moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این تست توسط فردریک نوپF. Knoop, C.G. Peters and W.B. Emerson (1939). "A Sensitive Pyramidal-Diamond Tool for Indentation Measurements". "Journal of Research of the National Bureau of Standards". 23 (1): 39–61 (Research Paper RP1220). doi:10.6028/jres.023.022. و همکارانش در اداره ملی استانداردها (ایالات متحده آمریکا) (امروزه NIST) توسعه داده شده و توسط استاندارد ASTM E384 تعریف شده‌است.
برای انجام تست نوپ معمولاً لازم است سطح نمونه از پیش آماده شده باشد. الزامات کیفی لازم برای این تست به‌طور قابل توجهی دشوارتر از تست راکول است، که در آن فقط لازم است سطح نمونه بدون ناخالصی باشد.
با توجه به شباهت کلی این دو روش سختی‌سنجی می‌توان تفاوت‌های این دو را با هم مقایسه کرد:
زنان در قطر زنانی هستند که در قطر زندگی می‌کنند یا اهل آن کشور هستند. سیاست‌های قطر در مورد حقوق زنان تحت تأثیر تفسیر وهابیت از اسلام قرار دارد. زنان و مردان به صورت همزمان سال ۱۹۹۹ از حق رأی دادن در انتخابات برخوردار شدند. میزان مشارکت زنان قطری در نیروی کار بالاتر از میانگین جهانی و در میان بالاترین‌ها در جهان عرب است که عمدتاً به دلیل افزایش تعداد زنان قطری است که تحصیلات دانشگاهی دارند.
اختلاط بین دو جنس زن و مرد محدود است و کلا از زنان قطری انتظار می‌رود که در انظار عمومی لباس‌های سنتی که معمولاً شامل عبایه و شیله می‌شود بپوشند، که هر دوی این لباس‌ها بخشی از ظاهر آن‌ها را پنهان می‌کند. موزه المالکی، روانشناس، ادعا می‌کند که جداسازی جنسیتی بیشتر ناشی از عوامل فرهنگی است تا عوامل مذهبی.
پیش از شکل‌گیری جامعه شهری، قطر به عنوان مرتع توسط قبایل چادرنشین نجد و احساء که از عربستان می‌آمدند مورد استفاده قرار می‌گرفت. در جامعه بدوی، زنان مسئول خرید و فروش کالا از طرف قبیله خود بودند. ""Bedouin women were therefore responsible for the process of buying and selling within their own tribe."" وقتی مردان قبیله برای صید مروارید یا بازرگانی خانواده خود را برای مدت طولانی ترک می‌کردند، زنان اغلب مجبور بودند در مقام تصمیم‌گیری در قبیله خود قرار بگیرند. آن‌ها در منزل خود در چادر یا خانه از مردان جدا می‌شدند. آموزش و پرورش بی‌اهمیت تلقی می‌شد و اکثر زنان در آداب سنن بدوی به ندرت به آن دسترسی داشتند. از سوی دیگر، به کودکان شهری تا سن ده سالگی قرآن آموزش داده می‌شد و پس از آن خانواده برایشان جشن پایان ("الخاتمه") برای پایان حفظ قرآن می‌گرفتند.
پس از آغاز حفاری‌های نفتی در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ و بهره‌مندی از مواهب اقتصادی آن، تعداد بیشتری از زنان به آموزش دسترسی پیدا کردند. هدایت سلطان السالم روزنامه‌نگار کویتی دربارهٔ نقش زنان قطری در سال ۱۹۶۸نوشت: در اوایل دهه هفتاد میلادی تعداد زنان شاغل به کار افزایش قابل توجهی یافت.
اولین مدرسه رسمی دخترانه در قطر در سال ۱۹۵۵، سه سال پس از افتتاح اولین مدرسه پسرانه، افتتاح شد. پیش از تشکیل مدرسه، تنها نوع آموزش و پرورش که برای زنان وجود داشت، آموزش مذهبی بود. گزارش آمار سالانه وزارت آموزش و پرورش نشان می‌دهد که در سال تحصیلی ۸۱–۱۹۸۰، ۷۰ مدرسه دخترانه وجود داشتند که ۱۹٬۳۶۵ دانش آموز در آن‌ها مشغول به تحصیل بودند. داشتند؛ این آمار نشان از افزایش ۵۰ درصدی دانش آموز دختر نسبت به سال ۱۹۵۵ داشت.
اولین دانشگاه در قطر در سال ۱۹۷۳ افتتاح شد که دانشکده‌های جداگانه برای مردان و زنان داشت. از ۱۵۷ دانشجوی آغازین این دانشگاه، ۱۰۳ نفر از آن‌ها زن بودند. نسبت دانشجویان زن به مرد در طول سال‌های گذشته ثابت مانده‌است. در سال ۲۰۰۳ شیخه عبدالله المسند به عنوان نخستین رئیس زن این دانشگاه منصوب شد. در سال ۲۰۰۸ بیش از ۵۰ درصد از پرسنل دانشگاه را زنان تشکیل دادند."Who's Who in Qatar 2008"، ص. ۶۴ در سال ۲۰۱۲، تعداد دانش آموزان زن ثبت نام شده در دانشگاه تقریباً دو برابر مردان بود.
بیش از نیمی از کارمندان وزارت آموزش و پرورش زن هستند. در سال ۲۰۰۸ گزارش شد که نرخ رشد تعداد دانش آموزان دختر در مدارس دولتی از پسران پیشی گرفته‌است. تعداد زنانی که به دانشگاه‌های خصوصی می‌روند نیز به سرعت در حال رشد است. به عنوان مثال، ۵۷٪ دانشجویان دانشگاه کارنگی ملون در قطر زن هستند. در سال‌های اخیر زنان در رشته‌هایی که پیش از این مردانه تلقی می‌شدند، مانند مهندسی و فناوری اطلاعات، ثبت نام می‌کنند. تقریباً ۴۰ درصد دانشجویان دانشگاه تگزاس ای اند ام در قطر، که یک دانشگاه پرورش مهندس است، زنان هستند.
در سال ۲۰۰۱، قطر قانون خدمات عمومی و دستور شماره ۱۳ شورای وزیران را تصویب کرد، که چارچوبی قانونی برای محافظت از حقوق زنان در نیروی کار ایجاد کرد. قانون دیگری در سال ۲۰۰۲ تصویب شد که به موجب آن به زنان مزایای بازنشستگی تعلق گرفت و همچنین زنان بیوه از مزایای مالی بهره‌مند شدند.
براساس آمارهای سال ۲۰۱۴، بیش از ۳۲٬۰۰۰ زن قطری مشغول به کار بودند. این رقم افزایش از بیش از ۷٬۰۰۰ نفری را نسبت به سه سال پیش از آن در سال ۲۰۱۱ را نشان می‌داد. یک چهارم زنان شاغل قطری در صنعت ساخت و ساز، ۲۷ درصد در صنعت اطلاعات و فناوری و ۴۵ درصد در علوم طبیعی و اجتماعی مشغول به کار هستند. بیشتر زنان قطری در بخش عمومی مشغول به کار هستند. با وجود اینکه میزان مشارکت زنان در نیروی کار قطر از سایر اعضای شورای همکاری خلیج فارس و میانگین جهانی (در سال ۲۰۱۳) بالاتر است، هنوز از کشورهای توسعه یافته اندکی کمتر است. با این حال، به دلیل افزایش تعداد زنان قطری به مدارج دانشگاهی دست پیدا می‌کنند، دولت قطر پیش‌بینی می‌کند که نرخ اشتغال زنان روند صعودی خود را حفظ خواهد کرد.
بزرگترین موانع استخدام زنان عبارتند از تعهدات خانوادگی، تعداد کم موقعیت‌های کاری و مهارت ناکافی در زبان انگلیسی. دیدگاه‌های اجتماعی نیز بر فرصت‌های شغلی زنان تأثیر منفی گذاشته‌اند؛ چون برخی از بخش‌های محافظه کار جامعه، کار کردن زنان در صنعت مهمانداری، به عنوان کارگر هتل و به عنوان هنرپیشه، را نامناسب می‌دانند. با این وجود، اکثریت قطری‌ها، مشارکت زنان در نیروی کار را مثبت ارزیابی می‌کنند.
در ماه ژوئن ۲۰۱۸، در نشست سالانه انجمن بین‌المللی حمل و نقل هوایی در سیدنی، اکبر الباکر، مدیر عامل شرکت هواپیمایی قطر، انتقاد روزنامه نگاران برانگیخت. الباکر گفته بود که زنان نمی‌توانند از پس کار او برآیند چرا که موقعیت کاری آن بسیار جالشی است. او بعداً نظراتش را پس گرفت و گفت از اینکه یک زن در مقام او قرار بگیرد استقبال می‌کند.
انتظار از زنان و مردان قطری این است که از لباس‌های پوشیده استفاده کنند، اما نوع پوشش اساساً توسط آداب و رسوم اجتماعی هدایت می‌شود و در مقایسه با سایر کشورهای منطقه آزادتر است. زنان قطری معمولاً لباس‌های سنتی می‌پوشند که شامل روپوش‌های بلند سیاه رنگ و پوشش سر و صورت به نام پوشیه می‌شود. با این حال، لباس سنتی تر زنان سنی مذهب، پوشش کامل سیاه به نام عبایه است که همراه با روسری سیاه که به شیله معروف است پوشیده می‌شود.
