moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دیوان اشراف تکمیل‌کننده کار دیوان استیفا بود. اگر کار دیوان استیفا را جمع‌آوری مالیات بدانیم، می‌توانیم کار دیوان اشراف را محاسبه و نظارت بر گزارش‌های مالی بدانیم. مأموران این دیوان را مشرف و رئیس دیوان را مشرف کل می‌نامیدند. وظیفه کارگزارن این دیوان بازرسی مالی ایالات مختلف بود.
فرهنگسرای هنگام یک فرهنگسرا در منطقه ۴ شهر تهران، ایران است.
این فرهنگسرا ۱۵ دی ماه سال ۱۳۸۲ با نام فرهنگسرای سلامت افتتاح شدهاماكن وفضاهاي موجود متعلق به شهرداري ناحیه ۷ منطقه ۴ وبگاه شهرداری منطقه ۴ تهران و در سال ۸۹ به هنگام تغییر نام یافت. این فرهنگسرا دارای سالن اجتماعات، سینما (۱۳۰ نفر)تماشای فیلم در سینما هنگام همشهری محله و کتابخانه‌است.
سر جان مکدونالد کینر (زاده ۳ فوریه ۱۷۸۲ – درگذشته ۱۱ ژوئن ۱۸۳۰) افسر اسکاتلندی شاغل در ارتش کمپانی هند شرقی بریتانیا بود که در میان سال‌های ۱۸۲۶ تا پایان عمرش به عنوان نماینده سیاسی انگلستان در ایران مأمور بود. در متون رسمی و تاریخی عهد قاجار غالباً از او با عنوان «کلنل مکدونالد» یاد شده است.
مکدونالد به‌تاریخ ۳ فوریه ۱۷۸۲ در بخش کارندن از شهرستان لینلیتگو در اسکاتلند به دنیا آمد. وی فرزند نامشروع جان مکدونالد بازرس گمرک بوروستونس و سیسیلیا ماریا کینر بود. سر ویلیام بنسلی در سال ۱۸۰۲ وی را با نام خانوادگی مکدونالد، نامزد شرکت در یک دوره کارآموزی نظامی کرد. جان را در ارتش هند بریتانیا با همان نام خانوادگی می‌شناختند اما وی از ۱۸۱۸ به بعد از کینر استفاده کرد.
مکدونالد در ۲۱ سپتامبر ۱۸۰۴ به عنوان افسر پرچم‌دار (ستوان دوم) در ارتش مَدرَس ترفیع گرفت اما تا تاریخ ۱ ژانویه ۱۸۰۷ که هنگ ۲۴ پیاده مدرس تشکیل شد به این سمت منصوب نشد. در این تاریخ وی به عنوان ستوان در این نیرو به خدمت منصوب شد. در ۱۴ آوریل ۱۸۱۸ توانست در هنگ خود به سروانی ترفیع یابد و بعدها به درجهٔ سرهنگ دومی دست یافت. وی چندی به عنوان منشی افسری که فرماندهی مالابار و کانارا را بر عهده داشت خدمت کرد.
مکدونالد به عنوان عضوی از هیئت همراه سر جان مَلکُم در ۹–۱۸۰۸ در بوشهر مأمور بود و سفرهای زیادی کرد. در ۱۸۱۰ میلادی از طریق بغداد، موصل و دیاربکر به قسطنطنیه رفت و مانیسا و سمیرانا را هم دید و سپس از طریق اسپانیا و پرتغال به انگلستان بازگشت. سپس مأمور شد به همراه سرهنگ نیل کمپبل به هنگ خود بازگردد. وی در ژانویه ۱۸۱۳ از طریق استکهلم به هدف رسیدن به هندوستان، قصد روسیه و ایران را کرد اما پس از حمله فرانسه به روسیه به سمت جنوب رفت و از طریق لهستان به اتریش، مجارستان و سپس قسطنطنیه عازم شد. او پس از مشاهدهٔ آسیای صغیر و قبرس به قسطنطنیه برگشت و از راه ارمنستان و کردستان به بغداد و سپس به بمبئی رفت. وی در ۱۸۱۳ به مدت چند سال بعنوان رئیس دژ سنت جرج مدرس منصوب بود.
کلنل مکدونالد در ۱۸۲۴ از طرف کمپانی هند شرقی بریتانیا به دربار فتحعلی‌شاه قاجار فرستاده شد. کینر در سپتامبر ۱۸۲۶ به اردوی شاه در اهر رسید، در حالی که قشون ایران درگیر جنگ با روس‌ها بود. وی در طول عملیات‌های نظامی همراه نیروهای ایرانی ماند تا اینکه در ۱۹ اکتبر ۱۸۲۷ نیروهای ایوان پاسکویچ به قلعه ایروان یورش آوردند. یک لشکر روسی به سمت تبریز هجوم آورد و علی‌یارخان صدراعظم فتحعلی‌شاه به همراه کینر به علی‌بنگلو فرار کردند تا برای صلح تلاش کنند. روس‌ها وساطت کینر را پذیرفتند و عهدنامه ترکمانچای در ۲۳ فوریه ۱۸۲۸ بین دو کشور به امضا رسید. ایران سرزمین‌هایی را از دست داد و نفوذ سابق بریتانیا در ایران کمتر شد.
ایران مدعی بود که بریتانیا باید طبق مواد ۳ و ۴ عهدنامه نوامبر ۱۸۱۴ طهران، نیروی مسلح به ایران بفرستد یا به جای آن سالانه ۲۰۰ هزار تومان بپردازد زیرا ایران از سوی یک قدرت اروپایی مورد حمله قرار گرفته‌است. مکدونالد با این کمک موافقت نکرد چون معتقد بود ایران علیه روسیه اعلام جهاد کرده‌است. ایران در این اوضاع به شدت به دنبال پول بود تا غرامت جنگ را به امپراتوری روسیه بپردازد و در نتیجه نیروهای روس از ایران خارج شوند. لذا وزیر مختار بریتانیا از فرصت استفاده کرده و ابتدا با عباس‌میرزا و سپس با شاه به توافق رسید که در قبال لغو مواد ۳ و ۴ عهدنامهٔ یادشده، دولت انگلستان مبلغ ۲۰۰ هزار تومان به ایران بپردازد.
کلنل مکدونالد از فتحعلی‌شاه نشان افتخار شیر و خورشید دریافت کرد و در ۱۷ نوامبر ۱۸۲۹ لقب شوالیه گرفت. او به عنوان نماینده دولت بریتانیا در ایران باقی ماند تا اینکه در ۱۱ ژوئن ۱۸۳۰ در تبریز مُرد. شاه به مناسبت مرگ وی سه ماه عزای عمومی اعلام کرد.
مکدونالد با آملیا هری‌یت، سومین دختر همسرِ نخست سِر الکساندر کمپبل ازدواج کرد. خواهر کوچک او نیز با سر جان ملکم ازدواج کرد. آملیا سال‌ها پس از مرگ شوهرش زنده ماند و در نهایت در شهر بولون-سور-مر در سال ۱۸۶۰ درگذشت.
شورای اتحادیه در پاکستان یک ساختار حاکمیتی انتخابیِ محلی است که متشکل از ۲۱ عضور شورا به ریاست یک صُوبه‌دار (ناظم) و معاون او نایب ناظم است. شوراهای اتحادیه، سطح پنجم حاکمیتی در پاکستان هستند. در ایالت خیبر پختونخوا این شوراها به شوراهای روستا (به انگلیسی: Village Council) معروف هستند.
در تقسیمات کشوری پاکستان، ناحیهٔ تحت سرپرستی یک شورای اتحادیه معمولاً زیرمجموعه‌ای از یک تحصیل است.
قرار تعلیق تعقیب طبق ماده ۸۱ قانون آیین دادرسی کیفری با شرایط زیر صادر می‌شود:
"پس از اخذ موافقت متهم و اخذ تأمین مناسبت در صورت ضرورت": امکان صدور قرار تعلیق تعقیب به مدت ۶ ماه تا ۲ سال توسط مقام قضایی تعقیب وجود دارد.
نکته: در کلیه جرایم با مجازات قانونی حبس تا دو سال جزای نقدی تا ۸۰ میلیون میلیون ریال شلاق تا ۷۴ ضربه و در جرایم منافی عفت تا ۹۹ ضربه محرومیت از حقوق اجتماعی تا ۵ سال انتشار حکم قطعی در رسانه‌ها منع از فعالیت‌های شغلی و اجتماعی دعوت عمومی افزایش سرمایه و اصدار برخی اسناد تجاری در مورد اشخاص حقوقی حداکثر تا مدت پنج سال اگر شرایط تعلیق اجرای مجازات با لحاظ مواد ۴۶ و ۴۷ قانون مجازات اسلامی فراهم شده باشد با رعایت ماده ۸۱ قانون آیین دادرسی کیفری مقام قضایی می‌توانند به صدور قرار تعلیق تعقیب اقدام نمایند.
با لحاظ ماده ۳۴۶ آیین قانون آیین دادرسی کیفری جرایم درجه ۷ و ۸ مستقیماً در دادگاه مطرح می‌شود پس مقام صدور تعلیق تعقیب در این جرایم قاضی دادگاه و مرجع اعتراض به آن با وحدت ملاک از ماده ۸۰ قانون آیین دادرسی کیفری دادگاه تجدید نظر استان است.
در جرایم تعزیری درجه ۶ مقام صادرکننده قرار تعلیق تعقیب دادستان است و مرجع صالح برای اعتراض به این قرار دادگاهی است که صلاحیت رسیدگی به آن اتهام را با رعایت ماده ۲۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری داشته باشد.
محمود احمدی میانجی (زاده ۱۳۴۰) روحانی اهل ایران است. وی عضو هیئت علمی جامعه المصطفی العالمیه می‌باشد. وی همچنین ریاست مرکز تخصصی علوم حدیث حوزه علمیهٔ قم و مرکز جهانی علوم اسلامی انصار طه را بر عهده دارد.
محمود احمدی میانجی در سال ۱۳۴۰ در شهرستان میانه استان آذربایجان شرقی به دنیا آمد. وی در محضر عموی خود علی احمدی میانجی رشد یافت. وی سپس وارد حوزه علمیه قم شد. وی در حال حاضر دارای مدرک سطح چهار حوزهٔ علمیه می‌باشد.
گوین مایلز مکیننس (؛ زادهٔ ) یک نویسنده، لیدر پراد بویز کانادا است. او از بنیان‌گذاران رسانه وایس و مجله "وایس " و مجری "شوی گاوین مکیننس" در کامپوند مدیا است. او با ربل مدیا و " مجله تاکی "همکاری دارد و مهمان مکرر برنامه‌های تلویزیونی فاکس نیوز و دبلیز بوده‌است.
مکیننس پس از خروج از "وایس "در سال ۲۰۰۸ به‌طور فزاینده‌ای برای دیدگاه‌های سیاسی دست راستی خود شناخته شده‌است. او رئیس یک سازمان دست راستی مردان به نام پراد بویز است.Mike Carter, Seattle police wary of May Day violence between pro- and anti-Trump groups, "Seattle Times" (1 May 2017).Colleen Long, 11 arrests at NYU protest over speech by 'Proud Boys' leader, Associated Press (3 February 2017): "a far-right men's organization"
گَوین به آثار منفی فمینیسم در آمریکا اشاره می‌کند. بر اساس عقیده او فمینیسم زنان را غمگین و بدبخت می‌کند.
همچنین او از فرهنگ مهاجران از جمله هندی ها، مسلمانان و مکزیکی‌ها به شدت انتقاد می‌کند. برای مثال، یکی از عامل عقب‌ماندگی مسلمانان را، قرآن می‌داند که ازدواج فامیلی را پیشنهاد می‌دهد. بر اساس عقیده او مسلمانان با ازدواج فامیلی ژن خود را بیمار می‌کنند.. این درحالی است که اساسا در قرآن توصیه به ازدواج فامیلی وجود ندارد و آنچه مدعی آن است تنها در برخی از روایات آمده است. او علت عقب‌ماندگی پاکستانی‌ها را ازدواج فامیلی می‌داند. او علت چاقی مکزیکی‌ها را حافظه‌ی آن‌ها از قحطی می داند. او با مطرح کردن مباحث نژادی بدون بنیان قوی علمی باعث تنش‌های نژادپرستی در برخی جوامع شده است؛ برای نمونه ازدواج فامیلی مسلمانان قبلاً در مسحیان هم رایج بوده ولی بخاطر فرزندان نافص کلیسا آن را ممنوع می‌کند، درحالیکه امروزه با دانش ژنتیک حتی ازدواج برادر با خواهر هم از نظر ژنتیکی بررسی می‌شود؛ برای نمونه در استرالیا دختری با پدر خود ازدواج کرده و فرزندان سالمی دارند. در حالیکه مثال خلاف آن هم بسیار دیده می‌شود که ازدواج فامیلی سبب فرزندان کور یا بیش‌فعال و یا کم هوش می‌شوند. انیشتن و داروین دو دانشمند بزرگ بر خلاف دستور کلیسا ازدواج فامیلی داشته‌اند. در مجموع کارشناسان ازدواج فامیلی را پیشنهاد نمی‌دهند و حتی ازدواج‌های غیرفامیلی را ملزم به آزمایش ژنتیک می‌دانند. همچنین ازدواج‌های داخل فامیلی را اصلاً پیشنهاد نمی‌دهند. در مجموع برخی کارشناسان ژنتیک ازدواج فامیلی را رد و حتی پیشنهاد می‌کنند، که از تاریخچه افراد اطلاع حاصل کنند که بیماری‌های ژنتیکی نداشته باشند؛ مثلاً پدر یا مادر شخص یا وابستگان نزدیک آنان در سن پایین بر اساس سرطان فوت نکرده باشند یا کلا بیماری خاصی ارثی بحساب نیاید. تنها دلیل تاریخی ازدواج فامیلی نگهداری سرمایه داخل فامیل بوده است که در خلفا و پادشاهان اسلامی رایج بوده است. خلاصه‌ای از نظرات گوین را در اینجا می توانید ببینید.
گوین شواهدی را ارائه کرده است که سقط جنین تنها برای فاحشه‌گری کاربرد دارد و نوعی نسل‌کشی بشر می‌باشد او نمونه می‌آورد که در چین و کانادا جنین‌ها را بر اساس جنسیت آن‌ها سقط می‌کنند. در این مصاحبه صحبت می‌کند در اینجا.
سوخته‌چال ()، روستایی در دهستان چهار گنبد در بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان است.
یخ‌کاست اصطلاحاً کاهش حجم یخسار بر اثر تبخیر یا گداخته (ذوب) شدن است. بخشی از یخسار یا حوضهٔ برفی که در آن یخ‌کاست بیش از انباشته شدن صورت می‌گیرد را نیز پهنهٔ یخ‌کاست واژه‌های مصوب فرهنگستان زبان فارسی..
لویید شرر (؛ زادهٔ ) همچنین شناخته شده با نام هنری مکس رافائل () یک هنرمند صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است که با ارائه متعدد صداهای مختلف در فیلم‌های انیمیشن، نمایش‌های تلویزیونی و بازی‌های ویدئویی به ایفای نقش می‌پردازد.
وی از سال ۱۹۸۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "رئیس مزرعه" اشاره کرد.
درگاه، یکی از بخش‌های دیوان‌سالاری غزنویان و سلجوقیان که به همراه دیوان، ساختار اداری حکومت را به وجود می‌آورند.
درگاه، خود به دو بخش تقسیم می‌شد: بخشی از درگاه، به حرم سلطان تعلق داشت و امور مالی و اقتصادی آن را «وکیل خاص» اداره می‌کرد، بخش دیگر درگاه، محل رفت‌وآمد افراد بلندپایه کشوری و لشکری، طبقات مذهبی، دانشمندان و اقطاع‌داران بود.
گودان (کدن، خودان) (۱۲۵۱–۱۶۰۶) نوه چنگیز خان بود و تا قبل از به قدرت رسیدن قوبلای‌خان اداره بیشتر مناطق چین را در دست داشت. او دومین پسر اوگتای‌خان و توراگینا خاتون و برادر گیوک خان بود. او عمدتاً به نام گودان‌خان شناخته می‌شود، گرچه لقب سلطنتی خان به او داده نشده بود.
گودان دستور حمله به تبت را صادر کرد؛ دستوری که توسط دورد دارخان (معروف به دورتا) در سال ۱۲۴۰ انجام شد.
میرزا داوود نوری (زاده ۱۲۶۰ - درگذشته ۱۲۹۴ قمری) از رجال دوره قاجار بود.
میرزا داوود خان در سال ۱۲۷۳ (قمری) در سن پانزده سالگی از سوی پدرش میرزا آقاخان نوری که در آن زمان صدراعظم ناصرالدین شاه بود، به وزارت لشکر تعیین شد. پس از عزل میرزا آقاخان در سال ۱۲۷۵ قمری، میرزا داوودخان نیز معزول شد و با پدرش به تبعید رفت. در سال ۱۲۸۱ (قمری)، پس از درگذشت میرزا آقاخان، به همراه برادرانش به تهران بازگشت و مورد عفو ناصرالدین‌شاه قرار گرفت. در سال ۱۲۸۸ قمری در زمان صدارت میرزا حسین‌خان سپهسالار، میرزا یوسف آشتیانی که رئیس دفتر استیفا بود، به نشانه اعتراض از شغل خود کناره‌گیری کرد و به زادگاهش آشتیان رفت. در نتیجه سپهسالار، میرزا کاظم نظام‌الملک برادر بزرگ میرزا داوود خان را به ریاست دفتر استیفا منصوب کرد و نظام‌الملک نیز داوود خان را روی کار آورده و به سمت معاونت خود برگزید. او تا سال ۱۲۹۰ قمری در این سمت قرار داشت و در سال ۱۲۹۶ (قمری) در سن سی و شش سالگی درگذشت. میرزا داوود خان مالک باغ داوودیه در شمال تهران بود که اکنون به محله داوودیه تبدیل شده‌است.
انجمن سلطنتی آسیایی بریتانیای کبیر و ایرلند که بیشتر به شکل انجمن سلطنتی آسیایی (RAS) شناخته می‌شود بنابر اساسنامه‌اش که مورخ ۱۱ اوت ۱۸۲۴ است به منظور«پژوهش در موضوعات مرتبط و تشویق به [شناخت] علم، ادب، و هنر آسیا» تشکیل شد. این انجمن از همان آغاز با سخنرانی، ژورنال علمی و دیگر نشریاتش، مانند بستری برای مطالعهٔ فرهنگ و دانش آسیا تا بالاترین رده‌ها عمل کرده‌است. این انجمن، تخصصی‌ترین بدنه‌ای است که در کشور پادشاهی متحد بریتانیا به مطالعات آسیا می‌پردازد. اعضای انجمن به‌طور مرتب انتخاب می‌شوند. این افراد از برجسته‌ترین متخصصان مطالعات آسیا هستند که پژوهش‌های قابل توجهی در اینباره انجام داده‌اند.The Oxford Dictionary of Abbreviations, 2nd edition, Market House Books Ltd and Oxford University Press, 1998, ed. Judy Pearsall, Sara Tulloch et. al., p. 175Debrett's Peerage and Baronetage 2011, Debrett's Peerage Ltd, p. 26The International Who's Who of Women 2002, 3rd edition, ed. Elizabeth Sleeman, Europa Publications, p. xiWho's Who in Malaysia and Singapore, John Victor Morais, 1973, p. 423
این صندوق در ابتدا در سال 1828 برای تامین مالی مترجمینی که کتابهای شرقی را به انگلیسی ترجمه میکردند تأسیس شد و در مدت کوتاهی نتایج خود را نشان داد. صندوق به یکی از تعداد زیادی از باشگاه‌های چاپ اشتراکی ویکتوریایی تبدیل شد که ترجمه‌هایی را منتشر می‌کردند، آثار تاریخی را دوباره منتشر می‌کردند یا کتاب‌های اصلی را سفارش می‌دادند که برای انتشار تجاری بسیار تخصصی بودند. اما برخلاف بسیاری از سازمان‌ها که منحل شدند، کار صندوق ترجمه شرقی انجمن سلطنتی آسیایی در قرن بیست و یکم با فهرست ریز فرم «سری‌های جدید» و «سری‌های قدیمی» در دسترس برای تحقیقات علمی است.
این کتابخانه شامل کتابها و مجلات در موضوعات مختلف در مورد آسیا می باشد که برای بازدیدکنندگان به اتاق مطالعه آورده می شوند. اعضای انجمن می توانند کتاب های مدرن را امانت بگیرند. از دانشجویان و محققان برای مشاوره در مورد مطالب استقبال می شود.
این مجموعه ها شامل نسخه های خطی فارسی، عربی، پالی، سانسکریت، مالایی و جاوه ای است. مجموعه‌ای مهم از نقاشی‌ها، چاپ‌ها و طراحی‌های اهدایی سخاوتمندانه توسط همکاران و همچنین عکس‌ها و اسلایدها، نقشه‌ها، اوراق شخصی، مجموعه‌های ویژه و بایگانی‌های سازمانی وجود دارد. اغلب به نمایشگاه ها دادبرای نمایش قرض داده می شود.
انجمن دارای یک برنامه انتشار فعال در ارتباط با چندین ناشر از جمله انتشارات دانشگاه ادینبورگ، روتلج کرزن، کتابخانه Gingko، انتشارات دانشگاه ملی سنگاپور، و انتشارات دانشگاه کمبریج است.
مجله انجمن سلطنتی آسیایی از سال 1834 منتشر شده است و چهار بار در سال تولید می شود. شهرت بین المللی دارد و توسط انتشارات دانشگاه کمبریج برای انجمن منتشر میشود.
انجمن یک سلسله سخنرانی ماهانه با طیف گسترده ای از موضوعات را سازماندهی می کند. روزهای گردهمایی و مطالعه هر از گاهی در مناطقی ترتیب داده می شود که منعکس کننده علایق انجمن و همکاران آن باشد.
انجمن از درخواست های بورسیه از هر کسی که علاقه مند به مطالعات آسیایی است استقبال کرده به آنها امکاناتی همچون بودجه و ارسال مجله و امکان استفاده از منابع و امکانات انجمن ارایه میدهد.
محل انجمن برای سخنرانی ها، جلسات و کنفرانس ها برای اجاره در دسترس است.
از سال ۲۰۲۱ میلادی ریاست سازمان با سارا انصاری است
سه شهریار () نام مستعار یک گروه مقاومت ضد نازی در چکسلواکی، مابین سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۲ میلادی بود.
اعضای این گروه مشتمل بر یوزف ماشین (اعدام توسط آینزاتس‌گروپن اس‌اس در سال ۱۹۴۲ میلادی)، واتسلاو موراوک (کشته‌شده حین عملیات در سال ۱۹۴۲) و یوزف بالابان (اعدام در سال ۱۹۴۱) بودند.
این گروه مقاومت به دنبال حملهٔ آلمان نازی به چکسلواکی و ضمیمه کردنِ خاک آن به خود شکل گرفت. یکی از وظایف مهم این گروه، برقراری ارتباط رادیویی با فرانتیشک موراوک در بریتانیا بود.
در پاکستان و در ایالت سند،یک تًعًلُقه () یا تعلق یا تحصیل، یک زیرمجموعه از ناحیه است. در این نوشتار نام تحصیل‌های ایالت سند آمده است.
واتسلاو موراوِک (; – ) یک درجه‌دار و قهرمان ملی اهل چکسلواکی بود. وی یکی از چهره‌های مشهور و شاخص مقاومت در چکسلواکی در برابر آلمان و یکی از اعضای گروه سه شهریار بود.
او قهرمان ورزش تیراندازی در ارتش چکسلواکی بود و شعارش در خلال جنگ جهانی دوم شهرت دارد: «من به خدا و هفت‌تیرم ایمان دارم». سروان واتسلاو موراوِک به سبب شخصیت متهور و بی‌پروایش شهرت داشت و پس از دستگیری و اعدامِ دو همرزمش یوزف ماشین و یوزف بالابان، حدود ۱۰ ماه دیگر به مبارزه و مقاومت ادامه داد تا آنکه در جریان یک درگیری مسلحانه با نیروهای گشتاپو در سال مارس ۱۹۴۲ میلادی، جهت نجاتِ جانِ یکی دیگر از یارانش به نامِ «واتسلاو ژِهاک»، کشته شد.
وی را در ۸ دسامبر ۲۰۰۵ میلادی و سال‌ها پس از مرگش، به‌طور افتخاری به درجهٔ سرتیپی ارتقا دادند.
فهرست پایتخت‌ها در پاکستان () دربردارنده اسامی شهرهای بزرگ و پرجمعیتی است که مرکز حاکمیتی یا قضایی ایالت‌ها و استان‌های کشور پاکستان است.
بخش گلستان ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
یوزف بالابان () یکی از چهره‌های معروف نیروهای مقاومت چکسلواکی در برابر آلمان نازی در جریان جنگ جهانی دوم بود. او در سال‌های جوانی، ابتدا به لژیون چکسلواکی در امپراتوری روسیه پیوست و بعدها افسر توپخانه در ارتش و سپس کارمند نظامی وزارت دفاع چکسلواکی شد. وی به‌دنبالِ اشغال چکسلواکی توسط ارتش آلمان نازی، به‌همراهِ یوزف ماشین و واتسلاو موراوک یک گروه مقاومت تشکیل داد که کارشان جمع‌آوری اطلاعات و همچنین انجام خرابکاری‌های عمدی بود و خودش یکی از رهبران این گروه بود که بعدها به نام سه شهریار شهرت یافت. این گروه دو عملیات مهم انجام دادند: (۱) یک بمب‌گذاری در مقابل وزارت ترابری هوایی و مقر اصلی پلیس در برلین و (۲) بمب‌گذاری در ایستگاه قطار برلین-آنهالت جهت ترور هاینریش هیملر که به خاطر تأخیر اتفاقی قطار حامل وی، ناموفق ماند.
در ۲۲ آوریل ۱۹۴۱ میلادی، بالابان توسط گشتاپو دستگیر شد و علی‌رغم شکنجه، هیچگونه اطلاعاتی دربارهٔ نیروهای مقاومت نداد. پس آنکه راینهارد هایدریش ملقب به «جلاد پراگ» در سپتامبر ۱۹۴۱ از سوی هیتلر فرماندار پراگ شد، بالابان را به مرگ محکوم کرد و او را در ۳ اکتبر همان سال در «زندانِ روزینیه» در پراگ اعدام کردند.
تعلقه بدین (به انگلیسی: Badin Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
تعلقه باقرانی (به انگلیسی: Bakrani Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است. تعلقه باقرانی ۴۵۵٬۸۳۴ نفر جمعیت دارد.
تعلقه چمبر (به انگلیسی: Chamber Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
تعلقه دادو (به انگلیسی: Dadu Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
تعلقه دهرکی (به انگلیسی: Daharki Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
تعلقه گرهی خیرو (به انگلیسی: Garhi Khairo Taluka) یک شهر در پاکستان است.
تعلقه گرهی یاسین (به انگلیسی: Garhi Yasin Taluka) یک تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
تعلقه گهوتکی (به انگلیسی: Ghotki Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
تعلقه گولارچی (به انگلیسی: Golarchi Taluka) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است. تعلقه گولارچی ۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تعلقه هالا (به انگلیسی: Hala Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
تعلقه شهر حیدرآباد (به انگلیسی: Hyderabad City Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
تعلقه حیدرآباد (به انگلیسی: Hyderabad Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است. تعلقه حیدرآباد ۸۵۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
تعلقه کشمور (به انگلیسی: Kashmore Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
تعلقه خیرپور (به انگلیسی: Khairpur Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
تعلقه کنگری (به انگلیسی: Kingri Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
تعلقه لارکانه (به انگلیسی: Larkana Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
تعلقه لطیف‌آباد (به انگلیسی: Latifabad Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است. تعلقه لطیف‌آباد ۱٬۰۰۰٬۷۶۱ نفر جمعیت دارد.
تعلقه ماتیاری (به انگلیسی: Matiari Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
تعلقه ماتلی (به انگلیسی: Matli Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
تعلقه میهر (به انگلیسی: Mehar Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
بخش گلستان بخشی در شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است. جمعیت این بخش بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ برابر ۱۷٬۰۶۱ نفر (در ۵٬۰۴۵ خانوار) بوده‌است.
تعلقه میرپور ماتیلو (به انگلیسی: Mirpur Mathelo Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
تعلقه قاسم‌آباد (به انگلیسی: Qasimabad Taluka) یک فهرست تعلقه‌های سند در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است. تعلقه قاسم‌آباد ۶۵۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
تعلقه رتو دیرو (به انگلیسی: Ratodero Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است. تعلقه رتو دیرو ۱۳۸٬۰۰۲ کیلومتر مربع مساحت و ۵۳۵٬۸۷۳ نفر جمعیت دارد.
تعلقه رهری (به انگلیسی: Rohri Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
تعلقه سعیدآباد (به انگلیسی: Saeedabad Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است. تعلقه سعیدآباد ۱۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
تعلقه سانگهار (به انگلیسی: Sanghar Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
تعلقه سوکور (به انگلیسی: Sukkur Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
کارِل کاخینیا (؛ – ) یک کارگردان فیلم اهل چکسلواکی بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "سه شهریار"، "باز از روی گودال‌ها خواهم پرید" و "رؤیاهای ممنوعه" اشاره نمود.
ولادیمیر یاوُرسکی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل چکسلواکی است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به ""، "زندگی گلگون" و "سه شهریار" اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شیر چک شده‌است.
کارل هژمانک (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل جمهوری چک است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "استالینگراد"، "کلیا"، "مرد جوان و موبی دیک"، "رؤیاهای ممنوعه" و "سه شهریار" اشاره کرد.
تعلقه تهل (به انگلیسی: Thul Taluka) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
دهگری (به انگلیسی: Digri) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در میرپور خاص، پاکستان واقع شده‌است. دهگری ۴ کیلومتر مربع مساحت و ۷۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
گمبت (به انگلیسی: Gambat) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است. گمبت ۵۸۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴٬۰۰۵ نفر جمعیت دارد و ۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خان گره (به انگلیسی: Khangarh) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
کهپرو (به انگلیسی: Khipro) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است. کهپرو ۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوت غلام محمد (به انگلیسی: Kot Ghulam Muhammad) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در میرپور خاص، پاکستان واقع شده‌است. کوت غلام محمد ۱۹۲٬۲۹۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
کنری (به انگلیسی: Kunri) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است.
کوتری (به انگلیسی: Kotri) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ناحیه جام‌شورو واقع شده‌است.
میرپور بتهورو (به انگلیسی: Mirpur Bathoro) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است. میرپور بتهورو ۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تهری میرواهه (به انگلیسی: Thari Mirwah) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است. تهری میرواهه ۳۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
صبحو دیرو (به انگلیسی: Sobho Dero) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است. صبحو دیرو ۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سمارو (به انگلیسی: Samaro) یک تعلقه یا تحصیل در پاکستان است که در ناحیه میرپور خاص واقع شده‌است. سمارو ۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهدادپور (به انگلیسی: Shahdadpur) یک شهر در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
یان هروشینتسکی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل جمهوری چک است.
وی فرزند هنرپیشهٔ معروف چک رودولف هروشینتسکی است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "سه شهریار" و "کارت شناسایی" اشاره نمود.
مجمع‌الوحوش ناصری نخستین باغ وحش تهران بود که توسط ناصرالدین‌شاه قاجار در خیابان لاله‌زار بنا شد.مجمع‌الوحوش ناصری، یا باغ وحش تهران
حجت‌آباد روستایی در دهستان شریف‌آباد بخش مرکزی شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳٬۳۵۰ نفر (۹۴۶خانوار) بوده‌است.
نصرت‌آباد روستایی در دهستان محمودآبادسید بخش زیدآباد شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳٬۳۴۷ نفر (۹۱۴خانوار) بوده‌است.
سه شهریار () نام یک مجموعهٔ تلویزیونی جنگی به کارگردانی کارل کاخینیا است که در سال ۱۹۹۸ میلادی منتشر شد.
این فیلم دربارهٔ یک گروه مقاومت مشهور با نام «دفاع از میهن» در کشور چکسلواکی علیه نیروهای آلمان نازی در دوران جنگ جهانی دوم است که بعدها به سه شهریار شهرت یافت و توسط واتسلاو موراوک، یوزف بالابان و یوزف ماشین پایه‌گذاری شد.
کارل دوبری (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل جمهوری چک است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ""، ""، "داستان یک شوالیه"، "زندگی گلگون"، "فاوست"، "دختر رؤیاهای شما"، "قبل از سقوط"، "سه شهریار"، "گمشده"، ""، "باتوری"، "در سایه"، "شعله و لیمو" و "کودک ۴۴" اشاره کرد.
باسفرجان شهری در دهستان شریف‌آباد بخش مرکزی شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲٬۷۵۹ نفر (۷۶۵خانوار) بوده‌است.
آلنا میهولووا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل جمهوری چک است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سه شهریار"، "همسر نگهبان باغ وحش"، "رؤیاهای ممنوعه" و "انتروپوید" اشاره کرد.
واتسلاو ویدرا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل جمهوری چک است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سه شهریار" اشاره کرد.
فهرست فعالان صلح () شامل افرادی است که به‌طور جدی از راه حل‌های دیپلماسی، فلسفی و غیرنظامی برای حل اختلافات عمده یا ایدئولوژیک از طریق متدها و روش‌هایی که بدون توسل به خشونت است حمایت می‌کنند. فعالان صلح معمولاً با دیگران به‌طور کلی در جنبش‌های ضد جنگ و صلح فعالیت دارند تا توجه جهان را بر روی غیر منطقی بودن درگیری‌های خشونت‌آمیز، تصمیم‌گیری‌های مربوط به آن و اقدامات مقتضی متمرکز کنند. به این ترتیب، آن‌ها اولویت را بر شروع گفتگوهای عمومی گسترده و تسهیل آن می‌گذارند تا مطالبات دیرین اجتماعی را مستقیماً بدون توسل به خشونت پاسخ گیرند. هسته این درگیریها، روشها، تفکرات غیر منطقی، خشونت‌آمیز و عادتهای تاریخی هستند و فعالان صلح هدف خود را با قصد پایان دادن صلح‌آمیز به درگیری‌ها پیش می‌برند.Advocacy
دیوید آدامز (متولد ۱۹۳۹)، رئیس دفتر کار سازمان ملل متحد برای سال جهانی فرهنگ صلح، نویسنده، هماهنگ‌کننده شبکه خبر فرهنگ صلح.جین آدامز (۱۹۳۵–۱۸۶۰) – رئیس ملی حزب صلح زن آمریکا، رئیس اتحادیه بین‌المللی زنان برای صلح و آزادیروث
آدلر (۱۹۹۴–۱۹۹۴) - فمینیست و مدافع حقوق بشر در اسکاتلنداقبال احمد (۳۴/۱۹۳۳–۱۹۹۹) - دانشمند علوم سیاسی پاکستان، فعالمارتی آهتیساری (متولد ۱۹۳۷) - رئیس‌جمهور سابق فنلاند، فعال در حل اختلافاتتاداتوشی آکیبا (متولد ۱۹۴۲) - ژاپنی صلح جو و حامی خلع سلاح هسته ای، شهردار سابق هیروشیماویداد اکراوی (متولد ۱۹۶۹) - مدافع صلح کرد -دانمارکی، سازماندهاستو آلبرت (۱۹۳۹–۲۰۰۶) - فعال جنگی ضد ویتنام، سازماندهعبدالقادر یحیی علی (۱۹۵۷–۲۰۰۵) - فعال صلح سومالی و بنیان‌گذار مرکز تحقیقات و گفتگو در سومالیبهیمراو رامجی آمبدکار (۱۸۹۱–۱۹۵۶) دانشمند هند، رهبر حقوق مدنی، احیای مذهب بودا در هندغسان انضونی (متولد ۱۹۵۶) - فیزیکدان فلسطینی، مسیحی، مدافع مقاومت بدون خشونتآننوت (۱۸۹۴–۱۹۸۱) - هنرمند آلمانی، فعال جنبش ضد هسته‌ایخوزه آرگولس (۱۹۳۹–۲۰۱۱) - نویسندهٔ عصر جدیدسوزان آرمز (متولد ۱۹۴۵) - فعال ضد جنگ ویتنام، پیش‌نویس مشاورامیل آرناود (۱۸۶۴–۱۹۲۱) - مبارزان صلح فرانسه، کلمه «صلح جو»کلاس آرنولدسون (۱۹۱۶–۱۸۴۴) - صلح گرای سوئدی، برنده صلح نوبل، بنیان‌گذار انجمن صلح و دادگستری سوئدویتوریو آریگونی (۱۹۷۵–۲۰۱۱) - خبرنگار ایتالیایی، فعال ضد جنگپت آرو اسمیت (متولد ۱۹۳۰) – نویسنده بریتانیایی و مبارزان صلحعارف ابراهیمی (متولد ۱۹۹۰) دبیرکل مجمع جهانی امت اسلامی، فعال صلح و حقوق بشر، ضد سلاح هسته‌ایاریک آشرمان (متولد ۱۹۵۹) - خاخام اسرائیلی آمریکایی و مدافع حقوق بشر فلسطینآوری آونری (متولد ۱۹۲۳) - نویسنده اسرائیلی و بنیان‌گذار گروه صلح طلب گوش شالوممبارک عواد (متولد ۱۹۴۳) – فلسطینی- آمریکایی - مدافع مقاومت بدون خشونت ، بنیان‌گذار مرکز فلسطین مطالعات عدم خشونتعلی ابو عواد (متولد ۱۹۷۲) - فعال فلسطینی صلح از بیت امر، بنیان‌گذار الطریق («راه»)آیو آیولا آماله (متولد ۱۹۷۰) مسئول حرفه‌ای حل اختلافات نیجریه، بازرس ویژه دولت، سازنده صلح و شاعر
گرترود بائر (۱۸۹۰–۱۹۸۱) - فعال صلح یهودی آلمانی و عضو اتحادیه بین‌المللی زنان برای صلح و آزادیجون بایز (متولد ۱۹۴۱) - معترض برجسته ضد جنگ آمریکایی، خواننده الهام بخشامیلی گرین بالچ (۱۸۶۷–۱۹۶۱) - صلح طلب آمریکایی، رهبر اتحادیه بین‌المللی زنان برای صلح و آزادی، و سال ۱۹۴۶ برنده جایزه صلح نوبل شدارنستو بالدوچی (۱۹۲۲–۱۹۹۲) - کشیش ایتالیاییکریستین راس بارکر (۱۸۶۶–۱۹۴۰) - صلح طلبان کانادایی و حق رای برای زنانآرچیبالد باکستر (۱۸۸۱–۱۹۷۰) – صلح طلب، سوسیالیست و فعال ضد جنگ نیوزلندهری بلافونته (متولد ۱۹۲۷) – معترض ضد جنگ آمریکایی و بازیگرکارلوس فیلیپه زمینس بلو (متولد ۱۹۴۸) - اسقف تیمور شرقی، برنده جایزه صلح نوبلمدی بنجامین (متولد ۱۹۵۲) – بنیان‌گذار سازمان غیردولتی کد پینک = زنان برای صلح، نویسنده، سازماندهمگ برسفورد (متولد ۱۹۳۷) - فعال انگلیسی، جنبش خلع سلاح هسته‌ای اروپادانیل بریگان (۱۹۲۱–۲۰۱۶) - معترض برجسته ضد جنگ ویتنام، شاعر، نویسنده، مبارزه با مواد مخدر و ضد هسته‌ای وجنگفیلیپ بریگان (۲۰۰۲–۱۹۲۳) – معترض برجسته ضد جنگ ویتنام، نویسنده، مبارزه با مواد مخدر و ضد هسته‌ای وجنگجیمز لوتر بول(۱۹۳۶–۲۰۰۸) - رهبر برجسته ضد جنگ ویتنام آمریکا، سازماندهندهونوبا بهاوی (۱۸۹۵–۱۹۸۲) - هند، گاندیان، معلم، نویسنده، سازمان دهندهجانت بلومفیلد (۱۹۵۳–۲۰۰۷) - مبارزان صلح و خلع سلاح، رئیس کمپین خلع سلاح هسته ایبونو (متولد ۱۹۶۰) - خواننده و آهنگساز ایرلندی، موسیقیدان، سرمایه‌دار کارآفرین، تاجر و بشردوست؛ متولد پل دیوید هیوسنویرا بریتن (۱۸۹۳–۱۹۷۰) - نویسنده انگلیسی بریتانیایی، صلح طلبخوزه بروکا (۱۸۹۱–۱۹۵۰) - فعال اسپانیایی، نماینده هیئت بین‌المللی رزمندگان جنگ، سازماندهی تلاش‌های امدادی در جنگ داخلی اسپانیاهیو براک (۱۹۱۴–۱۹۸۵) - صلح طلب بریتانیایی و سردبیر روزنامه صلح بین سال‌های ۱۹۵۵ و ۱۹۶۴فنر براکوی (۱۸۸۸–۱۹۸۸) - سیاستمدار بریتانیایی و نماینده مجلس، حزب کارگر (بریتانیا)؛ انسان‌شناس، صلح طلب و ضد امپریالیست؛ در سال ۱۹۱۴ مخالفت با سربازی را با بنیاد مشارکت بدون سربازی تأسیس کرد. اولین رئیس رزمندگان جنگ بین‌المللی (۱۹۲۶–۳۴)؛ عضو بنیان‌گذار کمپین خلع سلاح هسته‌ای و خیریه جنگ سر خواسته.الیهو بوریت (۱۸۱۰–۱۸۷۹) - دیپلمات آمریکایی، فعال اجتماعیکائویم باترلی (متولد ۱۹۷۸) - فعال صلح و حقوق بشر ایرلند
هلن کالدیکوت (متولد ۱۹۳۸) - پزشک، فعال جنبش ضد هسته‌ای، احیاء پزشکان برای مسئولیت اجتماعی، کمپین مخالفت علیه خطرات تابش رادیواکتیوالدر کامارا (۱۹۰۹–۱۹۹۹) - اسقف اعظم برزیل، مدافع الهیات آزادی‌بخش، مخالف دیکتاتوری نظامی
لیدیا کنعان - اولین ستاره راک خاورمیانه است که دراعتراض به جنگ داخلی لبنان در حین تهاجم ارتش با ریسک جانش برنامه اجرا کرد.اندرو کارنگی(۱۸۳۵–۱۹۱۹) - کارآفرین آمریکایی و بنیان‌گذار موقوفه کارنگی برای صلح بین‌المللی
جیمی کارتر (متولد ۱۹۲۴) - مذاکره‌کننده آمریکایی و رئیس‌جمهور پیشین آمریکا، سازماندهنده، حل اختلاف بین‌المللیپیر کرسول (۱۸۷۹–۱۹۴۵) - مهندس سوئیس، بنیان‌گذار خدمات بین‌المللی مدنی (SCI) یا خدمات داوطلبانه بین‌المللی صلح (IVSP)سزار چاوز (۱۹۲۷–۱۹۹۳) - کارگر مزرعه آمریکایی، رهبر سندیکای کارگری و فعال حقوق مدنینوآم چامسکی (متولد ۱۹۲۸) - زبان‌شناس، فیلسوف و فعال آمریکاییرمزی کلارک (متولد ۱۹۲۷) - وکیل آمریکایی ضد جنگ و ضد هسته ای، فعالهلنا کوبان (متولد ۱۹۵۲) - فعال صلح انگلیس، روزنامه‌نگار، نویسندهادوین کانکا کودیچ (متولد ۱۹۸۸) - فعال حقوق بشر و صلح بوسنی، بنیان‌گذار و هماهنگ‌کننده انجمن تحقیقات اجتماعی و ارتباطات (UDIK)ویلیام اسلوان کوفین (۱۹۲۴–۲۰۰۶) - روحانی آمریکایی، فعال ضد جنگجیمز کولایانی (متولد ۱۹۲۲) - نویسنده، ناشر، اولین سازمانده ضد ناپالمجودی کالینز (متولد ۱۹۳۹) - الهام بخش خواننده / ترانه‌سرا آمریکایی ضد جنگ، معترضالکس کومفورت (۱۹۲۰–۲۰۰۰) – صلح طلب انگلیسی و مخالف وجدانی جنگ و نویسنده لذت جنسیجرمی کوربین (متولد ۱۹۴۹) - سیاستمدار بریتانیا، سوسیالیست، مدت‌ها پیش ضد جنگ، ضد امپریالیسم و مبارزه با نژادپرستیتام کورنل - فعال ضد جنگ ایالات متحده، اولین اعتراضات ضد جنگ ویتنام را آغاز کردریچل کوری (۱۹۷۹–۲۰۰۳) - فعال آمریکایی برای حقوق بشر فلسطینRachel CorrieAmerican Peace Activist Killed by Army Bulldozer in Rafahدیوید کورت رایت - رهبر ضد سلاح هسته‌ای آمریکانورمن کازینس (۱۹۱۵–۱۹۹۰) - روزنامه‌نگار، نویسنده، سازمانده، آغازگررندال کرمر (۱۸۲۸–۱۹۰۸) - اتحادیه کارگری بریتانیا و عضو حزب لیبرال، نماینده مجلس. (۱۸۸۵–۹۵، ۱۹۰۰–۰۸)؛ صلح طلب و رهبری مدافع اصلی داوران بین‌المللی؛ اتحادیه میان پارلمانی و اتحادیه بین‌المللی دادگستری را تأسیس کرد؛ ترویج کنوانسیون‌های ۱۸۹۹ و ۱۹۰۷ لاهه؛ جایزه صلح نوبل (۱۹۰۳)فرانسیس کرو (متولد ۱۹۱۹) - ضد جنگ و ضد نیروی هسته ای، رایزنی برای پیش‌نویس قانون
محمد داجانی داوودی (متولد ۱۹۴۶) – استاد دانشگاه فلسطینی و فعال صلح
جورج مایتلند لوید دیویس (۱۸۸۰–۱۹۴۹) مبارزات صلح طلبی و ضد جنگ در ولز، رئیس اتحادیه صلح (۱۹۴۶–۱۹۴۹)
رنی دیویس (متولد ۱۹۴۱) - رهبر جنگ ضد ویتنام آمریکا، سازماندهندهدوروتی دی (۱۸۹۷–۱۹۸۰) - روزنامه‌نگار آمریکایی، فعال اجتماعی و یکی از بنیان‌گذاران جنبش کارگری کاتولیک
فران دآث (متولد ۱۹۴۹) - یکی از اولین اعضای تمام وقت کمپین صلح مشترک گرینهاملانسا دل واستو (۱۹۰۱–۱۹۸۱) - فیلسوف کاتولیک، شاعر، هنرمند و فعال بدون خشونت
دیوید دلینگر (۱۹۱۵–۲۰۰۴) - صلح دوست آمریکایی، سازمانده، رهبر برجسته ضد جنگ
مایکل دنبورو آ ام (۱۹۲۹–۲۰۱۴) - محقق پزشکی نشان استرالیا که حزب خلع سلاح هسته‌ای را تأسیس کرد
آماندا دیو (۱۸۳۸-؟)، وزیر امور خارجه، فعال صلح، خبرنگار
آلما دولنز (۱۸۷۶-؟) – صلح جو ایتالیایی و حامی حق رای به زنان
فیل دناهو – مجری پیشین برنامه تاک شو، مجری سابق تلویزیون
موریل داوکورت (۱۹۰۸–۲۰۰۹) - فعال صلح طلب کانادایی، فمینیست و فعال اجتماعی، بنیان‌گذار صدای زنان صلح نوا اسکاتیاالی دوکامن (۱۸۳۳–۱۹۰۶) - برنده جایزه صلح نوبل
پگی داف (۱۹۱۰–۱۹۸۱) - فعال صلح، سوسیالیست، بنیان‌گذار و اولین دبیرکل CNDآنری دونان (۱۸۲۸–۱۹۱۰) – بنیان‌گذار کمیته بین‌المللی صلیب سرخ و اولین برنده جایزه صلح نوبل (با فردریک پسی)
روبرت دانبار (درگذشت۱۹۵۶) - فعال باشگاه زنان و فعال صلح آمریکا
مل دانکن (متولد ۱۹۵۰) - مدیر اجرایی نیروی صلح بدون خشونت
شیرین عبادی (متولد ۱۹۴۷) - وکیل ایرانی، فعال حقوق بشر، برنده جایزه صلح نوبلآلبرت اینشتین (۱۸۷۹–۱۹۷۹) - دانشمند، برنده جایزه نوبل در فیزیکدانیل السبرگ (متولد ۱۹۳۱) – خبرنگار افشاگر ضد جنگ ضد آمریکا، معترض
جیمز گارت اندیکوت (۱۸۹۸–۱۹۹۳) - آغازگر، سازماندهنده، معترض
هدی اپستاین (۱۹۲۴–۲۰۱۶) - فعال ضد جنگ یهودی آمریکایی، در انتقال کودکان از دست نازیهای آلمان فرار کرد؛ فعال در مخالفت با سیاست‌های نظامی اسرائیل
جودی ایوانز (متولد ۱۹۵۴) - یکی از بنیان‌گذاران جنبش زنان کد پینک، آغازگر، سازمانده، فیلمساز
مایکل فربر (متولد ۱۹۴۴) - نویسنده، استاد دانشگاه، فعال ضد جنگ
بئاتریس فین (متولد ۱۹۸۲) - فعال ضدهسته‌ای سوئدی، رئیس کمپین بین‌المللی برای نابودی تسلیحات هسته‌ای (ICAN)جین فوندا (متولد ۱۹۳۷) - معترضین ضد جنگ آمریکا، بازیگر
جیم فورست (متولد ۱۹۴۱) - نویسنده، دبیرکل بین‌المللی صلح ارتدوکس
رندال فورسبرگ (۲۰۰۷–۱۹۴۳) - طول عمر خود را صرف پژوهش و حمایت از راه‌های کاهش خطر ابتلا به جنگ، به حداقل رساندن هزینه‌های نظامی و ارتقاء نهادهای دموکراتیک کرد. در سال ۱۹۶۸ در انستیتو بین‌المللی پژوهش‌های صلح استکهلم فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز کرد
تام فاکس (۱۹۵۱–۲۰۰۶) – عضو کلیسای جامعه دوستان کوئیکرها آمریکایی
دیانا فرانسیس (متولد ۱۹۴۴) - رئیس پیشین انجمن بین‌المللی آشتی و صلحاورسولا فرانکلین (۱۹۲۱–۲۰۱۶) - دانشمند آلمانی-کانادایی، صلح طلب و فمینیست، تحقیقاتش در آزمایش آزمایش اتمسفری
کامفورت فریمن - فعال ضد جنگ لیبریاآلفرد فرید (۱۸۶۴–۱۹۲۱) - یکی از بنیان‌گذاران جنبش صلح آلمان، خواستار تشکیل سازمان صلح جهانی شد
آرن مانیلال گاندی (متولد ۱۹۳۴) - هندی، سازماندهنده، معلم، نوه مهاتما گاندیمهاتما گاندی (۱۸۶۹–۱۹۴۸) - هندی، نویسنده، سازمان دهنده، معترض، وکیل، رهبر الهام بخش جنبش
اریک گاریس (متولد ۱۹۵۳) - مدیر وب سایت آنتی وار دات کاملیما گبوی (متولد ۱۹۷۲) - سازماندهنده جنبش صلح زنان در لیبریا، برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۱۱آویو گفن (متولد ۱۹۷۳) - خواننده و فعال صلح اسرائیل
اورت گندلر (متولد ۱۹۲۸) - خاخام محافظه کار، فعال صلح، نویسندهآلن گینزبرگ (۱۹۲۶–۱۹۹۷) - معترضین ضد جنگ آمریکایی، نویسنده
آرتور گیش (۱۹۳۹–۲۰۱۰) - سخنران عمومی و فعال صلح آمریکادنی گلاور (متولد ۱۹۴۶) - بازیگر آمریکایی و فعال ضد جنگاما گلدمن (۱۹۴۰–۱۸۶۹) - فعال روسی / آمریکایی در مخالفت با جنگ جهانی اول در آمریکا زندانی شدایمی گودمن (متولد ۱۹۵۷) - روزنامه‌نگار، مجری برنامه دموکراسی نو! بنگاه خبری رادیویی، تلویزیونی و اینترنتیپل گودمن (۱۹۱۱–۱۹۷۲) - نویسنده، روان درمانگر، منتقد اجتماعی، فیلسوف آنارشیست و روشنفکر عمومی
میخائیل گورباچف (متولد ۱۹۳۱) - فعال ضد هسته‌ای روسیه در طول و پس از دوران ریاست جمهوری اش در شوروی سابق
واوی گرافی (متولد ۱۹۳۶) - بازیگر و فعال آمریکایی برای صلحدیک گریگوری (متولد ۱۹۳۲) - کمدین آمریکایی، معترض ضد جنگ
بن گریفین (متولد ۱۹۷۷) - سرباز سابق سرویس هوایی ویژه بریتانیا و سرباز جنگ عراق استوودی گاتری (۱۹۱۲–۱۹۱۲) - معترض ضد جنگ و نوازنده الهام بخش آمریکادالایی لامای چهاردهم (متولد ۱۹۳۵) -(تنزین گیاتسو) دالایی لاما کنونی، مدافع صلح
اتو هان (۱۸۷۹–۱۹۶۸) - شیمی‌دان آلمانی بود که به خاطر کشف شکافت هسته‌ای فهرست برندگان جایزه نوبل شیمی در سال ۱۹۴۴ را بدست آورد، صلح طلب، ضد سلاح‌های هسته‌ای و مدافع آزمایش
جف هالپر (متولد ۱۹۴۶) - انسان‌شناس آمریکایی و فعال صلح اسرائیل، بنیان‌گذار کمیته اسرائیل علیه تخریب خانه
جودیت هند (متولد ۱۹۴۰) - زیست‌شناس، پیشگام در صلح و علم رفتارشناسی جانوران
تیچ نات هان (متولد ۱۹۲۶) – راهب ویتنامی، صلح طلب و طرفدار عدم خشونت
ج. سیمون هاراک (متولد ۱۹۴۸) - استاد دانشگاه الهیات، فعال صلح
کیر هاردی (۱۸۵۶–۱۹۱۵) - سوسیالیست و صلح طلب اسکاتلندی، از بنیان‌گذاران حزب کارگر (بریتانا) مستقل و حزب کارگر، مخالفت با جنگ جهانی اولجرج هریسون (۱۹۴۳–۲۰۰۱) - گیتاریست انگلیسی، خواننده، ترانه‌سرا، و تولیدکننده موسیقی و فیلم، شهرت بین‌المللی به خاطر گیتاریست اصلی گروه بیتلز به دست آورد. فعال مذهبی و ضد جنگواتسلاو هاول (۱۹۳۶–۲۰۱۱) – نویسنده بدون خشونت چکسلواکی، شاعر و سیاستمداربرایان هو (۱۹۴۹–۲۰۱۱) - فعال انگلیسی، آغازگر و برای مدت طولانی مشارکت در کمپین صلح میدان پارلمان انگلیس
تام هایدن (۱۹۳۹–۲۰۱۹) - فعال حقوق مدنی، رهبر جنگ ضد ویتنام، نویسنده، سیاستمدار کالیفرنیا
ویلسون آ. هد (۱۹۱۴–۱۹۹۳) - جامعه‌شناس آمریکایی / کانادایی، فعالآرتور هندرسون (۱۸۶۳–۱۹۳۵) - سیاستمدار بریتانیایی، رهبر حزب کارگر (بریتانیا)، وزیر مشاور در امور خارجه و مشترک‌المنافع، رئیس کنفرانس خلع سلاح ژنو، جایزه صلح نوبل ۱۹۳۴
ابراهام جاشوآ هشل (۱۹۰۷–۱۹۷۲) - خاخام، استاد دانشکده الهیات یهود، حقوق مدنی و فعالین صلحبونو (متولد ۱۹۶۰) - خواننده و آهنگساز ایرلندی، موسیقیدان، سرمایه‌گذار ریسک پذیر، تاجر و بشردوست؛ متولد پل دیوید هیوسن
سیدنی هینکس (۱۹۲۵–۲۰۰۶) – صلح طلب، کشیش کلیسای انگلستان
امیلی هابهاوس (۱۸۲۶–۱۹۶۰) – مبارز برای رفاه بریتانیایی‌ها
ابی هافمن (۱۹۳۶–۱۹۸۹) - رهبر ضد جنگ ویتنام آمریکا، یکی از بنیان‌گذاران حزب بین‌المللی جوانان
مارگارت هولمز، آ ام (۱۹۰۹–۲۰۰۹) - فعال سیاسی نشان استرالیا حین جنگ ویتنام، عضو انجمن بین‌المللی صلح‌آمیز مسیحیان
نوبوتو هوساکا (متولد ۱۹۵۵) - شهردار ستگایا در توکیو؛ در ماه آوریل سال ۲۰۱۱، سمت شهرداری را در یک مانیفست جنبش ضد هسته‌ای، تنها بیش از یک ماه پس از حادثه اتمی فوکوشیما دیاچی تصاحب کرد.جولیا وارد هوی (۱۸۱۹–۱۹۱۹) - نویسنده، مدافع، سازمان دهنده
کیت هادسون (متولد ۱۹۵۸) - فعال سیاسی چپ و علمی بریتانیا؛ دبیرکل کمپین برای خلع سلاح هسته‌ای (CND) و دبیرکل اتحاد چپ؛ و از سال ۲۰۰۲ افسر ائتلاف «توقف جنگ» می‌باشد.
امریس هیوز (۱۸۹۴–۱۹۶۹) - عضو سوسیالیست ولزی مجلس نمایندگان انگلیس، جایی که به صراحت صلح طلب بود.
هانا کلاتیر هال (۱۸۷۲–۱۹۵۸) - فعال آمریکایی کوئیکرها، در رهبری اتحادیه بین‌المللی زنان برای صلح و آزادی در ایالات متحدهجان هیوم (متولد ۱۹۳۷) - جایزه صلح نوبل ایرلندی و دریافت‌کننده جایزه صلح گاندی، رهبر پیشین حزب سوسیال دموکرات و کارگر و نماینده سابق انتخابات مجلس نمایندگان پارلمان بریتانیا ۲۰۰۵–۱۹۸۳آلدوس هاکسلی(۱۸۶۳–۱۹۹۴) - ضد جنگ و نویسنده ضد جنگ
دایساکو ایکدا رهبر بودایی، نویسنده، رئیس سوکا گاکای بین‌المللی، و بنیان‌گذار موسسات تحقیقاتی چندگانه آموزشی و صلح
ژان ژورس (۱۸۵۹–۱۹۱۴) - فعال ضد جنگ فرانسه، رهبر سوسیالیست
کیرتی جایاکومار (متولد ۱۹۸۷) - فعال صلح هند و فعال حقوق برابری زنان، فعال صلح جوانان، مربی صلح و بنیان‌گذار بنیاد فیل سرخژان پل دوم - پاپ کاتولیک لهستانی، الهام بخش، مدافع
هلن جان - یکی از اولین اعضای تمام وقت کمپین صلح مشترک زنان گرینهام است.
توکل کرمان (متولد ۱۹۷۹) - روزنامه‌نگار یمن، سیاستمدار و فعال حقوق بشر؛ جایزه صلح نوبل سال ۲۰۱۱ را به اشتراک گذاشت
گوررمار کار - فعال دانشجویی و صلح هندهلن کلر (۱۸۸۰–۱۸۶۸) – نویسنده کر و لال، سخنرانی «اعتصاب علیه جنگ» کارنگی هال، نیویورک ۱۹۱۶
کتی کلی (متولد ۱۹۵۲) – صلح طلب و فعال ضد جنگ آمریکا، بیش از ۶۰ بار در طول اعتراضات دستگیرشده‌است. عضو و سازمانده تیم‌های بین‌المللی صلح
بروس کنت (متولد ۱۹۲۹) - کشیش سابق کاتولیک؛ مبارز برجسته ضد هسته‌ای و کمپین برای خلع سلاح هسته‌ای (CND) و رئیس دفتر بین‌المللی صلحخان عبدالغفار خان (۱۸۹۰–۱۹۸۸) - فعال استقلال پشتون، رهبر معنوی و سیاسی، صلح طلب مادام العمر
وحید الدین خان (متولد ۱۹۲۵) - دانشمند و فعال صلح اسلامی هند و فعال صلح
استیو کیله لی - آغاز گر شاخص صلح جهانی و مؤسسه اقتصاد و صلح.مارتین لوتر کینگ جونیور (۱۹۲۹–۱۹۶۸) - معترض برجسته آمریکایی ضد جنگ ویتنام، سخنران، الهام بخشجاناتان کیس لو - (متولد ۱۹۸۵) فعال صلح اسرائیل، نویسنده و هنرمند، یکی از بنیان‌گذاران پروژه گفتگوی هله لویاادم کوکش (متولد ۱۹۸۲) - فعال آمریکایی، سرباز جنگ عراق علیه جنگ
ران کوویچ (متولد ۱۹۴۶) - سرباز آمریکایی جنگ ویتنام، معترضان جنگ
پل کراسنر (متولد ۱۹۳۲) – آمریکایی، سازمانده جنگ ضد ویتنام، نویسنده، یپیه یکی از بنیان‌گذاران حزب بین‌المللی جوانان
مصطفی کابلی (متولد ۱۹۸۷) - اهل افغانستان، تحصیل کرده حقوق بشر، فعال صلح، بنیانگذار و دبیر انجمن مطالعات بین‌الملل صلح افغانستان.
هنری لافونتن (۱۸۵۴–۱۹۴۳) - آغازگر، سازمانده، برنده جایزه صلح نوبل
ویلیام لاد (۱۷۷۸–۱۸۴۱) - آغازگر آمریکایی، نخستین رئیس انجمن صلح آمریکا
برنارد لافایت (متولد ۱۹۴۰) - برگزارکننده، مربی، آغازگر آمریکایی
جورج لیکی (متولد ۱۹۳۷) - فعال صلح آمریکا، بنیان‌گذار جنبش برای جامعه جدید
گرگوریس لامبرایکس (۱۹۶۳–۱۹۶۳) - ورزشکار یونانی، پزشک، سیاستمدار، فعال
جورج لنسبوری (۱۸۵۹–۱۹۴۰) - سیاستمدار بریتانیایی؛ نماینده حزب کارگر (بریتانیا) در مجلس (۱۹۱۰–۱۲، ۱۹۲۲–۱۹۲۲) - رهبر حزب کارگر (۵–۱۹۳۲)؛ مبارزان برای عدالت اجتماعی و حقوق زنان و علیه جنگ و امپریالیسم؛ صلح طلب مسیحی؛ مخالفت با جنگ جهانی اول؛ مبارزه برای خلع سلاح یکجانبه و خلع سلاح جهانی در دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰؛ رئیس اتحادیه صلح (۱۹۳۷)
آندره لاریوییر (متولد ۱۹۴۸) - فعال اکولوژیک و ضد هسته ای
برایان لاو (۱۹۵۴–۲۰۱۳) - فعال غیرقانونی استرالیاجان لنون (۱۹۴۰–۱۹۸۰) - خواننده / ترانه‌سرا انگلیسی، معترضان ضد جنگ
سیدنی لنس (۱۹۱۲–۱۹۸۶) - رهبر ضد جنگ ویتنام آمریکا
موریل لستر (۱۸۸۵–۱۹۶۸) - اصلاح گر اجتماعی بریتانیایی، صلح جویی و مخالف کلیسای انگلیس؛ سفیر و رئیس مصالحه و دوستی بین‌المللی؛ یکی از بنیان‌گذاران سالن گنگزلی انگلستان
برتی لوییس (۱۹۲۰–۲۰۱۰) - خلبان نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا در جنگ جهانی دوم که به یکی از مبارزان صلح U.K تبدیل شد
توماس لوئیس (۱۹۴۰–۲۰۰۸) - هنرمند آمریکایی، فعال ضد جنگ با حضور در (بالتیمور چهار و کاستونویل نه)
جیمز لانی (متولد ۱۹۶۴) - کارگر صلح، قربانی آدم‌رباییرزا لوکزامبورگ (۱۹۱۹–۱۸۷۱) - فعال آلمانی مارکسیست و ضد جنگ
استاتوون لیند (متولد ۱۹۲۹) - رهبر جنگ ضد ویتنام آمریکا
برادفورد لیتل (متولد ۱۹۲۷) – صلح‌جویی برجسته آمریکایی، نویسنده، کاندیدای ریاست جمهوری و سازماندهی‌کننده با کمیته اقدام غیر خشونت‌آمیز آمریکایی
وانگاری ماآتای (۱۹۴۰–۲۰۱۱) - فعال محیط زیست کنیا، برنده جایزه صلح نوبلنورمن میلر (۱۹۲۳–۲۰۰۷) - نویسنده ضد جنگ آمریکا، معترضان جنگمایرید ماگوایر (متولد ۱۹۴۴) - جنبش صلح ایرلند شمالی، برنده جایزه صلح نوبلنلسون ماندلا (۲۰۱۳–۱۹۱۸) - دولتمرد آفریقای جنوبی، رهبر جنبش ضد آپارتاید و مصالحه پس از آپارتاید، بنیان‌گذار «سازمان ریش سفیدان»، الهام بخشباب مارلی (۱۹۴۵–۱۹۸۱) - خواننده / ترانه‌سرا الهام بخش، ضد جنگ جامائیکایی
الیزابت مک آلیستر (متولد ۱۹۳۹) - یک راهبه کاتولیک سابق آمریکا، یکی از بنیان‌گذاران خانه جونا (جمعیت ضد خشونت و مقاومت)، فعال صلح
کلمن مک‌کارتی (متولد ۱۹۳۸) - روزنامه‌نگار آمریکایی، معلم، سخنران، صلح طلب، مترقی، آنارشیست و فعال دیرین صلح
یوجین مک‌کارتی (۲۰۰۵–۱۹۱۶) - نامزد انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده، دستور کار جنگ علیه ویتنام را اجرا کرد
جان مک کانل (۱۹۱۵–۲۰۱۲) - بنیان‌گذار روز زمین و اعلامیه صلح سازمان ملل متحدجرج مک‌گاورن (۱۹۲۲–۲۰۱۲) - سناتور ایالات متحده، نامزد ریاست جمهوری، دستور کار جنگ علیه ویتنام
کیت مک هنری (متولد ۱۹۵۷) - یکی از بنیان‌گذاران مواد غذایی بمب نیست
دیوید مک تاگارت (۱۹۳۲–۲۰۰۱) - فعال کانادایی در برابر جنگ‌افزار هسته‌ای، یکی از مؤسسین بین‌المللی صلح سبزریگوبرتا منچو (۱۹۵۹)) - فعال حقوق بومیان گواتمالایی، ضد جنگ، بنیان‌گذار، نوبل زنان برای عدالتچیکو مندس (۱۹۴۴–۱۹۸۸) - مدافع محیط زیست و حقوق بشر برزیلی و مدافع حقوق بشر دهقانان و مردم بومیتوماس مرتون (۱۹۱۵–۱۹۶۸) - راهب و شاعر، نویسنده الهام بخش، فیلسوف
کیزیتو میهیگو (متولد ۱۹۸۱) - خواننده مسیحی رواندا، بازمانده نسل‌کشی رواندا، متعهد به بخشش و وقف صلح و آشتی پس از نسل‌کشی ۱۹۹۴
بری میتکالف (۱۹۳۰–۱۹۸۶) - رهبر جنبش نیوزیلند علیه جنگ ویتنام و جنبش ضد هسته‌ای در نیوزلند
مالبوگو مؤلفه (متولد ۱۹۸۰) - فعال بوتسوانا علیه خشونت مبتنی بر جنسیت
ئی دی مورل (۱۸۷۳–۱۹۲۴) - روزنامه‌نگار، نویسنده، صلح طلب و سیاستمدار. مخالفت با جنگ جهانی اول و مبارزه علیه برده داری در کنگو.
هوارد مورلند (متولد ۱۹۴۲) - روزنامه‌نگار، طرفدار لغو سلاح هسته‌ای اتمی
سیبیل موریسون (۱۸۹۳–۱۹۸۴) – صلح طلب انگلیسی، فعال در اتحادیه صلحجان مت (۱۸۶۵–۱۹۵۵) - رهبر انجمن مسیحی مردان جوان و فدراسیون دانشجویان مسیحی جهان، برنده جایزه نوبل صلح ۱۹۴۶
علاء مورابیت (متولد ۱۹۸۹) - پزشک کانادایی لیبی و مدافع حقوق بشر برای صلح و امنیت فراگیر
جان میدلتون موری (۱۸۸۹–۱۹۵۷) - نویسنده بریتانیایی، حامی اتحادیه صلح و سردبیر خبری صلح از ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۶
ای جی موسته (۱۸۸۵–۱۹۶۷) - صلح طلب آمریکایی، سازمانده، رهبر جنگ ضد ویتنام
ایبی ناتان (۱۹۲۷–۲۰۰۸) – بشردوست اسرائیلی، مؤسس رادیو بشردوستی، ملاقات با تمامی طرفهای درگیری
عزرا ناوی (متولد ۱۹۵۲) - فعال حقوق بشر اسرائیل و صلح طلبپل نیومن (۱۹۲۵–۲۰۰۸) - الهام بخش معترضان ضد جنگ آمریکا
گابریلا نگیرمانگ (۱۹۲۲–۲۰۰۷) - فعال صلح و ضد هسته‌ای پالائویی
گئورگ فریدریش نیکولای (۱۸۶۴–۱۹۶۴) - استاد آلمانی، معروف به کتاب «زیست‌شناسی جنگ»مارتین نیمولر (۱۸۹۲–۱۹۸۴) - کشیش لوتری ضد نازی، اردوگاه کار اجباری زاخسنهاوزن و اردوگاه کار اجباری داخائو زندانی بود، صلح طلب و مبارز خلع سلاحفیلیپ بیکر (۱۸۸۹–۱۹۸۲) - سیاستمدار حزب کارگر بریتانیا، کسب مدال نقره المپیک، مبارز فعال برای خلع سلاح، جایزه صلح نوبل ۱۹۵۹، بنیان‌گذار همراه با فنر براکوی در کمپین خلع سلاح جهانی
سری نسیبة (متولد ۱۹۴۹) - فعال فلسطینی
فیل اوکس (۱۹۴۰–۱۹۷۶) - خواننده / ترانه‌سرا جنگ ضد ویتنام آمریکا، برنامه‌های اعتراضی را آغاز کرد
پل اوسترایشر (متولد ۱۹۳۱) - مأمور کلیسای جامع کاونتری، صلح طلب مسیحی، فعال در آشتی پس از جنگیوکو اونو (متولد ۱۹۳۳) - جنگجوی ژاپنی ضد ویتنام در آمریکا و اروپاکارل فون اوسیتزکی (۱۸۸۹–۱۹۸۹) - صلح گرای آلمانی، برنده صلح نوبل، مخالف مجدد نازی ها
لورنس اورمایر (متولد ۱۹۵۷) - شاعر، نویسنده، نظریه‌پرداز
اولاف پالمه (۱۹۲۷–۱۹۸۶) - نخست‌وزیر سوئد، دیپلمات
منظور احمد پښتین (متولد ۱۹۹۲) - فعال حقوق پاکستان برای حقوق پشتون ها
مدها پاتکار (متولد ۱۹۵۴) - فعال هندی برای جنبش فقرای دالیت تحت تأثیر پروژه‌های سدفردریک پسی (۱۸۲۲–۱۹۱۲) - اقتصاددان فرانسوی، فعال صلح و گیرنده مشترک (همراه با آنری دونان) اولین جایزه صلح نوبل (۱۹۰۱)ران پال (متولد ۱۹۳۵) - نویسنده، پزشک، کنگره سابق ایالات متحده و نامزد ریاست جمهوری، فعال ضد جنگ، جمهوری‌خواه لیبرترینلینوس پاولینگ (۱۹۰۱–۱۹۹۴) –آمریکایی، ضدآزمایش هسته ای، مدافع و رهبر
میکو پلد (متولد ۱۹۶۱) - فعال صلح اسرائیل، نویسنده کتاب «پسر ژنرال»: سفر یک اسرائیلی به فلسطین
لیندزی پرسی (متولد ۱۹۴۱) - پرستار، ماما، صلح طلب، بنیان‌گذار کمپین برای حسابرسی از پایگاه‌های آمریکایی (CAAB)
کونسپسیون پیکیوتو (متولد ۱۹۴۵؟) - جنبش ضد هسته‌ای و ضد جنگ، شب زنده داری صلح مقابل کاخ سفیدزائر صلح (۱۹۰۸–۱۹۸۱) -پیمودن بزرگراه‌ها و خیابان‌های آمریکا برای حمایت از صلح
جوزف پولووسکی (۱۹۱۶–۱۹۸۳) – سرباز آمریکایی، طرفدار روابط بهتر بین ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی بین سال‌های ۱۹۵۵ و ۱۹۸۳
مناسی پرادان (متولد ۱۹۶۲) - فعال هندی؛ بنیان‌گذار کمپین بین‌المللی افتخار برای زنان
لودویگ کویده(۱۹۴۱–۱۸۵۸) - صلحجوی آلمانی، سال ۱۹۲۷، برنده جایزه صلح نوبل
جیم ردفورد - فعال اجتماعی بریتانیایی، سیاسی و فعال صلح، جوانترین سرباز جنگ روز D، خواننده مردمی و هماهنگ‌کننده تظاهرات ضد سلا هسته‌ای آلدرمستون دراول مارس سال ۱۹۵۸
عبدالله ابورحمه - فعال صلح فلسطینی
جاستین ریموندو (متولد ۱۹۵۱) - نویسنده، فعال ضد جنگ، بنیان‌گذار آنتی وار دات کامخوزه راموس (متولد ۱۹۴۹) - رئیس اداره صلح ادغام جامعه ملل متحد در گینه بیسائو، برنده جایزه صلح نوبل
مایکل رندل (متولد ۱۹۳۳) - فعال صلح بریتانیا و هماهنگ‌کننده نخستین تظاهرات ضد سلاح هسته یی آلدرمستونژانت رانکین (۱۸۸۰–۱۹۷۳) - اولین زنی که به کنگره ایالات متحده راه یافت، صلح طلبی مادام‌العمر
مارکوس راسکین (متولد ۱۹۳۴) - منتقد اجتماعی آمریکایی، مخالف جنگ ویتنام و پیش‌نویس آن
داهیلا راویکوویچ (۱۹۳۶–۲۰۰۵) - شاعر و فعال صلح اسرائیل
هنری ریچارد (۱۸۱۲–۱۸۸۸) - کشیش جمعیت مسیحی و نماینده مجلس ولز (۱۸۶۸–۱۸۸۸)، معروف به «رسول صلح» / «آپوستال هدوچ»، مدافع داوری بین‌المللی، دبیر انجمن صلح برای چهل سال (۱۸۴۸–۸۴)لوئیس فرای ریچاردسون (۱۸۸۱–۱۹۵۳) - ریاضیدان، فیزیکدان، صلح طلب، پیشگام تکنیک‌های ریاضی مدرن پیش‌بینی هوا و کاربرد آن‌ها در مطالعه علل جنگ و نحوه جلوگیری از آنها
آدی روچ (متولد ۱۹۵۵) مدیر اجرایی مؤسسه خیریه چرنوبیل کودکان بین‌المللینیکلای رریخ (۱۸۷۴–۱۹۴۷) - هنرمند روانچی روسی و عارف، خالق پیمان رریخ و نامزد جایزه صلح نوبلرومن رولان (۱۸۶۶–۱۹۴۴) - نمایشنامه‌نویس فرانسوی، نویسنده، مقاله‌نویس، فعال ضد جنگاسکار رومرو (۱۹۱۷–۱۹۸۰) - اسقف اعظم سن سالوادورمارشال روزنبرگ (۱۹۳۴–۲۰۱۵) - خالق نظریه ارتباط بی خشونت استموری راتبارد(۱۹۲۶–۱۹۹۵) - نویسنده، نظریه‌پرداز سیاسی، مورخ، مخالف مداخله نظامی
الیزابت روتن (۱۹۶۴–۱۸۸۲) - فعال سیاسی صلح سوئد و اصلاح طلب آموزش و پرورش در آلمانکالین راولی (متولد ۱۹۵۴) - عامل سابق اف‌بی‌آی، خبرنگار، فعال صلح و اولین گیرنده جایزه سام آدامزارونداتی روی (متولد ۱۹۶۱) - نویسنده هندی، منتقد اجتماعی و فعال صلح
جری روبین (۱۹۳۸–۱۹۹۴) - رهبر ضد جنگ ویتنام آمریکا، یکی از بنیان‌گذاران حزب بین‌المللی جوانان
برتراند راسل (۱۸۷۲–۱۹۷۰) - فیلسوف، منطق، ریاضیدان، مدافع برجسته خلع سلاح هسته ای
کارل سیگن (۱۹۳۴–۱۹۹۶) - مخالفت با تشدید مسابقه تسلیحات هسته ای
محمد سحنون (متولد ۱۹۳۱) - دیپلمات الجزایر، فعال صلح، نماینده سازمان ملل متحد در سومالی و منطقه دریاچه‌های بزرگ آفریقاآندره ساخاروف (۱۹۲۱–۱۹۸۹) - فیزیکدان هسته ای، فعال حقوق بشر و صلح طلب
اد ساندرز (متولد ۱۹۳۹) - شاعر آمریکایی، سازنده، خواننده، بنیان‌گذار گروه دفاگز ضد جنگ،
مارک ساتین (متولد ۱۹۴۶) - طرفدار ضد جنگ، پیش‌نویس مبارزات انتخاباتی، نویسنده، فیلسوف
جاناتان شل (۱۹۴۳–۲۰۱۴) - نویسنده و مبارزان آمریکایی در برابر سلاح‌های هسته ای، فعال ضد جنگسوفی شول (۱۹۴۳–۱۹۲۱) - صلح طلب مسیحی، فعال در جنبش مقاومت غیر خشونت‌آمیز از گروه رز سفید در آلمان نازیآلبرت شوایتزر (۱۸۷۵–۱۹۶۵) - فعال آلمانی / فرانسوی در برابر تسلیحات هسته‌ای و آزمایش سلاح‌های هسته‌ای که سخنرانی‌های وی به عنوان جنگ صلح یا اتمی منتشر شد؛ یکی از بنیان‌گذاران کمیته سیاست محرمانه هسته ای
مولی اسکات کاتو (متولد ۱۹۶۳) - اقتصاددان سبز، سیاستمدار حزب سبز، مخالف صلح طلب و مبارزه با هسته ایپیت سیگر (۱۹۱۹–۲۰۱۴) - معترض ضد جنگ، خواننده و ترانه‌نویس الهام بخش
جف شارلت (۱۹۴۲–۱۹۶۹) - سرباز ضد جنگ ویتنام، روزنامه‌نگارجین شارپ (متولد ۱۹۲۸) - بنیان‌گذار مؤسسه آلبرت انیشتین، نویسنده مقاومت بدون خشونت
سیندی لی میلر شیحان (متولد ۱۹۵۷) - رهبر ضد جنگ علیه عراق و افغانستانمارتین شین (متولد ۱۹۴۰) - معترضان ضد جنگ و ضد بمب هسته ای، بازیگر الهام بخش آمریکایی استنانسی شلی او آ ام (درگذشت ۲۰۱۰) –گروه مسیحی کوئیکرها و نماینده جنبش صلح نشان استرالیا در سازمان ملل در سال ۱۹۸۲ بودپرسی بیش شلی(۱۸۹۲–۱۷۹۲) - نویسنده، شاعر، فیلسوف ضد خشونت و الهام بخش
دیک شپرد (۱۸۸۰–۱۹۳۷) - کشیش مسیحی کلیسای آنجلیکان، صلح طلب، آغاز گر اتحادیه تعهد صلح
دیوید دین شولمن (متولد ۱۹۴۹) - متخصص دندانپزشک، مدافع حقوق بشر فلسطین
توما سیک (۱۹۳۹–۲۰۰۴) - فعال صلح مجارستان و اسرائیل
جین مایر سیمپسون (متولد ۱۹۵۹) - فمینیست آمریکایی، فعال صلح