moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از سنت‌های مهم مرجعیت شیعه شکستن مهر مرجع تقلید بلافاصله پس از درگذشت با حضور شاهدان صاحب صلاحیت و شاگردان است. از آنجا که مهر حکم امضای مرجع تقلید را دارد، شکستن مهر اقدامی نمادین و به مفهوم این است که دیگر هیچ مکتوب و فتوایی به نام آن مرجع صادر نشده و هیچ اقدامی به نام آن مرجع معتبر نمی‌باشد و در حقیقت اقدامی برای پیش‌گیری از هر گونه سوء استفاده است. مهر سید محمد حسینی شاهرودی نیز در روز پنج شنبه ۲۰ تیرماه با حضور جمعی از افراد شناخته شده و شاگردان و فرزند ارشد او شکسته شد.
حسن نوفلاح فرزند علی (زاده ۱۳۴۰ تهران - درگذشته ۲۴ بهمن ۱۳۶۱ فکه) عضو تیم ملی واترپلوی ایران
هارولد جوزف لسکی (۱۸۹۳–۱۹۵۰) نظریه‌پرداز سیاسی، اقتصاددان و استاد دانشگاه بریتانیایی بود. او مدت‌ها نظریه‌پرداز، و از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۶ رئیس حزب کارگر بریتانیا بود و اندیشه‌های او بر نسلی از سیاستمداران و اندیشمندان سوسیالیست تأثیر گذاشت.
قربان‌علی محقق کابلی معروف به محقق کابلی (زادهٔ ۸ خرداد ۱۳۰۷ در ولایت پروان – درگذشتهٔ ۲۰ خرداد ۱۳۹۸ در قم) از مراجع تقلید شیعه افغانستان بود.
محقق کابلی در تابستان ۱۳۰۷ هجری شمسی در روستای درهٔ ترکمن واقع در ولسوالی سرخ پارسا ولایت پروان، (منطقه شمال غرب کابل) در یک خانواده مذهبی شیعه هزاره به دنیا آمد. وی آموزش‌های علوم دینی را در سن ۷ سالگی و در نظر برادرش آغاز کرد و سپس در نزد ملاهای محل صرف، نحو، منطق و فقه را آموخت. وی برای ادامه تحصیلات به کابل آمد و به دلیل نبود یک سیستم آموزشی قابل قبول و وضعیت خفقان حاکم، افغانستان را ترک کرد.
وی در سال ۱۳۳۲ وارد حوزه علمیه نجف شد و دوره عالی علمی را از اساتیدی چون: سید عبدالاعلی سبزواری، کاظم تبریزی، سید عبدالحسین رشتی، محمدتقی آل رازی، صدرا بادکوبه ای، عباس قوچانی و سید روح‌الله خمینی فراگرفت. آنگاه در درس خارج اصول سید ابوالقاسم خویی و شیخ حسین حلی و در درس خارج فقه محمدباقر زنجانی، محسن حکیم و سید حسین حمامی شرکت نمود.
وی در اواخر سال ۱۳۵۱ به افغانستان بازگشت و در شهر کابل ساکن شد. او تا ابتدای سال ۱۳۵۸ در افغانستان ماند که در این مدت به ریاست حوزه علمیه کابل، تدریس علوم دینی، تبلیغ معارف دینی و تأسیس چند مرکز اسلامی از جمله جامعة الاسلام پرداخت. او همچنین اقدام به ساخت مسجد امام خمینی در افغانستان کرد که چند سال بعد تکمیل شد.
حضور محقق کابلی در افغانستان همزمان با ترویج اندیشه‌های کمونیستی و مارکسیستی در این کشور بود و وی به همراه چند عالم دیگر افغانستانی مثل واعظ بهسودی، محمدامین افشار و اسماعیل مبلغ به نقد و تقابل با اندیشه‌های چپ در حوزه علمیه کابل و تقویت گروه‌های مسلمان شیعی پرداختند. با روی کار آمدن حزب دموکراتیک خلق افغانستان که مورد حمایت شوروی بود، همزمان با پیروزی انقلاب اسلامی ایران محقق کابلی افغانستان را ترک کرد.
محقق کابلی ابتدا به پاکستان رفت و با دعوت برخی از احزاب جهادی افغانستانی مقیم این کشور مثل حزب اسلامی و جمعیت اسلامی برای همکاری مواجه شد. در این مدت همراه با افراد احزاب جهادی افغانستان سازمان دفاع از حریم اسلامی را تأسیس نمود. قربان‌علی محقق کابلی یک سال پس از پیروزی انقلاب اسلامی به ایران آمد و با سید روح‌الله خمینی که در نجف استادش بود، دیدار کرد و در مشهد و قم سکنی گزید. او تا سال ۱۳۷۱ در ایران بود و با سقوط دولت کمونیستی در افغانستان همراه با مجاهدان اسلامی به کابل بازگشت. محقق کابلی در آن زمان دبیر شورای عالی نظارت بر حزب وحدت اسلامی بود و با بازگشت به کابل، نماز جمعه را برپا نمود. او بار دیگر در سال ۱۳۷۲ به ایران آمد و با انتشار رساله توضیح المسائل، به‌عنوان مرجع تقلید شیعیان شناخته شد. از وی به عنوان نخستین مرجع تقلید مردمان هزاره نیز یاد می‌شود. وی در کشورهای افغانستان، ایران و پاکستان مقلدانی داشت. محقق کابلی پس از سقوط طالبان نیز چندین بار به افغانستان سفر کرد. وی از سال ۱۳۷۱ به بعد در حوزه علمیه قم در ایران مصروف تدریس بود.
محقق کابلی در شامگاه ۲۱ خرداد ۱۳۹۸ در سن ۹۱ سالگی در شهر قم به دلیل بیماری درگذشت.آیت‌الله محقق کابلی درگذشت پیکر وی در زیارتگاه حرم فاطمه معصومه در رواق مطهری در شهر قم مدفون شد.
اژدهای دریایی علفی یا فیلوپتریکس نام جانوری دریایی مرتبط با اسب دریایی می‌باشد که در سواحل جنوبی استرالیا سکونت دارد. این جانور در اعماق ۳ تا ۵۰ متری زندگی می‌کند. اژدهای دریایی علفی تا چهل و پنج سانتی‌متر رشد می‌کند و همانند اسب دریایی جنس نر حامل تخم‌ها می‌باشد و تخم می‌گذارد. جفتگیری در این گونه جانور در اسارت معمولاً نادر است و پژوهشگران هنوز درک نکرده‌اند که عوامل محیطی چه اثری بر جفتگیری می‌گذارد.
آموزش در افغانستان به دو ردهٔ آموزش‌های اساسی و ثانوی بخش‌بندی می‌شود. دستمزد آموزگاران در افغانستان بسیار پایین است.
در هنگام اشغال افغانستان توسط شوروی (دهه ۱۳۶۰) و جنگهای داخلی این کشور (دهه ۱۳۷۰)، شالوده آموزش و پرورش افغانستان از هم پاشید. در دورهٔ قدرت طالبان دختران خانه‌نشین شده و اجازهٔ تحصیل از آنها گرفته شد. در این دوره، به جای درسهای علمی مانند کیمیا و فیزیک در مدارس، بیشتر بر آموزش‌های مذهبی تأکید می‌شد.
اکنون برآورد می‌شود کمتر از نیمی از مدارس افغانستان دسترسی به آب آشامیدنی داشته باشند. پس از یورش آمریکا به افغانستان در سال ۱۳۸۰ و فروپاشی طالبان، با روی کار آمدن دولت انتقالی وضعیت تحصیل اندک‌اندک رو به بهبودی می‌رود، ولی با این وجود هنوز بیش از ۶۰٪ مردم افغانستان از سواد خواندن و نوشتن بی‌بهره‌اند.
آموزش و پرورش در افغانستان در دو بخش تعلیمات اساسی و تعلیمات ثانوی صورت می‌گیرد.
این دوره شامل صنف (کلاس) اول تا نهم را در بر می‌گیرد. درافغانستان دروس زبان دری، قرآن کریم، حساب، رسم، حسن خط، ورزش، و تهذیب تا کلاس سوم درس داده می‌شود. از کلاس چهار تا ششم مضامین زبان دری، حساب، رسم، حسن خط، تاریخ، جغرافیا، دنیات، ورزش و تهذیب درس داده می‌شود.
این دوره شامل صنف‌های دهم تا دوازدهم می‌باشد.
در افغانستان نظر به آب وهوا دونوع مکاتب یعنی گرمسیر مانند مزارشریف کندز شرغان سمنگان میمنه بادعیس جلال‌آباد لغمان قندهار هلمند وخوست و سرد سیر مانند کابل پروان غور دای کندی پنجشیر لهوگر میدان غزنی هرات فراه نیمروز تخار بدخشان نورستان کنرهار پکتیا می‌باشد. در مناطق گرمسیر مکاتب در ماه سنبله آغاز گردیده در اخیر ثور مسدود می‌شود. در مناطق سرد سیر مکاتب در ۲ حمل آغاز گردیده در ۱۵ قوس مسدود می‌گردند.
مدت تحصیل هر صنف ۹ ماه است. در این نه ماه دو امتحان از شاگردان اخذ می‌گردد. امتحان چهارنیم ماه و امتحان سالانه می‌باشد. اگر شخصی در امتحان چهارنیم ماهه در یک یا چند مضمون کمتر از ۴۰ نمره می‌برد ناکام محسوب می‌شود؛ ولی اگر شاگردی مجموعه نمرات یک یا دومضمون آن کمتر از ۴۰ نمره و متباقی از ۴۰ بالا باشد مشروط می‌شود و باید در آخر سال یعنی ۱۵ حوت امتحان مشروطی دهد. اگر شخص اوسط تمام نمراتش از ۴۰ بالا باشد کامیاب است. اگر از ۴۰ پائین باشد مشروط نمی‌باشد باید یکسال دیگر این صنف را بخواند. اوسط نمرات نیز خیلی باهمیت است. باید هر شاگرد نمره تعذیب یا «دسپیلن در مدرسه» ۱۰۰ باشد. اگر شخص نمره تعذیب آن از ۱۰۰ پایئن باشد مشکل بزرگ برای شاگرد محسوب می‌شود. اگر ۹۰ باشد در بعضی موارد شاگرد از مدرسه اخراج می‌شود و ناکام محسوب می‌شود.
