moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
الکترودهای آنزیم قطعاً الکترودهای انتخابی یونی نیستند اما معمولاً در موضوع الکترود مخصوص یون در نظر گرفته می‌شوند. چنین الکتری دارای سازوکار «واکنش دوگانه» است - آنزیم با یک ماده خاص واکنش می‌دهد و محصول این واکنش (معمولاً H + یا OH-) با یک یک الکترودهای انتخابی یونی درست مانند الکترودهای انتخابی pH تشخیص داده می‌شود. تمام این واکنش‌ها در داخل یک غشاء خاص رخ می‌دهد که الکترود واقعی یون را انتخاب می‌کند، به همین علت است که الکترودهای آنزیم گاهی اوقات به عنوان یون‌های انتخابی در نظر گرفته می‌شوند. یک مثال الکترودهای انتخابی گلوکز است.
الکترودهای خاص برای هر یون فلز قلیایی، Li +, Na +, K +، Rb + و Cs + توسعه یافته‌اند. اصل که این الکترودها بر اساس این است که یون فلزی قلیایی در حفره مولکولی که اندازه آن به اندازه یون به عنوان مثال، الکترود بر اساس والینومایسین ممکن است برای تعیین غلظت یون پتاسیم استفاده شود.
عقرب قرمز (به انگلیسی: Red Scorpion) یک فیلم سینمایی اکشن آمریکایی محصول سال ۱۹۸۸ با بازی دولف لاندگرن و به کارگردانی جوزف زیتو می‌باشد. این فیلم در تاریخ ۲۱ آوریل ۱۹۸۹ در ایالات متحده منتشر شد.
یک مامور سازمان اطلاعات روسیه (دولف لاندگرن) به آفریقا فرستاده می‌شود تا یک انقلابی ضد کمونیست را به قتل برساند. اما با مشاهده کشتار بی‌‌رحمانه مردم محلی به دست نیروهای روسیه و متحدشان کوبا، او تغییر موضع داده و به شورشیان کمک می‌کند...
در سال ۱۹۹۴ قسمت دوم این فیلم با نام عقرب قرمز ۲ ساخته شد. بدون حضور بازیگر وعوامل قسمت اول و داستانش تا حد زیادی با قسمت اول ارتباط ندارد.
آب‌انبار پشت باغ یا خلف باغ مربوط به میانهٔ دوره صفوی و روزگار حکومت شاه عباس یکم در یزد، خیابان شهید رجایی، و در محله پشت باغ و نزدیک حسینیهٔ نقشین واقع شده‌است.یادگارهای یزد، ایرج افشار، ص۶۵۲
رادیوگرافی پروجکشنی یک نوع رادیوگرافی و تصویربرداری پزشکی است که تصاویر دو بعدی با اشعه ایکس تولید می‌کند. فراگیری تصویر به‌طور کلی توسط رادیوگرافی انجام می‌شود و تصاویر اغلب توسط رادیولوژیست‌ها مورد بررسی قرار می‌گیرند. رادیوگرافی ساده به‌طور کلی به تصویر برداری رادیوگرافی (بدون استفاده از تکنیک‌های پیشرفته مانند توموگرافی کامپیوتری که می‌تواند تصاویر سه بعدی تولید کند) اشاره دارد. رادیوگرافی ساده می‌تواند به رادیوگرافی بدون یک عامل رادیو کنتراست یا رادیوگرافی اشاره کند که یک تک تصویر ایستا را تولید می‌کند، در مقایسه با فلوروسکوپی، که از لحاظ فنی نیز تصویر برداری می‌شوند.
رادیوگرافی پروجکشن به‌طور کلی از اشعه ایکس، ایجاد شده توسط استفاده می‌کند که اشعه ایکس را از تولید می‌کند.
یک ممکن است بین بیمار و آشکارساز قرار بگیرد تا مقدار اشعه ایکس پراکنده شده را که به آشکارساز می‌رسد، کاهش دهد. این باعث افزایش کنتراست تصویر می‌شود، اما باعث می‌شود تا تابش پرتو برای بیمار نیز افزایش یابد.
آشکارسازها را می‌توان به دو دسته عمده تقسیم کرد: آشکارسازهای تصویربرداری (مانند و فیلم اشعه ایکس (فیلم عکاسی) که اغلب با دستگاه‌های مختلف دیجیتالی مانند صفحات تصویر یا جایگزین می‌شوند) و دستگاه‌های سنجش دوز (مانند اتاق‌های یونیزاسیون، شمارنده گیگر و دوزی مترها در اندازه‌گیری دوز پرتو تابشی موضعی یا میزان دوز مورد استفاده قرار گیرد، برای مثال برای اطمینان از اینکه تجهیزات و روش‌های حفاظت پرتو مؤثر بر یک اساس است).
سرب مواد اصلی مورد استفاده توسط پرسنل رادیوگرافی برای محافظت در برابر اشعه‌های پراکنده شده ایکس است.
تصویربرداری رادیوگرافی به ویژگی‌های اشعه ایکس (مقدار و کیفیت پرتو) و شناخت چگونگی اثر کردن ان در بافت انسان برای ایجاد تصاویر تشخیصی وابسته است. اشعه ایکس یک نوع تابش یونیزه است، به این معنی که انرژی کافی برای حذف بالقوه الکترون‌ها از یک اتم را دارد، به این ترتیب که بار آن را به یون تبدیل می‌کند.
هنگامی که پرتو ساخته شد، پرتو ایکس خروجی از تیوب به عنوان پرتو اولیه شناخته می‌شود. هنگامی که پرتو اولیه از بدن عبور می‌کند، برخی از اشعه‌های جذب شده در این فرایند به عنوان ریزش شناخته می‌شوند. بافتی که چگال تر است، دارای میزان جذب اشعه ایکس پایین‌تری نسبت به بافت است که تراکم کمتری دارد، بنابراین استخوان اشعه ایکس بیشتری از بافت نرم جذب می‌کند.
پس از انفجار پرتو اولیه، اشعه باقی مانده به عنوان اثر پرتو شناخته می‌شود. اثر پرتوهای باقی مانده مسئول تشخیص گیرنده‌های تصویر هستند. مناطقی بر روی گیرنده تصویر که بیشترین تابش را دریافت می‌کنند (بخش‌هایی از پرتو باقی مانده که ضعیف تر هستند) بیشتر در معرض پرتو قرار می‌گیرند، و به همین ترتیب به عنوان قسمت تیره‌تر پردازش می‌شوند. در مقابل، مناطقی که دارای گیرنده تصویر هستند که حداقل میزان اشعه را دریافت می‌کنند (بخش‌هایی از پرتو باقی مانده که بیشترین آسیب را تجربه می‌کنند) کمتر در معرض قرار می‌گیرند و به عنوان قسمت شفاف تر پردازش می‌شوند. به همین دلیل است که استخوان، که بسیار متراکم است، به رنگ سفید در گرافیک رادیویی مشخص می‌شود و ریه‌ها که بیشتر شامل هوا و کمترین تراکم هستند، «سیاه» نشان داده می‌شوند.
تراکم رادیوگرافی اندازه‌گیری تیرگی کلی تصویر است. تراکم یک واحد لگاریتمی است که رابطه بین نور را با ضربه زدن به فیلم مشخص می‌نماید و نور را از طریق فیلم منتقل می‌کند. یک تراکم رادیوگرافی بیشتر نمایانگر مناطق تیره فیلم است و تراکم کمتر نشان دهنده مناطق شفاف فیلم است. اما با استفاده از تصویربرداری دیجیتالی، تراکم ممکن است به عنوان روشنایی مطرح شود. روشنایی رادیوگرافی در تصویربرداری دیجیتال توسط نرم‌افزار کامپیوتری و مانیتور که در آن تصویر مشاهده می‌شود، تعیین می‌گردد.
کنتراست به عنوان تفاوت در تراکم رادیوگرافی بین قسمت‌های مجاور تصویر تعریف می‌شود. محدوده بین سیاه و سفید بر روی رادیوگرافی نهایی است. کنتراست بالا یا کنتراست پایین، به این معنی است که در رادیوگرافی مناطق خاکستری کمی وجود دارد. کنتراست کم یا کنتراست طولانی مدت، به این معنی است که در رادیوگرافی مناطق خاکستری زیادی وجود دارد.
مفهوم عرض اکسپوژر (در معرض قرار دادن جسم مقابل اشعه ایکس) نزدیک به کنتراست رادیوگرافی است. عرض اکسپوژر محدوده ای از رخداد است که گیرنده تصویر با تراکم تشخیصی مفید پاسخ می‌دهد. به عبارت دیگر این «انعطاف پذیری» یا «اختیار» است که یک رادیوگرافی در هنگام تنظیم عوامل با آن مواجهه است. تصاویر دارای یک مقیاس کوتاه از کنتراست دارای عرض اکسپوژر وسیع هستند. تصاویر دارای کنتراست بلند مدت دارای عرض اکسپوژر گسترده هستند؛ به این ترتیب رادیوگرافی قادر خواهد بود از طیف گسترده‌ای از عوامل فنی برای تولید یک تصویر با کیفیت، استفاده کند.
کنتراست توسط کیلو ولتاژ (کیلوولت، انرژی /کیفیت /نفوذ پذیری) پرتو اشعه ایکس تعیین می‌شود و ترکیب بافت از قسمت بدن، رادیوگرافی شود. انتخاب جدول‌های جستجو (LUT) در تصویربرداری دیجیتال همچنین کنتراست را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
به‌طور کلی، کنتراست بالا برای قسمت‌هایی از بدن که در آن آناتومی استخوانی از علائم بالینی (اندام‌ها، برون استخوان و غیره) می‌باشد، لازم است. هنگامی که بافت نرم مورد رادیوگرافی قرار می‌گیرد (از جمله شکم یا سینه)، کنتراست پایین‌تر برای نشان دادن دقیق تمام قسمت‌های بافت نرم در این مناطق ترجیح داده می‌شود.
بزرگنمایی هندسی حاصل از آشکارساز، دورتر از منبع اشعه ایکس از جسم است. در این راستا، فاصله منبع-آشکارساز یا همان اندازه‌گیری فاصله بین ژنراتور (منبع) تا آشکارساز می‌باشد.Page 359 in:
نام‌های منبع/تمرکز بر گیرنده/گیرنده تصویر/فیلم (اخیرا مورد استفاده در فیلم اشعه ایکس) فاصله ( SID, FID, FRD).
فاکتور بزرگنمایی پرتونگار (ERMF) نسبت فاصله منبع تا آشکارساز (SDD) به فاصله منبع تا جسم (SOD) است. اندازه جسم به صورت زیر محاسبه می‌شود:
درحالی که سایز تصویر، اندازه ای است که جسم در آشکارساز به وجود می‌آورد. در رادیوگرافی کمر و قفسه سینه انتظار می‌رود که ERMF بین ۱٫۰۵ تا ۱٫۴۰ باشد. به دلیل عدم قطعیت اندازه واقعی اشیاء دیده شده در رادیوگرافی، اندازه آن‌ها اغلب با سایر ساختارهای داخل بدن مانند ابعاد مهره‌ها یا با تجربه بالینی مقایسه می‌شود.
فاصله منبع تا آشکارساز (SDD) تقریباً با فاصله منبع تا جسم (SOD) متقارن است و فاصله آشکارساز تا جسم (ODD) به واسطه معادله SOD + ODD = SDD است.
ناواضح بودن هندسی به وسیله ژنراتور اشعه ایکس ایجاد نمی‌شود، بلکه اشعه ایکس را از یک نقطه واحد از یک ناحیه ایجاد می‌کند، که می‌تواند به اندازه نقطه کانونی اندازه‌گیری شود. ناواضح بودن هندسی نسبت به اندازه کانونی و همچنین عامل بزرگنمایی تخمین زده رادیوگرافی(ERMF) افزایش می‌یابد.
ارگان‌های بدن‌ها فاصله‌های نسبی مختلفی را نسبت به آشکارساز دارند، بسته به اینکه مسیر اشعه ایکس از کجا است. به عنوان مثاال، رادیوگرافی قفسه سینه، ترجیحاً با اشعه ایکسی از پشت (به نام رادیوگرافی "posteroanterior" یا "PA") گرفته شده‌است. با این وجود در صورتی که بیمار قادر به ایستادن نیست، رادیوگرافی اغلب باید از بیماران در موقعیت طاق باز گرفته شود (به نام رادیوگرافی "کنار بستر") با اشعه ایکس از بالا ("anteroposterior" یا "AP") بررسی گردد. همچنین بزرگنمایی هندسی باعث می‌شود برای مثال قلب بزرگتر به نظر برسد، زیرا دورتر از آشکارساز قرار می‌گیرد.
علاوه بر استفاده از گرید Bucky-Potter افزایش ODD به تنهایی می‌تواند کنتراست تصویر را با کاهش میزان تابش پراکندگی که به گیرنده منتقل می‌شود، بهبود بخشید. با این حال اگر SDD نیز به‌طور نسبی افزایش نیافته باشد، باید با توجه به افزایش ناچیز ناواضح بودن هندسی در نظر گرفته شود.
تصویر برداری رادیوگرافی با استفاده از اشعه ایکس در مقادیر مختلف و نقاط قوت با توجه به اینکه بدن در کدام حالت تصویر برداری است، استفاده می‌شود:
نکته: واژه ساده کلمه 'view' اغلب برای توصیف یک تصویربرداری پرتونگار استفاده می‌شود.
رادیوگرافی ساده به‌طور کلی به رادیوگرافی (بدون استفاده از تکنیک‌های پیشرفته تر مانند توموگرافی کامپیوتری) اشاره دارد.
رادیوگرافی ساده می‌تواند به رادیوگرافی بدون یک عامل رادیو اکتیو یا رادیوگرافی منجر شود که به صورت فلوروسکوپی متناسب با تصاویر استاتیک تولید می‌شود.
مقاله اصلی: ماموگرافی
تصویربرداری رادیوگرافی سینه ماموگرافی نامیده می‌شود. این مورد بیشتر بر روی زنان برای سرطان سینه استفاده می‌شود، اما همچنین برای بررسی سینه‌های مردان نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد و در ارتباط با رادیولوژیست یا جراح برای قرار دادن بافت مشکوک قبل از بیوپسی یا لامپکتومی (توده برداری) استفاده می‌شود. ایمپلنت‌های پستان طراحی شده برای بزرگ کردن سینه باعث کاهش توانایی دیدن ماموگرافی می‌شود و نیاز به زمان بیشتری برای تصویربرداری دارد، زیرا باید دید بیشتری داشته باشد. این به این دلیل است که مواد مورد استفاده در ایمپلنت نسبت به بافت پستان بسیار متراکم است و به نظر می‌رسد سفید (واضح) بر روی فیلم است. پرتو مورد استفاده برای ماموگرافی تمایل دارد که ملایم باشد (انرژی فوتونی پایین‌تر) نسبت به آن که برای بافت سخت‌تر استفاده می‌شود. اغلب لوله با آند مولیبدنم (molybdenum) با حدود ۳۰۰۰۰ ولت (30kv) استفاده می‌شود که طیف وسیعی از انرژی اشعه ایکس را در حدود ۱۵–۳۰ کیلو الکترون ولت فراهم می‌کند. بسیاری از این فوتون‌ها «مشخصه تابش» انرژی خاصی هستند که توسط ساختار اتمی ماده هدف (تابش Mo-k) تعیین می‌شوند.
مقاله اصلی: رادیوگرافی قفسه سینه
رادیوگرافی قفسه سینه برای تشخیص بسیاری از شرایط شامل دیواره قفسه سینه، از جمله استخوان‌های آن و همچنین ساختارهای موجود در حفره‌های قفسه سینه از جمله ریه‌ها، قلب و عروق بزرگ استفاده می‌شود. شرایطی که معمولاً توسط رادیوگرافی قفسه سینه مشخص می‌شود عبارت اند از ذات الریه، هوای جنبی (وجود هوا یا گاز در پرده جنب)، ، نارسایی قلبی، شکستگی استخوان و فتق حجاب حاجز (هیاتال). به‌طور معمول تصویربرداری عمودی قدامی-خلفی (PA) طرح پیشنهادی است. رادیوگرافی قفسه سینه نیز برای یافتن بیماری‌های مرتبط با شغل‌هایی در صنایع مانند صنایع معدن که در آن کارگران در معرض گرد و غبار قرار می‌گیرند، استفاده می‌شود. برای بعضی از شرایط قفسه سینه، رادیوگرافی برای آزمایش مناسب است اما برای تشخیص ضعیف است. هنگامی که شرایط یک بیماری بر اساس تصاویر رادیوگرافی قفسه سینه مشکوک می‌شود، می‌توان با تصویربرداری مجدد شرایط قفسه سینه را به‌طور قطعی تشخیص داده یا شواهدی را به نفع تشخیص پیشنهاد شده توسط رادیوگرافی اولیه قفسه سینه بدست آورد. به استثنای یک شکستگی دنده که مشکوک به وجود جابجایی است و بنابراین احتمال آسیب به ریه‌ها و دیگر ساختارهای بافت را ایجاد می‌کند، اشعه ایکس قفسه سینه ضروری نیست زیرا مدیریت بیمار را تغییر نمی‌دهد.
در کودکان، در حالت حاد مشکوک به انسداد روده، ، ، مشکوک به توده شکمی و ابتلای به انواژیناسیون (که بخشی از تشخیص افتراقی می‌باشد) است. با این حال سی تی اسکن بهترین روش برای تشخیص آسیب داخل شکمی در کودکان است. برای درد حاد شکم در بزرگسالان، اشعه ایکس دارای حساسیت و دقت کم است. توموگرافی کامپیوتری یک برنامه‌ریزی استراتژیک کلی برای جراحی بهتر و احتمالاً لاپاروترومی‌های غیر ضروری را فراهم می‌کند؛ بنابراین اشعه ایکش شکمی برای بزرگسالان در بخش اورژانس با درد حاد شکم توصیه نمی‌شود.
پروتکل استاندارد اشعه ایکس شکمی مغمولاً یک تصویر قدامی خلفی در حالت طاق باز است. تصویر کلیه‌ها، حالب و مثانه یک تصویر قدامی خلفی شکمی است که سطح سیستم ادراری را پوشش می‌دهد اما لزوماً شامل دیافراگم نیست.
در صورت تروما، پروتکل استاندارد بریتانیا برای داشتن یک سی تی اسکن جمجمه به جای تصویر رادیوگرافی است. یک بررسی اسکلتی شامل جمجمه می‌تواند به عنوان مثال حاکی از میلوما چندگانه باشد.
ستون فقرات (ستون مهره ای) تصویربرداری رادیوگرافی ستون فقرات یک تقریباً 1.5mSv را به وجود می‌آورد که قابل مقایسه با زمان تابش پس زمینه ۶ ماه است.
بدن باید حدود ۳۰ تا ۴۵درجه نسبت به شانه چرخانده شود تا تصویربرداری انجام شود و بیمار در حالت ایستاده یا نشسته اجازه می‌دهد دستانش را آویزان کند. این روش شکاف مفصلی و تراز عمودی نسبت به حفرات را نشان می‌دهد.
بازوها باید ۸۰ تا ۱۰۰ درجه از هم دور شوند. این روش نشان می‌دهد:
پروجکشن Y
حد فاصله جانبی شانه‌ها باید در جلوی فیلم قرار گیرد و در مسیر محور طولی کتف به موازات مسیر پرتوها ادامه یابد. این روش نشان می‌دهد:
این تصویر دارای تلورانس کمی برای خطاها و بنابراین نیاز به اجرای مناسب دارد. پروجکشن Y را می‌توان به عنوان طرح‌ریزی cavitas-en-face منتشر شده در سال 1933 Wijnblath ردیابی کرد.
در انگلستان، تصاویر استاندارد از شانه‌ها عبارتند از AP و کتف جانبی یا پروجکشن زیربغلی.
یک رادیوگرافی پروجکشنی اندام تحتانی، حدود 0.001mSv را به وجود می‌آورد که قابل مقایسه با زمان ۳ ساعت است.
پروتکل‌های تصاویر استاندارد در انگلیس عبارتند از:
برنامه‌های کاربردی شامل می‌باشد.
برخی شرایط مشکوک به تصاویر خاص نیاز دارند. به عنوان مثال، نشانه و علامت‌های اسکلتی از نرمی استخوان، به‌طور عمده رشد سریع در مکان مشاهده می‌شود، از جمله مبدأ استخوان بازو، رادیوس دور از مبدأ و هر دو استخوان پروگزیمال و دیستال تیبیا (tibia). بنابراین یک بررسی اسکلتی برای نرمی استخوان می‌تواند با رادیوگرافی‌های قدامی خلفی زانو، مچ دست و مچ پا انجام شود.
(بصری)، ساختارهای آناتومیک نرمال (طبیعی) یا انواع بی‌ضرر هستند که ممکن است بیماری‌ها یا ناهنجاری‌های را شبیه‌سازی کنند. در رادیوگرافی پروجکشن، مقلدهای بیماری عادی شامل جواهرات، لباس‌ها و می‌باشند.
تیم ملی ایران و تیم ملی سنگاپور تاکنون 6 بار در مقابل یکدیگر قرار گرفته‌اند. حاصل این بازیها، ۴ برد برای تیم ملی ایران و 2 تساوی بوده است
در این بازیها جمعاً 21 گل به ثمر رسیده است که 18 گل سهم تیم ملی ایران و 3 گل سهم تیم ملی سنگاپور میباشد
اولین بازی بین این دو تیم در تاریخ یازدهم اسفند ۱۳۵۸ در مسابقات مقدماتی المپیک ۱۹۸۰ در شهر کالنگ سنگاپور برگزار شده است
بهترین برد تیم ملی ایران در برابر تیم ملی سنگاپور با نتیجه ۶ بر ۰ در سال ۱۳۸۷ در مسابقات مقدماتی جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۱ به دست آمده است
تیم ملی ایران تجربه کسب برد در دو بازی متوالی در برابر تیم ملی سنگاپور را دارد
کلا ۱۳ بازیکن با پیراهن تیم ملی ایران موفق به گشودن دروازه تیم ملی سنگاپور شده‌اند. که حسین فرکی با زدن سه گل بهترین گلزن ایران در این بازیها میباشد
۲ بازیکن از سنگاپور هم موفق به گشودن دروازه تیم ملی ایران شده است
عقرب قرمز ۲ (به انگلیسی: Red Scorpion 2) یک فیلم سینمایی اکشن آمریکایی محصول سال ۱۹۹۴ با بازی مت مک کولن، جان_سوج و جنیفر رابین به کارگردان مایکل کندی است. قسمت اول این فیلم در سال ۱۹۹۸ با نام «عقرب قرمز"»" که در آن دولف_لاندگرن بازی می‌کند. با وجود تشابهه اسمی این داستان عمدتاً به قسمت اول مربوط نمی‌باشد.
رزتا یک آلبوم استودیویی اثر نوازنده و آهنگساز یونانی ونجلیس است که در تاریخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۶ توسط «دکا رکوردز» Decca Records منتشر شد. این آلبوم به مأموریت کاوشگر فضایی "رزتا" که در سال ۲۰۰۴ راه اندازی شد، اختصاص داده شده و یکی از آثار متعدد وی است که با الهام از سفر فضایی ("Albedo 0.39") و یا با همکاری مأموریت‌های فضایی ("Mythodea") ساخت. «رزتا» برای جایزه‌ی گرمی به‌عنوان بهترین آلبوم «عصر نو» در پنجاه و نهمین مراسم جایزه‌ی گرمی نامزد شد.
این پروژه، نتیجه‌ی یک تماس ویدیویی در سال ۲۰۱۴ است که بین فضانورد «آندره کویپرس» و «ونجلیس» در طی مأموریت Kuipers در هیئت ایستگاه فضایی بین‌المللی برقرار شد. بعد از آن گفتگو، «ونجلیس» الهام گرفت که آلبوم اختصاص داده‌شده به اولین مأموریت را بنویسد. در نوامبر ۲۰۱۴، سه ویدئو با سه آهنگ در کانال رسمی یوتیوب «آژانس فضایی اروپا» به مناسبت نخستین تلاش برای فرود نرم بر روی ستاره‌ی دنباله‌دار منتشر شد: «ورود»، «سفر فیله» و «والس روزتا».
«ونجلیس» این آلبوم را به همه‌ی کسانی که مأموریت کاوشگر فضایی "رزتا" را انجام داده‌اند، تقدیم کرد و آهنگ «والس روزتا» قدردانی او را از تلاش تیم مأموریت نشان می‌دهد.
«کارل واکر» از «آژانس فضایی اروپا» اظهار داشت: "هنگامی که فیلم خام مأموریت را با آهنگ قرار دادیم، فکر کردیم که اگر مردم دنباله‌دار واقعی را از نزدیک ببینند، چه احساسی خواهند داشت. با موسیقی، می‌توانید احساسات را تقویت کنید و خاطره خلق کنید: من باور دارم آن‌چه ونجلیس می‌خواست انجام بدهد این بود که خاطره‌ای ماندگار از مأموریت "روزتا"ی ما را از طریق موسیقی خود به اشتراک گذارد".
موسیقی این آلبوم در پویانمایی دیجیتال «تعقیب ستاره‌ها"»"، اثر «راس اشتون» و «کارن مونید» از استودیوی «پروجکشن» استفاده شد که در سپتامبر ۲۰۱۶ بر روی «برج بلک‌پول» به عنوان بخشی از نمایش LightPool Illuminations در بلکپول پخش شد.
این آلبوم برای بارگزاری دیجیتال، استریم، CD و فرمت وینیل LP در دسترس است.
ارزش اطلاعات (به انگلیسی: Value of information یا VOI یا VoI) میزانی است که یک تصمیم گیرنده مایل به استناد به آن داده یا اطلاعات برای تصمیم‌گیری است.
ارزش اطلاعات دریافتی با احتمال تکرار یا به وقوع پیوستن آن نسبت معکوس دارد بدین شکل که هرچه به وقوع پیوستن اطلاعات محتمل باشد، میزان مفاهیمی که در اختیار ما قرار می‌دهند اندک و بی ارزش است.
چند مثال برای اطلاعات با ارزش کم:
در نقطه مقابل اطلاعات با ارزش وجود دارند که به دلیل احتمال وقوع کم آنها مفاهیم مهم زیاد و با ارزشی را منتقل می‌کنند.
چند مثال برای اطلاعات با ارزش زیاد:
ارزش اطلاعات به دلیل اینکه هر اطلاعاتی دارای ارزش می‌باشد، یک عدد مثبت بین صفر تا بینهایت است، و با تابع فرکانس (تکرار) که یک تابع نزولیست سنجش می‌شود.
تابع فرکانس خواصی شبیه به log بر پایه۲ دارد.
اگر A رویدادی با احتمال تکرار قطعی و B رویدادی با عدم احتمال وقوع قطعی و formula_1 فرکانس یا میزان تکرار این رویدادها باشد. درنتیجه خواهیم داشت:
مارینا د تاویرا (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل مکزیک است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "رما" اشاره کرد که باعث نامزدی او به عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل زن در نود و یکمین دوره جوایز اسکار شد.
ایستگاه فروتویل یک فیلم درام و بیوگرافی آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی رایان کوگلر محصول سال ۲۰۱۳ است. این اولین فیلم بلند کوگلر محسوب می‌شود و بر اساس رویدادهایی است که منجر به مرگ مرد جوانی به نام اسکار گرانت می‌شود که در سال ۲۰۰۹ توسط جوهانس پلیس BART در ایستگاه فروتویل در حمل و نقل سریع خلیج (BART) در اوکلند، کالیفرنیا رخ داده ساخته شده‌است.
این فیلم آخرین روز زندگی اسکار گرانت سوم، یک جوان ۲۲ ساله اهل هیوارد، کالیفرنیا را به تصویر می‌کشد، قبل از اینکه در ساعات اولیه صبح روز ۱ ژانویه ۲۰۰۹ توسط پلیس بارت به ضرب گلوله کشته شود. فیلم با داستان واقعی شروع می‌شود. فیلمی از بازداشت گرانت و دوستانش توسط پلیس بارت در ایستگاه فروت ویل در اوکلند در ۱ ژانویه ۲۰۰۹، در ساعت ۲:۱۵ صبح، درست قبل از تیراندازی. گرانت و دوست دخترش سوفینا در مورد خیانت اخیر گرانت با هم بحث می کنند.
او تلاش ناموفقی می کند تا شغل خود را در یک فروشگاه مواد غذایی پس بگیرد. او برای مدت کوتاهی به فروش مقداری ماری جوانا فکر می‌کند، اما تصمیم می‌گیرد آن انبار را دور بریزد. گرانت بعداً در جشن تولد مادرش واندا شرکت می‌کند و موافقت می‌کند که برای دیدن آتش‌بازی و دیگر جشن‌های سال نو در سانفرانسیسکو با قطار BART حرکت کند، زیرا او نگران رانندگی اوست.
در قطار برگشت، کتی، مشتری فروشگاه مواد غذایی که گرانت قبلاً در آن کار می کرد، گرانت را می شناسد و نام او را صدا می کند. این باعث می شود مردی که گرانت در زندان می شناسد متوجه او شود و دعوا شروع شود. پلیس BART در محل حاضر شد. گرانت یکی از مسافرانی است که پلیس بارت تلاش می کند دستگیر کند. در حالی که توسط افسران کاروسو و اینگرام مهار می شد، توسط اینگرام از پشت مورد اصابت گلوله قرار می گیرد. یک کاروزوی مات و مبهوت می خواهد بداند چه اتفاقی افتاده است. گرانت به سرعت به بیمارستان منتقل می شود و مدت کوتاهی پس از جراحی اورژانسی می میرد.
کارت‌های عنوان در پایان عواقب بعدی را شرح می‌دهند: قتل گرانت پس از اینکه چندین شاهد این حادثه را با تلفن‌های همراه و دوربین‌های ویدئویی ضبط کردند، باعث یک سری اعتراض‌ها و شورش‌ها در سراسر شهر شد. افسران BART درگیر اخراج شدند و "اینگرام" (اسامی افسران تغییر کرد) بعدا محاکمه شد و به قتل غیرعمد متهم شد و ادعا کرد که اسلحه خود را با تیزر اشتباه گرفته و محکومیت ۱۱ ماهه خود را سپری کرده است. آخرین فیلم مربوط به تجمع مردمی است که زندگی گرانت را در ۱ ژانویه ۲۰۱۳ جشن می گیرند و دختر گرانت، تاتیانا، در میان آنها ایستاده است.
فیلم "ایستگاه فروتویل" در شبکه خانگی توسط Anchor Bay در تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۱۳ در دسترس قرارگرفت.
در برنامه‌نویسی شی گرا، اشیاء ساختگی اشیایی شبیه‌سازی شده‌اند که رفتار اشیاء واقعی را به صورت‌های کنترل شده‌ای تقلید می‌کنند. یک برنامه‌نویس به‌طور معمول شیء ساختگی را برای تست رفتار برخی دیگر اشیاء ایجاد می‌کند، همان‌طور که یک طراح ماشین از آدمک آزمایش تصادف استفاده می‌کند تا رفتار پویای انسانی را در تصادفات وسایل نقلیه شبیه‌سازیکند.
در یک آزمایش واحد، اشیاء ساختگی می‌توانند رفتار اشیاء پیچیده و واقعی را شبیه‌سازی کنند و بنابراین زمانی که ادغام کردن شیء اصلی با آزمایش واحد غیر کاربردی یا غیرممکن است مفید هستند. اگر یک شیء دارای هر کدام از ویژگی‌های زیر باشد، استفاده از شیء ساختگی به جای آن می‌تواند مفید باشد:
به عنوان مثال، یک برنامه ساعت زنگدار که در یک زمان معینی زنگ می‌زند، ممکن است زمان فعلی را از یک سرویس زمانی بگیرد. برای آزمایش، این ساعت باید تا زمانی مقرر صبر کند تا بتواند تشخیص دهد که زنگ در زمان صحیح به صدا درآمده است یا نه. اگر به جای سرویس زمانی واقعی از سرویس زمانی ساختگی استفاده شود، این سرویس زمانی ساختگی می‌تواند طوری برنامه‌ریزی شود که زمان کوک شدهٔ ساعت (یا هر زمان دیگری) را مستقل از زمان واقعی فراهم سازد، در نتیجه برنامهٔ ساعت زنگدار می‌تواند در انزوا تست شود.
اشیاء واقعی و اشیای ساختگی ای که رفتار آن‌ها را تقلید می‌کنند رابط (رایانش) یکسانی و مشابهی دارند که باعث می‌شود کاربر متوجه نشود که از شیء واقعی استفاده می‌کند یا شیء ساختگی. بسیاری از چارچوب‌های موجود شیء ساختگی به برنامه‌نویس اجازه می‌دهد که مشخص کند که کدام اسلوب‌ها و به چه ترتیبی روی شیء ساختگی انجام شود و همچنین پارامترهای ورودی آن‌ها چه باشد و چه مقدارهایی را بازگرداند؛ بنابراین رفتار یک شیء پیچیده مانند یک سوکت شبکه می‌تواند با شیء ساختگی تقلید شود. این موضوع به برنامه‌نویس اجازه می‌دهد که بفهمد شیء مورد نظر در حالت‌های متفاوت پاسخ درستی می‌دهد یا نه.
طبقه‌بندی بین خراش‌ها، تقلبی‌ها و خرافه‌ها در ادبیات بسیار متناقض است. با این وجود، شباهت بین آن‌ها این است که همگی نشان دهندهٔ تولید یک شیء برای تست کردن برنامه با رابط (رایانش)های یکسان با شیء واقعی است.
در مورد اینکه بین "ساختگی"، "جعلی"، یا خرافه کدام یک ساده‌ترین است، تناقضاتی وجود دارد اما ساده‌ترین آن‌ها همواره پاسخ‌های از پیش مشخص شده‌ای را بازمی‌گرداند. از طرفی، پیچیده‌ترین شیء خروجی را با تمام منطق و استثنائات و … شبیه‌سازی می‌کند. این که آیا هیچ‌کدام از ساختگی، جعلی یا خرافه، متناسب با چنین تعریفی است، مجدداً متناقض است.
برای مثال پیاده‌سازی یک اسلوب ساختگی، تقلبی یا خرافه بین دو سر طیف پیچیدگی ممکن است شامل اعلامیه‌هایی برای بررسی هر فراخوانی باشد. برای مثال، یک شیء ساختگی ممکن است ترتیب فراخوانی اسلوب‌ها یا ثبات داده‌ها را در بین فراخوانی اسلوب‌ها را اعلام کند.
در کتاب "The Art of Testing Unit" شیء ساختگی به عنوان یک شیء جعلی توصیف شده‌است که با تأیید اینکه تعامل با شیء رخ داده‌است یا نه در مورد درست یا غلط بودن تنیجهٔ تست تصمیم‌گیری می‌کند. هر چیز به عنوان شیء خرافه تعریف شده‌است. در این کتاب، هر شیء ای که واقعی نیست شیء تقلبی است، که براساس کاربرد آن‌ها، می‌تواند یا "ساختگی" یا "خرافات" باشد.
برای مثال فرض کنید یک سیستم مجوزدهی با یک شیء ساختگی شبیه‌سازی شده‌است. شیء ساختگی یک اسلوب به شکل زیر را پیاده‌سازی می‌کند که با اسلوب کلاس واقعی مجوزدهی مطابقت داشته باشد:
codice_1 این مثال‌ها از nomenclature استفاده می‌کنند که شبیه به آن در زبان مدل‌سازی متحد است
اگر این اسلوب ساختگی یک ورودی دیگر به شکل codice_2 داشته باشد بسیار مفید است زیرا در هنگام تست کد می‌توانیم مشخص کنیم که یک کاربر مجوز دارد یا نه و در نتیجه با توجه به داشتن یا نداشتن مجوز رفتار باقی سیستم را در هر کدام از حالات آزمایش و تست کنیم.
به همین ترتیب، تنظیماتی که تنها در هنگام تست کردن اضافه می‌کنیم می‌تواند این امکان را به ما بدهد که قسمت شبیه‌سازی شده باعث ایجاد استثنا شود یا بدون اینکه خروجی بازگرداند در تابع گیر کند یا به عنوان خروجی برگرداند و غیره. در نتیجه این امکان وجود دارد که رفتارهای مدل سرویس‌گیرنده-سرویس‌دهنده در شرایط خطا شبیه‌سازی کنیم و پاسخی که سیستم در این شرایط می‌دهد را آزمایش کنیم. بدون داشتن چنین سیستم ساختگی ساده و قابل انعطافی تست و آزمایش کردن هر کدام از این شرایط ممکن است بسیار دشوار باشد.
اسلوب ذخیرهٔ یک شیء پایگاه داده ساختگی codice_3 ممکن است دارای میزان زیادی پیاده‌سازی نباشد و حتی ممکن است هیچ پیاده‌سازی نداشته باشد. ممکن است وجود و شاید معتبر بودن شیء Person که به عنوان ورودی به آن داده شده‌است تا ذخیره شود را چک نکند (به بررسی بالا در خصوص ساختگی و جعلی توجه کنید). حتی ممکن است در کل هیچ پیاده‌سازی نداشته باشد.
این یک فرصت از دست رفته‌است. اسلوب ساختگی می‌تواند یک رشته به رشتهٔ لاگ‌های عمومی اضافه کند. رشتهٔ لاگ شده باید بیش از «شخص ذخیره شد» باشد، یا ممکن است شامل برخی از جزئیات از نمونه شیء فرد(Person)، مانند نام یا شناسه باشد. اگر کد تست شده بعد از اجرای تعداد معینی دستور که شامل ذخیرهٔ اطلاعات شخص می‌شود محتویات رشتهٔ لاگ‌ها را چک کند می‌تواند بفهمد که اسلوب ذخیرهٔ اطلاعات شخص به تعداد بار درستی صدا شده‌است یا نه. با این روش می‌توان اشکالات غیرقابل مشاهده ای که باعث ضعیف شدن عملکرد برنامه می‌شوند را نیز پیدا کرد. برای مثال برنامه‌نویس، نگران از دست دادن اطلاعات شخص، ممکن است چند بار اسلوب مورد نظر را صدا زده باشد در حالی که یک بار صدا زدن اسلوب کافی بوده‌است.
برنامه نویسانی که با روش توسعه مبتنی بر تست (TDD) در هنگام توسعهٔ نرم‌افزار از اشیاء ساختگی استفاده می‌کنند. اشیاء ساختگی با نیازهای رابط کاربری اشیا واقعاً پیچیده مطابق هستند و جانشین آن‌ها می‌شوند. در نتیجه آنها به برنامه نویسان اجازهٔ توسعهٔ قابلیت‌ها و انجام تست واحد روی آنها را می‌دهند بدون این که نیاز باشد کلاس‌های پیچیدهٔ اصلی و زیربنایی را صدا زنند. استفاده از اشیاء ساختگی، به توسعه دهندگان این اجازه را می‌دهد که تست‌های خود را بر روی رفتار سیستم تحت آزمایش متمرکز کنند بدون اینکه نگران وابستگی‌های آن باشند. به عنوان مثال، آزمایش یک الگوریتم پیچیده بر اساس حالت‌های خاص اشیاء متعدد می‌تواند با استفاده از اشیاء ساختگی به جای اشیاء واقعی انجام شود.
به غیر از مسائل پیچیدگی و منافع حاصل از این تفکیک دغدغه‌ها، مسائلی در مورد سرعت عمل نیز وجود دارد. توسعه یک تکه واقعی نرم‌افزار با استفاده از TDD ممکن است به راحتی شامل چندصد آزمون واحد باشد. اگر بسیاری از این آزمون‌ها سیستم را وادار به برقراری ارتباط با پایگاه داده، سرویس‌های وب و دیگر سیستم‌های ارتباطات بین پردازشی یا سیستم‌های شبکه کنند، آنگاه این مجموعهٔ آزمایش‌های واحد سریعاً کند می‌شود و نمی‌تواند با سرعت عادی اجرا شود. این به نوبه خود منجر به عادت‌های بد و بی میلی توسعه دهنده به حفظ اصول اساسی TDD می‌شود.
هنگامی که اشیاء ساختگی با اشیاء واقعی جایگزین می‌شوند، قابلیت پایان به پایان نیاز به آزمایش‌های بیشتری نیاز دارد. این آزمایش‌ها به جای آزمایش‌های واحد، آزمایش‌های ادغامی خواهند بود.
استفاده از اشیاء ساختگی می‌تواند به راحتی تست واحد را به پیاده‌سازی کد مورد آزمایش متصل کند. به عنوان مثال، بسیاری از چارچوب‌های شیء ساختگی به توسعه دهنده این اجازه را می‌دهند تا ترتیب و تعداد دفعات صدا شدن شیء ساختگی توسط شیء مورد آزمایش را زیر نظر بگیرد. بازسازی‌های بعدی کد مورد آزمایش قرار گرفته، می‌تواند باعث عدم موفقیت آزمایش شود، هرچند که تمام اسلوب‌های شیء ساختگی هنوز از قرارداد پیاده‌سازی قبلی پیروی می‌کنند. این نشان می‌دهد که تست واحد باید رفتار بیرونی اسلوب را آزمایش کند و نه پیاده‌سازی داخلی آن. استفاده بیش از حد از اشیاء ساختگی به عنوان بخشی از مجموعهٔ آزمون‌های واحد می‌تواند باعث افزایش قابل توجه نیاز به نگهداری هنگام تکمیل شدن یا بازسازی سیستم شود. نگهداری نادرست چنین آزمایش‌هایی در طول تکامل سیستم می‌تواند باعث ندیدن مشکلاتی شود که در صورت استفاده از نمونه کلاس‌های واقعی در تست واحد به راحتی تشخیص داده می‌شدند. از طرفی، استفاده از یک اسلوب ساختگی ممکن است به پیکربندی بسیار کمتر و ساده‌تری نسبت به راه اندازی کل کلاس واقعی نیاز داشته باشد و در نتیجه نیاز به نگهداری را کاهش دهد.
اشیاء ساختگی باید به درستی رفتار جسم واقعی را مدل‌سازی کنند. در صورتی که جسم واقعی توسط یک توسعه دهندهٔ دیگر نوشته شده باشد یا هنوز نوشته نشده باشد، مدل‌سازی درست رفتار آن می‌تواند دشوار باشد. اگر رفتار به درستی مدل نشده باشد، آنگاه آزمایش‌های واحد ممکن است موفقیت‌آمیز باشد حتی اگر در زمان اجرا و در شرایطی مشابه با شرایط آزمون واحد، شکست رخ دهد؛ بنابراین نتیجهٔ تست واحد نادرست است. InJava.com به Mocking | رسانه O'Reilly
نوسان عصبی یا موج مغزی، الگوهای ریتمیک یا تکراری فعالیت عصبی در سیستم عصبی مرکزی هستند. بافت عصبی می‌تواند فعالیت‌های نوسانی را به طرق مختلف به وجود آورد، که به وسیله مکانیسم درون نورون‌های فردی یا با تعامل بین نورون‌ها هدایت می‌شود. در نورون‌های فردی، نوسانات ممکن است به عنوان نوسان در پتانسیل غشا یا به عنوان الگوهای ریتمیک پتانسیل‌های عمل عمل کنند، که پس از آن موجب فعال شدن نوسانات نورون‌ها می‌شود. در سطح گروه‌های عصبی، فعالیت هماهنگ با تعداد زیادی از نورون‌ها می‌تواند به نوسانات ماکروسکوپی منجر شود که می‌تواند در الکتروانسفالوگرام مشاهده شود. فعالیت‌های نوسان در گروه‌های نورونی به‌طور کلی از ارتباطات بازخورد بین نورون‌ها ناشی می‌شود که منجر به هماهنگ سازی الگوهای شلیک آن‌ها می‌شود. تعامل بین نورون‌ها می‌تواند باعث افزایش نوسانات در فرکانس‌های مختلف نسبت به فرکانس شلیک نورون‌های فردی شود. یک مثال شناخته شده از نوسانات مغناطیسی عصبی فعالیت آلفا است. نوسان‌های عصبی توسط محققان در اوایل سال ۱۹۲۴ (توسط هانس برگر) مشاهده شد. بیش از ۵۰ سال بعد، رفتار نوسانی ذاتی در عصب‌های ستون مهره داران رخ داد، اما نقش عملکردی آن هنوز کاملاً درک نشده‌است. نقش احتمالی نوسان‌های عصبی شامل اتصال ویژگی، مکانیزم انتقال اطلاعات است. در دهه‌های گذشته، فهم این موضوع به دلیل پیشرفت در تصویربرداری مغز، بیشتر شده‌است. محدوده اصلی تحقیق در علوم اعصاب شامل تعیین اینکه چگونه نوسانات تولید می‌شوند و نقش آن‌ها می‌باشد. فعالیت‌های نوسان در مغز به‌طور گسترده‌ای در سطوح مختلف سازمان بندی می‌شود و به نظر می‌رسد نقش مهمی در پردازش اطلاعات عصبی داشته باشد.
ریچارد کاتون فعالیت الکتریکی را در نیمکره مغزی خرگوش و میمون کشف کرد و یافته‌هایش را در سال ۱۸۷۵ منتشر کرد. آدولف بک در سال ۱۸۹۰، مشاهدات خود را از فعالیت الکتریکی خودبخودی مغز خرگوش و سگ منتشر کرد که شامل نوسان‌های ریتمیک که توسط نور تغییر یافته و به وسیله الکترودهای سطح مغز تشخیص داده شده بود. قبل از هانس برگر، ولادیمیر ولدیمویوویچ اولین EEG حیوانات و توانایی تحریک شده از یک سگ را منتشر کرد.
نوسانات عصبی در سراسر سیستم عصبی مرکزی و در تمام سطوح، و شامل، پتانسیل میدان محلی و در مقیاس بزرگ نوسانات که می‌تواند توسط اندازه‌گیری‌های کامپیوتری (EEG)اندازه‌گیری شود. به‌طور کلی، نوسانات را می‌توان با فرکانس، دامنه و فاز آن‌ها مشخص کرد. این خواص سیگنال می‌تواند از ضبط‌های عصبی با استفاده از تجزیه و تحلیل فرکانس زمان استخراج شود. در نوسانات وسیع، تغییرات دامنه ای به دلیل تغییرات در هماهنگ سازی در یک گروه عصبی در نظر گرفته می‌شود که به عنوان هماهنگ سازی محلی نامیده می‌شوند. علاوه بر هماهنگ سازی محلی، فعالیت نوسانی ساختارهای عصبی (تک سلولی یا گروه‌های عصبی) هماهنگ می‌شوند. نوسانات عصبی و هماهنگ سازی با بسیاری از توابع شناختی مانند انتقال اطلاعات، ادراک، کنترل موتور و حافظه مرتبط است.
نوسان‌های عصبی در فعالیت‌های عصبی تولید شده توسط گروه‌های بزرگ نورون بیشتر مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. فعالیت‌های قوی مغز را می‌توان با تکنیک‌هایی مانند EEG اندازه‌گیری کرد. به‌طور کلی، سیگنال‌های EEG دارای محتوای طیف گسترده‌ای شبیه به نویز صورتی است، اما همچنین فعالیت‌های نوسان در پهنای فرکانسی مشخص را نشان می‌دهد. اولین پهنای فرکانسی کشف شده و شناخته شده، فعالیت آلفا (۸ تا ۱۲ هرتز) که می‌تواند در هنگام بیداری آرام از لوب آوندی مشاهده شود و هنگامی که چشم بسته‌است، افزایش می‌یابد. سایر باندهای فرکانس عبارتند از: دلتا (1 – ۴ هرتز)، تتا (4 – ۸ هرتز)، بتا (13 – ۳۰ هرتز)، گامای ضعیف(30 – ۷۰ هرتز) و گامای قوی (70 – ۱۵۰ هرتز). در واقع، سیگنال EEG به‌طور چشمگیری در طول خواب تغییر می‌کند و انتقال از فرکانس‌های بالا به فرکانس‌های پایین مانند آلفا صورت میگیرد. در واقع، مراحل مختلف خواب معمولاً با محتوای طیفی EEG مشخص می‌شود. در نتیجه، نوسان‌های عصبی با حالت‌های شناختی مانند آگاهی و خودآگاهی مرتبط است.
گرچه نوسانات عصبی در فعالیت مغز انسان عمدتاً با استفاده از EEG بررسی می‌شود، اما همچنین با استفاده از تکنیک‌های تهاجمی مانند ضبط تک واحد می‌توان فعالیت مغز را مشاهده کرد. نورون‌ها می‌توانند الگوهای ریتمیک پتانسیل‌های عمل و اسپایک تولید کنند. برخی از انواع نورون‌ها تمایل به آتش در فرکانس‌های خاص، به اصطلاح "رزوناتور". رگبار نورونی یکی دیگر از شکل‌های ریتمیک است. فعالیت نوسانی نیز می‌تواند در شکل نوسانات پتانسیل غشاء زیر باند (یعنی عدم وجود پتانسیل عمل) مشاهده شود. اگر عصب‌های متعدد همزمان تحریک شوند، می‌توانند موجب نوسان در پتانسیل‌های محلی شوند. مدل‌های کمی می‌توانند قدرت نوسان‌های عصبی را تخمین بزنند.
نوسان‌های عصبی معمولاً از یک چارچوب ریاضی مورد مطالعه قرار می‌گیرند و متعلق به حوزه "نورودینامیک"، محدوده تحقیقاتی در علوم شناختی است که متمرکز بر شخصیت پویا فعالیت عصبی در توصیف عملکرد مغز است. که یک سیستم دینامیکی را در نظر می‌گیرد و از معادلات دیفرانسیل برای توصیف نحوه فعالیت عصبی در طول زمان استفاده می‌کند. و به‌طور خاص، هدف آن است که الگوهای دینامیکی فعالیت مغز را به توابع شناختی مانند ادراک و حافظه مرتبط سازد. در شکل بسیار انتزاعی، نوسانات عصبی را می‌توان با به صورت فرم بسته تحلیل کرد هنگامی که در یک محیط فیزیکی بیشتر واقع گرایانه مورد مطالعه قرار می‌گیرد، فعالیت‌های نوسانی به‌طور کلی با استفاده از شبیه‌سازی کامپیوتری یک مدل محاسباتی مورد مطالعه قرار می‌گیرد.
توابع نوسان‌های عصبی گسترده هستند و برای انواع مختلف فعالیت‌های نوسان متفاوت هستند. نمونه‌هایی از تولید فعالیت‌های ریتمیک مانند ضربان قلب و اتصال عصبی ویژگی‌های حسی در درک، مانند شکل و رنگ یک شی است. نوسان‌های عصبی نقش مهمی در بسیاری از اختلالات عصبی مانند هماهنگ سازی بیش از حد در طول فعالیت تشنج در صرع و ترمور در بیماران مبتلا به پارکینسون دارند. فعالیت نوسانی نیز می‌توانید استفاده برای کنترل دستگاه‌های خارجی در رابط مغز و کامپیوتر، که در آن افراد می‌توانند یک دستگاه خارجی را با مغز خود کنترل کنند.
فعالیت‌های نوسان در سراسر سیستم عصبی مرکزی در تمام سطوح دیده می‌شود. سه سطح مختلف به‌طور گسترده شناخته شده‌است: مقیاس میکرو (فعالیت یک نورون تک)، مقیاس مزو (فعالیت یک گروه محلی از نورون) و مقیاس بزرگ (فعالیت مناطق مختلف مغز).
نورون‌ها باعث ایجاد پتانسیل عمل می‌شوند که منجر به تغییر در پتانسیل غشای الکتریکی می‌شود. نورون‌ها می‌توانند پتانسیل‌های عمل چندگانه را به ترتیب ایجاد کنند که به اصطلاح "اسپایک قطار" هستند. و باعث انتقال اطلاعات در مغز می شود. قطارهای اسپایک می‌توانند انواع الگوهای مختلفی مانند ریتمیک و لرزان را تشکیل دهند و اغلب فعالیت‌های نوسان را نشان می‌دهند. فعالیت نوسان در نورون‌های تک نیز می‌تواند در نوسانات زیر آستانه در پتانسیل غشا دیده شود. این تغییرات ریتمیک در پتانسیل غشاء به آستانه نمی‌رسند و بنابراین پتانسیل عمل را به وجود نمی‌آورند. آن‌ها می‌توانند از پتانسیل‌های postynaptic از ورودی‌های همزمان یا از ویژگی‌های درونی نورون‌ها حاصل شود.
اسپایک‌های عصبی می‌توانند از طریق الگوهای فعالیت آن‌ها طبقه‌بندی شوند. تحریک پذیری نورون‌ها می‌تواند در کلاس‌های I و II تقسیم شود. نورون‌های کلاس I می‌توانند پتانسیل‌های عمل را با فرکانس دلخواه کم با توجه به قدرت ورودی تولید کنند، در حالی که نورون‌های کلاس II باعث ایجاد پتانسیل عمل در یک باند فرکانسی خاص می‌شوند که نسبت به تغییرات در قدرت ورودی نسبتاً غیر حساس است. نورون‌های کلاس II نیز بیشتر مستعد ابتلا به نوسان‌های پائین آستانه در پتانسیل غشا هستند.
گروهی از نورون‌ها همچنین می‌توانند فعالیت نوسانی ایجاد کنند. از طریق تعاملات سیناپسی، الگوهای شلیک از نورون‌های مختلف ممکن است هماهنگ و تغییرات ریتمیک در پتانسیل الکتریکی ناشی از پتانسیل‌های عمل خود را (تداخل سازنده). به عبارت دیگر، الگوهای شلیک هماهنگ در نتیجه ورودی هماهنگ شده به دیگر مناطق قشر است که موجب نوسانات دامنه وسیع پتانسیل میدان محلی می‌شود. این نوسانات در مقیاس بزرگ نیز می‌تواند در خارج از پوست سر با استفاده از الکتروانسفالوگرافی (EEG) و مغناطیس فلاونوگرافی (MEG) اندازه‌گیری شود. پتانسیل‌های الکتریکی تولید شده توسط نورون‌های تک بسیار کوچک است که می‌توانند خارج از پوست سر جمع شوند و فعالیت EEG یا MEG همواره منعکس‌کننده تقسیم فعالیت‌های همزمان هزاران یا میلیون‌ها نورون با جهت‌گیری فضایی مشابه است. نورون‌ها در یک گروه عصبی، به ندرت در همه لحظات آتش می‌زنند، به‌طور کامل هماهنگ می‌شوند. در عوض، احتمال شلیک به‌طور ریتمیک تعدیل شده‌است، به طوری که نورون‌ها بیشتر در معرض آتش‌سوزی در یک زمان قرار می‌گیرند، که موجب نوسانات در فعالیت متوسط آن‌ها می‌شود (شکل را در بالای صفحه ببینید). به همین ترتیب، فرکانس نوسانات وسیع در مقایسه با الگوی شلیک نورون‌های فردی نیازی به مقایسه ندارد. نورون‌های قشر جداگانه به‌طور منظم تحت شرایط خاصی قرار می‌گیرند، اما در سلول‌های مغز نخاعی با ورودی‌های سیناپسی بسیار نوسان بمباران می‌شوند و به‌طور ظاهری به‌طور تصادفی آتش می‌زنند. با این حال، اگر احتمال یک گروه عظیم از نورون‌ها به صورت ریتمیک در یک فرکانس رایج تغییر شکل داده شود، نوسانات در میدان متوسط تولید می‌شود (همچنین در بالای صفحه نیز شکل گرفته‌است). گروه‌های عصبی می‌توانند فعالیت نوسانی را به صورت درونزا از طریق تعاملات محلی بین نورون‌های هیجان انگیز و مهارکننده تولید کنند. به‌طور خاص، اینترنورونهای مهارکننده در ایجاد همگام سازی گروه عصبی نقش مهمی را در ایجاد یک پنجره باریک برای تحریک مؤثر و رونمایی از سرعت شلیک نورون‌های تحریک‌کننده ایفا می‌کنند.
نوسان عصبی می‌تواند از تعامل بین نواحی مختلف مغز از طریق ساختاری به وجود آید کانکتوم. تاخیر زمانی در اینجا نقش مهمی دارد. از آنجاییکه همه قسمت‌های مغز به دو طرف هدایت میکنند، این اتصالات بین زمینه مغز، حلقه‌های فیدبک را ایجاد می‌کنند. حلقه‌های مثبت فیدبک باعث ایجاد فعالیت نوسانی می‌شوند که در آن فرکانس به معکوس زمان تأخیر وابسته است. یک نمونه از چنین حلقه فیدبکی، اتصالات بین تالاموس و قشر می‌باشد - تابش‌های تالاماکورتیکال. این شبکه تالاماکورتیکال قادر به تولید فعالیت نوسانی به نام تشدید تلاموپورکاتیک است. شبکه تالاموکورتیک نقش مهمی در تولید فعالیت آلفا ایفا می‌کند. در یک مدل شبکه مغز با اتصال واقعی آناتومیک و تأخیر انتشار در محدوده مغز، نوسانات در محدوده فرکانس بتا از هماهنگی جزئی از زیرمجموعه مناطق مغزی نوسان در گروه گاما (تولید شده در سطح mesoscopic) ظاهر می‌شود.
دانشمندان برخی خصوصیات ذاتی عصبی را شناسایی کرده‌اند که نقش مهمی در تولید نوسانات بالقوه غشاء ایفا می‌کنند. به‌طور خاص، کانال‌های یونی وابسته به ولتاژ در تولید توان بالقوه عمل می‌کنند. پویایی این کانال‌های یونی در مدل هوچکین-هاکسلی که به خوبی نشان می‌دهد که چگونه پتانسیل‌های عمل با استفاده از مجموعه ای از معادلات دیفرانسیل آغاز و منتشر می‌شوند. با استفاده از تجزیه و تحلیل بیوگرافی، انواع مختلف نوسانی این مدل‌های عصبی را می‌توان تعیین کرد، که امکان طبقه‌بندی انواع واکنش‌های عصبی را فراهم می‌کند. دینامیک نوسانات نورپردازی عصبی که در مدل هوچکین-هاکسلی شناسایی شده‌است، با نتایج تجربی همخوانی دارد. علاوه بر نوسانات دوره ای متقاطع غشاء، یعنی رفتارهای رزونانسی که به پتانسیل عمل منجر نمی‌شود، همچنین می‌توانند فعالیت‌های نوسان را با تسهیل فعالیت‌های همزمان از نورون‌های همسایه، در فعالیت‌های نوسان کنند. مانند نورون‌های ضربان ساز در ژنراتورهای الگوی مرکزی، زیرمجموعه‌های سلول‌های قشر، فوران‌هایی از سنبله‌ها (خوشه‌های کوتاه از سنبله‌ها) را به صورت ریتمیک در فرکانس‌های ترجیح داده تولید می‌کنند. نورون‌های انفجاری می‌توانند به عنوان ضربان ساز برای نوسانات شبکه‌های همزمان عمل کنند و انفجارهای سنبله ممکن است موجب افزایش رزونانس نورونی شود.
صرف نظر از خواص ذاتی نورون، خواص شبکه عصبی بیولوژیکی نیز یک منبع مهم فعالیت نوسان است. نورون‌ها از طریق سیناپس با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند و زمان‌بندی قطارهای سنبله در نورون‌های پسین پدید می‌آید. بسته به خواص اتصال، از قبیل استحکام اتصال، تأخیر زمانی و اینکه آیا اتصال موجب تحریک یا مهار است، قطارهای سنبله‌های نورون‌های متصل شده می‌توانند هماهنگ شوند. نورون‌ها به صورت محلی متصل می‌شوند و خوشه‌های کوچک تشکیل می‌شوند که گروه‌های عصبی نامیده می‌شوند. ساختارهای شبکه فعالیت‌های نوسان خاصی را در فرکانس‌های مشخص تولید می‌کنند. برای مثال، فعالیت‌های عصبی توسط دو جمعیت از سلول‌های "مهار کننده" و "تحریک کننده" مرتبط با یکدیگر می‌توانند نوسانات خود به خود را نشان دهند که توسط مدل ویلسون-کوان توصیف می‌شود.
اگر گروهی از نورون‌ها در فعالیت نوسان همگام درگیر شوند، گروه عصبی می‌تواند به عنوان یک نوسانگر به صورت ریاضی نمایان شود. گروه‌های عصبی مختلف از طریق اتصالات طولانی مدت پیوند داده می‌شوند و یک شبکه از اسیلاتورهای ضعیف مرتبط در مقیاس فضایی را تشکیل می‌دهند. اسیلاتورهای ضعیف می‌توانند طیف وسیعی از دینامیک را شامل نوسان کنند. اتصالات طولانی مدت بین ساختارهای مختلف مغز، مانند تالاموس و قشر مغز (با توجه به نوسانات تالاموکورتیک)، با توجه به سرعت هدایت سریع اکسونها، تأخیر زمانی را شامل می‌شوند. از آنجا که بیشتر اتصالات متقابل هستند، آن‌ها حلقه‌های برگشت‌پذیر را پشتیبانی می‌کنند که فعالیت‌های نوسانی را توجیه می‌کنند. نوسانات ثبت شده از مناطق مختلف قشر می‌توانند همگام سازی شوند تا شبکه‌های بزرگ مغزی تشکیل دهند که دینامیک و قابلیت اتصال آن‌ها را می‌توان با استفاده از تحلیل طیفی و اقدامات علیت گرنجر مورد بررسی قرار داد.آندریا بروولی، استیون ال. بسللر و همکارانش، 2004 فعالیت منسجم فعالیت مغز در مقیاس بزرگ می‌تواند پیوندهای پویا بین ارایه‌های مغز برای ادغام اطلاعات توزیع شود.
علاوه بر تداخل مستقیم سیناپسی مستقیم بین نورون‌ها که یک شبکه را تشکیل می‌دهند، فعالیت نوسانی توسط نورومودولاتورها در مقیاس زمان بسیار کندتر تنظیم می‌شود. بدین معنی است که سطوح غلظت برخی از انتقال دهنده‌های عصبی برای تنظیم مقدار فعالیت نوسانی شناخته شده‌است. به عنوان مثال، غلظت GABA به‌طور پیوسته با فرکانس نوسانات در محرک‌های القا شده ارتباط دارد. تعدادی از هسته‌ها در ساقه مغز و در همه سطوح مغز تأثیر می‌گذارند که تأثیر بالای انتقال دهنده‌های عصبی مانند نوراپی نفرین، استیل کولین و سروتونین را نشان می‌دهد. این سیستم‌های انتقال دهنده عصبی بر وضعیت فیزیولوژیکی، مانند بیداری یا تحریک، تأثیر می‌گذارد و تأثیر مشخصی روی دامنه امواج مغزی مختلف مانند فعالیت آلفا دارد.
اغلب نوسانات را می‌توان با استفاده از ریاضی توصیف و تحلیل کرد. ریاضیدانان چندین مکانیزم دینامیکی را شناسایی کرده‌اند که ریتمیکایی را تولید می‌کنند. در میان مهم‌ترین نوسانگرهای هارمونیک (خطی)، نوسانگرای سیکل محدود و نوسانگرهای بازخورد با تأخیر است. نوسانات هارمونیک به‌طور طبیعی در طبیعت به نظر می‌رسد - نمونه‌هایی از امواج صوتی، حرکت یک آونگ و ارتعاشات هر نوع است. آن‌ها به‌طور کلی هنگامی به وجود می‌آیند که یک سیستم فیزیکی با درجهٔ کوچک از حالت انرژی حداقل تحریک می‌شود و به‌طور ریاضی به خوبی درک می‌شود. نوسانگرهای هارمونیک مبتنی بر نویز به‌طور واقعی شبیه‌سازی ریتم آلفای در EEG بیداری و نیز امواج آهسته و اسپیندل در EEG خواب است. الگوریتم‌های تحلیل EEG موفقیت‌آمیز بر اساس چنین مدل‌هایی بود. چندین اجزای EEG بیشتر با نوسانات محدودیت یا بازخورد بازخورد توصیف می‌شوند. نوسانات چرخهٔ محدودی از سیستم‌های فیزیکی ناشی می‌شود که انحرافات زیادی از تعادل نشان می‌دهد، در حالی که نوسانات بازخورد تأخیر زمانی رخ می‌دهد که مؤلفه‌های یک سیستم پس از تأخیر زمانی معنی داری را تحت تأثیر قرار می‌دهند. نوسانات چرخه محدود می‌تواند پیچیده باشد اما ابزارهای ریاضی قدرتمند برای تحلیل آن‌ها وجود دارد؛ ریاضیات نوسانات بازخورد تأخیری در مقایسه با ابتدایی است. نوسانگرهای خطی و اسیلاتورهای چرخه محدود، به لحاظ کیفی تفاوت در نحوه پاسخ آن‌ها به نوسانات ورودی است. در یک نوسانگر خطی، فرکانس بیشتر یا کمتر ثابت است، اما دامنه آن می‌تواند به شدت متفاوت باشد. در یک اسیلاتور چرخه محدود، دامنه تمایل دارد بیشتر یا کمتر ثابت باشد، اما فرکانس می‌تواند به شدت متفاوت باشد. یک ضربان قلب، نمونه ای از نوسانات چرخه محدود است که فرکانس ضربه‌ها به‌طور گسترده‌ای متفاوت است، در حالی که هر ضربات فردی همچنان به مقدار مشابه خون پمپ می‌کند.
مدل‌های محاسباتی انواع انتزاعی را برای توصیف دینامیکی نوسان نوسانی مشاهده شده در فعالیت مغز اتخاذ می‌کنند. بسیاری از مدل‌ها در این زمینه استفاده می‌شوند، هر کدام در یک سطح متفاوت انتزاع تعریف شده و سعی می‌کنند جنبه‌های مختلف سیستم‌های عصبی را مدل کند. آن‌ها از مدل‌های رفتار کوتاه مدت نورون‌های فردی، از طریق مدل‌هایی از چگونگی پویایی مدارهای عصبی حاصل از تعاملات بین نورون‌های فردی، به مدل‌های رفتار چگونه می‌توانند از ماژول‌های عصبی انتزاعی که نشان دهنده زیر سیستم‌های کامل هستند، به وجود آورند.
یک مدل از یک نورون بیولوژیکی یک توصیف ریاضی از خواص سلول‌های عصبی یا نورون‌ها است که برای توصیف و پیش‌بینی فرایندهای بیولوژیکی دقیق طراحی شده‌است. مدل موفقیت‌آمیز از نورون‌ها، مدل Hodgkin-Huxley، بر اساس داده‌های آکسون غول پیکر ماهی مرکب است. این مجموعه ای از معادلات دیفرانسیل معمولی غیر خطی است که تقریباً ویژگی‌های الکتریکی یک نورون، به ویژه تولید و انتشار پتانسیل‌های عمل است. این مدل بسیار دقیق است و هودگکین و هاکسلی جایزه نوبل سال ۱۹۶۳ در فیزیولوژی یا پزشکی را برای این کار دریافت کردند.
ریاضیات مدل هاجکین-هاکسلی کاملاً پیچیده‌است و چندین روش ساده مانند مدل فیتزوخ-ناگووم و مدل هندی-رول ارائه شده‌است. چنین مدلهایی فقط دینامیک پایه عصبی را جذب می‌کنند، مانند ریتمیک و لرزش، اما کارایی بیشتری در محاسبات دارند.
یک مدل شبکه عصبی، جمعیتی از نورون‌های متصل شده فیزیکی یا گروهی از نورون‌های متمایز را توصیف می‌کند که ورودی‌ها یا اهداف سیگنال یک مدار قابل تشخیص را تعریف می‌کنند. این مدل‌ها به منظور توصیف نحوه پویایی مدارهای عصبی از اثر متقابل بین نورون‌های فردی، هدف می‌گیرند. تعاملات محلی بین نورون‌ها می‌تواند منجر به هماهنگ سازی فعالیت اسپایکینگ شود و اساس فعالیت‌های نوسان را تشکیل دهد. به‌طور خاص، مدل‌های سلول‌های هرمی در تعامل و اینترنورونهای مهار شده برای تولید ریتم‌های مغزی مانند فعالیت گاما نشان داده شده است.
مدل‌های میدان عصبی یکی دیگر از ابزار مهم در مطالعه نوسان عصبی هستند و یک چارچوب ریاضی هستند که تکامل متغیرهایی مانند سرعت متوسط شلیک در فضا و زمان را توصیف می‌کند. در مدل‌سازی فعالیت تعداد زیادی از نورون‌ها، ایده مرکزی این است که چگالی نورون‌ها را به محدوده پیوسته برسانیم، که در نتیجه شبکه‌های عصبی پیوسته پیوسته‌است. به جای مدل‌سازی نورون‌های فردی، این روش تقریباً یک گروه نورونی را با خواص متوسط و تعاملات آن تقسیم می‌کند. این بر اساس رویکرد میانگین میدانی، منطقه ای از فیزیک آماری است که با سیستم‌های بزرگ مقیاس در ارتباط است. مدل‌های مبتنی بر این اصول برای ارائه شرح ریاضی نوسان‌های عصبی و ریتم‌های EEG مورد استفاده قرار گرفته‌اند. به عنوان مثال آن‌ها برای بررسی توهم‌های بصری مورد استفاده قرار می‌گیرند.Bressloff PC, Cowan JD (2003) شکل‌گیری الگوی خودبخودی در قشر اولیه بصری. در: J Hogan, AR Krauskopf, M di Bernardo, RE Wilson (Eds)، دینامیک غیر خطی و هرج و مرج: کجا از اینجا برویم؟
مدل کومانتو از نوسانگرهای فاز متحرک یکی از مدل‌های انتزاعی و اساسی مورد استفاده برای بررسی نوسانات عصبی و هماهنگ سازی است. این فعالیت یک سیستم محلی (به عنوان مثال یک گروه نورون یا مجموعه عصبی) را به تنهایی توسط مرحله دایره ای آن تکه‌تکه می‌کند و از این رو دامنه نوسانات (دامنه ثابت) را نادیده می‌گیرد. تعاملات میان این نوسانگرها به وسیلهٔ یک شکل جبری ساده (مانند یک تابع سینوسی) معرفی می‌شوند و در مجموع یک الگوی دینامیکی را در مقیاس جهانی ایجاد می‌کنند. مدل کوراموتو به‌طور گسترده‌ای مورد استفاده برای مطالعه فعالیت‌های مغناطیسی است و چندین extensions ارائه شده‌است که باعث افزایش قابلیت اطمینان عصبی خود، به ویژه با ترکیب ویژگی‌های توپولوژیکی اتصال کورتنی محلی. به‌طور خاص، آن را شرح می‌دهد که چگونه فعالیت یک گروه از نورون‌های تعامل می‌تواند هماهنگ و تولید نوسانات در مقیاس بزرگ. شبیه‌سازی با استفاده از مدل کروموتو با ارتباط واقعی کروماتیک دراز مدت و تعامل با تأخیر زمانی، ظهور نوسان‌های الگوی آرام را نشان می‌دهد که نقشه‌های عملکردی BOLD حالت استراحت را بازتولید می‌کند که می‌تواند با استفاده از fMRI اندازه‌گیری شود.
هر دو نورون مجزا و گروهی از نورون‌ها می‌توانند فعالیت نوسانی را به‌طور خودبخودی تولید کنند. علاوه بر این، ممکن است واکنش نوسانی به ورودی ادراکی یا خروجی موتور نشان دهند. بعضی از انواع نورون‌ها به صورت ریتمیک در صورت عدم وجود ورودی‌های سیناپسی، به وجود می‌آیند. به همین ترتیب، فعالیت مغز گسترده فعالیت فعالیت نوسان را نشان می‌دهد در حالی که افراد در هیچ فعالیتی دخالت نمی‌کنند، به اصطلاح فعالیت‌های حالت استراحت. این ریتم‌های در حال انجام می‌توانند در پاسخ به ورودی ادراکی یا خروجی موتور تغییری پیدا کنند. فعالیت نوسانی ممکن است با افزایش یا کاهش فرکانس و دامنه پاسخ دهد یا وقفه موقت را نشان دهد که به عنوان بازنشانی فاز اشاره شده‌است. علاوه بر این، فعالیت‌های خارجی ممکن است در همه فعالیت‌های در حال انجام فعالیت نداشته باشد و منجر به پاسخ اضافی شود.
فعالیت خود به خودی فعالیت مغزی است در غیاب یک کار صریح، مانند ورودی حسی یا خروجی موتور، و از این رو نیز به عنوان فعالیت حالت استراحت اشاره دارد. این مخالفت با فعالیت القا شده‌است، یعنی فعالیت مغزی که توسط محرک‌های حسی یا پاسخ‌های حرکتی به وجود می‌آید. "فعالیت مغز در حال انجام" اصطلاح در استفاده های کامپیوتری و magnetoencephalography برای آن دسته از اجزا سیگنال است که با پردازش یک همراه نیست محرک یا از وقوع حوادث خاص دیگر، مانند در حال حرکت بخشی از بدن، حوادث یعنی که فرم نیست پتانسیلهای برانگیخته / برانگیخته زمینه‌ها یا فعالیت القا شده‌است. فعالیت خود به خودی معمولاً به عنوان سر و صدایی در نظر گرفته می‌شود اگر کسی علاقه‌مند به پردازش محرک باشد؛ با این حال، فعالیت خود به خودی در نظر گرفته می‌شود که نقش مهمی در رشد مغز، مانند تشکیل شبکه و synaptogenesis. فعالیت خودبخودی ممکن است در مورد وضعیت ذهنی فعلی فرد (مانند بیداری، هشیاری) و اغلب در تحقیقات خواب استفاده شود. برخی از انواع فعالیت‌های نوسان مانند امواج آلفا بخشی از فعالیت خودبخودی هستند. تجزیه و تحلیل آماری از نوسانات قدرت فعالیت آلفا نشان می‌دهد توزیع دوگانه، به عنوان مثال حالت بالا و پایین دامنه، و از این رو نشان می‌دهد که فعالیت حالت استراحت نه تنها یک فرایند سر و صدا را منعکس می کند. در مورد fMRI، نوسانات خود به خودی در سیگنال وابسته به سطح اکسیژن (BOLD) نشان دهنده الگوهای همبستگی است که با شبکه‌های حالت استراحت مرتبط هستند، مانند شبکه پیش فرض. تکامل زمانی شبکه‌های حالت استراحتی با نوسانات فعالیت EEG نوسان در باند فرکانس‌های مختلف مرتبط است.
فعالیت مغز در حال انجام نیز ممکن است نقش مهمی در ادراک داشته باشد، زیرا ممکن است با فعالیت مرتبط با محرک‌های ورودی ارتباط برقرار کند. در واقع، مطالعات EEG نشان می‌دهد که ادراک بصری وابسته به فاز و دامنه نوسانات کورتنی است. به عنوان مثال، دامنه و فاز فعالیت آلفا در لحظه تحریک بصری پیش‌بینی می‌کند که آیا یک محرک ضعیف با موضوع درک می‌شود.
در پاسخ به ورودی، یک گروه نورونی یا عصبی ممکن است فرکانسی را که در آن نوسان می‌کند، تغییر دهد، بنابراین نرخ سرعت تغییر می‌کند. اغلب میزان شلیک نورون به فعالیت خلاصه شده بستگی دارد. تغییرات فرکانس نیز معمولاً در ژنراتورهای الگو مرکزی دیده می‌شود و به‌طور مستقیم با سرعت فعالیت‌های حرکتی، مانند فرکانس گشت در راه رفتن، ارتباط دارد. با این حال، تغییرات در فرکانس نوسان "نسبی" بین مناطق مختلف مغز بسیار رایج نیست، زیرا فرکانس فعالیت‌های نوسانی اغلب با تأخیر زمانی در ناحیه مغز مرتبط است.
تنظیم مجدد فاز زمانی رخ می‌دهد که ورودی به یک گروه نورونی یا عصبی فاز نوسانات جاری را بازنشانی کند. این در عصب‌های تک سلولی بسیار رایج است که زمانبندی سنبله به ورودی عصبی تنظیم می‌شود (یک نورون ممکن است با تأخیر ثابت در پاسخ به ورودی دوره ای، که به عنوان قفل فاز نامیده می‌شود، افزایش یابد) و همچنین ممکن است در گروه‌های عصبی رخ دهد فازهای نورونی آن‌ها به‌طور همزمان تنظیم می‌شوند. تنظیم مجدد فاز برای هماهنگ سازی نورون‌های مختلف یا مناطق مختلف مغز اساسی است چون زمان شمع‌ها می‌تواند به فاز فعال شدن سایر نورون‌ها تبدیل شود.