moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
محوطه اسب ریسه مربوط به هزاره اول قبل از میلاد تا سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ماسال، بخش مرکزی، دهستان حومه، روستای اسب ریسه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۵۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه تپ بکر آباد مربوط به هزاره اول قم است و در شهرستان قروه، بخش ئیلاق، دهستان ئیلاق جنوبی، روستای بکرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۵۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان مالگاه چال صوفیاسر مربوط به هزاره ۱ق.م. است و در شهرستان سیاهکل، بخش دیلمان، دهستان دیلمان، روستای صوفیاسر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۵۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپهٔ ازبک تپه‌سی مربوط به هزاره دوم و اول قبل از میلاد - سده‌های اولیه و میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مراغه، بخش مرکزی، دهستان سراجوی غربی، روستای اوزبک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۲۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تل سیدی بیان مربوط به هزاره دوم و ۳ قبل از میلاد - دوره ساسانیان است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب، دهستان شهید آباد، ۸۰۰ متری جنوب روستای بیان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۴۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه دشت احمد بیگی مربوط به هزاره سوم و ۴ قبل از میلاد - دوره هخامنشی - دوره ساسانیان است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب، شمال دشت احمد بیگی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۴۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع دستگرد مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در برخوار و میمه، بعد از امامزاده، جنب شهرداری قدیم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه قبرستان اوزبک مربوط به هزاره ۴ و ۳ قبل از میلاد - دوره اشکانیان است و در شهرستان مراغه، بخش مرکزی، دهستان سراجوی غربی، روستای اوزبک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۲۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سرجو مربوط به هزاره ۵ قبل از میلاد است و در شهرستان سنندج، بخش مرکزی، دهستان آبیدر، شرق روستای کره سی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۵۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
زیارت درب باغ مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در کاشان، خیابان فاضل نراقی، گذر درب باغ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان باستانی واتل B مربوط به هزاره ۱ قبل از میلاد است و در شهرستان رودبار، بخش خورگام، دهستان خورگام، روستای برارود، منطقه واتل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۵۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امامزاده قاسم کوهپایه مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در شهرستان کوهپایه اصفهان، روستای امامزاده قاسم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است در این امام زاده میتوان آثار نقاشی کمال الملک را مشاهده کرد.
تپه قلاع کتی درشهرستان فریدون کنار، دهستان باریک رود، شمال شرقی روستای سوته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۵۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کوی رگه در شهرستان سلسله (الشتر)، بخش فیروزآباد، دهستان فیروزآباد، ۲۰۰ متری جنوب غرب روستای چشمه علی اکبر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۳۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امامزاده برهان الدین مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در شهرستان دماوند، بخش مرکزی، روستای ورونه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه پیر زمان آباد در شهرستان شاهرود، بخش بیارجمند، دهستان خوارتوران، ورودی روستای زمان آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۴۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای نو گنبد مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در شهرستان نائین، روستای نوگنبد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کهنه خردمند در شهرستان ملایر، بخش جوکار، دهستان ترک شرقی، روستای خردمند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۶۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ایوت در شهرستان ملایر، بخش مرکزی، دهستان حرم رودعلیا، روستای شوشاب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۶۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه ناصرالدین میرزا مربوط به دوره قاجار است و در تهران، خیابان صوراسرافیل، ناصرالدین میرزا، پ ۱۶ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این خانه بین ساله‌های ۱۲۸۰ تا ۱۲۸۵ به فرمان ناصرالدین میرزا، فرزند مظفرالدین شاه در بخش شمالی محدوده ارگ سلطنتی ساخته شد. مساحت آن ۴۵۰۰ متر بود، که اکنون تنها ۹۰۰ متر از آن باقی‌ست. این خانه چهار صفه، کلاه‌فرنگی و حوضی زیر گنبد دارد. از نظر معماری، این بنا به معماری کویری تعلق دارد و طراحی آن با سایر بناهای دوره قاجار متفاوت است. این بنا، بر خلاف رسم خانه‌های اعیانی آن دوره، حیاط مرکزی و زیر زمین ندارد. دو بخش شاه‌نشین (درجبهه شمالی) و خدمه‌نشین (در جبهه جنوبی) روبه‌روی هم قرار دارند و هیچ ساختمانی آنها را به هم وصل نمی‌کند. سقف آن گنبدی‌ست و به تیمچه‌های کاشان شباهت دارد.
تا دوره پهلوی خانه متعلق به نوادگان ناصرالدین میرزا بود. پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران بدون مالک به حساب آمده و مصادره شد. اکنون صندوق بازنشستگی متولی این ساختمان است.
