moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اگر از تمام این مسائل بگذریم یکی از بزرگ‌ترین مسائل موجود در جمهوری آذربایجان که این کشور با آن دست و پنجه نرم می‌نماید مسئله بحران ناگورنو قره باغ است. درگیری‌های حل نشده قره باغ همچنان مانعی برای ثبات و شکوفایی منطقه ای است که آذربایجان در آن حضور دارد. اتحادیه اروپا، از جمله از طریق نماینده ویژه خود در قفقاز جنوبی و بحران گرجستان، از تلاش‌های روسای مشترک گروه مینسک سازمان امنیت و همکاری اروپا برای تسهیل حل و فصل منازعات، این فرایند را پشتیبانی و تکمیل می‌کند. اتحادیه اروپا همچنین فعالیت‌های جامعه مدنی اعتماد سازی و ایجاد صلح را برای حمایت از روند صلح رسمی و هدف از بین بردن شکاف درگیری ارتقا می‌دهد. در سال ۲۰۱۸، اتحادیه اروپا و آذربایجان گفتگوی امنیتی سطح بالایی را برای کمک به افزایش تبادل اطلاعات و همکاری آغاز کرده‌اند.
اما نکتهٔ مهم این است که باید دقت نمود که تمام روابط بین اتحادیه اروپا و جمهوری آذربایجان در این موضوعات خلاصه نمی‌شود. در راستای عملیاتی نمودن برنامه‌های همکاری فی ما طرفین، به خصوص برنامه‌های که در قالب «برنامهٔ همکاری شرقی» که به امضای آن‌ها رسیده‌است، مشکلات و اختلافات بسیاری به وجود آمده‌است که پیشروی در اجرایی نمودن این برنامه‌ها را با مشکلاتی جدی رو به رو ساخته‌است. در این مقاله برای شناخت بهتر و تسلط بیشتر بر روابط باکو – اتحادیه اروپا به این مسئله که بسیار مهم است در ادامه پرداخته خواهد شد.
مشکلات غیر اقتصادی بین اتحادیه اروپا و جمهوری آذربایجان در ۴ گزینه خلاصه می‌شود:
دموکراسی و حقوق بشر همواره یکی از موضوعات اساسی و مهم اروپا برای برقراری روابط دوستانه با دیگر کشورها برای همکاری‌های دو جانبه و چند جانبه بوده‌است. به ظاهر حقوق بشر در این رابطه یکی از خط قرمزهای اتحادیه اروپا برای همکاری‌ها به حساب می‌آید. به خصوص برای کشورهای اروپایی که خواستار پیوستن به اتحادیه اروپا می‌باشند، رعایت حقوق بشر در آن کشور و وجود یک دموکراسی حقیقی از جمله پیش شرط‌های اولیه برای کشورهایی است که خواستار پیوستن به این اتحادیه است. پیش شرطی که کشورهای بسیاری را به ویژه کشورهایی مانند جمهوری آذربایجان که بحث دموکراسی و انتخابات در آن جا با مشکلات عدیده ای روبه رو است با چاش‌های بسیاری رو به رو ساخته‌است.
در همین راستا اتحادیه اروپا، جمهوری آذربایجان را ترغیب کرد قبل از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در ۱۱ آوریل ۲۰۱۸، اصلاحاتی در زمینه آزادی انتخابات، آزادی تجمع و آزادی رسانه‌ها را اجرایی کند. اتحادیه اروپا در پی «نشست همکاری جمهوری آذربایجان و اتحادیه اروپا» در بروکسل اجرا شدن تعهدات این کشور را برای اتحادیه اروپا دارای اهمیت حیاتی دانست.
در یک قرارداد همکاری بین طرفین (جمهوری آذربایجان و اتحادیه اروپا) مواد متعددی در مورد دموکراسی ذکر شده‌است. در جایی از این قرارداد ذکر شده‌است که "احترام به دموکراسی، اصول حقوق بین‌الملل و حقوق بشر به‌طور خاص در منشور سازمان ملل متحد تعریف شده‌است و باید اجرایی شود. قانون نهایی هلسینکی و منشور پاریس برای اروپای جدید، و همچنین اصول اقتصاد بازار، از جمله اسنادی است که در آن این موارد ذکر شده‌است.
کنفرانس جامعه مهندسین عمران کانادا CSCE، عناصر اساسی مشارکت این توافق‌نامه و زیر بنای سیاست‌های داخلی و خارجی احزاب را تشکیل می‌دهد. همچنین در مادهٔ ۵ این قرارداد ذکر شده‌است که می‌بایست یک گفتگوی سیاسی منظم بین طرفینی ایجاد شود که قصد دارند در امر توسعه کمک دهند. همچنین شدت بخشیدن این همکاری باید روابط بین جامعه را تقویت و تحکیم کند. در این راستا نیز جمهوری آذربایجان باید، از تغییرات سیاسی و اقتصادی که در این کشور قرار است اتفاق بیفتدپشتیبانی کند و به ایجاد اشکال جدید همکاری کمک کند.
به‌طور مثال در این راستا، اتحادیه اروپا همواره در موضوع حقوق بشر و دموکراسی پرونده‌های بسیاری را مانع همکاری طرفین و پیوستن باکو به‌طور قطع به اتحادیه اروپا دانسته‌اند. یکی از این موارد پرونده ایلگار ممدف، فعال سیاسی اپوزیسیون است که از سال ۲۰۱۴ زندانی شده‌است.
در اسناد توافقنامه کنفرانس جامعه مهندسین عمران کانادا CSCE از گفتگوهای سیاسی در آذربایجان به عنوان یکی از راهکارها برای نهادینه شدن حقوق بشر و دموکراسی نام برده شده‌است که در ذیل آن نتایج و پیامدهای این پارامتر در این توافقنامه ذکر شده‌است. بر اساس این سند گفتگوهای سیاسی در جمهوری آذربایجان:
گقت و گوی و روابط بین جمهوری آذربایجان و اتحادیه اروپا موجب افزایش امنیت و ثبات در منطقه و ترویج توسعه در آینده کشورهای مستقل در قفقاز خواهد شد. در مادهٔ ۸ قراداد همکاری طرفین ذکرشده است که "پیش‌بینی می‌شود که طرفین درمورد موضوعات مربوط به تقویت همکاری، ثبات و امنیت در اروپا، رعایت اصول دموکراسی، و احترام و ارتقاء حقوق بشر، به ویژه افراد متعلق به اقلیت‌ها و در صورت لزوم در مورد امور مربوطه تلاش خواهند کرد. این گفتگوها ممکن است به صورت منطقه ای با هدف کمک به این گفتگوها و حل اختلافات و تنش‌های منطقه ای صورت گیرد.
اما تمامی این موارد، قراردادهایی هستند که با این که مفاد بسیار پراهمیت و قابل توجهی برای جمهوری آذربایجان به حساب می‌آید، بخش اعظمی از این نوشته‌ها در حد متن باقی ماندند و هیچگاه اجرایی نشدند.
در پایان سال گذشته میلادی کمیته وزیران شورای اروپا روند آغاز اعمال تحریم علیه باکو را آغاز کرد. علت این امر نقض حکم دادگاه حقوق بشر شورای اروپا بود که رای داده بود که باکو حقوق ایلغار ممدف را زیر پا گذاشته‌است.
در جمهوری آذربایجان برخی از ساختارهای حکومتی به ظاهر دموکراتیکتر شدند و ساختار کمونیسمی را تغییر دادند اما بسیاری دیگر از نهادهای دولتی فقط تغییر نام دادند و تفکر سازمانی و حتی ساختار زمان کمونیسمی نیز حفظ شده‌است. به عنوان مثال بعد از فروپاشی و استقلال جمهوری آذربایجان، به دلیل اعتقادات غیر دینی، سکولار و لائیک بودن حاکمان این کشور، ماهیت اداره مسلمانان قفقاز حفظ شده و با اهداف قبلی ولی در شکلی به ظاهر دموکراتیک به فعالیت ادامه می‌دهد.
یکی دیگر از نهادهایی که حقیقتاً در جمهوری آذربایجان فقط تغییر نام داده‌است تشکیلات امنیتی این کشور می‌باشد. تمام اسلوبهای پرونده سازی زمان کا.گ. ب امروز در اداره امنیت جمهوری آذربایجان MTN دنبال می‌شود.
