moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
- تجاری‌سازی نتایج و دستاوردهای حاصل از فعالیت‌های پژوهشی مرکز و تبدیل این دستاوردها به محصولات تجاری و قابل استفاده در صنعت؛
- بررسی و شناسایی نیازهای پژوهشی کشور در زمینه ساختمان و مسکن، معماری و شهرسازی و حمل و نقل؛
- ایجاد بانک جامع اطلاعات و مدارک فنی در زمینه ساختمان و مسکن، زلزله، ژئوتکنیک، مصالح، معماری و شهرسازی و صنعت حمل و نقل؛
- انجام آزمایش‌های فنی و ارائه خدمات تحقیقاتی، صدور گواهینامه‌ها و تأییدیه‌های فنی بر اساس بررسی‌ها و ارزیابی‌های انجام شده در مورد مصالح، روش‌ها و فراورده‌های ساختمانی و راهسازی و لوازم تأسیساتی جدید برای متقاضیان حقوقی و حقیقی در مقابل دریافت حق‌الزحمه؛
- همکاری پژوهشی با دانشگاه‌ها و موسسات تحقیقاتی مشابه داخل و خارج از کشور به منظور ارتقای کیفیت فعالیت‌های پژوهشی با رعایت قوانین و مقررات مربوطه؛
- اجرای طرح‌های پژوهشی، کاربردی و توسعه‌ای به منظور تحقق اهداف ذکر شده؛
- تربیت نیروی متخصص از طریق برگزاری دوره‌های کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری در زمینه فعالیت‌های مرکز؛
- آموزش مدیران، مهندسان، تکنسین‌ها و کارگران فنی و سایر دست‌اندرکاران صنعت راه، مسکن و شهرسازی؛
- برگزاری نمایشگاه‌های صنعت ساختمان، شهرسازی و صنعت حمل و نقل در کشور با همکاری سازمان‌های مربوطه؛
- ارائه خدمات کارشناسی، مشاوره‌ای و مطالعاتی فنی و تخصصی به کلیه متقاضیان (اعم از حقیقی و حقوقی) در زمینه‌های برنامه‌های راهسازی، شهرسازی و حمل و نقل، مصالح و تولیدات ساختمانی متناسب با نیازهای کشور؛
- اجرای دوره‌های کوتاه مدت و پودمانی مرتبط با رعایت قوانین و مقررات؛
- انجام هر گونه فعالیت و ارائه خدمات مرتبط با اهداف و وظایف مرکز از محل درآمدهای مرکز؛
- اجرای نمونه‌های آزمایشی سیستم‌های نوین و بومی راهسازی و ساخت راه‌آهن و ساختمان به منظور بررسی استانداردها، ضوابط، مقررات و دستورالعمل‌ها جهت کاربردی کردن آن‌ها در صنعت راه، مسکن و شهرسازی؛
- اجرای سیاست‌های متخذه و ابلاغی از سوی وزارت راه و شهرسازی در زمینه‌های راه، مسکن و شهرسازی.
این مرکز در ضلع شمال غرب تقاطع بزرگراه حکیم و شیخ فضل‌الله در شهر تهران واقع است.
در حال حاضر محمد شکرچی‌زاده ریاست آن را بر عهده دارد.
میدان نفت‌خانه، یک میدان نفتی عراق است که با میدان نفت شهر ایران، از مخزنی مشترک برخوردارند. اکتشاف این میدان در سال ۱۹۲۷ و توسط شرکت نفت انگلیس و عراق انجام شده بود.
این میدان در شمال غرب ایلام در سال ۱۹۲۳ میلادی کشف شد و به طور میانگین روزانه ۱۵ هزار بشکه نفت خام از این میدان تولید می‌شود.
واکسول شرکت خودروسازی بریتانیایی است، که از شرکت‌های تابعه استلانتیس به‌شمار می‌آید.
دفتر اصلی این شرکت در شهر لوتون، بریتانیا قرار دارد. مدل‌های واکسول تا حد بسیاری به خودروهای اوپل شباهت دارند؛ همچنین بیشتر مدل‌های واکسول در روسلزهایم آلمان طراحی می‌گردد.
خودروهای واکسول در دو مرکز تولید می‌شوند: خودروهای تجاری در لوتن و خودروهای مسافری در الزمر پورت، انگلستان تولید می‌شوند. بخش مستقر در لوتون دارای ۱٫۱۷۰ نفر پرسنل است و ظرفیت تولید آن سالانه ۱۰۰٫۰۰۰ دستگاه می‌باشد. شمار کارکنان بخش واقع در الزمر پورت، بیش از ۲٫۱۰۰ نفر بوده و ظرفیت تولیدی معادل ۱۸۷٫۰۰۰ دستگاه در سال را، دارا می‌باشد.
بَست به پناهگاهی گفته می‌شود که فرد مجرم، محکوم یا معترض در آن حاضر شده و اصطلاحاً بست‌نشینی می‌کند و به حرمت آن مکان از مجازات و تعرض مصون می‌ماند. بست‌شکنی زمانی رخ می‌دهد که حاکمان حرمتی برای بست قائل نشوند و محکوم را دستگیر کنند. بست نشینی از دوره صفویه در ایران گسترش یافت و در دوره قاجاریه به اوج خود رسید. رضا شاه بست نشینی را ممنوع کرد.
بست‌نشینی ریشه‌ای کهن در فرهنگ ملل باستانی داشته‌است. نقص قوانین و شتاب در مجازات، موجب آن بود تا برخی از محکومان بست را تنها راه به تأخیر انداختن مجازات خود بیابند. در اسلام و به عنوان یکی از اولین نمونه‌های بست، خانه کعبه و خانه ابوسفیان بود که در فتح مکه توسط پیامبر اسلام حرم امن اعلام شد. در دوران خلفای عباسی نیز، آرامگاه‌هایی وجود داشت که اگر متخلف یا محکومی به آنجا پناه می‌برد، امان می‌یافت. با اینحال بست و بست‌نشینی تنها از دوره صفویان به صورت گسترده مورد استفاده قرار گیرد. در دوره قاجاریه نیز بست و به‌خصوص بست نشینی‌های سیاسی و دسته‌جمعی به اوج خود رسید. نخستین کسی که با بست‌نشینی به‌طور جدی مبارزه کرد امیرکبیر بود و بعدها ناصرالدین‌شاه کار او را پی گرفت. ناصرالدین‌شاه در مهم‌ترین بست شکنی آن دوره سیدجمال‌الدین اسدآبادی را از بست خارج نمود و دستگیر کرد. او که علاقه‌مند بود بست نشینی را به‌طور کامل براندازد از آیت‌الله ملاعلی کنی درخواست نمود تا حکم به رفع بست نشینی و مهمل گذاشتن آن دهد؛ که با مخالفت روحانی مزبور روبرو شد. در دوره رضا شاه بست نشینی ممنوع اعلام شد و او بست مشهد را در جریان واقعه مسجد گوهرشاد شکست. با این‌حال بست و بست‌نشینی در اعتراض به رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸ در ایران باردیگر بر سر زبان‌ها افتاد.
بست در طول تاریخ مکان‌های گوناگونی داشته‌است. کعبه، آرامگاه امامزادگان شیعه (مانند حرم عبدالعظیم)، تاسیسات نظامی مانند زرادخانه، توپخانه‌ها، منازل علمای دینی، و حتی اماکن وابسته به دولت‌های بیگانه مانند سفارتخانه و تلگرافخانه، مزار علمای دینی (مانند مزار شیخ صفی‌الدین اردبیلی)، قصر پادشاهان (مانند عالی‌قاپو) یا یک شهر یا یک محله (مانند شهر مشهد در دوره قاجاریه یا شهر اردبیل در دوره صفوی). امروزه آرامگاه علی‌بن موسی دارای چهار محل است که به بست معروفند.
بست اسم مصدر است از مصدر ساده بستن که از مصدرهای کهن پارسی است و در طول تاریخ تغییر نکرده‌است. در لغت به معنی سد و بند، حدّ، مانع و دیوار بوده و کنایه از جای بسته‌است که به وسایلی مانند سنگ و چوب و دیوار محدود شده باشد.
کوین دنیس کورانی ، متولد ۲ مارس ۱۹۸۲ در ریو دوژانیرو در برزیل) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
وی سابقه عضویت در تیم‌هایی همچون باشگاه فوتبال اشتوتگارت، باشگاه فوتبال شالکه ۰۴، دینامو مسکو و باشگاه فوتبال هوفنهایم اشاره کرد.
