moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
هیلده پدر لئو هیلده، بازیکن کنونی باشگاه فوتبال لیدز یونایتد است. وی زمانی که لئو در انگلیس به دنیا آمد، برای باشگاه فوتبال بوسان ای‌پارک در کی لیگ کره جنوبی بازی می‌کرد. یان اولاف برای مدت کوتاهی به انگلستان بازگشت تا شاهد تولد لئو باشد، پس از آن خانواده برای چند ماه به کره جنوبی نقل مکان کردند تا با یان اولاف در بوسان زندگی کنند. آنها در اواسط سال ۲۰۰۴ به انگلستان بازگشتند و متعاقباً پس از پایان دوره دو ساله یان اولاف در باشگاه فوتبال منزفیلد تاون در سال ۲۰۰۷ به نروژ نقل مکان کردند.
کنث ام. لوین (؛ زادهٔ ) توسعه‌دهنده بازی آمریکایی است. وی مدیر نوآوری و یکی از مؤسسان گوست استوری گیمز است. او خلق مجموعه "بایوشاک" را هدایت کرد و همچنین برای کار بر روی "" و "سیستم شاک ۲" شناخته شده‌است.Fahey, Mike. "X-Play Awards BioShock Game Of The Year", "Kotaku," December 18, 2007. Accessed April 6, 2011.Jenkins, David. "BioShock Wins SpikeTV Game of the Year", "Gamasutra," December 10, 2007. Referenced April 6, 2011.GameSpot UK Staff. "BioShock, Wii Sports top BAFTAs", "GameSpot UK," October 23, 2007. Referenced April 6, 2011.Davey, Jamie. "Take-Two: Grand Theft Auto franchise sells over 100 million units, GTAIV accounts for 20m" , March 10, 2011. Referenced April 6, 2011.
مفرّاح،مفرح یا پونه سای مواج با نام علمی Nepeta Crispa از خانواده نعناییان است و در غرب ایران،نواحی کوهستان الوند در استان همدان رویش دارد.مفراح از جمله گونه های انحصاری و در حال انقراض میباشد.این گیاه چند ساله با ساقه های متعدد به ارتفاع 20 تا 40 و به ندرت تا 60 سانتیمتر است و برگ های قاعده ای،فلسی-غشایی و برگ های ساقه ای،دم برگ دار میباشد.سطح برگ ها و ساقه پوشیده از کرک های سفید رنگ میباشد.
گونه N.crispa به عنوان آرام بخش،مقوی معده،ضد نفخ و ضدعفونی کننده در اختلالات تنفسی و گوارشی مورد استفاده قرار میگیرد.
به دلیل خواص دارویی و همچنین بوی معطر در استفاده های سنتی به عنوان طعم دهنده در نوشیدنی ها و غذاها و بخصوص در ماست و دوغ مورد استفاده قرار میگیرد.
در مورد گیاه مفراح تاکنون مقالات بسیار محدودی به چاپ رسیده است و معدود مقالات مرتبط نیز به آنالیز اسانس گیاه جمع آوری شده از عرصه طبیعی و چند گزارش از اثرات بیولوژیکی آن محدود شده است و تاکنون هیچ گزارشی در مورد مطالعات کشت و اهلی سازی آن منتشر نشده است.
گونه های جنس Nepeta عموما به واسطه دو دسته ترکیب 8،1-سینئول و مشتقات نپتالاکتونی شناخته میشوند.گونه Nepeta Crispa از گونه هایی است که از عمده ترکیبات اسانس آن 8،1-سینئول بوده است ولی در عین حال مشتقات نپتالاکتونی آن نیز از فراوانی قابل قبولی برخوردار هستند.
سنبلی و همکاران 23 ترکیب در اسانس این گیاه شناسایی کردند که 8،1-سینئول (47/9 %) و 4aα, 7β, 7aα- nepetalactone (20/3 %) از فراوانترین ترکیبات مفراح بودند.
در تحقیقی مشابه گیاه داروئی مفراح از روشگاه های طبیعی استان همدان جمع آوری و اسانس آن مورد بررسی قرار گرفت.ترکیبات 8/1-سینئول (71 %)،آلفا-پینن (5 %) و گاما-ترپینئول (4/1 %) از مهمترین ترکیبات گیاه گزارش شده است و البته گزارشی از حضور مشتقات نپتالاکتونی نشده است.همچنین بازده اسانس در این گزارش 0/9 درصد بوده است.
یفرسون سوتلدو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ونزوئلا است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ونزوئلا، زیر ۲۳ سال ونزوئلا، و ونزوئلا بازی کرده‌است.
رنیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
رنیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال برزیل و زیر ۱۷ سال برزیل بازی کرده‌است.
جانور یا حیوان فیلمی هندی محصول سال ۱۹۶۵ و به کارگردانی باپی سونی است. در این فیلم بازیگرانی همچون شامی کاپور، راجشری، پریتویراج کاپور، رحمان، شیاما و آچالا ساچدف ایفای نقش کرده‌اند.
= الکتروکرومیسم =
الکتروکرومیسم پدیده ای است که در آن یک ماده تغییراتی در رنگ یا کدری در پاسخ به یک محرک الکتریکی نشان می‌دهد. به این ترتیب، یک پنجره هوشمند ساخته شده از یک ماده الکتروکرومیک می تواند طول موج‌های خاصی از نور ماوراء بنفش، مرئی یا (نزدیک) مادون قرمز را مسدود کند.توانایی کنترل عبور نور نزدیک مادون قرمز می‌تواند بازده انرژی یک ساختمان را افزایش دهد و میزان انرژی مورد نیاز برای خنک کردن در تابستان و گرما در زمستان را کاهش دهد.
از آنجایی که تغییر رنگ دائمی است و انرژی فقط برای ایجاد تغییر نیاز است، از مواد الکتروکرومیک برای کنترل میزان نور و گرمای مجاز برای عبور از یک سطح استفاده می‌شود که معمولاً «پنجره‌های هوشمند» هستند.
یکی از کاربردهای محبوب در صنعت خودروسازی است که از آن برای رنگ آمیزی خودکار آینه های دید عقب در شرایط نوری مختلف استفاده می شود.
پدیده الکتروکرومیسم در برخی از اکسیدهای فلزات واسطه که هم الکتریسیته و هم یون ها را هدایت می کنند، مانند تری اکسید تنگستن (WO3) رخ می دهد. این آرایش منجر به یک ساختار نانومتخلخل سه‌بعدی با تونل‌هایی بین بخش های منفرد هشت وجهی می شود.
این تونل‌ها به یون‌های تفکیک‌شده اجازه می‌دهند زمانی که توسط یک میدان الکتریکی تحریک می‌شوند، از ماده عبور کنند. یون های رایج مورد استفاده برای این منظور H+ و Li+ هستند.
میدان الکتریکی معمولاً توسط دو الکترود صاف و شفاف القا می‌شود که لایه‌های حاوی یون را ساندویچ می‌کنند(لایه‌ی حاوی یون، بین این دو الکترود قرار دارد). هنگامی که ولتاژی روی این الکترودها اعمال می شود، اختلاف بار بین دو طرف باعث می شود که یون ها به اکسید نفوذ کنند در حالی که الکترون های متعادل کننده شارژ بین الکترودها جریان می یابند.
این الکترون‌ها ظرفیت اتم‌های فلز در اکسید را تغییر می‌دهند و بار آنها را کاهش می‌دهند، مانند مثال زیر از تری اکسید تنگستن:
این یک واکنش ردوکس است، زیرا فلز الکترواکتیو الکترون‌ها را از الکترودها می پذیرد و نیم سلولی را تشکیل می‌دهد. به بیان دقیق، الکترود به عنوان یک واحد شیمیایی شامل صفحه تخت و همچنین ماده نیمه رسانا در تماس با آن است. با این حال، اصطلاح "الکترود" اغلب فقط به صفحه(های) مسطح اشاره دارد که به طور خاص الکترود "زیر لایه" نامیده می‌شود.
فوتون هایی که به لایه اکسید می‌رسند می‌توانند باعث حرکت الکترون بین دو یون فلزی مجاور شوند. انرژی ارائه شده توسط فوتون باعث حرکت الکترون می‌شود که به نوبه خود باعث جذب نوری فوتون می‌شود. به عنوان مثال، فرآیند زیر در اکسید تنگستن برای دو یون تنگستن a و b رخ می دهد:
مواد الکتروکرومیک که به عنوان کروموفورها نیز شناخته می‌شوند، هنگام اعمال ولتاژ بر رنگ نوری یا کدورت سطح تأثیر می‌گذارند. در میان اکسیدهای فلزی، اکسید تنگستن (WO3) گسترده‌ترین و شناخته‌شده ترین ماده الکتروکرومیک است. سایر موارد شامل اکسیدهای مولیبدن، تیتانیوم و نیوبیم هستند، اگرچه اینها از نظر نوری کمتر موثر هستند.
ویولوژن‌ها دسته ای از مواد آلی هستند که به شدت برای کاربردهای الکتروکرومیک مورد بررسی قرار می‌گیرند.این ترکیبات تغییرات رنگ برگشت پذیری را بین رنگ بی رنگ و آبی تیره به دلیل واکنش های ردوکس نشان می‌دهند. محققان می‌توانند آنها را به رنگ آبی تیره یا سبز تند تنظیم کنند.
به عنوان مواد طبیعی، ویولوژن‌ها جایگزین‌های امیدوارکننده‌ای برای کاربردهای الکترونیکی در مقایسه با مواد مبتنی بر فلز هستند. زیرا آن‌ها تمایل به گران بودن، سمی بودن و مشکل بازیافت دارند.
