moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در سرشماری ۲۰۰۰ ایالات متحده آمریکا، ۶۵۶٬۵۶۲ نفر، ۲۶۵٬۶۴۹ خانوار و ۱۴۱٬۵۹۰ خانواده در شهر ساکن بودند. تراکم جمعیت ۲٬۶۱۰٫۴ نفر در مایل مربع (۱٬۰۰۷٫۹ در کیلومتر مربع) بود. ۲۷۶٬۸۴۲ واحد مسکونی با تراکم متوسط ۱٬۱۰۰٫۷ نفر در مایل مربع (۴۲۵ در کیلومتر مربع) وجود داشت. ۲۶۵٬۶۴۸ خانوار وجود داشت که ۲۶٫۸٪ از آنها دارای فرزندان زیر ۱۸ سال بودند که با آنها زندگی می‌کردند، ۳۸٫۱٪ زوج‌های متأهل بودند که با هم زندگی می‌کردند، ۱۰٫۸٪ دارای یک زن خانه‌دار بدون شوهر و ۴۶٫۷٪ بدون خانواده بودند. ۳۲٫۸ از کل خانواده‌ها از افرادی تشکیل شده‌بود و ۴٫۶ دارای فردی بودند که ۶۵ سال یا بیشتر سن داشت. متوسط اندازه خانوار ۲٫۴۰ و متوسط خانواده ۳٫۱۴ بود.
در شهر، ۲۲٫۵ درصد از جمعیت زیر ۱۸ سال، ۱۶٫۶ درصد از ۱۸ تا ۲۴ سال، ۳۷٫۱ درصد از ۲۵ تا ۴۴ سال، ۱۷٫۱ درصد از ۴۵ تا ۶۴ سال و ۶٫۷ درصد که ۶۵ سال سن داشتند، ساکن شده بودند. میانگین سنی ۳۰ سال بود. به ازای هر ۱۰۰ زن، ۱۰۵٫۸ مرد وجود داشت.
متوسط درآمد یک خانوار در شهر ۴۲٬۶۸۹ دلار آمریکا و متوسط درآمد یک خانواده ۵۴٬۰۹۱ دلار بوده‌است. درآمد مردها ۳۵٫۵۴۵ دلار در مقابل ۳۰٫۰۴۶ دلار برای زنان بود. درآمد سرانه این شهر ۲۴٬۱۶۳ دلار بود. حدود ۹٫۱٪ از خانواده‌ها و ۱۴٫۴٪ از جمعیت زیر خط فقر بودند، از جمله ۱۶٫۵٪ از افراد زیر ۱۸ سال و ۸٫۷ از افراد ۶۵ سال یا بیشتر. میانگین قیمت خانه در سال ۲۰۰۹ ۱۸۵٬۹۰۶ دلار بود و از سال ۲۰۰۴ هر سال افزایش یافته‌است. ارزش متوسط خانه‌ای که صاحب آن در آن قرار دارد ۲۲۷٬۸۰۰ دلار در سال ۲۰۱۴ بوده‌است - بالاتر از میانگین ارزش خانه آمریکایی ۱۷۵٬۷۰۰ دلار.
مطالعه‌ای در دانشگاه تگزاس در سال ۲۰۱۴ بیان کرد که آستین تنها شهر ایالات متحده با نرخ رشد سریع بین ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ با ضرر خالص در آفریقایی آمریکایی‌ها بود. از سال ۲۰۱۴، سهم درصد آفریقایی آمریکایی‌ها و سفید غیر هیسپانیک آستین از کل جمعیت در حال کاهش بود با وجود افزایش واقعی تعداد هر دو گروه قومی، زیرا رشد سریع جمعیت هیسپانیک یا لاتینو و آسیایی از همه اقوام دیگر پیشی گرفته‌است. جمعیت سفید غیر هیسپانیک آستین برای اولین بار در سال ۲۰۰۵ به زیر ۵۰ درصد کاهش یافت.Donahue, Emily and David Brown. "Austin's the Only Fast-Growing City in the Country Losing African-Americans" (Archive). "KUT". Moody College of Communication at the University of Texas at Austin, Friday May 16, 2014. Retrieved on May 20, 2014.
بر اساس یک نظرسنجی که در سال ۲۰۱۴ توسط گالوپ انجام شد، برآورد شده‌است که ۵٫۳ درصد از ساکنان منطقه کلان‌شهری آستین خود را لزبین، همجنس‌گرا، دوجنس‌گرا یا ترنس می‌دانند. منطقه کلان‌شهری آستین دارای سومین نرخ در کشور بود.
طبق گزارش ، ۵۲٫۴٪ از جمعیت آستین مذهبی هستند."Austin, Texas Religion" اکثریت اهالی آستین خود را مسیحی معرفی کردند که حدود ۲۵٫۲ درصد آنها ادعای وابستگی به کلیسای کاتولیک را داشتند."Austin, Texas Religion" که مقر آن در است، به جمعیت کاتولیک شهر خدمت می‌کند. در سراسر منطقه، ۲۳ آمریکایی در سال ۲۰۱۶ به عنوان کاتولیک شناخته شدند. سایر گروه‌های مسیحی قابل توجه در آستین عبارتند از باپتیست‌ها (۸٫۷٪)، و پس از آنها متدیست‌ها (۴٫۳٪)، قدیسان آخرالزمان (۱٫۵٪)، اسقف‌نشینان یا انگلیکان (۱٪)، لوتری‌ها (۰٫۸٪)، پرسبیترین (۰٫۶٪)، پنطیکاستی‌ها (۰٫۳٪)، و مسیحیان دیگر مانند مریدان مسیح و کلیسای ارتدکس شرقی (۷٫۱٪)."Austin, Texas Religion" دومین دین بزرگ اهالی آستین اسلام است (۱٫۷٪). تقریباً ۰٫۸٪ از آمریکایی‌ها در سراسر کشور ادعا می‌کردند که به دین اسلام وابسته هستند."Austin, Texas Religion" شاخه غالب اسلام، اسلام اهل سنت است. بزرگترین مسجد در آستین در سال ۱۹۷۷ تأسیس شد و است. این انجمن وابسته به جامعه اسلامی آمریکای شمالی است. همان گزارش می‌گوید که ادیان شرقی از جمله بودیسم، سیکیسم و هندوئیسم ۰٫۹ درصد از جمعیت مذهبی شهر را تشکیل می‌دادند."Austin, Texas Religion" چندین معبد هندو در ناحیه کلان‌شهری آستین وجود دارد که مهمترین آنها است. یهودیت کمتر از ۰٫۱ درصد جمعیت مذهبی آستین را تشکیل می‌دهد، اگرچه جماعت ارتدکس، اصلاحگرا و محافظه‌کار وجود دارد."Austin, Texas Religion" علاوه بر گروه‌های مذهبی، آستین همچنین میزبان یک جامعه انسانی سکولار فعال است که برنامه‌های تلویزیونی سراسر کشور و کارهای خیریه را میزبانی می‌کند.
دانشگاه تگزاس در آستین همواره باعث جذب مراکز فرهنگی متعددی در شهر آستین گردیده‌است. به‌طور نمونه کتابخانه پری کاستاندا دانشگاه تگزاس یکی از ۵ کتابخانهٔ بزرگ دانشگاهی ایالات متحده آمریکا است. به غیر از این مؤسسه، چندین مؤسسه آموزش عالی دیگر در این شهر قرار دارند، از جمله دانشگاه سنت ادواردز.
موزه و کتابخانه لیندون بینز جانسون یکی از معدود کتابخانه‌های ریاست جمهوری آمریکا است که حاوی آرشیو، ذخایر تاریخی، و مدارک مربوط به این دوران از تاریخ آمریکا است.
موزه تاریخ ایالت تگزاس و موزه هنر بلانتون دو تا از مراکز فرهنگی دیگر این شهر هستند. پارک تاریخی ملی لیندون بی. جانسون نیز در نزدیکی شهر قرار دارد. کتاب‌خانه عمومی آستین ۲۰ شعبه در سطح شهر دارد.
آستین "پایتخت موسیقی زنده جهان" لقب دارد.1,000 places to see before you die. Patricia Schultz. Workman Publishing, 2003 pp.714 تعداد وافر جذابیت‌های موسیقی این شهر به حدی زیادی است که خود یکی از منابع جذب گردشگر از سرتاسر آمریکا به این شهر است. فستیوالهایی همانند فان فان فان فست، جنوب از طریق جنوب‌غربی و آستین سیتی لیمیتز سه تا از جشنواره‌های موسیقی محبوب آستین در سطح آمریکا می‌باشد.
پارک ایالتی سنگ سحرآمیز در یک ساعتی غرب این شهر قرار دارد، جایی که ورزشکارانی همانند لنس آرمسترانگ خانه خود می‌نامند، و هیل کانتری تگزاس را میدان تمرینات و تفریحات خود قرار می‌دهند.
آستین از دهه ۹۰ میلادی با داشتن بزرگترین جیم و امکانات منحصر بفرد با تکنولوژی روز در رشته بادی بیلدینگ بهرین بادی بیلدرهای آمریکا را در خود جای داده‌است و همچنین آستین از سال ۲۰۱۲ تا سال ۲۰۲۱ میزبان مسابقات قهرمانی جهانی فرمول یک خواهد بود.Formula 1™ - The Official F1™ Website
آستین خانه تیم‌های تگزاس لانگهورنز و نیز آستین توروس است.
ناحیهٔ آستین یکی از مراکز اقتصادی فعال آمریکا محسوب می‌شود که حول صنایع پیشرفته همانند فناوری رایانه و داروسازی متمرکز گشته‌است. تنها در سال ۲۰۰۳، تعداد پروانه‌های اختراعی ثبت شده از این شهر ۲٬۷۸۹ عدد بود.Austin: Economy - Major Industries and Commercial Activity از عوامل این تمرکز اقتصادی می‌توان آب و هوای نسبتاً معتدل آفتابی، و حضور دو دانشگاه بزرگ دانشگاه تگزاس در آستین و دانشگاه ایالتی تگزاس در سن مارکوس در شعاع ۳۰ کیلومتری شهر که همواره منبعی برای تولید نیروی کار آموزش دیده‌است نام برد.
حضور شرکت‌های بزرگی همچون دل کامپیوترز و ثری‌ام (3M) در آستین باعث گردیده که برخی از منطقهٔ آستین با نام "تپه‌های سیلیکان" نام ببرند.
کپیتال متروریل نام قطار شهری آستین است.
از آنجایی که هیل کانتری تگزاس بی شباهت به مناطق خوش آب و هوای زاگرس و خوزستان نیست، آستین (لااقل با ۳۰۰۰–۵۰۰۰ ایرانی به‌طور تخمین) تعداد زیادی مهاجر خوزستانی و شیرازی به خود جذب کرده. ایرانیان آستین از دیرباز (یعنی حتی قبل از انقلاب) جذب مشاغل شرکت‌های بزرگ نفتی و تجاری و صنایع پیشرفته فناوری پزشکی در آستین می‌شده‌اند. دانشگاه تگزاس در آستین و تگزاس ای اند ام حتی در سالیان پس از انقلاب ایران از بزرگ‌ترین مراکز دانشگاهی برای تحصیلات تکمیلی ایرانیان مهاجر بوده‌است.
شهرهای خواهر آستین عبارتند از: Retrieved on 2008-07-24.
دانشکده زبان‌ها و ادبیات خارجی دانشگاه تهران یکی از دانشکده‌های دانشگاه تهران است.
احداث دانشکده زبان‌ها و ادبیات خارجی در واقع به مرکز زبان‌های خارجی دانشکده ادبیات بازمی گردد. این مرکز از سال ۱۳۴۸ فعالیت خود را آغاز نمود و در سال ۱۳۶۷ با عنوان دانشکده زبان‌ها و ادبیات خارجی به رسمیت شناخته شد و سپس به دنبال آن گروه‌های زبان آلمانی، انگلیسی، ایتالیایی، روسی و فرانسه که از زمان تأسیس دانشگاه تهران در دانشکده ادبیات مشغول به فعالیت بودند به این دانشکده منتقل شدند. پس از گذشت حدود سه سال از آغاز فعالیت رسمی این دانشکده، زبان و ادبیات اردو و به دنبال آن زبان و ادبیات ژاپنی نیز به رشته‌های قبلی اضافه شدند. از جمله برنامه‌های دراز مدت این دانشکده تأسیس چندین رشته جدید ازجمله ترکی استانبولی، چینی، سوئدی، کره‌ای، یونانی و همچنین گسترش گرایش‌ها و تأسیس مقاطع تحصیلی ارشد و دکترا می‌باشد.
گروه زبان انگلیسی با توجه به نقش و اهمیت این زبان در جهان و این حقیقت که زبان انگلیسی در حال حاضر زبان علمی جهان است، تأسیس شد. این گروه در حال حاضر در سه مقطع کارشناسی، کارشناسی ارشد (با سه گرایش ادبیات، آموزش زبان و مترجمی) و دکترا (با دو گرایش ادبیات و آموزش زبان) دانشجو می‌پذیرد.لیست منابع کتب کارشناسی ارشد آموزش زبان انگلیسی
رشتهٔ زبان اسپانیایی در سال ۱۳۸۷ در دانشکدهٔ زبان‌های خارجی در مقطع کارشناسی تأسیس شد و تا قبل از آن به صورت درس زبان دوم ارائه می‌شد. با توجه به روابط حسنهٔ ایران و کشورهای آمریکای لاتین تدریس این رشته در دانشکدهٔ زبان‌ها می‌تواند دریچه‌ای به سوی هر چه بهتر شدن این روابط باشد. با توجه به جدیدالتأسیس بودن این رشته، اساتید گروه هنوز تصمیمی برای تأسیس دورهٔ کارشناسی ارشد اتخاذ نکرده‌اند. از اساتید این رشته می‌توان خانم ایرما نوابی، خانم دکتر حق روستا و آقای دکتر فیض الهی را نام برد.
رشته زبان آلمانی در سال ۱۳۳۴ در دانشکدهِ زبان‌های خارجی تأسیس شد و تا سال ۱۳۵۸ تنهادر دو مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشجو می‌پذیرفت. پذیرش دانشجو از سال ۱۳۶۲ تا سال ۱۳۸۰ محدود به مقطع کارشناسی بود ولی از مهر ماه ۱۳۸۰ پذیرش دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد از سر گرفته شده‌است. از سال ۱۳۸۴، دانشکدهِ زبان‌های خارجی، گروه آلمانی در راستای توسعه همکاری‌های علمی و بین‌المللی و در جهت فراهم نمودن زمینه‌های همکاری مشترک با مراکز مهم علمی و تحقیقاتی جهان و به دنبال امضای تفاهم نامه‌ای در خصوص تأسیس دوره دکترای مشترک، در مقطع دکترای رشتة آموزش زبان نیز دانشجو می‌پذیرد.
گروه زبان ژاپنی از سال ۱۳۶۶ به صورت زبان دوم تدریس می‌شد. این بخش از سال ۱۳۷۳ رسماً اقدام به پذیرش دانشجو در مقطع کارشناسی کرده‌است. بخش زبان ژاپنی استاد رسمی ندارد اما براساس هماهنگی‌های به عمل آمده با بنیاد فرهنگی ژاپن همه ساله اساتیدی از ژاپن، مأمور تدریس در این دانشکده می‌شوند. از اساتید ژاپنی ای که در حال حاضر در حال تدریس هستند می‌توان به خانم نائومی شیمیزو و خانم میکا ناکامورا اشاره کرد. زبان و ادبیات ژاپنی در ایران تنها در دانشگاه تهران تدریس می‌شود و درخاورمیانه کشورهای ترکیه، مصر وایران تنها ارائه دهندگان رشته زبان و ادبیات ژاپنی هستند. در کشور ترکیه و مصر هرکدام دو دانشگاه به این منظور وجود دارد ولی در ایران به دلیل وجود یک دانشگاه ارائه دهنده(دانشگاه تهران) موقعیت برای دانشجویان این رشته برای کسب بورس تحصیلی ژاپن بسیار بیشتر است.
بخش زبان اردو در سال ۱۳۷۰ در دانشکده زبان‌های خارجی تأسیس شد و در حال حاضر در مقطع کارشناسی، دانشجو می‌پذیرد. هم‌اکنون مطالعات اولیه برای تأسیس دورة کارشناسی ارشد این رشته توسط اساتید این گروه به اتمام رسیده‌است و امید می‌رود که بزودی در این مقطع نیز دانشجو پذیرش شود. نکته‌ی مهم آن است که وجود شباهت‌های فراوان بین زبان فارسی و اردو و تأثیرپذیری زبان اردو از زبان و ادبیات فارسی یادگیری این زبان را برای فارسی زبانان آسان و دلنشین کرده‌است. از طرف دیگراردو زبان رسمی کشور پاکستان است اما با این وجود کم و بیش در تمام کشورهای مجاور خصوصاً در شبه قاره هندوستان به آن تکلم می‌شود. همچنین یادگیری زبان اردو و رسوم واژه‌سازی این زبان راه‌های جدیدی برای غنی تر کردن واژگان زبان فارسی در اختیار ما قرار می‌دهد.
در سال ۱۳۵۴ دورة کارشناسی زبان ایتالیایی دایر گردید. در واقع به دنبال عقد قرارداد فرهنگی بین ایران و ایتالیا در سال ۱۳۳۸ در زمینة تأسیس رشته‌ی زبان ایتالیایی، در ابتدا امکان تدریس این زبان به عنوان زبان دوم فراهم شد و سپس این دوره رسماً ایجاد گردید و در پی آن این گروه اقدام به پذیرش دانشجو کرد. از جمله اهداف این گروه پرورش ذوق و استعداد ادبی دانشجویان جهت پژوهش در متون ادبی زبان ایتالیایی و آماده ساختن آن‌ها برای ترجمة آثار ایتالیایی به فارسی و بالعکس با هدف مبادله‌ی فرهنگ، دانش و تمدن دو کشور ایران و ایتالیا می‌باشد.
قرار داشتن در مجاورت کشور روسیه و روابط دیرینه‌ی فرهنگی، اقتصادی و سیاسی با این کشور و توان بالای علمی دانشگاه‌های روسی زبان، به خصوص در رشته‌های علوم انسانی و فنی از یک سو و جایگاه زبان روسی در کشورهای اتحاد جماهیر شوروی سابق از سوی دیگر، موجب افزایش شمار علاقمندان به فراگیری زبان روسی شده‌است. گروه روسی فعالیت آموزشی خود را هم‌زمان با تأسیس دانشگاه تهران آغاز کرده‌است و در مقطع کارشناسی (گرایش زبان و ادبیات) و در مقطع کارشناسی ارشد از سال ۱۳۸۰ در گرایش آموزش زبان و از سال ۱۳۸۳ در گرایش زبان و ادبیات روسی دانشجو می‌پذیرد. همچنین مطالعات اولیه در خصوص تأسیس مقطع دکترا توسط اساتید این گروه در دست انجام است.
گروه چینی هنوز در حال تشکیل است با این وجود از سال ۱۳۸۷ زبان چینی به عنوان زبان دوم در دانشکده زبان‌ها و توسط اساتید چینی تدریس می‌شود. هم‌اکنون این رشته در مقطع لیسانس تدریس می‌شود.
این گروه از سال ۱۳۴۲ در قالب مرکز زبان‌های خارجی و تا سال 1399 به عنوان گروهی مستقل، مسئولیت آموزش زبان عمومی برای تمامی رشته‌های موجود در دانشکده‌های مختلف را به عهده داشت. با ایجاد تغییرات ساختاری در دانشگاه تهران، در سال 1399 این گروه با گروه زبان و ادبیات انگلیسی ادغام گردید.
قدمت گروه زبان و ادبیات فرانسه به تاریخ تأسیس آن در سال ۱۳۱۵ باز می‌گردد. زبان فرانسه از گذشته در ایران از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده‌است. این گروه در سال ۱۳۱۵ اقدام به پذیرش دانشجو در مقطع کارشناسی نمود و فعالیت‌های علمی و آموزشی خود را با گشایش مقطع کارشناسی ارشد (گرایش ادبیات) در سال ۱۳۴۸ گسترش داد. دکترای زبان و ادبیات فرانسه با گرایش ادبیات تطبیقی در سال ۱۳۸۰ تأسیس گردید. این دوره با همکاری دانشگاه‌های مارک بلوک استراسبورگ و سوربن نوول پاریس ارائه می‌گردد.
هراکلس به معنی "شکوه هرا"،«Glory of Hera" نام بزرگترین پهلوان اسطوره‌ای یونان و روم باستان فرزند پادشاه خدایان زئوس و آلکمنه بود. او نام‌آورترین قهرمان اسطوره‌ای یونان است. او جد خاندانی سلطنتی به نام هراکلیدای، مظهر مردانگی و قهرمان المپ نشینان علیه هیولاهای زیرزمینی بود. هراکلس آخرین پسر فناپذیر زئوس و همچنین تنها کسی بود که از مادری فانی به دنیا آمده بود، و پس از مرگش تبدیل به خدا شد. هراکلس در ابتدا توسط والدینش آلکیدس نام‌گذاری شد، اما بعدها نام او فقط برای خشنودی نامادری‌اش هرا به هراکلس یا "شکوه برای هرا" تغییر یافت. در اساطیر روم و جهان غرب مدرن، او تحت نام هرکول شناخته می‌شود، که بعدها امپراتورهای روم، به‌ویژه کومودوس و ماکسیمیان اغلب خود را با او یکی می‌دانستند. رومیان در اصل زندگی و آثار نسخهٔ یونانی او را بدون تغییر پذیرفتند، اما روایت‌های جزئی خود را اضافه کردند، که برخی از آن‌ها این پهلوان را به جغرافیای دریای مدیترانه مرکزی پیوند می‌دهد. بر طبق اساطیر اتروسکی، هراکلس را "هرکله" نامیدند، و در عوض اینکه فرزند زنی فانی باشد، هر دو والدینش نامیرا بودند و او را پسر تینیا و یونی می‌پنداشتند. تینیا ایزد آسمان‌ها و قابل قیاس با ژوپیتر در اساطیر رومی یا زئوس یونانی است، در حالی که یونی، معادل یونو در اساطیر روم و هرا در اساطیر یونان است.
استعداد او قدرت شگفت‌انگیز و شجاعتی بود که داشت، اما از دانش و خرد بهره چندانی نداشت. هنگامی که در گهواره بود دو مار را خفه کرد و در سنین نوجوانی توانست شیری را از پا درآورد. او هرگز در هیچ‌یک از شهرهایی که به ماجراجویی می‌پرداخت، مقیم نشد و سرگردانی‌های او باعث شد فراسوی مرزهای یونان، مثل آفریقا و آسیای صغیر را درنوردد. "هراکلس" در دوران باستان محبوبیت فراوان داشت، و موضوع داستان‌ها و آثار هنری بی‌شمار بود. هر چند منسجم‌ترین منابع ادبی مربوط به دلاوری‌های او به قرن سوم بازمی‌گردد، اما منابع پراکنده، و شواهد به دست آمده از منابع هنری روشن می‌سازند که اغلب ماجراهای او اگر نه همهٔ آن‌ها از نخستین دوران‌ها معروف بوده‌است. از مشخصه‌های "هرکول" می‌توان به سلاحش که گرزی بود از جنس چوب زیتون و لباسی که از پوست شیر درست شده بود اشاره کرد."هرکول" و دوازده‌خوان در وبگاه ancientgreece
تِبس و آرگوس هر دو ادعا می‌کنند که "هراکلس" زاده آنجاست و ادعای تبسی‌ها به‌طور گسترده‌تری پذیرفته شده‌است، اما دلایلی وجود دارد که می‌توان عقیده داشت آرگوس زادگاه او بوده‌است. زئوس تصمیم گرفت فرزندی به دنیا آورد که قهرمانی را برای خدایان و فناپذیران به ارمغان بیاورد و از این رو آلکمنه، همسر آمفیتروئون را به عنوان مادر او انتخاب کرد. زمانی که آمفیتروئون مشغول نبرد بود، زئوس خود را به شکل او درآورد و با آلکمنه هم‌بستر شد. آمفیتروئون در همان شب از نبرد بازگشت و به‌طور معمول او نیز با آلکمنه هم‌بستر شد. در نتیجه این نزدیکی‌ها او دوقلو به دنیا آورد: "هراکلس" برای زئوس و ایفیکلس برای آمفیتروئون. پس از به دنیا آمدن "هراکلس"، زئوس سوگند یاد کرد که این پسر یکی از نوادگان پرسئوس است و روزی خواهد رسید که او بر تمام یونان حکمرانی خواهد کرد، اما هرا توسط ایلی‌ثیا الههٔ وضع حمل، تولد "هراکلس" را عقب و تولد ائوروستئوس (یکی دیگر از نوادگان پرسئوس) را پیش انداخت و به این ترتیب ائوروستئوس پادشاه یونان شد.یونان باستان و اساطیر روم "هرکول"/هرکول - بازبینی در ۲۶ آوریل ۲۰۱۳ آلکمنه از ترس انتقام‌جویی هرا سریعاً تولد "هراکلس" را افشا کرد، اما نوزاد توسط الهه عقل و خرد آتنا (در برخی تفسیرات دیگر توسط هرمس) به نزد هرا آورده شد و او را درمیان سینه‌های هرا قرار دادند. هرا که آن نوزاد را تشخیص نداده بود از روی ترحم از او پرستاری می‌کرد. "هرکول" به شدت سینه‌های هرا را می‌مکید، به‌طوری‌که هرا از شدت درد نوزاد را پس زد و در نتیجه شیرش به آسمان فوران کرد و "راه شیری" را پدید آورد. اما با خوردن این شیر الهی، "هراکلس" قدرت‌های مافوق‌طبیعی به دست آورده بود. در همین حین آتنا کودک را در اختیار گرفت و به آغوش مادرش بازگرداند و از آن پس "هراکلس" توسط والدینش بزرگ شد.
بعد از این ماجراها، آمفیتروئون به کودک مشکوک شده و چنین شد که با تئیریاس پیغمبر نابینایان، مشورت کرد. تئیریاس به او گفت "هراکلس" فرزند زئوس است و سرنوشت او چنین است که تبدیل به یک قهرمان شود. سپس آمفیتروئون با دقت از کودک مراقبت نمود و بهترین استادان و مربیان ورزشی را برای او انتخاب کرد. راندن ارابه را از پدرش آمفیتروئون، کشتی گرفتن را از اوتولوکوس، هنر کمانداری را از ایریتوس، شمشیرزنی را از کستور و چنگ نوازی را از لینوس (یا ایمولپوس) آموخت. "هراکلس" نیز درعوض با کار کردن در مزرعه به پدر خود کمک می‌کرد و همین مسئله به قویتر شدن او نیز می‌انجامید. او شمشیرش را از هرمس، تیر و کمانش را از آپولو، زره سینه‌اش را از هفائستوس و جامه‌اش را از آتنا دریافت کرده بود.
آموزش هنر موسیقی به این پهلوان جوان عاقبت فاجعه باری به همراه داشت. هنگامی که استادش لینوس، به دلیل عدم توجه به درس‌های موسیقی با این جوان برخورد نمود، "هراکلس" نیز برای تلافی کردن بوسیلهٔ چنگ ضربه‌ای بر سر لینوس وارد کرد که بلافاصله سبب مرگش شد. "هراکلس" با خوش‌شانسی از جرم قتل تبرئه شد، اما آمفیتروئون برای جلوگیری از دردسرهای بیشتر او را به چراندن گوسفندها در مزرعه‌ای واقع در حومه شهر تسپیئای فرستاد.
"هراکلس" دیگر بزرگ شده بود و اولین آزمایش واقعی قدرت او کشتن شیری واقع در کوه‌های کیثارون بود. هیولایی که باعث نابودی گله آمفیتروئون شده بود و "هراکلس" مشکل کوچکی برای خلاص شدن از دست هیولا داشت. سرانجام او شیر را کشته و پوستش را می‌کند، در بعضی تفسیرات این همان پوستی است که او به تن دارد (در منابعی دیگر این پوست شیر نیمیان است که او برتن اوست). در این میان که "هراکلس" از خانه بدور بود، تبس درگیر جنگی با اورکمنوس‌ها شده بود. "هراکلس" بیدرنگ تبسی‌ها را با سلاح‌های داخل معابد مسلح نمود. هنگامی که پیروزی نزدیک بود، "هراکلس" اورکمنوس‌ها را در آب غرق کرد. آتنا با مشاهده دلاوری‌های "هراکلس" در این جنگ، به یکی از متحدان او در طول زندگیش مبدل گشت. اما نه آتنا و نه "هراکلس" توانایی نجات آمفیتروئون که جانش را در این جنگ از دست داده بود را نداشتند.
تسپیوس پادشاه و بنیان‌گذار تسپیای در بویوتیا، با "هراکلس" قرار گذاشت، در ازای کشتن شیری که به گله دام‌هایش حمله کرده بود دخترانش را به او تقدیم کند. شکار شیر پنجاه روز به طول انجامید و به مدت پنجاه روز "هراکلس" در هر شب با یکی از دختران شاه تسپیوس همخواب می‌شد. بعدها فرزندان "هراکلس" از دختران تسپیوس با نام تسپیادس «Thespiades» خوانده شدند. دو تن از آن‌ها در تبس باقی ماندند و هفت تن دیگر در تسپیای و بقیه فرزندانش به یولائوس برای تأسیس مستعمره ساردینیا پیوستند.
پس از مدتی، "هراکلس" با مگارا، دختر بزرگ کرئون پادشاه شهر تِبس ازدواج کرد. کرئون برای قدردانی از "هرکول" به خاطره دفاع از تِبس در مقابل اُرکومنوس در یک جنگ تن به تن، دختر خود مگارا را به او تقدیم کرد و آن دو با یکدیگر به وطن خود و خانهٔ آمفیتروئون بازگشتند. مگارا اولین همسر "هراکلس" بود و برای او یک پسر و دو دختر به نام‌های تریماخوس، دیکون و کرئونیتیادس«Therimachus, Deicoon, and Creonitiades" را به دنیا آورد، (در برخی از نسخه‌ها تعداد فرزندان آن‌ها هشت نفر ذکر شده‌است).لیست مادران و فرزندان هرکول . Apollodorus, Library and Epitome 2.7.8 بازدید در ۱۵ مه ۲۰۱۴ در این حین لیکوس، فرزند پوزئیدون، اهل دیرفیس در وابیه، کرئون را به قتل رساند و قدرت را در تِبس به دست گرفت. گفته شده او قصد کشتن مگارا را نیز داشت اما "هرکول" که از نیت او با خبر شده بود او را کشت.
هرا که به خوبی از توانایی‌های در حال رشد "هراکلس" آگاه شده بود، تصمیم گرفت دوباره برای رسوایی او نقشه‌ای طرح کند، و این چنین شد که "هراکلس" را به یک جنون ناگهانی دچار نمود.ماجرای واقعی هرکول - The Real Journey of "Hercules"
دشمن اصلی هراکلس، نامادری‌اش هرا بود. هنگام کودکی هرا دو مار را در گهوارهٔ هراکلس قرار داد اما او با قدرت زیادی که داشت آن‌ها را خفه کرد. او بالاخره هراکلس را دیوانه کرد. به سبب بی‌عقلی، هرکول به برادرزاده خود یولائوس حمله کرد اما او توانست جان سالم به در ببرد. او شروع به تیراندازی به جانوران خیالی ساخته ذهنش کرد و در انتها همسر خود مگارا و سه فرزندشان را به قتل رساند (در برخی از تفسیرات فقط فرزندان او کشته شدند و مگارا بعدها با مردی دیگر ازدواج کرده‌بود). "هرکول" بسیار غمگین بود و به محض بهبود یافتن و برای جبران کار خود با پیشگوی معبد آپولو مشورت و از او سؤال کرد چگونه می‌تواند شرف و عزت خود را بازیابد. پیشگو به او گفت نزد ائوروستئوس پادشاه موکنای برو و دوازده سال او را خدمت کن. ائوروستئوس هیچ کار دشواری به ذهنش نمی‌رسید که پسر قدرتمند زئوس از پس آن برنیاید، بنابراین هرا از کاخ خود در المپ پایین آمد تا به او کمک کند. با همکاری یکدیگر دوازده وظیفه برای ناپسری فناپذیر هرا در نظر گرفتند که به دوازده‌خوان هرکول معروف است. شش خوان اول همگی در شبه جزیرهٔ پلوپونز اتفاق افتاد، اما خوان‌های بعدی، "هرکول" را به مکان‌های مختلفی در حواشی دنیای یونانی و فراسوی آن برد. در کلیهٔ این خوان‌ها، "هراکلس" با تنفر هرا مواجه بود که همواره به فرزندان زئوس از زنان دیگر حسادت می‌ورزید. از طرف دیگر، آتنا ایزدبانوی عقل و خرد، یکی از حامیان پرشور او بود؛ "هراکلس" از همراهی و یاری گاه‌وبیگاه برادرزادهٔ خود یولائوس نیز بهره می‌گرفت. این دوازده‌خوان عبارتند از:
بالاخره، بعد از دوازده سال و دوازده‌خوان، هراکلس یک انسان آزاد بود.
هراکلس بعد از پشت سر گذاشتن دوازده‌خوان به آرگونوت‌ها برای پیدا کردن پشم زرین پیوست. در این بین هرکول شیفتهٔ پرنسس یولا، دختر ائوروتوس گشت. شاه ائوروتوس یک کماندار ماهر بود و به پسرانش چگونگی کار کردن با تیر و کمان را آموزش داده بود. ائوروتوس قول داده بود که هر فردی که بتواند بر پسرانش در رقابت کمانداری غلبه کند، دخترش را به او می‌دهد. هراکلس در این رقابت برنده شد، اما ائوروتوس به قول خود عمل نکرد. هرکول نیز شاه و تمام پسرانش به غیر از یکی از آن‌ها به نام ایفیتوس را کشت و یولا را نیز ربود. ایفیتوس تبدیل به یکی از بهترین دوستان هرکول گشت اما یکبار دیگر هرا او را دچار جنون نمود و هرکول ایفیتوس را از دیوارهای شهر تیرینس به پایین پرتاب کرد و موجب مرگ او شد. در نسخه‌های دیگر ائوروتوس متوجه شد برخی از اسب‌های او ربوده شدند و او "هراکلس" را مسئول این ماجرا می‌دانست. ایفیتوس که حرف‌های پدرش را باور نداشت تصمیم گرفت برای آشکار ساختن این موضوع نزد "هراکلس" برود. "هراکلس" نیز او را برای شام به خانهٔ خود دعوت کرد اما به‌طور اتفاقی او را کشت. به دلیل اینکه در یونان، کشتن میهمان در خانه جرمی نابخشودنی به‌شمار می‌رفت، او مجرم شناخته شد. هرکول دوباره برای رهایی از این عذاب به نزد یکی از پیشگوهای معبد دلفی به نام «Xenoclea» رفت، اما او حاضر به صحبت کردن با فردی بی‌دین نبود. "هراکلس" که به شدت خشمگین شده بود او را تهدید کرد و صندلی سه‌پایه را به سمت او پرتاب کرد. کشیش آپولون را به معبد فراخواند. آپولون با "هراکلس" که به خدایان حمله کرده بود روبرو شد و در این حین زئوس مجبور شد با آذرخش خود جلوی پسرانش را بگیرد. پادشاه خدایان اعلام کرد "هرکول" یکباره دیگر برای قتل یک انسان و اهانت به معبد آپولون محکوم به مجازات است و قرار شد به مدت سه سال به بردگی اومفال، ملکهٔ لیدیه درآید. ملکه او را از هرمس، ایزد پیام‌رسان یونانی به عنوان برده خریداری کرد. هرکول مجبور بود یکسال بردهٔ او باشد، و به ناچار کارهای مخصوص زنان را انجام می‌داد و همچنین جامهٔ زنانه به تن می‌کرد، در حالی که خود ملکه پوست شیر نیمیایی را برتن داشت و گرز چوب زیتونی هرکول را با خود حمل می‌کرد. اما پس از مدتی، اومفال او را آزاد کرد و همسرش شد و صاحب چندین فرزند شدند.اومفال و "هراکلس" نوشته N.S. Gill - بازدید در ۶ مه ۲۰۱۴ این درست زمانی بود که شکار گراز کالیدونیان در حال انجام بود، و "هراکلس" از این شکار بلندآوازه جاماند.
ماجرای بعدی او با رفتن به لیبی باستان آغاز شد، مکانی که آنتایوس در آنجا فرمانروایی می‌کرد. آنتایوس فرزند گایا و پوزئیدون بود و قدرت خارق‌العاده‌ای داشت که از تماس با مادرش (زمین) به دست می‌آورد. او با هر بیگانه‌ای که به سرزمینش وارد می‌شد کشتی می‌گرفت و چون زمین‌می‌خورد قدرت تازه می‌یافت و برهمه چیره می‌گشت، اما "هراکلس" سرانجام او را از زمین بلند کرد و آن‌قدر فشار داد تا کشته شد. پس از شکست آنتیوس، "هراکلس" لیبی را که در آن زمان با حیوانات وحشی احاطه شده بود تسخیر کرد. او قسمت‌های بزرگی از بیابان را برای کشت و زراعت به ارمغان آورد و آن زمین‌ها را تبدیل به زمین کشت، باغ‌های انگور و زیتون نمود. از طرفی حاکمان خودکامه‌ای که فقط به فکر خود و شهرشان بودند و همچنین کسانی را که به قانون احترام نمی‌گذاشتند را مجازات می‌کرد و چنین شد که لیبی باستان به رفاه و کامیابی رسید. او سپس به مصر رفته، جایی که بوزیریس فرمانروا بود و عادت داشت بیگانه‌ها را قربانی کند. اما "هراکلس" او را نیز با گرزش کشت.
"هراکلس" به دوستان خود بسیار وفادار بود. او بارها زندگی خود را برای کمک به آن‌ها به مخاطره افکند که چشمگین‌ترین آن‌ها روایت آلکستیس بود. آدمتوس، پادشاه فرای در تسالی با آپولون قرار گذاشته بود که وقتی زمان مرگش فرا رسید، اجازه داشته باشد که زنده بماند، مشروط بر اینکه شخصی دیگر را پیدا کند که حاضر باشد به جای او بمیرد. اما هنگامی که آدمتوس در آستانهٔ مرگ قرار گرفت، معلوم شد که پیدا کردن یک داوطلب دشوارتر از آن است که او گمان می‌کرد. پس از آنکه والدین پیرش خودخواهانه از قربانی شدن به جای او امتناع کردند، همسرش آلکستیس اصرار می‌ورزید که او باید به جای شوهرش بمیرد. هنگامی که "هراکلس" وارد صحنه شد آلکستیس به جهان زیرین رفته بود، اما "هراکلس" مصرانه به جستجوی او برآمد. در این جستجو با مرگ دست و پنجه نرم کرد و سرانجام پیروز شد، و پیروزمندانه آلکستیس را به جهان زندگان بازگرداند.
بر طبق گفته‌های هزیود و آیسخولوس، "هراکلس" کسی بود که با کشتن عقاب، پرومته را از عذابی که توسط زئوس برای ربودن آتش از خدایان و دادن آن به انسان‌های فانی دچار شده بود، نجات داد. هر روز عقابی می‌آمد و جگر پرومته را می‌خورد و شب جگر از نو می‌رویید. "هراکلس" به کوه‌های قفقاز رفته و با پرتاب تیری عقاب را کشته و پرومته تیتان را از بند زنجیرهایش نجات داد. پرومته نیز در عوض او را در انجام مأموریت‌هایش یاری نمود.
پیش از جنگ تروآ، "هراکلس" سفری دیگر به تروا داشت. لائومدون، پادشاه تروا مورد خشم پوزئیدون و آپولون قرار گرفته بود، به همین علت آپولون برای انتقام تروا را به طاعون مبتلا کرد و پوزئیدون نیز هیولایی دریایی به این شهر فرستاد. لائومدون پس از مشورت با پیش‌گو، قرار شد برای خلاص شدن از دست هیولا، دخترش هسیونه را به عنوان قربانی به صخره ببندد و پیشکش هیولا کند. اما "هرکول" هسیونه را پیدا کرد و نجاتش داد، سپس در مقابل گرفتن دو اسب شگفت‌انگیزش که از زئوس در قبال ربودن پسرش گانیمده به او داده بود قبول کرد هیولا را از بین ببرد. لائومدون قبول کرد و "هرکول" به کمک آتنا هیولا را کشت. لائومدون بسیار سپاسگزاری نمود اما سعی کرد "هرکول" را فریب دهد. او دو اسب معمولی را به جای اسب‌های شگفت‌انگیزش به "هراکلس" داد. پودارسز پسر لائومدون، با صدای بلند به اعتراض پرداخت اما لائومدون به او توجه نکرد. پس "هراکلس" با لشکری برای گرفتن انتقام به تروا حمله کرد، لائومدون را کشت و پسرش پودارسز به جای او نشست و نام خود را به پریاموس تغییر داد.
بعد از این ماجراها، "هراکلس" برای باز پس گرفتن سلطنت و قدرت در برابر گیگانت‌ها، به زئوس و دیگر المپ‌نشینان پیوست. مشارکت او در این جنگ الزامی بود، به دلیل پیشگویی که شده بود برای شکست دادن هیولاها فقط به یک فانی نیاز بود. المپ‌نشینان با کمک "هراکلس" توانستند گیگانت‌ها را شکست دهند و هر یک را در زیر آتشفشانی در سرتاسر جهان به خاک سپردند.
هرکول تصمیم گرفت دیگر زمان انتخاب همسری دیگر فرارسیده، به همین منظور به روستای تبس رفت تا با دیانیرا دختر پادشاه کالیدون اوینئوس، ازدواج کند. او با خدای رودها آکلوس برسر دیانیرا مبارزه کرد و او را شکست داد. آن‌ها در صلح و صفا در کالیدون زندگی می‌کردند تا اینکه روزی هرکول به اشتباه ساقی‌ای را به قتل رساند و آن‌ها مجبور شدند به تراخیس فرار کنند. دیانیرا فرزندان زیادی برای هرکول به دنیا آورد. مدتی بعد یک سانتور مرد (حیوان افسانه‌ای با بالاتنهٔ انسان و پایین‌تنه اسب) به نام نسوس دیانیرا را ربود، اما هرکول با پرتاب تیر زهرآلودی به قلب نسوس او را آزاد کرد. نسوس هنگام مرگ به دیانیرا گفت قسمتی از خون او را نگه دارد و وقتی حس کرد دارد هرکول را از دست می‌دهد، از آن به عنوان داروی عشق بر روی هرکول استفاده کند. بعد از گذشت چندین ماه دیانیرا فکر کرد زن دیگری وارد زندگی او و هرکول شده‌است، بنابراین دیانیرا یکی از لباس‌های هرکول را با خون نسوس شست و به او داد تا به تن کند. نسوس به او دروغ گفته بود و خون همچون زهر در تن هرکول اثر کرد. بعد از این ماجرا هرکول به المپ برده شد و به او وعده زندگی ابدی دادند و با دیگر خدایان زندگی کرد. او در المپ با هبه ایزدبانوی جوانی، فرزند زئوس و هرا ازدواج کرد.
در هنر یونانی، "هراکلس" یکی از نخستین قهرمانان اساطیری است که چهره‌اش در سده ۸ پیش از میلاد تصویر شده‌است، و بر روی سکه‌های ایالات و شهرها نیز چهرهٔ او نقش گردیده که معمولاً در گهواره است و ماری را خفه می‌کند. همچنین دروازه ورودی به دریای مدیترانه از اقیانوس اطلس، جایی که راس نقطه جنوبی اسپانیا و نقطه شمالی مراکش روبروی یکدیگر قرار دارند، در زبان کلاسیک با عنوان ستون‌های هرکول شناخته می‌شوند. او به عنوان نماد وطن‌پرستی ملی، تنها قهرمانی است که در سراسر یونان ستوده می‌شود و همچنین تنها قهرمانی است که به جاودانگی نایل شد.
طبر، روستایی است از توابع بخش جلگه شوقان شهرستان جاجرم که در استان خراسان شمالی قرار دارد.
این روستا در دهستان طبر قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۰۲۵نفر (۲۹۸
خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
زبان مردم روستای طبر تاتی است. زبان تاتی رایج در روستای طبر بیش از آنکه به گویش شهرها و روستاهای تات‌نشین شهرستان جاجرم نزدیک باشد،‌ به زبان تاتی رایج در روستای فیروزه در جنوب بجنورد نزدیک است.
طبر در ۵۰ کیلومتری جنوب غربی شهر بجنورد است. آثار تاریخی زیادی دراین روستا وجود دارد که نشان از قدمت طولانی به وجود آمدن این روستا دارد.
در این روستا بیشتر مردم به کشاورزی و دامداری مشغول می‌باشند و عمده محصول کشاورزی آن‌ها گندم، جو و انگور است. در این روستا چند چشمه و قنات وجود دارد که آب کشاورزی روستا را تأمین می‌کند. باغ‌های روستای طبر به چند قسمت تقسیم شده‌اند که هر قسمت نام مخصوص به خود را دارد. یک قسمت از این باغ‌ها که در جنوب روستا و در دامنهٔ رشته کوه سالوک قرار گرفته‌است «لق لق» نامیده می‌شود. باغ‌های لق لق از یک چشمه که در بلندترین نقطهٔ باغ‌ها قرار گرفته‌است سیراب می‌شوند. بخش دیگری از باغ‌ها که «ترنقی» نامیده می‌شوند در قسمت شمالی روستا قرار گرفته‌است.
از سایر مناطق دیدنی طبر می‌توان به قلعه سنگینه و چنار خونی اشاره کرد. همچنین گورستان قدیمی واقع در کاریز (کهریز) هم نشان دهنده قدمت روستا است.
سرآب نیلوفر دریاچهٔ کوچکی است که در حدود ۲۰ کیلومتری شمال غرب شهر کرمانشاه قرار گرفته‌است. این دریاچه تا اواسط دههٔ هشتاد مملو از گل‌های نیلوفر آبی بود و در فصول گرم سال غنچه‌ها و برگ‌های آن سر از آب برآورده و قسمت زیادی از آن را می‌پوشاند. سرآب نیلوفر ۵۵اُمین اثر طبیعی ملی است که توسط سازمان میراث فرهنگی از ۲۷ اسفند ۱۳۸۷ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفته‌است. اطراف این سرآب تأسیسات رفاهی گردشگری و پارک احداث شده‌است. سرآب نیلوفر نزدیک به ۲۵ متر عمق دارد.
اراضی سرآب نیلوفر تا دهۀ ۱۳۹۰ در مالکیت شرکت توسعۀ گردشگری ایران بود، اما با شکایت و ادعای دادگستری کرمانشاه بر اساس برخی اسناد و مدارک مالکیت آن به نهاد دوم واگذار شد. در حال حاضر مالکیت زمین‌های سرآب نیلوفر در دست دادگستری استان کرمانشاه است و این نهاد نیز به نوبۀ خود بهره‌برداری از آن را به سرمایه‌گذاران بخش خصوصی واگذار می‌کند. ادارۀ میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان کرمانشاه نیز مسئول صدور مجوز برای فعالیت‌های گردشگری در این منطقه و نظارت بر استانداردهای مربوط به آن است. به گفتۀ معاون گردشگری استان کرمانشاه تاکنون هیچ مجوزی برای انجام فعالیت‌های گردشگری در سرآب نیلوفر صادر نشده‌است.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): "معاون گردشگری کرمانشاه: سرآب نیلوفر مجوز گردشگری ندارد!"، نوشته‌شده در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱؛ بازدید در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱.
از اواسط دههٔ هشتاد به علت خشکسالی‌های طولانی مدت و برداشت بی‌رویه آب‌های زیرزمینی، چشمه‌های تأمین‌کنندهٔ آب این دریاچه چندین بار به‌طور کامل خشک شده و همین امر سبب از بین رفتن کامل نیلوفرهای آبی شد. با این حال با نجات چند بوته نیلوفر باقی‌مانده توسط یکی از کارگران به نام رشید شفقت و تلاش پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی در اردیبهشت ۱۳۹۵ تعدادی بوتهٔ نیلوفر آبی به همت یکی از استادان دانشگاه رازی به نام دانیال کهریزی تکثیر و کشت شده و در بستر دریاچه کاشته شد تا از نابودی کامل آن جلوگیری به عمل آید.خبرگزاری برنا: "تکثیر نیلوفر آبی به روش کشت بافت در دانشگاه رازی"، نوشته‌شده در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۵؛ بازدید در ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۷. با این وجود در ۸ مرداد ۱۴۰۱ اعلام شد که این نیلوفرهای احیاشده به دلیل کم‌آبی شدید و خشکی دریاچه دوباره از بین رفته‌اند.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): "اوضاع بحرانی سرآب نیلوفر کرمانشاه"، نوشته‌شده در ۸ مرداد ۱۴۰۱؛ بازدید در ۸ مرداد ۱۴۰۱.
در سال‌های ۱۳۸۷ و ۱۳۹۴ سرآب نیلوفر دو بار به طور کامل خشک شد. در شهریور ۱۴۰۰ اعلام شد که بر اثر خشکسالی دبی سرآب نیلوفر نسبت به سال‌های پربارش قبلی ۸۰ درصد کاهش پیدا کرده‌است.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): "کاهش ۸۰ درصدی دبی «سراب نیلوفر» کرمانشاه"، نوشته‌شده در ۱۴ شهریور ۱۴۰۰؛ بازدید در ۱۴ شهریور ۱۴۰۰.
در ۸ مرداد ۱۴۰۱ اعلام شد که سرآب نیلوفر به دلیل عواملی همچون حفر چاه‌های عمیق ۱۲۰ متری و کشت محصولات آب‌بر مانند هندوانه، ذرت و سیب‌زمینی توسط کشاورزان منطقه به شدت در معرض خشکی قرار دارد و احتمال دارد طی روزهای آیندهخبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): "اوضاع بحرانی سرآب نیلوفر کرمانشاه"، نوشته‌شده در ۸ مرداد ۱۴۰۱؛ بازدید در ۸ مرداد ۱۴۰۱. یا پس از کشت دوم به طور کامل بخشکد.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): "جلوی کشت دوم گرفته نشود، سراب نیلوفر هم خشک خواهد شد"، نوشته‌شده در ۱۱ مرداد ۱۴۰۱؛ بازدید در ۱۱ مرداد ۱۴۰۱. در ۲۹ مرداد ۱۴۰۱ اعلام شد که سرآب نیلوفر به طور کامل خشک شده و بستر آن تَرَک برداشته و تنها چند چالۀ کوچک در آن کمی رطوبت دارد.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): "سرآب نیلوفر خشک شد"، نوشته‌شده در ۲۹ مرداد ۱۴۰۱؛ بازدید در ۲۹ مرداد ۱۴۰۱. معاون محیط طبیعی محیط زیست استان کرمانشاه در ۲۹ شهریور ۱۴۰۱ اعلام کرد که خشکی سرآب نیلوفر صرفاً نتیجۀ خشکسالی و کم‌بارانی یک سال اخیر نیست و در نتیجۀ سال‌ها سوءمدیریت منابع آب در این ناحیه به وجود آمده‌است و عواملی مانند برداشت بی‌رویه از چاه‌ها و منابع آبی اطراف، کشت‌های دوم و حتی سوم و کاشت محصولات آب‌بر در این ناحیه از سال‌ها پیش وجود داشته‌است.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): "یک مسئول: خشکی سرآب نیلوفر یک ساله رخ نداده/ چاه‌ها عامل اصلی هستند"، نوشته‌شده در ۲۹ شهریور ۱۴۰۱؛ بازدید در ۲۹ شهریور ۱۴۰۱. در بهمن ۱۴۰۱ رئیس اداره محیط زیست شهرستان کرمانشاه از ورود آب به سرآب نیلوفر برای نخستین بار از اواخر مرداد به دلیل بارش‌های فصل پاییز خبر داد.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): "آب به سرآب نیلوفر بازگشت"، نوشته‌شده در ۱۱ بهمن ۱۴۰۱؛ بازدید در ۱۱ بهمن ۱۴۰۱.
در ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲ رئیس اداره محیط زیست شهرستان کرمانشاه اعلام کرد که به دنبال بارش‌های بهاری آب وارد دریاچه شده و سرآب پرآب است،‌ با این وجود احتمال خشک شدن آن تا دو سه ماه آینده وجود دارد.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): "کمتر از نصف هشیلان آب دارد/ احتمال خشک شدن سرآب نیلوفر و یاوری"، نوشته‌شده در ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲؛ بازدید در ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲. در ۱۳ تیر ۱۴۰۲ رئیس ادارۀ حفاظت از محیط زیست شهرستان کرمانشاه وضعیت سرآب نیلوفر را رضایت‌بخش اعلام کرد، اما گفت که احتمال خشک شدن آن در آینده‌ای نزدیک بسیار بالاست.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): "حال تالاب هشیلان و سرآب نیلوفر خوب است"، نوشته‌شده در ۱۳ تیر ۱۴۰۲؛ بازدید در ۱۳ تیر ۱۴۰۲.
روستای تمرویه ("تمرو") روستایی از توابع بخش علامرودشت شهرستان لامرد در جنوب استان فارس در جنوب ایران است. این روستای تاریخی در فاصلهٔ ۲۵ کیلومتری شمال شهر لامرد و در ۲۰ کیلومتری شرق شهر علامرودشت قرار دارد.
این روستا در دهستان خیرگو قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۴۰۰ نفر (۸۳ خانوار) بوده‌است.
https://www.amar.org.ir/سرشماری-عمومی-نفوس-و-مسکن/نتایج-سرشماری/جمعیت-به-تفکیک-تقسیمات-کشوری-سال-1395
مردم این روستا از نوادگان شیخ دانیال می‌باشند که بقعهٔ وی هم‌اکنون در شهرستان خنج می‌باشد.
بزرگان این روستا در حدود ۵۰۰ سال پیش از خنج به این منطقه مهاجرت کرده اند، در تمامی این مدت مردم این روستا مورد احترام همهٔ اهالی منطقه بوده‌اند.
این روستا از قدیمی‌ترین روستاهای استان فارس می‌باشد، برای نمونه آثاری از گذشتگان در قبرستان این روستا به جا مانده که آن لوح‌هایی که قابل خواندن هستند متعلق به سال ۱۰۱۲ هجری قمری و حتی پیش از آن می‌باشند؛ ضمن اینکه بسیاری از لوح‌های قدیمی تر بر اثر گذر زمان از بین رفته‌اند...
نانسی پاتریشیا د الساندرو پلوسی (متولد ۲۶ مارس ۱۹۴۰ در بالتیمور یکی از شهرهای مریلند، آمریکا) به مدت ۸ سال رئیس پیشین مجلس نمایندگان آمریکا بود. او تنها زنی است که به عنوان رئیس مجلس نمایندگان آمریکا انتخاب شده‌است.
او متولد بالتیمور و از اعضای حزب دمکرات، است و از آمریکایی‌های ایتالیایی‌تبار به حساب می‌آید. او در سانفرانسیسکو از دوستان نماینده کنگره، فیلیپ برتون شد و در ۱۹۷۶ از کالیفرنیا عضو کمیته ملی دموکرات شد و تا ۱۹۹۶ در این سمت بود. پس از مرگ برتون در ۱۹۸۳، همسرش سالا جای او را گرفت. او در ۱۹۸۶ به سرطان مبتلا شد و تصمیم گرفت در انتخابات ۱۹۸۸ شرکت نکند و به جایش، پلوسی نامزد شود و از ارتباط‌های برتون، بهره‌مند باشد."Is this the new face of the Democratic Party? ", "The Nation". Retrieved February 3, 2010. سالا در ۱ فوریه ۱۹۸۷، یک ماه پس از یاد کردن سوگند درگذشت. پلوسی در انتخابات ویژه برای جایگزینی او، پیروز شد و هری بریت را در ۷ آوریل ۱۹۸۷ شکست داد. پس از آن رقیب جمهوری‌خواهش هریت راس را به آسانی در ۲ ژوئن ۱۹۸۷ شکست داد و یک هفته بعد روی صندلی نمایندگی کنگره نشست. او اولین کالیفرنیایی، اولین ایتالیایی-آمریکایی و اولین زنی است که رئیس مجلس نمایندگان آمریکا شده است.
پلوسی یکی از مخالفان سیاست‌های جرج بوش در اعزام نیرو به جنگ عراق بود. او همچنین از کسانی بود که تلاش دولت بوش برای خصوصی‌سازی تامین اجتماعی آمریکا را متوقف کرد. وی از مخالفان اصلی دیوار مرزی پیشنهادی ترامپ بوده‌است. پلوسی همواره مخالفت خود را با تأمین مالی این دیوار در بودجه آمریکا ابراز کرده‌است.
پلوسی سابقه‌ای طولانی در حمایت از حقوق افراد ال‌جی‌بی‌تی دارد. در سال ۱۹۹۶، وی به قانون دفاع از ازدواج رای مخالف داد و در سال ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ با تصویب قانون اصلاحیه ازدواج فدرال، قانونی که قانون اساسی ایالات متحده را اصلاح می‌کرد تا ازدواج به صورت فدرال بین یک زن و مرد تعریف شود و حقوق ایالت‌ها برای به رسمیت شناختن ازدواج همجنس لغو شود، مخالفت کرد.وقتی دادگاه‌عالی کالیفرنیا در سال ۲۰۰۸ ممنوعیت ازدواج بین زوج‌های همجنس را لغو کرد، پلوسی با انتشار بیانیه‌ای از این «تصمیم تاریخی» استقبال کرد. وی همچنین به‌طور غیرمستقیم مخالفت خود را با طرح پیشنهادی کالیفرنیا ۸، یک طرح موفقیت‌آمیز انتخاباتی در سطح ایالت کالیفرنیا در سال ۲۰۰۸ که ازدواج در کالیفرنیا را به عنوان اتحادی بین یک زن و مرد تعریف می‌کرد، ابراز داشت.
کمپین حقوق بشرال‌جی‌بی‌تی به پلوسی امتیاز ۱۰۰٪ را به دلیل رای موافق در صد و هفتمین تا صد و نهمین کنگره ایالات متحده آمریکا (از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶) به هر قانونی که توسط این سازمان حمایت می‌شد را داد.در سال ۲۰۱۲، پلوسی گفت که موضع وی در مورد حقوق ال‌جی‌بی‌تی مانند ازدواج همجنس از عقاید کاتولیک وی رشد می‌کند و وی منعکس کننده آنها است. همچنین او درمورد این که عقاید کاتولیک، که ازدواج را به عنوان اتحاد بین یک زن و مرد تعریف می‌کند، با مواضع او مغایرت دارد، گفت: «دین من مرا مجبور می‌کند - و من آن را دوست دارم - که از هر نوع تبعیض در کشورمان جلوگیری کنم، و من [ممنوعیت ازدواج همجنس] را یک نوع تبعیض می‌دانم.»
پلوسی از قانون برابری(Equality Act)، قانون حقوق مدنی فدرال ۱۹۶۴ که هدفش گسترش منع تبعیض بر اساس گرایش جنسی و هویت جنسیتی است حمایت می‌کند. در سال ۲۰۱۹، وی در کنگره به نفع این لایحه صحبت کرد و خواستار پایان دادن به تبعیض علیه افراد ال‌جی‌بی‌تی شد. پلوسی همچنین با فرمان ممنوعیت خدمت نظامی تراجنسیتی‌ها توسط ترامپ مخالف بود.
پلوسی در سال ۲۰۰۷ به عنوان اولین زن در تاریخ آمریکا به سمت ریاست مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا دست یافت. او در سال ۲۰۱۹ برای دومین بار به عنوان رئیس مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا انتخاب شد. نانسی پلوسی اولین فردی از سال ۱۹۵۵ تاکنون است، که دو بار به چنین مقامی رسیده‌است. علاوه بر افتخار اولین رئیس مجلس زن در آمریکا، او تنها زنی است که تاکنون چنین سمتی داشته‌است.
او با ایراد سخنرانی از ساعت ۱۰:۰۴ دقیقه صبح ۷ فوریه ۲۰۱۸ تا غروب همان روز به مدت ۸ ساعت، رکورد پیشین طولانی‌ترین سخنرانی، مربوط به چمپ کلارک در سال ۱۹۰۹ را شکست. در آن سال، چمپ کلارک به مدت ۵ ساعت و ۱۵ دقیقه بدون وقفه صحبت کرده بود.
عروس می‌تواند در موارد زیر بکار رود:
دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی یکی از قدیمی‌ترین دانشکده‌های دانشگاه تهران است. سیروس طاهباز آن را مهمترین مرکز علمی ادبی زبان فارسی در ایران می‌داند.
تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی از سال ۱۲۹۶ یعنی سال تأسیس دارالمعلمین مرکزی آغاز می‌شود و در سال ۱۳۰۷ شمسی که دارالمعلمین عالی به دارالمعلمین مرکزی افزوده شد بر طبق اساس‌نامه‌ای که در ۲۱ آذر ماه ۱۳۰۸ به تصویب مجلس شورای ملی رسید دارالمعلمین به دو شعبه ادبی و علمی تقسیم و در ۹ اسفند ۱۳۱۲ به دانشسرای عالی تغییر نام یافت.
در سال ۱۳۱۳ بر اساس تصویب شورای عالی فرهنگ، دو دانشکده، یکی ادبیات و دیگری علوم تأسیس شد که چون برنامهٔ تحصیلی آن‌ها با دانشسرای عالی مطابقت داشت این دو دانشکده با دانشسرای عالی تا سال ۱۳۲۱ با هم به همکاری خود ادامه دادند و در آن سال دانشکده ادبیات از دانشکده علوم جدا شد، اما دانشکده ادبیات و دانشسرای عالی تا سال ۱۳۳۴ با یک سازمان اجرایی و آموزشی اداره می‌شد و از آن تاریخ از یکدیگر جدا و سرانجام در سال ۱۳۳۷ به محوطهٔ اصلی دانشگاه تهران منتقل شد. در هشتم خرداد ماه سال ۱۳۱۳ که قانون تأسیس دانشگاه به تصویب مجلس شورای ملی رسید، شش دانشکده برای تشکیل دانشگاه پیش‌بینی و در قانون تصریح شد که یکی از آن دانشکده‌ها ادبیات بود.
زمانی که دارالمعلمین مرکزی و دارالمعلمین عالی هم دایربود، قسمت ادبی آن مشتمل بر دو رشتهٔ «فلسفه و ادبیات» و تاریخ و جغرافیا بود؛ بنابراین سابقه تدریس برنامه عالی ادبیات فارسی به‌طور رسمی و کلاسی به سال ۱۳۰۷ یعنی هشتاد سال پیش بازمی‌گردد.
از سال تحصیلی ۱۳۱۱–۱۳۱۲ رشته‌های تحصیلی فلسفه و ادبیات به دو رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی و فلسفه و علوم تربیتی تجزیه شد و رشتهٔ «زبان خارجه» نیز به شعب تحصیلات دانشکده ادبیات اضافه گردید و از سال تحصیلی ۱۳۱۴–۱۳۱۵ رشتهٔ «باستان‌شناسی» نیز در دانشکده ادبیات افتتاح شد.
کلمات مکنونه یکی از آثار بهاءالله شارع دین بهائی است که در سال ۱۲۷۴ هجری قمری حوالی سال ۵۸–۱۸۵۷ میلادی در بغداد نگاشته شده‌است. این مجموعه شامل ۲ بخش فارسی و عربی است. بخش فارسی شامل ۸۲ قسمت و بخش عربی شامل ۷۱ قسمت می‌باشد که هر قسمت در حد یک پاراگراف است. هر کلمات مکنونه شامل پند در موضوعات اخلاقی و روحانی است.glossaryFrank Lewis
بهائیان مقصد از این اثر را چنین می‌دانند که انسان را از علائق این عالم فانی منقطع کند و روح وی را از خطر تسلط نفس او محافظت نماید و راه رستگاری روح انسانی را نشان دهد و سالکین این راه را از دام‌های پرخطری که در سر راهشان قرار گرفته، آگاه کند و این مجموعه را راهنمای کاملی برای سیر انسان به سوی عوالم روحانی خداوند محسوب می‌دارند.توضیحاتی بر کلمات مبارکه مکنونه ص ۴
همچنین در این آثار، نکاتی نیز در مورد چگونگی و دستور العمل زندگی اجتماعی آورده شده‌است.
این کتاب در بین بابیان به مصحف فاطمه مشهور بود، که به اعتقاد شیعیان ۱۲ امامی توسط فرشته‌ای در گوش فاطمه زمزمه می‌شد تا از غم از دست دادن پدرش محمد، پیامبر اسلام بکاهد؛ و قرار است همراه با مهدی موعود آورده شود.
شوقی ربانی در کتاب قرن بدیع ص ۲۸۸ چنین می‌نویسد:
" … پس از کتاب ایقان که مخزن حقایق اسرار الهیّه و مکمن معارف بدیعهٔ رحمانیّه است مجموعهٔ جواهر آسای کلمات مبارکهٔ مکنونه را باید یاد نمود. این درّ معانی ولآلی حکمت یزدانی که در اوقاتی که حضرت بهاءالله در کنار دجله مشی می‌فرمودند و در دریای توجّه و تفکّر غوطه‌ور بودند از لسان اطهر به لغت فارسی و عربی نازل، بدواً به مناسبتِ "صحیفهٔ مخزونهٔ فاطمیّه" که به اعتقاد شیعیان باید یوم ظهور نزد قائم موعود موجود باشد به همین نام موسوم گردید. صحیفهٔ مذکوره صحیفه‌ای بود که جبرئیل به امر الهی برای حضرت فاطمه آورد و حضرت علی علیه السّلام آن را کتابت فرمود و تلاوتش در احیانی که آن مخدّرهٔ کبری از رحلت پدر بزرگوار غرق در دریای احزان و تأثّرات شدیده بود مایهٔ تسلّی و تشفّی خاطر مبارکش می‌گردید.
در آثار بهائی من جمله در آثار عبدالبهاء به خواندن و عمل به توصیه های اخلاقی این کتاب تاکید فراوان شده است.
کلمات مکنونه به گفته آنچه در اول قسمت عربی کتاب آمده عصاره آموزه های اخلاقی ادیان گذشته است که به اختصار در این کتاب گرد آمده است. اولین پاراگراف این کتاب چنین است: "هذا ما نزّل من جبروت العزّة بلسان القدرة و القوّة علی النّبیّین من قبل و انّا اخذنا جواهره و اقمصناه قمیص الاختصار فضلاً علی الاخیار لیوفوا بعهد الله و یؤدوا اماناته فی انفسهم و لیکوننّ بجوهر التّقی فی ارض الرّوح من الفائزین ".
مضمون فارسی این عبارات چنین است: «این اثریست که به زبان قدرت و قوّت از جبروت عزّت بر انبیای قبل نازل شده. و ما جوهر آن را گرفته و لباس اختصار به آن پوشانده ایم، فضلی بر پرهیزکاران که به عهد الهی وفا نمایند و در زندگی خویش امانت او (حقّ) را ادا کنند و در عالم روح گوهر تقوی را در یابند.»
مفاهیم مندمج در کلمات مکنونه
این مجموعه مفاهیم متعددی را در بر دارد، از جمله تشویق به دوستی و محبت به همنوع، پاکی و صفای قلب، مدارا کردن با یکدیگر، رعایت عدل و انصاف، حفاظت فقرا، قناعت، مشغولیت به کسب و کار، وفای به عهد، مصاحبت با نیکان، تقوای خالص، عمل پاک. از طرفی دیگر خوانندهٔ این کلمات را نهی مینماید از بد گوئي و بد بینی، تهمت و افترا، غل و حسد، برتری جوئی از دیگران، بطالت و بی‌ثمر بودن و گمراهی دیگران. این مجموعه با این بیان خاتمه می یابد: « عروس معانی بدیعه که ورای پرده های بیان مستور و پنهان بود بعنایت الهی و الطاف ربانی چون شعاع منیر جمال دوست ظاهر و هویدا شد. شهادت میدهم ای دوستان که نعمت تمام و حجّت کامل و برهان ظاهر و دلیل ثابت آمد دیگر تا همّت شما از مراتب انقطاع چه ظاهر نماید...»
چند نمونه از کلمات مکنونه فارسی
۳.« ای دوست
در روضهء قلب جز گل عشق مکار و از ذیل بلبل حبّ و شوق دست مدار. مصاحبت ابرار را غنیمت دان و از مرافقت اشرار دست و دل هر دو بردار.»
۵. «ای پسر خاک
براستی میگویم غافلترین عباد کسی است که در قول مجادله نماید و بر برادر خود تفوّق جوید. بگو ای برادران باعمال خود را بیارائيد نه باقوال.»
۱۲. «ای صاحب دو چشم
چشمی بر بند و چشمی بر گشا. بر بند یعنی از عالم و عالمیان. بر گشا یعنی بجمال قدس جانان.»
۲۸. «ای پسر خاک
جمیع آنچه در آسمانها و زمین است برای تو مقرّر داشتم مگر قلوب را که محلّ نزول تجلّی جمال و اجلال خود معیّن فرمودم و تو منزل و محلّ مرا بغیر من گذاشتی چنانچه در هر زمان که ظهور قدس من آهنگ مکان خود نمود غیر خود را یافت .
اغیار دید و لا مکان بحرم جانان شتافت و مع ذلک ستر نمودم و سرّ نگشودم و خجلت ترا نپسندیدم.»
زنان ایرانی دوران میانه از نظر حقوق و جایگاه و… در دوران گوناگون، وضع گوناگونی داشتند.
زنان در دوران غزنویان حضور اجتماعی و سیاسی کمرنگی داشتند. با وجود اینکه آنان خود ترک بودند، کمرنگ‌تر از دوره‌های بعدی بوده‌است که ازجمله علل آن عدم آمادگی مردم ایران و تأثیرپذیری سلطان‌ها این دوره از قوانین دین اسلام بوده‌است. ازدواج‌های متقابل سیاسی بسیار رایج بوده‌است؛ بدین گونه که فرمانروایان برای آسوده‌خاطرشدن از جانب حاکمان دیگر، خواهر یا دختر یکدیگر را به نکاح خود در می‌آوردند.
در این دوره مهریه‌ها و جهیزیه‌های بسیار مفصل رایج بود. بانوان به‌طور غیرمستقیم در برخی مسائل سیاسی مانند مسئله جانشینی سلطان‌ها یا بستن پیمان‌های صلح و مانند آن نقش داشتند. از موارد دخالت‌های غیرمستقیم برخی از بانوان درباری از پشت پردهٔ حرمخانه می‌توان به دخالت‌های خواهر سلطان محمود غزنوی برای به قدرت رسیدن سلطان مسعود غزنوی اشاره کرد.
در این دوره حرم‌سراهای حاکمان پر از زنان عقدی، غیرعقدی و کنیزان بود. شماری از آنان که خوشبخت‌تر و خوش‌شانس تر بودند، برای خود مقام و منزلتی داشتند و تشکیلات مستقل و مفصل و خدمتکاران مختلف داشتند.
در دوره سلجوقیان بانوانی که به سلطنت و حکومت می‌رسیدند یا آنانی که مستقیم یا غیرمستقیم در کار حکومت شوهر یا فرزندان خود شریک بودند بسیار است.
در این دوره تعصبات مذهبی دوره غزنوی کم شده بود و زنان آزادی بیشتری داشتند. به ویژه بانوان ترکی که نزدیکی بیشتری با دربار داشتند. از طرف دیگر شمار بانوان ترک وابسته به قبیلهٔ قنق که سلجوقیان نیز از آن بودند زیاد شد بود و در نتیجه تأثیرات سنت‌های قبیله‌ای ترکان بیشتر شده بود. در این دوره بانوان ترک کم‌کم مقام و جاهی را که در وطن قبلی خود در آسیای میانه داشتند، بدست آوردند و در مواردی برخی از آنان به مقامات مهم‌تری چون سلطانی و حاکمانی رسیدند. در این دوره کم‌کم بانوان از پس پرده بیرون آمدند و موقعیت خود را در اجتماع پیدا کردند و علت اصلی این شرایط مساعد افزایش نفوذپذیری سنت‌های قبیله‌ای و کاهش تظاهر و تعصبات مذهبی بود.
در این دوره با افزایش تسلط ترک‌ها در امور حکومتی، حضور و نقش بانوان ترک در سیاست نیز بیشتر شد.
مشهورترین زن این دوره ترکان خاتون بود که در امور سیاسی کشور دخالت مستقیم داشت و در سلطنت شوهرش با او شریک بود.
از جمله کارهای او دخالت در بر کناری خواجه نظام‌الملک (وزیر معروف ملکشاه) از وزارت بود.
دوران مغول از نظر آزادی و قدر و منزلت بانوان در مقایسه با دوره‌ها دیگر کاملاً استثنائی و بی‌نظیر بود. در واقع در دوره‌های گوناگون تاریخ ایران پس از اسلام زنان هرگز رسماً در امور سیاسی کشور مشارکت نداشتند. در سده‌های متمادی این تاریخ، یک دوران استثنایی از این لحاظ وجود دارد. در این دوران تا حدودی دوران برابری زن و مرد بوده‌است. در ایران، هیچ‌گاه زنان به اندازۀ این دوران، توانایی و قدرت نداشته‌اند و در امور حکومت سهیم نبوده‌اند.
همسران و دختران سلطان‌های مغول، قدرت و احترام بسیاری داشتند و زن اول سلطان مهم‌تر از سایر بانوان دیگر او بود و در کارهای شوهرش نقش داشت. زنان اول سلطان‌ها دست کم یکبار در عمر خود شانس سلطنت داشتند. برای نمونه اگر شوهرش می‌مرد، باید برای تعیین جانشینی او شورایی تشکیل می‌شد و تشریفات تشکیل این شورا لااقل یک سال طول می‌کشید و در آن مدت همسر اول سلطان مطابق قوانین مغول امور حکومت را بر عهده می‌گرفت. گاهی نیز اتفاق می‌افتاد که سلطان بنا به دلائلی مانند بیماری قادر به انجام وظائف نبود و در این شرایط همسر او یا مادرش امور حکومت را بر عهده می‌گرفت و این شرایط تا حل و رسیدگی موضوع یا تعیین جانشین دیگر ادامه داشت.
زمانی که سلطان جدید تعیین می‌شد، همسر او که در واقع مادر بزرگ‌ترین فرزند مذکر او بود نیز به عنوان خاتون معرفی شده و تاجی بر سر می‌نهاد. این خاتون‌ها خود درباری مجزا داشتند و هر خاتونی برای دربار خود بودجه مشخصی داشت. غالباً هر خاتون شهر یا ولایتی داشت که از درآمدش برای دربار خود استفاده می‌کرد.
مهمانی‌های خاتون‌ها و شرکت آنان در مجلس سلطان نیز تشریفات خاصی داشت. هر یک از آنان دستگاهی مانند دستگاه حکومتی داشتند که شامل افرادی مانند منشی، معتمد و... بود.
وظیفه اصلی معتمدان سرکشی به ولایت‌های بود که به خاتون آنان اختصاص داده شده بودند، آنان در واقع بر منزل‌ها، دکان‌ها و مزارع و اجاره دادن آنان نظارت داشتند. محافظت از جواهرات و لباس‌های گران‌بهای خاتون‌ها ار وظایف دیگر آنان بود. خاتون‌ها همچنین تعدادی کنیز و غلام و خواجه و تعدادی سپاهی برای محفاظت از دربار او داشتند. هزینه همه این خدمتکاران از خزانه خاتون تأمین می‌شد. با وجوداین مخارج، عایدات بسیاری وارد خزانه خاتون‌ها می‌شد، طوری که حتی مبالغی ذخیره می‌شد. در واقع طی دورهٔ امپراتوری مغول این خاتون‌ها ثروت بسیاری جمع کرده بودند و هر کدام خدم و حشم جداگانه‌ای داشتند.
در این دوره وظیفه اصلی زن در خانواده، فراهم آوردن آسایش شوهر و نظارت بر وضع سلاح و ساز و برگ جنگی او و تأمین آسایش خانواده و کودکان بوده‌است.
بانوان ترک و مغول عموم نجیب و پاکدامن بودند و به رعایت عفت عمومی اهمیت زیادی می‌دادند. بی‌احترامی به عفت عمومی و هتک ناموس از گناهان بزرگ محسوب می‌شد و مجازات‌های سختی داشته‌است. آنان در حقیقت نیازی به پوشاندن روی و موی خود نمی‌دیدند؛ زیرا بنابر رسم آنان این مردان بودند که باید چشم خود را از نگاه به بانوان نامحرم می‌بستند.
مارکوپولو که مدتی در میان قبائل ترک و مغول زندگی کرده و با رسوم آنان از نزدیک آشنا شده بود، می‌نویسد: زن‌های تاتار (ترک و مغول) از لحاظ عفت و عصمت و وفاداری و وظیفه‌شناسی در برابر شوهرانشان بی‌نظیرند و مردان نیز نسبت به بانوان خود وفادار و مهربان‌اند؛ از این رو همیشه در خانواده صلح و صفا برقرار است. از دهان بانوان هرگز سخنان زشت شنیده نمی‌شود. پاکدامنی و حجب و حیایشان شایان توجه و قابل تحسین است (سفرنامهٔ مارکوپولو ص ۸۸).
بانوان ترک با مردان در حقوق با آنان برابر و در یک ردیف بودند. در تأمین لزومات زندگی زن و مرد با هم تلاش می‌کردند و حتی شاید بانوان در این کوشش نقش پررنگتری داشتند.
این آزادگی در اوضاع بانوان ایران نیز بی‌تأثیر نبود و سبب شد که آنان نیز در صحنهٔ زندگی برای رسیدن به آسایش و رفاه، با مردان مشترکاً تلاش کنند و بانوی حرم تنها وسیلهٔ لذت مردان یا دستگاهی برای تولید مثل نباشند. در اثر همین تحولات، ارزش و احترام و اهمیت بانوان ایرانی نیز در نزد مردان نسبت به گذشته افزایش یافت.
در این عصر هر زنی برای خود اموال شخصی داشت و چون مغول‌ها بانوان متعدد می‌گرفتند شوهر می‌توانست هر روز در مسکن یکی از بانوان که جدا از یکدیگر بودند به سر برد.