کورانی سابقه ۵۲ بازی و ۱۹ گل ملی را نیز در کارنامه دارد.
سید محمد پنجعلی (متولد آذر ۱۳۳۴ در تهران) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ایران است. او یکی از بهترین مدافعان تاریخ فوتبال ایران است.
او برای باشگاه‌های برق تهران، فتح تهران، الاتحاد قطر، پرسپولیس و تیم ملی فوتبال ایران بازی کرده‌ است.
او جزو ۱۴ نفری بود که در سال ۱۳۶۵ و هنگام بازی‌های آسیایی ۱۹۸۶ در اعتراض به کادر فنی تیم ملی، از این تیم استعفا داد. پس از این استعفا او شش ماه از حضور در میدان‌ها محروم شد. او در آبان ماه ۱۳۶۸ با دعوت علی پروین به تیم ملی برگشت و با تیم ملی ایران قهرمان آسیا در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ پکن شد.
وی ۴۵ بازی ملی در کارنامه دارد.
او پس از حوادث شهرآورد سی و هشتم تهران در دی ماه سال ۱۳۷۳ یک سال محروم شد.
سلیمان برجیس (زاده ۱۲۷۴-قتل ۱۳۲۸) طبیب کاشانی بود که در تاریخ ۱۴ بهمن ۱۳۲۸ در خانه‌ای در کاشان به قتل رسید.
سلیمان برجیس، طبیبی در سال ۱۲۷۴ خورشیدی، در خانواده‌ای بهائی در کاشان، زاده شد. پدرش یعقوب برجیس، از پزشکان مشهور کاشان بود. وی اگر چه به صورت رسمی درس پزشکی نخوانده بود؛ ولی زیر نظر پدر، آموزش دید و به طبابت، مشغول شد. وی علاوه بر مطب، داروخانه نیز داشت و در اداره بهداری کاشان، طبابت می‌کرد.
در تاریخ ۱۴ بهمن ۱۳۲۸ فدائیان اسلام که از برجیس به عنوان مبلغ بهائی نام می‌بردند، دستور قتل سلیمان برجیس را می‌گیرند و وی را در خانه‌ای در شهر کاشان با هشتاد و یک ضربه کارد، تکه‌تکه می‌کنند.«به نمایندگی از طرف آیه‌الله بروجردی به شهرستان‌های فیروز کوه، چهار محال بختیاری، فریدن و داران از توابع اصفهان و همچنین و ادغان از توابع کاشان - که مرکز سران بهائیت و تبلیغات گسترده آنان بود- هجرت کردم. در و ادغان کاشان جلسه مصاحبه و پرسش و پاسخ قرار دادم. نتیجه آن شد که بسیاری توبه کرده و به دامن اسلام برگشتند و یکی از سران بهائیت به نام دکتر برجیس، به دست مسلمانان کشته و آن گروهک فریب خورده تضعیف و نابود شدند.» آیه‌الله احمد علی احمدی (مصاحبه)
دو نفر وابسته به انجمن تبلیغات اسلامی کاشان به نام‌های عباس توسلی و علی نقی‌پور، به بهانه داشتن بیمار در حال مرگ، سلیمان برجیس را به خانه‌ای می‌کشانند و سپس بنا به گزارش روزنامه‌های رسمی کشور با زمینه چینی و کمک حاج محمد رسول‌زاده، درودگر، محکمه‌ای، رضا گلسرخی و دو نفر دیگر، با هشتاد و یک ضربه کارد تکه‌تکه می‌کنند.مجلّه فردوسی شماره ۳۲ اسفندماه ۱۳۲۸، روزنامه آتش شماره ۷۸۷ شنبه ۲۷ فروردین ۱۳۲۹، روزنامه نیسان، ۲۰ بهمن ۱۳۲۸
پس از آن که (با برنامه قبلی)، چهار نفر از قاتلان خود را معرفی نموده و زندانی می‌شوند، با تحریک افرادی چون شیخ عبدالکریم تربتی واعظ،شیخ عبدالکریم تربتی از منبری‌های معروف و وعاظ پُرآوازه قم بود. او از اصحاب و احباب مخصوص آیه‌الله بروجردی و سخنگو و سخنران اصلی روحانیت شیعی به‌شمار می‌رفت. خاطرات آیه‌الله محمد یزدی، انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی، صفحهٔ ۱۳۲پیش از واقعه قتل سلیمان برجیس عبدالکریم تربتی واعظ، در چند جلسه انجمن تبلیغات اسلامی کاشان، به زشت گویی و افترازنی به بهائیان برمی‌آید و شماری از وابستگان این انجمن را در دسته‌ای به نام «هیئت دعاه اسلامی» سازمان می‌دهد تا علیه منحرفین و مشرکین وارد عمل شوند. روزنامه فردوسی، شماره ۳۲، ۷ اسفند ۱۳۲۸
جمعیّت زیادی از مساجد و بازار در اطراف شهربانی و زندان گرد آمده و قصد خارج نمودن آن‌ها را می‌نمایند.
محمد تقی دامغانی (از اعضای هیئت مدیره کانون وکلای ایران، قبل از انقلاب) که کار بازجویی متهمان را به عهده داشته در کتاب خاطراتش نوشته‌است: «آن چهار نفر، صریحاً به ارتکاب قتل اعتراف کردند و هر کدامشان مدعی بود که او ضربه اول را نزده، بلکه همه با هم الله‌اکبرگویان ضربه زده‌اند. معلوم بود به آن‌ها آموزش داده شده که چه بگویند و چه نگویند. پرسیدم چرا دکتر برجیس را شما کشتید؟ همه هم زبان پاسخ دادند او ملحد بوده و برای آنکه مسلمانان را از راه به در کند تلاش می‌کرده‌است.
گفتم که او مردی خیّر و ضعیف پرست بوده، گفتند همه اینها را برای گمراه کردن مسلمانان انجام داده‌است… بر حسب فتوای اعلم علمای زمان، شرعاً مکلف به اجرای حکم قتل این شخص بوده و وظیفه شرعی خود را انجام داده‌ایم…»جامه آلوده بر آفتاب، صفحه ۲۰۶ و ۲۰۸
برخی از علمای مذهبی مانند بهبهانی، سید ابوالقاسم کاشانی، میرزا محمد فیض، احمدعلی احمدی و محمدتقی فلسفی جانب دستگیرشدگان را می‌گیرند و از آنان به عنوان مردان ایمان و عمل یاد می‌کنند. گفته شده که سید حسین طباطبایی بروجردی نیز در رابطه با قتل سلیمان برجیس، نامه‌ای«مطلبی هم در کاشان واقع شده، طغیان بهائیه در آنجا و توهیناتی که به شرع مقدس نموده‌اند بلکه می‌گویند قرآن را سوخته‌اند.
باعث شده که هشت نفر بالاجتماع یک نفر بهائی را کشته‌اند و البته صدمه خوردن این هشت، موجب ازدیاد طغیان و عداوات‌ها می‌شود؛ و این معانی علاوه بر اینکه موجب ضعف اسلام و دیانت است مخالف مصالح مملکت می‌باشد. می‌گویند از جیب آن شخص نوشته بیرون آمده و دلالت دارد که طغیان آن‌ها (بهائیان) بیشتر خواهد شد. اولیاء امور کانه غافلند از مفاسدی که بر وجود این فرقه مترتب است.» برای محمد تقی فلسفی نوشته و در آن از قتل برجیس حمایت و خواستار آزادی متهمان شدند.نقش فدائیان اسلام در شکل‌گیری انقلاب اسلامی در کاشان
دادگاه عاملین قتل که جز دو نفر، بقیه حدود ۱۸ سال سن داشتند در تهران تشکیل شد و از ۵ شهریور ۱۳۲۹ تا ۲۲ شهریور همان سال (جمعاً ۱۷ روز) طول کشید. با تلاش علما و هواداران سنتی آنان در بازار، وکلای برجسته کشور (ارسلان خلعتبری، صادق سرمد، ذوالمجد طباطبایی…) وکالت رسول زاده و دوستانش را به عهده گرفتند.
محمدجواد غروی، راستی، حلیمی، سیداصغر ابن‌الرسول و دیگر طلاب برای رهایی عاملین قتل سلیمان برجیس تلاش زیادی کردند. هم چنین مجلات «پرچم اسلام»، «آیین اسلام» تلگراف محمد صدوقی را به سید حسین طباطبایی بروجردی و سید ابوالقاسم کاشانی چاپ کردند و خواهان تبرئه مسببان حادثه شدند.