نکته ای که باید به آن توجه داشت این است که آزادی رسانه در جمهوری آذربایجان به معنای حقیقی آن وجود ندارد و در کلامی دقیق تر باید گفت که تقریباً چنین آزادی را در این کشور نمی‌توان یافت. در این راستا بنیتا فررو والدنر کمیسر وقت اتحادیه اروپایی در امور روابط خارجی و سیاست‌های همسایگان اروپایی در نشستی دیپلماتیک هنگام صرف شام در باکو با طرح دو پرسش، در واقع وظایف اصلی دولت باکو را نیز گوشزد کرد؛ اولین سؤالی که در این نشست مطرح گردید و بیانگر نارضایتی اتحادیه اروپا از وضعیت آزادی رسانه‌ها در جمهوری آذربایجان، یعنی بازداشت بی‌دلیل سه روزنامه‌نگار آذربایجانی بود که اتحادیه اروپا خواستار پایان دادن به این موضع از سوی باکو بوده و منتظر آن که چه زمانی باکو می‌خواهد به این موضوع پایان دهد؟ نکته مهم و جالب تر این است که در این نشست همچنین خواستار بعدی اروپا از دولت آذربایجان مبادرت به اقدامات در جهت بهبود روابط با مسکو می‌باشد و می‌خواهد تا باکو روابط با مسکو را جدی بگیرد. این موضوع نشان دهندهٔ آن است که روسیه و منابع انرژی آن اهرم فشاری است بر اروپا تا بتواند اروپا را به عنوان میانجی در برابر باکو علم کند تا به خواسته‌های خود برسد. اما واکنش‌های باکو به درخواست‌های اتحادیه اروپا با تندی مواجه می‌شود و ادعا می‌کند که آن روزنامه نگاران باید در وهله اول درخواست آزادی خود را به صورت کتبی ارائه دهند تا از سوی قاضی مورد رسیدگی قرار گیرد. باکو در مورد بهبود روابط با مسکو هم اعلام کرد که گرچه کشورش مایل به این بهبودی است اما آذربایجان هرگز در مقابل روسیه سر خم نمی‌کند.https://www.coe.int/en/web/media-freedom/all-results?p_p_id=sojdashboard_WAR_coesojportlet&p_p_lifecycle=2&p_p_cacheability=cacheLevelPage&p_p_col_id=column-4&p_p_col_count=1&_sojdashboard_WAR_coesojportlet_keywords=&_sojdashboard_WAR_coesojportlet_orderByCol=&_sojdashboard_WAR_coesojportlet_orderByType=asc&_sojdashboard_WAR_coesojportlet_selectedCategories=11709482&_sojdashboard_WAR_coesojportlet_selectedStringFilters=special.currentDetentions&_sojdashboard_WAR_coesojportlet_cmd=get_pdf_dashboard
یکی از این مشکلات موجود در طرفین بحث قره باغ است. منازعه جمهوری آذربایجان با ارمنستان بر سر منطقه قره باغ به عنوان مهم‌ترین مانع برای توسعه و کمک به ثبات کل منطقه باقی‌مانده‌است. در ژوئیه ۲۰۰۳ ایجاد پست نماینده ویژه اتحادیه اروپا در قفقاز جنوبی نشان دهنده مسیری برای تسهیل گفتگو بین اتحادیه اروپا و کشورهای منطقه بوده‌است. لازم به توجه است که نماینده ویژه اتحادیه اروپا در قفقاز جنوبی با رؤسای گروه مینسک شامل آمریکا، فرانسه و روسیه از نزدیک همکاری می‌کند. به عبارت دیگر از نظر اتحادیه اروپا و سیاست همسایگی آن تعمیق اصلاحات دموکراتیک سیاسی و اقتصادی، احترام به حقوق بشر در بعد سیاست خارجی و حل مسالمت آمیز منازعه قره باغ، مهم‌ترین چالشهای موجود در روابط طرفین است که حل این معضلات می‌تواند به تعمیق روابط طرفین و برآورده شدن منافع آنان بینجامد.http://ensani.ir/file/download/article/20120327162439-4027-277.pdf اما دولت باکو در رابطه با موضع‌گیری‌های مبهم اروپایی‌ها در مسئله مناقشه قره باغ، ادعاهایی را در برابر اتحادیه اروپا مطرح می‌کند. با وجود حمایت اتحادیه اروپا از تمامیت ارضی جمهوری آذربایجان در پییش نویس توافقنامه جدید همکاری، اما تعلق منطقه قره باغ کوهستانی به جمهوری آذربایجان به‌طور مشخص ذکر نشده و در پیش نویس به آن اشاره نشده‌است.
نکته مهم در شکست امیدواری‌های باکو به این که نهادهای اروپائی در مناقشه ارمنستان و آذربایجان به نفع آذربایجان دخالت کنند، حضور تعداد زیادی از ارامنه مهاجر در کشورهای مختلف جهان به ویژه اروپا و آمریکاست که باعث گردیده دولتهای غربی به شکلی سنتی از ادعاهای ارمنستان در این مناقشه حمایت کنند. در این راستا می‌توان گفت امیدهای ۱۵ ساله باکو برای حل این مناقشه با استفاده از نفوذ اتحادیه اروپا بر باد رفته‌است. البته اتحادیه اروپا نمایندگانی را برای بازدید از اردوگاه‌های آوارگان آذری که از قره باغ اشغالی متواری شده‌اند، می‌فرستد و برخی تجهیزات رفاهی را برای آنها ارسال می‌دارد ولی تا هم‌اکنون هیچ قدم عملی برای حل این بحران در جهت احقاق حقوق جمهوری آذربایجان برنداشته است.
به‌طور خلاصه می‌توان گفت که نگرانی‌های امنیتی و ترس از شعله ورشدن مجدد جنگ در قره باغ باعث شده که اتحادیه اروپا نتواند جمهوری آذربایجان را به عنوان شریک مطمئنی در خصوص تأمین انرژی تلقی کند و به جایگزین‌های دیگری در این مورد فکر کند. در ملاقاتی که در باکو بین کاترین اشتون مسئول سیاست خارجی و امور امنیتی اتحادیه اروپا و الهام علی اف رئیس‌جمهور این کشور صورت گرفت، دو طرف طبق معمول دو موضوع مورد علاقه اروپا، یعنی تأمین انرژی و همچنین مناقشه ناگورنو قره باغ را بدون حصول هیچ نتیجه مورد بحث و بررس قرار دادند. با وجود این آذربایجان خواستار حضور غرب در قفقاز برای زیاد کردن ارتباط نزدیکتر خود با ترکیه و اروپاست. آذربایجانی‌ها و گرجی‌ها از مؤسسان «قفقاز خانه مشترک» یعنی یک قفقاز که غالباً شامل قفقاز شمالی هم می‌شود، در همنوایی در متن خود، با ترتیبات سیاسی و اقتصادی و اتحاد علیه بیرونی‌ها. این روش سازگار با علاقه عمومی ایالات متحده برای همکاریهای سیاسی مشترک است، اما در این میان با واقعیت از درک کاملاً متفاوت از منافع روسیه و ارمنستان مواجه می‌شود.
مبرهم‌ترین علاقه آذربایجان پایان دادن به مناقشه قره باغ است. مناقصه سبب از دست رفتن قلمرو مهم شامل مرکز تاریخی و فرهنگی آذربایجان، شوشی و نواحی متعددی شده که جمعاً حدود ۱۷ درصد از قلمرو کشور است. دولت کنونی آذربایجان هرچند تمایل اندکی به از سرگیری مناقصه دارد هنوز هر مصالحه ممکن که می‌تواند هم برای آذربایجان و هم ارمنستان بسیار ستیزه جویانه باشد. قرهباغ همچنین منبع ویژهای برای اصطکاک بین آذربایجان با روسیه و ایران است. آذربایجان احساس می‌کند که روسیه، میانجیگر جریان مینیسک، و ایران، کشوردوست شیعه، دشمن ارمنستان را پشتیبانی می‌کنند.http://ensani.ir/file/download/article/20101227113957-31.pdf
تعمیق همکاری‌ها بین باکو و اتحادیه اروپا تحت عنوان «مشارکت شرقی»، که در سال ۲۰۰۹ ایجاد شد، روابط دو جانبه بین اتحادیه اروپا و جمهوری آذربایجان را به‌طور مثبت مشخص کرده‌است. اتحادیه اروپا در سال ۲۰۰۹ برنامه موسوم به «مشارکت شرقی» را به شش عضو پیشین اتحاد جماهیر شوروی پیشنهاد کرد. هدف از این برنامه همگون سازی قوانین و مواضع اقتصادی و سیاسی اعلام شد.
نمایندگان اتحادیه اروپا و کشورهای ارمنستان، آذربایجان، گرجستان، بلاروس، مولداوی و اوکراین در هفتم ماه مه سال ۲۰۰۹ در پراگ گرد هم آمده و بیانیه مشترکی را در این زمینه امضا کردند.
اما طی سال‌های اخیر، روابط سیاسی اقتصادی بین اتحادیه اروپا و بلاروس به حداقل کاهش یافت و بلاروس نیز مانند ارمنستان ترجیح داد برای حفظ روابط بهتر با روسیه به «اتحادیه گمرکی اوراسیا» بپیوندد. اوکراین هم در تصمیمی ناگهانی عضویت در برنامه مشارکت شرقی را به حالت تعلیق درآورد.
اهمیت استراتژیک این شش کشور بدیهی است، البته در این میان، اوکراین با جمعیتی ۴۶ میلیونی و منابع طبیعی و انسانی از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
اتحادیه اروپا، در سه سال اخیر، با هدف تشکیل و تقویت نهادهای دموکراتیک، اعمال اصلاحات اقتصادی، بهبود وضعیت زیست‌محیطی و مبارزه با فقر در این شش کشور، که آذربایجان نیز از کشورهای مهم این قرارداد است، بیش از ۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون یورو سرمایه‌گذاری کرده‌است. مطابق این برنامه، بهبود شرایط سیاسی اقتصادی به این کشورها امکان می‌دهد تا روابط اقتصادی خود را با اتحادیه اروپا افزایش دهند و بیش از پیش از بازار مصرفی اروپا بهره جویند. در سه‌ماهه نخست سال جاری میلادی، تراز تجاری اتحادیه اروپا با این شش کشور از مرز ۳ میلیارد و ۳۰۰ میلیون گذشت. در این میان، نیمی از کل صادرات اتحادیه اروپا به این شش کشور، سهم اوکراین است و مهم‌ترین صادرکنندگان آلمان، ایتالیا و لهستان هستند. از جمله تدابیر در نظر گرفته شده در برنامه مشارکت شرقی حذف مخارج صدور روادید برای تسهیل رفت‌وآمد شهروندان به اتحادیه اروپا است. در ازاء آن، این شش کشور موظف می‌شوند تدابیر امنیتی بیشتر برای کنترل مرزها، مبارزه با جرایم سازمان یافته، قاچاق مواد مخدر، اعضای بدن و سلاح اتخاذ کنند.https://www.europarl.europa.eu/meetdocs/2009_2014/documents/dsca/dv/dsca_20130321_13/dsca_20130321_13en.pdf
به‌طور خلاصه، اتحادیه اروپا امیدوار است با افزایش روابط اقتصادی و سیاسی با کشورهای شرق اروپا، تدابیر امنیتی مرزها و منابع انرژی خود را افزایش دهد.
روابط اتحادیه اروپا و آذربایجان تحت مشارکت شرقی شامل چشم‌انداز این کشور و ارتقاء روابط پیمانکاری در قالب اتحادیه اروپا و آذربایجان در این توافق‌نامه می‌شود. مشارکت شرقی نیز امکان تدریجی ادغام در اقتصاد اتحادیه اروپا را با تقویت روابط اقتصادی و تجاری بین کشورهای شریک خود و اتحادیه اروپا، از طریق انعقاد توافق‌نامه ای برای تعمیق و گستره نمودن منطقه تجارت آزاد، فراهم می‌آورد. یکی دیگر از زمینه‌های مهم مشارکت شرقی مربوط به تحرک شهروندان و آزادسازی ویزا به عنوان یک هدف بلند مدت در یک محیط امن آن است. به عنوان هدف میان مدت، مشارکت شرقی موجب تحرک شهروندان کشورهای همکار، تسهیل ویزا و پذیرش مجدد از طریق توافقات می‌شود.
مذاکرات مربوط به مشارکت شرقی در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۰ به منظور اجرای برنامه‌های توافقات توسط مقامات جمهوری آذربایجان با موفقیت در باکو آغاز شد. مقامات آذربایجان ظرفیت سازی را برای مقامات خود آغاز کرده‌اند و مدیریت عمومی اتحادیه اروپا در نظر دارد از این روند در چارچوب برنامه جامع نهاد سازی CIB مشارکت شرقی با کمک به سه برنامه اصلاحات نهادی چند ساله حمایت کند.
سند چارچوب برنامه جامع نهاد سازی CIB برای جمهوری آذربایجان اهداف اصلی را برای حمایت از برشکاری تعیین کرده‌است:
در راستای اجرایی شدن امور کمیسیون خدمات در توسعه حرفه ای کارمندان دولت با تأکید بر اتحادیه اروپا، نیاز به معیارهای حمایت از توسعه ظرفیت با کمک موارد زیر وجود دارد:
باید توجه داشت که روابط آکادمی دیپلماتیک جمهوری آذربایجان و برنامه‌های مطالعاتی اتحادیه اروپا کاملاً گسترده‌است و این روابط در حال تعمیق و گسترده‌تر شدن نیز می‌باشد که می‌تواند موجب پدیدار شدن قاعده وابستگی پیچیده متقابل شود.
آکادمی دیپلماتیک آذربایجان ADA یک مؤسسه آموزش عالی در وزارت امور خارجه است که دیپلمات‌ها و کارمندان دولت را در حوزه بین‌المللی آموزش می‌دهد و همکاری با وزارتخانه‌های ذی‌ربط را تضمین می‌کند. آکادمی دیپلماتیک آذربایجان ADA دانش کلی اتحادیه اروپا را در جمهوری آذربایجان و همچنین ایجاد یک مرکز به‌طور قابل توجهی افزایش می‌دهد.
هدف جهانی این تکلیف حمایت از توسعه یک نهاد است. اصلاحات با هدف تقویت ظرفیت‌های انسانی و نهادی آذربایجان مربوط به مذاکره و اجرای تعهدات تحت اتحادیه اروپا-آذربایجان آینده توافق‌نامه‌ها
هدف خاص این کار تهیه "برنامه اصلاحات نهادی " برای آن است ایجاد یک برنامه مطالعات همه‌جانبه اروپا در ADA و تقویت ظرفیت‌های شورای همکاری خلیج در توسعه حرفه ای کارمندان دولت
با تأکید بر امور اتحادیه اروپا. روابط دوجانبه بین اتحادیه اروپا و جمهوری آذربایجان به‌طور مثبت مشخص شده‌است. تعمیق همکاری‌ها تحت مشارکت شرقی، که در سال ۲۰۰۹ تأسیس شده‌است.
روابط اتحادیه اروپا و آذربایجان تحت مشارکت شرقی چشم‌انداز این کشور را در بر می‌گیرد.
برنامه مشارکت شرق اتحادیه اروپا در سال ۲۰۰۹ میلادی در اجلاس سران کشورهای عضو آن به تصویب رسید و شامل توسعه روابط سیاسی و اقتصادی این اتحادیه با شش کشور تازه استقلال یافته پس از فروپاشی اتحاد شوروی از جمله اوکراین، مولداوی، بلاروس و نیز سه کشور قفقاز جنوبی جمهوری آذربایجان، ارمنستان و گرجستان است.
در قالب این برنامه، تاکنون ۶ اجلاس اتحادیه اروپا با حضور سران این کشورهای تازه استقلال یافته، برگزار شده که هدف از آن برنامه‌ریزی ابعاد همکاریهای آتی بوده‌است.
امضای اسناد همکاریهای دوجانبه و چند جانبه جمهوری آذربایجان و اتحادیه اروپا به روابط فی‌مابین تحرک بخشیده‌است، بطوریکه کشورهای عضو این اتحادیه از عمده شرکای تجاری باکو محسوب می‌شوند.
هم‌اکنون ۵۰ درصد از مجموع تجارت خارجی جمهوری آذربایجان با کشورهای عضو اتحادیه اروپا انجام می‌شود و حجم تبادلات تجاری میان دو طرف در سالهای ۲۰۱۶ الی ۲۰۱۹ میلادی نیز ۵۵ درصد رشد داشته‌است.http://www.pao.az/index.php?option=com_docman&view=download&alias=43-irp2-human-rights-and-rule-of-law-visa-facilitation-and-readmission-issues&category_slug=other-related-eu-documents&Itemid=349&lang=en
کشورهای عضو اتحادیه اروپا در دو دهه گذشته از مشتریان اصلی نفت جمهوری آذربایجان بودهاند. این اتحادیه در مجموع پنج درصد از نفت مورد نیاز خود را از این کشور وارد می‌کند. باکو برنامه‌ریزی کرده که تا اواخر سال جاری میلادی صادرات گاز طبیعی از میدان «شاه دنیز» در دریای خزر به اروپا را آغاز کند. پیش‌بینی شده که حجم سالانه صادرات گاز از جمهوری آذربایجان به کشورهای عضو اتحادیه اروپا در مرحله نخست ۱۰ میلیارد متر مکعب باشد که در مراحل بعدی این رقم دو برابر افزایش خواهد یافت.
نظام‌الدین امامی خویی (متولد ۱۲۷۸ -؟) اقتصاددان و متخصص مسایل نفت بود. او که یکی از نه فرزند میرزا یحیی امامی خویی بود به نمایندگی مجلس شورای ملی و کمیسری نفتی ایران در انگلستان رسید. وی همچنین مشاور حقوقی اولین هیئت اجرایی بانک توسعه صنعتی و معدنی ایران بود.
امامی با ملکه وثوق دختر حسن وثوق ازدواج کرد. حاصل آن دو دختر به نام‌های لیلا امامی و فریده امامی بوده‌است. فریده همسر حسنعلی منصور و لیلا امامی همسر مطلقه امیر عباس هویدا بوده‌است.
این لیستی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های ایالات متحده براساس گواهینامه انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا و ردیابی فروش ام‌آرسی دیتا است. معیارها این است که آلبوم باید منتشر شده باشد (از جمله انتشار خود توسط هنرمند)، و آلبوم باید حداقل از آرآی‌ای‌ای گواهی‌نامه الماس کسب کرده باشد. آلبوم‌های منتشر شده قبل از مارس ۱۹۹۱ باید فقط با واحدهای دارای گواهی آنها باشد، زیرا فروش نیلسن سانداسکن آنها کامل نیست.
تا فوریه ۲۰۱۶، گواهینامه‌های آلبوم شامل واحدهای «استریم صوتی و تصویری درخواستی و معادل فروش قطعه» هستند.
گروه‌بندی بر اساس معیارهای مختلف است. بالاترین میزان مربوط به حداقل ۲۰ میلیون واحد و کمترین آن مربوط به آلبوم‌های چند دیسک دارای حداقل ۱۰ برابر آلبوم‌های پلاتین و تک دیسک است که حداقل ۱۰ برابر پلاتین دارای گواهینامه هستند اما آمار فروش آنها کمتر از ۱۰٫۰۰۰٫۰۰۰ است. آلبوم‌ها به ترتیب واحدهای دارای گواهینامه، یا ارقام فروش در صورت موجود بودن، کمترین میزان و به ترتیب ذکر شده‌اند.
آلبوم‌های این لیست ابتدا بر اساس تعداد واحدها، سپس بر اساس جوایز پلاتین دریافت شده و در آخر بر اساس نام هنرمند و عنوان آلبوم ترتیب داده می‌شوند.
د نشنال یک گروه موسیقی راک آمریکایی از سینسیناتی، اوهایو، اوهایو است که در سال ۱۹۹۹ در بروکلین، نیویورک بنیان‌گذاری شد. این گروه از مت برنینجر (خواننده)، آرون دسنر (گیتار، پیانو، کیبورد)، برایس دسنر (گیتار، پیانو، کیبورد)، اسکات دوندورف (باس) و برایان دوندورف (درامز) تشکیل شده‌است. آلبوم "خوب بخوابی هیولا" که هشتمین آلبوم‌ها آن‌ها است جایزه گرمی بهترین آلبوم آلترناتیو سال را برای آن‌ها به همراه داشت.
هربرت لیندلار (؛ – ) شیمی‌دان بریتانیایی-سوئیسی بود. عمده شهرت وی به سبب معرفی کاتالیزور لیندلار است که در تولید آلکن‌ها کاربرد دارد.
