moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
گوبینو ایران را سنگ خارایی می‌نامد که با وجود ناملایمات بسیار در طول تاریخ هم‌چنان همان است که بود: «ایرانیان خود را در کشورشان و کشور را در خودشان دوست دارد. آنان با بی‌اعتنایی به آمد و شد حکومت‌های گوناگون نظر می‌کنند، بی آن‌که علاقه‌ای به یکی از آن حکومت‌هایی که از بالای سر آنها می‌گذرند، نشان دهند. بدین‌سان، آنان مردمانی عاری از حس وطن‌پرستی سیاسی به نظر می‌آیند، اما کشورگشایی‌ها و چیره‌شدن‌ها، بی‌آن‌که به فردیت ایرانی آسیبی برسانند، نیروی خود را از دست داده و نابود می‌شوند. به عبث، می‌توان بخشی از ایران را جدا یا سرزمین آن را تقسیم کرد؛ می‌توان نام ایران را از آن گرفت، ایران، ایران خواهد ماند و نخواهد مُرد.
ایران در نظر من، چونان سنگ خارایی است که موج‌های دریا آن را به اعماق رانده‌اند، انقلابات جوی آن را به خشکی انداخته، رودی آن را با خود برده و فرسوده کرده‌است؛ تیزی‌های آن را گرفته و خراش‌های بسیاری بر آن وارد آورده، اما سنگ خارا که پیوسته همان است که بود، اینک، در وسط دره‌ای بایر آرمیده‌است. زمانی که اوضاع بر وفق مراد باشد، آن سنگ خارا گردش از سر خواهد گرفت. اهمیتی ندارد که کدام عنصر طبیعی پیروز شده یا چه حوادثی رخ داده باشد؛ تا زمانی که او از میان نرفته باشد، همان سنگ خارا خواهد بود و به جای نیرویی که بخواهد در درازای یک سده اندک آسیبی بر او وارد کند، او بر هزار نیروی مشابه چیره خواهد شد.»
گوبینو می‌نویسد: «ایرانیان قومی باستانی‌اند و چنان‌که خود می‌گویند، شاید، کهن‌ترین ملت جهان‌اند که حکومتی منظم داشته‌اند و بر روی زمین هم‌چون ملتی بزرگ عمل کرده‌اند. این حقیقت در ذهن هر خانواده ایرانی حضور دارد و تنها گروه‌های درس خوانده نیستند که این مطلب را می‌دانند و آن را بیان می‌کنند. حتی مردمان طبقات بسیار پایین نیز همین سخنان را تکرار می‌کنند و آن را موضوع گفتگوهای خود قرار می‌دهند. این مطلب شالوده استوار حس برتری آنان و یکی از اندیشه‌های عمومی و بخش ارجمندی از میراث معنوی آنان است. گاه شنیده‌ام که به تعارف می‌گویند که فرانسویان عالی‌ترین نمونه نظام پادشاهی کهن اروپایی را به وجود آورده‌اند و از این حیث به ایرانیان شباهت دارند.»
او هم‌چنین می‌گوید: ضعف ایرانیان بیشتر در تربیت اخلاقی آن‌هاست. تقریباً دروغ و فریب و حقه‌بازی تا سر حد امکان و خیانت در عشق با وجود قوانین مذهبی و سر تا پا غرق در قساوت‌بودن جز علاقه به خانواده (که باید گفت از آن صمیمی‌تر و ملایم‌تر ممکن نمی‌شود)، تمام عواطف را تباه‌ساختن آنچنان که از وطن‌پرستی نیز شبحی باقی نماند.
همهٔ مردم در ایران دزدی می‌کنند. حاکم شهر اهالی را می‌چاپد. کارمند زیردست او در حول و حوش خود دزدی می‌کند. حاکم قسمت اعظم پولی را که باید برای حکومت مرکزی بفرستد، نزد خود نگاه می‌دارد و برای آنکه طعم دست‌آویزهایی را که برای اقدام خود ابداع کرده‌است بچشاند، نوعی مقرّری به نخست‌وزیر تقدیم می‌کند. نخست‌وزیر هم به نوبهٔ خود برای آنکه مبادا کاسهٔ حوصلهٔ شاه لبریز شود، سهمی به او می‌دهد که دهان او را ببندد.»
نشاندن تعارفات بجای اخلاق فردی و جمعی ...جایز دانستن هرگونه پستی مادام که در لفافه لبخند و ظاهر خوش پوشیده باشد..اینست که معتقدم ایرانیان آماده‌اند تا مانند هندوستان تن به سلطهٔ اروپا بدهند
از آثار او می‌توان به کتاب‌های زیر اشاره کرد.
سه سال در آسیا (عنوانِ فرانسه: Troi ans en Asie) گزارش سفری‌ست که کنت دو گوبینو در میان سالهای ۱۸۵۵ تا ۱۸۵۸ به خاورمیانه و ایران به عنوان فرستادهٔ وزارت خارجهٔ فرانسه انجام داده‌است. شایانِ ذکر است که این سفرنامه جزء آثار کمتر خوانده شدهٔ این رئیس دفتر سابق الکسی دو توکویل محسوب شده و آن را در دو بخش کلّی تألیف کرده. بخش نخست حاویِ ۱۱ فصل در شرحِ ماوقعِ سفر از مالت، مصر و مکه تا بوشهر، اصفهان و تهران و بخش دوم در ۷ فصل شاملِ نظرات اجتماعی، سیاسی، دینی و تاریخی او دربارهٔ ایران است. این اثر با ترجمهٔ عبدالرضا هوشنگ مهدوی در سال ۱۳۸۳ توسّط نشر قطره چاپ شده‌است.گوبینو، ژوزف آرتور: سه سال در آسیا، سفرنامهٔ کنت دوگوبینو (۱۸۵۵–۱۸۵۸)، ترجمهٔ عبدالرضا هوشنگ مهدوی. تهران: نشر قطره، ۱۳۸۳.
بخش یکم
قاسم آباد، از روستاهای بخش مرکزی شهرستان سرخس است که در جنوب شهر سرخس و در غرب حاشیه رودخانه تجن قرار دارد. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۳۰ خانوار) ۱۰۳ نفر
_تاریخچه_
قاسم آباد در ۱۱۰ سال پیش توسط شخصی به نام قاسم خان ریگی که به خاطر شکست عاطفی در ازدواج از موطن خود میرجاوه بلوچستان به این منطقه کوچ کرده بود بنا نهاده
قاسم خان را مرد افسانه ای سرخس می نامند
روزنامه آفتاب شرق در دهه پنجاه او را بعد از فتحعلی شاه و ناصرالدین شاه قاجار دارای بیشترین اولاد به رسمیت شناخته بود
قاسم خان ریگی [بلوچ] را یکی از مرزبانان غیور منطقه می نامیدند که مانع از تجاوزات مرزی ترکمانان گردیده بود
قاسم خان به سخاوتمندی و مهمان نوازی معروف بود
و ذکر یاعلی شاه مردان ورد زبانش بود
اهالی این روستا به کار دامداری و کشاورزی مشغول اند و خربزه باخرمان این روستا شهرت استانی دارد
شغل اصلی این مردم، دامداری و کشاورزی در حاشیه تجن می‌باشد.
اسلام قلعه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سرخس در استان خراسان رضوی ایران است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۳۰۴ نفر (۳۰۱ خانوار) است.
به نظر نام قبلی روستا کافر قلعه بوده که امروزه به اسلام قلعه تبدیل شده است.چرا که در مسیر سفرنامه سر پرسی سایکس بیش از یک قرن پیش به مقصد تربت از آن به کافر قلعه نام برده شده است.وجه تسمیه آن نیز قلعه ای است که در نزدیکی روستا از پیش از اسلام قراردارد و به قلعه گبرها نیز خوانده شده است.
این روستا در شمال غرب شهر سرخس قرار دارد و از بزرگ‌ترین آبادی‌های دشت خانگیران است. اسلام‌قلعه در شیب دو تپه «شیله» واقع شده‌است. این روستا با عمق کم و در جهت طولی و در امتداد شیله توسعه دارد. منازل مسکونی در چند کانون مجزا از هم و در طول خطی حدود ۶ کیلومتر ساخته شده‌است.
ساکنین اصلی اسلام قلعه را طایفه علی‌میرزایی که علاوه بر شغل های آموزگاری و کار در شرکت پالایش گاز شهید هاشمی نژادخانگیران سرخس، شرکت نفت مرکزی خانگیران به صورت رسمی و پیمانکاری سابقه شبانی در دامداری نیز دارند را تشکیل می‌دهند. علیمیرزایی‌ها مردمانی هستند که از زاوه یا همان تربت حیدریه امروزی و در زمان رضاشاه به سرخس کوچ کرده‌اند. این طایفه فارس زبانند و گویش خاصی دارند. این طایفه به جز، اسلام قلعه در الله نظر، چشمه شور، قطارچاه و نوبنیاد نیز ساکن هستند اما آنها در ابتدا ساکن تام علیمیرزائی ها (تام قمبرعلی)
سابقهٔ سکونتی اسلام‌قلعه به بیش از ۵۵ سال می‌رسد.
ماهی سفید یا ماهی سفید خزری نام یک گونه از سرده کولمه‌ها از تیره کپورماهیان است. این ماهی، یکی از انواع ماهی‌های آب‌های لب‌شور شمال ایران است که در دریای خزر و رودخانه‌های استان‌های گیلان و مازندران یافت می‌شود. این ماهی اندازه‌ای متوسط دارد و ماهی بالغ، معمولاً ۴۵ تا ۵۵ سانتی‌متر و به‌ندرت تا ۷۰ سانتی‌متر طول دارد. وزن این ماهی تا ۴ کیلوگرم و در برخی موارد خاص تا ۵ کیلوگرم نیز مشاهده شده‌است. به‌دلیل صید بی‌رویه و آلودگی دریایی خزر و رودخانه‌های اطراف آن، نسل این ماهی رو به کاهش است. گوشت و اشپل این ماهی در ایران و به‌ویژه در استان‌های گیلان و مازندران، محبوبیت زیادی دارد.
