moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اعضای جیپسی کینگز زادهٔ فرانسه هستند، اما با فرهنگ اسپانیایی رشد یافتند و سبک پاپ فلامنکو را به گوش مخاطبان جهانی رساندند. این گروه در شهر آرل در جنوب فرانسه در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی تشکیل شد که طی آن نیکُلا رِیس و آندره ریس (فرزندان خوزه رِیس) با پسر دایی‌های خود ژاک، موریس و تونینو بالیاردو گرد هم آمدند. در آن زمان خوزه ریس و مانیتاس دِ پلاتا یک زوج هنری بودند که توانستند «رومبا فلامنکو» را (که با نام‌های رومبای اسپانیایی یا رومبای کولی هم شناخته می‌شود) در سطح گسترده‌تری به گوش مخاطبان برسانند. پس از جدایی خوزه از مانیتاس، او و پسرانش گروهی درست کردند که نامش «رِیس‌ها» (Los Reyes) بود که علاوه بر آنکه نام‌خانوادگی‌شان را نشان می‌داد، در اسپانیایی به معنای «پادشاهان» هم بود.
«رِیس‌ها» کارشان را به‌عنوان یک گروه موسیقی کولی‌ها آغاز کردند. آنها در سرتاسر فرانسه سفر کرده و در مجالس عروسی، جشنواره‌ها و خیابان‌های شهر به اجرای موسیقی پرداختند. از آنجایی که سبک زندگی آنها بسیار شبیه کولیان بود، بعدها نام «جیپسی کینگز» را برگزیدند. کمی بعد، آنها به میهمانی‌های سطح بالاتری در سن-تروپه، دعوت می‌شدند، اما دو آلبوم نخست آنان چندان مورد توجه واقع نشد. تا به اینجا، موسیقی آنان فلامنکوی سنتی بود که صدای نیکُلا و گیتار تونینو بدان جان می‌بخشید.
گروه جیپسی کینگز ترکیبی از گیتاریست‌های چپ‌دست و راست‌دست بود: سه برادر از خانوادهٔ رِیس (نیکلا، آندره و پاچی) چپ‌دست بودند و با گیتارهای چپ‌دستان (و البته گاهی نیز گیتار راست‌دستان که سیم می آن در پائین قرار می‌گیرد) می‌نواختند. دیه‌گو بالیاردو نیز چپ‌دست بود، اما گیتار چپ‌دستی می‌نواخت که سیم می آن در بالا قرار داشت. کانوت ریس، پل ریس و پاکو بالیاردو راست‌دست هستند. همه این چپ‌دست‌ها به کمک این سه راست‌دست، ریتم‌های پرقدرت پس‌زمینه را می‌نوازند و تک‌نواز اصلی گروه تونینو بالیاردو بود که گیتاریستی راست‌دست با شیوهٔ نوازندگی فلامنکوی سنتی بود.
گروه جیپسی کینگز مورد انتقاد موسیقی‌دانان فلامنکوی سنتی بوده است، اما نیکلا ریس در مصاحبه‌ای گفت که سبک فلامنکو اصولاً در وضعیت خوبی قرار ندارد و او به موفقیت‌ گروهش افتخار می‌کند. آلبوم ۱۹۹۷ آنان "قطب‌نما" حاوی فلامنکوی سنتی بیشتری است.
آغاز موفقیت جیپسی کینگز با آلبوم سوم آنها "جیپسی کینگز" بود که ترانه‌های جوبی جوبا، بامبولئو و یک عشق را شامل می‌شد. این آلبوم در سال ۱۹۸۹ در ایالات متحده آمریکا منتشر شد و ۴۰ هفته در جدول موسیقی باقی ماند و یکی از معدود آلبوم‌های اسپانیایی‌زبان بود که به چنین موفقیتی دست یافت. آنها در سال ۱۹۹۱ میلادی، ترانه «من هیچگونه وابستگی عاطفی ندارم» را برای یکی از ویدئوهای شرکت والت دیزنی بازخوانی کردند. بازخوانی هتل کالیفرنیا توسط جیپسی کینگز نمونه‌ای از گیتارنوازی سریع فلامنکو توسط تک‌نواز و هم‌نوازی ریتمیک گیتارهای پس‌زمینه بود و در فیلم "لبوفسکی بزرگ" (۱۹۹۸) به کارگردانی برادران کوئن به‌کار رفت. در "داستان اسباب‌بازی ۳" اقتباس اسپانیایی آنها از ترانه «دوستی در من داری» تحت عنوان «دوستی در درونم هست» (Hay un Amigo en Mi) به‌کار گرفته شد. ترانهٔ بامبولئو نیز در پویانمایی "آواز" استفاده شد.
برخی از اعضای گروه جیپسی کینگز اقدام به انتشار آلبوم‌هایی از آثار شخصی خود نموده‌اند. در سال ۱۹۸۸ کانوت نخستین آلبوم خود به نام «"بولرو"» را روانهٔ بازار کرد. او یک آلبوم دیگر به نام «"کولی"» هم منتشر نموده‌است. آندره رِیس یک آلبوم شخص در سال ۱۹۹۲ ضبط کرد، اما هرگز آنرا به‌طور رسمی منتشر نکرد و نسخهٔ‌های غیرقانونی از آن به دست دوستدارانش رسید و در اینترنت عرضه شد. تونینو نیز یک آلبوم از آثار بی‌کلام خود به نام «چکیده‌ها» را در سال ۲۰۰۱ منتشر کرد که در سال ۲۰۰۳ مجدداً بازنشر گردید.
جیپسی کینگز با هنرمندان مشهور متعددی همکاری داشته‌اند که از آن میان، می‌توان به جون بایز، فرانسیس کابرل، زیگی مارلی (پسر باب مارلی) و بناناراما اشاره کرد.
اعضای این گروه از دو خانواده تشکیل شده‌اند که نسبت خویشاوندی با هم دارند: برادران رِیس که پسران «خوزه ریس» و خواهرزادگان مانیتاس دِ پلاتا هستند و برادران بالیاردو که پسران مانیتاس هستند.
شیکو بوشیکی، یکی از پایه‌گذاران گروه و داماد «خوزه ریس» بود که پس از انتشار آلبوم "موزائیک" در سال ۱۹۸۹ میلادی، جیپسی کینگز را ترک کرد و یک گروه موسیقی دیگر به نام «شیکو و کولی‌ها» را بنیان نهاد.
تا سال ۲۰۱۵ میلادی، تنها نیکلا و تونینو در گروه باقی مانده‌اند و بقیه از گروه جدا شده‌اند.
استوارت سیم منتقد ادبی و استاد ادبیات انگلیسی دانشگاه نورثامبریا است.رسانه‌ها کمتر به مباحث عمیق نظری توجه نشان می‌دهند او پژوهشگری شناخته‌شده در حوزه جهانی شدن، پست‌مدرنیسم، پساساختارگرایی، پسامارکسیسم، فلسفه قاره‌ای، نظریه فرهنگی و نظریه انتقادی به شمار می‌آید. او همچنین در دانشگاه آزاد انگلستان و دانشگاه ساندرلند تدریس کرده‌است. سیم مؤلف و ویراستار بیش از سی کتاب است و مقالات متعددی نیز نگاشته‌است. او دوره کارشناسی و دکتری را در دانشگاه منچستر گذرانده‌است.
صبح دریایی اصطلاحی است که بیشتر در علوم نظامی به‌کار برده می‌شود و عبارت از مرحله‌ای است که در خلال آن خورشید از ۱۲ درجه زیر افق به طلوع خورشید تغییر مکان می‌دهد.افق احتمالاً در این مرحله قابل تشخیص نیست٬ اما برجستگی‌های زمین ممکن است قابل دیدن باشد.میزان دید در این مرحله ۳۶۵ متر است و روشنایی کافی برای عملیات نظامی وجود دارد.
شونسوکی ناکامورا زادهٔ ۲۴ ژوئن ۱۹۷۸ در یوکوهاما، استان کاناگاوا، ژاپن) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است که هم‌اکنون در یوکوهاما مارینوس در جی‌لیگ بازی می‌کند.
او از سال ۲۰۰۱ تا سال ۲۰۱۰ ملی‌پوش تیم ملی فوتبال ژاپن بوده‌است
وی تاکنون در باشگاه‌های فوتبال رجینا، سلتیک و اسپانیول بازی کرده‌است.
حامی مالی کنونی کفش او شرکت آدیداس است.
شونسوکی ناکامورا در سال ۲۰۰۴ با یک دختر اهل ژاپن ازدواج نمود. اولین فرزند آنها، یک پسر در همان سال به دنیا آمد. پسر دومشان در روز ۱۵ ماه ژانویه سال ۲۰۰۸ متولد شد.
داور شوکر (؛ زادهٔ ۱ ژانویهٔ ۱۹۶۸) مهاجم فوتبال حرفه‌ای بازنشسته اهل کرواسی و رئیس فعلی فدراسیون فوتبال این کشور است.
وی بهترین گلزن تاریخ کرواسی (80گل) و آقای گل جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه (۶ گل) است. شوکر سال‌ها در تیم‌های مطرح اروپایی از جمله رئال مادرید و آرسنال به بازی پرداخته است.
شوکر در سال ۲۰۰۱ یک مدرسه فوتبال در زاگرب افتتاح کرد و در کشورش به کارهای خیریه و نیکوکارانه می‌پردازد. وی همچنین دو مدرسه فوتبال دیگر در کرواسی و کلیولند آمریکا دایر کرده‌است. وی علاوه بر اینها به شرکت‌های مسافرتی خارجی در کرواسی مشاوره می‌دهد.
کارلوس آلبرتو گومز پریرا (زاده در شهر ریو د ژانیرو) سرمربی سابق تیم ملی فوتبال برزیل است. وی موفق شد برزیل را در جام جهانی ۱۹۹۴ به قهرمانی برساند.
کارلوس آلبرتو با ۲ عنوان قهرمانی جام ملت‌های آسیا در سال‌های ۱۹۸۰ با کویت و ۱۹۸۸ با عربستان پرافتخارترین مربی غیر آسیایی در تاریخ این مسابقات است.
وی از ابتدای سال ۲۰۰۷ سرمربی تیم ملی آفریقای جنوبی شد و با فدراسیون فوتبال این کشور که میزبان جام جهانی ۲۰۱۰ بود، قرارداد همکاری منعقد ساخت.
وی تا سال ۲۰۱۰ با ۵ تیم در جام جهانی به عنوان سرمربی حضور داشته است. ۱۹۸۲ با کویت، ۱۹۹۰ با امارات، ۱۹۹۴ و ۲۰۰۶ با برزیل، ۱۹۹۸ با عربستان سعودی و ۲۰۱۰ با آفریقای جنوبی.
جمهوری کویت حکومتی دست‌نشانده و کوتاه مدت بود که پس از اشغال کویت توسط عراق تشکیل شد.
به دنبال تهاجم در ۲ آگوست ۱۹۹۰، شورای فرماندهی انقلابی عراق اعلام نمود که ارسال نیرو به کویت به منظور کمک به کودتای نافرجامی که توسط "انقلابیون کویتی" صورت گرفته بود، انجام شده‌است.Clive H. Schofield & Richard N. Schofield (Ed.). The Middle East and North Africa. New York: Routledge. 1994. p. 147.
حکومت جدید تحت عنوان "دولت موقت آزاد کویت" در ۴ آگوست، تحت نفوذ عراق با عضویت ۹ افسر به ظاهر عضو ارتش کویت (۴ سرهنگ و ۵ سرگرد) به رهبری علا حسین علی که سمت‌های نخست وزیری، فرماندهی کل قوا، وزارت دفاع و وزارت کشور به وی تعلق گرفت، تشکیل شد.Newsweek Vol. 116. 1990. p. 20.
امیر جابر احمد الصباح (امیر کویت که به عربستان گریخت و در آنجا تشکیل دولت در تبعید را دادMichael S. Casey. The History of Kuwait. Westport, CT: Greenwood Press. 2007. p. 93.) توسط رژیم جدید خلع و خانواده سلطنتی به اتخاذ سیاست‌های ضد مردمی، غیر دموکراتیک، پیروی از امپریالیسم و صهیونیسم با دست برد به اموال ملی به منظور تأمین منافع شخصی متهم شدندDaily Report: Soviet Union. Issues 147-153. 1990. p. 124..
ارتشی بومی که ظاهراً بیشتر از نیروهای عراقی بود تشکیل گردید (با ادعای عضویت ۱۰۰٫۰۰۰ داوطلبJerry Mark Long. Saddam's War of Words: Politics, Religion, and the Iraqi Invasion of Kuwait. Austin, TX: University of Texas Press. 2004. p. 27.) و حقوق شهروندی به اعراب غیر کویتی که پیش از اشغال و در زمان رژیم سلطنتی از خارج کشور برای کار وارد کویت شده بودند، اعطا شدDilip Hiro. Desert Shield to Desert Storm: The Second Gulf War. Lincoln, NE: iUniverse, Inc. 2003. p. 105..
روزنامه رژیم جدید به نام "الندا"Human Rights Watch World Report 1992: Events of 1991. New York: Human Rights Watch. 1991. p. 652. اعلام کرد که به پاس قدردانی از پاسخ عراق به درخواست کمک ملت کویت جهت سرنگونی سلطنت، روز دوم آگوست به عنوان "روز صدا" (یا روز پاسخ) نامیده خواهد شد.Itamar Rabinovich and Haim Shaked (Ed.). Middle East Contemporary Survey Vol. 14. Oxford: Westview Press. 1990. p. 403.
ولید سعود عبدالله که در مقام وزارت خارجه قرار گرفت موجب بدنامی‌هایی برای دولت موقت شد. وی در ۵ آگوست اظهار کرد: "کشورهایی که به اقدامات تنبیهی علیه دولت موقت آزاد کویت متوسل شده‌اند باید به یاد داشته باشند که ایشان داری اتباع و منافعی در کویت هستند. در صورتی که کشورهای مذکور به تجاوز یا تخطی بر ضد عراق و کویت اقدام کنند، دولت ما نیز در نوع رفتار خود با این کشورها تجدید نظر خواهد کرد."Quoted in Yossi Shain, Juan José Linz and Lynn Berat. Between States: Interim Governments and Democratic Transitions. New York: Cambridge University Press. 1995. p. 113.
در ۴ آگوست، صدام برادر ناتنی خود سبعاوی ابراهیم تکریتی از سرویس اطلاعاتی عراق(سرویس اطلاعات عمومی عراق معروف به استخبارات) را برای سازماندهی یک سیستم امنیتی مشابه عراق به کویت فرستاد.Ibrahim Al-Marashi and Sammy Salama. Iraq's Armed Forces: An Analytical History. New York: Routledge. 2008. p. 177.
رژیم عراق در جلب حمایت گروه‌های اپوزیسیون کویتی در مشارکت با حکومت دست نشانده‌اش ناکام بود، و در عوض این گروه‌های مخالف حمایت خود را متوجه سلطنت که در عربستان در تبعید بود معطوف ساختند.Malcolm B. Russell. The Middle East and South Asia: 2008. West Virginia: Stryker-Post Publications. 2008. p. 112.Christian Koch & David E. Long (Ed.). Gulf Security in the Twenty-First Century. Abu Dhabi: Emirates Center for Strategic Studies and Research. 1997. pp. 217-218.
عراق در ابتدا عنوان نمود که هدف از حضور در کویت کمک به ایجاد "دوره‌ای نوین از آزادی،دموکراسی و رفاه حقیقی در جامعه" بوده‌است و در صورتی که دولت موقت از نظر تأمین امنیت داخلی احساس رضایت بنمایدRabinovich and Shaked, p. 403.، ظرف یک هفته اقدام به ترک کویت خواهند نمود.Efraim Karsh and Inari Rautsi. Saddam Hussein: A Political Biography. New York: Grove Press. 1991. p. 221.
محکومیت‌های بین‌المللی نسبت به تهاجم عراق و فقدان حمایت داخلی از حکومت جدید کویت در میان شهروندان به سرعت نمایان شد.
در ۷ آگوست "دولت موقت آزاد کویت" خود را "جمهوری کویت" اعلام و اعلا حسین علی را در سمت نخست وزیر ابقا نمودRichard Alan Schwartz. The 1990s. New York: Facts on File, Inc. 2006. p. 74. که از لحاظ بین‌المللی به رسمیت شناخته نشد.
روز بعد در ۸ آگوست دولت کویت خود را منحل و منضم به عراق اعلام کرد.Dale W. Jacobs (Ed.). World Book Focus on Terrorism. Chicago, IL: World Book, Inc. 2002. p. 17. عراق نیز ادغام کویت به این کشور را به رسمیت شناخت.
عراق با انتشار بیانیه‌ای که از طرف شورای فرماندهی انقلابی صادر شد این ادغام را به رسمیت شناخت:
دولت آزاد کویت تصمیم به بازگشت به خویشانش در عراق گرفته‌است، به رهبری شوالیه عرب و رهبر بزرگ، رئیس‌جمهور فیلد مارشال صدام حسین که موافقت نمودند که بازگردند فرزندانشان به خانواده بزرگشان، که کویت باید به عراق بزرگ، مام میهن بپیوندد. اتحاد کامل میان عراق و کویت محقق شده‌است.Quoted in Lawrence Freedman. A Choice of Enemies: America Confronts the Middle East. New York: PublicAffairs. 2008. pp. 217-218. See also Rabinovich and Shaked, pp. 403-404.
پس از آن اعلا حسین علی به سمت معاون نخست وزیر عراق که در آن زمان تواماً در اختیار صدام بود و علی حسن المجید به عنوان فرماندار کویت تعیین شدند.
در ۲۸ آگوست، کویت به استانداری تغییر شکل داده و به عنوان استان نوزدهم عراق تعریف شد و به این ترتیب رسماً ضمیمه عراق گردید.
خودداری از عقب نشینی عراق از کویت منجر به بروز جنگ خلیج فارس گردید و در ۲۶ فوریه ۱۹۹۱ حکومت پیش از اشغال به قدرت بازگشت.
جنگ خلیج فارس
اشغال کویت
ویکی‌پدیای انگلیسی (http://en.wikipedia.org/wiki/Republic_of_Kuwait)
سیروس سهامی (زاده در بندر انزلی – درگذشته ) جغرافی‌دان، نویسنده، شاعر و استاد دانشگاه اهل ایران بود.دکتر سیروس سهامی مشاهیر بندر انزلی
سیروس سهامی در ۵ مرداد ۱۳۱۴ در خانه‌ای در کوچهٔ اردیبهشت بندر انزلی در یک خانواده متوسط زاده شد. تحصیلات ابتدایی را در نوشهر، رشت، و بندر انزلی به پایان برد و دوران دبیرستان را در دبیرستان فردوسی انزلی گذراند. سیروس سهامی در سال ۱۳۳۳ سال پایانی دبیرستان را شاگرد دبیرستان نوربخش رشت بود. او دورهٔ دبیرستان را با شاگرد اولی در رشته ادبی استان گیلان که، در آن هنگام مشتمل بر شهرستان‌های زنجان و اراک نیز بود سپری کرد. سپس دانشجوی رشته تاریخ و جغرافیا در دانشسرای عالی تهران شد و تحصیلات دانشگاهی خود را در سال ۱۳۳۶ با رتبه شاگرد اولی به پایان برد.
سیروس سهامی یک سال در دبیرستان‌های لنگرود و دو سال در دبیرستان‌های انزلی آموزگار بود و به آموزش تاریخ و جغرافیا و ادبیات فارسی پرداخت تا سرانجام زمان اعزام شاگردان اول دانشگاه‌ها به خارج فرا رسید. او در سال ۱۳۳۹ برای ادامه تحصیل به کشور فرانسه رفت .سیروس سهامی دکترای خود را در رشته جغرافیا با درجه «عالی» از دانشگاه کِلرمون فِران گرفت و سپس به وطن بازگشت و خدمات فرهنگی خود را در انزلی دنبال کرد.
سیروس سهامی در مهر ۱۳۴۵ به استادیاری دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد منصوب شد. اما در ۱۳۵۰ در جریان جشن‌های پنجاهمین سال سلطنت پهلوی، به سبب تعلقات فکری خود در جریان تصفیه استادان دانشگاه به همراه علی شریعتی و سه همکار دیگر، برای یک سال از خدمات دانشگاهی معلق بود. در اسفند ۱۳۵۷ بلافاصله پس از انقلاب ۱۳۵۷ به ریاست دانشگاه فردوسی مشهد برگزیده شد اما در ۱۳۵۸ بخاطر اختلاف با عملکرد حکومت اسلامی از این مقام استعفا کرد و بار دیگر از کار آموزش در این دانشگاه معلق شد. پی در فروردین ۱۳۶۰ در بندر انزلی دستگیر و به زندان وکیل آباد مشهد برده شد. این بار او را به پانزده سال زندان محکوم کردند. سیروس سهامی چهار سال و نیم را در زندان مشهد گذراند و سپس بخاطر بیماری حاد تنفسی بصورت تعزیری آزاد و مابقی حکم باقی مانده خود را در مشهد تبعید شد وی هیچگاه حاضر به کار در دانشگاه نشد و تنها به کار ترجمه و پژوهش در جغرافیا و شعر و ادبیات پرداخت .
تغییر پوشش زمین به تغییراتی گفته می‌شود که از سوی انسان‌ها روی پوشش زمین انجام می‌شود. اگرچه انسان‌ها در طول سال‌های طولانی همیشه در حال تغییر زمین بودند، اما اندازه‌گیری‌های کنونی تغییر زمین نشان‌دهندهٔ بالاترین میزان تغییر در تمام تاریخ عمر بشریت است. Erle Ellis (Lead Author);Robert Pontius (Topic Editor) "Land-use and land-cover change". In: Encyclopedia of Earth. Eds. Cutler J. Cleveland (Washington, D.C.: Environmental Information Coalition, National Council for Science and the Environment). [First published in the Encyclopedia of Earth April 18, 2010; Last revised Date May 7, 2012; Retrieved January 1, 2013 <http://www.eoearth.org/article/Land-use_and_land-cover_change> این تغییرات که همه شامل دخالت‌های مستقیم و غیر مستقیم انسان است، می‌تواند حدود نیمی از سطح خشکی‌های زمین را پایان قرن حاضر میلادی دچار تغییرات جدی کند و اکوسیستم‌های زمینی دچار تغییرات زیادی خواهند شد.آیا تغییرات آب و هوایی پوشش گیاهی زمین را عوض کرده؟ وب گاه صفر بیست.
تغییرات سریع کاربری اراضی و پوشش زمین در ایران در حومهٔ شهرهای بزرگ، به‌ویژه شهر تهران با پیامدهای مهمی چون تخریب منابع طبیعی، آلودگی‌های زیست‌محیطی و رشد نامناسب شهرها همراه بوده است. با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای چندزمانه لندست مربوط به سال‌های ۱۹۷۶ (میلادی)، ۱۹۸۸ (میلادی) و ۲۰۰۰ (میلادی)، اطلاعات جانبی و مدل زنجیره‌ای مارکوف، تغییرات کاربری اراضی و پوشش زمین طی ۲۴ سال در حومهٔ شهر تهران بررسی شده و نتایج نشان‌دهندهٔ گسترش زیاد مناطق ساخته‌شده و تخریب شدید اراضی کشاورزی طی این دوره در منطقه بوده‌است.پیش‌بینی تغییرات کاربری اراضی و پوشش زمین با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای و مدل زنجیره‌ای مارکوف، مقاله ۷، دوره چهاردهم، شماره سوم، پاییز ۱۳۸۹، صفحه ۱۱7-۱۳۰ «ژورنال مدرس»
ضیاآباد (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان آستانه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۲۱ نفر (۱۴۱خانوار) بوده‌است.
روستای ضیاآباد که در گذشته نامشده سفید بوده تولید کننده یکی از بهترین نوع انگور در ایران بوده و دارای باغهای فراوان انگور می باشد که به دلیل نوع خاک کوهپایه های این روستا دارای کیفیتی بی نظیر است.
نورآباد (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان آستانه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳۸ نفر (۱۱۶خانوار) بوده‌است.
برج چشمه محمود (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان آستانه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۴ نفر (۲۸خانوار) بوده است.
پلنگدر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان آستانه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۲ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
برج (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان آستانه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۳ نفر (۵۰خانوار) بوده‌است.
عضدیه (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان آستانه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۰ نفر (۱۲۸خانوار) بوده‌است.
قلعه عباس‌آباد (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان آستانه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۷۷ نفر (۱۸۳خانوار) بوده‌است.
پرکله (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان آستانه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۳ نفر (۷۲خانوار) بوده‌است.
ظهیرآباد آستانه روستایی در دهستان آستانه بخش مرکزی شهرستان شازند استان مرکزی ایران است. این روستا در نزدیکی شهر آستانه قرار دارد زبان مردم این روستا ترکی می‌باشد و مردم روستا به کار کشاورزی و خیاطی مشغول هستند.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۷۸۱ نفر (۲۴۳خانوار) بوده‌است.
قلعه بالمان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است. این روستا به دلیل آب و هوا و خاک مناسب همواره مورد توجه بوده‌است.
روستای بالمان یکی از زیباترین روستاهای شازند است. این روستا همجوار است با روستای قلعه آقا حمید ، شهر آستانه، روستای ظهیرآباد، روستای پرکله و دهکده صیدان و پاموزج.
این روستا در مجاورت کوه های راسونداست.
شغل روستاییان کشاورزی و دامپروری ایست بیشترین جمعیت روستای بالمان را کشاورزان به خود اختصاص داده‌اند. این روستا در میان سایر قریه ها دارای آب خوبی است.
این روستا براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸۹ نفر (۱۲۹خانوار) بوده‌است.
پاکل (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
دارای آب و هوای کوهستانی سرد در زمستان و خنک و معتدل در تابستان میباشد.
شغل اکثریت مردم کشاورزی و دامداری می‌باشد.
این روستا در دهستان آستانه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲۱ نفر (۲۲۴خانوار) بوده‌است.
سرسختی بالا، روستایی از توابع بخش شازند استان مرکز ی است.
این روستا در دهستان آستانه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۹۰۰ نفر (۴۲۱خانوار) بوده‌است.اين روستا از قدمت ٧٥٠٠ساله برخوردار است.
قلعه آقاحمید روستایی در دهستان آستانه بخش مرکزی شهرستان شازند استان مرکزی ایران است. مردم این روستا به گویش لری ثلاثی (زندی) صحبت می‌کنند و کاملاً از قوم لر هستند اما دقیقاً همانند زبان ملایر، بروجرد است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۲۴۵ نفر (۴۲۰خانوار) بوده‌است.
اکبرآباد (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
نام قدیم این روستا سنجانک بوده و در منطقه شرقی حال حاضر روستا واقع شده بود. در حدود سال ۱۲۵۰ هجری شمسی در اثر سیلاب این روستا تخریب و خالی از سکنه گردید و مردم آن ناحیه به تدریج در محل کنونی روستا ساکن گردیدند. این روستا اکنون در همسایگی روستای دهپول و ۵ کیلومتری شهر شازند واقع شده است. در آینده قرار است روستای اکبرآباد به یکی از شهرک‌های شهر شازند تبدیل گردد.
روستای اکبرآباد شازند دارای طبیعتی چهار فصل و دل‌انگیز است. در کنار طبیعت روستا دو رودخانه که یکی از آن‌ها از سرشاخه‌های سرچشمه عباس‌آباد و دیگری از سرشاخه‌های سرچشمه سورانه که فصلی می‌باشد، از داخل روستا عبور و زمین‌های کشاورزی آن را سیراب می‌نماید.
اهالی روستا در کنار اشتغال در مشاغل صنعتی حومه، نظیر پالایشگاه و پتروشیمی به کار کشاورزی و دامپروری و اشتغال در ادارات نیز مشغول‌اند.
این روستا در بخش مرکزی شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۶۹۴ نفر (۴۷۵خانوار) بوده ‌است.
ده پول (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان قره کهریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۸ نفر (۷۷خانوار) بوده‌است.
سرسختی پایین روستایی در دهستان کزاز بخش مرکزی شهرستان شازند استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۰۵۴ نفر (۳۲۰خانوار) بوده‌است.
روستای سورانه از توابع شهرستان شازند در استان مرکزی به فاصله ۷ کیلومتر از مرکز شهر شازند واقع شده است.
این روستا با حدود ۶۱۱ نفر جمعیت در منطقه خوش آب و هوا درکنار قله سر به فلک کشیده شهباز بلندترین قله استان مرکزی ودرجوار امام زاده عبداله واقع شده است.
از نظر طبیعی موقعیت جذاب و دیدنی دارد، به خصوص در فصل بهار، چشمه‌های آب از دامنه‌های قله شهباز جاری و دشت‌ها و باغ‌های اطراف را سرسبز می‌نماید.این روستای زیبا دارای خاک بسیار حاصلخیزی است و از نظر وضعیت آب سطحی و زیرزمینی در وضعیت بسیار خوبی قرار دارد.
یکی از چشمه های طبیعی وفصلی با آب بسیار با کیفیت استان مرکزی در این نقطه قرار دارد و نام آن سراب سورانه می باشد.
منظره های زیباوچشم نواز وبکر این روستا و اطراف آن در بهاروتابستان باوجود باغات ودرختان ، چشم نواز وسفیدی برف برروی قله زیبای شهبازش درپاییز وزمستان هر بیننده وگردشگری رابه سمت خود جذب می کند.
"شعرزیبایی دروصف قله شهباز"
من به تن نازی شهباز بسی می نازم
کرده زیبایی این کوه غزل پردازم
پای بر فرق دماوند نهادم اما
می کشد جانب خود جاذبه شهبازم
پرنیان پوشد و گه چادر زیبای سپید
دل به هر شیوه برد عشوه گر تن نازم
به سپیدی و سر افرازیت ای کوه قسم
دوست دارم که به دیدار تو روز اغازم
بس که در دامن تو لاله و سنبل روید
من ندانم که نظر سوی کدام اندازم
تا که بر گونه هر گل بزنم بوسه ی ناز
همچون پروانه به هر سوی بود پروازم
سر چو بر دامن سبزت نهم ای کوه سپید
به نسیم خنکی باز همی بنوازم
به بهشتی ندهم دامن سرسبز تورا
خاصه وقتی که بود لاله رخی دمسازم
گر به وجد اورم زمزمه ساز بهار
در دل کوه بپیچد زه طرب آوازم
حامد این شعر طرب ناک بماند چون کوه
همچون برف از تف ایام اگر بگدازم
شاعر:سید حمید هاشمی
درمورد امامزاده مدفون در جوارروستا این بقعه در دامنه سرسبز و در مجاورت یک چشمه سار طبیعی قرار دارد و به زبان محلی به این موقعیت چشمه قبه میگویند و بنای پیشین بقعه از خشت و گل بوده و بنای فعلی از آجر و آهن استو همچنین سازنده بنای چشمه حاج غلامرضا عسگری است .در درون ضریح مربع شکل زیارتگاه قبر منور قرار گرفته است. مردم محلی و روستاهای اطراف در باره کرامات این امامزاده مطالبی بیان میکنند ولی تا کنون شجره نامه این زیارتگاه منتشر نشده و تنها یک تحلیل توسط یک مرکز رسمی منتشر شده است . اداره کل اوقاف و امو ر خیریه استان مرکزی در یک برشور کوتاه که در باره این امامزاده منتشر کرده آورده است: در زندگی نامه و شرح حالی که بر پوست آهو نوشته شده است و از بروجرد نزد اقا حسن فرید محسنی آورده اند آمده است/ سهل بن علی با هفتاد و دوتن از ارحام و اقارب در این منطقه به پیکار با دش م ن پرداخته اند . بنابراین امامزادگان مدفون در آستانه در همان نقطه به ش ه ا د ت رسیده و برخی از این بزرگواران با بدن مجروح تا جای ممکن را ه پیموده و در مسافتی دورتر از اردوگاه اسیر شدند. با عنایت به موضوع فوق باید انگشت اشاره ای به این مقوله داشت که امامزاده عبدالله از هفتادودو تن ارحام و اقوام سهل بن علی بوده و توانسته تا این مقدار مسافت اندکی که بین آستانه و سورانه وجود دارد خود را از دش من دور ساخته و در نهایت توسط دین به دنیا فرو ختگان به ش ه ا د ت رسیده است و همچنین اینگونه اشاره شده است: مدرکی که امامزاده عبدالله را از یکی از شهدای کرج ابودلف (شهر آستانه فعلی)میداند کتاب بحرالانساب است ، کاتب کتاب این نسخه رادر سال 1232 هجری قمری به پایان رسانیده است. صاحب بحر الانساب براین عقیده است که یکی از امامزادگان بخون خفته در این منطقه عبدالله بن علی بن امام محمد باقر است . با توجه به اینکه قبری در آستانه به این نام وجود ندارد به نظر میرسد بقعه سورانه اختصاص به همین بزرگوار دارد.
بنابر نظر آیت ا.. مرعشی نجفی در کتاب بقیه الحائر فی اولاد الامام باقر ،سلطانعلی بن امام محمد باقر تنها یک پسر داشته که نامش احمد بوده است. بر این اساس ذکر نام احمد بین نام عبدالله و علی بن الباقر به عنوان یک واسطه حذف شده و سلسله نسب ایشان به شرح ذیل خلاصه میشود: عبدالله بن احمد بن علی بن امام محمد باقر
[علت احنمالی نام روستا به سورانه]
بن سرخ (اصطلاح محلی بنسر) که در زبان کردی و اورامی به سوره بنه(که احتمالا بعدا بصورت خلاصه سورانه ) از گیاهان دارویی و بسیار مفید مورد استفاده در مناطق کردستان و اورامانات است و به طور اختصاصی در عراق و نواحی غربی ایران وبخصوص درقله شهباز می روید.
گياهی است شبيه به تره که در كوه ها می رويد ،به صورت تازه و خشك كرده درون پلواستفاده می شود و طعم  مطبوع و مزه خاصی به غذا می دهد.بن سرخ به صورت مجزا و با پیاز یا به صورت آبکی نیز پخت می گردد .گونه ديگر آن بنام ليزك در كوههای روستای دشتک ابرج در نزديكی روستای بيزجان می رويد .
گیاه بن سرخ  یک گیاه گل دار است که به طور وحشی می روید و  بومی ایران است. از بخش هوا زی گیاه برای درمان دردهای شکمی، روماتیسم، استفراغ، سنگ کلیه و سرماخوردگی استفاده می شود
همچنین سورانه یک نوع بورانی و از غذا های خوشمزه محلی کرمانشاه در فصل بهار است  . گیاهی خودرو وشبیه تره و سیر که در انتها به رنگ ارغوانی است و علت نام گذاری آن در زبان محلی به همین دلیل است.
منبع : وبلاگ؛ سورانه بلاگفا دات کام surane blogfa com
این روستا در دهستان قره کهریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۱۱ نفر (۲۱۲خانوار) بوده‌است.
https://www.instagram.com/reza_sari75
غینر (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
و با روستاهای باغ‌برآفتاب،قدمگاه، رشان ،سرسختی سفلی ،سورانه و ورقا همجوار است.از محصولات کشاوزی غینر می توان به گندم و لوبیا و جو اشاره کرد که اکثر محصول این روستا لوبیا می باشد.
این روستا در دهستان قره کهریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۸۲۱ نفر (۴۸۲خانوار) بوده‌است.
ورقا (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان قره کهریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۳ نفر (۶۱خانوار) بوده‌است.
باغ برآفتاب (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
زبان مردم لری با لهجه بروجردی یا شازندی میباشد . یک قنات قدیمی به نام ((کُرد آباد)) در نزدیکی روستا وجود دارد .از جمله دیگر مکان های گردشگری در باغ بر آفتاب می‌توان به کریل،سر تخت اشاره کرد.
شغل مردم اکثرا کشاورزی و دامپروری بوده البته امروز جوانان روستا در همه عرصه ها مشغول هستند.
روستا از امکانات رفاهی خوبی برخوردار بوده و مکان های خدماتی نسبتا خوبی دارد.
این روستا در دهستان قره کهریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۱۵۶ نفر (۳۹۳خانوار) بوده‌است.امروزه جمعیت روستا به بیش از ۴۰۰۰هزار نفر رسیده است.
رأشان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
و با روستاهای قدمگاه ، باغ‌برآفتاب ، غینر، ورقا و ده‌پول همجوار است.
این روستا در دهستان قره کهریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵۳۷ نفر (۱۱۴ خانوار) بوده‌است.
این روستا همچنین در سرشماری سال‌های ۱۳۴۵ ،۱۳۵۵,۱۳۶۵ و ۱۳۷۵ به ترتیب ۴۴۰,۴۱۶,۵۰۰ و ۴۶۷ نفر جمعیت داشته‌است.
در روستای رشان, آب و هوا سرد و معتدل است. میانگین سالانه دما 11.4 سانتی گراد است.همچنین میانگین بارش در آن به 311 میلی‌متر می‌رسد.
تفاوت میزان بارش در خشک‌ترین و مرطوب‌ترین ماه سال 56 میلی‌متر است. تغییر در دما نیز در طول سال به میزان 28.5 درجه سانتی گراد است.
استاد ابراهیم دهگان مورخ صاحب نام استان مرکزی همچنین در کتاب گزارشنامه  دربارهٔ روستای رشان آورده است«دهی است در کزاز و نام آن حکایت از قدمت آن قریه می نماید.در قباله جات وابسته به قرن نهم که در اختیار نویسنده سطور است به همین صورت نام ده مزبور برده شده‌است.
شایان گفتن است فرهنگ جغرافیایی ایران از انتشارات دایره جغرافیایی ارتش نیز در سال 1328شمسی ذیل نام روستای رشان آورده است«ده جزء دهستان کزاز بالا بخش سربند شهرستان اراک واقع در 14 کیلومتری شمال خاوری آستانه و 3 کیلومتری راه مالرو عمومی . این روستا در منطقه ای کوهستانی و سرد سیر قرار دارد و سکنه آن 423 نفر است که مذهب شیعه داشته و به زبان فارسی تکلم میکنند . منابع آب روستا از هفته و عمارت و محصولات غلات ، حبوبات،چغندر قند ، انگور و قلمستان است. شغل مردم زراعت و گله داری است. قالیچه بافی در روستا رونق دارد و راه ارتباطی آن مالرو و اتومبیل نیز می‌توان برد.
جمال‌آباد (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان قره کهریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۷۸ نفر (۱۴۵خانوار) بوده‌است.
مراسم یک رویداد آیینی واحد با هدف مشخص است که معمولاً از تعدادی مؤلفه هنری تشکیل شده‌است و در یک مناسبت خاص اجرا شد.
این کلمه ممکن است منشأ زبانی اتروسکی داشته باشد، از طریق "caerimonia" از لاتین.
هر دو اجزای فیزیکی و کلامی یک مراسم ممکن است بخشی از یک نیایش‌سرایی شوند.
علی‌آباد (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان قره کهریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۶ نفر (۷۷خانوار) بوده‌است.
قدمگاه (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
قدمگاه در بیست و چهار کیلومتری جنوب غربی شهر اراک قرار دارد فاصله این قدمگاه تا شهر شازند شش کیلومتر و تا شهر مقدس آستانه پانزده کیلومتر است قدمگاه در سه راهی شازند اراک و خمین و ازنا قرار گرفته و به همین دلیل تردد خودرو از این شهر بسیار زیاد است از طرف دیگر راه ارتباطی روستاهای باغ بر آفتاب، رأشان، هفته، بازنه و… با شهر شازند از این مکان می‌گذرد.
این روستا در دهستان قره کهریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۰۱۲ نفر (۵۹۲خانوار) بوده‌است. این روستا در یک کیلومتری صنایع پالایشگاه و پتروشیمی شهرستان واقع شده‌است.
قلعه دیزیجان (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان قره کهریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۹ نفر (۷۸خانوار) بوده‌است.
تجره (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان قره کهریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۰۳ نفر (۱۶۵خانوار) بوده‌است.
زبان مردم لری ملایری
دستجرده (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
شغل مردم دامداری کشاورزی
زبان مردم لری ثالثی
این روستا در دهستان قره کهریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷۱۷ نفر (۱۴۸خانوار) بوده‌است.
عمارت (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
شغل مردم کشاورزی دامداری خیاطی
زبان لری ثالثی
این روستا در دهستان قره کهریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵۰ نفر (۱۴۶خانوار) بوده‌است.
قلعه پسی‌جان روستایی در دهستان قره کهریز بخش قره کهریز شهرستان شازند استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۷۹ نفر (۹۷خانوار) بوده‌است.
هفته، بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان قره کهریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۶۸۱ نفر (۶۹۱خانوار)
چناس (شازند)، روستایی از توابع بخش قره کهریز شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
زبان مردم فارسی با لحجه ثلاثی میباشد..
نام دیگر این روستا ده سپید می باشد .
این روستا در دهستان قره کهریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۲ نفر (۹۲خانوار) بوده‌است.
حصار محمدیه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
شغل دامداری کشاورزی خیاطی
این روستا در دهستان قره کهریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۶۱ نفر (۳۳۶خانوار) بوده‌است.
عنبرته، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان قره کهریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۲۳ نفر (۲۱۳خانوار) بوده‌است.
شغل مردم دامداری کشاورزی و باغداری .
زبان مردم فارسی با لهجه لری
کرک (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان قره کهریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۲۰ نفر (۱۶۳خانوار) بوده‌است.
ابباریک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
شغل مردم کشاورزی دامداری نانوا
زبان مردم لری
این روستا در دهستان قره کهریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۱ نفر (۹۱خانوار) بوده‌است.
تکیه (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
آئین تجمع بزرگ عزاداران تاسوعای حسینی جوانان چشمه پهن (اراک) هر ساله با حضور صدها عزادار در روز نهم محرم برگزار شده و طی آن مراسم نخل گردانی، سینه زنی و زنجیر زنی، مدیحه سرایی و پخش نذورات گرم و سرد به منصه اجرا در می آید.
این روستا در دهستان قره کهریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۲ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.
البته با بهبود عمران و آبادانی مهاجرت معکوس در روستا اتفاق افتاده
درخت چنار قدیمی و امامزاده هبته الله
از جمله دیدنی های این روستا میتوان به [بلاغ]هم اشاره کرد
دیگر جاذبه گردشگری این روستا قله تکیه یا قله شهسوار است این کوه با ارتفاع ۲۹۶۲جزو قسمت جنوب شرقی خط الرس سفید خانی است که به روستای چشمه پهن هم متصل است از آنجا که بشکل تاج میباشد شهسوار نامیده شده است
موچان (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است گفته می‌شود این روستا پیشینه هزاران ساله دارد طوایف بسیاری در آن می زیستند.
این روستا در دهستان قره کهریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن۷۳۵ نفر (۲۱۸خانوار) بوده‌است.
تخمار (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان کوهسار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.
روغنی (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان کوهسار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳۰ نفر (۹۴خانوار) بوده‌است.
جلال‌آباد (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان کوهسار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۱ نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.
ده احمد (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان کوهسار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۲ نفر (۴۴خانوار) بوده‌است.
زنگدر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان کوهسار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۴ نفر (۷۸خانوار) بوده‌است.
حسین‌آباد روستایی در دهستان کوهسار بخش قره کهریز شهرستان شازند استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۰۰ نفر (۱۳۳خانوار) بوده‌است.
گورچک (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان کوهسار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۳ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.
وناوی (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان کوهسار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۳ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.
چقاپهنه (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان کوهسار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۹ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.
قاقان (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
قاقان در گذشته با نام خاقان خوانده ميشد كه اين اسم را بايد از زماني كه گروه هاي مغول اين منطقه را بعنوان ساخلو نظامي و استراحت خود در نظر گرفته بودند اطلاق كرد قاقان در زمان هاي قبل از پهلوي زير نظر ارباب منطقه حاج تقي بيات بوده است و زمين هاي بسياري در زمان تقسيم اراضي از زير يوق فرزندان بياتي درآورده و به به مردم سپرده شد .
این روستا در دهستان کوهسار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷۸ نفر (۱۰۸خانوار) بوده‌است.
حاجی‌آباد (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایراناست.
این روستا در دهستان کوهسار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱۲ نفر (۱۰۲خانوار) بوده‌است.
روستای حاجی‌آباد در منطقه شهیاز شازند واقع شده است. فاصله این روستا تا شهرستان اراک حدود ۴۵ کیلومتر می‌باشد. در این روستا تعداد ۱۰۰خانوار زندگی می‌کنند. شغل اصلی اهالی روستا دامپروری و کشاورزی می‌باشد. محصولات کشاورزی این روستا شامل: گندم و جو می‌باشد.
جمال اسکندری
کپر (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان کوهسار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۸ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
محمودآباد روستایی در دهستان کوهسار بخش قره کهریز شهرستان شازند استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۹۰ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.
آقچه بلاغ روستایی در دهستان هندودر بخش سربند شهرستان شازند استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸۷ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.
آق‌بلاغ سادات روستایی در دهستان هندودر بخش سربند شهرستان شازند استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۹۹ نفر (۶۵خانوار) بوده‌است.
حاج یوسف (شازند)، روستایی از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
ده داود (شازند)، روستایی از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان هندودر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۳ نفر (۷۹خانوار) بوده‌است.
ده کوثر (شازند)، روستایی از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
ده کوثر. [دِه ْ ک َ ث َ] (اِخ) دهی است از دهستان سربند بالا بخش سربند شهرستان شازند. واقع در ۲۲هزارگزی جنوب باختری آستانه. دارای ۶۸۹ تن سکنه می‌باشد. آب آن از قنات تأمین می‌شود. از گردنهٔ ظهیرآباد اتومبیل می‌رود.
این روستا در دهستان هندودر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۷ نفر (۶۴خانوار) بوده‌است.
طایفه‌های بزرگ فامیلی‌های بزرگ این روستا عبارتند از: فقیره(که اکثر نام فامیلی خود را تغییر داده‌اند.)، حسینی، محمدی، صادقی، صفری، اسفندیاری، صفدری، جعفری، مولوی، مولایی، افشار، عزیزی، ملکی، امیدی
تپه قلعه ده کوثر مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شازند، بخش سربند، روستای ده کوثر واقع شده و این اثر در تاریخ ۹ اردیبهشت ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۸۵۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
دربند - دهن‌گیز - سد خاکی ده‌کوثر - باغ‌های ده‌کوثر (بش‌آقاج باغلَره - چوآشهَ باغلَره - گِرِ درهَ)
۲۱ جوان برومند و غیور از این روستا شهید شده‌اند.
ترکیب خانواده این ۲۱شهید گرانقدر به این شرح است:
اولین یادواره شهدای روستا و نیز همایش تجلیل از رزمندگان روستا در تاریخ ۱۵/۰۲/۱۳۹۰ همزمان با دهه فاطمیه به‌صورت با شکوه برگزار گردید.
همچنین تاکنون دو همایش پیاده‌روی (یادبود شهدا) با برنامه‌های متنوع فرهنگی برگزار گردیده. این یادواره که در ردیف برترین یادواره‌های استان معرفی شده‌است و تلاش شده در مناسبت‌های مختلف مانند سوم خرداد- هفته دفاع مقدس دهه فجر مراسماتی با محوریت تکریم مقام شهدا و از سوی ستاد یادواره شهدای روستا برگزار گردد.
همچنین گفتنی است در تاریخ ۱۵ شهریور ۱۴۰۲ مصادف با اربعین حسینی صدها نفر از اهالی روستای ده‌کوثر و اهالی ساکن در شهر‌های مختلف در پیاده روی جامانده‌گان‌ اربعین که از میدان شهید حاج قاسم سلیمانی به سمت مزار شهدای این روستا برگذار شد شرکت کردند. در این همایش پیاده روی که به همت سردار مظفر صفریان (از اهالی)، شورای اسلامی روستا، دهیاری و پایگاه بسیج روستا برگذار شد شرکت کننده‌گان با حمل پلاکارد و تصاویر شهدا یاد شهیدان روستای ده‌کوثر را گرامی داشتند.
روستای ده‌کوثر نسبت به روستاهای همجوار خود از اهمیت ویژه‌تری برخوردار است؛ و برخی از ادارات دولتی در این روستا قرار دارد و اهالی روستا‌های همجوار برای برخورداری از این امکانات به ده‌کوثر مراجعه می‌کنند.
از جمله می‌توان به خانه‌بهداشت، دبستان ابتدایی دو شهید ده‌کوثر(این دبستان به پاس احترام دو شهیدی که در این روستا آرمیده‌اند به این نام مزیین شده.) دبیرستان دوره متوسطه اول حضرت حمزء‌ علیه السلام، پست بانک اشاره کرد. گفتنی است به علت کمبود جمعیت دانش آموزی هر دو مدرسه مختلط می‌باشند.
روستای ده مهدی (شازند)، روستایی از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان هندودر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۹ نفر (۴۴خانوار) بوده‌است.
قرینه دره (شازند)، روستایی از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان هندودر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۸ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.
[./Https://instagram.com/molabaqer%3Figshid%3DYmMyMTA2M2Y%3D https://instagram.com/molabaqer?igshid=YmMyMTA2M2Y=]
ملاباقر علیا (شازند)، روستایی از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان هندودر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1401 جمعیت آن ۹۲ نفر (۴۴خانوار) بوده‌است.
ده آقا (شازند)، روستایی زیبا از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان هندودر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۲ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
ده حسین روستایی در دهستان هندودر بخش سربند شهرستان شازند استان مرکزی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۴۵ نفر (در ۲۰ خانوار) بوده است.
سیاه سلطان (شازند)، روستایی از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان هندودر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۱ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
قاییدان روستایی در دهستان هندودر بخش سربند شهرستان شازند استان مرکزی ایران است.مردم این روستا به زبان لری تکلم میکنند.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۵۰ نفر (۷۵خانوار) بوده‌است.
قشلاق (شازند)، روستایی از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان هندودر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۸ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.
اسکندرلو (شازند)، روستایی از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
روستای اسکندرلو به دو قسمت قلعه بالا و قلعه پایین تقسیم بندی می شود
کشاورزی و دامداری پیشه ی اصلی مردم این روستا می باشد
و از دو طایفه ی اصلی اژدرلو، کمندلو وطایفه مهاجر میرزاخانی (میرزاخانلو)تشکیل شده است
کمندلو ها اکثرا اراکی بوده و به افسریه تهران مراجعه کردند
خمستان، روستایی از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان هندودر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
خنار دره سفلی یا خنا دره سفلی روستایی در دهستان هندودر بخش سربند شهرستان شازند استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۷۱ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.
خنار دره علیا یا خنا دره علیا روستایی در دهستان هندودر بخش سربند شهرستان شازند استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸۸ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.
مردم این روستا به زبان ترکی آمیخته به کلمات لری صحبت می‌کنند. جمعیت این روستا و مهاجران آن را اکثراً خانواده‌های مرادطلب و کمندی و آجرلو و نوروزی تشکیل می‌دهند که بیشترین آن خانواده مرادطلب می‌باشد که همگی از نوادگان استاد شاهمراد بزرگ می‌باشند. قدمت این روستا طبق نظر باستانشناسان به۲۰۰ سال پیش از اسلام بازمی‌گردد که بقایای روستای قدیم در نزدیکی روستا به شکل تپه موجود می‌باشد و ازقدیمیترین مکانها امامزاده عبدالله و حلیمه خاتون می‌باشد؛ که درکتاب مجمع التواریخ جلد سوم به علت مبارزاتی که با لشکر مغول داشته‌اند از آن به خوف دره نام برده شده‌است که طبق نظر باستانشناسان بعدها به خفادره وبعدا به خنادره تغییر شکل پیدا کرده‌است. درجنگ جهانی اول مردم این روستا با همکاری روستاهای اطراف مبادرت به ذخیره گندم نمودند که باعث نجات مردم روستا از قحطی آن سالها می‌گردد و مرگ ومیر ناشی از قحطی درمنطقه سربند گزارش نشده‌است. شغل اصلی مردم در روستا کشاورزی و دامداری می‌باشد. دارای طبیعت زیبا و بکر بوده که باغهای انگور این روستا در کنار هم و چسبیده به هم هستند.
ده اصغر (شازند)، روستایی از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان هندودر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۸ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
ده خرابه کند روستایی از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان هندودر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶ نفر (۱۲ خانوار) بوده‌است.
روشت (شازند)، روستایی از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
مردم روشت به زبان لری و با گویش و لهجه شمالی(سیلاخوری_ثلاثی) صحبت می‌کنند.
روستای روشت با داشتن کوه‌ها و چشمه‌های بسیار دارای طبیعت زیبا و خیره‌کننده می‌باشد.
1)شیش کمر
2)دره رضاخان
3)چشمه های دیدنی
4)آبشار فصلی
این روستا در دهستان هندودر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۵ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
سارجلو (شازند)، روستایی از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان هندودر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۵ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
گل بداق (شازند)، روستایی از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان هندودر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
گل زرد مالمیر (شازند)، روستایی از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است .زبان مردم این نواحی لری می باشد .
این روستا در دهستان هندودر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۰ نفر (۳۹خانوار) بوده‌است.
مروار (شازند)، روستایی از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان هندودر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۶ نفر (۶۴خانوار) بوده‌است.
آخرین خان این روستا خانواده شریفیان بوده است که اکنون تعداد کمی از این خاندان در روستا زندگی میکنند
اغلب آنها بخصوص خود خان از آن شهر پس از انقلاب مهاجرت کردند و مشغول کاراهای دولتی شدند
وزمستان علیا (شازند)، روستایی از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در بخش سربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۷ نفر (۵۰خانوار) بوده‌است.
ایمانلو (شازند)، روستایی از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان هندودر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۱ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.
بهرام‌آباد (شازند)، روستایی از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان هندودر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
چم رحیم (شازند)، روستایی از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان هندودر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
روستای ایمانلو (شازند)، روستایی از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
ده گلشن (شازند)، روستایی از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان هندودر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۴ نفر (۴۰خانوار) بوده‌است.
فاقرلو (شازند)، (Faqerluروستایی خوش آب و هوا با مناظر طبیعی زیبا از توابع بخش سربند شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است. قرار گرفتن این روستا در مجاورت کوه بلند آهنگران (که از در جنوب غرب این روستا قرار دارد) و رودخانه تیره در شمال و شرق روستا موقعیتی چشم نواز برای این روستا فراهم آورده است.
این روستا در دهستان هندودر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳90، جمعیت آن ۸۹ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
بشتر مردم در این روستا به کشاورزی مشغولند. زبان مردم این روستا ترکی و لری است. این روستا نزدیکترین روستا از سمت جنوب به کوه آهنگران میباشد.
پوسی رایت یک گروه فمینیست پانک راک اعتراضی مستقر در مسکو است. این گروه که در اوت ۲۰۱۱ پایه‌گذاری شده دارای اعضای متغیری است که حدوداً ۱۱ زن را در بر می‌گیرد که از ۲۰ تا ۳۳ سال سن دارند، کلاه صورت‌پوش رنگی می‌پوشند و هنگام مصاحبه‌ها از اسامی مستعار استفاده می‌کنند. گروه پوسی رایت به اجراهای اعتراضی غیرمجاز و حساسیت برانگیز در اماکن عمومی مشهور است. اجراهایی که فیلم‌برداری و به‌صورت موزیک ویدیو در اینترنت منتشر شده‌اند. آنها از مخالفان ولادیمیر پوتین، رییس جمهور روسیه هستند.
سه تن از اعضای این جنبش در ماه اوت بخاطر برپایی نمایشی در کلیسای جامع ارتودکس مسکو که توهین‌آمیز خوانده شد، به دو سال حبس محکوم شدند.
متان موجود در جو یا متان اتمسفری یکی از گازهای قوی و بانفوذ گلخانه‌ای است که میزان آن وابسته به تغییرات اقلیمی است. مقدار پتانسیل گرمایش جهانی (GWP) متان در ۱۰۰ سال حدود ۲۵ GWP است، این بدان معنی است که متان در طی یک دوره ۱۰۰ ساله، ۲۵ بار گرمای بیشتری در واحد جرم، نسبت به دی‌اکسید کربن را به دام می‌اندازد. غلظت متان زمین از سال ۱۷۵۰ تاکنون حدود ۱۵۰ درصد افزایش یافته‌است.
حدود ۳٫۵ میلیارد سال پیش مقدار متان موجود در اتمسفر ۱٫۰۰۰ برابر بیشتر از مقادیر کنونی بود. اولین مقادیر متان توسط فعالیت‌های آتشفشانی وارد اتمسفر شدند و در طول همین زمان اولین نشانه‌های زندگی در زمین ظاهر شدند. باکتری‌ها با تبدیل هیدروژن و دی‌اکسید کربن به متان و آب به غلظت متان اضافه شدند. اکسیژن پیش از تکامل موجودات فتوسنتز در زمین بخش عمده‌ای از اتمسفر را تشکیل نمی‌داد. متان بدون حضور اکسیژن مدت طولانی‌تری و در غلظت‌های بالاتری نسبت به امروز در جو باقی‌ماند.
در حال حاضر، مقدار متان با توجه به افزایش اکسیژن کاهش یافته‌است. مقدار متوسط کسر مولی متان در سطح زمین در سال ۱۹۹۸ حدود ۱۷۴۵ نانومول/مول بود. غلظت آن در نیمکرهٔ شمالی بیشتر است. البته این غلظت‌ها وابسته به تغییرات فصلی هستند و در اواخر تابستان کمی تغییر می‌کنند.
J. رادیکال آزاد - کلر آزاد در جو با متان نیز واکنش می‌دهد.
رقص شمشیر، یکی از اصیل‌ترین رقص‌های سکاهای آریایی یا همان سیستان بزرگ که در شمال شرق ایران می‌زیستند بود؛ که از دیرباز در این منطقه حفظ شده‌است.
آنچه امروزه به عنوان چوب‌بازی شناخته می‌شود، ادامهٔ رقص شمشیر است که ایرانیان باستان به خصوص سپاهیان خراسان و گذشته برای استمرار آمادگی دفاعی مبارزان خود در زمان صلح با این رقص شمشیر به تقویت روحیه و آمادگی دفاعی نیروهای خود کمک می‌کردند. رقص شمشیر که ابتدا با یک نوع رقص معنوی و چرخش سماعی آغاز می‌شود در اصل همان چرخش حول محور وجود است که در فلسفهٔ رقص‌های سماع آمده‌است. دستان رو به آسمان و چرخش‌های مرتب و منظم هر یک دارای معانی خاص خود است.
رقص چوب خراسانی استمرار رقص شمشیر خراسانی است.
در رقص محلی چوب و شمشیر با سمبولیسم رو به رو هستیم، یعنی رنگ لباس‌ها (سفید) به مثابهٔ نیروی خیر، چوب و شمشیر (ابزار در جنگ) به مثابهٔ نیروی شر در مبارزه با بدی‌ها می‌باشد که این دو نیرو را در برابر یکدیگر قرار می‌دهند و به نظر می‌رسد یکی از باورهای جهان‌بینی زرتشتی خراسانیان است که در آن، جهان را صحنهٔ برخورد میان شر و خیر می‌بینند.
همچنین لباس‌های پرچین به هنگام نشستن و برخاستن و دور زدن در یک دایره نمایانگر پویایی و حرکت تمام نیروها در زندگی است.
کمربند موجود در لباس، آمادگی افراد را برای رزم نشان می‌دهد. به‌طور کلی نوعی زبان ایماء و اشاره در این رقص به کار گرفته می‌شود تا افراد از طریق ارتباط پیام‌های گوناگون صلح، شادی و غیره را با توجه به کارکردهای مختلف در طول زمان القا نمایند. به عبارت دیگر یکی از رقص‌های آیینی و حماسی است که از پیشینهٔ تاریخی برخوردار است، به این معنا که مناسک گرد هم آیی افراد را در سیستم کنش‌های اجتماعی می‌توان مشاهده نمود.
در نیمهٔ شمال‌شرقی فلات ایران خارج از مرزبندی‌های سیاسی امروزی، خراسان بزرگ یکی از مهدهای اصلی ایران در رقص‌های آیینی و باستانی آریاییان بوده و است.