moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مادران رقص () یک مجموعه تلویزیونی واقع‌نما آمریکایی است که در سال ۲۰۱۱ از شبکه لایف‌تایم آغاز به پخش شد. این برنامه آموزش و حرفهٔ کودکان را در زمینه رقص و صنعت نمایش و سرگرمی زیر نظر ابی لی میلر دنبال می‌کند و هم چنین رابطه میلر با رقصندگان و مادران اغلب معتضرشان.
نام سری اشاره به اصطلاح مادر صحنه دارد به معنی زنی که فعالیت‌های بازیگری یا اجرای فرزندانش را اغلب شدیداً و به شیوه ای زیان آور مدیریت می‌کند.
دالی و شاهزاده ازخود راضی () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۲۱ با بازی کیم مین-جه و پارک گیو-یونگ است. این مجموعه داستان عاشقانه بین یک فرد بدون تحصیلات و دختری از خانوادهٔ معتبر را روایت می‌کند که در تلاش است تا یک موزهٔ هنری فروریخته را نجات دهد. این مجموعه از ۲۲ سپتامبر تا ۱۱ نوامبر ۲۰۲۱، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه از کی‌بی‌اس۲ پخش شد.
اچ‌جی‌تی‌وی () یک شبکه تلویزیون پولی متعلق به برادران وارنر دیسکاوری است که اغلب برنامه‌هایی دربارهٔ املاک و بازسازی و نوسازی خانه پخش می‌کند.
مارسل بیک (؛ ۲۹ ژوئیه ۱۹۱۴ – ) کارآفرین و اهالی کسب‌وکار اهل ایتالیا بود، که در سال ۱۹۴۵ شرکت بیک را تأسیس کرد.
ماتئو تون ؛ (زادهٔ میلادی) (نام کامل: ماتئوس آنتونیوس ماریا گراف فون تون و هوهنشتاین) یک معمار، طراح و مدرس اهل ایتالیا است.
ماتئو تون در سال ۱۹۵۲ میلادی در بولتسانو به عنوان اولین پسر خانوادهٔ کارآفرین تیرول جنوبی تون (لن و اوتمار فون تون و هوهنشتاین) به دنیا آمد، برادر کوچکترش پیتر در سال ۱۹۷۸ میلادی مدیریت تون آگِ را بر عهده گرفت.
ماتئو تون در آکادمی سالزبورگ زیر نظر اسکار کوکوشکا تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۵ میلادی از رشتهٔ معماری در دانشگاه فلورانس فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۷۸ میلادی او به میلان نقل مکان کرد، با اتوره سوتساس آشنا شد و در سال ۱۹۸۱ میلادی یکی از بنیانگذاران سوتساس آسوچاتی و گروه ممفیس بود. در سال ۱۹۸۴ میلادی استودیوی خود را تأسیس کرد و برای سواچ کار کرد که از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۳ میلادی مدیر هنری آن بود. از سال ۱۹۸۳ تا ۲۰۰۰ میلادی استاد طراحی و سرامیک در «دانشگاه هنرهای کاربردی» در وین بود. او شرکت ماتئو تون و شرکاء، یک استودیوی معماری و طراحی چندفرهنگی را با دفتر مرکزی در میلان، ایتالیا و یک شرکت تابعه در مونیخ، آلمان، تأسیس کرد. این شرکت در سطح بین‌المللی فعالیت می‌کند و بیش از ۲۰ سال است که در حال توسعۀ پروژه‌های هتلداری، مسکونی، دفتر مرکزی، خرده‌فروشی و طراحی شهری و برنامه‌ریزی اصلی است. این دفتر به همراه شریک خود آنتونیو رودریگوئز، ۷۰ کارشناس از زمینه‌های معماری، طراحی و ارتباطات را در استخدام دارد. سوزان، همسر تون، به مدت ۳۰ سال پژوهشگر روند این تجارت بوده و دو پسر این زوج نیز به حرفه‌های هنری دست زده‌اند.
متئو تون چندین جایزۀ مجلۀ وال‌پیپر*، جوایز رد دات، جوایز طراحی خوب، جوایز طراحی محصول آی‌اف، جوایز طراحی خوب سبز را برای طرح‌های محصول خود دریافت کرده‌ است.
برای پروژه‌های معماری و داخلی، دفتر او توسط معماری طراحی خوب سبز، جایزۀ طراحی هتل اروپا/معماری + داخلی، جایزۀ طراحی مهمان‌نوازی، جایزه ام‌آی‌پی‌آی‌ام، و جایزۀ سفر سلامتی اعطا شده‌ است.
سرزنش عملی است مسئول نگه داشتن و بیان اظهارات منفی در مورد فرد یا گروهی که عمل یا انفعال آن‌ها از نظر اجتماعی یا اخلاقی نامناسب است، مخالف آن تحسین است. وقتی فردی از نظر اخلاقی مسئول انجام کار اشتباهی است، عمل آن‌ها سزاوار سرزنش است. در مقابل، وقتی فردی از نظر اخلاقی مسئول انجام کار درست است، می‌توانیم بگوییم که عمل او قابل ستایش است. معانی دیگری از تحسین و سرزنش وجود دارد که از نظر اخلاقی مرتبط نیستند. آدم ممکن است از یک لباس خوب تعریف و تمجید کند و احساس خود را نسبت به سبک لباس خود سرزنش کند.
مناطق کلیدی تنوع زیستی به شناسایی و تعیین مناطق دارای اهمیت بین‌المللی از نظر حفاظت تنوع زیستی با استفاده از معیارهای استاندارد جهانی کمک می‌کند. KBAها مفهوم منطقه مهم پرندگان (IBA) را به سایر گروه‌های آرایه‌شناسی گسترش می‌دهند و اکنون در بسیاری از نقاط جهان توسط طیف گسترده‌ای از سازمان‌ها شناسایی می‌شوند. به عنوان مثال می‌توان به مناطق مهم گیاهی (IPAs)، مناطق مهم زیستی و بوم‌شناختی (EBSAs) در دریای آزاد، زیستگاه‌های هم‌پیمان برای انقراض صفر (AZE)، مناطق پروانه‌خیز برتر، مناطق مهم پستانداران و زیستگاه‌های مهم برای تنوع زیستی آب شیرین، با معیارهای اولیه توسعه یافته برای نرم‌تنان و ماهیان آب شیرین و برای سیستم‌های دریایی اشاره کرد.Langhammer, Edgar et al. 'Key Biodiversity Areas as globally significant target sites for marine conservation' (Sep. , 2008) Vol. 18, No. 6 "Aquatic Conservation: Marine and Freshwater Ecosystems" pp. 969-983 تعیین KBAها اغلب زیستگاه‌هایی را در دستور کار حفاظت قرار می‌دهد که در گذشته به دلیل ماهیت دو معیار غیرانحصاری مورد استفاده برای تعیین آنها نیاز به حفاظت دارند: آسیب‌پذیری و غیرقابل جایگزینی.Stattersfield, A J, et al. "Endemic Bird Areas of the World. Priorities"
for Biodiversity Conservation" (Cambridge: BirdLife International, 1998)"
استاندارد جهانی KBA در سال ۲۰۱۶ منتشر شد.
لوتسیا شیپوشووا (؛ زادهٔ ) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون اهل کشور اسلواکی است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ۳۶۰ اشاره کرد.
جزیرهٔ الخور (), که با نام‌های جزیرهٔ بن غانم و جزیرهٔ ارغوانی نیز شناخته می‌شود، جزیره‌ای واقع در شهرداری الخور در ساحل شمال شرقی قطر است که تنها سایت باستان‌شناسی کشور قطر محسوب می‌شود و قدمت سکونت در آن به هزارهٔ دوم پیش از میلاد می‌رسد.چهار دورهٔ اصلی سکونت انسانی در این جزیره وجود دارد که قدمت آنها به اوایل سال ۲۰۰۰ پیش از میلاد تا اواخر ۱۹۰۰ پس از میلاد بازمی‌گردد. این جزیره بیشتر به دلیل آنکه محل فعالیت صنعت رنگ بنفش در دورهٔ کاسیان در هزارهٔ دوم پیش از میلاد بود شناخته شده‌است. مأموریت باستان‌شناسی فرانسه در قطر، به رهبری ژاک تیکسیر، این مکان را در سال ۱۹۷۶ کشف کرد.
جزیرهٔ الخور تقریباً در ۵۰ کیلومتری شمال دوحه واقع شده‌است و توسط یک مسیر خاکی که از تعدادی نهر می‌گذرد به خاک اصلی کشور متصل می‌شود.
این جزیره با مساحت ۱٫۶۷ کیلومتر مربع در ضلع شرقی یک خلیج پناه گرفته‌است که مشرف به شهر الخور است. عرض خلیج از ۲٫۲ تا ۶٫۵ کیلومتر متغیر است. در انتهای جنوبی آن توسط کانالی به عرض تقریباً ۷۵۰ متر به دریای آزاد متصل می‌شود. مانگروهای زیادی («حرا») در سواحل جنوب شرقی و شرقی آن یافت می‌شوند. هیچ آب آشامیدنی در جزیره کشف نشده اما منابع شناخته‌شده در نزدیکی آن هستند.
سنگ آهک‌های متعددی را می‌توان در اینجا مشاهده کرد که بلندترین آنها تقریباً است. در ساحل، سازندهای شکننده و همسطح سنگ ساحلی وجود دارد که بر روی آنها پوسته‌های مختلف حلزون دریایی وجود دارد. در حالی که رخنمون‌های نسبتاً مرتفع حاوی آثاری از سازه‌های دست‌ساز مانند تپه‌های تدفین هستند، اکثریت قریب به اتفاق اکتشافات باستان‌شناسی در مناطق سطح اطراف این رخنمون‌ها انجام شده‌است.
