moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ریتا داو جوان‌ترین برنده جایزه پولیتزر و دومین و تنها آفریقایی – امریکایی به حساب می‌آید که پس از گوندولین بروکس در ۱۹۸۵ این جایزه را برد. تاریخ یکی از زمینه‌های اصلی شعر داو است، به‌ویژه حوادث تاریخی‌ای که کمتر مورد توجه بوده و مردمی که در گزارش‌های رسمی نادیده انگاشته شده‌اند.
مونا جین ون داین ( زاده ۹ مهٔ ۱۹۲۱ - درگذشته ۲ دسامبر ۲۰۰۴)، شاعر آمریکایی بود.
وی که سال ۱۹۲۱ دیده به جهان گشود، با فعالیت‌هایش در عرصه ادبیات توانست جوایز مهم ادبی آمریکا را در حوزه شعر به خود اختصاص دهد. وی در سال ۱۹۹۲ به عنوان مشاور کتابخانه کنگره در زمینه شعر منصوب شد و سال ۱۹۷۱ جایزه ملی کتاب آمریکا، سال ۱۹۸۹ جایزه راث لیلی و سال ۱۹۹۱ جایزه پولیتزر برای شعر را برای مجموعه «تغییرات نزدیک» به خود اختصاص داد. او بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۳ ملک الشعرای آمریکا بود. وی ۱۰ مجموعه شعر در کارنامه اش دارد که «برای دیدن، گرفتن» از جمله آن هاست. وی در ۲ دسامبر ۲۰۰۴ چشم از جهان فروبست.
فرودگاه سن کارلوس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کرولین اشلی کایزر (؛ – ) یک شاعر، و پدیدآور اهل ایالات متحده آمریکا و برنده جایزه پولیتزر برای شعر در سال ۱۹۸۵ بود.
کایزر در شعرهایش با لحنی هجوآمیز بیشتر به مسائل سیاسی روز می‌پرداخت. کارهای این شاعر به خاطر رویکرد عمیق روشنفکرانه، صنعت قوی، ریتم موزون و غیراحساسی بودن در عین گرمابخشی، شهرت دارد. او جایزه پولیتزر سال ۱۹۸۵ را برای مجموعه شعر «یین» خود به دست آورد و در طول عمرش کمتر از ۱۲ کتاب منتشر کرد. کیزر را گاهی شاعر عشق و از دست دادن می‌خوانند که سروده‌هایش به‌گونه‌ای بازتاب زندگی خود اوست. «کرولین کایزر»
پس از درگیری با بیماری زوال عقل در سن ۸۹ سالگی درگذشت.
پیج اوهارا (زاده ۱۰ می ۱۹۵۶) بازیگر، خواننده و صداپیشه آمریکایی است.
دانالد جاستیس (؛ – ) یک دانشمند در زمینه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برنده جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم و جایزه پولیتزر برای شعر شده‌است.
دانالد جاستیس با وجود شهرت‌اش در دنیای ادبیات، در ایران چنان شناخته شده نیست. پس از مرگ جاستیس در سال ۲۰۰۴، بنیادی به نام آیریس اسپنسر در دانشگاه وست‌چستر هر ساله جایزهٔ شعر جاستیس را به شاعران آوانگارد آمریکایی اعطا می‌کند و به همین بهانه بزرگ‌داشتی برای او برگزار می‌کند. شاعرانی چون کیم برایدفورد، ژولی کین و جان پوچ تاکنون جایزهٔ جاستیس برده‌اند.
رابی بنسون (زاده ۲۱ ژانویه ۱۹۵۶) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به گویندگی در انیمیشن "دیو و دلبر" اشاره کرد.
چارلز سیمیک (؛ زادهٔ ) شاعر، نویسنده، و مترجم اهل ایالات متحده آمریکا و ملک‌الشعرای مشاور کتابخانه کنگره در امر شعر است.
شعر سیمیک به خاطر سهولت درک، ابتکار و طنز آن معروف است.
چارلز سیمیک، ملک الشعرا آمریکا، تا سن پانزده سالگی و پیش از نقل مکان به شهر نیویورک، و سپس شیکاگو، دوران کودکی بسیار سختی را در یوگسلاوی سابق سپری کرد؛ پس از مهاجرت به آمریکا و در سن پانزده سالگی بود که فراگیری زبان انگلیسی را آغاز کرد.
سیمیک در مصاحبه‌ای در ۹ اوت به USINFO گفت، «آنچه که تأثیر بسیار، بسیار بزرگی بر زندگی من داشته، تولد من در یوگسلاوی در سال ۱۹۳۸ بوده است؛ و سپس، در سال ۱۹۴۱، جنگ آغاز شد و سال‌های جنگ را در آنجا زندگی کردم، و بعد از آن در طول سال‌های پس از جنگ زیر سلطه کمونیسم زندگی کردم. سال‌های جنگ در یوگسلاوی جهنم محض بود.»
در سال ۱۹۵۳، سیمیک و مادر و برادرش توانستند به پاریس سفر کنند؛ آنها به مدت یک سال در این شهر ماندند. سپس برای پیوستن به پدر سیمیک به نیویورک، آمریکا، نقل مکان کردند. سیمیک اظهار داشت، «امکان آمدن به نیویورک در سال ۱۹۵۴، یک موقعیت خارق‌العاده بود. اروپا هنوز خاکستری و خالی از امید بود؛ هنوز هم خرابه‌ها در همه جا به چشم می‌خورد؛ ولی نیویورک خیلی خیره کننده بود. زمانی که کودک کم سن و سالی در یوگسلاوی بودم، عاشق موسیقی جاز بودم، و عاشق فیلم‌های سینمایی؛ بنابراین اینجا مثل بهشت بود.»
کمی بعد او، که نوجوانی ساکن شهر شیکاگو، ایلینوی بود، تصمیم گرفت نقاش شود.
او می‌گوید،
سیمیک گفت، «یک فرد مهاجر که زبان انگلیسی را در دوران نوجوانی یادمی‌گیرد، قدر همه چیز را می‌داند و هیچ مسئله‌ای را سرسری نمی‌گیرد. آن شخص متوجه تمام نکته‌های ریز زبان می‌شود؛ آن شخص متوجه نکته‌هایی در فرهنگ آمریکایی می‌شود که به گمان من یک فرد متولد آمریکا آنها را نمی‌بیند.»
با وجود اینکه سیمیک اولین کتاب شعرش را در سال ۱۹۶۷ چاپ کرد، تا چند سال پس از آن خود را به عنوان یک نویسنده جدی نمی‌گرفت. او اظهار می‌دارد، «اولین باری که متوجه شدم شعرهای من خوب و باارزش هستند در سال ۱۹۷۰ بود. در آن زمان در نیویورک سیتی زندگی و کار می‌کردم. در یک مجله عکاسی کار می‌کردم. بدون هیچ مقدمه‌ای، نامه‌های متعددی از کالج‌ها و دانشگاه‌ها مختلف به من رسید که در آنها از من دعوت شده بود برای تدریس نوشتن خلاق و ادبیات به آنجا بروم. من تصمیم گرفته بودم که بقیه عمرم را در نیویورک ستی بگذرانم و در شغل‌های مختلف کار کنم، ولی در کمال تعجب من این پیشنهادها همچنان ادامه داشت.»
در سال ۱۹۷۱، سیمیک شغل تدریس را در کالج ایالتی کالیفرنیا در شهر هیوارد پذیرفت. در سال ۱۹۷۳ به دانشگاه نیوهمپشر نقل مکان کرد و تا زمان بازنشستگی در آنجا به کار تدریس پرداخت.
انتخاب وی به عنوان پانزدهمین ملک الشعرا آمریکا در روز ۲ اوت توسط کتابخانه کنگره اعلام شد. در همان روز، آکادمی شعرای آمریکا جایزه والاس استیونز به مبلغ ۱۰۰٫۰۰۰ دلار را به خاطر «مهارت خارق‌العاده و به اثبات رسیده در هنر شعر» به وی اهدا کرد.
جیمز اچ. بیلینگتون، کتابدار کنگره، در زمان اعلام انتصاب سیمیک به این سمت اظهار داشت: «حوزه تخیل چارلز سیمیک کاملاً در تشبیهات ادبی خیره کننده و غیرعادی او مشهود است. او از زبان مانند یک استاد کار بسیار ماهر استفاده می‌کند، با اینحال شعرهایش بسیار قابل درک، و معمولاً متفکرانه و شگفت‌انگیز است. او مجموعه‌ای غنی و بسیار مرتب از اشعار با ایماهایی از تاریکی و تشعشع‌هایی از طنز کنایه دار برای ما فراهم کرده است.»
سمت «ملک‌الشعرای مشاور کتابخانه کنگره در امر شعر» که از روی الگوی مشابه انگلیسی آن گرفته شده است، در سال ۱۹۸۶ ایجاد شد. این سمت در گذشته به شاعران برجسته‌ای چون رابرت پن وارن، ریچارد ویلبر، دبلیو. اس. مروین، مارک استرند، ریتا داو و جوزف برودسکی، برنده روسی تبار جایزه نوبل، تعلق داشته است. از سال ۱۹۳۷ تا ۱۹۸۶، این سمت تحت دو عنوان جداگانه وجود داشت.
به گفته کتابخانه کنگره، ملک الشعرا «به دنبال ارتقاء آگاهی ملی برای لذت بیشتر از خواندن و سرودن شعر است.» ولی به گفته سیمیک، این سمت «هر چیزی است که خود شما بخواهید از آن بسازید.» سیمیک این دریافت را که یک شاعر نقشی به غیر از «سرودن اشعار خوب دارد» مردود می‌شمارد. هر بار که از او دربارهٔ نقش یک شاعر سؤال می‌شود، او به یاد کمونیست‌ها و «سیاست فرهنگی» آنها می‌افتد.
سیمیک گفت، «آنها همیشه وظیفه و نقش‌های مختلفی برای نویسندگان و شاعران تعیین می‌کردند. شعر نماینده شعر است. صدای هر شاعر متعلق به خود اوست. اگر یک مرد شاعر خوبی باشد یا اگر یک زن شاعر خوبی باشد، بیشترین چیزی که اهمیت دارد این است که کارش را خوب انجام دهد یعنی این همان درستی و امانتی است که به همراه انجام هر کاری می‌آید.»
سیمیک اظهار داشت، امروزه مخاطبان شعر در آمریکا «محشر» اند، و این امر از زمان شاعران نسل بیت در سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ تا کنون ادامه داشته است. «خواندن شعر طرفداران بسیار، بسیار زیادی در همه جا پیدا کرده است، به همین دلیل هیچ دانشگاه یا مرکزی را در این کشور پیدا نمی‌کنید که برنامه‌های شعر به شکل مرتب نداشته باشد. مردم به رفتن به جلسه‌های شعرخوانی عادت کرده‌اند. مخاطبان شعر در آمریکا بسیار زیاد هستند.»
سیمیک می‌گوید که او سنت نویسندگان و شاعران نیوانگلند از جمله امیلی دیکنسون، رابرت فراست و والاس استیونز را در نوشته‌هایش دنبال می‌کند، و «از نظر فلسفی نیز خود را بسیار نزدیک به نویسندگان همان منطقه مانند ناتانیل هاوثورن و رالف والدو امرسون یا دیوید هنری تورو یعنی همه شاعران بد خلق می‌بیند.»
او جایزه‌های بسیاری را، از جمله جایزه پولیتزر و «جایزه نوابغ» از بنیاد مک آرتور ربوده است.
او همچنین جایزه‌های مهمی را برای ترجمه‌های متعددش از شعرهایی به زبان فرانسه، صربی، و کرواتی، مقدونیه‌ای و اسلوونیایی به دست آورده و در حال حاضر مشغول بازبینی و گسترش گلچین گزیده‌های اشعار صربی است. به خاطر این کار جایزه آکادمی شاعران آمریکا را در سال ۱۹۹۳ به خود اختصاص داده است.
کلکسیون شخصی ٬یک کلکسیون اختصاصی از مجموع کارها ٬معمولاً هنری٬است. اگر در موزه‌ای دیدید که در کنار و به ردیف اثری هنری یا توضیح آن قرار دارد٬مشخص‌کنندهٔ آن است که این اثر هنری متعلق به خود موزه نیست بلکه به صورت قرض گرفته شده از یک منبع مستقل به‌طور موقت یا همیشگی در اختیار موزه قرار داده شده‌است. این فرد یا منبع معمولاً یک گردآورندهٔ آثار هنری است که حتی ممکن است یک مدرسه٬سازمان مربوط به کلیسا ها٬بانک٬کمپانی‌های دیگر یا موسسات باشند. گردآورندگان مجموعه کتاب ها٬حتی اگر برای دلایل زیبایی شناسی آن‌ها باشد (مانند: صحافی مناسب یا دست خط زیبا) به نام «دوستداران کتاب» خوانده می‌شوند و کلکسیون آن‌ها به کتابخانه‌ها فرستاده می‌شود.
جمع‌آوری آثار هنری در عهد باستان بین افراد ثروتمند در اروپا و آسیای شرقی متداول بود٬به خصوص در سنین میانسالی٬اما به شکل مدرنی در دورهٔ رنسانس پیشرفت کرد و تا ایام کنونی ادامه یافت.جیم لین کلکسیون‌های شخصی هنری (۲۵/۱۰/۲۰۰۵) کلکسیون‌های سلطنتی اغلب کشورها اصالتاً مجلل‌ترین کلکسیون‌های شخصی بوده‌اند اما در حال حاضر به‌طور عمده در مالکیت عمومی هستند. اگرچه کلکسیون سلطنتی بریتانیا تحت مراقبت خود حکومت است اما متمایز با دارایی‌های شخصی خانوادهٔ سلطنتی بریتانیا می‌باشد. کابینهٔ کنجکاوی یک فرم ترکیبی مهم از کلکسیون بوده که شامل هنر و آنچه که ما به آن تاریخچهٔ طبیعی یا کلکسیون‌های علمی می‌گوییم٬می‌باشد. این‌ها توسط افراد سلطنتی شکل گرفته‌اند اما انواع کوچکتر و محدود آن توسط بازرگانان و دانش پژوهان تشکیل شده‌اند.
ذوق و عادات گردآورندگان کلکسیون‌ها نقش بسزایی در آنچه که هنر تولید می‌کرد و تهیه کردن خواسته‌های هنرمندان داشت. نمونه‌های بسیاری از اشیاء مانند: مدال ها٬حکاکی ها٬پلاک‌های کوچک٬جواهرهای حکاکی شدهٔ مدرن و مجسمه‌های برنز در اصل برای مرکز تجارت گردآورندگان کلکسیون ساخته شده بودند. در قرن ۱۸ خانهٔ همهٔ افراد متمکن محتوایی از اشیاء گزینش شده را دارا بود، از نقاشی‌ها تا ظروف چینی، که می‌توانست بخشی از یک کلکسیون هنری را ایجاد کند. کلکسیون افرادی که به‌طور معمولی طبق شروط محدود و خاصی جمع‌آوری می‌شدند به صورت قابل توجهی بزرگتر یا حتی عظیم بودند. به‌طور افزایشی گردآورندگان به سمت یک یا دو سبک از کارهای مخصوصی گرایش یافتند؛ اگرچه برخی٬مانند «جورج سالتینگ» (۱۹۰۹–۱۸۳۵) هنوز گسترهٔ وسیعی از حوزه‌ها را برای خود دارند. جدا از روزگار باستان، شاید بالاترین حالت از کلکسیون‌ها از رنسانس تاکنون بوده‌اند. همچنین کتاب ها٬نقاشی‌ها و چاپ‌های اواخر قرن ۱۵ به جلو تا قرن ۱۸. گردآورندگان کلکسیون‌ها به جمع‌آوری کارهای جدید افسونگری اروپا متمایل شدند. امتداد جدی گردآوری آثار هنری در همهٔ زمان‌ها و مکان‌ها به خصوص در زمان پیشرفت قرن ۱۹ و نزدیک به دوران "روشنفکری" بود. آثار هنر و ادب ایتالیا در قرن ۱۴ میلادی و نقاشی‌های آن دوره تا حدود سال‌های ۱۸۳۰ و برنزهای آیین پرستش چینی‌ها و تندیس اسب‌ها تا حدود سال‌های ۱۹۲۰ و جمع‌آوری آثار آفریقایی تا اندکی بعد از جنگ جهانی دوم مورد توجه قرار گرفتند. علاوه بر اهمیت و اثرات آن بر ایجاد هنرهای جدید و حفاظت آثار هنری قدیمی ٬جمع‌آوری آثار هنری فضای قابل توجهی در تحقیقات آکادمیک در دهه‌های اخیر داشته که در گذشته در این امر فروگذاری شده بود.
بسیاری از کلکسیون‌های مشهور که اکنون پراکنده‌اند مانند کلکسیون «خانواده‌های برژیا و فارنس» در رم و کلکسیون‌های «اورلئان» در پاریس ٬اغلب در لندن فروخته شده‌اند. هنگامی که این اتفاق می‌افتد می‌تواند زیان بزرگی را به مشتاقان هنر در نگاه اول وارد کند. «خانوادهٔ پرینسلی» که در غرب و مرکز اروپا بودند آثار هنری هنرمندانی چون «هالز» نقاش هلندی، «رافائل» ، «رامبرانت» و «ون دیک» را داشتند٬کلکسیونی که حدود ۱۶۰۰ اثر هنری را دربرداشت اما در سال ۱۹۴۵ توسط نازی‌های آلمان قاچاق شدند و قادر به نشان دادن آن نبودند. این آثار بالاخره در موزهٔ «"لیختن اشتاین"» بعد از نزدیک به ۶۰ سال به نمایش درآمدند اگرچه هنوز اکثر آن‌ها ذخیره و انبار شده بود.مارتین بیلی دومین و بزرگترین کلکسیون هنری محصول ۲۰۰۶/۱۰/۳
کلکسیون مهم خانوادهٔ تیسن٬عمدتاً در موزهٔ «"تیسن بورنه میسزا"» نگهداری می‌شودکه در سال ۱۹۹۲ در مادرید مقرر شد که توسط ایالت اسپانیا خریداری شده بود. تنها بخش به نمایش درآمده٬کلکسیون «"کارمن سرویرا"» ٬بیوه زن بارن تیسن ٬همچنان به صورت اختصاصی باقی‌مانده اما به صورت جداگانه در موزه در معرض نمایش است.
بسیاری از کلکسیون‌ها به مالکیت عمومی مردم درآمد و هم‌اکنون موزه هستند یا هستهٔ مرکزی کلکسیون موزه‌ها می‌باشند. اغلب موزه‌ها بر اساس یک یا چند کلکسیون شخصی قبلی شکل گرفته‌اند. مثال‌هایی در این باب به‌طور اصلی شامل کلکسیون '«'والاس"» و موزهٔ «"سر جان سوان"» در لندن٬کلکسیون «"فریک"» و کتابخانهٔ "مورگان" در نیویورک٬کلکسیون "فیلیپس" در واشینگتن و موزهٔ "کالوسته گلبنکیان" در لیسبون پرتغال هستند. بقیهٔ کلکسیون‌ها کامل باقی مانده‌اند اما با دیگر کلکسیون‌های بزرگ در موزه‌ها ادغام شده‌اند.
مثال‌های مهمی از این‌ها در قرون ۲۰–۱۹ عبارتند از:
۱. اشیاء "وادسدون بکوست" رنسانسی که به موزهٔ بریتانیا وقف گردید٬که در اتاق مخصوص به خود در معرض نمایش قرار گرفته‌است، این از شروط بکوست بوده٬همین‌طور که کلکسیون "پرسیوال دیوید" از ظروف چینی چینی‌ها نیز قرار دارد. بسیاری دیگر از کلکسیون‌های خریداری شده نیز هم‌اکنون در بین کلکسیون موزه‌ها تفکیک شده‌اند.
۲.سرگئی شوکین یکی از مهم‌ترین گردآورندگان آثار هنری بود که به‌طور عمده از آثار امپرسیونیست و پست امپرسیونیست جمع‌آوری می‌کرد. کلکسیون او هم‌اکنون بین موزه‌های "هنرهای زیبای پوشکین" در موسکو و موزهٔ "هرمیتج" در سنت پترزبورگ تقسیم شده‌است.
۳. کلکسیون "چارلز لنگ فریر" بخش مهمی از اسمیتسونیان (گالری هنری فریر) شده‌است.
۴. هنگامی که «رابرت لمن» بانکدار در سال ۱۹۶۹ فوت شد، بنیاد خیریهٔ وی ۲۶۰۰ اثر هنری را به موزهٔ هنری "متروپولیتن" در نیویورک بخشید.موزهٔ هنری متروپولیتن کلکسیون رابرت لمن "رابرت لمن وینگ" به یکی از خارق‌العاده‌ترین کلکسیون‌های شخصی هنری که تاکنون در ایالت متحده فراهم شده‌است٬منسوب گردید.موزهٔ هنری متروپولیتن ۱۹۹۹ برای تأکید بر طبیعت کلکسیون شخصی رابرت لمن ٬کلکسیون در یک ست مخصوص گالری که به خوبی نشان دهندهٔ درون خانهٔ شهری وی است٬قرار داده شده‌است. این جدا کردن عمدی آثار به صورت کلکسیون به عنوان «موزه‌ای در موزه» هم مورد نکوهش و هم تصویب قرار گرفت؛ اگرچه مالکیت داشتن بر کلکسیون‌ها به عنوان یک کودتا و ضربت دیده می‌شد.توماس هووینگ، میکینگ د مامیز دنس ٬سیمون و شوستر ۱۹۹۳ بر خلاف دیگر کلکسیون ها٬رابرت لمن بر یک سبک خاص و مشخص یا آثار یک دورهٔ خاص متمرکز نشده بود که این مسئله بازتاب‌کنندهٔ خصوصیات فردی و علایق لمن است.
گوندولین الیزابت بروکس (; – ) یک شاعر، مؤلف و معلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. آثار او اغلب با جشن‌ها و مراسم شخصی و تلاش مردم معمولی در جامعهٔ خود او سر و کار داشت. آثار و توانایی‌های او جوایز ارزنده‌ای دریافت داشتند، مانند جایزهٔ پولیتزر شعر در اول می ۱۹۵۰ برای آنی الن، این جایزه برای اولین بار به یک آمریکایی-آفریقایی اهدا شد.
در زمان فعالیتش افتخارات زیادی کسب کرد. او به عنوان ملک الشعرای ایالت ایلینوی در سال ۱۹۶۸ منصوب شد مقامی که تا پایان عمر در آن ابقا شد.
گوندولین بروکس، ۷ ژوئن سال ۱۹۱۷ در توپکا، کانزاس متولد شد و در سوم دسامبر سال 2000 در شیکاگو دیده از جهان فروبست. او اولین فرزند دیوید اندرسون بروکس و کزیا (ویمز) بروکس بود. پدرش سرایدار یک شرکت موسیقی بود که پیشتر دوست داشت به حرفهٔ پزشکی بپردازد ولی آرزویش را فدای ازدواج و تشکیل خانواده کند خانواده کرد. مادرش یک معلم مدرسه و همچنین یک پیانیست تعلیم دیدهٔ کنسرت در موسیقی کلاسیک بود. افسانه‌های قدیمی خانوادگی آن‌ها روایت می‌کنند که پدربزرگ پدری اش از بردگی گریخت تا در زمان جنگ‌های داخلی آمریکا به ارتش ایالت متحده ملحق شود.
وقتی بروکس تنها شش هفته از عمرش گذشته بود خانواده اش در زمان مهاجرت بزرگ به شیکاگو مهاجرت کردند، از آن پس شیکاگو برای او یادآور خانه بود. به گفتهٔ زندگی‌نامه‌نویس ، بروکس در دبیرستان معتبر یکپارچه‌ای که عمدتاً دانش آموزان سفیدپوست حضور داشت دبیرستان هاید پارک، و بعد به دبیرستان سیاه پوستانِ وندل فیلیپس منتقل شد و سپس به دبیرستان یکپارچهٔ انگل وود نقل مکان کرد. بعد از پایان دبیرستان او از کالج ویلسون جونیر که امروز به نام کالج شاه کندی شناخته می‌شود در سال ۱۹۳۶ فارغ‌التحصیل شد. بر اساس پویایی اجتماعی دبیرستان‌های مختلف در رابطه با دورهٔ زمانی که او می‌زیست، بروکس با نابرابری‌های نژادی مواجه بود که با گذشت سالیان به او کمک کرد تا غرور و تعصب در سیستم پایه‌گذاری شده و نهادهای غالب که او را دربرگرفته بودند درک کند و از طرز فکر مربوط به کشورش آگاهی یابد.
بروکس نویسندگی را در نخستین سال‌های زندگی آغاز کرد و مادرش همواره او را با این جمله که «تو بانو خواهی شد» تشویق می‌کرد.
پس از دورهٔ نخستین تجربهٔ آموختن، هرگز دورهٔ چهار سالهٔ دانشگاه را تمام نکرد چرا که می‌خواست یک نویسنده شود و آموزش را غیرضروری می‌دانست. او بعدها گفت: «من یک ادیب نیستم من فقط یک نویسنده‌ام که عاشق نوشتن است و همیشه خواهد نوشت»
برای ما بقی عمر او به سختی با شیکاگو عجین شده بود و این مطلب را در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۹۴ خاطر نشان کرد.
«زندگی در شهر سبب شد که من نویسندهٔ متفاوتی بشوم با آنچه که ممکن بود با زندگی در توپکا باشم. من یک شیکاگوئی اصیلم. زندگی در آنجا به من شخصیت‌هایی را بخشید که آرزو داشتم بدست بیاورم، امیدوارم روزهای باقی ماندهٔ عمرم را هم همان‌جا به سر ببرم. این هدف نهایی من است در طی زمانی که برای رسیدن به مقصودش تلاش می‌کرد، زندگی اش را از راه تایپ می‌گذراند.
بروکس اولین شعر خودش «شامگاه» را در سیزده سالگی و در مجلهٔ کودکان "دوران کودکی آمریکایی" منتشر کرد.Busby, Margaret, "Gwendolyn Brooks — Poet who called out to black people everywhere", "The Guardian", December 7, 2000. تا سن شانزده سالگی او حداقل هفتاد و پنج شعر سروده و به چاپ رساند. او برای آثار شاعرانه اش ستوده شده و توسط جیمز ویلدنجیسون و بعدها توسط لنگستون هیوز مورد تشویق قرار گرفت، که هر دوی آن‌ها نویسندگان مطرحی بودن و او رابطه اش را با آن‌ها حفظ کرد. در هفده سالگی او شروع به ثبت آثارش در ستون شعری سایه روشن در روزنامهٔ مدافعان شیکاگو کرد که روزنامه‌ای آمریکایی- آفریقایی بود.
بسیاری از آثار او زمانی به چاپ رسیدند که او دانشجوی کالج ویلسون جونیور بود، شامل سبک‌های تصنیف‌ها و غزل‌های سنتی شعر که با ریتم‌های بلوز و قافیه‌های آزاد مورد استفاده قرار می‌گرفت.
شخصیت‌های او اغلب با توجه به زندگی داخل شهر که بروک به خوبی می‌شناختشان به تصویر کشیده می‌شدند. «من در گوشه‌ای از یک آپارتمان دو طبقهٔ کوچک زندگی می‌کردم و مواد من برای خلق اثر این بود که اول به سمتی نگاه کنم و بعد به سمت دیگر.
تا سال ۱۹۴۱ بروکس در کارگاه‌های آموزشی شعر شرکت می‌کرد. اینز چانینگهام استارک این کارگاه‌های ویژهٔ تأثیر گذار را سازمان دهی کرده بود، زنی سفیدپوست و دولتمند با پیشینهٔ ادبیاتی قوی. استارک کارگاه‌های نویسندگی برای آمریکایی- آفریقایی‌ها ر جنوب شیکاگو را پیشنهاد داد که بروکس در آن حضور یافت. در آنجا بود که او به نیروی محرکش را در یافتن صدای خود دست یافت و به دانش عمیق‌تری نسبت به تکنیک‌های پیشینیانش رسید. شاعر معروف لنگستون هیوز در کارگاه‌های آموزشی متوقف شد و شنید که بروکس شعر "تصنیفی برای پرل می لی" را می‌خواند. بروکس نویسندگی را با پشتکار ادامه داد و همان‌طور که در شعر جدی تر پیش می‌رفت با اجتماع بیشتری از هنرمندان و نویسندگان آشنا می‌شد. او و همسرش دائماً در آپارتمانشان مهمانی برگزار می‌کردند و در آپارتمانشان با مبلمان آشپزخانه از مهمان‌هایشان و مربی اش لنگستون هیوز پذیرایی می‌کردند. یکبار که او سرزده وارد شده و در خوردن سالاد خردل، ژامبون و سیب زمینی شیرین با بروک و همسرش هنری بلکلی شریک شده بود.
بروکس اولین مجموعهٔ شعرش را در سال ۱۹۴۵ با عنوان خیابانی در برونزویل با انتشارات هارپر اند را با حمایت بی بدیل ریچارد رایت (مؤلف) در مقابل انتشاراتی به چاپ رساند. او اذعان داشته بود که ویراستار جذب آثار بروک شده‌است.
«برای خود دل نمی‌سوزاند، نه تلاش می‌کند تا تأثیرگذار باشد، او واقعیت را همانگونه که هست به نمایش می‌گذارد و آن را وفادارانه ارائه می‌کند. او به سادگی برای برای سرگذشت‌های ساده ترحم دیگران را جلب می‌کند؛ ناله‌های مجروحانه؛ حوادث کوچکی که زندگی افراد درمانده را به ستوه می‌آورند، و مشکلات تبعیض نژادی در بین سیاهپوستان.
در سال ۱۹۸۵م، او اوّلین زن آمریکایی ـ آفریقایی‌تبار بود که به عضویت انجمن ملّی ادب و هنر آمریکا درآمد. از کودکی، به خواندن و سرودن شعر علاقه‌مند بود و به تشویق والدینش، به جلسات شعرخوانی نویسندگان و شاعران آفریقایی ـ آمریکایی می‌رفت. در تمام سال‌های نوجوانی و در اوایل سنین جوانی، شعرهای بروکس، در مجلّات مختلف ادبی به چاپ رسیدند.
در سال ۱۹۴۵م، دفتر شعری با عنوان «خیابانی در برونزویل» منتشر ساخت و به عنوان یکی از شاعران پیشرو آمریکا شهرت ملّی یافت. از سال ۱۹۸۵م، تا زمان مرگش، در دانشگاه دولتی شیکاگو، استاد برجسته ادبیات بود.
ماریا زاتورنسکا (؛ ۱۲ سپتامبر ۱۹۰۲ – ) یک شاعر، و پدیدآور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
رابرت لاول (؛ – ) یک شاعر، و پدیدآور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ویلیام رز بنت (؛ – ) یک شاعر، نویسنده، و ویراستار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
اِیمی لارنس لوول (؛ زاده – درگذشته ) یک شاعر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
به سال ۱۸۷۴ در شهر بوستون متولد شد و به سال ۱۹۲۵ درگذشت. در سال ۱۹۲۶ پس از مرگش جایزه پولیتزر برای شعر به وی اعطا شد.
ادنا سنت وینسنت میلی (; – ) نمایش‌نامه‌نویس، شاعر و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی اهل ایالت مین بود و به سال ۱۸۹۲ زاده شد و در سال ۱۹۵۰ در ۵۸ سالگی درگذشت.
اس‌تی‌اس-۹۰ () یکی از ماموریت‌های برنامه شاتل‌های فضایی بود که در تاریخ ۱۷ آوریل ۱۹۹۸ از پایگاه فضایی کندی به فضا پرتاب شد. این ماموریت توسط شاتل کلمبیا انجام گرفت و هدف اصلی آن حمل آزمایشگاه فضایی جهت انجام برخی تحقیقات زیست‌شناسی در فضا بود.
استون ریج، نیویورک (به انگلیسی: Stone Ridge, New York) یک محل سرشماری تعیین شده در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اولستر، نیویورک واقع شده‌است.
استون ریج ۱۳٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۷۳ نفر جمعیت دارد و ۱۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ان "انیه" نوسنتی (متولد ۳۱ ژانویه ۱۹۶۱) یک روزنامه‌نگار، نویسنده، ویراستار، معلم و فیلمساز آمریکایی است. وی بیشتر برای فعالیتش در زمینهٔ کتاب‌های کامیک شناخته می‌شود. او به عنوان ویراستار در انتشارات مارول کمیکس، جهش‌یافتگان جدید و مردان-اکس غیرطبیعی را ویراستاری کرده است. همچنین در همکاری با نگارگران، در خلق شخصیت‌هایی چون ماری حصبه‌ای، سیاه‌قلب، کم احتمال، موجو و مارپیچ نقش داشته است.
نوسنتی همچنین به خاطر دیدگاه رک و راست سیاسی‌اش شناخته شده. بعضی افراد بر وضعیت زنان در جامعه، نقش دولت در کارهای نوسنتی به خصوص در داستان‌های ابر قهرمان مارول، بی‌باک متمرکز می‌شوند که باعث برخورد وی با دیگر ویراستاران شد.
ان به کالچ سانی نیوپالتز رفت و کارهای رابرت کرامب را کشف کرد. ولی همکنون در استون‌ریج، نیویورک زندگی می‌کند.
اس‌تی‌اس-۸۹ () یکی از ماموریت‌های برنامه شاتل‌های فضایی بود که در تاریخ ۲۳ ژانویه ۱۹۹۸ از پایگاه فضایی کندی به مقصد ایستگاه فضایی میر پرتاب شد. این ماموریت توسط شاتل اندور انجام گرفت و بخشی از برنامه شاتل–میر بود.
تایفوید مری فیسک (نام ازدواجی: واکر) ، که با نام‌های مری خونین و جهش‌یافته صفر هم شناخته می‌شود، یک شخصیت خیالی ابرشرور در کتاب‌های کمیک آمریکایی منتشر شده توسط مارول کامیکس است. این شخصیت به دست نویسنده ان نوسنتی و طراح جان رومیتا، پسر خلق شده است و برای اولین بار در "بی‌باک" شماره ۲۵۴ام (مه ۱۹۸۸) معرفی شد. او اغلب به عنوان دشمن شخصیت‌های بی‌باک و ددپول تصویر می‌شود. وی همچنین عضو گروه‌های خلافکارانه‌ای چون ، انجمن جهش‌یافتگان شرور، دست، آغاز سایه و جنبش اقدام زنان است.
جدا از کتاب‌های کامیک، شرکت مارول از مری حصبه‌ای در دیگر کالاهای خود از جمله پوشاک، اسباب‌بازی، ورق بازی، انیمیشن‌های تلویزیونی و بازی‌های رایانه‌ای استفاده کرده است.
یک شخصیت ابرتبهکار به نام تایفوید در فیلم‌های سینمایی "بی‌باک" (سال ۲۰۰۳) و "الکترا" (سال ۲۰۰۵) با بازیگری ناتاشا مالته وجود داشت که البته تنها شباهتش به "تایفوید مری"، شباهت اسمی بود. همچنین آلیس ایو نقش این شخصیت را در فصل دوم سریال مشت آهنین بازی کرده است.
پل اورسوند یک پل دوطرفه جاده‌ای و ریلی است که با عبور از تنگه اورسوند دو کشور سوئد و دانمارک را از طریق زمینی به یک‌دیگر متصل می‌کند. ارتباط این مسیر درحقیقت توسط یک پل و یک تونل برقرار شده است، که مجموعاً به این نام خوانده می‌شوند. فاصله تقریباً ۸ کیلومتری شهر مالمو در سوئد و جزیره مصنوعی پبرهولم توسط پل و فاصله ۴ کیلومتری این جزیره تا کپنهاگ از طریق تونل پیموده می‌شود. در این مسیر دو ریل راه‌آهن برای رفت‌وآمد قطارها و چهار خط ماشین‌رو تعبیه شده است.
پل اورسوند طولانی‌ترین پل جاده‌ای و ریلی اروپا است و شبکه‌های جاده‌ای و ریلی شبه جزیره اسکاندیناوی از طریق این پل به اروپای مرکزی و غربی وصل شده است. این پل بخشی از جاده ئی۲۰ اروپا را تشکیل می‌دهد که از ایرلند شروع شده و در سن پترزبورگ خاتمه می‌یابد.
پل اورسوند از مرز بین دانمارک و سوئد عبور می‌کند اما با توجه به پیمان شنگن کنترل پاسپورت روی این پل انجام نمی‌شود. بازرسی اتفاقی گمرک در هنگام ورود به سوئد صورت می‌گیرد اما در هنگام ورود به دانمارک بازرسی گمرک انجام نمی‌شود.
سیاه‌قلب یک شخصیت تخیلی و ابرتبه‌کارانه شیطانی در کتاب‌های کامیک می‌باشد. این کاراکتر به دست ان نوسنتی و جان رومیتا، پسر خلق شده و در "بی‌باک" شماره ۲۷۰ام (سپتامبر ۱۹۸۹) معرفی شد.
وی همچنین عضو گروه‌های خلافکارانه‌ای چون باشگاه آتش جهنم است.
جدا از کتاب‌های کامیک، شرکت مارول از سیاه‌قلب در دیگر کالاهای خود از جمله پوشاک، اسباب‌بازی، ورق بازی، انیمیشن‌های تلویزیونی و بازی‌های رایانه‌ای استفاده کرده‌است.
وس بنتلی نقش این شخصیت را در فیلم سینمایی "روح سوار" (سال ۲۰۰۷) بازی کرده‌است.
لانگ‌شات یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است، که اغلب با گروه مردان ایکس مرتبط است. این شخصیت توسط نویسنده ان نوسنتی و طراح آرت آدامز خلق شده و در "لانگ‌شات" شماره اول (سپتامبر ۱۹۸۵) معرفی شد. وی دشمن خونی ارباب سابق خود، موجو است.
کیوی قطب شمال نام یک گونه از تیره کیویان است.
اسپیرال یک شخصیت خیالی شرور بزرگ در کتاب‌های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است. این کاراکتر به دست ان نوسنتی و آرت آدامز خلق شده است و در "لانگ‌شات" شماره اول (سپتامبر ۱۹۸۵) معرفی شد.
وی همچنین عضو گروه‌های خلافکارانه‌ای چون خواهری جهش‌یافتگان، نیروی آزادی و نیروی-اکس است.
جدا از کتاب‌های کامیک، شرکت مارول از اسپیرال در دیگر کالاهای خود از جمله پوشاک، اسباب‌بازی، ورق بازی، انیمیشن‌های تلویزیونی و بازی‌های رایانه‌ای استفاده کرده است.
وی از همدستان موجو و دشمن لانگ‌شات و سایلاک است.
شخصیت اسپیرال را با الهام از افسانه‌های هند ایجاد کرده‌اند.
جام لیگ آلمان (لیگا پوکال) رقابت فوتبالی در آلمان است که قبل از شروع فصل نو بوندس لیگا برگزار می‌شود.
این لیگ شامل ۵ تیم برتر فصل قبل بوندس لیگا و قهرمان جام حذفی آلمان است. این لیگ از سال ۲۰۰۵ که شبکهٔ آلمانی Premiere (pay television network) حامی مالی این رقابت‌ها شد به نام جام لیگ برتر آلمان، تغییر نام داد.
لیک در سال ۲۰۰۸ به دلیل ازدحام برنامه‌های مسابقات قهرمانی اروپا یوفا از ادامه باز ایستاد و به جای آن در ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۸ سوپرجام فوتبال آلمان برگزار شد.
به هر حال این لیگ در سال ۲۰۰۹ نیز برگزار نشد تا اینکه به رای فدراسیون فوتبال آلمان، این رقابت‌ها برای همیشه کنار گذاشته شد.
در آخرین باری که در سال ۲۰۰۷ این لیگ برگزار شد تیم بایرلورکوزن ۰۴ از این رقابت‌ها کنار گذاشته شد و بجای
آن قهرمان وقت بوندس لیگا.۲ تیم کارلسروهه در لیگ حاضر شد.
در حقیقت لیگ شامل ۶ تیم بود ولی اگر تیمی موفق به کسب دوگانه یعنی بوندس لیگا به اضافه جام حذفی می‌شد، سپس این لیگ با حضور ۵ تیم برگزار می‌شد.
قلب زرد با نام اصلی چکمه زرد (به کره ای:노란 복수초, به انگلیسی:Yellow boots) یک فیلم کره ای محصول سال۲۰۱۲ است. این مجموعه از شبکه فارسی وان پخش شد.
داستان انتقام زنی است که بخاطر یک اتهام کذب تمام زندگیش از هم پاشیده می‌شود این …
آکتینیدیا نام یک سرده از تیره کیویان است.
کیوی چینی نام یک گونه از تیره کیویان است.
موجو یک شخصیت تخیلی و ابرتبه‌کارانه در کتاب‌های کامیک می‌باشد. این کاراکتر به دست ان نوسنتی و آرت آدامز خلق شده و در "کم احتمال" شماره ۴ام (دسامبر ۱۹۸۵) معرفی شد.
جدا از کتاب‌های کامیک، شرکت مارول از موجو در دیگر کالاهای خود از جمله پوشاک، اسباب‌بازی، ورق بازی، انیمیشن‌های تلویزیونی و بازی‌های رایانه‌ای استفاده کرده است.
این شخصیت همدست مارپیچ و دشمن خونی بردهٔ فرار خود، کم احتمال است.
موجو یک "بی‌مهره"، یک نژاد فضایی، است که بدون فناوری پیشرفته توانایی حرکت ندارد. وی یک برده‌دار و فرمانروای "دنیای موجو"، جهانی که در آن مردمش به برنامه‌های تلویزیونی گلادیاتور مانند معتاد هستند، می‌باشد. این شخصیت یک نقیضه هیچ‌انگاری از مدیران شبکه‌های تلویزیونی است که نتیجه تأثیرات آثار مارشال مک‌لوهان، نوآم چامسکی و والتر لیپمن بر روی نویسندهٔ آن، نوسنتی، بود.Keller, Katherine (November 2, 2007). "Writer, Creator, Journalist, and Uppity Woman: Ann Nocenti". "Sequential Tart".
آوازها و رقص‌های ایرانی آلبومی از منیر وکیلی، خواننده اپرا و سوپرانو ایرانی است. این آلبوم حاوی چند قطعه از معروف‌ترین آثار وکیلی است. در سال ۱۳۳۶ (برابر با ۱۹۵۷ میلادی)، وقتی که منیر وکیلی در پاریس بود، هشت ترانه محلی ایرانی را در آنجا ضبط کرد که این ترانه‌ها در قالب آلبومی تحت عنوان «آوازها و رقص‌های ایرانی» منتشر شدند. این آلبوم، جایزه «بهترین صفحه موسیقی مردمی را از آکادمی شارل گروس» دریافت کرد. ترانه‌های موجود در این آلبوم، سال‌ها بعد و در سال ۱۳۸۳ شمسی، با تلاش «فرخ آهی» و همچنین با تلاش‌های دختر و نوه‌های منیر وکیلی، با استفاده از فناوری‌های جدیدی همچون خش‌زدایی، بازسازی شدند و در آلبومی تحت عنوان «بازگشت» منتشر شدند.
افول و سقوط شاهنشاهی ساسانی: اتحاد ساسانی-پارتی و فتح ایران به‌دست عرب‌ها نام کتابی نوشتهٔ پروانه پورشریعتی است که به تاریخ ایران در دورهٔ ساسانیان و حمله اعراب به ایران می‌پردازد. پورشریعتی در این کتاب نظریهٔ وجود یک شاهنشاهی متمرکز ساسانی را رد می‌کند و معتقد است که حکومت ساسانی شکلی شبیه به یک کنفدراسیون داشته که نتیجهٔ همکاری سیاسی خانواده‌های بزرگ اشکانی و ساسانی بوده‌است و خانواده‌های اشکانی در بر سر کار آمدن یا سقوط بیشتر پادشاهان ساسانی مؤثر بوده‌اند.
از جملهٔ مهم‌ترین نظریات پورشریعتی در این اثر می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
نخست اینکه شاهان ساسانی حتی در سدهٔ ششم میلادی نیز هرگز موفق نشدند قدرت را در پادشاهی‌شان متمرکز کنند؛ از آغاز فرمانروایی ساسانیان در اوایل سدهٔ سوم، خاندان‌های اشکانی نقشی بنیادی ایفا می‌کردند و سمت‌های بلندمرتبه را در انحصار خود داشتند. شاهان ساسانی می‌بایست خانواده‌های اشکانی را به رقابت علیه یکدیگر ترغیب کنند، اما هیچ‌گاه موفق نشدند قدرت آن‌ها را تضعیف کنند، بلکه اقتدار آن‌ها به ویژه در مناطق شمالی و شرقی ایران همچنان پایدار ماند. افزون براین، هنگام فرمانروایی ساسانیان، توافق و هم‌آوایی میان خاندان‌های اشکانی وجود داشت که مشخصهٔ بارز آن دوران به‌شمار می‌رفت، اما هنگامی که این توافق در سدهٔ ششم و هفتم از میان رفت، شاهان ساسانی نیز متضرر شدند؛ به عنوان مثال، شورش بهرام چوبین، یک جنبه از این شکست بود.
دوم این که خاندان‌های پارتی با عرب‌های مهاجم صلح کردند و تا سدهٔ هشتم میلادی به اعمال قدرت در ایران ادامه دادند.
سوم، پورشریعتی پیشنهاد بازنگری مهم در گاه‌شناسی حملهٔ عرب‌ها به ایران را مطرح می‌کند و براساس منابع ایرانی استدلال می‌کند که تاریخ‌گذاری هجری منابع اسلامی غیرقابل اطمینان است. او به نحو متقاعدکننده‌ای استدلال می‌کند که حملهٔ عرب‌ها به ایران را باید به سال‌های پس از ۶۲۸ میلادی عقب بُرد، درست همان زمانی که خسرو دوم تسلیم حملهٔ هراکلیوس شده بود.
چهارم این که پورشریعتی تحقیقی مفصل از دین در ایران پیش و پس از حملهٔ عرب‌ها را با تأکید بر تنوع موجود در پادشاهی ارائه می‌دهد و آداب و رسوم زرتشتی متفاوت میان پارسیان و پارتیان را بازتاب می‌دهد. او مخصوصاً به محبوبیت ماندگار پرستش مهر (میترا) در شمال و شرق ایران اشاره می‌کند و بنابراین قادر است تا ابعاد مذهبی قیام‌های کسانی مانند بهرام چوبین و سندباد را در میانهٔ سدهٔ هشتم روشن کند.
پورشریعتی استدلال‌هایش را براساس مطالعهٔ دقیق منابع ایرانی مطرح کرده‌است، به ویژه روایات متداولی که منشأ آن‌ها به "خدای‌نامه"، کتاب شاهان ساسانی بازمی‌گردد که هم در "شاهنامهٔ فردوسی" و هم در تواریخ عربی از جمله "طبری"، "بلعمی" و "ثعالبی"، پی‌درپی از آن‌ها استفاده شده‌است.
از این کتاب دو ترجمه به فارسی چاپ شده‌است:
نینتندو ۳دی‌اس نو کنسول بازی دستی ارائه شده توسط شرکت نینتندو است. این چهارمین دستگاه از خانواده ۳دی‌اس، پس از نینتندو ۳دی‌اس، نینتندو ۳دی‌اس ایکس ال و نینتندو ۲دی‌اس می‌باشد.
بهسازی بر مدل‌های پیشین همچون کارایی بیشتر با پردازنده‌ای سریعتر، افزودن یک کنترلر آنالوگ دوم (C-Stick)، دو ماشه شانه‌ای اضافی (ZR و ZL)، بهبود دید ۳ بعدی، پشتیبانی از میکرو اس‌دی و ارتباط حوزه نزدیک و همچنین دگرگونی‌های کوچک در طراحی می‌باشد. همچنین مانند مدل پیشین، ۳دی‌اس نو مدل بزرگتری دارد که با نام نینتندو ۳دی‌اس نو ایکس ال (نینتندو ۳دی‌اس نو ال ال در ژاپن) شناخته می‌شود.
ارتش نوین خلق نام شاخه نظامی حزب کمونیست فیلیپین است. ارتش نوین خلق را «برنابه بوسکاینو» معروف به «فرمانده دانته» در ۲۹ مارس ۱۹۶۹ تأسیس کرد.
ارتش نوین خلق یک گروه شورشی مائویستی و شاخه چهار هزار نفره از شورشیان مسلح حزب کمونیست فیلیپین است که اعضای آن از چهار دهه گذشته تاکنون علیه دولت مرکزی می‌جنگند.
حزب کمونیست فیلیپین سال ۱۹۶۸ در پی شکست‌های جنبش چریک قدیمی هوکیاهاپ تشکیل شد. این حزب پس از مدتی همراه با بقایای 'هوک ها'، جناح نظامی به نام ارتش نوین خلق تشکیل دادند.
این ارتش در هنگام تشکیل در سال ۱۹۶۹ تنها ۵۰ چریک و ۳۵ قبضه تفنگ داشت، اما به تدریج رشد کرد و در سال ۱۹۷۲ که سربازان دولتی، کمونیست‌ها را محاصره کردند تعداد آنان به ۶۰۰ نفر می‌رسید.
نیروهای چپگرا به مرور زمان به دلیل فساد در بدنه دولتی فیلیپین رشد کردند. بیشترین فعالیت چپگراها در حال حاضر در مناطق شمالی و جنوبی میندانائو است.
این حزب تاکنون چند دور مذاکره با دولت فیلیپین برای صلح انجام داده‌است و بنیگنو آکینو رئیس جمهوری فیلیپین نیز دی ماه سال ۹۲ از دولت نروژ خواسته بود برای برقراری صلح میان مانیل و ارتش نوین خلق (چریک‌های کمونیست) میانجی‌گری کند.
مرد مورچه‌ای نام فیلمی ابرقهرمانی بر پایهٔ شخصیت‌های کتاب‌های کامیکی به همین نام: اسکات لنگ و هنک پیم از انتشارات شرکت مارول کامیکس است. این فیلم توسط مارول استودیوز تولید و استودیو سینمایی والت دیزنی مسئولیت توزیع آن را بر عهده داشت. این فیلم دوازدهمین فیلم در دنیای سینمایی مارول محسوب می‌شود. پیتون رید کارگردانی این فیلم را بر عهده داشته و آدام مک‌کی و پل راد فیلم‌نامهٔ فیلم را بر پایهٔ داستانی از ادگار رایت و جو کرنیش نوشته‌اند. پل راد، اوانجلین لیلی، کوری استول، بابی کاناوله، مایکل پنیا، جودی گریر، تی. آی.، دیوید دستمالچیان، وود هریس، جوردی مویا و مایکل داگلاس در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند.
مقدمات ساخت این فیلم از سال ۲۰۰۶ شروع شد و ادگار رایت برای کارگردانی و نوشتن فیلم‌نامه به همراه جو کُرنیش استخدام شد. تا آوریل ۲۰۱۱، رایت و کُرنیش سه نسخه از فیلم‌نامه را آماده کردند. پیش‌تولید در اکتبر ۲۰۱۳ و انتخاب بازیگران در دسامبر ۲۰۱۳ آغاز شد. در مه ۲۰۱۴، رایت پروژه را به علت اختلاف سلیقه ترک کرد. یک ماه بعد رید برای کارگردانی فیلم و مک‌کی برای نوشتن فیلم‌نامه استخدام شدند. فیلم‌برداری این فیلم بین اوت و دسامبر ۲۰۱۴ در سان فرانسیسکو، پاینوود آتلانتا، فایت، جورجیا و آتلانتا انجام شد.
"مرد مورچه‌ای" ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۵ به صورت سه‌بعدی و سه‌بعدی آی‌مکس در آمریکای شمالی اکران شد.
مورچه فرعون نام یک گونه از تیره مورچه است.
کیوی بنفش نام یک گونه از سرده آکتینیدیا است.
ماموت استپ گونه‌ای منقرض‌شده از دودمان فیل و سرده ماموت است که بین حدود ۱٫۷ تا ۰٫۲ میلیون سال پیش در بیشتر مناطق اوراسیا می‌زیست. ماموت استپ در اوایل پلیستوسن احتمالاً در سیبری از ماموت جنوبی نشأت گرفت و به نوبه خود نیای دو گونه دیگر ماموت کلمبیایی و ماموت پشمالو محسوب می‌شود. ماموت استپ نخستین گونه ماموت بود که با زندگی در زیست‌بوم استپ و توندرا خو گرفت و بازماندگان آن احتمالاً تا حدود ۳۳٫۰۰۰ سال پیش همچنان توانستند در شمال چین و مغولستان به بقای خود ادامه دهند.
دو نام Mammuthus armeniacus (هیو فلکونر، ۱۸۵۷) و Mammuthus trogontherii (هانس پوهلیگ، ۱۸۸۵) به عنوان نام‌های علمی ماموت استپ مطرح هستند و مشخص نیست کدام نام اشاره به این گونه دارد. فولکونر بر اساس بقایای آسیایی و پوهلیگ بر اساس بقایای اروپایی نام‌گذاری علمی را انجام دادند و هر دو نام نیز در منابع علمی منتشر شده که این موضوع بر ابهامات می‌افزاید. یکی از کسانی که سعی در حل این موضوع کرد ماگلیو بود که هر دو نام را مترادف می‌دانست و با توجه به قدیمی‌تر بودن نام فولکونر به آن اولویت داد. تاسی و شوشانی اما در سال ۱۹۹۶ توصیفات پوهلیگ را مناسب تشخیص دادند و Mammuthus trogontherii را نام علمی درست ماموت استپ دانستند. با وجود این همچنان مشخص نیست که این دو نام مترادف هم هستند یا به گونه‌های متفاوتی اشاره دارند و حتی برخی نویسندگان ترجیح می‌دهند برای بقایای آسیایی ماموت استپ از نام علمی فلکونر و برای بقایای اروپایی آن از نام علمی پوهلیگ استفاده کنند.
ماموت استپ حدود ۲ تا ۱٫۷ میلیون سال پیش از ماموت جنوبی نشأت گرفت و به تدریج از حدود ۱٫۷ تا ۱ میلیون سال پیش جایگزین آن در اروپا شد. ماموت استپ حدود ۱٫۵ میلیون سال پیش توانست به آمریکای شمالی راه یاید و در آنجا منشأ فرگشت گونه ماموت کلمبیایی شد. در اواخر پلیستوسن میانه اندازه بدن ماموت‌های استپ در اروپا طی یک روند آرام به تدریج کوچک‌تر شد و از حدود ۸۰۰٫۰۰۰ سال پیش جمعیت این گونه در شرق آسیا به تدریج دارای ویژگی‌های متفاوت نسبت به جمعیت غربی این جانور شد که این دگرگونی‌ها سرانجام به پیدایش ماموت پشمالو در ۴۰۰٫۰۰۰ سال پیش انجامید. ماموت پشمالو حدود ۲۰۰٫۰۰۰ سال پیش توانست جایگزین ماموت استپ در اروپا شود. آخرین بازماندگان ماموت استپ احتمالاً در مغولستان تا حدود ۳۳٫۷۰۰ سال پیش منقرض شدند.
ماموت استپ نسبت به ماموت جنوبی دارای جمجمه و فک کوچک‌تری بود. نرها در این گونه عاج‌هایی خمیده با نوکی کج داشتند که تا حدود ۴٫۹ متر رشد می‌کردند اما ماده‌ها دارای عاج‌های ظریف‌تر با خمیدگی کمتری بودند. با داشتن بیش از ۴ متر ارتفاع تا شانه ماموت استپ از بزرگ‌ترین فیل‌سانان تاریخ کوچک‌تر بود اما نسبت به دیگر گونه‌های ماموت بزرگ‌تر بود. اسکلت یک نمونه از ماموت استپ که در موزه آزوف نگهداری می‌شود دارای اندازه تخمینی حدود ۴٫۵ متر ارتفاع تا شانه است که ممکن است بزرگ‌تر از اندازه واقعی باشد. نمونه دیگری که در موسباخ آلمان یافت شده استخوان بازویی به طول ۱٫۶ داشته و تخمین زده می‌شود که صاحب آن ارتفاعی در حدود ۴٫۵ و وزنی بین ۹٫۹ تا ۱۱ تن داشته است. این نمونه احتمالاً بزرگ‌ترین نمونه کشف شده ماموت است. تخمین‌های دیگر از اندازه ۳٫۸۹ تا ۴٫۵ متر ارتفاع تا شانه و وزن حدود ۱۱٫۵ تا ۱۵٫۸ تن برای این نمونه خبر می‌دهند.
کیوی کرکی نام یک گونه از سرده آکتینیدیا است.
ماموت جنوبی یک گونه‌ای منقرض‌شده از سرده ماموت مربوط به اوایل پلیستوسن و عصر گلاسین است؛ این گونه در آسیای میانه و اروپا بین ۲٫۵ تا ۰٫۸ میلیون سال پیش می‌زیست.
طبقه‌بندی فیل‌های منقرض‌شده در اوایل سده ۲۰ کاری پیچیده بود؛ هنری فرفیلد آزبورن در یک تک‌نگاشت که پس از مرگ وی در سال ۱۹۴۲ در مورد فیل‌سانان منتشر شد، از نام‌های مختلفی به عنوان کلاد برای معرفی و طبقه‌بندی گونه‌های ماموت استفاده می‌کرد. آزبورن به جای واژه Mammuthus از واژه Mammonteus استفاده می‌کرد، زیرا نام نخست را نامعتبر می‌دانست. از دهه ۱۹۷۰ به بعد طبقه‌بندی ماموت‌ها ساده‌سازی شد و پژوهشگران تمام گونه‌های ماموت را در سرده Mammuthus حفظ کردند؛ تفاوت‌های پیشنهادی برای جداسازی این گونه‌ها در سرده‌های مختلف هم به مقداری تشخیص داده نشد که نتوان همه آن‌ها را در یک سرده جای داد. نام علمی پیشین ماموت جنوبی یعنی Archidiskodon meridionalis، همچنان اما توسط برخی پژوهشگران روس برای این گونه استفاده قرار می‌گیرد.
قدیمی‌ترین گونه‌های فیل‌سانان حدود ۵۵ میلیون سال پیش در اطراف دریای تتیس می‌زیستند و نزدیک‌ترین خویشاوندان آن‌ها گاودریایی‌سانان و خرگوش‌کوهی‌سانان امروزی بودند. در میان انبوهی از فیل‌سانان نخستین منقرض‌شده، ماستودون‌ها با حدود ۲۵ میلیون سال پیشینه خانوادگی قدیمی‌تر از ماموت‌ها و فیل‌ها از بقیه مشهورترند. خانواده فیلان که شامل ماموت‌ها و فیل‌های امروزی می‌شوند حدود ۶ میلیون سال پیش در آفریقا پدیدار شدند. دسته‌نما پایین روابط خویشاوندی سرده ماموت را با برخی دیگر از سرده‌های فیل‌سانان بر اساس ویژگی‌های استخوان لامی نشان می‌دهد:
از آنجا که سنگواره گونه‌های ماموت از چندین منطقه مختلف شناسایی‌شده، امکان بازسازی تاریخ فرگشتی این سرده با استفاده از ریخت‌شناسی وجود دارد. گونه‌های ماموت را می‌توان از طریق مطالعه تعداد ردیف‌های مینای دندان‌های آسیاب از یکدیگر تشخیص داد؛ نخستین گونه‌ها دارای تعداد کمی از ردیف‌های مینای دندان بودند، اما گونه‌های پیشرفته‌تر به منظور سازگاری با تغذیه از مواد غذایی سخت‌تر ردیف‌های مینای دندان بیشتری داشتند. تاج دندان در این گونه‌های جدید بلندتر شد، و جمجمه آن‌ها نیز کشیده‌تر شد. در عین حال جمجمه از جلو به عقب کوتاه‌تر شد تا وزن آن به کمترین مقدار ممکن برسد.
ماموت آفریقای جنوبی از پلیوسن و ماموت آفریقایی از پلیستوسن قدیمی‌ترین گونه‌های شناخته شده سرده ماموت هستند. تصور می‌شود که گونه نخست نیای دیگر گونه‌های ماموت باشد. ماموت‌ها حدود ۳ میلیون سال پیش وارد اروپا شدند. قدیمی‌ترین گونه آن‌ها در اروپا ماموت رومانیایی نام دارد که جمعیت آن در اروپا و چین گسترش یافت و تنها دندان‌های آسیاب آن کشف شده‌است. بررسی این دندان‌ها نشان می‌دهند که ماموت رومانیایی دارای ۸ تا ۱۰ ردیف مینای دندان بوده‌است. حدود ۲٫۵ میلیون سال پیش ماموت جنوبی با ۱۲ تا ۱۴ ردیف مینای جایگزین ماموت رومانیایی شد؛ این گونه به نوبه خود توسط ماموت استپ با ۱۸ تا ۲۰ ردیف مینای دندان جایگزین شد. ماموت استپ حدود ۲ تا ۱٫۵ میلیون سال پیش در شرق آسیا به وجود آمد، و جمعیتی از آن حدود ۱٫۵ میلیون سال پیش از طریق برینجیا وارد آمریکای شمالی شد و باعث فرگشت ماموت کلمبیایی در این قاره گشت. این گونه جدید تعداد ردیف‌های مینای دندان یکسان با نیای خود داشت. ماموت استپ حدود ۱ تا ۰٫۸ میلیون سال پیش جای ماموت جنوبی را گرفت، و سرانجام به گونه ماموت پشمالو در حدود ۴۰۰٫۰۰۰ سال پیش با ۲۶ ردیف مینای دندان فرگشت یافت.
ماموت جنوبی با داشتن حدود ۴ متر قد و وزن تقریبی حدود ۱۰ تن یکی از بزرگ‌ترین گونه‌های فیل‌سانان محسوب می‌شود. سنگواره جمجمه‌های ماموت جنوبی که در ایتالیا یافت شده‌اند نشان می‌دهند که درازای جمجمه این جانور بین ۱٫۲۵ تا ۱٫۵۴ متر بوده و دارای عاج‌هایی به طول ۷۲ تا ۸۵ سانتی‌متر بوده‌است. عاج‌های ماموت جنوبی مانند عاج‌های گونه‌های دیگر ماموت‌ها بلند و خمیده بودند. تاج دندان‌های آسیاب ماموت جنوبی کوتاه بودند و با تعداد کمی از ردیف‌های مینای دندان پوشیده می‌شدند که نشان دهنده تغذیه این جانور از برگ‌ها و بوته‌های مناطق نسبتاً گرم است. این موضوع این احتمال را نیز تقویت می‌کند که این جانور فاقد خز ضخیم به منظور حفاظت از خود در برابر سرما بوده‌است.
بررسی سنگواره گیاهانی که در زمان زندگی ماموت جنوبی در اروپا وجود داشتند نشان می‌دهند که این جانور در سرزمین‌هایی با آب و هوای معتدل و اندکی گرم‌تر از آب و هوای امروزی اروپا زندگی می‌کرده‌است. سنگواره‌های گیاهان آن زمان نشان می‌دهند که گیاهان معمول اروپایی مانند بلوط، زبان گنجشگ و راش در کنار گیاهانی که در اروپا امروزی غیرمعمول هستند مانند کاج‌های شوکران، لرگ و گردوی گرمسیری می‌زیستند. اکتشافات در عبیدیه و دمانیسی نشان می‌دهند که ماموت جنوبی در زیستگاهی باز دارای درختان پراکنده زندگی می‌کرده‌است. خراش‌های میکروسکوپی روی مینای دندان این گونه نشان می‌دهند که این جانور درخت‌خوار بوده و از شاخ و برگ تازه درختان تغذیه می‌کرده‌است.
بروکلین رایدر کوارتت زهی آمریکایی مقیم شهر بروکلین در ایالت نیویورک است. اعضای آن عبارت‌اند از: جانی گَنْدِلْزمَن و کالین جِیکوبسِن (ویولنیست)، نیکلاس کوردز (نوازندهٔ ویولا)، و مایکل نیکلاس (نوازندهٔ ویولنسل).
کوارتت بروکلین رایدر در آلبوم شهر خاموش و آلبوم لایه‌های تاریکی(با همراهی اریک جاکوبسون نوازنده‌ ویولنسل) با کیهان کلهر همکاری داشته‌است.
کنسرت محمدرضا شجریان و گروه شهناز (رندان مست و مرغ خوش خوان) نام یک آلبوم موسیقی تصویری مربوط به یک کنسرت در سال ۱۳۸۷ در تهران می‌باشد که توسط شرکت دل آواز به بازار آمده است.اطلاعات مقاله مطابق با جلد اثر می‌باشنداز سوی شرکت فرهنگی و هنری دل آواز، جدید‌ترین اثر تصویری استاد محمدرضا شجریان منتشر شد - وب سایت موسیقی ایرانیانانتشار آلبوم تصویری اجرای شجریان و گروه شهناز در تالار کشور - وب سایت همشهری آنلاینبه کارگردانی محمدرضا هنرمند، جدیدترین اثر تصویری شجریان منتشر شد این اثر مربوط به اجرای زندهٔ دو آلبوم رندان مست و مرغ خوش خوان می‌باشد که توسط محمدرضا شجریان و گروه شهناز اجرا شده‌اند. ابتدا آلبوم‌های استودیویی این کنسرت ("رندان مست" و "مرغ خوش خوان") به بازار آمدند و مدتی پس از آن این آلبوم تصویری نیز به بازار آمد.
در بخش اول این کنسرت (رندان مست) در دستگاه همایون، اشعار حافظ، سعدی، ملک الشعرا بهار و مولانا به کار گیری شده‌اند و قطعات از آثار مجید درخشانی، حسام السلطنه مراد، میرزا عبدالله و محمدرضا شجریان می‌باشند. در بخش دوم این کنسرت (مرغ خوش خوان) در دستگاه شور، اشعار حافظ، مولانا، باباطاهر و ملک الشعرا بهار به کار گیری شده‌اند و قطعات از آثار محمدرضا شجریان و مرتضی خان نی داوود می‌باشند.
در این اجرا تنظیم قطعات و سرپرستی گروه شهناز نیز بر عهدهٔ مجید درخشانی بوده و محمدرضا هنرمند به عنوان کارگردان تصویر برداری این اثر و آوا مشکاتیان به عنوان طراح گرافیک حضور دارند. این کنسرت نیز مانند بسیاری از کنسرت‌های محمدرضا شجریان، با تصنیف مرغ سحر به پایان رسید.
جان لیندلی (; – ) یک دانشمند در زمینه گیاه‌شناسی اهل بریتانیا بود.
اریک وردرمان (؛ – ) یک گیاه‌شناس اهل امپراتوری آلمان بود.
جونگ هونگ-وون (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار و نخست وزیر فعلی کشور کره جنوبی است.
تنگ سیاب دهستانی است که شامل چندین روستا میباشد و در بخش کوهنانی شهرستان کوهدشت و به صورت تقریبی دارای جمعیتی ده هزار نفره می‌باشد.
تنگ سیاب بزرگترین انارستان لرستان و مرغوب‌ترین انار کشور را در دل خود جای داده است و از یک هزار و ۸۰۰ هکتار کل باغات شهرستان، یک هزار و ۲۵۰ هکتار آن باغات انار تنگ سیاب است
تنگ سیاب دهستانی است که شامل چندین روستا میباشد متمرکز ترین انارستان ایران است و یکی از توابع کوهدشت (در جنوب غربی شهرستان کوهدشت واقع شده) است که در ۶۵ کیلومتری آن در بخش کوهنانی قرار دارد.
انارستان های سیاب از نظرمرغوبیت تولیدات در کشور بهترین نوع انار از لحاظ کیفیت و مرغوبیت پرورش می دهند.
سطح کل باغات انار دهستان تنگ سیاب بالغ بر دو هزارو 600هکتار است و یکی از بهترین و مرغب ترین انارهای کشور  و جهان از این منطقه برداشت می شود.
از سطح زیر کشت انار در منطقه سیاب شهرستان کوهدشت استان لرستان، مساحت هزار و ۸۰۰ هکتار در منطقه «زیرتنگ سیاب» از توابع بخش کوهنانی با قدمت ۲۵۰ سال قرار دارد.
سالانه بیش از 60 هزار تن محصول انار کوهدشت وارد بازارهای داخلی و خارجی می‌شود.
اس‌تی‌اس-۸۷ () یکی از ماموریت‌های برنامه شاتل‌های فضایی بود که در تاریخ ۱۹ نوامبر ۱۹۹۷ از پایگاه فضایی کندی به فضا پرتاب شد. این ماموریت توسط شاتل کلمبیا انجام گرفت و بخشی از تحقیقات فضایی ناسا پیرامون جاذبه بود.
دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی وین (به آلمانی: "Universität für Musik und darstellende Kunst Wien") که گاهی از آن به اختصار «دانشگاه موسیقی وین» یا با نام‌های قدیمی آن «آکادمی موسیقی وین» یا «مدرسهٔ عالی موسیقی وین» نامبرده می‌شود، دانشگاهی دولتی در کشور اتریش است که در شهر وین قرار دارد. برخی از منابع از این دانشگاه به عنوان بزرگترین دانشگاه هنر اتریش و نیز بزرگترین دانشگاه موسیقی جهان نام برده‌اند.
اعلان برای تأسیس یک کنسرواتوار در وین در سال ۱۸۰۸ میلادی آغاز شد. در سال ۱۸۱۱، «طرحی برای یک مؤسسهٔ آموزش موسیقی» در وین منتشر شد. یک سال بعد، انجمن دوستداران موسیقیبا هدف غایی تأسیس یک کنسرواتوار در وین شکل گرفت. سرانجام کنسرواتوار وین در سال ۱۸۱۷ بنیان‌گذاشته شد. با آن که قرار بر این بود که کنسرواتوار وین از کنسرواتوار پاریس الگو بگیرد، اما به علت کمبود بودجه تنها به عنوان یک مدرسهٔ آموزش خوانندگی شروع به کار کرد. آنتونیو سالیری نخستین رئیس کنسرواتوار بود. در سال ۱۸۱۹، یوزف بومبه استخدام کنسرواتوار درآمد و در سال ۱۸۲۷ کنسرواتوار دوره‌هایی برای اکثر سازهای ارکسترال ارائه می‌داد.
کنسرواتوار تا پیش از سال ۱۹۰۹، با نام «کنسرواتوار انجمن دوستداران موسیقی»فعالیت می‌کرد. در آن سال با تصمیم امپراتور اتریش، به یک نهاد دولتی تبدیل شد و نام آن به «آکادمی سلطنتی موسیقی و هنرهای نمایشی»تغییر یافت. پس از تغییر نام‌های گوناگون به علل سیاسی همچون وقوع و تبعات جنگ‌های جهانی اول و دوم، عاقبت نام آن از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۷ به «مدرسهٔ‌عالی موسیقی و هنرهای نمایشی»و سرانجام در سال ۱۹۹۸، به نام کنونی آن یعنی «دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی وین» تغییر یافت.
اس‌تی‌اس-۸۶ () یکی از ماموریت‌های برنامه شاتل‌های فضایی بود که در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۱۹۹۷ از پایگاه فضایی کندی به مقصد ایستگاه فضایی میر پرتاب شد. این ماموریت توسط شاتل آتلانتیس انجام گرفت و بخشی از برنامه شاتل–میر بود.
کریس آبل (؛ زادهٔ ۱۱ نوامبر ۱۹۵۷) یک شیمی‌دان اهل بریتانیا است.
رابرت جی. دبلیو. اندرسون (؛ زادهٔ ۲ مه ۱۹۴۴) یک شیمی‌دان اهل بریتانیا است.
جان استوارت اندرسون (؛ – ) یک شیمی‌دان اهل بریتانیا بود.
دیوید مک‌میلان (؛ زادهٔ ۱۹۶۸) یک شیمی‌دان اهل بریتانیا است و برنده جایزه نوبل ۲۰۲۱ به پاس تلاش‌هایش برای توسعه ارگانو کاتالیز نامتقارن شد.
مارک چایلد (؛ زادهٔ ) یک شیمیدان اهل بریتانیا است. تحقیقات او در خصوص نظریه برخورد مولکولی و ساختارهای کوانتوم سحطی در نقطه زینی بوده‌است.
ایان هیلبرون (؛ – ) یک شیمی‌دان اهل بریتانیا بود.
جان هنری پپر () یک شیمیدان اهل بریتانیا بود.
کریس دابسون (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شیمی‌دان اهل انگلستان است. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال پادشاهی شده‌است.
ووداستاک، نیویورک (به انگلیسی: Woodstock, New York) یک شهرک در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اولستر، نیویورک واقع شده‌است.
ووداستاک ۱۷۵٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۸۸۴ نفر جمعیت دارد و ۴۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
انستیتو فیلم بریتانیا که ممکن است بنیاد فیلم بریتانیا هم گفته شود، یک سازمان خیریه تأسیس‌شده در سال ۱۹۳۳ است. این بنیاد توسط یک اساسنامه سلطنتی کنترل می‌شود.
جیمز مارش (؛ – ) یک شیمی‌دان اهل بریتانیا بود.
رای فریمن (؛ زادهٔ – ۱ مهٔ ۲۰۲۲) یک دانشمند اهل بریتانیا بود.
وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال پادشاهی شده بود.
دیوید گارنر (؛ زادهٔ ) یک دانشمند در زمینه شیمی معدنی زیستی اهل بریتانیا است.
رالف رافائل (؛ ۱ ژانویه ۱۹۲۱ – ۲۷ آوریل ۱۹۹۸) یک شیمی‌دان اهل بریتانیا بود.
ریچارد لامینگ (؛ ۱۷۹۸ – ) یک شیمی‌دان اهل بریتانیا بود.
جان میلار تامسون (؛ – ) یک شیمی‌دانان اهل بریتانیا بود.
جان آلیسون () یک فیزیک‌دان اهل بریتانیا در زمینه فیزیک ذراتاست.
جنی نلسون (؛ زادهٔ ) یک فیزیکدان اهل بریتانیا است.
کریستوفر بیشاپ (؛ زادهٔ ) مدیر آزمایشگاه مؤسسه تحقیقاتی مایکروسافت کمبریج، استاد افتخاری علوم رایانه در دانشگاه ادینبرو و عضو کالج داروین، کمبریج است. بیشاپ یکی از اعضای شورای هوش مصنوعی بریتانیا است، وی همچنین اخیرا به عضویت شورای علم و فناوری نخست وزیری منصوب شد.
بیشاپ مدرک بی‌ای را در رشته فیزیک از کالج سنت کاترین، آکسفورد، و پی‌اچ‌دی در فیزیک نظری از دانشگاه ادینبرو، با پایان نامه‌ای در مورد نظریه میدان کوانتومی تحت نظارت دیوید والاس و پیتر هیگز دریافت کرد.
بیشاپ به بررسی یادگیری ماشینی می‌پردازد که در آن رایانه‌ها برای یادگیری از داده‌ها و تجربیات ساخته شده‌اند.
ویلیام ویلسون (؛ ۱۸۷۵ – ۱۹۶۵) یک دانشمند در زمینه فیزیک نظری اهل بریتانیا بود.
ریچارد ویلسون (؛ زادهٔ ) یک فیزیک‌دان اهل بریتانیا و آمریکا است.
دوگان‌سازی به فرایندی صرفی در زبان می‌گویند که در آن بخش یا تمام واژه‌ای عیناً تکرار می‌گردد. به عبارت دیگر، در این فرایند ساختواژی، یک هجا، یک تکواژ یا یک واژه مضاعف می‌شود.Richards, Jack C. et al, P. 310
دوگان‌سازی را می‌توان به دو نوع تقسیم کرد: دوگان‌سازی ناقص و دوگان‌سازی کامل . در دوگان‌سازی ناقص تنها بخشی از یک واژه تکرار می‌شود، اما در دوگان‌سازی کامل، یک واژه تماماً تکرار می‌گردد.
به کلمه‌ای که از طریق فرایند صرفی دوگان‌سازی ساخته شده‌است در اصطلاح دوگان‌ساخت می‌گویند.
از دوگان‌ساخت‌های متداول در زبان فارسی می‌توان به «چرت و پرت»، «چرند و پرند»، «دعوا معوا»، «طلا ملا»، «سبیل مبیل»، «کوچولو موچولو» و «خِرت و پِرت» اشاره کرد. در این مثال‌ها دوگان‌سازی ناقص صورت گرفته‌است، چون تنها بخشی از کلمه تکرار شده‌است. در قید «تند تند» و صفت «راهراه» دوگان‌سازی کامل رخ داده‌است چون تمام کلمه تکرار شده‌است تا واژه جدیدی شکل گیرد.
از نمونه‌های دوگان‌ساخت در زبان انگلیسی می‌توان به واژگان helter-skelter به معنی «درهم برهم»، shilly-shally به معنی «فس فس کردن»، teensy-weensy به معنی «کوچولو موچولو» و hurly-burly به معنی «همهمه» اشاره کرد.Fromkin, Victoria et al, P. 558Crystal, David, P. 391
در زبان تاگالوگ واژهٔ tatlo به معنی «آنجا» و کلمهٔ tatatlo به معنی «فقط آنجا» است. در زبان مالایی نیز واژهٔ anak به معنی «کودک» و کلمهٔ anak anak به معنی «کودکان» به کار می‌رود.
استان باک کان (به لاتین: Bắc Kạn Province) یک استان‌های ویتنام در ویتنام است که در ویتنام واقع شده‌است.
استان باک کان ۴٬۸۵۹٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۳۰۸٬۹۰۰ نفر جمعیت دارد.
استان باک نین (به لاتین: Bắc Ninh Province) یک استان در ویتنام است که در ویتنام واقع شده‌است.
استان باک نین ۸۲۳٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۰۲۴٬۴۷۲ نفر جمعیت دارد.
استان بین توآن (به لاتین: Bình Thuận Province) یک استان در ویتنام است که در ویتنام واقع شده‌است.
استان بین توآن ۷٬۹۹۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۴۰٬۴۲۹ نفر جمعیت دارد.
استان لام دونگ (به لاتین: Lâm Đồng Province) یک استان در ویتنام است که در ویتنام واقع شده‌است.
استان لام دونگ ۹٬۷۶۴٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۹۸٬۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
استان لانگ سون (به لاتین: Lạng Sơn Province) یک استان در ویتنام است که در ویتنام واقع شده‌است.
استان لانگ سون ۸٬۳۲۷٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۷۵۹٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
استان لائو کای (به لاتین: Lào Cai Province) یک استان در ویتنام است که در ویتنام واقع شده‌است.
استان لائو کای ۶٬۳۸۳٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۶۰۲٬۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
استان نین بین (به لاتین: Ninh Bình Province) یک استان در ویتنام است که در ویتنام واقع شده‌است.
استان نین بین ۱٬۳۸۳٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۵۵۴٬۷۰۰ نفر جمعیت دارد.
آدمیر مارکز منز (; – ) که به اختصار آدمیر نامیده می‌شد، یک بازیکن فوتبال اهل برزیل بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده‌است و در جام جهانی فوتبال ۱۹۵۰ برزیل با ۸ گل زده آقای گل شده‌است.
۱ گل به تیم یوگسلاوی
۱ گل به تیم اسپانیا
۲ گل به تیم مکزیک
۴ گل به تیم سوئد