیناف محکومیت خولیو مورالس به تجاوز به عنف را رد نمود. این داستان در "فیلم People vs." "مورالس" در سال ۲۰۱۳ به تصویر کشیده شده‌است.
برای بستن این شکاف در قانون تجاوز جنسی در کالیفرنیا، کاتچو آچاجیان، نماینده مجلس (R-San Luis Obispo)در سال ۲۰۱۱ سعی در ارائه لایحه مشابهی داشتلایحه ۶۵ مجلس و سناتور نورین ایوانز (D-Santa Rosa) لایحه ۵۹ سنا را معرفی کردند. این دو لایحه به سرعت بدون یک رای مخالف در هر دو مجلس تصویب شدند و در ۹ سپتامبر ۲۰۱۳ توسط فرماندار جری براون امضا شد. مورالس بعداً بر اساس قانون جدید دوباره محاکمه شد و به دلیل خواب بودن زن مجدداً به سه سال در زندان ایالتی محکوم شد که قبلاً آن را سپری کرده بود. او همچنین باید تا پایان عمر خود به عنوان مجرم جنسی ثبت نام کند.
یک سابقه قانونی در اسرائیل که رابطه جنسی با فریب را به عنوان تجاوز طبقه‌بندی می‌کند، توسط دادگاه عالی در محکومیت مردی در سال ۲۰۰۸ ایجاد شد. او خود را به جای مقام دولتی معرفی کرده و با وعده مزایای دولتی زنان به داشتن رابطه جنسی با او متقاعد می‌شدند. مرد دیگری به نام اران بن آوراهام خود را به زنی جراح مغز و اعصاب معرفی کرده بود و از این راه رابطه جنسی برقرار نموده بود، به کلاهبرداری محکوم شد.
در سال ۲۰۱۰، محکومیت به تجاوز جنسی با فریب توجه بین‌المللی را به خود جلب کرد، زمانی که برای اولین بار گزارش شد که مردی بنام صبار کاشور، یک مسلمان عرب اسرائیلی ساکن اورشلیم که متأهل و دارای دو فرزند در عرض ده دقیقه پس از اولین ملاقات، زنی را فریب داده و طبق کیفرخواست اصلاح‌شده، در مورد یهودی بودن، مجرد بودن و علاقه‌مند بودنش دروغ گفته‌است. در یک رابطه طولانی مدت (در مصاحبه‌های بعدی، مرد بعداً ادعاهایی مبنی بر دروغگویی خود را رد کرد، اما چنین انکارهایی در دادخواست او ذکر نشد.Lital Grossman, From rape to racism: How and why did charges change against Arab man?, September 17, 2010) با این حال، بعداً گزارش شد که این اتهام در واقع نتیجه معامله با متهم در مورد کیفر خواست اولیه بوده‌است که در آن اتهام تجاوز به زور بوده که سوابق آن توسط قاضی برای محافظت از هویت قربانی مهر و موم شده‌است. از بازجویی متقابل او خودداری شد (به گفته یکی از قاضی‌ها، رابطه جنسی توافقی بود.) وکیل مدافع پس از مدتی حبس و حبس خانگی متهم، در سال ۲۰۱۰ با کاهش اتهام تجاوز به عنف به فریب، توافق کرده و حبس ۱۸ ماهه را پذیرفت. جزئیاتی که بعداً از طبقه‌بندی خارج شد نشان داد که اتهام اولیه تجاوز به عنف خشونت‌آمیز بود، اما دادستان با کاهش اتهام تجاوز به عنف به تجاوز از طریق فریب موافقت کرد، زیرا گزارش گیج شده قربانی و نگرانی از مواجهه او با دادگاه دیگری مشکل ایجاد کرده بود. آنها همچنین نشان دادند که این زن از نظر عاطفی آشفته بود و سابقه سوء استفاده جنسی داشته."Unravelling the Israeli Arab 'rape by deception' case". Dina Newman, September 17, 2010, BBC. دادگاه قربانی را برای مداوا به بیمارستان روانی فرستاد و کاشور را با اتهامی کمتر محکوم کرد."Arab rape-by-deception charge 'was result of plea bargain'". Rachel Shabi, September 8, 2010, "The Guardian". دادستان‌ها برای اینکه زن را از بازجویی طولانی مدت که ممکن بود شواهد او را تضعیف کند، با توافق مجازات موافقت کردند. وکیل مدافع از این حکم به دیوان عالی کشور درخواست تجدیدنظر داد و دادگاه این حکم را به تعویق انداخت و کاشور را از حبس خانگی آزاد کرد. در سال ۲۰۱۲، این حکم توسط دیوان عالی کشور به ۹ ماه کاهش یافت.
