moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در اوایل قرن بیستم، پُل کازانوا، مورخ و باستان‌شناس و استاد کُلِژ دُ فرانس، بر روی وجه آخرالزمانیِ پیام محمّد تأکید کرد، مسئله‌ای که در آن زمان توجه دیگران را به خود جلب نکرد. اما در سال‌های اخیر، برخی پژوهشگران، از جمله محمدعلی امیرمعزّی و استفان شومیکر، پژوهش‌هایی را بر روی این وجه انجام داده‌اند. شومِیکر نشان می‌دهد که اعتقاد به آخرالزمان در این دورهٔ خاص و در خاورمیانه، بین تمامی ادیان بسیار متداول بوده و همگی به دنبال ظهور یک نجات دهنده (مسیح) بوده‌اند؛ اعتقادی که ناشی توالی مجموعه‌ای از اتفاق‌های دردناک برای مردمان این منطقه، از جمله جنگ‌های سهمگین به‌ویژه میان ساسانیان و امپراتوری بیزانس، کشتارها، نابودی‌های شهرها، جابجایی‌های بزرگ مردم به‌دلیل جنگ‌ها، ظهور بیماری‌های واگیردار کشنده و … بوده‌است.
محمدعلی امیر معزی، در پژوهش‌های تاریخی-انتقادیِ خود، به نکاتی از جمله بازخوانی گفته‌های شیعیانِ نخستین و اهمیت جنگ و خشونتِ صدر اسلام در شکل‌گیری نسخهٔ رسمی قرآن اشاره می‌کند. این پژوهش‌ها نه تنها از وجه تاریخِ شیعه اهمیت زیادی دارند، بلکه توانسته‌اند برخی محدودیت‌ها برای شناخت مناسب از تاریخ صدر اسلام را رفع کنند؛ به ویژه هنگامی که در کنار پژوهش‌های افرادی همچون ویلفرد مادلونگ قرار می‌گیرند. به گفته امیرمعزّی، یک تحقیق تاریخی که فقط بر اساس نوشته‌های اهل سنت انجام شده باشد، معیارهای تحقیق علمی را برآورده نمی‌کند؛ منابع شیعه گرچه درون‌مایه‌ای ایدئولوژیک (مانند نوشته‌های اولیه اهل سنت) دارند، اما با تحقیقات تاریخی-انتقادی سازگارتر هستند؛ متونی که کمتر از منابع اهل سنت شناخته شده‌اند و کمتر نیز مورد تحقیقِ پژوهشگران قرار گرفته‌اند. به گفته او، منابع سنی تلاش کرده‌اند که جدال‌ها پیرامون مناقشات متن اولیه قرآن را پنهان می‌کند. اما با این حال، منابع شیعه و حتی برخی از منابع سنی، حاوی گزارش‌ها و روایت‌هایی در بابِ تحریفِ قرآن هستند.Amir-Moezzi M. , Dye G. , "Le Coran des historiens", t.1 2019. "introduction".
بر اساس پژوهش‌های امیرمعزّی، مجموعه اتفاق‌های مهم در تاریخ صدر اسلام برای فهم شکل‌گیری قرآن بسیار مهم است؛ از جمله پیام آخرالزمانی محمد و حضور سنگین آن در قرآن، انتخاب علی به عنوان جانشین، سیمای مسیحایی علی بر اساسِ گواه تعدادِ بسیار زیادی از متون، نوعی کودتا علیه علی، کشتن علی و عدم وقوع آخرالزمان، خشونت و دعواهای سیاسیِ فزاینده میان اعراب، کشتن فرزندان علی (حسن و حسین) و فتوحات بسیار سریع اعراب. تمامی این موارد باعث شد که در دوران عبدالملک بن مروان که دارای یک امپراطوری عرب بود، در جدال‌های درونی و بیرونی، بازخوانی جدیدی از پیام و سیمای محمد برای مشروعیت بخشیدن به قدرت خویش و ساختن «یک حافظه جمعی جدید» شکل بگیرد؛ از جمله زدودن ویژگی‌های مسیحایی موجود (démessianisation)، سیمای محمد به عنوان آخرین پیامبر و دارای پیامی «عمومی» ، انتخاب کتابی رسمی و مستقل از ادیان دیگر به نام «مصحف عثمان» و شکل‌گیری حدیث، اعلام پیروان محمد به عنوان «مسلمان» و مقدس‌سازی شهرهای بیت‌المقدس، مکه و مدینه برای این پیروان. همچون آلفرد لویی پرِمَر، امیرمعزّی نیز بر روی شواهد تاریخی و وجه سیاسی این دوران توجه می‌کند. بر اساس پژوهش‌های معزّی، عبدالملک با دلایل سیاسی، تلاش به جمع کردن یک نسخه رسمی همراه با حذف دیگر نسخ موجود کرد. امری که به همراه با سانسور و پروپگاندای نظام‌مند صورت گرفته‌است. اگرچه این نسخه رسمی مورد بحث و انتقاد شیعیان بود و با نسخه‌های دیگر از نظر ظاهر و محتوا تفاوت داشت، اما نهایتاً پس از چهار قرن و در دوران خلافت عباسی با شکل‌گیری «ارتودکسی سنی» که یکی از دگم‌های آن الهی و جاودانی دانستن قرآن حکومتی (étatique) شد، این نسخه بر همه مسلمانان از جمله شیعیان تحمیل یا در دوران آل‌بویه به روش تقیه پذیرفته‌شد.
با این حال، با وجود قرآن رسمی که در آن نامی از خاندان علی نبود، پیروان علی همچنان برای اهمیت مرکزی وی در اسلام و سیمای آخرالزمانی او، ارزش زیادی قائل بودند؛ به‌خصوص نزد پیروانِ سنت شیعه دوازده امامی که معتقد بودند قرآن کامل و تحریف نشده در ابتدا نزد علی بوده‌است، و با کشتن او به امامان مختلف سپرده شده، و در نهایت، در آخرالزمان، علی به همراه امام غائب (منجی) آنرا با خودش خواهد آورد.
در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۹، دو مجموعهٔ گروهی در بابِ قرآن به نام‌های «فرهنگ قرآن (Le dictionnaire du Coran)» و «قرآن تاریخ‌نگاران (Le Coran des historiens)»، با شرکت ده‌ها نفر از پژوهشگران در سراسر دنیا منتشر شد. مجموعه دوم، یعنی «تاریخِ مورخین»، زیر نظر امیرمعزّی و گیوم دی، تلاشی برای برنهاد(سنتز) میان تمامی پژوهش‌های صورت گرفته در گذشته‌است که با مشارکت ۳۰ پژوهشگر و متخصص در علومِ مختلف قرآنی، در بیش از ۴۰۰۰ صفحه منتشر شده‌است؛ اثری که کامل‌ترین نوشته تاریخی-انتقادی در موردِ وجوهِ مختلف قرآن به همراه تفسیر کامل سوره‌های آن، خوانده می‌شود. امیرمعزی مدیر این پروژه در مورد نگاه تاریخ‌نگاران می‌گوید: «در حقیقت، قرآن یک متن پیچیده و مرکب، در عین حال ادبی، مذهبی و تاریخی است که متونی از انواع و سبک‌های بسیار مختلف (توصیه‌های مذهبی، احکام قانونی، پیشگویی‌ها، دعاها و غیره) را گرد هم می‌آورد؛ متونی که قدمت آنها عمدتاً مربوط به قرن ۶ و ۷ میلادی هستند. این مجموعه احتمالاً چندین نویسنده دارد که گفته‌های پیامبر را گزارش کردند، اما چیزهای دیگری را نیز از آن حذف و به آن اضافه کرده‌اند.» او در مورد محمد نیز می‌گوید که اگرچه نقاط مبهم بسیاری در تاریخِ زندگی محمد وجود دارد، اما شکی در موردِ وجودِ تاریخی او نیست و از نظر بسیاری از تاریخ نگاران، محمد حداقل مولف(auteur) ۳۰ الی ۳۵ سورهٔ پایانی قرآن است؛ سوره‌هایی که وجه آخرالزمانی دارند.
بر اساس رایج‌ترین روایت در سنت اسلامی و اقوال مشهور، تصمیم به جمع‌آوری قرآن بلافاصله بعد از درگذشت محمد در سال ۱۱ هجری، در زمان ابوبکر، خلیفهٔ اول، گرفته شد. بر اساس این روایات، نسخه‌ای رسمی و وفادار به گفته‌های محمد وجود داشت، اما شکل‌گیری نهایی آن تا اواخر خلافت عثمان، تقریباً سی سال پس از محمد، به درازا کشید.Déroche Fr. , "Études occidentales sur le Coran", dans "Dictionnaire du Coran", Paris, 2007, p. 286 et suiv. بر اساس این تفسیر سنتیِ مومنینِ مسلمان، «قرآن کلام خدا، نازل شده بر محمد به واسطه جبرئیل است.» در این نگرش و بر اساس نسخ و اسباب نزول، قرآن در طول ۲۳ سال در مکه و مدینه نازل شده‌است. رویکردِ مفسران سنتیِ مسلمان از خوانش قرآن، بر همین روایات بنا شده‌است؛ دانشی که به آن تفسیر قرآن می‌گویند. این شیوه تفسیر، توسط افرادی مانند سیدحسین نصر نیز دنبال شده‌است که آثارِ متاخرِ خودش را ("The Study Quran: A New Translation and Commentary", 2015) بر اساس تفسیر سنتی مسلمانان، یعنی تفسیر قرآن بر اساس منابع کاملاً اسلامی و بدون توجه به پژوهش‌های تاریخی و انتقادی، شکل داده‌است.
