moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ناقوس جنگ"، "تاج پادشاهان"، ""، "دوستان"، "ورشو ۴۴"، "قانون حقیقی"، "پدر متیو"، "هتل ۵۲"، "دهن‌به‌دهن"، "دوران افتخار"، "کارآگاهان جنایی"، "عشق اول"، "خانه کشیش"، "هر کجا که باشی"، "سالی از خورشید خاموش" و "قرارداد" اشاره نمود.
ایزابلا کوئوسینسکا (؛ زادهٔ ۱۳ نوامبر ۱۹۵۸) خواننده سوپرانوی اپرا اهل لهستان و استاد آواز در دانشگاه موسیقی شوپن است.
کافه کنار جاده (انگلیسی: Road House) یک فیلم اکشن آمریکایی آماده اکران که به‌عنوان بازسازی از فیلمی به همین نام در سال ۱۹۸۹ شناخته می‌شود. به کارگردانی داگ لیمان با بازی جیک جیلنهال، دانیلا ملچیور، کانر مک‌گرگور و بیلی مگنوسن است.
یک مبارز سابق یواف‌سی در یک کافه کنار جاده‌ای در فلوریدا کیز کار می‌کند که همه چیز آنطور که به نظر می‌رسد نیست.
فیلمبرداری در جمهوری دومینیکن در ۲۳ اوت ۲۰۲۲ آغاز شد.
ماریوش یاکوس (؛ زادهٔ ۲۶ نوامبر ۱۹۶۷) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "موج جرم و جنایت"، "کمیسر آلکس"، "سرهنگ کفیاتکوفسکی"، "فرابنفش"، ""، "به تاخت"، "لجن‌زار"، "کروک - زمزمه‌های شبانگاهی"، "دختران جنگ"، "قانون حقیقی"، "عشق اول"، "پزشکان"، "ایدا"، "مأموریت افغانستان"، "پدر متیو"، "خانه تاریک"، "دوران افتخار"، ""، "خانواده جایگزین"، "تقارن"، ""، "جهان به روایت خانواده کیپسکی"، "جادوگر (مجموعه تلویزیونی لهستانی)"، "جادوگر (فیلم ۲۰۰۱)"، "ع چون عشق"، "در خوشی و سختی" و "حوزه استحفاظی ۱۳" اشاره نمود.
تینیوس اولسن (نروژی: Tinius Olsen) زاده ۷ دسامبر ۱۸۴۵ در کونگسبرگ(نروژ) و مرگ به تاریخ ۲۰ اکتبر ۱۹۳۲م، در فیلادلفیا، ایالات متحده، یک مهندس و نوآور فنی نروژی - آمریکایی بود.https://snl.no/Tinius_Olsenوی بانی شرکت دستگاه تست مواد تینیوس اولسن بود که بعدها به بزرگ‌ترین شرکت در نوع خود در ایالات متحده تبدیل شد.https://nbl.snl.no/Tinius_Olsen
تینیوس اولسن در ۱۸۴۵م، در جنوب شرق نروژ در شهر
کونگسبرگ که مرکز معادن و تولید سلاح بود، در خانواده ای اهل فن و هنر به دنیا آمد. پدرش نجار و صاحب یک کارگاه نجاری بود و همزمان طرف قرارداد و ساخت و تحویل قطعات چوبی و قنداق تفنگ به کارخانه اسلحه سازی کونگسبرگ بود. تینیوس دوران کودکی و نوجوانی خود را در همین شهر گذراند و در کنار تحصیلات عادی از همان نوجوانی مشغول کار و کسب تجربه در کارگاه نجاری پدرش شد. برادران وی نیز اهل فن بودند و ضمن تشویق تینیوس به یادگیری فن و انضباط کاری و اقتصادی موجبات شرکت وی در یک دوره طراحی هنری را نیز فراهم کردند. یکی از استادان همین دوره هنری با تشخیص استعداد فنی در تینیوس اولسن به وی پیشنهاد کرد که برای ادامه تحصیل در مدرسه فنی در هورتن در استان تلمارک ثبت نام کند. تینیوس ۱۹ ساله به این سفارش عمل کرد و در طول یک سال و نیم این دوره فنی را با موفقیت سپری کرد و سال۱۸۶۶م، طبق استانداردهای زمان خویش به عنوان مهندس فارغ‌التحصیل شد. سپس مدتی در همان شهر هورتن و مدتی نیز در تروندهایم درارتباط با تخصص فنی خود مشغول کار بود تا اینکه در سال ۱۸۶۹م، بورسیه دولتی به وی تعلق گرفت و برای کارآموزی، راهی ایالات متحده گشت و در یک مدرسه وابسته به کلیسا به صورت رایگان آموزش زبان انگلیسی دید و خیلی زود به پشتوانه سفارش نامه یکی از استادان خود در یک کارگاه طراحی فنی در فیلادلفیا مشغول کار شد.در آن دوران استفاده از دیگ‌های بخار به خصوص در ایالات متحده به سرعت در حال گسترش بود اما چندین سانحه انفجار دیگ، نگرانی‌های جدی در راه این گسترش ایجاد کرده بود. در سال ۱۹۷۰م، دولت آمریکا قوانینی وضع کرد که سازنده دیگ بخار را موظف به آزمایش و تضمین ایمنی دیگ پیش از فروش می‌کرد. در این راستا از جمله کارگاهی که تینیوس در آن مشغول کار بود، چند سفارش تست مواد دریافت کرد. علاوه بر انجام وظایف عادی، تینیوس در وقت آزاد خویش نیز به صورت داوطلبانه در تکمیل شیوه‌ها و ابزار تست مواد شرکت درخشانی داشت. به گونه ای که در سال ۱۸۷۲م، از طرف صاحبان کارگاه به عنوان مدیر برگزیده شد. با این حال چند سال بعد وقتی تینیوس اولسن خواستار شراکت در مالکیت کارگاه شد، با صاحبان کارگاه دچار اختلاف شد و در سال ۱۸۷۹م، از کار برکنار گشت. اما وی خیلی زود کارگاه خود را تأسیس کرد و کار روی تکمیل ابزار تست مواد را با جدیت ادامه داد. در سال۱۸۸۰م، یک ماشین تست که تینیوس اولسن ابداع کرده بود و می‌توانست چندین آزمایش مختلف از جمله تنش و مقاومت فشاری را روی مواد انجام دهد به یک موفقیت جهانی رسید. این ماشین که نسبتاً ارزان و استفاده از آن آسان بود به نام «غول کوچک» معروف شد و به عنوان یک اختراع جدید، در همان سال به ثبت رسید. این موفقیت به تینیوس اولسن امکان داد تا کارگاه خود را توسعه دهد و به زودی محصولات کارگاه تینیوس به اروپا و آسیا نیز صادر شد و خود مبنایی برای ساخت ابزار و ماشینهای مشابه در سراسر جهان قرار گرفت. در سال ۱۹۱۲م، کارگاه تینیوس به یک شرکت سهامی تبدیل شد و در سال ۱۹۲۰م، این شرکت محل کار ۲۵۰ نفر کارمند و کارگر فنی، تحت مدیریت پسرش «تورستن اولسن» بود.تینیوس اولسن در سال ۱۹۳۲م، در سن ۸۶ سالگی دور از زادگاهش در گذشت و در فیلادلفیا به خاک سپرده شد.
اما وی در دوران حیاتش هرگز زادگاه خود، یعنی نروژ را فراموش نکرد. از جمله شهر زادگاهش یعنی کونگسبرگ، هم قبل و هم بعد از مرگ وی هدایایی دریافت کرد و از سوی وی بودجه ای به کلیسا و مدرسه فنی شهر اختصاص یافت. به علاوه بودجه ای نیز به خانه سالمندان شهر زادگاه همسر تینیوس در سوئد تعلق گرفت. در سال ۱۹۵۵م، وقتی مدرسه فنی تینیوس اولسن در کونگسبرگ افتتاح شد، بیش از نیمی از هزینه ساخت توسط کمک‌های مالی فرزندش پرداخت شده بود. در سال ۱۸۹۱م، از سوی مؤسسه انتشارات فرانکلین، بابت قدرشناسی از خدمات تینیوس اولسن یک مدال الیوت کرسون در آمریکا به وی تقدیم شد و در سال ۱۹۲۸م، به افتخار خدماتش به شهر زادگاهش در نروژ مجسمه نیم تنه وی در یکی از پارکهای کونگسبرگ نصب شد.https://nbl.snl.no/Tinius_Olsenhttps://snl.no/Tinius_Olsen
آزمایشگاه گالتون () آزمایشگاه گالتون آزمایشگاهی برای تحقیق در مورد اصلاح نژاد و سپس ژنتیک انسانی مستقر در کالج دانشگاهی لندن در لندن، انگلستان بود. در ابتدا در سال ۱۹۰۴ تأسیس شد و در سال ۱۹۹۶ بخشی از بخش زیست‌شناسی کالج دانشگاهی لندن شد.
وزارت جنگ ناجوانمردانه (به انگلیسی: Ministry Of Ungentlemanly Warfare) یک فیلم اکشن و جاسوسی آمریکایی در حال ساخت به کارگردانی و نویسندگی مشترک گای ریچی که بر اساس کتاب سال ۲۰۱۵ به همین نام نوشته دیمین لوئیس ساخته می‌شود.
