moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ایگالی (به لاتین: Igali) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
اینکوچیماخی (به لاتین: Inkuchimakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان لواشینسکی واقع شده‌است.
ایپوتا (به لاتین: Iputa) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
ایراگی (به لاتین: Iragi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان داخادایفسکی واقع شده‌است.
ایراکی (به لاتین: Iraki) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان داخادایفسکی واقع شده‌است.
ایرگالی (به لاتین: Irgali) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان لواشینسکی واقع شده‌است.
Djibloho (به لاتین: Djibloho) یک منطقهٔ مسکونی در گینه استوایی است که در Río Muni واقع شده‌است.
ایوایلازدا (به لاتین: Ivaylazda) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
ایتساری (به لاتین: Itsari) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان داخادایفسکی واقع شده‌است.
ایزانو (به لاتین: Izano) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
سیوداد دلاپاز (به لاتین: Ciudad de la Paz) یک منطقهٔ مسکونی در گینه استوایی است که در Djibloho واقع شده‌است. سیوداد دلاپاز ۸۱٫۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۴۵۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کبیر-کازمالیار (به لاتین: Kabir-Kazmalyar) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان محرم‌کند واقع شده‌است.
کاچکالیک (به لاتین: Kachkalyk) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
کبیر () روستایی در روسیه است.
کافیر-کوموخ (به لاتین: Kafyr-Kumukh) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
کاکا (به لاتین: Kaka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
کاکاماخی (به لاتین: Kakamakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان قره‌بودوخ‌کنتسکی واقع شده‌است.
قلعه (به لاتین: Kala) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
کالادژوخ (به لاتین: Kaladzhukh) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان دوکوزپارینسکی واقع شده‌است.
کالیبوخنا (به لاتین: Kalibukhna) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان لواشینسکی واقع شده‌است.
والریه وداوین (؛ زادهٔ 1950) بازیکن فوتبال اهل روسیه است. وی مربیگری تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال لائوس را بر عهده داشته است.
کالوک (به لاتین: Kaluk) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
کالینینائول (به لاتین: Kalininaul) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان نوگایسکی (داغستان) واقع شده‌است.
کانی (به لاتین: Kani) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کولینسکی واقع شده‌است.
کاپکایکنت (به لاتین: Kapkaykent) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کایاکنتسکی واقع شده‌است.
کارا (به لاتین: Kara) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
قره‌داغ‌لی (به روسی: Карадаглы) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است. قره‌داغ‌لی دارای ۱۲ خیابان است.Село Карадаглы на карте
قره‌داغ‌لی در ۲۸ کیلومتری شمال غربی دربند (مرکز اداری ناحیه) در کنار رودخانه اولوچای واقع شده است. تاتلار و پادار نزدیک ترین روستاها به قره‌داغ‌لی هستند.Расстояние от Карадагл до Дербента 28 км
قره‌داغ (به لاتین: Karadakh) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
کاراگاس (به لاتین: Karagas) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان نوگایسکی (داغستان) واقع شده‌است.
کرکی (به لاتین: Kirki) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کایتاگسکی واقع شده‌است.
خادکی (به انگلیسی: Khadki) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Pune district واقع شده‌است. خادکی ۷۶٬۶۰۸ نفر جمعیت دارد و ۵۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کیرکا (به لاتین: Kirka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان محرم‌کند واقع شده‌است.
کیلیاتل (به لاتین: Kilyatl) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
خیورخیور (به لاتین: Khyurekhyur) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کوراخسکی واقع شده‌است.
کیکونی (به لاتین: Kikuni) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
خوردژ (به لاتین: Khveredzh) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کوراخسکی واقع شده‌است.
خوارتیکونی (به لاتین: Khvartikuni) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
خوارادا (به لاتین: Khvarada) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
خوتسیوکا (به لاتین: Khutseyevka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کیزلیارسکی واقع شده‌است.
کیلر (به لاتین: Kiler) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان دوکوزپارینسکی واقع شده‌است.
خورخی (به لاتین: Khurkhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان لاکسکی واقع شده‌است.
خوروکرا (به لاتین: Khurukra) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان لاکسکی واقع شده‌است.
خورشنی (به لاتین: Khurshni) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان داخادایفسکی واقع شده‌است.
خوری (به لاتین: Khuri) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان لاکسکی واقع شده‌است.
خونگیا (به لاتین: Khungiya) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کایتاگسکی واقع شده‌است.
خونا (به لاتین: Khuna) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان لاکسکی واقع شده‌است.
خولیسما (به لاتین: Khulisma) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان لاکسکی واقع شده‌است.
جبهه‌شرقی یا تئاتر شرقی جنگ جهانی اول ( , ، ) تئاتر عملیاتی بود که در بیشترین حد خود کل مرزهای امپراتوری روسیه و رومانی از یک طرف و امپراتوری اتریش-مجارستان، بلغارستان، عثمانی و امپراتوری آلمان را از سوی دیگر در بر می‌گرفت. از دریای بالتیک در شمال تا دریای سیاه در جنوب امتداد داشت، بیشتر اروپای شرقی را درگیر می‌کرد و در اعماق اروپای مرکزی نیز گسترش می‌یافت. این اصطلاح در تضاد با " جبهه غربی " است که در بلژیک و فرانسه در حال جنگ بود.
در طی سال ۱۹۱۰، ژنرال روسی یوری دانیلوف "نقشه ۱۹" را تهیه کرد که بر اساس آن چهار ارتش به پروس شرقی حمله خواهند کرد. این طرح مورد انتقاد قرار گرفت زیرا اتریش-مجارستان می‌تواند تهدید بزرگتری از امپراتوری آلمان باشد؛ بنابراین روس‌ها قصد داشتند به جای حمله چهار ارتش به پروس شرقی، دو ارتش به پروس شرقی و دو ارتش برای دفاع در برابر نیروهای اتریش-مجارستان که از گالیسیا حمله می‌کنند، بفرستند.
در ماه‌های نخست جنگ، ارتش شاهنشاهی روسیه سعی در حمله به پروس شرقی در جهه شمال غربی داشت، اما پس از موفقیت اولیه توسط آلمان‌ها مورد ضرب و شتم قرار گرفت. در همان زمان، در جنوب، آنها با موفقیت نیروهای گالیسیا را مورد حمله قرار دادند و نیروهای اتریش-مجارستان را در آنجا شکست دادند.World War I — 1914 Opening Campaigns Kennedy Hickman.
در لهستان روسیه، آلمان‌ها نتوانستند ورشو را فتح کنند. اما در سال ۱۹۱۵، ارتش آلمان و اتریش-مجارستان در حال پیشروی بودند و روس هابا تلفات سنگین در گالیسیا و لهستان، مجبور به عقب‌نشینی شدند. دوک بزرگ نیکلا از سمت خود به عنوان فرمانده کل قوا به جای تزار اخراج شدThe Great Retreat, Eastern Front 1915 Military History Online. Michael Kihntopf. چندین حمله علیه آلمان‌ها در سال ۱۹۱۶ ناکام ماند، از جمله حمله دریاچه ناروچ و حمله بارانوویچی. با این حال، ژنرال الکسی بروسیلوف بر عملیاتی بسیار موفق علیه اتریش-مجارستان نظارت کرد که به یورش بروسیلوف معروف شد و ارتش روسیه دستاوردهای بزرگی را کسب کرد.Brusilov Offensive Begins, June 4 history.com.
هشت فرود (به انگلیسی: Figure 8) ابزاری فلزی (معمولاً آلیاژ آلومینیوم) ساخته شده به شکل هشت انگلیسی با یک انتهای بزرگ و یک انتهای کوچک است. این ابزار نام خود را از ظاهر خود گرفته است. این ابزار به‌طور گسترده ای در ورزش های ماجراجویانه مانند سنگ نوردی، کوهنوردی و دره نوردی استفاده می شود.
این ابزار به منظور فرود، حمایت از فرد صعود کننده استفاده میشود و با توجه ورود ابزارهای جدید و ایمن تر به بازار، هشت فرود با وجود قدمت زیاد در کاربری توسط طیف وسیعی از ورزشکاران و نظامیان، ابزاری سنتی محسوب می شود. این ابزار با ظهور ابزار فرود - حمایت های جدیدتر به علت ایمنی پایین تر، امروزه کمتر میان سنگنوردان مورد استفاده قرار میگیرد اما همچنان در میان کوهنوردان محبوب و بکار گرفته می شود، به ویژه در برنامه های اکسپدیشن به علت سهولت در استفاده بسیار مورد توجه قرار میگیرد.
اصل کار استفاده این ابزار از اصطکاک طناب هنگام عبور از هشت برای کنترل سرعت پایین آمدن است در نتیجه باعث آزاد شدن گرما می شده و ابزار بعد از فرود داغ می شود. قطر سوراخ هشت فرود برای رشته های تک یا دوتایی طناب از ۸ تا ۱۳ میلی متر طراحی شده است.
هشت فرود یک قطعه ریخته گری شده از فلز (آلیاژهای آلومینیوم یا فولاد) است که شکل عدد 8 را تکرار می کند. دو حلقه به‌طور جداگانه به یکدیگر متصل می شوند، حلقه کوچک یک و نیم برابر کوچکتر از دیگری با قطر دایره داخلی تا ۵۰ میلی متر.
مطابق با الزامات فدراسیون بین‌المللی کوهنوردی (UiAA)، هشت فرود باید در برابر ۲۵۰۰ کیلوگرم مقاومت کند. در برخی از کاربرهای ویژه (مانند دره نوردی، غارنوردی و...، راحت تر است که هشت فرودی با یک زائده (شاخ ، نیش) استفاده کرد، دندانه ها در امتداد حلقه بزرگتر ساخته شده اند، که می توان طناب را در دو یا سه حلقه به د
ور آن بست. این کار برای محکم نگه داشتن آن روی طناب انجام می شود.
در هشت فرود سطح بسیار زیادی در تماس با طناب است تا اصطکاک کافی در کنار تکنیک مناسب برای فرود یا راپل را برای کاربری مناسب فراهم کند. هشت فرود (گاهی اوقات فقط به عنوان 8 نامیده می شود) همراه با هارنس کوهنوردی و کارابین پیچ برای ایمن نگه داشتن یک کوهنورد و کنترل راپل یا فرود بکار گرفته می شود.
هشت فرود هنگام راپل و پایین آوردن فرد، یک فرود کنترل شده بسیار روان را ارائه می دهد.Cox, Steven M. and Kris Fulsaas, ed., ed. (2003-09). Mountaineering: The Freedom of the Hills (7 ed.). Seattle: The Mountaineers. . هشت فرود را می توان تقریباً با هر طناب کوهنوردی با قطر متفاوت مورد استفاده قرار داد و به دلیل توانایی پراکندگی مؤثر گرما، مانند سایر ابزار های فرود اصطکاکی گرم نمی‌شود.
در سنگنوردی هنگام فرود، برای ایمنی بیشتر از یک طنابچه (حداقل قطر ۶ میلی متر) با استفاده از گره های قفل شونده ( مانند پروسیک) و یک کارابین پیچ، سیستمی قفل شونده برای مواقع اضطراری ایجاد می کنند.
جمال عرف (زاده ۱۳۴۳) رئیس سابق ستاد انتخابات کشور، معاون سابق سیاسی وزارت کشور، رئیس سابق دانشگاه امام باقر و عضو هیئت علمی دانشگاه امام باقر است.
پارک ملی کوهستان رونزوری () یک پارک ملی و سایت میراث جهانی یونسکو در کوه‌های روانزوری اوگاندا است. این پارک به مساحت ۱٬۰۰۰ کیلومتر مربع، سومین کوه مرتفع قارهٔ آفریقا و آبشارها، دریاچه‌ها، و یخچال‌های طبیعی متعددی را در بر گرفته و به دلیل حیات گیاهی زیبای خود شناخته شده است.
ذخیره‌گاه طبیعی سریبارنا () یک ذخیره‌گاه طبیعی در شمال‌شرقی بلغارستان (دوبروجای جنوبی)، در نزدیکی روستایی به همین نام، در ۱۸ کیلومتری غرب سیلیسترا و ۲ کیلومتری جنوب دانوب است. این پارک دریاچهٔ سریبارنا و مناطق اطراف آن را در بر گرفته، و در مسیر پرندگان مهاجر بین اروپا و آفریقا موسوم به ویا پونتیکا قرار دارد. پارک شامل ۶ کیلومتر مربع منطقهٔ محافظت شده و ۵٫۴ کیلومتر مربع منطقهٔ حائل است. عمق دریاجه بین ۱ تا ۳ متر متغیر است. در مجاورت پارک یک موزهٔ حیات طبیعی از حیوانات تاکسیدرمی شدهٔ بومی پارک ساخته شده است.
حسن فرشتیان (متولد ۱۳۴۲) حقوق‌دان و دین‌پژوه ایرانی است.
او برای برخی از دیدگاه‌های خود مورد حملهٔ برخی خبرگزاری‌های ایرانی قرار گرفته‌است.
سیپریانو کاسترو (; زاده – درگذشته ) سیاست‌مدار اهل ونزوئلا بود. وی از ۲۰ اکتبر ۱۸۹۹ تا ۱۹ دسامبر ۱۹۰۸ رئیس‌جمهور این کشور بود.
سیپریانو کاسترو در ۴ دسامبر ۱۹۲۴، در سن ۶۶ سالگی درگذشت.
پارک مار نیکولاس یا پارک سنت نیکلاس ()، () یک پارک عمومی واقع در خیابان «شارل مالک» در منطقه اشرفیه است و یکی از بزرگترین پارک‌های بیروت است. این پارک که در سال ۱۹۶۴ افتتاح شد، توسط معمار لبنانی فردیناند داغر طراحی شده‌است. این باغ که با چهره کلیسای جامع ارتدکس یونان مقدس نیکلاس مطابقت دارد، به نام نیکلاس قدیس نامگذاری شده‌است.
پارک مار نیکولاس در خیابان شارل مالک روبروی کلیسای سنت نیکولاس، به‌طور خاص بین پل فؤاد چهاب و منطقه اشرفیه واقع شده‌است. مساحت این باغ ۲۲۰۰۰ متر مربع می‌باشد.
پارک مار نیکولاس نقش حیاطی در سلامت شهر برای تأمین اکسیژن ساکنان را دارا می‌باشد و همچنین به زیبایی شهر نیز جلوه خاصی بخشیده‌است. به همین خاطر دولت لبنان در سال ۲۰۱۹ برای حفظ و نگهداری از این پارک وارد همکاری با بخش خصوصی شد که نمونه موفقی از همکاری دولتی و بخش خصوصی در لبنان می‌باشد.
کوله‌گو (به لاتین: Kulegu) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کایتاگسکی واقع شده‌است.
کوکواز (به لاتین: Kukvaz) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کوراخسکی واقع شده‌است.
کودیابروسو (به لاتین: Kudiyabroso) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
کودوتل (به لاتین: Kudutl) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
کوداگو (به لاتین: Kudagu) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان داخادایفسکی واقع شده‌است.
کوبرا (به لاتین: Kubra) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان لاکسکی واقع شده‌است.
کوبا (به لاتین: Kuba) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان لاکسکی واقع شده‌است.
کراینوفکا (به لاتین: Kraynovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کیزلیارسکی واقع شده‌است.
کوکنیی (به لاتین: Kukni) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان لاکسکی واقع شده‌است.
کراسنی ووسخود (به لاتین: Krasny Voskhod) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کیزلیارسکی واقع شده‌است.
کپدژ (به لاتین: Kpedzh) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کوراخسکی واقع شده‌است.
کراسنویه (به لاتین: Krasnoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کیزلیارسکی واقع شده‌است.
کراسنو اوکتیابرسکویه (به لاتین: Krasnooktyabrskoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کیزلیارسکی واقع شده‌است.
کوسیاکینو (به لاتین: Kosyakino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کیزلیارسکی واقع شده‌است.
قرخمازقلعه یا کورکماسکالا (به روسی: Коркмаскала، کومیکی: Торкъали) یک منطقه روستایی و مرکز اداری ناحیه کومترکالینسکی جمهوری داغستان روسیه است.
طبق سرشماری سال ۲۰۱۲ جمعیت قرخمازقلعه ۷۷۲۲ بوده‌است.
کورودا (به لاتین: Koroda) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
کومسومولسکویه (به لاتین: Komsomolskoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
کومونا (به لاتین: Kommuna) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
کولکتیویزاتور (به لاتین: Kollektivizator) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کیزلیارسکی واقع شده‌است.
عزیزانت را بکش (به انگلیسی: Kill Your Darlings) یک فیلم سینمای سوئدی به کارگردانی و نویسندگی بورن لارسون محصول سال ۲۰۰۶ میلادی است. لارسون در مصاحبه‌ای با سونسکا داگبلادت گفت که این فیلم براساس یک واقعه واقعی در زندگی او ساخته شده‌است، زمانی که او در یک کافه اینترنتی در لس آنجلس با یک مرد به ظاهر خوب ملاقات کرد که در نهایت لارسون را در بیابانی محصور نگه داشت. در این فیلم بازیگران زیادی از محبوب‌ترین بازیگران معاصر سوئدی همانند فارس فارس، استلان اسکاشگورد، الکساندر اسکاشگورد، و آندریاس ویلسون و برخی دیگر از بازیگران معروف آمریکایی جولی بنز و گرگ جرمن و لولیتا داویدوویچ و یک بازیگر کانادیی به نام لولیتا داویدوویچ وجود دارد.
کوکرک () یک روستا در روسیه است که در داغستان واقع شده است.
کوچخیور (به لاتین: Kochkhyur) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کوراخسکی واقع شده‌است.
کوخانوفسکویه (به لاتین: Kokhanovskoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کیزلیارسکی واقع شده‌است.
کیشچا (به لاتین: Kishcha) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان داخادایفسکی واقع شده‌است.
کیژانی (به لاتین: Kizhani) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
کیرتسیک (به لاتین: Kirtsik) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کایتاگسکی واقع شده‌است.