تپه شریف در شهرستان ملایر، بخش مرکزی، شهر جوکار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۶۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سقاخانه کربلائی عباس مربوط به دوره قاجار است و در تهران، خیابان وحدت اسلامی، خیابان البرز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مریانج در شهرستان همدان، بخش مرکزی، اراضی شهر مریانج، پشت رستوران سرچشمه، ۲ کیلومتری جاده اصلی همدان به کرمانشاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۶۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه جوین ۲ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تاکستان، بخش اسفرورین، دهستان اک، روستای جوین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کوه سنگر مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان ابهر، بخش مرکزی، دهستان صایین قلعه، ۱ کیلومتری شمال روستای کوه زین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای حسینیه دزاشیب مربوط به دوره قاجار است و در تهران، خیابان دزاشیب، خیابان شهید کریمی (بو علی) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بیلر مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان آشتیان، بخش مرکز ی، دهستان مزرعه نو، جنوب شرق روستای انانجرد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام کدخدا مربوط به دوره قاجار است و در تهران، خیابان خیام، بازار عباس‌آباد، کوچه کدخدا، پ ۴۱ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان گنز مربوط به دورهٔ اشکانیان است و در شهرستان خاش، بخش ایرندگان خاش، دهستان ایرندگان، ۲۰۰ متری شرق روستای گنز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای نقاره خانه مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکز ی، دهستان بان زرده، ۱/۵ کیلومتری جنوب شرق روستای زرده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بانحال مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بان زرده، ۵۰۰ متری جنوب شرقی روستای سید محمد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مقبره شاهزاده گرجی مربوط به دوره قاجار است و در تهران، خیابان پاسدار گمنام، خیابان دهم فروردین، بزرگراه محلاتی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقایای قلعه آشپزگاه مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکز ی، دهستان بان زرده، روستای زرده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کرجا مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان ساوه، بخش نوبران، دهستان کوهپایه، روستای خلیفه کندی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه کیانیان مربوط به دوره قاجار است و در تهران، خیابان دکتر شریعتی، خیابان یخچال، پ ۱۱ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه حاج یوسف مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان شازند، بخش سربند، دهستان مالمیر، روستای حاج یوسف واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع فنوج مربوط به دوره قاجار است و در فنوج، مسجد جامع قدیمی شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چگینی مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان کرمانشاه، بخش کوزران، دهستان سنجابی، ضلع شرقی روستای چگینی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قارقالان مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان کمیجان، بخش مرکز ی، دهستان اسفندان، روستای یساول واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دمیر قیه مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان کمیجان، بخش میلاجرد، دهستان خسروبیگ، روستای فامرین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه خنجین مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان فراهان، بخش خنجین، شهر خنجین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه برومند گز مربوط به دوره قاجار است و در گز، کوی محله نو، خیابان سپاه، جنب فرهنگسرای ادیب برومند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه باش قلعه مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان کمیجان، بخش میلاجرد، دهستان خسروبیگ، روستای آمره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار عمارت مربوط به دوره قاجار است و در میامی، بافت قدیم شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گلدیر سکه مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان کمیجان، بخش مرکز ی، دهستان اسفندان، روستای چابار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شیلار مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان گلوگاه، بخش مرکزی، دهستان توسکا چشمه، سمت راست جاده روستای رمدان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عصار خانه زمانیان مربوط به دوره قاجار است و در نجف‌آباد، میدان باغ ملی، خیابان امام خمینی، نبش کوچه خرسندی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پناهگاه وری مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان مهران، بخش ملکشاهی، دهستان گچی، ۷۰۰ متری شمال روستای متروکهٔ وری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه رضی آباد مربوط به دوره اشکانیان - دوره ایلخانی است و در شهرستان تفرش، بخش فراهان، دهستان فرمهین، روستای حاتم آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کلاشی مربوط به دوره اشکانیان - دوره ایلخانی است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بیونیج، ۱/۵ کیلومتری شمال غربی روستای بیامه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه ضحاک (تپه ضحاک) مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در ۳ کیلومتری جنوب شرقی فسا در روستای خیرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
دور تا دور این قلعهٔ قدیمی خندقی بزرگ وجود داشته‌است که پر از آب بوده و هنوز هم آثار آن پابرجاست، همچنین طبق گفته‌های مردم پیشین برای فراهم آوردن غذا غاری به طول زیاد وجود داشته تا آشپزخانه ضحاک که تعداد انبوه از افراد در آن ایستاده و غذا را دست به دست می‌کردند تا به داخل قلعه ضحاک برسد. تل ضحاک حدود بیست و پنج متر ارتفاع دارد و در اطراف آن تا محوطهٔ خندق، سفالها، آجرها و آثار فراوانی مشاهده می‌شود و بارها توسط کاوشگران و باستان شناسان خارجی و داخلی به گونه‌های مختلف مورد بررسی و کاوش قرار گرفته که طی این کاوشها آثار و اشیاء فراوانی از دورانهای مختلف به دست آمده‌است.
خانه علیرضا قرهی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان اصفهان، بخش کوهپایه، بافت روستای تاریخی قهی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه محمد قلی کریز ۳ مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان ابهر، بخش مرکز ی، دهستان سلطانیه، روستای خیرآباد، ۱۴۳۰ متری جنوب غرب روستا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه آغایی مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان بانه، بخش ننور، دهستان ننور، روستای عباس‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خرفخانه‌های تنگ قلات مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان بوانات، بخش مرکزی، دهستان باغان، جاده خاکی سوریان به چهرک، ابتدای دشت بردشیراز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام چهار محال کلهرود مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان شاهین‌شهر و میمه، روستای کلهرود واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خرفخانه‌های تنگ لرون مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان بوانات، بخش مرکزی، دهستان باغستان، ۲ کیلومتری شمال روستای پیر مراد، ۲ کیلومتری شمال جاده آسفالته سوریان به صفاشهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خرفخانه‌های همت‌آباد مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان پاسارگاد، بخش مرکزی، دهستان کمین، ۲ کیلومتری جنوب غربی روستای همت‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه غلام حیدرراشکی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان زابل، بخش شهرکی و نارویی، روستای قلعه نو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه آسیاب مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان جاجرم، بخش مرکزی، دهستان گلستان، ورودی روستای برزنه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خرفخانه‌های دشت احمد بیگی مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب، شهر قادرآباد، کیلومتر ۳ جاده قدیم قادرآباد به پاسارگاد (سعادت شهر) ، بر ارتفاعات دشت احمد بیگی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه شیرا نزهی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان زابل، بخش شهرکی نارویی، روستای قلعه نو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان دشت علفی مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب، کوه‌های شرقی دشت علفی شهر قادرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان کوه پیر قنبر مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب، دهستان شهیدآباد، ۱/۵ کیلومتری غرب دشت احمد بیگی، بر ارتفاعات کوه پیر قنبر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه کیانی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان زابل، بخش شهرکی و نارویی، روستای قلعه نو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خرفخانه‌های دیدگان مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب، جاده قدیم قادرآباد به خرم بید، ارتفاعات گردنه دیدگان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه ناهوک مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان سراوان، بخش جالق، روستای ناهوک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خرفخانه‌های کوه سلیمان مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب، جاده قدیم مشهد مرغاب به پاسارگاد، ۱ کیلومتری غرب دشت احمد بیگی، برارتفاعات کوه سلیمان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه دارتی کشپلون مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان دره‌شهر، بخش مرکزی، دهستان زرین دشت، ۱/۵ کیلومتری جنوب روستای دشت آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه کولک ۱ مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان هیرمند، بخش قرقری، دهستان قرقری، جاده خاکی روستای ملانور محمد به قلعه کولک، ۱/۹ کیلومتری جاده آسفالته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه کلک مادر زلیخا مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان - سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دره‌شهر، بخش مرکزی، دهستان زرین دشت، ۵۰۰ متری شمال روستای فرهادآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
یخدان جیلان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان شاهرود، بخش بسطام، روستای جیلان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه درمان تپه سی مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان - سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان خرمدره، بخش مرکز ی، دهستان خرمدره، ۱۰۰۰ متری جنوب غرب روستای نصیرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه توپراق مربوط به دوره اشکانیان - سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان آشتیان، بخش مرکزی، دهستان مزرعه نو، روستای انانجرد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
یخدان مزج مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان شاهرود، بخش بسطام، روستای مزج واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه والمان مربوط به دوره اشکانیان - سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ساوه، بخش مرکز ی، دهستان طراز ناهید، روستای والمان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تکیه جیلان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان شاهرود، بخش بسطام، روستای جیلان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دو تپان ۲ مربوط به دوره اشکانیان - سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کرمانشاه، بخش کوزران، دهستان سنجابی، ضلع جنوبی روستای چگینی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خندق تپه مربوط به دوره اشکانیان - سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کمیجان، بخش میلاجرد، دهستان خسروبیگ، روستای حسین‌آباد شکرایی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع جیلان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان شاهرود، بخش بسطام، روستای جیلان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خرابه‌ها مربوط به دوره اشکانیان -قرون میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کمیجان، بخش میلاجرد، دهستان خسروبیگ، روستای محمودآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه کلشانه مربوط به دوره افشار است و در شهرستان طبس، بخش دستگردان، روستای کلشانه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تکیه مزج مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان شاهرود، بخش بسطام، روستای مزج واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ریجاب (به زبان هورامی: ریژئاو) نام یکی از شهرهای استان کرمانشاه می‌باشد و در ۱۲۰ کیلومتری شمال غرب کرمانشاه، در شهرستان دالاهو و در مسیر کرند به سرپل ذهاب واقع است.
منطقه ریجاب با وسعت ۱۲۰ کیلومتر مربع در غرب استان کرمانشاه واقع شده‌است که از نظر تقسیمات سیاسی، جزء شهرستان دالاهو می‌باشد. این منطقه از سمت شمال به شهرستان ثلاث باباجانی، از شرق به شهر کرندغرب، از جنوب و غرب به شهرستان سرپل ذهاب محدود می‌شود. ریجاب در عرض‌های جغرافیایی ۳۴ درجه و ۳۰ دقیقه تا ۳۴ درجه و ۴۰ دقیقه شمالی و طول‌های جغرافیایی ۴۵ درجه و ۲۵ دقیقه تا ۴۸ درجه و ۳۰ دقیقه شرقی قرار گرفته‌است.
ریجاب یکی از ۵۰ منطقه نمونه گردشگردی استان کرمانشاه است.
زبان اغلب اهالی آن کردی (جافی) می‌باشد. البته در قدیم زبان بیشتر اهالی ریجاب هورامی بوده‌است و هنوز هم افراد مسن با این زبان صحبت می‌کنند، اما به تدریج و دراثر کوچ تیره‌های جاف به منطقه ریجاب و ازدواج و پیوندهای فامیلی میان اهالی، هورامی زبان غالب اهالی ریجاب می‌باشد.
مردم ریجاب مسلمان و اهل سنت (شافعی) می‌باشند. مردمان این شهر سخت کوش، مهربان و مهمان نواز هستند. به همهٔ گردشگران با هر آیین و مسلکی احترام می‌گذارند.
واژه ریجاب در واقع عربی شده واژه «ریژاو» است که در زبان گورانی سه معنا برای آن متصور است که مناسبترین آن «ریژاو به معنی محل ریزش آب» می‌باشد. وجه تسمیه ریجاب، وجود رود خروشان الوند و آبشارهای زیبای آن است که از دامنه کوه دالاهو سرچشمه می‌گیرد.
ریجاب. (اِخ) دهی از بخش کرند شهرستان شاه آباد (اسلام آبادغرب). دارای ۵۵۰ تن سکنه. محصول عمدهٔ آنجا میوه و غلات و حبوب و توتون و لبنیات و انجیر و انار و گردوی آن به فراوانی و خوبی معروف است. زیارتگاه ابودجانه در آن مورد توجه اهل تسنن است. سه آبادی ریجاب، یاران و زرده به نام دهستان ریجاب خوانده می‌شود. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5).
براساس سرشماری مرکز آمار ایران [[سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۵)|، جمعیت شهر ریجاب ۳۹۰۴ نفربوده‌است.
مظاهر و میراث‌های باشکوه و درخشان تاریخی هم چون دیوار دفاعی یزدگرد سوم آخرین پادشاهان ساسان، [[آتشگاه]] ریجاب، مجموعه قلعه یزدگرد سوم و غیره همگی گویای تاریخی درخشان در ریجاب می‌باشد.
قرار گرفتن ریجاب در حاشیه جاده شاهی و گردنه پاتاق (دروازه غربی فلات ایران) مزید بر موقعیت مطلوب و مناسب طبیعی ریجاب که اهمیت استراتژیکی ریجاب را دو چندان کرده‌است چنانچه از تواریخ کهن هم چون تاریخ ایران باستان از حسن پیرنیا بر می‌آید، شاهان ساسانی در سفرهای شاهی و سیاسی خود بین پایتخت‌ها، چند وقتی را در ریجاب اتراق می‌کرده‌اند. من‌حیث‌المجموع آثار و ابنیه کهن و باستانی در ریجاب حاکی از قدمت مسکونی و تاریخی ریجاب از همان ادوار باستان تا به امروز می‌باشد. در دوران اسلامی نیز با بنای [[مسجد عبدالله بن عمر]] در زمان دومین خلیفه راشدین تا دوران میانه و معاصر، روند رو به پیشرفتی را در ریجاب می‌توان نظاره کرد.
مردم منطقه ریجاب در گذشته به [[زبان گورانی]] اورامی صحبت می‌کردند چنانچه امروز بسیاری از زنان و مردان مسن ریجابی و مردم روستای زرده به این گویش تکلم می‌کنند ولی امروزه به دلیل همجوار بودن با دیگر مناطق، در زبان گورانی (اورامی) تغییراتی شکل گرفته و اکثر مردم به [[زبان هورامی]] صحبت می‌کنند.
