moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
باشگاه فوتبال بارسلونا اولین باشگاهی بود که رسماً درخواست خود را مبنی بر تمایلش جهت جذب دیوید بکام تقدیم منچستر یونایتد کرد اما در این بین تنها یک تیم بود که توانست گوی سبقت را برای جذب این ستاره انگلیسی برباید. در ژوئن سال ۲۰۰۳ دیوید بکام باعقد یک قرارداد چهار ساله به تیم رئال مادرید پیوست. منچستر در ابتدای قراردادش با رئال مبلغ ۱۷/۵ میلیون پوند بابت فروش بکام دریافت کرد که این مبلغ با توجه به حضور بکام در رقابت‌های لیگ قهرمانان و نمایش او در رئال تا ۲۵ میلیون پوند قابل افزایش بود.
سرانجام بکام راهی رئال مادرید شد و جدایی او از منچستر یونایتد خلاء بزرگی در خط میانی این تیم به‌وجود آورد. سرخپوشان اولدترافورد با از دست دادن کاپیتان تیم ملی انگلیس شاید توجه بسیاری از رسانه‌ها و محافل ورزشی را که معطوف به بکام بود از دست دادند. بکام طی سال‌های حضورش در منچستر در ۳۹۷ بازی که برای این تیم انجام داد ۸۶ گل به ثمر رساند.
شروع به کار بکام در رئال مادرید با انتقادات زیادی همراه بود. بسیاری معتقد بودند که او نمی‌تواند در تیم رئال مادرید شرایط آرمانی خود را بازیابد و همانند گذشته بازی‌های خوبی از خود ارائه دهد. اما این هافبک ارزشمند پاسخ هواداران را به گونه‌ای دیگر داد و در سه بازی مختلفی که برای رئال مادرید به میدان رفت دو بار گلزنی کرد. هر چند پس از آن ادعایی بر ارتباط نا مشروع بکام علاوه بر زندگی خصوصی بر فوتبال او تأثیر زیادی گذاشت فصلی که بکام به همراه رئال بدون کسب هیچ عنوانی پشت سر گذاشت.
دیوید پس از آمدن فابیو کاپلو به رئال به یک نیمکت‌نشین تبدیل شد، البته بعدها فابیو کاپلو اذعان کرد که دلیل این نیمکت نشینی‌ها کالدرون مدیر وقت باشگاه رئال مادرید بوده‌است. فصل ۰۷–۲۰۰۶ رئال مادرید به شدت برای قهرمانی می‌جنگید ولی نتایج مطلوبی را کسب نمی‌کرد، در این زمان بود که کاپلو با بازی دادن به بکام و تأثیر بسزای بکام در بازی‌ها توانست در نهایت به قهرمانی در لا لیگا دست یابد.
در عین حال بکام که از این نیمکت نشینی‌ها و به‌خصوص عدم تمایل باشگاه برای تمدید قرارداد با وی ناراضی بود تصمیم جالبی گرفت و با قرادادی ۵ساله ورقم ۲۵۰ میلیون دلار به تیم باشگاه فوتبال لس‌آنجلس گلکسی پیوست.
این قرارداد شش ماه زودتر از پایان فصل بسته شد ولی بکام تا آخر فصل در رئال توپ زد.
نیم‌فصل دوم سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ را با توجه به تعطیلات لیگ آمریکا، به صورت قرضی در تیم آ.ث. میلان سپری کرد. شمارهٔ بکام ۳۲ بود. او موفق شد با پیراهن میلان ۲ گل به‌ثمر برساند.
بکام در اواخر ژانویه ۲۰۱۳ در تمرینات آرسنال شرکت کرد ولی آرسن ونگر مربی این تیم به جذب او علاقه‌ای نشان نداد. در نهایت باشگاه پاریس سن ژرمن با عقد قراردادی ۵ ماه وی را جذب کرد. وی پس از عقد این قرارداد اعلام کرد که تمامی مبلغ این قرارداد را به یک بنیاد خیریه کودکان اهدا می‌کند. شماره بکام باز هم ۳۲ است.
در تاریخ ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۲ (۱۶ می ۲۰۱۳)، بکام اعلام کرد که پس از فصل جاری که در آن به قهرمانی زودرس نیز دست یافته بود، از فوتبال خداحافظی خواهد کرد.
دیوید بکام یکی از بهترین‌های دنیا در زدن ضربات آزاد محسوب می‌شود و از پاس‌های فوق‌العاده‌ای نیز برخوردار است. او در سال ۱۹۹۹ در لیگ قهرمانان اروپا با تیم منچستر یونایتد مقابل بایرن مونیخ به قهرمانی رسید در این بازی که با نتیجه ۲بر۱ به پایان رسید او دو پاس گل داد و بهترین بازیکن میدان بود.
گلن هودل سرمربی وقت تیم ملی انگلیس بکام را برای حضور در رقابت‌های جام جهانی ۹۸ فرانسه دعوت کرد. او در دو بازی نخست انگلیس نیمکت‌نشین بود. اما در سومین بازی تیم ملی انگلیس مقابل کلمبیا به میدان رفت و گلی زیبا روی یک ضربه آزاد به‌ثمر رساند و در واقع اولین گل ملی خود برای انگلیس را در همین بازی به‌ثمر رساند.
در جام جهانی ۱۹۹۸ و دیدار انگلیس و آرژانتین، درگیری بکام با دیگو سیمئونه منجر به اخراج این بازیکن شد و شاید همین امر نقش زیادی در شکست تیم ملی انگلیس در این بازی حیثیتی داشت. اما بکام همچنان به پیشرفت ادامه داد و درخشش او در سال ۱۹۹۹ وی را در کنار ریوالدو کاندیدای دریافت عنوان بهترین بازیکن اروپا وجهان کرد.
در نوامبر سال ۲۰۰۰ پیتر تیلور سرمربی وقت تیم ملی انگلیس بازوبند کاپیتانی را برای اولین بار در بازی دوستانه انگلیس مقابل ایتالیا بر بازوی دیوید بکام بست. پس از بازنشستگی آلن شیرر و به دنبال او تونی آدامز حالا نوبت به دیوید رسیده بود تا در داخل زمین هدایت بازیکنان تیم ملی انگلیس را بر عهده بگیرید.
اسون گوران اریکسون نیز در اولین حضورش به عنوان سرمربی جدید تیم ملی انگلیس در یک بازی دوستانه در استادیوم ویلا پارک به مصاف اسپانیا رفت و سه بر صفر حریف خود را مغلوب کرد.
بکام در رقابت‌های مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ عنوان کاپیتانی خود را در تیم ملی انگلیس حفظ کرد در مارس ۲۰۰۱ انگلیس در آنفیلد میزبان فنلاند بود و گل بکام بود که منجر به پیروزی ۲ بر ۱ انگلیسی‌ها برابر فنلاند شد.
کاپیتان تیم ملی انگلیس در بازی‌های مقدماتی یورو ۲۰۰۴ هم برای تیم کشورش درخشید و در چهار بازی نخست تیم ملی انگلیس در مرحله مقدماتی رقابت‌ها گلزنی کرد. اما در دیدار جنجالی انگلیس مقابل ترکیه از بازی اخراج شد و به دنبال آن بازی ماه ژوئن مقابل تیم اسلواکی را از دست داد. در پایان آن فصل تمام توجه مطبوعات معطوف به آینده بکام بود. بازیکنی که مورد توجه آ.اس. رم، آ.ث میلان، رئال مادرید و بارسلونا قرار گرفته بود و همه این تیم‌ها خواهان جذب او بودند.
در تابستان سال ۲۰۰۴ بکام بازی‌های بسیار ضعیفی را در رقابت‌هایی یورو ۲۰۰۴ از خود به نمایش گذاشت و با از دست دادن دو پنالتی حساس موجبات حذف تیم ملی انگلستان از گردونه این رقابت‌ها را فراهم کرد.
دیوید بکام در سال ۲۰۰۶ در جام جهانی المان به همراه تیم انگلستان به مقامی دست نیافت.
تیم ملی انگلستان با مربیگری استیو مک لارن از صعود به مرحله نهائی یورو ۲۰۰۸ بازماند تا مک لارن جای خود را به فابیو کاپلو دهد.
کاپلو با دعوت دوباره از بکام بازوبند کاپیتانی را مجدداً به وی داد و در بازی دوستانه مقابل آمریکا
طی مراسمی از بکام بابت صدمین بازی ملی تجلیل شد.
او در پایان فصل ۱۳–۲۰۱۲ با پیراهن پاری سن ژرمن از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
زین‌الدین یزید زیدان ملقب به زیزو؛ مربی فوتبال کنونی و بازیکن فوتبال بازنشستهٔ فرانسوی استرسمی؛ استعفای زیدان؛ مرد افسانه ای رفت که یکی از بهترین مربیان فوتبال کنونی جهان و از بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال به شمار می‌رود. او در پست هافبک تهاجمی برای تیم‌های باشگاهی یوونتوس و رئال مادرید و نیز تیم ملی فرانسه بازی می‌کرد. زیدان به دلیل سرآمدی در تکنیک، بازی‌سازی، دید، پاس‌کاری و کنترل توپ مشهور شد.