رشد سبز ()، اصطلاحی برای توصیف مسیری از رشد اقتصادی است که با استفاده از منابع موجود در طبیعت به صورت بنیادی و پایدار ایجاد می‌گردد. این موضوع در سطح جهان، برای ارائه مفهومی جایگزین رشد اقتصادی معمول صنعتی، مورد استفاده قرار می‌گیرد و مسیر و مقصد حرکت آینده آن به اقتصاد سبز منجر می‌گردد.
اصطلاح رشد سبز برای توصیف استراتژی‌های ملی یا بین‌المللی شناخته شده‌است، برای مثال به عنوان بخشی از بهبود رکود ناشی از ویروس کرونا از آن استفاده می‌شود.
گزارش رشد داخلی، نشان می‌دهد که چشم‌انداز یک اقتصاد مدور برای اروپایی با اقتصاد رقابتی، پیش‌بینی می‌کند که فرصت‌های زیادی برای بازیافت، تولید محصولات با دوام بیشتر و ارائه خدمات حفظ و نگهداری از جانب شرکت‌های تولیدکننده وجود دارد.
به گفته سازمان بین‌المللی کار، اگر سیاست‌های زیست‌محیطی صحیحی اعمال شود، تغییر به سمت اقتصاد سبزتر می‌تواند تا سال ۲۰۳۰ در سراسر جهان، ۲۴ میلیون شغل جدید تولید کند. همچنین، اگر انتقال به اقتصاد سبز اتفاق نیفتد، ۷۲ میلیون شغل تمام‌وقت، ممکن است تا سال ۲۰۳۰ به دلیل تنش‌های حرارتی از بین برود، چون افزایش دمای زمین، منجر به کاهش ساعات کار موجود، به‌ویژه در کار کشاورزی خواهد شد.Employment Implications of Green Growth: Linking jobs, growth, and green policiesGreen jobs as an unemployment solution
بر اساس گزارش اتحادیه سبز در سال ۲۰۲۰، طرح‌های ایجاد اشتغال با بهترین ارزش پولی در انگلیس عبارتند از: مقاوم‌سازی ساختمان‌ها و ایجاد خطوط دوچرخه. پس از آن، کشتی‌های الکتریکی، کارخانه‌های تولید باتری و جنگل‌کاری، چون این مشاغل اشتغال بیشتری نسبت به طرح‌های راه‌سازی ایجاد می‌کنند. آنها همچنین می‌گویند که سرمایه‌گذاری جدید در بازیابی طبیعت، می‌تواند به سرعت ۱۰۰۰۰ شغل جدید تولید کند.
یکی از معیارهایی که برای اندازه‌گیری جهت استفاده از منابع اقتصادی داخلی مورد استفاده قرار می‌گیرد، واحد اندازه‌گیری دی ام سی، می‌باشد، به عنوان مثال، اتحادیه اروپا جهت بهره‌برداری از منابع خود از این واحد برای اندازه‌گیری استفاده می‌کند. بر اساس این معیار، ادعا شده‌است که برخی از کشورهای توسعه‌یافته به‌طور نسبی یا مطلق به رشد اقتصادی دست یافته‌اند.
انجمن زبان ترک نهاد تنظیم‌کننده رسمی زبان ترکی استانبولی است که در ۱۲ ژوئیه ۱۹۳۲ برابر با ۲۱ تیر ۱۳۱۱ در دوران ریاست جمهوری مصطفی کمال آتاترک در آنکارا بنیان نهاده شد. این سازمان به عنوان مرجع رسمی زبان ترکی استانبولی عمل کرده، در مورد این زبان پژوهش انجام می‌دهد و واژه‌نامه رسمی زبان را به نام "Güncel Türkçe Sözlük" منتشر می‌کند.
یکی از هدف‌های این سازمان در آغاز، جایگزینی وام‌واژگان فارسی و عربی با برابرهای ترکی آن‌ها بودSee Lewis (2002) for a thorough treatment of the Turkish language reform. و توانست با ممنوعیت استفاده از وام‌واژگان در مطبوعات، چند صد کلمه خارجی را از زبان ترکی استانبولی حذف کند. این سازمان برای واژه‌سازی نه تنها از واژگان ترکی که در آناتولی به فراموشی سپرده شده بودند استفاده می‌کرد، بلکه شماری از واژگان ترکی باستان را که برای قرن‌ها بی‌کاربرد بودند، احیا کرد.
کار انجمن زبان ترک در چند دهه گذشته ایجاد واژگان تازه ترکی برای بیان مفاهیم و فناوری‌های نو بوده‌است. بسیاری از این واژه‌های جدید، به ویژه اصطلاحات فناوری اطلاعات، مورد استقبال گسترده مردم قرار گرفته‌اند. با این حال، این سازمان گاهی اوقات به دلیل ایجاد واژگانی که ساختگی و مصنوعی به نظر می‌رسند، مورد انتقاد قرار می‌گیرد. همچنین برخی از واژگان پیشنهادی - مانند "bölem" به جای "fırka" (به معنی «حزب سیاسی») - نتوانسته‌اند با اقبال عمومی روبرو شوند ("fırka" با وام‌واژه فرانسوی "parti" جایگزین شده‌است). برخی از کلمات احیاشده از ترکی باستان معنی ویژه‌ای گرفته‌اند؛ مثلاً "betik" که در اصل برای واژه «کتاب» پیشنهاد شده بود، امروزه به معنای زبان اجرانامه‌نویسی در علوم رایانه کاربرد دارد.
مارک مالوک براون (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل بریتانیا و عضو شورای خصوصی بریتانیا است.
وی دیپلمات، مشاور ارتباطات، و عضو پیشین و سیاستمدار سابق حزب کارگر (بریتانیا)، روزنامه‌نگار و از ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ وزیر امور کشورهای آفریقایی و سازمان ملل و همچنین وزیر امور آسیایی و سازمان ملل می‌باشد.
مالوک براون از۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹ خبرنگار سیاسی مجله اکونومیست بود و سپس از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۳ به کار در کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان پرداخت. او از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۵ به عنوان متخصص توسعه در بانک جهانی خدمت کرد، و از آوریل تا دسامبر ۲۰۰۶ قائم‌مقام دبیرکل سازمان ملل متحد شد.
مالوک براون در سپتامبر ۱۹۵۳ در ناحیه ماری‌لبون لندن در شهر وست‌مینستر در خانه یک دیپلمات در تبعید آفریقای جنوبی متولد شد.tfstevenson.com, 20 October 2012, An Interview with Lord Malloch-Brown وی در کالج مارلبرو تحصیلات خود را به پایان برد، و تحصیلات عالی خود را در کالج مگدالن، کمبریج گذراند و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته علوم سیاسی از دانشگاه میشیگان اخذ کرد.BusinessWeek, Mark Malloch-Brown او تنها فرزند خانواده‌اش است. مالوک براون دارای همسر و چهار فرزند است.
مالوک بین سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹ خبرنگار سیاسی مجله اکونومیست بود. پس از آن از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۳ در کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان کار کرد، وی دراین دوره با کوفی عنان کار کرد و ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۱ در تایلند مستقر شد مالوک در آنجا مسئولیت عملیات میدانی برای پناهندگان کامبوج را بر عهده داشت و در ساخت اردوگاه ساکائو و خائو آی دانگ نظارت می‌کرد.Thompson, Larry Clinton. "Refugee Workers in the Indochina Exodus, 1975-1982." Jefferson, NC: McFarland, 2010. در این دوره در ۱۹۸۱ جایزه صلح نوبل به کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان اعطا شد، این برای دومین بار بود که وی این جایزه را دریافت می‌کرد.
مالوک براون تصور می‌کرد که در انتخابات سرتاسری ۱۹۸۳ بریتانیا توسط حزب سوسیال دموکرات (بریتانیا) نامزد شده‌است اما وی نامزد انتخاب نشده بود.
در ۱۹۸۳، مالوک براون به عنوان متخصص توسعه در بانک جهانی خدمت کرد و از آوریل تا دسامبر ۲۰۰۶ قائم‌مقام دبیرکل سازمان ملل متحد شد.
مالوک براون بیشتر انرژی روابط عمومی خود را صرف مشاوره دادن به سیاستمداران در آمریکای لاتین متمرکز کرد.
در فیلیپین، مالوک براون در کارزار علیه فردیناند مارکوس با کرازون آکینو همکاری داشت، مالوک براون روزهای قبل از انتشار نتایج رأی‌گیری در مبارزات انتخاباتی آکینو مقابل مارکوس، سخنرانی پیروزی انتخاباتی آکینو را نوشت تا آکینو با ایراد سخنرانی ادعای پیروزی کند.
در سال ۱۹۹۴، مالوک براون به عنوان معاون امور خارجی بانک جهانی به عضویت این ارگان درآمد، از مسئولیت‌های او برقراری روابط با سازمان ملل بود.
مالوک براون در ژوئیه ۱۹۹۹به عنوان مدیر برنامه عمران ملل متحد (UNDP) به سازمان ملل بازگشت و تا اوت ۲۰۰۵در این سمت باقی ماند.BBC, 28 June 2007, Profile: Mark Malloch Brown
مالوک براون در ۱ آوریل ۲۰۰۶ به جای لوئیز فرشت به عنوان قائم‌مقام دبیرکل سازمان ملل متحد تا دسامبر ۲۰۰۶ خدمت کرد.