اتصال‌دهنده‌های سیم روپیچ نوعی اتصال‌‌دهنده الکتریکی هستند که برای بستن دو یا چند رسانای الکتریکی با ولتاژ-پایین (یا با ولتاژ بسیار-پایین) استفاده می‌شود. آنها به‌طور گسترده در آمریکای شمالی و چندین کشور اروپایی در سیم کشی برق ساختمان‌های مسکونی، تجاری و صنعتی استفاده می‌شوند، اما در برخی از حوزه‌های قضایی دیگر ممنوع شده‌اند.
اتصال‌دهنده‌های روپیچ با نام مهره‌های سیم، اتصال‌دهنده سیم، اتصال‌دهنده‌های مخروطی یا کانکتور انگشتانه نیز شناخته می‌شوند. یکی از نام‌های تجاری این گونه اتصال‌دهنده‌ها، مارت، از نام مخترع آنها گرفته شده‌است (به تاریخچه "مراجعه کنید") و در کانادا، این نوع اتصال‌دهنده بدون در نظر گرفتن نام تجاری واقعی محصول، اغلب به عنوان مارت شناخته می‌شود.
ویلیام پی مار در اوایل قرن بیستم از اسکاتلند به انتاریو، کانادا مهاجرت کرد. پس از استقرار در منطقه تورنتو، او به عنوان یک پیمانکار برق در شرکت انتاریو هیدرو استخدام شد و خانه‌های دارای چراغ-گاز را به چراغ‌های رشته‌ای الکتریکی تبدیل کرد.
در آن زمان، روش پذیرفته شده برای اتصال‌زدن رساناها فرآیندی به نام «لحیم و نوار» بود. به‌طور معمول، یک مکانیک سیم‌های عایق‌شده را نصب می‌کند. سپس یک برقکار رساناهای در معرض دید را تمیز می‌کرد، آنها را به هم پیچانده و آنها را در ظرفی از لحیم مذاب فرو می‌برد. پس از سرد شدن، رساناها با نوار چسب عایق می‌پیچید.
این فرایند زمان‌بر و بالقوه خطرناک بود. مار با ریختن لحیم مذاب روی خودش مجروح شد. مار که در کارگاه خانگی خود کار می‌کرد، به دنبال یک روش اتصال ایمن‌تر و کارآمدتر، اولین اتصال‌دهنده سیم نوع-فشاری را توسعه داد. در سال ۱۹۱۴، او یک نسخه روپیچ تولید کرد، که پیشروی اتصال‌دهنده روپیچ امروزی است که در سراسر آمریکای شمالی استفاده می‌شود.
رهایی بوم‌شناختی به افزایش جمعیت یا انفجار جمعیت اشاره دارد و زمانی رخ می‌دهد که یک گونه از عوامل محدودکننده محیط خود رها شود. گاهی این پدیده ممکن است زمانی رخ دهد که یک گونه گیاهی یا جانوری، به عنوان مثال، به یک جزیره یا به قلمرو یا محیط جدیدی به جز زیستگاه بومی آن معرفی شود. هنگامی که این اتفاق می‌افتد، تازه‌واردان ممکن است ناگهان خود را از رقبا، بیماری‌ها، یا گونه‌های شکارگر و دیگر عوامل در محیط پیشین خود رها کنند و به این ترتیب تعداد جمعیت آنها فراتر از محدودیت‌های پیشین افزایش یابد. نمونه رایج دیگری از انتشار بوم‌شناختی می‌تواند رخ دهد، اگر یک بیماری یا یک رقیب یا یک گونه‌های کلیدی، مانند شکارگر برتر، از یک جامعه یا اکوسیستم حذف شود. نمونه‌های کلاسیک این پویایی تازه عبارتند از انفجار جمعیت خارپشت‌های دریایی در بسترهای کلپ دریایی کالیفرنیا، به عنوان مثال، زمانی که شکارچیان انسانی کشتار بی‌رویه سمورهای دریایی را آغاز کردند، و/یا انفجار جمعیت ناگهانی خرگوش‌ها هنگامی که شکارچیان یا دامداران تعداد زیادی کایوت را بکشند.
سوپرمارین ساوت‌همپتون یک قایق پرنده در دوران بین دو جنگ بود که توسط شرکت هواپیماسازی بریتانیایی سوپرمارین طراحی و تولید شد. این هواپیما یکی از موفق‌ترین قایق‌های پرنده آن دوران بود.
در طراحی ساوت‌همپتون از هواپیمای آزمایشی سوپرمارین سوان ایده گرفته شد و بنابراین با سرعت نسبتاً بالایی توسعه یافت. به گفته نویسندگان هوانوردی سی اف اندروز و ئی بی مرگان، طراحی ساوتهمپتون نشان دهنده استاندارد جدیدی برای هواپیماهای دریایی بود و موفقیت بزرگی برای تیم طراحی سوپرمارین به سرپرستی رجینالد جوزف میچل بود.Andrews and Morgan 1981, p. 96. تقاضا برای این هواپیما به حدی بود که سوپرمارین مجبور شد ظرفیت تولید خود را افزایش دهد تا بتواند از سفارشات عقب نماند.
در طول آگوست ۱۹۲۵، ساوت‌همپتون وارد خدمت نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا (RAF) شد. این نوع هواپیما با انجام پروازهای جمع در مسافت طولانی، شهرت مطلوبی به دست آورد. پس از آن مشتریان بیشتری برای این هواپیما پدید آمد، از جمله آن‌ها می‌توان به نیروی دریایی امپراتوری ژاپن، هوانوردی دریایی آرژانتین، و نیروی دریایی سلطنتی دانمارک اشاره کرد. چندین مورد نیز توسط کاربران غیرنظامی مانند ایمپریال ایرویز و حمل و نقل هوایی ژاپن سفارش داده شد. ساوتهمپتون نخستین خط هوایی در عرض کانال مانش برای ده مسافر بین انگلستان و فرانسه را پشتیبانی کرد.
آقای میانه‌رو (انگلیسی:Mr In-between) یک مجموعه تلویزیونی کمدی سیاه استرالیایی - جنایی درام است که در ایران به اشتباه با نام آقای میانجی ترجمه شده‌است. این سریال در شبکه اف ایکس در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۸ در شش قسمت در ایالات متحده پخش شد، این سریال یک اسپین آف از فیلم سینمایی محصول ۲۰۰۵ است که توسط اسکات رایان ساخته و نویسندگی شده‌است. رایان نقش اصلی خود را دوباره ایفا می‌کند و همچنین نویسنده سریال است.
ری شو اِسمیت در حومه سیدنی زندگی می کند، او یک قاتل اجیر شده است که با ایجاد تعادل بین فعالیت‌های مجرمانه‌اش و تعهداتش در قبال دوستان و خانواده زندگی می‌کند. او سعی می کند پدر خوبی برای بریتنی دخترش و مراقب خوبی برای برادر بیمارش بروس باشد. ری همچنین در صورت نیاز برای دوستش گری یک همدست و کمک است و بدون هیچ سوالی از دستورهای رئیسش فِرِدی پیروی می کند. ری به روش خشونت آمیز خود با جنایتکاران و هیولاها برخورد می کند.با این حال، این رفتار خشن شروع به تأثیرگذاری روی تمام جنبه های زندگی او می کند و بر روابطش تأثیر می گذارد.
او در زندگی اش سعی میکند که تعادل را حفظ کند و در میانه ی خشونت و مهربانی باشد برای همین به آقای میانه رو معرف است.
این برنامه در اصل برای FX استرالیا به عنوان اولین تولید درام اصلی خود سفارش داده شد، اما پس از بسته شدن FX استرالیا در آمریکا پخش شد. فیلمبرداری در لوکیشن‌های مختلفی در سیدنی انجام شد.
در ۹ اکتبر ۲۰۱۸، FX و Foxtel سریال را برای فصل دوم تمدید کردند که اولین بار در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۹ در ۱۱قسمت پخش شد در ۲۶ مه ۲۰۲۰، این سریال برای فصل سوم و آخر تمدید شد که اولین بار در ۲۵ مه ۲۰۲۱ در ۹قسمت پخش شد. این سریال در ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۱ پس از سه فصل و ۲۶ قسمت به پایان رسید.
اسکات رایان (متولد ) بازیگر و نویسنده استرالیایی است که به خاطر نویسندگی و نقش آفرینی در سریال آقای میانه‌رو که بازیگر نقش اول و نویسندگی هم چنین فیلم که کارگردانی آن را نیز بر عهده داشت، شهرت بین‌المللی پیدا کرد. رایان یکی از ستایش شده‌ترین بازیگران و نویسندگان استرالیا از نظر منتقدان است.
در جوایز AACTA 2018، رایان برنده جایزه بهترین استعداد جدید و نامزد بهترین بازیگر نقش اول مرد در تلویزیون شد. او برای بازی و نویسندگی در سریال آقای میانه‌رو ابتدا در ایالات متحده آمریکا و سپس به‌طور بین‌المللی شناخته شد. او دوباره نامزد بهترین بازیگر نقش اول مرد در سال ۲۰۱۹ شد که برنده آن شد. همچنین در سال ۲۰۱۹ برنده جایزه Logie برای برجسته‌ترین بازیگر شد.
در سال ۲۰۲۰، پس از اینکه هلن میرن بازیگر و همسرش تیلور هکفورد کارگردان، از نماینده هالیوود خود خواستند سریال آقای میانه‌رو را تماشا کند. او رسماً با آژانس استعداد یابی سی اِی اِی آمریکا قرارداد امضا کرد.