۱-رودخانه الون (حلوان) تنها رودخانه ریجاب است. رودخانه از ارتفاعات سیاوانه (سیاهانه) واقع در کوه‌های دالاهو سرچشمه می‌گیرد و پس از طی مسیر پر پیچ و خم باغ‌های گردو، وارد شهرهای مرزی سرپل زهاب و قصرشیرین و سپس وارد کشور همسایه، عراق می‌شود.
۲- آبشارها [[پرونده:آبشار ریجاب (پیران).jpg|بندانگشتی|آبشار ریجاب یکی از بلندترین آبشارهای ایران است]]
[[آبشار ریجاب]] در قسمت شمال غرب شهرک ریجاب و در روستای ژالکه واقع شده و یکی از جمله بلندترین آبشارهای ایران محسوب می‌شود. در قسمت بالای این آبشار روستایی با نام ژالکه و در قسمت پایین این آبشار با عبور از دره هونه به روستای پیران منتهی می‌شود. روبروی همین آبشار، آبشار زیبای دیگری قرار دارد.
۳- چشمه‌ها
چشمه‌های متعددی در منطقه ریجاب وجود دارد که تعداد آن‌ها به بیش از بیست چشمه می‌رسد اما از عمده‌ترین آن‌ها از نظر آبدهی چشمه‌هایی با نام‌های حشانه و کولیتان می‌باشد که قسمت اعظم آب رودخانه را تأمین می‌کند. چشمه غصلان که در بابایادگار واقع شده و از آن به عنوان آب شفابخش یاد می‌کنند.
۴- دره‌ها
یکی از جلوه‌های زیبای طبیعت ریجاب، ساختار توپوگرافیک آن است. به‌طور کلی عمده‌ترین دره‌های جنگلی و کوهستانی ریجاب عبارتند از: دره لرز، دره تاویان، دره مران، انجیر کلان، دره صالحان، قمه قوله، دره هونان، دره تاریکه، دره چنار، مری بول، دره علارو و دره هونه.
دره‌های جنگلی ریجاب عمدتاً در امتداد رودخانه الوند کشیده شده‌اند و پیرامون آن را انبوهی از جنگل‌های گیاهی متنوع فرا گرفته‌است. دره‌های کوهستانی هم عمدتاً در میان قله‌های مرتفع قرار گرفته و جولانگاه رودخانه دایمی و خروشان الوند هستند.
۵- پوشش جنگلی و گیاهی
برخی از درختان و درخچه‌های جنگلی منطقه ریجاب عبارتند از: بلوط، پسته کوهی، زالزالک، آلبالوی وحشی، تمشک وحشی، بید، انجیر، گردو، انار، چنار، انگور، هلو، و زیتون.
گیاهان داروئی که در ریجاب به وفور یافت می‌شوند عبارتند از: چینور، گنور و ریواس، [[سماق]]، اسپن یا اسپند، زو، کنگر، سیرونه، پیچک و کول، قارچ، تولکه، ترشکه، گیلاخه، چاوبازه، شن، سیاکوز، و غیره.
جاذبه‌های تاریخی منطقه ریجاب بالغ بر ۲۵ اثر باستانی و ۴ اثر اسلامی می‌باشد که در اینجا به معرفی آن‌ها می‌پردازیم:
۱- بانمزاران:
در مقابل راهی که برای رفتند به بابایادگار از آن عبور می‌کنند تپه بزرگی قرار دارد که بقایای قلعه عظیمی در آن دیده می‌شود. متأسفانه به عبت تصرفی که در اراضی قلعه شده‌است قسمت اعظم قلعه با خاک یکسان شده‌است. ابعاد تقریبی این قلعه حدود ۱۰۰*۱۵۰ متر است.
۲- قلعه گه (قلعه کوچک):
از راهی که بانمزاران را به سرآب کُنار می‌پیوندد در محلی که قبلاً ابتدای باغ‌های ریجاب است، بقایای قلعه کوچکی دیده می‌شود که اهالی محل به نام مالک آن قلعه را «قلعه گه جیران» می‌نامند. این قلعه در روزگار آبادانی دو طبقه بوده که فعلاً چند اتاق از طبقه تحتانی و پی قلعه فوقانی باقی مانده‌است.
۳- قبر سلطان سی قلی مه (سلطان صد خزانه دار):
در ابتدای روستای شالان در جهت غربی قبرستان کهنه بر روی تپه آتشگاهی دیده می‌شود که از آتشگاه گنبد کلایی کوچکتر بود، ولی از آن سالمتر باقی مانده‌است. این آتشگاه به ابعاد ۳٫۶*۳٫۷ متر است و شش متر هم ارتفاع دارد. قسمتی از گنبد این آتشگاه در طول زمان آسیب دیده و ریخته‌است.
۴- قلعه و برج خاموشی:
در باغی که امروز به حاج حبیب قادری تعلق دارد بقایای قلعه و برجی دیده می‌شود که دارای دو طبقه است. چند اتاق از طبقه تحتانی قلعه سالم باقی مانده‌است. جنب دیوار غربی قلعه برجی شبیه به مناره‌های اسلامی ایرانی وجود دارد با این تفاوت که هرقدر از پایین به بالا بنگریم می‌بینیم که برج رفته رفته باریک‌تر می‌شود. در داخل این برج پلکان مارپیچی تا بالای برج ادامه دارد و در آن جا به سکویی مستطیلی شکل که رو به مشرق قرار گرفته، ختم می‌شود.
۵-زندان دوناب:
پانصد متر بالاتر از برج خاموشی در ساحل چپ رودخانه النود تپه‌ای که درخت‌های گردو و گلابی وحشی آن را پوشانده‌است قرار دارد. بر این تپه بقایای قلعه‌ای که از روزگار ساسانیان برجاست وجود دارد.
۶- پل دروازه:
در مسیر راه ساسانی به معبری می‌رسیم که راه رودخانه الوند از وسط آن می‌گذرد. این معبر به صورت دو دیوار سنگی درآمده و مثل آن است که دست تصرف کار بشر در طبیعت دخالت کرده و کوه‌ها را به دو نیمه ساخته و از وسط آن راه و رودخانه را عبور داده‌است. این معبر، کوه «تلاش» را از کوه «یویا» متمایز می‌کند. این معبر را اهالی پل دروازه می‌خوانند.
