moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در کتاب (اعترافات یک پرچمدار شکست خورده) مکین باز هم به همان «دوگانگی در بیان و اندیشه» ادامه می‌دهد شخصیت اصلی داستان او در دورانِ جنگ سرد نوجوانی است و در اردوهایی جوانان کمونیست نیز شرکت می‌کند و در آنجا شاهد اتفاقات ناگواری است که باعث از دست دادن اعتماد و اعتقادش به حزب می‌شود اما همین نوجوان چند سال بعد باز هم به دانشکده افسری می‌رود تا این بار به شکلی دیگر در رده مدافعین منافع حاکمیت در قدرت درآید.
در کتاب (موسیقی یک زندگی) شخصیت ا صلی داستان «الکسی برگ» جوانی روشنفکر و نوازنده زبردست پیانو است و از قرار معلوم می‌باید به زودی با دختری که دوستش می‌دارد ازدواج کند چند روزی بیشتر تا زمان اولین کنسرت رسمی‌اش باقی نمانده ولی بازی روزگار سرنوشت دیگری برای او رقم می‌زند.
خانواده‌اش گرفتار تصفیه‌های استالینی می‌شوند. پدر و مادرش توسط پلیس دستگیر و خودش هم تحت تعقیب قرار می‌گیرد. موسیقی یک زندگی بی‌گمان شرح استحاله و مسخ انسانی مستعد و هنرمندی خلاق است که در شرایط نامطلوب و خفقان سیاسی گرفتار آمده، در تمامی آثار مکین به طرز حیرت‌انگیزی قلب تاریخ روسیه می‌تپد. او در تمامی آثار نسبتاً کم‌حجم خود تصاویر حیرت‌انگیزی از هول و هراس دیکتاتوری و عشق و نفرت توامان به زندگی را ترسیم می‌کند به گونه‌ای که خوانندگان آثارش پس از پایان هر یک از داستانهای او احساس می‌کنند یک دوره تاریخ روسیه را مرور کرده‌اند که این خود نشانگر قدرت قلم و توان بالای آفرینش ادبی مکین است به قول پل استر نویسنده معاصر آمریکایی: «قوت قلم مکین به حق نبوغ پدیداری در جامعه ادبی معاصر فرانسه‌است»
مکین نویسنده مهاجری است که به گفته خود در روسیه (زادگاهش) خود را غریبه می‌دانست و در وطن دومش (فرانسه) احساس رضایت می‌کند چرا که فرانسوی‌ها برای نویسندگان مهاجر و دورگه خصوصاً اگر از نژاد «اسلاو» باشند مهمان‌نوازانی بی‌بدیل هستند.
کتاب معتبر (وصیت‌نامه فرانسوی) که توجه بسیاری از اهل ادب را در فرانسه به خود جلب کرد موقعیت مکین را به طرز حیرت‌انگیزی در جامعه ادبی فرانسه تحکیم کرد او در این کتاب از جد مادریش که در پاریس زندگی می‌کرد سخن می‌گوید و همه عشق و ارادت خود را به فرهنگ این سرزمین (فرانسه) ابراز می‌دارد آکادمی فرانسه نیز با اعطای تابعیت فرانسوی و شناخت او به عنوان یک نویسنده فرانسوی از مکین قدردانی می‌کند.
«زنی که منتظر بود» از این نویسنده در سال ۲۰۰۴ به چاپ رسید. مکین در این کتاب مفاهیم انتظار، عشق، و فداکاری را با دقت فراوان و نگاه یک روانشناس خبره مورد تحلیل و واکاوی قرار می‌دهد.
باز هم در دوران دیکتاتوری کمونیستی در شوروی سابق پژوهشگر جوانی برای جمع‌آوری اطلاعات فولکلوریک عازم ناحیه (آرفانجلسک) در شمال روسیه می‌گردد. راوی در ابتدا تنها قصد دارد چند روز در این ناحیه سر کند اما با دیدن زنی بنام «ورا» شرایط متفاوتی برایش رقم می‌خورد.
ورا زنی که سی سال است انتظار بازگشت مردی را می‌کشد که در جوانی و به هنگام جنگ دوم جهانی از ورا پیمان وفاداری گرفته و قول داده که بزودی از جبهه‌های جنگ برمی‌گردد و با او ازدواج می‌کند؛ و این انتظار پس از سی سال هنوز ادامه دارد!
داستان زنی که منتظر بود در حقیقت کنجکاوی لحظه به لحظه‌ای است که راوی جوان در زندگی شخصی ورا انجام می‌دهد تا از رازهای این عشق و انتظار عجیب سردر بیاورد. راوی داستان لحظه‌ای ورا را به حال خود رها نمی‌کند و این پایداری و سماجت در کشف رازهای این زن کم‌کم رشته صمیمیت و الفتی میان آن دو به وجود می‌آورد که در نهایت با جدایی آن دو از هم به پایان می‌رسد. مکین نویسنده‌ای است که به شهادت آثارش نسبت به عشق و روابط عاشقانه بین زن و مرد بسیار بدبین است و فرجام عشق را در آثار این نویسنده جدایی و فراق است که رقم می‌زند. شاید بتوان علت بدبینی او را تجربه‌های تلخ سیاسی‌اش دانست
به هر صورت او هم‌اکنون در منزل کوچکش در محله زیبای مون مارتر پاریس زندگی می‌کند و ظاهراً هیچ چیز هم ذهن این نویسنده پرکار را مغشوش نمی‌سازد
چهار کتاب از آندره مکین نویسنده روسی‌تبار فرانسوی و برنده جوایز گنگور ومدیسی به فارسی ترجمه و به چاپ رسیده‌است. اعترافات یک پرچمدار شکست خورده (۱۳۷۸) موسیقی یک زندگی (۱۳۸۱)، وصیت‌نامه فرانسوی (۱۳۸۳)، رمان زنی که منتظر بود (۱۳۸۴) از این نویسنده ترجمه و به چاپ رسیده که ترجمه سه اثر آخر از ساسان تیسمی است.
در فیزیک نظری، کیهان‌شناسی کوانتومی حوزه‌ای است که تلاش دارد اثرات مکانیک کوانتومی را بر شکل‌گیری جهان و تحول اولیه اش به ویژه بعد از مهبانگ مطالعه کند.
علی رغم تلاش‌های بسیار مانند معادلات ویلر-دویت<این عرصه یکی از عرصه‌های ذهنی گرانش کوانتومی است.
یکی از مشکلات در این حوزه، مبدأ اطلاعات فیزیکی در جهان است.
تشریح Layman از کیهان‌شناسی کوانتومی(انگلیسی)
«پسر اسکیت‌باز» ترانه‌ای از آوریل لوین، خواننده و ترانه‌نویس کانادایی و دومین تک‌آهنگ آلبوم استودیویی اول او، "رها کردن" (۲۰۰۲) است. این ترانه توسط لوین و ماتریکس (لورن کریستی، اسکات اسپاک، گراهام ادواردز) نوشته و توسط ماتریکس تهیه شده‌است. تک‌آهنگ در ۲۲ اوت ۲۰۰۲ عرضه شد و در بیلبورد ۱۰۰تای برتر ایالات متحده توانست رتبه دهم را به‌دست‌آورد. این ترانه در بریتانیا شماره ۸، در استرالیا شماره ۳، در کانادا شماره ۱۳ و شماره اول در اسپانیا در جدوال موسیقی گردید و به موفق‌ترین ترانه لوین تاکنون بدل شد.
موزیک ویدئوی این ترانه توسط فرانسیس لارنس کارگردانی شد. این موزیک ویدئو با مردی که با چند افشانه در دست است شروع می‌شود. موزیک ویدئو با نمایش پوسترهای ستاره‌دار (سمبل کنسرت لوین) ادامه پیدا می‌کند، روی پوسترهای نوشته شده "هفتم و بعدازظهر بهار (که تاریخ یکی از کنسرت‌های داخل موزیک ویدئو را افشا می‌کند). بعد از آن بسیاری از مردم پوسترها را در طول شهر حمل می‌کنند. بعد از آن ویدئو لوین و گروه‌اش را نمایش می‌دهد که راه را به روی ترافیک بسته‌اند و شروع به خواندن ترانه اسکیتر می‌کنند. جمعیت افزایش می‌یابد و پلیس وارد صحنه می‌شود. در انتهای کنسرت (موزیک ویدئو) لوین گیتارش را شکسته و هلیکوپتر پلیس از بالا دیده می‌شود.
در هنگام این کنسرت، لوین پیراهن مدرسه ویلکلزبرو را بر تن داشت. این مدرسه که در کرولاینای شمالی قرار دارد بعد از این ویدئو شاهد هجوم مردم برای خرید همان نوع پیراهن بود که باعث شد مدرسه فروش خوبی از این پیراهن داشته باشد و کامپیوترها و وسایل جدیدی را از این سود بخرد.
این ویدئو در بریتانیا به عنوان سومین ویدئو برتر دهه انتخاب شد.
در مصاحبه‌ای برای آلبوم "رها کردن"، کریستینا ساراچنو از آل‌میوزیک، از «پسر اسکیت‌باز» به عنوان «یک پاور پاپ بی‌نظیر» یاد کرد و آنرا به عنوان «تراکی پیک» مشخص کرد. اگرچه او بیان کرد که متن ترانه از کمبود دانش لوین در همان زمان به عنوان یک نویسنده یاد می‌کند. جان پری از مجله بلندر از متن ترانه به عنوان «بسیار ساده» یاد کرد.
پهلوان ابراهیم حلاج تفتی یزدی معروف به پهلوان یزدی بزرگ یا به اختصار: یزدی بزرگ، از پهلوانان نامور ایران در عهد قاجار بود. او برای سالیان مدید، پهلوان اول دارالخلافهٔ ناصری و صاحب بازوبند پهلوانی محسوب می‌شد.
پهلوان ابراهیم یزدی در سال ۱۲۰۸ هجری خورشیدی در شهر تفت متولد شد. پدر وی "غلامرضا" نام داشت. وی در سال ۱۲۲۸ هجری خورشیدی و در سن بیست سالگی، به تهران آمد و پس از چند کشتی که با پهلوانان پایتخت گرفت، بازوبند پهلوانی را از ناصرالدین‌شاه قاجار به‌دست آورد. وی بنا به روش معمول در عهد قاجاریه، پس از دریافت بازوبند پهلوانی به شغل قاپوچیگری یعنی دربانی دربار گماشته شد و تا سال‌های مدید، در دربار سلطنتی، قاپوچی یعنی دربان بود. بازوبند پهلوانی تا مدت‌ها بر بازوی پهلوان ابراهیم یزدی ماند، تا این‌که در کمرگیری با پهلوان اکبر خراسانی مساوی شد و برای همیشه از کشتی کناره‌گیری کرد و بازوبند پهلوانی را واگذار کرد. پهلوان ابراهیم در سال‌های پایانی عمر خویش، علیل و بیمار و ناتوان شده و از هر دو پا به حالت فلج درآمده بود. وی سرانجام در فروردین ماه سال ۱۲۸۱ هجری خورشیدی در تهران درگذشت و ضمن انتقال به قم، در این شهر به خاک سپرده شد.
بر اساس آن‌چه در منابع تاریخی و از جمله در کتاب شرح حال رجال ایران، اثر مهدی بامداد آمده‌است، پهلوان ابراهیم یزدی، مردی بلند قامت، درشت استخوان و بسیار زورمند بوده‌است. وی ۱۸۳ کیلوگرم وزن داشته‌است.
مهدی بامداد در کتاب شرح حال رجال ایران، از قول یکی از آشنایان خویش، حکایت جالب توجهی بدین مضمون دربارهٔ پهلوان ابراهیم یزدی نقل کرده‌است:
وی در خیابان ناصرخسرو، از سمت میدان سپه کوچهٔ اول، دست چپ، خانه‌ای داشت. این کوچه چون پهنای خیلی کمی داشت، جمعی نام آن را "کوچهٔ آشتی‌کنان" گذاشته بودند. [چرا که پهنای کم کوچه باعث نزدیک شدن و تماس اجباری بین افراد، از جمله افرادی که با یکدیگر قهر بودند، می‌شد، اما شهرت این کوچه بیشتر به نام کوچه پهلوان یزدی [کوچه پهلوون یزدی] بود. چند سالی بود که وی در اواخر عمر، از هر دو پا عاجز شده بود و نمی‌توانست بدون دو چوب زیر بغل راه برود. وی عصرها با همان دو چوب، از خانهٔ خود بیرون می‌آمد و سر کوچه، در کنار خیابان، برای او نیمکتی گذاشته بودند، که بر روی آن می‌نشست و خیابان و عابرین را تماشا می‌کرد. روزی دو نفر از پهلوان جوان، از آنجا می‌گذشتند. هر دو نفر به نزد پهلوان یزدی آمدند و یزدی از آن دو پهلوان احوالپرسی کرد و جویای اوضاع و احوال آنان گردید. پهلوانان به پهلوان یزدی بزرگ گفتند که در زورخانه مشغولیم و گاهی هم کشتی می‌گیریم. پهلوان یزدی به آنان خطاب کرد و گفت:
از این گفتهٔ پهلوان یزدی، [که در آن روزگار پیر و عاجز و فرتوت شده بود، به هر دو نوچه پهلوان، خیلی برخورد و به همین جهت هر دو با هم، سخت مشغول زورآزمائی شدند و با تمامی توان و نیروی خود، سعی کردند که چوب دستی او را از زمین بکنند، امّا هر قدر که زور زدند، نتوانستند، و چوبدستی که به نیروی دست پهلوان یزدی پیر، بر زمین فشرده شده بود، حتی از جای خود، تکان هم نخورد! پس پهلوان یزدی، به آنان خطاب کرد و گفت:
پهلوان ارادت خاصی به سادات داشت. روزی پهلوانی از بروجرد به نام سید محمد سعادتمند ملقب به پهلوان آقا مشهدی جهت کشتی گرفتن با پهلوان به دربار ناصرالدین‌شاه می‌آید. مراسم کشتی در حضور ناصرالدین‌شاه برگزار می‌شود. زمانی که پهلوان پیروز میدان بوده به شاه درخواست پایان کشتی را می‌دهد و می‌گوید که من به احترام سادات، پهلوان را خاک نخواهم کرد.
پهلوان اکبر خراسانی زاده مشهد از پهلوانان نامور ایرانی در عهد قاجاریه، و فرزند پهلوان سلیم خراسانی بوده و به همین دلیل او را اکبر پهلوان سلیم نیز می‌خواندند. وی نوچه یکی از پهلوانان نامدار خراسان به نام پهلوان حاج سید کاظم ضابط خراسانی بود و از این جهت وی را در مشهد، نوچه حاج سید کاظم نیز می‌نامیدند. وی طی دو سه کشتی پیروزمندانه که در مشهد گرفت، در سرتاسر ایالات خراسان گل کرد و سپس به منظور زورآزمایی با پهلوانان پایتخت، راهی تهران شد.
مادر پهلوان خراسانی زنی بود به نام فاطمه از طایفه متش بیرانوند که در نزدیکی شهر خرم آباد سکونت داشتند بود..
پس از این که پهلوان اکبر، از خراسان به تهران آمد، موفق شد که در جریان یک کشتی در زورخانه نوروزخان بر پهلوان ابراهیم یزدی معروف به "«یزدی بزرگ»" را که برای مدت‌ها پهلوان شکست ناپذیر دارالخلافه محسوب می‌شد و بازوبند پهلوانی پایتخت را برای سال‌ها بر بازو داشت، توانست فائق آید و او را بر زمین بزند و بدین ترتیب، بازوبند پهلوانی از طرف شاه به او اعطا گردید. البته در باب پیروزی ایشان بر پهلوان یزدی اسناد و مدارک معتبری نیست چنان‌که در کتاب تاریخ ورزش باستانی ایران نوشته حسین پرتو بیضائی کاشانی انتشارات زوار سال ۸۲ تهران طبق مستندات دوره قاجار در این کشتی هیچ‌یک بر دیگری پیروز نمی‌شود و علی‌رغم زمان زیاد کشتی هیچ‌کدام بر دیگری فائق نمی‌شوند لذا شاه با حفظ حرمت پهلوان یزدی و با توجه به سن بالای پهلوان یزدی (بالغ بر ۵۰ سالگی او و اواخر دوران وی) یک بازوبند پهلوانی هم به پهلوان اکبر که در عنفوان جوانی بوده می‌دهد. طبق همین مستند در این کشتی پهلوان اکبر عمدتاً خود را بدست پهلوان یزدی نمی‌دیده است.
خداحافظ لنین عنوان فیلمی آلمانی به کارگردانی ولفگانگ بکر محصول سال ۲۰۰۳ است.http://www.good-bye-lenin.de/index2.php Official site اکران بین‌المللی آن در سال ۲۰۰۳ آغاز شد. بیشتر صحنه‌های فیلم در برلین و اطراف آن فیلم‌برداری شده‌است.
در پیش‌درآمد فیلم آلکساندر کرنر در حال و هوای خاطرات دوران کودکی خود به سر می‌برد هنگامی که اولین فضانورد آلمانی زیگموند یان شهروند آلمان شرقی به فضا رفت.
مابقی فیلم در فضای آلمان شرقی از ۱۹۸۹ تا درست بعد از سقوط دیوار برلین و اتحاد دو آلمان. آلکس که به همراه مادر خود، کریستین، خواهرش، آرین و نوزاد خواهرش، پائولا زندگی می‌کند. پدر آلکس در سال ۱۹۷۸ به آلمان غربی گریخته و به ظاهر خانواده‌اش را به حال خود رها کرده. در غیاب پدر کریستین یک طرفدار تند و تیز و وفادار حزب حاکم سوسیالیست آلمان شده‌است. هنگامی که آلکس در تظاهرات دوشنبه ضد دولتی آلمان شرقی دستگیر می‌شود، کریستین که به‌طور اتفاقی در مسیر بازگشت از جلسه حزب ماحرای دستگیری آلکس را می‌بیند دچار حمله قلبی مهلکی می‌شود که در نتیجه آن وی را به کما می‌برد. پلیس از جرم آلکس در مشارکت در تکاهرات چشم پوشی کرده و آلکس با خبر سکته قلبی مادرش از زندان آزاد و به ملاقات مادرش می‌رود. هنگام ملاقات مادرش آلکس با پرستار جوانی به نام لارا آشنا می‌شود که قبلاً در تظاهرات همراه او بود. آلکس در کنار دیدار مرتب مادر به کما رفته‌اش با لارا قرار ملاقات می‌گذارد و به زودی آن دو با هم دوستانی نزدیک می‌شوند.
مدت کوتاهی بعد از این وقایع دیوار آلمان فرو می‌ریزد کاپیتالیسم به آلمان شرقی می‌آید. در این بین مادر الکس، کریستین، بعد از هشت ماه از کما بیرون می‌آید. پزشک کریستین با یادآوری ضعف قوای جسمی وی، هشدار می‌دهد که هر گونه شوکی می‌تواند منجر به سکته مجدد یا مرگ کریستین گردد. آلکس در می‌یابد که اتفاقات اخیر مربوط به اتحاد دو آلمان می‌تواند برزگترین شوک برای مادرش باشد. با این زمینه وی سعی می‌کند فضای آلمان شرقی و دکوراسیون آلمان شرقی را در اطراف محیط زندگی مادرش فراهم نماید که در این بین اتفاقات فراوان و گاهی خنده داری پیش می‌آید.Goodbye Lenin! (2003) - IMDb
در دیداری خانوادگی در ویلایشان در بیرون شهر، کریستین راز چندین ساله‌ای را که همسر او برای زندگی با زن دیگر نگریخته بلکه بخاطر خودداری او از عضویت در حزب زندگی کاری‌اش روز به روز سخت‌تر می‌شد و برنامه آن‌ها این بود که کریستین و بچه‌ها به او در آلمان غربی ملحق شوند. کریستین از ترس اینکه اگر برنامه فرار لو برود دولت آلمان شرقی حضانت قرزندانش را از او بگیرد تصمیم گرفت از برنامه فرار به آلمان غربی منصرف شود. بر خلاف آنچه به بچه‌هایش گفته بود پدرشان نامه‌های زیادی برای آنها نوشته بود که همه آن‌ها را کریستین پنهان کرده بود. او همچین گفت که دوست دارد یکبار دیگر پدرشان را ببیند. در این هنگام بیماری کریستین دوباره عود کرد و به بیمارستان منتقل شد.
آلکس با پدرش که حالا دوباره ازدواج کرده و در برلین غربی زندگی می‌کند ملاقات کرد و توانست او را قانع کند تا کریستین را برای بار آخر ببیند. همزمان با فشار کریستین آلکس نسخه دیگری از برنامه ویدیوی اخبار جعلی را با دوستش تولید می‌کند که در آن آلمان شرقی مرزهای خود را به روی آلمان غربی باز می‌کند. بدون اینکه بداند لارا قبلاً اخبار درست در مورد فروپاشی بلوک شرق را به اطلاع کریستین رسانیده با این حال کریستین آگاهی خود را از اخبار بروز نمی‌دهد و با علاقه به تلاش پسرش برای مخفی کردن اخبار نگاه می‌کند.
دو روز بعد کریستین از دنیا رفت در حالیکه از آلمان شرقی سه روز بیشتر عمر کرد. آلکس حاکستر مادرش را با راکت کوچکی که در زمان کودکی‌اش با کمک پدرش ساخته بود بر فراز محل زندگی‌اشان در برلین پخش کرد.
اگرچه هرگز در طول فیلم ذکر نشده‌است، اما آپارتمان خانواده لنین در منطقه «فریدریشاین» در شرق برلین واقع شده‌است.
زیگموند ورنر پاول یان (آلمانی: Sigmund Jähn) (زاده ۱۳ فوریه ۱۹۳۷ – ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۹) خلبان آلمانی بود که به عنوان نخستین آلمانی به فضا سفر کرد. او آموزش فضانوردی خود را در شهر ستاره‌ها، استار سیتی، طی کرد و در ۲۶ اگوست ۱۹۷۶ به همراه سایوز ۳۱ به ایستگاه فضایی سالیوت متعلق به شوروی سابق اعزام گردید و توسط سایوز ۲۹ به زمین بازگشت.Герой Советского Союза Йен (Jahn) Зигмунд Вернер Пауль
باشگاه فوتبال استوک سیتی باشگاه فوتبال انگلیسی است که در شهر استوک-آن-ترنت قرار دارد.
باشگاه استوک سیتی در سال ۱۸۶۳ تأسیس شده‌است که گفته می‌شود دومین تیم فوتبال قدیمی جهان است اکنون در سطح حرفه‌ای فعالیت می‌کند. این باشگاه در سال ۲۰۰۸ به لیگ برتر انگلستان راه یافت و تا انتهای فصل ۲۰۱۸–۲۰۱۷ در این لیگ حضور داشت اما سرانجام در این فصل به رده پایین‌تر سقوط کرد و تاکنون از بازگشت به لیگ برتر عاجز مانده‌است.
اولین موفقیت بزرگ کسب‌شده توسط این تیم شکست دادن تیم فوتبال چلسی در فینال جام حذفی انگلیس با نتیجهٔ دو بر یک بود که به فتح جام حذفی در آن سال منجر شد.
بازیکنان تیم در فصل ۲۰۲۱–۲۰۲۲ به شرح زیر هستند.https://www.transfermarkt.com/stoke-city/kader/verein/512
میرزا ابوالفضل ساوجی (زاده ۱۲۴۷ هجری قمری - درگذشته ۱۳۱۲ هجری قمری)، طبیب، خوشنویس، فاضل و محقق معروف زمان ناصرالدین شاه قاجار بود.شرح حال رجال ایران، مهدی بامداد، جلد ۵، صفحه:۹۹ وی از اطبای عهد قاجاریه و از جمله چند نفر دانشمندی است، که در تألیف نامه دانشوران و سایر کتابهای منسوب به محمدحسن خان اعتمادالسلطنه، دست داشته‌است.شرح حال رجال ایران، مهدی بامداد، جلد ۱، صفحه:۵۴
بین حاج شیخ مهدی شمس العلما عبدالرب آبادی قزوینی، که او هم از دانشمندان طراز اول عصر خود بوده، و در تألیف کتاب نامه دانشوران و سایر کتابهای منسوب به اعتمادالسلطنه کاملاً دست داشته، و او، از نظر همکاری، رقابت و خصومت شدید بوده و هریک برای دیگری کارشکنی می‌کرده است.
وی پدر ذبیح بهروز، نویسنده، پژوهشگر، و شاعر نامدار معاصر و فرزند میرزا فضل‌الله ساوجی طبیب و خوشنویس دوران فتحعلی شاه قاجار می‌باشد.
نامه دانشوران ناصری
ابوالقاسم جعفر بن محمد بن جعفر بن موسی بن مسرور بن قولویهٔ قمی مشهور به ابن قُوْلُوْیه ، درگذشتهٔ ۳۶۹ قمری، محدث و فقیه امامی در شهر قم به دنیا آمد و احتمالاً همان‌جا تحصیلاتش را آغاز کرد.نگاه کنید به نجاشی، ۱/۳۰۵، بسنجید با ۱/۴۰۳–۴۰۴ وی ریاست فقهی شیعه را در زمان خود داشته است. وی شاگرد شیخ کلینی و استاد شیخ مفید بوده است.
وی فرزند محمد بن قولویه قمی می‌باشد.
برای فراگیری حدیثُ سفرهایی به جاهای مختلف داشته که از آن میان در اسناد روایات، نام‌هایی چون ری، عسکر مُکرَم (در خوزستان) و مصر یاد شده‌است.ابن قولویه، ۵۲، ۲۵۳؛ نجاشی، ۱/۳۱۰
به گفتهٔ راوندیصفحهٔ ۷۲ وی در ۳۳۷ ق حدود ۳۲۷ خ (سال بازگرداندن حجرالاسود به مکه به دست قرامطه) یا ۳۳۹ ق نزدیک به ۳۸۹ خ،نک: مسعودی، ۳۴۶ برای رفتن به حج، وارد بغداد شد، ولی ظاهراً بیماری او را از ادامهٔ سفر بازداشت و ناچار همان‌جا سکنا گزید. شاید که پیش‌تر نیز به عراق آمده‌باشد، زیرا شماری از استادان عراقی‌اش پیش از این تاریخ درگذشته‌بودند.
ابن قولویه از مشایخ بسیاری بهره برده که از آن میان می‌توان احمد بن ادریس قمی، علی ابن بابویه قمی، ابن ولید قمی، ابن عُقده، محمد بن یعقوب کلینی، ابوعمرو کشّی، عبدالعزیز بن یحیای جَلودی، ابن همام اسکافی و همچنین پدرش محمد و برادرش علی را نام برد.نگاه کنید به ابن قولویه، ۱۰–۱۲، ۲۱، ۲۹، ۲۵۰؛ نجاشی، ۲/۵۹، ۳۸۷؛ ابن شهرآشوب؛ ۳۰برای دیگر مشایخ وی، نگاه کنید به ابن قولویه، نجاشی، جم؛ ابن شاذان، ۱۶۰؛ طوسی، الفهرست، ۳۱) وی هم‌چنین از طریق مکاتبه توانست از ابن ابی عقیل عمانی اجازه بگیرد.(نجاشی، ۱/۱۵۴)
از راویان ابن قولویه، می‌توان ابن عبدون، ابن عیاش جوهری، حسین بن عبیدالله غضائری، شیخ مفید، محمد بن علی بن بابویه، ابن شاذان قمی، ابن نوح سیرافی و سرانجام هارون بن موسای تَلّعُکبری را -که ابن قولویه نیز از آن استفاده کرده‌است- نام برد.نگاه کنید به ابن قولویه، ۱۸۵، ۲۵۹–۲۶۰نگاه کنید به ابن بابویه، ۳۳نگاه کنید به غضائری، ۹۷نگاه کنید به مفید، آمالی، ۹، جمنگاه کنید به ابن شاذان، همان‌جانگاه کنید به نجاشی، ۱/۳۰۵، ۴۰۳، ۲/۲۳۶نگاه کنید به طوسی، رجال، ۴۵۸نگاه کنید به همو، الفهرست، ۶۴نگاه کنید به ذهبی، ۳۹۳–۳۹۴
در مورد وثاقتش باید گفت که شیخ مفید از وی تعبیر به «صدوق» کردهنگاه کنید به نجاشی، ۲/۴۲۲ و نجاشی (۱/۳۰۵) و طوسی (الفهرست، ۴۲) وی را مورد اعتماد خوانده‌اند.
شخصیت‌های فراوانی را پرورده‌است، از جمله:
ابن قولویه در بغداد درگذشت و در کاظمین دفن شد.نگاه کنید به مجلسی، ۱۰۴/۱۹؛ افندی قبرش را در قم می‌داند.بسنجید با افندی، ۶/۳۲ ازبازماندگان وی تنها پسرش ابواحمد عبدالعزیز را می‌شناسیم که از راویان حدیث بوده‌است.نگاه کنید به طوسی، آمالی، ۲/۳۰۰
سال مرگ جعفر محمد قولویه به طور دقیق مشخص نیست، چنان‌که برخی ۳۶۹ ه. ق.رجال شیخ طوسی و برخیعلامه حلی۳۶۸ گفته‌اند، سال ۳۶۷ ه. ق. (۳۵۶ یا ۳۵۷ ه. خ.) هم نقل شده‌است، ولی چون شیخ به طور قطع در سال ۳۳۹ ه. ق. یعنی ۳۵۸ یا ۳۵۹ ه. خه برای زیارت کعبه قصد عبور از بغداد داشته‌است، به احتمال زیاد در همان سال یعنی ۳۶۹ ه. ق. درگذشته است.
ابن قولویه در حرم کاظمین و در پایین پای امام هفتم و نهم شیعیان به خاک سپرده شده و پهلوی قبر او، قبر شیخ مفید واقع شده‌است.
ابن قولویه‌ای که در قم مدفون می‌باشد، و در قبرستان نزدیک شیخان و نزدیک قبر علی بن بابویه است، محمد بن قولویه، پدر شیخ است نه خودش، چنان‌که برخی اشتباه کرده‌اند.
ابن قولویه دارای تالیفاتی در حدیث و فقه بوده که مشهورترینشان کامل الزیارات است و در ۱۳۵۶ ق نزدیک به ۱۳۱۶ ش در نجف اشرف به کوشش عبدالحسین امینی به چاپ رسیده‌است. این کتاب که یکی از مهم‌ترین منابع امامیه در زیارات است، به نوبهٔ خود مورد استفادهٔ شیخ مفید در المزار (جم) و دیگران قرار گرفته‌است. در سده‌های اخیر کامل الزیارات به منزلهٔ منبعی رجالی نیز مطرح شده و مورد استفادهٔ برخی از رجال‌شناسان امامی قرار گرفته است (.نگاه کنید به حر عاملی، ۲۰/۶۸؛ نوری، ۳/۵۲۲–۵۲۳؛ خوبی، ۱/۵۰، جم
از دیگر آثار ابن قولویه که امروزه نشانی ازشان در دست نیست، می‌توان الاربعین (چهله)، تاریخ الشهور و الحوادث فیها (تاریخچهٔ ماه‌ها و حادثه‌هایشان)، الحج (حج)، الشهادات (گواهی‌ها)، الصداق (کابین)، الصلاة (نماز)، الفطرة، القضاء و ادب الحکام (داوری و ادبیات فرمان‌روایان (؟))، قیام اللیل (شب‌خیزی) و النوادر (نادرها) را نام برد.نجاشی، ۱/۳۰۶؛ طوسی، الفهرست، ۴۲؛ ابن شهر آشوب، ۳۰ همچنین طوسیهمان‌جا از کتابی با تعبیر فهرست مارواه من الکتب و الاصول یاد می‌کند که ظاهراً مورد استفادهٔ خودش در فهرست و نجاشی در رجال (جم) قرار گرفته‌است. وی اثری نیز با عنوان العدد فی شهر رمضان (شمارش ماه رمضان (؟)) داشته که در آن نظر خود را دربارهٔ ناقص نبودن ماه رمضان بیان کرده‌است.نگاه کنید به نجاشی، همان‌جا؛ ابن طاووس، ۵–۶ ابن داوود قمی (ه م) ردهایی بر این کتاب نوشته که خود انگیزهٔ نوشتن کتاب الرد علی ابن داود فی عدد شهر رمضان (ردی بر پسر داوود در شمار ماه رمضان) از جانب ابن قولویه بوده‌است (نک: نجاشی، ۱/۳۰۶، ۲/۳۰۵). گفتنی است که گزیده‌ای از یکی از آثار ابن قولویه در مستطرفات السرائر ابن ادریس (ص ۱۴۱–۱۴۷) برجای مانده‌است.
فاطمه خانم، مشهور به سُنبُل باجی، همسر شانزدهم فتحعلی شاه قاجارفاطمه خانم، سنبل باجی9 و از اهالی رابر کرمان بود.
در سال ۱۱۷۱ به فرمان آقا محمد خان قاجار، فتحعلی خان به كرمان یورش آورد و سپس به سيرجان و از آنجا به بافت یورش برد. فتحعلی خان برای گرفتن قلعه‌ی رابر یک ماه جنگید، تا اينكه این دژ به چنگ فتحعلی خان در آمد.
پس از آنکه در شوال ۱۲۰۷، فتحعلی‌خان قاجار به امر عموی خود آقامحمدخان قاجار قلعه رابر را تصرف کرد، فاطمه دختر هفت‌ساله عسگر کفش‌دوز را به همسری خود برگزید. با توجه سن کم فاطمه خانم، او را به دست زنان حرم سپردند و چهار سال بعد در محرم ۱۲۱۲ به عقد غیردائم فتحعلی‌خان درآمد. در همان دوران بود که خبر کشته شدن شاه قاجار در قلعه شوشی را به ولیعهد رساندند و تقارن این دو واقعه بر محبوبیت فاطمه خانم افزودفاطمه خانم، سنبل باجی
سنبل باجی به سبب ادب و خوش قلبی مورد علاقه اهالی حرم فتحعلی‌شاه بود و شاه و شاهزادگان او را از روی احترام «خانم» می‌خواندند.عضدالدوله، ص ۲۰ سنبل باجی واسطه رساندن عرایض مردم به حضور شاه بود و فتحعلی‌شاه نظرات او را در خصوص شاهزادگان و اهالی حرم می‌پذیرفت. در هنگام غذا خوردن در کنار شاه می‌نشست و مسئولیت غذا کشیدن برای همسر و دیگر شاهزادگان سر سفره با او بود. نقل است که حتی عرایض مردم شهر خمسه را که تحت حکومت فرزند او، فتح‌الله میرزا شعاع‌السلطنه بودند به عرض شاه می‌رساند و بر این اعتقاد بود: «نمی‌خواهم کسی مظلوم واقع شود و از شاه عالم‌پناه شکایت نماید. اگرچه پسر خودم مصدر ظلم شده باشد باید معزول شود».
فاطمه خانم سنبل باجی پس از مرگ همسر در زمره زنانی بود که در حرم محمدشاه ماندگار شدند.فاطمه خانم، سنبل باجی
فرزندان سنبل باجی از فتحعلی‌شاه عبارت بودند از:
برادر سنبل باجی، علی اکبرخان رابری در دربار فتحعلی‌شاه به خالو ملقب بود.فاطمه خانم، سنبل باجی فتحعلی‌شاه املاکی از خالصه رابر را به او داده بود و هم‌اکنون طایفه‌ای که در رابر فامیل خالویی دارند، از نوادگان او هستند. یکی از بستگان سنبل باجی که هم نام او و فاطمه نام داشت نیز از همسران فتحعلی‌شاه بود. دختر او از شاه به نام سرو جهان خانم به همسری آقاخان اول درآمد.عضدالدوله، ص. ۲۱
فتحعلی‌شاه غزلی در وصف سنبل باجی سروده که در دیوان اشعار او به این صورت آمده است:
فخر جهان خانم (زاده ۱۲۱۱ - درگذشته ۱۲۷۵ قمری)ملک‌ایرج میرزا. "تاریخ پسران خاقان" ملقب به فخرالدوله، دختر ششم فتحعلی‌شاه از زن چهلم او، به نام فاطمه خانم، مشهور به سنبل باجی، از اسرای کرمان بود. فخرالدوله از دختران بسیار متشخصه و با عرضهٔ فتحعلی‌شاه بود و اوست که علی میرزا ظل‌السلطان را از کشته شدن به دست محمدشاه نجات داد.
فخرالدوله را در جوانی به میرزا محمدخان پسر حسینقلی‌خان قاجار دادند، ولی اخلاق زن و شوهر سازگار نیامد و فخرالدوله پس از مدتی از میرزا محمدخان طلاق گرفت. پس از جدایی از شوهر، نخست در حیاط سروستان از بناهای کاخ گلستان سکونت گزید. پس از آن خانه‌های ارگ سلطنتی که در ابتدا منزلگاه فتحعلی‌شاه بود به او داده شد. دستگاه فخرالدوله از هرجهت کامل بود و فراشخانه و چادرخانه و اصطبل اختصاصی داشت. جوشقان و اشتهارد در تیول او بود و فتحعلی‌شاه کاخ نیاوران را برای او بنیان گذاشت. در ابتدا همواره چندنفر از شاهزادگان در نیاوران در ندامت فخرالدوله به سر می‌بردند تا آنکه پس از جنگ دوم ایران و روسیه سفرهای ییلاقی فتحعلی‌شاه به چمن سلطانیه موقوف شد و بجای آن هر تابستان با عده زیادی از اهل اندرون و شاهزادگان در نیاوران مهمان فخرالدوله می‌شد. فخرالدوله دیگ و اسباب طباخی طلا داشت و در زمان اقامت پدرش خود برای او در دیگ طلا غذا می‌پخت.
پس از مرگ فتحعلی‌شاه علی میرزا ظل‌السلطان در تهران ادعای سلطنت کرد و به نام علیشاه تاجگذاری نمود. پس از مدتی به تدبیر قائم‌مقام فراهانی تهران فتح و ظل‌السلطان مخذول شد و محمدشاه که وارث رسمی تاج و تخت بود، به نام محمدشاه تاجگذاری کرد. در این حال احتمال می‌رفت که شاه دستور کور کردن یا قتل ظل‌السلطان را صادر کند. به همین دلیل فخرالدوله بی‌درنگ ظل‌السلطان را با خود به نزد محمدشاه برد و شاه با احترام و وساطت او، از کور کردن یا کشتنش صرفنظر نمود.احمد میرزا عضدالدوله، تاریخ عضدی پس از این واقعه فخرالدوله به زیارت کربلا رفت و در بازگشت صد من تبریز خاک کربلا آورد که در آرامگاه فتحعلی‌شاه در قم ریختند و شاه را در آن دفن کردند. فخرالدوله سال‌ها با احترام تمام در تهران می‌زیست و منزل او محل اجتماع دختران و پسران فتحعلی‌شاه بود. او شاهزاده‌ای بذال و بخشنده بود و مهمانی‌هایی مفصل برگزار می‌کرد، به همین سبب در اواخر عمر مقروض بود. او در سال ۱۲۷۵ قمری در تهران بلااولاد درگذشت.
سپهر در ناسخ التواریخ دربارهٔ وی می‌نویسد:
ژول ریشار یا میرزارضا خان ، نخستین معلم زبان فرانسه مدرسه دارالفنون در عهد قاجاریه، که بسیاری از رجال نامدار ایران در عصر قاجار و پهلوی، زبان فرانسه را از وی آموخته‌اند و نام او بدلایل مختلف در تاریخ قاجاریه ذکر شده‌است.
ژول ریشار در سال ۱۸۱۶ میلادی، برابر با ۱۲۳۱ هجری قمری، در پاریس به دنیا آمد. وی در سال ۱۸۴۸ میلادی برابر با ۱۲۶۰ قمری و در زمان پادشاهی محمد شاه قاجار، به ایران آمد و پس از قبول دین اسلام، نام خویش را تغییر داد و رضا گذاشت و به میرزا رضا خان شهرت یافت. در اواخر سال ۱۲۸۸ قمری، از طرف ناصرالدین شاه قاجار لقب خانی به او داده شد و از این تاریخ به بعد معروف به ریشار خان گردید وی پس از تأسیس دارالفنون به عنوان اولین معلم زبان فرانسه در این مدرسه مشغول به تدریس شد و تا آخر عمر خویش، معلم فرانسه دارالفنون بود. وی البته بعدها جزو کارمندان وزارت انطباعات و دارالترجمه دولتی نیز شد و در این وزارتخانه، مترجم زبان فرانسه، زبان انگلیسی و غیره بود. گفته می‌شود که او عکس‌هایی به صورت داگرئوتایپ از محمدشاه قاجار و ولیعهدش ناصرالدین شاه انداخت که هیچ‌کدام از آن‌ها باقی نمانده‌است.
ژول ریشار در سال ۱۸۷۱ میلادی (۱۲۸۸ خورشیدی) برای اولین بار گاتاها را به زبان فارسی ترجمه کرد. او گاتاها را از لاتین به فارسی برگرداند. هرچند که این ترجمه هرگز به چاپ نرسید، اما نسخۀ خطی این ترجمه در مرکز شرق شناسی کاما در بمبئی هند موجود است.
در نمایشگاه پاریس ۱۸۸۹ موسیو ریشار مجموعه‌ای از صنایع دستی و تاریخی ایران را در غرفه ایران بنمایش گذاشت. به گفته ناصرالدین شاه در سفرنامه سوم خود موسیو ریشارد هزار تومان برای جمع‌آوری این اجناس صرف کرده بود و آن‌ها به سی هزار تومان برای موزه بفروش رفتند.
وی سرانجام در سن ۷۷ سالگی، و در سال ۱۳۰۸ هجری قمری، مصادف با ۱۸۹۱ میلادی در تهران درگذشت و در گورستان خارج دروازهٔ شهرری، در محلی که موسوم به آب‌انبار قاسم خان بود، به خاک سپرده شد.
از وی، یادداشت‌های خوبی راجع به اوضاع اجتماعی و سیاسی ایران باقی‌مانده که یک قسمت از آن را، دکتر خلیل خان ثقفی اعلم الدوله، در کتاب مقالات گوناگون نقل کرده‌است.
پس از مرگ وی، پسرش، یوسف ریشار یا یوسف ریشار خان، به جای او به دارالفنون رفت و برای سال‌ها به تدریس زبان فرانسه در این مدرسه پرداخت.
فصل چهارم که با نام روز چهارم نیز شناخته می‌شود در تاریخ ۹ ژانویهٔ ۲۰۰۵ آغاز و در ۲۳ می همان سال پایان یافت.
داستان این فصل شبیه به فصل ۲ این سریال است و داستان خنثی‌سازی بمب اتمی و خرابکاری‌های تروریست‌ها در خاک ایالات متحده آمریکا و در شهر لس‌آنجلس را نشان می‌دهد و تروریست اصلی آن حبیب مروان نام دارد که عرب است.
در این قسمت‌ها جک با دختر وزیر دفاع ایالات متحده آمریکا (آدری رینز) ارتباط دارد و تروریست‌ها وزیر دفاع و دخترش را به گروگان می‌گیرند و تصمیم به ترورش دارند که البته شکست می‌خورند پس از این کلیل که یکی از عوامل ترور بوده خود را می‌کشد و به علاوه هدف بعدی تروریست‌ها برای واحد CTU مشخص می‌شود. در انتهای این فصل جک باور کشته میشود .
در این قسمت‌ها رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا توسط عوامل مروان هدف قرار می‌گیرد و زخمی می‌شود و معاونش چارلز لوگان که شخصی ضعیف است کارها را به عهده می‌گیرد و در این راستا از دیوید پالمر رئیس جمهور سابق کمک می‌گیرد.در این قسمت‌ها جک برای بازجویی از شخصی چینی که از مروان خبر داشت و در سفارت چین بود به دستور دیوید پالمر و برای نجات مردم از خطرات به سفارت جمهوری خلق چین حمله می‌کند عوامل سفارتخانه پس از تحقیقات متوجه این موضوع می‌شوند.به علاوه، تروریست‌ها از هواپیمای سقوط کرده رئیس جمهور ایالات متحده ، کیفی را که محل و کد فعالسازی کلاهک‌های اتمی آمریکا در آن موجود است به سرقت برده و یکی از کلاهک‌ها را می دزدند تا علیه آمریکا از آن استفاده کنند.
پس از این جریانات مروان و بیشتر نقشه‌هایش شکست می خورد و سفارت چین خواستار تحویل جک باور می‌شود ولی در هنگام تحویل بعضی از سران کاخ سفید از ترس آنکه ممکن است جک اعتراف کند که دولت ایالات متحده در این حمله به کنسولگری چین دست داشته تصمیم به کشتن جک می‌گیرند که البته با هوشیاری دیوید پالمر قتل جک را بازسازی می‌کنند به علاوه در آخر این سیزن تونی آلمیدا و میشل دسلر که با هم قهر کرده بودند آشتی می‌کنند و تصمیم به ادامه‌ی زندگیشان می‌گیرند.
فصل پنجم سریال ۲۴ که از روز ۱۵ ژانویه ۲۰۰۶ روی آنتن رفت و قسمت پایانی آن نیز روز ۲۲ می ۲۰۰۵ پخش شد، در هنگام پخش همین فصل بود که سریال ۲۴ جایزه امی را در بخش بهترین سریال درام دریافت کرد.
این فصل مربوط به جریانات داخلی و گروهی که به ظاهر خواستار نفوذ در دولت ایالات متحده آمریکا هستند، جک باور از نام فرانک در ابتدای فیلم استفاده می‌کند که بعد از جریانات هیجان‌انگیزی، دوباره جک به فعالیت می‌پردازد.
در ابتدا رئیس جمهور سابق دیوید پالمر به دست عوامل ناشناس ترور می‌شود و تروریست‌ها درصدد می‌آیند این ترور را به گردن جک بیندازند و همچنین دوستان نزدیک جک هم‌چون میشل دسلر را می‌کشند یا تونی آلمیدا در این جریان زخمی می‌شود.همچنین این افراد درصدد کشتن کلوئی آبرایان می‌آیند که به کمک جک نجات پیدا می‌کند.همچنین رئیس جمهور چارلز لوگان درصدد بستن قراردادی با دولت روسیه است.
تروریست‌های روس فرودگاهی را تصرف می‌کنند و از رئیس جمهور آمریکا می‌خواهند که مسیر حرکت رئیس جمهور روسیه یوری سواروف را در ازای آزادی افراد فرودگاه به آن‌ها بدهد. جک باور با انجام عملیاتی این گروگانگیری را خنثی می‌کند و همچنین ترور رئیس جمهور روسیه ناموفق می ماند، هدف بعدی تروریست‌ها معلوم می‌شود و واحد CTU از احتمال دارا بودن نوعی گاز خطرناک در دست تروریست‌ها گزارش می‌دهد.
تروریست‌ها یک مرکز خرید را هدف قرار می‌دهند که با هوشیاری جک تلفات به حداقل می‌رسد در فصل های پایانی معلوم می‌شود چارلز لوگان رئیس جمهور آمریکا با تروریست‌ها هم‌دست است و شخصی به نام هندرسون درصدد کشتن جک و از بین بردن مدارک می‌آید.در آخر جک این مسئله را ثابت می‌کند و چارلز لوگان دستگیر می شود، همچنین جک آدری رینز دختر وزیر دفاع را که به‌دست هندرسون افتاده بود را نجات می‌دهد، در اپیزود آخر چینی‌ها که به خاطر حمله به کنسولگریشان به دست جک (در فصل چهارم) ناراحت بودند جک را مخفیانه دستگیر می‌کنند و به چین می‌برند.
باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز یا ولوز یک باشگاه فوتبال انگلیسی در شهر ولورهمپتون است که در لیگ برتر انگلستان رقابت می‌کند.
باشگاه ولورهمپتون در سال ۱۸۷۷ تأسیس شده‌است.ویکی‌پدیای انگلیسی این باشگاه ابتدا با نام FC St. Luke's FC تشکیل شده و بعد از قهرمانی در لیگ چمپیونشیپ ۱۸–۲۰۱۷ در لیگ برتر انگلستان رقابت می‌کند.
ولورهمپتون ۳ بار فاتح لیگ برتر و ۴ بار قهرمان جام حذفی انگلستان شده‌اند که جدیدترین آن‌ها در سال ۱۹۶۰ میلادی بوده و در چهار مورد دیگر نیز نایب قهرمان شده‌است. این باشگاه هم‌چنین دو بار در سال ۱۹۷۴ و ۱۹۸۰ فاتح جام حذفی شده‌است. ولورهمپتون با باشگاه وست برومیچ هم دشمنی دیرینه دارد که به دربی Black Country Derby هم معروف است.
باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز در سال ۱۸۷۷ با نام سنت لوک تأسیس شد، قبل از اینکه نام آن پس از آن تغییر کند. ولورهمپتون در استادیوم مولینکس بازی می‌کند که ۳۱۷۰۰ تماشاگر را در خود جای داده‌است. این تیم دوران شکوفایی خود را در دهه پنجاه زندگی کرد، زیرا سه بار در سالهای ۱۹۵۴ و ۱۹۵۸ و ۱۹۵۹ عنوان قهرمانی لیگ و همچنین جام حذفی در سال ۱۹۴۹ و ۱۹۶۰ میلادی و سپر خیریه را به دست آورد در ۱۹۴۹، ۱۹۵۴، ۱۹۵۸، ۱۹۵۹ و ۱۹۶۰.
ولورهمپتون در فصل ۲۰۱۱/۲۰۱۲ برای ادامه روند نزولی به دسته اول سقوط کرد و فصل بعد بلافاصله به دسته دوم سقوط کرد. سپس در فصل ۲۰۱۴/۲۰۱۵ به لیگ دسته اول بازگشت و به مدت دو فصل به کشتی ادامه داد تا در نهایت موفق شد به لیگ برتر فوتبال انگلستان بازگردد.
Football League First Division, superseded by the لیگ برتر فوتبال انگلستان (Tier 1)
EFL Championship/Football League Second Division (1892–1992) (Tier 2)
EFL League One/Football League Third Division (Tier 3)
Football League Fourth Division (Tier 4)
جام حذفی فوتبال انگلستان
جام اتحادیه باشگاه‌های انگلستان
Football League War Cup
برفدانه کُخ یک خم ریاضی است که در عینِ پیوستگی در همهٔ نقاط در هیچ نقطه‌ای مشتق‌پذیر نیست. این خم از نخستین نمونه‌های برخال‌ها بوده و در مقاله‌ای از ریاضیدان سوئدی هلگه فون کُخ در سال ۱۹۰۴ معرفی شده است.
محیط =3×(4/3)به توان n
n:شماره مرحله.
استخدام به‌عنوان واژه، به معنی «به خدمت گرفتن» است. در حالت کلی استخدام به قراردادی که میان کارمند و کارفرما بسته می‌شود، می‌گویند. این قرارداد، می‌تواند شامل تضمین گفتاری و نوشتاری برای ارائهٔ خدمات و کنترل و نظارت بر انجام کاری باشد که میان طرف‌ها، بسته می‌شود. این قرارداد، معمولاً با تضمین سود از جانب کارگر برای کارفرما همراه با تعیین مزد است. شرایط لازم در این قرارداد نوع کار ساعات کار مبلغ مزد مورد توافق و دیگر شرایط به صورت کاملاً شفاف در این قرارداد، درج می‌گردد.
استخدام فرآیند یافتن، غربالگری و در نهایت جذب نامزدهای شغلی واجد شرایط است. فرآیند استخدام می تواند نسبتاً ساده باشد، اما پیشرفت در فناوری، بازار کار فشرده و مجموعه نیروی کار که ممکن است پنج نسل را در بر بگیرد، می تواند اولین گام - یافتن نامزدهای بالقوه - را به ویژه چالش برانگیز کند. استخدام بخش کلیدی مدیریت منابع انسانی (HR) است و توسط مدیر استخدام و سایر افراد درگیر در فرآیند استخدام پشتیبانی می شود. تلاش‌های ماهر برای استخدام، یک شرکت را متمایز می‌کند و برای کارمندان بالقوه جذاب‌تر می‌شود، استراتژی که می‌تواند مستقیماً بر نتیجه شرکت تأثیر بگذارد.
ماکسنتیوس با نام کامل مارکوس اورلیوس والریوس ماکسنتیوس (زادهٔ در حدود ۲۷۸ - درگذشتهٔ ۲۷ یا ۲۸ اکتبر ۳۱۲) امپراتور روم از ۳۰۶ تا ۳۱۲ بود.
ماکسنتیوس در حدود ۲۷۸ زاده شد. پدرش ماکسیمیان (بعدتر امپراتور روم) و مادرش اُتروپیا (اهل سوریه) بود. ماکسنتیوس پس از آنکه گالریوس در مارس ۲۹۳ به عنوان سزار انتخاب شد با دختر او والریا ماکسیمیلا ازدواج کرد و او دو پسر برایش به دنیا آورد که یکی از آن‌ها رومولوس بود. ماکسنتیوس بسیار متکبر بود و به ندرت با پدرش ماکسیمیان و پدرزنش گالریوس به توافق می‌رسید.
پس از آنکه ماکسیمیان همراه با دیوکلتیان در ۳۰۵ از قدرت کناره‌گیری کرد، حکومت چهارنفره (متشکل از دو آگوستوس و دو سزار) به گالریوس و کنستانتیوس کلروس به عنوان امپراتور و ماکسیمینوس دایا و فلاویوس والریوس سوروس به عنوان سزار رسید. این موضوع باعث ناخشنودی ماکسنتیوس شد چون او به‌عنوان پسر ماکسیمیان انتظار داشت سهمی از این توزیع قدرت داشته باشد. با مرگ کنستانتیوس کلوروس در اوت ۳۰۶، سوروس از سزار به آگوستوس ارتقاء مقام یافت و گالریوس، کنستانتین (پسر کنتستانتیوس) را به عنوان سزار در حکومت چهارنفره انتخاب کرد. این مجموعه رویدادها سبب شد تا ماکسنتیوس همان سال در رم شورش کرده و در ۲۸ اکتبر ۳۰۶ خود را امپراتور بنامد. با این وجود او به دلیل ملاحظات سیاسی در این زمان از برگزیدن لقب آگوستوس اجتناب کرد و خود را پرینسپس نامید. او اینک ایتالیا، آفریقا، ساردینیا و کورسیکا را تحت حکومت خود داشت.
گالریوس پس از آگاهی از این کودتا، سوروس را برای سرکوب ماکسنتیوس به رم فرستاد. ماکسنتیوس که از پیشروی سوروس اطلاع یافته بود به منظور مشروعیت بخشیدن به حکومت خود و جلب حمایت سپاهیان سوروس به دنبال پدرش ماکسیمیان فرستاد و او را برای امپراتوری مشترک با خود و بازگرداندن عنوان آگوستوس به او دعوت کرد.
در این زمان ماکسنتیوس که دیگر نیازمند جلب نظر دیگر امپراتوران نبود خود را آگوستوس نامید. کنستانتین تنها امپراتوری بود که او را به رسمیت شناخت و گالریوس و دیگران همچنان رفتاری خصمانه داشتند. گالریوس در ۳۰۷ به ایتالیا حمله کرد اما با پیوستن سربازانش به ماکسیمیان مجبور به عقب‌نشینی شد. به دنبال این حمله، ماکسینتیوس فرمان قتل سوروس را صادر کرد و او کمی بعد کشته شد.
در یک تغییر جهت ناگهانی در آوریل ۳۰۸، ماکسیمیان علیه پسر خود دست به شورش زد. او سعی کرد تا ماکسنتیوس را از قدرت برکنار سازد اما در این کار موفق نبود. سربازان به ماکسنتیوس وفادار ماندند و ماکسیمیان مجبور به ترک ایتالیا و فرار به دربار کنستانتین در گل شد.
در نوامبر ۳۰۸، جلسه‌ای با حضور تمام آگوستوس‌ها (از جمله دیوکلتیان که کناره‌گیری کرده بود) و سزارها برای پایان بخشیدن به بی‌ثباتی سیاسی در روم در کارنونتوم برگزار شد. در این جلسه ماکسیمیان مجبور به کناره‌گیری دوباره از قدرت گردید و ماکسنتیوس به عنوان دشمن مردم شناخته شد.
پس از اعلام نتیجهٔ این جلسه، لوسیوس دومیتیوس الکساندر، فرماندهٔ پرتورینها در آفریقا، از ماکسنتیوس جدا شده و خود را به جای او امپراتور نامید. از دست دادن آفریقا که بزرگترین تأمین‌کنندهٔ غلات رم به‌شمار می‌رفت ضربهٔ مهلکی برای ماکسنتیوس بود. در نتیجهٔ این اتفاق پایتخت دچار قحطی شد و مردم گرسنه با پرتورین‌هایی که مشکلی از نظر جیرهٔ غذایی نداشتند درگیر شدند.
در اواخر ۳۰۹ ماکسینتوس یکی دیگر از فرماندهان پرتورین‌ها به نام گایوس روفیوس ولوسیانوس را از طریق مدیترانه به آفریقا فرستاد تا بحران آفریقا را حل نماید. ولوسیانوس در مأموریتش موفق بود و فرماندهٔ شورشی الکساندر کشته شد.
با مرگ سوروس و ماکسیمیان (در ۳۱۰)، کنستانتین با عنوان آگوستوس، امپراتور روم باختری شد. او که اینک ماکسنتیوس را مانعی در برابر فرمانروایی کامل خود بر نواحی غربی می‌دانست با او وارد جنگ شد.
کنستانتین در ۳۱۲ همراه با ۴۰ هزار سپاهی مقتدر به سوی رم لشکر کشید. ماکسینتوس در مقابل، فرماندهی سپاهی چهار برابری را برعهده داشت اما سربازان او در مقایسه با سپاهیان کنستانتین از نظم لازم برخوردار نبودند و توانایی‌های فرماندهی خود او نیز کمتر از کنستانتین بود. کنستانتین بدون اینکه اجازهٔ غارت هیچ شهری را به سپاهیانش بدهد وارد ایتالیا شد و در نتیجه حمایت مردم محلی را که به دنبال بروز قحطی از حکومت ماکسنتیوس خسته شده بودند به دست آورد.
نخستین سپاهی که به مقابله با کنستانتین فرستاده شد در آگوستا تورینوروم (تورین امروزی در ایتالیا) شکست خورد. رم دارای دیوارهای دفاعی بود و ماکسنتیوس تصمیم داشت با سپاهیانش در داخل شهر باقی بماند. اما چون محبوبیت خود را در بین مردم از دست داده بود از خیانت آن‌ها وحشت داشت. پس نیروهای او ناگهان از شهر خارج و به سوی شمال آن رهسپار شدند تا با ارتش کنستانتین در میدان نبرد رویارو شوند.
دو سپاه سرانجام در نزدیکی پل میلوین با یکدیگر درگیر شدند. از آنجا که پل اصلی را که بر روی رود تیبر قرار داشت، برای جلوگیری از پیشروی قوای کنستانتین به سوی رم غیرقابل‌عبور کرده بودند، پلی موقت را با به‌هم بستن قایق‌ها ایجاد کردند تا ماکسنتیوس و سپاهیانش بتوانند از آن عبور کنند. با حملهٔ سپاه کنستانتین، سربازان ماکسنتیوس همراه با او دست به عقب‌نشینی زدند. اما این پل که توانایی تحمل وزن شمار بسیاری اسب و سرباز را نداشت در هم شکست و ماکسینتوس و هزاران نفر از سپاهیانش در ۲۷ یا ۲۸ اکتبر ۳۱۲ به درون رودخانه افتاده و غرق شدند. با پیروزی کنستانتین، سنای روم حمایت پیشین خود از کنستانتین را انکار و او را محکوم نمود.Eric R. Varner. "Mutilation and transformation: damnatio memoriae and Roman imperial portraiture". BRILL, 2004, . Google Books, (بازبینی به تاریخ ۱۰ اوت ۲۰۱۱). پس جسد ماکسنتیوس را از رودخانه گرفته و پس از جدا کردن سر از بدنش آن را در خیابان‌های رم چرخاندند. همچنین از ماکسنتیوس در طاق نصرت کنستانتین که به‌افتخار این پیروزی بنا شد با عنوان "tyrannus" به‌معنای جبار نام برده شده‌است.
آنتونی دومینیک بندتو (۳ اوت ۱۹۲۶ – ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳) خواننده مشهور آمریکایی بود. وی یکی از ستاره‌های برجسته پاپ کلاسیک آمریکا در میانه قرن بیستم بود، و به گفته خودش «به‌دنبال خلق مجموعه‌ای از آثار به یاد ماندنی بود و نه تک ترانه‌های پرفروش».
تونی بنت که چندین دهه از برجسته‌ترین خواننده‌های پاپ کلاسیک آمریکایی بود و با تبحری کم‌نظیر معیارهای نوینی در این ژانر خلق کرد
بنت با صدای تنور خود که در ادامه زندگی به باریتون کشیده شد، ترانه‌سرایی پاپ سنتی را در دوره راک ادامه داد. آثاری همچون «به خاطر تو» و «قلب سرد سرد»، وی را به عنوان خواننده پاپ در اوایل دههٔ ۱۹۵۰ مطرح کرد. یک دهه بعد وی با ترانه «من قلبم را در سانفرانسیسکو جا گذاشتم» و دیگر ترانه‌ها، به عنوان یکی از پیشتازان پاپ کلاسیک شناخته شد. در دههٔ ۱۹۷۰، مانند بسیاری از دیگر خوانندگان هم‌دوره خود، به موسیقی جاز روی آورد. اما در دهه ۱۹۸۰ او با اجرای فوق‌العاده خود در ام‌تی‌وی که منجر به یک آلبوم طلایی و گرمی سال در ۱۹۹۴ شد، به سوی موسیقی تجاری بازگشت.
وی با نام اصلی آنتونی دومینیک بندتو در ۳ اوت ۱۹۲۶ در محله کوئینز نیویورک سیتی متولد شد او نه فقط در میان علاقمندانش بلکه در میان هنرمندان دیگر نیز محبوبیت فراوانی داشت. تعدادی از برجسته‌ترین ستاره‌های موسیقی پاپ آمریکا در شش دهه اخیر، از فرانک سیناترا گرفته تا لیدی گاگا، از ستایشگران او بوده و هستند. تونی بنت در اجرای ترانه‌ها، سبک منحصر به فردی داشت که الهام‌بخش موسیقی خلق‌شده توسط آهنگسازان و ترانه‌سرایان بزرگ هم‌عصر خود از جمله جورج گرشوین، کول پورتر و اروینگ برلین بود. برخلاف دوست و استادش فرانک سیناترا، او موسیقی را در وجود خود محبوس نمی‌کرد بلکه آن را با صدایش ترجمه می‌کرد. زندگی شخصی و رفتارش نیز با فرانک سیناترا که بسیار پرماجرا و جنجالی بود کاملاً فرق داشت. تونی بنت در مصاحبه‌ای گفته بود خواننده‌ای با صدای «تنور» است که می‌کوشد با صدای باریتون بخواند. به همین خاطر در اجرای دل‌نوازانه ترانه‌های عاشقانه استاد بود و در عین حال به خوبی می‌توانست ترانه‌های با ضرب آهنگ بالا را اجرا کند.
او در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۶ گفت:
تونی بنت در دهه ۱۹۵۰ میلادی با ترانه‌هایی نظیر «به خاطر تو» و «قلب سرد سرد» جای خود را در موسیقی پاپ کلاسیک آمریکا باز کرد و در دهه ۱۹۶۰ میلادی با ترانه‌های جاودانه‌ای نظیر «قلبم را در سانفرانسیسکو جا گذاشتم» به شهرت رسید.
او نه تنها از انفجار موسیقی راک در اواخر دهه ۱۹۶۰ میلادی و شکوفایی آن در دهه‌های بعد جان سالم به در برد، بلکه موقعیت ویژه خود در موسیقی پاپ آمریکا را حفظ کرد و در دهه‌های بعد با هنرمندانی همکاری کرد که هم‌سن نوه‌های او بودند. در دهه هفتاد میلادی همچون بسیاری از خوانندگان هم دوره خود موسیقی جز را نیز تجربه کرد ولی بعد به مسیر اصلی خود که برخی آن را «پاپ عامه‌پسند» می‌دانند در قالب ترانه‌های کلاسیک بازگشت. در چهل و چند سالگی به نظر می‌رسید که سبک او برای همیشه از مد افتاده‌است. ولی با کمک پسرش که مدیر برنامه‌های او بود توانست در یک کارزار تبلیغاتی موفق در میان نسل جوان دهه ۱۹۹۰ که به نسل «ام‌تی‌وی» شهرت داشت به محبوبیت برسد.
در سال ۲۰۱۴ و در ۸۸ سالگی، رکورد قبلی خودش را (به عنوان سالمندترین خواننده زنده) شکست و ترانه «گونه به گونه» که با لیدی گاگا اجرا کرده بود به صدر جدول پر فروش‌ترین ترانه‌های پاپ آمریکا رسید.
در سال ۲۰۱۱ نیز آلبوم او با عنوان «هم‌صدایی ۲» شامل اجرای ترانه‌های دو صدایی با خوانندگان جوانی نظیر لیدی گاگا و ایمی واینهاوس در صدر فهرست پرفروش‌ترین‌های موسیقی پاپ آمریکا قرار گرفت. در آخرین آلبوم او به نام «عشق برای فروش» که در سال ۲۰۲۱ وارد بازار شد، ترانه اصلی به نام «شب و روز» باز هم با لیدی گاگا دو صدایی خوانده شده بود.
بنت که از سال ۲۰۱۶ به بیماری آلزایمر مبتلا بود جمعه ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۳، دو هفته قبل از نود و ششمین سالگرد تولدش، در نیویورک درگذشت.
او طی هفت دهه فعالیت بیش از ۷۰ آلبوم موسیقی تولید و منتشر کرد و برنده ۱۹ «جایزه گرمی» شد. تمامی این جوایز منهای دو مورد پس از شصت سالگی به او اعطا شد.
دوکاتی شرکت موتورسیکلت‌سازی ایتالیایی از زیرمجموعه‌های گروه فولکس‌واگن است. موتورسیکلت‌های این شرکت به داشتن طرح بدنه زیبا و نیز کیفیت فنی مناسب مشهورند. شرکت دوکاتی را، برادران دوکاتی در سال ۱۹۲۶ پایه‌گذاشتند. مالکیت این شرکت از آن زمان تاکنون چندین بار تغییر کرده‌است. هم‌اکنون دفتر مرکزی این شرکت و کارخانه تولیدی آن، در شهر بولونیا، ایتالیا قرار دارند.
موتورسیکلت‌های این شرکت، در چند دسته اصلی تولید می‌شود. دوکاتی در مسابقات قهرمانی موتوجی‌پی و سوپربایک، شرکت می‌کند و بارها برنده جایزه اول شده‌است. شرکت خودروسازی آئودی، از طریق زیرمجموعه خود؛ لامبورگینی (مالک دوکاتی) صاحب برند دوکاتی محسوب می‌شود و با توجه به اینکه آئودی خود یکی از شرکت‌های تابعه گروه فولکس‌واگن می‌باشد، لذا این شرکت آلمانی، مالک اصلی شرکت دوکاتی، به‌شمار می‌آید.
در سال ۱۹۲۶ برادران دوکاتی به نام‌های آنتونیو، آدریانو، مارسلو و برونو دوکاتی کارگاه تولید لامپ خلأ، خازن و بقیه قطعات رادیو را تأسیس کردند. تا سال ۱۹۳۵ آنقدر موفقیت تجاری بدست آوردند، که کارخانه جدیدی را نیز، راه‌اندازی نمودند.
در طول سال‌های جنگ جهانی دوم با وجود بمباران نیروهای متفقین، همچنان خط تولید را فعال نگه داشتند. در همین اوضاع و اوصاف، فردی بنام آلدو فارینلی شروع به ساخت موتور کوچکی برای نصب بر روی دوچرخه کرد.
پس از یک ماه از آزادی ایتالیا در سال ۱۹۴۴ اعلام کرد، که این موتور (پیشرانه) را به فروش می‌رساند. اولین موتورها به صورت تک‌فروشی، برای نصب بر روی دوچرخه‌ها به‌فروش می‌رفت، ولی کم‌کم تجار تعداد بیشتری سفارش دادند، تا بر روی دوچرخه‌ها نصب کرده و به مشتریان بفروشند.
در سال ۱۹۵۰ و پس از آنکه تقریباً دویست‌هزار پیشرانه، به‌فروش رفته بود، دوکاتی با همکاری فارینلی، اولین موتورسیکلت دوکاتی را تولید کرد. این موتورسیکلت ۶۰ سی‌سی حجم موتور و ۴۰ کیلوگرم وزن داشت، می‌توانست به حداکثر سرعت ۶۴ کیلومتر در ساعت دست پیدا کند. دوکاتی بعدها موتورهای با حجم بزرگتر و قدرتمندتر ساخت و تبدیل یه یکی از معروف‌ترین کمپانی‌های موتورسیکلت‌سازی دنیا شد.
در ماه آوریل سال ۲۰۱۲ میلادی، گروه فولکس‌واگن آلمان، علاقه‌مندی خود را، برای خرید سهام شرکت دوکاتی، به ارزش تقریبی ۸۶۰ میلیون یورو اعلام کرد. این قرارداد نهایتاً در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۲ با مبلغ توافق شده ۷۴۷ میلیون یورو به امضا رسید و دوکاتی هم به‌طور کامل به کلکسیون برندهای بزرگترین خودروسازی جهان، یعنی گروه فولکس واگن، اضافه شد.
دوکاتی معروفیت خود را، مدیون موتورسیکلت‌های قدرتمند و دارای حجم موتور بالاست. این موتورسیکلت‌ها از پیشرانه‌های چهار زمانه و با فناوری وی-شکل استفاده می‌کنند. دوکاتی این فناوری را ال-دوگانه می‌نامد، چرا که نحوه قرارگیری سیلندرها به شکل عمودی و افقی و با زاویه ۹۰ درجه نسبت بهم، حرف ال در الفبای انگلیسی را، تشکیل می‌دهد.
مدل‌های جدید دوکاتی همچنان در بازار موتورهای قدرتمند، جزو برترین‌ها هستند و این موفقیت را مدیون فناوری به ارث برده از ۵۰ سال پیش هستند. این فناوری منحصر به موتورهای دوکاتی است.
در مورد سیستم کلاچ نیز، دوکاتی فناوری منحصربه‌فرد خود را دارد. درحالی‌که سازنده‌های دیگر از فناوری کلاچ غوطه‌ور در روغن، استفاده می‌کنند، دوکاتی سیستم کلاچ خشک را، در موتورسیکلت‌هایش به‌کار می‌گیرد.
دوکاتی همچنین از فناوری‌ای بنام قاب فضایی ساخته‌شده از فیبر کربن، در طراحی بدنه برخی مدل‌ها استفاده می‌نماید.
از معروف‌ترین مدل‌های ساخت این شرکت می‌توان به Cucciolo، 750 Imola Desmo، 916 و Monster اشاره کرد.
از اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی، یکی از استراتژی‌های کلیدی کمپانی دوکاتی، تشکیل و تقویت گروه‌های هوادار و علاقه‌مند به دوکاتی بوده‌است. این گروه‌ها که شامل گروه‌های محلی، منطقه‌ای، کلاب‌های کشوری و حتی گروه‌های اینترنتی می‌شود، نقش به‌سزایی در افزایش محبوبیت دوکاتی در کشورهای مختلف جهان داشته‌اند. امروزه بیش از ۴۰۰ کلوب طرفدار دوکاتی در دنیا وجود دارد، که بیش از ۲۰۰ هزار عضو دارند.
نزدیک به ۱۷ هزار نفر نیز، در وب‌سایت تیم مسابقه دوکاتی عضو هستند. گروه‌های بسیار زیادی در آمریکای شمالی رانندگان و صاحبان دوکاتی را گرد هم آورده‌اند. بعضی‌ها نیز علاقه‌مند به جمع‌آوری، خرید و فروش مدل‌های قدیمی و کلاسیک دوکاتی هستند.
باشگاه فوتبال بلکپول باشگاه فوتبال انگلیسی است که در شهر بلکپول قرار دارد.
باشگاه بلکپول در ۲۵ ژوئیه ۱۸۸۷ تأسیس شده‌است.ویکی‌پدیای انگلیسی
چمپیونشیپ:
قهرمان:۱۹۳۰-۱۹۲۹
جام حذفی فوتبال انگلستان:
قهرمان : ۱۹۵۳-۱۹۵۲
تام مک‌کارتی رمان‌نویس انگلیسی است. وی در سال ۲۰۱۰ نامزد جایزهٔ ادبی من بوکر بود.
تام مک‌کارتی در سال ۱۹۶۹ در لندن متولد شد. مهترین رمان وی C است که داستان آن با محوریت شخصیتی به‌نام کاری فکس به آشوب‌های اوایل قرن بیستم در اروپا می‌پردازد، این یکی از شش رمانی بود که برای بردن جایزهٔ معتبر بوکر باهم رقابت می‌کردند.
علیرغم پیش‌بینی منتقدان که C را برنده جایزه پیش‌بینی می‌کردند این جایزه به سؤال فینکلر رمان هاوارد جاکوبسن رسید.
این رمان داستان مردی معمولی در قرن بیستم است که شیفته و شیدای فناوری است. این اثر موجب شده‌است مک‌کارتی را با جیمز جویس مقایسه کنند.
هاوارد جاکوبسن نویسنده انگلیسی برنده جایزه ادبی من بوکر ۲۰۱۰ است.
هاوارد جاکوبسن در ۲۵ اوت ۱۹۴٢ در منچستر متولد شد. وی رمان نویس و روزنامه‌نگار است.
وی موفق شد در سال ۲۰۱۰ برای نخستین بار جایزه ادبی بوکر را به رمانی کمدی اختصاص دهد. این برای نخستین بار است که جایزه ادبی بوکر ـ یکی از معتبرترین جوایز ادبی جهان ـ به یک اثر کمدی تعلق می‌گیرد.
«هاوارد جاکوبسن» که پیش از این دو بار در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۶ به فهرست نهایی جایزه ادبی بوکر راه یافته‌است، امسال توانست با ارائه یک رمان کمدی نظر هیئت داوران جایزه ادبی من بوکر را به خود جلب کند. وی اعلام کرد: «بیش از بیست سال است که متن سخنرانی خود را برای مراسم دریافت جایزه بوکر آماده کرده‌ام. خوشبختانه یک متن آماده از سال ۱۹۸۳ دارم که نشان می‌دهد چندین سال است در انتظار این جایزه‌ام.»
رئیس هیئت داوران جایزه ادبی بوکر ۲۰۱۰ تازه‌ترین رمان «جاکوبسن» را اثری قدرتمند، هوشمندانه دانست و گفت: این رمان داستان دو دوست قدیمی را با معلم سابق خود به تصویر می‌کشد.
از «ژاکوبسن» تاکنون ۱۰ رمان و ۴ اثر غیرادبی منتشر شده‌است. «عشق ورزیدن» (۲۰۰۸)، «ساختن هنری» (۲۰۰۴)، «خروس جنگی» و «مسئله فینکلر» (۲۰۱۰) از جمله آثار ادبی این نویسنده‌است.
یکی بود یکی نبود عبارتی است که گویندهٔ قصهٔ کودکان در سرآغاز نقل داستان آن را به زبان می‌آورد، سپس به شرح داستان می‌پردازد.
یکی بود یکی نبود می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
با تو هستم ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌نویس کانادایی آوریل لوین می‌باشد که به کمک تیم ضبط موسیقی ماتریکس نوشته شده و در اولین آلبوم او، رها کردن قرار داده شد.
ترانه به عنوان سومین تک‌آهنگ آلبوم در ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ عرضه شد. «با تو هستم» موفق به کسب ترانه شماره ۱ در مکزیک، در بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده شماره ۴، در شماره هفتم در بریتانیا، ۱۳ در کانادا و شماره یک به صورت جهانی شد. این ترانه نامزد ترانه سال و بهترین اجرای زن سال برای جایزه گرمی سال ۲۰۰۴ شد.
نماهنگ این ترانه توسط دیوید لاشیپل کارگردانی شد. این نماهنگ لوین را نشان می‌دهد که تنها و به دنبال کسی می‌گردد. آوریل در داخل یک مهمانی است و صحنه آهسته جریان دارد اما او ترانه را می‌خواند و به راه خود ادامه می‌دهد. این نوع فیلمبرداری توسط ضبط صحنه و نواختن موسیقی به صورت دو بار سریع‌تر امکان‌پذیر شده‌است. ماچ میوزیک این ویدئو را یکی از ۱۰۰ بهترین ویدئو تمام زمان‌ها نام برد.
طوطی سرخ‌وسبز یا مکائوی بال‌سبز ، بزرگ‌ترین گونه عمدتاً قرمز رنگ در خانواده ماکائوهاست. این گونه بزرگ‌ترین نوع در خانواده خود یعنی آرا بوده و گسترده آن در جنگل‌های انبوه و جنگل‌های کم‌درخت و نورگیر از شمال تا مرکز آمریکای جنوبی است. با این حال، وجه مشترکی با دیگر ماکائوها دارد که در از دست دادن زیستگاه طبیعی و شکار غیرقانونی، تجارت در قفس و کاهش جمعیت وحشی در سالیان اخیر خلاصه می‌شود.
مکائوی بال‌سبز را به آسانی می‌توان از مکائوی سرخ‌فام که شباهت‌های جزئی با یکدیگر دارند شناسایی کرد، در حالی‌که سینه هر دو گونه به رنگ سرخ روشن می‌باشد ولی تفاوت اساسی در رنگ بال‌ها نهفته‌است. در مکائوی بال‌سبز انتهای رویی بال‌ها به رنگ سبز بوده (و در مکائوی سرخ‌فام این ناحیه برخلاف مکائوی بال‌سبز به رنگ زرد یا زردوسبز می‌باشد) اما تفاوت دیگر در ناحیه پیرامون چشم می‌باشد که در مکائوی بال‌سبز این ناحیه با خطوط مشخص و منظم قرمزرنگ که از جنس پر می‌باشند، پوشیده شده ولی در مکائوی سرخ‌فام این ناحیه با پوستی سفیدرنگ پرنده بدون هیچ پر یا رنگ خاصی تشکیل شده‌است. این تفاوت یکی از تفاوت‌های اساسی است که با چشم می‌توان سریع تشخیص داد. ویژگی برجسته این گونه پرهای رنگین‌کمانی و رنگ قرمز سیر که پرهای دم را احاطه کرده می‌باشد.
دومین ویژگی از لحاظ اندازه با طوطی آبی‌سنبلی است؛ که مکائوی بال‌سبز بزرگ‌ترین گونه از لحاظ اندازه در خانواده مکائوها است. طول بال‌های این پرنده می‌تواند تا ۴۹ اینچ (125 cm) و طول بدن تا ۳۹ اینچ (100 cm) باشد. پرنده بالغ سالم بین ۱۲۵۰ تا ۱۷۰۰ گرم وزن دارند.
طوطی مکائوی بال‌سبز نوک بسیار نیرومندی دارد که می‌تواند 2000psi فشار تولید کند و می‌تواند نیروی ضربه محکم و ناگهانی دسته جارو را در نیمی از فشار نوک تولید کند. این نوک آن‌قدر نیرومند و تکامل‌یافته‌ است که می‌تواند به‌ آسانی پوسته سخت‌ترین آجیل‌ها و دانه‌ها را بشکند.
به طور کلی مکائوهای بال‌سبز زندگی اجتماعی دارند. جنس ماده ۲ تا ۳ تخم در لانهٔ ساخته‌شده در حفره درخت می‌گذارد و ۲۸ روز روی آنها می‌خوابد. جوجه‌های پردار در حدود ۹۰ روز پس از خارج شدن از تخم لانه را ترک می‌کنند.
شعاع‌السلطنه، می‌تواند به هریک از افراد ذیل اشاره داشته باشد: