moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
درخت متریک یک داده‌ساختار درخت است که به داده‌های شاخص در فضاهای متریک تخصیص داده می‌شود. درخت‌های متریک از ویژگی‌های فضاهای متریک مانند نابرابری مثلثی برای دست‌رسی بهتر به داده‌ها بهره‌برداری می‌کنند. به عنوان مثال می‌توان از M-tree، vp-tree، cover tree، MVP Tree و bk tree نام برد.
بیشتر الگوریتم‌ها و داده‌ساختارها برای جست‌وجوی یک مجموعه داده بر پایه‌ی الگوریتم کلاسیک جست‌و‌جوی دودویی هستند و مانند درخت کی‌دی و درخت محدوده با اجرای الگوریتم جست‌و‌جوی دودویی روی مختصات‌های جدا شده کار می‌کنند و روی هر محور خاص، به صورت مستقل جست‌و‌جو می‌کنند. این الگوریتم‌ها برای مسئله‌های بازه‌ای مناسب هستند که برای هر نقطه‌ی formula_1 که شروط formula_2 و formula_3 را دارند.
یکی از محدودیت‌هایی که این جست‌و‌جوهای چندبعدی دارند، آن است که آن‌ها تنها برای جست‌و‌جو روی شی‌ء‌هایی تعریف شده‌اند که مانند بردار عمل می‌کنند. آن‌ها کاربردی برای حالات کلی‌تر که در آن، الگوریتم مجموعه‌ای از اشیا و یک تابع برای اندازه‌گیری فاصله یا شباهت دو شیء است، ندارند. اگر برای مثال کسی بخواهد تابعی بسازد که مقداری را برگرداند که شباهت یک عکس به عکسی دیگر را نشان دهد، یک مسئله‌ی الگوریتمی طبیعی این می‌تواند باشد که به ازای یک عکس درخواستی بگوید کدام عکس از یک مجموعه از عکس‌ها، به آن شبیه‌تر است.
اگر هیچ ساختاری برای اندازه‌گیری شباهت موجود نباشد، آن‌گاه مقایسه‌ی همه‌ی عکس‌ها با عکس درخواستی می‌تواند کار را انجام دهد؛ اما اگر تابع شباهت، شرط نابرابری مثلثی را داشته باشد، آن‌گاه می‌توان نتیجه‌ی هر مقایسه را برای هرس کردن تعدادی از عکس‌ها استفاده کرد.
ولین مقاله در خصوص درخت متریک که در آن از عنوان «درخت متریک» استفاده شد، توسط جفری اولمن در سال ۱۹۹۱ انتشار یافت. بقیه تحقیقات به طور مستقل در حوزهٔ داده‌ساختارهای مشابه انجام شد. به طور خاص پیتر یالینوس ادعای کشف روش مشابهی به طور مستقل کرد و آن را Vantage-point tree نامید. تحقیقات در حوزهٔ درخت متریک در اواخر دهه ۱۹۹۰ شکوفا شد و توسط سرگئی برین یکی از بنیان‌گزاران شرکت گوگل برای استفاده در پایگاه داده‌های بسیار بزرگ مورد سنجش قرار گرفت. اولین دست‌نویس حول داده ساختار درخت متریک در سال ۲۰۰۶ انتشار یافت.
به کوارتزهایی که بافت نهان‌بلور دارند سنگ یَمانی (Chalcedony) گفته می‌شود. تنوع و گوناگونی این گروه از کوارتز بسیار زیاد است. دلیل محبوبیت سنگ‌های یمانی امکان حکاکی و ساختن مجسمه به دلیل پایین بودن سختی ان است. به سنگ یمانی، عقیق سفید هم گفته‌اند.
سنگ یمانی دارای جلای مومی مانند یا کدر می‌باشد، در حالی که انواع بلورهای کوارتز، مانند در کوهی و آمتیست، درخشندگی شیشه‌ای دارند.
بافت رشته مانند میکروسکپی سنگ یمانی موازی یا عمود بر سطح خارجی توده آن است، در حالی که اجتماع سنگ یمانی به شکل ستون‌های چکنده در غارها یا مانند حبه‌های انگور یا به قلوه‌ای شکل یافت می‌شود. توده سنگ یمانی معمولاً خلل و فرج بسیار دارد و می‌توان رنگ آن را با مواد رنگین تغییر داد. توده سنگ یمانی یافت شده در معادن بافت لایه لایه ندارد ولی عقیق‌های مصنوعی آبی رنگ که بافتی از لایه‌های موازی دارند در بازار به عنوان سنگ یمانی عرضه می‌شوند.
معادن زیادی در کشورهای برزیل، هند، جمهوری مالاگاسی و اروگوئه وجود دارند. در ایام قدیم از این سنگ به عنوان طلسم در برابر بیماری‌های عصبی و جنون استفاده می‌شد. حکاکی بر روی این سنگ متداول بوده و امروزه نیز برای ساختن زینت آلات و اشیاء هنری از آن استفاده می‌شود. تراش مخصوص و رایج سنگ یمانی به شکل دامله است.
برخی گونه‌های اصلی سنگ یمانی:
ازدواج همجنس‌ها در پنسیلوانیا از ۲۰ مه ۲۰۱۴ و پس از آنکه دادگاه فدرال پنسیلوانیا ممنوعیت ازدواج همجنس‌ها در آن ایالت را برخلاف قانون اساسی دانست، قانونی شده است. پنسیلوانیا ۱۹مین ایالت آمریکا و آخرین ایالت شمال‌شرقی بود که ازدواج همجنس‌ها را قانونی اعلام کرد.
مرحلهٔ حذفی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ مرحله دوم و نهایی مسابقات جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ است که بعد از مرحلهٔ گروهی و راهیابی ۱۶ تیم به مرحله یک هشتم نهایی ادامه می‌یابد.
در رمزنگاری شبکه جانشینی جایگشت (به انگلیسی: Substitution Permutation Network) مجموعه‌ای از عملگرهای ریاضی است که در الگوریتم‌های رمز قالبی مانند استاندارد رمزنگاری پیشرفته (به انگلیسی: (Advanced Encryption Standard (AES) استفاده می‌شود.
چنین شبکه‌ای به عنوان ورودی کلید k و یک قالب از متن اصلی را می‌گیرد و چندین لایه از جعبه‌های جانشینی و جعبه‌های جایگشت را به منظور به دست آوردن قالبی از متن رمزی روی آن اعمال می‌کند. جعبه‌های جانشینی و جایگشت در واقع زیرقالب‌هایی از بیت‌های ورودی را به بیت‌های خروجی تبدیل می‌کنند. اصولاً در این جعبه‌ها از عملگرهایی مانند XOR که به صورت کارا در سخت‌افزار انجام می‌شوند، استفاده می‌شود. در هر مرحله زیرکلیدی از کلید اصلی با استفاده از زمان‌بند کلید به دست می‌آید که کلید آن لایه محسوب می‌شود.
رمزگشایی به سادگی انجام می‌شود. به این صورت که جعبه‌های جانشینی و جایگشت را همراه با زیرکلیدهای هر مرحله به صورت معکوس استفاده کنیم.
یک جعبه جانشینی یک قالب کوچک از بیت‌های ورودی را به قالب دیگری از بیت‌ها تبدیل می‌کند. این جانشینی باید یک به یک باشد، تا بتوان اطمینان داشت که رمزگشایی انجام می‌شود. به طور مشخص طول خروجی جعبه جانشینی با طول ورودی آن یکسان است. (در شکل سمت راست جعبه‌های جانشینی ورودی و خروجی ۴ دارند). البته این عمومیت ندارد و جعبه‌های جانشینی وجود دارند که طول ورودی و خروجی آن‌ها یکسان نیست. یک جعبه جانشینی خوب باید دارای این خصوصیت باشد که تعویض یک بیت ورودی باعث تغییر در نیمی از بیت‌های خروجی جعبه جانشینی باشد. همچنین هر بیت خروجی چنین جعبه‌ای باید به همه بیت‌های ورودی بستگی داشته باشد.
یک جعبه جایگشت، جایگشتی از بیت‌ها فراهم می‌کند. این جعبه در هر لایه، خروجی‌های جعبه‌های جانشینی را می‌گیرد و بیت‌های آن را جایگشت می‌دهد و سپس خروجی خود را به عنوان ورودی به جعبه‌های جانشینی مرحله مرحله بعد می‌دهد. یک جعبه جایگشت خوب تا آن‌جا که ممکن است بیت‌های خروجی یک جعبه جانشینی مرحله قبل را بین چند جعبه جانشینی مرحله بعد توزیع می‌کند. در هر مرحله، کلید مرحله با خروجی جعبه جایگشت XOR می‌شود.
در این شبکه، فقط یک‌بار استفاده از جعبه جایگشت یا جعبه جانشینی از نظر امنیت مناسب نیست. یک جعبه جانشینی در واقع مانند یک سیستم رمز جانشینی عمل می‌کند در حالی‌که یک جعبه جایگشت به صورت یک سیستم رمز جابجایی عمل می‌کند. اگرچه که یک شبکه جانشینی جایگشت خوب از چندین لایه از جعبه‌های جانشینی و جعبه‌های جایگشت استفاده می‌کنند که خصوصیات آشفتگی و پخش شانون را دارند:
اگرچه یک شبکه فایستل از جعبه‌های جانشینی به صورت کاملاً مشابهی با شبکه جانشینی جایگشت استفاده می‌کند ولی وجود تفاوت‌های دیگری در آن‌ها باعث می‌شود هر یک از این شبکه‌ها در موقعیت‌های خاصی کاربرد بیشتری داشته باشند.
