moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
همچنین در کودکان پناهنده منتقل شده از استرالیا به مرکز پردازش منطقه‌ای نائورو مشاهده شده‌است. "اکونومیست" در سال ۲۰۱۸ نوشت که پزشکان بدون مرز (MSF) از گفتن اینکه چه تعداد از کودکان ساکن نائورو ممکن است به نشانگان تَرک ضربه‌ای مبتلا باشند، خودداری کردند. گزارشی که در اوت ۲۰۱۸ منتشرشد نشان‌داد که حداقل ۳۰ مورد وجود دارد. پروژه دادگری ملی، یک مرکز حقوقی، امسال ۳۵ کودک را از نائورو آورده‌است. تخمین‌زده می‌شود که هفت نفر مبتلا به آراس و سه نفر به روان‌پریشی مبتلا بودند.
این پدیده زیر سؤال رفته‌است، به طوری که دو کودک گزارش‌داده‌اند که توسط والدین خود مجبور به رفتار بی‌احساسی برای افزایش شانس دریافت مجوز اقامت شده‌اند. همان‌طور که سوابق پزشکی نشان می‌دهد، متخصصان مراقبت‌های بهداشتی از این کلاهبرداری آگاه بودند و شاهد والدینی بودند که فعالانه کمک به فرزندان خود را رد کردند اما در آن زمان سکوت کردند. بعداً، تلویزیون سوئد، پخش‌همگانی تلویزیون عمومی سوئد، به‌خاطر ناکامی در کشف حقیقت توسط روزنامه‌نگار تحقیقی، ژان ژوزفسون، به شدت مورد انتقاد قرار گرفت. در مارس ۲۰۲۰، گزارشی به نقل از آژانس ارزیابی پزشکی و اجتماعی سوئد، اس‌بی‌یو، گفت: «هیچ مطالعه علمی وجود ندارد که به چگونگی تشخیص نشانگان تَرک‌آسیب‌زا پاسخ دهد، یا اینکه چه درمانی موثر است».
رامی گروهی از بازی‌های کارتی تطبیقی است که به دلیل گیم‌پلی مشابه با هم بر اساس تطبیق با رتبه یا توالی و خال یکسان قابل توجه است. هدف اصلی در هر شکلی از رامی، ساختن ترکیب‌هایی است که می‌توانند ست (سه یا چهار تا از یک نوع رتبه یکسان) یا ران (سه یا چند کارت متوالی از یک خال) باشند که یا اولین نفر با کمترین امتیاز شوند و یا امتیازاتشان از رقیبان بیشتر شود شود.
مارگارت اینگلز (۲۵ اکتبر ۱۸۹۲ – ۱۳ دسامبر ۱۹۷۱) یک مهندس مکانیک آمریکایی بود که به عنوان اولین زن فارغ‌التحصیل مهندسی از دانشگاه کنتاکی شناخته می‌شود. اینگلز مدرک لیسانس خود را در رشته مهندسی مکانیک در سال ۱۹۱۶ از دانشگاه کنتاکی دریافت کرد. او همچنین دومین زن فارغ‌التحصیل رشته مهندسی در ایالات متحده و اولین زنی بود که مدرک آکادمیک مهندسی مکانیک را اخذ کرد. کار اینگلز در مورد تهویه مطبوع شامل گنجاندن رطوبت و جریان هوا در پارامترهای مهم برای آسایش انسان بود.
مارگارت اینگلز در ۲۵ اکتبر ۱۸۹۲ در پاریس، شهری در ایالت کنتاکی به دنیا آمد. او در شهر زادگاهش، به مدرسه رفت و از هماهن زمان مجذوب موضوعات علمی و مهندسی بود. علاقه او به صنایع برودتی در سنین نوجوانی هنگامی که متوجه جمع شدن رطوبت روی شیشه سرد و چگالش شد شکوفا گردید.
او تحصیلات خود را در دانشگاه کنتاکی ادامه داد و مدرک لیسانس خود را در رشته مهندسی مکانیک در سال ۱۹۱۶ دریافت کرد. وی اولین زنی بود که در یک رشته مهندسی از دانشگاه فارغ‌التحصیل شد.
پس از فارغ‌التحصیلی، او در واحد مهندسی ترافیک شرکت امور تلفنی شیکاگو مشغول به کار شد. سپس در سال ۱۹۱۷ شیکاگو را به مقصد پیتسبورگ و شرکت مهندسی کریر ترک کرد. وی در این هنگام به توسعه صنایع تهویه مطبوع علاقه‌مند شد.
او مدرک حرفه‌ای مهندسی مکانیک خود را در سال ۱۹۲۰ دریافت کرد. سال بعد به آزمایشگاه تحقیقاتی مهندسین گرمایش و تهویه آمریکا پیوست و در آنجا به مدت شش سال در رشته تهویه مطبوع تحصیل کرد. او در حین انجام آزمایش‌های میدانی برای کارگروه تهویه مدارس نیویورک، یک دستگاه قابل حمل جدید را تکمیل کرد که میزان گرد و غبار مملو از میکروب را در مدارس و مکان‌های عمومی تعیین می‌کند.
در سال ۱۹۳۱، او به شرکت کریر بازگشت و تا زمان بازنشستگی در آنجا ماند. در کریر، او به تکمیل نم‌سنج کمک کرد که برای خواندن رطوبت نسبی هوا استفاده می‌شود.
او یکی از نمایندگان حرفه مهندسی برودتی بود و طی بیش از ۲۰۰ سخنرانی از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۵۲ برای بیش از ۱۲۰۰۰ نفر صحبت کرد. در سال ۱۹۳۷، او در مقاله‌ای از ام. السا گاردنر در مورد "مهندسان زن" در مجله انجمن مهندسی زنان، از او در کنار مهندسانی نظیر کیت گلیسون، السی مک گیل، فرانسیس هرد کلارک، مری اولگا سوروکا، ماری لورهینگ، ماری ریث، الییو دنیس، ایزابل ایبل، هیلدا لیون و امی جانسون یاد شد.
در سال ۱۹۴۰ او به عنوان یکی از ۱۰۰ زن برتر ایالات متحده در مشاغلی انتخاب شد که در سال ۱۸۴۰ برای زنان وجود نداشتند.
اینگلز در ۱۳ دسامبر ۱۹۷۱ میلادی در ۷۹ سالگی در لکزینگتون درگذشت.
خوابگاهی به نام اینگلز هال در اوت ۲۰۰۵ در دانشگاه کنتاکی افتتاح شد که برای دانشجویان مهندسی دختر در نظر گرفته شده‌است.
همچنین بخش دانشجویی جامعه مهندسان زن در دانشگاه کنتاکی به یاد او یک صندوق کمک هزینه برای دانشجویان مشغول تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد یا دکترا تأسیس کرد.
موسی‌آباد روستایی در دهستان مورتان بخش پارود|شهرستان راسک استان سیستان و بلوچستان ایران است.
منفورترین زن آمریکا () یک فیلم زندگی‌نامه‌ای درام به کارگردانی تامی اوهاور و نویسندگی اوهاور و ایرنه ترنر است. در این فیلم ملیسا لیو در نقش مادلین مری اهر بازی کرده‌است. این فیلم داستان زندگی زنی را روایت می‌کند که مجله لایف از او به عنوان «منفورترین زن آمریکا» در سال ۱۹۶۴ نام برد.
این فیلم در ۱۴ مارس ۲۰۱۷ در جشنواره جنوب از جنوب غربی در شهر آستین، تگزاس به نمایش درآمد و در ۲۴ مارس همان سال توسط نتفلیکس منتشر شد.
این فیلم روایتگر بخشی از زندگی مادلین مری اهر است. اهر یک فعال ضددین بود که سازمان بی‌خدایان آمریکایی را بنیان گذاشت و از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۸۶، ریاست آن را بر عهده داشت. اُهر پس از آنکه در سال ۱۹۹۵ توسط یک کارمند ناراضی سازمان بی‌خدایان آمریکایی، به همراه نوه و چندتن از اعضای خانواده‌اش گروگان گرفته شد و به قتل رسید، کمی شناخته شد. او موفق شد حکم لغو تعلیمات دینی و دعا در مدارس دولتی را از دیوان عالی آمریکا دریافت کند. نطق‌های آتشین او علیه تحمیل دین به دانش‌آموزان در مدارس، نفرت بسیاری علیه او در جامعه مذهبی این کشور برانگیخت. او در سخنرانی‌ها، مناظره‌ها، و در برنامه‌های پربیننده تلویزیونی، با تندترین واژگان، به مذهب و تبلیغات مذهبی، می‌تاخت و به خاطر تندگویی علیه شخصیت‌های مذهبی و مقدسات، مورد حمله متقابل قرار می‌گرفت. اما کسی که او را به قتل رساند، نه یک مذهبی متعصب، بلکه از کارمندان سازمان خودش بود.
این فیلم نشان می‌دهد یک مادر مجرد، بدون دسترسی به منابع مالی و حقوقدانان کارکشته، موفق شد پرونده علیه مدرسه‌های بالتیمور را تا بالاترین مرجع قضائی آمریکا، پیش برده و نتیجه‌ای تاریخی بگیرد.
تامی اوهاور نویسنده و کارگردان، فیلمنامه را دوسال بعد از نوشته شدن، برای ملیسا لیو فرستاد. لیو که اُهر را نمی‌شناخت، بعد از خواندن فیلمنامه، تلاش بسیاری را برای جلب سرمایه به راه انداخت. الیزابت بنکس بازیگر و کارگردان مشهور آمریکایی نیز در این راه به لیو کمک کرد. بعد از ۵ سال شرکت نتفلیکس برای تأمین سرمایه تولید این فیلم اعلام آمادگی کرد. کار فیلمبرداری منفورترین زن آمریکا، ۱۸ روزه پایان یافت.