این نوع ماهی از مرغوب‌ترین انواع ماهی شمال به حساب می‌آید. گرچه مزهٔ گوشت آن بسیار محبوب است سرو آن خالی از دشواری نیست چرا که استخوان‌ها یا تیغ‌های بسیار ریزی در گوشت آن است. ماهی سفید از پایان بهار تا آغاز پاییز تخم‌ریزی می‌کند.
ماهی‌های سفید در گروه‌های کوچک در آب‌های عمیق به‌سر می‌برند و در فصل بهار برای تخم‌گذاری به سوی رودخانه‌ها حرکت می‌کنند. این ماهی لابلای گیاهان و سنگ‌ها تخمگذاری کرده و پس از ده روز نوزادان متولد می‌شوند. نوزادان پس از ۳ تا ۵ سال بالغ می‌شوند.
اسلام‌قلعه نام شهرکی در ولسوالی کهسان در غرب ولایت (استان) هرات افغانستان واقع در نقطه صفر مرزی افغانستان با شهرستان تایباد ایران است. درگذشته این شهر کافر قلعه نامیده می‌شده است.National Geospatial-Intelligence Agency. Geonames database entry. (search) Accessed 2011-05-12. این شهرک گمرک فعالی دارد و بازرگانی و رفت‌وآمد زیادی در آن صورت می‌گیرد. این گمرک که با نام گمرک اسلام قلعه شناخته می‌شود در جوار گمرک دوقارون در کشور ایران قرار دارد.
بعد از عبور از مرز دوغارون که وارد گمرک اسلام قلعه می شویم، متوجه عده زیادی از گاری کش ها می شویم که می گویند به پول اندک وسیله های شمارو میبریم ،بعد از سوار شدن به ماشین و بیرون رفتن از گمرک، اولین بازاری که به چشم شما میخورد همون بازار اسلام قلعه است .
اسلام قلعه دارای یک شفاخانه یا بیمارستان دولتی و چندین بیمارستان شخصی نیز دارد .
اسلام‌قلعه دارای روستاهایی به نام قلعه بریچی ها, کلاته میرحکیم , کلاته قاضی و کلاته پر بز کمانه بنیاد جغتای ‌و قدوس اباد می‌باشد.
قدوس‌آباد شهرکی است که خط عبوری برای رفتن به هرات می‌باشد.
شهر اسلام قلعه و شهرک‌ها و روستاهایی که در اطراف آن قرار دارند تحت امر ولسوالی کهسان می‌باشند.
اسلام قلعه دارای یک مسجد جامع بزرگ است، که از دوره قبلی امارت اسلامی توسط ملا برادر ساخته شده بود .
خطیب مسجد جامع اسلام قلعه حدودا ۲۰ ساله شخصیتی به نام مولوی غلام نبی می‌باشد و ملا امام مسجد جامع شخصیتی به نام حاجی مولوی شراف الدین می‌باشد.
و اسلام قلعه همچنین یک پارک تفریحی که توسط درخت های کاج و سرو و….. پوشیده و‌ سبز شده ولی متاسفانه رسیده گی زیادی نسبت به پارک اسلام قلعه نمی شود .
بازار اسلام قلعه در ماه های (دلو)(حوت)و(حمل) دارای فارم های نهال فروشی و گل فروشی است که از جمله معروف ترین و با سابقه ترین این فارم ها :فارم نهال فروشی خانی : یا فارم نهال فروشی ماما شاه محمد است که فروشنده بهترین نهال های سیاوشان است .
اسلام قلعه چند مکان تاریخی هم دارد که از جمله می شود به تپه راه دار اشاره کرد .
مردمان شهر اسلام قلعه اهل تسنن و حنفی مذهب می‌باشند.
نبرد کافر قلعه در دوران نادر شاه نبردی بود که در بهار سال ۱۱۴۱ هجری (از ۴ مه تا ۱ ژوئیه ۱۷۲۹ میلادی) بین نادر و افغان‌های ابدالی روی داد. در این نبرد که در نزدیکی کافرقلعه و کوسویه به وقوع پیوست نادر توانست چندین شکست سخت به نیروهای افغان‌ها وارد کند.
این شهر محل پیروزی مهم در برابر قاجاریان بوده‌است. در سال ۱۸۱۸ جنگی میان قاجاریان ایران و نیروهای امپراتوری درانی افغانستان رخ داد. و قاجاریان در این جنگ شکست خوردند.
در روز ۲۵ بهمن ۱۳۹۹ آتش‌سوزی گسترده‌ای در گمرک مرزی اسلام قلعه در مرز میان ایران و افغانستان رخ داد این آتش‌سوزی در پی انفجار تانکرهای حامل نفت و گاز اتفاق افتاد سید عبدالوحید قتالی والی هرات برای مهار آتش با استاندار خراسان رضوی تماس گرفته و درخواست کمک برای اطفای حریق را کرد استاندار خراسان رضوی ابتدا از شهرهای اطراف نیروهایی برای کمک اعزام کرد و پس از آن نیز امداد هوایی از تهران برای کمک به منطقه حادثه دیده، اعزام و آتش مهار شد.
در سپیده دم ۹ ژوئیه ۲۰۲۱ ستیزه‌جویان طالبان این شهر را که بزرگترین گذرگاه مرزی میان ایران و افغانستان است، به تصرف خود درآوردند که مولوی شهامت در راس آن بود
جدول آب‌وهوای «اسلام قلعه» در گذر یک سال. میانگین بارش سالانه ۲۲۵ میلی لیتر است.
بر پایه داده‌هایی در : پیام زن، عقرب ۱۳۸۲ - اکتبر ۲۰۰۳، شماره مسلسل ۵۹
حسن آباد، روستایی است در بخش مرکزی شهرستان سرخس، استان خراسان رضوی.
این روستا در ۱۰ کیلومتری غرب شهر سرخس در کنار روستای ابراهیم آباد و قوش علیجان قرار دارد. ارتفاع آن از سطح دریا ۲۸۰ متر و آب و هوای آن معتدل و خشک و تپه ماهور است.
ساکنین این روستا از مهاجرین سیستانی هستند که در زمان خشکسالی سیستان به این منطقه کوچ کرده‌اند. بیشتر مردم این روستا از طایفه «جر» (jor) هستند .
ساکنین روستای حسن آباد از طریق کشاورزی و دامداری امرار معاش می‌کنند.
فرودگاه بین‌المللی شیراز یا فرودگاه شهید دستغیب (IATA: SYZ, ICAO: OISS) در کلانشهر شیراز و در ارتفاع ۱۵۰۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است. این فرودگاه پس از فرودگاه امام خمینی مجهزترین فرودگاه ایران از لحاظ تجهیزات ناوبری و الکترونیک است و علاوه برداشتن پروازهایی به شهرهای داخلی ایران، تعدادی پرواز خارجی و به خصوص به مقصد کشورهای حوزه خلیج فارس دارد و فرودگاه همچنین دارای کاربرد نظامیست. این فرودگاه پایگاه منطقه جنوب هواپیمایی آسمان است و دارای سه شرکت هواپیمایی (base) به نام‌های هواپیمایی پارس وسپهران و فلای پرشیا است. این فرودگاه چهارمین فرودگاه پررفت‌وآمد کشور بعد از فرودگاه مهرآباد، فرودگاه مشهد و فرودگاه امام خمینی است. این فرودگاه پذیرای هواپیماهای پهن پیکر می‌باشد.
فرودگاه بین‌المللی شیراز دارای ۲ باند پروازی آسفالته، یکی به طول ۴۲۷۲ متر و دیگری به طول ۴۳۳۴ متر است.
در حال حاضر فرودگاه بین‌المللی شیراز با دارابودن دستگاه‌های کمک ناوبری مدرن و کارآمد از قبیل دستگاه رادار PSR-SSR که یکی از پیشرفته‌ترین رادارهای دنیا می‌باشد و همچنین دستگاه‌های NDB - DME - DVOR و فرود خودکار یا ILS یکی از فرودگاه‌های ایمن و مجهز در سطح کشور بوده و پذیرای تمامی تایپ‌های پروازی می‌باشد و به لحاظ سیستم‌های هواشناسی، ارتباطی و رادیویی از تجهیزات پیشرفته و قابل اطمینان برخوردار می‌باشد.
همچنین ساختمان فنی و عملیاتی تازه تأسیس فرودگاه شیراز مشتمل بر طبقات اداری و پشتیبانی و فنی و عملیاتی و برج مراقبت با ارتفاع بالغ بر ۴۵ متر از سطح زمین با تجهیزات اداری و عملیاتی پیشرفته با وسعت حدود ۷۵۰۰ متر مربع همراه با ساختمان‌های فنی و موتورخانه، سالن آمفی تئاتر و پذیرایی و فضای سبز زیبایی حدود ۵۰٫۰۰۰ متر مربعی یکی از چشم‌اندازها و شاخص‌های قابل توجه این فرودگاه می‌باشد. این فرودگاه "اوپن اسکای" بوده و فعالیت فرودگاه ۲۴ ساعته است.
فرودگاه شهید دستغیب دارای دو ترمینال بوده، ترمینال شماره ۱ پروازهای داخلی به وسعت ۱۶ هزار متر مربع -ترمینال شماره ۲ پروازهای خارجی- در این فرودگاه روزانه ۱۲۰ پرواز داخلی و ۱۰ پرواز خارجی انجام می‌شود. در این فرودگاه ۱۴ شرکت داخلی و ۸ شرکت خارجی به بیش از ۳۵ مقصد خدمات رسانی می‌کنند ساختمان جدید ترمینال پروازهای خارجی فرودگاه شیراز است که ۲۱ هزار متر مربع مساحت داشته و انجام محوطه سازی، ساخت پارکینگ خودرو و ایجاد چهار دستگاه پل عابر پیاده با هزینه یک هزار و ۵۰۰ میلیارد ریال انجام می‌گیرد.
در طراحی عملکردهای مربوط به مسافرین خروجی و ورودی سعی شده‌است تا روانی حرکت رعایت گردد. همچنین فضاهای عملکردهای مختلف تا حد ممکن شفاف طراحی شود تا علاوه بر مسیریابی بصری عملکردها و اتفاقات پیش روی مسافران و همراهان ایشان، از اضطراب مسافران نیز کاسته شود.
طبقهٔ همکف شامل سالن عمومی، سالن پذیرش مسافر و بار، سالن تحویل بار مسافران ورودی، فضاهای گمرک، اتاق‌های اداری، سالن بارانداز و فضاهای خدماتی می‌باشد.
طبقهٔ اول شامل راهروی ارتباطی مسافران ورودی، کنترل گذرنامهٔ ورودی، فضاهای اداری، فروشگاه‌های آزاد و فضاهای خدماتی می‌باشد.
طبقهٔ دوم شامل سالن انتظار پرواز، کنترل گذرنامهٔ خروجی، فروشگاه‌های آزاد، کنترل امنیتی، بوفه، نمازخانه، سرویس‌های بهداشتی و فضاهای خدماتی است.
در سال ۱۳۹۸ خورشیدی ۲۸٬۳۰۲ نشست و برخاست هواپیما در این فرودگاه انجام شد و ۲٬۸۷۰٬۴۲۴ نفر مسافر و ۲۹٬۸۲۴ تن بار از طریق آن جابجا شدند.
فرودگاه بین‌المللی شیراز دارای ۱ مسیر هوایی (ROUTE) می‌باشد که در مسیرهای داخلی به شهرهای تهران، مشهد، اصفهان، تبریز، اهواز،رشت، زاهدان، کرمان، بندرعباس، ساری، کیش، قشم، عسلویه، ماهشهر، خارک، بندرلنگه، نوشهر و لامرد پرواز دارد.
در مسیرهای خارجی نیز به شهرهای استانبول، دبی، شارجه، دوحه، مسقط، کویت، نجف، جده (فصلی) و مدینه (فصلی) پرواز دارد.
با اتمام طرح توسعه فرودگاه بین‌المللی شیراز ظرفیت پذیرش مسافر این فرودگاه از ۴ میلیون نفر به ۱۰ میلیون مسافر در سال افزایش یافته‌است. طرح توسعه فرودگاه در دو فاز کوتاه مدت و میان مدت پیش‌بینی شده‌است که توسعه ترمینال داخلی فرودگاه در ادامه ترمینال فعلی به مساحت ۳۲۰۰ متر مربع از جمله طرح‌هایی است که مورد بهره‌برداری قرار گرفته‌است. همچنین با احداث ترمینال جدید پروازهای خارجی ظرفیت پذیرش بیشتر خواهد شد.
شامل CIP-VIP، پارکینگ خودرو، رزرواسیون هتل، کیوسک اطلاع‌رسانی، انواع غرفه‌ها، مسجد، اطلاعات پرواز، باجه ارزی، خود پردازها و تسهیلات جهت معلولین. ایستگاه متروی شهید دستغیبخط ۱ متروی شیراز در ابتدای بولوار فرودگاه (دکتر شاهچراغی) می‌باشد. مسافران به خط یک مترو دسترسی دارند.
در حال حاضر تمام گردشگران و تجار غیر ایرانی کشورهای مختلف به استثنای کشورهای آمریکا، کانادا، کلمبیا، بریتانیا، پاکستان، عراق، افغانستان، اردن، بنگلادش و سومالی پس از ورودی به کشور از طریق فرودگاه شیراز می‌توانند ویزای توریستی دو هفته‌ای در مدت کمتر از ۱۵ دقیقه دریافت کرده و به کشور وارد شوند.
اتباع اسرائیلی اجازه ورود به کشور را ندارند.
میرزا علی آقا فلسفی(زاده ۸ دی ۱۲۹۹ - درگذشته ۱۹ بهمن ۱۳۸۴)در تهران به دنیا آمد.
پدر او محمدرضا تنکابنی (متولد ۱۲۸۲ قمری)، فرزند شیخ محمد واعظ تنکابنی، از علمای برجستهٔ مازندران و تهران بود. برادر بزرگ‌تر وی محمد تقی فلسفی واعظ مشهور بود . وی شش سال در محضر فقهی میرزا حبیب الله رشتی (م ۱۳۱۲ قمری) زانو زد، خارج فقه را نزد سید محمدکاظم طباطبایی یزدی (م ۱۳۳۷ قمری) آموخت، دو دوره کامل درس خارج اصول فقه آخوند خراسانی (م ۱۳۲۹ قمری) را درک کرد و از وی اجازهٔ اجتهاد گرفت. میرزا علی فلسفی، کودکی و مراحل تحصیل ابتدایی را در تهران گذراند و نخستین آموزش‌های معمول حوزوی را در نزد پدر و برادر ارشدش میرزا ابوالقاسم آموخت. آن گاه ادبیات را در مدرسهٔ فیلسوف الدوله پی گرفت. شرح جامی و شمسیه را نزد استاد فاضلی به نام شیخ حسین نوایی آموخت. سپس کتاب‌های مغنی و شرح نظام را در مدرسه محمدیه (مقابل مسجد جامع تهران) در محضر شیخ محمدحسین بروجردی و سید محمد قصیر فراگرفت و پس از آن برای آموختن مقدمات اصول و فقه به مدرسهٔ مروی رفت. اما برای خواندن کتاب‌های رسائل و مکاسب، از محضر پدر استفاده کرد.در سال ۱۳۲۲ خورشیدی با اتمام کتاب‌های سطح حوزه و برای ادامهٔ تحصیل خارج فقه و اصول در سن ۲۳ سالگی، به پیشنهاد پدر، راهی نجف شد و در حجرهٔ یک نفره در مدرسهٔ سید محمد کاظم یزدی سکنی گزید. گفتنی است وی، دکتر ابوالقاسم گرجی، شیخ حسین وحید خراسانی، سیدتقی قمی و شیخ علی اصغر شاهرودی و شیخ محمد حسن محمدی بجنوردی که از هم دوره ای های وی در مدرسه سید یزدی بودند را به عنوان هم مباحثه برگزید.
در نجف، شیوه‌های تدریس اساتیدی چون سید عبدالهادی شیرازی (م ۱۳۸۲ قمری)، سیدمحمودحسینی شاهرودی (م ۱۳۹۵ قمری) و شیخ محمد کاظم شیرازی (م ۱۳۶۷ قمری) را آزمود، اما سرانجام محفل درس حاج شیخ محمد علی کاظمی (م ۱۳۶۴ قمری) از شاگردان محمدحسین نائینی را پسندید که روزها در مقبرهٔ میرزای شیرازی درس فقه می‌گفت و شب‌ها بر پشت بام مسجد هندی درس اصول می‌داد. چند سالی در این هر دودرس به دانش اندوزی پرداخت و تقریرات دروس او را نوشت. پس از درگذشت استاد، نخست به درس مرجع زمان، سید ابوالحسن اصفهانی رفت، که بر جنازه کاظمینی نماز خوانده بود، اما حضور در این درس دیری نپایید و از آن پس به مجلس درس سید ابوالقاسم خوئی رفت و تا پایان زمان اقامت در نجف، هیچ گاه حضور در آن را از دست نداد. دو دوره درس اصول فقه و کتاب‌هایی چند از ابواب فقه را نزد آن استاد آموخت که پس از رحلت کاظمینی محفل علمی او در اوج شکوفایی و رونق قرارداشت.
میرزا علی فلسفی، یکی از برجسته‌ترین درس آموزان مکتب سید ابوالقاسم خویی است که پیوسته تقریرات درس وی را می‌نوشت و استاد گاه خود با قلم خویش، مهر تائیدی بر پایان آن می‌نهاد یا کسانی را که مباحث مکتوب فقهی او را می‌خواستند به جزوه‌های ایشان ارجاع می‌داد . همین ویژگی‌های علمی بود که سبب شد هنگام بازگشت آیت‌الله فلسفی به تهران، اجازهٔ اجتهادی از سوی مرجع شیعه سید ابوالقاسم خویی به نام وی صادر شود. این گواهی که بدون اطلاع شخصی وی صدور یافته بود، نخستین اجازه نامه‌است که از سوی سید ابوالقاسم خویی به نام یکی از شاگردانش نوشته شده‌است و با این که به دلیل پیشگیری از صدور اجازه‌هایی از این دست، سعی بر کتمان آن بود، دیری پنهان نماند.
چندی نیز در محضر استادی به نام شیخ صدرا، به خواندن اسفار پرداخت و رجال و درایه را نیز در جلسات درسی شیخ آقا بزرگ تهرانی (م ۱۳۸۹ قمری) فرا گرفت؛ هر چند این دو درس، یکی به دلیل عدم توجه به مباحث فلسفی در حوزه علمیه نجف، و دیگری به دلیل کهولت سن استاد دیری نپائید.به پیروی از شیوه‌ای سازنده، هم زمان با تحصیل، در سایهٔ دیوار پشت بام مدرسهٔ سید محمد کاظم یزدی، به تدریس آموخته‌های خود نیز پرداخت. تدریس را از کتاب شرح لمعه آغاز کرد و تا کتاب‌های رسائل و مکاسب و کفایه الاصول نیز پیش رفت. بیان روان و شیوای وی، و تسلط علمی فوق العاده بر مبانی علمی، شاگردان بسیاری را به مجلس درس او کشانید و درس کفایه او از پر رونق‌ترین دروس آن روزگار نجف به‌شمار می‌آمد؛ چندان که مدرسان حوزهٔ نجف او را برخوردار از جادوی بیان دانستند و استادش سید ابوالقاسم خویی، با مشاهدهٔ فراوانی شاگردان وی، او را به ماندن در نجف و ادامهٔ تدریس تشویق فرمود.
