moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
Jump up ^ مارستون با نام مستعار چارلز مولتون، ویژگی‌های زنانه و آیده آل خودش، الیزابت و الیو را در هم ادغام می‌کند تا یک شخصیت سوپرقهرمان بسازد که الگوی دختران و پسران جوان قرار بگیرد.http://www.businessinsider.com/wonder-woman-teaser-professor-m-2017-6
^ Jump up to: a b
ترانه‌هایی از سدهٔ پیشین چهارمین آلبوم استودیویی از هنرمند اهل بریتانیا جرج مایکل است که عمدتاً متشکل از بازخوانی استانداردهای جاز به همراه بازخوانی چند ترانه جدیدتر همچون رکسان از گروه پلیس است.
این آلبوم در چارت‌های هلند، والونیا، اسکاتلند، فرانسه، بریتانیا، سوئیس و نیوزلند جزو ده آلبوم اول قرار گرفت.
پیامی از سوی شاه () فیلمی آمریکایی در سبک جنایی است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد.
جاکوب کینگ پلیس آفریقای جنوبی برای دیدن خواهرش به لس آنجلس می‌رود و از توضیحات همسایه خواهرش می‌فهمد که او بعد از ازدواج معتاد شده و با پسر خوانده اش زندگی می‌کرد پس از یافتن جسد خواهرش که شکنجه شده از قاتلان که در کار مواد هستند انتقام می‌گیرد.
دونالد ترامپ کارآفرین، سیاستمدار، شخصیت تلویزیونی و رئیس‌جمهور پیشین ایالات متحده آمریکا است.
پیشنهادهای ترامپ دربرگیرندهٔ عناصری از سراسر طیف سیاسی است. به عنوان مثال، او پیشنهاد داده میزان قابل توجهی از مالیات‌ها و مقررات کاهش یابد که با سیاست‌های محافظه کاران حزب جمهوری‌خواه (ایالات متحده آمریکا) سازگار است، در کنار آن او پیشنهاد سرمایه‌گذاری شایان توجهی در زیرساخت‌ها و حفاظت از حقوق و مزایای سالمندان را داده که سیاست‌هایی نوعا لیبرال (حزب دموکرات) پنداشته می‌شوند. سیاست‌های ضد جهانی سازی حفاظت گرایی تجاری و کاستن از مهاجرت مرزهای حزبی را درمی‌نوردند. ترامپ گفته او «در زمینهٔ مسایل خیلی، خیلی بسیار زیادی انعطاف‌پذیر است.» مسئله‌ای که ترامپ بیشتر با او شناخته می‌شود ضدیت با مهاجرت غیرقانونی به ایالات متحده آمریکا ,Campaign 2015: The Candidates & the World: Donald Trump on Immigration ، شورای روابط خارجی (accessed May 15, 2016). و به‌طور خاص ساختن یا گسترش دادن دیواری در مرز بین آمریکا و مکزیک است.Keller, Jon. "On The Issues: Building A Wall Along The Mexican Border", "بوستون گلوب" (February 2, 2016): "It has become Donald Trump's signature issue: his vow to wall off the Mexican border..." تا تاریخ اکتبر ۲۰۱۶، کمپین ترامپ ۱۴ دسته پیشنهادهای سیاستی در وبسایت خود نهاده‌است. ترامپ در اکتبر ۲۰۱۶ رشته گام‌هایی را برای ۱۰۰ روز اول خود در قدرت طرح‌ریزی کرده‌است.
ترامپ از سیاست‌های مشوق رشد و کاهش مالیات بر کارگران و کسب و کارهای آمریکایی و کاستن از مقررات به منظور افزایش رشد اقتصادی و ایجاد فرصت حمایت می‌کند. ترامپ یک برنامهٔ مالیات بر درآمد ۱-۵-۱۰-۱۵ را به منظور ساده‌سازی قوانین مالیاتی پیشنهاد داده‌است، که در آن درامدهای تا $۳۰٬۰۰۰، ۱٪ می‌پردازند، درآمدهای $۳۰٬۰۰۰ تا $۱۰۰٬۰۰۰، ۵٪ می‌پردازند، درامدهای $۱۰۰٬۰۰۰ تا $۱ میلیون ۱۰٪ می‌پردازند، و درامدهای $۱ میلیون و بالاتر ۱۵٪ می‌پردازند. طرح او مالیات بر ارث، مالیات بر ابرشرکتها را حذف و مالیات بر درآمد سرمایه‌ای را کم‌تر می‌کند و در عوض ۲۰٪ تعرفهٔ وارداتی و ۱۵٪ مالیات بر برون‌سپاری به کشورهای خارجی اعمال می‌کند. ترامپ حامی مذاکرات تجاری قوی تر با کشورهایی نظیر چین و زمین بازی منصفانه تری در زمینهٔ تجارت است تا در صورت لزوم بتوان شغل‌های آمریکایی که تعرفه می‌پردازند را بتوان بازگرداند. ترامپ حامی یک سیاست انرژی مبتنی بر بازار آزاد است و مخالف سقف و تجارت در خصوص تجارت انتشار گازهای گلخانه‌ای است. ترامپ حامی ارتقای زیرساخت‌های آمریکا است.Donald Trump: 'I want to make the country great again'. Fox News, The Kelly File, May 21, 2015.
ترامپ معتقد است «نباید اجازه داده می‌شد شراکت ترنس-پسیفیک به وقوع بپیوندد.» ترامپ با انتشار برنامهٔ خود در خصوص روابط آمریکا با چین، خواستار اعلام چین به عنوان یک دستکاری‌کننده در نرخ ارز شد.
ترامپ امنیت مرزهای آمریکا را به یک اولویت بدل کرده‌است. او در سخنرانی اعلام کاندیداتوری خود گفت «وقتی مکزیک مردم خود را می‌فرستد، بهترین‌هایشان را نمی‌فرستد. آنها مردمی را می‌فرستند که مشکلات بسیاری دارند، و آن مشکلات را دارند می‌آورند، آنها مواد مخدر دارند می‌آورند… آنها جرم دارند می‌آورند. آنها متجاوزین [جنسی] اند؛ و برخیشان، مردم خوبی اند.»
ترامپ اعلام کرده برای جلوگیری از ورود مهاجرین غیرقانونی قصد ساخت دیواری در مرز آمریکا و مکزیک را دارد.
ترامپ از ازدواج سنتی حمایت کرده و اعلام کرده تصمیم‌گیری در خصوص ازدواج همجنسگرایان باید توسط ایالات انجام شود، با این حال در خصوص تصمیم ژوئن ۲۰۱۵ دیوان عالی گفته‌است «این مسئله‌ای است که از سوی دیوان عالی تعیین شده‌است؛ و راستش را بخواهید، می‌دانید، دغدغه من اشتغال است.»
او در مورد قوانین ایالت کارولینای شمالی که بر خلاف افراد تراجنسی است گفت (تراجنسی‌ها از هر دستشویی که خودشان بخواهند باید استفاده کنند)"
ترامپ خود را پرسبیتری معرفی می‌کند و حمایت خود را از مسایل و مواضع سیاسی که برای برخی مسیحیان مهم است اعلام کرده‌است. او در سخنرانی‌های مبارزاتی خود مرتباً از کتاب مقدس تجلیل کرده، و به مزاح کتاب خودش به نام "" را دومین کتاب محبوب خود بعد از انجیل خوانده‌است."Bible in hand, Trump makes pitch to religious voters," by Tom LoBianco, CNN, August 27, 2015, Retrieved November 21, 2015.
ترامپ پس از تیراندازی ۲۰۱۵ سن برناردینو اعلامیه‌ای مطبوعاتی منتشر کرد که خواهان «توقف کامل» ورود مسلمانان به آمریکا «تا زمانی که مسئولین کشورمان بتوانند دریابند که قضیه از چه قرار است» شد.As quoted by
ترامپ از متمم دوم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا حمایت می‌کند و به‌طور کلی با کنترل اسلحه مخالف است، با این حال از منع سلاح تهاجمی و افزایش بازه زمانی انتظار برای خرید اسلحه حمایت می‌کند.
ترامپ گفته‌است که یک «جمهوریخواه محافظه کار» است.
ترامپ حامی انتخاب مدرسه و کنترل محلی بر مدارس ابتدایی و متوسطه است. او مخالف استاندارهای فدرال کامن کور برای مدارس ابتدایی و متوسطه است. او کامن کور را فاجعه‌ای خوانده که باید پایان یابد.
ترامپ قصد خود را به همراه آوردن رهبری ریاست جمهورانه با دیپلماسی قوی به منظور بازگردانی احترام به آمریکا در سراسر جهان و حمایت از یک دفاع ملی مقاوم است. ترامپ معتقد است آمریکا به جای ملت سازی در خارج، بر حل مشکلات داخلی خود تمرکز کند. او بارها از مداخلهٔ آمریکا و جنگ عراق انتقاد کرده و آن را باعث تشنج‌های کنونی در منطقه و ظهور داعش می‌داند. ترامپ خواهان مستحکم تر شدن حمایت آمریکا از اسرائیل است. او در سخنرانی اعلام نامزدی خود گفت از آنجا که زرادخانهٔ هسته‌ای آمریکا قدیمی شده و کار نمی‌کند آمریکا ضعیف تر شده‌است.
ترامپ پیش از انتخابات ریاست جمهوری گفته بود در صورت انتخاب از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای جلوگیری خواهد کرد. ترامپ در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۵ برنامه جامع اقدام مشترک را «افتضاح» خواند و گفت رئیس‌جمهور این توافق را از سر بیچارگی مذاکره کرده‌است.NBC News: "Donald Trump Weighs in on Iran Deal", interview with Katy Tur, July 14, 2015. Accessed July 14, 2015
دونالد ترامپ در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۸، در یک نشست خبری مشترک با نخست‌وزیر ایتالیا که در واشینگتن برگزار شده بود، پیشنهاد مذاکره «بدون شرط» با مقامات ایرانی را مطرح کرد.http://www.bbc.com/persian/iran-45013897
ترامپ در نخستین مصاحبه اش پس از اعلام نامزدی با بیل اورایلی استراتژی خود در خصوص برخورد با جنگ داخلی سوریه را تشریح کرد. او گفت با این که به نظر می‌رسیده قرار بوده سوریه دشمن آمریکا باشد، او احساس می‌کند بشار اسد «خیلی بهتر از برخی از به اصطلاح دوستان ما به نظر می‌رسد.» ترامپ به جای جنگ با دولت اسلامی عراق و شام در سوریه، دسترسی آن‌ها به سرمایه را با بمباران میدان‌های نفتی در کنترل آن‌ها و اجازه دادن به ایران و روسیه به حفاظت از سوریه قطع می‌کند. او پیشنهاد کرد اجازه داده شود آن‌ها با هم بجنگند و آنگاه شما باقیمانده‌ها را جمع کنید.
او در مناظرهٔ چهارم نامزدهای جمهوریخواه گفت ولادیمیر پوتین را از آنجا که هر دو در برنامهٔ ۶۰ دقیقه حاضر بوده‌اند به خوبی می‌شناسد. او گفت با مداخلهٔ روسیه در سوریه موافق است و این که «اگر پوتین می‌خواهد دولت اسلامی عراق و سوریه را نابود کند، من صد درصد با آن موافقم و نمی‌فهمم چرا کسی باید مخالف آن باشد… او دارد وارد می‌شود و ما می‌توانیم وارد شویم و همه باید وارد شوند.»
در ژوئیه ۲۰۱۵ ترامپ با درگیر شدن آمریکا در بحران اوکراین مخالفت کرد، و کریمه را «مشکل اروپا» دانست. در اوت ۲۰۱۵، ترامپ گفت عضویت اوکراین در ناتو «برایش مهم نیست» ترامپ معتقد است روابط خوب با روسیه به عنوان راهی برای بازداشتن روسیه و چین از نزدیک شدن به همدیگر ضروریست.
ترامپ در سخنرانی برای کنفرانس اروپایی یالتا در سپتامبر ۲۰۱۵ از آلمان و دیگر کشورهای اروپایی به دلیل عدم حمایت کافی از اوکراین در منازعه اش با روسیه انتقاد کرد و گفت «با اوکراینی‌ها به درستی رفتار نمی‌شود.»Trump discusses Ukraine and Syria with European politicians via video link, "گاردین" (11 September 2015)
ملیسا آصلی پاموک (؛ زاده ۱۴ آوریل ۱۹۹۱) بازیگر، عکاس، منتقد، دونده و مدل مشهور ترک است.
در حال حاضر با یوسف یازیجی فوتبالیست ترک رابطه دارد
او یک برادر دارد.
طبق گفته خودش ، زندگی بدون هیاهو و‌خالی از جمعیت اضافه را ترجیح می دهد و تعداد دوستانش زیاد نیست و دوست ندارد زندگی شلوغی داشته باشد.
وی سبک کمدی را با نقش ستنای در سریال رویاها و واقعیت ها آغاز کرد که بسیار خوش درخشید.
او در ۱۴ آوریل ۱۹۹۱ در هارلم در کشور هلند متولد شد، او فرزند اول خانواده‌اش است. پدرش مشغول به معاملات ملکی و مدرس دانشگاه بود و مادرش از شعبه‌داران برند گوچی در هلند بود. مادر ملیسا دارای تبار قطری است و پدرش اهل استان ازمیر ترکیه است. او دارای یک برادر کوچکتر به نام کان است که در ۱۹۹۳ متولد شده و در رشته دندانپزشکی تحصیل می‌کند. ملیسا در سن ۶ سالگی پیانو و در سن ۱۰ سالگی رقص عربی را آموزش دید. او از ابتدای نوجوانی خود در مسابقات کشوری دوندگی شرکت داشت و صاحب افتخارات و جوایز فراوانی از سوی این رشته ورزشی است. او مدرک تحصیلی خود را در رشته عکاسی در اسکاتلند دریافت کرد. مدتی بعد ملیسا به صورت غافلگیرکننده‌ای استعدادش را در هنر بازیگری یافت و بازیگری را به صورت تخصصی در کالج فرهنگی-نمایشی آمستردام آموخت.
او با فیلم چتر نجات پا به عرصه سینما گذاشت. پس از آن در فیلم سینمایی لیندا، هیلدا، بازماندگان عصر توت فرنگی در نقش هیلدا بازی کرد. او در این فیلم سینمایی پرفروش به شهرت فراوانی رسید. ملیسا در سریال بریتانیایی-هلندی سبک تابستانه نیز بازی کرد. او همچنین نقش کوتاهی را در فیلم پرفروش باهاما تا کره ماه ایفا کرد. او بازی در ترکیه را در سال ۲۰۱۲ در سریال شمیم عشق آغاز کرد. او در سریال‌های ترکیه‌ای کورت سعید و شورا و عشق بی‌پایان نیز بازی کرده‌است. ملیسا در جدیدترین مصاحبه اش گفت که اوقات فراغتش را با تمرین‌های ورزشی، عکاسی و آشپزی می‌گذراند و این فعالیت‌ها را به تمام دختران و زنان جوان پیشنهاد کرد. او گفت که شیفته آشپزی به ویژه آشپزی آسیای شرقی و جنوبی است.
ملیسا یک مدل تبلیغاتی مطرح است. دستمزد او در سال ۲۰۱۵ برای بازی در سری تبلیغات محصولات ورزشی نایک یک و نیم میلیون دلار بود.
او در سری تبلیغات لویی ویتون، شرکت آمازون، گوچی، لورئال، اسپرایت، شامپو پن تین، کریستین دیور اس. آ.، استارباکس ، محصولات آرایشی مک و کمپانی مرسدس بنز نیز حضور داشته‌است.
ملیسا در سال ۲۰۱۱ به عنوان دختر شایسته ترکیه معرفی شد.
باسیل مارکِزینیس ؛ (زاده ۱۰ ژولیه ۱۹۴۴)عضو هیئت مشاوران ملکه ، دارندهٔ دکترای حقوق مدنی و عضو فرهنگستان بریتانیا یک پژوهشگر حقوق و صاحب کرسی بنیاد جَمَیل در دانشگاه تگزاس در آستین"Basil S Markesinis " و استاد حقوق مدنی کالج دانشگاهی لندن است."Missing honours", ", 21 January 2005, retrieved 2011-07-28
باسیل در آتن، یونان متولد شد و فرزند سیاستمدار یونانی اسپیروس مارکزینیس است. او دارای تابعیت مضاعف انگلیسی-یونانی می‌باشد. او تحصیلات خود را در دانشکده حقوق دانشگاه آتن آغاز کرد و با «نمرهٔ ممتاز» به دریافت مدرک عالی و دکترای حقوق مدنی و حقوق مسیحی نائل آمد. سپس سِر باسیل برای ادامهٔ تحصیلات حقوقی خود به دانشگاه کمبریج رفت و مدرک کارشناسی ارشد و دکترا (جایزهٔ نیویورک) خود را در سال ۱۹۷۰ دریافت کرد. همچنین، او نائل به دریافت مدارک و مناصب افتخاری از دانشگاه‌های کمبریج (1988), Gent (1992) آکسفورد (۱۹۹۵) پاریس من (۱۹۹۸), مونیخ (۱۹۹۹) و آتن (۲۰۰۶) نیز گشته است."
۱. "Σκιές απο την Αμερική. Άρθρα και Δοκίμια πάνω στον Σύγχρονο Αμερικανικό Επεκτατισμό"های Εκδοσεις Λιβάνη, ۲۰۰۹ (σελίδες ۳۶۴) (یونانی)
۲. "Επικοινωνιακή Διπλωματία και Διπλωματία Βάθους"های Εκδόσεις Λιβάνη (۲۰۰۹) (σελίδες ۳۱۷). (در یونانی)
۳. "Το Καλό και το Κακό στην Τέχνη και το Δίκαιο. Ενα Εκτενές Δοκίμιο"های Εκδόσεις Λιβάνη (۲۰۱۰) (σελίδες ۳۹۷). (یونانی)
۴. "درگیر شدن با قانون خارجی "(co-author), هارت انتشار (۲۰۰۹).
۵. "ماهیت دوگانهٔ حقوق،" Sramek Verlag, مصور، وین (۲۰۰۸) (صفحات ۴۶۹)
۶. "Σκοτεινό Μεγαλείο"های Εικονογραφημένο (σελίδες ۱۷۵), Ελληνικά Γράμματα
۷. "خوب و بد در هنر و قانون، تمدید مقاله"Springer Verlag, Wien-New York, (2007), 264 صفحه. [چینی و پرتغالی زبان در آماده‌سازی].
۸. "مراجعه قضایی به قانون خارجی: یک منبع جدید از الهام؟ " (co-author), (Rutledge/ کاوندیش Press, 2006) (409 صفحه).
9. "Juges همکاران دانشگاه صورت au droit comparé. Histoire des trente-cinq dernières années"های Dalloz (2006) (با مقدمه رئیس جمهور مرد Canivet). [ترجمه فرانسوی کتاب شماره ۶ همراه با فصلی اضافی در باب قانون اساسی فرانسه/ایالات متحده آمریکا]
۱۰." حقوق قراردادهای آلمان: یک مطالعهٔ تطبیقی،" 2nd ed. (co-author) [به‌طور کامل دوباره بازیگران و دوباره نوشته شده‌است را به حساب‌های اخیر اصلاحات، قانون قرارداد; ۲۰۰۶، ۹۷۹ صفحات به همراه لیو. نسخه جدید به نظر می‌رسد در سال ۲۰۱۱]
۱۱. "الگوهای فدرالیسم و منطقه گرایی" (co-ویرایشگر), هارت مطبوعات (۲۰۰۶) (۲۸۰ صفحه).
۱۲. "حقوق تورت مارکزینیس و دیکن" (co-author), Oxford (6th ed. , 2007)
قلعه جغدها فیلمی به کارگردانی ای‌ایچی کودا است که در سال ۱۹۶۳ اکران شد.
یازده سامورایی فیلمی در ژانر اکشن به کارگردانی ای‌ایچی کودا است که در سال ۱۹۶۷ اکران شد. از بازیگران آن می‌توان به کوتارو ساتومی، کوجی نانبارا، اوتومو ریوتارو و کو نیشیمورا اشاره کرد.