چارلز فرانسیس مکنزی، سیاستمدار و نویسنده انگلیسی و نخستین کنسول بریتانیا در رشت. اسم مستعار المصنف.
او در سال ۱۸۴۴م. در هنگ ۲۸ پیاده‌نظام بومی در کمپانی هند شرقی مشغول به خدمت سربازی شد. علاقه او به زبان‌های شرقی به خصوص فارسی و عربی سبب شد تا در آینده بیشتر به این دلیل شناخته شود. او علاوه بر تسلط به زبان‌های فارسی و عربی، می‌توانست به زبان‌های ترکی و اردو نیز صحبت کرده و بنویسد. او در زمینهٔ زبان‌های فرانسه و آلمانی نیز پژوهشگری قابل بود و همین توانایی‌های او زمینه‌ساز آشنایی او با سر هنری الیوت فقید شد، او سپس مشغول ترجمه کتب خطی تاریخ هند به انگلیسی شد و پس از مرگ سر هنری الیوت، همین دستاوردها باعث شد تا مکنزی در بخش خدمات کنسولی در ایران استخدام شود.
مکنزی به خاطر خصوصیات اخلاقی و عدم توانایی در کنترل احساسات مجبور شد در سنین پائین از خدمت کمپانی هند شرقی بازنشسته شود. در نتیجه او در دوران بازنشستگی از حقوق کافی برخوردار نبود و تبدیل به یک نویسنده اجاره‌ای شد. او نویسندهٔ خبره‌ای بود که متأسفانه به خاطر یک لقمه نان از نبوغ خود بهره می‌برد. آثار زیادی به زبان‌های فارسی و عربی از نوشتار او بهره‌مند شده‌است. اما کتاب‌های منتشر شده به نام خود او که حاصل دقت و کیفیت آثار اوست بسیار اندک است.
پس از شکست ایران در جنگ هرات، و بنا بر معاهدهٔ پاریس، حق داشتن کنسول در شهرهای ایران به انگلیس داده شد و مکنزی در سال ۱۸۵۸م. به عنوان اولین کنسول بریتانیا در رشت وارد گیلان شد و تا سال ۱۸۶۰م. در این شهر ساکن بود. او در اولین سال کنسولگری خود سفری از رشت به استرآباد دارد، و طی آن گزارشی برای دولت بریتانیا تهیه می‌کند که در سال ۱۳۵۹ش. توسط منصوره اتحادیه به ربان فارسی ترجمه می‌شود و انتشارات گستر آن را به عنوان سفرنامه شمال منتشر می‌کند.
رادا ورانیشویچ (۲۵ مه ۱۹۱۸–۲۶ مه ۱۹۴۴) یک فعال سیاسی یوگسلاوی و رهبر جنبش‌های مقاومت در جنگ جهانی دوم در بوسنی در طول جنگ جهانی دوم بود.
ورانیشویچ در روستای رکاویس نزدیک بانیا لوکا، در شمال پادشاهی اتریش-مجارستان بوسنی و هرزگوین، که در همان سال بخشی از پادشاهی یوگسلاوی شد، به دنیا آمد. خانواده او که به خاطر معلمان و کشیشان مشهور است، از کروپا در ورباس سرچشمه می‌گیرند. او دختر جورجه ورانیشویچ، کشیش کلیسای ارتدکس صربی و یکی از اعضای فعال حزب کشاورزی بود که با رادا بسیار صمیمی بود. مادر محافظه کار او، آنیا، خواهر برانکو زاگوراچ بود که به خاطر نقش او در ترور آرشیدوک فرانتس فردیناند اتریش در سال ۱۹۱۴ در سارایوو به سه سال زندان محکوم شده بود. رادا و خواهر بزرگترش نونکا (که بعداً معلم شد) بسیار تحت تأثیر افکار چپ عموی خود قرار گرفتند. خواهر و برادرهای دیگر، یک خواهر کوچکتر به نام لیوبا (تکنسین دندان) و یک برادر بودند که در رودخانه ورباس غرق شدند.
ورانیشویچ در مدرسه ابتدایی در روستایی در نزدیکی پرنیوور و دبیرستان در درونتا و بانیا لوکا تحصیل کرد. او آرزو داشت معلم شود اما در سال ۱۹۳۲ به دلیل وابستگی به اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی اخراج شد. در سال ۱۹۳۳، او در آکادمی بازرگانان ثبت نام کرد و به یک سازمان جوانان کمونیست پیوست، اما برای شرکت در فعالیت‌های آن بسیار جوان و از نظر جسمی ضعیف در نظر گرفته شد. در این زمان او با روزنامه‌نگار مسلمان، سافت فیلیپوویچ، که از هواداران کمونیست نیز بود، وارد رابطه عاطفی شد. چنین عاشقانه‌های بین قومیتی در آن زمان «غیر معمول و جسورانه» بود، اما ورانیشویچ موفق شد موافقت خانواده روحانی خود را هم برای روابط و هم برای فعالیت‌های سیاسی به دست آورد.
از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۷ او به مدرسه در اسکوپیه رفت و علاقه زیادی به مقدونیه و مردم آن پیدا کرد. ورانیشویچ که همراه با همسالانش به مسئله مقدونی علاقه داشت، از حامیان ناسیونالیسم مقدونی بود، اگرچه او فقط به زبان صربی (با لهجه بوسنیایی) صحبت می‌کرد.
ورانیشویچ پس از اتمام آکادمی بازرگانان نتوانست شغلی بیابد و با والدینش در نزدیکی پرنیاور به خانه بازگشت. در سال ۱۹۳۹ او در بلگراد شروع به کار کرد و از آغاز یک زندگی مستقل در پایتخت یوگسلاوی به وجد آمد. او و دوست پسرش، سافت فیلیپوویچ، با هم در یک آپارتمان کوچک زندگی می‌کردند. ورانیشویچ بلافاصله در فعالیت‌های حزب کمونیست شرکت کرد که در سال ۱۹۴۰ رسماً به آن پیوست. او در همان سال پس از سازماندهی یک اعتصاب دستگیر شد و تنها به دلیل دخالت وزیر دولت برانکو چوبریلوویچ، آشنای پدرش، آزاد شد. ورانیشویچ که شغلش را از دست داده بود، از سوی والدینش مداوم تشویق می‌شد که به بوسنی بازگردد، اما او نپذیرفت. در عوض او به نمایندگی از حزب در مونته‌نگرو مبارزات انتخاباتی را آغاز کرد.
در آوریل ۱۹۴۱، یوگسلاوی به سرعت توسط نیروهای محور تسخیر شد. دولت مستقل کرواسی، یک دولت دست نشانده فاشیست، در خاک کرواسی، اسلاونی، بوسنی و هرزگوین ایجاد شد. سیاست نژادی آن به آزار و اذیت گسترده صرب‌ها منجر شد. ورانیشویچ پس از بمباران بلگراد به بانیا لوکا رفت، اما به زودی بازگشت. او و فیلیپوویچ با هم بلگراد را ترک کردند و در ۱ مه به بانیا لوکا بازگشتند، جایی که او وارد جنبش مقاومت پارتیزان شد. فیلیپوویچ در اواخر ژوئن دستگیر و به اردوگاه کار اجباری دانیکا فرستاده شد و در اوایل ژوئیه والدین و خواهر ورانیشویچ، لیوبا به صربستان تبعید شدند. ورانیشوویچ به سنت زنان مسلمان روبنده پوشید و توسط وحیده ماگلایلیچ، مسلمان برجسته بانیا لوکا که خانه اش به عنوان انبار و سرپناهی برای مبارزان پارتیزان بود، پناه گرفت. ورانیشویچ در استخدام زنان بانیا لوکا در آرمان پارتیزانی موفق بود.
حزب کمونیست تصمیم گرفت که ورانیشویچ باید به قلمرو آزاد اطراف کوه گرمچ برود. ماگلایلیچ این انتقال را سازماندهی کرد و ورانیشویچ به صورت محجبه در سپتامبر آنجا را ترک کرد. او بعداً از حجاب برای پنهان کردن وسایل بهداشتی و مهمات استفاده کرد. در نوامبر ۱۹۴۲، ورانیشویچ به عنوان عضو کمیته منطقه ای حزب کمونیست در بوسانسکا کراینا انتخاب شد. او یکی از اعضای مؤسس جبهه ضد فاشیست زنان بوسنی و هرزگوین بود و بعداً به عضویت کمیته مرکزی جبهه ضد فاشیست زنان یوگسلاوی درآمد. در بین ۱۷۰ نماینده شورای دولتی ضد فاشیست برای آزادی ملی بوسنی و هرزگوین در ۲۵ نوامبر ۱۹۴۳ ورانیشویچ جزو چهار زنی بود که انتخاب شدند.
در بهار ۱۹۴۴، ورانیشویچ در ۲۶ سالگی از طرف حزب برای کار در شهر دروار در غرب بوسنی فرستاده شد. آلمان نازی در ۲۵ مه، یورش به دروار را آغاز کرد و او توسط چتربازان دستگیر و روز بعد در تلاش برای فرار کشته شد. پس از آزادسازی یوگسلاوی، بقایای ورانیشویچ به قبرستان پارتیزان در بانیا لوکا منتقل شد. در ۲۷ ژوئیه ۱۹۵۱، ورانیشویچ به عنوان قهرمان خلق یوگسلاوی اعلام شد.