در آن سال‌ها حوزهٔ علمیهٔ مشهد در کنار حوزه‌های نجف و قم از حضور مراجع بزرگ بهره مند بود و اساتید با تدریس دروس سطح و خارج، برنشاط و پویایی آن می‌افزودند. در یکی از سفرهای زیارتی به مشهد، سید محمدهادی میلانی (م ۱۳۹۵ قمری) فرزند خود و یکی دیگر از آقایان را نزد آیت‌الله فلسفی فرستاد و از وی خواست که به منظور رونق بخشیدن به حوزهٔ علمیه مشهد و رفع نیازهای علمی طلاب، به ویژه با توجه به تصمیم حسین وحید خراسانی برای عزیمت به قم، جماعت و تدریس در تهران را رها سازد و به مشهد کوچ کند. شوق زیستن در کنار بارگاه رضوی و احساس مسئولیت در برابر مشتاقانی که در حوزهٔ مشهد گرد آمده و انتظار نشستن در محضر وی را می‌کشیدند، او را به این شهر کشاند.
نخست، مسجدی در کوچهٔ چراغ برق را برای تدریس خارج انتخاب کرد. با حضور وی در مشهد، جان تازه‌ای به کالبد حوزهٔ مشهد دمیده شد و صدها تن از طلاب علاقه‌مند در محضر درس ایشان حاضر شدند؛ چندان که محفل دانش گستر او در مدرس اصلی مدرسهٔ میرزا جعفر، سپس مسجد ملاحیدر و سرانجام در مدرسهٔ سید ابوالقاسم خویی، به پر رونق‌ترین درس‌های حوزوی بدل گشت.
پس از ۸۵ سال زندگی، مقارن اذان ظهر روز تاسوعای سال ۱۴۲۷ قمری، برابر با ۱۹ بهمن ۱۳۸۴ خورشیدی، درگذشت و صبح روز جمعه یازدهم محرم، پیکر ایشان پس از اقامهٔ نماز توسط دوست دیرینش وحید خراسانی، در رواق دارالسرور و در کنار میرزا حسنعلی مروارید که حدود یک سال پیش درگذشته بود، به خاک سپرده شد. درست است.
آرماگدون (، لاتین: )"Collins English Dictionary", HarperCollins, 3rd ed. , p. 81 که ریشه در هَرْ مَگیدو در عبری (הַר מְגִדּוֹ، در برخی ترجمه‌های فارسی عهدین: حارمجدون) دارد، نام محلی است که مطابق پیشگویی مکاشفه یوحنا در عهد جدید، سپاهیان برای حضور در نبردی در آخرالزمان آنجا گرد خواهند آمد. از این عبارت، برداشت‌های تحت‌اللفظی یا استعاری مختلفی شده‌است. آرماگدون همچنین به صورت عام به پایان جهان و اتفاقات آن نیز اطلاق می‌شود. مگیدو نام تلی در شمال اسرائیل است"Amateur Archaeologists Get the Dirt on the Past", "The New York Times" که در عهد باستان قلعه‌هایی بر روی آن ساخته شده بود تا از راه تجاری ویا ماریس که مصر را به شام، بین‌النهرین و آناتولی متصل می‌کرد، محافظت کنند. مگیدو محل وقوع نبردهای متعددی، از جمله نبرد بزرگی در قرن ۱۵ قبل از میلاد میان مصر و شورشیان کنعانی و نبرد دیگری در سال ۶۰۹ قبل از میلاد میان مصر و بابل بوده‌است. یکی از نبردهای جنگ جهانی اول نیز به این نام خوانده می‌شود.
لغت مشابهی به نام الملحمة الکبری (نبرد بزرگ) در حدیثی منسوب به محمد بن عبدالله وجود دارد. در اعتقادات بهائیان نیز اشارتی به آرماگدون دیده می‌شود که با پیشگویی‌های بهاءالله مرتبط است.
تلویزیون ملت در ولسوالی غوریان ولایت هرات برای چند ساعت در شب پخش دارد. این تلویزیون در سال ۲۰۰۶ توسط محمد ناصر نیک زاده و مسئول نشرات محمد ظاهر نیک زاده که از باشندگان ولسوالی غوریان است، ایجاد شده‌است.
این تلویزیون برنامه‌های متعددی دارد. شبکه مذکور اخبار ملی و بین‌المللی را از دیگر شبکه‌ها اخذ و بازپخش می‌نماید. در سال ۲۰۰۷ این تلویزیون دست به راه‌اندازی مسابقه ستاره ملت زد که در چندین دوره یک نفر آواز خوان جوان بنام ستاره ملت انتخاب می‌گردید.
مدل فردی است که شغلش نمایش نوعی تمثال از حالت فیزیکی بدن ایدئال انسان در حیطه هنر، تجارت و طراحی البسه است.mannequin definition | Dictionary.comYour Modeling Career: You Don't Have to Be a Superstar to Succeed. Debbie Press
Edition 2, Allworth Communications, Inc. , 2004. pp.234 هنر "مدل" معمولاً به معنی پوشیدن و نمایش لباس‌های جدید طراحی شده توسط طراحان لباس و شرکت‌های تولید پوشاک است. به افرادی که در کار خود موفق‌تر و همچنین مشهورتر هستند سوپرمدل می‌گویند. افرادی که برای نقاشی، مجسمه‌سازی، عکاسی و سایر هنرهای تجسمی الگوی هنرمندان می‌شوند نیز مدل نامیده می‌شوند. شبکهٔ فرانسوی فرانس ۲۴ بیشترین مدعیان فشن در ایران را دخترانی معرفی کرده‌است که فقط برای گرفتن «لایک» و کسب معروفیت، به رایگان جلوی دوربین عکاسان می‌روند.http://www.parsine.com/fa/print/135054
مدلینگ به عنوان یک حرفه برای اولین بار در سال ۱۸۵۳ توسط چارلز فردریک وورث، «پدر سبک عالی» تأسیس شد، هنگامی که او از همسرش، ماری ورنت وورث، خواست تا لباسهایی را که طراحی کرده‌است، مدل کند. اصطلاح «مدل خانه» برای توصیف این نوع کار ایجاد شد. سرانجام، این روشی عادی برای خانه‌های مد پاریس شد. هیچ الزامات استاندارد اندازه‌گیری فیزیکی برای یک مدل وجود نداشت و بیشتر طراحان برای نشان دادن تنوع در طرح‌های خود از زنان با اندازه‌های مختلف استفاده می‌کردند.
با پیشرفت عکاسی مد، حرفه مدلینگ به مدل‌سازی عکس نیز گسترش یافت. مدل‌ها نسبتاً ناشناس و نسبتاً ضعیف پرداختند تا اواخر دهه ۱۹۴۰، زمانی که سه سوپرمدل اول جهان، باربارا گوالن، بتینا گراتسیانی و لیزا فونساگریوز فرماندهی مبالغ بسیار زیادی را آغاز کردند. در طول دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰، گراتسیانی بیشترین عکس را در فرانسه و ملکه بی چون و چرای مد را در اختیار داشت، در حالی که فونساگریوز در بیش از ۲۰۰ جلد مجله وگ ظاهر شد. شناخت نام وی منجر به اهمیت مجله وگ در شکل‌گیری مشاغل مدل‌های مد شد. یکی از محبوب‌ترین مدل‌ها در طول دهه ۱۹۴۰ جینکس فالکنبورگ بود که هر ساعت ۲۵ دلار دستمزد می‌گرفت که در آن زمان مبلغ هنگفتی بود؛ و کارمن دل اورفیس نیز بر مد مسلط بودند. کلیسای Dorothea در میان اولین مدل‌های سیاه‌پوست در صنعت بود که در پاریس به رسمیت شناخته شد. با این حال، این مدل‌ها در خارج از جامعه مد ناشناخته بودند. اندازه‌گیری‌های ویلهلمینا کوپر ۳۸ "-۲۴" -۳۶ "در حالی که اندازه‌گیری‌های شانل ایمان ۳۲" -۲۳ "-۳۳" بود. در سال ۱۹۴۶، مدل‌های فورد توسط آیلین و جرارد فورد در نیویورک تأسیس شد. این یکی از قدیمی‌ترین آژانس‌های نمونه در جهان است.
در دهه ۱۹۶۰ جهان مدل سازی شروع به ایجاد آژانس‌های مدل سازی کرد. در سراسر اروپا، خدمات دبیرخانه به عنوان کارگزاران مدل عمل می‌کردند که برای پیام‌ها و رزروهایشان نرخ هفتگی را از آنها می‌گرفتند. در بیشتر موارد، مدل‌ها مسئولیت صورتحساب خود را داشتند. در آلمان، نمایندگان مجاز نبودند برای درصدی از درآمد یک شخص کار کنند، بنابراین از آنها به عنوان منشی یاد می‌شود. به استثنای چند مدل که به پاریس یا نیویورک سفر می‌کردند، سفر برای یک مدل نسبتاً سابقه نداشته‌است. اکثر مدل‌ها به دلیل قوانین کار مختلف حاکم بر مدل سازی در کشورهای مختلف فقط در یک بازار کار می‌کردند. در دهه ۱۹۶۰ ایتالیا خانه‌های مد و مجلات مد زیادی داشت اما به مدل بسیار نیاز داشت. آژانس‌های ایتالیایی اغلب با بازداشت حقوق خود مجبور می‌شوند بدون ویزای کار به ایتالیا برگردند. آنها همچنین مدل‌های خود را به صورت نقدی پرداخت می‌کنند، مدل‌هایی که باید از نمایندگی‌های گمرک پنهان کنند. غیرمعمول نبود که مدل‌هایی که در هتل‌هایی مانند لا لوئیزیانا در پاریس یا آرنا در میلان اقامت داشتند، توسط پلیس به دنبال ویزای کار خود به اتاق‌های هتل خود حمله می‌کردند. شایعه شده بود که آژانس‌های رقیب در پشت این حملات هستند. این امر باعث شد بسیاری از آژانس‌ها زنجیره‌های جهانی تشکیل دهند. به عنوان مثال، آژانس مرلین شعبه‌هایی در پاریس و نیویورک دارد.
در اواخر دهه ۱۹۶۰، لندن به دلیل رویکرد سازمان یافته و مبتکرانه تر در مدل سازی، بهترین بازار اروپا شناخته می‌شد. در این دوره بود که مدل‌ها به نام خانگی تبدیل شدند. مدل‌هایی مانند Jean Shrimpton , Tania Mallet , Celia Hammond , Twiggy , Penelope Tree و بر صحنه مد لندن تسلط داشتند و برخلاف مدل‌های قبلی خود از حقوق بالایی برخوردار بودند. توئیگی در ۱۶ سالگی چهره ۶۶ شد. در این زمان، آژانس‌های مدل در مورد مدل‌هایی که ارائه می‌دهند محدودیت چندانی نداشتند، اگرچه امضای مدل‌های کوتاه برای آنها غیر معمول بود. توییگی، که ۵ فوت ۶ اینچ (۱۶۸ سانتی‌متر) با نیم تنه ۳۲ اینچ ایستاده بود و موهای پسرانه ای داشت، با تغییر ایده‌آل‌های مدل شناخته می‌شود. در آن زمان، او هر ساعت ۸۰ پوند درآمد داشت، در حالی که متوسط دستمزد ۱۵ پوند در هفته بود.
در سال ۱۹۶۷، هفت نماینده برتر مدل در لندن انجمن نمایندگان مدل لندن را تشکیل دادند. تشکیل این انجمن به مشروعیت بخشیدن به مدل سازی و تغییر صنعت مد کمک کرد. حتی با نگرش حرفه ای تری نسبت به مدل سازی ، انتظار می‌رفت که مدل‌ها قبل از رسیدن به صحنه، آرایش و آرایش خود را انجام دهند. در همین حال، آژانس‌ها مسئولیت مواد تبلیغاتی و مارک تجاری یک مدل را بر عهده گرفتند. در همان سال، ویلهلمینا کوپر، مدل برتر لباس سابق، آژانس خود را با همسرش به نام Wilhelmina Models راه اندازی کرد. تا سال ۱۹۶۸، آژانس FM و مدل‌های ۱ تأسیس شدند و به همان روشی که امروزه آژانسها انجام می‌دهند، مدل‌ها را نشان می‌دهند. در اواخر دهه ۱۹۶۰، مدل‌ها بهتر برخورد می‌کردند و دستمزدهای بهتری می‌گرفتند. فورد مدلز، یکی از مبتکران، اولین آژانس بود که مبلغی را که به آنها بدهکار بود، پیش برد و اغلب به مدل‌های نوجوان که محلی زندگی نمی‌کردند، اجازه می‌داد در خانه خود، پیش‌درآمد مدل مسکن، اقامت کنند.
نوآوری‌های دهه ۱۹۶۰ به صحنه مد دهه ۱۹۷۰ سرازیر شد. در نتیجه انجمن‌ها و استانداردهای صنعت مدل، آژانس‌های مدل بیشتر مورد توجه کسب و کار قرار گرفتند و بیشتر در مورد مواد تبلیغاتی یک مدل فکر کردند. در این زمان، آژانس‌ها شروع به پرداخت هزینه تبلیغات یک مدل کردند. در اوایل دهه ۱۹۷۰، اسکاندیناوی مدل‌های بلند، لگی، مو بلوند، چشم آبی زیادی داشت و مشتری کافی نداشت. در این زمان بود که فورد مدل‌ها پیشاهنگی پیشاهنگی را به عهده گرفتند. آنها وقت خود را صرف کار با آژانس‌هایی می‌کنند که مسابقات مدلینگ را برگزار می‌کنند. این پیش‌درآمد مسابقه Supermodel مدل Ford Ford در جهان بود که در سال ۱۹۸۰ تأسیس شد. فورد توجهات خود را به برزیل متمرکز کرد که دارای مجموعه‌ای گسترده از مدل‌های ظاهراً «عجیب و غریب» بود، که در نهایت منجر به ایجاد Ford Models Brazil شد. در همین زمان بود که اولین بار نسخه لباس شنای اسپورتس ایلاستریتد به نمایش درآمد. این مجله با عکاسی از مدل‌های «بزرگتر و سالم» کالیفرنیا، و چاپ اسامی آنها با عکس‌های آنها، روندی را ایجاد کرد و بدین ترتیب بسیاری از آنها را به نام‌های خانگی تبدیل کرد و موضوع را به عنوان مشخصه وضعیت سوپرمدل معرفی کرد.
دهه ۱۹۷۰ نقطه عطف بسیاری در مد بود. بورلی جانسون اولین آمریکایی آفریقایی‌تبار بود که در سال ۱۹۷۴ روی جلد وگ آمریکا ظاهر شد.Joy Sewing Beverly Johnson's got the right attitude "The Houston Chronicle", Retrieved 23 August 2009 مدل‌هایی از جمله ایمان، گریس جونز، پت کلیولند، آلوا چین، دنیال لونا، مینا برد، نیومی سیمز و توکی اسمیت از برترین مدل‌های سیاه‌پوست بودند که راه را برای زنان سیاه‌پوست در مد باز کردند. در سال ۱۹۷۵، مارگاو همینگوی به عنوان چهره عطر Babe Fabergé و در همان سال بر روی جلد مجله تایم، با عنوان یکی از «زیبایی‌های جدید»، قراردادی بی‌سابقه میلیون دلاری منعقد کرد و به مدل‌های مد نام بیشتری داد.
بسیاری از برجسته‌ترین آژانس‌های مدل سازی جهان در دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ تأسیس شدند. این آژانس‌ها استانداردی را ایجاد کردند که اکنون آژانس‌ها براساس آن فعالیت می‌کنند. در سال ۱۹۷۴، Nevs Models در لندن تأسیس شد که فقط یک هیئت مدیره مردانه دارد، اولین در نوع خود. Elite Models در سال ۱۹۷۵ در پاریس و همچنین مدل‌های جمعه در ژاپن تأسیس شد. سال بعد Cal-Carries در سنگاپور تأسیس شد، اولین آژانس زنجیره ای در آسیا. در سال ۱۹۷۷ ، انتخاب مدل مدیریت درهای خود و همچنین چرا مدل‌های نه در میلان را باز کرد. تا دهه ۱۹۸۰ آژانس‌هایی مانند Premier Model Management , Storm Models , Mikas , Marilyn و Metropolitan Models تأسیس شدند.
در اکتبر ۱۹۸۱، زندگی با اعلام «چهره‌های میلیون دلاری» زیبایی، از شلی هک، لورن هاتون و ایمان برای Revlon، مارگاو همینگوی برای Fabergé، کارن گراهام برای Estée Lauder، کریستینا فرار برای Max Factor و شریل تیگز برای CoverGirl نام برد. صنعت. این مدل‌ها در مورد معاملات سودآور و انحصاری قبلاً ناشناخته با شرکت‌های بزرگ لوازم آرایشی مذاکره می‌کردند، بلافاصله قابل تشخیص بودند و نام آنها برای عموم مردم مشهور بود.Best–Selling Beauties, "Life" October 1981, page 120
تا دهه ۱۹۸۰، بیشتر مدل‌ها توانستند مدلینگ را به یک حرفه تمام وقت تبدیل کنند. مسافرت مدل‌های خارج از کشور و کار در سراسر اروپا معمول بود. با جهانی شدن مدل سازی، آژانس‌های زیادی شروع به تفکر جهانی کردند. در سال ۱۹۸۰، Ford Models، مبتکر پیشاهنگی، مسابقه Supermodel مدل Ford Ford را معرفی کرد. در همان سال، جان کازابلانکاس Elite Models را در نیویورک افتتاح کرد. در سال ۱۹۸۱، شرکت‌های لوازم آرایشی و بهداشتی شروع به انعقاد قرارداد با مدل‌های برتر برای معاملات سودآور سودآور کردند. در سال ۱۹۸۳، Elite مسابقه خود را با عنوان مسابقه Elite Model Look توسعه داد. در دهه ۱۹۸۰ در نیویورک به اصطلاح «جنگ مدل» وجود داشت که در آن آژانس‌های فورد و نخبگان بر سر مدل‌ها و کارزارها می‌جنگیدند. مدل‌ها بین آژانس‌هایی مانند Elite , Wilhelmina و Ford به جلو و عقب می‌پریدند. در نیویورک، روند اواخر دهه ۱۹۸۰ ظاهری پسرانه بود که در آن مدل‌ها موهای کوتاه کوتاه و آهنی به نظر می‌رسیدند. در اروپا روند کاملاً برعکس بود. در این مدت، بسیاری از مدل‌های آمریکایی که زنانه تر به نظر می‌رسیدند به خارج از کشور نقل مکان کردند. در اواسط دهه ۱۹۸۰، موهای بزرگ توسط برخی از گروه‌های موسیقی محبوب شد و ظاهر پسرانه آن خارج شد. مدل‌های منحنی که در دهه ۱۹۵۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ محبوب بوده‌اند، دوباره سبک داشتند. مدل‌هایی مانند پتی هانسن ۲۰۰ دلار در ساعت برای چاپ و ۲۰۰۰ دلار برای تلویزیون به اضافه باقیمانده درآمد داشتند. تخمین زده شد که هانسن در طی دهه ۱۹۸۰ حدود ۳۰۰۰۰۰ دلار در سال درآمد داشته باشد.
اوایل دهه ۱۹۹۰ تحت سلطه مدل‌های مد بالا در اواخر دهه ۱۹۸۰ قرار داشت. در سال ۱۹۹۰، لیندا اوانجلیستا به وگ گفت: «ما روزانه برای کمتر از ۱۰۰۰۰ دلار بیدار نمی‌شویم». اوانجلیستا و هم‌رزمانش، نائومی کمپبل، سیندی کرافورد، کریستی تورلینگتون، تاتژانا پاتیتز و استفانی سیمور، با کسب درآمد از مانیتور «سوپرمدل»، شناخته شده‌ترین مدل‌ها در جهان بودند و به رسمیت شناختن جهانی و ارتفاع جدید ثروت برای صنعت."Citations":
در اواسط دهه ۱۹۹۰، جنبش جدید «هروئین شیک» در میان مشتریان تحریریه نیویورک و لندن محبوب شد. کیت ماس از طریق تبلیغاتش برای کلوین کلاین فرزند اصلی آن شد. با وجود جنبش شیک هروئین، کلودیا شیفر مدل ۱۲ میلیون دلار درآمد کسب کرد. با محبوبیت خرده فروشی لباس زیر ویکتوریا سکرت و نسخه لباس شنای اسپورتس ایلاستریتد، نیاز به سوپرمدل‌هایی با ظاهر سالم‌تر برای پاسخگویی به تقاضای مدل سازی تجاری وجود داشت. در اواسط دهه ۱۹۹۰ نیز بسیاری از کشورهای آسیایی آژانس‌های مدل سازی تأسیس کردند.