زیدان در طول فعالیت حرفه‌ای خود سه عنوان بهترین بازیکن سال فوتبال جهان از سوی فیفا در سال‌های ۱۹۹۸، ۲۰۰۰ و ۲۰۰۳، یک عنوان بهترین بازیکن لیگ ۱ فرانسه، یک عنوان بهترین بازیکن لیگ سری آ ایتالیا و دو عنوان بهترین بازیکن خارجی لالیگا را کسب کرد و نام او در فیفا ۱۰۰ (فهرست بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال از نظر پله) حضور دارد. او همچنین برنده جایزه بهترین بازیکن سال اروپا، جایزهٔ با ارزش‌ترین بازیکن جام باشگاه‌های اروپا و نیز جایزهٔ بهترین بازیکن جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ شده‌است و به قهرمانی جام جهانی ۱۹۹۸، جام ملت‌های اروپا، جام باشگاه‌های اروپا، لیگ ایتالیا، و لیگ اسپانیا نائل آمده‌است و از این رو می‌توان او را از پرافتخارترین بازیکنان تاریخ فوتبال دانست. زیدان سه بار در دیدار پایانی جام جهانی و نیز دیدار پایانی جام باشگاه‌های اروپا گل زده‌است که دوبار گلزنی در دیدار پایانی جام جهانی به جام ۱۹۹۸ مربوط می‌شود که در این جام زیدان دوبار توانست با سرزنی دروازه برزیل را باز کند و با فرانسه به قهرمانی برسد. در دیدار پایانی لیگ قهرمانان اروپا سال ۲۰۰۲، او با پای چپ گلی را به ثمر رساند که موجب قهرمانی تیم رئال مادرید در این جام شد و این گل به عنوان یکی از بهترین گل‌ها در تاریخ رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا به ثبت رسیده‌است. زیدان در فرانسه ردهٔ اول بهترین بازیکن فوتبال تاریخ فرانسه را به خود اختصاص داده‌است.
زیدان در جام جهانی ۲۰۰۶ نیز عملکرد درخشانی داشت و به عنوان بهترین بازیکن جام معرفی شد. او پس از دیدار پایانی این جام از فوتبال خداحافظی کرد و به این ترتیب رئال مادرید آخرین تیم باشگاهی و دیدار پایانی جام جهانی ۲۰۰۶ آخرین بازی حرفه‌ای او بود.
وی از ابتدای سال ۲۰۱۳ به عنوان دستیار در کنار کارلو آنچلوتی مشغول به حرفهٔ مربیگری در باشگاه رئال مادرید شد و سپس از ژانویهٔ ۲۰۱۶ هدایت رئال مادرید را به عنوان سرمربی برعهده گرفت که در مدت حضورش تا مه سال ۲۰۱۸، بعد از کسب موفقیت‌هایی همچون سه عنوان قهرمانی پیاپی در لیگ قهرمانان اروپا، از سوی فیفا به عنوان برترین مرد مربی فوتبال سال ۲۰۱۷ جهان برگزیده شد اما او در مه ۲۰۱۸ از سِمت خود در رئال مادرید کناره‌گیری کرد ولی در مارس ۲۰۱۹ به رئال مادرید بازگشت. او در سال ۲۰۲۰ توانست با رئال مادرید قهرمان لالیگا و سوپرکاپ اسپانیا شود.
زیدان برای اقامت شش هفته‌ای به کن رفت، اما سرانجام به مدت چهار سال برای بازی در سطح حرفه‌ای در این باشگاه در آنجا ماند. او که در سن چهارده سالگی برای پیوستن به کن خانواده‌اش را ترک کرده بود، توسط مدیر باشگاه کن جان کلود النیو کن دعوت شده بود، تا خوابگاهی را که او با ۲۰ بازیکن دیگر به اشتراک گذاشته شده را ترک کند و برای ماندن با او و خانواده اش نزد آن‌ها برود. زیدان بعدها گفت که در زندگی با النیوس بود که او تعادل را پیدا کرد.
زیدان اولین بازی حرفه‌ای خود را با کن در ۱۸ مه ۱۹۸۹ در سن شانزده سالگی در بازی لیگ ۱ برابر نانت انجام داد. او اولین گل خود را برای باشگاه در تاریخ ۸ فوریه ۱۹۹۱ نیز در برابر نانت در پیروزی ۲–۱ به ثمر رساند. پس از بازی در یک جشن با حضور همه بازیکنان کن، رئیس باشگاه کن آلن پدرتی، ماشینی را که به زیدان برای اولین گلش برای باشگاه را وعده داده بود به او هدیه کرد.
او تا سال ۱۹۹۲ در این باشگاه بازی می‌کرد و جمعاً در ۶۵ بازی لیگ فرانسه به میدان آمد و ۶ گل به ثمر رساند. او در ۱۹۹۲ در سن بیست سالگی به بوردو، یکی از مطرح‌ترین باشگاه‌های فرانسه پیوست.
زیدان در سال ۱۹۹۲ به بوردو رفت و دوران موفقیت او در این تیم آغاز شد و هواداران بوردو به او لقب «زیزو» دادند.
او جمعاً چهارسال از ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶ برای بوردو بازی کرد. در این چهار سال او در ۱۵۷ بازی لیگ فرانسه شرکت داشت و ۳۲ گل به ثمر رساند.
پس از چهار سال بازی در بوردو، زیدان در ۱۹۹۶ با مبلغ سه میلیون دلار به یوونتوس ایتالیا پیوست. در یوونتوس او تحت مربیگری مارچلو لیپی در کنار کسانی همچون دیدیه دشان، الساندرو دل پیرو، و ادگار داویدز به یکی از اصلی‌ترین ستاره‌های تیم مبدل شد.
او در پنج سال بازی با یوونتوس به دو بار قهرمانی لیگ ایتالیا دست یافت و دو بار پیاپی، در سال‌های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸، در فینال جام باشگاه‌های اروپا به میدان آمد.
زیدان جمعاً پنج سال، یعنی تا سال ۲۰۰۱ در یوونتوس بازی کرد. در این پنج سال ۱۵۱ بار در لیگ ایتالیا به میدان آمد و ۲۴ گل نیز به ثمر رساند.
در سال ۲۰۰۱ زیدان در یکی از مشهورترین انتقال‌های تاریخ فوتبال به رئال مادرید پیوست. رقم این انتقال، ۷۴ میلیون یورو بود که تا آن زمان در تاریخ فوتبال بی‌سابقه بود و حتی تا ۱۰ سال بعد هم هیچ بازیکنی به این مبلغ هنگفت به باشگاهی دیگر منتقل نشد. او در سال‌هایی به رئال مادرید پیوست که این تیم با جذب بزرگ‌ترین ستارگان جهان به داشتن «کهکشانی» از بازیکنان فوتبال مشهور بود. زیدان یکی از مهم‌ترین ستاره‌های این کهکشان بود و از سایر ستاره‌های نورانی آن می‌شود به کسانی چون دیوید بکهام، روبرتو کارلوس، لوئیس فیگو، رائول گونزالس و رونالدو اشاره کرد.
زیدان پنج سال آخر عمر فوتبالی خود را در رئال گذراند و جمعاً در ۱۵۵ بازی لیگ اسپانیا به میدان آمد و ۳۴ گل به ثمر رساند.
اوج دوران او با این تیم در فینال جام باشگاه‌های اروپا ۲۰۰۱–۲۰۰۲ بود. این بازی در ورزشگاه همپدن پارک، گلاسکوی اسکاتلند برگزار می‌شد و رئال مادرید و بایر لورکوزن در فینال در برابر هم قرار گرفته بودند. زیدان در این بازی گل پیروزی رئال را به ثمر رساند تا بالاخره قهرمانی جام باشگاه‌های اروپا را نیز به کارنامه‌اش اضافه کند. در ضمن گل او در این فینال از زیباترین گل‌های تاریخ فوتبال شمرده می‌شود.
زیدان در ۷ مه۲۰۰۶ آخرین بازی باشگاهی خود برای رئال مادرید (و آخرین بازی باشگاهی عمرش) را انجام داد. در این بازی که در ورزشگاه معروف سانتیاگو برنابئو انجام می‌گرفت، هم‌تیمی‌های او لباس ویژه‌ای پوشیده بودند که عنوان «زیدان، از ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶» را بر خود داشت. هواداران رئال به گرمی از زیدان استقبال کردند. این بازی مقابل ویلا رئال بود و نهایتاً ۳–۳ مساوی تمام شد. زیدان گل دوم تیمش را به ثمر رساند. در انتهای این بازی، او پیراهنش را با خوان رومان ریکلمه، از ویارئال، تعویض کرد. تشویق شدید تماشاچیان به حدی بود که او را به گریه انداخت. همچنین بازی با همین تیم در سال ۲۰۰۵ موضوع فیلم مستندی به نام «زیدان، چهره‌ای از قرن بیست و یکم» شد.
زیدان ملیت هر دو کشور الجزایر و فرانسه را دارد و بنابراین می‌توانست برای الجزایر نیز به میدان بیاید. معروف است که عبدالحمید کرمالی، مربی وقت الجزایر، در جوانی از دعوت زیدان خودداری کرده زیرا او برای یک هافبک «به اندازه کافی سریع نیست».
به هر حال زیدان در ۱۷ اوت ۱۹۹۴ برای اولین بار در تیم ملی فوتبال فرانسه ظاهر شد. در این بازی، در مقابل جمهوری چک، او در دقیقه ۶۳ به عنوان تعویضی به میدان آمد. بازی ۰–۰ مساوی بود و زیدان در وقت کمی که داشت، دو گل به ثمر رساند تا ۲–۲ تمام شود و به این ترتیب از همان ابتدا نگاه همگان را به سوی خود جلب کرد.
زیدان در سال ۱۹۹۸ به همراه تیم ملی فرانسه، میزبان جام جهانی ۱۹۹۸ بود. او در بازی دوم فرانسه (که پیروزی ۴–۰ مقابل عربستان سعودی را در پی داشت) خطای بدی روی کاپیتان عربستان، فؤاد انور، مرتکب شد و به این ترتیب کارت قرمز دریافت کرد و از دو بازی محروم شد. در آن زمان ادعا می‌شد که انور لفظی به زیدان توهین کرده‌است. زیدان در یک چهارم نهایی مقابل ایتالیا به میدان آمد و پس از این‌که بازی بعد از ۱۲۰ دقیقه به پنالتی کشید، ضربهٔ پنالتی خود را به گل تبدیل کرد. او در فینال جام مقابل برزیل به میدان آمد و با به ثمر رساندن دو گل، پایه‌گذار پیروزی ۳–۰ تیمش شد تا فرانسه برای اولین بار در تاریخ، قهرمان جام جهانی شود. دو گل او در این بازی با ضربهٔ سر به ثمر رسید که به نوبهٔ خود برای هافبکی چون او قابل توجه بود. بسیاری این بازی را نقطه عطف تاریخ زندگی زیدان می‌دانند.
دو سال بعد زیدان از اعضای تیم ملی فرانسه در یورو ۲۰۰۰ بود. او از بهترین بازی‌کنان فرانسه در این جام بود. زیدان در یک چهارم نهایی از روی ضربهٔ آزاد مستقیم دروازهٔ اسپانیا را باز کرد و در آخرین ثانیه‌های بازی نیمه نهایی با پرتغال، گل طلایی را از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند تا نقش عمده‌ای در رسیدن تیم به فینال داشته باشد. فرانسه در فینال نیز ایتالیا را، در یکی از جنجالی‌ترین بازی‌های تاریخ اروپا، ۲ بر ۱ شکست داد تا با فتح جام جهانی ۱۹۹۸ و یورو ۲۰۰۰ به یکی از پرافتخارترین تیم‌های تاریخ بدل شود. ۳۴ سال از آخرین باری که تیمی جام جهانی و جام ملت‌های اروپا را پشت سر هم به دست آورده بود، می‌گذشت. در این هنگام بسیاری فرانسه را بزرگ‌ترین تیم فوتبال دنیا می‌دانستند.
زیدان در جام جهانی ۲۰۰۲ نیز از اعضای تیمش بود اما به علت مصدومیت در دو بازی اول غایب بود. این تورنمنت، یکی از بدترین افتضاحات فرانسوی‌ها بود که با بازی‌های ضعیف بدون زدن حتی یک گل و با کسب تنها یک امتیاز از جام حذف شدند. زیدان تنها در بازی آخر مقابل دانمارک به میدان آمد.
در یورو ۲۰۰۴ نیز زیدان به همراه تیم ملی فرانسه به میدان آمد و شاهد باخت تیمش مقابل یونان، تیمی که بعدها قهرمان همان جام شد، بود. پس از این جام زیدان رسماً در ۱۲ اوت ۲۰۰۴ از فوتبال ملی کناره‌گیری کرد.
با این حال پس از این‌که فرانسه در راه صعود به جام جهانی ۲۰۰۶ به مشکلاتی برخورد زیدان در اوت ۲۰۰۵ یک سال پس از کناره‌گیری اعلام کرد که برای کمک به تیم ملی فرانسه برمی‌گردد و مجدداً به عنوان کاپیتان تیم انتخاب شد. او در ۳ سپتامبر ۲۰۰۵ اولین بازی خود پس از خداحافظی را مقابل جزایر فارو انجام داد و در پیروزی ۳–۰ تیمش نقش داشت. فرانسه نهایتاً به عنوان اولین تیم از گروه خود به جام جهانی ۲۰۰۶ صعود کرد.
در ۲۵ آوریل ۲۰۰۶، پس از یک فصل پر از مصدومیت در رئال مادرید، زیدان تصمیم نهایی خود برای کناره‌گیری از فوتبال، چه باشگاهی و چه ملی، را اعلام کرد. این کناره‌گیری به پس از اتمام جام جهانی ۲۰۰۶ حواله داده شد.
در ۲۷ مه ۲۰۰۶ زیدان در پیروزی ۱–۰ تیمش مقابل مکزیک نقش داشت و صدمین بازی ملی خود را در این بازی انجام داد. با این حساب او در کنار مارسل دسایی، دیدیه دشان و لیلیان تورام به یکی از تنها چهار بازی‌کنی بدل گشت که بیش از صدبار برای فرانسه به میدان آمده‌اند.
زیدان در جام جهانی ۲۰۰۶ برای سومین جام پیاپی در ترکیب تیم ملی فرانسه ظاهر شد و این بار بازوبند کاپیتانی را به دست داشت. او در هر دو بازی اول، مقابل سوئیس و کره جنوبی، کارت زرد گرفت و از بازی سوم محروم شد. در یک‌هشتم نهایی، مقابل اسپانیا، او به ترکیب تیم بازگشت و با یک گل و یک پاس گل نقش مهمی در صعود تیمش به یک چهارم نهایی داشت.
در یک چهارم نهایی، فرانسه در بازی حساسی مقابل برزیل، مدافع عنوان قهرمانی، قرار گرفت. این تکرار فینال جام جهانی ۱۹۹۸ بود. زیدان در این بازی، برای اولین بار در تاریخ فوتبال خود، به تیری هانری پاس گل داد تا فرانسه ۱–۰ پیروز بازی شود و به نیمه نهایی صعود کند. زیدان به دلیل بازی زیبا و حرکات تکنیکی منحصربه‌فرد خود در این بازی به عنوان بهترین بازیکن این دیدار انتخاب شد.
چهار روز بعد، فرانسه در نیمه نهایی مقابل پرتغال به میدان رفت تا زیدان از روی نقطه پنالتی دروازهٔ ریکاردو را باز کند و فرانسه به فینال راه پیدا کند.
در ۹ ژوئیه ۲۰۰۶ بازی فینال بین فرانسه و ایتالیا برگزار شد و زیدان نیز به عنوان کاپیتان فرانسه به میدان آمد. این آخرین بازی تاریخ زندگی ورزشی او بود. او در دقیقهٔ ۷ از روی نقطهٔ پنالتی برای فرانسه گل زد تا به همراه پله، واوا و پائول برایتنر یکی از چهار بازیکنی باشد که تا به‌حال در دو فینال جام جهانی گل زده‌اند. بازی در وقت معمولی ۱–۱ مساوی شد و کار به وقت اضافه کشید. نزدیک بود زیدان در وقت اضافهٔ اول با ضربهٔ سر دروازه را باز کند اما بوفون ضربهٔ او را مهار کرد. دقیقهٔ ۱۱۰ این بازی، که می‌رفت آخرین بازی زیدان باشد، به یکی از جنجالی‌ترین صحنه‌های تاریخ فوتبال در جهان بدل شد. در طی این صحنه زیدان اخراج شد و نتیجتاً در ضربات پنالتی شرکت نداشت و فرانسه روی غیاب او و پاتریک ویرا که مصدوم و تعویض شده بود با نتیجهٔ ۵–۳ مغلوب شد.
با وجود حرکت جنجالی و اخراج زیدان در فینال، او عنوان بهترین بازیکن جام جهانی ۲۰۰۶ را از آن خود کرد تا کلکسیون افتخارات بی‌نظیرش کامل شده باشد.
در دقیقهٔ ۱۱۰ بازی، زیدان در صحنه‌ای بدون توپ با سر به سینه مارکو ماتراتزی ضربه زد. زمینهٔ این درگیری کلماتی بود که ماتراتزی به زیدان گفته بود (در پایین توضیح داده شده‌است). داور بازی، هوراشیو الیزوندو، این صحنه را ندیده بود اما لوئیس مدینا کانتالخو، داور چهارم، صحنه را گزارش کرد تا زیدان با دریافت کارت قرمز از بازی اخراج شود. او بازوبند کاپیتانی را به ویلی سانیول سپرد تا او آن را به بازوی فابین بارتز ببندد و از زمین خارج شد.
پس از پایان بازی تحقیقات و لب‌خوانی‌های وسیعی برای مشخص شدن علت درگیری و کلمات تحریک‌کنندهٔ ماتراتزی صورت گرفت. بسیاری می‌گفتند ماتراتزی با توهینی نژادپرستانه زیدان را به «تروریست» بودن متهم کرده اما بعدها هم زیدان و هم ماتراتزی این را رد کردند. ماتراتزی ادعا کرد که توهینی که به زیدان کرده‌است بسیار عادی بوده و از آن نوعی است که در زمین فوتبال رایج است.
سه روز پس از بازی زیدان در دو مصاحبهٔ تلویزیونی در این مورد شرکت کرد. او در این مصاحبه‌ها اعلام کرد که ماتراتزی به خواهر و مادرش توهین کرده‌است و ضمن معذرت‌خواهی، اعلام کرد که از کاری که کرده پشیمان نیست. او در ضمن هرگونه توهین‌های نژادپرستانه از سوی ماتراتزی را غیرواقعی و محصول جنجال نشریات و رسانه‌ها دانست.
همسر ستاره سابق تیم ملی فرانسه در چاپ دوم کتاب خود به عنوان «زیدان زندگی اسرار آمیز» آورده‌است: «اختلاف میان من و زیدان در شب قبل از بازی نهایی جام جهانی ۲۰۰۶، باعث شد تا زیدان با روحیه‌ای خراب پا به میدان این مسابقه گذاشته و آن حرکت خشن را نشان دهد.»
همسر زیدان همچنین فاش کرد که «زیدان در این بازی، زیر پیراهنی پوشیده بود که بر روی آن از تیم یوونتوس باشگاه سابق خود و رئال مادرید و نیز همه کسانی که در دوران بازی‌اش از او حمایت کرده بودند، تشکر کرده بود تا پس از پایان بازی از آن‌ها قدردانی کند اما اخراج وی از زمین همه چیز را خراب کرد.»
در ژانویه ۲۰۱۶ رافائل بنیتز پس از ۷ ماه از سمت خود به عنوان سرمربی رئال مادرید برکنار شد و زین الدین زیدان بازیکن سابق این تیم هدایت رئال مادرید را به عهده گرفت.زیدان سرمربی رئال شد تنها پس از پنج ماه از آغاز حضور زین الدین زیدان بر روی نیمکت مربی گری رئال مادرید، وی توانست برای مادریدی‌ها یازدهمین عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را به ارمغان بیاورد. زیدان با این عملکرد به اولین سرمربی تاریخ تبدیل شد که به عنوان بازیکن، کمک مربی و مربی قهرمان اروپا شده‌است.
وی در سال بعد نیز توانست با به قهرمان‌رسانی رئال در لیگ قهرمانان اروپا و لیگ خود را به عنوان یک مربی خوب جلوه دهد و درآغاز پیش فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۸ کهکشانی هارا با بردن دو بازی دو جام را تصاحب کند و به رکود هفت جام دل بوسکه در رئال مادرید برسد.
قهرمانی‌های زیدان ادامه داشت و وی توانست رئال مادرید را در سال ۲۰۱۸ هم قهرمان لیگ قهرمانان اروپا کند تا برای اولین بار در تاریخ لیگ قهرمانان اروپا، شاهد سه قهرمانی متوالی یک تیم باشیم.
وی در انتهای فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۸ از هدایت رئال مادرید استعفا کرد.
زیدان از والدینی عرب الجزایری در مارسی به دنیا آمده و پنجمین فرزند خانواده است. پدر و مادرش، اسماعیل و ملیکه، نام داشتند و نسب‌شان به روستایی در الجزایر برمی‌گشت.
حزب دست راستی فرانسه، جبهه ملی، ادعا می‌کرد که پدر زیدان در جریان جنگ استقلال الجزایر از «حرکی» ها بوده‌است (یعنی از کسانی که در رکاب ارتش فرانسه و علیه الجزایر جنگیده‌اند) اما زیدان این ادعا را به شدت رد کرده‌است. زیدان در ۱۹۹۳ با ورونیک، رقاص و مدل اسپانیایی الاصل، ازدواج کرد. آن‌ها چهار پسر به نام‌های انزو (زادهٔ ۲۴ مارس ۱۹۹۵)، لوکا (زادهٔ ۱۳ مه ۱۹۹۸)، تئو (زادهٔ ۱۸ مه ۲۰۰۲) و الیاس (زادهٔ ۲۶ دسامبر ۲۰۰۵) دارند که انزو هم‌اکنون در رئال مادرید کاستیا بازی می‌کند همچنین پسرش لوکا نیز دروازه‌بان سوم رئال مادرید است.
زیدان با شرکت‌هایی همچون لگو، آدیداس، کریستین دیور، جنرالی، فرانس تلکوم، اورنج، آئودی و فورد همکاری تبلیغاتی داشته‌است و از ثروت‌مندترین ورزش‌کاران جهان بوده‌است.
در ۲۴ فوریهٔ ۲۰۰۷ زیدان در شمال تایلند حضور یافت تا در یک بازی انسان‌دوستانه برای تیم کیودارون برای مبارزه با ایدز حضور یابد. زیدان در این بازی یک گل زد و یک پاس گل به هم تیمی مالزیایی‌اش داد تا این بازی ۲–۲ شود. این بازی ۱۰ هزار تماشاگر داشت و ۷۷۵۰ دلار نیز کمک انسانی جمع‌آوری شد.
در ۱۹ نوامبر ۲۰۰۷ زیدان در پنجمین بازی سالانهٔ مبارزه با فقر در مالاگا حضور یافت که این بازی هم ۲–۲ تمام شد. زیدان در این بازی گل نزد، اما در دقیقهٔ ۷۰ موقعیت گل را برای هم‌تیمی‌اش فراهم کرد. او و هم‌تیمی سابقش رونالدو هر ساله در یک بازی انسان‌دوستانه ستاره‌های جهان را جمع‌آوری می‌کنند. او از سال ۲۰۰۱ به عنوان سفیر فقر برگزیده شده‌است. او پیش از بازی یاران رونالدو و یاران زیدان گفت: «هر کسی می‌تواند هر کاری انجام دهد تا جهان بهتری داشته باشیم.» عواید این دیدار صرف کمک به برنامهٔ توسعهٔ سازمان ملل می‌شود که به ۲۷ کشور دنیا سود می‌رساند.
بعد از فینال جام جهانی ۲۰۰۶ ژاک شیراک رئیس‌جمهور فرانسه به زیدان به عنوان قهرمان ملی درود فرستاد و او را مرد دل و جان‌ها نامید.
در سال ۲۰۰۹ فیلیپ پارنو و داگلاس گوردون کارگردان‌های فرانسوی و آلمانی شروع به فیلم‌برداری و ساخت یک مستند با نام زیدان: پرترهٔ قرن ۲۱ کردند. زیدان در سال‌های ۲۰۰۰، ۲۰۰۳، ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ رتبهٔ اول، در ۲۰۰۵ رتبهٔ دوم و در ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ رتبهٔ چهارم محبوب‌ترین شخصیت فرانسه را به دست آورد. در نوامبر ۲۰۰۶، زیدان به بنگلادش سفر کرد تا مهمان محمد یونس برندهٔ جایزهٔ نوبل شود.
بِک هَنسِن (زادهٔ ۸ ژوئیه ۱۹۷۰) با نام بک دیوید کمپبل موسیقی‌دان، خواننده-ترانه‌سرا، نوازندهٔ بسیط (مولتی-اینسترومنتالیست) و آهنگساز آمریکایی است که با نام صحنه‌ای‌اَش «بک» شناخته می‌شود. وی از برندگان جایزه گرمی است.
این هنرمند که چهار بار صاحب «پلاتینوم» شده‌است با کارهای اولیه‌اش که ترکیبی بود از انتقادات اجتماعی و تجربه‌هایی در موسیقی و ترانه‌نویسی شهرتی زیرزمینی به هم زد. او اولین بار با تک‌آهنگ بازنده (Loser) که در ۱۹۹۴ منتشر شد توجه گستردهٔ عموم را به دست آورد که پیشرفت غیرمنتظره‌ای برای او رقم زد. او بیش‌تر به واسطهٔ ساخت کلاژهای موسیقایی و به‌کارگیریِ طیف گسترده‌ای از سبک‌ها شناخته می‌شود.
اُودِلِی، آلبومی که در ۱۹۹۶ توسط بک منتشر شد از طرف مجلهٔ آمریکاییِ رولینگ استون و دو انتشارات بریتانیایی ان‌ام‌ئی و مُوجُو جایزهٔ آلبوم سال را به دست آورد. اُودِلِی هم‌چنین یک نامزدی ذیل عنوان جایزه گرمی برای بهترین آلبوم سال دریافت کرد. دراز-قصیده/اُودِلِی و آلبوم دیگری از او با عنوان تغییر کیفی/سی‌چِنج، هر دو در لیست ۵۰۰ آلبوم برتر تمام اعصار رولینگ استون وارد شده‌اند.
بک در لس آنجلس، کالیفرنیا متولد شد. پدرش دیوید کمپبل یک موسیقی‌دان و آهنگساز کانادایی است و مادرش بیبی هنسن یک هنرمند تجسمی و پیش‌تر، از ستارگان وارهول بوده‌است. پدرش از نسبی اسکاتلندی است و مادرش نیمی نروژی و نیم دیگر از تبار قوم یهود و ریشهٔ سوئدی است. جد مادری او اَل هنسن، یک هنرمندِ تکنیکِ کولاژ در هنرهای تجسمی از مدرسهٔ هنر فلوکسس بوده‌است. جد پدری او یک کشیش پرسبیتری بود. زمانی که والدین او از یک‌دیگر جدا شدند بک به همراه مادر و برادرش در لس‌آنجلس ماند، جایی که او تحت تأثیر اجراهای متنوع موسیقایی این شهر؛ هر نوع موسیقی از موسیقی هیپ هاپ تا موسیقی لاتین و هم‌چنین صحنهٔ هنر اجرایی مادرش قرار گرفت. تمام این تأثیرات بعدها در آثار ضبط‌شده و منتشرشدهٔ او نمود یافتند.
در ۱۹۸۵ بک برای ملاقات با پدربزرگ‌اش اَل هنسن به آلمان رفت. او سپس به خانه‌اش در لس‌آنجلس بازگشت، جایی که تا تابستان ۱۹۹۰ در آن‌جا ماند. بعد از ترک دبیرستان در ۱۹۸۷، بک به همراه دوست‌دخترش «رین اسپرلاک» شروع به کار بر روی «بی‌جوانی» کرد، که یک فَن-زین (مجله‌ای غیررسمی برای طرفداران یک پدیده و گردآمده توسط خود هواداران؛ به منظور تبادل نظریات و انتشار ایده‌ها) با دو سرفصل پانک و شعر بود. در ۱۹۹۰ بک و رین به وَشون، ایالت واشینگتن نقل مکان کردند. در آن جا به همراه برادر بک، چَنینگ و برادر رین، زَک خانه‌ای تابستانی اجاره کردند. در طول همین تابستان بود که بک علاقه‌اش به اجرا را پرورش داد و در شب بازگشایی هتلِ اوکِی در سیاتل واشینگتن اجرا کرد. اولین سال‌های دههٔ ۱۹۹۰ بک در نیویورک، با جنبش موسیقی ضدِ فولک و متأثر از جنبش‌های پانک در ارتباط بود.
در ۱۹۸۸ بک یک کاست منتشر کرد با نام بانجو استوری که از همان ابتدا تنها در فرم بوتلگ (ضبط غیراستودیویی و پخش محدود) مهیا و موجود بود. او در پایان دههٔ ۱۹۹۰ به لس‌آنجلس بازگشت. بک در یک آلونک زندگی می‌کرد و شغل‌هایی با درآمدهای پایین می‌گرفت، شغل‌های بُن‌بست (در یک مورد مدتی به عنوان یک متصدی وسیلهٔ برگ‌روب کار کرد) و در کنار این‌ها تمام مدت به پیش رفتن در مسیر ارتقای موسیقی‌اش ادامه می‌داد. بک هم‌چنین صحنه‌های شهر را به منظور اجرا دنبال می‌کرد و گاهی حتی پنهانی واردشان می‌شد، روی صحنه‌های تمام خیابان‌های لس‌آنجلس، از کلوب‌های پانک تا کافی‌شاپ‌ها و نوازندگی در خیابان‌ها. در طول این مدت او با کریس بَلُو (مؤسس گروه موسیقی رئیس‌جمهورهای ایالات متحدهٔ آمریکا) ملاقات کرد. آن‌ها مدتی در خیابان‌ها اجراهای دونفره انجام می‌دادند. نیز تعدادی از ضبط‌های اولیهٔ بک با همکاری تام گریملی در استودیوهای پوپ اَلِی، بخشی از کمپانیِ ضبط وین به دست آمدند.
در ۱۹۹۳ بک اولین آلبوم استودیویی خود را به نام احساسات طلایی/گولدن فیلینگز زیر لیبل سانیک اِنِمی که به پیتر هیوز تعلق داشت منتشر کرد. این آلبوم در ابتدا تنها بر روی کاست منتشر شد (اگر چه بعداً بر روی CD و در تعداد محدود نیز منتشر گشت). تخمین زده می‌شود که تنها بین ۵۰۰ تا ۷۵۰ نسخه از این آلبوم موجود بوده باشد، که همین آن را تبدیل به کالایی نادر می‌کرد. سایت AllMusic.com بعدها این آلبوم را این گونه توصیف کرد: «سندی بسیار جالب، سرگرم‌کننده و طنزآمیز که ثابت می‌کند از همان آغاز، بک خود را کاملاً آماده کرده بود که تجربه و تجربه‌سازی را به عنوان تنها تدبیر کاری‌اش به عمل بگیرد».
در ۱۹۹۳ کمپانی ضبطِ "باونگ لاود کاستوم ریکوردز" (صاحبان‌اش تام رُوث‌راک، راب اشناف و باردشو لَمبرت) که یک کمپانی تازه-تأسیس و نوپا بود با بک قراردادی امضا کرد. اولین آهنگی که بک برای باونگ لاود منتشر کرد "بازنده" بود؛ حاصل یک همکاری بین تهیه‌کنندهٔ متمایز هیپ هاپ، کارل استفنسون و بک. زمانی که یک مجری رادیویی، کریس دوریداس در برنامهٔ "این صبح، صبح منتخبی خواهد شد"، گل سرسبد برنامه‌های موسیقی از کالج سانتا مونیکا ایستگاه رادیویی KCRW، این آهنگ را پخش کرد، حساسیت و علاقهٔ بسیار بالایی نسبت به آن ایجاد شد.
این ارائهٔ موفق و پشت‌بند آن یک اجرای زنده در ۲۳ ژوئیه ۱۹۹۳، منجر به یک جنگ مناقصه‌ای در میان لیبل‌های برجستهٔ ضبط و پخش موسیقی برای امضای قرارداد با بک شد. در نهایت او گِفِن ریکوردز را انتخاب کرد، که به او شرایطی را پیشنهاد کرده بود که شامل کمک‌هزینه‌ای برای انتشار آلبوم‌های مستقل، آن هم در حالی که بک تحت قرارداد با آن‌ها بود می‌شد. بین تمام ریکورد-لیبل‌هایی که به بک پیشنهاد قرارداد داده بودند، گِفِن کم‌ترین قیمت را پیشنهاد داده بود، اما در عین حال بیش‌ترین میزان آزادی خلاقیت را به او می‌بخشید.
در ۲۲ فوریهٔ ۱۹۹۴، فلیپ‌ساید ریکوردز استریو پَثِتیک سُول‌مَنی‌یر را منتشر کرد، که یک آلبوم گَل و گشاد بود با ۲۵ تِرَک، شامل آهنگ‌های مورد علاقهٔ طرفداران؛ «شیطان به من تاکو داد/سِیتِن گِیو می اِ تَکو»، «قایق پارویی/رُو بُوت» و «پوست-تندر/تاندرپیل»، و در کنار ترک‌های نام‌برده، سر و صداهای ضبط‌شده (مثل صدای دستگاه برگ‌روب) و بخشی از صداها و اجراهایی که به شکل زنده ضبط شده بودند بسیار بودند. جانی کش بعدها آهنگ «قایق پارویی/رُو بُوت» را ضبط کرد و آن را به آلبوم سال ۱۹۹۶ خود «رهاشده/آن‌چیند» اضافه کرد. کش گفته بود که این آهنگ «به گوش من چیزی بود که ممکن بود من نوشته باشم، یا در سال‌های دههٔ ۱۹۶۰، سال‌هایی که من داشتم وارد زمان غریبی از زندگی‌ام می‌شدم انجام داده باشم». آهنگ «شیطان به من تاکو داد/سِیتِن گِیو می اِ تَکو» نیز توسط آلن گینزبرگ به عنوان یکی از آثار موردعلاقه‌اش در شعر پاپ معاصر نام برده شده‌است.
در مارس ۱۹۹۴، گفن اولین آلبوم بک با «برچسب عمده» را منتشر و عرضه کرد، طلای دلپذیر (Mellow Gold). این آلبوم با همکاری رُوث‌راک و اشناف از باونگ لاود، و به همان اندازه با همکاری کارل استفنسون به وجود آمد، و بک را وارد مسیر اصلی موفقیت کرد. این آلبوم بالاترین درجه‌بندی ممکن را از نشریهٔ اِسپین، رابرت کریستو (خبرنگار مطرح در زمینهٔ موسیقی)، راهنمای آلبومِ مجلهٔ رولینگ استون و آل‌میوزیک دریافت کرد.
در ۲۷ ژوئن، لیبل مستقل «کِی ریکوردز» که در اُلیمپیا در واشینگتن مستقر بود سومین آلبوم بک در سال ۱۹۹۴ را منتشر کرد؛ یک پا در گور (One Foot in the Grave). این آلبوم شماری از موسیقی‌دان‌های ممتاز را که از صحنه‌های مستقل موسیقی می‌آمدند معرفی کرد، شامل کالوین جانسن از گروه «بیت هپنینگ»، کریس بَلُو از گروه «رییس‌جمهورهای ایالات متحدهٔ آمریکا» و اعضای گروه «بیلت تو اسپیل»؛ اسکات پلوف و جیمز برترام. سَم جِین که در بَندی ساکن اُلیمپیا به نام «لینک» با جیمز برترام نوازندگی می‌کرد نیز در این آلبوم حضور دارد.
بک اجرای خود را در ۱۹۹۴ با یک تور جهانی به جاده کشاند، که با حضور کوتاهی بر صحنهٔ اصلی تور ۱۹۹۵ فستیوال موسیقیِ «لولاپالوزا» ادامه پیدا کرد.
وقتی زمان آن رسید تا بک دنباله‌ای بر آلبوم مِلو گولد ضبط کند، لیستی تهیه کرد که در آن رُوث‌راک و اشناف به عنوان تهیه‌کننده حضور داشتند. بک شروع به ضبط آلبومی کرد که کیفیتی مودی و متغیر داشت و آهنگ‌ها با تعداد زیادی نت‌های پایین آکوستیک نوشته شده بودند تا ترانه‌نویسی بک را بیش‌تر به نمایش بگذارند. در نهایت، بک این آلبوم را کنار گذاشت و مسیر سرخوشانه‌تری را پیش گرفت. بک به داست برادرز، تهیه‌کنندگان آلبوم «بوتیکِ پاول/ پاولز بوتیک» از بیستی بویز معرفی شده بود. سبک آن‌ها در تولید آلبوم؛ بریدن و چسباندن و استفاده از سَمپل/نمونه‌های موسیقی هِوی بود که بیش‌تر از پروژهٔ پیشین برای نوع نگاه بک در طول خلق آلبومی که سرگرم‌کننده‌تر و در دسترس‌تر باشد مناسب بود.
نتیجه؛ آلبوم منتشرشده در سال ۱۹۹۶، اودِلِی بود که انتقادِ «شگفتیِ تک‌آهنگه» را برای بقیهٔ آلبوم باقی گذاشت. تِرَکِ سرآمد این آلبوم که منجر به این انتقاد شده بود، آهنگ «اون از کجا است/ور ایتز اَت» بود که پخش‌های بسیار زیاد رادیویی داشت و نماهنگ آن به شکل گسترده‌ای از شبکهٔ ام‌تی‌وی پخش می‌شد.
در خلال سالی که اودِلِی ستایش بسیاری از مجلهٔ رولینگ استون دریافت می‌کرد، در لیست‌های بی‌شماری از "بهترین‌هاً ظاهر شد؛ (در صدر آن‌ها، در نظرسنجیِ منتقدان پَز اَند جاپ/ Pazz & Jop برای "آلبوم سال"). این نظرسنجی از منتقدان موسیقی گرفته می‌شود و از طرف روزنامهٔ "دِ ویلِج وُیس" برگزار می‌شود. این آهنگ چندین جایزه نیز در صنعت موسیقی دریافت کرد که شامل دو گِرَمی هم می‌شود. علاوه بر آهنگِ "اون از کجا است/ور ایتز اَت"، سه تک‌آهنگ دیگر نیز از این آلبوم منتشر شدند: "مُدِل‌موی شیطان/دِویلز هِرکات"، "نرّه‌خر/جَک‌اَس" و "منبع جدید آلودگی/نو پلوشِن".
در آغاز سال ۱۹۹۳، بک برای همکاری به گروه «جنگل برای درختان/فارست فور دِ تیریز» ملحق شد، که یک پروژهٔ تجربی در تریپ هاپ بود که با همکاری کارل استفنسون اجرا می‌شد. این پروژه در نهایت به انتشار آلبومی در ۱۹۹۷ که نام گروه را بر خود داشت انجامید، که این انتشار با یک ای‌پی/EP در ۱۹۹۹ پی گرفته شد. بک در آلبوم «جنگل برای درختان» اضافه کردنِ کلام و گفتار، زدن سازدهنی و نوازندگی چندین ساز متنوع دیگر را بر عهده داشت.
اودلی (۱۹۹۶)
آکوا نام یک گروه پاپ اسکاندیناوی است که در سال ۱۹۹۴ تشکیل شد و در نیمه دوم دهه ۹۰ میلادی به موفقیت و شهرت رسید. اما به صورت ناگهانی در ژوئیه ۲۰۰۱ از هم پاشید. لازم است ذکر شود گروه آکوا در ۲۶ دسامبر سال ۲۰۰۷ دوباره تشکیل شد و در تابستان ۲۰۰۸ کنسرت زنده را اجرا کردند. آن‌ها از برخی شرکت‌های ضبط ترانه کانادایی دانمارکی و برخی کشورهای آسیایی پیشنهادهایی دریافت کرده‌است. این گروه بخصوص با آهنگ دختر باربی در جهان شهرت پیدا کرد. آلبوم سوم گروه، ۱۱ سال بعد از انتشار آخرین آلبومشان، در سوم اکتبر سال ۲۰۱۱ با نام Megalomania منتشر شد.
تخمین زده شده که این گروه ۳۳ میلیون آلبوم و تک آهنگ فروخته‌است، و آنها را به سودآورترین گروه دانمارکی تبدیل کرده‌است.
قدرت مطلق نام فیلمی سیاسی به کارگردانی کلینت ایستوود و محصول سال ۱۹۹۷ است.
در این فیلم بازیگرانی همچون کلینت ایستوود، جودی دیویس، جین هکمن، اد هریس، لورا لینی، اسکات گلن و دنیس هیزبرت بازی کرده‌اند.
ابتدا فردی برای دزدی به خانه شخصی میلیاردر می‌رود و با حضور ریاست جمهوری آمریکا در آن خانه مواجهه می‌شود که مشغول معاشقه با همسر صاحبخانه است.
همسر آن مرد به قتل می‌رسد و مأموران رئیس جمهو ر قتل را به روی آن دزد می‌اندازند و وی هم باید مدرکی پیدا کند.
کریمر علیه کریمر نام فیلمی به کارگردانی رابرت بنتون محصول سال ۱۹۷۹ ایالات متحدهٔ آمریکا که موضوع آن طلاق است. این فیلم نامزد ۹ اسکار شد که موفق به کسب ۵ جایزه از جمله بهترین فیلم گردید.
تد کریمر (هافمن) کارمند سخت کوش و نسبتاً موفق یک شرکت تبلیغاتی است اما بیش از حد در کار خود غرق شده و بدین خاطر همسرش جوآنا (مریل استریپ) شدیداً احساس تنهایی می‌کند. در ابتدای فیلم جوآنا در کمال تعجبِ تد، تصمیم خود برای متارکه را به وی اعلام کرده و به کالیفرنیا می‌رود. اما مجدداً به نیویورک بازگشته و در حالی که پانزده ماه از ترک خانه توسط وی می‌گذرد تصمیم خود برای گرفتن حضانت تنها فرزندشان، بیلی، را به شوهر سابقش اعلام می‌کند. اما درخواست وی با مخالفت شدید تد روبرو می‌شود. تد که بسیار ناراحت است در کمال بدشانسی کار خود را نیز از دست می‌دهد. از آنجایی که تا زمان برگزاری دادگاه فرصت چندانی نیست وی می‌بایست هرچه سریعتر شغل جدیدی پیدا کند در غیر این صورت صد درصد حضانت بیلی از وی گرفته خواهد شد. هرچند که حتی در صورت شاغل بودن تد، از آنجایی که بیلی هفت سال بیشتر ندارد احتمال اینکه دادگاه با درخواست حضانت جوآنا مخالفت کند نیز بسیار پایین است…
نامزد جایزه اسکار بهترین نقش مکمل مرد
نامزد جایزه اسکار بهترین نقش مکمل زن
نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم‌برداری
نامزد جایزه اسکار بهترین ادیت فیلم
دِمی گاینس کوچر که با نام حرفه‌ای دِمی مور شناخته می‌شود، (زاده ۱۱ نوامبر ۱۹۶۲ در نیومکزیکو) هنرپیشه آمریکایی است.
دمی مور قبل از ورود به سینما چندان محبوب نبود. دمی مور از اختلال وسواسی تر و خشک وسایل رنج می‌برد. کسی از دیدنش خوشحال نمی‌شد و حتی در بسیاری از موارد در را هم بر روی او و همکارانش باز نمی‌کردند. دمی مور در یک شرکت جمع‌آوری بدهی از بدهکاران کار می‌کرد.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که دمی مور در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
ایستایی یا استاتیک شاخه‌ای از مکانیک و علوم مهندسی است که به بحث و مطالعه دربارهٔ یک سیستم یا سامانه فیزیکی در حال تعادل و ایستایی استاتیکی می‌پردازد. تعادل و ایستایی استاتیکی حالتی است که در آن اجسام یا سازه‌های تحت تأثیر نیروهای خارجی- تغییر مکان نسبی نداده و در حالت ایستایی و سکون باقی بمانند. در حالت تعادل ایستا که در علوم مهندسی به «تعادل استاتیکی» موسوم است، سیستم مورد نظر یا در حال سکون است یا می‌توان از نظر علمی (بخصوص با توجه به سکون نسبی نسبیت انیشتین) مرکز ثقل (گرانیگاه) آن را در یکی از دستگاه‌های سکون نسبی که با سرعت ثابت حرکت می‌کنند و که شتاب در آن صفر است، ساکن دانسته و تعریف نمود.
با استفاده از قانون دوم نیوتون به این نتیجه می‌رسیم که در یک سیستم نیرویی (یک جسم یا مجموعه‌ای از اجزای یک سازه که می‌توانند ساختمانی یا مکانیکی و ماشینی یا توربین‌های الکتریکال باشند، یعنی مفهوم کلی وبار مهندسی واژهٔ «سازه» یا structure) زمانی می‌توان آن را در حال تعادل و ایستایی، دانست که جمع جبری گشتاورها یا لنگرها (moment) و کلیهٔ نیروهای وارده بر مراکز ثقل (گرانیگاه): جرم-سختی-اینرسی صفر شوند (اصل جمع یا اجماع نیروها در استاتیک مهندسی سازه)؛ یا بر اساس مکانیک نیوتونی می‌توان این تعریف را نیز ارائه داد:
در ازای هر نیرویی که بر یک جزء یا مؤلفه از سیستم استاتیکی سازه وارد می‌شود، نیرویی (عکس العمل یا "واکنشی") به همان اندازه ولی در جهت مخالف به آن جزء اعمال می‌گردد. این که نیروی خالص وارد بر سیستم سازه برابر با صفر باشد، به عنوان «شرط نخست» و این که لنگر یا گشتاور خالص وارد بر سامانه برابر با صفر باشد، "شرط دوم تعادل" به‌شمار می‌روند. ایستایی‌شناسی از جملهٔ مباحثی است که در تجزیه و تحلیل سازه‌ها، مثلاً در مهندسی سازه، و نیز به هنگام مطالعات سیالات در حالت سکون مثل پایداری سدّهای تحت فشارهای عظیم هیدرواستاتیکی (نیروها و لنگرهای وارده از حجم بالای آب مخزن دریاچه پشت سدّ) کاربرد بسیار دارد. علوم مقاومت مصالح و مکانیک مواد و جامدات شاخه‌ای مرتبط با علم مکانیک مهندسی هستند که دانشجویان رشته‌های مهندسی قبل از انتخاب و مطالعهٔ آن‌ها باید استاتیک و ایستایی را به عنوان درس پیش‌فرض و پایه‌ای با موفقیت گذرانده باشند. استاتیک و مقاومت مصالح در رشته‌های مهندسی مکانیک و عمران و برق وصنایع واحدهای اصلی دروس ترمی محسوب می‌شوند. بنابراین به‌طور خلاصه دانشجویان رشته‌های مهندسی برق، مکانیک، عمران و صنعت و معدن قبل از ورود به ترم‌های دروس اختصاصی خود مکلف به گذراندن موفقیت آمیز این درس‌ها می‌باشند:
ابتدا :واحدهای درسی استاتیک و ایستایی، و سپس مقاومت مصالح مواد و مصالح و اجسام هستند.
مطالب مورد بررسی در درس استاتیک عبارتند از:
ایستایی‌شناسی برای روباتیک
سید شهاب‌الدین حسینی تنکابنی (زادهٔ ۱۴ بهمن ۱۳۵۲) بازیگر ایرانی است.شهاب حسینی، در وبگاه سینمایی سوره
او برای بازی در "شمعی در باد" (۱۳۸۲) و "رستگاری در هشت و بیست دقیقه" (۱۳۸۳) نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنواره فیلم فجر شد. حسینی در سال ۱۳۸۷ با بازی در فیلم "سوپر استار" جایزهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنواره فیلم فجر را دریافت کرد. او خرس نقره‌ای بهترین بازیگر مرد جشنواره بین‌المللی فیلم برلین ۲۰۱۱ را به‌همراه گروه بازیگران فیلم "جدایی نادر از سیمین" کسب کرد. او در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶ نیز با ایفای نقش در فیلم "فروشنده" توانست جایزهٔ بهترین بازیگر مرد جشنواره فیلم کن را به خود اختصاص بدهد. او در سال ۱۳۹۸ از سوی دولت فرانسه نشان لژیون دونور را کسب کرد. نقش‌های او در نمایش خانگی، شامل "شهرزاد" (۱۳۹۴–۱۳۹۷) و "پوست شیر" (۱۴۰۱–۱۴۰۲) می‌شوند.
سید شهاب‌الدین حسینی تنکابنی، در سال ۱۳۵۲ در تهران به دنیا آمد. او نخستین فرزند خانواده است و یک برادر و دو خواهر دارد. اصلیت او به تنکابن مازندران برمی‌گردد. او چند سالی را نیز در دوران کودکی همراه با خانواده در خرم‌آباد زندگی کرد. تحصیلات دانشگاهی‌اش در رشتهٔ روان‌شناسی دانشگاه تهران بود که آن را به قصد مهاجرت به کانادا ناتمام گذاشت. او کار خود در بخش هنر را با تئاتر دانشجویی و سپس، گویندگی در رادیو آغاز کرد.
فعالیت شهاب حسینی با گویندگی در رادیو آغاز شد و در سال ۱۳۷۷ با اجرا در تلویزیون ایران، کارش را ادامه داد. حسینی در برنامه‌ای به نام اکسیژن در تلویزیون ظاهر شد. وی در چند برنامهٔ دیگر مانند برپا برپا، رنگ صبح، و سایه روشن به عنوان مجری نمایان شد. وی همچنین در برنامهٔ رادیویی دو نیمه سیب، صدای ما و گلبانگ شادی به گویندگی پرداخت و در سال ۱۳۹۴ در برنامهٔ سحرگاهی به عنوان راوی حضور داشت.
شهاب حسینی در سال ۱۳۹۹ به اجرای یک برنامه در رسانه خانگی به نام هم‌رفیق پرداخت که نخستین قسمت این مجموعه در ۲۰ آذر ۱۳۹۹ از نماوا پخش شد.
حسینی در سال ۱۳۷۹ با سریال پس از باران پا به عرصهٔ بازیگری گذاشت. در سال ۱۳۸۰ در سریال پلیس جوان و در سال ۱۳۸۲ در سریال تب سرد به ایفای نقش پرداخت. وی در سال ۱۳۸۵ در سریال مدار صفر درجه در نقش حبیب پارسا به ایفای نقش پرداخت و این سریال دورهٔ اوج وی در تلویزیون بود.
مدار صفر درجه به کارگردانی حسن فتحی و ساختهٔ مشترک کشورهای ایران، مجارستان، فرانسه و لبنان است.
حسینی در سال ۱۳۸۸ در نقش عباس بابایی در سریال شوق پرواز ظاهر شد و این سریال نیز به موفقیت در نزد مخاطبان دست یافت. شهرزاد در سال ۱۳۹۳ نخستین کار او در رسانهٔ خانگی و دومین همکاری او با حسن فتحی می‌باشد. شهاب حسینی در شهرزاد در نقش قباد بازی کرد.
با وجود فعالیت متعدد در سینما، همکاری شهاب حسینی با تلویزیون ادامه داشته‌است. او در چند فصل از سریال انیمیشن شکرستان، پس از درگذشت مرتضی احمدی، نقش راوی را برعهده گرفت.
شهاب حسینی در سال ۱۳۸۰ با بازی در فیلم رخساره ساختهٔ امیر قویدل وارد سینما شد. حسینی در سال‌های ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۳ در فیلم‌های واکنش پنجم به کارگردانی تهمینه میلانی و این زن حرف نمی‌زند به کارگردانی علیرضا امینی و زهر عسل به کارگردانی ابراهیم شیبانی و رستگاری در هشت و بیست دقیقه به کارگردانی سیروس الوند ایفای نقش کرد و به عنوان یک بازیگر، بیش از پیش مطرح شد و توانست برای بازی در شمعی در باد در شخصیت بابک و رستگاری در هشت و بیست دقیقه در شخصیت فؤاد، دو سال پیاپی نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنوارهٔ فجر شود. وی در سال ۱۳۸۳ در فیلم قتل آنلاین و سپس در سال ۱۳۸۴ در فیلم پیشنهاد ۵۰ میلیونی به ایفای نقش پرداخت.
او برای بازی در فیلم‌های بچه‌های ابدی، شمعی در باد، محیا و دل شکسته در سال ۱۳۸۶ مورد توجه قرار گرفت. حسینی در سال ۱۳۸۶ برای فیلم محیا موفق به کسب دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنوارهٔ فیلم فجر شد. سال ۱۳۸۷ و ۱۳۸۸ دو سال درخشان برای وی بود. او در دل شکسته ساختهٔ علی روئین‌تن، دربارهٔ الی ساختهٔ اصغر فرهادی، سوپراستار، اثر تهمینه میلانی، حوالی اتوبان ساختهٔ شهرام اسدی و پرسه در مه از بهرام توکلی، بازی‌های متفاوت و قابل توجهی را به نمایش گذاشت و با هنرمندی با نقش کوروش زند در فیلم سوپر استار به اوج محبوبیت و شهرت رسید.
حسینی برای فیلم سوپر استار، سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنوارهٔ فجر را دریافت کرد و به خاطر فیلم‌های پرسه در مه و دربارهٔ الی، جایزهٔ بهترین بازیگر نقش اول مرد جشن خانهٔ سینما را به تالار دستاوردهای خود افزود. وی در فیلم دربارهٔ الی یکی از مهم‌ترین بازی‌های خود را با شخصیت احمد ایفا نمود و در پرسه در مه با نقش امین، بازی دگرگون شده‌ای از خود به نمایش گذاشت. نیلوفر ساختهٔ سابین ژمایل در سال ۲۰۰۸ یکمین کار او با کارگردانان غیر ایرانی بود.
حسینی در سال ۱۳۸۹ بار دیگر با اصغر فرهادی همکاری کرد و در فیلم جدایی نادر از سیمین به ایفای نقش در نقش حجت پرداخت. این فیلم برای او نخستین دست‌آورد بین‌المللی‌اش را به ارمغان آورد و حسینی توانست خرس نقره‌ای بهترین بازیگر مرد جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم برلین ۲۰۱۱ را به همراه دیگر بازیگران مرد این فیلم به دست آورد و تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشن خانهٔ سینما و دیپلم افتخار جشنوارهٔ فجر را دریافت نماید. بازی او مورد توجه انجمن بین‌المللی سینه فیلی قرار گرفت و نامزد دریافت جایزهٔ آی.سی. اس به عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. از دید کارشناسان، بازی حسینی در جدایی نادر از سیمین یکی از ماندگارترین نقش‌های او به عنوان بازیگر بوده‌است.
شهاب حسینی در نظرسنجی برنامهٔ هفت در سال ۱۳۹۲ به عنوان بهترین بازیگر دههٔ هشتاد ایران انتخاب شد.
یکی می‌خواد باهات حرف بزنه در سال ۱۳۹۰، هیس! دخترها فریاد نمی‌زنند، حوض نقاشی و تعبیر خواب در سال ۱۳۹۱ از دیگر آثار قابل توجه او به‌شمار می‌روند. بازی وی در حوض نقاشی با سبک متد اکتینگ در نقش رضا، یکی از بازی‌های قابل توجه او محسوب می‌شود و وی به خاطر ایفای نقش در این فیلم جایزهٔ ویژهٔ بهترین بازیگر مرد جشنوارهٔ فیلم لیسبون را دریافت نمود. حسینی در سال ۱۳۹۳ به پروژهٔ فیلم دوران عاشقی پیوست و با بازی خود برای دومین بار نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنوارهٔ فیلم فجر شد. وی در همین سال یکمین فعالیت کارگردانی خود را با فیلم ساکن طبقه وسط آغاز نمود و خود، ۳۸ نقش ناهمتا را در این اثر ارائه داد.
حسینی در سال ۱۳۹۴ به پروژهٔ فروشنده، هفتمین فیلم بلند اصغر فرهادی پیوست و نقش عماد را بازی کرد. این سومین همکاری وی با اصغر فرهادی به‌شمار می‌آمد. حسینی در سال ۲۰۱۶ به موفقیت بزرگی دست یافت و توانست با ایفای نقش در فیلم فروشنده، تندیس بهترین بازیگر مرد جشنوارهٔ فیلم کن را به‌دست‌آورد. دریافت این جایزه که برای بار نخست در تاریخ بازیگری سینما و هنر ایران اتفاق افتاد با واکنش‌های مثبت ایرانیان روبرو شد. حسینی در همین سال جایزهٔ بهترین بازیگر مرد جشنواره فیلم اکشن ان فیلم آمریکا را برای بازی در فیلم هیس! دخترها فریاد نمی‌زنند به‌دست‌آورد.
شهاب حسینی در سال ۱۳۹۲ کارگردانی را با فیلم ساکن طبقه وسط آغاز کرد، فیلم داستان مردی را روایت می‌کند که با ورودش به یک ساختمان جدید، رویدادهای تازه‌ای در زندگی او رخ می‌دهد. وی در سال ۱۳۹۴، فیلم کوتاه بیا با من را به همراه علیرضا نسایی و سینا آذین کارگردانی نمود. آخرین ساختهٔ دست او به عنوان کارگردان، فیلم مقیمان ناکجا است.اکران ساکن طبقه وسط شهاب حسینی در گروه هنر و تجربه
"خورشید نیمه شب" (۱۳۹۴) فیلمی به کارگردانی شبیر شیرازی است که حسینی تهیه‌کننده آن بود.
داوری جشنواره فیلم مهاجرین غازی عینتاب ترکیه در ۱۳۹۹ یکی از دیگر فعالیت‌های وی در عرصه هنری است. حسینی در چهلمین جشنواره فیلم فجر ۱۴۰۰ عضو هیئت داوران بود.
شهاب حسینی در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران با انتشار فایل صوتی از میرحسین موسوی حمایت کرد و همچنین از امضا کنندگان بیانیهٔ فهرست ۸۰۰ نفرهٔ حامیان نامزدی میرحسین موسوی در انتخابات ریاست‌جمهوری بود.حمایت ۸۰۰ هنرمند سینما ، تئاتر و تلویزیون از میرحسین موسوی
نخستین اثر شهاب حسینی در مقام کارگردان، فیلم ساکن طبقهٔ وسط بود که به عنوان بازیگر نیز در این فیلم به ایفای نقش پرداخت. شهاب حسینی در ساکن طبقهٔ وسط، نقش ۳۸ شخصیت ناهمتا را بازی کرد که به نوعی یک حدنصاب جهانی به حساب می‌آید. پیشتر در سینمای جهان نیز این اتفاق افتاده بود که از آن جمله می‌توان به بازی بازیگرانی چون پیتر سلرز در فیلم دکتر استرنجلاو، ساختهٔ استنلی کوبریک و دیتر هالروردن در فیلم دی دی و ارثیهٔ فامیلی اشاره کرد که در چند نقش بازی کرده بودند.
شهاب حسینی بعد از دریافت جایزهٔ بهترین بازیگر جشنوارهٔ کن گفت: «این جایزه به نوعی از مردم من آمده بنابراین آن را به خودشان برمی‌گردانم. این جایزه را با تمام وجود و از اعماق قلب‌ام و با عشق به مردم سرزمین‌ام تقدیم می‌کنم.»
شهاب حسینی در بازگشت به ایران در نشست مطبوعاتی با اشاره به این‌که جایزهٔ بهترین بازیگر مرد در جشنوارهٔ فیلم کن را در نیمهٔ شعبان، زادروز امام دوازدهم شیعیان دریافت کرده‌است، گفت: «بخشی از این موفقیت را که خود در آن سهیم بودم را به عنوان هدیه به منجی بشریت تقدیم می‌کنم.» این حرکت حسینی، بازتاب‌هایی داشته و مورد توجه روزنامهٔ فیگارو و همچنین شبکه‌های اجتماعی و برخی سایت‌ها قرار گرفت. برخی کاربران این نکته را یادآوری کرده بودند که شهاب حسینی پیشتر و در جشنواره کن جایزه‌اش را به «مردم ایران» تقدیم کرده بود.
نشریهٔ یا لثارات الحسین بعد از برگزاری جشن حافظ ۱۳۹۵ مطلبی را با عنوان «همهٔ سرمایه‌های یک جشن» و «دیوث کیست» منتشر نمود که مطالب تند و بی‌سابقه‌ای در آن علیه هنرمندان بود. شهاب حسینی با انتشار متنی در صفحهٔ شخصی خود در اینستاگرام نسبت به متن نشری یالثارات دربارهٔ هنرمندان سینما واکنش نشان داد و نوشت: «آقایان نه چندان محترم و مجهول‌الحال که با وقاحت تمام اقدام به چاپ مطلبی در شرم‌نامهٔ خود کردید، پاسخ سوال‌تان ساده است. دستان شما شایستهٔ حرمت قلم نیست. آن را زمین بگذارید و به هم‌کیشان داعشی خود بپیوندید. برای آوردن نام هنر و هنرمندان این مرز و بوم دهان خود را آب بکشید که به هیچ عنوان صلاحیت اظهار نظر در مورد محبوب دل این مردم را ندارید.»
به دنبال سرنگونی هواپیمای مسافربری شرکت اوکراین اینترنشنال توسط سپاه پاسداران، مسعود کیمیایی از جمله نخستین هنرمندانی بود که با انتشار ویدیویی کوتاه، اعتراض خود را اعلام نمود و از حضور در فجر سی و هشتم انصراف داد. پس از آن بسیاری از هنرمندان ایرانی در رشته‌های مختلف، به نشانهٔ اعتراض به وضعیت موجود و همدلی با خانواده‌های «قربانیان حوادث اخیر»، از حضور در جشنواره‌های فجر انصراف دادند.
در مقابلِ هنرمندانی که جشنواره‌های فجر را تحریم کردند، عده‌ای با تحریم مخالفت نمودند. شهاب حسینی، یکی از این هنرمندان بود که در صفحهٔ اینستاگرامش نوشت: «این انصراف‌ها دامن زدن به افتراق جامعه بین خودی و ناخودی است. وقتی که جامعه و مردم به همبستگی و دل‌داری نیازمندند، این تفکر که کسانی که انصراف نمی‌دهند هم‌درد و شریک حال مردم نیستند، اشتباه است.»
در ۱۹ بهمن ۱۳۹۸ شهاب حسینی، با حضور در جشنوارهٔ فجر به کسانی که این جشنواره را تحریم کرده بودند، از جمله مسعود کیمیایی حمله کرد.
شهاب حسینی تهیه‌کننده و بازیگر فیلم «شین» در نشست خبری این فیلم که در پردیس سینمایی ملت برگزار شد، به صورت تلویحی به مسعود کیمیایی اشاره کرد و گفت: «من نمی‌توانم ساکت بنشینم که استاد پیشکسوت سینما که روند کاری‌اش پیش روی تماشاگر است امسال باز هم فیلم نمی‌سازد که مطمئن است برخورد بدی با اثرش می‌شود و آن روغن ریخته را نذر امام‌زاده می‌کنند و سنگ بنایی را می‌گذارند که نتیجه‌اش چیزی جز نفرت‌پراکنی نیست و بقیه را هم در یک آمپاس اخلاقی قرار می‌دهد. این بی‌انصافی است که آدم آنقدر خودخواه باشد و به نوعی حرف بزند که ملاحظهٔ هیچ‌کس را در آن نکند.»
پس از این رخداد، هنرمندان بسیاری از جمله: منیژه حکمت (تهیه‌کننده و کارگردان سینما)، حامد اسماعیلیون (نویسندهٔ ایرانی که همسرش پریسا اقبالیان و دخترش ری‌را، از کشته‌شدگان هواپیمای اوکراینی بودند)، پولاد کیمیایی
و کانون کارگردانان سینمای ایران، موضع‌گیری شهاب حسینی را محکوم کردند. در متن بیانیهٔ کانون کارگردانان آمده‌است:
در بهمن ۱۳۹۹، فیلم و تصاویری از شهاب حسینی پخش شد که او در ایالات متحده آمریکا در حال تزریق واکسن کووید-۱۹ است. او بعداً تأیید کرد که در حال تزریق واکسن بوده‌است. شهاب حسینی در حالی واکسن زد که در آمریکا هنوز کارکنان بهداشت و درمان و افراد پرخطر، واکسن دریافت نکرده بودند.
با توجه به شرایط دشوار نگهداری واکسن‌های فایزر و مدرنا، در آمریکا واکسن‌های مازاد در هر مرکز برای جلوگیری از هدر رفتن، بین افراد عادی که در همان لحظه در نزدیکی همان مرکز که با واکسن مازاد مواجه شده حضور داشته باشند توزیع می‌شود برخی کاربران شبکه اجتماعی به مقایسه اظهارات او در گذشته مثل حمایت از علی خامنه‌ای یا دفاع از مواضع جمهوری اسلامی که در تناقض با مخالفت خامنه‌ای با ورود واکسن با مبدأ آمریکایی به ایران بود، پرداختند.
شهاب حسینی پس از انتشار فیلم واکسن زدنش در آمریکا، مورد هجمه برخی کاربران فضای مجازی قرار گرفت و با انتشار پستی در صفحه شخصی اینستاگرام از این شبکه اجتماعی خداحافظی کرد.
شهاب حسینی دربارهٔ این حواشی توضیح داد؛ «به اصرار یکی از دوستان که برای آغاز یک کار سینمایی همراهی‌ام می‌کرد، در صف واکسن مازاد ایستادیم تا شانس خود را امتحان کنیم. در آمریکا برای مراکز سالمندان و سایر مراکز در اولویت، همیشه چیزی حدود ۲۰درصد واکسن اضافه در نظر گرفته می‌شود تا در صورت شکستگی یا اتفاقات غیرمترقبه، مشکلی برای جامعه هدف به وجود نیاید. پس از اتمام کار، مازاد را بین مردم عادی توزیع و تزریق می‌کنند. در ضمن این واکسن‌ها بعد از خروج از دمای یخ‌زدگی چون قابلیت برگشت و استرداد ندارند، مازادش به مردم عادی تزریق می‌شود، کل ماجرا همین بود. اتفاقی که برای هر کسی می‌تواند بیفتد.»
حسینی در سال ۱۳۷۴ با "پریچهر قنبری" ازدواج کرد. فرزند نخست او با نام "سیدمحمدامین" در زمستان ۱۳۸۲ و فرزند دوم او به نام "سیدامیرعلی" در تابستان ۱۳۹۰ به دنیا آمدند.سیدشهاب الدین حسینی کیست؟ وبگاه صراط نیوز
آدام اسمیت (۵ ژوئن ۱۷۲۳ – ۱۷ ژوئیه ۱۷۹۰) فیلسوف اخلاق گرای اسکاتلندی در دوران روشنگری اسکاتلندhttp://www.bbc.co.uk/history/scottishhistory/enlightenment/features_enlightenment_enlightenment.shtml Great Thinkers of the Scottish Enlightenment". است که از او به عنوان پیش‌گام در اقتصاد سیاسی و «پدر علم اقتصاد مدرن»Hoaas, David J. ; Madigan, Lauren J. (1999), "A citation analysis of economists in principles of economics textbooks", The Social Science Journal 36 (3): 525–532, doi:10.1016/S0362-3319(99)00022-1 یاد می‌شود. وی همچنین از نظریه‌پردازان اصلی نظام سرمایه‌داری مدرن به‌شمار می‌رود. اسمیت ایده‌های خود در زمینهٔ اقتصاد را در کتاب ثروت ملل خود به تفصیل شرح داده‌است. این نخستین کتاب مدرن علم اقتصاد و شاهکار آدام اسمیت محسوب می‌شود.L. Davis, William; Figgins, Bob; Hedengren, David; B. Klein, Daniel (May 2011). "Economics Professors’ Favorite Economic Thinkers, Journals, and Blogs (along with Party and Policy Views)" (PDF). Econ Journal Watch 8 (2): 133.
آدام اسمیت فرزند یک مشاور حقوقی برجسته در شهر تاریخی کیرکالدی در منطقهٔ فایف در اسکاتلند بود. تاریخ دقیق تولد آدام اسمیت به روشنی مشخص نیست ولی مراسم نامگذاری او در پنجم ژوئیهٔ سال ۱۷۲۳ میلادی انجام گرفته‌است. پدرش که او هم آدام اسمیت نام داشت شش ماه قبل از تولد وی درگذشت. او در حدود ۴ سالگی توسط یک گروه از کولی‌ها ربوده‌شد، ولی پس از زمان کوتاهی توسط عموی خود نجات داده شد و به آغوش مادرش بازگشت.
در ۱۵ سالگی، اسمیت وارد دانشگاه گلاسگو شد و شروع به خواندن فلسفهٔ اخلاق و فلسفهٔ اجتماعی کرد و در آنجا فلسفهٔ علم اخلاق را تحت نظر فرانسیس هاچسون که اسمیت بعدها او را «"هاچستونی که هرگز نباید فراموش شود"» خواند فراگرفت. در سال ۱۷۴۰ میلادی اسمیت با بورس ویژهٔ سنل دانشگاه گلاسکو وارد کالج بالیول در دانشگاه آکسفورد شد و در ۱۷۴۶ میلادی آن جا را ترک کرد. در ۱۷۵۱ میلادی با دیوید هیوم نویسنده و فیلسوف با نفوذ و مشهور اسکاتلندی که یک دهه پیش‌کسوت او بود آشنا شد. میان این دو نفر از دیدگاه عقیدتی و شخصی نزدیکی بیشتری نسبت به سایر شخصیت‌های مطرح در روشنگری اسکاتلند وجود داشت. در همین سال اسمیت کرسی استادی دورهٔ آموزش منطق، در دانشگاه گلاسگو را به دست آورد و سال بعد در همین دانشگاه شروع به تدریس منطق کرد.