moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این روستا در دهستان سردرود علیا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۱ نفر بوده‌است.
منصورآباد (رزن)، روستایی از توابع بخش سردرود شهرستان رزن در استان همدان ایران است.
این روستا در دهستان سردرود علیا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۹۷ نفر (۶۷خانوار) بوده‌است.
مدیر روابط عمومی= حاج حسین صالحی
"'کهریزبغازی "، روستایی از توابع بخش سردرود شهرستان رزن در استان همدان ایران است.
این روستا در دهستان سردرود علیا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷۹۳ نفر (۲۲۵خانوار) بوده‌است.
قره بلاغ (رزن)، روستایی از توابع بخش سردرود شهرستان رزن در استان همدان ایران است.
این روستا در دهستان سردرود علیا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۴۴ نفر (۱۶۷خانوار) بوده‌است.
تخت (رزن)، روستایی از توابع بخش سردرود شهرستان رزن در استان همدان ایران است. این روستا از روستاهای بزرگ بخش سردرودمی باشد وازجاذبه‌های این روستا وجود آستان متبرک امامزاده عباس ابن حمزه(ع )وروستا درموقعیت کوهستانی قرار گرفته وقسمت جنوبی روستا به کوه پایه‌های کوه عظیم بقراطی مشرف می‌شود باغات انگور بسیار زیبا وطبیعتی بکر ودست نخورده وچندین گونه گیاهی منحصر به فردازجمله گیاه توتیا می‌باشد ودارای مردمی خونگرم ومهمان نواز می‌باشد
این روستا در دهستان سردرود علیا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۱۰۴ نفر (۵۶۵خانوار) بوده‌است.
کوه بقراطی معروف در روستای تخت قرار دارد و یکی از بلند ترین کوه این روستا می‌باشد با بیش از ۵۰ نوع گیاهان دارویی از جمله آویشن کوهی (آس بویه،ککلیک اوتی)
و همچنین کوه رزاوند متعلق به روستای تخت میباشد.
در این روستا امامزاده ای به نام امامزاده عباس مدفون می‌باشد.
این روستا یک روستای تاریخی همدان محسوب میشود. و تعداد زیادی از نماد های تاریخی در کوه های این روستا قابل مشاهده هست.
سالانه تعداد زیادی طبیعت‌گردان و توریست ها به این روستا سفر می‌کنند
ملابداغ، روستایی از توابع بخش سردرود شهرستان رزن است.
زبان مردم این روستا ترکی آذری هست و به این زبان تکلم می‌کنند
این روستا در دهستان سردرود علیا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۲۱۰ نفر (۹۰۱خانوار) بوده‌است.
سایان، روستایی در دهستان درگزین غربی بخش مرکزی شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۷۷ نفر (۲۲۶ خانوار) بوده‌است.
نوده (رزن)، روستایی از توابع بخش قروه درجزین شهرستان رزن در استان همدان ایران است.
این روستا در دهستان درجزین سفلی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه بوده‌است.
نیر، روستایی در دهستان درگزین سفلی بخش مرکزی شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۶۹۸ نفر (۵۵۵ خانوار) بوده‌است.
بهکندان، روستایی در دهستان درگزین غربی بخش مرکزی شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.این روستا، مرکز دهستان درگزین غربی است.
این روستا در سه کیلومتری شهر قروه درگزین قرار دارد و روستایی سرسبز و تفریحی است.
از محصولات این روستا می‌توان به فلفل، گوجه، سیب زمینی اشاره کرد. علت نام گذاری این روستا به بهکندان این است که در زمان‌های دور این روستا را به عنوان بهترین روستا می‌شناختند.
از افراد قدیمی و سرشناس این روستا میتوان به حاج نصر الله جهانگیری دعوتی اشاره کرد.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۷۱ نفر (۲۸۰ خانوار) بوده‌است.
پشتجین، روستایی در دهستان درگزین سفلی بخش مرکزی شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۷۹ نفر (۳۲۲ خانوار) بوده‌است.
احمدآباد، روستایی در دهستان درگزین سفلی بخش مرکزی شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۸۱ نفر (۵۱ خانوار) بوده‌است.
دولوجردین بالا، روستایی در دهستان درگزین سفلی بخش مرکزی شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۱۷ نفر (۳۸ خانوار) بوده‌است.
رازین، روستایی در دهستان درگزین سفلی بخش مرکزی شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۳ نفر (۱۶ خانوار) بوده‌است.
عمان، روستایی در دهستان درگزین سفلی بخش مرکزی شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
زبان مردم این روستا ترکی آذربایجانی است. در برخی از منابع اثیرالدین اومانی، شاعر قرن پنجم را برخاسته از این روستا می‌دانند. گویا نام پیشین این روستا اومان بوده‌است.
جوراب بافی در این روستا رونقی خاص داشته که در شهرها و روستاهای اطراف نام جوراب عمان برای همه آشناست. در حال حاضر تولیدی گوهری و مولایی همچنان این صنعت را ادامه می‌دهند. در این روستا اغلب مردم صاحب تاکستان بوده که انگور ارگانیک محصول دست رنج آنها هست و برخی از مردم روستا به دامداری مشغول هستند و در حال حاضر شغل خیاطی یکی از محبوب‌ترین شغل‌ها در این روستا است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲٬۳۰۵ نفر (۷۱۰ خانوار) بوده‌است.
کمندان، روستایی در دهستان درگزین سفلی بخش مرکزی شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۲۴ نفر (۶۸ خانوار) بوده‌است.
نظام‌آباد، روستایی در دهستان درگزین غربی بخش مرکزی شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۴۲۵ نفر (۴۷۲ خانوار) بوده‌است.
حکان، روستایی در دهستان درگزین سفلی بخش مرکزی شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
شغل اکثر اهالی روستا کشاورزی ودامداری است. برای رفتن به این روستا باید از شهر قروه درگزین حرکت کرده و با رسیدن به روستای درگزین از طریق سه راه درگزین تغییر مسیرداده و به سمت بالا (شمال) حرکت کرده و پس از طی مسیری حدوداً ۱۰ کیلومتری و با عبور از روستای سیلک به روستای حکان می‌رسیم که همانند سایر روستاهای هم ردیف خود همچون نواری در حدفاصل بین کوه‌های خرقان (قاراقان) و درگزین کهن چیده شده‌اند. تمام این مسیر (شهر قروه درگزین-حکان) جاده دو لاین آسفالته می‌باشد و روستا از تمام امکانات رفاهی اولیه برخوردار می‌باشد.
این روستا از جمله روستاهایی می‌باشد که علیرغم گستردگی و جمعیت نه چندان زیادش، از خودکفایی قابل ذکری برخوردار بوده و تقریباً تمام مایحتاج روزانه غیردولتی آن در خود روستا تأمین می‌شود.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۰۶۳ نفر (۲۵۶ خانوار) بوده‌است.
سیلک، روستایی از توابع بخش قروه درجزین شهرستان رزن در استان همدان ایران است.
عمده فعالیت ساکنین روستای سیلک، کشاورزی و دامداری است و کاشت گندم، ذرت، سیب زمینی و صیفی جات و هندوانه از مهمترین محصولات کشاورزی آن محسوب می‌شود.
نام قدیم روستای سیلکلات می‌باشد که براساس تقسیمات کشوری به سیلک تغییر نام داده‌است و علت آن عبور رودخانه سیلک رود از کنار این روستا می‌باشد.
امروزه و با گسترش شهرنشینی بیشتر ساکنین این روستا به شهرها و مخصوصاً استان البرز و شهرهای هشتگرد، نظرآباد، ماهدشت و کمالشهر مهاجرت کرده‌اند..
از مهمترین خاندان‌های ساکن روستای سبلک می‌توان به خاندان‌های عیوضی، رضایی، تاریقلی، چراغی، مرادلو، امامورد، حاجیلو، رضاییان، کلاشلو، صفری، امیری، اشاره کرد.