در اواخر دهه ۱۹۹۰، دوران شیک سازی هروئین روند خود را طی کرد. لباس‌های الهام گرفته از نوجوانان به مد جریان اصلی نفوذ می‌کردند، موسیقی پاپ نوجوانان در حال افزایش بود و هنرمندانی مانند بریتنی اسپیرز، آالیا و کریستینا آگیلرا لباس‌های پر و برهنه را محبوب کردند. همان‌طور که مد به جمعیتی جوان‌تر تبدیل شد، مدل‌هایی که به شهرت رسیدند باید برای عصر دیجیتال جنسی بیشتری داشته باشند. به دنبال دستیابی به موفقیت ژیزلی بینچنی، موجی از مدل‌های برزیلی از جمله آدریانا لیما و آلساندرا آمبروزیو در باندها به شهرت رسیدند و در طول دهه ۲۰۰۰ در مدل سازی تجاری محبوب شدند. برخی این افزایش مدل‌های برزیلی را به گرایش مجله‌ها نشان می‌دهند که افراد مشهور به جای مدل روی جلد خود، از افراد مشهور استفاده می‌کنند."Death of the Supermodels" by C. L. Johnson, "Urban Models" 21 October 2002 online retrieved 13 July 2006
در اواخر دهه ۲۰۰۰ میلادی، برزیلی‌ها از باند فرودگاه بی بهره بودند. مشتریان تحریریه مدل‌هایی با عروسک چینی یا ظاهری بیگانه مانند Gemma Ward و Lily Cole را ترجیح می‌دادند. در طول دهه ۲۰۰۰، مدل‌های فورد و مدیریت مدل NEXT درگیر یک نبرد حقوقی بودند، هر آژانس ادعا می‌کرد که دیگری مدل‌های خود را می‌دزدد.
با این حال، بزرگ‌ترین بحث و جدال دهه ۲۰۰۰، سلامتی مدل‌های مد بالا در هفته مد بود. در حالی که سلامتی مدل‌ها از دهه ۱۹۷۰ نگران کننده بود، چندین خبر مهم در مورد مرگ مدل‌های مد جوان به دلیل اختلالات خوردن و سو drug مصرف مواد مخدر وجود داشت. متعاقباً شورای مد انگلیس از طراحان خواست تا قراردادی را امضا کنند مبنی بر اینکه از مدل‌های زیر شانزده سال استفاده نمی‌کنند. در تاریخ ۳ مارس ۲۰۱۲، ووگ مدل‌های زیر شانزده سال و همچنین مدل‌هایی را که به نظر می‌رسد دارای اختلال در خوردن هستند، ممنوع کرد. به همین ترتیب، سایر کشورها مدل‌های ناسالم و زیر سن قانونی را ممنوع کردند، از جمله اسپانیا، ایتالیا و اسرائیل، که همگی حداقل شاخص توده بدنی (BMI) را اعمال کردند.
در سال ۲۰۱۳، نیویورک با تصویب لایحه شماره ۵۴۸۶ مجلس سنای نیویورک، حمایت از قانون کار کودک خود را برای مدل‌های زیر هجده سال سخت‌تر کرد، که به مدل‌های زیر سن قانونی همان حمایت‌های کارگری را که برای بازیگران کودک می‌دهد، می‌دهد. محافظت‌های کلیدی جدید شامل موارد زیر است: مدل‌های زیر سن قانونی قرار نیست قبل از ۵:۰۰ بعد از ظهر یا بعد از ۱۰:۰۰ شب‌های مدرسه کار کنند و همچنین قرار نیست که آنها بعد از ۱۲:۳۰ صبح شب‌های غیر مدرسه کار کنند. ممکن است کمتر از دوازده ساعت پس از ترک آنها، مدل‌ها به کار برگردند. یک پرستار کودک باید در محل باشد. مدل‌های زیر شانزده سال باید با یک قهرمان بزرگسال همراه باشند. والدین یا سرپرستان مدل‌های زیر سن قانونی باید یک حساب صندوق اعتماد ایجاد کنند که کارفرمایان حداقل ۱۵٪ از درآمد ناخالص مدل کودک را به آن منتقل کنند؛ و کارفرمایان باید وقت و فضای اختصاصی را برای آموزشهای آموزشی اختصاص دهند.
با اجرای مدل‌ها نمایش‌هایی ویژهٔ نمایش لباس، کفش، جواهر و سایر محصولات برپا می‌شود و مدل‌ها این محصولات را به نمایش می‌گذارند. در این نمایش‌ها به طرز راه رفتن مدل‌ها "دفیله" یا "گربه‌رو (Cat walk)" (راه رفتن مانند گربه) می‌گویند.ویکی‌پدیا، انگلیسی، ، بازدید در تاریخ ۱۳ دسامبر ۲۰۰۷ نمایش‌ها با توجه به رویکرد طراحان و سبک آن‌ها و همچنین نوع دسته‌بندی لباس‌ها متفاوتند و در سه دسته‌بندی قرار می‌گیرند که عبارت هستند از:
مدل‌های سایز بزرگ مدل‌هایی هستند که به‌طور کلی اندازه بزرگ‌تری نسبت به مدل‌های مد دارند. کاربرد اصلی مدل‌های سایز بزرگ، نمایش در تبلیغات و نمایش برای برندهای سایز بزرگ است. مدل‌های سایز بزرگ نیز به کارهایی مشغول هستند که ارتباط عمده ای با فروش لباس‌های بزرگ ندارد، به عنوان مثال، عکاسی از سهام و عکاسی تبلیغاتی برای لوازم آرایشی، محصولات خانگی و دارویی و عینک آفتابی، کفش و ساعت؛ بنابراین، مدل‌های سایز بزرگ فقط لباس‌هایی را که به عنوان لباس‌های سایز بزرگ به بازار عرضه می‌شوند نمی‌پوشند. این امر به ویژه در هنگام شرکت در سرمقاله‌های مد مجلات اصلی جریان مد بسیار صدق می‌کند. برخی از مدل‌های سایز بزرگ در نمایشگاه‌ها و کمپین‌های خرده فروشان و طراحان اصلی مانند Gucci , Guess , Jean-Paul Gaultier , Levi's و Versace Jeans ظاهر شده‌اند.
مدل‌های سایز معمولی یا نُرمال همچنین به عنوان «مدل‌های میانی» شناخته می‌شوند،آنها نه اندازه دستهٔ کاتالوگ (۰–۲) و نه اندازه بزرگ (۱۰ به بالا) در نظر گرفته می‌شوند. میندی کالینگ، بازیگر، این نوع بدن را در کتاب 2011 Is Everybody Hanging Out without Me توصیف کرده‌است. اوه نوشته‌است: «از آنجا که من لاغر نیستم، بلکه خیلی چاق هم نیستم … من درگیر آن اندازه «ناخوشایند زن طبیعی آمریکایی» می‌شوم که لژیون‌های سبک مد از آن بیزار هستند … بسیاری از سبک‌ها از این اندازه متنفرند، زیرا، من فکر می‌کنم، از نظر آنها، من از نظم و انضباط شخصی برخوردار نیستم که زیبایی شناسانه باشم، یا اعتماد به نفس سخیف به نظر می‌رسد که کاملاً هدونیست چربی هستم. آنها مانند "یک خط انتخاب کنید.» انتقاد وجود دارد که این مدل‌ها کنار گذاشته شده‌اند زیرا شرکت‌ها و مارک‌های مد تصمیم به استفاده از طیف‌های انتهایی دارند.
ورود مدلینگ زنان آفریقایی‌تبار به عنوان یک حرفه از اوایل آمریکای پس از جنگ آغاز شد. این امر به ویژه از نیاز تبلیغات و افزایش مجلات عکاسی آمریکایی آفریقایی‌تبار آغاز شد. زنانی که در چنین مشاغلی پیشرفت کرده‌اند، کسانی در سیستم طبقه متوسط بودند که بر ارزش محافظه کارانه ازدواج، مادری و خانواده تأکید داشتند. زنان آفریقایی آمریکایی که در اصل مدل "Brownskin" نامیده می‌شدند، واقعیت‌های اجتماعی، جنسی و نژادی را که در انتظارات جنسیتی از دنیای مدل سازی محدود شده بود، اصلاح کردند. نیاز شدیدی به مشارکت زنان سیاه‌پوست در فرایند تبلیغات "بازار سیاه" جدید وجود داشت. با کمک Branford Models، اولین آژانس آمریکایی آفریقایی‌تبار، ۱۹۴۶ آغاز دوره مدل سازی سیاه پوستان بود. مدل‌های برانفورد توانست «موانع پیش روی آمریکایی آفریقایی‌تبار را در اوایل دوره پس از جنگ لغو کند» به ویژه با از بین بردن حداقل یک آزادی اقتصادی. در این آمریکای پس از جنگ، تقاضا برای حضور در مجلات «به عنوان مرحله ای برای نمایش کالاهای مصرفی برای مدل‌ها» و در عین حال کمک به «در ساخت گفتمان بصری جدیدی از طبقه متوسط شهری آمریکای آفریقایی» پیشرفت کرد.
در حالی که آنها تنوع را نشان می‌دادند، یک شکاف عمده در صنعت مد، تنها تا دهه ۱۹۷۰ بود که مدل‌های سیاه در جهان مدل سازی حضور چشمگیری داشتند. دهه ۱۹۷۰ به عنوان جنبش «سیاه زیباست» شناخته می‌شود، عصر مدل سیاه است. با افزایش حق محرومیت و برابری نژادی، ایالات متحده فوریت گشودن «درهای دسترسی و دید اجتماعی سیاه پوستان آمریکایی» را تشخیص داد. دنیای مد دروازه ای برای تغییرات اجتماعی بود. "دنیای مد به طور مشابه به عنوان جایی مورد توجه قرار گرفت که فرهنگ می‌تواند نشانه‌هایی از پیشرفت نژادی را پیدا کند. بیان زیبایی و زرق و برق مهم بود. مناسبات مناسب نژادی مستلزم توجه به این بود که چه کسی رژ لب و دامن کوتاه زنانه را می‌فروشد، این بدان معنی است که تبلیغ کنندگان شروع به جستجوی مدل‌های سیاه می‌کنند. مدل‌های سیاه به عنوان وسیله تغییر اجتماعی مورد توجه قرار گرفتند. به آنها فرصتی داده شد تا عدم حضور افراد سیاه پوست در فرهنگ جریان اصلی را متعادل کنند. آژانس‌ها شروع به جستجوی مدل‌های سیاه کردند و بر تغییر اجتماعی که آنها نیز کمک می‌کنند تمرکز کردند. مجله لایف در اکتبر ۱۹۶۹، موضوع آنها را با نائومی سیمز، یکی از تأثیرگذارترین مدل‌های سیاه در صنعت، پوشش داد. شهرت وی باعث شد تا مجلات بین‌المللی بین‌المللی و پروژه‌های منفرد را با طراحان در سراسر جهان انجام دهد. در شماره مجله زندگی، Black Beauty، آژانس جدیدی که مدل‌های سیاه را نشان می‌داد، در مجله گسترش یافت که ۳۹ مدل سیاه را به نمایش می‌گذارد. هر یک از این مدل‌ها ویژگی‌های منحصر به فرد خود را داشتند، و باعث می‌شد بیان سیاه از طریق گسترش این مجله تاریخی پیشرفت کند.
در اواسط دهه ۱۹۹۰، حضور سیاه پوستان در دنیای مدل سازی به‌طور چشمگیری کاهش یافته بود. طراحان شروع به طرفداری از زیبایی مداوم کردند و برای مدل‌های سفید لاغر انتخاب شدند. این واقعیت توسط مدل‌هایی مانند کیت ماس و استلا تننت که ظاهر سازگار تری برای باند ارائه می‌کردند هموار شد. در این زمان، «تعداد مدل‌های مشکی فعال در ارائه باند بلند پروفایل… چنان وحشتناک شد که در رسانه‌های جریان اصلی داستان‌ها دربارهٔ سفیدکاری باند آغاز شد». در پاسخ، مدل‌هایی مانند کمبل، ایمان و بتان هاردیسون، در تلاش برای «فراخواندن و متهم کردن خانه‌های مشهور مد به دلیل خنثی کردن مدل‌های سیاه و آسیایی بر روی پیمایش ، انتشار سرمقاله‌ها و کمپین‌ها»، در سرتاسر «ائتلاف تنوع» متحد شدند. فقدان نمایندگی، تا حدی به دلیل این باور بود که «دختران سیاه‌پوست به محصولات فشار نمی‌آورند»، که «افرادی را که به‌طور مستقیم و غیرمستقیم در این صنعت کار می‌کنند تشویق می‌کرد تا در مورد بی عدالتی‌های موجود در آن صحبت کنند». در دهه ۱۹۹۰ کاملاً واضح بود که طراحان برتر به سادگی زیبایی جدیدی را ترجیح می‌دهند که مدل‌های رنگ را از بین ببرد، که در نتیجه فقط ۶٪ از مدل‌های باند زن رنگی هستند. مأموریت اصلی ائتلاف تنوع کمپبل «تسریع در ورود به باند با فراخواندن عمدی طراحانی که اقدامات نژادپرستی را در باند اجرا کرده‌اند» بود. به گفته کمپبل ، انتخاب آنها این بود که مدل‌های سیاه را در باند فرودگاه قرار ندهند و یک باند یکنواخت را آرزو کنند که منجر به یک عمل نژادپرستانه شود. اگرچه چنین تلاش چشمگیری برای حذف حضور سیاه پوستان از دنیای مد، مدل‌هایی مانند Tyra Banks و Veronica Web همچنان پابرجا بودند. بانک‌ها نه تنها در نوجوانی بر باند سلطه داشتند، بلکه تعداد بیشماری از سکوهای فرهنگ پاپ را نیز به دست گرفتند. بانکس به عنوان اولین مدل سیاه پوش که اسپورتس ایلاستریتد را پوشش می‌داد، یکی از برجسته‌ترین مدل‌ها در اوایل دهه ۲۰۰۰ بود. با پوشش اسپورتس ایلاستریتد، ال، Essence، وگ و پیاده‌روی برای شنل، کریستسن دیور و Claude Motnanta، بانکز در حقیقت بر دنیای مد سلطه داشت. علاوه بر این، او در شاهزاده بل ایر فرانسوی بازی کرد و نمایش واقعیت مسابقه خود را به نام مدل برتر بعدی آمریکا ایجاد کرد. در گفتگو با تربای از لس نیویورک تایمز، بنکس اظهار داشت که اولین جلد خود در اسپورتس ایلاستریتد "زندگی را یک شبه تغییر داد … شما باید دوباره فکر کنید تا به یاد بیاورید که این امر برای قدردانی از زیبایی سیاه پوستان برای داشتن یک دختر سیاه‌پوست چه کاری انجام داد، دختری از نوع همسایه، روی جلد یکی از پرجرم‌ترین مجلات جریان اصلی زندگی ما. این بیانیه ای اجتماعی، بیانیه ای سیاسی و اقتصادی بود.» اکنون، مدل‌هایی مانند جوآن اسمالز، وینی هارلو، اسلیک وودز، یاسمین سندرز و بیشتر در حال مبارزه برای حضور سیاه پوستان در دنیای مدل‌سازی هستند و از جانشینان خود به عنوان الهام استفاده می‌کنند.
مدل بودن نیازی به تحصیلات عالی ندارد، با این حال در بسیاری از کشورهای غربی، طراحان، مدیران و دست‌اندرکاران مدل‌ها و صنعت مربوط، مدارس مخوو کارگاه‌هایی خاصی دارند. دانش‌آموختگان این مراکز در این حرفه و فن، حتی دروسی مثل آناتومی بدن انسان، طراحی با نرم‌افزار، و مدیریت را مجبورند بگذرانند.
اما خود مدل‌ها نیز گاهی تحصیلات کلاسیک را با هنر و حرفهٔ خود درمی‌آمیزند. به‌طور نمونه، بروک شیلدز (همسر سابق آندره آغاسی) که در سن ۱۴ سالگی بر روی جلد مجلهٔ وُگ قرار گرفت، فارغ‌التحصیل رشتهٔ زبان و ادبیات فرانسه از دانشگاه پرینستون است.
مدل‌های زن معمولاً مجبورند رژیم‌های غذایی سختی بگیرند تا اندام لاغری داشته باشند. گاهی مدل‌ها برای موفقیت تا حد افراط پیش می‌روند که در مواردی موجب به خطر افتادن سلامتیشان نیز می‌گردد. در سال‌های اخیر پس از مرگ چند دختر جوان مدل بر اثر سوء تغذیه، اعتراض‌های اجتماعی، به خصوص از جانب فعالان حوزهٔ زنان، به وضعیت زندگی این افراد و تأثیر نامطلوب آن‌ها بر جامعه شدت گرفته‌است و کمپین ضدلاغری تشکیل شده‌است. فیلم مستند آمریکایی «آمریکای زیبا» (ساخت ۲۰۰۷) نیز با نگاه انتقادآمیز خود به این مسایل به موضوع افراط در صنعت زیبایی در کشورهای غربی من جمله آمریکا می‌پردازد.America The BeautifulAmerica the Beautiful (2007) - IMDb در بعضی از کشورهای اروپایی نیز قوانینی تصویب شده‌است تا مدل‌ها مجبور به داشتن مدرک سلامت پزشکی باشند.http://www.radiozamaaneh.com/azadeh/2007/10/post_63.html لاغر نباش تا زیبا بمانی، رادیو زمانه، بازدید در تاریخ ۱۳ دسامبر ۲۰۰۷
پَرآبشُشیان یا پتروبرانشیا (Pterobranchia) کلادی از جانوران از شاخهٔ نیم‌طنابداران (Hemichordata) هستند.
جانوران پَرآبشش در تیوب‌های منزوی در کف اقیانوس زندگی می‌کنند. پرآبششیان با غربال کردن پلانکتون‌ها از آب تغذیه می‌کنند. آن‌ها این کار را به‌وسیله مژک‌هایی متصل به شاخک‌هایشان انجام می‌دهند.
در این گروه، ۳۰ گونهٔ زنده شناسایی شده است.
بخش بسیار کوچکی از "کلیات سعدی" را خبیثات و مجالس‌الهزل تشکیل می‌دهد. این بخش همان چیزی است که به هزلیات سعدی معروف است. خودِ سعدی در مقدمهٔ چندسطریِ این بخش گفته‌است:
بعضی از بزرگان مرا ملزم کردند تا کتابی در هزل برایشان بنویسم به شیوه سوزنی، من به ایشان جوابی ندادم پس تهدید به قتل کردند بخاطر همین جواب امر ایشان را اجابت کردم و این ابیات را سرودم و من پناه میبرم به خدای بزرگ (برای سرودن این ابیات) این فصلی است به شیوه هزل و این شیوه را بزرگان فضل ایراد نمیگیرند برای آن که هزل در سخن مانند نمک در غذا است «الهَزلُ فِی الکلام، کَالمِلحِ فِی الطّعام» این کتاب مطابیه است و از خدا توفیق میخواهم.
البته سعدی بجز در هزلیات در گلستان هم بعضا از سخنانی که توده مردم آن را زشت و خلاف اخلاق میشمارند استفاده کرده برای مثال داستانی در باب دوم گلستان (در اخلاق درویشان) حکایت ۲۷ امده با این مضمون:
.یک بیت شعر از هزلیات سعدی (هرآنکس که بیشتر کون بدادندی ، نام او را مرشد نهادند)
هزلیات سعدی شامل سه بخش است:
سعدی در بخش اول و دوم هزلیاتش، تفاوتی میان لغات قائل نیست و از هر لغتی به راحتی و عریانی استفاده کرده‌ است. علاوه بر گفت‌وگوی آشکار از رابطهٔ جنسی میان زن و مرد و آوردنِ اسامی اندام‌های جنسی که به‌جای خود در ادبیات کلاسیک نامناسب شمرده می‌شده ‌است، در هزلیات سعدی نثرگونه‌هایی از نوع دیگر وجود دارد. مثلاً در یکی از این قطعاتِ هزل، خواننده را به فراموش‌کردنِ گزیدنِ شریک جنسی از میان انسان‌ها دعوت می‌کند. سپس توصیه می‌کند خری ماده را با تفاصیل چنین‌وچنان بیابد؛ آن‌گاه به‌تفصیل نحوهٔ انجام عمل جنسی با حیوان را توضیح می‌دهد و در انتها از خواننده می‌خواهد هنگام اوج لذت جنسی، با دسته‌ای علف حیوان را بفریبد، و وقتی حیوان سرش را به سمتِ علف برمی‌گرداند، لبانش را ببوسد ["کلیات سعدی"، بخشِ هزلیات (انتهای کتاب)، چاپ شرکت نسبی حاج محمدحسین اقبال و شرکاء]. بخش دیگری از آثار نظم در مجموعهٔ هزلیات به وصف و ستایش رابطه همجنس‌گرایانه اختصاص دارد. به‌عنوان مثال، در بیتِ «بااین‌همه چون ...نِ تو می‌آرم یاد/ آبم به دهانِ ...ر برمی‌آید» از اشتیاقش به آمیزش جنسی مقعدی با یک مرد سخن می‌گوید. نقدِ صادق هدایت در یکی از آثارش به معرفی سعدی تحت عنوان «معلم اخلاق» با اشاره به هزلیات سعدی و بخشی از آثار حافظ است که در آنها این شاعران، علاوه بر ستایش رابطه همجنس‌گرایانه، به توصیف و تمجید بچه بازی هم پرداخته‌اند.
«گفت: هرکس امشب دو رکعت نماز بگزارد، او را حوری دهند که بالای او از مشرق تا به مغرب باشد. کسی گفت: من این نماز نکنم و این حور را نمی‌خواهم. گفتند: چرا؟ گفت: زیرا که اگر سرش در کنارِ من باشد و در شیراز و بغدادش گایند، مرا چه خبر بُوَد؟!»"کلیات سعدی"، به تصحیح محمدعلی فروغی (ذُکاءالملک)، با مقدمهٔ عباس اقبال، شرکت نسبی حاج محمدحسین اقبال و شرکاء، ۱۳۴۲ هـ. ق
آمد به نماز آن صنم کافر کیش
گروهی معتقدند «هزلیات» و «مَضاحِک» از سعدی نیست. ایرج پزشک‌زاد در کتابِ خود به نام "طنز فاخر سعدی" می‌نویسد: «سعدی‌ای که ما می‌شناسیم، البته اگر بخواهد، در گفتهٔ خود پردهٔ حجب‌وحیا را از روی واقعیت‌های عشق زمینی پس بزند؛ ولی مسلماً کسی نیست که کلام خود را به آلودگی‌های تنفرانگیز بکشانَد.»"طنز فاخر سعدی"، ایرج پزشک‌زاد، نشر شهاب ثاقب، چاپ اول، ۱۳۸۱ ذکاءالملک فروغی نیز معتقد بود که بخشِ "هزلیات و خبیثات" از سعدی نیست. صادق هدایت در «داستانِ مرغ روح» از مجموعه کتابِ "ولنگاری"، نمونه‌ای از نوشتهٔ طنزی آورده‌است که به صورتی کنایی از سعدی و یک شاعر دیگر یاد می‌کند.
این‌که برخی از صاحب‌نظرانِ ادبیاتِ فارسی، مانندِ محمدعلی فروغی، آثار مجموعهٔ هزلیات را ازآنِ سعدی نمی‌دانند و برخی دیگر این آثار را متعلق به او می‌دانند، متعلق به گذشته است و در آثارِ امروزی، حتی در وب‌گاه‌های اینترنتی نیز، عموماً تمایلی به بازگشودِ این موضوع دیده نمی‌شود.
چُرتکِه ابزاری برای انجام محاسباتی مانند چهار عمل اصلی و ریشه دوم در خاور نزدیک باستان، اروپا و دودمان سونگ به کار می‌رفت.قالیباف، قاسم؛ دایرةالمعارف کودکان و نوجوانان؛ جلد اول؛ 1377 ه‍. ش؛ نشر چشم‌اندازآشنا شویم با فیثاغورث، اثر پل استراترن، ترجمه جواد ثابت‌نژاد علی‌رغم قدیمی بودن، هنوز در سراسر جهان از آن بیشتر در محاسبات ذهنی استفاده می‌شود.
این وسیله آموزشی برای افرادی که مشکل بینایی دارند و همچنین برای هر کسی که می‌خواهد اصول محاسبات را بیاموزد مفید است. امروزه با پی بردن به نقش چرتکه در آموزش محاسبات به کودکان و حتی نوجوانان، و محاسبه ذهنی آنان، آموزش چرتکه گسترش چشمگیر یافته‌است. هر چندین سال مسابقات جهانی برای کودکان برای مسابقات محاسبه با چرتکه برگزار می‌شود.
چرتکه وام‌واژه‌ای از زبان روسی در زبان فارسی است. تلفظ واژهٔ چرتکه در زبان روسی چرتکه، سچُتی، چوتی یا شوتی نام دارد. چرتکه در زبان روسی به معنای «تسبیح» می‌باشد.
تاریخ دقیق ریشه چرتکه مشخص نیست. چرتکه اولین رایانهٔ شناخته شده و پیشرفته‌ترین سامانه محاسباتی شناخته شده تا ۲۰۰۰ سال پیش است. حدود ۲۳۰۰ الی ۲۷۰۰ سال قبل از میلاد مسیح اولین چرتکه توسط تمدن‌های خاور نزدیک باستان و چین مورد استفاده قرار گرفته‌است. در طول امپراتوری هخامنشی، در حدود ۶۰۰ سال قبل از میلاد مسیح، ایرانیان اولین بار شروع به استفاده از چرتکه کرده‌اند. در امپراطوری اشکانیان و ساسانیان، پژوهشگران متمرکز بر تبادل دانش و اختراعات با کشورهای دیگر از جمله هند، چین و امپراطوری روم، اقدام نمودند.
خاروبارفروشان بسیاری در مناطق دور از شهر، هنوز از این ابزار برای محاسبه استفاده می‌کنند.
بر اساس باور قدیمی دانشمندان بابلی، مانند "Carruccio" چرتکه را برای عملیات جمع و تفریق و محاسبات پیچیده مورد استفاده قرار می‌دادند. چرتکه‌های بابلی در اصل خطوطی روی خاک بودند.
چرتکه هنوز هم در در کشورهای غربی مورد استفاده قرار می‌گیرد. رومیان گاهی از سنگ برای محاسبه استفاده می‌کردند و این روش را "Calculi" می‌نامیدند. واژهٔ کنکونی "Calculator" به معنای «ماشین حساب» نیز از این واژه گرفته شده‌است.
چرتکه ای که در چین باستان مورد استفاده قرار می‌گرفته، از سیستم ۲–۵ استفاده کرده‌است، یعنی دو مهره در عرشه فوقانی چرتکه و پنج مهره در پائین محور قرار گرفته‌است که با حرکت آنها می‌توانستند محاسبات با چرتکه را انجام دهند. بیشتر هر جا چرتکه در چین باستان مورد استفاده قرار می‌گرفت و هم‌اکنون چین مراسم‌های بزرگی برای محاسبات ذهنی با چرتکه برگزار می‌کند.
بعدها در سال ۱۹۳۰ سوانپان به کشور ژاپن و کره معرفی گردید که ژاپنی‌ها با ابداع و اصلاح چرتکه چینی، چرتکه ای با سیستم ۱–۴ ابداع کردند که به نام سوروبان شناخته شد که از ۴ مهره در پائین محور و ۱ مهره در بالای محور استفاده می‌شد. چرتکه سوروبان به دلیل فرمول‌های جذابی که در آموزش محاسبات عددی ریاضی دارد بسیار محبوب بوده و علاوه بر شرق آسیا و در زادگاه خود امروزه در بسیاری از کشورهای جهان به کودکان روش استفاده از آن را آموزش می‌دهند.
چرتکه از قابی تشکیل شده‌است که دارای سیم‌هایی موازی با یکدیگر است و مهره‌هایی بر روی این سیم‌ها حرکت می‌کنند. هر یک از این سیم‌ها تعدادی مهره را نگه می‌دارند که با حرکت مهره‌ها در جهت بالا و پایین میله رقم‌هایی محاسبه می‌گردد. نخستین ستون سمت راست، ستون یکان‌ها است وستون بعدی که در سمت چپ آن قرار می‌گیرد ستون دهگان‌هاست و به همین ترتیب ستون‌ها ادامه می‌یابند.
از سمت راست ارقام اولین عدد مورد نظر را وارد می‌کنیم به این صورت که به ازای هر رقم، همان تعداد از مهره‌های یکان، دهگان، صدگان و… را پایین می‌آوریم. سپس، برای وارد کردن عدد بعدی به همان ترتیب، به ازای هر رقم تعدادی از مهره‌ها را پایین می‌آوریم ولی اگر تعداد مهره‌های مورد نیاز برای پایین آوردن کافی نبود، مابازای ۱۰ را نگه داشته و فقط یک مهره به مهره‌های سمت چپ آن اضافه می‌کنیم.
چرتکه و محسابه ذهنی تنها شامل اعداد طبیعی نیست بلکه شامل اعداد منفی و اعشاری نیز می‌باشد.