moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اما اگر سرنشینان ساختمانی دچار شوک یا جرقه‌های بزرگی از لامپ‌های لوله کشی یا لوله‌ها شوند، جدی تر از یک پیوند مفقوده است. ولتاژ بزرگتر ممکن است در اثر اتصال سیم الکتریکی زنده به لوله کشی و ایجاد سیستم لوله کشی نامناسب یا از دست رفته ایجاد شود. چنین شرایطی خطر شوک الکتریکی و خطر احتمالی آتش‌سوزی را در پی دارد. بلافاصله با یک متخصص برق مشورت شود.
سینمای اردن، به صنعت فیلم‌سازی در کشور اردن اشاره دارد. سینمای بومی این کشور نسبت به دیگر کشورهای عربی بسیار دیر شکل گرفت. با این‌همه از سال ۱۹۶۰ به سرزمین اردن و به ویژه بیابان‌های بکر آن محل فیلم‌برداری برخی از نام‌دارترین ساخته‌های بلند سینمایی بودند.
برنامه‌ریزی برای زیرساخت صنعت سینما در این کشور با تأسیس انجمن سلطنتی فیلم اردن، در سال ۲۰۰۳ رسماً آغاز شد. هدف این انجمن طبق آن‌چه در اساس‌نامه عنوان شده تربیت فیلمساز برای نسل‌های آینده بود. ۴ سال بعد فیلم ""کاپیتان ابو رائد"" توسط امین مطلق ساخته شد. این فیلم اولین اثر سینمایی کشور اردن محسوب می‌شود.
از دیگر اقدامات انجمن سلطنتی فیلم اردن، ارائه تمهیدات و تسهیلات برای کشورهای عربی و فیلم‌سازان آن‌هاست. به این صورت که فیلم‌سازان عرب بتوانند با در اختیار داشتن امتیازاتی، خاک اردن را برای تولیدات سینمایی خود برگزینند.
در سال ۲۰۰۸ پیش‌نویس ایجاد انستیتو فیلم اردن توسط انجمن سلطنتی فیلم ارائه شد، و در بدنه این انستیتو، مدرسه هنر و سینمای اردن افتتاح گردید. هنوز جشنواره‌ای مختص فیلم در اردن وجود ندارد، اما همین تولیدات کوتاه سینمای اردن حضوری مستمر در جشنواره‌های فیلم کشورهای عربی دارد.
در سال ۱۹۶۰ دیوید لین، فیلم تاریخی لورنس عربستان را در خاک اردن و در شهر پترا ساخت. این برای اولین بار بود که در واقع مردم این کشور سینما را شناختند. پس از آن خاک اردن محلی شد برای ساخت و تولیدات سینما در ژانر تاریخی و حتی فیلم اکشن.
فهرست ذیل برخی از فیلم‌هایی هستند که از سال ۱۹۶۰ در شهرها و حومهٔ بیابانی آن؛ به عنوان لوکیشن اصلی تولید شده‌اند:
طبق آمار سال ۲۰۰۹ انجمن سلطنتی فیلم اردن، شمار تولیدات سینمایی این کشور، ۲ فیلم در این سال بوده که در سال ۲۰۱۳ به ۲۱ و در سال ۲۰۱۷ به ۲۴ فیلم رسیده‌است؛ که البته عمده این ساخت و ساز، کارهای مستند یا فیلم‌های کوتاه می‌باشند. ضمناً طبق اعلام همین انجمن تعداد مخاطبان سینما در اردن ۵۲۵ هزار نفر در سال است.
ویرجیل گریفیت (به انگلیسی: Virgil Griffith) (زاده ۱۹۸۳) همچنین با نام شاعر رومی نیز شناخته می‌شود، یک مهندس کامپیوترمهندسی کامپیوتر آمریکایی است که یکی از فعالیت‌های وی ساخت است. او همچنین به عنوان یکی از همکاران اصلی پروژه رمز ارز آتریوم شناخته می‌شود. در سال ۲۰۱۹ به دلیل آموزش استفاده اتریوم برای انتقال آتریوم از کرهٔ شمالی به کره جنوبی دستگیر شد.
گریفیت در بیرمنگام، آلباما متولد شد و در نزدیکی توسکالوزاHeffernan, Virginia (November 23, 2008). "The Medium - Virgil Griffith, Internet Man of Mystery". The New York Times. بزرگ شد. وی در سال ۲۰۰۲ از دانشکده ریاضیات و علوم آلاباما فارغ‌التحصیل شد"Alumnus Virgil Griffith Creates and Releases Wikipedia Scanner". September 3, 2007. Archived from the original on 2007-09-28. Retrieved 2007-09-03.و سپس در دانشگاه آلاباما تحصیل کرد و به تحصیل علوم شناختی پرداخت. او در سال ۲۰۰۴ به دانشگاه ایندیانا منتقل شد اما در اوت سال ۲۰۰۷ به فارغ‌التحصیل لاته از آلباما بازگشت. در سال ۲۰۱۴ گریفیت دکتری خود را دریافت کرد. از مؤسسه فناوری کالیفرنیا تحت کریستوف کخ در سیستم‌های محاسباتی و عصبی. او به عنوان یک پژوهشگر بازدید کننده با مؤسسه سانتا ف وابسته است. گریفیت در هنگام دستگیری در حال تحقیق در مورد عدم پذیرش تابعیت ایالات متحده بود.
دفتر دادستان ایالات متحده منطقه جنوبی نیویورک اعلام کرد که گریفیت که در مؤسسه آتریوم مشغول به کار شده در روز شکرگذاری در فرودگاه بین‌المللی لس آنجلس دستگیر شده‌است.
یکی از معاونان دادستان کل امنیت ملی آمریکا در بیانیه ای گفت: «گریفیت علی‌رغم دریافت هشدارهایی مبنی بر نرفتن کره شمالی، یکی از بزرگترین دشمنها و مخالفین آمریکا، علی الظاهر به یکی از کنفرانسهای برگزار شده در این کشور سفر کرده و به افراد چگونگی دور زدن تحریمها با استفاده از تکنولوژی بلاکچین را آموخته‌است.»
این شکایت به‌طور خاص به نقض قانون قدرتهای اقتصادی اضطراری بین‌المللی (International Emergency Economic Powers Act) اشاره می‌کند. در این اطلاعیه آمده‌است که گریفیت باید امروز در دادگاهی در لس آنجلس حاضر شود.
گریفت همواره به دنبال ورود ارزهای دیجیتال به کشورهای اسلامی بوده که تلاش خودشش را در این زمینه انجام داده‌است.
لئونید ولادیمیروویچ پوزن (۱۹۲۱–۱۸۴۹) یک مجسمه‌ساز و سیاستمدار روس-اوکراینی بود. بیشتر آثار وی با استفاده از موم ساخته شده و سپس در کارخانه کا. ورفل (K. Werfel) در سن پترزبورگ به شکل مفرغ برنز ریخته شده‌است. کارهای اولیه او نشان از گرایش او به پیکرتراشی حیوانات دارد. واقع‌گرایی او پوزن را در کنار نقاشانی چون واسیلی پروف، گریگوری میاسویدوف و ایوان کرامسکوی قرار می‌دهد.
تظاهرات ۲۰۱۹ کلمبیا () مجموعه تظاهرات اعتراضی است که از ۲۱ نوامبر ۲۰۱۹ آغاز شد. [۲] صدها هزار شهروند کلمبیایی در حمایت از روند صلح کلمبیا و علیه دولت ایوان دوکه مارکز تظاهرات کردند.
هرچند تظاهرات یک تظاهرات مسالمت آمیز بود، چندین اعتراض خشونت‌آمیز در طول این اعتراضات رخ داد که باعث ایجاد محل و سرپناهی برای برگزاری تظاهرات شبانه در کالی (شهر) و بوگوتا شده‌است. این «یکی از بزرگترین تظاهرات گسترده‌ای است که طی سال‌های اخیر کلمبیا شاهد آن بوده‌است».
مقایسه فساد در کلمبیا با میانگین جهانی و نیوزیلند
براساس شاخص احساس فساد ۲۰۱۸ که توسط شفافیت بین‌الملل برای سنجش فساد در بخش دولتی و در ۱۸۰ کشور و سرزمین تاکنون منتشر شده‌است، و با شاخص از صفر (بسیار فاسد) تا ۱۰۰ (بسیار تمیز) متمایز می‌شود، رتبه کلمبیا به لحاظ فساد ۳۶ است. این کمتر از میانگین جهانی رتبه ۴۳ است و کلمبیا را به ۹۹مین کشور فاسد جهان تبدیل کرده‌است.
معترضین نسبت به ادراک فساد در کشور ابراز خشم کرده‌اند.
شایعاتی مبنی بر اعمال سیاست ریاضت اقتصادی توسط رئیس‌جمهور دوکه تکذیب گردید، اما این مسئله باعث واکنش گروه‌های چپ، دانشجویان و گروه‌های بومی گردید. ایده چنین اقداماتی ابتدا توسط الوارو اوریبه مشاور رئیس‌جمهور دوکه تهیه و برای اینکه لایحه شود مطرح شد. دوکه همچنین متهم است که برای ایجاد صلح در کلمبیا با نیروهای مسلح انقلابی کلمبیا (فارک) تلاشی نکرده‌است. زیرا خشونت در مناطق روستایی کلمبیا به وجود آمد و منجر به کشته شدن رهبران بومی شد.
در یک اعتراض نمایشی، اتحادیه‌های کارگری، یک اعتصاب سراسری را ترتیب دادند که قرار بود در تاریخ ۲۱ نوامبر ۲۰۱۹ به مدت دوازده ساعت با گروه‌های دیگر مانند رهبران بومی، دانشجویان و فعالان ضد فساد برگزار شود.
حسین‌آباد میران یک روستا در ایران است که در دهستان قلعه زری شهرستان خوسف واقع شده‌است. حسین‌آباد میران ۴۸ نفر جمعیت دارد.
حسین‌آباد علم یک روستا در ایران است که در دهستان جلگه ماژان شهرستان خوسف واقع شده‌است. حسین‌آباد علم ۴۱ نفر جمعیت دارد.
حسین‌آباد شیبانی یک روستا در ایران است که در دهستان جلگه ماژان شهرستان خوسف واقع شده‌است. حسین‌آباد شیبانی ۵۰ نفر جمعیت دارد.
حسین‌آباد یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است. حسین‌آباد ۱۴ نفر جمعیت دارد.
هلودر پایین یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است. هلودر پایین ۳۶ نفر جمعیت دارد.
هویگان یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است. هویگان ۲۲ نفر جمعیت دارد.
حلوایی روستایی در دهستان براکوه بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است.
گزه یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است.
کلاته گزی یا گزه روستایی در دهستان کلاته‌های شرقی بخش مرکزی شهرستان میامی استان سمنان ایران است.
گزه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
عیلکی بالا یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است. عیلکی بالا ۸۴ نفر جمعیت دارد.
اسپیگی یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است.
دوسکام یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است. دوسکام ۱۵ نفر جمعیت دارد.
دولت‌آباد یک روستا در ایران است که در دهستان جلگه ماژان شهرستان خوسف واقع شده‌است. دولت‌آباد ۵۷۸ نفر جمعیت دارد.
دولت‌آباد یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است.
چشمه زرد یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است.
چهکندک یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است. چهکندک ۵۸ نفر جمعیت دارد.
باغ علی‌شاه روستایی در دهستان براکوه بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است.
الله‌یار روستایی در دهستان براکوه بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است.
علی‌حاجی پایین روستایی در دهستان براکوه بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است.
نورشک یک روستا در ایران است که در شهرستان نهبندان واقع شده‌است. نورشک ۱۹ نفر جمعیت دارد.
نودوک یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است.
نودر یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است. نودر ۳۳ نفر جمعیت دارد.
نوکاج یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است. نوکاج ۱۹ نفر جمعیت دارد.
نودر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مرغوک یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف در استان خراسان جنوبی واقع شده‌است. مرغوک ۱۸ نفر جمعیت دارد.
خواجگی یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است. خواجگی ۴۷ نفر جمعیت دارد.
کاریزنو روستایی در دهستان براکوه بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۳ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
کلاته ملاخداداد روستایی در دهستان براکوه بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است.
کلاته خدابخش یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است. کلاته خدابخش ۲۲ نفر جمعیت دارد.
کلاته حسن‌بیک روستایی در دهستان براکوه بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است.
میدان آزادی یا گاراژ یکی از فلکه‌های اصلی شهر کرمانشاه است که در مرکز این شهر و در محدودهٔ شهرداری منطقه ۳ کرمانشاه قرار دارد. این میدان نقش مهمی در حمل و نقل شهری در شهر کرمانشاه دارد.
نام این میدان در بدو تأسیس "میدان شاهپور" بود. پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ مردم نام آن را به "میدان آزادی" تغییر دادند. با این وجود به سبب آنکه در گذشته این مکان جایگاه گاراژها،‌ تعمیرگاه‌ها و نیز محل توقف اتوبوس‌ها و خودروها به مقصد تهران و شهرهای شرقی بود و کارکرد ترمینال را برای شهر بر عهده داشت، هنوز هم در میان مردم با نام "گاراژ" شناخته می‌شود.کلارک، جی. آی. و کلارک، بی. دی. ۱۳۹۴. "کرمانشاه: مرکز استان پنجم"، ترجمۀ کیومرث ایراندوست و کسری آشوری، تهران: پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، چاپ نخست؛ ص ۲۰۶.
خیابان مدرس کرمانشاه در سال ۱۳۱۴ به عنوان خیابان اصلی این شهر و به عنوان مسیری برای رفت‌وآمد اتوموبیل، از ورودی شهر در شمال شرقی به جنوب غربی آن احداث شد. تا سال ۱۳۳۵ مکان کنونی میدان آزادی همچنان با باغ‌های محلهٔ فیض‌آباد پوشیده شده‌بود. با این حال با افزایش استفاده از خودرو، تغییراتی اساسی در معابر ایجاد شد.روزنامۀهمشهری استان کرمانشاه: "میدان آزادی کرمانشاه از دیروز تا امروز"، نوشتۀ مریم شیربندی، نوشته‌شده در ۱۹ دی ۱۳۹۵؛ بازدید در ۱۸ آذر ۱۳۹۸. ورودی شهر کرمانشاه در آن زمان در شمال شرقی شهر نیز به مکانی برای تعمیرگاه‌های خودرو و نیز ترمینالی غیررسمی برای اتوبوس‌ها و خودروهای سواری تبدیل شد. تا اوایل دههٔ ۱۳۵۰ این ناحیه از شهر به عنوان نقطهٔ اتصال کرمانشاه به جادهٔ قدیم تهران ایفای نقش می‌کرد و «گاراژ» نامیده می‌شد. در آن زمان ناحیه‌ای منفصل در شمال شرقی کنونی شهر در جوار کوه طاق‌بستان شروع به رشد کرد و احداث بلوار طاق‌بستان نیز به کشیده‌شدن توسعهٔ شهر در آن جهت جغرافیایی شتاب بخشید.خبرگزاری تسنیم: "حال و روز ناخوش میدان مرکزی شهر: میدان آزادی کرمانشاه ساماندهی می‌شود"، نوشته‌شده در ۱۱ شهریور ۱۳۹۸؛ بازدید در ۱۸ آذر ۱۳۹۸. در اوایل دههٔ ۱۳۵۰ و در سال‌های ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۱ که امان‌الله کیهان شهردار کرمانشاه بود، فاصلهٔ میان ورودی شهر تا ابتدای کوی ۶ بهمن (۲۲ بهمن کنونی) و از آنجا تا ابتدای بلوار طاق‌بستان به صورت بلواری جدید درآمد و منطقهٔ پر رفت‌وآمد گاراژ نیز با انتقال تعمیرگاه‌ها و گاراژهای اتوبوس‌های مسافربری به صورت میدانی جدید به مساحت ۴۰ هزار مترمربع بازپیرایی شد. در بازپیرایی این میدان یک زیرگذر پیادهٔ تجاری و یک سن تئاتر برای نمایش‌های خیابانی در آن پیش‌بینی شد.سلطانی، محمدعلی، "جغرافیای تاریخی و تاریخ مفصل کرمانشاهان"، جلد اول، تهران: مؤسسۀ فرهنگی نشر سها، چاپ سوم: ۱۳۸۱؛ ص ۵۵۸.خبرگزاری فارس: "هویت از دست‌رفتۀ میدان آزادی کرمانشاه"، نوشته‌شده در ۲۳ تیر ۱۳۹۳؛ بازدید در ۱۸ آذر ۱۳۹۸. در سال ۱۳۷۳ "بازار روز آزادی" در ضلع شرقی میدان آزادی ساخته شد.خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا): "وضعیت نابسامان بازار روز میدان آزادی كرمانشاه"، نوشته‌شده در ۱۹ اسفند ۱۳۹۳؛ بازدید در ۱۸ آذر ۱۳۹۸.
میدان جدید که به دلیل رشد شهر به سمت شمال شرقی، در مرکز شهر واقع بود به صورت محوطه‌ای به شکل دایره احداث شد که در میان آن یک سِن تئاتر روباز جانمایی شده‌بود. اختلاف سطح اندک میان دو سوی میدان به صورت چند سکوی کم ارتفاع درآمد که امکان نشستن تماشاگران را برای تماشای نمایش‌های خیابانی فراهم می‌کرد. یک کیوسک کوچک نیز به عنوان رختکن بازیگران در داخل میدان جانمایی شده‌بود. در سال‌های دههٔ ۵۰ و تا سال ۱۳۵۸ سن پلاتوی میدان آزادی به مکانی برای گروه‌های تئاتر تبدیل شده‌بود و همچنین به دلیل این فعالیت‌های فرهنگی، در سال‌های ابتدای انقلاب کتاب‌فروشان نیز در پیاده‌روهای میدان آزادی به فروش کتاب و محصولات فرهنگی می‌پرداختند.
پس از مدتی گروه‌های تئاتر که عمدتاً گرایش روشنفکری و چپ داشتند تعطیل شده و فضای میدان آزادی در اختیار شهرداری و دولت قرار گرفت. ساختمانی به شکل قبةالصخره در سال‌های ابتدای انقلاب در وسط میدان آزادی ساخته‌شد که تا آذرماه سال ۱۳۸۶ برجا بود. در آن سال ماکت مزبور تخریب شده و حوضی بزرگ با فواره جای آن را گرفت. اگرچه سن تئاتر روباز در تمام این سال‌ها باقی‌مانده بود، اما عمدتاً بی‌استفاده مانده و افزایش بار ترافیکی میدان نیز سبب شده‌بود تا امکان استفاده از آن از بین برود.
میدان آزادی دارای شیبی است که تحت تأثیر سه عامل به وجود آمده‌است. نخست شیب عمومی که در این قسمت از سمت جنوب به شمال و به سمت رودخانه قره‌سو است. عامل دوم وجود رودخانه آبشوران است که در خط‌القعر محدوده قرار گرفته و در دو سوی خود سبب ایجاد شیب شرقی-غربی شده‌است. عامل سوم نیز با محلهٔ مرتفع سرتپه مرتبط است که سبب ایجاد شیب در نواحی پیرامون خود شده‌است.
کاربری بیشتر ساختمان‌های قرارگرفته در میدان آزادی تجاری و اداری است. چند پاساژ و مجتمع تجاری و اداری و نیز ساختمان مرکزی و منطقه‌ای چند بانک نیز در میدان آزادی قرار دارد.
میدان آزادی کرمانشاه محل ساخت یکی از ایستگاه‌های قطار شهری کرمانشاه است. این ایستگاه که بزرگترین ایستگاه در میان ایستگاه‌های سیزده‌گانۀ این پروژه است،‌ تا مرداد ۱۳۹۹ از نظر فیزیکی ۲۸ درصد پیشرفت داشته‌است.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): "قطار شهری کرمانشاه بالأخره کی راه می‌افتد؟"، نوشته‌شده در ۱۵ مرداد ۱۳۹۹؛ بازدید در ۱۵ مرداد ۱۳۹۹.
این میدان از سمت جنوب غربی از طریق خیابان مدرس (سپه) به چهاراه اجاق، خیابان دبیراعظم و میدان فردوسی متصل می‌شود. همچنین از سمت شمال شرقی از طریق بلوار شهید بهشتی با میدان نفت و بلوار طاق‌بستان در ارتباط قرار می‌گیرد. علاوه بر این خیابان شهید علی امجدیان (سیلو) در سمت جنوب شرقی میدان آزادی قرار دارد که به تقاطع شهدا، باغ فردوس و شهرک کیهانشهر می‌رسد و از سمت غربی میدان نیز می‌توان از طریق خیابان کارگر به چهارراه نقلیه، خیابان عشایر (سنجابی) و میدان سنجابی رسید. علاوه بر این‌ها خیابان‌های شهید جلیلیان، ۱۷ شهریور (گلایول) و خیابان ترمینال نیز با فاصلهٔ اندکی به میدان آزادی می‌رسند.
میدان آزادی محل تجمع دست‌فروشان و نیز فروشندگان غیررسمی ارز و تلفن همراه است. همچنین چندین بار از این میدان به عنوان محلی برای اعدام در ملأ عامرادیو فردا: "سه نفر با عنوان «متجاوز به عُنف» در ميدان آزادی شهر کرمانشاه به دار آويخته شدند"، نوشته‌شده در ۲۸ تیر ۱۳۹۰؛ بازدید در ۱۸ آذر ۱۳۹۸. و نیز مانورهای نظامیخبرگزاری مهر: "حضور گستردۀ پلیس در میدان آزادی کرمانشاه به دلیل اجرای مانور"، نوشته‌شده در ۲۰ تیر ۱۳۹۷؛ بازدید در ۲۴ دی ۱۴۰۱. استفاده شده‌است.
کاریزنو روستایی در دهستان زبرخان بخش زبرخان شهرستان نیشابور استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۶۸۷ نفر (۲۱۳خانوار) بوده‌است.
زرگر یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است. زرگر ۵۰ نفر جمعیت دارد.
زنوک یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است. زنوک ۶۰نفر جمعیت دارد.
سد زنوک: این سد در بالادست روستا احداث گردیده است.
<mapframe latitude="32.75666666666667" longitude="59.16111111111111" zoom="5" width="400" height="300" align="right" />
زادنبه پایین یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است. زادنبه پایین ۹ نفر جمعیت دارد.
زادنبه بالا یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است. زادنبه بالا ۳۰ نفر جمعیت دارد.
تک ماژانی یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است.
سنجدوک یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است.
صافت سرخ یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است.
این نوشتار به ریشه‌ها و زمینه‌های اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران می‌پردازد.
بر اساس آمار ارائه شده توسط مسئولان جمهوری اسلامی ایران، در این اعتراضات اغلب دستگیرشدگان بیکار یا دارای مشاغل کم‌درآمد بوده‌اند و وزارت اطلاعات از یکسال قبل پیش‌بینی این اعتراضات را می‌کرده‌است. نتایج یک نظرسنجی که بعد از اعتراضات دی‌ماه ۹۶ انجام شده بود، نشان می‌داد ۴۱ درصد افرادی که از وضعیت کشور ناراضی بودند، گفته بودند تمایل دارند در تجمعات اعتراضی شرکت کنند. این نظرسنجی میزان جمعیت ناراضی را حدود ۷۵ درصد برآورد کرده بود. محمد آقاسی جامعه‌شناس ایرانی بر این عقیده است که اعتراضات دی‌ماه ۹۶ و آبان ۹۸ برای کسانی که در مراکز نظرسنجی کار می‌کردند خیلی عجیب نبود. به گفتهٔ آقاسی مراکز نظرسنجی پیش‌تر هشدارهایی را مطرح کرده بودند اما به آن‌ها توجهی نشد.
در ۲۰ سال گذشته گزارش‌های مختلفی دربارهٔ خودسوزی اعتراضی افراد در شهرهای مختلف ایران منتشر شده‌است. حسین راغفر اقتصاد دان می‌گوید که اعتراضات همواره اتفاق می‌افتاد ولی در دفعات قبل مردم به‌جای پمپ بنزین‌ها خودشان را آتش می‌زدند.
سعید معیدفر جامعه‌شناس نیز، بر قابل پیش‌بینی بودن این اعتراضات تأکید می‌کند و می‌گوید که «تقریباً کسانی که صاحب اندیشه و فکر بودند، از قبل می‌دانستند که مسیری که حاکمیت و نظام سیاسی ما پیش می‌برد، مسیری است که در آینده با دشواری‌های جدی روبرو خواهد شد. سوء کارآمدی‌ها، فساد و متأسفانه تبعیض‌ها بین مناطق مختلف کشور مواردی بود که اول از همه طبقهٔ متوسط و اندیشمندان را حساس کرد و سعی می‌کردند با اعتراضات خود حاکمیت را نسبت به ادامه مسیر غلطی که در پیش گرفته بود، آگاه کنند، اما متأسفانه دیدیم که با آن اعتراضات برخورد شد.» او اضافه می‌کند که «امروز ما مانده‌ایم با یک اقتصاد ورشکسته، فسادها، تبعیض‌ها و سیاست‌های غلطی که طی ۳۰ الی ۴۰ سال باعث تخلیه روستاها شد. در حاشیه کلان‌شهرهایی که در آنها ثروت و منابع اقتصادی متمرکز شده، لشکر گرسنگانی شکل گرفته‌است که هر روز برای هجوم به کلان‌شهرها آماده‌تر و با انگیزه‌تر هستند.» از نظر معیدفر «سیاستمداران ما فعلاً ممکن است بتوانند با برخوردهای امنیتی اوضاع را جمع کنند اما در واقع این لشکر گرسنگان چنان قدرتی خواهند داشت که هیچ‌کسی جلودار آنها نیست.»
مجید محمدی جامعه‌شناس، در مورد زمینهٔ اعتراض‌ها باور دارد که این اعتراضات یا در شهرهای کوچک بوده‌اند، یا مناطق نسبتاً فقیر شهرهای بزرگ. به عنوان نمونه، در تهران بزرگ، اوج اعتراضات در مناطقی مثل رباط کریم، ملارد، شهریار، قلعه حسن‌خان، و اسلامشهر بوده‌است. اعتراضات در اهواز، اصفهان، شیراز، تبریز، و…، همه در مناطق فقیر و زیر متوسط رخ داده‌اند. او معتقد است که برای مردم این مناطق «هیچ چشم‌اندازی در باب بهتر شدن زندگی‌شان از حیث اشتغال و رفاه» وجود ندارد، بلکه با «تدوام تحریم‌ها و گسترش‌طلبی جمهوری اسلامی و فساد شایع در کشور، وضعیت آنها هر روز بدتر خواهد شد». به نظر او با توجه به زمینهٔ اقتصادی قشرهای شرکت کننده، این اعتراضات در آینده حتماً دوباره تکرار خواهد شد.
ابراهیم حاجیانی جامعه‌شناس و معاون مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست‌جمهوری، معتقد است برخلاف تصور موجود، همهٔ معترضان حاشیه‌نشین نیستند. او باور دارد در سال‌های ۱۳۹۲ و ۱۳۹۶ (سال‌های انتخابات ریاست جمهوری) مردم امید و انتظاری داشتند که بی‌حاصل بود، تا این‌که در سال ۹۸، بنزین جرقهٔ اعتراضات شد.
در سال ۹۶ معترضان بیشتر از شهرهای حاشیه واز طبقه فرودست بودند، اما به نظر می‌رسد در آبان‌ماه ۹۸ طیف وسیع‌تری به معترضان ملحق شده‌اند، بخشی از طبقه متوسط شهرنشینی که در این دو سال با بیشتر شدن تحریم‌ها و گرانی‌ها، نحیفتر از پیش شده و چشم‌انداز روشنی از نظر اقتصادی، اجتماعی و سیاسی در این چارچوب سیاسی نمی‌بینند.
با نگاهی به شعارهای معترضان می‌توان دریافت، گرانی بنزین فقط جرقهٔ آغاز اعتراضات بود و مطالبات آن‌ها فراتر از قیمت سوخت است. همان‌طور که نقطهٔ آغاز بهار عربی خودسوزی یک دست‌فروش در اعتراض به توقیف کالاهایش بود، اما اعتراض معترضان موضوعاتی بسیار کلان‌تر را شامل می‌شد.
علی فتح‌الله‌نژاد، کارشناس ایران در موسسهٔ بروکینگز (مرکز مطالعات خاورمیانه) می‌گوید: «اکثر ایرانیان سیاست‌های غلط دولت را علت اصلی مشکلات اقتصادی می‌دانند. دولت برای پرداخت هزینه‌های خود از جمله حقوق کارمندان و نیروهای امنیتی و شبه‌نظامی گوناگون و جبران کسری بودجه، یارانهٔ بنزین را کاهش داده‌است. کسری بودجه را اما می‌شد با دریافت مالیات از نهادهای عظیم اقتصادی که توسط بنیادهای مذهبی، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و دفتر رهبر انقلاب اداره می‌شوند، جبران کرد. اما به جای آن، حکومت تصمیم گرفت اقدامات ریاضتی در پیش گیرد و بار کسری بودجه را بر دوش مردمی گذارد که طی چند سال گذشته به‌طور فزآینده‌ای فقیرتر شده‌اند و اکنون حاکمیت از سوی بخش بزرگی از جامعه به صورت دشمن درآمده است. بدین‌سان بحران مشروعیت جمهوری اسلامی ابعاد جدیدی به خود گرفته‌است».
از اواخر جنبش سبز ایران که جنبش‌های اجتماعی نوظهور در ایران به سمت مطالبهٔ تغییرات ساختاری حرکت کرد، جریان‌های اصلاح‌طلب از تحولات سیاسی عقب افتادند. در سال ۱۳۸۸ و در جنبشی که برای اعتراض به نتایج انتخابات به وجود آمد، تصور می‌شد که بخش‌هایی از اصلاح‌طلبان قادر به همراهی با آن خواهند بود، اما در نهایت آنها تمایلی به گسترش جنبش و رویارویی با هستهٔ سخت قدرت از طریق خیابان را نداشتند. شکست جنبش سبز ایران منجر به ناامیدی معترضان از پیگیری مطالباتشان در چارچوب امکانات جمهوری اسلامی شد. بازگشت دوباره اصلاح‌طلبان به انتخابات و کوشش برای «بازسازی سیاست‌ورزی انتخاباتی» به جای «وفاداری به جنبش خیابانی» نشانه‌ای از این ناتوانی تصور شد. پس از اعتراضات ۱۳۹۶ که به مرور طبقات فرودست هم به حرکت‌های اعتراضی پیوستند، ناتوانی اصلاح‌طلبان در همراهی با اعتراضات، نقطه عطفی در ریزش پایگاه اجتماعی آنان شد و وقتی برای اولین‌بار گروهی از دانشجویان دانشگاه تهران شعار «اصلاح طلب، اصولگرا دیگه تمومه ماجرا» سر دادند و همهٔ جریان‌های سیاسی درون حکومت را به یک اندازه نامشروع قلمداد کردند، که منتقدان آن را نشانه‌ای از ریزش پایگاه اجتماعی اصلاح‌طلبان در میان طبقات متوسط قلمداد کردند. مصطفی تاج‌زاده در دی ماه ۱۳۹۶ به نقل از سید محمد خاتمی گفت «من اگر «تکرار» هم کنم، دیگر مردم رأی نمی‌دهند.»
علی فتح‌الله‌نژاد، کارشناس ایران در مؤسسه بروکینگز (مرکز مطالعات خاورمیانه) می‌گوید اعتراضات ۹۸ نشان داد ناامیدی از اصلاح در ساختار قدرت جمهوری اسلامی و نظام سیاسی به خواست بخش مهمی از مردم معترض تبدیل شده‌است. درواقع، مسئله دیگر تغییرات روبنایی و دنبال کردن خواسته‌ها در چارچوب حفظ نهادهای پایه‌ای قدرت جمهوری اسلامی نیست، بلکه تغییر قانون اساسی یا کلیت نظام سیاسی به خواست بخش مهمی از نیروهای معترض وضع موجود تبدیل شده‌است و این تصور طرفداران بیشتری یافته‌است که جمهوری اسلامی اصلاح‌ناپذیر است و چهار دهه فرصت دیگر کافی است. وضعیت انفجاری جامعه و رفتار دوگانه و فریبکارانه حسن روحانی و ریاکاری ناشی از نظریه ولایت فقیه باعث شده تا افکار عمومی به وعده‌های حکومتی بی‌اعتماد شده و به سمت جریان‌های سیاسی بیرون از نظام سوق پیدا کند.
معترضان به سیاست‌های اقتصادی دولت معترضند اما فقط دولت را عامل فقر و گرانی نمی‌دانند بلکه در شعارها گاهی کلیت نظام و رهبری را نیز هدف قرار می‌دهند. برخی تحلیل گران سیاسی می‌گویند با توجه به سیاست‌های کلان جمهوری اسلامی مبتنی بر ایدئولوژی‌های متناقض و خیالی دشمن تراشی و صدور انقلاب که هزینه آن را در چند دهه اخیر طبقه فقیر و متوسط جامعه داده‌اند، اعتراضات این طبقات که هر روز بزرگتر و فقیرتر شده‌اند، قابل پیش‌بینی بوده و خواهد بود. ابوالفضل قدیانی، فعال سیاسی نیز در نامه ای گرانی بنزین را برای «تأمین هزینه‌های سنگین و گزاف سیاست‌های تنش‌زا و جاه‌طلبانه» رهبر جمهوری اسلامی توصیف کرده و تأکید کرده‌است که «مستبد امروز ایران نمی‌خواهد از سیاست‌های ویران‌گر و تنش‌آفرین خود در منطقه و جهان دست بردارد و گام در جهت تنش‌زدایی بگذارد». از نظر او رهبر جمهوری اسلامی «به شدت بیمناک است اگر سیاست خارجی تغییر کند و روابط کشور با سایر کشورهای منطقه و جهان عادی و بر اساس قوانین بین‌المللی و حفظ منافع طرفین تنظیم شود، این قدرت فاسد و غاصبانه را از دست بدهد؛ لذا مصمم است به هر قیمتی سلطه خود را بر کشور حفظ کند».
مارک تی. ویلیامز تحلیلگر مالی و کارشناس مدیریت ریسک معتقد است بحران اقتصادی، نقطهٔ مرکزی اعتراضات است اما فراتر از موضوع گرانی بنزین، دولت به دلیل پشتیبانی پرهزینه‌اش از گروه‌های تحت حمایتش در خارج از ایران، مانند حزب‌الله لبنان، شبه نظامیان شیعه در عراق و حوثی‌ها در یمن، مورد انتقاد بخشی از معترضان قرار گرفته‌است.
شِی خطیری در مقاله‌ای که در نشریهٔ کوئیلت منتشر شده، مجموعه‌ای از سیاست‌های اقتصادی و منطقه‌ای دولتمردان ایرانی را عامل اعتراضات آبان ۹۸ می‌داند. به گفتهٔ او طی ۱۰ سال گذشته، با کاهش یارانه‌های دولتی، قیمت سوخت ۳۰ برابر شده و درهمین مدت ارزش ریال ایران در برابر دلار آمریکا ۱۲ برابر کاهش داشته‌است. نرخ بیکاری جوانان به ۳۰ درصد رسیده و رشد واقعی تولید ناخالص داخلی سالانه غالباً منفی بوده‌است. از دیگر سو حکومت ایران بودجهٔ قابل توجهی را صرف مداخلهٔ نظامی در سوریه و عراق کرده و حمایتش از گروه‌های شبه‌نظامی مانند حوثی‌های یمن، حزب‌الله لبنان و حماس در نوار غزه را افزایش داده‌است. به عقیدهٔ خطیری، حکومت ایران برای تحقق بخشیدن به آرمان‌های برتری‌جویانه‌اش، هزینه برای متحدان سیاسی و پر کردن جیب روحانیون نورچشمی، شهروندان ایرانی را گرسنه نگه می‌دارد.
خبرگزاری آسوشیتدپرس در گزارشی تحلیلی که روز جمعه ۸ آذر منتشر کرد نوشت: «به نظر می‌رسد در ایران حتی تندروها نیز تشخیص داده‌اند اعتراض‌های گسترده اخیر مردمی نشان از آمادگی برای تکرار شدن دارد». مفسر آسوشیتدپرس در تحلیل خود به یک گزارش بانک جهانی استناد می‌کند که سرانهٔ تولید ناخالص داخلی در ایران که اندکی بیش از ۶ هزار دلار است را با آمریکا که بیش از ۶۲ هزار دلار است مقایسه می‌کند و نشان می‌دهد این اختلاف با توجه به ثروت نفتی ایران، در برانگیختن خشم معترضان مؤثر بوده‌است. استناد دیگر این مفسر به سقوط ارزش پول ایران در ماه‌های اخیر است، که به سیر صعودی قیمت اقلام مایحتاج روزانه منجر شده‌است. نرخ برابری دلار در ایران که در سال ۱۳۹۴، زمان امضای توافق هسته‌ای برجام، ۳۲ هزار ریال بود، اکنون به حدود ۱۳۰ هزار ریال رسیده‌است.
درحالی‌که در مورد ساختار اقتصاد ایران آنچه در بین صاحبنظران علوم اجتماعی توافق وجود دارد که اقتصاد ایران ساختاری کاملاً رانتی دارد، دولتی‌ها در توجیه سیاست افزایش قیمت‌ها از استدلال نئولیبرالی استفاده کردند. دفاع ضمنی و «ایدئولوژیک» برخی از اقتصاددانان از حذف یارانه‌ها از اقدام دولت رانتی در تعدیل بهای بنزین، آنهم در هر شرایط و به هر قیمت و رویکرد غیراخلاقی و کاملاً ایدئولوژیک آنها که کمترین توجهی به عواقب فوری حذف یارانه‌ها برای گروه‌های فرودست جامعه ندارد واکنش عمومی را نسبت به مدعیان اقتصاد نئولیبرالی برانگیخته است. در مقابل برخی بر این نظر هستند که هسته مرکزی قدرت در جمهوری اسلامی است که به گرایش‌های از سوسیالیسم و ضد غربی نوع شوروی سابق بیشتر تمایل دارد تا به آنچه هواداران «تعدیل اقتصادی» ارائه داده و می‌دهند. از این رو از نظر آنها مشکل می‌توان پذیرفت که اقتصاد رانتی نظام جمهوری اسلامی از سیاست‌های نئولیبرال الهام گرفته باشد.
محمد فاضلی، جامعه‌شناس، معتقد است که جامعه ایران در حال عبور از مرحله نارضایتی به خشمگینی و نفرت است.
بنا به آمار ارائه شده توسط شرکت کپلر، فروش نفت ایران پس از خروج آمریکا از توافق هسته‌ای برجام، به میزان ۴۰۰ هزار بشکه در روز کاهش یافته‌است که این رقم از حجم فروش نفت ایران در دوران جنگ ایران و عراق هم پایین‌تر است. این درحالی است که فروش نفت ایران پس از توافق برجام چیزی حدود ۲ میلیون و ۸۰۰ هزار بشکه در روز بوده‌است. از دیگر سو هند به عنوان عمده‌ترین خریدار نفتی ایران، پس از عدم تمدید معافیت خرید نفت ایران توسط آمریکا، خرید نفت از ایران را متوقف کرد. حتی در مقاطعی از سال ۲۰۱۹ میلادی، ایران فروش نفت زیر ۱۰۰ هزار بشکه در روز را نیز تجربه کرده‌است. بر همین اساس مطابق با برآوردهای برخی کارشناسان، کسری بودجه دولت در سال ۱۳۹۹ حداقل ۲۰۰ هزار میلیارد تومان تخمین زده شده که به‌نظر می‌رسد این موضوع علت اصلی استقراض ۱۰ هزار میلیارد تومانی دولت از بانک مرکزی است. در ۲۳ آبان ۱۳۹۸ حسن روحانی به کسری بودجهٔ ۳۰۰ هزار میلیارد تومانی دولت اذعان کرد و گفت:«بالاترین درآمد مالیاتی که برای سال آینده پیش‌بینی شده، ۱۵۰ هزار میلیارد تومان است؛ اما برای اداره کشور به ۴۵۰ هزار میلیارد تومان نیاز است و حال باید پرسید ۳۰۰ هزار میلیارد تومان باقیمانده را باید از کجا آورد»علی ربیعی، سخنگوی دولت در تاریخ ۲۵ آبان ۱۳۹۸ اعلام کرد که سهمیه بندی بنزین هیچ تأثیری بر روی تورم کشور نخواهد داشت. اما در عین حال اذعان نمود که کسری بودجه دولت منجر به افزایش تورم خواهد شد. ارتباط بین کسری بودجه دولت و سهمیه بندی بنزین همچنان در هاله ای از ابهام است. اما به اعتراف برخی رسانه‌های داخلی، بسیار از کارشناسان و اقتصاددانان بر این باورند که سهمیه بندی بنزین طرحی برای درآمدزایی دولت و کاهش فشارهای ناشی از کسری بودجه دولت است. گرچه برخی نیز با ارائه آمارهای منتشر شده از سوی حاکمیت در تلاش برای رد این نظریه هستند.
مدتی پیش از اجرای طرح سهمیه بندی بنزین، وحید شقاقی، یکی از کارشناسان اقتصادی در مصاحبه‌ای مدعی شده بود که دولت مجبور است در سال ۱۳۹۹ بودجهٔ بدون نفت را تسلیم مجلس کند و برای تحقق این هدف چاره‌ای جز اصلاح سه نظام بانکی، یارانه‌ای و مالیاتی ندارد؛ لذا حذف یارانه حامل‌های سوخت یا سهمیه‌بندی آن که در دسته دوم قرار می‌گیرد، اجتناب ناپذیر خواهد بود.
اسحاق جهانگیری، در آذر ماه ۹۸ با اشاره به این‌که تحریم‌ها نتوانسته فروش نفت ایران را به صفر برساند، اذعان کرد که به‌خاطر فشار مقام‌های آمریکایی حتی نزدیک‌ترین کشورهای دوست ایران هم تقریباً جرئت ندارند از ایران نفت بخرند.
قصبه یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده‌است. قصبه ۷۱ نفر جمعیت دارد.
پرمچ روستایی در دهستان براکوه بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است.
نصیرآباد یک روستا در ایران است که در دهستان ازومدل جنوبی واقع شده‌است. نصیرآباد ۴۱ نفر جمعیت دارد.
اینچه یک روستا در ایران است که در دهستان مهماندوست شهرستان نیر واقع شده‌است. اینچه ۸۲ نفر جمعیت دارد.
کوراوغلو رحیموف (; – ) از نظامیان آذربایجانی حاضر در جنگ قره‌باغ و فرمانده یکی از لشکرهای ارتش جمهوری آذربایجان بود. از وی که در جنگ قره باغ توسط نیروهای ارمنستان کشته شده‌است، بنابر فرمان ریاست جمهوری آذربایجان، پس از مرگش با اعطاء نشان قهرمان ملی این کشور تقدیر به عمل آمده‌است."Сегодня Национальному герою Азербайджана Кероглу Рагимову исполнилось бы 64 года – ФОТО"
کوراوغلو رحیموف ۳۱ اکتبر ۱۹۵۳ در شهرستان اغوز آذربایجان شوروی چشم به دنیا گشود. در سال ۱۹۶۰ وارد دبیرستان شد و تا پایه ۷ تحصیل گرفت. در ۲۷ مارس سال ۱۹۹۲، برای دفاع از قره‌باغ در برابر حملات ارتش ارمنستان داوطلبانه به ارتش جمهوری آذربایجان ملحق شد. او فرمانده لشکر یکی از واحدهای نظامی نیروهای مسلح آذربایجان بود. او در سال ۱۹۹۲ در حین نبردها بر سر شهرستان آغ‌دره، از توابع قره‌باغ، از سوی نیروهای ارمنستان کشته شد."Milli Qəhrəman Koroğlu Rəhimovun doğum günüdür". Azvision.az. 31 October 2017. Retrieved 6 September 2018
جنازه وی در خیابان شهدای باکو به خاک سپرده شد.Azərbaycanın Milli Qəhrəmanları: Biblioqrafiya /Tərtib edəni: H.M.Həmidova. - B. , 2008. - s.176
دو سال بعد از مرگش، یعنی در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۱۹۹۴، حیدر علی‌اف، رئیس‌جمهوری وقت آذربایجان، با صدور حکمی از کوراوغلو رحیموف با اهدای نشان قهرمان ملی این کشور تقدیر نمود.""Azərbaycan Respublikası Müdafiə Nazirliyinin hərbi qulluqçularının təltif edilməsi haqqında" Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 16 sentyabr 1994-cü il tarixli, 203 nömrəli Fərmanı". № 970 (azərb.). e-qanun.az. 23 oktyabr 2003.
دومنیک تورنت (زاده ۱۴ ژوئیه ۱۹۶۲) مربی فوتبال اسپانیا و بازیکن سابق است که آخرین بار مربیگری تیم نیویورک سیتی را برعهده داشت.
تورنت نوه بازیکن سابق بارسلونا است.
بارسلونا ب
دانشگاه ملک فیصل () یک دانشگاه دولتی است که دارای پردیس اصلی آن در هفوف در منطقه احسا عربستان سعودی واقع است. این دانشگاه در سال ۱۹۷۵ تأسیس شده است. دانشگاه ملک فیصل نخست با چهار دانشکده تأسیس شد: دو دانشکده در دمام و دو دانشکده دیگر در احسا. [۲] بعداً دانشکده‌های دمام جداگانه دانشگاه دمام را تشکیل دادند.
رافائل آدیگو برونو (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۴) یک وکیل و سیاست‌مدار اهل اروگوئه بود.
رافائل آدیگو برونو در ۲۰ فوریه ۲۰۱۴، در سن ۹۰ سالگی درگذشت.
پیر بارو (; – ) خواننده، آهنگ‌ساز، ترانه‌سرا و بازیگر سینما اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ژاندارم سن-تروپه"، "یک مرد و یک زن، و "برای زندگی، زندگی کن" اشاره کرد.
پیر بولانژه (؛ زادهٔ ) بازیگر سینما، بازیگر تئاتر، و بازیگر تلویزیون اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "مونته کارلو" اشاره کرد.
رافائل آروش (؛ زادهٔ ) خواننده و هنرپیشه اهل فرانسه است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "جنگ چه می‌تواند بیاورد" اشاره کرد.
آندره دید (; – ) هنرپیشه و کارگردان فیلم اهل فرانسه بود.
گی گروسو (; – ) نویسنده، بازیگر سینما و بازیگر تلویزیون اهل فرانسه بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ژاندارم سن-تروپه"، "هالو"، "محاکمه"، "خسیس"، "جنجال بزرگ"، "دسته ژاندارم‌ها" و "قارچ" اشاره کرد.
ژرار بره (؛ زادهٔ ) بازیگر سینما و بازیگر تلویزیون اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "جانور سکسی"، "چشمانت را باز کن، و "سه تفنگدار" اشاره کرد.
اوگو بکر (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل فرانسه است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "دختر سخن‌چین"، "حمله، و "دم" اشاره کرد.
ژان بوییس (; – ) بازیگر اهل فرانسه بود.
پاتریک شنه (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۶۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "کتاب‌خوان"، "لباس غواصی و پروانه"، "امپراطوری از پاریس"، "شارل کبیر"، "کَـمِـلوت" و "بر دروازه ابدیت" اشاره کرد.
سالم کیشوشی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "۳ برده رقاص"، "زندگی ادل، و "" اشاره کرد.
ساموئل بنشتریت (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و هنرپیشه اهل فرانسه است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "پشت صحنه" اشاره کرد.
استنلی وبر (؛ زادهٔ ) بازیگر و کارگردان نمایش فرانسوی است. او بیشتر برای ایفای نقش خوآن بورجیا در مجموعۀ تلویزیونی "بورجیا" و بازی در فیلم‌های "ترزا دیکیرو" (۲۰۱۲) و "ویولت" (۲۰۱۳) شناخته شده‌است.
آری آبیتان (؛ زادهٔ ) هنرپیشه و نویسنده اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به فیلم "بهترم"، "عروسی‌های سریال"، "عروسی‌های سریال ۲"، "معجون زمان ۴" اشاره کرد.
کریستوف مالاووا (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "روز آخر"، "مونته کارلو"، "ظرافت"، "مرگ در باغ فرانسوی"، "مادام بوواری، و "قهرمان‌ها دهانشان بوی شیر نمی‌دهد" اشاره کرد.
گرگوری درونژه (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "نور"، "حمله" و "شارل کبیر" اشاره کرد.
دی‌ان‌ای هاچیموجی (از زبان ژاپنی "hachimoji"، به معنی «هشت حرف») یک آنالوگ اسید نوکلئیک مصنوعی است که علاوه بر چهار نوکلئوتید موجود در اسیدهای نوکلئیک طبیعی، دی‌ان‌ای و آران‌ای، از چهار نوکلئوتید مصنوعی نیز برخوردار است.
گیووسیران () با نام تجاری گیوْلاری دارویی است که برای درمان «بیماری پورفیری کبدی» در بالغین به‌کار می‌رود. در این بیماری مادهٔ سمیِ پورفیرین در کبد تجمع می‌یابد. پورفرین برای تولید مولکول هِـم که حمل‌کننده اکسیژن در خون است، ضروری است.
سازمان غذا و داروی آمریکا درخواست شرکت سازندهٔ دارو را در اولویت قرار داده و آنرا به عنوان یک پیشرفت قابل ملاحظه و داروی کم‌کاربرد بررسی کرده و مورد پذیرش قرار داد.
کشتارگاه فیلمی به کارگردانی عباس امینی و تهیه‌کنندگی جواد نوروزبیگی است؛ که بر اساس فیلمنامه‌ای از عباس امینی و حسین فرخ‌زاده ساخته شده و محصول سال ۱۳۹۸ است. این فیلم از تاریخ ۸ خرداد ۱۳۹۹ در سامانه‌های فیلیمو و نماوا به صورت اینترنتی اکران آنلاین شد.
ون هوت به همراه پل میلار است دومین فوتبالیست حرفه ای است که دارای قدی ۷ فوتی (2.08 متر) است.
هاردکور ممکن است به موارد زیر مرتبط باشد:
پال سینگر (زاده ۲۲ اوت ۱۹۴۴) میلیاردر آمریکایی است که مجله فوربز میزان دارایی او را ۳٫۵ میلیارد دلار تخمین زده‌است.
گیمیستوس پلتو فیلسوف بیزانسی بود که سعی کرد افلاطون را بنا بر مشی نوافلاطونیان و فلسفهٔ اشراقی تفسیر کند.
جنرال الکتریک افینیتی یک موتور جت توربوفن است که توسط جی‌ایی اوییشن برای حمل و نقل‌های مافوق صوت ساخته شده است . این موتور در ماه مه سال ۲۰۱۷ برای نیروبخشی به جت تجاری مافوق صوت آریون آاس۲ به بازار عرضه شد. طراحی اولیه آن در سال ۲۰۱۸ و طراحی تفصیلی آن در سال ۲۰۲۰ برای تولید نمونه اولیه انجام شد. هسته پر فشار آن از سی‌اف‌ام۵۶ مشتق شده است. مهمترین تفاوت آن با موتور مادر طراحی یک بخش فن دوقلوی کم فشار برای کاهش نسبت کنار گذر به منظور پرواز مافوق صوت است.
ویکرامارکدو یک فیلم اکشن و عاشقانه هندی به زبان تلوگو محصول سال ۲۰۰۶ و به کارگردانی اس. اس. راجامولی با بازی راوی تجا، آنوشکا شتی، راجیو کاناکالا، وینیت کومار، براهماناندام، آجی است. فیلم منو عصبانی نکن (۲۰۱۲) با بازی آکشی کومار بازسازی همین فیلم می‌باشد.
اوندال اوهایو (به انگلیسی: Evendale) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان همیلتون، اوهایو واقع شده‌است. اوندال اوهایو ۱۲٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۷۶۷ نفر جمعیت دارد و ۱۸۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خط هوایی فلایینگ تایگر که با نام فلایینگ تایگرز نیز شناخته می شود اولین خط هوایی باری برنامه‌ریزی شده در ایالات متحده و یک اپراتور مهم منشور نظامی در دوران جنگ سرد برای بار و نفرات بود. این هواپیمایی در سال ۱۹۸۸ توسط فدرال اکسپرس خریداری شد.
در زمان فروش این ایرلاین به فدکس ناوگان شرکت دارای هواپیماهای زیر بود:
معامله‌گر یا بازرگان فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی شاکتی چیدامبران است. در این فیلم بازیگرانی همچون اس.جی. سوریا، تمنا باتیا، پراکاش راج، نامیتا، مالاویکا، وادیولو، سانتانام، سیتا، نثار ایفای نقش کرده‌اند.
وارش (به گیلکی:باران)وارش (با نام پیشین: بهترین سال‌های زندگی ما) یک مجموعه تلویزیونی تاریخی-درام-داستانی ایرانی محصول سال ۱۳۹۸ به کارگردانی احمد کاوری است که از شبکه سه پخش می شد. سپس از شبکه تماشا هم پخش شد. در بخش نخست مجموعه تلویزیونی بخش‌های مربوط به دهه‌های ۳۰ و ۴۰ خورشیدی فیلم‌برداری شد. در بخش دوم قسمت‌های مربوط به دهه ۵۰ که منتهی به اتفاقات انقلاب و تأثیرات آن بر فضای داستان و سرنوشت شخصیت‌ها می‌شود جلوی دوربین می‌روند. این مجموعه در ۳۴ قسمت ۴۰ دقیقه ای تولید شده‌است. این مجموعه تلویزیونی اقتباسی از رمان مطرح "مهاجران" ، از "هاوارد فاست" است.
بندر کیاشهر، ساحل چمخاله، ارتفاعات سیاهکل ، لنگرود و مناطقی دیگر در شمال ایران، از جمله لوکیشن‌های مجموعه تلویزیونی هستند. سکانس اول مجموعه تلویزیونی در مرداد ۱۳۹۷ کلید خورد.
یارمحمد سیستانی با بازی علیرضا کمالی برای گریختن از گرسنگی و خشکسالی به همراه همسر باردارش به شمال ایران می‌رود پیش همشهری و دوست قدیمیش میرولی(هدایت هاشمی )می رود،تا حرفه ماهیگیری را پیشه کند. او که نمی‌داند ماهیگیری آن منطقه در سلطه گردنکشی به نام تراب (با بازی بهنام تشکر) است، به دریا می‌زند و در برابر تراب می‌ایستد. در پی زلزله زن یار محمد که تازه وضع حمل کرده می‌میرد، وارش (الهام طهموری) بیوه جوان که او نیز تازه زایمان کرده است و سال‌ها تراب در خیال ازدواج با او بوده است. یار محمد و وارش که حالا هر دو نوزادهای بدون پدرومادر دارند با اصرار میرولی و همسرش باهم ازدواج می کنند.تراب که ناراحت شده است نقشه‌ای می‌چیند تا یارمحمد را از سر راه بردارد، اما اتفاقی که هیچ‌کس انتظارش را نمی‌کشد، از راه رسیده و سرنوشت آدم‌ها را به هم پیوند می‌زند.پس از مدتی وارش که متوجه شده که تراب قاتل یارمحمد بوده تصمیم به قتل او می گیرد...
حالا فرزندان وارش و یارمحمد که مانند دو برادر از کودکی باهم بزرگ شده اند داستان را جلو میبرند داستان روایت دهه ۵۰و۶۰ است از قبل از انقلاب تا جنگ تحمیلی و... ،یوسف(علیرضا جلالی تبار)و شیوا(حدیثه تهرانی) عاشق یکدیگرند شیوادختر نادر خوش فکر(داریوش کاردان)یکی از متمولین که در روستا آنها دارای کارخانه و زمین و ‌... است. از سوی ‌ديگر پسر تراب(رامین راستاد) هم عاشق اوست.جاوید (امیررضا دلاوری)پسر وارش و شکوفه دختر تراب که از نوجوانی دل در گرو عشق یکدیگر دارند و...
محمودرضا تخشید تهیه‌کننده مجموعه تلویزیونی درخصوص لوکیشن این مجموعه که در خارج از فضای ساختمانی شهر تهران ساخته شده‌است، می‌گوید «زحمتی که دوستان تولید در این کار متحمل شدند اتفاق عجیب و غریبی بود. چراکه ما نه تنها از تهران خارج شدیم، بلکه به یک دوره تاریخی نیز وارد شدیم که در آن حتی المان‌های آن زمان نیز نشان داده می‌شود.» تخشید توضیح داد با توجه به اینکه داستان ما مربوط به دهه ۳۰ است، برای نمایش تصویر محیط با محدودیت‌هایی رو به رو بودیم. به نوعی ما باید کل خانه‌هایی که در آنجا وجود داشت را برای آن زمان بازسازی می‌کردیم. در آخر باید بگویم کار زیادی بود ولی همینک که پخش می‌شود، احساس می‌کنم این موضوع از جمله برتری‌های کار به‌شمار می‌آید. به نوعی در این کار به هیچ وجه المان جدید، نو و امروزی را نمی‌بینید و یک فضای قدیمی، کلاسیک و بومی به تصویر کشیده می‌شود که فکر می‌کنم حس مثبتی را برای بیننده خلق کرده‌است.تمام دکور مجموعه «وارش» ساخته شد اما اکنون نابود شده‌است/ تغییر نام سریال به دلیل محتوای داستان انجام شد www.ilna.news
این مجموعه تلویزیونی به عقیده برخی از مردم گیلان، نمایندگان مجلس این استان و امام جمعه موقت رشت، توهین‌هایی به مردم گیلک داشته و مورد انتقاد مردم گیلان قرار گرفته‌است.
این هواپیما در یک پرواز برنامه ریزی شده در حال پرواز از فرودگاه هیترو لندن به فرودگاه بین‌المللی بلفاست بود. هنگامی که یک تیغه فن در موتور سمت چپ شکست سامانه تهویه هوا مختل شد و کابین هواپیما با دود پر شد. خلبانان معتقد بودند که این امر نشانگر نقص در موتور صحیح است، زیرا مدل‌های قبلی ۷۳۷ ، کابین هواپیما را با موتور سمت راست تهویه کرده و از این امر آگاه نبودند که در سری ۴۰۰ از سیستم متفاوتی استفاده می‌شود. خدمه به اشتباه موتور سالم را خاموش کردند و سوخت بیشتری را به یک موتور خراب وارد کردند که در شعله های آتش سوخته بود. از ۱۲۶ نفر در این پرواز ۴۷ نفر جان باختند و ۷۴ نفر نیز مجروحیت جدی متحمل شدند.
این تحقیق شکستگی تیغه فن را به خستگی فلز ناشی از لرزش سنگین در موتورهای تازه به روز شده نسبت داد.
گرهارت نویمان (؛ ؛ – ) مهندس اهل آلمان و یکی از مدیران جی‌ایی اوییشن آمریکا بود.
او که بود؟ فیلمی محصول سال ۱۹۶۴ و به کارگردانی راج کوسلا است. در این فیلم بازیگرانی همچون سادهانا شیوداسانی، مانوج کومار، کی.ان. سینگ، هلن، پریم چوپرا ایفای نقش کرده‌اند.
باشگاه فوتبال چیانگرای یونایتد () یک باشگاه فوتبال در استان استان چیانگ ری، تایلند است.
این باشگاه که در سال ۲۰۰۹ تأسیس شده سابقه قهرمانی در لیگ برتر فوتبال تایلند ۲۰۱۹ را در کارنامه دارد.
میدان دو آرماس سانتیاگو یا پلازا دو آرماس و (به اسپانیایی: Plaza de Armas de Santiago) میدان و پلازای مرکزی شهر سانتیاگو است که هسته مرکز تاریخی پایتخت شیلی به‌شمار می‌رود.
این پلازا در فضایی چهار گوش از چهار جهت جغرافیایی محدود به این معابر و خیابان‌هامی‌باشد:
در حال حاضر در زیر پلازا، ایستگاه پلازا دو آرماس مترو سانتیاگو واقع شده‌است، که در سال ۲۰۰۰، برای خط ۵ و در سال ۲۰۱۸، برای خط ۳ مترو افتتاح شده‌است.
روبن استهبرگ، پژوهشگر موزه ملی تاریخ طبیعی شیلی و گونزالو سوتومایور از دانشگاه آندرس بلو، مجموعه‌ای از شواهد پژوهشی را که در سال ۱۹۷۶ به همراه اسناد تاریخی ارائه شد را جمع‌آوری کردند. به این دلیل مدارک و شواهد تازه ای اضافه کردند مبنی بر اینکه، آن‌ها این فرضیه را که در زیر شهر کهن سانتیاگو در رودخانه‌های ماپوچو و مایپو وجود دارد را مطرح کردند. (فضای میدان کنونی در دوره پیش از ورود اسپانیایی‌ها)
این طرح در قالب یک ساختار شطرنجی شبیه به یک صفحه شطرنج، ساخت یک میدان مرکزی را طوری برنامه‌ریزی کرده که در اطراف میدان، ساختمانهای اصلی اداری ساخته شوند. هنگامی که ارابه‌های حاوی کالا در این منطقه، در طول زمان مستعمره، وارد این منطقه می‌شدند، دستفروشی‌ها و بازارها نیز حول میدان به وجود آمدند. در وسط میدان نیز جهت اعدام محکومین و نشان دادن و به اثبات رساندن قدرت حاکمه، سنگفرشی جهت اجرای این امر درنظر گرفته شده بود.
در سال‌های بعد ایده یک پهنه کاملاً یکدست و عاری از گیاه تغییر کرد و در سال ۱۸۵۹ با پیروی از مفاهیم معماری اروپایی، این میدان نیز با کاشت درختان و ایجاد انواع باغ‌های زیبا، با جامه انبوهی از گیاهان آراسته شد. متعاقباً پس از آن نیز در ۱۸۹۶، یک مهندس طراح چشم‌انداز محوطه (landscaper) فرانسوی در شیلی، گیلرمو رنر، باغی زیبا با تالاب‌های آب و پیاده‌راه‌هایی پر پیچ‌وخم برای آن طراحی کرد. بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰(میلادی)، نوسازی منطقه به دلیل ساخت ایستگاه مترو این پلازا، به میدان کنونی منجر شد که این بخش‌ها شامل بخش نمایش برای فعالیت‌های فرهنگی، به ویژه نقاشان و کمدین‌های کلاسیک، باغ‌ها و کلاه فرنگی مرکزی جهت اجرای گروه‌های موسیقی شهری است را گرد هم فراهم آورد.
در دسامبر ۲۰۱۴ میلادی، میدان آن، جهت انجام تعمیرات و بازطراحی چندین باغ بسته و تعطیل شد. این عملیات هزار و ششصد و شصت و سه میلیون پزو شیلی (دو میلیون و هفتصد هزار دلار آمریکا در سال ۲۰۱۴) هزینه داشت که بیش از چهل درصد محدوده پوشش سبز میدان را شامل می‌شد؛ سی درصد درخت بیشتر (امکان سایه‌اندازی تا هفتاد درصد)؛ صد و شصت نور افکن جدید با تکنولوژی LED؛ ده دوربین نظارت پیشرفته با تکنولوژی بالا متصل به پلیس شیلی، نظارت شهری و وبسایت مردمی؛ و شبکه وای‌فای رایگان. این عملیات در ۴ دسامبر ۲۰۱۴ در مراسمی به ریاست شهردار وقت سانتیاگو، کارولینا توها افتتاح شد.
پس از این تغییر شکل، این پلازا نیز به محیط بانان ۲۴ ساعته نیاز دارد.
کلیسای جامع سانتیاگو (شیلی) در ضلع غربی پلازا، در گوشه شمال شرقی آن واقع شده‌است. با این که شروع ساخت این کلیسا با بنیان نهادن شهر سانتیاگو آغاز شد، اما ساختمان کنونی پنجمین بنای ساخته‌شده در این مکان به‌شمار می‌رود. ساخت این ساختمان در سال ۱۷۴۸ آغاز و در سال ۱۷۷۵ میلادی به پایان رسید. با این حال در سال ۱۷۸۰، معمار جیوچینو توئسکا، نمای جدیدی برای کلیسای جامع و کلیسای مجاور آن، طبق جنبش نئوکلاسیک طراحی کرد. در اواخر قرن نوزدهم، ایگناسیو کرمونزی دو برج که اکنون برفراز کلیسا هستند را طراحی کرد. در مقابل، جلوه‌های بسیار مختلفی از انواع و اقسام مجسمه‌های ارابه ران‌ها، تمثال‌هایی از مسیح و قلب مقدس به جلوه درآمده‌اند.
در مقابل ضلع شمالی این میدان بناهای قدیمی دولتی کلنی قرار دارند. از غرب به شرق، دفتر مرکزی پست، موزه تاریخ ملی و شهرداری مجلل سانتیاگو مستقر شده‌اند.
اختمان دفتر مرکزی پست سانتیاگو، مقر اداره پست، محل اختصاص‌داده‌شده به بنیاد پدرو ده والدیویا را به خود اختصاص داده‌است که محل اقامت فرمانداران شیلی پس از استقلال، تا سال ۱۸۴۶ میلادی بوده‌است، زمانی که محل اقامت ریاست‌جمهوری به کاخ ریاست‌جمهوری شیلی یا پالاسیو لاموندا منتقل شد، ساخته شد. با اینکه آتش‌سوزی تقریباً به‌طور کامل ساختمان را از بین برده بود، در سال ۱۸۸۲ بازسازی شد و سبک و سیاق نئوکلاسیکی را که در حال حاضر دارد به آن می‌دهد. در سال ۱۹۰۳، یک طبقه سوم و یک گنبد فوقانی نیز ساخته شد.
موزه تاریخ ملی در ساختمان سابق کاخ دیوان سلطنتی ، صحن دادگاه اصلی مستعمراتی کشور واقع شده‌است. این بنا در بین سالهای ۱۸۰۴تا ۱۸۰۷ میلادی توسط یکی از شاگردان توئسکا ساخته شده و پس از استقلال شیلی کرسی وزارتخانه‌های مختلفی بود تا زمان انتقال آنها به لا موندا، همان‌طور که مقر ریاست جمهوری بود. در سال ۱۹۸۲میلادی، موزه فعلی که مجموعه‌های تاریخی متعددی را گرد هم می‌آورد، افتتاح شد.
ساختمان کنونی شهرداری، در محلی مستقر شده که در ابتدا نیز جهت ساختن ساختمان شهرداری شهر در نظر گرفته شده بود و ساختمان زندان مستعمراتی قدیمی بود که بین سالهای ۱۵۷۸ تا ۱۶۴۷ میلادی ساخته شده بود. در سال ۱۶۷۹م. ساخت دوم این ساختمان توسط توئسکا، که در سال ۱۷۹۰م. تخریب و مجدداً با سبک و سیاق نئوکلاسیک بازسازی شد. آتش‌سوزی در سال ۱۸۹۱ م. منجر به بازسازی بنا توسط معمار ایگنیو جونون شد، ساختمان جدید در سال ۱۸۹۵ م. افتتاح شد و رسماً به عنوان مقر اصلی مدیریت عمومی اعلام شد.
اماکن تجاری متنوعی نیز در حوالی پلازا واقع شده‌است، مانند پرتال فرناندز کونچا، که مقابل ضلع جنوبی پلازا واقع شده‌است. این مرکز تجاری در سال ۱۸۶۹ م. ساخته شده و هر دو نوع غذای محلی شیلی و بین‌المللی و هم فروشگاه‌های متنوعی را نیز با اقلام مختلف گرد هم آورده‌است. در نزدیکی کلیسای جامع، در پیاده راه پوئنته و خیابان کاتدرال (کلیسای جامع)، منطقه ای وجود دارد که به دلیل شمار فراوانی از مهاجران با اصلیت پرویی و محدوده بازرگانی که برای خدمت‌رسانی به آنها که در همان نزدیکی مستقر شده‌اند، به‌طور غیررسمی به آن «لیمای کوچک» گفته می‌شود.
ایرپلی () در همه‌فرستی رادیویی اشاره دارد به تعداد دفعاتی که یک ترانه در ایستگاه‌های رادیویی پخش می‌شود. به عبارت دیگر، ترانه‌ای که روزانه چندین بار پخش می‌شود، مقدار زیادی ایرپلی خواهد داشت. موسیقی‌هایی که بین سال‌های دههٔ ۱۹۴۰ تا دههٔ ۱۹۶۰ در جوک‌باکس‌ها، باشگاه‌های شبانه و دیسکوتک‌ها محبوبیت کسب کردند نیز می‌توانستند دارای ایرپلی باشند.
برای همه‌فرستی‌های تجاری، ایرپلی معمولاً در نتیجهٔ قرار گرفتن در چرخش حاصل می‌شود، و همچنین می‌توان در زمان قرار گرفتن یک قطعهٔ موسیقی در پلی‌لیست ایستگاه رادیویی به درخواست مدیر موسیقی، که احتمالاً بواسطهٔ پرداخت برای پخش تحت حمایت مالی ناشر موسیقی صورت می‌گیرد، این اصطلاح را به کار برد. برای ایستگاه‌های رادیوی دانشجویی، رادیوی اجتماعی یا رادیوی مستقل، این اصطلاح غالباً به ترانه‌های انتخاب‌شده از سوی هر دی‌جی، که معمولاً بر اساس پیشنهاد مدیر موسیقی انتخاب می‌شوند، اطلاق می‌گردد.
بیشتر کشورهای جهان دست کم دارای یک چارت ایرپلی رادیویی هستند، اگرچه کشورهای بزرگتری همچون کانادا، ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، آلمان، استرالیا، ژاپن و برزیل جهت پوشش دادن سبک‌های متنوع و مناطق مختلف کشور دارای چندین چارت هستند.
ترانه‌هایی که در چارت‌های ایرپلی موفق بودند، اما از فروش ضعیفی برخوردار بودند، معمولاً با نام «آهنگ جنجالی ترن‌تیبل» شناخته می‌شدند، در حالی که ایستگاه‌های رادیویی تنها صفحه‌های تک‌آهنگ را پخش می‌کردند. ایرپلی می‌تواند در موفقیت اثر یک خواننده نقشی حیاتی داشته‌باشد، و در کنار وبگاه‌های خدمات شبکه‌های اجتماعی، برای هنرمندانی که قصد شناساندن نامشان به عموم مخاطبان را دارند، شیوه‌ای مؤثر محسوب می‌شود.
قطعهٔ دوباره تلاش کن (۲۰۰۰) اثر آلیا نخستین ترانه‌ای بود که تنها با اتکا به توانمندی خود در کسب ایرپلی رادیویی موفق شد به جایگاه اول در ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد دست یابد.
نظارت بر ایرپلی رادیویی از طریق فناوری شناسایی هویت موسیقی و با کمک سرویس تشخیص خودکار محتوا صورت می‌پذیرد.
اشتراک کارتی ماهواره ای، همچنین به عنوان اشتراک کلمه کنترل شناخته می‌شود، روشی است که به چندین مشتری یا گیرنده تلویزیون دیجیتال اجازه می‌دهد تا فقط با یک کارت اشتراک معتبر، به یک شبکه تلویزیونی اشتراکی دسترسی داشته باشند. این امر با همرسانی الکترونیکی بخشی از داده‌های خروجی کارت هوشمند دسترسی مشروط مشروعیت حاصل می‌شود، و به کلیه گیرندگان امکان می‌دهد دسترسی همزمان به جریان‌های DVB تقریب شده، که در شبکه تلویزیونی رمزگذاری شده نگهداری می‌شوند، بدست آورند.
به‌طور معمولی، یک کارت هوشمند قانونی به یک گیرنده تلویزیون دیجیتال میزبان متصل است، که مجهز به نرم‌افزاری برای همرسانی کلید رمزگذاری شده ۶۴ بیتی «کلمه کنترل» بر روی شبکه رایانه ای، مانند اینترنت است. هنگامی که مشتری این کلید را دریافت کرد، می‌تواند محتوای رمزگذاری شده را رمزگشایی کند و گویی از کارت اشتراک خود استفاده می‌کنند.
تئوری اشتراک کارت به عنوان یک وکتور حمله بالقوه بر روی رمزگذاری تلویزیون pay، در کتاب ۱۹۹۶ "Scrambling Systems" توسط جان مک کورماک در سال ۱۹۹۶ ارائه شده‌است. منجر به اصطلاح «مک کورماک هک» می‌شود که برای توصیف سیستم‌های اشتراک کارت اولیه استفاده می‌شود.https://ieeexplore.ieee.org/document/4622843/versionshttps://www.insideview.ie/۲۰۰۳/۰۸/sky_fears_mccor.html
امنیت ارتباطی فناوری کارت هوشمند دستیابی مشروط با امنیت استاندارد DVB که در آن کار می‌کند محدود شده‌است. روش استاندارد یک کارت هوشمند قانونی، رمزگشایی یک ECM (پیام کنترل واضح) است، که پس از آن کلمه کنترل را فراهم می‌کند، که امکان مشاهده مواد scrambled را فراهم می‌کند.http://www.eurasip.org/Proceedings/Ext/IST05/papers/60.pdf با وجود اشتراک کارت، کارت هوشمند و ویژگی‌های امنیتی آن دور می‌شوند. نرم‌افزار کلمه کنترل رمزگشایی شده را متوقف می‌کند و به کاربر اجازه می‌دهد تا آن را در یک شبکه رایانه ای به اشتراک بگذارد.