moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در سال ۲۰۰۹ شمار کارکنان شرکت فورد اروپا ۶۹٫۴۰۰ نفر اعلام شد، که در ۱۲ کارخانه این شرکت در کشورهای بریتانیا، آلمان، رومانی، بلژیک، اسپانیا، روسیه و بلاروس اشتغال داشتند. دفتر مرکزی این شرکت در شهر کلن، آلمان قرار دارد.
«کسی در خانه نیست» ترانه‌ای از آلبوم "دیوار"، اثر پینک فلوید است. این ترانه، یکی از ترانه‌هایی است که برای قرارگیری در آلبوم «بهترین‌های» پینک فلوید، ""، مطرح شده بود.
پینک که از تنهایی و انزوا به ستوه امده و از درخواست‌های کمکش هیچ جوابی نگرفته، با ناامیدی به مرور داشته‌هایش می‌پردازد. اول داشته‌های او چیزهای معمولی هستند: کیف، دفتر مشکی، مسواک . هر چه آهنگ پیش می‌رود، داشته‌های پینک تبدیل به موارد انتزاعی می‌شوند. که باز هم حکایت از نا امیدی و پوچ گرایی دارند.من موقعیت اضطراری برای پرواز دارم، اما جایی را ندارم که به آن پرواز کنم.همچنین این آهنگ اشاره‌های زیادی به سید برت یکی از اعضای اولیه پینک فلوید دارد: چکمه‌های گو هیلز با کش پلاستیکی، قاشق آویزان به زنجیر و موهای فرفری مانند جیمی هندریکس ، به نظر می‌رسد واترز این آهنگ را با الهام از وضعیت سید برت در آخرین باری که در استودیو حاضر شده بود، نوشته است.
تختها یا عرشیان (انگلیسی: Thrones) گروهی از فرشتگان هستند که توسط پولس در کتاب کولوسیان در عهد جدید مورد اشاره قرار گرفته‌اند و با عرش خداوند مرتبط هستند. آنها سمبل عدالت خداوند و قدرت او هستند. بر اساس عهد جدید تختها به مسیح خدمت می‌کنند. تختها بار دیگر در مکاشفه یوحنا ۱۱:۱۶ مورد اشاره قرار گرفته‌اند. بر اساس بعضی نوشته‌ها تختها در مسیحیت معادل ارلیم در یهودیت می‌باشند. ولیکن معنی لغوی ارلیم با تختها متفاوت است. تختها فرشتگانی از رده سوم می‌باشند و دارای قدرت و حرکت غیرقابل تصور هستند. آنها نگهبان انرژیهای بالاتر و فراختر هستند. آنها مسئول پخش این انرژیها در دنیا هستند. تختها در متون مذهبی معمولاً به عنوان آورنده عدالت شناخته می‌شوند. آنها با سیاره‌ها نیز مرتبط هستند. تختها گروهی از قویترین فرشتگان تحت امر خداوند هستند. بر اساس نوشته سنت توماس تختها آورنده قضاوت الهی هستند و عدالت الهی خداوند را برقرار می‌کنند. آنها انرژیهای مثبت را تولید، پخش و جذب می‌کنند. آنها با وجود قدرت بیش از حد خود، بسیار فروتن هستند و عدالت را بدون غرور و ترس برقرار می‌کنند. به دلیل اینکه آنها نماینده عرش خداوند و عدالت و قدرت او هستند تختها نامیده می‌شوند و سمبل آنها تخت است. Bunson, Matthew. Angels A to Z. New York:Crown Trade Paperbacks, 1996. .
ایوان مریز (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل برزیل بود.
جان دی دنس (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود.
جین دا کلارک (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود.
جیمی داگلاس (; – ) یک بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جیمی گالاگر (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جورج مورهاوس (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جیرارد دلبیک (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود.
هنری دی دکن (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود.
هرانسیو مونیز (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل شیلی است.
هامبرتو الگوتا (؛ – ۱۹۷۶) یک بازیکن فوتبال اهل شیلی بود.
مانوئل دا اگیار فگاندس (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل برزیل بود.
مارسل کاپل (؛ ۱۹۰۴ – ۱ ژانویه ۱۹۹۳) یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
مارسل پینل (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
نیکولاس هویدانکس – ) یک بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود که در تاریخ ۱۲ فوریه ۱۹۲۸ میلادی اولین بازی ملی‌اش را مقابل تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند انجام داد. او در ۳۴ بازی ملی حضور داشت و جمعاً ۳۰۵۰ دقیقه برای تیم ملی فوتبال بلژیک به میدان رفت. نیکولاس هویدونک آخرین بازی ملی خود را در تاریخ ۲۶ نوامبر ۱۹۳۳ میلادی در برابر تیم ملی فوتبال دانمارک انجام داد. وی در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
اوسکارینو کوستا سیلوا (؛ – ۱۹۹۰) یک بازیکن فوتبال اهل برزیل بود.
پیتر استاینباک ( – 1996) یک بازیکن فوتبال اهل رومانی بود.
پلاسیدو گالیندو (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل پرو بود.
پلیکارپو ریبیرو دا آلیویرا (؛ – ۱ مه ۱۹۸۶) یک بازیکن فوتبال اهل برزیل بود.
رافائل میندز (؛ ۱۹۰۴ – ۱ ژوئیه ۱۹۸۲) یک بازیکن فوتبال اهل بولیوی بود.
رنه فرناندز (؛ – ۱ ژوئیه ۱۹۵۶) یک بازیکن فوتبال اهل بولیوی بود.
رسینو (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل برزیل بود.
سیگندو دوراندل (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل بولیوی بود.
ته‌اوفیلو سپاسوجیویک (؛ – ۲۸ فوریه ۱۹۷۰) یک بازیکن فوتبال اهل صربستان بود.
تئوفیلو بتنکورت پریرا (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل برزیل بود.
تئودور ناونز (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود.
توماس اوجدا (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل شیلی بود.
ویکتور مرالز (; – ) یک بازیکن فوتبال اهل شیلی بود.
محمدشریف بن حسن‌علی آملی مازندرانی حائری مشهور به شریف العلما، (زاده ۱۲۰۵ق، کربلا - درگذشته ۲۴ ذیقعده ۱۲۴۵ قمری) از علما و مدرسین برجسته حوزه علمیه کربلا بود. شریف العلما زعامت جهان تشیع را در برهه ای حساس از تاریخ فقاهت شیعه به عهده داشت و پس از وی صاحب جواهر عهده‌دار آن شد.به بهانه سالگرد ارتحال ملا محمد شریف مازندرانی رسانیوز وی از مؤسسین اصولی بود و در مناظره مهارت زیادی داشت. آثار مکتوبی به جز یک رساله در مبحث اوامر، از خود به جایی نگذاشت و بر این باور بود که تربیت شاگردان نخبه، خیلی مهم‌تر از تألیف کتاب است.قصص العلما، فوائدالرضویه، گلشن ابرار ۸
آلبرتو سوریا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل پرو است.
آرنی الیور (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کاسیانو چاوریا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل بولیوی است.
سزار اسپینوزا () یک بازیکن فوتبال اهل شیلی است.
کنستانتینو نویا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل بولیوی است.
دراگومیر توشیچ (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
دراگوتین ناجدانووی (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل صربستان بود.
دسن مارکوی (؛ – ۲۹ نوامبر ۱۹۷۴) یک بازیکن فوتبال اهل صربستان بود.
آلبرت هرمنس (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده است.
آلبرتو گالاتئو (؛ ۱۹۱۱ – ۱ ژوئیه ۱۹۶۱) یک بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود.
آلدو دونلی (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود.
الکساندرو کوئدن (؛ – ۱ ژوئیه ۱۹۷۶) یک بازیکن فوتبال اهل رومانی بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال رومانی بازی کرده است.
آلفردو دوینچنزی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
آنتال سالائی (; – ۱۹۶۰) یک بازیکن فوتبال اهل مجارستان بود.
آنتون جاندا (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل اتریش بود.
آرکادیو خولیو لوپز (؛ زادهٔ ۱۵ سپتامبر ۱۹۱۰) یک بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
بیل فیدلر (؛ – ۱۹۸۵-۰۹) یک بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود.
چارلز سیمنز (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود.
کنستانتینو اربیتا سوسا (؛ – ۱۲ دسامبر ۱۹۸۳) یک بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود.
اد جرکیویچ (؛ – ۱ ژانویه ۱۹۴۶) یک بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ادواردو گونزالس والینو (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود.
کبوتردریایی کریسمس نام یک گونه از سرده کبوتردریایی‌های آب‌شکاف است.
ارینفرید پتزل (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
کبوتردریایی تاونسند نام یک گونه از سرده کبوتردریایی‌های آب‌شکاف است.
اریش سربک (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک بود.
سهم طلایی یک نمونه سهم اسمی است، که در شرایط مشخص خاص، نسبت به سایر سهام‌های دیگر، ارجحیت دارد و نظر تمامی خریداران بورس را به سمت خود جلب نموده‌است. کنترل این گونه سهام‌ها، اغلب در اختیار یک سازمان دولتی قرار دارد و متعلق به شرکتی دولتی می‌باشد، که تحت فرایند خصوصی‌سازی و تبدیل شدن به یک شرکت سهامی، قرار دارد.
ارنستو آلباراسین () یک بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
ارنستو بلیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. وی در تیم ملی فوتبال آرژانتین نیز بازی کرده‌است.
فدریکو ویلده (؛ زادهٔ ۱۹۰۹) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
فرانسیسکو روآ (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود.
فرانک ولز (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل هلند بود.
فرانتیشک اشترتس (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک بود.
فرانز دینرت (؛ – ۱۹۷۸) یک بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
فرانسوا دیوغیس (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود.
فریدریش فرانتسل (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اتریش است.
فریتز کلر (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
فیلیکس ولکنوئیسن (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود.
دیولا لازار (؛ – ۲۷ فوریه ۱۹۸۳) یک بازیکن فوتبال اهل مجارستان بود.
دیولا پولگار (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل مجارستان بود.
دیوردی سوچ (; – ) یک بازیکن فوتبال اهل مجارستان بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مجارستان بازی کرده‌است.
هنس ولزهفر (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اتریش است.
هنک پلیکان (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل هلند بود.
هرمن رپ (؛ زادهٔ ۱ ژانویه ۱۹۰۷) یک بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
هکتور فرسکی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
ایستاوان کلیمک (؛ ۱۹۱۳ – ۱۹۸۸) یک بازیکن فوتبال اهل رومانی بود.
یان فن دیپنبیک (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل هلند بود.
ژان بریشت (; – ۱ ژوئیه ۱۹۶۲) یک بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود.
جو مارتینلی (؛ – ۲۰ ژوئیه ۱۹۹۱) یک بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود.
یوهان اربانک (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال اتریش آلمان بازی کرده است.
یوپ فن نلن (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل هلند بود.
یوزف هاسمان (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل اتریش بود.
جوزف استرب (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
یوزپ فن‌اینگلم (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود.
لوییز ایزتا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
لئو هال (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل هلند بود.
دیک بین (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل هلند بود.
پیر دالم (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل بلژیک است.
داف دراک (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل هلند بوده است.تعداد بازی ها و گل ها فقط مربوط به بازی های لیگ داخلی است.
ادموند گیمسا (؛ ۱۹۱۲ – ۱۹۹۴) یک بازیکن فوتبال، و ورزشکار اهل لهستان بود.
ادموند تورز (؛ زادهٔ ۱۹۱۴) یک بازیکن فوتبال، و ورزشکار اهل لهستان است.
ادوارد مدسکی (؛ – ) یک بازیکن فوتبال، و ورزشکار اهل لهستان بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال لهستان بازی کرده است.
فرناند بویل (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود.
فرانس آلفرد مینگ (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل اندونزی بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اندونزی بازی کرده است.
فرانس گمرز (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود.
فرانس هکنبرک (؛ – ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۸) یک بازیکن فوتبال اهل هلند بود.
فرانس فن در وین (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل هلند بود.
فرناندو سانتوس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل پرتغال است.
او مربی‌گری را پس از بازنشستگی با باشگاه اشتوریل پرایا آغاز کرد. تا سال ۲۰۱۰ و پیش از پیوستن به تیم ملی یونان به عنوان یک مربی باشگاهی در چند باشگاه مطرح پرتغال و یونان به مربی‌گری مشغول بود و در این فاصله چهار بار به عنوان مربی سال یونان برگزیده شد.
در جام ملتهای اروپای ۲۰۱۶ با تیم ملی فوتبال پرتغال دست به شگفتی زد و با سه تساوی در مرحله گروهی و تنها یک برد در نود دقیقه در فینال با شکست فرانسه قهرمان شد.
او همچنین در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل که سرمربی تیم ملی فوتبال یونان بود توانست با یک باخت ۳ بر ۰ برابر کلمبیا و یک تساوی ۲ بر ۲ برابر ژاپن و یک برد دقیقه نودی که روی نقطه پنالتی به ثمر رسید ساحل عاج را شکست داد و با قرار گرفتن در رتبه دوم گروه با ۴ امتیاز و یک امتیاز بیشتر از ساحل عاج و ۳ امتیاز بیشتر از ژاپن و ۵ امتیاز کمتر از کلمبیا به دور حذفی مسابقات جام جهانی صعود کند. در یک هشتم نهایی با بدشانسی مقابل کاستاریکا در ضربات پنالتی که با واکنش های خوب کیلور ناواس همراه بود حذف شدند. در پایان فرناندو سانتوس مورد تقدیر مردم یونان قرار گرفت.
پس از حذف در مرحله یک هشتم نهایی جام ملت های اروپا ۲۰۲۰ انتقاداتی به سبک بازی دفاعی او وارد شد. پس از حذف تیم ملی پرتغال از جام جهانی ۲۰۲۲ او از تیم ملی پرتغال اخراج شد.
تئا فن هاربو (؛ – ) یک کارگردان، و فیلم‌نامه‌نویس اهل آلمان بود. وی بین سال‌های ۱۹۰۵ تا ۱۹۵۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلمان بازی کرده است.
کنراد شومان (؛ – ) سرباز آلمان شرقی بود که به طرز مشهوری هنگام ساخت دیوار برلین در سال ۱۹۶۱ به آلمان غربی پناهنده شد.
هرمان شِرشِن (; – ) رهبر ارکستر و نوازندهٔ ویولن و ویولا اهل آلمان بود.
او پنج بار ازدواج کرد و فرزندان زیادی داشت.
یوهانس زوکرتورت (؛ – ) از اساتید برجستهٔ شطرنج اهل لهستان بود. او سال ۱۸۸۶ در نخستین بازی قهرمانی شطرنج جهان مقابل ویلهلم اشتاینیتس شکست خورد.
فرانتس کارل آخارد (؛ زاده ۲۸ آوریل ۱۷۵۳–۲۰ آوریل ۱۸۲۱) یک فیزیک‌دان و شیمی‌دان اهل آلمان بود.
وی اولین کسی بود که توانست قند از چغندر استخراج کند.
آلفرد اینشتین (; – ) یک زندگی‌نامه‌نویس اهل آلمان بود.
ویلهلم درپفلد (؛ – ) یک باستان‌شناس اهل آلمان بود.
گونتر پرین (۱۶ ژانویه ۱۹۱۸ – ۷ مارس ۱۹۴۱) نظامی اهل آلمان در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم در "کریگس‌مارینه" خدمت و او-بوت او-۴۷ را فرماندهی کرد. او به عنوان نخستین فرمانده او-بوت نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین و به عنوان نخستین فرد در "کریگس‌مارینه" نشان برگ‌های بلوط صلیب شوالیه را دریافت کرد. برگ‌های بلوط صلیب شوالیه هنگام اعطای آن به پرین عالی‌ترین نشان نظامی در رایش سوم به حساب می‌آمد. در هشت گشت رزمی بعدی پرین و خدمه‌اش عملکرد متمایزی در اقیانوس اطلس و آب‌های سواحل نروژ از خود نشان دادند.
گونتر پرین دوره آموزشی او-بوت را در او-۲۶ از نوع ۱آ گذراند. روز ۱۷ دسامبر سال ۱۹۳۸ فرماندهی او-۴۷ از نوع ۷ب را بر عهده گرفت. رو ۱۴ اکتبر سال ۱۹۳۹ با او-بوت خود به درون محوطه پایگاه دریایی اسکاپا فلو در جزایر اورکنی رخنه و با شلیک اژدر نبردناو بریتانیایی "رویال اوک" را غرق کرد.
او-۴۷ روز ۷ مارس سال ۱۹۴۱ هنگام حمله به کاروان او-بی ۲۰۸، توسط ناوشکن بریتانیایی "ولورین" غرق شد. هیچ‌کدام از خدمه او-بوت در این حادثه زنده نماندند. ناخدا سوم پرین هنگام مرگ ۳۳ سال داشت.
پرین در طول خدمت خود ۳۱ کشتی دشمن با مجموع تناژ ۱۹۲٬۱۰۲ تن را غرق کرد.
یوهان برنهارد بازدوف (۱۱ سپتامبر ۱۷۲۴ – ۲۵ ژوئیهٔ ۱۷۹۰) آموزگار، فیلسوف، و نویسندهٔ تأثیرگذار اهل آلمان بود.
ویلهلم باکهاوس (; – ) نوازندهٔ پیانو اهل آلمان بود.
N̈ ، n̈ نویسه‌ای است از الفبای لاتین و برساخته از یک N و دونقطه‌ بر فراز آن. از این حرف در نگارش زبان‌های خاکالتک، کرئول کاپ ورده و مالاگاسی مورد استفاده‌است و در همهٔ این زبان‌ها نمایندهٔ آوای [ŋ] است.
Wikipedia contributors, "N-diaeresis," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=N-diaeresis&oldid=540884075 (accessed July 1, 2014).
درخت لوتوس گیاه یا درختی افسانه‌ای است که در اساطیر یونان و نیز در کتاب ایوب از آن نام برده شده است. این درخت که می‌تواند خرماندو، سدر یا عناب باشد زیست گاهش در سواحل شمالی آفریقا بوده و طبق افسانه‌های کتاب ایوب، جانوری بنام بهیموث در میان درختان زندگی می‌کرده است.
در ادیسه هومر هم از اودسئوس نام برده که در میان جنگل این درختان مانده بود و با خوردن میوه آن، همانند لوتوفاگ‌ها، خانه و زندگی قبلی خود را فراموش کرده بود.
Ɲ ، ɲ یکی از نویسه‌های الفبای لاتین است و نشان‌دهندهٔ آوای خیشومی کامی. ɲ در الفبای آوانگاری بین‌المللی نیز نشان‌دهندهٔ آوای خیشومی کامی است. از این حرف در نگارش پاره‌ای از زبان‌های آفریقایی -از جمله بامبارایی و فولا در مالی- و همچنین چند زبان بومی آمریکا و روسیه چون زبان اینوئیت در آمریکای شمالی و زبان ننتسی در سیبری مورد استفاده‌است.
Wikipedia contributors, "Ɲ," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ɲ&oldid=607665730 (accessed July 1, 2014).
حقوق صاحبان سهام معرف علایق سهام‌داران و صاحبان اصلی شرکت، نسبت به دارایی‌های خالص شرکت است. حقوق صاحبان سهام باقیماندۀ منافع مالکین شرکت را در داراییهای شرکت، که پس از کسر بدهیهای آن شرکت، بدست آمده است، نشان می‌دهد.
در یک موسسه تجاری، حقوق صاحبان سهام در اصل منافع صاحبان اصلی موسسه را نشان می‌دهد. در حسابداری، حقوق صاحبان سهام، اهدافی چون تعیین سرمایه قانونی و ثبت شده، تعیین منابع سرمایه شرکت و تعیین سود سهامی که می‌تواند، بین صاحبان سهام توزیع شود، را دنبال می‌نماید.
در یک شرکت سهامی، حقوق صاحبان سهام مواردی چون: سود و زیان انباشته، سهام سرمایه، کسر سهام و اندوخته‌های شرکت را شامل می‌شود.Example of Balance Sheet
طبق استاندارد حسابداری شماره 1 (تجدیدنظر شده) که از ابتدای سال 1398 لازم الاجرا می باشد ، عنوان "حقوق صاحبان سهام" به عنوان "حقوق مالکانه" تغییر نام پیدا کرده است .
وینسنت کارتیسر (زاده ۵ می ۱۹۷۹) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در سریال‌های آنجل و مد من و فیلم‌های روزی دیگر در بهشت، آلاسکا، ناگفته، تنها کاری که می‌خواهم انجام دهم، کریپتو و دوست من دامر اشاره کرد.
اندی هالت (زاده ۴ اوت ۱۹۷۵ - درگذشته ۲۹ مارس ۲۰۰۹ ) بازیگر آمریکایی بود.
مرسدس مک‌ناب (زاده ۱۴ مارس ۱۹۸۰) بازیگر کانادایی است.
از فیلم‌ها و سریال های معروف او می‌توان به "آنجل" و "چهار شگفت‌انگیز" اشاره کرد.
جنون کتاب ، می‌تواند نشانه‌ای از اختلال وسواس فکری عملی باشد که با گردآوری و انباشتن کتاب مشخص می‌شود و این علاقه به گردآوری کتاب می‌تواند تا جایی پیش برود که فرد را از روابط اجتماعی بازدارد و به سلامت او آسیب برساند.
جنون کتاب را نباید با کتاب‌دوستی اشتباه گرفت که علاقه طبیعی و عادی به کتاب است و به عنوان یک اختلال روانی کلینیکی در نظر گرفته نمی‌شود. از دیگر رفتارهای غیرطبیعی مربوط به کتاب می‌توان به کتاب‌خوری (bibliophagy)، نیاز به کتاب‌دزدی (bibliokleptomania) و خاکسپاری کتاب (bibliotaphy) اشاره کرد.
در میان رفتارهای غیرمعمول مربوط به کتاب، جنون کتاب حالتی است که فرد به گردآوری کتاب‌هایی می‌پردازد که برای گردآورنده هیچ سودی ندارند و او برای آنها هیچ ارزش ذاتی قائل نیست. خرید نسخه‌های متعدد از یک کتاب و خرید بیشتر از گنجایش منزل می‌توانند از نشانه‌های آن باشند. DSM-IV، جنون کتاب را یک اختلال روانی ندانسته‌است.
اصطلاح جنون کتاب (Bibliomania)، اولین بار به‌دست جان فریار (۱۷۶۱–۱۸۱۵)، پزشک درمانگاه سلطنتی منچستر در شعری به‌کار رفت که او برای دوستش ریچارد هبر (۱۷۷۳–۱۸۳۳) نوشت. در آغاز سده نوزدهم از این اصطلاح برای نامیدن افرادی به‌کار رفت که علاقه عجیبی در گردآوری کتاب دارند. در سال ۱۸۰۹ میلادی، توماس فراگنال دیبدین کتابی با عنوان "جنون کتاب؛ یا دیوانگی برای کتاب" را منتشر کرد؛ "فیلیپ کانل"، منتقد ادبی، این کتاب را «مجموعه‌ای از دیالوگ‌های عجیب بی‌هدف دانسته که تقلیدی مسخره از آسیب‌شناسی است و با تصویرهای زیاده از حد انباشته شده و در ویرایش دوم پُر از پانویس‌های متعدد دربارهٔ کتابشناسی و تاریخچه گردآوری کتاب است» دانسته‌است. نشانه‌های افراد مبتلا به جنون کتاب در نوشتهٔ دیبدین، «علاقهٔ شدید به کتاب‌های بریده نشده، کاغذ نرم، نسخه‌های منحصربه‌فرد، ویرایش‌های اول، کتاب‌های گوتیک، نسخه‌های تصویردار و کتاب‌های غیرقانونی» است.
طرح نجات مالی یک اصطلاح محاوره‌ای برای دادن وام به یک شرکت یا کشور که با گرفتاری مالی جدی یا ورشکستگی مواجه شده‌است، می‌باشد. همچنین این اصطلاح ممکن است برای اجازه دادن به یک نهاد در حال ورشکسته شدن که بدون پخش سرایت مالی ورشکسته شود، استفاده می‌شود. یک طرح نجات مالی می‌تواند از یک فرایند عدم توانایی پرداخت دیون جلوگیری کند.
یک طرح نجات مالی می‌تواند صرفاً برای سود انجام شود، این درست مانند یک سرمایه‌گذار غارتگر می‌ماند که یک شرکت در مخمصه را به وسیله خریدن سهامش در زیرقیمت نجات می‌دهد؛ یا فرضاً برای بهبود شرایط اجتماعی، یک بشردوست ثروتمند یک شرکت فست فود بی‌فایده و غیرسودآور را به یک شبکه توزیع غذای غیرانتفاعی مبدل می‌سازد. شاید طرح نجات مالی یک شرکت به عنوان یک ضرورت برای اینکه از نقص‌ها و ورشکستگی‌های اجتماعی اقتصادی بیشتر جلوگیری کند، دیده شود: برای مثال، دولت ایالات متحده فرض می‌کند حمل و نقل پشتوانه‌ای است در جهت تسهیل فعالیت‌های اقتصادی برای عموم، که قدرت جغرافیای سیاسی جامعه را حفظ می‌کند. به معنای دقیق کلمه، این سیاست دولت ایالات متحده است که از بزرگترین شرکت‌های آمریکایی مسئول برای حمل و نقل (خطوط هوایی، شرکت‌های توزیع بنزین و …)از ورشکستگی به وسیله یارانه دادن و دادن وام‌های با نرخ بهره پایین حمایت کند. فرض بر این است که ورشکستگی این شرکت‌ها در مقایسه با بقیه شرکت‌ها فاجعه است. چون کالاها و خدمات آن‌ها به وسیله دولت ضرورت‌های عمومی ثابت در جهت حفظ رفاه جامعه و به‌طور غیرمستقیم در حهت حفظ امنیت جامعه در نظر گرفته می‌شوند.
طرح‌های نجات مالی دولتی اضطراری می‌تواند بحث‌برانگیز باشد. مثلاً بحث‌های شدیدی در مورد نجات مالی صنعت در حال ورشکستگی خودرو در ایالات متحده در سال ۲۰۰۸ وجود داشت. کسانی که مخالف آن بودند، مانند Hugh Hewitt این نجات مالی را به عنوان یک بار مالی سنگین غیرقابل قبول بر دوش مودیان مالیاتی می‌دانستند. وی هر طرح نجات مالی را به سه دلیل بزرگ تقبیح کرد: ۱- سوء مدیریت باعث ورشکستگی شرکت‌ها می‌شود، و آن‌ها سزاوار برچیده شدن به وسیله نیروهای بازار آزاد هستند و حتی کارآفرینان ممکن است از این ورشکستگی‌ها طلوع کنند. ۲- نجات مالی علامتی مبنی بر استانداردهای کسب و کار پایین‌تر برای شرکت‌های غول پیکر را نشان می‌دهد، که باعث ایجاد ریسک و خطرات اخلاقی شده‌اند و از طریق تضمین شبکه‌های امنیتی (که دیگران هزینه‌های آن را پرداخت می‌کنند) کاهش می‌یابند. و۳- نجات مالی دیوانسالاری متمرکز شده را به وسیله اجازه دادن به قدرت‌های دولتی که ضوابط طرح نجات مالی را تعیین کنند، افزایش می‌دهد.
افراد دیگری مانند اقتصاددان Jeffrey Sachs این نجات مالی خاص را به عنوان یک امر اجتناب ناپذیر توصیف کرده‌اند و بحث کرده‌اند که ناشایستگی محتمل در مدیریتِ شرکت‌های خودروسازی دلیل کافی برای اجازه دادن به آن‌ها که به‌طور کامل ورشکست شوند، نمی‌باشد زیرا باعث حذف نزدیک به سه میلیون شغل خواهد شد.
علاوه بر این از طرح‌های نجات مالی دولتی انتقادهای دیگری نیز می‌شود مانند اینکه دولت با این کار شرکت‌ها را به وظیفه نشناسی به وسیله اجازه دادن به خطرات اخلاقی تشویق می‌کند.
از بسیاری از نجات‌های مالی در طول قرن بیستم، اصول و درس‌های خاصی نمایان گشته‌است، که می‌توان به صورت زیر خلاصه کرد:
دلایل ضد نجات مالی
Paul Volcker، رئیس هیئت مشاورین بازیابی اقتصادی کاخ سفیدِ باراک اوباما گفته‌است که نجات‌های مالی خطرات اخلاقی ایجاد می‌کنند: آن‌ها به بنگاه‌ها علامت می‌دهند که می‌توانند کارهای پر ریسک انجام دهند، و اگر کارهای پر ریسک تحقق یابد، مودیان مالیاتی زیان را خواهند پرداخت، همچنین در آینده خطرات بزرگتری در کمین جامعه است و آن عبارت از بحران‌های متعاقب بزرگتر می‌باشد.
در ۲۴ نوامبر ۲۰۰۸ یکی اعضای جمهوریخواه کنگره آمریکا Ron Paul نوشت نجات مالی کردن شرکت‌های در حال ورشکستگی به معنای مصادره پول از اعضای مولد اقتصاد و دادن آن به اعضای در حال ورشکستگی می‌باشد. به وسیله پایدار نگه داشتن شرکت‌ها با الگوهای تجاری منسوخ و غیرقابل استفاده، دولت از نقد شدن منابعشان جلوگیری می‌کند، و همچنین از در دسترس قرار گرفتن منابع این شرکت‌ها به شرکت‌های دیگر که بتوانند استفاده‌های مولدتری از آن‌ها داشته باشند جلوگیری به عمل می‌آورد. یک عنصر ضروری بازار آزاد سالم این است که هم موفقیت و هم شکست در ان وجود دارد. اما با اجرای یک طرح نجات مالی، مسیر دادن جایزه تغییر می‌کند و از نهادهای موفق به نهادهای در حال شکست داده می‌شود. چگونه این طرح برای اقتصاد جامعه می‌تواند مفید باشد؟... بدیهی است که بیشتر آمریکایی‌ها پارتی بازی صنفی و شرکتی را نمی‌پذیرند، بلکه معتقدند که باید به جای دیوان سالارها و سیاستمداران، به محرک‌ها و قوانین طبیعیِ بازار آزاد اجازه داده شود که برنده‌ها و بازنده‌ها در اقتصاد را تعیین کنند
بانک‌های ایرلندی به خاطر کاهش قیمت سهام به دلیل فقدان نقدینگی در تأمین مالی در دسترس آن‌ها در بازارهای مالی بین‌المللی دچار مشکل شدند. نگاهی به توانایی پرداخت بدهی‌ها آشکار ساخت که جدی‌ترین مسئله آن‌ها وام‌های مشکوکی بود که به بساز و بفروش‌ها داده شده بود.
در طول سال‌های ۱۹۹۱تا ۱۹۹۲ باد یک حباب مسکن در سوئد خالی شد، که منجر به تنگی اعتبار شدید و عدم پرداخت دیون گسترده بانکی گردید. دلایل آن مشابه دلایل مربوط به بحران وام‌های رهنی زیرممتاز در سال ۲۰۰۷–۲۰۰۸ بود. در پاسخ به این مشکل، دولت اقدامات زیر را اتخاذ کرد:
ارزانفروشی دارایی‌ها عمدتاً دارایی‌های حقیقی که بانک‌ها به عنوان وثیقه نگه می‌داشتند، تشکیل داد.
در پاسخ به عدم توانایی پرداخت دیون بانکی گسترده در نتیجه بحران موسسات پس‌انداز و وام، ایالات متحده (Resolution Trust Corporation(RTC را در سال ۱۹۸۹ راه‌اندازی کرد.
در سال ۹–۲۰۰۸ خزانه داری ایالات متحده و فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) بانک‌های خیلی بزرگ و شرکت‌های بیمه فراوانی را نجات مالی دادند، علاوه بر این‌ها شرکت‌های جنرال موتورز و چریسلر را نیز نجات مالی دادند. کنگره در درخواست فوری رئیس‌جمهور جورج بوش برنامه کمک به دارایی‌های دچار دردسر(TARP) را با وجوهی بالغ بر ۷۰۰ میلیارد دلار تصویب کرد. پول بانک‌ها عمدتاً بازپرداخت شد و هزینه خالصِ TARP در پایان نزدیک به ۳۰ میلیارد دلار شد. هزینه نجات مالی Fannie Mae و Freddie Mac که وام‌های رهنی را بیمه و تضمین کرده بودند، تا اکتبر ۲۰۱۰ در کل بالغ بر ۱۳۵ میلیارد دلار شد و بسته به آینده بازارهای وام‌های رهنی و مسکونی می‌تواند بسیار سنگین تر نیز بشود.
ویکی‌پدیای انگلیسی http https://web.archive.org/web/20190828222905/https://en.wikipedia.org/wiki/Bailout
Chomsky, Noam. Failed states. 2006.
Ƞ ، ƞ یکی از حروف منسوخ الفبای لاتین است. این حرف در زبان لاکوتا نشان‌دهندهٔ واکهٔ خیشومی بود. ولی سپس ŋ جایگزین آن شد.
در الفبای آوانگاری بین‌المللی میان سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۷۶ میلادی /ƞ/ نشان‌دهندهٔ آوای هجایی خیشومی لثوی بود. ولی امروزه /n̩/ جای‌گزین آن شده است.
Wikipedia contributors, "Ƞ," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ƞ&oldid=602642696 (accessed July 1, 2014).
صنایع سنگین دوسان شرکت صنایع سنگین کره‌ای است، که در زمینه احداث و راه‌اندازی نیروگاه‌های هسته‌ای، مجتمع‌های پتروشیمی، نیروگاه‌های حرارتی، ساخت واحدهای نمک‌زدایی، ساخت قطعات ریخته‌گری و آهنگری، همچنین تولید مخازن تحت‌فشار رآکتور، رآکتورهای آب‌سنگین، ژنراتورها و انواع توربین‌ها فعالیت می‌نماید.
شرکت صنایع سنگین دوسان در سال ۱۹۶۲ راه‌اندازی شد و اکنون به‌عنوان شرکت تابعه‌ای از گروه دوسان به‌شمار می‌آید. دفتر مرکزی این شرکت در شهر چانگ‌وون، کره جنوبی قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس کره معامله می‌شود.
پل برنساید در سال ۱۹۲۶ میلادی بر روی رودخانه ویلامت پورتلند از توابع ایالت اورگن آمریکا ساخته شد. این پل در نوامبر سال ۲۰۱۲ به عنوان آثار تاریخی ایالت متحده آمریکا ثبت شد.
این پل توسط دو طراح چیره‌دست به نام‌های ارا هدریک و رابرت کرمرس طراحی شد البته بالابر متحرک این پل توسط مهندس جوزف استراس طراحی شده‌است.
این پل شامل ۷۰۳ متر طول است که ۷۷ متر آن در وسط به صورت تاشو قرار دارد که در مواقع لزوم باز یا بسته می‌شود از دیگر اطلاعات این پل می‌توان به ارتفاع ۲۰ متری آن از سطح رودخانه اشاره کرد که تقریباً ارتفاع مناسبی از لحاظ استاتیکی است، به‌طور کلی می‌توان گفت نگهدارنده‌های این پل (عرشه‌ها) از بتن ساخته شده‌است. این پل یکی از سنگین‌ترین پل‌های متحرک بالابر دار سطح ایالات متحده نیز می‌باشد. وزن کلی این پل بر روی دوپایه قرار گرفته‌است که وزن دوپایه جمعاً به ۱۷۰۰ تن می‌رسد. بالابر هیدرولیکی این پل به‌طور معمول توسط اپراتور پل هاتورن آمریکا کنترل می‌شود اما اپراتوری که وظیفه کنترل سطح آب را دارند و از کارکنان رودخانه هستند نیز آن را کنترل می‌نماید.
در سال ۱۹۸۱ خیابان برنساید از نام "بی(b)" به نام "دان وایمن برنساید" تغییر می‌کند در حقیقت این خیابان که منتهی به رودخانه می‌شد مکانی بسیار پرطرفدار برای تاجرانی بود که دوست داشتند رودخانه ویلامت لایروبی شود. در سال ۱۸۹۴ دهانه اصلی پل که در ابتدای رودخانه بود افتتاح می‌شود. هزینه این پل را که ۴٫۵ میلیون دلار است را می‌توان تقریباً برابر هزینه‌های ساخت و ساز در چزیره راس و پل سلوود دانست، بعدها به صورت عمومی اعلام شد که مبلغ قراداد ۵۰ هزار دلار بیشتر از قرارداد منعقد شده بوده‌است در نتیجه این رسوایی سه کمیسیون شهر مالتنوماه فراخوان داده شدند که در نتیجه این فراخوان کل پروژه به یک شرکت جدید داده شد.
این پل به‌طور رسمی در ۲۸ می سال ۱۹۲۶ با هزینه ۴٫۵ میلیون دلاری افتتاح شد. این پل تنها پل موجود بر روی رودخانه ویلامت است که توسط یک مهندس معمار طراحی شده‌است. درحقیقت اتمام ساخت پل همزمان با ساخت برج‌های رنسانس ایتالیا و سبک استفاده از فلزات به عنوان زینت بخشی به خانه‌های مسکونی شد.
سیستم بالابر هیدرولیکی آن توسط مهندس استراس طراحی شد و ایده اولیه اصول و طراحی ساخت آن را دو مهندس معمار هدریک و کرمرس بر عهده داشتند که سپس بعد از آن‌ها این پل توسز گستاو لیندنتال کامل شد هم چنین او ساخت و ساز و نظارت آن پل را نیز بر عهده داشت.
ناور کورپوریشن شرکت فناوری کره‌ای است، که در زمینه ارائه خدمات شبکه‌های اجتماعی، پورتال وب و وب‌نوشت، خدمات اینترنتی و تولید نرم‌افزارهای کاربردی فعالیت می‌کند.
ناور در سال ۱۹۹۹ توسط لی هائه-جین تأسیس شد و نخستین اقدام آن راه‌اندازی موتور جستجوی ناور بود. ناور در سال ۲۰۱۴ در فهرست فوربز جهانی ۲۰۰۰ در رتبه ۹۹۹ از بزرگترین شرکت‌های جهان قرار گرفت. دفتر مرکزی این کورپوریشن در شهر سئونگنام، کره جنوبی قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس کره معامله می‌شود. ناور کورپوریشن مالک موتور جستجوی ناور و شرکت لاین کورپوریشن می‌باشد، که سازنده و گرداننده نرم‌افزار لاین به‌شمار می‌آید.
پائولو دی کانیو (زادهٔ ۹ ژوئیه ۱۹۶۸ در رم) بازیکن سابق و مربی کنونی فوتبال اهل کشور ایتالیا می‌باشد.
دی کانیو سابقهٔ حضور در تیم‌هایی چون لاتزیو، ترنانا، یوونتوس، ناپولی، آ.ث. میلان، سلتیک، شفیلد ونزدی، وستهام یونایتد، چارلتون اتلتیک و سیسکو رم را نیز دارد. وی در مسابقات لیگ، بیش از ۵۰۰ بازی انجام داده و بیش از ۱۰۰ گل به ثمر رسانده‌است.
در سپتامبر ۱۹۹۸، در بازی بین تیم‌های شفیلد ونزدی و آرسنال، دی کانیو بازیکن تیم شفیلد ونزدی، پس از دریافت کارت قرمز از داور مسابقه، او را هل داد و تعادل داور برهم خورد و به زمین افتاد. این حرکت او باعث شد تا او از ۱۱ بازی محروم شود و ۱۰ هزار پوند نیز جریمه شود.
در سال ۲۰۰۱ و زمانی‌که دی کانیو عضو تیم وستهام یونایتد به دلیل انجام حرکتی جوانمردانه در جریان بازی با اورتون در لیگ برتر انگلستان، جایزهٔ بازی جوانمردانهٔ فیفا به او رسید. وی در این بازی به دلیل مصدوم شدن پا جرارد دروازه‌بان تیم حریف، از موقعیت بسیار خوب گلزنی خود صرف نظر کرد تا بازی متوقف شود و به وضعیت مصدومیت دروازه‌بان تیم اورتون رسیدگی شود.
وی سابقهٔ مربیگری در دو تیم انگلیسی سوئیندون تاون و ساندرلند را نیز دارد.
ملا عبدالکریم مسگر مشهور به عمادالاسلام متخلص به مجاهد، عالم دینی عصر مشروطیت و نماینده مردم یزد در نخستین دوره مجلس شورای ملی بود.
او تحصیلات خود را در یزد نزد حاج میر سید علی مدرسی لب خندقی و در سامرا نزد میرزای شیرازی گذراند.
در سال‌های مشروطه در یزد با برگزاری جلسات و سخنرانی به حمایت از مشروطیت پرداخت و همین حمایت او از تحولات مشروطیت بود که او را در زمره رجال سیاسی در تهران قرار داد. در زمان هجرت صغری و کبری با همراهی محمدتقی مازار، سید ابوالقاسم شاهزاده فاضلی سعی بر افزایش آگاهی مردم یزد داشتند. عبدالکریم مسگر و محمدتقی مازار در ده نو با تشکیل جلساتی به مخالفت با عملکرد جلال‌الدوله پرداختند و همزمان با تحصن عمومی مردم تهران در سفارتخانه انگلیس با همراهی عده‌ای از مردم در کنسول‌گری و تلگراف خانه متحصن شدند.
عمادالاسلام در نخستین دوره مجلس شورای ملی از حوزه انتخابی یزد به وکالت انتخاب شد. در زمان به توپ بستن مجلس در خانه پنهان شد و پس از آن به یزد بازگشت.
وی در سال ۱۳۰۲ از دنیا رفت. حاج شیخ علی اکبر سعیدی از نوادگان اوست. مزار او در جوی هر هر (قبرستان جرهر) یزد قرار دارد.
درگیری نیابتی جمهوری اسلامی ایران و اسرائیل یا جنگ سرد ایران–اسرائیل نیز شناخته می‌شود، به تخاصم غیرمستقیم جاری میان جمهوری اسلامی ایران و اسرائیل از طُرُق مختلف گفته می‌شود. این درگیری‌ها شامل تهدیدهای رهبران جمهوری اسلامی علیه اسرائیل است که هدف نهایی آن در انحلال اسرائیل خلاصه می‌شود. اسرائیل نگران برنامه تسلیحات هسته‌ای ایران است و تلاش می‌کند تا متحدان و نمایندگان نیابتی جمهوری اسلامی مانند سازمان مبارز سیاسی حزب‌الله لبنان را تنزل دهد.
این درگیری به تدریج از موضع خصمانه جمهوری اسلامی در قبال اسرائیل پس از انقلاب ۱۳۵۷، به حمایت پنهانی جمهوری اسلامی از حزب‌الله در جریان درگیری‌های لبنان جنوبی (۲۰۰۰–۱۹۸۵) و در سال ۲۰۰۵ به یک درگیری منطقه ای نیابتی تبدیل شد. در سال ۲۰۰۶، جمهوری اسلامی به‌طور فعال در حمایت از حزب‌الله در طول جنگ اسرائیل و لبنان مشارکت داشت و به موازات آن حمایت از حماس و جهاد اسلامی فلسطین (PIJ) را آغاز کرد.
از طرف دیگر، اسرائیل با استفاده از چندین شبه نظامی در داخل ایران، یک کمپین برای آسیب رساندن به برنامه هسته‌ای ایران آغاز کرد. با شروع جنگ داخلی سوریه، درگیری‌ها بالا گرفت و تا سال ۲۰۱۸ به جنگ مستقیم جمهوری اسلامی و اسرائیل تبدیل شد. هسته اصلی درگیری شامل حمایت جمهوری اسلامی از گروه‌های مخالف اسرائیل، برنامه هسته‌ای ایران و روابط اسرائیل با دیگر رقبای جمهوری اسلامی مانند عربستان سعودی و ایالات متحده است. درگیری هر دو کشور در جنگ داخلی سوریه امکانات و موقعیت‌های دیگری جهت درگیری مستقیم بین دو کشور ایجاد کرد.
جمهوری اسلامی حمایت قابل توجهی از حزب‌الله، حماس، و جنبش جهاد اسلامی فلسطین می‌کند، در حالی که اسرائیل از سازمان مجاهدین خلق ایران حمایت می‌کند و به‌طور مستقیم ترور و حمله به اهداف مرتبط با جمهوری اسلامی انجام داده‌است. اسرائیل همچنین حملات سایبری علیه ایران را انجام داده و علناً از اقدام نظامی بین‌المللی علیه جمهوری اسلامی دفاع می‌کند.New York Times, 4 Sept. 2019, "The Secret History of the Push to Strike Iran: Hawks in Israel and America Have Spent More than a Decade Agitating for War Against the Islamic Republic’s Nuclear Program. Will Trump Finally Deliver?"
اسرائیل، جمهوری اسلامی را به تلاش برای ایجاد یک مسیر حمل و نقل زمینی مستقیم از عراق و سوریه به لبنان متهم کرده‌است، که اسرائیل آن را یک تهدید مهم استراتژیک می‌داند.
جمهوری اسلامی، اسرائیل را «رژیم صهیونیستی» غیرقانونی می‌داند و رهبران اسرائیل را به همکاری با آمریکا جهت نابودی مسلمانان متهم می‌کنند.
برخی تحلیلگران جنگ اسرائیل و لبنان، جنگ اسرائیل و غزه، پروژه‌های جنگ سایبری مانند ساخت بدافزارهای استاکس‌نت و شامون، بمب‌گذاری‌های جمهوری اسلامی علیه دیپلمات‌های اسرائیلی در کشورهای ثالث و جنگ داخلی سوریه را در چارچوب این جنگ نیابتی تفسیر می‌کنند.
تحلیلگران معتقدند در این جنگ نیابتی اسرائیل از حمایت ایالات متحده آمریکا برخوردار است.
به گفتهٔ مقامات اسرائیل، جمهوری اسلامی در نزدیکی در جنوب دمشق و در ۵۰ کیلومتری مرز اسرائیل پایگاه نظامی مجهزی دارد. همچنین برخی مقامات آمریکایی نیز می‌گویند جمهوری اسلامی ۱۰ پایگاه نظامی در سوریه دارد که شبه‌نظامیان وفادار به دولت بشار اسد را برای جنگ احتمالی با اسرائیل تعلیم می‌دهد که دو عدد از این تأسیسات کلیدی در نزدیکی مرز اسرائیل قرار دارد. بنا به گزارش نیویورک تایمز، نزدیک به ۲۰هزار رزمنده از گروه‌های مختلف شبه‌نظامی در سراسر سوریه از سوی کارکنان نظامی جمهوری اسلامی آموزش دیده‌اند.
روح‌الله خمینی قبل از رسیدن به مقام رهبری از اسرائیل انتقاد می‌کرد. وی با انتقاد از روابط خاندان پهلوی با اسرائیل، اسرائیل را به عنوان حامی دودمان پهلوی در نظر گرفت. به دنبال انقلاب ۵۷ ایران، دولت جدید خمینی سیاست خصومت با اسرائیل را در پیش گرفت. ایران به رسمیت شناختن اسرائیل به عنوان یک کشور را پس گرفت و تمام روابط دیپلماتیک، تجاری و سایر روابط را قطع کرد، رهبران جمهوری دولت اسرائیل را به اسم «رژیم صهیونیستی» و اسرائیل به عنوان «فلسطین اشغالی» توصیف می‌کنند.
روز قدس، یک مراسم در ایران است که از یک‌سال پس از انقلاب ایران، در آخرین جمعه ماه رمضان و در حمایت از فلسطینی‌ها برگزار می‌شود.رفسنجانی خواستار حضور مردم در راهپیمایی روز قدس, بی‌بی‌سی فارسی
حمله ۱۹۸۲ اسرائیل به لبنان منجر به خروج سازمان آزادی‌بخش فلسطین (به اختصار ساف یا PLO) از لبنان شد. در دهه ۱۹۷۰ سرزمین جلیل از سوی سازمان آزادی‌بخش فلسطین (صدها نفر از تلفات غیرنظامیان اسرائیلی) مورد حملات خشونت بار حزب‌الله قرار گرفت در نتیجه اسرائیل مجبور به ایجاد یک منطقه امنیتی در جنوب لبنان به نفع متحدان اسرائیلی در لبنان و جمعیت غیرنظامی اسرائیل شد.
علی‌رغم این موفقیت اسرائیل در ریشه کن کردن پایگاه‌های سازمان آزادی‌بخش فلسطین و عقب‌نشینی جزئی در سال ۱۹۸۵، در واقع حمله اسرائیل شدت درگیری با شبه نظامیان محلی لبنان را افزایش داد و منجر به تحکیم چندین جنبش محلی شیعه مسلمان در لبنان شد، از جمله حزب‌الله و جنبش امل (یک جنبش چریکی که قبلاً غیر سازمان یافته در جنوب لبنان بود). با گذشت سال‌ها، تلفات نظامی هر دو طرف بیشتر شد، زیرا هر دو طرف از سلاح‌های مدرن تری استفاده می‌کردند و حزب‌الله در تاکتیک‌های خود پیشرفت می‌کرد.
جمهوری اسلامی ایران در حالی که حزب‌الله را ترغیب به اقدامی علیه اسرائیل می‌کرد، مقدار قابل توجهی از کمک‌های مالی، آموزشی، تسلیحاتی، مواد منفجره، سیاسی، دیپلماتیک و سازمانی را برای سازمان حزب‌الله تأمین می‌کرد. حزب‌الله در سال ۱۹۸۵ طی بیانیه ای چهار هدف اصلی خود را «خروج نهایی اسرائیل از لبنان به عنوان مقدمه ای برای نابودی نهایی آن» ذکر کرد. براساس گزارش‌های منتشر شده در فوریه ۲۰۱۰، حزب‌الله ۴۰۰ میلیون دلار از ایران دریافت کرد. در اوایل دهه ۱۹۹۰، حزب‌الله با حمایت سوریه و ایران به عنوان گروه پیشرو و با قدرت نظامی ظاهر شد و مدیریت فعالیت‌های چریکی در جنوب لبنان را در انحصار خود داشت.
در ژانویه ۲۰۱۴، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل هشدار داد که برنامه هسته‌ای ایران در نتیجه توافق موقت خود با جامعه بین‌المللی (برجام) فقط شش هفته عقب می‌افتد. مدتی بعد، اسرائیل و کشورهای عربی خلیج فارس به رهبری عربستان سعودی از احتمال توافق هسته ای در ژنو که می‌تواند برنامه اتمی تهران را مهار کند اما عناصر اصلی مانند غنی‌سازی اورانیوم را دست نخورده باقی بگذارد، ابراز نگرانی کردند. در ژوئن ۲۰۱۷، وزیر دفاع سابق اسرائیل، موشه یعلون اظهار که «ما و اعراب، همان اعرابی که در ائتلاف در جنگ شش روزه تلاش کردیم تا دولت یهود را نابود کنیم، امروز خود را در همان قایق می‌بینیم… کشورهای عرب سنی، به غیر از قطر، عمدتاً با ما در یک قایق هستند، زیرا همه ما ایران هسته ای را به عنوان تهدید شماره یک علیه خودمان می‌بینیم.».
با انتخاب محمود احمدی‌نژاد در سال ۲۰۰۵، روابط ایران و اسرائیل به‌طور فزاینده ای متشنج شد در نتیجه این دو کشورها درگیر یک سری درگیری‌های نیابتی و عملیات پنهانی علیه یکدیگر شدند.
در طی جنگ ۲۰۰۶ اسرائیل و لبنان، اعتقاد بر این است که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مستقیماً به مبارزان حزب‌الله در حملات به اسرائیل کمک کرده‌اند. چندین منبع اظهار داشتند که صدها نفر از نیروهای سپاه پاسداران در شلیک موشک به اسرائیل در طول جنگ شرکت کرد و موشکهای دوربرد حزب‌الله را تأمین کرد. گفته می‌شود که عوامل سپاه پاسداران در طول جنگ علناً در مواضع حزب‌الله فعالیت می‌کردند. بعلاوه، ادعا می‌شد که عوامل سپاه پاسداران با موشک ضد کشتی C-802 بر حمله حزب‌الله به کشتی آی‌ان‌اس هانیت نظارت داشته‌اند. در این حمله کشتی جنگی به شدت آسیب دید و چهار خدمه کشته شدند. گفته می‌شود که بین شش تا نه نفر از نیروهای سپاه پاسداران در طول جنگ توسط ارتش اسرائیل کشته شده‌اند. طبق گزارش رسانه‌های اسرائیلی، اجساد آنها به سوریه منتقل شده و از آنجا به تهران منتقل شده‌اند. در ۶ سپتامبر ۲۰۰۷، نیروی هوایی اسرائیل طی عملیات باغ میوه، یک رآکتور هسته ای مشکوک در سوریه را منهدم کرد و ده نفر از کره شمالی کشته شدند.
در طی جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹) و بلافاصله پس از آن، گفته شد که نیروی هوایی اسرائیل، با کمک کماندوهای اسرائیلی، سه حمله هوایی علیه سلاح‌های ایرانی را که از طریق سودان به حماس قاچاق می‌شده، انجام داده‌است، ایران تلاش گسترده‌ای جهت تأمین سلاح و مهمات برای حماس آغاز کرد. اسرائیل اشاره کرد که پشت این حملات است. دو کاروان کامیون منهدم شد و یک کشتی مملو از اسلحه در دریای سرخ غرق شد.
در ۴ نوامبر ۲۰۰۹، اسرائیل یک کشتی در دریای مدیترانه شرقی و محموله صدها تن اسلحه را که ظاهراً از ایران به حزب‌الله در حال انتقال بود، توقیف کرد. این توقیف کشتی به ماجرای فرنکاپ معروف است.اسرائیل ده روز در تعقیب کشتی حامل سلاح ایرانی بود، دویچه وله فارسی
در سال ۲۰۱۰، موجی از ترورها با هدف قرار دادن دانشمندان هسته ای ایران آغاز شد. به اعتقاد گسترده رسانه‌ها، این ترورها توسط موساد سرویس اطلاعاتی خارجه اسرائیل انجام شد. به گفته ایران و منابع رسانه‌های جهانی، روش‌های استفاده شده برای کشتن دانشمندان یادآور روشی است که موساد قبلاً اهداف را ترور کرده بود. گفته می‌شود که این ترورها تلاشی برای متوقف کردن برنامه هسته‌ای ایران یا اطمینان از عدم بهبود آن پس از حمله به تأسیسات هسته ای ایران بوده‌است. در اولین حمله، مسعود علی‌محمدی فیزیکدان ذرات در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۰ در اثر انفجار بمب یک موتورسیکلت که به فاصله یک متری از در ورودی منزل علی‌محمدی به یک درخت بسته شده بود، کشته شد. در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۰، یک انفجار در یک پایگاه نظامی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در نزدیکی شهر خرم‌آباد رخ داد و منجر به کشته شدن ۱۸ سرباز شد. در تاریخ ۲۹ نوامبر ۲۰۱۰، دو دانشمند ارشد هسته ای ایران، مجید شهریاری و فریدون عباسی، توسط موتورسیکلت‌هایی مورد هدف حمله قرار گرفتند. عوامل بمب را به اتومبیل آنان متصل نمود و خودرو را از دور منفجر کرد. شهریاری کشته شد ولی که عباسی به شدت زخمی شد. در ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۱، داریوش رضایی نژاد در شرق تهران به ضرب گلوله کشته شد. در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۲، مصطفی احمدی روشن و راننده وی توسط بمبی که از موتور سیکلت به ماشین آنها متصل شده بود، کشته شدند.
در ژوئن ۲۰۱۰ استاکس‌نت، یک کرم رایانه‌ای پیشرفته کشف شد. اعتقاد رسانه‌ها بر این است که این بدافزار توسط آمریکا و اسرائیل برای حمله به تأسیسات هسته ای ایران ساخته شده‌است. در یک مطالعه انجام شده توسط مؤسسه علوم و امنیت بین‌المللی تخمین زده شد که استاکس نت ممکن است به ۱۰۰۰ سانتریفوژ (۱۰٪ از کل نصب شده) در کارخانه غنی سازی نطنز آسیب رسانده باشد. گزارش شده‌است که سایر ویروسهای رایانه ای و بدافزارها از جمله Duqu و بدافزار شعله مربوط به استاکس‌نت بوده‌اند. ایران ادعا می‌کند که دشمنانش مرتباً «فروش تجهیزات معیوب» و «حملات ویروس‌های رایانه ای» جهت خرابکاری در برنامه هسته ای ایران انجام می‌دهند.
در ۱۵ مارس ۲۰۱۱، اسرائیل یک کشتی از سوریه را توقیف کرد که سلاح‌های ایرانی را به غزه می‌آورد. علاوه بر این، موساد همچنین مظنون بود که مسئول انفجار تأسیسات هسته ای در اصفهان است. ایران وقوع هرگونه انفجاری را انکار کرد، اما روزنامه تایمز گزارش خسارت به نیروگاه هسته ای را بر اساس تصاویر ماهواره ای منتشر کرد و به نقل از منابع اطلاعاتی اسرائیل گفت که این انفجار واقعاً یک سایت هسته ای را هدف قرار داده و «تصادفی نبود». ساعاتی پس از وقوع انفجار، حزب‌الله دو موشک به سمت شمال اسرائیل شلیک کرد. ارتش اسرائیل با شلیک چهار گلوله توپ به منطقه ای که از آنجا پرتاب شد واکنش نشان داد. حدس زده می‌شود که این حمله به دستور ایران و سوریه به عنوان هشدار به اسرائیل صورت گرفته‌است. گزارش شد که حمله اسرائیل منجر به کشته شدن ۷ نفر از جمله اتباع خارجی شده‌است. ۱۲ نفر دیگر زخمی شدند که ۷ نفر آنان بعداً در بیمارستان درگذشت.
موساد مظنون به این بود که پشت انفجار در پایگاه موشکی سپاه پاسداران در نوامبر ۲۰۱۱ باشد. در این انفجار ۱۷ نفر از نیروهای سپاه پاسداران کشته شدند، از جمله حسن تهرانی مقدم که به گفته رسانه‌های داخل ایران یکی از شخصیت‌های اصلی برنامه موشکی ایران است. روزنامه‌نگار اسرائیلی به اسم «رون بن یشایی» نوشت که احتمالاً چندین کارشناس موشکی درجه یک ایران قبلاً در چندین انفجار در مکان‌های مختلف کشته شده‌اند.
گفته می‌شود که در واکنش به این عملیات مخفی اسرائیل، مأموران ایرانی تلاش کردند تا چند اهداف اسرائیلی و یهودی را مورد هدف قرار دهند. این اهداف در حالت آماده باش بالایی قرار گرفتند. یورام کوهن، رئیس شاباک، ادعا کرد که سه حمله برنامه‌ریزی شده ایران در ترکیه، آذربایجان و تایلند در آخرین لحظه خنثی شد.در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۱، ایالات متحده ادعا کرد که توطئه ایران شامل بمب‌گذاری در سفارت‌های اسرائیل و عربستان سعودی در واشینگتن، دی.سی. و بوئنوس آیرس را خنثی کرده‌است.
در ۱۳ فوریه ۲۰۱۲، کارکنان سفارت اسرائیل در گرجستان و هند مورد هدف قرار گرفتند. در گرجستان، یک خودرو انفجاری در نزدیکی سفارت منفجر نشد و توسط پلیس گرجستان ایمن منفجر شد. در هند، بمب خودرو منفجر شد و چهار نفر زخمی شدند. در میان زخمی‌ها همسر یکی از کارمندان وزارت دفاع اسرائیل بود. اسرائیل ایران را به داشتن پشت حملات متهم کرد. روز بعد، سه عامل ایرانی در بانکوک، تایلند دستگیر شدند، تصور می‌شود که آنان قصد داشتند مقامات دیپلماتیک اسرائیل، از جمله سفیر اسرائیل را با اتصال بمب به اتومبیل‌های سفارت، ترور کنند. با ترکیدن یکی از بمب‌ها محل اقامت آنان کشف شد. پلیس پاسخ داد و تروریست ایرانی حاضر در خانه یک نارنجک به سمت مأموران انداخت، ولی نارنجک برگشت و پاهای او را قطع کرد و بازداشت شد. مظنون دوم هنگام تلاش برای پرواز به خارج از کشور دستگیر شد و متهم سوم به مالزی فرار کرد و در آنجا توسط پلیس سلطنتی مالزی دستگیر شد. پلیس تایلند دو نفر را به ظن مشارکت دستگیر کرد. این سه تروریست ایرانی در جریان مبادله کایلی مور گیلبرت به ایران بازگردانده شدند. رسانه‌های ایران این سه نفر را تاجر معرفی کردند ولی از گفتن هویت آنان خودداری کردند. در تصاویر استقبال در فرودگاه تهران یکی از افراد بر روی ویلچر نشسته بود.
پلیس هند یک روزنامه‌نگار مستقر در دهلی را در ارتباط با بمب‌گذاری خودرو در فوریه دستگیر کرد که منجر به زخمی شدن چهار اسرائیلی از جمله همسر یک دیپلمات اسرائیلی شد. سید محمد کاظمی روزنامه‌نگار در ۶ مارس ۲۰۱۲ دستگیر شد، گفته می‌شود که وی با یک پلیس در تماس بوده‌است که ممکن است بمب مغناطیسی را به ماشین دیپلمات چسبانده باشد. گفته می‌شود کاظمی یک شهروند هند بود که در یک نشریه ایرانی کار می‌کرد.
در اواخر فوریه ۲۰۱۲، ویکی لیکس ایمیل‌های محرمانه ای را از استراتفور، یک شرکت اطلاعات خصوصی مستقر در ایالات متحده منتشر کرد که توسط گروه هکری انانیموس به سرقت رفته بود. از جمله اطلاعات منتشر شده این ادعا بود که کماندوهای اسرائیلی با همکاری جنگنده‌های کرد چندین تأسیسات زیرزمینی ایران را که برای پروژه‌های تحقیقاتی هسته ای و دفاعی مورد استفاده قرار می‌گرفت، نابود کردند.
در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۲، یک اتوبوس حامل گردشگران اسرائیلی در بلغارستان در طی یک حمله بمب‌گذاری منجر به کشته شدن پنج گردشگر اسرائیلی و راننده و زخمی شدن ۳۲ نفر شد. نخست‌وزیر اسرائیل بنیامین نتانیاهو، ایران و حزب‌الله لبنان را مسئول این حمله دانست. در ژوئیه ۲۰۱۲، یک مقام ارشد دفاعی اسرائیل اظهار کرد که از ماه مه ۲۰۱۱، بیش از ۲۰ حمله تروریستی که توسط ایرانیان یا همکاری حزب‌الله لبنان علیه اهداف اسرائیلی در سراسر جهان برنامه‌ریزی شده بود، از جمله در آفریقای جنوبی، جمهوری آذربایجان، کنیا، ترکیه، تایلند، قبرس، بلغارستان، نپال، نیجریه و پرو، خنثی شده و عوامل ایرانی و حزب‌الله در سراسر جهان زندانی شده‌اند.
در ۶ اکتبر ۲۰۱۲، هواپیماهای اسرائیلی یک هواپیمای پهپاد کوچک را هنگام پرواز بر فراز شمال صحرای نگب سرنگون کردند. حزب‌الله لبنان تأیید کرد که این هواپیمای بدون سرنشین را ارسال کرده و حسن نصرالله در یک سخنرانی تلویزیونی گفت که قطعات هواپیمای بدون سرنشین در ایران ساخته شده‌است.
در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۲، سودان ادعا کرد که اسرائیل یک کارخانه مهمات سازی را بمب‌گذاری کرده‌است، گفته می‌شود این کارخانه متعلق به سپاه پاسداران در جنوب خارطوم است.
در نوامبر ۲۰۱۲، اسرائیل گزارش داد که یک کشتی ایرانی در حال بارگیری موشک جهت صادرات به کشورهایی است که در محدوده اسرائیل قرار دارند و اسرائیل «حمل و نقل اسلحه را از بین خواهد برد».
در ژانویه ۲۰۱۳ شایعاتی مبنی بر انفجار تأسیسات هسته‌ای فردو، یک کارخانه غنی سازی سوخت هسته ای منتشر شد. آژانس بین‌المللی انرژی هسته ای به این نتیجه رسید که چنین حادثه ای رخ نداده‌است.
در ۲۵ آوریل ۲۰۱۳، هواپیماهای اسرائیلی یک هواپیمای بدون سرنشین را در سواحل حیفا که ظاهراً متعلق به حزب‌الله لبنان بود، سرنگون کردند.
در ۷ مه ۲۰۱۳، ساکنان تهران گزارش دادند که سه انفجار را در منطقه ای که ایران تحقیقات موشکی و انبارهای خود را در آن نگهداری می‌کند، شنیدند. بعداً، یک وب سایت ایرانی ادعا کرد که این انفجارها در یک کارخانه خصوصی تولید مواد شیمیایی رخ داده‌است.
در ۱۰ دسامبر، حماس اعلام کرد که پس از قطع مختصر درگیری‌های سوریه، روابط خود را با ایران از سر گرفته‌اند.
دادگاهی در اورشلیم یک مرد اسرائیلی، ییتزاک برگل را به اتهام پیشنهاد جاسوسی برای ایران به چهار سال و نیم حبس محکوم کرد. او عضور یک فرقه یهودی ارتدکس و ضد صهیونیستی به اسم ناتوری کارتا بود که به شدت با دولت اسرائیل مخالف است.
در ۵ مارس ۲۰۱۴، نیروی دریایی اسرائیل کشتی باری Klos-C را رهگیری کرد. اسرائیل اظهار داشت که ایران از این کشتی برای قاچاق ده‌ها موشک دوربرد به غزه از جمله موشک‌های ساخت M-302 ساخت سوریه استفاده می‌کند. این عملیات با نام «افشای کامل» توسط نیروهای ویژه شایتت ۱۳ در دریای سرخ، ۱۵۰۰ کیلومتری اسرائیل و ۱۶۰ کیلومتری بندر سودان انجام شد.
رسانه‌های دولتی ایران گزارش دادند که در ۲۴ اوت ۲۰۱۴، سپاه پاسداران یک پهپاد اسرائیلی را در نزدیکی کارخانه غنی سازی سوخت نطنز سرنگون کرده‌است. ارتش اسرائیل در مورد این گزارش توضیحی نداد.
در انفجاری که در یک کارخانه تولید مواد منفجره نظامی در جنوب شرقی تهران، نزدیک رآکتور هسته ای مشکوک در پارچین رخ داد، دو کارگر کشته شدند. به نظر می‌رسید این انفجار پاسخی به ایران است، حزب‌الله یک وسیله منفجره در مرز بین لبنان و مناطق تحت کنترل اسرائیل در کشتزارهای شبعا قرار داد و دو سرباز اسرائیلی را زخمی کرد. اسرائیل با شلیک توپخانه به سمت دو موضع حزب‌الله در جنوب لبنان پاسخ داد.
در ۲۲ اسفند ۱۳۹۹ (مارس ۲۰۲۱)، روزنامه وال استریت جورنال به نقل از مقام‌های آمریکایی گزارش داد که اسرائیل در اواخر سال ۲۰۱۹، دست‌کم به ۱۲ کشتی که بیشتر آن‌ها حامل نفت ایران به سوریه بودند، حمله کرده‌است. این حملات در دریای سرخ و در نقاط دیگر روی داده‌اند و تعدادی از آنان که مورد حمله قرار گرفتند، حامل تسلیحات ایرانی بودند. بر اساس این گزارش هیچ کشتی غرق نشد و فقط ۲ کشتی مجبور به بازگشت به ایران شدند. اسرائیل تلاش کرده بود که تجارت نفت ایران را متوقف کند، چون از نظر آنان، جمهوری اسلامی با درآمد این نفت‌ها، برای گروه‌های افراطی در منطقه هزینه می‌کند.
ایران برای بشار اسد، رئیس‌جمهوری سوریه، در کنار تحریم‌های بین‌المللی به سوریه سلاح، بنزین، نفت و… صادر می‌کند.
گفته می‌شود که در تاریخ ۹ مه سال ۲۰۲۰، اسرائیل پشت حمله سایبری بود که بندر شهید رجایی در تنگه هرمز را مختل کرد و باعث ایجاد ترافیک در کامیون‌های تحویل و تأخیر در حمل و نقل شد. گفته می‌شود این حمله پاسخی به حمله سایبری ناموفق ایران به تأسیسات آب اسرائیل در منطقه مرکزی شارون در ماه آوریل بود.
در ماه ژوئن و ژوئیه، یک سری انفجارها برنامه‌های هسته ای و موشکی ایران و زیرساخت‌های مختلف دیگر را هدف قرار داد. در ۲۶ ژوئن در مجتمع نظامی پارچین نزدیک تهران، کلینیک سینا در شمال تهران در ۳۰ ژوئن منفجر شد و خساراتی نیز گزارش شد،تأسیسات هسته ای نطنز در ۲ ژوئیه، نیروگاه شهید مدحاج (زرگان) در اهواز و مرکز پتروشیمی کارون در شهر ماهشهر در ۴ ژوئیه. اعتقاد رسانه‌ها بر این است که اسرائیل در این ماجرا دست داشته‌است، به گفته مقامات اطلاعاتی و خسارت فقط در کارخانه سانتریفیوژ در نطنز می‌تواند برنامه سلاح‌های هسته ای ایران را یکی دو سال به تأخیر بیندازد. در تاریخ ۶ ژوئیه، انفجار دیگری در کارخانه سپاهان بورش در شهر باقرشهر رخ داد. در تاریخ ۹ ژوئیه، انفجارهایی در انبار موشکی متعلق به سپاه پاسداران ایران در غرب تهران گزارش شد. در تاریخ ۱۱ ژوئیه، انفجاری در زیرزمین یک خانه قدیمی دو طبقه حاوی سیلندرهای گاز در شمال تهران رخ داد. در تاریخ ۱۲ ژوئیه، آتش‌سوزی در شرکت پتروشیمی شهید تندگویان در جنوب غربی ایران رخ داد. در ۱۳ ژوئیه، یک انفجار در یک کارخانه میعانات گازی منطقه صنعتی کاویان فریمان در استان خراسان رضوی رخ داد. در تاریخ ۱۵ ژوئیه، آتش‌سوزی بزرگی در یک کارخانه کشتی سازی در شهر بوشهر رخ داد و آتش به ۷ قایق چوبی گسترش یافت. در تاریخ ۱۸ ژوئیه، یک خط لوله انتقال نفت در منطقه اهواز در جنوب ایران منفجر شد. در تاریخ ۱۹ ژوئیه، یک انفجار دیگر در یک ایستگاه برق در اصفهان رخ داد. در اواخر روز، یک آتش‌سوزی بزرگ در یک کارخانه تولید سلفون یا نخ در نزدیکی شهر تبریز در شمال غربی ایران ثبت شد.
محسن فخری زاده، رئیس برنامه سلاح‌های هسته ای ایران و از دانشمندان رتبه بالا برنامه هسته ای، در ۲۷ نوامبر سال ۲۰۲۰ در منطقه آبسرد ترور شد.
در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۱، یک انفجار کوچک در نزدیکی سفارت اسرائیل در دهلی‌نو روی داد ولی در این حادثه کسی آسیب ندید. رسانه‌های هند گزارش دادند که یک گروه به نام «جیش الهند» مسئولیت انفجار در نزدیکی سفارت اسرائیل در دهلی نو به عهده گرفته‌است. این بمب دست‌ساز بوده و پلیس هند در مکان حادثه نامه ای پیدا کرد که در آن تهدید می‌کند انتقام قاسم سلیمانی، ابومهدی المهندس و محسن فخری‌زاده گرفته خواهد شد. در ادامه نامه آمده: «این فقط یک نمایش کوچک بود. ما می‌توانیم شما را در هنگام غذا خوردن تا کارهای دیگر رصد کنیم. توجه داشته باشید، بازی برای اسرائیل» به پایان رسیده و تهدید کرده که اسرائیل آماده انتقام «قهرمانان ما» باشد.
بعد از این حادثه، رسانه‌های اسرائیل گزارش دادندند که «توطئه جدید» ایران برای حمله به اماکن دیپلماتیک در شرق آفریقا، در ژانویه ۲۰۲۱ کشف و خنثی شده‌است. رسانه‌های اسرائیل گفتند که جمهوری اسلامی در حال شناسایی اهداف اسرائیلی، آمریکایی و اماراتی در این کشور و حمله به آنها بوده‌است. شبکه کان ۱۱ اسرائیل در گزارشی پیرامون این ماجرا از دستگیری عوامل وابسته به نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی در چند کشور در ارتباط با این «توطئه» خبر داد و گف این افراد در کشورهای اروپای شرقی ساکن بوده و ایرانی بوده‌اند. این شبکه گفت که این حملات قرار بوده که در واکنش به ترور محسن فخری‌زاده و انفجار نطنز صورت گیرد.
در اسفند ۱۳۹۹، روزنامه هندوستان تایمز، گزارش داد که این حمله کار یک گروه تروریستی تحت حمایت نیروی قدس سپاه پاسداران بوده و عوامل این حمله، شواهد را طوری طراحی کرده بودند که این حمله از طرف گروه داعش به نظر برسد ولی مقام‌های هندی اطمینان یافته‌اند که یک گروه شیعه تحت حمایت سپاه که «جیش‌الهند» نام گرفته، عامل اجرای این حمله بوده‌است. به نوشته این روزنامه، این یک بمب ساده نبود و آن بمب مجهز به یک دستگاه کنترل از راه دور بوده و احتمالاً از مواد انفجاری کشنده پینتریت یا آنفو در آن بمب موجود بوده‌است. مقامات هندی یک فهرست از مظنونان تهیه کردند ولی در این مقاله به آن اشاره نشد.
در ۱۵ بهمن ۱۳۹۹، رسانه‌های دولتی اتیوپی خبر دادند که مقامات این کشور ۱۵ نفر را به اتهام طرح‌ریزی برای حمله به سفارت امارات متحده عربی در آدیس آبابا دستگیر کرده‌اند و یک انبار اسلحه و مواد منفجره نیز از آنها کشف شده‌است. روز ۱۴ بهمنُ رسانه‌های اسرائیل بدون اشاره به کشور اتیوپی، خبر دادند که «توطئه جدید» ایران برای حمله به اماکن دیپلماتیک اسرائیلی، آمریکایی و اماراتی در شرق آفریقا، ماه گذشته کشف و خنثی شده‌است.