ارتش شورشی اوکراین یا به شکل کوته‌نوشت УПА، تشکیلاتی شبه‌نظامی ملی‌گرا و بعدها حزبی در اوکراین بود. در طول جنگ جهانی دوم، این گروه درگیر جنگ چریکی علیه اتحاد جماهیر شوروی، دولت زیرزمینی لهستان، لهستان کمونیست و آلمان نازی بود.Spector, Holocaust, 279; Mykhailo V. Koval’, Ukraina v druhii svitovyi i velykyi vitchyznianyi viinakh, 1939–1945 rr. , (Kyiv: Dim Al’ternatyvy, 1999), 154. "Збір заявив, що ОУН-УПА бореться як проти нацистської Німеччини, розвал якої вже неминучий, так і проти нової більшовицької окупації." УПА به عنوان تشکیلاتی شبه‌نظامی جداگانه از درون سازمان ملی‌گرایان اوکراین - جناح باندرا (ОУН-B) بیرون آمد، و ستیزه‌جویانی از دیگر تشکل‌های ملی-میهنی مبارز، برخی از جداشدگان از پلیس کمکی اوکراین، بسیج جمعیت محلی و دیگران به آن پیوستند.Vedeneyev, D. "Military Field Gendarmerie – special body of the Ukrainian Insurgent Army". "Voyenna Istoriya" magazine. 2002. رهبری سیاسی ارتش به سازمان ملی‌گرایان اوکراین - استپان باندرا تعلق داشت. این گروه عاملی اصلی در پاکسازی قومی لهستانی‌ها در وولینیا و گالیسیای شرقی بود.
تاریخ رسمی ایجاد گروه ۱۴ اکتبر ۱۹۴۲، برابر با روز جشن شفاعت تئوتوکوس بود. ارتش انقلابی مردمی اوکراین در دوره میان دسامبر ۱۹۴۱ تا ژوئیه ۱۹۴۳ به همین نام (ارتش شورشی اوکراین یا УПА) فعالیت می‌کرد.Institute of Ukrainian History, Academy of Sciences of Ukraine, Organization of Ukrainian Nationalists and the Ukrainian Insurgent Army Chapter 3 pp. 104-154
هدف آغازین УПА در هنگام حمله آلمان به اتحاد جماهیر شوروی، ایجاد مجدد یک دولت ملی تک‌قوم، متحد و مستقل همسو با نازی‌ها، در سرزمینی بود که شامل مناطقی از روسیه امروزی، لهستان، و بلاروس می‌شد. خشونت به عنوان ابزاری سیاسی علیه دشمنان خارجی و همچنین داخلی مورد هدف آنها پذیرفته شده بود. این هدف می‌بایست توسط انقلابی ملی با رهبری ی دیکتاتور که بتواند نیروهای اشغالگر را بیرون کند و حکومتی نمایندهٔ همه مناطق و گروه‌های اجتماعی برقرار سازد، پدید می‌آمد.Myroslav Yurkevich, Canadian Institute of Ukrainian Studies, Organization of Ukrainian Nationalists (Orhanizatsiia ukrainskykh natsionalistiv) "This article originally appeared in the Encyclopedia of Ukraine, vol. 3 (1993)."
سازمان УПА در آغاز به عنوان گروهی مقاومتی شکل گرفت اما تبدیل به سازمانی چریکی شد."Українська Повстанська Армія — Історія нескорених", Lviv, 2007 p.28 در ۱۹۴۳، УПА توسط اعضای ОУН-B اداره و شامل افرادی با دیدگاه‌های سیاسی و ایدئولوژیک گوناگون بود. بعلاوه، این امر به حمایت توده‌های گسترده علیه آلمانی‌ها و شوروی نیاز داشت. شهروندان شوروی سابق که دیکتاتوری حزب کمونیست را تجربه کرده بودند علاقه ای به ایدئولوژی ملی‌گرایی، از جمله مفهوم دیکتاتوری، نداشتند. از این رو، تجدید نظر در ایدئولوژی و برنامه سیاسی ОУН-B ضروری به نظر می‌رسید. در سومین گردهمایی بزرگ فوق‌العاده خود در تاریخ ۲۱ تا ۲۵ اوت ۱۹۴۳، ОУН-B به محکوم کردن آنچه «برنامه‌های ملی و سوسیالیستی ملی‌گرایانه و فاشیستی و مفاهیم سیاسی» و همچنین «کمونیسم روسیه-بلشویک» می‌خواند پرداخت، و «سامانه‌ای از مردمان آزاد و مستقل» را به عنوان بهترین و تنها راه حل مسئله نظم جهانی پیشنهاد داد. برنامه اجتماعی ОУН-B تفاوت چندانی با برنامه‌های پیش از خود نداشت، اما بر طیف گسترده‌ای از خدمات اجتماعی، مشارکت کارگران در مدیریت، اقتصاد مختلط ، انتخاب حرفه و محل کار و اتحادیه‌های کارگری آزاد تأکید داشت.
ОУН-B تأیید داشت که برای آزادی مطبوعات، گفتار و اندیشه می‌جنگد. سیاست آغازین گروه دربارهٔ ملیت، در شعار «اوکراین برای اوکراینی» می‌گنجید. در سال ۱۹۴۳، شدیدترین بخش‌های این سیاست رسماً کنار گذاشته شدند، اما در سیاست عملی ОУН-B تغییر چشمگیری ایجاد نشد و ارتش شورشی اوکراین در سال ۱۹۴۳ پاکسازی قومی را آغاز کرد.
در طول فعالیت خود، ارتش شورشی اوکراین علیه لهستانی‌ها و شوروی به عنوان دشمنان اصلیشان جنگید. گرچه این سازمان از فوریه ۱۹۴۳ نیز علیه آلمانی‌ها جنگید، اما در بسیاری از موارد با نیروهای آلمانی در مبارزه با واحدهای پارتیزانی شوروی همدستی داشت. از اواخر بهار ۱۹۴۴، УПА و سازمان ملی‌گرایان اوکراین - شاخه B - در مواجهه با پیشرفت‌های اتحاد جماهیر شوروی - همچنین به امید ایجاد یک دولت مستقل اوکراینی با نیروهای آلمانی علیه شوروی و لهستانی‌ها همکاری کردند.Institute of Ukrainian History, Academy of Sciences of Ukraine, "Organization of Ukrainian Nationalists and the Ukrainian Insurgent Army" Chapter 4 pp. 193–199 Chapter 5 ОУН همچنین نقش مهمی در پاکسازی قومی لهستانی‌ها در وولینیا و گالیسیای شرقی داشت،Norman Davies. (1996). "Europe: a History". Oxford: Oxford University PressAleksander V. Prusin. "Ethnic Cleansing: Poles from Western Ukraine". In: Matthew J. Gibney, Randall Hansen. Immigration and asylum: from 1900 to the present. Vol. 1. ABC-CLIO. 2005. pp. 204-205.Timothy Snyder. "The reconstruction of nations: Poland, Ukraine, Lithuania, Belarus, 1569–1999". Yale University Press. 2003. pp. 169-170, 176John Paul Himka. "Interventions: Challenging the Myths of Twentieth-Century Ukrainian History". University of Alberta. 2011. p.4.Grzegorz Rossoliński-Liebe. ""The Ukrainian National Revolution" of 1941. Discourse and Practice of a Fascist Movement". Kritika: Explorations in Russian and Eurasian History. Vol. 12/No. 1 (Winter 2011). p. 83. و بعدها از اخراج اوکراینی‌ها در جنوب شرقی لهستان جلوگیری کرد.Timothy Snyder. "The reconstruction of nations: Poland, Ukraine, Lithuania, Belarus, 1569–1999". Yale University Press. 2003. p. 192.
پس از پایان جنگ جهانی دوم، ارتش کمونیست لهستان - ارتش خلق لهستان - به‌طور گسترده‌ای علیه УПА جنگید. УПА همچنان فعال بود و تا سال ۱۹۴۷ علیه جمهوری خلق لهستان و تا سال ۱۹۴۹ علیه اتحاد جماهیر شوروی جنگید. این جنگ به ویژه در کوه‌های کارپات، کل گالیسیا و وولینیا - در اوکراین غربی امروزی، بسیار شدید بود. در اواخر دهه ۱۹۴۰، میزان تلفات نیروهای شوروی که با شورشیان اوکراینی در غرب اوکراین می‌جنگیدند، بیشتر از میزان تلفات این نیروها در زمان اشغال افغانستان توسط شوروی بود. میان فوریه ۱۹۴۳ و مه ۱۹۴۵، برخلاف بیشتر جنبشهای مقاومت، حمایت خارجی قابل توجهی از این گروه شورشی صورت نمی‌گرفت. در خارج از اوکراین غربی، گروه پشتیبانی قابل توجهی نبود و در نظر اکثریت جمعیت اوکراین شوروی (شرقی) OUN / УПА به عنوان همدستان آلمانی‌ها نگریسته می‌شد.
در اوایل سپتامبر ۱۹۴۹، УПА به شکل رسمی منحل شد، اما بعضی اعضای آن تا سال ۱۹۵۶ به عملیات ادامه دادند. در مارس ۲۰۱۹، اعضای زنده مانده از УПА توسط دولت اوکراین به عنوان کهنه‌سرباز شناخته شدند.Former WWII nationalist guerrillas granted veteran status in Ukraine, Kyiv Post (26 March 2019)Law recognizing Ukrainian Insurgent Army fighters as veterans enforced, 112 Ukraine (26 March 2019)
هوانگ این یوپ (؛ زادهٔ ۱۹ ژانویه ۱۹۹۱) بازیگر، مدل و خواننده اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ خود را به عنوان مدل آغاز کرد پیش از اینکه نخستین بازی خود را در مجموعه اینترنتی "چرا" (۲۰۱۸) انجام دهد. او با ایفای نقش در درام موفق "زیبایی حقیقی" (۲۰۲۰) به شهرت بین‌المللی رسید. او همچنین در "صدای جادو" (۲۰۲۲) و "چرا اوه سوجه؟" (۲۰۲۲) ایفای نقش کرده‌است.
هوانگ این یوپ در ۱۹ ژانویه ۱۹۹۱ در ائوی‌جونگ‌بو متولد شد.او در مدرسه Philippine Nikkei Jin Kai International در میندانائو درس خواند و از کالج Philippine Women's College of Davao فارغ‌التحصیل شد.
هوانگ این یوپ در سال ۲۰۱۷ بعنوان مدل ران‌وی وارد صنعت سرگرمی شد. گزارش‌ها حاکی از آن است که در آن زمان او مدل کمپانی وای‌جی‌کی یک کمپانی مدلینگ زیر مجموعه وای جی اینترتینمت بوده‌است.
پس از پایان تحصیلات، به عنوان مدل به کی‌ایست پیوست. او اولین بار بازیگری خود را در سال ۲۰۱۸ با بازی در سریال "چرا" به عنوان یکی از نقش‌های اصلی شروع کرد. او همچنین به خاطر بازی در افسانه نوکدو در نقش پارک دان هو مورد ستایش قرار گرفت.
هوانگ این یوپ در ۲۰۲۰، برای بازی در نقش گو جا سونگ در درامای دوباره هجده سالگی و بازی در نقش هان سو جون در درامای زیبایی حقیقیکه اقتباسی از وبتونی به همین نام است بیشتر شناخته شد.
همچنین او با خواندن آهنگ "It Starts Today" " (오늘부터 시작인걸)" موسیقی متن سریال زیبایی حقیقی در عرصه خوانندگی شروع به کار کرد.
وضعیت پست‌مدرن: گزارشی دربارهٔ دانش () کتابی است که ژان-فرانسوا لیوتار فیلسوف فرانسوی آن را در سال ۱۹۷۹ نوشت و نویسنده در آن مفهوم دانش در جامعهٔ پست مدرن را به عنوان پایان کلان‌روایت‌ها یا فراروایت‌ها، که وی آن را از ویژگی‌های مدرنیته می‌داند، بررسی می‌کند.
لیوتار اصطلاح «پست‌مدرنیسم» را که قبلاً فقط توسط منتقدان هنری مورد استفاده قرار می‌گرفت، با مشاهدات زیر وارد فلسفه و علوم اجتماعی کرد: «با ساده‌سازی تا حد افراطی، من پست‌مدرن را به عنوان عدم باور به فراروایت‌ها تعریف می‌کنم.»
پیر کالولو کیاتنگوا (به ؛ زادهٔ ۵ ژوئن ۲۰۰۰) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که برای باشگاه میلان بازی می‌کند.
پست اصلی او مدافع راست است ولی توانایی بازی در پست دفاع مرکزی را نیز دارد.
کالولو در تابستان ۲۰۱۰ به آکادمی جوانان المپیک لیون پیوست. او تنها یک بار به تیم اول لیون دعوت شد اما بازی نکرد.
کالولو در تابستان ۲۰۲۰ با یک قرارداد ۵ ساله به میلان پیوست.http://www.acmilan.com/en/news/articles/latest او در ۱۰ دسامبر ۲۰۲۰ در اولین بازی حرفه‌ایش در لیگ اروپا مقابل اسپارتا پراگ به‌عنوان مدافع مرکزی به میدان رفت. سه روز بعد در ۱۳ دسامبر، بعد از مصدومیت متئو گابیا در دقیقه ۵، برای اولین بار در سری آ مقابل پارما به میدان رفت. ۱۶ دسامبر، در حالی‌که او برای اولین بار در ترکیب اصلی تیم به میدان رفته بود، اولین گل خود و گل تساوی میلان را در برابر جنوآ به‌ثمر رساند.
دو برادر بزرگتر او آلدو و ژدیون هر دو فوتبالیست هستند.
ملا دادالله آخوند (متولد ۱۹۶۶ - ۱۳ مه ۲۰۰۷) فرماندهٔ ارشد نظامی طالبان در افغانستان تا زمان مرگش در سال 2007 بود.Afghan Taleban commander killed, بی‌بی‌سی نیوز, May 13, 2007 او همچنین به مولوی دادالله معروف بود. او از قوم پشتون و از قبیله کاکر در ولایت قندهار بود. بر اساس فهرست سازمان ملل متحد متعلق یا وابسته به سازمان القاعده ، وی وزیر بازسازی طالبان بوده است. وی توسط نیروهای ویژه انگلیسی و آمریکایی کشته شد.
جایزهٔ جرج اورول (به انگلیسی: Orwell Prize) که درسال ۱۹۹۳ در کالج دانشگاهی لندن بنیانگذاری شده‌است، سالانه از طرف بنیاد خیریهٔ اُرول به نویسندگانی تعلق می‌گیرد که بهترین آثار سیاسی را خلق می‌کنند.در هر سال چهار جایزه به این بخش‌ها تعلق می‌گیرد: کتاب‌های داستانی، کتاب‌های غیر داستانیِ سیاسی، روزنامه‌نگاری، و افشاگران نقص‌های جامعهٔ بریتانیا.یک جایزهٔ ویژه نیز به انتخاب داوران داده می‌شود.
این جوایز به کسانی اهدا می‌شود که افکار و اهداف آنها نزدیکی زیادی با جرج اورول، رمان‌نویس مشهور انگلیسی، دارد. به هر برنده نیز مبلغ ۳هزار پوند اهدا می‌شود.
در سال ۱۹۹۳ سِر برنارد کریک، نظریه‌پرداز سیاسی انگلیسی و نویسندهٔ کتاب زندگینامه ارول، با سرمایه شخصی خود این جایزه را بنیانگذاری کرد.حامیان مالی و همکارانِ فعلی این جایزه کالج لندن، انتشارات دانشگاه آکسفورد، انتشارات پنگوئن، فصلنامه سیاسی (یک فصلنامه در انگلستان)، ریچارد بلر، بنیاد جوزف رونتری، آژانس دارایی‌های ادبی ارول و آی.ام. مدیا هیث می‌باشند.
برگزیدگان جایزه بهترین داستان سیاسی
برگزیدگان جایزه بهترین نوشته سیاسی غیر داستانی
برگزیدگان بخش ژورنالیسم
کلیسای کالْلیو (انگلیسی: Kallio Church)، (فنلاندی: "Kallion kirkko", سوئدی: "Berghälls kyrka") یک کلیسای لوتری در منطقه کالیوی هلسینکی در فنلاند است. این کلیسا یکی از مشهورترین مکان‌های دیدنی هلسینکی است.
این بنا توسط معمار فنلاندی لارش سونک در سبک ملی‌گرایی رمانتیک با تأثیرات هنر نو طراحی شده‌است. اهالی هلسینکی این کلیسا را به دلیل مصالح بکار رفته در آن کلیسای گرانیت خاکستری نیز می‌نامند. سنگ بنای کلیسا در ۱۳ ژوئیه ۱۹۰۸ گذاشته شد و بنای کلیسا بین سال‌های ۱۹۰۸ و ۱۹۱۲ تکمیل گردید و توسط اسقف هرمان روبرگ در تاریخ ۱ سپتامبر ۱۹۱۲ رسماً افتتاح شد.
لارش سونک سبک ملی‌گرایی رمانتیک را در عمل با استفاده از مصالح ساختمانی سنتی فنلاندی در بدنه عظیم کلیسا و همچنین در رنگ‌ها و نقوش تزئینی که از طبیعت این سرزمین الهام گرفته، نشان می‌دهد. تالار بزرگ کلیسای کالیو از آجرهای قرمز ساخته شده و با سنگ گرانیت فنلاندی پوشانده شده‌اند. ظرفیت این کلیسا ۱۱۰۰ نفر است. کلیسای کالیو به دلیل سیستم آکوستیک فنی و مطلوب مکانی مناسب برای برگزاری مراسم هااست.
این کلیسا ۶۵ متر ارتفاع دارد به گونه‌ای که خط ساحلی استونی از برج آن دیده می‌شود. صلیب کلیسا نیز ۹۴ متر بالاتر از سطح دریااست. کلیسا بر روی یک تپه واقع شده و نقطه انتهایی شمالی یک محور خیابانی به طول ۲٫۵ کیلومتر را تشکیل می‌دهد که از ۳ خیابان کوپرنیکوکسنکاتو، سیلتاسارا نناتو و اونیونینْکاتو تشکیل شده‌است. در طول جنگ جهانی دوم یک ایستگاه نظارت هوایی در برج کلیسا وجود داشت. پس از آن تا دهه ۱۹۷۰ این برج به عنوان یک نقطه محوری برای نقشه‌برداری زمین عمل می‌کرد.
برای معماری داخلی کلیسای کالیو، لارش سونک هوشمندانه عمل کرد. اصرار او انتقال فضای معنوی و انتقال پیام اناجیل به فضای داخلی کلیسا بود، از این رو دیواره‌ها با نمادهای مسیحی مانند گل رز، نیلوفرها، شاخه‌های نخل، حلقه‌های‌گل برگ بو و مروارید تزئین شد.
نقاشی‌های دیواری در سبک هنر نو نیز در داخل کلیسا وجود دارد. محراب یک نقش برجسته چوبی است که توسط هانس آوتره در ۱۹۵۶ طراحی و ساخته شده‌است. در دهلیز کلیسا ۴ نقش برجسته گچی وجود دارد که یکی از آن‌ها عیسی را در حال شفا دادن یک مرد نابینا نشان می‌دهد. در سال ۱۹۳۲ چراغ‌های برنجی عظیم کلیسا توسط پاو تاینل طراحی شد.