تجزیه‌طلبی در روسیه (Secession in Russia) به جنبش های فعال و غیرفعال تجزیه طلب روسیه اشاره دارد که بیش از ۵۰ جنیش تجزیه طلب قومی، زبانی، دینی و فرهنگی را در بردارد. در روسیه بیش از ۱۰۰ قوم مختلف زندگی می کنند.
امارت قفقاز یک سازمان جهادگرایی فعال در منطقه جنوب غربی روسیه است. هدف آن بیرون کردن حضور روسیه از قفقاز شمالی و ایجاد یک امارت در این منطقه است. امارت قفقاز نیز به دولتی اشاره می‌کند که این گروه به دنبال تأسیس آن است. تا حدی به عنوان جایگزین برای جدایی‌طلبان جمهوری چچن ایچکریا شود،Karachaevo-Cherkessia Faces Renewed Militant Activity, Mairbek Vatchagaev, The Jamestown Foundation, September 26, 2008 09:56 AMThe Caucasus Emirate on the road from Yemen to Algeria (Part 1), Sergei Davydov, "Prague Watchdog", June 6th 2009 در ۷ اکتبر ۲۰۰۷، رئیس‌جمهوری پیشین چچن ایچکریا دوکو عمروف، به‌طور رسمی به عنوان اولین امیر امارت معرفی شد."Two years of Imarat Kavkaz: jihad spreads over Russia's south" , "Caucasian Knot", 7 October 2009.
تا اواخر سال ۲۰۱۵، این گروه دیگر حضور قابل‌رویتی در منطقه قفقاز شمالی نداشت، چرا که اغلب اعضایش به وابسته‌های محلی داعش وابسته هستند،.
جمهوری چچن ایچکریا () نام دولتی غیررسمی‌است که از ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۰ میلادی در روسیه کنونی موجودیت داشت. این جمهوری در سال ۱۹۹۱ توسط جوهر دودایف اعلام استقلال کرد که نتیجه این استقلال جنگ اول چچن و جنگ دوم چچن با روسیه بود.
جنگل () یک بازی ویدئویی در سبک بازی ماجراجویی و تیراندازی اول شخص است که توسط اندنایت گیمز و در سال ۲۰۱۸ و در پلت‌فرم‌های مایکروسافت ویندوز و پلی‌استیشن ۴ توسعه و منتشر شده‌است. این بازی همچنین با فروش بیش از پنج میلیون نسخه تا پایان سال ۲۰۱۸ با موفقیت تجاری همراه بود. دنباله آن، "پسران جنگل"، ساخته شده است.
بنای یادبود سیبلیوس (انگلیسی: Sibelius Monument)، (فنلاندی: "Sibelius-monumentti"; سوئدی: "Sibeliusmonumentet") یک سازه ساخته شده توسط ایلا هیلتونن
به یادبود آهنگساز فنلاندی ژان سیبلیوس واقع در پارک سیبلیوس در منطقه تولو در هلسینکی است.
این اثر در ۷ سپتامبر ۱۹۶۷ رونمایی شد. طرح این مجسمه پس از مرگ ژان سیبلیوس در سال ۱۹۵۷ در مسابقه‌ای که توسط انجمن سیبلیوس سازماندهی شده بود برنده شد. این سازه انتزاعی شامل بیش از ۶۰۰ لوله فولادی توخالی است که به صورت موج مانند به هم جوش داده شده‌اند. وزن این بنای تاریخی ۲۴ تن و ابعاد آن ۸٫۵ در ۱۰٫۵ در ۶٫۵ متر (۲۸ فوت × ۳۴ فوت × ۲۱ فوت) است. هدف هیلتونن از این ساخت این اثر انتزاعی یادآوری موسیقی اصیل سیبلیوس بود.
نسخه کوچکتر این بنای یادبود، در مقر یونسکو در پاریس واقع شده‌است. هم چنین اثری با مفهوم مشابه، که توسط هیلتونن طراحی شده در محوطه سازمان ملل متحد در شهر نیویورک واقع شده‌است.
انحلال آمریکا (Dissolution of the United States) اشاره به فروپاشی احتمالی ایالات متحده آمریکا دارد. در سال ۲۰۰۵، برژینسکی به نقل از آرنولد توینبی (مورخ انگلیسی)، سقوط هر امپراطوری را به دلیل اقدامات اشتباه رهبران آن اجتناب ناپذیر دانست. به گفته وی، در نتیجه اقدامات غیر معقول رئیس‌جمهور جورج دبلیو بوش (به راه انداختن جنگ در عراق، سیاست های اقتصادی ناموفق)، سایر کشورها با ایجاد اتحاد منطقه ای خود به دنبال خارج شدن از نفوذ ایالات متحده هستند. مجموعه این اقدامات در آینده می تواند سبب انحلال و گسست جغرافیایی و تجزیه این کشور شود.Russian's Out-There Vision of the Six Republics of America Is Under the Microscope"Divided We Stand", 13.06.2009. "The Wall Street Journal"American debacle - By Zbigniew Brzezinski. "Los Angeles Times"
همچنین باید توجه کرد ایده و پیش‌بینی انحلال آمریکا، طی دو قرن اخیر همواره مطرح شده است و در سال های اخیر تاکنون در نظرات کارشناسان همچنان ادامه دارد.https://en.wikipedia.org/wiki/Dissolution_of_the_United_States
سابی (سبز + آبی) و آبز (آبی + سبز) مثال‌هایی از گزاره‌های منطقی هستند که نلسون گودمن در کتاب واقعیت، داستان و پیش‌بینی، برای بیان «معمای جدید استقرا» (به انگلیسی: New riddle of induction)، ابداع کرده‌است. این مسئله جانشین مسئله استقرای هیوم است. این گزاره‌ها به خاطر اینکه وابسته به زمان هستند، غیرعادی‌اند. خیلی از افراد برای حل این مسئله بر اساس تحلیل خودِ این گزاره‌ها تلاش کردند اما هیلاری پاتنم و طرفدارانش استدلال کرده‌اند که وابستگی این گزاره‌ها به زمان، بستگی به زبانی دارد که اتخاذ می‌شود، در بعضی زبان‌ها این محمول‌ها همانند محمول‌های آشنایی چون «سبز»، صدق می‌کنند. از نظر گودمن، این مشکل بیانگر مسئله تسری بخشی محمول‌ها است یا به عبارتی بیانگر این مسئله است که کدام تعمیم‌های تجربی قانونمند هستند و کدام یک نیستند. ابداع و استفاده گودمن از "سابی" و "آبز" نشان می‌دهد که فیلسوفان چگونه از مثال‌های ساده در فلسفه تحلیلی استفاده می‌کنند.
گودمن «سابی» را نسبت به زمان دلخواه اما ثابتِ t، بدین گونه تعریف می‌کند: یک شیء سابی است اگر و تنها اگر قبل از t دیده شده باشد و سبز باشد، یا دیده نشده باشد و آبی باشد. یک شیء آبز است اگر و تنها اگر قبل از t دیده شده باشد و آبی باشد، یا دیده نشده باشد و سبز باشد.
برای t یعنی یک زمان دلخواه آینده، مثلاً ۱ فروردین ۱۴۱۰، برای همه چیزهای سبز مشاهده شد قبل از t، مثل زمردها و علف‌ها، بر همه آن‌ها محمول‌های "سبز" و "سابی" قابل اعمالند. به‌طور مشابه برای همه چیزهای آبی مشاهده شد قبل از t، مثل گل‌های آبی، بر همه آن‌ها محمول‌های "آبی" و "آبز" قابل اعمالند. اما در اول فروردین ۱۴۱۰، همه زمردها و علف‌ها "آبز" هستند و همه گل‌های آبی "سابی". محمول‌های "سابی" و "آبز" محمول‌های نیستند که ما در روزمره خود یا در علم استفاده می‌کنیم اما آن‌ها دقیقاً به همان روشی که سبز و آبی را تا زمان آینده t پیش‌بینی می‌کنند اعمال می‌شوند. از دید ناظران قبل از زمان t مشخص نیست که کدام محمول‌ها قابل تسری به آینده هستند (سبز و آبی یا سابی و آبز).
به طور خلاصه، معمای جدید استقرا نشان می‌دهد که استقرا را نمی‌توان به شکل صوری، صورتبندی کرد. برای توضیح این مطلب، می‌توان نحوه استفاده در استقرا را با قیاس مقایسه کرد. فرض کنید ما قیاسی به صورت زیر تشکیل می‌دهیم:
همه نهنگ‌ها شکارچی هستند.
بامبی نهنگ است.
بنابراین، بامبی شکارچی است.
این نوع قیاس را می‌توان به شکل صوری نوشت. بدین معنی که "نهنگ بودن"، "شکارچی بودن" و "بامبی بودن" را انتزاع کرد:
همه Xها Y هستند.
m یک X است.
بنابراین، m یک Y است.
همانطور که مشاهده می‌کنید، می‌توان قیاس را به شکل "صوری،" صورتبندی کرد. اگر به جای X، Y یا m هر چیز دیگری گذاشته شود باز هم (با فرض صدق مقدمات) نتیجه صادق است.
اما معمای جدید استقرا بیان می‌کند که نمی‌توان برای تشکیل استقرا از شکل صوری استفاده کرد.
دریا فیلم سینمایی داستانی ایرانی ساخته شده در ۱۳۴۱ به کارگردانی ابراهیم گلستان بود. این فیلم که قرار بود براساس داستان « دریا طوفانی شده بود» اثر « صادق چوبک» ساخته شود به دلایلی که نیمه کاره ماند.
پرویز بهرام در نقش راننده تاکسیاکبر مشکینتاجی احمدیفروغ فرخزادغلامرضا لبخندی (رامین فرزاد)
احمدرضا احمدی در نوشته « حقیقت تلخ است» برای ویژه نامه کتاب « نوشتن با دوربین» درباره این فیلم و دلایل نیمه کار ماندن آن می نویسد:« [گلستان درباره این فیلم] گفت: پس از مقداری فیلمبرداری متوجه شدم که پرویز بهرام با آن صدای مکتب نوشین نمی‌تواند نقش راننده را بازی کند (گلستان به دوبلور و صداگذاری در استودیو اعتقادی نداشت) و مجبور شدم فیلم را تعطیل کنم. برخی از هنرپیشه ها هم مدام در چادر اکبر مشکین می رفته اند و گلستان از معتاد شدن آنها نگران شده بود.» جاهد پ. « نوشتن با دوربین»، چاپ چهارم، ۱۳۹۴، بخش ضمیمه، ص ۲۹۰، خود به نقل از نشریه نگاه نو، ویزه نامه کتاب « نوشتن با دوربین»، شماره ۶۷،آبان ۱۳۸۴
عکس‌های بدن (به انگلیسی: Body Shots) یک فیلم سینمایی درام آمریکایی به نویسندگی دیوید مکنا و کارگردانی مایکل کریستوفر محصول سال ۱۹۹۹ میلادی با بازی شان پاتریک فلانری، جری اوکانل، آماندا پیت، تارا رید و ران لیوینگستون است. این فیلم داستان هشت سینگلی را روایت می‌کند که در شب هرزگری مست آن‌ها دچار اشتباهاتی می‌شوند.
دربارهٔ پیچیدگی‌ها اما لزومات رابطه بین مردان و زنان امروز و همه چیزهایی که آنها فکر می‌کنند اما …
درس‌های فارسی یک فیلم درام جنگی از وادیم پرلمان، محصول بلاروس، در سال ۲۰۲۰ است. این فیلم در همین سال از سوی بلاروس برای شرکت در جوایز اسکار ارائه شد.
داستان فیلم در زمان جنگ جهانی می‌گذرد. یک جوان بلژیکی یهودی در زمان یورش آلمانی‌ها و از بیم کشته شدن وانمود می‌کند ایرانی است و نامش رضا است. از او در اردوگاه خواسته می‌شود به سروان کوخ فارسی بیاموزد چون او می‌خواهد پس از جنگ در تهران یک رستوران باز کند. اما جوان از زبان فارسی هیچ نمی‌داند و شروع به ابداع کردن واژه‌ها می‌کند…
«ناسازگار» یا «سازش‌ناپذیر» () ترانه‌ای از رپر آمریکایی امینم با همکاری یانگ ام.ای از آلبوم "موسیقی‌ای که توسطش به قتل برسید" است که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد.
امینم در این آهنگ خودش را با اشخاص جنجال‌برانگیز سیاسی و مخالف دولت آمریکا مقایسه کرده‌است. همچنین او در قسمتی از آهنگ خود می‌گوید: "من بیرون کنسرت آریانا گرنده منتظر نشسته‌ام." او در این قسمت از آهنگ خودش را با بمب‌گذار کنسرت آریانا گرنده در شهر منچستر مقایسه کرده‌است که انتقاداتی را به همراه داشت.
راجر بلندفورد FRS , FRAS که (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینهٔ اخترفیزیک اهل بریتانیا است. او یک اخترفیزیکدان نظری بریتانیایی است که بیشتر به خاطر کارهایش روی سیاهچاله‌ها مشهور است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه دنی هینمن در اخترفیزیک، مدال ادینگتون، همکار انجمن سلطنتی، کمک‌هزینه گوگنهایم، و مدال طلائی انجمن سلطنتی اختر شناسان شده‌است.
بلاندفورد یکی از اعضای انجمن سلطنتی، عضو آکادمی ملی علوم ایالات متحده، همکار انجمن سلطنتی و عضو فرهنگستان هنر و علوم آمریکا است.SLAC HEP Faculty: Roger Blandford وی در حال حاضر استاد Luke Blossom در دانشکده علوم انسانی و علوم در دانشگاه استنفورد، استاد فیزیک در دانشگاه استنفورد و در آزمایشگاه ملی شتاب‌دهنده اسلک (Linear Accelerator Center SLAC) است. وی از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۳ مدیر پهونگ و آدل چن، مؤسسه کاولی برای اخترفیزیک و کیهان‌شناسی ذرات بود.
فوزیه اویحیی (زاده ۵ ژوئیه ۲۰۰۰) خواننده مراکشی است.
به خانواده رایلی خوش آمدید فیلمی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی جک اسکات است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیمز گاندولفینی، کریستن استوارت، ملیسا لیو و الی شیدی ایفای نقش کرده‌اند.
وقتی شاعر یا نویسنده‌ای واژه یا عبارتی را در نوشتهٔ خود در معنایی به غیر از معنای اصلی آن واژه یا عبارت به کار می‌برد (مثلاً در استعاره یا مجاز)، برای آنکه خواننده مقصود او را در یابد یعنی متوجه معنای ثانوی مد نظر شاعر شود، سرنخی به مخاطب ارائه می‌کند که به این سرنخ، در علم بیان، قرینه گفته می‌شود. به عبارت دیگر قرینه چیزی است که خواننده با تمسّک به آن به معنای غیر ما وُضِعَ له یک واژه یا عبارت، موجود در یک نوشته پی می‌برد. به عنوان مثال در بیت زیر از ملک شعرا بهار
منظور شاعر از عقاب هواپیماست(استعاره) ولی از آنجایی که عقاب در معنایی غیر از معنای اصلی آن که نوعی پرندهٔ شکاری است استفاده شده‌است، شاعر «عقاب» را متّصف به صفت «آهنین» کرده‌است تا واژهٔ «آهنین» که در اینجا کارکرد قرینه را دارد، به تبادر معنایی که شاعر از واژهٔ عقاب در ذهن دارد، به مخاطب کمک کند.
قرینه بر دونوع لفظی و معنوی است.
قرینهٔ لفظی یا مقالی، لفظی است که بر این دلالت می‌کند که واژه یا عبارتی در معنای اصلی خود به کار نرفته‌است، به عنوان مثال واژهٔ «آهنین» در بیت یادشده از ملک الشعرا بهار که بر این امر دلالت دارد که واژهٔ «عقاب» در معنای اصلی خود در بیت مذکور به کار نرفته‌است.
قرینهٔ معنوی یا حالی، فحوا و جان کلام است که به حکم عقل خواننده را به معنای ثانوی (معنای مد نظر شاعر) رهنمون می‌سازد. به عنوان مثال وقتی شخصی کار احمقانه‌ای می‌کند و دوستش او را «الاغ» خطاب می‌کند، در اینجا وجه شبهِ «مشبه» و «مشبهٌ به» یعنی شخص و الاغ، حماقت آن‌هاست، که قرینهٔ معنوی محسوب می‌شود.
در ادبیات، از عبارات پس و پیش جمله‌ای که حاوی واژه یا عبارتی است که در معنای اصلی خود به کار برده نشده، می‌توان قرینهٔ معنوی را دریافت. به عنوان مثال در یک شعر عرفانی از فحوای کلام متوجه می‌شویم که «می» در معنای اصلی خود به کار برده نشده‌است.
صدای بال سیمرغ کتابی از عبدالحسین زرین کوب است. عبدالحسین زرین‌کوب در کتاب صدای بال سیمرغ، با نثری استوار، زندگی عطار نیشابوری را وصف می‌کند.
نویسنده در بخش نخست کتاب با لحن خطابی، نحوه زندگی در روزگار عطار را برمی‌شمارد و تفاوت آن را با زندگی معاصر را یادآور می‌شود. او در دومین بخش کتاب، محیط پر تشنج عطار را معرفی می‌کند و ضمن آن این نکته را ذکر می‌کند: «دنیایی که عطار در آن می‌زیست از دنیای آرمانی‌اش فاصله بسیار داشت. در آن ایام دیگر طریقه قدما از یاد رفته بود.»
ایسکْرا (به روسی:Искра, به فارسی به معنای جرقه، اَخگر، شرر) ارگان رسمی حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه بود که توسط اعضای مهاجر آن به چاپ می‌رسید.
در زمان حکومت نیکلای دوم اکثر انقلابیون سوسیالیست از کشور روسیه تبعید شده بودند و در سایر سرزمین‌های اروپایی سکونت داشتند. این انقلابیون برای رساندن تفکرات و برنامه‌های خود به مردم روس رو به چاپ روزنامه به‌صورت مخفیانه آوردند. ایسکرا ارگان رسمی حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه، مهمترین روزنامه مخفی در آن زمان بود که با تلاش‌های لنین نخستین شمارهٔ آن در «دسامبر ۱۹۰۰» در کشور آلمان به چاپ رسید و به‌صورت قاچاقی در سرزمین روسیه منتشر شد و طولی نکشید که این نشریه یکی از موفق‌ترین روزنامه‌های مخفی روسی شد. شماره‌های دیگری هم در لندن و ژنو به چاپ رسید.
علاوه بر ولادیمیر لنین اعضای دیگر حزب همچون گئورگی پلخانف، ژولیوس مارتوف، پاول آکسلرود، ورا زاسولیچ، لئون تروتسکی و دیگران هیئت تحریریه و نویسندگان این روزنامه را تشکیل می‌دادند.در سال ۱۹۰۳ زمانیکه اختلافات بین دو جناح اکثریت (بلشویک) و اقلیت (منشویک) این حزب پس از کنگره دوم بالا گرفت، لنینِ بلشویک از نشریه خارج شد (بعدها لنین روزنامه دیگری به نام پراودا را تأسیس کرد) و این روزنامه به‌طور کامل در انحصار منشویک‌ها به سرپرستیِ پلخانوف (تا زمان پایان نشر آن در سال ۱۹۰۵) درآمد.
همان‌طور که از عنوان و شعار("از شرر آتشی شعله‌ور خواهد گشت" ) این روزنامه برمی‌آید، نگارش گران آن درصدد ایجاد و پخش منظم تئوری‌ها و ایدئولوژی‌های انقلابی خود و افزایش آگاهی طبقاتی بین کارگران و درنهایت شعله‌ور کردن مبارزه سیاسی و انقلاب بودند.نویسندگان مشهور این روزنامه چون لنین و پلخانف و تمام اعضای هجرت کردهٔ حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه، سعی در براندازی حکومت تزار نیکلای دوم داشتند و خواهان برپایی حکومتی سوسیالیستی براساس اندیشه‌های کارل مارکس و فردریش انگلس بودند.
بر طبق اسناد بدست آمده، ولادیمیر لنین روزنامه‌های چاپ شده را توسط برخی از رابطان خود که حدس زده می‌شود همان اعضای فرقهٔ اجتماعیون عامیون به رهبری نریمان نریمانف و حیدر عمو اوغلی باشند، از طریق راه تبریز به شهر باکو در آذربایجان و سپس به روسیه می‌فرستاد.
این شعار برگرفته از شعر الکساندر پوشکین بود.
پیترو (پیتر) تیگه بویزن (۱۸۱۹–۱۸۸۲) یک عکاس دانمارکی بود که بیشتر زندگی حرفه‌ای خود را در رم، ایتالیا گذراند. وی را به‌خاطر پرتره‌های اسکاندیناویایی‌ها که از رم بازدید می‌کنند، به یاد می‌آورند. بسیاری از این پرتره‌ها اکنون در کتابخانه سلطنتی کپنهاگ موجود است.
بویزن در سال ۱۸۱۹ یا ۱۸۲۰ در کپنهاگ متولد شد. پدر و مادر وی پیتر تیگه بویزن، یک عمده فروش و ماریا کریستین لنگ بودند. وی پس از آموزش به عنوان شاگرد نقاش، در سال ۱۸۴۵ به همراه همکار خود تئودور ملدال، برادر معمار فردیناند ملدال به مونیخ رفت. وی در آنجا ۱۰ سال اقامت داشت و به عنوان عکاس کار کرد و بعد از آن به رم عزیمت و بقیه عمرش را آنجا سپری کرد.
پیتر بویزن همیشه متواضع بود، معمولاً از صحنه‌ها و مناظر بیرون و تصاویر پرتره‌ای از هنرمندان و گردشگران عکس می‌گرفت و به آنها می‌فروخت. فردریک جی. نودتزون، که یکی از جالب‌ترین روایت‌ها را دربارهٔ زندگی در میان اسکاندیناوی‌ها در رم در قرن نوزدهم نوشته، در مورد «عکاس دانمارکی پیترو بویزن» بوده، که گفته «او به ندرت دیده می‌شد، زیرا همیشه مشغول کار بود.»
بویزن بعداً با کار به عنوان دفتردار سفارت آلمان توانست درآمد خودش را تأمین کند. او از حیوانات و گیاهان عکس می‌گرفت و همچنین تصاویر زندگی ایتالیایی‌های عادی را به تصویر می‌کشید. بسیاری از عکس‌های او به‌صورت کارت بازدید از اسکاندیناویایی‌هایی است که از رم بازدید می‌کردند و در حیاط بیرون درب استودیوی خودش گرفته شده‌است. بالای قاب درب، کلمه "Roma" دیده می‌شد و در دو طرف درب گل‌های مختلفی نیز که بعضی در گلدان هستند وجود دارد، بویزن استعدادی در ترکیب و شخصیت‌پردازی داشت. در مقابل پرتره‌های استودیویی ایستاده که در آن زمان بسیار رایج بود، بویزن سوژه‌های خود را در محیط‌های صمیمی رومی در فضای باز با کار روی لباس افراد و رابطه آنها با محیط اطراف تنظیم می‌کرد. بویزن آثاری را ارائه می‌دهد که جذابیتی تا حدودی خجول اما صمیمی دارند.
وی در ۲۶ ژوئن ۱۸۸۲ در رم درگذشت و در قبرستان غیر کاتولیک دفن شد.
آناستازیا ولیووا (انگلیسی: Anastasia Valueva؛ متولد ۲۹ نوامبر ۱۹۹۳) یک تکواندوکار روسی است.
ولیووا در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۲۰۱۳ در دیدار نهایی با نتیجه ۷ بر ۶ در برابر کیم سو-هوی از کره جنوبی شکست خورد و مدال نقره را در دسته سبک‌وزن (۴۶- کیلوگرم) بانوان از آن خود کرد. وی همچنین در بازی‌های المپیک تابستانی جوانان ۲۰۱۰ درسنگاپور در بخش ۴۴- کیلوگرم دختران مدال طلا را از آن خود کرد.
انتقال آب از مازندران به سمنان طرحی است برای آب‌رسانی به استان سمنان که برای اجرای آن قرار است بخشی از آب دریای خزر به استان سمنان منتقل شود.
بحث انتقال آب به‌صورت جدی برای نخستین بار در روزهای پایانی دورهٔ ریاست‌جمهوری سید محمد خاتمی مطرح شد؛ مطالعات مرتبط با طرح انتقال آب خزر به سمنان در کارگروه «بررسی تأمین آب استان سمنان» در تاریخ ۸ تیر ۱۳۸۴ با حضور معاون اول رئیس‌جمهور وقت یعنی محمدرضا عارف و حبیب‌الله بی‌طرف، وزیر وقت نیرو، به تصویب رسید.
این طرح اما تا مدت‌ها معلق ماند تا این‌که در پی مصوبه هیئت دولت در سفر استانی سمنان در ۱۴ دی ۱۳۸۹ و در دولت محمود احمدی‌نژاد به وزارت نیرو و سرانجام در تاریخ ۳۰ خردادماه ۱۳۹۱ به شرکت «توسعهٔ منابع آب و نیروی ایران» به‌عنوان مجری ابلاغ شد.
در دولت حسن روحانی، وزارت نیرو پیگیر نظر کارشناسی محیط‌زیستی‌ها بود و سرانجام روحانی در آذر ۱۳۹۷ در سفر به سمنان خبر داد کارشناسی‌ها به اتمام رسیده، مشکلات حل شده و دولت، آمادگی دارد اگر سرمایه‌گذاری بخواهد وارد کار شود، امکانات لازم را در اختیار بگذارد.
این سخنرانی روحانی، با واکنش‌های زیادی از سوی منتقدان مواجه شد و حتی "معاون وقت محیط‌زیست"، "پروین فرشچی"، با انتقال بین حوضه به‌دلیل تبعات اقتصادی و محیط‌زیستی آن مخالفت صریح کرد.
این طرح همواره با مخالفت‌های بسیاری همراه بوده‌است و تعداد کمی از افراد به آن روی خوش نشان دادند که البته نظرات مثبت هم از سوی مخالفان، مورد نکوهش قرار گرفته‌است.
مسئول سابق کمیته حفاظت و نظارت سازمان حفاظت محیط زیست می‌گوید:
حسن محبی گفت:
علی بابایی کارنامی و منصورعلی زارعی، نمایندگان ساری و میاندورود در مجلس، از مخالفان برجسته این طرح در عرصهٔ سیاست به شمار می‌روند.
دلاور نجفی، کارشناس ارشد منابع طبیعی محیط زیست در مخالفت با اقدام سازمان محیط زیست معتقد است انتقال آب دریای خزر به فلات مرکزی ایران به ویژه استان سمنان خیانت محض است، چراکه از لحاظ ملاحظات و ارزیابی‌های فنی، اقتصادی و محیط زیستی مقرون به صرفه نبوده و خسارت بسیاری را به بار خواهد آورد زیرا سطح آب دریای خزر حدود ۲۸ تا ۳۰ متر از آب‌های آزاد پایین‌تر است، به همین دلیل انتقال آب بدون پمپاژ مقدور نخواهد بود.
ادیانی راد عضو کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی نیز اتفاقی که برای دریاچه ارومیه افتاد را یادآوری می‌کند و می‌گوید:
از جمله دیگر دلایل مخالفت سازمان منابع طبیعی با طرح انتقال آب دریای خزر این است که در طول مسیر پیشنهادی، پنج ایستگاه پمپاژ در حوزهٔ استان مازندران پیش‌بینی شده‌است، اما هیچ‌گونه امکان مطالعه نقشه قابل بررسی برای نحوه انتقال نیروی برق به این ایستگاه‌ها در مناطق جنگلی داده نشده‌است. از سوی دیگر از هر ۵ لیتر آب دریا ۲ لیتر قابل شیرین‌کردن و ۳ لیتر شورآبه و پساب است و محیط زیست باید پیش‌بینی کند که این حجم شورآبه و پساب را قرار است چه کار کند.
علی‌محمد شاعری، نماینده مردم بهشهر نیز در اعتراض خود اظهار کرد:
حدود ۴۰ نماینده مجلس شورای اسلامی در نامه‌ای خطاب به حسن روحانی، رئیس‌جمهور وقت ایران، مخالفت خود با طرح انتقال آب خزر به کویر مرکزی و استان سمنان را اعلام کرده‌اند. این طرح باعث تنش در مجلس شد و برای لحظاتی نظم جلسهٔ مجلس را نیز به هم زد.
نمایندگان مخالف این طرح در نامهٔ خود که متن آن در روز دوشنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۸ توسط خبرگزاری فارس منتشر شد، ابراز شگفتی کرده‌اند که:
پس از اعلام آمادگی دولت برای آغاز طرح در سال ۱۳۹۷، "معاونت سازمان محیط‌زیست وقت"، پروین فرشچی، به دلیل تبعات اقتصادی و محیط‌زیستی با انتقال بین حوضه صراحتاً مخالفت کرد. وی مدتی بعد از سوی دولت به سمت سفیر ایران در فنلاند گماشته شد که اصلاً با سوابق و تخصص وی همخوانی نداشت اما برکناری او را از معاونت سازمان محیط‌زیست بدون اشکال و حاشیه جدی توجیه می‌کرد.
حدود ۴۰ نماینده مجلس و نمایندگان استان مازندران در نامه‌ای سرگشاده به رئیس قوه قضائیه نوشتند:
بیشتر موافقان احداث سد فینسک از مدیران ارشد استان سمنان و نمایندگان شهرهای دامغان، مهدی‌شهر و سمنان و سرخه هستند. تا به حال در گفته‌ها و مصاحبه‌های این موافقان دربارهٔ این پروژه چند هزار میلیاردی حرف و سخن و استدلالی نبوده که از نظر منطق علمی قابل قبول باشد. از آن‌جا که این نوع انتقال آب نخستین بار نیست که با بی‌توجهی به تجربه‌های نافرجام قبلی انجام می‌گیرد واضح است که ادعاهای مطرح‌شده نمی‌تواند چیزی جز نظرات غیرعلمی و فاقد استدلال منطقی باشد.
عیسی کلانتری رئیس سازمان محیط‌زیست می‌گوید:
نامه جنجال‌برانگیز عیسی کلانتری، معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست مبنی بر موافقت "سازمان حفاظت از محیط‌زیست" با اجرای طرح انتقال آب دریای خزر به سمنان که در رسانه‌ها منتشر شد، واکنش‌های اعتراض‌آمیز بسیاری را به‌همراه داشته‌است.
رضا اردکانیان، وزیر نیرو، با تأکید بر این‌که موضع وزارت نیرو در اجرای پروژه انتقال آب خزر به سمنان، انجام مطالعات کامل فنی، اقتصادی، زیست‌محیطی و اجرای طرح‌ها برای مصالح عامه و بر اساس مقرراتی است که وجود دارد گفته‌است:
نگرانی‌ها دربارهٔ این‌که طرح انتقال آب دریای خزر به سمنان نقطه آغازی برای انجام بی‌حد و حساب طرح‌های شیرین‌سازی و انتقال آب در کشور شود، زمانی تقویت می‌شود که خاطره سدسازی‌های بی‌رویه بر روی رودهای منتهی به دریاچه ارومیه و احداث بزرگراه در وسط این دریاچه یادآوری می‌شود. منتقدان با یادآوری مسئله خشک شدن دریاچه ارومیه اعلام می‌کنند که به برنامه‌ریزان وزارت نیرو اعتماد ندارند و تضمینی می‌خواهند که تعریف طرح‌های شیرین‌سازی و انتقال آب در ایران بیش از حد زیاد نشود.
ظاهراً ارزیابی‌های اجتماعی طرح‌های آبی، به ارزیابی زمین‌های مردمی که در این طرح‌ها قرار گرفته‌اند و خریداری کردن آن‌ها، محدود می‌شود. این در حالی است که مشخصا چنین طرح‌هایی ابعاد اجتماعی بسیار گسترده‌تری از آنچه که تنها به پرداخت هزینه زمین محدود می‌شود خواهد داشت، ابعادی که به مرور می‌تواند تبعات سیاسی نیز به همراه داشته باشد.
برخی معتقدند انتقال آب برای مردم و صنایع بهانه است و علت اصلی نامزدی سمنان برای پایتخت شدن پس از تهران است.
دبیر کارگروه پسماند و محیط‌زیست استان مازندران که از مخالفان طرح است، می‌گوید:
مصطفی کواکبیان، نماینده تهران در مجلس و نماینده پیشین سمنان در مجلس هشتم، گفته‌است:
مخالفان طرح انتقال آب خزر به سمنان می‌گویند، هدف از اجرای طرح تأمین آب برای صنایعی ست که هنوز وجود ندارد. پایش‌های اولیه وزارت نیرو در آمایش سرزمینی هم، سمنان را فاقد ساختار فیزیکی و اقلیمی لازم برای توسعه بیشتر می‌دانست و اگر قرار است توسعه صنعتی برنامه‌ریزی شود، ظرفیت‌های استان‌های خوزستان، هرمزگان و بوشهر به مراتب بیشتر از سمنان است. کارشناسان تقریباً متفق‌القول هستند که توسعه استانی باید درون‌زا باشد و شرایط جغرافیایی سمنان فاقد این پتانسیل است.
همچنین درصورت اجرای طرح احتمال اعتراض جدی سایر کشورهای حوضه دریای خزر وجود دارد.
توجیه‌پذیری اقتصادی طرح‌های شیرین‌سازی و انتقال آب همیشه محل بحث بوده‌است. در طرح مورد نظر این گزارش قرار است آب دریای خزر پس از شیرین‌سازی، ۶۵۰ کیلومتر دورتر مورد بهره‌برداری قرار گیرد.
احداث این طرح که ۴ سال زمان خواهد برد، هفت‌هزار و ۷۰۰ میلیارد تومان هزینه ریالی و ۲۶۰ میلیون دلار هزینه ارزی در برخواهد داشت. این طرح در زمان بهره‌برداری نیازمند ۳۳۷ مگاوات نیروی برق (۹۱ مگاوات برای شیرین‌سازی و ۲۴۶ مگاوات برای انتقال) است که هزینه بهره‌برداری را بالا می‌برد. به گفته منابع مطلع، هزینه آب تأمین شده از این طرح معادل ۵ هزار و ۵۰۰ تومان در هر مترمکعب برآورد می‌شود، در حالی که صنایع نیازمند آب در سمنان، هم‌اکنون برای خرید آن ۱۸ هزار تومان در هر مترمکعب پرداخت می‌کنند و این آب را با تانکر به صنایع خود می‌رسانند. لازم به ذکر است که آب تصفیه شده بهداشتی با بهای ۶۰۰ تومان به ازای هر مترمکعب به دست شهروندان تهرانی می‌رسد.
گفته می‌شود که با توجه به توجیه‌پذیری طرح از جهت بهای تمام‌شدهٔ آب، هزینه‌های طرح انتقال آب دریای خزر به سمنان قرار نیست از محل بودجه دولتی یا صندوق توسعه ملی فراهم شود و صنایع سمنانی نیازمند آب هزینه‌های احداث و بهره‌برداری از آن را متقبل می‌شوند. با این حال همچنان ابهاماتی دربارهٔ شرکای چنین حجم سرمایه‌گذاری وجود دارد و مشخص نیست کدام صنایع قرار است چقدر در این طرح سرمایه‌گذاری کنند.
پروژه‌های انتقال اب معمولاً با هزینه‌های بالایی در حوزه
معاملات و مخاطرات مواجه‌اند. این دو عامل اصلی می‌توانند برنامه‌ریزان و مجریان را در انتقال آب منصرف کنند. هزینه‌های معامله ممکن است شامل هزینه‌های حقوقی، هزینه‌های بررسی آژانس‌های عمومی، هزینه‌های مطالعات فنی لازم و
نظارت بر اجرای طرح و سایر هزینه‌های مربوط به تسویه
مطالبات اشخاص ثالث باشد. مخاطرات ممکن است با
سیاست و مناقشات مربوط به تغییرات اقلیمی، اقدامات سایر شرکای منابع مشترک آبی مرتبط باشد و ممکن است بر روند اجرای طرح تأثیر گذاشته و به شکست ساختاری پروژه بینجامد.
اجرای این طرح برای بسیاری از فعالان زیست‌محیطی یادآوری دریاچه ارومیه است. سدسازی‌های متعدد روی رودخانه‌هایی که به دریای کاسپین می‌ریزند یادآور سدسازی بر روی رودخانه‌هایی هستند که به دریاچه ارومیه می‌ریختند. دریاچه ارومیه با همین اقدامات غیرعلمی و کارشناسی‌نشده رو به خشکی رفت و قطعاً کسی نمی‌خواهد این رویداد برای کاسپین هم تکرار شود.
«مارجوری» () ترانه‌ای است که توسط خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی تیلور سوئیفت ضبط شده‌است. این ترانه از نهمین آلبوم استودیویی سوئیفت با عنوان "همیشگی" (۲۰۲۰) گرفته شده، که در ۱۱ دسامبر ۲۰۲۰ توسط ریپابلیک رکوردز منتشر شد. «مارجوری» ادای احترامی از سوئیفت به مادربزرگش مارجوری فینلی که یک خواننده اپرا بود، است. «مارجوری» با استقبال گسترده منتقدان روبرو شد، و ستایش به خاطر احساسات، اشعار و تهیه آن بود. بسیاری از منتقدان آن را به عنوان یک قطعه برجسته در "همیشگی" انتخاب کردند و آن را یکی از پرشورترین ترانه‌های سوئیفت لقب دادند.
«مشکلات پیش‌پاافتاده» () ترانه‌ای است که توسط خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی تیلور سوئیفت ضبط شده‌است. این دومین قطعه از نهمین آلبوم استودیویی سوئیفت با عنوان "همیشگی" (۲۰۲۰) است، که در ۱۱ دسامبر ۲۰۲۰ از طریق ریپابلیک رکوردز منتشر شد. این ترانه توسط سوئیفت و جو آلوین (با نام مستعار ویلیام بووری) نوشته شده و توسط سوئیفت و آرون دسنر تهیه شده‌است.
«مشکلات پیش پا افتاده» تصنیفی لوفی است که از نگاه یک دوست دختر سخت کار می‌کند و پیشنهاد جدی ازدواج عاشق خود را که در اطراف ریف و پیانو ساخته شده‌است، رد می‌کند. پس از انتشار همیشگی، این آهنگ در جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ رتبه ۲۱ را به دست آورد و در لیست ده آهنگ برتر کانادا و ایرلند و بیست آهنگ برتر در استرالیا، سنگاپور و انگلستان قرار گرفت.
در پی اشغال لتونی توسط آلمان نازی در تابستان ۱۹۴۱، گتو دوگوپیلس یا گتو دونابِرگ (پس از نام آلمانی شهر) در دژی قدیمی در حوالی دوگوپیلس احداث شد. دوگوپیلس دومین شهر بزرگ در لتونی و شهر اصلی منطقه لاتگال است. دوگوپیلس در جنوب شرقی لتونی و در کنار رود دائوگاوا قرار داشت. این شهر از دیدگاه نظامی به عنوان یک گذرگاه اصلی جاده ای و راه‌آهن از اهمیت برخوردار بود. پیش از جنگ جهانی دوم، دوگوپیلس مرکز جامعه‌ای پر رونق از یهودیان در منطقه لاتگال و یکی از مهمترین مراکز فرهنگ یهودی در شرق اروپا بود.Ezergailis, "The Holocaust in Latvia", pages 90 to 91. در طول اشغال لتونی توسط آلمان، اکثریت قریب به اتفاق یهودیان لاتگال در نتیجه سیاست پاکسازی نازی‌ها کشته شدند.
در هنگام آغاز اشغال دوگوپیلس، ۱۲٬۰۰۰ یهودی در آن زندگی می‌کردند.Lumans, "Latvia in World War II", page 243. در برابر ارتش آلمان، ستون عظیمی از پناهندگان، نه تنها شامل یهودیان لیتوانی، بلکه سربازان ارتش سرخ جدا افتاده از واحدهای خود، آغاز به حرکت به سوی شمال شرقی در بزرگراه کاوناس به دوگوپیلس کردند، تا در آنجا پناه بگیرند یا سوار قطار به سوی شرق شوند.Iwens, "How Dark the Heavens", page 14. برخی از پناهندگان یهودی موفق به رسیدن به مرز شوروی شدند، اما توسط نگهبانان NKVD از عبور آنها جلوگیری شد. سرانجام به برخی از افراد اجازه گذر داده شد، اما برای بیشتر آنها دیر شده بود.Iwens, "How Dark the Heavens", pages 40 and 41Lumans, "Latvia in World War II", at 156 and 227–228.
پس از چندین روز بمباران هوایی، ارتش آلمان در ۲۶ ژوئن ۱۹۴۱ دوگوپیلس را به تصرف خود درآورد، اما برای مدت چند روز هنوز در نزدیکی شهر درگیری در جریان بود. آتش‌سوزی در شهر پدید آمد، که نازی‌ها بعدها تصمیم گرفتند آن را به گردن یهودیان بیندازند.Frankel-Zaltzman, "Haftling No. 94771", Part 1, "The Tragedy Begins" and "It's burning, brothers, it's burning ..."Einsatzgruppe A Situation Report ("Ereignismeldung") No. 24, July 16, 1941, as reprinted in Ezergailis, "The Holocaust in Latvia", at pages 272–273Lumans, "Latvia in World War II", at 140, 153, and 154. طبق گزارش رسمی EK 1b:
در ۲۹ ژوئن ۱۹۴۱، به دستور روبرت بلوزمانیس، که توسط آلمانی‌ها به عنوان رئیس پلیس پلیس لتونی در دوگوپیلس گماشته شده بود،Ezergailis, "The Holocaust in Latvia", at pages 274 to 275 تابلوهای بزرگی در اطراف شهر نصب شد که به زبان‌های آلمانی، روسی و لتونیایی اعلام می‌کرد همه مردان یهودی زیر ۶۰ سال صبح آن روز می‌بایست خود را به بازار اصلی شهر معرفی می‌کردند، و در صورت خودداری از این کار با «حداکثر مجازات» روبرو می‌شدند.Iwens, "How Dark the Heavens", at 24–31.Gilbert, "The Holocaust", at pages 153–159Frankel-Zaltzman, "Haftling No. 94,771", Part I, "Black Sunday – June 29, 1941 – The Men are Taken Away" برخی از آن‌ها برای به خاک سپردن اجساد غیرنظامیان و سربازان ارتش سرخ که در جنگ کشته شدنده بودند، و بعدها اسب‌های مرده، به کار گرفته شدند. بسیاری دیگر نیز ناچار شدند گورهای خود را کنده و در همان‌جا به قتل رسیدند.
کشتار یهودیان در لتونی بخشی از یک طرح کلی بود که در بالاترین سطح دولت آلمان تهیه شده بود. جنبه‌های این طرح همان‌طور که برای لتونی اعمال شد، در سایر کشورها نیز اجرا شد؛ از جمله آتش زدن کنیسه‌ها (در آلمان) و گتوسازی (در لهستان). مورد لتونی اما تحولی نو در هولوکاست ارائه می‌داد که در آن اجرای کشتار بلافاصله پس از اشغال یک کشور صورت می‌گرفت.Ezergailis, "The Holocaust in Latvia", at page 203
اس دی با وادار کردن یهودیان به بازکندن گورهای دسته‌جمعی لتونیایی‌هایی که توسط NKVD در هنگام اشغال لتونی توسط شوروی از ژوئن ۱۹۴۰ کشته شده بودند، تلاش کرد تا احساسات ضدیهودی محلی را برانگیزد. این بخشی از یک طرح اس دی بودکه در آن یهودیان مرتبط با کمونیست‌ها و روس‌ها معرفی می‌شدند؛ و این‌ها هر دو در لتونی محبوبیتی نداشتند. نگهبانان لتونیایی در هنگام اعدام‌های آغازین از یهودیان منتظر اعدام می‌پرسیدند که آیا «علاقه ای به خواندن کاتیوشا» دارند یا خیر.Ezergailis, "The Holocaust in Latvia", at page 36 ("کاتیوشا" ترانهٔ محبوب میهن‌پرستانهٔ روسی در جنگ جهانی دوم بود)
در ۲۸ ژوئن ۱۹۴۱، دو روز پس از سقوط دوگوپیلس، نازی‌ها یهودیان را در یک کنیسه گرد آوردند و سپس آنها را بیرون برده و به ایشان تیراندازی کردند. همچنین، سایر یهودیانی که در خیابان در ال قدم زدن بودند به سادگی به شکل تصادفی به قتل رسیدند.Iwens, "How Dark the Heavens", at 54–55 روز یکشنبه ۲۹ ژوئن ۱۹۴۱، ارتش آلمان آغاز به جمع‌آوری مردان یهودی در دوگوپیلس کرد. به زور اسلحه، آلمانی‌ها از آن‌ها خواستند تا «هایل هیتلر» را فریاد زده و ترانه "Deutschland über alles" را بخوانند. به گزارش بازماندگان:
یهودیان به شکل کلی و پناهندگان لیتوانیایی به‌طور خاص به کمونیست بودن متهم می‌شدند. در ۸ ژوئیه ۱۹۴۱، روزنامه ای در دوگوپیلس، سرمقاله ای را همسو با تلاش‌های آلمان برای مقصر دانستن یهودیان برای جنایات کمونیستی منتشر کرد:
با گذشت زمان، تعداد بیشتری از پلیس کمکی لتونی برای نگهداری از زندان مردان یهودی نیاز بود. تا ۸ ژوئیه، یهودیان تا سر حد مرگ به کار گرفته می‌شدند.
از جمله وظیفه‌های آن‌ها، غلتاندن سنگ‌های عظیم به بالای تپه‌ای بود، و حمل الوارهای سنگین به مسافت چندین کیلومتر. نگهبانان آلمانی هر گاه مایل بودند با شلاق زندانیان را می‌زدند.
ساخت گتو در ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۱ آغاز شد؛ به تأیید خود اشتالکر: «جدا از سازماندهی و اجرای اقدامات اعدام، ایجاد گتوها در شهرهای بزرگتر در نخستین روزهای عملیات بلافاصله آغاز شد.»Stahlecker, Nuremberg Trial document L-180, at page 987 از کارگران اجباری یهودی برای ساخت گتویی استفاده شد که در واقع یک منطقه مسکونی واقعی نبود، بلکه دژی فرسوده در ضلع غربی رود دائوگاوا بود، که در فاصله کمی درست در شمال غربی حومه گریوا، روبروی شهر اصلی دوگوپیلس قرار داشت.Ezergailis, "The Holocaust in Latvia", page 278.Gilbert, "The Holocaust", page 179 «در ماه ژوئیه، با کم شدن از موج نخست تیراندازی‌ها، آلمانی‌تبارهای محلی و همتایان لتونیایی آن‌ها حدود ۱۴٬۰۰۰ یهودی را از دوگوپیلس و مناطق خارج از لاتگال جمع کردند و آنها را در دژ قدیمی دوگوپیلس چپاندند.»Loman, "Latvia in World War II", page 247.
زنجیره سرد یک زنجیره تأمین است که دما در آن کاملاً کنترل می‌شود. یک زنجیره سرد قطع نشده سلسله ای از فعالیت‌های بدون وقفه تولیدی، ذخیره‌سازی و توزیع در داخل یخچال، همراه با سایر تجهیزات و تدارکات مربوطه است، که کیفیت کالا را از طریق دامنه دمای پایین مطلوب حفظ می‌کند. از زنجیره سرد برای حفظ، افزایش و اطمینان از ماندگاری محصولات مانند محصولات کشاورزی تازه، غذاهای دریایی، مواد غذایی منجمد، فیلم عکاسی، مواد شیمیایی و محصولات دارویی استفاده می‌شود. به چنین محصولاتی، در حین حمل و نقل و هنگامی که در انبار گذرا هستند، گاهی اوقات "محموله خنک" گفته می‌شود.Lou Smyrlis (19 September 2013). "CN's Claude Mongeau preaches 'eco-system of collaboration' at Port Days" , Canadian Transportation Logistics, Retrieved 20 September 2013 کالاهای زنجیره سرد برخلاف سایر کالاها، فاسدشدنی هستند و همیشه در مسیر استفاده نهایی یا مقصد قرار دارند، و از این رو حتی اگر به‌طور موقت در سردخانه‌ها نگهداری شوند به آنها «محموله» گفته می‌شود.
ارزش بازار جهانی «بسته بندی زنجیره سرد» در سال ۲۰۱۹ برابر ۱۵٫۵ میلیارد دلار ارزیابی شده‌است و انتظار می‌رود تا سال ۲۰۲۷ به ۶۳٫۱ میلیارد دلار برسد. همچنین ارزش بازار جهانی «تجهیزات زنجیره سرد» در سال ۲۰۱۹، ۸٫۳۸ میلیارد دلار برآورد شده‌است و انتظار می‌رود تا سال ۲۰۲۷ به ۳۳٫۸۹ میلیارد دلار برسد.
زنجیره سرد در صنایع غذایی و دارویی و همچنین در برخی از محموله‌های شیمیایی رایج است. یک محدوده دمایی متداول برای یک زنجیره سرد در صنایع دارویی ۲ تا ۸ درجه سلسیوس (۳۶ تا ۴۶ درجه فارنهایت) است، اما دمای دقیق (و زمان ماندگاری در آن دما) به محصول واقعی حمل شده بستگی دارد.
از زنجیره سرد در تأمین واکسن به کلینیک‌های دوردست، در آب و هوای گرم و دارای شبکه‌های حمل و نقل ضعیف استفاده می‌شود. به هم خوردن زنجیره سرد به دلیل جنگ ممکن است عواقبی شبیه شیوع آبله در فیلیپین در طول جنگ اسپانیا و آمریکا ایجاد کند، که در طی آن واکسن‌های توزیع شده به دلیل عدم کنترل دما در حمل و نقل، بی اثر شده بودند.
برای واکسن‌های مختلف به صورت خاص، زنجیره‌های سرد مختلفی وجود دارد. واکسن‌هایی وجود دارند که به دماهای بسیار پایین یا انجماد عمیق نیاز دارند و دمای زنجیره سرد باید منفی ۷۰ درجه سلسیوس باشد. واکسن ابولا و واکسن برخی حیوانات مانند واکسن مرغ‌ها به این محدوده دمایی نیاز دارند.
در سال ۲۰۲۰ در طی دنیاگیری بیماری COVID-19، واکسن‌هایی که تولید می‌شوند ممکن است به دمای فوق‌العاده سرد نگهداری و حمل و نقل تا منفی ۷۰ درجه سلسیوس نیاز داشته باشند، و این امر نیاز به زیرساخت‌های «زنجیره سردتر» دارد. این امر برای توزیع واکسن شرکت Pfizer مشکلاتی ایجاد می‌کند. تخمین زده می‌شود که فقط ۲۵ تا ۳۰ کشور در جهان دارای زیر ساخت «زنجیره فوق‌العاده سرد» مورد نیاز هستند.
اوتو-هاینریش درِکسلر ( – ) کمیسار عمومی لتونی برای رژیم اشغالی آلمان نازی (رایخس‌کومیساریات اوستلاند) در طول جنگ جهانی دوم بود. در این مقام، وی در راه اندازی گتو ریگا و در نابودی یهودیان لتونی نقش فعال داشت. وی پس از اسیر شدن توسط نیروهای بریتانیا در ۵ مه ۱۹۴۵ اقدام به خودکشی کرد.
در طول مدت حضور درکسلر در لتونی، تعداد زیادی از کشتارها، به ویژه کشتار یهودیان، توسط آلمانی‌ها همراه با کمک قابل توجهی از همدستان لتونیایی آن‌ها انجام شدند. علاوه بر این، یهودیان لتونی به گتوها گسیل داده شده بودند، که به بردگی گرفتن و کشتن آنها کمک می‌کرد. در اوایل ژوئیه سال ۱۹۴۱، درکسلر توسط زیردست خود از کشتارهای یهودیان در ونتسپیلس آگاه شد. در اکتبر ۱۹۴۱، هاینریش هیملر طرحی را ارائه داد (بعدها رها شد)، تا در نزدیکی ریگا اردوگاه مرگی ایجاد شود مشابه با آنچه بعدها برای عملیات راینهارد، که طرح پنهان نازی‌ها برای کشتار بیشتر یهودیان لهستانی و کولیان در لهستان اشغالی بود، ایجاد شد. قرار بود یهودیان آلمان، اتریش و چکسلواکی (در اصطلاح «یهودیان رایش») به این اردوگاه تبعید شده و سپس به قتل برسند. در اواخر ماه اکتبر، هیملر این طرح را به لوهس و درکسلر اطلاع داد.Lumans, "Latvia in World War II", at pages 175-176, and 253 همچنین در اکتبر ۱۹۴۱، درکسلر گزارش دیگری از زیردست خود دریافت کرد، که این گزارش به کشتارهای مداوم یهودیان در لیپایا می‌پرداخت. در پاییز ۱۹۴۱ درکسلر از نزدیک درگیر راه‌اندازی گتو ریگا به عنوان منطقه‌ای برای حبس یهودیان شد. به گفته ازرگایلیس، تاریخ‌دان، این امکان وجود دارد که درکسلر در بزرگترین کشتار، در رومبولا، در ۳۰ نوامبر ۱۹۴۱ حضور داشته بود.Ezergailis, "The Holocaust in Latvia", at 254, 302, 305, 341 to 344. بیشتر قربانیان رومبولا از گتو ریگا بودند.
آلبرت زاوئر (۱۷ اوت ۱۸۹۸ – ۳ مه ۱۹۴۵) از فرماندهان آلمانی اردوگاه کار اجباری ماوتهاوزن یود.
زاوئر که به عنوان نجار آموزش دیده بود، در سال ۱۹۳۱ به عضویت حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان و اس‌اس درآمد. پس از یک دوره بیکاری، وی به عنوان یک کارمند تمام وقت اس‌اس مشغول به کار شد.Wolfgang Benz, Barbara Distel (ed.). "Der Ort des Terrors: Geschichte der nationalsozialistischen Konzentrationslager, Flossenbürg, Mauthausen, Ravensbrück", Vol. 4, Munich 2006, p. 295