۷- قلعه ویرانه:
درست در بالای خط الراس کوه تلاش در حیطی که مسلط بر پل دروازه می‌باشد بقایای قلعه‌ای موجود است که می‌توان چهار اتاق مستطیل شکل در آن تشخیص داد.
۸- بهشت و دوزخ:
اگر مسیر راه ساسانی را از پل دروازه به طرف سراب کُنار ادامه دهیم نزدیک به آسیاب خراب قدیمی پنج نقطه تراشیده شده در سنگ را می‌بینیم که اهالی محل به آن‌ها بهشت و دوزخ می‌گویند. این صفحه‌های تراشیده شده طوری قرار دارند که چهار عدد از آن‌ها در داخل هم حجاری شده و یکی در زیر آن‌ها قرار گرفته‌است. صفحات تراشیده شده مستطیل شکل بوده و چهار عدد آن‌ها با تاقی جناقی زینت شده‌اند. تنها یکی از آن‌ها تاق گهواره‌ای شکل دارد.
۹- گمهٔ ملک (گنبد ملک):
در فاصله صد متری از مسجد عبدالله به عمر ریجاب، آتشگاهی دیده می‌شود به ابعاد ۴٫۵*۴٫۳ متر که ضلع جنوبی آن بر جا مانده ولی از دیوارهای دیگر قسمت‌هایی باقی مانده‌است.
۱۰- قلعه تاش خزی:
در جایی که اهالی به آن تاش خزی می‌گویند بقایای برج مستطیل شکلی که به وسیلهٔ یک تیغه به دو قسمت تقسیم شده به چشم می‌خورد. این برج در راه ساسانی و جوگوری (نهر گبری) مسلط می‌باشد.
۱۱- قلعه سرآب کُنار:
بر روی کوهی که اهالی محل آن‌ها «برویت» می‌گویند در جنوب سرآب کُنار که از سطح رودخانه قریب ۱۵۰ متر فاصله دارد، بقایای سرج ساسانی دیده می‌شود. این بقایا عبارتند از ضلع جنوبی برج که مشرف بر قریه ریجاب قدیم (ریجاب بالا) است. دو طرف این برج دو آتشدان قرار گرفته‌اند، اولی با قطر ۲۲ و عمق ۱۶ سانتی‌متر و دومی با قطر ۲۲ و عمق ۱۴ سانتی‌متر.
۱۲- برج ریجاب:
در ابتدای منطقه ریجاب و در ساحل چپ رودخانه الوند، باغی احداث شده‌است که قبلاً به نام مالک آن «مرحوم درویش احمد زالی» معروف بود. در این باغ بقایای برج مستطیل شکلی دیده می‌شود. این برج به دو اتاق تقسیم شده‌است. مصالح این برج از قلوه سنگ و ملاط معمول ساسانی است. برج ریجاب تنها اثر باستانی است که از مسیر جاده معروف ساسانی خارج شده و تقریباً ۴۰۰ متر با جاده فاصله دارد.
۱۳- قلعه [[بان زرده]]:
در باغ بزرگی که در وسط قریه زرده قرار گرفته‌است بقایای یک قلعه عظیم به شکل مستطیل به ابعاد تقریبی ۱۵۰*۱۰۰ متر قرار دارد که در روزگار آبادانی چهار برح مدور در چهار زاویهٔ قلعه بوده‌اند و امروز قسمتی از دو برج قلعه بر جا مانده‌است.
۱۴- قلعه یزدگرد سوم ساسانی
در مشرق بان زرده بر فراز یکی از قلل مرتفع کوه «دالاهو» بقایای یک قلعه بزرگ و مستحکم نظامی به چشم می‌خورد که اهالی محل آن را «قلعه یزدگردی» می‌نامند. بنای این قلعه در اصل دو طبقه بوده و هم‌اکنون قسمت اعظم از این بنای معظم بر جا باقی مانده‌است. اتاق‌های این قلعه اکثراً وسیع و به شکل مستطیل و با تاقی گهواره‌ای است.
در وقفنامه‌ای که در اوایل قرن دهم یعنی در حدود سال ۹۳۲، یکی از امرای ذهاب برای بقعه بابایادگار تنظیم کرده، اینجا را «سرای زرد یزدگردی» یادداشت کرده‌است.
در سال ۹۱ این اثر در فهرست موقت میراث جهانی قرار گرفت.
۱۵- گچ گنبد:
در نزدیکی روستای بان زرده در محلی که به «گچ گنبد» معروف است اخیراً توسط هیئت باستان شناسان خاکبرداری و گمانه زنی شده‌است. در عمق نزدیک سطح زمین دیوارهای آجری با ملاط کشف گردید و سپس طبقه اول ساختمانی دیده شد که با گچ بری‌ها زینت یافته بودند. قطعاتی از این گچ بری‌های ظریف به علت ریزش طبقهٔ فوقانی ساختمان در میان آوار و خاک باقی مانده‌است.
در این گچ بری‌ها نقش‌های برجسته‌ای از تصویر انسان و حیوان و برخی نقوش تزئینی موجود است که از نظر سبک کار دورهٔ سلوکی‌ها و اشکانیان را به خاطر می‌آورد.
۱۶- آشپزخانه:
در ابتدای زمین‌های مربوط به روستانی بان زرده، بقایای برج بزرگ مدوری به چشم می‌خورد. این برج که در افواه اهالی به آشپزخانه شهرت یافته در طرف چپ دیگر مسیل قریه که آب رو باران‌های بهاره است قرار گرفته‌است و درست مقابل آن در طرف دیگر مسیل برجی کوچکتر تشخیص داده می‌شود. وجود این دو برج در کنار یکدیگر این احتمال را ایجاب می‌کند که شاید اینجا دروازه اصلی ورود به قلعه یزدگرد و تأسیسات بان زرده باشد.
۱۷- دیوار دفاعی
این دیوار که از ارتفاعات ریجاب شروع می‌شود پس از رسیدن به برج آشپزخانه وضع ساختمانی خود را تغییر می‌دهد. به این معنی که از ریجاب تا آشپزخانه در داخل دیوار آب روی قرار دارد که آب جو گوری (نهر گبری) را از ریجاب تا برج می‌آورده‌است. وضع جغرافیایی محل و ساختمان مجری این مطلب را تأیید می‌کنند.
این دیوار از برجی که مقابل برج آشپزخانه قرار دارد تا خط الرأس کوه «شاه نشین» و سپس ذهاب ادامه دارد ولی در این فاصله فاقد مجرای سابق‌الذکر است. مصالح کلیه این آثار از قلوه سنگ و ملاط بوده و ساختمان‌ها معرف کامل معماری عصر ساسانی می‌باشد.
۱۸- مقبره [[ابودجانه]]:
ابودجانه یکی از صحابه پیامبر بود که در جنگ‌های بدر و احد حضور داشته‌است. مقبره ابودجانه مربوط به صدر اسلام است این اثر در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۵۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
۱۹- مقبره [[بابایادگار]]:
یکی از بقاع متبرک پیروان اهل حق محسوب می‌شود که در روستای بان زرده واقع است. قدمت این اثر به قرن ۱۶ میلادی می‌رسد. از نظر معماری این بنا به صورت فضای مربع شکل کوچکی است و بر روی آن گنبد مخروطی شکلی قرار گرفته‌است. سطوح داخلی و خارجی این بنا به وسیله ملاط گچ اندود شده‌است. این مقبره، یکی از زیارتگاه‌های مهم اهل حق به‌شمار می‌رود. بیشتر از این مشایخ در اوایل حکومت صفویان زندگی می‌کردند و در نوار مرزی ایران و عثمانی به ترویج مذهب اهل حق اشتغال داشتند. به اعتقاد اهل حق بابایادگار تجلی روح [[حسین بن علی]] است.
۲۰- مقبره شیخ بایزی بستانی:
در حدود پانصد متر بالاتر از آتشگاه گمهٔ ملک، آتشگاه دیگری قرار دارد. دیوار شمالی این آتشگاه و گنبد آن تقریباً سالم مانده‌اند ولی دولچکی شمال شرقی و غربی و قسمتی از دیوار آن فرو ریخته‌است. در داخل این آتشگاه دو قبر اسلامی در کنار هم دیده می‌شوند که اهالی محل یکی از آن‌ها را قبر شیخ بایزی معرفی می‌کنند.
۲۱- [[مسجد عبدالله بن عمر]]:[[پرونده:مسجد عبدالله بن عمر.jpg|بندانگشتی|مسجد عبدالله بن عمر، از نخستین مساجد ساخته شده در ایران - ریجاب - کرمانشاه - ایران]]
در وسط روستای ریجاب قدیم (ریجاب بالا) مسجدی مستطیل شکل که از قلوه سنگ و ملاط ساخته شده، قرار گرفته‌است. این بنا از ابنیه‌های قبل از اسلام بوده که در روزگار اسلامی به مسجد تبدیل شده‌است. محققین بنای این مسجد را به [[عبدالله بن عمر]] فرزند [[خلیفه دوم]] نسبت می‌دهند. محراب مسجد بر خلاف تمام مساجد اسلامی از دیوار جنوبی بیرون نیامده است بلکه به وسیله گچ بری به دیوار مسجد اضافه شده و کاملاً از دیوار متمایز است.
مناره مسجد مدت‌ها بعد از بنای مسجد ساخته شده‌است. آن را بر روی بام مسجد در زاویهٔ جنوب غربی ساخته‌اند. سبک معماری مناره شباهتی به برج‌های خاموشی عموماً و به خصوص به برج خاموشی ریجاب دارد.
منبر مسجد پشت به محراب ساخته شده و از سنگ و گچ بنا گردیده‌است و دارای ۵ پله می‌باشد. ظاهراً این مسجد اگر از مسجد «تاریخانه» دامغان که قدیمی‌ترین مسجد ایران است، قدیمی تر نباشد بعید نیست مقارن با بنای آن ساخته شده باشد.
این مسجد به مرور زمان ۹۰ درصد تخریب و غیرقابل استفاده شده بود که توسط میراث فرهنگی در سال ۱۳۷۰ بازسازی شد.
دیگر آثار تاریخی منطقه عبارتند از: گنبد کلایی (ساسانی)، باباشیخ، (ساسانی)، نهر گبری (جوگوری)، نقاره خانه، آشیابا و چند کتیبه حجاری شده در دره هونه و پل دروازه مربوط به دوره ساساتی. در
[[رده:شهرهای استان کرمانشاه]]
[[رده:شهرهای شهرستان دالاهو]]
یخدان بیارجمند مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان شاهرود، ابتدای جاده خارتوران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
بقعه صفا انگیز مربوط به دوره ایلخانی است و در شهرستان دشتی، بخش کاکی، دهستان کبکان، روستای کبکان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه شاه اسماعیل مربوط به دوره ایلخانی است و در شهرستان دشتی، بخش مرکزی، دهستان کبکان، روستای کبکان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
راه آب قدیم شاهرود مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان شاهرود، کوه‌های مشرف به مسجدجامع واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امامزاده امام حسن مربوط به دوره ایلخانی است و در شهرستان دیلم، بخش امام حسن، شهر امام حسن، درمرکز شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آسیاب آبی توده مربوط به دوره ایلخانی است و در ندوشن، محله علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه‌های خرمه مربوط به دوره ایلخانی - دوره تیموریان است و در شهرستان خرم بید، بخش مرکزی، دهستان خرمی، ۵۰۰ متری شرق امامزاده شهداء واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.کاشف این اثار منحصر بفرد فارس شناس جوان جابر حیدری فرد است که انها کشف کرد و گزارش نمود .
غار آکبرآباد ۲ مربوط به دوران پارینه‌سنگی جدید - دوران فرادیرینه‌سنگی است و در شهرستان پاسارگاد، بخش مرکزی، دهستان کمین، ۵۰۰ متری شمال روستای اکبر آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
زیارت بابامحمود انصاری مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان کاشان، بخش قمصر، روستای پنداس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فاصله این زیارتگاه تا روستای رباط ترک ۱۷ کیلومتر می‌باشد.
اشکفت صفدر ۲ مربوط به دوران پارینه‌سنگی جدید - دوران فرادیرینه‌سنگی است و در شهرستان پاسارگاد، بخش مرکزی، شهر سعادتشهر، ۲۰۰ متری شمال غربی پلیس راه سعات شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه غارهای پنج قلو مربوط به دوران پارینه‌سنگی جدید - دوران فرادیرینه‌سنگی است و در شهرستان پاسارگاد، بخش مرکزی، شهر سعادتشهر، ۱ کیلومتری شمال پلیس راه سعادتشهر، شرق تونل راه آهن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پناهگاه تنب کرم ۲ مربوط به دوران پارینه‌سنگی جدید - دوران فرادیرینه‌سنگی است و در شهرستان پاسارگاد، بخش مرکزی، دهستان کمین، روستای قوام آباد، کوه تنب کرم، جنوب شرقی معدن الماس بری سیوند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اشکفت حاصل مربوط به دوران پارینه‌سنگی جدید - دوران فرادیرینه‌سنگی است و در شهرستان پاسارگاد، بخش مرکزی، شهر سعادتشهر، ۲/۵ک متری شمال غربی پلیس راه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غار قلعه کهنه رحمت آباد مربوط به دوران پارینه‌سنگی جدید - دوران فرادیرینه‌سنگی - دوره ساسانیان است و در شهرستان پاسارگاد، بخش مرکزی، دهستان کمین، روستای قدیم رحمت آباد، دره شمال قلعه کهنه رحمت آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پناهگاه تنب کرم ۱ مربوط به دوران پارینه‌سنگی جدید - دوران فرادیرینه‌سنگی - دوره هخامنشی است و در شهرستان پاسارگاد، بخش مرکزی، دهستان کمین، روستای قوام آباد، کوه تنب کرم، جنوب معدن الماس بری سیوند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غار شاه مردان ۳ مربوط به دوران پارینه‌سنگی جدید تا دوره نوسنگی است و در شهرستان پاسارگاد، بخش مرکزی، دهستان کمین، روستای جیسقان، ۵۰۰ متری شرق قبرستان جیسقان، دره شاه مردان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غار ابوالمهدی ۲ مربوط به دوران پارینه‌سنگی جدید و دوران فرادیرینه‌سنگی است و در شهرستان پاسارگاد، بخش مرکزی، دهستان کمین، ۵۰۰ متری شمال غرب روستای ابوالمهدی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غار قوام آباد مربوط به دوران پارینه‌سنگی جدید و دوران فرادیرینه‌سنگی است و در شهرستان پاسارگاد، بخش مرکزی، دهستان کمین، ۵۰۰ متری شمال شرق روستای قوام آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غار تنگ پیر چوپان ۲ مربوط به دوران پارینه‌سنگی جدید و دوران فرادیرینه‌سنگی است و در شهرستان پاسارگاد، بخش مرکزی، دهستان کمین، جنوب شرقی روستای علی رسیده، تنگ پیر چوپان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اشکفت حاجی میرزایی - ۲ مربوط به دوران پارینه‌سنگی جدید و دوران فرادیرینه‌سنگی است و در شهرستان پاسارگاد، بخش مرکزی، شهر سعادتشهر، ۲۰۰ متری شمال غربی پلیس راه سعادت شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پناهگاه تنگ چاه وقه ۳ مربوط به دوران پارینه‌سنگی جدید و دوران فرادیرینه‌سنگی است و در شهرستان پاسارگاد، بخش مرکزی، دهستان سرپنیران، روستای علی‌آباد، ۴ کیلومتری شمال جاده ارتباطی سعادتشهر به ارسنجان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه هنگ مرزی مربوط به دوره پهلوی اول است و در تایباد، خیابان امام خمینی، انتهای خیابان شریعتی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مدرسه پهلوی سابق مربوط به دوره پهلوی اول است و در تنکابن، خیابان امام، ۵۰ متر بعد از میدان مرکزی شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل حاج محمد باقر مربوط به دوره پهلوی اول است و در شهرستان آشتیان، بخش مرکز ی، دهستان سیاوشان، روستای سیاوشان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل فلزی نشتارود مربوط به دوره پهلوی اول است و در شهرستان تنکابن، بخش نشتا، شهر نشتارود، مرکز شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ساختمان ایستگاه تحقیقات مربوط به دوره پهلوی اول است و در شهرستان تنکابن، بخش خرم‌آباد، شهر خرم‌آباد، باغ کشاورزی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل فلزی ولی آباد مربوط به دوره پهلوی اول است و در شهرستان تنکابن، بخش خرم‌آباد، دهستان بلده، روستای ولی آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل رضاشاهی مربوط به دوره پهلوی اول است و در شهرستان تنکابن، بخش خرم‌آباد، دهستان بلده، روستای قلعه گردن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل فلزی چالکرود مربوط به دوره پهلوی اول است و در شهرستان تنکابن، بخش مرکزی، دهستان گلیجان، روستای چالکرود واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دبیرستان سنایی مربوط به دوره پهلوی اول است و در شهرستان تنکابن، بخش خرم‌آباد، شهر خرم‌آباد، دبیرستان سنایی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مدیریت این دبیرستان بر عهده نصران خلعتبری است.
پل فلزی شیرود مربوط به دوره پهلوی اول است و در شهرستان تنکابن، بخش مرکزی، دهستان گلیجان، روستای شیرود واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کبوترخانه امیرآباد مربوط به دوره پهلوی اول است و در شهرستان خمین، بخش مرکزی، دهستان حمزه لو، روستای امیرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مدرسه مری مربوط به دوره پهلوی اول است و در شهرستان سیمرغ، دهستان کیاکلا، روستای مری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مسکوتان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان نیک‌شهر، بخش فنوج، روستای مسکوتان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کلیسای شمعون غیور یا زند شیراز مربوط به دوره پهلوی اول است و در شیراز، خیابان زند، کوچه نوبهار، کلیسای شمعون غیور زند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. شمعون قانوی حواری دهم بود و طبق یک روایت قدیمی در ایران کشته شد. این کلیسای مسیحی، یکی از زیباترین کلیساهای کشور با رعایت جزئیات معماری ایرانی است. سقف نمازگاه، طاق ضربی آجری است و به جای دریچه در همه جا پنجره‌های رنگارنگ با نقشه‌های مهندسی ریز و بسیار ظریف، به کار رفته‌است. چنین در و پنجره‌هایی در خانه‌های قدیمی شیراز مشاهده می‌شود. ساخت این کلیسا در سال ۱۳۱۷ توسط کلیسای انگلیکان انگلستان پایان یافت. بانی و نخستین کشیش این کلیسا «رالف نارمن شارپ» دانشمند و خاورشناس شهیر انگلیسی است.
این کلیسا در حال حاضر محل عبادت انگلیسی و زبان‌ها و مسیحیان می‌باشد.
ورود به این کلیسا توسط ماًموران دولتی در چند سال اخیر محدود گردیده
جداره بازار شماره ۳ مربوط به دوره پهلوی اول است و در کرمانشاه، خیابان مدرس، بازار تاریخی کرمانشاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سرکمر مربوط به دوره نوسنگی تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان هرسین، بخش مرکزی، روستای سرخه پاسار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جداره بازار شماره ۲ مربوط به دوره پهلوی اول است و در کرمانشاه، خیابان مدرس، بازار تاریخی کرمانشاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ممی آقچلی مربوط به عصر آهن - است و در شهرستان آزادشهر، بخش مرکزی، روستای ممی آقچلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جداره پاساژ طلوع مربوط به دوره پهلوی اول است و در کرمانشاه، خیابان مدرس، پاساژ طلوع واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جداره بازار بزازخانه نو مربوط به دوره پهلوی اول است و در کرمانشاه، خیابان مدرس، بازار تاریخی کرمانشاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه منتظری ۱ مربوط به عصر آهن تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رامیان، بخش فندرسک، روستای میان کاله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبارحاجی خدیجه از آثار مربوط به دوره پهلوی است که در شهر اردکان، محله قملاق واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار حاج میر حسین مربوط به دوره پهلوی است و در اردکان، صدرآباد، جنب دبیرستان شاکر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
آب‌انبار جلیل آقا مربوط به دوره پهلوی است و در اردکان، خیابان سعدی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه خرمنجاه ایلخانی آباد مربوط به عصر برنز - دوره اشکانیان است و در شهرستان صحنه، بخش مرکزی، روستای ایلخانی آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه اسدخان مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان ابرکوه، بخش بهمن، دهستان مهرآباد، روستای مهرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
آب‌انبار اندقان مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان جاجرم، بخش جلگه سنخواست، دهستان چهارده سنخواست، روستای اندقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه شریف السادات مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان مروست، دهستان هرابرجان، روستای ترکان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اصلی این بنا مربعی شکل می باشد و با مصالحی نظیر خشت و گل ساخته شده است. اولین چیزی که در این اثر توجه افراد را به خود جلب می کند، گنبدی به شکل عرقچین است که بر نمای داخلی آن، آیاتی از قرآن نوشته شده و تاریخ این نوشته ها به سال 1275 هجری قمری بر می گردند. این گنبد با کاشی های آبی تزئین شده و بسیار چشمگیر است. البته بخش بیشتر گنبد را ساقه 3/5 متری آن تشکیل داده است. از دیگر قسمت های قابل توجه در این بنا سه ایوان 4 متری در ضلع های شرقی، غربی و شمالی را می توان نام برد که با ظرافت خاصشان توجه هر بازدیدکننده ای را به خود جلب می کند. شبستان مجموعه در ضلع غربی قرار گرفته و دربی درون آن نصب شده که به داخل حرم باز می شود. البته اکنون این درب مسدود شده است. ضریح امامزاده نیز در زیر گنبد و از جنس آهن و به شکل گهواره ساخته شده است.
آسیاب قلعه نو مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان ممسنی، بخش مرکزی، دهستان فهلیان، ۱ کیلومتری جنوب شرق روستای سروان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار ملاقدیری مربوط به دوره پهلوی است و در مهریز، محله بغدادآباد، خیابان منتظری، کوچه شهید لجه، جنب مسجد ملا قدیری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
زندان شهربانی مربوط به دوره پهلوی است و در یزد، خیابان امام خمینی، خیابان شهید ابراهیمی، روبروی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان یزد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه آسیابهای تنگ خمار مربوط به دوره زند - دوره قاجار است و در شهرستان فسا، بخش شیب کوه، دهستان فدشکویه، روستای سنان، دامنه جنوبی کوه، حاشیه رودخانه تنگخمار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد سرحوض مربوط به دوره زند تا دوره قاجار است و در شهرستان صدوق، بخش مرکزی، دهستان رستاق، روستای عزاباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقایای بند دروازه مربوط به دوره ساسانیان است و در ۶ کیلومتری غرب و جنوب غرب فسا، دامنه کوه گچ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه هارونی مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان ابرکوه، بخش بهمن، دهستان اسفندار، روستای هارونی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه بدافت مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان ابرکوه، بخش بهمن، دهستان مهرآباد، روستای بدافت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقایای قلعه توتنگی مسه مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان بوانات، بخش مرکزی، دهستان سیمکان، ۵۰۰ متری شمال روستای قلعه مسه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه زک مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان بوانات، بخش مرکز ی، دهستان سیمکان، روستای قلعه مسه، مشرف به زمینهای کشاورزی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقایای قلعه تنگ لرون مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان بوانات، بخش مرکزی، دهستان باغستان، ۲ کیلومتری شمال روستای پیر مراد، برارتفاعات تنگ لرون واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل قلعه پیرلته مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان بوانات، بخش مرکزی، دهستان سیمکان، شمال غرب روستای فنجان، مشرف بر جاده سیمکان به سوریان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه تنگ چاه وقه ۱ مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان پاسارگاد، بخش مرکزی، دهستان سرپنیران، روستای علی‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه قزلرقلعه مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان جاجرم، بخش جلگه شوقان، دهستان شوقان، ۱ کم شمال روستای جغدی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه دشت بناب ۲ مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب، ۱/۵ کیلومتری شمال کارخانه یک و یک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل دشت علفی مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب، شهر قادرآباد، کیلومتری ۳ جاده قدیم قادر آباد به خرم بید، سمت راست جاده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قنات نو مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب، دهستان شهید آباد، ۳۰۰ متری شرق روستای قنات نو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه لای لربیان مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب، دهستان شهید آباد، ۲ کیلومتری غرب روستای بیان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل کوره‌ای مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب، دهستان شهیدآباد، ۲ کیلومتری جنوب روستای خیرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه والیه مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بان زرده، روستای زرده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای تاق سنگی مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بان زرده، ۵۰۰ متری شمال روستای شالان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خزینه جبار آباد مربوط به عصر مس و سنگ - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان صحنه، بخش دینور، روستای جبار آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.