moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این قسمت که اولین قسمت مجموعه شرلوک محسوب میشد در بریتانیا به یکی از پر طرفدارترین سریال های تلویزیونی مبدل شد که در همان شب اول پخش، در شبکه بی بی سی وان توسط ۷.۵ میلیون نفر مشاهده شد،
ولی این فقط آمار در بریتانیا است و مطمئنا این قسمت از سریال شرلوک در جهان با استقبال فراوانی مواجه شده است.
بانکدار کور () دومین قسمت از فصل اول مجموعه تلویزیونی شرلوک است. این قسمت اولین بار در ۱ آگوست ۲۰۱۰ توسط دو شبکه بی بی سی وان و بی بی سی اچ دی منتشر شد.
بانکدار کور با بازی بندیکت کامبربچ در نقش شرلوک هلمز و مارتین فریمن در نقش جان واتسون، داستان یک گروه قاچاقچی آسیایی را روایت میکند که از نوعی الفبای عجیب بهره میگیرند که میتوان نمونه‌ی آن را در داستان آرتور کانن دویل ( ماجرای مردان رقصان) مشاهده کرد
در نمایش این اپیزود توسط دو شبکه بی بی سی ۸٫۰۷ میلیون نفر از مخاطبان بریتانیا پای تلویزیون نشستند و عموما تصور بر این است که بانکدار کور مورد استقبال بیشتری نسبت به قسمت اول قرار گرفت.
شرلوک هلمز (بندیکت کامبربچ) و دکتر واتسون(مارتین فریمن) بعد از وقایع قسمت اول تبدیل به دو دوست صمیمی شده‌اند که حال باید در کنار هم معمای عجیب بعدی را حل کنند
داستان در موزه شروع می‌شود جای که سو لین یائو (جما چان) که یکی از کارکنان موزه است بعد از تعطیلی موزه با یک چیز نگران کننده روبرو شده که باعث وحشتش می‌شود.
سباستیان ویلکس (برتی کارول) رئیس بانک و دوست دوران دانشگاه شرلوک، از او میخواهد که برای حل مشکلی به آنجا برود. ظاهراً به بانک نفوذ کرده‌اند ولی مهاجم چیزی ندزدیده بلکه پیغامی گذاشته، پیغامی که شبیه به عبارات چینی بر روی دیوار است و کسی که آن را کشیده مطمئنا قصد داشته پیامی را به یکی از اعضای بانک برساند. شرلوک متوجه می‌شود که این پیغام فقط از نقاط خاصی از بانک قابل مشاهده است و چون آن را ساعت ۱۱ شب کشیده‌اند فقط در نقطه ای قابل مشاهده است که معاملات بورس هنگ کنگ در آن صورت می‌گرفته است و متصدی آن ادی ون کون (دنیل پرسیوال) می‌باشد. هلمز و واتسون بدون معطلی به منزل ون کون می‌روند ولی با جسد او مواجه می‌شوند، صحنه ای که به ظاهر خودکشی است، ولی شرلوک با توجه به مشاهدات می‌گوید: ون کون چپ دسته و سمت راست سرش تیر خورده، سخت نیست بخواد این طوری خودش رو بکشه.
چند روز بعد خبرنگاری به نام برایان لوکیس (هاوارد کوگینس) نیز با وضعی مشابه کشته می‌شود و شرلوک حدس می‌زند که قاتل فردی ژیمناستیک کار و ماهر است که مثل مرد عنکبوتی از دیوار بالا آمده و از پنجره وارد خانه شده است. لوکیس به تازگی از کتابخانه کتاب گرفته و آنها در کتابخانه با متنی مشابه با پیغام بانک مواجه می‌شوند. شرلوک کاملا مطمئن می‌شود که این پیغام یک تهدید است و بلافاصله بعد از آن فرد کشته می‌شود. شرلوک هلمز و دکتر واتسون پس از این ماجرا هر یک به سراغ سرنخ ها می‌روند. واتسون دفترچه خاطرات لوکیس را بررسی می‌کند و شرلوک با منشی ون کون صحبت می‌کند. آنها با دنبال کردن ردپاها، همزمان باهم به جلوی مغازه گربه شانس فروشی می‌رسند و می‌فهمند که ون‌ کون و لوکیس وسایل گرانبهایی را از چین دزدیده و در حراجی لندن فروخته‌اند و ظاهراً مغازه گربه شانس فروشی محل تحویل بوده است. ناگهان شرلوک متوجه خانه سو لین یائو می‌شود و به آنجا می‌رود ولی در آنجا با یک نفر درگیر شده و آن شخص فرار می‌کند.
بعد از این ماجرا دو دوست به موزه می‌روند و متوجه می‌شوند یائو سه روز است به موزه نیامده و هلمز حدس می‌زند که ارتباطی بین آن پیغام ها و سو لین یائو وجود دارد. یکی از دوستان شرلوک که متخصص نقاشی‌های روی دیوار است به شرلوک خبر می‌دهد که مشابه آن نقاشی ها بر روی دیوارهای اطراف خط آهن وجود دارد، و جان واتسون آن نقاشی‌ها را یافته و از رویشان عکس می‌گیرد. روز بعد آنها دوباره به موزه می‌روند و تا شب صبر می‌کنند و با سو لین یائو مواجه می‌شوند که در موزه مخفی شده بود.
یائو به آنها توضیح می‌دهد که او و برادرش جی جو مدت ها قبل برای یک گروه قاچاقچی به نام نیلوفر سیاه کار می‌کردند ولی یائو از آنها فرار کرده و مطمئنا آنها در پی او هستند و تمام این قتل ها زیر سر جی جو می‌باشد. در رابطه با نشانه ها تنها می‌گوید که تمامشان عدد هستند و نوعی الفبای مخصوص است که قاچاقچی ها با آن آشنایی دارند و از روی یک کتاب است، ناگهان چراغ های موزه خاموش شده و جی جو آمده و یائو را می‌کشد.
شرلوک از پلیس میخواهد که تمام کتاب های مشترک بین ون کون و لوکیس را به او بدهند تا بتواند به چیزی برسد ولی با وجود تمام تلاش های آنها چیزی متوجه نمی‌شوند. واتسون قصد دارد سارا ساویر (زو تلفورد) را که تازه با او آشنا شده به سینما ببرد ولی شرلوک پیشنهاد می‌دهد آنها به سیرکی بروند که فقط یک بار در لندن نمایش میدهد. وقتی به سیرک می‌روند هلمز در پشت صحنه‌ی سیرک با افراد نیلوفر سیاه درگیر می‌شود و بدین وسیله آنها لو رفته و متواری می‌شوند.
بعد از این سارا و جان و شرلوک در پی کشف رمز هستند و شرلوک تازه متوجه می‌شود که یائو مقداری از رمز را حل کرده پس مطمئنا کتاب مناسب در موزه است. هلمز به سرعت به طرف موزه می‌رود ولی در خیابان کتاب را پیدا کرده و رمز را می‌شکند (نه میلیون پوند برای سنجاق سر یشمی)
شرلوک به سرعت وارد خانه می‌شود تا به جان خبر دهد ولی نیلوفر سیاه جان و سارا را گرفته درحالی که فکر می‌کند جان همان شرلوک است. درست زمانی که نزدیک است سارا کشته شود، شرلوک از راه رسیده و هر دو را نجات می‌دهد و نیلوفر سیاه متلاشی می‌شود. سنجاق سر یشمی که توسط ون کون از چین دزدیده شده بود در دست منشی و معشوقه‌اش بود که بی توجه به ارزش آن، سنجاق را روی سرش می‌گذاشت. در نهایت این باند بزرگ به لطف هوش و درایت شرلوک و جان از بین می‌رود.
در پرده آخر فیلم رئیس کل که با حرف M نمایش داده شد بود رئیس شکست خورده نیلوفر سیاه را می‌کشد.
به گفته‌ی موفات این قسمت از مجموعه، برای پیام های رمز نگاری شده از ماجرای مردان رقصان الهام گرفته است.
آلن کستلر از نیوزاراما اعلام کرد که احتمالاً فرضیه شرلوک مبنی بر (کتابی که در تمام خانه ها پیدا می‌شود) از روی دره وحشت اقتباس شده و همچنین قاتلی که از دیوار بالا می‌رود و افراد را می‌کشد از نشانه چهار گرفته شده است.
«بازی بزرگ» () سومین قسمت از فصل اول مجموعه تلویزیونی شرلوک می‌باشد. این قسمت اولین بار توسط شبکه بی‌بی‌سی وان و بی‌بی‌سی اچ دی در ۸ اوت ۲۰۱۰ منتشر شد و برای اولین بار شخصیت اصلی منفی جیمز موریارتی در آن معرفی شد.
در این قسمت از مجموعه، دشمن درجه یک شرلوک معماهای مرگباری را برای محک زدن او طراحی می‌کند و در نهایت هر دو بعد از مدت‌ها با هم روبرو می‌شوند. می‌توان گفت این قسمت بیشتر به شرح خصوصیات اخلاقی موریارتی می‌پردازد که حتی حاضر است برای سرگرمی دست به قتل بزند.
شرلوک هلمز (بندیکت کامبربچ) از اینکه هیچ پرونده ای ندارد کسل و بی حوصله است. بعد از اینکه با جان واتسون (مارتین فریمن) جربحث می‌کند و جان با عصبانیت از خانه می‌رود، ناگهان منزل شرلوک منفجر می‌شود. خبر انفجار در تلویزیون با عنوان انفجار بر اثر نشت گاز در خیابان بیکر پخش شده و جان که بسیار نگران حال شرلوک است با عجله به خانه برمی‌گردد، ولی شرلوک سالم است و مایکرافت هولمز (مارک گیتیس) یک پروندهٔ بسیار مهم را به شرلوک محول می‌کند. ظاهراً یک سری اطلاعات بسیار محرمانه جاسوسی موسوم به بروس پارتینگتون بر روی یک فلش مموری در دست اندرو وست (سان شلا) کارمند دولت بوده و جسد او در کنار راه‌آهن پیدا شده و فلش مموری ناپدید شده‌است. این‌طور که به نظر می‌رسد یک خودکشی بوده ولی جزئیات آن در دسترس نیست. مایکرافت نمی‌تواند چنین پروندهٔ مهمی را به هر کسی بسپارد پس طبق معمول به برادرش در حل این معما نیاز دارد. بلافاصله بعد از رفتن مایکرافت، شرلوک برای حل یک معمای دیگر از طرف لستراد فراخوانده می‌شود.
بازرس لستراد (روپرت گراوس) به هلمز می‌گوید که یک پاکت به اسکاتلندیارد فرستاده شده که نام شرلوک هلمز بر روی آن بوده و حاوی یک موبایل صورتی است، درست شبیه به موبایل زن صورتی پوش در پرونده صورتی. یک پیغام به موبایل فرستاده می‌شود، پنج بوق کوتاه و عکسی از یک اتاق قدیمی و متروک. شرلوک اعلام می‌کند که این یک هشدار است و یکدفعه متوجه می‌شود این عکس اتاق بالایی ساختمان خانم هادسون (یونا استابس) صاحب خانه شرلوک و جان است که به دلیل رطوبت هیچ‌کس در آن زندگی نمی‌کند. در آن اتاق شرلوک هلمز، جان واتسون و بازرس لستراد با یک جفت کتانی مواجه می‌شوند که به طرز مشکوکی وسط اتاق قرار گرفته، تلفن صورتی زنگ می‌خورد و زنی با گریه که ظاهراً گروگان است به شرلوک برای حل معما ۱۲ ساعت وقت می‌دهد. شرلوک در آزمایشگاه شروع به تحقیق در مورد کتانی‌ها می‌کند و در این بین مایکرافت از آنها می‌خواهد تحقیق در مورد اندرو وست را جلو ببرند ولی شرلوک به این مسئله علاقه‌ای ندارد. در آزمایش‌ها هلمز متوجه می‌شود که صاحب این عکس اگزما داشته و خیلی ناگهانی به یاد اولین پرونده‌اش در مورد کارل پاورز می‌افتد، یک شناگر نوجوان که در سال ۱۹۸۹ غرق شده بود. در بین تمام وسایل او که توسط پلیس پیدا شد فقط کفش‌هایش نبود و این کفش‌ها بی شک متعلق به خود کارل پاورز است. از آن طرف جان برای گرفتن اطلاعات بیشتر در مورد اندرو وست پیش مایکرافت می‌رود و او اطلاعات زیادی در مورد وی به جان می‌دهد و خاطر نشان می‌کند که شرلوک حتماً باید ماجرای چگونگی مرگ وست و اینکه چه بلایی سر فلش مموری آمده را حل کند. شرلوک باکتری کلوستریدیوم بوتولینوم را پیدا کرده و معما حل می‌شود احتمالأ سم بوتولینوم را در بین داروهای اگزما به او خورانده‌اند و کسی هم متوجه نشده. معمای اول حل شده و گروگان آزاد می‌شود.
معمای بعدی با چهار بوق کوتاه مطرح می‌شود و گروگان جوانی است که می‌بایست در ۸ ساعت توسط شرلوک نجات داده شود. یک بانکدار ثروتمند به نام یان مایکفورد ماشینی را کرایه کرده و بعد به قتل رسیده، هنوز جسدی پیدا نشده ولی خون او در ماشین ریخته شده و DNA آن با مایکفورد مطابقت می‌کند. شرلوک با نیرنگ اطلاعاتی از زیر زبان همسر یان بیرون می‌کشد که چرا فرد ثروتمندی مثل یان ماشین کرایه کرده و همسرش توضیح می‌دهد که مالیات ماشین را پرداخت نکرده و اولین بار است که چنین اتفاقاتی می‌افتد. شرلوک و جان به بنگاه ماشین جینوس کارز می‌روند جایی که یان از آن ماشین کرایه کرده بود و گروگان که از جانب آدم‌ربا حرف می‌زند سرنخی به شرلوک می‌دهد که نکته داخل اسمشه جینوس کارز. شرلوک با آزمایش‌هایی که انجام می‌دهد معما را حل می‌کند. ظاهراً شرکت جینوس کارز تنها یک شرکت ماشین نبوده، این شرکت فرد را از مشکلات مالی و زناشویی نجات می‌دهد به عبارتی فرد را ناپدید می‌کند. مایکفورد به مشکل مالی برخورده بود و به همین دلیل قصد داشت مخفی شود برای همین با جینوس (ژانوس خدای دروازه‌ها و مسیرها و در اینجا کنایه از راه فرار) کارز معامله کرد تا اورا ناپدید کنند. یان زنده است و با توجه به پول‌های پزویی که داخل کیف پول جینوس کارز است احتمالأ یان در کلمبیا است. معمای دوم حل شده و گروگان آزاد می‌شود.
هنگامی که شرلوک و جان در رستوران هستند معمای سوم به آنها داده می‌شود و گروگان پیرزنی است که برای نجات او ۱۲ ساعت وقت دارند. کانی پرینس یک مجری برنامه تلویزیونی معروف می‌میرد و شرلوک باید معمای مرگ او را حل کند، ظاهراً کانی با یک زخم عمیق مرده و عامل مرگ کزاز است ولی زخم تمیز است و این‌طور حدس زده می‌شود که زخم بعد از مرگ بوجود آمده‌است و عامل مرگ چیز دیگری است. جان واتسون به برادر کانی شک دارد، او معتقد است که برادرش پنجه‌های گربه را به نوعی سم آلوده کرده و چون کانی پرینس گربه نگه می‌داشته این احتمال می‌رود که چنگ کشیدن گربه عامل مرگ بوده ولی شرلوک مخالفت می‌کند و با کمی تحقیق متوجه می‌شود که رائول دو سانتوس معشوقه کانی که با او مشکل داشته با افزایش بوتاکس تزریقی به پوست، او را مسموم کرده‌است. معمای بعدی حل می‌شود ولی پیرزن گروگان به دلیل توصیف صدای آدم‌ربا با مواد منفجره کشته می‌شود.
معمای چهارم بدون صدای گروگان مطرح می‌شود، عکسی از رودخانه تیمز برای شرلوک ارسال می‌شود و همان‌جا جسد مردی به نام الکس وودبریچ را در کنار ساحل رودخانه پیدا می‌کنند، شرلوک با معاینه جسد می‌فهمد که مقتول برای یک گالری نقاشی کار می‌کرده و آنجا نگهبان بوده‌است، و همچنین در مورد قاتل می‌گوید که یک آدمکش حرفه‌ای به نام گولم که با دست خالی افراد را می‌کشته مرتکب این عمل شده‌است. جان به منزل الکس می‌رود و همسرش به واتسون توضیح می‌دهد که الکس علاقه زیادی به ستاره‌شناسی داشت. شرلوک با کنار هم گذاشتن سرنخ‌ها به این نتیجه می‌رسد که نقاشی گمشده یوهانس فرمیر که قرار بود در آن گالری به قیمت بسیار زیاد به مزایده گذاشته شود، جعلی است و احتمالاً الکس قضیه را فهمیده و بعد توسط گولم کشته شده، ولی این کافی نیست و اگر شرلوک نتواند در ده ثانیه جعلی بودن نقاشی را اثبات کند یک کودک کشته می‌شود، شرلوک سرانجام به سختی در زمان کم این قضیه را اثبات می‌کند چون ابرنواختر ۱۸۸۵ که در نقاشی کشیده شده‌است امکان ندارد وجود داشته باشد چون نقاشی در سال ۱۶۴۰ کشیده شده‌است. معمای چهارم هم حل می‌شود و رئیس گالری اقرار می‌کند که از موریارتی دستور می‌گرفته و تحت فرمان او بوده‌است.
مایکرافت از آن دو می‌خواهد به سرعت نتیجه را به او گزارش دهند و شرلوک نشان می‌دهد که نسبت به مسئله اندرو وست بی‌تفاوت نبوده و آن معما را نیز در کنار بقیه حل می‌کرده‌است. جان در محلی که جسد اندرو را پیدا کرده‌اند متوجه نکته ای می‌شود، خون بسیار کمی بر روی ریل قطار ریخته و اگر واقعاً او خودش را جلوی قطار انداخته مطمئناً باید خون خیلی زیادی آنجا می‌ریخت و چون در آنجا قطار تغییر خط می‌داد شرلوک و جان هر دو به این نتیجه می‌رسند که اندرو را بر روی قطار انداخته‌اند و در آن مکان به دلیل شیب تند جسد از روی سقف قطار روی زمین افتاده. هر دو نفر به سراغ مکانی می‌روند که شرلوک قبلاً آن را شناسایی کرده بود. منزل جو هریسون برادر نامزد وست که شرلوک مطمئن است او فلش را دزدیده و او قاتل اندرو است. وقتی هریسون به خانه برمی‌گردد با هلمز و واتسون مواجه شده و حقیقت را می‌گوید که همان شب واقعه اندرو مست بوده و در همان حال تمام ماجرای فلش را برای جو تعریف کرد و جو آن فلش گرانبها را دزدید و بعد هم که اندرو بابت این کار به سراغش آمد طی تصادفی او را کشت و جسدش را بر روی قطار انداخت. شرلوک فلش مموری را از جو می‌گیرد و به نظر می‌رسد که شرلوک با نهایت درایت و تیزهوشی تمام معماها را حل و از تمام آزمون‌ها سربلند بیرون آمده‌است.
ولی موریارتی هنوز معمای پنجم را مطرح نکرده و شرلوک که هنوز فلش را به برادرش تحویل نداده با موریارتی در استخر برای تحویل بروس پارتینگتون قرار می‌گذارد. وقتی شرلوک به استخر می‌رسد با جان مواجه می‌شود که به عنوان گروگان پنجم با یک لباس حاوی مواد منفجره آنجا ایستاده و تک تیرانداز‌ها او را زیر نظر دارند، و برای اولین بار موریارتی شخصاً با آنها روبرو می‌شود و فلش مموری را در استخر می‌اندازد و شرلوک را تهدید می‌کند که اگر بار دیگر در مسائل مربوط به او دخالت کند خواهد مرد، ولی ظاهراً قصد کشتن آنها را ندارد و بدون دردسر می‌رود ولی کمی بعد تغییر عقیده می‌دهد و قصد دارد آنها را بکشد ولی شرلوک با تفنگش را به سمت مواد منفجره می‌گیرد و فصل اول با نهایت هیجان به پایان می‌رسد.
با توجه به اینکه در این قسمت چندین معمای مختلف مطرح می‌شود می‌توان نتیجه گرفت که ترکیبی از چندین داستان آرتور کانن دویل در این داستان به کار گرفته شده‌است.
رسوایی در بلگراویا () اولین قسمت از فصل دوم سریال شرلوک می‌باشد.
سگ‌های باسکرویل () دومین قسمت از فصل دوم سریال شرلوک می‌باشد.
روابط ایران و اندونزی () روابط دو جانبه بین جمهوری اسلامی ایران و اندونزی می‌باشد و همواره روابط دو کشور گرم و دوستانه بوده‌است.
روابط ایران و اندونزی به‌طور خاص دارای اهمیت زیادی است زیرا هر دو کشور از کشورهای با اکثریت مسلمان بوده و علیرغم اختلاف در مذهب هر دو کشور مسئول ارائه جهان اسلام به صورت سراسری می‌باشند. اندونزی با ۲۴۲ میلیون پرجمعیت‌ترین کشور اسلامی است در عین حال بزرگ‌ترین جمعیت سنی در جهان را دارد در حالی که ایران بزرگ‌ترین جمعیت شیعه در جهان را داراست.
روابط دیپلماتیک دو کشور از سال ۱۹۵۰ شروع شد. اندونزی یک سفارت در تهران دارد و ایران نیز یک سفارت در جاکارتا. هر دو کشور عضو سازمان جهانی تجارت (WTO), جنبش عدم متعهد (OIC) و دی هشت می‌باشند. بر اساس گفته سرویس جهانی بی‌بی‌سی، ۳۶ درصد مردم اندونزی نسبت به نفوذ ایران نظر منفی داشته و ۳۴درصد نظر مثبت دارند.
دو کشور ایران و اندونزی در سال ۱۳۳۰ (۱۹۵۱ میلادی) در سطح وزیر مختار روابط دیپلماتیک خود را برقرار کردند و در سال ۱۳۳۹ این رابطه سیاسی به سطح سفیر ارتقاء پیدا کرد. در طول سالیان مقامات عالی‌رتبه دو کشور در سفرهای مختلف با یکدیگر دیدار و رایزنی داشته‌اند.
بعد از انقلاب اسلامی ایران، اندونزی یکی از پهنه‌های فعالیت ارگان‌های مذهبی ایران مانند سازمان فرهنگ ارتباطات اسلامی، رایزنی فرهنگی، تقریب مذاهب در این کشور بوده‌است. همچنین همکارهای بین دو کشور اندونزی و ایران در مجامع و سازمان‌های بین‌المللی مانند سازمان ملل، جنبش عدم تعهد، سازمان همکاری اسلامی و دی هشت دوستانه و نزدیک بوده‌است. همچنین ایران با کشورهای اتحادیه منطقه‌ای «آ سه آن» که اندونزی نیز عضو آن است دارای روابط تجاری و اقتصادی می‌باشد و همواره مشوق گسترش رابطه بین اکو و آسه آن بوده و در اجلاس‌های مشترک این دو اتحادیه شرکت فعال دارد.
در اردیبهشت سال ۱۳۸۵ رئیس‌جمهور وقت ایران، محمود احمدی‌نژاد، به اندونزی سفر کرد و در این سفر ۶ سند همکاری در زمینه سیاسی، اقتصادی به امضاء رسید. در پاسخ به این سفر، رئیس‌جمهور اندونزی در اسفند ۱۳۸۶ در رأس یک هیئت بلندپایه به ایران سفر کرد و با سید علی خامنه‌ای و احمدی‌نژاد دیدار و گفتگو کرد. همچنین احمدی‌نژاد در آبان ۱۳۹۱ برای شرکت در پنجمین نشست مجمع دموکراسی بالی به اندونزی سفر کرد و با رئیس‌جمهور اندونزی، یودیونو ملاقات داشت.
در اردیبهشت ۱۳۹۴ حسن روحانی، رئیس‌جمهور ایران برای شرکت در اجلاس سران آسیا - آفریقا به اندونزی سفر کرد و علاوه بر شرکت در اجلاس با رئیس‌جمهور اندونزی نیز دیدار و گفتگو کرد.
در اردیبهشت ۱۳۹۵ اوکاناونیو علی مودین سفیر جدید اندونزی استوارنامه خود را تقدیم رئیس‌جمهور ایران، روحانی کرد. حسن روحانی در این دیدار گفت که ایران آمادگی دارد تا در بخش‌های مختلف مانند انرژی، ساخت سد، نیروگاه و پالایشگاه سرمایه‌گذاری بکند.
در دیماه ۱۳۹۴ بعد از وقایع حمله به سفارت عربستان در تهران و مشهد که باعث قطع رابطه عربستان با ایران شد، وزیر دینی اندونزی، لقمان حکیم، به منظور رفع تنش بین دو کشور پیشنهادهایی ارائه کرد که عربستان از آن استقبال نکرد و راه به جایی نبرد.
در خردادماه ۱۴۰۲ سید ابراهیم رییسی، رئیس‌جمهور ایران به این کشور سفر کرد و علاوه بر دیدار با رئیس‌جمهور این کشور پیمان نامه‌های مهمی برای ارتقای روابط دو کشور امضا شد.
در اردیبهشت ۱۳۹۵ علی طیب‌نیا وزیر امور اقتصادی و دارایی ایران در سفر به جاکارتا با بامبانگ بروچونگورو وزیر دارایی اندونزی راه‌های توسعه روابط دو کشور را مورد بحث و تبادل نظر قرار داد.
شرکت نفت دولتی اندونزی در خرداد سال ۱۳۹۵ با انعقاد قراردادی اقدام به خرید ۸۰ هزار تن گاز مایع از ایران کرد.
در اسفند ۱۳۹۵ دارمین ناسوتیون وزیر هماهنگی و اقتصاد اندونزی که به ایران سفر کرده بود با وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات ایران «محمود واعظی» دیدار کرد. در این دیدار دو طرف در رابطه با حمایت از بخش خصوصی، گسترش روابط فرهنگی، تجارت، توسعه روابط گمرکی، افزایش حجم در بخش انرژی تبادل نظر و به رایزنی پرداختند.
انجمن فرهنگی ایران و اندونزی که یک مؤسسه غیردولتی است در اندونزی در زمینه‌های فرهنگی، هنری، علمی، فنی و … فعالیت می‌کند. سایر فعالیت‌های فرهنگی ایران در اندونزی عبارتند از : انتشار مجله اندونزیایی یوم القدس که توسط سفارت ایران منتشر می‌شود، برگزاری نمایشگاه‌های متعدد فرهنگی در جاکارتا، اهدای مجموعه کتب مرجع شیعی به کتابخانه‌ها و تأسیس رادیو ملایو در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران.
هر ساله جمهوری اسلامی ایران در جشنواره اسلامی جاکارتا در آستانه ورود به ماه رمضان به صورت گسترده‌ای شرکت می‌کند. در این جشنواره نمایشگاه و فروشگاه اقلام فرهنگی و اقتصادی از برخی کشورهای اسلامی به نمایش گذاشته می‌شود که اساساً اسلامی است، مانند مسابقات قرائت قرآن، سمینارهایی در مورد بانکداری اسلامی، صنعت حلال، بررسی سیستم بهداشت تغذیه در ماه رمضان.
مرکز فرهنگی جاکارتا که توسط یک روحانی بنام حکیم الهی در سال ۲۰۰۰ تأسیس شده به عنوان یک مرکز غیردولتی توسط شیعیان این کشور اداره می‌شود. این مرکز اقدام به ترجمه کتاب‌های دینی شیعه و برگزاری جلسات مذهبی می‌کند. دفتر خامنه‌ای و مجمع جهانی اهل بیت از این مرکز حمایت و پشتیبانی می‌کنند. همچنین سازمان اهل بیت اندونزی در ژوئیه ۲۰۰۰ توسط فردی بنام جلال الدین رحمت در شهر یاندوگ تأسیس و فعالیت خود را در بیش از ۳۰ شعبه در شهرهای مختلف اندونزی گسترش داده‌است. سایر مؤسسات شیعه که در اندونزی فعالیت دارند و توسط نهادهای ایرانی حمایت و پشتیبانی فرهنگی و مالی می‌شوند عبارتند از:
در مهر ۱۳۸۸ مقامات دولتی اندونزی اعلام کردند که دو زن و ۸ مرد ایرانی را که با پروازهای مختلف به جاکارتا پرواز کرده‌اند را دستگیر کرده و از آن‌ها نزدیک به ۱۰ میلیون و هفتصد هزار دلار مواد روی گردان کشف کرده‌اند. این مواد شامل ۲۶٫۸ کیلوگرم کریستال و ۲۲٫۸ لیتر مواد روی گردان بوده‌است.
در ۱۵ تیر ۱۳۹۲ پلیس اندونزی ۷۱ ایرانی را که قصد داشتند از طریق آب‌های اندونزی خود را به استرالیا برسانند دستگیر کرد. در فروردین ۱۳۹۵ پلیس اندونزی یک ایرانی را به اتهام ۵۴ کیلوگرم مواد مخدر که در بطری‌های چسب جاسازی شده بود دستگیر شد پلیس اندونزی گفت که تحقیقات نشان می‌دهد که این مواد از ایران به اندونزی قاچاق شده‌است.
در آبان ۱۳۹۶ مأموران گمرک اندونزی ۱۰ ایرانی شامل ۸ زن و ۲ مرد را که از ۴ کشور وارد جاکارتا شده بودند را دستگیر کردند. این افراد مواد مخدر همراه خود را ظروف غذا و بسته‌های لوازم بهداشتی جاسازی کرده بودند که میزان آن بیش از ۱۰ میلیون دلار ماده مخدر آنفیتامین و هروئین بود.
تسلیمی یک نام خانوادگی‌ست. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
آبشار رایخنباخ () (می‌تواند «فروپاشی در رایخنباخ» نیز معنا دهد (با توجه به داستان اصلی)؛ نام‌گذاری، الهام‌گرفته‌ای از روی داستان اصلی بوده و «آبشارهای رایخنباخ» (مکانی در سوئیس) که مکان مرگ شرلوک و موریارتی در داستان اصلی بوده با توجه به ژانر نئونویر فیلم، در قالب معمای تابلوی «آبشار رایخنباخ» خلاصه گردیده است.) سومین قسمت از فصل دوم مجموعه تلویزیونی شرلوک می‌باشد.
نعش‌کش خالی () اولین قسمت از فصل سوم مجموعه تلویزیونی شرلوک می‌باشد.
سه نشانه () دومین قسمت از فصل سوم مجموعه تلویزیونی شرلوک می‌باشد.
این قسمت بعد از قسمت اول فصل سوم یعنی نعش کش خالی و قبل از قسمت سوم فصل سوم یعنی آخرین عهد او پخش شده است.
این قسمت ماجرای روز عروسی جان و مری را روایت می کند در حالی جان، شرلوک را به عنوان ساقدوش و سخنران مجلس انتخاب می کند. شرلوک در بین سخنرانی یکی از پرونده هایش را حل می کند که باعث می شود دوست قدیمی جان یعنی سردار جیمز شالتو از مرگ بوسیله عکاس عروسی نجات پیدا کند.
کلمه سه نشانه به این منظور است که شرلوک با توجه به حرکات مری سه نشانه را می یابد که به معنای بارداری مری است.
او همچنین در این قسمت با دوست مری یعنی جنین آشنا می شود. جنین منشی دفتر مگنوسن است.
آخرین سوگند او () سومین قسمت از فصل سوم مجموعه تلویزیونی شرلوک می‌باشد.
شهروندان سوری در خارج به مهاجرین سوری در طول قرن ۱۹ و پس از آن اطلاق می‌شود که به انتخاب خود یا به اجبار وطن خود سوریه را ترک کردند و در حال حاضر در دیگر کشورها به عنوان مهاجر یا به عنوان پناهندگان جنگ داخلی سوریه زندگی می‌کنند.[Syria Regional Refugee Response - Demographic Data of Registered Population. Retrieved 17 April 2013. http://data.unhcr.org/syrianrefugees/regional.php]
مهاجرت شهروندان سوری به بسیاری از مناطق دنیا بعد از مواجه شدن سوریه با بحران‌های اقتصادی در حکومت عثمانی‌ها از سال ۱۸۲۰ شروع شد، کشورهایی که شامل این مهاجرت بودند از اساس شامل مصر، آمریکا، آمریکای جنوبی بودند، بعد از جنگ جهانی اول تعدادی از سوری‌ها به آلمان و ایالات متحده آمریکا مهاجرت کردند، در جریان استعمار فرانسه بر سوریه تعدادی از سوری‌ها به فرانسه برای تحصیلات مهاجرت کردند و در همان‌جا باقی ماندند و بعد از جنگ جهانی دوم تعداد زیادی به کشورهای آمریکای جنوبی و اروپا مهاجرت کردند، همچنین بعد از دوران صادرات نفت و وضعیت خوب زندگی، تعدادی به کشورهای عربی خلیج مهاجرت نمودند این موضوع به سال‌های ۱۹۷۰ بر می‌گردد کما اینکه در همان سال‌ها تعدادی به کشورهای استرالیا و چین و اندونزی مهاجرت کردند.
تعداد سوری‌هایی که اصلیتشان نیز از سوریه بود در کشورهای عربی بجز سوریه و لبنان نزدیک به ۲٫۷۵۰٫۰۰۰ بود و همین عدد در مورد سوری‌هایی که در کشورهای اروپایی مقیم شدند به ۵٫۰۰۰٫۰۰۰ نفر می‌رسید، اما این عدد در آمریکا و کانادا به دو قسمت تقسیم می‌شد: تعدادی که در جامعه این دو کشور حل شدند و ازدواج کردند و هویت سوری بودن خود را از دست دادند عدد آن‌ها به ۸٫۰۰۰٫۰۰۰ می‌رسد، کما اینکه تعدادی هستند که هنوز در این کشورها هستند ولی هویت سوری خود را حفظ کردند و اصلیت سوری خود را حفظ کردند و عدد آن‌ها به ۴٫۰۰۰٫۰۰۰ می‌رسد
تعداد سوری‌هایی که در آمریکای جنوبی مستقر شدند و هویت خود را در این کشورها از دست داده و با جامعه آنجا یکی شدند و ازدواج کردند به ۱۲٫۰۰۰٫۰۰۰ می‌رسد و در این میان کسانی که هویت و اصلیت خود را حفظ کرده‌اند به ۱۱٫۰۰۰٫۰۰۰ می‌رسد، علت این اختلاف به مهاجرتهای بعد از سال ۱۸۲۰ بر می‌گردد، به همین دلیل سوریهایی که در مورد حفظ هویت خود سختگیر نبودند مناصب بالایی را نیز اشغال کردند از جمله رئیس‌جمهور سابق آرژانتین کارلوس منم اصلاً یک فرد سوری بود (جد و پدر و مادر او سوری و مسلمان بودند) سوریهای مقیم در کشورهای آمریکای جنوبی عموماً از گروه‌های تجار و افراد بلند مرتبه شغلی بودند
بیشترین تعداد سورهایی که پناهنده شدند در برزیل می‌باشند و عدد این مهاجرین به ۷٫۰۰۰٫۰۰۰ می‌رسد و ساکنین قبلی دو شهر حمص و لاذقیه بودند و تحت عنوان پناهنده در آرژانتین و آمریکا پذیرفته شدند.
پناهندگان بحران سوریه یا پناهندگان سوری: شهروندان سوری با بالا گرفتن بحران در سوریه از کشور خود فرار کردند، در مه سال ۲۰۱۳ عدد ثبت شده در مورد پناهندگان سوری به ۱٫۲۰۰٫۰۰۰ در کشورهای همجوار سوریه به‌طور خاص در اردن، لبنان وترکیه رسید و علاوه بر آن ده‌ها هزار نفر نیز پناهندگانی بودند که عدد آن‌ها ثبت نشده‌است، و حدوداً ۲۲۷٫۰۰۰ نفر نیز بودند که در انتظار ثبت اسامی خود بودند.
برای اولین بار دولت ترکیه قوانین جدید پناهندگی برای تعریف حقوق قانونی پناهندگان سوریه در کشور خود وضع کرد، براساس قانون مصوب نوامبر در شورای وزیران ترکیه پناهندگان دارای کارت هویت جدید شدند و براساس قانون تصویب شده در اکتبر این پناهندگان از خدمات درمانی و آموزشی برخوردار شدند و با قانون پناهندگی به شماره ۲۲، دولت ترکیه اقدام به بنا کردن اردوگاه‌های پناهندگی کرد که به پناهندگان سوری خوش آمد می‌گفت کرد و به این ترتیب دولت ترکیه بیشترین عدد پناهندگان سوری را در خود پذیرفت، در حال حاضر تعداد پناهندگان سوری مورد استقبال قرار گرفته در کشور ترکیه به ۱٫۶۰۰٫۰۰۰ می‌رسد، در این کشور پناهندگان سوری را به لقب مهمان توصیف می‌کنند.
تعداد مردم سوریه در خارج از سوریه حدود ۱۳ میلیون نفر است که تقریباً نیمی از جمعیت این کشور است. کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد گزارش می‌دهد که ۴٫۹ میلیون پناهنده جهانی در سال ۲۰۱۵ شهروندان سوری بودند. تحت قانون ملی بودن در حال حاضر، مردم سوریه سوریه حق بازگشت خود به سوریه ندارند.
استقلال برزیل () شامل مجموعه‌ای از رویدادهای سیاسی و نظامی است که در سال‌های ۱۸۲۱ تا ۱۸۲۴ بوقوع پیوسته‌است. بیشتر این رویدادها بدنبال اختلافاتی رخ داد که میان برزیل و پرتغال بر سر استقلال امپراتوری برزیل وجود داشته‌است.
سالگرد استقلال برزیل در تاریخ ۷ سپتامبر هر سال یعنی روز برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در سال ۱۸۲۲ جشن گرفته می‌شود. پرنس پدروی دوم استقلال برزیل از پرتغال را در این روز اعلام کرد. در اواخر سال ۱۸۲۵ بعد از به رسمیت شناخته شدن رسمی برزیل، توافقی میان این کشور و پرتغال به امضا رسید.
سرزمینی که هم‌اکنون برزیل نامیده می‌شود در آوریل سال ۱۵۰۰، مورد ادعای پرتغال بود. پرتغالی‌هایی که وارد خاک برزیل شدند با بومی‌هایی مواجه شدند که اغلبشان با زبان توپی گارانی صحبت می‌کردند.
اگرچه اولین استقرار نیروهای پرتغالی در خاک برزیل در سال ۱۵۳۲ انجام گرفت ولی مستعمره سازی این سرزمین در سال ۱۵۳۴ آغاز شد، زمانی که پادشاه جان سوم خاک برزیل را به پانزده فرمانداری موروثی تقسیم کرد. این سازماندهی با این حال مشکل ساز بود. در سال ۱۵۴۹ پادشاه یک فرماندار کل را منصوب کرد تا تمامی مستعمره‌ها ی پانزده‌گانه را اداره کند. پرتغالی‌ها برخی از قبایل بومی را جذب کردند. در حالی که بسیاری از بومیان دیگر به تدریج در جنگ‌های طولانی یا در اثر بیماری نابود شدند.
در اواسط قرن شانزدهم، با توجه به بالا رفتن تقاضای بین‌المللی شکر، این محصول به مهم‌ترین صادرات برزیل تبدیل شد. برای به دست آوردن سود از چنین شرایطی بود که تا سال ۱۷۰۰ قرن هفدهم، بیش از ۹۶۳٬۰۰۰ برده آفریقایی از کشورهای حوزه اقیانوس اطلس برای کار در برزیل آورده شد.
در پایان قرن هفدهم، صادرات شکر شروع به کاهش کرد اما با شروع دهه ۱۶۹۰ کشف طلا توسط جویندگان در منطقه میناس گراییس در معادن عمومی که در حال حاضر ماتو گروسو، گوییاس و ایالت میناس گرایس نامیده می‌شود، این مستعمره را از فروپاشی قریب‌الوقوع نجات داد. از سراسر برزیل و همچنین از پرتغال، هزاران مهاجر به معادن یاد شده آمدند.
نیروهای نظامی پرتغال با جنگ علیه فرانسوی‌ها، به آرامی سرزمین‌هایشان را به جنوب شرقی گسترش دادند و در سال ۱۵۶۷ ریو دو ژانیرو و در سال ۱۶۱۵ سائو لوئیس در شمال غرب این کشور را تصرف کردند. آن‌ها نیروهای نظامیشان را به جنگل آمازون فرستادند و مواضع انگلیسی‌ها و هلندی‌ها را فتح کردند و از سال ۱۶۶۹روستاها و قلعه‌های خودشان را در آنجا ساختند. در سال ۱۶۸۰، آن‌ها به جنوب رسیده و ساکرامنتو در کرانه ریو دلا پلاتا، (اوروگوئه کنونی) را تأسیس کردند.
اسپانیایی‌ها سعی کردند از گسترش پرتغال به قلمروی متعلق به آن‌ها جلوگیری نمایند و موفق شدند که در سال۱۷۷۷ این پیشروی را در منطقه باندا اورینتال متوقف کنند.
پس از آنکه ارتش ناپلئون در سال ۱۸۱۵ شکست خورد، به منظور حفظ سرمایه‌هایش در برزیل و ترس از بازگشت به وضعیت مستعمراتی، پادشاه پرتغال، به‌جای یک حکومت مستعمره، دولتی متشکل از پادشاهی برزیل، پرتغال و الغرب را تشکیل داد. این پادشاهی زیر نظر فرمانروایی مشترک اداره می‌شدند. پادشاهی متحد پرتغال، برزیل و الغرب در ۱۸۱۵ میلادی به دنبال فرار خاندان سلطنتی پرتغال به برزیل، تشکیل گردید و هفت سال بعد به دنبال استقلال برزیل در ۱۸۲۲ میلادی، فرو پاشید. پرتغال نیز سرانجام در ۱۸۲۵ استقلال برزیل و تشکیل امپراتوری برزیل را به رسمیت شناخت.
در سال ۱۸۲۰ در پرتغال انقلاب مشروطه رخ داد. جنبشی که توسط مشروطه خواهان لیبرال آغاز شد، منجر به نشست کورت‌ها (یا مجلس مؤسسان) شد، که باید اولین قانون اساسی پادشاهی را تدوین کند. مجلس مؤسسان خواستار بازگشت پادشاه جان ششم شد که از سال ۱۸۰۸ در برزیل زندگی می‌کرد.
او در ۷ مارس ۱۸۲۱ پسرش شاهزاده پدرو را منصوب کرده بود که بر برزیل حکومت کند. پادشاه در ۲۶ آوریل به اروپا رفت. در حالی که دم پدرو در برزیل با کمک وزرای پادشاهی مانند وزرای جنگ، دریایی و دارایی، باقی ماند.
افسران ستاد فرماندهی ارتش پرتغال مستقر در برزیل با جنبش مشروطه در پرتغال موافق بودند. رهبر اصلی افسران پرتغالی، ژنرال جورج دویلیز ززاره دسوسا تاارس شاهزاده را مجبور کرد تا نخست‌وزیر و وزیر دارایی را اخراج کند. هر دو این وزیران متحدان وفادار پدرو بودند که برای ارتش به عنوان یک پشتوانه بحساب می‌آمد.
در ۳۰ سپتامبر ۱۸۲۱، مجلس مؤسسان حکمی را تصویب کرد که بر اساس آن استان‌های برزیل مستقیماً به پرتغال مرتبط می‌شدند. شاهزاده پدرو فرماندار تمام عیار ریو دو ژانیرو شد. او دستور داد دادگاه‌های قضایی که در سال ۱۸۰۸ توسط خوائو ششم تشکیل شده منحل شود.
نارضایتی از مجلس مؤسسان در میان اکثر ساکنان برزیل (هم برزیلی و هم پرتغالی) فراگیر شد. دو گروه که مخالف اقدامات مجلس مؤسسان بودند شامل لیبرال‌ها به رهبری جواکیم گونزالوس لدو (که توسط فراماسون‌ها حمایت می‌شدند) و شبه نظامیان تحت رهبری خوزه بونیفاسیو آندراادا پا به صحنه تضعیف دولت گذاشتند. هر دو جناح یادشده با هم نقاط مشترکی نداشتند. تنها نقطه مشترک آن‌ها این بود که می‌خواستند برزیل با پرتغال یک پادشاهی مستقل باشد.
از فوریه سال ۱۸۲۲جنگ بین برزیل و پرتغال آغاز شد و در نوامبر ۱۸۲۳، زمانی که آخرین سربازان پرتغالی تسلیم شدند این جنگ ادامه داشت. در این جنگ نیروی دریایی و زمینی، نیروهای شبه نظامی منظم و نامنظم هر دو طرف درگیر بودند.
در ارتش و نیروی دریایی تازه تأسیس، مجوز سربازگیری اجباری گسترده بود بحدی که این سربازگیری مهاجران خارجی را نیز دربر گرفت. برزیل همچنین از بردگان به عنوان شبه نظامی استفاده می‌کرد و نیز با آزادی بردگان آن‌ها را وارد صفوف ارتش و نیروی دریایی می‌کرد. مناطق مختلفی از جمله سرزمین هایا، سیس پلاتینا، ریو دو ژانیرو و مارانیائو شاهد جنگ‌های زمینی و دریایی بود. در سال ۱۸۲۲ جنگ میان شبه نظامیان در خیابان‌های شهرهای اصلی این مناطق در جریان بود.
در روی زمین بر خلاف اینکه نیروهای تقویتی از پرتغال به صحنه جنگ فرستاده شدند نتوانستند در مقابل نیروهای بومی و چریک‌های برزیلی در برخی از شهرها مانند سالوادور، مونته ویدئو و سائو لوئیس دوام بیاورند. در سال ۱۸۲۳، ارتش برزیل نیروهایش را بیشتر کرد و تلفاتش را نیز جایگزین کرد. نیروهای باقی‌مانده پرتغال هم که با کمبود نفر و سلاح روبرو بودند مجبور شدند تا در مناطقی مانند مونته ویدئو، سالوادور و سائو لوئیس دامنه حضورشان را محدود کنند.
تا سال ۱۸۲۳ نیروی دریایی برزیل دیگر ترمیم شده بود. این نیرو با وارد کردن بردگان، سفیدپوست‌هایی که سربازگیری اجباری شده بودند و مزدوران خارجی (انگلیسی‌ها و آمریکایی‌ها) کمبود نیروهایش را برطرف کرد و موفق شد تا سواحلش را از سربازان پرتغالی پاکسازی کند و بخشی از آن‌ها را نیز به محاصره خود درآورد. تا پایان سال ۱۸۲۳، آن‌ها نیروی دریایی استعماری باقی مانده در سراسر اقیانوس اطلس را تا ساحل پرتغال پاکسازی کردند.
تا امروز هنوز هیچ آمار قابل تکیه‌ای در مورد تلفات این جنگ در دست نیست. با این حال بر پایهٔ گزارش‌هایی که وجود دارد در طول ۲۲ ماه جنگ برزیل تعداد کشته‌ها در هر دو طرف بین ۵۷۰۰ تا ۶۲۰۰ نفر تخمین زده می‌شود.
آخرین سربازان پرتغالی در سال ۱۸۲۴ برزیل را ترک کردند. در تابستان ۱۸۲۵، یک پیمان صلح توسط برزیل و پرتغال امضا شد. بر اساس این توافق استقلال برزیل به رسمیت شناخته شد.
تاریخ کوزوو با تاریخ کشورهای هم‌سایه‌اش در هم تتنیده است. نام کوزوو از دشت کوزوو گرفته شده‌است که نبرد کوزوو در آنجا به وقوع پیوست.
کوزوو در آغاز بخشی از آلبانی بود. در سال ۱۳۸۹ میلادی توسط مراد یکم به امپراتوری عثمانی پیوست شد.
بعدها در حکومت عثمانی جزئی از "استان آلبانی" گشت. سپس از استان آلبانی جدا شده و به امپراتوری صرب‌ها داده شد. پیش از شکست عثمانی در میان جنگ جهانی اول، آلبانی و کوزوو به یکدیگر ملحق شده و تحت قیومیت ایتالیا قرار گرفتند.
