moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از قنات‌های پیشبر می‌توان به قنات شایگ، قنات مشک آب، قنات کلاته مرتضی، قنات کلاته آذری، قنات کلاته مزار، و قنات بقالک، اشاره کرد.
در مزارع خراسان جنوبی روستای پیشبر قرار دارد.
جایی که آلو و زرشک شکوفه می دهند، همه سایه های شاخ و برگ زرشکی،
خانه ای برای کودکان، مشتاق یادگیری و آرزوی رشد،
اشتیاق آنها برای دانش، مانند گل ها، شروع به درخشش می کند.
مزار نور، حرم مطهر، چراغ راه الهی،
که نگهدار روح فرزند عزیز امام کاظم هست
در روستای پیشبر می درخشد و دل ها و ذهن ها را روشن می کند.
مکانی مقدس، جایی که آرامش روح همیشه در آن است.
سالها پیش، مردی اینجا زندگی می کرد، بسیار مهربان و پر از لطف،
محمدجواد حقی، میراث او، ردی طلایی،
روحش زنده است و یادش در هوا طنین انداز می شود،
یادآور خوبی، عشق و مراقبت.
روستای پیشبر، گوهر شرق، پناهگاه زندگی،
محل شگفتی، زیبایی، صلح و دوستی،
جایی که آلو و زرشک شکوفه می دهند و دانش آموزان آنقدر درخشان می درخشند،
و پژواک گذشته هنوز در شب پر ستاره زمزمه می کند.
بازیهاوسرگرمی جوانان
مازیار پرتو (زادهٔ ۲۲ آبان ۱۳۱۱ تهران – درگذشته ۲ بهمن ۱۳۹۲ آمریکا) مدیر فیلمبرداری، فیلمساز و تدوینگر سینمای ایرانی بود.
مازیار پرتو در روز ۲۲ آبان ماه سال ۱۳۱۱ هـ. ش در تهران به دنیا آمد. وی از سینماگران سرشناس و برجسته سینمای ایران است. اگر چه وی در کارنامه هنری خود کارگردانی چند فیلم، و همچنین مشاوره کارگردانان برجسته (به ویژه در کارهای نخستین آنان) را در برنامه‌ریزی، دکوپاژ و صرفه جویی‌های زمانی و اقتصادی داشته‌است، اما او را بیشتر با تصاویری که ساخته می‌شناسند. مازیار پرتو آثار متعددی نیز در تدوین سینمایی دارد که در نوع خود تأثیرگذار و نشان دهنده تسلط ذاتی او در پرداخت ریتم و پیوستگی تصاویر هستند.
او دایی ویشکا آسایش بازیگر سینما نیز بود.
سبک وی در فیلمبرداری روی دست مهارت دارد، و آثاری که از وی با این سبک وجود دارند جزو یادمان ماندگار کلاس سینمای ایران هستند. فیلم کوتاه ندامتگاه زنان، هنوز به عنوان یک الگوی کلاسیک و درسی دوربین روی دست مورد استفاده قرار می‌گیرد.Women's Prison, International short film Festival نورپردازی او، بیشتر حسی و پیچیده‌است، تا ساده و آکادمیک. به سختی می‌توان منابع نورش را در پلانهای وی یافت، و اگر سایه‌ای به چشم بخورد، جزئی از چشم‌نوازی‌های تصویری است که می‌پردازد. هنر وی آنجا به اوج می‌رسد که نورپردازی و حرکت روی دست را تلفیق می‌کند.
پرتو روز چهارشنبه دوم بهمن‌ماه سال ۱۳۹۲ (۲۲ ژانویه ۲۰۱۴) پس از سپری کردن یک دوره طولانی بیماری در کالیفرنیای آمریکا در سن ۸۱ سالگی در اثر بیماری قلبی درگذشت.
http://www.sourehcinema.com/People/People.aspx?Id=138111290233
پرونده اسنیکت(snicket file)یکی از عناصر متفرقه در ماجراهای بچه‌های بدشانس است که در واقع همان پرونده بودلر است که محتویات پرونده اسنیکت را در بر دارد.
در کتاب هشتم(:بیمارستان خطرناک)بودلرهای یتیم به بیمارستان‌هایم لیک می‌روند و در آن جا وارد یک کتابخانه اسناد می‌شوند و به پرونده‌ای با نام اسنیکت بر می‌خورند. آنها با این امید که نامی از جک اسنیکت در آن برده شود، پرونده را باز می‌کنند و تنها می‌بینند که پرونده یک صفحه دارد. صفحه سیزدهم. بقیه صفحات کم شده بودند اما خود صفحه ۹ موردی بسیار مشکوک داشت.
پرونده در ۱۳ صفحه چاپ شده بود هرچند که ۱۲ صفحه از آن کم شده بود. به نظر می‌رسید که در این پرونده عکس‌ها، نقشه‌ها و توضیحات دیگری درباره شخصیت‌ها و جنایات کنت الاف نوشته شده بود. اما انگار در این ۱۲ صفحه، صفحه نهم بسیار مهم بود زیرا مدارکی درباره یک فرد نجات یافته از یک آتش سوزی نامعلوم در آن صفحه ارائه داده شد.
ضمیمه عکس پرونده در صفحه ۱۳ یک عکس بود. عکس برتراند و بئاتریس بودلر را نشان می‌داد. ویولت اشاره کرد به این که پدر و مادرشان حتی حلقه ازدواج نداشتند. نفر بعدی در عکس جک اسنیکت بود که آنها پیش از این او را در دهکده دوستداران پرنده‌ها دیده بودند. اما نفر آخر عکس را بچه‌ها نشناخته بودند زیرا او پشت کرده بود(بی شک لمونی اسنیکت بود.)آنها در جلوی ساختمان ۶۶۷ خیابان تاریک ایستاده بودند در آب و هوایی سرد.
در زیر عکس هم شرح کوتاهی بود با چنین عنوانی بود:
"بر اساس مدارکی که در صفحه ۹ پرونده ارائه شده دست کم یک نفر از آن آتش سوزی جان سالم بدر برده‌است اما مکان فرد نجات یافته نا معلوم است. "
فرد نجات یافته از آتش سوزی کوئیگلی کواگمایر بود و از این جا می‌توان حدس زد که در صفحه ۹ اصلا درباره آتش سوزی بودلرها حرفی نزده شده بود بلکه درباره آتش سوزی کواگمایر حرف زده شده بوده‌است.
صفحات ۱ تا ۱۲ در کتاب آبشار یخ زده در دست دو شخصیت دیده می‌شوند که اسنیکت بیان می‌کند که آنها بقدری ترسناک و خطرناک بودند که او از آنها می‌ترسد و از آنها با عنوان مرد ریش دار بی مو و زن مو دار بی ریش(!)یاد می‌کند. در این کتاب الاف و آن دو به چادر مخفیانه می‌روند و آن پرونده را می‌خوانند.
حنا می‌تواند در موارد زیر به کار رود:
توماش روسیتسکی (؛ ؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال سابق اهل جمهوری چک است که به مدت یک دهه، کاپیتان تیم ملی کشورش بود. او در ردهٔ باشگاهی برای اسپارتا پراگ، بروسیا دورتموند و آرسنال بازی کرد.
روسیتسکی فوتبال حرفه‌ای خود را از باشگاه زادگاهش، اسپارتا پراگ آغاز کرد و قبل از انتقال به بروسیا دورتموند در سال ۲۰۰۱ با مبلغ ۲۵ میلیون مارک (تقریبا ۸ میلیون پوند)، به مدت سه فصل در لیگ دسته اول فوتبال چک بازی کرد. این مبلغ در زمان پرداختش، رکوردی جدید در خرید بازیکن توسط یک باشگاه بوندس‌لیگایی به حساب می‌آمد. در اولین فصل حضورش در لیگ آلمان، با عملکرد خود، دورتموند را به قهرمانی در لیگ و در کنار آن به فینال جام یوفا ۲۰۰۲ رساند. به خاطر مهارت بالایش در هماهنگ‌کردن میانه میدان و نواختن گیتار، در آلمان به "موتسارت کوچک" معروف شد. روسیتسکی در سال ۲۰۰۶ به آرسنال پیوست و ۲۴۷ بازی برای این تیم انجام داد و همراه با این تیم جام حذفی ۲۰۱۴ را بالای سر برد. او در مجموع ده فصل را در لیگ برتر گذراند و در این مدت چند مصدومیت طولانی مدت را پشت سر گذاشت.
در سطح ملی، روسیتسکی در سال ۲۰۰۰ اولین بازی خود را برای جمهوری چک انجام داد و در سال ۲۰۰۶ کاپیتان کشورش شد. او در چهار دورهٔ جام ملت‌های اروپا و همچنین در جام جهانی ۲۰۰۶ شرکت کرده‌است. در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۵ به رکورد صد بازی ملی رسید. روسیتسکی چهارمین گلزن برتر جمهوری چک در تمام ادوار است.
پدر و برادر او، یرژی روسیتسکی نیز بازیکن فوتبال بودند. روسیتسکی در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۷ تصمیم به خداحافظی از مستطیل سبز گرفت و از سال ۲۰۱۸ کار خود را به عنوان مدیر ورزشی باشگاه اسپارتا پراگ آغاز کرد.
روسیتسکی فوتبال باشگاهی خود را از اسپارتا پراگ آغاز کرد. پدر او، یرژی روسیتسکی در دهه ۱۹۷۰ و برادرش یرژی در دهه ۱۹۹۰ نیز برای این باشگاه بازی کرده بودند. پس از بازی در رده جوانان اسپارتا پراگ، توماش برای نخستین بار در سال ۱۹۹۸ به ترکیب تیم اصلی اسپارتا راه پیدا کرد و در سه بازی از فصل ۹۹–۱۹۹۸، برای این تیم به میدان رفت و قهرمان لیگ شد. در فصل آینده پنج گل برای اسپارتا به ثمر رساند و برای دومین فصل متوالی عنوان قهرمانی لیگ را تصاحب کرد. در مراسم بازیکن سال فوتبال چک به سال ۱۹۹۹، «استعداد برتر سال» نام گرفت. در مرحله گروهی از لیگ قهرمانان اروپا در فصل ۰۱–۲۰۰۰، با گلزنی در برابر دو تیم شاختار دونتسک و آرسنال، توجه بروسیا دورتموند از بوندسلیگای آلمان را به خود جلب کرد و در ژانویه ۲۰۰۱ به این باشگاه پیوست.
در ژانویه ۲۰۰۱، روسیتسکی با قراردادی ۵ ساله به بروسیا دورتموند منتقل شد. مبلغ قرارداد او ۲۵ میلیون مارک آلمان (رقمی معادل با ۸ میلیون پوند استرلینگ) بود که او را به گرانترین بازیکن تاریخ بوندسلیگا تبدیل کرد و گرانترین بازیکن چکی شد که به یک باشگاه خارجی فروخته شد. روسیتسکی در اولین فصل حضورش در دورتموند، تیمش را در راه قهرمانی بوندسلیگا در فصل ۰۲–۲۰۰۱ یاری کرد. در کنار آن همراه با دورتموند به فینال جام یوفا در سال ۲۰۰۲ راه پیدا کرد، اگرچه جام را پس از شکست ۳ بر ۲ به فاینورد واگذار کردند. در طول دو و نیم فصل ابتدایی حضور خود در این باشگاه، روسیتسکی ۷۵ بازی در لیگ آلمان انجام داد که ۹ گل و ۲۰ پاس گل ثمره آن بود. متعاقباً با تمدید قرارداد خود با دورتموند در ژوئیه ۲۰۰۳ موافقت کرد و قراردادی را برای ماندن در این باشگاه تا سال ۲۰۰۸ امضا کرد. در پایان فصل ۲۰۰۲، روسیتسکی به عنوان برنده جایزه توپ طلای جمهوری چک برگزیده شد.
روسیتسکی بخشی از ترکیب تیم دورتموند بود که به فینال لیگا پوکال ۲۰۰۳ صعود کرد؛ اگرچه با شکست ۴–۲ مقابل هامبورگ در کسب جام ناکام ماندند. بعدها، او فصل ۰۴–۲۰۰۳ در دورتموند را «بدترین فصل دوران باشگاهی» خود توصیف کرد، چرا که دورتموند با قرار گرفتن در رده ششم جدول لیگ نتوانست جواز حضور در لیگ قهرمانان اروپا را برای فصل بعد کسب کند. او اولین گل رسمی خود در فصل ۰۶–۲۰۰۵ را در فوریه ۲۰۰۶، مقابل دویسبورگ به ثمر رساند که این شانزدهمین گلش در بوندسلیگا پس از ۱۳۹ بازی در این لیگ بود. در مارس ۲۰۰۶ از ناحیه ران دچار آسیب‌دیدگی شد، با این حال در پایان همان ماه و در پیروزی ۴–۲ دورتموند مقابل هامبورگ، دو بار گلزنی کرد. بحث‌هایی پیرامون انتقال روسیتسکی به اتلتیکو مادرید اسپانیا مطرح شد که خود او در مجله ورزشی "کیکر" نیز دربارهٔ آن صحبت کرده بود؛ اگرچه در مارس ۲۰۰۶ اعلام کرد که هیچ قراردادی برای انتقال به تیمی دیگر امضا نکرده‌است. توماش از طرف تیم‌های بزرگی چون رئال مادرید، چلسی، تاتنهام، اتلتیکو مادرید و آرسنال پیشنهادهایی داشت که در نهایت به آرسنال منتقل شد.
در تاریخ ۲۳ مه ۲۰۰۶، آرسنال اعلام کرد، روسیتسکی ۲۵ ساله را با مبلغی که نامعلوم ماند به خدمت گرفته‌است. روسیتسکی پیراهن شمارهٔ ۷ آرسنال را که پیش از این در اختیار رابرت پیرس بود، به تن کرد. او در ۸ اوت ۲۰۰۶ و در بازی رفت از مرحله سوم دور مقدماتی لیگ قهرمانان اروپا برابر دینامو زاگرب که با پیروزی سه بر صفر آرسنال همراه شد، اولین بازی رسمی خود را برای تیمش انجام داد. در نخستین بازی آرسنال در رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا ۰۷–۲۰۰۶ برابر هامبورگ که با نتیجه ۲–۱ به سود توپچی‌ها خاتمه یافت، او نخستین گلش را برای آرسنال به ثمر رساند. در ۶ ژانویه ۲۰۰۷ و در بازی جام حذفی مقابل لیورپول به میزبانی آنفیلد، با به ثمر رساندن دو گل سهم عمده‌ای در پیروزی ۳–۱ آرسنال داشت. در فوریه ۲۰۰۷، روسیتسکی به عنوان بهترین بازیکن سال فوتبال چک در سال ۲۰۰۶ انتخاب شد؛ پیش از این و در سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ نیز به این عنوان برگزیده شده‌بود. اولین گل او در لیگ برتر، در تاریخ ۱۱ فوریه ۲۰۰۷، در بازی مقابل ویگان اتلتیک ثبت شد. همچنین در ۱۴ آوریل ۲۰۰۷ برابر بولتون واندررز و در ۱۷ آوریل ۲۰۰۷ برابر منچسترسیتی نیز گلزنی کرد. اولین فصل از حضور او در آرسنال، با شش گل در ۳۷ بازی در تمامی رقابت‌ها به پایان رسید.
در ۲۹ اوت و در بازی مرحله سوم از دور مقدماتی لیگ قهرمانان، مقابل تیم سابقش اسپارتا پراگ گلزنی کرد. فیل هارلو؛ روزنامه‌نگار بی‌بی‌سی، گل او را «گلی با کیفیت» توصیف کرد. در صحنه منجر به گل، بعد از دریافت پاس از تئو والکات، توپ را از زیر دستان دروازه‌بان اسپارتا روانه دروازه کرد. روسیتسکی اولین گلش را در فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۷ لیگ برتر در بازی خانگی مقابل پورتسموث که پیروزی ۳ بر ۱ آرسنال را به دنبال داشت به ثبت رساند. در اکتبر ۲۰۰۷ و در پیروزی ۲ بر صفر آرسنال در برابر بولتون، با پاس گلی که توسط والکات فراهم شد، گل بعدی روسیتسکی به ثبت رسید. در همان ماه، گل دوم آرسنال را در پیروزی ۲ بر صفر مقابل ویگان، به دنبال یک ضد حمله در دقایق پایانی بازی ثبت کرد. در ماه دسامبر و در بازی مقابل میدلزبورو که به شکست ۲ بر ۱ آرسنال منتج شد، تک گل آرسنال را در وقت‌های اضافه ثبت کرد. در ماه دسامبر و به دنبال ضد حمله آرسنال، آخرین گل تیمش را در پیروزی ۴–۱ خارج از خانه مقابل اورتون به ثمر رساند. در برد ۳ بر صفر خارج از خانه مقابل فولام در ۱۹ ژانویه، پاس ارسالی ادواردو را با یک ضربه والی روانه دروازه حریف کرد و آخرین گل او در آن فصل ثبت شد. در ژانویه ۲۰۰۸ و در یک بازی از رقابت‌های جام حذفی مقابل نیوکاسل از ناحیه تاندون مصدوم شد و سایر بازی‌های آن فصل را از دست داد.
بعد از آنکه روسیتسکی بازی‌های یورو ۲۰۰۸ را از دست داد، گمان می‌رفت که او بتواند در سپتامبر به تمرینات خود بازگردد؛ اما این اتفاق بارها و بارها به تعویق افتاد و در نهایت فصل را به کل از دست داد.
در ژوئیه ۲۰۰۹ و در بازی پیش فصل مقابل بارنت، یک‌نیمه به میدان رفت، اما مصدومیتش از ناحیه همسترینگ در ماه اوت، بازگشت او به ترکیب اصلی را به تأخیر انداخت. در ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۹ و در بازی خارج از خانه مقابل منچسترسیتی به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد که اولین بازی او برای آرسنال از ژانویه ۲۰۰۸ بود. اگرچه، آرسنال این بازی را با نتیجه ۴–۲ واگذار کرد، اما روسیتسکی بر روی هر دو گل تیمش مؤثر بود؛ با پاس خود زمینه را فراهم کرد تا فن‌پرسی، گل اول آرسنال را ثبت کند و گل دوم را خودش به ثمر رساند.
در ۴ ژانویه ۲۰۱۰، روسیتسکی قرارداد جدیدی را با آرسنال امضا کرد و گفت: «از چهار سال پیش که به اینجا آمدم، احساس می‌کنم در خانه‌ام و معتقدم در آستانه دستیابی به چیز خاصی هستیم.» سرمربی آرسنال، آرسن ونگر در مورد قرارداد جدید با روسیتسکی اظهار داشت: «من بارها در مورد کلاس و سهم توماش نه تنها در زمین بلکه در خارج از آن نیز صحبت کرده‌ام و عمیقاً احساس می‌کنم این قرارداد جدید، منعکس‌کننده آن است.» پس از اعلام قرارداد، در تساوی ۲–۲ مقابل اورتون در خانه، روسیتسکی گل تساوی‌بخش تیمش را در وقت اضافه به ثمر رساند. در بازی لیگ برتر مقابل بولتون، در حالیکه حریف با دو گل برتری داشت، روسیتسکی اولین گل آرسنال را در دقایق پایانی از نیمه اول به ثمر رساند و سومین گلش در این فصل ثبت شد. در نیمه دوم، آرسنال سه گل دیگر به ثمر رساند و بازی را ۴–۲ به سود خود پایان داد. در ۱۰ فوریه و در بازی برگشت از رقابت‌های لیگ مقابل لیورپول، با فراهم کردن یک سانتر، هم تیمی‌اش، ابو دیابی را تنها گلزن بازی کرد. فصل برای روسیتسکی با مجموع سه گل در ۳۳ بازی در تمام رقابت‌های باشگاهی به پایان رسید.
در ۱۵ اوت ۲۰۱۰ و در اولین بازی از رقابت‌های لیگ برتر در فصل ۱۱–۲۰۱۰، در حالی که آرسنال در آنفیلد با یک گل از لیورپول عقب بود، روسیتسکی به عنوان بازیکن تعویضی به میدان رفت. در دقیقه ۸۹، سانتر ارسالی او با اصابت به مروان شماخ به تیرک دروازه خورد و توپ برگشتی پس از برخورد به رینا؛ دروازه‌بان لیورپول، از خط دروازه گذشت و منجر به گل تساوی‌بخش آرسنال شد. این بازی در نهایت با همان تساوی ۱–۱ خاتمه یافت. در ۲۰ فوریه ۲۰۱۱ و در یک بازی از جام حذفی مقابل تیم لیتون اورینت از لیگ یک، تنها گل فصلش را با ضربه سر در دقیقه ۵۳ به ثمر رساند و بازی با تساوی ۱–۱ پایان یافت. در ۲۷ فوریه ۲۰۱۱ و در فینال جام اتحادیه با میزبانی ومبلی، ۹۰ دقیقه کامل مقابل بیرمنگام بازی کرد، اما آرسنال جام را با شکست ۲–۱ از دست داد. در انتها، روسیتسکی فصل را با ۳۴ بازی و یک گل در تمام رقابت‌ها برای توپچی‌ها به پایان رساند.
در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۱، روسیتسکی در یک بازی از رقابت‌های لیگ مقابل ساندرلند که آرسنال ۲–۱ پیروز آن شد، با بازیسازی خود زمینه‌ساز گل اول بازی توسط فن‌پرسی در ثانیه ۲۸ بازی شد. در اواخر فوریه ۲۰۱۲ و در پیروزی ۵–۲ مقابل تاتنهام، اولین گل او در آن فصل حاصل شد. پس از اینکه تاتنهام با دو گل پیش افتاد، آرسنال پنج بار گلزنی کرد و گل سوم آرسنال سهم روسیتسکی شد. در اوایل ماه مارس و در برد خانگی ۳–۰ در لیگ قهرمانان مقابل میلان، روسیتسکی گل دوم تیمش را به نام خود ثبت کرد و عملکردی از خود به نمایش گذاشت که از سوی آرسن ونگر با عنوان «بی‌نظیر» توصیف شد. با وجود این پیروزی، باشگاه از رقابت‌ها حذف شد، چرا که بازی رفت را با نتیجه ۴–۰ واگذار کرده بود.
اگرچه نشانه‌هایی از انتقال او به تیم آلمانی وولفسبورگ بود، اما روسیتسکی در ۱۲ مارس ۲۰۱۲ قرارداد جدیدی با آرسنال امضا کرد و اقامتش در این باشگاه برای دو سال دیگر تمدید شد. عملکرد روسیتسکی در بازی بعدی آرسنال، منجر به پیروزی ۲–۱ تیمش مقابل نیوکاسل شد. مایکل داسیلوا از بی‌بی‌سی، نمایش او را «یک بازی تأثیرگذار دیگر» برای این هافبک توصیف کرد، اگرچه اشاره داشت که او «مقصر یک اشتباه فاحش در نیمه دوم بود». در آخرین بازی فصل آرسنال مقابل وست برومویچ آلبیون، روسیتسکی دچار کشیدگی عضله شد و مصدومیت دیگری دامنگیرش شد.
پس از مصدومیت جدی که از ناحیه تاندون آشیل در یورو ۲۰۱۲ گریبانگیر روسیتسکی شد، در ۱ دسامبر ۲۰۱۲، اولین بازی خود را برای باشگاهش در فصل ۱۳–۲۰۱۲ انجام داد و در شکست ۲–۰ خانگی مقابل سوانزی سیتی به میدان رفت. سه روز بعد در لیگ قهرمانان اروپا بازی کرد و تنها گل آرسنال را در باخت ۲–۱ مقابل المپیاکوس در یونان به ثمر رساند. در آوریل ۲۰۱۳، او هر دو گل تیمش را در مسیر پیروزی ۲–۱ خارج از خانه مقابل وست بروم به ثمر رساند. ۱۶ بازی رسمی و سه گل، ثمره عملکرد او برای آرسنال در آن فصل بود.
در ۴ ژانویه ۲۰۱۴، آرسنال در رقابت‌های جام حذفی به مصاف تاتنهام رفت. در دقیقه ۶۲ بازی، روسیتسکی توپ را در نیمه زمین از دنی رز ربود و پس از رساندن خود به محوطه جریمه، هوگو لوریس، دروازه‌بان حریف را مغلوب خود کرد و دومین گل آرسنال در مسیر پیروزی ۲–۰ در این بازی و اولین گل فصل خود را به ثمر رساند. کمی بیش از یک هفته بعد، در طول پیروزی ۲–۱ مقابل استون ویلا، بینی او پس از یک درگیری با گبریل اگبونلاهور از دو جا شکسته شد و نیاز به عمل جراحی پیدا کرد. در ماه فوریه و در پیروزی ۴–۱ مقابل ساندرلند از رقابت‌های لیگ، روسیتسکی گل سوم تیم را ثبت کرد که به گفته ونگر: «یکی از بهترین‌های [گل‌های] ما را به ثمر رساند».
در مارس ۲۰۱۴، روسیتسکی قراردادش را با توپچی‌ها تمدید کرد و تا دو سال دیگر در باشگاه ماندگار شد. در اواخر همان ماه و در شهرآورد شمال لندن به میزبانی وایت هارت لین، تک گل پیروزی‌بخش آرسنال را به ثمر رساند. در فینال جام حذفی ۲۰۱۴، روسیتسکی در نیمه دوم از وقت‌های اضافه به عنوان جایگزین سانتی کاثورلا وارد زمین شد. آرسنال ۳–۲ هال سیتی را شکست داد تا فصل برای روسیتسکی با کسب اولین جامش در فوتبال انگلستان به پایان رسد.
روسیتسکی فصل را به عنوان دومین مهره آرسنال آغاز کرد و در ۲۰ دقیقه آخر از پیروزی ۳–۰ مقابل منچسترسیتی در جام خیریه ۲۰۱۴ به جای سانتی کاثورلا بازی کرد. در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۴، روسیتسکی اولین بار در ترکیب ۱۱ نفر اصلی قرار گرفت و در برد خانگی ۲–۱ مقابل کوئینز پارک رنجرز، گل دوم آرسنال را از روی پاس الکسیس سانچس به ثمر رساند.
در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۵، روسیتسکی کاپیتان آرسنال شد و در پیروزی ۳–۲ در خارج از خانه مقابل برایتون در دور چهارم از جام حذفی، گل سوم تیمش را به ثمر رساند و با پاس خود، زمینه‌ساز گل دوم آرسنال توسط اوزیل شد و عنوان بهترین بازیکن بازی را به دست آورد. آرسنال فصل را با قهرمانی در جام حذفی به پایان رساند، اگرچه روسیتسکی در فینال حضور نداشت.
به دنبال مصدومیت شدید زانو که در بازی انتخابی یورو ۲۰۱۶ مقابل ایسلند برای او پیش آمد، روسیتسکی نیمه نخست از فصل ۱۶–۲۰۱۵ را از دست داد، اما سرانجام در ۳۰ ژانویه، اولین بازی خود را در جام حذفی مقابل برنلی انجام داد. پس از بازی مشخص شد که او در جریان یک برخورد در این بازی از ناحیه ران آسیب دیده و در نتیجه حداقل یک ماه دیگر از حضور در تیم محروم ماند. در روز پایانی فصل اعلام شد که روسیتسکی به اقامت ده ساله‌اش در آرسنال پایان خواهد داد و پس از اتمام قراردادش در ژوئیه ۲۰۱۶، این تیم را ترک خواهد کرد. در ۱۵ مه، پس از پیروزی ۴–۰ آرسنال در روز آخر فصل مقابل استون ویلا، به افتخار او یک گارد افتخار شکل گرفت و اکثر بازیکنان، پیراهن «روسیتسکی ۷» او را به تن کردند.
در ۳۰ اوت ۲۰۱۶، روسیتسکی از بازگشتش به اسپارتا پراگ خبر داد. او در دومین دوران حضورش برای اسپارتا به تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۶ و در یک بازی از دسته برتر فوتبال چک برابر ملادا بولسلاف که با تساوی ۲ بر ۲ به پایان رسید، به عنوان بازیکن تعویضی به میدان رفت؛ اگرچه، در همان بازی دچار مصدومیت شد و سرانجام از بازی در ادامه فصل ۱۷–۲۰۱۶ لیگ محروم ماند.
در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۷ و پس از ۱۷ سال، روسیتسکی بار دیگر به ترکیب اصلی اسپارتا پراگ بازگشت و گل پیروزی بخش تیمش را برابر کاروینا به ثمر رساند.
در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۷ و در سن ۳۷ سالگی روسیتسکی برای همیشه از فوتبال حرفه‌ای خداحافظی کرد و دلیل آن را مصدومیت‌های مداومی اعلام کرد که شرایط جسمی او را مختل کرده‌بود. او در آخرین فصل خود، ۱۲ بار برای اسپارتا به میدان رفت.
در فوریه ۲۰۰۰ و در سن ۱۹ سالگی، روسیتسکی اولین بازی ملی خود را برای جمهوری چک مقابل جمهوری ایرلند انجام داد. قبل از اینکه در ترکیب ۲۶ نفره موقت جمهوری چک برای یورو ۲۰۰۰ جای‌گیرد، در دو بازی دوستانهٔ دیگر برای کشورش به میدان رفت. در جریان محرومیت پاتریک برگر از بازی‌های ملی، روسیتسکی در دو بازی اول کشورش در یورو ۲۰۰۰ به کار گرفته شد، ولی در بازی آخر چک مقابل دانمارک، برگر جایگزین او شد.
او در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ حضور داشت و در پیروزی ۶–۰ کشورش مقابل بلغارستان، دو گل به ثمر رساند. جمهوری چک پس از کسب رتبه دوم در گروه خود، در دو بازی پلی‌آف رفت و برگشت به مصاف بلژیک رفت. به دلیل محرومیت، روسیتسکی قادر نبود در بازی رفت شرکت کند. با رفع محرومیت، او به بازی دوم رسید، اگرچه نتوانست مانع از شکست کشورش شود و بلژیک با پیروزی در هر دو بازی به جام جهانی ۲۰۰۲ راه یافت.
در یورو ۲۰۰۴، روسیتسکی نقش برجسته‌ای ایفا کرد و در پیروزی کشورش مقابل هلند و دانمارک تأثیر بسزایی داشت، اما یونان، قهرمان نهایی رقابت‌ها، در نیمه‌نهایی غافلگیرشان کرد. در راهیابی چک به جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ آلمان، او کمک بزرگی بود و در ۱۲ بازی از مرحله مقدماتی، هفت بار گلزنی کرد. آخرین گل او، منجر به پیروزی ۱–۰ در دور برگشت از بازی پلی‌آف مقابل نروژ شد که راهیابی تیمش به جام جهانی را به دنبال داشت.
جمهوری چک در نخستین بازی از جام جهانی ۲۰۰۶، با ۳ گل، ایالات متحده را از پیش رو برداشت. سهم روسیتسکی دو گل بود که اولین آن، از فاصله ۲۷ متر به دروازه حریف نشست. در پایان این بازی، به دلیل عملکردش، از سوی فیفا به عنوان بازیکن برتر بازی انتخاب شد. در مسابقات بعدی کشورش در برابر غنا و ایتالیا، ۹۰ دقیقه کامل بازی کرد، اما چک هر دو بازی را با نتیجه ۲–۰ واگذار کرد و از مرحله گروهی فراتر نرفت.
در اوت ۲۰۰۶، قبل از آغاز مراحل مقدماتی یورو ۲۰۰۸ روسیتسکی کاپیتان تیم ملی چک و جانشین پاول ندود بازنشسته شد. پس از شکست مقابل آلمان در جریان مسابقات انتخابی در مارس ۲۰۰۷، فدراسیون فوتبال جمهوری چک، او و گروهی از بازیکنانی تیم ملی را به دلیل حضور در یک مهمانی با روسپی‌ها، ۱ میلیون کرونا جریمه کرد. بعداً در یک کنفرانس مطبوعاتی، روسیتسکی از اتفاق پیش آمده عذرخواهی کرد. بازی برابر اسلواکی در نوامبر ۲۰۰۷، آخرین حضور او در مسابقات مقدماتی بود. روسیتسکی یورو ۲۰۰۸ را به دلیل مصدومیت از دست داد و در مهٔ ۲۰۰۸ غیبت خود را در این رقابت‌ها اعلام کرد. پس از ۲۰ ماه دوری از فوتبال به دلیل مصدومیت، در ۹ سپتامبر ۲۰۰۹ و در یک بازی از رقابت‌های مقدماتی جام جهانی مقابل سن مارینو به فوتبال ملی بازگشت. این بازی با نتیجه ۷–۰ به سود جمهوری چک به پایان رسید.
در دو بازی ابتدایی جمهوری چک در یورو ۲۰۱۲، روسیتسکی کاپیتان کشورش بود. بازی دوم، اگرچه با پیروزی ۲–۱ مقابل یونان همراه شد، اما با آسیب‌دیدگی تاندون آشیل، این تورنمنت برای او پایان یافت. چک تا مرحله یک چهارم نهایی بالا رفت و در نهایت، توسط پرتغال حذف شد.
در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۵ و در بازی خارج از خانه مقابل ایسلند از مرحله انتخابی یورو ۲۰۱۶، روسیتسکی به رکورد صد بازی ملی دست یافت. چک، این بازی را با نتیجه ۲–۱ واگذار کرد. در ۱۳ ژوئن سال بعد و در رقابت‌های یورو ۲۰۱۶، روسیتسکی با ۳۵ سال سن، مسن‌ترین بازیکنی شد که به نمایندگی از چک در این رقابت‌ها حضور پیدا می‌کرد. این رکورد برای روسیتسکی منحصر به فرد است، چراکه با پوشیدن پیراهن کشورش در سن ۱۹ سالگی در یورو ۲۰۰۰، رکورد جوانترین بازیکن نیز در اختیار اوست.
روسیتسکی با ۱۰۵ بازی ملی رتبهٔ سوم تعداد بازی در تیم ملی جمهوری چک را در اختیار دارد و با زدن ۲۳ گل، چهارمین گلزن برتر تاریخ این تیم است.
در ژانویه ۲۰۱۸، روسیتسکی دستیار مدیر ورزشی جدید اسپارتا پراگ، زدنک شچازنی شد. در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۸ و بلافاصله پس از اینکه شچازنی به سرمربیگری اسپارتا رسید، روسیتسکی جانشین او به عنوان مدیر ورزشی شد.
یورو ۲۰۰۰، اولین تورنمنت بین‌المللی او در رده بزرگسالان بود. پس از این رقابت‌ها، روسیتسکی از سوی بی‌بی‌سی به عنوان «بازی‌سازی مطمئن» توصیف شد. آرسن ونگر، سرمربی آرسنال، روسیتسکی را بازیکنی «با تکنیک عالی، ماهر در کار با توپ و با پاس‌های هوشمندانه» توصیف کرد. پس از تمدید قراردادش در سال ۲۰۱۰، ونگر او را یک «استعداد ویژه» خواند و گفت «قدرت دید و کنترل توپ او استثنایی است.» با اعلام تمدید قرارداد روسیتسکی در سال ۲۰۱۲، ونگر او را «از نظر فنی درجه یک» خواند.
روسیتسکی همچنین به دلیل ترجیحش برای پاسکاری و شوتزنی با بیرون پا، مشهور بود. در آلمان به دلیل توانایی‌اش در هماهنگی بازی در زمین، لقب «موتسارت کوچک» را به دست آورد. دیوید هایتنر از گاردین او را اینگونه توصیف کرد: «هافبک همه‌جانبه‌ای که تعادل، سازماندهی و فوریت را برای تیم به ارمغان می‌آورد.»
روسیتسکی، پسر فوتبالیست سابق، یرژی روسیتسکی است که در یک دوران حرفه‌ای ۱۵ ساله به عنوان مدافع بازی می‌کرد. پسرش به نام دیلان، از دوست دخترش رادکا کوتسوروا در ژوئن ۲۰۱۳ به دنیا آمد. پس از ۱۱ سال رابطه با کوتسوروا در ماه مه ۲۰۱۴ با او ازدواج کرد. در مارس ۲۰۱۰ در جریان اجرای زنده با گروه راک تری سستری، گیتار نواخت و در طول ۱۸ ماه دوری از میادین به دلیل آسیب‌دیدگی همسترینگ، مهارت‌های گیتار خود را تمرین می‌کرد.
اسپارتا پراگ
سورَت که گاهی به شکل "صورت" هم نوشته شده‌است، دومین شهر بزرگ استان گجرات هند است و مرکز بخش سورت نیز به حساب می‌آید. از سال ۲۰۰۹ سورت به عنوان یک کلان‌شهر با ۵٫۰۶ میلیون جمعیت محسوب می‌شود و این شهر هشتمین شهر بزرگ هند و شصت و پنجمین شهر بزرگ دنیاست.
شهر بندری سورت از مراکز مهم اقتصادی ایالت گجرات در نوار ساحل غربی هندوستان واقع شده‌است. این شهر از دیرباز مورد توجه پارسیان هند بوده و هم‌اکنون یکی از کانون‌های زندگی و تجارت پارسیان هند به‌شمار می‌آید.
فاینال فانتزی XIII یک بازی ویدئویی به سبک نقش‌آفرینی ساخته شده توسط شرکت اسکوئر انیکس است که ابتدا قرار بود فقط بر روی کنسول پلی‌استیشن ۳ منتشر شود، اما اسکوئر انیکس در کنفرانس نمایشگاه رسانه و تجارت ای۳ سال ۲۰۰۸ اعلام کرد که این بازی برای کنسول ایکس‌باکس ۳۶۰ هم انتشار خواهد یافت. "فاینال فانتزی XIII" برای پلی‌استیشن ۳ در ۱۷ دسامبر ۲۰۰۹ در ژاپن و در آمریکای شمالی در ۹ مارس ۲۰۱۰ برای پلی‌استیشن ۳ و ایکس‌باکس ۳۶۰ منتشر گردید. این بازی همچنین زیر مجموعه‌ای از پروژهٔ "فابولا نوا کریستالیس" می‌باشد. دنباله‌ای بر این بازی با عنوان فاینال فانتزی ۲–۱۳ در سال ۲۰۱۱ عرضه شد.
پایانَخل یا سیکاس یکی از ۹۵ گونه گیاهان خانواده پایانخلیانفرهنگستان زبان فارسی. فرهنگ واژه‌های مصوّب فرهنگستان - دفتر پنجم . بخش حوزه. است. این گیاه یک گیاه آپارتمانی مربوط به مناطق گرم و مرطوب است، اولین بار در چین و ژاپن پیدا شده‌است و برگهایش کشیده و شبیه به نخل هستند.پایگاه اطلاع رسانی
سیکاس دارای دو پایه نر و ماده می باشد و برای نگهداری نیازمند نور زیاد، رطوبت و آبیاری مرتب می باشد، این گیاه در دمای پائین دچار سرمازدگی می شود، در حقیقت یکی از دلایلی که باعث زرد شدن رنگ برگهای سیکاس می شود همین سرمازدگی است ، برای جلوگیری از سرمازدگی سیکاس باید در زمانی که دمای هوا کم می شود و بر روی برگهای سیکاس با یک پلاستیک محافظ درست کنید تا از سرمازدگی این گیاه جلوگیری شود.
زرد شدن برگهای سیکاس دلایل دیگری هم دارد از جمله تعویض گلدان، کوددهی نامناسب و روش آبیاری
پَرامور یک گروه راک آمریکایی و نامزد دریافت جایزه گرمی در سال‌های ۲۰۰۸، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ شامل اعضای هیلی ویلیامز (خواننده، کیبورد)، جرمی دیویس (گیتار بیس)و تیلور یورک (گیتار) در فرنکلین، تنسی، آمریکا شکل گرفت. گروه اولین آلبوم خود را در سال ۲۰۰۵ با نام "تمام آنچه ما می‌دانیم در حال سقوط است" منتشر کرد. دومین آلبوم آن‌ها در سال ۲۰۰۷ به نام "آشوب!" به انتشار درآمد در حالی که مجوز آلبوم پلاتینی در آمریکا، آلبوم طلایی در انگلیس، ایرلند و نیوزیلند را کسب کرد. آلبوم سوم پارامور با نام "چشمهای تر و تازه" در ۲۹ سپتامبر سال ۲۰۰۹ منتشر شد.
در سال ۲۰۰۲، خوانندهٔ گروه، هیلی ویلیامز، در ۱۳ سالگی از شهر خود، مریدیان، می‌سی‌سی‌پی به فرنکلین، تنسی رفت و در آنجا در حالی که در انتظار یک آموزشگاه ملی بود با دو برادر، جاش و زاک فارو، ملاقات کرد. مدت کوتاهی پس از رسیدن، وی به یادگیری درس‌های خوانندگی نزد "برت منینگ" پرداخت. در هر حال، اولین اعضای تشکیل دهندهٔ پارامو، ویلیامز و بیسیست آن‌ها جرمی دیویس، همراه یکی از دوستان به نام کیمی رید، در یک گروه پانک به نام "کارخانه" شرکت کردند، در حالی که برادران فارو بعد از مدرسه با یکدیگر به تمرین می‌پرداختند. فرد دیگری که به زودی به پارامور می‌پیوست، «در مورد تمام چیزهای زنانه عصبی بود» در مورد ویلیامز به عنوان خواننده نیز چنین بود، اما به دلیل آنکه آن‌ها دوستان بسیار خوبی برای یکدیگر بودند، ویلیامز برای آن‌ها نوشت و سرانجام این مشکل حل شد. در نهایت گروه به‌طور رسمی به وسیلهٔ جاش فارو (گیتاریست اصلی/همخوانی)، زاک فارو (درام)، جرمی دیویس (بیس) و هیلی ویلیامز (خوانندهٔ اصلی) در سال ۲۰۰۴، به علاوهٔ همسایهٔ ویلیامز با نام جیسون باینم (گیتار ریتم) شکل گرفت. با نظر ویلیامز، نام «پارامور» از نام مادر یکی از اولین نوازنده‌های گروه گرفته شد. هنگامی که گروه با معنای دیگر واژهٔ پارامور با املایی متفاوت(Paramour) به معنای «عاشق اسرارآمیز» آشنا شد، تصمیم گرفت تا این اسم را با املای "Paramore" برای خود برگزیند. اولین ترانه‌ای که اعضای گروه با یکدیگر ساختند «توطئه» نام داشت که بعدها در اولین آلبوم آن‌ها نیز قرار گرفت. در همان سال‌ها پارامور در مناطقی خارج از نشویل کنسرتهایی داشتند، که شامل جشنواره Purple Dorr و Warped Tour می‌شدند.
گروه پارامور به شهر اورلاندو در فلوریدا بازگشت تا به ضبط اولین آلبوم خود، "تمام آنچه ما می‌دانیم در حال سقوط است"، بپردازد، اما مدت کوتاهی پس از بازگشت آنها، دیویس به دلایلی شخصی گروه را ترک کرد. چهار عضو باقی‌ماندهٔ گروه ضبط آلبوم را ادامه دادند و ترانهٔ «تمام آنچه ما می‌دانیم» در مورد رفتن او نوشتند و سپس تصمیم گرفته شد که "تمام آنچه ما می‌دانیم در حال سقوط است" را در همین مفهوم پایه‌ریزی کنند. کاور این آلبوم نیز حس غمی که گروه پارامور را فراگرفته بود منعکس می‌کرد، همان‌طور که ویلیامز توضیح می‌دهد: «مبلی بر روی جلد "تمام آنچه ما می‌دانیم در حال سقوط است" قرار دارد، ولی کسی جز سایه‌ای آنجا حضور ندارد، همهٔ اینها به خاطر ترک جرمی بود و ما حس می‌کردیم همیشه یک جای خالی بین ما وجود دارد» ضبط "تمام آنچه ما می‌دانیم در حال سقوط است" سه هفته زمان برد، و کارهای تبلیغاتی تنها چهار عضو باقی‌مانده را برجسته کرد. قبل از برگزاری تورها، گروه جان همبری(بیسیست) را به جای دیویس آماده کرد. طی همان تابستان، پارامور در صحنهٔ Shira Girl از تور سال ۲۰۰۵ Warped حضور پیدا کرد. پس از تقاضاهای بسیاری که گروه، دیویس پس از پنج ماه دوری به جای همبری به جمع گروه پیوست. "تمام آنچه ما می‌دانیم در حال سقوط است" در ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۵ منتشر شد و به رتبهٔ سی‌ام در Billboard's Heatseekers Chart دست یافت. پارامور ترانهٔ «فشار» را به عنوان اولین تک آهنگ از اولین آلبوم خود همراه با موزیک ویدئویی ساختهٔ شین دریک بیرون داد، اما این ترانه جایی در جدول ترانه‌ها کسب نکرد. در این ویدیو گروه در حال اجرا در یک انبار است، که در اثر فشار ناگهان آب از لوله‌های این انبار به بیرون سرایت می‌کند. گروه در ماه ژوئیهٔ همان سال، ترانهٔ «اضطراری» را به عنوان دومین تک‌آهنگ آلبومشان همراه با ویدئویی که آن را نیز شین دریک برایشان ساخته بود منتشر کرد که در آن هانتر لام که به جای گیتاریست پیشین گروه، باینم، آمده بود نیز حضور داشت. ویدیوی این آهنگ اجرای گروه را به گونه‌ای متفاوت نشان می‌دهد. این بار اعضای گروه در لباسهایی پوشیده شده‌اند و در حال مداوای بدن خونی خود هستند. سومین تک‌آهنگ آلبوم آن‌ها «تمام آنچه ما می‌دانیم» محدودیت نوبت پخش نسبت به دو تک‌آهنگ قبلی منتظر شد. ویدیوی این ترانه شامل گلچینی از اجراهای زندهٔ گروه در پشت صحنه و بر روی صحنه بود.
در ژانویهٔ ۲۰۰۶، گروه در تور Winter Go West شرکت کرد جایی که آن‌ها در کنار دو گروه اهل سیاتل، واشینگتن، Amber Pacific و The Lashes، به اجرا پرداختند. در ماه فوریه، ویلیامز در ترانهٔ «Keep Dreaming Upside Down» از گروه October Fall خواند. آن‌ها تور خود در بریتانیا را از ۵ تا ۱۵ اکتبر ۲۰۰۶ برگزار کردند و تور آن‌ها در یکی از باشگاه‌های شبانهٔ لندن با نام Mean Fiddler به پایان رسید. آن‌ها سپس ترانهٔ «قهرمان من» از گروه فو فایترز را برای فیلم "صدای سوپرمن" به عنوان موسیقی متن فیلم بازخوانی کردند که این ترانه در ماه ژوئن سال ۲۰۰۶ منتشر شد. طی تابستان ۲۰۰۶، پارامور اجراهای مختصری از تور Warped Tour داشت، بیشتر در صحنه‌های Volvom و Hurley، و اولین شب آن‌ها در صحنهٔ اصلی در شهر خود آن‌ها یعنی نشویل بود. اولین تور پارامور در آمریکا از ۲ اوت ۲۰۰۶ آغاز شد که در آن با پشتیبانی گروه‌های This Providence, Cute Is What We Aim For و Hit The Lights تمام بلیت‌های گروه به فروش رفت. در همان سال پارامور با رأی خوانندگان مجلهٔ بریتانیایی کرنگ! به عنوان «بهترین گروه تازه تأسیس» و ویلیامز به عنوان دومین «زن سکسی» انتخاب شدند.
در سال ۲۰۰۷، مجلهٔ بریتانیایی "NME" از پارامور به عنوان یکی از ده گروهی که در «New Noise 2007» شرکت می‌کنند، نام برد. در ماه ژانویه، گروه اجرایی آکوستیک برای افتتاحیهٔ با شکوه تور Warped Tour در Rock and Roll Hall of Fame کرد. پارامور باری دیگر در مجلهٔ "کرنگ" حضور یافت؛ درحالی که، ویلیامز عقیده داشت که مقاله یک تصویر نادرست از گروه را به تصویر کشیده‌است، به خصوص به خاطر اینکه مقاله بیشتر تمرکز خود را بر ویلیامز به عنوان عضو اصلی گروه کرده‌بود. بعد از آن ویلیامز مجله را به LiveJournal مربوط به گروه‌های موسیقی همراه با این نوشته: «ما این کار را بدون همکاری نمی‌توانستیم انجام دهیم. معذرت می‌خواهم اگر کسی از مجلهٔ کرنگ را ناراحت می‌کنم ولی فکر نمی‌کنم که در این مقاله یک کلمه حقیقت هم نوشته شده باشد» فرستاد. در ماه آوریل، ویلیامز در ترانهٔ «Then Came To Kill» از گروه The Chariot خواند. گروه در اوایل سال ۲۰۰۷ توری همراه با گروه‌های This Providence, The Almost و Love Arcade ترتیب داد.
پارامور کار ضبط دومین آلبوم خود، "آشوب"، را در ژوئیهٔ سال ۲۰۰۷ آغاز کرد و در ماه مارس همان سال بدون حضور گیتاریست خود هانتر لام (که در اوایل سال ۲۰۰۷ به دلیل ازدواج گروه را ترک کرد) به پایان رسانید. بدون وجود لام گیتاریست اصلی گروه، فارو، مجبور شد که هر دو قسمت گیتارهای ترانه‌ها را به تنهایی بنوازد. تیلور یورک که همراه با برادران فارو پیش از ملاقات با هیلی ویلیامز در یک گروه کار می‌کردند، به جای لام وارد گروه پارامور شد. گروه با دو تولیدکننده به نامهای نیل اوْران و هاوارد بنسن، صحبتهایی کرد اما در نهایت تصمیم گرفته شد تا "آشوب!" با تولیدکنندهٔ اهل نیو جرزی، دیوید بندت، ضبط شود. این آلبوم در ۱۲ ژوئن ۲۰۰۷ منتشر شد. "آشوب!" در جایگاه بیستم Billboard 200 قرار گرفت، در رده‌بندی بریتانیا به مقام بیست و چهارم رسید و ۴۴ هزار نسخه در هفتهٔ اول انتشار در ایالات متحدهٔ آمریکا فروش کرد. نام "آشوب!" به این جهت انتخاب شد که به معنای «یک طغیان ناگهانی از یک احساس غیرقابل کنترل» است و آشوب تمام این معانی را در خود دارد. اولین تک‌آهنگ این آلبوم با نام «مشغلهٔ کاری» در ۲۱ ژوئن ۲۰۰۷ منتشر شد که بر طبق گفتهٔ ویلیامز «این ترانه از تمام ترانه‌های دیگری که نوشته‌ام صادقانه‌تر است، و اعضای گروه این حس را با موسیقی به خوبی بیان کردند.»
در تابستان ۲۰۰۷، پارامور در سومین تور Warped Tour شرکت کرد و گزارشی از تجربیات خود را به yourhereblog for MTV ارسال کرد. اولین حضور پارامور در تلویزیون مربوط می‌شود به نمایش روزانهٔ شبکهٔ فیوز با نام سس. دومین تک‌آهنگ از آلبوم "آشوب!" با نام «هللویا» (به معنای خدا را سپاس باد)، در ۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۰۷ انتشار یافت. ویدیوی این تک‌آهنگ مشابه ترانهٔ «تمام أنچه ما می‌دانیم» است، از این جهت که در آن قسمتهایی از اجراهای زندهٔ گروه به همراه پشت صحنهٔ کنسرتهای آن‌ها به نمایش در می‌آید. در ماه اوت سال ۲۰۰۷، پارامور در شبکهٔ تلویزیونی ام تی وی حاضر شد و طی آن به اجرای آکوستیک تعدادی از ترانه‌شان پرداختند و همچنین حضور کوتاهی در یکی از برنامه‌های تبلیغاتی ام تی وی داشتند. MTV.com همچنین گلچینی از ویدیوهای کوتاه به همراه اعضای گروه در جهت معرفی بهتر آلبوم "آشوب!" فراهم آورد. برای هفته‌هایی پشت سر هم از ماه اوت ۲۰۰۷، موزیک ویدیوی «مشغلهٔ کاری» در وبگاه شبکهٔ ام تی وی در رتبهٔ اول قرار داشت. در روز ۸ اکتبر ۲۰۰۷، پارامور ترانهٔ «مشغلهٔ کاری» را در شوی تلویزیونی Late Night with Conan O'Brien به صورت زنده اجرا کرد، که این حضور از طریق دوستی‌ای -که از بین رفت- بین گروه و مکس وینبرگ طی Warped Tour سال ۲۰۰۷ میسر گشت. در اوت همان سال، پارامور در موزیک ویدئویی از گروه New Found Glory که کاوری از ترانهٔ «مرا ببوس» از Sixpence None the Richer بود، شرکت کرد.
سید مخدوم رهین، نویسنده، سیاست‌مدار و وزیر پیشین اطلاعات و فرهنگ افغانستان است.
وی دو دوره وزیر اطلاعات و فرهنگ افغانستان بود.
یکبار از سال ۲۰۰۱ - ۲۰۰۶ و بار دوم از سال ۲۰۱۰ - ۲۰۰۱۵
سید مخدوم رهین در کابل به دنیا آمد. سلسله نسب خانوادهٔ وی به محمد پیامبر اسلام از طریق میر واعظ کابلی، میر ابوالقاسم و ابراهیم فرزند موسی کاظم می‌رسد.
وی مدرک ماستری/کارشناسی ارشد و دکترای خودرا در رشته ادبیات فارسی از دانشگاه تهران در سال ۱۳۵۲ خورشیدی بدست آورد. بعد از پایان تحصیل به عنوان استاد در دانشگاه کابل ایفای وظیفه کرد. پس از آن به عنوان رئیس ادارهٔ فرهنگ و هنر وزارت اطلاعات و فرهنگ وقت مصروف کار شد.
دکتور رهین در کمیسیون مسودهٔ قانون اساسی در زمان جمهوری داودخان عضو بود و در لویه جرگه سال ۱۳۴۶ اشتراک نمود. بعد از کودتای ۷ ثور ۱۳۵۷ در منزلش تحت نظارت قرارگرفت. بعد از اشغال افغانستان توسط شوروی سابق، به پاکستان مهاجرت کرد و به مجاهدین افغانستان پیوست و به عنوان رئیس کمیته فرهنگ و نشرات و عضو شورای عالی جهاد تعیین و در عین حال به عنوان رئیس رادیو کابل آزاد انتخاب شد.
در حکومت موقت مجاهدین به حیث وزیر مشاور ایفای وظیفه کرد. دکتور رهین در زمینه فرهنگ و ادبیات، تاریخ و عرفان اسلامی آثاری دارد. وی مقالات زیادی نوشته و از وی چندین مقاله و کتاب تا کنون چاپ شده‌است که می‌توان به کتاب هائی چون دقیقی نامه، گزیدهٔ آثار سید جمال الدین افغانی، هند و هندو در شعر امیر خسرو دهلوی و روابط فرهنگی افغانستان و شبهٔ قارهٔ هند از گذشته‌های دور تا قرن هفتم هجری نام برد. از جملهٔ کارهای وی در دوران جهاد اشک خراسان، سوگواران، پاسخ به نامهٔ استاد(شعر) اوسنی مسلمانان(پشتو)میباشد. وی در دورهٔ جهاد برای تشریح اهداف جهاد، جراید و مجلات متعدد به زبان‌های پشتو، دری، انگلیسی، عربی، و اردو تأسیس کرد.
در سال ۱۹۸۸ دکتور رهین همراه با عده‌ای از روشنفکران و فرماندهان جهادی نهضت ملی اسلامی افغانستان را به منظور خدمت به آزادی و دموکراسی تأسیس کرد. وی در سال‌های جهاد به اکثر مناطق کشور سفر کرد.
پس از دوازده سال شرکت در جهاد افغانستان در حدود یکسال قبل از سقوط حکومت نجیب الله به آمریکا رفت.
دکتور رهین در سال ۱۳۷۵ هجری شمسی به همکاری دانشمندان افغان در آمریکا انجمن صلح و دموکراسی برای افغانستان را ایجاد نمود و به حیث رئیس این انجمن در راه وحدت مای و دموکراسی و آزادی در افغانستان و پیکار بر ضد تروریزم و طالبان کوشید.
دکتور رهین در سال ۱۳۷۷ هجری شمسی به عضویت کمیتهٔ اجرائیهٔ طرح لویه جرگه اضطراری در روم پذیرفته شد و بعد از آن الی تدویر جلسهٔ بن در تمام فعالیت‌های مربوط به لویهٔ جرگه اشتراک ورزید.
دکتور رهین در ادارهٔ موقت به حیث وزیر اطلاعات و فرهنگ تعین گردید.وی از طرف مردم کابل در سپتامبر ۲۰۰۳ به حیث رئیس شورای شهروندان کابل انتخاب شد. در ماه می۲۰۰۴ مدال خدمت در راه آزادی بیان و فرهنگ به پیشنهاد رئیس جمهور از محمدظاهر شاه دریافت نمود.
او پیش از انتخاب مجدد به حیث وزیر اطلاعات و فرهنگ ، مدتی سفیر افغانستان در دهلی نو بود.
وی تا ماه مارس ۲۰۱۵میلادی وزیر فرهنگ افغانستان بود.
کی‌خسرو رمانی از آرش حجازی است که در سال ۱۳۸۸ در تهران منتشر شد.
«جنگیدن با دشمنی که از او نفرت داری آسان است، سخت، جنگ با آنانی است که دوستشان داری. اینجاست که شجاعت معنا می‌یابد.
آدورا گمان می‌کند دیگر همه‌چیز تمام شده، شوهرش بیست سال پیش مرده، پسرش بزرگ شده و از پیشش رفته و حالا فقط دو دلخوشی در زندگی‌اش دارد: کارش در انتشارات و تز دکترایش دربارهٔ اسطورهٔ کی‌خسرو.
اما هرگز چنین در اشتباه نبوده‌است.
درست موقعی که فکر می‌کند همه‌چیز را دربارهٔ کی‌خسرو می‌داند، کتابچهٔ عجیبی به دستش می‌رسد که تمام دانسته‌هایش را دربارهٔ این شاه عارف و اسرارآمیز که در فرهنگ ایرانی به «شاه زنده» مشهور است، به چالش می‌کشد. اما نمی‌تواند در تز دکترایش از این یافته‌های جدید استفاده کند، چرا که نویسندهٔ کتابچه هیچ اشاره‌ای به هیچ مرجعی در نوشته‌هایش نکرده‌است. برای همین، آدورا جستجوی بزرگش را برای یافتن نویسندهٔ گمنام این کتاب آغاز می‌کند تا مستقیماً مستندات ادعاهای نویسنده را از از خود او بپرسد. جستجویی که به سفری طولانی و حیرت‌آور در زمان و مکان ختم می‌شود که تمام باورهای قبلی آدورا را به چالش می‌کشد.
کی‌خسرو سومین رمان آرش حجازی است، دو رمان قبلی او، اندوه ماه و شاهدخت سرزمین ابدیت با ده سال فاصله از هم منتشر شدند و اینک کی‌خسرو که شش سال پس از شاهدخت منتشر می‌شود، در آمیزه‌ای از واقعیت و افسانه، زندگی و مرگ، عشق و نفرت، وجه دیگری از این نویسنده را به نمایش می‌گذارد.»
منصور تهرانی (زاده۱۳۳۶ در بندر ترکمن) کارگردان و ترانه‌سرای ایرانی ساکن گوتنبرگ سوئد است. از مشهورترین کارهای او می‌توان به فیلم از فریاد تا ترور و سرود یار دبستانی من که برای همین فیلم ساخته‌بود اشاره‌کرد.
ماهنامه فیلم در شماره دوم خود دربارهٔ وی می‌نویسد: «منصور تهرانی، بیشتر به عنوان یک ترانه‌سرا شهرت دارد تا یک فیلم‌ساز. سینما را با ساختن فیلم‌های کوتاه آغاز کرد و یکی از فیلم‌های کوتاهش در جشنواره سپاس جایزه گرفت. از فریاد تا ترور اولین فیلم بلند منصور تهرانی است.»
بازی در دو فیلم کوتاه:
www.mansourtehrani.com
«ساعت‌ها» نام آهنگی از کلدپلی در سبک آلترناتیو راک است. ترانه این آهنگ توسط همهٔ اعضای گروه نوشته‌شده و در آلبوم "حمله‌ای از خون به مغز" قرار دارد. این آهنگ در سال ۲۰۰۴ برنده جایزه برترین آهنگ سال گرمی شد و تا امروز، یکی از موفق‌ترین آهنگ‌های کلدپلی بوده‌است.
مورخ اثر الیزابت کاستووا نویسنده آمریکایی، از رمان‌هایی است که تا مدت‌ها در صدر فهرست پرفروش‌های بسیاری از کشورهای جهان قرار گرفت؛ به ۳۰ زبان ترجمه شد و به سیاق کتاب "راز داوینچی" لقب «راز دراکولا» را به آن دادند.
خلاصهٔ داستان از این قرار است که دختری جوان نیمه‌های یک شب در کتابخانهٔ پدرش می‌گردد و کتابی قدیمی را پیدا می‌کند و بسته‌ای کاغذ زردشده. این کاغذها نامه‌هایی هستند که آغازشان رنگ و بویی منحوس دارد: «به وارث عزیز و بداقبالم…» این کشف او را به دنیایی می‌کشاند که حتی به دورترین رؤیاهایش هم خطور نمی‌کرد: هزارتویی از اسرارِ گذشتهٔ پدرش و سرنوشتِ مرموزِ مادرش که علتش نیروی شرّ عظیمی است که در ژرفای تاریخ نهفته. در همان لحظات، ناخودآگاه خود را در آغازِ راهِ جستجویی برای یافتن سؤال‌هایش می‌بیند که آن را حق خود می‌داند: جستجو برای دانستن حقیقت در مورد وِلاد صلابه‌گر، حاکم قرون‌وسطایی که فرمانروایی وحشیانه و سبعانه‌اش شالودهٔ اسطورهٔ دراکولا را شکل داد.
افسانهٔ دراکولا با دنیای امروز چه ارتباطی دارد؟ جواب این سؤال از مرزها و زمان امروز فراتر می‌رود و قهرمان داستان را از آرشیو کتابخانهٔ آکسفورد به استانبول و بوداپست و از آن‌جا به قلب اروپای شرقی می‌کشاند. او نشانه‌های ظلمانی و متون پنهانی را رمزگشایی می‌کند و رازهایی را می‌بیند که در روایات و سنت‌های صومعه‌های قرون وسطا هستند و با دشمنانی سهمگین رودررو می‌شود تا اینکه گام‌به‌گام به بخش‌های پنهان زندگی گذشته‌اش نزدیک می‌شود و در نهایت مجبور است با خود اهریمن روبه‌رو شود.
نخستین رمان الیزابت کاستووا کتابی است سرشار از ماجراهای محیرالعقول؛ قصه‌ای مسحورکننده که واقعیت و خیال، گذشته و امروز، آدم‌های حقیقی و خیالی را چنان قاطعانه در هم می‌آمی‌زد که بی‌گمان داستانی تعلیق‌آمیز و فراموش‌نشدنی را در ذهن ما ثبت خواهد کرد. کتاب مورخ تا مدت‌ها در صدر فهرست پرفروش‌های بسیاری از کشورهای جهان قرار گرفت، به ۲۸ زبان ترجمه شد و به سیاق از کتاب راز داوینچی لقب «راز دراکولا» را به آن دادند.
سبک و سیاقِ نگارش کتاب سرشار از هیجان و تعلیق است؛ طوری‌که به‌جرئت می‌توان لقب «غیرقابل‌زمین‌گذاشتن» را شایستهٔ آن دانست! این کتاب سرشار از اشارات به وقایع و افرادِ تاریخی است و خواننده در خلال آن با تاریخ اروپا، تاریخ امپراتوری عثمانی و مسائلی از این دست نیز به خوبی آشنا می‌شود.
مورخ نخستین کتاب از مجموعه‌ای در انتشارات کاروان است که «ادبیات گمانه‌زن» نام دارد. ادبیات گمانه‌زن شامل بر سه ژانر علمی‌تخیلی و فانتزی و وحشت است. کتاب مورخ هم در مقولهٔ ژانر وحشت می‌گنجد و هم فانتزی. نویسنده از مضامین داستانش، نظیر خون‌آشام‌ها، نهایت استفاده را برده و به دو کلمهٔ تعلیق و هیجان معنای جدیدی داده! به‌نحوی که انتهای هر فصل خواننده عصبانی می‌شود که چرا دوباره باید باز هم بخواند و جلو برود تا یک راز دیگر برایش حل شود.
کتاب "مورخ" یکی از مطرح‌ترین آثار پرفروش این چند سال در بازار کتاب جهانی بوده‌است. این کتاب علی‌رغم آنکه نخستین کتاب نویسنده، خانم الیزابت کاستووا، است نزدیک به ۲۰ میلیون نسخه در سرتاسر جهان فروش رفته، به تقریباً سی زبان ترجمه شده و برندهٔ جایزه‌هایی بوده چون جایزهٔ هاپوود در سال ۲۰۰۳ برای بهترین رمانِ در حال نگارش، جایزهٔ کوییل در سال ۲۰۰۵ برای بهترین نویسندهٔ تک‌کتابه، جایزهٔ بوک‌سِنس در سال ۲۰۰۶ برای بهترین داستان بزرگسال و همین‌طور هم نامزد نهایی جایزهٔ اتحادیهٔ بین‌المللی [ادبیات] وحشت برای بهترین رمان در سال ۲۰۰۵.
«مکان‌های غریب، تاریخ جذاب، میراث خانوادگی و خونخوارگی: تصور اینکه خوانندگان آلوده نشوند دشوار است.» پابلیشرز ویکلی.
«الیزابت کاستووا حتی شاید از خود برام استوکر ] نویسندهٔ دراکولا[ هم بهتر عمل کرده باشد و قطعاً از هالیوود بهتر است! ...» یو اس ای تودی؛
«مملود از سفرنامه و تاریخ و فرهنگی غنی و پر از ابهام ... رازهایی مخصوص آدم‌های باهوش و کتاب دوست» نشریهٔ تایم؛
«پیکر دراکولا با سبک و سیاقی پرشکوه بازگشته: وحشی، اهریمنی و خواندنی تر از آنچه فکرش را بکنید.» بوستون گلوب؛
«آمیزه‌ای استادانه از دانش و تاریخ و انسان‌شناسی و فولکلور و خرافات... کوبنده... غیرقابل زمین گذاشتن!» دنور پست؛
«خداوند لبخندی بر لبانت بنهد»*در ترجمه دقیق‌تر، لب باید چهره نوشته شود، اما "لبخند روی لب" در زبان فارسی رایج‌تر است. نام آهنگی از گروه کلدپلی در سبک آلترناتیو راک از آلبوم "حمله‌ای از خون به سر" است. همهٰ اعضای گروه در نوشتن این آهنگ مشارکت داشتند.
الیزابت کاستووا جانسون (زاده ۲۶ دسامبر ۱۹۶۴ در نیولندن کانکتیکات) نویسنده معاصر ژانر وحشت و فانتزی امریکایی است.
الیزابت جانسون در ناکسویل تنسی زندگی کرد و کارشناسی خود را در رشتهٔ مطالعات ادبیات انگلیسی در دانشگاه ییل گرفت. در سال ۱۹۸۹، به مدت یک سال به بلغارستان رفت تا دربارهٔ فولکلور سنتی آن کشور تحقیق کند. در بلغارستان بود که کاستووا همسر آینده‌اش، گئورگی کاستووا، را دید. این سفر چنان برای او الهام‌بخش بود که یک‌سوم رمانش، مورخ، در این کشور می‌گذرد. گئورگی و الیزابت همراه هم به آمریکا برگشتند و گئورگی شغلی را در دانشگاه میشیگان برای خود یافت. در آن‌جا کاستووا کارشناسی خود را در رشتهٔ نویسندگی خلاقه به اتمام رساند و مدتی کوتاه بعد جایزهٔ هاپوود را برای رمان در دست نگارشش، یعنی مورخ، دریافت کرد. الیزابت کاستووا ده سال بر سر رمان نخستش وقت گذاشت. کتاب در سال ۲۰۰۵ وارد بازار کتاب شد و مورد ستایش خوانندگان و منتقدان قرار گرفت. با فاصله‌ای اندک پس از انتشار، مورخ به کتاب پرفروش در سطح بین‌المللی تبدیل شد و به ۲۸ زبان ترجمه شد.
رمان ومپایریِ مورخ سنت‌های تاریخی و فولکلوریک را به محوریت شاهزادهٔ رومانیایی، ولاد سوم، در هم می‌آمیزد و تحقیقی جامع را در باب ولاد تِپِش یا ولاد صلابه‌گر مشهور به دراکولا در پنج قرن گذشته بازگو می‌کند.
کمپانی سونی حقوق مربوط به اقتباس سینمایی کتاب را به قیمت یک و نیم میلیون دلار خرید. تهیه‌کنندهٔ آمریکایی، داگلاس ویک، نیز در حال آماده‌سازی مراحل ساخت فیلم است. فیلمنامهٔ مورخ را براد کِین خواهد نوشت. کارگردان و بازیگران این فیلم هنوز مشخص نشده‌اند.
مورخ نخستین و معروف‌ترین و پر فروش‌ترین کتاب او است که به ۲۸ زبان ترجمه شد و به سیاق کتاب راز داوینچی لقب راز دراکولا را به آن دادند.
ادوارد هاپر (زاده ۲۲ ژوئیه ۱۸۸۲ - درگذشته ۱۵ می ۱۹۶۷) یک نقاش و چاپگر واقع‌گرای آمریکایی بود. او تأثیرات بسیاری بر نقاشان پاپ و واقع‌گرای دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ گذاشت.ادوارد هاپر ، وب‌گاه دانشنامه بریتانیکا. بازدید در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۰. نشان‌دادن حس تنهایی، دورافتادگی و بیگانگی بین آدم‌ها و طبیعت از شاخصه‌های کارهای ادوارد هاپر است. سایه و روشن فضا، زاویه‌های بالا با سقف‌های مشخص و معماری خانه‌های رو به دری، پنجره‌های بزرگ و عریض، سرهای فروافتاده، سوژه‌های پشت به بیننده و کشتزارهای پهناور و خالی… اینها بعضی از المان‌های این نقاش عاشق سفر و دوستدار سینما و تنهاست که کشیده شده‌اند؛ تصاویر بی‌حرکت و متفاوت با آمریکای پرجنب‌وجوش و پرازدحام… آدم‌هایی که در سالن سینما، اتاق کار، کنار دریا و در کافه و هتل تنهایند و به هم نگاه نمی‌کنند. زن‌های نقاشی‌هایش بیشتر شبیه به هم‌اند، شاید به این دلیل که همسرش اجازه نمی‌داد غیر از خودش از کسی دیگر پرتره بکشد. هارپر جایی درباره ایده‌های نقاشی‌هایش گفته: "اگر بتوانید چیزی را با کلمه بیان کنید، دیگر دلیلی برای کشیدن‌اش وجود ندارد."
"رستوران نیویورک."
"دختر پای چرخ خیاطی"
"جاده در مِین"
"دکوراسیون تابستانه"
"بندر گلوچستر"
"ایستگاه ای‌آی"
"عصر آبی"
"شراب‌فروشی"<sub>رنگ‌روغن روی بوم، ۱۹۰۹.
«دانشمند» نام آهنگی از گروه کلدپلی در سبک آلترناتیو راک است. ترانه این آهنگ توسط همهٔ اعضای گروه نوشته‌شده و دومین آهنگ آلبوم "فوران خون به مغز" است.
«بازنده!» نام آهنگی از گروه کلدپلی در سبک آلترناتیو راک است. این آهنگ در آلبوم "زنده‌باد زندگی یا مرگ و همه دوستانش" است.
یکی از ایالتهای کشور هندوستان می‌باشد که در شمال شرقی هند و در منطقه آسام واقع گردیده‌است.
پایتخت و بزرگترین شهر این ایالت شهر زیبای اگرتلا می‌باشد.
این ایالت، خود به چهار بخش تقسیم شده‌است.
این ایالت در حدود ۳ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر جمعیت دارد.
این ایالت حدود ده هزار و پانصد کیلومتر مربع وسعت دارد.
اگرتلا شهری زیبا، پایتخت و پرجمعیت‌ترین شهر ایالت تریپورا در شمال شرقی هندوستان می‌باشد.
جمعیت این شهر نزدیک به چهارصد هزار نفر می‌باشد.
ویکی‌پدیای هندی
رابرت چارلز زنر (زادهٔ ۸ آوریل ۱۹۱۳ – مرگ ۲۴ نوامبر ۱۹۷۴) متخصص و پژوهشگر ادیان شرقی بریتانیایی بود. او همچنین یک افسر عضو سازمان‌های اطلاعاتی بریتانیا بود و در دهه ۱۹۵۰ میلادی در ایران در کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ نقش داشت.
زنر که سویسی‌تبار بود زبان‌هایی چون پارسی، یونانی، لاتین و اوستایی را آموخته‌بود. او که پهلوی هم می‌دانست بر روی جستار زروان کار کرده‌بود. زنر در آینده برای مطالعهٔ متن‌های هندو سانسکریت را فراگرفت و نیز برای درک با بوداگرایی و اسلام زبان پالی و عربی را آموخت.
او در ۱۹۴۳ و در گیرودار جنگ جهانی دوم افسر سازمان ام آی ۶ بریتانیا در سفارت این کشور در تهران بود. او که به لهجه‌های بومی ایرانی آشنایی داشت در هنگام رساندن تدارکات به روسیه از راه‌آهن ایران می‌کوشید تا جلوی خرابکاری آلمان‌ها یا هوادارانشان در ایران را برای نگهداشتن این یاری‌رسانی بگیرد. او تا ۱۹۴۷ به بازی نقش دیپلماتیک در ایران پرداخت.
در بازگشت به انگلستان به پژوهش‌های پیشین خود پرداخت ولی همچنان کارمند ام‌آی ۶ ماند. در ۱۹۴۹ در جزیره مالت به آموزش نیروهای ضدکمونیستی پرداخت. در ۱۹۵۰ آموزندهٔ ادبیات فارسی در دانشگاه آکسفورد گردید. در ۱۹۵۱ هم در پی مأموریتی سفری کوتاه به ایران داشت. مأموریت او به رویدادهای نهضت ملی شدن صنعت نفت به رهبری محمد مصدق بازمی‌گشت. او پس از این مأموریت به بریتانیا بازگشت و پژوهش‌های پیشینش را از سرگرفت.
بیشتر پژوهش‌های زنر به زرتشتی‌گری بازمی‌گشت و کتابش دربارهٔ زروانی‌گری سرشناس است. او همچنین دربارهٔ انحرافات دینی خشن در روزگار ساسانی پژوهش‌هایی دارد. او در ۱۹۶۲ طلوع و غروب زرتشتی‌گری را نگاشت.
او نگارش‌هایی هم دربارهٔ صوفی‌گری دارد و می‌نماید که خودش هم از آیین کاتولیک به گونه‌ای عرفان در حال گردش بوده‌است. زنر به تصوف هندو پرداخت و گونه‌های متفاوت تصوف را در این آیین نمایاند.
او همانندی قابل توجه میان زرتشتی‌گری و کاتولیسیسم را هوم و عشای ربانی البته با مراسمی ناهمانند می‌دانست.
Wikipedia contributors, "Robert Charles Zaehner," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Robert_Charles_Zaehner&oldid=284284777 (accessed April 16, 2009).
نارسایی قلبی ، اغلب به معنای نارسایی مزمن قلب و زمانی رخ می‌دهد که قلب قادر به پمپاژ کافی نیست و نمی‌تواند جریان خون کافی را به اعضای بدن برساند. واژهٔ نارسایی احتقانی قلب نوشته می‌شود. علائم و نشانه‌های این بیماری مواردی از قبیل تنگی نفس، خستگی مفرط و ورم ساق پا است. تنگی نفس معمولاً با ورزش، هنگام دراز کشیدن و شب هنگام خواب بدتر می‌گردد. برای افراد مبتلا اغلب محدودیتی برای ورزش کردن وجود دارد، حتی اگر به خوبی هم درمان شوند.
دلایل معمول بیماری نارسایی قلبی شامل مواردی همچون بیماری عروق کرونر از قبیل سکته قلبی (حمله قلبی)، فشار خون بالا، فیبریلاسیون دهلیزی، نارسایی دریچه قلب، سوءمصرف الکل و کاردیومیوپاتی است. این موارد با تغییر ساختار یا عملکرد قلب باعث نارسایی قلبی می‌گردند. به‌طور کلی دو نوع نارسایی قلبی وجود دارد: "اختلال عملکرد بطن چپ" و "نارسایی قلبی با کسر جهشی نرمال" که این موارد بستگی به این دارد که عملکرد بطن چپ تا چه میزان برای منقبض شدن تحت تأثیر قرار گرفته یا توانایی قلب برای استراحت کردن چطور باشد. شدت بیماری معمولاً با توجه به مقدار کاهش توان شخص برای ورزش کردن سنجیده می‌شود. نارسایی قلبی مانند آنفارکتوس میوکارد (که در آن بخشی از ماهیچهٔ قلب از کار می‌افتد) یا ایست قلبی (که در آن جریان خون کاملاً قطع می‌شود) نیست. بیماری‌های دیگری که نشانه‌هایی مشابه نارسایی قلبی دارند، از این قبیل هستند: مرض چاقی، نارسایی کلیه، مشکلات کبد، کم‌خونی و بیماری تیروئید.
شرایط بیماری با توجه به نشانه‌ها و معاینهٔ فیزیکی و همچنین با تأیید اکوکاردیوگرافی تشخیص داده می‌شود. آزمایش خون، نوار قلب و رادیوگرافی قفسه سینه نیز می‌تواند برای تعیین عوامل زمینه‌ای مناسب باشد. درمان به شدت و دلیل بیماری بستگی دارد. در افرادی که بیماری نوع مزمن دارند و در حال حاضر در وضعیت ثابتی هستند، درمان شامل برخی پیشگیری‌ها در سبک زندگی از قبیل توقف سیگار کشیدن، فعالیت بدنی، تغییرات در رژیم غذایی و همچنین مصرف دارو می‌باشد. در آنهایی که به خاطر اختلال عملکرد بطن چپ، دچار نارسایی قلبی شده‌اند، استفاده از بازدارنده‌های آنزیم مبدل آنژیوتانسین و مسدودکننده‌های بتا توصیه می‌گردد. برای آنهایی که دچار نوع شدید این بیماری هستند، آنتاگونیست آلدوسترون، مسدودکننده‌های گیرنده آنژیوتانسین یا هیدرالازین به همراه نیترات می‌تواند به کار رود. اگر کسر جهشی نرمال وجود داشته باشد، مشکلات مربوط به سلامتی بایستی درمان شوند. دیورتیک برای جلوگیری از احتباس مایعات مفید است و در نتیجه توصیه می‌گردد. گاهی، بسته به نوع دلیل بیماری، دستگاه‌های کار گذاشته شده در بدن از قبیل ضربان‌ساز یا دفیبریلاتور قلبی قابل کاشت می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. یک ابزار کمکی بطن یا در مواردی پیوند زدن قلب نیز در مواردی از نوع شدید بیماری به جای تمامی اقدامات دیگر می‌تواند توصیه شود.
نارسایی قلبی نوعی شرایط معمول، پرهزینه و احتمالاً مهلک است. در کشورهای توسعه‌یافته، حدود دو درصد از بزرگسالان دچار نارسایی قلبی هستند و در افراد بالای ۶۵ سال، این عدد بین ۶ تا ۱۰ درصد افزایش می‌یابد. در سال بعد از تشخیص این بیماری، خطر مرگ حدود ۳۵ درصد است و بعد از آن هر ساله این میزان کمتر از ده درصد کاهش می‌یابد. این میزان خطر مشابه بعضی از انواع سرطان است. در بریتانیا این بیماری عامل پنج درصد از موارد پذیرش در بخش‌های اورژانس بیمارستان‌ها به‌شمار می‌رود. نارسایی قلبی از دوران باستان نیز شناخته شده بوده و پاپیروس ابرس در سال ۱۵۵۰ قبل از میلاد دربارهٔ آن اظهار نظر کرده‌است.