moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این رویداد در ۷ دسامبر ۱۹۷۰ در ورشو، لهستان (که در آن زمان بخشی از بلوک شرق بود)، در جریان بازدید از بنای یادبود قیام گتو ورشو در دوران اشغال توسط آلمان نازی، رخ داد. پس از گذاشتن تاج گل، ویلی برانت به‌طور غیرمنتظره و ظاهراً خود به خود زانو زد. او برای مدت کوتاهی (نیم دقیقه) در حالی که توسط گروه بزرگی از شخصیت‌ها و عکاسان مطبوعاتی احاطه شده بود، سکوت کرد. برانت فعالانه در برابر رژیم نازی مقاومت کرده بود و بیشتر زمان حکومت هیتلر را در تبعید گذرانده بود. مناسبت سفر برانت به لهستان در آن زمان، امضای معاهده ورشو بین آلمان غربی و لهستان بود که پذیرش مرزهای جدید لهستان توسط آلمان را تضمین می‌کرد. این معاهده یکی از گام‌های سیاسی بود که برانت برای کاهش تنش بین غرب و شرق در طول جنگ سرد برداشت.
در همان روز، برانت معاهده ورشو را امضا کرد که خط اودر-نیسه را به عنوان آخرین مرز آلمان با لهستان به رسمیت شناخت. هر دوی این اقدامات در آلمان جنجال برانگیخت، همان‌طور که سیاست برانت در شرق به‌طور کلی محل سؤال بود و تنها توسط اکثریت شکننده مردم حمایت می‌شد و حتی در درون حزب سوسیال دموکرات خود برانت نیز با مخالفت روبرو بود. بر اساس نظرسنجی اشپیگل در آن زمان، ۴۸٪ از کل مردم آلمان غربی فکر می‌کردند که «زانوزدن» بیش از اندازه بود، ۴۱٪ آن را مناسب و ۱۱٪ هیچ نظری نداشتند.Digitized edition of "DER SPIEGEL 51/1970" (German) با این حال برانت در انتخابات بعدی پیروز شد. پیروزی برانت در انتخابات بعدی، در اواخر سال ۱۹۷۲، به دلیل این دیدگاه رو به رشد در میان رای‌دهندگان آلمانی بود مبنی بر اینکه سیاست تنش زدایی با شرق برانت، که نماد اش «زانوزدن» بود، و نیز سیاست‌های اصلاح‌طلبانه داخلی او به ارتقای شهرت بین‌المللی آلمان کمک می‌کند و بنابراین باید مورد حمایت قرار گیرد. حزب او بهترین نتیجه انتخابات فدرال خود را کسب کرد.
در حالی که در آن زمان واکنش‌های مثبت محدود بود، نشان دادن فروتنی او گامی کوچک اما حیاتی در پر کردن شکاف‌هایی بود که جنگ جهانی دوم بین آلمان و اروپای شرقی ایجاد کرده بود. از نظر تاریخی، برانت برای این عمل شهرت زیادی به دست آورد.
او در سال ۱۹۷۰ به عنوان شخص سال مجله تایم انتخاب شد و مجله «زانوزدن» را به عنوان یکی از دلایل اصلی به رسمیت شناختن او برجسته کرد و تصور می‌شود که یکی از دلایل دریافت جایزه صلح نوبل در سال ۱۹۷۱ باشد.
بعد از رفتن فیلم ایرانی به نویسندگی و کارگردانی رضا نجاتی و تهیه کنندگی محمود بابایی محصول سال ۱۴۰۱ است. گروه بازیگران آن شامل صابر ابر، سارا بهرامی، پوریا رحیمی‌سام، پانته‌آ پناهی‌ها، بهرام شاه‌محمدلو، احترام برومند، روشنک گرامی، یسنا میرطهماسب، خسرو احمدی و حامی ترابی میباشد.
آرش (صابر ابر) بعد از مدت‌ها دوری به زادگاهش بازمی‌گردد و به دنبال گمشده‌اش است.
لشکر ۸ پیاده‌نظام یکی از واحدهای نیروی زمینی لهستان بود که در جنگ شوروی و لهستان و تهاجم آلمان به لهستان حضور داشت. در طول جنگ جهانی دوم این لشکر در دو جبهه متفاوت دوباره ایجاد شد. هم یک لشکر ۸ پیاده‌نظام به عنوان جزوی از ارتش میهنی در قیام ورشو حضور داشت و هم یک لشکر ۸ در نیروهای مسلح لهستان در شرق موجود بود.
با تشکیل دولت لهستان پس از جنگ جهانی اول لشکر ۸ یکی از نخستین واحدهای ارتش تازه تأسیس لهستان بود. این لشکر در جنگ شوروی و لهستان حضور داشت و هنگام پایان جنگ در سپتامبر ۱۹۲۰ متشکل از ۶۲۱۰ نفر در چهار تیپ بود. این لشکر با فرماندهی استانیسواو بورهارت بوکاسکی در نبرد لووف مشارکت داشت و با صلح ریگا قسمتی از آن منحل شد.
در سال ۱۹۳۹ و مدتی پیش از آغاز یورش آلمان لشکر ۸ به عنوان بخشی از ارتش مودلین بود که وظیفه دفاع از دژ مودلین و شمال ورشو را به عهده داشت. در ۲ سپتامبر این لشکر به سمت مواوا اعزام شد تا در نبرد مواوا یاری برساند.
لشکر در صبح ۳ سپتامبر به منطقه رسید و فرمان درگیری صادر شد اما به دلیل فعالیت ستون پنجم آلمان و مشکلات ارتباطی در میان لهستانی‌ها موجب آشفتگی و آتش خودی میان نیروهای لهستانی شد. تا عصر قسمت عمده‌ای از نیروهای لهستانی پراکنده شدند و تنها یک تیپ از لشکر ۸ که فرماندهی آن را استانیسواو سوسابوفسکی به عهده داشت توانستند به دژ مودلین عقب بشینند. باقی یگان‌های لشکر ۸ هم با آشفتگی به سمت شرق عقب‌نشینی می‌کردند که تلفات بسیاری را به دلیل بمباران‌ها متحمل شدند.
لشکر ۸ در دژ مودلین تقویت شد. قسمتی از آن جهت مشارکت به نبرد ورشو فرستاده شد و قسمتی هم تا تسلیم لهستان در دفاع از دژ مودلین مشارکت داشت.
در فوریه ۱۹۴۲ پس از پیمان سیکورسکی-مایسکی واحد جدیدی متشکل از اسرای لهستانی در گولاگ با نام لشکر ۸ در قزاقستان تشکیل شد. پس از تخلیه این واحد از طریق ایران این واحد منحل و سربازان آن در واحدهای مختلف سپاه دوم لهستان پخش شدند.
در سال ۱۹۴۴ ارتش میهنی طی عملیات تندباد تصمیم گرفت تا واحدهای پارتیزانی را براساس الگوی نیروی زمینی لهستان ایجاد نماید. این واحدها براساس الگوی ارتش لهستان پیش از جنگ سازمان‌دهی شدند، سربازان و افسران لهستانی که به خانه بازگشته بودند قرار بود در واحدهای پیشین خود سازمان‌دهی شدند. برهمین اساس طی قیام ورشو یک لشکر با نام لشکر ۸ ایجاد شد و در درگیری‌ها مشارکت داشت.
با اشغال لهستان توسط نیروهای شوروی در سال ۱۹۴۴ میلادی مقامات کمونیست یک لشکر ۸ پیاده‌نظام برای ارتش خلق لهستان ایجاد شد که از آوریل ۱۹۴۵ وارد میدان شد و در نبرد برای درسدن حضور داشت که در آنجا با واحدهای ویژه براندنبورگر درگیر شد.
با پایان جنگ جهانی دوم لشکر ۸ در عملیات ویستولا علیه ارتش شورشی اوکراین مشارکت داشت که تا سال ۱۹۴۷ میلادی به طول انجامید. پس از آن لشکر مذکور در سال ۱۹۴۹ میلادی به پومرانی غربی منتقل شد و بعدها به لشکر ۸ مکانیزه مبدل شد.
اگه می‌تونی خیانت کن () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۲۰ با بازی چو یئو جئونگ، گو جون، یون‌وو، کیم یونگ ده و کیم یه-وون است. این مجموعه به کارگردانی کیم هیونگ سوک و نویسندگی لی سونگ مین است و داستان کانگ یو جو، رمان‌نویسی را دنبال می‌کند که در یادداشتی برای همسرش که وکیل طلاق است نوشته‌است: «اگه خیانت کنی، می‌میری». این مجموعه از ۲ دسامبر ۲۰۲۰ تا ۲۸ ژانویه ۲۰۲۱، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۳۰ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ برای ۱۶ قسمت پخش شد.
کتابخانه عمومی تورنتو () یک سیستم کتابخانه عمومی در تورنتو، انتاریو است. این کتابخانه، بزرگ‌ترین کتابخانه عمومی در کانادا است و در سال ۲۰۰۸، متوسط سرانه چرخه گردش کتاب بالاتری از دیگر کتابخانه‌های عمومی در سطح جهانی داشت که باعث شد به عنوان بزرگ‌ترین سیستم کتابخانه عمومی منطقه محور در دنیا نائل شود. این کتابخانه در منطقهٔ آمریکای شمالی، بالاترین چرخه گردش کتاب و مراجعه کننده نسبت به دیگر نظام‌های شهری بزرگ داشت. کتابخانه عمومی تورنتو در سال ۱۸۳۰، تحت عنوان کتابخانه انستیتو مکانیک تأسیس شد، این کتابخانه اکنون شامل ۱۰۰ شعبه کتابخانه و بیش از ۱۲ میلیون فقره در مجموعه خود است.