در مقابل این سنتِ شکل‌گرفته از روایات، متخصصان متن و تاریخِ جمع‌آوری قرآن، در تاریخ‌گذاری متوجه شدند که مشکلات و تضادهایی در نوشته‌های مسلمانان هست؛ به‌ویژه به دلیل فاصلهٔ میان تاریخ پذیرفته‌شدهٔ سنتیِ نگارش نهایی قرآن (در دورهٔ خلافت عثمان، از سال ۲۳ تا ۳۵ هجری) و اولین منابعی که این اطلاعات را گزارش کرده‌اند؛ این تفسیر سنتی از تاریخِ قرآن برگرفته از آثارِ محمد بخاری (درگذشت ۲۵۶ق)، عمر بن شبه (درگذشت ۲۶۳ق) و ابوداوود سلیمان (درگذشت ۲۷۵) است که مجموعه روایاتی از تاریخِ قرآن را ذکر می‌کنند و گمان می‌رود که بیشتر آنها به زهری (درگذشت ۱۲۴ق) برسد. به گفته امیرمعزّی، "المصنف" نوشته عبد الرزاق صنعانی (درگذشت ۲۱۱ق) و "الردة و الفتوح" از سیف بن عمر (درگذشت ۲۰۰ق) نشانِ آشکاری از تثبیت شدن سنت کتابت حداقل تا آغاز قرن دوم و حتی پایان قرن اول هجری می‌دهند.
مسئله دیگر چگونگی حضور مفاهیم و عناصر ادیان دیگر به ویژه مفاهیمِ مسیحتِ سریانی در متن قرآن بوده‌است؛ مسیحیتی که در زمان شکل‌گیری قرآن، در حجاز حضوری حاشیه‌ای داشته‌است.
با توجه به این مسائل دو نگرش علمی در پژوهش‌های در موردِ متنِ قرآن شکل گرفت: انتقادی یا بیشینه‌گرا (maximaliste) و کلان‌انتقادی یا کمینه‌گرا (minimaliste).
بر اساس این نگرش، یک منبع کهن یا یک روایت و محتوایش را باید تا جایی قابل قبول شمرد که دلیلی ارزشمند و بی‌طرفانه برای ردش پیدا نشود.
«پژوهشگران روش انتقادی بر این باورند که از بررسیِ علمیِ سنت نوشتاری اسلامی می‌توان گزارش‌ها و اطلاعات کم‌وبیش قابل قبولی استخراج کرد؛ اطلاعاتی نیز وجود دارد که نمی‌توان آنها را پذیرفت. در واقع اینجا مسئلهٔ اصلی پیدا کردن معیارهای مناسب ارزیابی برای ایجاد این تمایز است.» بخش زیادی از قرآن پژوهان قرن بیستم از این روش پیروی کرده‌اند، از جمله تئودور نلدکه (۱۹۳۰–۱۹۳۶)، گوتلف برگشترسر (۳۳۳۳–۱۸۸۶)، فردریش شوالی (۱۹۱۹–۱۸۶۳)، اوتو پرتزل (۱۹۴۱–۱۹۸۳)، نبیا ابوت (۱۸۹۷–۱۹۸۱)، ویلیام مونتگومری وات، (۱۹۰۱–۱۹۸۳)، جان برتُن، ریچارد بل و فوات سزگین (متولد ۱۹۲۴).
اصل این مکتب این است که اگر هر آنچه را که دلایل مشخصی برای قبولشان نداریم رد کنیم، به احتمال زیاد به‌خوبی موفق می‌شویم که به واقعیت تاریخی نزدیک شویم. این مکتب مربوط به لئونه کاتانی (۱۸۶۹–۱۹۳۵)، هنری لامنس (۱۸۶۲–۱۹۳۷)، آلفونس مینگانا (۱۸۷۸–۱۹۳۷)، پل کازانوا (۱۸۶۱–۱۹۲۶)، جوزف شاخت (۱۹۰۲–۱۹۶۹) و از میان معاصران، جان وانسبروگ است.
این نگرش سنت نوشتاری مسلمانان را به دلایل مقابل زیر سؤال می‌برد: «به‌خصوص به دورهٔ طولانی انتقال اطلاعات نوشته‌شده، اختلافات و تضادهای بسیار زیاد نویسندگان و کاتبان، وجود نداشتن نهاد کنترل‌کننده انتقال، وجود خطاهای انکارناپذیر تاریخی، و روایت‌های عجیب و غریب یا کثرت افسانه‌ها استناد می‌کنند.»
از رویکردهای مورد استفاده نزد پژوهشگران قرآنی، می‌توان به درزمانی و رویکرد تاریخی-انتقادی؛ و همچنین رویکرد همزمانی متون و تحلیل بلاغی آنها را نام برد. در پژوهش‌ها، هر کدام از این رویکردها، مورد دیگر را نفی نمی‌کند، زیرا متون می‌توانند «پیچیده و مرکب» باشند.Olivier Hanne. "Le Coran à l’épreuve de la critique historico-philologique. Ecueils de l’hypercritique, impasses de la littéralité.." dans Jean-Baptiste Amadieu, Jean-Marc Joubert, François Ploton-Nicollet. "L’hypercritique et le littéralisme dans la démarche historienne", Mar 2012, La Roche sur Yon, France.
به شکل عمومی، امروزه مسلمان، در تحقیقاتِ قرآنی خود، برخی از دستاوردهای پژوهش‌های نوین را نادیده می‌گیرند.Van Reeth, Jan M. F. , " Nouvelles lectures du Coran. Défi à la théologie musulmane et aux relations interreligieuses» , "Communio" XXXI/5-6 (2006), 173-184 برخی دیگر با بازسازی تاریخ از طریق پژوهش‌های صورت گرفته جدید، مخالفند؛ آنها تلاش می‌کنند همان موارد قبلی را قبول و اثبات کنند. برخی نیز، به‌ویژه در میان گروه‌های افراطی، این پژوهش‌ها را توطئه‌هایی سازمان‌یافته علیه مسلمانان و «تهاجم فرهنگی» می‌دانند.https://www.cairn.info/histoire-de-l-autorite--9782130474371-page-391.htm اولین موج انتقاد از روش‌های علمی با انتشار تحقیقات طه حسین دربارهٔ شعر پیش از اسلام در سال ۱۹۲۶ شکل گرفت که در آن، با رویکردی نو، قرآن به عنوان شاهد تاریخی به همراه اشعار پیش از اسلام استفاده شده‌بود. در ابتدای قرن بیستم، تعدادی از نویسندگان به روش‌های انتقادی-تاریخی متوسل شدند و محکومیت‌ها از دهه ۱۹۲۰ آغاز شد و در دهه ۱۹۵۰ چندین برابر شد.Mohammed Arkoun, Humanisme et islam: combats et propositions, p. 215. وَن ریت، استاد دانشگاه و قرآن‌پژوه در این مورد می‌گوید: «ما نمی‌توانیم تا ابد ادامه دهیم و ادعا کنیم که همه متخصصان قرآن، که تنها اهداف علمی صادقانه دارند، بخشی از یک توطئه عظیم جهانی هستند، و هدف آنها صرفاً تمسخر اسلام است.»
در مقابل این محکومیت‌ها، بسیاری از روشنفکران در دنیای اسلام، این روش‌های پژوهشی نوین را پذیرفته‌اند. محمدعلی امیرمعزّی می‌گوید که بسیاری از واکنش‌های منفی به پژوهش‌های نوین، نه از سوی محققان و دانشمندان مسلمان، بلکه از سوی فعالانی سیاسی و… است که سعی می‌کنند این مسئله را تحمیل کنند که زندگی مسلمانان از صبح تا شب بر اساس قرآن است؛ در حالیکه مسلمانان در طول تاریخ باورهایی به شکل عمومی به قرآن و محمد از جمله توحید و نبوت دارند و تنها کمتر پنج درصد از آنها زبان عربیِ قرآن را می‌فهمند. معزّی بیان می‌کند که در گذشته متفکران اسلامی خودشان هرگز انکار نکرده‌اند که قرآن دارای یک دورهٔ انتقال، کتابت و تاریخ بوده‌است؛ و در طول قرن‌ها این متفکران بر روی متن قرآن بحث‌های جدی کرده‌اند. از نظر او، نگرانی‌های فعلی به‌دلیل فراموش این مباحث روشنفکرانه قدیم است؛ فراموشی‌ای که بدون شک دلیلِ بنیادگراییِ خشنِ اخیر در دنیای اسلام است.
معزّی همچنین می‌گوید که مسلمانان نباید ترسی از پژوهش‌های نوین داشته باشند. او با ارجاع به ابن‌عربی و غزّالی در تقسیم‌بندی بین اعتقاد و ایمان می‌گوید که پژوهش‌های تاریخی-انتقادی می‌توانند برخی اعتقادات را که امری خارجی، متغیر و برآمده از شرایط تاریخی و مکانی است، تغییر دهند؛ اما ایمان، همچون عشق، به عنوان امری درونی تغییر نخواهد کرد، بلکه می‌توانند ایمان را پالایش کند. از این رو «تاریخ نه تنها تهدیدی برای ایمان نیست، بلکه حتی می‌تواند آنرا نیز تقویت کند.»
انتقادهایی نیز به برخی نویسندگان غربی در مورد شیوه و رویکردِ غرض‌ورزانه‌شان در مقابله با خوانش از قرآن و اسلام وجود دارد. امیرمعزّی و گیوم دی، بیان می‌کنند که از نیم دومِ قرن نوزدهم تا ربعِ نخست قرن بیستم، به صورت بسیار متداول، تاکیدهای کم و بیش ضداسلامی در آثار منتشر شده‌ دیده می‌شود؛ آثاری که به مرورِ زمان، در مقابل پژوهش‌های عمیق، غیر ایدئولوژیک و جدی، رنگ باختند و امروز جایگاهی در قرآن‌پژوهی ندارند.
باباکار سک ساخو (انگلیسی: Babacar Seck Sakho)کاراته کا اسپانیایی است. در مسابقات کاراته قهرمانی جهان ۲۰۱۸، که در مادرید، اسپانیا برگزار شد، وی یکی از مدال‌های برنز را در کومیته ۸۴+ کیلوگرم مردان بدست آورد. او اصالتاً سنگالی است.
وی در مسابقات کاراته قهرمانی اروپا ۲۰۱۸ که در نووی ساد صربستان برگزار شد، در کومیته ۸۴+ کیلوگرم مردان در جایگاه پنجم به کار خود پایان داد.
فسارود به موارد زیر اشاره می‌کند:
سبهاس چاندرا بوس: قهرمان فراموش‌شده فیلمی محصول سال ۲۰۰۴ و به کارگردانی شیام بنگال است. در این فیلم بازیگرانی همچون ساچین خدکار، کولبوشان کارباندا، راجیت کاپور، دیویا دوتا، عارف ذکریا، ایلا آرون، احمد خان، ذاکر حسین، سنو سود، راجشواری ساچدف، راجپال یاداو و کلی دروجی ایفای نقش کرده‌اند.
این فیلم به داستان زندگی سبهاش چندر بوس می‌پردازد.
جهان عشق فیلمی محصول سال ۱۹۸۷ و به کارگردانی وی. راویچاندران است. در این فیلم بازیگرانی همچون وی. راویچاندران، جوهی چاولا، آمباریش، اورواشی و مانوراما ایفای نقش کرده‌اند.
عشق جاویدان فیلمی محصول سال ۱۹۸۹ و به کارگردانی سوجیت گوها است. در این فیلم بازیگرانی همچون پروسنجیت چاترجی، جوهی چاولا و هارادان باندوپادیای ایفای نقش کرده‌اند.
اتحادیه دانشجویان آلمانی ناسیونال سوسیالیست (به آلمانی: "Nationalsozialistischer Deutscher Studentenbund"، مخفف NSDStB) در سال ۱۹۲۶ به عنوان بخشی از حزب نازی با مأموریت ادغام تحصیلات در سطح دانشگاه و زندگی آکادمیک در چارچوب جهان‌بینی و ایدئولوظی نازیسم تأسیس شد. سازمان‌یافته (مانند سایر بخشهای حزب نازی) کاملاً مطابق با "Führerprinzip" (یا "اصل رهبر") و همچنین اصل "Machtdistanz" (یا "فاصله قدرت")، اتحادهی دانشجویان اعضای خود را در اصطلاح "Kameradschaftshäusern" اسکان داد (یا از سال ۱۹۳۰) اعضای آن را با پیراهن‌های کلاسیک قهوه‌ای و آرم‌های متمایز سواستیکا مزین کردند.
پس از شکست آلمان در جنگ جهانی دوم، این اتحادیه حزب نازی به‌همراه تقسیمات و سازمانهای وابسته «سازمانهای جنایتکار» اعلام و توسط شورای کنترل متفقین در ۱۰ اکتبر ۱۹۴۵ اعلام شد و منحل شد.Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei (NSDAP) 1933-1945
گروه ورزشی اشتوریل پرایا () یک باشگاه ورزشی است که در اشتوریل، کشکایش، لیسبون کشور پرتغال پایه‌گذاری شده است.
ایستگاه مترو چهل تن دولاب یکی از ایستگاه‌های خط ۷ مترو تهران است که در خیابان آل‌آقا، جنب بوستان آبان واقع شده‌است. این ایستگاه که دارای ۵۳۲۳ متر مربع فضای سرپوشیده است در ۱۴ اسفند ۱۳۹۹ افتتاح شده‌است.افتتاح ۲ ایستگاه متروی دولاب و میدان قیام خبرگزاری مهرآغاز مسافرگیری از ایستگاه‌های" دولاب و قیام " در خط ۷ مترو ایسنا
باشگاه فوتبال کلرمون فوت () یک باشگاه فوتبال است که در در کلرمون-فران کشور فرانسه پایه‌گذاری شده است. این باشگاه هم اکنون در لیگ ۱ بازی می کند.
ایستگاه مترو میدان قیام یکی از ایستگاه‌های خط هفت مترو تهران است که در میدان قیام واقع شده‌است. این ایستگاه در ۱۴ اسفند ۱۳۹۹ تأسیس شده‌است.افتتاح ۲ ایستگاه متروی دولاب و میدان قیام خبرگزاری مهرآغاز مسافرگیری از ایستگاهای" دولاب و قیام " در خط ۷ مترو ایسنا
باشگاه فوتبال حرفه‌ای سوچی () یک باشگاه فوتبال است که در در سوچی کشور روسیه پایه‌گذاری شده است.
نبرد تاتاراهاما یکی از نبردهای بسیار دوره نانبوکوچو در ژاپن بود که در آن دو دربار امپراتوری رقیب برای مشروعیت و کنترل کشور جنگیدند. پیروزی در این نبرد برای تأمین کنترل جزیره کیوشو برای دربار امپراتوری شمالی، که از نزدیک با شوگون‌سالاری آشیکاگا مرتبط بود، تعیین‌کننده بود.
حمله راکتی به اربیل ۲۰۲۱ هنگامی رخ داد که چندین موشک به سمت فرودگاه اربیل، مرکز اقلیم کردستان، عراق پرتاب شد. در ۱۵ فوریه حدود ساعت ۲۱:۳۰ به وقت محلی، تقریباً چهارده راکت از منطقه ای در جنوب شهر شلیک شد. سه راکت مستقیماً به پایگاه ائتلاف تحت رهبری ایالات متحده در نزدیکی فرودگاه بین‌المللی اربیل اصابت کردند، در حالی که راکت‌های دیگر به مناطق مسکونی و تأسیسات غیرنظامی در نزدیکی فرودگاه اصابت کردند. در این حمله دو نفر کشته شدند، و ۱۳ نفر دیگر زخمی شدند، از جمله یک عضو سرویس آمریکایی.
در ابتدا هویت مهاجمان نامشخص بود، مقامات عراقی و آمریکایی تحقیقات را برای شناسایی عاملان آن آغاز کردند. سپس یک گروه مسلح شیعه که کمتر شناخته شده‌است به نام سرایا اولیای الدم مسئولیت حمله را بر عهده گرفت. با وجود این، چندین مقام عراقی و کرد عراقی و تحلیل گران غربی ایران و شبه نظامیان مورد حمایت ایران را عامل این حمله می‌دانند. تنش‌ها بین ایالات متحده و ایران از زمان ترور قاسم سلیمانی، فرمانده عالی‌رتبه ایرانی سپاه قدس، در ژانویه ۲۰۲۰ بالا بوده‌است. مقامات ایرانی ادعای دست داشتن آن در حملات را رد و محکوم کردند.
این حمله بدترین و مرگبارترین حمله در سال گذشته به ائتلاف نظامی به رهبری ایالات متحده در عراق بود و از اواخر سال ۲۰۲۰ اولین باری بود که تأسیسات نظامی یا دیپلماتیک غربی در این کشور هدف قرار گرفت. این جدی‌ترین حمله به ائتلاف تحت رهبری ایالات متحده از زمان به قدرت رسیدن دولت بایدن در ژانویه ۲۰۲۱ بود و ترس از تشدید تنش را برانگیخت. به دنبال این حمله، ناتو اعلام کرد که تعداد نیروهای خود در عراق را از ۵۰۰ نفر به حدود ۴۰۰۰ نفر افزایش می‌دهد.
در تاریخ ۳ مارس، واحد ضد تروریسم اقلیم کردستان آنچه را که به نظر می‌رسد اعتراف ضبط شده یکی از چهار متهم عامل حملات موشکی ۱۵ فوریه به اربیل است ، منتشر کرده‌است، که می‌گوید در نوامبر سال ۲۰۲۰ با یکی دیگر از عاملان ملاقات کرده‌است، که به گفته وی از نیروهای گروه شبه نظامی کتائب سید الشهداء بخشی از نیروهای بسیج مردمی عراق (حشد شعبی) است. و راکت‌ها ساخت ایران بودند.
آنتونی بلینکن وزیر خارجه آمریکا اعلام کرد که ایالات متحده از حملهٔ راکتی شامگاه دوشنبه به مناطقی در نزدیکی فرودگاه اربیل «خشمگین» است. از حملهٔ راکتی به اربیل خشمگین استبرهم صالح حمله به اربیل را اقدام تروریستی خواند، نخست‌وزیر عراق مصطفی الکاظمی خواستار تحقیق در مورد این حمله شد، سخنگوی ارتش عراق یحیی رسول اظهار داشت که عراق «نمی‌تواند تبدیل به عرصه تسویه حساب شود». «جینین پلاسخارت» فرستاده ویژه دبیرکل سازمان ملل در عراق حمله راکتی به اربیل را محکوم کرد.
هوجو موریتوکی ؛ 1295 – ) سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
آشیکاگا یوشیکانه ; – ) سامورایی، و بوشی اهل ژاپن بود. او نقش مهمی در جنگ گنپی ایفا کرد و بنیانگذار خاندان آشیکاگا بود.
شبکه کوروئید ، شبکه ای از سلول‌هایی است که از کلاف کوروئیدی در هر بطن از مغز نشأت می گیرد. شبکه کوروئیدی، بیشترین مایع مغزی-نخاعی (CSF) دستگاه عصبی مرکزی را تولید می کند. CSF بوسیله نواحی از شبکه کوروئیدی، تولید و ترشح می گردد. شبکه کوروئیدی شامل سلول‌های اپاندیمی است که اطراف هسته‌ای متشکل از مویرگ و بافت پیوندی سست را احاطه نموده است.
افغانستان: بازی بزرگ - دیدگاهی از روری استوارت مستندی دو قسمتی ساخت سال ۲۰۱۲ میلادی به نویسندگی و اجرای روری استوارت است. این مستند داستان دخالت کشورهای خارجی از جمله بریتانیا، روسیه و ایالات متحده آمریکا در افغانستان در طول قرن نوزدهم تا کنون را روایت می‌کند.
این مستند موفق به دریافت جایزه بفتا اسکاتلند برای بهترین سریال مستند در سال ۲۰۱۲ گردید.
در قسمت اول روری استوارت به داستان دخالت بریتانیا در امور داخلی افغانستان در قرن نوزدهم می‌پردازد. زمانی که امپراتوری بریتانیا عمیقاً نگرانی کشورگشایی روسیه در مرزهای جنوبی و حمله روسیه به افغانستان به عنوان مقدمه ای برای حمله به هند بریتانیایی بود. دوره ای از ظن و بدگمانی مشترک که بعدها به عنوان بازی بزرگ شناخته شد.
استوارت روایت جهانگرد و جاسوسی به نام الکساندر برنز را نقل می‌کند که در کتابش، که به زبان فرانسوی ترجمه شده و در روسیه خوانده شد، خبر از کشور گشایی بریتانیا در شمال می‌دهد. و سپس استوارت از رابطه بین تصمیم‌گیری برای اولین یورش بریتانیا به افغانستان و سه جنگ افغانستان و بریتانیا در این عصر سخن می‌گوید.
پس از جنگ جهانی اول تلاشی نافرجام به رهبری یکی از نخبگان افغان به نام و عنوان امان‌الله شاه برای نفوذ ارزشها و نمادهای مدرن غربی آغاز می‌شود. باری جامعه سنتی و محافظه‌کار افغانستان تغییراتی چون استفاده از پوشش غربی و آموزش بانوان را برنمی‌تابد و امان‌الله شاه ناچار به ترک کشور می‌شود.
در قسمت دوم مستند، روری استوارت از درگیری شوروی و ایالات متحده در افغانستان نقل می‌کند. افغانستان سال‌های بین ۱۹۲۸ میلادی تا ۱۹۷۸ میلادی را در ثبات و صلح نسبی گذراند و در خلال دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی در مسیر هیپی‌ها قرار گرفت. اما به علت همسایگی با متحدین آمریکا چون ایران و پاکستان جنگ سرد دامن‌گیر افغانستان شد.
شوروی در شمال و آمریکا در جنوب برای به دست آوردن نفوذ سیاسی به کمک به آبادانی افغانستان دست زدند.
در کابل اسلامگرایان و کمونیست‌ها به رقابت برای قدرت می‌پرداختند و زمانی که کمونیست‌ها در سال ۱۹۷۸ میلادی موفق به کنترل قدرت شدند از شوروی درخواست کمک نظامی کردند. این درخواست پس از سفر حفیظ‌الله امین در سال ۱۹۷۹ میلادی به موسکو با اکراه پذیرفته شد.
ورود هشتاد هزار نیروی شوروی به افغانستان فرصتی برای آمریکا فراهم کرد تا انتقام حمایت شوروی از کمونیست‌ها در ویتنام را بگیرد. آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) مخفیانه از طریق رئیس‌جمهور پاکستان شروع به تجهیز سلاح‌های مدرن برای مقاومت در برابر شوروی نمود.
سیاستمدار تکزاسی، چارلی ویلسون، و ژوان هرلینگ تأثیر عمده‌ای در جمع‌آوری و انتقال کمک مالی مخفیانه به مبلغ ۹ میلیارد دلار داشتند.
در سال ۱۹۸۸ میلادی با خروج نیروهای شوروی از افغانستان این کشور به ورطه جنگ داخلی پنج ساله کشیده شد. که به پیروزی و کنترل طالبان بر افغانستان پایان یافت. این گروه پس از تثبیت قدرت به اعمال قوانین اسلامی سختگیرانه پرداختند.
افغانستان به بهشت امن گروه‌های تروریستی تبدیل شده بود. با حمله به ساختمان‌های تجارت جهانی در نیویورک آمریکا و متحدانش یکباره در ابعاد وسیع به افغانستان یورش برند. در انتها روری استوارت با توجه به تاریخ افغانستان به این نتیجه می‌رسد که گرچه ورود به افغانستان آسان است اما خروج از آن بسیار گران خواهد بود.
زَم‌پا (از cryo به معنی بسیار سرد، یخ بستن و stat به معنای ایستادن، پاییدن) دستگاهی‌ست که برای پایین نگه داشتن دمای زم‌زایی نمونه‌ها یا دستگاه‌های نصب شده در زم‌پا به کار می‌رود. دماهای پایین ممکن است در یک زم‌پا با استفاده از روشهای گوناگون سردسازی، معمولاً با استفاده از حمام شاره‌ی زم‌زایی مانند هلیوم مایع حفظ شود.Frank Pobell: "Matter and Methods at Low Temperatures". 3rd Edition, Springer 2007, از این رو معمولاً در یک شناور هم‌گذاری می‌شود، در ساختار همانند به فلاسک خلأ است. زم‌پاها کاربردهای پرشماری در علوم، مهندسی و پزشکی دارند.
مارک بنیوف (؛ زادهٔ ) کارآفرین، نویسنده، سرمایه‌دار و مدیر اجرایی اهل ایالات متحده آمریکا است، که مالک و مدیرعامل Salesforce.com می‌باشد.
«خدا به آمریکا برکت بدهد» یک ترانه میهن پرستانه آمریکایی است که توسط ایروینگ برلین در طول جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۸ نوشته شده و در اواخر جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۸ توسط وی اصلاح شده‌است. معروف است که نسخه دوم با خوانندگی کیت اسمیت ضبط شد و به آهنگ معروف وی تبدیل شد.
«خدا به آمریکا برکت بدهد» شکل یک نیایش (با اشعار ابتدایی اشاره کرد که «ما که صدای خود را، در نیایشی جدی بلند می‌کنیم») با برکت خدا و صلح برای ملت («... در کنار او بایست و راهنمای او در طول شب باش. .») را به خود می‌گیرد.
در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۱، به دنبال حملات ۱۱ سپتامبر ، سلین دیون، ستاره پاپ کانادایی، "در برنامه ویژه تلویزیونی آمریکا: سپاسی برای قهرمانان" "خدا آمریکا را برکت دهد " را اجرا کرد. اندکی بعد در ۱۶ اکتبر ۲۰۰۱، سونی موزیک آلبوم به نام "خدا به آمریکا برکت دهد" برای حمایت از صندوق ۱۱ سپتامبر منتشر کرد که در آن دیون این آهنگ را می‌خواند. "این آلبوم در بیلبورد" ۲۰۰ در رتبه یک قرار گرفت و برای اولین بار پس از آلبوم "We Are the World" در سال ۱۹۸۵ بود که یک آلبوم خیریه در صدر آمریکا قرار گرفت، نسخه دیون نیز در پخش رادیویی به اندازه کافی پخش شد تا به شماره ۱۴ در نمودار بزرگسالان معاصر "بیلبورد" برسد. اولین بار این موزیک ویدیو در سپتامبر ۲۰۰۱ به نمایش درآمد.
*Collins, Ace. "Songs Sung, Red, White, and Blue: The Stories Behind America's Best-Loved Patriotic Songs". HarperResource, 2003,
کلاته میرزاتقی روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است.
دزغان یا دزقان کاملی روستایی در دهستان تبادکان بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۲۲ نفر (۶۴خانوار) بوده‌است.
بار آلوستاتیک ، «فرسودگی بدن» است که وقتی فرد در معرض استرس مکرر یا مزمن قرار می‌گیرد، جمع می‌شود. این اصطلاح در سال ۱۹۹۳ توسط بروس مک ایون و ستلار ابداع شد؛ و نشان دهندهٔ اثرات فیزیولوژیکی پیامدهای مواجههٔ مزمن با نوسان یا افزایش عصبی یا غددی عصبی است که در پاسخ به قرارگیری مزمن یا طولانی‌مدت در معرض استرس می‌باشد.ویکی‌پدیای انگلیسی
شهرک صنعتی مشهد روستایی در دهستان تبادکان بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۵۹ نفر (۷۲خانوار) بوده‌است.
کاظم‌آباد پنجشنبه روستایی در دهستان تبادکان بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳٬۱۰۲ نفر (۸۷۴خانوار) بوده‌است.
گیرنده‌های گلوکوکورتیکوئید غشایی یا (mGRs)، گروهی از گیرنده‌ها هستند که به گلوکوکورتیکوئیدهایی مانند کورتیزول و کورتیکواسترون و همچنین برخی از گلوکوکورتیکوئیدهای برون‌زا مانند دگزامتازون متصل شده و فعال می‌شوند.
گوجگی آستانه روستایی در دهستان تبادکان بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است.
نادرآباد روستایی در دهستان تبادکان بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۳۵ نفر (۱۰۸خانوار) بوده‌است.
این عنوان می‌تواند به دو مکان جغرافیایی متفاوت اشاره داشته باشد:
نادرآباد روستایی در دهستان کلیایی بخش پیرسلمان شهرستان اسدآباد استان همدان ایران است.
دين : مسلمان
مذهب :شيعه اثنا عشري
زبان : كردي
پایین ده ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پایین ده روستایی در دهستان چهاردانگه بخش چهاردانگه شهرستان ساری استان مازندران ایران است.
موسو سوسه‌کی ; – ) سیاستمدار، شاعر، آموزگار، فیلسوف، و خوشنویس اهل ژاپن بود.
یوکی مونه‌هیرو ; – ) بوشی، و پرسنل نظامی اهل ژاپن بود.
هوجو توکی‌یوکی ; – )سامورایی، پسر هوجو تاکاتوکی، آخرین شیکن و فرمانروا در شوگون‌سالاری کاماکورا اهل ژاپن بود.
هوجو ساداآکی ؛ 1278 – ) پانزدهمین شیکن (۹ آوریل ۱۳۲۶ – ۲۹ آوریل ۱۳۲۶) و دوازدهمین رنشو در شوگون‌سالاری کاماکورا سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
فوجیوارا نو یوریتادا ; – ) یک کوگیو (مقام درباری)، نایب‌السلطنه امپراتور آنیو و امپراتور کازان اهل ژاپن بود.
شاهدخت توچی (; 648/653 – (سن ۲۵–۳۰)) یک زن از دودمان یاماتو دختر امپراتور تنمو و همسر پسرعمویش امپراتور کوبون (شاهزاده اوتومو) اهل ژاپن در دوره آسوکا بود. شوهر او توسط پدرش امپراتور تنمو در طی شورش جینشین مجبور به خودکشی شد.
پس از مرگ شوهرش همراه با پسرش به آسوکا برگشت و با مادرش زندگی کرد.
یاماتو هیمه نو اوکیمی ؛ زادهٔ ) شاعر، و نویسنده اهل ژاپن است. او نوه امپراتور جومی بود و پدرش شاهزاده فوروهیتو-نو-اوئه نام داشت. او همچنین همسر عمویش امپراتور تنجی بود. شعرهای او در کتاب مان یوشو جمع‌آوری شده‌است.
در ۲۶ فوریه ۲۰۲۱، ۲۷۹ دانش آموز دختر بین ۱۲ تا ۱۷ سال در یک حمله توسط راهزنان مسلح از مدرسه متوسطه علوم دخترانه دولت، یک مدرسه شبانه‌روزی در جانگبه واقع در ایالت زامفارا، نیجریه ربوده شدند. دانش‌آموزان در ۲ مارس آزاد شدند.
آدم‌ربایی زامفارا دومین آدم‌ربایی مدرسه نیجریه در سال ۲۰۲۱ بود، که نه روز پس از آدم‌ربایی کاگارا رخ داد، در آن بیش از ۴۰ نفر در حمله به یک مدرسه دولتی در ایالت نیجر ربوده شدند، و کمتر از سه ماه سومین آدم‌ربایی بود.
آفتاب‌پرست تاج‌دار (به انگلیسی: crested chameleon), گونه ای از آفتاب‌پرست بومی انحصاری آفریقا است. این گونه اولین بار توسط ساموئل استاچبری در سال ۱۸۳۷ توصیف شد.
آفتاب‌پرست تاج‌دار را می‌توان در بیوکو، جمهوری گینه استوایی، جمهوری کامرون، جمهوری آفریقای مرکزی، جمهوری دموکراتیک کنگو، جمهوری کنگو، جمهوری گابن، جمهوری فدرال نیجریه، جمهوری غنا و جمهوری توگو یافت. این ماده در ارتفاعی بین بالاتر از سطح آب‌های آزاد و در مساحت .
ماده از نر بزرگتر است. طول کل یک ماده ، و طول کل یک نر ماده‌ها بین ۱۱ تا ۱۴ تخم می‌گذارند، اگرچه یک بار دسته‌ای ۳۷ تایی پیدا شد.
انوشیروان بن خالد بن محمد کاشانی، معروف به ابونصر شرف الدین، یک دولتمرد و مورخ ایرانی بود که به عنوان وزیر امپراتوری سلجوقی و خلافت عباسی خدمت می‌کرد.
انوشیروان در سال ۱۰۶۶ میلادی در ری به دنیا آمد. او در یک خانواده شیعه دوازده امامی با اصالت کاشانی به دنیا آمد. وی در زمان سلطان محمد اول خزانه دار و رئیس ارتش سلجوقی بود. شمس الملک عثمان بعداً به عنوان رئیس ارتش سلجوقی جانشین انوشیروان شد. پس از این، انوشیروان به بغداد رفت، جایی که بعداً بار دیگر رئیس ارتش سلجوقی شد. وی مدت کوتاهی در سال ۱۱۲۷ توسط محمود دوم به عنوان وزیر خود منصوب شد و تا سال ۱۱۲۸ در آن منصب ماند. انوشیروان از سال ۱۱۳۲ تا ۱۱۳۴ به عنوان وزیر خلیفه عباسی المسترشید و سپس برای مدت کوتاهی به عنوان وزیر سلطان سلجوقی غیاث الدین مسعوداز ۱۱۳۵ تا ۱۱۳۶ خدمت کرد. انوشیروان بعداً بین سالهای ۱۱۳۷ و ۱۱۳۹ درگذشت.
حزب ناسیونال سوسیالیست کانادا ، معروف به حزب نازی کانادا ، حزبی با ایدئولوژی نازیسم در کشور کانادا بود که از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۸ فعالیت می‌کرد. این حزب توسط ویلیام جان بیتی رهبری می‌شد.
آمبولانس () یک فیلم اکشن و دلهره‌آور آمریکایی به کارگردانی و تهیه کنندگی مایکل بی که توسط کریس فداک نوشته شده‌است و بر اساس یک فیلم دانمارکی به همین نام در سال ۲۰۰۵ ساخته شده‌است. جیک جیلنهال و یحیی عبدالمتین دوم در نقش دو سارق که یک آمبولانس را از یک امدادگر (ایزا گونزالس) در شرایط بحرانی سرقت می‌کنند، بازی می‌کنند. و گرت دیلاهانت، آ مارتینز، کی‌یر او دانل، و موزس اینگرام نیز در نقش‌های دیگر ایفای نقش می‌کنند. این فیلم توسط یونیورسال پیکچرز در تاریخ ۸ آوریل ۲۰۲۲ به صورت سینمایی اکران شد.
ویل شارپ سرباز سابق کهنه‌کار، که ناامیدانه به دنبال پول برای پرداخت هزینه‌های پزشکی همسرش است، از برادر خوانده‌اش دنی کمک می‌خواهد. دنی که یک جنایتکار حرفه‌ای کاریزماتیک است، در عوض به او پیشنهاد دیگری می‌دهد: بزرگ‌ترین سرقت بانک در تاریخ لس آنجلس: ۳۲ میلیون دلار.
شروع فیلمبرداری در ژانویه ۲۰۲۱ در لس آنجلس در حالی که با انجام پروتکل‌های ایمنی ناشی از دنیاگیری کووید ۱۹ مانند پوشیدن ماسک روی صحنه بود آغاز شد.این فیلم قرار بود در ۱۷ فوریه ۲۰۲۲ اکران شود اما به دلیل دنیاگیری کووید ۱۹ به تأخیر افتاد و در ۸ آوریل ۲۰۲۲ در آمریکا منتشر شد.
این فیلم با بودجه ۴۰ میلیون دلاری در مرکز شهر لس آنجلس فیلمبرداری شد. فیلمبرداری پس از سی و هشت روز به پایان رسید.
مرکز شرمین و بیژن مصور رحمانی برای مطالعات ایران و خلیج فارس یک مرکز مطالعاتی در دانشگاه پرینستون است.«Princeton University | Postdoctoral Positions, Sharmin and Bijan Mossavar-Rahmani Center for Iran and Persian Gulf Studies " at a University of North Carolina at Chapel Hill website. Retrieved July 29, 2016. هدف این مرکز پشتیبانی از آموزش و پژوهش در مورد ایران و خلیج فارس و همچنین ایجاد ارتباطات سازنده و نوآورانه در گروه‌های مختلف دانشگاه است.The Sharmin and Bijan Mossavar-Rahmani Center for Iran and Persian Gulf Studies at Princeton University. Retrieved July 29, 2016. این مرکز با حمایت‌های مالی بیژن مصور رحمانی و همسرش شرمین در سال ۲۰۱۲ بنیانگذاری شد و از زمان تأسیس تا کنون به قطب مهمّی در ایران‌شناسی معاصر تبدیل شده‌است.
اتحادیه فاشیست‌های بریتانیا (BUF) یک حزب سیاسی فاشیست در کشور انگلستان بود که در سال ۱۹۳۲ توسط آسوالد ماسلی ایجاد شد. موسلی در سال ۱۹۳۶ نام خود را به اتحادیه فاشیست‌ها و ناسیونال سوسیالیست انگلیس و در سال ۱۹۳۷ به اتحادیه بریتانیا تغییر داد. در سال ۱۹۳۹، به دنبال آغاز جنگ جهانی دوم، حزب توسط دولت انگلیس منع شد و در سال ۱۹۴۰ منحل شد.
به دنبال شکست انتخاباتی پیشین خود، حزب جدید، در انتخابات عمومی ۱۹۳۱، این حزب در سال ۱۹۳۲ از جناح راست افراطی انگلیس ظهور کرد. بنیاد این اتحادیه در ابتدا با استقبال گسترده مردم روبرو شد و افراد قابل توجهی را به خود جلب کرد، در این دوره حزب ادعا کرد ۵۰٬۰۰۰ عضو دارد. بارون مطبوعاتی لرد روترمر یکی از حامیان برجسته اولیه بود. با رادیکال شدن بیشتر حزب، حمایت‌ها کاهش یافت. رالی المپیا در سال ۱۹۳۴، که در آن تعدادی از معترضان ضد فاشیست مورد حمله شاخه شبه نظامی اتحادیه فاشیست‌های بریتانیا، یعنی نیروی دفاع فاشیست قرار گرفتند، حزب را از بسیاری از طرفداران جدا کرد. استقبال حزب از یهودی‌ستیزی به سبک نازی‌ها در سال ۱۹۳۶ منجر به بروز اختلالات فاشیستی فزاینده ای شد، به ویژه نبرد خیابان کابل در ایست انتهای لندن در سال ۱۹۳۶. قانون نظم عمومی ۱۹۳۶، که لباس رسمی سیاسی را ممنوع کرد و به خشونت‌های سیاسی فزاینده واکنش نشان داد، به ویژه بر BUF که طرفدارانش پس از لباس فرم پوشیده به «پیراهن سیاه» معروف شدند، تأثیر زیادی داشت.
خصومت فزاینده انگلیس نسبت به آلمان نازی، که مطبوعات انگلیس با آن پیوسته اتحادیه فاشیست‌ها را همراهی می‌کردند، به کاهش عضویت جنبش کمک کرد. سرانجام در سال ۱۹۴۰ و پس از آغاز جنگ جهانی دوم، توسط دولت انگلیس ممنوع شد، به دلیل ظن اینکه طرفداران باقیمانده آن ممکن است " ستون پنجم " طرفدار نازی‌ها را تشکیل دهند. تعدادی از اعضای برجسته اتحادیه فاشیست‌ها تحت مقررات دفاعیه 18B دستگیر و داخلی شدند.
اسوالد مصلی قبل از عبور از صحن در سال ۱۹۲۲ جوانترین نماینده منتخب محافظه کار بود و به اولین حزب کارگر پیوست و اندکی بعد به حزب کارگر مستقل پیوست. وی با مشاوره در مورد افزایش بیکاری، به سمت رئیس دوک لنکستر در دولت کارگری رمزی مک‌دونالد منصوب شدhttps://hansard.parliament.uk/Commons/1930-11-04/debates/03005d1c-b6cc-41d5-8f84-2af22811babd/ChancellorOfTheDuchyOfLancaster
در سال ۱۹۳۰، موسلی صادر موسلی یادداشت خود را، که ذوب حمایت از تولیدات با کینزی برنامه سیاست‌های طراحی شده برای مقابله با مشکل بیکاری، و او از حزب کارگر استعفا داد به زودی پس از، در اوایل سال ۱۹۳۱، زمانی که طرح رد شد. وی بلافاصله با سیاست‌های مبتنی بر تفاهم نامه خود، حزب جدید را تشکیل داد. این حزب در اوایل سال ۱۹۳۱ در انتخابات میان دوره ای اشتون-زیر-لاین ۱۶٪ آرا را به دست آورد. اما، نتوانست به موفقیت انتخاباتی دیگری دست یابد.
در طی سال ۱۹۳۱، حزب جدید بیشتر تحت تأثیر فاشیسم قرار گرفت. سال بعد، پس از بازدید از ژانویه ۱۹۳۲ از بنیتو موسولینی در ایتالیا، تغییر دین خود مصلی به فاشیسم تأیید شد. او در آوریل حزب جدید را منحل کرد، اما جنبش جوانان آن را که هسته اصلی اتحادیه فاشیست‌ها را تشکیل می‌داد، دست نخورده حفظ کرد. وی تابستان همان سال را در نوشتن برنامه ای فاشیستی به "نام "انگلیس بزرگ"" گذراند و این اساس سیاست BUF بود که در ۱ اکتبر ۱۹۳۲ راه اندازی شد.Thorpe, Andrew. (1995) "Britain In The 1930s", Blackwell Publishers,
اتحادیه فاشیست‌های بریتانیا در یک مقطع ادعا کرد که ۵۰٬۰۰۰ عضو دارد،Andrzej Olechnowicz, "Liberal Anti-Fascism in the 1930s: The Case of Sir Ernest Barker" in "Albion: A Quarterly Journal Concerned with British Studies", (Vol. 36, No. 4, Winter, 2004), p. 643. و "روزنامه دیلی میل" با عنوان "هورا برای پیراهن‌های سیاه!" از طرفداران اولیه بود. اولین مدیر تبلیغات که در فوریه ۱۹۳۳ منصوب شد، ویلفرد ریسدون بود که مسئول سازماندهی کلیه جلسات عمومی موسلی بود. علی‌رغم مقاومت شدید ضد فاشیست‌ها، از جمله جامعه محلی یهودیان، حزب کارگر، حزب مستقل کارگر و حزب کمونیست انگلیس، BUF در شرق انتهای لندن، جایی که در انتخابات شورای شهرستان لندن بود، موارد زیر را پیدا کرد در مارس ۱۹۳۷، نتایج موفقیت‌آمیزی را در بیتنال گرین، شوریدیتچ و لیمهاوس بدست آورد و تقریباً ۸۰۰۰ رأی آورد، اگرچه هیچ‌یک از نامزدهای آن انتخاب نشد.R. Benewick, "Political Violence and Public Order", London: Allan Lane, 1969, pp. 279-282 BUF در طی دهه ۱۹۳۰ چند مشاور در سطح دولت محلی انتخاب کرد (از جمله چارلز بنتینک بود (وورتینگ، ساسکس)، ۱۹۳۴؛ رونالد کریزی (چشم، سافولک)، ۱۹۳۸) اما هیچ کرسی پارلمانی را بدست نیاورد.Bartlett, Roger "Comrade" Newsletter of the Friends of Oswald Mosley, "When Mosley Men Won Elections" (November 2014)"Blackshirts on-Sea: A Pictorial History of the Mosley Summer Camps 1933-1939" J.A. Booker (Brockingday Publications 1999)"Storm Tide - Worthing: Prelude to War 1933-1939" Michael Payne (Verite CM Ltd 2008) بعداً دو عضو سابق BUF، سرگرد سر جوزلین لوکاس و هارولد سورف، به عنوان اعضای محافظه کار پارلمان (نمایندگان مجلس) انتخاب شدند."Comrade" Newsletter of the Friends of Oswald Mosley "When Mosley Men Won Elections" (November 2014)https://www.jewishsocialist.org.uk/reviews/item/the-man-who-might-have-been
گلداس‌آرسی که با نام گلدسورس نیز شناخته می‌شود، یک موتور بازی اختصاصی است که توسط شرکت ولو ساخته شده و اولین بار در بازی ویدئویی "نیمه‌عمر" در سال ۱۹۹۸ به نمایش درآمد. این موتور در هسته اصلی یک نسخه کاملاً اصلاح شده از موتور بازی "لرزش" از اید سافت‌ویر است. به دنبال انتشار "نیمه‌عمر"، چندین بازی ولو با این موتور توسعه یافتند مانند بسته‌های الحاقی "نیمه‌عمر"، "روز شکست" و چندین بازی در مجموعه کانتر استرایک.
در سال ۲۰۰۴، گلداس‌آرسی با انتشار نسخه‌های "" و "نیمه‌عمر ۲" جانشین موتور سورس شد. با این حال، ولو همچنان با به روزرسانی‌های دوره ای از این موتور پشتیبانی می‌کند.
در واقع موتور گلداس‌آرسی در بازی "لرزش" استفاده شده بود و ولو تغییرات سنگینی بر آن ایجاد کرد. به گفته گیب نیوئل اکثر کدهای استفاده شده در موتور توسط خود ولو ایجاد شده‌است. به عنوان مثال سیستم‌های هوش مصنوعی گلداس‌آرسی اساساً از ابتدا ساخته شده‌اند. همچنین این موتور از سایر کدهای مجموعه لرزش از جمله QuakeWorld و "لرزش ۲" دوباره استفاده می‌کند اما در مقایسه با نسخه اصلی "لرزش"، بسیار کمتر استفاده شده‌است. در سال ۱۹۹۷، ولو بن موریس را استخدام کرد و ابزار Worldcraft را جهت ایجاد نقشه‌های سفارشی "لرزش" خریداری کرد. این ابزار بعداً به Valve Hammer Editor تغییر نام داد و به ابزار رسمی نقشه‌برداری برای گلداس‌آرسی تبدیل شد. این موتور از انیمیشن اسکلتی پشتیبانی می‌کند، که امکان تحرک حرکتی بدن و انیمیشن‌های بیان چهره را بیشتر از موتورهای دیگر در زمان انتشار خود، فراهم می‌کرد.
قبل از ایجاد موتور سورس، موتور گلداس‌آرسی هیچ نامی نداشت و به سادگی «موتور نیمه عمر» نامیده می‌شد. بعداً ولو نیاز پیدا کرد که بر روی موتور، ریسک ایجاد خطا در پایگاه کد "نیمه‌عمر" را کاهش دهد، در نتیجه موتور نیمه عمر را به دو شاخه اصلی انشعاب داد: یکی با عنوان گلداس‌آرسی (GoldSrc) و دیگری اس‌آرسی (Src).
در داخل، هر بازی که از شاخه اصلی استفاده می‌کرد، «Goldsource» شناخته می‌شد تا از شاخه دوم متمایز شود، شاخه دوم بعدها به موتور سورس تبدیل شد. سرانجام، «GoldSrc» چیزی شبیه به موتور شد و به عنوان عنوان رسمی پذیرفته شد.
ولو نسخه‌های موتور GoldSrc را برای مک‌اواس و لینوکس در سال ۲۰۱۳ منتشر کرد.
"نیمه‌عمر" اولین عنوان شرکت ولو و اولین بازی ویدئویی بود که از GoldSrc استفاده کرد. بازی با کسب بیش از پنجاه جایزه بازی سال PC مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. در بسته‌های الحاقی، "" و "" هر دو از موتور GoldSrc استفاده کردند که توسط گیرباکس سافت‌ور توسعه داده شدند. ""، بسته الحاقی "نیمه‌عمر" که فقط برای پلی‌استیشن ۲ در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. "نیمه‌عمر: تباهی" آخرین بازی در مجموعه "نیمه‌عمر" بود که از GoldSrc استفاده کرد.
ولو چندین بازی را با استفاده از موتور GoldSrc توسعه داد که بسیاری از آنان، بر اساس یک ماد از کاربران بودند. "تیم فورترس کلاسیک"، که در سال ۱۹۹۹ توسط ولو منتشر شد، نخستین بار توسط دو توسعه دهنده یک ماد از "لرزش" ساخته شد. "کانتر استرایک" و "روز شکست" در اصل یک ماد در "نیمه‌عمر" بود که ولو حق خرید آنان را گرفت و به عنوان عناوین مستقل دوباره منتشر کرد. "کانتر استرایک نئو" و "کانتر استرایک کاندیشن زیرو" هر دو از موتور GoldSrc استفاده کردند. اگرچه عناوین بعدی ولو از موتور سورس استفاده کردند، "کانتر استرایک آنلاین" و "کانتر استرایک: زامبی‌ها"، دو عنوان spinoff به ترتیب توسط نکسان در سال ۲۰۰۸ و ۲۰۱۴ منتشر شد، از GoldSrc به عنوان موتور خود استفاده می‌کنند.
موتور GoldSrc برای انواع بازی‌های شخص ثالث مورد استفاده قرار گرفت. Rewolf Software از این موتور در بازی "" در سال ۲۰۰۰ استفاده کرد، و نسخه رایانه ای "" توسط گیرباکس سافت‌ور با استفاده از نسخه اصلاح شده GoldSrc در سال ۲۰۰۲ توسعه داده شد.
پروانه‌ای روی چرخ یا از پا افتاده فیلمی تلویزیونی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی مایک بارکر است. در این فیلم بازیگرانی همچون پیرس برازنان، جرارد باتلر، ماریا بلو، کلوم کیت رنی، داستین میلیگان و کلودت مینک ایفای نقش کرده‌اند.
جایزه کین یک جایزه ادبی است که هر سال به بهترین داستان کوتاه نوشته‌شده توسط نویسنده‌ای آفریقایی چه در آفریقا و چه جاهای دیگر که به زبان انگلیسی منتشرشده اهدا می‌شود. این جایزهٔ ۱۰ هزار پوندی که به‌عنوان بوکر آفریقایی شناخته می‌شود در سال ۲۰۰۰ در بریتانیا به یاد مایکل هریس کین، رئیس پیشین گروه بوکر، تأسیس شد.
بزرگ‌ترین فیلمی تلویزیونی محصول سال ۲۰۰۹ و به کارگردانی شانا فست است. در این فیلم بازیگرانی همچون پیرس برازنان، سوزان ساراندون، کری مولیگان و مایکل شنون ایفای نقش کرده‌اند.
بخش کینگیسپسکی (به لاتین: Kingiseppsky District) یک بخش در روسیه است که در استان لنینگراد واقع شده‌است.
بلوار نجات فیلمی تلویزیونی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی جرج رتیف است. در این فیلم بازیگرانی همچون پیرس برازنان، جنیفر کانلی، اد هریس، گرگ کینر، مریسا تومی، جیم گافیگان، ایزابل فورمن، کیران هایندز و یول وازکوئز ایفای نقش کرده‌اند.
ملی‌گرایی انگلیسی یا ناسیونالیسم انگلیسی نوعی از ناسیونالیسم است که ادعا می‌کند که انگلیسی همه مردم انگستان انگلیسی هستند و قصد ترویج فرهنگ و زبان انگلیسی دارد. به معنای کلی، جنبش‌ها و احساسات سیاسی و اجتماعی الهام گرفته از عشق به فرهنگ، زبان و تاریخ انگلیسی و احساس غرور در انگلیس و مردم انگلیس است. ملی گرایان انگلیسی اغلب خود را بیشتر انگلیسی می‌دانند تا بریتانیایی باشند.
در سطح سیاسی، برخی از ملی گرایان انگلیسی طرفدار خودگردانی برای انگلیس مانند دموکرات‌های انگلیسی هستند. این می‌تواند به شکل پارلمان متحول انگلیس در داخل پادشاهی انگلستان یا تأسیس مجدد یک کشور مستقل انگلیس در خارج از انگلستان باشد.
تاریخ ملی‌گرایی انگلیسی یک منطقه بورسیه مورد بحث است. آدریان هاستینگز، مورخ نوشته‌است:Adrian Hastings, "The Construction of Nationhood. Ethnicity, Religion and Nationalism" (Cambridge University Press, 1997), p. 35.
پاتریک وورمالد ادعا کرده‌است که انگلیس یک ملت در زمان سنت بد بود، که در حدود سال ۷۳۰ "تاریخچه کلیسای" "Historia ecclesiastica gentis Anglorum" ("تاریخ کلیسایی مردم انگلیس") را نوشت.Patrick Wormald, 'The Venerable Bede and the "Church of the English"', Geoffrey Rowell (ed.), "The English Religious Tradition and the Genius of Anglicanism" (Wantage: Ikon, 1992), p. 26. ورمالد «نقش تعیین‌کننده در تعیین هویت ملی انگلیس و سرنوشت ملی انگلیس» را به بده نسبت می‌دهد.Wormald, p. 26. بده از برچسب «انگلیسی» برای توصیف مردمان ژرمنی ساکن انگلیس استفاده می‌کند: آنگل‌ها، ساکسون‌ها و جوت‌ها، و به استثنای انگلیسی‌ها، اسکاتلندی‌ها و Picts.Hastings, p. 37. در پاراگراف آخر، به پیشگفتار "تاریخ" "کلیسایی" "مردم انگلیس ،" بیده از واژه معمول " "gens" " جدا می‌شود و در عوض از کلمه " "ملت" " برای توصیف " "historia nostrae nationis" " استفاده می‌کند: تاریخ ملت خود ما. این اولین حضور کلامی ملت انگلستان است.Hastings, p. 38.
شعر آنگلوساکسون "نبرد مالدون" نبرد مذکور را بین نیروهای آنگلوساکسون اتلرد ناآگاه در برابر حمله وایکینگ‌ها در ۹۹۱ توصیف کرد. این شعر دفاع از آنگلوساکسون‌ها را در مورد "سرزمین خود، سرزمین اترلد پادشاه، مکان و مردم" ستود و Byrhtnoth، ارل اسکس را چنین نسبت داده‌اند که می‌گوید: "آیا مردم ما، ملت ما تحمل شما را برای رفتن از این رو با طلای ما؟ "Hastings, p. 42.
هاستینگز و جیمز کمبل معتقدند که انگلیس در اواخر دوران آنگلوساکسون یک کشور ملی بود. کمپبل می‌نویسد که با پیروزی نورمن در سال ۱۰۶۶، «انگلیس در آن زمان یک دولت ملی بود».James Campbell, 'The United Kingdom of England: The Anglo-Saxon Achievement', Alexander Grant and Keith J. Stringer (eds.), "Uniting the Kingdom? The Making of British History" (London: Routledge, 1995), p. 31.
با فتح نورمن، طبقه ای حاکم بر انگلیس معرفی شد که صاحبان زمین و روحانیون انگلیسی را آواره کرد و فقط انگلیسی-نورمانی صحبت می‌کرد، اگرچه به احتمال زیاد بسیاری از آنها از نسل دوم به بعد انگلیسی بلد بودند. ویلیام از مالمسبوری، شرح نویسی از نژاد مختلط انگلیس و نورمن در قرن دوازدهم، نبرد هاستینگز را چنین توصیف کرد: "آن روز مرگبار برای انگلیس، ویرانی غم انگیز کشور عزیزمان ["dulcis patrie"]".M. T. Clanchy, "England and Its Rulers: 1066–1272" (Blackwell, 1998), p. 24. وی همچنین ابراز تاسف کرد: "انگلیس به محل سکونت افراد خارجی و سلطه بیگانگان تبدیل شده‌است. امروزه، هیچ انگلیسی ارل، اسقف یا ابن نیست، و تازه واردان ثروت و بسیار داخلی انگلیس را می‌خزند. و هیچ امیدی به پایان این مصیبت نیست ".Hugh M. Thomas, "The English and the Normans: Ethnic Hostility, Assimilation and Identity 1066–c.1220" (Oxford University Press, 2003), p. 56. روایتگر دیگری به نام رابرت گلوستر، که در بخشی از قرن‌های گذشته، در اواسط تا اواخر قرن سیزدهم صحبت می‌کرد:... نورمن پس از سخنرانی خود نمی‌توانست چیزی بگوید، و آنها همان‌طور که در خانه صحبت کرده بودند فرانسوی صحبت می‌کردند و فرزندانشان نیز آن را آموزش می‌دادند، به طوری که مردان مهم در این کشور که از سهام خود هستند همه همان گفتاری که آنها از آنها گرفته‌اند؛ زیرا، مگر اینکه مردی فرانسوی بلد باشد، کمی به او فکر می‌شود. اما مردان فروتن به زبان انگلیسی و گفتار خود ادامه می‌دهند. من فکر می‌کنم هیچ کشوری در کل جهان وجود ندارد که به سخنرانی خود پایبند بماند، جز انگلیس.Basil Cottle, "The Triumph of English 1350–1400" (London: Blandford Press, 1969), p. 16.پادشاه ادوارد اول، خود یک سخنران نورمن-فرانسوی، هنگام صدور نامه‌هایی برای احضار پارلمان در سال ۱۲۹۵، ادعا کرد که پادشاه فرانسه قصد دارد به انگلستان حمله کند و انگلیسی قدیمی را خاموش کند، «طرحی کاملاً نفرت‌انگیز که خداوند می‌تواند جلوی آن را بگیرد».Hastings, p. 45."[Rex Franciae] "linguam anglicam, si conceptae iniquitatis proposito detestabili potestas correspondeat, quod Deus avertat, omnino de terra delere proponit"." William Stubbs, "Select Charters" (Oxford: Clarendon Press, 1946), p. 480.
در "Cursor Mundi"، یک شعر مذهبی ناشناس در شمال انگلیسی میانه با قدمت تقریبی ۱۳۰۰ ساله، این کلمات وجود دارد: "Of Ingland the nacion".Hastings, p. 15. Prologue شروع می‌شود:
این کتاب، مطابق با شأن مقدس کلیسا، به زبان انگلیسی ترجمه شده‌است تا خوانده شود، برای عشق به مردم انگلیس، انگلیسی‌های انگلیس، برای درک عوام. من به‌طور معمول در اینجا همه جا آیات فرانسوی را خوانده‌ام. این بیشتر برای فرانسوی انجام می‌شود - چه چیزی برای او وجود دارد که فرانسه بلد نیست؟ در مورد ملت انگلیس، این یک انگلیسی است که معمولاً آنجاست. لازم است که بیشتر سخنرانی‌هایی را که می‌توان به بهترین شکل صحبت کرد، بیان کنیم. بندرت زبان فرانسه در فرانسه مورد ستایش قرار گرفته‌است. اگر به هرکسی زبان خاص خود را بدهیم، به نظر من هیچ آسیبی به آنها نمی‌رسانیم. من با یک غیر روحانی
در سال ۱۳۲۳ میلادی هنری لمبارد، یک روحانی، به دادگاه آورده شد و از او پرسید که چگونه می‌خواهد خود را از اتهام سرقت پاک کند. لامبارد به انگلیسی گفت که او روحانی است و سپس از او س ifال شد که آیا او زبان لاتین می‌داند یا فرانسه. وی در پاسخ گفت که او انگلیسی است و انگلیسی متولد است و صحبت کردن به زبان مادری او مناسب است. او از صحبت به زبان دیگر به جز انگلیسی امتناع ورزید. وی که از دادن پاسخ دیگری به دادگاه امتناع ورزید، به دادگاه دیگری متعهد شد که از "peine forte et dure" رنج ببرد.Michael Prestwich, "Plantagenet England. 1225–1360" (Oxford University Press, 2007), p. 556.
در دهه‌های بعدی قرن چهاردهم زبان انگلیسی دوباره مورد استفاده رسمی قرار گرفت. قانون التماس در انگلیسی ۱۳۶۲ سعی داشت زبان فرانسه را با انگلیسی جایگزین کند برای همه درخواست‌ها در دادگاه‌ها. دادخواست Mercers به پارلمان ۱۳۸۶ قدیمی‌ترین مقاله انگلیسی پارلمانی است. اولین وصیت نامه‌های انگلیسی در دادگاه آزمایشی لندن مربوط به سال ۱۳۸۷ است. اولین بازپرداختهای انگلیسی، دستورالعمل‌ها، طرز استفاده‌ها، دارایی‌های طلاها از سال ۱۳۸۹ است و از لندن، نورویچ و کینگز لین به دست می‌آید.Cottle, pp. 17–18. جان ترویسا، در سال ۱۳۸۵، نوشت: "... در تمام مدارس گرامری انگلستان کودکان فرانسه را رها می‌کنند و به انگلیسی تعبیر می‌کنند و یادمی‌گیرند. . . همچنین آقایان اکنون تدریس آموزش فرانسوی به فرزندان خود را متوقف کرده‌اند ".Cottle, pp. 20–21.
جنگ صد ساله با فرانسه (۱۳۴۵–۱۴۵۳) احساس ملی‌گرایی انگلیسی را برانگیخت.Hastings, p. 47. می مک کی ساک ادعا کرده‌است که "پایدارترین و قابل توجه‌ترین پیامدهای جنگ را شاید باید در حوزه روانشناسی ملی جستجو کرد. . . زیرا پیروزی‌ها پیروزی‌ها بودند، نه تنها پادشاه و اشراف، بلکه ملت ".May McKisack, "The Fourteenth Century 1307–1399" (Oxford University Press, 1959), p. 150. در سال ۱۳۴۶ در پارلمان برای اهداف تبلیغاتی یک قانون جعلی (که در آن پادشاه فرانسه خواستار از بین بردن ملت انگلیس می‌شد) در پارلمان به نمایش گذاشته شد در حالی که پارلمان برای رأی دادن لوازم به پادشاه، که درگیر محاصره کاله بود، احضار شد. پس از محاصره کاله در سال ۱۳۴۶، پادشاه ادوارد سوم ساکنان آن شهر را اخراج کرد، زیرا، به گفته وی، «من دوباره مردم را از بین می‌برم و با Englysshmen خالص شهر را از بین می‌برم».William Paton Ker (ed.), "The Chronicle of Froissart. Translated out of French by Sir John Bourchier, Lord Berners. Volume I" (London: David Nutt, 1901), p. 332. هنگامی که شاه هنری پنجم هارفلور را در سال ۱۴۱۵ فتح کرد، به ساکنان دستور داد تا آنجا را ترک کرده و مهاجران انگلیسی را به جای آنها وارد کنند.W. G. Boswell, "Shakespeare's Holinshed. The Chronicle and the Historical Plays Compared" (Chatto and Windus, 1907), p. 181, n. 1.
ادوارد سوم در طول جنگ‌های خود علیه اسکاتلند و فرانسه سنت جورج را ارتقا داد. در زمان ادوارد اول و ادوارد دوم، بنرهایی که صلیب مقدس جورج را به همراه داشتند، همراه با دستهای مقدس ادموند شهید و سنت ادوارد اعتراف حمل می‌شدند. با این حال ادوارد سوم سنت جورج را نسبت به مقدسین ملی قبلی سنت ادموند ، سنت ادوارد اعتراف کننده و سنت گریگوری بزرگ ارتقا داد.Ian Mortimer, "The Perfect King. The Life of Edward III, Father of the English Nation" (Vintage, 2008), p. 60.Henry Summerson, ‘George (d. c.303?)’, "Oxford Dictionary of National Biography", Oxford University Press, Sept 2004; online edn, Oct 2007, accessed 3 October 2008. در ۱۳ اوت ۱۳۵۱ سنت جورج به عنوان «جورج مبارک، شکست ناپذیرترین ورزشکار مسیح، که نژاد انگلیسی به عنوان حامی آنها، به ویژه در جنگ، نام و محافظت از او را فرا می‌خواند» جشن گرفته شد.Summerson. در چیچستر در سال ۱۳۶۸ یک صنف «به افتخار تثلیث مقدس و شهید باشکوه آن جورج، محافظ و حامی انگلیس» تأسیس شد. صلیب سنت جورج توسط ادوارد سوم به عنوان پرچم‌های کشتی‌های خود استفاده می‌شد و توسط ارتش‌های او حمل می‌شد. سنت جورج مقدس حامی انگلیس شد و سرانجام صلیب وی پرچم انگلستان شد.Mortimer, p. 398.
لورنس مینوت، که در اوایل قرن چهاردهم می‌نوشت، شعرهای وطن پرستانه نوشت و پیروزی‌های نظامی ادوارد سوم را در برابر اسکاتلندی‌ها، فرانسوی‌ها، بوهمی‌ها، اسپانیایی‌ها، فلاندی‌ها و ژنوها جشن گرفت.Cottle, p. 61.Douglas Gray, ‘Minot, Laurence (fl. early 14th cent.)’, "Oxford Dictionary of National Biography", Oxford University Press, 2004, accessed 13 September 2008.
پس از پیروزی انگلیسی‌ها در کرسی در سال ۱۳۴۶، یک روحانی شعر لاتین را در انتقاد از فرانسوی‌ها و تحسین انگلیسی‌ها نوشت:
اندکی پس از پیروزی هنری پنجم بر فرانسوی‌ها در آگینکورت در سال ۱۴۱۵، ترانه ای برای جشن پیروزی نوشته شد. آن آغاز شده:
جان ویکلیف (۱۳۲۰ تا ۱۳۸۴)، بنیانگذار جنبش اصلاح طلب لولارد، علیه قدرت پاپ بر انگلیس استدلال کرد: "در حال حاضر یک سوم و بیشتر انگلیس در دست پاپ است. در یک کشور نمی‌توان دو حاکم وقت داشت. یا ادوارد پادشاه است یا اوربان پادشاه است. ما انتخاب خود را انجام می‌دهیم. ما ادوارد انگلیس را می‌پذیریم و اوربان رم را رد می‌کنیم ".Rev. James Aitken Wylie, "The History of Protestantism. Volume I" (London: Cassell, 1878), p. 67. ویکلیف ترجمه کتاب مقدس خود را به انگلیسی توجیه کرد: «انجیلهای کریست که در انگلیش نوشته شده‌اند، تا از این طریق فعالیتهای ما بیشتر شود».Hastings, p. 15.
رابرت کالز مورخ استدلال کرده‌است که "در اواسط قرن چهاردهم تقریباً همه الزامات هویت ملی انگلیسی وجود داشت"، از جمله "احساس متمایز قلمرو و قومیت، یک کلیسای انگلیسی، مجموعه ای از افسانه‌های ملی، و یک زبان مشترک روشن ".Robert Colls, "Identity of England" (Oxford University Press, 2002), p. 17, p. 18. آنتونی دی. اسمیت، محقق ملی‌گرایی، تا حدی موافق است، زیرا از دیدگاه اتنوسیمبولیستی وی هسته قومی لازم برای توسعه ملت‌های مدرن در طی قرن چهاردهم متبلور شده‌است. اگرچه ادعا می‌شود که «یک ملت انگلیس به وجود آمده‌است، فقط اینکه برخی از فرایندهایی که به تشکیل ملتها کمک می‌کنند قابل تشخیص است».Anthony D. Smith, "National Identity" (Penguin, 1991), p. 56