moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تاکنون ۳۶ مقاله از او به چاپ رسیده که از جمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
انحلال مجلس هفدهم، محور توطئه مرداد ۱۳۳۲
مبانی حقوقی و مقررات بهره و زیان دیرکرد
اصل تفکیک قوا، بررسی لایحه حدود اختیارات رئیس‌جمهور
نارسایی‌های حقوقی بانکداری در ایران
بررسی حقوقی قطعنامه ۴ فوریه ۲۰۰۶ شورای حکام آژانس جهانی انرژی هسته‌ای و بیانیه شورای امنیت در پرونده هسته‌ای ایران
بررسی حقوقی لایحه شورای حل اختلاف و نهاد قاضی تحکیم
مداخله انگلستان و آمریکا برای براندازی نهضت ملی ایران
خصوصی‌سازی و حکومت قانون در نقد سیاست‌های کلی اصل ۴۴ که از سوی مجمع تشخصی مصلحت تدوین و در مجلس تصویب گردید
عباس بن عبدالمطلب عمو و صحابی محمد بن عبدالله پیامبر اسلام و آخرین فرزند عبدالمطلب از تاجران و سیاستمداران عرب و برادر ناتنی عبدالله بن عبدالمطلب (پدر محمد) بود. او هم سن و سال محمد بود. خلافت عباسی توسط نوادگان "عباس بن عبدالمطلب" برقرار شد.
او دارای نُه یا ده فرزند پسر و سه دختر بود که عبارتند از: فضل که بزرگترینشان بود، عبدالله، عبیدالله، عبدالرحمن، معبد، و قثام (یا قاسم) و ام حبیب که مادر اینها لبابه بنت حارث هلالی بود و پسران و دختران دیگر: آمنه، صفیه، کثیر، تمام و حارث. برخی مورخان یک پسر دیگر به نام عون نیز ذکر کرده‌اند.
عباسیان که از نوادگان عبدالله بن عباس پسر عباس بن عبدالمطلب هستند، نام خود را از او گرفته‌اند.
او بنابر گفته برخی از مورخان، در غزوهٔ بدر به همراه چند تن دیگر از بنی هاشم به اجبار قریش حاضرشد و سپس اسیر گردید او با پرداخت فدیه خود و افراد خاندانش را آزاد کرد.
عباس نقش مؤثری در فتح مکه داشت. در غزوهٔ حنین در کنار مسلمانان جنگید. همچنین در غزوات طائف و تبوک نیز در کنار محمد حاضر بود.
او در مکه در حجره‌ای نزدیک کعبه به داد و ستد پارچه و عطریات مشغول بود و گاهی هم برای تجارت به مناطق مختلف جزیرة العرب سفر می‌کرد و به سبب همین سفرهای تجاری بسیاری از قبیله‌های عرب او را می‌شناختند.
او از بازرگانانی که از جاهای دیگر برای تجارت به مکه می‌آمدند، استقبال و پذیرایی می‌کرد و از این جهت بسیاری از بازرگانان بزرگ او را می‌شناختند و با او مراوده داشتند، علت متمول بودن عباس این بود که مادر او زنی ثروتمند بود او در وفای به نذر خود در روزگار کودکی عباس برای کعبه پوششی ابریشمی تهیه کرد، علاوه بر آن عباس پس از شرکت در جنگ‌ها از بیت المال اسلام نیز بهرهٔ زیادی برد؛ در زمان خلافت عمر نیز برای او پنج هزار و به عبارتی دوازده هزار مقرری تعیین شد وی با بخشی از سرمایه خود تجارت و بخشی دیگر را در کاروان‌های تجاری سرمایه‌گذاری می‌کرد.
عباس بن عبدالمطلب، سقایت (آبرسانی به حجاج)، رفادت و عمارت مسجدالحرام را پس از برادرش ابوطالب بدست گرفته و در فتح مکه نیز این مناصب را از طرف محمد مجدداً به عهده گرفت وی در طائف باغ انگوری داشت که کشمش آن را به مکه می‌آورد و از آن شربت می‌ساخت و به حاجیان می‌داد و در ینبع نیز ملکی داشت که چون برای سقایت حاجیان وقفش کرده بود، سقایه نام گرفته بود.
او در اشعار برادرش ابوطالب، حامی و خیرخواه محمد خوانده شد. در سال هفتم پس از هجرت، میمونه، خواهر همسرش (لبابه بنت حارث) را به همسری محمد درآورد. در طول حیاتش پس از فتح مکه مسئولیت اداری‌ای بدو داده نشد. پس از مرگ محمد همراه علی بن ابیطالب (برادرزاده‌اش که امام اول شیعیان است) و فرزندش فضل به کار غسل و کفن محمد پرداخت؛ و در جریان حوادث سیاسی آنروز (شورای سقیفه) جانب برادرزاده‌اش را گرفت و حاضر به بیعت با سه خلیفه بعد از محمد نشد، آمده‌است؛ عباس لباس‌های گران‌بها می‌پوشید و در ظرف سیمین زراندود آب می‌نوشید، ذهبی می‌نویسد: عباس از بلندترین، زیباترین، با ابهت‌ترین، بلند آوازترین، بردبارترین و آقاترین مردان بود.
عباس بن عبدالمطلب در حدود سال ۳۲ هجری قمری در ۸۸ سالگی درگذشت و در بقیع به خاک سپرده شد و بعدها امامان شیعه در کنار او دفن شدند.
به گفته برخی روایات در فتح مکه اسلام آورد، و بنا بر روایات و اقوال دیگر پیش از جنگ بدر به صورت پنهانی یا بعد از جنگ بدر به صورت آشکار؛ یا بعد از غزوه خیبر اسلام آورد. به گواهی خدمتکارش ابورافع، او و همسرش ام‌الفضل پنهانی به دین اسلام گرویدند. برخی او را از اولین ایمان آورندگان و برخی از آخرین ایمان آورندگان و از طلقاء (کسانی که درفتح مکه بخشیده شدند و آزاد شده‌ها لقب گرفتند) به حساب می‌آورند.
آستین شهری در ایالت کلرادو، ایالات متحده آمریکا است.
آستین در موقعیت قرار گرفته است.
برونیسواف ماریا کاموروفسکی (؛ ؛ زاده ۴ ژوئن ۱۹۵۲) سیاست‌مدار و رئیس‌جمهور سابق لهستان است.
وی قبل از این به عنوان سخنگوی پارلمان بعد از مرگ لخ کاچینسکی در سال ۲۰۱۰ قدرت و اختیارات رئیس دولت را داشته‌است.
تقی بن نجم‌الدین بن عبیدالله حلبی معروف به ابوالصلاح حلبی فقیه و متکلم شام، در شهر حلبشهری است قدیمی که سابقه بنای آن به قرن‌ها پیش از اسلام باز می‌گردد. حلب در سال ۱۵ ه‍.ق. توسط مسلمانان فتح شد. ناصر خسرو درباره حلب می‌گوید:
«حلب را شهری نیکو دیدم. باره‌ای عظیم دارد و قلعه‌ای عظیم، همه برسنگ نهاده. به قیاس چندِ بلخ باشد. همه آبادان و بناها بر سر هم نهاده و آن شهر باجگاه است میان بلاد شام و روم و دیار بکر و مصر و عراق و از این همه بلاد، تجّار و بازرگانان آنجا روند.» (سفرنامه ناصر خسرو، ص ۱۴). متولد گردید. تاریخ ولادتش درست مشخص نیست. با مسلم گرفتن تاریخ مرگ او، احتمالا تولد او در حدود سال ۳۴۷ در اواسط قرن چهارم هجری صورت گرفته باشد. آنچه که یاد و خاطره ابوالصلاح را تا عصر حاضر زنده نگاه داشته، آثار ارزشمندی است که از او به یادگار مانده و همواره مورد استفاده افرادی همچون علامه مجلسی، شهید اول، شهید ثانی، علامه حلی و بسیاری دیگر بوده‌است؛ هر چند که بیش‌تر آثار او از میان رفته‌است. در هرحال، آنچه باقی است برای نشان دادن عظمت و دقّت نظر فقهی و کلامی او کافی است.
تحصیلات اولیه خود را در زادگاهش به پایان رساند و سپس برای استفاده از دانش بزرگان تشیع، راهی بغداد شد.
در بغداد، از محضر سید مرتضی، شیخ طوسی و سلار بن عبدالعزیز بهره‌های فراوان برد. سفرهای علمی ابوالصلاح از شام به عراق، بالغ بر سه سفر است.
ابوالصلاح در فراگیری دانشِ دین تا آن جا پیش رفت که شخصیت رتبه اول دیار شام گشت. او از سوی سید مرتضی (فقیه مشهور قرن پنجم هجری) و پس از او، از سوی شیخ طوسی و سلاّر، مقام نیابت داشت و به نمایندگی از آنان، به حل مشکلات و پاسخ به مسایل شرعی و دینی سرزمین شام می‌پرداخت.
این سه شخصیت، مردم شام را به ابوالصلاح ارجاع می‌دادند و خود در مسایل آن دیار دخالت نمی‌کردند. پاسخ آنان به استفتاءکنندگان شامی این بود: ابوالصلاح در بین شماست. او را دریابید.
لقب‌های «خلیفة السید» و «خلیفة الشیخ» بیانگر نیابت ابوالصلاح از سوی سید مرتضی و شیخ طوسی است.خلیفه به معنای جانشین و نماینده است. اعیان الشیعة، ج ۳، ص ۶۳۴؛ دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج ۵، ص ۶۰۸.
از تفحص در احوال ابوالصلاح برمی‌آید که حداقل سه بار او از شام به عراق سفر کرده و در هر سفر مدتی از مجالس درس استادان بغداد بهره برده است.مقدمه تقریب المعارف، ص ۱۱۲.
برخی از استادان و شیوخ روایت ابوالصلاح، که وی از آنان روایت و حدیث شنیده است، عبارتند از:
سید مرتضی شاگردان فراوانی تقدیم جامعه اسلامی کرده‌است که بسیاری از آنان ستارگان درخشان جهان تشیع به‌شمار می‌روند. سید مرتضی به ابوالصلاح حلبی عنایتی خاص داشت و وی را نماینده خود در سرزمین حلب قرار داد. هرگاه مردم حلب از سید مرتضی سؤال و استفتاء می‌کردند، در پاسخ می‌گفت: عندکم التّقی؛ ابوالصلاح در بین شماست. از قراین بر می‌آید که ابوالصلاح هنگام حضور در درس سید مرتضی، خود عالمی فاضل بود که برای تکمیل اندوخته‌هایش و عرضه آموخته‌هایش بر سید، به عراق سفرکرد. (ریحانة الادب، ج ۷، ص ۱۶۱؛ الفهرست، ص ۴۴).
این‌که شیخ طوسی از شاگردان خود به عنوان یکی از بزرگان رجال یاد می‌کند، عظمت و بزرگی مقام علمی ابوالصلاح را می‌رساند.
محدث نوری عقیده دارد که ابوالصلاح جانشینی و نیابت شیخ طوسی را نیز در سرزمین شام به عهده داشته‌است. (مستدرک الوسایل، ج ۳، ص ۴۸۰).
از همین رو «خلیفة الشیخ» نیز همانند خلیفة السید از القاب حلبی است.
پس از مدتی، به نیابت از استاد دیگرش، شیخ طوسی، راهی شام شد و در طرابلس اقامت کرد و به قضاوت پرداخت. در فقه شیعه، هرگاه از «قاضی» یاد می‌شود، مقصود ابن برّاج است. (اعیان الشیعة، ج ۳، ص ۶۳۵؛ دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج ۳، ص ۹۵).
بیشتر سندهای روایاتِ تألیفات ابوالصلاح، به عزالدین بازمی‌گردد. روایات عزّالدین از ابوالصلاح، در سندهای گوناگون محدثان و فقیهان امامیه همچون علاّمه حلّی و شهید اول به چشم می‌خورد. (روضات الجنات، ج ۴، ص ۲۰۵).
ابوالصلاح حلبی برخی از نتایج فعالیت‌های علمی و تحقیقات فراوان خود را بر روی کاغذ آورده و مجموعه‌های فقهی و کلامی ارزشمندی تألیف کرده‌است. وی در زمینه علم طب نیز کتابی تألیف کرده‌است.
آثار علمی ابوالصلاح دو دسته‌اند:
الف) نوشته‌هایی که موجود نیست و فقط فهرست‌نویسان و شرح‌حال‌نگاران به نام آن‌ها اشاره کرده‌اند، عبارتند از:
ب) تألیفاتی که نسخه‌های خطی آن‌ها موجود است و برخی نیز به چاپ رسیده‌اند، عبارتند از:
در آثار فقهی امامیه که در قرن پنجم تألیف شده‌اند، شباهت‌هایی با «الکافی» دیده می‌شود که نشانگر رواج و تداول این کتاب در عراق و شام است. (دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج ۵، ص ۶۱۰؛ قاموس الرجال، ج ۲، ص ۴۱۵).
کتاب الکافی، اخیراً به کوشش رضا استادی منتشر شده‌است.
تنها نسخه خطی موجود از این کتاب، در کتابخانه آیت‌الله مرعشی در قم وجود دارد که ناقص است و بخش‌هایی از آن مفقود شده‌است. تاریخ کتابت این نسخه ۱۹۱ صفحه‌ای، قرن یازدهم هجری است.
نسخه‌ای از این کتاب در قرن هشتم هجری، توسط «حسن بن الحسن دیلمی» در ضمن اعلام الدین نوشته و نگهداری شده‌است.
ابوالصلاح در این نوشته مختصر، توحید و عدل را بررسی کرده و مسایلی را بیان کرده‌است که به عقیده وی، باور داشتن آن‌ها سبب نجات و عدم اعتقاد آن‌ها موجب کفر می‌گردد. (دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج ۵، ص ۶۱۱؛ اعیان الشیعة، ج ۳، ص ۶۳۵).
ابوالصلاح در مسایل فقهی و اعتقادی، آراء و نظریاتی دارد که تفصیل آن را باید در تألیفات موجود او پی‌گیری کرد.
تحصیل ابوالصلاح در بغداد، به ویژه نزد سید مرتضی سبب شد که فقه ابوالصلاح، در کلیات تفاوت چندانی با فقه بغداد و نظرات سید مرتضی نداشته باشد، اما در جزئیات، اختلاف نظر ابوالصلاح با استادش سید مرتضی تا آن جا بود که ابوالفتح کراجکیاز شاگردان آن دو بزرگوار. کتابی با عنوان «غایة الانصاف فی مسایل الخلاف» نوشت و در آن، به نقض آرای ابوالصلاح و دفاع از نظریات سید مرتضی پرداخت.
ابوالصلاح عقیده دارد که در زمان غیبت حجت ابن حسن (مهدی) ، «فقیه امین» جانشین اوست و به عنوان «نایب امام» یا «نایب ولی امر»، اداره امور جامعه اسلامی را بر عهده می‌گیرد و دامنه اختیارات نایب امام فقط امور قضایی نیست، بلکه شامل امور حکومتی نیز می‌گردد.
به عقیده او، بر فقیه لازم است برای احقاق حقوق مردم و اجرای احکام الهی، مناصب گوناگون قضایی و حکومتی را حتی از سوی سلطان و حاکم جائر بپذیرد.
از دیدگاه او، فقیه امین در دوران غیبت امام معصوم، وظایف و اختیارات امام معصوم را در مورد حقوق مالی، بر عهده دارد.الکافی، ص ۴۲۱ و ۴۲۳.
ابوالصلاح در نظریه ولایت فقیه بر بسیاری از فقیهان پیشی گرفته‌است. وی همچنین حکم به لزوم بر پایی نماز جمعه در زمان غیبت کرده‌است.دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج ۵، ص ۶۰۹.
وی در سال ۴۴۷ در شهر حلب درگذشت و در همان‌جا مدفون گردید.اعیان الشیعة، ج ۳، ص ۶۳۴؛ معجم رجال الحدیث، ج۳، ص ۳۷۷؛ دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج ۵، ص ۶۰۸.
آستین شهری در ایالت ایندیانا، ایالات متحده آمریکا است. در سرشماری سال ۲۰۰۰، جمعیت این شهر ۴،۷۲۴ نفر اعلام شد. آستین جدیدترین شهر ایندیاناست که در تاریخ ۱ ژانویهٔ ۲۰۰۸ تأسیس شد.
آستین در موقعیت قرار گرفته‌است.
اوس یکی از دو قبیلهٔ عرب اصلی در مدینه بود. قبیلهٔ دیگر خزرج بود و این دو، پیش از اسلام "بنو قیْلة" نام داشتند و پس از هجرت محمد ص به مدینه، آن‌هایی که از این قبیله اسلام آوردند "انصار" نام گرفتند. انصار بیشتر از خزرج بودند و کمتر از اوس.
واژهٔ "الأوس" به معنی "نعمت"*the gift است که کوتاه‌شدهٔ "أوس مناة" (به معنی "نعمتی که از جانب منات است") می‌باشد که این نام پس از اسلام به "أوس الله" تغییر یافت.
طبق گزارش ابن سعد نسب اوس چنین است: الأوس بن ثعلبة بن عمرو (مُزیْقیاء) بن عامر (ماءالسماء) بن حارثة بن إمرئ (القیس) بن ثعلبة بن مازِن بن الأزد بن الغوث بن نبت بن مالک بن زید بن کهلان بن سبأ بن یشجُب بن یعرُب بن قحطان.
تبارٔ ایشان چنین است:
در شهر یثرب، در ابتدا قبایل یهودی بنی‌قینقاع، بنی‌قریظه و بنی‌نضیر ساکن بودند. یثرب در آن هنگام شهری آباد و دارای برج‌وباروهایی ساخته‌شده توسط یهودیان در گرداگرد و اطراف شهر بود.
طبق روایات کمی پس از مهاجرت عمرو مزیقیاء از یمن، بین اولاد وی اختلاف و نزاع افتاد و اوس و خزرج به صورت دو قبیلهٔ از غسان جدا و در یثرب ساکن شدند که بعدتر، تا مدتی تابع یهودیان آنجا بودند تا اینکه به رهبری مالک بن العجلان از طایفهٔ خزرجی "سالِم" (قواقلة) مستقل شدند و سهمی از نخلستان‌ها و برج‌وباروهای شهر را به دست آوردند. رقیب و هم‌دورهٔ اوسی وی، اُحیحة بن الجُلاح بود. احتمالاً در این هنگام اوس و خزرج دیگر یک قبیلهٔ واحد نبودند.
پیش از هجرت محمد، حُضیْر بن سِماک از طایفهٔ عبدالأشهل، رئیس طایفهٔ عمرو بن عوف از قبیلهٔ اوس بود که در برابر او، الحارث از خزرج قرار داشت و رئیس عبدالأشهل، مُعاذ بن النُعمان بود. رئیس دیگر، ابوقیس بن الأسلت از طایفهٔ وائل بود که بعدتر ریاست را به حضیر داد. در این دوره درگیری‌های گوناگون و کوچکی پیاپی رخ می‌داد. پس از یک شکست بزرگ، طایفه‌های عبدالأشهل و ظفر (از خزرج) از یثرب اخراج شدند. در این هنگام عمرو بن عوف و اوس صلح کردند. اوس با بنی‌قریظه و بنی‌نضیر و طایفهٔ بدوی مزینة متحد می‌شود. عمرو بن نُعمان بیاضی رئیس تیرهٔ بیاضة از خزرج، رییسن خزرجیان بود که از جانب اکثر خزرجیان و برخی بدویان جهینه و اشجع پشتیبانی می‌شد، اما عبدالله بن اُبیْ و یک رئیس خزرجی دیگر با وی متحد نشدند. طایفهٔ حارثة هم بی‌طرف بود. در ابتدای جنگ اوس عقب نشست، لیک در آخر دشمنش را شکست داد عمرو بن نُعمان بیاضی، رئیس تیرهٔ بیاضة از خزرج، بنی‌قریظة و بنی‌نضیر را به اتحاد با دو طایفهٔ تبعیدشدهٔ خزرجی تحریک و تهدید کرد. طایفه‌های اوس — به جز حارثة که توسط عبدالأشهل از سرزمینشان تبعید شده بودند — به همراه قبیله‌های یهودی بنی‌قینقاع با هم متحد شدند. آنگاه جنگ سخت و طولانی‌مدت بعاث رخ داد که در آن اوس و متحدانش پیروز شدند، اما حضیر کشته شد. پس از آن صلحی برقرار نشد اما جنگ بزرگ دیگری نیز رخ نداد.
طبق دانشنامهٔ جهان اسلام، این نزاع که طرفین را به ستوه درآورده بود، زمینهٔ روانی لازم جهت نفوذ و انتشار اسلام را در یثرب ایجاد کرد. محمد ابتدا با خزرج و بعد با اوس مذاکره کرد. تقریباً همهٔ خزرجیان با محمد پیمان بستند اما بسیاری از اوسیان ازجمله طایفه‌های خطمة، وائل، واقف و امیة بن زید و تعدادی از عمرو بن عوف، پیشنهاد محمد را نپذیرفتند. مسلمان‌شدن سعد بن معاذ بن النعمان رئیس عبدالأشهل از عوامل مهم در گسترش اسلام در مدینه بود و از هنگام غزوهٔ بدر تا زمان مرگش، وی رهبری انصار را برعهده داشت. بدین‌ترتیب، دشمنی اوس و خزرج به‌تدریج از بین رفت.
اوبری درِیک گراهام (؛ زاده ۲۴ اکتبر، ۱۹۸۶) که به صورت حرفه‌ای با نام دریک شناخته می‌شود، رپر و خواننده کانادایی است. دریک یکی از چهره‌های تأثیرگذار در موسیقی عامه‌پسند معاصر است و به دلیل سبک منحصر به فرد خود در ژانرهای موسیقی آراندبی و هیپ هاپ شناخته شده‌است. او در سال ۲۰۰۶، پیش از منتشر کردن اولین میکس‌تیپ خود،Errett, Joshua (January 14, 2009). "Mixtape massacre", "Now" 28 (20). Retrieved October 7, 2009. و سپس دنبال کردن حرفه موسیقی با یانگ مانی انترتینمنت، با ایفای نقش در سریال "" (۲۰۰۸–۲۰۰۱) شناخته شده بود.
سه آلبوم اول دریک، "بعدا ازم تشکر کن" (۲۰۱۰)، "مراقبت" (۲۰۱۱) و "هیچ‌چیز همان نبود" (۲۰۱۳)، همگی موفقیت‌های مهمی بودند که او را برای تبدیل شدن به یکی از چهره‌های هیپ هاپ سوق دادند. چهارمین آلبوم او، "نماها" (۲۰۱۶)، شامل سبک دنس‌هال بود و به مدت ۱۳ هفته نامتوالی در صدر جدول موسیقی "بیلبورد" ۲۰۰ ایستاد. این اولین آلبوم از یک هنرمند مرد در بیش از یک دهه است که به این موفقیت دست یافت. تک‌آهنگ‌های پرطرفدار جهانی «هات‌لاین بلینگ» و «وان دنس» از این آلبوم، به محبوبیت افروبیتس، یک اصطلاح موسیقی برای توصیف موسیقی عامه پسند غرب آفریقا، در سراسر جهان نسبت داده شد. در سال ۲۰۱۸، دریک، آلبوم "عقرب" را منتشر کرد که شامل تک‌آهنگ‌های شماره یک بیلبورد هات ۱۰۰، «تدبیر خدا»، «نایس فور وات» و «در احساسات من» بود. ۹ آهنگ از ششمین آلبوم موردانتظار دریک، «سرتیفاید لاور بوی» (۲۰۲۱)، در هات ۱۰۰ در تاپ تن هیتس قرار گرفتند. در سال ۲۰۲۲، دریک آلبوم الهام‌گرفته از موسیقی هاوس را به نام «هانستلی، نِورمایند» و آلبوم مشترکی را با ۲۱ سویج به نام «هر لاس» منتشر کرد. در سال ۲۰۲۳، هشتمین آلبوم او «فور آل د داگز» (۲۰۲۳) با موفقیت دو تک‌آهنگ شماره یک، دریک را در جایگاه «بیشترین تک‌آهنگ‌های شماره یک توسط یک هنرمند انفرادی مرد» با پشت سر گذاشتن مایکل جکسون قرار داد.
دریک در سال ۲۰۱۲ شرکت نشر موسیقی اووو ساند را با همکار قدیمی‌اش، ۴۰، تأسیس کرد. او به عنوان یک کارآفرین فعالیت‌های زیادی را داشته‌است. همکاری با تیم بسکتبال تورنتو رپترز، و به دست آوردن بخشی از مالکیت باشگاه فوتبال آ.ث. میلان، از جمله فعالیت‌های او در حوزه کسب و کار است.
در میان پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی، دریک بیشترین تک‌آهنگ دیجیتال فروخته شده در ایالات متحده را به ثبت رسانده‌است. او برنده پنج جایزه گرمی، شش جایزه موسیقی آمریکا، رکورد ۳۴ جایزه در جوایز موسیقی بیلبورد، دو جایزه بریت و سه جایزه جونو شده‌است. دریک، ۱۳ نامبر وان در بیلبورد هات ۱۰۰ دارد (۱۴ تا با احتساب «سیکو مود»)، و در هات ۱۰۰ رکوردهای بیشتری از جمله بیشترین تاپ تن سینگل (۷۶)، بیشترین آهنگ در جدول (۳۲۱)، بیشترین دبیو در هات ۱۰۰ در یک هفته (۲۲)، و بیشترین زمان حضور مداوم در هات ۱۰۰ (۴۳۱ هفته) را به ثبت رسانده‌است. او همچنین بیشترین تک‌آهنگ نامبر وان را در چارت‌های ایرپلی آراندبی/هیپ-هاپ، ترانه‌های داغ آراندبی/هیپ-هاپ، ترانه‌های داغ رپ و جدول ریتمیک دارد.
لیبرتی آیلند نام یک جزیره خالی از سکنه در نیویورک، در ایالات متحده آمریکا است که در دهانه رود هادسن (هودسون) قرار دارد و تا محله منهتن شهر نیویورک ۲۶۰۰ متر و تا شهر جرزی سیتی ایالت نیوجرزی ۶۰۰ متر فاصله دارد و بیشتر به عنوان محل قرار گیری مجسمه آزادی شناخته می‌شود و دارای مساحت است.
خزرج یکی از دو قبیلهٔ عرب اصلی مدینه بود. قبیلهٔ دیگر اوس بود. انصار از این قبایل بودند. خزرجیان از نوادگان اوسیان بودند.
اوس و خزرج پس از خروج از یمن در یثرب ساکن شدند و تا زمانی مطیع یهودیان مدینه بودند.
انصار، بیشتر از خزرج بودند و کمتر از اوس.
ویَند نام روستایی در نزدیکی شهر اردبیل مرکز استان اردبیل در شمال غربی ایران است. این روستا در حدود بیست و یک کیلومتری جاده اردیبل به سمت تبریز قرار دارد که پس از یک کیلومتر از جاده فرعی روستا واقع شده‌است. این روستا دارای طبیعتی بسیار زیبا و آب و هوایی بسیار مطبوع است.
تقریباً تمام مردم این روستا به کار کشاورزی و باغبانی مشغول بوده و تعدادی اندک هم در کنار کشاورزی به دامپروری و گاهی زنبورداری مشغول هستند. محصول اصلی این روستا سیب زمینی، جو و گندم می‌باشد. همچنین سیب و گوجه درختی به مقدار فراوان در باغ‌های این روستا یافت می‌شود. آب مورد نیاز برای آبیاری زمین‌های کشاورزی از طریق سدی خاکی که سال هاست به صورت نیمه کاره استفاده می‌شود، تأمین می‌گردد. بارها وعده تکمیل این سد توسط مسئولان کشوری (به ویژه در نزدیکی انتخابات) به اهالی این روستا داده شده اما در عمل هیچ اقدامی برای تکمیل این سد انجام نشده‌است! تکمیل این سد کمک شایانی به رونق کشاورزی در این روستا و حتی روستاهای همجوار خواهد کرد. به دلیل کمبود آب همواره آبیاری زمین‌های کشاورزی توسط اهالی به صورت نوبتی انجام می‌شود و حتی در ساعات نیمه شب کار آبیاری زمین‌ها به همین منوال صورت می‌پذیرد.
این روستا تا پیش از اسفند ماه سال ۱۳۷۵ خورشیدی که زمین‌لرزه باعث تخریب کامل آن و کشته شدن یازده نفر از اهالی آن شد، در حدود سه کیلومتری جادّهٔ اصلی قرار داشت که پس از آن به محل فعلی منتقل شد. اکثر مردم روستا پس از چند سال از انتقال محل روستا ابراز نارضایتی می‌کنند. قبل از زلزله تقریباً تمامی خانه‌های روستا کاهگلی بود که همین امر باعث تخریب کامل آن گردید خانه‌های جدید ساخته شده بعد از زلزله (در محل فعلی) به صورت آجری هستند.
هم اکنون بسیاری از مردم روستا برای داشتن شغلی بهتر به شهرهای اردبیل و تهران مهاجرت نموده‌اند و بیشتر بازماندگان مردم با سابقه و قدیمی روستا می‌باشند که سن بالایی دارند. بعد از زلزله برخی از مهاجران نیز برای خود خانه‌های ویلایی در محل جدید روستا ساخته‌اند و در فصل‌های بهار و تابستان به صورت تفریحی یا بعضاً برای کار کشاورزی به روستا سفر می‌کنند.
وجود غارهای ساخته شده به دست انسان در دل کوه‌ها نشان از قدمت بسیار زیاد این روستا دارد. در این روستا دخمه‌های سنگی متعددی قرار دارد که به احتمال زیاد خانه اهالی محل در پیش از تاریخ بوده‌است. هنوز بررسی علمی معتبری در این منطقه انجام نشده‌است. در غرب روستا تعداد ۴۰ دخمه بر روی کوهی قرار دارد که در دهی اخیر مورد استفاده انبار روستاییان بوده ولی سازمان میراث فرهنگی به تازگی آن‌ها را تخلیه کرده و مورد حفاظت قرار داده‌است. یک دخمه بزرگ نیز درون روستا و چهار عدد دیگر در شرق روستا قرار دارند. درون دخمه‌ها رد کلنگ حفاران مشاهده می‌شود و در یکی از دخمه‌های شرقی نقش انسانی بر روی دیوار کنده شده‌است.
در زیر تپه و صخره‌های اطراف روستای ویند دهکده‌ای با مجموعه‌ای از خانه‌های سنگی منفرد به صورت یک پدیده معماری و باستانی استثنائی وجود دارد. مکان استقرار این خانه‌های سنگی به «قوردی قیه»، «تپه چله خانه»، «قره قیه» و «مسجد ئیری» مشهور است. وجود سفالهای بدست آمده از این خانه‌های سنگی مربوط به ادوار مختلف تاریخی است. برای مثال این سفالها و قویس‌های جناغی آن به آثار دوره اشکانی، ساسانی، سلجوق، تیموری و صفوی شباهت دارد و حکایت از استمرار آن در طول تاریخ دارد. تپه چله خانه که اغلب خانه‌های سنگی در زیر آن قرار دارد بدلایل مختلف طبیعی مانند فروریزی سقف، پر شدن فضاهای داخلی و… زیاد قابل بازدید نمی‌باشد. اما پلان این خانه‌های سنگی غالباً مربع، مستطیل، بیضی، و اشکال غیر هندسی است که همه نوع اقامتگاه از اتاقهای منفرد و مجتمع در ابعاد مختلف با راهروهای مرتبط به یکدیگر و سقف هلالی شکل و قوسهای جناغی، مسطح با تاقچه‌ها، جای چراغ، جای رختخواب و… وجود دارد که گستردگی و تنوع آن می‌تواند از جاذبه‌های تاریخی و فرهنگی گردشگری این منطقه محسوب گرددشناخت وضعیت موجود و منابع گردشگری سرعین
در دوکیلومتری شمال باختر روستای ویند کلخوران، تپه بلند رسوبی وجود دارد که ضلع جنوبی آن از فرسایش بستر رودخانه بالیخلو، به صورت دیوار مرتفعی درآمده‌است. در ارتفاع تقریبی ۵۰ متر از بستر رودخانه و بر سینه آن، دخمه سنگی با در ورودی و اتاقک چشمگیر کنده شده‌است. دروازه یا در دخمه به پهنای یک متر و ارتفاع ۲۳/۱ متر و قطر تقریبی ۷۰ سانتی‌متر ساخته شده‌است. داخل دخمه، فضایی است که به شکل هرم مثلث القاعده ناقص می‌باشد. درازای اضلاع قاعده هرم یا کف دخمه به ترتیب ۷۰ سانتی‌متر، سه متر و ۸/۳ متر است. بر ضلع باختری دخمه تصویری بر سنگ نقر شده که حالت کلی یک مثلث را دارد و در داخل آن مثلثی کوچک‌تر کنده شده‌است. در داخل این مثلث «دکوراتیو» نقش آدمی با سری نزدیک به شکل مثلث و دست و پا و بدنی که محیط در مثلث می‌باشد، قالب‌گیری و نقر شده‌است. در حاشیه آن نیز حروفی کنده شده که قسمت عمده آن از بین رفته‌است.دخمه سنگی ویند - اردبیل
آثار صخره‌ای ویند در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ خورشیدی با شمارهٔ ثبت ۳۶۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
علی صارمی (زاده ۱۳۲۷ در بروجرد – درگذشته ۷ دی ۱۳۸۹ در تهران) زندانی سیاسی بود که به جرم همکاری با سازمان مجاهدین و محاربه به اعدام محکوم شده و در تاریخ ۷ دی ۱۳۸۹ در زندان اوین به دار آویخته شد.
او یکی از قدیمی‌ترین زندانی‌های سیاسی ایران بوده‌است. او در مجموع حدود ۲۳ سال در زندان‌های ایران پیش و پس از انقلاب ۱۳۵۷ زندانی بود. پس از انقلاب برای اولین بار به جرم همکاری با مجاهدین در سال ۱۳۶۱ به سه سال حبس محکوم شد. پس از آن دوباره در سال ۱۳۶۸ به جرم هواداری از مجاهدین به اعدام محکوم شد. این حکم به ۱۰ سال حبس کاهش یافت. به ادعای خبرگزاری‌های دولتی ایران او در سال ۱۳۸۱ به اردوگاه اشرف رفته و آموزش‌های لازم را فرا دیده‌است. این در حالی است که او برای دیدار فرزندش به این اردوگاه در عراق رفته بود. پس از چند دستگیری و آزادی بعد از این اتفاق، او در شهریور ۱۳۸۶، در سالگرد اعدام زندانیان ۱۳۶۷ در محل کارش، دستگیر می‌شود. دادستان تهران دستگیری او را برای آخرین بار را تاریخ ۲۷ شهریور ۱۳۸۸ اعلام کرده‌است. این تاریخ توسط سازمان‌های حقوق بشری رد شده‌است. در طول مدتی که برای آخرین بار زندانی بود ۷ ماه را در بند ۲۰۹ اوین و بقیه را در بند ۳۵۰ گذراند. در این مدت مورد شکنجه‌های زیادی قرار گرفت.
دادستانی تهران صارمی را متهم به تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی کرده بود. بر اساس همین اتهام دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی در تابستان ۱۳۸۸ او را به اعدام محکوم کرد. این حکم در دادگاه استیناف نیز تأیید شد.
سازمان‌های حقوق بشری زیادی برای جلوگیری از اعدام او تلاش کردند. از آن‌ها می‌توان به سازمان عفو بین‌الملل اشاره کرد که برای جلوگیری از اعدام او نامه‌نگاری‌های زیادی با مسئولان حکومت جمهوری اسلامی ایران انجام داد.
اعدام وی در سحرگاه ۲۷ دی ماه ۱۳۸۹ در زندان اوین صورت گرفت. این اعدام بدون اطلاع خانواده و وکیل وی صورت گرفت. پس از اعدام وی خانواده و بستگان وی که در برابر زندان اوین تجمع کرده بودند برای مدت کوتاهی دستگیر شدند. جنازهٔ وی نیز پس از اعدام توسط نیروهای امنیتی و شبانه در روستای امیرآباد بروجرد دفن شد.
سازمان مجاهدین پس اعدام وی، او را یکی از اعضای خود نامید، در حالی که او فقط برای دیدار فرزندش به قرارگاه اشرف رفته بود. برادر وی عضویت او را در سازمان مجاهدین تکذیب کرده و فقط هواداری وی را از این گروه تأیید کرده‌است.
هیپو یا هیپون فیلسوف پیشاسقراطی بود. زادگاه وی به درستی مشخص نیست، به‌طوری که در منابع مختلف زادگاه او ریدجو کالابریاHippolytus, i.16، متاپونتومCensorinus; Claudius Mamertinus، ساموسIamblichus و کروتونMedical Writings, London Papyrus 137, col. xi. 22-42 معرفی شده‌است. با این وصف عجیب نیست که برخی احتمال داده‌اند شاید بیش از یک فیلسوف با این نام وجود داشته‌است.
ارسطو در کتاب متافیزیکش از هیپو نام می‌برد؛ امّا اندیشهٔ او را چندان مهم نمی‌داند و او را در ردیف فیلسوفان بزرگ قرار نمی‌دهد.Aristotle, Metaphys. i.3.984a3 در برخی منابع قدیمی او به الحاد متّهم شدهClement of Alexandria, Exhortation to the Greeks, iv. 55 (DK 38 B 2)PCG F 167 Kassel-Austin = DK 38 A 2، امّا دلیل این اتّهام امروزه مشخّص نیست.
هیپو آب و آتش را عناصر اوّلیه می‌دانسته، با این توضیح که خود آتش را نیز نشأت گرفته از آب می‌پنداشته‌است. او بر این عقیده بوده که مقداری خاص و معیّن از رطوبت در همهٔ اشیاء هست؛ به‌طوری که مثلآ بیماری نتیجهٔ برهم خوردن میزان رطوبت است.Simplicius, in Physics, 23.21-24Douglas M. MacDowell, (1995), Aristophanes and Athens: An Introduction to the Plays, page 120. Oxford University Press.
قایم‌موشک یا قایم‌باشک، نوعی بازی بچگانه است. همچنین، «قایم‌موشک» ممکن است به موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
طَی یا طایی بزرگترین قبیله عرب است. عرب قحطانی و یمنی‌تبار است. اهل این قبیله را طایی می‌خوانند. آوازه طی تا به آن جا است که در پارسی از باب اطلاق جزء به کل، عرب را طایی یا تازی می‌گویند. طاییان بیش‌تر این آوازه را وام‌دار یکی از بزرگان اشان به نام حاتم اند. نیز طاییان نسب به سبأ بن یشجب می‌رسانند و خود را میراث‌دار تمدن سبا می‌دانند.
قبیله آل عیسی ، قبیله بني لام عبدالخان و قبیله بنی طرف از دودمان این تیره در خوزستان، نسب خود را به این قبیله می‌رسانند.
نسب‌دانان عرب، نیاکان قبیله را تا آدم ابوالبشر چنین آورده‌اند: طیء ابن ادد بن زید بن یشجب (عمرو) بن عریب (مالک) بن زید بن کهلان بن سبأ بن یشجب بن یعرب ابن قحطان بن عابر (هود پیامبر) بن شالخ بن نحشد بن سام بن نوح پیامبر بن لمک بن متوشلخ بن اخنوخ بن لیارد بن مهلائیل بن قینان بن أنوش بن شیث بن آدم
قبیله‌ی طی، مانند بسیاری دیگر از قبیله‌های جنوبی، پیش از ظهور اسلام، به شمال کوچ کرده بودند و در شمال یثرب و در نزدیکی دومت الجندل، تیما و سکاکه جاگیر شده بودند.
در آستانه‌ی ظهور اسلام، حاتم پسر عبدالله بزرگ قبیله بود. حاتم گذشته از شاعری به جوانمردی آوازه داشت و نیز در بخشندگی در میان عرب مثال بود. آوازه‌ی حاتم نام قبیله‌اش را نیز بزرگ کرد. در میان طاییان اگرچه برخی کیش ترسایی یا یهودی داشتند، اما بیش‌تر ایشان بت‌پرست بودند. گفته‌اند که حاتم مسیحی بود. بت نامدار طی، فُلس بود.
پس از فتح مکه به دست مسلمانان، بسیاری از قبیله‌های عرب به اسلام گرویدند. اما طاییان همچنان بر کیش پیشینیان بودند. در این هنگام بزرگ قبیله، عدی پسر حاتم بود که مانند پدر خود مسیحی بود. او بعد تر در شمار نزدیک‌ترین یاران علی پسر ابی‌طالب درآمد.
هنر رمانِسک یا رومی‌وار، نوعی شیوهٔ معماری مربوط به سدهٔ یازدهم و دوازدهم است که مرکز آن ایتالیا بود. این نوع معماری از معماری روم و بیزانس تأثیرات اصلی را در طرح و بنای معماری دریافت کرد و در تزئینات داخلی نیز تأثیرات فراوانی از نگاره‌های ایرانی و بین‌النهرین گرفت. بیشترین تأثیر را هم بر روی معماری گوتیک گذاشت. در این نوع معماری یک جفت برج (سازه) عظیم چهارگوش وجود دارد، ستون‌ها کلفت‌ترند، فضای محراب کلیسا به منظور حضور افراد بیشتر گسترده‌تر است و برای جلوگیری از آتش‌سوزی از چوب در فضای کلیسا استفاده نمی‌شود. در این دوره نقش‌برجسته ‌ها که حدود ۶۰۰ سال متروک مانده بودند، دوباره احیاء شدند و در ساختمان کلیسا به کار رفتند، به گونه‌ای که می‌توان گفت پیکرتراشی به بخش ِ جدایی‌ناپذیرِ سردر کلیساها تبدیل شد. نقش برجستهٔ داوری اخروی مربوط به کلیسای اوتن (۱۱۳۰–۱۱۳۵) یکی از معروف‌ترین نقش‌برجسته‌های این دوره است.مرزبان، صص۱۳۱–۱۴۱
هنر مسیحی به هنر دوران اروپایی پس از مسیحیت تا پیش از رنسانس اطلاق می‌شود. مسیحیت در ابتدا در روم باستان ممنوع بود؛ بنابراین مسیحیان در کاتاکومب‌ها نقاشی‌های خود را می‌کشیدند.
پس از رسمی شدن مسیحیت توسط کنستانتین در اویل قرن ۴ میلادی، شهر بیزانس به کنستانتینیه یا قسطنطنیه تغییر نام دارد. از این تاریخ هنر مسیحی رسمیت یافت. صد سال پس از رسمیت مسیحیت، روم شرقی و غربی از یکدیگر جدا شدند. روم شرقی قدرت یافت، اما روم غربی (با پایتختی راوانا) تحت هجوم اقوام مختلف رو به ضعف نهاد. هنر بیزانس متأثر از هنر یونان و هنر شرق بود. باسیلیکا یا کلیساهای مستطیل شکلی ساخته شد. کلیسای سن پیترو از جمله این کلیساها بود که از آن چیزی باقی نمانده‌است. ابتدا نقاشی دیواری و سپس موزائیک‌کاری رواج یافت. به دلیل مخالفت مسیحیت، تندیس‌های کمی ساخته شد. اما نقش برجسته‌ها با عمق کم و مقیاس‌های کوچک جای آن را گرفتند. حکاکی و کنده کاری روی اشیاء مثل تابوت، میز و جلد کتاب‌ها رواج یافت. دورهٔ اوج هنر بیزانس در زمان امپراتور ژوستی‌نین در سدهٔ ششم است. در این دوران راوانا توسط روم شرقی فتح شد و کلیسای بسیار مهم سن ویتاله در این شهر بنا شد. موزائیک‌های امپراتور ژوستی‌نین و ملازمان و ملکه تئودورا و ملازمان از مهم‌ترین موزائیک‌های رومی در این کلیساست. در این دوران کلیسای سانتا صوفیه نیز در قسطنطنیه بنا شد. از کلیساهای مهم دیگر بیزانسی می‌توان به هوسیوس لوکاس در یونان و کلیسای سن مارک در ونیز اشاره کرد. در قرن ۸ میلادی شمایل‌شکنان به رهبری پادشاه هرگونه نقاشی را ممنوع ساختند و در قرن ۹ میلادی دوباره شمایل‌پرستان پیروز شدند. در سدهٔ یازدهم دومین عصر طلایی هنر مسیحی آغاز شد. آخرین دورهٔ شکوه هنر بیزانسی در قرن چهاردهم و قبل از شکست و فروپاشی بیزانس توسط ترکان عثمانی است.مرزبان، صص۱۰۶–۱۱۰پاکباز، ص ۸۸۱
بیرگان، نام یکی از دهستان‌های شهرستان کوهرنگ در استان چهارمحال و بختیاری است و دارای ۳۶ آبادی و ۱۶۷۰ تن سکنه است. مردم این منطقه از بختیاریهای هفت‌لنگ هستند. بیرگان در شرق زردکوه بختیاری و شمال شهرستان کوهرنگ قرار دارد.از دائرةالمعارف فارسی. برگرفته از لغت نامه دهخدا
ساکنان بیرگان از ایل بختیاری هستند، که بیشتر آن‌ها از طایفه شهنی، مالملی، بهداروند، نصیر، گمار، تردی ، آلجمالی و منجزی هستند که بیشتر به دامداری و کشاورزی مشغول می‌باشند.
پوشش گیاهی منطقه اغلب گَوَن است. از گونه‌های جانوری منطقه می‌توان کبک، تیهو، خرس قهوه‌ای، گرگ، مار و لاک پشت و در ارتفاعات زردکوه بختیاری قوچ، میش و بز کوهی را نام برد.
این منطقه که در کنار شهرستان کوهرنگ واقع شده است سالانه شاهد برف و باران سنگینی می باشد که این ها باعث شده تا مکانی تفریحی گردشگری شود.
بیرگان شامل روستاهای: موردل، یاور آباد، اسپیدار، گل آباد، حاج جلیل، زیرگر و ... است
از جاذبه های گردشگری این منطقه به چشمه های آب زلال آن می توان اشاره کرد مثل چشمه ی آب مروارید.
تونل سوم کوهرنگ در این منطقه واقع شده است و بخشی از آب اصفهان و زاینده رود را تامین می کند.
زدن نامناسب تونل سوم کوهرنگ باعث خشک شدن بسیاری از چشمه های بزرگ این منطقه شده که دغدغه ی اصلی مردم این منطقه می باشد.
جهان را بلرزان نام رقصی دسته جمعی است که در ماه اکتبر هر سال در کشورهای مختلف جهان اجرا می‌شود. شرکت کنندگان در این واقعه باید همانند «زامبی‌ها» لباس بپوشند و به تقلید از مایکل جکسون همانند رقص مردگان او در موزیک ویدیوی معروف «تریلر» برقصند. رقصندگان در این رویداد از نقاط مختلف جهان به صورت هم زمان شروع به رقص می‌کنند.
ایدهٔ این رقص در ابتدا در سال ۲۰۰۶ مطرح شد. در آن سال گروهی متشکل از ۶۲ نفر خود را به شکل «زامبی» در آوردند و توانستند پس از اجرای رقص مردگان مایکل جکسون رکورد «بزرگترین رقص دسته جمعی تریلر در یک مکان» را در کتاب رکوردهای جهانی گینس به نام خود ثبت کنند.
به دنبال این واقعه، جهان را بلرزان در سال ۲۰۰۷ در ۸۰ شهر و در ۱۷ کشور مختلف با شرکت ۱٬۷۲۲ نفر شروع شد.
مایکل کورتیز (۲۴ دسامبر ۱۸۸۶–۱۰ آوریل ۱۹۶۲) کارگردان مجاری-آمریکایی بود.
او از سال ۱۹۱۲ در اروپا مشغول فیلم‌سازی بود و تا قبل از مهاجرت به آمریکا نزدیک به ۵۰ فیلم ساخته بود. در هالیوود نیز بیش از صد فیلم کارگردانی کرد که در فهرست آثارش شاهکار جاودان تاریخ سینما کازابلانکا و فیلم‌های موزیکال معروفی مثل «کریسمس سفید» و «یانکی دودل دنی» را دارد.
برترین فیلم‌نامه‌های سینمای جهان؛ کازابلانکا، ژولیوس. جی اپستاین، فیلیپ جی اپستاین، هاروارد کاچ. مترجم: سون‌یاز سلطانی، چاپ اول، ۱۳۹۴؛ نشر سفیدسار. صفحهٔ ۱۶۷
بابااَحمدی یا بامِدی یکی از طوایف ایل بختیاری است که جزو شاخه هفت‌لنگ و از باب دورکی می‌باشد.
کوپر اولین پژوهشگری بود که به میان ایل بزرگ بختیاری رفت و همراه با طایفه بامدی از قشلاق این طایفه، خوزستان به ییلاق آنها در زردکوه بختیاری، کوچ کرد. همچنین وی فیلمی مستند و کتابی با عنوان علف : نبرد یک ملت برای زندگی درباره کوچ این طایفه ساخت.
طایفه بابااحمدی شامل دو تیره بزرگ (سراج‌ الدین و کی اشکی) می‌باشد که هر یک از این دو تیره به چند اولاد دیگر تقسیم می‌شود. اعضای هر تیره و اولاد از یک نیای مشترک به شمار می‌روند. تیره‌های طایفه بابااحمدی به شرح زیر می‌باشد.
‌●کشکی یا کی اشکی یا کی اشکبوس:
۱ سمالوَند
۲ باباوند
۳ عربوَند
۴ کریموند
۵ کاظموند
۶میرزاحسینوند
۷ شنبهوند
۸ القاصوند
۹ پنجوند
۱۰ میلانوند
●تیره سراجدین:
۱ عدوی
۲ برام
۳ کوهی
۴ احمدفخرالدین
۵ درویش میرحاج
۶ درویش آدمی
ترنج، اولین آلبوم رسمی محسن نامجو است. آلبوم ترنج مدت‌ها در دفتر شعر و موسیقی وزارت ارشاد در انتظار مجوز مانده بود و در نهایت مجوز انتشار آن توسط مرکز موسیقیِ راپورت صادر شد.
ضبط این آلبوم با گروه ماد و در استودیو رهگذر انجام شده است.
قطعهٔ تصویری رو سربنه به بالین نیز در نسخهٔ رسمی آلبوم قرار دارد که تنها توسط رایانه قابل مشاهده است.
خط روزگَرداننام این خط از: اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خورشیدی. یا خط بین‌المللی زمان (IDL) خطی است فرضی بر سطح کره زمین که از میانهٔ اقیانوس آرام می‌گذرد و کشتی‌ها و هواپیماها با گذر از این خط تاریخ روزی که در آن به‌سر می‌برند را عوض می‌کنند.
خط روزگردان به طور حدودی هم‌راستا با مدار نصف‌النهار ۱۸۰ درجه (نقطه مقابل نصف‌النهار مبدا) است اما در نقاطی خیلی از این مدار منحرف می‌شود تا از تقسیم زمانی برخی واحدهای سیاسی و گروه‌های جزیره‌ای جلوگیری شود.
از طول جغرافیایی گرینویچ تا خط روزگردان در جهت شرق، به ۱۸۰ درجه شرقی (E) و در جهت غرب به ۱۸۰ درجه غربی (W) تقسیم شده‌است.
هنگام عبور از این خط از غرب به شرق باید یک روز به تقویم اضافه کرد و به عکس هنگام عبور از شرق به غرب این خط باید یک روز از تقویم کم کرد. کشورهای واقع در شرق این خط، کشورهای غربی نسبت به نصف‌النهار گرینویچ (نیمکره غربی) و کشورهای غربی آن، کشورهای شرقی نسبت به نصف النهار گرینویچ (نیمکره شرقی) به‌شمار می‌آیند.
اگر مسافری از غرب کره زمین به شرق (از قاره آمریکا به قاره آسیا) یک بار زمین را دور بزند، یک روز تقویمی از مبدأ حرکت خود، جلو می‌افتد و باید یک روز را از تاریخ کم کند و بر عکس از شرق کره زمین به غرب ( از آسیا به آمریکا) باید یک روز به تاریخ را اضافه کند.
بمب‌گذاری در فرودگاه بین‌المللی دومودِدُوُو انفجار انتحاری یک بمب در سالن پرواز فرودگاه بین‌المللی دوموده‌دوو مسکو بود که باعث کشته‌شدن دست‌کم ۳۵ نفر و زخمی شدن بیش از ۱۶۰ تن دیگر شد. فرودگاه بین‌المللی دوموددوو در شرق شهر مسکو قرار دارد و از فرودگاه‌های پرتردد این کشوراست.
برنارد فرانکل بسی(Bernard Frénicle de Bessy (c. ۱۶۰۵–۱۶۷۵)ریاضی دانی فرانسوی بود که در پاریس دیده به جهان گشود.
او مقالات بسیاری را در راستای ریاضیات منتشر کرد که مهم ترین‌هایش در مورد نظریه اعداد و ترکیبیات بود.
فرودگاه بین‌المللی لارناکا بزرگترین فرودگاه کشور قبرس است.
به گزارش سازمان هواپیمایی کشوری در سال ۱۳۸۸ خورشیدی، ۲۵ پرواز از این فرودگاه به مقصد فرودگاه امام خمینی توسط شرکت‌های ایرانی انجام شده که در این میان ۲۹۵۹ نفر مسافر و ۹۱۰۳ کیلوگرم بار جابه جا شده‌است.
مکتب تبریز و مبانی تجددخواهی عنوان بخش نخست از جلد دوم تأملی دربارهٔ ایران، و یکی از مهم‌ترین آثار جواد طباطبایی است. وی در این کتاب به پدیدار شدن آگاهی نوآیین در میان برخی از کارگزاران دارالسلطنهٔ تبریز در زمان عباس میرزای قاجار، از جمله میرزا ابوالقاسم قائم‌مقام فراهانی، و تأثیرات آن در تحولات آتی ایران اشاره می‌کند.
محمدنجیب عزمی میقاتی (زادهٔ ۲۴ نوامبر ۱۹۵۵ در طرابلس) سیاست‌مدار، بازرگان لبنانی و نخست‌وزیر این کشور است. وی پیش از این دوبار از ۱۳ ژوئن ۲۰۱۱ تا ۱۵ فوریه ۲۰۱۴ و از ۱۹ آوریل ۲۰۰۵ تا ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۵ عهده‌دار این پست بوده‌است.وی در روز ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۱ دوباره به نخست وزیری این کشور برگزیده شد.
وی رهبری "جنبش مجد" را بر عهده دارد که دو کرسی در پارلمان لبنان در اختیار دارد.
وی در سال ۲۰۰۵ در دوران ریاست‌جمهوری امیل لحود به مدت حدود ۳ ماه از ۱۵ آوریل تا ۱۹ ژوئیه نخست‌وزیری لبنان را پس از عمر کرامی و قبل از فؤاد سنیوره بر عهده داشت. وی بار دیگر در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۱ به عنوان کاندیدای ائتلاف ۸ مارس مسئول تشکیل کابینهٔ لبنان شد.
میقاتی شرکت مخابراتی «اینوست‌کام» را به همراه برادرش "طه" در اوج جنگ داخلی ۱۹۸۲ لبنان تأسیس کرد و توانست بازار خوبی در سودان، لیبریا و یمن بیابد و در ژوئن ۲۰۰۶ این مجموعه را به ام‌تی‌ان آفریقای جنوبی به مبلغ ۵٫۵ میلیارد دلار فروخت. نشریهٔ فوربس ثروت وی را در سال ۲۰۰۸ حدود ۲٫۶ میلیارد دلار برآورد کرده و او را در رده چهار صد و چهل و ششم ثروتمندترین انسان‌های دنیا قرار داده‌است.The World's Billionaires #446 Najib Mikati Forbes
میقاتی تحصیلات دانشگاهی خود را در رشتهٔ ام‌بی‌ای در دانشگاه آمریکایی بیروت گذرانده و دوره‌هایی را نیز در آکادمی اروپایی مدیریت در فرانسه و دانشگاه هاروارد در آمریکا گذرانده‌است.
عمر عبدالحمید کرامی (زادهٔ ۷ سپتامبر ۱۹۳۴ در نوری، لبنان – ۱ ژانویه ۲۰۱۵ در بیروت، لبنان) سیاست‌مدار لبنانی بود. وی در دو مقطع نخست‌وزیر لبنان بوده‌است، یکی از ۲۴ دسامبر ۱۹۹۰ تا ۱۳ مه ۱۹۹۲ که در پی اعتراضات به سقوط ارزش پول ملی لبنان استعفا داد و دیگری از ۲۱ اکتبر ۲۰۰۴ تا ۲۸ فوریه ۲۰۰۵ که در پی اعتراضات پس از ترور رفیق حریری استعفا داد. پدر وی عبدالحمید کرامی و برادرش رشید کرامی نیز سابقهٔ نخست‌وزیری لبنان را دارند.
خنده، واکنش صدادار به احساس خوشحالی، قلقلک یا در مواقع ناراحتی است که به آن خنده تلخ می‌گویند. عوامل متعددی نظیر شنیدن یک لطیفه یا مورد قلقلک قرار گرفتن می‌تواند باعث پیدایش خنده شود. خنده در رفتار انسان و بعضی از حیوانات دیده می‌شود. خنده جزئی از رفتار انسانی است که به وسیله مغز برای تنظیم احساسات تولید شده؛ و در دید روان‌شناسی، نشانه‌ای برای برقرار کردن رابطه‌ای مثبت با دیگران است.Camazine, Deneubourg, Franks, Sneyd, Theraulaz, Bonabeau, "Self-Organization in Biological Systems", "Princeton University Press", 2003. – ض (pbk.) p. 18. خنده می‌تواند دارای گیرایش باشد و خنده یک نفر باعث پیدایش خنده در دیگر انسانها شود. این می‌تواند دلیل محبوبیت استفاده از صدای خنده در نمایش‌های کمدی را توضیح دهد.
خنده از انقباض حنجره به وسیله اپیگلوت ایجاد می‌شود. مطالعه خنده و اثرات آن بر بدن را خنده‌شناسی می‌گویند.
محققان می‌گویند: افراد خندان به دلیل ترشح نوعی ماده شیمیایی در حال خنده، کسانی هستند که درد کمتری احساس می‌کنند.
پیش از همه این داروین بود که متوجه شد اگر از بروز نشانه‌های یک هیجان مثلاً حالت بغض و غم جلوگیری کنیم احساس غم و اندوه کمتری خواهیم داشت. روان‌شناس مشهور قرن نوزدهم «ویلیام جیمز» که پدر علم روان‌شناسی نامیده می‌شود به یک نظر افراطی رسید و عنوان کرد که: «اگر یک نفر هیجانی را با صورتش بروز ندهد، اصلاً حسش نخواهد کرد». در حال حاضر به ندرت روان‌شناسی را می‌توان یافت که با ایده ویلیام جیمز موافق باشد، اما شواهد چشم‌گیر جدیدی وجود دارد که به شکل‌های دیگر بخشی از نظرات وی را تأیید می‌کند، مبنی بر اینکه احساسات تنها به مغز مربوط نیستند، بلکه به‌عنوان‌مثال حالت‌های چهره نیز نقش قابل‌توجهی در شکل‌گیری و تقویت هیجان‌ها ایفا می‌کنند.http://en.wikipedia.org/wiki/Facial_feedback_hypothesis
روان‌شناسان دانشگاه کاردیف در ولز دریافتند افرادی که توانایی اخم کردنشان به‌وسیلهٔ تزریق «بوتاکس» تحلیل رفته بود به‌صورت میانگین «شادتر» از افرادی هستند که قدرت اخم کردن شان مختل نشده‌است. پژوهش‌های بعدی نشان داد ناتوانی در بروزِ یک هیجان نه تنها از تأثیر روحی و درونی آن می‌کاهد بلکه توانایی تشخیص آن را نیز پایین می‌آورد. افرادی که با بوتاکس توانایی اخم کردن را از دست داده بودند جمله‌های مربوط به «ناراحتی» و «غم» را کُندتر و سخت‌تر می‌خواندند یا به عبارتی تأثیر احساسی کلمات غمگین را کمتر حس می‌کردند.http://www.psychologytoday.com/blog/the-science-willpower/201208/smile-your-way-out-stress
هیجان‌انگیزترین پژوهش در این رابطه مربوط به پژوهشگران دانشگاه مانهیم آلمان است که حتی شرکت کنندگان در آن انگیزهٔ اصلی پژوهش‌گران را نمی‌دانستند. به شرکت‌کننده‌ها گفته‌شده بود شما در پژوهشی شرکت می‌کنید که قرار است میزانِ دشواریِ انجام کارها بدون استفاده از «دست» را بسنجد. سه گروه شرکت‌کننده می‌بایست «مدادی» را به یکی از دو حالت زیر در طول آزمایش با دهانشان نگه می‌داشتند. به گروه نخست گفته شد مدادها را با لب خود نگه دارند که ناخواسته موجب می‌شد چهره‌شان حالت اخم و ناراحتی به خود بگیرد. گروه دوم باید مداد را با دندان نگه می‌داشت (برای این عمل Risorius یا عضلهٔ خنده به گوشه‌ها جمع می‌شود) که ناخواسته حالت چهرهٔ خندان را ایجاد می‌کند و گروه سوم که گروه کنترل بود باید مداد را با دستی نگه می‌داشت که کار کمتری از آن می‌کشید. هر سه گروهپرسش‌های پرسش‌نامه و همین‌طور میزان دشواری این عمل را نمره می‌دادند. آخرین تکلیف برای این شرکت‌کننده‌ها (که در واقع هدف اصلی پژوهش بود) نمره دادن به «میزانِ خنده‌دار بودنِ» یک کارتون کوتاه بود آن هم وقتی که که مداد را با دهان یا دندان نگه داشته بودند و طبیعتاْ چهره‌شان ناخواسته حالت غم یا شادی به خود گرفته بود. همان‌طور که انتظار می‌رفت گروهی که مداد را با دندان نگه‌داشته بود (گروه خندان) کارتون را بسیار خنده‌دارتر ارزیابی کرده بود، بدون آن‌که شرکت‌کننده‌ها کوچک‌ترین سرنخی از واقعیت ماجرا داشته باشند. چیزی که این یافته‌ها پیشنهاد می‌دهد این است که خندهٔ مصنوعی می‌تواند باعث شادی شود و حالت‌های صورت حتی اگر واقعاً منظور خاصی پشت شان نباشد می‌توانند به‌صورت معناداری خلق و خو و احساسات ما را تحت تأثیر قرار دهند.http://www.scientificamerican.com/article/smile-it-could-make-you-happier/
گل حفاری در مهندسی ژئوتکنیک، به مخلوطی از آب و رس اطلاق می‌گردد، که برای حمل مواد حفر شده در سیستم‌های حفاری، به سطح زمین از آن استفاده می‌شود. گل حفاری غیر از بالا آوردن تراشه‌های زمین کاربردهای دیگری نیز در ته چاه انجام می‌دهد، که عبارتند از خنک کردن و روان کردن مته. علت اینکه بجای آب از گل حفاری استفاده می‌شود این است که خرده سنگ‌های حفاری شده، دارای وزن مخصوص زیادی هستند و با اینکه گل بعلت سرعت زیاد آن‌ها را با خود بالا می‌آورد، ولی باید گرانروی گل بحدی باشد، که بتواند خرده سنگ‌ها را با سهولت و به سرعت، از چاه خارج نماید.
گلی که بدین ترتیب خرده سنگها را از چاه بیرون می‌کشد و بدرون صافی مخصوصی که شبیه غربال است هدایت می‌شود در آنجا خود گل از صافی عبور کرده اما خرده سنگها روی صافی باقی می‌مانند و گل پس از عبور از صافی در مخزنی جمع‌آوری و از آنجا مجدداً بداخل رشته حفاری تلمبه می‌شود. بدین ترتیب جریان دائمی گل از درون کاسه گردان به داخل رشته حفاری و سرمته و از آنجا به فضای بین رشته حفاری و چاه و تا صافی مخزن ادامه پیدا می‌کند.
گل حفاری باعث می‌شود ستون گل حفاری به دیوار چاه فشار آورد و مانع ریزش آن شود. به علاوه بدنه چاه را اندود کرده و منافذ آن را می‌گیرد و دیگر آنکه در مواقعی که مته در اعماق زیاد به لایه گاز یا نفت (در حفاری‌های نفت و گاز) می‌رسد ستون گل مانع می‌شود که گاز یا نفت از منافذ لایه مذکور که ممکن است فشار زیاد هم داشته باشد بروی چاه راه یابد. به همین جهت غلظت و وزن گل حفاری باید بیش از وزن آب و بحدی باشد که بتواند فشار لایه متخلخل مذکور را خنثی کند.
عزیزلو یکی از روستاهای استان اردبیل است که در بخش مرکزی شهرستان گرمی در مرز ایران و جمهوری آذربایجان در شمال روستای خان‌کندی و در جنوب روستای تولون واقع شده‌است.
عزیزلو یا عزیزلی یکی از آبادی‌های ششگانه منطقه تولون در دهستان اجارود غربی از بخش مرکزی در شهرستان گرمی در استان اردبیل است که در بین ۳۸ درجه و ۵۵ دقیقه و ۵۱ ثانیه عرض شمالی از خط استوا و ۴۸ درجه و ۳ دقیقه و ۲۷ ثانیه طول شرقی از نصف النهار مبدأ گرینویچ در مجاورت روستاهای تولون، خان‌کندی و لسکه درق (لوسگه دره سی) قرار گرفته‌است. منطقه تولون و آبادی‌های آن در سمت جنوبی مرکز شهرستان گرمی و در فاصله ۲۵ کیلومتری مرکز شهرستان واقعند راه ارتباطی روستای عزیزلو از طریق یکی از دو مسیری است که از بیلداشی و یاروستای مغوان از جاده اصلی اردبیل به گرمی ازآن جدا می‌شود و روستاهای منطقه تولون را به جاده اردبیل - گرمی متصل می‌کند.
دربارهٔ تاریخ بنای روستای عزیزلو اطلاعات دقیقی در دسترس نیست اما به استناد بررسی تاریخ شفاهی عزیزلو عده‌ای از اهالی و معتمدین همزمانی پیدایش آن را با روستاهای خان‌کندی و تولون تأیید کرده‌اند و معتقدند که واقع شدن در ساحل رودخانه تولون چای از عوامل مهم تأسیس عزیزلو و توسعه و آبادانی بعدی آن بوده‌است. همچنین در جریان اشغال ایران توسط ارتش سرخ شوروی حوادث مهمی درتاریخ این روستا رخ داده‌است.
عزیزلو آبادی خیلی کوچک و کم جمعیتی است با ۴ خانوار و ۹ نفر جمعیت، ۵ نفر از این جمعیت مرد و ۴ نفر دیگر زن هستند در سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ کشور ۲ نفر از جمعیت این آبادی اظهار باسوادی کرده‌اند که هر دونفر هم مرد بوده‌اند. همچنین بر اساس نتایج سرشماری سال ۱۳۹۰ روستای عزیزلو دارای ۲ خانوار با ۵ نفر جمعیت بوده‌است که نسبت به ۵ سال قبل ۲ خانوار و ۴ نفر کاهش جمعیت داشته‌است.
مجاورت با رودخانه معروف تولون چایی که بیشتر آبادی‌های منطقه را به بهشتی سبز وعطرآگین مبدل ساخته، فرصتی برای عزیزلو فراهم می‌آورده تا سر و روی خود را صفا داده خود را در ردیف آبادی‌های سبز و پردرخت منطقه قراردهد. با اینهمه روستایی با چنین جمعیتی اگر بتواند با حفظ نام وهویت خود در مجاورت روستاهای همجوار دیگری مثل تولون، خان‌کندی یا لسگه درق به حیات خودادامه دهد. هم اسباب رفاه و راحتی اهالی آن را فراهم خواهد آورد و هم بسیاری از دغدغه‌های ناشی از کمی جمعیت را از بین خواهد برد.عزیزلو در ویکی روستا
اسناد فلسطین به اسناد منتشر شده توسط شبکه خبری الجزیره و روزنامه گاردین در سال ۲۰۱۱ گفته می‌شود که به گفته آن‌ها مکاتبات دیپلماتیک مربوط به نزاع اعراب و اسرائیل می‌باشد. به گفته تلویزیون الجزیره این اسناد بزرگ‌ترین درز اطلاعات دیپلماتیک مربوط به مناقشه فلسطین بوده و شامل ۱٬۷۰۰ تصویر، یادداشت، ایمیل، نقشه، و هزاران صفحه از مکاتبات دیپلماتیک با شرح عملکرد داخلی روند صلح اسرائیل و فلسطین می‌باشد. این اسناد بین ۲۳ تا ۲۶ ژانویه ۲۰۱۱ منتشر شد. حکومت خودگردان فلسطین اسناد منتشره را جعلی خوانده‌است.
بنابر ادعای روزنامه اسرائیلی معاریو، عامل انتشار این اسناد جنبش حماس نبوده بلکه شخص محمد دحلان، عضو برکنار شده جنبش فتح می‌باشد که به موجب انتقام از این حزب دست به این افشاسازی زده‌است.הקלטת הלוהטת של מוחמד דחלאן "מעריב"
قالغانلو زیباترین و کوچکترین دریاچه طبیعی شمالغرب ایران است.
برکهٔ قالغانلو برکه‌ای فصلی به وسعت ۳۵۰۰ مترمربع در شرق روستای خان‌کندی شهرستان گرمی مغان استان اردبیل می‌باشد که از ذوب شدن تدریجی برفهای کوه قبله داشی پدیده آمده و در فصل بهار وسعت آن افزایش یافته اما در فصول خشک سال به دلیل افزایش تبخیر سطحی و مصرف آب آن توسط دامها و کشاورزان از وسعت آن کاسته می‌شود. بررسی بوم‌شناسی طبیعی قالغانلو نشان از وجود یک اکوسیستم باانواع موجودات آبزی در آن می‌باشد. همچنین این دریاچه مکان خوبی جهت پرورش انواع ماهیان سردآبی به‌شمار می‌رود.گزارش روزنامه جام جم از خان کندیگزارش افکارنیوز از روستای خان کندی گزارش گروه طبیعت گردی افرا از روستای خان کندی سفر به دریاچه "قالغانلو" در استان اردبیل + تصاویر دریاچه "قالغانلو" روستای خان کندی گزارش گروه ایرانگردی تبیان از روستای خان کندی دریاچه قالغانلو روستای خان کندی
فیلم رهاشده که تحت عنوان "دنی سگ" نیز شناخته می‌شود، فیلمی است در سبک حادثه‌ای-رزمی، به کارگردانی لویی لُتریر و محصول ۲۰۰۵. لوک بسون و جت لی از تهیه‌کنندگان فیلم هستند.
جت لیمورگان فریمنباب هاسکینز
دنی (جت لی) خودش هم نمی‌داند که سگ است یا انسان! حرف نمی‌زند؛ مثل سگ‌ها غذا می‌خورَد و هیچ شباهتی به یک انسان ندارد. حادثه‌ای جریان زندگی او را عوض می‌کند. او با یک پیرمرد نابینا به نام سام آشنا می‌شود. در یک تصادف، رئیسش می‌میرد. دنی فرار می‌کند و نزد سام می‌رود. سام او را به خانه‌اش می‌برد و اجازه می‌دهد تا با او و دخترش ویکتوریا زندگی کند. مدتی می‌گذرد و دنی خیلی کارها از سام و ویکتوریا یاد می‌گیرد. درحالی‌که این سه نفر در کمال آرامش زندگی می‌کردند، دوباره حوادثی پیش می‌آید که طی آن دنی متوجه می‌شود که رئیسش زنده است و...
اسکات رامون سگورو مسکادی (؛ زادهٔ ۳۰ ژانویه ۱۹۸۴) که با نام کید کادی (Kid Cudi) شناخته می‌شود، رپر، خواننده، ترانه‌نویس، تهیه‌کنندهٔ موسیقی و بازیگر آمریکایی است. او به‌عنوان خواننده‌ای تأثیرگذار بر چندین سبک هیپ هاپ معاصر و آلترناتیو شناخته شده‌است. اشعار ترانه‌های او اغلب مربوط به شرح حال خود است و سختی‌های دوران کودکی او از افسردگی، تنهایی و ازخودبیگانگی اجتماعی، مبارزه او با الکل و مواد مخدر در بزرگسالی، و همچنین مضامین معنوی، دلشکستگی، عیاشی و برگزاری جشن را توصیف می‌کند. او در سال ۲۰۰۸ با انتشار میکس‌تیپی با نام "بچه‌ای به نام کادی" شهرت زیادی به دست آورد که توجه کانیه وست، تهیه‌کننده موسیقی را به خود جلب کرد و در انتشارات موسیقی گود میوزیک با کادی قرارداد امضا کرد.
کمال‌الدین محمود رفیقی از خوشنویسان و نستعلیق‌نویسان صاحب‌نام و از شاعران سدهٔ نهم هجری در هرات بود.فضایلی ۴۷۸
لاهیجی در تذکرةالخطاطین کمال الدین محمود رفیقی هروی را مردی خوشنویس و لطیف طبع و شاعر نام برده است.لغت‌نامه دهخدا ذیل کاتب السلطان
وی پدر مجنون رفیقی هروی معروف به «مجنون چپ‌نویس» است که خوشنویسی را از پدر آموخت آوازه‌اش از وی پیشی گرفت. عمدهٔ اطلاعاتی که از کمال‌الدین محمود رفیقی وجود دارد مربوط به مطالبی است که فرزندش مجنون در رساله‌هایی که از او باقیمانده درباره پدر و استادش به دست داده است. از جمله در رسالهٔ «خط و سواد» گفته‌است:
همچنین در رسالهٔ «رسم الخط» به روشنی اعلام کرده که آموزه‌هایِ این رساله را از پدر و همانا استادش فرا گرفته‌است:
در مجالس النفائس به تاریخ ۸۹۶ ه‍.ق از سخنوری با نام مولانا رفیقی یاد شده که نباید محمود رفیقی باشد، چرا که اشاره‌ای به خوشنویسیِ وی نکرده است.مجالس النفائس، ص ۳۰۴ و ۳۸۵ از آنجا که مجنون رفیقی - که در این کتاب، مشهدی خوانده شده - به طبعِ شاعریِ پدرش اشاره کرده، عجیب است که در این تذکره از محمود رفیقی، به‌ویژه در آن سالها که در اوج بوده، یادی نشده است. در تذکره‌هایی چون تحفهٔ سامی نیز تنها از فرزند وی، مجنون، یاد شده‌است.تحفهٔ سامی، ص ۱۴۲
از آثار خوشنویسی کمال‌الدین محمود رفیقی نسخه‌های نادری در دست است. سه نسخهٔ ارزشمندی که رقم این خوشنویس را دارد، از این قرارند:
ولنتاین غمگین یک فیلم درام عاشقانه آمریکایی است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. میشل ویلیامز و رایان گاسلینگ بازیگران اصلی آن هستند که روایتگر داستان رابطه رمانتیک و فرازونشیب های زندگی عاشقانه این دو نفر است.
این فیلم داستان زوجی به نام سیندی و دین است که از زمان پیش از ازدواج که عشق‌بازی می‌کردند تا چندین سال پس از ازدواج را به تصویر می‌کشد. دین که در دبیرستان ترک تحصیل کرده بود، در یک شرکت حمل و نقل نیویورک کار می‌کرد. سیندی یک دانشجوی پزشکی است که همراه خانوادهٔ غم‌زده‌اش زندگی می‌کند و به مادربزرگش علاقه دارد. این دو به‌طور اتفاقی با هم در عرض چند هفته آشنا و عاشق می‌شوند. سیندی متوجه می‌شود که از دوست‌پسر سابقش باردار است بنابراین او و دین در ازدواج عجله می‌کنند...
ابتدا قرار بود داستان در کالیفرنیا تصویربرداری شود ولی به بروکلین نیویورک و پنسیلوانیا منتقل می‌شود زیرا میشل ویلیامز می‌خواست به خانه‌اش در نیویورک نزدیک باشد تا بتواند از دخترش ماتیلدا مراقبت کند.
درک سیانفرانس طی مصاحبه‌ای پیرامون تغییر محل فیلمبرداری می‌گوید: «من یک قطب‌نما برداشتم و به طرف خانهٔ میشل گرفتم. سپس یک قطر یک ساعته در اطراف فلش کشیدم و دیدم که به پنسیلوانیا رسید. روز بعد به آن منطقه رانندگی کردم و گفتم که این جا فیلمبرداری می‌کنیم.»
بازیگرهای نقش‌های سیندی و دین از قبل هم را ندیده بودند ولی چندین سال پیش از فیلمبرداری روی نقش‌شان کار می‌کردند.
پیش‌نمایش این فیلم در ۸ اکتبر ۲۰۱۰ به نمایش گذاشته شد. "ولنتاین غمگین" در تاریخ ۲۹ دسامبر ۲۰۱۰ در آمریکا و ۲۶ دسامبر ۲۰۱۰ در استرالیا منتشر شد.
در سینماهای آمریکا، "ولنتاین غمگین" در ردهٔ NC-۱۷ قرار گرفت، یعنی برای رده‌های سنی بالای ۱۷ سال به نمایش گذاشته می‌شود. البته شرکت‌های سنمایی اصرار داشتند که این فیلم در ردهٔ R قرار بگیرد یعنی افراد زیر ۱۷ سال فقط در کنار والدین و با توضیحات آن‌ها این فیلم را می‌توانند تماشا کنند. همین صحبت‌ها پیرامون ردهٔ سنی باعث شد که در جهان در حد ظرفیتش فروش نکند.
این فیلم نظر مثبت منتقدین را به خود جلب کرد و در سایت نقد سینمایی راتن تومیتوز، ۸۷٪ رضایت منتقدین را با نمرهٔ ۷٫۸ از ۱۰ شامل خود کرد. یک منتقد عنوان کرد: «دیدن بالا پایین‌های ازدواج کار سختی است ولی میشل ویلیامز و رایان گاسلینگ با اجرای زیبایشان به این فیلم عمق و قدرت بخشیدند.»
میشل ویلیامز برای بازی در این فیلم نامزدِ جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن ۲۰۱۰ شد.
در گولدن گلوب ۲۰۱۱، میشل ویلیامز بخاطر بازی در نقش سیندی نامزد بهترین بازیگر زن درام و رایان گاسلینگ بخاطر بازی در نقش دین نامزد بهترین بازیگر مرد درام شد.
میخائیل ششم با عنوان کامل میخائیل ششم استراتیوتیکوس امپراتور بیزانس به مدت یک سال از ۱۰۵۶ تا هنگام برکناریش از قدرت در ۱۰۵۷ بود.