بیشینهٔ نمرات در امتحانات آموزش و پرورش افغانستان ۱۰۰ است. با این حال بیشینه نمرات هر نیم سال تحصیلی در کارنامه دانش آموزان اعداد ۴۰ و۶۰ است. به این ترتیب که بیشینه نمرات در نیم سال اول ۴۰ و در نیم سال دوم ۶۰ است. مجموع این دو نمره، نمره سالانه محسوب می‌شود و با این حساب بیشینه آن همان ۱۰۰ خواهد شد.
آنتمیوس با نام کامل پروکوپیوس آنتمیوس (زادهٔ پیرامون ۴۲۰ - درگذشتهٔ ۴۷۲) امپراتور روم غربی از ۴۶۷ تا ۴۷۲ بود.
آنتمیوس در حدود ۴۲۰ در کنستانتینوپل یا گالاتیا در امپراتوری روم شرقی و در یک خانوادهٔ ثروتمند، بانفوذ و برجسته زاده شد. در حدود ۴۵۳ با آئلیا مارسیا، تنها دختر مارسیان، امپراتور روم شرقی (حکومت ۴۵۰–۴۵۷) ازدواج کرد و از او صاحب چهار فرزند شد. آنتمیوس در فاصلهٔ ۴۵۳ تا ۴۵۴ فرماندهی نظامیان را در تراکیه برعهده داشت، سپس در ۴۵۵ به مقام کنسولی رسید و پس از آن در ۴۵۶ به درجهٔ «سرور سربازان» ارتقاء یافت.
پس از مرگ مارسیان در ۴۵۷ چنین انتظار می‌رفت که آنتمیوس جانشین او شود اما آسپار، فرماندهٔ قدرتمند سپاهیان روم شرقی ترجیح داد که یکی از افراد خودش به قدرت دست یابد و در نتیجه امپراتوری به لئوی یکم رسید. آنتمیوس بدون کینه‌ورزی نسبت به لئو به خدمت او درآمد و توانست پیروزهایی را طی نبردهایش در ۴۵۹ تا ۴۶۴ علیه اوستروگوت‌ها در ایلیریکوم و در ۴۶۶ تا ۴۶۷ علیه هونها در ساردیکا (صوفبهٔ امروزی در بلغارستان) به‌دست‌آورد. آنتمیوس سپس برای تحکیم روابطش با لئو با دختر او اوفمیا ازدواج کرد.
در ۴۶۵ لیبیوس سوروس، امپراتور روم غربی درگذشت و وندالها اولیبریوس را برای تصاحب تاج و تخت امپراتوری نامزد کردند. این موضوع سبب شد تا لئوی یکم نیز به فکر معرفی فردی از سوی خود بیفتد. او که پس از حملهٔ وندال‌ها در ۴۶۷ به پلوپونزی در یونان آنها را تهدیدی جدی برای روم شرقی و حکومت خود می‌دید و درعین‌حال برای یورش به آنها در شمال آفریقا به کمک نیاز داشت، آنتمیوس را در ۴۶۷ برای امپراتوری روم غربی معرفی نمود.
آنتمیوس به دنبال این اعلام در همان سال همراه با ارتشی به فرماندهی مارسلینیوس، سرور سربازان در دالماتیا به سوی روم غربی روانه شد و در ۱۲ آوریل ۴۶۷ در رم به امپراتوری رسید. با این حال او با مشکلاتی نیز روبرو شد. بیشتر روم غربی در دست گروه‌های مختلفی از بربرها بود و آنتمیوس عملاً تنها کنترل ایتالیا را در دست داشت. از سوی دیگر او یکی از اهالی روم شرقی بود و همین موضوع سبب مقاومت بخش‌هایی از روم غربی در برابر حکومت او شده بود و حتی افرادی به تمسخر اصلیت یونانی او پرداخته بودند. به علاوه آنتمیوس به دلیل فیلسوف بودنش مورد این شک نیز قرار داشت که بخواهد پاگانیسم را بار دیگر احیا نماید.
بروز این مسایل سبب شد تا آنتمیوس که از قدرت و نفوذ ریکیمر در غرب آگاه بود در صدد متحد شدن با او از طریق پیوندهای خانوادگی برآید و در نتیجه در اواخر سال ۴۶۷ با آلیپیا، یگانه دختر ریکیمر، ازدواج کرد.
حکومت آنتمیوس از سوی دو گروه از بربرهای قدرتمند باختری تهدید می‌شد، یک وندال‌ها که آفریقا را در کنترل خود داشتند و سواحل مدیترانه را مورد تاخت و تاز قرار داده بودند و دیگر ویزیگوتها که به گسترش قلمرو خود در سرزمین گل و اسپانیا مشغول بودند. این موضوع سبب شد تا مردم دو روم شرقی و غربی برای نخستین بار پس از اوایل دههٔ ۴۴۰ میلادی با یکدیگر علیه گایسریک، پادشاه وندال‌ها متحد شوند. پس ناوگانی عظیم برای انتقال سربازان آماده شد اما انتخاب فرماندهان به بدترین شکل صورت گرفت. فرماندهی ناوگان شرقی برعهدهٔ باسیلیسکوسی بود که اصلاً قابل اعتماد نبود و همزمان انتخاب مارسلینوس به عنوان فرماندهٔ ناوگان غربی خشم ریکیمر را برانگیخت چون مارسلینوس دشمن درجه اول او بود.
با شروع نبرد مارسلینوس با موفقیت به ساردینا حمله کرد و نیروهایش را در تریپولیتانیا پیاده نمود. اما باسیلیسکوس با هدایت ناوگان شرقی به سوی گایسیریک در کارتاژ فاجعه آفرید. بیشتر کشتی‌ها و افراد او غرق شدند و آن تعداد باقی‌مانده نیز همراه با او و مارسلینوس به سیسیل گریختند. اما مارسلینوس در آنجا و احتمالاً با توطئهٔ ریکیمر به قتل رسید.
پس از این شکست تهدید دیگری این بار از سوی گل برخاست. اوریک، برادرش تئودوریک دوم را به قتل رسانده خود پادشاه ویزیگوت‌ها شد و پس از آن سعی داشت تا تمام سرزمین گل را به زیر سلطهٔ خود درآورد. تلاش‌های آنتمیوس برای متوقف ساختن جاه‌طلبی‌های اوریک با شکستی سنگین در نبردی در کرانهٔ باختری رود رون مواجه گردید و در این نبرد آنتمیولوس، پسر امپراتور و سه تن از فرماندهان برجستهٔ رومی کشته شدند.
رابطهٔ آنتمیوس و ریکیمر به دنبال چنین شکست‌هایی رو به تیرگی نهاد و ریکیمر مشخصاً تمایل داشت تا خود را از دردسر یک امپراتور ناموفق دیگر رها سازد. مشکل‌داری این ارتباط تا بدانجا پیش رفت که ایتالیا عملاً به دو پاره تقسیم شد و ریکیمر از مدیولانوم (میلان امروزی) و آنتمیوس از رم به ادارهٔ بخش‌های تحت فرمان خود پرداختند. با این حال در ۴۷۰ اسقفِ تیکینوم توانست آن دو را با یکدیگر آشتی دهد اما این صلح چندان پایدار نبود.
در ۴۷۲ ریکیمر به سمت جنوب لشکر کشید تا آنتمیوس را از قدرت خلع و اولیبریوس را که مورد حمایت وندال‌ها بود به جایش امپراتور نماید. سپاهیان او رم را به محاصرهٔ خود درآوردند اما آنتمیوس که از پشتیبانی یکی از نیروهای ویزیگوت برخوردار بود توانست تا ۳ ماه این محاصره را تحمل نماید. اما سرانجام قوای ریکیمر موفق به فتح رم شدند. پس آنتمیوس خود را به هیبت گدایی درآورد تا بتواند فرار کند، اما مورد خیانت قرار گرفت و دستگیر شد. او سپس به فرمان گوندوباد، خواهرزادهٔ ریکیمر در همان سال گردن زده شد.
حیدر عباسی (۱۳۲۲، مراغه) متخلص به «"باریشماز"» عارف و شاعر و نویسنده معاصر ایرانی است. وی علاوه بر ذوق ادبی، در نقاشی، مجسمه‌سازی و حکاکی مهارت قابل توجهی دارد.
حیدر عباسی در سال ۱۳۲۲ در شهر مراغه به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در مراغه و تحصیلات عالی را در دانشگاه آذرآبادگان با اخذ لیسانس زبان و ادبیات انگلیسی به پایان رساند.
ترجمه و تفسیر کتاب‌های نهج البلاغه و مثنوی معنوی (شرح الانوار) به زبان ترکی با تلاش حیدر عباسی شاعر مشهور مراغه در مدت ۴۲ سال انجام شده‌است.
ترجمه و تفسیر کتاب نهج البلاغه هم‌اکنون توسط اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی آذربایجان شرقی به زبان آذربایجانی لاتین جهت توزیع و فروش در کشور جمهوری آذربایجان ترجمه می‌شود.
ترجمه و تفسیر نهج البلاغه در سه جلد چاپ شده و مثنوی معنوی نیز در شش جلد چاپ شده که نویسنده آن علاوه بر ترجمه متون کتاب به زبان ترکی، تفسیر و شرح آن را نیز به همین زبان آورده‌است.
این شاعر مراغه‌ای به زبان‌های ترکی، عربی ،انگلیسی ،فرانسه و روسی تسلط کامل دارد و اغلب آثارش را به ترکی نوشته و متخلص به باریشماز است. سلام
ترجمه نی‌بنام به ترکی (از شرح انور):
گاز طبیعی مایع یا ال‌ان‌جی به گاز طبیعی‌ای گفته می‌شود که موقتاً برای ذخیره‌سازی یا ترابری در حجم بسیار به حالت مایع تبدیل شده‌است.
ال‌ان‌جی، بیشتر شامل متان (بیش از ۹۰ درصد) و مقادیر کمی اتان، پروپان، بوتان و برخی از آلکان‌های سنگین دیگر می‌باشد. فرایند پالایش ال‌ان‌جی، می‌تواند به نحوی طراحی شود، که محصول پایانی تولیدشده شامل ۱۰۰ درصد متان باشد.