بحث‌های زیادی در مورد موضوع تراجنسیتی‌ها وجود دارد که با شرکای خود رابطه جنسی دارند که از هویت ترنس او بی خبرند و اینکه آیا این به عنوان تجاوز جنسی با فریب طبقه‌بندی می‌شود. یک بحث این است که اگر یک تراجنسیتی جنسیت بیولوژیکی خود را از شریک جنسی خود پنهان کند که در صورت آگاهی از هویت واقعی او رضایت خود را لغو می‌کند، با تعریف تجاوز جنسی با فریب در کشورهایی مانند بریتانیا و اسرائیل مطابقت دارد. بر اساس مقاله ای از فلورانس اشلی، عضو هیئت علمی دانشکده حقوق دانشگاه تورنتو، برخی دیگر می‌گویند که «استدلال‌های علیه این جرم انگاری بر واقعی بودن جنسیت افراد ترنس متمرکز شده‌است: از آنجایی که مردان ترنس مرد هستند و زنان ترنس زنان، برای آنها گمراه کننده نیست.» اشلی به‌طور خاص بر روی فقدان قصد بدخواهانه افراد ترنس برای فریب دادن در این برخوردها تمرکز می‌کند. با این حال، محدودیت‌هایی برای این موقعیت وجود دارد و به‌طور کامل آنچه را اشلی «آشفتگی» تجربیات جنسیتی می‌نامد، توضیح نمی‌دهد. علاوه بر این، بحث در مورد اینکه چه چیزی باعث می‌شود یک فرد تراجنسیتی به‌طور کامل عوامل را به مکالمه پیرامون تجاوز فریبنده تبدیل کند. برخی ممکن است بر این باور باشند که تراجنسی‌های پس از عمل جراحی به دلیل داشتن ویژگی‌های جنسی کاملاً تغییر یافته که تفاوت قابل‌توجهی با یک مرد یا زن بیولوژیکی ندارند، از ادعای تجاوز جنسی با فریب معاف هستند.
سوکت‌دندانان (به معنای دندان‌های سوکت‌مانند) که اکنون به عنوان یک گروه آرایه‌شناختی منسوخ‌شده در نظر گرفته می‌شود، در گذشته برای توصیف یک «راسته» متنوع از شاه‌خزندگان اولیه به‌کار می‌رفت که برای نخستین بار در آخرین دوره پرمین پدیدار شدند و تا پایان دوره تریاس شکوفا شدند. همه آن‌ها تا حدودی شبیه کروکودیل‌ها ساخته شده بودند، اما جمجمه‌های کوتاه‌تر، حالت‌های بلندتر و معمولاً تا حدودی سبک‌تر داشتند. این گروه شامل اجداد دایناسورها، پتروسورها و تمساح‌ها و همچنین تعدادی از شکل‌های منقرض‌شده‌است که هیچ نسلی به وجود نیاورده‌اند. اصطلاح "thecodont" هنوز به عنوان توصیف تشریحی ریخت‌شناسی دندان که در این گونه‌ها و دیگر گونه‌ها دیده می‌شود، استفاده می‌شود.