رابرت دوین "بابی" وومک (
(زاده ۴ مارس ۱۹۴۴ - درگذشته ۲۷ ژوئن ۲۰۱۴)، آهنگساز و خواننده نامدار موسیقی سول که برای بسیاری از خوانندگان مشهور آهنگ ساخته بود،
بابی وومک در ۴ مارس ۱۹۴۴ در شهر کلیولند ایالت اوهایو به دنیا آمد و کار خوانندگی را در دهه ۱۹۵۰ میلادی با برادرانش در یک گروه گاسپل (سبک کلیسایی) آغاز کرد. او که گیتاریست چیره‌دستی هم بود در طی پنجاه سال زندگی هنری‌اش در سبک‌های متفاوت موسیقی و با هنرمندان مختلف همکاری کرد. وومک برای رولینگ استونز در ابتدای کار این گروه آهنگ ساخته بود. گروه آنها با نام والنتینوز، در دهه ۱۹۶۰ میلادی و قبل از جدا شدن آنها از هم، دو آلبوم در سبک بلوز ارائه داد. بعد از آن وومک به آهنگسازی روی آورد و کارش را به تنهایی ادامه داد. او برای خوانندگان مشهوری مانند جنیس جاپلین و ویلسون پیکت آهنگ ساخت و به عنوان گیتاریست در کارهایی از آرتا فرانکلین، ری چارلز و داستی اسپرینگفیلد ظاهر شد. مجموعه‌ای از مشکلات و مصائب شخصی از جمله مرگ دو پسرش باعث شد به مصرف مواد مخدر رو بیاورد و معتاد گردد.
او در سال ۲۰۰۹ به "تالار مشاهیر راک اند رول" راه پیدا کرد. وومک در سال ۲۰۱۲، بعد از بیش از ده سال آلبومی با عنوان The Bravest Man in the Universe (شجاع‌ترین مرد دنیا) ارائه داد.
او در سال ۲۰۱۳ در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی گفت که مواد مخدر نقش عمده‌ای در دوری او از دنیای موسیقی داشته است. به گفته کارشناسان موسیقی، بابی وومک تاثیر عمیق و ماندگاری بر چند نسل از خوانندگان سبک سول داشت. آهنگ It’s All Over Now از کارهای مشهور اوست که گروه رولینگ استونز در سال‌های ابتدایی کارش آن را اجرا کرد. Lookin’ for love هم از دیگر کارهای شناخته‌شده اوست.
وومک در روز جمعه ۲۷ ژوئن ۲۰۱۴ در سن ۷۰ سالگی درگذشت. علت مرگ وومک هنوز اعلام نشده اما او به سرطان و آلزایمر مبتلا بود.
دنیای روح نام فیلمی آمریکایی در ژانر درام کمدی به کارگردانی تری زوئیگاف ساخته سال ۲۰۰۱ می‌باشد. بازیگران اصلی فیلم استیو بوشمی، تورا بیرچ و اسکارلت جوهانسون هستند. این فیلم براساس کامیک‌بوکی به همین نام اثر دنیل کلوز ساخته شد و نویسندگی فیلم‌نامه هم به عهدهٔ خود دنیل کلوز بود. فیلم نامزد جایزهٔ بهترین فیلم‌نامه اقتباسی از ۷۴مین مراسم اسکار بود.
اینید (تورا بیرچ) و ربکا (اسکارلت جوهانسون) که بهترین دوستان هم هستند در حال گذران تعطیلات تابستانی پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان می‌باشند. هر دو دختر از اجتماع رانده هستند، ولی ربکا با پسرها بهتر از اینید کنار می‌آید. مدرک دیپلم اینید به این شرط به او داده می‌شود که در یک دوره کلاس جبرانی هنر در طول تابستان شرکت کند. اگرچه او دانش‌آموز بااستعدادی است، ولی معلم هنر او، روبرتا، اعتقاد دارد هنر باید از لحاظ اجتماعی بامعنا باشد و طرح‌های اینید را مایهٔ سرگرمی می‌داند.
دخترها یک «اطلاعیه شخصی» را در روزنامه می‌بینند که شخصی به نام سیمور (استیو بوشمی) از زنی که اخیراً او را دیده، درخواست کرده‌است که با او (سیمور) تماس بگیرد. اینید یک تماس مزاحم تلفنی با سیمور می‌گیرد و تظاهر می‌کند زن موردنظر است و از سیمور برای یک ملاقات در یک رستوران دعوت می‌کند. وقتی سیمور به آنجا می‌رود، دو دختر به همراه دوست‌شان جاش (برد رنفرو) مخفیانه او را تحت نظر می‌گیرند و مسخره می‌کنند. به اینید احساس عذاب وجدان دست می‌دهد و چند روز بعد او را تا ساختمان محل زندگی‌اش تعقیب می‌کنند و او را در حالی می‌یابند که مشغول فروش صفحه‌های گرامافون قدیمی در گاراژ خانه‌اش است. اینید یک صفحهٔ قدیمی بلوز از سیمور می‌خرد و آن‌ها به‌تدریج باهم دوست می‌شوند.
اینید می‌خواهد برای برقراری دوستی با سیمور زنانی را پیدا کند و در همین حال برای تحت تأثیر قرار دادن روبرتا، معلم هنرش، یک پوستر قدیمی را که مرد سیاهپوستی را به‌شکلی کاریکاتوری و گروتسک‌وار نشان می‌دهد از سیمور قرض می‌گیرد. این پوستر سال‌ها پیش در شرکتِ «کون چیکن این» به‌عنوان ابزاری ترفیعی به کار گرفته شده‌است. این شرکت اکنون محل کار سیمور به عنوان یکی از مدیران جزء است. در کلاس، اینید پوستر را به‌عنوان یک تفسیر اجتماعی از نژادپرستی ارائه می‌دهد و روبرتا که کاملاً تحت تأثیر قرار گرفته به اینید یک بورسیه تحصیلی در یک کالج هنری معتبر پیشنهاد می‌دهد.
در همین حال، رفته‌رفته زندگی اینید و ربکا از هم جدا می‌شود. درحالیکه اینید بیشتر وقتش را با سیمور می‌گذراند، ربکا شغلی پیدا کرده‌است و بیشتر به ایجاد رابطه با پسرها فکرمی‌کند. اینید هم شغلی دست و پا می‌کند که دخترها بتوانند مکانی را برای زندگی اجاره کنند، ولی تنها پس از یک روز از کار اخراج می‌شود. در نهایت ربکا پس از اینکه یک دعوای لفظی با اینید می‌کند از جستجوی خانه به همراه او منصرف می‌شود. مدتی پس از اخراج اینید از سر کار، سیمور پیامی تلفنی از دِینا، زنی که سیمور تبلیغ روزنامه را خطاب به او نوشته بود، دریافت می‌کند.
اینید سیمور را تشویق به ایجاد رابطه با دینا می‌کند ولی وقتی سیمور برای صرف وقت بیشتر با دینا از دیدن اینید سرباز می‌زند، به دینا حسادت می‌کند. در پایان تابستان رابطه اینید و سیمور به جدایی رسیده‌است. از سوی دیگر معلم هنر اینید پوستر او را در یک نمایشگاه به معرض نمایش عموم می‌گذارد و به خاطر واکنش‌های افراطی مخاطبان که پوستر را نشان‌دهندهٔ نژادپرستی توهین‌آمیز می‌دانند، مقامات مدرسه روبرتا را وادار می‌کنند که به اینید نمره قبولی ندهد. اینید برای آرامش نزد سیمور می‌رود و پس از آنکه یک شب را درحالیکه هر دو مست کرده‌اند پیش سیمور می‌ماند از آنجا می‌رود. سیمور رابطه‌اش را با دینا به هم می‌زند، درحالیکه خبر ندارد که شانسی برای برقراری مجدد رابطه با اینید ندارد. بر اثر پخش خبر پوستر در روزنامه‌ها، سیمور کارش را نیز از دست می‌دهد. ربکا دربارهٔ تماس مزاحم تلفنیِ اینید به سیمور می‌گوید و سیمور بعد از حمله به جاش (که فکر می‌کند دوست‌پسر اینید است) در بیمارستان بستری می‌شود.
سرانجام، اینید به رؤیای بچگی‌اش که رفتن از خانه است جامه عمل می‌پوشاند. در سکانس پایانی فیلم، اینید، نورمن، پیرمردی را که همیشه روی یک نیمکت در ایستگاه اتوبوس متروکی می‌نشیند می‌بیند که بالاخره سوار یک اتوبوس که به ایستگاه آمده می‌شود. روز بعد در حالیکه سیمور دارد حوادث پیش‌آمده در تابستان را نزد یک روان‌پزشک بازگو می‌کند، اینید سوار اتوبوسی که به همان ایستگاه می‌آید می‌شود.
علی موسوی (زادهٔ ۱۳۴۶ تهرانhttps://web.archive.org/web/20150630204955/http://iranianstudies.com/node/226) باستان شناس، موزه دار اسبق عتیقات شرقی موزهٔ هنر لس‌آنجلس و مدرس تاریخ هنر و باستان‌شناسی دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس است.Cyrus the Great,ed. Touraj Daryaee, 2013, afshar publishing, p vii علی موسوی فرزند محمود موسوی باستان‌شناس فقید ایرانی است. او مدرک کارشناسی‌اش را در باستان‌شناسی و تاریخ هنر اروپا و تمدن‌های مدیترانهٔ شرقی از دانشگاه لیون فرانسه و مدرک کارشناسی ارشد را در باستان‌شناسی، تاریخ و زبان‌ها و تمدن‌های ازمنهٔ قدیم از همان دانشگاه دریافت کرد. او سپس برای ادامه تحصیل راهی آمریکا شد و مدرک دکتری را در مطالعات باستان‌شناسی خاورمیانه از دانشگاه کالیفرنیا در برکلی اخذ کرد. او علاوه بر کار حفاری در ایران در محوطه‌های باستانی ترکیه، فرانسه و ایتالیا نیز به انجام کاوش‌های باستان‌شناسی پرداخته است.https://pourdavoud.ucla.edu/person/ali-mousavi/
همچنین برخی آثار انگلیسی او عبارتند ازAli Mousavi :
ادغام عمودی در اقتصاد خرد و مدیریت، فرآیندی است که در آن یک شرکت، شرکت‌های پخش محصولات خود را، تحت تملک خود در می‌آورد تا پس از مرحله تولید، کنترل خود را بر این بخش‌ها افزایش دهد.
مانند هنری فورد که علاوه‌بر شرکت‌های خودروسازی زیرمجموعۀ شرکت فورد، یک ناوگان کشتی و یک راه‌آهن را خریداری کرده بود و حتی یک کارخانه لاستیک‌سازی را در برزیل خرید تا عرضه تایرهای خود را در آن منطقه تضمین کند.
از سوی دیگر، روش ادغام عمودی یکی از راه‌های مدیریت شبکه تأمین نیز به‌شمار می‌آید، که عبارتند از: افزایش میزان مالکیت اجزای شبکه تأمین به وسیله یک شرکت؛ به‌گونه‌ای که برخی از تأمین‌کنندگان یا پخش‌کنندگان شبکه تأمین خود را خریداری کند.
ادغام عمودی ترکیب دو فعالیت تجاری است که در دو سطح متفاوت از تولید قرار دارند. برای مثال یک شرکت تولیدکننده مواد غذایی و یک فروشگاه زنجیره‌ای. ترکیب در این روش با فراهم‌نمودن چیزی برای چرخه تولید (که به مصرف‌کننده پایانی نزدیک‌تر است) به‌عنوان ادغام عمودی رو به جلو شناخته می‌شود.
ادغام عمودی می‌تواند با ادغام افقی که همانا ترکیب فعالیت‌های تجاری که در یک سطح تولید قرار دارند (مانند دو سوپر مارکت یا دو کارخانه تولید مواد غذایی) مقابله کند. ترکیب با چیزی که چرخه را تقویت می‌کند (به‌طور مثال اگر یک شرکت تولیدکننده مواد غذایی با یک مجتمع کشت و صنعت ترکیب شود) به‌عنوان ادغام عمودی رو به عقب شناخته می‌شود.
گاهی ادغام دو سازمان که در دو مسیر تجاری کاملاً متفاوت قرار دارند بر ادغام اختلاطی شرکت‌ها ارجحیت دارد.
فعالیت‌های تجاری بسته به این که به مصرف‌کننده پایانی دور یا نزدیک هستند، بالادستی یا پایین‌دستی محسوب می‌شوند. مزایای ادغام عمودی از ظرفیت بیشتری که برای کنترل دستیابی به ورودی‌ها (و کنترل هزینه‌ها، کیفیت و زمان‌های تحول این ورودی‌ها) به سازمان می‌دهد، ناشی می‌شود. هر چند در مسیر تغییر ساختار سازمانی پایان قرن بیستم این منطق کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد.
برخی از بهترین مثال‌ها از ادغام عمودی در شرکت‌های نفتی وجود داشته‌است. در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ بسیاری از شرکت‌هایی که پیشتاز اکتشاف و استخراج نفت بودند، تصمیم گرفتند پالایشگاه‌های پایین‌دستی و شبکه پخش را به دست آورند. شرکت‌هایی نظیر رویال داچ شل و بی‌پی اقدام به کنترل تمام مراحل پیچیده آوردن یک قطره نفت از محل استخراج (دریای شمال یا آلاسکا) به باک سوخت خودروها نمودند. ایده ادغام عمودی از شعار یک گام جلوتر شرکت رایانه‌ای دل یکی از موفق‌ترین شرکت‌های دهه ۱۹۹۰ گرفته شده‌است.
برای شرکت‌ها اجرای موفقیت آمیز ادغام عمودی یک استراتژی دشوار است. اجرای این استراتژی غالباً پرهزینه و مشکل می‌باشد. در بسیاری از مواقع تولیدکنندگان بالادستی به منظور حفظ بازار محصولاتشان با پخش‌کننده‌های پایین‌دستی ادغام می‌شوند. این موضوع در شرایط مناسب خوب است، اما وقتی تقاضا کاهش می‌یابد، بسیاری از شرکت‌ها تفاوت قیمت فاحشی با پخش‌کنندگان پایین‌دستی دارند و تنها می‌توانند هزینه تولید را، در نقطه سربه‌سر حفظ کنند.
هنگامی که در پایان دهه ۱۹۷۰ شرکت اپل شبکه‌ای از متخصصان غیروابسته را تشکیل داد، تا ماشین‌هایی تولید کند، که کارآیی آن‌ها بیشتر از آنچه همه غول‌های رایانه‌ای انجام داده‌اند، باشد، برای غول‌های صنایع رایانه‌ای همچون آی‌بی‌ام، با مشکل مواجه شدند.Newsweek article
در جستجوی شوگرمن نام فیلم مستندی است تولید مشترک سوئد و بریتانیا که در سال ۲۰۱۲ به کارگردانی مالک بنجلول ساخته شد. این فیلم توانست جایزهٔ بفتای بهترین مستند را در ۲۰۱۳ از آن خود کند و بلافاصله پس از این جایزه، اسکار بهترین مستند را نیز دریافت کند.
"در جستجوی شوگرمن" تلاش‌های دو نفر از اهالی کیپ تاون، آفریقای جنوبی را در انتهای دههٔ ۹۰ میلادی نشان می‌دهد که می‌خواهند کشف کنند که آیا مرگ افسانه‌ایِ سیکستو رودریگز، خوانندهٔ آمریکایی، حقیقت دارد یا شایعه است. موسیقی رودریگز اگرچه هیچ‌گاه در آمریکا شناخته نشد، به‌شدت در آفریقای جنوبی محبوب است. هرچند که در این کشور از رودریگز تقریباً هیچ نمی‌دانستند.
خلافت اموی یا خلافت بنی امیه یا امویان (۴۱–۱۳۲ ه‍.ق/۶۶۱–۷۵۰ م: عربی: ٱلْأُمَوِیُّون یا بَنُو أُمَیَّة) دومین خلافت اصلی از مجموع چهار خلافت بزرگ بنیان نهاده شده بعد از درگذشت محمد بود. خلفای اموی همگی از خاندان بنی امیه (فرزندان امیه) بودند. عثمان بن عفان سومین خلیفه از خلفای راشدین نیز از بنی امیه بود. معاویه بن ابوسفیان (که برای مدتی طولانی در زمان خلفای راشدین فرماندار شام بود) پس از پایان فتنه اول (۶۶۱ میلادی) به عنوان بنیانگذار سلسله امویان، برای نخستین بار در تاریخ اسلام، انتخاب خلیفه را موروثی نمود. در تاریخ اسلام بعد از مرگ معاویه، فتنه دوم آغاز شد و به مدت ۱۲ سال بین مسلمانان بر سر تعیین خلیفه نزاع، کشمکش و درگیری بود. مروان اول (مروان بن حکم) از شاخه‌ای دیگر از قبیله بنی امیه، پس از خلافت معاویه دوم، نهایتاً قدرت بنی امیه را تثبیت کرد و عبدالملک مروان (خلیفه بعد از مروان) نیز با کشتن عبداله بن زبیر (در محاصره مکه در سال ۶۹۲) به فتنه دوم پایان داد. شام پس از فتنه دوم به عنوان پایگاه قدرت امویان تقویت شد و دمشق به عنوان پایتخت امویان باقی ماند.
بنی امیه فتوحات مسلمانان را ادامه دادند و فرارود، سند، مغرب عربی و اندلس (شبه‌جزیره ایبری) را به خلافت مسلمین افزودند. سرزمین شام (سوریه و اردن امروزی) مرکز اصلی خلافت امویان و شهر دمشق پایتخت امویان بود. امپراتوری بنی امیه ۱۱٫۱۰۰٫۰۰۰ کیلومتر مربع وسعت داشت، این پهنه کشورداری خلافت بنی امیه را در زمره یکی از پهناورترین امپراتوری‌ها قرار داده‌است. خلافت بنی امیه در سال ۷۵۰ میلادی توسط خلافت عباسی سرنگون گردید. پس از واژگونی خلافت اموی، بازماندگان خلافت اموی در کوردوبا (قرطبه) در آغاز امارت قرطبه و بعدها خلافت قرطبه را بنیان نهادند. در دوره این خلافت (قرطبه)، سرزمین قرطبه به یک مرکز علمی، فلسفی و پزشکی در جهان تبدیل گشت که نهایتاً به دوران طلایی اسلام انجامید. سرزمین‌های تحت حکومت بنی امیه حدود ۶۹ میلیون نفر جمعیت را در خود جای داده بودند که حدود ۳۰ درصد جمعیت جهان در آن دوران محسوب می‌شد.Early Islamic World
قلمروی خلافت اموی شامل قومیت‌های گوناگون با فرهنگ‌های گوناگون بود. مسیحیان، که در آن زمان اکثریت جمعیت خلافت را تشکیل می‌دادند، و یهودیان اجازه داشتند دین خود را حفظ کنند، اما باید مالیات جزیه، که مسلمانان از آن معاف بودند، را پرداخت می‌کردند. مسلمانان نیز ملزم به پرداخت مالیات زکات بودند که برای برنامه‌های رفاهی مختلف برای مسلمانان یا نوکیشان مسلمان در نظر گرفته شده بود. در زمان خلفای اولیه اموی، مسیحیان دارای مناصب مهمی در دستگاه اداری بودند و برخی از آنان سابقه خدمت در دستگاه اداری امپراتوری بیزانس را داشتند. به‌کارگیری مسیحیان بخشی از سیاستی بود که به دلیل حضور جمعیت بزرگ مسیحی در استان‌های فتح شده، مانند شام، ضروری بود. این سیاست محبوبیت معاویه را افزایش داد و شام را به عنوان پایگاه قدرت او تثبیت کرد. دوران بنی امیه را اغلب دوره شکل‌گیری هنر اسلامی می‌دانند. The Art of the Umayyad دیندارترین خلیفه اموی عمر بن عبدالعزیز بن مروان و واپسین آن‌ها مروان بن محمد بن مروان بود که در جنگ زاب به سال ۱۳۲ هجری (۷۵۰ میلادی) شکست خورد و خلافت مسلمانان از یک تیرهٔ قریش یعنی امویان به دیگر تیرهٔ قریش یعنی بنی عباس منتقل شد.
امویان از سال ۶۶۱ تا ۷۵۰ میلادی به عنوان خلفای امپراتوری تازه تأسیس اسلامی در دمشق حکومت کردند و اولین سلسله موروثی را در تاریخ اسلام پدیدآورند. قلمرو تحت حکومت آن‌ها از مشرق تا هند و از مغرب تا شبه جزیره ایبریا گسترده بود. بعد از سقوط حکومت امویان در شرق به وسیله عباسیان آنان در اندلس (اسپانیا) امارت قرطبه (کوردوبا) را بنا نهادند که از سال ۷۵۶ تا ۱۰۳۱ حکومت کرد و این حکومت از سال ۹۲۹ میلادی به نام خلافت بود.
در باب ریشه این قوم باید گفت که آن‌ها همچون پیامبر اسلام از مردی به نام عبدمناف بن قصی از طایفه قریش نشأت می‌گیرند. از دو پسر این شخص یکی به نام هاشم جد خاندان هاشمی و محمد بود و دیگر عبدشمس، پدر امیه، که جد خاندان بنی امیه بود.
در ابتدای قرن هفتم میلادی اعقاب امیه یکی از خانواده‌های پرنفوذ اعراب مکه بودند. در این زمان بود که محمد بن عبدالله از خاندان هاشم اعلام پیامبری کرد. هنگامی که محمد در سال۶۲۲ میلادی به مدینه مهاجرت کرد و در پی آن نبردهایی با مکیان داشت با اعضای خانواده امویان که در سمت سپاه مکه بودند، جنگید. از این میان ابوسفیان بن حرب پدر معاویه اولین حاکم امویان رهبری سپاه مکه را بر عهده داشت. مدینه بر سر راه شام قرار داشت و تجارت با شام مهم‌ترین منبع درآمد خانواده بنی امیه بود. محمد با بستن این مسیر توانست سرانجام ابوسفیان را ناتوان کرده و منجر به سقوط مکه شود. ابوسفیان کمی قبل از فتح مکه توسط مسلمانان ناگزیر به دین اسلام درآمد. در نهایت با این تغییر جهت، ضمن بازگشت صلح به دو خانواده رقیب اموی و هاشمی در قریش، باعث شد که امویان بتوانند در سیاست آینده حکومت اسلامی- عربی نوپا نقش مهمی بازی کنند. معاویه پسر ابوسفیان کمی بعد به عنوان کاتب وحی درآمد. بعد از مرگ محمد، معاویه در نبردهای سپاه اسلام علیه امپراتوری روم شرقی در آسیای صغیر (سوریه یا شام) شرکت کرد و موفق به فتح دمشق شد.
در سال ۲۳ هجری (۶۴۴ میلادی) عثمان بن عفان که از خانواده امویان بود به عنوان خلیفه انتخاب شد. عثمان بر خلاف سایر افراد قبیله خود از صحابیون اولیه محمد بود و در هجرت او از مکه به مدینه حضور داشت. هنگامی که او مناصب حکومت را تقسیم می‌کرد، معاویه بن ابی‌سفیان را که در زمان خلیفه پیشین عمر بن خطاب به عنوان حاکم شام منصوب شده‌بود در این سمت ابقا کرد. عثمان در برابر اعتراضاتی که مردم به معاویه می‌کردند می‌گفت چگونه او را عزل کنم در حالیکه عمر او را نصب کرده‌است. اساساً مردم شام تربیت شدهٔ معاویه بودند، امری که نتیجه آن طی حکومت بنی‌امیه در اطاعت و وفاداری کامل مردم شام نسبت‌به امویان آشکار شد. با قتل عثمان در سال ۳۵ هجری (۶۵۶ میلادی) در مدینه و آغاز فتنه اول، علی ابن ابیطالب به خلافت برگزیده شد. درحالی که معاویه قصد داشت با بیعت با علی به عنوان خلیفه مسلمانان ولایت خود بر شام را تحکیم کند، علی ابن ابیطالب به دلیل فساد در دستگاه حاکمیت معاویه وی را عزل کرد اما معاویه از فرمان خلیفه مسلمانان سر پیچی کرد و به عذر اینکه او خویشاوند و «ولی دم» عثمان است بر علی شورید. او می‌گفت علی عثمان را کشته و او به عنوان ولی دم او باید از کشندگان او قصاص کند و اینگونه ادعای خلافت نمود. به این ترتیب معاویه نه تنها با علی بیعت نکرد بلکه خود مدعی خلافت مسلمانان شد و تا علی زنده بود با او بر سر این عنوان جنگید (نبرد صفین). پس از ترور علی در کوفه به سال ۴۰ قمری، معاویه مهیای نبرد با پسر او حسن بن علی شد. او به‌طور مخفیانه پیکی نزد عبیدالله بن عباس، از فرماندهان سپاه حسن، فرستاد و به دروغ او را گفت که حسن از ما درخواست صلح کرده‌است، اگر هم‌اکنون به ما ملحق شوی به تو یک میلیون درهم خواهم داد؛ پس عبیدالله شبانه به معاویه پیوست. اشراف عراقی سپاه حسن نیز که وضع را بدین صورت دیده و احتمال پیروزی معاویه را قوی دانستند، مرتب به معاویه ملحق شدند یا پیام بیعت می‌دادند. سرانجام با قبول صلح از سوی حسن، خلافت به معاویه بن‌ابی‌سفیان رسید (۴۱ قمری/۶۶۱ میلادی) و او دمشق را پایتخت خود و خاندان اموی قرار داد.
بر خلاف عمر بن خطاب (خلیفه ثانی) که امر انتخاب خلیفه را به شورایی شش نفره سپرده‌بود، معاویه پسر خود یزید بن معاویه را بعنوان جانشینش انتخاب کرد و سیاست جانشینی پسر به جای پدر را برای نخستین بار در خلافت باب کرد و همین مسئله آغاز جنگ داخلی دیگری در قلمرو اسلامی موسوم به فتنه دوم را موجب شد. از کارهای یزید بن معاویه نبرد با حسین بن علی یا رویداد کربلا در سال ۶۱ هجری (۶۸۰ میلادی) و حمله به مدینه در سال ۶۳ هجری (که سپاه شامی او تحت فرماندهی مسلم بن عُقْبه قریب هفتصد تن از بزرگان قریش و مهاجر و انصار و دوازده هزار کس از عامه این شهر را کشت و به همین جهت آن سردار به «مُسرِف» اشتهار یافت) و حصر مکه بود. پس از وی پسرش معاویهٔ دوم سر کار آمد ولی خود را مستحق خلافت ندانسته و پس از چهل روز یا چهار ماه کناره‌گیری کرد و اندکی پس از آن درگذشت. با کناره‌گیری و مرگ وی در میان خاندان اموی درگیری افتاد و شورش‌هایی که به پا شده بودند فراگیرتر شدند؛ عبدالله بن زبیر در مکه و مختار ثقفی در کوفه به‌پا خاستند و حتی در شام نیز گروهی از امویان به طرفداری از عبدالله بن زبیر پرداخته و خواستند تا ریشهٔ امویان را برکنند. شهر حمص (در شام) در دست نعمان بن بشیر انصاری بود که گرایشات زبیری پیدا کرد. ضحاک بن قیس، از متنفذترین فرماندهان بنی‌امیه نیز دمشق را در کنترل خود گرفت، در فلسطین نیز ناتل بن قیس جذامی از یاران ابن زبیر شد، عبدالرحمن بن مجدم فهری نیز در مصر بعنوان عامل ابن زبیر شروع به کار کرد. تنها منطقه‌ای که در اختیار بنی‌امیه ماند اردن بود. امویان طرفدار مروان بن حکم (که پدرش پسرعموی ابوسفیان و خودش پسر عموی عثمان بود) با او به خلافت بیعت کردند و در جنگ سختی که در مرج راهط به سال ۶۴ هجری رخ داد، نیروهای مروان پیروز شده و ضحاک بن قیس کشته شد و بدین ترتیب مروان وارد دمشق شده و بار دیگر حاکمیت بنی‌امیه در شاخهٔ جدید آن که همان مروانیان بودند روی کار آمدند و تا سال ۱۳۲ هجری (۷۵۰ میلادی) که خلافت اموی سقوط کرد، موروثاً بر مسند خلافت بودند. حکومت مروان و نحوهٔ به قدرت رسیدنش تقریباً از جهاتی تازگی داشت، یعنی گرچه معاویه نیز با زور بر سر کار آمده‌بود اما تزویر نیز در موفقیت او بلااثر نبود، اما مروان به‌طور کلی با قدرت شمشیر بر مسند خلافت تکیه زد. به نوشتهٔ مسعودی در مروج الذهب، او اولین کسی است که حکومت را بزور شمشیر گرفت، بدون اینکه رضایت گروهی را جلب کند. او پس از آنکه خلیفه شد یکی از مشکلاتش خالد فرزند یزید بود که گروهی از مردم اردن با او بیعت کرده‌بودند. پس او با أم هاشم (یا أم خالد) فاخته که بیوهٔ یزید و مادر خالد نامبرده بود ازدواج کرد، ولهاوزن این ازدواج را تلاشی از سوی مروان می‌داند تا مبدل به پدرخواندهٔ فرزندان یزید (خاصه خالد) شده و جانشینی یزید را برای خود تثبیت کرده و مروانیان را به سفیانیان پیوند بزند. مروان بن حکم از ۶۴ تا ۶۵ هجری (۶۸۴ تا ۶۸۵ میلادی) خلافت کرد. در منابع اسلامی نقل است که او در این سال به‌توطئهٔ همین همسر جدیدش در حین خواب کشته شد اما منابع غربی آن را قبول ندارند.
چنان‌که رفت، پس از کناره‌گیری معاویه دوم، خلافت اموی چندپاره شد، بدین‌ترتیب که عراق تا سال ۶۷ هجری در دست مختار ثقفی و از آن سال تا ۷۲ هجری در دست مصعب بن زبیر بود و در این مدت تنها شام و مصر برای امویان ماند. با روی کار آمدن عبدالملک بن مروان در سال ۶۵ هجری (۶۸۵ میلادی) پروژه یکپارچه کردن مجدد قلمرو خلافت کلید خورد: عبدالملک برای تقویت نیروهایش با رومیان بیزانسی مصالحه کرد (کاری که معاویه نیز در زمان جنگ‌های خود با علی بن ابی‌طالب انجام داده‌بود) و پس از آن مناطق شورشی شامات همچون فلسطین را که در دست ناتل بن قیس جذامی بود آرام نمود، آنگاه پس از چند سال یعنی سال ۷۲ هجری به فکر بازپس‌گیری عراق از دست زبیریان افتاد. در حالیکه خوارج در اواخر دهه شصت و اوایل دهه هفتاد هجری مشکلات سختی را در عراق برای زبیری‌ها ایجاد کرده‌بودند، عبدالملک در اندیشهٔ بازپس‌گیری عراق بوده و به بسیج و تجهیز نیرو می‌پرداخت. پس سپاهی را به عراق فرستاد، آنجا مصعب بن زبیر تا آخرین رمق مقاومت کرد تا سرانجام کشته شد و خلافت آل مروان به این ناحیه که از مرگ یزید بن معاویه به بعد از اطاعت امویان خارج شده‌بود بسط یافت. با بازپس‌گیری عراق، مردم آنجا با عبدالملک بیعت کردند و شرق اسلامی به‌طور کلی زیر سلطهٔ مروانیان رفت. اکنون تنها محلی که باقی‌مانده‌بود حجاز (مشتمل‌بر مکه و مدینه) بود که عبدالله بن زبیر در آنجا سال‌ها بود که قدرتی به‌هم زده و خلافت امویان را به چالش می‌کشاند. عبدالملک که حساسیت حجاز را به‌خاطر مراسم حج درک می‌کرد و حتی از رفتن اتباعش به حج ممانعت به عمل می‌آورد در اندیشهٔ گشودن آن دیار افتاد، به‌ویژه که با حضور ابن زبیر در صحنهٔ سیاست کسانی یافت می‌شدند که هنوز خلافت عبدالملک را برسمیت نمی‌شناختند. پس عبدالملک یکی از سرداران خود به نام حجاج بن یوسف را در رأس سپاهی به حجاز گسیل داشت. این دومین مرتبه بود که امویان برای از بین بردن ابن زبیر به مکه لشکرکشی می‌کردند: بار نخست در زمان یزید بن معاویه در سال ۶۴ هجری (۶۸۳ میلادی) بود که به دلیل رسیدن خبر مرگ یزید، حصین بن نمیر، فرمانده محاصره‌کنندگان شامی، از آنجا بازگشت؛ اکنون برای دومین مرتبه و این بار به سرداری حجاج، با یک لشکر دوازده هزار نفری مدت هشت ماه به محاصرهٔ مکه پرداختند، در این مدت منجنیق در اطراف شهر و بر روی ارتفاعات نصب شده و آتش و سنگ بر سر ابن زبیر و مسجدالحرام فرومی‌ریخت بطوری که کعبه آتش گرفت و حجاج از ریختن کثافات بر روی مسجدالحرام نیز خودداری نکرد. بالاخره در سال ۷۳ هجری مکه سقوط کرده و عبدالله بن زبیر به قتل آمد تا حجاز نیز به قلمرو امویان بازگردد و خلیفه عبدالملک بدین ترتیب از شر مدعیان بزرگی نجات یافت و خلافت او را مصفی شد.
با جنگ‌های داخلی پنج ساله نخست (فتنه اول) در دورهٔ خلافت علی، فتوحات در شرق و غرب قلمرو اسلامی متوقف شد. چون سیاست علی اصلاح وضع داخلی و براندازی عناصرِ ـ بگفتهٔ خودش ـ «مفسد» بود، فتوحات را متوقف ساخت. معاویه نیز که برای جنگ با علی نیاز به نیروی زیادی داشت، صلح با رومیان بیزانس را پذیرفت؛ لذا فتوحات در آنسو نیز متوقف شد. پس از پیروزی امویان در فتنهٔ اول و تأسیس خلافتشان در ۶۶۱ میلادی (۴۱ هجری)، فتوحات که ثمرات اقتصادی آن برای حکومت بیش از هر چیز دیگر بود، از نو آغاز شد.
در سال ۴۹ یا ۵۰ هجری معاویه سپاهی عظیم بسوی روم شرقی گسیل داشت که تا پشت دیوارهای قسطنطنیه پیشروی کردند اما موفق به تسخیر آن نشدند. یکی دیگر از مناطق جنگی افریقیه بود که در ادامهٔ فتح مصر در سال‌های ۶۴۱ تا ۶۴۲ میلادی (۲۰ تا ۲۱ هجری) در زمان خلافت عمر، مسلمین مکرر در آن پیشروی داشتند. سرزمین سودان در آفریقا در این دوره فتح شد. عقبه بن نافع، فرماندهٔ آن دیار، که ناظر ارتدادهای مکرر اهالی بود، شهری را به نام شهر قیروان در سال ۶۷۰ میلادی (۵۰ هجری) تأسیس کرد تا مسلمین در آن سکونت اختیار کرده و ثبات منطقه را تضمین کنند. همین شهر نقش مهمی را در حفظ فتوحات مسلمین در ناحیه شمال آفریقا برعهده داشت.
در شرق اسلامی هم فتوحات ادامه داشت. سعید فرزند عثمان مدتی در بخارا و حوالی آن به فتوحات مشغول بود. او در سمرقند با سغدیان درگیر شد و پس از مدتی با آنان مصالحه کرد. مناطق هند و سند هم شاهد جنگ‌های متوالی بود. در سال ۴۳ هجری و بعد از آن حملاتی به این مناطق ـ بین کابل و مولتان ـ صورت گرفت که همراه با غنائم بسیار زیادی بود.
با اینکه فتوحات در زمان یزید بن معاویه (۶۸۰–۶۸۳ میلادی/۶۰–۶۴ هجری) در برخی از موارد آغاز شد اما می‌توان گفت که در دهه ۶۸۰ میلادی (۶۰ هجری) و حتی تا سال ۶۹۲ میلادی (۷۳ هجری) که قتل عبدالله بن زبیر بوقوع پیوست، فتوحات به دلیل وقوع جنگ داخلی دوم متوقف شده‌بود. با آغاز حکومت یکپارچهٔ عبدالملک پس از محو ابن زبیر، مجدداً فرصت برای از سر گرفتن فتوحات در دو محور شرق و غرب به وجود آمد.
حجاج بن یوسف مهلب بن ابی‌صفره را که سوابق زیادی در جنگ با خوارج داشت در سال ۷۸ هجری به حکومت خراسان منصوب کرد. مدتی نزدیک به ۹ سال آل مهلب (پدر و دو فرزند او یزید و مفضل) بر خراسان حکمروانی کردند تا اینکه حجاج به علت کینه‌ای که نسبت‌به آل مهلب پیدا کرد، آنها را برکنار ساخته، جای آنها را به قتیبه بن مسلم داد. مشارالیه در سال ۸۶ وارد خراسان شد و در همین سال خلیفه عبدالملک بن مروان مُرد و فرزندش ولید جانشین او شد. اغلب فتوحات مهم در دورهٔ ولید صورت گرفت و تقریباً می‌توان دورهٔ او را یادآور دوره‌های فتوحات خلفای راشدین دانست. فتوحات قتیبه در شرق قریب به ده سال به طول انجامید. او در این مدت تلاش‌های زیادی را برای تسخیر و تسلط بر سرزمین‌های ماوراءالنهر انجام داد. فتوحات قتیبه در محور شرق تا نزدیکی چین رسید که مهم‌ترین آنها منطقهٔ شاش و فرغانه بود. زمانی که او خبر مرگ حجاج در سال ۷۱۴ میلادی (۹۵ هجری) را شنید، غمگین شده، کار فتوحات را رها کرد و به مرو بازگشت.
فتح مصر در سال‌های ۶۴۱–۶۴۲ میلادی (۲۰–۲۱ هجری) که البته در زمان دومین خلیفهٔ راشدین انجام گرفته بود، مدخل فتوحات امویان در آفریقا و پس از آن نفوذ به اسپانیا بود. دو سال پس از فتح مصر، طرابلس نیز به دست مسلمانان افتاد، گرچه مسلمانان در آنجا دوام نیاوردند و به برقه بازگشتند. پس از آن برای مدتی، چنان‌که رفت، جنگ‌های داخلیِ ناشی از فتنهٔ اول قدرت فتوحات بیشتر را در آفریقا از آنها گرفت.
با روی کار آمدن معاویه، چنان‌که رفت، عقبه بن نافع فتوحات در این خطه را از سر گرفته و شهر قیروان را تأسیس کرد تا پایگاهی برای فتوحات بیشتر توسط اعراب باشد. وی طی حملات خود تا عمق کشور مغرب حالیه نفوذ کرد و پس از آن در بازگشت طی کمینی در میان بربرها کشته شد. (۶۸۳ میلادی/۶۴ هجری)
بعد در سال ۷۶ هجری، که عبدالملک شورش‌های متعدد را فرونشانده و بر سراسر مناطق اسلامی حکمروایی می‌کرد، بار دیگر فتوحات در آفریقا پس از وقفهٔ طولانی از سرگرفته شد. موسی بن نصیر در سال ۸۶ فتوحات را در منطقه افریقیه آغاز کرد و مغرب حالیه را مجموعاً تحت سلطهٔ خود گرفت. در این زمان بود که بتدریج بربرها به اسلام راه یافته و زمینه برای استقرار واقعی اعراب در سراسر سواحل شمالی آفریقا فراهم گردید. تا این زمان عبدالملک بن مروان خلیفه بود و پس از او فرزندش ولید آمد که تلاش‌های او در فتوحات از اغلب خلفای پیش از او چشمگیرتر بود.
آشوبی که در عراق در اواخر خلافت یزید در نتیجه اختلافات قبایل و بیزاری از خلفای اموی و کشتن حسین بن علی (۶۱ ه‍.ق) و تاراج مدینه (۶۳ ه‍.ق) و سوزاندن کعبه روی داد، پس از مرگ یزید دایره آن وسیع تر شد. ایرانیان که در عراق اکثریت داشتند، البته نمی‌توانستند از عملی که با ایشان می‌شد، خرسند باشند و کسانی که به مخالفت با دولت اموی برمی‌خاستند، از ایشان کمک می‌طلبیدند. بیست هزار سپاهیان مختار بن ابی عبید که در سال ۶۶ لشکر شامی عبدالملک بن مروان را شکست دادند و عراق را به تصرف درآوردند، بیشتر ایرانی بودند. عُمیر، یکی از سرداران عبدالملک که برای گفتگو به لشکر ابراهیم بن الاشتر، سردار مختار آمده بود، به او گفت: «از هنگامی که داخل لشکر تو شدم غم من فزونی یافت، چون کلمه‌ای عربی تا پیش تو رسیدم نشنیدم، چهل هزار تن از بزرگان اهل شام و پهلوانان ایشان به جنگ تو آمده‌اند، با این ایرانیان که با تو هستند، چگونه می‌خواهی با ایشان نبرد کنی.» ابراهیم گفت: «به‌خدا اگر جز مور نمی‌یافتم، با ایشان می‌جنگیدم، پس چطور، هیچ قومی در جنگ با مردم شام از ایشان که من می‌بینم، بصیرتر نیستند، ایشان فرزندان سواران و مرزبانان ایران هستند.»
در خلافت معاویه، کارگزاران عرب به تخطی و تعدی به پیروان سایر ادیان پرداختند، چنان‌که جاحظ در باب کشتن هیربدان فارس و خاموش کردن آتش آتشکده مهم کاریان و آتش‌های دیگر در زمان ولایت زیاد بن ابیه به دست عبیدالله بن ابی بکره گوید. همچنین خراب کردن نوبهار بلخ در زمان خلافت همین خلیفه در نتیجه عهدشکنی مردم این شهر بدست قیس بن الهثیم السلمی والی خراسان (۴۲ هجری) موید نظر مزبور است. همچنین کشتن به طریقان اران در سال ۴۲ هجری و نیز آنچه مؤلف تاریخ سیستان در زمان ولایت ربیع الحارثی به سیستان در سال ۴۶ گوید: «ربیع بیامد به سیستان و سیرت‌های نیکو نهاد و مردمان را اجیر کردند تا علم و قرآن و تفسیر آموختند و عدل فرو نهاد و بسیار گبرکان مسلمان گشتند از نیکوئی سیرت او …». مؤلف می‌گوید که از نیک سیرتی والی جمعی از ایرانیان مسلمان شدند.
در دوران بنی‌امیه، حجاج یوسف ثقفی، عراق را، و قتیبه بن مسلم، خراسان را ویران کرد. یزید بن مهلب، که پس از قتیبة بن مسلم به حکومت خراسان رسیده بود و گرگان را فتح کرده بود، هنگام برگشت از مازندران، با طغیان مرزبانان گرگان روبرو گشت. او بسیاری از مردم آن‌ها را کشت، از آنرو که سوگند خورده بود بتواند از خون آنها، آسیابی بسازد.یوسفی، 1368، ص 8
کلمهٔ مولی، در عربی معانی متعدد و گاه متضاد همچون «ارباب، آقابرده، بنده، آزادکننده، هم‌پیمان، پناهنده» دارد، اما پس از فتوحات اعراب، این اصطلاح بیشتر به نو مسلمانان غیرعرب گفته می‌شد که از راه مسلمان شدن، از قید بردگی آزاد می‌گشتند و درعین‌حال با نام «مولی»، تحت حمایت صاحبان اولیهٔ خود باقی می‌ماندند. با توجه به قوانین اسلام که مسلمان برده نمی‌شود، بندگان آزادشده وضعیتی بین بندگی و آزادگی پیدا می‌کردند و شرایط و مقررات ویژه‌ای برای آن‌ها فراهم می‌شد.مفتخری، ۱۳۹۲، ص۸۱
به نوشتهٔ جرجی زیدان، موالی، درحقیقت شهروندان درجه‌دوم جامعهٔ اسلامی آن روز بودند. اگرچه تحقیر آن‌ها و مردم غیرعرب از دوران پیش از بنی امیه آغاز شد، در زمان حکومت آنان شدت یافت؛ زیرا اعراب خود را بالاتر از دیگران می‌پنداشتند و می‌گفتند: «ما نه تنها شما را از بردگی و اسارت آزاد ساختیم، بلکه از پلیدی و کفر و شرک نجات داده، و همین کافی است که از شما برتر باشیم».مفتخری 1392، ص 81
بار تسلط عرب کم‌کم بر ایرانیان سنگینتر می‌شد و منظور دینی عرب با اغراض شخصی و حکومت قوم غالب بر مغلوب و تحقیر مردم غیر عرب و استفاده از نتیجه زحمت تابعان تبدیل می‌گشت. در این وقت سه دسته مردم موجود بود:
ایران از همین وقت پناهگاه مخالفان حکومت رسمی شده بود و مردم اراضی ایران که مشرف به عراق بود، از جنگ و کشمکش این یاغیان با عمال حکومت رنج و آزار بسیار می‌کشیدند. در دو شهر بصره و کوفه که به امر خلیفه دوم ساخته بودند، عرب‌های قبایل بادیه‌نشین که برای جنگ با لشکر ایران فرستاده شده بودند درین دو شهر قرار گرفته بودند. چون این عرب‌ها به رجحان و امتیاز قریش عقیده نداشتند، جمعی از ایشان پس از ظهور فرقه خوارج، عقاید مزبور را پذیرفتند و عده ایشان پیوسته زیاد می‌شد و اسباب زحمت حکومت او را فراهم می‌کردند؛ ولی تا وقتی معاویه زنده بود، قوت و تدبیر او تا حدی جلوی تعدی و تقویت این فرقه را می‌گرفت. پس از مرگ او فرقه مزبور از فرصت مناسب استفاده کرده به شورش پرداختند. جمعی از مردم خوزستان و فارس و کرمان نیز برای اینکه خوارج پیرو اصل مساوات و برابری مسلمانان بودند و هم به علت آسودگی از پرداختن خراج، به ایشان ملحق شدند، به همین دلیل خارجیان در ولایات دوردست ایران تا آخر قرن سوم فراوان بوده‌اند.
در سال ۶۵ هجری قدرت خوارج زیادتر شد و از خوزستان به نزدیک بصره آمدند، مُهلب بن ابی صفره مأمور به جنگ با ایشان شد و ایشان را از خوزستان دور کرد. خوارج به کرمان و اصفهان پراکنده شدند ولی در سال ۶۸ دوباره به عراق بازگشتند و داخل مدائن شدند و از اینجا به ایران آمدند و ری را گرفتند و خرابی و کشتار کردند. چون قطری بن الفُجاءة که مدتی در سیستان بود و با مردم سیستان او را دوستی و صحبت بود، رئیس شد (۷۱ ه‍.ق) به سیستان کسان فرستاد مردمان چه خاص و چه عام با خوارج دست یکی کردند و بر سیستان مسلط شدند. خوارج پیوسته در حال حمله و گریز بودند تا آنکه در سال ۷۷ میان ایشان اختلاف افتاد و دو دسته شدند و به جان یکدیگر افتادند. دسته کوچک تحت ریاست قطری بن الفجاءة به طبرستان رفتند. دسته بزرگتر را که رئیس ایشان عبد رب‌الکبیر بود، مهلب را دنبال کرد، رئیس ایشان را با جمعی کثیر از همراهانش کشت و دسته‌ای را اسیر نمود. قطری را نیز سپاهیان شامی که حجاج به دفع او فرستاده بود، در طبرستان کشتند.
در سال ۶۶ هجری قمری، در شورش مختار که داعی شیعه‌گری بود، ایرانیان حضور داشتند. مختار، پس از مرگ یزید، شیعیان عراق و موالی‌های ایرانی را، با شعار «خونخواهی حسین» به دور خود گردآورد. بنابر گزارش اخبارالطوال، حامیان ایرانی مختار، در ابتدا ۲۰ هزار نفر بودند و حتی تا ۴۰ هزار نفر هم پیش رفتند. به گونه‌ای که، صدای فارسی، در سپاه او شنیده می‌شد. از جمله ایرادهایی که اشراف‌زادگان کوفی به مختار می‌گرفتند، سوار کردن ایرانیان بر گردن‌هایشان و سهیم کردن آنان از غنائم جنگی بود. اشراف خرده می‌گرفتند که او با شجاعت عرب، ولی با کینه عجم با ما می‌جنگد.مفتخری، ص 85-86
مختار اولین کسی بود که به اهمیت روزافزون سیاسی موالی و پتاسیل پذیرندگی آن‌ها به مذهب شیعه، پی برد. با کوشش در رفع نارضایتی‌ها و رنجش‌های موالی و از طریق جاذبه اندیشه مهدی موعود، به آسانی توفیق یافت که آن‌ها را برای شرکت در قیام خود، مجهز سازد. اما، مهم‌تر از این، مختار اینک غیرعرب‌های ناراضی را به درون نهضت شیعه کشانیده بود و در نتیجه، تشیع حمایت اجتماعی گسترده‌تری یافت. بر اثر این تحول، که نشانگر نقطه عطف بسیار حساسی در تاریخ مذهب شیعه است، موالی که به‌طور سطحی مسلمان شده بودند، افکار و اندیشه‌های کهن خود (بابلی، یهودی-مسیحی، ایرانی-زرتشتی، حتی عقاید و افکار بازتابنده از دین‌های ایرانی چون مانوی‌گری و مزدکی‌گری) را کنار گذاشته و به تشیع روی آوردند.
بنی امیه پس از مرگ هشام بن عبدالملک ضعف کردند و نظم سپاهی خوبی نداشتند سپس در آفریقا بربرها قیام کردند و بخش بزرگی از قلمروی بنی امیه در آفریقا شکست خورد و ابومسلم خراسانی در شرق و بربرها در غرب بنی امیه را تحت فشار گذاشتند و شورش‌های زیادی شروع شد و ابو مسلم سفاح را خلیفه کرد و مروان دوم به مصر گریخت اما کشته شد و خلافت عباسی به خلافت رسید آنان از نوادگان ابن‌عباس بودند
سپاه شامی امویان در اطاعت از خلفایشان ضرب‌المثل بود تا آنجا که یکی از فرماندهان آن، حجاج بن یوسف، در بیان ارادت خود نسبت‌به خلیفه عبدالملک گفته‌بود: «اگر بدانم عبدالملک جز با تخریب کعبه از من راضی نمی‌شود، سنگ‌سنگ آن را ویران می‌کنم». همو در جایی خلیفه اموی را از پیامبر اسلام برتر قرار داده‌بود. امویان سپاه شامی خود را با نام «جنودالله» خطاب کرده و شورشیان عراق را با آن می‌ترساندند و البته تجربه نشان داده‌بود که به هر روی جای ترس نیز دارد زیرا عراق بارها طعم شکست را از آن‌ها چشیده‌بود. گفته شده به‌هنگام شورش زید بن علی در کوفه در سال ۱۲۲ هجری (۷۴۰ میلادی)، سپاهی دوازده هزار نفری از شام به‌سوی آنان فرستاده شد که صفوف آنان چنان متراکم بود که نمی‌توانستند گردن خود را تکان دهند. علی بن ابی‌طالب در زمان خلافت خود در انتقاد از تشتت موجود میان مردم کوفه (مرکز خلافت علی) در باب اتحاد امویان گفته‌بود: «این قوم بر شما چیره شده‌اند … زیرا می‌بینم که کارشان بالا گرفته و آتش شما رو به خاموشی نهاده، آنان را می‌بینم که در کار خود سخت‌کوشند و شما سست و ناتوان، آنان را می‌بینم که متحدند و شما پراکنده…».
ادغام افقی، در کسب‌وکار یک استراتژی می‌باشد که در آن شرکتی، شرکت‌های تولیدی رقیب خود را خریده و تحت مالکیت خود در می‌آورد. برای نمونه یک شرکت تولیدکننده مواد غذایی که در یک صنعت فعالیت می‌کند را تصور کنید که یک کارخانه تولیدی دیگر، که در همان صنعت موردنظر فعال است را تصاحب می‌نماید.
هدف از این ادغام‌ها، افزایش انحصار و قدرت بازاری شرکت جدید است که گاه به کاهش رفاه مصرف‌کنندگان می‌انجامد. درحالی‌‌که منافع این ادغام گاهی بسیار است.
درپی کاهش رقابت، این استراتژی ممکن است با تغییر ساختار هزینه‌ای شرکت، شاهد افت قیمت محصول نیز باشیم. همچنین هزینه‌های تحقیق و توسعه نیز در شرایط جدید توجیه دارند. صرفه‌های مقیاس و گسترش بازارهای جدید و تنوع بیشتر محصولات از دیگر منافع این گونه ادغام هستند. هر چند در جهان موانع قانونی برای این گونه ادغام وجود دارد، اما پس از اطمینان از نبود آسیب به رفاه اجتماعی، اجازه آن را صادر می‌کنند.
این استراتژی، بیشتر در مواقعی توسط یک شرکت اتخاذ می‌گردد که زمینه‌ای که در آن فعالیت می‌نماید، روبه رشد باشد و آن صنعت سودآور بوده و در حال توسعه باشد.
افسانه زلدا: اوکارینای زمان یک بازی ویدئویی در سبک اکشن-ماجراجویی محصول سال ۱۹۹۸ است که توسط بخش نینتندو ای‌اِی‌دی شرکت نینتندو برای کنسول بازی نینتندو ۶۴ ساخته شده‌است. این بازی در ۲۱ نوامبر ۱۹۹۸ در ژاپن، در ۲۳ نوامبر هم در آمریکای شمالی و در ۱۱ دسامبر همان سال در اروپا منتشر شد. این بازی در ابتدا برای دستگاه نینتندو ۶۴ ساخته شده بود، اما در عوض بر روی کارتریج ۲۵۶ مگابیتی (۳۲ مگابایت حجم) منتشر شد که این نوع کارتریج، از نظر حجم، حجیم‌ترین کارتریجی بود که نینتندو در آن هنگام تولید کرده بود.
این بازی توانست بالاترین نمره متا یعنی ۹۹ را بدست آورد.
بازی "اوکارینای زمان"، پنجمین بازی از مجموعه بازی‌های "افسانه زلدا" و اولین بازی این سری بود که به صورت سه‌بعدی منتشر می‌شد. ۱۸ ماه پس از انتشار این بازی، یک بازی دیگر از این سری تحت عنوان "" منتشر شد که از نظر داستانی ادامه "اوکارینای زمان" محسوب می‌شد. بازیکن در این بازی، قهرمان سری بازی‌های زلدا، لینک را در سرزمینی به نام Hyrule کنترل می‌کند. لینک سفری برای نابود کردن گانوندورف، پادشاه قبیله Gerudo را آغاز می‌کند تا به او اجازه ندهد تا به نیروی سه‌زور دست پیدا کند که این نیرو، به صاحبش این اختیار را می‌دهد تا هر آرزویی که دارد را برآورده کند.
این بازی بر اساس 22 نقد در سایت metacritic بهترین بازی تاریخ با نمره 99 است
تری زوایگُف (؛ زادهٔ ) کارگردان آمریکایی است که کارهایش اغلب با آدم‌های ناسازگار، ضدقهرمان‌ها و مضامین از خود بیگانگی سر و کار دارد.
دنیل کلوز (؛ زادهٔ ) یک فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است.
کلر یک گروه موسیقی آلمانی است که در شهر مونیخ شکل گرفت اما اشعارشان به انگلیسی است.
در سال ۲۰۱۲ سه نوازنده و تولیدکننده به نام‌های ماتیوس هاخ، هیلر نپوماک، فلورین خیرمایر و کلر بورخل که در یک پروژه فیلم شرکت داشتند به همراه عضو پنجم گروه فریدلین آخن که مدتی بعد به آنها پیوست این گروه شکل گرفت. آنها به سرعت در اینترنت به موفقیت رسیدند و آلبوم "The Great Escape" که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد به موفقیت چشم‌گیری دست یافت.
برد رنفرو (; – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۷ میلادی فعالیت می‌کرد.
او در سن بیست و پنج سالگی به علت مصرف بیش از حد هروئین درگذشت. فیلم سینمایی خبرچین‌ها آخرین اثر بجا مانده از اوست.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به دنیای روح، شاگرد توانا، خفتگان، چادرنشینان شاد، دهم و گرگ و شیطان وحشی اشاره کرد.
ایلیانا داگلاس (؛ زادهٔ ) هنرپیشه و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به دنیای روح، تنگه وحشت، بلا مافیا، تصویر کامل، پیامی در بطری، پسر جدید، بهترین چیز بعدی، "به خاطرش مردن،"خط صورتی نازک، جستجو و نابود کردن، رحمت قلب من، "بلوز زنگ عروسی"، "هکس" و اونجوری بامزه است اشاره کرد.
تورا بیرچ (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "زیبایی آمریکایی"، "دنیای روح"، "تهدید فوری و آشکار"، "قطار"، "سرزمین اژدها"، "شعبده‌بازی"، "حال و آینده"، "۱۳ دقیقه" و "بازی پاتریوت" اشاره کرد.
لئوناردو دی‌کاپریو بازیگر و تهیه‌کنندهٔ فیلم آمریکایی است که حرفهٔ خود را از کودکی و با نقش‌آفرینی در تلویزیون آغاز کرد. او در نمایش‌های "د نیو لسی" (۱۹۸۹) و "سانتا باربارا" (۱۹۹۰) ظاهر شد و همچنین در کمدی-درام "پدر و مادری" (۱۹۹۰) و کمدی موقعیت "مسائل اولیه" (۱۹۹۱) نقش‌های طولانی مدت را داشت. دی‌کاپریو در سال ۱۹۹۳ در کنار رابرت دنیرو نقش توبیاس وولف را در "زندگی این پسر" ایفا کرد. در همان سال، او نقش مکمل آرنی گریپ در "چه چیزی گیلبرت گریپ را آزار می‌دهد" را داشت که باعث شد نامزد دریافت جایزهٔ اسکار و گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شود. در سال ۱۹۹۵، دی‌کاپریو نقش نویسندهٔ آمریکایی جیم کرول را در "خاطرات بسکتبال" و نقش شاعر فرانسوی آرتور رمبو را در "کسوف کامل" ایفا کرد. سال بعد او در "رومئو + ژولیت" (۱۹۹۶) به کارگردانی باز لورمن، نقش رومئو مونتاگ را ایفا کرد. در سال ۱۹۹۷، دی‌کاپریو با کیت وینسلت در فیلم "تایتانیک" به کارگردانی جیمز کامرون بازی کرد. این فیلم بالاترین فروش را در گیشه‌های جهانی داشت و او را در سطح جهان به شهرت رساند. او برای این نقش‌آفرینی جایزه سینمایی ام‌تی‌وی برای بهترین بازیگر در یک فیلم را دریافت کرد و برای نخستین‌بار نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم درام شد.
در سال ۲۰۰۲، دی‌کاپریو دغل‌باز فرانک ابگنیل جونیور را در کنار تام هنکس در فیلم زندگی‌نامه‌ای درام-جنایی "اگه می‌تونی منو بگیر" به کارگردانی استیون اسپیلبرگ به تصویر کشید و همچنین در درام تاریخی "دارودسته‌های نیویورکی" به کارگردانی مارتین اسکورسیزی ایفای نقش کرد. او در سال ۲۰۰۴ شرکت تولیدی خود، اپین وی را بنیان‌گذاری کرد. دو فیلم بعدی که او در آن‌ها نقش‌آفرینی کرده را اسکورسیزی کارگردانی کرده‌است: زندگینامه هوارد هیوز، "هوانورد" (۲۰۰۴) و درام جنایی "رفتگان" (۲۰۰۶). دی‌کاپریو برای ایفای نقش هیوز در "هوانورد"، جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد را دریافت کرد و نخستین‌بار نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شد.
دی‌کاپریو در سال ۲۰۰۷ مستند زیست‌محیطی "یازدهمین ساعت" و درام کمدی "باغبان عدن" را تهیه‌کنندگی کرد. سال بعد، او در درام عاشقانهٔ "جاده انقلابی" به کارگردانی سم مندس به کیت وینسلت پیوست و در فیلم اکشن "یک مشت دروغ" به کارگردانی ریدلی اسکات ظاهر شد. دی‌کاپریو در سال ۲۰۱۰ با تریلر روان‌شناختی "جزیره شاتر" دوباره با اسکورسیزی همکاری کرد شد و همچنین در فیلم علمی تخیلی "تلقین" به کارگردانی کریستوفر نولان بازی کرد. او در سال ۲۰۱۱، نقش جی. ادگار هوور، اولین مدیر اداره تحقیقات فدرال را در فیلم زندگینامه‌ای "جی. ادگار" به تصویر کشید. سال بعد، نقش مکمل وسترن "جنگوی زنجیرگسسته" به کارگردانی کوئنتین تارانتینو را ایفا کرد. دی‌کاپریو در سال ۲۰۱۳ در دو اقتباس سینمایی از رمان‌ها بازی کرد؛ او ابتدا در نقش جی گتسبی را در "گتسبی بزرگ" و بعداً در نقش جردن بلفورت در "گرگ وال استریت" ظاهر شد. فیلم دومی سومین نامزدی اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد و یک جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی را به او اختصاص داد. در سال ۲۰۱۵، دی‌کاپریو در درام بقا "بازگشته" نقش تله‌انداز هیو گلاس را بازی کرد که برای این نقش‌آفرینی، برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شد.
دنیای روح نام داستان مصوری اثر دنیل کلوز است. این کتاب در سال ۱۹۹۷ چاپ شد و قبل از آن در سری داستان‌های مصور ایت‌بال به نویسندگی خود دنیل کلوز هم چاپ شده بود. در انتشار اولیه‌اش هم از سوی منتقدان و هم از سوی بازار خرید حمایت شد و نزد مخاطبان نوجوان به صورت یک کار کالت کلاسیک درآمد.
در سال ۲۰۰۱ کتاب به صورت فیلمی سینمایی به همین نام با کارگردانی تری زوئیگاف اقتباس شد. ایفای نقش شخصیت‌های اصلی به تورا بیرچ، استیو بوشمی و اسکارلت جوهانسون سپرده شد.
واسالو محمد جیکو (Wasalu Muhammad Jaco) معروف به لوپه فیاسکو (Lupe Fiasco) متولد شانزدهم فوریه ۱۹۸۲ خواننده رپ آمریکاییست.
او در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ برزیل مسئول هماهنگسازی و ساخت و جمع‌آوری ترانه برای پخش در مسابقات تیم ملی فوتبال مردان امریکا بود.http://www.ussoccer.com/stories/2014/05/20/11/11/140520-mnt-fiasco-futura
لو‍‍په فیاسکو کوچکترین فرزند خانوادهٔ دوازده نفرهٔ جاکو است. پدر او دهل‌زنی افریقایی و مربی کاراتهٔ موفقی بود و مادرش آشپزی خوراک‌شناس و ماهر. فیاسکو با خانوادهٔ مسلمان خود در شیکاگویی رشد یافت که رپرهای معروفی چون Common, Rhymefest, Kanye West, Twista را به دنیای هیپ هاپ معرفی کرده‌است. او اولین بار در کلاس هشتم به شکل تفریحی شروع به رپ خوانی نمود ولی ابتدا از ۱۷ ساله گی بود که به‌طور منظم و جدی به رپ پرداخت.
او در سن ۱۸ ساله گی همراه با گروه چهار نفرهٔ خود با نام Da Park اولین قرارداد رسمی را با لیبل Epic امضا نمود. اما از آنجایی که اولین سینگل آن‌ها نتوانست توجه‌ها را به خود جلب کرده و موفقیتی به همراه آورد، گروه به فعالیت خود ادامه نداد.
کلیسای سنت پال یک کلیسای قدیمی در منهتن نیویورک است. این کلیسا قدیمیترین کلیسای منهتن می‌باشد.
کلیسای سنت پال در زمینی که توسط آنا ملکه انگلستان اهدا شده بود توسط توماس مک بین طراحی و توسط آندرو گاتیر ساخته شد. بعد از اتمام آن در ۱۷۶۶ میلادی فاصله کمی با بندر شهر در جنوب نیویورک داشت. در سمت راست کلیسا مجسمه ریچارد مونتگمری که در جنگ کبک در ۱۷۷۵ کشته شده بود قرار دارد. این ساختمان قدیمیترین ساختمان عمومی در نیویورک است که هنوز هم در حال استفاده است. جرج واشینگتن در روز اول دولت خود در ۳۰ آوریل ۱۷۸۹ در این کلیسا به همراه بقیه مسئولان دولت به عبادت پرداخت.
کلیسای سنت پال در نزدیکی محل حادثه ۱۱ سپتامبر قرار دارد و در روزهای بعد از این حملات به عنوان محل زندگی بسیاری از کسانی که در این حادثه بی‌خانمان شده بودند قرار می‌گرفت. کلیسا در حملات ۱۱ سپتامبر آسیب بسیار کمی دید و فقط دارای یک شیشه شکسته شد. مسئولان کلیسا اعلام کردند که این به دلیل این بود که یک درخت انجیر در جلوی کلیسا به صورت معجزه آسایی موج انفجار را دریافت کرده بود. این درخت بعد از این حوادث با برنز پوشانده شد و در جلوی کلیسا به عنوان سمبل این معجزه قرار گرفت. رودی جولیانی در سال ۲۰۰۱ در این کلیسا با مردم شهر نیویورک در آخرین روز شهرداری خود وداع کرد.
پوشش ریسک یا حصار، به گونه‌ای از سرمایه‌گذاری گفته می‌شود، که باعث کاهش ریسک سود و زیان پرتفوی سرمایه‌گذاری می‌شود. در شرایط عادی، پوشش ریسک می‌تواند از ابزارهای مالی گوناگونی مانند برگه سهام، پیمان‌های آتی، قراردادهای سوآپ و اختیار معامله، همچنین گونه‌های مختلف از ابزارهای مشتقه، قراردادهای آتی و معاملات فرابورس تشکیل شود.
در شرایط حرفه‌ای، استراتژی پوشش ریسک، شامل یک سرمایه‌گذاری ثانویه می‌باشد که قیمت آن، همواره در جهت عکس سرمایه‌گذاری اولیه حرکت می‌کند. برای مثال سرمایه‌گذار می‌تواند، با تنظیم قرارداد آتی، سهام خود را به قیمتی مشخص در آینده به فروش رساند. در این صورت نوسانات بازار، تأثیری بر قیمت سهام خریداری شده، نخواهد داشت و سرمایه‌گذار این سهام را در زمان آتی، با قیمتی مشخص، به فروش خواهد رساند. گرچه پوشش ریسک، تنها محدود به فروش در قیمتی مشخص، از طریق قرارداد آتی نیست.
سرمایه‌گذار همچنان می‌تواند با ورود به دو بازار، که افت و خیز قیمت‌ها در بازارهای مورد نظر، اغلب در جهت عکس یکدیگر حرکت می‌کنند، ریسک سرمایه‌گذاری خود را کاهش دهد. برای مثال سرمایه‌گذار می‌تواند از یک سو با خرید ارز، (برای نمونه؛ دلار آمریکا) در بازار فارکس و از سوی دیگر، خریداری فلزات گران‌بها، (برای نمونه؛ طلا) ریسک سرمایه‌گذاری خود را کاهش دهد چراکه به‌طور تاریخی، همواره قیمت دلار آمریکا و طلا، در جهت عکس یکدیگر حرکت کرده‌اند.
محمّد رضایی راد (زادهٔ ۱۳۴۵) فیلمنامه‌نویس، نمایشنامه‌نویس، کارگردان تئاتر، نویسنده و پژوهشگر اهل ایران است. فیلمنامه‌های او برنده جوایز متعددی از جشن خانه سینما و جشنواره فیلم فجر و جشنواره فیلم آسیا پاسیفیک شده‌است. فیلم "کودک و سرباز" با فیلمنامه‌ای از او برنده بالن نقره‌ای جشنواره سه قاره نانت فرانسه شد.
محمد رضایی‌راد در سال ۱۳۴۵ خورشیدی در یک خانواده پرجمعیت (شش دختر و دو پسر) در محلهٔ بیستون رشت به دنیا آمد.