moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آن ها در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۰ به همراه رابرت ولس نماینده بلاروس بودند.
اتاق سبز () یکی از سه اتاق پذیرایی دولت در طبقهٔ نخست کاخ سفید می‌باشد که خانه رئیس‌جمهور ایالات متحده است، از این اتاق در جهت مهمانی‌ها و پذیرش‌های کوچک و همچنین صرف چای استفاده می‌شود، در طول ضیافت یک شام از طرف دولت، مهمانان در یکی از سه اتاق پذیرایی دولت کوکتل سرو می‌کنند، قبل از رئیس‌جمهور، بانوی اول و بازدیدکنندگان از رئیس دولت
اتاق سبز به شکل سنتی با رنگ‌های سایه‌ای سبز رنگ‌آمیزی و تزئین شده‌است، ابعاد اتاق در حدود ۲۸ فوت و دارای ۶ در است که به طرف کراس‌هال، اتاق شرقی، سردر جنوبی و اتاق آبی باز می‌شود
آرتسم میخالنکا (زاده ۲۳ ژانویه ۱۹۹۰) خواننده بلاروسی است.
او عضو گروه ۳+۲ است.
چین-آپ یا چانه‌‌ بالا یک حرکت ورزشی است با بارفیکس یا بارفیکس زدن (اصطلاح فارسی) به طوری که کف دستان روبه صورت باشد. چین‌آپ ساده بدین صورت است که بارفیکس را با دو دست گرفته (که کف دستان روبه صورت باشد) به طوری که آرنجتان کاملاً باز باشد سپس خود را بالا می‌کشید تا چانه به بارفیکس برسد.
آلنا کارپوویچ و نینل کارپوویچ (زاده ۳ مارس ۱۹۸۵) خواهر و برادر دوقلو و خواننده بلاروسی هستند.
آن ها عضو گروه ۳+۲ هستند.
رابرت ولس (زاده ۷ آوریل ۱۹۶۲) خواننده سوئدی است.
او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۰ به همراه ۳+۲ نماینده بلاروس بود.
بالاکش، یا به گفته ای دیگر پول-آپ و بارفیکس یک حرکت ورزشی است با بارفیکس یا یک میله ی افقی یا به اصطلاح بارفیکس زدن به طوری که کف دستان روبه خارج باشد و فرد وزن خود را با کشیدن اندام خود به بالا انجام می دهد، در هنگامی که آویزان از میله ای افقی است (کف دستان رو به صورت فرد نباشد.)؛ بالاکش ساده بدین صورت است که بارفیکس را با دو دست گرفته (که کف دستان روبه خارج باشد) به طوری که آرنجتان کاملاً باز باشد سپس خود را بالا می‌کشید تا چانه به بارفیکس برسد. در اصل ، بالاکش با پشت دست امجام می شود و ورزش دیگری به نام چین-آپ یا همان بالاکشِ جلودست با جلو‌ دست انجام می شود یعنی کف دست بو سوی خود فرد می‌باشد.
آندرس پالوپ (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال سابق، و سرمربی فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ویارئال، والنسیا، سویا و بایر ۰۴ لورکوزن اشاره کرد.
مارکو گروییچ (؛ زادهٔ )یک فوتبالیست حرفه ای صربستانی است که در پست هافبک برای باشگاه پورتو در لیگ برتر پرتغال و تیم ملی صربستان بازی می‌کند.
تایوو اونیای (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است که برای باشگاه ناتینگهام فارست بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اف‌اس‌وی فرانکفورت آلمان اشاره کرد.
روبن دیگو داسیلوا نِوِس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که برای باشگاه الهلال بازی می‌کند.
روبن نوس جوان‌ترین گلزن تاریخ باشگاه پورتو و همچنین جوان‌ترین کاپیتان تاریخ لیگ قهرمانان با تیم پورتو با ١٧ سال و ۲۲۳ روز است. نوس بعد از درخشش در تیم پورتو با وجود پیشنهاد از تیم‌های بزرگ اروپایی به ولورهمپتون پیوست که درخشش او باعث صعود این باشگاه به لیگ برتر شد. او در تابستان ۲۰۲۳ با قیمت ۵۵ میلیون یورو به باشگاه فوتبال الهلال پیوست.
الهادیا دانی (زاده ۱۷ فوریه ۱۹۹۳) خواننده آلبانیایی است.
او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۵ نماینده آلبانی بود.
ژرسون سانتوس دا سیلوا (؛ زادهٔ ) که به صورت ساده با نام ژرسون شناخته می‌شود، بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در پست هافبک هجومی برای رم در سری آ بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به فلومیننزه، رم و فیورنتینا برزیل اشاره کرد.
محمود دهود (زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل آلمان و کرد تبار است که در پست هافبک برای باشگاه بروسیا دورتموند در بوندس‌لیگا بازی می‌کند.
وی اصالتاً اهل سوریه است و در شهر کردنشین عامودا این کشور متولد شده‌است ولی در کودکی به همراه پدر و مادرش به آلمان مهاجرت می‌کنند و اکنون نیز برای تیم ملی فوتبال آلمان بازی می‌کند.
هرسی ماتموجا (زاده ۱ فوریه ۱۹۹۰) خواننده آلبانیایی است.
او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۴ نماینده آلبانی بود.
آلمامی توره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است که در پست مدافع برای آینتراخت فرانکفورت در بوندسلیگا بازی می‌کند.
دانشگاه اطلاعات و امنیت ملی، با نام‌های پیشین دانشکده وزارت اطلاعات یا امام باقر، دانشگاهی دولتی وابسته به وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران در تهران است. این دانشگاه همکاری و ارتباط نزدیکی با نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران، قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران، حوزه علمیه و حفاظت و حراستِ ادارات و سازمان‌ها اغلب به صورت پژوهشی و کارورزی دارد و در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا دانشجو می‌پذیرد. دانشجویان دوران خدمت سربازی خود را در وزارت اطلاعات می‌گذرانند. رشته‌های این دانشگاه را در سه مقطع فوق شرح می‌دهیم، کارشناسی: امنیت بین‌الملل، امنیت نرم، امنیت اطلاعات، حفاظت اطلاعات، امنیت اقتصادی، ضد تروریسم، علوم فنی امنیت، مهندسی فناوری اطلاعات و ارتباط، پژوهشگری امنیت، کارشناسی ارشد: مدیریت اطلاعات، حفاظت اطلاعات، مطالعات امنیتی ایران، پژوهشگری امنیت، امنیت اطلاعات، امنیت اقتصادی، امنیت بین‌الملل، بیو تروریسم، علوم جرم‌شناسی امنیتی، مهندسی مخابرات امنیتی، مهندسی فناوری اطلاعات و امنیت، دکترا: مدیریت اطلاعات.
داوطلبان باید در کنکور سراسری در یکی از زیرگروه‌های ریاضی فیزیک، تجربی یا انسانی شرکت کنند و در همان فرم ثبت نام، گزینه اعلام علاقمندی به انتخاب رشته و شرکت در مصاحبه رشته‌های تحصیلی دانشگاه اطلاعات و امنیت ملی را انتخاب کنند.. پس از شرکت در کنکور سراسری و دریافت کارنامه اولیه، در صورتی که داوطلب مجاز به انتخاب رشته شده باشد، باید در فرم انتخاب رشته، کد رشته محل‌های دانشگاه اطلاعات را قرار دهد.
در صورتی که داوطلب دارای رتبه مناسب باشد، دعوت به مصاحبه خواهد شد و پذیرش نهایی دداوطلبان ضمن داشتن شرایط قید شده در دفترچه ثبت نام کنکور سراسری باید شرایط عمومی و اختصاصی قید شده در مطالب زیر را نیز داشته باشند. ر گرو قبولی داوطلب، در مصاحبه این دانشگاه خواهد بود.
داوطلبان ضمن داشتن شرایط قید شده در دفترچه ثبت نام کنکور سراسری باید شرایط عمومی و اختصاصی قید شده در مطالب زیر را نیز داشته باشند:::
به دین مبین اسلام معتقد باشد.
داوطلب ضمن داشتن تابعیت جمهوری اسلامی ایران باید دارای پدرو مادر با شناسنامه ایرانی باشد و در واقعاً ایرانی الاصل باشد.
به ولایت فقیه و نظام جمهوری اسلامی ایران معتقد و پایبند باشد و آمادگی هر گونه فداکاری را نیز داشته باشد.
صلاحیت استخدام در وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران را داشته باشد.
داوطلبان برای ورود به دانشگاه اطلاعات و امنیت ملی باید دارای شرایط اختصاصی زیر باشند.
داوطلبان در ابتدای ورود به دانشگاه باید دارای حداکثر ۲۲ سال باشند.
داوطلبان شرکت کننده در گروه آزمایشی ریاضی فیزیک و علوم تجربی باید دارای معدل کتبی دیپلم بالای ۱۵ و شرکت کنندگان در گروه آزمایشی علوم انسانی باید دارای معدل کتبی دیپلم بالای ۱۶ باشند.
داوطلبان در صورتی که کد رشته محل‌های دانشگاه اطلاعات و امنیت ملی را در فرم انتخاب رشته خود قرار دهند و رتبه مناسبی را نیز برای پذیرش در این دانشگاه داشته باشند بصورت تلفنی و از طریق کارشناسان دانشگاه دعوت به مصاحبه می‌شوند.
مصاحبه شامل دو مرحله است. مرحله اول شامل یک آزمون کتبی است که پذیرفته شدگان در این مرحله وارد مرحله مصاحبه حضوری و شفاهی می‌شوند.
در این آزمون‌ها معمولاً تست هوش و تست ورزشی گرفته می‌شود و داوطلب باید در سطح آمادگی خوبی قرار داشته باشد. تست و معاینات پزشکی نیز برای اطمینان از سلامت روانی و جسمی داوطلب انجام می‌شود.
در ادامه سوالاتی در مورد زمینه‌های مورد علاقه داوطلب، اطلاعات عقیدتی، سیاسی، اطلاعات عمومی و روان‌شناسی، احکام و شخصیت فرد و خانواده اش پرسیده می‌شود.
در مرحله آخر نیز برای اثبات صحت کلام فرد، کارشناسان به تحقیقات محلی می‌پردازند، گاهی این پروسه یک سال نیز طول کشیده‌است، پس داوطلبان باید در فرایند گزینش این دانشگاه صبور باشند.
مزایای تحصیل در دانشگاه اطلاعات و امنیت ملی:::
داوطلبان آقا در صورتی که خدمت سربازی نرفته باشند، خدمت سربازی را در وزارت اطلاعات می‌گذرانند.
دوران تحصیل دانشجویان جزو سابقه آنها در نظر گرفته می‌شود.
دانشجویان از ابتدای ورود مبلغی را بعنوان حقوق ماهانه دریافت می‌کنند.
دانشجویان از زمان ورود به دانشگاه به استخدام رسمی وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران در می‌آیند و از تمامی خدمات استخدام رسمی همچون بیمه و … برخوردار می‌شوند.
تحصیل دانشجویان به صورت شبانه‌روزی و آموزش آن‌ها بصورت عملی و نظری خواهد بود.
دانشجویان در طول تحصیل خود یکی از زبان‌های زنده دنیا را فرا می‌گیرند
دانشکده اطلاعات وابسته به وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۶۵ با سخنرانی رئیس‌جمهور وقت، سید علی خامنه‌ای افتتاح گردید.
در این دانشگاه به آموزش افسرهای اطلاعاتی پرداخته‌است. این مرکز آموزش عالی در سال ۱۳۹۵ از «دانشکده اطلاعات» به «دانشگاه اطلاعات و امنیت ملی امام باقر» ارتقاء علمی یافت.
دانشگاه اطلاعات و امنیت ملی در سه مقطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری در رشته‌های ذیل دانشجو می‌پذیرد:
تمامی مراحل گزینش، برای ورود به دانشگاه ممکن است یک سال یا حتی دوسال طول بکشد. پذیرش این دانشگاه از طریق آزمون سراسری به صورت نیمه متمرکز و مصاحبه است و متقاضیان باید از شرایط و ضوابط عمومی و اختصاصی دانشگاه اطلاعات و امنیت ملی مندرج در دفترچه راهنمای انتخاب رشته‌های تحصیلی آزمون سراسری برخوردار باشند. پروسه گزینش این دانشگاه طی چند مرحله که از طریق تماس مستقیم توسط دانشگاه و در مدت زمان حداقل یک سال انجام می‌شود که شامل:
ریس جوئل آکسفورد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست دفاع وسط برای باشگاه فوتبال وستهام یونایتد در لیگ برتر فوتبال انگلستان بازی می‌کند.
ائورلا گارسی (زاده ۱۶ اکتبر ۱۹۷۴) خواننده آلبانیایی است.
او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۱ نماینده آلبانی بود.
لاندن گرامر () گروه موسیقی سه‌نفره بریتانیایی است که سال ۲۰۱۲ در لندن شکل گرفت. اعضای گروه، هانا رید (خواننده)، دن راث‌من (گیتار) و دومینیک دات مِیجر (کیبورد، جمبِی و درامز) هستند. سبک گروه آمیزه‌ای محزون از موسیقی امبینت، دریم‌پاپ و آواهای کلاسیک است. آلبوم آغازینشان، «گر صبر کنی» (If You Wait) با فروش ۳۰۰٬۰۰۰ نسخه در بریتانیا و ۷۰٬۰۰۰ نسخه در استرالیا گواهینامه پلاتین دریافت کرد.
آندریا زیوکوویچ (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل صربستان است که در پست وینگر برای بنفیکا در لیگ برتر فوتبال پرتغال بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به پارتیزان بلگراد اشاره کرد.
جهاد عماد مُغنیه (زاده – درگذشته ) فرزند عماد مغنیه یکی از فرماندهان ارشد حزب‌الله لبنان بود. جهاد عماد مغنیه، چهارمین فرد از خانواده مغنیه است که در جریان حمله موشکی در مزرعه الامل کشته شد.
جهاد مغنیه در ۲ مه ۱۹۹۱ به‌عنوان کوچک‌ترین فرزند عماد مغنیه از ازدواج اولش با خواهر مصطفی بدرالدین، سعدی بدرالدین، پس از خواهر و برادر بزرگترش فاطمه و مصطفی در طیر دبای لبنان متولد شد.
ملکه اینهیون (هانگول :인현왕후،هانجا: 仁顯王后) (۱۵ می ۱۶۶۷_۱۶ سپتامبر ۱۷۰۱) دومین ملکه همسر پادشاه سوکجونگ چوسان و یکی از ملکه‌های بهتر شناخته شدهٔ دودمان چوسان بود. زندگی او در بسیاری از سریالهای کره‌ای تاریخی به تصویر کشیده شده‌است.
ملکه آینده در طول هشتمین سال سلطنت پادشاه هیئونجونگ در ۱۵ مه ۱۶۶۷ در قبیله یوهونگ مین (هانگول: 민유중، هانج). متولد شد، او دومین دختر مین یو جونگ و همسر دوم او، بانو سونگ از قبیله یونجین سونگ بود.
لیدی مین از طریق مادرش نوه سونگ جون گیل بود که عضوی از جناح سئوین (جناح غرب) و همچنین پنجمین نوه فرزندخوانده یی ائون جوک بود. به دلیل خون مشترک در سمت مادری او و در نهایت به دلیل ازدواج دو برادر بزرگترش، او یکی از اقوام دور ملکه میونگ‌سونگ (مادر سوکجونگ چوسان) و ملکه اینگیونگ (همسر اول سوکجونگ چوسان) بود.
بانو مین از طریق مادربزرگ پدری‌اش، بانو یی از قبیله یونان یی، چهارمین نوهٔ پادشاه سئونگ‌جونگ، نبیرهٔ شاهدخت گیونگ سوک، و پسر عموی اولی که دو بار توسط هیو جئوک، رهبر حزب نورون (جناح جنوب)، حذف شده بود، بود.
او در سال ۱۶۸۱ و زمانی که ۱۴ ساله بود، به عنوان ملکه همسر دوم با پادشاه سوک جونگ ازدواج کرد. زمانی که سو-یی"So-ui" is the 3rd highest title for a King's concubine.(رده دوم بانوان دربار) جانگ اوک جونگ (جانگ هوی بین) پسری را در سال ۱۶۸۸ به دنیا آورد، درگیری خونینی به نام Gisa literati purges(기사사화) صورت گرفت. در طول این زمان سوکجونگ پسر بزرگترش (همان فرزند بانو جانگ) را به عنوان ولیعهد و جانشین خود منصوب کرد و بانو جانگ را از سو-یی به هی-بین (رده اول بانوان دربار) ارتقا داد."Bin" (translated as "Royal Noble Consort") is the highest title for a King's concubine, just under the Queen. این عمل با مخالفت جناح نورون که به رهبری سونگ سی ییول از ملکه اینهیون حمایت می‌کرد،http://academic.naver.com/view.nhn?doc_id=16555216&dir_id=0&page=0&query=Gisa%20Hwanguk&ndsCategoryId=10102&library=94روبه رو شد، همچنین این عمل از سوی جناح سورون حمایت شد، جناحی که از بانو جانگ حمایت می‌کرد. سوکجونگ از مخالفت [جناح نورون] عصبانی شد و تعداد بسیاری از جمله سونگ سی ییول را کشت. تعداد زیادی، از جمله اینهیون و خانواده‌اش تبعید شدند. ملکه اینهیون خلع شد، بعد از خلع ملکه اینهیون، جانگ سو-یی، جانگ هی-بین شد، و سپس سومین ملکه دربار شد.
بعداً در سال ۱۶۹۴، پادشاه سوکجونگ، از عملی که انجام داد احساس ندامت کرد، و تثبیت مقام اینهیون را به یک جنبش داد که توسط جناح سورون رهبری می‌شد، این رویداد Gapsul Hwanguk갑술환국,甲戌換局 نامیده شد. او به قصر بازگشت و مقامش را به عنوان ملکه همسر تثبیت کرد، بانو جانگ نیز از ملکه همسر به هیو-بین تنزل مقام پیدا کرد.
ملکه این هیون در ۱۷۰۱ و در سن ۳۴ سالگی، بیمار شد و به علت نامعلومی درگذشت، برخی منابع درگذشت او را مسمومیت به علت خوردن زهر می‌دانند.
گفته شده‌است که سوکجونگ زمانی که برای اینهیون سوگواری می‌کرد خواب دید که اینهیون در یک لباس آغشته به خون است. سوکجونگ از اینهیون پرسید که چگونه مرده‌است اینهیون چیزی نگفت ولی اتاق بانو جانگ را نشان داد.https://archive.org/stream/historyofkorea02hulbuoft#page/160/mode/2up سوکجونگ از خواب بیدار شد و به سمت اتاق بانو جانگ رفت. وقتی که به اتاق نزدیک شد صدای موسیقی و خنده شنید، او بانو جانگ را با یک کشیش شمنیست در حال دعا برای مرگ ملکه اینهیون و مجسمه سفالی رنگی قابل توجه و فلش دید. وقتی این ماجرا توسط سوکجونگ کشف شد، حکم اعدام بانو جانگ اجرا شد.https://archive.org/stream/historyofkorea02hulbuoft#page/156/mode/2up
یکی از خدمتکاران ملکه اینهیون کتابی را به نام داستان ملکه (:ko:ì¸íìíì%A0اینهیون) (هانگول: 인현왕후전 هانجا:仁顯王后傳) نوشت، کتابی که امروزه هنوز هم موجود است. ملکه اینهیون در میونگرونگ (명릉,明陵) در ایالت گیونگی دفن شد، بعداً سوکجونگ نیز کنار او در منطقه مشابه دفن شد. اینهیون هیچ فرزندی از سوکجونگ نداشت.