سوکت‌دندان‌ها با ویژگی‌های اولیه مشترک مشخص می‌شوند، مانند فنسترای آنتوربیتال (روزنه‌ای در هر طرف جمجمه بین حفره‌های چشم و سوراخ‌های بینی) و دندان‌ها در سوکت‌ها. نام یونانی "thecodont" یونانی به معنای "دندان سوکتی (socket-tooth)" است، به این واقعیت اشاره دارد که دندان‌های سوکتی در حفره‌هایی در استخوان فک قرار می‌گیرند. یک ویژگی آرکوسوری که توسط دایناسورها به ارث رسیده‌است. در حالی که آرایه Thecodontia منسوخ شده‌است، اصطلاح "thecodont" به عنوان توصیف تشریحی دندان‌ها در سوکت‌های استخوانی استفاده می‌شود. پستانداران علاوه بر گونه‌هایی که در گذشته در این گروه بودند (مانند کروکودیل‌ها و دایناسورها)، دارای دندان‌های کدونتی هستند که به‌طور مستقل تکامل یافته‌اند.
سار نوک‌بزرگ ، که با نام‌های مینای نوک‌بزرگ، مینای نوک‌سهره‌ای یا سار نوک‌قیچی نیز شناخته می‌شود، گونه‌ای سار از خانواده ساران است. در سردهٔ "Scissirostrum" تک‌نمادFeare, C., Craig, A., Croucher, B., Shields, C., & Komolphalin, K. 1998. "Starlings and Mynas". Christopher Helm. و بومی سولاوسی اندونزی است. زیستگاه طبیعی آن دشت‌های استوایی و گاهی مناطق کوهستانی نیمه‌گرمسیری، مناطق جنگلی کم‌درخت و تالاب‌ها است.BirdLife International (2018). ""Scissirostrum dubium"". "IUCN Red List of Threatened Species". 2018: e.T22711001A132091764. doi:. Retrieved 11 November 2021.
این گونه در کلنی لانه می‌سازد که اغلب شامل صدها جفت است. لانه‌های آن در تنه درختان پوسیده یا در حال مرگ همانند دارکوب آشیانه می‌سازند. میوه، حشرات و غلات را می‌خورد. سارهای نوک‌بزرگ در کلنی خود و در غذا دادن به گله‌ها بسیار آوایی هستند.Feare, C., Craig, A., Croucher, B., Shields, C., & Komolphalin, K. 1998. "Starlings and Mynas". Christopher Helm.
سار نوک‌بزرگ برای نخستین بار توسط پرنده‌شناس انگلیسی جان لاتام در سال ۱۸۰۱ با نام علمی "Lanius dubium" توصیف شد.
هوپلیکوسور یک دسته بزرگ از جانوران است که با شکل منحصر به‌فرد جمجمه آنها مشخص می‌شود که تمام پستانداران و نزدیک‌ترین خویشاوندان منقرض‌شده آنها را دربر می‌گیرد. آنها برای نخستین بار ۳۰۸ میلیون سال پیش در دوران اولیه پنسیلوانیا پدیدار شدند، با فسیل‌های "Echinerpeton" و شاید یک جنس حتی پیش از آن، "Protoclepsydrops"، برخلاف اجداد آمنیوتی پیشین‌شان، تنها یکی از مراحل تکامل پستانداران را نشان می‌دهد.Kemp. T.S. , 1982, "Mammal-like Reptiles and the Origin of Mammals". Academic Press, New York
موتسوشلاگ (به آلمانی: Mürzzuschlag) شهری در شمال شرقی اشتایر، اتریش، پایتخت سابق ناحیه موتسوشلاگ است. این شهر بر روی رودخانه مورتس در نزدیکی گذرگاه سمرینگ ، مرز با ایالت اتریش پایین، در حدود ۸۵ کیلومتری جنوب غربی وین واقع شده است. جمعیت ۸۶۸۴ نفر (۱ ژانویه ۲۰۱۶) است. کوه های مجاور که در اصل یک منطقه صنعتی بود، امروزه یک پیست اسکی محبوب هستند.
https://en.wikipedia.org/wiki/M%C3%BCrzzuschlag
فهرست بازیگران زن چینی ()، فهرستی از بازیگران زن برجسته چینی است که بر اساس حروف الفبای فارسی و نام آنها مرتب شده‌است.
پیراهوکسوزوآ (یا Parahoxozoa) تبارشاخه‌ای از جانوران است که از دوسوئیان، تخت‌زیوه‌تباران و گزنده‌تباران تشکیل شده‌است. رابطه این کلاد نسبت به دو دودمان جانوری دیگر شانه‌دارتباران و اشفنج دریایی مورد بحث است. برخی از مطالعات فیلوژنومیک شواهدی ارائه کرده‌اند که از شانه‌دارتباران به عنوان گروه خواهری پاراهوکسوزوآ و پوریفرا به عنوان گروه خواهری برای بقیه جانوران حمایت می‌کند (به عنوان مثال). برخی از مطالعات شواهدی را ارائه کرده‌اند که از پوریفرا به عنوان خواهر پاراهوکسوزوآ و شانه‌دارتباران به عنوان گروه خواهری برای بقیه جانوران حمایت می‌کند (به عنوان مثال).
دانشگاه مرکزی جنوبی (CSU؛ 中南大学) یک دانشگاه دولتی ملی در چانگشا، هونان، چین است. این دانشگاه توسط وزارت آموزش چین حمایت مالی می‌شود. بیش از ۳۳۰۰۰ دانشجوی تمام وقت در مقطع کارشناسی و ۱۲۰۰۰ دانشجوی کارشناسی ارشد در دانشگاه مرکزی جنوب تحصیل می‌کنند.
لاک‌پشت‌های آبزی یا لاک‌پشت‌های تراپین‌ یکی از چندین گونه کوچک لاک‌پشت (راسته Testudine) هستند که در آب‌های شیرین یا شور زندگی می‌کنند. تراپین‌ها یک واحد آرایه‌ای را تشکیل نمی‌دهند و ممکن است ارتباط نزدیکی با هم نداشته باشند. بسیاری از آنها به خانواده‌های Geoemydidae و Emydidae وابستگی دارند.
نام «تراپین» از "" گرفته شده‌است، کلمه‌ای در زبان آلگونکی "www.merriam-webster.com", accessed 9 November 2021 که به گونه "Malaclemys terrapin" (گوزن کوهی Diamondback) اشاره دارد. به نظر می‌رسد که این اصطلاح در دوران استعمار آمریکای شمالی به بخشی از استفاده رایج تبدیل شد و به بریتانیای کبیر بازگردانده شد. از آن زمان، در نام‌های رایج برای لاک‌پشت‌های آبی در زبان انگلیسی استفاده می‌شود.
سایکوساروس یک سرده منقرض‌شده از زشت‌سیمایان روبیجین از سازند اوسیلی (گروه Songea) از تانزانیا است. اندازه متوسطش حدود ۱٫۲ متر طول داشت. نخستین بار توسط هاتون در سال ۱۹۲۴ نام‌گذاری شد و شامل دو گونه "S. laticeps" و "S. nowaki" است.Kammerer CF. (2016) Systematics of the Rubidgeinae (Therapsida: Gorgonopsia) PeerJ 4:e1608 https://doi.org/10.7717/peerj.1608
جانز هاپکینز (زاده ۱۹ مه ۱۷۹۵ – درگذشته ۲۴ دسامبر ۱۸۷۳) تاجر، سرمایه‌گذار و خَیّر آمریکایی بود. او در یک مزرعه متولد شد و در سن ۱۷ سالگی خانه‌اش را به قصد کسب و کار ترک کرد و در بالتیمور، مریلند، استقرار یافت، جایی که بیشتر عمرش را سپری کرد.