اعتقاد بر این است که زنان قطری در طول قرن نوزدهم میلادی به خاطر مهاجرت گسترده به استفاده از ماسک صورت روی آوردند، از آنجا که راه عملی دیگری برای پنهان کردن چهره خود از خارجی‌ها نداشتند، مانند زنان ایرانی شروع به استفاده از ماسک صورت کردند.
موسیقی سنتی و محلی قطر عمدتاً بر روی صید مروارید متمرکز است. با این حال، چون صید مروارید فعالیتی منحصر به مردان بود، و زنان در این نوع آواز، به غیر از هنگام تماشای بازگشت کشتی‌های صید مروارید، نقشی نداشتند. تنها در آن مورد، در ساحل جمع می‌شدند، دست می‌زدند و و آوازهایی با مضمون سختی‌های غواصی مروارید می‌خوانند.
زنان اغلب آوازهای مربوط به فعالیت‌های کاری مانند آسیاب کردن گندم یا گلدوزی می‌خوانند. برخی از آهنگ‌ها دورن‌مایه‌های عمومی داشتند، در حالی که برخی دیگر مربوط به از فرایندهای خاصی بودند. اجرای عمومی توسط زنان در دو مراسم سالانه برگزار می‌شد. مراسم اول به نام "المراداة" بود که زنان و دختران از هر طبقه اجتماعی در یک منطقه دورافتاده در بیابان جمع شده و با لباس‌های گلدوزی شده به رقص و آواز می‌پرداختند. این مراسم معمولاً در هفته‌های پیش از عید فطر یا عید قربان انجام می‌شد. این رسم در دهه ۱۹۵۰ رها شد. دومین مناسبت عمومی آواز جمعی به نام "العاشوری" شناخته می‌شود که اشاره به آوازخوانی در مراسم عروسی دارد. این رسم هنوز توسط برخی از طبقات جامعه قطر اجرا می‌شود.
در مورد مسائل اجتماعی در رابطه با حقوق زنان و نقش آن‌ها در جامعه قطر، تئاتر ثابت کرده که رسانه محبوبی برای چنین بحث‌هایی است. یکی از نمایشنامه‌های شناخته شده در مورد مسائل اجتماعی، نمایش ۱۹۸۵ "ابتسام در بارانداز" است نوشته صالح المنانی و عادل صغر است، که به مسئله ازدواج سنتی می‌پردازد. این داستان یک دختر جوان است که پس از ورود به یک رابطه مخفی، نزد پدرش از سرخوردگی خود از سنت‌ها و خواستگاری که خانواده اش برایش در نظر گرفته‌اند سخن می‌گوید. نمایشنامه دیگری به نام، "بازار دختران" اثر عبدالله احمد و عاصم توفیق، نیز تفسیری اجتماعی در مورد ازدواج‌های سنتی بدست می‌دهد. این اثر عمل پیشنهاد دادن زنان به خواستگاران را به تجارت کالاها در بازار تشبیه می‌کند، از این رو ازدواج سنتی را به مادی‌گرایی مربوط می‌داند.
ساخت صنایع دستی، از اشکال رایج بیان هنری در جامعه بدوی بود. به غیر از آن، کاربرد عملی نیز داشتند.
بافندگی و رنگرزی توسط زنان نقش مهمی در فرهنگ بدوی ایفا می‌کرد. فرایند چرخش پشم گوسفند و شتر برای تولید پارچه دشوار بود. پشم ابتدا باز می‌شد و به یک ماسوره متصل می‌شد، که به عنوان یک هسته عمل می‌کرد و الیاف را محکم نگه می‌داشت. سپس پشم به صورت دستی روی یک دوک، به نام "نول" چرخانده می‌شد. سپس آن را بر روی یک دستگاه ریسندگی عمودی چوبی قرار داده و سپس زنان با یک چوب به آن ضربه زده و تار و پود را در جای خود قرار می‌دادند.
پارچه‌های به دست آمده در فرش، قالی و چادر استفاده می‌شدند. چادرها معمولاً از پارچه‌های رنگی طبیعی درست شده بودند، در حالی که در فرش و قالیچه از پارچه‌های رنگ شده، عمدتاً قرمز و زرد رنگ، استفاده می‌شد. رنگ‌ها از گیاهان بیابانی بدست می‌آمدند، و در رنگ آمیزی طرح‌های ساده هندسی استفاده می‌شدند. با افزایش واردات رنگ و پارچه از دیگر کشورهای آسیایی در قرن نوزدهم، این هنر محبوبیتش را از دست داد.
یک شکل ساده از گلدوزی که توسط زنان قطر انجام می‌شود، "کورار" است. برای درست کردن چهار زن که هر کدام چهار رشته نخ را حمل می‌کردند، و نخ‌ها را روی قطعاتی از لباس - بیشتر دشداشه یا عبایه - می‌دوختند. نوارها، با رنگ‌های متفاوت، به صورت عمودی دوخته می‌شدند. این شبیه به گلدوزی زنجیره ای دوختن بود. نخ‌های طلا، به نام "زری"، که از هند وارد می‌شدند به‌طور معمول استفاده می‌شد.
نوع دیگری از گلدوزی شامل طراحی کلاه‌هایی به نام "عرق چین بود". آن‌ها از پنبه ساخته شده و با خارهایی از درختان خرما بدست می‌آمد سوراخ می‌شدند تا زنان بتوانند بین سوراخ‌ها را بدوزند. این نوع از گلدوزی نیز پس از اینکه واردات عرق چین افزایش یافت، محبوبیت خود را از دست داد.
"خیاط المدرسه"، که به «گلدوزی مدرسه» ترجمه می‌شود، شامل تزیین کردن با دوختن قطعات ساتن بود. پیش از فرایند دوختن، یک شکل توسط یک هنرمند ماهر بر روی پارچه کشیده می‌شد. رایج‌ترین طرح‌ها گل و مرغ بودند.
تا قرن بیست و یکم زنان به ندرت در ورزش شرکت داشتند. در سال ۱۹۹۸، مسابقات ورزشی زنان ورزشی برای اولین بار در کشور توسط فدراسیون دو و میدانی قطر برگزار شد. رقابت توسط IAAF تأیید شد و همچنین یکی از اولین رویدادهای مهم ورزشی در قطر بود که به تماشاگران زن اجازه ورود به ورزشگاه داده شد.
در سال ۲۰۰۰ و به ابتکار شیخه موزا بنت ناصر، کمیته ورزش زنان قطر (QWSC) با هدف افزایش مشارکت زنان در ورزش فعالیت خود را آغاز کرد. کمیته المپیک قطر، QWSC را در سال ۲۰۰۱ تأیید کرد. هدف اولیه این کمیته دستیابی به برابری جنسیتی در ورزش با راه اندازی ابتکارات مردمی است.
تا پیش از المپیک تابستانی ۲۰۱۲ در لندن، قطر یکی از سه کشور دنیا بود که هیچگاه ورزشکار زن به بازی‌های المپیک اعزام نکرده بود. در نهایت قطر چهار زن را در شنا (ندی عرقجی)، دو و میدانی (نور حسین المالکی)، تنیس روی میز (آیه مجدی) و تیراندازی (بهیه الحمد) به المپیک فرستاد. بهیه الحمد نیز پرچمدار تیم قطر در مراسم افتتاحیه بود، که او از آن به عنوان «لحظه ای واقعاً تاریخی» یاد کرد.
قطر یک کشور اسلامی با نسخه سلفی از اسلام سنی به عنوان مذهب مورد حمایت دولت است که از این جهت قطر، همراه با عربستان سعودی، یکی از دو کشور سلفی مذهب در جهان اسلام به‌شمار می‌رود. ارزش‌های اجتماعی زنان در قطر نسبت به عربستان سعودی لیبرال تر هستند و جداسازی جنسیتی نیز کمتر است.
در مورد گردهمایی‌های اجتماعی، زنان به‌طور کلی به رویدادهای اجتماعی همینطور به جلسات با سبک غربی یا زمانی که شرکت کنندگان از خویشاوندان نزدیک تشکیل می‌شوند و به رویدادهای اجتماعی برده می‌شوند. مدارس دولتی دخترانه و پسرانه از هم جدا هستند. از نظر فرصت‌های شغلی، زنان به‌طور کلی در سمت‌های دولتی مشغول به کار هستند، اگر چه کمتر در جایگاه‌های عالی‌رتبه قرار دارند و تنها چهار زن در طول تاریخ قطر به عنوان وزیر انتخاب شده‌اند.
زنان در قطر می‌توانند رأی دهند و در مشاغل دولتی و عمومی شاغل شوند. در انتخابات شوراهای شهرداری در ۱۹۹۹، زنان قطری همزمان با مردان از حق رأی در انتخابات برخوردار شدند."در بحرین، زنان اجرا، رای زنان، زنان از دست دادن" نیویورک تایمز این انتخابات که اولین انتخابات در تاریخ قطر بود، عمداً در روز ۸ مارس ۱۹۹۹، مصادف با روز جهانی زن برگزار شد. قطر نخستین کشور شورای همکاری خلیج فارس بود که مردمش از حق رأی برخوردار شدند.
برای اولین بار در سال ۲۰۰۳ شیخه احمد المحمود، به عنوان اولین وزیر زن به کابینه دولت قطر راه یافت و عهده‌دار وزارت آموزش شد. در سال ۲۰۰۷، غالیه بنت محمد بن حمد آل ثانی وزیر بهداشت عمومی شد. سومین وزیر دولت زن، حصه الجابر بود که به عنوان وزیر ارتباطات و فناوری انتخاب شد. از سال ۲۰۱۶، حنان محمد الکواری، وزیر بهداشت عمومی، تنها وزیر زن کابینه و چهارمین زن تاریخ قطر است که به مقام وزارت رسیده‌است.
اعضای مجلس شورای قطر توسط امیر قطر منصوب شده‌اند. در ماه نوامبر سال ۲۰۱۷ برای اولین بار، امیر تمیم بن حمد آل ثانی چهار زن را به عضویت در این شورای ۴۵ نفره منصوب کرد.
انتخابات شورای مرکزی شهرداری‌ها که در سال ۱۹۹۹ بنیان گذاشته شد، تنها انتخابات آزاد در کشور است. ۲۹ حوزه انتخاباتی در رقابت شرکت می‌کنند. هر دو جنس مجاز به رأی دادن هستند. در اولین انتخابات در سال ۱۹۹۹، موزه المالکی اولین نامزد زن در کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس شد که در انتخابات شهرداری‌ها رقابت کرد. شیخه بنت یوسف حسن الجفیری اولین زنی بود که در انتخابات شورای مرکزی شهرداری برای حوزه فرودگاه قدیمی در سال ۲۰۰۳ به پیروزی رسید. برای اولین بار در سال ۲۰۱۵، دو زن به‌طور همزمان به عضویت در شورای مرکزی شهرداری انتخاب شدند. تنها ۵ نامزد زن در انتخابات شرکت کردند. این قضیه بحث در مورد امکان ایجاد یک سهمیه برای نامزدهای زن را تقویت کرد.
تا سال ۲۰۰۸، هیچ زنی به عنوان دیپلمات مشغول به کار نبود. علیا بنت احمد آل ثانی به عنوان نخستین سفیر زن در سال ۲۰۱۳ به عنوان نماینده دائمی در سازمان ملل منصوب شد.
زنان قطری از سال‌های دهه ۱۹۹۰ تا کنون پیشرفتهای حقوقی و اجتماعی بزرگی داشته‌اند. شیخه موزا با حمایت از کنفرانس‌های زنان، حمایت از فرصت‌های تحصیلات عالی و ایجاد یک جایگاه وزارت در دولت برای رفع نگرانی‌های زنان، صدای مدافعین حقوق زن بوده‌است. در نتیجه این پیشرفت‌ها، زنان قطری فرصت‌های شغلی فراوان از جمله موقعیت‌های رهبری در آموزش و پرورش، نظام بانکی، پروژه‌های خیریه، خدمات بهداشتی و انسانی، گردشگری، عمران، خدمات عمومی و حتی دیپلماسی دارند.
در سال ۱۹۹۸، کمیته امور زنان به عنوان شاخه ای از شورای عالی امور خانواده به منظور تأمین رفاه زنان قطری تأسیس شد. این کمیته در کنار حمایت از حقوق زنان است، به دنبال این است که زنان را با کمک‌های اقتصادی و فرصت‌های شغلی به ادغام شدن زنان در جامعه کمک کند.
مشارکت نیروی کار برای زنان در قطر تقریباً ۵۱ درصد است که بالاتر از میانگین جهانی است و بالاترین میزان در جهان عرب است. هرچند، زنان در قطر از اختلاف دستمزد ۲۵ تا ۵۰ درصدی باز مردان رنج می‌برند. علاوه بر این، قطر به میزان قابل توجهی کمک‌های اجتماعی شامل امکانات رفاهی مانند مسکن و سهمیه مسافرت در اختیار مردان می‌گذارد، که کارمندان زن کمتر از این مزایا بهره مندند."گزارش: زنان و زایمان حقوق زنان در قطر به طور قابل توجهی بیش از 10 سال است." ، Doha News، 2013. Web. 02 نوامبر 2016 کارشناسان می‌گویند که زنان با حقوق بیشتری در حال حرکت به جلو هستند.
فقط قهرمانان یک فیلم جنایی هنگ کنگی محصول سال ۱۹۸۹ که توسط جان وو و وو ما کارگردانی شده‌است. ستارگان فیلم دانی لی، دیوید چیانگ و استفن چو می‌باشند.
مجید مطلبی شبستری (زاده ۱۳۳۴ تهران) دیپلمات اهل ایران و سفیر ایران در یونان است.
مجید مطلبی شبستری در سال ۱۳۶۰ وارد وزارت خارجه شد و بعد از آن مسئولیت‌های معاون اداره فرهنگی معاون سفارت ایران در دوبلین، معاون اداره سیاسی آسیا دور، معاون سفارت ایران در کانبرا، معاون اداره سیاسی شرق آسیا، معاون امور اداری، معاون اداره کل اقتصادی، سرپرست موقت سفارت ایران در توکیو را تجربه کرد.
ایستگاه راه‌آهن بندر ترکمن یک ایستگاه راه‌آهن در شهر بندر ترکمن، ایران است.
این ایستگاه در تاریخ سوم شهریور ۱۳۱۷ به‌عنوان شمالی‌ترین ایستگاه راه‌آهن سراسری ایران افتتاح شد،آشنایی با تاریخچه احداث راه‌آهن در ایران همشهری آنلاینتاریخچه راه‌آهن ایران وبگاه حمل و نقل ریلی همچنین در تاریخ ۹ آبان ۱۳۳۹ خط راه‌آهن از این ایستگاه به شهر گرگان ادامه پیدا کرده و تحت عنوان "راه‌آهن بندر ترکمن-گرگان" به بهره‌برداری رسید.تاریخچه راه‌آهن در ایران وبگاه تین نیوز
ایستگاه بندر ترکمن در سال ۱۳۹۷ با شماره ۳۱۹۰۶ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.ایستگاه راه‌آهن «بندرترکمن» در فهرست آثار ملی کشور ثبت شد ایسنا
ایستگاه راه‌آهن گرگان یک ایستگاه راه‌آهن در شهر گرگان، ایران است.
این ایستگاه در تاریخ ۹ آبان ۱۳۳۹ در مسیر خط راه‌آهن بندر ترکمن-گرگان که خود جزئی از راه‌آهن سراسری ایران محسوب می‌شده افتتاح شده‌است.تاریخچه راه‌آهن در ایران وبگاه تین نیوزتاریخچه راه‌آهن ایران وبگاه حمل و نقل ریلی
این ایستگاه، مرکز اداره راه‌آهن شمال‌شرق ۲ است.
گلسنگ‌های خوراکی () گلسنگ‌هایی هستند که قابل خوردن هستند. این گلسنگ‌ها عبارتند از:
درسو اوزالا (؛ عنوان‌های جایگزین در ایالات متحده: "With Dersu the Hunter" و "Dersu the Trapper") یک شرح حال نوشتهٔ جستجوگر روسی، ولادیمیر آرسنیف است که عمدتاً متمرکز بر سفرهایی است که به همراه درسو اوزالای شکارچی رفته‌است. کتاب در سال ۱۹۲۳ انتشار یافته‌است.
کتاب آرسنیف در مورد سفرهای او در حوضه رودخانه اوسوری در شرق دور روسیه است. درسو اوزالا (زادهٔ ۱۸۴۹ - مرگ ۱۹۰۸) یک شکارچی از مردمان نانای بود که در طول سالهای ۱۹۰۲–۱۹۰۷ به عنوان راهنما برای اقدامات نقشه‌برداری آرسنیف وی و گروهش را همراهی می‌کرد و آنها را از گرسنگی و سرما را نجات می‌داد. آرسنیف او را مردی بزرگ توصیف کرده‌است، یک روح‌باور که حیوانات و گیاهان را با انسان برابر می‌بیند. از سال ۱۹۰۷، آرسنیف درسو را دعوت کرد تا در خانه اس در خاباروفسک زندگی کند، چراکه بینایی و دیگر حواس اوزالا با بالا رفتن سن شروع به ضعیف شدن کرده بودند و باعث ناتوانی او در شکار شده بودند. در بهار ۱۹۰۸، درسو با آرسنیف وداع کرد و به خانه اش در سرزمین پریمورسکی برگشت؛ جایی که اندکی بعد در همان‌جا کشته شد. بر اساس کتاب آرسنیف، درسو اوزالا در نزدیکی شهر کورفووسکی به قتل رسید و در یک قبر بی نشان در تایگا دفن شد.
حمید بیات (زادۀ ۱۳۴۰) دیپلمات اهل ایرانی و سفیر پیشین جمهوری اسلامی ایران در کشور ایتالیا بوده‌است.
کارشنارس ارشد دفتر مطالعات وزارت خارجه ۱۴۰۱
سفیر ایران در ایتالیا ۱۳۹۷- ۱۴۰۱
معاون مدیر کل اروپا ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۷
معاون مدیرکل غرب اروپا ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۶
سفیر ایران دردانمارک ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۴
مدیرکل خاورمیانه وشمال آفریقا ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۱
مدیرکل شمال وغرب افریقا وزارت خارجه ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۸
مشاور معاون عربی وافریقا ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۶
سفیر ایران در سودان ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۴
رییس اداره خاورمیانه۱۳۷۶ تا ۱۳۸۰
معاون اداره خاورمیانه ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶
کارشناس سیاسی سفارت ایران در سوریه ۱۳۶۹ ت ۱۳۶۷
کارشناس سیاسی اداره خاورمیانه ۱۳۶۷تا ۱۳۶۹
آمانیتا ورنا نام یک گونه از سرده قارچ مرگبار است.
این قارچ چتری بشدت سمی است و به فرشته ویرانگر هم شهرت دارد. تمامی بخش‌های اسن قارچ سفیدرنگ است و براحتی با قارچ چمنزار خوراکی اشتباه گرفته می‌شود.
آمانیتا ورنا در آمریکای شمالی وجود ندارد. مادهٔ سمی آن آلفا-آمانیتین است که آسیب شدید کبدی ایجاد می‌کند و در صورت عدم درمان فوری کشنده است.
درسو اوزالا (۱۸۴۹—۱۹۰۸) یک شکارچی از مردمان نانای و راهنمای ولادیمیر آرسنیف بود.
درسو اوزالا همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فیستول پیشاب‌راهی-مهبلی () یک مسیر ارتباطی غیرطبیعی مابین پیشاب‌راه و مهبل است.
این عارضهٔ غیرطبیعی سبب بی‌اختیاری ادراری می‌شود چرا که ادرار بحای پیش‌آبراه از مهبل بیرون می‌زند.
دلیل بروز این نوع فیستول، بروز عوارض زایمانی، آسیب‌های ناشی از کارگذاری کاتتر (سوند) یا خطای پزشکی حین جراحی است.
ایستگاه راه‌آهن سمیه با نام پیشین ایستگاه راه‌آهن فوزیه یک ایستگاه راه‌آهن در بخش جاپلق، دهستان جاپلق شرقی، شهرستان ازنا در استان لرستان است.
ساخت راه‌آهن سراسری ایران در ۲۷ مرداد ۱۳۱۷ به پایان رسیده و دو خط شمال و جنوب در این ایستگاه به یکدیگر متصل و در روز سوم شهریور ۱۳۱۷ این خط رسماً بهره‌برداری از آن شروع شد.آشنایی با تاریخچه احداث راه‌آهن در ایران همشهری آنلاینتصویب قانون احداث راه‌آهن سراسری ایران پایگاه خبری وزارت راه و شهرسازی ایران
شیطان درون، یک بازی ویدئویی محصول سال ۲۰۱۴ در سبک ترس و بقا است.
شیطان درون همچنین ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
درسو اوزالا () یک فیلم محصول کشور اتحاد جماهیر شوروی به کارگردانی آغاسی بابایان است که در سال ۱۹۶۱ منتشر شد. فیلم برگرفته از کتاب درسو اوزالا نوشتهٔ ولادیمیر آرسنیف است که در مورد سفرهایش در خاور دور روسیه به همراه یک شکارچی بومی به نام درسو اوزالاست.
تهیه‌کنندگی فیلم بر عهدهٔ Mosnauchfilm بوده‌است، کارگردان آغاسی بابایان است و فیلمنامه را ایگور بلگارین نوشته‌است. بازیگران اصلی فیلم نیز آدولف شستاکوف و کاسیم ژاکیبایف هستند.
دکتر نصرت الملوک کاشانچی(۱۲۹۳–۱۳۶۹) اولین زن پزشک قانونی ایران بوده و جزء نخستین زنانی بود که موفق به راه‌یابی به دانشگاه و تحصیل در رشته پزشکی گردید.https://www.zibashahr.com/1394.08/5138.htmlروزنامه تعادل 16/101395
شخصیت او در سریال شبکه مخفی زنان توسط باران کوثری به تصویر کشیده شد.
نصرت الملوک کاشانچی فرزند تاجر معروف علینقی کاشانچی بود. در سال ۱۲۹۳ به دنیا آمد. او در سن ۱۴ سالگی و بعد از پایان دوره دبستان به عقد پسرعمویش درآمد که این موضوع به طلاقی زودهنگام انجامید. حاصل این ازدواج تنها فرزند بود و بعد از آن دکتر کاشانچی ازدواج نکرد.ایران بانو، شماره ۵۱وی خاله محمد جواد ظریف وزیر خارجه سابق ایران است.
او بعد از اتمام دوره دبیرستان ابتدا دوره مامائی را در دانشگاه تهران خواند سپس به برلین و پاریس رفت و تحصیلات خود را در رشته مامایی تکمیل نمود. بعد از مراجعت به ایران وارد دانشگاه تهران شده و در رشته پزشکی موفق به اخذ مدرک دکتر گشت.http://shafaonline.ir/fa/news/164288/زنانی-که-نامشان-در-تاریخ-جامعه-پزشکی-ایران-ماند
نصرت الملوک کاشانچی پس از اخذ مدرک پزشکی اقدام به تأسیس پلی‌کلینیکی تخصصی زنان و مامایی در جنوب تهران و در یکی از املاک پدری کرد و سپس با کمک تجار و خانواده پدری بیمارستان «بازرگانان» را در خیابان ری پایه‌گذاری کرد.
او سپس به استخدام وزارت دادگستری و پزشکی قانونی درآمد و مسؤولیت نظارت بر ساخت بیمارستان دادگستری بود و ریاست آن برعهده گرفت. او در پزشکی قانونی نیز بخش زنان را پایه‌گذاری کرد.http://www.bbc.com/persian/iran/2013/10/131010_100women_first_nm
تبلت شیلد که بعداً با نام تبلت شیلد کی۱ معرفی شد، یک تبلت مخصوص بازی است که توسط انویدیا توسعه داده شده و در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۴ عرضه شده‌است. این دستگاه، دومین دستگاه قابل حمل مخصوص بازی انویدیاست که از اندروید استفاده می‌کند. در مقایسه با شیلد پرتبل، دسته بازی این کنسول قابل جداسازی است و می‌تواند جداگانه خریداری شود. این دستگاه می‌تواند از چهار دسته بی‌سیم پشتیبانی کند. صفحه تبلت شیلد با وضوح ۱۲۰۰×۱۹۲۰ و هشت اینچی است، اما با اتصال آن به یک تلویزیون، می‌توان تصاویر را با وضوح ۴کی مشاهده کرد.
نسخه دیگری از این تبلت با نام تبلت شیلد کی۱ در نوامبر ۲۰۱۵ عرضه شد و قیمت آن به ۲۰۰ دلار کاهش یافت.
امیرسالار داودی (زادهٔ ۱۳۶۰)، وکیل دادگستری و زندانی سیاسی است. او پس از دو سال حبس با تودیع قرار وثیقه از زندان رجایی‌شهر آزاد شده بود بار دیگر برای گذراندن ادامه محکومیت خود در تیر ۱۴۰۰ راهی زندان شد.
داوودی، دفاع از متهمان سیاسی و امنیتی متعددی را بر عهده داشته‌است.
او پایه‌گذار و مدیر کانال تلگرامی به نام «بدون روتوش» است که در آن مطالب گوناگون انتقادی درج می‌گردید. وی در ۲۹ آبان سال ۱۳۹۷ توسط مأموران امنیتی به اتهام تبلیغ علیه نظام و توهین به رهبر حکومت ایران در دفتر وکالت خود بازداشت شد. داودی در اوایل خردادماه سال ۱۳۹۸ توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ۱۱۱ ضربه شلاق و ۳۰ سال حبس محکوم شد که از این میزان مجازات حبس، ۱۵ سال آن قابل اجراء است.
امیرسالار داودی پس از دو سال و شش ماه حبس با تودیع قرار وثیقه دو میلیارد تومانی از زندان رجایی‌شهر به‌صورت موقت آزاد شد. همسر این زندانی سیاسی در توییتر نوشت: «پس از تجویز اعاده و ارجاع پرونده به شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب، دستور توقف اجرای حکم صادر و امیرسالار داودی موقتاً و تا تعیین و تکلیف پرونده آزاد گردید.» و مجدداً حکم وی در ۱۰ مرداد ۱۴۰۰ تأیید شد.حکم ۳۰ سال زندان امیر سالار داوودی، وکیل دادگستری، تأیید شد
او تیر ۱۴۰۰ پس از تایید دوبارهٔ محکومیت و اجرای آن خود را به زندان معرفی کرد.
زندانیان سیاسی در زندان‌های اوین، فشافویه، عادل آباد شیراز در تاریخ ۲۹ اسفندماه ۱۳۹۹ اعلام کردند به یاد و احترام رنج‌های مشترک مردم ایران و در اعتراض به ظلم‌های ستمگران و به یاد گرسنگان وطن بر سفره نوروز، شروع سال ۱۴۰۰ خورشیدی را با اعتصاب غذا آغاز می‌کنند که تا سه روز ادامه داشت، امیرسالار داودی یکی از زندانیان امضا کننده بیانیه بود.
امیرسالار داودی از ۲۰ بهمن ۱۳۹۸ در اعتراض به محرومیت از حقوق خود در زندان از جمله عدم موافقت با مرخصی‌اش دست به اعتصاب غذای تر زد و از یکشنبه ۲۷ بهمن اعتصاب غذای خشک را شروع کرد.
وی از ۲۹ آبان ۱۳۹۷ در زندان به سر می‌برد.اعتصاب غذای امیرسالار داودی، وکیل زندانی
۲۸ نوامبر ۲۰۱۹ (هفتم آذر ۱۳۹۸) شورای انجمن‌های حقوقی و وکالت اروپا جایزه حقوق بشر خود را به چهار وکیل حقوقی ایران، از جمله امیرسالار داودی، اعطا کرد.اعطای جایزه حقوق بشری وکلای اروپا به چهار وکیل ایرانی
23 سپتامبر ۲۰۲۲ (اول شهریور ۱۴۰۱) هیات داوران در شهر بوردو فرانسه وکیل امیرسالار داودی را به عنوان برنده در سال ۲۰۲۲ معرفی کرد.
برتران فاورو، بنیانگذار جایزه حقوق بشری «لودوویک تراریو» و رئیس هیات داوران گفت که اعطای جایزه به امیرسالار داودی تاکیدی بر «غلبه نیروی مردمسالاری و مدافعان حقوق بشر» محسوب می‌شود. وی برخورد صورت گرفته با امیرسالار داودی را «اذیت و آزار قضایی» خواند.
امیر سالار داودی در زندان، به همراه چندین زندانی عقیدتی و سیاسی دیگر، به دلیل وضعیت نامناسب زندان و نیز مرخصی نیافتن در دورهٔ دنیاگیری کروناویروس، به کرونا دچار شد.
علی خان اصفهانی یا علی پرتو اعظمشرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران (جلد اول) معروف به حکیم اعظم (۱۲۵۶ – ۱۳۱۷ش) عضو پیوسته فرهنگستان ایران، شهردار تهران، استاد دانشگاه تهران و ریاست اسبق مدرسه عالی علوم سیاسی و حقوق و نماینده مردم تهران در دوره دوم مجلس شورای ملی بود.
در تهران و خیابان شیراز شمالی کوچه ای بنام او نامگذاری شده‌است.
علی فرزند میرزا ابوالقاسم شیرازی در سال ۱۲۵۶ در اصفهان به دنیا آمد و تحصیلات مقدماتی و تا مقطع دبیرستان را در این شهر به پایان برد.
حکیم اعظم سپس برای تحصیل در رشته طب وارد دارالفنون شد و در این دوره با افرادی همچون محمدعلی فروغی ذکاءالملک، سید ولی‌الله نصر، ممتاز الاطباء و یحیی میرزا شمس لسان الحکما هم دوره بود. او پس از پایان تحصیلات در دارالفنون با حمایت امین الضرب برای ادامه تحصیل در رشته پزشکی به فرانسه رفته و در دانشگاه پاریس به مدت ده سال به تحصیل پرداخت.روزنامه اطلاعات پرتو، حکیم اعظم- ۱۲ آذر ۱۳۹۲ https://www.ettelaat.com/پرتو،-حكيم-اعظم/
علی پرتو پس از بازگشت به ایران به عضویت در مجلس شورای ملی (حزب اعتدالیون- حوزه تهران) انتخاب شد. او به دلیل توانمندی در پزشکی از سوی محمدعلی شاه به لقب حکیم اعظم انتصاب یافت.
از مسوولیتهای او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:https://www.ghazavatonline.com/7246/biography-of-dr-ali-partov-famous-to-hakim-azam/
گنجینه دارو و درمان
کارلا ماچلونی (; – ) هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "آنای بروکلین" اشاره کرد.
قهرمانان گریه نمی‌کنند (به انگلیسی: Heroes Shed No Tears) یک فیلم سینمایی جنگی هنگ کنگی محصول سال ۱۹۸۶ به کارگردانی جان وو با بازی ادی کو است. فیلم‌برداری این فیلم قبل از موفقیت جان وو برای ساخت فیلم "فردایی بهتر" بود. داستان این فیلم در مورد گروهی از مزدوران در یک مأموریت برای استخراج یک داروی فعال‌کننده روان از منطقه هندوچین است.
http://ipac.hkfa.lcsd.gov.hk/ipac/cclib/ipac.jsp
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Heroes_Shed_No_Tears_(1986_film)#CITEREFElder2005
سیاره گمشده یک مجموعه بازی ویدئویی تیراندازی سوم شخص است که توسط کپ‌کام منتشر شده‌است. این مجموعه داستان چندین قهرمان در ای.دی. ان ۳، سیاره‌ای در جریان یک سیاره‌ی یخ زده را دنبال می‌کند و نشان می‌دهد که این قهرمانان چگونه با خطرها جنگیده و دوام می‌آورند و اجتماعاتی را روی سیاره به وجود می‌آورند.
این مجموعه شامل سه عنوان اصلی ""، "سیاره گمشده ۲" و "سیاره گمشده ۳" و مشتقی با نام "ای.اکس. تروپرز" است.
این مجموعه تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۸ در تمام جهان، ۶٫۱ میلیون نسخه فروخته بود.
سید ولی‌الله نصر (۱۲۵۷–۱۳۲۴) طبیب و فیلسوف دوران معاصر و عضو نخستین دورهٔ مجلس شورای ملی، معاون دانشگاه تهران، عضو فرهنگستان ایران، رئیس دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی و دانشکدهٔ علوم دانشگاه تهران و از تنظیم‌کنندگان قانون اساسی مشروطه و متمم آن بود.https://www.ettelaat.com/ولي‌الله-خان-نصر-2/
خاندان نصر یکی از خاندان فعال در امور دانشگاهی و فلسفه هستند که از این جمله می‌توان به نصرالاطباء کاشی، سید حسین نصر، ولی‌رضا نصر اشاره کرد. مادر وی دختر شیخ فضل‌الله نوری بود.
او در سال ۱۲۵۷ در در کاشان به دنیا آمد و پس از آموختن مقدمات دروس رایج آن زمان در سن ۱۲ سالگی به تهران و مدرسه دارالفنون آمده و به تحصیل در رشته پزشکی پرداخت و به اخذ مدرک دکترا در این رشته نائل شد. او همچنین در رشته‌های علم حقوق و فلسفه و حکمت و ادبیات عربی و معارف اسلامی نیز معلومات خود را تکمیل نمودفرهنگ فارسی معین (جلد ششم)
دکتر نصر پس از فارغ‌التحصیلی، در مدرسهٔ دارالفنون به امر تدریس و در دادگستری به سمت قضائی مشغول شد. پس از صدور مشروطه، از طرف صنف اصناف به وکالت نخستین دورهٔ مجلس شورای ملی برگزیده شد و در تدوین قانون اساسی مشروطه و متمم آن فعالیت کرد."چهره‌ها در تاریخچهٔ نظام آموزش عالی حقوق و عدلیهٔ نوین"، عباس مبارکیان، ۱۳۷۷
پس از پایان دورهٔ نخست مجلس شورای ملی به سمت معاونت عدلیه (دادگستری) منصوب شد و کفالت وزارت دادگستری را نیز بر عهده داشت. مدتی نیز ریاست مدرسهٔ عالی علوم سیاسی و مدرسهٔ طب با دکتر نصر بود. او از سال ۱۳۰۰ تا پایان عمر سِمَتِ مدیرکلیِ وزارت معارف (فرهنگ) را برعهده داشت و در برخی موارد نیز مسئولیت سرپرستی وزارتخانه با او بود.
پس از تشکیل دانشگاه تهران به معاونت آن دانشگاه منصوب شد و مدتی نیز ریاست دانشکده‌های ادبیات و علوم دانشگاه تهران را عهده‌دار شد.
او سرانجام در سال ۱۳۲۴ بر اثر حادثهٔ تصادف با دوچرخه‌سوار درگذشت. در زمان فوت، ریاست دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه تهران با او بود.https://www.ghazavatonline.com/9432/زندگی-نامه-دکتر-ولی-الله-خان-نصر-کاشانی/
پی‌اس‌ام ۳ (کوتاه‌شده مجله پلی‌استیشن ۳) یک مجله مربوط به بازی‌های ویدئویی است که به تمام بازی‌های عرضه شده برای کنسول‌های سونی و کنسول‌های بازی دستی می‌پردازد. این مجله توسط شرکت بریتانیایی فیوچر پی‌ال‌سی منتشر می‌شود.
این مجله با نام پی‌اس‌ام ۲ از اکتبر سال ۲۰۰۰ شروع به کار کرد و به سرعت تبدیل به یکی از محبوب‌ترین مجله‌های غیررسمی پلی‌استیشن شد. در شماره ۷۸، نام مجله به پی‌اس‌ام ۳ تغییر یافت تا روی پلی‌استیشن ۳ تمرکز بیشتری داشته باشد، اما مطالب مجله همچنان پلی‌استیشن همراه و پلی‌استیشن ۲ را هم پوشش می‌داد. در ژوئیه ۲۰۱۱، "پی‌اس‌ام ۳" دچار طراحی شد تا «نیازهای گیمر مدرن و جوان» را برآورده سازد.
در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۲، اعلام شد که "پی‌اس‌ام ۳" و مجله خواهر آن یعنی جهان اکس‌باکس توسط فیوچر تعطیل خواهند شد. آخرین شماره این مجلات در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۲ منتشر شد.
لکانِـمَب () یک آنتی‌بادی مونوکلونال است که برای درمان بیماری آلزایمر استفاده می‌شود. و محصول مشترک بایوژن و ایزای است. این دارو آنتی بادی محرک-آمیلوئید بتا است.
این مادهٔ شیمیایی، نمونهٔ انسانی‌شده از پادتن mAb158 موش است که پیش‌سازهای فیبریل را شناسایی کرده و در مدل‌های حیوانی از رسوب آمیلوئید بتا که ایجادکنندهٔ آلزایمر است، جلوگیری نموده‌است.
در سپتامبر ۲۰۲۲ بایوژن اعلام کرد نتایج یک کارآزمایی بالینی فاز ۳ برای متوقف کردن روند بیماری آلزایمر مثبت بوده است.
رقابت بین‌المللی یهودی منوهین برای ویولن‌نوازان جوان () یک رقابت بین‌المللی موسیقی برای نوازندگان ویولن زیر ۲۲ سال است که از سال ۱۹۸۳، هر دو سال یکبار برگزار می‌شود.
هم‌فعال‌ساز ۱ رونویسی تنظیم‌شونده توسط پروتئین متصل‌شونده به عناصر پاسخ‌دهنده به آدنوزین مونوفسفات حلقه‌ای () که به‌اختصار CRTC1 گقته می‌شود و پیش‌تر به نامِ TORC1 هم شناخته می‌شد، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"CRTC1"» کُدگذاری می‌شود.
این پروتئین در مغز و کبد جنین و همچنین عضلات اسکلتی، قلب و غدد بزاقی بزرگسالان و بخش‌های متفاوتی از دستگاه عصبی مرکزی آنان بیان و ساخته می‌شود.
ایوت لالوا (؛ زادهٔ ) دونده، و ورزشکار دو و میدانی اهل بلغارستان است. او در مسابقات دو ۱۰۰ متر، دو ۲۰۰ متر، و دو سرعت تخصص دارد و در حال حاضر دوازدهمین زن سریع تاریخ است. او در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ در دو ۱۰۰ متر چهارم و در دو ۲۰۰ متر پنجم شد. از ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ به علت جراحت از میدان مسابقه دور بود و در ۲۰۱۲ قهرمان دو ۱۰۰ متر زنان اروپا شد و در ۲۰۱۶ مدال طلای دوی ۱۰۰ متر و ۲۰۰ متر زنان اروپا را برد.
آندرس ریدبرگ (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گوتبورگ اشاره کرد.
ایوار ویدلوند (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
اسون اندرسون (; – ۳۰ مه ۱۹۸۱) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آی‌ای‌کی اشاره کرد.
اتو اندرسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
نیلز اکسلسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
ارنست اندرسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
رونه کارلسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
ویکتور کارلوند (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
هلگه لیلیبیورن (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
نیلز روزن (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
اینار اسنیت (; زاده – درگذشته ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
وی ۱۷ بازی برای سوئد کرده است.
گوستا دانکر (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
رانگار گوستاوسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
کارل اریک هلمبرگ (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
گونار یانسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
جرج یوهانسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
محمدعلی بهارلو (زادهٔ ۲ فروردین ۱۳۰۷ در تهران – درگذشتهٔ ۲۲ بهمن ۱۳۸۵ در تهران) موسیقی‌دان و نوازندهٔ ویولن اهل ایران بود. وی به خاطر آموزش ویُلن، و نیز به خاطر طبقه‌بندی فرم‌های رایج در موسیقی ردیفی شناخته می‌شود.
بهارلو در ۲ فروردین ۱۳۰۷ ه‍.ش در تهران به دنیا آمد. او تنها فرزندی از خانوادهٔ خودش بود که هنرمند شد. بنا به یک روایت بهارلو از شاگردان ابوالحسن صبا بود، اگر چه روایتی دیگر آن را تکذیب کرده‌است. بهارلو خود بعداً شاگردان زیادی در رشتهٔ نوازندگی ویولن تعلیم داد. تا حدود سال ۱۳۴۰ وی اجراهای عمومی نیز داشت (از جمله در تنها شبکهٔ تلویزیونی ایران در آن زمان). وی همچنین رهبر ارکستر خودش بود که برخی از نوازندگان آن عبارت بودند از هوشنگ ظریف، حسن ناهید، جلال ذوالفنون و رضا شفیعیان. اولین اجرای عمومی بهارلو پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۷۴ بود که به همراه تقی بینش در یک کنسرت آموزشی-پژوهشی شرکت کرد و مقداری نیز بداهه‌نوازی کرد.
بهارلو به همراه همسرش (که از فرهنگیان بود) سه فرزند داشت: پرسیا (متولد ۱۳۴۷)، کیمیا (متولد ۱۳۵۷) و ایلیا (متولد ۱۳۵۹). هر سهٔ این فرزندان موسیقی را تا سطوح عالی فراگرفتند و پرسیا و ایلیا به صورت حرفه‌ای به آن پرداختند (کیمیا دندانپزشک شد).
بهارلو در ۲۲ بهمن ۱۳۸۵ به دلیل عارضهٔ قلبی در منزل خودش در تهران درگذشت. مراسم تشییع او در تالار وحدت برگزار شد و پیکر او در قطعه هنرمندان بهشت زهرا و در کنار پرویز یاحقی (که در ۱۳ بهمن همان سال درگذشته بود) به خاک سپرده شد.
بهارلو در سال ۱۳۲۵ خورشیدی یک آموزشگاه موسیقی رسمی در تهران تأسیس کرد که قدیمی‌ترین مؤسسهٔ آموزش موسیقی ایرانی در تاریخ معاصر ایران دانسته می‌شود.
بهارلو اولین کسی بود که به طبقه‌بندی فرم‌های رایج در موسیقی ردیفی اهتمام ورزید؛ او بر خلاف نوازندگان هم‌دوره‌اش که صرفاً به تقلید و تکرار این فرم‌ها می‌پرداختند به فکر تعریف تدوین آنچه خود «فرم‌های سازندهٔ موسیقی ایرانی» می‌نامید افتاد، و در این باره مجموعه کتابی نیز با عنوان "خودآموز ویولن و فرم‌های موسیقی" نوشت که شامل یک کتاب آموزش نوازندگی ویولن و پنج کتاب دیگر است که هر کدام به یکی از فرم‌های موسیقی ردیفی تعلق دارند. پس از حدود ۶۰ سال از چاپ اولیهٔ این کتاب، محتوای آن به همراه چند مقدمه و مؤخره در قالب کتابی جدید با عنوان "گنجینهٔ فرم‌های موسیقی ایران" بازنشر گردید. همسر بهارلو (فریده عدمی) و فرزندانش پریسا، کیمیا و ایلیا مقدمه‌های این کتاب را نوشته‌اند.
بنیک هاملتی هوهانیسیان (؛ زادهٔ در ایروان) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بانانتس، آلاشکرت، آرارات ایروان و نوآ اشاره کرد.
وی همچنین در زیر ۱۹ سال ارمنستان، زیر ۲۱ سال ارمنستان و تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. هوهانیسیان همچنین نخستین و تنها بازی ملی خود در تیم ملی فوتبال ارمنستان را که یک بازی دوستانه بود در تاریخ در کارسون، کالیفرنیا مقابل گواتمالا انجام داده‌است.
"Statistics accurate as of match played 28 May 2016"
اسون یوهانسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الفسبورگ اشاره کرد.
نارک آصلانیان (؛ زادهٔ در ایروان) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پیونیک، گاندزاسار کاپان اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. آصلانیان نخستین و تنها بازی ملی خویش را در چهارچوب یک بازی دوستانه در تاریخ ۴ ژوئن ۲۰۱۷ در در مقابل سنت کیتس و نویس انجام داده‌است.
آرمن مانوچاریان (؛ زادهٔ در ایروان) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بانانتس، باشگاه فوتبال پیونیک، روتور ولگوگراد و آق‌تپه اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. یان نخستین بازی ملی خود را که یک بازی دوستانه بود در تاریخ ۴ ژوئن ۲۰۱۷ در ایروان در مقابل سنت کیتس و نویس انجام داده‌است.
هنریک بادیکیان (; ؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شیراک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. بادیکیان نخستین و تنها بازی ملی خود را که یک بازی دوستانه بود در تاریخ ۲۱ نوامبر ۱۹۹۸ در آبوویان در مقابل استونی انجام داده‌است.
آرمن گیولبوداغیان (؛ زادهٔ ) بازیکن بازنشسته فوتبال در پست هافبک و مربی کنونی فوتبال اهل ارمنستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرماویر، باشگاه فوتبال لوری و باشگاه فوتبال بانانتس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. گیولبوداغیان نخستین و تنها بازی ملی خود را که یک بازی دوستانه بود در تاریخ ۱۶ ژوئیه ۱۹۹۴ در ایروان در مقابل مالت انجام داده‌است.
اریک وارطانیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ارمنستان است که در پست هافبک برای باشگاه سوچی روسیه و تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به پیونیک و میکا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. وارطانیان نخستین بازی ملی خود را که یک بازی دوستانه بود در تاریخ ۹ نوامبر ۲۰۱۷ در ایروان در مقابل بلاروس انجام داده‌است.
آرتیوم میکائلیان (؛ زادهٔ در گیومری) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. یان نخستین بازی ملی خود را که یک بازی دوستانه بود در تاریخ در مقابل تیم ملی فوتبال انجام داده‌است..
هاروتیون کاراپتیان ( ؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل ارمنستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لس‌آنجلس گلکسی و باشگاه فوتبال سن‌خوزه ارث‌کوئیکز اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. کاراپتیان نخستین بازی ملی خود را که یک بازی دوستانه بود در تاریخ ۴ ژانویه ۱۹۹۷ در وینیا دل مار در مقابل شیلی انجام داده‌است.
سارگیس کارنی کاراپتیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بانانتس، باشگاه فوتبال میکا، و باشگاه فوتبال آرارات ایروان اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. کاراپتیان نخستین بازی ملی خود را که یک بازی دوستانه بود در تاریخ ۱۱ فوریه ۲۰۰۹ در لیماسول در مقابل لتونی انجام داده‌است.
آلکساندر سرگئی توماسیان (; ؛ زادهٔ ) مربی فوتبال ارمنی‌تبار اهل روسیه است.
از باشگاه‌هایی که وی در آن مربیگری نموده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال روستوف و باشگاه فوتبال دینامو استاوروپول اشاره کرد.
پسران وی و آلکساندر توماسیان بازیکن حرفه ای فوتبال هستند.
نات کرون (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
آروید تورن (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
کارن آساتریان (؛ زادهٔ در ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آراکس آرارات، باشگاه فوتبال آرارات ایروان، باشگاه فوتبال میکا آشتاراک و باشگاه فوتبال اسپارتاک ایروان اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. کارن آساتریان نخستین بازی ملی خود را که یک بازی دوستانه بود در تاریخ در در مقابل تیم ملی فوتبال انجام داده‌است.
هری لوندهال (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هلسینگبورگس، و باشگاه فوتبال هلسینگبورگس، اشاره کرد.
داویت هاکوبیان (؛ زادهٔ در گیومری) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است.
وی در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال ارمنستان، زیر ۲۱ سال ارمنستان و همچنین تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. هاکوبیان نخستین بازی ملی خود که یک بازی دوستانه بود در کارسون، کالیفرنیا در تاریخ ۱ ژوئن ۲۰۱۶ در مقابل السالوادور انجام داده است.
آرمن پتیکیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال میکا، باشگاه فوتبال هومنمن بیروت و باشگاه فوتبال ایروان اشاره کرد.
وی در تیم ملی فوتبال تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. پتیکیان نخستین بازی ملی خود را که یک بازی دوستانه بود در تاریخ ۹ ژانویه ۲۰۰۰ در لس آنجلس در مقابل تیم ملی فوتبال گواتمالا انجام داد.
تودور ماریان زچیو (؛ ؛ زادهٔ در بخارست) بازیکن فوتبال در پست مدافع و هافبک رومانیایی‌تبار اهل ارمنستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به پیونیک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. زچیو نخستین بازی ملی خود را QE-12 در تاریخ ۶ سپتامبر در ایروان در مقابل یونان انجام داده‌است.
آرکادی آقاسو دوخویان (؛ زادهٔ در ایروان) بازیکن فوتبال بازنشسته در پست مدافع اهل ارمنستان است. برادر وی کارن دوخویان نیز بازیکن حرفه ای فوتبال بود. وی به دلیل آسیب‌دیدگی جدی خیلی زود بازنشسته شد.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آراکس آرارات، بانانتس و میکا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. دوخویان نخستین بازی ملی خود را در تورنمنت آلبنا موبیتل در تاریخ ۱۲ فوریه ۲۰۰۱ در مقابل ازبکستان انجام داد.
بنای یادبود ویکتوریا، و ، ساختمان مرمرین بزرگی است که در کلکته در بنگال غربی هند در میان سال‌های ۱۹۰۶ تا ۱۹۲۱ میلادی و در نکوداشت ملکه ویکتوریا (زاده شده ۱۸۰۹ میلادی و درگذشته ۱۹۰۱ میلادی)، ملکهٔ پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند و نیز امپراتریس هند ساخته شده است. این بنا هم اکنون تبدیل به موزه شده و به یکی از مراکز گردشگری شهر کلکته تبدیل شده است.
این بنا بدست «سر ویلیام امرسون» معمار بریتانیایی، با آمیزه‌ای از سبک معماری ویکتوریایی و معماری هند الهام از سبک هندی و گورکانی طراحی و ساخته شد. بلندای این بنا ۵۶ متر و مساحت آن بیش از ۷ هزار مترمربع بوده و در ساخت آن از سنگ‌های شهر ماکرانای هند استفاده شده است. کاخ ویکتوریا دربرگیرنده یک موزه شامل مجموعه بزرگی از یادبودهای مربوط به ملکه ویکتوریا و حضور بریتانیا در هند و همچنین چند نمایشگاه و نگارخانه دیگر است. پس از استقلال هند در سال ۱۹۴۷ بخش‌های دیگری نیز به این بنای یادبود افزوده شد که از آن میان نگارخانه رهبر ملی و آثار مربوط به استقلال هند می‌شود.
هوهانس ساموئلی دمیرچیان (؛ زادهٔ در ؟) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به شیراک، اسپارتاک ایروان، استال آلچفسک، بانانتس و کوتایک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. دمیرچیان نخستین بازی ملی خود QW-17 در تاریخ ۲ دسامبر ۲۰۰۰ در اسلو در مقابل نروژ انجام داده‌است.
هلنا برودین (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل سوئد است. او در بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۲۰۰۰ در بیش از ۴۰ فیلم و تلویزیون ظاهر شد.
آنیکا هالین (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل سوئد است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "دختری با خالکوبی اژدها"، "دختری که با آتش بازی کرد، و "دختری که به لانه زنبور لگد زد" اشاره کرد.
هلن تارستین (؛ زادهٔ ) نویسنده اهل سوئد است. آثار هلن در گونه داستان‌های جنایی
جا می‌گیرد. شخصیت اصلی داستان‌های او ایرنه هاس است. او قبل از اینکه نویسندگی کند، به عنوان یک پرستار و سپس یک دندان‌پزشک مشغول به کار بود، اما به دلیل بیماری مجبور به ترک شغل خود شد. در طول بیماریش او به عنوان مترجم مقالات پزشکی فعالیت می‌کرد.
مونا مالم (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل سوئد است.
از فیلم‌ها یا سریال‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "فنی و الکساندر"، "مهر هفتم"، "لبخندهای یک شب تابستانی، "بعد از عروسی"، "داستان تراژدیک هملت - شاهزادهٔ دانمارک" و "بهترین نیات" اشاره کرد.
چِرنی یک نام خانوادگی اروپای شرقی‌ست. واژهٔ «چِرنی» در بسیاری از زبان‌های اسلاوی به‌معنی «سیاه» است. به‌عنوان نام خانوادگی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
حس وحشت () یک فیلم در سبک درام و صامت به کارگردانی هانس اشتاینهوف است که در سال ۱۹۲۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به هنری ادواردز، الگا برینک، و برونو کاستنر اشاره کرد.
چون دوست دارم () یک فیلم در سبک صامت است که در سال ۱۹۲۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به فریتس آلبرتی، ویلی فریچ، کارل آوئن، آلبرت پاولیگ، و ایتا رینا اشاره کرد.
گربه کوچه () یک فیلم در سبک درام و صامت به کارگردانی هانس اشتاینهوف است که در سال ۱۹۲۹ منتشر شد.
زن دکتر () یک فیلم در سبک درام و صامت است که در سال ۱۹۲۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به الکساندر مورسکی اشاره کرد.
مارگیت مانستاد (; – ) هنرپیشه اهل سوئد بود. از جمله فیلم‌های او می‌توان به چون دوست دارم، حس وحشت و گربه کوچه اشاره کرد.
سینار ممکن است اشاره به یکی از موارد زیر باشد:
هایپر یک مجله استرالیایی مربوط به بازی‌های ویدئویی است که مطالب را در خصوص سکوهای متفاوتی منتشر می‌کند. "هایپر" قدیمی‌ترین مجله مربوط به بازی‌های ویدئویی در استرالیا است که همچنان چاپ می‌شود و نخستین انتشار آن در سال ۱۹۹۳ بوده‌است. سردبیر کنونی این مجله، دنیل ویلکز است.
نلی () یک فیلم در ژانر فیلم زندگی‌نامه‌ای و درام است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. داستان این فیلم زندگی نلی آرکان را به تصویر می‌کشد. این فیلم اثر کارگردان کانادایی آنه ایموند است. فیلم نلی نامزد دو جایزه جوایز سینمایی کانادا و برنده جایزه هنرهای تصویری کانادا و جایزه تلویزیون برای بهترین طراحی لباس فانتزی شده است.
آنه ایموند (؛ زادهٔ ۱۹۸۲) کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل کانادا است. از جمله آثار او می‌توان فیلم نلی را نام برد. فیلم او برنده جایزه هنرهای تصویری کانادا شده است.
وادا یوشیموری ; – ) سامورایی در اوایل دوره کاماکورا یک گوکه‌نین در شوگون‌سالاری کاماکورا اهل ژاپن بود. وی عموی فوجیوارا نو هیده‌یاسو بود.
فوجیوارا نو هیده‌یاسو ; نامشخص – ) سامورایی در نیمه اول شوگون‌سالاری کاماکورا فرمانده لشکر امپراتور گو-توبا در نبرد جوکیو بود.
پیوند مرده (یا linkrot) حالتی است که در آن ابرپیوندها در وب‌سایت‌های شخصی یا به‌طور کلی در اینترنت، به صفحات وب، سرورها یا سایر منابع اشاره کنند که برای همیشه از دسترس خارج شده‌اند. هیچ نظر دقیقی در مورد اینکه چه مدت وب سایت‌ها و سایر منابع بر روی اینترنت باقی می‌مانند وجود ندارد. در این زمینه مطالعات زیادی انجام شده که تخمین‌های بدست آمده از آن‌ها با توجه به پیوندهای مورد بررسی قرار گرفته، به مقدار زیادی متفاوت است.
یکی از رایج‌ترین دلایل به وجود آمدن یک پیوند مرده این است که صفحه وبی که به آن اشاره شده، دیگر وجود ندارد. این اغلب به یک خطای ۴۰۴ منجر می‌شود که نشان می‌دهد سرور وب پاسخ داده اما صفحه مورد نظر پیدا نشده‌است. نوع دیگری از لینک مرده زمانی رخ می‌دهد که سرور میزبان صفحه هدف از کار می‌افتد یا به یک دامنه جدید انتقال می‌یابد. همچنین مرورگر ممکن است یک خطای DNS را نشان دهد یا یک سایت غیر مرتبط با محتوای مورد نظر نمایش دهد. این حالت زمانی رخ می‌دهد که یک نام دامنه منقضی شده و توسط یک طرف دیگر دوباره ثبت شود.
پاسخ 404 "Not Found" یا همان "صفحه مورد نظر پیدا نشد" به قدری رایج است که حتی کاربرانی که به ندرت با اینترنت سر و کار دارند هم با آن آشنا هستند.
هوجو توکیفوسا ; – ) یکی از اعضای خاندان هوجو برادر هوجو یوشیتوکی، شیکن وقت، در اواخر عمر بهکشو اهل ژاپن بود.
دختران زیبا، شوهران حیله‌گر فیلمی محصول سال ۱۹۸۲ و به کارگردانی کاتا سوبا رائو است. در این فیلم بازیگرانی همچون ن. ت. راما رائو، سری دوی، کریشنا، رادیکا ساراتکومار ایفای نقش کرده‌اند.
نبرد تننوجی یک نبرد در سال ۱۶۱۵ میلادی بین نیروهای توکوگاوا ایه‌یاسو و نیروهای وفادار به تویوتومی هیده‌یوری بود. این نبرد بخشی از محاصره اوساکا بود و تویوتومی هیده‌یوری یک ضد حمله را بر ضد ارتش توکوگاوا و محاصره را برنامه‌ریزی کرده بود. هر دو طرف با اشتباهاتی مواجه شدند تا اینکه جناح هیده‌یوری در نهایت سقوط کرد. هیده‌یوری احتمالاً در پایان این نبرد خودکشی کرده‌است. تلفات ارتش تویوتومی تقریباً ۵۰٪ بود و بیش از ۱۵۰۰۰ نفر از ارتش وی جان خود را در این نبرد از دست دادند. این نبرد همچنین نبرد نهایی سانادا یوکیمورا بود.
خانواده ثروتمند فیلمی محصول سال ۱۹۸۲ و به کارگردانی کی اس رامی ردی است. در این فیلم بازیگرانی همچون کریشنا، سری دوی ایفای نقش کرده‌اند.
شورش جینشین پس از مرگ امپراتور تنجی اختلافات به علت جانشینی وی در ژاپن بود که در سال ۶۷۲ به وقوع پیوست. امپراتور تنجی در ابتدا برادرش، شاهزاده اوآما را به عنوان جانشین خود تعیین کرده بود، اما بعداً نظر خود را به نفع پسرش، شاهزاده اوتومو تغییر داد. پسر او کمتر از یک سال سلطنت کرد و سپس جان خود را گرفت و عمویش به عنوان امپراتور تنمو به سلطنت رسید.
امپراتور تنجی به سلطنت رسید و پایتختی را در «اومی-اوتسو» (شهر اوتسو، شیگا کنونی)، استان شیگا مستقر کرد. وی تمام تلاش خود را برای تأسیس یک کشور قدرتمند انجام داد، با تقلید از سلسله تانگ در چین، فرهنگ، معماری و سیستم‌های سیاسی را تغییر داد. ژاپن مجبور بود وانمود کند که به اندازه تانگ قدرت دارد زیرا اگر ژاپن ضعیف قلمداد می‌شد، ترس از حمله تانگ به کشور و تسخیر آن وجود داشت.
مورد بعدی که امپراتور تنجی باید انجام می‌داد تعیین جانشین خود بود. همسر او یاماتوهیمه بود و از خانواده امپراتوری ژاپن اما هیچ فرزندی بین این دو وجود نداشت. او باید از پسران همسران غیر خاندان امپراتوری مرد مناسب را پیدا می‌کرد. پسرش شاهزاده اوتومو سخت‌کوش، بسیار باهوش و روشنفکر بود و توانایی کافی برای سلطنت بعدی را داشت.
اگرچه شاهزاده اوتومو تقریباً کامل بود، مادر او متولد خاندان پایینی بود. وی از خاندان مناطق روستایی بود و از نظر سلطنتی در زمینه مناسبی متولد نشده بود و این یک ضرر بزرگ برای شاهزاده اوتومو در جهت سلطنت بود.
در همان زمان، برادر کوچکترِ امپراتور تنجی به نام شاهزاده اوآما نیز گزینه دیگر امپراتوری بود. شاهزاده اوآما به اندازه شاهزاده اوتومو برجسته و توانا بود و تقریباً آمادگی لازم را برای امپراتوری داشت، با این تفاوت که او جوان‌تر بود و همچنین شهرت او بسیار بالاتر از شاهزاده اوتومو بود زیرا او از پایگاه خانوادگی و اجتماعی بالاتر و مناسب تری بهره‌مند بود. بالاتر بودن پایگاه خاندان مادری دلیل اصلی دردسرهای بعدی شد.
در سال ۶۷۰، امپراتور تنجی بیمار شد. او فهمید که نمی‌تواند مدت زیادی زنده بماند و آرزو کرد که پس از مرگ او، سلطنت به پسرش شاهزاده اوتومو منتقل شود. از آنجا که بزرگترین رقیب اوتومو، شاهزاده اوآما بود، امپراتور تلاش کرد که اوآما را از سر راه کنار بزند. امپراتور تنجی شاهزاده اوآما را به اتاق خواب خود دعوت کرد و پرسید آیا اوآما قصد تصاحب تاج و تخت را دارد یا خیر، اگر او بله جواب مثبت می‌داد، امپراتور او را به عنوان یک خیانتکار دستگیر و مجازات می‌کرد. شاهزاده اوآما آنقدر باهوش بود که ترفند خود را بشناسد و پاسخ داد که هیچ اراده ای برای جانشینی تاج و تخت ندارد و می‌خواهد اوتومو امپراتور بعدی باشد. او اضافه کرد که می‌خواهد به جای وراثت تاج و تخت راهب شود و در معبدی در یوشینو بازنشسته خواهد شد. از آنجا که دیگر هیچ دلیلی برای مجازات اوآما وجود نداشت، امپراتور پیشنهاد شاهزاده را پذیرفت. روز بعد اوآما به یوشینو رفت و راهب شد.
امپراتور اعلام کرد که اوتومو امپراتور بعدی است. اوتومو شش نفر را به اتاق خواب امپراتور احضار کرد و آنها را وادار کرد تا در مقابل امپراتور سوگند یاد کنند که به او کمک کنند. امپراتور سرش را تکان داد و چند روز بعد او درگذشت.
پس از مرگ امپراتور، شاهزاده اوتومو فعالیتهای اداری خود را به عنوان یک امپراتور آغاز کرد.
از طرف دیگر، شاهزاده اوآما وانمود می‌کرد که در معبد یوشینو راهب است، اما او در جستجوی فرصتی برای شورش علیه اوتومو و خلع او از سلطنت بود. او مخفیانه اسلحه و سربازان را جمع می‌کرد تا برای کودتا آماده شوند. در هفتم ماه ۶۷۲، او یوشینو را ترک کرد و به سمت قصری در اوتسو که امپراتور جدید اوتومو در آنجا مستقر بود، رهسپار شد.
دشواری‌های زیادی سر راه نیروهایش قرار داشت: در بعضی از مناطق حملات چریکی آنها را برای مدت‌ها متوقف می‌کرد و هر بار که چنین دشواری‌هایی داشتند، با شجاعت و بردباری علیه دشمنان می‌جنگیدند و طرفداران خود را به سمت خود می‌کشیدند.
جنگ حدود یک ماه به طول انجامید. پس از یک مبارزه ناامیدکننده، اوآما پایتخت را تصرف کرد. اوتومو به کوه ناگارا در نزدیکی کاخ فرار کرد، و در آنجا خودکشی کرد.
شاهزاده اوآما، پایتخت را به آتش کشید و به آسوکا، یاماتو بازگشت، و در آنجا کاخ آسوکا-کیومیهارا را ساخت و با «اونو-سارارا» (امپراتریس جیتو) ازدواج کرد.
تورون-سور-رون یک کمون در بخش آردش در ناحیه اوورنی-رون-آلپ واقع در ۲۰ کیلومتری شمال ولانس در جنوب شرقی فرانسه واقع شده‌است. این کمون در دره رود رون قرار گرفته‌است.
قاضی چوداری فیلمی محصول سال ۱۹۸۲ و به کارگردانی کی. راگاوندرا رائو است. در این فیلم بازیگرانی همچون ن. ت. راما رائو، سری دوی، شارادا ایفای نقش کرده‌اند.
در سال ۱۹۸۳ فیلم قاضی چودری از روی این فیلم ساخته شد.