moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ساختمان‌های مهم کشوری از جمله تالار شهر سئول و دادگاه عالی در بخش مرکزی شهر مستقر هستند و ساختمان مجلس ملی نیز در جزیره یوئیده Youido در جنوب غربی رودخانهٔ هان، واقع شده‌است. ساختمان سنگی با ابهتی مقابل کاخ جونگ بوک در سال ۱۹۲۶ توسط ژاپنی‌ها ساخته شد تا جایگاهی برای حکومت مستعمراتی همگانی باشد. این ساختمان پس از سال ۱۹۴۵ توسط دولت کرهٔ جنوبی اشغال و در سال ۱۹۸۵ به موزهٔ ملی بدل شد. در ۱۵ آگوست ۱۹۹۵برابر با پنجاهمین سالگرد استقلال از ژاپن، دولت کرهٔ جنوبی شروع به ایجاد تغییراتی در شیوهٔ ساخت و ساز کرد تا بدین ترتیب یکی از قابل رؤیت‌ترین بقایای بر جای مانده از حکومت مستعمراتی ژاپنی‌ها را، بزداید.
سئول مرکز حکومتی، تجاری، مالی و تولیدی کرهٔ جنوبی است. بخش‌های حکومتی شهری و فدرالی کارفرمایان اصلی شهر هستند.. کارخانجات تولیدی عمده شامل نساجی، پوشاک، تولیدات فلزی، محصولات شیمیایی، غذای آماده شده، تجهیزات الکترونیکی و الکتریکی، ماشین آلات و مواد چاپی هستند. بورس سهام تجاری کره نیز در جزیرهٔ یوئیدو واقع است.
ایستگاه راه‌آهن سئول ایستگاه نهایی برای خطوط راه‌آهن اصلی شمال-جنوب و شرق-غرب در کرهٔ جنوبی به‌شمار می‌آید. سئول همچنین برای راه‌های اتوبوسرانی با فواصل زیاد و بزرگراه‌های اصلی کاربری دارد. فرودگاه بین‌المللی اینچئون (Incheon (International Airport در غرب بخش مرکزی سئول واقع شده‌است.
در سال ۲۰۰۳، ۹٬۷۱۴٬۰۰۰ نفر یا قریب به یک چهارم جمعیت کرهٔ جنوبی در سئول زندگی می‌کردند. از سال ۱۹۴۵ مهاجرت از نواحی روستایی به شهری در سراسر کرهٔ جنوبی افزایش یافته‌است و سئول بزرگترین دریافت‌کنندهٔ این مهاجرت‌ها بوده‌است. جمعیت سئول پس از جنگ کره (۱۹۵۳–۱۹۵۰) رشد سریعی داشت به گونه ایکه از میزانی کمتر از یک میلیون در سال ۱۹۴۵ به چیزی بالغ بر ۲ میلیون در سال ۱۹۶۰، ۵ میلیون تا سال ۱۹۷۰، ۸ میلیون تا سال ۱۹۸۰ و ۱۰ میلیون تا سال ۱۹۸۸ رسید. در سال ۱۹۹۵ تراکم جمعیتی شهر در حدود ۱۶٬۹۰۰ نفر در هر کیلومتر مربع بود. همچون کرهٔ جنوبی به عنوان یک کل، سئول نیز دارای جمعیتی همگن بود و تنها درصد بسیار اندکی از افراد با نسب غیر کره‌ای و اغلب شامل بازدیدکنندگان خارجی و چینی‌های مقیم، بودند.
رشد سریع جمعیت در سئول فشارهای فراوانی را بر زیرساخت‌ها و محیط وارد ساخت که از جمله شامل تراکم ترافیک، کمبود مسکن و آلودگی آب و هوا، هستند. سئول ۱٫۶۵ میلیون وسیلهٔ نقلیهٔ ثبت شده دارد که در حدود ۷۰ درصد از آن‌ها ماشین‌های مسافرتی هستند. سامانهٔ مترو ابتدا در سال ۱۹۷۴ ساخته شد و در سال ۱۹۸۰ گسترش زیادی یافت و همه روزه۵٫۳۲ میلیون مسافر را جابجا می‌کرد. برنامهٔ توسعه خطوط مترو هنوز هم کمتر نشانگر حل مشکلاتی همچون تراکم ترافیک است مشکلی که علت آلودگی هوایی و صوتی، تصادفات جدی و ناسازگاری‌های بسیاری در شهر به‌شمار می‌رود.
برای تخفیف مشکلات ناشی از تراکم بسیار جمعیت در سئول، در اوایل سال‌های ۱۹۷۰ آپارتمان‌هایی برای ساکنین شهری ساخته شد. ساختمان‌های آپارتمانی چند طبقه اکنون در سرتاسر سئول گسترش یافته و به آرامی دامنهٔ کوه‌های مجاور را در بر می‌گیرند. بیش از نیمی از ۱٫۷ میلیون خانواده در سئول ساکن مجموعه‌های آپارتمانی هستند.
در اواخر سال‌های ۱۹۸۰، دولت کرهٔ جنوبی از طریق پروژه‌های مختلفی همچون تصفیه و پاکسازی رودخانهٔ بسیار آلوده شدهٔ هان و تصویب قانون منع آلودگی در کارخانه‌ها و وسائط نقلیهٔ خصوصی، به مسئلهٔ آلودگی محیطی پرداخت. در حالیکه این قبیل پروژه‌ها به درجاتی از موفقیت دست یافته‌اند ولی آلودگی، به ویژه آلودگی ناشی از اتومبیل‌ها و کارخانه‌ها، هنوز هم خطر جدی برای کیفیت زندگی در سئول به‌شمار می‌آید.
سئول مرکز آموزشی و فرهنگی کرهٔ جنوبی است. این شهر دارای بیش از ۵۰ کالج و دانشگاه است که این میزان چیزی بیش از یک چهارم نهادهای آموزشی عالی در کشور کرهٔ جنوبی است. تمامی دانشگاه‌های رده بالای کرهٔ جنوبی در سئول واقع اند که شامل: دانشگاه چانگ آنگ (Chung-an
g) (۱۹۱۸)، دانشگاه زنان Ewha (۱۸۸۶)، دانشگاه کره (۱۹۰۵)، دانشگاه ملی سئول (۱۹۴۶)، دانشگاه سوگانگ ((Sogang (۱۹۶۰)، دانشگاه سانگ کیون کوآن ((Sung Kyun Kwan (۱۹۳۸) و دانشگاه یانسِی (Yonsei) (۱۸۸۵)، هستند.
موزهٔ ملی کره مجموعه‌هایی از هنر و محصولات مصنوعی کره را به نمایش می‌گذارد و موزهٔ ملی علوم نیز ارائه گر تکنولوژی مدرن کره‌است. کتابخانهٔ ملی کره، بزرگترین کتابخانه در کشور، در سئول واقع است. تعداد زیادی سینما و تئاتر در سرتاسر شهر وجود دارد و مرکزیت بیشتر تئاترهای سینمایی motion-picture theaters در ناحیهٔ Jongno است.
مراکز اصلی هنری از جمله مرکز فرهنگی سی جانگ Sejong))، بزرگترین مرکز هنرهای نمایشی کرهٔ جنوبی، در سیجونگو Sejongno، مرکز سئول، واقع شده‌است. مرکز هنرهای نمایشی سنتی کره که رقص و موسیقی سنتی کره‌ای‌ها را به نمایش می‌گذارد نیز در محلهٔ سو چو (Seocho) قرار دارد.
متروی سئول در سال ۱۹۷۴ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۲۰ خط و ۲۵۶ ایستگاه می‌باشد، همچنین خط شینبوندانگ نیز به عنوان یک سیستم ترابری ریلی در سال ۲۰۱۱ با ۱۲ ایستگاه به بهره‌برداری رسیده‌است.
بیون Biwon یا باغ اسرارآمیز (Secret Garden) که پیش از این تفرجگاهی برای حاکمان یی Yi از خاندان چوسان بوده‌است، اکنون پارک عمومی است که مساحتی برابر با ۳۲ هکتار را دقیقاً در شمال کاخ چانگ دوک (Changdeok)، اشغال می‌کند. پارک نامسان (Namsan) بر کوه نامسان در جنوب مرکزی شهر واقع شده‌است. در قلهٔ این کوه قلعهٔ نامسان قرار دارد که شامل یک رستوران و ایوان دیده‌بانی است. پارک ساجیک (Sajik) جایگاه محراب‌هایی است که پیش از این توسط پادشاهان یی مورد استفاده قرار می‌گرفت همچون معبدی برای قوم تانگون Tangun که از نیاکان افسانه‌ای مردم کره به‌شمار می‌رود.
پارک پاگودا (Pagoda) در اول مارس ۱۹۱۹ محل گردهمایی برای قرائت اظهارنامهٔ کره‌ای‌ها در مورد آزادی بود که موجی از اعتراضات علیه حکومت مستعمراتی ژاپنی‌ها، به راه انداخت. پارک کودکان سئول محل مهیجی برای کودکان به‌شمار می‌آید و پارک بزرگ سئول (Seoul Grand Park) دارای باغ وحشی است که بیش از ۴۰۰۰ حیوان از ۱۸۷ گونهٔ متفاوت را در بر می‌گیرد.
استادیوم دانگ دائِمون (Dongdaemun) در شرق کره محل برگزاری بازی‌های فوتبال و بیس بال و همچنین سایر ورزش هاست. اگرچه بزرگترین مرکز ورزشی در جنوب شرقی شهر و منطقهٔ جامسیل (Jamsil) واقع شده؛ محل استقرار مجموعه‌های ورزشی اصلی که به منظور برگزاری بازی‌های المپیک تابستانی در سال ۱۹۸۸ ساخته شد. این مرکز شامل استادیوم المپیک، مجموعهٔ ورزشی، استخر شنای سرپوشیده، استادیوم بیسبال و سایر تجهیزات ورزشی است. در شرق این مرکز پارک المپیک ((Olympic Park قرار دارد که مساحت آن در حدود ۳ کیلومتر مربع است، قلعهٔ نظامی مانگ آن (Mongch' on) نیز در مرکز این پارک جای گرفته‌است. پارک شامل امکاناتی برای ورزش، گرد هم آیی‌های عمومی و هنرهای نمایشی است.Armstrong, Charles K. «Seoul." Microsoft® Student 2009 [DVD].
در سال ۱۳۵۱ و در پی سفر غلامرضا نیک‌پی شهردار تهران به کره جنوبی، سئول به عنوان خواهرشهر تهران برگزیده شد
شهرداری های تهران و سئول به عنوان دو کلانشهر و خواهرخوانده همواره روابط خوبی باهم داشته اند.
نامگذاری "خیابان تهران" در سئول و "خیابان سئول" در تهران به همین مناسبت انجام شده‌است.
خیابان تهران در سئول در منطقه گانگنام قرار دارد مرکز تجمع ساختمان‌های بزرگ و دفاتر شرکت‌های عمده تجاری، بانک‌ها و شرکت‌های صنعتی مانند سامسونگ و ال‌جی است.
Wikipedia contributors, "Seoul," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Seoul&oldid=439090212 (accessed July 14, 2011).
کِلور (به تاتی: "کلور"، kəlur) شهری است از توابع شهرستان خلخال در استان اردبیل ایران است. این شهر در شهرستان خلخال است و مردم آن به زبان تاتی صحبت می‌کنند.
کلور در ۳۰ کیلومتری جنوب شهر خلخال و در دامنهٔ غربی رشته‌کوه البرز تالش و شرق کوه آق داغ قرار دارد. ارتفاع متوسط آن از سطح دریا ۱۵۵۰ متر است و آب و هوای آن در تابستان معتدل و در زمستان سرد است. ترکیبی از آب و هوای شمالی و کوهستانی باعث شده‌است تا این شهر از نظر آب و هوایی در حالت ایده‌آلی برای گردشگری قرار داشته باشد.
اهالی کلور به زبان تاتی (از زبان‌های ایرانی) سخن می‌گویند. تاتی یکی از کهن‌ترین زبان‌های ایرانی است که از دیدگاه زبان‌شناسی، ارزش ویژه‌ای دارد. این زبان بازماندهٔ پارسی کهن یا زبان پهلوی است که پیش‌تر به شکل گسترده در ایران رواج داشته‌است؛ ولی رفته‌رفته با زبان فارسی جایگزین شده و هم‌اکنون تنها در مناطق محدودی هنوز باقی مانده‌است.کلور
امروزه با آگاهی مردم شهر نسبت به تاریخ و فرهنگ کهن خود، زبان تاتی در کلور و شهرهای اطراف جان تازه‌ای گرفته و تلاش مردم این شهر بر آن است تا با جان و دل از آن پاسداری کنند. خانواده‌ها نیز سعی دارند فرزندانی با اصالت که به هویت خود افتخار می‌کنند و زبان آباء و اجدادی خود را حفظ می‌کنند تربیت کنند.
زبان تات‌ها بیشتر از همه به زبان تالش‌ها نزدیک است طوری که هر کدام می‌توانند با زبان خود با هم گفتگو کنند همچین زبان تات‌ها به زبان لر‌ها و کرد‌ها و گیلک‌ها نیز شباهت دارد، دلیل این شباهت و برخی اشتراکها بر قدمت و کهن بودن زبان تاتی برمی‌گردد که به علت وجود ریشه مشترک، اشتراک بسیاری با زبانها و گویشهای دیگر دارا می‌باشد.
آداب و رسوم این دیار نیز در حال زنده شدن است. جشنواره رغایب یکی از مراسم معروف استان استان اردبیل چند سالی است که به مانند گذشته‌های دور در این شهر باستانی شکل رسمی به خود گرفته‌است.
منطقه گردشگری امامزاده عبدالله کلور با طبیعت سرسبز از قطب‌های گردشگری استان اردبیل به‌شمار می‌رود. عبور رودخانه شاهرود از کنار این محوطه و طبیعت زیبا با باغ‌های گردو و سیب زیبایی‌های خاصی به آن بخشیده‌است.
کلور درسال‌های دور منطقه‌ای بالاتر از شهر فعلی بوده که به دلیل زلزله‌ای مهیب ویران گشته و شهر فعلی از پایه ساخته می‌شود. آثار بسیاری از وجود شهر قدیم کلور که حدود۴۰۰۰سال قدمت داشته یافته شده ولی به دلیل اینکه حفاری علمی و دقیقی صورت نگرفته این آثار و دفینه‌ها توسط قاچاقچیان عتیقه به صورت غیرقانونی حفاری و کشف می‌گردد و در بازار سیاه عتیقه به فروش می‌رسد.
آبشار سجن با ارتفاع بیش از ۳۰ متر از مناطق گردشگری دیگر کلور می‌باشد که در شمال شرقی کلور واقع شده و چشمه‌های آن تأمین کننده اب شرب شهر می‌باشد. از دیگر مناطق گردشگری شهر کلور می‌توان به آبشار ورازشت و آبشار سوسان اشاره کرد.
فهرست شهرهای ایران
آتش‌بازی کاری تفریحی و نمایشی است که در برخی از کشورها در جشنها و شادمانی‌ها انجام می‌گیرد.
در ساختن ابزار آتش‌بازی، مواد منفجره ضعیف به کار می‌رود.
در برخی از کشورها مسابقات آتش‌بازی برگزار می‌شود و سازندگان و طراحان فشفشه می‌کوشند که با ایجاد شکل‌های ابتکاری و ترکیب رنگ‌ها و جلوه‌های ویژه انفجارهای تماشایی و نوینی بیافرینند.
آتش‌بازی در چین پیشینه زیادی دارد و گواهی از آن در آثار مربوط به سلسله هان (پیش از میلاد مسیح) در دست است. مردم چین در اصل اعتقاد داشتند که آتش بازی می‌تواند ارواح شیطانی را بیرون ببرد و شادی را به ارمغان بیاورد.
چینی‌ها اولین مردمانی بودند که در قرن هفتم میلادی توانستند باروت و مواد آتش بازی را اختراع کنند.
در ایران آتش‌بازی‌هایی از سوی نهادهای حکومتی و شهرداریها در عیدها و مراسم‌های ملی و جشن‌های رسمی و مذهبی انجام می‌گیرد. در چهارشنبه سوری نیز مردم خود به آتش‌بازی می‌پردازند.
در طول زمان هنر آتش‌بازی پیشرفت زیادی داشته‌است امروزه با استفاده از گرد منیزیم و آلومینیوم و دیگر فلزات نورهای رنگی خیره‌کننده‌ای در آتش بازی‌ها ایجاد می‌کنند.
اصولاً لوازم آتش بازی به ۲ دسته زمینی و هوایی تقسیم می‌شوند.
آتش بازی زمینی نیز دو نوع آتش بازی گرم و آتش بازی سرد را در بر می‌گیرد.
در آتش بازی گرم از فیتیله و گوگرد استفاده می‌شود و سوختن آن‌ها باعث تولید نور می‌شود. در این نوع از آتش بازی گرمای بالای آن باعث سوختن اجسام نزدیک آتش می‌شود، برگزار کنند باید خیلی محتاطانه این کار را انجام دهند.
اما در آتش بازی سرد با استفاده از ابزار الکتریکی باعث اجرای این نوع لوازم آتش بازی می‌شوند و به دلیل استفاده از یک نوع ترکیب خاص دارای گرمای بسیار کمتری هستند و در نتیجه هیچ آسیبی به اجسام اطراف خود نمی‌رسانند.
آتش بازی هوایی شامل انواع توپ‌های باز شو که از طریق لوله‌های مخصوص که اصطلاحاً لانچر گفته می‌شوند به بالا هدایت شده و با توجه به نوع توپ در ارتفاع مشخصی منفجر و ترکیبی از نور و آتش ایجاد می‌کنند. این نوع آتش بازی معمولاً به‌صورت تکی (یک توپ و لانچر) یا یک بسته سری با تعداد مشخص (۱۰ عدد توپ به بالا) که با استفاده از یک فیتیله تکی روشن و به‌صورت پشت سر هم به هوا هدایت شده و مانند نوع قبلی ایجاد ترکیبی از نور و آتش می‌کنند.
وسایل آتش بازی چهار جلوه اصلیِ صدا، نور، دود و مواد شناور را به صورت زمینی و هوایی ایجاد می‌کنند. وسایل آتش بازی برای سوزاندن با شعله‌های رنگین و جرقه‌های قرمز، نارنجی، زرد، آبی، بنفش و نقره ای طراحی می‌شوند. مراسم آتش بازی در سراسر جهان رایج است و در بسیاری از مراسمات فرهنگی و جشن‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
از وسایل آتش بازی زمینی می‌توان به آبشارهای گرم و سرد، چرخونک، فرفره و فلاشر اشاره نمود.
از وسایل آتش بازی سرد می‌توان آبشارهای سرد برقی را نام برد که با استفاده ابزار الکتریکی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
از وسایل آتش بازی گرم می‌توان آبشارهای گرم را نام برد که ویژگی‌ها و انواع مختلفی مانند حجم نورافشانی، ارتفاع و زمان سوزش دارند. و برخی نیز جلوه‌های بصری متفاوت و خاصی دارند که می‌توانند زیبایی بی نظیری به مراسمات و جشن‌ها بدهند.
از وسایل آتش بازی هوایی می‌توان به منور، کهکشان، چلچه، موشک و لانچر اشاره نمود که هر کدام زیبایی و اشکال خاصی از نورافشانی را ارائه می‌دهند. آتش بازی هوایی در فضای باز کاربرد دارد.
در زیر فهرست نمایندگان فومن در مجلس شورای ملی آورده شده است:
محدوده فرکانسی که یک موج می‌تواند با کمترین تضعیف منتشر شود به پهنای باند (bandwidth) معروف است. پهنای باند و میزان تأخیر پهنای باند از جمله واژه‌های متداول در دنیای شبکه‌های کامپیوتری است که به میزان انتقال داده توسط یک اتصال شبکه یا یک رابط، اشاره می‌کند. این واژه از رشته مهندسی برق اقتباس شده‌است. در این شاخه از علوم، پهنای باند نشان دهنده مجموع فاصله یا محدوده بین بالاترین و پائین‌ترین سیگنال بر روی کانال‌های مخابراتی باند است؛ که به منظور سنجش اندازه پهنای باند سیگنال از واحد هرتز استفاده می‌شود.
پهنای باند تنها عامل تعیین‌کننده سرعت یک شبکه از زاویه کاربران نبوده و یکی دیگر از عناصر تأثیرگذار، «میزان تأخیر» در یک شبکه‌است که می‌تواند برنامه‌های متعددی را که بر شبکه اجراء می‌گردند، تحت تأثیر قرار دهد.
پهنای باند، ترجمه لغت به لغت اصطلاح "بَندوِیت" است. در بعضی جاها این اصطلاح را «عرض‌باند» هم ترجمه کرده‌اند. اگر بخواهیم درک خوبی از معنای این اصطلاح داشته باشیم بد نیست به این مثال توجه کنید. اتوبانی را در نظر بگیرید، معمولاً هر اتوبان یا بزرگراه دارای چند خط (Line) یا باند (Band) است که ظرفیت این بزرگراه را معین می‌کند؛ مثلاً اگر بزرگراهی دارای ۲ خط باشد طبیعتاً به‌طور هم‌زمان و از یک نقطه از بزرگراه فقط ۲ عدد ماشین امکان عبور دارند و اگر بزرگراهی دارای ۴ خط یا باند باشد به‌طور هم‌زمان ۴ ماشین امکان عبور از کنار هم را دارند. خوب حالا کافی است در این مثال به جای ماشین، بیت(Bit) و به جای بزرگراه یا اتوبان، سیم یا فیبر نوری که در واقع محیط انتقال اطلاعات هستند، بگذارید.
مثال دیگری که می‌تواند به درک بهتر شما از این موضوع کمک کند، لوله‌های انتقال آب است. هر چقدر قطر لوله آب بزرگ‌تر باشد، امکان انتقال آب بیشتری از یک نقطه به نقطه دیگر وجود دارد. درست مثل پهنای باند، هر چه پهنای باند بیشتری وجود داشته باشد، امکان انتقال اطلاعات بیشتری را از یک نقطه به نقطه دیگر داریم. در واقع پهنای باند یا عرض باند به شما می‌گوید به‌طور هم‌زمان چند بیت می‌تواند از کنار هم رد شوند یا در طول محیط ارتباطی شما با شبکه جابه‌جا شوند. اگر خودتان هم فکر کنید شاید بتوانید مثال‌های بیشتر و بهتری برای درک بهتر موضوع متصور شوید. تنها نکته‌ای که ذکر آن لازم به نظر می‌رسد تفاوت اصلی در مثال‌های ذکر شده با پهنای باند است. در مثال‌های بالا هر چه تعداد خطوط یا پهنای اتوبان بیشتر باشد، تعداد ماشین بیشتری می‌توانند به‌طور هم‌زمان از کنار هم عبور کنند. همچنین هر چقدر قطر لوله‌های انتقال آب بیشتر باشد، حجم بیشتری از آب می‌تواند در هر لحظه منتقل شود. اما در وسایل مخابراتی و ارتباطی، صحبت از عرض یا پهنای فیزیکی نیست. به عبارت دیگر برای انتقال اطلاعات بیشتر در یک واحد زمان (مثلاً یک ثانیه) نیازی به پهن‌تر کردن یا عریض‌تر کردن محیط انتقال داده (مثلاً سیم یا فیبرنوری) نیست. در واقع در محیط‌های مخابراتی این مودم‌ها هستند که وظیفه رد و بدل کردن اطلاعات را به عهده دارند. به عبارت دیگر، هر چه توانایی مودم شما بیشتر باشد، می‌تواند حجم بیشتری از اطلاعات را بر روی محیط انتقال جابه‌جا کند.
پهنای باند دریافتی کاربر می‌تواند با توجه به امکانات شبکه متغیر باشد.
در وسایل مخابراتی، هم توانایی مودم‌ها و هم توانایی محیط‌های انتقال داده‌ها (کابل‌های مخابراتی) در سرعت انتقال داده‌ها تأثیرگذار هستند. به عبارت دیگر اگر گاهی با یک مودم مشخص مثلاً یک مودم 56k، یکبار با سرعت 52k به اینترنت وصل می‌شویم و بار دیگر با سرعت 49k، این مسئله برمی گردد به توانایی محیط انتقال داده‌ها.
آخرین نکته ضروری در این زمینه، واحد انتقال اطلاعات و ضرایب آن است. واحد انتقال اطلاعات بیت بر ثانیه است. در محیط تئوریک، هر میزان پهنای باند را می‌توان متصور شد. از یک بیت در ثانیه(bps 1) تا میلیون‌ها بیت بر ثانیه(Mbps) یا بیشتر. اما در محیط عملی معمولاً با محدودیت‌هایی روبرو هستیم؛ مثلاً نمی‌توان از یک شرکت ارائه دهنده خدمات پهنای باند (نظیر شرکت مخابرات ایران) درخواست پهنای باندی به میزان 913 Kbps کرد. کوچک‌ترین واحد رایج پهنای باند 64K است و معمولاً شرکت‌های مخابراتی جدولی را ارائه می‌دهند که نشان دهنده پهنای باندهایی است که امکان ارائه آن را دارند.
Basic User's Manual,IBM,1983,IBM,USA.
Computer Operator Tranning,Advanced System INC,1974,Advanced System Inc,USA.
Computer And Man,Richard G.Dorf,1974,Boyd & Farser Publishing Co. ,USA.
شبکه‌های کامپیوتری - نویسنده اندرو س. تانن بام و دیوید ج. ودرال. ترجمه احسان ملکیان و مهندس علیرضا زارع پور. ویراست پنجم نشر نص
نشریه اینترنت - ایران
سایت صفر و یک
فاطمه پهلوی (۸ آبان ۱۳۰۷ تهران – ۱۲ خرداد ۱۳۶۶ لندن) دهمین فرزند رضاشاه از همسر آخرش عصمت‌الملوک دولتشاهی بود.
او تحصیلات مقدماتی را در در سال ۱۳۱۸ و در مدرسه زرتشتیان تهران با نام دبیرستان انوشیروان دادگر آغاز و به صورت نیمه تمام رها کرد و سپس در بیروت، اروپا و آمریکا ادامه تحصیل داد.
پس از درگذشت رضا شاه، فاطمه ابتدا در مرداد ۱۳۲۷ با یک روزنامه‌نگار آمریکایی به نام "«وینسنت لی هیلیِر»" (Vincent Lee Hillyer) ازدواج کرد و از او صاحب یک دختر به نام "رعنا" و دو پسر به نامهای "کیوان" و "داریوش پهلوی هیلیر" شد. این ازدواج موجب اعتراضاتی در ایران گردید. چرا که ازدواج زن مسلمان با مرد غیر مسلمان ممنوع بوده و ازدواج زن ایرانی با تبعهٔ سایر کشورها نیاز به کسب اجازهٔ قبلی از دولت ایران داشت. نادیده گرفتن این دو مورد موجب شد تا فاطمه پهلوی از امتیازات خود محروم گردد. با وجود آن‌که هیلیر مسلمان گردید و نام خود را علی گذاشت، ولی ورود به ایران می‌توانست موجب دستگیری و محاکمهٔ فاطمه پهلوی شود.
از سوی دیگر دربار نیز نسبت به این ازدواج روی خوشی نشان نداد. چرا که فاطمه پهلوی جشن ازدواج خود با هیلیر را در پاریس و درست در روزی برگزار نمود که دربار ایران به مناسبت خاکسپاری رضا شاه عزای عمومی اعلام کرده بود. بر خلاف تمایل سپهبد رزم‌آرا که از مطبوعات خارجی می‌خواست که اخبار مربوط به تشییع جنازه و عزاداری برای رضا شاه را پوشش دهند، اخبار این ازدواج و همزمانی آن با عزاداری به صورت بسیار پر سر و صدا انعکاس یافت. انعکاس این اخبار مطبوعاتی در جریان ملی شدن صنعت نفت ایران صورت گرفت و موجب شد که موضع شاه تضعیف گردد. سرانجام دربار در سال ۱۳۳۲ به فاطمه پهلوی و علی هیلیر اجازه بازگشت به کشور را داد و علی‌رغم پیش‌بینی‌ها، آن دو مورد استقبال قرار گرفتند.
بعدها در مرداد ۱۳۳۸ فاطمه از هیلیر طلاق گرفت و در آبان همان سال با ارتشبد محمد خاتمی ازدواج نمود که ثمرهٔ آن یک دختر به نام "پری" و دو پسر به نامهای "کامبیز" و "رامین" خاتمی بود. محمد خاتمی در سال ۱۳۵۴ در حال کایت‌سواری در حوالی سد دز با کوه برخورد کرد و کشته شد.
فاطمه پهلوی از جمله اعضای خاندان پهلوی بود که به فعالیت‌های اقتصادی روی آورد. فاطمه پهلوی یکی از سهامداران اصلی «شرکت سی.آر.سی» بود که در سال ۱۳۴۳ باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس را راه‌اندازی نمود. اندکی پیش از انقلاب اسلامی، ساختمان بولینگ عبده آتش گرفت و حق بیمه آن به فاطمه پهلوی پرداخت گردید و او روانه خارج از کشور شد. بسیاری همچنان معتقدند که این آتش‌سوزی عمدی و توسط عوامل فاطمه پهلوی رخ داده‌است. خبرگزاری فارس به نقل از گزارشی که در کنگره آمریکا مطرح شده، ادعا دارد که وی دو میلیون دلار از کمک اقتصادی آمریکایی‌ها به ایران را به صورت بلاعوض دریافت نموده‌است. او تا پیش از انقلاب کاخ‌هایی در تهران و شمال کشور داشت.
فاطمه پهلوی گاه در سیاست و روابط خارجی با کشور چین نیز نقشی ایفا نموده‌است. او همچنین یکی از نخستین بانوان خلبان ایرانی است. مدتی را نیز از هیئت امنای دانشگاه اصفهان بود.
فاطمه پس از انقلاب ۱۳۵۷ مدتی ساکن پاریس بود. او در سال ۱۳۶۶ در ۵۸ سالگی در لندن درگذشت.
قمرالملوک امیرسلیمانی معروف به ملکه توران (۱۵ بهمن ۱۲۸۳ – ۲ مرداد ۱۳۷۳)http://iichs.org/index.asp?id=90&doc_cat=1 دختر عیسی‌خان مجدالسلطنه و نوه مهدی‌قلی‌خان مجدالدوله، از دودمان قاجار، سومین همسر رضاشاه و مادر غلامرضا پهلوی بود.
او در ۱۲۸۳ خورشیدی به دنیا آمد و تحصیلات خود را تا گرفتن دیپلم از دبیرستان ناموس تهران ادامه داد و در سال ۱۳۰۱ ه. ش در سن ۱۹ سالگی همسر سوم رضا شاه شد، ولی اندکی پس از تولد شاهپور غلامرضا پهلوی، در سال ۱۳۰۲ ه. ش (قبل از تاجگذاری) از وی جدا شد.
ملکه توران پس از جدایی، با پسرش شاهپور غلامرضا زندگی می‌کرد و سال‌ها بعد در سال ۱۳۲۴ با سید ذبیح‌الله ملک‌پور (بازرگان معروف) ازدواج کرد. او پس از انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷، ایران را ترک کرد و در آلمان اقامت گزید تا اینکه بر اثر کهولت سن به خانه سالمندانی در پاریس سپرده شد و همان‌جا در ۲ مرداد ۱۳۷۳ در سن ۸۹ سالگی درگذشت و در گورستان تیه به خاک سپرده شد.
خانه توران امیرسلیمانی در ضلع جنوب غربی تقاطع پسیان و اسماعیلی در منطقه زعفرانیه قرار داشت. این ملک در تاریخ ۲۸ تیر ۱۳۹۵ تخریب شد.‏
علی‌رضا پهلوی ممکن است یکی از افراد زیر باشد:
در علومی که به بررسی فرایند یادگیری زبان می‌پردازند، زبان دوم به زبانی گفته می‌شود که «شخص پس از یادگیری زبان اول در دوران بزرگسالی می‌آموزد.»
زبان دوم (L2) هر زبانی است که بعد از اولین زبان مادری (L1) یادگرفته می‌شود برخی زبان‌ها که معمولاً زبان‌های کمکی نامیده می‌شوند، عمدتأ به عنوان زبان دوم به کار می‌روند.
ممکن است زبان اول یک شخص، زبان غالب او یعنی زبانی که بیشتر استفاده می‌کنند و با آن راحت‌تر هستند، نباشد. به‌طور مثال، سر شماری کانادایی‌ها، زبان اول را برای اهدافش به عنوان «اولین زبانی که درکودکی یادگرفته شده و هنوز هم صحبت می‌شود» تعریف می‌کند، و ممکن است برای بعضی‌ها زبان اولشان از دست برود که به این فرایند، رفتگی زبان می‌گویند. این ممکن است هنگامی اتفاق بیفتدکه کودکان در سنین کم با خانواده‌شان یا بدون آن‌ها (به خاطر مهاجرت یا سازگاری بین‌المللی) به محیط زبان جدیدی بروند. برای مثال زبان دوم کشور هند، زبان انگلیسی است.
طبق نظر برخی محققان، تفاوت‌های بین زبان اول (L1) و زبان دوم (L2)، سنی است که در آن شخص زبان را آموخته‌است. به‌طور مثال، زبان‌شناسی به نام اریک لننبرگ، زبان دوم را زبانی نامید که به‌طور آگاهانه بعد از دوره بلوغ توسط شخص فرا گرفته یا صحبت شود. در اکثر موارد، مردم هیچ‌گاه در زبان دوم به سطح فصاحت و ادراک مشابه زبان اول نمی‌رسند. این عقاید، کاملأ به فرضیه دوره بحرانی وابسته‌است.
در یادگیری زبان دوم، هیلتنستم (۱۹۹۲) دریافت که حدود سن ۶ یا ۷ سال نقطه‌ای است که از آن به بعد دو زبانه‌ها به فصاحت مشابه زبان بومی شان دست نمی‌یابند. بعد از این سن، زبان آموزان L۲ می‌توانند به فصاحت شبیه به بومی‌ها ی یک زبان بومی شان دست یابند. اما زبان آن‌ها و اشکالات اندک آن‌ها، آن‌ها را از گروهL۱ جدا می‌کند. عدم توانایی این افراد در دست یابی به فصاحت شبه بومی‌ها، مطمئنأ در رابطه با آغازسن (AO) دیده می‌شود. سن ۶ یا ۸ سال، به نظر دوره مهمی است برای تشخیص دادن دستیابی به فصاحت تقریبآ بومی و فصاحت شبیه به بومی می‌توان گفت که AOاستفاده زبان، رابطه متقابل دارد. (هیلتنستم، ۱۹۹۲، صفحه ۳۶۴). بعدها، هیلتنستم و آبراهام سون (۲۰۰۳) براین عقیده شدند که پس ازکودکی، به‌طور عمومی، یادگیری زبان با فصاحت شبه بومی، سفت‌تر و سخت‌تر می‌شود، اما هیچ سن مشخصی و خاصی وجود ندارد. به‌علاوه آن‌ها چندین مورد را بیان می‌کنند که زبان دوم با فصاحت بومی در سنین بزرگسالی آموخته شده‌است.
همان‌طور که بیشترو بیشتر در مورد مغز می‌آموزیم، فرضیه‌ای وجوددارد که هنگامی که کودک در حال رسیدن به سن بلوغ است، هنگامی است که لهجه دار شدن آغاز می‌شود. قبل از این کودکی به سن بلوغ برسد فرایندهای شیمیایی مغز بیشتر به سمت زبان و ارتباط اجتماعی سوق داده می‌شوند در حالی که پس از بلوغ، توانایی یادگیری زبان بدون لهجه، ریشه در عملکرد بخشی دیگر از مغز دارد که به احتمال زیاد در ناحیه جلویی نرمه گوش است که مسئول توسعه عملکردهای ادراکی است یا در سیستم عصبی هورمون‌های مختص تولید مثل و رشداندام تناسلی است.
یادگیری زبان دوم می‌تواند برای بسیاری از مردم، فرایند یادگیری مادام العمر و طولانی مدت باشد. برخلاف تلاش‌های مقاومت‌آمیز، اکثر افرادی که زبان دوم را می‌آموزند هیچگاه در آن به فصاحت شبه بومی نمی‌رسند با این که فصاحت قابل ملاحظه‌ای با تمرین قابل دستیابی است اما، کودکان حدودأ ۵ ساله، تقریبأ در یادگیری زبان اول به مهارت کافی رسیده‌اند البته به استثنای واژگان و ساختارهای گرامری اندک.
مراحل: یادگیری یک زبان دوم در سیستماتیکی انجام می‌پذیرد شواهد زیادی جمع شده تا نشان دهد که در صداهای اصلی، واژگان، جملات منفی، ساخت سؤال، استفاده از عبارات موصلی و غیره، پیشرفت داشته‌اند. این پیشرفت از ورودی مستقل است (به این ترتیب ما نه می‌شنویم و نه زبان را می‌خوانیم) و از وضعیت یادگیری نیز مستقل است (در کلاس یا خیابان). هم چنین معمولأ برای طیفی از زبان آموزان (با پیشینه‌های زبانی مختلف) قابل کاربرد است. این شبیه به مراحل یادگیری زبان اول توسط کودکان است: صداشناسی (ب، ا، ب، ا،...)
، واژگان (شیرو بعدأ خورد شیر)، مخفی کردن (نه بازی)، ساختار سؤال (کجا او می‌رود) و غیره.
اصلاح اشتباهات به نظر می‌رسد، تأثیری مستقیمی بر یا دگیری زبان دوم نداشته باشد. آموزش ممکن است بر درجه یادگیری تأثیر بگذارد اما مراحل یکسان باقی می‌مانند. نوجوانان و بزرگسالان که قواعد را می‌دانند زودتر ا زکسانی که آن‌ها را نمی‌دانند، یادمی‌گیرند. در زبان اول، کودکان به اصلاح ساختار جملات اهمیتی نمی‌دهند. به‌علاوه کودکانی که داده ورودی کمی دارند باز هم زبان اول را یادمی‌گیرند.
عمق دانش: دانش آموزان در زبان اول ودوم، دانشی دارند که فراتر از داده‌های ورودی است که دریافت می‌کنند به بیانی دیگر کل، بزرگتر از اجزاست زبان آموزان، قادر به ساختن جملات و بیانات صحیح هستند (مثلاً عبارات، جملات و سؤالات) که قبلاآن‌ها را ندیده و نشنیده‌اند.
موفقیت در یادگیری زبان می‌تواند به دو روش، ارزیابی شود. احتمال وکیفیت کسانی که زبان اول را یادمی‌گیرند در هردو امتحان موفق هستند. این که همه زبان آموزان L۱، زبان اول را یادمی‌گیرند و به استثنای چند مورد خاص در آن کاملأ موفق هستند، اجتناب ناپذیر است. برای زبان آموزان L۲، موفقیت، تضمین شده نیست. چون ممکن است در ساختارهای نادرست گرامری بمانند و نتوانند پیش بروند (این فراین که فسیل شدن نام گرفته هنگامی رخ می‌دهد که اشتباهات زبانی یک ویژگی دائمی شده باشد. به کتاب‌های کانال و سومین (۱۹۸۰)، جانسون (۱۹۹۲)، سلینکر (۱۹۷۲) و سلینکر و لامندلا (۱۹۷۸) مراجعه کنید). تفاوت بین زبان آموزان ممکن است چشم گیر باشد. سرانجام، همان‌طور که در جای دیگری نیز بیانشد، زبان آموزان L۲، به ندرت به کنترل شبه بومی زبان دومشان دست پیدا می‌کنند.
فراگیری زبان دوم به معنی یادگیری یک زبان تازه توسط فردی است که پیش ازآن زبانی را به عنوان زبان اول (زبان مادری) آموخته‌است در حالی که فراگیری دو زبانه (Bilingual Language Acquisition) در مورد کسی گفته می‌شود که در کودکی دو زبان را از ابتدا و به صورت هم‌زمان بیاموزد.
از نظر عصب‌شناسی قسمتی از مغز که مسوول یادگیری و کنترل مهارت‌های زبان دوم است با قسمتی که به پردازش زبان‌های یادگرفته شده در کودکی می‌پردازد متفاوت است.
در زمینه آموزش زبان دوم به کودکان باورهای غلطی وجود دارد که می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
عصب‌شناسی یا نورولوژی دانش مطالعهٔ ساختار، کارکرد و بیماری‌های دستگاه عصبی جانداران است. موضوع عصب‌شناسی بررسی دستگاه عصبی جانداران در سطوح گوناگون از سلولی و مولکولی تا آناتومی، علوم رفتاری، و آسیب‌شناسی پزشکی است. واژهٔ "عصب‌شناسی" برگردان واژهٔ انگلیسی Neurology (نورولوژی) است ولی موارد به‌کارگیری این واژه در فارسی و انگلیسی متفاوت است. "عصب‌شناسی" در فارسی برابر واژهٔ Neuroscience انگلیسی است. به جای واژهٔ "عصب‌شناسی" از اصطلاحِ "علوم عصبی" نیز بهره‌گیری می‌شود.
این دانش یکی از زیرشاخه‌های زیست‌شناسی است و از علوم پایهٔ پزشکی به‌شمار می‌آید. عصب‌شناسی خود به زیرشاخه‌هایی تقسیم می‌شود که بیشتر آن‌ها در فارسی نام استاندارد و یکسانی ندارند:
افشین جعفری با نام هنری افشین(زاده ۱۶ اردیبهشت ۱۳۵۷ در بابل) خواننده، آهنگساز، شاعر، نوازنده گیتار موسیقی پاپ است.
افشین در سال ۱۳۵۷ در بابل از شهرستان‌های استان مازندران به دنیا آمد، تا ۷ سالگی را دربابل گذراند و به تهران مهاجرت کرد. مادرش اهل بابل و پدرش فیروزکوهی است.
افشین در سال ۱۳۷۴ برای دیدن مادرش که از پدرش جدا شده بود و در آلمان زندگی می‌کرد، به آلمان و شهر مانهایم مهاجرت کرد. در سال ۱۳۷۸ با شرکت پارس ویدئو قرارداد امضا کرد و آلبوم "بوی بارون" را به بازار فرستاد. دومین آلبوم افشین "ستاره" سال ۱۳۸۱ به‌وسیلهٔ شرکت ترانه بیرون آمد. این اولین کاری بود که با K.O. (تهیه‌کننده آلمانی‌اش) ساخت. آلبوم "آس و پاس" که مخلوطی از موسیقی رقصی، هیپ هاپ و ریتم‌های ایرانی و رپ آلمانی بود در سال ۱۳۸۳ منتشر شد. در این آلبوم برادر افشین نیز به عنوان خواننده رپ مشارکت کرده‌است. او پس از این آلبوم ماچ را در سال ۱۳۸۴ بیرون داد.
آلبوم بعدی او "ترانه‌ای برای ایکس" در سال ۲۰۰۹ منتشر شد و بعد از آن آلبوم غیرقانونی که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. جدیدترین آلبوم او بابام می‌گفت نام دارد که در سال ۲۰۱۷ به بازار آمد.
افشین با خوانندگان زیادی از قبیل حسین تهی و امیر تتلو همکاری داشته‌است.
افشین بیش از ۳۰۰ بار در کشورهای مختلفی مانند آمریکا، کانادا، استرالیا، انگلیس، امارات، ترکیه، آلمان، هلند، سوئد، دانمارک، نروژ، سوئیس، فرانسه، ایتالیا، تاجیکستان، بلژیک و اتریش به اجرای زنده پرداخته‌است. در کنسرت‌هایش معمولاً تیم A-Team او را همراهی می‌کنند که یکی از اعضای این تیم برادرش امیرعلی هست.
در بین ترانه‌های افشین، ترانه دختر شیرازی را می‌توان ترانه ای شاخص برشمرد. ویدئوی این ترانه را افشین با حال و هوای متفاوتی ساخته و پرداخته‌است. افشین در این ترانه سعی کرده سنت‌های سالها قبل را به تصویر بکشد.
افشین در سال ۲۰۱۳ در امارات متحده عربی نسبت به تأسیس مؤسسه هنری ملودیکا اقدام نمود. این مؤسسه آموزش موسیقی و رقص هم‌اکنون یکی از بزرگ‌ترین مراکز آموزش موسقی خاورمیانه می‌باشد که در آن با بهره‌گیری از مدرسان بین‌المللی موسیقی و رقص در رشته‌های پیانو، گیتار، درام، آواز، ویلون، رقص باله و غیره تدریس می‌شود. منبع
کرم رایانه‌ای بلستر (همچنین شناخته‌شده با نام‌های Lovsan, Lovesan, MSBlast) نوعی کرم رایانه‌ای بود که در سیستم‌عامل‌های مایکروسافت ویندوز اکس‌پی و ویندوز ۲۰۰۰ در آگوست ۲۰۰۳ اجرا میشد.
این کرم رایانه‌ای معمولاً بعد از ۶۰ ثانیه باعث بازراه‌اندازی سیستم‌عامل می‌باشد.
این کرم دارای دو پیغام می‌باشد که عبارت‌اند از:
و به همین دلیل به آن ویروس لاوسان ("Lovsan" یا "Lovesan") هم می‌گویند.
که این پیغام به شخص بیل گیتس اشاره دارد.
این ویروس به کاربر پیغام زیر را نمایش می‌دهد:
Windows must now restart because the Remote Procedure Call
(RPC) Service terminated unexpectedly.
اما می‌توان از بازراه‌اندازی ویندوز جلوگیری کرد و برای این کار اعمال زیر انجام می‌دهیم:
کلارنس لروی وان کلیف جونیور (زادهٔ ۹ ژانویهٔ ۱۹۲۵ – درگذشتهٔ ۱۶ دسامبر ۱۹۸۹) که با نام هنری لی وان کلیف شناخته می‌شود، بازیگر آمریکایی بود. او عمدتاً در فیلم‌های وسترن و اکشن ظاهر شد. او به خاطر فرم خاص صورت و چشمانش، معمولاً نقش‌های منفی فیلم‌ها را بر عهده داشت؛ برای نمونه، در فیلم‌های مردی که لیبرتی والانس را کشت، "نیمروز" و "خوب، بد، زشت" نقش منفی و در فیلم به خاطر چند دلار بیشتر بهمراه کلینت ایستوود نقش قهرمان فیلم را داشت. بعد از نقش آفرینی موفقش در فیلمهای "به خاطر چند دلار بیشتر" و "خوب، بد، زشت"، از وی برای حضور در چند فیلم به‌عنوان قهرمان نیز دعوت شد.
لی وان کلیف در ۹ ژانویه سال ۱۹۲۵ در شهر سومرویل (در ایالت نیوجرسی) به دنیا آمد. وی فرزند ماریون و کلارنس بود. هم پدرش و هم مادرش از تبار هلندی بودند. شایعاتی مبنی بر اینکه اجداد مادر وی را اندونزیایی می‌دانند تکذیب شده‌است.
وان کلیف در سن ۱۷ سالگی دیپلم خود را گرفته و به خدمت نیروی دریایی می‌رود. وی ابتدا در کشتی وظیفه ردیابی زیردریایی‌ها و بعد در کشتی مین‌روبی مشغول به خدمت می‌شود.
بعد از ترک نیروی دریایی، وی مشغول به انجام کارهای متفاوتی چون حسابداری، مراقبت از کمپ‌های تابستانی و کار در مزرعه پرورش دام شد.
اولین حضور وی در سینما و تئاتر زمانی رقم خورد که به پیشنهاد دوستش، برای یک گروه تئاتر در نمایش «شهر ما» یک قطعه را خواند و از آن پس بود که برای گرفتن قسمت‌های مختلف در نمایش‌های بعدی همراه گروه باقی ماند. در همین دوره بود که وی با اجرای خودش توانست نظر عده‌ای را به خود جلب کند، به همین جهت وی را برای آزمون نمایش به نیویورک بردند. نمایشی که قرار بود اجرا کند با نام «آقای رابرتس» اجرا شد و مسئول نمایش به شدت تحت تأثیر وان کلیف قرار می‌گیرد و برای نمایش‌های بعدیش نیز برای او نقش‌هایی در نظر می‌گیرد.
در زمان اجرای یکی از همین نمایش‌ها، استنلی کرامر، از کارگردانان سینما، اجرای وی را دیده و می‌پسندد و این شد که به او نقشی در فیلم جدیدش، بعدازظهر طولانی پیشنهاد می‌کند. در ابتدا قرار بود وی نقش معاون "هاروی پل" را در فیلم بازی کند، در این راستا کارگردان به وی گفته بود که ابتدا باید ظاهر بینی‌اش را درست کند که با مخالفت وان کلیف روبه‌رو شد که در نهایت نقش یک مرد شریر را به وی می‌دهند. او در مصاحبه ای گفت که برای فیلم بعد از ظهر طولانی ۵۰۰ دلار در هفته دریافت میکرده است. نقش‌آفرینی وی در این فیلم بسیار مورد توجه قرار گرفت و جرقه‌ای بود برای شهرتش.
بعد از فیلم بعدازظهر طولانی بود که وی در چندین فیلم و سریال تلویزیونی ظاهر شد، عمدتاً در نقش‌های منفی و بسیار معدود در نقش‌های مثبت داستان. از فیلم‌های وی در این دوره می‌توان به «هیولایی از عمق ۲۰٫۰۰۰ فاتوم»، فیلم علمی تخیلی «دنیا را تسخیر خواهد کرد» و «شهر مرموز کانزاس» اشاره نمود.
او همچنین در کار جان وین در فیلم فاتح ظاهر شد این فیلم نقد های منفی از سوی کاربران دریافت کرد و بدترین فیلم دهه ۱۹۵۰ شناخته می شود.
او در فیلم های وسترن دیگری در فیلم شجاعان در کنار گریگوری پگ، تنها بتاز در کنار راندولف اسکات، جیمز بست و جیمز کابرن و مردی که لیبرتی والانس را کشت در کنار جان وین، جیمز استوارت و لی ماروین ظاهر این فیلم های نقد های مثبتی از سوی منتقدان دریافت کردند، ولی نقش آفرینی وی تاثیری در پیشرفت کار او نداشت.
مهم ترین نقش آفرینی او در دهه ۶۰ در تلویزیون ، منطقه نیمه روشن در کنار لی ماروین بود.
در سال ۱۹۵۹ یک تصادف رانندگی شدید بر اثر خوردن الکل تقریبا به جان و زندگی وان کلیف تمام شد. پزشکان گفتند که شاید او هرگز دیگر سوار اسب نخواهد شد و حرفه بازیگری او شروع به افول کرد و حرفه اش را برای مدتی کنار گذاشت و به کار نقاشی مشغول شد . او همچنین در اواسط سال های ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۵ انگشت درازش را درحین ساختن خانه بازی با دخترش دنیز از دست داد.
زمانی که او در نیویورک مشغول به کار نقاشی بود، کارگردان جسور و جوان ایتالیایی سرجو لئونه به آمریکا آمد و برای فیلم جدیدش ("سال به خاطر چند دلار بیشتر") پس از موفقیت "به خاطر یک مشت دلار" به دنبال بازیگر برای نقش سرهنگ داگلاس مارتیمور می گشت. ‌در ابتدا قرار بود چارلز برانسون این نقش را بازی کند اما او قبول نکرد چون فکر میکرد فیلمنامه این فیلم شبیه به خاطر یک مشت دلار است. همچنین لی ماروین برای این نقش در نظر گرفته شده بود اما او دستمزد زیادی میخواست و از این درخواست استعفا داد. لئونه مجبور شد بازیگر ارزان تری را انتخاب کند و او لی وان کلیف را در میان تصویر بازیگران را دید. لئونه با جاکت و چکمه های قهوه ای و همسرش با لی ملاقات کردند، لئونه می گفت که تو باید به ایتالیا بیایی، لی در ابتدا تمایلی برای فیلم برداری به آنجا نداشت چون او باید یک تابلوی نقاشی به ارزش ۵۰ دلار تمام می کرد ، ولی وقتی که شنید دستمزدش ۱۷،۰۰۰ دلار است ، بی میلی او از بین رفت. او در ابتدای فیلم برداری مست بود لئونه و همسرش مجبور بودند او را کنترل کنند. لئونه برای بازی دیگر با او ۵،۰۰۰ دلار دیگری به او داد.
او با کلینت ایستوود همبازی شد. کلینت که در ایتالیا تنها و غریب بود ولی وقتی دید که یک بازیگر آمریکایی هم وطن خودش هم بازی می شود بسیار خوشحال بود. آنها در طول فیلم برداری باهم دوست شدند و در پشت صحنه با هم صحبت و گفتگو می کردند. ایستوود برای این فیلم ۵۰،۰۰۰ دلار دریافت کرد. این فیلم نقد های مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد و نقش آفرینی او مورد تحسین و توجه قرار گرفت و دو نامزدی جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و جایزه لورل طلایی برای عملکرد اکشن را به ارمغان آورد.
در سال ۱۹۶۶ قرار بود چارلز برانسون نقش انجل آیز یا بد در خوب بد زشت بازی کند اما او برای فیلم دوازده مرد خبیث در نظر گرفته شده بود لئونه برای همکاری دیگر با لی این نقش را به وی می دهد، البته این بار نقش منفی ! او دوباره با ایستوود همبازی شد. لئونه بازیگر جدید (ایلای والاک) را برای فیلم خوب بد زشت در نقش زشت یا توکو رامیرز انتخاب کرده بود، او با ایلای والاک دوستان نزدیک و بسیار صمیمی شدند. او و کلینت می دانستند که شخصیت توکو که ایلای والاک ایفای نقش کرده بود، بسیار به قلب لئونه نزدیک است. لی دید که توکو تنها کسی از سه نفری است که در اینجا تنها مانده ما با برادر ایلای ملاقات می کنیم که چرا توکو راهزن شده است. لئونه برای بازی این نقش به او ۵۰،۰۰۰ دلار داد.
پس از موفقیت های بزرگش در باکس آفیس برای فیلم های "به خاطر چند دلار بیشتر" و "خوب بد زشت" از او در چند فیلم های دیگر به عنوان قهرمان فیلم دعوت شد. او خانه ای در رم ایتالیا خرید و ساکن شد.
به عنوان مثال تسلیم بزرگ به کارگردانی سرجیو سولیما که در اینجا خود را شخصیتی مصمم و با اراده مجسم میکند یکی از دوست داشتنی ترین نقش های عمرش را بازی کرده بود که به ۲۰۰،۰۰۰ دلار کاسب و برنده جایزه لورل طلایی برای عملکرد اکشن شد. بعد از آن فیلم مرگ سوار بر اسب محصول ۱۹۶۷ با جان فیلیپ لا همبازی شد. فیلیپ لا که در این فیلم تنها بازیگر آمریکایی بود با هم دوستان صمیمی شدند و پس از ۱۳ سال همدیگر را ملاقات کردند. فیلم بعدی او روز خشم به کارگردانی تونینو والری با جولیانو جما همبازی شد. این فیلم مثل دو فیلم قبلی اش مورد تحسین کاربران قرار گرفت ولی در دو فیلم قبلی اش قهرمان داستان بود البته این بار نقش منفی! و نامزد جایزه لورل طلایی برای عملکرد اکشن شد. بعد از آن فیلم "فراتر از قانون" (۱۹۶۸) که تهیه کنندگی آن را بر عهده داشت در کنار باد اسپنسر بازی کرد. او همچنین فیلم جنگی کماندوها (۱۹۶۸) را بازی کرد اما این فیلم مورد استقبال منتقدان قرار نگرفت. لئونه در سال ۱۹۶۸ به لی پیشنهاد کرده بود که در فیلم روزی روزگاری در غرب بازی کند اما او نپذیرفت.
در سال ۱۹۶۹ جانفرانکو پارولینی معروف به فرانک گرامر آنقدر جذب وان کلیف شده بود که نقش اصلی ساباتا برای فیلم ساباتا (۱۹۶۹) به او داد او قرارداد ۵۰۰،۰۰۰ دلار ی با کرامر بست به ستاره ای غیر منتظره دست یافت و برنده جایزه لورل طلایی برای عملکرد اکشن شد.
در سال ۱۹۷۰ پس از چند بازی در فیلم های وسترن و اکشن ایتالیایی لی به آمریکا دعوت شد . او در فیلم بارکوئرو یا قایقران به کارگردانی گوردون داگلاس با وارن اوتس همبازی شد. او در مصاحبه اعلام کرد که برای این فیلم ۳۵۰،۰۰۰ دلار دریافت کرده است.
در سال ۱۹۷۰ او برای فیلم ال کندور در کنار جیم براون همبازی شد. پرهزینه ترین فیلم تاریخ سینما، تا آن زمان در کنار جیم براون و پاتریک اُ نیل بازی درخشان را از خود به یادگار گذاشت. این فیلم در دوران خود یکی از فیلم های پر فروش سال بود.
در سال ۱۹۷۱ دوباره به ایتالیا برگشت تا وسترن دیگری بسازد به نام کاپیتان آپاچی. در این فیلم او نقش یک سروان آپاچی را بازی میکند که دنبال یک سرنخ است. او همچنین اجرا کننده صبح آوریل است. در این فیلم با کارول بیکر و استوارت ویتمن همبازی است. این فیلم نقد های منفی از سوی منتقدان دریافت کرد.
در همان سال او قرار بود در دومین قسمت از سه گانه ساباتا با عنوان "خداحافظ ساباتا" (۱۹۷۰) را بازی کند اما مجبور شد این پیشنهاد را رد کند چون او برای بازی نقش کریس در فیلم هفت سوار دلاور پیشنهاد شده بود و کرامر مجبور شد نقش ساباتا را به یول برینر بدهد که در هفت دلاور به شهرت رسیده بود، اما او سومین قسمت از سه گانه با عنوان "بازگشت ساباتا" (۱۹۷۱) لی وان کلیف به نقش ساباتا باز می گردد. علاوه بر بازگشت پیروزمندانه لی ، این فیلم نقد های منفی از سوی کاربران دریافت کرد.
او همچنین در همان سال در کنار جینا لولوبریجیدا، جیمز میسون و جس هان در فیلم وسترن و عاشقانه "مردان بد رودخانه" بازی کرد. او در این فیلم نقش یک راهزن به همراه سه نفر بازی میکند. این فیلم نقد های منفی از سوی کاربران دریافت کرد.
او در سال ۱۹۷۱ برای نقش ویتو کورلئونه پیر در فیلم پدر خوانده (۱۹۷۲) در نظر گرفته شده بود اما او به دلیل تضاد برنامه ریزی با پروژه دیگری آن را رد کرد و مارلون براندو این نقش پذیرفت و در سال ۱۹۷۳ جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را دریافت کرد. او در واقع برنده یا نامزدی جایزه اسکار را رد کرده است.
در سال ۱۹۷۲ به آمریکا بازگشت و نقش مارشال کریس آدامز را که براینر در هفت دلاور بازی کرده بود ، بازی کرد این فیلم ۲۱،۰۰۰ دلار ضرر کرد و حدود ۱ میلیون دلار از تلویزیون بدست آورد.
او در همان سال پس از ساخت فیلم هفت سوار دلاور به ایتالیا رفت تا فیلم وسترن "سایه های انتقام" (۱۹۷۲) را بسازد. در این فیلم او نقش یک کلانتری را بازی می کند که به دنبال بی گناهی فردی ثابت شود و جلوی سه برادر را می گیرد. این فیلم نقد های مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد.
در سال سال ۱۹۷۳ فیلم فرانک بد جنس و تونی بی مخ را در کنار تونی لو بیانکو بازی کرد.در این فیلم او نقش یک گانگستر را بازی می کند.
در سال ۱۹۷۴ آنتونیو مارگریتی جذب لی وان کلیف شده بود که نقش داکوتا در فیلم "غریبه و تفنگچی"(۱۹۷۴) به وی داده شد. این فیلم ترکیبی از وسترن اسپاگتی و کونگ فو است. این فیلم اولین همکاری او با مارگریتی است.
در سال ۱۹۷۵ او تولد ۵۰ سالگی خود را با مارگریتی گرفت و در فیلم "سواری سخت" (۱۹۷۵) یک محصول مشترک کمپانی ایتالیایی و آمریکایی با جیم براون، فرد ویلیامسون و جیم کلی همبازی بود. این فیلم نقد های منفی از سوی کاربران دریافت کرد.
در سال ۱۹۷۶ او سومین همکاری خود را با فرانک کرامر شروع میکند به جبران فیلم "خداحافظ ساباتا" (۱۹۷۰) ، فیلم وسترن "اسلحه خدایان" (۱۹۷۶) با جک پالانس و لیف گرت هم بازی است. این فیلم در فلسطین اشغالی و اسرائیل پر شده و او در این فیلم نقش دو برادر را بازی میکند: یک کشیش و یک هفت تیر کش ارشاد شده که مصمم است جلوی آنها را بگیرد.
در سال ۱۹۷۷ بچه انتقام جو ، آخرین فیلم وسترن خود را با جیم براون و لیف گرت بازی میکند. این فیلم مانند فیلم قبلی اش در فلسطین اشغالی پر شده بود.
در همان سال دو فیلم اکشن تلویزیونی "جایی برای پنهان شدن نیست" و "قاتل کامل" را بازی میکند.
در سال ۱۹۷۸ لی سومین همکاری خود را با مارگریتی شروع میکند، مارگریتی تصمیم می گیرد فیلم وسترن نسازد، و تصمیم گرفت که فیلم اکشن "کلاهبرداری" (۱۹۷۸) را بسازند. او آخرین نقش اول فیلم خود را انجام داد.
در سال ۱۹۷۹ یک فیلم تلویزیونی اکشن بریتانیایی راه سخت (۱۹۷۹) با پاتریک مک دوران همبازی شد. این فیلم نقد مثبت کمی از سوی منتقدان دریافت کرد.
در سال ۱۹۸۰ در فیلم رزمی و اکشن "هشت ضلعی" (۱۹۸۰) با چاک نوریس همبازی شد.
در سال ۱۹۸۱ جان کارپنتر یکی کارگردانان سلاطین ژانر وحشت که یکی از پر و پاپرس ترین طرفدار ژانر وسترن اسپاگتی لی بود او را برای نقش کمیسر پلیس باب هاک برای فیلم "فرار از نیویورک" انتخاب کرد در ابتدا قرار بود چارلز برانسون با او همبازی شود اما کارپنتر او را کنار گذاشت و کرت راسل با او همبازی شد. این فیلم نقد های مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد.
او در سال ۱۹۸۳ جایزه چکمه طلایی را از آن خود کرد.
در سال ۱۹۸۴ مجموعه تلویزیونی "ارباب" ، نقش یک استاد نینجا که نامش جان پیتر مک آلیستر است را بازی کرد. او این نقش را در ۱۳ قسمت ایفا کرد.
در همان سال چهارمین همکاری او با مارگریتی شروع کرد "" (۱۹۸۴) با ارنست بورگناین همبازی شد. همکاری او در دو فیلم بعدی اش ( "مهاجمان جنگل" و "فرمانده" ( ۱۹۸۸)) نقش مکمل داشت.
در سال ۱۹۸۶ در "واکنش مسلحانه" با دیوید کاراداین همبازی شد .
در سال ۱۹۸۹ در فیلم "منطقه سرعت" حضور افتخاری داشت. آخرین فیلم او "دزدان ثروت" (۱۹۹۰) بود که یک سال پس از مرگ او بر اثر سکته قلبی اکران شد.
لی وان کلیف ۳ بار ازدواج کرده‌است. ازدواج اولش با "پتسی روث" در سال ۱۹۵۸ به طلاق انجامید. سپس در سال ۱۹۶۰ با "جووان درن" ازدواج کرد که این ازدواج نیز در سال ۱۹۷۴ با طلاق به اتمام رسید. دو سال بعد در سال ۱۹۷۶ برای بار سوم، اینبار با "باربارا هاولون" ازدواج می‌کند. ازدواج سومش تا زمان مرگش در سال ۱۹۸۹ باقی ماند.
لی وان کلیف که در بیشتر فیلم هایش سیگار و پیپ می کشید ، در خارج از فیلم هم همینطور بود. او که در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ از بیماری قلبی رنج می برد تا سال ۱۹۸۹ به بازیگری ادامه داد.
سرانجام ۹ ماه پس از مرگ سرجو لئونه، او در ۱۶ دسامبر ۱۹۸۹ بر اثر سکته قلبی در خانه اش درگذشت. همسرش باربارا با اورژانس تماس گرفت اما نتوانستند او را زنده کنند.
در مراسم خاکسپاری او بسیاری از گاوچران های کلاه به سر در این مراسم حضور داشتند. همچنین در مراسم خاکسپاری او کلینت ایستوود، ایلای والاک ، جان فیلیپ لا، جانفرانکو پارولینی، جولیانو جما، آنتونیو مارگریتی و جیم براون حضور داشتند.
لزلای تاونز «باب» هوپ (؛ زاده ۲۹ مه ۱۹۰۳ - مرگ ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۳) بازیگر، کمدین، خواننده، مؤلف و ورزشکار معروف آمریکایی-انگلیسی بوده‌است که هشت دهه در رادیو، تلویزیون و تئاتر فعالیت داشت.
او در لندن به دنیا آمد و پنجمین بچه از هفت فرزند خانواده می‌باشد. پدر انگلیسی او، "ویلیام هنری هوپ" سنگ‌تراش و مادر ولزی او، "آویس تاونز" خواننده اپرا بوده‌است. آنها تا قبل از آمدن به اوهایو در بریستول زندگی می‌کرده‌اند.
باب هنگامی که ۱۷ سال داشت در سال ۱۹۲۰ شهروند آمریکایی شد.
او از دوازده سالگی و تا قبل از بوکسری ناموفقش، کارهای متعددی انجام می‌داد. او بحث و مشاجره مبتدیانه‌ای دربارهٔ برنده شدن جایزه اسکار چارلی چاپلین انجام داد. سپس یک سال پس از مشاهده یکی از فیلمهای صامت فتی آربوکل در سال ۱۹۲۵ در فیلمی کمدی همراه با خواهران هیلتون بازی کرد. پس از بازی در نقشهای رقاصی کمدی در این قبیل فیلمها در سال ۱۹۳۰ توسط گریس لوییز تورکسل غافلگیر شد و برای انجام تست بازیگری به کالیفرنیا رفت.
او در بسیاری از برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی و تئاتر شرکت داشت. او برنامه‌های خود برای سربازان را ادامه داد و به خاطر آنها سفرهایی را در طی جنگ جهانی دوم، جنگ ویتنام، جنگ کره، جنگ خلیج فارس می‌کرد. او هنگامی که خارج از کشور بود لباس سربازی بر تن داشت و برای سربازان برنامه اجرا می‌کرد. این کار او تقریباً پنجاه سال به طول انجامید. در سال ۱۹۹۷ بیل کلینتون او را «سرباز افتخاری» نامید.
باب علاقه بسیار زیادی به ورزش داشت. او در جوانی بوکسر حرفه‌ای و غریق نجات بود و از مشاهده فوتبال لذت می‌برد و برای مدت کوتاهی سرپرست تیمهای فوتبال کلولند ایندینز و لوس آنجلس رومز بود. همچنین علاقه بسیاری به ورزش گلف داشت و مدت کوتاهی هم در این ورزش بازی کرد.
او در سال ۱۹۳۳ با گریس لوئیز تراکسل، همکار برنامه‌هایش، ازدواج کرد و مدتی بعد هم طلاق گرفت، که البته بعضی افراد معتقدند که این شایعه‌ای بیش نیست.
او در سال ۱۹۳۴ با "دولورس دفینا" ازدواج کرد که البته این ازدواج وجود داشته شایعه نبوده‌است. دولورس خواننده‌ای از نژاد ایتالیا و ایرلند بوده و فردی کاتولیک بوده‌است.
آنها تا ۶۹ سال بعد یعنی تا آخر عمر باب با هم بودند و این طولانی‌ترین ازدواج در هالیوود می‌باشد.
آنها چهار بچه از یک پرورشگاه را به فرزندی پذیرفتند.
باب هوپ آنقدر زنده ماند که به مرگ زودرس دچار شد. مرگ وی دو بار اعلام شد، یکبار در سال ۱۹۹۸ که اشتباهاً در نشریات چاپ شده بود. بار دیگر در سال ۲۰۰۳ یعنی هفت سال بعد آگهی فوتش در سایت خبری سی ان ان به چاپ رسید.
۲۹ مه ۲۰۰۳ تولد صد سالگی او بود و به همین دلیل معروف شد. (ایروینگ برلین و جورج برنز هم از افرادی هستند که تا صد سالگش زنده ماندند)
پس از مرگ راجر کاردینال ماهونی اسقف اعظم لوس آنجلس گفت که باب هوپ مدتی تا قبل از مرگش کاتولیک بود که این ادعا اعتبار چندانی داشت.
ایجاز (یونانی: Έλλειψις، انگلیسی: Ellipsis) در زبان‌شناسی، اشاره به هر قسمتی از کلام دارد که حذف شده‌است و این حذف هم عمدی است.
در نوشتار آن را با سه‌نقطه (…) و گاهی سه ستاره (***) نشان می‌دهند.
سه‌نقطه همچنین می‌تواند به مکث در جمله، یا قسمتی ناتمام در آن اشاره داشته‌باشد.
سه‌نقطه در اینترنت یا چت و… هم کاربرد دارد.
سه‌نقطه را می‌توان با درج سه نویسه‌ی نقطه پشت سر هم و بدون فاصله نگارش کرد (...). روش دیگر، استفاده از نویسهٔ با کد یونیکد U+2026 است.https://en.wikipedia.org/wiki/Ellipsis
در زبان انگلیسی پیشنهاد می‌شود که از سه‌نقطه برای جمله، لغت، عبارت، خط، یا پاراگراف حذف‌شده‌استفاده شود.
محل استفاده از سه‌نقطه در زبان انگلیسی معمولاً انتهای یک عبارت یا محلی است که آن حذف شده‌است.
در زبان فارسی پیشنهاد می‌شود که از سه‌نقطه برای جمله، ,واژه، عبارت، خط، یا پاراگراف حذف‌شده‌استفاده شود.
محل استفاده از سه‌نقطه در زبان فارسی معمولاً انتهای یک عبارت یا محلی است که آن حذف شده‌است.
سه‌نقطه در زبان فارسی معنیِ «و غیره» را می‌دهد. برای مثال، به‌جای اینکه بگوییم «کتاب و دفتر و مداد و کیف و غیره»، می‌توانیم از این عبارت استفاده کنیم: «کتاب و دفتر و مداد و کیف و…»
همین‌طور می‌توان از آن به‌جای این موارد استفاده کرد:
در ریاضیات، سه‌نقطه معنای «مانند آن» را می‌دهد.
برای مثال، در عبارتِ ۱+۲+۳+…+۱۰۰
منظور از سه‌نقطه، اعداد متوالی بین ۴ تا ۹۹ است.
و همین‌طور در عبارت ۱+۳+۵+۷+…
یعنی عبارات به‌طور نامتناهی با قدر نسبت ۲ با هم جمع شوند.
سه‌نقطه را گاهی به‌صورت سه‌نقطهٔ عمودی یا مایل برای عباراتی که زیر هم نوشته شده‌اند (مانند اقلام یک فهرست یا در یک ماتریس) هم استفاده می‌کنند.
ایجاز یعنی تلخیص و پیراستن شعر و نثر از حواشی و زوائد، به طوری که، بیشترین توان بیانExpressiveness در عین داشتن کمترین تعداد کلمات، ابیات و جملات حاصل آید.
فهم مخاطبان از اشعار و متون موجز، درجات مختلفی داشته، از مرتبهٔ ساده شروع می‌شود، و به لایه‌ها و اعماق چندگانه معنایی می‌رسد. تعداد، جهات، و عمق لایه‌های قابل ادراک به آموخته‌ها، تجربیات، حالات، و ذخائر ذهنی شخص بستگی پیدا می‌کند.
به اعتقاد محمدتقی بهار، شاعر و پژوهشگر ادبیات، زبان فارسی در دوران باستان و میانه، مبتنی بر ایجاز بود و پادشاهان، دبیران خود را همواره به کوتاه‌نویسی سفارش می‌کردند. ایجاز، یکی از مختصات نُه‌گانه زبان پهلوی است.
در قرنهای سوم، چهارم و پنجم هجری نیز، نثر مرسل متداول است و نویسندگان، ایجاز را رعایت می‌کنند؛ اما از اواخر قرن پنجم و همچنین در قرن ششم هجری، نویسندگان به اطناب متمایل می‌شوند و از جملات بلندتر استفاده می‌کنند. یکی از آثار بارزی که ترویج دهنده اطناب در زبان فارسی است، ترجمه کلیله و دمنه اثر نصراله منشی است که توصیفات، جملات معترضه و کلمات مترادف باعث به درازا کشیدن کلام می‌شود و بعضاً اصل موضوع را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
در قرن هفتم هجری، سعدی یکی از نویسندگانی است که با روی آوردن به ایجاز، مسیر ادب فارسی را به سمت خلاصه و موجزگویی سوق می‌دهد؛ چنان‌که ایجاز به عنوان یکی از مشخصه‌های سبکی وی شناخته می‌شود.
در ایجاز قصر، رکنی از ارکان جمله حذف نمی‌شود و الفاظ به اندازه‌ای کم می‌شود که نتوان هیچ جزئی از جمله را بدون آسیب‌رسانی به معنی حذف کرد. بعضی تلمیح، استعاره و تشبیه را هم نوعی ایجاز قصر دانسته‌اند. نمونه‌های پایین از گلستان سعدی از این نوع ایجاز هستند:‌گفت ای برادر حرم در پیش است و حرامی در پس. اگر رفتی بردی  و اگر ماندی مردی.
ده درویش در گلیمی بخسبند و دوپادشه در اقلیمی نگنجند.
هر که با بزرگان ستیزد خون خود بریزد.
کارها به صبر بر آید و مستعجل به سر درآید.
در ایجاز حذف بعضی از ارکان جمله مانند نهاد، مسند، فعل، مفعول، متمم و غیره به قرینه لفظی و یا معنوی برای اختصار حذف می‌شود. به عنوان مثال در جمله «تو نیز اگر توانی سر خویش گیر و راه مجانبت پیش [گیر]»، سعدی فعل «گیر» را به قرینه لفظی حذف کرده است.
تعداد کلمات ابیات فوق برای حمل مقصود به ذهن و روان خواننده جز اندکی بیش نیست، و در نگاه ظاهری اول، اغلب آن‌ها جزء کلمات هرروزه و معمولی زبان امروزین فارسی هستند.
ابیاتی که جهت شرح جزئی معانی ضروری می‌نماید:
نوکیا اوئی‌یه یک شرکت چندملیتی فنلاندی است که به طراحی و تولید تجهیزات و زیرساخت‌های مرتبط با مخابرات، شبکه، فناوری اطلاعات و لوازم الکترونیکی مصرفی می‌پردازد. این کورپوریشن در سال ۲۰۲۰ در حدود ۹۲٬۰۰۰ کارمند داشت و در بیش از ۱۳۰ کشور، فعالیت تجاری دارد. درآمد سالانهٔ نوکیا، حدود ۲۳ میلیارد یورو تخمین زده می‌شود.
این شرکت از طریق شرکت تابعه خود، نوکیا نتورکس در حوزه‌های تجهیزات پهنای باند شبکه‌های موبایل و خدمات مولتی‌مدیا نیز فعالیت می‌کند.
تأسیس شرکت نوکیا به سال ۱۸۶۵ بازمی‌گردد، که فردریک ایدستام با مشارکت لئو میشلن اقدام به راه‌اندازی شرکت نوکیا نمود. این شرکت در آغاز در زمینه تولیدات کاغذی فعالیت می‌کرد، اما در سال ۱۸۹۶ ایدستام بازنشسته شد و میشلن ریاست شرکت را در دست گرفت که در پی آن در سال ۱۸۹۸ نوکیا آغاز به تولید لاستیک و تایر خودرو کرد.
از ۱۹۱۲ این شرکت وارد عرصه تولید تجهیزات خطوط تلفن، تلگراف و سیم‌کشی الکتریکی شد. در سال ۱۹۸۸ بخش تولید تایر این شرکت تحت نام نوکیان تایرز تفکیک شد و در ۱۹۸۹ نیز بخش تولید کاغذ نوکیا نیز به شرکت اس‌سی‌آ واگذار گردید. این شرکت از آغاز دهه ۱۹۹۰ فعالیت خود را تنها بر بازار مخابرات متمرکز نمود. ساختمان دفتر مرکزی نوکیا در شهر اسپو، فنلاند قرار دارد. سهام شرکت نوکیا در بازار بورس نیویورک و بورس اوراق بهادار هلسینکی معامله می‌شود. نوکیا در پیشرفت و توسعهٔ صنعت مخابرات سیار و استانداردهایی مانند جی‌اس‌ام، نسل سوم شبکه تلفن همراه (3G)، فرگشت بلندمدت (LTE) و نسل پنجم شبکه تلفن همراه (5G) نقش مؤثری داشته و در برهه‌ای، بزرگ‌ترین شرکت سازندهٔ تلفن همراه و تلفن‌های هوشمند بوده‌است.
نوکیا پس از مدتی در سال ۲۰۱۳ شراکت با مایکروسافت، به دلیل برخی از کشمکش‌ها در فروش و عرضهٔ محصولات، امتیاز تولید تلفن‌های همراه خود را به مایکروسافت فروخت و این بخش از شرکت در سال ۲۰۱۴، مایکروسافت موبایل نام گرفت. پس از این اتفاق، شرکت نوکیا به تولید و گسترش فناوری‌های اینترنت اشیاء، واقعیت مجازی و سلامت دیجیتال و همکاری با شرکت هیر تکنالوجیز پرداخت. نوکیا در ادامه، شرکت‌های آلکاتل-لوسنت، آزمایشگاه‌های بل و وایتینگس را خریداری کرد.
در سال ۲۰۱۶ و با پایان حق انحصار مایکروسافت بر برند نوکیا، شرکت نوکیا این بار با همکاری شرکت اچ‌ام‌دی گلوبال (یک شرکت تازه تأسیس فنلاندی) دوباره به صنعت موبایل بازگشت. بدین صورت که وظیفه تولید و تحقیق و توسعه را شرکت اچ‌ام‌دی با برند نوکیا عهده‌دار خواهد بود. در سال ۲۰۱۷ نوکیا نخستین گوشی‌های هوشمند خود را که شامل، نوکیا۳، نوکیا۵ و نوکیا۶ و نوکیا ۷ و نوکیا۷٫۱ نوکیا۸ و نوکیا ۸٫۱ و نوکیا ۹ را در همایش بین‌المللی موبایل در بارسلونا معرفی کرد.