moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در راه‌حلی متفاوت برای این مسائل، تعدادی از ریاضی‌دانان نظریه‌های جایگزین منطق ریاضی به نام منطق‌های فراسازگار را ابداع کرده‌اند که اصل انفجار را حذف می‌کند. این‌ها اجازه می‌دهند که برخی از اظهارات متناقض بدون تأثیر بر سایر شواهد اثبات شوند.
در منطق ریاضی، اصل انفجار را می‌توان به‌صورت خلاصه به‌شکل زیر بیان کرد:
که یعنی برای هر دو گزارۀ formula_2 و formula_3، اگر هر دوی formula_2 و formula_5 (نقیضِ formula_2) درست باشند، آنگاه به‌طور منطقی، formula_3 را ثابت می‌کنند.
در زیر اثبات این اصل با استفاده از منطق ریاضی آمده‌است.
این فقط نسخۀ نمادین استدلالی است که در مقدمه ارائه شده است که formula_2 مخفف "همۀ لیموها زرد هستند" و formula_3 مخفف "تک‌شاخ‌ها وجود دارند". ما با این فرض شروع می‌کنیم که (1) همۀ لیموها زرد هستند و (2) همۀ لیموها زرد نیستند. از این گزاره که "همۀ لیموها زرد هستند" استنباط می‌کنیم که (3) یا "همۀ لیموها زرد هستند" یا "تک‌شاخ‌ها وجود دارند". اما پس از این و این واقعیت که "همۀ لیموها زرد نیستند"، استنباط می‌کنیم که (4) تک‌شاخ‌ها وجود دارند.
یک استدلال جایگزین برای این اصل از نظریۀ مدل سرچشمه می‌گیرد. یک جملۀ formula_2، "پیامد معنایی" مجموعه‌ای از جملات formula_11 است؛ تنها اگر هر مدل از formula_11، یک مدل از formula_2 باشد. با این حال، هیچ مدلی از مجموعۀ متناقض وجود ندارد formula_14. پیش از این، هیچ مدلی از formula_14 وجود ندارد که formula_3 مدلی از آن نباشد. بنابراین، به انتفای مقدم، هر مدل از formula_14 یک مدل از formula_3 است. بدین ترتیب formula_3 پیامد معنایی formula_14 است.
منطق‌های فراسازگاری توسعه داده شده‌اند که عملگرهای فرعی تشکیل می‌دهند. منطق‌دانان ناسازگار نظریۀ مدل اغلب این فرض را رد می‌کنند که هیچ مدلی از formula_21 و سیستم‌های معنایی باشند که در آن‌ها چنین مدل هایی وجود داشته باشد. از طرف دیگر، آن‌ها این ایده را رد می‌کنند که قضایا را می‌توان به عنوان درست یا نادرست طبقه‌بندی کرد. منطق‌های فراسازگار مبتنی بر نظریۀ اثبات، معمولاً اعتبار یکی از مراحل لازم برای استخراج یک انفجار را رد می‌کنند، که معمولاً شامل قیاس متمایز، مقدمۀ تفکیک و "تعلیق به محال" است.
ارزش فرا ریاضی اصل انفجار این است که برای هر سیستم منطقی‌ای که در آن این اصل برقرار است، هر نظریۀ مشتق شده‌ای که ⊥ (یا شکلی معادل، formula_22) را اثبات می‌کند، بی‌ارزش است؛ زیرا "همۀ" گزاره‌های آن به قضیه تبدیل می‌شوند و تشخیص حقیقت از باطل را غیرممکن می‌کنند. یعنی اصل انفجار، استدلالی برای اصل امتناع تناقض در منطق کلاسیک است؛ زیرا بدون آن همۀ گزاره‌های حقیقی بی‌معنا می‌شوند.
نیوری (به انگلیسی: Newry) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. نیوری ۴۰۸٫۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
انتاریو (به انگلیسی: Ontario) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. انتاریو ۲٫۶۲ کیلومتر مربع مساحت و ۵۵۴ نفر جمعیت دارد و ۲۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گرینوود (به انگلیسی: Greenwood) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. گرینوود ۹۲٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۷۷۰ نفر جمعیت دارد و ۳۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هامبورگ (به انگلیسی: Hamburg) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. هامبورگ ۹۲٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۸۴۸ نفر جمعیت دارد و ۳۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هارمونی (به انگلیسی: Harmony) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. هارمونی ۱۱۱٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۷۳۹ نفر جمعیت دارد و ۲۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هیلزبورو (به انگلیسی: Hillsboro) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. هیلزبورو ۹۲٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۷۶۶ نفر جمعیت دارد و ۳۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جفرسون (به انگلیسی: Jefferson) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. جفرسون ۱۲۱٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۹۷۴ نفر جمعیت دارد و ۳۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لیبرتی (به انگلیسی: Liberty) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. لیبرتی ۵۹٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۷ نفر جمعیت دارد و ۲۳۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
استارک (به انگلیسی: Stark) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. استارک ۸۹٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴۹ نفر جمعیت دارد و ۳۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جنوآ (به انگلیسی: Genoa) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. جنوآ ۰٫۹۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵۳ نفر جمعیت دارد و ۱۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کریستیانا (به انگلیسی: Christiana) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. کریستیانا ۸۷٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۸۷۱ نفر جمعیت دارد و ۳۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برگن (به انگلیسی: Bergen) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. برگن ۱۳۶٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۳۶۵ نفر جمعیت دارد و ۱۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
استرلینگ (به انگلیسی: Sterling) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. استرلینگ ۱۱۷٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۷۱۳ نفر جمعیت دارد و ۳۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یونیون (به انگلیسی: Union) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. یونیون ۹۲٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵۳۱ نفر جمعیت دارد و ۳۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فرانکلین (به انگلیسی: Franklin) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. فرانکلین ۱۳۳٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۹۲۳ نفر جمعیت دارد و ۳۵۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کلینتون (به انگلیسی: Clinton) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. کلینتون ۹۳٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۳۵۴ نفر جمعیت دارد و ۳۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فارست (به انگلیسی: Forest) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. فارست ۹۳٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۵۸۳ نفر جمعیت دارد و ۳۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فارگو (به انگلیسی: Fargo) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. فارگو ۳۹۱٫۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رومانس (به انگلیسی: Romance) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. رومانس ۲۰۳٫۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کیکاپو (به انگلیسی: Kickapoo) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. کیکاپو ۹۸٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۵۶۶ نفر جمعیت دارد و ۲۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آوالانچ (به انگلیسی: Avalanche) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. آوالانچ ۲۶۰٫۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گرینوود (به انگلیسی: Greenwood) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. گرینوود ۲۸۱٫۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بخش نیوری (به انگلیسی: Newry Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فری‌بورن، مینه‌سوتا واقع شده‌است. بخش نیوری ۹۳٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۵۰۰ نفر جمعیت دارد و ۳۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نیوری (به انگلیسی: Newry) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بلیر، پنسیلوانیا واقع شده‌است. نیوری ۰٫۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳۰ نفر جمعیت دارد و ۳۲۰٫۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نیوری (به انگلیسی: Newry) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان آکسفورد، مین واقع شده‌است. نیوری ۱۵۹٫۴۱ کیلومتر مربع مساحت و ۴۱۱ نفر جمعیت دارد و ۲۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نیوری ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لودویگ (لالی) سوکولوف (; – )،که با نام بدو تولد لودویگ آیزنبرگ در اسلواکی به دنیا آمد، بازرگان استرالیایی، اتریشی-مجارستانی و بازمانده هولوکاست بود.
لالی سوکولوف، در روز ۲۸ اکتبر ۱۹۱۶ در کرمپا، پادشاهی مجارستان (کرمپاخی کنونی، اسلواکی) با نام بدو تولد لودویگ آیزنبرگ به دنیا آمد. او با قصد جلوگیری از تشدید آزار و اذیت یهودیان، به حزب مردم اسلواکی پیوست. در ماه آوریل ۱۹۴۲، به عنوان بخشی از مشارکت دولت اسلواکی در هولوکاست به اردوگاه آشویتس تبعید شد. به محض رسیدن به اردوگاه مرگ، شماره ۳۲۴۰۷ را روی دستش خالکوبی کردند. او قرار بود برای ساختن بلوک‌های مسکونی جهت توسعه ارودگاه کار کند ولی به زودی به بیماری حصبه مبتلا شد. پس از بهبودی، به عنوان یکی از افراد "خالکوب" اردوگاه (کارگر خالکوبی) به کار گماشته شد. بدین ترتیب او عضوی از پولیتیش آبتایلونگ بود و یک افسر اس اس برای نظارت بر او اختصاص داده شد. شغل او بدین مفهوم بود که «نسبت به دیگر زندانیان، یک گام دورتر از مرگ فاصله دارد» و از برخی مزایا همچون اتاق یک‌نفره، سهمیه غذای بیشتر و وقت آزاد هنگامی که کارش به اتمام می‌رسید، برخوردار شد.
هنگام حضور در اردوگاه، با همسر آیندهٔ خود گیزلا «گیتا» فورمان مواجه شد. او هم چنین وارد رد وبدل کردن اجناس غیرمجاز با زندانیان، افسران اس اس و افراد محلی شده بود.
دو روز قبل از آزاد سازی آشویتس توسط ارتش شوروی در روز ۲۷ ژانویه ۱۹۴۵، سوکولوف به اردوگاه کار اجباری ماوتهاوزن منتقل شد. در ماوتهاوزن، هویت یهودی او ناشناخته بود. هنگامی که توسط یکی از زندانی‌ها لو رفت، با موفقیت منکر آن شد و دو همدست خود را تحریک کرد تا فرد خائن را در غلتک‌های کارخانه فولاد به قتل برسانند. او از اردوگاه کار اجباری گریخت و به زادگاهش، که آن موقع بخشی از چکسلواکی بود، بازگشت. او که تنها نشانه ای که از همسر آینده اش داشت، نام گیتا فورمان بود، برای جستجوی او به براتیسلاوا، محل اصلی ورود برگشت بازماندگان، رفت. کمی بعد، این زوج در سال ۱۹۴۵ ازدواج کردند و او نام خانوادگی خود را از آیزنبرگ به سوکولوف، که نامی روسی به نظر می‌رسید، تغییر داد. او سپس یک کارخانه در براتیسلاوا راه اندازی کرد. طی این مدت، او در جمع‌آوری پول برای حمایت از ایجاد کشور اسرائیل، مشارکت داشت. این فعالیت و ملی شدن صنایع توسط دولت کمونیستی وقت چکسلواکی، منجر به توقیف کسب و کار و زندانی شدن او شد. او بعدها آزاد شد و این زوج در سال ۱۹۴۸، به استرالیا مهاجرت کردند.
در استرالیا، سوکولوف و همسرش در ملبورن ساکن شدند و یک کارخانه پوشاک باز کردند. تنها فرزند آنها، گری، در سال ۱۹۶۱ به دنیا آمد. با وجود اینکه همسرش، چند مرتبه به اروپا سفر کرد، سوکولوف هرگز به آنجا بازنگشت. در پی مرگ گیتا در سال ۲۰۰۳، سرانجام احساس کرد قادر است در مورد تجربهٔ خود در زمان جنگ صحبت کند، زیرا خوف داشت که به عنوان یک همدست نازی پنداشته شود.
او طی سه سال بعد با روزنامه‌نگار، هدر موریس، مصاحبه کرد که نتایج آن گفت و گوها، چاپ کتاب خالکوب آشویتس در سال ۲۰۱۸ بود. سوکولوف در سال ۲۰۰۶ درگذشت.
رنه گادفری (۱ سپتامبر ۱۹۱۹–۲۴ مه ۱۹۶۴) بازیگر و خواننده آمریکایی بود. او در نیویورک با تبار هلندی و فرانسوی به دنیا آمد.
او از ۱۱ سالگی به عنوان مدل کار می‌کرد. او مدل جان لا گاتا، ادوارد استیچن، ویکتور کپلر، جان هاچینز و … بود. وقتی یکی از مدیران سینما تصویر او را روی یک بیلبورد دید به او بازیگری در سینما را پیشنهاد داد.
فریب‌خورده فیلمی محصول سال ۱۹۹۱ و به کارگردانی دامیان هریس است. در این فیلم بازیگرانی همچون گلدی هان، جان هرد، روبن بارتلت، اشلی پلدن، بیاتریس استرایت، جورج آر. رابرتسون، تام ایروین، جان رابز، آنائیس گرانوفسکی، استنلی اندرسون، ایمی رایت و کیت رید ایفای نقش کرده‌اند.
بلاسم انترتینمنت (؛ ) یک آژانس مدیریت استعداد در سئول، کره جنوبی است. این شرکت در سال ۲۰۱۲ تأسیس شد و از جمله بازیگران آن می‌توان به چا ته-هیون، یانگ سه-جونگ و لیم جو-هوان اشاره کرد.
بلاسم انترتینمنت در مارس ۲۰۱۲ توسط بازیگر چا ته-هیون و منیجر خود، جو بانگ اوک پس از اتمام قرارداد با سایدوس اچ‌کیو تأسیس شد.
کریس کراس فیلمی محصول سال ۱۹۹۲ و به کارگردانی کریس منجس است. در این فیلم بازیگرانی همچون گلدی هان، دیوید آرنوت، آرلیس هاوارد، جیمز گامون، کیت کارادین و استیو بوشمی ایفای نقش کرده‌اند.
تونی اسمیت (به انگلیسی: "Tony Smith") (زاده ۲۳ سپتامبر ۱۹۱۲ – درگذشته ۲۶ دسامبر ۱۹۸۰) مجسمه‌ساز، هنرمند تجسمی، طراح معماری و نظریه‌پرداز برجسته هنر بود. از او اغلب به‌عنوان یک چهره پیشگام در مجسمه‌سازی مینیمالیست آمریکایی یاد می‌شود.
اسمیت در ساوت اورنج، نیوجرسی، در یک خانواده تولیدکننده آب‌نما و تجهیزات آب‌رسانی به دنیا آمد، که توسط پدربزرگ و هم‌نامش ای.پی. اسمیت بنیان شده بود. تونی در حوالی سال ۱۹۱۶ به سل مبتلا شد که بیشتر دوران دبستان درگیر این بیماری بود. خانواده او برای تسریع بهبودی او و محافظت از سیستم ایمنی بدن و همچنین نگهداری از خواهر و برادرش، یک خانه پیش‌ساخته یک اتاقه در حیاط خلوت ساختند. او یک پرستار تمام‌وقت داشت و معلمانی که کارهای آموزش مدرسه‌اش را دنبال کرده و ادامه دهند. داروهای او در جعبه‌های کوچک مقوایی بود که از آن‌ها برای ساختن کاردستی استفاده می‌کرد. گاهی اوقات او از کارخانه ساخت آب‌نما و تجهیزات آب‌رسانی بازدید می‌کرد و از تولیدات صنعتی، ماشین‌آلات و فرآیندهای ساخت شگفت زده می‌شد.
اسمیت به دبیرستان سنت فرانسیس خاویر، که یک دبیرستان یسوعی در شهر نیویورک بود رفت و آمد می‌کرد. در بهار و تابستان ۱۹۳۱ به دانشگاه فوردهام رفت و در پاییز در دانشگاه جورج تاون ثبت‌نام کرد. او از تحصیلات رسمی سرخورده شد و در ژانویه ۱۹۳۲ به نیوجرسی بازگشت، جایی که در طول رکود بزرگ اقتصادی، یک کتاب‌فروشی دست‌دوم در نیوآرک خیابان براد افتتاح کرد. از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۶، او روزها در کارخانه خانوادگی کار کرده و عصرها در لیگ دانشجویان هنر نیویورک شرکت می‌کرد و در آن‌جا با جورج بریگمن به تحصیل آناتومی، با جورج گروس به طراحی و آبرنگ، و با واسلاو ویتلاسیل به نقاشی پرداخت. در سال ۱۹۳۷، به شیکاگو نقل مکان کرد و قصد داشت در دانشگاه نیو باهاوس معماری بخواند، جایی که برنامه درسی بین‌رشته‌ای را به راحتی جذب می‌کرد. اما در نهایت پشیمان شد و سال بعد شروع به کار برای پروژه آردمور فرانک لوید رایت در نزدیکی فیلادلفیا، پنسیلوانیا کرد، و به‌عنوان کمک‌نجار و آجرکار شروع به کار کرد و در نهایت به‌عنوان منشی ادامه کار داد. پس از یک دوره کوتاه اسمیت با رایت در تالیسین، ویسکانسین، در ساخت خانه آرمسترانگ در اوگدن دونز، ایندیانا مشغول به کار شد. این دوره زمانی نیز به پایان رسید و زمانی که مادرش در سال ۱۹۴۰ بیمار شد، اسمیت به نیوجرسی بازگشت. پدرش در اول دسامبر همان سال به‌طور ناگهانی درگذشت.
در سال ۱۹۴۰، اسمیت کار خود را به‌عنوان طراح معماری مستقل آغاز کرد و تا اوایل دهه ۱۹۶۰ ادامه داشت. او تقریباً بیست خانه شخصی ساخت و پروژه‌های محقق‌نشده زیادی را مدل کرد، مانند کلیسای کاتولیک رومی مدل ۱۹۵۰، با نقاشی‌های روی شیشه توسط جکسون پولاک (۱۹۵۰). کارهای او شامل خانه‌های افرادی از جامعه هنری، از جمله فریتز بولتمن (۱۹۴۵)، تئودوروس استاموس، فرد اولسن (۱۹۵۱)، و بتی پارسونز (۱۹۵۹–۱۹۶۰) بود. علی‌رغم این موفقیت‌ها، رابطه معمار و مشتری آن‌قدر اسمیت را ناامید کرد که او به سمت آثار هنری خود گرایش پیدا کرد.
اسمیت پس از دو سال اقامت در هالیوود، کالیفرنیا (۱۹۴۳–۱۹۴۵) به ساحل شرقی بازگشت و همزمان با توسعه ایده‌های نظری مختلف و نقاشی انتزاعی، شروع به تدریس کرد، در حالی که همچنان پروژه‌های معماری را توسعه می‌داد. او با روابطی از جروم کامرووسکی تا جکسون پولاک، بارنت نیومن و مارک روتکو یکی از اعضای مرکزی جامعه مدرسه نیویورک شد.
او در آلمان نیز زندگی کرد و از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۵ به سرتاسر اروپا سفر کرد و همسرش جین را که خواننده اپرا بود همراهی کرد. او در اروپا گروه جدیدی از پروژه‌های معماری را توسعه داد و همچنین نقاشی کرد، از جمله نقاشی‌های لویزنبرگ (۱۹۵۳–۱۹۵۵). زمانی که اسمیت و همسرش در نورنبرگ زندگی می‌کردند کیارا «کیکی» اسمیت (۱۹۵۴) به دنیا آمد. دوقلوهای بئاتریس (بیبه) و ستون هم پس از بازگشت خانواده به اورنج جنوبی در سال ۱۹۵۵ به دنیا آمدند.
اسمیت در مؤسسه دلاهانتی (۱۹۵۶–۱۹۵۷) و مؤسسه پرات (۱۹۵۷–۱۹۵۹) کلاس‌های مربوط به معماری و طراحی برگزار کرد، همچنین ترون (۱۹۵۶) را توسعه داد. این کار از یک تکلیف کلاسی برای دانش‌آموزان در پرت ایجاد شد، تا ساده‌ترین سازه سه‌بعدی را که می‌توان برای بیش از دو سطح روی هم قرار داد، انجام داد. اسمیت حل هندسی چهار منشور مثلثی را با اضافه کردن یک مفصل دیگر گسترش داد و در نتیجه شکل جدیدی با هفت منشور مثلثی که دو چهار وجهی را در بر می‌گیرد، ایجاد کرد. پس از گذشت مدتی، او تصمیم گرفت که فرم به دست آمده چیزی غیر از یک تمرین طراحی است، بنابراین آن را ترون (به انگلیسی: Throne) نامید.
اسمیت به هیئت علمی کالج بنینگتون، ورمونت پیوست. در سال ۱۹۶۰ یک پروژه کلاسی بررسی سلول‌های بسته‌بندی‌شده بر اساس کتاب D'Arcy Thompson Growth & Form (1918) جرقه جستجوی اسمیت برای الهام هنری در دنیای طبیعی شد. تراکم حاصل از تتراکایدکادرون‌های ۱۴ وجهی، سلول حباب صابون کارآمد ایده‌آل، به‌عنوان ساختار بنینگتون شناخته می‌شود. این اولین باری بود که اسمیت تأثیری را که اشکال هندسی بزرگ‌شده می‌توانست به‌عنوان فرم‌های مستقل اما از نظر معماری مقیاس‌بندی شده را ببیند - مانند مجسمه.
اسمیت در حالی که در سال ۱۹۶۱ پس از یک تصادف اتومبیل در خانه در حال سپری کردن دوران نقاهت بود، شروع به ساخت ماکت‌های مجسمه‌ای کوچک با استفاده از تجمع چهار وجهی و هشت وجهی کرد. در سال ۱۹۶۲ او در کالج هانتر تدریس می‌کرد. در این سال او جعبه سیاه، اولین مجسمه ساخته شده از فولاد خود را ساخت. منشور مستطیلی متراکم، کمتر از دو فوت ارتفاع، یک جعبه کارت فایل ۳×۵ اینچی که اسمیت روی میز منتقد و مورخ هنر آمریکایی، یوجین گوسن، همکار و دوستش دید، ایجاد شد. او با یک سازنده محلی، جوشکاری صنعتی، که بیلبوردش را در حین رانندگی در نیوجرسی رانپایک دیده بود، تماس گرفت و از او خواست که آن را به خانه حومه شهرش تحویل دهد. اگرچه جوشکارها تصور می‌کردند که او دیوانه است، آن‌ها با این پروژه با نهایت مهارت برخورد کردند و نتیجه یک فرم خیره‌کننده برای اسمیت بود. اسمیت با این قطعه با عنوان جعبه سیاه، فرایند مجسمه‌سازی را کشف کرده بود.James Shepperd, written comments to Joan Pachner, March 13, 1991, p.4. This accords with Smith's own note relating the "Black Box" to an object "For bribes or graft." جایی که دیگران یک شکل هندسی خالص را دیدند، اسمیت آن را پیش‌تر دیده بود. این عنوان به مدیریت فاسد شهردار نیویورک جیمی واکر (۱۹۲۶–۱۹۳۲) اشاره دارد، زمانی که پیمانکاران رشوه را به شکافی در یک جعبه «سیاه» می‌انداختند.
در سال ۱۹۶۲، Die را ساخت، یک مکعب فولادی ۶ اینچی که شهرت او را به عنوان یکی از تأثیرگذارترین و مهم‌ترین هنرمندان زمان خود تثبیت کرد. The Elevens Are Up (1963) به‌طور رسمی در Die دنبال می‌شود. این مجسمه با الهام از دو رگه پشت گردن که هنگام نوشیدن بیش از حد مشروبات الکلی برجسته می‌شوند، از دو توده فولادی سیاه رنگ تشکیل شده‌است که رو در رو به فاصله چهار فوت از هم نصب شده‌اند؛ ساخته شده از فولاد و وزن بیش از ۱۲۰۰۰ پوند، منبع بعدی (۱۹۶۷) مجسمه‌ای به یاد ماندنی است که اسمیت برای اولین بار در مستند IV در کاسل، آلمان در تابستان ۱۹۶۸ به نمایش گذاشت.Tuchman, Phyllis. "Tony Smith, Master Sculptor." "Portfolio". Summer 1980. اسمیت پس از به نمایش گذاشتن آثار فلزی و تخته سه لا با رنگ مشکی عظیم در چندین سایت در سراسر ایالات متحده و در سطح بین‌المللی، با ساختار تخته سه لا که دهلیز کورکوران را پوشانده بود، در جلد ۱۳ اکتبر ۱۹۶۷ تایم نمایش داده شد.Tony Smith Solomon R. Guggenheim Museum, New York.Carol Vogel (February 1, 2008), Monumental Gesture at Renovated Museum "New York Times".
اسمیت که با مکتب مینیمالیستی گره خورده بود، با ماژول‌های هندسی ساده ترکیب شده روی یک شبکه سه بعدی کار کرد و از طریق سادگی و مقیاس، درام خلق کرد. در طول دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰، اسمیت با بارنت نیومن، جکسون پولاک، مارک روتکو و کلیفورد استیل دوست صمیمی شد. مجسمه او تأثیر انتزاعی آن‌ها را نشان می‌دهد. یکی از پروژه‌های معماری محقق نشده اسمیت در سال ۱۹۵۰ طرحی برای کلیسا بود که قرار بود صفحات شیشه‌ای نقاشی شده با همکاری دوستش پولاک طراحی شود.
اسمیت همچنین در موسسات مختلفی از جمله دانشگاه نیویورک، کوپر یونیون، مؤسسه پرت، کالج بنینگتون و کالج هانتر تدریس می‌کرد و در آن‌جا استاد هنرمندانی مانند پت لیپسکی بود.
از اسمیت خواسته شد تا در تابستان ۱۹۶۹ یک دوره مجسمه‌سازی را در دانشگاه هاوایی در مانوآ تدریس کند. او دو اثر محقق نشده طراحی کرد، دهانه هاوله (یک باغ فرورفته) و Hubris، اما در نهایت علامت چهارم را ایجاد کرد که در محوطه دانشگاه قرار گرفت. تجربه او در هاوایی همچنین برای سریال «برای…» او که حروف اول آن دوستان و هنرمندانی است که در زمان حضورش در مانوآ با او آشنا شد.
اسمیت به‌عنوان یک مجسمه‌ساز برجسته در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، معمولاً با جنبش هنر مینیمالیسم مرتبط است.
اولین نمایشگاه‌های اسمیت در سال ۱۹۶۴ برگزار شد و او اولین نمایشگاه انفرادی خود را در سال ۱۹۶۶ برگزار کرد. در همان سال از او خواسته شد تا نمایشگاه مهم سال ۱۹۶۶ در موزه یهودی نیویورک با عنوان «ساختارهای اولیه» را که یکی از مهم‌ترین نمایشگاه‌های جهان است، برگزار کند. اولین موزه اسمیت به‌عنوان مجسمه‌ساز مجسمه‌های هندسی در مقیاس بزرگ، در Wadsworth Atheneum، هارتفورد، کانکتیکات، و مؤسسه هنرهای معاصر، دانشگاه پنسیلوانیا، فیلادلفیا (۱۹۶۶) برگزار شد، و پس از آن یک تور نمایشگاهی سراسری در اندرو آغاز شد. کاخ سفید دیکسون، دانشگاه کرنل در ایتاکا، نیویورک (۱۹۶۸)، و یک تور نمایشی مستقر در نیوجرسی که توسط موزه نیوآرک و شورای هنرهای ایالتی نیوجرسی (۱۹۷۰) سازماندهی شد.Tony Smith Solomon R. Guggenheim Museum, New York.
در سال ۱۹۹۸ یک نمایشگاه بزرگ با عنوان «تونی اسمیت: معمار، نقاش، مجسمه‌ساز» در موزه هنرهای مدرن نیویورک برگزار شد که شامل معماری، نقاشی و مجسمه‌سازی او می‌شد. پس از آن در سال ۲۰۰۲، یک بازنگری اروپایی، که توسط مؤسسه هنر مدرن والنسیا، اسپانیا و مجموعه منیل، هیوستون ترتیب داده شد، در سال ۲۰۱۰ مروری بر آثار اسمیت روی کاغذ ترتیب داد."Tony Smith". Timothy Taylor Gallery. September 3 - October 4, 2013, London. اسمیت همچنین در نمایشگاه بین‌المللی گوگنهایم، نیویورک (۱۹۶۷) شرکت داشت. دوسالانه ونیز (۱۹۶۸)؛ documenta 4، کاسل، آلمان (۱۹۶۸); سالانه ویتنی، موزه هنر آمریکایی ویتنی، نیویورک (۱۹۶۶، ۱۹۷۰، و ۱۹۷۱). و دوسالانه ویتنی، نیویورک (۱۹۷۳).
۲۳ سپتامبر ۲۰۱۲ صدمین سالگرد تولد اسمیت بود. مؤسسات در سراسر جهان صدمین سالگرد او را با رویدادهای ویژه جشن گرفتند، از جمله سمپوزیوم یک روزه در گالری ملی هنر، میزگردی در موزه هنر سیاتل، نصب مجسمه در فضای باز در پارک برایانت در نیویورک، و نمایشگاه «کیکی اسمیت، ستون»، تونی اسمیت: خانواده‌ای از هنرمندان، که در آن روز در آلمان افتتاح شد.Tony Smith: Source, September 7 - October 27, 2012 Matthew Marks Gallery, New York.
آثار اسمیت در اکثر مجموعه‌های عمومی بین‌المللی از جمله موزه هنر مدرن نیویورک گنجانده شده‌است. مجموعه منیل، هیوستون؛ فرماندار نلسون ای. راکفلر. مجموعه هنری امپایر استیت پلازا، آلبانی، نیویورک؛ مرکز هنری واکر، مینیاپولیس؛ موزه هنر مدرن لوئیزیانا، هامبلبیک، دانمارک؛ و موزه کرولر مولر، هلند.Tony Smith Matthew Marks Gallery, New York/Los Angeles. در سال ۲۰۰۳، گالری ملی هنر در واشینگتن یکی از چهار قالب اولین مجسمه فولادی اسمیت، «"مرگ"» را که در سال ۱۹۶۲ ساخته و در سال ۱۹۶۸ ساخته شد، از گالری پائولا کوپر خریداری کرد.Vogel, Carol. "Inside Art" "New York Times'. 2 May 2003'."
دود (۱۹۶۷) در حال حاضر دهلیز ۶۰ فوتی را پر می‌کند که به ساختمان آهمانسون موزه هنر کانتی لس‌آنجلس منتهی می‌شود. موزه این اثر را در سال ۲۰۱۰ خریداری کرد.Finkel, Jori, "Tony Smith's monumental sculpture 'Smoke' will not disappear from LACMA." "New York Times". 18 June 2010.
املاک تونی اسمیت در حال حاضر توسط گالری پیس در نیویورک نمایش داده می‌شود.
اسمیت در سال ۱۹۴۳ در نیویورک با همسرش، خواننده و بازیگر اپرا جین لارنس آشنا شد. آن‌ها به لس آنجلس نقل مکان کردند و در سانتا مونیکا در حضور تنسی ویلیامز به‌عنوان تنها شاهد ازدواج کردند.
او پدر هنرمندان کیارا «کیکی» اسمیت، ستون اسمیت و بازیگر زیرزمینی بئاتریس «بیب» اسمیت (دوقلوی ستون، که در سال ۱۹۸۸ درگذشت) بود.
در سال ۱۹۶۱، اسمیت در یک تصادف رانندگی مجروح شد و متعاقباً به پلی سیتمی مبتلا شد، یک بیماری خونی که تعداد زیادی گلبول قرمز تولید می‌کند. سلامتی او همیشه زیر سؤال بود و رو به وخامت گذاشت تا اینکه در ۲۶ دسامبر ۱۹۸۰ در سن ۶۸ سالگی تسلیم حمله قلبی شد. در زمان مرگ او و خانواده‌اش در ساوت اورنج، نیوجرسی ساکن بودند.
. در "دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی"
منیجمنت سوپ کورپوریشن (؛ ) با نام تجاری منیجمنت سوپ () یک آژانس مدیریت بازیگران کره جنوبی است که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد و اکنون به عنوان شرکت تابعهٔ کاکائو انترتینمنت (کاکائو کورپوریشن) به فعالیت می‌پردازد. فهرست بازیگران شامل جون دو-یون، گونگ یو، گونگ هیو-جین، جونگ یو-می، کیم جه-ووک، سو هیون جین، چوی وو شیک، نام جو هیوک، به سوزی و نام جی-هیون و بازیگران دیگر است.
منیجمنت سوپ در ۱۹ آوریل ۲۰۱۱ توسط کیم جانگ کیون تأسیس شد که قبلاً برای شرکت‌های سایدوس اچ‌کیو و شبکهٔ آسیا (Network of Asia؛ ان.او. ای) (اکنون فنتجیو) کار می‌کرد.
در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۸، کاکائو ام (اکنون کاکائو انترتینمنت) به دنبال گزارش‌هایی مبنی بر مذاکره برای تصاحب آژانس‌های سرگرمی و ایجاد همکاری با سه آژانس مدیریتی بازیگر یعنی بی‌اچ انترتینمنت، کمپانی جی. واید، منیجمنت سوپ و آژانس بازیگری و مدل تبلیغاتی برجسته در کره به نام رِدی انترتینمنت، یک آپدیت را به اشتراک گذاشت.
حسن قلی پور (زاده ۲۰ شهریور ۱۳۵۲، شهرستان شفت) متخلص به سدید، دبیر بازنشسته آموزش و پرورش، نویسنده و پژوهشگر ادبی اهل ایران است.
وی توانست با نوشتن رمان گیلداد و دریافت جایزه ادبی قلم زرین به شهرت برسد.
از دیگر آثار او می توان به موارد زیر اشاره کرد:
حسن قلی پور نویسنده گیلانی در بیستم شهریور ۱۳۵۲ در شهرستان شفت (قصبه) استان گیلان به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتی او تا پایان دوره دبیرستان در زادگاهش سپری شد. کاردانی ادبیات فارسی را در دانشکده تربیت معلم سپری کرد و در ۱۳۷۳ به عنوان دبیر ادبیات به استخدام آموزش و پرورش بندر انزلی درامد‌. بعد از آن لیسانس مترجمی زبان انگلیسی را نیمه کاره رها کرد و سپس از دانشگاه گیلان لیسانس ادبیات فارسی و از دانشگاه مازندران فوق لیسانس ادبیات فارسی دریافت کرد و مکان تدریسش را به شهرستان رشت انتقال داد و پس از سی سال کار آموزشی در آموزش و پرورش، بازنشست شد. وی کار نوشتن را از دوره ی دبیرستان با سرودن شعر آغاز کرد و در قالب های غزل، مثنوی و دوبیتی و رباعی طبع آزمایی کرد و در دوران دانشجویی در بسیاری از محافل شعری گیلان پای گذاشت، اما به یکباره در همان دوران دانشجویی سرودن شعر را رها کرد؛ زیرا گمان داشت " آنِ " هنری اش در شعر به خوبی بروز و ظهور ندارد، لذا به نویسندگی روی آورد و بختش را با نوشتن چند نمایشنامه و داستان کوتاه در مجلات و فصلنامه های ادبی همچون ثریا، آینده سازان گیل، کافه داستان و ... آزمود. در سال ۱۳۹۶ داستان کوتاه "پای درخت اقاقیا" از او جزو برگزیدگان مرحله نخست مسابقه ی داستان نویسی "هزار و یک شب" کابل گردید و در سال ۱۳۹۷ داستان کوتاه "مرده شور" وی جزو داستان های برتر جایزه ادبی صادق هدایت شد و انتشارات پوینده در تهران آن را در کتابی به نام "سلام بر صادق هدایت" چاپ و منتشر کرد. نوشتن رمان گیلداد را که حاصل چند داستان پراکنده از او در سال های پیشین بود، در سال ۱۳۹۱ به طور جدی شروع کرد و پس از بارها ویرایش در سال ۱۳۹۵ به پایان برد و در سال ۱۳۹۷ با کوشش و پیگیری حوزه هنری گیلان در انتشارات سوره مهر به چاپ رسید و برنده شانزدهمین دوره جایزه قلم زرین شد.
سه سال بعد رمان "هیواد" از او توسط انتشارات مروارید وارد بازار کتاب شد و در آینده ای نزدیک ده داستان کوتاه از او در مجموعه ای به نام "رویای مردگان" وارد بازار کتاب خواهد شد.
حسن قلی پور در مصاحبه با خبرگزاری ایرنا می‌گوید: "متاسفانه حمایت از کارهای جدی در حوزه نشر کم است و این موضوع نویسندگان را دلسرد می کند و در تولید آثار فاخر و جذب مخاطبان کتاب اثر خوشایندی ندارد. او از مسئولان می خواهد در هیاهوی فرآیند نشر و انتشار، نویسندگان را حمایت کنند و نگذارند اشتیاق به نوشتن در آنان خاموش شود. انتظار می رود زمانی که اثری در سطح ملی مطرح می شود، دستکم به لحاظ معرفی و نشر مورد حمایت واقع شود چرا که این آثار هویت فرهنگی کشور را می سازند و در نشان دادن چهره روشن تری از تاریخ و فرهنگ بخشی از کشور نقش مستقیم و مهمی دارند."
وی در مصاحبه با سردبیر فصلنامه "هنرسازان گیل" می‌گوید: "تلاش می‌کنم که نوشته هایم سادگی و صداقت همینگوی را داشته باشد و جادوی کلام مارکز را. با این حال می دانم که نه این می شود و نه آن. همیشه انسان جوهر مستقلّی دارد که او را از دیگران متمایز می کند. سعی دارد خودش باشد... می نویسم چون از نوشتن لذّت می برم. تنها فضایی است که می توانم خودم را در پوست متنوع زندگی جا دهم. اگر منتقدان بیشتر از آن چه که من از آن لذت می برم، درک می کنند، چرا باید محروم شان کرد. چه کسی می تواند جلوی فکر کردن شان را بگیرد. باید بنویسند و سپاسگزارم که می نویسند؛ امّا من درست عین آن چه می نویسند، فکر نمی‌کنم. همچون همینگوی هیچ پیام روشن و آتشینی برای بشریّت ندارم و مثل مارکز آدم عجیبی نبوده ام و حرف های عجیبی هم نمی زنم. زندگی عجیبی هم نداشته ام که بخواهم در موردش توضیح بدهم. دوست دارم مثل همه در امنیت و آزادی زندگی کنم و بنویسم و در آزادی و امنیت بمیرم. این کمترین توقع من از زندگی است.
حالا خیلی بیشتر از آن که در فکر مسلمان بودن، مسیحی بودن، یهودی بودن و یا هر چیز دیگری باشم، در فکر آنم که چگونه بنویسم و چگونه همچون حافظ تناسب و تعادلی میان محتوا و فرم در آثارم ایجاد کنم. به گونه ای که نه محتوا فدای فرم شود و نه فرم کم رنگ جلوه کند. محتوا باید به زیبایی خودش را در شکلی منسجم و نو نشان دهد، وگرنه زبان و فرم کهنه نمی تواند برای خواننده ی آگاه امروز تازگی و جذّابیّت داشته باشد.
مهدی بیک روزنامه‌نگار و دبیر سیاسی روزنامه اعتماد اهل ایران است. او در بخش سیاسی روزنامه اعتماد در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران برخی از خبرهای مربوط به بازداشت‌شدگان و احکام اعدام را پوشش می‌داد و چندین مصاحبه با خانواده‌های بازداشت‌شدگان خیزش ۱۴۰۱ داشت. در یکی از مصاحبه‌ها که با مادر امیرحسین رحیمی بود، دادگاه پس از واکنش گسترده مردم امیرحسین را به قرار وثیقه آزاد کرد. مهدی بیک در ۱۶ دی ۱۴۰۱ در منزل خود بازداشت شد. او چند روز بعد با قرار وثیقه آزاد شد.
مهدی بیک از معدود روزنامه‌نگارانی بود که با وجود فشارهای دستگاه‌های امنیتی اقدام به اطلاع‌رسانی و گزارش‌دهی در خصوص وضعیت دستگیرشدگان و محکوم شدگان اعتراضات ۱۴۰۱ ایران داشت. او در آخرین توییتی که در حساب کاربری خود منتشر کرده، مصاحبه‌ای را با خانواده محمد مهدی کرمی منتشر کرده بود. در این ویدیو پدر و مادر محمد مهدی کرمی از او درخواست کمک می‌کنند تا صدای دادخواهی آن‌ها منتقل شود. آن‌ها می‌گویند «آقامهدی توروخدا تا دیرنشده کمکمون کنید». او همچنین گزارش‌هایی در خصوص شلیک ساچمه توسط نیروهای امنیتی به امیرحسین رحیمی، نوجوان ۱۵ ساله منتشر کرده بود.
همسرم مهدی بیک در توییتی نوشت دیروز (۱۶ دی ۱۴۰۱) مهدی بیک توسط مأموران وزارت اطلاعات بازداشت و موبایل، لپ‌تاپ و وسایلش او نیز توسط آن‌ها ضبط شد. او پس از بازداشت در زندان دست به اعتصاب غذا زده‌است. همچنین همسر او در توییتی نوشت «نمیدونم خبر دردناک مهدی کرمی رو به گوشش رسوندن یا خیر؟».
محسن کلهر (زاده ۲ فروردین ۱۳۶۳ در تهران) بازیگر و خواننده می‌باشد.
محسن کلهر پس گذراندن لیسانس کارگردانی و بازیگری از دانشگاه واشنگتن دی سی تاجیکستان در عرصه هنر مشغول به فعالیت شد وی از سال 1386 در سریال زندگی به شرط خنده و سریال باغ شیشه‌ای و همچنین تله طنز کبرا 0011 و فیلم سینمایی سه بیگانه هنرنمایی کرد. او همچنین در سال 1401 نیز دو آهنگ با نام‌های ماه من و حال دلم منتشر کرده است.
محسن کلهر در نماوا
محسن کلهر در سوره سینما
شهر و کشور فیلمی محصول سال ۲۰۰۱ و به کارگردانی پیتر چلسوم است. در این فیلم بازیگرانی همچون وارن بیتی، دایان کیتن، اندی مک‌داول، گری شندلینگ، جنا الفمن، ناستاسیا کینسکی، گلدی هان، چارلتون هستون، ماریان سلدس، جاش هارتنت، ایان مک‌نیس، ویلیام هوتکینز، تریشا وسی، آزورا اسکای، باک هنری و چارلی رز ایفای نقش کرده‌اند.
نبرد آقایانی () در سال ۱۶۲۵ میلادی بین لشکریان پادشاهی کاختی و سپاه صفوی روی داد. در اوایل بهار ۱۶۲۵ شاه عباس یکم لشکری بزرگ به فرماندهی قرچغای خان به گرجستان فرستاد. مأموریت این لشکرکشی نابودی پادشاهی کاختی و کوچاندن بازماندگان به ایران بود. سپاه ایران در نزدیکی روستای آقایانی اردوگاهی برپا کرد و سردار قرچغای خان از بزرگان کاختی (تاوادی و ازنوری) به قصد جایزه دعوت کرد. اما با ورود به چادرها برای دریافت «هدایا» کشته شدند. پس از اعدام نزدیک به ۴۰۰ نفر، قصد واقعی ایرانیان فاش شد. نجیب‌زادگان کاختی بازمانده، از اردوگاه گریختند و شروع به تدارک شورش در کارتلی و کاختی علیه سپاه ایران شدند.
بازماندگان هولوکاست ()، افرادی هستند که از هولوکاست، که تحت عنوان آزار و اذیت و تلاش جهت نابودی یهودیان توسط آلمان نازی و هم پیمانانش در طی جنگ جهانی دوم و قبل از آن در اروپا و شمال آفریقا، توصیف می‌شود جان سالم به در برده‌اند. هیچ تعریف قابل قبول جهانی برای این واژه وجود ندارد، و این اصطلاح به صورت متفاوتی برای یهودیانی که از جنگ در اروپای تحت اشغال آلمان نازی یا قلمروهای تحت کنترل نیروهای محور زنده مانده‌اند، همچنین برای کسانی که قبل یا در طی جنگ به کشورهای بی‌طرف و متفقین جنگ جهانی دوم گریخته‌اند گفته می‌شود. در برخی موارد، غیر یهودیانی که به صورت دسته جمعی، آزار و اذیت تحت آلمان نازی را تجربه کرده‌اند، تحت بازماندگان هولوکاست محسوب می‌شوند. با گذشت زمان، این تعریف تکامل یافته‌است.
واژه «بازمانده هولوکاست» برای یهودیانی که از میان کشتارهای دسته جمعی که توسط نازی‌ها انجام گرفته بود و زنده مانده بودند، به کار گرفته می‌شود. هر چند، این اصطلاح می‌تواند برای کسانی که تحت کنترل مستقیم رژیم نازی در آلمان یا مناطق اروپای اشغال شده نبوده‌اند، ولی تا حد زیادی تحت تأثیر آن قرار گرفته‌اند همچون یهودیانی که برای جان به در بردن از دست نازی‌ها از آلمان یا سرزمین‌های خود گریخته‌اند، و هیچوقت بعد از به قدرت رسیدن آدولف هیتلر در کشورهای تحت کنترل نازی زندگی نکرده‌اند ولی قبل از اینکه نازی‌ها برنامهٔ «راه حل نهایی» را به اجرا بگذارند، در آنجا زندگی می‌کردند، یا کسانی که بوسیله نازی‌ها تحت آزار و اذیت قرار نگرفته‌اند ولی توسط هم پیمانانشان یا همدست‌هایشان در کشورهای تابعه نازی و کشوهای اشغالی، تحت آزار و اذیت قرار گرفته‌اند، به کار گرفته شود.
پارک یونگ تاک (؛ زادهٔ ۱۳ مه ۱۹۸۳) که بیشتر با نام یونگ تاک () شناخته می‌شود، خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر و مجری تلویزیونی اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ خود را به عنوان خوانندهٔ بالاد آغاز کرد و نخستین آلبوم خود را به نام "Young Tak Disia" منتشر کرد.
قانون کلیویس در منطق کلاسیک برای اثبات درستی یک گزاره از نادرستی نفی آن استفاده می‌شود.Sainsbury, Richard. "Paradoxes". Cambridge University Press, 2009, p. 128. بنابراین می‌توان گفت که با "تعلیق به محال" مرتبط است، اما می‌تواند یک گزاره را فقط با استفاده از نقیض خود و مفهوم سازگاری اثبات کند. برای صورت‌بندی دقیق‌تر، بیان می‌کند که اگر گزاره‌ای نتیجهٔ نقیضش باشد، آنگاه درست است. به‌صورت صوری:
می‌دانیم که formula_2 هم‌ارز است با formula_3، پس قانون کلیویس را به‌شکل زیر نیز می‌توانیم بنویسیم:
قانون کلیویس یک الگوی استدلالی رایج در قرن هفدهم در اروپا بود که برای اولین بار در بخشی از "پروترپتیکوس ارسطو ظاهر شد:" "اگر باید فلسفه‌ورزی کنیم، پس باید فلسفه‌ورزی کنیم؛ و اگر نباید فلسفه‌ورزی کنیم، پس باید فلسفه‌ورزی کنیم؛ یعنی برای توجیه این دیدگاه؛ در هر صورت، باید فلسفه‌ورزی کنیم.»
بارنز به‌طور گذرا ادعا می‌کند که اصطلاح ""Consequentia mirabilis" یا admirable consequence (به معنی «نتیجهٔ قابل تحسین»)" فقط به استنتاج گزاره از نادرستی نقیض آن اشاره دارد و اصطلاح قانون کلیویس به استنتاج نقیض گزاره از نادرستی خود گزاره اشاره دارد.Barnes, Jonathan. "The Pre-Socratic Philosophers: The Arguments of the Philosophers". Routledge, 1982, p. 217 (p 277 in 1979 edition).
کواک جونگ ووک (؛ زادهٔ ۱۲ ژوئن ۱۹۹۰) بازیگر اهل کره جنوبی است.
در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۲، تأیید شد که کواک و پارک سه-یونگ در اواسط ماه فوریه ازدواج خواهند کرد و مراسم آنها به صورت خصوصی در سئول، کره جنوبی برگزار خواهد شد. این دو بازیگر یکدیگر را در طی فیلمبرداری مجموعه "مدرسه ۲۰۱۳" ملاقات کردند، و از چند سال قبل باهم قرار می‌گذاشتند.
مانداب آب شیرین ، یک تالاب ماندابی غیرکشندی و غیرجنگلی است که حاوی آب شیرین است و به‌طور همیشگی یا پی‌درپی در معرض سیل قرار می‌گیرد. مانداب‌های آب شیرین عمدتاً متشکل از جگن‌ها، علف‌ها و گیاهان نوپدید هستند. مانداب‌های آب شیرین معمولاً در نزدیکی دهانه رودخانه‌ها، در کنار دریاچه‌ها یافت می‌شوند و در مناطقی با زهکشی کم مانند دریاچه‌های رهاشده oxbow وجود دارند. این تالاب، همتای مانداب نمکی است، یک منطقه کشندی بالای ساحلی از زیستگاه زیستی، که به‌طور پیوسته با آب دریا شسته می‌شود.
بسیاری از انواع جانوران در دوره‌ای از چرخه زندگی خود از مانداب‌های آب شیرین برای زیستگاه استفاده می‌کنند. پرندگان، دوزیستان، خزندگان، ماهیان و بی‌مهرگان کلان را می‌توان در مانداب‌های آب شیرین یافت. پرندگان از مانداب‌های آب شیرین برای لانه‌سازی استفاده می‌کنند. گونه‌های رایج پرندگانی که در مانداب‌های آب شیرین یافت می‌شوند عبارتند از مرغابی، غاز، قو، پرندگان آوازخوان، پرستو، چنگر و مرغابیان پهنه‌چین. اگرچه مانداب‌های کم‌عمق تمایلی به نگهداری از بسیاری از ماهیان ندارند، اما از آنها به عنوان محل پرورش نوزادان استفاده می‌شود. ماهی‌های عمیق‌تر محل زندگی گونه‌های زیادی هستند، از جمله ماهی‌های بزرگ مانند اردک‌ماهی و کپور.
مانداب‌های لب‌شور ، از مانداب‌های نمکی ایجاد می‌شوند که در آن هجوم قابل توجه آب شیرین، آب دریا را به سطح شوری رقیق می‌رساند. این معمولاً در بالادست شوره‌زارهای نمکی توسط مصب رودخانه‌های ساحلی یا نزدیک دهانه رودخانه‌های ساحلی با تخلیه آب شیرین سنگین در شرایط دامنه‌های کشندی پایین رخ می‌دهد."Field Guide to Coastal Wetland Plants of the Southeastern United States", Ralph W. Tiner, p. 15
تالاب ساخته‌شده ، یک تالاب مصنوعی برای تصفیه فاضلاب، آب خاکستری، رواناب سیلابی یا فاضلاب صنعتی است. همچنین ممکن است برای بازسازی سرزمین پس از استخراج معدن یا به عنوان یک گام کاهشی برای مناطق طبیعی از دست رفته به دلیل توسعه زمین طراحی شود. تالاب‌های ساخته‌شده سیستم‌های مهندسی‌شده‌ای هستند که از کارکرد طبیعی پوشش گیاهی، خاک و جانداران برای تأمین تصفیه ثانویه فاضلاب استفاده می‌کنند. طراحی تالاب ساخته‌شده باید با توجه به نوع فاضلابی که باید تصفیه شود تنظیم شود. تالاب‌های ساخته‌شده در سیستم‌های فاضلاب متمرکز و غیر متمرکز استفاده شده‌اند. درمان اولیه زمانی توصیه می‌شود که مقدار زیادی جامدات معلق یا مواد آلی محلول وجود داشته باشند (که به عنوان نیاز اکسیژن بیوشیمیایی و نیاز شیمیایی اکسیژن اندازه‌گیری می‌شود).Maiga, Y. , von Sperling, M. , Mihelcic, J. 2017. Constructed Wetlands. In: J.B. Rose and B. Jiménez-Cisneros, (eds) Global Water Pathogens Project. (C. Haas, J.R. Mihelcic and M.E. Verbyla) (eds) Part 4 Management Of Risk from Excreta and Wastewater) Michigan State University, E. Lansing, MI, UNESCO. Material was copied from this source, which is available under a license.
در منطق، قانون پیرس به نام چارلز سندرز پیرس، فیلسوف و منطق‌دان نام‌گذاری شده‌است. در اولین اصول موضوعۀ او از منطق گزاره‌ای به عنوان اصل تلقی شد. می‌توان آن را به عنوان اصل طرد شق ثالث در نظر گرفت که به شکلی نوشته شده‌است که فقط شامل یک نوع رابط، یعنی دلالت است.
در حساب گزاره‌ای، قانون پیرس می‌گوید که:
این بدان معناست که اگر یک گزارۀ formula_2 وجود داشته باشد که درستی formula_3 از درستی "اگر formula_3"، آنگاه" formula_2" حاصل شود، formula_3 باید صادق باشد. به‌طور خاص، زمانی که formula_2 به عنوان یک گزارۀ نادرست در نظر گرفته می‌شود، این قانون می‌گوید که اگر formula_3 هر زمان که بر نادرستی دلالت دارد، صادق باشد، آنگاه formula_3 درست است. به این ترتیب قانون پیرس متضمن اصل طرد شق ثالث است.
قانون پیرس در منطق شهودی یا منطق‌های ابرشهودگرایی وجود ندارد و نمی‌توان آن را به تنهایی از قضیۀ استنتاج، استنباط کرد.
جانگ دا هه (؛ زادهٔ ۹ اوت ۱۹۹۱)، که بیشتر با نام هنری هِیز () شناخته می‌شود، خواننده، رپر، ترانه‌سرا، آهنگساز و تهیه‌کننده اهل کره جنوبی است. نام هنری او الهام گرفته از نام رپر آمریکایی آنجل هیز است اما به جای املای Haze از Heize استفاده کرد زیرا این املا در ذهن او بود.
هیز در سال ۲۰۱۴ با انتشار ئی‌پی به نام "هیز" فعالیت خود را آغاز کرد که شامل شش ترانه بود. هیز در برنامه واقع‌نمای رپ شبکه ام‌نت به نام "آنپرتی رپ‌استار" حضور پیدا کرد اما در مرحله نیمه نهایی حذف شد. با این وجود، حضور او به عنوان یک خواننده در برنامه باعث شد که توجهات به سمت او جلب شود.
هیز در سال ۲۰۱۶ دومین ئی‌پی خود به نام "و ژوئیه" (And July) منتشر کرد و در جایگاه شماره ۳۴ جدول موسیقی گائون قرار گرفت. دو تک‌آهنگ این آلبوم به نام‌های «And July» و «Shut Up & Groove» نیز به ترتیب در جایگاه شماره ۸ و ۲۷ این جدول قرار گرفتند. ترانه «Shut Up & Groove» همچنین وارد جدول جدول جهانی بیلبورد ایالات متحده شد.
هیز در دسامبر ۲۰۱۶، تک‌آهنگ دیجیتال «ستاره» را منتشر کرد و پس از رسیدن به جایگاه شماره یک در تمام جدول‌های موسیقی کره جنوبی در آن زمان، به «آل کیل» دست یافت.
خام موئانگ (، กำเมือง}}) یا زبان تایلندی شمالی () زبان مردم تایلندی شمالی در تایلند است. این یک زبان تای جنوب غربی است که ارتباط نزدیکی با لائو دارد. تایلندی شمالی تقریباً شش میلیون سخنران دارد که بیشتر آن‌ها در شمال تایلند و جامعه کوچکتری از آنان نیز در شمال غربی لائوس زندگی می‌کنند.
صفاریه (به عربی: صفاریه) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان جزین واقع شده‌است. صفاریه ۴٫۶۱ کیلومتر مربع مساحت دارد ۵۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وادی جزین (به عربی: وادی جزین) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان جزین واقع شده‌است. وادی جزین ۱٫۱۰ کیلومتر مربع مساحت دارد ۸۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نا هه می (؛ زادهٔ ۲۴ فوریه ۱۹۹۱) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او نخستین بازیگری خود را در سن ۱۰ سالگی در فیلم "آدرس نامعلوم" انجام داد. پس از "ضربه عالی توقف‌ناپذیر"، هه می وقفه‌ای طولانی در بازیگری‌اش ایجاد کرد تا به تکمیل تحصیلاتش بپردازد. هه می مدل تبلیغات تلویزیونی مختلفی همچون سامسونگ نوت‌بوک ام، کیا مورنینگ، آکیوویو، کی‌بی کارت و همچنین مجلاتی همچون ال گرل، سه‌سی، وگ و کاسموپولیتن بوده‌است.
در سال ۲۰۱۴، گزارش شد که نا هه می و اریک مون از گروه شینهوا قرار می‌گذارند. با اینحال هر دوی آنها در آن زمان این رابطه را تأیید نکردند. در اواخر فوریه ۲۰۱۷، گمانه زنی‌هایی دربارهٔ رابطه این دو نفر منتشر شد که این دو از سال ۲۰۱۴ رابطه خود را حفظ کرده‌اند. اریک مون و نا هه می از طریق آژانس‌هایشان رابطه خود را تأیید کردند. این زوج در ۱ ژوئیه ۲۰۱۷ در کلیسای یونگناک در سئول، کره جنوبی ازدواج کردند.
در ۲۳ اوت ۲۰۲۲، شش سال پس از ازدواج این زوج، تأیید شد که نا هه می نخستین فرزندشان را باردار است.
ملیخ (به عربی: ملیخ) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان جزین واقع شده‌است. ملیخ ۴٫۵۲ کیلومتر مربع مساحت دارد ۹۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لبعا (به عربی: لبعا) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان جزین واقع شده‌است. لبعا ۲٫۷۷ کیلومتر مربع مساحت دارد ۳۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زبان خمر باستان کهن‌ترین مرحله تأییدشده زبان خمر، یک زبان آستروآسیایی از لحاظ تاریخی که امروزه در سراسر کامبوج، ویتنام جنوبی و بخش‌هایی از تایلند و لائوس صحبت می‌شود، است. این زبان در سنگ‌نوشته‌های مربوط به اوایل سده هفتم تا چند دهه اول سده پانزدهم ثبت شده‌است. چنین سنگ‌نوشته‌هایی که تقریباً یک هزاره را در بر می‌گیرند و تعداد آن‌ها به بیش از هزار عدد می‌رسد، یکی از گسترده‌ترین منابع اسناد در جنوب شرقی آسیا را ارائه می‌دهند.
کفر حونه (به عربی: کفرحونة) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان جزین واقع شده‌است. کفر حونه ۲٫۲۰۱ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱٬۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کفر جره (به عربی: کفر جرة) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان جزین واقع شده‌است. کفر جره ۱٫۰۷ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کفر فالوس (به عربی: کفرفالوس) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان جزین واقع شده‌است. کفر فالوس ۷٫۰۴ کیلومتر مربع مساحت دارد ۴۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قیتولی (به عربی: قیتولی) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان جزین واقع شده‌است. قیتولی ۹۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جرنایا (به عربی: جرنایا) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان جزین واقع شده‌است. جرنایا ۴۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بکاسین (به عربی: بکاسین) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان جزین واقع شده‌است. بکاسین ۹۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بنواتی (به عربی: بنواتی) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان جزین واقع شده‌است. بنواتی ۱٫۶۸ کیلومتر مربع مساحت دارد ۸۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
عازور (به عربی: عازور) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان جزین واقع شده‌است. عازور ۸۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خمرهای میانی مرحله تاریخی زبان خمر است که میان سده‌های ۱۴ و ۱۸ میلادی پس از خمر باستان و پیش از زبان خمر نو وجود داشت. آغاز دوره خمر میانه تقریباً با سقوط امپراتوری خمر انگکوری به پادشاهی سیامی آیوتایا و دوره تاریخ کامبوج که عموماً به عنوان دوره پساآنگکور شناخته می‌شود، همزمان است.
دوره خمر میانه مرحله‌ای گذار بود که در آن زبان شاهد تغییرات نسبتاً سریع و شگرفی، به ویژه در واج‌شناسی، بود که با ظهور زبانی به پایان رسید که به عنوان خمر نوین شناخته می‌شود. پایان این دوره تقریباً با تاج‌گذاری آنگ انگ، پدر آنگ دوونگ در سال ۱۷۷۷، همزمان بود.
آن جی هیون (؛ زادهٔ ۱۰ ژوئیه ۱۰۹۲) بازیگر اهل کره جنوبی است.
در اواخر پادشاهی شاه محمد خدابنده و بعد از ۴ سال جنگ داخلی بین شاه محمد خدابنده و فرزندش عباس میرزا (بعدا شاه عباس یکم) (جنگ‌های خراسان (۱۵۸۰)، محاصره قلعه نیشابور (۱۵۸۱)، محاصره قلعه تربت (۱۵۸۲) و نبرد تیرپل)، هنگامی که عباس میرزا در خراسان تاجگذاری کرد به واسطه اختلافی که علی‌قلی بیگ گورکان شاملو (لله شاه عباس) و حاکم هرات و مرشدقلی خان استاجلو والی مشهد (هر دو از حامیان شاه عباس یکم) رخ داده بود، کار به نزاع و نبرد کشید (جنگ سوسفید) و چون مرشد قلی خان استاجلو پیروز شد، علیقلی خان شاملو برای انتقام سفیری برای عبداله خان شاه ازبک به بخارا فرستاد و او را به حمله به خراسان تهییج نمود. عبداله خان در زمستان ۱۵۸۷ میلادی با سپاه بزرگی به خراسان لشکر کشید. عبداله خان انتظار همکاری و معاونت از سوی علیقلی خان شاملو را داشت اما چون علیقلی خان حاضر نبود حکومت بر هرات را از دست بدهد در قلعه هرات ماند و حاضر نشد با دشمن همیاری کند و در برابر حمله ازبک‌ها پایمردی کرد اما بعد از ۱۱ ماه محاصره تسلیم و در اواخر ربیع الاول ۹۹۷ قمری (فوریه ۱۵۸۹) کشته شد.تاریخ نظامی ایران، جنگهای دوره صفویه. نوشته:دکتر خانبابا بیانی aftamat.com
زبان تایلندی جنوبی () که همچنین به نام دامبرو ()، پاک تای () یا «زبان جنوبی» () نیز شناخته می‌شود، یک زبان تای جنوب غربی است که در جنوب تایلند و همچنین توسط جوامع کوچک در شمالی‌ترین ایالت‌های مالزی صحبت می‌شود. این زبان توسط تقریباً پنج میلیون نفر و به عنوان زبان دوم توسط ۱٫۵ میلیون گویشور مالایی پاتانی و سایر گروه‌های قومی صحبت می‌شود. بیشتر سخنرانان همچنین به گویش‌های مرکزی تایلندی مسلط هستند یا آن‌ها را درک می‌کنند.
اوم هیون کیونگ (؛ زادهٔ ۴ نوامبر ۱۹۸۶) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ بازیگری خود را در سال ۲۰۰۵ و با ایفای نقش در "عشق رنگین‌کمانی" آغاز کرد. از نقش‌های قابل توجه او می‌توان به بازی در مجموعه‌های تلویزیونی "قایم‌موشک" و "مرد نقابدار" اشاره کرد.
«درود» (انگلیسی: Salute) آهنگی است که توسط گروه دخترانه بریتانیایی لیتل میکس برای دومین آلبوم استودیویی آن‌ها به همین نام (۲۰۱۳) ضبط شده است. در ۲ مه ۲۰۱۴ به‌عنوان سومین و آخرین تک‌آهنگ آلبوم منتشر شد. این ترانه توسط گروه (پری ادواردز، لی-آن پینوک، جسی نلسون و جید تیرلوال) در کنار تی‌اِم‌اِس (توماس بارنز، پیتر کلهر و بن کوهن) و میگان کاتون نوشته شده و توسط تی‌اِم‌اِس تهیه شده است. از نظر متن ترانه، «درود» به‌عنوان یک آهنگ دختر قدرت‌مند توصیف می‌شود، با استعاره‌های نظامی و آژیرهای جنگ، که با سرنوشت کودک و بیانسه «جهان را اداره کنید (دختران)» مقایسه می‌شود.
منتقدان موسیقی نقدهای مثبتی به این آهنگ دادند و آن را به‌خاطر اشعار قدرتمند و ضربات درام الهام گرفته از ارتش تحسین کردند. برخی حتی متوجه شدند که این آهنگ کاملاً به‌عنوان یک آهنگ افتتاحیه برای تور مناسب است و همچنین یکی از نخبه‌ترین آهنگ‌های سال ۲۰۱۳ است. این آهنگ به ده آهنگ برتر در اسکاتلند و بریتانیا تبدیل شد و به ششمین آهنگ برتر گروه تبدیل شد. در بریتانیا، در حالی که در ایرلند به بیست رتبه برتر رسیده است. برای تبلیغ این آهنگ، این گروه برای بسیاری از برنامه‌های تلویزیونی، از جمله برنامه امروز سه اجرا کرد.
موزیک ویدئو این آهنگ را کالین تیلی کارگردانی کرده است. اولین بار در ۲ مه ۲۰۱۴ در یوتیوب پخش شد. رقص گروه در یک انبار زیرزمینی با همراهان رقصنده مرد، که برخی از آن‌ها در حال رقصیدن هستند، است.
جنگ سوسفید جنگی بود که در سال ۱۵۸۵ میلادی و بین مرشدقلی خان استاجلو و علی‌قلی بیگ گورکان شاملو (سرداران و حامیان سلطنت عباس میرزا بعداً شاه عباس یکم در مقابل سلطنت شاه محمد خدابنده) روی داد و در آن علی‌قلی بیگ گورکان شاملو شکست خورده و با اتحاد موقت و پشیمان‌بارش با ازبک‌ها، مقدمات جنگ ایران با ازبک‌ها (۱۵۸۸-۱۵۸۹) را که منجر به قتل و شکست علی‌قلی بیگ گورکان شاملو می‌گردد را فراهم می‌کند.تاریخ نظامی ایران، جنگهای دوره صفویه. نوشته:دکتر خانبابا بیانی aftamat.com
پس از قبول خلع محمد خدابنده از سلطنت در رقابت با سلطنت پسرش شاه عباس یکم، موضوع مهمی بین علی‌قلی بیگ گورکان شاملو و مرشدقلی خان استاجلو (رهبر استاجلوها) بر سر شاهزاده عباس پیش آمد. در سال ۱۵۸۵ مرشدقلی خان مشهد را تصرف کرد. علی‌قلی بیگ گورکان شاملو با فرستادن لشکری پاسخش را داد. وقتی دو سپاه به هم رسیدند، مرشد قلی خان موفق شد شاهزاده عباس را از میدان جنگ برباید و به مشهد ببرد. علی‌قلی بیگ گورکان شاملو، پس از ناکامی در وادار کردن مرشدقلی خان استاجلو به آزادی عباس میرزا، با ناراحتی و احساس پشیمانی تصمیم گرفت به هرات بازگردد.
عباس میرزا (شاه عباس) در هرات تحت للگی علی‌قلی بیگ گورکان شاملو و قبیله شاملو بزرگ شده بود. نزاع لَلِه (تلفظ:lale) (سرپرست) او و مرشدقلی خان استاجلو در نهایت منجر به افتادن شاه عباس نوجوان به دست مرشدقلی خان استاجلو شد، اما عباس میرزا از این تصور که مرشدقلی خان استاجلو سرپرست او باشد یا در میان قبیله استاجلو زندگی کند، بیزار بود. با این حال، او هیچ کاری نمی‌توانست بکند جز اینکه در این موقعیت صبور و تسلیم باشد. برخی از کسانی که از خراسان عباس را همراهی کرده بودند، از ضدیت او با مرشدقلی خان استاجلو آگاهی داشتند و از قدرت روزافزون مرشدقلی خان استاجلو بیزاری می‌کردند.
نبرد سمارانگ () در اندونزی جنگ پنج روزه نامیده می‌شود. درگیری بین نیروهای ژاپنی ارتش شانزدهم (ژاپن) و نیروهای اندونزی متشکل از پرسنل سازمان امنیت مردم و پمودا در اکتبر ۱۹۴۵ در شهر سمارانگ، جاوه مرکزی بود. این نبرد به عنوان اولین درگیری بزرگ با حضور ارتش اندونزی در نظر گرفته می‌شود.
با تسلیم ژاپن بعد از جنگ، مقامات اندونزی تلاش کردند تا سلاح‌های ژاپنی را در قبل از بازگشت مقامات هلندی‌ها که اندونزی استعمار کرده بودند، تصاحب کنند. تنش‌ها پس از امتناع پادگان سمارانگ از تحویل سلاح‌های خود بالا گرفت و پس از حادثه ای که جرقه قتل‌عام غیرنظامیان ژاپنی را برانگیخت، درگیری بین نیروهای اندونزی و ژاپنی‌ها درگرفت.
پس از تسلیم ژاپن در اوت ۱۹۴۵ در جنگ اقیانوس آرام، فرمانده متفقین در جنوب شرقی آسیا، لوئیس مونتباتن پس از مذاکرات با یک هیئت ژاپنی، نیروهای ژاپنی موجود در جنوب شرقی آسیا را موظف به حفظ و نگهداری قانون و نظم تا رسیدن نیروهای متفقین کرد. تا سپتامبر ۱۹۴۵، بسیاری از واحدهای ژاپنی در جاوه خلع سلاح شدند و سلاح و مهمات را به ملی‌گرایان اندونزیایی تسلیم کرده بودند. تا آن زمان اندونزی تا حد زیادی توسط مقامات اندونزی به شکل سازمان امنیت مردم و کمونیست‌های مردم جوان (اندونزی) کنترل می‌شد. فرمانده بال تی.اس. به نام «تول» از نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا در ۱۸ سپتامبر به عنوان بخشی از هیئت بازیابی اسیران جنگی و داخلی متفقین وارد جاوه مرکزی شد و به این نتیجه رسید که همکاری ژاپن برای بازگرداندن اسرای متفقین حیاتی است.
در اوایل اکتبر، ارتش شانزدهم دستوری برای فرماندهان محلی صادر کرد تا به مقامات اندونزی اجازه دهند نظم و قانون را حفظ کنند و پادگان‌های ژاپنی کمک کنند. از سوی دیگر، مقامات اندونزی و پمودا می‌خواستند قبل از بازگشت هلندی‌ها به جاوه، اسلحه به دست آورند. پس از مذاکرات بین پمودای اندونزیایی، فرماندار وقت جاوه مرکزی، سرلشکر جونجی ناکامورا (فرمانده نیروهای ژاپنی در جاوه مرکزی) و سرگرد کیدو شینیچیرو (فرمانده پادگان سمارانگ)، پادگان ژاپنی در سمارانگ در اطراف این منطقه حضور یافتند. پادگان ژاپنی در سمارانگ حدود ۶۶۰–۷۰۰ تفنگ و ۱۶۰۰ را بین ۵ تا ۷ اکتبر ۱۹۴۵ توزیع کرد.
اندونزیایی‌ها علیرغم دستیابی به تعدادی تسلیحات، در ۱۲ اکتبر مجدداً ژاپنی‌ها را برای دریافت تسلیحات بیشتر تحت فشار قرار دادند، اما این بار مذاکرات به طول انجامید و در پایان سرگرد کیدو تأکید کرد که نیروهای ژاپنی سلاح‌های بیشتری را به مقامات اندونزی منتقل نمی‌کنند. این امتناع سپس با برنامه‌های ژاپنی برای تصرف سمارانگ و تلاش پمودای اندونزیایی برای زندانی کردن غیرنظامیان هلندی و ژاپنی دنبال شد.
در سال ۱۹۴۲، ژاپنی‌ها به لشکرکشی هند شرقی هلند حمله کردند و آن را برای سه سال و نیم بعدی اشغال کردند. در سپتامبر ۱۹۴۴، با بد پیش رفتن جنگ، ژاپنی‌ها قول استقلال دادند، اما پس از بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی، ژاپنی‌ها تسلیم شدند. بر اساس شرایط تسلیم، نیروهای ژاپنی هنوز در مجمع الجزایر مسئول حفظ نظم قبل از ورود نیروهای متفقین تحت فرماندهی دریاسالار بریتانیایی لوئیس مونتباتن، فرمانده عالی متفقین، فرماندهی جنوب شرق آسیا بودند. دو روز پس از تسلیم، در ۱۷ اوت ۱۹۴۵، رهبر ملی‌گرای اندونزی احمد سوکارنو استقلال اندونزی را اعلام کرد (اعلان استقلال اندونزی). متفقین سه هفته بعد از فرمانده نیروهای ژاپنی متوجه این موضوع شدند و از آنجایی که هنوز حداقل ۷۰۰۰۰ اسیر جنگی متفقین در اندونزی وجود داشت، بازیابی اسیران جنگی و بازداشت شدگان متفقین به مأموریتی توسط متفقین فرستاده شد. برای تلاش برای تماس با مقامات مسئول ژاپن، کاهش شرایط سخت در اردوگاه‌های زندان و ترتیب تخلیه زندانیان و اسیران.