moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
و این یگانه کارِ ترجمهٔ بهرام بیضایی نیست. ولی، روی هم رفته، چنین نمی‌نماید که در کارنامهٔ بیضایی بتوان ترجمه‌های چندانی به معنای متعارف یافت. جای دیگری که نامِ آشوری و بیضایی با هم همچون مترجم آمده پای ترجمهٔ یک نوی ژاپنی کارِ سه‌آمی موتوکیو به نامِ "آتسوموری" است که آذر ماهِ ۱۳۴۲ در شمارهٔ هفتمِ مجلّهٔ "آرش" و سپس تابستانِ ۱۳۴۳ در "مجلّه موسیقی" با افزوده‌هایی در حاشیه به ترجمهٔ سهراب سپهری چاپ شده‌است. این ترجمه از روی برگردانِ انگلیسی به قلمِ آرتور ویلی است و افزوده‌ها را سپهری از روی ترجمهٔ فرانسویِ نوئل پری فراهم کرده‌است. "آتسوموری" سرانجام در کتابِ "نمایش در ژاپن" چاپ شد. تنها جاهایی که نامِ بیضایی به تنهایی همچون مترجم آمده پای کابوکیِ "کانجینچو" کارِ نامیکی گوهیِ سوّم است، که بیضایی از روی ترجمهٔ انگلیسیِ جیمز براندن و تاماکو نیوا به فارسی درآورده و سالِ ۱۳۴۳ در شمارهٔ ۹۴ "مجلّه موسیقی" و کتابِ "نمایش در ژاپن" چاپ کرده‌است، و نیز پای کیوگنِ "پرنده‌گیر در دنیای مردگان" که از روی ترجمهٔ انگلیسیِ شیو ساکانیشی و نیز ترجمهٔ آرتور ویلی به فارسی درآمده و در همان سلسلهٔ مقالات (به نامِ «نمایش در ژاپن» به سالِ ۱۳۴۳) در "مجلّه موسیقی" و سپس در کتابِ "نمایش در ژاپن" چاپ شده. این کتاب ضمیمه‌ای کوتاه نیز دارد که بیضایی از قلمِ ریوساکو تسونودا و دانلد کین به فارسی ترجمه کرده‌است.
بیضایی نوهای "بنکی روی پل"ِ هیوشی ساآمی یاسوکیو و "بانو آئویی" از دورهٔ موروماچیِ ژاپن را نیز ترجمه و به ترتیب در سالِ ۱۳۵۱ در "ویژه سینما و تآتر" (۲ و ۳) و سالِ ۱۳۶۹ در "کتاب صبح" («پنج نوی باستان»، شمارهٔ ۹) منتشر کرده‌است. بنا بوده این نمایشنامه‌ها همراهِ ترجمه‌های دیگری از او به وسیلهٔ انتشاراتِ نیلا تجدیدِ چاپ شود.
سال‌ها پس از این ترجمه‌ها همسرِ بیضایی نیز کتابی دربارهٔ کیوگن نوشت و چندین نمایشنامهٔ کوتاهِ ژاپنی را به فارسی درآورد و در این کتاب چاپ کرد:
از جملهٔ این متن‌ها یکی کیوگنِ "شکارچی پرنده در برزخ" است که ترجمهٔ دیگری از همان متنِ "پرنده‌گیر در دنیای مردگان" است.
سهیلا نجم نیز خبر داده که «بخشی از کتاب ناتیا شاسترا در زمان دانشجویی من در ایران توسط آقای بیضایی ترجمه و به صورت جزوه در اختیار ما قرار داده شد.»
نوشته‌های فراوانی از بیضایی به چاپ نرسیده‌است. از این جمله است بعضی فیلمنامه‌های فیلم‌شده مانند "سفر" و "قالی سخنگو" و کتاب‌های دیگری؛ بعضی منتظر چاپ، بعضی بی پروانهٔ نشر. نام و نشان و داستانِ بعضی از کارهای منتشرنشدهٔ بیضایی در کتابی به نامِ "بهرام بیضائی" (۱۳۷۹) نوشتهٔ شهرام جعفری‌نژاد آمده‌است. همچنین در «سالشمار زندگی و آثار بهرام بیضایی» که بارها در مجلّات و کتاب‌های گوناگون چاپ شده می‌توان نامِ بعضی از نوشته‌های چاپ‌نشدهٔ او را دید. از فیلمنامه‌های منتشرنشدهٔ بیضایی می‌شود "قلعهٔ کولاک" (۱۳۶۴) و "چه کسی رئیس را کُشت؟" (۱۳۴۹ و ۱۳۷۱) و "یوآنا، یا نامه‌ای به هیچ‌کس" (۱۳۷۱) و "اعتراض" (۱۳۷۵) و "سَنَد" (۱۳۸۳) را برشمرد. فیلمنامه‌ای که از پیش‌نویس‌های نمایشنامهٔ "اَفرا، یا روز می‌گذرد" بوده‌است هم هنوز منتشر نشده‌است. طرح‌های "مرد و میدان" (۱۳۴۴) و "شکاف سایه‌ها" (۱۳۶۳) نیز از این زمره است. همچنین است سه فیلمنامه برای مجموعهٔ تلویزیونی "سرکار استوار" که سالِ ۱۳۴۷ نوشت، ولی نه ساخته شد و نه به صورتِ دیگری منتشر. بعضی از نمایشنامه‌های منتشرنشده عبارت است از "گزارش به بالانشینان" (۱۳۴۵)، "مجلس بساط برچیدن" (۱۳۷۶) و "همایش" (۱۳۷۸). "چاقو در پشت" (۱۳۷۳) و نسخهٔ بیست‌دقیقه‌ایِ "شب هزارویکُم" (۱۳۸۱) نیز به ترتیب به سال‌های ۱۳۷۸ و ۱۳۸۱ به نمایش درآمده، ولی هیچ‌کدام چاپ نشده‌است. بیضایی به خواستِ خود بعضی از کارهایش را منتشر نکرده‌است. هفتمین طرحِ فیلمش برای صدمین سالِ سینما را چاپ نکرده‌است. گفتگوی بلندِ بیضایی با حمید امجد و احمد پایداری به سالِ ۱۳۶۷ هنوز به صورتِ کامل چاپ نشده‌است. گفتگوهای بیضایی و مژده شمسایی دربارهٔ کیوگن جز به صورتِ بازنوشتهٔ پاره‌هایی نامعیّن لابلای کتابِ "کیوگن: نمایش شادی‌بخش ژاپنی" (۱۳۸۲) منتشر نشده. گفتگوی بیضایی با روح‌الله جعفری نیز از کتابِ "گروه هنر ملی از آغاز تا پایان" (۱۳۹۵) حذف شده‌است، همچنان که بیشترِ گفتگوهایش با محمّد عبدی از کتابِ "غریبه‌ی بزرگ" (۱۳۸۳).عبدی، محمّد. احمدی، بابک. «نام نیک حذف‌شدنی نیست». "اعتماد". ۱۱ مهر ۱۴۰۰. ص. ۱۰. گفتگوی بیضایی با عبّاس میلانی برای نسخهٔ فارسیِ کتابِ "Eminent Persians" و با بهمن مقصودلو برای فیلمِ "" هنوز منتشر نشده‌است. نیز وی در دههٔ ۱۳۴۰ برای یک گروهِ نمایش در کرمانشاه اساسنامه نوشته که منتشر نشده‌است.
از کارهایی که بیضایی در آمریکا نوشته و منتشر نکرده‌است می‌توان "پیام دورادور" (۱۳۹۰)، "زرّین‌تاج" (۱۳۹۱)، "مبارک و آرزو" (۱۳۹۲)، "دلپسند و دیو" (۱۳۹۲)، "پهلوان ارژنگ و ارغوان" (۱۳۹۲)، "دیودختر و دلپسند" (۱۳۹۲)، "میرخان و تخت زر" (۱۳۹۳)، "پهلوان گیسو و مبارک" (۱۳۹۳)، "داستان‌های دوزخی" (۱۳۹۴)، "داش آکل به گفته‌ی مرجان" (۱۳۹۶) و رسالهٔ پژوهشیِ "سایه‌بازی ایرانی" (۱۳۹۵) را نام برد.
دو جلد از این دیوان به چاپ رسیده و دفترهای بعدی هنوز چاپ نشده‌است. نمایشنامه‌ای به نامِ "رگبار" (۱۳۴۲) از دفترِ نخست جااُفتاده و جای دیگری نیز برای همگان منتشر نشده و احتمالاً گم شده‌است. "مترسکها در شب" (۱۳۴۱) دانسته و به رای بیضایی در "دیوان نمایش" نیامده. از دفترِ دوّم نیز چند نمایشنامه جااُفتاده که انتشار دیگری نیز نداشته، از جمله "سرود نیمه‌راه" (۱۳۴۷).
کتابی به این نام قرار بود مجموعهٔ فیلمنامه‌های بیضایی باشد، که هنوز منتشر نشده‌است.
مجلّهٔ "آزما" در تیرِ ۱۳۸۲، یعنی اندکی پس از انتشارِ دو جلدِ "دیوان نمایش"، خبر از انتشارِ عن قریبِ نوشته‌های «بیش از سه دهه فعالیت فرهنگی» ِ بیضایی به صورتِ «دستخط خود او» داد. روزِ ۱۴ اسفندِ ۱۳۹۴ نیز، در جشنِ چاپِ نوی مجموعهٔ هشت‌جلدیِ مقالات و گفتگوهای آیدین آغداشلو در موزهٔ هنرهای معاصرِ تهران، ناهید طباطبایی نویدِ چاپِ مجموعهٔ کارهای بهرام بیضایی را داد.
نوشته‌های بیضایی نه فقط برای فیلم شدن یا نمایش بر صحنه به ردّ و عدمِ امکانِ ساخت از حیثِ پروانهٔ دولتی یا جذبِ سرمایه خورده، که برای چاپ هم دچار گرفتاری‌های فراوان بوده‌است. اسنادی از سانسورِ کتاب‌های بیضایی در بایگانی‌های دولتی، از جمله در کتابخانهٔ ملّیِ ایران، موجود است. چند پارهٔ حذفی از چند کتابِ بیضایی را می‌شود در کتابِ "ممیزی کتاب: پژوهشی در ۱۴۰۰ سند ممیزی کتاب در سال ۱۳۷۵" (۱۳۸۰) کارِ احمد رجب‌زاده یافت.
یکی از دریغ‌های بیضایی گم شدنِ مقداری از کاغذهایش در اسباب‌کشی از اصفهان به تهران در سالِ ۱۳۴۷ بوده‌است. از نوشته‌های گم‌شدهٔ او می‌شود نمایشنامهٔ "رگبار" (۱۳۴۲) و طرحِ فیلمِ مستندِ داستانیِ «شمر» و فیلمنامه‌های «میر نوروزی» و «ساز» (۱۳۵۳) و بیشترِ نمایشنامهٔ "نوشته‌های دیواری" (۱۳۵۷) را برشمرد. هنوز نشانی از این آثار به دست نیامده است.
جهانبخش نورایی نیز از گم شدنِ نوشته‌ای از بیضایی خبر داده که – به خواستِ مقاماتِ پلیسی جمهوریِ اسلامیِ ایران تا از پدر و مادرش تبرّی جوید – در بازجویی‌ای در تهران نوشته شده بود در ستایشِ پدر و مادرش.
دستِ کم یک جا را بیضایی به عبارتی برساختهٔ خودش نامیده، و آن کافه‌ای است به نامِ «شِنُفْدیدارْجای» در مرکزِ تهران.
بیضایی استادِ راهنما یا مشاور یا داورِ پایان‌نامه‌های چندی در بوده‌است؛ که از آن جمله است پایان‌نامه‌های لیسانس و فوق لیسانسِ حمید امجد و پایان‌نامه‌های لیسانسِ عزّت‌الله انتظامی و پرویز شهبازی. علی تاجور در "کتابشناسی پایان‌نامه‌های نمایش" (۱۳۸۵) بیست‌ویک پایان‌نامه به راهنمایی یا مشاورتِ بیضایی را فهرست کرده‌است:
تصویرِ امضای بیضایی بارها منتشر شده‌است، از جمله امضایش در قبالهٔ نخستین ازدواجش و صورتجلسهٔ قضاوتِ پایان‌نامهٔ عزّت‌الله انتظامی. روی جلدِ شمارهٔ ۱۰۰ ماهنامهٔ "آزما" (۱۳۹۲) نیز تصویری از امضای بیضایی هست. کسانی که دستخط یا امضایی از بیضایی گرفته‌اند یا بازماندگانشان نیز گاهی تصویری از این‌ها را در اینترنت یا مطبوعه‌ای منتشر کرده‌اند، از جمله علی دهباشی در یادنامهٔ "باغ امیدواران: درباره علی دهباشی" به کوششِ محمّدرضا رجائی‌پور.
بیضایی، همچنان که به سفارش قلم زده و در واقع متنِ بعضی از برجسته‌ترین کارهایش (مانندِ "هشتمین سفر سندباد" و "سگ‌کُشی" و "مَجلس ضَربت زدن") و نیز بعضِ کارهای نافرجامش (مانندِ فیلمنامه‌ای که سالِ ۱۳۷۰ بنا بود بنویسد تا گئورگی شنگلایا فیلم کند) را سفارش گرفته (و، به روایتِ جلال آل احمد، مقالهٔ «کارنامه فیلم گلستان» را نیز)،آل احمد، جلال. "یک چاه و دو چاله". تهران: ۱۳۴۳. نوشته‌هایی هم سفارش داده یا تشویق کرده‌است که پدید آیند، از ترجمه و شعر و غیر از این‌ها. یک نمونه از این سفارش‌ها برخی از شعرهای نمایشنامهٔ "تُرُب"ِ بیژن مفید بوده‌است که بیضایی از پدرش، ذکایی، خواست که ساخت. نمونه‌های دیگر ترجمهٔ فرشیده نسرین از نسخه‌ای از "مهمانخانه‌چی"ِ کارلو گولدونی و ترجمهٔ قاسم هاشمی‌نژاد از "سواری روی دریاچه‌ی کنستانس"ِ پتر هندکه و ترجمهٔ ایرج زهری از "به سوی دمشق"ِ آگوست استریندبرگ و ترجمهٔ احمد کامیابی مسک از "سیاه‌زنگی‌ها"ی ژان ژنه و "شاه می‌میرد"ِ اوژن یونسکو (و "معمار و پادشاهِ آشور"ِ فرناندو آرابال و "اوندین"ِ ژان ژیرودو) در دههٔ ۱۳۵۰ بوده‌است. فریدون معزّی مقدّم نیز در سالِ ۱۳۵۱ یک نمایشنامهٔ کلاسیکِ هندی برای "نمایش در هند"ِ بیضایی (که به صورتِ کتاب منتشر نشد) در دستِ ترجمه داشته‌است. معرّفیِ بهزاد رحیمیان برای مدخل‌نویسی در موضوعاتِ سینمایی به مرکزِ دائرةالمعارفِ بزرگِ اسلامی، که حاصلش انتشارِ مقالهٔ رحیمیان در جلدِ نوزدهمِ "تاریخ جامع ایران" (۱۳۹۴) بوده، و پیشنهادِ کتابِ "نمایشنامه‌نویس به عنوانِ متفکر"ِ اریک بنتلی به حمید امجد برای ترجمه به فارسی نیز نمونه‌هایی از کارهای واسطه‌گری و تشویقیِ بیضایی در سال‌های پس از انقلابِ ۱۳۵۷ بوده‌است.
نیز شایع بوده‌است که متنِ مجموعهٔ تلویزیونیِ "سربداران" را بیضایی بازنوشته است.
گاهی مطلبی به اشتباه از بیضایی نقل شده، و بعضِ این‌ها را بیضایی تکذیب کرده‌است. از جمله، گاهی در نامه‌ای دسته‌جمعی امضای او بی‌اجازه استفاده شده. چند بار در رسانه‌های گوناگون پیام‌های جعلی از شبکه‌های اجتماعیِ اینترنتی نقل کرده و به بیضایی نسبت داده‌اند − در مرگِ کسی یا در انتخاباتی در تبلیغِ جناحی و از این دست. رسانه‌های ایرانی هم بارها اقوال شفاهی و کتبی بدونِ سند از او آورده‌اند که تأیید یا تکذیبِ درستیشان دشوار است – از جمله عبارتِ «من بهایی هستم» که بعضِ رسانه‌های اصول‌گرای جمهوریِ اسلامیِ ایران چندین بار نقل کرده‌اند.
چارلز کاراپتیان (؛ ) یک نقاش ارمنی-آمریکایی بود.
والدین چارلز کاراپتیان از مهاجران ارمنی بودند که در هنگام نسل‌کشی ارمنی‌ها به ایالات متحده فرار کرده بودند و چارلز در دیترویت، میشیگان متولد شد.. مادرش هنگامی که وی دو ساله بود درگذشت. پدرش قادر نبود که از سه فرزندش مراقبت نماید. چارلز تا سن ۹ سالگی در یتیم خانه سپری نمود. هنگامی که به همراه پدر و برادر و خواهرش به لس آنجلس، کالیفرنیا نقل مکان نمود .
بین سال‌های ۴۵–۱۹۴۲ کاراپیتان با درجه گروهبانی در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا خدمت نمود. او در ۱۱ فوریه ۲۰۱۶ در سن ۹۲ درگذشت.
زورایر یوسفی میرزایان (میرزایانس) ( زاده ۱۹۱۶ - درگذشته ۱۳ ژوئیه ۱۹۶۴) نویسنده، شاعر و مترجم ایرانی ارمنی‌تبار بود.
در سال ۱۹۱۶ میلادی (۱۲۹۵ خورشیدی) در تهران متولد شد و تحصیلاتش را در کالج آمریکایی تهران گذراند. وی از اعضای فعال انجمن ادبی ارمنی‌های ایران به نام «نور اج» () برگ نو بود.
میرزایان آثاری از شاعران و نویسندگان از جمله از فیودور داستایفسکی، مارک توین، رابیندرانات تاگور، حافظ، عمر خیام و فردوسی را به زبان ارمنی ترجمه کرده است. مجموعه شعر میرزایان با عنوان «پیاده‌روهای خیس» در سال ۱۹۵۷ در تهران منتشر شد.
بسیاری دیگر از شعرهای این شاعر در گاهنامه ادبی «برگ نو» به چاپ رسیده است. زورایر میرزایان در ۱۳ ژوئیه ۱۹۶۴ (۱۳۴۳ خورشیدی) در تهران درگذشت.
جانم پیاده‌روئی خیس است
که بر آن، به مشت‌های فراوان،
مه شبانگاهی نورها افشانده ست
کز آن نا آشنایان بسیاری گذشته‌اند
با گام‌های آشفته
با نگاه‌های حریص
چه زن هائی که خسته به انتظار مانده‌اند
قدم‌های آشنای مهمانی دیر کرده را
چه انسان‌های مأیوسی که گذشته‌اند
و جا پاهای گل آلوده‌شان را به یادگار نهاده‌اند
شاد یا که غمگین
برای همه
آئینه یخ زده‌ام
بازتاب خود را دارد
باردائی از نورهای گل آلوده بر شانه
سنگی و سیته
در آزمایشگاه شیمی، قَرع یک ظرف شیشه‌ای مورد استفاده برای تقطیر مواد خشک است.
جابر بن حیان با اختراع نوعی قرع، با توجه به فرایند تقطیر در آن، قرع را به آنچه امروز است، تبدیل کرد. قبل از اختراع کندانسورهای مدرن، دستگاه‌های تقطیر توسط بسیاری از شیمی دانان برجسته نظیر آنتوان لاووازیه مورد استفاده قرار گرفت.
در آزمایشگاه‌ها با توجه به پیشرفت تکنولوژی، به خصوص بعد از اختراع نوعی کندانسور، دستگاه‌های تقطیر تا حد زیادی مورد توجه قرار گرفت. با این حال، برخی از روش‌های آزمایشگاهی که شامل تقطیر ساده است، دستگاه پیچیده‌ای نیاز ندارد و ممکن است یک قرع به عنوان جایگزین برای تجهیزات تقطیر پیچیده تر استفاده شود.
جهش ایسلند شمالی () یک جریان اقیانوسی عمیق است که در امتداد فلات قاره ایسلند جریان دارد. این جریان سرریز آب را روانه تنگه دانمارک کرده و به عنوان انشعابی از جریان گرینلند شرقی محسوب می‌شود. جهش ایسلند شمالی جریانی سرد است که در شمال ایسلند ابتدا به سمت غرب و سپس بین گرینلند و ایسلند در ژرفای ۶۰۰ متری به سمت جنوب‌غربی گردش می‌کند. جهش ایسلند شمالی جریانی عمیق و کم‌عرض (عرض تقریبی ۱۲ مایل) است و می‌تواند در هر ثانیه بیش از یک میلیون متر مکعب آب را جابه‌جا کند. وجود این جریان تا سال ۲۰۰۴ ناشناخته بود.
بازاریابی با مقاله‌نویسی، نوعی از تبلیغات است که در آن کارکنان یک کسب و کار دربارهٔ خودشان مقاله‌های کوتاه ایجاد می‌کنند که همزمان که اطلاعات ارزشمند علمی ارائه می‌کنند، شرکت خودشان را هم به صورت پنهان یا آشکار تبلیغ می‌کنند.
بازاریابی مقاله‌ای از زمانی که تولید انبوه روزنامه‌ها شروع شد، به وسیله متخصصان بازاریابی مورد استفاده قرار گرفت. یک کسب و کار برای روزنامه محتوا ایجاد می‌کند؛ مثلاً: موضوع مقاله می‌تواند در فصل مالیات‌گیری مربوط به ممیزی‌های مالیاتی باشد. روزنامه ممکن است از مقاله استفاده کند و اطلاعات تماس کسب و کار را روی آن قرار بدهد. روزنامه‌ها و رسانه‌های سنتی بودجه محدودی برای تولید محتوا دارند و این بخش‌های مقالات برای آن‌ها درآمدزا است.
بازاریابی مقاله در اینترنت برای ارتقاء تخصص نویسنده‌ها در بازاریابی آن‌ها، محصولات و سرویس‌ها به وسیله دایرکتوری مقالات کاربرد دارد. دایرکتوری مقالات همراه با رتبه گوگل خوب، می‌تواند کاربران زیادی را برای سایت فراهم کند و اعتبار سایت را در موتورهای جستجو برای افزایش ترافیک سایت بالا ببرد. این دایرکتوری به افزایش اعتبار سایت در رتبه‌بندی‌ها کمک می‌کند. به علاوه ترافیک را از سمت خوانندگان به سایت شما می‌کشاند. مقالات و دایرکتوری مقالات برای موتورهای جستجو جذاب هستند؛ زیرا دارای محتوای غنی‌ای هستند. هر دو راهنمای گوگل برای مدیران سایت و تحلیل‌های افرادی که در تیم مدیریت اسپم گوگل هستند(Matt Cutts) گفته‌اند: استراتژی تولید محتوا و ایجاد دایرکتوری‌ها به مانند بک‌لینک برای سایت شما عمل می‌کند.https://support.google.com/webmasters/answer/66356?hl=enhttps://www.youtube.com/watch?v=Bo75Og4M34Q
دارندگان تجارت، بازاریابان و کارآفرینان برای رسیدن به بالاترین نتایج در بازاریابی مقاله‌ای، مقالاتشان را در دایرکتوری‌های متفاوتی قرار می‌دهند. به هرحال، عمدهٔ موتورهای جستجو محتواهای دوتایی یا چند بار تولید شده را فیلتر می‌کنند تا در نتایج جستجوی گوگل، یک نوشته چندبار ظاهر نشود. بعضی از بازاریابان با تغییراتی در مقالات، سعی در دور زدن این فیلترها دارند؛ که به این کار چرخش مقاله یا article spinning گفته می‌شود؛ این مقاله از نظر تئوری می‌تواند بازدیدکنندگان را از طریق چند دایرکتوری مختلف بدست آورد.
بیشتر بازاریابی اینترنت و بهینه‌سازی برای موتورهای جستجو نیاز به یک دامنه، یک فضا و بودجه برای ارتقای کار خود دارند. به هر حال، بازاریابی مقاله‌ای که از دایرکتوری‌های مختلف برای مقاله‌ها استفاده می‌کند، می‌تواند به صورت رایگان ترافیک زیادی را از طریق موتورهای جستجو به سمت سایت شما بکشاند. بازاریابی با مقاله باعث افزایش اعتبار سایت شما خواهد شد.
شاید بتوان گفت هدف اصلی دربارهٔ بازاریابی مقاله‌ای این است که موتورهای جستجو بازدید را به سمت سایت شما بکشانند؛ بنابراین یک نویسنده می‌تواند قدرت خودش را تقویت کند و در زمینه کاریش تأثیرگذار باشد؛ در حالی که دارد برای افزایش ترافیک سایت خودش نفوذ نیز می‌کند. کلید بازاریابی با مقاله این است که نویسنده باید برای مقالاتش ارزش ایجاد کند؛ نه فقط به دنبال ارتقاء سایتش، محصولاتش و سرویس‌هایش باشد.
هوش مشتری (به انگلیسی: Customer intelligence CI) یک فرایند جمع‌آوری و آنالیز اطلاعات با توجه به مشتری است؛ که شامل جزئیات و فعالیت آن‌ها می‌شود، این کار برای تأثیر گذاری بیشتر بر روی مشتریان و بهبود استراتژی‌های بازاریابی بر روی مشتریان انجام می‌گیرد.Shaw, Robert, Measuring and Valuing Customer Relationships (2000) Business Intelligence
هوش مشتری جزء ترکیبی از مدیریت ارتباط با مشتری (CRM customer relationship management) است، و وقتی این شیوه پیاده‌سازی شود باعث به وجود آمدن منبع غنی ای از بینش رفتار مشتریان شده و تجربه مشتری مداری شرکت‌ها را افزایش می‌دهد. به عنوان یک مثال، بعضی از مشتریان وارد فروشگاه می‌شوند و بدون اینکه چیزی بخرند از آن جا خارج می‌شوند. اطلاعات در مورد این مشتریان/چشم‌انداز (یا بازدید) آن‌ها ممکن است در سیستم سنتی CRM وجود نداشته باشد. اگرچه هیچ مبادله مالی صورت نگرفته، دانستن اینکه چرا یک مشتری فروشگاه را ترک کرده (شاید با پرسیدن سؤال از آن‌ها، یا کارمندان فروشگاه، انجام نظر سنجی) و استفاده از اطلاعات دربارهٔ رفتار مشتریان، یک مثال از CI است.
هوش مشتری با استفاده از داده‌های مرجع شروع می‌شود. مثلاً شامل مفاهیم کلیدی مانند موقعیت جغرافیایی مشتری است.
این اطلاعات تکمیل کننده اطلاعات تراکنشی است، که از فعالیت مشتریان بدست می‌آید. این اطلاعات می‌تواند اطلاعات تجاری (برای مثال تاریخچه پرداخت و مراحل سفارش) باشد که از اطلاعات تماس خدمات با ابزارهایی مانند تلفن و ایمیل بدست می‌آید.
در نهایت، یک شرکت می‌تواند بینش رقبای خود و کیفیت خدمات را برای معیار ارزیابی شرکت خود در بازاریابی بکار ببرد.
با داده کاوی این اطلاعات، و قرار دادن آن در کنار اطلاعات دربارهٔ رقیبانتان، شرایط صنعت، و سایر موارد دربارهٔ اینکه در آینده مشتریانتان به چه چیزی نیاز دارند، چگونه تصمیم گیری می‌کنند، و پیش بینی دربارهٔ اینکه در آینده چه رفتاری از خودشان نشان خواهند داد. می‌تواند به شما کمک کند.
تجزیه و تحلیل گفتار - دنبال کردن مکالمه بین شرکت و مشتری، استفاده از تبدیل گفتار به نوشتار یا speech to text برای پیدا کردن عبارات، و طبقه‌بندی و پیدا کردن علایق افراد.
دنبال کردن کلیک – مانیتور کردن و سنجیدن اینکه کدام صفحات وب سایت شرکت دارای محبوبیت بیشتری است. این اطلاعات به ما سرنخ محصولات مورد علاقه و توجه به محصول خاصی را به ما می‌دهد. برای مثال، مشتری اگر زمان زیادی را در یک صفحه خاص در سایت که مربوط به یک نوع محصول است بگذراند ما می‌توانیم متوجه شویم به چه چیزی علاقه بیشتری دارد نشان می‌دهد.
مدیریت ارتباط با مشتری - نرم‌افزارهایی که برای Salesforce.com استفاده می‌شود، و مدیریت ارتباط با مشتری که می‌تواند محصولات را بر اساس کیفیت، نوع و دسته برای ارتباط در آینده با مشتری ذخیره نماید.
هوش مشتری جزئیات فهم اینکه مشتری چگونه با یک شرکت تعامل دارد را فراهم می‌کند؛ و امکان می‌دهد تا رفتارهای یک مشتری را متوجه شد.
این دانش باعث بهبود تصمیم‌گیری و استراتژی‌های موثرتر روی مشتری می‌شود.
مؤسسهٔ انتشارات نگاه یا نشر نگاه یک ناشر کتاب ایرانی و از ناشران عمومی با مدیریت علیرضا رئیس دانایی است که فعالیت خود را در سال ۱۳۵۲ با محوریت فرهنگ، هنر و ادبیات آغاز کرد.
مؤسسهٔ انتشارات نگاه از سال ۱۳۵۲ کار خود را به عنوان ناشر مستقل در زمینهٔ ادبیات علوم انسانی آغاز کرد.
نگاه طی چهاردهه میلیون‌ها بار در سطر سطر کتاب‌هایش پیش چشم مخاطبین خویش تکثیر شد و تنوع بخشی به آثار تولید شده و سخت‌گیری در انتخاب‌ها را بر اساس خواست مخاطب سرلوحه کار خویش قرارداده است. شعر، ترانه، داستان، رمان، نقد و نظریه، تاریخ، هنر، زندگی‌نامه‌های بزرگان و مفاخر ادبی، معرفی شاعران و نویسندگان مطرح جهان از طریق ترجمه‌های ماندگار، فیلمنامه و نمایشنامه، فلسفه و روانشناسی و … را دستمایه اصلی کارخود قرار داده و ویترینی ساخته به وسعت ایران بزرگ تا هرنوع سلیقهٔ را تأمین نماید.
