moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ام‌فاسیس () شرکت فناوری اطلاعات هندی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
یواس‌تی () شرکت فناوری اطلاعات آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد.
گروه آمارا راجا () شرکت خوشه‌ای هندی است، که در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد.
گروه هندوجا () شرکت خوشه‌ای هندی است، که در سال ۱۹۱۴ توسط پرمانند هندوجا تأسیس شد.
پرمانند هندوجا (; – ) کارآفرین اهل هند بود، که در سال ۱۹۱۴ گروه هندوجا را تأسیس کرد.
از پیدایش روم که گاهی از آن با عنوان Ab Urbe Condita Libri (کتاب‌هایی از زمان تأسیس شهر)توجه شود که در لاتین اسم مؤنث urbs به‌معنای «شهر» است اما در لاتین کلاسیک این اسم عموماً اشاره به شهر روم دارد. گفتنی‌است در اینجا چون urbs بعد از ab آمده، حالت آبلاتیو به خود گرفته و به‌صورت urbe درآمده‌است نیز یاد می‌شود کتابی بزرگ از تاریخ روم باستان است که بین سال‌های ۲۷ تا ۹ قبل از میلاد توسط تیتوس لیویوس، تاریخ‌نگار رومی، به زبان لاتین نگاشته‌شده‌است. این مجموعه کتاب، وقایع تاریخ روم از رسیدن آینیاس و پناهجویان جنگ تروآ به ایتالیا، تأسیس شهر روم در ۷۵۳ قبل از میلاد، براندازی پادشاهان روم در ۵۰۹ قبل از میلاد گرفته تا عصر خودِ لیویوس و دوران امپراتوری آگوستوس را در برمی‌گیرد. آخرین حادثه‌ای که لیویوس آنرا در کتابش ذکر کرده مرگ نرو کلادیوس دروسوس (فرزندخوانده آگوستوس) در سال ۹ قبل از میلاد است. حدود ۲۵ درصد کتاب (۳۵ کتاب از مجموع ۱۴۲) باقی‌مانده‌است. کتاب‌های باقی‌مانده حوادث از تأسیس روم تا سال ۲۹۳ ق. م و از ۲۱۹ تا ۱۶۶ ق. م را دربرمی‌گیرند.
"از پیدایش روم" در ابتدا مشتمل‌بر ۱۴۲ کتاب بود، سی و پنج‌تای آنان ــ کتاب‌های یکم تا دهم به‌همراه پیش‌گفتارشان و نیز کتاب‌های بیست و یکم تا چهل و پنجم ــ در شکلی قابل‌قبول برجای‌مانده‌اند. صدمه‌ای که در سده پنجم به یکی از دست‌نوشته‌های کتاب وارد شد سبب ایجاد فواصلبه لاتین Lacuna، شکاف یا فاصله‌ای است که بین دو حرف یا دو پاراگراف یک کتاب به‌وجود آمده‌است. این شکاف می‌تواند عمدی باشد (مانند جای خالی‌هایی که در سوالات امتحانی به دانش‌آموزان می‌دهند) و گاهی نیز غیرعمدی است و بر اثر فرسایش یا علل دیگر، برخی از کلمات محو می‌شوند زیاد در نوشته‌های کتاب‌های ۴۱ و ۴۳–۴۵ آن شد.
کتاب ۱–۵: تأسیس افسانه‌ای شهر روم (از جمله پیاده‌شدن آینیاس در ایتالیا و تأسیس شهر توسط رومولوس)، دوران پادشاهان و جمهوری نوپا تا شکست آن از گالیایی‌ها در ۳۹۰ ق. م (در دسترس)
کتاب ۶–۱۰: جنگ‌ها با آیکوئی‌ها،Aequi وُلسکی‌ها،Volsci اتروسک‌ها و جنگ‌های سامنیتی تا ۲۹۲ ق. م (در دسترس)
کتاب ۱۱–۲۰: بازه زمانی از ۲۹۲ تا ۲۱۸ ق. م، مشتمل‌بر اولین جنگ کارتاژ
کتاب ۲۱–۳۰: دومین جنگ کارتاژ، از ۲۱۸ تا ۲۰۲ ق. م (در دسترس)
کتاب ۳۱–۴۵: جنگ با مقدونیه و دیگر جنگ‌ها، از ۲۰۱ تا ۱۶۷ ق. م، مشتمل‌بر دومین و سومین جنگ مقدونیه (در دسترس)
کتاب ۴۶–۷۰: از ۱۶۷ ق. م تا وقوع جنگ اجتماعی در ۹۱ ق. م
کتاب ۷۱–۹۰: جنگ داخلی میان سولا و ماریوس تا مرگ سولا در ۷۸ ق. م
کتاب ۹۱–۱۰۸: از سال ۷۸ ق. م تا پایان جنگ‌های گالی در ۵۰ ق. م
کتاب ۱۰۹–۱۱۶: از جنگ داخلی سزار تا قتل او در پانزدهم مارس (۴۹ تا ۴۴ ق. م)
کتاب ۱۱۷–۱۳۳: از قتل سزار تا جنگ اکتاویانوس و مارکوس آنتونیوس و مرگ دومی در ۳۰ ق. م
کتاب ۱۳۴–۱۴۲: از امپراتوری آگوستوس (اکتاویانوس) تا مرگ نرو کلادیوس دروسوس در ۹ ق. م
یهودیان گرجی () جامعه ای از یهودیان هستند که در طی اسارت بابل در قرن ۶ قبل از میلاد به گرجستان مهاجرت کردند.The Wellspring of Georgian Historiography: The Early Medieval Historical Chronicle The Conversion of Katli and The Life of St. Nino, Constantine B. Lerner, England: Bennett and Bloom, London, 2004, p. 60 این جامعه یکی از قدیمی‌ترین جوامع در آن سرزمین است.
پیش از فتح گرجستان به امپراتوری روسیه در سال ۱۸۰۱، تاریخ ۲٬۶۰۰ ساله یهودیان گرجستان تقریباً با عدم وجود یهود ستیزی و یکسان‌سازی قابل مشاهده در زبان و فرهنگ گرجی همراه بود.Forget Atlanta - this is the Georgia on my mind By Jewish Discoveries and Harry D. Wall Feb. 7, 2015, Haaretz یهودیان گرجی از نظر قومی و فرهنگی از یهودیان کوهستانی همسایه متمایز شناخته می‌شدند."Mountain Jews: customs and daily life in the Caucasus", Leʼah Miḳdash-Shemaʻʼilov, Liya Mikdash-Shamailov, Muzeʼon Yiśraʼel (Jerusalem), UPNE, 2002, page 9 آنها همچنین به‌طور سنتی یک گروه کاملاً جدا از یهودیان اشکنازی در گرجستان بودند که پس از الحاق روسیه به گرجستان وارد این کشور شدند.
در نتیجه یک موج بزرگ مهاجرت در دهه ۱۹۹۰، بسیاری از یهودیان گرجی قریب به اتفاق هم‌اکنون در اسرائیل زندگی می‌کنند و بزرگترین جامعه جهانی آنها در شهر اشدود زندگی می‌کنند.
یهودیان گرجی به‌طور سنتی، نه تنها از مردم گرجستان و اطراف، بلکه همچنین از یهودیان اشکنازی در تفلیس، که شیوه‌ها و زبان مختلفی داشتند، جداگانه زندگی می‌کردند.
این جامعه که در دهه ۷۰ میلادی حدود ۸۰٬۰۰۰ نفر بوده‌است، و عمدتاً آنها به اسرائیل، ایالات متحده، روسیه و بلژیک (در آنتورپ) مهاجرت کرده‌اند. در سال ۲۰۰۴، فقط حدود ۱۳۰۰۰ یهودی گرجی در گرجستان باقی مانده بود. طبق اولین سرشماری عمومی ۲۰۰۲ گرجستان، ۳۵۴۱ نفر از آیین یهود در این کشور زندگی می‌کنند.Statistics of Georgia به عنوان مثال، شاخه لزگیشویلی یهودیان گرجی خانواده‌هایی در اسرائیل، مسکو، باکو، دوسلدورف و کلیولند، اوهایو دارند. چند صد خانواده یهودی گرجی در منطقه ایالت نیویورک، به ویژه در شهر نیویورک و لانگ آیلند زندگی می‌کنند.
یهودی گرجی یکی از قدیمی‌ترین جوامع یهودی باقی مانده در جهان هستند. یهودیان گرجستان تقریباً ۲۶۰۰ سال سابقه در کلشیس دارند.Batumi Archeological Museum, seen March 2020; also Tbilisi Jewish Museum, seen March 2020 منشأ یهودیان گرجی، که به آنها گورجیم یا "kartveli ebraelebi نیز گفته می‌شود"، مورد بحث است. مشهورترین دیدگاه این است که اولین یهودیان پس از تسخیر بیت‌المقدس توسط نبوکدنصر در سال ۵۸۶ پیش از میلاد و تبعید در بابل راهی جنوب گرجستان شدند. این ادعا توسط گزارش تاریخی قرون وسطایی گرجستان توسط لئونتی مرولی پشتیبانی می‌شود.
منابع گرجی همچنین به ورود اولین یهودیان از امپراتوری بیزانس به قرن ۶ میلادی از امپراتوری بیزانس به گرجستان غربی اشاره دارند. تقریباً ۳۰۰۰ نفر از یهودیان برای فرار از آزار و اذیت شدید بیزانس به گرجستان شرقی که در آن زمان تحت کنترل پارسیان بود، فرار کردند. وجود یهودیان در این مناطق در این دوره با شواهد باستان‌شناسی اثبات می‌شود، که نشان می‌دهد یهودیان در متسختا، پایتخت باستانی ایالت ایبریا-کارتلی در گرجستان شرقی زندگی می‌کردند.
یهودیان به زبان گرجی صحبت می‌کردند و بعدها تاجران یهودی گویشی به نام "کیورولی" یا یهودی-گرجی ایجاد کردند که شامل تعدادی واژه عبری بود.
در نیمه دوم سده ۷ میلادی، امپراتوری مسلمانان قلمرو وسیع گرجستان را که به یک استان خلافت تبدیل شد، تسخیر کرد. امیران عرب نزدیک به ۵۰۰ سال، تا سال ۱۱۲۲ در تفلیس و پایتخت گرجستان حکومت کردند.
مطالعات ژنتیکی انجام شده بر روی یهودیان گرجستان به عنوان بخشی از یک بررسی گسترده‌تر، نشان داد که ارتباط ژنتیکی نزدیک با یهودیان دیگر، و به ویژه با یهودیان عراق و ایران وجود دارد. به نظر می‌رسید که این امر روایت‌های تاریخی مهاجرت یهودیان از ایران به گرجستان را ثابت می‌کند.Begley, Sharon. (7 August 2012) Genetic study offers clues to history of North Africa's Jews | Reuters . In.reuters.com. Retrieved on 2013-04-16.
اسناد زیادی در مورد یهودیان گرجستان تحت سلطه عرب وجود ندارد. در اواخر سده ۹، ابوعمران موسی الضعفرانی (بعداً به ابوعمران التفلیسی معروف شد) فرقه یهودی قرائیم را به نام فرقه تفلیس ("تفلیسی ها") تأسیس کرد که بیش از ۳۰۰ سال ادامه داشت. این فرقه نمایانگر بیشتر یهودیان گرجی نبود که با حفظ روابط دینی قوی با بغداد و دیگر یهودیان عراق به یهودیت سنتی خاخام پایبند بودند. ماهیت احترام یهودی گرجی به قوانین خاخام نیز توسط بنیامین از تودلا و آبراهام بن دیوید (همچنین به RABAD یا RAVAD معروف است) نیز مورد توجه قرار گرفت.
مغولان در سال ۱۲۳۶ گرجستان را درنوردیدند و همین امر باعث شد بسیاری از یهودیان گرجستان شرقی و جنوبی به منطقه غربی گرجستان بروند و این مناطق مستقل باقی ماندند. آنها در آنجا جوامع کوچکی را در امتداد دریای سیاه تشکیل دادند و سرانجام فقر آنها را مجبور به بردگی کرد. به مدت ۵۰۰ سال، از اواخر قرن ۱۴، یهودیان گرجستان متعلق به گروه "کامانی" یا رعیت، تحت نخبگان گرجی بودند.
وضعیت آنها در سده‌های ۱۵ و ۱۶ میلادی به دلیل درگیریهای مداوم نظامی و حمله تیمور، امپراتوری عثمانی و دودمان صفویان بدتر شد. در پایان سده پانزدهم، گرجستان به سه پادشاهی جداگانه و پنج قلمرو فئودالی تقسیم شده بود. رعیت یهودی به عنوان خانواده یا افراد از استاد به استاد دیگر به عنوان بدهی یا هدیه فروخته می‌شدند. جوامع یهودی از هم پاشیده شد و حفظ زندگی مشترک یهودیان تقریباً غیرممکن بود. انزوا و نبود مرکز مذهبی و معنوی منجر به زوال دانش یهودیان شد.
در سال ۱۸۰۱، امپراتوری روسیه گرجستان شرقی را فتح کرد. رعیت پادشاه به رعیت خزانه داری تبدیل شدند و موظف به پرداخت مالیات به تزار بودند. در سال ۱۸۳۵، ۱۳۶۳ یهودی با ۱۱۳ کارائیت در شهر کوتایس (کوتایسی) و اطراف آن زندگی می‌کردند: ۱۰۴۰ نفر در گوری، ۶۲۳ نفر در آخلسیخه و ۶۱ نفر در تفلیس (تفلیس). کل جمعیت یهودیان گرجستان و منطقه آن سوی قفقاز ۱۲۲۳۴ نفر بوده‌است.
در سالهای۱۸۶۳–۱۸۷۱، مقامات روسی رعیت‌داری را منسوخ کردند و رعیت‌های پیشین یهودی به شهرها و روستاهایی مهاجرت کردند که یهودیان آزاد از پیش در آنجا زندگی می‌کردند. سرانجام یهودیان گرجستان شروع به توسعه جوامع یهودی کردند. هر گروه با هم به همان شهرها نقل مکان کردند و کنیسه‌های خود را تأسیس کردند. آنها معمولاً از تعدادی گروه خانواده گسترده تشکیل شده‌اند که در سه یا چهار نسل وجود دارند. هر جامعه ای دارای یک گبائی بود که به عنوان خاخام، شوئمت، موهل و چدر فعالیت می‌کرد و امور مذهبی و اشتراکی را نظارت می‌کرد. این جوامع کوچک به محله یهودیان در شهرهای خاص خود تبدیل شدند.
در آغاز قرن نوزدهم، یهودیان روسی اشکنازی مجبور شدند توسط دولت روسیه به گرجستان نقل مکان کنند. یهودیان اشکنازی و یهودیان گرجی شروع به برقراری ارتباط با یکدیگر کردند، اما روابط متشنج شد. یهودیان گرجستان اشکنازی‌ها را بی خدا و لائیک می دیدند، در حالی که اشکنازی‌ها یهودیان گرجستان را تحقیر می‌کردند.
سنت رابطه بین یهودیان و سایر گرجی‌ها، به استثنای دولت تزاری، هیچ نشانه ای از یهودستیزی نداشته بود. برای سده‌های متمادی، کلیسا در گرجستان علیه یهودیان تحریک نمی‌کرد، و یهودیان گرجی در زندگی و فرهنگ روستایی این کشور کاملاً مشهود بودند.
در نیمه دوم سده نوزدهم، برخی اقدامات ضدیهودی، که شاید از نفوذ کلیسای ارتدکس روسیه ناشی می‌شود، رخ داد. یهودی‌ستیزی با پایان رعیت و شهرنشینی جمعیت یهود تکمیل شد. همزمان با تبدیل شدن یهودیان به جای دستیابی به میهن، کارگران گرجی شروع به دیدن آنها به عنوان رقبا و تهدیدهای اقتصادی کردند. یهودی‌ستیزی برای سده‌ها در روسیه رایج بود و پس از فتح گرجستان، تحت تأثیر غیر یهودیان در گرجستان نیز قرار گرفت.
پس از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ دولت روسیه تزار را بیرون انداخت و بلشویک‌ها را جایگزین آن کرد، گرجی‌ها خواستار استقلال از اشغالگران خود شدند. در ۲۶ مه ۱۹۱۸، جمهوری گرجستان استقلال خود را اعلام کرد. با استقلال، آزادی بیان، مطبوعات و تشکیلات به‌وجود آمد که وضعیت اقتصادی یهودیان گرجستان را بهبود بخشید. این آزادی تازه کشف شده مدت زیادی دوام نیاورد. ارتش سرخ در فوریه سال ۱۹۲۱ به گرجستان حمله کرد و این امر باعث کوچ گسترده‌ای از منطقه شد. تقریباً ۱٫۵۰۰–۲۰۰۰ یهودی از گرجستان خارج شدند، که ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ آنها در اسرائیل ساکن شدند. بقیه عمدتاً به استانبول، جایی که یک جامعه یهودی گرجی از دهه ۱۸۸۰ وجود داشت، فرار کردند.
پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی، گرجستان استقلال خود را در سال ۱۹۹۱ اعلام کرد. از زمان استقلال، این کشور با درگیری مداوم نظامی روبرو بود و منطقه را در یک تلاطم سیاسی و اقتصادی قرار داد.
اوضاع جامعه یهودیان گرجستان به دلیل پایان اشغال شوروی به طرز چشمگیری بهبود یافت. در سال ۱۹۹۴، رئیس‌جمهور شواردنادزه فرمانی برای حفاظت از آثار مذهبی، فرهنگی و تاریخی یهودی صادر کرد. بعلاوه، یهودیان گرجستان علی‌رغم ظلمهایی که در زمان شوروی با آن روبرو بودند، با موفقیت هویت و سنتهای یهودی خود را حفظ کردند. ازدواج داخلی میان جامعه یهودیان همیشه کم بوده‌است و اطلاعات و دانش یهودیان پس از این فرمان، به شدت رشد کرد.
در ژانویه ۲۰۰۱، در اولین قدم به سوی برقراری روابط، کلیسای ارتدکس گرجستان و جامعه یهودیان گرجستان توافق‌نامه همکاری احترام و پشتیبانی مشترک را امضا کردند. روابط گرجستان و اسرائیل گرم است. سفارت اسرائیل در تفلیس واقع شده و به ارمنستان نیز خدمات می‌دهد. سفارت گرجستان در تل آویو است. اسرائیل چندین بار کمک‌های بشردوستانه به گرجستان ارائه کرده‌است، از جمله کمک به خشکسالی و کمک به قربانیان زلزله.
در نتیجه جنگ اوستیای جنوبی ۲۰۰۸، حدود ۲۰۰ یهودی گرجی با کمک آژانس یهودی به اسرائیل مهاجرت کردند.100 Georgian Jews Make Aliyah to Israel since outbreak of crisis. Jewishinstlouis.org. Retrieved on 16 April 2013. در طی آن جنگ، محله یهودیان تسخینوالی در طول جنگ تسخینوالی تخریب شد.
طبق سرشماری امپراتوری روسیه در سال ۱۸۹۷، ۱۲۱۹۴ نفر که زبان مادری آنها «یهودی» بود در دو استان که عمدتاً گرجستان امروزی را پوشش می‌دهد وجود داشت: استان تفلیس (۵۱۸۸) و استان کوتایس (۷٬۰۰۶). ۳٬۴۱۹ یهودی در شهر کوتایسی (۱۰٫۵٪ از جمعیت)، ۲۹۳۵ در تفلیس، ۱۰۶۴ در باتومی وجود داشت.http://www.demoscope.ru/weekly/ssp/emp_lan_97_uezd.php?reg=528http://www.demoscope.ru/weekly/ssp/emp_lan_97_uezd.php?reg=441
جمعیت گرجستان بین سالهای ۱۹۲۶ و ۱۹۷۰ تقریباً دو برابر شد، سپس شروع به کاهش کرد، با کاهش چشمگیر در دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۹۰، زمانی که بسیاری از یهودیان گرجستان آنجا را ترک کردند و به کشورهای دیگر، به ویژه اسرائیل نقل مکان کردند.
زبان سنتی یهودیان گرجی یهودی-گرجی است، گونه ای از گرجی، که با تعداد زیادی وام‌واژه عبری تکلم می‌شود و با استفاده از الفبای گرجی یا الفبای عبری نوشته می‌شود. یهودیان گرجی علاوه بر صحبت به زبان یهودی-گرجی، به زبان‌های مردمان اطراف خود صحبت می‌کنند. در گرجستان، اینها شامل گرجی و روسی است. در بلژیک، هلندی؛ در ایالات متحده و کانادا انگلیسی؛ و در اسرائیل، عبری.
بورانا (به لاتین: Burana) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان چوی واقع شده‌است. بورانا ۴۲۸ نفر جمعیت دارد و ۹۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بارالدای (به لاتین: Boroldoy) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان کمین واقع شده‌است. بارالدای ۱٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۸۹۳ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باردون (به لاتین: Bordunskiy) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در استان چوی واقع شده‌است. باردون ۰٫۰۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۵ نفر جمعیت دارد و ۲٬۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوکسو-یول (به لاتین: Böksö-Jol) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان یای‌ایل واقع شده‌است. بوکسو-یول ۸۶۲ نفر جمعیت دارد.
بیردیک (به قرقیزی: Бирдик، بئردىك) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان ایسیق‌آتا واقع شده‌است. بیردیک ۲٬۱۷۱ نفر جمعیت دارد و ۶۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بیشکه (به لاتین: Beysheke) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان کمین واقع شده‌است. بیشکه ۸۹۷ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۲۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بش-کونگوی (به لاتین: Besh-Küngöy) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان علم‌الدین واقع شده‌است. بش-کونگوی ۳٬۴۲۳ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلوودسک (به لاتین: Belovodskoye) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان مسکوفسکی، قرقیزستان واقع شده‌است. بلوودسک ۲۱٬۲۷۵ نفر جمعیت دارد و ۷۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بیتیک (به لاتین: Baytik) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان علم‌الدین واقع شده‌است. بیتیک ۲٬۵۴۱ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آراشان (به لاتین: Arashan) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در استان چوی واقع شده‌است. آراشان ۳٬۸۳۲ نفر جمعیت دارد.
حیدربک (به لاتین: Aydarbek) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان یای‌ایل واقع شده‌است. حیدربک ۴۶۶ نفر جمعیت دارد و ۶۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوزوق آرال (به لاتین: Alysky Aral) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان سوقلوق واقع شده‌است. اوزوق آرال ۳۲۳ نفر جمعیت دارد و ۶۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آق‌سو (به لاتین: Ak-Suu) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان مسکوفسکی، قرقیزستان واقع شده‌است. آق‌سو ۸٬۲۸۱ نفر جمعیت دارد.
آق-بکت (به لاتین: Ak-Beket) یک عوارض جغرافیایی در قرقیزستان است که در شهرستان کمین واقع شده‌است. آق-بکت ۷۳۷ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آق-باشات (به لاتین: Ak-Bashat) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان یای‌ایل واقع شده‌است. آق-باشات ۱٬۰۳۱ نفر جمعیت دارد و ۷۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نارینه یوریی آبگاریان (؛ زادهٔ ) نویسنده، رمان‌نویس، وبلاگ اهل ارمنستان-روسیه است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی در زمینه نویسندگی فعالیت می‌کند.
وی در ۱۴ ژانویه ۱۹۷۱ در برد به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی زبان‌ها و علوم اجتماعی بروسوف ایروان فارغ‌التحصیل گشت. آبگاریان در سال ۲۰۱۶ برنده جایزه ادبی یاسنایا پولیانا و در سال ۲۰۱۱ نامزد دریافت جایزه کتاب بزرگ شد.
اوچ‌قون (به لاتین: Uchkun) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان نارین واقع شده‌است. اوچ‌قون ۲٬۳۶۷ نفر جمعیت دارد.
تگرک (به لاتین: Tegerek) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان نارین واقع شده‌است. تگرک ۶۶ نفر جمعیت دارد.
موکاند () شرکت فولاد هندی است، که در سال ۱۹۳۷ تأسیس شد.
سی‌ئی‌اس‌سی () شرکت توسعه انرژی هندی است، که در سال ۱۸۷۹ تأسیس شد.
تاش-باشات (به لاتین: Tash-Bashat) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان نارین واقع شده‌است. تاش-باشات ۱٬۲۴۹ نفر جمعیت دارد و ۲٬۳۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شارا (به لاتین: Shoro) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان نارین واقع شده‌است. شارا ۵۹۴ نفر جمعیت دارد.
شمشی (به زبان قرقیزی: Шамшы، شامشى) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان قوچقار واقع شده‌است. شمشی ۲٬۰۶۷ نفر جمعیت دارد و ۲٬۲۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سگیزینچی مارت (به لاتین: Segizinchi Mart) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان نارین واقع شده‌است. سگیزینچی مارت ۲٬۱۴۵ نفر جمعیت دارد.
ساری-بولونگ (به لاتین: Sary-Bulung) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان یومگل واقع شده‌است. ساری-بولونگ ۲۹۳ نفر جمعیت دارد و ۱٬۹۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیتی یونیون بنک () شرکت خدمات مالی و بانکداری هندی است، که در سال ۱۹۰۴ تأسیس شد.
گروه آرپی‌اس‌جی () شرکت خوشه‌ای هندی است، که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد.
اورتوق (به قرقیزی: Орток، ورتوق) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان قوچقار واقع شده‌است. اورتوق ۱٬۲۸۳ نفر جمعیت دارد و ۲٬۰۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مین-کوش (به لاتین: Min-Kush) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان یومگل واقع شده‌است. مین-کوش ۳٬۳۵۳ نفر جمعیت دارد و ۲٬۲۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
منتیش (به قرقیزی: Мантыш، مانتىش) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان قوچقار واقع شده‌است. منتیش ۶۲۲ نفر جمعیت دارد و ۲٬۲۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پیدیلایت () شرکت صنایع شیمیایی هندی است، که در سال ۱۹۵۹ تأسیس شد.
فتح اورشلیم بخشی از درگیری نظامی است که در سال ۶۳۷ میلادی، همزمان با سال ۱۶ هجری، بین خلافت راشدین اعراب و امپراتوری بیزانس رخ داد. این جنگ زمانی آغاز شد که ارتش اعراب تحت فرماندهی ابو عبیده بن جراح، اورشلیم را در شوال ۱۵ هجری، همزمان با نوامبر ۶۳۶ میلادی محاصره کردند. بعد از شش ماه، سوفرونیوس تسلیم را به شرط آمدن خلیفهٔ راشد، پذیرفت. در سال ۱۶ هجری، عمر پادشاه دوم اعراب برای دریافت کلیدهای شهر به بیت‌المقدس سفر کرد.
تسخیر بیت‌المقدس تحکیم حکومت عربی بر فلسطین را تأیید می‌کند؛ حکومتی که تا زمان جنگهای صلیبی در اواخر قرن یازدهم و در طول قرن سیزدهم تهدید نمی‌شد. پس از تسخیر بیت‌المقدس، عمر به یهودیان اجازه داد تا آداب و رسوم مذهبی خود را آزادانه در اورشلیم انجام دهند؛ پس از اینکه حدود ۵۰۰ سال از اخراجشان از بیت‌المقدس توسط رومیان می‌گذشت.جیل موشیه (1997)، ص.70-71.
اورشلیم قبل از سال‌های تسخیر اعراب، شهری مهم در قلمرو امپراتوری بیزانس به‌حساب می‌آمد. در سال ۶۱۴ ساسانیان زیر فرماندهی شهرباز، در هنگام جنگ‌های پادشاهی ساسانی و بیزانس، این شهر را به تسخیر خود درآوردند. گفته می‌شود ساسانیان این شهر را غارت کرده و ۹۰۰۰۰ مسیحی را کشته‌اند.لیو جریتس (2002)، ص.198. گمان می‌شد که یهودیان کسانی که مورد شکنجه رومیان که بر آنها حاکم بودند، قرار می‌گرفتند، ساسانیان را یاری کرده‌اند و صلیب راستین را به مدائن برده‌اند. بعدها صلیب راستین توسط هراکلیوس که ساسانیان را شکست داده‌بود، بازگردانده شد.هالدون (1990)، ص.46.
محمد در سال ۶۳۲ درگذشت. بعد از آن ابوبکر پادشاه شد؛ کسی که حاکمیت را بعد از جنگ‌های موسوم به جنگ‌های ارتداد، به شبیه‌جزیرهٔ عربستان، بازگرداند. بعد از آن، فتوحات اعراب، از شرق در عراق بخشی از شاهنشاهی ساسانی و از غرب امپراتوری بیزانس آغاز شد.نیکول (1994)، ص.12–14.
در سال ۶۳۴ میلادی، ابوبکر درگذشت و عمر جانشین وی شد.لویس (2002)، ص.65. در مهٔ ۶۳۶ میلادی، هراکلیوس برای بدست آوردن سرزمینهای از دست‌رفته لشکرکشی بزرگی را آغاز کرد؛ اما ارتش او در نبرد یرموک در ۱۳ هجری همزمان با اوت ۶۳۶ میلادی، قاطعانه شکست خورد. سپس، ابوعبیده، رهبر سپاه اعراب در سوریه، در اوایل اکتبر ۶۳۶ میلادی شورای جنگ تشکیل داد تا در مورد برنامه‌های آینده و اهداف مختلف بین شهرهای قیساریه و اورشلیم گفتگو کند. ابوعبیده اهمیت این شهرها را دید، که در برابر همهٔ تلاش‌های اعراب برای فتح مقاومت می‌کرد. او به عمر نوشت که قادر به تصمیم‌گیری در این زمینه برای دریافت راهنمایی نیست. در جواب وی، عمر به آنها دستور داد فتح آخر را به آنها دستور داد؛ بر این اساس، ابوعبیده از جبیا به طرف بیت‌المقدس حرکت کرد. رهبران وارد شدند و اعراب از سراسر اورشلیم و پادگان بیزانس به شهر مستحکم عقب‌نشینی کردند.أکرم (2004)، ص.431.
بیت‌المقدس پس از بازپس‌گیری هراکلیوس از پارسیان به خوبی مستحکم شد.جیل، موشیه (1997)، ص.51. پس از شکست سپاه بیزانس در یرموک، سوفرونیوس دفاعش را اصلاح کرد. مسلمانان هنوز شهر را محاصره نکرده بودند؛ با این حال، از سال ۱۳ هجری نیروهای عربی‌ای وجود داشتند که می‌توانستند تمام راه‌های منتهی به اورشلیم را تهدید کنند. اگرچه در محاصره نبود، اما پس از نبرد یرموک توسط اعرابی که قلعه‌های مجاور پیلا و بوسرا را تصرف کرده بودند در محاصره قرار گرفت. این شهر از سایر مناطق سوریه، جدا شده بود و مسئله آمادگی برای محاصره ظاهراً اجتناب ناپذیر بود. وقتی ارتش اعراب به اریحا رسید، سوفرونیوس آثار مقدس، از جمله صلیب راستین را جمع‌آوری کرد و مخفیانه آنها را به ساحل فرستاد تا آنها را به قسطنطنیه برساند.رنسبرن، ستیفن (1987)، ص.17. نیروهای عرب محاصره را در شوال سال ۱۵ هجری، آغاز کردند. آنها به جای تعرضهای مداوم به شهرها، تصمیم گرفتند محاصره را برای از پا درآوردن با کمبود تجهیزات بیزانس، ادامه دهند تا بتوانند برای تسلیم بی خون مذاکره کنند.جیبون (1862)، مجلد.6، ص.321.
اگرچه جزئیات محاصرهٔ بیت‌المقدس ثبت نشده‌است، اما گفته شده که جنگی خونین نبوده‌است و پادگان بیزانس از نظام هراکلیوس هیچ کمکی نمی‌کند. پس از چهار ماه محاصره، سوفرونیوس، تسلیم شهر و پرداخت جزیه را پذیرفت به این شرط که خلیفه برای امضای توافق‌نامه و قبول تسلیم به اورشلیم بیاید. گفته می‌شود وقتی اعراب از شرط‌های هراکلیوسبنفنستی (1998)، ص.14. آگاه شدند، شرحبیل بن حسنه، یکی از رهبران، پیشنهاد کرد که خالد بن ولید به عنوان اینکه او خلیفه است، به جای رفتن عمر از مدینه فرستاده شود؛ زیرا وی از نظر ظاهری بسیار شبیه عمر بود. اما فرستاندن خالد بن ولید نتیجه نداد، گفته شده که به این دلیل که خالد در شام بسیار مشهور بود یا ممکن است برخی از مسیحیان عرب در شهر باشند که به مدینه رفته‌اند و هم عمر و هم خالد بن ولید را دیده‌اند. در نتیجه، سوفرونیوس از مذاکره خودداری کرد؛ بنابراین ابوعبیده در مورد اوضاع به خلیفه عمر نامه نوشت و او را دعوت کرد تا برای قبول تسلیم شهر به اورشلیم بیاید.أکرم (2004)، ص.433.
در ربیع‌الاول سال ۱۶ هجری، عمر وارد سرزمین فلسطین شد و ابتدا به جبیه رفت و در آنجا ابوعبیده و خالد بن ولید که برای پیشواز وی یا همراه خود سفر کرده بود، به پیشوازش آمدند؛ بعد از آن عمرو رهبر ارتش اعراب را برای محاصره ترک کرد.أکرم (2004)، ص.434.
با ورود عمر به اورشلیم، معاهدهٔ عمر نوشته‌شد و شهر تسلیم شد و ضمانت‌های آزادی مدنی و مذهبی در ازای پرداخت جزیه به مسیحیان داده شد. این معاهده را عمر به نمایندگی از عربها امضا کرد و خالد بن ولید، عمرو بن عاص، عبدالرحمن بن عوف و معاویه شاهد آن بودند. در اواخر آوریل ۶۳۷ میلادی، بیت‌المقدس رسماً تسلیم شد.
شرطی که در میثاق عهدی مقرر شده بود که هیچ‌یک از یهودیان نباید در ایلیا (اورشلیم) با آنها زندگی کنند. عمر خطبه‌های مردم بیت‌المقدس را بیان کرد و گفت: «ای اهل اورشلیم، آنچه برای ماست برای شماست و آنچه بر ماست بر شماست.»
به دنبال دستورات عمر، یزید بن ابی‌سفیان عازم قیساریه شد و دوباره شهر ساحلی را محاصره کرد. عمرو بن عاص و شرحبیل برای تکمیل فتح سرزمین فلسطین و اردن راهی شدند، مأموریتی بود که تا پایان سال به پایان رسید. اما قیساریه تا سال ۶۴۰ میلادی گرفته نشد. ابوعبیده و خالد برای تکمیل فتح شمال سوریه از اورشلیم راهی شدند که با فتح انطاکیه در اواخر سال ۶۳۷ میلادی به پایان رسید. در ۱۸ هجری،أکرم (2004)، ص.438. مصر را فتح کردند.
مسجد عمر در همان نقطه‌ای که عمر نماز می‌خواند ساخته شده‌است. حکومت اعراب ۴۰۰ سال متوالی در اورشلیم تا اولین جنگ صلیبی در سال ۱۰۹۹ میلادی ادامه داشت.
جین ایریگیشن () شرکت کشاورزی هندی است، که در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد.
نیرما () شرکت کالای هندی است، که در سال ۱۹۹۰ تأسیس شد.
اواف‌بی () شرکت خوشه‌ای صنایع جنگ‌افزاری هندی است، که در سال ۱۷۱۲ تأسیس شد. این شرکت در زمینه خودروسازی، صنایع شیمیایی، صنایع الکترونیکی، فولاد، نساجی و صنایع دفاعی فعالیت می‌کند. دولت هند مالکیت تمامی سهام شرکت اواف‌بی را در اختیار دارد و وزارت دفاع هند مدیریت این شرکت را برعهده دارد.
کارخانه خودروسازی جبال‌پور () شرکت صنایع جنگ‌افزاری هندی است، که در سال ۱۹۶۹ تأسیس شد.
بالمر لاوری () شرکت هلدینگ دولتی هندی است، که در سال ۱۸۶۷ تأسیس شد.
وزارت نفت و گاز طبیعی هند () وزارتخانه‌ای در دولت هند است، که مسئولیت اکتشاف، تولید، پالایش، توزیع، بازاریابی، واردات و صادرات نفت خام، گاز طبیعی، فراورده‌های نفتی و میعانات گازی را در هند برعهده دارد.
اچ‌وی‌اف () شرکت صنایع جنگ‌افزاری هندی است، که در سال ۱۹۶۱ تأسیس شد.
براه‌موس () شرکت هوافضای هندی است، که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد.
دی‌مارت () شرکت خرده‌فروشی هندی است، که در سال ۲۰۰۲ تأسیس شد.که هم اکنون به عنوان یک برند مشهور برای خرید آنلاین گل است.
فضل حکیمی (زاده ۲۷ مرداد -اسد ۱۳۵۶) بازیگر، کارگردان، فیلم نامه نویس و تهیه‌کننده اهل افغانستان است که در تورنتو کانادا زندگی می‌کند. او بیش از یازده فیلم را در کارنامه خود دارد و اولین فیلم خود را تحت نام تلاش در هالند ساخت که کارگردان و نویسندگی این فیلم را خودش به عهده داشت. حکیمی در سال ۱۳۹۲ فیلم کابلی پتهان را با دوستش مارشال ابرهیمی در هند ساخت.
حکیمی در چهاردی شهر کابل بدنیا آمد. وی تحصیلات خود را در رشته ساختمان سازی به پایان رساند.
از ایام نوجوانی علاقه‌مند به ورزش بود و مدتی را نیز مربی ورزش‌های رزمی در شهر پلخمری بود. او بعدها کشور را به دلیل جنگ‌های داخلی ترک گفت و به هلند مهاجرت کرد و در سال ۱۳۸۳ به‌طور آماتور وارد عرصه سینما شد. فیلم‌هایی که او را بیشتر به شهرت رساند فیلم خانه بدوش و آشیانه هستند که در لندن و افغانستان تصویر برداری شدند.
حکیمی در فیلمی کوتاه از بی‌بی‌سی نیز کار کرد. وی همچنین در یک فیلم کانادایی به نام (خیابان لاشخور) نقشی منفی بازی کرد.
آراکول (به قرقیزی: Ара-Көл، ارا كۅل) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان قوچقار واقع شده‌است. آراکول ۷۷۱ نفر جمعیت دارد و ۲٬۰۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آق‌تالا (به قرقیزی: Ак-Талаа، اق تالاا) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان قوچقار واقع شده‌است. آق‌تالا ۱٬۰۲۸ نفر جمعیت دارد.
آق-قودوق (به لاتین: Ak-Kuduk) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان نارین واقع شده‌است. آق-قودوق ۶۳۱ نفر جمعیت دارد.
بیرینجی می (به لاتین: Birinchi May) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان ات‌باشی واقع شده‌است. بیرینجی می ۹۰۶ نفر جمعیت دارد و ۲٬۳۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باش-کوگاندی (به لاتین: Bash-Kuugandy) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان یومگل واقع شده‌است. باش-کوگاندی ۲٬۳۵۳ نفر جمعیت دارد.
باش-قائیندی (به لاتین: Bash-Kaindy) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان ات‌باشی واقع شده‌است. باش-قائیندی ۴٬۰۷۸ نفر جمعیت دارد و ۲٬۱۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بائتوف (به لاتین: Baetov) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان آق‌طلا واقع شده‌است. بائتوف ۸٬۳۵۴ نفر جمعیت دارد و ۲٬۰۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لیو شوبین (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل چین بود.
لوئیس خاویر موسکرا (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل کلمبیا است.
آگاتا وروبل (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل لهستان است.
آلان تساگائف (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل بلغارستان بود.
اوژن ریته (; – ) وزنه‌بردار اهل سوئیس بود.
مارک گوواب (; – ) وزنه‌بردار اهل لهستان بود.
کارل یانسن (; – ) وزنه‌بردار اهل آلمان بود.
اشتفان بوتف (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل بلغارستان بود.
تان هووه لیانگ (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل سنگاپور بود.
ژو پیشون (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل چین بود.
دانیل گالیگان (؛ زادهٔ ) بازیگر است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "مجموعه تلویزیونی سایه و استخوان" اشاره کرد.
آدولف واگنر (; – ) وزنه‌بردار اهل آلمان بود.
آلبرت پترشون (؛ ۵ مه ۱۸۸۵ – ۸ مارس ۱۹۶۰) وزنه‌بردار اهل سوئد بود.
مادلین آستور (; – ) یک شخص طراز اول اهل ایالات متحده آمریکا و از بازماندگان حادثه کشتی تایتانیک بود. وی همسر دوم و بیوهٔ جان جیکوب آستور چهارم بود.
آنتون زورینا (; – ) وزنه‌بردار اهل اتریش بود.
بوهومیل دوردیس () وزنه‌بردار اهل چکسلواکی بود.
رودولف مانگ (; ۱۷ ژوئن ۱۹۵۰ – ) وزنه‌بردار اهل آلمان بود.
دیوزو وِرِش (; – ) وزنه‌بردار اهل مجارستان بود.
اینگو اشتاینهوفل (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل آلمان بود.
آلبرتو بلانکو (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل کوبا بود.
بلاگوی بلاگوئف (؛ زادهٔ ۴ دسامبر ۱۹۵۶) وزنه‌بردار اهل بلغارستان بود.
روت اوگبیفو (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار زن اهل نیجریه است.
اومبرتو سلوتی (; ۳۱ مارس ۱۹۳۲ – ۱۹۹۲) وزنه‌بردار ایتالیایی‌تبار اهل آرژانتین بود.
ایزرائیل خوزه روبیو (؛ زادهٔ ۱۱ ژانویه ۱۹۸۱) وزنه‌بردار اهل ونزوئلا است.
ری سونگ-هوی (؛ زادهٔ ۳ دسامبر ۱۹۷۸) وزنه‌بردار زن اهل کره شمالی بود.
یوشییوکی میاکه (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل ژاپن بود.
یوتو یوتوف (؛ زادهٔ ۲۲ مه ۱۹۶۹) وزنه‌بردار اهل بلغارستان بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۴ مدال طلا، ۱۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
آبراهام شاریته (؛ – ) وزنه‌بردار اهل هلند بود.
مک‌لئود راسل () شرکت صنایع غذایی هندی است، که در سال ۱۸۶۹ تأسیس شد.
کانتینر کورپوریشن هند () شرکت ترابری هندی است، که در سال ۱۹۸۸ تأسیس شد.
۳آی اینفوتک () شرکت فناوری اطلاعات هندی است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
تایتان کمپانی () شرکت کالای لوکس هندی است، که در سال ۱۹۸۴ تأسیس شد.
صنایع بریتانیا () شرکت صنایع غذایی هندی است، که در سال ۱۸۹۲ تأسیس شد.
تاتا هیسپانو () شرکت اتوبوس‌سازی اسپانیایی هندی است، که در سال ۱۹۳۹ توسط شرکت تاتا موتورز تأسیس شد.
ایرتل هند () شرکت مخابرات هندی است، که در سال ۱۹۹۵ توسط سانیل میتال تأسیس شد.
تاتا پاور سولار () شرکت برق هندی است، که در سال ۱۹۸۹ تأسیس شد.
تاتا کپیتال () شرکت خدمات مالی هندی است، که در سال ۲۰۰۷ توسط راتان تاتا تأسیس شد.
پرندگان بهشت فیلمی کمدی ماجراجویی رایانه‌ای-انیمیشن آرژانتینی-آمریکایی به کارگردانی دانیل دی فیلیپو و گوستاو جیانینی محصول سال ۲۰۱۰ است و صدای دریک بل، اشلی تیزدیل، جان لاویتس، کن جیونگ، جین لینچ و کیث دیوید را در خود دارد.
تایو رولز () شرکت فولاد هندی است، که در سال ۱۹۶۸ تأسیس شد.
تاتا استیل بی‌اس‌ال () شرکت فولاد هندی است، که در سال ۱۹۸۷ تأسیس شد.
تتلی () شرکت صنایع غذایی بریتانیایی است، که در سال ۱۸۳۷ تأسیس شد.
تاتا کافی () شرکت صنایع غذایی هندی است، که در سال ۱۹۲۲ تأسیس شد.
تاتا هیتاچی () شرکت صنایع سنگین هندی است، که در سال ۱۹۶۱ تأسیس شد.
هاتوی () شرکت مخابرات هندی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
بازی فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ و به کارگردانی ریتوپارنو گوش است. در این فیلم بازیگرانی همچون پروسنجیت چاترجی، مانیشا کویرالا، رایما سن، آکشانل دات موکرجی و روپا گانگولی ایفای نقش کرده‌اند.
پرندگان بهشت یک فیلم سینمایی درام آمریکایی آماده اکران برای سال ۲۰۲۲ به نویسندگی و کارگردانی سارا آدینا اسمیت که "براساس رمان ستاره‌های سوزان درخشان" ساخته آک اسمال در سال ۲۰۱۹ ساخته شده‌است.
دو رقصنده در یک آکادمی نخبه رقص باله در پاریس هنگامی که برای رسیدن به یک قرارداد برای پیوستن به اپرا ملی پاریس دوستی خود را آزمایش می‌کنند.
بانک آی‌دی‌اف‌سی () شرکت خدمات مالی و بانکداری هندی است، که در سال ۲۰۱۵ تأسیس شد.
گلنمارک () شرکت داروسازی هندی است، که در سال ۱۹۷۷ تأسیس شد.
آلکم () شرکت داروسازی هندی است، که در سال ۱۹۷۳ تأسیس شد.
ایندین دراگز () شرکت دولتی داروسازی هندی است، که در سال ۱۹۶۱ تأسیس شد.
هندوستان آنتی‌بیوتیکس () شرکت دولتی داروسازی هندی است، که در سال ۱۹۵۴ تأسیس شد.
بورس نایروبی () بازار بورس اوراق بهادار کنیا است، که در سال ۱۹۵۴ تأسیس شد.
اوچومی () شرکت خرده‌فروشی کنیایی است، که در سال ۱۹۷۵ تأسیس شد.
گروه کالیانی () شرکت خوشه‌ای هندی است، که توسط بابا کلیانی تأسیس شد.
گروه ایندیا تودی () شرکت رسانه‌ای هندی است، که در سال ۱۹۷۵ توسط آرون پوری تأسیس شد.
آرون پوری (؛ زادهٔ ۱۹۴۴) کارآفرین و روزنامه‌نگار اهل هند است، که در سال ۱۹۷۵ گروه ایندیا تودی را تأسیس کرد.
دو آفتاب کم نور، چهار باران می‌آید فیلمی محصول سال ۲۰۰۹ و به کارگردانی دیپیتی نوال است. در این فیلم بازیگرانی همچون مانیشا کویرالا، راجیت کاپور، ساناج ناوال و میلیند سمان ایفای نقش کرده‌اند.
نستله هند () شرکت صنایع غذایی هندی است، که در سال ۱۹۵۹ توسط شرکت نستله تأسیس شد.
آی‌دی‌اف‌سی () شرکت خدمات مالی و بانکداری هندی است، که در سال ۱۹۹۷ تأسیس شد.
بنگال کمیکال () شرکت صنایع شیمیایی هندی است، که در سال ۱۹۰۱ تأسیس شد.
گروه خدای () شرکت خوشه‌ای هندی است، که در سال ۱۹۰۶ تأسیس شد.
گروه مهتا () شرکت خوشه‌ای هندی است، که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد.
الکترا فیلمی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی شیاما پراساد است. در این فیلم بازیگرانی همچون نایانتارا، مانیشا کویرالا، پراکاش راج، بیجو منون، اسکاندا آشوک، کی.پی.ای.سی. لالیتا و شروتی منون ایفای نقش کرده‌اند.
راه‌آهن شینانو () شرکت ترابری ریلی ژاپنی است، که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد.
گروه ریموند () شرکت خوشه‌ای هندی است، که در سال ۱۹۲۵ تأسیس شد.
گروه سختی () شرکت خوشه‌ای هندی است، که در سال ۱۹۳۱ تأسیس شد.
عبدالوردک (زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل افغانستان است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ در رشته‌های دو ۱۱۰ متر با مانع و پرتاب نیزه به نمایندگی از افغانستان شرکت کرد اما نتوانست در هر دو رشته نشانی را از آن خود کند.
مشترک‌المنافع () این سرزمین‌ها عبارتند از: جزایر ماریانای شمالی، نام کامل آن جزایر مشترک‌المنافع ماریانای شمالی و پورتوریکو است.
این اصطلاح همچنین توسط فیلیپین در بیشتر دوره خود تحت حاکمیت ایالات متحده، زمانی که به‌طور رسمی فیلیپین مشترک‌المنافع نامیده می‌شد، استفاده می‌شد.
دولت در تبعید مشترک‌المنافع فیلیپین () ادامه دولت فیلیپین مشترک‌المنافع پس از نقل مکان آنها از کشور در طول جنگ جهانی دوم بود. فیلیپین مشترک‌المنافع خودگردانی داشت، اگرچه تحت کنترل نهایی ایالات متحده آمریکا بود.
در جریان نبرد فیلیپین (۴۲–۱۹۴۱) توسط امپراتوری ژاپن، دولت پس از فرار داگلاس مک‌آرتور از فیلیپین در مارس ۱۹۴۲، به استرالیا نقل مکان پیدا کرد.
اشغال فیلیپین توسط ژاپن () بین سالهای ۱۹۴۲ و ۱۹۴۵ اتفاق افتاد، زمانی که امپراتوری ژاپن در جنگ جهانی دوم، فیلیپین مشترک‌المنافع را اشغال کرد.
لشکرکشی فیلیپین (۴۲–۱۹۴۱) در ۸ دسامبر ۱۹۴۱، ده ساعت پس از حمله به پرل هاربر آغاز شد. همان‌طور که در پرل هاربر، هواپیمای آمریکایی در حمله اولیه ژاپن به شدت آسیب دید. ناوگان آسیایی آمریکایی در فیلیپین که فاقد پوشش هوایی بود، در ۱۲ دسامبر ۱۹۴۱ به جاوه عقب‌نشینی کرد. در شب ۱۱ مارس ۱۹۴۲ ژنرال داگلاس مک‌آرتور در طی فرار داگلاس مک‌آرتور از فیلیپین از کورگیدیدور خارج شد و به استرالیا که ۴۰۰۰ کیلومتر دورتر بود نقل‌مکان کرد.
کورگیدیدور () یک جزیره است که در ورودی خلیج مانیل در قسمت جنوب غربی جزیره لوزون در فیلیپین واقع شده‌است.
مصطفی اوجی (متولد سال ۱۳۲۹، شیراز) خوشنویس و طراح گرافیک معاصر اهل ایران است.
دی لیلا () شرکت مهمان‌نوازی هندی است، که در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد.
کیرلوسکار برادرز () شرکت خوشه‌ای هندی است، که در سال ۱۸۸۸ تأسیس شد.
آن‌موبایل () شرکت مخابراتی هندی است که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
کاوری هاسپیتال () شرکت مراقبت سلامت هندی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
قطعهٔ شناسانهٔ یکسان ( fragment) به صورت کوتاه شده URI) fragment) یک رشته از نویسه‌ هاست که در یک (Hyper text) به منظور اشاره به یک منبع سیستم به کار می‌رود که خود بخشی از یک منبع اصلی دیگر است. آن منبع اصلی با کمک یک شناسهٔ منبع یکسان شناسایی می‌شود و قطعاتش هر یک شناسه‌ای مختص خود دارند.
به عنوان نمونه، برای شناساندن یک محتوای وب از مکان‌ یاب منبع یکسان (URL که به آن نشانی وب هم می‌گویند) استفاده می‌شود و هر گاه یک علامت مربع (codice_1) در انتهای آن قرار بگیرد، آنچه پس از این علامت می‌آید به عنوان شناسهٔ یک قطعه (معمولاً یک بخش از صفحهٔ وب) تلقی می‌شود. قالب کلی قطعهٔ شناسهٔ منبع یکسان در RFC 3986 توضیح داده شده‌است. علامت مربع خود جزئی از شناسهٔ قطعه تلقی نمی‌شود.
کانسای نرولاک () شرکت صنایع شیمیایی هندی است، که در سال ۱۹۲۰ تأسیس شد.
کی‌لان () شرکت کالای لوکس هندی است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
امپراتوری استعماری ژاپن (به لاتین: Japanese colonial empire) اشاره به تقسیمات کشوری سابق و امپراتوری‌های استعماری در امپراتوری ژاپن است. امپراتوری استعماری ژاپن مستعمرات خارج از کشور را از سال ۱۸۹۵ در منطقه اقیانوس آرام غربی و شرق آسیا تشکیل داد.
「JACAR(アジア歴史資料センター)Ref.A03030094100、単行書・処蕃書類追録九(国立公文書館)」。
تهاجم ژاپن به تایوان () موفقیت این اردوکشی، اولین استقرار ارتش امپراتوری ژاپن در خارج از کشور و نیروی دریایی امپراتوری ژاپن را به نمایش گذاشت، و همچنین شکنندگی و ضعف دودمان چینگ را نشان داد.
روزهای آبی مجموعه تلویزیونی است به کارگردانی محمدرضا حاجی‌غلامی و تهیه کنندگی پرویز امیری که از ٢٣ اردیبهشت ١۴٠٠ از شبکه پنج پخش شد...
بازیگردان و دستیار : افشین سنگ چاپ.
..مدیر برنامه ریزی : وحید کاشی..
مدیر تولید: هاشم علی اکبری
مدیر تدارکات:محسن گوهر شناس
طراح صحنه:حمید شهیری
طراح لباس:عاطفه غلامپور
مجری طرح:علی عبدی
طراح گربم: محسن ملکی
قصه سریال «روزهای آبی» پیرامون خانواده ای است که بنا به دلایلی از شهر به روستا میروند و تغییر سبک زندگی شان دست مایه اصلی داستان خواهد بود.پدر خانواده پولهایش را شریک او ربوده و قرار است به رندان بیفتد .اواز دخترش میخواهد قبل از توقیف شدن خانه او باتفاق خواهر و برادرش به شمال و روستا بعد سالها نزد خاله اشان بروند تا در امان باشند .از طرفی قرار است ساره با نامزدش ازدواج کند و به المان بروند.اما...
انها بسمت شمال حرکت میکنند .در راه ارن خراب شده و در نمایندگی توسط طلبکاران پدر توقیف میشود.
انها بسختی خود را به روستای خاله میرسانند.خاله بدنبالشان میاید و به خانه میبرد.
خاله خانه اش را تبدیل به بومگردی کرده و همراه پسرش اقبال و عروسش محبوبه و دختر خوانده اش در انجا کار و زندگی میکنند.
اتاقی به انها میدهند .برادر ساره جای انها را به نامزدش لو میدهد.او میاید و به ساره میگوید به المان بروند .ساره او را همراهی میکند ولی در راه پشیمان شده برمیگردد.پدر در زندان است.
ساره میخواهد زمین های ارثی مادرش را بفروشد تا بدهی پدرش را بدهد .اقا ضیا مشاور پدر گفته مادرش زمین زیاد و با ارزشی دارد.او بدون اطلاع خاله از محبوبه کمک میگیرد و او برادر قالتش نیمچه را معرفی میکند .تا اینکه او انها را پیش رییس شورا میبرد .اما خاله مطلع شده و پس از ماجراهایی کار سند زمین را از طریق شورای معطل روستا حل میکند.نیمچه مشتری میاورد.ماشالله کلاهبردار رییس شورا فراری میشود و بقیه دستیگر و نیمچه سرگردان میشود . او مشتری را به ساره معرفی میکند.او کسی نیست جز بردیا نامزدش...پایان
قرار بر ساخت سری دو این سریال بود که نشد متاسفانه.
سربال کمدی عاشقانه جذابی که تا بحال چهار بار از تلویزیون پخش شده...
مردم ریوکیو () یک قومیت آسیای شرقی بومی جزایر ریوکیو هستند، که بین جزایر کیوشو و جغرافیای تایوان امتداد دارند.
تایوان تحت حکومت چینگ (به لاتین: Taiwan under Qing rule) یک مستعمره و دوره تاریخی در دودمان چینگ است.
حادثه مودان () قتل‌عام ۵۴ ملوان از مردم ریوکیو در تایوان تحت حکومت چینگ بود که پس از کشتی غرق شدن کشتی در قسمت مرکزی تایوان سرگردان بودند.
سعید رستموف (; – ) یک آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر آذربایجانی بود.
سعید رستموف ۱۲ مارس ۱۹۰۷ در شهر ایروان, فرمانداری ایروان در امپراتوری روسیه (ارمنستان کنونی) زاده شد. عنفوان کودکی و آموزش متوسطه اش را در این شهر سپری کرد. وی کوچک‌ترین فرزند از میان چهار فرزند خانواده بود. به دنبال مرگ پدر و ازدواج دوم مادرش، برادر بزرگ ترش که تا آن زمان ازدواج کرده بود، سرپرست او شد و بزرگش کرد. در سال ۱۹۱۸، در نتیجه نزاع‌های قومی در اریوان، برادرش به قتل رسید.Said Rustamov: Bitter Sharbat by N.Badalov. "EL Jurnali". May 2008. Retrieved 31 July 2008 زن برادرش با بقیه اعضای خانواده از جمله خود سعید رستموف به ترکیه فرار کرد. در سال ۱۹۱۹، آنها ابتدا به گنجه، سپس به آغ‌داش نقل مکان کردند و سرانجام در باکو اقامت گزیدند؛ جایی که رستموف نوجوان در یک دانشسرای عالی پذیرفته شد. از همان دوران نوجوانی، وی علاقه شدیدی به موسیقی و هنرهای تجسمی از خود نشان می‌داد. به زودی یکی از مدرسانش که سپس او را با عزیر حاجی‌بیگف آشنا ساخت، به استعداد موسیقی سعید رستموف پی برد. عزیر حاجی‌بیگف به او کمک کرد در کلاس‌های تار در آکادمی موسیقی ثبت نام کند. در عین حال، تحصیلات خود را در زمینه آموزش و پرورش نیز دنبال کرده و در سال ۱۹۳۲ از دانشگاه دولتی ترتیب مدرس آذربایجان دانش‌آموخته شد.Said Rustamov . "Adam.az" حدود در سال ۱۹۳۰ به عقد خانمی پرستار به نام «بیکه» درآمد که هنگام اقامتش در شهر آغ‌داش با او آشنا شده بود. حاصل این ازدواج چهار فرزند از جمله دو دختر و دو پسر بود که همه آن‌ها هم در آینده در عرصه موسیقی فعالیت کردند.
سعید رستموف در طول عمر خود کتاب‌های درسی متعددی در مورد آموزش نت و دستورهای نواختن تار منتشر کرد.Song Remains with Man by Galina Mikeladze. "Азербайджанский Конгресс", №5(43), May 2007. Retrieved 23 July 2008 تک‌نگاشت‌های او شامل موضوعاتی همچون رقص‌های سنتی آذربایجان، موسیقی سنتی آذربایجانی و موسیقی عاشیق آذربایجانی می‌باشد. او همچنین شعرهایی برای کودکان سرود، که بسیاری از آن‌ها وارد برنامه‌های درسی در دبیرستان‌ها شدند. در سال ۱۹۳۵ بود که رئیس و رهبر یک گروه موسیقی سنتی تازه تأسیس و منحصر به فرد انتخاب شده و تا ۴۰ سال دیگر آن را مدیریت کرد. در سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۵۱، به ترتیب به عنوان رئیس «باشگاه موسیقی فیئولتوف»، و گروه رقص، یکی از زیرمجموعه‌های گروه دولتی موسیقی و رقص آذربایجان، منصوب شد. بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۵۳، مسئولیت اتحادیه آهنگ‌سازان آذربایجان را بر عهده گرفت. در سال ۱۹۵۱، جایزه استالین، بزرگ‌ترین جایزه شوروی، را دریافت نمود. در سال ۱۹۵۷، از وی با اعطای عنوان افتخاری هنرمند مردمی آذربایجان، تقدیر به عمل آمد.
سعید رستموف در طول فعالیت‌های خویش در عرصه موسیقی، نه تنها صدها موسیقی من جمله پارتیتور و اپرت ساخته، بلکه بسیاری از نمایش‌ها نظیر سوئیت، مارش، کانتات و غیره… در رهبری اورکستر همراهی کرد.
سعید رستموف ۱۰ ژوئن سال ۱۹۸۳، در سن ۷۶ سالگی، در باکو در آذربایجان شوروی درگذشت.
گروه دولتی موسیقی و رقص آذربایجان () یکی از گروه‌های موسیقی در جمهوری آذربایجان است.
گروه دولتی موسیقی و رقص آذربایجان در سال ۱۹۳۸ از سوی عزیر حاجی‌بیگف، بنیاگذار موسیقی کلاسیک آذربایجانی، تأسیس شد. آهنگ‌سازانی همچون سعید رستموف، جهانگیر جهانگیروف، واصف آدیگوزلف، حاجی خان‌محمدوف، «تلمان حاجی‌اف» و «رامیز میریشلی» به همران عزیر حاجی‌بیگف این گروه را رهبری کرده‌اند. پی از درگذشت فکرت امیروف، گروه به اسم وی نام‌گذاری شد.
استادان شهیر رقص مثل امینه دلبازی، «توتو حمیداوا»، «بویوک‌آقا محمدوف»، رزا جلیل‌اوا، «آلیه رمضان‌اوا»، «آفاق ملیک‌اوا» ، «کامل داداشوف»، «نادر محمدوف» و سایرین در این گروه آموزش دیده‌اند. رپرتوار این گروه به آهنگ‌ها، رقص‌ها و آهنگ‌های کر در خود جای می‌دهد که برگرفته از موسیقی‌های آذربایجانب و سایر ملل جهان می‌باشد. از ژانویه سال ۲۰۰۰، ارکستر دولتی سازهای محلی جمهوری آذربایجان تحت این گروه فعالیت دارد.
چهاردهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم رولان که ویژه کودکان و نوجوانان است از ۶ تا ۱۰ نوامبر ۲۰۱۸ (۱۵ تا ۱۹ آبان ۱۳۹۷) در ایروان ارمنستان با حضور ۱۸۶ فیلم از ۶۳ کشور برگزار شد. این جشنواره توسط بنیاد ترویج سینما و تلویزیون ارمنستان به نام بنیاد رولان بایکوف برگزار می‌شود. جشنواره این دوره به یاد آوازخوان فقید افسانه‌ای، شارل آزناوور تقدیم شد. بعلاوه ایروان، جشنواره در استان‌های شیراک، لوری، گغارکونیک، آرماویر و کوتایک و همین آرتساخ برگزار شد. دو فیلم ایرانی "یه‌وا" به کارگردانی آناهید آباد و "نسترن‌های وحشی" به کارگردانی رهبر قنبری در بخش رقابتی جشنواره حضور داشتند.
جاکومو راسپادوری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که برای باشگاه ناپولی بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ایتالیا، زیر ۱۹ سال ایتالیا، زیر ۲۰ سال ایتالیا، زیر ۲۱ سال ایتالیا و ایتالیا بازی کرده‌است.
متز سلز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیرسه و باشگاه فوتبال خنت اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال بلژیک و زیر ۲۱ سال بلژیک بازی کرده‌است.
یورین تیمبر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند است که برای باشگاه آرسنال بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال هلند، زیر ۱۹ سال هلند و زیر ۲۱ سال هلند بازی کرده‌است.
کودی متس خاکپو (به ؛ زادهٔ ۷ مهٔ ۱۹۹۹) بازیکن فوتبال اهل هلند است که در پست وینگر برای باشگاه فوتبال لیورپول در لیگ برتر و تیم ملی فوتبال هلند بازی می‌کند.
خاکپو که فارغ‌التحصیل آکادمی پی‌اس‌وی است، اولین بازی خود را برای این باشگاه در فوریه ۲۰۱۸ انجام داد. در فصل ۲۲–۲۰۲۱، پس از به ثمر رساندن ۲۱ گل در ۴۷ بازی در تمامی رقابت‌ها، او جایزه بهترین فوتبالیست هلندی را به دست آورد.
خاکپو فوتبال بین‌المللی جوانان هلند را از رده زیر ۱۸ تا زیر ۲۱ سال بازی کرد. او اولین بازی ملی خود را در ژوئن ۲۰۲۱ در جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰ انجام داد. وی با تیم ملی هلند به مقام پنجم جام جهانی ۲۰۲۲ رسید.
مایکولا ماتوینکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فورسکلا پولتاوا و باشگاه فوتبال شاختار دونتسک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اوکراین، زیر ۲۱ سال اوکراین، و اوکراین بازی کرده‌است.
بودان میخایلیچنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، باشگاه فوتبال اندرلشت، و باشگاه فوتبال استال کامیانسکه اشاره کرد.
یونی ماکارنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، و باشگاه فوتبال کورتریک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اوکراین و اوکراین بازی کرده‌است.
مایکولا شاپارنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف و باشگاه فوتبال ماریوپول اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اوکراین، و اوکراین بازی کرده‌است.
رومن یارمچاک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف و باشگاه فوتبال خنت اشاره کرد.
آرتم بسیدین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف و باشگاه فوتبال متالیست خارکوف اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال اوکراین بازی کرده‌است.
سیمون اسلوگا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال یوونتوس، باشگاه فوتبال رییکا، باشگاه فوتبال اسپتزیا، باشگاه فوتبال هلاس ورونا، باشگاه فوتبال لوکوموتیو زاگرب و باشگاه فوتبال لوتون تاون اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال کرواسی، زیر ۲۱ سال کرواسی، و کرواسی بازی کرده‌است.
برنا باریشیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال لوکوموتیو زاگرب، باشگاه فوتبال رنجرز و باشگاه فوتبال اوسیک اشاره کرد.
یوسیپ یورانووییچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت اشاره کرد.
او همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده‌است.
دوماگوی برداریچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال کرواسی، و کرواسی بازی کرده‌است.
برونو پتکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاتانیا، باشگاه فوتبال تراپانی، باشگاه فوتبال بولونیا، باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال هلاس ورونا، باشگاه فوتبال رجانا، باشگاه فوتبال وارزه و باشگاه فوتبال ویرتوس انتلا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال کرواسی و کرواسی بازی نکرده است.
سیزدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم رولان که ویژه کودکان و نوجوانان است از ۷ تا ۱۱ نوامبر ۲۰۱۷ (۱۶ تا ۲۰ آبان ۱۳۹۶) در ایروان، ارمنستان برگزار شد.
پویانمایی «"کلیله و دمنه"» به کارگردانی علیرضا توکلی بینا در بخش پویانمایی‌های بلند و «"حورا"» ساخته غلامرضا ساغرچیان در بخش پانوراما، هر دو فیلم به پخش کنندگی بنیاد سینمایی فارابی به رقابت می‌پردازند.
آنته بودیمیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال سمپدوریا، باشگاه فوتبال سن پائولی، باشگاه فوتبال کروتونه و باشگاه فوتبال لوکوموتیو زاگرب اشاره کرد.
میسلاو اورشیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. که در باشگاه فوتبال دینامو زاگرب در لیگ برتر فوتبال کرواسی و همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی میکند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال رییکا، باشگاه فوتبال اسپتزیا و باشگاه فوتبال چونام دراگونز اشاره کرد.
اولسان هیوندای
ماتئوس کلیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لهستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پک زووله، باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن، و باشگاه فوتبال وولفسبورگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال لهستان، زیر ۲۱ سال لهستان، و لهستان بازی کرده‌است.
تاریخ یهودیان در اوستیای جنوبی به تاریخ یهودیان در گرجستان مرتبط است. بیشتر اوایل تاریخ یهودیان در اوستیای جنوبی مشابه سایر جوامع یهودی در منطقه گرجستان است. در همان زمان، تسخینوالی، پایتخت اوستیای جنوبی، به دلیل تعداد قابل توجهی از یهودیان گرجی شهرت داشت، جایی که جامعه محل زندگی خود را داشت.
تاریخ یهودیان در گرجستان بیش از ۲۵۰۰ سال قدمت دارد. یهودیان گرجی () یکی از قدیمی‌ترین جوامع در گرجستان هستند که مهاجرت آنها به این کشور را در زمان اسارت بابلیان در قرن ۶ قبل از میلاد دنبال می‌کند.The Wellspring of Georgian Historiography: The Early Medieval Historical Chronicle The Conversion of Katli and The Life of St. Nino, Constantine B. Lerner, England: Bennett and Bloom, London, 2004, p. 60 پیش از الحاق گرجستان به روسیه، تاریخ ۲٬۶۰۰ ساله یهودیان گرجستان تقریباً با عدم وجود یهود ستیزی و یکسان‌سازی قابل مشاهده در زبان و فرهنگ گرجی همراه بود.Forget Atlanta - this is the Georgia on my mind By Jewish Discoveries and Harry D. Wall Feb. 7, 2015, Haaretz یهودیان گرجی از نظر قومی و فرهنگی از یهودیان کوهستانی همسایه متمایز شناخته می‌شدند."Mountain Jews: customs and daily life in the Caucasus", Leʼah Miḳdash-Shemaʻʼilov, Liya Mikdash-Shamailov, Muzeʼon Yiśraʼel (Jerusalem), UPNE, 2002, page 9 آنها همچنین به‌طور سنتی یک گروه کاملاً جدا از یهودیان اشکنازی در گرجستان بودند که پس از الحاق روسیه به گرجستان وارد این کشور شدند.
در سال ۱۸۹۱، خاخام اشکنازی آوراهام خولیس از لیتوانی به تسخینوالی نقل مکان کرد. در تسخینوالی، خوولیس یک مدرسه و کنیسه تأسیس کرد و او اندیشه‌های خاخام آمیز اروپا را به یهودیان گرجستان آموزش داد. امروزه، کنیسه خوولیس رها شده و به علت جنگ کمی تخریب. روزهای یکشنبه، مراسم باپتیست در آنجا برگزار می‌شود.
طبق سرشماری‌های شوروی در سال‌های ۱۹۲۶ و ۱۹۳۹ حدود ۲۰۰۰ یهودی در اوستیای جنوبی زندگی می‌کردند، بجز تعداد کمی در تسخینوالی. در اواخر سال ۱۹۲۶ تقریباً یک سوم ساکنان این شهر یهودی بودند. بعداً هنگام مهاجرت به شهرهای بزرگتر اتحاد جماهیر شوروی یا مهاجرت به اسرائیل یا سایر کشورها، تعداد آنها کاهش یافت.Census results for South Ossetia
اکثر جمعیت یهودیان طی جنگ اول اوستیایی در سال ۱۹۹۱ از اوستیای جنوبی به اسرائیل و گرجستان فرار کردند. باقیمانده آن‌ها پیش از جنگ ۲۰۰۸ فرار کردند. امروز فقط یک یهودی در اوستیای جنوبی باقی مانده‌است، یک زن مسن تنها که در تسخینوالی زندگی می‌کند.
"مهرک" بنابر شاهنامه فردوسی پرستار دیرینه انوشیروان عادل بود، که از کار اخراج شد.
روزی در گفتگوی بین بزرگان با انوشیروان کسی از بزرگان، از انوشیروان می‌پرسد مهرک که سالیان طولانی پرستار دربار بود، چه عملی از او سر زد که از کار اخراج شد؟ انوشیروان پاسخ داد که رفتارش عوض شده بود و همیشه مَست به درگاه می‌آمد و همواره جام‌مَی در دست داشت.
تاریخ یهودیان در استرالیا از سال ۱۷۸۸ که انگلیس در استرالیا مستعمره تشکیل داده بود آغاز می‌شود. اگرچه اروپایی‌ها قبل از سال ۱۷۸۸ به استرالیا سفر کرده بودند، اما هیچ مدرکی در مورد ملوانان یهودی در بین خدمه وجود ندارد. اولین یهودیانی که به استرالیا آمده‌اند، در اثر انتقال محکومین به ناوگان بوتانی در سال ۱۷۸۸ با اولین ناوگان مستقر اولین شهرک اروپایی در این قاره، در محل سیدنی کنونی، صورت گرفت.
۹۷٬۳۳۵ استرالیایی بودند که در سرشماری سال ۲۰۱۱ خود را یهودی معرفی کردند، اما تعداد واقعی آنها ۱۱۲٬۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شود. (پاسخ به پرسش در سرشماری اختیاری بود) اکثریت یهودیان اشکنازی هستند، بسیاری از آنها پناهنده یهودی هستند، از جمله بازماندگان هولوکاست(some having arrived via the Dunera or their descendants) که در طول جنگ جهانی دوم و پس از آن وارد شدند. یهودیان حدود ۰٫۵٪ از جمعیت استرالیا را تشکیل می‌دهند.