این فیلم به عنوان یک داستان واقعی در مورد یک سازمان اجرایی عملیات ویژه در جنگ جهانی دوم که توسط وینستون چرچیل و ایان فلمینگ تأسیس شد، که یک وزارت جنگ ناجوانمردانه را با مبارزانش علیه نازی‌ها مسیر جنگ را تغییر می‌داد و عملیات سیاه مدرن را به وجود آورد، اشاره دارد.
گای ریچی برای کارگردانی این پروژه در فوریه ۲۰۲۱ قرارداد امضا کرد و جری بروکهایمر تهیه‌کننده فیلم شد. تصویربرداری اصلی در فوریه ۲۰۲۳ در سراسر ترکیه با فیلمبرداری در آنتالیا آغاز شد.
هری هریس (; – ) دانشمند در زمینه بیوشیمی بود. کار او نشان داد که تنوع ژنتیکی انسان نادر و بیماری‌زا نیست، بلکه رایج و معمولاً بی‌ضرر است. او اولین کسی بود که با آزمایش‌های بیوشیمیایی نشان داد که به استثنای دوقلوهای همسان، همه ما در سطح ژنتیکی متفاوت هستیم. این کار راه را برای بسیاری از مفاهیم و روش‌های ژنتیکی شناخته شده مانند انگشت‌نگاری DNA، تشخیص پیش از تولد اختلال‌ها با استفاده از نشانگرهای ژنتیکی، ناهمگونی گسترده بیماری‌های ارثی، و نقشه‌برداری از ژن‌های انسانی به کروموزوم‌ها هموار کرد.
فرانسیس هسلبین (انگلیسی: Frances Hesselbein؛ ۱ نوامبر ۱۹۱۵ – ۱۱ دسامبر ۲۰۲۲) تاجر و نویسنده آمریکایی بود. او بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۹۰ به عنوان مدیر عامل سازمان پیشاهنگی دختران ایالات متحده آمریکا فعالیت کرد همچنین ریاست و مدیر عاملی بنیاد مدیریت و رهبری فرانسیس هسلبین و حضور در دانشکده تحصیلات تکمیلی امور عمومی و بین‌الملل دانشگاه پیتسبورگ (GSPIA)، مؤسسه جانسون را برعهده داشته‌است.
هسلبین در سال ۱۹۹۸، مدال آزادی ریاست جمهوری را به جهت همکاری با سازمان دختران پیشاهنگ ایالات متحده دریافت کرد.Hesselbein, Frances, foreword by Jim Collins, "My Life in Leadership", 2011 او در نوامبر ۲۰۱۵ صدساله شد.
هسلبین در سال ۲۰۰۰ برنده جایزه میراث پیت از دانشگاه پیتسبرگ شد. او دارای ۲۲ دکتری افتخاری است.Hesselbein, Frances, foreword by Jim Collins, "My Life in Leadership", 2011
برای دختران رنگی که به خودکشی فکر کرده‌اند / وقتی رنگین‌کمان انوف است (انگلیسی: for colored girls who have considered suicide / when the rainbow is enuf) اولین اثر نتوزاک شانگ و تحسین برانگیزترین اثر تئاتری است که در سال ۱۹۷۶ نمایش داده شد که شامل مجموعه‌ای از مونولوگ‌های شاعرانه همراه با حرکات رقص و موسیقی است. "برای دختران رنگی"، داستان هفت زن را روایت می‌کند که در یک جامعه نژادپرستانه و جنسیت‌گرا از ظلم و ستم رنج برده‌اند.
در ۳ سپتامبر ۲۰۰۹، لاینزگیت اعلام کرد که حقوق توزیع فیلم اقتباسی تایلر پری از این نمایشنامه را به دست آورده است، با فیلمبرداری اصلی که در ابتدا برنامه‌ریزی شده بود در آتلانتا، جورجیا، در نوامبر و دسامبر ۲۰۰۹ انجام شود. این فیلم که "برای دختران رنگی" نامگذاری شد، در ۵ نوامبر ۲۰۱۰ اکران شد و نویسندگی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی آن را پری بر عهده داشت. بازیگران این فیلم عبارتند از تندی نیوتون، لرتا دیواین، کیمبرلی الیز، ووپی گلدبرگ، جنت جکسون، فیلیسیا رشاد، آنیکا نونی رز، کری واشینگتن، تسا تامپسون، مایکل ایلی، میسی گری و عمری هاردویک.. Vena, Jocelyn. "Mariah Carey Drops Out Of Tyler Perry's 'For Colored Girls ...'", MTV News, May 27, 2010 ماریا کری نیز انتخاب شده بود، اما در ماه مه ۲۰۱۰، به دلایل پزشکی از آن خارج شد.
هنگامی که از شانگ پرسیده شد که آیا در مورد اقتباس پری از کارش محتاط است یا خیر، شانگ پاسخ داد: «من تردیدهای زیادی داشتم. نگران توصیف او از زنان به‌عنوان پلاستیک بودم.Barnes, Brooks, "Tyler Perry gets serious with new image, new film", "", retrieved November 2, 2010 من فکر می‌کنم او کار بسیار خوبی انجام داد، اگرچه مطمئن نیستم که آن را یک فیلم تمام شده بنامم.»Barnes, Brooks, "Tyler Perry gets serious with new image, new film", "", retrieved November 2, 2010
دارسی بوسل (متولد مارنی مرسدس Darcey Pemberton Crittle ;Valerie Lawson, "Turning Point", "Good Weekend" magazine, 20 September 2008 ۲۷ آوریل ۱۹۶۹) یک بالرین بازنشسته انگلیسی و داور سابق مسابقه "رقص" تلویزیون بی‌بی‌سی است.
بوسل که در مدرسه آموزشی هنر و مدرسه باله سلطنتی آموزش دیده بود، کار حرفه‌ای خود را در باله سلطنتی سادلر ولز آغاز کرد، اما تنها پس از یک سال به باله سلطنتی نقل مکان کرد، جایی که در ۲۰ سالگی به جوانترین رقصنده اصلی تبدیل شد.Durante, Viviana. Ballet: The Definitive Illustrated Story. DK, 2018. بوسل به عنوان یکی از بالرین‌های بزرگ بریتانیایی مورد تحسین قرار گرفته‌است.
نتوزاک شانگ (انگلیسی: Ntozake Shange؛ ۱۸ اکتبر ۱۹۴۸ – ۲۷ اکتبر ۲۰۱۸) نمایشنامه‌نویس و شاعر آمریکایی بود. او به‌عنوان یک فمینیست سیاه‌پوست، در بسیاری از کارهایش به مسائل مربوط به نژاد و قدرت سیاهان پرداخت. او بیشتر برای نوشتن نمایشنامۀ "برای دختران رنگی که به خودکشی فکر کرده‌اند / وقتی رنگین‌کمان انوف است" (۱۹۷۵) شناخته می‌شود.
شانگ در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۸ در سن ۷۰ سالگی در یک مرکز درمانی در بووی، مریلند، در خواب درگذشت. او بیمار بود و در سال ۲۰۰۴ دچار سکته مغزی شده بود،Kennedy, Mark (October 27, 2018), "Author Ntozake Shange of 'For Colored Girls' fame has died", ABC News. اما «اخیراً رو به بهبودی بود، کارهای جدید خلق کرد، مطالعه کرد و برای کارهایش مورد تقدیر قرار گرفت.» او که در سال ۲۰۱۰ رمان «بعضی‌ها آواز می‌خوانند، برخی گریه می‌کنند» همکاری کرد،Smith, Harrison (October 28, 2018), Shange, black feminist poet and playwright of ‘For Colored Girls,’ dies at 70", "". گفت: «من فکر نمی‌کنم روزی در این سیاره وجود داشته باشد که زن جوانی نباشد که خود را از طریق آن کشف کند.»
پری‌ها و ملکه‌ها یا کوارتت جنسی فیلمی محصول سال ۱۹۶۶ و به کارگردانی لوچانو سالچه، ماریو مونیچلی، مائورو بولونینی و آنتونیو پیترانجلی است. در این فیلم بازیگرانی همچون مونیکا ویتی، انریکو ماریا سالرنو، کلودیا کاردیناله، گاستونه موسکین، راکل ولش، ژان سورل، آلبرتو سوردی، کاپوسین، اولگا ویلی، آنتونی استیل، رنتسو جووانپیترو، کورادو اولمی و نینو مارکتی ایفای نقش کرده‌اند.
انتخابات ریاست جمهوری قبرس ۲۰۲۳ () در ۵ فوریه برگزار شد و نیکوس کریستودولیدس با کسب ۵۱٫۹۷ درصد آرا توانست مجددا به ریاست جمهوری انتخاب شود.
با وجود اینکه صنعت، به‌طور کلی در سطح بسیار پایینی از توسعه در کشور صربستان، پس از شکل‌گیری آن، قرار داشت، سیاست‌های پیش‌روی صربستان سبب شد تا او جزو ۱۰ کشور اول در جهان در زمینه توسعه صنعت جا بگیرد و تولید هواپیمای خود را توسعه دهد.