هاپکینز مبلغ هنگفتی را در شرکت راه‌آهن بالتیمور و اوهایو سرمایه‌گذاری کرد که در نهایت منجر به تعیین او به عنوان مدیر مالی شرکت شد. او همچنین رئیس بانک ملی تاجران بالتیمور بود. هاپکینز به شدت از آبراهام لینکلن و اتحادیه حمایت می‌کرد و اغلب از محل اقامت خود در مریلند به عنوان محلی برای گردهمایی استراتژیست‌های اتحادیه استفاده می‌کرد. او کوئیکر بود و از جنبش لغو برده داری حمایت می‌کرد.
هاپکینز در تمام زندگی خود یک خَیّر نیکوکار بود. کمک‌های انسان‌دوستانه او پس از جنگ داخلی به‌طور قابل توجهی افزایش یافت. او به خاطر نگرانی برای افراد فقیر و برده‌های جدیداً آزاد شده، به ایجاد امکانات پزشکی رایگان، یتیم‌خانه‌ها، آسایشگاه‌ها و مدارس پرداخت که به کاهش وضعیت نابسامان فقر در بین همه، به ویژه جوانان، بدون توجه به نژاد، جنسیت، سن یا دین، کمک می‌کرد. پس از مرگ وی، وصایای او مؤسسات متعددی را به نام او تأسیس کردند که مهم‌ترین آنها بیمارستان جانز هاپکینز و مجموعه دانشگاه جانز هاپکینز، شامل دانشکده پرستاری جانز هاپکینز، دانشکده پزشکی جانز هاپکینز، دانشکده تجارت کِری، دانشکده بهداشت عمومی بلومبرگ جانز هاپکینز و دانشکده مطالعات بین‌المللی پیشرفته جانز هاپکینز، بودند. در آن زمان، این بزرگ‌ترین وقف خیرخواهانه بود که به یک مؤسسه آموزشی آمریکایی اهدا شده بود.
هاپکینز در ۲۴ دسامبر ۱۸۷۳ در حالی که ۷۸ سال داشت، در بالتیمور درگذشت.
پرپروک‌های اوکیروتیکا یک سرده از شاپرک‌های خانواده شاپرکان پردار و تنها سرده در زیرخانواده Ochyroticinae است. "Ochyrotica" توسط Lord Walsingham در سال ۱۸۹۱ و زیرخانواده Ochyroticinae توسط Lutz Thilo Wasserthal در سال ۱۹۷۰ توصیف شد.
در پترولوژی، اسفرولیت یا گوی‌سنگ، اجسام کوچک و گردی هستند که معمولاً در سنگ‌های آذرین شیشه‌ای دیده می‌شوند. آنها اغلب در نمونه‌های ابسیدین، قیرسنگ و ریولیت به‌عنوان گلوله‌گلوله‌هایی به اندازه دانه ارزن یا دانه برنج، با جلای تیره‌تر از پایه شیشه‌ای اطراف سنگ، قابل مشاهده هستند و هنگامی که با عدسی بررسی می‌شوند، ثابت می‌کنند که آنها دارای یک ساختار فیبری تابشی هستند.
ژاله‌پوش زیرسرده دلوکالیکس ، یک زیرسرده از دو گونه در سرده ژاله‌پوش است. به نظر می‌رسد هر دو گونه بسیار شبیه به هم هستند و اغلب در کشت اشتباه گرفته می‌شوند. هر دو دارای برگ‌های کوچکی هستند که به‌صورت رزت چیده شده‌اند و گیاهانی یک‌ساله هستند. با این حال، توزیع آنها با ژاله‌پوش بورمانی در آسیای جنوب‌شرقی و استرالیا و "ژاله‌پوش بی‌ساقه‌برگ" (D. sessilifolia) در برزیل، گویان و ونزوئلا همپوشانی ندارد.Rivadavia, Fernando. 1996. "Drosera sessilifolia". "Carnivorous Plant Newsletter", 25(1): 26-29.Seine, R., and Barthlott, W. 1994. Some proposals on the infrageneric classification of "Drosera" L. "Taxon", 43: 583-589.