سقط جنین در آریزونا در حال حاضر تا ۱۵ هفته بارداری قانونی است.
به عنوان یک قلمرو، آریزونا در ابتدا در سال ۱۸۶۴ سقط جنین را ممنوع کرد، و اگرچه پس از تصمیم دادگاه در رو در برابر وید دیگر اجرا نشد، این قانون از آن زمان در کتاب قانون باقی مانده‌است. اجرای ممنوعیت کامل با دستوری در پرونده 1973 "Nelson v." "Planned Parenthood" انجام شد. در ۳۰ دسامبر ۲۰۲۲، دادگاه استیناف آریزونا حکم داد که مجازات‌های کیفری قانون ۱۸۶۴ قابل اجرا نیست.
در یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۴ توسط مرکز تحقیقاتی پیو، ۴۹٪ از بزرگسالان آریزونا گفتند که سقط جنین باید در همه یا بیشتر موارد قانونی باشد و ۴۷٪ گفتند که در همه یا بیشتر موارد باید غیرقانونی باشد. در یک نظرسنجی در سال ۲۰۲۲ از ۹۳۸ رای‌دهنده ثبت نام شده آریزونا ۸۷٪ گفتند که می‌خواهند سقط جنین در همه یا برخی موارد قانونی بماند.
در سال ۱۹۵۰، سقط جنین در آریزونا یک جرم جنایی بود. در آوریل ۲۰۱۲، سقط جنین پس از ۲۰ هفته بارداری در آریزونا غیرقانونی شد. با این حال، اجرای آن برای همیشه تحت یک دستور مسدود شد. مقررات هدفمند ارائه دهندگان سقط جنین (TRAP) تا سال ۲۰۱۳ وجود داشت. تعداد کلی کلینیک‌های سقط جنین در آریزونا سال‌هاست که در حال کاهش بوده و از سی و هفت کلینیک در سال ۱۹۸۲ به بیست و هشت مورد در سال ۱۹۹۲، و به ۹ مورد در سال ۲۰۱۴ رسیده‌است. در سال ۲۰۱۴، ۱۲۹۱۴ سقط جنین در این ایالت رخ داده‌است. سال بعد، ۱۲۶۴۴ سقط جنین انجام شد. در سال ۲۰۱۰، چهارده سقط جنین با بودجه عمومی در این ایالت انجام شد. این ایالت دارای یک جامعه فعال حقوق سقط جنین است و زنان در جنبش #StoptheBans در ماه مه ۲۰۱۹ شرکت کردند.
اولین ممنوعیت سقط جنین در آریزونا به عنوان بخشی از کد هاول در سال ۱۸۶۴ تصویب شد، یک سال پس از تشکیل قلمرو آریزونا (آریزونا تا سال ۱۹۱۲ تبدیل به ایالت نشده بود)."Roe v. Wade", 410 U.S. 113, n.2 (1973)."Dobbs v. Jackson Women's Health Org.", No. 19-1392, slip op. at 104 (U.S. June 24, 2022).Angelo Patane, Old-Fashioned Justice Law and (Dis)order on the Arizona Frontier, Ariz. Att'y, FEBRUARY 1998, at 26. آنچه تصویب شد، این بود:«هر شخصی که باید هر گونه مواد دارویی را تجویز کند یا باعث تجویز یا مصرف آن شود، یا از هر وسیله ای استفاده کند یا باعث استفاده از آن شود، به قصد سقط جنین هر زنی که در آن زمان باردار است، باید محکوم به حبس در زندان ایالتی به مدت حداقل دو سال یا بیشتر از پنج سال شود. مشروط بر اینکه هیچ پزشکی مشمول بند اخیر این قانون تحت تأثیر قرار نگیرد. وظایف حرفه ای، سقط جنین هر زنی را برای حفظ جان او ضروری می‌داند.»اما پزشکان به دلیل انجام سقط جنین دستگیر شدند. در قرن نوزدهم، ممنوعیت سقط جنین توسط قانونگذاران ایالتی، با توجه به تعداد مرگ و میرهای ناشی از سقط جنین، حفاظت از جان مادر بود. دولت‌های ایالتی خود را مراقب جان شهروندان خود می‌دانستند. در سال ۱۹۵۰، قانونگذار ایالتی قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن زنی که سقط جنین انجام داده یا فعالانه به دنبال سقط جنین بوده‌است، صرف نظر از اینکه آیا آن را انجام داده‌است، مرتکب یک جرم جنایی شده‌است.
تصمیم دادگاه عالی ایالات متحده در سال ۱۹۷۳ به این معنی است که ایالت دیگر نمی‌تواند سقط جنین را در سه‌ماهه اول تنظیم کند. علیرغم اینکه دادگاه تجدیدنظر ناحیه نهم ایالات متحده قانون سقط جنین در آوریل ۲۰۱۲ آریزونا را در ژانویه ۲۰۱۵ لغو کرد، قانون منع سقط جنین همچنان در کتاب قانون باقی مانده‌است.
در سال ۱۹۷۳، زمانی که این تصمیم گرفته شد، قانون سقط جنین آریزونا § 13-3603 ARS به‌طور کامل تمام سقط جنین‌ها با محکومیت زندان را ممنوع کرد: شخصی که برای یک زن باردار تهیه، عرضه یا تجویز می‌کند، یا او را برای مصرف هر گونه دارو کمک می‌کند، یا از هر ابزار یا وسیله دیگری استفاده می‌کند یا از هر وسیله دیگری به قصد سقط جنین آن زن استفاده می‌کند، مگر اینکه برای حفظ جان او لازم است به حبس در زندان دولتی حداقل از دو سال و نه بیشتر از پنج سال محکوم می‌شود.
به عنوان بخشی از قوانین مربوط به کلینیک سقط جنین در آریزونا و فلوریدا که در سال ۲۰۰۷ وجود داشت، این الزام وجود دارد که ارائه دهندگان سقط جنین قبل از اینکه به آنها اجازه سقط جنین داده شود، سونوگرافی جنین خود را نشان دهند. فرماندار یان بروئر در آوریل ۲۰۱۲ محدودیت‌های سقط جنین را امضا کرد که این عمل را پس از ۲۰ هفته ممنوع کرد. در سال ۲۰۱۳، قانون تنظیم هدفمند ارائه دهندگان سقط جنین (TRAP) در مورد سقط جنین‌های ناشی از دارو و مطب‌های خصوصی پزشک اعمال شد. در سال ۲۰۱۸، قانونگذار ایالتی قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن وزارت بهداشت آریزونا به عنوان بخشی از تلاش‌های خود برای کاهش بودجه برنامه‌ریزی‌شده والدین، درخواست وجوهی را می‌داد.
قانون آریزونا ایجاب می‌کند که از سال ۲۰۱۹ فقط پزشکان می‌توانند سقط جنین انجام دهند. زنان پس از درخواست سقط جنین یک دوره انتظار ۲۴ ساعته اجباری دارند و باید شخصاً تحت مشاوره اجباری دولتی قرار گیرند. در ۱ ژانویه ۲۰۱۹، قانون جدیدی در آریزونا به اجرا درآمد که زنان را ملزم می‌کرد اطلاعات پزشکی دقیقی را که قرار بود قبل از اجازه سقط جنین به ایالت ارائه شود، ارائه کنند. از جمله اطلاعاتی که قانون جدید ارائه دهندگان سقط جنین را ملزم به جمع‌آوری می‌کرد، انتخابی یا درمانی بودن سقط جنین، تعداد سقط‌هایی بود که در گذشته داشته‌اند و اطلاعاتی در مورد هرگونه عوارض پزشکی که در نتیجه سقط جنین داشته‌اند. سپس این اطلاعات توسط وزارت خدمات بهداشتی جمع‌آوری می‌شود که گزارش سالانه سقط جنین در ایالت را به همراه اطلاعاتی در مورد نحوه پرداخت هزینه سقط جنین در ایالت به ایالت ارائه می‌کند. در سال ۲۰۱۹، زنان در آریزونا واجد شرایط دریافت مراقبت‌های پزشکی مرتبط با ناتوانی حاملگی بودند که شامل سقط جنین یا سقط جنین می‌شد.
از ۱۴ می ۲۰۱۹، سقط جنین از نظر قانونی پس از روح دار شدن جنین مجاز نبود، معمولاً بین هفته‌های ۲۴ و ۲۸. این دوره از استانداردی استفاده می‌کند که توسط دادگاه عالی ایالات متحده در سال ۱۹۷۳ با تصویب شد. در ۲۱ می ۲۰۱۹، HB 2759 توسط نماینده جمهوریخواه میشل اودال در مجلس آریزونا به همراه ۲۰ حامی دیگر معرفی شد تا سالانه ۲٫۵ میلیون دلار برای یک دوره سه ساله برای ایجاد یک برنامه آزمایشی توسط سازمان ضد سقط جنین تگزاس با ائتلاف انسانی ارائه کند. هدف «تشویق زایمان سالم [و] حمایت از زایمان به عنوان جایگزینی برای سقط جنین» بود. قانون پیشنهادی همچنین می‌گوید که بودجه این برنامه «نمی‌تواند برای خدمات ارجاع سقط جنین استفاده شود یا بین نهادهایی که سقط جنین را ترویج، ارجاع یا انجام می‌دهند توزیع شود.»
بین سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۹۲، تعداد کلینیک‌های سقط جنین در ایالت ۹ مورد کاهش یافت و از ۳۷ در سال ۱۹۸۲ به ۲۸ در سال ۱۹۹۲ رسید در سال ۲۰۱۴، ۹ کلینیک سقط جنین در این ایالت وجود داشت. ۸۰ درصد از شهرستان‌های ایالت کلینیک سقط جنین نداشتند. در آن سال، ۱۹ درصد از زنان ۱۵ تا ۴۴ ساله در ایالت در یک شهرستان بدون کلینیک سقط جنین زندگی می‌کردند. در سال ۲۰۱۹، ۸۰ درصد از شهرستان‌ها در آریزونا کلینیکی نداشتند که خدمات سقط جنین ارائه کند. این امر برای اکثر زنان آریزونا که خواهان سقط جنین بودند، انجام آن را بسیار دشوار کرد. در سال ۲۰۱۹، شمال آریزونا تنها توسط یک کلینیک که سقط جنین انجام می‌داد، خدمات رسانی می‌کرد، و آن کلینیک فقط می‌توانست با استفاده از دارو سقط جنین‌های القایی را انجام دهد. در سال ۲۰۱۷، ۱۰ کلینیک وجود داشت که ۴ کلینیک خدمات سقط جنین را ارائه می‌کردند، در ایالتی با جمعیت ۱۵۲۵۹۹۶ زن ۱۵ تا ۴۹ ساله.
در دوره بین سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۴، مرگ و میر غیرقانونی سقط جنین در این ایالت به صفر رسید. در سال ۱۹۹۰، ۴۴۸۰۰۰ زن در ایالت با خطر حاملگی ناخواسته مواجه شدند. در سال ۲۰۰۱، آریزونا، فلوریدا، آیووا، لوئیزیانا، ماساچوست و ویسکانسین هیچ گونه اطلاعات مربوط به محل سکونت در مورد سقط جنین انجام شده در ایالت را به مراکز کنترل بیماری ارائه نکردند. در سال ۲۰۱۴، ۴۹ درصد از بزرگسالان در نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو گفتند که سقط جنین باید در همه یا بیشتر موارد قانونی باشد و ۴۷ درصد گفتند که در همه یا بیشتر موارد باید غیرقانونی باشد. در سال ۲۰۱۷، نرخ مرگ و میر نوزادان در این ایالت ۵٫۷ مرگ و میر در هر ۱۰۰۰ تولد زنده بود.
۱۷ ایالت از جمله آریزونا از بودجه شخصی خود برای پوشش تمام یا بیشتر سقط جنین‌های «از نظر پزشکی ضروری» که توسط زنان کم درآمد تحت مدیکید درخواست می‌شود، استفاده می‌کنند، که ۱۳ مورد آن طبق دستور دادگاه ایالتی ملزم به انجام این کار است. در سال ۲۰۱۰، این ایالت چهارده سقط جنین با بودجه عمومی داشت که یکی از آنها فدرال و سیزده مورد با بودجه ایالتی بود.
مک براید یک مدیر و عضو کمیته اخلاق در بیمارستان و مرکز پزشکی سنت جوزف بود که تحت مالکیت مرکز درمان کاتولیک غرب است. در ۲۷ نوامبر ۲۰۰۹، با کمیته در مورد پرونده زنی ۲۷ ساله که در هفته یازدهم با فرزند پنجم خود باردار بود و از فشار خون ریوی رنج می‌برد، مشورت شد. پزشکان او گفتند که احتمال مرگ زن در صورت ادامه بارداری «نزدیک به ۱۰۰ درصد» است. مک براید به کمیته اخلاق در تأیید تصمیم خاتمه بارداری از طریق سقط جنین القایی پیوست. سقط جنین انجام شد و مادر زنده ماند.
پس از آن، سقط جنین مورد توجه اسقف توماس جی. اولمستد قرار گرفت. اولمستد به‌طور خصوصی با مک براید صحبت کرد و او مشارکت خود را در تهیه سقط جنین تأیید کرد. اولمستد به او اطلاع داد که با اجازه دادن به سقط جنین، او دچار یک تکفیر شده‌است. مک براید متعاقباً از سمت خود به عنوان معاون رئیس ادغام مأموریت در بیمارستان استعفا داد.
در دسامبر ۲۰۱۰، اولمستد اعلام کرد که اسقف کاتولیک رومی فینیکس در حال قطع وابستگی خود به بیمارستان است، پس از اینکه ماه‌ها بحث و گفتگو نتوانسته بود از مدیریت بیمارستان قولی مبنی بر عدم انجام سقط جنین در آینده دریافت کند. لیندا هانت، رئیس بیمارستان گفت: «اگر با موقعیتی مواجه شویم که در آن بارداری جان یک زن را تهدید کند، اولویت اول ما نجات هر دو بیمار است. اگر این امکان‌پذیر نباشد، ما همیشه جانی را که می‌توانیم نجات دهیم، نجات خواهیم داد و این همان کاری است که در این مورد انجام دادیم. از نظر اخلاقی، شرعی و قانونی، ما به سادگی نمی‌توانیم کنار بایستیم و اجازه دهیم کسی بمیرد که شاید بتوانیم جانش را نجات دهیم.»
زنان ایالت به عنوان بخشی از جنبش #StoptheBans در ماه مه ۲۰۱۹ در راهپیمایی‌های حمایت از حقوق سقط جنین شرکت کردند در ۲۱ مه ۲۰۱۹، تعداد زیادی از زنان به قوانین سقط جنین که در ایالت‌های دیگر در خارج از ساختمان کنگره آریزونا تصویب شد اعتراض کردند.
تیم ملی فوتبال ساحلی فیلیپین نماینده فیلیپین در مسابقات بین‌المللی فوتبال ساحلی است.
ویلیام تامپسون هاول (; – ) قاضی، و سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. بخش اعظم زندگی حرفه‌ای او در میشیگان سپری شد، جایی که او مناصب مختلف ایالتی را داشت. هاول همچنین به عنوان یک قاضی در قلمرو تازه تأسیس آریزونا خدمت کرد، جایی که او نویسنده اصلی اولین کد قانونی این قلمرو، کد هاول بود.
فرماندار گودوین در سخنرانی خود خطاب به مجلس قانونگذاری منطقه ای آریزونا، خواستار ایجاد یک کد قانونی جدید برای جایگزینی قوانینی شد که آریزونا از قلمرو نیومکزیکو به ارث برده بود.[۱۴] قانونگذار به فرماندار اجازه داد تا یک کمیسر برای ایجاد کد احتمالی تعیین کند و گودوین هاول را به عنوان کمیسر انتخاب کرد. علیرغم اینکه قاضی قبلاً قلمرو را ترک کرده بود، کد وی دو روز پس از انتصاب وی به عنوان کمیسر برای بررسی به قوه مقننه ارائه شد. «کد هاول» پس از بحث‌های قابل توجه و برخی اصلاحات توسط جلسه قانونگذاری تصویب شد.[۱۵] ریچارد سی مک کورمیک، وزیر منطقه ای، مشاهده کرد که این کد به شدت تحت تأثیر کدهای قانونی کالیفرنیا و نیویورک است.Goff, John S. (July 1967). "William T. Howell and the Howell Code of Arizona". The American Journal of Legal History. Temple University. 11 (3): 221–33. doi:10.2307/844009. JSTOR 844009.
سقط جنین در کالیفرنیا تا زمان زنده‌مانی جنین قانونی است. تا سال ۱۹۰۰ ممنوعیت سقط جنین وجود داشت و تا سال ۱۹۵۰ سقط جنین برای یک زن جرم محسوب می‌شد. در سال ۱۹۶۲، مؤسسه حقوقی آمریکا نمونه قانون مجازات خود را منتشر کرد که در مورد سقط جنین اعمال می‌شد. البته در این قانون یک پزشک می‌تواند به‌طور موجهی سقط جنین را انجام دهد، و کالیفرنیا نسخه‌ای از این قانون را پذیرفت. در سال ۲۰۰۲، کالیفرنیا قانونی را تصویب کرد که به زنان حق سقط جنین «قبل از زنده‌مانی جنین، یا زمانی که سقط جنین برای محافظت از زندگی یا سلامت زن ضروری است» را تضمین می‌کند. در سال ۲۰۲۲، رای‌دهندگان کالیفرنیا با اکثریت قاطع پیشنهاد ۱ کالیفرنیا ۲۰۲۲ را تأیید کردند که قانون اساسی کالیفرنیا را اصلاح کرد تا صریحاً از حق سقط جنین و جلوگیری از بارداری با اختلاف ۳۳٫۷۶٪ محافظت کند.
در پاسخ به مراکز بارداری بحرانی (CPC) که اطلاعات گمراه کننده و نادرست را به زنان باردار ارائه می‌دهند، قانونگذار کالیفرنیا قانون تولید مثل (آزادی، مسئولیت پذیری، مراقبت جامع و شفافیت) (AB-755) را تصویب کرد، که CPCها را ملزم به ارسال اعلامیه‌های مشهود کرد که گزینه‌های دیگر برای بارداری، از جمله سقط جنین و استفاده از کلینیک‌های تحت حمایت دولت در دسترس است. همچنین موظف شد که مراکز غیرمجاز، اخطاریه وضعیت بدون مجوز خود را اعلام کنند. این مراکز که معمولاً توسط گروه‌های غیرانتفاعی مسیحی اداره می‌شوند، این عمل را به دلیل نقض حق آزادی بیان آنها به چالش کشیدند. کالیفرنیا به متخصصان سلامت غیرپزشک واجد شرایط، مانند دستیاران پزشک، پرستاران، و ماماهای پرستار مجاز اجازه می‌دهد تا سقط جنین خلأ سه‌ماهه اول را انجام دهند و برای سقط‌های پزشکی دارو تجویز کنند. از سال ۱۹۶۹ تعدادی پرونده مرتبط با سقط جنین در دادگاه عالی کالیفرنیا، دادگاه‌های استیناف کالیفرنیا و دادگاه منطقه ای ایالات متحده برای ناحیه جنوبی کالیفرنیا وجود داشته‌است.
در کالیفرنیا در نتیجه سقط جنین غیرقانونی مرگ و میر وجود داشته‌است، از جمله ۳۵ مورد در سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۶۷، ۲۲ مورد در سال‌های ۱۹۶۸ و ۱۹۶۹ و یک مورد بین سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۴. کالیفرنیا از بودجه خود برای پوشش تمام سقط جنین‌های «از نظر پزشکی ضروری» استفاده می‌کند که توسط زنان کم درآمد تحت مدیکید انجام می‌شود. ۸۸۴۶۶ مورد در سال ۲۰۱۰ توسط ایالت تأمین شد.
کالیفرنیا یک جامعه فعال حقوق سقط جنین دارد. انجمن سقط جنین انسانی در سال ۱۹۶۳ در سانفرانسیسکو تأسیس شد. مردم کالیفرنیا در اعتراضات #StopTheBans در ماه مه ۲۰۱۹، از جمله در اعتراضات در سانفرانسیسکو و لس آنجلس، شرکت کردند. همچنین یک جامعه فعال ضد حقوق سقط جنین وجود دارد. پت بون اعلام کرد که آهنگی با عنوان «شانزده هزار چهره» در مورد رسوایی دفع جنین در لس آنجلس در می ۱۹۸۵ ترانه ای ضبط کرده‌است. اولین پیاده‌روی برای زندگی در سحل غربی در ۲۲ ژانویه ۲۰۰۵ برگزار شد. تعدادی از اعمال خشونت‌آمیز علیه حقوق سقط جنین نیز در این ایالت رخ داده‌است، از جمله تلاش برای بمب‌گذاری در ژوئیه ۱۹۸۷، آتش‌سوزی در کلینیک‌ها در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰، و یک اقدام خشونت‌آمیز در سانفرانسیسکو در فوریه ۱۹۹۵.
در ۳۱ مه ۲۰۱۹، گاوین نیوسام، فرماندار دموکرات، اعلامیه‌ای صادر کرد که در آن قوانین سقط جنین کالیفرنیا را توضیح می‌داد و زنان ایالتی را که به دنبال محدود کردن توانایی یک زن برای سقط جنین هستند تشویق کرد تا در صورت نیاز برای سقط به کالیفرنیا بیایند. در بخشی از این بیانیه آمده‌است: «کالیفرنیا به حمایت از برابری و آزادی زنان با حفاظت از آزادی باروری آنها، آموزش مردم کالیفرنیا در مورد حقوق خود برای آزادی باروری، استقبال از زنان در کالیفرنیا برای استفاده کامل از حقوق باروری خود، و عمل به عنوان الگویی برای سایر ایالت‌ها ادامه خواهد داد. که می‌خواهند آزادی کامل باروری را برای زنان تضمین کنند.»
در قرن نوزدهم، سقط جنین توسط قانونگذاران ایالتی ممنوع شد. در سال ۱۹۵۰، قانونگذار ایالتی قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن زنی که سقط جنین انجام داده یا فعالانه به دنبال سقط جنین بوده‌است، صرف نظر از اینکه آیا آن را انجام داده‌است، مرتکب یک جرم جنایی شده‌است.
در سال ۲۰۰۲، قانونگذار ایالتی کالیفرنیا قانونی را تصویب کرد که گفت: «ایالت نمی‌تواند حق انتخاب یا سقط جنین را قبل از زنده ماندن جنین، یا زمانی که سقط جنین برای محافظت از زندگی یا سلامت ضروری است انکار کند یا در آن دخالت کند.» این ایالت یکی از ده ایالتی بود که در سال ۲۰۰۷ دارای رضایت آگاهانه مرسوم برای سقط جنین بود. هر مرکز بهداشتی دارای مجوزی که خدمات مراقبتی مرتبط با بارداری را ارائه می‌دهد، ملزم به ارسال اطلاعیه‌ای است که در آن آمده‌است: «کالیفرنیا برنامه‌های عمومی دارد که دسترسی فوری رایگان یا کم‌هزینه به خدمات جامع تنظیم خانواده (شامل همه روش‌های پیشگیری از بارداری تأیید شده توسط FDA)، قبل از تولد ارائه می‌کند. همچنین برنامه مراقبت و سقط جنین برای زنان واجد شرایط.» قانون مقرراتی را تعیین کرد که در آن این اطلاعیه قرار بود درج شود و در صورت عدم رعایت تسهیلات، جریمه‌های مدنی تعیین شد. این قانون از مراکز بدون مجوزی که خدمات خاصی را در رابطه با بارداری ارائه می‌دادند می‌خواست تا اخطاریه بدین شرح ارسال کنند: «این مرکز به عنوان یک مرکز پزشکی توسط ایالت کالیفرنیا مجوز ندارد و هیچ ارائه‌دهنده پزشکی دارای مجوزی که ارائه یا نظارت مستقیم بر ارائه همه خدماتی که هدف اصلی آنها ارائه خدمات مرتبط با بارداری است ارائه می‌کند، ندارد.»
از سال ۲۰۱۷، کالیفرنیا، اورگان، مونتانا، ورمونت و نیوهمپشایر به متخصصان سلامت غیرپزشک واجد شرایط، مانند دستیاران پزشک، پزشکان پرستار و ماماهای پرستار دارای گواهی، اجازه می‌دهند تا سقط‌های خلأ سه‌ماهه اول را انجام دهند و داروهایی را برای سقط جنین پزشکی تجویز کنند. در اوت ۲۰۱۸، ایالت قانونی برای حمایت از حق سقط جنین داشت. از ۱۴ مه ۲۰۱۹، دولت سقط جنین را پس از زنده‌مانی جنین (معمولاً بین هفته‌های ۲۴ و ۲۶) ممنوع کرده‌است. این دوره از استانداردی استفاده می‌کند که توسط دادگاه عالی ایالات متحده در سال ۱۹۹۲ تعریف شده‌است.
بین سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۹۲، تعداد کلینیک‌های سقط جنین در ایالت ۲۹ مورد کاهش یافت و از ۵۸۳ در سال ۱۹۸۲ به ۵۵۴ در سال ۱۹۹۲ رسید در بازه زمانی بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶، ایالت رتبه اول را در از دست دادن تعداد کلینیک‌های سقط جنین داشت و ۶۲ کلینیک از دست داد و در مجموع ۴۹۲ کلینیک در سال ۱۹۹۶ داشت. در سال ۲۰۰۸، ایالت‌هایی که بیشترین ارائه دهندگان را داشتند، کالیفرنیا با ۵۲۲ و نیویورک با ۲۴۹ مورد بودند. در سال ۲۰۱۴، ۱۵۲ کلینیک سقط جنین در این ایالت وجود داشت. در سال ۲۰۱۴، ۴۳ درصد از شهرستان‌های این ایالت کلینیک سقط جنین نداشتند. در آن سال، ۵ درصد از زنان ۱۵ تا ۴۴ ساله ایالت در شهرهای بدون کلینیک سقط جنین زندگی می‌کردند. در مارس ۲۰۱۶، ۱۱۴ کلینیک فرزندپروری تنظیم‌شده در ایالت وجود داشت. در سال ۲۰۱۷، ۱۱۰ کلینیک فرزندپروری تنظیم‌شده وجود داشت که از این تعداد ۹۳ کلینیک خدمات سقط جنین ارائه می‌کردند، در ایالتی با جمعیت ۹٬۳۸۴٬۵۲۶ زن ۱۵ تا ۴۹ ساله.
۵۰۳۰ سقط درمانی در سال ۱۹۶۸ و ۱۵۳۳۹ در سال ۱۹۶۹ و بیش از ۶۰۰۰۰ در سال ۱۹۷۰ وجود داشت در سال ۱۹۹۰، ۳۹۴۹۰۰۰ زن در ایالت با خطر حاملگی ناخواسته مواجه شدند. آلاسکا، کالیفرنیا و نیوهمپشایر به‌طور داوطلبانه اطلاعات مربوط به سقط جنین را در سال ۲۰۰۰ به مرکز کنترل بیماری ارائه نکردند، و سال بعد نیز هیچ داده‌ای ارائه نکردند. در سال ۲۰۱۴، ۵۷ درصد از بزرگسالان در نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو گفتند که سقط جنین باید قانونی باشد و ۳۸ درصد گفتند که در همه یا بیشتر موارد باید غیرقانونی باشد. در سال ۲۰۱۷، نرخ مرگ و میر نوزادان در این ایالت ۴٫۲ مرگ و میر در هر ۱۰۰۰ تولد زنده بود.
در سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۶۷، ۳۵ مورد مرگ غیرقانونی سقط جنین وجود داشت. این میزان در بازه زمانی بین سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۶۹ که ۲۲ مورد فوتی داشتند، ۳۵ درصد کاهش یافت. در سال ۱۹۶۸، ۷۰۱ زن به تنهایی برای سقط جنین سپتیک در یکی از بیمارستان‌های لس آنجلس بستری شدند که نسبت سقط جنین سپتیک به تولد زنده تقریباً ۱ به ۱۴ بود در دوره بین سالهای ۱۹۷۲ و ۱۹۷۴، تنها یک مورد مرگ غیرقانونی سقط جنین در کالیفرنیا وجود داشت.
هفده ایالت، از جمله کالیفرنیا، از منابع مالی خود برای پوشش تمام یا بیشتر سقط جنین‌های «از نظر پزشکی ضروری» که توسط زنان کم درآمد تحت مدیکید درخواست می‌شود، استفاده می‌کنند، که سیزده مورد از آنها طبق دستور دادگاه ایالتی ملزم به انجام این کار است. در سال ۲۰۱۰، این ایالت دارای ۸۸۴۶۶ سقط جنین با بودجه عمومی بود که از این تعداد ۸۸۴۶۶ مورد با بودجه ایالتی بود.
در سال ۱۹۹۰، جان کاردینال اوکانر از نیویورک پیشنهاد کرد که با حمایت از حقوق سقط جنین، سیاستمداران کاتولیک که طرفدار انتخاب بودند در معرض خطر تکفیر قرار می‌گیرند. پاسخ سیاستمداران طرفدار کاتولیک به اظهارات اوکانر به‌طور کلی سرکشی بود. نانسی پلوسی، نماینده کنگره گفت: «هیچ تمایلی برای جنگ با کاردینال‌ها یا اسقف اعظم وجود ندارد. اما باید روشن باشد که ما مقامات منتخب هستیم و از قانون حمایت می‌کنیم و از مناصب عمومی مستقلاً و جدا از مذهب کاتولیک خود حمایت می‌کنیم.»
سیاستمدارانی که در چنین جنجال‌هایی هدف قرار گرفته‌اند عبارتند از: لوسی کیلیا، ماریو کومو، جان کری، رودی جولیانی، و جو بایدن.
جنبش #StopTheBans در پاسخ به تصویب قانونی ۶ ایالت در اوایل سال ۲۰۱۹ ایجاد شد که تقریباً به‌طور کامل سقط جنین را غیرقانونی می‌کرد. زنان می‌خواستند به این فعالیت اعتراض کنند. بسیاری از زنان در تظاهراتی که در سانفرانسیسکو در خارج از تالار شهر برگزار شد، لباس قرمز پوشیدند که به زنان در "داستان ندیمه مارگارت" اتوود اشاره داشت "." زنان همچنین در لس آنجلس در اعتراض کردند.
اولین پیاده‌روی برای زندگی در ۲۲ ژانویه ۲۰۰۵ برگزار شد. چندین هزار معترض (به گفته سازمان دهندگان، ۷۰۰۰ نفر)History: 2005 . Walk for Life West Coast website. Retrieved 2011-01-27. در مرکز شهر در جاستین هرمان پلازا جمع شدند و ۲٫۵ مایل از طریق اسکله به سمت مارینا گرین راهپیمایی کردند.The 7th Annual Walk for Life brings 50,000 to stand for Life! (home page). Walk for Life West Coast website. Retrieved 2011-01-27.
چارلز وینکلر (انگلیسی: Charles Winkler) کارگردان فیلم و تهیه‌کننده تلویزیون و سینما آمریکایی است. او پسر اروین وینکلر می‌باشد‌.
ولادیمیر کوزنتسوف (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل اتحاد جماهیر شوروی بود.VLADIMIR KUZNETSOV در chidlovski.net
سرهی لاهون (; – ) وزنه‌بردار اهل بلاروس بود.
لان شیژانگ (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل چین بود.
دمیتری لاپیکوف (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل روسیه بود.
جین لاسن (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل کانادا است.
نیلام ستی لاکسمی (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار زن اهل هند بود.
استفان للتکو (; – ) وزنه‌بردار اهل لهستان بود.
هوندا اچ‌ای-۴۲۰ هونداجت یک جت تجاری سبک است که توسط شرکت هواپیماسازی هوندا در گرینزبورو، کارولینای شمالی، ایالات متحده تولید می‌شود. طرح مفهومی این هواپیما در سال ۱۹۹۷ معرفی شد و در سال ۱۹۹۹ تکمیل گردید. اولین پرواز خود را در ۳ دسامبر ۲۰۰۳ انجام داد، گواهینامه تایپ FAA خود را در دسامبر ۲۰۱۵ دریافت کرد و اولین بار در همان ماه تحویل داده شد. تا پایان سال ۲۰۲۱، ۲۰۰ فروند از آن تحویل داده شد.
این هواپیمای هفت تا هشت نفره دارای بدنه کامپوزیت و بال آلومینیومی است و از دو موتور توربوفن جنرال الکتریک هوندا اچ‌اف۱۲۰ که به‌طور غیرعادی بر روی دکل‌های بالای بال نصب شده‌اند، نیرو می‌گیرد. می‌تواند با ۴۲۰ نات (۷۸۰ کیلومتر بر ساعت) حرکت کند و دارای ۱٬۴۰۰ مایل دریایی (۲۶۰۰ کیلومتر) برد است. هونداجت چندین جایزه طراحی و نوآوری هوانوردی دریافت کرده‌است.
سرگئی لی (؛ زادهٔ ۵ اوت ۱۹۶۲) وزنه‌بردار اهل اتحاد جماهیر شوروی بود.SERGEY LEE در chidlovski.net
لی ژنگ (؛ زادهٔ ۱۸ ژانویه ۱۹۸۶) وزنه‌بردار اهل چین است.
گئورگ لیبش (؛ ۵ آوریل ۱۹۱۱ – ۱۰ نوامبر ۱۹۹۸) وزنه‌بردار اهل آلمان بود.
دیوندی لیکرتس (؛ زادهٔ ۲۸ مه ۱۹۸۳) وزنه‌بردار زن اهل مجارستان است.
نادزدا لیخاچوا (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار زن اهل قزاقستان است.
لیو هایشیا (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل چین بود.
لیو شیوهوا (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل چین بود.
وازدیم لیخاراد (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل بلاروس است.
لی یاجوان (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار زن اهل چین بود.
سرگئی لوپاتین (؛ ۱۹ مارس ۱۹۳۹ – ۱۷ ژانویه ۲۰۰۴) وزنه‌بردار اهل روسیه بود.Лопатин Сергей Евгеньевич. sport-strana.ruSERGEY LOPATIN. chidlovski.net
کمال محجوب (؛ ۱۰ دسامبر ۱۹۲۱ – ) وزنه‌بردار اهل مصر بود.
اینو مکینن (؛ ۱۳ ژوئن ۱۹۲۶ – ۱۳ اوت ۲۰۱۴) وزنه‌بردار اهل فنلاند بود.
ایوان مارکوف (؛ زادهٔ ۱۴ سپتامبر ۱۹۸۸) وزنه‌بردار اهل بلغارستان است.
ویلیام مارچ (; – ) وزنه‌بردار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
آصف مالیکوف (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل جمهوری آذربایجان بود.
فشرده‌سازی کابین فرآیندی است که در آن هوای مطبوع به داخل کابین هواپیما یا فضاپیما پمپ می‌شود تا محیطی امن و راحت برای مسافران و خدمه پرواز در ارتفاعات بالا ایجاد شود. برای هواپیما، این هوا معمولاً از خروجی موتورهای توربین گاز در مرحله کمپرسور تأمین می‌شود و برای فضاپیماها با مخازن تحت فشار بالا و اغلب برودتی حمل می‌شود. هوا قبل از اینکه توسط یک یا چند سامانه کنترل محیطی به داخل کابین توزیع شود در صورت لزوم سرد و مرطوب شده و با هوای در گردش مخلوط می‌شود. فشار کابین توسط شیر خروجی تنظیم می‌شود.
کارولینا لوندال (؛ زادهٔ ۳۰ ژوئن ۱۹۶۸) وزنه‌بردار و ورزشکار پرتاب وزنه زن اهل فنلاند بود.
آنا گابریلا لوپس (; ) وزنه‌بردار زن اهل مکزیک است.
جیلالی عبدی (; – ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
محمد عبروق (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
رشید ادغیغ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
محمد علی مسعود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
سعید عماره (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استراسبورگ و باشگاه فوتبال بوردو اشاره کرد.
بوعلام عمیروش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
محمد سعید امقران (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
محمدالامین عموره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
کریم عریبی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
کریم بختی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
الهواری بدار (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
بوبکر بلقری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
آشفته (انگلیسی: Disturbed) یک فیلم ترسناک و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۱۹۹۰ به کارگردانی چارلز وینکلر با بازی مالکوم مک‌داول در نقش روانپزشکی است که به زن جوانی که تحت مراقبت او بود تجاوز می کند و ۱۰ سال بعد باید با دختر انتقام جوی او برخورد کند.
دکتر دریک راسل (مالکوم مک‌داول) به یکی از بیماران تحت مراقبت خود تجاوز می‌کند. زمانی که بیمار مدت کوتاهی بعد خود را از پشت بام پرت می‌کند، خودکشی خود را نتیجه افسردگی او توصیف می‌کند. ده سال بعد، او قصد دارد به بیمار دیگری به نام سندی رامیرز (پاملا گیدلی) تجاوز کند. چیزی که راسل نمی‌داند این است که سندی دختر قربانی قبلی خود است و او در صدد انتقام گرفتن است.
مولدی عیساوی (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی سابق اهل الجزایر است. وی از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ وزیر جوان و ورزش‌ها الجزایر و از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۴ رئیس فدراسیون فوتبال الجزایر بوده‌است.
عبدالرزاق بلجربی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
العید بلهامل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد، باشگاه فوتبال قسنطینه، و باشگاه فوتبال وفاق سطیف اشاره کرد.
مسعود بلوصیف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
محمد بن خماسه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
خلیفه بن مسعود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
رضا بن سایح (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
شوقی بن طایب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
کمال بوعصیده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
عبدالرحمان بوبکر (; – ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آاس موناکو، باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر، و باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر اشاره کرد.
رقص ایرلندی ()به گروهی از گونه‌های رقص سنتی اشاره دارد که از ایرلند نشأت گرفته‌اند و هر دو نوع رقص انفرادی و گروهی را شامل می‌شود، از رقص برای اهداف اجتماعی، رقابتی و نمایشی بهره گرفته می‌شود. رقص ایرلندی به فرم کنونی توسط جریان‌های گوناگونی همچون رقص بومی قدیمی ایرلندی، رقص محلی انگلیسی و در آخر هم، شاید از رقص کوادریل فرانسوی، به خاطر اینکه این نوع رقص در قرن نوزده در بریتانیا و ایرلند متداول گردید، به بلوغ رسیده است. این رقص در قرن هفده و هجده توسط ا «اساتید رقص سیار» در سراسر ایرلند آموزش داده شد و فرم‌های رقص مجزایی بر اساس رسم محلی و اهداف متفاوت شکل گرفت. رقص ایرلندی به بخش قابل توجه ای از فرهنگ ایرلند، به ویژه برای جنبش‌های ملی‌گرایی ایرلندی تبدیل شد. در اوائل قرن بیستم، تعدادی از تشکیلات، فرم‌های گوناگون رفص را تدوین و ترویج نموده و ساختارهای رقابتی و سبک‌های استاندارد شده را به وجود آوردند. رقصندگان ایرلندی که به خاطر مسابقه با هم به رقابت می‌پردازند به سبکی می‌رقصند که مدرن تر از رقص سنتی ایرلندی است. این رقص در اصل به صورت انفرادی انجام می‌شود ولی برخی تیم‌های رقصنده در گروه‌های دو، سه، چهار، شش، هشت، ده، شانزده نفره و حتی گروه‌هایی با تعداد بیشتری از این ارقام هم وجود دارند.
هشام بوداوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
تبعیض اقتصادی (به انگلیسی:Economic discrimination) تبعیض مبتنی بر عوامل اقتصادی است. این عوامل می‌تواند شامل در دسترس بودن شغل، دستمزدها، قیمت‌ها و/یا در دسترس بودن کالاها و خدمات، و میزان سرمایه‌گذاری در دسترس اقلیت‌ها برای کسب و کار باشد. تبعیض اقتصادی می‌تواند شامل تبعیض علیه کارگران، مصرف‌کنندگان و مشاغل متعلق به اقلیت‌ها نیز باشد.
تبعیض اقتصادی با تبعیض قیمتی تفاوت دارد. تبعیض قیمتی رویه ای است که به موجب آن انحصارگران (و تا حدی انحصار چندتایی و رقبای انحصاری) قیمت‌های متفاوتی را از خریداران مختلف بر اساس تمایل آنها به پرداخت دریافت می‌کنند.
طیف گسترده‌ای از نظریه‌ها در مورد علل ریشه ای تبعیض اقتصادی وجود دارد. در جهان غرب تبعیض اقتصادی نسبت به بسیاری از انواع دیگر تبعیض منحصر به فرد است.Siegelman, P. (1994). Shaky grounds: The case against the case against anti-discrimination laws. Law and Social Inquiry, 19, 725–751. سه علت اصلی وجود دارد که اکثر نظریه پردازان اقتصادی معتقدند که دلایل احتمالی ریشه ای تبعیض اقتصادی هستند.
نژادپرستی، تبعیض جنسیتی، سن گرایی، و نفرت از دین، قومیت یا ملیت دیگران، مانند سایر اشکال تبعیض، همواره از اجزای تبعیض اقتصادی بوده‌است.Donohue, J. J. III, & Siegelman, P. (1991). The changing nature of employment discrimination litigation. "Stanford Law Review", 43, 983-1033.1. “Centre for Social Investigation,” Nuffield College, accessed January 13, 2021, http://csi.nuff.ox.ac.uk/wp- content/uploads/2019/01/Are-employers-in-Britain-discriminating-against-ethnic-minorities_final.pdfDonohue, J. J. III, & Siegelman. P. (1993). Law and macroeconomics: Employment discrimination litigation over the business cycle. "Southern California Law Review", 66, 709-765.
در برخورد با برخی از اقلیت‌ها، به ویژه در کشورهایی که به شدت تقسیم شده‌اند یا در کشورهایی که تبعیض قابل تحمل است، هزینه فرصت خاصی وجود دارد.
دومین دلیل رایج برای این نوع تبعیض زمانی است که کارگر یا مصرف‌کننده مقرون به صرفه نیست. به عنوان مثال، برخی از فروشگاه‌ها در شمال غربی ایالات متحده، علیرغم درخواست‌ها، غذاهای قومی و محلی را عرضه نمی‌کنند، زیرا احساس می‌کنند هزینه برای بازدهی سودی چنین محصولاتی بسیار بالاست.
علاوه بر این، بحث مهاجرت غیرقانونی در ایالات متحده منجر به امتناع برخی از مشاغل از استخدام چنین کارگرانی بر اساس احتمال بیشتر جریمه شدن و شکایت علیه آنها شده‌است.
در برخی موارد، اقلیت‌ها صرفاً به این دلیل که انجام یک تلاش هماهنگ برای تخصیص عادلانه اقتصادی به اندازه کارآمد نمی‌باشد، مورد تبعیض قرار می‌گیرند. به عنوان مثال، در کشورهایی که اقلیت‌ها بخش بسیار کمی از جمعیت را تشکیل می‌دهند، یا به‌طور متوسط تحصیلات کمتری نسبت به میانگین جمعیت دارند، به ندرت تلاشی برای تمرکز بر ایجاد اشتغال در اقلیت‌ها وجود دارد.
طبق مطالعات اخیر، قانون فرصت‌های برابر اشتغال در ایالات متحده تقریباً این نوع منطق برای تبعیض را به هیچ کاهش داده‌است.Donohue, J. J. III, & Heckman, J. (1991). Continuous versus episodic change: The impact of civil rights policy on the economic status of blacks. "Journal of Economic Literature", 29, 1603–1643.
روابط بین نظریه اقتصادی، کارایی و تبعیض، یا «سلیقه‌های تبعیض آمیز»GARY S. BECKER, THE ECONOMICS OF DISCRIMINATION (Milton Friedman ed. , 2nd ed. 1971). بسیار مشکل سازتر است.Glen G. Cain, The Economic Analysis of Labor Market Discrimination: A Survey, in 1 HANDBOOK OF LABOR ECONOMICS 693, 774 (Orley Ashenfelter & Richard Layard eds. , 1986).
پایه‌ها و ریشه‌های تبعیض اقتصادی در تاریخ نهفته‌است. تبعیض اقلیت‌ها چرخه ای است که به دلیل دیدگاه‌های تاریخی و بقایای نسل‌های گذشته همچنان در سرتاسر جهان تکرار می‌شود.
تاریخچه برده داری اغلب به عنوان «گناه نخستین» آمریکا به دلیل ریشه‌دار کردن همه مشکلات نژادی معاصر شناخته می‌شود.Gordon-Reed, Annette. 2018. “America’s Original Sin: Slavery and the Legacy of White Supremacy. ” Foreign Affairs 97 (1): 2–7. doi:http://www.foreignaffairs.com/archive. در سال۲۰۲۰ میلادی، بودجه مدارس در مناطق سفیدپوست ۲۳ میلیارد دلار بیشتر از بودجه مدارس در مناطق سنتی آفریقایی-آمریکایی بود.4. “23 Billion,” Edbuild, accessed January 10, 2021. https://edbuild.org/content/23-billion
شکاف دستمزدی برای اقلیت‌ها را نیز در طول تاریخ می‌توان مشاهده کرد.Szapiro, Aron (October 6, 2020). "Can Baby Bonds Shrink the Racial Wealth Gap?". Morningstar.com. Retrieved October 8, 2020.
انواع مختلفی از تبعیض اقتصادی وجود دارد. رایج‌ترین شکل تبعیض، نابرابری دستمزد و به دنبال آن شیوه‌های استخدام نابرابر است. اما تبعیض علیه مصرف‌کنندگان اقلیت و مشاغل اقلیت در تعدادی از زمینه‌ها و تبعیض مذهبی یا قومیتی در کشورهای خارج از ایالات متحده وجود دارد.A seminal microeconomic analysis of the subject is Gary Becker's book "The Economics of Discrimination" (1957, 1971, 2nd ed.). Chicago, University of Chicago Press, UCP descr
تعداد فزاینده ای از اقتصاددانان و نظریه پردازان تجارت بین‌الملل پیشنهاد کرده‌اند که تبعیض اقتصادی بسیار فراتر از مرزهای افراد یا مشاغل است. بزرگ‌ترین اشکال تبعیض اقتصادی و گسترده‌ترین آنها، کل کشورها یا مناطق جهانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بسیاری بر این باورند که یک نظام اقتصادی جهان باز (جهانی‌شدن) که شامل نهادهای جهانی مانند صندوق بین‌المللی پول (IMF)، بانک جهانی و بانک بین‌المللی بازسازی و توسعه (IBRD) است، کشورها را با اعمال تکنیک‌های تبعیض‌آمیز آشکار در معرض خطر قرار می‌دهد. سیاست‌های تجاری مانند توافقنامه تجارت آزاد آمریکای شمالی (نفتا) و موافقت‌نامه عمومی تعرفه و تجارت (GATT) اغلب به عنوان نسبت‌های مالی برای سرکوب اقتصادی کشورهای جهان سوم در نظر گرفته می‌شوند.Kenneth A. Oye. Economic Discrimination and Political Exchange:World Political economy.
این سرکوب اقتصادی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
بزرگ نادرزاد (۱۳۱۴ – ۱۶ شهریور ۱۳۹۶)، دیپلمات، روشنفکر، نویسنده و مترجم ایرانی بود که آثار ارزشمندی از متون فلسفی و فلسفه سیاست را به فارسی ترجمه کرده‌است.
بزرگ نادرزاد نادرزاد متولد ۱۳۱۴ محله سرپل امیربهادر تهران بود، تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه فرانسوی‌ها (رازی) آغاز کرد و تحصیلات عالیه خود را در فرانسه و سوییس ادامه داد. با وجود عشق به زبان‌شناسی ابتدا به خواست پدرش برای پزشکی به فرانسه رفت، اما خیلی زود آن را رها کرد و عازم سوییس شد و در ژنو مطالعات شرقی خواند. بعد از لیسانس به ایران بازگشت و به استخدام سازمان جلب سیاحان درآمد. بین سال‌های ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۵ در سمت رایزن فرهنگی ایران در فرانسه بود و در رشته فلسفه درس می‌خواند و از دانشگاه سوربن پاریس دکترای فلسفه گرفت.به درد ایران مبتلا بود
بعدها مدتی در وزارت فرهنگ کار کرد و همزمان به نگارش مقالات و ترجمه‌هایی در حوزه‌های مختلف فکری پرداخت.زندگینامه بزرگ نادرزاد
بزرگ نادرزاد سرانجام روز پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶ پس از یک دوره بیماری در بیمارستان گاندی تهران درگذشت.
لیامین بوغراره (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل الجزایر است.
ناصر بویش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد، باشگاه ورزشی القطر، باشگاه فوتبال ستاره سرخ، باشگاه فوتبال پاریس، باشگاه فوتبال القبائل، و باشگاه فوتبال فرنتس‌واروش اشاره کرد.
محمد بولعویدات (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال القبائل و باشگاه فوتبال قسنطینه اشاره کرد.
عادل بولبینه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال و زیر ۲۳ سال الجزایر بازی کرده‌است.
نورالدین بونعاس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قسنطینه اشاره کرد.
عبدالرحمان بوردیم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
لخضر بویاحی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
اسلام شحرور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
رضوان شریفی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
اسامه درفلو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
کمال جحمون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد و باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر اشاره کرد.
عبدالرزاق جحنیط (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
بلال براهیمی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال فرانسه و الجزایر بازی کرده‌است.
نبرد باخموت به مجموعه درگیریهایی بین روسیه و اوکراین اشاره دارد که در نزدیکی شهر باخموت در حال انجام هستند. این نبردها از می ۲۰۲۲ با حملات هوایی آغاز شد و سپس از اول اوت اوج گرفت. در این زمان روسها به پیشروی از سمت پوپاسنا پرداختند. نیروی تهاجمی اصلی عمدتاً متشکل از مزدوران سازمان شبه نظامی روسی گروه واگنر است که توسط نیروهای عادی روسیه و عناصر جدایی‌طلب DPR و LPR پشتیبانی می‌شوند.
به دلیل مه جنگ و آمار تلفات عمداً منتشر نشده از هر دو طرف، تعداد واقعی تلفات نظامی و غیرنظامی مشخص نیست، اگرچه تلفات احتمالی سنگین است.
مایکل والتر کرونین (زاده ۱۷ ژوئیه ۱۹۷۱)مربی بسکتبال آمریکایی و عضو کالج بسکتبال است. ا، سرمربی تیم یوسی ال ای بروینز در کنفرانس پک-۱۲ است.
او در بخش غربی سینسیناتی بزرگ شد. او در حوزه باشگاه‌های دبیرستانی به عنوان مربی ۴۰۰ مربی کسب کرد. پدر او هم مربی بسکتبال بود و هم پیشاهنگ بیسبال و هم کارمند پیست مسابقات ریور داونز.
برتا وگمان (زاده ۱۸۴۷ – درگذشته ۱۹۲۶) نقاش پرتره دانمارکی از تبار آلمانی بود.Dansk Biografisk Lexikon او اولین زنی بود که در آکادمی هنرهای زیبای سلطنتی دانمارک کرسی داشت.
وقتی برتا وگمان پنج ساله بود، خانواده او به کپنهاگ نقل مکان کردند، جایی که پدرش تاجر شد. او عاشق هنر بود و بیشتر اوقات فراغت خود را صرف نقاشی می کرد. وی در سنین پایین به طراحی علاقه نشان داد، اما تا نوزده سالگی هیچ آموزش رسمی ندید. وگمان از استادان نقاشی نظیر فردریک فردیناند هلستد، هاینریش بونتزن و فردریک کریستین لوند بهره برد.Dansk Biografisk Lexikon
جوایز المپیا جوایز ورزشی آرژانتین هستند که از سال ۱۹۵۴ توسط انجمن روزنامه‌نگاران ورزشی آرژانتین اهدا می‌شوند. جایزهٔ "المپیا نقره‌ای" به برجسته‌ترین ورزشکاران آرژانتینی سال در ۴۱ رشته ورزشی تعلق می‌گیرد.
برندهٔ جایزه ویژه "المپیا طلایی" از میان برندگان جوایز المپیا نقره‌ای به عنوان مهم‌ترین شخصیت ورزشی سال انتخاب می‌شود. هر جایزهٔ المپیا به شکل مجسمه است و توسط ماریو کیِریکو مجسمه‌ساز طراحی شده است.
دانشگاه آلتهیا (پس از یونانی ἀλήθεια، «حقیقت») یک دانشگاه خصوصی در تامسوئی، نیو تایپه و مادو، تاینان در تایوان است. این دانشگاه توسط جورج لزلی مکی به عنوان کالج آکسفورد تأسیس شد. این مؤسسه پیوند نزدیک به کلیسای پروتستان در تایوان دارد و یکی از قدیمی‌ترین موسسات آموزش عالی در این کشور است.
در سال ۱۸۷۲، جورج لزلی مکی، مبلغی از کلیسای پروتستان در کانادا برای ساخت و ساز ساختمان اصلی مدرسه اخذ کرد. او این مؤسسه را «کالج آکسفورد» (به خاطر تشکر از ساکنان شهرستان آکسفورد در انتاریو، کانادا که کمک‌های مالی کرده بودند) نامید. کالج آکسفورد در سال ۱۸۸۲ تکمیل شد. در ابتدا دوره‌هایی در الهیات، مطالعات کتاب مقدس، جامعه‌شناسی، منطق، ادبیات کلاسیک چین، تاریخ چین، علوم طبیعی، و پزشکی پایه، آناتومی، و شیوه‌های بالینی در این کالج ارائه می‌شد. کالج آکسفورد نمونه اولیه موسسات به سبک غربی و آموزش عمومی در تایوان بود.
حسِّ یک پایان فیلمی محصول سال ۲۰۱۷ و به کارگردانی ریتش باترا است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیم برودبنت، شارلوت رمپلینگ، هریت والتر، امیلی مورتیمر، میشل داکری، بیلی هوول، فریا میور، جو آلوین، هیلتون مک‌ری، متیو گود، ادوارد هولکروفت و جیمز ویلبی ایفای نقش کرده‌اند.
محمد براهیمی (؛ زادهٔ ۲۰ ژانویه ۱۹۷۰) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
کمال بروجی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
احمد بودن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
بشیر دوادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
رباح جنادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
حسن جمعه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
نینجاهای موج‌سوار (به انگلیسی: Surf Ninjas) یک فیلم کمدی رزمی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۳ به کارگردانی نیل اسرائیل و نویسندگی دن گوردون. در این فیلم ارنی ریس جونیور، راب اشنایدر، نیکلاس کوان و لسلی نیلسن ایفای نقش می‌کنند. این فیلم دو موج‌سوار نوجوان از لس‌آنجلس را دنبال می‌کند که متوجه می‌شوند ولیعهد پادشاهی آسیایی پاتوسان هستند و با اکراه سرنوشت خود را دنبال می‌کنند تا یک سرهنگ شیطانی را که بر این پادشاهی حکمرانی می‌کند، از سلطنت خلع کنند.
این فیلم در لس آنجلس، هاوایی و تایلند فیلمبرداری شده‌است. یک بازی ویدیویی نیز به همراه این فیلم ساخته و منتشر شد. نینجاهای موج‌سوار در ۲۰ اوت ۱۹۹۳ در ایالات متحده منتشر شد. این فیلم در دسامبر ۱۹۹۳ در وی اچ اس منتشر شد و در سپتامبر ۲۰۰۲ مجدداً در دی‌وی‌دی منتشر شد.
وضعیت خوب یا وضعیت بدنی خوب فیلمی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی دالی ولز است. در این فیلم بازیگرانی همچون گریس ون پاتن، امیلی مورتیمر، ابن ماس-بچراک، تیم شارپ، جان ارلی، نات وولف، نوربرت لئو بوتس و مری هالند ایفای نقش کرده‌اند.
سد شهیدان امیرتیموری (صفارود) رابر، سدی خاکی با هسته رسی در دست احداث در شهرستان رابر استان کرمان است و ۹۳٪ پیشرفت فیزیکی دارد. با تکمیل این پروژه مشکل جیره‌بندی آب در فصل تابستان شهرستان رابر به‌طور کامل مرتفع خواهد شد و با انتقال بخشی از آب سد، قسمتی از کمبود آب شرب شهر کرمان نیز در میان مدت حل خواهد شد.