مزایای احتمالی ویولوژن‌ها عبارتند از:
ویلوژن‌ها تا به حال در آینه‌های دید عقب کم‌نور خودکار، پنجره‌های هوشمند در هواپیمایی بویینگ و ایجاد نمایشگرهای دیجیتال کوچک استفاده شده است.
چندین لایه برای یک پنجره هوشمند کاربردی با ویژگی های الکتروکرومیک مورد نیاز است. اولین و آخرین لایه شیشه شفاف ساخته شده از سیلیس (SiO2)، دو الکترود برای اعمال ولتاژ مورد نیاز است، که به نوبه خود یون های+Li را از لایه ذخیره یون، از طریق الکترولیت به مواد الکتروکرومیک (یا برعکس) فشار می‌دهد یا بیرون می‌کشد. اعمال ولتاژ بالا (4 ولت یا بیشتر) یون های لیتیوم را به لایه الکتروکرومیک فشار می دهد و مواد الکتروکرومیک را غیرفعال می کند. اکنون پنجره کاملاً شفاف است. با اعمال ولتاژ کمتر (مثلاً 2.5 ولت)، غلظت یون‌های لیتیوم در لایه الکتروکرومیک کاهش می‌یابد، بنابراین اکسید تنگستن فعال می‌شود. این فعال سازی باعث انعکاس نور مادون قرمز و در نتیجه کاهش اثر گلخانه ای می‌شود که به نوبه خود میزان انرژی مورد نیاز برای تهویه هوا را کاهش می‌دهد.
بسته به مواد الکتروکرومیک استفاده شده، قسمت‌های مختلف طیف را می‌توان مسدود کرد، به این ترتیب نور UV، مرئی و... می تواند به طور مستقل به میل مشتری منعکس شود.
چندین دستگاه الکتروکرومیک ساخته شده است. الکتروکرومیسم معمولاً در تولید پنجره‌های الکتروکرومیک یا شیشه‌های هوشمند و اخیراً در نمایشگرهای الکتروکرومیک روی بستر کاغذ به عنوان سیستم های ضد جعل یکپارچه در بسته بندی استفاده می‌شود.
قطارهای سریع السیر ICE 3 از صفحات شیشه ای الکتروکرومیک بین محفظه مسافر و کابین راننده استفاده می‌کنند که حالت استاندارد شفاف است و راننده می تواند آن را به حالت مات تغییر دهد.
پنجره‌های الکتروکرومیک در بوئینگ 787 دریم لاینر استفاده شده است که به خدمه و مسافران اجازه می‌دهد شفافیت پنجره‌ها را کنترل کنند و از تابش خیره کننده جلوگیری کنند.
نیما کاظمی بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست پست هافبک برای باشگاه فوتبال پاس تهران در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کرد.
جات جیمز باند فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی روهیت جوگراج چائوهان است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیپی گروال، زرین خان، یاشپال شارما، گورپیت جوگی، موکش ریشی و شهباز خان ایفای نقش کرده‌اند.
ایزابلی لیت ()؛ (زادهٔ ) بازیگر و مدل برزیلی است. او بیشتر در صنعت فیلمسازی هند کار می‌کند.
جوسایا رویس (؛ – ) فیلسوف ایدئالیست عینی آمریکایی و بنیان‌گذار ایدئالیسم آمریکایی بود.
سیلنیدیپین () سیلنیدیپین یک مسدودکننده کانال کلسیم و آنتاگونیست کلسیم است که با عملکردهای مسدودکننده کانال کلسیم نوع L و نوع N همراه است. برخلاف سایر آنتاگونیست‌های کلسیم، سیلنیدیپین می‌تواند افزون بر اثر بر روی کانال کلسیم نوع L روی کانال کلسیم نوع N نیز اثر بگذارد.
این دارو هم‌اکنون برای استفاده در بیماران مبتلا به پدیده رینود و اسکلروز سیستمیک به کار می‌رود.
عوارض جانبی آن می‌تواند سرگیجه شدید، ضربان قلب سریع، و تورم صورت، لب ها، زبان، پلک ها، دست ها و پاها باشد. عوارض جانبی کمتر شامل درد معده، اسهال و افت فشار خون است.
سیکله‌زونید () یک گلوکوکورتیکوئید است که برای درمان آسم و رینیت آلرژیک استفاده می‌شود.
عوارض جانبی این دارو شامل سردرد، خونریزی بینی و التهاب پوشش های بینی و گلو است.
رشته‌کوه باباداغ () رشته‌کوهی در کشور تاجیکستان است که در غرب این کشور قرار دارد."Atlas of Soviet Republics of Central Asia", Moscow, 1988, p. 48.
جنید مته (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ماسنکو () یک ساز کمانه‌ای است که در موسیقی سنتی اتیوپی استفاده می‌شود. این ساز همانند "کرار" در میان خوانندگان اتیوپی (آزماریس) کاربرد دارد. این ساز از موی اسب ساخته شده و روی آن با پوست پوشیده شده‌است.
کلستیپول () یک ترکیب اسید صفراوی است که برای کاهش کلسترول خون، به‌ویژه لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL) استفاده می‌شود.Drugs.com: Colestipol Hydrochloride همچنین برای کاهش حجم مدفوع و دفعات مدفوع و در درمان اسهال مزمن استفاده می شود.
مانند کلستیرامین، کلستیپول با به دام انداختن اسیدهای صفراوی و جلوگیری از جذب مجدد آنها در روده عمل می کند. این دارو منجر به کاهش گردش خون داخل کبدی اسیدهای صفراوی، افزایش سنتز اسیدهای صفراوی جدید توسط کبد از کلسترول، کاهش کلسترول کبد، افزایش بیان گیرنده LDL و کاهش LDL در خون می شود.
این دارو می‌تواند به تعدادی از داروها و مواد مغذی موجود در روده متصل شود و جذب آنها را مهار یا به تاخیر بیندازد. چنین موادی عبارتند از:
کلستیپول در هیپرتری گلیسیریدمی (سطح بالای تری گلیسیرید در خون) منع مصرف دارد.
نانوپارچه‌ها منسوجاتی هستند که با ذرات ریز مهندسی شده‌اند که به مواد معمولی خواص مفیدی مانند آب‌گریز بودن (مقاومت شدید در برابر آب، همچنین به « اثر لوتوس » مراجعه کنید)، حذف بو و رطوبت، افزایش خاصیت ارتجاعی و استحکام، و مقاومت باکتریایی می‌دهد. بسته به ویژگی مورد نظر، یک نانوپارچه یا از الیاف نانومقیاسی به نام نانوالیاف ساخته می‌شود یا با استفاده از محلولی حاوی نانوذرات بر روی یک پارچه معمولی تشکیل می‌شود. تحقیقات نانوپارچه‌ها یک تلاش بین‌رشته‌ای شامل مهندسی زیستی ، شیمی مولکولی ، فیزیک ، مهندسی برق ، علوم کامپیوتر ، و مهندسی سیستم‌ها است . کاربردهای نانوپارچه پتانسیل ایجاد انقلابی در تولید نساجی و حوزه‌های پزشکی مانند دارورسانی و مهندسی بافت را دارد.
الیافی که عرض آن کمتر از 1000 نانومتر است (1000 نانومتر یا 1 میکرومتر) به طور کلی به عنوان یک نانوالیاف تعریف می‌شود. نانو‌ذره به گروه کوچکی از اتم‌ها یا مولکول‌ها با شعاع کمتر از 100 نانومتر (100 nm) تعریف می‌شود.  "What are Nanofibers?". SNS Nanofiber Technology LLC. Archived from the original on 2013-02-02 ذرات در مقیاس نانو نسبت سطح به حجم بسیار بالایی دارند، در حالی که این نسبت برای اجسام در مقیاس ماکروسکوپی بسیار کمتر است. سطح نسبی بالا به این معنی است که نسبت زیادی از جرم یک ذره در سطح آن وجود دارد، بنابراین نانوالیاف و نانوذرات سطح بیشتری از تعامل با مواد دیگر را نشان می‌دهند. نسبت سطح بالای سطح به حجم مشاهده شده در ذرات بسیار کوچک چیزی است که ایجاد بسیاری از خواص ویژه توسط نانو پارچه‌ها را ممکن می‌سازد.
استفاده از نانوذرات و نانوالیاف برای تولید نانوپارچه‌های تخصصی پس از توسعه کامل تکنیک‌های سل-ژل https://www.scribd.com/doc/49648370/1/Nanoparticles-and-Base-fluids و الکتروریسی در دهه 1980 به موضوعی مورد توجه تبدیل شد. از سال 2000، افزایش چشمگیر بودجه جهانی، تلاش‌های تحقیقاتی در فناوری نانو ، از جمله تحقیقات در مورد پارچه‌های نانو را تسریع کرده است.
در علم مواد، فرایند سل-ژل روشی برای تولید مواد جامد از مولکول‌های کوچک است. این روش برای ساخت به ویژه اکسیدهای سیلیکون (Si) و تیتانیوم (Ti) استفاده می شود. فرایند شامل تبدیل مونومرها به یک محلول کلوئیدی (سول) است که به عنوان پیش ساز برای یک شبکه یکپارچه (یا ژل) از هر دو ذرات گسسته یا پلیمرهای شبکه عمل می کند. ی معمولی هستند. فرایند سل-ژل برای تولید استفاده می‌شود. فرآیند سل-ژل برای ایجاد محلول‌های ژل‌مانندی استفاده می‌شود که می‌تواند به عنوان یک پوشش مایع روی منسوجات اعمال شود تا نانوپارچه‌هایی با خواص جدید ایجاد شود. این فرآیند با حل کردن نانوذرات در یک حلال مایع (اغلب الکل ) آغاز می‌شود. پس از حل شدن ، چندین واکنش شیمیایی رخ می‌دهد که باعث رشد نانوذرات و ایجاد شبکه‌ای در سراسر مایع می‌شود. شبکه محلول را به یک کلوئید ( تعلیق ذرات جامد در مایع) با بافت ژلاتینی تبدیل می‌کند. در نهایت، کلوئید باید یک فرآیند خشک کردن را طی کند تا حلال اضافی از مخلوط خارج شود تا بتوان از آن برای درمان پارچه استفاده کرد. فرآیند سل-ژل به روشی مشابه برای ساخت نانوالیاف پلیمری استفاده می‌شود که زنجیره‌های بلند و فوق‌العاده نازکی از پروتئین‌ها هستند که به یکدیگر متصل شده‌اند.
الکتروریسی نانوالیاف را از محلول‌های پلیمری (سنتز شده توسط فرآیند سل-ژل ) استخراج می‌کند و آن‌ها را جمع‌آوری می‌کند تا نانوپارچه‌های بافته نشده را تشکیل دهد. یک میدان الکتریکی قوی به محلول اعمال می‌شود تا رشته‌های پلیمری را شارژ کند. محلول در یک سرنگ قرار می‌گیرد و به سمت صفحه جمع‌کننده با بار مخالف قرار می‌گیرد. هنگامی که نیروی جاذبه بین نانوالیاف پلیمری و صفحه جمع‌کننده از کشش سطحی محلول فراتر رود، نانوالیاف از محلول آزاد شده و روی صفحه جمع‌کننده رسوب می‌کنند. الیاف رسوب‌شده یک نانوپارچه متخلخل را تشکیل می‌دهند که بسته به نوع پلیمر مورد استفاده می‌تواند به دارورسانی و مهندسی بافت کمک کند.
هنگامی که پوشش‌های نانو مهندسی شده روی پارچه‌ها اعمال می‌شود، نانوذرات به راحتی با الیاف ماده پیوند ایجاد می‌کنند. سطح بالای سطح نسبت به حجم ذرات، واکنش شیمیایی آن‌ها را افزایش می‌دهد و به آنها اجازه می‌دهد تا به طور دائمی به مواد بچسبند. پارچه‌هایی که در حین ساخت با پوشش‌های نانوذراتی پردازش می‌شوند، موادی تولید می‌کنند که باکتری‌ها را می‌کشند، رطوبت و بو را از بین می‌برند و از الکتریسیته ساکن جلوگیری می‌کنند. پوشش‌های نانوالیاف پلیمری اعمال شده روی منسوجات به مواد در یک انتهای پلیمر متصل می‌شوند و سطحی از ساختارهای ریز و مو مانند را تشکیل می‌دهند. "موهای" پلیمری یک لایه نازک ایجاد می‌کند که از تماس مایعات با پارچه واقعی جلوگیری می‌کند. در نتیجه لایه‌ای که توسط نانوالیاف پلیمری تشکیل شده است، پارچه‌های نانو با خواص ضد آلودگی، ضد لک و فوق‌آبگریز امکان‌پذیر است.
توسعه پارچه‌های نانو برای استفاده در صنعت پوشاک و منسوجات هنوز در مراحل اولیه خود است. برخی از کاربردها مانند لباس های مقاوم در برابر باکتری‌ها هنوز از نقطه نظر اقتصادی کاربردی نیستند. به عنوان مثال، نمونه اولیه یک ژاکت ضد باکتری یک دانشجوی دانشگاه کرنل به تنهایی 10000 دلار هزینه داشت، بنابراین ممکن است زمان زیادی طول بکشد تا لباس‌های نانو پارچه به بازار عرضه شود.
نانوپارچه‌های مورد استفاده در پزشکی می‌توانند آنتی‌بیوتیک‌ها ، داروهای ضد سرطان، پروتئین‌ها و DNA را در مقادیر دقیق تحویل دهند. الکتروریسی نانو پارچه‌های متخلخلی ایجاد می‌کند که می‌توانند با داروی مورد نظر بارگیری شوند و سپس روی بافت ناحیه مورد نظر اعمال می‌شوند. دارو از طریق انتشار از بافت عبور می‌کند، فرآیندی که در آن مواد از غشاء از غلظت بالا به پایین حرکت می‌کنند. سرعت تجویز دارو را می توان با تغییر ترکیب نانو پارچه تغییر داد.
پارچه‌های نبافته ساخته شده توسط الکتروریسی پتانسیل کمک به رشد بافت اندام، استخوان ، نورون‌ها ، تاندون‌ها و رباط‌ها را دارند. نانوپارچه‌های پلیمری می‌توانند به عنوان یک داربست برای حمایت از بافت آسیب‌دیده یا به‌عنوان جایگزین مصنوعی برای بافت واقعی عمل کنند. بسته به عملکرد، نانو پارچه می‌تواند از پلیمرهای طبیعی یا مصنوعی یا ترکیبی از هر دو ساخته شود.
با پیشرفت فناوری نانو ، مطالعات زیادی برای تعیین اثرات مواد نانو مهندسی شده بر محیط زیست انجام شده است. بیشتر منسوجات می‌توانند تا 20 درصد از جرم خود را در طول عمر خود از دست بدهند، بنابراین نانوذرات مورد استفاده در تولید پارچه‌های نانو در معرض خطر رها شدن در هوا و آبراه‌ها هستند.
انتظار می‌رود نانو نقره به دلیل خاصیت ضدباکتریایی ، 49.5 درصد از تولید جهانی خود را در صنعت نانو نساجی به خود اختصاص دهد. پیش‌بینی می‌شود که 20 درصد از نانو نقره‌ای که در صنعت نانو پارچه‌ها استفاده می‌شود در آبراه‌ها رها می‌شود که می‌تواند به میکروارگانیسم‌ها آسیب برساند. با این حال، بیش از 90 درصد نانو نقره در طول تصفیه در تاسیسات فاضلاب حذف می‌شود، بنابراین احتمال دارد که اثرات زیست‌محیطی حداقل باشد. https://en.wikipedia.org/wiki/Nanofabrics#:~:text=K.%20Tiede%3B%20A.B.A.%20Boxall%3B%20X.M.%20Wang%3B%20D.%20Gore%3B%20D.%20Tiede%3B%20M.%20Baxter%3B%20et%C2%A0al.%20(2010).%20Application%20of%20hydrodynamic%20chromatography%E2%80%93ICP%2DMS%20to%20investigate%20the%20fate%20of%20silver%20nanoparticles%20in%20activated%20sludge مطالعه‌ای بر روی نانوذرات اکسید آلومینیوم نشان داد که استنشاق باعث التهاب در ریه‌های موش می‌شود. https://en.wikipedia.org/wiki/Nanofabrics#:~:text=activated%20sludge.,PMID%C2%A019270794 از نانوذرات اکسید آلومینیوم به مقدار زیاد استفاده نمی‌شود، بنابراین خطرات سلامتی آن ناچیز است. سایر مطالعات انجام شده برای نانوذرات نشان می‌دهد که با ادامه رشد صنعت نانو منسوجات، تأثیر زیست‌محیطی آن‌ها باید کم باشد.
اتوفیبرات () یک فیبرات است. این دارو ترکیبی از کلوفیبرات و نیاسین است که توسط یک پیوند استری به هم مرتبط شده اند. این دارو در بدن، کلوفیبرات و نیاسین از هم جدا می شوند و به روشی مشابه فرمولاسیون با رهش کنترل شده به تدریج آزاد می شوند. Free full text
پمافیبرات () یک آگونیست گیرنده آلفا (PPARα) فعال شده با تکثیرکننده پراکسی‌زومی است.
کلستیلان () دارویی است که به عنوان یک اتصال دهنده فسفات و جداکننده اسید صفراوی عمل می کند. این دارو یک رزین تبادل یونی است، یک جداکننده اسید صفراوی خوراکی است که برای درمان هایپرکلسترولمی و هیپرفسفاتمی ساخته شده است.
لیزر هلیوم-نئون یا لیزر He-Ne، نوعی لیزر گازی است که محیط پرانرژی آن از مخلوطی به نسبت ۱۰:۱ هلیوم و نئون با فشار کلی حدود ۱ تور داخل یک تخلیه الکتریکی کوچک تشکیل شده‌است. شناخته شده‌ترین و پرکاربردترین لیزر هلیوم-نئون در طول موج ۶۳۲٫۸ نانومتر، در قسمت قرمز طیف مرئی کار می‌کند.
اولین لیزرهای هلیوم-نئون در ۱۱۵۰ نانومتر فروسرخ گسیل کردند، و اولین لیزرهای گازی و اولین لیزرهایی با خروجی موج پیوسته بودند. با این حال، لیزری که در طول موج‌های مرئی کار می‌کرد، بسیار مورد تقاضا بود، و تعدادی از انتقال‌های نئونی دیگر برای شناسایی مواردی که در آن‌ها می‌توان به وارونگی جمعیت دست یافت، مورد بررسی قرار گرفت. خط ۶۳۳ نانومتر مشخص شد تا دارای بالاترین بهره در طیف مرئی و این طول موج انتخابی برای اکثر لیزرهای هلیوم-نئون باشد. با این حال، سایر طول موج‌های انتشار-تحریک شده مرئی و مادون قرمز، و با استفاده از پوشش‌های آینه ای با حداکثر بازتاب آنها در این طول موج‌های دیگر امکان‌پذیر می‌باشند. لیزرهای هلیوم-نئون را می‌توان برای استفاده از این انتقال‌ها مهندسی کرد، از جمله لیزرهای مرئی که قرمز، نارنجی، زرد و سبز به نظر می‌رسند.Willet, C.S. (1974). An Introduction to Gas Lasers. Pergamon Press. pp. 407–411 انتشارات تحریک شده از بیش از ۱۰۰ میکرومتر مورد در مادون قرمز دور تا ۵۴۰ نانومتر در مرئی شناخته شده‌اند.
