moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
نخستین ساکنان پوهنپئی به احتمال زیاد مردمی با فرهنگ لاپیتا از جنوب خاور جزایر سلیمان یا مجمع‌الجزایر وانواتو بوده‌اند. تاریخ پیش از استعمار پوناپی به سه دوره تقسیم می‌شود که ۱) مواِهین کاوا یا مواِهین آراماس: دوره ورود بومیان و ساخت جامعه تا پیش از ۱۱۰۰ پس از میلاد ۲) مووِهین سادولور (دوره دودمان سادولور) بین ۱۱۰۰ تا ۱۶۲۸ میلادی و ۳) مووِهین نانموارکی (دودمان نانموارکی یا رئیس قبیله) از ۱۶۲۸ تا ۱۸۸۵ میلادی هستند. افسانه‌های بومیان پوناپی می‌گویند که فرمانروایان سالودور نخستین کسانی بودند که از خارج، ساختار دولت را به پوناپی آوردند. با افزایش سرکوبگری در طی چند نسل، نوعی قانون مطلق متمرکز سادولور در افسانه‌های پوناپی حاکم شد. خواسته‌های دلخواهانه و خودسرانه مانند شهرت برای انجام مجازات خدایان پوناپی باعث خشم مردم پوناپی شد. دودمان سادولور با یورش دومان ایزوکلکل پایان یافت. ایزوکلکل‌ها دیگر بیگانگان نیمه افسانه‌ای بودند که قوانین سالودور را با سامانه قوانین نامتمرکز رئیس قبیله‌ای جایگزین کردند که تا امروز ادامه دارد.
جامعه تاریخی پوهنپئی به شدت طبقاتی بوده و به پنج قبیله، گروه و زیرگروه گوناگون تقسیم می‌شد. هر قبیله توسط دو رئیس و جامعه بر پایه سامانه ارباب‌رعیتی اداره می‌شد. بنابراین همه زمین‌ها متعلق به رئیس بود که به طور مرتب خراج می‌گرفت و فرمانروای بی چون و چرا بود. تنبیه، شامل مجازات مرگ یا تبعید می‌شد. در جنگ‌های قبیله‌ای کارهایی چون غارت، آتش‌زدن خانه‌ها و کانو، و کشتن زندانیان انجام می‌شد. براوردهای انجام شده از جمعیت پوهنپئی در دوران پیش از ورود اسپانیایی‌ها نامطمئن پنداشته می‌شوند.
نخستین اروپایی وارد شده به پوهنپئی آلوارو د ساویدرا بود که در ۱۴ سپتامبر ۱۵۲۹ (مدت کوتاهی پیش از مرگ خود) به پوهنپئی وارد شد.Brand, Donald D. T"he Pacific Basin: A History of its Geographical Explorations" The American Geographical Society, New York, 1967, p.137 او در حال بازگشت به اسپانیای نو بود. او این جزیره را «سن بارتولومه» و به همراه دیگر جزیره‌های نزدیک «لُس پینتادُس» (به معنی "رنگ شده‌ها" در زبان اسپانیایی) نامید. زیرا بومیان پوهنپئی بدن‌های خود را خال‌کوبی می‌کردند. پس از آن ناوبر پرتغالی «پدرو فرناندز دی کیروس» سوار بر کشتی اسپانیایی «سن جرونیمو» در ۲۳ دسامبر ۱۵۹۵ به پوهنپئی وارد شد. اما تلاشی برای توقف نکرد.Coello, Francisco "Conflicto hispano-alemán" "Boletín de Sociedad Geográfica de Madrid", t.XIX. 2º semestre 1885, Madrid, pp.244,245,294,296 بازدید کننده دیگری که برای او مستندات محکمی وجود دارد یک استرالیایی به نام «جان هنری روو» سوار بر کشتی «جان بول» بود که در ۱۰ سپتامبر ۱۸۲۵ به پوهنپئی وارد شد اما نتوانست در جزیره، پیاده شود. زیرا کانوهای بومیان، آنها را دنبال می‌کردند. نخستین شرح مفصل از ویژگی‌های جزیره و بومیان آن توسط کاشف روس «فیودور لیتکه» سوار بر کشتی «سنویان» داده شد. او گروه جزیره‌های پوهنپئی را «آنت و پاکین» نامید. بین ۱۴ تا ۱۹ ژانویه ۱۸۲۸ کشتی او تلاش کرد تا در پوهنپئی پهلو بگیرد. اما به دلیل رفتار خشن بومیان نتوانست. در مقابل، برخی بومی‌ها به کشتی آمده و با آنها رابطه بازرگانی برقرار کردند. در نتیجه آن واژه‌های مشترکی ساخته شده و نقشه‌ای نیز تهیه شد. اِف.اِچ. فُن کیتلیتس یکی از همراه لیتکه گزارش بیشتری درباره موارد دیگر مانند ویرانه‌های دریایی نان مدال داده است. این گزارش به همراه دو گزارش دیگر، نخستین مستندات محکم درباره پوهنپئی هستند. مشخص نیست که بازدیدکننده بعدی چه کسی بوده است. اگرچه کاپیتان «جِی.اِچ. ایگِلِستُن» سوار بر کشتی «پِرو» در سوم ژانویه ۱۸۳۲ به پوهنپئی وارد شد و آن را «جزیره معراج» نامید، اما «ریزِنبِرگ» درباره اینکه چه کسی نخستین بار پوهنپئی را «جزیره معراج» نامید ابراز تردید می‌کند. در هر صورت این نام تا هنگامی که اسپانیایی‌ها پوهنپئی را مستعمره خود اعلام کنند بر آن باقی ماند.
پس از استقرار اسپانیایی‌ها شکار نهنگ و بازرگانی، گسترش پیدا کردند. کوتاه مدتی بعد، مستعمره بزرگی از ولگردها، محکومین فراری، و مسافران کشتی‌ها در پوهنپئی برپا شد. بر پایه گزارش‌های کشتی سوئدی «یوجین» این افراد، بسیار بدرفتار و بدطینت بودند. نخستین مبلغ مذهبی در پوهنپئی «پدر لوئیس دزی مایگر» یک کشیش کاتولیک رومی بود. او از هونولولو با قایق دودکله «نوتر دام دو په» در دسامبر ۱۸۳۷ حرکت کرد. اما پس از هفت ماه، در تلاش برای رسیدن به پوهنپئی ناموفق بود.Bunson, Maggie. "Faith in Paradise". Boston: St. Paul Publishing. 1977, pp. 43, 65 سرانجام در ۲۹ ژوئیه ۱۸۳۸ از والپارایسو شیلی به پوهنپئی رسید. در گروه همراهان او چندین نفر از مردم منگروان و تاهیتی بودند. برخی از آنان در پوهنپئی ماندند و از خود نسل‌هایی باقی گذاشتند. ده سال پس از آن، مایگر به عنوان اسقف هونولولو به پادشاهی هاوایی بازگشت. در ۱۸۵۲ گروهی از مبلغان مذهبی نیو انگلند در پوهنپئی مستقر شدند. نامه‌ها و گزارش‌های آنها اطلاعات مهمی درباره جزیره می‌دهند. این نامه‌ها و گزارش‌ها در دانشگاه هاروارد نگهداری می‌شوند.
شیوع آبله در سال ۱۸۵۴ باعث کاهش چشمگیر جمعیت پوهنپئی شد.
در هنگام جنگ داخلی آمریکا برای مقابله با مسدود شدن بندرها توسط دولت ایالات متحد آمریکا، نیروی دریایی ایالات مؤتلفه آمریکا کشتی‌های بازرگانی آمریکایی را بازرسی می‌کرد. در یکم آوریل ۱۸۶۵ سی‌اس‌اس شنندوا شکارچیان نهنگ آمریکایی را در پوهنپئی گیر انداخت و همه آنها را نابود کرد. پادشاه پوهنپئی «نانانیریکی» از این ضربه وارده بسیار خوشحال شد."CSS Shenandoah", Lieutenant James I Waddell, Annapolis 1960, pages 144-155
در ۱۸۸۶ اسپانیایی‌ها بر جزایر کارولین که به عنوان بخشی از هند شرقی اسپانیا شناخته می‌شد ادعای مالکیت کرده و آغاز به اجرای قوانین دولتی خود در پوهنپئی کردند. آنها شهر «سانتیاگو د لا آسِنسیون» را ساختند که امروز "کولونیا" نامیده می‌شود (که از Colonia یا Colony گرفته شده است). اسپانیایی‌ها چندین ساختمان دولتی مانند قلعه، کلیسا، و مدرسه ساختند. همچنین راهِبان «کاپوچین اسپانیایی» از مانیل به پوهنپئی فرستاده شدند تا مسیحیت کاتولیک را گسترش دهند. پس از پایان جنگ آمریکا و اسپانیا در ۱۸۹۸ امپراتوری استعماری آلمان جزایر کارولین را به همراه جزایر ماریانا (به جز گوآم) در ۱۸۹۹ از امپراتوری اسپانیا خرید. چهار سال پس از آن نیز جزایر مارشال را به قیمت هفده میلیون مارک طلایی آلمان خرید. در آن زمان، جنگ نیروهای اسپانیایی با مردم بومی خونین‌تر هم شده بود. به گونه‌ای که ۳۰۰ نفر اسپانیایی جان داده بودند.
در هنگام حضور امپراتوری استعماری آلمان در پوهنپئی، تغییر بنیادی در مالکیت زمین در سراسر جزایر کارولین پیش آمد. سامانه ارباب‌رعیت در ۱۹۰۷ لغو شد و به جای مالکیت چند شخص خاص بر زمین‌ها مالکیت زمین‌ها به مردم عادی بخشیده شد. این کار باعث کاهش قدرت رئیس قبیله‌ها شد و تنها بر پایه قدرت و احترام سنتی، نخستین برداشت محصول به آنها داده می‌شد. بنابراین مالیات از صاحبان زمین‌ها گرفته شد. اما آنها باید به جای پرداخت مالیات، سالی ۱۵ روز در پروژه‌های عمومی چون ساخت اسکله، راه، و مانند آن کار می‌کردند. این شیوه کار به جای پرداخت مالیات به شورش سوکس انجامید که با نافرمانی در ساخت راه در جزیره سوکس آغاز شد. در ادامه به کشتن ۹ نفر و درگیری‌های بعدی محاکمه ۳۶ شورشی سوکسی، اعدام ۱۵ شورشی، و تبعید دیگران به بابلدائب در جزایر پالائو آلمان انجامید.
سرشماری آلمان‌ها در سال‌های ۱۹۱۱-۱۹۱۲ نشان داد که ۳,۱۹۰ پوهنپئیایی، ۵۸۵ کارولینای مرکزی، و ۲۷۹ ملانزیایی در پوهنپئی زندگی می‌کنند. به دلیل توفان‌های ویرانگر، بسیاری از ساکنان دیگر جزیره‌ها (به ویژه از جزیره سوکس) به پوهنپئی کوچ کردند. یک سرشماری ویژه در اواخر سال ۱۹۴۷ میلادی نشان داد که از ۵,۶۲۸ ساکن پوهنپئی، ۴,۴۵۱ نفر پوهنپئیایی و ۱,۱۷۷ نفر دیگر بومی دیگر جزیره‌های اقیانوس آرام هستند. در ۱۹۶۳ جمعیت پوهنپئی به نزدیک ۱۰,۰۰۰ نفر رسید.
پس از جنگ جهانی اول بر پایه پیمان ورسای امپراتوری ژاپن قیمومت و کنترل همه مستعمره‌های بالاتر از استوا شامل جزایر کارولین، جزایر مارشال (به غیر از گوآم آمریگا)، جزایر ماریانا، و خلیج کیاچو را بدست آورد. در سال‌های پس از آن و در هنگام جنگ جهانی دوم ارتش امپراتوری استعماری ژاپن، نیروهای هوایی و دریایی بسیاری را در این منطقه مستقر کرد. اما نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بین ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵ این منطقه را به تصرف خود در آورد.
در این هنگام کشتی‌های جنگی بسیاری مانند یواس‌اس ماساچوست (بی‌بی-۵۹)، یواس‌اس آلاباما (بی‌بی-۶۰)، یواس‌اس آیووا در پوهنپئی پهلو گرفتند یا مانند یواس‌اس کاوپنز (سی‌وی‌ال-۲۵) به پوهنپئی حمله کردند.
پس از پایان جنگ، کشتی‌های آمریکایی، ژاپنی‌های باقی مانده را به کشورشان بازگرداندند.در سال ۱۹۴۷ آمریکا مدیریت قلمرو تراست جزایر اقیانوس آرام را به دست گرفت.
در سال ۱۹۸۶ ایالات فدرال میکرونزی استقلال خود را از آمریکا بدست آورد.
جمعیت ایالت پوهنپئی در سال ۲۰۱۰ نزدیک به ۳۴,۰۰۰ نفر بود. در حالیکه بسیاری از ساکنان پوهنپئی، خود را پوهنپئیایی می‌دانند گوناگونی نژادی در پوهنپئی بیشتر از هر جزیره دیگر در ایالات فدرال میکرونزی است. دلیل این تنوع، یک سده استعمارگری خارجی و کوچ و زندگی مردمی از اسپانیا، آلمان، ژاپن، کامورو، فیلیپین، آمریکا، استرالیا، و دیگر کشورهای غربی و همچنین پایتخت کشور بودن پوهنپئی است. زیرا صدها نفر از مردم سه ایالت دیگر یاپ، چوک، و کوسرائی در دولت مرکزی آن کشور کار می‌کنند.
زبان پوناپیایی و گویشهای آن زبان رایج در پوهنپئی است. زبان رسمی در ایالات فدرال میکرونزی زبان انگلیسی است.
در فرودگاه بین‌المللی پوناپی تابلوها به زبان‌های پوهنپئیایی، انگلیسی، و ژاپنی نصب شده اند.
فهرست شهرداری‌های ایالت پوهنپئی:
فرودگاه بین‌المللی پوناپی با کد در نزدیکی کولونیا و در جزیره کوچکی به نام «دِکِتیک» در ساحل شمالی جزیره اصلی قرار دارد.
نویسندگان زیادی از جمله اچ. پی. لاوکرفت در چند داستان کتاب «کتولو متس» خود به پوهنپئی اشاره کرده اند. لاوکرفت و هازل هلد در داستان «بیرون از ابدیت» خود از ویرانه‌های نان مدال الهام گرفته اند. در بازی ویدیویی نیز به پوهنپئی اشاره شده است.
وزارت آموزش و پرورش ایالت پوناپی مدرسه‌های دولتی زیر را مدیریت می‌کند:
کوسرائی (به انگلیسی:kosrae) با نام پیشینِ کوسائی یا آبخوست نیرومند یا "جزیره قوی" یک آبخوست و یکی از چهار ایالت کشور ایالات فدرال میکرونزی است. کُسرائه شامل آبخوست اصلی، چند جزیره، و چندین آبخوست خرد نزدیک آن می‌شود. مهم‌ترین این آبخوست‌ها، للو است که ۱٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
جمعیت کُسرائه در سال ۲۰۱۰، ۶٬۶۱۶ نفر بوده‌است. شهر توفول پایتخت این آبخوست است. کوه فینکل به ارتفاع ، بلندترین نقطه در این ایالت است و مساحت آن ۱۱۰ کیلومتر مربع است.
کُسرائه، شرقی‌ترین ایالت در جزایر کارولین است. این ایالت با مساحت در ۶۰۰ کیلومتری (۳۷۰ مایلی) شمال خط استوا، بین گوآم و هاوایی قرار دارد. ساحل برخی آبخوست‌های آن دچار فرسایش شده‌اند.
کُسرائه ایالتی با بلندای زیاد و مناطق کشف نشده بسیار است. بسیاری برای غواصی اسکوبا و کوهنوردی به آنجا می‌روند. آب‌سنگ‌های مرجانی که آبخوست را دربر گرفته‌اند با یک سامانه بویه دریایی در شرایط دست‌نخورده نگهداری می‌شوند که به‌دست کاوشگران، غواصان و به‌کمک «دفتر منابع دریایی» دولتی نصب و نگهداری می‌شوند. بخش بزرگی از آب‌سنگها دست‌نخورده هستند که شامل چندین کیلومتر مرجان سخت شده می‌شود که به گفته برخی، هزاران سال عمر دارند.
پوشش گیاهی فشرده و کوه‌های پُرشیب، مانع از توسعه چشمگیر کُسرائه شده‌اند. اگر از بیرون آبخوست به آن نگاه شود، شکل آن یادآور اندام یک زن است. به همین دلیل آن را «آبخوست بانوی خوابیده» نامیده‌اند.
للو، یک آبخوست آب‌سنگ مرجانی با اهمیت در خاور کُسرائه است. مساحت للو تنها اما جمعیت آن ۱٬۵۰۰ نفر است. شهر توفول پایتخت ایالت کُسرائه در منطقه شهرداری للو قرار دارد. دیگر آبخوست‌های نزدیک کُسرائه که خالی از سکنه هستند، یِن‌یِن و یِن‌سار (در منطقه شهرداری للو)، آبخوست فرودگاه، کیول، میوتونیال، سروناساک (در منطقه شهرداری تافونساک)، و سروکامس (در بخش والونگ منطقه شهرداری تافونساک) هستند.
شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد که از سال‌های آغازین هزاره نخست میلادی، مردمانی در کُسرائه زندگی می‌کرده‌اند. از جمله این شواهد منطقه باستان‌شناسی للو است که از سال ۱۲۵۰ میلادی وجود داشته و در دوران اوج خود ۱٬۲۵۰ نفر جمعیت و ۲۷ هکتار مساحت داشته‌است. این شهر برای سنگ قبرهای هرم‌مانند خود، زبان‌زد است.
«آلوارو د ساویدرا» نخستین اروپایی وارد شده به کوسرئی در ۱۳ سپتامبر ۱۵۲۹میلادی بود. او در آن هنگام در سفر از تیدوره به اسپانیای نو بود.Coello, Francisco "Conflicto hispano-alemán" "Boletín de Sociedad Geográfica de Madrid", t.XIX. 2º semestre 1885, Madrid, p.296 اگرچه از سال ۱۶۶۸ میلادی امپراتوری اسپانیا بر کُسرائه ادعای مالکیت کرد اما تا سال ۱۸۸۵میلادی اشغال نشد. در هنگام نخستین تماس اروپاییان با بومیان در سال ۱۸۲۴ میلادی، کُسرائه جامعه‌ای به شدت طبقاتی داشت که نمونه‌ای از آبخوست‌های اطراف در آن هنگام بود. ویژگی‌ های فرهنگی آن، وجود گروه‌ها و نزدیکی خویشاوندی با ساختار ارباب رعیتی است که در آن نخبگان زمین‌هایی را کنترل می‌کردند که مردم عادی در آن مشغول به‌کار بودند. روستاها از چند گروه کوچک و نسبتاً نزدیک به‌هم تشکیل می‌شدند که آشپزخانه آن‌ ها مشترک بود.
نخستین دفتر تبلیغ مذهبی توسط مبلغان کانگر گیشنال در ۱۸۵۲میلادی باز شد و گمان می‌رود که در دهه ۱۸۷۰ (میلادی) همه مردم آبخوست به مسیحیت گرویده باشند. امروزه همچنان گروه‌های مسیحی در کُسرائه وجود دارند و دین هنوز در گرد هم‌آوری مردم، نقش فرهنگی مهمی دارد.
در ۱۵ مارس ۱۸۷۴ میلادی، کشتی ناخدای بدنام و آدمربا «بولی هیز» به نام «لئونورا» هنگامی که به‌دلیل طوفان در بندرگاه اوتوه توقف کرده بود غرق شد. بولی هیز برای خود خانه‌ای در اوتوه ساخت و در هفت ماهی که به ترور مردم محلی مشغول بود در آن زندگی کرد. در سپتامبر ۱۸۷۴ اچ‌ام‌اس رسریو (۱۸۶۰) به فرماندهی «ناخدا دوپویس» به کُسرائه آمد تا درستی یا نادرستی اتهامات وارده به هیز را بررسی کند. هیز دستگیر شد؛ اما با قایقی به درازای ۱۴ پا که از باقیمانده‌های لئونورا ساخته شده بود فرار کرد.James A. Michener & A. Grove Day, "Bully Hayes, South Sea Buccaneer", in "Rascals in Paradise", London: Secker & Warburg 1957 شاید گنج او جایی در جنگل، زیر خاک باشد. اما حفاری و کاوش‌های انجام شده برای یافتن آن تا به امروز ناموفق بوده‌است.
در ۱۸۸۵میلادی پس از آنکه درگیری بین امپراتوری اسپانیا و امپراتوری آلمان با میانجی‌گری واتیکان پایان یافت، نیروی دریایی اسپانیا کنترل کُسرائه را به دست گرفت. پس از شکست اسپانیا از ایالات متحده آمریکا در جنگ آمریکا و اسپانیا در ۱۸۹۸، در دوم فوریه ۱۸۹۹ میلادی امپراتوری اسپانیا جزایر کارولین را به قیمت ۲۵ میلیون پزوتا (۱۷ میلیون مارک طلایی آلمان) به امپراتوری آلمان فروخت.
پس از جنگ جهانی اول، بر پایه پیمان ورسای، امپراتوری ژاپن قیمومیت و کنترل تمام مستعمره‌های بالاتر از خط استوا شامل جزایر کارولین، جزایر مارشال (به غیر از گوآم آمریکا)، جزایر ماریانا، و خلیج کیاچو را به‌دست‌آورد.
در هنگام فرمانروایی امپراتوری ژاپن، کُسرائه شاهد رشد اقتصادی پیوسته از ۱۹۱۴ تا پیش از شکست و تسلیم امپراتوری ژاپن در جنگ جهانی دوم در ۱۹۴۵ بود. در آن هنگام آبخوست به وسیله چند مُبَلّغ مذهبی اداره می‌شد که مردم را ارشاد می‌کردند. ویلارد پرایس در بازید از کُسرائه در دهه ۱۹۳۰ (میلادی) می‌نویسد: هیچ زندانی در کُسرائه نیست، در طول ۶۰ سال هیچ قتلی اتفاق نیفتاده و مردم دربارهٔ نوشیدنی الکلی و تنباکو چیزی نمی‌دانند.Willard Price. "The South Sea Adventure: Through Japan’s Equatorial Empire". 1936.
ژاپنی‌ها کُسرائه را در هنگام جنگ جهانی دوم سنگربندی کردند. اما هیچ نبردی در کُسرائه اتفاق نیفتاد. امروزه همچنان بسیاری از تونل‌های کنده شده در طول جنگ، یافت می‌شوند.
در ۱۹۴۵ مدیریت کُسرائه به آمریکا داده شد. آمریکا کُسرائه را به عنوان بخشی از قلمرو تراست جزایر اقیانوس آرام مدیریت کرد. از دهه ۱۹۶۰ (میلادی) کمک و سرمایه‌گذاری آنها افزایش یافت.
در آغاز دوره قلمرو تراست جزایر اقیانوس آرام، کُسرائه به عنوان یکی از منطقه‌های شهرداری ایالت پوناپی مدیریت می‌شد. اما در ۱۹۷۷ از پوناپی جدا شده و مستقل شد. هنگامی که قانون اساسی میکرونزی در ناحیه‌های پالائو و جزایر مارشال قلمرو تراست جزایر اقیانوس آرام شکست خورد، کُسرائه به ناحیه‌های باقی‌مانده یاپ، چوک (چوئوک) و پوناپی پیوست تا کشور ایالات فدرال میکرونزی پدید آید. کُسرائه تنها آبخوست کشور ایالات فدرال میکرونزی است که به‌تنهایی، یک ایالت مستقل است. اگرچه هفت یا هشت آبخوست خرد در نزدیکی آب‌سنگ مرجانی آبخوست اصلی (که مهم‌ترین آن للو است)، به‌عنوان بخشی از آبخوست اصلی فرض می‌شوند.
تا سال ۱۹۷۷ کُسرائه به نواحی یا روستاهای زیر تقسیم می‌شد:
در سال ۱۹۸۰ پنج منطقه شهرداری در کُسرائه ایجاد شدند:
با پیوستن والونگ به تافونساک، تعداد منطقه‌های شهرداری به چهار منطقه کاهش یافت.
فرودگاه بین‌المللی کُسرائه در یک آبخوست انسان‌ساز در امتداد آب‌سنگ مرجانی ساخته شده‌است. این آبخوست انسان‌ساز در فاصله از ساحل آبخوست اصلی قرار دارد و با یک پل به آبخوست اصلی راه دارد. دو پرواز در هفته از هر طرف به گوآم و هاوایی از این فرودگاه توسط شرکت هواپیمایی یونایتد ایرلاینز (در گذشته توسط کنتیننتال میکرونزی) «آیلند هاپِر» با بوئینگ‌های ۷۳۷–۸۰۰ انجام می‌شود. این پروازها در مسیر خود در پوناپی و چوک و مقصدهایی در جزایر مارشال توقف می‌کنند. نائورو ایرلاینز نیز یک پرواز در هفته با بوئینگ ۷۳۷–۳۰۰ به بریزبن استرالیا، و نادی در فیجی دارد.
وزارت آموزش و پرورش ایالت کُسرائه شش دبستان و یک دبیرستان را مدیریت می‌کند:"Schools." Kosrae State Department of Education. Retrieved on February 23, 2018.
در ژوئیه ۲۰۱۱ وزارت آموزش و پرورش ایالت کُسرائه نخستین ایالت در ایالات فدرال میکرونزی بود که برنامه «یک لپ‌تاپ برای هر دانش‌آموز» را اجرا کرد. در پی آن، ۷۲۰ لپ‌تاپ ایکس‌او-۱ به دانش‌آموزان مدرسه‌های دولتی کُسرائه داده شد.
زبان رسمی در ایالت کُسرائه، زبان کوسرائیایی است. اگرچه در مکاتبات اداری دولتی، از زبان انگلیسی نیز استفاده می‌شود. بر پایه قانون اساسی کُسرائه از زبان انگلیسی برای دادن حق برابر به همه ساکنان کُسرائه استفاده می‌شود. باید گفت که در دوره‌ای، قانون اساسی کُسرائه به هر دو زبان انگلیسی و کوسرائیایی، نوشته شده بود تا از درگیری‌های حل نشدنی جلوگیری شود، اما سرانجام، زبان کوسرائیایی پیروز شد. توجه شود که زبان رسمی در کشور ایالات فدرال میکرونزی زبان انگلیسی است.
در دوران نخستین، یک سامانه مبادله‌ای با صدف دریایی در کُسرائه وجود داشت. امروزه دانش کمی از چگونگی کارکرد این سامانه در دست است.
از دهه ۱۹۶۰ (میلادی) تا کنون دولت ایالتی کُسرائه، استخدام‌کننده اصلی در آبخوست بوده‌است. درحالیکه ماهی‌گیری و کشاورزی سنتی، منابع اصلی درآمد و اقتصاد آن هستند. واردات، جای هرگونه کالاهای بومی دیگر که در گذشته در خود کُسرائه ساخته می‌شدند را گرفته‌است. دلار آمریکا واحد پول رایج در کُسرائه و همه کشور ایالات فدرال میکرونزی است.
تا به امروز صنعت گردشگری کُسرائه محدود به غواصی اسکوبا در آب‌سنگ‌های مرجانی بوده که ماننده حلقه، همه آبخوست را در بر می‌گیرند. محبوبیت موج‌سواری، کوهنوردی، و موج‌سواری با پارو در میان کرناها در حال افزایش است. مسابقه دو سالانه راک‌هاپر به طول که از سال ۲۰۱۳ آغاز شده، ورزشکاران بسیاری را از پوناپی و آب‌سنگ حلقوی کواجالین به خود جذب می‌کند.
در ژوئیه ۲۰۱۶ تفریحگاه نائوتیلوس کُسرائه با یک قرعه‌کشی که از همه جهان در آن شرکت داشتند واگذار شد. خانواده صاحب‌های پیشین آن (داگ و سالی بِیتز)، آن‌ها را متقاعد کردند که در هنگام بازگشت به استرالیا، تفریح‌گاه را به جای فروش، با قرعه‌کشی واگذار کنند. برنده این قرعه‌کشی «جاشوآ» از ایالت نیو ساوت ولز استرالیا بود.Man wins an entire resort on Micronesian island with $65 raffle ticket, ABC News Online, 27 July 2016
خوراک سنتی کُسرائه، درخت نان، نارگیل، موز، یم، و نیشکر است. درخت نان، خوراک اصلی بود که در دوران کمبود، در گودال‌های پوشیده از برگ درخت نگهداری می‌شد. نارگیل خوراک طبقه نخبه‌ها و فرمانروایان بود.
خوراک مهم‌ترین نقش در سبک زندگی در کُسرائه را داشت؛ زیرا هر روستا از گروهی از خانواده‌ها تشکیل می‌شد که در خانه‌هایی ساخته شده به دور یک آشپزخانه (زمین گرمایی)، گرد هم می‌آمدند. تارو نرم به شکل یک خوراک ویژه مهمانی درمی‌آمد که به آن «فاه‌فاه» می‌گفتند. این خوراک توسط مردانی آماده می‌شد که جزئی‌ترین مهارت‌های آماده‌سازی آن به آن‌ها آموزش داده می‌شد. این افراد خوراک دیگری به نام «سوهکا» یا «کاوا» را نیز آماده می‌کردند که با گرم کردن ریشه گیاهان کوهی درست شده و فقط برای طبقه نخبگان بود. ماهی با تور ماهی‌گیری گرفته می‌شد.
امروزه خوراک بیشتر خانواده‌ها برنج وارداتی و ماهی و گوشت کنسرو شده‌است که با ماهی تازه محلی و ریشه محصولات کشاورزی، مخلوط می‌شوند. حتی امروز، فاه‌فاه و خوک نیز بیشتر، خوراک ویژه مهمانی است. به نظر می‌رسد که ژاپنی‌ها درخت لیموترش را به کُسرائه آوردند که محصول آن کیفیت مناسبی دارد. چند گونه نارنگی که هنگام رسیدن به رنگ سبز در می‌آیند در کُسرائه فراوان بوده و دیگر آبخوست‌های نزدیک، به دنبال آن هستند. سیب کوهستانی یک میوه درخت گرمسیری است (ارتباطی با سیب ندارد) به همراه توت‌فرنگی پایاپا و آناناس در بسیاری از بخش‌های کُسرائه می‌رویند. چند گونه موز وجود دارد که برخی از آن‌ها بهترین مزه را در مقایسه با دیگر موزها دارند. گونه‌ای موز نیز وجود دارد که باید پیش از خوردن، پخته شود. موز کالیفرنیش نیز می‌تواند حتی هنگامی که سبز (نرسیده) است خورده شود. چند نفر از کشاورزان محلی، سبزی‌های گوناگونی مانند خیار، کلم چینی، کاهو، بادنجان، کدو، و طالبی را به جزایر مارشال صادر می‌کنند.
یاپ (به لاتین: Yap) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات فدرال میکرونزی است.
یاپ ۱۱٬۳۷۷ نفر جمعیت دارد.
تیم ملی بسکتبال زیر ۱۹ سال زنان ایران یا تیم ملی بسکتبال دختران جوان ایران نماینده بسکتبال کشور ایران در مسابقات بین‌المللی در رده سنی جوانان است که زیر نظر فدراسیون بسکتبال ایران فعالیت میکند.
سفید و کوتاه به کارگردانی مکس اسکالادانووسکی. این فیلم محصول سال ۱۸۹۵ میلادی است. این فیلم خانواده‌ای را در حال حرکات آکروباتیک نشان می‌دهد.
جاناتان گلیزر (؛ زادهٔ ۲۶ مارس ۱۹۶۵) کارگردانی انگلستانی است که در زمینه ساخت فیلم‌های سینمایی و تبلیغاتی و همچنین ساخت موزیک ویدئو فعالیت می‌کند.
تیم ملی بسکتبال با ویلچر مردان ایران نماینده بسکتبال با ویلچر کشور ایران در مسابقات بین‌المللی است که زیر نظر فدراسیون ورزش‌های جانبازان و معلولین فعالیت می‌کند.
بسکتبال با ویلچر فرمی از بسکتبال برای معلولان می‌باشد. تاریخچه این ورزش به بین دهه‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۶۰ بر می‌گردد که پس از جنگ جهانی دوم معلولان آمریکایی این بازی را انجام می‌دادند پس از آن به مرور زمان این ورزش در سراسر جهان شناخته شد از سال ۱۹۷۳ جام جهانی بسکتبال با ویلچر برگزار شد.
مسابقات این رشته به صورت تیمی در دو بخش بانوان و آقایان برگزار می‌شود، این رشته از سال ۱۳۵۲ شمسی مطابق با ۱۹۷۳ میلادی در داخل سازمان ISMGF بوده و از سال ۱۳۷۲ شمسی مطابق با ۱۹۹۳ میلادی تحت پوشش فدراسیون جهانی IWBF قرار گرفته و به فعالیت خود ادامه داده است.
آغاز فعالیت این رشته در ایران به سال ۱۳۵۹ بر می‌گردد و اولین دور مسابقات قهرمانی کشوری این رشته نیز در همین سال برگزار گردید و در سال ۱۳۶۰ یعنی در سال ۱۹۸۱ میلادی اولین برنامه برون مرزی با اعزام تیم ملی کشورمان به مسابقات بین‌المللی یوگسلاوی صورت گرفت.https://www.paralympic.ir/fa/intro/sportfields/summersports/basketball
طی سال های ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۰ به دلیل حضور فعال اسراییل در مسابقات جهانی و پارالمپیک و کم بودن کشورهای فعال در این رشته و احتمال برخورد با هم، در رقابتهای جهانی و المپیک شرکت نکرد.
رقابتهای جام فجر و چند رقابت بین المللی و رقابتهای مقدماتی المپیک در سال ۱۹۹۶ و ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴ کل فعالیت های ایران تا سال ۲۰۰۴ بود. بعد از تشکیل منطقه آسیا-اقیانوسیه در سال ۲۰۰۵ فعالیت ایران بیشتر شد. در اولین حضور در سال ۲۰۰۵ با بردن تایوان در رده بندی برنز گرفت.
اولین طلای این رشته در نهم آذر ۱۳۸۵ به دست اومد. البته قبل از اون مسابقات بین‌المللی جام فجر چندین سال برگزار می‌شد و معمولا ایران اول می‌شد و بیشتر رقیبان تیمهای غرب آسیا بودند.
به گزارش خبرنگار اعزامی مهر از مالزی، در آخرین روز از مسابقات بسکتبال با ویلچر نهمین دوره بازیهای فسپیک تیم بسکتبال با ویلچر کشورمان طی دیداری قدرتمندانه با نتیجه ۷۷ بر ۵۸ مقابل استرالیا به برتری رسید. این نخستین عنوان قهرمانی تیم بسکتبال با ویلچر ایران درتاریخ این رشته به حساب می‌آید. تیم کشورمان در این دیدار با ترکیب غلامزاد، دقاقله، طرفی، احمدی و غریب لو با ترکیب اصلی به میدان رفت.
کشورهای غرب آسیا تنها در دوره آخر بازی‌های فسپیک (که مخصوص شرق دور و اقیانوسیه بود) مجاز به شرکت شدند و این اولین و آخرین حضور بود چون مسابقات منحل شد و به جای آن بازیهای آسیایی جایگزین شد.https://www.mehrnews.com/news/414463/نخستین-قهرمانی-تاریخ-بسکتبال-با-ویلچر-ایران-بدست-آمدhttps://www.mehrnews.com/news/414674/قهرمانی-والیبال-بسکتبال-و-فوتبال-در-مسابقات-معلولان-آسیا-اقیانوسیهhttps://donya-e-eqtesad.com/بخش-ورزش-27/691452-قهرمانی-بسکتبال-با-ویلچر-فوتبال-والیبال-نشسته
نایب قهرمانی ۲۰۲۲ میزبانی تایلند (مسابقات قهرمانی آسیا و اقیانوسیه و کسب سهیمه جهانی)
تا سال ۲۰۰۴ میلادی به علت کمبود تیمهای فعال در سطح جهان، ایران در منطقه غرب آسیا و آفریقا بود. تیم آفریقای جنوبی تیم خوب این منطقه بود. بعد از پارالمپیک ۲۰۰۴ فدراسیون جهانی اقدام به تشکیل دو منطقه آسیا-اقیانوسیه و آفریقا می‌گیرد و مناطق آسیا-پاسفیک که شامل شرق آسیا و اقیانوسیه بود و منطقه غرب آسیا و آفریقا منحل می‌شود. اولین دوره رقابت منطقه آسیا سال ۲۰۰۵ به میزبانی مالزی در بخش مردان در دو رده سنی جوانان و بزرگسالان برگزار شد و ایران سوم شد. در سال ۲۰۰۷ اطلاعاتی در دست نیست و احتمالا ایران شرکت نکرد. در سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ ایران محروم بود. از ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۲ ایران پنج دوره در قهرمانی آسیا شرکت کرده و صاحب ۵ مدال شده‌است.https://www.paralympic.org/sites/default/files/document/130612102726657_2013_06_Dato+Zainal+Abu+Zarin-website.pdf
در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۰۸ ایران به دلیل تغیر برنامه بازی‌ها (جهت بازی نکردن با اسراییل) به جهت اعتراض در مقابل آمریکا در مرحله یک چهارم نهایی حاضر نشد. پس از این بازی‌ها کمیته بین‌المللی پارالمپیک پنج سال محرومیت از حضور در تمامی مسابقات بسکتبال با ویلچر در سطح جهان را برای ایران تا تاریخ اول ژانویه ۲۰۱۴ در نظر گرفت. غفور کارگری که بعدها رییس کمیته پارالمپیک ایران هم شد و در آن زمان در کاروان اعزامی مسئولیت داشت این اقدام را با فرافکنی توجیه کرد. در اوایل سال ۲۰۱۳ کمیته بین‌المللی پارالمپیک با یازده ماه تخفیف، پایان محرومیت بسکتبال با ویلچر ایران را اعلام نمود.
سفید و کوتاه به کارگردانی لوئیس لومیر. این فیلم محصول سال ۱۸۹۵ میلادی است.
غَسّانیان، ملوک غسانی، بنو غسان یا غساسنه یا آل جفنه نام دولتی بود در شمال غربی شبه‌جزیره عربستان و در همسایگی مرزهای امپراتوری روم شرقی. غسانیان در اصل اعرابی از طایفهٔ ازد بودند که در میان سال‌های آغازین سدهٔ سوم تا سدهٔ پنجم میلادی از جنوب عربستان به حدود شام کوچیده‌بودند. غسانیان تابع روم بودند و ضمن آنکه مرزهای روم را از تازش‌های گاه‌وبیگاه اعراب بادیه پاس‌می‌داشتند، در موضع رقابت با لخمیان قرارداشتند و در زمان جنگ‌های ایران و روم، همراه رومیان بودند. پادشاهان این دوده دارای خودمختاری بوده و از امپراتوران روم مواجب و همچنین القاب بطریق و فیلارک را دریافت می‌داشتند.
غسانیان در اصل از زبان آرامی شامی استفاده می کردند اما زبان عربی را کنار نگذاشتند.
نخستین پادشاه و نیز سرشناس‌ترین آنان حارث بن جبله بود که از سوی دولت روم صاحب لقب فیلارک و عهده‌دار حکومت ناحیهٔ حوران شد.
غسانیان در اصل از اعراب جنوب عربستان بودند. سپس در سدهٔ سوم میلادی به سوی شام حرکت کردند. در این مسیر آنها مدتی را نیز در تهامه در کنار چشمه یا چاهی به نام "غسّان" ساکن بودند، در نتیجه نام ایشان از این مکان برگرفته شده‌است. همچنین خاندان غسانی را به نام "جفنه" -نیای حراث بن جبله نخستین پادشاه این خاندان- آل جفنه نیز می‌خوانند.
غسانیان با مهاجرت به شام با جماعت‌های یونانی همنشین شدند و باورهای ایشان در آنان اثر گذاشت. با برآمدن مسیحیت آنان در نخستین سال‌های پس از میلاد بدین دین و مذهب یعقوبی گرویدند. هنگامی که فتوحات اسلام به شام رسید، بیشتر غسانیان ترجیح دادند تا بر دین مسیحی بمانند، در نتیجه به صورت جزئی از مسیحیان سریانی‌زبان درآمدند.
سریه مؤته
Wikipedia contributors, "Ghassanids," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ghassanids&oldid=617435919 (accessed August 31, 2014).
سفید و کوتاه به کارگردانی رابرت پائول. این فیلم محصول سال ۱۸۹۵ میلادی است.
فیلم ناطق تجربی دیکسون عنوان یک فیلم آمریکایی سیاه و
سفید و کوتاه به کارگردانی ویلیام کندی دیکسون است. این فیلم محصول سال ۱۸۹۵ میلادی است. این فیلم نخستین تجربه فیلم ناطق در سینما است.
شهرستان لوکاس (به انگلیسی: Lucas County) ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شهرستان مک‌لین (به انگلیسی: McLean County) ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شهرستان مک‌هنری (به انگلیسی: McHenry County) ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اجرای نمایشی حیوانات یا جست و خیز سگ‌ها فیلم مستند، صامت، سیاه و سفید و کوتاه بریتانیایی به کارگردانی بیرت ایکر. این فیلم محصول سال ۱۸۹۵ میلادی است.
پرونده الکترونیک بیمار: پرونده الکترونیک بیمار یا پرونده الکترونیک سلامت مدرکی است که عمدتاً مراقبت‌های دوره‌ای ارائه شده به وسیلهٔ مراکز درمانی را توصیف می‌کند و در بیمارستان و سایر مراکز ارائه خدمات درمانی مثل واحدهای تخصصی یا مراکز بهداشتی نیز ایجاد می‌شود.
پرونده الکترونیکی بیمار نوع الکترونیکی پرونده سلامت شخصی می‌باشد.
ثبت الکترونیکی سلامت (EHR) و یا مدارک الکترونیکی پزشکی (EMR)، به مجموعه نظام مندی از اطلاعات سلامت بیمار و جامعه الکترونیکی ذخیره شده در فرمت دیجیتال دارد. این سوابق را می‌توان در سراسر مراکز بهداشتی درمانی مختلف به اشتراک گذاشت. سوابق از طریق، سیستم‌های اطلاعات سازمانی وسیع متصل به شبکه یا دیگر شبکه‌های اطلاعات و مبادله‌ای به اشتراک گذاشته می‌شود. EHRها ممکن است شامل طیف وسیعی از اطلاعات، از جمله جمعیت، سابقه پزشکی، دارو و آلرژی، وضعیت ایمن‌سازی، نتایج آزمایش‌ها، تصاویر رادیولوژی، علائم حیاتی، آمار شخصی مانند سن و وزن، و اطلاعات صورت حساب باشد.
سیستم‌های EHR برای ذخیره داده‌ها با دقت بالا و برای ثبت حالات یک بیمار در طول زمان طراحی شده‌اند. این کار نیاز برای پیگیری سوابق کاغذی قبلی پزشکی را از بین می‌برد و در تضمین اطلاعات دقیق و خوانا به بیمار کمک می‌کند. این کار می‌تواند خطر تکرار داده‌ها را کاهش دهد چون تنها یک فایل قابل تغییر وجود دارد، که بدان معنی است که فایل به احتمال زیاد به روز می‌باشد، و خطر از دست رفتن اطلاعات کاغذی را از بین می‌برد. از آنجا که اطلاعات دیجیتال قابل جستجو و در یک فایل مجرد می‌باشند، EMR در هنگام استخراج داده‌های پزشکی برای بررسی حالات ممکن و تغییرات دراز مدت در یک بیمار مؤثر باشند. مطالعات جمعیتی از مدارک پزشکی ممکن است با استفاده گسترده از EHR و EMR تسهیل گردد.
لغت EHR، پرونده الکترونیکی بیمار (EPR) و EMR اغلب به جای یکدیگر استفاده می‌شوند، اگر چه در حال حاضر تفاوت بین این مدل‌ها تعریف شده‌است. پرونده الکترونیکی سلامت (EHR) یک مفهوم در حال تحول تعریف شده به عنوان یک مجموعه طولی از اطلاعات الکترونیکی سلامت بیماران منفرد یا مجوعه آن‌ها است. (نگاه کنید به مرجع 1.) EMR، در مقابل، به عنوان پرونده بیمار که توسط ارائه دهندگان خاص در بیمارستان‌ها و محیط‌های سرپایی ایجاد شده تعریف می‌شود و می‌تواند به عنوان یک منبع اطلاعات برای یک EHR استفاده شود.
در مقابل، یک پرونده سلامت شخصی (PHR) یک برنامه الکترونیکی برای ثبت اطلاعات پزشکی شخصی است که فرد بیمار آن‌ها را کنترل می‌کند و ممکن است در دسترس ارائه دهندگان خدمات سلامت قرار گیرد.
دولت‌های فدرال و ایالات، شرکت‌های بیمه و دیگر موسسات بزرگ پزشکی به شدت تصویب استفاده از سوابق پزشکی الکترونیکی را ترویج می‌دهند. کنگره آمریکا از یک فرمول شامل دو مشوق (تا ۴۴۰۰۰ $ برای هر پزشک به عنوان مدیکر، یا تا ۶۵۰۰۰ $ در طول شش سال به عنوان خدمات درمانی) و مجازات (یعنی بازپرداخت مدیکر و خدمات درمانی به پزشکانی که موفق به استفاده از EMRها تا سال ۲۰۱۵ نشده‌اند، برای بیماران تحت پوشش کاهش می‌یابد) برای اجرای قانون استفاده از EMR / EHR در مقابل ادامه استفاده از اسناد کاغذی به عنوان بخشی از فناوری اطلاعات سلامت برای بهداشت اقتصادی و بالینی (HITECH) مصوب بخش بازیابی و سرمایه‌گذاری مجدد آمریکا در سال ۲۰۰۹، استفاده می‌کند.
یک مطالعه VA تخمین زده‌است که سیستم مدارک پزشکی الکترونیکی ممکن است بازده کلی را در هر سال ۶ درصد بهبود بخشد، و هزینه ماهانه یک EMR ممکن است (بسته به هزینه‌های EMR) به اندازه هزینه تنها چند آزمایش «غیر ضروری» یا پذیرش تفاوت کند. جروم گروپمن این نتایج را مورد ستیزه قرار داده، و به صورت عمومی پرسید «چگونه چنین ادعاهای چشمگیر صرفه جویی در هزینه‌ها و بهبود کیفیت می‌تواند درست باشد». در یک بررسی در سال ۲۰۱۴ با استفاده از پزشکان کالج آمریکایی به عنوان افراد نمونه، نشان داد که پزشکان خانواده در هنگام استفاده از EMRها روزانه ۴۸ دقیقه زمان بیشتر صرف می‌کنند. ۹۰٪ گزارش داده‌اند که حداقل ۱ عملکرد مدیریت داده پس از استفاده از EMRها کندتر بود، و ۶۴٪ گزارش شده داده‌اند که نوشتن گزارش زمان طولانی زمان بیشتری می‌گیرد. یک سوم (۳۴ درصد) گزارش داده‌اند که پیدا کردن و بررسی داده‌های مدارک پزشکی زمان طولانی‌تر می‌برد، و ۳۲٪ گزارش شده داده‌اند که خواندن یادداشت‌ها دیگر پزشکان کندتر می‌باشد. افزایش قابلیت حمل و دسترسی به سوابق پزشکی الکترونیکی نیز ممکن است باعث سهولت کار شود علاوه بر آن در مقایسه با مدارک پزشکی کاغذی این وسیله می‌تواند توسط افراد غیرمجاز یا کاربران سود جو دیده و به سرقت رود، که در قانون اطلاعات و دسترسی سلامت جهت افزایش الزامات امنیتی برای سوابق پزشکی الکترونیکی تأکید شده‌است و شاهد دیگر آن رخنه‌های بزرگی است که در سوابق محرمانه توسط کاربران EMR گزارش شده‌است. نگرانی در مورد امنیت اطلاعات منجر به مقاومت در استفاده گسترده از آن‌ها شده‌است. سوابق پزشکی دست‌نویس کاغذی ممکن است به خوبی خوانا نباشند، که می‌تواند به خطاهای پزشکی شود. فرم‌های از پیش چاپ شده، استانداردسازی علایم اختصاری و استانداردهای لازم برای نوشتار به منظور بهبود قابلیت اطمینان سوابق پزشکی کاغذی استفاده شده‌اند. پرونده‌های الکترونیکی ممکن است با استانداردسازی فرم‌ها، اصطلاحات و داده‌های ورودی بهبود پیدا کنند. دیجیتال‌سازی فرم‌ها جمع‌آوری داده را برای مطالعه بیماری‌های واگیر و مطالعات بالینی تسهیل می‌بخشد.
EMRها می‌توانند طور مداوم به روزرسانی شوند. (با برخی محدودیت‌های قانونی- پایین را ببینید). اگر توانایی تبادل سوابق بین سیستم‌های EMR مختلف کامل شد ("قابلیت همکاری") می‌تواند هماهنگی ارائه مراقبت‌های بهداشتی در مراکز غیر وابسته را تسهیل بخشد. علاوه بر این، داده‌های یک سیستم الکترونیکی می‌تواند به صورت ناشناس برای گزارش‌های آماری در مسائلی مانند بهبود کیفیت، مدیریت منابع و بهداشت عمومی نظارت بر بیماری‌های مسری استفاده شود.
خدمات آمبولانس در استرالیا و ایالات متحده از سیستم‌های EMR استفاده می‌کنند. اتفاقات اورژانسی در ایالات متحده در انطباق با استاندارد NEMSIS (سیستم اطلاعات اورژانس ملی) با سیستم عامل‌ها و برندهای مختلفی ثبت می‌شوند. مزایای پرونده الکترونیکی در آمبولانس عبارتند از: به اشتراک‌گذاری اطلاعات بیمار، پیشگیری از جراحت/ بیماری، آموزش بهتر برای امدادگران، بررسی استانداردهای بالینی، گزینه‌های تحقیقاتی بهتر برای مراقبت‌های پیش از بیمارستانی و طراحی گزینه‌های درمان آینده، بهبود نتایج بر اساس اطلاعات، و پشتیبانی تصمیم‌گیری بالینی.
تشخیص خودکار دست خط از فرم‌های پزشکی آمبولانس نیز موفق بوده‌است. به عنوان مثال شرکت Intermedix TripTix پشتیبانی از دست خط را برای تمام عناصر استاندارد NEMSIS 3.3.4 و ۳٫۴٫۰ و همچنین فرم‌های سفارشی بر روی دستگاه‌های ویندوز ارائه می‌دهد. این سیستم‌ها اجازه می‌دهند اسناد پزشکی کاغذی مرسوم در زمان ورود با صرف هزینه سربار کمتر به دیجیتال تبدیل می‌شود. پس از آن اطلاعات می‌توانند به صورت مؤثری برای تجزیه و تحلیل بیماری‌های واگیر، از جمله باز شناسایی اطلاعات در سطح ملی استفاده شوند.
استفاده از یک EMR برای خواندن و نوشتن رکورد بیمار نه تنها از طریق یک ایستگاه کاری ممکن است، اما، بسته به نوع سیستم و تنظیمات مراقبت‌های بهداشتی، ممکن است از طریق دستگاه‌های تلفن که قادر به خواندن دست خط، تبلت‌ها و گوشی‌های هوشمند همراه نیز ممکن است قادر به دسترسی باشد. پرونده الکترونیک پزشکی ممکن است شامل دسترسی به سوابق سلامت شخصی (PHR) که باعث می‌شود یادداشت‌های فردی از EMR به آسانی قابل مشاهده باشد و برای مصرف‌کنندگان قابل دسترسی است.
برخی از سیستم‌های EMR به‌طور خودکار رویدادهای بالینی را با تجزیه و تحلیل داده‌های بیمار از طریق پرونده‌های الکترونیکی سلامت برای پیش‌بینی، شناسایی و به ویژه جلوگیری از عوارض جانبی نشان می‌دهند. این می‌تواند شامل ترخیص / دستور انتقال، سفارش‌های داروخانه، نتایج رادیولوژی، نتایج آزمایشگاهی و هر گونه اطلاعات دیگر از خدمات جانبی یا یادداشت‌ها ارائه دهد. این نوع از نظارت بر رویداد با استفاده از تبادل اطلاعات بهداشت عمومی لوئیزیانا، یک ارتباط بین اطلاعات سلامت عمومی گسترده ایالتی و پرونده‌های پزشکی الکترونیکی اجرا شده‌است. وضعیت سلامت عمومی گسترده‌ای با سوابق پزشکی الکترونیکی. این سیستم به ارائه دهندگان خدمات پزشکی زمانی که یک بیمار مبتلا به ایدز در بیش از دوازده ماه مراقبت دریافت نکرده باشد، هشدار می‌دهد. این سیستم تا حد زیادی فرصت‌های حیاتی از دست رفته را کاهش می‌دهد.
در یک بررسی پژوهشی سیستماتیک روایی در این زمینه، روش‌های فلسفی مختلفی برای EHR وجود دارد. ادبیات سیستم‌های اطلاعات سلامت، EHR را به عنوان یک حامل جهت نگهداری اطلاعات بیمار، و یک ابزار برای جمع‌آوری داده‌های بالینی برای استفاده ثانویه (صدور صورت حساب، حسابرسی و غیره) می‌بیند. با این حال، دیگر روش‌های مرسوم تحقیقاتی، EHR را به عنوان یک ابزار نوشتاری مصنوعی درون یک سیستم تکنیکی اجتماعی می‌بینند. به عنوان مثال، در نظریه بازی EHR را به عنوان یک شبکه actant مشاهده می‌کند، در حالی که تحقیقات در کار مشارکتی پشتیبانی شده توسط کامپیوتر (CSCW (EHR را به عنوان یک ابزار پشتیبانی از کارهای خاص می‌بیند.
مزایای متعددی از EHRها نسبت به پرونده‌های کاغذی ارائه شده‌است، اما در مورد میزانی که این کار در عمل از خود نشان داده‌است بحث وجود دارد.
پرونده الکترونیک سلامت HER جهت سازماندهی اطلاعات سلامت بیمار و انتشار فوری آن در بین افرادِ دخیل در پروسه مراقبت از بیمار به وجود آمده‌است. پزشکان با استفاده از اعلان‌های EHR از مراجعات قبلی بیمار به پزشکان دیگر مطلع می‌شود و در صورتی که آن‌ها توصیه نامه ایی برای بیمار در سستم ثبت کرده‌اند، پزشک از آن‌ها مطلع خواهد شد.
EHR سابقه جامع و به روز بیمار را در تیم درمان قرار می‌دهد. این موضوع مخصوصاً در بیمارانی که توسط چندین متخصص ویزیت شده‌اند، بیماران اورژانسی و بیمارانی که نیاز به انتقال از یک مرکز درمانی به مرکز درمانی دیگر دارند، بسیار کاربرد دارد. به‌طور کلی استفاده از پرونده الکترونیک سلامت در پروسه‌های درمانی مزایای زیر را در پی دارد:
مطالعات متعددی به این پرسش پرداخته‌اند که آیا EHRها منجر به بهبود کیفیت مراقبت‌ها شده‌اند. در یک مطالعه در ۲۰۱۱ در رابطه با مراقبت از دیابت، که در مجله پزشکی نیوانگلند منتشر شده، شواهدی وجود دارد که مراقبت با EHR منجر به ارائه کیفیت بهتر شده‌است.
EMR در نهایت ممکن است به بهبود هماهنگی مراقبت کمک کند. یک مقاله در یک مجله تجاری نشان می‌دهد از آنجا که هر کسی می‌تواند با استفاده از EMR نمودار کامل بیمار را مشاهده کند، این امر منجر به کاهش خطا در حدس زدن تاریخچه، دیدن متخصصان متعدد، انتقال صاف و روان بین مراکز مراقبت می‌شود، و ممکن است در شرایط اضطراری مراقبت بهتری را ایجاد کند. EHRها نیز ممکن است با ارائه دسترسی بهتر به پزشکان و بیماران، نتایج آزمون، شناسایی اطلاعات از دست رفته بیمار، و ارائه توصیه‌های مبتنی بر شواهد برای خدمات پیشگیرانه، اقدامات پیشگیرانه را بهبود ببخشد.
هزینه زیاد EHR و عدم اطمینان ارائه دهنده در مورد ارزش آن‌ها در قالب بازگشت سرمایه‌گذاری تأثیر قابل توجهی در استفاده از EHR داشته‌است. در یک پروژه توسط دفتر هماهنگ‌کننده ملی اطلاعات سلامت (ONC)، نظر سنجی‌ها نشان داده‌اند که مدیران بیمارستان و پزشکان که از EHR استفاده کرده بودند ذکر کرده‌اند که هر گونه سود در بهره‌وری با کاهش بهره‌وری فناوری مورد استفاده، همراه با نیاز به افزایش اطلاعات فناوری کارکنان جهت استفاده از سیستم اجرا شده جبران شده‌است.
ایالات متحده در دفتر بودجه کنگره به این نتیجه رسیدند که صرفه جویی در هزینه ممکن است تنها در موسسات بزرگ یکپارچه مانند قیصر Permanente Kaiser و نه در دفاتر پزشک کوچک رخ می‌دهد. آن‌ها تخمین شرکت رند از میزان صرفه جویی را به چالش کشیدند. «پزشکان در مطب به‌طور خاص ممکن است از خرید این محصول هیچ سودی نبرند و حتی ممکن است از آسیب مالی رنج ببرند. اگرچه استفاده از فناوری اطلاعات سلامت می‌تواند صرفه جویی در هزینه برای نظام سلامت در مقیاس بزرگ تولید کند که هزینه EHR را جبران می‌کند. بسیاری از پزشکان ممکن است قادر به کاهش هزینه‌های اداری خود یا افزایش درآمد خود به اندازه کافی برای پرداخت آن نباشند. به عنوان مثال، استفاده از سلامت فناوری اطلاعات می‌تواند تکرار تعدادی از تست‌های تشخیصی را کاهش دهد. با این حال، بهبود در بهره‌وری منجر به افزایش درآمد بسیاری از پزشکان نخواهد شد.» یکی از مدیر عامل‌های یک شرکت EHR استدلال کرده‌است که اگر یک پزشک در دفتر به انجام آزمایش بپردازد، ممکن است درآمد خود را کاهش دهد.
شک و تردید در مورد صرفه جویی در هزینه از EHRها توسط محققان دانشگاه هاروارد، دانشکده وارتون دانشگاه پنسیلوانیا، دانشگاه استنفورد، و دیگران مطرح شده‌است.
اجرای EMR به‌طور بالقوه می‌تواند باعث کاهش زمان و شناسایی بیماران برای بستری در بیمارستان شود. یک تحقیق از سالنامه طب داخلی نشان داد که از زمان تصویب EMR کاهش نسبی ۶۵ درصد در زمان ثبت شده‌است (از ۱۳۰ ساعت به ۴۶ ساعت).
اطلاعات بهداشت و درمان و جامعه سیستم‌های مدیریت (HIMSS)، یک گروه تجاری بسیار بزرگ صنایع بهداشت و درمان ایالات متحده، در سال ۲۰۰۹ مشاهده کرد که نرخ اجرای EHR «کندتر از چیزی است که در ایالات متحده انتظار می‌رود به ویژه در مقایسه با سایر بخش‌های صنعت، و دیگر کشورهای توسعه یافته. یک دلیل کلیدی، جدا از هزینه‌های اولیه و بهره‌وری از دست رفته در طول اجرای EMR، عدم کارایی و قابلیت استفاده از EMRهای موجود کنونی است.» مؤسسه ملی ایالات متحده استاندارد و فناوری وزارت بازرگانی قابلیت استفاده را در سال ۲۰۱۱ مورد مطالعه قرار داده و لیستی از تعدادی از مسائل خاصی که توسط کارکنان بهداشتی گزارش شده‌است تهیه کردند. EHR ارتش ایالات متحده، AHLTA، گزارش شده‌است که مشکلات قابل توجهی در رابطه با مسائل قابلیت استفاده دارد. مشاهده شد که تلاش برای بهبود قابلیت استفاده از EHR باید در زمینه ارتباط بین پزشک و بیمار قرار داده شود.
با این حال، پزشکان به فناوری‌های تلفن همراه مانند گوشی‌های هوشمند و تبلت‌ها با سرعت سریع آغوش باز کرده‌اند. بر اساس یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۲ توسط پزشکان، ۶۲٫۶ درصد از پاسخ دهندگان (۱۳۶۹ پزشکان، مدیران عمل، و دیگر ارائه دهندگان مراقبت‌های بهداشتی) می‌گویند که از دستگاه‌های تلفن همراه برای عملکرد کار خود استفاده می‌کنند. دستگاه‌های تلفن همراه به‌طور فزاینده‌ای قادر به همگام سازی با سیستم‌های پرونده الکترونیک سلامت می‌باشد و در نتیجه به پزشکان اجازه می‌دهد به سوابق بیماران از مکان‌های از راه دور دسترسی داشته باشند. اغلب دستگاه‌ها گسترشی از سیستم دسکتاپ EHR هستند، و از انواع نرم‌افزارها برای برقراری ارتباط و دسترسی به فایل از راه دور استفاده می‌کنند. مزایای استفاده از دسترسی سریع به سوابق بیمار در هر زمان و هر مکان روشن است، اما میزبان زیادی نگرانی‌های امنیتی ایجاد می‌کند. هم‌زمان با اینکه سیستم‌های همراه بیشتر رایج شده‌است، عملکردها نیازمند شیوه‌های سیاست جامعی هستند که الزامات امنیتی و حریم شخصی بیمار را حفظ کند.
تحقیقات تجربی در انفورماتیک اجتماعی، تکنولوژی اطلاعات و ارتباطات (ICT) به هر دو عواقب خواسته شده و ناخواسته اشاره می‌کند.
در سال ۲۰۰۸ یک رویداد هشدار سنتینل از کمیسیون مشترک آمریکا، سازمانی که به بیمارستان‌های آمریکایی اعتبار ارائه خدمات بهداشت و درمان اعطا می‌کند، بیان می‌کند که «در فناوری اطلاعات سلامت (HIT) و تکنولوژی‌های همگرا ارتباط متقابل بین دستگاه‌های پزشکی و HIT به‌طور فزاینده‌ای توسط سازمان‌های مراقبت بهداشتی تثبیت می‌شود، کاربران باید در فکر خطرات ایمنی و پیشگیری از عوارض جانبی که این پیاده‌سازی می‌تواند ایجاد یا تداوم بخشد، باشند. عوارض جانبی وابسته به فناوری را می‌توان با همه اجزای سیستم فناوری جامع مرتبط دانست و ممکن است شامل اشتباهات مشترک یا حذف شدنی باشند. این عوارض جانبی ناخواسته معمولاً ناشی از ارتباط انسان و ماشین یا طراحی سازمان/ سیستم‌های بنیادی می‌باشد.» کمیسیون مشترک به عنوان مثالی یک پایگاه داده ایالات متحده فارماکوپه MEDMARX را ذکر کرده‌است که از ۱۷۶۴۰۹ سوابق خطا دارو برای سال ۲۰۰۶، حدود ۲۵ درصد (۴۳٬۳۷۲) شامل برخی از جنبه‌های تکنولوژی کامپیوتر به عنوان حداقل یک علت خطا می‌باشد.
خدمات بهداشت ملی (NHS) در انگلستان گزارش نمونه‌های خاصی از عواقب ناخواسته ناشی از عواقب ناخواسته EHR در سال ۲۰۰۹ را در مدیریت ریسک‌های بالینی مربوط به استقرار و استفاده از نرم‌افزارهای بهداشتی ذکر کرده‌است.
در یادداشت اداره غذا و دارو ایالات متحده (FDA) در فوریه سال ۲۰۱۰، این سازمان به عواقب ناخواسته EHR شامل خطاهای پزشکی مربوط به EHR به علت (۱) خطاهای کمیسیون (EOC) (2) خطای حذف یا انتقال (EOT)، (۳) خطا در تجزیه و تحلیل داده (EDA)، و (۴) ناسازگاری بین برنامه‌های کاربردی چند فروشنده نرم‌افزار یا سیستم (ISMA) و نمونه‌های دیگر اشاره می‌کند. در این یادداشت FDA همچنین اشاره می‌کند که «عدم اجرای گزارش اجباری در مسائل ایمنی H-IT، تعداد گزارش دستگاه‌های پزشکی (MDRs) را محدود کرده‌است و مانع درک جامع تر از مشکلات واقعی و پیامدهای آن شده‌است.»
گزارش مجمع عمومی انجمن انفورماتیک پزشکی آمریکا (AMIA) در سال ۲۰۱۰ شامل توصیه‌هایی در مورد ایمنی بیمار مرتبط با EHR، شفافیت، آموزش‌های اخلاق برای خریداران و کاربران، اعمال بهترین تمرین‌ها و باز تکرار تنظیم الکترونیکی نرم‌افزار بهداشت می‌شود. فراتر از مسائل اساسی همچون نگرانی در رابطه با تداخل علاقه و حفظ حریم خصوصی، پرسشی در مورد راه‌هایی که رابطه پزشک و بیمار بواسطه یک واسطه الکترونیکی تحت تأثیر قرار خواهد گرفت، مطرح شده‌است.
در طول فاز پیاده‌سازی، حجم کار متخصصان مراقبت‌های بهداشتی ممکن است به علت روند آشنایی آن‌ها با سیستم جدید به‌طور قابل توجهی افزایش یابد.
در ایالات متحده در سال ۲۰۱۱ ،۳۸۰ نقض بزرگ داده وجود داشت که تعداد ۵۰۰ یا بیشتر از آن‌ها مربوط به پرونده بیماران ذکر شده در وب سایت وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده (HHS) جهت حقوق شهروندی وجود دارد. تا کنون، از ارسال اولین پست در سپتامبر ۲۰۰۹ تا آخرین پست در تاریخ ۸ دسامبر ۲۰۱۲، تعداد ۱۸۰۵۹۸۳۱ «مشکلات فردی»، و حتی تعداد گسترده بی‌شماری از مشکل نقض گزارش شده‌است. دفتر حقوق مدنی پرونده ده‌ها هزار مورد از نقضی که تحت گزارش فدرال ذکر شده را منتشر نکرده‌است که کمتر از ۵۰۰ بیمار را در هر مورد تحت تأثیر قرار داده‌است.
در ایالات متحده، بریتانیا، و آلمان، مفهوم مدل ملی سرور متمرکز داده‌های بهداشت و درمان به صورت ضعیفی پرداخته شده‌است. مسائل مربوط به حریم خصوصی و امنیت در چنین مدلی مورد نگرانی بوده‌است.
نگرانی‌های حریم خصوصی در بهداشت و درمان در هر دو مورد پرونده‌های کاغذی و الکترونیکی وجود دارد. بر طبق گفته لس آنجلس تایمز، حدود ۱۵۰نفر (از پزشکان و پرستاران تا تکنسین و کارمندان صدور صورت حساب) به حداقل بخشی از سوابق بیمار در طول بستری شدن در بیمارستان دسترسی دارند، و ۶۰۰٬۰۰۰ پرداخت‌کننده، ارائه دهنده و سایر نهادهایی که مسئولیت رسیدگی به اطلاعات صدور صورت را دارند دسترسی به برخی از این اطلاعات دارند. افشاگری‌های اخیر از شکاف‌های «امنیتی» موجود در داده در سرورهای متمرکز اطلاعات، در بانکداری و دیگر موسسات مالی، در صنعت خرده فروشی، و در پایگاه داده‌های دولت، باعث نگرانی در مورد ذخیره‌سازی سوابق پزشکی الکترونیکی در یک سرور مرکزی شده‌است. پرونده‌ای که از طریق اینترنت رد و بدل می‌شود در معرض چنین نگرانی‌های امنیتی همانند هر نوع دیگری از داده‌های موجود بر روی اینترنت می‌باشد.
قانون قابلیت حمل و پاسخگویی بیمه بهداشت و درمان (HIPAA) در ایالات متحده در سال ۱۹۹۶ برای ایجاد قوانینی برای دسترسی، احراز اصالت، ذخیره‌سازی و حسابرسی و انتقال سوابق پزشکی الکترونیکی به تصویب رسید. این استاندارد برای پرونده‌های الکترونیکی محدودیت دقیق تری نسبت به پرونده‌های کاغذی ایجاد می‌کند. با این حال، نگرانی در مورد کفایت این استانداردها وجود دارد.
در ایالات متحده، اطلاعات سوابق پزشکی الکترونیکی به عنوان اطلاعات سلامت حفاظت شده (PHI) اشاره شده و مدیریت آن به قانون بیمه حمل و پاسخگویی بهداشت (HIPAA) و همچنین بسیاری از قوانین محلی محول شده‌است. HIPAA اطلاعات بیمار را محافظت می‌کند؛ اطلاعاتی که تحت این عمل محافظت می‌شوند عبارتند از: اطلاعاتی که پزشکان و پرستاران در مدارک پزشکی الکترونیکی وارد می‌کنند، مکالمات بین یک پزشک و یک بیمار که ممکن است ثبت شود، و همچنین اطلاعات صدور صورت حساب. به موجب این قانون محدودیتی وجود دارد که چه مقدار اطلاعات را می‌توان افشا، کرد و همچنین چه کسی می‌تواند این اطلاعات را بیمار دریافت کند. بیماران همچنین اگر بخواهند به یک کپی از سوابق خود دسترسی خواهند داشت، و اگر اطلاعات آن‌ها با شخص ثالثی به اشتراک گذاشته شود مطلع خواهند شد. اشخاص تحت پوشش ممکن است اطلاعات سلامتی حفاظت شده خود را به مقامات مجری قانون جهت مقاصد اجرای قانون همانگونه که قانون لازم می‌داند (از جمله احکام دادگاه، مجوز اجرایی دادگاه، احضاریه) و درخواست‌های اداری فاش کنند؛ یا برای شناسایی یا پیدا کردن یک فرد مظنون، فراری، شاهد مواد مخدر، یا شخص گم استفاده شود.
ارائه دهندگان خدمات پزشکی و مراقبت‌های بهداشتی ۷۶۷ رخنه امنیتی را در اطلاعات سلامت ۲۳۶۲۵۹۳۳ بیمار در طول دوره ۲۰۰۶–۲۰۱۲ تجربه کرده‌اند.
در اتحادیه اروپا (EU)، یک دستور اجرایی مستقیم جدید، از مقررات پارلمان اروپا و شورا، در سال ۲۰۱۶ به تصویب رسید که در سال ۲۰۱۸ برای محافظت از پردازش اطلاعات شخصی، از جمله آن‌هایی که به منظور مراقبت‌های بهداشتی، تحت عنوان مقررات عمومی حفاظت از داده‌ها به اجرا در خواهد آمد.
تهدیدهای اطلاعات بهداشتی را می‌توان تحت سه عنوان طبقه‌بندی:
این تهدیدات می‌تواند داخلی، خارجی، عمدی یا غیرعمدی باشد؛ بنابراین، هر فردی انتظار دارد برنامه نویسان از اطلاعات سیستم‌های این تهدیدات خاص را در هنگام بحث در مورد راه‌هایی برای محافظت از اطلاعات سلامت بیماران در ذهن داشته باشند. مشخص شده‌است که یک عدم آگاهی امنیتی در میان کاربران مراقبت‌های بهداشتی در کشورهایی مانند اسپانیا وجود دارد. قانون بیمه انتقال و پاسخگویی بهداشت (HIPAA) یک چارچوب را برای کاهش آسیب از این تهدیدها توسعه داده‌است که جامع هست اما برای محدود کردن گزینه‌های متخصصان مراقبت‌های بهداشتی که ممکن است به فناوری‌های مختلف دسترسی داشته باشند چندان خاص نیست.
قانون حفاظت اطلاعات شخصی و اسناد الکترونیک (PIPEDA) در کانادا در تاریخ ۱۳ آوریل سال ۲۰۰۰ اختیار رویال یافت که قوانین در رابطه با استفاده، انتشار و جمع‌آوری اطلاعات شخصی ایجاد کند. اطلاعات شخصی شامل هر دو فرم غیر دیجیتال و الکترونیکی می‌باشد. در سال ۲۰۰۲، PIPEDA در مرحله ۲ از اجرای این قانون به بخش بهداشت و درمان افزایش یافته‌است. چهار استان‌ها وجود دارد که این قانون صدق نمی‌کند زیرا قانون حریم خصوصی آن‌ها شبیه به PIPEDA در نظر گرفته شده‌است: آلبرتا، بریتیش کلمبیا، انتاریو و کبک.
یک مسئله عمده که در حفظ حریم خصوصی در شبکه آمریکا برای پرونده سلامت الکترونیکی نشات گرفته‌است، استراتژی برای تأمین امنیت حفظ حریم خصوصی بیماران است. رئیس‌جمهور سابق آمریکا بوش دستور ایجاد این شبکه را صادر کرد، اما بازرسان فدرال گزارش داده‌اند که هیچ استراتژی روشنی برای محافظت از حریم خصوصی بیماران در حالی که پرونده‌های پزشکی الکترونیکی در سراسر ایالات متحده در حال گسترش می‌باشد وجود ندارد. در سال ۲۰۰۷، دفتر پاسخگویی دولت گزارش داد که «آشفته بازاری از مطالعات و سیاست‌های مبهم وجود دارد اما هیچ استراتژی کلی به منظور حصول اطمینان از حفظ حریم خصوصی در ارتباط شبکه‌های کامپیوتری بیمه گزاران، پزشکان، بیمارستان‌ها و دیگر ارائه دهندگان مراقبت‌های بهداشتی پی ریزی نشده‌است.»
تهدید حریم خصوصی ایجاد شده توسط قابلیت همکاری شبکه ملی دارای نگرانی‌های کلیدی است. یکی از منتقدان شدید EMRها، استاد یعقوب م. اپل از دانشگاه نیویورک، ادعا کرده‌است که تعداد زیادی از مردم که نیاز به دسترسی به چنین سیستم ملی واقعاً سازگار دارند، که ۱۲ میلیون تخمین زده می‌شود، در مقیاس گسترده به نقض حریم خصوصی اجتناب ناپذیری منجر خواهد شد. اپل نوشته‌است که در حالی که "بیمارستان دقت می‌کنند که چه کسانی به بیماران VIP دسترسی دارند،" آن‌ها در برابر یک "یک داروساز فضول در آلاسکا " که" سم‌شناسی ادرار در نامزد دخترش در فلوریدا را بررسی می‌کند که شخص دارای معتاد به کوکائین باشد. " ناتوان خواهند بود.
این یک مانع قابل توجهی برای تصویب EHR است. مسئولیت‌پذیری در میان همه کسانی که در پردازش معاملات الکترونیکی از جمله بیمار، کارکنان مطب پزشک، و شرکت‌های بیمه، یک عامل کلیدی برای پیشرفت موفقیت‌آمیز EHR در میان حامیان آمریکا EHR می‌باشد که آن‌ها استدلال کرده‌اند که نیاز است یک تغییر اساسی در «نگرش، آگاهی، عادات، و قابلیت‌های در زمینه‌های امنیت و حریم خصوصی» پرونده سلامت فرد در صورت تصویب EHR رخ دهد.
بر طبق گزارش مجله وال استریت، DHHS هیچ اقدامی در شکایت تحت HIPAA نکرده‌است، و پرونده‌های پزشکی تحت دستور دادگاه در اعمال حقوقی مانند ادعاهای ناشی از تصادفات خودرو فاش شده‌است. HIPAA دارای محدودیت‌های خاص بر روی پرونده‌های روان درمانی می‌باشد، اما به گفته این مجله سوابق روان درمانی همچنین می‌توانند بدون اطلاع مشتری یا مجوز فاش شوند. به عنوان مثال، پاتریشیا گالوین، یک وکیل در سان فرانسیسکو، یک روانشناس در بیمارستان و درمانگاه استنفورد دیدم که نامزدش خودکشی کرده بود. درمانگر خود به او اطمینان داده بود که پرونده او محرمانه خواهد ماند. اما پس از آنکه او برای مزایای از کارافتادگی اقدام کرد، استنفورد اطلاعات درمان او را در اختیار بیمه گر قرار داد، و بیمه گر منافع او را بر اساس یک سوء تعبیر از یادداشت گالوین تکذیب کرد.
در بخش خصوصی، بسیاری از شرکت‌ها در حال حرکت رو به جلو در توسعه، استقرار و پیاده‌سازی مجموعه‌های مدارک پزشکی و تبادل اطلاعات سلامت می‌باشند. طبق قانون، شرکت ملزم به رعایت تمام استانداردهای HIPAA و اتخاذ همان شیوه‌هایی هستند که در دولت فدرال برای سال‌ها وجود داشته‌است. این شامل دو ایده، استانداردسازی قالب داده‌هایی که به صورت الکترونیکی رد و بدل می‌شوند و فدرال‌سازی شیوه‌های امنیت و حریم خصوصی در میان بخش خصوصی است. شرکت‌های خصوصی وعده داده‌اند که «سیاست‌های حفظ حریم خصوصی دقیق و روش» می‌باشد. اگر حفاظت و امنیت بخشی از توسعه سیستم‌ها نباشد، مردم نه به تکنولوژی اعتماد خواهند کرد و نه در آن مشارکت می‌کنند. همچنین بر سر مالکیت داده بحث وجود دارد، که در آن شرکت‌های خصوصی تمایل به ارزش و حفاظت از حقوق اطلاعات دارند، اما در این اسناد اشاره نشده‌است که بیماران اطلاع داشته باشند که اطلاعات آن‌ها برای اهداف تجاری استفاده شود.
در سال ۲۰۱۳، گزارشی بر اساس اسناد منتشر شده توسط ادوارد اسنودن نشان داد که آژانس امنیت ملی آمریکا در شکستن کدهای رمزنگاری محافظت پرونده سلامت الکترونیکی، در میان دیگر پایگاه‌های اطلاعات موفق بوده‌است.
در سال ۲۰۱۵، ۴٫۵ میلیون پرونده سلامت در دانشگاه پزشکی UCLA هک شد.
مسئولیت حقوقی در تمام جنبه‌های مراقبت‌های بهداشتی یک مشکل رو به گسترش در دهه ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ بود. افزایش سرانه وکلا و تغییرات در سیستم شبه جرم منجر به افزایش هزینه‌های هر جنبه‌ای از بهداشت و درمان شد، و فناوری مراقبت‌های بهداشتی از این قاعده مستثنی نیست.