moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
وقتی که قرار بر این شد که دفاتر مطبوعات عربی در پایتخت‌های خارجی تأسیس شود احمد الشقیری به عنوان مدیر دفتر مطبوعات عربی در واشینگتن برگزیده شد، و بدنبال آن مدیر دفتر مطبوعات مرکزی عرب در قدس شد و ریاست آن را تا زمان فاجعه فلسطینیان در سال ۱۹۴۸، که در آن به لبنان مهاجرت کرد و در بیروت مستقر شد، به عهده داشت.
احمد الشقیری از آنجا که ملیت سوریه را با خود داشت و حامل تجربیات گسترده‌ای بود، از سوی دولت سوریه به عنوان عضو هیئت اعزامی به سازمان ملل در سالهای ۱۹۴۹–۱۹۵۰ انتخاب شد. سپس به قاهره بازگشت و به عنوان معاون دبیرکل لیگ کشورهای عربی خدمت کرد و تا سال ۱۹۵۷ در این سمت باقی ماند.
او همچنین به عنوان وزیر امور خارجه در امور ملل متحد در عربستان سعودی انتخاب شد و نیز به عنوان سفیر دائمی عربستان سعودی در سازمان ملل منصوب شد. الشقیری در طی دوران کارش در سازمان ملل متحد، در دفاع از آرمان فلسطین و مسائل مربوط به مغرب عربی فعال بود.
پس از مرگ احمد حلمی عبد الباقی نماینده فلسطین در اتحادیه عرب، او توسط رؤسای جمهور و پادشاهان اتحادیه عرب انتخاب شد تا این منصب را اشغال کند.
در اجلاس سران عرب ۱۹۶۴ (قاهره) رئیس‌جمهور مصر جمال عبدالناصر خواستار تأسیس سازمان آزادیبخش فلسطین شد، و پس از تأسیس این سازمان، اجلاس مزبور نماینده فلسطین احمد الشقیری را به تماس با فلسطینی‌ها و نوشتن یک گزارش و ارائه آن به کنفرانس بعدی سران عرب مکلف نمود. الشقیری در طی آن با کشورهای عربی و فلسطینیان دیدار نمود و طی این سفر پیش‌نویس منشور ملی و اساسنامه سازمان آزادیبخش فلسطین را طراحی کرد، و تصمیم گرفته شد یک کنفرانس فلسطینی عام برگزار شود و الشقیری کمیته مقدماتی کنفرانس را انتخاب کرد، این کمیته به نوبه خود لیستی از نامزدها برای عضویت در اولین کنفرانس فلسطین در (۲۸ مارس و ۲ ژوئن ۱۹۶۴) تهیه کرد که اولین شورای ملی فلسطین برای تشکیل سازمان آزادیبخش فلسطین بود. در این کنفرانس احمد الشقیری به عنوان رئیس آن انتخاب شد، و تأسیس سازمان آزادی‌بخش فلسطین اعلام شد و منشور ملی و اساسنامه سازمان مورد تأیید قرار گرفت، و الشقیری به عنوان رئیس کمیته اجرایی سازمان انتخاب شد، وی نیز مکلف شد که یک کمیته دائمی متشکل از ۱۵ نفر تشکیل دهد.
الشقیری در دومین کنفرانس سران کشورهای عربی در تاریخ ۵ سپتامبر سال ۱۹۶۴ گزارشی راجع به تشکیل این سازمان ارائه داد که در آن او بر جنبه‌های نظامی و سازمانی برای دستیابی به آزادی فلسطین و بسیج تأکید داشت. این کنفرانس دست‌آوردهای الشقیری را مورد تأیید قرار داد و موافقت کرد که به حمایت مالی سازمان اقدام کند.
الشقیری به کمیته اجرایی سازمان در قدس منصوب شد، پایه‌های کار و مقررات سازمان را تأسیس کرد، و بر تأسیس مدیریت‌های آن در کشورهای عربی و خارجی نظارت کرد و نیز بر ساختن دستگاه نظامی تحت نام ارتش آزادیبخش فلسطین نظارت کرد. در جلسه شورای ملی دوم فلسطین که در ۳۱ مه تا ۴ ژوئن سال ۱۹۶۵ در قاهره برگزار شد، الشقیری گزارشی را دربارهٔ دست‌آوردهای کمیته اجرایی ارائه کرد و سپس از ریاست شورا استعفا کرد و شورا آن را پذیرفت، وی ریاستش برکمیته اجرایی را دوباره تمدید کرد و شورا حق انتخاب اعضای آن را به وی داد.
پس از شکست ژوئن، اجلاس اعراب در خارطوم در ۲۹ اوت ۱۹۶۷ برگزار شد. هیئت احمد الشقیری ریاست هیئت سازمان آزادیبخش فلسطین که شامل سعید السبع و شفیق الحوت بود را به عهده داشت، این کنفرانس بعدها به کنفرانس سه (نه) معروف شد نه به صلح، نه به مذاکرات، نه به‌رسمیت شناختن (اسرائیل)، الشقیری ازطرف سازمان آزادیبخش فلسطین یادداشتی را خواند که در زیر خلاصه شده‌است:
اما از آنجایی که کنفرانس خواسته عدم مذکره هیچ دولت عربی به تنهایی را تأیید نکرد، احمد الشقیری از کنفرانس خارج شد و در کنفرانس سران برای بررسی این پیشنهادها نیز شرکت نکرد.
الشقیری پس از استعفاء هیچ شغل رسمی را نپذیرفت، بیشتر اوقات سال را درخانه‌اش در قاهره اقامت می‌کرد و تمام وقت مشغول نوشتن بود، و در خانه‌اش سمینارهای فکری برگزار می‌کرد و هنگامی که محمد انور سادات، رئیس‌جمهور مصر، معاهده صلح مصر و اسراییل را امضا کرد، در اعتراض به آن، قاهره را به قصد تونس ترک کرد.
الشقیری بعد از چند ماه در تونس، دچار بیماری شد و بر اثر آن به شهر طبی الحسین در عمان منتقل شد، اما در ۲۵ فوریه ۱۹۸۰ و در سن ۷۲ سالگی درگذشت. به خواسته خودش، در قبرستان صحابه پیامبر، ابو عبیده عامر بن جراح در دره اردن، در سه کیلومتری مرز با فلسطین، دفن شد.
در میان آثار احمد الشقیری، که حول مسائل عربی و فلسطین به چشم می‌خورد:
'گیرندهٔ ناقوسی‌شکل ۹ () که با نامِ «CD289» هم شناخته می‌شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"TLR9"» کدگذاری می‌شود.
این مولکول، یکی از اعضای خانوادهٔ گیرنده‌های ناقوسی‌شکل (TLR) و یکی از گیرنده‌های مهم در دستگاه ایمنی است که بر سطح سلول‌های دندریتیک، سلول‌های کشنده طبیعی و سایر سلول‌های پردازنده آنتی‌ژن است. TLR9 ترجیحاً به دی‌ان‌ای باکتری‌ها و ویروس‌ها متصل شده و سبب فعال‌سازی مجموعه‌ای از سیگنال‌های سلولی می‌شود که آغازکنندهٔ پاسخ سیتوکینی التهابی هستند. بیماری سرطان، عفونت‌ها و آسیب بافتی همگی می‌توانند بیان و فعالیت TLR9 را تحتِ تأثیر قرار دهند.
TLR9 یکی از عوامل مهم در بیماری‌های خودایمنی هستند و هم‌اکنون پژوهش‌های گسترده‌ای برای ساخت و تولید آگونیست و آنتاگونیست صناعی آن، جهت تنظیم فرایند التهاب خودایمنی در حالِ انجام است.
به‌طور کلی خانوادهٔ گیرنده‌های ناقوسی‌شکل (TLR) نقش بسیار مهمی در شناسایی آنتی‌ژن‌ها و فعال‌شدنِ دستگاه ایمنی ذاتی دارند. مولکول TLR9 توسط سی‌پی‌جی اولیگودئوکسی‌نوکلئوتید غیرمتیله در دی‌ان‌ای فعال می‌شود و پس از آن، از شبکه آندوپلاسمی حرکت کرده و به دستگاه گلژی و لیزوزوم‌ها می‌رود و در آنجا با MYD88، تعامل پروتئین-پروتئین می‌کند که پروتئین اولیه در ایجاد سیگنالینگ سلولی است.
بیان ژنی TLR9 در سرطان‌های گوناگون، تغییراتی دارد. مثلاً در سرطان پستان و سرطان کلیه، بیان ژنی آن کاهش می‌یابد. در این سرطان‌ها، هرچه سطح TLR9 بالاتر باشد، عواقب سرطان بهتر خواهد بود. بالعکس در سرطان پروستات، هرچه سطح TLR9 بالاتر باشد، نتیجهٔ نهایی بدتر است. با آنکه نتایج پژوهش‌های انجام شده گاهی بسیار متفاوت از یکدیگر بوده، اما آنچه مشخص است، این است که بیان ژنی TLR9، سرعت رشد و قدرت تهاجمی سلول‌های سرطانی را در کل، افزایش می‌دهد.
ویروس پاپیلوم انسانی، که در صورتِ عدم درمان ممکن است منجر به سرطان دهانه رحم شود، بیانِ TLR9 را در کراتینوسیت‌ها کاهش داده و تولید اینترلوکین ۸ را مهار می‌کند.
ویروس هپاتیت بی بیانِ TLR9 را در سلول‌های دندریتیک و لنفوسیت‌های بی کاهش داده و تولید اینترلوکین ۶ و اینترفرون آلفا را متوقف می‌کند.
اپشتین بار ویروس نیز چون سایر ویروس‌های سرطان‌زا، بیانِ TLR9 را در لنفوسیت‌های بی کاهش داده و منجر به مهار تولید اینترلوکین ۶ و فاکتور نکروز توموری آلفا می‌گردد.
ویروس‌های خانوادهٔ پولیوما هم بیانِ TLR9 را درکراتینوسیت‌ها کم می‌کنند و اجازه نمی‌دهند اینترلوکین ۸ و اینترلوکین ۶ ساخته شوند.
این مولکول پروتئینی در بیماری «لوپوس منتشر» و «اریتم گرهی لپروزوم» (ENL) نقش مهمی ایفا می‌کند. کاهش TLR9 سبب شعله‌وریِ و تشدید بیماری لوپوس شده و تعداد سلول‌های دندریتیک را کاهش می‌دهد. TLR9 در بیماری «اریتم گرهی لپروزوم» (ENL) نقش معکوسی دارد و هرچه بالاتر باشد، بیماری شدید می‌شود.
بیماری‌های خودایمنی تیروئیدی هم با افزایش بیان TLR9 بر روی سلول‌های تک‌هسته‌ای خون محیطی در ارتباط هستند.
همان‌طور که ذکر شد، پاسخ‌های التهابی وابسته به TLR9 به واسطهٔ سی‌پی‌جی اولیگودئوکسی‌نوکلئوتید غیرمتیله موجود در دی‌ان‌ای میتوکندری‌ها فعال می‌شوند. گاهی این پدیده از طریق فرایندهای پیچیده‌ای ممکن است منجر به پاسخ‌های التهابی در قلب شود. پژوهش‌گران ثابت کرده‌اند که TLR9 در سلامت قلب افرادی که دچار سکته قلبی شده‌اند نقش دارد.
هم‌اینک مطالعات و آزمایش‌هایی در زمینهٔ ایمونوتراپی با استفاده از تجویز یک قطعه اولیگونوکلئوتید صناعی دی‌ان‌ای که حاوی موتیف CpG باشد، در حال انجام است. از این روش در درمانِ آسم، تحریک دستگاه ایمنی برای جنگ با سلول‌های سرطانی و سایر عوامل بیماری‌زا و به‌عنوان ادجوان در واکسن‌ها استفاده خواهد شد.
برخی از آگونیست‌های TLR9 جهت درمان سرطان‌های توپُر پیشرفتهMOLOGEN AG: First patient recruited in combination study with lefitolimod and Yervoy. July 2016 و به‌ویژه ملانوما در مرحلهٔ کارآزمایی بالینی هستند.Intratumoral IMO-2125 in combination with ipilimumab demonstrating an ORR of 44% in melanoma patients refractory to anti-PD1 therapy vs 10-13% response rate with ipilimumab monotherapyU.S. FDA Grants Fast Track Designation for Idera Pharmaceuticals’ IMO-2125 in Combination with Ipilimumab for Treatment of PD-1 Refractory Metastatic Melanoma
آگاتولیمود () یک سی‌پی‌جی اولیگودئوکسی‌نوکلئوتید است که در نقشِ آگونیست TLR9 عمل می‌کند.
آگاتولیمود دستگاه ایمنی را تحریک می‌کند و آزمایش‌های جهت استفاده از آن در پیشگیری و درمانِ سرطان، بیماری‌های عفونی، حساسیت‌ها و آسم انجام شده‌است.
آگاتولیمود از ۲۴ دئوکسی ریبونوکلئوتید با توالی ذیل ساخته شده‌است:
فالچن گونه‌ای شمشیر تک‌لبهٔ یک‌دستی اروپایی و شبیه دائوی چینی و قداره است. فالچن از سده‌های سیزده تا شانزدهم میلادی در مدل‌های گوناگون ساخته و مورد استفاده قرار گرفته شده‌است.
واژه انگلیسی فالچن از صورت فرانسوی وارد شده که خود آن هم ریشه در واژهٔ لاتین falx به معنای "داس" دارد.
Wikipedia contributors, "Falchion," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Falchion&oldid=820645994 (accessed February 11, 2018).
مجموعهٔ تمایزی شماره ۲۸ () یا به‌اختصار «CD28» پروتئینی است که بر روی لنفوسیت‌های تی بیان شده و نقش کمکی در ایجاد سیگنال‌های سلولیِ لازم جهت فعالیت و زنده‌ماندن این سلول‌ها ایفا می‌کند. در نتیجهٔ فعال‌شدن لنفوسیت‌های تی از این طریق، تولید اینترلوکین‌ها و به‌ویژه اینترلوکین ۶ افزایش می‌یابد.
گیرنده‌های CD28، مولکولهای پروتئینی CD80 و CD86 هستند. میزان CD80 بر روی سلول‌های پردازنده آنتی‌ژن در اثرِ فعال‌سازی لیگاندهای تی‌ال‌آر افزایش می‌یابد. بیان ژنی CD86 بر روی سلول‌های پردازنده آنتی‌ژن ذاتی است و وابسته به عوامل خارجی نیست.
CD28 با GRB2 تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
والتر زِو فلدمن یک محقق پیشرو در زمینهٔ موسیقی ترکی و موسیقی یهودی است.
فلدمن در سال ۱۹۷۰ از سیتی کالج نیویورک در رشتهٔ زبان‌های شرقی مدرک کاردانی گرفت و در سال ۱۹۸۰ در دانشگاه کلمبیا تحصیلاتش را برای مدرک دکترا در زمینهٔ موسیقی آسیای میانه (ازبکی و جغتایی) تکمیل کرد.
در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی، فلدمن در احیای کلزمر (موسیقی سنتی یهودیان اشکنازی) پیشرو بود؛ فلدمن خود سازهای سنتور، سنج و تنبور می‌نوازد.
در سال ۱۹۸۵، فلدمن یک گرنت از موقوفه ملی علوم انسانی دریافت کرد تا تئوری موسیقی عثمانی که توسط دیمیتری کانتمیر (شاهزادهٔ اهل مولداوی) در حوالی ۱۷۰۰ نگاشته شده بود، به انگلیسی ترجمه کند. حاصل این کار، کتاب "موسیقی بارگاه عثمانی: مقام، آهنگسازی، و رپرتوار سازی اولیهٔ عثمانی" بود که به عنوان یک متن مرجع در تمام دنیا به کار می‌رود. محسن حجاریان معتقد است که بیشترین پژوهش در مورد جدایی موسیقی ایرانی و ترکی را فلدمن در همین کتاب انجام داده‌است.
در سال ۲۰۰۱ وی برای "فرهنگنامه موسیقی و موسیقی‌دانان نیو گروو" مدخل‌هایی برای موسیقی عثمانی و موسیقی کلزمیر نوشت.
در سال ۲۰۰۴ او پروژهٔ ثبت مولوی‌خوانی‌های دراویش ترکیه به عنوان یک شاهکار شفاهی و ناملموس میراث بشری را با موفقیت مدیریت کرد.
اسماعیل قهرمانی (متولد ۱۲۵۸)، ردیف‌دان و نوازنده تار اهل ایران بود. وی شاگرد میرزاعبدالله و آقا حسینقلی بود. ردیف میرزاعبدالله توسط اسماعیل قهرمانی به نورعلی برومند آموزش داده شد.
محمد ایرانی مجرد یکی از کسانی بود که برومند را تشویق کرد برای آموختن ردیف نزد قهرمانی برود. اسماعیل قهرمانی ردیف میرزا عبدالله را چهل سال پس از فوتِ میرزا بر روی نوار کاست ضبط کرد و در اختیار نورعلی برومند قرار داد.
اسماعیل قهرمانی، فرزند ابراهیم قهرمانی ملقب به قهرمان، از خدمتگزاران ناصرالدین شاه بود. به همین جهت اسماعیل از جوانی با میرزاعبدالله و آقا حسینقلی آشنا شد. اولین استادش سید حسن خلیفه بود و سپس به محضر میرزاعبدالله رفت. قهرمانی هر روزِ هفته را به یکی از دستگاه‌های موسیقی اختصاص داده بود و در آن روز تمام ردیف آن دستگاه را می‌زد و تا پایان عمر به همین رویه ادامه داد تا هیچ‌یک از گوشه‌های ردیف را از یاد نبرد.
شکرالله قهرمانی برادر اسماعیل خان نیز موسیقی‌دان بود.
لئونه گینزبورگ (زاده ۴ آوریل ۱۹۰۹ – درگذشته ۵ فوریه ۱۹۴۴) ویراستار، روزنامه‌نگار و معلم ایتالیایی بود.
گینزبورگ در میهن خود، ایتالیا، به عنوان فعال سیاسی ضد فاشیسم در جنبش مقاومت ایتالیا فعالیت داشته‌است.
او در ۵ فوریه ۱۹۴۴ در رم، زیر شکنجه کشته شد.
لئونه گینزبورگ (۴ آوریل ۱۹۰۹ اودسا - ۵ فوریه ۱۹۴۴ رم) نویسنده، ویراستار، روزنامه‌نگار، مدرس، فعال سیاسی ضد فاشیست و از قهرمانان نهضت مقاومت ایتالیا بود. او هم‌چنین همسر نویسنده مشهور، ناتالیا گینزبورگ و پدر تاریخ‌شناس ایتالیایی، کارلو گینزبورگ بود.
او در یک خانواده یهودی در اودسای روسیه به دنیا آمد و بعدها به‌همراه خانواده، ابتدا به برلین و سپس تورین، نقل مکان کرد.
وی از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۷، در دبیرستان ماسّیمو د آتسزلیو () ادبیات کلاسیک را به‌اتمام رساند. این مدرسه، در شکل‌گیری گروهی از روشنفکران و فعالان سیاسی که بعدها علیه رژیم فاشیستی موسولینی، مبارزه و به خلق ایتالیای دموکراتیک بعد از جنگ کمک کردند، نقش داشت. هم‌کلاسی‌های گینزبورگ، روشنفکران مشهوری چون نوربرتو بوبّیو ()، پیهرو گوبِتّی ()، چزاره پاوِزه ()، جولیو اینائودی ()، ماسّیمو میلا (Massimo Mila)، ویتّوریو فوآ ()، جانکارلو پایِتا () و فلیچه بالبو (Felice Balbo) بودند.
در اوایل دهه ۱۹۳۰، گینزبورگ مشغول تدریس زبان‌های اسلاوی و ادبیات روسی در دانشگاه تورین می‌شود و نقش شایانی در معرفی نویسندگان روس به جامعه ایتالیا ایفا می‌کند. او در سال ۱۹۳۳ به‌همراه جولیو اینائودی ()، انتشارات اینائودی (Giulio Einaudi Editore)، از مهم‌ترین انتشاراتی‌های ایتالیا در قرن بیستم و ناشر یادداشت‌های زندان آنتونیو گرامشی ()، را تأسیس می‌کند. شغل مدرسی را در ۱۹۳۴ به خاطر امتناع از سوگند وفاداری تحمیلی رژیم فاشیست، از دست می‌دهد.
بعد از آن، گینزبورگ و چهارده جوان یهودی تورینی دیگر، به‌جرم مشارکت در قضیه پونته‌ترزا (Ponte Tresa)، دستگیر شدند. آن‌ها مشغول انتقال جزوه‌ها و کتاب‌های ضد فاشیستی، به آن سوی مرز از طریق سوییس بودند. محکومیت او، سبک بود. اما دوباره در سال ۱۹۳۵ به‌دلیل فعالیتش به‌عنوان رهبر شاخه ایتالیای حزب عدالت و آزادی ()، همراه با کارلو لوی ()، که توسط کارلو روسلی () در پاریس تأسیس شده بود، دستگیر شد. او به چهار سال زندان و پنج سال انفصال از خدمت در ادارات دولتی محکوم می‌شود، اما محکومیتش با دو سال حبس با عفو مشروط، به‌اتمام می‌رسد.
در سال ۱۹۳۸ با ناتالیا لوی (مشهور به ناتالیا گینزبورگ) ازدواج می‌کند. همان سال، شهروندی ایتالیا را به‌خاطر وضع قانون نژادی ضد یهود از سوی رژیم فاشیست، از دست می‌دهد. در سال ۱۹۴۰، گینزبورگ به تبعید داخلی محکوم و به روستایی دورافتاده و محروم در پیتسولی در استان ابروتزو تبعید و از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۳ (سقوط دولت فاشیست)، آن‌جا ساکن می‌شود.
در سال‌های تبعید، به‌طریقی کارش را به‌عنوان سرپرست انتشارات اینائودی، ادامه داد. در سال ۱۹۴۲ به‌صورت مخفیانه حزب اقدام () -حزبی از جریان مقاومت دموکراتیک- را تأسیس می‌کند. او هم‌چنین سردبیر روزنامه این حزب، ایتالیای آزاد ()، می‌شود.
در سال ۱۹۴۳ و بعد از حمله متفقین به سیسیل و سقوط موسولینی، لئونه گینزبورگ به رم می‌رود و خانواده‌اش را در ابروتزو ترک می‌کند. زمانی که آلمان نازی در سپتامبر همان سال، به ایتالیا حمله می‌کند، ناتالیا گینزبورگ و سه فرزندش، از پیتسولی فرار می‌کنند. آنان سوار کامیون آلمانی‌ها شده، به‌دروغ گفتند که پناهنده‌های جنگی هستند و مدارک خود را گم کرده‌اند. بدین طریق، به رم رفته، با لئونه دیدار می‌کنند و در مخفیگاهی سکونت می‌گزیدند.
در ۲۰ نوامبر ۱۹۴۳، لئونه که با نام جعلی لئونیدا جانتورکو (Leonida Gianturco) فعالیت می‌کرد، توسط پلیس ایتالیا، در دفتر انتشاراتی مخفیانه روزنامه ایتالیای آزاد، دستگیر شد. او سپس به بخش آلمانی زندان رجینا کوئلی ()، منتقل و به‌دلیل سرباز زدن از همکاری، توسط آلمانی‌ها، به‌شدت شکنجه می‌شود. وی سرانجام در سحرگاه ۵ فوریه ۱۹۴۴ و زمانی که تنها ۳۴ سال سن داشت، در زندان بر اثر شکنجه‌های وحشیانه، جان سپرد.
داگلاس بادر (; – ) خلبان تک خال نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا در طول جنگ جهانی دوم بود.
شهرت بادر عمدتاً به دلیل ۲۲ پیروزی هوایی، ۴ پیروزی مشترک، ۶ پیروزی احتمالی، ۱ پیروزی مشترک احتمالی و آسیب به ۱۱ هواپیما است.Holmes 1998, p. 100.Price and Holmes 2000, p. 44.
وی برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا و مدال صلیب پرواز ممتاز (بریتانیا) شده‌است.
نام پدرش فردریک رابرت بادر و مادرش جسیکا بادر بود. وی در سال ۱۹۳۰ از کالج نیروی هوایی سلطنتی کرانول فارغ اُلتحصیل شد. در سپتامبر سال ۱۹۳۱ در حالی که تلاش می‌کرد عملیات آکروباتی با هواپیمای بدون موتور به درخواست یک شخص انجام دهد در حالی که هیجان زده بود از زمین بلند شد سپس به سمت پایگاه دور زد، درحالی که با سرعت زیاد و ارتفاع کم از پایگاه عبور کرد و شروع به چرخش با سرعت پایین نمود به خاطر تجربه کم پرواز با بولداگ با سرعت خیلی کم پرواز می‌کرد و باعث شد بال چپ هواپیما به زمین اصابت کند و هواپیما با چرخش سریع به دور خود به لاشهٔ در هم پیچیده‌ای تبدیل شود و هر دو پای بادر له شدند. بادر در میان شُک دیگران از هواپیما بیرون کشیده شد و به بیمارستان منتقل شد و در آنجا تحت مداوای دکتر جویس یکی از بهترین جراحان انگلیس قرار گرفت؛ و در نهایت دو پای وی قطع شدند؛ و این منجر شد که بادر نیروی هوایی را با گرفتن حقوق مستمری ترک کند.
منتل هود (زادهٔ ۲۴ ژوئن ۱۹۱۸ - درگذشتهٔ ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۳) یک موسیقی‌شناس قومی اهل ایالات متحده بود. تخصص او در موسیقی اندونزی بود. در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ او پیشگام شیوهٔ نوینی برای مطالعهٔ موسیقی شد که نهایتاً منجر به تشکیل اولین دپارتمان تخصصی موسیقی‌شناسی قومی در دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس گردید. هود بابت این رویکرد شناخته می‌شد که شاگردانش نواختن نوعی از موسیقی که مطالعه می‌کردند را فرا خود می‌گرفتند (که در آن زمان معمول نبود).
هود در اسپرینگ‌فیلد، ایلینوی به دنیا آمد و از کودکی پیانو می‌نواخت. در نوجوانی او به نواختن ساکسوفون تنور و کلارینت به سبک جز پرداخت. در جوانی برای شرکت در جنگ جهانی دوم به اورپا رفت و پس از بازگشت، در دانشگاه کالیفرنیا در رشتهٔ کشاورزی مشغول به تحصیل شد و سپس خود را به دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس منتقل کرد. بین سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۰ او زیر نظر ارنست توخ به تحصیل ادامه داد و مدرک کاردانی و کارشناسی در زمینهٔ آهنگسازی دریافت کرد. او برای برنامه فولبرایت برگزیده شد و در قالب این برنامه به دانشگاه آمستردام رفت و در زمینهٔ موسیقی اندونزی تحقیق کرد. دانشنامه دکترای او در خصوص یک روش تقسیم‌بندی مدهای موسیقی در جاوه با نام پاتت بود.
در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۷ هود رئیس جامعه موسیقی‌شناسی قومی بود. در سال ۱۹۷۳ هود دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس را ترک کرد و بازنشسته شد و به هاوایی نقل مکان کرد. در این زمان او ویراستار "فرهنگنامه موسیقی و موسیقی‌دانان نیو گروو" بود و برای "واژه‌نامه موسیقی هاروارد" نیز مطالبی می‌نوشت. در دههٔ ۱۹۸۰ از بازنشستگی به در آمد و به عنوان استاد برجسته در دانشگاه مریلند در بالتیمور مشغول به کار شد و تا ۱۹۹۶ در آنجا باقی ماند. او همزمان در دانشگاه‌های هاروارد، ییل، وسلین، دانشگاه ایندیانا در بلومینگتن، دانشگاه دریک، و دانشگاه غنا استاد مهمان بود.
هود در الیکات، مریلند درگذشت. از او پسری باقی مانده که او هم یک موسیقی‌شناس قومی است و در دانشگاه ملبورن در استرالیا تدریس می‌کند.
نگرشی نو به تئوری موسیقی ایرانی کتابی است از داریوش طلایی که به تحلیل ردیف موسیقی ایرانی از دیدگاه مُدال می‌پردازد.
داریوش طلایی نوازندهٔ تار و سه‌تار و نظریه‌پرداز در زمینهٔ موسیقی سنتی ایرانی است. او که از هنرمندان سرشناس در حوزهٔ موسیقی ایرانی دانسته می‌شود، استاد موسیقی در پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. طلایی پس از انقلاب، ایران را به مقصد ایالات متحده ترک کرد و مدتی در دانشگاه واشینگتن در شهر سیاتل به تحقیق پرداخت. او کتاب "نگرشی نو" را در همین دوره نوشت و پس از بازگشت به ایران، در سال ۱۳۷۲ به فارسی و انگلیسی به چاپ رساند. همزمان با نگارش کتاب، طلایی همچنین ردیف موسیقی ایرانی را به طور کامل با سه‌تار ضبط کرد.
این کتاب ابتدا با تعریف مفاهیمی نظیر ردیف و مد آغاز می‌شود و سپس به ویژگی‌های ملودی در موسیقی ایرانی می‌پردازد. در ادامه موضوع اصلی کتاب که معرفی واحدهای سازندهٔ سیستم مدال موسیقی ایرانی هستند مطرح می‌شوند. در انتها، ساختار دستگاه‌ها و آوازها با استفاده از این واحدهای سازنده و به صورت نمودارهایی شرح داده شده‌است.
خلاصه‌ای ده صفحه‌ای از این کتاب به قلم طلایی در جلد ششم "دانشنامه موسیقی ملل گارلند" که راجع به موسیقی خاورمیانه است گنجانده شده‌است.
یکی از دیدگاه‌های طلایی که در این کتاب نیز منعکس شده و مورد توجه منتقدان هم قرار گرفته، شناسایی چهار دانگ اصلی است که با آن می‌توان تمام دستگاه‌های موسیقی ایرانی را ایجاد کرد. این تئوری را طلایی ابتدا در کتاب "نگرشی نو" مطرح کرد و بعداً در کتاب "تحلیل ردیف" به کامل رسانید. علی‌اکبر شکارچی از این نظریه به عنوان «دربی جدید برای فهم تئوری موسیقی دستگاهی» یاد می‌کند.
هرمز فرهت در نقد این کتاب، طلایی را بابت پرهیز از به‌کارگیری واژهٔ مقام در متن کتاب و گرایش به واژهٔ مد به‌جای آن نکوهیده‌است. وی همچنین نپرداختن به گام ۲۴ پرده‌ای را یکی از نقاط ضعف کتاب دانسته، به‌ویژه که کتاب به نشان‌های سری و کرن که بر اساس همین گام ابداع شده‌اند (و مبدع همهٔ آن‌ها علینقی وزیری بوده) اشاره کرده‌است. وی تلاش طلایی برای ساختارمند کردن نظری موسیقی ایرانی (از طریق معرفی دانگ‌های چهارگانه) را به طور مثبتی نقد کرده و آن را شایستهٔ لفظ «نگرشی نو» دانسته، و استفادهٔ طلایی از واژهٔ «شناور» برای توصیف ثابت نبودن فواصل در موسیقی ایرانی را ستوده‌است. با این حال، او ایرادات دیگری برای این کتاب برشمرده‌است (مثل طبقه‌بندی رنگ‌ها به عنوان بخشی از ردیف، استفاده از نمودارهایی برای نمایش ساختار دستگاه‌ها که می‌تواند باعث سوء تفاهم در خواننده بشود، و عدم پرداختن به نقش درجات مختلف در دستگاه‌ها یا گوشه‌هایی که مد مشابهی دارند) و در مجموع هم این اثر را شایان ستایش دانسته و هم بر آن ایرادات مهمی را وارد کرده‌است.
محمدصادق‌خان سنتورچی ملقب به سرور الملک، نوازندهٔ سرشناس سنتور و کمانچهٔ دوران ناصرالدین شاه بود که تا زمان مطفرالدین شاه هم حیات داشت و سمت ریاست نوازندگان دربار و نقاره خانه را بر عهده داشته‌است. به همین سبب به او لقب "رئیس" و "سرورالملک" را داده‌اند.
محمدصادق‌خان، فرزند آقا مطلب بود که وی نیز از نوازندگان ابتدای دوره ناصری و رئیس عمله طرب بود. ابتدا او کمانچه را از پدرش فراگرفت و بعد برای آموختن ساز سنتور نزد سنتور خان رفت. میزان پیشرفت وی در ساز سنتور چنان بود که به عنوان نوازنده مخصوص ناصرالدین شاه در میان عمله خلوت قرار گرفت و به گفته دوستعلی معیری در هنگام خواب برای شاه نوازندگی می‌کرد. محمدصادق خان در دهه آخر دوره ناصری رئیس عمله طرب شد به همین دلیل بعضی او را به محمدصادق خان رئیس نیز می‌شناختند. در اواخر عمر و در دوره مظفری لقب "سرور الملک" به او دادند. وی علاوه بر کمانچه، سنتور، پیانو، و سه‌تار نیز می‌نواخت و در تمام این سازها شاگردانی نیز داشت. مشیر همایون شهردار، نوازندهٔ پیانو، از جمله شاگردان وی بود. وی در توصیف محمدصادق‌خان گفته بود که هیچ‌کس در نواختن سنتور به او نمی‌رسید. از دیگر شاگردان سنتور وی می‌توان از علی اکبرخان شاهی و سماع حضور پدر حبیب سماعی نام برد.
محمد صادق خان در سال ۱۳۲۲ قمری از دنیا رفت.شاهو عبدی، نشریه ماهور شماره 79، تاریخ در گذشت سرورالملک و چند نکتهٔ دیگر در یادداشت‌های محمدعلی فروغی
محمدصادق خان پیش از شروع فعالیت کمپانی گرامافون در ایران از دنیا رفت. اما معدودی آثاری از وی به صورت خصوصی با دستگاه فنوگراف توسط دوستمحمدخان معیرالممالک ضبط شده‌است که ساسان سپنتا بازیافت صوتی آن را انجام داده و امروز موجود است. تصاویر بسیار از وی در آلبوم‌های سلطنتی موجود است که بخش زیادی از آن در کتاب موسیقی ایران در سده گذشته منتشر شده‌است.موسیقی ایران در سده گذشته، فرهنگستان هنر، سال 1380
محمد صادق خان دو پسر داشته یکی به نام مطلب خان (هم اسم جدش) که او هم سنتور می‌زده و لی در جوانی در گذشته و شهرت زیادی نیافته بود. فرزند دیگرش هم عبدالله نام داشته که او هم نوازده سنتور بوده‌است.
داریوش صفوت از محمدصادق‌خان به عنوان اولین موسیقی‌دان ایرانی یاد می‌کند که دست به پیانو برد. همچنین روح‌الله خالقی او اولین نوازندهٔ پیانو بعد از ورود پیانو به ایران می‌داند.
دوستعلی معیری (معیر الممالک) در کتاب خود نوشته‌است:
"در بالای خانه انیس الدوله پیانویی بود ولی هیچ‌کس از اهل اندرون زدن آنرا نمی‌دانست. در آن زمان پنج یا شش پیانو در تهران بیش نبود. کمتر مسی از نواختن آن سر رشته داشت. محمد صادق خان که استاد سنتور بود و در اواخر ملقب به سرورالملک شد، پیانو را نیز خوش می‌زد. مادرم تبسم نامی از کنیزانش را بر آن داشت تا نزد مشارٌ‌الیه پیانو بنوازد و او هرچه مشق می‌کرد به مادرم می‌آموخت. این کار بین خانمهای اندرون شهرتی به سزا یافت و شاه را نیز خوش آمد. از آن شب هر شب که مادرم نزد شاه می‌ماند، حسب‌الامر باید پیانو بنوازد چون دستگاه آواز به پایان می‌رسید، یکی از خانمها که از عهده خواندن تصنیف برمی‌آمد، آغاز به خواندن می‌نمود ."
معیر الممالک در کتاب خود نوشته‌است:
نوازندگان موقع خواب یکی سرورالملک که خداوند موسیقی و مشهور بود، دستمالی برروی سنتور می‌گسترد. به قدری صدای ملیحی موقع خواب می‌داد که بهتر از آن نمی‌شد.
روح‌الله خالقی در کتاب سرگذشت موسیقی ایران نقل کرده که:
وقتی ناصر الدین شاه به فرنگ می‌رفته‌است دریکی از مسافرتها سرورالملک و سماع حضور هم همراهش بوده‌اند. وقتی شاه از سر حد خارج شد، محمد صادق خان و سماع حضور به قصد گزدش از همراهان جدا و به دهی می‌روند و در جلوی قهوه‌خانه آن می‌نشیند. هرچه طلب می‌کنند، هیج کس به آنها اعتنایی نمی‌کند. محمد صادق خان به شاگردش سماع حضور می‌گوید: جعبه سنتور را بیاور. سرورالملک روی سکوی قهوه‌خانه می‌نشیند و به زدن سنتور مشغول می‌شود. صدای ساز همه را به دور او جمع می‌کند؛ و دهاتی‌ها به قدی علاقه‌مند می‌شوند و مشتاق می‌شوند که چند روز آنها نزد خود نگه می‌دارند و با کمال احترام پذیرایی می‌کنند.
داستانی از او حکایت می‌کنند که کاسه‌های چینی با گیلاس‌های مختلف را آب می‌کرده و کم و زیاد کردن آب درون آن یک گام موسیقی تشکیل می‌داده و آهنگهایی می‌نواخته‌است.
از میرزا علی اکبر سنتوری منقول است که وی روزی به منزل محمد صادق خان رفته و از پشت در صدای سنتور شنیده و چنین به نظرش آمده‌است که جوانکی با صوت زیر همراه با ساز وی می‌خواند. صدای سنتور و آواز او را به درون اتاق می‌کشاند؛ و مشاهده میک ند که استادش با یک دست در زیر وبا دست دیگر دربم کارمی کند و مضراب ریز آنقدر متوالی و نرم به سی مها می‌خورد که از دور اثر صوت خواننده جوانی را می‌دهد. هرچند روح‌الله خالقی در کتاب سرگزست موسیقی اشاره می‌کند که این روایت کمی اغراق‌آمیز به نظر می‌آید.
محسن حجاریان (زادهٔ ۱۵ اسفند ۱۳۲۵ در خرم‌آباد) موسیقی‌شناس قومی اهل ایران است.
حجاریان در سال ۱۳۲۵ در خرم‌آباد متولد شد. او در سال ۱۳۵۰ با مدرک کارشناسی از دانشگاه اصفهان در رشتهٔ جغرافیا فارغ‌التحصیل شد و سپس به دانشگاه ایالتی کاپین در بالتیمور رفت و در سال ۱۳۵۴ در رشتهٔ حقوق کیفری مدرک کارشناسی ارشد گرفت. شروع فعالیت‌های او در زمینهٔ موسیقی‌شناسی قومی در سال ۱۳۵۶ بود که به مدت سه ماه تحقیقاتی در این زمینه را در ایالت داکوتای جنوبی و در میان جمعی از سرخپوستان بومی آمریکا انجام داد. در سال ۱۳۵۷ به دانشگاه سوربن در فرانسه رفت و به مطالعهٔ زبان و تمدن فرانسه پرداخت. در سال ۱۳۶۰ برای یک سال به دانشگاه بارسلونا در اسپانیا رفت و نهایتاً در سال ۱۳۷۴ از دانشگاه مریلند در بالتیمور مدرک کارشناسی ارشد در موسیقی‌شناسی قومی گرفت. او بعداً در همین زمینه از دانشگاه مریلند در کالج پارک دکترا گرفت.
حجاریان بابت وسواس علمی‌اش، و شناخت عمیقی که از فرهنگ موسیقی ایران و تئوری و اجرای موسیقی ایرانی دارد، مورد تحسین منتقدان قرار گرفته‌است. همچنین حجاریان مدتی با نام مستعار «م.ح. آریان» در سالنامه موسیقی شیدا و فصلنامه موسیقی ماهور مطلب می‌نوشت که این مطالب به خاطر رویکرد روش‌مند و نثر عالمانه، از دیگر مطالب مشابه متمایز دانسته می‌شدند.
حجاریان بیش از ۴۰ مقاله در مجلات چاپی فارسی و انگلیسی به چاپ رسانده‌است. برخی از مقاله‌های او عبارتند از:
همچنین وی در منابع برخط نظیر "مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی" و وبگاه "انسان‌شناسی و فرهنگ" نیز مقالاتی منتشر کرده‌است، و عضو شورای عالی این وبگاه نیز هست. او همچنین کتاب‌های زیر را تألیف یا ترجمه کرده‌است:
جزیرهٔ اسرارآمیز () (با نام دیگر جزیرهٔ اسرارآمیز ژول ورن) فیلمی تلویزیونی و محصول سال ۲۰۰۵ میلادی است. این فیلم بر اساس رُمانی از ژول ورن ساخته شده و در کشور تایلند فیلمبرداری شده‌است.
بدرود جهان () فیلمی در ژانر کمدی-درام است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد.
باد و شیر () فیلمی آمریکایی در سبک زندگینامه‌ای و ماجراجویی به کارگردانی جان میلیوس است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد.
کشتار روز ولنتاین () فیلمی آمریکایی در سبک جنایی به کارگردانی راجر کورمن است که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد.
کاراگاه کی: راز جزیرهٔ گم‌شده () یک فیلم تاریخی کمدی ماجراجویی سال ۲۰۱۵ کره جنوبی به کارگردانی کیم سوک یون است. این فیلم دنبالهٔ فیلم سال ۲۰۱۱، "" و نهمین فیلم پرفروش سال ۲۰۱۵ است. دنبالهٔ این فیلم با نام "" در ۸ فوریه ۲۰۱۸ منتشر شد.
شرارت () فیلمی استرالیایی در سبک درام و جنایی است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جای کورتنی، جوئل اجرتون، ملیسا جرج، و تام ویلکینسون اشاره کرد.
درگیر عشق () فیلمی آمریکایی در سبک درام به کارگردانی جاش بون است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد.
گاوباز () فیلمی در ژانر کمدی به کارگردانی ریچارد شپارد است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. مدت زمان این فیلم ۹۶ دقیقه است. بودجه ساخت فیلم ۱۲٫۵ میلیون دلار بود.
درمان شوپنهاور اثر اروین د. یالوم رمانی نوشته شده بر محور دیدگاه‌های روانشناسی می‌باشد که در سال ۲۰۰۵ منتشر شده است.
کتاب روایت زندگی روان‌پزشکی که به بیماری سرطان بدخیم پوست مبتلا شده است. وی پس از وقفه کوتاهی جلسات روان‌درمانی گروهی خود را ادامه می‌دهد تا تسلیم هراس از مرگ نشود. در این رهگذر نظرات آرتور شوپنهاور فیلسوف بزرگ مطرح می‌شود.
یالوم در رمان درمان شوپنهاور تصور می‌کند که فیلسوف معاصری به نام فیلیپ که فردی منزوی و به‌نوعی رونوشت شوپنهاور است، به یکی از گروه‌های درمانی روان‌درمانگر مشهوری به نام ژولیوس وارد می‌شود که خود به دلیل رویارویی ناگهانی با سرطان ـ و مرگ خویش ـ به مرور دوباره‌ی زندگی و کارش نشسته است. فیلیپ آرزو دارد با به‌کارگیری اندیشه‌های شوپنهاور، به یک مشاور فلسفی بدل شود و برای این منظور نیازمند سرپرستی ژولیوس است. ولی ژولیوس می‌خواهد به کمک اعضای گروه به فیلیپ/شوپنهاور بقبولاند که این ارتباط انسانی است که به زندگی معنا می‌بخشد، کاری که هیچ‌کس برای شوپنهاور تاریخی نکرد.
بریده ای از کتاب:
این موضوع اغلب مورد توجه قرار گرفته که سه انقلاب عمده‌ی فکری بشر، ایده‌ی محوریت انسان را تهدید کرده است. اول، کوپرنیک نشان داد که زمین آن مرکزی نیست که همه‌ی اجرام آسمانی به دورش می‌گردند. بعد داروین روشن کرد که ما کانون زنجیره‌ی حیات نیستیم، بلکه مانند سایر موجودات، از تکامل اَشکال دیگر حیات به وجود آمده‌ایم. سوم، فروید نشان داد که ارباب خانه‌ی خودمان نیستیم؛ به این معنا که بیشتر رفتار ما تابع نیروهایی خارج از آگاهی ماست. شکی نیست که آرتور شوپنهاور در این انقلاب فکری، نقشی برابر فروید داشت ولی هرگز به تأثیر او اذعان نشد زیرا شوپنهاور مدت‌ها پیش از تولد فروید، فرض را بر این قرار داده بود که نیروهای زیست‌شناختی ژرفی بر ما حاکمند ولی ما خود را می‌فریبیم و فکر می‌کنیم خودمان آگاهانه فعالیت‌هایمان را برمی‌گزینیم. (از ترجمه خانم سپیده حبیب، صفحه 297)
این کتاب در ایران توسط افراد متفاوتی ترجمه شده و مورد استقبال قرار گرفته است:
http://www.lisna.ir/برگ-سپید/25999-درمان-شوپنهاور
یالوم اول بار، با همین گروه درمانی و کتابِ درخشانش با عنوان روان درمانی گروهی، دینِ خودش را به این حوزه ادا کرده بود ولی همانطور که خودش ابراز می‌کند، آن کتاب به زوایای حرفه‌ای گروه‌درمانی پرداخته بود و درمان شوپنهاور روابط انسانی دخیل در گروه را آشکار می سازد.
هرکول آزادشده () یک فیلم فانتزی و ماجراجویانه ایتالیایی به کارگردانی پیترو فرانچیشی است که در سال ۱۹۵۹ منتشر شد.
هرکول در یک مأموریت، از چشمه جادویی می‌نوشد و حافظه خود را از دست می‌دهد. او بیشتر فیلم را در باغهای لذت بخش ملکه لیدیا وقت می‌گذراند. در حالی که اولیس جوان در تلاش است تا به او کمک کند تا حافظه خود را بازیابد، تنش‌های سیاسی در تیب افزایش می‌یابد و همسر جدید هرکول، ایول، خود را در معرض خطر مرگبار قرار می‌دهد
این فیلم دنباله ای بر فیلم هرکول (فیلم ۱۹۵۸) محسوب می‌شود.
پسران ابوغریب () یک فیلم درام، دلهره‌آور و جنگی آمریکایی محصول سال ۲۰۱۴ که الهام گرفته از شکنجه و آزار زندانیان ابوغریب در سال ۲۰۰۳ در زندان ابوغریب در بغداد عراق که در پس‌زمینه جنگ عراق رخ داده‌است. این فیلم توسط لوک موران نوشته و کارگردانی شده‌است. از بازیگران می‌توان به شان آستین، امید ابطحی، و سارا پکستون اشاره کرد.
این فیلم در ۲۸ مارس ۲۰۱۴ در سینماهای ایالات متحده اکران شد.
یک سرباز آمریکایی مستقر در ابوغریب خود را پشت دیوارهای سایت بدنام هارد می‌بیند، جایی که دوستی پنهانی با یک زندانی عراقی برقرار می‌کند.
فیلمبرداری در سانتافه، نیومکزیکو در زندان نیومکزیکو، محل شورش زندان ایالت نیومکزیکو انجام داد.
برخی از منتقدان فیلم را به دلیل عدم نمایش دقیق وقایع رسوایی، اما تخیلی داستانی بر اساس این رویدادها مورد انتقاد قرار دادند، در حالی که برخی دیگر از داستان و توضیح یکباره آن در مورد چگونگی وقوع چنین رویدادی استقبال کردند. نظرات تماشاگران مثبت‌تر بود، به‌ویژه از جانب کهنه‌سربازان به‌خاطر ترسیم واقع‌بینانه‌اش از اعزام یک سرباز و فقدان یک برنامه سیاسی.
درمان یالوم یک فیلم مستند است که در سال ۲۰۱۴ توسط کارگردان سوییسی ساخته شد. این فیلم بر اساس زندگیِ روان‌درمانگر امریکایی اروین د. یالوم ساخته شده است.
بلو جی () فیلمی آمریکایی است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد.
دسته سارقان () فیلمی آمریکایی در سبک است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد.
ساعت بزرگ () فیلمی آمریکایی در سبک نوآر به کارگردانی جان فارو است که در سال ۱۹۴۸ منتشر شد.
خارج از محدوده () فیلمی بریتانیایی در سبک اکشن، علمی–تخیلی، و ماجراجویی به کارگردانی پیتر هایمز است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد.
صومعهٔ جورج قدیس صومعه‌ای است متعلق به نظام سنت بندیکت؛ که در جزیرهٔ کوچکی در خلیج کوتور، در نزدیکی شهر پراست، مونته‌نگرو واقع شده‌است.
صومعهٔ جورج قدیس در سال ۱۸۸۶ میلادی بنیان‌گذاری شد.Hrvatska revija 1, 2005., Goran Denis Tomašković, Mijo Igor Ostojić: Na vječnoj straži zaljeva
برج اسحاق‌آباد مربوط به دورهٔ قاجاریه است و در شهرستان زبرخان، بخش اسحاق‌آباد، ۱/۵ کیلومتری جنوب‌شرقیهٔ شهر اسحاق‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۱۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
نمایشگاه هوایی دبی () یک نمایشگاه هوافضا است که هر دو سال یک بار در دبی برگزار می‌شود. این نمایشگاه با حمایت شیخ محمد بن راشد آل مکتوم، شیخ دبی و با همکاری سازمان هواپیمایی دبی، فرودگاه دبی، مرکز تجارت جهانی دبی و نیروهای مسلح امارات متحده عربی برگزار می‌شود. نمایشگاه مذکور از سال ۱۹۸۹ و به وسیلهٔ اف اند ای آئرواسپیس سازماندهی شده‌است.
نمایش هوایی قابلیتهای فنی هواپیماهای کمپانی‌های شرکت کننده در نمایشگاه را نشان می دهد . در نمایش هوایی در نمایشگاه هوایی دبی تاکنون ایرباس A380، A400M، F-16، F/A-18، F-22 Raptor، V-22 Osprey، B-1B، و یوروفایتر تایفون شرکت کرده‌اند و تیم های بین المللی از جمله پاترویه از فرانسه، پیکان قرمز از بریتانیا، و الفورسان از امارات نمایش‌های آکروباتیک اجرا کرده‌اند.
فرایند جایگزین کردن قلم داده‌ای حساس با هم ارز نا-حساس (نشانه) که معنی بیرونی یا قابل بهره‌برداری ندارد، نشانه‌گذاری نامیده می‌شود. نشانه در واقع بازبرد یا ارجاعی ست که با استفاده از سامانه نشانه‌گذاری به داده حساس بازنگاشته می‌شود. نگاشت داده حساس به نشانه با روش‌هایی انجام می‌شود که بدون سامانه نشانه‌گذاری دست یافتن به داده اصلی ناشدنی است (برای نمونه تولید نشانه‌ها با استفاده از اعداد تصادفیCardVault: "Tokenization 101").
گوور قبری داشکسن مربوط به دوره اشکانی ـ دوره ساسانی است و در شهرستان ورزقان، بخش مرکزی، دهستان سینا، ۸۰۰ متری غرب روستای داشکسن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۰۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه سقندیل آ مربوط به قرون میانه اسلامی است و در شهرستان ورزقان، بخش مرکزی، دهستان از و مدل جنوبی، روستای سقندیل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۰۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خنجی کشته مربوط به عصر مفرغ ـ تاریخی ـ قرون میانی اسلامی است و در شهرستان کوهدشت، بخش کونانی، دهستان کونانی، روستای شورابه وسطی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۰۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
لکی یا لاکاگی () یک شکاف آتش‌فشانی است که دز جنوب ایسلند قرار دارد. شدت فوران این آتش‌فشان ۶ VEI محاسبه شده‌است.
این مجموعه ناهمواری‌ها شامل ۱۳۰ دهانه آتشفشانی است که ارتفاع آن‌ها متغیر است و تا ۱٬۷۲۵ متر می‌رسد.
بلانکا ولاشیچ (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی در رشته پرش ارتفاع اهل کرواسی است.
ان‌دولا (به لاتین: Ndola) یک شهر در زامبیا است که در استان کوپربلت واقع شده‌است. ان‌دولا ۴۵۵٬۱۹۴ نفر جمعیت دارد و ۱٬۳۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای مخاچ‌قلعه، پورتو، لوبومباشی، هاربین، رجاینا، بلانتایر، مالاوی و الدرشات خواهرخوانده‌های ان‌دولا هستند.
خندق الفت مربوط به تاریخی ـ سده‌های میانی اسلامی است و در شهرستان کوهدشت، بخش رومشگان، دهستان رومشگان شرقی، روستای چغابور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۰۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دیوانه مستانه فیلمی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی دیوید داوان است. در این فیلم هنرمند بزرگ و صاحب نام گوویندا و آنیل کاپور، جوهی چاولا، سلمان خان، جانی لور، سعید جعفری، انوپم کهیر، ریما لاگو، هیمانی شیوپوری، ساتیش کایشیک، شاکتی کاپور، قادرخان ایفای نقش کرده‌اند.
شزم! یک فیلم آمریکایی در ژانر ابرقهرمانی بر پایه شخصیتی به همین نام از شرکت دی‌سی کامیکس است. این فیلم به کارگردانی دیوید اف. سندبرگ و نویسندگی هنری گِیدن و دارن لمکه است، که به عنوان هفتمین فیلم در دنیای سینمایی دی‌سی محسوب می‌شود. از بازیگران آن می‌توان به زکری لی‌وای، اشر آنجل، مارک استرانگ، گریس فولتن، جک دیلن گریزر، ایان چن و جایمن هانسو اشاره کرد. این فیلم اولین نسخه سینمایی بر اساس این شخصیت پس از فیلم "ماجراهای کاپیتان مارول" (نام اصلی شخصیت) محصول سال ۱۹۴۱ به‌شمار می‌رود.
"شزم!" توسط برادران وارنر در تاریخ ۵ آوریل ۲۰۱۹ به صورت ریل‌دی سه‌بعدی و آی‌مکس سه‌بعدی در ایالات متحده آمریکا اکران شد. فیلم با استقبال خوب منتقدان همراه بود و در زمینه اجرای تیم بازیگری، کارگردانی و حس طنز مورد ستایش قرار گرفت. "شزم!" ۳۶۶ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد در حالی که بودجه ساخت آن ۸۰ _ ۱۰۰ میلیون دلار بوده‌است. فیلم (بلک ادم) به عنوان اسپین‌آف این فیلم می‌باشد که در تاریخ ۲۱ اکتبر ۲۰۲۲ اکران شد. دوئین جانسون بازیگر نقش بلک ادم را در این اسپین‌آف ایفا کرد..
بعد از استقبال خوب از فیلم، ساخت قسمت دوم آن توسط برادران وارنر در دستور کار قرار گرفت. هنری گیدن که وظیفه نویسندگی قسمت نخست را برعهده داشت برای نوشتن فیلم‌نامه دنباله این فیلم نیز بازگشت. در نهایت "شزم! خشم خدایان" در ۱۷ مارس ۲۰۲۳ به‌نمایش درآمد.
نوجوانی به نام بیلی بتسون که یتیم است در جستجوی مادرش است، در این زمان خانواده‌ای سرپرستی‌اش را قبول و او را به یک خانه گروهی خانوادگی می‌برند و آنجا با فردی فریمن که پسری همسن خودش است آشنا می‌شود.
بعد از مدتی خیلی کوتاه توسط جادوگر بزرگ به غاری احضار می‌شود و در آنجا قدرت شزم را پیدا می‌کند.
موازی با این ماجرا دکتر سیوانا ابرقدرت‌های شیطانی که از هفت گناه کبیره گرفته شده را بدست می‌آورد و ابر شرور داستان لقب می‌گیرد.
دنباله فیلم با عنوان "شزم! خشم خدایان" در تاریخ ۱۷ مارس ۲۰۲۳ اکران شد.
نمایشگاه هوایی فارن‌بورو () یک نمایشگاه بین‌المللی هفت روزه هوافضا و صنایع نظامی وابسته به همراه نمایش هوایی عمومی برگزار می‌شود. این نمایشگاه در اواسط ژوئیه سال‌های زوج در فرودگاه فارن‌بورو در همپشایر انگلستان برگزار می‌شود. چهار روز اول نمایشگاه تماماً به تجار اختصاص دارد و در سه روز دیگر بازدید برای عموم آزاد است.
این نمایشگاه یک رویداد مهم در تقویم صنایع هوافضا و دفاعی محسوب می‌شود که فرصتی برای نمایش دادن هواپیماهای نظامی و تجاری به مشتریان بالقوه و سرمایه‌گذاران این حوزه را فراهم می‌کند. همچنین این نمایشگاه برای اعلام دست‌آوردهای جدید و سفارش‌های خرید مشتریان و همچنین پوشش رسانه‌ای آن‌ها بکار می‌رود.
این نمایشگاه بعد از نمایشگاه هوایی لو بورژه، دومین نمایشگاه بزرگ هوافضا و صنایع مربوطه قلمداد شده و پس از آن نمایشگاه‌های هوایی دبی و سنگاپور قرار دارند. نمایشگاه هوایی فارن‌بورو به وسیلهٔ شرکت فارن‌بورو اینترنشنال لیمیتد که جزئی از گروه ای دی اس می‌باشد سازماندهی می‌شود. در سال ۲۰۱۲ این نمایشگاه موفق به جذب ۱۰۹٫۰۰۰ بازدید کننده تجاری در چهار روز اول و ۱۰۰٫۰۰۰ بازدید کننده عمومی در روزهای پایانی شد که طی آن قرارداد خرید ۷۵۸ فروند انواع هواپیما به ارزش ۷۲ میلیارد دلار به امضاء رسید.
نمایش‌های پروازی در هر ۷ روز نمایشگاه انجام می‌شود. همچنین بخش نمایش ثابت با نمایش انواع هواپیماها و تجهیزات مختلف صنایع هوافضا در سالن‌های مختلف نمایشگاه و فضای باز آن قرار دارد. این نمایشگاه جایگزینی برای نمایشگاه هوایی پاریس می‌باشد که در سال‌های فرد برگزار می‌شود. همچنین نمایشگاه فارن‌بورو و نمایشگاه هوایی برلین در یک سال برگزار می‌شوند.
آغاز نمایشگاه فارن‌بورو به نمایشگاه سالانهٔ نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا که از ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۷ برگزار می‌شد بازمی‌گردد. در ژوئن ۱۹۳۲ انجمن سازندگان هواپیمای بریتانیا نمایشگاهی از ۳۵ هواپیمای ساخت ۱۶ شرکت را در هندون به عنوان نمایشگاهی برای صنعت هوایی بریتانیا برگزار کرد. بعد از جنگ جهانی دوم و تا سال ۱۹۴۸نمایشگاه در ردلت برگزار می‌شد. از آن زمان به بعد نمایشگاه در محل فعلی آن، فارن‌بورو، نیو همپشایر و در ۴۸ کیلومتری جنوب غرب لندن برگزار می‌شود.
در سال ۱۹۵۲ یک فروند جنگنده دی اچ ۱۱۰ داخل جمعیت سقوط کرد که طی این حادثه ۲۹ بازدید کننده و دو خدمهٔ هواپیما جان باختند.
کیتو (به لاتین: Kitwe) یک شهر در زامبیا است که در استان کوپربلت واقع شده‌است. کیتو ۵۰۴٬۱۹۴ نفر جمعیت دارد.
شهرهای بایا ماره، دیترویت، بور (صربستان)، شفیلد و پونتا گروسا خواهرخوانده‌های کیتو (زامبیا) هستند.
حسن بیگ آقایف ()، (تاریخ تولد ۱۸۷۵ در یِلیزاوتپول - شهر گنجه فعلی- تاریخ فوت ۱۹ ژوئیه ۱۹۲۰ در تفلیس)- از چهره‌های شاخص سیاسی و اجتماعی آذربایجان، روزنامه‌نگار، دکتر، معلم، نائب رئیس مجلس جمهوری دموکراتیک آذربایجان بود.İstiqlal bəyannaməsini imzalayan Həsən bəy - Cümhuriyyət - 100. kaspi.az
حسن بیگ آقایف سال ۱۸۷۵ در شهر الیزابت‌پول به دنیا آمد. پس از پایان تحصیلات در کالج کلاسیک گنجه، در سال ۱۹۰۱ با هزینه حاجی زین‌العابدین تقی‌اف از دانشکده علوم پزشکی دانشگاه مسکو فارغ‌التحصیل شد و با مراجعت به میهن مشغول به فعالیت پزشکی شد. طی سال‌های ۱۹۰۶ و ۱۹۰۷ ناچار به زندگی در آذربایجان شد. در سال ۱۹۰۷ به ریاست کمیته مرکزی کنگره معلمان مسلمان قفقاز در باکو انتخاب شد و عضو سازمان «دفاعی» بود.
فقط چند روز پس از سقوط رژیم سلطنت، در گنجه همراه با چهره‌های برجسته کمیته ملی گنجه که پیشتر سازمان «دفاعی» را تأسیس کرده بودند- شفیع بیگ رستم بیگلی، خلیل بیگ خاص محمداف، برادران شیخ زمانلی و غیره به رهبری نصیب بیگ یوسف بیگلی نخستین بار «فرقه عدم مرکزیت ترک» که در تاریخ آذربایجان یک حزب به لحاظ کیفی جدید و مقید به ارزش‌های فرهنگی اروپا بود، را پایه‌گذاری کرد (۱۹۱۷). وی پس از تلفیق این حزب با حزب «مساوات»، به عنوان عضو کمیته مرکزی آن انتخاب گردید.Cümhuriyyət qurucuları: Azərbaycan Parlamentinin sədr müavini Həsən bəy Ağayev. 525.az
در تاریخ ۲۸ ماه می ۱۹۱۸ حین تصویب اعلامیه استقلال آذربایجان در جلسه شورای ملی آذربایجان در تفلیس، حسن بیگ آقایف معاون محمد امین رسولزاده رئیس شورای ملی بود و شخصاً در این رویداد تاریخی شرکت کرد. اعلامیه استقلال آذربایجان را نخستین بار حسن بیگ آقایف امضا کرد. ۱۶ ژوئن ۱۹۱۸ شورای ملی و حکومت آذربایجان به گنجه انتقال یافت. شورای ملی در جلسه مورخ ۱۷ ژوئن به دلیل وضع موجود فعالیت‌های خود را به‌طور موقت به حالت تعلیق درآورد و همه قدرت را به دولت جدید تحویل داد. تا روز افتتاح پرشکوه پارلمان آذربایجان در ۷ دسامبر ۱۹۱۸ در باکو، حسن بیگ آقایف به عنوان پزشک ارشد اداره راه‌آهن آذربایجان فعالیت داشت.
او در ماه دسامبر به عنوان نائب رئیس پارلمان انتخاب شد و بعلت عدم حضور علیمردان بیگ توپچوباش اف رئیس پارلمان در باکو، تا تاریخ ۲ فوریه ۱۹۲۰ سرپرستی ریاست پارلمان را برعهده داشت و پس از سقوط جمهوری دموکراتیک آذربایجان به تفلیس رفت.
در ۱۹ ژوئیه ۱۹۲۰ در تفلیس توسط قاتل استخدام شده ارمنی که فتحعلی خان خویسکی را به قتل رسانده بود، ترور شد. در قبرستان قدیمی مسلمانان در تفلیس (هم‌اکنون محوطه باغ گیاه‌شناسی) به خاک سپرده شد."Агаев Гасанбек Мешади Гусейн (БИОГРАФИЧЕСКИЙ УКАЗАТЕЛЬ)". hrono.info
حسن بیگ آقایف همچنین به فعالیت روزنامه‌نگاری مبادرت داشت. در گنجه روزنامه «قفقاز جنوبی» را منتشر ساخت (۱۹۱۱ الی ۱۹۱۲). او به عنوان رئیس انجمن روشنگری در میان مسلمانان انتخاب شد (۱۹۱۱). در گنجه همراه با خداداد بیگ رفیع بیگلی (۱۸۷۸–۱۹۲۰) یک جامعه پزشکی مشترک تأسیس کرد (۱۹۱۴).مشاهیر آذربایجان
راجا بیربل یا راجه بیربل از مشاوران اکبر کبیر و یکی از اعضای نورتن بود. نام اصلی او مهیش داس تها بوده و پیش از آن که به خدمت اکبر درآید، یک برهمن هندو بود. بیربل پس از تأسیس توحید الهی توسط اکبر، به پیروان این آیین پیوست و تنها پیرو آن بود، که پیشتر هندوئیست بوده.
بیربل در سال ۱۵۲۸ میلادی در یکی روستاهای کالپی به دنیا آمد و با زبان‌های سانسکریت، هندی و فارسی آشنا بود. او از دلقکان معروف عصر خود بود.
هواپیماربایی از دیرباز در جهان به عنوان یک هدف برای ربایندگان جهت رسیدن به خواسته‌های سیاسی، اجتماعی و اهداف تلافی‌جویانه بوده‌است. ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست و به دفعات مورد هواپیماربایی قرار گرفته‌است. قبل از انقلاب ۱۳۵۷، سه هواپیماربایی در ایران انجام گرفت که هر ۳ مورد در سال ۱۳۴۹ با اهداف سیاسی صورت گرفت. بعد از انقلاب ۱۳۵۷ نیز در ایران به دفعات هواپیماربایی اتفاق افتاد که فقط پانزده مورد آن در خلال جنگ ایران و عراق حادث شد و آخرین مورد هواپیماربایی در سال ۱۳۷۹ مربوط به پرواز اهواز - بندرعباس بود که ربایندگان در رسیدن به اهداف خود ناکام ماندند. همچنین ۶ مورد هواپیماربایی در جهان به مقصد کشور ایران انجام شد، که ربایندگان با انتقال هواپیمای دیگر کشورها به ایران، در پی دستیابی به اهداف خود بودند.
در سال ۱۳۵۳ چند تن از جدایی‌طلبان کردِ عراقی در مخالفت با دولت حسن البکر هواپیمای مسافربری عراقی را در یکی از پروازهای داخلی ربوده و به ایران آوردند که پس از درگیری خونین با مأموران امنیتی ایران، همگی ربایندگان از پای درآمدند و ماجرا این‌چنین خاتمه یافت.
آزار یا اسلحه فیلمی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی سهیل خان است. در این فیلم بازیگرانی همچون سلمان خان، سانجای کاپور، شیلپا شتی، جانی لور، پارش راوال، ایلا آرون، کیران کومار ایفای نقش کرده‌اند.
پیروزی (، ) فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی راج کانوار است. در این فیلم بازیگرانی همچون سانی دیول، سلمان خان، کاریسما کاپور، آمریش پوری، آلوک نات، دالیپ تاهیل، تابو، جانی لور ایفای نقش کرده‌اند.
این فیلم در ایران با نام نغمه توسط مؤسسه رسانه‌های تصویری دوبله و پخش شده‌است.
داستان فیلم جیت دربارهٔ کاران (سانی دئول) است که کوچک‌ترین رحمی در وجودش نیست و به دستور خلافکاری بزرگ بنام گاجراج (آمریش پوری) دست به قتل می‌زند. آشنایی وی با دختری بنام کاجل (کاریشما کاپور) باعث ایجاد تغییراتی در وی می‌شود و کاران تصمیم می‌گیرد که اصلاح شود. ولی ازدواج کاجل با راجو (سلمان خان) باعث می‌شود که کاران دوباره تبدیل به یک آدمکش شود. راجو بخاطر همکاری پدرش با تشکیلات گاجراج با وی وارد مبارزه
شده و هنگامی که زندگی راجو و کاجل از سوی گاجراج تهدید می‌شود، کاران دوباره بازمی‌گردد تا از زندگی آنها محافظت کند و…
سکوت: موزیکال فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی سانجای لیلا بانسالی است. در این فیلم بازیگرانی همچون نانا پاتیکار، سلمان خان، مانیشا کویرالا، سیما بیسواس، هلن، هیمانی شیوپوری، راغوبیر یاداو ایفای نقش کرده‌اند.
مرگ با شجاعت فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی کی.کی. سینگ است. در این فیلم بازیگرانی همچون سلمان خان، دیویا دوتا، آتول آگنیهوتری، آخیلندرا میشرا، فریده جلال، روهینی هاتانگادی، سعید جعفری، کولبوشان کارباندا ایفای نقش کرده‌اند.
Card scheme شبکه‌های پرداختی اند که هر بانک یا مؤسسه مالی معتبر می‌تواند عضوی از آن باشد. با عضویت در یک scheme، عضو می‌تواند به صدور(issuing) و پذیرش (acquiring) کارت در این شبکه بپردازند.
دو نوع اصلی scheme وجود دارد: scheme سه-طرفه (یا scheme بسته) و scheme چهار-طرفه(یا scheme باز)The Banking Enquiry Report to the Competition Commissioner by the Enquiry Panel, Chapter 6.
scheme سه-طرفه از سه بخش تشکیل شده‌است که در نمودار نشان داده شده‌است.
در این مدل، صادرکننده(که با دارنده کارت رابطه دارد) و پذیرنده(که با پذیرنده فروشگاهی(merchant) رابطه دارد) هر دو یک موجودیت‌اند. این بدین معنی است که کارمزد یا شارژی میان صادرکننده و پذیرنده اتفاق نمی‌افتد.
نمونه‌هایی از این مدل عبارتند از:آمریکن اکسپرس، دیسکاور کارت و Diners Club
در اسکیم چهار-طرفه، صادرکننده و پذیرنده متفاوتند و این نوع از اسکیم برای عضویت دیگر موسسات مالی باز است و این موسسات میتوانند به این اسکیم پیوسته و کارت‌های خودشان را صادر کنند. نمونه‌هایی از این نوع اسکیم عبارتند از: ویزا، مسترکارت، Verve Card , UnionPay ,RuPay.محدودیتی برای پیوستن به اسکیم و عضویت وجود ندارد و فقط باید نیازمندی‌ها و قوانین اسکیم را رعایت شود.
باشگاه دیگرز (به انگلیسی: The Digger's Club) دو باغ تاریخی دارد که برای عموم آزاد است، یکی از آن‌ها به عنوان یک سایت میراث ملی نامیده می‌شود.
خانه باشگاه دیگرز و هرون ساد در ثبت نام املاک ملی ثبت شده‌است. همچنین در آکسفورد همنشین باغ به عنوان یکی از تنها چهار باغ در ویکتوریا، همراه با باغ گیاه‌شناسی ملبورن، (Mawallock و Rippon Lea) فهرست شده‌است.
نخستین استاد حقوق در دانشگاه ملبورن، ویلیام هین، ادوارد لاتروب بتمن را برای ساختن خانه اصلی هرون ساد در سال ۱۸۶۶ طراحی کرد. خانه، که از طرح اصیل گتیک نامتقارن است، در سال ۱۸۷۱ تکمیل شد.
در سال ۱۹۹۶ یک کافه به اموال اضافه شد که هدف آن نمایش مواد محلی است.
در سال ۱۸۵۴ متی راجرز، سنگنورد کورنیش، در سقوط طلا کشف شده در نزدیکی کوه بلوبو در ویکتوریا سیدنی را ترک کرد. در دهه ۱۸۶۰ او یک کلبه ماسه سنگی ساخت و نام آن "StErth" را پس از زادگاهش در کورنوال در حال حاضر بازسازی و تشکیل مرکزی باغ را نیز دارا می‌باشد.
مسراشمیت بولکوف بلوم () یک تولید کنندهٔ هوافضای آلمانی است که خود نتیجهٔ ادغام چندین شرکت کوچکتر در سال ۱۹۶۰ می‌باشد. بهترین محصول ساخته شدهٔ آن ام بی بی ۱۰۵ هلیکوپتر سبک دو موتوره است. این شرکت به وسیلهٔ داسا در ۱۹۸۹ خریده شد و اکنون نیز بخشی از ایرباس است.
والتر کروگر (۲۶ ژانویه ۱۸۸۱–۲۰ اوت ۱۹۶۷) یک سرباز و افسر آمریکایی در نیمه اول قرن بیستم بود. او در طول جنگ جهانی دوم به خاطر فرمان ششمین ارتش ایالات متحده در منطقه جنوب غربی اقیانوس آرام شناخته شده‌است. او از رده خصوصی به‌طور کلی در ارتش ایالات متحده افزایش یافت.
Krueger متولد Flatow در غرب پروس، به عنوان یک پسر به ایالات متحده مهاجرت کرد. او برای خدمت در جنگ اسپانیا-آمریکایی مشغول به کار شد و در کوبا خدمت کرد و سپس برای خدمت در جنگ فلیپین-آمریکایی مجدداً استخدام شد. او در سال ۱۹۰۱ به عنوان یک ستوان دوم انتخاب شد. در سال ۱۹۱۴ او به گارد ملی ارتش پنسیلوانیا فرستاده شد. هنگ او در ۲۳ ژوئن ۱۹۱۶ بسیج شد و در کنار مرز مکزیک خدمت کرد. پس از اینکه ایالات متحده در آوریل ۱۹۱۷ با آلمان درگیری‌های خود را آغاز کرد، Krueger به عنوان دستیار فرماندهی نیروی G-3 (عملیات)، و سپس رئیس کارکنان، به جبهه پیاده‌نظام ۸۴ اعزام شد. در فوریه ۱۹۱۸ او به لانگرز فرستاده شد تا به مدرسه عمومی نیروی اکسپدیشن آمریکا برود و در اکتبر ۱۹۱۸ او رئیس کارکنان سپاه تانک شد.
Krueger در بین جنگ‌ها، در تعدادی از پست‌های فرماندهی و کارکنان خدمت کرده و در درخواست خود به کالج جنگی نیروی دریایی مشغول بود. در سال ۱۹۴۱ او فرماندهی ارتش سوم را به عهده گرفت، که او را در لوئیزیانا مانور کرد. او با توجه به سن او انتظار داشت که جنگ را در سربازان آموزش در خانه انجام دهد اما در سال ۱۹۴۳ او را به عنوان فرمانده ارتش ششم و نیروی الموئی به سرحد داگلاس مک آرتور در جنوب غربی اقیانوس آرام فرستاد و او در یک سری مبارزات پیروز شد علیه ژاپنی‌ها Krueger به عنوان یک فرمانده ارتش مجبور بود با مشکلات ناشی از فواصل وسیع، زمین‌های غیرمعمول، آب و هوای نامطمئن و دشمن مستقل و خطرناک روبرو شود. او نیاز به مک آرتور را برای تسریع سرعت عملیات به منظور مبارزات انتخاباتی با روشی محتاطانه تر زیرزمینی که اغلب خود را با تعداد زیادی از نیروهای ژاپنی غیرمنتظره مواجه کرده بود، محاسبه کرد. در نبرد لوزون در سال ۱۹۴۵، بزرگترین، طولانی‌ترین و آخرین نبرد، او در نهایت توانست ارتش خود را همانند او در سال ۱۹۴۱ در برابر ارتش ژاپن تحت تامیویکی یاماشیات مانور دهد.
Krueger به سن آنتونیو، تگزاس بازنشسته شد، جایی که وی یک خانه خریداری کرد و از Down Down به Nippon از حساب کمپین‌های خود در جنوب غربی اقیانوس آرام نوشت. بازنشستگی او توسط تراژدی‌های خانوادگی مضر بود. پسرش جیمز در سال ۱۹۴۷ از ارتش اخراج شد تا یک افسر و یک نجیب‌زاده ناپدید شود. سلامت همسر او در سال ۱۹۵۶ بدتر شد و او در سال ۱۹۵۶ از سرطان فوت کرد. دخترش Dorothy شوهرش را در سال ۱۹۵۲ به قتل رساند. او توسط یک دادگاه ارتش به زندان محکوم شد، اما توسط دادگاه عالی در سال ۱۹۵۷ آزاد شد.
والتر کروگر در Flatow، پروس غرب، و سپس بخشی از امپراتوری آلمان متولد شد اما در حال حاضر بخشی از لهستان است. او پسر جولیوس کریگر، مالک زمین پروس بود که به عنوان افسر در جنگ فرانکو-پروس و همسرش آنا، که قبلاً Hasse بود، خدمت کرده بود. بعد از مرگ جولیوس، آنا و سه فرزندش به ایالات متحده مهاجرت کردند تا در نزدیکی عمویش در سنت لوئیس، میسوری زندگی کنند. والتر هشت ساله بود. آنا در سنت لوئیس، امیل کارل اشمیت، یک وزیر لوتری را ازدواج کرد. خانواده پس از آن در مدیسون، ایندیانا مستقر شدند. Krueger در دانشکده تربیت بدنی در مدیسون و دبیرستان فنی سینسیناتی در سینسیناتی، اوهایو تحصیل کرد. به عنوان یک نوجوان، او می‌خواست به یک افسر دریایی تبدیل شود، اما زمانی که مادرش اعتراض کرد تصمیم گرفت به جای آن تبدیل به یک متلرز شود.
در ۱۷ ژوئن ۱۸۹۸، Krueger همراه با بسیاری از دانش آموزان دبیرستانش، برای دومین پیاده‌نظام داوطلب برای خدمت در جنگ اسپانیا-آمریکایی به خدمت گرفت. چند هفته پس از نبرد سن جون هیل به سانتیاگو دو کوبا رسید و هشت ماه آنجا را در وظایف شغلی سپری کرد و به مقام سربازی رسید. در فوریه ۱۸۹۹ از داوطلبان خارج شد و به خانه اوهایو بازگشت و برنامه‌ریزی برای تبدیل شدن به مهندس عمران شد.