از آنجایی که انتقال‌های مرئی تا حدی دارای بهره کمتری هستند، این لیزرها عموماً بازده خروجی کمتری دارند، هزینه بیشتری نیز دارند. ۳٫۳۹ میکرومتر انتقال بهره بسیار بالایی دارد، اما از استفاده در لیزر هلیوم-نئون معمولی (با طول موج مورد نظر متفاوت) جلوگیری می‌شود، زیرا حفره و آینه‌ها در آن طول موج دارای تلفات هستند. با این حال، در لیزرهای پرقدرت هلیوم-نئون که دارای یک حفره به خصوص طولانی هستند، ابرلومینسانس در ۳٫۳۹ میکرومتر می‌تواند به یک مزاحم تبدیل شود، انرژی را از محیط انتشار تحریک‌شده سلب کند، که اغلب به سرکوب اضافی نیاز دارد.
شناخته شده‌ترین و پرکاربردترین لیزر هلیوم-نئون در طول موج ۶۳۲٫۸ نانومتر، در قسمت قرمز طیف مرئی کار می‌کند. در سال ۱۹۶۲ در آزمایشگاه تلفن بل،White, A.D. (October 2011). "Recollections of the first continuous visible laser". Optics and Photonics News. Vol. 22, no. 10. p. 34–39. 18 ماه پس از نمایش پیشگامانه اولین لیزر گازی هلیوم-نئون مادون قرمز پیوسته در همان آزمایشگاه در دسامبر ۱۹۶۰ توسعه یافت.
محیط بهره لیزر، همان‌طور که از نامش پیداست، مخلوطی از گازهای هلیوم و نئون به نسبت تقریباً ۱۰:۱ است که با فشار کم در یک پاکت شیشه ای موجود است. مخلوط گاز بیشتر هلیوم است، به طوری که اتم‌های هلیوم می‌توانند برانگیخته شوند. اتم‌های هلیوم برانگیخته با اتم‌های نئون برخورد می‌کنند و برخی از آنها را به حالتی برانگیخته می‌کند که ۶۳۲٫۸ نانومتر تابش می‌کند. بدون هلیوم، اتم‌های نئون بیشتر برانگیخته خواهند شد تا به حالت‌های برانگیخته پایین‌تر، مسئول خطوط غیر لیزری، برانگیخته می‌شوند.
یک لیزر نئون بدون هلیوم می‌تواند ساخته شود، اما بدون این وسیله اتصال انرژی بسیار دشوارتر است؛ بنابراین، لیزر هلیوم-نئون که به اندازه کافی هلیوم خود را از دست داده‌است (مثلاً به دلیل انتشار از طریق مهر و موم یا شیشه) عملکرد لیزر خود را از دست می‌دهد زیرا راندمان پمپاژ بسیار پایین خواهد بود. منبع انرژی یا پمپ لیزر توسط یک تخلیه الکتریکی با ولتاژ بالا که از طریق گاز بین الکترودها (آند و کاتد) درون لوله عبور می‌کند، تأمین می‌شود. جریان دی‌سی ۳ تا ۲۰ میلی‌آمپر معمولاً برای عملیات CW مورد نیاز است. حفره نوری لیزر معمولاً از دو آینه مقعر یا یک صفحه و یک آینه مقعر تشکیل شده‌است: یکی دارای بازتاب بسیار بالا (معمولاً ۹۹٫۹٪) و آینه تزویج‌گر خروجی که امکان انتقال تقریباً ۱٪ را فراهم می‌کند.
لیزرهای تجاری هلیوم-نئون دستگاه‌های نسبتاً کوچکی هستند، در بین لیزرهای گازی که دارای طول حفره معمولاً بین ۱۵ تا ۵۰ است. سانتی‌متر (اما گاهی تا حدود ۱ متر برای دستیابی به بالاترین توان) و سطوح توان خروجی نوری از ۰٫۵ تا ۵۰ میلی‌وات.
طول موج لیزر هلیوم-نئون قرمز ۶۳۳ نانومتر دارای طول موج خلاء واقعی ۶۳۲٫۹۹۱ است نانومتر یا حدود ۶۳۲٫۸۱۶ نانومتر در هوا طول موج حالت‌های انتشار تحریک شده در حدود ۰٫۰۰۱ قرار دارد نانومتر بالاتر یا کمتر از این مقدار، و طول موج آن حالت‌ها به دلیل انبساط و انقباض حرارتی حفره در این محدوده تغییر می‌کند. نسخه‌های تثبیت‌شده با فرکانس، طول موج یک حالت واحد را در ۱ مشخص می‌کنند. بخش 108 با تکنیک مقایسه توان دو حالت طولی در قطبش‌های مخالف. تثبیت مطلق فرکانس (یا طول موج) لیزر به اندازه ۲٫۵ قطعات 1011 را می‌توان با استفاده از سلول جذب ید به دست آورد.
سازوکار ایجاد وارونگی جمعیت و تقویت نور در پلاسمای لیزر هلیوم-نئون از برخورد غیرالاستیک الکترون‌های پرانرژی با اتم‌های هلیوم حالت پایه در مخلوط گاز سرچشمه می‌گیرد. همان‌طور که در نمودار سطح انرژی همراه نشان داده شده‌است، این برخوردها اتم‌های هلیوم را از حالت پایه به حالت‌های برانگیخته با انرژی بالاتر، از جمله <chem display="inline">2^3 S1</chem> و <chem display="inline">2^1S0</chem> (LS، یا جفت راسل-ساندر، شماره جلو، تحریک می‌کنند. ۲ نشان می‌دهد که یک الکترون برانگیخته "" است = حالت ۲) حالت‌های فراپایدار با عمر طولانی هستند. به دلیل تصادفی تقریباً تصادفی بین سطوح انرژی دو حالت ناپایدار He و سطوح نئون 5s و 4s (نماد Paschen ])، برخورد بین این اتم‌های بی‌پایدار هلیوم و اتم‌های نئون حالت پایه منجر به انتقال انتخابی و کارآمد انرژی تحریک از هلیوم به نئون. این فرایند انتقال انرژی تحریکی توسط معادلات واکنش داده می‌شود
که در آن * یک حالت برانگیخته را نشان می‌دهد و Δ"E" اختلاف انرژی کوچک بین حالات انرژی دو اتم، از مرتبه ۰٫۰۵ است. eV یا ۳۸۷ سانتی‌متر -1، که توسط انرژی جنبشی تأمین می‌شود. انتقال انرژی - تحریک جمعیت سطوح نئون 4s و 5s را چندین برابر افزایش می‌دهد. هنگامی که جمعیت این دو سطح بالا از سطح پایین‌تر مربوطه، 3p که به صورت نوری به آن متصل هستند، بیشتر شود، وارونگی جمعیت وجود دارد. این محیط قادر است نور را در یک باند باریک در ۱٫۱۵ تقویت کند میکرومتر (مرتبط با انتقال 4s به 3p) و در یک نوار باریک در ۶۳۲٫۸ نانومتر (مرتبط با انتقال 5s به 3p ). سطح 3p به‌طور مؤثر با واپاشی تابشی سریع به حالت 3s تخلیه می‌شود و در نهایت به حالت پایه می‌رسد.
مرحله باقیمانده در استفاده از تقویت نوری برای ایجاد یک نوسان ساز نوری، قرار دادن آینه‌های بسیار بازتابنده در هر انتهای محیط تقویت کننده است، به طوری که یک موج در یک حالت فضایی خاص به خود منعکس می‌شود و در هر گذر، قدرت بیشتری نسبت به از دست دادن قدرت به دست می‌آورد. برای انتقال از طریق آینه‌ها و پراش. هنگامی که این شرایط برای یک یا چند حالت طولی برآورده می‌شود، تابش در آن حالت‌ها به سرعت افزایش می‌یابد تا زمانی که اشباع بهره رخ دهد، و در نتیجه یک خروجی پرتو لیزر پیوسته از طریق آینه جلویی (معمولاً ۹۹٪ بازتابنده) ایجاد می‌شود.
پهنای باند بهره لیزر هلیوم-نئون به جای افزایش فشار به دلیل فشار کم گاز، تحت سلطه گسترش داپلر است و بنابراین کاملاً باریک است: فقط حدود ۱٫۵ گیگاهرتز عرض کامل برای ۶۳۳ انتقال نانومتر با حفره‌هایی با طول معمولی ۱۵ تا ۵۰ سانتی‌متر، این اجازه می‌دهد تا حدود ۲ تا ۸ حالت‌های طولی برای نوسان به‌طور همزمان (با این حال، واحدهای تک حالت طولی برای کاربردهای خاص در دسترس هستند). خروجی مرئی لیزر هلیوم-نئون قرمز، طول پیوستگی طولانی و کیفیت فضایی عالی آن، این لیزر را به منبع مفیدی برای هولوگرافی و به عنوان مرجع طول موج برای طیف‌سنجی تبدیل می‌کند. لیزر هلیوم-نئون تثبیت شده نیز یکی از سیستم‌های معیار برای تعریف متر است.
قبل از اختراع لیزرهای دایود ارزان و فراوان، لیزرهای قرمز هلیوم-نئون به‌طور گسترده در اسکنرهای بارکد در پیشخوان‌های فروشگاه‌های سوپرمارکت استفاده می‌شد. ژیروسکوپ‌های لیزری از لیزرهای هلیوم-نئون استفاده می‌کنند که در ۶۳۳ نانومتر کار می‌کنند در پیکربندی لیزر حلقه‌ای. لیزرهای هلیوم-نئون به‌طور کلی در آزمایشگاه‌های نوری آموزشی و تحقیقاتی وجود دارد.
لیزرهای Red هلیوم-نئون کاربردهای صنعتی و علمی بسیار زیادی دارند. این لیزرها به دلیل هزینه نسبتاً پایین و سهولت کار در مقایسه با سایر لیزرهای مرئی که پرتوهایی با کیفیت مشابه از نظر انسجام فضایی (پرتو گاوسی تک حالته) و طول پیوستگی طولانی تولید می‌کنند، به‌طور گسترده در آزمایشات آزمایشگاهی در زمینه اپتیک استفاده می‌شوند. با این حال، از حدود سال ۱۹۹۰، لیزرهای نیمه هادی جایگزین کم هزینه ای برای بسیاری از کاربردهای این چنینی ارائه کرده‌اند.
از سال ۱۹۷۸، لیزرهای لوله ای هلیوم-نئون (تولید شده توسط توشیبا و ان‌ای‌سی) در پخش‌کننده‌های لیزردیسک پایونیر استفاده شد. این امر تا سال ۱۹۸۴ ادامه یافت که در مدل‌های سال ۱۹۸۴ از دیودهای لیزر مادون قرمز استفاده شد. پایونیر به استفاده از دیودهای لیزر در همه پخش‌کننده‌های بعدی تا زمان توقف این فرمت در سال ۲۰۰۹ ادامه داد.
لیست انواع لیزر
نظریه DLVO (که به نام و ، ونام گذاری شده است) تجمع پراکندگی‌های آبی را به صورت کمی و نیروی بین سطوح باردار را که از طریق یک محیط مایع برهمکنش می‌کنند، توضیح می‌دهد و اثرات جاذبه واندروالس و دافعه الکترواستاتیکی را به دلیللایه دوتایی ترکیب می کند. بخش الکترواستاتیکی برهمکنش DLVO در تقریب میدان میانگین در حد پتانسیل سطح پایین محاسبه می شود - یعنی زمانی که انرژی پتانسیل یک بار اولیه روی سطح بسیار کوچکتر از مقیاس انرژی حرارتی است. formula_1 . برای دو کره با شعاع formula_2 که هر کدام بار formula_3 دارند (برحسب واحد بار اولیه بیان می شود) که با فاصله مرکز به مرکز formula_4 از هم جدا شده و در سیال ثابت دی الکتریک formula_5 حاوی غلظت formula_6 از یونهای تک ظرفیتی قرار دارند، پتانسیل الکترواستاتیکی به شکل پتانسیل غربال شده کولن یا یوکاوا به خود می گیرد.
در این رابطه formula_8 طول Bjerrum است، formula_9 طول غربالگری Debye–Hückel است که از طریق رابطه formula_10 ، و formula_11 مقیاس انرژی حرارتی در دمای مطلق formula_12 به دست می آید.
نظریه DLVO یک نظریه درباره پایداری پراکندگی کلوئیدی است که در آن از پتانسیل زتا برای توضیح این موضوع که با نزدیک شدن دو ذره به یکدیگر، اتمسفر یونی آنها شروع به همپوشانی می‌کند و نیروی دافعه ایجاد می‌شود، کاربرد دارد. https://archive.org/details/encyclopedicdict00gooc_001 در این نظریه، دو نیرو بر پایداری کلوئیدی تأثیرگذارند: نیروهای واندروالس و نیروهای دو لایه الکتریکی .
کل انرژی پتانسیل به عنوان مجموع پتانسیل جاذبه و پتانسیل دافعه توصیف می شود. هنگامی که دو ذره به یکدیگر نزدیک می شوند، دافعه الکترواستاتیکی افزایش می یابد و تداخل بین لایه های دوگانه الکتریکی آنها افزایش می یابد. با این حال، جاذبه های Van der Waals نیز با نزدیک تر شدن آنها افزایش می یابد. در هر فاصله، انرژی پتانسیل خالص مقدار کوچکتر از مقدار بزرگتر کم می شود.
در فواصل بسیار نزدیک، ترکیب این نیروها منجر به یک چاه جذاب عمیق می شود که به آن حداقل اولیه می گویند. در فواصل بزرگتر، پروفیل انرژی از یک ماکزیمم یا سد انرژی عبور می کند و متعاقباً از یک حداقل کم عمق عبور می کند که به آن حداقل ثانویه می گویند.
در حداکثر سد انرژی، دافعه بیشتر از جاذبه است. ذرات پس از تماس بین ذره‌ای باز می‌گردند و در سرتاسر محیط پراکنده می‌مانند. حداکثر انرژی باید بیشتر از انرژی حرارتی باشد. در غیر این صورت، ذرات به دلیل پتانسیل جذب تجمع می یابند. ارتفاع مانع نشان می دهد که سیستم چقدر پایدار است. از آنجایی که ذرات برای تجمع باید بر این مانع غلبه کنند، دو ذره در مسیر برخورد باید به دلیل سرعت و جرمشان انرژی جنبشی کافی داشته باشند. اگر مانع پاک شود، برهمکنش خالص همه جذاب است و در نتیجه ذرات تجمع می یابند. این منطقه داخلی اغلب به عنوان یک تله انرژی نامیده می شود زیرا کلوئیدها را می توان در نظربرای یک سیستم کلوئیدی ، حالت تعادل ترمودینامیکی ممکن است زمانی حاصل شود که ذرات در حداقل اولیه عمیق باشند. در حداقل اولیه، نیروهای جاذبه بر نیروهای دافعه در فواصل مولکولی کم غلبه می کنند. ذرات منعقد می شوند و این فرآیند برگشت پذیر نیست. با این حال، زمانی که حداکثر مانع انرژی برای غلبه بر آن خیلی زیاد است، ذرات کلوئیدی ممکن است در حداقل ثانویه باقی بمانند، جایی که ذرات در کنار هم نگه داشته می شوند اما ضعیف تر از حداقل اولیه. ذرات جاذبه های ضعیفی را تشکیل می دهند اما به راحتی دوباره پراکنده می شوند. بنابراین، چسبندگی در حداقل ثانویه می تواند برگشت پذیر باشد. گرفت که توسط نیروهای واندروالس در کنار هم به دام افتاده اند.
برای یک سیستم کلوئیدی ، حالت تعادل ترمودینامیکی ممکن است زمانی حاصل شود که ذرات در حداقل اولیه عمیق باشند. در حداقل اولیه، نیروهای جاذبه بر نیروهای دافعه در فواصل مولکولی کم غلبه می کنند. ذرات منعقد می شوند و این فرآیند برگشت پذیر نیست. با این حال، زمانی که حداکثر مانع انرژی برای غلبه بر آن خیلی زیاد است، ذرات کلوئیدی ممکن است در حداقل ثانویه باقی بمانند، جایی که ذرات در کنار هم نگه داشته می شوند اما ضعیف تر از حداقل اولیه. ذرات جاذبه های ضعیفی را تشکیل می دهند اما به راحتی دوباره پراکنده می شوند. بنابراین، چسبندگی در حداقل ثانویه می تواند برگشت پذیر باشد.
در سال 1923، دبای و هوکل اولین تئوری موفق را برای توزیع بار در محلول های یونی گزارش کردند. . چارچوب نظریه خطی شده دبای-هوکل متعاقباً توسط لوین و دوب . . برای پراکندگی‌های کلوئیدی اعمال شد که دریافتند ذرات کلوئیدی باردار باید دافعه‌ای با برد متوسط قوی و جاذبه دوربرد ضعیف‌تری را تجربه کنند. این نظریه ناپایداری مشاهده شده پراکندگی کلوئیدی در برابر تجمع غیرقابل برگشت در محلول های با قدرت یونی بالا را توضیح نمی دهد. در سال 1941 و Landau نظریه‌ای را برای پایداری پراکندگی‌های کلوئیدی ارائه کردند که ناپایداری بنیادی ناشی از جاذبه‌های قوی اما کوتاه واندروالس را به وجود آورد که با تأثیر تثبیت‌کننده دافعه‌های الکترواستاتیکی مقابله می‌کرد. . هفت سال بعد، و به طور مستقل به یک نتیجه رسیدند. . این به اصطلاح نظریه DLVO شکست تئوری لوین-دوبی را در توضیح وابستگی پایداری پراکندگی‌های کلوئیدی به قدرت یونی الکترولیت حل کرد. .
نظریه DLVO اثر ترکیبی واندروالس و نیروی دو لایه است. برای اشتقاق باید شرایط مختلفی را در نظر گرفت و معادلات مختلفی را می توان به دست آورد. M. Elimelech, J. Gregory, X. Jia, R. A. Williams, "Particle Deposition and Aggregation Measurement: Modelling and Simulation" (Boston: 1995). اما برخی از مفروضات مفید می توانند به طور موثر فرآیند را ساده کنند که برای شرایط عادی مناسب است. راه ساده برای استخراج آن این است که دو قسمت را با هم جمع کنیم.
نیروی واندروالس در واقع نام کل نیروی دوقطبی-دوقطبی، نیروی دوقطبی ناشی از دوقطبی و نیروهای پراکندگی است که در Jacob N. Israelacvili, "Intermolecular and Surface Forces" (London 2007). نیروهای پراکندگی مهمترین بخش هستند زیرا همیشه وجود دارند. فرض کنید که پتانسیل جفت بین دو اتم یا مولکول کوچک کاملاً جذاب است و به شکل w = -C/r n است، که در آن C یک ثابت برای انرژی برهمکنش است که با خاصیت مولکول و n = 6 برای جاذبه واندروالسی تعیین می شود. London, F. (1937), "Trans Faraday Soc", 33, 8–26. با فرض دیگر افزایشی، انرژی برهمکنش خالص بین یک مولکول و سطح مسطح که از مولکول های مشابه تشکیل شده است، مجموع انرژی برهمکنش بین مولکول و هر مولکول در جسم سطحی خواهد بود. بنابراین انرژی برهمکنش خالص برای یک مولکول در فاصله D از سطح خواهد بود.
سپس انرژی برهمکنش یک کره بزرگ به شعاع "R" و یک سطح صاف را می توان به صورت محاسبه کرد
برای راحتی،Hamaker constant A داده شده است.
و معادله می شود
با روشی مشابه و بر اساس Derjaguin approximation، Derjaguin B. V. (1934)"Kolloid Zeits" 69, 155–164. انرژی برهمکنش واندروالس بین ذرات با اشکال مختلف قابل محاسبه است، مانند انرژی بین
دو کره:formula_19
کره و سطح:formula_20
دو سطح formula_21 در واحد سطح
یک سطح در یک مایع ممکن است با تفکیک گروه های سطحی (مثلا گروه های سیلانول برای سطوح شیشه ای یا سیلیسی Behrens, S. H. and Grier, D. G., "The charge on glass and silica surfaces," "Journal of Chemical Physics" 115, 6716–6721 (2001) ) یا با جذب مولکول های باردار مانند polyelectrolyte از محلول اطراف باردار شود. این منجر به توسعه یک پتانسیل سطح دیوار می شود که متضادها را از محلول اطراف جذب می کند و یون های همسو را دفع می کند. در حالت تعادل، بار سطحی توسط یون های مخالف با بار مخالف در محلول متعادل می شود. ناحیه نزدیک به سطح غلظت ضدیون افزایش یافته لایه دوگانه الکتریکی (EDL) نامیده می شود. EDL را می توان با یک تقسیم فرعی به دو منطقه تقریب زد. یون ها در نزدیک ترین ناحیه به سطح دیوار باردار به شدت به سطح متصل هستند. این لایه بی حرکت، لایه استرن یا هلمهولتز نامیده می شود. ناحيه مجاور لايه استرن لايه پراكنده ناميده مي شود و حاوي يون هاي مرتبط با هم است كه نسبتاً متحرك هستند. مجموع لایه دوگانه الکتریکی به دلیل تشکیل لایه های ضد یون منجر به غربالگری الکترواستاتیکی شارژ دیوار می شود و انرژی آزاد گیبس تشکیل EDL را به حداقل می رساند.
ضخامت لایه دوگانه الکتریکی منتشر شده به عنوان طول غربالگری Debye شناخته می شود formula_22 . در فاصله دو طول غربالگری Debye انرژی پتانسیل الکتریکی به 2 درصد مقدار در دیوار سطح کاهش می یابد.
با واحد "m" − 1 که در آن
انرژی آزاد دافعه در واحد سطح بین دو سطح مسطح به صورت نشان داده شده است.
انرژی آزاد برهمکنش بین دو کره شعاع "R" برابر است .
با ترکیب انرژی برهمکنش واندروالس و انرژی برهمکنش دو لایه، برهمکنش بین دو ذره یا دو سطح در یک مایع را می توان به صورت بیان کرد.
که در آن "W" ( "D" ) انرژی برهمکنش دافعه ناشی از دافعه الکتریکی است و "W" ( "D" ) انرژی برهمکنش جذاب ناشی از برهمکنش واندروالس است.
نظریه پایداری کلوئیدی DLVO برای در نظر گرفتن اثر جریان برشی در سیستم‌های دینامیک سیال ، که برای بسیاری از کاربردها مانند میکروسیالات ، راکتورهای شیمیایی ، جریان‌های جوی و محیطی ، در کار آلسیو زاکون و همکاران مرتبط است، گسترش یافته است. در این تئوری توسعه یافته DLVO برای سیستم های برشی، سد انرژی DLVO برای تجمع با یک سهم منفی که متناسب با تعداد پکله ذرات است، یعنی متناسب با نرخ برش ، با ویسکوزیته محیط و مکعب کاهش می یابد. از اندازه ذرات کلوئیدی، در حالی که ضریب تناسب به هندسه جریان بستگی دارد. این نتیجه از یک راه حل تقریبی برای معادله همرفت - انتشار اسمولوچوفسکی که از طریق روش بسط مجانبی همسان به دست آمده است، به دست می آید.
این تئوری یک زمان تاخیر مشخصه در تجمع ذرات ناشی از برش را توضیح می‌دهد که با نرخ برش به صورت تصاعدی کاهش می‌یابد. همچنین رژیم فرار (اتوکاتالیستی) متعاقب سینتیک تجمع پس از زمان تأخیر، و همچنین توزیع اندازه خوشه دووجهی مشخصه سنگدانه‌ها را که معمولاً در سیستم‌های تجمع و خود مونتاژی ناشی از برش یافت می‌شود، توضیح می‌دهد. علاوه بر این، این تئوری در شرایط جریان بسیار متفاوت، از نظر ذرات مختلف و سیستم‌های میکروسیال، و خواص ویسکوالاستیک فاز مایع تأیید شده است.
از دهه 1940، نظریه DLVO برای توضیح پدیده های موجود در علوم کلوئیدی، جذب و بسیاری از زمینه های دیگر استفاده شده است. با توجه به محبوبیت اخیر تحقیقات نانوذرات، نظریه DLVO حتی محبوب‌تر شده است زیرا می‌توان از آن برای توضیح رفتار هر دو نانوذرات ماده مانند ذرات فولرن و میکروارگانیسم‌ها استفاده کرد.
گزارش شده است که نیروهای اضافی فراتر از ساختار DLVO نیز نقش مهمی در تعیین پایداری کلوئید دارند. تئوری DLVO در توصیف فرآیندهای مرتب سازی مانند تکامل بلورهای کلوئیدی در پراکندگی های رقیق با غلظت های کم نمک موثر نیست. همچنین نمی تواند رابطه بین تشکیل بلورهای کلوئیدی و غلظت نمک را توضیح دهد. N. Ise and I. S. Sogami, "Structure Formation in Solution: Ionic Polymers and Colloidal Particles," (Springer, New York, 2005).
سینا عبداللهی (زادهٔ ۲۶ فروردین ۱۳۸۰ در تبریز) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مدافع برای باشگاه نفت مسجد سلیمان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.
اکثر جامدات در ساختار شبکه کریستالی خود دارای نظم کامل نیستند؛ شرایط ساخت و انجماد مواد موجب ایجاد عیوب شبکه کریستالی (Crystal defects) می‌شود. یک کریستال ایده‌آل دارای آرایش تناوبی سه بعدی از نقاط است هر گونه انحراف از آرایش کامل اتم‌ها در یک بلور، نقص بلوری نامیده می‌شود. نقص کریستالی یک بی‌نظمی شبکه است که می‌تواند به صورت نقطه‌ای، خطی، سطحی یا حجمی باشد.
عیوب کریستالی را می‌توان به دو گروه عیوب میکروسکوپی، که قابل دیدن با چشم غیر مسلح نیستند و عیوب ماکروسکوپی که به مراتب بزرگتر از عیوب میکروسکوپی هستند؛ تقسیم کرد.
به عیوب ماکروسکوپی سه بعدی، عیوب حجمی می‌گویند. این دسته از عیوب معمولاً در مقیاس بسیار بزرگتر از نقص‌های میکروسکوپی رخ می‌دهند. عیوب حجمی ماکروسکوپی عموماً در طی پالایش از حالت خام یا در طی فرآیندهای ساخت در یک ماده ایجاد می‌شوند.
این عیوب می‌توانند شامل انواع ترک‌ها، منافذ، حفره‌ها و سایر فازهای ایجاد شده درون ماده باشند.
کنار هم قرار گرفتن عیوب نقطه‌ای، مانند نقص جای خالی(Vacancy defect) و عناصر بین نشینی(Interstitial defect)، مانند کربن، می‌توانند عیوب حجمی را ایجاد کنند. ابعاد این عیوب می‌تواند از مقیاس نانو تا میکرون و بسیار بزرگتر نیز متغیر باشد. منافذ زمانی می‌توانند ایجاد شوند که مجموعه ای از عیوب نقطه ای با هم ترکیب شوند و یک نقص سه بعدی را تشکیل دهند. این در حالی است که اثرات نوترون و سایر تشعشعات می‌تواند حباب‌های پر از گاز (He) را به ویژه در فلزات و آلیاژها ایجاد کند. این حفرات خالی یا پر از گاز هلیم اثرات چشمگیری بر خواص و عملکرد مواد دارند. علاوه بر انواع حفرات، رسوبات یا ذرات پراکنده موجود در ماده نیز می‌توانند به روش‌های مشابه عیوب نقطه‌ای توسط پدیده‌های انتشاری، انواع رسوبات فاز ثانویه را ایجاد کنند.
۴ مورد اصلی از عیوب حجمی در ادامه بررسی می‌شود:
رسوبات ذرات کوچکی هستند که که در حین انجام واکنش‌های حالت جامد به ساختار بلور وارد می‌شوند. این رسوبات با عمل به عنوان مانعی در برابر حرکت نابجایی‌ها باعث افزایش استحکام در ساختار آلیاژها می‌شوند. میزان اثر بخشی این رسوبات در افزایش استحکام به نحوه چینش اتم‌ها، نحوه قرارگیری و توزیع نابجایی‌ها در ریز ساختار بستگی دارد.
ذرات فاز ثانویه می‌توانند در اندازه‌های مختلف از یک میکرون تا یک سانتی‌متر تفاوت داشته باشند.. این ذرات عمدتاً در ریزساختار نفوذ می‌کنند. ذزات فاز ثانویه، عمدتاً ذراتی با اندازه‌های بزرگتر نسبت به فاز اولیه می‌باشند. این ذرات علاوه بر تأثیر بر خواص فاز اولیه، به عنوان یک فاز جداگانه عمل می‌کنند.
ذرات فاز ثانویه می‌توانند رسوبات بزرگ، دانه یا در ابعاد کوچکتر نیز باشند که درون ریزساختار توزیع شده‌اند. هنگامی که یک ریزساختار حاوی یک فاز ثانویه نیز باشد، خواص آن مانند سختی مکانیکی و رسانایی الکتریکی مستقل از فاز ثانویه نبوده و به هر دو فاز وابستگی دارد. پیرسختی یا رسوب سختی فرایندی است که با کمک ذرات فاز ثانویه سختی یک آلیاژ افزایش می‌یابد.
حفره‌ها (voids or pores) در اثر گازهایی که در حین انجماد به دام افتاده‌اند یا در اثر تراکم فضاهای خالی در حالت جامد ایجاد می‌شوند. حفره‌ها اغلب جزو نقص‌های نامطلوب به‌شمار می‌روند. وجود حفره‌ها در مواد کریستالی یا غیر کریستال منجر به کاهش استحکام مکانیکی می‌شود و مواد را مستعد از بین رفتن می‌کند.
آخال‌ها از نظر اندازه از چند میکرون تا ابعاد ماکروسکوپی متفاوت هستنداین مواد نسبتاً بزرگ عمدتاً خواص نامطلوبی به همراه دارند که یا به صورت کثیفی یا در اثر ته‌نشینی مواد وارد سیستم می‌شوند. این ناخالصی‌ها تأثیرات مخربی بر استحکام ساختار آلیاژها دارند، زیرا عمدتاً مکان‌های قرارگیری این مواد به محل‌هایی مناسب برای شکست ماده تبدیل می‌شود.
غالباً وجود آخال‌ها در دستگاه‌های میکروالکترونیک بسیار مضر است، زیرا این مواد با مداخله در ساختار و هندسه قطعه عملکرد آن را مختل ساخته و با ایجاد خواص نامطلوب خواص الکتریکی قطعه را تغییر می‌دهد.
برخلاف مطالب ذکر شده این عیوب کاربردهای گسترده‌ای در صنعت دارند که در ادامه به دو نمونه اشاره می‌شود.
فوم‌های فلزی موادی با استحکام و سختی بالا و جرم و چگالی بسیار پایین هستند. این مواد در پی تلاش دانشمندان برای ایجاد تخلخل در فلزات تولید شدند. تخلخل موجود در این مواد نمونه‌ای از حفره‌ها و عیوب حجمی است که با توجه به ویژگی‌های جذب صوت، ضربه و ارتعاش برای کاربردهای خاصی مانند عایق صوتی و سپر خودرو استفاده می‌شوند.
از آلومینیوم به عنوان اولین و اصلی‌ترین ماده برای ساخت فوم‌های فلزی یاد می‌شود. امروزه از فوم آلومینیومی در صنایع مختلفی از جمله خودروسازی و صنایع فضایی استفاده می‌شود.
یکی دیگر از کاربردهای عیوب حجمی تولید انواع ایمپلنت‌های دندانی است. با توجه به ساختار و حفرات موجود در استخوان فک برای ایجاد سازگاری و جلوگیری از تحلیل استخوان فک حفراتی درون ساختار ایمپلنت شکل می‌گیرد تا تطابق بیولوژیکی بیشتری با استخوان فک داشته باشد.
علاوه بر مواد ساختگی در بسیاری از مواد موجود در طبیعت نیز عیوب حجمی یافت می‌شوند. استخوان یک مثال طبیعی است که در ساختار خود دارای حفرات است. استخوان‌ها به دو دسته متراکم و اسفنجی تقسیم می‌شوند. قسمت داخلی استخوان‌ها را بافت بسیار متخلخلی به نام بافت «استخوانی اسفنجی» (Spongy Bone Tissue) تشکیل می‌دهد. شبکه متخلخل این بافت باعث شده وزن کلی اندام استخوان سبک‌تر شود. بافت استخوان اسفنجی ۲۰ درصد از کل استخوان را به خود اختصاص می‌دهند، اما تقریباً سطحی ۱۰ برابر بزرگ‌تر از سطح استخوان‌های متراکم را دربردارند.
اسفنج دریایی یکی از انواع بی‌مهرگان است که در دریاها زندگی می‌کند. ساختار بدنی این جانوران، یک توده توخالی شامل حفرات حجمی متصل به یکدیگر است که تغذیه و تنفس اسفنج توسط جریان آب در این حفرات انجام می‌شود. در ساختار بدن این شبه‌جانور دریایی می‌توان کاربردهای طبیعی عیوب حجمی را مشاهده کرد.
آنالژسین (با نام تجاری AGC) یک عصاره ضد درد است که برای درمان کمردرد و نورالژی در چین تأیید شده‌است.
حسن نظریان مدرس، پژوهشگر، مورخ و نویسنده معاصر اهل نیشابور بود. او عضو هیئت مؤسسان نشریه صبح نیشابور، اولین نشریه محلی استان خراسان رضوی، و مجله بینالود از مجلات محلی نیشابور بوده. از او مقالات فراوان پژوهشی در خصوص تاریخ و فرهنگ نیشابور و تاریخ ادیان به چاپ رسیده‌است.
وی از رؤسا و بنیان‌گذاران بنیاد دایرة المعارف نیشابور، از نویسندگان کتاب "فرهنگ جغرافیای تاریخی نیشابور"، از طراحان اصلی ثبت روزهای ملی خیام و عطار و ثبت سالروز ورود علی بن موسی الرضا به نیشابور در تقویم ملی ایران بوده. آرامگاه وی اکنون در آرامگاه مشاهیر نیشابور واقع است.
اسماعیل عثمان‌اوغلو عثمانلی (; ۱۹۰۲، نوحه - ۱۹۷۸، باکو) بازیگر آذربایجانی تئاتر و سینمای اتحاد جماهیر شوروی بود. از فیلم‌هایی که وی در آنها ایفای نقش کرده‌است می‌توان به فیلم در باکو باد می‌وزد اشاره نمود.
هارولد بوداین (؛ – ) کارگردان فیلم‌های صامت اولیه هالیوود، و اهل ایالات متحده آمریکا بود. ویلیام بوداین برادر او بود. او بیش‌از ۷۰ فیلم را کارگردانی کرد که بسیاری از آنها فیلم کوتاه بودند. بوداین در نیویورک متولد شد و در لس آنجلس، کالیفرنیا درگذشت. او به خاطر کمدی‌های اکشن‌اش شناخته می‌شود. به نظر می‌رسد که حرفه او با توسعه «فیلم ناطق» و پایان دوره صامت کاهش یافته‌است.
پرینت سه بعدی راه‌هایی را برای طراحی ساختار پیچیده معرفی کرد که با روش‌های پردازش سنتی غیرقابل تحقق است. استفاده از ریزساختارها، که ضخامت هر ده‌ها میکرون از ۰٫۲ میلی‌متر تا ۰٫۵ میلی‌متر متغیر است، قابلیت‌های لازم برای تغییر خواص فیزیکی اجسام (فرا مواد) نظیر: کشسانی، مقاومت، سختی را داراست. به عبارت دیگر، این قابلیت‌ها به اجسام فیزیکی اجازه می‌دهند تا سبک‌تر یا انعطاف‌پذیر تر شوند. این الگو باید به محدودیت‌های هندسی (مقررات شکل)، محدودیت‌های ضخامت (کنترل حداقل ضخامت) پایبند باشد یا می‌تواند با استفاده از روش‌های بهینه‌سازی (شکل ریزساختار و بهینه‌سازی توپولوژیکی) اعمال شود. نوآوری‌های زیادی در این زمینه درحال رخ دادن است و پرینترهای سه بعدی زیادی در حال بررسی و ساخت هستند تا در این زمینه تخصص یابند.
مواد تغییر شکل الاستیک با دو پارامتر اصلی توصیف می‌شوند: نسبت پواسون و مدول یانگ. در حالی که، ثابت‌های الاستیک جایگزین، مدول توده ای و مدول برشی نیز می‌توانند استفاده شوند. نسبت پواسون نسبت بین کرنش عرضی و کرنش طولی را هنگام به وجود آمدن تنش محوری در جسم تعریف می‌کند. موادی که نسبت پواسون منفی دارند، بر خلاف مواد معمولی، هنگام کشش به صورت جانبی منبسط می‌شوند. در مقایسه مقاومت یک ماده در برابر اعوجاج تحت بار مکانیکی به جای تغییر در حجم، نسبت پواسون معیاری اساسی را ارائه می‌دهد که با آن می‌توان عملکرد هر ماده را در هنگام کرنش الاستیک مقایسه کرد. همه مواد همسانگرد پایدار بین حدود عددی ۱/۲ تا -۱ یافت می‌شوند. مدول یانگ خاصیتی است که میزان صلب یا نرم بودن یک جسم را اندازه‌گیری می‌کند. تنش (در واحد سطح) را به کرنش (تغییر شکل متناسب) در امتداد یک محور یا خط مرتبط می‌کند.
با توجه به پارامترهای ورودی مرتبط با رفتار تغییر شکل مورد نظر، ریزساختارها به صورت مصنوعی طراحی می‌شوند. نمونه‌برداری فضای پارامترها اجازه می‌دهد تا خانواده‌ای از ساختارهای مرتبط ایجاد شود که بتوانند محدوده امکان‌سنجی پارامترهای مواد را برآورده کنند. ریزساختار مربوط به سلول با درون یابی محاسبه می‌شود. با استفاده از بهینه‌سازی ریزساختار و نمونه‌برداری از فضای پارامتر، چندین خانواده از سازه‌های مرتبط را می‌توان تعریف کرد که با هم محدوده عملی پارامترهای مواد را برآورده می‌کنند. با استفاده از این کاندیداها، بهترین تناسب برای اطمینان از اتصال مناسب ساختارهای همسایه انتخاب می‌شود.
طراحی تولید افزودنی را به‌طور کلی می‌توان به دو گام تقسیم کرد: برنامه‌ریزی پیش پردازش و زنجیره فرایند. در طول برنامه‌ریزی پیش پردازش، یک طراحی ریزساختار (مدل‌سازی هندسی سه بعدی با استفاده از سیستم مدل‌سازی CAD) و خصوصیت‌ها (عوامل و پارامترها) مدل می‌شوند.
سنتز زنجیره فرایند تولید افزودنی در پنج مرحله زیر سنتز می‌شود:
بسته به کیفیت مدل و نتایج مراحل ۳ تا ۵، فرایند ممکن است تا زمانی که یک مدل یا قسمت رضایت‌بخش ان به دست آید، تکرار شود.
برای ایجاد یک ریزساختار، ابتدا باید نوعی کاشی طراحی شود که ایزوتروپی را فراهم کند، برای مثال یک مکعب. با اختصاص گره‌ها به رئوس، لبه‌ها، سطوح و یک گره به داخل شکل کاشی، امکان اتصال این گره‌ها وجود دارد. این اتصالات قطعاتی هستند که چاپ خواهند شد و نحوه انتخاب گره‌هایی که به گره‌های دیگر متصل هستند، خواص و پایداری ریزساختار را تعیین می‌کند؛ بنابراین، با حداکثر کردن فضای لبه و فضای راس دستیابی به یک ریزساختار بهینه محتمل تر است. با این حال، دو ویژگی زیر باید رعایت شود تا بتوان ساختار را چاپ کرد:
چاپ پذیری با اطمینان از اینکه برای هر مجموعه از گره‌های متصل در یک سطح، حداقل یک گره وجود دارد که به گره دیگری که در پایین‌تر در ساختار قرار دارد، متصل می‌شود قابل دستیابی است. بدیهی است که این معیار برای پایین‌ترین سطح رعایت نمی‌شود. علاوه بر آن، لبه‌های بین گره‌ها باید به اندازه کافی ضخیم باشند.
برای اتصال، مجموعه گره‌هایی که روی سطح کاشی قرار دارند باید در هر طرف یکسان باشند. این بدان معناست که اگر دو کاشی در کنار هم قرار گیرند، گره‌های مربوطه باید به هم متصل شوند. ریزساختار واقعی، از این کاشی‌ها تشکیل شده‌است که از طریق گره‌های روی سطح کاشی به هم متصل می‌شوند.
پیچیدگی هندسه در چاپ سه بعدی مستلزم کنترل پارامترهای مواد و در نتیجه خواص آنها برای تولید ریزساختارهایی است که می‌توانند رفتارهای متفاوتی را به دست آورند. بهینه‌سازی شکل می‌تواند تمرکز تنش را کاملاً بهبود بخشد. بر اساس این فرض که تغییرات انحنا و نواحی منحنی منفی نواحی با تنش بالا را ایجاد می‌کنند، یک مدل پارامتریک با ابعاد کم را برای حذف گوشه‌های مقعر تیز معرفی می‌کند که از حداقل کردن حداکثر تنش و اجرای کارآمد محدودیت چاپ‌پذیری پشتیبانی می‌کند. بهینه‌سازی شکل بر اساس ضخامت مواد رسوب‌شده برای کاهش غلظت تنش است که ابتدا پوسته‌ها را به شکل مخروطی با استفاده از CAD به‌طور دقیق نشان می‌دهد، سپس با تجزیه و تحلیل حساسیت تنش مورد نیاز را استخراج می‌کند.
Bendsøe و Kikuchi را می‌توان پیشگامان حوزه بهینه‌سازی توپولوژی ریزساختار معرفی کرد، که در ابتدا برای طراحی سازه‌های مکانیکی در نظر گرفته شده بود. در ساخت افزودنی، بهینه‌سازی توپولوژی روشی کارآمد برای یافتن توپولوژی‌های مناسب در نظر گرفته می‌شود که اجرای الگوریتم‌های بهینه‌سازی با هدف قرار دادن ویژگی‌های تجویز شده کار می‌کند. خواص مؤثر ساختارهای مواد با استفاده از روش همگن‌سازی عددی پیدا می‌شود، و سپس بهینه‌سازی توپولوژی برای یافتن بهترین توزیع فازهای ماده که تابع هدف را منتهی می‌کند، اعمال می‌شود. روش همگن سازی معکوس برای دستیابی به رفتارهای مقیاس کلان خاص با نسبت پواسون مورد نظر معرفی شده‌است. روش همگن سازی معکوس به اضافه رویکرد محدودیت برای طراحی خواص مکانیکی گسترش یافته‌است. یک رویکرد مبتنی بر داده پیشنهادیPanetta, Julian; Rahimian, Abtin; Zorin, Denis (20 July 2017). "Worst-case stress relief for microstructures". "ACM Transactions on Graphics". 36 (4): 1–16. doi:. S2CID 20857967. تغییرپذیری در خواص را در یک مدل تصادفی بعدی مرتبط با محدودیت‌های تجویز شده رمزگذاری می‌کند. و برای به دست آوردن ویژگی‌های هدف بهینه شده‌است. یکی از مشکلات در بهینه‌سازی توپولوژی افزایش تعداد پارامترها به دلیل تعداد خطی سلول‌ها در جسم است. دو رویکرد برای حل این مسئله بررسی شده‌است. اول، به جای اینکه تک تک وکسل‌ها را به‌طور مستقیم بررسی کنیم ریزساختارهای متناظر با بلوک وکسل را بررسی می‌کنیم. دوم، هندسه ریزساختار را نادیده می‌گیریم و تنها رفتار ماکروسکوپی را در نظر می‌گیریم.
تولید افزودنی برای تحقق ترکیب مواد پیچیده در چاپ سه بعدی استفاده می‌شود. برای ایجاد ریزساختارها می‌توان از تکنیک‌های مختلفی استفاده کرد، اما آنها باید بتوانند ساختارهای نازک و پیچیده را چاپ کنند.
کاربردهای ریزساختارها، ساخت اسباب‌بازی‌های پلاستیکی با استفاده از فرامواد با ایجاد رفتار الاستیک در آن‌ها است. طراحی ریزساختارها بر اساس تغییر شکل، تراکم، نور، صدا، خواص حرارتی و مکانیکی، امکان تحقق خواص جدید را بهتر از مواد سنتی، در حوزه‌های مختلف مانند مهندسی مکانیک، هوانوردی، نجوم و الکترونیک به ارمغان می‌آورد. در حوزه پزشکی، کاربردهایی با توانایی سنتز بافت، یا ساخت پروتز یا ساخت استخوان با مواد زیستی ملاحظه شده‌است. کاربردهای دیگر ریزساختارها ایجاد مواد جاذب صدا، استفاده از آنها به عنوان کاتالیزور، ایجاد ساختارهای سفارشی یا فقط برای اهداف طراحی است.
پرطرفدارترین ورزش در آنگولا فوتبال و پس از آن بسکتبال است. تیم ملی فوتبال آنگولا به جام جهانی ۲۰۰۶ در آلمان راه یافت و بسیاری بازیکنان فوتبال آنگولا در سطح بین‌المللی بازی می‌کنند؛ به ویژه در پرتغال و فرانسه. برترین لیگ ملی مردان در این کشور گیرابولا است.
شارل کریستین بانیکاسل برون (؛ زادهٔ ۲۵ اکتبر ۱۹۷۹) بازیگر اهل کانادا است. او بیشتر به‌واسطهٔ ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی "سیاه یتیم" و "ماجراهای مرداک" شناخته شده‌است.
برون در ۲۵ اکتبر ۱۹۷۹ در تورنتو، انتاریو، کانادا زاده شد. او از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷ در آکادمی نظامی ولی فورج در پنسیلوانیا به تحصیل مشغول شد و سپس تصحیل و کسب مدرک بی‌ای در رشتهٔ درام به دانشگاه کویینز در کینگستون، انتاریو رفت و در سال ۲۰۰۱ از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد.