moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از نوامبر تا مارس هوا خشک و مطبوع است. در طول این فصل، روزهای صاف با آسمان‌های مه‌آلود و ابری ناشی از «هارماتان» - یک باد گرم و خشک که گرد و غبار صحرا را حمل می‌کند، درهم می‌شوند. به‌طور معمول، بادها در ارتفاعات بالا می‌مانند و آسمان کمی ابری ایجاد می‌کنند. هارماتان، با این حال، گاهی اوقات باعث طوفان‌های گرد و غبار محلی می‌شود.
زنگ‌مرغ چتم یک گونه منقرض‌شده از پرندگان بود. این پرنده از خانواده عسل‌خواران و بومی جزیره چاتام بود.
از نظر ظاهری بسیار شبیه به مرغ زنگوله‌ای نیوزیلند ("Anthornis melanura") بود اما به‌طور قابل توجهی جثه بزرگتری داشت. همچنین کل سر و گردن به رنگ ارغوانی یا آبی فولادی براق بود."A History of the Birds of New Zealand" by Walter Buller, 1888
این پرنده آخرین بار در سال ۱۹۰۶ در جزیره مانگِرِی کوچک (انگلیسی: Little Mangere) دیده شد. جمعیت این پرندگان احتمالاً تحت تأثیر یک بیماری قرار گرفته باشد؛ زیرا پیش از ورود گونه‌های غیربومی مانند موش و گربه و همچنین شکار آنان به منظور جمع‌آوری نمونه توسط انسان‌ها، جمعیت آنان رو به کاهش گذاشته بود.
وزارت اقتصاد و دارایی فرانسه () از وزارتخانه‌های دولت فرانسه است، که وظیفه نظارت بر بانک‌ها و مؤسسات مالی این کشور را برعهده دارد. این وزارتخانه در سال ۱۹۵۸ تأسیس شد.
مدل فرایند هنجاری‌سازی یک مدل جامعه‌شناختی است که توسط کارل آر. می (زاده ۱۹۶۱) جامعه‌شناس بریتانیایی توسعه یافته و پذیرش فناوری‌های جدید در مراقبت‌های بهداشتی را توصیف می‌کند.
این مدل چارچوبی را برای ارزیابی فرایند با استفاده از سه مولفه فراهم می‌کند: ۱. کنشگران، ۲. اشیاء، ۳. زمینه‌ها.
که در چهار ساختار مقایسه می‌شوند: ۱. کارایی تعاملی، ۲. ادغام رابطه‌ای، ۳. قابلیت کار با مجموعه مهارت، ۴. ادغام متنی. این مدل به ساخت نظریه فرایند هنجاری‌سازی کمک کرد.
مدل فرایند هنجاری‌سازی یک نظریه است که توضیح می‌دهد چگونه فناوری‌های جدید در کار مراقبت‌های بهداشتی جاسازی شده‌اند.می، سی. ۲۰۰۶. "الگویی منطقی برای ارزیابی و ارزیابی مداخلات پیچیده در مراقبت‌های بهداشتی." پژوهش‌های خدمات بهداشتی BMC; 6:1–11.. این مدل توسط کارل آر. می و همکارانش،توسعه داده شد. فینچ، تی.ال.اف. اس مایر و سی آر می. ۲۰۰۷. "Teledermatology در انگلستان: درس‌هایی در نوآوری خدمات." مجله پوست بریتانیا ۱۵۶: ۵۲۱–۵۲۷؛ می، سی، ام. مورت، تی ویلیامز، اف.اس. مایر، و ال. گازک. ۲۰۰۳a. "ارزیابی فناوری سلامت در زمینه‌های محلی آن: مطالعات مراقبت از راه دور." علوم اجتماعی و پزشکی ۵۷: ۶۹۷–۷۱۰؛ می، سی آر، آر. هریسون، تی. فینچ، آ. مک فارلین، اف. میر و پی والاس. ۲۰۰۳b. "درک هنجاری‌سازی خدمات پزشکی از راه دور از طریق ارزیابی کیفی." مجله انجمن انفورماتیک پزشکی آمریکا؛ ۱۰: ۵۹۶–۶۰۴. و یک نظریه پایه در جامعه‌شناسی پزشکی و مطالعات علم و فناوری (STS)، بر اساس پژوهش کیفی مشتق تجربی است. کارل می این مدل را پس از حضور در پژوهش‌های کمیته بهداشت مجلس عوام بریتانیا در مورد فناوری‌های جدید پزشکی در NHS در سال ۲۰۰۵، توسعه داد.کمیته بهداشت مجلس عوام. (۲۰۰۵) پرس‌وجو در مورد فن‌آوری‌های پزشکی جدید در NHS. او پرسید چگونه فن‌آوری‌های جدید به‌طور معمول جاسازی و تلقی می‌شوند، در کارهای روزمره، با توجه به افزایش روزافزون سازمان و قانون‌گذاری مراقبت سلامت.می، سی. ۲۰۰۷. "برخورد بالینی و مشکل زمینه." جامعه‌شناسی ۴۱: ۲۹–۴۵. این مدل تعبیه را با نگاه کردن به کاری که مردم انجام می‌دهند تا آن را ممکن کنند، توضیح می‌دهد.
این مدل نظریه‌ای در جامعه‌شناسی است که به خوبی با رویکردهای کلان نوآوری مانند نظریه اشاعه نوآوری که توسط اورت راجرز ایجاد شده‌است، مطابقت دارد. اگر چه مدل فرایند عادی سازی محدوده به تنظیمات مراقبت‌های بهداشتی محدود استمی سی، تی فینچ، اف.اس. مایر،
ال. بالینی، سی. داوریک، و همکاران 2007a. "درک اجرای مداخلات پیچیده در مراقبت‌های بهداشتی: مدل فرایند هنجاری‌سازی". پژوهش‌های خدمات بهداشتی BMC کار اخیر می و همکارانش منجر به توسعه نظریه فرایند هنجاری‌سازی شده‌است که یک نظریه عمومی جامعه‌شناختی پیاده‌سازی و ادغام نوآوری‌های فناورانه و سازمانی.می، سی. فینچ، تی. ۲۰۰۹. پیاده‌سازی، تعبیه و یکپارچه‌سازی: طرح کلی از نظریه فرایند هنجاری‌سازی جامعه‌شناسی. در مطبوعات.می، سی، نوآوری و پیاده‌سازی در فناوری سلامت: هنجاری‌سازی پزشکی از راه دور. که در: جی. گیب، ام. کالنن، ویرایش) جامعه‌شناسی جدید خدمات سلامت. راتلج، لندن، ۲۰۰۹.می، سی. پزشکی جهانی، روابط درمانی و برخورد بالینی.» در (ویرایش‌ها) در: ب. پسکوسالیدو، و همکاران، ویرایش) کتاب راهنمای جامعه‌شناسی سلامت، بیماری و شفا: طرحی برای سده بیست و یکم. اسپرینگر، نیویورک، ۲۰۰۹. نظریه فرایند هنجاری‌سازی اکنون جایگزین مدل فرایند هنجاری‌سازی محدودتر شده‌است.
مدل فرایند هنجاری‌سازی چارچوبی برای ارزیابی فرایند و همچنین برای مطالعات تطبیقی مداخلات پیچیده، به ویژه کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده فراهم می‌کند. کارآزمایی‌های بالینی و سایر ارزیابی‌های مداخلات مراقبت‌های بهداشتی اغلب بر روابط پیچیده بین بازیگران، اشیاء و زمینه‌ها تمرکز می‌کنند و یک مدل تبیینی ساده را ایجاد می‌کنند که به خوبی با چارچوب‌های دیگر مطابقت دارد، ابزاری ضروری برای پژوهشگران خدمات بالینی و سلامت است. در مدل فرایند هنجاری‌سازی، یک مداخله پیچیده به عنوان تلاشی عمدی آغاز شده برای معرفی یا اصلاح الگوهای فعلی کنش جمعی در مراقبت‌های بهداشتی تعریف می‌شود.
یک مداخله پیچیده دارای سه نوع جزء است:کارل آر. می، اف.اس. مایر، سی. داوریک، و تی. ۲۰۰۷ب: "ارزیابی فرایند مداخلات پیچیده در مراقبت‌های اولیه: درک کارآزمایی‌ها با استفاده از مدل فرایند هنجاری‌سازی." تمرین خانواده BMC8
۱. «"کنشگران"» افراد و گروه‌هایی هستند که در مراکز مراقبت‌های بهداشتی با یکدیگر روبرو می‌شوند.
۲. «"اشیاء"» ابزاری هستند که به‌طور سازمانی مورد تأیید قرار می‌گیرند که دانش و عمل به وسیله آنها اعمال می‌شود.
۳. «"زمینه‌ها"» ساختارهای فیزیکی، سازمانی، نهادی و قانونی هستند.
مدل فرایند هنجاری‌سازی برای ترویج یا مهار عملیاتی‌سازی و تعبیه مداخلات پیچیده، تعبیه مداخلات پیچیده را با ارجاع به چهار ساختار کنش جمعی توضیح می‌دهد که بصورت نظریه دقیق و صحیح نشان داده شده‌است: ۱. کارایی تعاملی، ۲. ادغام رابطه ای، ۳. قابلیت کار با مجموعه مهارت ۴. ادغام متنیکارل آر. می، تی فینچ، اف.اس.ال. بالینی، سی داوریک، و همکاران ۲۰۰۷a: "درک اجرای مداخلات پیچیده در مراقبت‌های بهداشتی:
مدل فرایند هنجاری‌سازی." پژوهش‌های خدمات بهداشتی BMC;
۱. کارایی تعاملی: توضیح می‌دهد که چگونه یک مداخله پیچیده توسط افرادی عملیاتی می‌شود که از آن استفاده می‌کنند.
۲. ادغام رابطه‌ای: توضیح می‌دهد که چگونه دانش و کار در شبکه‌های اجتماعی افراد اطراف آن واسطه و درک می‌شود.
۳. کارایی مجموعه مهارت: توزیع و انجام کار را در تقسیم کار توصیف می‌کند.
۴. ادغام متنی: به ادغام کار در یک محیط سازمان اشاره دارد.
معبد ژنگو () یک معبد بودایی در ۱۰ کیلومتری شمال پینگ یائو در روستای هادونگسون، در استان شانشی، چین است. کهن‌ترین سالن معبد، سالن وانفو، در سال ۹۶۳ در طول فرمانروایی دودمان هان شمالی ساخته شد. مجسمه‌های داخل معبد تنها نمونه‌ها از مجسمه‌های بودایی سده ۱۰ میلادی در چین هستند.
تاریخ معبد از سال ۹۶۳ میلادی آغاز می‌شود، که اشاره شد سالن ده‌هزار بودا ("Wànfó diàn" 万佛殿) در آن سال ساخته شد. این تاریخ برروی یک میله در معبد نوشته شده‌است و همین تاریخ در یک نوشته از تاریخ شهرستان پینگ یائو در سده ۱۹ میلادی اشاره شده‌است. یک سنگ یادبود در سال ۱۸۱۹ نیز این تاریخ را تأیید می‌کند.Steinhardt (1997), 77. سالن وانفو کهن‌ترین سازه در معبد ژنگو است و تنها ساختمان باقی مانده از دودمان کم‌عمر هان شمالی است.Steinhardt (2002), 117. اگرچه اطلاعات کمی دربارهٔ تاریخ معبد در دسترس است، سنگ یادبود اشاره داشت که در سال‌های ۱۵۴۰ و ۱۸۱۶ معبد بازسازی شده بود.Zhao (2007), 94. در سال ۱۹۹۷، این مکان در کنار معبد شوانگلین و شهر پینگ یائو، به عنوان «شهر باستانی پینگ یائو» توسط یونسکو به عنوان یک میراث جهانی ثبت شد.
معبد دو سالن اصلی و یک دروازه، همراه با دو حیاط میان سه ساختمان دارد. یک دیوار کل مجموعه معبد را احاطه کرده‌است. معبد در جنوب باز می‌شود و سالن تیانوانگ (天王殿) نقش دروازه معبد را دارد.Steinhardt (1997), 78. سالن بعدی، در شمال، سالن ده‌هزار بودا است و آخرین سالن، سالن سانفو (三佛殿) نام دارد که پیشینه آن به دوران فرمانروایی دودمان چینگ می‌رسد. حیاط شمالی نیز دو دروازه کوچک‌تر به نام‌های گوانین (观音殿) و دیزانگ (地藏殿) دارد که پیشینه هر دو به دوران فرمانروایی دودمان مینگ می‌رسد.Miller (2000), 83. همچنین دو برج ناقوس در دو سوی سالن تیانوانگ قرار دارد.Steinhardt (1997), 78.
شکار پرنده یک فیلم دلهره‌آور و معمایی محصول سال ۲۰۱۶ سینمای فیلیپین به نویسندگی، کارگردانی و تدوین میخائیل رد با بازی مری جوی آپوستول، آرنولد ریس، کو آکینو و جان آرسیلا است.
این فیلم داستان یک نوجوان روستایی فیلیپینی را روایت می‌کند که در جنگل‌های مرزی فیلیپین گم شده‌است. در این بین، او به صورت تصادفی یک عقاب فیلیپینی در معرض انقراض را می‌کشد. بدین ترتیب، مسئولان محلی جستجوی خود برای پیدا کردن قاتل این پرندهٔ ملی را آغاز می‌کنند. اما در حین تحقیقات با اسرار ترسناک‌تری مواجه می‌شوند و…
سنگ قتل ( یک فیلم "جیالو" ایتالیایی محصول ۱۹۸۴ با بازی اولگا کارلاتوس و ری لاولاک به کارگردانی لوسیو فولچی است.
در مرکز هنرهای زندگی در نیویورک، کندیس نورمن (اولگا کارلاتوس) بر آخرین برنامه رقص که توسط مارگی (گرتا ماری فیلدز) طراحی شده‌است نظارت می‌کند. کندیس به مارگی می‌گوید که رقص برای ملاقات سه نماینده استعدادیابی نیاز به تکمیل دارد. مدیر آکادمی دیک گیبسون (کلاودیو کاسینلی) با تهیه‌کنندگان تلویزیونی باب استاینر و جان موریس ملاقات می‌کند که ویدیویی از رقص را تماشا می‌کنند و کندیس متوجه می‌شود که مردان فقط سه رقصنده را برای یک برنامه تلویزیونی آینده انتخاب خواهند کرد. عصر همان روز پس از پایان کلاس رقص، یکی از رقصنده‌ها، سوزان، در رختکن توسط شخصی ناشناس به قتل می‌رسد که از کلروفرم استفاده می‌کند و سپس با یک سنجاق موی بلند به قلب او ضربه می‌زند. ستوان بورخس (Cosimo Cinieri) NYPD برای بررسی به صحنه می‌آید. همچنین با ستوان بورخس، پروفسور و پروفسور روان درمانی، دکتر دیویس (جوزپه ماناجولو) است. از آنجایی که کندیس جایی پیدا نمی‌شود، سوء ظن نه تنها به او، بلکه روی دوست پسر قربانی، ویلی استارک (کریستین بورومئو) و همچنین دیک گیبسون متمرکز می‌شود.
کندیس به آپارتمان خود بازمی‌گردد، جایی که دیک را در انتظار می‌بیند. او می‌خواهد در مورد روابط بالقوه بین دانش آموزان صحبت کند و سعی می‌کند کندیس را متقاعد کند که هیچ اتفاقی بین او و سایر دانش آموزان وجود ندارد. وقتی او آنجاست، دی جی استودیو، باب، با کندیس تماس می‌گیرد و قتل در آکادمی را به او اطلاع می‌دهد.
روز بعد، دانشگاه به روال عادی خود ادامه می‌دهد و باعث ناراحتی دیک می‌شود، زیرا به نظر می‌رسد کسی به مرگ سوزان اهمیت نمی‌دهد. در کافی شاپ نزدیک، ستوان بورخس با دیک در مورد رقابت احتمالی بین رقصندگان صحبت می‌کند. آن شب در یک کلوپ شبانه محلی، یکی دیگر از دانش‌آموزان آکادمی به نام جنیس، به تنهایی برای حضار می‌رقصد و سپس به سمت خانه به آپارتمان خود می‌رود. او متوجه می‌شود که ویلی منتظر است و می‌خواهد صحبت کند. در اتاق خوابش، جنیس عکسی از ویلی و سوزان پیدا می‌کند، اما وقتی او را صدا می‌کند، او رفته‌است. جنیس قناری خود را می‌یابد که با نوک سنجاق سر کشته شده‌است. او وحشت زده به سمت در می‌دود و در آنجا توسط مهاجم نادیده ای که یک نوک سنجاق مو را به قلب او فرومی‌کند مورد حمله قرار می‌گیرد و کشته می‌شود.
کندیس شروع به دیدن کابوس می‌کند که توسط یک مرد جوان خوش تیپ (ری لاولاک) مورد حمله قرار می‌گیرد که سوزن بلند و زینتی مشابه سوزنی که در قتل استفاده شده‌است به دست می‌گیرد. کندیس وقتی یک بیلبورد تبلیغاتی را می‌بیند که او را برجسته می‌کند، وسواس بیشتری نسبت به مهاجم رؤیایی پیدا می‌کند. کندیس که نمی‌تواند این احساس را از بین ببرد که آنها به نوعی از پیش تعیین شده‌اند، مردی را که در پوستر قرار دارد به هتل فولتون می‌پیوندد و به کارمند میز رشوه می‌دهد تا کلید اتاق «آقای رابینسون» را بگیرد. او اتاق را کاوش می‌کند، اما وقتی مدل خوش تیپ به‌طور ناگهانی برمی گردد، شوکه می‌شود. مرد خود را جورج وب معرفی می‌کند که با دفع کندیس، یک خرابه مست و ژولیده است. با چیزی که به نظر می‌رسد ناامیدی آمیخته با وحشت است، کندیس از اتاق فرار می‌کند و کیف و کارت شناسایی خود را پشت سر می‌گذارد.
در همین حال، ستوان بورخس تماس تلفنی فردی را که ادعا می‌کند قاتل است با ایستگاه پلیس ضبط می‌کند. هنگامی که یک تحلیلگر صدا آن را بارت، یکی از رقصندگان شناسایی می‌کند، بورخس او را دستگیر می‌کند. بارت به تماس‌های تلفنی و همچنین کشتن سوزان به دلیل دیوانه بودن و جانیس به دلیل اسپانیایی بودنش اعتراف می‌کند. اما بورخس معتقد است که بارت قاتل نیست، بلکه یک دروغگوی بیمارگونه است.
جورج برای برگرداندن کیف کندیس به آکادمی می‌رود، جایی که رقصنده دیگری، گلوریا، او را از یک برنامه مدلینگ که سال‌ها قبل در آن حضور داشتند، می‌شناسد. دیک جورج و کندیس را روی یک مانیتور امنیتی می‌بیند و با بورخس تماس می‌گیرد و می‌گوید که جورج باید قاتل باشد. در طول ناهار در یک رستوران محلی چینی، رابطه بین کندیس و جورج زمانی نزدیک‌تر می‌شود که او در مورد اتفاقی که سال‌ها قبل از آن اتفاق افتاده بود، مردی سوار بر موتور سیکلت او را زیر پا گذاشت و به حرفه رقصش پایان داد. و او را مجبور به تدریس کرد. بازگشت به آپارتمان کندیس، او با فیل (لوسیو فولچی)، یک مأمور استعدادیابی محلی، یک تماس تلفنی دریافت می‌کند، که سابقه او را در مورد جورج بررسی می‌کند و به او اطلاع می‌دهد که یک بار با دختر جوانی رابطه داشته‌است که بعداً درگذشت. در استودیو، کندیس با استفاده از MO قاتل مورد حمله مارگی قرار می‌گیرد، اما دیک او را تحت سلطه خود درمی‌آورد، که مارگی را به پلیس تحویل می‌دهد.
چند روز بعد، جیل، رقصنده دیگر، برای مولی ویلچری که از او عکس می‌گیرد. وقتی جیل ضربه ای را به در ورودی پاسخ می‌دهد، قاتل به زور وارد آپارتمان می‌شود و با سنجاق سر او را می‌کوبد. مولی دیوانه وار فرار می‌کند، اما دید واضحی از صورت قاتل پیدا نمی‌کند. پلیس دیک را هنگامی که متوجه شد که در حال فرار است دستگیر می‌کند و ادعا می‌کند که او فقط پس از حمله به آنجا آمد تا جیل را مرده بیابد. شب بعد قاتل به همین شکل در رختکن به گلوریا حمله می‌کند و او را می‌کشد.
در اتاق هتل جورج، کندیس به خود اجازه ورود می‌دهد و یک سنجاق سر و بطری کلروفرم در کشوی خود پیدا می‌کند. کندیس با عجله به سمت ماشینش می‌رود و دور می‌شود. جورج از راه می‌رسد و با دیدن آنچه کندیس پیدا کرده، سعی می‌کند با او در آپارتمانش تماس بگیرد، اما او خانه نیست. در ایستگاه پلیس، کندیس از کشف خود و اینکه جورج قاتل است به بورخس می‌گوید و نام هتلی را که در آن اقامت دارد، می‌گذارد. کندیس سپس به آکادمی که برای شب تعطیل شده‌است می‌رود و گلوریا را در رختکن مرده می‌بیند. او با بورخس تماس می‌گیرد و به او می‌گوید که او را در آکادمی ملاقات کند.
کندیس به سمت اتاق مدیر می‌دود و جورج را در آنجا پیدا می‌کند. او موسیقی و ویدئویی را روشن می‌کند که تمام رقصندگان کشته شده را نشان می‌دهد. جورج با اسلحه قتل با سنجاق سر وارد می‌شود و از کندیس می‌پرسد که چرا این شواهد را در اتاق هتل او کاشته‌است، بنابراین او را با قتل‌ها مرتبط می‌کند. کندیس سپس فاش می‌کند که از همان ابتدا می‌دانست که او، جورج، راکب موتورسیکلت بود که او را زیر پا گذاشت و کار، آینده و زندگی‌اش را خراب کرد. او به او می‌گوید که رقصنده‌های جوان را به خاطر حسادت به استعداد، زیبایی و پیشرفت شغلی‌شان کشت، در حالی که قصد داشت او را برای قتل‌ها به عنوان آخرین اقدام انتقام‌جویی‌اش از او متهم کند. او دست سنجاق جورج را می‌گیرد و عمداً خود را روی آن میخکوب می‌کند. درست زمانی که او روی زمین می‌افتد و نفس‌های آخرش را می‌کشد، ستوان بورخس و دکتر دیویس به صحنه می‌رسند، اما قبل از اینکه جورج بتواند توضیح دهد، نشان می‌دهند که از قبل می‌دانند او قاتل نیست. وقتی عکسی را دیدند که مولی از کت قاتل گرفته‌است، متوجه شدند که دکمه‌های کت در سمت چپ قرار دارد که نشان می‌دهد این کت متعلق به یک زن است و آن را پوشیده‌است. علاوه بر این، کندیس جزئیاتی در مورد سنجاق سر شیری که در قتل‌ها استفاده شده بود را به آنها گفت، اطلاعاتی که از آنجایی که هرگز علنی نشده بود، فقط قاتل می‌توانست بداند. جورج با ستوان بورخس را ترک می‌کند تا پلیس صحنه را بسته و بررسی کند.
"Murder Rock" در ۲۰ آوریل ۱۹۸۴ توزیع شد. توسط CDE Compagnia Distribuzione Europea در ایتالیا توزیع شد. این فیلم در سال ۲۰۰۶ توسط Media Blasters بر روی DVD و در سال ۲۰۱۹ توسط Scorpion Releasing در بلو ری منتشر شد.
از نظرات قدیمی، ایان جین از DVDTalk اظهار داشت که این فیلم "در درجه اول یک فیلم ترسناک است، یا حداقل باید چنین باشد، این بیانیه غم انگیزی است که رقص‌ها نقطه برجسته فیلم هستند. آنها را به خوبی ساله نیست و بنابراین تعداد زیادی از بینندگان لذت بردن احتمال خارج خواهد از این صحنه است از کمدی ناخواسته که آنها ارائه "این نتیجه رسید که" لوسیو Fulci ساخته شده بسیاری از فیلم‌های بزرگ در حرفه خود - متأسفانه، "قتل راک" است یکی از آنها نیست.»
مجله انجمن پزشکی کانادا () یک ژورنال پزشکی عمومی با داوری همتا است که توسط انجمن پزشکی کانادا منتشر می‌شود. این ژورنال پژوهش‌های بالینی اصلی، تحلیل‌ها، بررسی‌ها، اخبار، به‌روزرسانی‌های عملی، و سرمقاله‌ها را منتشر می‌کند.
غزل امید نویسندهٔ ایرانی مقیم کانادا است. او نویسندهٔ کتاب خودزندگی‌نامه‌ای با عنوان "زندگی در جهنم: اودیسه واقعی مبارزه یک زن در ایران اسلامی علیه نیروهای شخصی و سیاسی" است. امید در ایالات متحده به عنوان مدافع حقوق بشر و حقوق زنان شناخته می‌شود و همچنین محقق حقوقی شیعه است.
امید زادهٔ آبادان است. پدرش یک میلیونر بود که در زمان کودکی او خانواده را رها کرد و به ایالات متحده آمریکا پناهنده شد. امید در اصفهان بزرگ شد در زمان سرنگونی شاه ایران توسط روح‌الله خمینی ۸ ساله بود. امید یک مسلمان است و به زیارت مکه نیز رفته‌است. او در سال ۱۹۹۵ از ایران به کانادا مهاجرت کرد و در سال ۲۰۰۸ به واشینگتن، دی.سی. نقل مکان کرد.
کتب خودزندگینامهٔ امید با نام "زندگی در جهنم" حاوی انتقادی از ایران و نقض حقوق بشر در آن کشور است. به‌همین دلیل، وبگاه کتاب او هدف خرابکاری و تهدید آنلاین از سوی کاربران رایانه در ایران، ترکیه و پاکستان بوده‌است. او به‌دلیل استفاده از کتاب‌ها برای آموزش شهادت به کودکان در ایران، از این کشور انتقاد کرده‌است. او همچنین خواستار این است که در کتاب‌های ایرانی از کشور ایالات متحده به عنوان «شیطان بزرگ» یاد نشود. به گفتهٔ امید، او این نگرانی را دارد که این کتاب‌ها باعث شود که کودکان به «بمب‌های ساعتی» تبدیل شوند.
در حال حاضر، امید مدیر اجرایی سازمان «ایران و آیندهٔ آن» است که یک سازمان غیرانتفاعی ۵۰۰۱ (سی) مستقر در ایالات متحده است و بر حمایت از بهبود زندگی در ایران متمرکز است. در سال ۲۰۱۴، او اقداماتی را برای انتقال کودکان سوخته در آتش‌سوزی یک مدرسه در ایران به ایالات متحده به‌منظور درمان انجام داد.
ناوگان شمال روسیه () ناوگان دریایی زیرمجموعه نیروی دریایی روسیه است، که در سال ۱۷۳۳ تأسیس شد.
بلوک زد یک فیلم زامبی و دلهره‌آور فیلیپینی با محوریت زامبی محصول سال ۲۰۲۰ به کارگردانی میخائیل رد با بازی جاشوا گارسیا، جولیا بارتو، دیمپلز رومانا، ایو فلورس، میرتل ساروسا، ماریس راکال، مک کوی د لئون، ایان ونراسیون و اینا ریموندو است. این فیلم در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۰ در سینما اکران شد.
داستان این فیلم از آنجایی آغاز می‌شود که پس از آنکه ویروسی کشنده همه گیر می‌شود، دانشگاهی به حالت قرنطینه در می‌آید و تعدادی از دانشجویان تصمیم می‌گیرند برای نجات جان خود، با یکدیگر گروهی تشکیل دهند و…
تریلر تیزر در ۵ ژوئیه ۲۰۱۹ در یوتیوب منتشر شد. تریلر کامل در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۹ در یوتیوب منتشر شد.
نیروهای زمینی رومانی () نیروی زمینی زیرمجموعه نیروهای مسلح رومانی است، که در سال ۱۸۵۹ تأسیس شد.
نیروی دریایی رومانی () نیروی دریایی زیرمجموعه نیروهای مسلح رومانی است، که در سال ۱۸۶۰ تأسیس شد.
وزارت دفاع ملی رومانی () از وزارتخانه‌های دولت رومانی است، که وظیفه پشتیبانی لجستیک از نیروهای مسلح رومانی را برعهده دارد.
واسیلی دینکو (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار، جامعه‌شناس و نویسنده اهل رومانی است، که هم‌اکنون به‌عنوان وزیر دفاع ملی رومانی فعالیت می‌کند. وی در فاصله سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ قائم‌مقام نخست‌وزیر رومانی بود.
سپاه تفنگداران دریایی پرتغال () سپاه تفنگدار دریایی زیرمجموعه نیروی دریایی پرتغال است، که در سال ۱۶۱۸ تأسیس شد.
شاهین پرهامی (۱۹۶۷–۲۰۲۱) کارگردان، نویسنده، تدوین‌گر و فیلم‌بردار ایرانی-کانادایی ساکن مونترال، کبک بود. او بیشتر به‌خاطر مستندهای "امین" و "قصهٔ شهرزاد" شناخته شده‌بود.
پرهامی در شیراز متولد شد و در سال ۱۹۸۸ به کانادا مهاجرت کرد و ابتدا در دانشگاه کارلتون اتاوا به تحصیل در رشتهٔ سینما پرداخت و سپس مدرک کارشناسی خود را در رشتهٔ تولید فیلم از دانشگاه کنکوردیا در مونترآل دریافت کرد. او فعالیت در سینما را با سه‌گانهٔ اولیه "ناسوت" (۱۹۹۷)، "لاهوت" (۱۹۹۸) و "جباروت" (۲۰۰۳) آغاز کرد.
در سال ۲۰۱۰، مستند "امین" ساختهٔ پرهامی، که شرح تلاش‌های یک نوازندهٔ ویولن قشقایی برای حفظ سنت‌های موسیقی جامعهٔ خود را به تصویر می‌کشید، برندهٔ جایزهٔ برتر جشنواره بین‌المللی فیلم مستند یاماگاتا شد. در سال ۲۰۱۵، فیلم "قصهٔ شهرزاد" ساختهٔ او، که دربارهٔ یک ستارهٔ شاخص سینمای عامهٔ ایران بود، برای جایزهٔ بهترین فیلم مستند بلند در جوایز اسکرین آسیا پاسیفیک نامزد شد. آثار او مورد تحسین منتقدان سینما قرار گرفته‌است. پیتر ریست «رویکرد چالش‌برانگیز و تجربی در قالب فیلم که او پیوسته به‌کار می‌گیرد» را مورد تمجید قرار داده‌است. فیلم جدید او به نام "مارسل" بر هنر و زندگی یک مجسمه‌ساز بزرگ کانادایی متمرکز است و در حال حاضر در مرحلهٔ پس‌تولید قرار دارد. این فیلم قرار است در سال ۲۰۲۱ به‌همراه نخستین فیلم داستانی پرهامی با نام "هر فرشته‌ای ترسناک است" اکران شود.
پرهامی در ۱۳ مارس ۲۰۲۱ بر اثر ابتلا به سرطان در مونترآل درگذشت.
فرشته خسروجردی خوانندهٔ کم‌بینای اهل ایران است. او که نابینا به‌دنیا آمده‌است، پس از تجربهٔ آزار خانگی از سوی همسرش، از ایران گریخت و در سال ۲۰۰۷ در بریتانیا ساکن شد.
او در سال ۲۰۱۳ به‌عنوان یکی از ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی انتخاب شد.
دستینی یا ماژول سرنوشت () که به عنوان آزمایشگاه یو اس هم شناخته می‌شود، واحد تحقیقاتی اصلی آمریکا در ایستگاه برای محموله‌های تحقیقاتی ایالات متحده در ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) است. "دستینی" با لنگر انداختن و اتصال به یونیتی در یک دورهٔ پنج روزه در فوریهٔ ۲۰۰۱ فعال شد. ماژول دستینی نخستین ایستگاه تحقیقاتی مداری دائمی ناسا از زمان تخلیه اسکای‌لب در فوریهٔ ۱۹۷۴ بوده‌است.
شرکت بوئینگ ساخت آزمایشگاه تحقیقاتی ۱۴٫۵ تنی (۳۲۰۰۰ پوند) را در سال ۱۹۹۵ در تأسیسات کارخانه مونتاژ میشو و سپس در مرکز پروازهای فضایی مارشال در هانتسویل، آلاباما آغاز کرد. در سال ۱۹۹۸ به مرکز فضایی کندی در فلوریدا فرستاده شد و در اوت ۲۰۰۰ برای آماده‌سازی قبل از پرتاب به ناسا تحویل داده شد. این ماژول در ۷ فوریهٔ ۲۰۰۱ با شاتل فضایی آتلانتیس در STS-98 پرتاب شد.
فضانوردان در داخل تأسیسات با هوای فشرده برای انجام تحقیقات در زمینه‌های علمی گوناگونی کار می‌کنند. دانشمندان در سراسر جهان از نتایج برای تقویت مطالعات خود در پزشکی، مهندسی، بیوتکنولوژی، فیزیک، علم مواد و علوم زمین استفاده خواهند کرد.
من دیگر (, ؛ همچنین شناخته‌شده با عنوان ) یک فیلم کمدی چینی محصول سال ۲۰۲۲ است که توسط نیو کلاسیکس مدیا تولید شده‌است. این فیلم در ۱ ژانویه ۲۰۲۲ منتشر شد و ما لی، ، ، و وی شیانگ در آن نقش آفرینی کرده‌اند. این فیلم تنها امتیاز ۴٫۸ از ۱۰ را در دوبان دریافت کرد.
این فیلم یک پاسبان () به نام لی مائو را به تصویر می‌کشد که با یانگ جیاژن، زنی از خانواده‌ای ثروتمند ازدواج کرده و به‌طور غیرمنتظره‌ای متوجه می‌شود که چهرهٔ لی مائو همانند چهرهٔ شاهزادهٔ ولیعهد است. لی مائو می‌خواهد برای گرفتن ترفیع به کاخ امپراتوری برود، در حالی که ولیعهد می‌خواهد کاخ را ترک و آزادانه زندگی کند. در نتیجه، این دو تغییر هویت می‌دهند، اما با توطئه‌های مقامات عالی در کاخ روبرو می‌شوند.
این فیلم در اصل برای انتشار در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۱ برنامه‌ریزی شده بود، اما تاریخ آن به ۱ ژانویه ۲۰۲۲ موکول شد.
سگ یک فیلم کمدی آمریکایی به کارگردانی چنینگ تیتوم و رید کارولین است که هر دو تجربه اولین کارگردانی خود را دارند. در این فیلم بازیگرانی چون تیتوم، جین آدامز، کوین نش، کیوریانکا کیلچر، اتان سوپلی، امی ریور-لمپمن و بیل بر به ایفای نقش پرداخته‌اند.
این فیلم در تاریخ ۱۸ فوریه ۲۰۲۲ توسط یونایتد آرتیستس در ایالات متحده اکران شد و نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرده و بازیگری تیتوم مورد تحسین قرار گرفت. این اثر همچنین با فروشی بالغ بر ۸۴ میلیون دلار در سراسر جهان در مقابل بودجه ۱۵ میلیون دلاری، موفقیتی تجاری در گیشه بود.
بریگز، تکاور ارتش ایالات متحده وظیفه دارد لولو، یک سگ کارگر نظامی شپرد بلژیکی را به موقع از پایگاه شکاری لوئیس-مک‌کرود در واشینگتن به به سواحل اقیانوس آرام در نوگالس، آریزونا بیاورد تا در مراسم تشییع جنازه سرپرستش شرکت کند.
در ۵ نوامبر ۲۰۱۹، چنینگ تیتوم و رید کارولین کار روی فیلم کمدی «سگ» را از اسکریپتی از کارولین و داستانی از خود او که با برت رودریگز نوشته شده بود و با تولید از سوی تاتوم، پیتر کرنان و گرگوری جیکوبز آغاز کردند..O در ۲ مارس ۲۰۲۰، مترو گلدوین مایر حقوق پخش فیلم در آمریکای شمالی را به دست آورد.
تیتوم علاوه بر کارگردانی مشترک این فیلم، در نقش اصلی نیز بازی خواهد کرد. در دسامبر ۲۰۲۰، کیوریانکا کیلچر به بازیگران اضافه شد.
در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۹، تصویربرداری اصلی قرار بود در اواسط سال ۲۰۲۰ آغاز شود.این فیلم در والنسیا و لنکستر، کالیفرنیا در طول دنیاگیری کووید-۱۹ فیلم‌برداری شد.
این فیلم ابتدا قرار بود در ۱۲ فوریه ۲۰۲۱ توسط مترو گلدوین مایر در ایالات متحده اکران شود، اما به ژوئیه عقب افتاد. بعدها تاریخ اکران آن ۱۶ ژوئیه معرفی شد. سپس توزیع کننده آن را به ۱۸ فوریه ۲۰۲۲ برگرداند.
وزارت دفاع ملی پرتغال () از وزارتخانه‌های دولت پرتغال است، که وظیفه پشتیبانی لجستیک از نیروهای مسلح پرتغال را برعهده دارد.
اتوره سوتساس (به انگلیسی: Ettore Sottsass) (زادهٔ ۱۴ سپتامبر ۱۹۱۷ میلادی – درگذشتهٔ ۳۱ دسامبر ۲۰۰۷ میلادی) معمار ایتالیایی قرن بیستم بود که به دلیل طراحی مبلمان، جواهرات، شیشه، چراغ، لوازم خانگی و اداری و همچنین طراحی و ساخت بناها و فضاهای داخلی متعدد که اغلب با رنگ‌های تند تعریف می‌شوند، شهرت داشت.
سوتساس در شهر اینسبروک در اتریش غربی به دنیا آمد و در تورین بزرگ شد؛ جایی که پدرش که وی نیز اتوره نام داشت، معمار بود. سوتساسِ پدر عضو گروه معماری مدرنیستی به نام «جنبش ایتالیایی برای معماری منطقی» (MIAR) بود که توسط جوزپه پاگانو (Giuseppe Pagano) رهبری می‌شد.
سوتساسِ جوان در دانشگاه پلی‌تکنیک تورین (Politecnico di Torino) تحصیل کرد و در سال ۱۹۳۹ میلادی با مدرک معماری فارغ‌التحصیل شد.
پس از تهاجم آمریکایی‌های انگلیسی‌تبار به ایتالیا، سوتساس در دستهٔ مونته‌روزا (Monterosa) [بخشی از حزب فاشیست جمهوری سوسیالیستی ایتالیا (Repubblica Sociale Italiana) به رهبری بنیتو موسولینی] نام‌نویسی کرد تا در کوه‌ها و در کنار ارتش هیتلر بجنگد. (سوتساس ماجراهای خود را به عنوان یک ستوان بخش مونته‌روزا در زندگی نامهٔ خود با عنوان "نگاشته در شب" (Scritto di Notte) توسط انتشارات آدلفی (Adelphi) منتشر نموده‌ است).
سوتساس پس از حضور در ارتش، شرکت معماری و طراحی خود را در میلانِ ایتالیا افتتاح کرد. در آنجا او شروع به طراحی مبلمان کرد و رنگ‌ها، الگوها و اشکال مختلف را آزمایش کرد. آثار او غالباً بواسطهٔ اشیاء عجیب و غریب رنگارنگش با فرهنگ پاپ قرابت داشت. قطعات او اغلب از شیشه و سرامیک ساخته می‌شد.
پس از بازگشت به خانه، اتوره سوتساس به عنوان یک معمار با پدرش بر روی بازسازی مدرن ساختمان‌هایی که در طول جنگ ویران شده بودند، آغاز به کار کرد. در سال ۱۹۴۷ میلادی که در میلان زندگی می‌کرد، استودیوی معماری و طراحی صنعتی خود را راه اندازی کرد. در آنجا شروع به ایجاد آثاری با انواع رسانه‌های مختلف کرد: سفال و سرامیک، نقاشی، مجسمه‌سازی، مبلمان، عکاسی، جواهرات، معماری و طراحی داخلی.
در سال ۱۹۴۹ میلادی سوتساس با فرناندا پیوانو، نویسنده، روزنامه‌نگار، مترجم و منتقد ایتالیایی ازدواج کرد. از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۷ میلادی او یکی از اعضای «جنبش بین‌المللی برای باهاوس خیال‌گرا» (International Movement for an Imaginist Bauhaus) بود. او به دلیل هجمهٔ جنبش و عدم حرفه‌ای بودن خود از عضویت جنبش استعفا داد. در سال ۱۹۵۶ میلادی، سوتساس به شهر نیویورک سفر کرد و در دفتر جورج نلسون طراح صنعتی آمریکایی، شروع به کار کرد. او و پیوانو در حین کار برای نلسون سفرهای زیادی کردند و پس از چند ماه به ایتالیا بازگشتند.
همچنین در همان سال (۱۹۵۶)، سوتساس سفارشی از سوی کارآفرین آمریکایی ایروینگ ریچاردز برای نمایشگاهی از سرامیک‌های خود دریافت کرد.
در بازگشت به ایتالیا در سال ۱۹۵۷ میلادی، سوتساس به عنوان مشاور هنری به پولترونوا (Poltronova)، یک تولیدکنندهٔ نیمه‌صنعتی مبلمانِ معاصر پیوست. بسیاری از تجربیات کاری او در این شرکت بر طراحی‌هایی که بعداً با "ممفیس میلانو" ایجاد کرد تأثیر گذاشت.
در سال ۱۹۵۶ میلادی، سوتساس توسط آدریانو اولیوتی به عنوان مشاور طراحی اولیوتی (Olivetti) استخدام شد تا تجهیزات الکترونیکی طراحی کند و اولین بزرگ‌رایانه ایتالیایی، با نام "الیا ۹۰۰۳" (Elea 9003) را توسعه دهد که برای آن در سال ۱۹۵۹ میلادی نشان «پرگار طلا» را دریافت کرد. [اولین و از شناخته شده‌ترین جوایز در زمینه‌ی طراحی صنعتی است. این جایزه با هدف قدردانی و ارتقای کیفیت در زمینه‌ی طرح‌های صنعتی ساخته شده در ایتالیا اعطا می‌شود.]
سوتساس همچنین تجهیزات اداری، ماشین‌های تحریر و مبلمان برای اولیوتی طراحی کرد. در آنجا سوتساس نام خود را به عنوان یک طراح که توانست از طریق رنگ، فرم و سبک، تجهیزات اداری را وارد قلمرو فرهنگ عامه کند، مطرح کرد. اولین ماشین‌های تایپ او، تکنه ۳ (Tekne 3) و پراکسیس ۴۸ (Praxis 48)، با سادگی و گوشه‌دار بودن طراحی آنها شناخته می‌شد. سوتساس با همکاری «پِری ای. کینگ» (Perry A. King) (مشاور و طراح صنعتی اهل انگلستان) "ماشین تحریر ولنتاین" را در سال ۱۹۶۹ میلادی طراحی کرد که تبدیل به یک لوازم‌جانبی فراگیر شد و امروزه به عنوان نقطهٔ عطفی در طراحی قرن بیستم در نظر گرفته می‌شود.
سوتساس در حالی که به طراحی برای اولیوتی در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی ادامه می‌داد، طیفی از اشیاء را توسعه داد که بیان تجربیات شخصی او از سفر به ایالات متحده و هند بود. این اشیاء شامل مجسمه‌های سرامیکی محراب‌مانندِ بزرگ، «"سوپرباکس‌ها"» (Superboxes) و مجسمه‌سازی خودنمای افراطیِ ارائه شده در قالب محصول مصرفی بودند؛ پوشانده شده در لایه‌هایی رنگارنگ با رنگ‌های تند. این شیوه‌ها به مثابهٔ بیانیه‌ای مفهومی بودند که پیش‌درآمد ممفیس (Memphis) هستند؛ جنبشی که بیش از یک دههٔ بعد پدید آمد.
در همین زمان، سوتساس گفت: «نمی‌خواستم دیگر محصولات مصرفی تولید کنم، زیرا واضح بود که نگرش مصرف‌گرایانه کاملاً خطرناک است.»لذا روند کاری او از اواخر دههٔ ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ میلادی، در تجربهٔ همکاری با طراحان جوان‌تر مانند: «سوپراستودیو» و «آرکیزوم آسوچاتی» و مشارکت با جنبش رادیکال خلاصه می‌شود که با پایه‌گذاری ممفیس در پایان این دهه به اوج خود می‌رسد.
او در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ میلادی مجموعهٔ تجهیزات اداری مدولار ""سینته‌سیس ۴۵"" (Synthesis 45) را طراحی کرد.
سوتساس و فرناندا پیوانو در سال ۱۹۷۰ میلادی از هم جدا شدند و در سال ۱۹۷۶ میلادی سوتساس با باربارا رادیس (Barbara Radice)، منتقد هنری و روزنامه‌نگار ازدواج کرد.
زمانی که روبرتو اولیوتی به ریاست شرکت رسید، سوتساس را به عنوان مدیر هنری ارتقاء و دستمزد بالایی به او پیشنهاد داد، اما سوتاساس نپذیرفت. در عوض او ""استودیو اولیوتی"" (Studio Olivetti) را مستقل از اولیوتی ایجاد کرد و بلافاصله تبدیل به خلاق‌ترین مرکز بین‌المللی طراحی شد که تحقیقات را با خلاقیت و استراتژی صنعتی در هم آمیخت. نگرانی او مبنی بر اینکه خلاقیتش توسط کار شرکتی سرکوب شده باشد، در مقالهٔ او در سال ۱۹۷۳ میلادی با عنوان "زمانی که من یک پسر بسیار کوچک بودم" (When I was a Very Small Boy) بیان شده‌است.
در سال ۱۹۶۸ میلادی، کالج سلطنتی هنر (Royal College of Art) در لندن دکترای افتخاری به سوتساس اعطا کرد.
گفتار اصلی: گروه ممفیس
با ظهور گروه‌های جدید («ابزارهای جهانی»، «آرکیزوم»، «سوپراستودیو»، «اوفو»، «ززیگوراتا»، «۹۹۹۹» و...) به‌ طور اتفاقی بسیاری از این گروه‌ها در این مسیر احیاء نوین/قدیمیِ دست‌سازه‌ها به عنوان یک عرصهٔ جدید برای تجربه و تجدید خلاقیت، مشغول به فعالیت شدند. در اکتبر ۱۹۸۰ میلادی، سوتساس با دو پیشنهاد روبرو شد؛ یکی از سوی رنزو بروگولا (Renzo Brugola)، دوست قدیمیِ عزیز و نجار که از او خواست که عزم خود را «برای ساختن چیزی شبیه به دوران خوب گذشته» جزم کند و دیگری از طرف ماریو و برونلا گودانی (Mario and Brunella Godani) صاحبان گالری طراحی میلانو، که از او خواستند «مبلمان جدید» را برای گالری ایشان ایجاد کند.
اتوره سوتساس گروه ممفیس را در ۱۱ دسامبر ۱۹۸۰ میلادی در میلان تأسیس کرد. [در جلسه‌ی افتتاحیه‌ی گروه آهنگی از باب دیلن (Bob Dylan) با عنوان: *(Stuck Inside of Mobile with the Memphis Blues Again) پخش شد.]
این گروه از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۸ میلادی فعال بود. گروه ممفیس در واکنشی علیه وضعیت موجود ایجاد شد. سوتساس تفکر گروه را حولِ محور «رادیکال، شوخ و تکان‌دهنده» متمرکز کرد؛ اساساً بدون توجه به آنچه در آن زمان «خوب» در نظر گرفته می‌شد. اشکال هندسی دقیق و جسورانهٔ آرت دکو (Art Deco)، پالت‌های رنگارنگ هنر پاپ (Pop Art) و زمینه‌های پر زرق و برق کیچ (Kitsch) از دههٔ ۱۹۵۰ میلادی الهام بخش کار آنها بود. لایه‌های رنگارنگ و موزائیک کاری‌ها معمولاً در کار آنها یافت می‌شد و در طراحی کف، میزها و چراغ‌ها گنجانده می‌شد.
سوتساس تکنیک چاپ ویژهٔ خود را نیز ابداع کرد. این تکنیک "چاپ اسکوئیگلز" (Squiggles Print) بود که به عنوان "چاپ باکتریو" (Bacterio Print) نیز شناخته می‌شود. برای چاپ، سوتساس از اشکال و بافت سطوح یک معبد بودایی در مادورایِ هند الهام گرفت، سپس این جزئیات را به شیوهٔ مجرد یا انتزاعی در هم تنید و آن را "باکتریو" نامید. سپس از این الگوها در طراحی مبلمان به عنوان روکش و منسوجات استفاده شد.
به اختصار می‌توان گفت که گروه ممفیس یک گروه پست مدرنِ معماری و طراحی بود که توسط سوتساس در میلان ایتالیا تأسیس شد. تمرکز این گروه به شدت بر طراحی مبلمان با تأکید بر انواع غیرمتعارف بود. طراحان این گروه بواسطهٔ استفاده از فرم‌های جسورانه و قطعات درخشان با رنگ‌های متضاد به شهرت رسیدند. در آن زمان، مبلمان صرفاً کاربردی بود؛ با این حال، گروه ممفیس با طرح‌های افراطی و بسیار تزئینی خود به دنبال اثبات خلاف این دیدگاه بودند. آنها با درهم ریختن تعاریف معمول، قطعات روزمره را مفرح کردند و آنها را به آثار هنری تبدیل کردند. بسیاری از منتقدین معتقد بودند که این روندی است که دوام نخواهد آورد. ایده‌های غیرمتعارف آنها بحث‌برانگیز بود اما امروزه به‌طور گسترده‌ای شناخته شده و مورد استقبال قرار گرفته‌است. این آثار همچنان در سراسر جهان تأثیرگذار هستند و می‌توان آن‌ها را در موزه‌های سراسر جهان از جمله: مؤسسه هنر شیکاگو (Art Institute of Chicago)، موزه طراحی در کِنزینگتون لندن (Design Museum)، موزه هنر مدرن در نیویورک (Museum of Modern Art) و بسیاری دیگر مشاهده کرد.
از آنجایی که جنبش ممفیس در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی به خاطر انرژی و زرق و برق فراوان توجه جهانیان را به خود جلب کرد، اتوره سوتساس شروع به گردآوری یک شرکت بزرگ مشاور طراحی کرد که او آن را "سوتساس آسوچاتی" (Sottsass Associati) نامید. "سوتساس آسوچاتی" در سال ۱۹۸۰ میلادی تأسیس شد و امکان معماری در مقیاس قابل توجه و همچنین طراحی برای صنایع بزرگ بین‌المللی را فراهم کرد. علاوه بر اتوره سوتساس، سایر بنیانگذاران آن "آلدو چیبیچ" (Aldo Cibic)، "مارکو مارابلی" (Marco Marabelli)، "ماتئو تون" (Matteo Thun) و "مارکو زانینی" (Marco Zanini) بودند. بعداً "یوهانا گراواندر" (Johanna Grawunder)، "مارکو سوزانی" (Marco Susani) و "مایک رایان" (Mike Ryan) نیز به این شرکت پیوستند. در سال ۱۹۸۵ میلادی، سوتساس گروه ممفیس را ترک کرد تا روی "آسوچاتی" تمرکز کند.
"سوتساس آسوچاتی" عمدتاً در حیطه‌های گوناگون معماری و همچنین طراحی فروشگاه‌ها و نمایشگاه‌های زنجیره‌ای برای شرکت اسپریت (Esprit)، طراحی محصولات هویتی برای شرکت آلسی (Alessi)، طراحی نمایشگاه‌ها، فضاهای داخلی، لوازم الکترونیکی مصرفی در ژاپن و انواع مبلمان فعالیت کرد. این استودیو بر اساس راهنمایی‌های فرهنگی اتوره سوتساس و فعالیت انبوهی از همکاران جوان [که اغلب پس از مدتی آنجا را ترک می‌کردند تا استودیوهای خود را تأسیس کنند] بنا شد. "سوتساس آسوچاتی" امروزه در لندن و میلان مستقر است و به حفظ وظایف، فلسفه و فرهنگ استودیو ادامه می‌دهد.
این استودیو با اعضای سابق ممفیس از جمله: "یوهانا گراواندر" (Johanna Grawunder) معمار و "جیمز اروین" (James Irvine) طراح صنعتی به فعالیت خود ادامه می‌دهد و برای شرکت‌های بزرگی مانند: "اپل" (Apple)، "فیلیپس" (Philips)، "زیمنس" (Siemens)، "زانوتا" (Zanotta)، "فیات" (Fiat)، "آلسی" (Alessi) کار می‌کند و همچنین طراحی داخلی تمام خرده‌فروشی‌های "اسپریت" "(هولدینگ اسپریت)" (Esprit Holdings) را انجام می‌دهد.
به عنوان یک طراح صنعتی، مشتریان او شامل فیوروچی (Fiorucci)، اسپریت (Esprit)، شرکت مبلمان ایتالیایی پولترونوا (Poltronova)، نول (Knoll International)، سرافینو زانی (Serafino Zani)، آلسی (Alessi) و بروندی (Brondi) بودند. او به عنوان یک معمار، گالری مایر-شوارتز (Mayer-Schwarz Gallery) را در رودیو درایو در بورلی هیلز، کالیفرنیا، با دروازهٔ چشمگیر آن از چین‌های نامتعارف و زوایای ناهموار و همین‌طور معماری خانهٔ دیوید ام. کلی (David M. Kelley).
طراحی اولین ماوس کامپیوتر اپل در وودساید، کالیفرنیا. طراحی فضای داخلی فرودگاه مالپنسا میلان در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ میلادی [او معماری ساختمان را انجام نداد]، در اواسط دههٔ ۱۹۹۰ میلادی، او باغ مجسمه و دروازه‌های ورودی "گالری" دبلیو. کیت و جانت کلوگ (W. Keith and Janet Kellogg Gallery) در محوطه دانشگاه ایالتی پلی‌تکنیک کالیفرنیا، پومونا طراحی کرد. او با چهره‌های شناخته شده‌ای در زمینه معماری و طراحی از جمله: آلدو چیبیچ (Aldo Cibic)، جیمز اروین (James Irvine)، ماتئو تون (Matteo Thun) و یوهانا گراواندر (Johanna Grawunder) همکاری کرد.
سوتساس در عرصهٔ وسیعی از طراحی فعالیت کرد: مبلمان، جواهرات، سرامیک، شیشه، نقره کاری، نورپردازی، طراحی ماشین‌های اداری و ساختمان. او نسلی از معماران و طراحان را الهام بخشید. در سال ۲۰۰۶ میلادی، موزه هنر شهرستان لس آنجلس اولین نمایشگاه بزرگ بررسی آثار او را در ایالات متحده آمریکا برگزار کرد.
در سال ۲۰۰۷ میلادی یک نمایشگاه گذشته‌نگر با عنوان ""اتوره سوتساس: کار در حال پیشرفت"" (Ettore Sottsass: Work in Progress)، در موزه طراحی لندن برگزار شد. در سال ۲۰۰۹ میلادی، مرکز مارِس برای فرهنگ معاصر (Marres Centre for Contemporary Culture) در ماستریخت بازسازی یک نمایشگاه با عنوان "چشم انداز برای یک سیاره جدید" (Landscape for a new planet) را پیشتر در سال ۱۹۶۹ میلادی در موزه ملی سوئد در استکهلم برگزار شده بود را ارائه کرد. در سال ۲۰۱۷ میلادی به مناسبت صدمین سالگرد تولد سوتاس، موزه مت برویر در شهر نیویورک، کتاب گذشته‌نگر ""اتوره سوتساس: طراحی رادیکال"" (Ettore Sottsass: Design Radical) را ارائه کرد.
یکی از آثار سوتساس [با عنوان «تلفن بزرگ» (Telefono Enorme)، طراحی شده با دیوید ام. کلی (David M. Kelley) برای بروندی (Brondi)] به همراه بسیاری از ترسیمات او بخشی از مجموعهٔ موزه هنر مدرن (MOMA) است. همچنین اشیاء طراحی شده و ترسیمات سوتساس در مجموعه‌های دائمی موزه هنر متروپولیتن، موزه طراحی لندن، موزه طراحی ویترا، موزه بروکلین، کوپر هویت، موزه طراحی اسمیتسونیان، موزه اشتدلیک آمستردام، موزه هنر شهرستان لس آنجلس، موزه ملی هنر مدرن در پاریس، موزه هنر فیلادلفیا، و موزه هنرهای زیبا، هیوستون نگهداری می‌شود.
در سال ۱۹۹۹ میلادی، او جایزهٔ «سِر میشا بلک» (Sir Misha Black) را دریافت کرد و به "کالج مدال آوران" پیوست.
ترانۀ "Stuck Inside of Mobile with the Memphis Blues Again" به معنی: «"دوباره درونِ موبیل با بلوزِ ممفیس گیر افتادم"»، اما دربارهٔ مفهوم آن بایستی متذکر شد که "موبیل" نام یک شهر ساحلی در آلابامای ایالت متحدهٔ آمریکا است. آنچه دربارهٔ آن مهم است این است که "موبیل"، مکان چهارراه رودخانه‌ای است [تقاطعی برای گزیدن و راهی شدن]؛ و از سوی دیگر ممفیسِ آلاباما با نام هنرمند نیمه‌اسطوره‌ای "راک اِن رول" (Rock n Roll)، الویس پریسلی (Elvis Presley) پیوند خورده‌ است. همین‌طور این شهر زادگاه سبک موسیقی بلوزِ ممفیس (Memphis Blues) نیز هست. به عبارتی باب دیلن در آن مقطع زمانی در تقاطع زندگی خود بود، لذا در دومین آلبوم کامل الکتریکی خود، هنرمند سابقِ فولکلور به عشق اول خود بازگشته بود: «راک اِن رول». شاید این همذات‌پنداری فلسفی سوتساس با این ترانه، در انتخاب نام ممفیس برای گروه مؤثر بوده‌ است.
اوهام () که در برخی منابع فارسی با نام تشنج ترجمه شده، یک تریلر روان‌شناختی نئو-نوآر به کارگردانی فابیان بیلینسکی است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. داستان دربارهٔ افکار وهم‌انگیز یک متخصص تاکسیدرمی به نام «استبان اسپینوزا» است که مبتلا به صرع است و دچار افکار وسواس‌گونه برای انجام یک جنایت بی‌نقص است.
این فیلم برندهٔ جایزهٔ «کرکس سیمین» بهتین فیلم از سوی انجمن منتقدان فیلم آرژانتین شد و نماینده کشور آرژانتین برای رقابت در جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی در هفتاد و هشتمین دوره جوایز اسکار بود.
ژائو گومز کراوینیو (؛ زادهٔ ۱۶ ژوئن ۱۹۶۴) سیاست‌مدار و دیپلمات اهل پرتغال است، که هم‌اکنون به‌عنوان وزیر دفاع ملی پرتغال فعالیت می‌کند. وی در فاصله سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۱ وزیر امور خارجه پرتغال بود.
ستاد کل لهستان () ستاد کل نیروهای مسلح لهستان است، که در سال ۱۹۱۸ تأسیس شد.
تادئوش جردن-روزوادوفسکی (; – ) فرمانده نظامی اهل لهستان بود، که به‌عنوان اولین رئیس ستاد کل لهستان فعالیت می‌کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب دلاوری (لهستان)، نشان شیر سفید، نشان افتخار تولد لهستان، و صلیب آهنین شده‌است.
نیروی دریایی لهستان () نیروی دریایی زیرمجموعه نیروهای مسلح لهستان است، که در سال ۱۵۶۸ تأسیس شد.
استودیوی ۶۶۶ یک فیلم کمدی ترسناک فراطبیعی به کارگردانی بی‌جی مک‌دانل با فیلمنامه‌ای از جف بوهلر و ربکا هیوز بر اساس داستانی از دیو گرول است. گرول در این فیلم در کنار تیلور هاوکینز، نیت مندل، پت اسمیر، کریس شیفلت و رامی جافی، هم گروه‌هایش از فو فایترز و ویتنی کامینگز، لسلی گروسمان، ویل فورته، جنا اورتگا و جف گارلین در این فیلم ظاهر می‌شود.
"استودیو ۶۶۶" در تاریخ ۲۵ فوریه ۲۰۲۲ توسط اوپن رود فیلمز در ایالات متحده شد و نقدهای متفاوتی دریافت کرد.
در حالی که فو فایترز برای ضبط دهمین آلبوم خود در عمارت انسینو تلاش می‌کند، دیو گرول، رهبر گروه، مجبور می‌شود با نیروهای ماوراء طبیعی داخل خانه مبارزه کند.
فو فایترز:
علاوه بر این، ویتنی کامینگز، ویل فورته، جف گارلین، لسلی گروسمان، کری کینگ و جنا اورتگا در نقش‌های فاش نشده ظاهر خواهند شد. لایونل ریچی خواننده در نقش خودش ظاهر خواهد شد. مارتی ماتولیس و جیسون تراست در نقش «سرایدار» و «تِک» انتخاب شدند.
در نوامبر ۲۰۲۱، گزارش شد که فیلمی با بازی فو فایترز با عنوان "استودیوی ۶۶۶" مخفیانه فیلمبرداری شده‌است. این گروه در کنار ویتنی کامینگز، لسلی گروسمان، ویل فورته، جنا اورتگا و جف گارلین به ایفای نقش می‌پردازند. جان رمزی و جیمز آ. روتا تهیه‌کننده فیلم هستند، در حالی که هم گروه‌ها به عنوان تهیه‌کننده اجرایی خدمت می‌کنند. بی جی مک دانل، فیلمساز "هچت ۳"، این فیلم را کارگردانی کرد و بر اساس فیلمنامه‌ای از جف بولهر و ربکا هیوز و داستانی از دیو گرول ساخته شد.
فیلمبرداری در همان خانه ای انجام شد که گروه آلبوم "دارو در نیمه شب" را ضبط کرد. با نزدیک شدن به پایان فیلمبرداری در اوایل سال ۲۰۲۰، تولید به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ در ایالات متحده آمریکا تعطیل شد. ماه‌ها بعد تولید در لس‌آنجلس از سر گرفته شد و یکی از اولین فیلم‌هایی بود که در طول دنیاگیری این کار را انجام داد. شش روز فیلمبرداری برای پایان فیلم برنامه‌ریزی شده بود، اما با توجه به مقرراتی که برای فیلمبرداری ایمن وضع شده بود، در نهایت سه هفته طول کشید.
"استودیو ۶۶۶" در تاریخ ۲۵ فوریه ۲۰۲۲ توسط اوپن رود فیلمز در سینماها اکران شد.
یاروسلاو میکا (؛ زادهٔ ) نظامی اهل لهستان است، که هم‌اکنون به‌عنوان فرمانده کل نیروهای مسلح لهستان فعالیت می‌کند.
سیگنال () یک فیلم درام سیاسی آرژانتینی به کارگردانی ریکاردو دارین و مارتین اوردارا است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد.
مائیته سوملسو (؛ زادهٔ ۲۶ مه ۱۹۷۵) بازیگر آرژانتینی سینما، تلویزیون و تئاتر است. وی از سال ۱۹۹۳ تا کنون مشغول فعالیت هنری بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "در جستجوی پدر"، "سیگنال" و "کلئوپاترا" اشاره نمود.
رکسانا دارین (؛ – ) بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس اهل آرژانتین بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۲۰۱۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "کارآگاه" اشاره نمود.
ریکاردو ماریو دارین (؛ زادهٔ ) که به‌صورت حرفه‌ای با نام چینو دارین شناخته می‌شود، بازیگر اهل آرژانتین است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "سفارت"، "داستان‌های ناگفتنی"، "فرشته"، "شبی دوازده‌ساله"، "ملکه اسپانیا"، "بازندگان قهرمان" و "سراب" اشاره کرد.
نئومانیلا یک فیلم دلهره‌آور و نئو-نوآر فیلیپینی محصول سال ۲۰۱۷ به نویسندگی، کارگردانی و تدوین میخائیل رد است. داستان در مانیل امروزی و در بحبوحه جنگ با مواد مخدر، داستان ایرما (اولا والدز)، زنی را روایت می‌کند که یتیم جوان توتو (تیموتی کاستیلو) را برای تبدیل شدن به یک قاتل حرفه‌ای آموزش می‌دهد. این فیلم در فیلیپین در ۱۳ مارس ۲۰۱۹ به نمایش درآمد.
گیزینگ، روستایی در ایالت باواریا بود که در سال ۷۹۰ تأسیس شد و در سال ۱۸۴۵ به مونیخ ملحق گشت و در حال حاضر در جنوب شرقی مونیخ واقع شده‌است و ۵۰ هزار نفر جمعیت دارد.
گیزینگ از اولین روستاهایی بود که به شهر مونیخ الحاق شد و اولین رستوران مک دونالد در سال ۱۹۷۱ در این محله تأسیس گشت.
سیخک‌دراز نوک‌کلفت ، که قبلاً سیخک‌دراز مک‌کون نامیده می‌شد، یک پرندهٔ کوچک تغذیه‌کنندهٔ زمینی از خانواده Calcariidae است که شامل سایر سیخک‌دراز و زردپره برفی نیز می‌شود. در آمریکای شمالی یافت می‌شود و تنها گونه از سردهٔ "Rhynchophanes" است.
سیخک‌دراز نوک‌کلفت در چمنزارهای کوتاه در ایالت‌های شمال غرب دشت بزرگ در جنوب استان‌های دشت کانادا آشیانه می‌سازد. آنها عمدتاً در تگزاس و شمال مکزیک زمستان را می‌گذرانند. به‌طور تصادفی در سایر نقاط آمریکای شمالی دیده می‌شود.
عبدالله خان شیبانی (۱۵۳۳/۴–۱۵۹۸) فرمانروای ازبک خانات بخارا (۱۵۰۰–۱۷۸۵) بود. وی واپسین خان شیبانی بخارا از سال ۱۵۸۳ تا هنگام مرگش بود.
عبدالله‌خان جنگی را با ایران آغاز کرد که از ۱۵۸۷ تا ۱۵۹۸ پی گرفته‌شد. او به لطف پیمان عدم تجاوز با امپراتوری گورکانی هند، یعنی اکبرشاه ، که از طریق آن حق فرمانروایی اکبر در قلمرو کابل را به رسمیت شناخت، توانست بر این امر تمرکز کند.
عبدالله‌خان در سال ۱۵۳۳ یا ۱۵۳۴ در شهر آفرین‌کنت در استان سمرقند چشم به جهان گشود.
پس از مرگ عبدالعزیز شیبانی نبرد بر سر تاج‌وتخت آغاز شد. عبداللطیف خان که بر سمرقند فرمانروایی می‌کرد، از طریق دو نوه‌اش یارمحمدسلطان و برهان‌سلطان، کوشید بخارا را اداره کند. با این همه، پس از مرگ عبداللطیف‌خان در سال ۱۵۵۱، بارک‌خان که بر تاشکند فرمانروایی می‌کرد، سمرقند را گرفت و به نام نوروزاحمدخان به عنوان فرمانروای آنجا تثبیت شد و به عنوان خان عالی ازبک‌ها اعلام شد.
عبدالله سلطان شیبانی، که در آن زمان فرماندار کرمینه و میانکال بود، رهبری ایستادگی برابر نوروز احمد خان را بر دوش داشت.
او را عمویش پیرمحمدخان فرماندار بلخ یاری می‌کرد. در سال ۱۵۵۶ نوروزاحمد درگذشت. با مرگ او پیرمحمدخان جایگاه فرمانروای بزرگ ازبکان معرفی شد.
عبدالله سلطان که بر کرمینه و میانکال فرمانروایی می‌کرد در سال ۱۵۵۷ بخارا را با پشتیبانی شیوخ صوفی گرفت و فرمانروای آن شد. در سال ۱۵۶۱، او آنقدر جسارت داشت که پدرش اسکندر را به عنوان خان عالی ازبک‌ها شناساند.
ولی پدر عبدالله بیشتر مناسک دینی را دوست می‌داشت، از این رو ادارهٔ امور کشور را به پسرش عبدالله سلطان سپرد.
عبدالله بر آن شد تا هر چهار شهر شیبانی یعنی بخارا، سمرقند، تاشکند و بلخ را در یک ایالت یکپارچه سازد. این کار سال‌ها به درازا انجامید و تنها در سال ۱۵۸۲ بود که او توانست از چهار شیبانی یک دولت یگانه بسازد.
برای دستیابی به این یکپارچگی، او ناچار شد جنگی طولانی را برای گرفتن تاشکند انجام دهد. سپس فرغانه را به دست گرفت و در سال ۱۵۷۳ پس از محاصرهٔ طولانی به بلخ نیز دست یافت. در سال ۱۵۷۴ به قرسی و حصار تاخت و بر پهناوری خود افزود. در سال ۱۵۷۶ با سمرقند جنگید و تاشکند را گرفت. برخی از سلاطین قزاق یعنی شیهان و پسرش تاوکل در خدمت عبدالله‌خان بودند. در سال ۱۵۸۲، عبدالله‌خان به دشت قپچاق سفر کرد، باباخان را کشت دژ او شاهرخیه به‌دست آورد. در سال ۱۵۸۳ پسرش عبدالمومن مشهد را تصرف و تاراج کرد.
۱۵۵۶ ← نوروزاحمد درگذشت و با مرگ او پیرمحمدخان جایگاه فرمانروای بزرگ ازبکان را به دست آورد.
۱۵۵۷ ← چیرگی بر بخارا با کمک شیوخ صوفی
۱۵۶۱ ← شناساندن پدر به عنوان خان بزرگ ازبک‌ها
۱۵۶۶ ← ساخت مدرسه مادر خان به افتخار مادر نیرومندش
۱۵۶۹ ← ساخت مدرسه کوکلداش
۱۵۷۰ ← ساخت طاق تلپک‌فروشان
۱۵۷۰ ← ساخت مجموعه خواجه گاوکشان
۱۵۷۳ ← چیرگی بر بلخ
۱۵۷۴ ← چیرگی بر نخشب و حصار
۱۵۷۶ ← چیرگی بر تاشکند
۱۵۷۷ ← ساخت تیم عبدالله خان
۱۵۸۲ ← یکپارچه شدن دولت‎های گوناگون شیبانی زیر رهبری عبدالله خان
۱۵۸۳ ← چیرگی بر مشهد و تاراج آن شهر از سوی پسرش عبدالمومن
۱۵۸۸ ← ساخت مدرسه عبدالله‌خان
سهره دونواره یک سهره ریز است که در ساوانای خشک، مراتع خشک استوایی (دشت) و زیستگاه‌های بوته‌زار در شمال و شرق استرالیا یافت می‌شود. گاهی به آن سهره بیچنوی یا سهره جغدی نیز گفته می‌شود که مورد دوم به دلیل حلقه پرهای تیره دور چهره است.
سیاه‌خروس دودی یک گونه از باقرقره‌های جنگلی است که بومی مناطق رشته‌کوه‌های ساحلی اقیانوس آرام در آمریکای شمالی است.del Hoyo, J. , Elliott, A. , & Sargatal, J. , eds. (1994). ارتباط نزدیکی با باقرقره تیره ("Dendragapus obscurus") دارد و این دو قبلاً به عنوان یک گونه واحد، خروس آبی‌رنگ در نظر گرفته می‌شدند.
سیاه‌خروس تیره یک گونه از باقرقره‌های جنگلی بومی کوه‌های راکی در آمریکای شمالی است.del Hoyo, J. , Elliott, A. , & Sargatal, J. , eds. (1994). ارتباط نزدیکی با سیاه‌خروس دودی ("Dendragapus fuliginosus") دارد، و این دو قبلاً یک گونه واحد به نام خروس آبی‌رنگ در نظر گرفته می‌شدند.
فیلترهای فرکانس رادیویی (RF) و مایکروویو، دسته‌ای از فیلترهای الکترونیکی را نشان می‌دهند که برای کار بر روی سیگنال‌هایی در محدوده فرکانس مگاهرتز تا گیگاهرتز (فرکانس متوسط تا فرکانس بسیار بالا) طراحی شدند. این محدوده فرکانس محدوده ای است که توسط اکثر پخش‌های رادیویی، تلویزیونی، ارتباطات بی‌سیم (تلفن‌های همراه، وای فای و غیره) استفاده می‌شود و بنابراین اکثر دستگاه‌های RF و مایکروویو شامل نوعی فیلترگذاری بر روی سیگنال‌های ارسالی یا دریافتی می‌شوند. چنین فیلترها معمولاً به عنوان بلوک‌های ساختمان برای دوسویه‌سازها و دیپلکسرها استفاده می‌شوند تا چندین باند فرکانسی را ترکیب یا جداسازی کنند.
به‌طور کلی، اکثر فیلترهای RF و مایکروویو معمولا از یک یا چند تشدیدگر کوپل شده تشکیل شده‌اند، بنابراین از هر فناوری که می‌توان برای ساخت تشدیدگرها استفاده کرد، می‌توان برای ساخت فیلترها نیز استفاده کرد.
به‌طور کلی در انتخاب فیلتر مناسب، ضریب کیفیت بدون بار تشدیدگرهای مورد استفاده، تعیین‌کننده هستند. کتاب ماتایی، یانگ و جونز ارجاع خوبی به طراحی و اجرای فیلترهای RF و مایکروویو ارائه می‌دهد. تئوری فیلتر تعمیم یافته با فرکانس‌های تشدید و ضرایب اتصال تشدیدگرهای جفت شده در یک فیلتر مایکروویو عمل می‌کند.
ساده‌ترین ساختار تشدید کننده ای که می‌توان در فیلترهای RF و مایکروویو استفاده کرد، مدار تانک LC متشکل از سلف‌ها و خازن‌های موازی یا سری است. این‌ها مزیتی دارند که بسیار فشرده هستند، اما ضریب کیفیت پایین تشدید کننده‌ها منجر به عملکرد نسبتاً ضعیف می‌شود.
فیلترهای اجزای محدود LC دارای محدوده فرکانس بالا و پایین هستند. از آنجایی که فرکانس بسیار پایین می‌شود، اندازه سلف‌های مورد استفاده در مدار مخزن در محدوده پایین کیلوهرتز تا هرتز بسیار بزرگ می‌شود. فیلترهای فرکانس بسیار پایین، اغلب با کریستال برای غلبه بر این مشکل طراحی می‌شوند. با افزایش فرکانس به محدوده ۶۰۰ مگاهرتز و بالاتر، سلف‌های مدار مخزن آنقدر کوچک می‌شوند که کاربردی نباشند. از آنجایی که راکتانس الکتریکی یک سلف با یک اندوکتانس معین به صورت خطی با توجه به فرکانس افزایش می‌یابد، در فرکانس‌های بالاتر، برای رسیدن به همان راکتانس، ممکن است به اندوکتانس بسیار کم نیاز باشد.
خطوط انتقال مسطح مانند میکرواستریپ، موجبر همسطح و خط نواری می‌توانند تشدیدگرها و فیلترهای خوبی بسازند و از نظر اندازه و عملکرد نسبت به فیلترهای المان توده ای سازش بهتری ارائه دهند. فرآیندهای مورد استفاده برای ساخت مدارهای میکرواستریپ بسیار شبیه به فرآیندهای مورد استفاده در ساخت بردهای مدار چاپی است و این فیلترها این مزیت را دارند که تا حد زیادی مسطح هستند.
فیلترهای مسطح دقیق با استفاده از فرایند لایه نازک تولید می‌شوند. "فاکتورهای Q" بالاتر را می‌توان با استفاده از مواد دی الکتریک مماس کم تلفات برای زیرلایه مانند کوارتز یا یاقوت کبود و فلزات با مقاومت پایین‌تر مانند طلا به دست آورد.
خطوط انتقال هم‌محور، ضریب کیفیت بالاتری نسبت به خطوط انتقال مسطح ارائه می‌دهند. بنابراین هنگامی که عملکرد بالاتر مورد نیاز است استفاده می‌شود. تشدید کننده‌های هم محور ممکن است از مواد ثابت دی الکتریک بالا برای کاهش اندازه کلی خود استفاده کنند.
هنوز به‌طور گسترده در محدوده فرکانس ۴۰ مگاهرتز تا ۹۶۰ مگاهرتز استفاده می‌شود، فیلترهای کاواکی که به خوبی ساخته شده‌اند، حتی تحت بارهای توان حداقل یک مگاوات، گزینه مناسبی برای انتخاب هستند. ضریب کیفیت "Q" بالاتر و همچنین افزایش پایداری عملکرد در فرکانس‌های با فاصله (تا ۷۵ کیلوهرتز) را می‌توان با افزایش حجم داخلی حفره‌های فیلتر به دست آورد.
طول فیزیکی فیلترهای کاواکی مرسوم، می‌تواند از بالای ۲۰۵ سانتی‌متر در محدوده ۴۰ مگاهرتز، تا زیر ۲۷٫۵ سانتی‌متر در محدوده ۹۰۰ مگاهرتز متفاوت باشد.
در محدوده مایکروویو (۱۰۰۰مگاهرتز و بالاتر)، فیلترهای کاواکی از نظر اندازه و ضریب کیفیت که به‌طور قابل توجه ای بالاتر است، کاربردی تر از تشدیدکننده‌ها و فیلترهای عنصر توده ای می‌شوند.
از کیسه‌های ساخته شده از مواد دی‌الکتریک مختلف نیز می‌توان برای ساخت تشدیدکننده‌ها استفاده کرد. مانند تشدید کننده‌های هم محور، ممکن است از مواد ثابت دی الکتریک بالا برای کاهش اندازه کلی فیلتر استفاده شود. با مواد دی الکتریک کم تلفات، اینها می‌توانند عملکرد بسیار بالاتری نسبت به سایر فناوری‌هایی که قبلاً مورد بحث قرار گرفت، ارائه دهند.
تشدید کننده‌های الکتروآکوستیک مبتنی بر مواد پیزوالکتریک را می‌توان برای فیلترها استفاده کرد. از آنجایی که طول موج صوتی در یک فرکانس معین چندین مرتبه کوتاهتر از طول موج الکتریکی است، تشدید کننده‌های الکتروآکوستیک معمولاً از نظر اندازه و وزن کوچکتر از همتایان الکترومغناطیسی مانند تشدید کننده‌های کاواکی هستند.
یک نمونه رایج از تشدید کنندهٔ الکتروآکوستیک، تشدید کننده کوارتز است که در اصل برشی از کریستال کوارتز پیزوالکتریک است که توسط یک جفت الکترود بسته شده‌است. این فناوری به چند ده مگاهرتز محدود شده‌است. برای فرکانس‌های مایکروویو، معمولاً بیش از ۱۰۰ مگاهرتز، اکثر فیلترها از فناوری‌های لایه نازک مانند امواج سطحی آکوستیک (SAW) و تشدیدگر آکوستیکی حجیم با پوسته-نازک استفاده می‌کنند.