moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در پی انقلاب ۱۹۱۸–۱۹۱۹ که به پایان امپراتوری آلمان و آغاز جمهوری وایمار انجامید، دشمنی سختی میان بسیاری از آلمانی‌ها و جمهوری وایمار و سوسیال دموکرات‌هایی که از آن پشتیبانی می‌کردند پدید آمد. در همین هنگام ترس و واهمه دهه‌های ۱۹۳۰ در میانهٔ بحران اقتصادی آلمان و دیگر کشورها در آن دوران باعث بیکاری بسیاری از آلمانی‌ها شد. این وضعیت خود باعث برآمدن و محبوبیت حزب نازی در میان کارگرانی شد که خواهان حکومتی بودند که بتواند مشکلات اقتصادی را حل کند.Fritzsche. p. 41. در هنگام قدرت‌گیری، هیتلر قول داد که اعتماد ملی به "Volk" و یکپارچگی را بازگرداند و سیاست‌مداران رقیب خود را به گسیختن اتحاد آلمان متهم کرد.Claudia Koonz, "The Nazi Conscience", p 18
پس از رسیدن به قدرت در ۱۹۳۳، نازی‌ها بنا بر دست یافتن به پشتیبانی عناصر مختلف جامعه کردند. در نظر ایشان، "فلکس‌گماین‌شافت" از دیدگاع نژادی یکپارچه و دارای طبقه‌بندی اجتماعی بود."fascism". (2010). In "Encyclopædia Britannica". Retrieved December 15, 2010, from Encyclopædia Britannica Online. آن‌ها از ایدهٔ "Volk" بهره گرفتند که اتحادی معنوی بر پایه نژادی خالص در میان آلمانی‌های درون و حتی بیرون از کشور قائل می‌شد."The Volk"Norbert Götz. "German-Speaking People and German Heritage: Nazi Germany and the Problem of Volksgemeinschaft". "The Heimat Abroad: The Boundaries of Germanness". Krista O’Donnell, Renate Bridenthal, and Nancy Reagin (eds). Ann Arbor: The University of Michigan Press, 2005. 58–81. بر طبق دکترین "خون و خاک"، این اتحاد مرتبط با زمین و خاک کشور بود. دلیلی بر این دکترین باور بر این بود که زمین‌دار و دهقان در توازن و همسازی طبیعی قرار دارند.Robert Cecil, "The Myth of the Master Race: Alfred Rosenberg and Nazi Ideology" p166 آلمانی‌های آریایی که راطبه جنسی با غیرآلمانی‌ها داشته‌اند از این اجتماع ملت محروم می‌شدند.Diemut Majer, "Non-Germans Under The Third Reich", p.369
نازی‌ها با این تبلیغات توانستند میان ملی‌گرایان و محافظه‌کاران هواداری پیدا کنند و خود را متحد رئیس‌جمهور پاول فون هیندنبورگ نشان دهند که خود قهرمان جنگ جهانی یکم به‌شمار می‌رفت.Fritzsche, p. 44–45. نازی‌ها با تعطیل اعلام کردن روز جهانی کارگر همچنین خواستند میان هواداران جنبش کارگری پشتیبانی به دست بیاورند.Fritzsche, p.45. آن‌ها تأکید می‌کردند که آلمان می‌بایست کارگران خود را ارج نهد،Fritzsche, p. 46. و هیتلر چندین بار به ستایش از محسنات کار پرداخت و در فولکیشر بئوباختر نوشت که «من تنها یک شرافت می‌شناسم و آن کار است.»Richard Grunberger, "The 12-year Reich: A Social History of Nazi Germany 1933–1945)", New York: NY, Holt, Rinehart and Winston, 1971, p. 47. Völkischer Beobachter, Nov. 21, 1936 به باور رژیم نازی، تنها راه جلوگیری از تکرار فاجعه ۱۹۱۸ تأمین پشتیبانی کارگران از حکومت آلمان بود.
نازی‌ها سیاست‌های رفاهی که در دولت‌های جمهوری وایمار آغاز شده بودند را ادامه دادند و به تشویق داوطلبان برای کمک به نیازمندانی آلمانی که «از دیدگاه نژادی استحقاق داشتند» از راه سازمان رفاه ملی ناسیونال سوسیالیستی پرداختند.Fritzsche, p. 51. این سازمان فعالیت‌های خیرخواهانه انجام می‌داد و بزرگترین سازمان خیرخواهانه آلمان نازی شد. تلاش‌های موفقی نیز برای کشاندن زنان طبقه متوسط به کار اجتماعی و کمک به خانواده‌های پرجمعیت صورت گرفت.Richard Grunberger, "The 12-Year Reich", p 46,
قانون پیشگیری از تولد نوزاد دارای بیماری مادرزادی یا قانون عقیم‌سازی اجباری به تاریخ ۱۴ ژوئیه ۱۹۳۳ به آلمان نازی این اختیار را داد تا به عقیم‌سازی اجباری همه کسانی که باور به رنج بردنشان از بیماری‌های ژنتیکی وجود داشت بپردازد.
طبق این قانون، همه کسانی که از نظر دادگاه بهداشت وراثت تشخیص به داشتن بیماری‌های ژنتیکی بودند می‌بایست از داشتن فرزند منع می‌شدند و بر ایشان عمل جراحی صورت می‌گرفت تا توانایی تولید مثل نداشته باشند. این قانون شامل کسانی می‌شد که بررسی‌های علمی بر رویشان نشان دهند که فرزندان احتمالی ایشان در آینده به احتمال زیاد دچار بیماری‌های جدی ارثی، جسمی یا روانی می‌شدند.
طبق این قانون، افرادی که دارای بیماری‌های زیر می‌بودند شامل عقیم‌سازی اجباری می‌شدند:
همچنین، هر کسی که دچار الکلیسم شدید است می‌توانست مشمول قانون شود.
طبق بندهای ۲ و ۴ این قانون، افرادی که مستحق عقیم‌سازی اجباری شناخته می‌شدند حق داشتند فرجام‌خواهی در دادگاهی مرتبط با پاک‌نژادی ارائه کنند. در صورتی که حکم تأیید می‌شد می‌توانست حتی بر خلاف خواست شخص موردنظر عملی شود؛ داروهای مورد نیاز برای عقیم‌سازی به پلیس داده می‌شدند و در صورت لزوم به اجبار به شخص خورانده می‌شدند.Robert Proctor, "Racial Hygiene: Medicine Under the Nazis" (Cambridge, Mass.: Harvard University Press, 1988): 108. Via Google Books.
اقتصاد کوچک باز ، به اختصار SOE، اقتصادی است که در تجارت بین‌الملل شرکت می‌کند، اما نسبت به دیگر کشورهای فعال در حوزه تجارت بین‌الملل، سیاست‌های این اقتصاد کوچک، تأثیری بر قیمت‌های جهانی، نرخ بهره جهانی یا درآمد جهانی ندارد؛ بنابراین کشورهایی که اقتصاد کوچک بازدارند، قیمت پذیر هستند. در مقابل اقتصاد بزرگ باز وجود دارد که کشورهایی که اقتصاد بزرگ بازدارند، سیاست‌هایشان بر قیمت‌های جهانی و درآمد جهانی اثر گذار است.
به عنوان مثال رکود در ایالات متحده، به احتمال زیاد منجر به مشکلاتی در اقتصاد جهانی خواهد شد، در مقابل، رکود در کشور نروژ احتمالاً تأثیر چندانی بر اقتصاد جهانی نخواهد داشت.
از تئوری اقتصاد کوچک باز در مطالعهٔ اقتصاد کلان برای مدل‌سازی اقتصادی در باب قیمت گذاری استفاده می‌شود و به ما کمک می‌کند تا برای مطالعهٔ اقتصاد هر کشوری در جهان، شرایط را برون زا فرض کنیم و بر اساس مفروضات برون زا به مطالعات بپردازیم.
نیکولای نیکولایویچ کرستینسکی (روسی: Никола́й Никола́евич Крести́нский) (زاده ۱۳ اکتبر ۱۸۸۳ – درگذشت ۱۵ مارس ۱۹۳۸) یک انقلابی بلشویک روس، سیاستمدار و دیپلمات کمونیست اهل اتحاد جماهیر شوروی بود.
او در پاکسازی بزرگ به جرم «خیانت» دستگیر و بعد اعدام شد.
طرح ماداگاسکار نقشه ای مطرح شده توسط دولت آلمان نازی بود که بر پایه آن یهودیان اروپایی به جزیره ماداگاسکار تحت کنترل فرانسه فرستاده می‌شدند. این ایده توسط فرانتس رادماخر، رئیس دپارتمان یهودی اداره امور خارجه، در ژوئن ۱۹۴۰ و کمی پیش از سقوط فرانسه ارائه شد. بر طبق پیشنهاد او، ادارهٔ ماداگاسکار که در آن هنگام مستعمره فرانسه بود به عنوان بخشی از طرح صلح احتمالی میان دو کشور به آلمان سپرده می‌شد.
ایدهٔ استقرار یهودیان لهستانی در ماداگاسکار پیشتر توسط دولت لهستان در ۱۹۳۷ مورد بررسی قرار گرفته بود، ولی گروه ویژه ای که برای بررسی شرایط این جزیره به منظور پیشبرد طرح به آنجا فرستاده شده بودند تخمین زد که تنها ۵٬۰۰۰ تا ۷٬۰۰۰ خانوار یهودی توانایی ساکن شدن در آنجا را دارند. در دوران نازی، به دلیل آنکه تلاش‌های آن‌ها برای تشویق یهودیان به مهاجرت پیش از جنگ جهانی دوم پیشرفت‌های چندانی نداشت، ایدهٔ تبعید یهودیان به ماداگاسکار در ۱۹۴۰ دوباره به جریان افتاد.
رادماخر در ۳ ژوئن ۱۹۴۰ پیشنهاد کرد که ماداگاسکار به عنوان مقصدی برای یهودیان اروپا در نظر گرفته شود. با موافقت آدولف هیتلر، آیشمن یادداشتی غیررسمی را در ۱۵ اوت آن سال منتشر کرد که در آن خواستار بازاستقرار سالانه یک میلیون یهودی به مدت ۴ سال در آن جزیره و ادارهٔ آن توسط حکومت پلیسی و اس‌اس شد. به باور آن‌ها بسیاری از یهودیان در نتیجه شرایط وخیم آب و هوایی ماداگاسکار به کام مرگ می‌رفتند. با این حال، به دلیل محاصره دریایی آلمان توسط ارتش بریتانیا این طرح عملی نشد. در پی شکست در نبرد بریتانیا در سپتامبر ۱۹۴۰، آلمانی‌ها طرح را به تعویق انداختند و در نهایت در ۱۹۴۲ به بایگانی سپردند. طرح ماداگاسکار جای خود را به راه حل نهایی داد که در آن میلیون‌ها یهودی اروپایی با روشی سیستماتیک به قتل رسیدند.
در اواخر سده ۱۸۰۰ و اوایل ۱۹۰۰ میلادی، چندین برنامه برای بازاستقرار یهودیان اروپایی پیش‌درآمدی بر طرح ماداگاسکار بودند. پل د لاگارد، اندیشمند شرق‌شناس، نخست در ۱۸۷۸ در کتاب خود با عنوان "Deutsche Schriften" («نوشته‌های آلمانی») پیشنهاد تخلیه یهودیان اروپایی و فرستادنشان به ماداگاسکار را داد. اعضای جنبش صهیونیستی همچنین با جدیت به بررسی طرح اوگاندا در ۱۹۰۴–۱۹۰۵ پرداختند که در آن یهودیان روس که جانشان به دلیل پوگروم‌های آن دوره در معرض خطر جدی بود برای زندگی به کنیا فرستاده می‌شدند. این طرح بعدها توسط کنگره جهانی صهیونیسم به دلیل عدم کارایی رد شد. باورمندان به میهنی برای مردم یهودی از جنبش اصلی صهیونیستی فاصله گرفتند و به تلاش خود برای یافتن مکانی که یهودیان در آن بتوانند دولت و کشور مستقل خود را برپا کنند ادامه دادند. ایدهٔ استقرار یهودیان در ماداگاسکار توسط لهستان دوباره مطرح شد و این کشور از فرانسه درخواست کرد تا با همکاری آن بتوانند برای طرح امکان‌سنجی کنند. رئیس گروه اعزامی دو کشور به ماداگاسکار در گزارش خود به امکان اسکان تنها ۵٬۰۰۰ تا ۷٬۰۰۰ خانوار یهودی اشاره کرد. اعضای یهودی گروه اما به دلیل شرایط آب و هوایی بد و زیرساخت‌های نامناسب باور به امکان استقرار تنها ۵۰۰ خانوار داشتند.
نژادپرستی و یهودستیزی دوپایه اصلی حزب نازی بودند. آزار و اذیت و خشونت علیه یهودیان بلافاصله پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها در ۱۹۳۳ آغاز شدند، و آن‌ها از خشونت و فشار اقتصادی برای تشویق یهودیان به ترک اختیاری کشور بهره می‌گرفتند. تا ۱۹۳۹، نزدیک به ۲۵۰٬۰۰۰ تن از ۴۳۷٬۰۰۰ یهودی آلمانی به ایالات متحده، آرژانتین، بریتانیا، و دیگر کشورها از جمله فلسطین تحت قیمومت بریتانیا مهاجرت کرده بودند.
رهبری حزب نازی خواهان تبعید دیگر یهودیان باقی‌مانده به بیرون از خاک آلمان بود. سرزمین‌های بی‌حاصل و خشک مقصدهای مطلوبی برای این منظور تشخیص داده شدند چرا که از شکوفایی یهودیان در سرزمین جدیدشان جلوگیری می‌شد. "رایشسفورر-اس‌اس" هاینریش هیملر در یادداشت خود به هیتلر در مه ۱۹۴۰ با عنوان «دربارهٔ برخورد با جمعیت‌های بیگانهٔ ساکن شرق» ابراز امیدواری کرد که «... واژهٔ یهود با تبعید گسترده جمعیت‌های ایشان به آفریقا یا مستعمرات دیگر به کلی محو شود.»
بحث‌های اولیه در ۱۹۳۸ میان نظریه‌پردازان نازی همچون یولیوس اشترایشر، هرمان گورینگ، آلفرد روزنبرگ، و یواخیم فون ریبنتروپ شکل گرفتند. ده درصد یهودیان موجود در مناطق تحت کنترل آلمان در آن هنگام را یهودیان لهستانی تشکیل می‌دادند. سفیر وقت لهستان در آلمان، یوزف لیپسکی، از طرف دولت آن کشور به اطلاع آلمان رساند که لهستان خواهان بازستاندن یهودیان لهستانی و برگشتشان به ان کشور نیست و آنانی که گذرنامهٔ لهستانی داشتند از بازگشت منع می‌شدند. هنگامی که ریبنتروپ این مسئله را با وزیر خارجه فرانسه، ژرژ بونه، در دسامبر همان سال مطرح کرد، بونه از پذیرش یهودیان آلمانی بیشتر – که به دلیل فشار نازی‌ها در آلمان به کشورهای دیگر از جمله فرانسه مهاجرت می‌کردند – خودداری کرد و خواست تا آلمان تدابیری برای جلوگیری از ورود این یهودیان به آن کشور اتخاذ کند. از آنجا که فرانسه خود پیشتر برنامه ای را برای بازاستقرار یهودیان در ماداگاسکار در نظر داشت، برنامه‌ریزی از سوی آلمانی‌ها برای ادامهٔ آن طرح به گونه رسمی در ژوئن ۱۹۴۰ آغاز شد. در سوم این ماه، فرانتس رادماخر که به تازگی رئیس دپارتمان یهودی در وزارت امور خارجه آلمان شده بود یادداشتی غیررسمی به ارشد خود، مارتین لوتر، دربارهٔ سرنوشت یهودیان فرستاد. به گفته رادماخر: «راه حل مطلوب این است که همه یهودیان از اروپا بیرون بروند.» او در یادداشت خود از فلسطین به عنوان مقصدی احتمالی یاد کرد، اما به دلیل احتمال تشکیل دولتی یهودی قوی در خاورمیانه، از آن به عنوان گزینه ای نامطلوب نام برد. در عین حال، فلسطین در آن هنگام در کنترل بریتانیای دشمن نازی‌ها بود. رادماخر در نتیجه پیشنهاد کرد که ماداگاسکار به عنوان یک مستعمره فرانسه به عنوان مقصد انتخاب و این مسئله بخشی از گفتگوهای تسلیم فرانسه شود . به گفته رادماخر، یهودیان بازاسکان‌یافته را می‌شد به عنوان گروگان فرض کرد تا از «رفتار خوب رفقای نژادی آن‌ها در آمریکا در آینده» اطمینان حاصل شود.
لوتر این طرح را با وزیر خارجه ریبنتروپ که خود به دنبال برنامه ای مشابه بود در میان گذاشت. تا ۱۸ ژوئن، هیتلر و ریبنتروپ دربارهٔ این طرح با رهبر ایتالیا بنیتو موسولینی صحبت کردند تا به عنوان نقشه ای احتمالی پس از شکست فرانسه در نظر گرفته شود. هنگامی که اس‌اس–"اوبرگروپنفورر" راینهارد هایدریش، رئیس اداره اصلی امنیت رایش (RSHA)، از این طرح باخبر شد، اصرار کرد تا ریبنتروپ هر گونه وظایف احتمالی آتی دربارهٔ این طرح را به اداره امنیت بسپارد، چرا که هایدریش خود توسط هرمان گورینگ در ژانویه ۱۹۳۹ به مسئولیت نظارت بر اخراج یهودیان اروپا گماشته شده بود. در پی آن، آدولف آیشمان که از مسئولان RSHA و رئیس دفتر IV-B4 برای امور یهودیان بود درگیر طر ماداگاسکار شد. در ۱۵ اوت، او یادداشتی با عنوان «اداره اصلی امنیت رایش: طرح ماداگاسکار» ("Reichssicherheitshauptamt: Madagaskar Projekt") منتشر کرد و خواهان بازاسکان یک میلیون یهودی در سال برای ۴ سال و گذار از ایدهٔ باقی گذاشتن حتی یک یهودی در اروپا شد. بر خلاف طرح رادماخر برای تحت کنترل آلمان بودن این مستعمره در عین خودمختاریش، طرح مورد نظر هایدریش خواهان کنترل همه جنبه‌های زندگی در آن جزیره توسط حکومتی نظامی می‌شد.
بیشتر دفترهای حزب نازی، شامل وزارت امور خارجه و دولت عمومی، به این طرح به دیده واپسین امید برای «حل مسئله یهود» با کمک مهاجرت گسترده آن‌ها می‌نگریستند. به ویژه از دید هانس فرانک، فرماندار دولت عمومی در لهستان، بازاستقرار اجباری یهودیان به ماداگاسکار بر تلاش‌ها برای تبعید آن‌ها به لهستان برتری داشت. تا ۱۰ ژوئیه ۱۹۳۹، اخراج یهودیان به لهستان و ساخت گتوی ورشو متوقف شدند چرا که تصور می‌رفت دیگر نیازی به آن‌ها نبود.
به منظور به دست آوردن توانایی لجستیکی برای انتقال یهودیان به ماداگاسکار، آلمانی‌ها انتظار داشتند با شکست بریتانیا در عملیات شیر دریایی و به دست گرفتن کشتی‌های تجاری آن کشور توسط آلمان بتوانند تعداد زیادی یهودی را با آفریقا بفرستند. با این حال نیروی دریایی آلمان در این عملیات شکست خورد و نیروی هوایی آن کشور نیز نتوانست نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا را در نبرد بریتانیا شکست دهد. با ناتوانی در بهره‌گیری از ناوگان کشتی‌های تجاری بریتانیا، طرح ماداگاسکار به مشکلی بنیادین برخورد. در اواخر اوت ۱۹۴۰، رادماخر از ریبنتروپ درخواست کرد تا وی را در وزارت خارجه دیدار کرده تا طرح را دوباره به جریان بیندازند؛ اما ریبنتروپ درخواست او را بی پاسخ گذاشت. به همچنین، هایدریش نیز از موافقت با طرح آیشمن طفره رفت. پس از این هنگام بود که برپایی گتوها در ورشو و دیگر شهرهای لهستان در اوت ۱۹۴۰ از سر گرفته شد. طرح ماداگاسکار رسماً در فوریه ۱۹۴۲ در وزارت امور خارجه به بایگانی سپرده شد. در نوامبر ۱۹۴۲ نیز نیروهای بریتانیایی کنترل جزیره را از دستان فرانسه ویشی بیرون آوردند و به فرانسه آزاد سپردند.
با آغاز برنامه‌ریزی‌ها برای عملیات بارباروسا، هیتلر از هیملر درخواست کرد تا طرحی نو برای نابودی کامل یهودیان اروپایی تهیه کند. هیملر نیز مسئله را به هایدریش سپرد. طرح پیشنهادی هایدریش شامل تبعید اجباری یهودیان به شوروی از راه لهستان بود. بر پایه "طرح جامع برای شرق" که توسط کنراد مه‌یر تهیه شده بود، همه جمعیت اروپای شرقی اشغالی و شوروی می‌بایست به سیبری تبعید می‌شدند تا یا به عنوان برده به کار گرفته شوند یا پس از شکست شوروی به قتل برسند. این طرح اما منوط به شکست سریع شوروی بود. هنگامی که آشکار شد که جنگ با شوروی طولانی‌تر از پیشبینی‌ها خواهد بود، هایدریش با بازبینی طرح خود تنها به سراغ یهودیان و دیگر گروه‌های مورد نفرت نازی‌ها رفت. از آنجا که جابجایی انبوه جمعیت در مناطق جنگی ناممکن بود، هایدریش تصمیم گرفت تا یهودیان را توسط اردوگاه‌های مرگ که در خاک لهستان برپا شده بودند به قتل برساند. این آغازگر بخش مهمی از رویدادهای موسوم به هولوکاست شد که در نهایت ۵٫۵ تا ۶ میلیون یهودی را نابود کرد.
کتسوکی این (تولد ۱۵۶۸ –مرگ ۱۶۵۵) یکی از زنان ژاپنی، در دوره آزوچی-مومویاما تا اوایل دوره ادو بود. دختر آشیکاگا یوریزومی بود. در سال ۱۵۹۰ یکی از همسران غیر اصلی تویوتومی هیده‌یوشی شد.
برف‌شکن "(به انگلیسی:" snowpiercer) یک سریال تلویزیونی مهیج پسا آخرالزمانی است که از شبکه TNT در ۱۷ می ۲۰۲۰ پخش شد. این سریال، بر اساس رمانی مصور از کشور فرانسه در سال ۱۹۸۲ و فیلمی کره‌ای به همین نام به کارگردانی بونگ جون-هو (Bong Joon-ho)، ساخته شده‌است. در این سریال بدون در نظر گرفتن اتفاقات و رخدادهای قبلی فیلم، داستان و شخصیت‌ها از نو خلق می‌شوند. داستان آن از این قرار است که بعد از یک فاجعه جوی، تنها بازماندگان زمین در قطاری به نام برف شکن زندگی می‌کنند.
این سریال در بهار ۲۰۲۰ از شبکه TNT در ایالات متحده پخش شد، و همچنین مردم سراسر دنیا در خارج از آمریکا و چین نیز می‌توانستند این سریال را از نتفلیکس مشاهده کنند. گروه رسانه ای Huanxi نیز به‌طور اختصاصی دو فصل اول را در چین پخش کرد.
اونینوا سوناموتو ; – ) سامورایی در دوره سنگوکو و اوایل دوره ادو اهل ژاپن بود. به عنوان یکی از سه مرد بزرگ خاندان داته شناخته می شود. نابرادری کاتاکورا کاگه‌تسونا بشمار می آمد. کونومائه همسر غیراصلی وی بود.
کونومائه (تولد ۱۵۷۷ –مرگ ۱۶۴۱) یکی از زنان ژاپنی، در دوره آزوچی-مومویاما تا اوایل دوره ادو بود. ابتدا زیبایی وی توجه تویوتومی هیده‌یوشی را جلب کرد و یکی از همسران غیر اصلی هیده‌یوشی شد، سپس هیده‌یوشی وی را به داته ماسامونه بخشید و پس از اینکه با ماسامونه ازدواج کرد در سال ۱۵۹۸ یک دختر و در سال ۱۶۰۰ یک پسر به دنیا آورد. سپس همسر غیراصلی اونیوا تسوناموتو شد و همراه دو فرزندش به خانه تسوناموتو نقل مکان کرد.
«چیزی زیبا» سومین قسمت از فصل چهارم سریال تلویزیونی بهتره با ساول تماس بگیری از شبکه AMC است، این سریال اسپین آف سریال پرطرفدار برکینگ بد است. این قسمت از ۲۰ اوت ۲۰۱۸ در AMC در ایالات متحده پخش شد.
ناچو به ویکتور و تیروس کمک می‌کند تا به نظر برسد که ماشین ناچو مورد حمله قرار گرفت و مواد مخدر او و آرتورو در لس پولووس هرمانوس را به سرقت برد، از جمله سرقت ماشین و جسد آرتورو با گلوله‌ها و دوبار تیراندازی به ناچو. ناچو با پسر عموها تماس می‌گیرد، که ماشین را می‌سوزانند و ناچو را به دامپزشک دکتر کالدرا می‌برند، که موفق می‌شود جان ناچو را نجات دهد.
خوان بولسا به گوس می‌گوید که چون محموله‌های مواد مخدر و پول نقد چندین بار اختلال ایجاد شده‌است، گوس باید به جای تکیه بر کوکائین از مکزیک، تحقیق دربارهٔ امکان ساخت مت در ایالات متحده را آغاز کند، غافل از این چیزی است که گوس قصد داشت. گوس از گیل بویتیچر، دانشجوی تحصیلات تکمیلی و محقق دانشگاه نیومکزیکو دیدار می‌کند، که گزارش می‌دهد از کیفیت پایین نمونه متس گوس از وی خواسته‌است ارزیابی کند. گیل می‌گوید که می‌تواند محصولی با کیفیت بالاتر تولید کند، اما گوس اطمینان می‌دهد که او برای چیزهای بهتر مقدر شده‌است.
هیمه‌جی دونو (تولد نامشخص –مرگ ۱۶۴۱) یکی از زنان ژاپنی، در دوره آزوچی-مومویاما تا اوایل دوره ادو بود. وی در سال ۱۵۷۷ میلادی در هنگام حمله به چوگوکو یکی از همسران غیر اصلی تویوتومی هیده‌یوشی شد. پدر وی صاحب قلعه کیوسو بود و گفته می‌شود که توسط پدرش به هیده‌یوشی پیشکش شده‌است. نام قلعه هیمه‌جی از نام وی اقتباس شده‌است. هر چند هیده‌یوشی علاقه بسیاری به وی داشت اما از این ازدواج فرزندی حاصل نشد.
هیروساوا نو تسوبانه (تولد ۱۵۷۳ –مرگ ۱۶۳۶) یکی از زنان ژاپنی، در دوره آزوچی-مومویاما تا اوایل دوره ادو بود. وی در سال ۱۵۹۳ میلادی در هنگام تهاجم هیده‌یوشی به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) یکی از همسران غیر اصلی تویوتومی هیده‌یوشی شد. وی تا سن ۲۰ سالگی هنوز مجرد بود هنگامی که تویوتومی هیده‌یوشی به قلعه ناگویا (ولایت هیزن) وارد شد با او آشنا شد. از این ازدواج فرزندی حاصل نشد. پس از مرگ هیده‌یوشی (۱۵۹۸) وی معبدی را برپا کرد و نخل‌هایی که کاتو کیوماسا از کره با خود آورده بود را در معبد کاشت.
قلعه شیکانو () یک قلعه قرون وسطی در استان توتوری است. سال ساخت مشخص نیست در سال ۱۵۴۴ این قله در جنوب غربی شهر توتوری قرار داشته‌است.
می‌نامی نو تسوبانه (تولد نامشخص –مرگ نامشخص) یکی از زنان ژاپنی، در دوره آزوچی-مومویاما تا اوایل دوره ادو بود. وی دختر صاحب قلعه توتوری بود. در سال ۱۵۸۰ میلادی در پی تهاجم هیده‌یوشی به قلعه شیکانو یکی از همسران غیر اصلی تویوتومی هیده‌یوشی شد. در آن زمان پدر وی به تابعیت خاندان موری درآمده بود و زن و فرزندان وی در قلعه شیکانو گروگان خاندان موری بودند. پس از سقوط قلعه توسط هیده‌یوشی وی به همراه خانواده‌اش توسط هیده‌یوشی از خاندان موری ربوده شد.
قلعه فوکوئی ، کیتانوشو یک قلعه مسطح است که در فوکوئی در استان فوکوئی قرار دارد.
خاندان شیباتا () یکی از خاندان‌های ژاپنی در طی دوره هی آن در ولایت اچیگو بود.
جرالد لئونارد اسپنس (زاده ۸ ژانویه ۱۹۲۹) یک وکیل نیمه بازنشسته آمریکایی است. وی عضو سالن مشاهیر وکلای دادگاه آمریکا است. اسپنس هرگز به عنوان دادستان یا وکیل مدافع در هیچ پرونده کیفری و از سال ۱۹۶۹ در پرونده مدنی شکست نخورده‌است. Spence's No Loss Record Stands With Fieger Acquittal, "ABA Journal."
اسپنس از فارغ‌التحصیل دانشگاه وایومینگ در سال ۱۹۴۹ و از دانشگاه کالج وایومینگ قانون در سال ۱۹۵۲. در مه ۱۹۹۰ به درجه دکترای افتخاری اعطا شد. او کار خود را در ریورتون، وایومینگ آغاز کرد و بعداً یک وکیل مدافع موفق صنعت بیمه شد. سالها بعد، اسپنس گفت که او "چراغ را دید" و به نمایندگی از مردم به جای شرکت‌ها، شرکت‌های بیمه، بانک‌ها یا " تجارت بزرگ " متعهد شد.
از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۲ به عنوان دادستان دادستانی شهرستان فرمونت، وایومینگ خدمت کرد.
اسپنس برای پرونده کارن سیلک وود جلب توجه کرد. کارن سیلک وود تکنسین شیمیایی در کارخانه محصول پلوتونیوم کر- مک گی بود، جایی که وی به یک فعال و منتقد صوتی ایمنی تبدیل شد، همچنین به عنوان افشاگر شناخته می‌شود. در تاریخ ۱۳ نوامبر ۱۹۷۴، پس از جمع‌آوری شواهد برای اتحادیه خود، پس از جمع‌آوری مدارک، سیکل وود در یک تصادف با یک خودرو در شرایط مشکوک درگذشت. اسپنس نماینده پدر و فرزندان سیلک وود بود که متهم شدند که کر-مک گی مسئول قرار گرفتن در معرض سطوح خطرناک پرتو است. اسپنس ۱۰٫۵ میلیون دلار حکم برای خانواده کسب کرد.
در سال ۱۹۸۴، دیوان عالی ایالات متحده از حق خانواده برای شکایت در مورد خسارتهای مجازاتی ناشی از یک صنعت تنظیم شده توسط فدرال حمایت کرد.Silkwood Case Laid To Rest, August 30, 1986, Science News. پرونده کارن سیلک وود به شهرت بین‌المللی دست یافت و موضوع بسیاری از کتاب‌ها، مجلات و مقالات روزنامه‌ها و فیلم اصلی فیلم سیلک‌وود با بازی مریل استریپ به عنوان کارن سیلک‌وود بود.
پس از پرونده کارن سیلک وود تعدادی از پرونده‌های مطرح را مورد آزمایش قرار داد. وی از سال ۱۹۶۹ یک پرونده مدنی را از دست نداده‌است و هرگز با یک دادرسی هیئت منصفه پرونده جنایی را از دست نداده‌است؛ و یک پرونده قتل در سال ۱۹۸۵ در یک دادگاه در نیوپورت، اورگان در دسامبر ۱۹۸۵ از دست داد، بعداً در تجدید نظر غالب شد.Spence, Gerry, The Smoking Gun
اسپنس با موفقیت در دفاع از برترپنداری نژاد سفید رندی ویور به اتهام قتل، حمله، توطئه و اتهام اسلحه در روبی ریج، آیداهو، پرونده خاتمه فدرال، با مقابله با موفقیت رفتار اداره تحقیقات فدرال و آزمایشگاه جرم و جنایت آن را به موفقیت رساند.Spence, Gerry (1996). From Freedom to Slavery, the Rebirth of Freedom in America. St. Martin's Press.
او همچنین با موفقیت از اد کانتل در پرونده راک اسپرینگز، وایومینگ، پرونده قتل دفاع کرد و وی به اتهام راکتی فدرال، تبرئه بانوی اول فیلیپین سابق ایملدا مارکوس در نیویورک سیتی را بدست آورد.
اسپنس از دیوید فورمن دفاع کرد. دیوید فورمن، که در سال ۱۹۹۰ به دلیل توطئه ادعا شده برای خرابکاری در یک ایستگاه پمپاژ آب متهم به توطئه شد.
در تاریخ ۲ ژوئن ۲۰۰۸، اسپنس تبرئه وکیل دیترویت، جفری فیگر، که به اتهام مشارکت غیرقانونی در تبلیغات انتخاب شده بود، بدست آورد. هیئت منصفه دادگاه فدرال قبل از بازگشت حکم غیرقانونی، ۱۸ ساعت از ۴ روز را بررسی کرد. این تبرئه سابقه اسپنس را حفظ کرد که هرگز پرونده کیفری را از دست نداد.Spence, Gerry. "The Smoking Gun."
در دادخواستهای مدنی، اسپنس به نمایندگی از یک شرکت بستنی کوچک و خانوادگی، حکم ۵۲ میلیون دلاری علیه شرکت مک دونالد کسب کرد.Associated Press, "Ice Cream Maker Wins Suit on Oral Contract", "The New York Times", 22 Jan 1984. حکم خطاهای پزشکی بیش از ۴ میلیون دلار استاندارد جدیدی را برای مراقبت از پرستاری در یوتا ایجاد کرد. در سال ۱۹۹۲ اسپنس پس از آنکه یک شرکت بیمه بزرگ حاضر به پرداخت مبلغ ۵۰٬۰۰۰ دلار نشد، ۳۳٫۵ میلیون دلار حکم به دلیل خسارتهای عاطفی و تنبیهی برای مشتری فلج چهاراندام خود به دست آورد.Chris Merrill, "In new 'retirement,' Wyoming's most famous attorney laments 'demonizing' of trial lawyers", "Star-Tribune" Casper Wyoming, 21 Dec 2008.
سالها است که اسپنس در دانشکده‌های حقوق سخنرانی کرده و سمینارهایی را در سازمانهای مختلف حقوقی در سراسر کشور برگزار می‌کند.
وی بنیانگذار و مدیر کالج غیرانتفاعی دادگاه وکلا است، جایی که، طبق گفته‌های مأموریت، وکلا و قضات "متعهد به سیستم هیئت منصفه" به منظور دستیابی به عدالت برای افرادی که با "ظلم و شرکتی و دولتی"، به‌ویژه کسانی آموزش دیده‌اند. افرادی که می‌توان آنها را "فقیر، مجروح، بی صدا، بی دفاع " توصیف کرد.
اسپنس همچنین بنیانگذار وکلا در وایومینگ، یک مؤسسه حقوقی غیرانتفاعی و دارای منافع عمومی است.
اسپنس به عنوان مشاور حقوقی تلویزیون ان‌بی‌سی که محاکمه او.جی. سیمپسون را پوشش می‌داد خدمت کرده‌است و در "نمایشگاه‌های اوپرا وینفری"، "لری کینگ لایو" و "جرالدو ظاهر شده‌است". او به‌طور خلاصه نمایش گفتگوی خود را درام‌اس‌ان‌بی‌سی داشت که او از خانه خود در وایومینگ میزبانی کرد.
اسپنس پس از برنده شدن در تبرئه فیگر در سال ۲۰۰۸، به اعضای هیئت منصفه گفت: "این آخرین پرونده من است. من در ژانویه ۸۰ سال خواهم بود و زمان آن است که من شمشیر را کنار بگذارم. "Spence's No Loss Record Stands With Fieger Acquittal, "ABA Journal." در سال ۲۰۱۰، اسپنس همچنان به عنوان شریک فعال در مؤسسه حقوقی اسپنس، واقع در جکسون است. پرونده بعدی جری اسپنس، دادخواست مدنی به علت حبس غیرقانونی، در دسامبر ۲۰۱۲ هنگامی که هیئت منصفه نتوانست به یک تصمیم متفق‌القول برسد، با یک دادرسی به پایان رسید.
گری اسپنس نویسنده کتاب های زیادی است. و از سال ۲۰۱۲ حداقل برای دو مورد دیگر تحت نظارت کمیسیون قرار گرفت، از جمله:
اسریک () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده‌است.
در سال ۱۹۲۲، آلبرت انیشتین جایزه نوبل فیزیک در سال ۱۹۲۱، «برای خدماتش در زمینه فیزیک نظری و به‌ویژه کشف قانون اثر فوتوالکتریک که گامی اساسی در توسعه مکانیک کوانتومی به‌حساب می‌آید» دریافت کرد. این موضوع به مقاله او در مورد اثر فوتوالکتریک در سال ۱۹۰۵، با عنوان «"دیدگاهی اکتشافی درباره تولید و تحول نور"» اشاره دارد، که در آن زمان به خوبی توسط شواهد تجربی پشتیبانی می‌شد. سخنرانی آغازین با ذکر مراسم دریافت جایزه نوبل با اشاره به" نظریه نسبیت وی" که شروع شد که یک موضوع بحث پر جنب و جوش در محافل فلسفی بود و همچنین دارای پیامدهای اخترفیزیکی است که در حال حاضر با دقت مورد بررسی قرار می گیرد.
اسریک جردخان (به لاتین: Əsrik Cırdaxan) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان تووز واقع شده است. اسریک جردخان ۲۱۵۴ نفر جمعیت دارد.
«سوینگین پارتی» ترانه‌ای نوشته شده توسط پل وستبرگ است که برای چهارمین آلبوم استودیویی گروهش، "تیم" (۱۹۸۵) ضبط شده‌است. این اثر یک ترانه ایندی راک و راک اند رول بالاد با تأثیرات از موسیقی جاز، کانتری و موج نو است.
لرد، خواننده نیوزلندی این ترانه را در سمت بی اولین آلبوم استودیویی خود "قهرمان محض" (۲۰۱۳) بازخوانی کرد.
قانلی‌کند () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده‌است.
خاچ‌کند () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده‌است.
نام آلبرت اینشتین در جاهای مختلفی مانند معادله و مفاهیمهای علمی، فناوری، کالج‌ها و دانشگاه‌ها، خیابان‌ها، ساختمان‌ها، دنیای هنر، تلسکوپ‌ها و در دنیای رسانه و مطبوعات مورد استفاده قرار گرفته‌است. این فهرست مربوط به مواردی است که با نام آلبرت اینشتین نام‌گذاری شده‌اند.
کشتک ( یا کشدک Keşdək) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده‌است.
شاپ‌لار () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده‌است.
ساکسون (به لاتین: Saksun؛ به دانمارکی:Saksen) روستایی در جزایر فارو است که در استرومو واقع شده‌است. ساکسون ۹ نفر جمعیت دارد.
تبلقو () یا دامغالی() یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان مارتاکرت واقع شده‌است.
تخته‌باشی () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده‌است.
حیات () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان مارتاکرت واقع شده‌است.
دانشگاه کوکوگاکواین یک دانشگاه خصوصی است که در شیبویا-کو، توکیو قرار دارد.
کوواتا تاداچیکا (تولد ۱۹۰۲ نوامبر ۲۱ –مرگ ۵ مه ۱۹۸۷) یکی از محققان تاریخ ژاپن و یکی از استادان مشهور دانشگاه کوکوگاکواین بود. تخصص وی در مورد تاریخ ژاپن در دوره سنگوکو بود.
در آغوش یار فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی جی پراکاش است. در این فیلم بازیگرانی همچون ریشی کاپور، سومیت سایگال، راوینا تاندون، تابو، پریم چوپرا، دون ورما، لاکسیمیکانت برد، پران و سعید جعفری ایفای نقش کرده‌اند.
تخته‌لار (به لاتین: Taxtalar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شابران واقع شده است. تخته‌لار ۵۳۲ نفر جمعیت دارد.
سخاوتمند یا گشاده‌دل فیلمی محصول سال ۱۹۸۳ و به کارگردانی باپی سونی است. در این فیلم بازیگرانی همچون ریشی کاپور، تیان آمبانی، ساریکا، مادان پوری، امجد خان، آریونا ایرانی و بهارات بوشان ایفای نقش کرده‌اند.
آق‌دابان () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان مارتاکرت واقع شده‌است.
قوش یوواسی () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده‌است.
گونی‌پایه () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده‌است.
قره‌خان‌چال‌لی () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده‌است.
یانشاق () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده‌است.
چرا سوسیالیسم؟ مقاله‌ای است که آلبرت اینشتین در ماه مه سال ۱۹۴۹ نوشت و در شماره اوّل مجله سوسیالیستی "مرور ماهانه" به چاپ رسید. در این مقاله به مشکلات سرمایه‌داری، رقابت اقتصادی شکارگرانه، و رشد نابرابری در ثروت پرداخته شده است. این مقاله تأکید می‌کند که کنترل رسانه‌های جمعی به‌وسیله‌ی سرمایه‌داران خصوصی، رسیدن به نتایج عینی را برای شهروندان دشوار کرده، و تأثیرپذیری احزاب سیاسی از حامیان اقتصادی ثروتمند منجر به "جرگه‌سالاری سرمایه خصوصی" می‌شود. اینشتین نتیجه می‌گیرد که حلّ این مشکلات تنها با اقتصادی دستوری که نگه‌دارنده‌ی یک دموکراسی قوی در جهت حفاظت از حقوق افراد باشد، ممکن است.
طبق نظر اینشتین، انگیزه سود در یک جامعه سرمایه‌داری، در همراهی با رقابت بین سرمایه‌داران، منجر به چرخه‌هایی غیرضروری از شکوفایی و رکود اقتصادی می‌شود، و نهایتاً خودخواهی را به‌جای همکاری ترویج می‌دهد. به‌علاوه، زیربنای دستگاه آموزشی چنین جامعه‌ای به‌شدّت تحلیل می‌رود؛ زیرا افراد، خودشان را تنها برای پیش‌برد حرفه‌ی خود آموزش خواهند داد. این مسئله به "فلج‌شدن افراد" و فرسایش خلاقیت انسانی می‌انجامد. رقابت افسارگسیخته در یک جامعه‌ی سرمایه‌داری منجر به هدررفت عظیم کار شده و علّت آنارشی اقتصادی است؛ چنان که اینشتین آن را به‌عنوان منبع واقعی شرّ سرمایه‌داری محکوم می‌کند:آنارشی اقتصادی در جامعه‌ی سرمایه‌داری، چنان که امروز وجود دارد، به نظر من منبع واقعی شرّ است.اینشتین پیش‌بینی کرد که در چنین جامعه‌ای، احزاب سیاسی و سیاست‌مداران توسط هم‌بخشی‌های اقتصادی صاحبان مقادیر بزرگ سرمایه فاسد خواهند شد، و این دستگاه را "نمی‌توان حتی به‌وسیله‌ی یک جامعه‌ی سیاسی سازمان‌یافته با دموکراسی، بطور کارآمد بررسی کرد." در نتیجه‌گیری این مقاله، تحلیل اینشتین بر چگونگی حل این مشکلات از راه اقتصاد دستوری آمده است:من قانع شده‌ام که تنها یک راه برای حذف این شرور بزرگ وجود دارد، و آن هم برپاکردن اقتصادی سوسیالیستی است که یک نظام آموزشی معطوف به اهداف جامعه هم دوشادوش آن باشد.
دیدار یار فیلمی محصول سال ۱۹۸۲ و به کارگردانی اچ.اس. راویل است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیتندرا، ریشی کاپور، ریکا، تیان آمبانی، رینا روی، دون ورما و نیروپا روی ایفای نقش کرده‌اند.
حق کسب و پیشه حقی است که برای مستأجری که از طریق اجارهٔ مکانی به فعالیت تجارتی یا بازرگانی می‌نماید در آن مکان به وجود می‌آید. ظهور و آغاز این پدیدهٔ حقوقی در در ایران به دههٔ ۱۳۲۰ بر می‌گردد. با تصویب قانون روابط مالک و مستأجر ۱۳۳۹ حق کسب و پیشه حقی تعریف گردید که به موجب آن مستأجر متصرف در اجاره کردن محل کسب خود بر دیگران حق تقدم می‌یافت. اما مفهوم حق کسب و پیشه‌ای که امروزه در حقوق ایران از آن یاد می‌شود با تصویب قانون روابط و مستأجر ۱۳۵۶ تجلی یافت.
آزمایش‌های فکری اینشتین ( ) برای درک مفاهیم و یاد رد نظرات مخالف خود طرح کرد. آزمایش‌های فکری طرح شده توسط او به درک مفاهیم علمی کمک شایانی کرد. او برای انتقال مفاهیم موجود در نسبیت خاص، آزمایش‌هایی را بر اساس قطارهای در حال حرکت و چراغ قوه‌های در حال تابش نور مطرح می‌کرد.
علیرضا حسنی آبیز (۱۵ مرداد ۱۳۴۷ در شهر آبیز، خراسان جنوبی، شاعر، مترجم و پژوهشگر ادبی ایرانی است. وی دکترای نویسندگی خلاق - شعر از دانشگاه نیوکاسلدارد و همچنین عضو جامعه مترجمان رسمی ایران، استرالیا و انگلستان است.
علیرضا آبیز تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاهش و در شهر قاین گذراند. سپس برای تحصیل در رشته زبان و ادبیات انگلیسی به مشهد رفت و مقطع کارشناسی این رشته را در دانشگاه فردوسی گذراند. وی همچنین دانشنامه کارشناسی ارشد این رشته را از دانشگاه تهران گرفت و برای ادامهٔ تحصیلات به انگلستان رفت. او فارغ‌التحصیل دورهٔ دکتری نویسندگی خلاق- شعر از دانشگاه نیوکاسل انگلستان است. آبیز از اوایل دهه ۱۳۷۰ شمسی به عنوان منتقد ادبی، مترجم و شاعر با نشریات فرهنگی- ادبی همکاری داشته‌است. آبیز در کنار فعالیت‌های ادبی (انتشار مجموعه شعر، نقد ادبی، ترجمه ادبی و سخنرانی در مجامع ادبی) مدیریت دفتر ترجمه رسمی آبیز را که در سال ۱۳۷۲ تأسیس کرده در تهران و لندن برعهده دارد.
قول می‌دهم یا وعده فیلمی محصول سال ۱۹۸۲ و به کارگردانی کاپیل کاپور است. در این فیلم بازیگرانی همچون ریشی کاپور، تیان آمبانی، پونام دیلون، شامی کاپور، راکهی گلزار، راکش بدی، ساریکا، افتخار و جایا باچان ایفای نقش کرده‌اند.
واتانابه یوسوکه (تولد ۱۸۷۴–مرگ ۲۸ آوریل ۱۹۵۷) یکی از محققان تاریخ ژاپن و یکی از استادان مشهور دانشگاه میجی دانشگاه کوکوگاکواین است. از کارهای مشهور وی بازنگری در مورد عملکرد ایشیدا میتسوناری و اعاده حیثت از وی است.
دانشگاه شیزوئوکا یک دانشگاه ملی در استان شیزوئوکا در ژاپن است.
دمیرچیدام () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده‌است.
اووادا تتسوئو (تولد اول فوریه ۱۹۴۴) یکی از محققان تاریخ ژاپن و یکی از استادان مشهور دانشگاه شیزوئوکا است. تخصص وی در زمینه دوره سنگوکو به ویژه خاندان ایماگاوا است.
مارالدام () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده‌است.
دانشگاه تِی‌کیو یک دانشگاه خصوصی است که در ایتاباشی-کو، توکیو در ژاپن قرار دارد.
ایستی‌بلاغ (؛ جرماغبیور ) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده‌است.
میاموتو یوشیمی (تولد ۱۹۴۷) یکی از محققان تاریخ ژاپن و یکی از استادان مشهور دانشگاه کوکوگاکواین و دانشگاه تی‌کیو است. تخصص وی در مورد تاریخ ژاپن در قرون وسطی و قرون اخیر است.
دانشگاه کیوشو یک دانشگاه ملی در فوکوئوکا در جزیره کیوشو در ژاپن است.
سارم‌اغلو () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده‌است.
جود ویکتور ویلیام بلینگام (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که برای باشگاه فوتبال رئال مادرید و تیم ملی فوتبال انگلستان بازی می‌کند. او یکی از بهترین هافبک‌ها و باارزش‌ترین بازیکنان جهان است به حرکات تکنیکی، بازی‌سازی، دقت پاس، شوت‌زنی‌ و مهارت‌های تهاجمی شهرت دارد.
بلینگهام به عنوان یک بازیکن زیر ۸ سال به باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی پیوست، زمانی که در اوت ۲۰۱۹ اولین بازی خود را برای بزرگسالان انجام داد، با ۱۶ سال و ۳۸ روز سن ، جوانترین بازیکن تاریخ باشگاه شد و به طور منظم در طول فصل ۲۰۱۸-۲۰۱۹ بازی کرد. او در ژوئیه ۲۰۲۰ به بروسیا دورتموند پیوست و در اولین بازی رقابتی خود جوانترین گلزن تاریخ آنها شد. در طول سه فصل با این باشگاه، او ۱۳۲ بازی انجام داد، او یکی از اعضای کلیدی دورتموند بود و به آنها کمک کرد تا در فصل ۲۰۲۲-۲۰۲۳ به عنوان نایب قهرمان بوندسلیگا و قهرمان جام حذفی فوتبال آلمان پایان دهند. او در ژوئن ۲۰۲۳ به رئال مادرید پیوست.
او نماینده انگلیس در سطوح زیر ۱۵، زیر ۱۶، زیر ۱۷ و زیر ۲۱ سال بود. او اولین بازی خود را برای تیم ملی بزرگسالان در نوامبر ۲۰۲۰ انجام داد و نماینده کشورش در جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰ و جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ بود.
دورتموند
فوکودا چتزورو (تولد ۱۹۶۱) یکی از محققان تاریخ ژاپن و یکی از استادان مشهور دانشگاه کیوشو است. تخصص وی در مورد تاریخ ژاپن و سیستم باکوهان و به ویژه او-ایه سودو (نزاع خانوادگی) است.
آرمودلی () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده‌است.
اگر-یورد () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده‌است.
عمارت قروند () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان مارتاکرت واقع شده‌است.
تیان‌وِن ۱، (معروف به Perceverence-1، HX-1 در حال اجرا و توسعه) یک مأموریت میان‌سیاره‌ای از سوی سازمان ملی فضایی چین (CNSA) به مریخ با ارسال یک فضاپیمای رباتیک است که شامل یک مدارگرد، دوربین قابل نصب، یک سطح‌نشین و یک مریخ‌نورد بنام ژورانگ است.این فضاپیما با جرمی نزدیک به پنج تن یکی از سنگین‌ترین کاوشگری است که به مریخ پرتاب شده و ۱۳ ابزار علمی را با خود حمل می‌کند. این مأموریت با موفقیت از پایگاه پرتاب‌های فضاپیمای مرکز راه‌اندازی فضایی ون‌چانگ در ۲۳ ژوئیهٔ سال ۲۰۲۰] با یک موشک پرتاب سنگین چانگ ژنگ ۵ از مرکز راه‌اندازی فضایی ون‌چانگ آغاز شد و در مسیر مریخ قرار گرفت. این کاوشگر در ۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۱ به سیارهٔ مریخ رسید و در مدار این سیاره قرار گرفت.
اهداف بیان شدهٔ آن جستجوی شواهدی از زندگی کنونی و گذشته، و ارزیابی محیط آن سیاره است.
برای ۳ ماه کاوشگر فضایی مکان‌های فرود هدف را از مدار خود شناسایی مورد مطالعه قرار داد. سپس در ۱۴ مه 2021 (UTC) مرحله فرود با آزاد شدن کپسول حاوی لندر / مریخ نورد آغاز شد. این کپسول برنامهٔ ورود به اتمسفر انجام داد و پس از آن مرحلهٔ فرود با چتر آغاز شد، پس از آن سطح‌نشین برای فرود آرام بر سطح مریخ از یک موشک پَسران استفاده کرد تا به آرامی در مریخ فرود بیاید. بر اساس گزارش‌ها، زمان واقعی فرود ۲۳:۱۸، ۱۴ مه 2021 (UTC) بود؛ اندکی بعد، CNSA فرود موفقیت‌آمیز را تأیید کرد. طی چند روز، در صورت عملکردی بودن همهٔ سیستم‌ها، سطح‌نشین مریخ نورد را که برای کاوش سطح برای ۹۰ روز مریخی طراحی شده‌است در آنجا مستقر می‌کند. مریخ نورد دارای قد ۱٫۸۵ متری و جرم حدود ۲۴۰ کیلوگرم است. در تاریخ ۲۴ آوریل ۲۰۲۱، CNSA اعلام کرد که مریخ نورد قرار است «ژورانگ» نامگذاری شود (نام ژورانگ به یک شخصیت اسطوره‌ای تاریخی در فرهنگ عامه چین اشاره دارد که معمولاً با آتش همراه است). پس از استقرار برنامه‌ریزی شدهٔ مریخ نورد، مدارگرد در حالی که به انجام مشاهدات مداری خود از مدار مریخ ادامه می‌دهد، از آن به عنوان یک ایستگاه رلهٔ ارتباط از راه دور برای مریخ نورد استفاده می‌شود.
نام «تیان‌ون» (چینی ساده‌شده: 天 问؛ چینی سنتی: 天 問)، که به معنی پرسش‌های آسمانی یا پرسش‌هایی برای بهشت است، از یک شعر بلند به همین نام که توسط چیو یوان (حدود ۳۴۰–۲۸۸ پیش از میلاد) سروده شده، برگرفته شده‌است. چیو یوان از بزرگ‌ترین شاعران چین باستان است.
این نخستین مأموریت بین سیاره‌ای چین و همچنین اولین کاوشگر مستقل آن کشور به مریخ است؛ بنابراین هدف مقدم بر همه اعتبارسنجی فناوری‌های ارتباطی و کنترل فضایی در اعماق فضا، قرار دادن مدارگرد در مدار سیاره و فرود روی سطح آن است. مدارگرد همچنین باید موقعیت مکانی را برای بازگرداندن نمونه‌های مریخی را در آینده فراهم کند.
از نظر علمی، این مأموریت باید پنج هدف را برآورده کند:
اهداف این مأموریت شامل جستجوی شواهد مربوط به زندگی فعلی و گذشته، تولید نقشه‌های سطحی، توصیف ترکیب خاک و توزیع یخ آب و بررسی جو مریخ و به‌ویژه یونوسفر آن است. این مأموریت همچنین به عنوان یک نمایش و آزمودن فناوری است که برای یک مأموریت پیش‌بینی شدهٔ بازگشت و بازآوری نمونه از مریخ چین برای دههٔ ۲۰۳۰ مورد نیاز خواهد بود. همچنین "ژرانگ" نمونه‌های سنگ و خاک را برای بازیابی توسط مأموریت بعدی و بازگرداندن نمونه‌ها به زمین ذخیره می‌کند.
برای رسیدن به اهداف علمی مأموریت، مدارگرد و مریخ نورد ۱۳ ابزار علمی در اختیار دارند:
جوست وینتلر (۲۱نوامبر ۱۸۴۶ – ۲۳ فوریه ۱۹۲۹) استاد سوئدی زبان یونانی و تاریخ Isaacson (2007), p. 27. در آرگوویان کانتونال (Kantonsschule Aarau) بود. او یک زبان‌شناس، Marková (2003), p. 183. لغت‌شناس برجسته، Brown (2018), p. 252. پرنده‌شناسی، روزنامه‌نگار، Overbye (2001), p. 12. و یک شاعر بود."The Collected Papers of Albert Einstein", Vol. 1, p. 388. Highfield & Carter (1993), p. 23. او به عنوان یک مربیIsaacson (2007), p. 27. و در نقش پدرIsaacson (2007), p. 69. به آلبرت انیشتین نوجوان کمک کرد تا بتواند سال اخر دوران متوسطه خود را به اتمام برساند. اینشتین از اکتبر ۱۸۹۵ تا اکتبر ۱۸۹۶Calle (2005), p. 344. در منزل او اقامت داشت.Parker (2003), p. 46.
السا انیشتین (۱۸ ژانویه ۱۸۷۶ – ۲۰ دسامبر ۱۹۳۶) همسر دوم و دخترخاله آلبرت انیشتین بود. مادران آنها خواهر بودند و علاوه بر این، پدران آنها عموزاده‌های درجه یک بودند که سبب می‌شد آلبرت و السا از سمت پدری نیز عموزاده‌های درجه دوم باشند. السا در بدو تولد نام خانوادگی انیشتین را داشت اما زمانی‌که برای بار اول ازدواج کرد نام خانوادگی همسرش مکس لوونتال (Max Löwenthal) را برگزید و مجدداً پس از ازدواج با آلبرت اینشتین، در سال ۱۹۱۹ نام خانوادگی اینشتین را به‌دست‌آورد.
داستان‌هائ ارواح (به انگلیسی: "Ghost Stories") یک فیلم سینمایی ترسناک هندی، محصول سال ۲۰۲۰ است که از چهار بخش فیلم کوتاه به کارگردانی کاران جوهر ، دیباکار بانرجی ، زویا اختر و آنورانگ کاشیاپ تشکیل شده است. در این فیلم بازیگرانی شامل مرونال تاکور ، جانوی کاپور ، راغوبیر یاداو و سوبهیتا دولیپالا حضور دارند. این اثر سینمایی در اول ژانویه سال ۲۰۲۰ توسط نتفلیکس منتشر شد. https://www.news18.com/news/movies/netflixs-ghost-stories-to-premier-on-january-1-2020-2403863.html
استونی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ که در شهر پاریس، فرانسه برگزار شده با ۴۴ ورزشکار مرد در پنج رشته ورزشی شرکت کرده‌است.
استونی با ۱ مدال طلا، ۱ نقره و ۴ برنز در رده هفدهم رده‌بندی مدال‌ها قرار گرفته‌است.
۱۰۰ متر مردان
۲۰۰ متر مردان
۴۰۰ متر مردان
۸۰۰ متر مردان
۱۵۰۰ متر مردان
۳۰۰۰ متر با مانع مردان
پرش ارتفاع مردان
پرش با نیزه مردان
پرتاب وزنه مردان
پرتاب نیزه مردان
دهگانه مردان
Men's welterweight (−66,7 kg).
Men's featherweight (−60,0 kg)
Men's lightweight (−67,5 kg)
Men's middleweight (−75,0 kg)
Men's light-heavyweight (−82,5 kg)
Men's heavyweight (+82,5 kg)
Men's Greco-Roman Bantamweight (−58 kg)
Men's Greco-Roman Featherweight (−62 kg)
Men's Greco-Roman Lightweight (−67,5 kg)
Men's Greco-Roman Middleweight (−75,0 kg)
Men's Greco-Roman Light Heavyweight (−82,5 kg)
Men's Freestyle Featherweight (−61 kg)
Men's Freestyle Lightweight (−66 kg)
داورها : M.Putz (بلژیک), Youssof Mohammed (مصر) و G.A.Herren (سوئیس)
شکست برابر ۰:۱ گل توسط Andy Straden (ایالات متحده آمریکا) ۱۰. دقیقه. (pen). (→ صعود نکرد)
اوگو پاسکواله میفسود (؛ ۱۲ سپتامبر ۱۸۸۹ – ۱۱ فوریه ۱۹۴۲) سیاستمدار، و نظریه‌پرداز حقوق اهل مالت بود. وی دو بار از ۲۲ سپتامبر ۱۹۲۴ تا ۱ اوت ۱۹۲۷ و سپس از ۲۱ ژوئن ۱۹۳۲ تا ۲ نوامبر ۱۹۳۳ نخست‌وزیر مالت بود.
اوگو پاسکواله میفسود در ۱۱ فوریه ۱۹۴۲، در سن ۵۲ سالگی درگذشت.
البدایة فی علم الدرایة نام کتابی است از زین الدین ابن علی عاملی معروف به شهید ثانی (متوفی ۹۶۵ هق) که در علم درایه الحدیث تألیف شده‌است.
از این کتاب به عنوان اولین کتاب تألیفی شیعه در علم درایه یاد می‌شود. شهید ثانی خودش اولین شرح توضیحی بر کتابش را با عنوان «الرعایه لحال البدایه فی علم الدرایه و البدایه فی علم الدرایه» تألیف کرد. همچنین کتاب حاضر تا کنون مورد شرح و تحقیق نیز قرار گرفته‌است. جایگاه علمی این اثر نیز به قدری است که تا کنون در غالب بر صد مقاله و پایان نامه فارسی و عربی مورد ارجاع قرار گرفته‌است.
دختران مهتاب رمان جوخه الحارثی نخستین کتاب به زبان عربی است که جایزه بوکر را دریافت کرده و نخستین رمان یک نویسندهٔ زن از عمان است که به انگلیسی ترجمه و منتشر شده‌است. ترجمه فارسی این رمان را نرگس بیگدلی از زبان اصلی (عربی) انجام داده و انتشارات افراز آن را منتشر کرده‌است.
رمان «دختران مهتاب» روایتی است درهم‌تنیده از گذشتهٔ سه خواهر سالمند در یک روستا در عمان. این سه خواهر شاهد تحولات اجتماعی عمان با پیچیدگی‌های خاص خود در دوران پسااستعماری هستند، کشوری که برده‌داری تا ۵۰ سال پیش همچنان در آن رایج بود ناگهان دگرگون و امروزی می‌شود و این سه خواهر و جامعه‌شان در وضعیتی متناقض‌نما از جنس سنت و مدرنسیم قرار می‌گیرند.
هاتوری هیده‌ئو (تولد ۱۹۴۹) یکی از محققان تاریخ ژاپن و یکی از استادان مشهور دانشگاه کیوشو است. تخصص وی در مورد تاریخ ژاپن در قرون وسطی است.
کونوئه ساکیکو یکی زنان متعلق به دربار امپراتوری در کیوتو در دوره آزوچی-مومویاما و دوره ادو بود. وی همسر غیر اصلی امپراتور گو-یوزی و مادر امپراتور گومیزونو بود. پدر اصلی وی کونوئه ساکی‌هیسا بود اما وی دخترخواندگی تویوتومی هیده‌یوشی درآمد.
پتروساشن (؛ به لاتین: Petrosashen) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان هادروت واقع شده‌است.
موزکند ()؛ موس () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده‌است.
پری‌زمان‌لی (به لاتین: Pərizamanlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گدابیگ واقع شده است. پری‌زمان‌لی ۶۶۷ نفر جمعیت دارد.
دندان کوسه یکی از دندان‌های بیشمار کوسه است. دندان‌های کوسه در طول زندگی‌اش مرتب می‌ریزند. برخی از زمین کوسه‌سانان در طول زندگی خود حدود ۳۵ هزار دندان ریخته و دندان‌های تازه جایگزینش می‌کنند. دندان کوسه چهار نوع اصلی دارد: متراکم مسطح، سوزن مانند، پایین با نوار مثلثی فوقانی و غیر کاربردی. نوع دندانی که یک کوسه دارد به رژیم و عادت غذایی‌اش بستگی دارد.
در بعضی از سازندها، دندان‌های کوسه یک فسیل رایج است. با تجزیه و تحلیل این فسیل‌ها می‌توان به اطلاعاتی در مورد فرگشت و شیوهٔ زندگی کوسه‌ها دست پیدا کرد؛ معمولاً دندان‌ها تنها بخش از کوسه‌هاست که فسیل می‌شوند. بخش عمدهٔ ثبت‌های فسیلی مربوط به نرم‌آبشش‌داران فسیل دندان‌شان است که به چند صد میلیون سال پیش بازمی‌گردد. دندان کوسه دارای مواد کلسیم فسفات مقاوم هستند.
قدمت قدیمی‌ترین گونه‌های کوسه به ۴۵۰ میلیون سال پیش، یعنی اواخر دورهٔ اردویسین پسین بازمی‌گردد و بیش‌تر این دانسته‌ها برآمده از فسیل دندان‌هاست. با این حال، رایج‌ترین فسیل‌های دندانی کوسه مربوط به دوران نوزیستی است (۶۶ میلیون سال اخیر).
اگرچه کوسه‌ها اغلب به شدت تخصصی شده هستند، در تطبیق‌پذیری‌شان به عنوان یک رده، گسترهٔ وسیعی دارند. دندان‌های‌شان هم این گستردگی را در شکل و عملکرد منعکس می‌کنند.
تعدادی از انواع معمول دندان کوسه هست که بسته به رژیم غذایی کوسه تغییر می‌کند. برخی از آن‌ها از این قبیل‌اند: دندان‌های مسطح و متراکم برای خرد کردن، دندان‌های سوزن‌مانند بلند برای به‌دندان گرفتن، دندان‌های رو به پایین برای به‌دندان گرفتن و مضرس کردن و دندان‌هایی که بسیار ریزند، به شدت تقلیل رفته‌اند و کاربردی نیستند.
از دندان‌های مسطح و متراکم برای خرد کردن طعمه‌هایی مانند دوکفه‌ای‌ها و سخت پوستان استفاده می‌شود. کوسه‌های پرستار و کوسه‌های فرشته جزو این گروه هستند. آنها به‌طور معمول در کف اقیانوس یافت می‌شوند.
قدیمی‌ترین سابقهٔ شناخته شده از فسیل دندان کوسه به پلینی بزرگ بازمی‌گردد که معتقد بود این اجسام مثلثی شکل هنگام ماه‌گرفتگی‌ها از آسمان سقوط می‌کنند.
در اقیانوسیه و آمریکا از دندان‌های کوسه معمولاً برای ابزارها استفاده می‌شد؛ به‌ویژه بر اسلحه‌هایی مانند چماق و خنجر. به علاوه از آن به عنوان تیغه‌هایی برای تراشیدن چوب و ابزارهایی برای تهیه غذا استفاده می‌شد.
حاجی‌تورالی (به لاتین: Hacıturalı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق‌دام واقع شده است. حاجی‌تورالی ۱۸۵۷ نفر جمعیت دارد.
معجزه در سلول شماره ۷ یک فیلم درام ترکیه‌ای به کارگردانی محمت ادا اوزتیکن در سال ۲۰۱۹ است. این فیلم اقتباسی از فیلم کره‌ای "معجزه در سلول شماره ۷" ساخته لی هوان-کیونگ در سال ۲۰۱۳ است.
ممو که دارای معلولیت ذهنی است با دختر کوچک و مادربزرگ خود در روستایی زندگی می‌کند اما یک روز او متهم به قتل دختر فرمانده نظامی منطقه میشود و زندانی میشود او که احتمال میرود با حکم اعدام مواجه شود در زندان بسیار سختی میکشد اما پس از مدتی زندانیان هم سلولی او موتجه بیگناهی او میشوند و تلاش میکنند جان او را نجات دهند و...
کوچرلی (به لاتین: Köçərli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان ترتر واقع شده است. کوچرلی ۱۵۲۸ نفر جمعیت دارد.
قایناق (به لاتین: Qaynaq) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان ترتر واقع شده است. قایناق ۱۵۹۰ نفر جمعیت دارد.
قاپان‌لی بالا (به لاتین: Yuxarı Qapanlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان ترتر واقع شده است.
بایان‌دورلو (به لاتین: Bayandurlu) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان ترتر واقع شده است. بایان‌دورلو ۴۲۸ نفر جمعیت دارد.
موسی برال (۱۲۹۰ تهران–) پزشک، استاد دانشگاه تهران و نماینده کلیمیان در مجلس شورای ملی در دوره شانزدهم مجلس شورای ملی بود.منوچهر نظری، رجال پارلمانی ایران، از مشروطه تا انقلاب، تهران: فرهنگ معاصر، 1388، ص 177
موسی برال، فرزند یهزقل در خانواده‌ای یهودی در تهران به دنیا آمد. پس از تحصیل در دانشکده پزشکی دانشگاه تهران به طبابت و تدریس پزشکی مشغول شد. وی علاوه بر این در دوران ۱۳۲۶–۱۳۳۰ مدتی را به شغل داروسازی و بازرگانی نیز اشتغال داشت.
عضویت در دومین دوره مجلس مؤسسان قانون اساسی؛ ۱۳۲۸.
عضویت در شانزدهمین دوره مجلس شورای ملی، ۱۳۲۸–۱۳۳۰.
موسی برال در فروردین ۱۳۲۸ با کسب ۱۱۰۷ رأی به عضویت در مجلس مؤسسان دوم درآمد. همچنین در انتخابات دوره شانزدهم مجلس شورای ملی با کسب ۷۷۱۲ رای از ۹۸۰۹ رای به نمایندگی از کلیمیان ایران به مجلس راه یافت. گفتنی است از آنجا که اعتبارنامه مراد اریه در دوره پانزدهم مجلس به تصویب نرسید، حوزه انتخابیه کلیمیان در این دوره بدون نماینده ماند؛ در دوره هفدهم نیز در این حوزه انتخابیه انتخاباتی برگزار نشد و هیچ یک از اقلیت‌ها در مجلس نماینده‌ای نداشتند.
نگارش کتابی با عنوان "پیری" (تهران: ۱۳۵۴، انتشارات دانشگاه تهران، شماره ۱۵۰۶؛ تهران: دان‍ش‍گ‍اه ع‍لام‍ه طب‍اطب‍ای‍ی، ۱۳۷۱، ۱۹۲ ص) دربارهٔ دوران کهنسالی انسان و کتاب دیگری با عنوان "ت‍غ‍ذی‍ه و م‍واد خ‍وراک‍ی" (تهران: ان‍ت‍ش‍ارات دان‍ش‍گ‍اه ت‍ه‍ران، ۱۳۴۵-؛ ش‍م‍اره ۱۰۹۱، ج) از جمله تألیفات دکتر موسی برال است.
قاپان‌لی پایین (به لاتین: Aşağı Qapanlı، تا ۲۰۱۵ قاپان‌لی Qapanlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان ترتر واقع شده است.
چیناری (؛ ) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان مارتاکرت واقع شده‌است.
جمشید کشفی (۱۲۹۱ تهران–) بازرگان و نماینده کلیمیان در مجلس شورای ملی در دوره بیست و یکم مجلس شورای ملی بود.منوچهر نظری، رجال پارلمانی ایران، از مشروطه تا انقلاب، تهران: فرهنگ معاصر، 1388، ص 686
جمشید کشفی، فرزند میرزاآقا در خانواده‌ای یهودی در تهران به دنیا آمد. پس از کسب مدرک دیپلم بازرگانی به تجارت مشغول شد.
عضویت در بیست و یکمین دوره مجلس شورای ملی، ۱۳۴۲–۱۳۴۶.
جمشید کشفی با کسب ۴۱۳۸ رای از ۵۶۶۲ رای به نمایندگی از کلیمیان ایران به مجلس راه یافت.
جان وایترو (؛ زادهٔ ) ویراستار و روزنامه‌نگار و سردبیر روزنامه انگلیسی تایمز از سال ۲۰۱۳ است. وی پیش از این به‌عنوان روزنامه‌نگار با رویترز همکاری می‌کرد. در سال ۱۹۸۰ به نیوز اینترنشنال پیوست و در ۱۹۹۴ سردبیر روزنامه ساندی تایمز شد.
جان وایترو در ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی به دنیا آمد. او در اواسط دهه ۱۹۵۰ قبل از عزیمت به ملبورن، استرالیا در اواخر دهه ۱۹۵۰، به بریتانیا مهاجرت کرد. وی در اوایل دهه ۱۹۶۰ به بریتانیا بازگشت و در آنجا در مدرسه بدفورد، انگلستان و دانشگاه یورک تحصیل کرد.
وایترو حرفه خود را با سرویس جهانی بی‌بی‌سی در نامیبیا آغاز کرد.
در سال ۱۹۷۷ وایترو پس از دانشگاه، وایترو به عنوان کارآموز در خبرگزاری رویترز پذیرفته شد و به دانشکده روزنامه‌نگاری کاردیف فرستاده شد. وی سپس به رویترز بازگشت و در لندن و مادرید به حرفه روزنامه‌نگاری مشغول شد و در۱۹۸۰ به عنوان خبرنگار تایمز به این رسانه منتقل شد.
وایترو در روزنامه تایمز، به پوشش خبری جنگ ایران - عراق و فالکلند پرداخت.
در سال ۱۹۸۲، وایترو برای تهیه گزارشی از جنگ فالکلند به ناو هواپیمابر شکست ناپذیر اعزام شد.
پس از سقوط بندر استنلی در ژوئن ۱۹۸۲، وی با هواپیمای هرکولس با سرویس هوایی ویژه به انگلستان بازگشت. وی کتابی با عنوان «جنگ زمستان»، «فالکلند»، با پاتریک بیشاپ، خبرنگار جنگ روزنامه «آبزرور» نوشت.
وایترو در سال ۱۹۸۳ تحت سردبیری اندرو نیل به روزنامه ساندی تایمز نقل مکان کرد. وی در آنجا در چندین سمت از جمله سردبیر دفاع، سردبیر دیپلماتیک، سردبیر خارجی و رئیس بخش خبر خدمت کرد. وایترو پس از جدایی نیل در سال ۱۹۹۴ به عنوان سردبیر انتخاب شد. وی سال بعد در این سمت ابقاء شد.
در اوایل سال ۲۰۱۳، وایترو به عنوان سردبیر روزنامه تایمز جانشین جیمز هاردینگ شد. مدیران مستقل تایمز انتصاب وی را در سپتامبر همان سال مورد تأیید قرار دادند و روزنامه تایمز در ۲۰۱۴ جایزه مطبوعات را از آن خود کرد.
به گزارش گاردین، مذاکرات بر سر شرایط خروج وایترو به عنوان سردبیر تایمز «مدتی» ادامه داشت و وایترو عمده سال ۲۰۲۲ در مرخصی استعلاجی بود. در این مدت، معاون او تونی گالاگر مسئولیت موقت روزنامه را بر عهده داشت.وایترو در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۲ از سمت سردبیری تایمز کنار رفت تا رئیس روزنامه تایمز شود. گالاگر روز بعد به عنوان جانشین او تأیید شد.
وایترو در اوائل کار سردبیر روزنامه ساندی تایمز شد و در خصوص ادعاهای کاذبی که به مایکل فوت سیاستمدار حزب کارگر نسبت داده بودند که نماینده کاگ‌ب است پرداخت و مقاله‌ای در این خصوص منتشر کرد. در ۲۰۱۰ وایترو که تلاش داشت از یک منتقد به نام گیل حمایت کند، کلر با لیدینگ در یک مناظره تلویزیونی او را «دایک روی دوچرخه» خواند. وایترو در واکنش به این اظهار نظر گفت به نظرم برخی از اعضای جامعه دگرباشان باید خود را به عنوان قربانی ندیده و مانند هر گروه معقول دیگری آنچنان که مورد قبول جامعه است رفتار کنند. و جنسیت یک شخص نیابد به او استاتوی حفاظت شده بدهد که در این رابطه با لیدینگ از کمیسیون شکایت از مطبوعات شکایت کرد و شکایت وی مورد تأیید قرار گرفت.
بعدها در سمت سردبیر تایمز نامه‌هایی از طرف افراد و دانشمندان برجسته انگلستان از جمله لرد کربس و لرد استرن دریافت کرد. که به وی به دلیل ۱۵۰ سال نادیده گرفتن کشف و عوامل گرم شدن هوا و گازهای گلخانه‌ای و هر چیزی که از دستاوردهای فیزیک جوی پنهان مانده انتقاد کردند.
در ۲۰۱۶ وایترو در سمت سردبیری روزنامه تایمز نتوانست در صفحه نخست روزنامه حکم تحقیق در مورد فاجعه استادیوم هیلزبورو را پوشش دهد. البته بعداً اعتراف کرد که علت این بود که تونی بارت خبرنگار فوتبال تایمز در اعتراض به شکست آشکار روزنامه استعفا داده بود و برای همین مسابقه را پوشش نداد.
وایترو از ازدواج با سارا لینتون دارای سه فرزند است.
امپدانس خروجی یک شبکه الکتریکی اندازه‌گیری مخالفت جریان جاری (امپدانس)، چه ایستا (مقاومت) و چه پویا (راکتانس) است که به شبکه بار موجود وصل می‌شود که برای منبع الکتریکی "داخلی" است. امپدانس خروجی اندازه‌گیری از تمایل منبع برای افت ولتاژ هنگامی که بار جریان می‌کشد، است، شبکه منبع بخشی از شبکه است که انتقال می‌دهد و شبکه بار بخشی از شبکه است که مصرف می‌کند.