فرانسه دارای نظام دموکراسی نیابتی است. مقامات رسمی در قوای مقننه و مجریه به صورت (مستقیم و غیرمستقیم) توسط مردم انتخاب می‌شوند یا توسط مقامات انتخابی منصوب می‌گردند. همچنین در این کشور همه‌پرسی به منظور مشورت با شهروندان فرانسوی به ویژه پیرامون اصلاح قانون اساسی انجام می‌گیرد. فرانسوی‌ها در سطح ملی رئیس‌جمهور و نمایندگان قانونگذار را مشخص می‌کنند.
به علاوه، شهروندان فرانسوی دولت‌های محلی متنوعی را هم انتخاب می‌کنند. همچنین انتخابات‌هایی برای برخی سمت‌های غیرسیاسی مانند قاضی‌های دادگاه‌های قانون کار که توسط کارگران و کارفرمایان انتخاب می‌شوند یا قاضی‌هایی که دادگاه‌های مربوط به دعاوی ارضی روستایی را اداره می‌کنند نیز برگزار می‌شود.
فرانسه نظام دوحزبی تمام و کمالی ندارد، در نظام دوحزبی با وجود احزاب مختلف قدرت بیشتر بین دو حزب مبادله می‌شود. با این حال سیاست در فرانسه تا حدودی به سمت نظام دوحزبی پیش رفته به این شکل که قدرت در این کشور بین ائتلاف‌هایی که تحت نام احزاب اصلی شکل گرفته‌اند در حال مبادله است: در چپ، حزب سوسیالیت و در راست، حزب جمهوری‌خواه و پیشنیان آن.
انتخابات در فرانسه همیشه در روزهای یکشنبه برگزار می‌شود. طبق قانون، تبلیغات در نیمه‌شب جمعه پیش از انتخابات به پایان می‌رسد، سپس در روز یکشنبه هیچ نظرسنجی، برنامه یا نشریه‌ی انتخاباتی حق انتشار ندارد.حوزه‌های رأی‌گیری از ساعت ۸ تا ۱۸ در شهرهای کوچک و تا ۲۰ در شهرهای بزرگ باز هستند. هر گونه اعلام نتایج یا تخمین پیش از پایان انتخابات ممنوع است. با این حال غالباً این اطلاعات از طریق رسانه‌های بلژیک و سوئیس یا وبگاه‌های خارجی قابل دسترس است. نخستین تخمین نتایج در ساعت ۲۰ روز یکشنبه (روز انتخابات) به وقت پاریس اعلام می‌شوند. یکی از نتایج این کار این است که گویان فرانسه، مارتینیک و گوادلوپ پیش از پایان زمان انتخابات در کشورشان از تخمین‌ها اطلاع می‌یابند و بدین ترتیب نسبت به شرکت در انتخابات سرد می‌شوند. به همین دلیل از سال ۲۰۰۰ به بعد انتخابات در سرزمین‌های فرانسوی واقع در قاره آمریکا به همراه سفارت‌ها و کنسولگری‌های این کشور در آنجا در روزهای شنبه برگزار می‌شوند.
رئیس‌جمهور فرانسه بر پایهٔ اصل ۷ قانون اساسی این کشور در یک انتخابات دومرحله‌ای برای مدت پنج سال انتخاب می‌شود. اگر هیچ نامزدی نتواند در دور نخست اکثریت مطلق را بدست آورد، دو هفته بعد انتخابات دور دوم بین دو نامزدی که بیشتر از دیگران رأی گرفته باشند برگزار خواهد شد.
هر فرانسوی که بتواند ۵۰۰ امضا از مقامات انتخابی محلی یا ملی در سطح ۳۰ استان داخل فرانسه یا قلمروهای آن سوی دریاها گردآوری کند می‌تواند نام خود را در برگه‌های رأی دور نخست بگنجاند، مشروط بر این که امضاها از هیچ استانی بیش از یک دهم از کل امضاهای گردآوری‌شده نباشند.
فرصت گردآوری امضا کمتر از یک ماه است و زمان دقیق آن در روزنامه رسمی اعلام می‌شود. برای مثال در انتخابات ۲۰۱۷، زمان گردآوری امضا بر اساس آنچه در روزنامه‌های رسمی فرانسه آمده بود، از ۲۵ فوریه تا ۱۷ مارس تعیین شده بود. در انتخابات آن سال مسئولان برگزاری انتخابات، فرم‌های متقاضیان را برای ۴۲٬۰۰۰ مقام انتخابی که طبق قانون صلاحیت امضا دارند؛ فرستادند. مقام‌های یادشده فرم‌های مذکور را پس از امضا باید به شورای قانون اساسی بفرستند تا صحت آن‌ها تأیید شود. در ۲۰۱۷ بر خلاف دوره‌های پیش، فهرستی از امضاها در روزهای سه‌شنبه و پنج‌شنبهٔ هر هفته روی وبسایت شورا قرار گرفت. این کار در گذشته تنها پس از پایان دورهٔ گردآوری امضا انجام می‌گرفت. روز پایانی گردآوری امضاها آخرین مهلت نامزدها برای اعلان فهرست اموالشان نیز بود.
شورای عالی سمعی و بصری فرانسه (CSA) مسئولیت دارد تا از اعطای زمان برابر در شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی اطمینان حاصل کند. کارزار انتخاباتی در دور نخست، دو روز پیش از انتخابات به پایان می‌رسد. شورای قانون اساسی نتایج دور اول را بازبینی کرده و نتایج نهایی به طور رسمی توسط این شورا اعلام خواهد شد. اگر نیاز به دور دوم شد، انتخابات دور دوم نیز با همان رویه برگزار خواهد شد.
ویکی‌مدیاییِ سال جایزه‌ای است که هر ساله توسط بنیان‌گذار ویکی‌پدیا، جیمی ویلز به دستاوردهای برجسته برای ویکی‌پدیا که توسط یکی از کاربران آن حاصل شده‌است، اهدا می‌گردد. این جایزه در سال ۲۰۱۱ ایجاد شد و سنتی در کنفرانس ویکی‌مانیا اهدا می‌شود. برندگان آن عبارتند از: راون کنژخانولی، رمی متیس، ایگور کاستنکو، روزی استیونسون-گودنایت، و امیلی تمپل-وود. تا پیش از سال ۲۰۱۷ این جایزه ویکی‌پدیایی سال نام داشت.
لیگ ملت‌های فوتبال اروپا (به انگلیسی: UEFA Nations League) مسابقات فوتبال که هر دو سال یک‌بار با حضور ۵۵ کشور اعضای یوفا برگزار می‌گردد. اولین دوره لیگ ملت‌های اروپا، از سپتامبر ۲۰۱۸ آغاز و تا ژوئن ۲۰۱۹ ادامه داشت.
قهرمان اولین دوره لیگ ملت‌های اروپا تیم ملی فوتبال پرتغال است که در سال ۲۰۱۹ با شکست هلند قهرمان این رقابت‌ها شد.
چهار تیمی که به عنوان برترین تیم لیگ خود شناخته شوند، راهی جام ملت‌ها خواهند شد و به ۲۴ تیمی که قرار است در یورو با هم رقابت کنند، اضافه می‌شوند.
در صورتی که تیمی توانسته باشد به صورت مستقیم به یورو صعود کند و در آن سو، یکی از ۴ تیم برتر لیگ نیز بوده باشد؛ جای آن را دومین تیم برتر لیگ پر خواهد کرد.
این مسابقات به شکل لیگ برگزار می‌شود. ۵۵ عضو یوفا، بسته به ضریب یوفای خود ، در چهار لیگ C ,B ,A و D قرار می‌گیرند. لیگ A و B و C هرکدام شامل چهار گروه چهار تیمی و لیگ D شامل یک گروه چهار تیمی و یک گروه سه‌تیمی است. تیم‌های آخر هر گروه در لیگ‌های A تا C به دستهٔ پایین‌تر سقوط کرده و تیم‌های نخست هرگروه در لیگ‌های B تا D به دستهٔ بالاتر صعود می‌کنند. تیم‌های اول هر گروه لیگ A به شکل حذفی با هم دیدار می‌کنند تا قهرمان کُلِّ لیگِ ملّت‌ها معلوم شود.
پیش‌بینی شده‌است که مرحلهٔ گروهی در ماه‌های سپتامبر تا نوامبر و مرحلهٔ حذفی، ژوئنِ سالِ بَعد برگزار شود.
درد نوروپاتی () دردی است که به سبب تحت تأثیر قرار گرفتن سیستم سوماتوسنسوری بوسیلهٔ آسیب یا بیماری ایجاد می‌شود.
درد سرطان () می‌تواند ناشی از تحت فشار یا نفوذ قرار گرفتن بخش‌های بدن، به منظور انجام فرایندهای تشخیصی و درمانی، یا تحت تأثیر قرار گرفتن پوست، عصب یا سایر موارد همراه با عدم تعادل هورمونی یا واکنش ایمنی ایجاد شود. به عبارت دیگر، عامل دردهای مزمن (دیرپا) بیماری سرطان و عامل دردهای گذرا (کوتاه مدت) فرایندهای درمانی یا تشخیصی است. با این وجود، پرتودرمانی و شیمی‌درمانی نیز پس از اتمام درمان، می‌توانند به ایجاد دردهای طولانی مدت منجر شوند.
وجود درد، در واقع به محل سرطان و مراحل درمان بیماری بستگی دارد. تقریباً نیمی از تمامی بیماران مبتلا به سرطان به‌طور دائم احساس درد دارند؛ و دو سوم بیمارانی که با سرطان پیشرفته دست به گریبان هستند، شدت درد به حدی است که خواب، روان، روابط اجتماعی و تمامی فعالیت‌های روزمره زندگی آنان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
انتخابات ریاست‌جمهوری گابن در ۲۷ اوت ۲۰۱۶ (۶ شهریور ۱۳۹۵) برگزار شد."Gabon opposition leader, ex-African Union head, charged with torture" , Reuters, 15 January 2015.در این انتخابات رئیس‌جمهور علی بونگو اوندیمبا بار دیگر به پیروزی رسید. نتایج در ۳۱ اوت برابر با ۱۰ شهریور اعلام شد.
رئیس‌جمهور گابن با یک دور انتخاب به مدت هفت سال انتخاب می‌شود. هر کدام از نامزدها که رأی بالاتری آورَد فارغ از آن که توانسته باشد رأی اکثریت را بیاورد، رئیس‌جمهور قانونی گابن خواهد شد."Gabon’s President Ali Bongo to seek second term in office" , France 24, 29 February 2016.
همان‌طور که انتظار می‌رفت علی بونگو اوندیمبا در پورت جنتیل مورخ ۲۹ فوریه ۲۰۱۶ اعلام نامزدی کرد.
در پایان ۱۹ نفر درخواست نامزدی خود را برای ریاست‌جمهوری اعلام کردند که در نهایت کمیسیون ملی مستقل و دائمی انتخابات (CENAP) در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۶ اعلام کرد که صلاحیت ۱۴ نفر از آن‌ها را مورد تأیید قرار داده‌است.Tony Muru, "Présidentielle 2016 : La CENAP valide 14 dossiers de candidature" , Gaboneco, 16 July 2016 . این کمیسیون، نامزدی علی بونگو، رئیس‌جمهور این کشور را هم تأیید کرد. این در حالی بود که مجادلات زیادی در مورد صلاحیت وی در این کشور صورت گرفته بود. رقبای او مدعی بودند که او متولد گابن نیست و فرزندخواندهٔ عمر بونگو است. از همین رو اعضای کمیسیون نتوانستند در مورد وی به اجماع برسند و در پایان نامزدی وی با رأی اکثریت مورد تأیید واقع شد.Elvis Boh with Géraud Wilfried Obangome, "Gabon: Ali Bongo's candidature validated amidst controversy" , Africanews, 18 July 2016. ژان پینگ، یکی از دیپلمات‌های برجستهٔ گابنی که به عنوان نامزد اتحاد نیروهای تغییر وارد کارزار انتخاباتی شده، جدی‌ترین رقیب بونگو به‌شمار می‌رود.
زمان رسمی تبلیغات این انتخابات از ۱۳ اوت ۲۰۱۶ بود. بونگو در یکی از تجمعات طرفدارانش اتهامات مربوط به والدین خود را رد کرد و گفت «آوردن مدرک به عهدهٔ فردی است که چنین ادعایی کرده». همچنین گفت که اپوزیسیون این ادعا را «به خاطر نداشتن یک برنامهٔ خوب» مطرح کرده‌است.Gabon opposition chooses Ping as candidate for August 27 election Reuters, 16 August 2016 وی در طول تبلیغات به مبارزات خود با فساد و افزایش توسعهٔ زیرساخت‌ها اشاره می‌کرد. شعار انتخاباتی وی «بیایید با هم تغییر کنیم» بود.Gabon's old guard hopes to unseat Bongo dynasty scion Agence France-Presse, 25 August 2016
نامزدهای اصلی مخالف دولت در میانه‌های ماه اوت تصمیم گرفتند حول ژان پینگ به اجماع برسندIndependent candidate withdraws from Gabon polls, roots for Jean Ping Xinhua, 27 August 2016 تا شانس پیروزی خود را در برابر بونگو افزایش دهند. دولت این کار را با عبارت «معاملهٔ اسب» که «هدف آن تقسیم برتری و قدرت است» خطاب کرد.Jean Ping, former top diplomat out to topple Gabon dynasty Agence France-Presse, 25 August 2016
از آن جا که رهبران اصلی مخالفین به عنوان افراد شاخص عمر بونگو خدمت کرده بودند (و پس از مرگ وی به مخالفین دولت تبدیل شدند) پینگ به عنوان «محافظ پیرِ رفقای بونگو» خطاب می‌شد. کاهش شاخص‌های اقتصادی به دلیل سقوط قیمت نفت باعث نارضایتی بین مردم شد و در نتیجه مخالفین این مسئله را به عنوان یکی از برگ‌های برندهٔ خود به‌شمار می‌آوردند.
پینگ در فردای انتخابات اعلام پیروزی کرد و گفت که «منتظر است تا رئیس‌جمهور رفتنی با او تماس گرفته و پیروزی‌اش را تبریک بگوید». این در حالی بود که هنوز نتایج اعلام نشده بود.Gabon opposition chief claims election victory Agence France-Presse, 28 August 2016 از آنجا که تنها کمیسیون انتخابات حق اعلام نتایج را دارد، وزیر کشور گابن، پینگ را متهم به «تلاش برای تأثیرگذاری بر روند دموکراتیک» کرد. این در حالی بود که بونگو اعلام کرد «نباید پوست خرس را پیش از کشتنِ آن بفروشی.» با این حال سخنگوی بونگو کمی بعد گفت که بونگو در شمارش آرا پیش است.Gabon's interior minister postpones announcement of presidential polls amid tension Africanews, 30 August 2016
پس از اعلام نتایج، موج اعتراضات در خیابان‌های لیبرویل به راه افتاد. هدف این افراد حمله به دفاتر کمیسیون انتخابات بود. کمی بعد ساختمان پارلمان گابن توسط مخالفان به آتش کشیده شد.Gabon election: Parliament set alight amid street clashes BBC News, 31 August 2016 دو کشته حاصل خشونت‌ها در روز پس از اعلام نتایج بود. دولت هواداران ژان پینگ نامزد ناکام انتخابات را عامل آتش‌سوزی پارلمان معرفی کرد. در پی ناآرامی‌ها بان کی مون دبیرکل سازمان ملل متحد خواستار خویشتنداری و حفظ آرامش شد.
ویکی‌پدیای انگلیسی، مدخل Gabonese presidential election, 2016
آرَکواژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان دفتر دوازدهم فرهنگ واژه‌های مصوّب یا آلوئول دندانی (dental alveolus) یا به طور غیرتخصصی پایهٔ دندان حفره‌ای‌ استخوانی‌ است که‌ ریشۀ دندان‌ در آن‌ قرار گرفته‌ است. آرَک ریشه‌های دندان را می‌پوشاند و پایه‌های استخوانی دندان را شکل می‌دهد.
آرک‌ها حفره‌هایی در فک هستند که ریشهٔ دندانها را در ساختار حفره‌مانند بوسیلهٔ فیبر پیرادندانی (پریودنتال) نگه می‌دارند. اصطلاح دیگری که به صورت غیر تخصصی برای آلوئول دندان بکار می‌رود، «پایهٔ دندان» است. مفصلی که ریشه‌های دندان و حفره را به هم متصل می‌کند نوعی از مفصل رشته‌ای است که مفصل چفتی (گومفوز) نام دارد.
در پستانداران، پایه‌های دندان در استخوان فک بالا، استخوان جلوی فک پایین، و فک مشاهده می‌شود.
محافظت پایه یا محافظت از برآمدگی آرک، روشی برای کاهش آسیب دیدگی استخوان آرک پس از کشیدن دندان به منظور محافظت از حفرهٔ (پایهٔ) دندان در استخوان حفرهٔ دندان است. غشای فیبرین غنی از پلاکت حاوی عناصر تقویت‌کنندهٔ رشد استخوان است که می‌تواند روی پایهٔ یک دندان کشیده شده، بخیه شود. سپس پایهٔ دندان بوسیلهٔ بخیه یا یک غشای غیرقابل جذب یا قابل جذب و بخیه بسته می‌شود.
تورم آرک دندان می‌تواند ناشی از التهاب استخوان (حفره خشک یا آرَک‌آماس) بوده، و به درد و ناراحتی دهان منجر شود.
برش‌ آرَک‌ یا آرَک‌‌سازه‌ از طریق جراحی‌ را آرَک‌بُری (alveolotomy) می‌گویند. تصحیح‌ بدشکلی‌های‌ استخوانی‌ و برداشتن‌ استخوان‌ آرَک‌سازه‌ از طریق جراحی‌ نیز آرَک‌برداری (alveolectomy) نامیده می‌شود.
تحلیلِ دندان () فرایندی است که در آن تمام یا بخشی از ساختار یک دندان به سبب فعال شدن قابلیت ذاتی بدن برای برطرف کردن جرم دندان، بوسیلهٔ سلول‌هایی از قبیل استئوکلاست تحلیل می‌رود.
تحلیل ریشهٔ دندان را می‌توان به دو دستهٔ تحلیل داخلی و تحلیل خارجی طبقه‌بندی کرد:
ریخدلی بازویر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند است که در پست هافبک وسط برای اوترخت در لیگ برتر فوتبال هلند بازی می‌کند.
دومینیک آیدوله سولانکه میچل ((؛ زادهٔ ) که با نام دومینیک سولانکه شناخته می‌شود، بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست مهاجم برای ای‌اف‌سی بورنموث در لیگ برتر فوتبال انگلستان بازی می‌کند. سولانکه در سال ۲۰۱۴ به عنوان بهترین بازیکن جوان فوتبال انگلستان انتخاب شد.
وی فصل ۱۶–۲۰۱۵ را به شکل قرضی برای ویتس‌آرنهم بازی کرد. این مهاجم در فصل ۱۷–۲۰۱۶ به تیم لیورپول پیوست.
سباستین دریوسی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است که در پست مهاجم برای زنیت سن پترزبورگ در لیگ برتر فوتبال روسیه بازی می‌کند. وی در سال ۲۰۱۵ توانست به همراه تیم ریور پلاته قهرمان جام لیبرتادورس شود.
آدالبرتو پنیاراندا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ونزوئلا است که در پست مهاجم به شکل قرضی از واتفورد برای اودینزه در سری آ بازی می‌کند.
گونسالو مانوئل گنشینیو گوئدس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که برای باشگاه ولورهمپتون بازی می‌کند.
گوئدس در فینال لیگ ملت های اروپا ۲۰۱۹ تک گل پرتغال برابر هلند را به ثمر رساند و باعث قهرمانی پرتغال شد.
والنسیا : قهرمانی در کوپا دل ری ۲۰۱۸-۱۹
پرتغال : قهرمانی در سال ۲۰۱۹
پاریس سن ژرمن : قهرمانی لیگ فرانسه ۲۰۱۷ ۲۰۱۸
عبدالاحد دیالو معروف به عبدو دیالو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در پست مدافع میانی برای باشگاه ورزشی العربی قطر بازی میکند.
برادر کوچک تر وی ، ابراهیما دیالو نیز فوتبالیست حرفه ای است و برای باشگاه الدحیل بازی میکند.
روون شرودر، مدیر ورزشی ماینز گفته است که دیالو "در هوا قوی و در چالش ها بشدت زیرک است". مایکل زورک، مدیر ورزشی دورتموند، نیز دیالو را به عنوان "یک مدافع میانی مدرن و قوی و بسیار باهوش که می تواند نقش دفاعی گسترده تری را نیز ایفا کند یا حتی در نقش هافبک دفاعی مستقر شود" توصیف کرد.
بورخا مایورال (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست مهاجم برای باشگاه ختافه بازی می‌کند.
آرنالدو آنتونیو سانابریا آیالا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه است که برای باشگاه تورینو بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ساسوئولو، رم، اسپورتینگ خیخون، بتیس و جنوآ اشاره کرد. وی به همراه بارسلونا، قهرمان لیگ قهرمانان اروپا در رده جوانان شد.
تسوکی‌یاما-دونو یا سِنا همسر توکوگاوا ایه‌یاسو بنیان‌گذار و اولین شوگون از شگون‌سالاری توکوگاوا بود. او همچنین مادرِ پسر ارشدِ توکوگاوا ایه‌یاسو، بنام ماتسودایرا نوبویاسو بود.
در ژانویه ۱۵۵۷ میلادی تسوکی‌یاما-دونو با توکوگاوا ایه‌یاسو ازدواج کرد. این ازدواج به وسیلهٔ ایماگاوا یوشیموتو برادرخواندهٔ مادرِ وی (دختر ای نائوهیرا رهبر خاندان ای) به منظور تحکیم روابط بین خاندان ایماگاوا و خاندان توکوگاوا ترتیب داده شده بود. دو سال بعد در ۱۳ مارس ۱۵۵۹، وی پسر ارشد ایه‌یاسو، ماتسودایرا نوبویاسو را به دنیا آورد و در سال ۱۵۶۰ دخترش کامه هیمه متولد شد.
پسر او ماتسودایرا نوبویاسو، با دختر اودا نوبوناگا، بنام توکوهیمه ازدواج کرد اما چون رابطه عروس و مادر شوهرش خوب نبود توکوهیمه به پدرش گزارش داد که وی و شوهرش با بزرگترین دشمن وی خاندان تاکدا در ارتباط هستند. بنابر فرضیه‌ای رایج به علت همین اتهام در ۹ سپتامبر ۱۵۷۹ تسوکی‌یاما-دونو با موافقت شوهرش ایه‌یاسو کشته شد.
به تازگی فرضیه‌های جدیدی در مورد مرگ پسر ایه‌یاسو به دستور خود ایه‌یاسو مطرح شده‌است و فرضیه رایج قبلی مبنی بر دستور نوبوناگا بر اثر نامه توکوهیمه اعتبار خود را به عنوان فرضیه برتر از دست داده‌است.
میلوت راشیتسا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل کوزوو است که در پست هافبک هجومی برای گالاتاسرای در سوپر لیگ فوتبال ترکیه به طور قرضی از نورویچ سیتی و همچنین تیم ملی فوتبال کوزوو بازی می‌کند. وی در فصل ۱۴–۲۰۱۳ موفق شد به همراه تیم ووشتری کوزوو، قهرمان سوپر لیگ کوزوو شود.
وی همچنین سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال آلبانی را دارد.
امیر رحمانی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل کوزوو است که به عنوان مدافع میانی برای باشگاه فوتبال ناپولی بازی می‌کند و کاپیتان تیم ملی فوتبال کوزوو است.
خاندان توکوگاوا () یک خاندان قدرتمند دایمیو (امیر محلی) در ژاپن بود.
این صفحه حاوی رکوردهای فوتبال در ایتالیا می‌باشد.
بازیکنان با خط پررنگ هنوز فعال هستند
۳۰ گلزن برتر (فقط سری آ، فصل‌های عادی)
به روز شده در ۱۵ مارس ۲۰۱۶
بازیکنان پررنگ هنوز فعال هستند
ده گلزن برتر که هنوز فعال هستند
به روز شده تا ۱۵ مه ۲۰۱۶
پنج پنالتی زن برتر
بازیکان با فونت درشت هنوز فعال هستند
ده بازیکن برتر زننده گل از روی ضربهٔ آزاد
سی بازیکن رکورددار حضور در سری‌آ
ده بازیکن با بیشترین سابقه حضور که هنوز فعال هستند
رکورد بیشترین زمان بسته نگه‌داشتن دروازه (به دقیقه).
بازیکنان پررنگ هنوز فعال هستند.
جانلوئیجی بوفون, ۲۷۰
جانلوئیجی بوفون, ۱۰
پالو مونترو، ۱۶
رکورد داران اصلی پر رنگ
برنامهٔ موشکی ایران به مجموعه طراحی، ساخت و آزمایش تسلیحات موشکی توسط جمهوری اسلامی ایران می‌گویند. این برنامه در چند حوزه مختلف از جمله برنامه موشکی، برنامه پدافندی، برنامه موشک‌های کروز دریایی، موشک‌های هوا به زمین و هوا به هوا و موشک‌های فضایی و ماهواره‌برها دنبال می‌شود. برنامه موشکی ایران، به اعتقاد تحلیلگران نظامی، در زمره کشورهای برتر در حوزه فناوری موشکی توصیف شده‌است. ایران بیشترین ذخیره موشکی در خاورمیانه را داراست.
در دهه ۱۹۷۰ ایران از بزرگترین واردکنندگان سلاح در دنیا بود، در این دوره که پیش از جمهوری اسلامی و انقلاب ۵۷ بود، تعدادی موشک و سامانه موشکی خریداری شدند و قراردادی برای ساخت یک کارخانه ساخت موشک بسته شد که پس از انقلاب ۵۷، ملغی گردید. با روی کار آمدن جمهوری اسلامی و پس از آغاز جنگ ایران و عراق، لزوم موشک و دانش موشکی برای ایران نمایان شد. با وجود تحریم‌ها علیه ایران، در این دوره سعی شد تا بخشی از نیازهای موشکی ایران از جانب کشورهای دیگر چون لیبی و سوریه برطرف گردد. در این دوره خریدهای موشکی از روسیه، کره‌شمالی و چین نیز صورت گرفته‌است. در همین زمان، اقداماتی برای ساخت موشک در ایران صورت گرفت. در این دوره اسکاد بی مهمترین موشکی بود که دراختیار ایران قرار داشت. اولین موشک بومی ایران با نام «مشک» که «ایران ۱۳۰» نیز نام داشت، در سال ۱۳۶۷ ساخته شد. برد این موشک ۱۳۰ کیلومتر بود و در آزمایش‌ها تا ۱۶۰ کیلومتر نیز موفق بود. این موشک در همان سال علیه عراق مورد استفاده ایران قرار گرفت. زلزال، فاتح ۱۱۰ و پس از آن خانواده شهاب، دیگر موشک‌های ساخت ایران بودند.
ایران در زمینه‌های مختلف موشکی از جمله تغییر سوخت مایع به جامد، بالابردن برد موشک‌ها، قابلیت هدایت موشک‌ها، ساخت سامانه‌های موشکی و پدافندی و طراحی موشک‌های فضایی اقدامات فراوانی انجام داده‌است که منجر به ساخت انواع موشک‌ها شده‌است. ایران هر از چندگاهی با برگزاری نمایشگاه، رزمایش یا مانور و رژه، اقدام به رونمایی از تسلیحات جدید و نمایش محصولات قدیمی خود می‌کند. از لحاظ قابلیت، مهمترین موشک‌های ایران، موشک شهاب ۳ با برد ۲ تا ۳ هزار کیلومتر، موشک رعد، سجیل، خانواده فاتح و چندین سامانه پرتاب موشک و پدافندی است. جدیدترین محصول پدافندی ایران، باور ۳۷۳ نام دارد که نمونه توسعه یافته اس ۳۰۰ روسی است. ایران بیشتر موشک‌های خود را در شهرک‌های زیرزمینی می‌سازد.
ایران در زمینه فضایی نیز به موفقیت‌هایی چون ساخت موشک‌های با برد بلند برای نصب ماهواره در مدارهای دور زمین، ساخت ماهواره و سکوهای فضایی دست یافته‌است. ایران برای اولین بار در سال ۱۳۷۵، موشکی آزمایشی را به سمت فضا شلیک کرد. در سال ۱۳۸۴، ایران با همکاری روس‌ها ماهواره سینا را به فضا پرتاب کرد. با قرار گرفتن ماهواره سینا در مدار زمین و در ارتفاع ۷۰۰ کیلومتری از زمین، ایران چهل و سومین کشور دارنده ماهواره در جهان شد. در سال ۱۳۸۵، ایران موفق شد تا موشک شهاب ۴ را با سیستم ناوبری، به صورت آزمایشی شلیک کند. با آزمایش موفق این موشک، ایران اعلام کرد که به سیستم پرتاب ماهواره، دست یافته‌است. در ۱۴ بهمن ۱۳۸۷ ماهواره امید با پرتاب‌گر سفیر ۲ به فضا پرتاب شد و در مدار خود جای گرفت. ایران همچنین موفق شده‌است تا موجود زنده نیز به فضا بفرستد و به صورت زنده بازگرداند. در نوامبر ۲۰۲۲ ایران موشک قائم ۱۰۰ را آزمایش کرد. این موشک اولین موشک پرتابگر سه مرحله‌ای ایران است که می‌تواند ماهواره‌ای با وزن ۸۰ کیلوگرم را در مدار ۵۰۰ کیلومتری زمین قرار دهد.
برنامه موشکی ایران، همواره مورد توجه رقبا و دشمنان جمهوری اسلامی بوده‌است. این توجه‌ها به برنامه موشکی ایران، از زمان شروع چالش هسته‌ای ایران، بیشتر شده‌است. به عقیده مخالفان هسته‌ای شدن جمهوری اسلامی، ایران به دنبال دستیابی به دستاوردهای نظامی هسته‌ایست و برنامه‌های موشکی ایران نیز، در این راستا توسعه یافته و می‌یابد. همین امر سبب شده‌است تا تحریم‌های بسیاری از جانب مخالفان جمهوری اسلامی، نسبت به برنامه‌های موشکی این کشور صورت بگیرد. نگرانی آمریکا از برنامه موشکی ایران، دو مقوله «برد موشکی» و «قابلیت حمل کلاهک هسته‌ای» است. اسرائیل به عنوان یکی از متحدان آمریکا در منطقه که در تیررس موشک‌های ایران قرار دارد، توان موشکی ایران را تهدیدی علیه خودش و بخش‌هایی از اروپا قلمداد می‌کند. اما مسئولان جمهوری اسلامی ایران، برنامه‌های موشکی خود را در راستای امور دفاعی می‌دانند. آنها مدعی هستند که تنها هدف از ساخت موشک در ایران، بازدارندگی در مقابل تهدیدات است.
موشک‌های بالستیک میان‌قاره‌ای، موشک‌هایی با برد ۵۵۰۰ کیلومتر به بالاتر است که تنها ۵ کشور جهان به آن دسترسی دارند. از این میان تنها دو کشور روسیه و آمریکا به صورت بومی به این موشک‌ها دسترسی دارند. موشک‌های بالستیک راکت‌های هدایت‌شونده‌ای هستند که بخش عمده‌ای از برد خود را در خارج از جو زمین طی می‌کنند و تنها نیروی کنشی بر آنها، نیروی جاذبه است. در مقابل راکت‌های کروز، در داخل جو زمین و در ارتفاعی ثابت حرکت می‌کنند. استفاده از موشک‌هایی با سوخت جامد، قابلیت مانورپذیری بیشتری به موشک‌ها می‌دهد و همین‌طور امکان ذخیره سوخت بیشتری در آنها را فراهم می‌کند. از قابلیت‌های موشک‌های سوخت جامد، عدم نیاز به سوخت‌گیری قبل از پرتاب، هزینه کم تعمیرات و نگهداری و آماده‌پذیری سریع‌تر برای پرتاب است. فناوری موشک‌های فضاپیما و ماهواره‌بر نیز بخش مهمی از تکنولوژی موشکی و فناوری ارتباطی هر کشور به حساب می‌آید. اولین بار اتحاد جماهیر شوروی توانست در سال ۱۹۵۷ میلادی، ماهواره اسپوتنیک-۱ را به فضا بفرستد. تعداد ماهواره‌های یک کشور در فضا، تعداد ایستگاه‌های فضایی و داشتن توان موشکی برای انتقال ماهواره به فضا، از پارامترهای محاسبه قدرت یک کشور در زمینه فضایی به‌شمار می‌آید. موشک‌های کروز ضد کشتی، از جانب غربی‌ها، به عنوان یک فناوری حیاتی نظامی تلقی نمی‌شد تا آنکه مصر در سال ۱۹۶۷ میلادی، یک ناوشکن اسرائیلی را با موشک SS-N-2 مورد هدف قرار داد و ۴۷ ملوان اسرائیلی کشته شدند. بعد از آن اهمیت این سامانه برای کشورهای غربی نیز مشخص شد.
کشورهای مختلفی در جهان در زمینه تکثیر و انتقال دانش و تکنولوژی موشکی با همدیگر همکاری می‌کنند. خرید و فروش موشک‌ها بخشی از تجارت سلاح در جهان است. تکنولوژی مرتبط با موشک از طریق‌های مختلفی همچون فروش مستقیم، مونتاژ نهایی، آزمایش موشک، تولید تحت امتیاز، مهندسی معکوس، مشابه سازی، اعزام دانشجویان و مهندسان به کشورهای دیگر و تکثیر محصولات بین کشورها در جریان است. در این میان آمریکا، روسیه و چین با فروش موشک‌های بالستیک کوتاه برد و کروز ضد کشتی، جزو فروشندگان موشک در جهان به‌شمار می‌آیند.
سابقه ایجاد سامانه‌های سپر دفاع موشکی، به جنگ جهانی دوم برمی‌گردد. بعد از حملات ۱۱ سپتامبر، آمریکا، مقابله با حملات موشکی «کشورهای محل شرارت» از جمله ایران را هدف اول راهبرد امنیتی خود اعلام کرد.
در دهه ۱۹۷۰ میلادی، ایران از بزرگ‌ترین واردکنندگان تجهیزات جنگی بود که بخشی از این تجهیزات را موشک‌ها شامل می‌شدند. آمریکا، شوروی و انگلیس از فروشندگان سلاح به ایران در این دوران بودند. آلمان غربی نیز در این دوره، یک سایت زرادخانه‌ای بزرگ در اصفهان را با همکاری ایران شروع کرده‌بود که با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ متوقف شد. بر اساس برخی شواهد، حکومت پهلوی طی قراردادی با اسرائیل سنگ بنای یک سامانه کوتاه‌برد موشکی را چیده بود که با انقلاب ۱۳۵۷ این مورد نیز لغو شد.
اولین باری که ایران از موشک استفاده کرد در سال‌ ۱۳۴۵ بود که دفاع‌ هوایی‌ به‌ موشکهای‌ سطح به‌ هوای‌ برد کوتاه سی کت‌ و موشک تایگرکت‌ (که همان سی کت است که بجای کشتی توسط خودرو حمل میشود) از انگلیس مجهز گردید.
در دهه های سی و چهل شمسی ایران سامانه ضدهوایی ام‌آی‌ام-۲۳ هاوک را از امریکا دریافت کرد. که بعدها از طرح آن برای ساخت موشکهای مرصاد و شلمچه و صیاد-۲ استفاده کرده است.
۴۵ سیستم راپیر و ۱۲۵۰ موشک در سال‌های ۳-۱۹۷۲ در قراردادی به ارزش ۴۷ میلیون پوند و ۳۰ سیستم و ۹۵۰ موشک همراه با رادارهای بلیندفایر در ۱۹۷۵ دریافت شدند., (جستجوی بریتانیا به ایران)
حدود ۳۰۰ فروند موشک اس-۷۵ دوینا که توسط کشورهای عضو ناتو بنام سام-۲ شناخته میشود از شوروی دریافت شده بود.
موشک هارپون موشک کروز ضد کشتی با رادار فعال و برد ۱۳۹ کیلومتر قابل کاربرد در تمام شرایط جوی است که از بهترین و گرانترین موشکهای دنیا است. ایران از اولین مشتریان این موشک بود که در سال ۱۹۷۴ در حالی‌که هنوز تولید آن شروع نشده بود، همراه با سفارش تولید قایق‌های موشک‌انداز کلاس کمان به فرانسه، سفارش خرید این موشک را هم به آمریکا داد. تا زمان وقوع انقلاب ۱۳۵۷ فقط ۹ تا ۱۴ فروند از این موشک به ایران تحویل شده بود و تحویل بقیه به انقلاب برخورد کرد . در جریان عملیات مروارید در روزهای آغازین جنگ ایران و عراق از این موشک‌ها استفاده شد.
ارتشبد حسن طوفانیان در سفری به اسرائیل در جولای ۱۹۷۷ با موشه دایان و عزر وایزمن ملاقات کرده و قرارداد یک پروژه مشترک بنام پروژه شکوفه برای ساخت موشکهای زمین به زمین را با آنها منعقد کرد.Documents detail israeli missile deal with the shah, nytimes, April 1, 1986 تمرکز پروژه بر روی ساخت نمونه ای از موشک گابریل با برد بیشتر و یک مدل قابل پرتاب از روی زیردریایی های آینده ایران بودIran Missile research profile این پروژه در سایت پارچین شروع شد و ایران حدود یک میلیارد دلار بر روی آن سرمایه گذاری کرد که با آغاز انقلاب ۵۷ تعطیل شد.
توضیح ابتدایی
برنامه موشکی ایران، مهم‌ترین بخش راهبردی دفاعی جمهوری اسلامی ایران در مقابله با تهدیدات خارجی عنوان شده‌است. برنامه موشکی ایران را می‌توان به دو دوره «جنگ ایران و عراق» و «دوره بعد از پایان جنگ» تقسیم کرد. در دوره اول که بین سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۷ ه‍.ش را شامل می‌شود، ایران در تلاش بود تا در برابر موشک‌های وارداتی مورد استفاده صدام، مقابله دفاعی داشته باشد. دوره دوم از سال ۱۳۶۸ آغاز می‌شود که منجر به بلوغ و خودکفایی جمهوری اسلامی ایران در ساخت موشک شد. ایران در جنگ بین خود و عراق دانست که موشک‌ها نقشی محوری در نبردهای آینده دارند. از این رو و با توجه به حضور مخالفان جمهوری اسلامی ایران اعم از آمریکا و اسرائیل در منطقه خلیج فارس و کشورهای همسایه ایران، گزینه توسعه توان موشکی برای ایران، گزینه‌ای اجتناب ناپذیر بود.
در جنگ ایران و عراق، در مقابل موشک‌هایی که صدام علیه ایران استفاده می‌کرد،صدام عموماً از موشک‌های فراگ ۷ و اسکاد بی در حمله به شهرهای ایران استفاده می‌کرد. (رک: ) ایران از لیبی، سوریه سپس کره شمالی، موشک‌هایی موسوم به اسکاد را خریداری کرد. همزمان با خریداری موشک، جمهوری اسلامی تلاش‌هایی را برای بومی‌سازی موشک در ایران پیش گرفتند. اولین گام در این مرحله، همکاری با کره شمالی برای راه‌اندازی خط تولید موشک‌های اسکاد مود-بی بود. این کارخانه توانست در پایان سال ۱۳۶۶ و در اوج جنگ ایران و عراق، عملیاتی شود اما به جهت تحریم‌های ایران و فشارهای اقتصادی ناشی از جنگ، این طرح به موفقیت مطلوبی نرسید؛ اما در نهایت گام ابتدایی در توسعه توان موشکی ایران را رقم زد. ایران موافقت‌نامه‌ای را جهت همکاری‌های موشکی با روسیه، چین و کره‌شمالی امضاء کرد و بر اساس این موافقت‌نامه، انتقال دانش موشکی و همکاری برای انتقال فناوری به ایران صورت گرفت. ایران و کره‌شمالی طی قراردادی، یک کارخانه تولید سوخت مایع در اصفهان و سیرجان را ساختند و شرکت‌های روسی نیز تجهیزاتی چون استیل‌های خاص، ژئوسکوپ، سامانه هدایت موشک، موتور راکت و فناوری سوخت به ایران فروختند. با این وجود، پس از ساخت اولین موشک ایرانی از طریق مهندسی معکوس، همچنان همکاری ایران با روسیه، چین و کره‌شمالی ادامه یافت.
روند و تاریخچه تولید موشک‌ها
اولین موشک بومی ایران با نام «مشک» که «ایران ۱۳۰» نیز نام داشت، در سال ۱۳۶۷ ساخته شد. برد این موشک ۱۳۰ کیلومتر بود و در آزمایش‌ها تا ۱۶۰ کیلومتر نیز موفق بود. این موشک در همان سال علیه عراق مورد استفاده ایران قرار گرفت. خانواده زلزال، در سال‌های جنگ به عنوان یک پایه برای موشک‌های بومی ایران در نظر گرفته شد که با سوخت جامد فعالیت می‌کردند. در طی این کوشش‌ها، موشک فاتح ۱۱۰ با برد ۲۰۰ کیلومتر طراحی شد. همین موشک در زمینه ضد کشتی نیز طراحی شد که با نام خلیج فارس شناخته می‌شود. تلاش‌های ایران برای ساخت موشک با برد بیشتر ادامه داشت تا آنکه در دهه ۷۰ موشک شهاب ۱ با برد بیش از ۳۰۰ کیلومتر رونمایی و آزمایش شد. در ادامه موشک شهاب ۲ با برد ۵۰۰ کیلومتر رونمایی شد. نسل بعدی موشک شهاب، شهاب ۳ بود که برد آن بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر بود. این موشک در سال ۱۹۹۸ آزمایش شد و در سال ۱۹۹۹ عملیاتی گردید. با رونمایی از موشک شهاب ۳ بود که حساسیت‌ها بر فعالیت‌های موشکی ایران، بالا گرفت. در دهه ۱۳۸۰، ایران نخستین موشک‌های بالستیک خود را با نام‌های سجیل، قدر و شهاب ۳ بی را با برد ۲۰۰۰ کیلومتر رونمایی کرد. در دهه ۱۳۹۰، بالابردن دقت موشک‌ها در دستور کار قرار گرفت. در همین سال‌ها بود که موشک‌های شهاب دی۳ که با نام قدر ۱۱۰ نیز شناخته می‌شود، با برد ۲۴۰۰ تا ۳۰۰۰ کیلومتر طراحی و ساخته شد. در سال ۱۹۹۹ موشک صیاد ۱ آزمایش شد. در سال ۲۰۱۰ نیز سامانه دفاعی اس ۲۰۰ بومی شده در ایران رونمایی شد. سال بعد، موشک صیاد ۲ رونمایی و آزمایش شد. سال ۱۳۹۱، نسل چهارم موشک‌های فاتح رونمایی شد. در سال ۲۰۱۱ موشک قیام ۱ توسط ایران به تولید انبوه رسید. در همین سال، یک خرابکاری در انبار مهمات در اطراف تهران، سبب انفجار و کشته شدن حسن تهرانی مقدم، پدر برنامه موشکی ایران و ۱۶ افسر دیگر سپاه شد. این حمله سایبری به آمریکا و اسرائیل نسبت داده شد. سال ۲۰۱۴ زمانی بود که خط تولید موشک‌های صیاد ۲ راه‌اندازی شد. در همین سال عنوان شد که ایران به دنبال طراحی موشک صیاد ۳ برای نصب بر روی سامانه اس ۲۰۰ است. در سال ۲۰۱۵ نیز موشک فاتح ۳۱۳ رونمایی شد. در آذر ۱۳۹۶، علی حاجی‌زاده، فرمانده هوا فضای سپاه پاسداران، در مصاحبه‌ای تلویزیونی مدعی شد که ایران، موفق به ساخت بمب ۱۰ تنی «پدر همه بمب‌ها» شده‌است. این بمب، قوی‌ترین سلاح غیرهسته‌ای آمریکا و روسیه است. وزیر دفاع وقت در سال ۱۳۹۸ طی مراسمی، از دو موشک هوا به زمین با قابلیت هدایت شوندگی رونمایی کرد. نام این دو موشک، یاسین و بالابان نام‌گذاری شده بود. در سال ۲۰۲۰ خبر از تاسیس سومین کارخانه زیر زمینی موشک‌ها در ایران منتشر شد. در نوامبر ۲۰۲۲ نیز موشک صیاد ۴ بی رونمایی و آزمایش شد. در ۲۲ سپتامبر همین سال نیز موشک رضوان(یک نوع موشک کوتاه برد با برد ۴۰۰کیلومتر و دقت بالا) رونمایی شد.
سوخت موشک‌ها
سوخت موشک‌ها از سوخت مایع بود تا آنکه ایران تصمیم گرفت موشک‌هایی را با سوخت جامد طراحی کند. تلاش‌های متخصصین ایرانی سبب شد تا موشک‌های سجیل ۲ و عاشورا با سوخت جامد طراحی و ساخته شوند. بعد از آن بود که ایران به سمت طراحی و ساخت موشک‌های کروز و هدایت‌شونده گام نهاد. موشک‌هایی چون ظفر، نصر، نور، قادر و غدیر از جمله موشک‌های کروزی بودند که ایرانی‌ها طراحی و ساخته بودند. موشک نصر ۱ در سال ۱۳۸۹ طراحی و ساخته شد.
موشک‌های کروز
چین در زمینه ساخت و انتقال فناوری موشک‌های کروز در ایران، کمک‌های بسیاری به این کشور کرده‌است. در جنگ ایران و عراق، چین تعدادی موشک Ying-2 (HY-2) در اختیار ایران قرار داد که نوع قدیمی موشک ضد کشتی استیکس روسی بودند. این موشک که به نام کرم ابریشم شناخته می‌شد، توسط ایران و با کمک چینی‌ها، در کارگاهی واقع در بندرعباس مورد مهندسی قرار گرفت تا برد آن بیشتر گردد. طی این تحقیقات، برد این موشک از ۲۵ مایل به ۱۲۵ مایل افزایش پیدا کرد. بعد از آن بود که ایران در سال ۱۹۹۵ میلادی به موشک‌های ضد کشتی C-802 و C-801K دست یافت. ایران این دو موشک را به ترتیب در سال‌های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷ آزمایش کرد. سال ۲۰۰۱ و همزمان با خرید موشک‌های KH-55 LACM از اوکراین، ایران شروع به مهندسی معکوس بر روی این مدل موشک‌های کروز کرد. در سال ۲۰۰۵، موشک کروز نور با توسعه موشک C-802 چینی، توسط نیروی دریایی ارتش ساخته شد. موشک کروز نصر که نمونه بومی‌سازی شده از C-704 تحلیل شده‌است، در سال ۱۳۸۹ از جانب ایران رونمایی شد. نصر ۲ نیز در سال ۲۰۰۸ رونمایی و آزمایش شد. چینی‌ها در ایران کارخانه موشکی‌ای را به سال ۲۰۱۰ راه‌اندازی کردند که برای موشک‌های کروز متمرکز بود. در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۱ ایران از موشک کروز قادر رونمایی کرد. سال ۲۰۱۲ نیز موشکی دیگر با نام مشکات معرفی شد. مسئولان جمهوری اسلامی ایران در ۲۰۱۹ اعلام کردند که قصد دارند برد موشک‌های کروز دریایی خود را بیشتر کنند. در این دوران، برد موشک‌های کروز تا ۳۰۰ مایل توصیف شده بود. کارشناسان نظامی این احتمال را می‌دادند که ایران قصد دارد تا موشک‌های کروز دریایی را به موشک‌های کروز زمینی تبدیل کند.
موشک‌های برد کوتاه و راکت
علاوه بر موشک‌های برد بلند، راکت‌ها و موشک‌های برد کوتاه نیز در میان تولیدات تسلیحاتی ایران جای دارند. در سال ۲۰۰۷، اولین جایگزین راکت آرپی‌جی ۷ با نام نافذ رونمایی شد. ایران در برنامه توسعه موشکی خود، راکت‌های کوچک خود را به راکت‌های هدایت‌شونده تبدیل کرده‌است. راکت‌های مختلفی از جانب ایران ساخته شده یا بومی‌سازی شده‌اند.
موشک‌های مافوق صوت
موشک‌ها با سرعت مافوق صوت، تکنولوژی بعدی بود که ایران به دنبال آن بود. دریادار حسین خانزادی، فرمانده وقت نیروی دریایی ارتش، در ۱۹ ژوئن ۲۰۲۰ طی مصاحبه‌ای مدعی شد که ایران به زودی به موشک‌های مافوق صوت دست خواهد یافت. او موشک‌های مافوق صوت را موشک‌های طلایی دانست. مسئولان نظامی ایران در تاریخ ۱۰ نوامبر ۲۰۲۲ مدعی شدند که به فناوری موشک مافوق صوتی دست یافته‌اند که می‌تواند تا ۵ برابر سرعت صوت، حرکت کند. این موشک در داخل جو زمین حرکت خواهد کرد و با مسیری پیچیده، کار را برای شناسایی خود، سخت می‌کند.
ایران در فوریه ۲۰۱۹، رزمایشی را با عنوان ولایت ۹۷ برگزار کرد که طی آن از موشک جاسک رونمایی نمود. در این رزمایش، زیردریایی غدیر، یک موشک کروز جاسک را به هدفی فرضی شلیک کرد که با موفقیت همراه بود. در روز دوم این رزمایش، موشک‌های قادر و غدیر مورد آزمایش قرار گرفتند و در اقیانوس هند با موفقیت به هدف برخورد کردند.
در آبان ۱۳۸۹ ایران رزمایشی با نام مدافعان آسمان ولایت ۳ انجام داد. این رزمایش برای نمایش قدرت پدافندهای هوایی ایران بود.
در رزمایش پیامبر اعظم ۱۵ که به تاریخ ژانویه ۲۰۲۱ انجام شد، موشک‌های عماد، سجیل و قدر شلیک شدند.
ایران در مناسبت‌های مختلف سیاسی همچون سالگرد پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، اقدام به برگزاری رژه کرده و در این مراسم‌ها از موشک‌های خود رونمایی یا آنها را به نمایش می‌گذارد. در این رژه‌ها، موشک‌ها غالباً با بنرهای تبلیغاتی که شعارهای سیاسی بر آن نوشته شده‌اند، به حرکت در می‌آیند. شعارهایی چون «اسرائیل باید از روی نقشه محو شود»، «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» در این بنرها استفاده می‌شود. موشک‌های زلزال، تندر ۶۹، نازعات ۱۰، نازعات ۶، شهاب ۳، شهاب ۲، ام ۶، فاتح ۱۱۰، هاوک، اسکاد بی، سام ۶ و سامانه‌های مختلف پرتابی از جمله تسلیحات موشکی است که در این رژه‌ها به نمایش در می‌آیند. سامانه‌های موشکی رعد و سوم خرداد از سامانه‌هایی هستند که در رژه‌های به نمایش گذاشته شده‌اند.
نیروهای هوافضای سپاه پاسداران جمهوری اسلامی ایران، در آخرین دقایق روز یکشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۶، طی عملیاتی با نام «لیلة القدر» شش فروند موشک بالستیک میان‌برد ذوالفقار و قیام را از پایگاه موشکی کرمانشاه و کردستان به مواضع داعش در منطقه دیرالزور سوریه شلیک کردند. محل مورد هدف، مقر فرماندهی و مراکز تجمع و پشتیبانی و ساخت خودروهای انتحاری داعش بود که فاصله آن تا محل شلیک موشک‌ها ۶۰۰ کیلومتر بود. این عملیات در تلافی عملیات تروریستی داعش در تهران صورت گرفت. این اقدام ایران، اولین اقدام موشکی و فرازمینی ایران بود که با هماهنگی دو دولت عراق و سوریه صورت گرفته بود. در طی این عملیات، پهبادهای ایرانی از زمان نابودی اهداف فیلم تهیه کردند. به گزارش منابع ایرانی، تعداد قابل توجهی از فرماندهان و نیروهای داعش از جمله ابوعاصم اللیبی، عبدالقادر الفرآنی، سعد الحسینی و الشیشانی — داماد ابوبکر بغدادی — کشته شدند.
در عملیات دیگری در ۹ مهر ۱۳۹۷، نیروهای مسلح ایران طی عملیاتی با نام «ضربت محرم»، در تلافی عملیات تروریستی در رژه ارتش در اهواز، ۶ فروند موشک را به مواضع داعش در ۵۷۰ کیلومتری شرق رود فرات در سوریه شلیک کردند.
در زانویه ۲۰۲۰، ایران در تلافی به کشته شدن قاسم سلیمانی به دست آمریکایی‌ها، حمله موشکی به پایگاه عین الاسد در عراق را تدارک دید. در این حمله، روسیه به این کشور برای استفاده از گلوناس، دسترسی داده‌است. موشک‌های ایرانی که فاتح ۳۱۳ و قیام عنوان می‌شوند، توانستند در سامانه پدافند هوایی آمریکا ورود کنند و اهداف تعیین شده را مورد اصابت قرار دهند.
در سال ۲۰۱۱، پدافند هوایی سپاه، یک پهپاد جاسوسی آمریکایی را که تا نزدیکی استان قم در ایران آمده بود، ساقط کرد. مقام‌های نظامی ایران مدعی هستند که در بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۱، ایران تعداد زیادی از پهپادهای بدون سرنشین دیگر کشورها را ساقط کرده‌است. این پهپادها بیشتر متعلق به اسرائیل، آمریکا و انگلیس بوده‌اند. پیش از آن، خبر انهام یک پهپاد جاسوسی آمریکایی دیگر در دشت آزادگان خوزستان، به صورت رسمی منتشر شده‌بود. در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۹ نیز پهپاد RQ-4 Global Hawk متعلق به ارتش آمریکا در تنگه هرمز توسط سامانه سوم خرداد، منهدم شد.
موشک بالستیک، که مهم‌ترین و پرکاربردترین نوع از میان موشک‌های جنگی به حساب می‌آید، بر مبنای برد به شش دسته تقسیم می‌شوند. موشک‌های نزدیک برد با برد کمتر از ۳۰۰ کیلومتر، موشک‌های برد کوتاه، بین ۳۰۰ تا ۱۰۰۰ کیلومتر، موشک‌های برد متوسط بین ۱۰۰۰ تا ۲۵۰۰ کیلومتر، موشک‌های میان برد بین ۲۵۰۰ تا ۳۵۰۰ کیلومتر، موشک‌ها زیر قاره‌پیما با برد ۳۵۰۰ تا ۵۵۰۰ کیلومتر و موشک‌های قاره‌پیما با برد ۵۵۰۰ تا ۱۲۰۰۰ کیلومتر.
ایران علاوه بر کار بر روی موشک‌های بالستیک و کروز، بر روی موشک‌های کوتاه‌برد و توپخانه‌ای، اقداماتی را انجام می‌داد. این موشک‌ها بیشتر در جنگ‌های نامنظم کاربرد دارند. آنتونی کوردزمن در خصوص موشک‌های کوتاه‌برد ایران، لیستی را منتشر کرده‌است که شامل موشک نازعات با برد ۱۰۰ تا ۱۳۰ کیلومتر، زلزال ۱ با برد ۱۵۰ کیلومتر، زلزال ۲ با برد ۲۱۰ کیلومتر، زلزال ۳ با برد ۲۰۰ تا ۲۵۰ کیلومتر، فاتح ۱۱۰ با برد ۲۰۰ تا ۳۰۰ کیلومتر اسکاد بی با برد ۳۵۰ کیلومتر، شهاب ۲ با برد ۷۵ کیلومتر، اسکاد سی با برد ۵۵۰ کیلومتر و قیام ۱ با برد ۷۰۰ تا ۸۰۰ کیلومتر است.
موشک‌های بالستیک ایرانی به قرار ذیل هستند:
برد موشک‌های کروز ایرانی تا سال ۲۰۱۹ به صورت رسمی تا ۳۰۰ مایل توصیف شده‌است.
بر اساس گزارش میلیتاری تایمز وابسته به پنتاگون و همین‌طور گزارش دیگری از آیپک، مناطقی از جغرافیا که در تیررس موشک‌های ایرانی قرار دارند عبارتند از: منطقه خاورمیانه شامل کشورهای اسرائیل، قطر، امارات متحده عربی، لبنان، اردن، کویت، ارمنستان، آذربایجان، ترکیه، عراق، افغانستان، سوریه، عربستان، یمن، عمان، بحرین، پاکستان، ازبکستان، منطقه‌ای از آسیا شامل هند، بخش جنوبی و جنوب شرقی روسیه، ترکمنستان، بخش شرقی چین، قزاقستان، قرقیزستان، منطقه‌ای از غرب اروپا شامل اوکراین، آلبانی، بلاروس، یونان، بلغارستان، مقدونیه شمالی، مولداوی، قبرس، صربستان، رومانی، بخش غربی لهستان، مجارستان، اسلواکی و لتونی، بخش غربی ایتالیا، منطقه‌ای از شمال آفریقا شامل مصر، سودان، سومالی، اتیوپی، جیبوتی. کارشناسان نظامی بر این باورند که ایران توانایی پوشش سرتاسری روسیه، تمام اروپا و حتی آمریکا را در آینده داراست.
بنا به ادعای امیرعلی حاجی‌زاده فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ذوالفقار از موشک‌های با سرعت مافوق صوت است که تا ۶.۵ ماخ معادل ۸۰۰۰ کیلومتر بر ساعت سرعت می‌گیرد. دزفول دیگر موشک مافوق صوت ایرانی، تا ۷ ماخ سرعت، دارد.