moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
لوئی چهاردهم به هنگام کودکی در هفت‌سالگی، گِله می‌کرد از اینکه دیگر نمی‌تواند بخوابد چون پرستارش برای او داستانِ "پوست‌الاغی" را تعریف کرده بود، و در "بیمار خیالی" از مولیر (نسخهٔ اصلی مربوط به سال ۱۶۸۲)، لوئیسون کوچولو چیزهایی دربارهٔ آن می‌گوید. لافونتن نیز به سال ۱۶۷۸ در "قدرت حکایت‌ها" از این مَتَل سخن به میان می‌آورد.
شهبانویی در آستانهٔ مرگ، همسرش - شاه - را متعهد می‌کند که پس از مرگش، تنها با زنی که از او زیباتر و خوش‌اندام‌تر باشد ازدواج کند. پس از مرگ شهبانو، شاه در غم و اندوه فرومی‌رود به دخترش می‌گوید که دیگر نمی‌خواهد چشمش به او بیافتد. با گذر زمان، شاه خویشتن را ناچار می‌بیند که برای داشتن وارث، دوباره ازدواج کند. بنابر عهدی که با شهبانو بسته‌است، جست‌وجو برای شهبانوی آیندهٔ خود را آغاز می‌کند، ولی هیچ‌یک از زنان سرزمینش آنچنان زیبا نیست که با او ازدواج کند. تنها کسی که می‌تواند با زیباییِ همسرِ درگذشته‌اش برابری کند، کسی نیست جز دخترش؛ پس شاه به او پیشنهاد ازدواج می‌دهد.
برای فرار از این پیوند با محارم و بنابر سفارش‌های مادرخوانده‌اش، شاهدخت برای مهریه از پدرش سه درخواست می‌کند؛ او سه لباس می‌خواهد که دوختنشان غیرممکن است: نخست لباسی به رنگ آب‌وهوا، سپس لباسی به رنگ ماه و سرانجام لباسی به رنگ آفتاب. ولی برخلاف آنچه انتظار می‌رود، شاه می‌تواند همهٔ آن لباس‌ها را به او پیشکش کند. پس از آن، او از شاه می‌خواهد تا الاغش را، باارزش‌ترین گنجینه‌اش را، که به جای سرگینْ سکه‌های زر دفع می‌کند، قربانی کند؛ شاه می‌پذیرد. سرانجام، شاهدختْ پوستِ الاغ را بر تن می‌کند و و از قلعه می‌گریزد. او لوازم آرایشی و زیباترین لباس‌هایش را با خود می‌بَرَد.
پوست‌الاغی به دهکده‌ای کوچک در یکی از سرزمین‌های همسایه می‌رود، در آنجا کنیزی می‌کند و در کلبه‌ای ساده ساکن می‌شود. شاهزادهٔ سرزمینی دیگر، که آمده‌است از روستا بازدید کند، قدم‌زنان به کلبهٔ پوست‌الاغی می‌رسد و او را در لباس به‌رنگ‌آفتابش می‌بیند؛ شاهزاده شیفتهٔ زیباییش می‌شود و به او دل می‌بازد. پس از بازگشت به کاخ، از شدت عشقْ بسیار بیمار می‌شود. باری، او می‌خواهد که پوست‌الاغی برایش کیک درست کند. هنگام درست کردن خمیر کیک، انگشتر پوست‌الاغی درونِ آن می‌افتد بی‌آنکه خودش بداند. شاهزاده، که نزدیک بود با انگشتر خفه شود، بی‌درنگ می‌خواهد که همهٔ زنان و دوشیزگان کشور، از نجیب‌زاده گرفته تا کوچک‌زاده، به کاخ بیایند و انگشتر را امتحان کنند. هیچ‌کس نمی‌تواند انگشتانش را در انگشتر فروکند. باری، پوست‌الاغی را به کاخ می‌آورند. انگشتر در انگشتش می‌رود، پوستِ الاغ از رویش می‌افتد و زیباترین لباسش نمایان می‌شود. سرانجام شاهزاده می‌تواند با او ازدواج کند. جشن‌هایی که برای عروسیشان برگزار می‌شود، سه ماه طول می‌کشد و بزرگترین نجیب‌زادگان جهان را انگشت به دهان می‌گذارد.
پدر پوست‌الاغی نیز دعوت می‌شود. او با پذیرش اشتباه خود، از دخترش پوزش می‌خواهد و به خاطر ازدواج و شهبانو شدنش، به او شادباش می‌گوید.
ازدواج میان پدر و دختر و آنچه روانکاوی بعدها «عقدهٔ الکترا» نامید، درون‌مایه‌های اصلی این داستان هستند.
شاه بر آن می‌شود با دخترش ازدواج کند. به بهانهٔ تعهدی که به همسر درگذشته‌اش داده‌است، تصمیم می‌گیرد با شاهدخت ازدواج کند، بدون اندکی احساس گناه در برابر آنچه تمدن‌های بشری تابوی تابوها می‌دانند: ازدواج با محارم.
پَری مادرخواندهٔ (فرشتهٔ نجاتِ) دخترک سوءتفاهم‌ها را می‌زُداید و به شاهدخت یاد می‌دهد که نباید عشق‌ها را با یکدیگر اشتباه کرد: ما پدر و مادرمان را دوست می‌داریم، ولی با آنها ازدواج نمی‌کنیم!
آلودگی که دخترک حس می‌کند در اینجا با پوست الاغ نمایان می‌شود، جامه‌ای ناخوشایند که او برای پوشیدن برمی‌گزیند و لقب «پوست‌الاغی» را برایش به ارمغان می‌آورد - از این حیث، نام واقعی او را نمی‌دانیم. در ادامه، او کنیز می‌شود و در یک کشتزار کار پیدا می‌کند.
در برخی نسخه‌های این مَتَل، الاغی که شاهدخت پوستش را می‌پوشد، الاغی جادویی بود که سکه‌های زرین دفع می‌کرد باعث و بانیِ ثروت شاه بود. واپسین خواستهٔ شاهدخت از شاه، برای مهریه‌اش، پوست این الاغ است. برای پادشاه سخت است که الاغش را قربانی کند، ولی او به هر روی این کار را انجام می‌دهد.
همانند مَتَل "زیبای خفته"، راهی که شاهزاده را به شاهدخت و رهایی او می‌رساند، راهی دراز و پُرپیچ‌وخم است. مانند مَتَل "سیندرلا"، هویت شاهدخت در صحنه‌ای آشکار می‌شود که چیزی را امتحان می‌کند: انگشتری برای ظریف‌ترین انگشت (کفشی برای ظریف‌ترین پا در "سیندرلا")، نشانهٔ جوانی، زیبایی و پاکی.
در واپسین صحنه، شاهزاده روا می‌بیند هرگونه ارتباط نامناسب را کنار بگذارد: زنان نجیبی که مورد پسند شاهزاده نیستند یا زنانی از مرتبهٔ پایین‌تر (ازدواج با طبقهٔ پایین‌تر) کنار گذاشته می‌شوند، زیرا انگشتشان بسیار درشت است.
در یکی از تفسیرها آمده که مَتَل پوست‌الاغی از افسانه‌ای پیشاتاریخی برگرفته شده‌است، که همانند با افسانهٔ قو-دختر است و در آن، جانور اصلی یک پستاندار چهارپا است؛ می‌توان دگرگونی ساختاری را با موتیفِ میتُختیِ کدبانویِ رازآمیز مرتبط دانست.
این مَتَل برای نخستین بار به سدهٔ شانزدهم در "اظهارات روستایی" (۱۵۴۷) از نوئل دو فل ( -1591) دیده می‌شود. همچنین وجود داستانی شفاهی از آن در سدهٔ هفدهم تأیید شده‌است، در "خاطرات" (۱۶۲۴–۱۶۶۶) از پیر دو لا پورت (۱۶۰۳–۱۶۸۰)، نخستین پیشکار (۱۶۴۳–۱۶۵۳) لویی چهاردهم پسر، و در "ویرژیل تراوستی" (۱۶۴۸) و "رمان طنز" (۱۶۵۱) از پل اسکارون (1610-1660)، "خاطرات" (۱۶۵۱) از کاردینال رتس (1613-1679) ، "اوید بوفون" (۱۶۶۲) از لوئی ریشه، "پایان‌نامه دربارهٔ ژوکوند" (۱۶۶۹) از نیکلا بوالو (1636-1711)، "بیمار خیالی" (۱۶۷۳) از مولیر (1622-1673) و "قدرت حکایت‌ها" (۱۶۷۸) از ژان دو لا فونتن (1621-1695).
شماری از نوشته‌های قرون وسطی نیز دارای عناصری از این مَتَل هستند.
برادران گریم نسخه‌ای از این مَتَل را با نام "Allerleirauh" منتشر کردند که گاهی با نام "پوست‌هزار-زیایی" یا "سرتاپا-خز" برگردانده شده‌است (۱۸۱۲). در این نسخه، شخصیت مادرخوانده دیده نمی‌شود و قهرمان داستان پالتویی از جنس هزارتا خز می‌پوشد.
از این داستان، چندین و چند نسخهٔ آفریقایی نیز وجود دارند.
جنبش بدون خودرو شبکه‌ای گسترده، غیررسمی و نوظهور از افراد و سازمان‌ها، از جمله فعالان اجتماعی، برنامه‌ریزان شهری، مهندسان حمل‌ونقل، طرفداران محیط زیست و دیگران است که با این باور مشترک گرد هم آمده‌اند که وسایل نقلیه موتوری بزرگ و/یا پرسرعت (خودروها)، کامیون‌ها، تراکتورها، موتورسیکلت‌ها و غیره) در اکثر شهرهای مدرن به‌طور بیش از حدی به عنوان وسیله نقلیه و حمل و نقل استفاده می‌شوند. هدف این جنبش ایجاد مکان‌هایی است که استفاده از وسایل نقلیه موتوری را تا حد زیادی کاهش یا حذف می‌کند. این مکان‌ها، فضای جاده و پارکینگ را به سایر کاربری‌های عمومی بازسازی و محیط و مناطق شهری فشرده تری را در نظر دارند. در این محیط‌ها، بیشتر مقاصد با دیگر روش‌های حمل و نقل غیر خودرویی همانند پیاده‌روی، دوچرخه سواری، و حمل و نقل عمومی، در دسترس هستند.
قبل از قرن بیستم میلادی، شهرها و شهرک‌ها معمولاً فشرده بودند و دارای خیابان‌های باریکی بودند که با فعالیت‌های انسانی مشغول بود. در اوایل قرن بیستم، بسیاری از این سکونتگاه‌ها برای جا دادن خودرو با جاده‌های وسیع‌تر، فضای پارک خودرو بیشتر و تراکم جمعیت کمتر، با فضای بین ساختمان‌های شهری که برای استفاده خودروها در نظر گرفته شده بود، سازگار شدند. تراکم جمعیت کمتر به معنای پراکندگی شهری با فواصل طولانی‌تر بین مکان‌ها است. هزینه کم استفاده باعث ازدحام ترافیک شد که حمل و نقل قدیمی را غیرجذاب یا غیرعملی کرد و شرایط را برای ترافیک و پراکندگی بیشتر ایجاد کرد. سیستم استفاده از خودرو «به‌طور فزاینده ای قادر به بیرون راندن» انواع دیگری از نوع حمل و نقل مانند پیاده‌روی، دوچرخه سواری، اتوبوس و قطار شد. این روند به تغییراتی در شکل شهری و الگوهای زندگی منجر شد که فرصت کمی برای افراد بدون خودرو فراهم می‌کرد.
برخی از دولت‌ها با سیاست‌ها و مقرراتی با هدف معکوس کردن وابستگی به خودرو از طریق افزایش تراکم شهری، تشویق توسعه کاربری مختلط، کاهش فضای اختصاص داده شده به خودروهای شخصی، افزایش پیاده‌راهوری، حمایت از دوچرخه‌سواری و سایر وسایل نقلیه جایگزین مشابه در اندازه و سرعت، و حمل‌ونقل عمومی واکنش نشان داده‌اند. در سطح جهانی، برنامه‌ریزی شهری در تلاش برای افزایش سهم حمل و نقل عمومی و حمل و نقل غیر موتوری و دور شدن از توسعه حمل و نقل خصوصی در حال تحول است. شهرهایی مانند هنگ کنگ یک سیستم حمل و نقل عمومی بسیار یکپارچه ایجاد کردند که به‌طور مؤثر استفاده از حمل و نقل خصوصی را کاهش داده.Step out of your cars to embrace your cities | Cities Now برخلاف سفرهای شخصی با خودرو، اشتراک و اجاره خودرو، که در آن مردم به‌جای داشتن خودرو می‌توانند به راحتی برای چند ساعت خودرو اجاره کنند، به عنوان یک عنصر مهم برای حمل‌ونقل شهری در حال ظهور است.
حامیان جنبش بدون خودرو بر روی گزینه‌های ترابری پایدار و عمومی (اتوبوس، تراموا و غیره) و طراحی شهری، پهنه بندی، سیاست‌های مکان‌گذاری مدارس، کشاورزی شهری، گزینه‌های کار از راه دور، و توسعه‌های مسکن‌هایی که مجاورت یا دسترسی بیشتری را ایجاد می‌کنند، تمرکز می‌کنند. این سیاست‌ها باعث ایجاد حمل و نقل از راه دور کمتر در نتیجه نیازهای زندگی روزمره می‌شود.
نوشهرگرایی یک جنبش طراحی شهری آمریکایی است که در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی به وجود آمد. هدف آن اصلاح تمام جنبه‌های توسعه املاک و مستغلات و برنامه‌ریزی شهری، از مقاوم‌سازی شهری تا ارتقا «» ها بوده. در این جنبش، محله‌های شهری جدید طوری طراحی شده‌اند که دارای طیف متنوعی از مسکن و مشاغل باشند و قابلیت پیاده‌راهوری بیشتری باشند. شهرهای دیگری که خود محورتر هستند نیز در حال ایجاد تغییرات تدریجی برای ارائه جایگزین‌های حمل و نقلی از طریق بهبود خیابان‌های کامل هستند.
"میدان‌های جهانی برای همه" (به انگلیسی: "World Squares for all") طرحی است برای حذف بیشتر ترافیک از میدان‌های اصلی لندن، از جمله میدان ترافالگار و میدان پارلمان.
شهرهای بدون خودرو، همان‌طور که از نام آن پیداست، کل شهرها (یا حداقل قسمت‌های داخلی آن‌ها) هستند که کاملاً بدون خودرو ساخته شده‌اند.
مناطق بدون خودرو مناطقی از یک شهر یا شهرک هستند که استفاده از خودرو در آنها ممنوع یا بسیار محدود شده‌است.
برای ایجاد مناطق/شهرهای عاری از خودرو، تیرک‌های مهار (متحرک و/یا ثابت) و سایر موانع اغلب برای ممانعت از دسترسی خودرو استفاده می‌شوند.
خیابان‌های زنده و خیابان‌های کامل، نیازهای کاربران خیابان را به‌طور کلی بر نیازهای رانندگان خودرو ترجیح می‌دهند. آنها طوری طراحی شده‌اند که توسط عابران پیاده، کودکان، دوچرخه سواران و وسایل نقلیه موتوری با سرعت پایین به اشتراک گذاشته شوند.
مناطق عابر پیاده ممکن است برای توسعه‌های بدون خودرو در نظر گرفته شوند، جایی که شامل جمعیت قابل توجهی و نرخ پایین مالکیت وسیله نقلیه برای هر خانوار می‌شود. بزرگ‌ترین نمونه در اروپا خرونینگن، هلند است که در سال ۲۰۰۸ میلادی جمعیت مرکز شهر آن ۱۶۵۰۰ نفر بود.
مطالعات متعددی در مورد توسعه‌های اروپایی بدون خودرو انجام شده‌است. جامع‌ترین در سال ۲۰۰۰ و توسط «Jan Scheurer» انجام شد.Scheurer, J. (2001) Urban Ecology, Innovations in Housing Policy and the Future of Cities: Towards Sustainability in Neighbourhood CommunitiesThesis (PhD), Murdoch University Institute of Sustainable Transport. سایر مطالعات اخیر در مورد مناطق خاص بدون خودرو مانند توسعه بدون خودرو در فلوریدسدورف وین نیز انجام شده‌است.Ornetzeder, M. , Hertwich, E.G. , Hubacek, K. , Korytarova, K. and Haas, W. (2008) The environmental effect of car-free housing: A case in Vienna. Ecological Economics 65 (3), 516-530.
مزایای اصلی یافت شده برای توسعه بدون خودرو (خلاصه شده در ملیا و همکاران 2010Melia, S., Barton, H. and Parkhurst, G. (2010) Carfree, Low Car – What's the Difference? World Transport Policy & Practice 16 (2), 24-32. ) که در مطالعات مختلف یافت می‌شود عبارتند از:
مشکلات اصلی مربوط به مدیریت پارکینگ است. عدم کنترل میزان فضای پارکینگ اغلب منجر به شکایت همسایگان در مورد از پارکینگ غیرمجاز و بیش از حد دیگران یا به اصطلاح «» می‌شود.
مهندس طراح شهر یا مهندس شهرساز شخص و حرفه‌ای است که در زمینه برنامه‌ریزی شهری فعالیت می‌کند.
یک مهندس برنامه‌ریزی شهری ممکن است بر روی یک حوزه کاری خاص تمرکز کند و عناوینی مانند برنامه‌ریز شهر، برنامه‌ریز منطقه ای، برنامه‌ریز دوربرد، برنامه‌ریز حمل و نقل، برنامه‌ریز زیرساخت، برنامه‌ریز محیط زیست، برنامه‌ریز پارک‌ها، برنامه‌ریز فیزیکی، برنامه‌ریز سلامت، تحلیلگر برنامه‌ریزی، طراح شهر، مدیر توسعه جامعه، متخصص توسعه اقتصادی یا سایر ترکیبات مشابه را داشته باشد. انجمن بین‌المللی متخصصان برنامه‌ریزی - ISOCARP - در سال ۱۹۶۵ میلادی در هلند تأسیس شد و در حال حاضر حدود ۷۰۰ عضو در بیش از ۸۰ کشور جهان دارد.
جیم موریس (۳۱ اوت ۱۹۳۵–۲۸ ژانویه ۲۰۱۶) بدنساز آمریکایی بود که به دلیل قهرمانی در مسابقات در طول سی سال زندگی حرفه ای شهرت داشت. از جمله عناوین کسب شده توسط موریس عبارتند از: Mr. USA (1972)، AAU Mr. America (1973)، Mr. International (1974)، و Mr. در سن ۵۰ سالگی، او یک گیاهخوار شد و بیش از ۱۵ سال به وگانیسم روی آورد، رژیمی که او بخش عمده ای از سلامتی عالی خود را مدیون آن دانست.Shane Roberts," Black Male Vegan: 77-Year-Old Bodybuilder Jim Morris Proves Vegans Can Be Muscular & Healthy," Frugivoremag.com, 2 October 2012. او برای یک تبلیغ PETA در حمایت از سبک زندگی وگانیسم برهنه عکس گرفت."78-Year-Old Vegan Male Bodybuilder, Jim Morris, Will Make You Reconsider Your Diet," Huffington Post UK, 8 January 2014.وی یک ورزشکار همجنسگرا بود.در مارس ۲۰۱۴ یک فیلم مستند کوتاه با بازی جیم موریس با عنوان "Jim Morris: Lifelong Fitness" در یوتیوب منتشر شد.Archived at Ghostarchive and the Wayback Machine: این فیلم بر روی حرفه بدنسازی مادام العمر، سبک زندگی وگان و اشتیاق موریس برای شکستن کلیشه‌های وابسته به سالمندان تمرکز دارد.
دی‌ایزوپروپیل فلوروفسفات () (DFP) یا ایزوفلوروفات یک مایع روغنی و بی‌رنگ با فرمول شیمیایی CHFOP است. در پزشکی و به عنوان یک حشره‌کش ارگانوفسفره استفاده می‌شود. این ماده پایدار است، اما هنگامی که در معرض رطوبت قرار می‌گیرد، هیدرولیز می‌شود.
دی‌ایزوپروپیل فلوروفسفات یک داروی پاراسمپاتومیمتیک غیرقابل برگشت آنتی کولین استراز است و در چشم پزشکی به عنوان یک عامل میوتیک در درمان گلوکوم مزمن، به عنوان یک میوتیک در دامپزشکی و به عنوان یک عامل تجربی در علوم اعصاب به دلیل قابلیت‌های استیل کولین‌ها و استیل‌بیتر آن استفاده می‌شود. (نوروپاتی محیطی تاخیری)
تندباد () به بادی قوی گفته می‌شود که معمولاً به عنوان یک توصیف‌گر در متن‌های دریانوردی استفاده می‌شود. خدمات هواشناسی ملی ایالات متحده آمریکا، بادهای سطحی پایدار با سرعت ۴۷–۳۴ گره (۸۷–۶۳ کیلومتر در ساعت، ۲۴٫۲–۱۷٫۵متر در ثانیه یا ۵۴–۳۹ مایل در ساعت) را به‌عنوان تندباد معرفی می‌کند. پیش‌بینی‌کنندگان هوا معمولاً زمانی که بادهایی با این شدت انتظار می‌وزد، هشدارهای تندباد صادر می‌کنند. در ایالات متحده آمریکا هشدار تندباد به‌طور خاص یک هشدار دریایی است و معادل آن بر روی زمین، از میان خدمات هواشناسی ملی ایالات متحده آمریکا، "توصیه باد" (wind advisory) است.
منابع دیگر از سرعت حداقل ۲۸ گره (۵۲ کیلومتر/ساعت، ۱۴ متر/ثانیه، ۳۲ مایل/ساعت) و حداکثر تا ۹۰ گره (۱۷۰ کیلومتر/ساعت، ۴۶ متر/ثانیه، ۱۰۰ مایل/ساعت) برای تعریف تندباد استفاده می‌کنند. تا سال ۱۹۸۶، مرکز ملی توفند از اصطلاح تندباد برای اشاره به بادهایی با منشأ حاره‌ای در مناطق ساحلی استفاده می‌کرد که سرعت آن‌ها بین ۳۳ گره (۶۱ کیلومتر/ساعت، ۱۷ متر/ثانیه، ۳۸ مایل/ساعت) تا ۶۳ گره (۱۱۷ کیلومتر/ساعت، ۳۲ متر/ثانیه، ۷۲ مایل/ساعت) بود. تعریف سرعت ۹۰ گره (۱۷۰ کیلومتر/ساعت، ۴۶ متر/ثانیه، ۱۰۰ مایل/ساعت» بسیار غیر استاندارد است. یک تعریف جایگزین رایج برای تندباد، سرعت حداکثر ۵۵ گره (۱۰۲ کیلومتر/ساعت، ۶۳ متر/ثانیه، ۲۸ مایل/ساعت) است.
استفاده از مقیاس بوفورت رایج‌ترین روش برای اندازه‌گیری نیروی باد است که در آن، بادهای با سرعت بین ۵۰ کیلومتر در ساعت (۱۴ متر بر ثانیه) تا ۱۰۲ کیلومتر در ساعت (۲۸ متر بر ثانیه) به عنوان تندباد تعریف می‌شود. این تعریف یک معیار تجربی برای توصیف سرعت باد و عمدتاً بر اساس شرایط دریا است. در مقیاس اولیه بوفورت در سال ۱۸۱۰، چهار دسته مختلف «تندباد» وجود داشت؛ در حالی که امروزه به‌طور کلی دو نیروی تندباد ۸ و ۹ و یک تندباد نزدیک ۷ وجود دارد.
اتافدرین () یا اتیل‌افدرین یک گشادکننده برونش طولانی اثر است و نام تجاری آن Nethaprin است. قبلاً هم به‌عنوان پایه رایگان و هم به‌عنوان نمک هیدروکلراید شرکت Sanofi-Aventis (اکنون سانوفی) در دسترس بود، اما اکنون دیگر به بازار عرضه نمی‌شود.
این دارو برخلاف افدرین و تیرامین، اتافدرین باعث آزادسازی اپی‌نفرین یا نوراپی‌نفرین نمی‌شود و در عوض به عنوان آگونیست انتخابی گیرنده آدرنرژیک β۲ عمل می‌کند و در نتیجه اثرات گشادکننده برونش را واسطه می‌کند.
حزب بلشویک (کردستان شمالی-ترکیه) (به تُرکی: Bolşevik Parti (Kuzey Kürdistan-Türkiye), BP(KK-T)) یک سازمان سیاسی است که با مشی کمونیستی در کشور ترکیه به صورت مخفی به فعالیت می‌پردازد. این حزب در سال ۱۹۸۱ از حزب کمونیست ترکیه/مارکسیست-لنینیست انشعاب کرد و در ابتدا حزب کمونیست ترکیه/مارکسیست-لنینیست (بلشویک) نام داشت.
حزب کمونیست ترکیه/مارکسیست-لنینیست در سال ۱۹۷۲ توسط ابراهیم کایپاک‌کایا تأسیس شد که خودش نیز پیشتر در حزب کارگران و دهقانان انقلابی ترکیه عضویت داشت. به دنبال توافق نظامی سال ۱۹۷۱ حکومت ترکیه جنبش کمونیستی را در این کشور سرکوب کرد. کایپاک‌کایا و چندین نفر از همکارانش دستگیر شدند و تشکیلات حزب نابود شد. کایپاک‌کایا در سال ۱۹۷۳ بر اثر شکنجه در زندان درگذشت.
خزب ازهم‌پاشیده بین سال‌های ۱۹۷۳ و ۱۹۷۸ از نو سازمان‌دهی شد. کنگرۀ نخست حزب در ۱۹۷۸ برگزار شد. در سال ۱۹۸۱ نیز کنگرۀ دوم سازماندهی شد. حلقه‌های حزبی بین سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۱ عمیقاً درگیر مباحثات ایدئولوژیک شدند و با همتایان آلمانی و اتریشی خود ارتباط برقرار کردند. در نتیجۀ‌این مباحثات دو خط متفاوت شکل گرفت که با نام‌های بلشویک و منشویک پدیدار شد.
به گفتۀ بلشویک‌ها، منشویک‌ها به رغم در اقلیت بودن، جلسات مخفیانه‌ای برگزار کرده و کنترل حزب را در دست گرفتند. در نتیجه بلشویک‌ها تصمیم به انشعاب گرفته و "حزب بلشویک (کردستان شمالی-ترکیه)" را تأسیس کردند."ما کیستیم؟" (به تُرکی)، در "پارتیزان بلشویک"، ویژه‌نامه، ۱ ژوئیۀ ۱۹۹۴؛ بازدید در ۴ اوت ۲۰۲۲.
اساس‌نامۀ حزب (که قوانین حزبی نیز نامیده می‌شود) عضویت، اصول سازمانی سانترالیسم دموکراتیک، ساختار حزبی، انضباط حزبی و منابع مالی حزب را تنظیم می‌کند.حزب بلشویک (کردستان شمالی-ترکیه): "اساس‌نامۀ حزب بلشویک (کردستان شمالی-ترکیه)" (به تُرکی)؛ بازدید در ۴ اوت ۲۰۲۲.
هدف نهایی حزب بلشویک (کردستان شمالی-ترکیه) انجام انقلاب در ترکیه است. با این وجود حزب فاقد ظرفیت لازم برای رسیدن به این هدف به نظر می‌رسد. فعالیت‌های سیاسی حزب محدود به سازمان‌دهی تظاهرات و انجام پروپاگاندا بوده‌است.
حزب خودش را بخشی از جنبش کمونیستی بین‌المللی می‌داند و در همایش بین‌المللی احزاب و سازمان‌های مارکسیست–لنینیست (نشریه بین‌الملل) مشارکت می‌کرد.براودلفت: "احزاب چپ جهان: ترکیه" (به انگلیسی)، نوشته‌شده در ۳۱ اوت ۲۰۰۴؛ آرشیوشده در ۳۰ ژوئیۀ ۲۰۱۳؛ بازدید در ۴ اوت ۲۰۲۲. حزب بلشویک (کردستان شمالی-ترکیه) هم‌اکنون نیز در کمیته هماهنگی بین‌المللی احزاب و سازمان‌های انقلابی (ایکور) عضویت دارد.
حزب بلشویک همچنین اهمیت ویژه‌ای به سازمان‌دهی زنان می‌دهد."پارتیزان بلشویک" (به تُرکی)، ویژه‌نامۀ ۸ مارس روز جهانی زن؛ بازدید در ۴ اوت ۲۰۲۲.
حزب نسبت به اعتصاب غذاهای منجر به مرگ که در اعتراض به شرایط زندان‌های ترکیه انجام می‌شود به دلایل تاکتیکی موضعی انتقادی دارد.حزب بلشویک (کردستان شمالی-ترکیه): "موضع ما دربارۀ اقدام به اعتصاب غذای منجر به مرگ" (به تُرکی)؛ بازدید در ۴ اوت ۲۰۲۲.
بر اساس اطلاعات موجود در وب‌سایت حزب، سه نشریه توسط حزب بلشویک منتشر می‌شود که "پارتیزان بلشویک"، "ستارۀ بلشویک" (به زبان کُردی) و "انقلاب بلشویکی" نام دارند. حزب همچنین هشت کتاب/کتابچه منتشر کرده و برخی شماره‌های ویژۀ پارتیزان بلشویک نیز به موضوعات خاصی اختصاص یافته‌است.
حزب کمونیست ترکیه/مارکسیست-لنینیست که حزب بلشویک (کردستان شمالی-ترکیه) از آن منشعب شده‌است توسط دپارتمان عملیات‌ها و ضدتروریسم ادارۀ کل امنیت ترکیه در فهرست ۱۲ سازمان تروریستی فعال در ترکیه قرار داده شده‌است. حزب مزبور شاخۀ نظامی‌ای با نام "ارتش آزادیبخش کارگران و دهقانان ترکیه" (تیککو) دارد. با این وجود حزب بلشویک (کردستان شمالی-ترکیه) دارای چنان شاخۀ مسلحی نیست و در فهرست گروه‌های تروریستی نیز قرار داده نشده‌است.دپارتمان عملیات‌ها و ضدتروریسم ادارۀ کل امنیت ترکیه: "سازمان‌های تروریستی عمده‌ای که هنوز در ترکیه فعال هستند" (به تُرکی)؛ آرشیوشده در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۱؛ بازدید در ۴ اوت ۲۰۲۲.
کالوم خوزه فون موگر (زاده ۹ ژوئن ۱۹۹۰) یک بازیگر و بدنساز استرالیایی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش "آرنولد شوارتزنگر در فیلم بزرگتر" در سال ۲۰۱۸ شناخته شده‌است. در اکتبر ۲۰۱۴، او به لس آنجلس نقل مکان کرد و با کارینا ال، مدل و اینفلوئنسر تناسب اندام ازدواج کرد. در اکتبر ۲۰۲۱، او به استرالیا بازگشت و در آنجا یک باشگاه ورزشی را افتتاح کرد که به سرعت بسته شد.Stephen Brook "Calum von Moger: muscle missionary" in: "The Australian", 27 March 2015."Team MD Welcomes Calum Von Moger" in: "Muscular development", 12 December 2013.
کالوم یک پسر به نام کیروس (متولد ۲۰۲۰) دارد که با مادرش در لس آنجلس، کالیفرنیا زندگی می‌کند. در ۶ مه ۲۰۲۲، کالوم پس از پریدن به بیرون از پنجره آپارتمان دچار آسیب‌هایی شد که در بخش ICU بیمارستان بستری شد.در ۲۶ مه ۲۰۲۲ کالوم، کالوم در دادگاهی حاضر شد و اعتراف به داشتن مواد مخدر کرد که توسط دادگاه به ۵۰۰دلار جریمه محکوم شد.
بَرخوانی یا پَری‌خوانی مراسمی است شاملِ نوعی نمایشِ درمانی که شمنانِ درمانگرِ ترکمن صحرا اجرا می‌کرده‌اند و در اجرایش «برخوان» یا «پری‌خوان» نامیده می‌شدند.
برخوان به نوای دوتار بر چهار شمشیر می‌رقصد. سپس با شمشیر یا شلّاق بیمار را می‌کوبد.
«برخوانی» همچنین اصطلاحی است که بهرام بیضایی برای گونه‌ای از روایتِ نمایشی (نمایشنامهٔ روایی) که خود نوشته و به نمایش درآورده به کار برده است. این، در تاریخچهٔ نظریِ دگرگونیِ تماشا و زایشِ درام، همانا «لحظهٔ گذار از نقل روایت به نمایش» است. برخوانی‌های بیضایی عمدتاً در کتابِ "سه برخوانی" (۱۳۷۶) آمده است. بیضایی خود «برخوانی» را کمابیش هم‌معنای تک‌گویی (در مقابلِ «گفتگو» در فرهنگِ یونانِ باستان) گرفته و توضیح داده که «بَرخوانی هم به معنی از بَر خواندن است، هم به معنی بلند خواندن و برای جمع خواندن. . . . بَرخوانی را من به جای نقالی گذاشتم. بَرخوانی به جای روایت و بَرخوان به جای راوی.»
از میانِ برخوانی‌های بیضایی «اژدهاک» روایی‌ترین است و «کارنامه‌ی بُندارِ بیدَخش» محاکاتی‌ترین (بازنمایانه‌ترین). در نمایشنامه‌های دیگرِ بیضایی هم که «برخوانی» نامیده نشده‌اند درجاتِ چشمگیری از خصلت‌های داستان‌گویانهٔ برخوانی هست؛ مثلاً در "اَفرا، یا روز می‌گذرد".
مقالهٔ «مقدمه‌ای بر نمایش شرقی» ِ بیضایی، که سالِ ۱۳۴۷ نوشته و نخستین بار سالِ ۱۳۴۹ به نامِ «مقدمه‌ای بر نمایش شرق و غرب» منتشر شد، اساسِ بسیاری از نظریّاتِ نمایشیِ نویسنده‌اش را توضیح می‌دهد. اینجا بیضایی به تفاوت‌های نمایشِ سنّتیِ مشرق‌زمین و نمایشِ مغرب‌زمین می‌پردازد؛ که یکی آن است که نمایشِ مشرقی، بر خلافِ نمایشِ مغربی، روایی است.
پیش از برخوانی‌های بیضایی در زبانِ فارسی می‌شود از «مونولوگ‌»های سیّد علی نصر همچون تجربه‌ای مشابه یاد کرد. چیرگیِ روایت بر محاکات را اهلِ پژوهش (پیروی نظریاتِ خودِ بیضایی) از ویژگی‌های نمایشنامه‌های بیضایی گفته و گاه آن را متأثّر از سنّت‌های ایرانیِ نمایشمحبّی و گاه حتّی احتمالاً غیرمستقیم برآمده از نوزاییِ آنچه مارتین پوخنر درامِ «افلاطونی» یا «دایجتیک» نامیده در درامِ مدرنِ مغربی شناخته‌اند.ثامتی
سدریک مک‌میلان (زاده ۱۷ اوت ۱۹۷۷ - درگذشته ۱۲ آوریل ۲۰۲۲) بدنساز حرفه ای IFBB آمریکایی و مربی ارتش ایالات متحده بود. آخرین پیروزی او آرنولد کلاسیک ۲۰۱۷ بود. مک میلان یکی از بدنسازان برجسته قرن بیست و یکم بود، با هیکلی کلاسیک که یادآور «عصر طلایی» بدنسازی بیش از فیزیک‌های بزرگ‌تر عصر حاضر است.
مک میلان در کودکی به فیزیک عضلانی علاقه واقعی داشت و شخصیت‌های کمدی می‌کشید که فیزیک چشمگیری داشتندمک میلان در سیزده سالگی پس از اینکه مادرش یک ست وزنه برای او خرید شروع به تمرین کرد. دیری نگذشت که او متوجه شد که ژنتیک خوبی برای بدنسازی دارد و علاقه زیادی به این ورزش دارد. پس از دبیرستان، مک میلان به ارتش ایالات متحده پیوست و به کارولینای جنوبی نقل مکان کرد. چندی بعد، دوستش مارک نیل او را متقاعد کرد که در اولین مسابقه بدنسازی خود شرکت کند. نیل به مک میلان کمک کرد تا حجم مناسبی داشته باشد و در مورد بدنسازی بیشتر بیاموزد. بعد از اینکه نیل متوجه شد که چگونه بدن مک میلان پس از تنها یک ماه تمرین رشد کرد، مک میلان را تشویق کرد تا در یک نمایش بدنسازی که تنها چهار هفته مانده بود، شرکت کند.
مک میلان یک بدنساز برتر بخش open بود و با ۸ پیروزی حرفه ای جز بهترین‌ها محسوب می‌شد و در چندین بار در مسابقات بزرگ در لیست ۵ ورزشکار حرفه ای قرار گرفت. او کارت حرفه ای خود را در سال ۲۰۰۹ به دست آورد و از آن زمان با بهترین بدنسازان باز جهان در حال رقابت بود. برجسته‌ترین پیروزی او در سال ۲۰۱۷ آرنولد کلاسیک اوهایو بود، جایی که او با معبود خود، آرنولد شوارتزنگر ملاقات کرد و از مستر المپیا سابق تمجید کرد. آخرین رقابت او آرنولد کلاسیک اوهایو ۲۰۲۰ بود که در آن مقام ششم را کسب کرد.
لیشان دولا (؛ زادهٔ ) دونده دو استقامت زن اتیوپیایی‌تبار اهل بحرین است.
یعقوب سالم عید (؛ زادهٔ ) دونده سرعت اهل بحرین است.
علی عبدالله عید (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال اهل بحرین است.
نوره سالم جاسم (؛ زادهٔ ) پرتاب‌گر وزنه و دیسک زن نیجریه‌تبار اهل بحرین است.
آدم اسماعیل خمیس (؛ زادهٔ ۱۲ فوریه ۱۹۸۹) دونده دو استقامت کنیایی‌تبار اهل بحرین است.
اسحاق کوریر (؛ زادهٔ ) دونده دو استقامت اهل بحرین است.
محمد المقابی (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال اهل بحرین است.
بونتو ربیتو (؛ زادهٔ ) دونده دو استقامت اهل بحرین است.
محمد تیوالی (; ) دونده دو نیمه‌استقامت اهل بحرین است.
اویوا تویکا ؛ (زادۀ میلادی – درگذشتۀ میلادی) یک طراح شیشه اهل فنلاند بود که بیشتر به خاطر طراحی‌هایش برای ایتالا شهرت داشت.
اویوا تویکا در ویپورین ماالایسکونتا، شهرداری روستایی اطراف ویبورگ فنلاند آن زمان، که اکنون بخشی از روسیه است، به دنیا آمد. او در یک مزرعه بزرگ شد و تحت تأثیر تاریخ غنی آن منطقه قرار گرفت.
اویوا تویکا به دلیل طراحی‌هایش برای ظروف شیشه‌ای برای شرکت طراحی فنلاندی ایتالا مشهور بود. او که در ابتدا در دانشگاه هنر و طراحی هلسینکی در زمینۀ سرامیک آموزش دید، طراحی شیشه را بعداً در زندگی آغاز کرد. برخی از معروف‌ترین آثار او ظروف کاستهلمی و فلورا از دههٔ ۱۹۶۰ میلادی و مجموعهٔ پیونی و کرووی از دههٔ ۱۹۷۰ میلادی هستند.
در کنار طرح‌های ظروف شیشه‌ای، تویکا بیشتر به خاطر طراحی‌هایش برای مجموعهٔ ایتالا «پرندگان اثر تویکا» شناخته می‌شود. از سال ۱۹۷۲ میلادی تا زمان مرگش در سال ۲۰۱۹ میلادی، تویکا بیش از ۴۰۰ پرندۀ شیشه‌ای با تکینیک دمیدن با دهان ایجاد کرد. اگرچه تویکا در اصل در کارخانهٔ شیشه‌گری نوتایاروی در اوریالا کار می‌کرد، طرح‌های او در حال حاضر در کارخانۀ شیشه‌سازی ایتالا در همن‌لینا تولید می‌شوند.
تویکا در سایر رسانه‌های خلاق نیز از موفقیت برخوردار بود. او به‌ عنوان طراح صحنه و لباس، عموماً با کارگردان فنلاندی که زندگی‌نامه‌اش را به تصویر کشیده بود، کار کرد. در سال‌های پایانی زندگی، او همچنین با تولیدات تئاتر ملی فنلاند و اُپرای ملی فنلاند همراه بود. او همچنین گاهی اوقات طرح‌های منسوجات نیز برای مجموعه‌های ماریمکو ارائه کرده‌ است.
جوایز تویکا شامل جایزۀ لونینگ در سال ۱۹۷۰ میلادی، جایزهٔ دولتی فنلاند برای صنایع دستی و طراحی در سال ۱۹۷۵ میلادی، مدال پرو فنلاندیا در سال ۱۹۸۰ میلادی، جایزه طراحی کای فرانک در سال ۱۹۹۲ میلادی، جایزهٔ فنلاند در سال ۲۰۰۰ میلادی و مدال شاهزاده یوجین در سال ۲۰۰۱ میلادی است.
"ویجنیانا (")، آگاهی، نوری است که صورت و اسم یعنی جسم و روان را پدیدمی‌آورد و از عناصر معنوی است.
آگاهی است که در بطن مادر، صورت و اسم را پدیدمی‌آورد و هنگام مرگ در حالی که عناصر دیگر چون جسم و احساس و ادراک معدوم می‌شوند، آگاهی هم چنان باقی می‌ماند.ادیان و مکتبهای فلسفی هند جلد اول، تألیف داریوش شایگان – تهران: امیر کبیر 1386
آلایا - ویجنیانا (Alaya-vijnana) انبار و مخزنی است که در آن، تأثرات و غرایز ناشی از افکار و اعمال، اندوخته و انباشته می‌شوند.
ذهن و خودآگاهی (manas)، اصل عدم روشنائی به سه طریق صورت می‌بندد:
«آلایای» (Alaya) متحول که به صورت خودآگاهی (manas) تنزل می‌کند، پنج قسم فعالیت دارد:
آگاهی (Apramāda) را بنیاد هر گونه کمالی دانسته‌اند. آگاهی بنیاد همهٔ صفات شایسته‌است.
در ذَمه پَدَه دفتری به نام آگاهی (Appamada vagga) هست و آخرین سخنان بودا که گفته‌است «همهٔ چیزهای ساخته شده ناپاینده اند، بیدار و هشیار کوشش کنید»، تأکیدی است بر ارزش آگاهی.بودا، گزارش کانون پالی، ع. پاشایی – تهران : انتشارات مروارید ۱۳۶۸
رورستراند پورسلین یکی از معروف‌ترین تولیدکنندگان پورسلین سوئدی بود که در ابتدا در کانال کارلبرگ در بیرکستان در استکهلم تولید می‌شد.
چهار صندوق یک گونهٔ نمایشیِ ایرانی است که در اصل با عروسک اجرا می‌شده است، ولی بعدها به صورت رقص رقاصان واقعی هم درآمد. در این نمایش از چهار رنگ برای نشان دادن چهار بازیگر یا رقصنده یا عروسک استفاده می‌شده است.
موران سرف (۱۶ مارس ۱۹۷۷) عصب‌شناس، استاد دانشگاه نورث‌وسترن و سرمایه‌گذار است. وی در گذشته یک هکر کلاه سفید بوده‌است.
عبدالله زارع (زادهٔ ۱۳۰۴ – درگذشتهٔ ۲۴ مرداد ۱۳۹۵) کشتی‌گیر و مربی کشتی ایرانی بود که از او به عنوان «پدر کشتی شهر ری» یاد می‌شود. زارع از قهرمانان کشتی فرنگی ایران بود که در اواخر دههٔ ۱۳۳۰ به دلیل آسیب‌دیدگی بازنشسته شد و با پیشنهاد حبیب‌الله بلور و سید محمد خادم حقیقت به مربیگری در شهر ری پرداخت. او کشتی‌گیرانی از جمله قاسم بابایی جعفری، محمدابراهیم امامی، عباس بشیری، مهدی سبزعلی، مهدی و محمد شربیانی، حسن شاهسون، ولی اکبر و محسن و حمید سوریان را پرورش داد که در میدان‌های بین‌المللی و جهانی قهرمان شدند. او در سال ۲۰۰۹ (۱۳۸۸) از سوی فیلا به عنوان «بهترین مربی کشتی جهان» شناخته شد.
زارع در مرداد ۱۳۹۵ پس از سال‌ها کسالت و درحالیکه در بیمارستان فارابی شهرری بستری بود، در سن ۹۰ سالگی درگذشت. تشییع پیکر او با حضور مردم و شخصیت‌های ورزشی و اجتماعی کشور همراه بود. پیکر او در قطعه نام‌آوران بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
دانشگاه هاتون یک کالج خصوصی هنرهای آزاد مسیحی در هاتون، نیویورک است. این دانشگاه در سال ۱۸۸۳ توسط ویلارد جی. هاتون تأسیس شد و به کلیسای Wesleyan وابسته است.History of Houghton. هاتون تقریباً به ۱۰۰۰ دانشجو خدمت می‌کند و دارای ۵۴ رشته تحصیلی برای دانشجویان کارشناسی است.
کالج هاتون در سال ۱۸۸۳ به عنوان مدرسه علوم دینی هاتون آغاز به کار کرد. در سال ۱۸۹۹، اولین کلاس‌های کالج ارائه شد. جیمز اس. لاکی در سال ۱۹۰۸ به ریاست این دانشگاه منصوب شد و کالج هاتون منشور موقت خود را در سال ۱۹۲۳ از نیویورک دریافت کرد. منشور دائمی در سال ۱۹۲۷ اعطا شد و اعتبار توسط انجمن کالج‌ها و مدارس ایالات میانه در سال ۱۹۳۵ صادر شد. استفن پین در سال ۱۹۳۷ به عنوان رئیس منصوب شد. زمانی که مؤسسه انجیل سابق بوفالو با کالج هاتون در سال ۱۹۶۹ ادغام شد، پردیس سنکای غربی ایجاد شد."Houghton Star", October 2005 ویلبر دیتون در سال ۱۹۷۲ به عنوان رئیس منصوب شد و دانیل آر چمبرلین در سال ۱۹۷۶ جانشین وی شد. این کالج اولین برنامه کارشناسی ارشد خود را در سال ۲۰۰۴ آغاز کرد. شرلی مولن در سال ۲۰۰۶ به عنوان رئیس این دانشگاه منصوب شد. از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳، کالج برای دو سال متوالی پیشرفتهای قابل ملاحظه ای داشت. با وجود این، کالج هاتون با چالش‌های مالی و ثبت نامی مواجه شد که منجر به کاهش بودجه دانشگاهی برای سال تحصیلی ۲۰۱۴–۲۰۱۵ شد. این منجر به تغییر استراتژی این مؤسسه و در نهایت توسعه چندین رشته جدید از جمله صنعت موسیقی، مدیریت ورزشی، شد.
ایهاب المتبولی (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل اردن است.
نادین دوانی (؛ زادهٔ ) تکواندوکار اهل اردن است.
بایان لپاس یک شهرک در ایالت پنانگ مالزی است. در ناحیه جنوب غربی جزیره پنانگ، نزدیک رأس جنوب شرقی جزیره پنانگ واقع شده‌است. در قرن نوزده تأسیس شد، بایان لپاس سرای فرودگاه بین‌المللی پنانگ و دیگر صنایع مختلف است.
طبق شنیده‌های شهری، بایان لپاس در اواخر قرن نوزده، توسط خانواده ای از سوماترا بنیان نهاده شد.
اعتقاد بر این بود که نام بایان لپاس به افتخار خانواده متمول سوماترایی که در اواخر قرن نوزده شهرک را بنیان نهاد، نامگذاری شده‌است.
بزرگ‌ترین مرکز خرید منطقه در پنانگ، کوئینزبای مال، در نزدیکی بایان بارو واقع شده‌است. با دارا بودن مجموع مساحت ناخالصی برابر ۲٬۵۰۰٬۰۰۰ فوت مربع (۲۳۰٬۰۰۰ مترمربع)، شامل ۴۰۰ فروشگاه، حاوی نشانهای تجاری از قبیل Borders، گپ و هاروی نورمن، هم چنین یک سینما و بخش‌های تفریح و سرگرمی گوناگونی است.
همین‌طور مراکز خرید کوچکتر و هایپر مارکتهایی در بایان بارو احداث شده‌اند تا بخش قابل ملاحظه ای از نیازهای منطقه را تأمین کنند.
معبد مار که گفته می‌شود تنها معبد چینی در دنیا است که مارها در آن سکونت دارند. این معبد در دههٔ ۱۸۵۰ ساخته شد و گونه‌هایی از افعی چاله‌دار را به خود جذب کرده‌است، که اعتقاد بر این است، به خاطر وجود بخورهای درون معبد به کسی صدمه نمی‌زنند. این معبد هم چنین، کانون برگزاری جشن‌های سال نو چینی است.
موزهٔ جنگ پنانگ در باتو مائونگ، نزدیک رأس جنوب شرق جزیره پنانگ، واقع شده‌است. این مکان، پیش از اینکه در سال ۲۰۰۲ به موزه تبدیل شود، به صورت یک قلعه بود و ادوات و جنبه‌های نظامی همچون سنگرها و استحکامات نظامی، تونل‌ها و محل استقرار مسلسل، همانگونه که ارتش بریتانیا در دههٔ ۱۹۳۰ ایجاد کرده بود، در آن قرار دارد.
عباده الکسبه (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل اردن است.
اداره دارایی ایالت واشینگتن یکی از آژانس‌های ایالت واشینگتن است که مسئول جمع‌آوری مالیات در ایالت واشینگتن است. این ارگان دولتی در ۱۹۶۷ پس منحل شدن کمیسیار مالیات ایالت واشینکتن ره‌اندازی شد.Chapter 82.01 RCW
یارا کاکیش (؛ زادهٔ ) جوجیتسوکار زن اهل اردن است.
محمد الفرارجه (؛ زادهٔ ) تکواندوکار اهل اردن است.
مدرسهٔ هنرها، طراحی و معماری دانشگاه آلتو ؛ '؛ '، از دو مدرسهٔ مجزا تشکیل شده بود: دانشکدهٔ معماری (که قبلاً بخشی از دانشگاه فناوری هلسینکی بود) و دانشگاه هنر و طراحی هلسینکی [یوآی‌ای‌اچ (UIAH)، که در فنلاندی به نام تایک (TaiK) شناخته می‌شود). تایک که در سال ۱۸۷۱ میلادی تأسیس شد، بزرگترین دانشگاه هنر در کشورهای شمال اروپا (نوردیک) بود. این دانشگاه مدارک تحصیلی زیر را اعطاء می‌کند:
کارشناسی علوم در فناوری، معماری، کارشناسی هنر، کارشناسی ارشد هنر، و دکتری هنر.
این دانشگاه به دلیل پروژه‌های تحقیقاتی و همکاری‌های صنعتی خود شناخته شده‌است. در دوران ریاست ایریو سوتاما، دانشگاه در ادغام طراحی در شبکه‌های نوآوری و تجاری فنلاند فعال بود. این در نهایت منجر به تصمیم برای ادغام تایک با دانشگاه فناوری هلسینکی (تی‌کی‌کی) و مدرسهٔ اقتصاد هلسینکی (اچ‌اس‌ای) در یک دانشگاه منشور جدید به نام دانشگاه آلتو شد که در ژانویه ۲۰۱۰ میلادی شروع به کار کرد.
در رتبه‌بندی دانشگاهی کیواس جهانی در سال ۲۰۲۱ میلادی، مدرسهٔ هنرها، طراحی و معماری دانشگاه آلتو در حوزهٔ موضوعی هنر و طراحی در رتبهٔ ششم قرار گرفت. در زمینهٔ معماری و محیط ساخت آلتو در رتبهٔ ۴۲ قرار گرفت.
مدرسهٔ هنرها، طراحی و معماری دانشگاه آلتو یکی از اعضای مؤسس انجمن کومولوس، انجمن جهانی مؤسسات آموزش عالی در زمینه‌های هنر، طراحی و رسانه است.
برنامه‌های تحصیلی در پنج بخش سازماندهی می‌شوند:
ویرا بوگتی (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "مانکن"، "با احتیاط جابه‌جا کنید" و "نخست‌وزیر" اشاره کرد.
لشکر ۳ نیروی مخصوص حمزه یا لشکر ۳ حمزه از لشکرهای هوابرد نیروی زمینی سپاه پاسداران و تحت امر قرارگاه حمزه سیدالشهدا است، که ستاد فرماندهی و پادگان آن در شهر ارومیه، استان آذربایجان غربی مستقر می‌باشد.
پیشینه شکل‌گیری این یگان به سال ۱۳۶۵ و در خلال جنگ ایران و عراق بازمی‌گردد، که توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تأسیس شد. هم‌اکنون سرتیپ‌دوم پاسدار یدالله آبروشن فرماندهی لشکر ۳ نیروی مخصوص حمزه را برعهده دارد.
تونی ادگار-بروس (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بهشت همین نزدیکی‌هاست"، "با احتیاط جابه‌جا کنید"، "نل گوئین" و "مانکن" اشاره نمود.
رجینالد لانگ (؛ – ۱۹۸۰) فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر و کارگردان فیلم اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بابات کیه؟" و "آرایش" اشاره نمود.
پیتر هَـدون (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بابات کیه؟" و "مولن روژ" اشاره نمود.
پاپی پلی‌تایم () یک بازی ویدئویی ترس و بقا است که توسط توسعه دهنده مستقل آمریکایی ماب گیمز ساخته و منتشر شده است. بازیکن در این بازی نقش یک کارمند سابق شرکت اسباب‌بازی پلی‌تایم را بازی می‌کند که ۱۰ سال پس از ناپدید شدن کارکنانش، دوباره از کارخانه اسباب‌بازی متروکه‌اش بازدید می‌کند. بازیکن در یک دیدگاه اول شخص حرکت می‌کند و باید پازل‌هایی را حل کند که برخی از آنها به ابزارکی به نام GrabPack نیاز دارند تا در عین حال از دشمنان مختلف دوری کنند.
فصل اول بازی در تاریخ ۲۰ مهر ۱۴۰۰ در استیم برای مایکروسافت ویندوز منتشر شد و بعداً در ۲۰ اسفند ۱۴۰۰ برای اندروید و آی‌اواس منتشر شد. فصل دوم در تاریخ ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۱ برای مایکروسافت ویندوز منتشر شد. تمام فصل‌های بعد از فصل اول به صورت محتوای قابل دانلود منتشر خواهند شد. این بازی در اولین انتشارش نقدهای مثبتی را برای گیم‌پلی خود به دست آورد، اما فصل دوم به دلیل باگ‌های متعددش، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. علاوه بر این، تیم توسعه‌دهنده بازی، ماب گیمز به دلیل اعلام رمز غیرمثلی محتوای درون بازی، انتقادات شدیدی دریافت کرد.
"پاپی پلی‌تایم" یک بازی ترس و بقای اول شخص است که در آن بازیکن به عنوان یک کارمند سابق شرکت پلی‌تایم بازی می‌کند که پس از دریافت نامه‌ای از کارکنان که گمان می رفت ۱۰ سال پیش ناپدید شده‌اند، به کارخانه اسباب بازی متروکه شرکت بازمی‌گردد. بازیکن متوجه می‌شود که کارخانه مملو از اسباب بازی‌هایی است که نسبت به آنها زنده و بدخواه هستند و شروع به جستجوی راهی برای فرار از محل می‌کند.https://screenrant.com/poppy-playtime-chapter-2-jacksepticeye-videotape-cameo نوارهای مختلف وی‌اچ‌اس را می‌توان در سرتاسر کارخانه یافت که هر کدام توضیح عمیقی از داستان ارائه می‌دهند.
بازی از معماهای متعددی در سراسر بازی استفاده می‌کند که بازیکن باید آنها را حل کند تا پیشرفت بیشتری داشته باشد، برخی از آنها به ابزارکی به نام GrabPack نیاز دارند، کوله پشتی‌ای که می‌تواند به دو دست قابل گسترش مجهز شود که می‌توان از آنها برای کشیدن و رسیدن به اشیا از فاصله دور استفاده کرد. ، جریان الکتریسیته را هدایت می‌کند و به درهای خاصی دسترسی پیدا می‌کند. در فصل ۲، همچنین می‌توان از آن برای چرخش در میان شکاف‌ها استفاده کرد و با دست سبزی که در طول بازی به دست می‌آید، برق را بین منابع انتقال داد.
بازیکن بسته‌ای دریافت می‌کند که حاوی یک نوار وی‌اچ‌اس است، که آگهی تبلیغاتی برای عروسک نام‌آور "پاپی پلی‌تایم" و تورهای کارخانه را نشان می‌دهد، قبل از برش ناگهانی فیلم‌های گرافیتی پاپی، و نامه‌ای از کارکنان گمشده، و درخواست آنها. برای "پیدا کردن گل". سپس وارد کارخانه اسباب‌بازی متروکه می‌شود و پس از حل کد درب امنیتی، GrabPack را به دست می‌آورد که از آن برای باز کردن قفل درب لابی استفاده می‌کنند. پس از ورود به لابی، بازیکن با هاگی واگی که در مرکز اتاق به نمایش گذاشته شده است، آشنا می‌شود. هنگام تلاش برای باز کردن قفل یکی از درها در لابی، برق ناگهان قطع می شود و آنها مجبور می‌شوند برق را به اتاق برق بازگردانند.
پس از بازگشت به لابی، بازیکن متوجه می‌شود که هاگی از جایگاه خود ناپدید شده است. سپس بازیکن برای کنترل یک جرثقیل سقفی و بازیابی دست راست GrabPack که از آن برای باز کردن قفل دریچه‌ای استفاده می‌کند که به بخش "یک دوست پیدا کن" منتهی می‌شود، برق را به یک صفحه کنترل بازیابی می‌کند. جایی که بازیکن برق را به ماشین آلات باز می‌گرداند و یک اسباب بازی تولید می‌کند. سپس اسباب‌بازی را در یک اسکنر قرار می‌دهد و دری را به یک راهرو باز می‌کنند که پس از ورود بازیکن، ناگهان هاگی از آنجا ظاهر می‌شود و بازیکن را از طریق دریچه‌ها تعقیب می‌کند. پس از رسیدن به بن بست، بازیکن جعبه‌ای را پایین می‌کشد و باعث می‌شود هاگی به ته کارخانه بیفتد. سپس به سمت دری که نقاشی یک گل خشخاش(پاپی) را دارد می‌رود و در را به سمت یک راهرو باز می‌کند و به اتاقی منتهی می‌شود که پاپی را در جعبه‌ای که بازیکن باز می‌کند پیدا می‌کند و پاپی را آزاد می‌کند.
پس از آزاد کردن پاپی از قفس، بازیکن در سالن‌های پشتی کارخانه کاوش می‌کند و در نهایت دفتر الیوت لادویگ، موسس پلی‌تایم را پیدا می‌کند. پس از ورود به دریچه‌های مطب، با پاپی روبرو می‌شود که از او برای آزاد کردنش تشکر می‌کند و با دادن کد فعال کردن قطار کارخانه به او کمک می‌کند تا از کارخانه فرار کند. با این حال، شخصی پاپی را می‌گیرد و به عمق کارخانه می‌کشاند. هنگامی که بازیکن به ایستگاه بازی که قطار در آن قرار دارد نزدیک می‌شود، با مامان لنگ دراز روبرو می‌شود که پاپی را گروگان نگه می‌دارد و دست قرمز را از GrabPack بازیکن می‌گیرد. او بازیکن را برای برنده شدن در سه بازی در ایستگاه بازی به چالش می‌کشد و در ازای آن کد قطار را به بازیکن می‌دهد و تهدید می‌کند که در صورت سرپیچی از قوانین، او را خواهد کشت. بازیکن با طی کردن مسیر خود در کارخانه، دست سبز را برای GrabPack می‌سازد و سپس سه بازی را ادامه می‌دهد.
بازیکن می‌تواند قبل از فرار در بازی سوم، دو قسمت از کد را بدست آورد و در داخل تونل‌های زیر کارخانه فرار کند. مامان لنگ دراز خشمگین، او را متهم به تقلب می‌کند و او را از طریق تونل‌ها تعقیب می‌کند و به کارخانه باز می‌گردد تا زمانی که در دندان های یک آسیاب صنعتی گیر می‌کند و او را له می‌کند. یک دست سوزنی بلند می‌شود تا بدن له شده او را ببرد. بازیکن با قسمت سوم کد، پاپی را در یک تار عنکبوت به دام افتاده می‌یابد. پس از آزاد کردن او، بازیکن برای فرار سوار قطار می‌شود. با این حال، پاپی مسیر قطار را به سمت زیرزمین تغییر می‌دهد و می‌گوید که به دلیل اتفاقاتی که در داخل کارخانه رخ داده است، هنوز نمی‌تواند اجازه دهد بازیکن آنجا را ترک کند، و ادعا می‌کند که می‌داند بازیکن می‌تواند هر چیزی را که بعدا اتفاق بیفتد تحمل کند. قطار از کنترل خارج می‌شود و نزدیک تابلویی که به «Playcare» اشاره می‌کند از ریل خارج می‌شود.
ایده "پاپی پلی‌تایم" در ابتدا توسط کارگردان بازی آیزاک کریستوفرسون مطرح شد و اظهار داشت که مردم اکثر بازی‌های ترسناک مستقل را «شبیه‌سازهای راه رفتن» می‌نامیدند و به ماب گیمز این ایده را می‌داد که چیزی با گیم‌پلی بسازد که به هیچ وجه احساس اجرا در کارخانه داده نشود. درحالی که همچنان هیجان انگیز، وحشتناک و منحصر به فرد باقی می‌ماند. یک تریلر برای فصل اول بازی در سپتامبر ۲۰۲۱ آپلود شد. سپس این فصل در ۲۰ مهر ۱۴۰۰ در استیم برای مایکروسافت ویندوز و بعداً در ۲۰ اسفند ۱۴۰۰ برای اندروید و آی‌اواس منتشر شد. پس از انتشار فصل اول، کالاهای رسمی بازی، از جمله تی شرت، پوستر و اسباب بازی‌های مخمل دار، و همچنین کلکسیون‌های رسمی تولید شده توسط یوتوز شروع به انتشار کردند.
تمام فصل‌های بعد از فصل اول به عنوان محتوای قابل دانلود منتشر می‌شوند. یک تریلر برای فصل ۲، به نام پرواز در تار، در ۳ اسفند ۱۴۰۰ منتشر شد، با چندین تیزر بعداً در توییتر منتشر شد، از جمله یک تریلر در تاریخ ۲۰ فروردین. در آماده سازی انتشار فصل دوم، فصل اول رایگان شد. فصل دوم سپس در ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۱ برای مایکروسافت ویندوز و در ۲۴ مرداد ۱۴۰۱ برای اندروید و آی‌اواس منتشر شد و تخمین زده می‌شود که طول آن سه برابر فصل اول باشد. تریلر فصل ۳ در ۱۵ مرداد منتشر شد و انتظار می‌رود این فصل در سال ۲۰۲۳ منتشر شود.
"پاپی پلی‌تایم" پس از انتشار اولیه با استقبال خوبی مواجه شد، و برای فضاسازی، داستان و طراحی شخصیت مورد تحسین قرار گرفت، و همچنین با فرنچایز پنج شب با فردی مقایسه شد، آستین گایگر از اسکرین رنت "پاپی پلی‌تایم" را «درگیرکننده‌تر» از خواند. با این حال، فصل اول به دلیل طول کوتاه بودن آن مورد انتقاد قرار گرفته است و ادعا می‌شود که تقریباً ۳۰ تا ۴۵ دقیقه طول دارد. این بازی همچنین به سرعت در پلتفرم‌هایی مانند یوتیوب و توییچ قرار گرفت، با ویدئوهایی که به میلیون‌ها بازدید رسید، و همچنین بازی‌های مبتنی بر "پاپی پلی‌تایم" که در روبلاکس منتشر شدند.
فصل ۲ نقدهای متفاوتی را در استیم دریافت کرد، به دلیل صداگذاری و پایان آن مورد تحسین قرار گرفت، اما همچنین به دلیل تعداد باگ‌ها و مشکلات عملکرد، از جمله مشکلات صوتی، خرابی، تاخیر و به اصطلاح "شکلی باری" مورد انتقاد قرار گرفت. . ماب گیمز با عذرخواهی پاسخ داد و شروع به انتشار آپدیت‌ها برای رفع اشکالات کرد.
در دسامبر ۲۰۲۱ در توییتر، توسعه‌دهندگان رمز غیرمثلی پوسترهای درون بازی را اعلام کردند که به سرعت با واکنش‌ها و بررسی‌های منفی جامعه مواجه شد و همچنین برخی از کاربران درخواست بازپرداخت کردند، با این استدلال که توسعه‌دهندگان اطلاعاتی درباره بازی را پشت دیوار پرداخت می‌گذارند. در پاسخ، توسعه دهندگان اعلامیه را حذف کردند، اما به دلیل قراردادی که امضا کرده بودند، نتوانستند ان‌اف‌تی‌ها را نیز حذف کنند و اظهار داشتند که باید منتظر انقضای آن باشند. در ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۱، زک بلنگر، مدیرعامل اجرایی ماب گیمز بیانیه‌ای در توییتر منتشر کرد که در آن تأیید می‌کند که تمام سودهای به‌دست‌آمده از ان‌اف‌تی‌ها به سازمان نیروی وظیفه هوای پاک تعلق خواهد گرفت.
در حوالی انتشار "پاپی پلی‌تایم"، توسعه دهنده اکرکوستر ادعا کرد که ماب گیمز بازی او یعنی ونج را سرقت علمی کرده است. در بیانیه فوق الذکر، بلنجر این اتهامات را رد کرد و اظهار داشت که این ادعاها حول محور "درامای گذشته" از سال ۲۰۱۷ است.
پلیس دورست و اداره کلانتر شهرستان لافایت هر دو بیانیه‌ای را به والدین درباره شخصیت هاگی واگی در تاریخ ۲ فروردین، و ۱۸ فروردین ۱۴۰۱ منتشر کردند و ادعا کردند که به دلیل نام شخصیت، ویدیوهای مختلف توسط "دیوار آتش" مسدود نشده است. و فیلتر شده توسط فیلترهای والدین در سیستم عامل‌های مختلف، از جمله تیک‌تاک و یوتیوب کودکان. اولی همچنین ادعا کرد که مدارس مختلف در انگلستان گزارش کردند که کودکان بازی‌هایی را بازسازی می‌کنند که در آن یک کودک کودک دیگر را در آغوش می‌گیرد و سپس چیزهای شوم را در گوش گیرنده زمزمه می‌کند.https://planetradio.co.uk/wave-105/local/news/dorset-police-issue-warning-to-parents-about-huggy-wuggy-video-game گزارش شده بود که کودکی سعی کرده بود از پنجره به بیرون بپرد تا شخصیت را تقلید کند، و منطقه مدرسه لوکزامبورگ-کاسکو به دلیل ترس از این شخصیت "شکایت‌هایی از دانش آموزانی که می‌گویند نمی‌توانند بخوابند" دریافت کرده است. وب‌سایت راستی‌آزمایی اسنوپس تأیید کرد که درحالی که گزارش‌هایی از والدین در بریتانیا وجود داشت، پلیس به اشتباه ادعا کرده بود که این شخصیت آهنگ می‌خواند، علی‌رغم اینکه آهنگ‌ها توسط طرفداران ساخته شده‌اند و در بازی ظاهر نمی‌شوند. اسنوپس همچنین گفته بود که ویدئوهای نامناسبی که این شخصیت را شامل می‌شود، برای کاربران جوان‌تر در تیک تاک و یوتیوب کودکان در دسترس نیست و سخنگویان هر پلتفرم این موضوع را تایید می‌کنند.
در آوریل ۲۰۲۲، با توجه به "ددلاین هالیوود"، ماب گیمز با استودیو۷۱ برای تولید یک اقتباس سینمایی از این بازی ویدئویی شریک شد و زک بلنگر گفت که "سواری عالی خواهد بود". مایکل شرایبر، رئیس محتوای فیلم‌نامه‌شده استودیو۷۱ اظهار داشت که خط داستانی فیلم "به عنوان حماسه وحشتناک و گیرا خود [به تنهایی] خواهد ماند." ماب گیمز و استودیو۷۱ نیز در حال مذاکره برای آوردن روی لی به پروژه هستند.
تیفون معمولاً شکل خاصی از طوفان‌های حاره‌ای را در غرب اقیانوس آرام نشان می‌دهد.
تیفون ممکن است به یکی از موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
جیمز کارو (؛ ۵ فوریه ۱۸۷۶ – ۴ آوریل ۱۹۳۸) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "عدالت"، "خیانت ملی"، "دیکتاتور"، "بابات کیه؟"، "تونل"، "اریحا"، و "دکمه طلایی"، اشاره کرد.
گوردون دی مین (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مزرعه رنگین‌کمان"، "جاسوسی"، "آخرین قطار از مادرید"، "جلوی سحر را بگیرید"، "از میان اقیانوس آرام"، "صحبت تمامی شهر"، "پرنده آتشین"، "ما دوباره زندگی می‌کنیم"، "مزاحم"، "اسب شیطان"، "مادر و پسر"، "راز وکیل"، "عقاب‌های جوان" و "خیابان شانس" اشاره نمود.
این فهرستی از بازی‌های ویدئویی متن‌باز است. بازی‌های ویدیویی متن‌باز از نرم‌افزار متن باز، از جمله بازی‌های حوزه عمومی با کد منبع عمومی، جمع‌آوری شده‌اند و خودشان هم هستند. این فهرست همچنین شامل بازی‌هایی است که موتور آنها منبع باز است اما سایر داده‌ها (مانند هنر و موسیقی) تحت مجوز محدودتری هستند.
بازی‌های این جدول تحت یک مجوز رایگان و منبع باز با محتوای رایگان توسعه داده شده‌اند که امکان استفاده مجدد، اصلاح و توزیع مجدد تجاری کل بازی را فراهم می‌کند. مجوزها می‌توانند دامنه عمومی، GPL، بی اس دی، کرییتیو کامنز، زدلیب، ام آی تی، Artistic License یا موارد دیگر باشند (مقایسه نرم‌افزار رایگان و متن باز و مقایسه مجوزهای نرم‌افزار آزاد و متن باز را ببینید).
فقط موتورهای بازی در این جدول تحت مجوز منبع باز توسعه یافته‌اند، به این معنی که استفاده مجدد و اصلاح فقط کد مجاز است. از آنجایی که برخی از محتوای بازی‌ها که توسط توسعه‌دهندگان ایجاد می‌شوند (صدا، گرافیک، ویدیو و سایر آثار هنری) اختصاصی یا محدود به استفاده هستند، کل بازی‌ها غیر رایگان و استفاده مجدد (بسته به مجوز محتوا) محدود می‌شوند. انگیزه توسعه دهندگان برای غیر رایگان نگه داشتن محتوای بازی خود در حین باز کردن کد منبع ممکن است محافظت از بازی به عنوان محصول تجاری قابل فروش باشد. همچنین می‌تواند جلوگیری از تجاری سازی یک محصول رایگان در آینده باشد، به عنوان مثال زمانی که تحت مجوز غیرتجاری مانند اجازه‌نامه کرییتیو کامنز توزیع می‌شود. با جایگزینی محتوای غیر رایگان با محتوای رایگان، این بازی‌ها نیز می‌توانند کاملاً رایگان شوند. در عمل، بسیاری از پروژه‌ها شامل ترکیبی از محتوای رایگان و غیر رایگان هستند.
بازسازی‌های بازی ویدیویی در این جدول تحت یک مجوز منبع باز توسعه داده شده‌اند که معمولاً امکان استفاده مجدد، اصلاح و توزیع مجدد تجاری کد را فراهم می‌کند. محتوای بازی مورد نیاز (آثار هنری، داده‌ها و …) از یک بازی تجاری اختصاصی و باز نشده گرفته شده‌است تا کل بازی غیر رایگان باشد. همچنین به صفحه سرگرمی موتور بازی مراجعه کنید.
بازی‌های ویدیویی در این جدول منبع-در دسترس هستند، اما نه نرم‌افزار متن‌باز طبق تعریف OSI هستند و نه نرم‌افزار رایگان بر اساس بنیاد نرم‌افزار آزاد. این بازی‌ها تحت مجوزی با حقوق محدود برای کاربر منتشر می‌شوند، به عنوان مثال فقط حق خواندن و تغییر منبع بازی برای اهداف شخصی یا آموزشی، اما هیچ حق استفاده مجدد در کنار زمینه اصلی بازی اعطا نمی‌شود. مجوزهای معمولی مجوزهای مشترک خلاقانه «غیر تجاری» هستند (به عنوان مثال CC BY-NC-SA)، مجوزهای MAME مانند یا چندین مجوز منبع مشترک.
برای بازی‌هایی که در ابتدا به‌عنوان محصول منبع بسته تجاری اختصاصی توسعه داده شدند، به نیز مراجعه کنید.
گریگور پتروسیان (؛ - ) حقوق‌دان و سیاست‌مدار اهل ارمنستان که از ۲۸ ژوئیه ۱۹۱۸ تا ۴ نوامبر ۱۹۱۸ وزیر دادگستری نخستین جمهوری ارمنستان بود.
وی در ۱۰ ژوئن ۱۸۸۹ در ورین آگولیس به دنیا آمد و از دانشگاه سلطنتی مسکو فارغ‌التحصیل گشت. وی در ۱۹۳۸ میلادی در سن ۴۹ سالگی در ایروان درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.
پرواز ۴۲۳۰ خطوط هوایی اوکراینی-مدیترانه‌ای یک پرواز مسافری بین‌المللی چارتری هواپیمای یاک-۴۲دی شرکت خطوط هوایی UM اوکراین بود که در سال ۲۰۰۳ سرنگون شد.
ایلایدا آلیشان (به ترکی، استانبولی İlayda Alişan) (زاده ۲۶ فوریه ۱۹۹۶) یک هنرپیشه اهل کشور ترکیه است.
علیشان در ۲۶ فوریه ۱۹۹۶ در استانبول به دنیا آمد. او فارغ‌التحصیل دبیرستان بهجت کمال چاگلار است. علاقه او به بازیگری از سنین جوانی آغاز شد و در سال ۲۰۱۱ با بازی در مجموعهٔ تلویزیونی تلویزیونی من یک بچه را دوست داشتم اولین حضور تلویزیونی خود را داشت. او با ایفای نقش‌های تکراری در مجموعهٔ تلویزیونی‌هایی چون رؤیا، از عشق به من بگو، دلشکسته، نام من گلتپه و سرچه سرایی به فعالیت خود ادامه داد.
در سال ۲۰۱۷، علیشان در مجموعهٔ تلویزیونی تلویزیونی گودال با بازی در کنار آراس بولوت اینملی و دیلان چیچک دنیز انتخاب شد.بین سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰، او نقشی تکراری در مجموعهٔ تلویزیونی اصلی نتفلیکس هاکان: نگهبان داشت. در سال ۲۰۱۹، او به گروه بازیگران قهرمان، پیوست.
در سال ۲۰۲۱، علیشان اولین بازی خود را در مجموعهٔ تلویزیونی معصومیت انجام داد، و شخصیت آلا را به تصویر کشید.
جک بنسون لودن بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "عقاب‌های جوان"، "گناهان پدران" و "شرکای جرم" اشاره نمود.
اَلیسون شِـیفر (؛ ۱۷ دسامبر ۱۸۹۴ – ژوئن ۱۹۷۴) تدوین‌گر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "عقاب‌های جوان" و "تام سایر" اشاره نمود.
جوئل گراور سِـیِر جونیورThe United States in the Middle East: A Historical Dictionary, David Shavit, Greenwood Press, 1988, p. 312 (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "شهرهٔ شهر نیویورک" اشاره نمود.
دوئی رابینسون (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۵۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ساده‌لوحی از پادوکا"، "شهره شهر نیویورک"، "مک‌گینتی بزرگ"، "کریسمس در ژوئیه"، "پدر عروس"، "کازابلانکا"، "زنگ‌های کلیسای مریم مقدس"، "آشپز هنگ"، "آن زن به او بد کرد"، "داستان پام بیچ"، "سفرهای سولیوان"، "رؤیای نیمه شب تابستان"، "دوست من ایرما"، "هتل کی‌استون"، و "زن شهر" اشاره کرد.
پارک ملی کوه‌های شار (; ) یک پارک ملی در جنوب غربی کوزوو است. این پارک ملی مساحت دارد و در شمال کوه‌های شار قرار دارد، یک رشته‌کوه که همچنین به شمال شرقی آلبانی و شمال غربی مقدونیه شمالی گسترش میابد. این مکان در سال ۱۹۸۶ به عنوان یک پارک ملی اعلام شد و در سال ۲۰۱۲ این بار تحت حاکمیت جدید کوزوو بنیان‌گذاری شد. این پارک چندین نوع زمینی گوناگون مانند دریاچه‌های یخچالی دارد.
پارک ملی کوه‌های شار دارای اقلیم آلپی با مقداری اقلیم قاره‌ای است. میانگین دمای ماهانه بین (در ژانویه) و (در ژوئیه) است، در حالی که میانگین بارش سالانه بین و است که بستگی به ارتفاع دارد.
گیاهان این پارک شامل ۱۵۵۸ گونهٔ مختلف آونددار است. جانوران نیز شامل ۳۲ گونهٔ پستاندار، ۲۰۰ گونهٔ پرنده، ۱۳ گونهٔ خزنده، ۱۰ گونهٔ دوزیست، ۷ گونهٔ ماهی و ۱۴۷ گونهٔ پروانه است.
جاوولیا واروش () تشکیلات سنگی شامل ۲۰۰ هرم زمینی یا «برج» است که در جنوب صربستان در کوه رادان در شهرداری کورشوملیا واقع شده‌است.
جاوولیا واروش شامل ۲۰۲ تشکیل بیگانه‌مانند است که به عنوان دودکش جن یا «برج» توصیف می‌شوند. این‌ها ارتفاع دارند و عریض هستند. این تشکیلات توسط یک فرسایش خاک که حاصل فعالیت آتشفشانی در میلیون‌ها سال پیش بوده ایجاد شده‌اند.Đavolja varoš , National Tourist Organization of Serbia (English)
آرشاک هوهانیسیان () سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۲۰ تا تاریخ ۱۹۲۰ سمت وزارت کشاورزی ارمنستان را برعهده داشت.
در ۱۸۸۳ در به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل شد. وی در ۱۹۵۴ در سن ۷۱ سالگی درگذشت.
روبن یوزباشیان ( ؛ زادهٔ - درگذشته ) سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۳۰ نوامبر ۱۹۲۰ تا تاریخ ۲ دسامبر ۱۹۲۰ سمت وزیر رفاه عمومی و بازسازی نخستین جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.