در جوایز AACTA 2021، رایان برنده بهترین بازیگر نقش اول مرد در درام تلویزیونی و همچنین بهترین فیلمنامه برای آخرین فصل سریال بیست شش قسمتی آقای میانه رو دریافت کرد.
میدان گدازه پهنه‌ای وسیع و عمدتاً هموار از جریان‌های گدازه بر روی سطح زمین یا زیر دریا است. این پدیده به‌طور کلی از گدازه‌های بازالتی بسیار سیال تشکیل شده و می‌تواند تا ده‌ها یا صدها کیلومتر گسترش یابد.
ریخت‌شناسی نهایی یک میدان گدازه می‌تواند ویژگی‌هایی مانند ساختمان درونی، ترکیب و مکانیک جریان گدازه در زمان جریان‌داشتن را آشکار سازد. برآمدگی‌ها و الگوهای موجود بر روی سطح میدان گدازه، نشان‌دهنده جهت و مجرای جریان گدازه است.
ساحتمان جریان گدازه بسته به موقعیت جغرافیایی آن نیز تغییر می‌کند. برای نمونه در جریان‌های گدازه زیردریایی، جریان‌های گدازه ورقه‌ای در نزدیکی آتشفشان‌هایی مانند تفتگاه گالاپاگوس یافت می‌شود که مرکز آن دارای جریان سریع گدازه است. در حالی که جریان‌های گدازه بالشی در نزدیکی آتشفشان‌هایی مانند پشته میانی اقیانوس اطلس دیده می‌شود که جریان گدازه در مرکز آن بسیار کندتر است.
پنج لوپان یا نورآباد، روستایی در دهستان بیرک شرقی بخش بیرک شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۰۶ نفر (۲۳ خانوار) بوده‌است.
در انگلیسی امروزی، فریبکار به معنای «چاپلوس فریبکار» است و برای اشاره به شخصی استفاده می‌شود که در حال چاپلوسی است (یعنی چاپلوسی غیرصادقانه برای کسب مزیت). ریشه این واژه در سیستم حقوقی آتن باستان (کلاسیک) است. اکثر پرونده‌های حقوقی آن زمان توسط اصحاب دعوای خصوصی مطرح می‌شد زیرا هیچ نیروی پلیسی وجود نداشت و فقط تعداد محدودی از دادستان عمومی رسمی منصوب شده بودند. تا قرن پنجم پیش از میلاد، این عمل باعث سوء استفاده از سوی «دیگران» شده بود: طرفین دعوی که پیگردهای ناموجه را به راه انداخته بودند. این کلمه در یونانی جدید،WordReference.com فرانسوی، (جایی که می‌تواند به معنای «خبردهنده» نیز باشد) و ایتالیایی، همان معنی («خبرچین») را حفظ می‌کند. در انگلیسی مدرن، معنای این کلمه به کاربرد کنونی آن تغییر یافته‌است.
فلات آتشفشانی نوعی فلات است که بر اثر فعالیت‌های آتشفشانی پدید آمده‌است. دو نوع اصلی فلات آتشفشانی وجود دارد: فلات‌های گدازه‌ای و فلات‌های آذرآواری.
فلات‌های گدازه‌ای از جریان‌های بسیار سیّال گدازه‌های بازالتی طی فوران‌های مداوم و متعدد آتشفشانی و از طریق منافذ و مجراهای متعدد و بدون فوران‌های انفجاری شدید (فوران‌های خاموش) تشکیل می‌شوند. این نوع فوران‌ها را به دلیل به‌دلیل گرانروی پایین گدازه، فوران خاموش، آرام یا بی‌صدا می‌نامند؛ در نتیجه گدازه بسیار سیّال و مقدار گازهای به‌دام‌افتاده در آن کم است. جریان‌های ورقه‌ای گدازه ناشی از این نوع فوران‌ها ممکن است از شیارهای خطی یا کافت‌ها یا فوران‌های عظیم آتشفشانی از طریق مجراهای متعدد از زمین خارج شود. جریان‌های پی‌درپی و گسترده گدازه، چشم‌اندازهای اولیه در سطح زمین را پوشانده و سرانجام می‌تواند فلاتی را تشکیل دهد که شامل میدان گدازه، مخروط خاکستر، آتشفشان سپری و دیگر زمین‌چهرهای آتشفشانی باشد.
آتشفشان سپری کوه لول در شمال بریتیش کلمبیای کانادا که پهنه‌ای به مساحت ۱٬۸۰۰ کیلومترمربع و حجم ۸۶۰ کیلومتر مکعب را می‌پوشاند، نمونه‌ای از فلات‌های گدازه‌ای است.
فلات‌های آذرآواری بر اثر جریان‌های آذرآواری بزرگ تشکیل شده و در زیر آن سنگ‌های آذرآواری شامل آگلومرا، تفرا و خاکسترهای آتشفشانی قرار دارد که با فرایند سیمانی‌شدن به توف، مافیک یا فلسیک تبدیل می‌شوند.
فلات آتشفشانی جزیره شمالی در نیوزیلند نمونه‌ای از فلات‌های آذرآواری به‌شمار می‌رود.
در ایران قوانین سختی در مورد حمل، استفاده و قاچاق اسلحه وجود دارد و هرکسی نمی‌تواند به راحتی از آن استفاده کند. سلاح‌های گرم و انواع سلاح سرد تنها در اختیار نیروهای نظامی، انتظامی و نیروهای مسلح امنیتی است مگر در موارد خاص که افرادی می‌توانند مجوز حمل سلاح دریافت‌کنند.
تحت «قانون بکارگیری سلاح توسط مأمورین نیروهای مسلح در موارد ضروری» که در سال ۱۳۷۳ در مجلس شورای اسلامی تصویب شد مأموران انتظامی در ۱۰ مورد از جمله برای دفاع از خود به‌ویژه در زمانی که با خطر جانی مواجه می‌شوند حق استفاده از سلاح را دارند. بر اساس قوانین کیفری و مدنی ایران، حمل غیرمجاز اسلحه گرم و سرد در ایران جرم است. بر اساس «قانون مجازات قاچاق اسلحه و مهمات و دارندگان سلاح و مهمات غیرمجاز» وارد و خارج کردن هر نوع سلاح، مهمات، اقلام و مواد تحت کنترل از ایران و همچنین ساخت، مونتاژ، نگهداری، حمل، توزیع، تعمیر و هرگونه معامله اسلحه بدون مجوز مراجع ذی‌صلاح جرم است.
در شهریور سال ۱۳۹۵، دولت حسن روحانی لایحه اصلاح قانون اسلحه در ایران را به مجلس فرستاد که به کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی رفت. پس از انتحابات مجلس یازدهم، لایحه در سال ۱۳۹۹ دوباره در دستور کار قرار گرفت. با روی کار آمدن دولت ابراهیم رئیسی کار روی اصلاحیه از پاییز ۱۴۰۰ در دولت و کمیسیون امنیت ملی مجلس آغاز شد.
تعداد ناکافی پلیس () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی ویلارد لوئیس است که در سال ۱۹۱۵ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به اولیور هاردی و ریموند مک‌کی اشاره کرد.
فلات اقیانوسی یا فلات زیردریایی به پهنه‌ای وسیع و نسبتاً هموار گفته می‌شود که مرتفع‌تر از ناهمواری‌های پیرامون خود بوده و یک سمت یا اطراف آن نسبتاً پرشیب باشد.
۱۸۴ فلات اقیانوسی در زمین وجود دارد که در مجموع پهنه‌ای به مساحت ۱۸٬۴۸۶٬۶۰۰ کیلومتر مربع یا ۵٫۱۱٪ از اقیانوس‌ها را می‌پوشانند. منطقه اقیانوس آرام جنوبی در اطراف استرالیا و نیوزیلند دربردارنده بیشترین تعداد فلات‌های اقیانوسی در دنیاست.
نامه غیرقابل تحویل () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی ویلارد لوئیس است که در سال ۱۹۱۵ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به اولیور هاردی اشاره کرد.
بازسازی جزیره یا بازسازی بوم‌شناختی جزیره (ecological restoration of islands)، کاربرد اصول بازسازی بوم‌شناختی جزایر و گروه‌های جزیره‌ای است. جزایر به دلیل انزوا، محل زندگی بسیاری از گونه‌های بومی جهان و همچنین مکان‌های مهمی برای زادآوری پرندگان دریایی و برخی از پستانداران دریایی هستند. بوم‌سازگان آنها نیز به دلیل اندازه کوچک در برابر آشفتگی‌های انسانی و به ویژه گونه‌های معرفی‌شده بسیار آسیب‌پذیر است. گروه‌های جزیره‌ای مانند نیوزلند و هاوایی دستخوش انقراض و نابودی زیستگاه‌های چشمگیری شده‌اند. از دهه ۱۹۵۰ چندین سازمان و سازمان دولتی در سراسر جهان برای بازگرداندن جزایر به حالت اولیه خود کار کرده‌اند. نیوزلند از آنها برای نگهداری جمعیت طبیعی گونه‌هایی استفاده کرده‌است که در غیر این صورت توانایی ادامه زندگی در طبیعت را نداشتند. مولفه‌های اصلی بازسازی جزیره، حذف گونه‌های معرفی‌شده و معرفی دوباره گونه‌های بومی است.
سوپرمارین سوان یک هواپیمای آزمایشی آبی خاکی بریتانیایی در دهه ۱۹۲۰ بود که توسط شرکت هواپیماسازی سوپرمارین در وولستون، ساوت‌همپتون ساخته شد.
و همین لباس زیباست () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی ویلارد لوئیس است که در سال ۱۹۱۵ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به اولیور هاردی و ریموند مک‌کی اشاره کرد. این فیلم بر پایه رمان کوتاهی به همین نام اثرِ گوتفرید کلر ساخته شد.
وولستون (به انگلیسی: Woolston) یک حومه شهر در بریتانیا است که در City of Southampton واقع شده‌است. وولستون ۱۳٬۸۵۲ نفر جمعیت دارد.
کلاه جن‌زده () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی ویلارد لوئیس است که در سال ۱۹۱۵ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به اولیور هاردی اشاره کرد.
کین‌خواهی برای تام () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به تهیه‌کنندگی آرتور هاتلینگ است که در سال ۱۹۱۵ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به اولیور هاردی و میبل پیج اشاره کرد.
قهرمان بازی ۲ (هندی: Heropanti 2) یک فیلم اکشن هندی زبان که در سال ۲۰۲۲ منتشر شد.https://www.easterneye.biz/nawazuddin-siddiqui-joins-tiger-shroff-and-tara-sutaria-on-the-cast-of-heropanti-2/ به کارگردانی احمد خان، نویسندگی راجات آرورا و تهیه کنندگی ساجید نادیادوالا این فیلم به عنوان دنباله ای برای فیلم قهرمان بازی محصول ۲۰۱۴ عمل می‌کند. تایگر شروف، نوازالدین صدیقی و تارا سوتاریا از بازیگران اصلی این فیلم هستند. فیلم در ۲۹ آوریل ۲۰۲۲ منتشر شد.
این فیلم نقدهای منفی از منتقدان دریافت کرد.
مردی ابر قهرمان، که ناجی مردم است توسط دولت هند به روسیه اعزام می‌شود. او در آنجا ماموریت کشتن نیروهای روسی را بر عهده دارد. اما به نوعی مشکلی پیش می‌آید و تمام دنیا فکر می‌کنند که این رهبر نیروهای روسیه است.
فیلمبرداری اصلی در هفته اول ژوئن ۲۰۲۱ آغاز شد. و در اکتبر ۲۰۲۱ تمام شد.
هالو و دانشجوهای سال دوم () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی ویلارد لوئیس است که در سال ۱۹۱۵ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به اولیور هاردی، آرتور هاوسمن و ریموند مک‌کی اشاره کرد.
روزهای مدرسه پسرک () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی ویلارد لوئیس است که در سال ۱۹۱۵ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به اولیور هاردی اشاره کرد.
سونیا والنتووا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کشور اسلواکی است.
میرُسلاو شیندلکا (; –) کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل کشور اسلواکی بود. او در سال ۱۹۹۶ شرکت تولید فیلم «فیلم فکتوری» را تأسیس کرد.
انگلیش الکتریک کانبرا یک بمب افکن متوسط بریتانیایی نسل اول با موتور جت است. این هواپیما توسط انگلیش الکتریک در اواسط تا اواخر دهه ۱۹۴۰ در پاسخ به الزامات وزارت نیروی هوایی بریتانیا در سال ۱۹۴۴ برای جانشینی با بمب افکن سریع دی هاویلند موسکیتو در زمان جنگ توسعه یافت. از جمله الزامات عملکردی برای این نوع، قابلیت برجسته بمباران در ارتفاع بالا و سرعت بالا بود. این قابلت‌ها تا حدی با استفاده از فناوری جدید پیشرانه جت انجام شد. هنگامی که کانبرا با نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا (RAF) به عنوان اولین کاربر این نوع، در ماه مه ۱۹۵۱ وارد خدمت شد، به اولین بمب افکن عملیاتی با موتور جت تبدیل شد.
در فوریه ۱۹۵۱، یک هواپیمای کانبرا رکورد جهانی دیگری را به نام خود ثبت کرد، این هواپیما اولین هواپیمای جتی بود که یک پرواز بدون توقف در اقیانوس اطلس انجام داد. در بیشتر دهه ۱۹۵۰، کانبرا می‌توانست در ارتفاع بالاتری از هر هواپیمای دیگری در جهان پرواز کند و در سال ۱۹۵۷، یک کانبرا رکورد جهانی ارتفاع را ثبت کرد. . کانبرا به دلیل توانایی اش در فرار از هواپیماهای رهگیر جت نسل اول و پیشرفت قابل توجه عملکرد آن نسبت به بمب افکن‌های مدرن پیستونی، به هواپیمای محبوب در بازار صادرات تبدیل شد و برای خدمت در نیروی هوایی بسیاری از کشورها چه در داخل و چه در خارج از کشورهای مشترک المنافع خریداری شد. این تایپ هواپیما با مجوز تحت لیسانس در استرالیا توسط کارخانجات هواپیماسازی دولتی و در ایالات متحده توسط شرکت مارتین با عنوان مارتین بی-۵۷ کانبرا تولید شد. نسخه بی-۵۷ای کانبرا کمی اصلاح شده و بی-۵۷بی به‌طور قابل توجهی به روز شده بود.
کانبرا علاوه بر اینکه یک هواپیمای تهاجمی هسته‌ای تاکتیکی بود، ثابت کرد که بسیار سازگار است و می‌تواند نقش‌های مختلفی مانند بمباران تاکتیکی، شناسایی، عکاسی و شنود الکترونیکی را ایفا کند. کانبرا در طول جنگ سرد، در بحران سوئز، جنگ ویتنام، جنگ فالکلند، جنگ‌های هند و پاکستان و درگیری‌های متعدد آفریقا خدمت کرد. در چندین جنگ، هر یک از طرف‌های درگیر، کانبرا را در نیروی هوایی خود داشتند.
کانبرا بیش از ۵۰ سال برای برخی کاربران خدمت کرد. در ژوئن ۲۰۰۶، نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا سه فروند کانبرای آخر خود را ۵۷ سال پس از اولین پرواز خود بازنشسته کرد. سه نوع مارتین بی-۵۷ همچنان در خدمت هستند و کار هواشناسی و ردیابی ورود مجدد فضاپیماها را برای ناسا انجام می‌دهند. همچنین آزمایش‌های ارتباط الکترونیکی (گره ارتباطی هوابرد میدان جنگ) را برای استقرار در افغانستان انجام می‌دهند.Cenciotti, David. "NASA's WB-57 Battlefield Airborne Communication Node gets new sensors, paint scheme for more clandestine missions." "The Aviationist", 4 September 2012. Retrieved 14 September 2012.Axe, David. "America's Most Important Warplane Is Old, Ugly ... and Flown by NASA." "Wired", 10 September 2012. Retrieved 14 September 2012.
نیروی هوایی اتیوپی (۴)
ویلی استوور (۲۲ مه ۱۸۶۴–۳۱ مه 1931) هنرمند، تصویرگر و نویسنده آلمانی در دوره امپراتوری بود. او بیشتر به خاطر نقاشی‌های دریایی و سنگ نگاره‌ها شهرت دارد. بسیاری از آثار او رویدادهای تاریخی دریایی مانند غرق شدن کشتی RMS "تایتانیک" در سال ۱۹۱۲ را به تصویر می‌کشند.
ویلی استوور، پسر یک کاپیتان دریایی، در وولگاست، آلمان در سواحل بالتیک به دنیا آمد. او ابتدا به عنوان یک فلزکار آموزش دید و به عنوان تکنسین در دفاتر مهندسی کارخانه‌های کشتی سازی مختلف آلمان کار کرد. او به زودی به عنوان طراح، تصویرگر و نقاش سفارش دریافت کرد. استعداد او زود تشخیص داده شد و تکنیک نقاشی او خودآموز بود. در سال ۱۸۹۲ با هنریتا دتمان از خانواده ای ثروتمند ازدواج کرد و این به او اجازه داد تا خود را منحصراً وقف کار خود به عنوان یک هنرمند کند.
قیصر ویلهلم دوم حامی و حامی مشتاق این هنرمند شد و گفته می‌شود که استوور نقاش دریایی مورد علاقه قیصر بود. استوور حتی در چندین سفر بین سالهای ۱۹۰۵ و ۱۹۱۲ امپراتور را همراهی کرد. او یکی از اعضای هیئت مدیره لیگ نیروی دریایی آلمان (به ) و در سال ۱۹۰۷ به عنوان استاد افتخاری اعطا شد. مسیر زندگی او سپس حامی خود و سرنوشت نیروی دریایی امپراتوری آلمان را دنبال کرد. مانند معاصرانی مانند هانس بوهرد، بزرگ‌ترین دوره خلاقیت او با کناره‌گیری قیصر و گذر از دوران امپراتوری به پایان رسید. حرفه بعدی او، بدون عنایت امپریالیستی، به چند سفارش از خطوط کشتی بخار متکی بود. او در ۳۱ مه ۱۹۳۱، نه روز پس از تولد ۶۷ سالگی اش، در ویلای برلین-تگل در گمنامی نسبی درگذشت. استوور در گورستان سوم اورشلیم و کلیساهای جدید در برلین دفن شده‌است، جایی که قبر همچنان حفظ شده‌است.
این جز تصویرهای معروف این نقاش عالی است.
استوور بین سال‌های ۱۸۹۲ تا ۱۹۲۹ یک هنرمند بسیار پرکار بود و تقریباً ۹۰۰ تصویر سیاه و سفید و ۳۳۵ تصویر رنگی برای ۵۷ کتاب و همچنین پوسترها، کارت پستال‌ها، کارت‌های تجاری، برچسب‌ها، بروشورها و تقویم‌ها خلق کرد. نمونه اولیه هنر تجاری او یک سری کارت‌های تجاری از سال ۱۸۹۹ تا ۱۹۰۰ است که او برای تولیدکننده شکلات آلمانی Stollwerck با عنوان "کشتی‌های جنگی جدید آلمان" در "دفترچه یادداشت شماره ۳، سری ۱۳۲" ساخت.Image from German Wikimedia Commons: (1900) Sammelalbum Nr. 3, Gruppe Nr. 132; Gebr. Stollwerck Stammhaus: Köln am Rhein.
نمایش استوور از غرق شدن کشتی ارام‌اس تایتانیک در مجله "Die Gartenlaube" محبوبیت خاصی برای او به ارمغان آورد. او این تصویر را اندکی پس از فاجعه در سال ۱۹۱۲ بدون اطلاعات دقیق ایجاد کرد، به ویژه، قیف چهارم دود سیاه را بیرون نمی‌آورد زیرا فقط برای تهویه بود. با این حال، تصویر با وجود اشتباهات جزئی نمادین شد و حتی تا به امروز بارها تجدید چاپ شده‌است. استوور که به خاطر پرتره‌سازی معروف نیست، پرتره‌ای از قیصر را در لباس نیروی دریایی کشید که به همراه برخی از نقاشی‌های دریایی او در اتاق قیصر در آشیلیون، کاخ تابستانی قیصر از سال ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۴ آویزان شده‌استGreek National Tourist Organisation information window at the Achilleion Grounds (در حال حاضر یک موزه) در جزیره کورفو.
نمونه‌های دیگری از کارهای استوور که در حال حاضر در موزه‌ها هستند عبارتند از: روغن روی بوم: "غرق شدن ناوشکن ایتالیایی «توربین» توسط ناوشکن‌های اتریشی در ۲۴ مه 1915.""Seegefecht. Versenkung des italienischen Zerstörers "Turbine" durch österreichische Zerstörer am 24. Mai 1915." Öl auf Leinwand, 50×75 cm. در موزه تاریخ نظامی، وین، و: "قایق تندرو پیش رو!" در موزه بین‌المللی دریایی هامبورگ."Schnellboot vor!" (1913); Internationales Maritimes Museum Hamburg در سال ۱۹۱۷، کارت پستال‌هایی از برخی از نقاشی‌های او برای کمک‌های خیریه برای کمک به خدمه مجروح یوبوت و خانواده‌های متوفیان در طول جنگ جهانی اول تهیه شد.
او علاوه بر آثارش در هنرهای تجسمی، چندین کتاب آلمانی نوشت، منتشر کرد یا ویرایش کرد و در بسیاری از کتاب‌های دیگر نیز به عنوان نویسنده مشترک شناخته می‌شود. کتاب‌های ویلی استوور عبارتند از:
بیوگرافی (مونوگرافی) توسط یورگ ام. هورمن: "نقاش دریایی امپراتوری، ویلی استوور"
دوشان راپُش (؛ – ) کارگردان فیلم، آهنگساز، و فیلم‌نامه‌نویس اهل کشور اسلواکی است. وی از سال ۱۹۸۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او کار خود را به عنوان روزنامه‌نگار و سردبیر رادیو آغاز کرد. او مؤسس شرکت فیلمسازی «وِلکام فیلم» است.
نیروی هوایی آلمان شرقی، یکی از ارکان ۳ گانه ارتش این کشور سابق بود که در بزرگ‌ترین حالت در ۱۹۸۹ دارای ۸۰۰ هواگرد بود و جزو بزرگ‌ترین و قدرتمندترین نیروی‌های هوایی پیمان ورشو بود.
تفاوت عمده این نیروی هوایی با بقیه نیروهای هوایی پیمان ورشو (به جز شوروی) در این بود که این نیرو از جدیدترین و البته بهترین تجهیزات ساخت شوروی استفاده می‌کرد و خبری از کاهش امکانات به دلیل برخورداری نسخه صادراتی نبود.
تجهیزات در سال ۱۹۸۹:
زوزانا واچکووا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کشور اسلواکی است. وی از سال ۱۹۸۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
پترا وایدووا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کشور اسلواکی است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
اولگ ماکارا (؛ زادهٔ ) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و نویسنده اهل کشور اسلواکی است. پدرش، «اشتفان ماکارا» نقاش، روزنامه‌نگار و ویراستار فیلمنامه برای تلویزیون اسلواکی بود. خواهرش «ساشا ماکارووا» نقاش و ساکن وین اتریش است.
RMS "Caronia" بود کشتی مسافربری خط کانارد (در آن زمان خط کانارد وایت استار). او در ۳۰ اکتبر ۱۹۴۷ راه اندازی شد و تا سال ۱۹۶۷ با کانارد خدمت کرد. او در ابتدا پس از ترامواهای سبز و سفید لیورپول «الهه سبز» لقب «الهه سبز» داشت و این نام مستعار ماند. او یکی از اولین کشتی‌های «دو منظوره» بود که هم برای گذرگاه‌های بین‌آتلانتیک کلاس ۲ و هم برای کروز کلاس ۱ ساخته شد. پس از ترک کانارد، او برای مدت کوتاهی در سال ۱۹۶۹ به عنوان SS "Caribia" خدمت کرد، پس از آن تا سال ۱۹۷۴ در نیویورک بستری شد، زمانی که برای قراضه فروخته شد. در حالی که برای اسقاط به تایوان کشیده می‌شد، در ۱۲ اوت گرفتار طوفان شد. پس از قطع شدن خطوط بکسل او، بارها بر روی موج شکن سنگی خارج از بندر آپرا، گوام، سقوط کرد و به سه بخش تقسیم شد.
پس از جنگ جهانی دوم، خط کانارد وایت استار سه کشتی را در مسیر ساوت همپتون - نیویورک اداره کرد. کشتی معروف RMS Queen Mary و RMS Queen Elizabeth یک سرویس سریع هفتگی را انجام می‌دادند که کشتی کوچکتر و کندتر RMS مورتانیا به عنوان سومین کشتی در مسیر حرکت می‌کرد. این شرکت سفارشی برای یک همکار به "مورتانیا"، کشتی با سرعت و نسبت‌های مشابه برای حرکت فراآتلانتیک داد. در نهایت این نقش کشتی جدید نبود، زیرا مدیران کانارد وایت استار تصمیم گرفتند که کشتی جدید اساساً برای سفرهای دریایی ساخته شود.
با در نظر گرفتن این موضوع، کشتی جدید - که به زودی توسط پرنسس الیزابت "کارونیا" نامیده می‌شود - ویژگی‌های بسیار متفاوتی را از همتایان ناوگان کانارد وایت استار دریافت کرد. یک استخر روباز یک چیز جدید بود، همان‌طور که امکانات حمام / دوش در هر کابین وجود داشت. با این حال، بر خلاف کشتی‌های کروز مدرن، اقامتگاه او در سفرهای ماوراء اقیانوس اطلس به دو طبقه تقسیم می‌شد. اول و کابین.
در سفرهای دریایی، همه اقامتگاه‌ها به صورت یک کلاس فروخته می‌شد، اگرچه بسیاری از اتاق‌های کابینت، هم در عرشه A و هم در عرشه R معمولاً به کلاس کابین اختصاص داده می‌شدند. حتی برخی از کابین‌های عرشه B در سفرهای دریایی فروخته می‌شد. هر دو رستوران منوی یکسانی را تنها در یک جلسه سرو می‌کردند و مسافران به رستورانی وابسته به مکان اتاق‌های کابینتشان اختصاص داده می‌شدند. در سفرهای دریایی کوتاه به دریای کارائیب و آمریکای جنوبی، هر کابین برای اشغال ارائه می‌شد و اغلب، مانند گذرگاه‌های اقیانوس اطلس، دو نشست برای ناهار و شام وجود داشت.
برای اینکه او را از آسترهای کانارد وایت استار متمایز کند، شرکت تصمیم گرفت طرح رنگی متفاوتی به او بدهد. "کارونیا" به جای رفتن به بدنه سیاه معمولی آن زمان با روبنای سفید، رنگی منحصر به فرد از چهار رنگ مختلف "Cruising Green" دریافت کرد که او را به یک کشتی بسیار جذاب و فوراً قابل تشخیص تبدیل کرد.
یکی دیگر از ویژگی‌های قابل توجه کشتی، قیف تک بزرگ او بود، یکی از بزرگترین قیف‌های نصب شده روی یک کشتی. این قیف مشابه قیف‌های SS بعدی "ایالات متحده"، به راحتی باد را گرفت و حمل کشتی را تا حدودی دشوار می‌کرد. کارونیا بزرگترین کشتی مسافربری بود که بعد از جنگ جهانی دوم تا ملکه الیزابت ۲ بیست سال بعد در اسکاتلند ساخته شد.
RMS "Caronia" کاملاً جدید اولین سفر خود را در ۴ ژانویه ۱۹۴۹ بین ساوتهمپتون و نیویورک انجام داد. قبل از اینکه کشتی اولین سفرهای دریایی خود را از نیویورک به دریای کارائیب آغاز کند، دو گذرگاه ترانس آتلانتیک دیگر دنبال شد. در سال‌های اول زندگی، او بیشتر سال را در گذرگاه‌های فرا اقیانوس اطلس می‌گذراند. فقط در طول زمستان او به سفر دریایی مشغول بود. در سال ۱۹۵۱ او اولین سفر دریایی خود را انجام داد. از سال ۱۹۵۲ به بعد، او فقط در ماه‌های آگوست و سپتامبر گذرگاه‌های ماوراء اقیانوس اطلس را انجام داد و بقیه سال را به سفرهای دریایی اختصاص داد. در طول یکی از این سفرهای دریایی، او در ۱۲ مارس ۱۹۵۲ در مصر هنگام عبور از کانال سوئز به گل نشست. در ماه مه ۱۹۵۳، "Caronia" معروفترین سفر دریایی خود را انجام داد، که مربوط به مراسم تاجگذاری ملکه الیزابت دوم بود (که ۶ سال قبل "کرونیا" را نامگذاری کرده بود). از این کشتی به عنوان هتل استفاده می‌شد، زیرا بیشتر محل اقامت در بریتانیا به‌طور کامل رزرو شده بود.
"کارونیا" در ۳۱ مه ۱۹۵۶ در مسینا، سیسیل، ایتالیا به گل نشست، اما روز بعد دوباره شناور شد. بازسازی سالانه او در نوامبر ۱۹۵۶ باعث شد که "Caronia" برای سفرهای دریایی در جنوب با تهویه مطبوع مجهز به کل کشتی مدرن شود. سفر دریایی او در جهان در سال ۱۹۵۸ شاهد شدیدترین حادثه زندگی حرفه ای اش بود. او که به آرامی از بندر یوکوهاما خارج شد تا از برخورد با یک کشتی نیروی دریایی ایالات متحده جلوگیری کند، توسط بادهای شدید در برابر موج شکن بندر رانده شد که باعث آسیب جدی به کمان او شد و در این فرایند یک فانوس دریایی بندر را تخریب کرد. خوشبختانه نیروی دریایی ایالات متحده به کانارد اجازه داد تا از حوض خشک خود در حیاط یوکوسوکا برای تعمیرات "کارونیا" استفاده کند. در همان سال سفر پاییزی "Caronia" دریای مدیترانه به دلیل تنش‌های سیاسی در خاورمیانه لغو شد.
در سال ۱۹۵۹، "Caronia" برای آخرین بار عبور منظم از اقیانوس اطلس را انجام داد. رقابت از سوی هواپیمای جت به این معنی بود که در تجارت اقیانوس اطلس شمالی مسافران کافی برای او وجود نداشت. از اینجا گذرگاه‌های ماوراء اقیانوس اطلس در حال تغییر موقعیت سفرها بود. اولین سفر هر سال یک "کروز استرلینگ" است، به این دلیل که سایر کشتی‌های دریایی Caronia فقط با دلار آمریکا پرداخت می‌شوند و به جای مسیر مستقیم معمول، از مسیر جنوبی از طریق باهاما استفاده می‌کنند. کاهش تعداد مسافران در اقیانوس اطلس شمالی همچنین به این معنی بود که تعداد بیشتری از لاینرهای کانارد برای استفاده در سفرهای دریایی بازسازی شدند و طرح رنگ سبز مشابهی با "Caronia" دریافت کردند، که در سال ۱۹۶۲ به عنوان رنگ‌های رسمی مسافرتی خط معرفی شدند، زمانی که RMS "Mauretania" برای سفرهای دریایی رنگ‌آمیزی شد. (اگرچه در غیر این صورت به‌طور قابل توجهی برای نقش اقتباس نشده‌است). در سال ۱۹۶۳، RMS Franconia و RMS Carmania که به شدت بازسازی شد و به آن تغییر نام داد، همین روند را دنبال کردند. در این زمان، برنامه‌های سفر "Caronia" به یک الگوی سالانه تبدیل شده بود، هر سفر دریایی مکان ایده‌آل خود را در تقویم پیدا کرده بود.
در اوایل دهه ۱۹۶۰، سایر شرکت‌های کشتیرانی در حال رسیدن به کانارد بودند و کشتی‌های تفریحی مخصوص خود را می‌ساختند، که علاوه بر تجهیز بهتر از "Caronia"، بهتر از همیشه برای سفرهای دریایی مناسب بودند. کانارد برای همگام شدن با رقبای جدیدترش، تصمیم گرفت که در نوامبر ۱۹۶۵، "کارونیا" به مدت ده هفته در حوض خشک باشد، سوئیت‌های جدید و یک عرشه لیدو ساخته شود و فضای داخلی او به روز شود. ۱۹۶۶ با خود اعتصاب دریانوردان در بریتانیا را به همراه داشت که مسیرهای سفر "کارونیا را" به شدت ناراحت کرد. در نتیجه افزایش هزینه‌های عملیاتی، سال ۱۹۶۷ اولین سالی بود که "Caronia" برای صاحبانش سودی نداشت. به دلیل افزایش رقابت، کانارد تصمیم گرفت او را در پایان سال از خدمت کنار بگذارد. به‌طور مناسب، آخرین سفر "Caronia" برای Cunard یک گذرگاه بین اقیانوس اطلس از نیویورک به ساوتهمپتون بود.
در اوایل سال 1968 "Caronia" به Star Shipping فروخته شد، یک شرکت متعلق به منافع ایالات متحده و پاناما. او به اس اس "کلمبیا" تغییر نام داد و برای بازسازی به یونان رفت. کانارد به "کارونیا" اجازه داده بود که از برنامه تعمیر و نگهداری خود عقب بماند و موتورهای او نیاز به تعمیر اساسی داشتند. قطعات جایگزین از یک شرکت یونانی سفارش داده شد تا از سازنده اصلی. در حالی که او در حال بازسازی بود، اندرو کنستانینیدیس کنترل "کلمبیا" را به دست گرفت و سایر صاحبان Star Line را خریداری کرد و نام او را به SS "Caribia" تغییر داد. بازسازی او تکمیل شد و به او یک طرح رنگ کاملاً سفید جدید داده شد. او در پاناما ثبت شد و تناژ او به 25794 GRT کاهش یافت. فوریه ۱۹۶۹، "Caribia" اولین سفر دریایی خود را از نیویورک به دریای کارائیب آغاز کرد. این سفر به دلیل نقص در سیستم زباله او مانع شد. اوضاع در سفر دوم او بدتر شد، زمانی که انفجار در موتورخانه منجر به مرگ یکی از خدمه و سوختن شدید یکی دیگر شد. علاوه بر این، کشتی به مدت بیست ساعت تمام برق خود را از دست داد تا اینکه تعمیرات به او اجازه بازگشت به بندر را داد. این حادثه اعتماد عمومی به کشتی را تضعیف کرد. "کشتی Caribia" لنگان به نیویورک بازگشت تا دیگر سفری تجاری نداشته باشد.
برنامه‌هایی برای احیای "کاریبیا" برای پنج سال آینده در نظر گرفته شد، اما او در نیویورک لنگر انداخت و بدهی‌های اسکله‌اش همچنان انباشته می‌شد. سرانجام در ژوئیه ۱۹۷۴ صاحبان او تسلیم شدند و کشتی زمانی بزرگ را برای قراضه فروختند. یدک‌کش اقیانوس آلمانی "هامبورگ" وظیفه یدک "کشی کشتی Caribia" را به حیاط شکن در تایوان واگذار کرد. در حالی که در نزدیکی هونولولو، کشتی در خطر واژگونی بود. اما تعمیرات انجام شد و ادامه یافت. این دو کشتی به سمت طوفان مری در نزدیکی گوام حرکت کردند. در ۱۲ آگوست ۱۹۷۴، ژنراتورهای "هامبورگ از" کار افتاد و خدمه او مجبور شدند برای نجات کشتی خود، کشتی "Caribia" را قطع کنند. بادهای طوفان کشتی بی جان را به سمت موج شکن آپرا بندرگاه سوق داد و در آنجا غرق شد.
کشتی شکسته "شده Caribia" که خطری برای کشتیرانی محلی بود، به سرعت از بین رفت. قبل از اینکه این اتفاق بیفتد، مشخص شد که او در کنار یک فرود کرافت در دوران جنگ کره که در همان مکان غرق شده بود، استراحت کرده بود. این لندینگ کرافت با تن‌ها مهمات شامل گلوله‌های ۲۲ میلی‌متری، ۴۰ میلی‌متری، ۵ اینچی و ۸ اینچی پر شده بود. این امر مستلزم حذف دقیق همه این مواد بیش از ۵ ماه قبل از ادامه حذف Caribia بود. حذف او بسیار فوری بود زیرا هالک Caribia ورودی بندر آپرا را مسدود کرد. از آنجایی که آپرا تنها بندر آب عمیق در گوام است، تأمین مجدد بسیاری از کالاهای حیاتی (مثلاً فرآورده‌های نفتی) غیرممکن یا دشوار می‌شود. هیچ کشتی تجاری یا نظامی نمی‌توانست بندر را ترک کند یا وارد بندر شود تا زمانی که قسمت‌های قابل توجهی از عقب او برای اولین بار برداشته نشده بود. تا ژانویه ۱۹۷۵، قسمت اعظم قسمت عقب کاریبا برداشته شد، بنابراین دسترسی به بندر و از آن بازگردانده شد. پس از آن، خراش دادن به‌طور معمول روی کمان او ادامه یافت. آنچه از لاشه او باقی مانده بود در اواخر سال ۱۹۷۵ برداشته شد. زندگی او تنها ۲۵ سال پس از به خدمت گرفتن او به پایان رسید. علیرغم اینکه احتمالاً آینده‌نگرترین کشتی زمان خود بود، او تنها ۱۹ سال در خدمت بود.
زوزانا پیوسی (؛ زادهٔ ۲۱ اکتبر ۱۹۷۱) کارگردان فیلم ، فیلمساز فیلم‌های مستند و بازیگر اهل کشور اسلواکی است.
RMS "Caronia" یک کشتی اقیانوس اطلس بخار فراآتلانتیک لاین Cunard بود. او در سال ۱۹۰۴ راه اندازی شد و در سال ۱۹۳۲ از بین رفت. در جنگ جهانی اول او ابتدا یک رزمناو تجاری مسلح (AMC) و سپس یک کشتی نظامی بود.
John Brown &amp; Company of Clydebank "Caronia" را در ۱۳ ژوئیه ۱۹۰۴ راه اندازی کرد و در فوریه ۱۹۰۵ آن را تکمیل کرد. او تنها کشتی در ناوگان کانارد بود که به نام یک آمریکایی نامگذاری شد و به نام کارو براون، نوه مأمور نیویورکی کانارد نامگذاری شد.
"کارونیا" توسط موتورهای انبساط چهارگانه به پیش می‌رفت. "کارمانیا" دارای توربین‌های بخار بود و ثابت کرد که از بین این دو مقرون به صرفه تر است.
گنجایش او بود فضای بار یخچال دار.
"کارونیا" در ۲۵ فوریه ۱۹۰۵ لیورپول را در اولین سفر خود به نیویورک ترک کرد. یک سفر دریایی موفق در سال ۱۹۰۶ از نیویورک به دریای مدیترانه منجر به استفاده مکرر از "Caronia" برای سفرهای دریایی شد.
در ۱۴ آوریل ۱۹۱۲، "Caronia" اولین هشدار یخ را در ساعت ۰۹:۰۰ به RMS "تایتانیک" ارسال کرد که در آن از «برگ‌ها، غرغرها و یخ‌های مزرعه» خبر می‌داد.
در سال ۱۹۱۴ کانارد برای مدت کوتاهی "Caronia" را در خدمت بوستون قرار داد. در آغاز جنگ جهانی اول، دریاسالاری از او خواست تا یک رزمناو تجاری مسلح شود. او در خارج از نیویورک در گشت زنی قاچاق مستقر شده بود. او از سال ۱۹۱۶ تا پس از آتش‌بس در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ یک کشتی نظامی بود. آخرین وظایف او بازگرداندن سربازان کانادایی در سال 1919. او پس از جنگ به مسابقات لیورپول - نیویورک بازگشت.
در سال ۱۹۲۰ "کارونیا" به جای زغال سنگ به نفت سوزی تبدیل شد.
پس از بازگشت به خدمت، او در تعدادی مسیر مختلف قایقرانی کرد، از جمله:
در سال ۱۹۳۱ کانارد "کارونیا" را گذاشت و سپس او را به قیمت ۲۰۰۰۰ پوند به هیوز بولکو و شرکت برای قراضه فروخت. در سال ۱۹۳۲ هیوز بولکوو او را به مبلغ ۳۹۰۰۰ پوند به کوبه کایون KK فروخت که نام او را به "Taiseiyo Maru" ("کشتی بزرگ اقیانوس" تغییر داد. کوبی کایون او را به اوزاکا فرستاد، جایی که کار تخریب در ۲۸ مارس ۱۹۳۳ آغاز شد."Caronia". "Scottish Built Ships". Caledonian Maritime Research Trust. Retrieved 23 December 2020.
روبرت کیرخوف (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه کننده و فیلمبردار اهل کشور اسلواکی است.
این مقاله به روابط بین حکومت هنگ کنگ و جمهوری چین (تایوان) هم‌زمانی که جمهوری چین سرزمین اصلی چین را کنترل می‌کرد و هم پس از آن، زمانی که جمهوری چین به تایوان گریخت می‌پردازد.
از سال ۲۰۱۰، روابط بین هنگ کنگ و ROC از طریق شورای همکاری و ارتقای اقتصادی و فرهنگی هنگ کنگ-تایوان (ECCPC) و شورای همکاری اقتصادی و فرهنگی تایوان-هنگ کنگ (THEC) مدیریت می‌شود. در همین حال، دفتر اقتصادی و فرهنگی تایپه در هنگ کنگ (TECO) دفتر نمایندگی جمهوری چین در هنگ کنگ است، در حالی که دفتر اقتصادی، تجارت و فرهنگی هنگ کنگ (HKETCO) دفتر نمایندگی هنگ کنگ در جمهوری چین است.Taiwanese Overseas 'Embassies' Abroad علاوه بر این، روابط با هنگ کنگ توسط شورای امور سرزمین اصلی نیز انجام می‌شود، اگرچه همه مقررات مربوط به سرزمین اصلی چین به‌طور خودکار در آن سرزمین‌ها اعمال نمی‌شود.
در ماه مه ۲۰۲۱، هنگ کنگ دفتر HKETCO خود را در تایپه بست و ادعا کرد که تایوان «به شدت در امور هنگ کنگ دخالت کرده‌است.» در پاسخ، شورای امور سرزمین اصلی تایوان اعلام کرد که «ما از بی توجهی دولت هنگ کنگ به دموکراسی و حاکمیت قانون متأسفیم.»
در سپتامبر ۲۰۲۱، کریس تنگ، وزیر امنیت در هنگ کنگ، ادعا کرد که جشن‌های ده روزه جمهوری چین می‌تواند قانون امنیت ملی را نقض کند. تانگ همچنین مدعی شد که تایوان بخشی از چین است و هر کسی که بخواهد این دیدگاه را تغییر دهد با خطر دستگیری روبرو خواهد شد.
از نظر فرهنگی، اگرچه زبان اصلی منطقه‌ای هنگ‌کنگ کانتونی و زبان اصلی تایوان ماندارین است، اما هر دو منطقه برخلاف نویسه‌های چینی ساده‌شده، همچنان از حروف چینی سنتی استفاده می‌کنند.
در هنگ کنگ، حتی پس از سال ۱۹۴۹، روزنامه‌ها اغلب با استفاده از تقویم جمهوری چین تاریخ گذاری می‌شدند. اداره اوقات فراغت و خدمات فرهنگی هنگ کنگ (LCSD) در سال ۲۰۱۷ پس از حذف سال جمهوری سال (" ۶۶مین سال جمهوری چین") از یک بریده روزنامه هنگ کنگی مربوط به سال ۱۹۷۷ عذرخواهی کرد. بازیکنان فوتبال هنگ کنگی، مانند لام شونگ یی، اغلب عضو تیم فوتبال جمهوری چین بودند و تیم فوتبال جمهوری چین برنده مدال طلا در بازی‌های آسیایی ۱۹۵۸ عمدتاً از هنگ کنگی‌ها تشکیل شده بود.
در نتیجه جنگ، هیچ پرواز مستقیمی بین تایوان و سرزمین اصلی چین مجاز نبود؛ بنابراین بسیاری از مسافران تا سال ۲۰۰۳ که منشور کراس استریت ایجاد شد از طریق هنگ کنگ منتقل شدند. سفر بین اتباع دو منطقه محبوب است. در سال ۲۰۱۸، حدود ۱٫۷ میلیون نفر از اتباع تایوان به هنگ کنگ، که سومین مقصد پرسفر پس از ژاپن (۴٫۸ میلیون) و سرزمین اصلی چین (۴٫۱ میلیون) است سفر کردند. این ۱٫۷ میلیون شهروند پس از گردشگرانی از سرزمین اصلی چین، دومین گردشگران ورودی هنگ کنگ را به خود اختصاص دادند. پروازهای بدون توقف بین فرودگاه‌های هنگ کنگ و تایپه (تائویوان)، تایچونگ، تاینان و کائوسیونگ انجام می‌شود.
هنگ کنگ و تایوان پس از جنگ جهانی دوم سرمایه‌گذاری زیادی در آموزش و زیرساخت انجام دادند و باعث شد هر دو اقتصاد به‌طور قابل توجهی بهبود یابند و بخشی از چهار ببر آسیایی باشند.
کشاورزی بیابانی نوعی توسعه کشاورزی در بیابان است. از آنجایی که کشاورزی به آبیاری و منابع آب وابسته است، کشاورزی در مناطق خشک که آب کمیاب است به عنوان یک چالش مهم طبقه‌بندی می‌شود. با این حال، کشاورزی بیابانی توسط انسان‌ها هزاران سال است که انجام می‌شود. در صحرای نگب، شواهدی نشان دهنده وجود کشاورزی بیابانی در حدود ۵۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح است. امروزه، نمونه‌هایی از کشاورزی مدرن بیابانی در دره امپریال در جنوب کالیفرنیا، استرالیا، عربستان سعودی، اسرائیل و فلسطین در حال انجام هستند. بهره‌وری آب برای رشد گیاهان در کشاورزی بیابانی بسیار با اهمیت است. بازیافت آب، نمک‌زدایی و آبیاری قطره‌ای همگی روش‌های مدرنی هستند که این مناطق و کشورها علیرغم اینکه در آب و هوای خشک قرار دارند، کشاورزی خود را با استفاده از آن گسترش داده‌اند.
انسان‌ها هزاران سال است که کشاورزی می‌کنند و آن را اصلاح کرده‌اند. بسیاری از تمدن‌های اولیه مانند آشور باستان، اسرائیل/یهودا، مصر و تمدن دره سند در مناطق حاصلخیزی که بیابان آن را احاطه کرده بود، تأسیس شدند. با رشد این تمدن‌ها، توانایی کشت محصولات در بیابان اهمیت فزاینده ای پیدا کرد. البته از تمدن‌های اولیه نمونه‌هایی وجود دارد که عمدتاً در بیابان با کمبود منابع آب برای آبیاری یا بارندگی کم زندگی می‌کردند، از این نمونه‌ها می‌توان به قبایل مختلفی از سرخپوستان آمریکای غربی اشاره کرد.
قبایل مختلفی از بومیان آمریکایی این نوع از کشاورزی را انجام می‌دادند. این قبایل شامل مردمان باستانی پوئبلو، هوپی‌های دیرینه، توا، زونی، و بسیاری دیگر از قبایل منطقه‌ای، از جمله قبایل ناواهوی (نسبتاً جدیدتر حدود ۱۰۰۰ تا ۱۴۰۰ میلادی) بودند. این قبایل مختلف به‌طور کلی توسط اشغالگران اسپانیایی منطقه به عنوان سرخپوستان سیناگوا، ("sinagua)" به معنای «بدون آب» شناخته می‌شدند، اگرچه این اصطلاح برای بومیان آمریکایی مدرن منطقه به کار نمی‌رود.
به دلیل وابستگی زیاد به آب و هوا، عنصری که خارج از کنترل انسان تلقی می‌شود، اعتقادات مذهبی قابل توجهی، مناسک و نیایش حول محور رشد محصولات زراعی و به ویژه برای رشد چهار نوع ذرت اصلی آن منطقه شکل گرفت که مشخصه این نوع ذرت‌ها رنگشان بود که شامل: قرمز، زرد، آبی و سفید بودند. حضور ذرت به‌عنوان یک نماد معنوی اغلب در دستان شخصیت‌های مختلفی همچون روح «یه» که در قالی‌های ناواهو نشان داده شده‌اند، یا در آیین‌های مرتبط با «دوشیزه ذرت» و دیگر کچیناهای هوپی، و در اشیاء فتیش قبایل مختلف منطقه دیده می‌شود.
سرخپوستان آمریکا در صحرای سونوران و جاهای دیگر هم به آبیاری و هم به کشاورزی «آک چین» متکی بودند – نوعی کشاورزی که به «شست وشو» (دشت‌های دارای ویژگی سیلاب فصلی که تحت برف‌های زمستانی در زمستان و باران‌های تابستانی در تابستان شسته می‌شدند) وابسته بود. مردم آک چین این شکل طبیعی آبیاری را با کاشت پایین شیب از محل شستشو شده به کار می‌بردند و اجازه می‌دادند سیلاب روی محصولاتشان بلغزد.
در دره رودخانه نمک، که در حال حاضر به عنوان شهرستان مریکوپا، آریزونا شناخته می‌شود، یک سیستم حاوی کانال‌های وسیع ایجاد شد و از حدود ۶۰۰ سال پس از میلاد تا ۱۴۵۰ سال پس از میلاد نگهداری شد. این کانال‌های چند صد مایلی، محصولات مناطق اطراف فونیکس، تمپ، چندلر و مسای آریزونا را تغذیه می‌کردند. متأسفانه، آبیاری شدید شوری سطحی خاک را افزایش داد و باعث شد که دیگر برای کشت محصولات مناسب نباشد. به نظر می‌رسد که این امر به رها شدن کانال‌ها و پذیرش کشاورزی آک چین کمک کرده‌است.
کانال‌های باستانی به عنوان الگو و مدلی برای مهندسان آبیاری مدرن عمل کردند، بدین شکل که اولین نوع کانال‌های تاریخی «مدرن» عمدتاً با تمیز کردن کانال‌های هوهوکام یا بر فراز کانال‌های باستانی ساخته شده‌اند. ویرانه‌ها و کانال‌های باستانی سرخپوستان هوهوکام مایه غرور ساکنان اولیه شده بود که تصور می‌کردند جامعه کشاورزی جدید خود به‌عنوان پرنده افسانه‌ای ققنوس از خاکستر جامعه هوهوکام برمی‌خیزد، از این رو آن را فونیکس، آریزونا نامیدند. سیستم این کانال‌ها بسیار چشمگیر است زیرا بدون استفاده از ابزار فلزی یا چرخ ساخته شده‌است. نیاز به دانش جغرافیا و هیدرولوژی برای مهندسین باستان نیز وجود داشته تا طرح ساخت کانال‌ها را به وجود آورند، اما علاوه بر آن تشکل سازمانی سیاسی-اجتماعی قابل توجهی نیز برای برنامه‌ریزی استقرار نیروی کار، از جمله تأمین نیازهای فیزیکی کارگران و خانواده‌های آنها و همچنین حفظ و مدیریت منابع آب امری لازم بوده‌است.
با افزایش جمعیت جهان، کشاورزی بیابانی بیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا کرده‌است. کشورها و مناطقی که امنیت آبی ندارند از افزایش جمعیت و در نتیجه افزایش تقاضا برای غذا مستثنی نیستند. خاورمیانه و شمال آفریقا شاید بزرگترین نمونه کشورهای در حال توسعه هستند که با کمی یا عدم امنیت آبی و غذایی دست و پنجه نرم می‌کنند. تخمین زده می‌شود که تا سال ۲۰۲۵، ۱٫۸ میلیارد نفر در کشورها یا مناطقی با کمبود شدید آب زندگی کنند.
کشاورزی در اسرائیل امروزی پیشگام چندین تکنیک برای کشاورزی بیابانی بوده‌است. اختراع آبیاری قطره ای توسط سیمخا بلاس منجر به گسترش وسیع کشاورزی در مناطق خشک شده‌است و در بسیاری از نقاط آبیاری قطره ای روش آبیاریذبه عنوان روش آبیاری استفاده می‌شود. مطالعات مختلفی همگی بدون تماقض به کاهش شدید مصرف آب در جریان کشاورزی با آبیاری قطره‌ای یا آبیاری شیمیایی را نشان دادند، یه عنوان مثال یک مطالعه کاهش ۸۰ درصدی مصرف آب و افزایش ۱۰۰ درصدی در عملکرد محصول را نشان داده‌است. مشابه همین پژوهش (که در یک روستای جنوب صحرای آفریقا انجام شد) نشان داد که آبیاری قطره‌ای منجر به بهبود استاندارد زندگی در روستاهای مورد مطالعه تا ۸۰٪ شد.
یکی دیگر از موانع بسیاری از کشورهای کم‌آب، منابع مصرفی آب است. اسراییل تمرکز خود را بر بازیافت آب از فاضلاب برای جلوگیری از دست دادن منابع آبی خود انتخاب کرده‌است. این کشور کوچک بیابانی تا سال ۲۰۱۱ از ۸۶ درصد فاضلاب خود را مجدداً استفاده کرده‌است و ۴۰ درصد از کل آب مصرفی برای کشاورزی را فاضلاب بازیافتی تأمین می‌کند. نمک زدایی، آب لب‌شور و پساب نیز ۴۴ درصد از منابع آب اسرائیل را تشکیل می‌دهد.بزرگترین کارخانه نمک زدایی آب دریا در جهان، کارخانه نمک زدایی سورک واقع در تل آویو است. این کارخانه قادر است روزانه ۶۲۴۰۰۰ متر مکعب آب تولید کند.
تولیدات کشاورزی اسرائیل از زمان استقلال این کشور در سال ۱۹۴۸ هفت برابر شده‌است و کل زمین‌های کشاورزی از ۱۶۵۰۰۰ هکتار به ۴۲۰۰۰۰ هکتار افزایش یافته‌است. این کشور ۷۰ درصد غذای خود را (به ارزش دلار) تولید می‌کند.
دره امپریال، دره ای در صحرای سونوران است که به مدت ۹۰ سال در این منطقه در جنوب کالیفرنیا کشاورزی می‌شود. قبل از قرن بیستم، تعداد سکنه بسیار کمی در این منطقه وجود داشت. آب این منطقه از طریق کانال آل آمریکن، که از رودخانه کلرادو سرچشمه می‌گیرد، تأمین می‌شود. تخمین زده می‌شود که حدود ۲٫۳ درصد از سبزیجات مصرفی در زمستان در ایالات متحده در دره امپریال کاشته می‌شوند. شهرستان امپریال بیشترین تولید بره و گوسفند را در کشور را نیز دارد.
علیرغم اینکه استرالیا کشوری بسیار خشک است، کشاورزی در آن از زمان تأسیس این کشور، یکی از اجزای اصلی اقتصاد استرالیا بوده‌است. استرالیا گاو، گندم، شیر، پشم، جو، مرغ، بره، نیشکر، میوه‌ها، آجیل و سبزیجات تولید می‌کند. کشاورزی ۲٫۲ درصد از کل اشتغال استرالیا را فراهم می‌کند، و ۴۷ درصد از کل مساحت استرالیا را مزارع یا مزارع بزرگ پرورش دام() اشغال می‌کنند.
آلیس وود (۲۰ اکتبر ۱۸۷۳–۱۷ نوامبر ۱۹۴۹) که به‌طور حرفه ای با نام آلیس لوید یا آلیس هال شناخته می‌شود، هنرمند بریتانیایی سالن موسیقی بود که در آمریکا محبوبیت داشت.
لوید در هاکستون لندن در خانواده وود به دنیا آمد که شامل خواهر مشهور بزرگترش ماری بود که نام ماری لوید را برگزید. ده کودک بودند و بسیاری از آنها نام لوید را برای حضور در سالن موسیقی برگزیدند. ماری، آلیس و گریس در نقش «خواهران لوید» ظاهر شدند.
خواهرش ماری لوید در بریتانیا محبوب بود و می‌گفت که یک صاحب تئاتر آمریکایی، پرسی جی ویلیامز، آلیس را از طریق عواملش ثبت نام کرد. او به اشتباه فکر کرد که با خواهر بزرگترش ماری قرارداد گرفته‌است. آلیس در سال ۱۹۰۷ در ودویل در برادوی ظاهر شد و ادعا شد که نام او بلافاصله پس از اولین اجرایش در چراغ‌های تئاتر قرار گرفته‌است.Sime Silverman, "Variety", 14 November 1919 گفته می‌شد که ماری برای تماشاگران آمریکایی خیلی خشن است و آنها آلیس را که خوددارتر هستند ترجیح می‌دهند.
در سال ۱۹۰۸ او در کشتی اقیانوس پیمای RMS مورتانیا بود که یک ملخ شکسته به کشتی آسیب رساند. گزارش شد که آلیس به مدت یک ساعت آواز خواند تا مسافران را آرام کند در حالی که برق به کشتی بازگردانده شد."Taunton Courier", 23 September 1908
در سال ۱۹۰۹ او در اولین تور خود در غرب آمریکا در سیاتل ظاهر شد.
لفظ چین واحد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد: