moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "دوران کهن" و "رؤیای کالیفرنیا" اشاره نمود.
کریستیان نمسکو (؛ ؛ – ) کارگردان فیلم اهل رومانی بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "رؤیای کالیفرنیا" و "ماریلنا از پی۷" اشاره نمود.
مادالینا گیتسکو (؛ زاده ۲۹ ژوئیه ۱۹۷۸) بازیگر و صداپیشه اهل رومانی بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "چهار ماه، سه هفته و دو روز" و "رؤیای کالیفرنیا" اشاره نمود.
دانشگاه پلیس (؛ ، ترجمه: کلاس پلیس) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی است که توسط یو کوان-مو کارگردانی شده‌است و چا ته-هیون، جونگ جین-یونگ و کریستال جانگ در آن بازی می‌کنند. این مجموعه پیرامون یک استاد دانشگاه پلیس با ۲۰ سال سابقه در کشف جنایات و یک هکر رایانه‌ای است که به عنوان دانشجوی سال اول به دانشگاه می‌پیوندد. این مجموعه از ۹ اوت تا ۵ اکتبر ۲۰۲۱، دوشنبه و سه‌شنبه‌ها ساعت ۲۱:۳۰ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ روی آنتن رفت.
این مجموعه، داستان پردیس دانشگاه ملی پلیس را به تصویر می‌کشد. یک پروفسور که ۲۰ سال سابقه در مورد قتل جنایی و تحقیقات سایبری دارد، با هکر سابق کانگ سون-هو و اوه کانگ-هی که یک دانشجوی سال اول باهوش است، یک تیم برای تحقیقات مشترک تشکیل می‌دهد. این مجموعه همچنین نشان دهندهٔ کشمکش و هماهنگی میان استاد و دانشجویان است.
در ۱۸ مارس ۲۰۲۱، آژانس یو یونگ-جه حضور او را در این مجموعه تأیید کرد. در ۱۶ ژوئن صحنه‌های نخستین جلسهٔ فیلمنامه خوانی در سایت منتشر شد.
در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۱، برنامه فیلم‌برداری این مجموعه در شهر چئونگجو، چئونگ‌جو، چئونگوون برنامه‌ریزی شد. در ۲۲ ژوئن گزارش شد که نتیجهٔ تست کووید ۱۹ یک کارمند خارجی مثبت است. گروه بازیگران و سایر کارکنان نیز مورد آزمایش قرار گرفتند و همهٔ آن‌ها از نظر سرایت منفی بودند. طبق دستورالعمل‌های مقامات بهداشتی، تیم تولید موقتاً فیلم‌برداری را متوقف کرده‌است.
" دانشگاه پلیس" در ۹ اوت ۲۰۲۱، به‌طور همزمان از کی‌بی‌اس۲ و رسانهٔ استریم ویو (WAAVE) پخش شد. این مجموعه برای استریم آنلاین در ویو، در دسترس است.
رابرت اسکوبل (؛ زادهٔ ) وبلاگ‌نویس، نویسنده، دانشمند رایانه، پادکست‌ساز، و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است.او بخاطر انتشار مطالبی که در مورد تکنولوژی‌های جدید در زمانی که در ماکروسافت تصدی داشت، به شهرت رسید.او همچنین به عنوان ویدئو بلاگر برای شرکت‌هایی از قبیل رکسپیس تکنالوجی و فست کامپانی کار کرده‌است.
وینستون فردریک استرزل (؛ زادهٔ )، که بیشتر با نام مستعار SerpentZA شناخته می‌شود، یوتیوبر و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل آفریقای جنوبی است.او ۱۴ سال در شنژن، گوانگ‌دونگ در چین زندگی کرد و در سال ۲۰۱۹ به لس‌آنجلس نقل مکان کرد.ویدئوهای او موضوعات مختلفی را در رابطه با زندگی در چین از دیدگاه غربی‌ها به نمایش می‌گذارد.
سلام! چطوری؟ (؛ ) یک فیلم کمدی رمانتیک رومانیایی است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد.Iulia Blaga - "„Cronică de film: «Bună, ce faci?» - Evadarea totală din cotidian”", HotNews.ro, 4 March 2011. از بازیگران این فیلم می‌توان به گابریل اسپاهیو اشاره کرد.
این فیلم زندگی یک زوج را بازگو می‌کند که زندگی مشترکشان پس از بیست سال، کسالت‌بار و دچار روزمرگی شده‌است.Iulia Blaga - "Filmul Buna! Ce faci? de Alexandru Maftei intra in cinematografele din Belgia", HotNews.ro, 18 July 2013.
این فیلم در شاخه‌های بهترین فیلم‌برداری، بهترین تدوین، بهترین موسیقی و بهترین چهره‌پردازی نامزد دریافت جوایز گوپو بود که سرانجام برندهٔ جایزه گودوی بهترین چهره‌پردازی شد.Lista completă a Premiilor Gopo, 2012 , Agenda Liternet, March 2012
الکساندرو مافتئی () کارگردان فیلم اهل رومانی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "سلام! چطوری؟" اشاره نمود.
سولومون دوو گوتاین (; – ) دانشمند در زمینه قوم‌نگاری اهل آلمان بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هاروی و کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
سری نسیبه (متولد ۱۹۴۹) استاد فلسفه فلسطینی و رئیس سابق دانشگاه قدس در قدس است. وی تا دسامبر ۲۰۰۲ نماینده تشکیلات خودگردان فلسطین در آن شهر بود. در سال ۲۰۰۸، در یک نظرسنجی آنلاین آنلاین، نسیبه به عنوان بیست و چهارمین تأثیرگذار روشنفکر در جهان در فهرست ۱۰۰ روشنفکر برتر عمومی توسط "مجله پرسپکت" (انگلستان) و "فارین پالیسی"(ایالات متحده) انتخاب شد..
نسیبه‌ها دارای حضور ۱۳۰۰ ساله در قدس هستند که از نسب عبیده بن صمیت، برادر نسیب بنت کعب، رزمنده زن از قبیله خزرج عربستان، و یکی از چهار زن رهبر ۱۴ طایفهٔ ابتدایی اسلام است. عبیده، یار عمر بن خطاب، پس از فتح قدس در سال ۶۳۸ میلادی، به عنوان اولین قاضی مسلمان قدس، و همچنین مأمور پاکیزه نگه داشتن صخره مقدس گلوور منصوب شد.. علیرغم ریشه‌های اصیل، سنت خانوادگی، با توجه به این باور که همه خانواده‌های بزرگ ریشه در تهاجم دارند، این افسانه را نقل می‌کند که تبار آن‌ها را می‌توان در صف طولانی دزدان نیز دنبال کرد..
طبق سنت خانواده، آن‌ها حق انحصاری کلیدهای کلیسای مقبره مقدس را تا دوره عثمانی، زمانی که خانواده جوده حکم تقسیم مالکیت را دریافت کردند، حفظ کردند. The Joudeh family conserve a different version, according to which Saladin handed the keys over to their clan 10 days after his conquest of the Kingdom of Jerusalem from the Crusaders.Historic records attest to a transfer of the keys to a Muslim family, neutral to the contentious issue, when squabbling Christian families could not agree on the right of possession. (). گفته می‌شود تا به امروز خاندان نسیبه معتمد هستند و با دریافت کلیدها از یکی از اعضای طایفه جوده، نسیبه آن‌ها را هر روز در حوالی سحر بهسرپرست کلیسای قبر مقدس تحویل می‌دهد.. موشه امیراو، می‌گویدوقتی به سؤالی در مورد داشتن کلید توسط خانواده اش پاسخ منفی می‌دهد، نسیبه طعن می‌زند و می‌گوید: «نه، دیگر نیازی به کلیدداری نداریم. عیسی دیگر آنجا نیست.».
پدربزرگ نسبیبه به‌طور همزمان با سه خانواده مختلف برجسته فلسطینی، ازدواج کرده‌است. شهابی می‌گویدبه دلیل دانش و فضیلت سرشناس بودند. درویش، خانواده قدرتمند الحسینی؛ و نشاشیبی. و به این ترتیب، به قول نسیبه: «در عرض چند سال [...] موفق شد چهار خانواده قدیم قدس را که دو نفر از آنها رقبای سختی بودند، به هم وصل کند.»
نسیبه در دمشق، سوریه، از سیاستمدار مشهور اردنی، انور نسیبه متولد شد که یک دولتمرد برجسته در سیاست و دیپلماسی فلسطین و (بعد از ۱۹۴۸) فلسطینی-اردنی بود. مادر او، نزهه یعقوب الغصین، دختر رهبر سیاسی فلسطین یعقوب الغصین در رمله،. در یک خانواده ثرتمند و سطح بالا که در وادی حنین (در حال حاضر شهر نس زیونا) زمین‌داشتند متولد شد.. مادرش در سال ۱۹۴۸ فلسطین را ترک کرده بود تا از جنگ دور شود و پدرش هنگام شرکت در جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ در فلسطین، هنگامی که زخمی می‌شود، پای خود را از دست می‌دهد.. آنها چند سال بعد به قاهره نقل مکان کردند، جایی که پدرش در تشکیل اولین دولت فلسطین در تبعید شرکت کرد.. هنگام بازگشت به قدس، او آنسوی سرزمین بی‌طرف و در چندصد یاردی عاموس عوز زندگی کرد. در خواندن خاطرات دومی از تربیت او، تفاوت‌های عمیق بین تجربیات مربوط به آنها در دوران کودکی در یک شهر متأثر شد. به خانواده آنها دارای زمین کشاورزی در کرامه بودند که او در تعطیلات تابستانی با رانندگی با تراکتور به آن‌ها کمک می‌کرد. کرامه قرار بود جایی باشد که در حافظه فلسطین به عنوان حمام خون استالینگراد فلسطینی شناخته شد.. در زمان فتح کرانه باختری توسط نیروهای اسرائیلی در جنگ شش روزه، سربازان اسرائیلی خانه این خانواده در قدس را غارت کردند و همه میراث آن‌ها را به غارت بردند، اگرچه خودروی خانوادگی بعداً بازگردانده شد.. چند ماه بعد، مقامات اشغالگر املاک ۲۰۰ هکتاری این خانواده در دره اردن را مصادره کردند..
در پاییز ۱۹۶۷، نسیبه به تحصیل فلسفه در دانشکده کلیسای مسیح، آکسفورد پرداخت. در آنجا با آویشی مارگالیت و همچنین احمد ولیدی، تنها فارغ‌التحصیل فلسطینی دیگر در آن زمان، و پسر دانشمند برجسته ولید خالدی، دوست شد.. این دوره با تحولات انقلابی دانشجویی همراه بود و در این زمان بود که احمد او را با پیچیدگی‌های جناح‌های سیاسی فلسطین آشنا کرد، که در "کتاب زندگی برایان" مونتی پایتون تقلید شده بود. تابستان‌هایی را که او در قدس گذراند، جایی که در سال ۱۹۶۸ تحصیل عبرانی را آغاز کرد، در کیبوتس هزورا کار می‌کرد،. و سال بعد، برای خاموش کردن شعله‌های ناشی از بنیادگرایان مسیحی استرالیایی آماده شد، زمانی که مایکل روهان اقدام به سوزاندن مسجد الاقصی و آتش زدن منبر ۱۰۰۰ ساله حلب، معروف به منبر صلاح الدین کرد..
در آکسفورد، نسیبه با لوسی آستین، دختر فیلسوف بریتانیایی جان لانگشاو آستین و بنیانگذار آینده سازمان غیردولتی خشونت‌زدایی و دموکراسی خاورمیانه ملاقات کرد. آنها در اواخر سال ۱۹۷۳ توسط مفتی اعظم بیت‌المقدس، سعدالدین جلال العلمی، به‌عقد هم درآمدند و چهار فرزند حاصل این ازدواج شد: سه پسر، جمال، آبسال، بورق و یک دختر، به‌نام نوزه.[1] سری در آکسفورد بسیار جذب فلسفه زبانی شد که توسط لودویگ ویتگنشتاین معرفی شده‌بود و توسط آستین توسعه یافت. پس از اتمام تحصیل در آکسفورد، او یک سال را در مؤسسه واربورگ لندن گذراند، پس از شنیدن سخنرانی عبدالحمید صبرا او به مطالعه مکتب اسلامی اولیه منطق دانان معتزلی، اندیشه غزالی و پیروزی گفتمانی دومی، که توسط مکتب الهیات اشعری تدوین شده کشانده‌شد..
پس از مدت کوتاهی کار در ابوظبی، نسیبه مطالعات دکتری خود را در زمینه فلسفه اسلامی از دانشگاه هاروارد در پاییز ۱۹۷۴ آغاز کرد و دکتری خود را در سال ۱۹۷۸ به دست آورد... وی در سال ۱۹۷۸ برای تدریس در دانشگاه بیرزیت به کرانه باختری بازگشت (جایی که تا زمان تعطیلی دانشگاه از ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۰ در انتفاضه اول به عنوان استاد فلسفه باقی ماند). وی همزمان در دانشگاه عبری در اورشلیم غربی، فلسفه اسلامی تدریس می‌کرد. در اوایل دهه ۱۹۸۰، به سازماندهی اتحادیه معلمان در بیرزیت کمک کرد و سه دوره رئیس اتحادیه اساتید و کارکنان آنجا بود. نسیبه همچنین یکی از بنیانگذاران اتحادیه کارکنان بخش آموزش کل کرانه باختری است.
سری نسیبه مدتهاست که به‌عنوان یک فلسطینی میانه‌رو در نظر گرفته می‌شود. در ژوئیه ۱۹۸۷، نسیبه و فیصل حسینی با موشه امیراف، یکی از اعضای حزب لیکود اسرائیل ملاقات کردند که از نخستین فلسطینیان برجسته‌ای بودند که با یکی از اعضای راست اسرائیل ملاقات کردند. امیراو در حال آزمایش آب‌ها برای گروهی نزدیک به اسحاق شامیر نخست‌وزیر وقت، در مورد امکان ایجاد یک پیمان تاریخی با ساف و فتح بود.
پس از سالها تلاش در جهت ایجاد یک دولت فلسطینی در کنار دولت اسرائیل، نسیبه، سال ۲۰۱۱ از راه حل دو دولت به عنوان یک «خیال» یاد کرد.. در یک کشور "فلسطینی چه ارزشی دارد؟" (انتشارات دانشگاه هاروارد، ۲۰۱۱) او خواستار «آزمایش فکری» ایده یک کشور واحد شد که در آن اسرائیل تمام سرزمین‌ها را ضمیمه خود کرده و فلسطینیان «شهروندان درجه دو» با «حقوق مدنی اما نه سیاسی» بودند که در آن «یهودیان می‌توانستند کشور را اداره کنند در حالی که اعراب بتوانند در آن زندگی کنند.» این پیشنهاد خاص به‌عنوان پیشنهادی «غیرعادی» رد شده‌است.. در طول این مدت، نسیبه از گام‌هایی در جهت دستیابی به این نسخه یا نسخه دیگر از راه حل تک دولتی، مانند دولت دو ملیتی صحبت کرده‌است...
نسیبه همچنین در زمان انتفاضه اول، رهبر مهمی بود که بیانیه اصول فلسطین راsee "Journal of Palestine Studies", Vol. 17, No. 3, Spring 1988, p.63–65 for the text of the Declaration of Principles, also known as the Fourteen Demands تألیف کرد و برای تقویت جنبش فتح در کرانه باختری تلاش نمود. نسیبه در نویسندگی اعلامیه استقلال فلسطینیان درون انتفاضه اول و ایجاد ۲۰۰ کمیته سیاسی و ۲۸ کمیته فنی که به‌عنوان زیرساخت ابتدایی برای دولت آینده فلسطین در نظر گرفته شده بود، مشارکت کرد.
پس از شلیک موشک‌های اسکاد به تل آویو، نسیبه با مؤسسه اسرائیلی صلح اکنون روی یک رویکرد مشترک برای محکومیت کشتار غیرنظامیان در جنگ همکاری کرد. اما او در ۲۹ ژانویه ۱۹۹۱ دستگیر و تحت بازداشت اداری قرار گرفت و عملاً به مأمور عراقی بودن متهم شد.. مقامات بریتانیایی و آمریکایی بازداشت را زیر سؤال بردند و دولت ایالات متحده از او خواست که یا باید متهم شود یا در غیر این صورت شبهه سیاسی بودن این بازداشت وجود دارد. او توسط عفو بین‌الملل به عنوان زندانی عقیدتی پذیرفته شد.. و نامه‌های اعتراض آمیز از سوی دانشگاهیان از جمله پیتر استراسون، آیزایا برلین و هربرت هارت "به تایمز" نوشته شد.. برخی از اسرائیلی‌ها گفتند که این اقدام به منظور بی‌اعتبار کردن نسیبه قبل از شکل‌گیری دیدگاه‌های بین‌المللی طراحی شده‌است. فلسطینیان این بازداشت را یک هشدار سیاسی دانستند که اسرائیل قصد مذاکره با هیچ رهبر فلسطینی را ندارد، هرچقدر هم که معتدل باشد. به عنوان مثال، صائب عریقات از دانشگاه النجاح گفت: «این پیامی است برای ما میانه‌روهای فلسطینی. پیام این است که «شما می‌توانید مذاکرات بعد از جنگ را فراموش کنید زیرا ما مطمئن می‌شویم که هیچ‌کس برای گفتگو وجود ندارد».». وی بلافاصله پس از پایان جنگ، پس از ۹۰ روز حبس در زندان رمله، بدون اتهام آزاد شد..
نسیبه در بیشتر مراحل صلح اسلو فعالیت سیاسی نداشت اما در سال ۲۰۰۱ به عنوان نماینده ساف در قدس منصوب شد.. در این دوره، نسیبه به شدت به فلسطینی‌ها پیشنهاد داد که در ازای ایجاد یک دولت فلسطینی در کرانه باختری و نوار غزه، از حق بازگشت خود بگذرند. شماری از سازمان‌های فلسطینی نظرات وی در این مورد را به‌شدت محکوم کرده‌اند.
نسیبه از نظامی‌شدن انتفاضه در ژانویه ۲۰۰۲ انتقاد کرد و خواستار انصراف از حملات انتحاری و استقرار فلسطین به‌عنوان یک کشور غیرنظامی شد: «یک کشور فلسطینی باید غیرنظامی شود، نه به این دلیل که اسرائیل چنین می‌خواهد، بلکه چون که چنین چیزی به نفع خود ما است.» برخی از شخصیت‌های ارشد اسرائیل، مانند اوزی لاندو، این پیشنهاد را به‌عنوان یک ترفند رد کردند..
در سال ۲۰۰۲ سری نسیبه و مدیر سابق شاباک، امی ایالون، صدای مردم را منتشر کردند که ابتکار مدنی اسرائیلی و فلسطینی با هدف پیشبرد روند دستیابی به صلح بین اسرائیل و فلسطینی‌ها، و پیش نویس توافقنامه صلحی بود که تشکیل دولت فلسطین در مرزهای اسرائیل ۱۹۶۷ و سازش در مورد حق بازگشت فلسطین را مطالبه می‌کرد. ابتکار صدای مردم به‌طور رسمی در ۲۵ ژوئن ۲۰۰۳ راه‌اندازی شد.
در سال ۲۰۰۲، یاسر عرفات، نسیبه را به عنوان نماینده ساف در قدس‌شرقی منصوب کرد، منصبی که وی پس از مرگ ناگهانی فیصل الحسینی بر عهده گرفت..
در سال ۲۰۰۸، نسیبه گفت که تلاش برای راه حل دو کشور در حال تزلزل است. وی از فلسطینیان خواست تا بحث در مورد ایده راه حل تک کشوری را آغاز کنند.Ross, Oakland. Palestinians revive idea of one-state solution. "The Toronto Star".
نسیبه، رئیس و بنیانگذار "گروه مشاوره فلسطین"، بنیانگذار و عضو چندین مؤسسه فلسطینی از جمله انجمن "دوستان بیمار بیت‌المقدس‌"، "فدراسیون کارکنان بخش آموزش در کرانه باختری"، "شورای روابط عمومی عربی"، "کمیته مقابله با مشت آهنین" و "شورای عربی قدس" بوده‌است. او همچنین در هیئت مشورتی مرکز بین‌المللی اخلاق، عدالت و زندگی عمومی در دانشگاه براندیس عضویت دارد.
در سطح بین‌المللی، نسیبه عضو کمیته‌های اجرایی و مدیریت برنامه خگ میانه مک‌گیل است. در نوامبر ۲۰۰۷، پس از انتشار کتاب "روزی روزگاری یک کشور: زندگی فلسطینی"، وی به مونترال، کانادا رفت تا در مورد ام‌ام‌ای‌پی و چشم‌انداز خود از صلح سخنرانی کند.
ساعت () یک مجموعهٔ تلویزیونی درام بریتانیایی است که در دو فصل، مابین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ از شبکهٔ بی‌بی‌سی پخش شد.
دِریک وَکس () فیلم‌نامه‌نویس، مدیر اجرایی تولید و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "هیومنز" و "ساعت" اشاره نمود.
دانیل جیورتی (؛ زادهٔ ۱۹۷۱ میلادی) موسیقی‌دان و آهنگساز اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ساعت" اشاره نمود.
هزارتو () یک مینی‌سریال تاریخی بریتانیایی است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد.
سعید درخشنده (زادهٔ ۱۶ فروردین ۱۳۲۳ در تهران) مدیر ورزشی، سرهنگ بازنشسته نیروی هوایی ارتش و بازیکن پیشین والیبال اهل ایران است.ناگفته‌های سرهنگ از سه دهه مدیریت والیبال
درخشنده به عنوان بازیکن در تیم عقاب تهران بازی می‌کرد. درخشنده از سال ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۸ به عنوان رئیس سازمان لیگ فدراسیون والیبال این مسئولیت را بر عهده داشت. وی مدتی سرپرست تیم ملی نوجوانان ایرانبازیکنان تیم والیبال جوانان ایران در آمادگی کامل بسر می‌برند و مدیر کمیته رویدادهای بین‌المللی فدراسیون والیبالتجربه‌های والیبال ساحلی از قطر بود که به عنوان ناظر در جام جهانی ۲۰۱۷، به عنوان رئیس کمیته کنترل در رقابت‌های قهرمانی نوجوانان آسیا و به عنوان یکی از اعظای کمیته مسابقات کنفدراسیون والیبال آسیا در نشست اجلاس سالیانه این کنفدراسیون حضور داشت.FIVB دعوت کرد؛ سعید درخشنده ناظر جام جهانی والیبال شددرخشنده در نشست کمیته مسابقات کنفدراسیون آسیا شرکت می‌کنددرخشنده رئیس سازمان لیگ فدراسیون والیبال شداجلاس ۲ روزه کمیته مسابقات کنفدراسیون والیبال آسیا AVCاسامی داوران و ناظران هفته دهم لیگ برتر والیبال اعلام شدناظر فدراسیون جهانی سالن ۱۲ هزار نفری را تأیید کرددرخشنده: ربادنگو مشاور ایران در میزبانی لیگ جهانی است
کریستوفر هال (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده تلویزیونی اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "دراکولا"، "هزارتو"، "پنهان"، "غرور"، "سگ باسکرویل"، "پوآرو" و "خطاهای نرم‌افزاری" اشاره نمود.
آشپزی مردم هزاره یا آشپزی هزارگی آشپزی مروج قوم هزاره است. این آشپزی هرچند تحت تأثیر آشپزی آسیای مرکزی، آسیای جنوبی و ایرانی بوده‌است، اما با آن‌هم غذای مختص به جغرافیای خود را دارد و روش‌ها و سبک‌های مختلف برای پخت‌وپز آن وجود دارد که گستره آن شامل هزاره‌جات و کویته پاکستان است.هزاره‌ها در Everyculture.com
در فرهنگ مردم هزاره مهمان‌نوازی مرسوم و مروج است که برای مهمانان غذاهای خاص تهیه کنند. اکثر هزاره‌ها با دست خود غذا می‌خورند و استفاده از چنگال و کارد کاربرد کمتری میان شان دارد. رژیم غذایی مردم هزاره تا حد زیادی بر اساس مصرف غذاهای پر پروتئین مانند گوشت و محصولات لبنی است، آنها در پخت غذا از مقدار زیادی روغن نیز استفاده می‌کنند. وعده غذایی هزارگی معمولاً شامل پخت یک نوع غذا است و تنوع در آن کمتر دیده می‌شود. با این حال، در مجالس رسمی بزرگ یا هنگام حضور مهمانان، ممکن است انواع مختلف غذا پخته شود.
برنج به دلیل اینکه در هزاره‌جات قابل کشت نیست کمتر دیده می‌شود، اما گوشت به دلیل فراوانی به مقدار زیاد مصرف می‌گردد. دوغ نوشیدنی اصلی به‌شمار می‌رود و چای هم محبوبیت زیادی بین مردم هزاره‌ها دارد. میوه‌ها و سبزیجات فقط به صورت فصلی مصرف می‌شوند. آشپزی هزارگی عمدتاً بر نان متمرکز است. سه نوع اصلی نان مورد استفاده مردم هزاره وجود دارد:اطلاعات فرهنگی آسیای مرکزی برای عملیات نظامی: هزاره‌ها در افغانستان، ص. ۲۱
غذاهای محبوب هزارگی شامل موارد زیر است:غذای هزارگی هفت دهه قبل . شاه علی‌اکبر شهرستانی. دریافت شده در ۱۵ اوت ۲۰۲۱.
دیگر غذاهای هزارگی شامل قدید، شوربا، آشک، منتو، قوروتی، اوگره، کشکِو، نان ملیده و غیره است.
وقایع‌نگاری فرانکنشتاین () یک سریال درام تاریخی جنایی بریتانیایی است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد.
ایوو گربیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال کرواسی بازی کرده‌است.
میگل سن رومن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
متصدی لباس () یک تله‌فیلم بریتانیایی به کارگردانی ریچارد ایر است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. این سریال دربارهٔ رابطهٔ یک بازیگر مسن تئاتر و طراح و متصدی لباس اوست.
سیدنی رایبیگر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است. که در پست هافبک برای تیم لایپزیگ بازی می کند.
برایان بروبی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند است. که در پست مهاجم برای تیم آژاکس بازی می کند. او همچنین سابقه بازی در تیم لایپزیگ را دارد
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال هلند بازی کرده‌است.
عملیات سایکلون نام رمز برنامه آژانس اطلاعات مرکزی ایالات متحده (CIA) برای تسلیح و تأمین مالی مجاهدین افغان در افغانستان از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۹، قبل و در حین مداخله نظامی اتحاد جماهیر شوروی در حمایت از دولت وابسته به شوروی یعنی جمهوری دموکراتیک افغانستان بود. MI6 نیز طی این مدت، با انجام اقدامات مخفیانه‌ای به حمایت از مجاهدین می‌پرداخت. این برنامه عمدتاً معطوف به حمایت از گروه‌های پیکارجوی اسلامی بود، از جمله گروه‌های دارای پیوندهای جهادی که مورد حمایت رژیم محمد ضیاءالحق در کشور همسایه یعنی پاکستان بودند و از سایر گروه‌های مقاومت افغان که چندان ایدئولوژیک نبودند پشتیبانی نمی‌کرد.
عملیات سایکلون یکی از طولانی‌ترین و پرهزینه‌ترین عملیات‌های مخفیانه در تاریخ سیا است. تأمین منابع مالی این عملیات با تخصیص ۶۹۵ هزار دلار در سال ۱۹۷۹ رسماً شروع شد. در سال ۱۹۸۰ این مبلغ به سالانه ۲۰ تا ۳۰ میلیون دلار افزایش یافت به نحوی که تا سال ۱۹۸۷ به سالیانه ۶۳۰ میلیون دلار رسیده بود که «بزرگترین پیشکش به شورشیان جهان سوم» خوانده می‌شود. تأمین منابع مالی (هرچند با کاهش) پس از عقب‌نشینی شوروی از افغانستان در ۱۹۸۹ ادامه یافت زیرا مجاهدین کماکان در حال جنگ با نیروهای ارتش رئیس‌جمهور محمد نجیب‌الله طی دوران جنگ داخلی افغانستان (۱۹۸۹ تا ۱۹۹۲) بودند.
کمونیست‌های تحت رهبری نورمحمد تره‌کی در ۲۷ آوریل ۱۹۷۸ قدرت را در افغانستان تصاحب کردند. رژیم جدید که بین فرقه افراطی خلق به رهبری تره‌کی و فرقه اعتدالی‌تر پرچم تقسیم شده بود، در دسامبر آن سال یک معاهده مودت با شوروی امضا کرد. تلاش‌های تره‌کی برای ارتقای آموزش سکولار و توزیع مجدد اراضی کشور همراه بود با اعدام‌های دسته‌جمعی (از جمله اعدام بسیاری از رهبران مذهبی محافظه‌کار) و سرکوب سیاسی بی‌سابقه در تاریخ افغانستان، که آتش قیام را در میان مجاهدین شورشی شعله‌ور کرد.
در پی قیام عمومی در آوریل ۱۹۷۹، تره‌کی در سپتامبر همان سال توسط رقیب خود در جناح خلق، حفیظ الله امین، از قدرت برکنار شد. امین از سوی ناظران خارجی یک «سایکوپث بی‌رحم» تلقی می‌شد؛ به‌خصوص شوروی از بی‌رحمی شدید دولت امین احساس خطر می‌کرد و مظنون بود که او عامل سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (CIA) است، هرچند که اینطور نبود.
در اواسط دهه ۱۹۷۰، مقامات اطلاعاتی پاکستان شروع به لابی خصوصی با آمریکا و متحدانش برای ارسال کمک‌های مادی به شورشیان اسلام‌گرا کردند. پیوندهای رئیس‌جمهور پاکستان، محمد ضیاءالحق، با ایالات متحده طی دوران ریاست‌جمهوری جیمی کارتر به دلیل برنامه هسته‌ای پاکستان و اعدام ذوالفقار علی بوتو در آوریل ۱۹۷۹، رو به تیرگی گذاشته بود اما کارتر در ژانویه ۱۹۷۹ به زبیگنیو برژینسکی (مشاور امنیت ملی) و سایروس ونس (وزیر خارجه) گفته بود که با توجه به انقلاب ۱۳۵۷ در ایران، «ترمیم روابط ما با پاکستان» اهمیت بالایی دارد.
به گفته رابرت گیتس، مقام سابق سیا، «دولت کارتر به سیا رو آورد… برای مقابله با تهاجم شوروی و کوبا در جهان سوم، که به ویژه در اواسط سال ۱۹۷۹ آغاز شده بود». در مارس ۱۹۷۹، «سیا چند گزینه برای اقدام مخفیانه درخصوص افغانستان را به اس.سی. سی (کمیته هماهنگی ویژه) در شورای امنیت ملی ایالات متحده فرستاد. در جلسه‌ای به تاریخ ۳۰ مارس، نماینده وزارت دفاع ایالات متحده، والتر اسلوکومب «پرسید که آیا زنده نگاه داشتن شورش در افغانستان، و کشاندن شوروی به درون یک باتلاق ویتنامی ارزشی دارد؟» وقتی از اسلوکومب خواستند منظورش از این سخن را روشن کند، پاسخ داد: «خب، منظورم این بود که اگر شوروی تصمیم می‌گرفت به این عرصه دردسرساز (افغانستان) حمله کند، نفع ما در این بود که مطمئن شویم آنجا گیر می‌افتند». اما یکی از مقامات اطلاعات ملی به نام آرنولد هورلیک در یادداشتی مورخ ۵ آوریل هشدار داد که «اقدام مخفیانه، هزینه را برای شوروی بالا خواهد برد و افکار عمومی مسلمانان را در بسیاری از کشورها علیه آنها شعله‌ور خواهد ساخت. این خطر وجود داشت که برنامه کمک چشمگیر و مخفیانه از سوی ایالات متحده ریسک کار را بالا ببرد و شوروی را به سمت مداخله‌ای مستقیم‌تر و شدیدتر از آنچه که قصدش را داشت، بکشاند.»
در مه ۱۹۷۹، مقامات آمریکا از طریق رابط‌های حکومت پاکستان، دیدارهای مخفیانه با رهبران شورشی افغانستان را آغاز کردند. یک مقام سابق ارتش پاکستان ادعا کرده که او در این ماه، شخصاً یک مأمور سیا را به گلبدین حکمتیار معرفی کرده‌است (درخواست‌های مبتنی بر قانون آزادی اطلاعات برای دسترسی به اسناد حاوی جزئیات این دیدارها رد شده‌است). دیدارهای دیگری در ۶ آوریل و ۳ ژوئیه برگزار شدند، و در همان روز دومین دیدار، کارتر سندی را امضا کرد که «به سیا اجازه می‌داد اندکی بیش از ۵۰۰ هزار دلار [برای کمک‌های غیرکشنده به مجاهدین] هزینه کند» که در آن زمان «نقطه شروع کوچکی به نظر می‌رسید».
تا دسامبر ۱۹۷۹، دولت امین کنترل بخش اعظم افغانستان را از دست داده بود و همین امر باعث شد تا اتحاد جماهیر شوروی به این کشور حمله کند، امین را اعدام کرده و ببرک کارمل، رهبر پرچم را به عنوان رئیس‌جمهور منصوب نماید.
زبیگنیف برژینسکی بعدها ادعا کرد که «ما روسی‌ها را مجبور به مداخله نکردیم، بلکه آگاهانه احتمال مداخله آنها را افزایش دادیم».David N. Gibbs, "Afghanistan: The Soviet Invasion in Retrospect" "International Politics" 37:233 - 246, June 2000cf. به گفته برژیسنکی، او در اواسط سال ۱۹۷۹ متقاعد شده بود که شوروی بدون توجه به سیاست‌های ایالات متحده می‌خواهد به افغانستان حمله کند و دلیل آن هم کوتاهی دولت کارتر در پاسخ تهاجمی به اقدامات شوروی در آفریقا بوده، اما – با وجود خطر پیامدهای ناخواسته – حمایت از مجاهدین می‌توانست راه مؤثری برای پیشگیری از تهاجم شوروی به کشورهای فراتر از افغانستان (به خصوص کشور خود برژینسکی یعنی لهستان) باشد. اهمیت کامل کمک آمریکا به مجاهدین قبل از حمله مذکور از سوی شوروی، محل بحث بسیاری از صاحب‌نظران است. برخی ادعا می‌کنند که این کار، مستقیماً و حتی عمداً شوروی را به اعزام نیرو به داخل خاک افغانستان تحریک کرده‌است.
با این حال، بروس ریدل معتقد است که کمک‌های آمریکا در وهله نخست به قصد بهبود روابط آمریکا با پاکستان انجام شده، در حالی که استیو کول می‌گوید: «یادداشت‌های آن زمان - به‌خصوص آنهایی که در نخستین روزهای پس از اشغال شوروی نوشته شده‌اند – روشن می‌سازد که هرچند برژینسکی مصمم بوده از طریق اقدام مخفیانه در افغانستان با شوروی مقابله کند لیکن در عین حال نگران پیروزی شوروی بوده‌است… با توجه به این شواهد و هزینه‌های هنگفت سیاسی و امنیتی که اشغال افغانستان بر دولت کارتر تحمیل کرد، هر ادعایی مبنی بر اینکه برژینسکی شوروی را به داخل خاک افغانستان کشانید عمیقا جای تردید دارد». خود کارتر گفته‌است که تشویق شوروی به حمله به افغانستان «قصد من نبود». گیتس می‌گوید «هیچکس در دولت کارتر نمی‌خواست شوروی به افغانستان حمله کند و هیچکس، دست‌کم تا حدی که من می‌توانم به یاد بیاورم، هرگز طرفدار تلاش برای کشاندن آنها به سوی حمله نبود… تنها پس از حمله شوروی بود که برخی طرفدار «گرفتار کردن» شوروی در ویتنام خودش شدند.»
کارتر از حمله دسامبر ۱۹۷۹ ابراز تعجب کرد. به گفته ریدل، اجماع جامعه اطلاعاتی ایالات متحده طی سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹ - که تا ۲۹ سپتامبر ۱۹۷۹ نیز تکرار می‌شد - این بود که «حتی اگر احتمال فروپاشی دولت خلق در میان باشد هم مسکو با نیروهای خود مداخله نخواهد کرد.» خاطرات کارتر از نوامبر ۱۹۷۹ تا حمله شوروی در اواخر دسامبر هم تنها شامل دو اشاره کوتاه به افغانستان و عمدتاً معطوف به بحران گروگانگیری در ایران است.
در غرب، حمله شوروی به افغانستان تهدیدی برای امنیت جهانی و عرضه نفت از خلیج فارس تلقی می‌شد. علاوه بر این، عدم پیش‌بینی دقیق مقاصد شوروی باعث شد مقامات آمریکایی تهدید شوروی علیه ایران و پاکستان را مورد ارزیابی مجدد قرار بدهند، اگرچه اکنون مشخص شده‌است که این ترس‌ها بیش از حد بزرگ شده بودند. به عنوان مثال، نهادهای اطلاعاتی ایالات متحده تمرین‌های شوروی برای حمله به ایران را در سال ۱۹۸۰ از نزدیک دنبال می‌کردند، در حالی که هشدار قبلی برژینسکی مبنی بر اینکه "اگر شوروی بر افغانستان مسلط شود، می‌تواند بلوچستانجدیدی را ایجاد کرده… [و بدین نحو] پاکستان و ایران را تجزیه کند» ضرورت جدیدی به خود گرفت.
در پی حمله، کارتر مصمم بود که قاطعانه پاسخ بدهد. او در یک سخنرانی تلویزیونی، وضع تحریم‌هایی علیه شوروی را اعلام کرد، وعده کمک مجدد به پاکستان را داد، و آمریکا را متعهد به دفاع از خلیج فارس نمود. کارتر همچنین خواستار بایکوت المپیک تابستانی ۱۹۸۰ در مسکو شد که جنجال تلخی برانگیخت. مارگارت تاچر، نخست‌وزیر بریتانیا، حمایت پرشوری از موضع سرسختانه کارتر نشان داد اگرچه نهادهای اطلاعاتی بریتانیا معتقد بودند که «سیا تهدید شوروی نسبت به پاکستان را بیش از آنچه لازم است جنجالی کرده."
گیتس گفته‌است که استنسفیلد ترنر (مدیر اطلاعات مرکزی و اداره عملیات سیا) «چندین گزینه افزایشی» - شامل تأمین مستقیم تسلیحات از ایالات متحده به مجاهدین از طریق ISI - را در اواخر اوت ۱۹۷۹ در نظر داشته، و یکی از دستیاران برژینسکی که نامش فاش نشده نیز در گفگو با سلیگ اس. هریسون تأیید کرده که کمک‌های ظاهراً «غیرکشنده» ایالات متحده به مجاهدین، شامل تسهیل حمل سلاح توسط اشخاص ثالث بوده‌است. اما کول، هریسون، ریدل، و رئیس بخش خاور نزدیک-جنوب آسیا در آن زمان - چارلز کوگان - همگی می‌گویند که تا قبل از ژانویه ۱۹۸۰، هیچ سلاحی که توسط ایالات متحده برای رسیدن به دست مجاهدین تأمین شده باشد وارد پاکستان نشده. کارتر در اواخر دسامبر ۱۹۷۹ دستور پیشین خود را اصلاح کرد و مقرر نمود که کمک به مجاهدین می‌تواند شامل اقلام کشنده نیز باشد.
محور سیاست ایالات متحده در طول جنگ، در اوایل سال ۱۹۸۰ از سوی کارتر تعیین شد: کارتر برنامه‌ای برای مسلح‌کردن مجاهدین از طریق ISI پاکستان را آغاز کرد و از عربستان سعودی تعهد گرفت که به اندازه ایالات متحده برای این منظور بودجه اختصاص بدهد. حمایت ایالات متحده از مجاهدین در زمان جانشین کارتر، رونالد ریگان، با هزینه نهایی ۳ میلیارد دلار برای مالیات‌دهندگان آمریکایی، سرعت گرفت. تصمیم به هدایت کمک‌های ایالات متحده از مجرای پاکستان، منجر به کلاهبرداری‌های گسترده‌ای شد زیرا اغلب سلاح‌های ارسالی به کراچی، به جای رسیدن به دست شورشیان افغانستان، در بازارهای داخلی پاکستان فروخته می‌شد. کراچی خیلی زود به «یکی از خشن‌ترین شهرهای جهان» تبدیل شد. اینکه کمک‌ها به دست کدام دسته از شورشیان برسد نیز تحت کنترل پاکستان بود: از هفت گروه مجاهدین مورد حمایت دولت ضیاء، چهار گروه هوادار عقاید بنیادگرایانه اسلامی بودند - و بخش عمده منابع مالی به دست این بنیادگرایان رسید. با وجود این، کارتر از تصمیم خود مبنی بر حمایت از کسانی که او کماکان آنها را «مبارزان آزادی» در افغانستان می‌خواند، ابراز تاسف نکرده‌است.
حامیان اصلی برنامه اولیه چارلی ویلسون (نماینده کنگره تگزاس)؛ مایکل جی ویکرز (افسر جوان شبه‌نظامی سیا)؛ و گوست آوراکوتوس (رئیس منطقه‌ای سیا) بودند که فرد اخیر رابطه نزدیکی با ویلسون داشت. استراتژی آنها تأمین ترکیب وسیعی از تسلیحات، تاکتیک‌ها و تدارکات به همراه برنامه‌های آموزشی بود تا توانایی شورشیان در جنگ چریکی علیه شوروی را افزایش دهد. در ابتدا، برای جلوگیری از افشای دخالت ایالات متحده، این برنامه فقط تسلیحات ساخت شوروی را در اختیار شورشی‌ها می‌گذاشت. این برنامه با حمایت مخفیانه اسرائیل ممکن شد که محموله‌های عظیمی از تسلیحات ساخت شوروی را در جنگ یوم کیپور توقیف کرده بود و حاضر شد آنها را به صورت زیرزمینی به سیا بفروشد، و همچنین با کمک مصر که اخیراً ارتش خود را با تسلیحات خریداری‌شده از کشورهای غربی مدرنیزه کرده و تسلیحات قدیمی‌تر ساخت شوروی خود را به دست مجاهدین رسانده بود.Crile, George (2003). . Atlantic Monthly Press, page 246, 285 and 302"Sorry Charlie this is Michael Vickers's War", Washington Post, 27 December 2007 پس از سال ۱۹۸۵، در حالی که دولت ریگان اعلام کرد از جنبش‌های مقاومت ضدشوروی در جهان حمایت می‌کند (آنچه امروز به دکترین ریگان معروف است)، دیگر نیازی به پنهان‌کردن منشأ تسلیحات نبود. مایکل پیلزبری (مقام ارشد پنتاگون) از تأمین تسلیحات ساخت آمریکا (از جمله تعداد زیادی موشک استینگر) به مقاومت افغان‌ها با موفقیت حمایت کرد.
توزیع تسلیحات به شدت متکی به رئیس‌جمهور پاکستان، محمد ضیاءالحق بود که با چارلی ویلسون (نماینده کنگره آمریکا) رابطه شخصی داشت. سازمان اطلاعات نظامی پاکستان در رژیم ضیاءالحق، واسطهٔ توزیع منابع مالی، عبور تسلیحات، آموزش نظامی و حمایت مالی از گروه‌های مقاومت افغان بود. در کنار تأمین مالی از طریف برنامه‌های مشابه از MI6 و سرویس هوایی ویژه بریتانیا، عربستان سعودی و چین،Interview with Dr. Zbigniew Brzezinski-(13/6/97). Part 2. Episode 17. Good Guys, Bad Guys. 13 June 1997. سازمان اطلاعات نظامی پاکستان بین سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۲ بیش از ۱۰۰ هزار شورشی را مسلح کرد و تمرین داد. آنها داوطلبان کشورهای عربی را تشویق می‌کردند تا در مبارزه با نیروهای شوروی مستقر در افغانستان به مقاومت افغانستان بپیوندند.
MI6 از یکی از گروه‌های تندرو اسلامی به فرماندهی احمدشاه مسعود حمایت می‌کرد که از نظر آنها مبارزی اثرگذار بود. علیرغم تردیدهای سیا دربارهٔ مسعود، او تبدیل به متحد کلیدی MI6 شد؛ MI6 سالانه هیئتی مرکب از دو نفر از مقامات خود و چند مربی نظامی را نزد مسعود و رزمندگان وی می‌فرستاد. اغلب تسلیحاتی که به صورت مخفیانه داده شد، Lee Enfieldsهای قدیمی ارتش بریتانیا بود که برخی از آنها از ذخایر ارتش هندوستان خریداری شده بود و در میان گروه‌های مقاومت افغان محبوبیت یافت. مین‌های لمپت، مواد منفجره، بی‌سیم، اطلاعات و حدود ۵۰ لانچر موشک بلوپایپ با ۳۰۰ موشک برای نیروهای مقاومت افغان فرستاده شد. در همین حین، سرویس هوایی ویژه بریتانیا نیز در داخل و خارج افغانستان، آموزش‌های بسیار مهمی به نیروهای مقاومت می‌داد.
گزارش‌ها نشان می‌دهند که پرسنل غیرنظامی وزارت امور خارجه ایالات متحده و سیا طی این مدت اغلب به منطقه مرزی افغانستان-پاکستان سر می‌زدند، و ایالات متحده در کمک به مهاجران افغان سخاوتمندانه مشارکت داشته‌است. ویلیام کیسی، رئیس سیا، بارها مخفیانه به پاکستان سفر کرد تا با مقامات سازمان اطلاعات نظامی پاکستانکه مجاهدین را مدیریت می‌کردند دیدار کند و از تمرین‌های چریکی دست‌کم یک نوبت بازدید به عمل آورد. کول گزارش می‌دهد که:کیسی میزبانان پاکستانی خود را با این پیشنهاد که جنگ افغانستان را به درون خاک دشمن - به خود اتحاد جماهیر شوروی - ببرند، شگفت‌زده کرد. کیسی می‌خواست تبلیغات خرابکارانه را از طریق افغانستان به جمهوری‌های جنوبی مسلمان اتحاد جماهیر شوروی بفرستد. به گفته مقامات پاکستانی و غربی، پاکستانی‌ها با این پیشنهاد موافقت کردند و سیا به زودی هزاران قرآن و همچنین کتاب‌هایی دربارهٔ جنایات شوروی در ازبکستان و کتاب‌هایی دربارهٔ قهرمانان تاریخی ناسیونالیسم ازبک تأمین کرد.یک نقطه دیگر در تماس مستقیم دولت ایالات متحده و مجاهدین وقتی بود که سیا حکمتیار را با هواپیما به ایالات متحده بردAnna Mulrine, "Afghan Warlords, Formerly Backed By the CIA, Now Turn Their Guns On U.S. Troops" "U.S. News & World Report", July 11, 2008 و آنجا زلمی خلیل‌زاد، مقام وزارت خارجه، از وی میزبانی کرد. حکمتیار برای ملاقات با ریگان رئیس‌جمهور دعوت شد اما نپذیرفت و در کنفرانس کاخ سفید با مجاهدین در اکتبر ۱۹۸۵، یونس خالص جایگزین وی شد و او از ریگان علناً دعوت کرد تا به دین اسلام مشرف شود. هاوارد هارت، رئیس پایگاه سیا در اسلام‌آباد، رابطه‌ای شخصی با عبدالحق برقرار کرد که جانشین هارت، ویلیام پیکنی نیز این رابطه را ادامه داد و منجر به ملاقات افغان‌ها با ریگان و تاچر شد.ریچارد آرمیتاژ معاون وزیر دفاع ایالات متحده، مرتباً با مجاهدین به‌ویژه برهان‌الدین ربانی ملاقات می‌کرد. همچنین معلوم شده‌است که مأموران سیا به‌طور مستقیم به جلال‌الدین حقانی پول نقد داده‌اند.
موشک ضدهوایی Stinger ساخت ایالات متحده، که از سال ۱۹۸۶ به تعداد بسیار زیاد در اختیار مجاهدین قرار گرفت، ضربه قاطعی به تلاش‌های نظامی شوروی وارد کرد، زیرا به افغان‌های دارای تسلیحات سبک اجازه می‌داد تا در مقابل فرود هلیکوپترهای شوروی در مناطق استراتژیک، دفاع مؤثری داشته باشند. استینگرها چنان معروف و مرگبار بودند که در دهه ۱۹۹۰، ایالات متحده برنامه «بازپس‌گیری» این تسلیحات را به اجرا گذاشت تا اجازه ندهد موشک‌های استفاده‌نشده به دست تروریست‌های ضدآمریکایی بیفتد. این برنامه ممکن است پس از مداخله ایالات متحده در افغانستان در اواخر سال ۲۰۰۱ به‌صورت مخفیانه تمدید شده باشد، زیرا آمریکا می‌ترسید که استینگرهای باقیمانده علیه نیروهای آمریکایی در این کشور استفاده شود.
برنامه ریگان به پایان اشغال افغانستان به دست شوروی، کمک کردVictory: The Reagan Administration's Secret Strategy That Hastened the Collapse of the Soviet Union (Paperback)
by Peter Schweizer, Atlantic Monthly Press, 1994 page 213 و شوروی نتوانست شورشیان را سرکوب کند. در ۲۰ ژوئیه ۱۹۸۷، عقب‌نشینی نیروهای شوروی از خاک افغانستان اعلام شد و آخرین سربازان شوروی در ۱۵ فوریه ۱۹۸۹ افغانستان را ترک کردند. عقب‌نشینی شوروی از افغانستان در تسریع فروپاشی خود شوروی نیز مؤثر بود.
فرات نام یک مجموعه تلویزیونی است که در سال ۱۳۹۰ از شبکه دو صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران به کارگردانی مازیار میری و نویسندگی علی اکبر محلوجیان و به تهیه‌کنندگی محمدعلی اسلامی پخش شد.این مجموعه دهه اول محرم ۱۳۹۰ از شبکه دو سیما پخش شد. تیتراژ پایانی این مجموعه تلویزیونی با صدای امیرحسین مدرس بود.
داستان دو دوست قدیمی را به تصویر می‌کشد که بر اثر حادثه‌ای رفاقت دیرینه آنها جای خود را به دشمنی می‌دهد تا آنجا که این ۲ دوست قدیمی برابر یکدیگر قرار می‌گیرند.حسن پورشیرازی در این سریال در نقشی ظاهر شده است که در حق حاج ابراهیم اشتباه بزرگی را مرتکب شده، اما بعد از گذشت مدتی به خطای خود اعتراف کرده و از او درخواست بخشش می‌کند،اما واقعیت این است که این بخشش بیش از ظرفیت حاج ابراهیم است.
این سریال ابتدا در سال ۱۳۹۰ از شبکه دو و بعد ، در سال ۱۳۹۹ از شبکه آی‌فیلم پخش شد.
مثل یک کابوس نام یک مجموعه تلویزیونی است که در سال ۱۳۹۰ از شبکه یک صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران به کارگردانی شهرام شاه‌حسینی و نویسندگی رؤیا خسرونجد و به تهیه‌کنندگی فاطمه ثمرقندی پخش شد. تیتراژ پایانی این مجموعه توسط آریا عظیمی‌نژاد ساخته و توسط حامد بهداد خوانده شده‌است.
ناصر پارسا که در زندگی‌اش، چیزی برای از دست دادن ندارد؛ پس از ۳۰ سال به کشور بازمی‌گردد. او از دختر دوست قدیمی اش کیوان، می‌خواهد تا وکالت پرونده قتلی را بر عهده بگیرد که سالها پیش، ناصر رابه خاطر آن متهم ساخته‌اند…
این سریال ابتدا در سال ۱۳۹۰ از شبکه یک و بعد، در اردیبهشت ۱۴۰۰از شبکه آی‌فیلم پخش شد.
کویو آئویاگی (؛ زادهٔ ) بازیکن بیسبال اهل ژاپن است.
سوگورو ایوازاکی (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ژاپن است.
ماساتو موریشیتا (؛ زادهٔ ) بازیکن بیسبال است.
هیرومی ایتو (؛ زادهٔ ) بازیکن بیسبال است.
یوشینوبو یاماموتو (؛ زادهٔ ) بازیکن بیسبال اهل ژاپن است.
ماساهیرو تاناکا (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ژاپن است.
یاسواکی یاماسامی (؛ زادهٔ ) بازیکن بیسبال اهل ژاپن است.
ریوجی کوریبایاشی (؛ زادهٔ ) بازیکن بیسبال است.
یودای اونو (؛ زادهٔ ) بازیکن بیسبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اژدهایان چونیچی اشاره کرد.
کودای سنگا (؛ زادهٔ ) بازیکن بیسبال اهل ژاپن است.
کایما تایرا (؛ زادهٔ ) بازیکن بیسبال اهل ژاپن است.
ریوتارو اومنو (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ژاپن است.
تاکویا کای (؛ زادهٔ ) بازیکن بیسبال اهل ژاپن است.
تتسوتو یامادا (؛ زادهٔ ) بازیکن بیسبال اهل ژاپن است.
سوسوکه گندا (؛ زادهٔ ) بازیکن بیسبال اهل ژاپن است.
هیدتو آسامورا (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ژاپن است.
ریوسوکه کیکوچی (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ژاپن است.
هایاتو ساکاموتو (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ژاپن است.
مونتاکا موراکامی (؛ زادهٔ ) بازیکن بیسبال اهل ژاپن است.
کنسوکه کوندو (؛ زادهٔ ) بازیکن بیسبال اهل ژاپن است.
یوکی یاناگیتا (؛ زادهٔ ) بازیکن بیسبال اهل ژاپن است.
ریویا کوریهارا (؛ زادهٔ ) بازیکن بیسبال اهل ژاپن است.
ماساتاکا یوشیدا (؛ زادهٔ ) بازیکن بیسبال اهل ژاپن است.
سیا سوزوکی (؛ زادهٔ ) بازیکن بیسبال اهل ژاپن است.
همدل‌لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
حمیدیه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
حمیدبیگ یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
حمیدبیگ‌بجاقی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
عمران یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
اینجه‌تارلا
اینجه‌یر یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
ایرماک‌لی
عیسی‌لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
ایسیرگان‌لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
نارلیک
باچ مور (زاده ۱۰ ژانویه ۱۹۳۸-درگذشته ۳ آوریل ۲۰۰۱) خواننده ایرلندی بود.
او نماینده ایرلند در یوروویژن ۱۹۶۵ بود.
تایلر آستین (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
شین باز (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
آنتونی کارتر (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
براندون دیکسون (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
آنتونی گوس (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
ادوین جکسون (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
اسکات کازمیر (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لس آنجلس داجرز و لس آنجلس آنجلز اشاره کرد.
نیک مارتینز (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
اسکات مک‌گاف (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
جو رایان (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
رایدر رایان (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
سیمون وودز ریچاردسون (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
تیم فدروویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لس آنجلس داجرز و بوستون رد ساکس اشاره کرد.
مارک کلوژواری (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
نیک آلن (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
ادی آلوارس (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
تریستون کاساس (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
تاد فریزر (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
اریک فیلیا (؛ زادهٔ ۶ ژوئیهٔ ۱۹۹۲) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
پاتریک کیولهن (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
جک لوپس (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
بابا استارلینگ (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به کانزاس‌سیتی رویالز اشاره کرد.
جیمی وستبروک (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
دیوید رابرتسون (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است.
مارژوری نوئل (زاده ۲۵ دسامبر ۱۹۴۵-درگذشته ۳۰ آوریل ۲۰۰۰) خواننده فرانسوی بود.
او نماینده موناکو در یوروویژن ۱۹۶۵ بود.
شبانه بسیج راسخ مربی، بشردوست و قهرمان حقوق زنان اهل افغانستان است. او بنیانگذار مکتب آموزش رهبری، افغانستان است و بخاطر کارش مورد تقدیر جهانی قرار گرفته‌است.
بسیج راسخ در کابل، افغانستان متولد و بزرگ شد. او تحت حکومت طالبان بزرگ شد و اوبود مجبور کرد تا برای تحصیل در یک مدرسه مخفی لباس پسرانه بپوشد، زیرا آموزش زنان ممنوع بود. او بنیانگذار مکتب رهبری افغانستان است و از زمان دانشجویی در کالج میدلبری در ۹ سال گذشته فعالیت داشته‌است. او به تازگی جایزه ملاله را از سوی اشرف غنی، رئیس‌جمهور برنده شده‌است. شعبانا اولین بار پس از سقوط در سال ۲۰۰۲ در مدرسه دولتی شرکت کرد.
او سال آخر دبیرستان خود را در ویسکانسین ایالات متحده به عنوان بخشی از برنامه تبادل نظر و مطالعه جوانان کندی-لوگار (YES) که توسط وزارت خارجه ایالات متحده تأمین می‌شود، گذراند. پس از فارغ‌التحصیلی، او در کالج میدلبری در ورمونت تحصیل کرد و در سال ۲۰۱۱ فارغ‌التحصیل شد.
در سال ۲۰۰۹، بسیج راسخ Hela را تأسیس کرد که مأموریت آن «توانمندسازی زنان افغان از طریق آموزش» است. این گروه در سراسر شمال شرقی ایالات متحده اقدام به جمع‌آوری کمک‌های مالی برای ساخت یک مدرسه در مناطق روستایی در شرق افغانستان کرد.
در حالی که بسیج راسخ هنوز در کالج بود، مکتب رهبری، افغانستان با نام را تأسیس کرد، که «به دسترسی جوانان افغان به تحصیلات با کیفیت در خارج از کشور و مشاغل در خانه اختصاص داده شده‌است». به پس از فارغ‌التحصیلی، بسیج-راسخ به کابل بازگشت و سوله را به اولین مدرسه شبانه روزی دخترانه افغانستان تبدیل کرد. این مدرسه شبانه‌روزی دخترانه، دختران ۱۱ تا ۱۹ ساله در تمام قومیت‌ها را تحت آموزش قرار داده بود و به آنها کمک می‌کرد تا از دانشگاه‌های سراسر جهان پذیرش و کمک مالی دریافت کنند.
پس از تسلط مجدد طالبان بر افغانستان در سال ۲۰۲۱، بسیج‌راسخ دانش‌آموزان و کارکنان مدرسه سوله را به رواندا منتقل کرد. این مدرسه اکنون به عنوان تنها مدرسه شبانه‌روزی برای دختران افغانستانی در خارج از کشور، با فراهم کردن امکان آموزش آنها پس از دبستان، فارغ‌التحصیلان را برای ورود به دانشگاه‌های سراسر جهان آماده می‌کند.
بسیج راس خ از زمان تحصیل در دانشگاه به‌طور گسترده‌ای شناخته شده‌است. در سال ۲۰۱۰، او به عنوان یکی از "ده زن برتر" مجله گلامور انتخاب شد. در سال ۲۰۱۲، او در تد با عنوان «جرات آموزش دختران افغان» سخنرانی کرد. در سال ۲۰۱۴، وی توسط "نشنال جئوگرافیک" به عنوان «کاوشگر نوظهور» انتخاب شد و به عنوان سفیر جهانی 10x10 پیوست.
داریو آلوارس (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل جمهوری دومینیکن است.
گابریل آریاس (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل جمهوری دومینیکن است.
خایرو آسنسیو (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل جمهوری دومینیکن است.
لوئیس فیلیپه کاستیو (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل جمهوری دومینیکن است.
جومبو دیاس (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل جمهوری دومینیکن است.
یان مارینیس (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل جمهوری دومینیکن است.
جونیور گارسیا (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل جمهوری دومینیکن است.
بنیامینوف () یک روستا در لهستان است که در شرق ورشو در استان ماسوویان میان لگیونووو و نگپورنت قرار گرفته‌است. جمعیت این روستا نزدیک به ۱۹۰ نفر است و در آن بقایایی از یک دژ قرن نوزدهمی وجود دارد.
در سال ۱۹۱۷ و پس از بحران سوگند تعدادی از اعضای هنگ‌های لهستانی که از سوگند وفاداری به قیصر آلمان امتناع نمودند در این روستا زندانی شدند.
طی جنگ جهانی دوم آلمان نازی از ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۴ یک اردوگاه اسیران جنگی برای اسیران شوروی را در نزدیکی این دهکده اداره می‌کرد که در آن بیش از ۳۰ هزار نفر در اثر شرایط سخت و سوءتغذیه جان باختند.
حمیرا ثاقب (زاده ۱۹۸۰) روزنامه‌نگار افغان و فعال حقوق بشر زنان است. او یکی از فعالان برجسته ای است که از طریق نوشته‌های خود در مجله "نگاه" زنان (چشم‌اندازی از زنان) و در "خبرگزاری زنان افغانستان" به اشکال شدید آزار و اذیت علیه زنان در کشور اسلامی خود اعتراض کرده‌است. او می‌گوید که پارلمان باید قوانینی را برای "رفع خشونت علیه زنان وضع و آن را با قوت اجرا کند. به به به آموزش، همچنین کلید تغییر ذهنیت در مورد نقش زنان در جامعه است. او اکنون تلاش خود را برای پیشبرد حقوق زنان با کار در خبرگزاری زنان به عنوان نویسنده و ویراستار دنبال می‌کند.
ثاقب در سال ۱۹۸۰ در افغانستان متولد شد. طبق روال رایج در کشور، والدینش او را در دوران نوجوانی وادار ازدواج کردند. او از این ازدواج راضی بود و در حالی که هنوز در ۲۰ سالگی بود سه دختر داشت. وی همزمان تحصیلات دانشگاهی خود را به پایان رساند و از دانشگاه کابل مدرک روانشناسی دریافت کرد، زیرا شوهرش از او حمایت می‌کرد. او از این نظر خود را خوشبخت می انست زیرا در کشورش، جامعه ای بسیار مردسالار، فقط پسران ترجیح می‌دادند در مدارس خصوصی یا دولتی تحصیل کنند در حالی که دختران بیشتر نادیده گرفته می‌شدند.
ثاقب انتشار مجله "نگاه زن" (چشم‌اندازی از زنان) را در ماه مه ۲۰۱۰ در کابل با هدف آموزش زنان در کشورش در مورد حقوق آنها آغاز کرد و "به زنان گفت که ما ایده‌های فوق العاده ای داریم و توانایی ایجاد آنها را داریم. ایده‌ها یک واقعیت هستند. "Latifi, Ali M. (7 April 2015). "Afghanistan failing to protect women's rights activists, report says". "Los Angeles Times". Retrieved 29 March 2016. او دو شماره مجله (حدود ۳۰۰۰ نسخه) منتشر کرد و آن را به صورت رایگان در اختیار افرادی که دارای اهمیت بودند، در میان اقلیت کوچک زنان تحصیل کرده (طبق تخمین سازمان ملل متحد تنها حدود ۲۰ درصد باسواد)، و در دانشگاه‌ها و دفاتر دولتی که از مشکلات زنان در کشور مطلع بودند. تنها دو شماره در بازه ۵ ماهه منتشر شد. او در چاپ اول مجله از شورای مذهبی در ولایت بغلان شمالی انتقاد کرد.
او با دستور شورای علما ، «فتواهای زن ستیز»، مبنی بر محدود کردن حقوق زنان با بیان اینکه زنان تنها با اجازه شوهر باید از خانه خارج شوند، مخالفت کرده بود.Akbar, Noorjahan (13 October 2015). "Afghan activists live unconventional lives" . American University School of Communication. Retrieved 29 March 2016. وی در یک نسخه در قسمت‌های کوتاهی دربارهٔ زمانی که زنان در دهه ۱۹۲۰ از آزادی برخوردار بودند، وقتی ملکه ثریا خود را بدون حجاب در انظار عمومی نشان داد، نوشت.MacKenzie, Jean. "It's a slow revolution for Afghanistan's women". "Afghan Women News". Archived from the original on 6 April 2016. Retrieved 29 March 2016.
در یکی از پشت جلد مجله، او تصویری از دستان یک زن را نشان داده بود که یک کف آن نوشته «مرد» و دیگری را «زن» نشان می‌داد. انتشارات مجله او «رادیکال» تلقی می‌شد و منجر به اقدام تجاوزکارانه مردانی شد که با چنین نشریه ای از سوی یک زن مخالفت کردند. او بارها مورد تهدید تلفنی قرار گرفت و دختر ۱۰ ساله اش مورد بدرفتاری قرار گرفت. حتی تلاش برای ربودن او وجود داشت. شکایات وی به پلیس و اداره هیچ گونه پاسخ حمایتی دریافت نکرد. متجاوزان حتی به او گفتند «این مجله را متوقف کنید وگرنه ما شما را متوقف می‌کنیم … با فرزندان خود در خانه بمانید، اداره مجله برای یک زن مناسب نیست». در نتیجه، با ترس از جان خود ، در سال ۲۰۱۱، به مدت یک سال به تاجیکستان رفت، جایی که زندگی در آن امن بود.
در سال ۲۰۱۳، ثاقب به کابل بازگشت تا همچنان به تظاهرات خود ادامه دهد اما بدون هیچ گونه موضع‌گیری عمومی. او در حال حاضر با هدف دستیابی به برابری و عدالت جنسیتی، خبرگزاری را از کابل اداره می‌کند. جدای از مسائل زنان، تحریک وی همچنین تصویب قانونی است که توسط پارلمان برای از بین بردن خشونت علیه زنان و افزایش مشارکت آنها در دولت و سیاست امکان‌پذیر است. او همچنین اقداماتی را برای جلوگیری از تبعیض علیه همتایان خود دنبال می‌کند. او در کمیته «مشارکت سیاسی زنان افغان» نماینده دارد.
کاراکایالی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
کیلیچ‌کایا یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
کیوریک‌لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
الادیو دیسته (; – ) معمار، مهندس عمران، نقاش، استاد دانشگاه، و مهندس اهل اروگوئه بود.
کیزیل‌دره یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
کوپرولو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
کورکویو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
پارک ملی کائنگ کراچان (به لاتین: Kaeng Krachan National Park) یک میراث جهانی یونسکو در تایلند است که در Kaeng Krachan واقع شده‌است.
کوسرلی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
دیجیتایزر دستگاهی است که یک شیء، تصویر یا سیگنال آنالوگ را به قالب دیجیتال (مثلا قابل خواندن توسط رایانه) تبدیل می‌کند.
دیجیتایزر، دیجیتالی شدن (به انگلیسی digitizing) یا دیجیتالی شدن(به انگلیسی digitising) همچنین ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
پارک ملی تونگاریرو (به لاتین: Tongariro National Park) یک پارک ملی در نیوزیلند است که در Manawatū-Whanganui Region واقع شده‌است.
پارک ملی اوجونگ کولون (به لاتین: Ujung Kulon National Park) یک پارک ملی در اندونزی است که در بانتن واقع شده‌است.
پارک ملی واتناجکول (به لاتین: Vatnajökull National Park) یک پارک ملی در ایسلند است که در آستورلاند واقع شده‌است.
پارک ملی دریاچه‌های واترتون (به انگلیسی: Waterton Lakes National Park) یک پارک ملی در کانادا است که در Improvement District No. 04 (Waterton) واقع شده‌است.
کوچوک برهانیه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
پارک ملی وود بوفالو (به انگلیسی: Wood Buffalo National Park) یک پارک ملی در کانادا است که در Improvement District No. 24 Wood Buffalo واقع شده‌است.
پارک ملی ژامینا (به لاتین: Zahamena National Park) یک پارک ملی در ماداگاسکار است.
کوچوک مانگیت یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
کورت‌کولاغی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
سهیل شاهین () سیاستمدار، روزنامه‌نگار، سفیر، نویسنده اهل افغانستان است و هم‌اکنون سخنگو خارجی طالبان مستقر در قطر است. او پیش از الحاق به طالبان در نشریه کابل تایمز به زبان انگلیسی می‌نوشت.
سهیل در استان پکتیا در افغانستان متولد شد. او در پاکستان و در دانشگاه بین‌المللی اسلامی در اسلام‌آباد تحصیل‌کرده و به زبان انگلیسی و اردو مطالبی نوشته‌است. سهیل همچنین به عنوان معاون سفیر در سفارت افغانستان در پاکستان خدمت کرده‌است. سهیل در دانشگاه بین‌المللی اسلامی اسلام‌آباد و دانشگاه کابل تحصیل کرده‌است.
کورت‌پینار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
کوزوجاک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
کورت‌پیناری یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
بوندسلیگا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ساغیرلار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
ساغ‌کایا یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
ساری‌باغچه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
ساری‌کچیلی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
سلیمیه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
سرکه‌لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
فرودگاه زرین‌شهر فرودگاهی در زرین‌شهر در شهرستان لنجان استان اصفهان است.
سوغوک‌پینار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
سویسالی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
تاتارلی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
پارک ملی تسینگی د بماراها در شمال غربی ماداگاسکار است. این پارک ملی یکی از میراث جهانی یونسکو در یونسکو است.
از رودخانه manambolo عبور می‌کند.
مناطق تسینگی مناطقی هستند که آب‌های زیرزمینی مناطق مرتفع کوهستانی را تحت الشعاع قرار داده و باعث ایجاد غار و شکاف در سنگ آهک شده‌اند. واژه کارست بومی زبان مالاگاسی به عنوان توصیفی از کارستی ماداگاسکار است. این کلمه را می توان به انگلیسی ترجمه کرد چون جایی که آدم نمی‌تواند پابرهنه راه برود.
پارک ملی دریای وادن در دانمارک، آلمان و هلند در امتداد آلمان در دریای شمال واقع شده‌اند. هدف ایجاد این پارک ملی حفاظت از دریای دریای وادن است.
تات‌لی‌کویو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در جیحان واقع شده‌است.
توکتامیش (توقتمش)
اوچ‌دوت‌یشیل‌اوا
پایگاه هوایی دوشان‌تپه یا پایگاه یازدهم شکاری تهران پایگاه هوایی و فرودگاهی واقع در خیابان پیروزی در شرق تهران، پایتخت ایران، است. این فرودگاه درون پایگاه اصلی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران قرار دارد. این فرودگاه امروزه بسته‌است زیرا خانه‌ها و دیگر مناطق شهری آن را احاطه کرده‌اند. در دهه گذشته این فرودگاه به عنوان پایگاه آموزشی پرواز نیروی هوایی مورد استفاده قرار می‌گرفت و پروازهای گلایدر در آن انجام می‌شد، اما اکنون همه پروازها متوقف شده‌است. باند فرودگاه هنوز در وضعیت عملیاتی قرار دارد تا پروازهای اضطراری را در هنگام زلزله‌های احتمالی یا سایر حوادث در شرق تهران ارائه دهد. این فرودگاه و سایر مراکز نیروی هوایی فضای زیادی را در مناطق شهری شرقی تهران اشغال کرده‌اند و این یکی از دلایل اصلی ترافیک بسیار سنگین در خیابان پیروزی و خیابان دماوند است.