moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کلاوس و استیو برخلاف سایر اعضای خانواده، به‌طور مداوم با هم خوب کنار می‌آیند. به استثنای راجر، کلاوس بیشترین حضور بازیگران اصلی را در داستان‌های مربوط به استیو و دوستانش دارد، در هنگام کشتی برای آنها گوینده بازی می‌کند، به اسنات کمک می‌کند تا یک زیرزمین را بسازد، و داستان‌های آلمانی برای استیو و اسنات تعریف می‌کند. مانند راجر، او اغلب از رفتارهای زنانه استیو انتقاد می‌کند و در یک نقطه از او می‌پرسد که آیا به واژن حساسیت دارد؟.
استیو که دانشجوی سال اول دبیرستان پرل بیلی است، یک نوازنده بسیار توانا است که ویولن سل را برای تحت تأثیر قرار دادن دختری یادگرفته است. اما در قسمت بعدی، استیو می‌گوید که از نه سالگی ویولن سل می‌نوازد. استیو همچنین گیتار می‌نوازد و می‌خواند، که به عنوان بخشی از یک گروه در قسمت " کارخانه رویای آمریکایی " انجام داد. در واقع، هر دو آهنگی که گروه استیو تمرین می‌کند ("Livin' on the Run" و " Sunset Blvd ")، در اصل توسط اسکات گریمز، که صداپیشه استیو است، ضبط شده‌است. از دیگر استعدادهای استیو می‌توان به خواندن زبان الفی، استفاده از کد مورس و برقراری ارتباط با دلفین‌ها اشاره کرد. استیو همچنین با کمک راجر استاد ماهر تغییر ظاهر است. و گهگاه به استفاده از کلاه گیس‌های راجر، ماسک‌های مصنوعی و پوشیدن لباس‌های دیگران برای فرار از موقعیت‌های دشوار بدون توجه متکی بوده‌است.
در حالی که از نظر آکادمیک مهارت دارد، استیو نیز کاملاً ساده لوح است و از نظر اجتماعی دانا نیست. به عنوان مثال، او در مورد بورس نیویورک بیشتر از فحشا می‌داند. در نتیجه، گاهی اوقات می‌توان او را فریب داد تا دروغ‌های غیرقابل قبولی را باور کند. راجر معمولاً از این استفاده می‌کند، مخصوصاً زمانی که از استیو ناراحت است یا زمانی که به سادگی حوصله اش سر رفته‌است. یک بار راجر به استیو گفت که او واقعاً فرزند بیولوژیکی استن و فرانسین نیست. بار دیگر راجر استیو را فریب داد تا باور کند او یک جادوگر نوجوان است و او را به خانه یک فروشنده مواد مخدر برد و به او گفت که مدرسه مخفیانه یک جادوگر است و آزمایشگاه مواد مخدر در کلاس معجون‌ها.
اگرچه استیو معمولاً یکنواخت و نسبتاً متحمل است، هنگامی که به‌طور قابل توجهی ناراحت است گریه می‌کند، اما او همچنین دارای انفجارهای غیرقابل کنترلی از عصبانیت است که در طی آن اشیاء نزدیکش را می‌شکند و با صدای بلند فریاد می‌زند. اگر به اندازه کافی فشار بر او وارد شود، استیو به مردم نیز ضربه می‌زند یا به آنها حمله می‌کند، مانند زمانی که بورگارد لافونتن را به دلیل توهین به پدرش مورد ضرب و شتم قرار داد، حتی اگر او معمولاً تهاجمی یا مبارزی ماهر نیست، زیرا حتی قادر به مشت زدن در این فیلم نبود. برای مثال قلدری برای استیو ". او همچنین از وسایل دوران کودکی استفاده می‌کند که نوجوانان معمولاً برای آن‌ها بزرگ شده‌اند، مانند خرس عروسکی که در «Live and Let Fry» گفته می‌شود با او بخوابد، و حوله Care Bears که در «Camp Refoogee» استفاده می‌کند. در اپیزود استن و فرانسین و کانی و تد، او دو بار یک نوع خشم شدید را نشان می‌دهد که به آن «going bananas» گفته می‌شود، جایی که صورتش قرمز می‌شود، جیغ می‌کشد، به اطراف می‌پرد، اشیا را می‌شکند و حتی به کسانی که نزدیکش باشد حمله می‌کند.
همچنین نشان داده شده‌است که استیو گهگاه با سوء مصرف مواد و اعتیاد به قدرت دست و پنجه نرم می‌کند. استیو در «آخرالزمانی برای یادآوری» ادعا می‌کند که به «توت‌های توهم‌زا» وابسته است، که در نهایت به سمی تبدیل می‌شود. در قسمت بعدی، استیو به نوشیدنی انرژی‌زای کوگار بوست اعتیاد پیدا می‌کند و در مقطعی به فریب دوستانش با بلیط‌های جعلی می‌پردازد تا پول بیشتری برای تهیه نوشیدنی به دست آورد. در اپیزود Virtual In-Stanity، فرانسین استن را به خاطر برداشتن یک خرگوش مواد مخدر به عنوان هدیه لحظه آخری مورد تمسخر قرار می‌دهد، در این فرایند به استن یادآوری می‌کند که آنها به سختی هروئین را از آخرین هدیه قبلی استن دریافت کردند. استیو در هر دو قسمت آزمایشی و You Debt Your Life، اعتیاد به قدرت را نشان می‌دهد. در مورد اول با تصاحب مدرسه پس از رد شدن توسط دختری که او سعی در تحت تأثیر قرار دادن او داشت در مورد دوم به دلیل وسواس او در انتشار اطلاعیه‌های صبح و تصمیم‌گیری در مورد آنچه ارزش پخش در دبیرستان دارد. علاوه بر این، همان‌طور که در قسمت " Jenny Fromdabloc " نشان داده شده‌است، مشخص می‌شود که در میان چهار دوستش استیو رهبر گروهی است که به دوران دبستان می‌رسد، و راجر را وادار می‌کند تا استیو را "پادشاه نردهاً خطاب کند. . در اغلب موارد، زمانی که نقش او به عنوان رهبر گروه مورد تهدید قرار می‌گیرد، انگیزه استیو برای حفظ این موقعیت قدرت منجر به رفتارهای نامنظم مانند تحقیر دوستانش با اطلاعات شخصی یا سازشکارانه یا تهدید به خشونت فیزیکی علیه خود یا دیگران می‌شود. تقریباً در هر موردی خارج از دایره نزدیک دوستانش، موقعیت قدرت یا اقتدار استیو از او سلب می‌شود یا از او حذف می‌شود، یا در موارد نادر، مانند آنچه در «I am the Walrus» با او باقی می‌ماند.
در قسمت "طوفان!" هنگامی که فرانسین چندین مجله را در اتاق خواب استیو پیدا کرد، به نظر می‌رسید که استیو ممکن است برای آسیایی‌ها و زنان باردار، چه به صورت جداگانه یا حتی هر دو، فتیش داشته باشد. "Stanny Slickers II: The Legend of Ollie's Gold" و "Stan Time" همچنین به این نکته اشاره دارند که استیو یک فتیش برای زنان روباتیک دارد (در قسمتی، او سعی کرد از یک جاروبرقی قدیمی یک ربات زن بسازد در قسمت بعدی، یکی از ایده‌های فیلم پورنو استیو، دو زن را به تصویر می‌کشد که در حال بازی کردن و تبدیل شدن به روبات در جکوزی هستند. استیو دنبال زنان زیادی بوده اما گفته می‌شود که در آینده در قسمت «Roger Passes the Bar» به «سوپر همجنس‌گرا» تبدیل خواهد شد. استیو از قدم زدن هر یکشنبه لذت می‌برد. او آنها را "یکشنبه عنی" خود می‌نامد.
به غیر از راجر، استیو یک گروه کوچک از دوستان مدرسه دارد که مرتباً با آنها وقت می‌گذراند. پسرها اغلب در فعالیت‌هایی شرکت می‌کنند که بیشتر پسران نوجوان برای آن بزرگ شده‌اند، مانند مهمانی‌های خواب شبانه. گروه شامل:
دبی پراپرتیز () شرکت املاک و مستغلات اماراتی است، که در سال ۲۰۰۲ توسط شرکت دبی هولدینگ تأسیس شد.
برج ویژن () ساختمان اداری ۵۱ طبقه مستقر در شهر دبی، امارات متحده عربی است، که در سال ۲۰۱۱ احداث گردید.
گروه عرب مدیا یا گروه رسانه عرب () شرکت دولتی رسانه‌ای اماراتی است، که در سال ۲۰۰۵ توسط شرکت دبی هولدینگ تأسیس شد.
یونیورسال استودیو دبی‌لند () شرکت سرگرمی اماراتی است، که در سال ۲۰۰۷ با مشارکت شرکت‌های یونیورسال پیکچرز و دبی هولدینگ تأسیس شد.
کلیسای جامع کنسولاتا،Cathedral of the Consolata in Tehran همچنین به نام کلیسای جامع کاتولیک رومی تهران نیز شناخته می‌شود، یک کلیسای جامع کاتولیک در شهر تهران است که در آن از آیین لاتین یا رومی پیروی می‌کند. این کلیسا نباید با کلیسای جامع حضرت یوسف تهران، که آیین کلدانی در آن دنبال می‌شود، اشتباه گرفته شود.
این کلیسای جامع در نزدیکی سفارت ایتالیا در تهران قرار دارد. این کلیسا، کلیسای جامع اسقف‌نشین کاتولیک رومی تهران-اصفهان ("Archidioecesis Teheranensis-Hispahanensis Latinorum") است که در سال ۱۶۲۹ توسط پاپ اوربان هشتم بنیانگذاری شد.
کلیسای جامع کنسولاتا تحت مسئولیت شبانی اسقف سرکیس داویدیان است. با توجه به تنوع ملیت‌های مسیحیان در این شهر تهران، خدمات مذهبی را به زبان‌های مختلف ارائه می‌دهد.
دبی مدیا سیتی () شرکت سرگرمی اماراتی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
فرودگاه‌های تایلند () شرکت مدیریت فرودگاه تایلندی است، که در سال ۲۰۰۲ توسط وزارت ترابری تایلند تأسیس شد.
یوروتیوم () ساختمان اداری ۳۱ طبقه مستقر در شهر فرانکفورت است، که در سال ۱۹۹۹ احداث شد.
پیتر روشیچکا (; – ) دانشمند در زمینه رایانش توزیع‌شده اهل اسلواکی بود.
پیتر لودوود (; – ) دانشمند در زمینه فیزیک ماده چگال اهل بریتانیا بود.
پیتر هنسی (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، تاریخ‌نگار، و روزنامه‌نگار اهل بریتانیا است.
همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه داف کوپر و جایزه جرج اورول شده‌است.
پیر اندرو رینفرت (; – ) اقتصاددان، سیاستمدار، و خلبان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت و نشان ستاره برنزی شده‌است.
پینگ تی هو (; – ) تاریخ‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
پیوتر میگون (؛ زادهٔ ) پژوهشگر اهل لهستان است.
جابر اف. گوبریوم (؛ زادهٔ ۱۹۴۳) دانشمند جامعه‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا است.
جاروسلاو میلر (؛ زادهٔ ) تاریخ‌نگار، آموزشگر، و استاد دانشگاه اهل جمهوری چک است.
جاش تتریک (; – ) تاجر اهل ایالات متحده آمریکا است.
جان ایی. دنیس (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه آنالیز عددی اهل ایالات متحده آمریکا است.
جان ام. زیولکواسکی (؛ زادهٔ ) زبان‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا است.
جان آر.پی. فرنچ (; – ) روان‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان اس. تنر (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا است.
جان اس. هلیارد (; – ) آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان اسپرات (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا است.
جان اف هلیول (؛ زادهٔ ) اقتصاددان اهل کانادا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت و بورسیه رودز شده‌است.
جان اف. کلی (; – ) سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
گروه چاینا هوالا () شرکت دولتی الکترونیک چینی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
گروه ملی طلای چین () شرکت معدن چینی است، که در سال ۲۰۱۰ تأسیس شد.
جان هوپ فرانکلین (; – ) دانشور، تاریخ‌نگار، مؤلف، استاد اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری، کمک‌هزینه گوگنهایم، برنامه فولبرایت، و نشان اسپینگارن شده‌است.
جان اوچسندورف (؛ زادهٔ ۲۲ مه ۱۹۷۴) مهندس، تاریخ‌نگار، و مهندس سازه اهل ایالات متحده آمریکا است.
جان ایتول، بارون ایتول (؛ زادهٔ ) اقتصاددان اهل بریتانیا است.
جان بلومفیلد (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه فیزیولوژی ورزشی اهل استرالیا است.
جان بلوندی (; – ) دانشمند در زمینه سنگ‌شناسی اهل بریتانیا بود.
جان بی هیگنز (; – ) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان بیگریس (; – ) نقاش، و طراح اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان ترافاگان (؛ زادهٔ ) انسان‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا است.
جان توو (; – ) آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان تی. فسپرمن (; – ) اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان تیرمن (؛ زادهٔ ) نویسنده، دانشمند اهل ایالات متحده آمریکا است.
جان دبلیو دونی (; – ) رهبر (موسیقی)، آهنگساز، و نوازنده پیانو اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان دیاک (؛ زادهٔ ) آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا است.
جان رنزنبرینک (؛ زادهٔ ) کارشناس سیاسی اهل ایالات متحده آمریکا است.
جان سیلبر (; – ) سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان شارپلز (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا است.
جان کمانتا (; – ) اقتصاددان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان گارسید (؛ زادهٔ ) مهندس اهل بریتانیا است.
جان ماتولکا (; – ) نقاش، طراح، و تصویرگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان نایت (; – ) دیپلمات، و سیاستمدار اهل استرالیا بود.
جان نیکولسون (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل بریتانیا است.
یان فن دایکه (; – ) رقصنده، طراح رقص، مربی رقص و محقق آمریکایی و از پیشگامان رقص مدرن و معاصر بود.
فن دایکه از دانشگاه ویسکانسین-مدیسن با مدرک کارشناسی در رشته رقص فارغ‌التحصیل شد. او اولین کسی بود که در کالج هنر و علوم کلمبیا در برنامه کارشناسی ارشد هنر دانشگاه جرج واشینگتن در برنامه رقص پذیرفته شد. او در سال ۱۹۶۶ مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه جورج واشینگتن دریافت‌کرد. در سال ۱۹۸۹ به عنوان دانشجوی دکترا در دانشگاه کارولینای شمالی در گرینزبورو ثبت نام کرد و مدرکی در زمینه برنامه درسی و پایه‌های آموزشی گرفت.
در سال ۱۹۶۷ فن دایکه استودیوی رقص جورج تاون را با جان گمبل تأسیس‌کرد. در سال ۱۹۷۰ او به شهر نیویورک نقل مکان کرد و رقص مدرن را نزد مرس کانینگهام و در مدرسه مارتا گراهام و مدرسه آلوین نیکولایز مطالعه‌کرد.
او در سال ۱۹۷۲ به واشینگتن دی سی بازگشت و استودیوی خود را با نام «پروژه رقص» تأسیس کرد که به رهبر آموزش و اجرای رقص مدرن در دی سی تبدیل‌شد. "پروژه رقص" برای آموزش رقص مدرن با ارائه آموزش‌های فنی و فرصت‌های اجرا طراحی شد. او یک شرکت رقص مدرن به نام "Jan Van Dyke and Dancers" را تأسیس کرد که تورهای گسترده‌ای در سراسر ایالات متحده و اروپا داشت. ون دایک با شرکتش و همچنین به عنوان یک هنرمند انفرادی به اجرا می‌پرداخت.
در سال ۱۹۸۰، او توسط انجمن رقص متروپولیتن در اولین جوایز سالانه رقص برای کارش در منطقه دی. سی مورد تقدیر قرارگرفت. دو سال بعد او گروه رقص خود را به سانفرانسیسکو منتقل کرد و یکی از اعضای هیئت علمی استودیو "Footwork" شد. در سال ۱۹۸۵ او شرکت خود را منحل کرد و به لندن رفت تا در "مرکز رقص لابان" تدریس کند. او بعداً "پروژه رقص" را به "مکان رقص" تغییر نام داد و سازمان را به کارلا پرلو سپرد و "سازمان پروژه رقص" را دوباره در گرینزبورو، کارولینای شمالی در سال ۱۹۸۹ راه اندازی کرد، زمانی که کار بر روی مدرک دکتری خود را در دانشگاه کارولینای شمالی در گرینزبورو آغاز کرده‌بود.
کتاب او «رقص مدرن در دنیای پست مدرن» در سال ۱۹۹۲ منتشر شد. ون دایک به مدت بیست و سه سال در دانشگاه رقص تدریس کرد و از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱ به عنوان رئیس دپارتمان رقص خدمت کرد و قبل از اینکه استاد بازنشسته شود جانشین لری لاوندر شد.
جان هارولد برونوند (؛ زادهٔ ) انسان‌شناس، و جامعه‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا است.
جاناتان ساکس (; – ) ربی، سیاستمدار، متخصص الهیات، و استاد دانشگاه اهل بریتانیا بود.
جاناتان کوریل (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه کتاب آمریکا و برنامه فولبرایت شده‌است.
جاناتان گالاسی (؛ زادهٔ ۱۹۴۹) مترجم اهل ایالات متحده آمریکا است.
یوآنا تسیگلر (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه مدیریت راهبردی اهل لهستان است.
جانجا لالیچ (؛ زادهٔ ۱۹۴۵) جامعه‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا است.
جانی سوک (؛ زادهٔ ) وکیل اهل ایالات متحده آمریکا است.
جرالد ان. روزنبرگ (؛ زادهٔ ) نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است.
جرل کراوس (؛ زادهٔ) کارگردان هنری، هنرمند و نویسندۀ اهل ایالات متحده آمریکا است.
جرل کراوس در کالیفرنیای جنوبی به دنیا آمد. مادر او جویس کراوس و پدرش دکتر اتو کراوس بود. مادرش، جویس کراوس در مدرسۀ ادیسون در برکلی تحصیل کرد و پدرش، اتو کراوس استاد ممتاز فلسفه در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس بود. جرل در کالج پومونا تحصیل کرد و دانشجوی سال دومی مبادله شده از کالج سوارثمور بود. او گواهینامۀ École nationale supérieure des Beaux-Arts در پاریس، مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و محقق فولبرایت در مونیخ را دریافت کرد.
جروم چن (; – ) تاریخ‌نگار، و استاد دانشگاه اهل کانادا بود.