کی ساتو یک بازیگر و راوی ژاپنی بود. او در آیزو متولد شد. او برای کارهایش با ناگیسا اوشیما کارگردان موج نوی ژاپن و چندین فیلم با کانه‌تو شیندو نظیر "اونی بابا" و همچنین سریال پربیننده جنگجویان کوهستان شناخته می‌شود.
خودکشی دوگانه فیلمی در ژانر رمانتیک و درام به کارگردانی ماساهیرو شینودا است که در سال ۱۹۶۹ اکران شد. از بازیگران آن می‌توان به شیما ایواشیتا و کاماتاری فوجیوارا اشاره کرد.
کورو نکو به معنی گربه‌ای سیاه در بیشهٔ بامبو، فیلمی در ژانر ترسناک به کارگردانی کانه‌تو شیندو است که در سال ۱۹۶۸ اکران شد. از بازیگران آن می‌توان به ناکامورا کیجیه‌مون دوم، نوبوکو اوتاوا، کی ساتو، و تایجی تونویاما اشاره کرد.
کیواکو تایچی یک بازیگر فیلم ژاپنی بود. او در ۲۰ فیلم بین سالهای ۱۹۶۷ و ۱۹۸۵ ظاهر شد. او در یک تصادف در سال ۱۹۹۲ درگذشت. از فیلم‌های او می‌توان به فیلم "کورو نکو" (۱۹۶۸) اشاره کرد.
رستاخیز سامورایی فیلمی به کارگردانی هیده‌یوکی هیرایاما است که در سال ۲۰۰۳ اکران شد.
کی یاماموتو ؛ ( زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۶۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به بوشیدو، حماسه سامورایی اشاره کرد.
مهمانسرای شیطان فیلمی به کارگردانی ماساکی کوبایاشی است که در سال ۱۹۷۱ اکران شد. از بازیگران آن می‌توان به تاتسویا ناکادای، کوماکی کوری هارا و کی یاماموتواشاره کرد.
شین سن گومی فیلمی به کارگردانی ساواشیما تاداشی است که در سال ۱۹۶۹ اکران شد. از بازیگران آن می‌توان به توشیرو میفونه، کیجو کوبایاشی، رنتارو میکونی، یوکو تسوکاسا، و کینیا کیتااوجی اشاره کرد.
تصویری از جهنم فیلمی به کارگردانی شیرو تویودا است که در سال ۱۹۶۹ اکران شد. از بازیگران آن می‌توان به تاتسویا ناکادای و یوروزویا کینوسوکه اشاره کرد.
تیم ملی فوتبال زنان چکسلواکی نمایندهٔ فوتبال زنان کشور چکسلواکی بود. این تیم در سال ۱۹۶۸ و در قلب بهار پراگ تأسیس شد و آن را به عنوان یکی از تیم‌های پیشگام در عرصهٔ فوتبال ملی زنان مطرح کرد. این تیم در پایان سال ۱۹۹۲ میلادی و با انحلال کشور چکسلواکی منحل گشت و منجر به تشکیل تیم‌های مستقل چک و اسلواکی شد.
هیده‌یو آماموتو ، ایسی آماموتو، یک بازیگر ژاپنی پرکار متولد کیتاکیوشو، فوکوئوکا بود.
اوتومو کیشی ، یک کارگردان فیلم متولد استان ایواته است.
سوفیا یاکوبسُن بازیکن زن فوتبال اهل سوئد است. وی در حال حاضر در لیگ ملی فوتبال زنان و برای تیم آمریکایی سن دیگو ویو بازی می‌کند.
بازی‌های المپیک تابستانی: مدال نقره، ۲۰۱۶
هُوْهانِس هینتالیان (؛ ۱۸۶۶ – ۱۶ مارس ۱۹۵۵) یک آموزگار، علوم پرورشی، و نشر اهل ارمنستان بود.
هوهانس هینتالیان در سال ۱۸۶۶ میلادی در محله اسکودار شهر کنستانتینوپل که طرف آسیایی تنگه بسفر واقع شده است به دنیا آمد. وی در دبیرستان مشهور بربریان (Berberian Varjaran) حضور یافت و زیر نظر دبیر رتئوس بربریان (بعلاوه بانی و مدیر مدرسه) آموزش دید. بمحض کسب اعتبار در آن مدرسه، وی در نهایت در مدرسه ماکروهیان در محله بشیکتاش شروع به تدریس نمود و سرانجام مدیر همان مدرسه شد. وی سپس همزمان به تدریس و مدیریت مدارس Surp Haç Tbrevank، Tbrotsaser، آرامیان، دادیان و مرکزی وی به اروپا سفر نمود و. وی با معلمان و مربیان آموزشی مشهوری همچون یوهان هانریش پستالوزی و ماریا مونته سوری ملاقات نمود. وی هنگامی که به کنستانتینوپل بازگشت، «مدرسه جدید» (Nor Tbrots) را در محله Pangalti تأسیس نمود که در تاریخ ۱۵ اکتبر ۱۹۰۹ گشایش یافت. این مکان ابتدا مدرسه پسران بود اما دیرتر در سال ۱۹۲۵ دختران را نیز پذیرش نمود. این مدرسه سال ۱۹۸۸ بسته شد اما با همیاری دانش‌آموختگان مدرسه نو در سرتاسر جهان در شهر کایان، ارمنستان بازگشایی شد. وی یکی از اعضای مؤسس سازمان ورزشی ارمنیان، هومنتمن (Homenetmen) بود.
در سال ۱۹۴۹ به واسطه وخامت حالش در بیمارستان Yedikule Surp Pırgiç ارمنیان بستری شد. وی در تاریخ ۱۶ مارس ۱۹۵۰ در سن ۸۴ سالگی درگذشت.
نائیری هونانیان (؛ زادهٔ ۸ دسامبر ۱۹۶۵) یک حمله مسلحانه به مجلس ملی جمهوری ارمنستان را در تاریخ ۲۷ اکتبر ۱۹۹۹ رهبری نمود.
هونانیان در سال ۱۹۶۵ در ایروان به دنیا آمد؛ و از دانشکده علوم زبانی دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۸۸ وی یک شرکت‌کننده فعال جنبش آزادی‌بخش ملی ارمنی شد و یکی از بانیان اتحادیه دانشجویان ارمنی (Alliance of Armenian Students) بود. وی عضو فدراسیون انقلابی ارمنی بود. دیرتر وی آژانس اطلاعاتی هوریزون (Horizon information agency) را بنیانگذاری و مدیریت نمود. بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷ میلادی وی در شبه‌جزیره کریمه اوکراین زندگی می‌کرد و در یک مدرسه در یفپاتوریا، زبان ارمنی را تدریس می‌نمود. وی در سال ۱۹۹۷ به ارمنستان بازگشت.
زاروهی گالمکاریان (؛ ۲۰ ژوئیه ۱۸۷۱ – ۱۹۷۱) یک نویسنده، مقاله‌نویس، شاعر و نیکوکار برجسته ارمنی بود.
زاروهی گالمکاریان با نام اصلی زاروهی صِفِریان در سوی آسیایی تنگه بسفر در کنستانتینوپل زاده شد. وی در همانجا در مدرسه محلی ارمنیان «آرامیان» تحصیل نمود.. وی شروع به انتشار تحت نام مستعار «Yevterpe» و پس از ازدواجش «G. Zaruhi» کرد. وی اشعار زیاد در کنستانتینوپل منتشر نمود و سپس این کار را در ایالات متحده آمریکا ادامه داد. وی در نیویورک سیتی ساکن شد و در تعداد زیادی از بنیادهای خیریه و بشردوستانه جامعه ارمنی شرکت نمود.
کاراپت سیمونی اوتوجیان (؛ زادهٔ ۱۸۲۳ - درگذشته ۱۹۰۴) یک روزنامه‌نگار، ناشر، نویسنده ارمنی‌تبار اهل امپراتوری عثمانی بود.
جیمز کارنوسیان (؛ زادهٔ ۱۹۲۶–۸ آوریل ۱۹۹۸) یک پیشوای روحانی، نویسنده، و کنشگر اجتماعی اهل ارمنستان-سوئیس است.
پسر یکی از بازماندگان نسل‌کشی ارمنی‌ها از اهالی موسی داغ بودZwischen Rhein und Arax.: Neunhundert Jahre deutsch-armenische Beziehungen. Enno Meyer, Ara J. Berkian. Holzberg, 1988, p. 164. کارنوسیان در سال 1916 در یک اردوگاه پناهندگان در بیروت به دنیا آمد.Le combat arménien: entre terrorisme et utopie, by Armand Gaspard - 1984 - P. 99 وی در دانشگاه‌های یونان و سوئیس تحصیل نمود. در سال
زورایر یرواندی خالاپیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک نویسنده، رمان‌نویس، و dramaturgist اهل ارمنستان بود.
وی در ۱ اوت ۱۹۳۳ تالش، مارتاکرت به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی در ۱۸ اوت ۲۰۰۸ در سن ۷۵ سالگی درگذشت.
استودیوی آرمن‌فیلم در اقتباس تلویزیونی «?Where Were You, Man of God» از رمان وی استفاده نمود که نامزد دریافت ۵ جایزه از جمله بهترین فیلم و بهترین فیلمبرداری در «National Cinema Awards "HAYAK -2012"» شد و برنده سه جایزه بهترین فیلمنامه‌نویس، بهترین آهنگساز و بهترین بازیگر نقش اول زن شد.
زاون بیریان (؛ ۱۹۲۱ – ۴ اکتبر ۱۹۸۴) یک نویسنده، ویراستار و مؤلف برجسته ارمنی‌تبار اهل ترکیه بود.
وی در سال ۱۹۲۱ در کنستانتینوپل به دنیا آمد و در ۴ اکتبر ۱۹۸۴ در سن ۶۳ سالگی در استانبول درگذشت و در گورستان ارامنه شیشلی به خاک سپرده شد.
کریس بوهجالیان (؛ زادهٔ contemporary authors online, gale, 2009. reproduced in biography resource center. Farmington Hills, Michigan: gale، 2009. http://galenet.galegroup.com/servlet/biorc. document number: h1000111689. fee. accessed 2009-11-24 via fairfax county public library.) یک رمان‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است.
کریس بوهجالیان از کالج آمهرست فارغ‌التحصیل شد.
بوهجالیان برای مجلاتی همچون "کازموپولیشن", "ریدرز دایجست" و "بوستون گلوب" مقالاتی نگاشته‌است.
وی در سال ۲۰۰۲ برنده «جایزه کتاب نیو انگلند» (New England Book Award) شد.
اثر «The Sandcastle Girls» وی دربارهٔ نسل‌کشی ارمنی‌ها و انکار یکصد ساله آن توسط ترکیه است.
رمان‌های بوهجالیان اغلب به مسائل خاصی همچون بی‌خانمانی و محیط‌زیست‌گرایی و حقوق جانوران تمرکز می‌کنند.
کریس بوهجالیان از پدری ارمنی و مادری سوئدی به دنیا آمد. والدین پدری وی از بازماندگان نسل‌کشی ارمنی‌ها بودند. در تاریخ ۱۳ اکتبر ۱۹۸۴، بوهجالیان در مراسمی در کلیسای پرسبیترین برایک در نیویورک سیتی با «ویکتوریا شیفر بلور» ازدواج نمود و ساقدوش مراسم برادرش اندرو پیتر بوهجالیان بود. کریس و ویکتوریا به همراه دخترشان گریس در Lincoln, Vermont زندگی می‌کنند.
شاهان ناتالی (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک عضو فدراسیون انقلابی ارمنی، و سازمان‌دهنده اصلی عملیات نمسیس، کمپین انتقامی بر ضد افسران سابق امپراتوری عثمانی، که نسل‌کشی ارمنی‌ها را در طی جنگ جهانی اول تحریک نمودند، بود. وی دیرتر با نگارش مقاله "The Turks and Us" نویسنده فلسفه ملی ارمنیان شد.
هاکوب اوشاکان (؛ ۹ دسامبر ۱۸۸۳ – ) یک نویسنده، رمان‌نویس و نمایش‌نامه‌نویس ارمنی بود.
اوشاکان در سال ۱۸۸۳ میلادی با نام اصلی هاکوب کوفجیان (Hagop Kufejian) در روستای Soloz در نزدیکی بورسا به دنیا آمد. در پایان سال ۱۹۲۲ همانند بسیاری از اندیشمندان ارمنی وی نیز پس از ورود قوای کمالیست، کنستانتینوپل را برای همیشه ترک گفت. برای مدت کوهایی در پلوودیو، بلغارستان به سر برد و سپس به عنوان معلم ادبیات ارمنی در مصر (۱۹۲۴–۱۹۲۸) قبرس (۱۹۲۸–۱۹۳۵) و فلسطین (۱۹۳۵–۱۹۴۸) فعالیت پرداخت. وی در حالی که در آستانه یک سفر برنامه‌ریزی شده به دیرالزور، مکانی که در طی نسل‌کشی ارمنی‌ها صدها هزار ارمنی جانباخته بودند بود در هنگام بازدیدش از حلب درگذشت. پسرش واهه اوشاکان (۱۹۲۱–۲۰۰۰) جای پای پدرش را دنبال کرد.
نیکول وُوایی پاشینیان (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار و ناشر سابق و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از ۸ مه ۲۰۱۸ به عنوان نخست‌وزیر ارمنستان فعالیت می‌کند.
در ۲۵ فوریه ۲۰۲۱، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ارمنستان ، اونیک گاسپاریان و بیش از ۴۰ ژنرال عالی رتبه دیگر، خواستار استعفای پاشینیان شدند، اقدامی که پاشینیان آن را به عنوان تلاش برای کودتا توصیف کرد، این بحران سیاسی با برکناری گاسپاریان پایان یافت. در ۲۵ آوریل ۲۰۲۱ پاشینیان استعفای رسمی خود را از نخست وزیری اعلام کرد تا اجازه دهد انتخابات زودهنگام در ماه ژوئن برگزار شود، اگرچه اعلام کرد که تا زمان برگزاری انتخابات به عنوان کفیل نخست وزیر باقی خواهد ماند. با اینحال حزب وی با کسب بیش از نیمی از آرا در انتخابات ۲۰۲۱ به پیروزی دست یافت.
نیکول پاشینیان در ۱ ژوئن ۱۹۷۵ در شهر ایجوان به دنیا آمد. وی نخست به عنوان روزنامه‌نگار در روزنامه «دوران ارمنی» وارد فعالیت حرفه‌ای و سیاسی شد. پاشینیان سال ۲۰۰۹ به اتهام فعالیت برای براندازی محکوم به زندان شد و به زندگی زیرزمینی روی آورد تا اینکه پس از یک سال داوطلبانه خود را معرفی کرد و به هفت سال زندان محکوم شد، اما در سال ۲۰۱۱ پس از دو سال، در بیستمین سالگرد استقلال ارمنستان مورد عفو عمومی قرار گرفت. وی عضو کنگره ملی ارمنی (حزب مخالف دولت) به رهبری لوون تر-پتروسیان رئیس‌جمهور سابق ارمنستان بود. وی سردبیر پرفروش‌ترین روزنامه ارمنستان «هایکاکان ژاماناک» بود.
وی در سال ۲۰۱۲ به عنوان نماینده به مجلس ملی جمهوری ارمنستان راه یافت. پاشینیان در سال ۲۰۱۵ حزب «پیمان مدنی» را تأسیس نمود و در سال ۲۰۱۷ هم بنیان‌گذار ائتلاف «راه کار» شد که رهبری آن را تا به امروز بر عهده دارد. وی در سال ۲۰۱۸ به ابتکار «اقدام من» علیه سومین دوره حکومت سرژ سارگسیان اقدام نمود. در چارچوب این اقدام وی فاصله بین شهرهای گیومری تا ایروان را با پای پیاده طی نمود. در این کنش افراد بسیاری به او پیوستند تا اینکه شمار آنان به ده‌ها هزار نفر رسید. شکل‌گیری و تداوم اعتراضات گسترده ضددولتی در ایروان و دیگر شهرهای ارمنستان سرژ سارگسیان را وادار به استعفا از پست نخست‌وزیری نمود و مبارزه مخالفان علیه حزب حاکم جمهوریخواه همچنان ادامه یافت تا این حزب راضی به پذیرش قدرت یافتن رهبر مخالفان شد. در نتیجه این اعتراضات همه احزاب کشور به پاشینیان پیوستند، ائتلاف حاکم فروریخت و چند وزیر از مقام خود استعفا کردند.
پاشینیان در ۸ می ۲۰۱۸ توسط مجلس ارمنستان به عنوان نخست‌وزیر این کشور انتخاب شد.
مجلس ارمنستان در نشست سه‌شنبه، هشتم مه ۲۰۱۸ با ۵۹ رأی موافق و ۴۲ رأی مخالف، وی را به عنوان نخست‌وزیر جدید این کشور انتخاب کرد. شماری از نمایندگان حزب جمهوری‌خواه ارمنستان به نخست‌وزیری پاشینیان رأی مثبت دادند.
نیکول پاشینیان در حاشیه نشست اتحادیه اقتصادی اوراسیا که در سوچی روسیه برگزار شد با ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور روسیه دیدار کرد. نخست‌وزیر ارمنستان در این دیدار بر اهمیت استراتژیک روابط دو کشور تأکید کرد و گفت می‌خواهد که روابط دو کشور نزدیکتر باشد. پوتین هم ارمنستان را متحد نزدیک روسیه خواند.
نیکول پاشینیان ۸ اسفند ۱۳۹۷ در صدر یک هیئت بلندپایه سیاسی و اقتصادی وارد تهران شد و در فرودگاه مهرآباد مورد استقبال رضا اردکانیان وزیر نیرو قرار گرفت و با حسن روحانی در مجموعه تاریخی - فرهنگی سعدآباد و سید علی خامنه‌ای دیدار نمود.
پاشینیان با آنا هاکوبیان روزنامه‌نگاری که با او در دانشگاه دولتی ایروان آشناشد ازدواج کرد. آنها سه دختر و یک پسر دارند. وی از ۲۰۱۲ سردبیر ارشد روزنامه صبح ارمنستان در ایروان «هایکاکان ژاماناک» بوده‌است. پاشینیان و هاکوبیان به‌طور رسمی ازدواج نکرده‌اند و در کلیسا مراسم ازدواج نداشتند. پاشینیان اظهار داشت امیدوار است روزی بتوانند در کلیسای ارتدوکس ارمنی ازدواج کنند. آشوت پسر پاشینیان در سال ۲۰۱۸ به‌طور داوطلب در (قره باغ) خدمت کرد.
در ژوئن ۲۰۲۰، پاشینیان اعلام کرد که او و تمام خانواده‌اش مبتلا به کووید ۱۹ شدند و درنتیجه خود را در نخست‌وزیری ایزوله کرده‌است.
تسوتانا پاسکالوا (؛ ؛ زادهٔ ) یک نویسنده، روزنامه‌نگارBulgaria holds commemoration meeting of Tsvetana Paskaleva News.am. 17 February 2012.Tsvetana Paskaleva Received Armenian Passport. Armenpress. April 2014. و مستندساز اهل بلغارستان-ارمنستان که عضو انجمن بین‌المللی مستند (لس آنجلس).Bulgarian Holds Conmemoration Meeting of Tsvetana Paskaleva . News.am. February 17, 2012 است.
در سال ۱۹۹۴ به خاطر آثار مستند وی «پلاک برنزی» جشنواره بین‌المللی فیلم و ویدئو کولومبوس به وی اعطا گردید.
پاسکالوا در بلغارستان به دنیا آمد و آکادمی ملی هنرهای نمایشی و سینمایی در صوفیه فارغ‌التحصیل شد. پاسکالوا برای طی نمودن یک برنامه دکتری مستندسازی در مؤسسه سینمایی گراسیموف در مسکو پذیرفته شد و وی در حین تحقیقاتش در سال ۱۹۹۰ برای فیلمبرداری فیلمی دربارهٔ درگیری‌های قومی به منطقه اوستیای جنوبی در گرجستان سفر نمود. کمی بعد از آن وی از جمهوری آرتساخ دیدن نمود و فیلمی از اخراج ارمنیان ساکن :گتاشتن (شاهومیان)، :قره‌بلاغ (گوی‌گول) و شاهومیان توسط وزارت امور داخلی جمهوری شوروی آذربایجان با حمایت نیروهای امنیت داخلی شوروی تهیه نمود. در آن زمان پاسکالوا تصمیم گرفت تحقیقات پی‌اچ‌دی خویش را در مسکو رها کند و در جمهوری آرتساخ باقی بماند تا درگیری بین ارمنستان و آذربایجان را تحت پوشش قرار دهد. وی نخستین خبرنگار خارجی بود که اخراج دسته‌جمعی ارمنیان ساکن شهرستان گورانبوی توسط نیروهای ویژه وزارت امور داخلی جمهوری شوروی آذربایجان در عملیات حلقه () گزارش داد.
در بین سال‌های ۱۹۹۳–۱۹۹۴ وی فیلم‌های خویش را در کنگره ایالات متحده آمریکا، مجلس کانادا، سازمان ملل متحد، عفو بین‌الملل و دیگر سازمان‌ها به نمایش گذاشت و سخرانی‌های در دفاع از جامعه ارمنی آرتساخ ایراد نمود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی شده‌است.
در تاریخ ۷ آوریل ۲۰۱۴ پاسکالوا گذرنامه ارمنستانی دریافت کرد.
گریگور پشتیمالجیان (؛ زادهٔ ۱۷۷۸ - درگذشت ۱۸۳۹) یک فیلسوف، آموزگار، ترجمه، و زبان‌شناس برجسته ارمنی‌تبار اهل امپراتوی عثمانی بود. وی یک چهره برجسته در جنبش بیداری و اصلاح‌طلبی ارمنیان در سده نوزدهم میلادی بود.
گریگور پشتیمالجیان در شهر کنستانتینوپل به دنیا آمد. باقی حیات خویش را به نویسندگی و آموزش اختصاص داد. وی مدیر مدرسه ارمنی بزچیان شد جایی که وی همچنین زبان، علم بدیع، فلسفه و مذهب را تدریس می‌نمود. در سال ۱۸۲۸ به محض تأسیس مدرسه مذهبی و الحاق به اسقفی Kum Kapi وی به سمت سرآموزگاری و مدیریت اصلی آنجا برگزیده شد. وی در یک مدرسه علوم دینی در Haskoy تدریس می‌نمود و به عنوان معلم خصوصی یک خانواده بانکداران فعالیت می‌کرد
سمبات بیوراد (؛ ۱۸۶۲–۱۹۱۵) یک اندیشمند، نویسنده و کنشگر اجتماعی اهل ارمنی‌تبار اهل امپراتوری عثمانی بود که در جریان نسل‌کشی ارمنی‌ها توسط حکومت ترکان جوان عثمانی کشته شد.
وی در تاریخ ۳ مارس ۱۸۶۲ با نام اصلی سمبات در-قازاریان در شهر زیتون به دنیا آمد. در سال ۱۸۷۱ به اورشلیم رفت جایی که وی در مدرسه Jarankavorats حاضر شد و در سال ۱۸۸۰ از آنجا فارغ‌التحصیل شد. دوره‌های تربیتی در سوربن فراگرفت و در مدارس ارمنی شهرهای مختلف به تدریس پرداخت.
در سال ۱۸۸۵ در روستای ارمنی‌نشین سیس مدرسه‌ای افتتاح نمود.
وی کنشگر سیاسی شد و به همراه همسرش (که در زندان ترکی نابینا شد) دستگیر و به مدت پنج سال در زندان‌های ماراش و حلب سپری نمود در نامه‌ای که توسط اهالی ارمنی زیتون که به نخست‌وزیر بریتانیا، ویلیام اوارت گلدستون نوشتند وضعیت بیوراد در زمان دستگیری در زندان و درمان را توصیف کردند.
بیوراد در تاریخ ۲۴ آوریل ۱۹۱۵ دستگیر شد و به همراه دیگر اندیشمندان ارمنی تبعید شد، و در عایاش زندانی شد و در نهایت در آنکارا کشته شد.
آرا بالیوزیان (؛ ; زادهٔ - درگذشته ۷ دسامبر ۲۰۱۹) مؤلف، مترجم و منتقد اهل ارمنستان بود.
وی تحصیلاتش را در کالج مخیتاریست «موارد رافائلیان» در ونیز، ایتالیا انجام داد و در نهایت در رشته‌های علوم سیاسی و علم اقتصاد از دانشگاه کا فوسکاری ونیز فارغ التحصیل شد. وی اواخر عمر در انتاریو، کانادا زندگی می کرد، جایی که بیشتر وقت خویش را به نویسندگی اختصاص می داد. وی آثارش را به زبان های ارمنی و انگلیسی به چاپ می‌رساند. او همچنین به خاطر آثار ادبی خویش از جمله داستان، درام، نقد ادبی و ترجمه از زبان‌های ارمنی، ایتالیایی و فرانسوی برنده جوایز و کمک هزینه‌های دولتی زیادی شد.
رتئوس بربریان (؛ زاده ۱۰ اکتبر ۱۸۴۸ – درگذشته ۷ آوریل ۱۹۰۷) یک آموزگار، نویسنده، شاعر، و علوم پرورشی ارمنی‌تبار اهل عثمانی که بنیانگذار مدرسه مشهور بربریان بود.
رتئوس بربریان در محله Hasköy کنستانتینوپل با اکثریت جمعیت ارمنی به دنیا آمد؛ و در سال ۱۸۶۶ از کالج محلی نرسسیان فارغ‌التحصیل شد.
ماری بیلریان (؛ ؛ زادهٔ ۱۸۷۷ در بشیکتاش، کنستانتینوپل - درگذشته ۱۹۱۵) یک کنشگر فمینیست، نویسنده، و چهره اجتماعی ارمنی‌تبار اهل امپراتوری عثمانی بود. وی در سال ۱۹۱۵ در جریان نسل‌کشی ارمنی‌ها توسط حکومت ترکان جوان عثمانی کشته شد.
«کالج یسائیان» در کنستانتینوپل را به پایان رسانید سپس در «استودیویی برا» به تحصیل پرداخت. وی با روزنامه‌های مختلفی همچون «آرویک» و «هونچاک» همکاری نمود. بیلریان یکی از سازمان‌دهندگان «تظاهرات باب-علی» در ۱۸ سپتامبر ۱۸۹۵ بود که توسط پلیس مورد آزار و اذیت قرار گرفت. وی در سال ۱۸۹۶ مجبور به ترک پایتخت شد و در مصر به عنوان شغل آموزگاری پرداخت. در بین سال‌های ۱۹۰۲–۱۹۰۳ وی روزنامه زنان ارمنی «آرتمیس» را منتشر نمود که نخستین گاهنامه تخصصی در بابا ایده‌های آزادیخواهانه زنان بود. پس از انقلاب ترکان جوان وی به امپراتوری عثمانی بازگشت و در مناطق مختلف به شغل آموزگاری و همچنین مدیریت کالج دخترانه «Eudokia» پرداخت.
وی مؤلف یک اثر ادبی تحت عنوان «به سوی بالا» ("Depi Ver") است.
گورگن میکائلی بوریان (؛ ; زاده – درگذشته ) یک شاعر، مترجم و نمایش‌نامه‌نویس اهل ارمنستان بود.
وی در شوشی به دنیا آمد و تحصیلات عالی خویش را در انستیتو ماکسیم گورکی مسکو در رشته ادبیات به اتمام رسانید. پیشه نویسندگی را در سال ۱۹۳۰ آغاز نمود و نخستین مجموعه اشعار خویش را در سال ۱۹۳۷ به چاپ رساند. بین سال‌های ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۱ ویراستار Grakan Tert بود. وی پدیدآورنده مجموعه اشعار «راهی به سوی دریا» "The way to the sea" (۱۹۴۰), «برگزیده آثار» "Selected works" (۱۹۵۳), «اشعار» "Poems" (۱۹۵۴) «اری یا نه» "Yes and no" (اشعاری برای کودکان ۱۹۵۵), نمایشنامه‌های «زیر سقف یکسان» "Under the same roof" (۱۹۵۷) و «خانه‌ای در کنار جاده» "House on the roads" که توسط تئاتر سوندوکیان ایروان اجرا شده‌است؛ و دو مرتبه بین سال‌های ۱۹۳۸–۴۱ و ۱۹۵۰–۵۴ سمت دبیری اتحادیه نویسندگان ارمنستان شوروی را برعهده داشت؛ و از سال ۱۹۶۸ تا زمان فوتش معاون وزیر فرهنگ ارمنستان شوروی بود. فیلم «برادران سارویان» ("Saroyan brothers") محصول آرمن‌فیلم بر اساس نمایشنامه مشهوری از بارویان ساخته شده‌است.
ادوارد نازار کوستیکیان (; ؛ زادهٔ - درگذشته ) یک سیاست‌مدار، و نویسنده حزب دموکرات ارمنی-آمریکایی بود که به خاطر اصلاحات حزب دموکرات در نیویورک سیتی شناخته می‌شود.
کوستیکیان در تاریخ ۲۴ سپتامبر ۱۹۲۴ در ویهاکن، نیوجرسی به دنیا آمد. در سال ۱۹۴۰ به همراه والدینش، میهران ان. کوستیکیان و برت ام. کوستیکیان و برادر بزرگترش، اندرو ام. کوستیکیان به محله مورنینگساید هایتس، منهتن نقل مکان نمودند. وی از مدرسه هوراس مان جایی که مادرش در آنجا تدریس می‌کرد و در طی جنگ جهانی دوم خدمت می‌کرد، فارغ‌التحصیل شد. وی در سال ۱۹۴۷ از دانشگاه کلمبیا فارغ‌التحصیل شد. کوستیکیان در سال ۱۹۶۲ به ریاست کمیته حزب دموکرات شهرستان نیویورک برگزیده شد و به مدت دو سال این سمت را برعهده داشت. کوستیکیان در روز ۲۲ ژوئن ۲۰۱۲ در سن ۸۷ سالگی در منزل دخترش در ماونت پلزنت، کارولینای جنوبی درگذشت.
ژیرایر هرایری آنانیان (تر-آنانیان) (؛ – ) یک نمایش‌نامه‌نویس اهل ارمنستان بود. وی در سال ۱۹۵۸ از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت.
وی پدیدآورنده نمایش کمدی «تاکسی، تاکسی» یکی از محبوب‌ترین آثار ارمنستان از دهه ۱۹۷۰ است. در طی یک دوره بیش از ۱۰۰ بار در تئاترهای شوروی به روی صحنه رفت.
میهران آپیکیان (؛ زادهٔ ۱۸۵۵ - درگذشته ۱۹۳۸) یک نویسنده ارمنی‌تبار اهل عثمانی بود.
میهران افندی در شهر ساماتیا به دنیا آمد. در سال ۱۸۷۳ به عنوان معلم زبان ترکی عثمانی مدرسه محلی ارمنی ساهاکیان "Sahakyan Mektebi" در زادگاهش برگزیده شد. وی همچنین در دبیرستان مرکزی ارمنیان شاغل بود.http://www.getronagan.k12.tr/tr/kurumsal/tarihce آپیکیان حدود ۳۰ کتاب زبان و فرهنگ ترکی نوشته است.Kevork Pamukciyan, Osman Köker, "Ermeni Kaynaklarından Tarihe Katkılar", Istanbul, 2003. وی همچنین وی یک فرهنگ لغت ارمنی-ترکی تالیف کرده است.https://books.google.com.tr/books?id=hHjOBAAAQBAJ&pg=PA372&dq=mihran+apikyan&hl=tr&sa=X&ei=8naMVbnlF-SBywPV74jYAw&ved=0CDgQ6AEwBg#v=onepage&q=mihran%20apikyan&f=false
آرتاشس کالانتاریان (؛ – ) یک روزنامه‌نگار، مترجم، نمایش‌نامه‌نویس، و طنز نویس اهل ارمنستان بود.
آرتاشس کالانتاریان در ایروان به دنیا آمد. از دانشکده فلسفه دانشگاه دولتی ایروان در رشته روزنامه‌نگار فارغ‌التحصیل شد.
بین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۲ وی در تلویزیون ارمنستان فعالیت می‌کرد.
وی ۱۵ کتاب
تألیف نمود.
وی با جولیتا کالانتاریان ازدواج نموده است و صاحب چهار فرزند است.
گوهار مارکوسیان-کاسپر (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک پزشک، و رمان‌نویس اهل ارمنستان است که در تالین استونی زندگی می‌کرد.
پدر وی خواننده اپرا و مادرش بالرین بود. وی از دانشکده پزشکی دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۹۰ با Kalle Käsper نویسنده و مترجم اهل استونی ازدواج نمود. پیش از نقل مکان به استونی، گوهار مارکوسیان در شهر ایروان به حرفه طبابت اشتغال داشت.
معروفترین اثر مارکوسیان-کاسپر احتمالاً رمان «پنه‌لوپه»"Gohar Morkosjan-Kasper: "Penelope, die Listenreiche". Eine literarische Verneigung vor Joyce und Homer " می‌باشد که به زبان‌های فرانسوی، آلمانی، هلندی و اسپانیایی نیز ترجمه شده‌است.
رمان دیگرش «هلنا و کاریاتیدس» نیز اثر موفقی در روسیه و اروپای غربی بوده‌است. آثار وی در سبک واقع‌گرایی جادویی بود.
وی کتاب‌هایش را به زبان روسی می‌نوشت. مارکوسیان-کاسپر همچنین عضو اتحادیه نویسندگان استونی بود.
ووسکان مارتیکیان (؛ ۱۸۶۷ – ۱۹۴۷) یک سیاست‌مدار، ویراستار و نویسنده ارمنی‌تبار اهل امپراتوری عثمانی بود.
ووسکان مارتیکیان در ارزنجان از والدینی ارمنی به دنیا آمد. در سن جوانی برای کسب تحصیلات عالیه به کنستانتینوپل نقل مکان نمود.
نوریتزا ماتوسیان (؛) یک نویسنده، هنرپیشه، broadcaster، و فعال حقوق بشر ارمنی‌تبار اهل قبرس-بریتانیا است.Modern Greek studies yearbook University of Minnesota. Modern Greek Studies Program - Foreign Language Study - 1987 - Page 421 وی دربارهٔ هنر، موسیقی کلاسیک معاصر، تاریخ، و ارمنستان مطالبی می‌نویسدPortraits of hope: Armenians in the contemporary world Huberta von Voss - 2007 - Page 275
ماتوسیان نخستین زندگی‌نامه و تحقیق انتقادی آهنگساز یونانی، یانیس زناکیس را به چاپ رساند.
وی کودکی اش را همراه با خانواده ارمنی خویش در قبرس گذراند. در انگلستان تحصیل نمود.
داویت مورادیان (؛ زادهٔ ) یک نویسنده، و نمایش‌نامه‌نویس اهل ارمنستان است. وی در انستیتو دولتی سینما و تئاتر ایروان تدریس می‌کند.
اسقف نِرسِس پوزاپالیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یکی از اسقف‌های کلیسای حواری ارمنی بود.
هاکوب پوزاپالیان در شهرک kırkhan در سوریه فرانسه (هم اکنون در ترکیه) به دنیا آمد. خانواده وی در سال ۱۹۳۹ به بیروت مهاجرت نمودند جایی که وی تحصیلات ابتدایی خویش را در «کالج نوباریان» متعلق به ارمنیان، «مدرسه علوم دینی ارمنیان أنطلیاس» و کالج عالی مرکزی بیروت فرا گرفت. خانواده وی در سال ۱۹۵۷ به میهن خویش ارمنستان شوروی بازگشتند جایی که وی تحصیلات خویش را در مدرسه علوم دینی الهی گوُرکیان در Mother See of Holy Etchmiadzin کسب نمود.
ناهاپت روسینیان (؛ ۱۸۱۹ – ۱۸۷۶) یک شاعر، ناشر، پزشک، سخنور، نویسنده، کنشگر سیاسی و مترجم مردم ارمنی بود.
ناهاپت روسینیان از والدینی ارمنی در روستای Efkere در نزدیکی قیصریه به دنیا آمد. خانواده وی در سال ۱۸۲۸ به کنستانتینوپل نقل مکان نمودند. وی تحصیلات متوسطه را در سال ۱۸۴۰ در کنستانتینوپل به اتمام رساند.
ناهاپت روسینیان آثار بیشماری از آثار پدیدآورندگان فرانسوی از جمله "ریبلاس" ویکتور هوگو را به زبان ارمنی ترجمه نموده است.
شعر وی "کیلیکیه", از شعر فرانسوی "My Normandy" سروده Frédéric Bérat اقتباس شده که حاوی تم عاطفی و ملی‌گرایانه است. که متن ترانه یک موسیقی مشهوری به همین نام شد.
آناهیت آرامی ساهینیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک نویسنده، و مترجم اهل ارمنستان است.
ساهینیان در واردابلور، لوری به دنیا آمد و در ۱۹۳۶ از «دانشکده فلسفه و مدرسه فنی ساختمانی ایروان» و در ۱۹۴۱ از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شده است.
بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۹ میلادی وی ویراستار ماهنامه "Pioneer" () بود. نخستین اثر با عنوان «Vayelk» در سال ۱۹۴۲ منتشر شد. مهمترین رمان‌های ساهینیان عبارتنداز: «Crossroads» (۱۹۴۶)، «Thirst» (۱۹۵۵)، و «Longing» (۱۹۷۴)
وی همچنین تعداد زیاد کتاب کودکان به زبان ارمنی ترجمه نمود.
پتروس هاجیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک نویسنده، روزنامه‌نگار، و آموزگار اهل ارمنستان است.
در میانه دهه ۱۹۶۰ پس از تدریس تاریخ ارمنستان در «مدرسه هایکازیان» در ارمنیان شهر حلب، در سال ۱۹۶۸ به مدیریت «مدرسه Karen Jeppe Gemaran» (دومین مدرسه حلب و یکی از مهمترین مدارس جماعت ارمنیان پراکنده) برگزیده شد.
در سال ۱۹۷۰ به بوئنوس آیرس نقل مکان نمود.
«Ճանապարհ դէպի Կարկեմիշ» (ایروان، ۲۰۰۸).
هاماستغ (؛ زادهٔ ۱۸۹۵–۲۶ نوامبر ۱۹۶۶) یک شاعر، نویسنده ارمنی بود. هاماستغ یکی از بنیانگذاران ادبیات جماعت ارمنیان پراکنده است. وی در بین سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۶۶ فعالیت نمود.
با نام اصلی هامبارتسوم کلنیان () در روستای Perjench در نزدیکی خارپرت به دنیا آمد و کودکی خویش را نیز در زادگاهش گذارند و تحصیلات ابتدایی را مدرسه آنجا کسب نمود سپس در کالج شهر الازیغ ادامه داد. معلم وی تلگادینتسی بود. به توصیه پدرش در سال ۱۹۱۳ به ایالات متحده آمریکا نقل مکان نمود. وی مدفورد، ماساچوست در نزدیکی بوستون زندگی کرد. وی تنها یک بار به اروپا سفر نمود.
معروفترین آثار وی عبارتنداز: مجموعه «روستا» (۱۹۲۴)، مجموعه داستان «باران» (۱۹۲۸)، رمان کوتاه «نخستین عشق»، و رمان «اسب‌سوار سفید».
آرتم میکائیلی هاروتیونیان (؛ زادهٔ در استپاناکرت، جمهوری آرتساخ) یک شاعر، متخصص ادبیات، و مترجم اهل ارمنستان است.
پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه دولتی ایروان در سال ۱۹۹۱ مدرک پی‌اچ‌دی به عنوان استاد در رشته ادبیات انگلیسی (انگلیسی و آمریکایی) از انستیتو ادبیات جهان ماکسیم گورکی مسکو دریافت نمود.
هاروتیونیان بین سال‌های ۱۹۹۴–۱۹۹۵ نماینده جمهوری آرتساخ در واشینگتن بود.
هاروتیونیان نه کتاب شعر تألیف نموده است:
همچنین وی جوایز ادبی رنه شار (فرانسه) و «واهان تکیان» V. Tekeyan و "H. Ouzounyan" دریافت نموده است.
«نامه به نوح و سایر اشعار» (Letter to Noeh and Other Poems) (نیویورک سیتی، ۱۹۹۴) نخستین کتاب وی به زبان انگلیسی است.
ژورا "گئورگ" ساقاتلی هاروتیونیان (؛ – ) یک فیلم‌نامه‌نویس، و نمایش‌نامه‌نویس اهل ارمنستان بود.
وی عضو کمیته اتحادیه نویسندگان ارمنستان بود.
در سال ۲۰۰۳ به مناسبت ۷۵مین زادروز ژورا هاروتیونیان مجموعه آثار پیشین منتشر نشده وی توسط دخترش گایانه هاروتیونیان به چاپ رسید.
بارسق شاهباز (؛ زاده ژوئن ۱۸۸۳ - درگذشته ۱۹۱۵) یک وکیل، کنشگر سیاسی، روزنامه‌نگار و ستون‌نویس اهل مردم ارمنی بود که در جریان نسل‌کشی ارمنی‌ها توسط حکومت ترکان جوان عثمانی کشته شد. وی از اعضای حزب فدراسیون انقلابی ارمنی بود.
سیمون سیمونیان (؛ زاده - درگذشته ۱۱ مارس ۱۹۸۶) یک متفکر ارمنی که بنیانگذار گاهنامه ارمنی زبان ادبی-اجتماعی «اسپیورک» بود.
سیمونیان پسر بزرگ اُوه از اهالی ساسون و مانوش از اهالی غازی عینتاب، یک بازمانده نسل‌کشی ارمنی‌ها بود.(Re)constructing Armenia in Lebanon and Syria: ethno-cultural diversity and the state in the aftermath of a refugee crisis, by Nicola Migliorino، 2008، p. 66Survivors: An Oral History Of The Armenian Genocide, by Donald E. Miller, Lorna Touryan Miller, University of California Press، 1999، p. 167 در سال ۱۹۲۱ خانواده اش به حلب مهاجرت کردند. در بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۵ سیمونیان در مدرسه دینی أنطلیاس تحصیل نمود.S. Simonyan, Anjamandros, Yerevan. 1998. p. 535 وی آرشیو اصلی سریر مقدس کیلیکیه، لبنان را سرپرست نمود. وی تعداد زیادی داستان کوتاه، رمان و به علاوه تعداد زیادی کتاب درسی دربارهٔ تاریخ و زبان را تألیف نمود. وی همچنین مدیر خانه انتشاراتی «سِوان» (Sevan) بود جایی که وی حدود ۶۰۰ کتاب به چاپ رساند. در سال ۱۹۵۴ وی از ارمنستان شوروی دیدار نمود جایی که وی با شاعر ارمنستانی سیلوا کاپوتیکیان ملاقات نمود. از سال ۱۹۳۶، وی رئیس اتحادیه Compatriotic ساسون بود.
هوُسپ هاکوبی شیشمانیان با نام ادبی تسرنتس (; ؛ زاده - درگذشته ) یک نویسنده برجسته ارمنی بود.
تسرنتس در بین سال‌های ۱۸۳۱ تا ۱۸۳۷ در مدرسه مخیتاریست در جزیره San Lazzaro degli Armeni، ونیز تحصیل نمود و در بین سال‌های ۱۸۴۸ تا ۱۸۵۳ آن را در پاریس ادامه داد. وی در سال ۱۸۵۳ به کنستانتینوپل بازگشت و برای سالیان در قبرس زندگی کرد و به عنوان معلم و دانشمند به فعالیت پرداخت. در سال ۱۸۷۸ به همراه دخترش به تفلیس نقل مکان نمود و به عنوان معلم در مدرسه نرسیسیان تدریس نمود. در طی این دوره به عنوان یک دکتر از وان، آلاشکرت، باسین و دیگر شهرهای ارمنستان غربی دیدن نمود.
وی در پانتئون ارمنیان تفلیس به خاک سپرده شده است.
سربوهی دیوساب (؛ زادهٔ ۱۸۴۰ - درگذشته ۱۹۰۱) یک نویسنده، و اولین رمان‌نویس زن اهل ارمنستان است.
وی خواهر هوهانس واهانیان بود.
دیوساب با نام اصلی سربوهی واهانیان در محله اورتاکوی، کنستانتینوپل به دنیا آمد.
دیوساب دو فرزند به نام‌های Dorine و Edgar داشت Dorine در سال ۱۸۹۱ درگذشت.
هُوْهانِس هیساریان (؛ زادهٔ ۱۸۲۷ - درگذشته ۱۹۱۶) یک نویسنده، رمان‌نویس، باستان‌شناس، ویراستار، و معلم اهل ارمنستان است.
هوهانس هیساریان در شهر قسطنطنیه (استانبول کنونی) دنیا آمد و تحصیل نمود. پس از تکمیل تحصیلاتش وی به عنوان آموزگار و استاد در بسیاری از مؤسسات دولتی آموزشی امپراتوری عثمانی در تاریخ ۱ ژانویهٔ ۱۸۵۱،یک ماهنامه به نام پاناسر ( فلسفه‌دان‌) را منتشر کرد و خودش سردبیری آن را به عهده گرفت.
وی سپس یک گاهنامهٔ فرانسوی تحت عنوان «Journal Asiatic de Constantinople» تأسیس نمود. وی در سال ۱۹۱۶ در سن ۸۹ سالگی در قسطنطنیه (استانبول کنونی) درگذشت.
هوهانس هیساریان نخستین رمان‌نویس ارمنی در سبک رمانتیسم به شمار می‌رود.
زبان ارمنی
آرا آلویان (؛ زادهٔ ) یک شاعر، نویسنده، موسیقیدان، pedagogue و روزنامه‌نگار اهل ارمنستان و عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان (استان گغارکونیک) است.
آرا آلویان از مدرسه دولتی ادوارد پوقوسیان واردنیس (۱۹۸۸ تا ۱۹۹۸) فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین در بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۵ در دپارتمان مجسمه‌سازی و طراحی مدرسه هنری وارنیس، در دپارتمان دودوک مدرسه موسیقی وارنیس (۱۹۹۱ تا ۱۹۹۶) در نهایت در بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ در کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان (۱۹۹۸–۲۰۰۳) تحصیل نمود و فارغ‌التحصیل شد.Արա Ալոյան. Դլե Յաման, Մշո շարան
از سال ۲۰۰۷ وی به عنوان روزنامه‌نگار فعالیت می‌کند. وی از سال ۲۰۱۴ به عنوان خبرنگار، فیلمنامه‌نویس و ویرایستار با شبکه‌های تلویزیونی همچون "Yerkir Media", "Hay TV", "TV 5", "Armenia", "Atv" همکاری نموده است. وی همچنین
اشعار وی در لبنان، صربستان، آبخاز، روسیه، ایران و چندین کشور دیگر ترجمه و به چاپ رسیده‌است.Ara ALoyan, Poems وی چهار جلد کتاب شعر روایتی به چاپ رسانیده‌است.
آرمن آمیریان (؛ زادهٔ ) یک استاد دانشگاه اهل ارمنستان است. وی مدیر اجرایی رادیو ملی ارمنستان است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۶), مدال طلای یادبود فریتیوف نانسن شده‌است. در تاریخ ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۵ عنوان کارمند افتخاری فرهنگ جمهوری ارمنستان به وی اعطا شد.
سارگیس آوتیسی آبراهامیان (؛ زاده - درگذشته ) یک نویسنده، pedagogue، و چهره فرهنگی اهل ارمنستان بود. وی عضو اتحادیه نویسندگان شوروی بود. جایزه «نشان افتخاری» به آبرهامیان اعطا گردید. وی در شهر استپاناکرت درگذشت.
گوورگ هامبارتسومی آباجیان (؛ زاده - درگذشته ) یک منتقد ادبی و نمایشی اهل ارمنستان بود.
مدرک دکتری فلسفه خویش را در سال ۱۹۵۶ کسب نمود. عنوان هنری «کنشگر برجسته ارمنستان شوروی» در سال ۱۹۷۲ به وی اعطا شد. وی کهنه‌سرباز جنگ جهانی دوم بود. از سال ۱۹۴۵ ذر «تئاتر دراماتیک گیومری» مشغول به فعالیت بود. سپس سردبیر کمیته برنامه‌های فرهنگی تلویزیون دولتی ارمنستان شوروی و رئیس بخش خبر کمیته روابط فرهنگی جماعت ارمنیان پراکنده شد.
مانگاسار ماگوردیچ مانگاساریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک نویسنده در مکتب خردگرایی و سکولاریسم ارمنی-آمریکایی بود.
وی در Mashger، امپراتوری عثمانی به دنیا آمد. در «کالج رابرت» (Robert College) در کنستانتینوپل حضور یافت و در سال ۱۸۷۸ به در سال مرزیفون به عنوان کاهن (مسیحیت) مقرر شد. در حدود سال ۱۸۸۰ در دانشگاه پرینستون ثبت نام نمود. وی از سال ۱۸۸۲ تا ۱۸۸۵ پیشوای روحانی (pastor) کلیسای پرسبیترین در فیلادلفیا بود زمانی که یک واعظ مستقل و سخنران «مذهب مستقل» (independent religion) در نیویورک باشد استعفا داد. در سال ۱۸۹۲ رهبر گروه «جامعه فرهنگ اخلاقی شیکاگو» (the Ethical Culture Society of Chicago) که توسط فیلیکس آدلر تأسیس شده بود، شد. در سال ۱۹۰۰ وی «جامعه مذهبی مستقل شیکاگو» را که یک گروه خردگرایی بود سازماندهی نمود که تا سال ۱۹۲۵ در سمت پیشوای رهبری باقی ماند. وی بازنشسته شد و باقی زندگی خویش را در پیدمانت، کالیفرنیا گذراند.
وی در طول حیات خویش کتاب‌هایی به رشته تحریر درآورد. معروفترین آنها «The Truth About Jesus — Is He a Myth?» (۱۹۰۹) و «The Bible Unveiled» (۱۹۱۱) هستند. کتاب‌ها و مقالات وی به فرانسوی آلمانی اسپانیایی و سایر زبان‌های خارجی ترجمه شده‌است.
هاروت ساسونیان (؛ زادهٔ ۱۹۵۰ در حلب) یک نویسنده، مقاله‌نویس، مفسر تلویزیون، تحلیل‌گر سیاسی، برندهٔ جوایز مستندسازی، سخنران و فعال حقوق بشر، کنشگر اجتماعی و ناشر ارمنی-آمریکایی هفته‌نامه کالیفرنیا کوریر است که به خاطر ستون نظرات هفتگی ساسونیان شناخته‌است. وی برای مدت ۱۰ سال به عنوان نماینده حقوق بشری غیردولتی سازمان ملل در ژنو بود.
ساسونیان مدرک در رشته MA در رشته روابط بین‌الملل از دانشگاه کلمبیا و مدرک ام‌بی‌ای از دانشگاه پپرداین دارد. بین سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۲ به عنوان یک مدیر اجرایی بازاریابی بین‌المللی در پروکتر اند گمبل در ژنو به فعالیت پرداخت. وی رئیس «صندوق ارمنیان متحد» "United Armenian Fund" بود که مبلغ ۷۲۰ میلیون دلار کمک بشردوستانه به ارمنستان را فراهم کرد. وی نایب رئیس «صندوق لیندسی» کرک کرکوریان بود که مبلغ ۲۴۲ میلیون دلار برای پروژه‌های زیربنایی در ارمنستان تهیه نمود.
ساسونیان ناشر و سردبیر روزنامهٔ کالیفرنیا کوریر است. تفسیرهای هفتگی او به چندین زبان زندهٔ دنیا ترجمه و در بیش از دویست نشریه و وب‌سایت‌های گوناگون از جمله هافینگتن پست منتشر می‌شود.
او در کشورهای گوناگونی در بارهٔ نسل‌کشی ارامنه سخنرانی کرده‌است. او مؤسس و رئیس بنیاد ارمنیان متحد است، که ائتلافی از پنج سازمان خیریة آمریکایی‌ـ ارمنی است و در زلزلهٔ ۱۹۸۸ بیش از هفتصد میلیون دلار کمک‌های انسان‌دوستانه به ارمنستان ارسال کرده‌است. وی به عنوان معاون ارشد بنیاد کِرک گریگوریان، کارهای زیربنایی به ارزش ۲۴۲ میلیون دلار در ارمنستان به اجرا گذاشته‌است. ساسونیان به عنوان یکی از اعضای حقوق بشر در سازمان ملل متحد در ژنوِ سوییس به مدت ده سال از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۸ فعالیت کرد. او در به رسمیت شناختن نسل‌کشی ارامنه توسط کمیتهٔ فرعی سازمان ملل در پیشگیری از تبعیض و حمایت از اقلیت‌ها در ۱۹۸۵ نقش رهبری را داشت.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی شده‌است.
سودا سوان (؛ زاده ۶ نوامبر ۱۹۴۵ – درگذشته ) دیپلمات و نویسنده برجسته اهل ارمنستان-بلغارستان که بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۵ سفیر ارمنستان در بلغارستان بود.
سودا سوان با نام اصلی فرانسوهی گئورگی باهچجیان ( در تاریخ ۶ نوامبر ۱۹۴۵ در نووا زاگورا به دنیا آمد. وی سومین همسر واربان استاماتوف، نویسنده و ویراستار بلغارستانی بود. وی فارغ‌التحصیل دانشگاه صوفیه بود. در مصاحبه‌ای که Novinar در تاریخ ۱۷ آوریل ۲۰۰۸ با سودا سوان انجام داد وی گفت که من شرمسارم که پارلمان ما [بلغارستان] نسل‌کشی ارمنی‌ها را به رسمیت نشناخته‌است. سودا سوان یکی از چهرهای برجسته ادبیات معاصر جماعت ارمنیان پراکنده بود. وی در روز ۱۶ مه ۲۰۰۹ در سن ۶۳ سالگی در صوفیه درگذشت.
توماس هاکوبی ترزیان (؛ زاده ۲۱ اکتبر ۱۸۴۰ – درگذشته ۸ فوریه ۱۹۰۹) یک شاعر، نمایش‌نامه‌نویس، و استاد دانشگاه ارمنی‌تبار اهل امپراتوری عثمانی بود.
توماس ترزیان از پدری ارمنی و مادری ایتالیایی به دنیا آمد. پس از حضور در مدرسه محلی مخیتاریست، وی در کالج موراد-رافائلیان در «جزیره سن لازار» در ونیز، ایتالیا حاضر شد جایی که وی از آنجا در سال ۱۸۵۸ فارغ‌التحصیل شد.
زاره ورپونی (; ؛ زادهٔ - درگذشته ) یک رمان‌نویس، ویراستار، نویسنده ارمنی‌تبار بود.
زاره ورپونی در شهر اردو در ساحل جنوب شرقی دریای سیاه به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه محلی موسسیان فرا گرفت. پدرش در زمان نسل‌کشی ارمنی‌ها در سال ۱۹۱۵ توسط دولت ترکان جوان کشته شد و مادرش نیز به همراه چهار فرزندش، زاره، نورهان، ملانوش، و کاراپت به سواستوپول در شبه‌جزیره کریمه گریخت. پس از یک سال خانواده به کنستانتینوپل نقل مکان نمود جایی که زاره بین سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۲ در مدرسه بربریان حضور یافت و در ۱۹۲۲ به فرانسه نقل مکان نمودند. آنها به مدت دو سال در مارسی، سپس پاریس (۱۹۲۴–۳۰) و استراسبورگ (۱۹۳۰–۳۷) زندگی کردند. از اولین روزهای اقامت در فرانسه زاره به عنوان یک کتابخوان مشتاق خود را با روند فکری اروپایی و آثار برجسته ادبیات فرانسه از جمله مارسل پروست آشنا نمود.
ریتا ورپریان (؛ ) یک روزنامه‌نگار، نویسنده، مترجم، و پژوهشگر ارمنی-آمریکایی است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان مسروپ ماشتوتس شده است.
وارطان پاشا (؛ زادنام هُوسپ وارطانیان زادهٔ ۱۸۱۳ یا ۲۸ مارس ۱۸۱۵ –درگذشته ۲۰ اوت ۱۸۷۹) یک سیاستمدار، پدیدآور، تاریخ‌نگار و ویراستار و روزنامه‌نگار ارمنی‌تبار اهل امپراتوری عثمانی در سده ۱۹ میلادی بود.
پس از سه دهه فعالیت در عرصه خدمات حکومتی به درجه پاشا ارتقا یافت.
وی همچنین به خاطر نگارش رمان «داستان آکابی» (Akabi Hikayesi) مشهور است که در سال ۱۸۵۱ به زبان ترکی با الفبای ارمنی به چاپ رسید (که در سده ۱۹ام میلادی امری غیرمرسوم بود)
وی با زادنام هوُسپ وارطانیان () در سال ۱۸۱۳ میلادی یا ۲۸ مارس ۱۸۱۵ در یک خانواده کاتولیک ارمنی به دنیا آمد. در سن ۱۳ به ونیز فرستاده شد جایی که وی در مدرسه مخیتاریست ثبت نام نمود. به محض بازگشت به امپراتوری عثمانی برای چندین سال به عنوان معلم مشغول به کار بود. پس از آن در سال ۱۸۳۷ سمتی در دفتر دیلماج امپراتوری عثمانی گرفت.
وی در در کنستانتینوپل به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شده‌است. وی در ۲۰ اوت ۱۸۷۹ در سن ۶۴ سالگی در کنستانتینوپل درگذشت.
گغام در-کاراپتیان (؛ 1865 – ۲۸ نوامبر ۲۸ ۱۹۱۸) یک نویسنده و سیاستمدار برجسته ارمنی‌تبار اهل امپراتوری عثمانی بود که با نام ادبی «مشو گغام» () شناخته می‌شود.
در-کاراپتیان در سال ۱۸۵۶ در روستای خیبیان در ولایت بیتلیس، امپراتوری عثمانی به دنیا آمد. وی مهمترین نویسنده ادبیات استانی ارمنستان غربی بود.
وی همچنین سیاست‌مدار و روزنامه‌نگاری متعهد بود. در-کاراپتیان به عنوان نماینده فدراسیون انقلابی ارمنی در Ottoman Chamber of Deputies خدمت کرد.
لِوون زاوِن سورمِلیان (؛ زادهٔ ۱۹۰۵ - درگذشته ۱۹۹۵) یک پدیدآورنده ارمنی-آمریکایی بود. وی اثر حماسی ارمنیان «داوید ساسونی» (; Sasna tsřer) را به زبان انگلیسی ترجمه نمود و در سال ۱۹۶۴ به چاپ رسیدLibrary of Congress catalog card number 64-66183.
لوون سورملیان در ترابزون در ولایت ترابوزان در امپراتوری عثمانی به دنیا آمد پدر وی کاراپت سورملیان داروساز بود و مادرش زوارت دیرادوریان نام داشت. لوون سومین فرزند کوچک خانواده بود (۱ برادر و دو خواهر). در سال ۱۹۱۵ در طی نسل‌کشی ارمنی‌ها توسط دولت حکومت ترکان جوان عثمانی، سورملیان والدین خویش را از دست داد و به همراه دو خواهر و یک برادرش توسط یک پزشک یونانی که دوست خانواده‌شان بود به فرزندخواندگی پذیرفته شد.
در سال ۱۹۱۶ هنگامی که سورملیان ۱۱ ساله بود سوار یک کشتی روسی شد و ابتدا به باتومی و سپس کراسنودار رفت پس از متارکه جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۸، سورملیان و دوستانش به استانبول رسیدند و دیرتر در مدرسه کشاورزی در آرماش شرکت جستند.
در سال ۱۹۲۲ سورملیان به همراه اتحادیه کشاورزی ارمنستان به کانزاس در ایالات متحده آمریکا سفر نمود و دیرتر شروع به تحصیل در دانشگاه‌های کالیفرنیا و نبراسکا نمود.