زیرسرده دلوکالیکس اولین بار توسط () در سال ۱۸۴۸ توصیف شد و بعداً توسط کارل گئورگ اسکار درود () در سال ۱۸۹۱ به رتبه زیرسرده منتقل شد. بعداً توسط رودیگر سن (Rüdiger Seine) و ویلهلم بارتلوت () در سال ۱۹۹۴ به رتبه مقطعی بازگشت. در سال ۱۹۹۶، جان شلار (Jan Schlauer) آرایه‌بندی زیرژنی را مورد بازبینی قرار داد و از زیرژنی پشتیبانی کرد و با استناد به مادگی پنج‌گانه پیشنهاد کرد که این دو گونه نسبت به گونه‌های دیگر در این جنس نسبتا ابتدایی هستند.Schlauer, J. 1996. A dichotomous key to the genus "Drosera" L. (Droseraceae). "Carnivorous Plant Newsletter", 25: 67-88.
مریض یک فیلم اسلشر آمریکایی محصول سال ۲۰۲۲ به کارگردانی جان هایمز و نویسندگی کوین ویلیامسون و کاتلین کراب است. گیدئون ادلون، بت میلیون و دیلان اسپریبری در این فیلم بازی می‌کنند.
پارکر و دوست صمیمی‌اش در دوران بیماری همه‌گیر، در ویلای کنار دریاچه شان خود را قرنطینه کرده‌اند و حضور مهمان ناخوانده‌ای آن‌ها را تهدید می‌کند.
در ماه مه ۲۰۲۱، اعلام شد که میرامکس فیلم را با کوین ویلیامسون و کاتلین کراب که به نویسندگی پیوستند، به همراه جان هیامز برای کارگردانی، و گیدئون آدلون به عنوان بازیگر، انتخاب کرد. فیلمبرداریی اصلی در تابستان ۲۰۲۱ در شهرستان وبر، یوتا و اطراف آن انجام شد.
Sick در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲ به نمایش درآمد. اولین تریلر در ۶ ژانویه ۲۰۲۳ منتشر شد و نشان داد که فیلم هفته بعد در ۱۳ ژانویه ۲۰۲۳ منتشر شد.
در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز از ۵۸ نقد منتقد، با میانگین امتیاز ۷/۱۰ مثبت هستند. اجماع وب‌سایت چنین می‌گوید: «هوشمند، خودآگاه، و بسیار به موقع، این فیلم که توسط کوین ویلیامسون نوشته شده‌است به بهترین نحو است.» در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس ۱۴ منتقد، امتیاز ۶۲ از ۱۰۰ را به این فیلم اختصاص داد که نشان دهنده «بررسی‌های عموماً مطلوب» است.
مایدان (به لهستانی: Majdan) یک روستا در لهستان در منطقه اداری گمینا ستوچک واقع در شهرستان ونگروف استان ماسوویان در شرق-مرکزی لهستان است. این روستا در ۱۵ کیلومتری شمال‌غربی ونگروو و ۶۸ کیلومتری شمال‌شرقی ورشو قرار گرفته است.
عیسی مسیح سوپراستار یا اجرای زنده عیسی مسیح فیلمی محصول سال ۱۹۷۳ و به کارگردانی نورمن جویسون است. در این فیلم بازیگرانی همچون تد نیلی، کارل اندرسون، ایوان الیمن و بری دنن ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم بر پایه نمایشنامه عیسی مسیح سوپراستار می‌باشد.
هیسپانو-سویزا ۸ یک موتور هوایی وی۸ با میل‌سوپاپ بالاسری و با خنک‌کننده آب بود که توسط هیسپانو-سویزا در سال ۱۹۱۴ معرفی شد و متداول‌ترین موتور با خنک‌کننده مایع در هواپیماهای قدرت‌های تفاهم سه‌گانه در طول جنگ جهانی اول بود. نسخه اصلی هیسپانو-سویزا ۸ای دارای توان بود و در نسخه بعدی هیسپانو-سویزا ۸اف به رسید.
زندگی من در ویرانه‌ها یا زندگی من در خرابه فیلمی محصول سال ۲۰۰۹ و به کارگردانی دونالد پتری است. در این فیلم بازیگرانی همچون نیا واردالوس، ریچارد درایفس، ماریا آدانس، شیلا برنت، ماریا بوتو، ریچل درچ، الکسیس جورجلیوس، رالف نوسک، برنیس استجرس، هارلند ویلیامز، کارولین گودال، ایان اوگلوی، سوفی استاکی، ریتا ویلسون و ایان گومز ایفای نقش کرده‌اند.
سرطاق خان (؛ unknown – ) خان (عنوان) اهل اردوی زرین بود. پسر باتوخان و نایب‌السلطنه دواگر خاتون براقچین از آلچی تاتار بود. سرطاق جانشین باتو به عنوان خان (عنوان) گروه اردوی زرین شد.
الغو (; – ۱۲۶۵) یک خان خانات جغتای (۱۲۶۰–۱۲۶۵/۶) بود. او پسر بایدارخان و نوه جغتای خان بود. دین او اسلام بود.
پسر دوم او چوبی (مغول) بود.
هم‌پَر یا وینگمن در هوانوردی به خلبان یا هواپیمایی گفته می‌شود که در کنار یا پشت هواپیمای دیگری پرواز می‌کند و با هم آرایش هوایی دوتایی تشکیل می‌دهند.Air Force Reserve
این ترکیب دو هدف دارد؛ اول حفاظت بهینه هواگردها از یکدیگر است و دوم اینکه خلبانی که در کنار/پشت هم‌تیمی خود پرواز می‌کند، به‌دلیل کاهش اصطکاک هوا در این ناحیه، می‌تواند در مصرف سوخت صرفه‌جویی کند.
خبرگزاری لهستان (پاپ) یا آزانس خبری لهستان () ، به عنوان خبرگزاری رسمی و چنان‌که خود می‌گوید بزرگ‌ترین منبع خبری کشور لهستان شناخته می‌شود.
تاریخچه تأسیس این خبرگزاری به ۱۹۱۸ بازمی‌گردد و همچون بسیاری دیگر از خبرگزاری‌های ملی در زمینه‌های پوشش اخبار و رخدادهای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و بین‌المللی فعال است.
۲۵۰ خبرنگار و ۵۰ عکاس در دفتر مرکزی این خبرگزاری مشغول فعالیت هستند. علاوه بر دفتر مرکزی، این خبرگزاری ۲۲ شعبه دارد که مجموعاً ۵۰ خبرنگار در این شعبه‌ها مشغول فعالیت هستند.
آژانس خبری لهستان عضو اتحادیه خبرگزاری‌های کشورهایی اروپایی (EANA) است.
باشگاه سرو پورتنیو یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای اهل پاراگوئه است که در آسونسیون واقع شده است. سرو که در سال ۱۹۱۲ تأسیس شد، ۳۴ عنوان قهرمانی در دسته اول را به دست آورده و یکی از محبوب‌ترین باشگاه‌های فوتبال در پاراگوئه است. رئیس آن رائول زاپاگ و مدیر آن فاکوندو ساوا است. رقیب اصلی این تیم باشگاه الیمپییا است. آنها بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه ۴۵,۰۰۰ نفری ژنرال پابلو روخاس انجام می‌دهند.