آقای خلیل تاریقلی شهردار محترم شهر ماهدشت کرج، اصالتاً اهل روستای سیلک می‌باشند.
منزل عارف بزرگ اهل دین و عرفان سید سیفعلی چراغی نیز در روستای سیلک ملجاء دوستداران ایشان واهل دین و سلوک الهی می‌باشد. از نوادگان سید سیفعلی می‌توان به کربلایی سید علی و حاج سید امیر چراغی نام برد.
زاکان، روستایی در دهستان درگزین سفلی بخش مرکزی شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۲۱ نفر (۳۰ خانوار) بوده‌است.
شوند، روستایی در دهستان درگزین علیا بخش شاهنجرین شهرستان درگزین در استان همدان ایران است. این روستا، مرکز دهستان درگزین علیا است.
نام این روستا آنگونه که حمدالله مستوفی در کتاب نزهه القلوب ثبت کرده است، در قدیم اشوند بوده است. اشوند ریشه‌ای پارسی دارد. به لحاظ زبان‌شناختی، این نام از دو جزء اَشا+وند تشکیل شده است. آشا به معنای درستی و تقدس و از پرکارترین واژگان پارسی باستان در پیوند با دین زرتشتی است و وند نیز پسوند پیوند است.
با توجه به قدمت بالای این روستا بر اساس شواهد باستان‌شناختی، و همچنین با توجه به نام اصیل پارسی روستا که در پیوند با دین زرتشتی است (واژه آشا در اوستا بارها به کار رفته است. این واژه تلطیف شده واژه آرتا در سانسکریت است)، بی‌گمان روستای شوند یکی از اصیل‌ترین و دست‌نخورده‌ترین روستاهای ایران است که قدمت آن دست‌کم به دوران پیش از ساسانیان باز می‌گردد.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۲۴ نفر (۲۸۲ خانوار) بوده‌است.
منوچهر، روستایی در دهستان درگزین علیا بخش شاهنجرین شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
روستای منوچهر دارای امکانات زیر است:
یک مدرسه مدرسه ابتدایی شهید قرایی منوچهر
یک خانه بهداشت
یک مسجدمسجد صاحب الزمان منوچهر
اطلاعات دقیقی از تاریخچه‌ی روستای منوچهر در دست نیست.
وجود قنات در این منطقه نشان دهنده‌ی سکونت مردم از گذشته های دور در این منطقه است همچنین بقایای سکونتگاه روستایی در بالادست روستا در منطقه دربند و منطقه ینگی کهریز و زاغالار وجود دارد که تاریخ دقیق زندگی مردمان در آن مشخص نیست.
پرویز اذکایی از درگزین باستانی بعنوان استقرار گاه شاهزادگان پارتی یاد می کند و علیرغم اسامی تركی روستاهای این منطقه، تعدادی از اسامی پارتی موجود را نیز همچون والاشگرد (آلاشگرد) ،دولجرد(دولگرد) ،منچر منوچهر،کاهارد و میلاجرد (میلاگرد یا به تلفظ محلی میلییرد) را حاکی از این امر و یادگار آن دوران می داند. آثار بدست آمده از شهر کرفس قدمت این منطقه را به دوره هخامنشی می رساند .
بنابراین میتوان قدمت این روستا را از زمان هخامنشیان پیش بینی کرد که البته مدارک قابل استناد ارائه نشده است.
روستای منوچهر از شمال با کوه آداملو و استان قزوین شهرستان آوج همجوار است‌.
از شرق با جاده عین آباد ، روستای عین آباد و در شمال شرق با روستای شابولاغی همجوار است.
از سمت جنوب با روستای شوند ، مزارع طلای سبز همجوار است.
از سمت شرق با روستای مزرعه همجوار می باشد.
انواع تولیدات کشاورزی این روستا شامل گندم، جو، عدس ، نخود ، یونجه، صیفیجات و غیره می‌باشد.
منوچهر دارای انواع باغ‌های میوه از قبیل گردو و سیب و بادام بخصوص باغات انگور می‌باشد که محصولات جانبی فراوانی از جمله شیره و کشمش از آن‌ها تولید می‌شوند.
مراسم پخت شیره انگور هرساله اوایل مهر ماه در این روستا برگزار می‌شود.
ضمناً واحد های زنبور داری و دامداری بصورت سنتی در منوچهر دایر میباشد که از جمله فرآورده های آنان عسل طبیعی، کره حیوانی ، ماست و .. می باشد
در حال حاضر شغل اصلی بیشتر مردان این روستا در کنار کشاورزی و دامداری گچکاری و گچبری است.
همچنین در این روستا واحدهای صنفی نانوایی، سوپر مارکت ، لبنیاتی مشغول ارائه خدمات هستند.
مسیر باغ بادام در حاشیه رودخانه (قورو چای، چای ،زاغالار ، دیلیملی، دربند) که از روستای منوچهر آغاز شده و به طول تقریبا دو کیلومتر تا کوهپایه های کوه آداملو ی منوچهر ادامه دارد یکی از زیباترین مسیرهای پیاده روی و کوهنوردی استان همدان می‌باشد که پذیرای کوهنوردان محلی است.در این مسیر شاهد مناظر آبگیر ها و آبشار ها هستیم.
از دیگر مناظر زیبا و دلربای منوچهر تپه ها و کوه های اطراف روستا است که در فصل زمستان سفیدپوش از برف و در فصل بهار سر سبز و رویشگاه گیاهان خوراکی و دارویی خودروی نظیر ریواس و یملیک است.
در روز طبیعت ۱۳ فروردین این روستای پذیرای گردشگران بسیاری است که برای گذراندن یک روز شاد در دامن طبیعت به کوهستان های این روستا می‌آیند.
از دیگر جاذبه های روستا وجود قنات است که به زبان محلی کهریز (همان کاریز) گفته می شود. قدمت این قنات و سال احداث و اینکه به دستور چه کسی احداث شده بطور دقیق مشخص نیست اما آنچه مشخص است قنات ها در ایران تاریخچه ی ۳۰۰۰ ساله دارند و قنات کهریز منوچهر از سالیان بسیار دور رونق بخش زندگی مردمان سخت‌کوش روستا بوده و باعث تدوام سکونت در این منطقه بوده است.
این قنات به طول ۲۵۰۰ متر احداث شده است و دارای ۱۲۵ میله چاه است که عمق چاه مادر به ۳۰ متر می‌رسد. دبی آب آن ۷۰ لیتر بر ثانیه بوده و ۳۰ هکتار از اراضی روستا با آب قنات زیر کشت رفته است.
همچنین در مسیر شوند به منوچهر امامزاده شاهزاده عبدالله و قنات هول آوار
از جاذبه های فرهنگی روستای منوچهری میتوان به مراسمات نوروز ، جشن چهارشنبه سوری ، شال اندازی و قاشق زنی اشاره کرد.
همچنین هر سال در ایام محرم مراسم شبیه خوانی در این روستا برگزار می‌شود لازم بذکر است که شاعران روستای شوند (نزدیکترین روستا به منوچهر) از تعزیه نویسان معروف و اصلی منطقه همدان هستند.
مردم روستای منوچهر به زبان ترکی آذربایجانی و فارسی صحبت می‌کنند البته در مدرسه زبان فارسی رسمی‌تر و رایج‌تر است.
مردم روستاهای اطراف همگی به زبان ترکی صحبت می‌کنند اما هرکدام دارای لهجه ی خاص و شیرین خود هستند که برای ساکنین براحتی قابل تشخیص و تمییز است بطور مثال: براحتی از روی لهجه میتوان تشخیص داد که گوینده اهل روستای شوند ، منوچهر یا عین آباد است.
آب و هوای منوچهر سردسیر می‌باشد و نسبت به مناطق دیگر استان هوای سرد تری دارد. اما در تابستان‌ها از آب و هوای نسبتا معتدلی برخوردار است و میانگین درجه حرارت سالیانه آن به‌طور متوسط ۱۰ درجه سانتی گراد است. متوسط بارندگی سالیانه این روستا نیز حدود ۴۵۰ میلی‌متر محاسبه شده‌است و در مجموع با توجه به تقسیم‌بندی آب و هوایی آب و هوای روستا منوچهر سرد و معتدل کوهستانی محسوب می‌شود.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۶۶ نفر (۱۴۳ خانوار) بوده‌است.
شاهنجرین، شهری در بخش شاهنجرین شهرستان درگزین در استان همدان ایران است. این شهر، مرکز بخش شاهنجرین است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر شاهنجرین برابر با ۱٬۵۸۴ نفر (۵۹۷ خانوار) بوده‌است.
شنجور، روستایی در دهستان درگزین شرقی بخش شاهنجرین شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۳۸ نفر (۱۶۷ خانوار) بوده‌است.
وسمق، روستایی تاریخی با قدمت بیش از 2800 سال، در شهرستان درگزین در استان همدان ایران قرار دارد.
وسمق روستایی در شهرستان درگزین استان همدان است با جمعیتی حدود ۱۵۰۰ نفر که در ارتفاع ۱۸۰۰متری از سطح دریا در دامنه کوه سه برادر معروف به کوه وسمق قرار دارد. این روستا در شمال شرق شهرستان درگزین واقع شده و یکی از مناطق تاریخی شهرستان می باشد. از دو محله)بخش(خانا باشو و یوخارومحله)قاراچای( تشکیل شده و مردم این روستا به زبان شیرین تُرکی صحبت می کنند.
این روستا تاریخی بیش از ۲۸۰۰ سال دارد. یکی از مکانهای تاریخی وسمق، تپه باستانی قلعه گبر(گوورقالا) بوده که سال 1382 با عنوان تپه وسمق در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. این اثر که مجموعه ای از چند تپه می باشد مربوط به دوران تاریخی(پیش از اسلام) و دوران اسلامی است. آثار تاریخی موجود در کوه سه برادر، کوه وسمق، نیز از جمله آثار بجای مانده از دوره های مختلف تاریخی است. علایمی مبنی بر وجود معادن باستانی سنگ و سنگ زینتی در وسمق وجود دارد که می توان به صنعت حجاری و تراش سنگ زینتی و سنگ های ساختمانی در هزاره قبل پی برد. طبق شواهد به احتمال قوی روستای وسمق در طی دوره های مختلف به علل متفاوتی دچار سه یا چهار بار جابجایی شده و روستای وسمق کنونی به دوره دوم اسلامی متعلق است و آخرین اثر بجا مانده از اواخر دوره سوم اسلامی نیز قلعه وسمق است که در داخل این روستا واقع شده و تقریبا ویران شده است.
در مورد وجه تسمیه وسمق (وسمه)نیز نمی توان به سادگی نظر داد اما چیزی که قطعی است قدمت زیاد این نام است و می توان این کلمه و واژه را به گبریان که ساکنان اصلی این مکان قبل از اسلام بوده اند نسبت
داد که از اثار به جای مانده از این قوم می توان به تپه باستانی وسمق و دستکند های معروفشان اشاره کرد. معماران گبر از برترین مهندسان و معماران زیرزمینی بوده اند.
دستکند وسمق نیز یکی از آثار تاریخی کم نظیر استان همدان می باشد که در این روستا قرار دارد. این شهر زیرزمینی دارای سه طبقه بوده که طی دوره های مختلف تاریخی مورد استفاده قرار می گرفته و حدود 25 هکتار از مساحت روستا را به نوعی از زیرزمین تحت پوشش خود قرار داده است. اصولا این دست کند در کنار قنات تاریخی خانا حفاری شده تا ساکنین دستکند همواره با آب دسترسی داشته باشند. قنات تاریخی خانا یکی از قدیمی ترین قنات های منطقه بوده که توسط معماران زیرزمینی وسمق هزاران سال قبل تاسیس شده که تمامی راهروهای دستکند وسمق به جهت برداشت آب به کانال خانا متصل بوده و این کانال یکی از گریزگاههای شهرزیرزمینی بوده است. وجود درب های سنگی و معماری خاص پدافندی برای مقابله با دشمن در زیرزمین از شاخصه های این دستکند می باشد که معماری آن در برخی مکانها مشابه معماری شهرزیرزمینی سامن ملایر است و آثار موجود در دستکند وسمق می تواند به قدمت آنرا از دوره پیش از تاریخ اشکانیان روایت کند. این دستکند تحت حفاظت و مطالعه اداره میراث فرهنگی استان همدان قرار دارد.
بنایی تاریخی با کاربری حمام سنتی بوده که طی چندین سال گذشته کاربری خود را از دست داده است. تاریخچه ساخت این بنای زیبا به دوره پهلوی مربوط است. مواردی که باعث تمایز این اثر از سایر آثار دوره پهلوی می­شود استفاده معمار از سبک معماری قاجار است. پیش از آن تاریخ وسمق دارای یک حمام خزینه باستانی بوده اما به دلیل بروز بیماری­های فراگیر، مرحوم مهدی واعظ شوشتری، عبداله خان ذوالفقاری و اهالی تصمیم به احداث حمام جدید گرفتند.
مورد عجیب که کمتر در بناهای آن دوره در نظر گرفته شده این است که معمار به طور عالمانه بنای حمام را مطابق با اصول طب سنتی ایرانی طراحی و ساخته است. حمام دارای چندین طاق سنگی به ضخامت نیم متر بوده که هر طاق به چهار ستون سنگی که داخل دیوارها مخفی هستند متصل است. ضخامت دیواره حمام در برخی نقاط حتی به دو متر می­رسد. مساحت کل حمام تقریبا 313 متر مربع است.
محل ورود حمام جهت جلوگیری از خروج و اتلاف حرارت دارای ارتفاع کم و در حدود 180 سانتی متر بوده اما پس از عبور از دالان ورودی، محل رختکن قرار دارد که دارای معماری زیبای طاق، حوض سه طبقه و سکوها است. طاق رختکن از نظر آگوستیکی به گونه ای دقیق کار شده است که با قرار گرفتن در وسط حوض آب و صحبت کردن، صدای انسان دچار تشدید می گردد و حسی روحانی به انسان دست می­دهد.
حوض آب رختکن نیز دارای سه طبقه بوده که طبقات به صورت لوزی در داخل هم قرار گرفته اند و به نظر بیشتر برای پاشویه آب سرد هنگام خروج از حمام مورد استفاده قرار می گرفته است. طبقه اول حوض دارای ابعاد تقریبی طول چهار و عرض سه متر بوده و طبقات دو و سه کوچکتر از طبقه یک هستند.
دالان ورودی از رختکن به داخل حمام نیز دارای ارتفاع کمتر از 170 سانتی متر بوده تا گرمای هوای داخل حمام اتلاف نشود. داخل فضای حمام نیز دارای دو طاق است. جالب است که محیط رختکن و سالن شستشو بدون استفاده از وسایل گرمایشی همیشه گرم بوده زیرا اول آنکه آتشخانه حمام در زیر ساختمان آن بود و از طرفی دیوارهای حمام به اندازه­ای ضخیم بوده که اتلاف حرارت ناچیز است.
مصالح استفاده شده در معماری حمام وسمق تمام سنگی و آهکی بوده و حتی طاق­ها نیز به وسیله سنگ و آهک کارشده است اما در حوالی سال 1359 به درخواست اهالی، قسمت­هایی از حمام با آجر توسط جهاد سازندگی مرمت شد و قسمت آتش خانه آن که در زیر حمام قرار دارد ترمیم شده و از آجر در مرمت آن استفاده شد. در بازدید مسئولان میراث فرهنگی استان همدان، بر ثبت و مرمت اثر مذکور تاکید شده است.
چندی پیش متاسفانه سنگ نوشته سر در حمام سنتی وسمق به سرقت رفت که البته قیمت چندانی نداشته و فقط جنبه مجموعه ای داشته است. اما داستان کاشی مصور به تماثیل شاه عباس کبیر که به نقل از بزرگان تصویر نیم تنه بالای شاه عباس به صورت برجسته و رنگ آمیزی شده بود به این صورت است:
به نقل از یکی از بزرگان روستا که ایشان نیز از یکی از بزرگان خود که از دنیا رفته اند شنیده اند که یکی از اهالی در وسمق در منزل خود در حال تعمیرات بوده و پس از مقداری حفاری زمین متوجه وجود شیئی می شود که پس از تمیز کردن با یک کاشی زیبا روبرو می شود که تصویر زیبای نیم تنه بالای یک سلطان توسط اساتید گذشته به صورت برجسته ایجاد و رنگ آمیزی شده بود و در زیر تصویر نیز نوشته ای وجود داشته که به  نظر نام "شاه عباس صفوی" روی آن نگاشته شده بود.
پس از مدتها که گرمابه جدید وسمق به تلاش اهالی و  عبداله خان تاسیس می شود این شخص کاشی را برای نصب در سردر حمام  هدیه می کند تا به یادگار بماند و این کاشی مصور شاه عباس صفوی همراه سنگ نوشته بر سردر حمام عمومی وسمق نصب می شوند اما بعد از  مدت ها متاسفانه شبی آن کاشی ارزشمند به سرقت می رود تا اکنون حسرت دیدن آن اثر زیبا را داشته باشیم که مطمئنا توسط هنرمندان دوره صفویه خلق شده بود و ابعاد آن حدودا 40 در 30 سانتی متر بوده است.
از منظر فلسفی نیز حمام و غسال خانه وسمق در فاصله نزدیک هم قرار داشته به طوری که مصداق ضرب المثل " خیر و شر با هم برادرند( غم و غصه با هم برادرند)" بوده است. به این ترتیب در مقابل حمام مراسم عروسی و خروج داماد از حمام انجام می­شده و اهالی با رقص محلی و نوای ساز و دهل در این مکان به شادی می­پرداختند از طرفی چه بسیار میت­ها که در مقابل حمام غسل داده شده و با شیون و غم همراه بوده و چه بسیار انسان­هایی که در آن حمام لباس دامادی بر تن کرده و در مقابل حمام شادی و پای کوبی نموده و چند سال بعد در همان مکان برای وی نماز میت خوانده شد
وجود مجموعه شهرزیرزمینی وسمق، کوه سه برادر( وسمق داغی- کان داغی)، منطقه شکار ممنوع کرفس، سد شنجور و باغات سرسبز می­تواند همه ساله تعداد زیادی گردشگر وارد منطقه نماید لذا وجود معماری­های به سبک سنتی از جمله حمام سنتی می­تواند مورد بازدید گردشگران قرار گیرد. همچنین با کمی تغییر در فضای داخلی این حمام، می توان از آن به عنوان موزه مردم شناسی همراه با بازارچه صنایع دستی استفاده کرد.
کاربری دیگری که برای این اثر زیبا پیشنهاد شده است مرمت حمام با کمک سرمایه گذار و  استفاده از حمام جهت حمام درمانی و حمام سنتی است زیرا معماری حمام وسمق مطابق با اصول طب سنتی بوده و با کمی تغییر در فضای داخلی می توان به عنوان مرکز حمام درمانی در غرب کشور به همراه موزه مردم شناسی استفاده کرد.
همچنین آثار باستانی موجود در کوه سه برادر از جمله معادن باستانی سنگ و همچنین شهرزیرزمینی وسمق و وجود تپه های باستانی وسمق نیز این پتانسیل گردشگری را بهبود می دهد. تنها بازسازی و مرمت و افتتاح بخش کوچکی از شهرزیزمینی وسمق می تواند صنعت گردشگری شهرستان درگزین و شمال استان را متحول کند که نیازمند مساعدت مسئولین می باشد.
وسمق روستایی است که در دامنه کوه سه برادر واقع شده و همواره دارای طبیعت چشم نواز است. طبیعت زیبای این کوه همواره کوهنوردان را از سراسر شهرستان به سمت خود جلب می کند بخصوص در فصل بهار که با رویش گیاهان دارویی، زیبایی های آن دوچندان می شود. همچنین وسمق در نزدیکی کوه گچکان)برادر ۲ ( قرار دارد این کوه نیز همچون کوه وسمق دارای ارتفاع ۲۲۰۰ متری بوده و دارای طبیعت زیبایی بوده و میزبان کوهنوردان و ورزشکاران است. باغها و مزارع وسمق نیز جزو مکانهای زیبا و طبیعت آن بشمار می روند. عمده درختان این باغها درخت زردآلو و سیب و گردو ، باغهای انگور و سایر درختان غیر مثمر بوده که زیبایی خاصی را به این روستا بخشیده اند. در گذشته تالابی داخل روستا قرار داشت که به دلیل کم آبی خشک شد. همچنین کانال قنات تاریخی خانا در داخل این روستا قرار دارد و زنان روستا همچون گذشته از آب این قنان برای استفاده خانگی بهره می برند.
نمی توان از هنرهای سنتی و دستی این روستا بی تفاوت گذشت، قالی های بافته شده به دست بانوان وسمقی زیبایی خاصی را به منازلشان داده است. در گذشته حدود ۵۰ سال پیش شال بافی و نمد مالی در این روستا رایج بوده و آخرین نمد مال نیز مرحوم محمد علی خداکرمی بوده است که سالیان قبل دار فانی را وداع گفتند. نقل گفتن در این روستا همچنان بین مردم رواج دارد و باید یادی کنیم از گذشتگان که این هنر را سینه به سینه به این مرحله رسانده اند. البته مردم روستای وسمق نسبت به روستا های مجاور نسبت به سنت های خود کوشا بوده و سعی بر حفظ آنها را داشته اند. از فراورده های غذایی روستا هم میتوان به محصولات باغی و شیره انگور، باسلوق، کشمش و مویز، خشکبار، رب گوجه فرنگی، کره و روغن حیوانی و محصولات لبنی… اشاره کرد. همچنین در وسمق چند نانوایی وجود
دارد که به پخت نان محلی اگیردک) نان روغنی( مشغول می باشند. مردم این روستا به زبان ترکی صحبت می کنند و به کودکان خود ترکی یاد می آموزند و کودکان وسمق هنوز گرم بازی های قدیمی مانند چیلیک و تئشله هستند و همچون گذشته از پرورش حیوانات اهلی استقبال می کنند.
تاسیس کارخانه سیمان هگمتان در وسمق که یکی از بزرگترین تولید کنندگان سیمان کشور است باعث شده تا تعدای از روستائیان به طور مستقیم و غیر مستقیم در این کارخانه مشغول به کار شوند اما با توجه به اینکه اکثر اهالی روستا کشاورز و دامدار هستند همواره کودکان این روستا نیز علاقه زیادی به شغل پدرانشان دارند و با توجه به نیاز گله های دام حتی در پرورش سگ های شکاری برای گله و سگ ها نگهبان مهارت دارند. در برخی از منازل قدیمی این روستا نیز هنوز همچون گذشته های خوب حیواناتی چون گربه جای خود را از دست نداده اند و به راحتی در خانه رفت و امد می کنند که نشان از استفاده گذشتگان از این حیوانات در کنترل جمعیت حیوانات مضر چون موش دارد. زمین های کشاورزی وسمق نیز آبی و دیم هستند و از سه موتور آب تغذیه می شوند.این زمین ها بین کشاورزان به عنوان “صیقیر” تقسیم شده است یا به عبارتی سهم هر کشاورز را یک صیقیر می گویند)صیقیر در ترکی به معنای گاو می باشد(. اکثریت مردم از این زمین ها امرار معاش می کنند اما تعداد کمی از اهالی نیز در کارخانه سیمان هگمتان که در وسمق مستقر است شاغلند. بسیاری از جوانان این روستا نیز به شغل خیاطی مشغولند و تنه دوز هستند و در تهران و یا وسمق تولیدی دارند که اوضاع خوبی ندارند زیرا بازار پوشاک نیز دچار تغییر و تحول شده و مورد هجوم قاچاق پوشاک است. خانم ها نیز در این روستا به قالی بافی و خیاطی مشغولند و سهمی از اقتصاد خانواده را بردوش خود دارند.
این روستا دارای دو مسجد به نام های قمر بنی هاشم)ع( و امام زمان)ع( است و مراسمات عزاداری و مناسبتی و جلسات کشاورزان و جلسات بازدید مسئولان در آنها برگزار می شود. مسجد قمر بنی هاشم کنار خانا چایوقرا گرفته و مسجد صاحب الزمان نیز در کنار جاده اصلی واقع است که کمی پایینتر از ان تالاب ابی بود که چند سال پیش خشک شد و دیگر ابی ندارد. آب نوشیدنی وسمق قبلا از چشمه های آق بولاغ، زُلف آباد و خاناچایو و چاه های شخصی در منازل فراهم بود ولی اکنون دارای لوله کشی آب است. از طوایف روستا هم می توان به طایفه سادات عقیلی، طایفه حکانی، افشاری، بختیاری و صادقی اشاره کرد. مردم وسمق همچون سایر روستا ها در ماه محرم پرچم عزا به پا می کنند. یکی از رسوم وسمقی ها برپایی تعذیه خیمه سوزان در عصر عاشورا می باشد. همچنین یکی از سنت های مردم این روستا پختن آش کوهی در محلی به نام داغ ایمامو)امامزاده کوه( است که به رسم گذشتگان افرادی که نذری دارند با دعوت از مردم و پختن آش در کوه به پذیرایی میهمانان می پردازند.
با توجه به اینکه اکثر اهالی روستا کشاورز و دامدار هستند همواره کودکان این روستا نیز علاقه زیادی به شغل پدرانشان دارند و با توجه به نیاز گله های دام حتی در پرورش سگ های شکاری برای گله و سگ ها نگهبان مهارت دارند. در برخی از منازل قدیمی این روستا نیز هنوز همچون گذشته های خوب حیواناتی چون گربه جای خود را از دست نداده اند و به راحتی در خانه رفت و امد می کنند که نشان از استفاده گذشتگان از این حیوانات در کنترل جمعیت حیوانات مضر چون موش دارد.
در وسمق مدرسه ای ابتدایی نیز وجود دارد که به نام شهید احمد رضایی فاخر است و در خیابان وحدت واقع شده است. در قدیم الایام نیز کودکان این روستا از مکتب خانه استفاده میکرده اند که از اساتید آن می توان از مرحوم میرزا حیدر شعبانی و میرزا ابوالقاسم بختیاری یاد کرد)روحشان شاد(.
از مشاهیر وسمق می توان از عالم فقیه و مجتهد عالی قدر مرحوم آیت اله حاج میرزا ابوالقاسم ربانی فرزند مرحوم آیت اله حاج ملاطاهر وسمقی نام برد. حاج میرزا ابوالقاسم ربانی بن حاج ملاطاهر عالم فقیه، مجتهد جامع معقول و منقول از افاضل علما و از مشاهیر
مجتهدین همدان است که مراتب علمی او را از باب فضل و کمال اعتراف داشتند و بر بسیاری از علما شهر از نظر تحقیق و فقاهت تقدم داشت و از مدرسین سطوح عالیه و خارج بود. در مدرسه آخوند و هم در منزل خود برای علما و فضلا تدریس می کرد و چون تحقیقات و دقت نظر زیادی داشت درسش برای همه مطلوب نبود و بیشتر افراد خوش فهم و دقیق از محضرش استفاده می کردند و در مسجد جامع همدان امامت می کرد. او در سال 1309 هجری قمری در قریه وسمق بالاتر از قراء درجزین متولد شد و در سایه پدرش که از علما معروف و ادیب بود قسمتی از علوم ابتدایی فارسی و عربی و صرف و نحو را بیاموخت. سپس به همدان منتقل شد و مدت شش سال در همدان از علما شهر استفاده علمی نمود تا سطوح عالیه را فرا گرفت بعد از آن به تهران رفت حدود چهار سال از علنای اعلام آن شهر کسب دانش نمود. در مدرسه خان مروی از حاج شیخ مسیح طالقانی و سید محمد تنکابنی به استفاده فقه و اصول پرداخت. معقول و فلسفه را از آقا میرزا حسن کرمانشاهی و عارف آخوند هیدجی زنجانی آموخت. بعد از طی این مراحل به همدان برگشت تا سال 1338 هجری قمری در همدان در مدرسه بزرگ معروف به مدرسه زنگنه برای طلاب تدریس می کرد و خود را برای عزیمت به نجف اشرف آماده می کرد. در این سال به زیارت اعتاب مقدسه نائل و اقامت در نجف اشرف را برگزید و به استفاده از بزرگان، علما و مجتهدین پرداخت. در فقه و اصول از آیت اله حاج میرزا حسینی نائینی و علامه و مجتهد اصولی حاج آقا ضیاء عراقی سالها بهره وافی و کافی برد و مدتی هم از فقیه ربانی آقا سید ابوالحسن اصفهانی استفاده علمی کرد و به مراتب عالیه و مدارج کامله علم و دانش نائل شد و به اخذ اجازه اجتهاد از مراجع بزرگ موفق گردید و استادش آقا میرزا حسن نائینی و آقا ضیاء عراقی و حاج محمد حسین اصفهانی و سید ابوالحسن اصفهانی مراتب علمی و اجتهاد او را تصدیق و اجازه مفصلی نوشته اند و نیز میرزا سید ابراهیم اصطهباناتی و شیخ محمد کاظم شیرازی و آقا میرزا علی آقای ایروانی از کسانی است که اجازاتی به مترجم له داده اند. احب ترجمه بعد از نیل به مراتب عالیه اجتهاد به ایران برگشت و در موطن اصلی خود وسمق سکونت و مدرسه را در آنجا بساخت و مدتی به تربیت و تعلیم طلاب علوم دینی و تدریس پرداخت. ولی پیش آمد و حوادث اجتماعی سبب شد وضع مدرسه بهم خورد و طلاب پراکنده شدند. مرحوم ربانی به همدان منتقل در محله ذوالریاستین ساکن و در مسجد همان محله اقامه جماعت کرد و به تدریس فقه و اصول مشغول شد. عده ای از فضلا و طلاب از محضر او استفاده می کردند و گاهی هم تدریس خود را در مدرسه آخوند قرار می دادند. ولی پس از آزاد شدن مدرسه بزرگ زنگنه از دست فرهنگیان بعد از شهریور 1320مدرسه را در اختیار صاحب ترجمه قرار گرفت و در آنجا تدریس می ک رد و ریاست مدرسه زنگنه را هم عهده دار بود. با این وضع می توانم بگویم قدر ایشان در همدان مجهول ماند و این فقیه محقق چنان که باید شناخته نشد.
وفات مترجم له:
صاحب ترجمه در اواخر عمر به علت کهولت سن و کسالت به تهران منتقل شد و نزد فرزندان دانشمندش تحت معالجه قرار گرفت و پس از مدتی در سال 1357 شمسی دارفانی را وداع گفت و در قم بخاک سپرده شد.
آثار علمی: صاحب ترجمه، مرحوم ربانی نوشته های فراوانی از درس اساتید داشت. از جمله دوره کامل اصول تقریرات درحس حاج آقا ضیاء عراقی کتاب قضا در فقه، رساله در خلل صلوه مسافر، رساله در صلوه مسافر، رساله در قواظه) ظاهرا در قواظع سفر باشد.(، رساله در خیارات، رساله در شروط و احکام آن که همه مخلوط است و هیچ کدام در جایی به چاپ نرسیده است.) منبع: کتاب تاریخ مفصل همدان ج دوم(.
این شهید بزرگوار یگانه شهید روستای وسمق است که مزار پاکش در آرامستان وسمق قرار دارد و زیارتگاه عاشقان شهداست. ایشان متولد 1348 بوده و در منطقه دهلران در فروردین 1368به درجه رفیع شهادت نائل شد. روحش شاد و یادش گرامی باد.
از سایر مشاهیر وسمق می توان به شاعر و استاد دانشگاه خانم دکتر صدیقه وسمقی که در خانواده ای به اصالت وسمقی زاده شده نام برد. دکتر وسمقی سالیان گذشته عضو اولین دوره شورای شهر تهران بوده و همچنین استاد دانشگاه تهران بود و آثار متعدد ادبی از ایشان بچاپ رسیده است. همچنین فوتبالیست سابق تیم ملی ایران و تیم سپاهان آقای سید هادی عقیلی نیز در خانواده ای با اصالت وسمقی به دنیا آمده است. ایشان نامزد دریافت جایزه بهترین بازیکن آسیا در چند دوره بود.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۱۰۱ نفر (۳۳۷ خانوار) بوده‌است.
ولاشجرد، روستایی در دهستان درگزین شرقی بخش شاهنجرین شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۸ نفر (۱۳ خانوار) بوده‌است.
پیربگ، روستایی در دهستان درگزین شرقی بخش شاهنجرین شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۲ نفر (۱۲ خانوار) بوده‌است.
تموزان، روستایی در دهستان درگزین شرقی بخش شاهنجرین شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۱۰ نفر (۴۰ خانوار) بوده‌است.
رکین، روستایی در دهستان درگزین علیا بخش شاهنجرین شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.. آب آن از قنات. محصول عمده آنجا غلات و حبوب وانگور و صیفی. صنایع دستی زنان آنجا قالیبافی. راه آن اتومبیلرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5 ).
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۵۵ نفر (۴۸ خانوار) بوده‌است.
سلیلک، روستایی در دهستان درگزین علیا بخش شاهنجرین شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۷ نفر (۱۳ خانوار) بوده‌است.
کاج، روستایی در دهستان درگزین شرقی بخش شاهنجرین شهرستان درگزین در استان همدان ایران است. این روستا، مرکز دهستان درگزین شرقی است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱،۰۵۳ نفر (۳۳۴ خانوار) بوده‌است.
مسینک، روستایی در دهستان درگزین شرقی بخش شاهنجرین شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۲ نفر (۱۵ خانوار) بوده‌است.
پلیکان (رزن)، روستایی از توابع بخش قروه درجزین شهرستان رزن در استان همدان ایران است.
این روستا در دهستان درجزین علیا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۹ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.
جاورسجین، روستایی در دهستان درگزین علیا بخش شاهنجرین شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
نام قدیمی این روستا گوورسون بوده است که بعد از انقلاب به علت عدم آشنایی کارمندان ادارات به زبان ترکی به اشتباه به جاورسجین تغییر نام یافته است.
در زبان ترکی به گبر ها(غیر مسلمانان) گوور گفته می‌شود. به دلیل این که در گذشته ساکنان این روستا غیر مسلمان بوده‌اند به آن گوورسون گفته می‌شد.
.نامهای باستانی روستاهای منطقه مانند گوورسون (جاورسجین)، تپه‌ی باستانی گوورقالا در مکان قبلی روستای تاریخی وسمق و ... نشان دهنده‌ی وجود آیین زردشتی در میان مردم گبر (گوور) این منطقه بوده است.
سنقرآباد، روستایی در دهستان درگزین علیا بخش شاهنجرین شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۶۰ نفر (۳۲۳ خانوار) بوده‌است.
پارک خورشیدی باواریا یک نیروگاه خورشیدی با توان تولیدی ۱۰ مگاوات است که در سال ۲۰۰۵ میلادی افتتاح شد.
قراقیه، روستایی در دهستان درگزین علیا بخش شاهنجرین شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۷۸ نفر (۶۲ خانوار) بوده‌است.
ینگجه کرفس، روستایی در دهستان درگزین علیا بخش شاهنجرین شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
سنگ گران کوه، روستایی در دهستان درگزین علیا بخش شاهنجرین شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۱۳ نفر (۷۱ خانوار) بوده‌است.
عین‌آباد، روستایی در دهستان درگزین علیا بخش شاهنجرین شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
روستایی بسیار سرسبز با مردمانی خونگرم و مهمان نواز که مهمان نوازی آنان در کل شهرستان معروف است.
این روستا زادگاه علما و بزرگانی است که در علم و تقوا سرآمد روزگار خود بوده‌اند.
زادگاه ملا مهر علی داوری (کاتب و معلم قرآن)
زادگاه آیت الله شیخ علی داوری از علمای طراز اول زمان خود (کاتب قرآن)
زادگاه شیخ محمد داوری از اساتید برجسته قرآن
زادگاه شیخ احمد داوری خطیب و شاعر و طنز پرداز توانا که در دیوان فانی (نصراله خان کهاردی) به شوخی و بذله گویی ایشان اشاره شده‌است.
زادگاه سردار سرتیپ عبداله نجفی از امرای بزرگ ارتش و فرمانده نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران در دوران دفاع مقدس و مسئول آزادسازی اسرای ایران بعد از پایان جنگ تحمیلی
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۰۴ نفر (۳۰۴ خانوار) بوده‌است.
ناکین، روستایی در دهستان درگزین علیا بخش شاهنجرین شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۵۷ نفر (۵۵ خانوار) بوده‌است.
جربانلو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رزن در استان همدان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۹۰ نفر (۱۱۹خانوار) بوده‌است.
مورچگان (بروجن)، روستایی از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
این روستا در دهستان گندمان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵۴ نفر (۲۰۱خانوار) بوده‌است.
وستگان (بروجن)، روستایی از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
این روستا در دهستان گندمان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۱۹ نفر (۱۴۳خانوار) بوده‌است.
حسین‌آباد (بروجن)، روستایی از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
این روستا در دهستان گندمان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۶ نفر (۶۶خانوار) بوده‌است.مردم این روستا بختیاری زبان وخانواده های از ایل زراسوندتیره اورگونی چغاخورنشین میباشند
ساریجلو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رزن در استان همدان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷۰۷ نفر (۲۳۳ خانوار) بوده‌است.
گدارکبک، روستایی از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
این روستا در دهستان دوراهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۰ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.
قزلجه خرقان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رزن در استان همدان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۴۵ نفر (۸۳خانوار) بوده‌است.
قزلجه کوهستانی
چشمه علی (بروجن)، روستایی از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
این روستا در دهستان دوراهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۸ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
دوراهان (بروجن)، روستایی از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری است.
این روستا در دهستان دوراهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال۱۳۹۵، جمعیت آن۷۱۲ نفر(۲۰۷خانوار) بوده‌است.
ده توت (بروجن)، روستایی از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
این روستا در دهستان دوراهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۱۷ نفر (۴۶خانوار) بوده‌است.
خلج (رزن)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رزن در استان همدان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۸۲ نفر (۷۰خانوار) بوده‌است.
سرپیر (بروجن)، روستایی از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
این روستا در دهستان دوراهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۹ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.
گردبیشه (بروجن)، روستایی از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری است
این روستا در دهستان دوراهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
کاروانه (رزن)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رزن در استان همدان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۸۸ نفر (۳۹خانوار) بوده‌است.
اسلام‌آباد (بروجن)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۸۹ نفر (۱۷۴خانوار) بوده‌است.
سنگچین (بروجن)، روستایی از توابع بخش بلداجی شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
این روستا در دهستان چغاخور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
سیبک (بروجن)، روستایی از توابع بخش بلداجی شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
این روستا در دهستان چغاخور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۱۳۸ نفر (۴۴۸خانوار) میباشند
گونلو (رزن)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رزن در استان همدان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۹۵ نفر (۱۲۳خانوار) بوده‌است.
خانی‌آباد (بروجن)، روستایی از توابع بخش بلداجی شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
این روستا در دهستان چغاخور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۷ نفر (۴۰خانوار) بوده‌است.
سرتشنیز، روستایی با طبیعت چشمگیر، بکر و دست نخورده، از توابع شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری است.
این روستا در دهستان کیار شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۹۵۹ نفر (۶۳۴خانوار) بوده‌است.
موسی‌آباد، روستایی در شهرستان کیار و استان چهارمحال و بختیاری است.از مکان‌های دیدنی می‌توان به دریاچهٔ بیجنون و چشمهٔ علی مردان اشاره کرد. این روستا از غرب در مجاورت سرتشنیز و از شرق با گیشنیزجان همسایه است .
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۹۱ نفر (۱۷۹خانوار) بوده‌است.
قلعه سلیم، روستایی از توابع شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری است.
این روستا در دهستان کیار شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳۹ نفر (۱۱۱خانوار) بوده‌است.
گشنیزجان، روستایی از توابع شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری است.
این روستا در دهستان کیار شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۴۰۲ نفر (۳۷۶خانوار) بوده‌است.
لاله‌دان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رزن در استان همدان ایران می باشد.
این روستا در دهستان خرقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۶۹ نفر (۱۱۶خانوار) بوده‌است.
روستای تاریخی دِزَک، مرکز دهستان کیار شرقی در شهرستان کیار از توابع استان چهارمحال و بختیاری است. قلعه دزک، یکی از مکان های تجمع مشروطه خواهان بوده است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۳٬۱۵۶ نفر (در ۸۸۶ خانوار) بوده است.
قلعه دزک با قدمتی بیش از صد سال است.
خراجی، مرکز دهستان کیار غربی از توابع شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری است.
این روستا در دهستان کیارغربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳٬۰۷۸ نفر (۷۷۲خانوار) بوده‌است.
امیرآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
این روستا در دهستان کیارغربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۴ نفر (۹۲خانوار) بوده‌است.
اسلام‌آباد، روستایی در دهستان مشایخ در بخش ناغان شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
این روستا در دهستان کیار غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۷ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
قلعه تک، روستایی از توابع شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری است.
این روستا در دهستان کیارغربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۲۲ نفر (۲۰۸خانوار) بوده‌است.
اغچه خرابه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رزن در استان همدان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۴۲ نفر (۴۴خانوار) بوده‌است.
سلم روستایی از توابع شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. این روستا از طایفه زراسوند بختیاری هستند.
این روستا در دهستان کیارغربی قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۴۵۴ نفر (۳۳۰ خانوار) بوده‌است.
حاجی‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
این روستا در دهستان کیارغربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۴۰ نفر (۱۵۱خانوار) بوده‌است.
جعفرآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
این روستا در دهستان کیارغربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال۱۴۰۱، جمعیت آن ۵۶۰ نفر (۱۷۰خانوار) بوده‌است.
همائی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری است.
این روستا در دهستان کیار غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
امیرآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رزن در استان همدان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۵۵ نفر (۱۴۶خانوار) بوده‌است.
شهرک زوردگان، روستایی از توابع شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
این روستا در دهستان کیارغربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷۵ نفر (۱۳۰خانوار) بوده‌است.
قلعه ممکا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
این روستا در دهستان کیارغربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۷۶۸نفر (۲۳۴خانوار) بوده‌است.
در گذشته در این روستا ارامنه نیز زندگی می‌کردند که هم‌اکنون گورستان ارامنه آن جزو میراث فرهنگی به ثبت رسیده است.
خیرآباد، روستایی در دهستان قهفرخ بخش مرکزی شهرستان فرخ‌شهر در استان چهارمحال و بختیاری است. این روستا، مرکز دهستان قهفرخ است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۷۹ نفر (۳۰۱ خانوار) بوده‌است.
ایرانچه، روستایی در دهستان سورک بخش دستگرد در شهرستان فرخ‌شهر در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
این روستا در سال ۱۲۶۰ هجری شمسی توسط ملا محمد علی ایرانی کدخدای روستای دهنو با احداث قلعه ای در دشتی به نام ایران بنیان نهاده شد.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۳۴ نفر (۱۰۷ خانوار) بوده‌است.
دورنیان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رزن در استان همدان ایران است
دارای یکی از بهترین آب وهوا های ایران.
دارای باغات بسیار از جمله گردو سیب انگور...
مردم این روستا مردمانی خود وکفا از هر لحاظ هستن
این روستا در دهستان خرقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۴۲ نفر (۱۰۹خانوار) بوده‌است.
دستگرد امامزاده، روستایی در دهستان دستگرد بخش دستگرد شهرستان فرخ‌شهر در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. این روستا، مرکز بخش دستگرد است.
این روستا در ۲۵ کیلومتری شهرکرد و ۱۰ کیلومتری فرخشهر قرار دارد.
روستای دستگرد امامزاده از روستاهای تاریخی استان چهارمحال و بختیاری است. بناهای قدیمی از قبیل امامزاده، مسجد، قلعه، حمام و منطقه حفاظت شده تنگ صیاد و چندین اثر دیگر در پیرامون آن، نشانگر قدمت طولانی آن است. برخی از آثار موجود در روستا به دوره صفویه و برخی دیگر به دوره قاجاریه تعلق دارد.
دستگرد امامزاده در آغاز مکانی موسوم و معروف به مدار از توابع عراق عجم نامیده می‌شده‌است که بعداً به دستگرد موسوم و معروف شده. البته در زمان‌های گذشته و طبق مدارک و اسناد قدیمی به دلیل تداخل زبان عربی به زبان فارسی، از دستگرد به دستجرد و به دلیل واقع شدن امامزاده واجب التعظیم و منور به دستجرد امامزاده نیز موسوم بوده‌است.
از جاذبه‌های گردشگری و زیارتی دستگرد امامزاده می‌توان به امامزاده محمداکبر (ع) فرزند بلافصل امام اول شیعیان حضرت امام علی (ع) نام برد.
منطقه حفاظت شده تنگ صیاد، با وسعت ۲۷ هزار هکتار در ۲ کیلومتری روستای دستگرد امام‌زاده واقع شده‌است. و زیر نظر و متعلق به این روستا است. این منطقه یکی از زیستگاه‌های ارزشمند و با اهمیت استان چهارمحال و بختیاری است. از مهم‌ترین گونه‌های حیات جانوری این منطقه می‌توان به بز کوهی، قوچ، میش، خرس قهوه‌ای، گراز، گرگ، روباه، شغال، خرگوش، کبک و تیهو و کرکس اشاره نمود.
مجموعة بنای امام‌زاده دستگرد شامل سردری بلند، جلوخانی وسیع، دهلیزی با غرفه‌های متعدد و سقف آجری است، که با طرح هشت ضلعی ساخته شده و گنبد بلند دوپوشه دارد. بر روی در ورودی ضریح، اشعاری دربارة مقام و اهمیت امام‌زاده نوشته شده‌است.
این بنا در دورة سلطنت مظفرالدین شاه و توسط شخصی به نام محمود خان ملقب به خان بابا خان ریاحی چالشتری تعمیر شده‌است. بنای این امام‌زاده به دورة صفوی نسبت داده می‌شود. کتیبه سنگی عهد صفوی با تاریخ ۱۱۲۴ ه‍.ق به خط محمد صالح از آثار باارزش این آرامگاه است. مسجد شبستانی روستا که ستون‌های آن از سنگ تراشیده شده و سقف آجری دارد، از آثار دورة صفوی است که در دورة قاجار مرمت شده‌است.
بقایای قلعه قدیمی از دیگر آثار تاریخی روستا است که به احتمال زیاد، در دورة صفوی یا قبل از آن بنا گردیده‌است و مسجد قدیمی و حمام قدیمی.
آرامگاه سید ابوالقاسم نیز در داخل روستا قرار دارد و مورد توجه مردم روستاست.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این شهر برابر با ۲٬۸۱۰ نفر (۸۷۱ خانوار) بوده‌است.
سورک، روستایی در دهستان سورک بخش دستگرد شهرستان فرخ‌شهر در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. این روستا، مرکز دهستان سورک است.
از جاذبه‌های زیارتی و گردشگری می‌توان به امامزاده عبدالله سورک و چشمه زاغی اشاره کرد.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۲۰۶ نفر (۳۶۳ خانوار) بوده‌است.
کاکلک، روستایی از توابع شهرستان شهرکرد در استان چهارمحال و بختیاری است.
که مردم آن به زبان ترکی صحبت می‌کنند.چهارگوشه:کاکلک، روستایی از توابع شهرستان شهرکرد در استان چهارمحال و بختیاری است که مردم آن به زبان ترکی قشقایی صحبت می کنند
خبرگزاری بین‌المللی قرآن
این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۷۵ نفر (۱۹۳خانوار) بوده‌است.
کاکلک . [ ک ُ ل َ ] دهی است از دهستان لار بخش حومهٔ شهرستان شهرکرد در ۱۵ هزارگزی شمال باختر شمال شهرکرد و ۹ هزارگزی چالشتر به شهرکرد واقع است. کوهستانی و معتدل است و ۱۰۵۵ تن سکنه دارد. آب آن از قنات تأمین می‌شود. محصول آن غلات و لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری است. از صنایع دستی زنان قالی و جاجیم بافی معمول است؛ و راه‌های فرعی دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۱۰).
ارجنک روستایی از توابع شهرستان شهرکرد در استان چهارمحال و بختیاری است.
وجه تسمیه ارجنک به خاطر وجود جنگلهای زیبایی از درختچه‌های ارجن (ارژن) بوده که به معنای ارجن کوچک می‌باشد و بر روی کوه‌های ارجنک می‌رویند. این درختچه‌ها در اوایل اردیبهشت شکوفه می‌زنند و بوی مطبوعی در کوهستان پراکنده میکند که بو و منظره آن هر بیننده ای را مدهوش می‌کند. قدمت این روستا به زمان نادر شاه افشار بازمی‌گردد. ارجنک در ابتدا به صورت قلعه ای برای دامداری بوده است که دو درب ورودی و چهار برج داشته است.
مردم این روستا لرتبار می باشند و به گویش بختیاری سخن می گویند.
این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵،
سورتجین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رزن در استان همدان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۰۲ نفر (۱۲۴خانوار) بوده‌است.
پیربلوط، روستایی از توابع شهرستان شهرکرد در استان چهارمحال و بختیاری است.
که مردم آن به زبان ترکی قشقایی صحبت می کنند.شبستان:ساکنان روستای پیربلوط ترک قشقایی، مسلمان و شیعی مذهب و حدود 2 هزار و 500 نفر می باشند. اهالی روستا به ترتیب اولویت در بخش های کشاورزی، صنعت و خدمات فعالیت دارند.
روستاهای شهرکرد:پیربلوط، روستایی از روستاهای شهرکرد از توابع شهرستان شهرکرد در استان چهارمحال و بختیاری است که مردم آن به زبان ترکی قشقایی صحبت می کنند.این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۹۱۶ نفر بوده‌است.مردم این روستا از نژاد ایل قشقایی می‌باشند و به زبان ترکی قشقایی صحبت می‌کنند.
این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۳۰۷ نفر (۵۶۳خانوار) بوده‌است.
مردم این روستا از نژاد ایل قشقایی می‌باشند و به زبان ترکی قشقایی صحبت می‌کنند.
اشکفتک یکی از محلات در غرب شهرستان شهرکرد در استان چهارمحال و بختیاری است.
دهخدا در ذیل عنوان اشکفتک آورده است: "اشکفتک. [ اِ ک َ ت َ ] (اِخ) در حومهٔ شهرستان شهرکرد واقع در ۷هزارگزی باختر شهرکرد است که در محلی کوهستانی و معتدل واقع است و سکنهٔ آن ۱۳۴۷تن می‌باشد. مذهب اهالی شیعه و زبان آنان فارسی - ترکی است. آب آن از قنات تأمین می‌شود و محصولات آن عبارت است از: غلات و کشمش. شغل اهالی زراعت و گله داری وصنایع دستی زنان قالی بافی است. راه شوسه دارد. در این آبادی خانه‌هایی از سنگ در کوه ساخته شده که اشکفتک نامیده می‌شود."
این محله در حومه شهرکرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳٬۸۹۱ نفر (۱٬۰۱۴خانوار) بوده‌است.
مهدیه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهرکرد در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. که اکنون با الحاق به شهرکرد، همراه با روستاهای چالشتر و اشکفتک، منطقه چهار شهرداری شهرکرد و ناحیه غرب شهرکرد را تشکیل می‌دهند. این روستا در ۴ کیلومتری غرب شهرکرد واقع شده‌است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶٬۲۳۲ نفر (۱٬۵۱۹خانوار) بوده‌است.
این روستا در ۴ کیلومتری غرب شهرکرد واقع شده و در کتاب مرآت البلدان آمده که «قریه زانیان سفلی در نیم فرسخی چالشتر واقع شده. دو رشته قنات دارد یکی آباد و دیگری خراب، حمام و مسجد خوب از بناهای حاجی محمدرضاخان دارد» (اعتماد السلطنه، ۱۳۶۸:۱۹۳۴) زانیان که از آبادی‌های نسبتاً آباد شهرکرد است، سه هزار جمعیت دارد. سرزمین مصفا و دارای چشمه و باغات است. قریب پانزده هزار مَن عایدی دارد مزرعهٔ قلنگان از باغات خوب این آبادی است در نوشته‌های قدیم این روستا را زانوان نوشته‌اند (می‌گویند قریه اشکفتک و زانیان به منزله دو زانو برای قریه چالشتر که حاکم‌نشین بوده می‌باشد. اربابان و مالکین قدیم از بین رفته و بیشتر املاک آن در اختیار خرده مالکان قرار گرفتند. این آبادی دارای آسیاب و حمام و مسجد عالی از دوران حاج محمد رضاخان است که به سبک ابنیه صفوی ساختمان شده و تعمیرات‌شان از طرف خود اهالی به عمل می‌آید (نیکزاد امیر حسینی، ۱۳۵۸: ۴۳۰)
در لغت نامه دهخدا چنین آمده‌است: زانیان دهی است از دهستان لار بخش حومهٔ شهرستان شهرکرد. واقع در۶ هزارگزی باختر شهرکرد و متصل به راه شهرکرد به سامان، در دامنهٔ کوه و منطقهٔ معتدل. سکنهٔ آن ۱۰۹۴ تن شیعهٔ فارسی‌زبان اند. آب آن از رودخانه و قنات تأمین می‌شود و دارای محصول غلات، سیب زمینی است. شغل اهالی آن زراعت، گله داری و صنایع دستی زنان، جاجیم بافی و راه آن ماشین رو است. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۱۰)
اق چای، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رزن در استان همدان ایران است.