جروم روتز (؛ زادهٔ ) فیلسوف، و ریاضی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
جسی کیز (؛ زادهٔ ) معمار منظر، و برنامه‌ریز شهری اهل ایالات متحده آمریکا است.
جف اورلوفسکی (؛ زادهٔ ) فیلم‌بردار، و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است.
جفری توبین (؛ زادهٔ ) صاحب‌نظر، و روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است.
جفری رابرتز (; – ) تاریخ‌نگار اهل بریتانیا بود.
جفری گانگویچ (؛ زادهٔ ) عکاس، و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است.
جفری گیتمن (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است.
جفری ام. برادشو (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه علوم شناختی و علوم رایانه اهل ایالات متحده آمریکا است.
جک میدوز (; – ) اخترشناس اهل بریتانیا بود.
جک ناگل (؛ زادهٔ ) کارشناس سیاسی اهل ایالات متحده آمریکا است.
جورج ادگار اسلوسر (; – ) منتقد ادبی، زندگی‌نامه‌نویس، و روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جورج بالچ ویلسون (؛ زادهٔ ) آهنگساز، و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا است.
برج ویتری () ساختمان مسکونی ۷۵ طبقه مستقر در شهر پاناماسیتی، پاناما است، که در سال ۲۰۱۲ احداث گردید.
برج سلافه () ساختمان مسکونی ۷۶ طبقه مستقر در شهر دبی است، که در سال ۲۰۱۰ احداث گردید.
ژنگ یانگمن () به معنای واقعی کلمه «دروازه خورشید اوج» دروازه ای است در دیوار تاریخی شهر پکن. این دروازه در جنوب میدان تیان‌آنمن قرار دارد و زمانی از ورودی جنوبی شهر درونی محافظت می‌کرد. اولین بار در سال ۱۴۱۹ در طول سال ساخته شد.
برلینکا () نام غیررسمی لهستانی و روسی است که به بخش‌هایی از جاده رایشس‌اتوبان برلین-کونیگسبرگ ناتمام داده می‌شود، که یک پروژه آلمانی رایشس‌اتوبان قبل از جنگ جهانی دوم برای اتصال برلین با کونیگسبرگ در پروس شرقی بود. در اواخر دهه ۱۹۳۰، بخش‌های نزدیک به این دو شهر به پایان رسید، اما بخش بزرگ‌تر در بین آن‌ها به پایان نرسید. تقاضای آلمان در سال ۱۹۳۹ برای عبور از این جاده از طریق گذرگاه لهستان با وضعیت فراسرزمینی و امتناع لهستان از اجازه دادن به این امر، عنصر مهمی در تنش‌هایی بود که منجر به شروع جنگ جهانی دوم شد. پس از جنگ، جمهوری دموکراتیک آلمان، جمهوری خلق لهستان و منطقه کالینینگراد اتحاد جماهیر شوروی بقایای آن را به ارث بردند.
تیگران گیوکچیان (؛ ؛ ؛ زادهٔ ) مربی بسکتبال اهل ارمنستان است که در مسابقات قهرمانی فیبا اروپا برای کشورهای کوچک به همراه تیم ملی بسکتبال ارمنستان برندهٔ ۱ مدال طلا شد.
رایشس‌اتوبان () این سیستم آغازی بود از شبکه اتوبان‌های آلمان تحت کنترل آلمان نازی. طرح‌های قبلی برای آزادراههای با دسترسی کنترل‌شده در آلمان تحت جمهوری وایمار وجود داشت، و دو بزرگراه ساخته شده بود، اما هنوز کار روی بزرگراه‌های مسافت طولانی شروع نشده بود. پس از مخالفت قبلی با طرح‌های شبکه بزرگراهی، نازی‌ها پس از به قدرت رسیدن هیتلر آنها را پذیرفتند و پروژه را به عنوان ایده خود آدولف هیتلر ارائه کردند. آنها را «جاده‌های آدولف هیتلر» (آلمانی: die Straßen Adolf Hitlers) می‌نامیدند و به عنوان سهم عمده ای در کاهش بیکاری معرفی می‌شدند. دلایل دیگر این پروژه شامل توانمند ساختن آلمانی‌ها برای کاوش و قدردانی از کشورشان بود، و یک عنصر زیباشناختی قوی در اجرای پروژه تحت حکومت رایش سوم وجود داشت. کاربردهای نظامی، اگرچه به میزان کمتری از آنچه اغلب تصور می‌شد. بنای یادبود دائمی رایش سوم که اغلب با اهرام مقایسه می‌شود. و ترویج عمومی اتومبیلرانی به عنوان یک مدرنیزه شدن که به خودی خود کاربردهای نظامی داشت.
نکستگ () شرکت فناوری اطلاعات آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
وسترپلاته () یک شبه‌جزیره در گدانسک، لهستان، واقع در ساحل دریای بالتیک دهانه ویستولای مرده (یکی از مصب دلتای ویستولا پایرود)، در کانال بندر گدانسک. از سال ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۹ این مکان محل یک انبار ترانزیت نظامی لهستانی (WST) بود که در محدوده شهر آزاد ایالت آزاد دانتسیش (اکنون گدانسک) بود.
جاناتون میلتون نلسون (؛ زادهٔ ۱۹۵۶) سرمایه‌دار و کارآفرین اهل ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۸۹ شرکت پراویدنس اکوتی را تأسیس کرد.
حزب آلمانی سودتنلند () توسط کنراد هنلاین با نام ("جلویه میهن آلمانی سودتنلند") در ۱ اکتبر ۱۹۳۳ ایجاد شد، چند ماه پس از اینکه نخستین جمهوری چکسلواکی را غیرقانونی کرد.
گارد ایرلندی () گردان پیاده‌نظام زیرمجموعه نیروی زمینی بریتانیا و تحت امر لشکر گارد بریتانیا است، که در سال ۱۹۰۰ تأسیس شد.
اتحاد نظامی انگلیس-لهستان () اتحاد نظامی بین پادشاهی متحده بریتانیا و جمهوری دوم لهستان توسط توافقنامه انگلیسی-لهستانی در سال ۱۹۳۹، با پیوست بعدی در سال‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۴۴، برای کمک متقابل در مورد تهاجم نظامی از آلمان، همان‌طور که در یک پروتکل مخفی مشخص شده‌است.
پس از اشغال پراگ توسط آلمان در مارس ۱۹۳۹ با نقض توافقنامه مونیخ، دولت چمبرلین در بریتانیا به دنبال حمایت شوروی و فرانسه برای یک جبهه صلح بود. هدف این بود که با تضمین استقلال لهستان و رومانی از تجاوز بیشتر آلمان جلوگیری کند. با این حال، استالین از حمایت شوروی برای تضمین‌ها خودداری کرد، مگر اینکه بریتانیا و فرانسه ابتدا یک اتحاد نظامی با اتحاد جماهیر شوروی منعقد کنند. اگرچه کابینه بریتانیا تصمیم گرفت به دنبال چنین اتحادی باشد، اما مذاکره‌کنندگان غربی در مسکو در اوت ۱۹۳۹ فاقد فوریت بودند. گفتگوها توسط دیپلمات‌هایی که اختیار کمی داشتند، مانند ویلیام استرنگ، دستیار معاون وزیر، ضعیف و کند انجام شد. استالین همچنین بر تضمین بریتانیا و فرانسه به فنلاند، کشورهای بالتیک، لهستان و رومانی در برابر تجاوز غیرمستقیم آلمان پافشاری کرد. با این حال، این کشورها از اینکه مسکو می‌خواهد آنها را کنترل کند، هراس داشتند. اگرچه هیتلر تهدیدات علیه لهستان را تشدید می‌کرد، لهستان که از ترس اینکه هرگز سربازان شوروی را ترک نکنند اجازه عبور از مرزهای خود را نداد. مایکل جابارا کارلی، مورخ، استدلال می‌کند که انگلیسی‌ها آنقدر به ضد کمونیسم پایبند بودند که به استالین اعتماد نداشتند.
در همین حال، بریتانیای کبیر و اتحاد جماهیر شوروی به‌طور جداگانه در مذاکرات محرمانه با آلمان شرکت داشتند. در نهایت استالین جذب یک معامله بسیار بهتر توسط هیتلر شد که کنترل بیشتر اروپای شرقی را در دست داشت و تصمیم گرفت پیمان مولوتوف-ریبنتروپ را امضا کند.
لشکر گارد بریتانیا () لشکر پیاده‌نظام زیرمجموعه نیروی زمینی بریتانیا است، که در سال ۱۹۶۸ تأسیس شد.
اتحاد فرانسه-لهستان () اتحاد نظامی بین جمهوری دوم لهستان و جمهوری سوم فرانسه بود که بین اوایل دهه ۱۹۲۰ و شروع جنگ جهانی دوم فعال بود. قراردادهای اولیه در فوریه ۱۹۲۱ امضا شد و به‌طور رسمی در سال ۱۹۲۳ اجرایی شد. در دوره میان‌دوجنگ اتحاد با لهستان یکی از سنگ بنای سیاست خارجی فرانسه بود.
ناتالین چیلینگیریان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال ارمنی‎‌تبار اهل لبنان است.
در کیهان‌شناسی فیزیکی دوره وحدت بزرگ یا دورهٔ یکپارچگی بزرگ ()؛ با فرض اینکه توصیف طبیعت بر پای ی نظریه وحدت بزرگ تعریف شود، دورهٔ تکامل جهان اولیه پس از دوره پلانک بود که در حدود ۱۰−۴۳ ثانیه پس از بیگ بنگ شروع شد، که در آن درجه گرمای کیهان با دمای مشخصه نظریه‌های یکپارچه بزرگ قابل مقایسه بود. اگر انرژی "وحدت بزرگ" ۱۰۱۵ الکترون‌ولت در نظر گرفته شود، این مربوط به دماهای بالاتر از ۱۰۲۷ کلوین است. در این دوره، سه برهمکنش اساسی از چهار نیرو - الکترومغناطیس، نیروی هسته‌ای قوی، و نیروی هسته‌ای ضعیف - به‌عنوان نیروهای بنیادی تیروی هسته‌ای یکپارچه شدند. گرانش در پایان دوره پلانک از نیروی الکتروهسته‌ای جدا شده بود. در دوران اتحاد بزرگ، ویژگی‌های فیزیکی مانند جرم، بار، مزه و بار رنگ و بار فیزیک بی‌معنی بود.
"عصر اتحاد بزرگ" تقریباً 10−36 ثانیه پس از انفجار بزرگ به پایان رسید. در این مرحله چندین رویداد کلیدی رخ داد. نیروی هسته‌ای قوی از دیگر نیروهای اساسی جدا شد. این امکان وجود دارد که بخشی از این فرایند فروپاشی، روال پایستگی تعداد باریون را نقض کرده و مقدار کمی ماده را نسبت به پادماده افزایش داده باشد (به باریون‌زایی مراجعه شود). همچنین تصور می‌شود که این انتقال فاز باعث ایجاد فرایند تورم کیهانی شده‌است که بر توسعه جهان در طول دوره تورمی بعدی مسلط بود.
برج رافال () ساختمان مسکونی اداری ۷۰ طبقه مستقر در شهر ریاض است، که در سال ۲۰۱۳ احداث گردید.
برج کایان () ساختمان مسکونی ۷۳ طبقه مستقر در شهر دبی، امارات متحده عربی است، که در سال ۲۰۱۳ احداث گردید.
ایست پاسیفیک سنتر () ساختمان اداری ۸۵ طبقه مستقر در شهر فوتیان، شنژن، چین است، که در سال ۲۰۱۰ احداث گردید.
برج میلنیوم دبی () ساختمان مسکونی ۶۰ طبقه مستقر در شهر دبی، امارات متحده عربی است، که در سال ۲۰۰۶ احداث گردید.
مارینا پیناکل () ساختمان مسکونی ۷۷ طبقه مستقر در شهر دبی، امارات متحده عربی است، که در سال ۲۰۱۱ احداث گردید.
تاگوهی گریگوریان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست دروازه‌بان اهل ارمنستان است.
النی خدابخشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان پیونیک و باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده‌است.
گایانه ساروخانیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست دروازه‌بان اهل ارمنستان است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده‌است. نخستین بازی ملی خود در چهارچوب در تاریخ ۲ اکتبر ۲۰۱۹ در در مقابل تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان سوئد انجام داده‌است.
تاتویک موسسیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل ارمنستان است.
نلی پارسادانیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است.
آنوش آراکلیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به گُلز-آسریان اشاره کرد.
کریستینه پاپیکیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست دروازه‌بان اهل ارمنستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شیراک-هومنمن اشاره کرد.
کاترین ملکونیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است.
سدا هاکوبیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است.
ایمی کاراپتیان ( زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست فوروارد اهل ارمنستان است.
میلنا آصلانیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است.
زابل هامپاریان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است. وی خواهر آرنی هامپاریان می‌باشد.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به SoCal. اشاره کرد.
سوسانا بادالیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان و تیم ملی فوتبال زنان ارمنستان بازی کرده‌است. .
ماریام هاکوبیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است.
دوین دردریان ( زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است.
نلی خالاتیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان ایروان، باشگاه فوتبال زنان آنی-۱، باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت و باشگاه فوتبال زنان پیونیک اشاره کرد.
مری قازاریان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است.
آناهید کاراخانیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان تیم ملی فوتبال زنان ارمنستان بازی کرده‌است.
آنیوتا گالستیان ( زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان پیونیک اشاره کرد.
سوفیک توروسیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل ارمنستان است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال زنان ارمنستان و تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده‌است.
سیوزانا سیرکانیان ( زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست دروازه‌بان اهل ارمنستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به Medyk Konin و باشگاه فوتبال زنان پیونیک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان ارمنستان بازی کرده‌است. نخستین بازی ملی خود در چهارچوب مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۲۳ در تاریخ ۳۰ نوامبر ۲۰۲۱ در ایروان در مقابل نروژ انجام داده‌است.
آرمینه مسروپیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است.
کارین نالباندیان (؛ زادهٔ ) داور فوتبال اهل ارمنستان است که بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۹ میلادی فعالیت می‌نمود.
وی در ۲۷ اوت ۱۹۶۴ در ارمنستان به دنیا آمد.
تاتویک مانوکیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است.
اورنیا آلپسوی (زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان-آلمان است.
آق سنقر برسقی () اتابک موصل از ۱۱۱۳–۱۱۱۴ و مجدداً از سال ۱۱۲۴–۱۱۲۶ میلادی بود.
وی مملوک خاندان برسقی و نماینده مودود، اتابک موصل، در دربار سلطان سلجوقی، محمد یکم، بود. پس از قتل مودود توسط یکی از حشاشین در مسجد دمشق در ۲ اکتبر ۱۱۱۳، سلطان سلجوقی آق سنقر را به عنوان جانشین وی انتخاب کرد. همچنین سلطان سلجوقی به وی و دیگر امیرانش در شام دستور ادامه جهاد علیه دولت‌های صلیبی و صلیبیون را صادر کرد. آق سنقر حملاتی را به کنت‌نشین ادسا در آوریل و مه ۱۱۱۵ ترتیب داد. پس از رد درخواست وی توسط حاکم ارتقی ماردین، ایلغازی، آق سنقر به قلمروی وی یورش برد اما در جنگ در مقابل ایلغازی شکست خورد. پس از این شکست جایگاه خود را در موصل از دست داد و جویوش بیگ به عنوان اتابک موصل انتخاب شد.
آق سنقر در سال ۱۱۲۴ بار دیگر به عنوان اتابک موصل انتخاب شد. در این زمان، بالدوین دوم اورشلیم، ژوسلین یکم ادسا و به همراه دیگر فرماندهان صلیبی، حلب را در اکتبر ۱۱۲۴ محاصره کردند. قاضی حلب، ابن خشاب از آق سنقر برای مقابله با صلیبیون کمک خواست. در سال ۱۱۲۵، وی بار دیگر حلب به قلمرو سلاجقه ضمیمه کرد. برسقی همچنین به قلمروی شاهزاده‌نشین انطاکیه یورش برد و نیروهای متحد صلیبی را وادار به محاصره کرد. او طغتکین را در نبرد اعزاز در ۱۱۲۵ همراهی کرد اما در این جنگ از صلیبیون شکست خورد. پس از این شکست، بالدوین توانست دخترش لوتا و ژوسلین ادسا را آزاد کند.
در ۲۶ نوامبر ۱۱۲۶ برسقی توسط تیمی از اسماعیلیان نزاری در مسجد جامع موصل زخمی شد.
نبرد اعزاز ()، نبردی است میان نیروهای صلیبی به رهبری بالدوین دوم اورشلیم و ژوسلین یکم ادسا و نیروهای متحد سلجوقی و آل ارتق به رهبری آق سنقر برسقی و طغتکین که با پیروزی صلیبیون و شکست نیروهای مسلمان همراه بود.
لوون یکم (؛ 1080 – ) پنجمین پادشاه از پادشاهی ارمنی کیلیکیه بود که بین سال‌های ۱۱۲۹ تا ۱۱۳۷ حکمرانی نمود. وی پسر کنستانتین یکم، شاهزاده ارمنستان و متعلق به دودمان روبنی بود.
او یاد گرفت که از خصومت های آشکار و در عین حال مهار شده بین امپراتوری بیزانس و حکومت های صلیبی ادسا و انطاکیه استفاده کند. بیشتر موفقیت‌های او از اشغال پیش از بیزانس به تهدید زنگی (اتابگ موصل) از حلب و فقدان حکومت مؤثر فرانک‌ها، به‌ویژه در شاهزاده انطاکیه بود.
او حکومت خود را بر دشت های کیلیکیا و حتی سواحل مدیترانه گسترش داد. در زمان او، روابط بین ارمنی ها و فرانک ها (صلیبی ها)، دو متحد سابق، همیشه مانند گذشته مؤدبانه نبود: یکی از دلایل اصلی اختلاف بین آنها مالکیت دژهای آمانوس جنوبی و همسایگان بود.
لئو پس از دعوت به جلسه ای توسط امپراتور بیزانس جان دوم کومننوس، که به وعده دروغین صلح سوگند خورده بود، اسیر شد.
محاصره ادسا () در اکتبر-نوامبر ۱۱۴۶، تلاشی بود از جانب ژوسلین دوم، کنت ادسا، برای فتح مجدد شهر ادسا که در سال ۱۱۴۴ توسط نیروهای عمادالدین زنگی تصرف شده بود. نیروهای صلیبی تحت فرمان ژوسلین و بالدوین مارش موفق به تصرف شهر شدند اما از رسیدن به قلعه شهر بازماندند تا آن که امیر جدید زنگی، نورالدین زنگی، محاصره قلعه ادسا شکست و بار دیگر شهر را تصرف کرد. پس از فتح شهر، جمعیت مسیحی شهر به دستور نورالدین زنگی کشته و از دیوارهای شهر آویزان شدند. این محاصره پایانی برای کنت‌نشین ادسا بود.
پس از نخستین جنگ صلیبی و شکل‌گیری دولت‌های صلیبی (پادشاهی اورشلیم، شاهزاده‌نشین اَنطاکیه، کنت‌نشین طِرابلساین کنت‌نشین دیرتر از سایر دولت‌های صلیبی و در سال ۱۱۰۲ توسط رِیْمون سَنْ‌ژیل تأسیس شد. و کنت‌نشین اِدسا)، موج‌های جدید از حملات مسیحیان برای بسط و توسعهٔ قلمروی دولت‌های صلیبی آغاز شد. با وجود شکست صلیبیون در جنگ صلیبی سال ۱۱۰۱ در آناتولی، سایر جنگ‌های صلیبی از جمله جنگ صلیبی نروژی، ونیزی، و جنگ صلیبی سال ۱۱۲۹ با موفقیت همراه بود و مناطقی همچون صیدا، صور و بانیاس به قلمروی دولت‌های صلیبی ضمیمه و دمشق تحت امر خاندان بوری نیز خراجگزار صلیبیون شد. در مناطق شمالی درگیری پیرامون حلب و کنت‌نشین ادسا نیز ادامه یافت؛ چراکه صلیبیون درصدد بودند با حفظ ادسا ارتباط غرب با شرق جهان اسلام را قطع و از این طریق امنیت پادشاهی ارمنی کیلیکیه و شاهزاده‌نشین انطاکیه را تأمین کنند. علاوه بر اراضی مقدس و شام، دامنهٔ حملات صلیبیون در نیمهٔ نخست قرن ۱۲ به جنوب نیز کشیده شد؛ در سال ۱۱۱۸ صلیبیون به فرماندهی بالْدِوین یکم، پادشاه اورشلیم، به مصر — که تحت حاکمیت خلافت فاطمیان بود — و در سال ۱۱۱۹ به‌طور منظم به آن سوی رود اردن حمله کردند.
اختلافات میان کنت ادسا با کنت طرابلس و شاهزاده انطاکیه و همچنین مرگ ناگهانی فولک، موقعیت مناسبی برای اتابک زنگی موصل فراهم کرد تا بتواند جنگ خود را علیه دشمنانش و صلیبیون آغاز کند. عمادالدین زنگی فرزند آق سَنقر الحاجِب، فرمانده ترک و حاکم حلب در دورهٔ ملکشاه سلجوقی، بود که در سال ۱۰۹۴ به جرم خیانت توسط تتش به قتل رسید. عمادالدین که در آن ایام که ۱۰ سال بیشتر نداشت، به موصل رفت و کربغُا، اتابک موصل، سرپرستی او را برعهده گرفت و او را بزرگ کرد. پس از مرگ کربغا در سال ۱۱۰۲ و آغاز جنگ میان اتابکان سلجوقی جزیره و شام بر سر موصل، عمادالدین توانست بر سایر رقبا پیروز شود و کنترل موصل را در سال ۱۱۲۷ دست بگیرد. پس از موصل، زنگی توانست کنترل حلب (۱۱۲۸) و حماة (۱۱۳۰) را دست بگیرد تا توجه او به دمشق معطوف شود.در سال ۱۱۳۰، عمادالدین زنگی با تاج الملوک بوری، اتابک دمشق، علیه صلیبیون متحد شد اما فتح حماة و محاصره کردن حمص، اتحاد میان اتابکان دمشق و زنگی از میان رفت. تلاش‌های مکرر او برای فتح دمشق با شکست روبه‌رو شد اما حملات او تلفات سنگینی به شهر دمشق وارد کرد. به علت ضعف ناشی از حملات مکرر امیر زنگی، سقوط دمشق محتمل به نظر می‌رسید. در این شرایط اتابک دمشق، معین‌الدین اُنُر، که نگران سقوط دمشق بود، سفیر خود، اُسامة بن مُنْقِذ، را به اورشلیم فرستاد تا بتواند حمایت و کمک صلیبیون را برای مقابله با خطر زنگی جلب کند. پادشاه اورشلیم که نمی‌خواست شاهد توسعهٔ قدرت زنگی به قلمروی لاتین باشد، با اتحاد میان اورشلیم و دمشق موافقت کرد. عمادالدین زنگی که این اتحاد را مانعی برای رسیدن به دمشق می‌دید، توجه خود را معطوف امور بین‌النهرین و جزیره کرد تا تهدید او موقتاً خاموش شود.برای برقراری این اتحاد، معین‌الدین انر کنترل بانیاس را به صلیبیون واگذار کرد.
پس از فتح حلب توسط عمادالدین زنگی، ارتقیان (آل ارتق) همچون اتابکان دمشق نگران توسعه‌طلبی بیش از پیش زنگیان در شام و جزیره شوند. آنها که پیشتر دشمن صلیبیون بودند و توانسته بودند آنها را در نبردهایی همچون نبرد حَرّان و دشت خون شکست دهند، پس از غارت کنت‌نشین ادسا در ۱۱۲۰، سرانجام با صلیبیون صلح کردند. این شرایط سبب شد تا در اواخر سال ۱۱۴۴، قرا ارسلان، بیگ حِصن کَیفا، ـ که از نوادگان سُکمان بود ـ با ژوسلین دوم کنت ادسا متحد شود تا با همراهی یکدیگر جنگی را علیه حلب آغاز کنند. با توافق طرفین، ژوسلین به همراه نیروهایش از ادسا خارج و عازم تل باشر شد تا به نیروهای ارتقی بپیوندد. عمادالدین که در این زمان به واسطهٔ شرایط دولت‌های صلیبی برتری نسبی در شام داشت، با اطلاع از حرکت ژوسلین و نیروهایش به سمت تل باشر، به سرعت عازم ادسا شد و این شهر را در ۲۸ نوامبر ۱۱۴۴ محاصره کرد. ژوسلین با اطلاع از خبر محاصره شدن ادسا، از سایر دولت‌های صلیبی تقاضای کمک کرد؛ رِیْموند پواتیه، شاهزاده انطاکیه، نیز که در این زمان با نیروهای بیزانس درگیر بود، درخواست ژوسلین نادیده گرفت و ملکه مِلیسانْد نیز که نائب حکومت فرزندش در اورشلیم بود، نیروهای کمکی خود را به رهبری مانسِس هیِرژ و فیلیپ مایْلی عازم کرد اما آنها نتوانستند به موقع به ادسا برسند. شهر ادسا از استحکامات دفاعی خوبی برخوردار بودرهبری شهر در زمان محاصره را هیو، اسقف اعظم ادسا، به همراه اسقف باسیل بر شومنا و اسقف ژان برعهده داشت اما ژوسلین به همراه بیشتر نیروهایش در تل باشر مستقر بود. در شب ۲۳ دسامبر، نیروهای ترک و کرد زنگی از دیوارها به درون شهر رخنه کردند و توانستند شهر را به تصرف خود درآوردند. بدین ترتیب نخستین دولت صلیبی پس از ۴۶ سال سقوط کرد تا دیگر دولت‌های صلیبی در معرض خطر قرار گیرند. با سقوط ادسا، ژوسلین دوم همچنان به حفظ بقایای دولت خود به مرکزیت تل باشر ادامه داد، هرچند به مرور زمان سرزمین و قلمرو باقی‌مانده‌اش توسط مسلمانان فتح یا به بیزانسی‌ها فروخته شد.در سال ۱۱۴۶ و با قتل عمادالدین، ژوسلین برای بازپس‌گیری ادسا اقدام کرد. نیروهای صلیبی تحت فرمان ژوسلین و بالدوین مارش موفق به تصرف شهر شدند اما از رسیدن به قلعه شهر بازماندند تا آن که امیر جدید زنگی، نورالدین زنگی، محاصره قلعه ادسا شکست و بار دیگر شهر را تصرف کرد. پس از فتح شهر، جمعیت مسیحی شهر به دستور نورالدین زنگی کشته و از دیوارهای شهر آویزان شدند. این محاصره پایانی برای کنت‌نشین ادسا بود.
خبر سقوط ادسا تأثیر عمیقی بر مسیحیان و نیز مسلمانان گذاشت؛ تمثال شکست‌ناپذیر صلیبیون درهم شکست و نسل جدید مسلمانان که ماهیتی جاویدان برای دولت‌های صلیبی متصور بودند، مجدداً به فکر فرو رفتند. زنگی که نخستین شخصی بود که یک دولت صلیبی را برانداخته است، لقب «"مدافع مذهب"» و «"المالک المنصور"» را دریافت کرد. هرچند شرایط موصل سبب شد تا او ادامه پیشروی در قلمروی باقی‌ماندهٔ ادسا و همچنین انطاکیه را متوقف و عازم خانه شود و و بار دیگر به وضعیت دمشق بپردازد. با این حال، وی در سال ۱۱۴۶ م توسط یک برده کشته و پسرانش نورالدین در حلب و سیف‌الدین غازی در موصل جانشین او شدند.
بئاتریس سائونه ()، کنتس ادسا از سال ۱۱۳۴ تا ۱۱۵۰ میلادی بود. همسر نخست وی، ویلیام زادانا، بود که در سال ۱۱۳۲/۱۱۳۳ درگذشت تا کنترل و اداره قلعه سائونه در شاهزاده‌نشین انطاکیه به همسرش برسد. بئاتریس پس از آن با ژوسلین دوم، کنت ادسا ازدواج کرد و از وی صاحب ۳ فرزند شد. پس از سقوط ادسا و اسیر شدن ژوسلین، وی برای واگذاری مناطق باقی‌مانده کنت‌نشین سقوط کرده ادسا به امپراتوری بیزانس، با امپراتور آن مذاکره کرد. پس از توافق میان طرفین و واگذاری قلعه‌ها به امپراتوری، وی به همراه فرزندانش به سائونه رفتند و در آنجا مستقر شدند.
جنگ برست () Brestskaia krepost; عنوان جشنواره: قلعه برست) یک فیلم جنگی ۲۰۱۰ روسیه و بلاروس است که دفاع ژوئن ۱۹۴۱ از قلعه برست در برابر نیروهای مهاجم ورماخت در مراحل آغازین عملیات بارباروسا، عملیات آلمان نازی دراتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی طی جنگ جهانی دوم را بازگو می‌کند.
ببر سفید () یک فیلم جنگی روسی محصول ۲۰۱۲ به کارگردانی کارن شاخنازاروف و نویسندگی مشترک با الکساندر بورودیانسکی بر اساس رمان تانکیست، ili "Belyy tigr" (خدمه تانک، تانکر یا ببر سفید) اثر رمان‌نویس روسی ایلیا بویاشوف است. این فیلم در مورد یک فرمانده تانک شوروی بشدت مجروح در جبهه شرقی (جنگ جهانی دوم) است که با ردیابی و نابود کردن یک تانک مرموز و شکست‌ناپذیر نازی که سربازان شوروی آن را "ببر سفید" می‌نامند وسواس زیادی پیدا می‌کند. شوروی تانک جدید و قدرتمندتر تی-۳۴ را طراحی کرد و به فرمانده تانک وظیفه انهدام ببر سفید را محول کرد.
کاتاژینا کبرو (۲۶ ژانویه ۱۹۸۹–۲۱ فوریه ۱۹۵۱) مجسمه‌ساز آوانگارد لهستانی و نماینده برجسته جنبش سازه‌گرایی در لهستان بود. او پیشگام مجسمه‌سازی انتزاعی چند بعدی بود و با رد زیبایی‌شناسی و برای یک‌پارچگی ریتم فضا و تصویر پیشرفت‌های علمی در هنر بصری با جدیت کوشید. او در مسکو در خانواده‌ای با میراثی آلمانی و روسی به دنیا آمد. در دهه ۱۹۲۰ به لهستان مهاجرت کرد جایی که بیشترین آثارش را در آنجا آفرید. او به همراه همسرش ولادیسلاو استرزمینسکی با ترکیب عناصر پیش‌ساخته و محصولات صنعتی یا ساخته دست بشر، مجسمه ساخت و بر روی مفهوم فضا کار کرد.
کاتاژینا کبرو در ۲۶ ژانویه ۱۹۸۹ در مسکو در زمان امپراتوری روسیه در یک خانواده چندفرهنگی به دنیا آمد. پدرش نیکولای الکساندر مایکل فون‌کوبرو از آلمانی‌های بالتیک اهل لتونی امروزی بود و مادرش اوگنیا روزانوف روس بود. او سال‌های اولیه زندگی‌اش را در شهر ریگا گذراند، سپس در سال ۱۹۱۵ با خانواده‌اش به مسکو رفت. از سال ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۰ در مدرسه نقاشی، مجسمه‌سازی و معماری مسکو درس خواند. او در کنار کازیمیر مالویچ، اولگا روزانووا، ولادیمیر تاتلین و الکساندر رودچنکو عضو اتحادیه هنرمندان مسکو بود.
او در سال ۱۹۲۰ با ولادیسلاو استرزمینسکی هنرمند لهستانی ازدواج کرد و در آغاز سال ۱۹۲۲ به لهستان گریخت و در سال ۱۹۲۴ تابعیت لهستانی گرفت. این زوج ابتدا در شهر کوچک چکوچینی زندگی خود را شروع کردند و بعد از آن به شهر کولوشکی رفتند و به عنوان معلم کار خود را آغاز کردند. کوبرو در سال ۱۹۲۶ با چند نفر از معماران، گروه پراسنس را بنیان گذاشت ولی در سال ۱۹۲۹ به خاطر اختلاف نظر این گروه را ترک کرد.
کاتارزینا کوبر بعداً همراه با استرزمینسکی نقاش، هنریک استاژوسکی و یان برژکوفسکی و یویلیان پژیبوش شاعر، گروهی را ایجاد کرد که در ابتدا به عنوان هنرمندان انقلابی یا آوانگارد واقعی شناخته می‌شد. او نقش مهمی در تأسیس موزه هنر در شهر لودز داشت. او و همسرش در سال ۱۹۳۲ به گروه ابسترکشن کرییشن پیوستند. او در سال ۱۹۳۷ به همراه ژان آرپ، مارسل دوشان و لازلو موهولی-ناگی مانیفست ابعادگرا را منتشر کرد.
نلی سوانی شاهنازاریان (؛ زادهٔ )، نثرنویس اهل ارمنستان است.
وی در ۲ ژانویه ۱۹۵۲ در جوجوان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان است و در فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان نیز فعالیت می‌کند. وی برنده جوایزی همچون مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان شد.
سوپر کُنترا یک بازی ویدئویی در سبک شوتم آپ است که توسط شرکت کونامی برای نخستین بار در دسامبر ۱۹۸۷ برای دستگاه سکه‌ای آرکید ساخته و منتشر شده بود. این بازی دنباله‌ای بر نسخهٔ اولیه "کنترا" و بخشی از مجموعه بازی‌های "کنترا" به‌شمار می‌رود. شخصیت‌های نسخهٔ پیشین، بیل ریزر و لنس بین در این قسمت نیز حضور دارند که برای خنثی‌سازی یک حملهٔ دیگر از سوی بیگانه‌ها و شاهین سرخ شرور فرستاده می‌شوند.
بعدها نسخهٔ سازگارشده‌ای از این بازی تحت نام کوتاه شده سوپر سی در آمریکای شمالی، و عنوان پروبوتکتور ۲: بازگشت نیروهای شیطانی در مناطق پال برای سیستم سرگرمی نینتندو عرضه شد. هر دو نسخه آرکید و ان‌ای‌اس از زمان انتشار اولیه خود، یکبار دیگر برای پلتفرم‌های مختلف دیگری منتشر شدند.
لوپوس پرنیو به انگلیسی:Lupus pernio یک ضایعه برآمده و سفتِ مزمن در پوست است که اغلب بنفش رنگ است. این ضایعه روی بینی، گوش، گونه، لب و پیشانی دیده می‌شود. این ضایعه پاتوگنومونیکِ سارکوئیدوز است."James, William D. ; Berger, Timothy G. ; et al. (2006). Andrews' Diseases of the Skin: clinical Dermatology. Saunders Elsevier. ISBN 0-7216-2921-0."نام «لوپوس پرنیو» یک نام‌گذاری اشتباه است، زیرا از نظر میکروسکوپیک این بیماری نوعی ارتشاح گرانولوماتوز را نشان می‌دهد و ویژگی‌های لوپوس یا پرنیو را ندارد."Rapini, Ronald P. ; Bolognia, Jean L. ; Jorizzo, Joseph L. (2007). Dermatology: 2-Volume Set. St. Louis: Mosby. ISBN 978-1-4160-2999-1."
میزان بهبودی و برطرف شدنِ لوپوس پرنیو بسیار کم است.
لوپوس پرنیو و اریتم ندوزوم تظاهرات جلدی سارکوئیدوز هستند که ممکن است به عنوان علامتی برای همراه بودن با کاردیومیوپاتی متسع شناخته شوند، به ویژه در کاردومیوپاتی همراه با انسداد قلبی، تأخیر در هدایت داخل بطنی، یا تاکی کاردی ونتریکولار.
مقابله یک فیلم درام-دلهره‌آور فرانسوی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی فرانسوا والابا بازی ژول پلیسیه، ژرمی دووال، کاریدجا توره و لولا لولان است.
این فیلم دربارهٔ پسری جوانی به نام آشیل است که در یک خانواده ثروتمند بزرگ می‌شود که قربانی حمله و تجاوز می‌شود و …
بوت لودر یا برنامه راه‌انداز یک برنامه رایانه‌ای است که کارش راه‌اندازی رایانه است.
هنگامی که یک رایانه خاموش است، نرم‌افزارهای خود مانند سامانهٔ پایا/پایه، نرم‌افزارهای کاربردی و داده‌ها را روی حافظهٔ پایدار نگه می‌دارد. هنگامی که رایانه روشن می‌شود، یک سامانهٔ پایا یا یک راه‌انداز در حافظهٔ ناپایدار در دسترس نیست. پس، نخست، رایانه یک برنامهٔ کم‌وبیش کوچک که در حافظه‌ی تنها خواندنی (ئی‌ئیپ‌رام یا حافظه فلش) نگهداری می‌شود را همراه با داده‌هایی که برای ارزش‌دهی آغازین حافظهٔ ناپایدار نیاز دارد فراخوانی می‌کند. برای دسترسی به حافظهٔ پایدار (پرونده‌ی دستگاهی) یا دستگاه‌هایی که با کمک آن‌ها می‌توان برنامه‌ها و داده‌های سامانهٔ پایه را در حافظهٔ ناپایدار بارگذاری کرد.
شاتر چرخشی یا شاتر غلتشی روشی برای گرفتن تصویر است که در آن یک عکس ثابت (در دوربین عکاسی) یا هر فریم از یک فیلم (در یک دوربین فیلمبرداری) نه با گرفتن یک عکس فوری از کل‌صحنه در یک لحظه در زمان، بلکه بیشتر با جاروب سریع در سراسر صحنه، به صورت عمودی یا افقی گرفته می‌شود. به عبارت دیگر، تمام قسمت‌های تصویر صحنه دقیقاً در یک لحظه ثبت نمی‌شوند. (اگرچه، در حین پخش، کل تصویر صحنه به یکباره نمایش داده‌می‌شود، گویی یک لحظه در زمان را نشان می‌دهد) این باعث ایجاد اعوجاج قابل‌پیش‌بینی در اجسامی با حرکت-سریع یا فلاش‌های سریعِ نور می‌شود. این در تضاد با «شاتر سراسری» است که در آن کل کادر در همان لحظه ثبت‌می‌شود.
شاتر چرخشی می‌تواند مکانیکی یا الکترونیکی باشد.Shutter Operations for CCD and CMOS Image Sensors Kodak مزیت این روش این است که حسگر تصویر می‌تواند به جمع‌آوری فوتون‌ها در طول فرایند اکتساب ادامه دهد، بنابراین حساسیت را به‌طور مؤثر افزایش‌می‌دهد. این در بسیاری از دوربین‌های دیجیتال و فیلمبرداری با استفاده از سنسورهای سیماس یافت می‌شود. این اثر در هنگام تصویربرداری از شرایط شدید حرکت یا چشمک زدن سریع نور بیشتر قابل توجه است. در حالی که برخی از حسگرهای سیماس از شاتر سراسری استفاده می‌کنند، اکثریت موجود در بازار مصرف از شاتر چرخشی استفاده می‌کنند.
سی‌سی‌دیها (افزاره‌های بار-جفت‌شده) جایگزین حسگرهای سیماس هستند که عموماً حساس‌تر و گران‌تر هستند. دوربین‌های مبتنی بر CCD اغلب از شاترهای سراسری استفاده می‌کنند، که یک عکس فوری می‌گیرند که نشان‌دهنده یک لحظه در زمان است و بنابراین از حرکات مصنوعی ناشی از شاتر چرخشی رنج نمی‌برند.
شاتر چرخشی می‌توانند اثراتی مانند:
اثر چرخ-واگن (از سوی دیگر به آن اثر چرخ-کالسکه یا اثر استروبوسکوپی می‌گویند) یک خطای دید است که در آن به نظر می‌رسد چرخ پره‌ای متفاوت از چرخش واقعی خود می‌چرخد. چرخ ممکن است کندتر از چرخش واقعی به نظر برسد، ممکن است ثابت به نظر برسد یا در جهت مخالف چرخش واقعی به نظر برسد. این آخرین شکل از این اثر گاهی اوقات اثر چرخش معکوس نامیده می‌شود.
اثر چرخ-واگن بیشتر در فیلم‌ها یا تصاویر تلویزیونی از کالسکه‌ها یا واگن‌ها در فیلم‌های وسترن دیده می‌شود، به هر حال ضبط هر شیء چرخانِ به‌طور منظم پره‌دار، آن را نشان می‌دهد، مانند روتور بالگرد، پروانه هواگرد و آگهی بازرگانی خودرو. در این رسانه‌های ضبط‌شده، این اثر در نتیجهٔ دُش‌نمایی زمانی است. همچنین معمولاً هنگامی که یک چرخ درحال چرخش توسط نور سوسو زن روشن می‌شود، دیده می‌شود. این شکل‌هایی از این اثر به عنوان اثرات استروبوسکوپی شناخته می‌شوند: این چرخش هموار اصلی چرخ فقط به‌طور متناوب قابل مشاهده است. نسخه ای از اثر چرخ-واگن نیز در زیر روشنایی پیوسته دیده می‌شود.
ژان-ژاک ساوَن (; ۱۴ ژانویه ۱۹۴۷ –۲۱ ژانویه ۲۰۲۲ میلادی) یک ورزشکارِ رشته‌هایِ پرخطر و ماجراجویِ فرانسوی بود.
ساوَن در ابتدا یک سه‌گانه کار، خلبان و چتربازِ نظامی بود. مراحلِ دیگرِ زندگیِ وی، محیط‌بانیِ پارکِ حیاتِ وحش در آفریقایِ مرکزی و چهار بار گذر از اقیانوس اطلس با قایق بادبانی بودند."Pressebericht Washington Post vom 8. Mai 2019"
وی در اواخرِ دسامبرِ ۲۰۱۸ میلادی همراه با یک کپسولِ بُشکه‌ای‌شکل سفر خود را از اِل هیرو در جزایرِ قناری آغاز کرد. کپسولِ وی با سلول‌هایِ خورشیدی، انرژیِ لازم برای ضروریاتِ زندگی را فراهم می‌کرد و نیز برای مقاومت در برابرِ حملاتِ ِ نهنگ‌هایِ قاتل و ضرباتِ امواج طراحی شده بود. این شناورِ بُشکه‌ای‌شکل، دارایِ یک آشپزخانه و تختِ خواب بود. وی بیش از چهار ماهِ بعد در ۲۷ آوریلِ ۲۰۱۹ واردِ دریای کارائیب شد و پس از آن اعلام کرد که سفرش موفقیت‌آمیز بوده‌است.
در ۱ ژانویه ۲۰۲۲، ساوین با یک قایقِ بُشکه‌ای به طول ۸ متر و عرض ۱٫۷ متر به‌همراه ِ ۳۰۰ کیلوگرم تجهیزات — از جمله یک بخاری، دو آب‌شیرین‌کن، غذایِ خشک و یخ زده— از ساگرسِ پرتغال به راه افتاد. او قرار بود سه ماه بعد و به کمکِ جریانِ امواج به جزیرهٔ مارتینیکِ فرانسه در دریای کارائیب برسد.
در ساعت‌هایِ نخستینِ ۲۱ ژانویه ۲۰۲۲، ساوَن دو سیگنالِ اصظراری فرستاد تا نشان دهد که با مشکل بزرگی روبرو شده‌است. آخرین تماسِ رسمیِ وی در ساعتِ ۰۰:۳۴ بامداد بوده است. قایق او همان روز بدستِ گاردِ ساحلیِ پرتغال —و در حالیکه واژگون شده بود— پیدا شد و روز بعد، غواصی که مأمورِ تحقیق شده بود، گزارش داد که جسدِ ساون را در کابینِ قایق دیده‌است. با این حال، بعداً گزارش شد که ساون در کابین پیدا نشده و او در دریا گم شده‌است.
یک پرنده آبی در قلب من یک فیلم درام و دلهره‌آور بلژیکی-فرانسوی محصول ۲۰۱۸ به نویسندگی و کارگردانی ژرمی گوئز و با بازی رولاند مولر، فیرلی باتنس، لولا لولان و لوبنا آزابال است. این بر اساس رمان ماشین ظرفشویی نوشته دنی ام. مارتین است.
داستان در مورد فردی است که برای تغییر زندگی خود به یک متل می‌رود که توسط یک مادر و دخترش اداره می‌شود، اما طولی نمی‌کشد که آرامش در این مکان از بین می‌رود و…
این فیلم دارای امتیاز ۸۶٪ در راتن تومیتوز است.
یانارداغ ( به معنی کوه آتش) یک منبع گاز طبیعی است که به‌طور پیوسته در دامنه تپه‌ای در شبه‌جزیره آب‌شوران در دریای خزر در نزدیکی باکو، پایتخت آذربایجان (کشوری که خود به عنوان سرزمین آتش شناخته می‌شود) شعله می‌کشد. شعله‌های آتش این منبع از یک لایه ماسه‌سنگ نازک متخلخل ۳ متر به هوا زبانه می‌کشد. ‎ یانار داغ از نظر اداری متعلق به شهرستان آب‌شوران آذربایجان است.
برخلاف گل‌فشان‌ها، شعله‌های یانارداغ نسبتاً پیوسته می‌سوزد، زیرا شامل تراوش مداوم گاز از سطح زیرین است. ادعا می‌شود که شعله یانارداغ تنها زمانی مورد توجه قرار گرفت که به‌طور تصادفی توسط یک چوپان در دهه ۱۹۵۰ روشن شد. در این محل نشت گِل یا مایع وجود ندارد و این تفاوتش با گل‌فشان‌های نزدیک یعنی لوکباتان و قُبوستان است.
در قلمرو یانارداغ، با فرمان ریاست جمهوری مورخ ۲ مه ۲۰۰۷، ذخیره‌گاه تاریخی-فرهنگی و طبیعی دولتی تأسیس شد که تحت کنترل سازمان دولتی گردشگری آذربایجان فعالیت می‌کند. پس از تعمیرات اساسی بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹، موزه یانارداغ و نمایشگاه سنگ یانارداغ کروملچ در محوطه ذخیره‌گاه راه‌اندازی شد.
در هزاره اول پیش از میلاد، آتش در دین زرتشتی نقشی بنیادین را ایفا می‌کرد و به عنوان رابط بین انسان‌ها و فراطبیعت به‌شمار می‌آمد.
آتش یانارداغ هرگز خاموش نمی‌شود. اطراف این آتشکده روباز فضا پر از بوی گاز شده‌است. شعله‌های آتش از دریچه‌های سازندهای ماسه‌سنگی سرچشمه می‌گیرد و از یک پایه به پهنای ۱۰ متر در زیر دامنه تپه، تا ارتفاع زبانه می‌کشد.‎
اخگرهای سطحی ناشی از انتشار گازهای ثابت از خاک‌های زیرین است.
حتی سطح نهرهای نزدیک آتش یانارداغ را می‌توان با کبریت مشتعل کرد. این نهرها که در غیر این صورت آرام به نظر می‌رسند، به یاناربلاغ معروفند به معنی «چشمه‌های آتش». چندین چشمه از این دست در مجاورت رودخانه ویلاس‌چای وجود دارد که مردم محلی در آنجا حمام‌های درمانی می‌کنند.
الکساندر دوما، در یکی از بازدیدهای خود از این منطقه، آتشی مشابه را که در منطقه در داخل یکی از آتشکده‌های زرتشتی که در اطراف آن ساخته شده بود، توصیف کرد. امروزه تنها تعداد انگشت شماری کوه آتشین در جهان وجود دارد و بیشتر آنها در آذربایجان واقع شده‌اند. به دلیل غلظت زیاد گاز طبیعی در زیر شبه‌جزیره آب‌شوران، اخگرهای آتش طبیعی در سراسر دوران باستان در آنجا می‌سوخت و توسط نویسندگان تاریخی مانند مارکوپولو گزارش شده‌است.‎
بیشتر آتشفشان‌های گِلی در نزدیکی جاده باکو - شماخی در حدود از شهر قرار دارند.
دلیل ارائه شده برای وجود آتش دائمی یانارداغ، وجود گازهای هیدروکربنی است که از زیر سطح زمین منتشر می‌شود. به غیر از یانارداغ، معروف‌ترین مکان چنین آتش‌سوزی، آتشگاه باکو در قفقاز بزرگ است که یک مکان مذهبی ایرانی کهن است. همچنین گفته می‌شود که علت چنین آتش‌سوزی‌های دائمی می‌تواند «دگردیسی حرارتی» باشد.
آتشگاه باکو نیز مانند شعله‌های آتش یانارداغ مظهر نشت گاز طبیعی از لایه‌های متخلخل بود، اما جریان طبیعی آتشگاه مدتی پیش متوقف شد و شعله‌هایی که اکنون در آنجا دیده می‌شود برای ادامه جذب گردشگران از یک لوله گاز تغذیه می‌شود، در حالی که آتش یانارداغ هنوز کاملاً طبیعی است.‎
بر اساس مطالعه انجام شده توسط دانشمندان و زمین شناسان سازمان زمین‌شناسی جمهوری آذربایجان، تجزیه و تحلیل چهار نمونه برگرفته از یانارداغ نشان می‌دهد که ناحیه حداکثر شارش در سمت بالایی پرتگاه گسل واقع شده‌است - درست همان جایی که شعله‌های آتش از آن فوران می‌کند. این پرتگاه گسلی به عنوان بخشی از ساختار عظیم بالاخان-فاطمه‌ای در شبه جزیره آب‌شوران برشمرده می‌شود.
به منظور حفاظت از این بنای دیدنی و حمایت از گردشگری در این منطقه، ذخیره‌گاه تاریخی، فرهنگی و طبیعی ایالت یانارداغ با فرمان ریاست جمهوری در تاریخ ۲ مه ۲۰۰۷ تأسیس شد. این سازمان تحت کنترل آژانس دولتی گردشگری فعالیت می‌کند و در روستای محمدلی (شهرستان آب‌شوران) واقع شده‌است. پس از تعمیرات اساسی بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹، موزه یانارداغ و نمایشگاه سنگ یانارداغ کروملچ در محدوده این ذخیره‌گاه راه‌اندازی شد. مساحت این ذخیره‌گاه ۶۴٫۵۵ هکتار با آمفی تئاتر ۵۰۰ نفری برای کنسرت در فضای باز است. این محل دارای یک موزه سه‌منطقه‌ای با نمایشگاه‌هایی است که سنگ‌های باستانی و قطعات صنایع دستی مورد استفاده مردم محلی را به نمایش می‌گذارد. همچنین سنگ قبرها، کورگان‌های باستانی و دو محل دفن با گورهای تاریخی وجود دارد.
عصر سکولار کتابی از چارلز تیلور، فیلسوف کانادایی است که در سال ۲۰۰۷ توسط انتشارات دانشگاه هاروارد منتشر شد. این کتاب به دنبال ارائهٔ تعریفی از سکولاریته بر مبنای رویکرد تاریخی با نگاه به کشورهای آتلانتیک شمالی است.
تا چند قرن پیش جهان‌بینی غالب در کشورهای آتلانتیک شمالی جهان‌بینی مسیحی بود. حتی امکان تصور نوعی جهان‌بینی بدون خدا برای اکثر مردم وجود نداشت. اما فرهنگ این کشورها طی این چند قرن به گونه‌ای متحول شده‌است که حالا انواع گوناگون جهان‌بینی‌ها برای اکثر مردم قابل درک و تصور است. از نظر تیلور این تحول به میانجی‌گری دئیسم امکان‌پذیر شده‌است.
چارلز تیلور اشکال تاریخی سکولاریسم را به سه نوع تقسیم‌بندی می‌کند. سکولاریسم نوع اول به معنی سکولاریزه شدن فضاهای عمومی است، سکولاریسم نوع دوم به افول عقاید و رسومات مذهبی منجر می‌شود و سکولاریسم نوع سوم شرایطی را فراهم می‌سازد که بی‌دینی به عنوان یک گزینهٔ قابل قبول به لحاظ فرهنگی و اجتماعی مطرح می‌گردد.TAYLOR, CHARLES (2007-09-20). "A Secular Age". Harvard University Press. p. 20. ISBN <bdi>978-0-674-04428-9</bdi>
پَدهای تماسی یا پَدهای بَند، نواحی سطحی برگزیده از برد مدار چاپی (PCB) یا دای‌های یک مدار مجتمع هستند. حالت‌های اتصال با پدها شامل لحیم کاری، بندزنی سیمی، نصب بر تراشه برگردان یا سوزن‌های پِروب است.
آلان اچ. ملتسر (Allan H. Meltzer) (زادهٔ ۶ فوریه ۱۹۲۸ – درگذشتهٔ ۸ می ۲۰۱۷)، اقتصاددان آمریکایی و پروفسور آلان اچ. ملتسر اقتصاد سیاسی در مدرسه بازرگانی تپر در دانشگاه کارنگی ملون و مؤسسه سیاست و استراتژی در پیتسبرگ، پنسیلوانیا بود. ملتسر در مطالعه اقتصاد پولی و سیستم فدرال رزرو ایالات متحده تخصص داشت و چندین رساله علمی و کتاب روی موضوعات توسعه و کاربردهای سیاست پولی و پیرامون تاریخ بانکداری مرکزی در ایالات متحده نوشت. او همراه با کارل برونر، کمیته سایه بازار باز را ایجاد کرد: یک شورای پول‌گرا که شدیداً از کارکرد کمیته فدرال بازار باز انتقاد می‌نمود. (subscription required)Reichart Alexandre & Abdelkader Slifi (2016). 'The Influence of Monetarism on Federal Reserve Policy during the 1980s.' Cahiers d'économie Politique/Papers in Political Economy, (1), pp. 107–50. https://www.cairn.info/revue-cahiers-d-economie-politique-2016-1-page-107.htm
ملتسر نخستین بار این کلام قصار را بیان داشت: «سرمایه‌داری عاری از ناکامی همانند دینِ عاری گناه است. این‌گونه ممکن نیست». به این معنی که، محافظت از شرکت‌ها در مقابل ناکامی «فرایند پویا که سهام‌داران را برای زیان‌ها حسابده می‌سازد و مدیرانی که مرتکب اشتباه می‌شوند را تنبیه می‌نماید، از بین می‌برد».* Robert J. Samuelson, "Economist Allan Meltzer, 1928–2017". "The Washington Post", May 16, 2017.
او در ۱۹۲۸ میلادی در بوستون، ماساچوست متولد شد. ملتسر مدرک‌های بی‌ای و ام‌ای خود را به ترتیب در سال‌های ۱۹۴۸ و ۱۹۵۵ میلادی از دانشگاه دوک به‌دست‌آورد. او مدرک دکترای تخصصی خود را تحت سرپرستی کارل برونر در ۱۹۵۸ میلادی از دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس کسب کرد. او سال بعدی در دانشگاه کارنگی ملون به عنوان دانشیار گماشته شد.
ملتسر از ۱۹۷۳ تا ۱۹۹۹ میلادی به عنوان رئیس کمیته سایه بازار باز خدمت نمود، این کمیته شامل گروهی از اقتصاددانان، دانشگاهیان و بانکدارها می‌شد که برای نقد کارهای کمیته فدرال بازار بازِ فدرال رزو جمع شده بودند. او از ۱۹۸۸–۸۹ میلادی به عنوان عضو موقتی شورای مشاوران اقتصادی در اواخر اداره رونالد ریگان خدمت نمود. او همچنین متخصص مهمان در مؤسسه امریکن انترپرایز بود.