تن‌زیبایی‌شناسی (به انگلیسی: "Somaesthetics)" یک زمینه تحقیقاتی بین رشته‌ای است، که با هدف ترویج و ادغام رشته‌های نظری، تجربی و عملی مرتبط با ادراک بدنی، کارکرد داشته و مفاهیمی را ارائه می‌دهد.
اصطلاح «تن‌زیبایی‌شناسی» توسط فیلسوف پراگماتیست آمریکایی، ریچارد شوسترمن در سال ۱۹۹۶، از طریق ترکیب واژه «سوما» ("soma")، یک عبارت برگرفته از کلمه یونانی برای بدن، و «زیبایی‌شناسی»، یک کلمه برگرفته از یونانی ("aesthesis)" به معنای «ادراک حسی» ابداع شد.While Shusterman was the first to use 'somaesthetics' in reference to a philosophical discipline, a form of the term had been in use within the neurological sciences as an alternate label for the somatosensory cortex, i.e. the somaesthetic cortex. In American English, this alternate label is usually rendered with a different spelling: somesthetic. شوسترمن در تعدادی از آثار خود گزارش داده‌است که سوما را به جای اصطلاحات آشناتر، برای جلوگیری از تداعی مشکل‌ساز واژه بدن (که می‌تواند یک چیز بی‌جان و بی‌ذهن باشد) و گوشت (که تنها قسمت‌های گوشتی بدن را مشخص می‌کند و به شدت با مفاهیم مسیحی گناه مرتبط است) به‌کار برده است و تأکید می‌کند که این پروژه به جای صرفاً یک بدن فیزیکی، به بدن زنده، حساس و هدفمند مربوط می‌شود. تن‌زیبایی‌شناسی «Somaesthetics» پروژه‌ای است برای قدردانی و پرورش بدن، نه تنها به‌عنوان یک شیء که زیبایی، تعالی، لطف و سایر ویژگی‌های زیبایی‌شناختی را به نمایش می‌گذارد، بلکه به‌عنوان ذهنیتی که این ویژگی‌ها را درک می‌کند و زیبایی‌شناسی همراه با لذت جسمی را تجربه می‌کند.
تن‌زیبایی‌شناسی در ابتدا از پروژه‌ای تحقیقاتی توسط ریچارد شوسترمن، در اواسط دهه ۱۹۹۰، و در پاسخ به آنچه که او تحولات مورد نیاز در دو شیوه اصلی تحقیق خود تلقی می‌کرد: زیبایی‌شناسی پراگماتیست و فلسفه به‌عنوان هنر تجسم‌یافته زندگی، نشأت گرفت. در حالی‌که به گفته شوسترمن، زیبایی‌شناسی پراگماتیست از مشارکت فعال‌تر و خلاقانه‌تر از زیبایی‌شناسی سنتی دفاع می‌کند، او معتقد بود که باید به این نکته نیز توجه داشت که کنش هنری، عملی و سیاسی به ابزار اولیه بشریت یعنی بدن نیاز دارد. به همین ترتیب، زندگی فلسفی را نیز می‌توان از طریق تسلط بیشتر بر سوما - وسیله‌ای برای زندگی - بهبود بخشید. او علاوه بر این از تقلیل زیبایی‌شناسی (و همچنین خود فلسفه) از «هنر اصیل زندگی، به یک رشته دانشگاهی تخصصی و جزئی» که به‌شدت به زیبایی و هنرهای زیبا می‌پردازد ابراز تأسف کرد. بنابراین شوسترمن برای احیای "ایده الکساندر گوتلیب باومگارتن در زیبایی‌شناسی به‌عنوان یک رشته شناختی بهبودبخش زندگی، که فراتر از مسائل زیبایی و هنرهای زیبا است و شامل تئوری و تمرین عملی است، و برای پایان دادن به غفلت از بدنی که باومگارتن به‌طرز فاجعه‌باری وارد زیبایی‌شناسی کرد، این ایده را مطرح کرد. او پیشنهاد کرد، پروژه تن‌زیبایی‌شناسی «سوما - بدن زنده، و هدفمند - را به‌عنوان وسیله‌ای ضروری برای همه ادراک بازگرداند». چنین افزایش آگاهی جسمانی نه‌تنها آفرینش هنری را افزایش می‌دهد، بلکه آگاهی ادراکی از معانی و احساساتی را افزایش می‌دهد که پتانسیل ارتقای تجربه روزمره را به هنر زندگی دارند.
شوسترمن سه بعد اساسی از حوزه نوظهور خود را این‌گونه پیشنهاد کرد:
در طول دو دهه گذشته، تن‌زیبایی‌شناسی به یک تلاش بین رشته‌ای تبدیل شده‌است. در ابتدا توسط شوسترمن، و زیر چتر فلسفه، و حتی شاخه‌ای از زیبایی‌شناسی تصور شد، اما تن‌زیبایی‌شناسی به «میدانی باز برای تحقیقات مشارکتی، میان‌رشته‌ای و فرافرهنگی» با کاربردهایی از «هنر، طراحی محصول، و سیاست» به مد، سلامت، ورزش، هنرهای رزمی و استفاده از داروهای توهم‌زا در آموزش و پرورش، تبدیل شده‌است.
تاواستیا (زبان نورس باستان "Tafæistaland،" ، ، اسلاوی شرقی باستان "Ямь" یا "Емь") استانی تاریخی در جنوب فنلاند است.
از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۰ تاواستیا بین استان‌های اداری استان فنلاند جنوبی و فنلاند غربی (استان) تقسیم شد. در حال حاضر تاواستیا بین پنج منطقه فنلاند تقسیم شده‌است: تاواستیای اصلی، پی‌ینه تاواستیا و فنلاند مرکزی با بخش‌های کوچکتر در پیرکانما و کومن‌لاکسو.What is Häme? Accessed on 21 February 2021.
دوران ماقبل تاریخ تواستیا را می‌توان گفت که با دومین جنگ صلیبی سوئد در سال ۱۲۳۹ یا ۱۲۴۹ به پایان رسید، زمانی که این سرزمین بخشی از سوئد شد. ساخت قلعه همه در دهه ۱۲۶۰ به دستور بیریر یارل آغاز شد.History of Häme. Accessed on 21 February 2021. قرار بود این شهر مرکز سه «شهرستان دارای قلعه» باشد، دو دیگر قلعه تورکو در فنلاند و قلعه ویبری در کارلیا. پس از معاهده صلح نوتبری در سال ۱۳۲۳، قلعه تا حدودی اهمیت خود را به عنوان یک سپر دفاعی در برابر هجوم دشمن از سمت شرق از دست داد، اما به عنوان یک مرکز اداری باقی ماند. وقتی فنلاند در سپتامبر ۱۸۰۹ به امپراتوری روسیه واگذار شد، این استان بخشی از سوئد نبود. اگرچه استان‌های سوئد امروزه هیچ کارکرد اداری ندارند اما به عنوان یک میراث تاریخی در فنلاند و سوئد بسیار قابل توجه هستند.
این استان ازعصر سنگ مسکونی بوده‌است. تاواستیای شمالی برای مدت طولانی بیابانی بود که شکارچیان سامی در آن زندگی می‌کردند و شکارچیان فنلاندی نیز در آن رفت و آمد داشتند. فقط در اواخر قرون وسطی کشاورزی به آرامی به نواحی شمالی استان راه یافت. در قرن نوزدهم، رشد صنعت جنگل شروع به ایجاد ثروت جدید برای منطقه کرد. آبراه‌های نسی‌یروی و وایاناوسی حمل و نقل آسان الوار را فراهم کردند. مهم‌ترین مراکز صنعت کاغذ، مانتتا و والکئاکوسکی بودند و هنوز هم هستند. با این حال، برجسته‌ترین مرکز صنعتی در تاواستیای تاریخی، تامپره است، جایی که تعدادی کارخانه بزرگ نساجی و کارخانه‌های مرتبط به صنایع فلزی از اوایل قرن نوزدهم در آن فعال بودند.
تاواستیای غربی در هر دو طرف حوضه آبریز بزرگ ککمن‌یوکی گسترش یافته‌است. در شرق تاواستیا، مناطق پی‌ینه تاواستیا و فنلاند مرکزی در اطراف سواحل دریاچه پیینه قرار دارند. مرزهای جنوبی استان تقریباً از خط الراس سالپائوسلکه پیروی می‌کنند. بخش‌های جنوبی استان شامل دشت‌هایی است که با مزارع و جنگل‌ها در هم آمیخته‌است. مرز شمالی تاواستیا در فنلاند مرکزی است. از آنجایی که این منطقه تنها در زمان جایگزینی استان‌های سوئد قدیم با شهرستان‌های سوئد آباد شده‌است، محدوده استان باستانی در این منطقه نامشخص است. همین امر در مورد مرز شمال غربی با ساتاکانتا که در پیرکانما قرار دارد نیز صدق می‌کند.
مانند الگوی اولیه سکونت، مناطق مسکونی در اطراف آبراهه‌ها قرار گرفته و مزارعی که به ویژه بزرگ‌ترین دریاچه‌ها آنها را احاطه کرده‌است. دریاچه‌ها قابل کشتیرانی هستند، و رودهای کومی‌یوکی و ککمن‌یوکی کشتیرانی از رود به دریا را ممکن می‌کند. به‌طور مشابه، دریاچه‌ها سه منطقه قابل کشتیرانی جداگانه را تشکیل می‌دهند. دریاچه نسی‌یروی تا ۱۰۰ کیلومتری شمال تامپره قابل کشتیرانی است، در حالی که دریاچه‌های پوهه‌یروی، وایاناوسی و روینه از قرن نوزدهم توسط کانال‌هایی به هم متصل شده‌اند و آبراه مهم دیگری را تشکیل می‌دهند. از سوی دیگر، دریاچه پیینه (دومین دریاچه بزرگ فنلاند)، لاهتی و پی‌ینه تاواستیا را به فنلاند مرکزی و یووسکوله متصل می‌کند.
سفید برفی: دنباله - نسخه ویژه پویانمایی کمدی بزرگسالان محصول کشورهای بلژیک، فرانسه و انگلستان به گارگردانی پیچا در سال ۲۰۰۷ می‌باشد. این انیمیشن بر پایهٔ داستان سفیدبرفی و به عنوان دنباله‌ای بر انیمیشن کلاسیک والت دیزنی ساخته شده‌است. اگرچه، همچون تمام آثار پیچا، این فیلم در واقع یک کمدی جنسی است که دارای شوخی‌های ناپسند و صحنه‌های جنسی است.
شاهزادهٔ دلربا قرار بود پس از بوسیدن سفید برفی زندگی خوش و طولانی را با وی بگذراند. اما تصمیم پریِ حسودِ مهربان این است که سفید برفی و شاهزاده، تنها در شروع سلسله‌ای از انحرافات شخصیت‌های مختلف قصه‌های پریان، از طبیعت خوبشان باشند. کوتوله‌های بد (شهوتی، بدخلق، لجنی، پلید، بدبو، پُر لَک و روانی) ناگهان مبدل به اتحادیه‌ای حریص، باج گیر و ربا خوار می‌شوند. زیبای خفته حالا شاهزاده خانمی متظاهر، بیش از حد فضل‌فروش و خودخواه شده‌است و قضیهٔ سیندرلا فقط یک داستان «فقیر به ثروت» است. اکنون شاهزاده باید دریابد که چگونه با تمامی این مشکلات کنار آمده تا به سفید برفی شیرین، معصوم و "سادهٔ" خود بازگردد.
پارک ملی هلوتن‌یروی (، به معنای واقعی کلمه "پارک ملی دریاچه جهنم") یک پارک ملی در منطقه پیرکانما در فنلاند است.Helvetinjärvi National Park from Outdoors Finland . این پارک در شهر روئووِسی واقع شده و وسعت دارد. این پارک در سال ۱۹۸۲ تأسیس شد و توسط متسه‌هالیتوس اداره می‌شود.
این پارک نمایانگر جنگل‌های وحشی منطقه تاواستیا (استان تاریخی) است. این منطقه شامل دره‌های عمیق و مناظر ناهمواری است که توسط گسل‌هایی که از میان سنگ بستر عبور می‌کنند، تشکیل شده‌اند. چشمگیرترین جاذبه شکاف "هلوتینکولو" در انتهای جنوب شرقی دریاچه هلوتن‌یروی است.
دماسنج گیره‌ای لابیا () وسیلی از برای سنجش دمای لابیای کوچک است که با احتقان (تجمع خون) در آن مرتبط است. این دستگاه متشکل از یک ترمیستور است که به یک گیره فلزی کوچک متصل است و می‌توان آن را به لابیا مینور وصل کرد. دماسنج گیره‌ای لابیا بعد از تغییرحجم‌سنجی نوری واژن (VPG)، دومین معیار فیزیولوژیکی پرکاربرد برای پاسخ جنسی زنان است. Chivers, M. L., Seto, M. C., Lalumière, M. L., Laan, E., & Grimbos, T. [“Agreement of self-reported and genital measures of sexual arousal in men and women: A meta-analysis”], “Archives of Sexual Behavior, 6, 1678-1687”, 2010 هر دو وسیله را می‌توان به‌طور همزمان به‌کار برد.Prause, N. & Heiman, J. R. [“Assessing female sexual arousal with the labial thermistor: Response specificity and construct validity”], “International Journal of Psychophysiology,72, 115 – 122”, 2009
دماسنج گیره‌ای لابیا دارای مزایایی نسبت به روش VPG است، از جمله قابلیت تکرارپذیری بهتر، همبستگی بیشتر بین پاسخ جنسی و برانگیختگی جنسی خودگزارش‌شده، و ثبت یک واحد مطلق تغییر دما. Payne, K. & Binik, Y. M. [“Reviving the labial thermistor clip”], “Archives of Sexual Behavior, 35, 111-113”, 2006 این وسیله همچون روش VPG، دارای «اعتبار افتراقی» (discriminant validity) است که به آن «روایی واگرا» هم می‌گویند؛ یعنی تفاوت بین محرک‌های جنسی و غیرجنسی را تشخیص می‌دهد و همچنین به سطوح مختلفی از برانگیختگی جنسی، حساس است.
دماسنج گیره‌ای لابیا دارای معایبی است زیرا استفاده‌کنندگان آن در قرار دادن صحیح دستگاه مشکل دارند و برخی بیماران نیز هنگام استفاده از دستگاه احساس ناراحتی می‌کنند.
پارک ملی سالا یک پارک ملی در فنلاند واقع در شهر سالا در منطقه شرقی لاپلند است. این پارک که در ۱ ژانویه ۲۰۲۲ تأسیس شد، جدیدترین و چهل و یکمین پارک ملی فنلاند بوده و مساحت آن ۹۹٫۸۳ کیلومتر مربع است.
پارک ملی از جنگل‌های باستانی و باتلاق‌های کوچک و همچنین تپه و یال (کوه) یخچالی شکل تشکیل شده‌است. بخش غربی پارک ملی با مرکز توریستی و اسکی سالاتونتوری و بخش شرقی با مرز فنلاند و روسیه همسایه است. شهر سالا کمتر از ۱۰ کیلومتر به سمت شمال غربی فاصله دارد.
بردمیک یا بردمیک: شوک و وحشت (به انگلیسی: Birdemic shock and terror) فیلمی به کارگردانی جیمز نگوین در ژانر وحشت و عاشقانه است که در سال ۲۰۱۰ با بودجه محدود ۱۰,۰۰۰ دلاری منتشر شد. این فیلم که جزو بدترین فیلم های ساخته شده می‌باشد، آشکارا از فیلم پرندگان اثر آلفرد هیچکاک الهام گرفته شده است.
دسته ای از پرندگان به صورت نامعلوم به یک شهر کوچکی حمله می‌کنند و بسیاری از شهروندان کشته می‌شوند... چه کسانی در این حمله وحشیانه زنده خواهند ماند؟"Birdemic" DVD Commentary
این فیلم در سراسر جهان با نقد های بسیار منفی همراه بود. این فیلم با بازی های افتضاح، دیالوگ های کلیشه ای و به خصوص جلوه های ویژه آماتوری توانست لقب بدترین فیلم در جهان را به خود اختصاص دهد.Morbid. 'Birdemic: Shock and Terror' www.dreamindemon.com. December 18, 2009.Massacre, Tex. 'Best & Worst of 2009' "Bloody Disgusting". December 22, 2009.
با وجود نقد های منفی، دنباله های این فیلم در سال های ۲۰۱۲ و ۲۰۲۳ تحت عنوان بردمیک: رستاخیز و بردمیک: عقاب دریا منتشر شد که در کمال تعجب، همان داستان قسمت اول را تکرار می‌کردند.
عمل جراحی منچستر () که با نام‌های روش ترمیمی منچستر و عمل جراحی فاذرگیل هم شناخته می‌شود، تکنیکی است که در جراحی‌های زنان استفاده می‌شود. این عمل روشی برای ترمیم بیرون‌زدگی رحم از طریق تثبیت رباط‌های کاردینال رحم است. هدف آن کاهش فتق میزراه و جابجایی رحم در داخل لگن خاصره است. مراحل اصلی جراحی بدین شرح است:
بریدن دهانه رحم از بخش‌های فوقانیممکن است باعث ناتوانی دهانه رحم شود.
میزان موفقیت عمل منچستر در بخش زنان و زایمان دانشکده پزشکی دانشگاه حاجت‌تپه ترکیه برای ویژگی‌های بالینی، عوارض، و امتیاز رضایت بیماران مورد ارزیابی مجدد قرار گرفت. درجه بالای پذیرش/رضایت و میزان عوارض کم نشان می‌دهد که عمل منچستر گزینه خوبی برای درمان افتادگی رحم در زنانی است که می‌خواهند رحم خود را حفظ کنند.
نقش‌های جنسیتی () یک ژورنال علمی است که مقالات آن تحت داوری همتا قرار می‌گیرد و از سال ۱۹۷۵ منتشر می‌شود. مقالاتی که در این ژورنال منتشر می‌شوند از منظر فمینیستی نوشته شده‌اند و موضوعات اجتماعی‌سازی نقش جنسیتی، ادراکات و رفتارهای جنسیتی، کلیشه‌های جنسیتی، تصویر بدنی، خشونت علیه زنان، مسائل جنسیتی در محیط‌های کاری و شغلی، گرایش جنسی، هویت جنسی و مسائل روش‌شناختی در پژوهش‌های جنسیتی را در بر می‌گیرد. سردبیر این ژورنال علمی» جنیس دی. یودر» است.
نمایه‌سازی و انتشار خلاصهٔ این ژورنال علمی در نشریات و وبگاه‌های زیر انجام می‌شود:
بر اساس گزارش‌های استنادی مجلات، این مجله دارای ضریب تأثیر ۴٫۱۵۴ در سال ۲۰۲۰ است که آن را در رتبه اول از میان ۴۱ مجله در رده «مطالعات زنان» و یازدهمین مجله از ۶۲ مجله در رده «روان‌شناسی اجتماعی» قرار داده‌است.
فیلم برادران سوپر ماریو (موسیقی متن اصلی فیلم) آلبوم موسیقی متن فیلمی به همین نام از سال ۲۰۲۳ است که بر اساس سری بازی‌های ویدیویی "ماریو" از نینتندو ساخته شده‌است. این آلبوم موسیقی توسط برایان تایلر ساخته شده‌است که با همکاری کوجی کوندو، آهنگساز قدیمی "ماریو"، مضامین اصلی را ترکیب و ریمیکس کرده‌است. به گفته تایلر، او می‌خواست «در طول مسیر تولید، موسیقی اصلی ۸ بیتی نسخهٔ بازی‌ها را به چیزی حماسی و احساسی تبدیل کند.» این امر منجر به ایجاد موسیقی اصلی فیلم شد که به چندین لایت‌موتیف از بازی‌های مختلف "ماریو" و همچنین تم‌هایی از "دانکی کونگ" ارجاع می‌دهد.
جلسات ضبط این آلبوم در اکتبر ۲۰۲۲ در استودیوی ایستوود در برادران وارنر آغاز شد و تدوین صدا در اسکای‌واکر سوند در کالیفرنیا انجام شد. بیشتر این آلبوم از ترانه‌های اصلی تایلر تشکیل شده‌است که شامل دو آهنگ اصلی برای فیلم، از جمله «پیچز» اثر جک بلک در نقش باوزر می‌باشد، که به عنوان یک تک‌آهنگ دیجیتال منتشر شد. این آلبوم در ۷ آوریل ۲۰۲۳ توسط یونیورسال پیکچرز، دو روز پس از انتشار فیلم منتشر شد. آلبوم همچنین در قالب‌های سی‌دی، وینیل و کاست منتشر شده‌است.
این آلبوم موسیقی متن با تحسین منتقدان مواجه شد که تولید موسیقی و استفاده تایلر از مضامین کوندو را تحسین کردند.
ملداندری طی ارائه‌ای در اکتبر ۲۰۲۲ در طول «نینتندو دایرکت» تأیید کرد که برایان تایلر قرار است موسیقی متن اصلی فیلم را در اولین اثر فیلم بلند پویانمایی خود بسازد. تایلر با کوجی کوندو آهنگساز قدیمی ماریو همکاری کرد تا مضامین این بازی‌های ویدیویی را در موسیقی فیلم بگنجاند. او تم‌های کوندو را به‌عنوان آواهای انتزاعی‌تر تنظیم کرد، که به سبک «رترو» با نوای موسیقی هیپ‌هاپ، جاز و موسیقی ۸ بیتی ایجاد شدند. تایلر گفت: «این طعم منحصر به فرد ماریو بود [...] این ترکیب دقیق از سازها در فیلمی دیگر دیوانه‌کننده خواهد بود. این یک تجربه هیجان‌انگیز و لذت‌بخش بود.»
در ترکیب مضامین جدید با موسیقی قدیمی، تایلر قصد داشت سادگی موسیقی ۸ و ۱۶ بیتی و همچنین چندین تم ماریو، از جمله موسیقی "دانکی کونگ" و "جامپ‌من" را بسازد، که با کمک هارمونی، ریتم و ترکیب موسیقی، باید «بدون درز» می‌بودند. تایلر به آهنگ‌های جان ویلیامز اشاره کرد و گفت: «[ایده‌های] موسیقی برای تبه‌کاران، قهرمانان، تم‌های عاشقانه و قهرمانان ما وجود دارند، اما در نقطه‌زمانی [آشکار می‌شوند] که شخصیت‌ها در آن [با چیزی] دست و پنجه نرم می‌کنند، تا همه این چیزها بتوانند نه تنها داستان را نظر روایی، بلکه همچنین از نظر احساسی روشن‌تر سازند.
قطعات موسیقی ارکستری تایلر به آن‌ها کمک کرد تا تولید فیلم را به پیش برانند و همچنین شخصیت‌های آن را برجسته سازد، به‌ویژه شخصیت پرنسس پیچ که به‌عنوان مضمون اصلی «نشاط‌بخش، سبک‌گام و فراگیر» شناخته می‌شود؛ از آنجا که پرنسس پیچ از ریشه‌های دوشیزه درمانده خود، اساساً به عنوان مربی ماریو در طول فیلم تکامل یافته‌است. قسمت دوم تم او «واقعاً زیبا و احساسی» در نظر گرفته شد. آهنگ‌هایی از جک بلک و کیگان-مایکل کی برای این فیلم به صورت بداهه ساخته شدند. این فیلم شامل تعداد زیادی ملودی ایستر اگ برای شخصیت‌هایش است، و تایلر بیان داشت که «اشاره‌هایی صوتی به سبک رترو وجود دارند، اما من فکر می‌کردم که فیلم به عمق احساسی تری نیاز دارد — مثل سفر قهرمان — که می‌بایست بر ابزارهایی تکیه کند که می‌توانند تهاجمی تر باشند اما در عین حال ملودی‌ها پخش می‌شوند که واقعاً عالی است.» تم اصلی او از ماریو به لایت‌موتیف‌هایی از "برادران سوپر ماریو ۳"، "سوپر ماریو ۶۴"، "سوپر ماریو ۳ دی لند" و دیگر بازی‌های "ماریو" اشاره دارد.
"فیلم برادران سوپر ماریو" "(موسیقی متن فیلم اصلی)" در ۷ آوریل ۲۰۲۳، دو روز پس از انتشار فیلم توسط بک لات میوزیک منتشر شد، و آهنگ جک بلک به نام «پیچز» به عنوان تک‌آهنگ اصلی همراه آلبوم بود. لیریکال لیموناد موزیک ویدئویی از جک بلک در حال اجرای آهنگ عاشقانه شخصیت خودش یعنی باوزر را در همان روز به کارگردانی کول بنت منتشر کرد. به گفته بلک، این ویدیو در عرض چند ساعت فیلمبرداری شد.
علاوه بر انتشار دیجیتالی، این آلبوم در قالب‌های فیزیکی، از طریق سی‌دی، کاست و وینیل نیز در دسترس قرار می‌گیرد. سی‌دی‌ها و ال‌پی‌های دو دیسکی، و یک دیسک وینیل ۷ اینچی از تک‌آهنگ «پیچز» توسط برچسپ «Iam8bit» توزیع شدند. نسخه وینیل توزیع شده دارای یک دیسک وینیل صورتی و زرد رنگ بود، در حالی که نسخهٔ خرده‌فروشی شامل دیسک‌های سرخ و سبز رنگ بود. این نسخه‌ها پاییز سال ۲۰۲۳ (ژوئیه سپتامبر) برای توزیع عمومی منتشر خواهند شد.
فرانک شِک از "هالیوود ریپورتر" اظهار داشت که این موسیقی به طرزی هوشمندانه با مضامین کوندو تطابق دارد که به عنوان یک همراه مناسب فیلم عمل می‌کند.
تراکت یک اثر مکتوب است که به‌طور رسمی و منظم به یک موضوع می‌پردازد. این کلمه از لاتین "tractatus" به معنای رساله گرفته شده‌است.
یکی از مصادیق استفاده از آن در استناد به بخشی از تلمود است که اصطلاح "ماسخت" ( همراه با نام موضوع استفاده می‌شود، به عنوان مثال، ، که مربوط به کشاورزی و نعمت است.
دو نمونه دیگر عبارتند از "رساله الهی سیاسی (اسپینوزا)" ۱۶۷۰ و ۱۹۷۶ توسط باروخ اسپینوزا و "رساله منطقی-فلسفی" در سال ۱۹۲۱ توسط لودویگ ویتگنشتاین.
سایه زنی سل یا سایه زنی تون (به انگلیسی: Cel-Shading) یک رندر غیر عکاسی است که با استفاده از ته‌رنگ‌ها و سایه‌ها به صورت گرافیک‌های کامپیوتری سه بعدی به وجود می‌آیند. اغلب برای بازسازی تصاویر کمیک بوکی (داستان‌های مصور)، کارتون‌ها و حتی در بازی‌های ویدئویی استفاده می‌شوند. این تکنیک شباهت‌های زیادی با نقاشی رنگ روغن و نقاشی جوهری دارد.
تاز: تحت تعقیب (به انگلیسی: Taz: Wanted) یک بازی ویدئویی در ژانر ماجراجویی و سکوبازی است که توسط شرکت آتاری اس ای (اینفورگرامرز سابق) در سال ۲۰۰۲ میلادی که بر اساس یکی شخصیت های لونی تونر (شیطان تاسمانی) برای کنسول پلی استیشن ۲، نینتندو گیم کیوب، مایکروسافت ویندوز و ایکس باکس منتشر شد. بازیکن در این بازی در نقش تاز، وظیفه دارد که در ۱۱ مرحله، پوسترهای تحت تعقیب از او در مکان های مختلف از جمله جنگل، شهر و بیابان را از بین ببرد. شخصیت های دیگری از سری لونی تونز از جمله دافی داک، یوسمیت سام، سیلوستر، توئیتی و کایوت به صورت فرعی در این بازی حضور دارند.
این بازی توسط منتقدان نقد های متوسط و مثبت دریافت کرد که از دوربین گیج کننده و گیم پلی نسبتا تکراری انتقاد کردند اما گرافیک و افکت های کارتونی را تحسین کردند.
جنسی‌سازی، رسانه و جامعه () یا به اختصار «اس‌ام‌اس» یک ژورنال دانشگاهی است که مقالات آن تحت داوری همتا واقع شده و توسط انتشارات سیج منتشر می‌شود و هدفش فراهم کردن منبعی برای پژوهشگران و فعالان مختلف علاقه‌مند به بررسی انتقادی پدیده رسانه‌های جنسیتی است که بر افراد، روابط آنها، جوامع و محل زندگی‌شان تأثیر می‌گذارد.
این ژورنال را ۵ زن که استاد دانشگاه در زمینه‌های جامعه‌شناسی و روان‌شناسی هستند، پایه‌گذاری و راه‌اندازی کردند.
زنان و سلامتی () یک ژورنال علمی است که تحت داوری همتا قرار گرفته و از سال ۱۹۷۶ منتشر می‌شود.
این ژورنال علمی پژوهش های انجام شده در زمینه سلامت زنان را پوشش می دهد. سردبیر این مجلۀ علمی «الن بی گلد» (استاد دانشگاه کالیفرنیا، دیویس) است.
بر اساس گزارش‌های استنادی مجلات، این مجله دارای ضریب تأثیر ۱٫۳۷۷ در سال ۲۰۱۵ است که آن را در رتبه نهم از میان ۴۰ مجله در رده «مطالعات زنان» و رتبهٔ ۸۶ در میان ۶۲ مجله در رده «بهداشت عمومی، محیطی و شغلی» قرار داده‌است.
ماریا پالایولوژینا (؛ – ) اهل امپراتوری بیزانس دختر میخائیل هشتم بود که همسر فرمانروای مغول اباقا خان شد.
میکائیل هشتم، امپراتور بیزانس مستقر در قسطنطنیه، سعی کرد روابط دوستانه خود را با هر دو خانات حفظ کند. هولاکو در حال مذاکره بود تا بانویی از خانواده امپراتوری قسطنطنیه به تعداد همسرانش اضافه شود و میکائیل دختر نامشروع خود ماریا را انتخاب کرد.Runciman (1987), p. 320"حملات مداوم سلطان بایبرها (...) غربی‌ها را به این اتحاد [با مغول‌ها] جلب کرد، که مغول‌ها نیز بیزانسی‌ها را متقاعد کردند که به آن پایبند باشند، ژان ریچارد، "Histoire des Croisades". "، پ. 453 او همچنین یکی دیگر از دخترانش، خواهر ماریا افروسین پالئولوژینا را با نوگای خان، خان اردوی زرین نامزد کرد. هر دو خانات نسبت به مسیحیان نگرش مدارا داشتند.
در سفر خود برای ازدواج با هولاکو، ماریا در سال ۱۲۶۵ قسطنطنیه را با اسکورت راهب صومعه پانتوکراتور، تئودوسیوس دو ویلهاردوین، ترک کرد.Van Millingen (1912)، ص. 273 مورخ استیون رانسیمان نحوه همراهی او توسط پتریارک اوتیمیوس انطاکیه را نقل می‌کند. با این حال، در قیصریه (ترکیه) دانستند که هولاکو مرده‌است، بنابراین ماریا در عوض با پسرش اباقا خان ازدواج کرد. او زندگی پرهیزگاری داشت و بر سیاست و دیدگاه مذهبی مغولان که بسیاری از آنها قبلاً نسطوری بودند، کاملاً اثرگذار بود. آنها قبلاً به دوقوز خاتون، همسر هولاکو، به عنوان یک رهبر مذهبی نگاه می‌کردند. هنگامی که دوقوز نیز در سال ۱۲۶۵ درگذشت، این احساس به ماریا متمایل شد که مغول‌ها او را «دسپینا خاتون» می‌نامیدند (Δέσποινα به معنای «بانو» یونانی است).Runciman (1987)، ص. 332
اونگود، اونگوت () در زمان چنگیز خان (۱۱۶۲–۱۲۲۷) یک قبیله مردم ترک بودند که در شمال چین شمال چین، قزاقستان، قرقیزستان و مغولستان داخلی فعال بودند.
مار یهب‌الله سوم (; 1245 – ۱۳ نوامبر ۱۳۱۷) کشیش اهل اونگود بود. از سال ۱۲۸۱ تا ۱۳۱۷ ریاست کلیسای مشرق را در جریان آزار مسیحیان تحت سلطنت غازان خان و جانشین او محمد خدابنده اولجایتو برعهده داشت. او تقدم اسقف روم (پاپ) را پذیرفت و سعی بر اتحاد کلیسای مشرق با کلیسای روم نمود که این تلاش توسط اسقف‌های نسطوری رد شد.
مجذور معکوس سریع که با Fast InvSqrt یا ثابت 0x5F3759DF در دستگاه اعداد پایه ۱۶ نیز شناخته می‌شود الگوریتمی است که وارون ضربی ریشه دوم یک عدد را در IEEE 754 floating-point format محاسبه می‌کند.
باشگاه فوتبال بایرن مونیخ یک باشگاه ورزشی آلمانی است که در مونیخ، بایرن واقع شده‌است. این تیم بیشتر به خاطر تیم فوتبال حرفه‌ای‌اش که در بوندس‌لیگا بازی می‌کند، بالاترین سطح سیستم لیگ فوتبال آلمان است و با کسب رکورد ۳۰ عنوان ملی و ۲۰ جام ملی، موفق‌ترین باشگاه در تاریخ فوتبال آلمان است.
این باشگاه که در سال ۱۹۰۰ توسط یازده بازیکن فوتبال به رهبری فرانتس جان تأسیس شد، بزرگ‌ترین موفقیت خود را در اواسط دهه ۱۹۷۰ به دست آورد؛ زمانی که تحت کاپیتانی فرانتس بکن باوئر، سه بار پیاپی قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شد (۷۶–۱۹۷۴). بایرن همچنین یک قهرمانی در جام یوفا، یک جام برندگان جام اروپا، یک سوپر جام یوفا، یک جام باشگاه‌های جهان و دو جام بین قاره‌ای را به دست آورده‌است که آن را به یکی از موفق‌ترین باشگاه‌های اروپایی در سطح بین‌المللی تبدیل کرده‌است. از زمان تشکیل بوندسلیگا، بایرن با ۲۹ عنوان قهرمانی در فوتبال آلمان بوده و ۱۰ عنوان از ۱۳ عنوان اخیر را کسب کرده‌است.
این باشگاه در سال ۱۹۰۰ هنگامی که تعدادی از علاقه مندان به فوتبال از "باشگاه ژیمناستیک مونیخ" ۱۸۷۹ جدا شدند تا از نفوذ ژیمناستیک‌های باشگاه که شور و شوق زیادی برای بازی جدید نداشتند، در امان بمانند، شکل گرفت. تقریباً از ابتدا، بایرن یک تیم محلی قدرتمند بود اما نتوانست تأثیر زیادی فراتر از آن داشته باشد.
به دلایل مالی و برای بهره‌مندی از امکانات بهتری که در اختیار باشگاه‌های دیگر بود، دو بار وارد ادغام شدند. در سال ۱۹۰۶، آنها با "باشگاه ورزشی مونیخ" مذاکره کردند. به عنوان بخشی از این ترتیب، فوتبالیست‌ها رنگ مشکی را به عنوان یکی از رنگ‌های تیم خود کنار گذاشتند و قرمز و سفید شرکای جدید خود را که تا به امروز می‌پوشند، انتخاب کردند. بایرن اولین عنوان خود را به عنوان قهرمان لیگ باواریا در سال ۱۹۰۹ به عنوان بخش "ام‌اس‌سی" به دست آورد. در سال ۱۹۱۹، اندکی پس از جنگ جهانی اول، بایرن "ام‌اس‌سی را" ترک کرد، که تمرکز آن بر روی هاکی روی چمن و تنیس بود، ورزش‌هایی که هنوز هم در آن‌ها فعال هستند. پس از آن بایرن به نیروهای "باشگاه ژیمناستیک و ورزش ۱۸۹۰ جان مونیخ" پیوست تا اینکه در سال ۱۹۲۳ آن باشگاه را ترک کرد و از آن زمان تاکنون مستقل باقی مانده‌است.
در آن روزهای اولیه، فوتبال باواریا تحت سلطه تیم‌هایی از فرانکونیا، در شمال ایالت، به ویژه باشگاه نورنبرگ و همسایگان شهر دوقلوی آنها گروتر فورث. بود. در سال ۱۹۱۴، فورت اولین تیم از ایالت بود که قهرمان ملی شد و تا سال ۱۹۳۰ این دو تیم هشت عنوان را بین خود جمع کردند. کورت لاندوئر، رئیس بایرن، از سال ۱۹۱۳ تا ۱۹۳۳ و از سال۱۹۴۷ تا دهه ۱۹۵۰، به‌طور مداوم این دفتر را بر عهده داشت و رویکردی استراتژیک برای ایجاد تیم و به چالش کشیدن این سلطه اتخاذ کرد. او ویلیام تاونلی را به عنوان اولین مربی حرفه‌ای تیم استخدام کرد. این مرد انگلیسی بهترین مربی در بازار آلمان بود و در سال ۱۹۱۰ با کارلسروهه اف‌وی قهرمانی داشت.
در سال ۱۹۲۶، بایرن قهرمان آلمان جنوبی شد، اما خود را از رقبای محلی مونیخ ۱۸۶۰ که در سال ۱۹۳۱ اولین تیمی از پایتخت باواریا بود که به فینال ملی رسید، شکست خورد. در طی یک سال، بایرن حتی با قهرمانی در فینال مقابل آینتراخت فرانکفورت، به اوج رسید. تیمی که توسط ریچارد دامبی مجارستانی هدایت می‌شد، با ضربه پنالتی اسکار «اوسی» روهر و گل دیگری توسط فرانتس کروم، ۲–۰ پیروز شد.
اما تاریخ مقابل بایرن بود. ظهور رژیم هیتلر باعث شد که رئیس وقت لاندوئر، یهودی، به سرعت استعفا دهد و تیمی که از او در تبعید سوئیس بازدید می‌کرد، کمکی به ثروت آنها در دوره جدید نکرد. دامبی، که او نیز یهودی بود، به هلند نقل مکان کرد و در آنجا زمام باگاه فاینورد در روتردام را در دست گرفت و پایه‌های عظمت آینده باشگاه را گذاشت. در سال‌های بعد، این باشگاه بی‌ربط شد، نازی‌ها به خاطر پیشینه یهودی‌اش از آن متنفر بودند و به عنوان "جودن کلاب" مورد تمسخر قرار گرفتند.
آخرین بازی ثبت شده فوتبال در دوران رایش سوم دربی بین بایرن و مونیخ ۱۸۶۰ (۳–۲) در ۲۳ آوریل ۱۹۴۵ بود. کمتر از سه هفته بعد، آلمان تسلیم شد.
پس از جنگ جهانی دوم، بایرن در ابرلیگا جنوبی بازی کرد، که یکی از پنج کنفرانس لیگ برتری بود که در نیمه غربی کشور تأسیس شد. در طول دوره از تشکیل اوبرلیگن در سال ۱۹۴۷ تا ایجاد بوندسلیگا، لیگ حرفه‌ای آلمان، در سال ۱۹۶۳، آنها به عنوان تیم میانه بازی کردند. بهترین کاری که آنها می‌توانستند در بخش خود مدیریت کنند، کسب مقام‌های سوم و چهارم بود. آنها حتی در فصل ۱۹۵۶ به دسته دوم اوبرلیگا سود سقوط کردند – تنها باری که این اتفاق افتاده‌است.
بایرن در خارج از بازی‌های معمولی لیگ از موفقیت‌هایی برخوردار بود. آنها جام ۱۹۵۷ آلمان را که تنها دومین جام ملی آنها بود، با گل دقیقه ۷۸ رودی جابست مقابل فورتونا دوسلدورف به دست آوردند. ۱۶ اکتبر ۱۹۶۲ اولین حضور این باشگاه در صحنه اروپا بود. در دور افتتاحیه جام نمایشگاهی بین شهرها، آنها بازل را (۳–۰) شکست دادند، اما سپس در مرحله یک چهارم نهایی مقابل دینامو زاگرب فینالیست نهایی (۱–۴) و (۰–۰) به میدان رفتند.
با آغاز فصل ۶۴–۱۹۶۳، اولین بخش آلمان—که تا آن زمان به پنج بخش منطقه‌ای تقسیم شده بود—به یک لیگ ملی، بوندسلیگا، متحد شد.
آغاز لیگ جدید برای بایرن ناامید کننده بود. از آنجایی که مونیخ در سال ۱۸۶۰ آخرین قهرمانی اوبرلیگا را به دست آورده بود—یکی از معدود مواردی که آنها در آن دوره از بایرن جلوتر بودند—این آنها بودند که به نخبگان جدید فوتبال آلمان پیوستند. رئیس تازه منتخب بایرن، ویلهلم نودکر، پدر باشگاه بایرن مدرن، زلاتکو «چیک» چایکوفسکی، بازیکن سابق جام جهانی یوگسلاوی را در سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۵۴ به خدمت گرفت، که به دلیل مربیگری ۱ نیز به شهرت رسیده بود. باشگاه کلن به قهرمانی ۱۹۶۲. این کودتا نتیجه داد، زیرا او یک تیم مشتاق را با بازیکنان جوان با استعدادی تشکیل داد که بعداً باید به عنوان «محور» شناخته شوند: دروازه‌بان سپ مایر، فرانتس بکن باوئر و گرد مولر. پس از از دست دادن صعود به بوندسلیگا در سال ۱۹۶۴، دوم شدن در لیگ پس از هسن کاسل، بایرن در سال ۱۹۶۵ مسابقات رگیونالیگا جنوبی (II) را به دست آورد و در کنار رقیب آینده بوروسیا مونشن گلادباخ صعود کرد.
این تیم با میانگین سنی ۲۲ سال بلافاصله به مقام سوم لیگ رسید در سالی که مونیخ درخشان ۱۸۶۰ اولین و تنها عنوان قهرمانی ملی خود را به دست آورد. حتی مهم‌تر از آن برای بایرن، پیروزی در فینال جام حذفی مقابل دویسبورگ (۴–۲) بود که آنها را به جام برندگان جام یوفا هدایت کرد.
ستاره این تیم فرانتس بکن باوئر ۲۰ ساله بود که فصل را با بازی در جام جهانی فوتبال ۱۹۶۶ انگلستان به پایان رساند و در آنجا تخیل بینندگان جهانی را به خود جلب کرد. تلاش‌های او با کسب مقام سوم در رای‌گیری برای بهترین بازیکن سال اروپا پاداش داده شد.
در فصل بعد، بایرن سومین تیم آلمانی شد که تا به حال از جام حذفی آلمان دفاع می‌کند، زیرا هامبورگر اس وی در فینال طعمه آسانی را نشان داد و با پیروزی ۴–۰ رکورد شکست خورد. نکته قابل توجه حضور در جام برندگان جام در نورنبرگ بود که این تیم در فینال ۱–۰ مقابل رنجرز پیروز شد. گل در وقت اضافه توسط فرانتس «گاو» راث به ثمر رسید که بسیاری از فینال‌های جام حذفی را برای بایرن به دست آورد.
کاهش سرعت پیشرفت در فصل ۶۸–۱۹۶۷ باعث شد که یوگسلاوی دیگری به نام برانکو زبیک کار چایکوفسکی را بر عهده بگیرد. او سبک تهاجمی بازی بایرن را مهار کرد و این نظم زمانی نتیجه داد که بایرن قهرمانی فصل ۶۹–۱۹۶۸ را با جام حذفی، اولین دوبل در تاریخ بوندسلیگا، برد. در کل فصل، بایرن فقط از ۱۳ بازیکن استفاده کرد.
بوروسیا مونشن گلادباخ که در همان سال با بایرن به بوندسلیگا صعود کرد، به عنوان رقیب جدی برای برتری بایرن ظاهر شد. آنها دو قهرمانی بعدی را به دست آوردند و ویلهلم نودکر، رئیس بایرن، به توصیه بکن باوئر، از اودو لاتک از کادر مربیگری تیم ملی خواست تا هدایت بایرن را بر عهده بگیرد. در سال اول، او فقط توانست جام را به ساحل رودخانه ایسار برگرداند، اما با تقویت‌های جوان و گرسنه مانند پل برایتنر و اولی هونس، تیمی را تشکیل داد که اولین هت‌تریک قهرمانی آلمان در تاریخ را به دست آورد.
در آخرین بازی فصل ۷۲–۱۹۷۱، بایرن با پیروزی ۵–۱ مقابل شالکه ۰۴ بازگشت خود را به صدرنشین آلمان قطعی کرد. شالکه برای کسب عنوان قهرمانی نیاز به یک برد داشت اما در نهایت توانست بهترین نایب قهرمان تاریخ بوندسلیگا شود. این اولین بازی رسمی بایرن در ورزشگاه جدید المپیک بود. جمعیت ۸۰۰۰۰ نفری به باشگاه اطمینان داد که دروازه اول را بیش از ۱۰۰۰۰۰۰ مارک خواهد داشت.
زمین اصلی آنها تا آن زمان استادیوم شهرداری آن در گرونوالدر استراسه بود که در زبان عامیانه به آن "گرونوالدر" یا "سچزگر" ("شصتیر") گفته می‌شود، زیرا پیش از جنگ در سال ۱۸۶۰ مونیخ در مالکیت آن بود. این یک مکان بسیار فرسوده با حداکثر ظرفیت حدود ۴۰۰۰۰ بود که اکثراً مکان‌های ایستاده بودند. در واقع، بازار آنقدر ضعیف بود که مونیخ، سومین شهر بزرگ کشور، از سال ۱۹۴۰ میزبان یک بازی تیم ملی نبود.
استادیوم المپیک در دوران اوج خود یکی از زیباترین و راحت‌ترین استادیوم‌های جهان به حساب می‌آمد، به این معنی که درآمدهای بایرن را افزایش می‌دهد، نه تنها به دلیل ظرفیت صرف، بلکه به دلیل تعداد صندلی‌های با قیمت بسیار بالاتر؛ بنابراین، المپیک ۱۹۷۲ در مونیخ یک تقویت بزرگ برای باشگاه بود و با سیل استادیوم‌های جدید و بازسازی شده در بقیه کشور، حداقل تا جام جهانی ۱۹۷۴ برتری مالی آنها را تضمین کرد. فصل‌های موفق پی در پی در صحنه اروپا به پر شدن استادیوم در دورانی که درآمد دروازه هنوز منبع اصلی درآمد بود کمک کرد. حمایت مالی و حق پخش تلویزیونی یک مورد خوشایند اما جزئی به بودجه سالانه بود که در آن زمان حدود پنج میلیون یورو بود. مازاد هزینه نقل و انتقالات نیز می‌تواند نقش داشته باشد، اما اگر محقق شود، به‌طور کلی به معنای از دست دادن کیفیت در تیم است.
فراتر از رهبری باکیفیت، شانس داشتن بازیکنانی با بالاترین کیفیت که از رده‌های خود رشد کرده یا به‌عنوان استعدادهای جوان کم‌هزینه به‌دست می‌آیند و این واقعیت که در آن روزها لیگ‌های ایتالیا و اسپانیا به روی بازیکنان خارجی بسته بود، زمان مناسبی برای ورود استادیوم جدید احتمالاً مهم‌ترین نقطه برای تضمین جایگاه برتر بایرن در سطح ملی و همچنین اروپایی بود. این به بایرن (بر خلاف رقبای بوروسیا مونشن گلادباخ) اجازه داد تا بازیکنان اصلی خود را حفظ کند و حتی از آنجا گسترش یابد.
زمانی که اسپانیا در سال ۱۹۷۳ مرزهای خود را دوباره به روی استعدادهای خارجی باز کرد، پیشنهادی معادل ۱٫۵ میلیون یورو برای گرد مولر از بارسلونا پذیرفته نشد و بارسا مجبور شد به یوهان کرایف هلندی بسنده کند. از سوی دیگر، رقیب ملی بایرن از راین، مونشن گلادباخ، فوق ستاره گونتر نتزر را به رئال مادرید واگذار کرد. به زودی پس از آن، بایرن می‌تواند خدمات یوپ کاپلمن را نیز از ۱ به خدمت بگیرد. باشگاه کلن برای رقم نقل و انتقال رکورد ملی آن زمان تقریباً ۴۰۰۰۰۰ یورو.
سال ۱۹۷۲ که با قهرمانی که همه رکوردها را شکست – که بیشتر آنها هنوز دست نخورده بودند – سالی بود که در آن بایرن به یک بازیکن جهانی تبدیل شد. علاوه بر این، شش بازیکن از بایرن بخشی از تیم ملی آلمان غربی بودند—یکی از قوی‌ترین تیم‌های این کشور در تمام دوران—که قهرمان اروپا شد، فقط علامت تعجب دیگری برای این فصل پرآب گذاشت. دفاع از عنوان در سال بعد با فاصله رکورد با نزدیک‌ترین خواستگار از نظر تاریخی صرفاً به عنوان تأیید حقایق جدید عمل کرد.
سومین قهرمانی در سال ۱۹۷۴ مصادف شد با بایرن که اولین تیم آلمانی قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شد. در آخرین دقیقه وقت اضافه در ورزشگاه هیسل، گئورگ شوارتزنبک با گل تساوی مقابل اتلتیکو مادرید از فاصله ۳۵ متری، همه را شگفت زده کرد. اولین بازی تکراری فینال جام ملت‌های اروپا دو روز بعد شاهد دو گل اولی هونس و گرد مولر بود که به راحتی بایرن را به قهرمانی رساندند.
شش بازیکن بایرن نیز بخشی از تیم آلمان غربی بودند که در فینال جام جهانی همان سال مقابل هلند پیروز شدند. در فصل بعد، انگیزه تیم در سطح ملی تمام شد، اما با مربیگری دتمار کرامر، آنها همچنان موفق شدند امتیازات بزرگی را کسب کنند. در سال ۱۹۷۵ لیدز یونایتد در فینال جام قهرمانان در پاریس شکست خورد، زمانی که فرانتس راث و گرد مولر با گل‌های دیرهنگام خود دفاع از جام را تضمین کردند. بایرن پس از آن رکورد جدیدی را نیز ثبت کرد: تنها قهرمان جام قهرمانان تا به امروز با رکورد منفی در لیگ ملی در همان فصل. در عرض ۱۲ ماه، در گلاسکو، سنت اتین با یک گل دیگر توسط راث شکست خورد و بایرن سومین تیمی شد که در سه سال پیاپی جام را به دست آورد.
فینال جام بین قاره‌ای در دسامبر ۱۹۷۶ پایان دوران طلایی این تیم بود. بایرن بار دیگر پیروز شد. در یک المپیاستادیون سرد، باشگاه برزیلی کروزیرو طعمه گل‌های یوپ کاپلمان و گرد مولر شد. یک تلاش دفاعی فوق‌العاده با ۱۱۷٬۰۰۰ هوادار باعث شد تا کروزیرو در زمین خود با تساوی ۰–۰ به پایان برسد. طی چند سال آینده، بکن‌باوئر و مولر به ایالات متحده رفتند و دوران حرفه‌ای سپ مایر با یک سانحه رانندگی به پایان رسید – پس از اینکه او به مدت ۱۳ فصل در یازدهم ابتدایی تیم حضور داشت. سپس یک رکورد جهانی بایرن به یک آغاز جدید نیاز داشت.
عدم موفقیت باعث شد پرزیدنت نودکر در آستانه قرارداد با ماکس مرکل به عنوان مربی جدید باشد – تیم به اتفاق آرا علیه او رای داد. این نوع انقلاب بدیع باعث شد که بایرن بر اخبار تلویزیونی در فرهنگی تسلط پیدا کند که در آن ورزش یک ضمیمه نامنظم برای آنها بود. استعفای رئیس مستبد نودکر، که مسلماً پدر باشگاه مدرن بایرن است، باز هم برترین خبر بود، حتی در اخبار پرطرفدار "تاگزاشاو" در عصری بدون تلویزیون تجاری.
پال سرنای مجارستانی، که دستیار جایگزین کرامر، دیولا لورانت بود، سرمربی شد. او در دوران تصدی خود، با معرفی دفاع فضایی، سبک بایرن را متحول کرد، و سپس در مونیخ از آن به عنوان "پال سیستم" یاد شد. زمانی که پل برایتنر از طریق براونشوایگ از سال‌های حضورش در رئال مادرید بازگشت، با کارل هاینز رومنیگه همکاری کرد. "FC Breitnigge" که با اسطوره دروازه‌بان بلژیکی ژان ماری پفاف، کلاوس اوگنتالر و مهاجم دیتر هوئنس (برادر اولی) تقویت شده بود، موفقیت را به مونیخ بازگرداند. دو قهرمانی و یک جام از این دوران حاصل شد. رویاهای آنها برای یک جام اروپایی دیگر در فینال روتردام مقابل استون ویلا خنثی شد، زمانی که برای لحظه‌ای کوتاه مردی به نام پیتر ویته از گمنامی بیرون آمد و گل تعیین‌کننده را برای تیم بیرمنگام به ثمر رساند. این همچنین اولین فینال رسمی بود که بایرن در تاریخ خود پس از ۱۲ بازی فینال بدون شکست شکست خورده بود.
دوران سرنای زمانی به پایان رسید که موفقیت دیگر مطمئن به نظر نمی‌رسید و عجیب و غریب بودن او وجهه باشگاه با حامیان اصلی آنها را به خطر انداخت. اودو لاتک برای دومین دوره در ایسار منصوب شد و علیرغم مشکلات مالی اولیه، ناامید نشد. به گفته ویلی اتو هافمن، رئیس، بایرن برای به خدمت گرفتن سورن لربی بازیکن دانمارکی از آژاکس به جای برایتنر بازنشسته، «آخرین پول» را متعهد شده بود.
قهرمانی جام حذفی در فینال ۱۹۸۴ برابر مونشن گلادباخ در ضربات پنالتی به دست آمد که اولین بار در تاریخ این رقابت‌ها بود. لوتار ماتئوس جوان که چند هفته پیش از انتقالش به مونیخ با مبلغ ۱٫۲ میلیون یورو خبر داده شد، اولین پنالتی تیم قدیمی خود را از دست داد.
پس از انتقال رومنیگه به اینترناسیونال با مبلغی بیش از ۵ میلیون یورو که در آن زمان رکورد جهانی بود، وضعیت مالی باشگاه بازسازی شد، اما تیم اکنون فوق ستاره‌های خود را از دست داده بود. با این وجود، تیم اصلاح‌شده یک جام دیگر، به عنوان بخشی از یک دوبل، و پنج قهرمانی در شش سال، از جمله دومین هت‌تریک، کسب کرد، که منجر به کسب عنوان دهم شد و به باشگاه اجازه داد تا در نهایت ۱ را پشت سر بگذارد. باشگاه نورنبرگ به عنوان رکورددار اما وقتی در فینال جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۷ در وین، پورتو با دو گل رباح ماجر و ژواری در ۱۳ دقیقه آخر با ضربه سر دقیقه ۲۵ لودویگ کوگل در دقیقه ۲۵ در وین، ۲–۱ پیروز شد، نسل دیگری شد که از افتخارات قاره‌ای محروم شد. تا بازی برای بایرن بسته شود.
اودو لاتک تصمیم گرفت پس از آن بازنشسته شود و بایرن که مشتاق پر کردن خزانه خود بود، تعداد زیادی از بازیکنان را رها کرد.
مربی جدید یوپ هاینکس که قبلاً در پست پیشین خود در مونشن گلادباخ جانشین لاتک بود، با یک فصل بدون عنوان آغاز کرد و پس از آن ماتئوس و آندریاس برمه به اینترناسیونال رفتند و از آنجا مبلغ سخاوتمندانه‌ای دریافت کردند. همچنین پی‌فاف و سه بازیکن دیگر ترک کردند. از آنجایی که اولاف تون و استفان رویتر برجسته‌ترین بازیکنان تازه‌وارد بودند، امیدها زیاد نبود، اما در چند سال آینده دو قهرمانی دیگر به دست آمد. بازنشستگی اوگنتالر و فروش یورگن کوهلر و استفان رویتر به یوونتوس به شدت تیم را تحلیل برد. دو فصل بدون هیچ جامی دنبال شد و به قیمت کار هاینکس تمام شد.
سورن لربی دوباره به عنوان سرمربی به باشگاه ملحق شد، متأسفانه دوران تصدی او فاجعه مطلق بود زیرا خریدهای ضعیف و تاکتیک‌های ناکارآمد باعث شد بایرن در زمان اخراج لربی در اوایل سال ۱۹۹۲ با سقوط غیرقابل تصوری روبرو شود. بدتر کردن اوضاع، بی ۱۹۰۳ کپنهاگ بایرن را به راحتی با نتیجه ۶–۲ / ۰–۱ از جام یوفا بیرون کرد. اریش ریبک به عنوان مربی با فرانتس بکن باوئر به عنوان مدیر ورزش کار کرد و موفق شد باشگاه را به سمت امن هدایت کند.
باشگاه علاقه‌ای به تکرار فاجعه ۹۲–۱۹۹۱ نداشت و در فصل بعد بایرن معادل ۱۲ میلیون یورو برای بازیکنان جدید—توماس هلمر (۴ میلیون یورو)، کاپیتان برزیل جورجینیو (۲٫۸ میلیون یورو) و لوتار ماتئوس هزینه کرد. (۲ میلیون یورو) در صدر فهرستی قرار گرفت که مهمت شول را نیز شامل می‌شد. آرامش اعصاب رئیس صرفه جو، دکتر فریتز شرر، استاد اقتصاد دانشگاه مونیخ، فروش استفان افنبرگ و برایان لادروپ به مبلغ ۸٫۵ میلیون یورو به فیورنتینا بود. تیم بازسازی شده به کسب عنوان نزدیک بود، اما از دست رفت. تاکتیک‌های ریبک، که بیش از حد منفی به نظر می‌رسید، مقصر این موضوع بود، و زمانی که فصل بعد به نظر می‌رسید متفاوت پیش نمی‌رود، بکن‌باوئر ریبک را اخراج کرد و خودش کنترل تیم را در دست گرفت. یک جهش فوری در فرم باعث شد که بایرن قهرمان آن سال شود.
وضعیت «قیصر فرانتس» به عنوان یک اسطوره باشگاه تقویت شد و چند سال بعد با استخدام جیووانی تراپاتونی به عنوان اولین مربی ایتالیایی در بوندسلیگا، رئیس شد. تراپاتونی مورد احترام کارشناسان آلمانی قرار گرفت، اما مشکلات (که ظاهراً ناشی از درک ضعیف تراپاتونی از آلمانی بود) باعث شد تیم در آشفتگی قرار بگیرد. پس از کسب مقام ششمی، تراپاتونی به ایتالیا بازگشت، پس از آن اتو رهاگل به عنوان سرمربی منصوب شد با این امید که بتواند موفقیتی را که با وردربرمن کسب کرده بود به تیمی برساند که در آن زمان اغلب به عنوان «اف‌سی هالیوود» شناخته می‌شد. از آنجایی که این تیم به جای اینکه در زمین، تأثیر بیشتری بر صفحات اجتماعی روزنامه‌ها داشت، دوره مدیریت «شاه اتو» به دلیل اختلاف نظر با هیئت مدیره کوتاه شد و بکن باوئر باشگاه را به پیروزی در فینال جام یوفا در سال ۱۹۹۶ هدایت کرد. بوردو. زین الدین زیدان، کریستوف دوگاری، بیکسنت لیزارازو و ویتشگه ۲–۰ و حتی ۳–۱ خارج از خانه شکست خوردند. یورگن کلینزمن رکوردشکنی ۱۵ گل را در رقابت‌های اروپایی بایرن به ثمر رساند که این تیم را پس از حذف تیم‌هایی مانند بنفیکا، ناتینگهام فارست و بارسلونا به اولین جام قاره‌ای خود در ۲۰ سال گذشته رساند.
در خارج از فصل، جیوانی تراپاتونی به عنوان مربی به تیم بازگشت، حالا با درک روان آلمانی، و به اعتماد مجدد با قهرمانی فوری، به دنبال نایب قهرمانی لیگ و قهرمانی در جام حذفی در فصل بعد، پاداش داد. او یک بار دیگر به ایتالیا بازگشت.
شش سال آینده برای بایرن با موفقیت عظیمی همراه خواهد بود. این زمانی بود که اوتمار هیتزفلد جانشین اودو لاتک به عنوان موفق‌ترین مربی آلمانی شد، حتی جایی برای خود در بین بهترین مربیان اروپایی تمام دوران پیدا کرد.
در اولین فصل حضورش در سال ۱۹۹۹، بایرن عنوان قهرمانی لیگ را به دست آورد، اما غیرقابل انکار، فینال فراموش نشدنی لیگ قهرمانان اروپا در بارسلونا بود. بایرن زودهنگام پس از یک ضربه ایستگاهی ماریو باسلر پیش افتاد و بیشتر بازی را کنترل کرد، اما منچستریونایتد در وقت‌های تلف شده بازی را به طرز شگفت‌انگیزی تغییر داد. در عرض ۹۰ ثانیه، تدی شرینگهام و اوله گونار سولسشر یک عملکرد عالی از بایرن را به اشک‌های بدون مهار ساموئل کافور و شرکت تبدیل کردند. بایرن دو هفته بعد در فینال جام حذفی مقابل وردربرمن در ضربات پنالتی شکست خورد. برای لوتار ماتئوس، این دومین باری بود که در فینال جام حذفی یک پنالتی تعیین‌کننده را از دست داد.
در فصل بعد، بایرن با پیروزی ۳–۰ در فینال جام حذفی انتقام خود را از برمن گرفت و بدین ترتیب بایرن به سومین دبل خود دست یافت. در اروپا، مبارزات تیمی که اکنون تحت سلطه دروازه‌بان الیور کان، موتور خط میانی استفان افنبرگ و مهاجم جووان البر بود در تقابل نیمه نهایی با برنده بعدی رئال مادرید (۰–۲, ۲–۱) به پایان رسید.
در سال ۲۰۰۱، پس از ۲۵ سال غیبت، سرانجام جام باشگاه‌های اروپا به مونیخ بازگشت. بایرن در مرحله یک چهارم نهایی با دو برد (۱–۰، ۲–۱) از منچستریونایتد قهرمان سال ۱۹۹۹ انتقام گرفت. نیمه نهایی دوباره شاهد یک مسابقه انتقامی بود، این بار رئال مادرید حریف بود: بایرن در هر دو بازی مقابل کاستیلیان پیروز شد (۱–۰، ۲–۱). در فینال میلان، والنسیا از اسپانیا مانند سال گذشته در جایگاه دوم قرار گرفت. در یک مسابقه به یاد ماندنی همه اهداف با ضربات نقطه به دست آمد. در نهایت، بایرن در ضربات پنالتی با شایستگی پیروز شد (۱–۱؛ ۵–۴ در ضربات پنالتی). ستون فقرات این تیم اولیور کان بود که ۳ پنالتی زد و قدرت روحی و روانی او نیز برای قهرمانی چند روز پیش از آن کشور بسیار مهم بود. در پایان دلخراش بوندسلیگا، بایرن با گل پاتریک اندرسون مدافع سوئدی مقابل هامبورگر در آخرین ثانیه فصل، از شالکه ۰۴ جلو افتاد و به باشگاه برای سومین قهرمانی پیاپی اطمینان داد. برای نایب قهرمان شالکه، چهار و نیم دقیقه جشن قهرمانی آنها زودرس بود.
در فصل بعد، این تیم نه توانست رکورد چهارمین قهرمانی پیاپی بوندسلیگا و نه جام را کسب کند. در مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا، برنده نهایی رئال مادرید در مجموع ۳–۲ (۲–۱، ۰–۲) پیروز شد. پیروزی در جام بین قاره‌ای در توکیو مقابل بوکاجونیورز با گل سامی کوفور در وقت اضافه بود.
افتخار ملی در فصل ۰۳–۲۰۰۲ زمانی که بایرن با فتح بوندسلیگا با دومین فاصله بزرگ تاریخ نسبت به نایب قهرمانی و پیروزی پیاپی ۳–۱ بر ۱ به چهارمین دبل خود رسید، بازگشت. کایزرسلاترن در فینال جام حذفی با این حال، تمام فصل تحت الشعاع خروج بدون تشریفات بایرن از لیگ قهرمانان اروپا در مرحله گروهی اول قرار گرفت، بدون اینکه حتی یک برد در شش مسابقه کسب کند. در فصل بعد، این تیم که با خرید ۱۹ میلیون یورویی مهاجم هلندی روی ماکای از دپورتیوو لاکرونیا تقویت شد، حداقل بر این مانع غلبه کرد، اما حتی رئال مادریدی که در شرایط بحرانی ضعیف بود، توانست قرمزها را در مرحله یک‌هشتم نهایی حذف کند. خود بایرن در طول سال به هیچ فرم ثابتی نمی‌رسید و حتی دفاع مستحکم سابق نیز بسیار آسیب‌پذیر بود. در نهایت، مقام دوم این باشگاه در لیگ، توصیفی از قدرت بایرن نبود، بلکه نشان دهنده عملکرد ناهماهنگ رقبای آن بود. حذف جام توسط آلمانیا آخن دسته دوم برای فصلی که این تیم حتی یک عملکرد متقاعدکننده از خود نشان نداد، نشانه بود. حتی مایکل بالاک تازه‌وارد و لوسیو مدافع قهرمان جام جهانی ۲۰۰۲ نیز نتوانستند تفاوتی ایجاد کنند.
در ادامه فصل، تصمیم گرفته شد که هیتزفلد باید باشگاه را ترک کند و فلیکس ماگات، بازیکن سابق هامبورگر در اواخر دهه ۱۹۷۰ تا اواسط دهه ۱۹۸۰ که بسیار رقابتی با بایرن بود و همچنین در اروپا موفق بود، این شانس را پیدا کرد که به این تیم برود. نشان او در نسل جدید بایرن. در اولین سال هدایتش، او باشگاه را به دبل هدایت کرد.
با آغاز فصل ۰۶–۲۰۰۵، بایرن از ورزشگاه المپیک به ورزشگاه جدید آلیانز آرنا نقل مکان کرد، که باشگاه به‌طور مشترک با رقبای محلی ۱۸۶۰ مونیخ مالک آن است. از زمان انتقال، بایرن در بیشتر بازی‌های خود در آنجا پیروز شده‌است و ورزشگاه با استقبال خوبی از سوی هواداران مواجه شد و تقریباً تمام بازی‌های خانگی در مقابل تماشاگران فروخته شده بود. این دوبل ملی بود که می‌توان در پایان فصل در زمین جدید جشن گرفت. با این حال، عملکرد باشگاه در سطح بین‌المللی یک بار دیگر نسبتاً ناامیدکننده بود: شکست ۱–۴ از میلان در مرحله یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا ۰۶–۲۰۰۵ به سرعت به کارزار آنها پایان داد. لوح قهرمانی و جام همچنین هدایای خداحافظی برای بیکسنت لیزارازو و ینس یرمیس، دو بازیکنی بود که پس از سال‌های موفق برای باشگاه به کار خود پایان دادند. از دست دادن بازیکن بانفوذ مایکل بالاک به چلسی در یک انتقال آزاد، کارل هاینز رومنیگه را بسیار ناراحت کرد، کسی که دربارهٔ قدرت خرج کردن چلسی «قابل قبول یا عادلانه» ناله کرده‌است.