مهتمان به قتل پس از خروج از دادگستری تهران، مورد استقبال هزاران نفر از روحانیون و مردم قرار می‌گیرند و آن‌ها را به منزل آیت‌الله خوانساری و آیت‌الله کاشانی می‌برند. یکی دو روز بعد هم در کاشان مورد استقبال قرار می‌گیرند.
در کاشان نیز از آنان استقبال گرمی به عمل می‌آید. در این حادثه، آیت‌الله بروجردی پشتیبانی بسیاری از متهمان کرد.
ایشان در جواب نامه مرحوم فلسفی که در این‌باره وساطت کرده، حمایت نمود و اعلام کرد که به این هشت نفر نباید صدمه بخورد.سیداصغر ابن‌الرسول، «فدائیان اسلام در کاشان»
در پی قتل سلیمان برجیس و شیوه محاکمه مسببان آن که ارباب جراید «"ننگ دادگستری ایران"» نامیدند، «کانون پزشکان ایران» نیز نامه سرگشاده‌ای به شاه نوشتند و شدیداً به این عمل وحشیانه اعتراض نمودند و یادآور شدند سلیمان برجیس پزشک باسواد و حاذقی بود، سال‌ها نسبت به اهالی کاشان خدمت کرد. او اشخاص بی بضاعت را رایگان معالجه می‌کرد و در شهر به نیکنامی مشهور بود.
شیرزاد خبرنگار مجلّه فردوسی که به کاشان اعزام شده بود می‌نویسد:
خبرنگار قضائی روزنامه اطلاعات نیز، علّت قتل را تنها یک علّت و آن هم تعصّبِ مذهبی می‌نامد و وقوع چنین اعمالی که نمونهٔ نزاعهای قرون وسطائی است را جای نهایت تأثّر و نگرانی می‌داند.روزنامه اطّلاعات، ۲۲ اردیبهشت ۱۳۲۹، صفحه هشتم
روزنامه نیسان نیز می‌نویسد که چنین صفحات شرم‌آور را که حاکی از کشتار انسان‌ها با بهانه‌های مذهبی باشد فقط می‌توان در دورهٔ بربریّت و دورهٔ تاریک قرون وسطائی جستجو کرد و در دوره کنونی بشریّت مترقّی از این‌گونه عملیّات ننگ دارد. راه انداختن نزاع و کشتارهای مذهبی در مملکت‌های مستعمره و نیم مستعمره فقط برای تأمین تسلّطِ مستعمره طلبان عملی می‌شود.روزنامه نیسان ۲۰ بهمن ۱۳۲۸
در روزنامه ملت ایران هم این مطلب چاپ می‌شود که در کشوری که مردم آن سه هزار سال داعیه تمدّن و بزرگی و فهم و شعور و احساسات بشردوستی و نوع پروری دارند، در مملکتی که پیشوای بزرگ دین آن در ۱۳۰۰ سال پیش مردم را به برادری و برابری و مساوات دعوت می‌کرد و بزرگ‌ترین جهاد را علیه ترور و آدمکشی و قتل و غارت شروع نمود، مردمی پیدا می‌شوند که دست خود را به خون فرد بیگناهی بیالایند و جای بسی تأثّر است که از این عمل خود کمترین شرم و حیائی نمی‌کنند.روزنامه ملّت ایران، شماره ۹۰، پنجشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۲۸
اسب یکی از مهره‌های شطرنج است. هر یک از بازیکنان دو اسب دارد که بین رخ و فیل قرار می‌گیرند.
بر اساس علائم اختصاری بازی شطرنج اسب بازیکن سفید در خانه‌های b1 و g1 و اسب‌های بازیکن سیاه در خانه‌های b8 و g8 قرار دارند.
اسب در اصل یک مهره خاص در شطرنج هست که یک ویژگی خاص دارد، اسب می‌تواند از روی مهره‌ها بپرد ولی هیچ مهره ای جز اسب نمی‌تواند این کار را بکند. اسب در وسط صفحه شطرنج می‌تواند ۸ خانه را کنترل کند. اسب بهترین مهره برای چنگال هست، به دلیل آنکه اسب می‌تواند به راحتی از روی دیگر مهره‌ها بپرد و چنگال بزند
اسب متفاوت‌ترین روش حرکت را در میان مهره‌های شطرنج دارد و حرکت آن با دو خانه حرکت عمودی و یک خانه حرکت افقی یا دو خانه حرکت افقی و یک خانه حرکت عمودی انجام می‌شود که به حرف L در الفبای لاتین شباهت دارد. اسب برای گرفتن مهره‌های حریف هم از همین روش استفاده می‌کند. اسب تنها مهره‌ایست که می‌تواند از روی مهره‌های دیگر بپرد تا از خانهٔ مبدأ با خانهٔ مقصد برسد. این توانایی باعث می‌شود تا در پوزیسیون‌های بسته بسیار مؤثرتر باشد برخلاف فیل که در پوزیسیون‌های باز قوی‌تر است. شیوهٔ حرکتی اسب یکی از قدیمی‌ترین شیوه‌های حرکت مهره‌ها است که از سدهٔ هفتم میلادی تاکنون تغییری نکرده‌است. اسب در هر حرکت رنگ خانهٔ خود را عوض می‌کند و اگر در خانهٔ سفید بوده به خانهٔ سیاه منتقل می‌شود و اگر در خانهٔ سیاه بوده به خانهٔ سفید می‌رود بنابراین به تمام خانه‌های صفحه دسترسی دارد.
نام این مهره از زمان چاتورانگا، قدیمی‌ترین سبک شناخته‌شدهٔ شطرنج، تغییر نکرده‌است. در چاتورانگا از واژهٔ "اسوا" یا "اشوا" به معنی اسب در اشاره به این مهره استفاده می‌شد. با ورود این بازی به ایران نیز نام اسپ یا اسب را بر آن نهادند و با معرفی شطرنج به سایر کشورها هم عموماً از واژه‌هایی به معنای اسب استفاده می‌شود. اما در بخش‌های از اروپا واژه‌هایی به معنی شوالیه (که سوار بر اسب است) کاربرد دارد مانند "knight" در انگلیسی و "cavalier" در فرانسوی. شکل این مهره هم معمولاً به صورت سر اسب است.
در روش مدرن نوشتن حرکات بازی شطرنج معمولاً از حرف N (حرف دوم Knight نام انگلیسی مهره. حرف K برای شاه (King) استفاده می‌شود) استفاده می‌شود. در روش سنتی بیشتر از حرف C (حرف اول cavalier نام فرانسوی مهره) استفاده می‌شد.
ارزش نسبی اسب تقریباً برابر با فیل در نظر گرفته می‌شود. فیل مهره‌ای دوربرد است ولی تنها به نیمی از خانه‌های صفحه دسترسی دارد. همچنین اسب در آن واحد می‌تواند ۸ مهره را زیر ضرب بگیرد ولی فیل و رخ تنها ۴ مهره را در یک لحظه می‌توانند هدف قرار دهند. از آن‌جایی که اسب می‌تواند از روی مهره‌های دیگر بپرد در پوزیسیون‌های بسته که صفحه شلوغ است مفیدتر است. جای قرارگیری اسب هم در ارزیابی میزان قدرت آن اهمیت دارد؛ وقتی که در عرض چهارم قرار دارد قدرت آن تقریباً برابر با فیل است اما وقتی در عرض پنجم باشد معمولاً از فیل قوی‌تر است و اگر در عرض ششم باشد بی‌شک بر فیل برتری دارد. البته محل قرارگیری اسب در صورتی اهمیت دارد که مشارکت فعالی در بازی داشته باشد وگرنه اسبی که در عرض ششم باشد ولی هیچ کار مفیدی انجام ندهد اهمیت خاصی ندارد.
از آن‌جایی که اسب نمی‌تواند خانه‌های اطراف خود را هدف قرار دهد نسبت به تهدید مهره‌های دیگر آسیب‌پذیرتر است، به همین دلیل اگر خانه‌ای در اختیار داشته باشد که حریف امکان تهدید آن را ندارد، مثل حفره‌هایی که در ساختار پیاده‌ای حریف وجود دارد، می‌تواند مؤثرتر عمل کند.
با این حال بسیاری از شطرنج‌بازان معتقدند ارزش اسب بسیار زیاد است، چون خاصیت پرش از روی دیگر مهره‌های پیش روی خود را دارد و به جز سرباز، تنها مهره‌ای است که می‌تواند در گشایش بازی استفاده شود.
باشگاه فوتبال شالکه ۰۴ باشگاه فوتبال آلمانی است که در گلزن‌کیرشن قرار دارد. این تیم در حال‌حاضر در بوندس‌لیگا رقابت می‌کند و تاکنون هفت بار قهرمان بوندس‌لیگا شده‌است. این باشگاه در سال ۱۹۰۴ تأسیس شده و علت قرارگیری عدد ۰۴ در انتهای نام تیم نیز به‌خاطر این تاریخ است.
شالکه ۰۴ یکی از پر هوادارترین تیم‌های فوتبال در آلمان است؛ هرچند این تیم بین سال‌های ۱۹۳۰ تا اوایل ۱۹۴۰ افتخارات مهمی کسب نکرده‌است ولی هواداران متعصب بسیاری دارد و تلاش خود را برای کسب جام کرده‌است. شالکه در بوندسلیگا ، در بالاترین سطح فوتبال آلمان سابقه حضور دارد. شالکه با ۱۵۸,۰۰۰ عضو, دومین باشگاه در آلمان و سومین باشگاه در جهان پس از بنفیکا و بایرن مونیخ است. این باشگاه همچنین در سایر ورزش‌ها مانند: دو و میدانی، تنیس روی میز، بسکتبال، هندبال، ورزش‌های زمستانی و ورزش الکترونیک نیز فعالیت دارد.
این تیم تاکنون ۷ بار قهرمان آلمان، ۵ بار قهرمان جام حذفی فوتبال آلمان، یک بار قهرمان سوپر جام فوتبال آلمان و ۱ بار هم قهرمان لیگ اروپا شده‌است. کسری مربی محبوب این تیم است .
از سال ۲۰۰۱ به بعد فلتینس آرنا ورزشگاه خانگی این باشگاه شد و این تیم تمام بازی‌های خانگی خود را در این ورزشگاه انجام می‌دهد. شالکه رقابت دیرینه با تیم فوتبال بروسیا دورتموند دارد و از بازی این دو تیم به عنوان رور دربی یاد می‌کنند که مهم‌ترین دربی فوتبال آلمان به‌شمار می‌رود.
باشگاه شالکه ۰۴ با درآمد ۱۹۸ میلیون یورو در سال، در ردهٔ دوازدهم پر درآمدترین باشگاه‌های فوتبال قرار دارد. همچنین این باشگاه با ارزشی معادل ۴۴۶ میلیون یورو با ۱۶ درصد افزایش نسبت به سال قبل، در رتبهٔ دوازدهم ارزشمندترین باشگاه‌های فوتبال جهان از دیدگاه مجلهٔ اقتصادی فوربز قرار دارد.
از بازیکنانی که در شالکه پرورش یافته یا در این تیم حضور داشته اند میتوان به لئون گورتسکا، مانوئل نویر و ژوئل متیپ اشاره کرد.
پژو ۶۰۷ از نوع خودروی تشریفاتیexecutive car به خودروهایی تلقی می‌شوند که از خودروهای گروه large family car بزرگتر می‌باشند ساخت شرکت خودروسازی پژو فرانسه می‌باشد. این خودرو از سپتامبر سال ۱۹۹۹ تا ژوئن سال ۲۰۱۰ توسط این شرکت ساخته می‌شده‌است. در ابتدای سال ۲۰۱۱ برنامه‌ریزی شده‌است تا از الگوبرداری از پژوهای ۶۰۷ و ۴۰۷ نسل مدرنتری از خودرو پژو به نام پژو ۵۰۸ تولید شود.
پس از طراحی ۲۰۶ در دپارتمان شرکت پژو این خودرو به نمایش عمومی درآمد و مورد استقبال مردم قرار گرفت و همین پیش زمینه ای برای پایان همکاری پژو و پنینفارینا شد. اما گذشت زمان نشان داد که این ترک به ضرر پژو بوده و انتقادی که برای ۶۰۷ و دیگر پژوهای همنسلش وارد است فقدان اصالت طراحی است.
کاراکالا یا کاراکالوس نام مصطلح مارکوس اورلیوس سوروس آنتونیوس آگوستوس (۴ آوریل ۱۸۸–۸ آوریل ۲۱۷CHRONOLOGY OF IRANIAN HISTORY PART 1 "iranicaonline.org") امپراتور روم از ۱۹۸ تا ۲۱۷ بود. وی از اعضای سلسله سورانی و پسر بزرگ سپتیمیوس سوروس و جولیا دومنا بود. او که از سال ۱۹۸ با پدرش حاکم مشترک بود، پس از مرگ پدرشان در سال ۲۱۱، با برادرش گتا، که او هم امپراتور از ۲۰۹ بود، به حکومت ادامه داد. اما در پایان همان سال گتا توسط گارد پرتورین، کشته شد، احتمالاً به دستور کاراکالا، پس از آن به عنوان تنها حاکم امپراتوری روم سلطنت کرد. او همچنین شغل اداری و مدیریت را عادی دید و به آن اهمیتی نمی‌داد و مسئولیت آن را به عهده مادرش، جولیا دومنا قرار داد. همچنین سلطنت کاراکالا شامل بی‌ثباتی داخلی و تهاجمات خارجی مردم آلمان بود.
تاریخ‌نگاران کاراکالا را به عنوان یک امپراتور-سرباز زورگو و بی‌حوصله به مدیریت داخلی شناختند، که عمدتاً در بین سربازان بوده، اکثر سلطنت خود تا زمان مرگ، نه در رم بلکه در استان‌ها و به لشکرکشی‌های گسترده و طولانی‌مدت می‌پرداخته و مسئولیت خود در کار اداری را برعهده مادرش جولیا دومنا قرار می‌داد. همچنین سلطنت کاراکالا با قانون اساسی آنتونین (به لاتین: Constitutio Antoniniana) مشهور شد، همچنین به عنوان فرمان کاراکالا شناخته می‌شود، او با مشورت با مادر خود به کلیه آزادگان در سراسر امپراتوری روم تابعیت روم اعطا کرد. این حکم به همه مردان دارای حق رای حقوقی و نام خانوادگی کاراکالا «مارکوس اورلیوس» را اعطا کرد. در داخل پایتخت، کاراکالا به دلیل ساخت حمام کاراکالا، که به دومین حمام بزرگ رم تبدیل شد و برای معرفی یک واحد پول جدید رومی به نام آنتونینینوس، نوعی دینار دوگانه؛ و برای کشتارهایی که او هم در رم و هم در سایر نقاط امپراتوری دستور داده بود، مشهور شد. در اوایل سال ۲۱۶ کاراکالا با همراهی مادرش جولیا دومنا لشکرکشی گسترده‌ای علیه شاهنشاهی اشکانی را آغاز کرد. وی به دلیل ترور خود توسط یک سرباز ناراضی در سال ۲۱۷، این کارزار را تا پایان ندیده بود. سه روز بعد، ماکرینوس جانشین وی شد و با مرگ مادر قدرتمند کاراکالا، جولیا دومنا اقتدار خود را بر امپراتوری اعمال کرد، اما خاله کاراکالا جولیا مائسا با برنامه‌ریزی زیرکانه ماکرینوس را برانداخت و کشت و سلسله سورانی را حفظ کرد.
منابع باستانی کاراکالا را به عنوان یک ظالم و به عنوان یک رهبر ظالم، تصویری که در مدرنیته باقی مانده‌است، نشان می‌دهند. دیو کاسیوس (حدود ۱۵۵ - حدود ۲۳۵) و هرودین (حدود ۱۷۰ - حدود ۲۴۰) کاراکالا را بعنوان اول سرباز و دوم امپراتور ولی بی‌اراده معرفی می‌کنند. در قرن دوازدهم، جفری از مونموث افسانه نقش کاراکالا را به عنوان پادشاه انگلیس آغاز کرد. بعداً، در قرن هجدهم، آثار نقاشان فرانسوی تصاویر کاراکالا را احیا کرد، زیرا این امر موازی آشکار بین استبداد کاراکالا و آنچه به لوئی شانزدهم فرانسه (منتهی به ۱۷۷۴–۱۷۹۲) نسبت داده شد، بود. در آثار مدرن کاراکالا به عنوان یک حاکم شرور به تصویر کشیده می‌شود و او را به عنوان یکی از مستبدین‌ترین و خبیث‌ترین امپراتورهای روم معرفی می‌کند.
کارالا با نام واقعی سپتیموس باسیانوس در ۴ آوریل ۱۸۸ در لوگدونوم (لیون امروزی واقع در فرانسه) زاده شد. او پسر سپتیموس سوروس، امپراتور وقت روم بود که پس از مرگ پدرش در ۲۱۱ همراه با برادرش پوبلیوس سپتیموس آنتونیوس گتا به عنوان امپراتوران جدید روم بر تخت نشست. با این حال طولی نکشید که او برادرش را به قتل رساند و خود به عنوان تنها امپراتور روم قدرت را در دست گرفت.
سپتیموس سوروس پیش از مرگ به فرزندان خود چنین وصیت کرده بود که با یکدیگر هماهنگ باشند، سربازان را ثروتمند سازند و به دیگران اهمیت ندهند. کاراکالا نیز به وضوح به ارتش خود توجه می‌کرد و به آنان اعتماد داشت. این رفتار کاراکالا باعث شهرت نامطلوب او شد و سبب گردید تا طبقهٔ سناتوری روم از او فاصله بگیرند. تنها فرمان شمارهٔ ۲۱۲ او که به تمام افراد آزاد امپراتوری، شهروندی روم را اعطا می‌نمود بود که سبب شد تا چهرهٔ خوبی از او به نمایش گذارده شود.
کاراکالا لشکرکشی‌های گسترده‌ای به آلمان، منطقهٔ دانوب و کشورهای شرق امپراتوری انجام داد و سرانجام در ۸ آوریل ۲۱۷، هنگامی که آمادهٔ جنگ با پادشاهی پارت می‌شد توسط یکی از افسران محافظ خود در منطقه‌ای در نزدیکی حران به قتل رسید.
در تمام زمان سلطنت پدرش سپتیمیوس سوروس، مادر کاراکالا، جولیا دومنا نقش عمومی فعال و برجسته‌ای را ایفا کرده بود و عنوان‌های افتخاری رسمی «مادر اردوگاه شکست ناپذیر» را بخاطر حضور و همراهی دائمی در کنار شوهرش در میدان جنگ و حتی صحنه‌های نبرد و نقش خود در تبلیغات سیاسی خانوادگی و پیروزی های سپاهیان سوروس دریافت کرد. جولیا به‌طور مؤثر در پشت صحنه سخت کار می‌کرد و در کمک کردن به سپتیمیوس در اداره‌کردن امپراتوری نقش فعالی داشت. جولیا دومنا که تمام طول زندگی خود بسیار جاه طلب توصیف می‌شد، خود را با اندیشمندان، نویسندگان و فیلسوفان مهم از سراسر امپراتوری محاصره کرد و حتی حلقه ای اثرگذار از دانش و فلسفه را در دربار شوهر و پسرش راه اندازی کرد و حتی حلقه ای از حقوقدانان را در کنار شوهر و پسرش تأسیس کرد.
با مرگ سوروس، در حالی که کاراکالا از اواخر سال ۲۱۱ تا زمان مرگش در سال ۲۱۷، بیشتر وقت خود را با نظامیان می‌گذارند و بر یک سرکوب وحشیانه علیه مخالفانش نظارت داشت یا برای حمله برنامه‌ریزی شده خود بر ضد ژرمنی‌ها و پارتیان آماده می‌شد و نیروها را جمع کرده و آموزش می‌داد، جولیا به نوبه در رم، نیکومدیا و انطاکیه ماند و امپراتوری را شخصاً اداره می‌کرد. او همچنین ریاست ملاقات‌های عمومی را برعهده داشت؛ پذیرایی از اشخاص بزرگ کشور و رجال معتبر خارجی یا به کاراکالا می‌پیوست یا جانشین او بود. نفوذ روزافزون و اقتدارگرایانه جولیا به‌طور گسترده در امور دولت آغاز روند نفوذ مادران امپراتور بود، که در سراسر سلسله سورانی ادامه یافت.
در ابتدا پس از مرگ شوهرش سوروس، پسرانش کاراکالا و گتا جانشینان و امپراتوران مشترک شدند و جولیا به آنها در مدیریت امپراتوری کمک می‌کرد و بخاطر رابطه بد بین پسرانش به عنوان واسطه ای بین آنها عمل می‌کرد. وقتی گتا در سال ۲۱۱ توسط کاراکالا ترور شد، مسئولیت‌های جولیا دومنا بسیار افزایش یافت، زیرا کاراکالا کارهای اداری و نظارت بر حاکمیت امپراتوری را بی خودی و پیش پا افتاده می دانست. از طریق موقعیت خود به عنوان مادر امپراتور، جولیا قدرت و نفوذ قابل توجهی داشت. وی یکی از مهمترین وظایف مدنی امپراتور را بر عهده گرفت. ملاقات با هیئت سناتورها، دریافت دادخواست و پاسخ به مکاتبات، مسئولیت انتصاب، پیشرفتها، لطفها، اخراجها و اعدام‌ها و مشارکت در سیاست‌های داخلی و خارجی را عهده دار بود.
او نماینده پسرش بود و در جلسات و پاسخگویی به سئوالات نقش داشت. با این حال، اقتدار نهایی در امور حقوقی، برای خود کاراکالا بود. امپراتور تمام نقش های موجود در سیستم حقوقی را به عنوان قاضی، قانونگذار و مدیر عهده دار شد. هر چند بخاطر غیبت های مداوم او بخاطر لشکرکشی هایش، جولیا بسیاری از قوانین حقوقی را به جای او برعهده داشت. در سال ۲۱۷، هنگامی که کاراکالا کشته شد، جولیا در انطاکیه بود، که کلیه گزارش‌ها و نامه نگاری‌های روزمره و فراوان را مرتب می‌کرد، و به همه آنها برخورد و رسیدگی می‌کرد و امور مهم یا بسیار مهم را رتق و فتق کرده و پیامهای غیر مهم را پاک می‌کرد، و فقط مواردی اندک که بسیار فوری و حیاتی بودند را به طور استثنائی به اطلاع کاراکالا میرساند و به نمایندگی از او دستورها صادر شده را انجام می‌داد، بدین سان او پسرش را از وظایفش سبک و آزاد کرده و خود امپراتوری را مدیریت می‌کرد.
پس از مرگ کاراکالا، سه روز بعد، ماکرینوس با حمایت ارتش روم اما بدون محبوبیت، خود را امپراتور اعلام کرد. با خبر مرگ پسرش جولیا موقعیت قدرتمند و بانفوذ خود را در خطر دید، به زودی جولیا آروزی خود را نشان داد و می‌خواست که خودش را تنها حاکم امپراتوری کند، اما در برنامه‌ریزی خود توسط ماکرینوس مورد حمله قرار گرفت و چرا که جولیا توسط امپراتور جدید یک تهدید حیاتی برای اقتدارش دیده شد که توان سرنگونی‌اش را توسط ارتش دارد دستور داد که هر چه سریع انطاکیه را ترک کند و به زادگاه خود امسا بازگردد و جولیا که از شادی مرگ پسرش در پایتخت (رم) باخبر شده بود، از ادامه کار خود ناامید شده و چرا که از سرطان سینه خفیف رنج می برد، خودش را با گرسنگی چند هفته پس از مرگ پسرش کشت. اقدام او برای خودکشی بخاطر از دست دادن پسرش نبود، بلکه بخاطر جلوگیری از بازگشت به یک شهروند عامی و زندگی خصوصی پس از سالها قدرت و زندگی پر سر و صدای سلطنتی بود.
پس از این که اردوان پنجم قدرت خود را پایسته کرد، کاراکالا قیصر وقت روم سفیری را به همراه هدایای زیاد به دربار اردوان فرستاد و خواستار ازدواج با دختر او شد و وانمود کرد که با این کار قصد دوستی و صلح با دولت اشکانی را دارد. اردوان به خاطر وضع ناآرام داخلی که از زمان مرگ بلاش یکم دامنگیر خاندان اشکانی شده بود و نبردهای بسیار که در این دوران میان دو کشور درگرفته بود و ویرانی‌هایی که به خاطر شکست ایرانیان در این نبردها در بخش غربی ایران به وجود آمده بود، خواهان صلح و آرامش بود و این درخواست کاراکالا را پذیرفت.
اردوان شاد از اینکه نبردهای ویرانگر میان ایران و روم می‌رفت تا با این پیوند پایان پذیرد، جشنی بزرگ تدارک دید و از همهٔ بزرگان دعوت کرد و آمادهٔ پذیرایی از کاراکالا و همراهانش شد. کاراکالا که توطئه گسترده‌ای را سازمان داده بود، با سپاهی گران روانهٔ ایران شد. هنگامی که اردوان و همراهانش به جهت خوش‌آمدگویی به محل استقرار رومیان رفتند، رومیان آنان را غافلگیر کردند و به آن‌ها یورش بردند و بسیاری از ایرانیان را که فاقد هر گونه سلاحی بودند، کشتند، ولی اردوان توانست از این مهلکه جان سالم به در برد. کاراکالا پس از این کار زشت و ناجوانمردانه اش در سال ۲۱۷ میلادی در نزدیکی حران کشته شد.
اردوان برای انتقام‌گیری سپاهی گرد آورد، ولی پیش از رسیدن به مرز ایران و روم نمایندگان مارکرینوس جانشین کاراکالا به آن‌ها رسیدند و خواستار آشتی میان دو دولت شدند. در این گفتگوها اردوان خواستار ترک میان‌رودان توسط رومیان و پرداخت غرامت از طرف ایشان به دولت ایران شد. رومیان این پیشنهادها را نپذیرفتند و به دنبال آن نبردی دیگر میان ایران و روم درگرفت. اشکانیان در این پیکار پراهمیت از روش جنگ و گریزی که مخصوص آن‌ها بود و به کمک آن در نبردهای بزرگی مانند نبرد حران پیروز شده بودند، بهره بردند. دو روز آغازین نبرد هیچ یک از دو سپاه بر دیگری چیره نشد ولی در روز سوم سپاه ایران کاملاً پیروز شد. رومیان در پی این شکست درخواست صلح نمودند و حاضر به پرداخت غرامتی سنگین به اشکانیان شدند. رومیان درخواست دیگر اردوان مبنی بر تخلیهٔ میان‌رودان را رد کردند و دولت اشکانی چون با بحران‌های بسیاری روبه‌رو بود، از این درخواست خود چشم‌پوشی کرد.
نمای دور یا لانگ شات به مساحت قابل ملاحظه ای در اطراف موضوع فیلم یا عکس گفته می شود. در این تصویر دوربین فاصله بسیاری تا موضوع دارد و یک شی یا یک شخص را در ارتباط با محیط اطرافش نشان میدهد. به‌طور کلی لانگ شات انتقال و عبور از منظره عمومی است.
امیرحسین فشنگچی (زادهٔ ۱۷ دی ۱۳۶۵) بازیکن سابق فوتبال اهل ایران است. وی سابقه بازی در پرسپولیس را دارد.
وی فوتبال حرفه‌ای را از تیم صباباتری شروع کرده و در ۱۳ خرداد ۱۳۸۹ با امضای قرارداد دو ساله به عضویت پرسپولیس درآمد.رضایی، نوری و فشنگچی به پرسپولیس پیوستند خبرگزاری فارس فشنگچی در سال ۱۳۹۲ به تیم ملوانهافبک پرسپولیس به تیم فوتبال ملوان پیوست خبرگزاری فارس و سپس در سال ۱۳۹۳ به تیم پیکان تهران پیوست.امیرحسین فشنگچی به پیکان پیوست ورزش ۳ اینستاگرامش:sardar.artin.khakbaz است دوستی که از زمانی که توی پرسپولیس رفیق امیرحسین فشنگچی شد. رفیقش آرتین خاکباز جویبارگلی است.
وی در ۱۹ آبان ۱۳۸۸، مقابل ایسلند، اولین بازی ملی خود را انجام داد.
وصله می‌تواند یکی از کاربردهای زیر را داشته باشد:
شهیدآباد یا تروجن، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان کوهستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، شامل ۱۳۳۶خانوار و جمعیت ۴۱۱۳ نفر بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم تروجن از قومیت طبری هستند. مردم تروجن به زبان طبری (مازندرانی) سخن میگویند.
از اماکن مذهبی میتوان به امام زاده حسین (ع) از هاشمیون اشاره کرد.
غار هوتو و غار کمربند در این روستا قرار دارند.
امام‌ده یا شاه‌کیله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا قدمتی بیش از ۵۰۰ ساله داشته و از قدیم غالب مردم این روستا مشغول کشاورزی، دامپروری، پرورش ماهی و صیادی می‌باشند. این روستا در گذشته به دلیل وجود جوی‌های آب (در زبان تبری: کیله) و گذر جوی بزرگ‌تر از میان آن به "شاه‌کیله" معروف شد. این جوی (کیله) امروزه نیز در روستا قابل مشاهده می‌باشد.
در کتاب ایران و قضیه ایران نوشته سیاستمدار انگلیسی جرج کرزن، در رابطه با این روستا ذکر شده که در گذشته به صورت بندرگاهی جهت حمل و نقل بار و محصولات به بازار بزرگی که در منطقه وجود داشته، مورد استفاده قرار می‌گرفته که آثار آن تا حدود ۴۰ سال قبل قابل مشاهده بوده که اکنون به دلیل تغییر سطح آب، تا حدود زیادی از بین رفته است.
در ادامه بیان شده که این روستا علاوه بر بندرگاه منطقه، به صورت قلعه و بارویی جهت حفاظت از اشرف (بهشهر) مورد استفاده قرار می‌گرفته و از برج‌هایی که در شمال روستا وجود داشت به منظور نگهبانی و دیده‌بانی استفاده می‌شد، که اکنون نیز آثاری از آن برج‌ها قابل مشاهده می‌باشد.
همچنین در قدیم در روستای امام‌ده حمامی بسیار زیبا و به صورت خزانه‌ای، احداث شده بود که نشان دهنده قدمت این روستا و منطقه می‌باشد.
این روستا در دهستان کوهستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱۶ نفر (۱۰۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم امام‌ده از قومیت طبری هستند. مردم امام‌ده به زبان طبری (مازندرانی) سخن میگویند.
عباس‌آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان کوهستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱ نفر (۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم عباس‌آباد از قومیت تبری هستند. مردم عباس اباد به زبان تبری (مازندرانی) سخن میگویند.
کِنِت، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان کوهستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۷ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم کنت از قومیت طبری هستند. مردم کنت به زبان طبری (مازندرانی) سخن میگویند.
شهرک صنعتی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان کوهستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
التپه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان کوهستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۰۳ نفر (۴۶۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم التپه از قومیت طبری هستند. مردم التپه به زبان طبری (مازندرانی) سخن میگویند.
سارو، روستایی است در جوار شهر بهشهر و از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان کوهستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ( ۱۵۹۳ نفر ) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم سارو از قومیت طبری هستند. مردم سارو به زبان طبری (مازندرانی) سخن میگویند.
یعقوب لنگه، روستایی است در نزدیکی زاغمرز و بندر امیرآباد و از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان میان کاله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۹۹ نفر (۲۴۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم یعقوب لنگه از قومیت طبری هستند. مردم یعقوب لنگه به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
نمک چال، روستایی است در نزدیکی زاغمرز و بندر امیرآباد و شبه جزیره میانکاله و از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان میان کاله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷۰۳ نفر بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم بومی نمک چال از قومیت طبری هستند. مردم بومی نمک چال به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند. همچنین مهاجرانی از استان سیستان و بلوچستان در این روستا سکونت دارند.
یکه توت، روستایی است در نزدیکی زاغمرز و بندر امیرآباد از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان میان کاله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۰۱ نفر (۳۵۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم یکه توت از قومیت طبری هستند. مردم یکه توت به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
مهدی آباد، روستایی است در نزدیکی زاغمرز و بندر امیرآباد و از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان میان کاله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۸ نفر (۵۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم مهدی آباد از قومیت طبری هستند. مردم مهدی آباد به زبان طبری (مازندرانی) سخن میگویند.
امیرآباد، شهری است در نزدیکی زاغمرز و بندر امیرآباد و از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران است.
این روستا در دهستان میان کاله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۲۲۲ نفر بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم بومی امیرآباد از قومیت طبری هستند. مردم بومی امیرآباد به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند. همچنین مردمان عبدالملکی در این روستا سکونت دارند که به گویش عبدالملکی از زبان کردی صحبت می‌کنند. ریشه عبدالملکی‌ها به قوم ترک افشار می‌رسد و عبدالملکی‌ها تلفیقی از اقوام ترک افشار و ترک قشقایی و کرد و لک و لر می‌باشند و از منطقه شیراز به غرب مازندران کوچیدند و سپس گروهی از آنها از غرب مازندران به امیرآباد آمدند.
زینوند، روستایی است در نزدیکی زاغمرز و بندر امیرآباد و از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران
این روستا در دهستان میان کاله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۴۸۴ نفر (۴۸۷ خانوار) بوده‌است.
حسین‌آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان میان کاله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۳۶۶۱ نفر (۸۶۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم حسسین اباد از قومیت طبری هستند. مردم حسین آباد به زبان طبری (مازندرانی) سخن میگویند.
قره تپه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. روستای قره تپه از نظر موقعیت جغرافیایی در سیزده کیلومتری شمال غرب بهشهر و اولین روستای در مسیر جاده بهشهر به دریا بعد از شهرک صنعتی بهشهر قرارگرفته‌است. مساحت کلی روستا با احتساب زمین‌های مزروعی و مراتع به ۶۰۰۰هکتار می‌رسد. این روستا از سمت غرب به زمین‌های زراعی روستای حسین‌آباد و از جنوب به زمین‌های زراعی روستای گرجی‌محله و کوهستان و رستم‌کلا منتهی می‌شود. مجموعه بناهای افغان‌نژاد که جزء آثار ملی ایران به حساب می‌آید و مربوط به دورهٔ قاجاریه است در این روستا قرار دارد. در گذشته مجموعه بناهای افغان‌نژاد در نوک تپه نماد روستای قره تپه بود. ولی متأسفانه به‌دلیل عدم توجه به معماری و قدمت این روستا، مسجد بزرگی در کنار عمارت افغان نژاد ساخته شد تا حالت نمادگونهٔ این عمارت را کمرنگ نماید.
این روستا در دهستان میان کاله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۸۴ نفر (۵۰۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم قره تپه از قومیت طبری هستند. مردم قره تپه به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
در روستای قره تپه مردم به صورت طایفه‌ای زندگی می‌کنند این طایفه‌ها عبارت است از طایفه ناصری طایفه سلیمانخیلی کابلی و گیلک.
قدمت زندگی مردم در این روستا به سال ۱۱۱۴ هجری شمسی برمیگردد که با قدرت گرفتن نادرشاه افشار گروهی از افراد به این روستا که در گذشته تپه ای بوده به رنگ سیاه و خالی از سکنه تبعید کرده و این روستا را تبعید گاه کرد.
با گذشت چند سال گروه‌های قومی دیگری به این تپه نقل مکان کردند و این تپه از حالت تبعید گاه به یک روستا تبدیل شد.
با گذشت چندین سال در زمان قاجاریه گیلک‌ها وارد روستا شدند و در قسمت غربی روستا سکونت کردند.
قره تپه در زمان‌های بسیار قدیم در زمان اشکانیان یا دوران کوچ سکاها به تبرستان حالتی پرستشگاهی برای مردمی که به دین یا آیین میترایی باور داشتند بود و در این تپه مردم به پرستش خدای یکتا می‌پرداختند یا مرده‌های خود را درون کوزه ای گذاشته و آنرا به درون رود می‌انداختند.
با توجه به پیدا شدن گنج‌ها و طلاها و اجساد درون کوزه در اطراف روستا می‌توان به این پی برد این تپه از ارزش‌های معنوی نیز داشته و فقط یک تپه خالی از سکنه نبوده.
بهشهر
لله مرز، روستایی است در نزدیکی زاغمرز و بندر امیرآباد و از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان میانکاله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۶ نفر (۱۴۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم لله مرز از قومیت طبری هستند. مردم لله مرز به زبان طبری (مازندرانی) سخن میگویند.
پاسند، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنج هزاره قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۴۷ نفر (۴۲۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم پاسند از قومیت طبری هستند. مردم پاسند به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
تازه آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنج هزاره قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۶ نفر (۸۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم این روستا از قومیت طبری هستند. مردم این روستا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
این روستا از شمال به روستای پاسند، از شرق به خلیل شهر، از غرب به روستای سارو و از جنوب به جنگل وصل می‌باشد.
غریب محله ممکن است به یکی از مکان‌های زیر اشاره بدارد:
چالکده، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنج هزاره قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۲ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم این روستا از قومیت طبری هستند. مردم این روستا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
شیرداری، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنج هزاره قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۸ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم این روستا از قومیت طبری هستند. مردم این روستا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
محمدآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنج هزاره قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲۰ نفر (۱۱۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم این روستا از قومیت طبری هستند. مردم این روستا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
ولم، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنج هزاره قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1395، جمعیت آن 125نفر (44 خانوار) می‌باشد.درگاه ملی آمار ایران از این تعداد افراد 63 زن و 62 مرد می‌باشند. مردم این روستا از قومیت طبری هستند. مردم این روستا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
روستای ولم بر روی کمربند کوهستانی واقع شده‌است و دارای هوایی نسبتاً سرد می‌باشد که از اواسط بهار تا اواخر تابستان دارای آب و هوایی معتدل می‌باشد و از اوایل پاییز هوا رو به سردی می گراید که در اواخر این فصل شدت سرما بیشتر می‌شود و از آخرین روزهای فصل پاییز می‌توانیم شاهد برف باشیم.
روستای ولم روستای کوچکی می‌باشد که با قدمتی بیش از 500 سال می‌باشد.پراکندگی خانه‌ها در این روستا زیاد نیست ولی با این وجود به سه قسمت کوچکتر تقسیم می‌شود که عبارتند از:
1. "سید محلّه" که در جنوب غربی روستا قرار دارد که همهٔ ساکنان آن سید می‌باشند و از فرزندان و نوادگان سید حسن حسینی می‌باشد.
2. "بالا محلّه" که در محدوده شمال شرقی و جنوب شرقی قرار دارد.
3. "پایین محله" که در شمال غربی روستا واقع شده‌است.
زمینهایی که به روستا نزدیک می‌باشد برای تأمین نیازهای روزمره خود از آن استفاده می‌شود و در آن میوه و سبزیجات کشت می‌شود.
زمینهایی که با کمی فاصله از روستا می‌باشند برای کشاورزی استفاده می‌شوند که 90 درصد زمین‌های روستا مختص کشاورزی می‌باشد.
این روستا در منطقه کوهستانی شمال کشور قرار دارد، بنابراین دارای هوای خنک و دلپذیری می‌باشد.
به‌طور کلی روستای ولم را می‌توان یک منطقه تفریحی و توریستی دانست چون دارای هوای لطیف، جنگلهای انبوه و زمین‌های کشاورزی و چشمه‌ها و رودخانه‌های فراوانی است.
این آبشار در طرف شمال غربی روستا و در کنار رودخانه "مهربانرود" قرار دارد و به این رودخانه می ریزد.
آب چون از روی صخره‌ها عبور می‌کند و به رنگ سفید نمایان می‌شود باعث شده تا نام این آبشار را اسپه او(آب سفید) بگذارند.
آبشار زیبا و دیدنی اسپه او با ارتفاعی بالغ بر ۴۰۰ متر، در دل کوه سیاخانی از چشمه‌ای که از شکاف سنگی در زیر درختی کهنسال میجوشد سرچشمه میگیرد. این آبشار به صورت پله کانی و کاسه‌ای است و دارای حوضچه‌های آهکی متعدد در ۷ طبقه می‌باشد که در طول سالیان متمادی ایجاد شده اند و سرانجام به رودخانه مهربانرود می‌ریزد.
در اثر برخورد آب با سنگ‌های بستر و سر خوردن از روی آن‌ها حالتی کف آلود و سفید رنگ ایجاد می‌شود که نام این آبشار که به زبان محلی(مازندرانی) به همین معناست، از روی آن نهاده شده‌است.
آبشار بسیار باشکوه و بلند اسپه او پوشیده از خز می‌باشد و به خاطر شرایط آهکی بودن سنگ آن به راحتی میتوان از پایین تا محل سرچشمه از آبشار بالا رفت و از طراوت و خنکای آب و همچنین طبیعت و مناظر بی بدیل قسمت‌های مختلف آبشار لذت برد.
این آبشار پلکانی یکی از بزرگترین آبشارهای کشور می‌باشد که در نوع خود بی‌نظیر است و به همین دلیل همه ساله توجه توریست‌های زیادی را به خود جلب میکند.
آبشار اسپه او در تاریخ 23 آبان 1394 در فهرست آثار طبیعی ملی به نام روستای ولم ثبت گردید.
از دیگر مکان‌های دیدنی و پرجاذبه روستا جزی می‌باشد که در شمال روستا و به فاصله کمی از روستا(500 متر) قرار دارد.آب این چشمه از داخل غار تنگی بیرون می‌آید که بسیار خنک است و به علت آب تمیز و فراوان که خاصیت درمانی دارد همه ساله و عمدتاً تابستان‌ها افراد زیادی از شهر و روستاهای اطراف برای تفریح به این مکان می آیند.
این چشمه که از فاصله 90 متری رودخانه به صورت چشمه‌ای پرآب می‌باشد، با جریانی آرام به رودخانه مهربانرود می پیوندد، بسیار زیبا و دیدنی است و آّب خنک و زلالی دارد که به دلیل کبود به نظر رسیدن آب آن، آن را "کئو" نامیدند.
کشاورزی قسمت عمده‌ای از درآمد مردمان روستا را تشکیل می‌دهد.
محصولاتی که با این ناحیه و شرایط آب و هوایی آن سازگار است عبارتند از: گندم، جو، لوبیا یا دانه روغنی(سویا)، شالی، ارزن(گرس)، باقلا، کُلزا و ... می‌باشد.
یکی دیگر از منابع درآمد روستاییان دامپروری می‌باشد. موقعیت جغرافیایی و شرایط اقلیمی روستا ایجاب می‌کند تا مردم در کنار کشاورزی به دامپروری بپردازند. زمین‌های کشاورزی پس از برداشت محصول بهترین چراگاه برای دام‌ها می‌باشد همچنین چراگاههای طبیعی زیادی که قابل کشت نمی باشد هم برای چرای گاو، گوسفند و بز استفاده می‌شود. در سالهای اخیر به علت جلوگیری از ورود گاوها به جنگلها از اهمیت گاوداری کاسته شده‌است و هر خانواده تعداد اندکی گاو را در دامداری‌های خود به صورت دستی نگه می دارند.
3. وبلاگ روستای ولم
ارضت، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵۳۵ نفر (۱۶۴خانوار) بوده‌است. مردم این روستا از قومیت طبری هستند. مردم این روستا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
اَندِرات، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران است.
این روستا با اتکا به مردمان خود و عدم کمک از هیچ نهاد وسازمانی با کشت اولین زعفران درسال۱۳۸۳ تاکنون مساحتی بالغ بر ۲۰ هکتار به این محصول اختصاص داده است و با برگزاری اولین جشنواره درسال ۱۳۹۸، به عنوان پایتخت زعفران در استان مازندران نامگذاری شد.
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۵ نفر بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم اندرات از قومیت طبری هستند. مردم اندرات به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
بادله دره، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم بادله دره از قومیت طبری هستند. مردم بادله دره به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
پارسا، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم پارسا از قومیت طبری هستند. مردم پارسا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
سفیدچاه، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان گلوگاه در استان مازندران ایران.
در این روستا قبرستانی باستانی قرار دارد که قدمت آن به بیش از 5000 سال پیش بر میگردد.
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۹ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم سفیدچاه از قومیت طبری هستند. مردم سفیدچاه به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
عبدالهی، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۷ نفر (۵۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم این روستا از قومیت طبری هستند. مردم این روستا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
یانه سر، روستایی از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران است.
این روستا شرقی ترین نقطه استان مازندران از لحاظ مختصات جغرافیایی است.
آثار تاریخی : خانه شهریاری و امامزاده محمد خوش انگور
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۸ نفر (۷۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم یانه سر از قومیت طبری هستند. مردم یانه سر به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
اَلارَزبوم، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم الارزبوم از قومیت طبری هستند. مردم الارزبوم به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
اَلارَز، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۰ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم الارز از قومیت طبری هستند. مردم الارز به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
پیته نو روستایی زیبا از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران، ایران می‌باشد.
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴۵ نفر (۱۰۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم پیته نو از قومیت طبری هستند. مردم پیته نو به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
این روستا با قدمت ۳۵۰ ساله از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در مازندران می‌باشد.
به زبان مازندرانی، پیته یعنی پوسیده و نو به معنی حوض چوبی می باشد، در قدیم از تنه درختان برای ساخت حوض چوبی جهت جلوگیری ازگل آلود شدن آب و نگهداری و ذخیره آن استفاده می شد، در آن زمان، مکان فعلی روستا جای سکونت نبود، چشمه ای پر آب و با حوض چوبی قدیمی در این مکان قرار داشت، در اطراف این چشمه چند تا محله وجود داشت و افرادی آنجا زندگی میکردند، وقتی برای مصرف و نوشیدن آب از اطراف به سمت این چشمه میخواستند بیایند می گفتند برویم پیته نو، یعنی چشمه ای که حوض چوبی آن پوسیده و قدیمی می باشد. جهت دسترسی راحت تر به آب چشمه و وجود فضای مناسب برای سکونت و کشاورزی، اهالی محله های اطراف به این محل سکنی گزیدند و محل واحدی را تشکیل دادند و نام این روستا اینگونه بر سر زبان ها افتاد و پیته نو نامیده شد. در قدیم، اساس شکل گیری برخی نامگذاری ها اینگونه بود، در اطراف روستا و نزدیک جنگل، محلی وجود داشت که دیوار و درب نداشت، وقتی از اطراف میخواستند سمت این محل بیایند، میگفتند برویم بی در محله. در برخی موارد، با توجه به شرایط جغرافیایی و ویژگی های خاک و زمین نامگذاری ها شکل میگرفت. مثلا اسبه چشمه، چشمه ای که خاک و زمین های اطراف آن به رنگ سفید بود نامگذاری شد.
از آثار تاریخی می‌توان به دو تپه (دین تپه و حسن تپه) و یک غار (غار مراد) اشاره کرد. چشمه ای با آبی خنک و گوارا در داخل روستا جاری است که مورد استفاده عموم قرار می‌گیرد و به خاطر وجود درخت افرا در نزدیکی آن به افرابن معروف گردید.این روستا با توجه به اینکه آثار تاریخی زیادی ندارد اما از لحاظ جغرافیایی در مکانی با ارتفاع ۱۶۴۰ متر از سطح دریا قرار دارد که یکی از مرتفع‌ترین روستاهای منطقه قلمداد می‌شود. همچنین به خاطر داشتن چشم‌اندازی زیبا و آب و هوایی مطبوع یکی از خوش نشین‌ترین و مهمان‌پذیرترین روستا در منطقه هزارجریب به‌شمار می‌آید. گذشته از این عبور کریدور شمال – جنوب از کنار روستا بر اهمیت آن افزوده‌است. گفتنی است این روستا دارای پاسگاه انتظامی، پاسگاه محیط زیست، پایگاه امداد و نجات جاده‌ای، مرکز مخابرات، پست بانک، خانه بهداشت و دهیاری می‌باشد.دهیاری روستای پیته نوشورای اسلامی پیته‌نو
لِند، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۳ نفر (۸۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم لند از قومیت طبری هستند. مردم لند به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
هورهه گارسیا (زاده ۲۸ آوریل ۱۹۷۳) بازیگر و کمدین آمریکایی است. از فیلم‌های او می‌توان به ایفای نقش هوگو هارلی ریس در مجموعه تلویزیونی لاست و فرناندو در فیلم کمدی یک شغل پیدا کن و سخنران عروسی اشاره کرد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی دیگری که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "هاوایی فایو-زیرو" اشاره کرد.
روستای پابند (پاوند) از توابع دهستان شهدا، بخش یانه سر، شهرستان بهشهر در استان مازندران می‌باشد که در مختصات جغرافیایی ۷۶۵۰۵۷ شرقی، ۴۰۴۲۲۷۹ شمالی و ارتفاع ۱۹۸۰ متری از سطح آب‌های آزاد قرار دارد.
این روستا از بزرگ‌ترین و پر جمعیت‌ترین روستاهای بخش هزارجریب به‌شمار می‌رود.
فاصلهٔ این روستا (به صورت خط هوایی مستقیم)، تا شهر گلوگاه ۳۰ کیلومتر، تا بهشهر ۴۵ کیلومتر و تا ساری (مرکز استان مازندران)، ۸۰ کیلومتر است. نامگذاری پارک ملی پابندمصوبه۱۳۸۳هئت دولت برگرفته ازنام این روستابخاطرقرارگرفتن درآن منطقه می‌باشد.
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۰ نفر (۱۴۶خانوار) بوده‌است. مردم پابند از قومیت طبری هستند. مردم پابند به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند. برخی از اهالی مدعی اند جمعیت این روستا بیش از ده هزار نفر بوده که اغلب مهاجرت به شهرهای گرگان و بهشهر نموده‌اند. به علت کشف آثارتاریخی متعدد گمان میرو دسلسله باوندیان که پس از اسلام در کوه‌های مازندران حکومت می‌کردند مرتبط با این منطقه بوده‌است.
افراد سرشناس: «رضا اسدی» بازیکن تیم سپاهان و تیم ملی فوتبال ایران
سرخ گریوه، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.