صرب‌ها در قرن ۷ میلادی به سرزمین کوزووی امروزی مهاجرت کردند ولی به علت عدم اتحاد بسیار آسیب‌پذیر بودند، نبرد کوزوو (Battle of Kosovo) در سال ۱۳۸۹ میلادی به وقوع پیوست که در جریان این جنگ عثمانی‌ها بر صرب‌ها غلبه کردند که این حادثه منجر به حاکمیت عثمانی‌ها بر این منطقه به مدت بیش از ۵ قرن شد. عثمانی‌ها بسیاری از ترک‌ها و آلبانیایی‌تبارها را به این منطقه منتقل کردند. صرب‌ها به‌دنبال از دست دادن حاکمیت، به‌تدریج اکثریت نژادی را نیز از دست دادند و آلبانیایی‌ها گروه نژادی عمده در کوزوو شدند. پس از پنج قرن، طی جنگ اول بالکان در سال ۱۹۱۲ صربستان بار دیگر کوزوو را تحت کنترل خود درآورد.
پس از جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵ دولت جمهوری فدرال سوسیالیست یوگسلاوی، کوزوو را با نام استان خودمختار سوسیالیستی کوزوو به عنوان بخشی از جمهوری سوسیالیستی صربستان، به رسمیت شناخت. پس از چهار دهه، آلبانیایی‌تبارهای کوزوو تبلیغات وسیعی را به منظور خودمختاری بیشتر ترتیب دادند. در سال ۱۹۷۴ از جانب دولت یوگسلاوی، وضعیتی برابر با یک جمهوری به کوزوو اعطا شد. با وجود اعطای قانون‌گذاری به آلبانیایی‌تبارهای کوزوو، ناسیونالیست‌های آلبانیایی پا را از این نیز فراتر گذاشتند و در دههٔ ۸۰ میلادی با برگزاری شورش‌های خیابانی، خواستار استقلال کوزوو از یوگسلاوی شدند. ناسیونالیست‌های صرب کوزوو به رهبری اسلوبودان میلوسویچ، با تظاهرکنندگان آلبانیایی‌تبار درگیر شدند و این درگیری‌ها به خشونت کشیده شد. در سال ۱۹۸۹ و تحت رهبری میلوسویچ، صربستان قانون اساسی را به تصویب رساند که خودمختاری کوزوو به حداقل رسید. در سال ۱۹۹۱ نیز رهبران آلبانیایی کوزوو در پاسخ با برگزاری یک همه‌پرسی استقلال خود را از صربستان اعلام کردند. میلوسویچ که در آن زمان به رهبری یوگسلاوی نیز رسیده بود، سرکوب گسترده‌ای را علیه دولت غیررسمی کوزوو که در آن زمان بر عهدهٔ ابراهیم روگووا بود و همچنین آلبانیایی‌تبارهای کوزوو آغاز کرد. در سال ۱۹۹۲ ابراهیم راگوا، رئیس حزب اتحاد دموکراتیک کوزوو، دولت در سایهٔ کوزوو را تشکیل داد. دولت غیررسمی روگووا تلاش‌های منفعلانه‌ای را به منظور به دست آوردن حمایت‌های بین‌المللی و استقلال انجام داد. کوزوو اعلام استقلال کرد
در سال ۱۹۹۹ با حمله ناتو به (صربستان و مونته‌نگرو) نیروهای صرب در ژوئن ۱۹۹۹ از کوزوو عقب‌نشینی کردند و در کوزوو یک حکومت موقت ایجاد شد که تحت نظارت سازمان ملل قرار گرفت.http://www.dw.de/راه-پر-پیچ-و-خم-استقلال-جمهوری-کوزوو/a-16231035http://rt.com/politics/interview-elena-guskova/
در ۱۷ فوریه ۲۰۰۸، مجمع ملی کوزوو رسماً استقلال خود را از صربستان اعلام کرد. قانون اساسی کوزوو در ۹ آوریل ۲۰۰۸ تصویب و در ۱۵ ژوئن قابلیت اجرایی پیدا کرد.
اسلام و مسیحیت ادیانِ اصلی در کوزوو هستند.
جنگ استقلال آنگولا () به‌عنوان قیام علیه کشت اجباری پنبه آغاز شد و به مبارزه چند حزبی برای کنترل آنگولای پرتغال، یکی از مستعمرات سابق کشور پرتغال در بین سه جنبش ملی‌گرایانه و یک جنبش جدایی‌طلب تبدیل شد.
این جنگ همچنین به بخشی از جنگ‌های برون مرزی پرتغال نیز اطلاق می‌شود که طی آن جنگ استقلال گینه بیسائو و موزامبیک نیز روی داده‌است.
جنگ استقلال آنگولا جنگی چریکی بود که در مناطق وسیع و کم جمعیت آنگولا میان گروه‌های مسلح و نیروهای پرتغالی روی داد. در این جنگ نیروهای درگیر مرتکب جنایاتی نیز شدند. در آنگولا، پس از این‌که پرتغال جنگ را متوقف کرد، در میان جنبش‌های ملی گرایانه، درگیری‌های مسلحانه رخ داد. این جنگ رسماً در ژانویه ۱۹۷۵، زمانی که دولت پرتغال، اتحاد ملی برای استقلال کل آنگولا (UNITA)، جنبش آزادیبخش آنگولا (MPLA) و جبهه آزادیبخش ملی آنگولا (FNLA) توافقنامه Alvor را امضا کردند، به پایان رسید.
کبریت سوخته فیلمی به کارگردانی کاظم معصومی و به نویسندگی زامیاد سعدوندیان محصول سال ۱۳۹۱ است.
کاوه با عابر پیاده‌ای تصادف می‌کند و به زندان می‌رود. او به‌طور غیرمنتظره‌ای توسط پدر همسرش حاجی توسلی با قید ضمانت آزاد می‌شود. کاوه بعد از آزادی متوجه می‌شود برادرش کشته شده و…
من نه منم یک مجموعهٔ تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۵ ه‍.ش به کارگردانی بهروز خلجی، نویسندگی علی خودسیانی و تهیه‌کنندگی داریوش باباییان می‌باشد که از شبکهٔ دو پخش شد و در هنگام پخش با سانسور بسیاری مواجه گردید، به طوری که قسمت آخر آن کلاً داستان دگرگونه‌ای یافت و هیچ پیوندی با قسمت پیشین خود نداشت. این مجموعه در ۲۶ قسمت تهیه شده بود.
«من نه منم»، قصهٔ یک دایی و خواهرزاده است که از راه کلاهبرداری زندگی خود را می‌گذرانند.
این زمینی‌ها یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۹ به کارگردانی مسعود شاه‌محمدی، نویسندگی مسعود شاه‌محمدی و تهیه‌کنندگی ایرج محمدی می‌باشد که از شبکه تهران پخش شد.
آشتی‌کنان یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۱–۱۳۸۲ به کارگردانی مجید صالحی، نویسندگی شهاب عباسی، علی اختیاری و علیرضا مسعودی و تهیه‌کنندگی مهران رسام می‌باشد که از شبکه سه پخش شد. این مجموعه در ۳۶ قسمت ۴۳دقیقه‌ای تهیه می‌شود
خانه‌ای روی تپه یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۹۱–۱۳۹۲ به کارگردانی داریوش یاری، نویسندگی جابر قاسمعلی و تهیه‌کنندگی بهروز مفید می‌باشد که از شبکه دو پخش شد. این مجموعه در ۱۵ قسمت ۴۵ دقیقه‌ای تهیه شد.
این صفحه فهرستی از ماموریت‌های دیپلماتیک جمهوری دومینیکن به ازای مراکز کنسولگری این کشور در سراسر جهان را نشان می‌دهد. جمهوری دومینیکن قسمت بزرگ شرقی جزیره هیسپانیولا را تحت سلطه دارد.
اشک و سکوت فیلمی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی اصغر نصیری محصول سال ۱۳۹۰ است.
یک مادر و دختر به نام پوران و ترانه در خارج از کشور زندگی می‌کنند. پوران برای دیدن مادرش که پیرزنی مریض است و در ایران زندگی می‌کند همراه با دخترش به ایران می آیند، او به دلیل اصرار زیادی که دارد مایل نیست کسی از آمدن آن‌ها به میهن آگاه شود اما ناخودآگاه یکی از همسایه‌های قدیمی آن‌ها را می‌بیند و ...
لیلا بوشهری در نقش : پوران
زهرا اویسی در نقش : ترانه
کامران باختر در نقش : ایرج
مینا جعفرزاده در نقش : مادر پوران
محمدرضا نیک سرشت در نقش : سعید
هما خاکپاش در نقش : مادر سعید
میترا تبریزی در نقش : خاله ایرج
ملیکا شعبان
کوسوده نوعی کیمونو با سرآستین تنگ است.
کوسوده را با کمربندی به نام «اُبی» می‌بندند و همراه آن پای‌افزارهای سنتی چوپین مانند «گِتا» یا «زوری» می‌پوشند. جوراب کوسوده «تابی» نامیده می‌شود. زیر کوسوده نیز لباس زیری به نام «ناگاجوبان» می‌پوشند.
آپاچی Axis2 هسته یک موتور برای خدمات وب می‌باشد. این یک طراحی کامل و بازنویسی گسترده پشته با استفاده از Apache Axis SOAP می‌باشد. پیاده‌سازی Axis2 در جاوا و Cدسترس می‌باشد.
Axis2 توانایی اضافه کردن وب سرویس واسط برای برنامه‌های کاربردی وب فراهم می‌کند. همچنین به عنوان یک نرم‌افزار سرور مستقل در نظر گرفته شود.
یک معماری جدید برای Axis2 در اجلاس Axis2 کلمبو سریلانکا در ماه اوت ۲۰۰۴ معرفی شد، این معماری جدید برای Axis2 است که مبتنی بر انعطاف و کارامدی بیشتر می‌باشد و قابلیت تنظیم در مقایسه با Axis1.x را دارا می‌باشد. برخی از خوبی تثبیت مفاهیم Axis 1.x مانند گرداننده و… در معماری جدید حفظ شده‌است.
آپاچی Axis2 از SOAP 1.1 و SOAP 1.2 پشتیبانی می‌کند و این حمایت برای به‌طور گسترده ای محبوب REST از خدمات وب یکپارچه شده‌است. همان کسب و کار-منطق پیاده‌سازی هر دو به یک WS-* رابط کاربری میانجی؛ و همچنین به عنوان یک REST/POX سبک رابط کاربری به‌طور همزمان.
Axis2/Java ازاسپرینگ فریمورک پشتیبانی می‌کند.
See article about Apache Axis2/C Performance (2008).
Latest release occurred on 2009 .
Axis2 با بسیاری از ویژگی‌های جدید و پیشرفت صنعت مشخصات پیاده‌سازی آمد. ویژگی‌های کلیدی ارائه شده عبارتند از:
آپاچی Axis2 شامل پشتیبانی از استانداردهای زیر:
در زیر لیستی از ویژگی‌ها و نقاط فروش ذکر شده از آپاچی محور سایت:
ماژول Axis2 ویژگی‌های QoS مانند امنیتی قابل اعتماد پیام و غیره را فراهم می‌کند.
لوکاس اینترونا (به انگلیسی Lucas D. Introna) (متولد ۱۹۶۱) "استاد نظریه سازمان، فناوری و اخلاق" در دانشکده مدیریت دانشگاه لنکستر است. او در زمینه مطالعات اجتماعی سیستم‌های اطلاعات کار می‌کند. تحقیقات او بر روی پدیده‌های فناوری متمرکز شده است. او سهم قابل توجهی در ایجاد درک پیامدهای اخلاقی و سیاسی فناوری برای جامعه ایفا کرده است.
اینترونا در اوایل فعالیت حرفه‌ای خود بر شیوه‌هایی که مدیران، اطلاعات را در خدمت کردارهای مدیریتی درمی‌آوردند (مانند برنامه‌ریزی، تصمیم‌گیری، و غیره) متمرکز بود. این کار او روایتی از مدیر عرضه کرد که در آن مدیر همواره یک کنشگر در همتنیده و در حال مشارکت است (که همیشه کم و بیش در حال مصالحه و انطباق است) این رویگرد در تقابل با مدل‌های سنتی هنجاری از مدیر است که او را به عنوان یک عامل آزاد بی‌طرف ترسیم می‌کنند که قادر است انتخاب کند که به طرق مختلف عمل کند یا خیر. سپس کارش را در پذیرش منتقدانه تر فناوری دنبال کرد. او و همکارانش تعدادی مقالات منتقدانه در زمینه فناوری اطلاعات مانند دستگاه‌های خودپرداز، موتورهای جستجو و سامانه‌های تشخیص چهره منتشر ساختند. او اخیراً کار خود را روی جنبه‌های سیاسی و اخلاقی فناوری و همچنین حوزه جامعه مادگی متمرکز ساخته است.
در کتاب "مدیریت اطلاعات و قدرت"Introna, L.D. (1997) "", Macmillan, Basingstoke. اینترونا استدلال کرد که بیشتر آموزش مدیریت هنجارپایه است (به عنوان مثال گفتن اینکه مدیران باید چگونه عمل کنند) در حالی که همان‌طور که توسط هنری مینتزبرگ(Henry MintzbergMintzberg, H. (1973).) نشان داده شده واقعیت سازمانی مدیران بر سیاست بازی و جنگ قدرت استوار است. (همچنین به کتاب اخیر مینتزبرگ "مدیریت مراجعه کنید"). بنابراین به جای استفاده از اطلاعات برای هدایت عقلانیت (همان‌طور که مدل‌های هنجاری سنتی فرض می‌کنند) اطلاعات اغلب به عنوان یک منبع سازمانی در سیاست اعمال می‌شود. بر اساس این واقعیت، اینترونا استدلال می‌کند که بیشتر از آنکه همانند جریان اصلی ادبیات مدیریت به درک ارتباط بین اطلاعات و عقلانیت بپردازیم نیازمند آنیم که رابطه آن را با قدرت درک کنیم (همان‌طور که توسط میشل فوکو پیشنهاد شده است).
با تکیه بر پدیدارشناسی به خصوص کار مارتین هایدگر و دون ایدحIhde, Don. (1990). اینترونا همراه با فرناندو ایهارگو تجزیه و تحلیل پدیدارشناسانه فناوری اطلاعات را توسعه داد—به ویژه در یک روایت دقیق از پدیدارشناسی صفحه نمایش.Introna, L.D & Fernando M. Ilharco (2006) "The Meaning of Screens: Towards a phenomenological account of screenness", Human Studies, 29(1): 57-76.Introna, L.D, (2005) "Phenomenological Approaches to Ethics and Information Technology", The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Spring 2005 Edition), Edward N. Zalta (ed.) http://plato.stanford.edu/entries/ethics-it-phenomenology/ آنها استدلال می‌کنند که در پدیده صفحه نمایش دیدن تنها آگاه بودن از یک سطح نیست. صرف تماشای صفحه نمایش به عنوان یک صفحه نمایش نشان می‌دهد که صفحه نمایش در حال حاضر توجه ما را در خود جذب کرده است. در نظارت به وسیله صفحه نمایش، صفحه نمایش توجه ما را جذب و حفظ می‌کند. آنها چنان به نگه داشتن توجه ما ادامه می‌دهند که گویی آنها آنچه که مرتبط باشد را نشان می‌دهند-دقیقاً به همین دلیل آنها قدرت جذب و نگه داشتن توجه ما را دارند. این جریان ارتباط مستمر الزامات خاص خودش را دارد، گونه‌ای از توافق پنهانی که ناشی از رضایت نیست، بلکه شیوه‌ای برای زندگی یا نحوه انجام کار است —یا در مقابل توافقی مشخص پیرامون امکانیت‌های حقیقت است. به این ترتیب آنها استدلال می‌کنند که صفحه نمایش‌ها موجودیت‌هایی هستی شناسانه هستند.
اینترونا (با همکاران مختلفش) درون سنت مطالعات علم و فناوری انواع مفصلی از مطالعات تجربی اخلاق و سیاست فناوری را صورت داده‌اند. برای مثال با هلن نیسنباوم(Helen Nissenbaum) او یک مقاله در زمینه مسائل سیاسی موتورهای جستجو نگاشته است.Introna, L.D. & H. Nissenbaum (2000) "Shaping the Web: Why the politics of search engines matters, The Information Society", 16(3):169-185. این تحقیق نشان داد که نمایه سازی و الگوریتم‌های رتبه‌بندی گوگل در حال تولید یک نسخه خاص از اینترنت است. سیاستی که به طور نظامند (در برخی موارد بر اساس طراحی و در برخی موارد دیگر به طور تصادفی) برخی وبگاه‌ها و انواع خاصی از وبگاه‌ها را به نفع دیگران مورد تبعیض قرار می‌دهد و صورت نظام مند به ضرر برخی وبگاه‌ها به برخی اصالت می‌دهد. به همین ترتیب اینترونا مطالعات سیاسی و اخلاقی مشابهی در زمینه سامانه‌های تشخیص چهره، دستگاه‌های خودپرداز و سامانه‌های کشف تقلب منتشر ساخته است.
اخیراً اینترونا متاثر از آرای مرتبط با جامعه مادگی، پیشنهاد کرده است که اگر ما همان‌طور که دونا هاراوی استدلال می‌کند سایبورگ هستیم پس رابطه اخلاقی ما با جهان مادیت بی جان نیاز به تجدید نظر اساسی دارد. به گفته وی این فقط می‌تواند از این طریق به دست آید که ما انسان‌ها چارچوب اخلاقی انسان محور را رها کرده و چارچوبی اخلاقی برگزینیم که در آن همه موجودات واجد ارزش اخلاقی در نظر گرفته شوند.Introna, L. D. (2009) "Ethics and the speaking of things, Theory, Culture and Society", 26(4): 398-419.
کارلس آلنیا کاستیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست هافبک مرکزی به صورت قرضی از بارسلونا برای باشگاه فوتبال ختافه در لالیگا بازی می‌کند.
آلنیا متولد شهر ماتارو، بارسلونا، ایالت کاتالونیا در اسپانیا، در سال ۲۰۰۵ است. وی در سن ۷ سالگی، پس از یک عملکرد موفق، به سیستم آکادمی باشگاه بارسلونا (لا ماسیا) نقل مکان کرد. وی در ۲۹ اوت ۲۰۱۵، با امتیاز بسیار خوبی که در این باشگاه کسب کرده بود، به عنوان جانشین دیوید بابونسکی اولین بازی خود را در بازی تساوی ۰–۰در سگوندا دیویژن بی مقابل تیم پوبلا د مافومت قرار گرفت.
در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۵، آلنیا در بازی لیگ جوانان یوفا مقابل رم، یک گل تماشایی به ثمر رساند. او اولین گل بزرگسالان خود را در ۱۹ دسامبر در بازی با نتیجه ۲ بر ۴ بارسلونا برابر الدنس به ثمر رساند. آلنیا برای اولین بار در تاریخ ۱۰ فوریه ۲۰۱۶ در ترکیب اصلی بارسلونا قرار گرفت و در تساوی ۱–۱ به نفع تیمش مقابل والنسیا در بازی دوم مرحله نیمه نهایی کوپا دل ری قرار گرفت.
او اولین بازی خود را در تاریخ ۳۰ نوامبر همان سال با یک تساوی خارج از خانه برابر هرکولس برای رده‌بندی، در همان مسابقات انجام داد. آلنیا اولین بازی خود در لالیگا را در تاریخ ۲ آوریل ۲۰۱۷ انجام داد و به عنوان جانشین نیمه دوم ایوان راکیتیچ در پیروزی ۴–۱ در برابر گرانادا قرار گرفت. در ۲۸ ژوئن، وی قرارداد حرفه‌ای سه ساله با بند آزادی ۷۵ میلیون یورویی با بارسلونا منعقد کرد.
در ژوئیه سال ۲۰۱۸، او برای دریافت جایزه معتبر پسر طلایی کاندید شد. در ۴ دسامبر ۲۰۱۸، دو روز پس از به ثمر رساندن اولین گل لیگ خود برای بارسلونا مقابل ویارئال، آلنیا به‌طور رسمی به تیم اول معرفی شد.
در تاریخ ۲۸ دسامبر ۲۰۱۹، بارسلونا اعلام کرد که با بتیس برای انتقال قرضی آلنیا تا پایان فصل به توافق رسیده‌است.
آلنیا پس از پایان قرارداد قرضی خود در باشگاه فوتبال رئال بتیس با شروع فصل ۲۰–۲۱ به بارسلونا بازگشت.
پدر آلنیا به نام فرانچز نیز یک بازیکن فوتبال بود. او یک مهاجم نوک در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ بود و برای چندین باشگاه بازی کرد.
عشق حرف حالیش نمیشه (به ترکی استانبولی: Aşk Laftan Anlamaz) مجموعهٔ تلویزیونی ترکیه‌ای است که در سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۷ از شبکهٔ شو تی‌وی پخش شد. این درام عاشقانه و کمدی ۳۱ قسمت دارد.
محور اصلی داستان، رابطهٔ حیات اوزون (هانده ارچل)، دختری از طبقهٔ متوسط جامعه اهل منطقه‌ای در حاشیهٔ استانبول، با رئیسش مراد سارسیلماز (بوراک دنیز) در شرکت بین‌المللی تولید لباس و پارچهٔ سارته است. در ابتدای مجموعه تلویزیونی، حیات برای به دست آوردن شغل در شرکت سارته مجبور می‌شود خود را شخص دیگری معرفی کند و این سرآغاز همهٔ اتفاقات است! رابطهٔ حیات و مراد ماجراهای غیرقابل پیش‌بینی بسیاری خلق می‌کند که از دلایل اصلی پربیننده بودن این مجموعه تلویزیونی است. در این بین شخصیت‌های فرعی از جمله خانوادهٔ مراد و دو دوست صمیمی حیات نیز هرکدام در شکل‌گیری و جهت‌دهی روند داستان نقشی دارند.
این مجموعه تلویزیونی در کشورهای مختلف بسیار محبوب بوده و در بیش از ۸۰ کشور به زبان‌های مختلف از جمله فارسی، انگلیسی، هندی، عربی و کره‌ای دوبله شده‌است.
معماری میان‌رودان به معماری باستانی منطقهٔ میان‌رودان بین دو رود دجله و فرات اشاره دارد. از دستاوردهای این دوره معماری باید از برنامه‌ریزی شهری، خانه حیاط مرکزی، و زیگورات‌ها نام برد. در میان‌رودان باستان حرفهٔ معماری هنوز به وجود نیامده بود ولی دیوانداران ساختمان‌ها را پیش از شروع به کار طراحی می‌کردند و روند ساخت را مدیریت می‌نمودند.
با وقوع انقلاب نوسنگی در خاور نزدیک، جوامع شکارچی-گردآورنده به «یک‌جانشینی» و «اهلی کردن» (کشاورزی و دامداری) روی آوردند. بعدها در جریان انقلاب شهرنشینی، این جوامع روستایی کوچک، فاقد سواد نوشتن، و وابسته به کشاورزی و روابط خویشاوندی، تبدیل به جوامع بزرگ و پیچیده شهری می‌شوند. در انقلاب نوسنگی رابطهٔ انسان با طبیعت دستخوش تغییر شد ولی در انقلاب شهرنشینی بر رابطه انسان با طبیعت تأثیری نگذاشت، بلکه تأثیر آن در رابطه انسان‌ها با یکدیگر بود.
مفهوم شهر در حضور جمعیتی تعریف می‌شود که رابطهٔ ایشان نسبت به یکدیگر فرای رابطه‌های معمول خویشاوندی است.
سازمان یافتن این جمعیت گسترده در اثر مزیت مازاد غذایی (جاذبه) یا دفاع دربرابر تهدیدهای خارجی (دافعه) بوده‌است.
گستردگی جمعیت به افراد امکان تقسیم کار را می‌دهد که خود سبب مازاد بیشتر غذا یا دفاع بهتر (ایجاد سربازان حرفه‌ای و قشون‌های نظامی) می‌شود.
با به‌وجود آمدن سازمان‌ها عده‌ای اندک که مسئول کارهایی خاص بوده‌اند زمام امور شهری را در دست می‌گیرند و به این شکل سلسله مراتب به وجود می‌آید.
خانم پاف ()، یکی از شخصیت‌های مجموعه پویانمایی باب‌اسفنجی است. این شخصیت توسط استیون هیلنبرگ ایجاد شد و گوینده آن مری جو کتلت است. وی معلم باب اسفنجی است که به دلیل عدم موفقیت باب اسفنجی درگرفتن گواهینامه رانندگی از دست او دل خوشی ندارد.
خانم پاف معلم مدرسه تعلیم رانندگی شهر بیکینی باتم است، که در تعلیم رانندگی به باب اسفنجی ناتوان است که همین مسئله دردسرهای زیادی برای او ایجاد می‌کند. او هر وقت که عصبانی می‌شود یا وحشت می‌کند پف می‌کند.
تحویل پیتزا () قسمت پنجم فصل اول سریال باب اسفنجی است. این قسمت توسط سین دمپسی کارگردانی شد و در ۱۴ اوت ۱۹۹۹ ساعت ۲۲:۳۰ دقیقه شب به وقت ایالات متحده آمریکا از شبکه نیکولدیون پخش شد. داستان این قسمت از این قرار است که آقای خرچنگ سفارشی مبتنی بر تحویل پیتزا دریافت می‌کند. داستان این اپیزود باب اسفنجی تاحدودی شبیه به فیلم بزرگراه پاوا که در سال ۱۹۸۹ اکران شد است. در ایران این قسمت توسط شبکه پرشین تون دوبله و پخش شد.
یکی دیگر از روز های کاری باب‌اسفنجی ، اختاپوس ، و آقای خرچنگ در رستوران به پایان رسیده است . همگی در حال رفتن به خانه هایشان هستند که ناگهان تلفن زنگ می خورد و آقای خرچنگ جواب می دهد. یک مشتری زنگ می زند و درخواست یک پیتزا می کند. و آقای خرچنگ به دروغ به او می گوید که ما پیتزا داریم تا پول آن مشتری را به جیب بزند. و با باقیمانده های همبرگر یک پیتزا درست می کند و او را به صورت رسمی تبدیل به اولین پیتزای رستوران خرچنگ می کند. او به باب‌اسفنجی و اختاپوس ماموریت می دهد تا پیتزا را به مشتری ای که در یک شهر دیگر زندگی می کند برسانند. اما ماشین آنها در راه به مشکل موتور بر می خورد و آنها مجبور می شوند پیاده به شهر دیگر بروند . همچنین در راه ، به یک گردباد بر می خورند . گردباد هرچه بیشتر به آنها می چسبد ، چرا که باب‌اسفنجی جعبه پیتزا سفت چسبیده است و هرچه اختاپوس به او می گوید جعبه را ول کند بی توجه ای رده و به حق مشتری پایبند است . آنها کلی راه می روند تا وقتی که در حال مردن از شدت گرسنگی هستند، اختاپوس به دنبال باب‌اسفنجی می رود تا پیتزا را از او بگیرد و آنرا بخورد . اما در همین حال می فهمند که به خانه مشتری رسیده اند . باب‌اسفنجی به خانه مشتری می رود تا سفارش را تحویل دهد. اما وقتی مشتری می بیند همراه با سفارش اش برای او نوشابه مجانی نیاورده اند سفارش را نمی پذیرد و باب اسفنجی را ناراحت می کند. و همین موضوع باعث خشم شدید اختاپوس می شود و او پیتزا را محکم به صورت مشتری می کوبد . سپس به محل کارشان رستوران خرچنگ باز می گردند .
سواری فیلمی محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی هلن هانت است. در این فیلم بازیگرانی همچون هلن هانت، لوک ویلسون، برنتون توایتز، دیوید زایاس، لئونور وارلا، مایک وایت، جی هوگولی، کلوم کیت رنی ایفای نقش کرده‌اند.
لونا با نام اصلی لی سی-جون (زاده ۹ نوامبر ۱۹۸۱) خواننده کره‌ای است.
میگل میراندا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال پرتغالی است و در پست فوروارد-سنتر در باشگاه پورتو بازی می‌کند.
کشش جنسی در نوجوانی، مرحله‌ای از رشد انسان است که در طی آن فرد نوجوان در پی تجربهٔ احساسات جنسی می‌رود. در دوران بلوغ این جستجوی جنسی شدت می‌یابد و به بخش مهمی از زندگی نوجوان تبدیل می‌شود. کشش جنسی در انسان به روش‌های گوناگونی ظاهر می‌شود و بسته به هنجار، عرف، نظارت اجتماعی، گرایش جنسی و آموزش‌هایی که افراد دیده‌اند می‌تواند متفاوت باشد‌. بیماری‌های آمیزشی و بارداری ناخواسته از جمله خطراتی است که کشش جنسی در نوجوانی با خود به همراه دارد.
قابل ذکر است کشش جنسی در کودکان نیز بعضا مشاهده می‌شود؛ اما، به دلیل وجود تابوهای جهانی و عدم وضع قوانین مدون در این زمینه و بالعکس آن؛ تاکید بر روابط جنسی تنها برای افراد بالای ۱۸ سال، سبب شده است که کودکانی که میل جنسی دارند، به رفتارهای پنهانی یا خطرناک دست بزنند یا دچار سوقصد جنسی از طرف دیگران واقع شوند.