در برج گرانیت این کلیسا ۷ زنگ از جنس برنز آلمانی وجود دارد. هر روز در ظهر و در ساعت ۶ عصر، یک آواز انحصاری (Lutheran chorale) که توسط ژان سیبلیوس آهنگساز برجسته فنلاندی برای کلیسای کالیو ساخته شده‌است، در ۴ زنگ نواخته می‌شود. ۳ زنگ بزرگ دیگر برای اعلام مراسم کلیسا به صدا در می‌آیند.
یک گور لانه‌کبوتری در سال ۱۹۹۱ در زیر کلیسای کالیو ساخته شد، که ظرفیت ۲۵۰۰ گلدان یا خاکستردان مردگان را دارد. طبق رسم برخی از اهالی هلسینکی می‌توان بعدها این خاکستر را در گور دفن کرد. این دخمه تنها زمانی قابل بازدید است که قرار باشد خاکستردان جدیدی در آن جاسازی گردد. خاکستردان‌ها حاوی بازمانده پیکر درگذشتگان است که از مرده‌سوزخانه به آنجا آورده می‌شود. بازدیدکنندگان با گل و شمع روشن به یادبود درگذشتگان خود، از در دیوار پشتی کلیسا به این محل راهنمایی می‌شوند.
لژیون خدمتگزاران بشر یا گروه خدمتگزاران بشر عنوان ارگانی بود ایجاد شده به پیشنهاد محمد رضا شاه پهلوی متشکل از جوانان داوطلب از همه کشورهای جهان که برای کمک به انسانها در هر جای دنیا آماده حرکت و انجام کمک بودند.
شاه ایران در تاریخ ۲۳ خرداد مصوب ۱۳۴۹٫۱۱٫۲۸ در سخنان خود از لژیون در زبان انگلیسی استفاده می‌کند. بنظر می‌رسد لژیون فرانسه بعنوان یک منبع الهام برای این عنوان استفاده شده باشد. بعدها هم در فارسی آنها همان لفظ لژیون را استفاده می‌کنند. معذالک لفظ لژیون را می‌توان معادل فارسی و خیلی نزدیک به لاتین «گروه» قرار داد.
در روز ۲۳ خرداد ماه ۱۳۴۷ برابر با ۱۳ ژوئن ۱۹۶۸ محمدرضا شاه پهلوی در سخنرانی خود در دانشگاه هاروارد بنیاد لژیون خدمتگزاران بشر را پیشنهاد کزدند که مورد توجه قرارگرفت.
در دسامبر ۱۹۶۸ برابر آذر ماه ۱۳۴۷ کمیسیون اقتصادی مجمع عمومی سازمان ملل متحد قطعنامه دولت شاهنشاهی ایران دربارهٔ بنیاد لژیون خدمتگزاران بشر را به رای کشورهای هموند سازمان ملل متحد گذاشت و با اکثریت رای کشورهای هموند آن را تصویب کرد.
پس از بررسی‌های مالی و اداری، اساسنامه بنیاد چنین سازمانی در بیست و پنجمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد تصویب شد.
در مدت کمی بیش از ۴۰٫۰۰۰ داوطلب خدمت در لژیون خدمتگزاران بشر شدند.
مجلس شورای ملی روز ۲۳ خرداد ماه را روز لژیون خدمتگزاران بشر نام نهاد.
نمایندگان شوروی و آمریکا و دیگر نمایندگان کشورهایی که به قطعنامه رای " آری " داده بودند در سخنانی که ایراد کردند، پیشنهاد شاه ایران را ستایش نمودند.
در نشست سنای آمریکا سناتور بیکر، سناتور ایالت تنسی در سخنان بلند بالای خود از شخصیت شاه یکی از بزرگترین رهبران جهان آزاد را ستود. سناتور بیکر گفت باید بخش‌های گوناگون بیانات شاه که از هر سو ازرنده و مهم است در کمیسیون‌ها گوناگون دولتی و ملی بررسی شود و برنامه‌هایی برای اجرای آنها ریخته شود، زیرا که سخنان شاه ایران در دانشگاه هاروارد تنها یک سخنرانی نیست بلکه این بیانات کتاب فشرده‌ای است که در راهبرد ملت‌ها به سوی خوشبختی بسیار کارآست
سازمان ملل در ۲ اوت ۱۹۶۸ قطعنامه ۱۳۵۳ را در این زمینه منتشر کرد
روز چهارم آبان ماه ۱۳۴۹ همزمان با بیست و پنجمین سالگرد بنیان سازمان ملل متحد نخستین گروه آزمایشی داوخواهان (داوطلب) ایرانی برای خدمت در لژیون بشر در جنوب کشور در آیینی برای آغاز اجرای نخستین پروژه لژیون گرد آمدند.
ساختمانی ۶ طبقه در خیابان تخت جمشید به مرکز این گروه اختصاص داده شد و مدیریت آن به سناتور رسول پرویزی سپرده شد
در سال ۱۳۵۷ ش بمناسبت دهمین سالگرد تأسیس لژیون تمبر یادبود ده ریالی توسط پست ایران منتشر گردید
شوتزمان‌شافت نیروهای پلیس کمکی محلی بودند که در طول جنگ جهانی دوم در مناطقی از اتحاد جماهیر شوروی و کشورهای بالتیک که توسط آلمان نازی اشغال شده بودند، به آن‌ها در تأمین امنیت مناطق اشغالی کمک می‌کردند. هاینریش هیملر، رئیس اس‌اس، "شوتزمان‌شافت" را در ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۱ تأسیس کرد و آن را زیر نظر پلیس نظم ("اوردنونگس‌پولیتزای" یا اورپو) قرار داد. در اواخر سال ۱۹۴۱، حدود ۴۵٬۰۰۰ تن در واحدهای "شوتزمان‌شافت" مشغول خدمت بودند و نیمی از آنها به شکل گردان خدمت می‌کردند. در طول سال ۱۹۴۲، "شوتزمان‌شافت" به تقریباً ۳۰۰٬۰۰۰ عضو گسترش یافت و گردان‌هایش حدود یک سوم یا کمتر از نیمی از نیروهای محلی را تشکیل می‌دادند. در همه جا، پلیس محلی چندین برابر تعداد کارکنان معادل آلمانیش بود. در اکثر نقاط، نسبت آلمانی‌ها به بومی‌ها در حدود ۱ به ۱۰ بود.
گردان‌های کمکی پلیس ("Schutzmannschaft-Bataillonen") برای تأمین امنیت در سرزمین‌های اشغالی، به ویژه مبارزه با مقاومت‌های ضد نازی، ایجاد شدند. بسیاری از این گردان‌ها در هولوکاست نقش داشتند و باعث کشته شدن هزاران یهودی شدند. معمولاً این گردان‌ها از یگان‌های داوطلبی تشکیل می‌شدند و مستقیماً درگیر جنگ نبودند. در مجموع، حدود ۲۰۰ گردان تشکیل شد. تقریباً ۲۱ گردان کمکی پلیس استونی‌تبار، ۴۷ لتونیایی‌تبار ، ۲۶ لیتوانیایی ، ۱۱ بلاروسی ، ۸ تاتار ، و ۷۱ اوکراینی وجود داشتند. نفرات هر گردان حدود ۵۰۰ تن بود، اما اندازه واقعی آنها در موارد گوناگون تنوع بسیار داشت. آنها نباید با گردان‌های محلی پلیس نظم آلمان ("SS-Polizei-Bataillone") که میان سال‌های ۱۹۳۹ و ۱۹۴۵ تشکیل شده بودند و همچنین در هولوکاست شرکت داشتند، اشتباه گرفته شوند.
پلیس نظم بر پایه ملیت "شوتزمان‌شافت"های متفاوتی در چندین کشور سازماندهی کرد (به پلیس کمکی بلاروس، پلیس کمکی استونی، پلیس کمکی لتونی، گردان‌های پلیس کمکی لیتوانی و پلیس کمکی اوکراین مراجعه کنید).
ژورنال مطالعات فلسطین یک مجله‌ی علمی سه ماه‌نامه کارشناسی شده است که در سال ۱۹۷۱ تاسیس شد. این ژورنال توسط انتشارات دانشگاه کالیفرنیا به نمایندگی از مؤسسه‌ی مطالعات فلسطین به انتشار می‌رسد و سردبیر آن رشید خالدی (دانشگاه کلمبیا) است. این مجله امور فلسطین و درگیری های اعراب و اسرائیل را پوشش می‌دهد.
این مجله در اسکوپوس و فهرست استنادی علوم اجتماعی چکیده و نمایه می‌شود. طبق "گزارش‌های استنادی مجلات"، ضریب تأثیر این ژورنال در سال ۲۰۱۷ برابر ۰.۱۷۹ است.
جسی نلسون (؛ زادهٔ ) خواننده و ترانه‌سرای انگلستانی و عضو قبلی گروه دخترانه بریتانیایی لیتل میکس است. این گروه در سال ۲۰۱۱ و در نسخه بریتانیایی "ایکس فاکتور" بنیان‌گذاری شد و به نخستین گروه پیروز در این مسابقه شد. از زمان نخستین حضور آنها، گروه دخترانه بیش از ۶۰ میلیون رکورد در سراسر جهان فروخته‌است و آنها را در میان ۵ گروه برتر دخترانه از نظر فروش قرار داده‌است. در ۱۴ دسامبر ۲۰۲۰، او به دلایل مربوط به سلامت روان تصمیم گرفت گروه را ترک کند.
گردنه لتابند (ارتفاع: ۲۴۹۹ متر یا ۸۱۹۹ فوت) یک گردنه کوهستانی است که افغانستان و جلال‌آباد را به هم متصل می‌کند. این گردنه در راه پاکستان در تپه‌های کارکاچه بین سه بابا و بوتخاک در رشته هندوکش واقع است. نام لتابند، به معنی «کوه پارچه‌ها» است زیرا یک باور قدیمی است که افرادی که در طول این مسیر تکه‌هایی از لباس را به بوته‌ها می‌آویزند، خواسته‌هایشان برآورده می‌شود.
گردنه لتابند یک گردنه سخت و خطرناک است که مدت‌ها تنها جاده مناسب برای کالسکه‌ها یا وسایل نقلیه موتوری بین کابل و جلال‌آباد بوده‌است. مسیری طولانی اما کم باران است. این جاده توسط مغول‌ها در قرن شانزدهم برای رسیدن به کابل ایجاد شد و به عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از جاده ابریشم تا سال ۱۹۶۰ همچنان مورد استفاده قرار می‌گرفت، سرانجام جاده از طریق مسیر تنگ‌غرو تکمیل و آسفالت شد. این جاده جدید زمان سفر بین کابل و مرز پاکستان را از دو روز به چند ساعت کاهش داد. این جاده قرن‌ها پیوند مهمی در مسیر تجارت بین آسیای مرکزی و جنوب آسیا و یک راهبرد نظامی استراتژیک بود.
روستای اک بولاک در انتهای شرقی گردنه قرار داده‌است.
«یک پست نظامی توسط انگلیس در دومین جنگ افغانستان (۸۰–۱۸۷۸) ایجاد شد، که در دست سرهنگ هادسون در حالی بود که نیروهای افغان پست نزدیک شرپور را در دست داشتند. نیروهای هادسون محاصره شدند، اما در هوای صاف توانستند با خورنگار ارتباط برقرار کنند (دستگاهی که از آینه متحرک برای انعکاس نور خورشید برای سیگنال زدن به نقاط دور دست استفاده می‌شود). نیروهای سرهنگ هادسون در لتابند، به همراه نیروهای مستقر در پادگان در جاگدالاک نزدیک گردنه ارتباط برقرار کرده و با هم علیه تذین غیلزایی‌ها که تپه‌های اطراف را اشغال کرده بودند جنگیدند و سرانجام آنها را بیرون راندند.»
فرانک لاوود (; زاده – درگذشته ۲۷ فوریه ۱۹۸۸) سیاست‌مدار اهل هائیتی بود. وی دو بار از ۱۱ ژانویه ۱۹۴۶ تا ۱۶ اوت ۱۹۴۶ و سپس از ۱۰ مه ۱۹۵۰ تا ۶ دسامبر ۱۹۵۰ رئیس‌جمهور موقت هائیتی بود.
فرانک لاوود در ۲۷ فوریه ۱۹۸۸، در سن ۸۵ سالگی در پاریس درگذشت.
کشتارهای لهستانی‌ها در وولینیا و گالیسیای شرقی (به لهستانی: "rzeź wołyńska"، به معنای تحت‌اللفظی «کشتارگاه وولینیایی»؛ به اوکراینی: "Волинська трагедія"، به معنای «تراژدی وولین») در لهستان تحت اشغال آلمان از ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵ توسط ارتش شورشی اوکراین یا УПА، با پشتیبانی بخش‌هایی از جمعیت اوکراینی‌های محلی علیه اقلیت لهستانی‌تبار در وولینیا، گالیسیای شرقی، مناطقی از پولزی و استان لوبلین رخ دادند. اوج کشتارها در ژوئیه و اوت ۱۹۴۳ رخ داد. بیشتر قربانیان را زنان و کودکان تشکیل می‌دادند. اقدامات УПА در نهایت منجر به مرگ میان ۵۰٬۰۰۰، تا ۱۰۰٬۰۰۰ تن شد.J. P. Himka. Interventions: Challenging the Myths of Twentieth-Century Ukrainian history. University of Alberta. 28 March 2011. p. 4
به گفته تیموتی اسنایدر، این پاکسازی قومی تلاشی از سوی اوکراین برای جلوگیری از ادعای حق حاکمیت دولت لهستان پس از جنگ بر مناطق با اکثریت اوکراینی‌تبار بود که بخشی از خاک لهستان پیش از جنگ به‌شمار می‌آمدند. هنریک کومانسکی و شچپان زیکیرکا می‌نویسند که این قتل‌ها مستقیماً به سیاست‌های جناح به رهبری استپان باندرا از سازمان ملی‌گرایان اوکراین (ОУН-B) و بازوی نظامی آن، ارتش شورشی اوکراین، مرتبط بود، و هدف آن‌ها برای پاکسازی همه غیر اوکراینی‌ها از دولت آینده اوکراین در گردهمایی دوم ОУН-B در ۱۷ تا ۲۳ فوریه ۱۹۴۳ (در برخی منابع مارس ۱۹۴۳) عنوان شده بود.Henryk Komański and Szczepan Siekierka, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie tarnopolskim w latach 1939–1946 (2006) 2 volumes, 1182 pages, at pg. 203 این کشتارها منجر به درگیری گسترده‌تری میان نیروهای لهستانی و اوکراینی در سرزمین‌های اشغال شده توسط آلمان شد، و ارتش میهنی لهستان در وولنیا، به حملات اوکراین پاسخ داد.
در سال ۲۰۰۸، کشتارهایی که توسط ملی‌گرایان اوکراینی علیه لهستانی‌ها در وولینیا و گالیسیای شرقی انجام شدند، توسط مؤسسه یادبود ملی لهستان دارای ویژگی‌های بارز یک نسل‌کشی عنوان شدند،Piotr Zając, "Prześladowania ludności narodowości polskiej na terenie Wołynia w latach 1939–1945 – ocena karnoprawna zdarzeń w oparciu o ustalenia śledztwa OKŚZpNP w Lublinie" [in:] "Zbrodnie przeszłości. Opracowania i materiały prokuratorów IPN", t. 2: Ludobójstwo, red. Radosław Ignatiew, Antoni Kura, Warszawa 2008, p.34-49. Quote="W świetle przedstawionych wyżej ustaleń nie ulega wątpliwości, że zbrodnie, których dopuszczono się wobec ludności narodowości polskiej, noszą charakter niepodlegających przedawnieniu zbrodni ludobójstwa."PolskieRadio.pl (2 June 2013), Prezes IPN: zbrodnia na Wolyniu to ludobojstwo. و در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۶، پارلمان لهستان قطعنامه‌ای را تصویب کرد که کشتارها را به عنوان نسل‌کشی به رسمیت می‌شناخت.Polish "Senate recognizes Volhynia massacre to be genocide." http://tass.ru/en/world/887135 http://tass.ru/en/world/887135 Radio Poland "Polish MPs adopt resolution calling 1940s massacre genocide" http://www.thenews.pl/1/10/Artykul/263005,Polish-MPs-adopt-resolution-calling-1940s-massacre-genocide اگرچه این طبقه‌بندی محل اختلاف میان تاریخ‌دانان لهستانی و اوکراینی است. بر پایه مقاله‌ای به سال ۲۰۱۶ در "Slavic Review"، «اتفاق نظر علمی وجود دارد که این یک مورد پاکسازی قومی و نه نسل‌کشی بود».
تصمیمات منجر به کشتار لهستانی‌ها در وولینیا و اجرای آن‌ها را می‌توان در اصل به جناح افراطی باندرا ОУН-B نسبت داد، نه به سایر گروه‌های سیاسی یا نظامی اوکراین. ОУН-B دارای ایدئولوژی شامل این باورها بود: ملی‌گرایی یکپارچه، با دولتی ملی و زبانی خالص؛John Armstrong (1963). "Ukrainian Nationalism". New York: Columbia University Press, pp. 21–22 تجلیل از خشونت و مبارزه مسلحانه یک ملت در برابر ملت دیگر؛ و توتالیتاریسمی که در آن ملت می‌بایست توسط یک شخص و یک حزب سیاسی اداره شود. در حالی که جناح میانه‌رو ملنیک سازمان ملی‌گرایان اوکراینی جنبه‌های فاشیسم موسولینی را می‌ستود، جناح افراطی باندرای سازمان جنبه‌های نازیسم را تبلیغ می‌کرد.Paul Robert Magocsi. (1996). "A History of Ukraine." Toronto: University of Toronto Press, p. 621"The theory and teachings of the Ukrainian nationalists were very close to Fascism, and in some respects such as the insistence on 'racial purity', even went beyond the original fascist doctrines." John A. Armstrong. "Ukrainian nationalism" (1980). Ukrainian Academic Press. p. 280.
در زمان تأسیس ОУН، محبوب‌ترین حزب سیاسی در میان اوکراینی‌ها اتحاد ملی دمکراتیک اوکراین بود، که مخالف حکومت لهستان به‌شمار می‌رفت اما خواستار به‌کارگیری روش‌های صلح آمیز و دموکراتیک برای دستیابی به استقلال از لهستان بود. از سوی دیگر، ОУН جنبشی حاشیه ای در غرب اوکراین بود و به دلیل خشونت آن توسط شخصیت‌های جریان اصلی جامعه اوکراین مانند رئیس کلیسای کاتولیک یونانی اوکراین، آندری شپتیتسکی، محکوم شده بود. وی دربارهٔ رهبری ОУН نوشته بود: «هر کسی که جوانان ما را از میان ببرد، جنایتکار و دشمن مردم ما است».Bohdan Budurowycz. (1989). Sheptytski and the Ukrainian National Movement after 1914 (chapter). In Paul Robert Magocsi (ed.). "Morality and Reality: The Life and Times of Andrei Sheptytsky." Edmonton, Alberta: Canadian Institute of Ukrainian Studies, University of Alberta. p. 57. چندین عامل در افزایش محبوبیت ОУН-B و در نهایت انحصار قدرت در جامعه اوکراین توسط آن نقش داشتند؛ عواملی که برای آنکه کشتارها به وقوع بپیوندند نیاز بودند.