این مؤسسه ناشر تخصصی آثار بزرگانی چون: احمد شاملو، سیمین بهبهانی، مرتضی راوندی، نیما یوشیج، شهریار، حسین منزوی، عماد خراسانی، یدالله رؤیایی، نصرت رحمانی، بزرگ علوی، محمد علی افغانی، رضا براهنی، غلامحسین ساعدی ... و بسیاری دیگر از شاعران و نویسندگان معاصر بوده‌است. نگاه صدها کتاب از ناموران و نوآمدگان عرصه فرهنگ و ادبیات چاپ و منتشر کرده‌است و همچنان این راه پر فراز و نشیب را در صنعت نشر می‌پیماید. مؤسسهٔ انتشارات نگاه از سال ۱۳۹۱ به نگاه تازه و نوآوری در حوزه شعر و داستان نیز اهمیت ویژه ای داده و در این زمینه استعدادهای نوظهوری را به جامعه ادبی معرفی کرده‌است.
این انتشارات تا کنون بیش از ۱۰۰۰ عنوان کتاب چاپ کرده‌است و از نویسندگانی که کتاب‌های آنان در این انتشارات چاپ شده‌است می‌توان به بهرام بیضایی، احمد شاملو، سهراب سپهری، سیمین بهبهانی و سید علی صالحی و شمس لنگرودی و محمود دولت‌آبادی ، محسن شریفیان و … اشاره کرد.http://www.ibna.ir/fa/doc/report/218871/رئیس-دانایی-مزد-کارم-استقبال-مردم-کتاب-ها-گرفته-ام-ماجرای-مطالعه-چراغ-قوه-زیر-پتو-نگرفتن-جایزه-شوالیه-نشر-ایران پرفروش‌ترین کتاب این انتشارات، "شازده کوچولو"، اثر آنتوان دو سنت‌اگزوپری با ترجمهٔ احمد شاملو است که برای سی و هفتمین بار در قطع‌های متفاوت در این انتشارات تجدید چاپ شده‌است.http://isna.ir/fa/print/91061408058/گزارش-خبرنگار-ايسنا-از-پرفروش-ترين-كتاب-هايhttp://isna.ir/fa/news/91092011074/چاپ-تازه-ی-شعرهای-شاملو-چاپ-بیستم-شازدهhttp://www.mashreghnews.ir/fa/news/45875/معرفي-ناشران-برتر-سال-۸۹http://www.nashreiran.ir/publishers/2186/انتشارات-نگاه/
کارت هویت فنلاندی ( / ) یکی از دو سند رسمی احراز هویت در فنلاند می‌باشد.
دریافت این کارت برای افراد بالای ۱۸ سال و در زمان رای گیری اجباری می‌باشد.
این نسخه برای شهروندان فنلاند معتبر برای سفر در سراسر اروپا (به جز بلاروس و روسیه و ترکیه و اوکراین) و همچنین فرانسه در خارج از کشور در مرزهای گرجستان ساخته شده است .The police site does not indicate validity outside EU/EFTA.
کارت شناسایی الکترونیک در سال ۱۹۹۹ تولید و نسخه فعلی به مدت ۵ سال در سال ۲۰۰۳ معرفی شد.News about launch of 5 year eID card (Finnish) تمام کارت شناسایی امروزه به صورت الکترونیکی می‌باشد به غیر از کارت برای افراد زیر سن قانونی و کارت‌های موقت.
قانون کلیسایی () به مجموعه قوانینی گفته می‌شود که توسط مقامات کلیسایی برای اجرا در کلیساها و نهادهای مسیحی مقرر می‌شود. قانون کلیسایی در کلیسای کاتولیک (هم کلیسای لاتین و هم کلیسای کاتولیک شرقی)، کلیسای ارتدکس شرقی، و برخی از کلیساهای ملی آنگلیکن به عنوان قانون داخلی اجرا می‌شود.
قانون کلیسایی بر پایه متن کتاب مقدس مسیحیان، سنن حواریون و متون پدران کلیسا تنظیم شده‌است.
مهندسی فرایند از شاخه‌های مهندسی است، که به طراحی، بهره‌برداری، کنترل، بهبود و بهینه‌سازی فرایندهای شیمیایی، فیزیکی و زیستی می‌پردازد. مهندسی فرایند شامل طیف گسترده‌ای از صنایع شیمیایی، پتروشیمی، مهندسی کشاورزی، مهندسی معدن، مواد پیشرفته، صنایع غذایی، دارویی، توسعه نرم‌افزار و بیوتکنولوژی می‌شود.
مهندسی فرایند شامل ترجمه نیازهای خریداران، به دستگاه‌ها و ابزارهای ساخت است، تا مواد خام را به موادی با ارزش افزوده تبدیل نماید، که به گام بعدی زنجیره تأمین مواد (مرحله بسته‌بندی) می رسد. در برخی فرایندهای در حجم‌های بزرگ‌تر مانند پالایشگاه‌های نفت، گرایش به انتقال فراورده، با شبکه ترابری (جاده‌ای یا ریلی) هست، که بدین گونه فراورده، به خریداران بزرگ یا پخش کنندگان هدایت می‌شود.
پیش از ساخت، کارهای طراحی مهندسی فرایند با یک نمودار بلوکی آغاز می‌شود، که مواد، عملیات واحد و عملیات انتقال موردنیاز، در آن نشان داده می‌شود. سپس کارهای طراحی انجام می‌شود تا یک نمودار جریان فرایند (PFD) ایجاد شود. در این نمودار مسیر جریان مواد، تجهیزات ذخیره‌سازی (مانند تانک‌ها و سوله‌ها) عملیات واحد یا انتقال (مانند برج‌های تقطیر، تانک‌های اصلی و یا دریافت کننده، آمیزنده‌ها، جدا کننده‌ها و پمپ‌ها) همچنین میزان دبی‌ها روشن می‌گردد. سپس نمودارهای روند فرایند برای گسترش نمودار خطوط لوله و ابزار دقیق (P&ID) بکار می رود، که دارای اطلاعات اندازه خطوط لوله و تسمه نقاله می‌باشد، تا دبی‌های دلخواه و کنترل‌های فرایندی نیز فراهم شوند. سپس نمودارهای خطوط لوله و ابزار دقیق، همچون پایه ای برای گسترش "راهنمای عملیات سامانه" به کار گرفته می شوند، که عملیات فرایند را بیان می‌کند.
فعالیت مهندسان فرآیند را می توان در چند بخش تقسیم بندی کرد:
نمودار/نقشه خطوط لوله و ابزار دقیق (P&ID) یک نمودار دارای جزئیات در صنایع فرایندی است که خطوط لوله و تجهیزات فرایندی را همراه با تجهیزات کنترلی و ابزار دقیق نشان می‌دهد. نقشه‌های P&ID معمولاً طیق استانداردهای ANSI/ISA S5.1 و ISO 14617-6 طراحی و رسم می‌شوند.
نقشه "خطوط لوله و ابزار دقیق" (P&ID) توسط مؤسسهٔ کنترل و ابزار دقیق به شرح زیر تعریف می‌شود:
نقشه‌های P&ID نقش مهمی در تعمیر و نگهداری و اصلاح فرایندی که توصیف می‌کنند دارند. بسیار مهم است که توالی فیزیکی تجهیزات و سیستم‌ها و همچنین چگونگی اتصال این سیستم‌ها به یکدیگر نشان داده شود. در مرحله طراحی، این نمودارها پایه‌ای برای توسعه طرح‌های سیستم کنترل را فراهم می‌کنند و بررسی‌های ایمنی و عملیاتی را ممکن می‌نمایند. مثل "بررسی خطرات و عمل پذیری" که معمولاً به آن HAZOP گفته می‌شود.
در زیر تعدادی از نمادهای تجهیزات و لوازم شیمیایی که معمولاً در یک P&ID استفاده می‌شوند، بر اساس استانداردهای ISO 10628 و ISO 14617 فهرست شده‌اند.
آمیگا ۶۰۰ یا به اختصار A600 یک رایانه خانگی است که در مارس ۱۹۹۲ و در نمایشگاه سبیت معرفی شد. آمیگا ۶۰۰ آخرین مدل از خانواده آمیگا بود که توسط کمودور و بر اساس ریزپردازنده موتورولا ۶۸۰۰۰ و چیپست «ایی سی اس»ECS chipset ساخته شد. در واقع این مدل یک آمیگا ۵۰۰ پلاس بهبود یافته بود که طراحی دوباره‌ای بر روی آن شده بود و امکان اضافه کردن گرداننده دیسک سخت داخلی را نیز داشت. نکته قابل توجه این مدل، اندازه کوچک این رایانه است. با توجه به فقدان صفحه کلید عددی، آمیگا ۶۰۰ تنها مقدار کمی از صفحه کلید استاندارد «پی سی»IBM PC keyboard بزرگتر است. (۱۴ اینچ طول، ۹٫۵ اینچ عرض و ۳ اینچ ارتفاع با وزن ۶ پوند). این رایانه به همراه سیستم عامل آمیگااواس ۲٫۰ که از نظر رابط کاربری بسیار بهتر از نسخه‌های قبلی شده بود، عرضه گردید.
آمیگا ۶۰۰ مانند آمیگا ۵۰۰ قشر کم درآمد بازار را هدف قرار داده بود، در حالی که در همان زمان آمیگا ۳۰۰۰ با قیمت بالاتر و سیستم قدرتمندتر در بازار جایگاه ویژه‌ای داشت. هدف شرکت کمودور احیاء مجدد خط تولید و ادامه موفقیت فروش مدل آمیگا ۵۰۰ در بازارهای جهانی و قبل از عرضه محصول ۳۲ بیت خود (آمیگا ۱۲۰۰) بود. بر طبق گفته‌های Dave Haynie (یکی از قدیمترین سر مهندسان شرکت کمودور) قرار بود هزینه تولید آمیگا ۶۰۰ حدود ۵۰ الی ۶۰ دلار آمریکا ارزانتر از آمیگا ۵۰۰ باشد، اما در نهایت محصول نهایی گرانتر از آمیگا ۵۰۰ شد. طبق مستندات، آمیگا ۶۰۰ در ابتدا با عنوان آمیگا ۳۰۰ قرار بود نامگذاری شود و به عنوان یکی از رقیبان آمیگا ۵۰۰ پلاس در بازار عرضه شود، اما هزینه‌های این محصول در نهایت موجب شد تا آمیگا ۶۰۰ به عنوان جانشین آمیگا ۵۰۰ پلاس وارد بازار شود. در مدل‌های اولیه این رایانه، عنوان آمیگا ۳۰۰ بر روی بعضی مادربوردها و منبع‌های تغذیه وجود دارد.
«دیوید پلیزانس»David Pleasance مدیر عامل بخش بریتانیای شرکت کمودور آن را یک محصول تمام عیار می‌داند. در مقایسه با مدل محبوب آمیگا ۵۰۰، این مدل کاملاً غیرقابل توسعه و گسترش بود و با وجود اینکه «سی پی یو» این سیستم هیچ تفاوتی با آمیگا ۵۰۰ نداشت، باز هم گرانتر از آن بود. همچنین فقدان بخش «صحه کلید عددی» بر روی آمیگا ۶۰۰ باعث شده بود تعدادی از نرم‌افزارهای موجود (مانند شبیه‌ساز پرواز) بدون وجود صفحه کلید عددی مجازی قابل اجرا نباشند.
یک مدل از رایانه آمیگا ۶۰۰ با نام «آمیگا ۶۰۰ اچ دی»600HD به همراه یک گرداننده دیسک سخت داخلی ATA به ظرفیت ۲۰ یا ۴۰ مگابایت نیز وجود داشت. این مدل به عنوان نسخه «علمی تر» رایانه خانگی معرفی شد و به دلیل دامنه وسیع بازی‌ها و قیمت دو برابری این مدل نسبت به آمیگا ۶۰۰ معمولی، مورد توجه قرار گرفت. با این حال دیسک سخت این مدل دارای مشکلاتی نیز بود. حافظه کنترل‌کننده دیسک سخت آمیگا 600HD مانع از اجرای بعضی نرم‌افزارهای موجود، بدون غیرفعال کردن دیسک سخت می‌شد. بعدها آمیگا 600HD بدون وجود دیسک سخت داخلی و در باندلbundle خاصی با نام «وحشی، عجیب و شرور»Wild, Weird and Wicked در بازار به فروش رسید در حالیکه دیسک سخت داخلی آن حذف شده بود و تنها جای آن در داخل دستگاه باقی مانده بود، ضمن اینکه تمامی این مدل‌ها دارای حافظه رام نسخه ۳۷٫۳۵۰ بودند.
آمیگا ۶۰۰ اولین مدلی بود که در بریتانیا تولید شد. کارخانه تولیدی آن در شهر «ایروین»Irvine اسکاتلند قرار داشت که بعد از مدتی مدل‌های تولیدی در هنگ کنگ ساخته شدند. همچنین تعدادی از آمیگا ۶۰۰ها در کشور فیلیپین تولید شدند. شماره سریال اولین دستگاه تولید شده آمیگا ۶۰۰ (شماره سریال ۱) به عنوان نماد این بخش، در دفتر مدیر عامل شعبه بریتانیا شرکت کمودور قرار داشت.
تکنولوژی چاپ فشرده قطعات سخت‌افزاری آمیگا ۶۰۰ باعث افت مشکلات سخت‌افزاری نسبت به آمیگا ۵۰۰ بود (از ۸٫۲۵٪ برای آمیگا ۵۰۰ کاهش به ۰٫۷۸٪ در آمیگا ۶۰۰)
آمیگا ۶۰۰ با «سی پی یو» موتورولا ۶۸۰۰۰ در سرعت ۷٫۰۹ مگاهرتز (پال) یا ۷٫۱۶ مگاهرتز (ان تی اس سی) و یک مگابایت حافظه «چیپ رَم»Amiga Chip RAM با زمان دستیابی ۸۰ نانوثانیه، به بازارهای جهانی عرضه شد.
طراحی این مدل به گونه‌ای بود که قطعات به‌طور فشرده بر روی سیستم قرار داشت، به همین دلیل ریزپردازنده موتورولا ۶۸۰۰۰ با لحیم کاری بر روی مادربورد نصب شده بود و امکان ارتقاء سخت‌افزاری عادی سی پی یو از این مدل سلب شده بود. تنها راه ارتقاء سی پی یو اتصال یک کانکتور در بالای سی پی یو بود که به زور، کنترل باس سیستم را در اختیار بگیرد. این روش باعث بروز مشکلات و بی‌ثباتی در بعضی مادربوردها شده بود. این قبیل ارتقاءهای سخت‌افزاری برای آمیگا ۶۰۰ در آن زمان کاملاً غیر متعارف و غیر مشهور بود.
حافظه رَم این دستگاه تا حداکثر ۲ مگابایت به صورت «چیپ رم» و با استفاده از شیار توسعهexpansion slot دریچه‌ای قابل ارتقاء است. حداکثر ۴ مگابایت حافظه «سریع» نیز با استفاده از کارت SRAMStatic random-access memory مناسب و در شیار «پی س کارت»PC Card قابل نصب است که در مجموع ۶ مگابایت برای این سیستم در نظر گرفته شده‌است. البته حافظه «رم سریع» غیررسمی بیشتری نیز می‌تواند اضافه شود، برای مثال برد A608 حداکثر ۸ مگابایت حافظه رم را به وسیله کانکتور متصل به سی پی یو اورجینال، فراهم می‌کند. البته با ارتقاء سخت‌افزاری سی پی یو این ظرفیت به ۶۴ مگابایت هم می‌رسد.
آمیگا ۶۰۰ آخرین مدل از خانواده آمیگا می‌باشد که از چیپست «ایی سی اس» با توانایی آدرس دهی ۲ مگابایت حافظه رم و پشتیبانی از حالت‌های گرافیکی با رزولوشن بالاتر استفاده می‌کند. با استفاده از تراشه ویدئویی «سوپر آگنس»،Super Agnus این سیستم توانایی پخش حالت‌های مختلف گرافیکی از ۳۲۰×۲۰۰ پیکسل الی ۱۲۸۰×۵۱۲ را دارد. مانند چیپست اورجینال آمیگا، این سیستم نیز توانایی پخش همزمان حداکثر ۳۲ رنگ (از یک پلت ۱۲ بیت با مجموع ۴۰۹۶ رنگ) را در رزولوشن‌های پایین دارد. در حالت گرافیکی HAMHold-And-Modify امکان نمایش همزمان ۶۴ رنگ بر روی صفحه نمایش با استفاده از تکنیک کم نور کردن درخشندگی پلت رنگ وجود دارد.
صدا در مدل آمیگا ۶۰۰ نسبت به مدل‌های قبلی تغییری نکرده‌است، ۴ کانال ۸ بیتی به صورت استریو (دو کانال برای بلندگو سمت چپ و دو کانال برای سمت راست) همچنان برای این سیستم وجود دارد.
آمیگا ۶۰۰ دارای کانکتورهای سازگار با سری آمیگا می‌باشد. این کانکتورها شامل دو درگاه DB9M برای جوی استیک، ماوس یا قلم نوری، یک درگاه ۲۵ پین استاندارد RS-232 و یک درگاه موازی ۲۶ پین می‌باشند. به دلیل وجود این درگاه‌های سازگار، آمیگا ۶۰۰ با بسیاری از لوازم جانبی و ملحقات مربوط به آمیگاهای قبلی از جمله رابط کاربری میدی، نمونه‌های صوتی و دیجیتایزرهای ویدئویی، سازگاری کامل دارد.
درگاه‌های توسعه جدید به کار رفته در این مدل عبارت بودند از شیار کارت پی سی PCMCIA Type II و یک رابط کاربری داخلی ۴۴ پین ATA که هر دوی این درگاه‌ها بر روی رایانه‌های لپ‌تاپ نیز وجود دارند. هر دوی این شیارها توسط تراشه جدید آمیگا ۶۰۰ با نام «گایل»Gayle کنترل می‌شوند (این تراشه وظیفه کنترل ورودی‌ها/خروجی‌های سیستم را دارد و جایگزین تراشه Gary در آمیگا ۵۰۰ و ۲۰۰۰ شده بود). آمیگا ۶۰۰ همچنین دارای یک محل برای اضافه کردن دیسک سخت ۲٫۵ اینچی داخلی درون کیس رایانه می‌باشد.
آمیگا ۶۰۰ اولین مدل از دو آمیگایی بود که از رابط کاربری جدید PCMCIA Type II استفاده نمود. این کانکتور به سیستم اجازه استفاده از بسیاری ملحقات و لوازم جانبی مربوط به لپ‌تاپ‌های موجود در بازار را می‌دهد که البته تنها کارت‌های ۱۶ بیتی PCMCIA از نظر سخت‌افزاری سازگاری دارند و کارت‌های ۳۲ بیتی این توانایی را ندارند. به دلیل اینکه آمیگا ۶۰۰ برای سازگاری با درگاه‌های مدل‌های قبلی طراحی شده بود، با این شیار جدید مشکلاتی هم داشت و این شیار به‌طور کامل از کارت PCMCIA Type II دستور پذیری نداشت. تعدادی از شرکت‌های «طرف سوم»third-party developers برای این کانکتور جدید اقدام به تولید و ساخت لوازم جانبی نمودند از جمله: کارت‌های SRAM، کنترل‌کننده‌های سی دی-رام، کنترلرهای SCSI، کارت‌های شبکه و دیجیتایزرهای ویدئویی. با وجود اینکه PCMCIA از نظر ساختار طراحی بسیار شبیه به سیستم‌های قبلی آمیگا می‌باشد، ولی این تکنولوژی در آن زمان و هنگام عرضه، بسیار ناشناخته بود و دلیل آن هزینه‌های سنگین ملحقات PCMCIA برای کاربران رایانه‌های خانگی بود. بعد از مدتی تعدادی از لوازم جانبی سازگار با لپ‌تاپ برای آمیگا ۶۰۰ ساخته شد که شامل کارت‌های سیم دار و بی‌سیم شبکه، مودم‌های سریال و آداپتورهای «کامپکت فلش»CompactFlash بودند.
آمیگا ۶۰۰ همراه با سیستم عامل آمیگااواس ۲٫۰ (شامل رابط گرافیکی «ورک بنچ ۲٫۰»Workbench 2.0 و یک چیپ رم «کیک استارت»Kickstart با شماره ۳۷٫۲۹۹، ۳۷٫۳۰۰ یا ۳۷٫۳۵۰) عرضه شد. نکته‌ای که در مورد این نسخه‌های مختلف رام کیک استارت وجود دارد این است که آن‌ها به‌طور رسمی توسط کمودور و بر اساس نسخه ۲٫۰۵ طراحی شده بودند. مدل‌های اولیه اصلاح شده آمیگا ۶۰۰ همراه با کیک استارت ۳۷٫۲۹۹ عرضه شد در حالی که قادر به پشتیبانی از کنترلرهای داخلی ATA یا رابط کاربری داخلی PCMCIA نبودند. هرچند امکان بارگذاری درایورهای مورد نیاز از طریق فلاپی دیسک وجود داشت، اما به هیچ عنوان امکان بوت شدن مستقیم سیستم توسط دستگاه‌های ATA یا PCMCIA را نمی‌داد. البته نسخه‌های بعدی کیک استارت با شماره‌های ۳۷٫۳۰۰ یا ۳۷٫۳۵۰ قابلیت بوت کردن سیستم از طریق آن دستگاه‌ها را داشتند. یک اشکال نرم‌افزاری در کیک استارت ۳۷٫۳۰۰ وجود داشت که باعث می‌شد حداکثر ۴۰ مگابایت ظرفیت دیسک سخت از طرف آمیگا ۶۰۰ پشتیبانی شود، اما در کیک استارت نسخه ۳۷٫۳۵۰ این مشکل رفع و پشتیبانی از ۴ گیگابایت ظرفیت دیسک سخت برای سیستم پیش‌بینی شده بود.
بعد از مدتی امکان خرید ارتقاء «ورک بنچ» ۲٫۱ که در واقع نوعی بومی ستیزی این سیستم عامل بودُ برای کاربران فراهم آمد. این نسخه جدید شامل زبان‌های مختلف و درایور مخصوص جهت خواندن و نوشتن دیسک‌های رایانه‌های مبتنی بر داس با فورمت FAT بود. این درایورها «کراس داس»CrossDOS نامیده می‌شد و امکان خواندن و نوشتن فلاپی دسک و دیسک سخت را فراهم می‌کرد. این ارتقاء فقط در همین حد باقی ماند و هرگز «کیک استارت» های حافظه رام نسخه ۲٫۱ هرگز منتشر نشد.
در پی انتشار نسخه جدید سیستم عامل آمیگا (آمیگااواس ۳٫۱)، رایانه آمیگا ۶۰۰ هم توانایی ارتقاء به این نسخه را با نصب حافظه رام «کیک استارت» اصلاح شده شماره ۴۰ دارا بود.
یک بالن بوخنر به عنوان یک بالن خلاء، بالن تصفیه یا بالن اسلحه کمری نیز شناخته شده است هرچند در ایران با اسامی ارلن خلاء یا ارلن تخلیه شناخته می‌شود. یک بالن بوخنر دارای دیواره ای ضخیم با یک لوله شیشه ای کوتاه و خاردار و همچنین شلنگی که حدود یک اینچ از گردن آن بیرون زده است. لوله کوتاه و شلنگ خاردار به طور موثری به عنوان یک آداپتور که در انتهای شیلنگ های انعطاف پذیر با دیواره ضخیم (لوله) نصب شده عمل می کند. انتهای دیگر شلنگ را به منبع خلاء از قبیل بادبزن هواکش یا پمپ خلاء متصل می کنند. بهتر است این کار از طریق یک دریچه که برای جلوگیری از مکیدن آب از هواکش بالن بوخنر طراحی شده است، انجام گیرد.
دیواره ضخیم بالن بوخنر، مقاومت در برابر اختلاف فشار را با داشتن خلاء در داخل آن فراهم می کند. قیف بوخنر دارای یک لایه کاغذ صافی جدا شده از مکش است.
فهرست ابزار های موجود در آزمایشگاه شیمی
اِمه کلاریون (؛ – ) یک هنرپیشه اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به آقای ونسان، کنت دو مونت-کریستو و لوکرتزیا بورجیا اشاره کرد.
ژان دوبوکور (؛ – ) یک هنرپیشه اهل فرانسه بود.
انتخابات فدرال آلمان برای برگزیدن اعضای شانزدهمین دوره مجلس فدرال آلمان (بوندستاگ) در روز ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۵ برگزار شد. این انتخابات پس از آن برگزار شد که حزب حاکم سوسیال دموکرات در برخی از ایالت‌ها در انتخابات داخلی شکست خورده بود. پس از این شکست، صدراعظم وقت گرهارد شرودر که رهبری این حزب را به عهده داشت از هواداران خود در بوندستاگ خواست که به دولت وی رای عدم اعتماد دهند تا زمینه برای انحلال پارلمان و برگزاری انتخابات پیش از موعد فراهم شود. وی بیم آن را داشت که در صورت ادامه کار دولت تا انقضای دوره قانونی پارلمان در سال ۲۰۰۶، موقعیت حزب در افکار عمومی تنزل کرده و کسب پیروزی برای حزبش را دشوارتر سازد. - دولت آلمان رای عدم اعتماد گرفت - بی‌بی‌سی بوندستاگ در روز ۱ ژوئیه ۲۰۰۵ با ۲۹۶ رای موافق به عدم اعتماد به دولت شرودر رای داد و در نتیجه دولت وی سقوط کرد. هورست کوهلر رئیس جمهور وقت آلمان بعد از سه هفته بررسی جوانب امر، سرانجام در روز ۲۱ ژوئیه پارلمان را منحل اعلام کرد و دستور انجام انتخابات پیش از موعد را صادر کرد.تصمیم رئیس جمهور آلمان در مورد انحلال پارلمان - دویچه‌وله
حزب اپوزیسیون، اتحادیه دموکرات مسیحی و متحدش در بایرن، اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن، رقابت‌های انتخاباتی را در حالی آغاز کردند که مطابق نظرسنجی‌ها بیش از ۲۱٪ از حزب حاکم سوسیال دموکرات پیشی گرفته بودند. بسیاری از تحلیل‌گران بر این اعتقاد بودند که دموکرات مسیحی‌ها به سادگی پیروز انتخابات خواهند بود و رهبرشان آنگلا مرکل به مقام صدارت اعظم خواهد رسید و آنان خواهند توانست با شریک سنتی‌شان، حزب دموکرات آزاد دولت ائتلافی تشکیل دهند. با این وجود حزب دموکرات مسیحی در انتخابات فقط با ۱٪ اختلاف آرا و ۴ کرسی بیشتر در بوندستاگ توانست از حزب سوسیال دموکرات پیشی بگیرد.
نتایج انتخابات حاکی از آن بود که هیچ‌یک از ائتلاف‌های دموکرات مسیحی–دموکرات آزاد و سوسیال دموکرات–سبزها نتوانستند اکثریت را در بوندستاگ بدست بیاورد و هر دوی این حزب‌ها چندین کرسی نسبت به انتخابات سال ۲۰۰۲ از دست داده بودند. تنها حزب سوسیالیسم دموکراتیک آلمان با ۵٪ افزایش در آرا و ۵۲ کرسی بیشتر نسبت به دوره قبل عملکرد خوبی از خود بر جای گذاشت.
بعد از اعلام نتایج انتخابات آنگلا مرکل و گرهارد شرودر هر دو مدعی پیروزی در انتخابات شدند، اما تشکیل دولت نیازمند رایزنی‌های گسترده‌ای بود. سرانجام در روز ۱۰ اکتبر رهبران دو حزب اعلام کردند که به توافقی برای تشکیل ائتلاف بزرگ رسیدند. با تشکیل بوندستاگ در روز ۲۲ نوامبر ۳۹۷ عضو اتحادیه دموکرات مسیحی و سوسیال دموکرات رای به صدارت اعظم آنگلا مرکل دادند و او به عنوان اولین صدر اعظم زن در آلمان به قدرت رسید.
در روز ۲۲ مهٔ ۲۰۰۵، حزب سوسیال دموکرات در انتخابات محلی ایالت نوردراین-وستفالن که پرجمعیت‌ترین ایالت آلمان است شکست خورد. حزب پیروز در این ایالت اتحادیه دموکرات مسیحی بود که حزب اپوزیسیون سوسیال دموکرات‌ها به شمار می‌رود. با این پیروزی، اتحادیه دموکرات مسیحی به همراه شریک ائتلافی خود حزب دموکرات آزاد توانستند در شورای فدرال آلمان (مجلس اعلای قانون‌گذاری) حائز اکثریت شوند. بعد از این شکست حزب حاکم، صدراعظم وقت گرهارد شرودر در یک رای عدم اعتماد نمایشی بوندستاگ را منحل کرد تا برای جلوگیری از تبعات کاهش بیشتر محبوبیت خود انتخابات زودهنگام برگزار کند.
بر طبق قوانین آلمان، از آنجایی که بوندستاگ نمی‌تواند به انحلال خود رای دهد، انتخابات پیش از موعد تنها در صورت انحلال بوندستاگ توسط رئیس جمهور آلمان، قابل برگزاری است. رئیس جمهور نیز در صورتی می‌تواند بوندستاگ را منحل کند که بوندستاگ به دولت رای عدم اعتماد داده باشد.
در سال ۱۹۸۳ دادگاه قانون اساسی آلمان قانونی وضع کرده بود که صدراعظم حق ندارد از رئیس جمهور انحلال پارلمان را درخواست کند، تنها به صرف اینکه برای مقاصد حزبی قصد انتخابات پیش از موعد را دارد، این درخواست تنها در صورتی معتبر است که صدراعظم برای تصویب قوانینش در بوندستاگ با مشکل مواجه شده باشد یا اکثریت بوندستاگ با او موافق نباشند.
بسیاری از ناظران بر این اعتقادند که شرودر از همین بند برای انحلال بوندستاگ استفاده کرد. چرا که بسیاری از نمایندگان جناح چپ در حزب سوسیال دموکرات با اصلاحات قانون کار و تأمین اجتماعی شرودر موافق نبودند. در روز ۱ ژوئیه بعد از بحث‌های فراوان، بوندستاگ با ۲۹۶ رای موافق در مقابل ۱۵۱ رای مخالف به عدم اعتماد به دولت شرودر رای داد. در روز ۲۱ ژوئیه هورست کوهلر رئیس جمهور وقت آلمان بوندستاگ را منحل اعلام کرد و شرایط برگزاری انتخابات پیش از موعد را هموار ساخت.
ورنر شولتس نماینده بوندستاگ از حزب سبزها در سخنرانی خود در روز رای‌گیری، رای عدم اعتماد تعمدی به دولت شرودر را مسخره توصیف کرد و رفتار بوندستاگ را با رفتار مشابه مجلس فرمایشی جمهوری دموکراتیک آلمان (آلمان شرقی) مقایسه کرد. او همچنین به همراه یلنا هموفمان نماینده حزب سوسیال دموکرات شکایت مشترکی را تسلیم دادگاه قانون اساسی آلمان کردند.
دادگاه در روز ۲۵ اوت شکایت این دو را وارد ندانست و با تأیید اقدام رئیس جمهور در انحلال مجلس، به برگزاری انتخابات زودهنگام چراغ سبز نشان داد و به حدس و گمان‌هایی مبنی بر عدم برگزاری انتخابات زودهنگام و کناره‌گیری شرودر یا ادامه صدارت اعظم وی بر یک دولت ضعیف پایان داد. چندین نفر از اعضای احزاب کوچکتر نیز شکایاتی علیه این اقدام تسلیم دادگاه قانون اساسی کردند که دادگاه تا یک هفته قبل از انتخابات این شکایات را مردود دانست.
اتحادیه دموکرات مسیحی آنگلا مرکل را نامزد پست صدارت عظمی کرد. این اولین بار بود که یک زن در تاریخ آلمان برای چنین مقامی نامزد می‌شد. اتحادیه دموکرات مسیحی مرام‌نامه‌ای را ارائه کرد که در آن بر سرعت بخشیدن به کاهش مقررات اقتصادی و تداوم کاهش مالیات بر درآمدها و هزینه‌های عمومی تأکید شده بود. (بسیاری از ناظران این سیاست‌های مرکل را با مارگارت تاچر نخست‌وزیر محافظه‌کار بریتانیا مقایسه کرده‌اند). اتحادیه دموکرات مسیحی در شروع مبارزات انتخاباتی در نظرسنجی‌ها بیش از ۲۱٪ از حزب سوسیال دموکرات پیش افتاده بود و با اعتماد به نفس به پیروزی مرکل به پیش می‌رفت. تونی بلر، نخست وزیر بریتانیا در سفری به برلین، پیش از دیدار با صدراعظم گرهارد شرودر با آنگلا مرکل دیدار کرد.
حزب سوسیال دموکرات آلمان در برنامه‌های خود بر تداوم سیاست‌های فعلی مقررات‌زدایی اقتصادی تأکید می‌کرد. آنان همچنین در برنامه‌های انتخاباتی خود اصلاحاتی از قبیل گسترده‌تر کردن بنیان‌های مالی سیستم بهداشت و درمان و افزایش ۳ درصدی مالیات برای افراد با درآمد سالانه بیشتر از ۲۵۰٬۰۰۰ یورو را اضافه کردند (کمی پیش از آن در ابتدای سال ۲۰۰۵ دولت ائتلافی حداکثر مالیات را از ۴۸٫۵٪ به ۴۲٪ کاهش داده بود).
حزب اتحاد ۹۰/سبزها برنامه انتخاباتی خود را در ژوئیه ۲۰۰۵ منتشر کردند. در این انتخابات برای اولین بار تمرکز این حزب بر مسائل زیست‌محیطی نبود و آنان تمرکز خود را بر اقتصاد و سیاست‌های بازار کار افزایش دادند. در کل حزب سبزها در این انتخابات اندکی به جناح چپ تمایل پیدا کرد.
حزب دموکرات آزاد آلمان سیاست‌های انتخاباتی خود را پیش از حزب دیگری در ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۵ منتشر کرد. آنان در این برنامه‌ها بر کاهش بیشتر هزینه‌های عمومی و افزایش قدرت چانه‌زنی کارفرمایان با کارگران تأکید کردند.
رهبر حزب سوسیالیسم دموکراتیک در این انتخابات موافقت کرد که اعضای حزب چپ میانه کار و عدالت اجتماعی که در غرب آلمان فعالیت داشت با لیست این حزب وارد انتخابات شوند. این تصمیم راه را کمی بعدتر برای اتحاد این دو حزب هموار کرد. حزب کار و عدالت اجتماعی این اتحاد را به تغییر نام حزب سوسیالیسم دموکراتیک به حزب چپ مشروط دانست. (اسکار لافونتاین، نفر اول حزب کار و عدالت اجتماعی که پیشتر عضو حزب سوسیال دموکرات بود، حزب سابق‌اش را به داشتن سیاست‌های نئولیبرال در حوزه اقتصاد متهم کرده بود). اعضای عمومی حزب کار و عدالت اجتماعی با این ادغام موافق بودند و صرفاً منتظر نظر کنوانسیون حزب سوسیالیسم دموکراتیک بودند که با این همبستگی موافقت کنند که در صورت پیروزی می‌توانست به جهش زیادی در آرای حزب سوسیالیسم دموکراتیک در غرب آلمان منجر شود. حزب سوسیالیسم دموکراتیک که جایگزین حزب حاکم در آلمان شرقی سابق بود هیچگاه پیش از آن نتوانسته بود آرای عمومی را در غرب آلمان به خود جذب کند.
دو حزب کوچک راست افراطی، حزب دموکرات ملی آلمان و اتحاد مردم آلمان نیز اعلام کردند که با یک لیست واحد در انتخابات شرکت خواهند کرد. این اتحاد نگرانی‌هایی را در میان سیاست‌مداران آلمانی ایجاد کرد، چرا که ممکن بود این اتحاد منجر به کسب آرای بالای ۵٪ برای این اتحاد و در نتیجه ورود نمایندگان راست افراطی به بوندستاگ شود. از آنجایی که مطابق قانون انتخابات آلمان دو حزب نمی‌توانند با یک لیست در انتخابات شرکت کنند، بنابراین کاندیداهای حزب اتحاد مردم آلمان با نام حزب دموکرات ملی آلمان در انتخابات ظاهر شدند.
با اینکه در ابتدای مبارزات انتخاباتی حزب دموکرات مسیحی به رهبری آنگلا مرکل با ۲۱٪ رای بیشتر از سوسیال دموکرات‌ها در نظرسنجی‌های پیش از انتخابات پیشتاز بود، اما اقبال مردمی به این حزب کمی بعد در ماه اوت به‌طور قابل ملاحظه‌ای کاهش پیدا کرد. دلایلی که برای این کاهش ذکر شده‌اند از قبیل درگیری‌های درون حزبی دربارهٔ برنامه‌های انتخاباتی این حزب و متحد محافظه‌کارش اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن و بحث‌های ایجاد شده با شریک ائتلافی‌شان حزب دموکرات آزاد به همراه گاف‌های انتخاباتی بود. یک بار آنگلا مرکل به دلیل اینکه مفاهیم درآمد خالص و ناخالص را در سخنرانی‌های انتخاباتی خود اشتباه بکار برده بود مورد تمسخر رسانه‌ها واقع شد. کمی پس از این اشتباه نظرسنجی‌ها حاکی از این بودند که اتحادیه دموکرات مسیحی و حزب دموکرات آزاد با همدیگر تنها ۴۸٪ آرا را به خود اختصاص خواهند داد و بنابراین قادر به تشکیل دولت نخواهند بود. مشکل دیگر وقتی ایجاد شد که دو کاندیدای اتحادیه دموکرات مسیحی عبارات توهین‌آمیزی در مورد ساکنین شرق آلمان ابراز داشتند. این نظرات نه‌تنها مردم شرق آلمان را تحت تأثیر قرار داد، بلکه سوالاتی را نیز در مورد جایگاه آنگلا مرکل در حزبش (که خود بزرگ‌شدهٔ شرق آلمان بود) ایجاد کرد.
با این حال نظرسنجی‌هایی که روزنامه زوددویچه تسایتونگ در انتهای ماه اوت به عمل آورد حکایت از این داشت که ائتلاف اتحادیه دموکرات مسیحی با حزب دموکرات آزاد به ۵۱٪ آرا دست خواهد یافت. پیش‌بینی‌ها نشان می‌دادند که ائتلاف سوسیال دموکرات‌ها و سبزها با حزب جدیداً تشکیل یافته چپ (اتحاد سوسیالیست‌های دموکراتیک با حزب کار و عدالت اجتماعی) تنها ۴۶٪ آرا را بدست خواهد آورد. با این حال یوشکا فیشر و گرهارد شرودر رهبران سبزها و سوسیال‌دموکرات‌ها به همراه گریگور گیسی رهبر حزب چپ، مخالف تشکیل چنین ائتلاف سه‌جانبه‌ای بودند.
در روز ۴ سپتامبر شرودر و مرکل در یک مناظره رو در رو شرکت کردند که توسط ۴ شبکه تلویزیونی اصلی در آلمان به‌طور زنده پخش شد. با اینکه اغلب مفسران مرکل را پیروز این مناظره می‌دانستند، اما نظرسنجی‌ها پس از آن نشان داد که افکار عمومی در آلمان برخلاف آن‌ها شرودر را پیروز مناظره می‌دانست. تحلیل‌های پس از آن نشان داد که حمایت مرکل از مالیات شناور که توسط پل کیرشهف مشاور اقتصادی وی مطرح شده بود، اعتبار مرکل را در امور اقتصادی زیر سؤال برده و این گمان را در افکار عمومی ایجاد کرده بود که اصلاحات اقتصادی حزب دموکرات مسیحی تنها به نفع افراد بسیار ثروتمند خواهد بود.
با وجود اینکه برخی از اعضای برجسته اتحادیه دموکرات مسیحی مرکل را به دلیل ضعیف نشان دادن حزب مورد سرزنش قرار دادند، او در روز ۲۰ سپتامبر به رهبری حزب خود انتخاب شد. در روز ۲۲ سپتامبر اعضای حزب سوسیال دموکرات تحرکاتی را آغار کردند که بر طبق آن دو حزب متحد دموکرات مسیحی و اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن باید در سیستم سیاسی آلمان احزابی جداگانه به حساب آیند. در سناریوی پیش‌بینی شده حزب سوسیال دموکرات بزرگ‌ترین حزب بوندستاگ می‌شد و این حزب همواره برای تعیین صدراعظم دست بالا را در اختیار داشت. این حرکت البته به جایی نرسید.
نتایج میان هفته‌ای نظرسنجی‌ها نشان از این داشت که آرای حزب سوسیال دموکرات و سبزها چند درصد صعود داشتند، البته اتحادیه دموکرات مسیحی به همراه حزب دموکرات آزاد بین ۱ تا ۲ درصد از ائتلاف چپ‌ها جلوتر بودند. در شب انتخابات نظرسنجی‌ها نشان دادند که اتحادیه دموکرات مسیحی ۹٪ از حزب دموکرات مسیحی جلو افتاد. با این حال هیچ‌یک از این دو حزب در نظرسنجی‌ها حتی با در نظر گرفتن شرکای ائتلافی‌شان حائز اکثریت مطلق پارلمانی برای تشکیل دولت نشدند. محبوبیت مرکل نیز به ۴۰٪ افزایش یافت در حالی که پیشتر حدود ۳۰٪ بود و محبوبیت شرودر با ۵۳٪ به بیشترین حد خود رسیده بود. با وجود این، داده‌های نظرسنجی‌ها نشان از این داشت که هنوز ۲۵٪ رای‌دهنده‌ها تصمیمی برای حضور یا عدم حضور در انتخابات نگرفته بودند. مبارزات انتخاباتی تا روز رای‌گیری نیز ادامه داشتند. در حالی که کارشناسان بر احتمال ایجاد یک ائتلاف بزرگ با شرکت دو حزب اتحادیه دموکرات مسیحی و سوسیال دموکرات متمرکز شده بودند، برخی از منابع در حزب دموکرات مسیحی اعلام کردند که ممکن است حزب سوسیال دموکرات به ائتلاف با حزب جدید چپ رضایت دهد.
آلمانی‌ها در روز ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۵ به پای صندوق‌های رای رفتند. البته مردم در یکی از حوزه‌های شهر درسدن به دلیل مرگ یکی از کاندیداهای حزب راست افراطی دموکراتیک ملی و چاپ کردن برگه‌های رای‌گیری جدید مجبور شدند تا روز ۲ اکتبر منتظر بمانند. اندکی پس از پایان رای‌گیری مشخص شد که اتحادیه دموکرات مسیحی با اختلاف آرای کمی از حزب سوسیال دموکرات پیش افتاده است. با وجود این هیچ‌یک از دو ائتلاف (دمکرات مسیحی‌ها–دمکرات‌های آزاد و سوسیال دموکرات‌ها–سبزها) قادر به کسب اکثریت مطلق برای انتخاب صدراعظم نشدند. این بدین معنا بود که آلمان دارای یک پارلمان معلق شده بود که هیچ‌یک از گروه‌های ائتلاف به حد نصاب اکثریت برای تعیین صدراعظم نمی‌رسیدند.
نتایج اولیه انتخابات در روز ۱۹ سپتامبر و نتایج نهایی در ۷ اکتبر منتشر شدند. تعداد کرسی‌های متعلق به ائتلاف سوسیال دموکرات‌ها و سبزها از ۳۰۶ کرسی در دوره گذشته (مجموع کرسی‌ها ۶۰۳) به ۲۷۳ کرسی در پارلمان جدید (مجموع کرسی‌ها ۶۱۴) سقوط کرد. تعداد کرسی‌های ائتلاف اتحادیه دموکرات مسیحی و دموکرات‌های آزاد هم از ۲۹۵ کرسی به ۲۸۶ کرسی رسید. هر دو ائتلاف از رسیدن به حداقل ۳۰۸ کرسی برای انتخاب صدراعظم باز ماندند. در این انتخابات حزب چپ و دموکرات آزاد توانستند از حزب سبز که از سال ۱۹۹۰ سومین حزب بزرگ در آلمان بود پیشی بگیرند. حزب دموکرات آزاد با کسب ۱۰٪ آرا بهترین نتیجه انتخابات را بعد از سال ۱۹۹۰ کسب کرد. این حزب که برای دهه‌ها بزرگ‌ترین حزب آلمان غربی بود بعد از اتحاد دو آلمان بخشی از آرای خود را از دست داده بود.
رهبران هر دو حزب رقیب، گرهارد شرودر صدراعظم از حزب سوسیال دموکرات و آنگلا مرکل رهبر اتحادیه دموکرات مسیحی، در روز رای‌گیری مدعی پیروزی شدند. کمی بعدتر مشخص شد که هیچیک از آنان قادر نخواهند بود حتی با شرکای ائتلافی‌شان دولت تشکیل دهند. به دلیل خصومت بین شرودر و اسکار لافونتاین که سابقاً عضو حزب سوسیال دموکرات بود و به حزب چپ پیوسته بود، ائتلاف چپ‌گرایانهٔ سوسیال دموکرات‌ها، سبزها و حزب چپ ممکن نبود. رهبران هر دو حزب بزرگ اعلام کردند که با حزب چپ وارد ائتلاف نخواهند شد و از سوی دیگر رهبران حزب چپ نیز ورود به ائتلاف با احزاب راست و چپ میانه را مردود دانستند. خودداری چپ‌ها از ورود به ائتلاف شرایط ممکن را برای تشکیل دولت ائتلافی محدود ساخت و موارد زیر تنها گزینه‌های ممکن شدند:
بعد از شکست گفتگوهای ائتلاف بین دموکرات مسیحی‌ها و سبزها، رهبران حزب سبز هرگونه ائتلاف با دموکرات مسیحی‌ها را مردود دانستند. بعد از اعلام نتایج انتخابات درسدن که با تاخیر برگزار شده بود و در آن دموکرات مسیحی‌ها پیروز شدند، آنگلا مرکل بر موضع‌اش برای صدارت عظمی در بوندستاگ پافشاری کرد.
سرانجام در روز ۱۰ اکتبر مسئولین حزب دموکرات مسیحی و سوسیال دموکرات اعلام کردند که مذاکرات برای تشکیل یک ائتلاف بزرگ ثمربخش بوده و آنگلا مرکل به عنوان صدراعظم سوگند یاد خواهد کرد و ۱۶ وزارت‌خانه به‌طور مساوی بین هر دو حزب تقسیم خواهد شد. حزب سوسیال دموکرات بر هشت وزارت‌خانه مهم از جمله وزارت اقتصاد و وزارت امور خارجه کنترل خواهد داشت و شش وزارت‌خانه به همراه پست صدارت عظمی و ریاست ستاد صدراعظم به دموکرات مسیحی‌ها تعلق خواهد گرفت. در این بین گرهارد شرودر نیز اعلام کرد که از سیاست کناره‌گیری خواهد کرد.
گفتگوهای جزیی‌تر تا ۱۴ نوامبر ادامه داشت و در این روز احزاب ائتلافی در کنفرانسی تشکیل دولت جدید را اعلام کردند. در اولین جلسه پارلمان جدید در روز ۲۲ نوامبر اکثریت اعضای احزاب ائتلافی آنگلا مرکل را بعنوان صدراعظم آلمان برگزیدند. در این جلسه ۳۹۱ عضو مجلس به صدارت عظمای آنگلا مرکل رای مثبت دادند که نشان می‌دهد ۵۱ نفر از نمایندگان احزاب شرکت کننده در ائتلاف، از ائتلاف حمایت نمی‌کردند.
لیز دولامار (؛ ۹ آوریل ۱۹۱۳ – ۲۵ ژوئیه ۲۰۰۶) یک هنرپیشه اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "مارسی‌یز"، "آقای ونسان" و "کنت دو مونت-کریستو" اشاره کرد.
هفت شانس () یک فیلم صامت کمدی رمانتیک به کارگردانی باستر کیتون است که در سال ۱۹۲۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به باستر کیتون، جین آرتور، بارتین بورکت، یوجینا گیلبرت، رُزا گُر و کنستانس تلمج اشاره کرد.
جیمی شانون (باستر کیتون) شریک یک شرکت کارگزاری به ‌نام «میکن و شانون» است که در آستانه نابودی مالی قرار دارد. یک وکیل (که از او دوری می‌کنند، و به اشتباه اعتقاد داشتند که او می‌خواهد بر مشکلات آنها بیفزاید) سرانجام موفق می‌شود جیمی را از وصیت نامه پدربزرگش مطلع کند. طبق این وصیت‌نامه، جیمی اگر تا ساعت ۱۹:۰۰ روز تولدش ازدواج کند، هفت میلیون دلار ارث می‌برد. برحسب اتفاق روز تولد ۲۷ سالگی او، همان روز است.
او بلافاصله به دنبال دختر مورد علاقه‌اش، مری جونز می‌رود و دختر هم به راحتی پیشنهاد ازدواجش را می‌پذیرد. ولی وقتی ناشیانه توضیح می‌دهد که چرا آنها باید در همان روز ازدواج کنند، از او جدا می‌شود.
گرچه جیمی به مری دل بسته است ولی...
اعتصاب () یک فیلم صامت به کارگردانی سرگئی آیزنشتاین است که در سال ۱۹۲۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به الکساندر آنتونف اشاره کرد. این فیلم، که اولین فیلم کارگردان است و پیش از رزم‌ناو پوتمکین ساخته شده، به اعتصاب کارگران کارخانه‌ها در امپراتوری روسیه مربوط به سال ۱۹۰۳ می‌پردازد.
شهرستان سوین (به انگلیسی: Swain County) یک شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در کارولینای شمالی واقع شده‌است.
شهرستان سوین ۱٬۴۰۱٫۱۹ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهرستان هندرسون () شهرستانی است واقع در ایالت کارولینای شمالی آمریکا. در سرشماری ۲۰۱۰ میلادی جمعیت این شهرستان ۱۰۶٬۷۴۰ نفر بود. مرکز این شهرستان شهر هندرسون‌ویل است.
شهرستان ویک، کارولینای شمالی (به انگلیسی: Wake County) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کارولینای شمالی واقع شده‌است.
شهرستان ویک ۲٬۲۱۹٫۶۳ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهرستان آنزلو (به انگلیسی: Onslow County) یک شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در کارولینای شمالی واقع شده‌است.
شهرستان آنزلو ۲٬۳۴۶٫۵۴ کیلومترمربع مساحت دارد.