ال‌ان‌جی حجمی معادل ۱/۶۰۰ حجم گاز طبیعی در حالت گازی را داراست. گاز مایع، بی‌بو، بی‌رنگ، غیرسمی و غیرخورنده است. خطراتی که این گاز می‌تواند در پی داشته باشد شامل شعله‌ورشدن، انجماد و خفگی می‌باشد. چگالی انرژی ال‌ان‌جی ۶۰ درصد سوخت دیزل می‌باشد.
فرایند میعان شامل حذف ترکیبات خاصی همچون گردوغبار، گازهای اسیدی، هلیوم، آب و هیدروکربنهای سنگین است که در جریان روبه‌پایین، (انتقال گاز در لوله‌ها) برای گاز دچار مشکل می‌نمایند. گاز طبیعی را بعد از حذف موارد فوق در فشاری معادل فشار اتمسفر و دمای ۱۶۲- درجه سانتی‌گراد سرد می‌کنند. (حداکثر فشار گاز برای کاربردهای انتقال در فشاری معادل ۲۵ کیلو پاسکال یا ۳٫۶ پی‌اس‌آی است).
کاهش حجم گاز در شرایطی که خطوط لوله در دسترس نمی‌باشد، باعث صرفه‌جویی اقتصادی در مسیرهای بلند می‌شود. در مواردی که انتقال گاز طبیعی از طریق خط لوله اقتصادی یا عملیاتی نیست، می‌توان آن را از طریق کشتی‌های دریایی حمل گاز مایع طبیعی، که مخصوص این‌کار طراحی شده‌اند یا تانکرهای جاده‌ای، حمل نمود.
در بازارهای مصرف، ال‌ان‌جی دوباره به حالت گاز در می‌آید. چگالی ال‌ان‌جی، تقریباً از ۰٫۴۱ تا ۰٫۵ کیلوگرم‌برلیتر، متغیر است، که تابعی از دما، فشار و ترکیبات آن می‌باشد. مقدار گرمایش ال‌ان‌جی در بالاترین سطح، در دمای ۱۶۴- درجه سلسیوس به ۲۴ مگاژول بر لیتر می‌رسد. کمترین میزان گرمایش ال‌ان‌جی ۲۱ مگاژول‌برلیتر است.
تفسیر نور تفسیری از قرآن، تالیف محسن قرائتی به زبان فارسی است که در ویرایش نهایی در ۱۰ جلد منتشر، و همزمان با انتشار چهارمین مجلد آن در سال ۷۶، به عنوان کتاب سال جمهوری اسلامی ایران شناخته شد.
محسن قرائتی هشت دی ماه1324 در کاشان به دنیا آمد. در 14 سالگی به وارد حوزه علمیه می شود و در جلسات تفسیر علی آقا نجفی شرکت می کند. سپس در سال 1339 برای تکمیل دروس حوزوی به قم می رود. از ده سال قبل از انقلاب به مدت 15 سال عضو گروه پژوهش و تالیف تفسیر نمونه زیر نظر ناصر مکارم شیرازی بود. بعد از انقلاب در رادیو اقدام به برگزاری یک دوره تفسیر صوتی نمود. سلسله برنامه های درس هایی از قرآن نیز که از سال 1358 آغاز شدف همچنان ادامه دارد. وی همچنین مسئول ستاد احیای نماز و زکات می باشد.
این تفسیر به زبان ساده و روان و قابل استفاده برای عموم نگاشته شده و شامل همه آیات قرآن کریم بوده و مهم‌ترین ویژگی آن پیام‌های کوتاه و کاربردی است که راه گشای زندگی و قابل ترجمه به زبان‌های زنده دنیا می‌باشد.
مطالب این تفسیر در قالب ۳ عنوان ارائه شده‌است: ۱- ترجمه آیه، ۲- نکته‌ها، شامل: ریشه لغات مشکل، شأن نزول آیه، آیات مرتبط، روایات ذیل آیه، پاسخ گویی به برخی پرسش‌ها، ۳- پیام‌ها که مقصود اصلی مؤلف، همین بخش بوده تا نشان دهد قرآن، کتاب زندگی بشر در همه عصرها و برای همه نسل‌هاست.
در تحقیق و تتبع تفاسیر شیعه و اهل سنت این افراد با مولف همکاری داشته‌اند:
سید جواد بهشتی، محمود متوسل، حسن دهشیری، رحمت‌الله جعفری
کلردیازپوکساید
رده درمانی: بنزودیازپین‌های طویل الاثر
نام تجاری: Librium
نیمه عمر: از ۲۴ تا ۱۰۰ ساعت
کلردیازپوکساید کلردیازپوکسید، که نام تجاری آن Librium است، یکی از بنزودیازپینهای‌های پرمصرف است که در درمان اضطراب و بیخوابی مؤثر است. این دارو همچنین در درمان قطع مصرف الکل و اضطراب قبل از جراحی مصرف می‌شود. این دارو دارای خاصیت شل کننده عضلات آمینتیک، ضد تشنج، ضد اضطراب، هیپنوتیزم، آرام بخش و اسکلتی است.
کلردیازپوکساید به صورت ترکیب با داروهای دیگر نیز کاربرد دارد مانند کلدینیوم سی که ترکیب کلردیازپوکساید و کلدینیوم است. کلردیازپوکسید برای درمان کوتاه مدت (2 – ۴ هفته) اضطراب شدید و ناتوان کننده ای است که فرد را در معرض پریشانی غیرقابل قبول قرار می‌دهد. همچنین به عنوان درمانی برای مدیریت سندرم ترک حاد الکل نشان داده شده‌است.این دارو گاهی اوقات برای کاهش علائم سندرم روده تحریک پذیر همراه با کلیدینیوم برومید به عنوان داروی دوز ثابت، Librax تجویز می‌شود.
مانند سایر بنزودیازپینها به عنوان آگونیستهای گیرنده بنزودیازپین بر روی غشای سلولهای عصبی اثر کرده وباعث تسهیل ورود یا افزایش عمل GABA شده و ورود یون کلر را به سلولها افزایش می‌دهد.
کلردیازپوکساید اولین دارو از خانواده معروف بنزودیازپینها است که در سال ۱۹۵۷ خواص درمانی آن کشف شد و در سال ۱۹۶۰ با نام تجاری لیبریوم وارد بازار شد.
در افراد با شرایط زیر باید از مصرف کلردیازپوکسید جلوگیری کرد:
در افراد با سن بالا به علت نیمه عمر طولانی منع مصرف دارد.
تحقیقات در مورد ایمنی بنزودیازپین‌ها در دوران بارداری محدود است و توصیه می‌شود استفاده از بنزودیازپین‌ها در دوران بارداری مبتنی بر این باشد که آیا این مزایا از خطرات بالاتر است. در صورت استفاده از کلردیازپوکسید در دوران بارداری، خطرات با استفاده از کمترین دوز مؤثر و در کمترین زمان ممکن کاهش می‌یابد. بنزودیازپین‌ها معمولاً باید در سه‌ماهه اول بارداری اجتناب شوند. کلردیازپوکسید و دیازپام در مقایسه با سایر بنزودیازپینها جزو بنزودیازپین‌های ایمن به حساب می‌آیند. عوارض جانبی احتمالی ناشی از مصرف بنزودیازپین در دوران بارداری شامل، سقط جنین، ناهنجاری، عقب ماندگی رشد داخل رحمی، نقص عملکردی، سرطان زایی و جهش زایی است. در هنگام تغذیه با شیر مادر نیز احتیاط می‌شود.
خواب آلودگی طولانی مدت (کلردیازپوکساید از بنزودیازپینهای طویل الاثر است) سرگیجه، سردرد، تحریک‌پذیری، ضعف و خستگی، یبوست، خشکی دهان، تهوع، استفراغ، بی‌اشتهایی، خارش، کاهش فشارخون، تاری دید و وزوز گوش (بسیاری از عوارض این دارو بعداً مشخّص می‌شود مثل بی‌تفاوتی شدید نسبت به تغییرات محیط)
سایر عوارض جانبی کلردیازپوکسید شامل: غش ،تمایلات جنسی تغییر یافته، مشکلات کبدی، عدم هماهنگی عضلات، بی نظمی‌های قاعدگی جزئی، بثورات پوستی یا فوران، تورم به دلیل احتباس مایعات، چشم و پوست زرد.
مصرف این قرص در زمان بارداری عوارض جانبی متعددی دارد که اشاره شد.
فردی که کلردیازپوکسید اضافی مصرف کرده‌است ممکن است برخی از علائم زیر را نشان دهد:
مصرف بیش از حد کلردیازپوکسید یک اورژانس پزشکی محسوب می‌شود و به‌طور کلی نیاز به توجه فوری پرسنل پزشکی دارد. پادزهر تجویز بیش از حد کلردیازپوکسید (یا هر بنزودیازپین دیگر) فلومازنیل است. فلومازنیل باید با احتیاط مصرف شود زیرا ممکن است علائم ترک شدید در افراد وابسته به بنزودیازپین را تسریع کند.
اوبرگروپن‌فوهرر یک درجه مربوط به نیروهای نظامی حزب ملی سوسیالیست کارگران آلمان بود. این درجه در سال ۱۹۳۲ به عنوان یکی از درجه‌های نظامی اس آ درست شد و تا سال ۱۹۴۲ بالاترین درجه اس اس قبل از رایشسفورر-اس‌اس به حساب می‌آمد. رایشسفورر-اس‌اس درجه‌ای بود که فقط متعلق به هاینریش هیملر فرمانده اس‌اس بود. اوبرگروپن‌فورر به معنی "رهبر عالی دسته" می‌باشد. یکی از معروفترین دارندگان این درجه راینهارت هایدریش فرمانده «ستاد اصلی امنیتی اس‌اس» بود. این درجه معادل درجه کولونل‌گنرال ورماخت یا همان سپهبد است.
یوزف "سپ" دیتریش (۲۸ مه ۱۸۹۲ – ۲۱ آوریل ۱۹۶۶) نظامی بلندپایه آلمانی و از اعضای ارشد وافن اس‌اس در دوره رایش سوم بود که یگان‌های مختلفی را تا سطح ارتش میدانی در جنگ جهانی دوم فرماندهی کرد.
یوزف دیتریش روز ۲۸ مه سال ۱۸۹۲ به عنوان نخستین فرزند خانواده، در روستای هاوانگن در نزدیکی ممینگن در سوآبیا در پادشاهی بایرن زاده شد. از بدو تولد همواره با نام مصغر «سپ» شناخته می‌شد. خانواده او هنگامی که سپ هشت سال داشت، به کمپتن نقل مکان کرد. پس از گذراندن هشت سال در مدرسه، به رانندگی در بخش کشاورزی پرداخت. گفته می‌شود سپ بخشی از دوران کودکی را نیز شاگرد قصاب بوده‌است. سال ۱۹۰۷ در سن پانزده سالگی، همانند جوانان آلمانی دیگر، به سیاحت علاقه‌مند شد و به اتریش، ایتالیا و سوئیس سفر کرد. در این سفرها مقداری زبان ایتالیایی فرا گرفت و در زوریخ در صنعت هتل کارآموزی نمود.
دیتریش سال ۱۹۱۱ به آلمان بازگشت و با وجود علاقه به رسته سواره‌نظام، روز ۱۸ اکتبر همان سال به هنگ ۴ توپخانه صحرایی ارتش بایرن در آوگسبورگ پیوست. جهت گذراندن دوره آموزش در آتشبار ۲ هنگ قرار گرفت. با این حال، تنها یک ماه بعد، ۱۷ نوامبر در پی سقوط از اسب از ارتش کنار نهاده شد. گفته می‌شود مجدداً به قصابی پرداخت. نقل دیگری دیتریش را در این زمان مشغول کار در نانوایی می‌داند.
با آغاز جنگ جهانی اول این بار روز ۶ اوت سال ۱۹۱۴ به عنوان سرباز وظیفه به هنگ ۷ توپخانه صحرایی بایرن پیوست. ماه اکتبر با هنگ ۶ توپخانه ذخیره به فلاندر در جبهه غربی منتقل و تقریباً بلافاصله در جریان نبرد نخست ایپر و نبردهای متعاقب آن، وارد میدان رزم شد. دیتریش در این درگیری‌ها از ناحیه پای راست با برخورد ترکش و از ناحیه چشم چپ با برخورد نیزه سواره‌نظام دشمن، مجروح گشت. آثار این جراحات تا آخر عمر با او بود. پس از بهبود، به دانشکده توپخانه بایرن در زونتهوفن فرستاده شد تا به یک افسر جز بدل گردد. تابستان سال ۱۹۱۵ به نبردگاه بازگشت. مدتی بعد در منطقه سُم مجدداً از ناحیه سر مجروح شد و نزدیک بود در اثر انفجار گلوله توپ زنده به گور شود. اطلاعات رسمی از وضعیت او در چند ماه آینده وجود ندارد. به هر حال به نقل از خودش در جبهه ایتالیا حضور داشته و مدال شجاعت اتریش-مجارستان را دریافت کرده‌است. ماه نوامبر سال ۱۹۱۶ به آتشبار ۱۰ توپ پیاده‌نظام در ارتش دهم در ناحیه کامپانیه منتقل شد. در جریان تهاجم بهار سال ۱۹۱۷ فرانسوی‌ها موسوم به «تهاجم نیول»، قسمتی از خط مقدم که ارتشی که دیتریش به آن تعلق داشت در آرامش نسبی بود. با این حال یگان او از ماه مه درگیر نبرد شد. دیتریش با نشان دادن عملکردی مناسب در این درگیری‌ها روز ۱۷ نوامبر نشان درجه ۲ صلیب آهنین را دریافت کرد.
دیتریش روز ۱۹ فوریه سال ۱۹۱۸ در برلین به یگان ۱۳ تانک تهاجمی بایرن ملحق گشت. پس از دو ماه آموزش بدون هیچ تانکی، در نهایت با تجربه خدمت در توپخانه، توپچی یکی از دو تانک غنیمتی مارک ۴ بریتانیایی در یگان خود شد. این یگان روز ۲۷ آوریل به خط مقدم در ناحیه یپروپون فرستاده شد تا آن‌جا به آموزش نیروهای خود ادامه دهد. روز ۹ مه دیتریش برای نخستین بار سوار بر یک تانک شد. سه روز بعد یگان او عملیاتی گردید و دو هفته پس از آن در ترکیب ارتش هفتم قرار گرفت تا پشتیان یک عملیات تهاجمی باشد. عملیات روز ۲۷ مه آغاز شد اما با مجروح شدن فرمانده آن، تانک مشارکت اندکی در تهاجم داشت. دیتریش و یگانش به عنوان بخشی از لشکر دویست‌وسی‌وهشتم پیاده‌نظام برای ادامه تهاجم به محور جنوب رن فرستاده شدند. تانک او از بامداد ۱ ژوئن در حمله به قلعه دو لا پومپل مشارکت داشت. به هر صورت پس از رسیدن به خطوط دشمن تانک در یک گودال گلوله توپ گیر کرد. در این حین با عقب رانده شدن دشمن، تانک در در ناحیه بین سنگرهای دو طرف قرار گرفت. تصمیم بر انهدام تانک و بازگشت پیاده به خطوط خودی شد. دیتریش یکی از اجرا کنندگان این تصمیم بود. به جهت تقدیر از عملکرد همراه با خون‌سردی او در این روز زیر آتش دشمن، پنج هفته بعد نشان درجه ۳ صلیب شایستگی نظامی بایرن به سرجوخه دیتریش اعطا شد. در پی ناکامی تهاجم در ناحیه رن، یگان‌های تانک به شارلروآ منتقل شدند. عملیات بعدی برای یگان ۱۳ روز ۱۵ ژوئیه، نخستین روز از اقدام نهایی آلمان در رن موسوم به «تهاجم صلح»، این بار در جنوب شرقی سوآسون بود. تانک جدیدی که دیتریش سوار آن بود همان روز پیش از آغاز حمله با اصابت گلوله توپ دشمن از کار افتاد. تقریباً تمامی دیگر تانک‌های آلمانی در این تهاجم نیز با آتش توپخانه دشمن از دست رفتند. ماه سپتامبر در روزهای پایانی جنگ آلمان تمامی تانک‌های باقی مانده خود را برای اجرای یک ضد حمله گردآورد. یگان ۱۳ به عنوان بخشی از هنگ ۳۷۱ پیاده‌نظام روز ۹ اکتبر ضد حمله‌ای در شمال کامبرای اجرا کرد که با از دست رفتن هر سه تانک آن نتیجه‌ای نداشت. یگان دیتریش در آخرین عملیات خود در این جنگ روز ۱ نوامبر اقدام به جلوگیری از سلطه نیروهای بریتانیایی و کانادایی بر والنسین کرد که موقتاً منجر به عقب راندن دشمن شد. اطلاعاتی از نحوه مشارکت خود دیتریش در این آخرین عمل در دست نیست. یگان ۱۳ که دیگر تانکی برای آن باقی نمانده بود، به آلمان بازگردانده شد.
در پی آغاز انقلاب ۱۹۱۸ در آلمان، دیتریش و یگانش به خِیل نظامیان سرکش پیوستند. جنگ با امضای آتش‌بس ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ به پایان رسید. نام دیتریش روز ۲۰ نوامبر مجدداً به فهرست افراد هنگ ۷ توپخانه صحرایی بایرن بازگشت. در پی اعمال محدودیت‌های پیمان ورسای در کاهش شدید اندازه نیروهای مسلح آلمان، دیتریش روز ۲۶ مارس ۱۹۱۹ از خدمت نظامی در نیروی زمینی بایرن منفصل شد.
پس از جنگ مدتی به پلیس بایرن و سپس در مبارزه علیه کمونیسم به فرای‌کور پیوست و در مبارزه خیابانی به تبحر رسید. در جریان تحولات ملی٬گرایانه در مونشن مورد توجه آدولف هیتلر قرار گرفت و به یکی از نخستین پیروان او بدل شد. در تشکیل اس‌اس برای محافظت از جلسات حزب ناسیونال سوسیالیست مشارکت داشت. ماه ژوئن سال ۱۹۲۸ درجه اشتورم‌فورر (معادل ستوان دوم) در اس‌اس دریافت کرد. مدتی محافظ شخصی و راننده هیتلر بود. ماه اوت سال ۱۹۲۹ به درجه بریگاده‌فورر (معادل سرتیپ) و ماه دسامبر سال ۱۹۳۱ به درجه گروپن‌فورر (معادل سرلشکر) ترفیع گرفت. ماه مارس سال ۱۹۳۳ فرمانده یگان حفاظتی "اشتب‌واشه" اس‌اس شد که بعداً به "لایب‌اشتاندارته اس‌اس آدولف هیتلر" گسترش یافت. به عنوان یکی از مورد اعتمادترین عوامل حاکمیت رایش سوم، دیتریش شخصاً در حوادث موسوم به شب دشنه‌های بلند در روز ۳۰ ژوئن سال ۱۹۳۴ برای سرکوب سران اس‌آ نقش ایفا کرد.
با آغاز جنگ جهانی دوم در ماه سپتامبر سال ۱۹۳۹ دیتریش با درجه اوبرگروپن‌فورر (معادل سپهبد) هنگ موتوریزه "لایب‌اشتاندارته آدولف هیتلر" را در کارزار لهستان فرماندهی کرد. با این یگان از رود ویستولا گذشت، مولدین را تصرف کرد و رو به ورشو پیش رفت. سپس در نبرد فرانسه از ماه مه سال ۱۹۴۰ حضور یافت و در پیشروی نیروهای هاینتس گودریان به سمت کانال مانش مشارکت نمود. نیروهای او به‌شکل بی‌پروایی مبارزه می‌کردند و نتیجتاً متحمل تلفات زیادی شدند. خود دیتریش همواره در میانه معرکه بود و در یک مورد با هدف قرار گرفتن خودرو حاملش تا سر حد مرگ رفت. با پایان موفقیت‌آمیز این نبرد، دیتریش روز ۴ ژوئیه سال ۱۹۴۰ نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین را دریافت کرد. دیتریش بسیار مورد توجه هیتلر قرار داشت و کارزار تبلیغاتی آلمانی‌ها سعی در بدل ساختن او به یک اسطوره می‌کرد.
او یگان خود را با موفقیت زیادی بهار سال ۱۹۴۱ در کارزار بالکان رهبری نمود. نیروهای او با پیشروی بسیار سریع، خط مکاستاس را شکستند و ۵۰٬۰۰۰ نفر نیروهای یونانی و مستعمرات بریتانیا را اسیر کردند. یگان دیتریش با توانی بالغ بر ۱۱٬۰۰۰ نفر در حد یک تیپ، در مراحل اولیه عملیات بارباروسا، تهاجم به شوروی به عنوان بخشی از گروه ارتش جنوب، در انهدام ارتش ششم شوروی در نزدیکی ژیتومیر نقش داشت. در ادامه این یگان در نواحی اومان، ماریوپول، تاگانروگ و روستوف نبردهای سختی تجربه کرد. عملکرد قابل ملاحظه نیروهای آن به‌خصوص در رزم شدید دفاعی زمستانه، توانمندی‌های این یگان و سایر نیروهای وافن-اس‌اس را برای فرماندهان ورماخت به اثبات رساند. روز ۳۱ دسامبر سال ۱۹۴۱ برگ‌های بلوط صلیب شوالیه به دیتریش اعطا شد.
یگان به‌شدت آسیب‌دیده دیتریش تابستان سال ۱۹۴۲ از خط مقدم عقب کشیده شد و برای بازسازی و ارتقا به لشکر پانتسرگرنادیر به فرانسه رفت. این لشکر بهترین تجهیزات در دسترس را دریافت کرد. لشکر "لایب‌اشتاندارته اس‌اس آدولف هیتلر" ماه فوریه سال ۱۹۴۳، پس از نبرد استالینگراد، به جبهه شرقی بازگشت. این لشکر در دو ماه آینده در جریان بازپس‌گیری خارکوف متحمل تلفات سنگین شد. دیتریش روز ۱۴ مارس سال ۱۹۴۳ شمشیرهای صلیب شوالیه را دریافت کرد. لشکر او در درگیری‌های نواحی بلگورود و پروخوروفکا در جریان نبرد کورسک در اوایل ماه ژوئیه، دوباره تقریباً منهدم شد.
دیتریش مدت کوتاهی بعد به آلمان بازگشت تا سپاه ۱ اس‌اس را تشکیل دهد. این سپاه در ابتدا متشکل از دو لشکر "لایب‌اشتاندارته اس‌اس آدولف هیتلر" و لشکر تازه‌ایجاد شده دوازدهم زرهی اس‌اس "هیتلریوگنت" بود؛ با این وجود در زمان‌های مختلف لشکرهای دیگری از اس‌اس و همچنین یگان‌هایی از نیروی زمینی را نیز شامل می‌شد. اوایل سال ۱۹۴۴ قرارگاه دیتریش در بروکسل استقرار داشت. پس از پیاده شدن متفقین در ساحل نرماندی در ماه ژوئن، سپاه دیتریش درگیر نبردهای دفاعی شدید و متعاقباً مأمور به اجرای ضد حمله زرهی در ناحیه کان شد. با برگشتن ورق جنگ علیه آلمان و برتری تام متفقین بر میدان‌های نبرد، رفته‌رفته شروع به انتقاد آشکار از هیتلر کرد. به هر صورت راضی به اقدام علیه جان هیتلر نبود و به مشارکت در کودتای ۲۰ ژوئیه متهم نشد. دیتریش روز ۱ اوت به درجه اوبرست‌گروپن‌فورر (معادل ارتشبد) نائل آمد و در تقدیر از مشارکت در نبرد نرماندی پنج روز بعد، ۶ اوت سال ۱۹۴۴، مفتخر به دریافت الماس‌های صلیب شوالیه شد. دیتریش موقتاً ترفیع گرفت و به فرماندهی ارتش پنجم زرهی در جبهه کان رسید. بیشتر لشکرهای این ارتش در اختیار او عمل نمی‌کردند و برای ضدحمله ناموفق در آورانژ استفاده شدند. عدم وفوق در مقابل دشمن این یگان را با از دست دادن بیشتر خودروهایش وادار به یک عقب‌نشینی طولانی به سمت رود سن نمود. ماه اکتبر برای تهاجم آردن به فرماندهی ارتش ششم زرهی منصوب گشت اما هیچ نقشی در برنامه‌ریزی آن نداشت. نیروی او شامل چهار لشکر زرهی اس‌اس و یک لشکر زرهی نیروی زمینی می‌شد که همگی در اثر نبردهای پیشین به بسیار تضعیف شده بودند. ارتش او در جناح شمالی تهاجم از ماه دسامبر قرار داشت. با وجود پیشروی اولیه، قادر به دستیابی به اهداف نشد. با شکست این عملیات ماه ژانویه سال ۱۹۴۵ با بقایای این یگان با عنوان ارتش ششم زرهی اس‌اس، راهی شرق شد تا در مجارستان خط مقدمی علیه شوروی ایجاد کند. ماه مارس در تهاجم کم‌حاصل در ناحیه دریاچه بالاتون مشارکت کرد. در مقابل یورش دشمن به همراه نیروهایش به سمت اتریش رانده شد. دیتریش روز ۸ مه خود را در کرمس تسلیم نیروهای آمریکایی کرد.
دیتریش پس از جنگ سال ۱۹۴۶ محاکمه شد و به اتهام کشتن اسرای جنگی آمریکایی توسط نیروهای ارتش ششم زرهی در مالمدی در جریان تهاجم آردن، توسط متفقین به حبس ابد محکوم گردید. این حکم چهار سال بعد به ۲۵ سال زندان تقلیل یافت. با این وجود با درخواست تجدید نظر سال ۱۹۵۵ آزاد شد. متعاقباً مجدداً دستگیر و این بار توسط دادگاهی در آلمان غربی محاکمه و به اتهام دست داشتن در اعدام سران اس‌آ در شب دشنه‌های بلند به ۱۸ ماه زندان محکوم گشت. سال ۱۹۵۹ از بند آزاد شد. اوبرست‌گروپن‌فورر یوزف دیتریش در نهایت سال ۱۹۶۶ در ۷۳ سالگی در لودویگسبورگ درگذشت. بیش از ۵٬۰۰۰ تن از هم‌رزمان سابقش در وافن-اس‌اس در مراسم خاکسپاری او شرکت کردند.
پارک میزوموتو یکی از پارک‌های توکیو پایتخت ژاپن است. این پارک با مساحت ۸۱ هکتار بزرگترین پارک توکیو محسوب می‌شود. پارک میزوموتو به داشتن گل‌های زنبق در ماه جون معروف است. کتاب 東京とっておきの公園７０ صفحه ۷۴
پارک کامه ایدو چوئو یکی از پارک‌های توکیو پایتخت ژاپن است. شهرت این پارک به داشتن گل‌های کاملیاست که به زبان ژاپنی سازانکا نامیده می‌شوند. گل‌های کاملیا معمولاً از اواخر ماه نوامبر ماه یازدهم میلادی تا ماه فوریه ماه دوم میلادی شکوفا می‌شوند.کتاب 東京とっておきの公園７０ صفحه ۱۵۹
پارک کاسای‌رینکای یکی از پارک‌های توکیو پایتخت ژاپن است. این پارک ۷۹٫۹ هکتار مساحت دارد و از نظر بزرگی بعد از پارک میزوموتو دومین پارک بزرگ مناطق ویژه توکیو محسوب می‌شود و به داشتن گل‌های نرگس در ماه ژانویه معروف است. کتاب 東京とっておきの公園７０ صفحه ۷۰
این خط با خط کیئو Keiō وابسته به شرکت راه آهن کیئو تفاوت دارد.
خط کِییو یکی از خطوط قطار شرکت راه‌آهن شرق ژاپن یا جی آر است. مسیر این خط از ایستگاه توکیو در منطقهٔ چیودا شروع شده و از خلیج توکیو گذشته به ایستگاه سوگا در استان چیبا ختم می‌شود. طول این مسیر ۴۳ کیلومتر است و ۱۸ ایستگاه دارد.
در ژنتیک، به پایانی‌ترین موجودی که تمامی اعضای هر مجموعه‌ای از ارگانیسم‌ها از نسب او هستند نزدیکترین نیای مشترک آن گروه می‌گویند. این اصطلاح اغلب در سلسله شناسی انسان کاربرد دارد.
در موارد خاص نزدیکترین نیای مشترک یک مجموعه‌‌ از افراد را می‌توان با رجوع به شجره‌نامه آن گروه تعیین کرد.
اما، به‌طور کلی، شناسایی دقیق نزدیکترین نیای مشترک یک مجموعه‌ از افراد غیرممکن است. با این وجود، اغلب می‌توان از دورهٔ زمانی که نزدیکترین نیای مشترک در آن زندگی می‌کرده‌است برآوردی تعیین کرد. این تخمین‌ها را می‌توان بر اساس تست دی‌ان‌ای و نرخ جهش ژنتیکی به دست آورد.
نزدیکترین نیای مشترک معمولاً برای توصیف یک نیای مشترک بین افراد یک گونه خاص استفاده می‌شود. این اصطلاح همچنین می‌تواند برای توصیف یک جد مشترک بین گونه‌های مختلف مورد استفاده قرار گیرد.
نزدیکترین نیای مشترک همچنین ممکن است برای شناسایی جد مشترک بین مجموعه‌ای از موجودات زنده‌ تنها از طریق مسیرهای ژنی خاص مورد استفاده قرار گیرد مثلاً مسیر مادری یعنی مسیری که در امتداد اجداد مؤنث حرکت می‌کند یا مسیر پدری که فقط در امتداد اجداد مذکر حرکت می‌کند. حوای میتوکندریایی و آدم کروموزوم ایگرگ نمونه‌هایی از چنین کاربردی برای نزدیکترین نیای مشترک هستند. در حال حاضر نزدیکترین نیای مادری مشترک تمام انسان‌ها حدود ۲۰۰ هزار سال پیش در شرق آفریقا زندگی می‌کرده و به حوای میتوکندریایی معروف است. آدم کروموزوم Y هم جدیدترین نیای مشترکِ تمامی انسان‌ها از طرف پدری است و احتمالاً در آفریقا بین ۲۳۷ تا ۵۸۱ هزار سال پیش زندگی می‌کرده‌است. اما نزدیکترین مادر مشترک تمام انسان‌ها را (هم از مسیر مونث و هم از مسیر مذکر) در زمانی بسیار نزدیکتر حتی قبل از پنج هزار سال پیش می‌توان یافت.
ردیابی اصل و نسب یک شخص در گذشته یک درخت دودویی تشکیل می‌دهد شامل پدر و مادر، پدربزرگ و مادربزرگ، پدرجد و مادرجد و غیره. با این حال، تعداد افراد در چنین درختی از نیاکان رشد تصاعدی خواهد کرد و در نهایت تبدیل به تعدادی غیرممکن خواهد شد. به عنوان مثال، یک فرد زندهٔ امروزی، ۳۰ نسل پیش از این (که حدود قرون وسطی می‌شود) ۲۳۰ یا حدود ۱.۰۷ میلیارد جد می‌بایست داشته باشد، که بیش از کل جمعیت جهان در آن زمان است.رجوع شود به فصل "All Africa and her progenies" در
اما در واقعیت، درخت نیاکان درخت دودویی نیست. بلکه پدیده‌ای به نام ادغام نسب‌ها درخت دودویی را به یک گراف جهت دار غیر مدور تبدیل می‌کند.
تشکیل نسل به نسل گراف نیاکان تمامی مردمان زندهٔ امروزی را در نظر بگیرید. با مردم زندهٔ بدون فرزند در کف نمودار شروع کنید. اضافه کردن پدر و مادر همه‌ٔ آن افراد به بالای گراف باعث متصل شدن خواهر و برادر‌ها از طریق دو نقطه اشتراک (که پدر و مادر آن‌ها باشد) خواهد شد (در مورد نیمه خواهر برادرها یک نقطه اشتراک به دست می‌آید). اضافه کردن نسل بعدی (پدر بزرگ و مادر بزرگ‌ها) تمام عموزاده‌ها (در معنای عام) را به هم متصل خواهد کرد. همانطور که هر کدام از نسل‌های پیشین به بالای گراف اضافه می‌شوند، ارتباط بین مردم بیشتر و بیشتری در گراف برقرار می‌شود. در نهایت به نسلی می‌رسیم که یک یا چند نفر از بسیار افرادی که در بالاترین سطح گراف قرار دارند نزدیکترین نیای مشترک هستند، به‌طوری‌که این امکان وجود دارد که از این افراد خطوطی مستقیم متشکل از نوادگان‌شان به تمامی اشخاص زنده امروزی در کف گراف کشید.
بنابراین نزدیکترین نیای مشترک تمامی اشخاص زندهٔ امروزی می‌توانسته‌اند هم زمان با عدهٔ زیادی از دیگر انسان‌ها زندگی‌ کرده‌باشد. اکثر آن دیگر مردمان یا هیچ نوادگان زنده‌ای امروز به جا نگذاشته‌اند یا نیای تنها زیر مجموعه‌ای از مردم زنده امروزی هستند. وجود نزدیکترین نیای مشترک بنابراین دلالت بر وجود گلوگاه جمعیت یا زوج اولین نمی‌کند.
این اشتباه است که فرض کنیم که نزدیکترین نیای مشترک همهٔ ژن‌های خود (و یا حتی هیچ ژن خاصی) را به تمامی افراد زندهٔ امروزی رسانده است. در اثر تولید مثل جنسی، در هر نسلی، هر پدر و مادری تنها نیمی از ژن‌های خود را به هر یک از اولاد نسل بعدی منتقل می‌کنند. به جز در مورد تزویج خانوادگی، درصد ژن‌های به ارث رسیده از نزدیکترین نیای مشترک به نسل‌های بعدی کوچکتر و کوچکتر می‌شود، تا جایی که سرانجام به صفر می‌گراید، و ژن‌های به ارث رسیده از معاصران نزدیکترین نیای مشترک با هم در هم ادغام می‌شوند.
پروژه توصیف کامل از فیلوژنی گونه های بیولوژیکی با عنوان "درخت زندگی" لقب گرفته است که شامل تخمین زمانی از تمام رویدادهای گمانه زنی زده شناخته شده است. به عنوان مثال، تخمین زده می شود که نزدیک ترین نیای مشترک همه گوشت‌خوارسانان (به عنوان مثال نزدیک ترین نیای مشترک "گربه ها و سگ ها") به ترتیب حدود 42 میلیون سال پیش زندگی می کرده اند (میاسیدها که نمونه ای از گوشت‌خواران بدوی منقرض شده هستند). [5]
مفهوم آخرین جد مشترک از منظر تکامل انسان برای مخاطبان، در داستان محبوب نیاها توسط ریچارد داوکینز (2004) تشریح شده است. داوکینز "کانسستورهایی" از رده های بشری را با توجه به افزایش سن، هومینین (انسان-شامپانزه) ، هومیناین (انسان-گوریل) ، هومینید (انسانی-اورانگوتان) ، هومینوئید (انسان-گیبون) و مواردی از این دست را در 40 سطح از لیست قرار می دهد که در آخر هم به آخرین اجداد جهانی (باکتریهای انسان) می رسیم.
همچنین احتمال اینکه ژن های فردی (یا گروهی از ژن ها، هاپلوتیپ ها) را به جای ارگانیسمی به جای کل را در نظر گرفت.نظریه بهم آمیخته (Coalescent) به شرح مدلی تصادفی از چگونگی نادیده گرفتن اینگونه نشانگرهای ژنتیکی را به تاریخ یک جمعیت، می پردازد.
برخلاف ارگانیسم ها، یک ژن از نسلی از ارگانیسم ها به نسل دیگر یا کاملا مشابه به خود آن یا با کمی جهش نسبی منتقل می شود.
دی ان ای میتوکندریایی (mtDNA) برخلاف دی ان ای هسته ای، تقریبا در مقابل آمیخته شدن جنسی مقاوم می باشد. دی ان ای هسته ای که کروموزوم هایش در میراث مندلی اصلاح و تنظیم می شوند.
از این رو ، از جدیدترین اجداد مشترک همه انسانها از طریق مسیر دی ان ای میتوکندریایی می توان برای ردیابی نسب مادری و یافتن حوای میتوکندریایی (که به عنوان حوای آفریقایی نیز شناخته می شود)، استفاده شود. (حوای میتوکندریایی در ژنتیک انسانی، به جدیدترین نیای مشترک تمام انسان‌های امروزی از طرف مادری می‌گویند.)
تخمین زده می شود که نزدیک ترین نیای مشترک گونه های مختلف در دوره های زمانی مختلف زندگی می کرده اند. زمان تخمینی نزدیک ترین نیای مشترک نیز به نوع نزدیک ترین نیای مشترک بستگی دارد. نزدیک ترین نیای مشترک نسب پدری و نسب مادری (حوای میتوکندریایی و آدم Y کروموزومی) توسط یک تک ژن ردیابی می شوند، بنابراین زمان برای تخمین نزدیک ترین نیای مشترک بر اساس نتایج آزمایش دی ان ای محاسبه می شود و میزان جهش نیز مطابق با سلسله شناسی ژنتیکی تعیین می شود . زمان تخمینی نزدیک ترین نیای مشترک ژنتیکی کلیه انسانهای زنده بر اساس مدلهای غیر ژنتیکی، ریاضیاتی و شبیه سازی شده رایانه محاسبه می گردد.
دی ان ای میتوکندریایی می تواند به عنوان ردپایی محسوب شود که از اجداد گروهی از جمعیت به جای مانده است. در این صورت، جمعیت ها با تجمع جهش ها بر روی دی ان ای میتوکندریایی تعریف می شوند و درختان مخصوصی برای جهش ها و ترتیب آنها در هر جمعیت ایجاد می شود.
سن نزدیک ترین نیای مشترک همه انسانهای زنده نامعلوم می باشد اما قطعا باید جوان تر از سن نزدیک ترین نیای مشترک نسب پدری یا مادری باشد که سن هر کدام از آنها حدود 100،000 و 200،000 سال تخمین زده می شود.
پارک هیکاریگائوکا یکی از پارک‌های توکیو پایتخت ژاپن است. این پارک از نظر بزرگی بعد از پارک کامه‌ایدو-چوئو و پارک کاسائی رینکائی سومین پارک بزرگ توکیو محسوب می‌شود. کتاب 東京とっておきの公園７０ صفحه ۱۸
کشندی اولین آلبوم استودیویی فیونا اپل خواننده/ترانه‌سرای آمریکایی است که در ۲۳ ژوئیه ۱۹۹۶ با لیبل اپیک در آمریکا منتشر شد. "کشندی" در زمان انتشارش در ایالات متحده تا ردهٔ ۱۵اُم بیلبورد ۲۰۰ صعود کرد و طبق اطلاعات نیلسن ساونداسکن تا اکتبر ۲۰۰۵ فقط در آمریکا دو میلیون و هفتصدهزار نسخه فروش داشت. آلبوم در دسامبر ۱۹۹۶ از آرآی‌اِی‌اِی گواهی طلا دریافت کرد، در ژوئیهٔ ۱۹۹۷ گواهی پلاتین گرفت، در اکتبر همان‌سال گواهی ۲بار پلاتین و در آوریل ۱۹۹۹ سومین گواهی پلاتین را از آرآی‌اِی‌اِی دریافت کرد.
"کشندی" ۶ تک‌آهنگ داشت که ترانهٔ «مُجرم» محبوب‌ترین آن‌ها بود. این ترانه در زمان انتشارش در ایالات متحده تا رده‌ی ۲۱اُم بیلبورد ۱۰۰تای برتر صعود کرد. «مُجرم» در سال ۱۹۹۷ از سوی خوانندگان مجلهٔ رولینگ استون به‌عنوان بهترین تک‌آهنگ سال انتخاب شد و در سال ۱۹۹۸ جایزهٔ گرمی «بهترین اجرای آواز راک خوانندهٔ زن» را از آن خود کرد. «اولین مزمزه» دیگر تک‌آهنگ این آلبوم بود که ویدئوی آن هیچ‌گاه در آمریکا پخش نشد.
در سال ۲۰۰۸ هفته‌نامهٔ انترتینمنت ویکلی در گزینش برترین آلبوم‌های ۲۵ سال گذشته (۱۹۸۳-۲۰۰۸) "کشندی" را در ردهٔ ۲۰اُم قرار داد. مجلهٔ رولینگ استون نیز در سال ۲۰۱۰ و در فهرستی که تحت عنوان «بهترین آلبوم‌های دههٔ ۱۹۹۰ میلادی» منتشر کرد جایگاه هشتاد و سوم را به این آلبوم اختصاص داد.
اتحاد جهانی اقدام برای شیردهی (به اختصار "WABA") شبکه‌ای ارتباطی بین افرادی است که به صورت جهانی برای گسترش شیردهی و فرهنگ شیردادن اقدام می‌کنند. این گروه با مشکلات از چندین دیدگاه برخورد می‌کنند که شامل شیردهی، سلامت مادران و مشاورین شیردهی است. در میان تمام مراکز و مؤسساتی که برای پیدایش "WABA" نقش داشتند، دریک و پاتریس جلیف دو متخصص امور اطفال و تغذیه نوزادان در هویدا کردن و انجام دادن چندین ابتکارهای اولیه نقش بزرگی داشتند.
"WABA" همچنین هفته جهانی شیردهیWorld Breastfeeding Week را سازمان‌بندی و اداره می‌کند که به هفت روز از هر سال که از ۱ اوت شروع و تا ۷ اوت ادامه دارد گفته می‌شود. این مراسم جهانی سالانه برای پیوستن تمامی حامیان، دولت‌ها و مؤسسه‌های شیردهی در سراسر جهان در بیش‌تر از ۱۷۰ کشور انجام می‌گیرد.
کمپین‌های زیادی توسط "WABA" انجام می‌پذیرد:
قانون بین‌المللی بازاریابی از جایگزین شیر مادر قانونی برای محصولات، کارمندان سلامتی و دولت‌ها تعیین کرده تا ترویج محصولات کودک از طریق بازاریابی تنظیم شود.
بَلخان‌آباد یا بَلخ یا بَلخ آباد (به ترکمنی: Balkanabat، بالقانابات) شهری در ترکمنستان، مرکز استان بلخان است. این شهر بزرگترین مرکز تولید و پالایش نفت و گاز ترکمنستان به شمار می‌آید و بیشتر چاه‌های نفت و گاز در این استان قرار دارد.
نام پیشین آن نبیت‌داغ (به معنی «کوه نفت») بود. این شهر ۴۰۰ کیلومتر با عشق آباد و ۱۱۰ کیلومتر با گمیشان فاصله دارد.
شهر بلخان‌آباد، به عنوان شهر ‌هم‌درجه شهرستان تعریف شده و مستقیم تحت مدیریت استان بلخان می‌باشد. از این رو، تحت مدیریت این شهر، تقسیمات اداریی تعریف شده‌اند.
این شهر در کنار راه آهن سراسری و ترانزیتی ماوراء خزر در سال ۱۹۳۳ با ساخت ایستگاه قطار به صورت روستایی کوچک شکل گرفت. سالهای بعد با کشف میدان‌های گازی و نفتی در منطقه جهت بهره‌برداری و اکتشاف جمعیت زیادی را پذیرا گشت. سال ۱۹۴۶ با گسترش مساحت روستا، طی مصوبهٔ شوراهای روستای نفت و پولک این دو روستا با هم ادغام و از روستا به شهر ارتقا یافت. پس از استقلال ترکمنستان از اتحادیه جماهیر شوروی نفت داغ به مرکز استان بلخان ارتقا یافت. سال ۱۹۹۹ نام این شهر به بلخان آباد تغییر نمود. در سال‌های اخیر، شهرکها و روستاهای اطراف نیز از لحاظ اداری ملحق به بلخان‌آباد شده‌اند. بطور مثال در تاریخ ۹ نوامبر ۲۰۲۲، دو شهرک قوم‌داغ و خزر استقلال اداری خود را از دست دادند و به شهر بلخان‌آباد ملحق شدند.
در سالهای اخیر با افزایش ساخت و ساز و همچنین درآمدهای هنگفت دولت از چاه‌های نفت باعث گردیده تا دولت مرکزی توجه بیشتری به این شهر نماید. از جمله اقدامات مهم می‌توان به تعریض معابر و گذرگاه‌ها، مرمت بافت‌های قدیمی و فرسوده شهر و حاشیه شهر، اصلاح قوانین شهرسازی، ایجاد مراکز فرهنگی، درمانی و آموزشی همچون پارک، بیمارستان، آمفی تئاتر، سالن ورزشی، فرودگاه و… اشاره نمود.
بازی آنلاین عصر پادشاهان یک بازی بین‌المللی آنلاین است که در استودیو بازی سازی توسعه سامان تولید شده‌است و هم‌اکنون نگارش انگلیسی و فارسی آن در اینترنت قابل دسترس بوده و نسخه‌های ایتالیایی و عربی نیز به زودی منتشر خواهند گردید.
برای ورود به این بازی آنلاین، بازیکنان نیاز به دانلود هیچ نرم‌افزاری ندارند. کافیست که وارد سایت عصر پادشاهان شده و برای خود یک اکانت درست کنند.
این بازی بر روی کلیه مرورگرهای معروف همچون فایرفاکس، اپرا، اینترنت اکسپلورر، سافاری و تبلت‌های آیپد و سامسونگ گلکسی تب و اسمارت فون‌های آیفون، سامسونگ و اچ تی سی بدون مشکل قابل اجرا می‌باشد و با آن‌ها سازگاری کامل دارد.
این بازی رایگان در سبک تاریخی-نظامی و بر اساس یک داستان تخیلی تاریخی تولید شده‌است. در این بازی بازیکنان به عنوان یک فرمانده باید سعی کنند با ایجاد امپراتوری قدرتمند و ارتشی عظیم به مبارزه با حریفان برخیزند.
در این میان جنگ‌هایی بزرگ شکل خواهد گرفت و بازیکنان، با شکست حریفان و شهرهای خود بازی (گینگزها)نام خود را در کتیبه جاودان قهرمانان ثبت کرده و به جوایز نقدی هر دوره از بازی دست می‌یابند.
پس از اتمام ۳۲مین سرور عصرپادشاهان سرورهای نبرد جهانی آغاز شد که در آن بازیکنان از کشورهای مختلف با هم به رقابت می‌پردازند. در حال حاضر این بازی، یکی از برترین بازی‌های آنلاین ایرانی است.
امپراطوری های مختلفی در قالب اکانت های مختلف بازیکنان،هریک در جاهای مختلف نقشه حضور دارند که اطراف آنها شهرها و اردوگاه های گینگزها(اقوام ساخته خود بازی)حضور دارند و میتوانند با تسخیر شهرها بر تعداد شهرهای خود بیفزایند و با فتح اردوگاه های حاوی جایزه،از جایزه نقدی و غیرنقدی بهره مند شوند.همچنین میتوانند با غارت اکانت های دیگر زودتر به پیشرفت برسند.در این بازی چهار عنصر مختلف تعیین کننده هستند:گندم،چوب،سنگ،آهن و از سکه برای قابلیت های ویژه استفاده میشود.حدودا هر 20 روز سرور جدیدی به بازی می آید و هر سرور تا مدت معلومی "بستگی به نوع سرور"ادامه دارد و با فتح و آرشیو کتیبه جاودان توسط یک بازیکن یک سرور به اتمام میرسد.اگر هیچ بازیکنی در طول سرور نتواند کتیبه را فتح کند بازی بدون برنده به اتمام میرسد البته تا کنون این اتفاق نیافتاده زیرا نیروسازی در حدی است که در هر سرور بازی 10 ها بار کتیبه جاودان را میتوان ارشیو کرد.
سکه‌های ایران بخشی از پول ملی ایران است که به تمامی سکه‌های ضرب شده و رایج در تمام سلسله‌ها و دودمان‌های حاکم بر ایران زمین اعم از ایرانی و بیگانه که تا زمان کنونی بر ناحیه‌ای کوچک یا سراسر ایران کنونی حکومت کرده‌اند گفته می‌شود.
سکه یک تکه فلز به وزن معین است که روی آن نشان رسمی یا نام دولت یا حکومتی که وزن، عیار و بهای آن را تعهد می‌کند نگاشته شده‌استافتخاری، ١٣٩٣: ١
سکه از فلزات مختلف مانند طلا، نقره و آلیاژهایی مانند برنز ساخته شده‌است که اصول آن هنوز بعد از بیست و هفت قرن همچنان برجای و استوار استسرافراز و آورزمانی، ١٣٩٥: ٧
در ایران معمولاً سکه را با چکش ضرب می‌زدند و طریقه ضرب این گونه مسکوکات آسان بود. قرن‌ها به این ترتیب عمل می‌کردند که ابتدا نقش پشت سکه را روی فلز محکمی که معمولاً از فولاد بود به‌طور معکوس و منفی حکاکی می‌کردند و آن را در وسط سندان کار می‌گذاشتند و به همان طرز عیناً نقش روی سکه را نیز در سر سنبه‌ای از فولاد حکاکی می‌کردند. پس از تعیین عیار مناسب فلزات و ذوب و شمش نمودن، آنها را خرد کرده به قطر و وزن لازم به صورت قطعاتی می‌بریدند و آن را گداخته به ضرب فشار چکش به صورت مسکوک درمی‌آوردند. این نوع سکه زدن منحصر به ایران نبود، تقریباً در همه جای دنیا به همین شیوه عمل می‌شد، بعدها به صورت بسیار ابتدایی از منگنه‌ها استفاده می‌کردند و پس از سال ۱۵۶۱ م با اختراع ماشین ضرب سکه در اروپا، سکه‌های استاندارد رواج یافت.
در سیاحت‌نامه شاردن در توصیف چگونگی ضرب سکه در دوران صفوی تنها به این توضیح بسنده شده‌است که "پول ایران با چکش ضرب می‌شود و با قالب‌ریزی هیچ‌گونه آشنایی ندارند. توصیفی که تذکره الملوک از نُه مرحله ضرب سکه، یعنی مراحلی که باید فلز گران‌بها از آن بگذرد تا به صورت سکه در آید، به دست می‌دهد بسیار پرارزش است؛ زیرا که نه شاردن و نه هیچ‌یک از سیاحان معاصر وی از شیوهٔ سکه‌زنی در ایران سخنی نگفته‌اندافتخاری و زیاری، ١٣٩٧: ٢٣
بر اساس نوشته‌های کتاب تذکرة الملوک، در زمان صفویه نظم و ترتیب خاصی برای ضرب سکه وجود داشت و ضرابخانه، سازمان اداری گسترده‌ای دارای مشاغل متنوع بود که تحت نظر معیرالممالک اداره می‌شود عزل و نصب حکاکان، زرکشان، ضراب باشی، ضابطان، صنعتگران، کارکنان و کارمندان با وی بود و هیچ‌یک از عاملین دیگر حق دخالت نداشتند. دستگاه‌های مهم ضرابخانه عبارت بودند از:
در دوران افشاریه و زندیه تا اواسط قاجاریه وضع ضرب سکه کم و بیش به همان صورت بود تا در سال ۱۲۸۲ هـ. ناصرالدین شاه دستور داد ضرابخانه‌ای با روش جدید از فرانسه خریداری و به ایران وارد شود و پس از وقفه‌ای دوازده ساله، ضرابخانه جدید در سال ۱۲۹۴ هـ به دستیاری پشان، مستشار اتریشی، کار خود را آغاز نمود.سرافراز و آورزمانی، ١٣٩٥: ٩
بزرگ‌ترین سکه جهان سکه‌ای زرین است که نوشته روی آن به فارسی است و مشخصات سکه عبارت است از: وزن آن بیش از هفتاد اونس (اونس = ۳۱٫۱۰۳۴۷۶۸ گرم) - اندازه قطر و دایره این سکه ۱۴/۵ سانتیمتر است. نوشته روی سکه «لا اله الا الله محمد رسول‌الله» و عبارت «ضرب دارالخلافه شاه جهان‌آباد ۱۰۶۴» و درحاشیه آن هم این شعر دیده می‌شود:
این سکه منحصربه‌فرد بوده و اکنون در موزه بریتانیاست.شهبازی فراهانی، ١٣٨٠: ١٩
از زمان مظفرالدین شاه قاجار سکه نیکلی هم در ایران رایج شد. در سال ۱۲۷۸ خورشیدی قراردادی با بانک شاهنشاهی برای ضرب معادل ۱۵۰ هزار تومان سکه نیکلی بسته شد. از سال ۱۳۲۲ قمری (۱۲۸۳ خورشیدی) این سکه‌ها وارد گردش شد و همه ساله ضرب این سکه‌ها و ورود آنها به ایران ادامه یافت.
نکته مهم آن که در بررسی‌های تاریخی مشاهده می‌شود، هرگاه در ارکان اداری حکومت‌ها سستی پدیدار گردد، همان طوری‌که در تمامی زمینه‌های اجتماعی، سیاسی و اقتصادی جامعه خلل و تقلب پدید می‌آید. ضرب سکه نیز از این دایره عمل بیرون نبوده و تقلب سکه هم نمودار می‌گردد و گسترش می‌یابد علت دیگری را هم که سبب رواج بازار سکه تقلبی می‌گردد، نباید از نظر دور داشت، آن هم کمیابی سکه در سطح جامعه‌است که به دلایل مختلف ممکن است رخ دهد. در لغت‌نامه دهخدا دربارهٔ اولین کسی که مبادرت به ضرب درهم تقلبی کرد، آمده‌است:
«گویند نخستین کسی که درهم غش دار سکه زد، عبیدالله بن زیاد بود.» و در کتاب «مقیاسات و نفوذ در حکومت اسلامی» مذکور است: «بلاذری می‌گوید: روزی مردی را نزد عمر بن عبدالعزیز آوردند. (که تقلب سکه می‌کرد» عمر دستور داد او را تازیانه زدند و زندانی کردند و سکه او را در آتش انداختند.» و نویسنده «تاریخ آل جلایر» سخنی دربارهٔ تقلب سکه دارد او می‌نویسد: «دردوران جلایریان برای جلوگیری از تقلب، عیار سکه را از بین بردند و تنها زر را با بوره و سیم را با کمی جیوه مخلوط کردند.» چنان‌که اشاره شد، تقلب سکه مربوط به دوره خاصی نیست، بلکه در تمامی دوره‌ها شاهد آن بوده‌ایم. اما در عهد قجر با توجه به محیط فسار آلوده اش این امر بیش از پیش رواج و ادامه داشته‌است. در کتب تاریخ این دوره به موارد بسیاری از این دست برمی‌خوریم؛ مثلاً در کتاب «افکار اجتماعی و سیاسی و اقتصادی» آمده‌است: «از رشت خبر آمد که صد دانه دوهزاری جدیدالضرب قلب از دست یحیی امام مسیحی گرفته‌اند.» یا اسماعیل رایین می‌گوید: «امین الضرب درخفا به ضرب سکه تقلبی و توزیع آن به‌وسیله نوکرانش در پایتخت اقدام می‌کرد ولی این نیرنگ او کشف شد و شاه دستور داد قالبها و آلات ضرب مسکوکات را گرفتند.» البته این‌گونه تقلب‌ها اگر چه مخرب پایه و اساس اقتصاد کشور ما بود، اما سبب بهره‌وری فراوانی برای بیگانگان می‌شد. اتفاقاً «خالد بیگ» سفیر عثمانی زمانی به واسطه مسکوکات قلابی گفته بود: حاجی محمد حسن، از شما خیلی ممنونم، چرا که عیار پول شما سبب شد که یک ثلث بر مواجب من دولت عثمانی بیفزاید؛ زیرا که لیره عثمانی سابق ۲۰ قران بود و حالا ۳۰ قران شده‌است.
این گفتار را با بیان این مطلب به پایان می‌رسانیم که می‌گویند، میرزا آقا خان نوری صدراعظم ناصرالدین شاه مرد بد نهادی که بر جایگاه میرزا تقی خان امیرکبیر تکیه زد، به پاس خدماتی که برای انگلیسی‌ها در انعقاد قرارداد و معاهده پاریس انجام داد. از آن‌ها پانصد هزار تومان لیره انگلیس رشوه گرفت. به‌طوری‌که بعدها روشن گشت تمام سکه‌های مزبور تقلبی بوده‌است.شهبازی فراهانی، ١٣٨٠: ٣٩-٤١
در عصر حاضر هم با توجه به اینکه از سکه ها کمتر برای مبادلات روزانه استفاده می شود ، تقلب در سکه های رایج کشور ها کمتر شده اما افراد سودجو سکه های قدیمی یا کلکسیونی که در میان مجموعه داران مورد توجه بیشتری قرار دارند را تولید می کنند و به افراد تازه کار می فروشند . باید توجه داشت که برای اینکار لازم است نخست آگاهی و تخصص مجموعه داران بیشتر شود و اینکه از فروشگاه های معتبر فروش سکه ها و اقلام کلکسیونی خرید کنند .
زر طلا را گویند و در پارسی باستان «زرنه»، اوستا «زره‌نه» و «زرنه‌اینه» و «زرنئنه»، پهلوی «زر» «زرین» فلزی است گرانبها به رنگ زرد و درخشان و قابل تورق که برای ساخن سکه‌ها و زیور و غیره به کار می‌روددهخدا، ١٣٧٧: ١٢٧٩٢ و دمای ذوب آن ۱۰۶۴/۱۸ درجه سانتیگراد است.
در سال ۵۶۴ پیش از میلاد لیدی توسط کوروش بزرگ فتح شد. کوروش دارایی مردم شهر سارد را به گنجینه شاهی خویش انتقال داد. پس از لیدی، شهرهای یونانی‌نشین آسیای صغیر نیز به دست ایرانیان گشوده شد. می‌توان حدس زد که در ابتدا تغییری در وضع ضراب‌خانه سارد داده نشده‌است و سکه‌های زر و سیم گاه به گاه بر حسب نیاز به جریان می‌افتاده‌اند.افتخاری، ١٣٩٣: ٢
در ایران، نخستین بار داریوش اول مبادرت به ضرب سکه‌های زرین «دریک» نمود و ضرب این نوع سکه‌ها فقط به فرمان وی صورت می‌گرفت و در دوره‌های دیگر نیز بر ضرب سکه‌های زرین حساسیت بیشتری وجود داشت.شهبازی فراهانی، ١٣٨٠: ٤١ به گفته هرودوت: «داریوش آرزو داشت تا یادگاری از خود بر جای گذارد که تا آن زمان هیچ پادشاهی به جای نگذارده باشد؛ بنابراین با رساندن زر خود به بیشترین درجه خلوص تا آن زمان، وی به ضرب سکه پرداخت.افتخاری، ١٣٩٣: ٣
اشکانیان سکهٔ زرین نداشتند و تاکنون سکهٔ اصیل زرین از دورهٔ اشکانی یافت نشده‌است. سکه‌های زرین منتسب به آن‌ها یا سکه‌های تقلیدی اقوام کوچ‌نشین هم‌زمان.اولبریخت، ١٣٩٢: ١٨ یا سکه‌های جعلی مدرن هستند. واکر Walker نشان داد که سکه‌های طلای ونون یکم که سلوود در سال ۱۹۹۱ معرفی کرد، جعل امروزی هستند. آلرام.آلرام، ١٣٩٢: ٥٨٢ نیز این سکه‌های زرین ونون یکم را که در جریان کنفرانس جهانی سکه‌شناسی در بروکسل معرفی شدند، از همان نخست، جعلی دانست. سینیسی،Sinisi, 2011: 276 جعفری دهقیجعفری دهقی، ١٣٩١: ٢٤ و گوبلگوبل، ١٣٩١: ١٠٩ نیز با اطمینان بیان نموده‌اند که اشکانیان هرگز اقدام به ضرب سکهٔ زر نکرده‌اند.افتخاری، ١٣٩٦: ١