در تاریخچه صنعت هواپیماسازی در صربستان، ابتدا فقط قطعات تولید شده در کارخانه‌های خارجی مونتاژ می‌شد، اما خیلی زود تولید قطعات داخلی آغاز شد. پیشرو صنعت هواپیماسازی داخلی در صربستان، کارگاه هواپیمایی با نام Aeroplanska radionica بود که در سال ۱۹۲۰ در فرودگاه نووی ساد تأسیس شد. مونتاژ سری آزمایشی Hansa-Brandenburg C.I اولین اقدام صربی‌ها در تولید هواپیما به‌طور کامل بود. نام این سری SBr بود، زیرا این نوع هواپیما در صربستان به عنوان srednji Brandenburg (براندنبورگ میانی) شناخته می‌شد.
از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۴۱، ۷ کارخانه هواپیماسازی در صربستان وجود داشت که ۴ کارخانه در مرکز کشور و ۲ کارخانه موتور هواپیما در دیگر نقاط قرار داشتند. همچنین تعدادی هواپیما در کارگاه‌های هواپیماسازی، کلوپ‌های هوا و کارگاه‌های خصوصی تولید شد. همچنین کارخانه‌هایی برای تجهیزات هواپیما و کارگاه‌هایی برای تعمیرات جزئی و حتی تعمیرات اساسی هواپیما، موتورها و قطعات وجود داشت. یک تقویت عمده در صنعت، تصمیم ایالت از سال ۱۹۲۶ برای به دست آوردن بیش از ۸۰۰ جنگنده و صدها دانشجو و مربی در حوزه هواگردی بود. پیشرفت صنعت در سال ۱۹۳۲ متوقف شد. در این زمان، دولت با خرید بیشتر هواپیما، صنعت هوایی کشور را وارد رکود بزرگی کرد که تا سال ۱۹۳۷ ادامه داشت.
بر اساس گزارش اتحادیه دولتی صنایع هواپیماسازی پادشاهی یوگسلاوی، صنعت هواپیماسازی و صنایع کمکی این ایالت ۳۰۰ مهندس و تکنسین، ۵۰۰ کارمند و ۶۰۰۰ کارگر را استخدام کرده‌است. در مجموع، ۱۷۲۹ هواپیمای نظامی و غیرنظامی بین دو جنگ جهانی در صربستان تولید شد. از این میان، هیچ‌یک از هواپیمای تولیدی، باری یا شناسایی نبودند. یکی از مهم‌ترین افراد در توسعه فنی طراحی هواپیما، میلنکو میتروویچ اسپرتا بود که طرح‌های متعددی را برای هواپیماها در دوره ۴۰–۱۹۲۸ ارائه داد.
کارخانه‌های "IAM" و "Vlajković-Walter" موتور هواپیما تولید می‌کردند و هر دو در حومه صنعتی راکوویکا در بلگراد قرار داشتند. "IAM" در سال ۱۹۲۷ تأسیس شد. تا سال ۱۹۳۶ که ملی شد ۵۰٪ در مالکیت سرمایه گذاران خارجی بود. این کارخانه در سال ۱۹۴۰، مونتاژ کامیون‌ها را بر عهده داشت و بعدها به ساخت تراکتور پرداخت، در نهایت در سال ۲۰۱۰ دچار بحران شد و در سال ۲۰۱۷ ورشکست شد. کارخانه موتورهای هواپیما "S.Vlajković and Sons" به عنوان کارگاه نجاری در سال ۱۹۲۵ آغاز به کار کرد. این مغازه که در همسایگی دورچول قرار دارد، هواپیمای Breguet XIV و موتورهای آن را تعمیر می‌کرد. کارخانه سپس به راکوویکا نقل مکان کرد و تولید موتورهای Walter NZ را آغاز کرد. در سال ۱۹۴۸ به کارخانه "21. maj" [sr] تبدیل شد که در میان سایر محصولات، موتورهای هواپیما را با موتورهای پیستونی می‌ساخت، IMR مجوز جنرال موتورز را برای تعمیر موتورهای خود دریافت کرد در حالی که در دهه ۱۹۸۰ قطعات موتور را برای بوئینگ و توپولف تولید می‌کرد. با کاهش از دهه ۱۹۹۰، بیشتر تعمیرات قطعات هلیکوپتر را انجام داد. این شرکت نیز در سال ۲۰۱۶ ورشکست شد. شرکت "Teleoptik دیگر شرکت هواپیمایی صربی بود که در سال ۱۹۲۲ در دورچول تاسیس شد. تولید ابزارآلات هواپیما، خنک کننده و سایر تجهیزات در سال ۱۹۲۸ آغاز شد. این شرکت نیز در سال ۲۰۰۷ ورشکست شد. دیگر شرکت ورشکست شده "Prospekt Nestor" بود.
قدیمی‌ترین حرفه یا قدیمی‌ترین حرفه در جهان" فیلمی محصول سال ۱۹۶۷ و به کارگردانی کلود اوتان-لارا، مائورو بولونینی، فیلیپ د بروکا، ژان-لوک گدار، فرانکو ایندووینا و مایکل پیفلگار است. در این فیلم بازیگرانی همچون میشل مرسیه، انریکو ماریا سالرنو، گابریله تینتی، السا مارتینلی، گاستونه موسکین، جانکارلو کوبلی، ژن مورو، ژان-کلود بریالی، ژان ریشار، راکل ولش، مارتین هلد، تیلی لاونستین، زیگفرید شورنبرگ، نادیا گری، فرانس آنگلید، فرانسیس بلانش، مارسل دالیو، ژاک شاریه، آنا کارینا و ماریلو تولو ایفای نقش کرده‌اند.
پس از جنگ جهانی اول، اصطلاح قدیمی‌ترین حرفه در جهان به‌طور عمومی برای روسپی‌گری به‌کار برده شد.
ساخت هواپیما یک بخش صنعتی مهم در روسیه است و حدود ۳۵۵٫۳۰۰ نفر در آن مشغول به کار هستند. انحلال اتحاد جماهیر شوروی به یک بحران عمیق برای صنعت، به ویژه برای بخش هواپیماهای غیرنظامی منجر شد. وضعیت در اواسط دهه اول دهه ۲۰۰۰ به دلیل رشد حمل و نقل هوایی و افزایش تقاضا شروع به بهبود کرد. یک برنامه ادغام که در سال ۲۰۰۵ راه اندازی شد منجر به ایجاد شرکت هلدینگ یونایتد ایرکرفت کورپوریشن (United Aircraft Corporation) شد که شامل اکثر شرکت‌های کلیدی این صنعت می‌شود.
صنعت هواپیماسازی روسیه مجموعه‌ای از هواپیماهای نظامی رقابتی بین‌المللی مانند MiG-29 و Su-27 را ارائه می‌دهد، در حالی که پروژه‌های جدیدی مانند سوخو سوپرجت ۱۰۰ امیدوار است که صنعت بخش هواپیماهای غیرنظامی را احیا کند. در سال ۲۰۰۹، شرکت‌های متعلق به یونایتد ایرکرفت کورپوریشن، ۹۵ هواپیمای جدید بال ثابت را به مشتریان خود تحویل دادند که شامل ۱۵ مدل غیرنظامی بود. علاوه بر این، این صنعت در روسیه، بیش از ۱۴۱ هلیکوپتر تولید کرد.
روسیه در زمان شروع جنگ، ۲۴ شرکت سازنده هواپیما داشت، اما آنها مواد یا ظرفیت لازم برای جایگزینی هواپیماهای از دست رفته را نداشتند. آنها به ویژه به موتورهای خارجی وابسته بودند. روسیه در طول جنگ جهانی اول، ۱۸۹۳ هواپیما تولید و ۸۸۳ هواپیما در بین سالهای ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۶ وارد کرد، اما در این دوره تنها ۹۲۰ موتور تولید کرد و ۲۳۲۶ موتور را وارد کرد. تولید پس از انقلاب فوریه به شدت کاهش یافت و با خروج روسیه از جنگ در سال ۱۹۱۸ تقریباً متوقف شد. هواپیمای معروفی که در این دوره تولید شد سیکورسکی ایلیا مورومیتس (Sikorsky Ilya Muromets) بود، اولین بمب افکن چهار موتوره ای که یک واحد بمباران استراتژیک اختصاصی را تجهیز کرد. این بمب افکن سنگین در مراحل اولیه جنگ بی رقیب بود، زیرا نیروهای مرکزی تا مدت‌ها بعد هواپیمای قابل مقایسه ای نداشتند. در طول جنگ جهانی اول، روسیه در بیش از ۴۰۰ سورتی پرواز تنها یک سیکورسکی را در اثر عملیات دشمن منهدم شد.
در آغاز هزاره سوم، صنعت هواپیماسازی غیرنظامی در یک بحران مالی عظیم قرار داشت. فقط چند هواپیما ساخته شد و تعمیر و نگهداری پس از فروش بسیار کوچک بود. بسیاری از هواپیماها، چه جدید و چه قدیمی، موفق به دریافت گواهینامه‌های بین‌المللی ایمنی و زیست‌محیطی نشدند. دو شرکت کلیدی Aviastar-SP و Voronezh Aircraft Association تقریباً ورشکست شده بودند. سود صنعت هواپیمای غیرنظامی در سال ۲۰۰۱ تنها ۳۰۰ میلیون دلار بود. در سال ۲۰۰۱، صنعت در نهایت شروع به دریافت سفارش‌های جدید از شرکت‌های لیزینگی کرد. حمل و نقل هوایی حدود ۸ درصد در سال رشد داشت و تا سال ۲۰۰۴ تقاضای داخلی برای هواپیماهای جدید افزایش یافت. شرکت‌های کلیدی موفق شدند بدهی‌های خود را بپردازند یا آنها را بازسازی کنند و سطح تولید دوباره در حال افزایش بود. صنعت هواپیماسازی نظامی از ۱۵ سال بحران تقریباً منحصراً از طریق صادرات جان سالم به در برد. تنها در سال ۲۰۰۵، صنعت شروع به دریافت منابع مالی قابل توجهی از بودجه دولتی کرد.
در سال ۲۰۰۸، صنعت هواپیماسازی شامل ۱۰۶ شرکت بود که ۱۸ مورد آن متعلق به یونایتد ایرکرفت کورپوریشن بود. یکی از موفق‌ترین شرکت‌های روسی، سوخو است که دارای مجموعه گسترده‌ای از هواپیماهای نظامی رقابتی بین‌المللی، از جمله مدل‌های Su-27، Su-30 و Su-35 است. در بخش غیرنظامی، مهم‌ترین پروژه این شرکت، سوپرجت ۱۰۰ است. انجمن تولید هواپیما Komsomolsk-on-Amur، بزرگ‌ترین شرکت هواپیماسازی روسیه، مسئول تولید محصولات سوخو است. شرکت سهامی توپولف با هواپیماهای Tu-204 و Tu-214 بر بازار هوانوردی غیرنظامی تمرکز دارد، اما همچنین مسئول بمب افکن دوربرد Tu-160 و توسعه جانشینان آن است. تولید انبوه هواپیماهای Tu-204 توسط Aviastar SP واقع در اولیانوفسک انجام می‌شود، در حالی که نوع Tu-214 توسط انجمن تولید هواپیمای کازان تولید می‌شود. ایلیوشین بر بخش محموله‌های نظامی و حمل و نقل تمرکز دارد. Irkut مجموعه‌ای از پروژه‌های هواپیماهای آموزشی و آبی-خاکی دارد و در بخش الکترونیکی و اویونیک داخلی رقابت می‌کند. در بخش وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین، ZALA Aero و Vega Radio Engineering Corporation از شرکت‌های پیشرو هستند.
هیولای فلورانس () نامی است که معمولاً توسط رسانه‌های ایتالیایی برای یک قاتل سریالی ناشناس استفاده می‌شود که چهارده نفر را سلاخی کرد، او معمولاً زوج‌های جوانی که در جستجوی مکانی خلوت برای دیدار در مناطق جنگلی در استان فلورانس بین سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۵ به دیدار هم می‌رفتند را شکار می‌کرد.. یک قتل مضاعف هم احتمال در ۱۹۶۸ نیز به قتل هیولا در سال ۱۹۸۲ مرتبط بود
نیروهای قانونی مرتبط در طول چندین سال تحقیقات متعددی در مورد این پرونده‌ها انجام دادند. در سال ۲۰۰۰، دادگاه‌ها دو نفر را به خاطر چهار قتل مضاعف محکوم کردند. آنها متهم به عضویت در گروهی از قاتلان بودند که به " یاران تنقلات " ("Comagni di merende") معروف شدند. قربانیان زوج‌های عاشق جوانی بودند که در حومه شهر در حومه فلورانس در هنگام ماه نو پارک یا کمپ زده بودند. در این قتل‌ها از سلاح‌های متعددی از جمله اسلحه برتا کالیبر ۲۲ و چاقو استفاده شد و در نیمی از موارد اعضای جنسی از بدن قربانیان زن جدا شد که به نظر می‌رسد خارج کردن آنها انگیزه قتل بوده‌است.
نطق (به ترکی مدرن: Söylev؛ "سخنرانی") سخنرانی‌ای بود که توسط مصطفی کمال آتاتورک از ۱۵ تا ۲۰ اکتبر ۱۹۲۷ در دومین کنگره حزب جمهوری‌خواه خلق ایراد کرد. این سخنرانی وقایع بین آغاز جنگ استقلال ترکیه در ۱۹ مه ۱۹۱۹ و تأسیس جمهوری ترکیه در سال ۱۹۲۳ را پوشش می‌داد. خواندن آن سی و شش ساعت (در یک بازه زمانی ۶ روزه) توسط آتاتورک به طول انجامید و پایه و اساس تاریخ‌نگاری کمالیستی شد. نوتوک نقطه عطفی در ناسیونالیسم ترک با معرفی یک سری اسطوره‌ها و مفاهیم جدید در گفتمان عمومی مانند جمهوری، دموکراسی، حاکمیت ملت و سکولاریسم بود. آتاتورک در سخنرانی خود این مفاهیم را به عنوان «گرانبهاترین گنجینه» مردم ترکیه، «بنیان» دولت جدید این کشور و پیش شرط‌های «وجود» آینده آنها معرفی کرد.
مسحور فیلمی محصول سال ۱۹۶۷ و به کارگردانی استنلی دانن است. در این فیلم بازیگرانی همچون دادلی مور، النور برون، راکل ولش، پیتر کوک، بری هامفریز، مایکل بیتس، برنارد اسپیر، مایکل ترابشو و والنتین دایل ایفای نقش کرده‌اند.
سوخو-۹ Parsch, Andreas and Aleksey V. Martynov. "Designations of Soviet and Russian Military Aircraft and Missiles." "designation-systems.net," 2008. Retrieved: 19 August 2011. اولین جت جنگنده ساخت شوروی بود که اندکی پس از جنگ جهانی دوم ساخته شد. طراحی در سال ۱۹۴۴ آغاز شد و برای استفاده از موتورهای توربوجت طراحی شده توسط شوروی در نظر گرفته شد. این جنگنده کندتر از هواپیماهای رقیب شوروی بود و در نتیجه لغو شد. یک نسخه اصلاح شده با موتورهای مختلف و یک بال اصلاح شده به سوخو-۱۱ تبدیل شد، اما وارد خط تولید نشد. سوخو-۱۳ پیشنهادی برای موتور مجدد هواپیما با نسخه‌های رولز-رویس درونت توربوجت و همچنین تغییر آن برای جنگ شبانه بود، اما هیچ‌یک از این پیشنهادها پذیرفته نشد.
حوالی ساعت ۹:۰۰ شب در ۱۸ مارس ۱۹۸۴، دو مرد نقابدار مسلح به تپانچه و تفنگ (که بعداً به نظر اسلحه اسباب‌بازی بوده) از کلید سرقت شده از خانه همسایه برای ورود به خانه رئیس ایزاکی گلیکو با نام تسوهیسا ایزاکی استفاده کردند.https://www.themonsterwith21faces.com/date-3-18-84-summary خانه همسایه متعلق به مادر ۷۰ ساله کاتسوهیسا با نام یوشی، بود و در همان ملک قرار داشت که با دیواری آجری احاطه شده بود. جنایتکاران وارد خانه او شده و او را با یک خط تلفن قطع شده بسته بودند. آنها کلید خانه پسرانش را که یک سیستم امنیتی نصب شده بود، پس گرفتند.
این دو مرد نقابدار پس از ورود به خانه کاتسوهیسا ازاکی، همسرش میکیکو (۳۵ ساله) و دختر بزرگش ماریکو (۷ ساله) را بستند. میکیکو به مردان پیشنهاد پول داد و یکی از آنها پاسخ داد: "ساکت باشید. پول مهم نیست.» پس از قطع برخی از خطوط تلفن، دو مرد نقابدار، کاتسوهیسا ازاکی را که با دو فرزند دیگرش، یوکیکو (۴ ساله) و اتسورو (۱۱ ساله) در حال حمام کردن بود، پیدا کردند. کاتسوهیسا ازاکی برهنه از خانه اش ربوده شد و به انباری در ایباراکی، اوزاکا منتقل شد.
سه روز پس از ربوده شدن، ایزاکی پس از رهایی از طناب‌هایی که او را با آن بسته بودند، توانست از دست ربوده کنندگانش فرار کند. با این حال، او قادر به شناسایی مقصران یا ارائه سرنخی به پلیس در مورد انگیزه آنها نبود.
چندین هفته پس از ربوده شدن ایزاکی، این گروه چندین خودرو را در دفتر مرکزی شرکت به آتش کشیدند. سپس در ۱۶ آوریل سال ۱۹۸۴، یک ظرف پلاستیکی را پر از اسید هیدروکلریک در داخل یک شرکت ساختمان Glico در پیدا شد ایباراکی، اوزاکا، همان شهرستان Ezaki اسیر در برگزار شد.
به دنبال تهدید هیولای ۲۱ چهره برای مسموم کردن شیرینی‌های گلیکو و خروج انبوه محصولات گلیکو از قفسه‌ها، مردی که کلاه بیسبال Yomiuri Giants بر سر داشت در حال گذاشتن شکلات گلیکو در قفسه فروشگاه توسط دوربین امنیتی دستگیر شد. تصور می‌شد که این مرد پشت هیولا با ۲۱ چهره است. پس از این اتفاق، عکس دوربین امنیتی منتشر شد.
در ۲۸ ژوئن ۱۹۸۴، دو روز پس از اینکه هیولا موافقت کرد در ازای دریافت ۵۰ میلیون ین، آزار و اذیت مارودای هام را دست بکشد، پلیس به دستگیری مغز متفکر مورد ظن نزدیک شد. یک بازپرس خود را به عنوان یک کارمند مارودای درآورد و دستورهای هیولا را برای صرافی دنبال کرد. هنگامی که او سوار قطار به سمت نقطه جابجایی پول بود، متوجه مردی مشکوک شد که او را تماشا می‌کرد. او را مردی درشت اندام و خوش‌اندام توصیف کردند که عینک آفتابی به چشم داشت و موهایش را کوتاه کرده بود. همچنین از او نقل شده‌است که «چشم‌هایی مانند چشم روباه» دارد. هنگامی که بازرسان او را از قطاری به قطار دیگر دنبال می‌کردند، در نهایت از دست آنها فرار کرد. در حادثه‌ای بعد، بازرسان مرد روباه-چشم را دوباره دیدند که گروه ادعایی «هیولا» را در جریان تبادل پول مخفی دیگری با شرکت هاوس فود همراهی می‌کرد. یک بار دیگر، او توانست از پلیس فرار کند.
پلیس متروپولیتن توکیو ابتدا مانابو میازاکی، پسر یک رئیس شناخته شده یاکوزا و یک جنایتکار را به دلیل شباهتش به این مظنونان، به عنوان مرد روباه-چش و مرد فیلمبرداری شده شناسایی کرد. میازاکی همچنین ده سال قبل با گلیکو درگیر اختلافات کاری بود. با این حال، پس از بررسی حقایق او، او از جنایات گلیکو- موریناگا پاک شد، اگرچه برخی هنوز گمان می‌کنند که او می‌توانست با این گروه در ارتباط باشد.
موهر یا پشم آنغوره (آنقوره) نخ یا پارچه‌ای است که از موی بز آنگورا ساخته می‌شود. پارچه موهر یک پارچه نرم و ابریشمی است که به‌عنوان یکی از بهترین و کارآمدترین الیاف برای کاربرد در فصل زمستان شناخته می‌شود. موهر یکی از گرانترین الیاف طبیعی در جهان به شمار می‌رود. از پارچه موهر برای تولید ژاکت‌های گران‌قیمت، لباس‌های زمستانی، لوازم جانبی، فرش و روکش استفاده می‌شود. موهر به دلیل خاصیت درخشندگی بالا، الیاف الماس هم نامیده می‌شود.
موهر را نباید با الیافی به نام آنگورا که از خز خرگوش آنگورا به دست می‌آید اشتباه گرفت. پشم بلند و مجعد سفید بز آنگورا به دلیل ویژگی‌های ابریشمی و نرم آن، در صنعت نساجی مورد توجه قرار گرفته است. الیاف موهر بلند، براق، انعطاف‌پذیر، مقاوم و بادوام است و رطوبت را مانند پشم جذب و حفظ می‌کند و تمایل خوبی به جذب ماده رنگی رزانه دارد.
موهر به دلیل دارا بودن خواص عایق بالا، پارچه گرم و مناسبی برای استفاده در فصل زمستان است، در عین حال ویژگی رطوبت‌گیر آن، موهر را به‌عنوان پارچه‌ای خنک و کاربردی در فصل تابستان شناسانده است. الیاف موهر به طور طبیعی الاستیک و مقاوم در برابر شعله و چین و چروک است. موهر یک الیاف لوکس مانند کرک کشمیری و ابریشم در نظر گرفته می‌شود و از پشم گوسفند گران‌تر است. به دلیل ویژگی‌های منحصر به فرد موهر، این نوع از پشم در موارد بسیاری با دیگر الیاف ترکیب می‌شود. ترکیب مقادیر بسیار کمی از موهر با الیاف دیگر، پارچه تولید شده را باکیفیت‌تر ودرخشنده‌تر می‌سازد.
موهر یکی از قدیمی‌ترین الیاف طبیعی نساجی است که مورد استفاده انسان قرار می‌گیرد. پارچه ساخته شده از موهر در اوایل قرن هجدهم در انگلستان شناخته شد. واژه موهر در زبان انگلیسی (mohair) تقریبا پیش از ۱۵۷۰ میلادی از واژه عربی «مُخَيَّر» (برگزیده) اقتباس شده است. تصور می‌شود که بز آنگورا از کوه‌های تبت تکامل یافته و در قرن شانزدهم به ترکیه رسیده است. نام آنگورا (آنقوره یا آنقره) برگرفته از نام شهر آنکارا است. این نوع از بز برای قرن‌ها فقط در ترکیه پرورش داده شده است، اما پیشینه پشم موهر در انگلستان به قرن هجدهم میلادی باز می‌گردد. این موضوع نشانگر این است که این الیاف در طول هزاران سال به صورت گسترده در سراسر اروپا، آسیا و خاورمیانه داد و ستد می‌شده است.
تقریبا نیمی از منسوجات موهر جهان در آفریقای جنوبی تولید می‌شود. آمریکا، چین، ترکیه، آرژانتین، استرالیا و نیوزیلند از دیگر کشورهای تولیدکننده موهر به‌شمار می‌روند. انگلستان، هلند و بلژیک جزو اصلی‌ترین مصرف کنندگان این پارچه محسوب می‌شوند.
پارچه موهر در انواع مختلف پوشاک و همچنین در طیف متنوعی از لوازم منزل و منسوجات عمومی کاربرد دارد. از الیاف نازک پشم بزهای جوان بیشتر برای پوشاکی مانند بلوزهای بافتنی، کلاه، جوراب و شال‌های زمستانی زنانه و از الیاف ضخیم‌تر در فرش، پارچه رومبلی، کت و شلوار، پالتو و ژاکت به کار برده می‌شود. همچنین موهر در وسایل و اکسسوری‌های تزیینی و دکوراسیون داخلی
خانه هم به کار می‌رود.
هر تار موهر بین ۱۳ تا ۲۲ سانتی‌متر و قطر آن بین ۵۰ تا ۶۰ میکرون است. با کم‌تر شدن قطر موهر، الیاف آن نرم، لطیف و گران‌تر می‌شود.
اسپلند دو لا دفانس () یکی از ایستگاه‌های خط ۱ متروی پاریس است که در منطقه لا دفانس واقع شده و در سال ۱۹۹۲ تأسیس شده‌است. در سال ۲۰۲۱ میلادی ۴٬۷۰۸٬۱۸۳ مسافر از این ایستگاه استفاده کرده‌اند.
پون ده نویی () یکی از ایستگاه‌های خط ۱ متروی پاریس است که در منطقه نویی-سور-سن واقع شده و در سال ۱۹۳۷ تأسیس شده‌است. در سال ۲۰۲۱ میلادی ۴٬۸۲۲٬۵۹۹ مسافر از این ایستگاه استفاده کرده‌اند.
نویسندگان و شاعران بازداشت‌شده در خیزش ۱۴۰۱ ایران، گروهی از بازداشت‌شدگان به دست جمهوری اسلامی هستند.
مأموران امنیتی جمهوری اسلامی از ماه شهریور و در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران شمار قابل توجهی از معترضان، همچون: فعالان نویسنده، دانشگاهی، مدنی، روزنامه‌نگار و هنرمند… را بازداشت کردند.
در دوره رضا خان در گوهرشاد۱۲۰ و در دوره محمد رضا پهلوی در ۱۷ شهریور ۸۸ نفر را در یک روز کشتند انقدر پهلوی وحشی بود
اولین پیزیه (؛ – ) نویسنده و دانشمند علوم سیاسی اهل فرانسه بود.
پیزیه در ۱۸ اکتبر ۱۹۴۱ در هانوی به دنیا آمد. او دختر یک کارمند ارشد دولتی فرانسوی به نام ژرژ پیزیه (۳۰ ژوئن ۱۹۱۰–۱۳ مارس ۱۹۸۶) بود که از حامیان موراس دولت ویشی مستقر در هانوی بود. پس‌از حمله ژاپن به هندوچین فرانسه، پیزیه به مدت چهار سال در یک اردوگاه کار اجباری ژاپنی بازداشت شد. او سپس به همراه پدرش به نومئا نقل مکان کرد. برادرش ژیل پیزیه در آنجا متولد شد. والدین او متعاقباً از هم جدا شدند، اِولین پیزیه به همراه مادر و خواهرش، بازیگر و کارگردان آینده مری-فرانس پیزیه، در نیس ساکن شدند. در سال ۱۹۸۶ پدرش خودکشی کرد، و سپس در سال ۱۹۸۸ مادرش نیز در سن ۶۴ سالگی خودکشی کرد.
در سال ۱۹۶۴، به عنوان یک فعال فمینیست متمایل به چپ، به همراه دیگر دانشجویان، از جمله مارسل فرانسیس کان (), به کوبا سفر کرد. وی در آنجا یک رابطه ۴ ساله با فیدل کاسترو را آغاز کرد. اِولین پیزیه در آن هنگام ۲۳ سال داشت و بعدتر در خاطرات خود گفت در آن هنگام فکر می‌کرد که فیدل کاسترو، در هر پست و مقامی که باشد، «مرد زندگی» او است.‏ در بازگشت از کوبا با برنار کوشنر ازدواج کرد که از او صاحب سه فرزند شد.
پیزیه در حالی که به فعالیت‌های خود ادامه می‌داد، از پایان‌نامه خود در حقوق عمومی در سال ۱۹۷۰ در دانشگاه پانتئون-آسا دفاع کرد. پایان‌نامه او با عنوان "Le service public dans la théorie de l'État de Léon Duguit" (نقش خدمات عمومی در نظریه دولت لئون دوگویت)، زیر نظر ژرژ لاواو () تکمیل شد. در سال ۱۹۷۲ او از اولین زنانی بود که دیپلم حقوق عمومی و علوم سیاسی را به‌دست آورد.
اِولین پیزیه ازدواج دومی با اولیویه دوهامل، دانشمند علوم سیاسی فرانسوی داشت که به‌همراه شوهرش دو فرزند را به فرزندخواندگی پذیرفت. او این تجربیات را در کتاب سال ۲۰۰۵ خود "Une question d'âge" ("پرسشی از عمر") بازگو کرد. از پیزیه چندین اثر پژوهشی سیاسی نیز بجا مانده است. در سال ۱۹۸۹، او به عنوان مدیر خدمات کتاب و کتابخوانی دولت () در وزارت فرهنگ فرانسه منصوب شد که دوره آن تا سال ۱۹۹۳ ادامه داشت.
در سال ۱۹۹۴، پیزیه استاد ممتاز دانشگاه پانتئون-سوربن شد. پیزیه در ۹ فوریه ۲۰۱۷ در ساناری-سیور-مر درگذشت.
مزوتینت یک فرایند چاپ تک رنگ () از خانواده "فرونقش" است. این اولین فرایند چاپی بود که بدون استفاده از تکنیک‌های خطی یا نقطه‌ای مانند هچینگ ()کردن و نقطه‌نگاری، ترام (half-tones) به دست می‌آمد. مزوتینت با زبر کردن یک صفحه فلزی با هزاران نقطه کوچک ساخته شده توسط یک ابزار فلزی با دندانه‌های کوچک به نام «راکر» (rocker) به تناژ رنگ می‌رسد. در چاپ، حفره‌های ریز موجود در صفحه، جوهر را زمانی که سطح صفحه پاک می‌شود، حفظ می‌کنند. این تکنیک می‌تواند به سطح بالایی از کیفیت و غنا در چاپ دست یابد.
مزوتینت اغلب با سایر تکنیک‌های "فرونقش"، معمولاً چاپ فلزی و حکاکی ترکیب می‌شود. این فرایند به ویژه از قرن هجدهم به‌طور گسترده در انگلستان برای بازتولید پرتره‌ها و نقاشی‌های دیگر مورد استفاده قرار گرفت. این تا حدودی در رقابت با دیگر تکنیک اصلی تونال روز، آکواتینت بود. از اواسط قرن نوزدهم، استفاده نسبتاً کمی از آن صورت گرفته‌است، زیرا لیتوگرافی و سایر تکنیک‌ها نتایج قابل مقایسه‌تری را آسان‌تر ایجاد می‌کرد. علاقه به یادگیری و استفاده از این تکنیک در سال ۱۹۹۰ پس از انتشار کتاب « "The Mezzotint: History and Technique»" توسط هنرمند کارول وکس ()به‌طور تصاعدی افزایش یافت. کتاب وکس باعث افزایش قابل توجهی در تعداد هنرمندانی بود که در ایالات متحده و در سرتاسر جهان مزوتینت‌ها را خلق می‌کردند شد. سر فرانک شورت (۱۸۵۷–۱۹۴۵) به همراه پیتر ایلستد (۱۹۳۳–۱۸۶۴) در دانمارک از پیشگامان مهم احیای مزوتنت در بریتانیا بودند. مزوتینت کاران امروزی عبارتند از کریگ مک فرسون (Craig McPherson)(متولد ۱۹۴۸)، فردریک مرشیمر (Frederick Mershimer)(متولد ۱۹۵۸) و کارول وکس (متولد ۱۹۵۳). کتاب وکس در مرحله ویرایش تجدید نظر قرار دارد که قرار است در اواخر سال ۲۰۲۲ منتشر شود.
روش چاپ مزوتینت توسط هنرمند آماتور آلمانی لودویگ فون زیگن ()(1609-1609 ) ابداع شد. اولین چاپ مزوتنت او به سال ۱۶۴۲ بر می‌گردد و پرتره ای از کنتس آمالی الیزابت از هانا-مونسنبرگ است. این کار به روش روشن به تاریکی ایجاد شده‌است. به نظر می‌رسد ابزار راکر توسط شاهزاده روپرت راین اختراع شده که فرمانده سواره نظام معروف در جنگ داخلی انگلیس و همچنین نفر بعدی است که از این فرایند استفاده کرد، و آن را به انگلستان برده‌است. سر پیتر لیلی پتانسیل استفاده از آن را برای عمومی سازی پرتره‌های خود دید و تعدادی از چاپگران هلندی را تشویق کرد که به انگلستان بیایند. گادفری نلر از نزدیک با جان اسمیت، که گفته می‌شود مدتی در خانه او زندگی می‌کرد، کار می‌کرد که او حدود ۵۰۰ مزوتینت، حدود ۳۰۰ نسخه از نقاشی‌های پرتره خلق کرد.
جمع‌آوری مزوتنت بریتانیا از حدود سال ۱۷۶۰ تا سقوط بزرگ سال ۱۹۲۹ یک شور و اشتیاق بزرگ بود که به آمریکا نیز سرایت کرد. حوزه اصلی جمع‌آوری آن‌ها پرتره‌های بریتانیایی بود. نقاشی‌های رنگ روغن از نمایشگاه تابستانی آکادمی سلطنتی به‌طور معمول و سودآور در طول این دوره به صورت مزوتنت تکثیر می‌شدند و سایر مزوتینترها پرتره‌های قدیمی‌تری از شخصیت‌های تاریخی را بازتولید می‌کردند یا در صورت لزوم از نو می‌ساختند. دوره مورد محبوب برای جمع‌آوری تقریباً از ۱۷۵۰ تا ۱۸۲۰ بود، دوره بزرگ پرتره بریتانیا. دو سبک اساسی از جمع آوری مجموعه وجود داشت: برخی بر روی ساخت مجموعه ای کامل از مواد در محدوده خاصی تمرکز داشتند، در حالی که برخی دیگر بر روی شرایط و کیفیت عالی (که پس از برداشت تعداد نسبتاً کمی از یک لوح یا پلیت مزوتینت‌ها، میزان آن کاهش می‌یابد) توجه داشتند. کلکسیونرهای برجسته شامل ویلیام ایتون، بارون دوم چالسمور ()و جان چالِنِر اسمیت () ایرلندی بودند.Griffiths, 134–137 and 141–142
مزوتینت به دلیل کیفیت مجلل تون (tone)هایش شناخته شده‌است: اول، به این دلیل که یک سطح یکنواخت که با ظرافت زبر شده، جوهر زیادی را در خود نگه می‌دارد و امکان چاپ رنگ‌های یکدست عمیق را فراهم می‌کند. ثانیاً به این دلیل که فرایند صاف کردن صفحه با ابزارهایی به نام بورین ()، "بورنیشر(burnisher) و اسکراپر" ("scraper") اجازه می‌دهد تا درجه‌بندی‌های ظریفی در تن ایجاد شود. اسکراپر یک ابزار با انتهای مثلثی شکل است، و "بورنیشر" دارای انتهای گرد صاف - تقریباً شبیه به دسته قاشق می‌باشد.
له سابلون () یکی از ایستگاه‌های خط ۱ متروی پاریس است که در منطقه نویی-سور-سن واقع شده و در سال ۱۹۳۷ تأسیس شده‌است. در سال ۲۰۱۹، این ایستگاه از نظر حجم مسافر در بین ۳۰۲ ایستگاه متروی پاریس، رتبه ۵۳ را کسب کرد.
تیغه الماسی تیغه‌ای است که برای برش مواد سخت یا ساینده بر لبه‌های آن الماس‌هایی قرارگرفته است. تیغه‌های الماس انواع مختلفی دارند و کاربردهای زیادی دارند، از جمله برش سنگ، بتن، آسفالت، آجر، توپ زغال‌سنگ، شیشه و سرامیک در صنعت ساختمان. برش مواد نیم‌رسانا در صنعت نیم‌رسانا ; و تراش سنگ‌های قیمتی، از جمله الماس، در صنعت گوهر.
تیغه‌های الماس در اشکال مختلف موجود است:
تیغه‌هایی با استفاده از الماس تعبیه‌شده در یک پوشش فلزی، معمولاً از نیکل آبکاری‌شده بر روی پایه تیغه فولادی، می‌توانند بسیار نازک باشند—تیغه‌ها را می‌توان با ده‌ها میکرومتر ضخامت برای استفاده در برش‌های دقیق ساخت.
تیغه‌های اره الماس سخت‌لحیم‌شده با خلاء توسط سخت‌لحیم‌کاری ذرات الماس مصنوعی به لبه بیرونی تیغه اره گِردبُر در کوره سخت‌لحیم‌کاری خلاء ساخته می‌شوند.
سنگ ریزه‌های الماس مصنوعی ریزتر باعث کاهش تراشه‌پرانی کاشی و پلیسه‌سازی فولاد می‌شود و سطح صاف‌تری ارائه می‌دهد. سنگ‌های الماس بزرگ‌تر سرعت برش بالاتری را فراهم می‌کند، اما احتمال بیشتری دارد که باعث تراشه‌پرانی، پلیسه‌زنی یا ترک‌سازی شود. ادارات آتش‌نشانی گاهی از تیغه‌های اره لحیم کاری شده با خلاء استفاده می‌کنند و نیاز دارند که تیغه‌ها با سنگ ریزه الماس بسیار بزرگ ساخته شوند تا به سرعت مواد را بکَنند. یک اندازه سنگ ریزه متوسط توسط صنعت تولید استفاده می‌شود.
تیغه‌های الماس با پیوندفلزی تفجوش رایج‌ترین نوع تیغه هستند. این تیغه‌ها از یک هسته فولادی (بر خلاف سیم‌های مورد استفاده در اره‌های سیمی الماسی، صفحه فولادی است) و "قطعات الماسی" تشکیل شده‌اند که از ترکیب بلورهای الماس مصنوعی با پودر فلز و سپس تف‌جوش‌سازی آن‌ها ساخته می‌شوند. قطعات الماس به عنوان «دندان‌های برش» تیغه نیز شناخته می‌شوند.
بسیاری از تیغه‌ها برای عملکرد خیس یا خشک طراحی شده‌اند. با این‌حال، ابزارها و تیغه‌های الماسی هنگام خیس‌شدن بهتر عمل می‌کنند و برش خشک باید به موقعیت‌هایی محدود شود که در آن آب نمی‌توان یا نباید استفاده کرد. آب از گرم شدن بیش از حد تیغه جلوگیری می‌کند، مقدار گرد و غبار مضر ایجاد شده در اثر برش را تا حد زیادی کاهش می‌دهد، دوغاب را از برش جدا می‌کند و عمر تیغه را افزایش می‌دهد، زیرا الماس قادر به مقاومت در برابر نیروهای واردشده در دمای بالا در خشکی نیست. برش مواد سرامیکی و ساینده و درمعرض سایش سریع ابزار و خرابی احتمالی خواهد بود.
هنگامی که نمی‌توان از آب استفاده کرد (مثلاً در اره‌های برقی)، باید اقداماتی انجام شود تا اطمینان حاصل شود که کاربر گَرد-و-غبار ایجادشده توسط این فرایند را استنشاق نمی‌کند، که می‌تواند باعث سیلیکازدگی، یک بیماری جدی ریوی شود. هنگام برش خشک، تیغه باید به‌طور دوره ای خنک شود. خنک‌سازی را می‌توان با اجازه دادن به تیغه برای چرخش آزادانه از برش افزایش داد. OSHA قوانین سختگیرانه ای در مورد گرد و غبار سیلیس دارد و به یک ماسک تنفسی مورد تأیید N95 NIOSH در محل‌های کاری که مقادیر خطرناک گرد و غبار سیلیس وجود دارد، نیاز دارد.
لی فیلیپ (؛ زادهٔ لی کوانگ هون [이광훈] در ۲۶ مه ۱۹۸۱) بازیگر کره‌ای-آمریکایی است. او به خاطر ایفای نقش در درام‌های کره‌ای "افسانه" (۲۰۰۷) و "باغ مخفی" (۲۰۱۰) شناخته می‌شود.
لی کوانگ هون نام هنری لی فیلیپ را برای خود برگزید و حرفهٔ سرگرمی را در کره جنوبی به عنوان مدل آغاز کرد. او سپس در سال ۲۰۰۷ و با حضور در مجموعه تلویزیونی "افسانه" فعالیت بازیگری را آغاز کرد. به خاطر عملکردش در این مجموعه، نامزد جایزه بهترین بازیگر تازه‌کار مرد در جوایز درامای ام‌بی‌سی ۲۰۰۷ و جوایز هنری بکسانگ ۲۰۰۸ شد.
او سپس نقش یک وکیل در درام جنایی "داستان یک مرد" (۲۰۰۹) و طراح رقص هنرهای رزمی در درام کمدی رمانتیک "باغ مخفی" (۲۰۱۰) ایفا کرد. در سال ۲۰۱۲، او در یک درام تاریخی واقع شده در دوران گوریو به نام "سرنوشت" حضور پیدا کرد اما مجبور شد که این مجموعه را پیش از پایان آن به دلیل آسیب‌دیدگی چشمش ترک کند.
گویه یا گویه بلورین یک شمش تک‌بلوری است که به روش مصنوعی تولید می‌شود.
یک گویه سیلیکونی ماده اولیه برای اکثر مدارهای مجتمعی است که امروزه استفاده می‌شود. در صنعت نیم‌رسانا، گویه‌های مصنوعی را می‌توان با روش‌های متعددی مانند فنون بریگمن و فرایند چُکرالِسکی، که منجر به یک میله استوانه‌ای از مواد می‌شود، ساخت.
در فرایند چُکرالسکی یک دانه بلوری برای ایجاد یک بلور بزرگتر یا شمش مورد نیاز است. این دانهٔ بلوری در سیلیکون مذاب خالص فرورفته و به آرامی خارج می‌شود. سیلیکون مذاب روی بلور دانه به‌صورت بلورین رشد می‌کند. با خارج‌شدن دانه، سیلیکون جامد می‌شود و درنهایت یک گویه استوانه‌ای بزرگ تولید می‌شود.
یک ویفر بلوری نیم‌رسانا معمولاً با استفاده از اره الماسی سوراخ داخلی یا اره سیمی الماسی به ویفرهای دایره ای بُریده می‌شود و هر ویفر برای ایجاد زیرلایه‌های مناسب برای ساخت افزاره‌های نیم‌رسانا بر روی سطح خود، لیسه‌زنی و صیقل داده می‌شود.
همچنین از این فرایند برای ایجاد یاقوت‌کبود استفاده می‌شود که برای زیرلایه‌هایی در تولید ال‌ئی‌دی‌های آبی و سفید، پنجره‌های نوری در کاربردهای خاص و به عنوان پوشش محافظ ساعت‌ها استفاده می‌شود.
یخ بی‌شکلhttps://sinapress.ir/news/447027/ایجاد-یخی-خاص-با-چگالی-برابر-با-آب/https://www.mehrnews.com/news/5702756/شکل-جدید-و-عجیبی-از-یخ-تولید-شد یا یخ آمورف () یک جامد آمورف (یخ غیر کریستالی یا "زجاجیه‌ای")؛ شکلی جامد ولی بی‌شکل از آب است. یخ معمولی یک ماده کریستالی است که در آن مولکول‌ها به‌طور منظم در یک شبکه منظم شش‌ضلعی قرار گرفته‌اند و تبلور طبیعی آب تقریباً همیشه این فاز ترمودینامیکی یخ را تشکیل می‌دهد. "یخ بی‌شکل" در آرایش مولکولی خود بدون نظم دوربرد است. "یخ بی‌شکل" از دو راه تولید می‌شود: یا با سرد شدن سریع آب مایع؛ که مولکول‌ها زمان کافی برای تشکیل شبکه کریستالی ندارند، یا با فشرده‌سازی یخ معمولی در دماهای پایین تولید می‌شوند.
هرچند تقریباً تمام یخ‌های آبی روی زمین یخ کریستالی آشنا همان «یخ فاز یک» (Ih) هستند، "یخ‌های بی‌شکل" در اعماق محیط میان‌ستاره‌ای حضور بیشتری دارند و این احتمالاً به‌طور کلی، رایج‌ترین ساختار HO در گیتی است.
همان‌طور که بسیاری از اشکال کریستالی مختلف یخ وجود دارد؛ در حال حاضر بیش از هفده مورد شناخته‌شده، اشکال مختلفی از "یخ بی‌شکل" نیز وجود دارد که عمدتاً با چگالی آن از هم متمایز می‌شوند.
"یخ‌های بی‌شکل" دارای خاصیت سرکوب نوسانات چگالی دوربرد هستند و بنابراین تقریباً بیش از حد یکنواخت هستند. با وجود لقب «بی‌شکل»، هوش مصنوعی نشان داده‌است که یخ‌های آمورف در ساختار مولکولی خود شیشه‌ای هستند.
هنگامی که آب مایع به دمای انتقال شیشه‌ای خود (حدود ۱۳۶ کلوین یا ۱۳۷- درجه سانتیگراد) در میلی ثانیه خنک شود، "یخ آمورف" می‌تواند تشکیل شود؛ تا از هسته‌زایی خودبه‌خودی کریستال‌ها جلوگیری شود.
فشار عامل مهم دیگری در تشکیل "یخ بی‌شکل" است و تغییرات در فشار ممکن است باعث تبدیل یک فرم به فرم دیگر شود.
استفاده از ضدیخ بیوژنیک برای کاهش نقطه انجماد و افزایش ویسکوزیته؛ که مانع از تشکیل کریستال می‌شود، می‌تواند به آب محافظ‌های سرمایی اضافه شود. انجماد بدون افزودن مواد برودتی را می‌توان با خنک سازی بسیار سریع به دست آورد. این تکنیک‌ها در زیست‌شناسی برای انجماد یاخته‌ها و بافت‌ها استفاده می‌شود.
ها جه سوک (؛ زادهٔ ۷ ژانویه ۱۹۷۹) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به عنوان نقش مکمل در درام‌های کره‌ای حضور پیدا کرده‌است و از کارهای قابل توجه او می‌توان به "مراقب رئیس باش"، "ذهن زیبا" و "عطر" اشاره کرد.
عشق و افسار (; ) یک فیلم کمدی رمانتیک سال ۲۰۲۲ محصول کره جنوبی بر پایهٔ وب‌تون "حس اخلاقی" از گه‌ئول است. این فیلم به کارگردانی پارک هیون جین و با بازی سوهیان و لی جون-یونگ است. این فیلم در ۱۱ فوریه ۲۰۲۲ در روز ولنتاین در نتفلیکس منتشر شد.
در وبسایت بازبینی‌خوانی راتن تومیتوز، ۸۰٪ از ۵ بررسی منتقدان مثبت است و این فیلم میانگین امتیاز ۶٫۲/۱۰ را در اختیار دارد.
مرد منطق (; به معنی نگهبان) یک فیلم محصول سال ۲۰۲۲ کره جنوبی به کارگردانی جونگ وو-سونگ است و اولین تجربهٔ کارگردانی او به‌شمار می‌رود. در این فیلم جونگ وو-سونگ، کیم نام گیل، پارک سونگ وونگ و کیم جون-هان بازی کردند. این فیلم نخستین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۲ در ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲ به نمایش درآمد. "مرد منطق" در سال ۲۰۲۳ در کره جنوبی منتشر خواهد شد.
تصویربرداری اصلی در ۱۰ فوریه ۲۰۲۰ آغاز شد.
عضو هشتم هیئت منصفه () فیلم حقوقی سال ۲۰۱۹ محصول کره جنوبی بر پایهٔ فیلم آمریکایی ۱۲ مرد خشمگین سال ۱۹۵۷ است. این فیلم در ۱۵ مه ۲۰۱۹ منتشر شد.
اولین جلسه فیلمنامه خوانی در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۸ انجام شد. فیلم‌برداری در ۷ ژوئیه ۲۰۱۸ آغاز شد و در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۸ به پایان رسید.
رئیس ستاد (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۹ با بازی لی جونگ-جه، شین مین آ، لی الیجا، کیم دونگ-جون، جونگ جین-یونگ، کیم کپ سو، جونگ وونگ این، ایم وون هی، جونگ مان-شیک، پارک هیو-جو و جو بوک ره است. فصل اول از ۱۴ ژوئن تا ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۹ از جی‌تی‌بی‌سی پخش شد. فصل دوم از ۱۱ نوامبر تا ۱۰ دسامبر ۲۰۱۹ پخش شد.
جابر رمضانی (زادهٔ ۱۹ آبان ۱۳۶۷) کارگردان تئاتر، نمایشنامه‌نویس و فیلم‌ساز ایرانی است. او دانش‌آموخته دانشگاه‌های سوره و تربیت مدرس است.
نمایش‌های او به غیر از ایران در کشورهای مختلفی از جمله لهستان، ایتالیا، صربستان، مالزی، روی صحنه رفته‌اند و جوایز مختلف بین‌المللی را کسب کرده‌اند. از مشهورترین آثار او می‌توان به نمایش "تیم شنا" برنده جایزه بهترین کارگردانی از جشنواره رم و نمایش "صدای آهسته برف" برنده جایزه ویژه جشنواره لهستان اشاره کرد. او در چهاردهمین دوره جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی در چهار بخش نامزد شد و در بخش نمایشنامه‌نویسی (جایزه اکبر رادی) دیپلم افتخار را برای نمایش "اسکیس" دریافت کرد.
رمضانی در سال ۱۳۹۶ تئاتر "نمی‌تونیم راجع بهش حرف بزنیم" خود را از جشنواره تئاتر فجر پس گرفت. در سال ۱۴۰۱ نمایش "مخاطب" به کارگردانی او و با بازی نگار جواهریان، لیلی رشیدی و علی باقری پس از مدتی اجرا با واکنش‌هایی روبه‌رو شد که منجر به بازبینی مجدد و توقف اجرای آن شد. در این انتقادها نمایش مبتذل و نمایش‌دهندهٔ خشونت جنسی خوانده شده بود. پس از مدتی اجرای آن از سر گرفته شد.
سولماز غلامی در مجله هنر و معماری نمایش "صدای آهسته برف" به کارگردانی و نویسندگی رمضانی که در سال ۱۳۹۳ به نمایش درآمد را از لحاظ نویسندگی برجسته دانسته که باعث‌شده خصائص غیرانسانی شخصیت‌ها هم باورپذیر باشند و هم از لحاظ ارتباط با مخاطب نمایش را قابل توجه خوانده چراکه می‌تواند تمام حس‌های مخاطب را به‌خوبی درگیر کند.
شهرام کرمی در مجله هنرمند در نقد نمایش "تیم شنا" به کارگردانی رمضانی که در سال ۱۳۹۰ اجرا شد اثر رمضانی را به دلیل درک درست او از امکانات صحنه و خلق رابطه باورپذیر میان شخصیت‌ها در رابطه با مخاطب موفق ارزیابی کرده‌است. مخاطبان غیر فارسی‌زبان ضمن برشمردن ویژگی‌های نوآورانهٔ نمایش "تیم شنا"، معتقدند این موضوع می‌توانست عمق بیشتری یافته، جلا خورده و بسط پیدا کند تا بتواند به وضعیت زن پس از انقلاب ۱۳۵۷ نقب بزند.
هادی مؤمنیان در خبرگزاری فارس، نقدهای منفی واردشده به نمایش "مخاطب" را نادرست دانسته و "مخاطب" را اثری جدی و غیرمبتذل خوانده‌است که از قضا یکی از قابل‌توجه‌ترین آثار نمایشی چندسال اخیر است و بدون زرق‌وبرق و دکور گران‌قیمت محتوا را به مخاطب منتقل می‌کند. او بر این باور است که رمضانی گونه‌ای تئاتر بی‌چیز را با تئاتر شقاوت درآمیخته و می‌کوشد مرز بین نمایش و تماشاگر را از میان بردارد.
رضا آشفته عضو کانون ملی منتقدان تئاتر ایران در مجله هنر و معماری نمایش "موی سیاه خرس زخمی" به کارگردانی و نویسندگی جابر رمضانی که در سال ۱۳۹۷ روی صحنه رفت را برداشتی امروزی از "هملت" دانسته که می‌خواهد از قابلیت‌های این متن برای به‌تصویر کشیدن وضعیت امروز جامعه‌اش استفاده کند. او رمضانی را کارگردانی نوآور خوانده که به مهندسی نور و صدا بها می‌دهد و می‌توان در مجموعه آثار او ارزشی را که برای مشارکت مخاطب در نمایش قائل است، مشاهده کرد.
احسان زیورعالم خبرنگار فرهنگی تسنیم ضمن این‌که نمایش "موی سیاه خرس زخمی" اثر رمضانی را متأثر از یان کات دانسته، بر این باور است که او جایی میان یان کات و استرومایر معلق است و در نتیجه اثر خسته‌کننده شده‌است. او این اتفاق را تأثیر محمد چرمشیر روی نسل تازه تئاتر می‌داند.
عطر () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۹ با بازی شین سونگ-روک، ها جه سوک، گو وون-هی، چا یه ریون و کیم مین-کیو است. این مجموعه از ۳ ژوئن تا ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۹، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۱:۵۰ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ پخش شد.
مردی که می‌میرد برای زندگی کردن (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۷ در ژانر کمدی درام با بازی چوی مین-سو، کانگ یه وون، شین سونگ روک و لی سو-یئون است. این مجموعه از ۱۹ ژوئیه تا ۲۴ اوت ۲۰۱۷، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از ام‌بی‌سی برای ۲۴ قسمت پخش شد.
ازتوباکتر وینلاندی ، یک دیازوتروف گرم‌منفی است که می‌تواند نیتروژن را در حین رشد هوازی تثبیت کند. این باکتری‌ها به‌راحتی کشت و رشد می‌کنند. ازتوباکتر وینلاندی یک تثبیت‌کننده نیتروژن آزاد است که به تولید بسیاری از هورمون‌های گیاهی و ویتامین‌ها در خاک معروف است. این رنگدانه‌های فلورسنت پیووردین را تولید می‌کند.
هولوآنزیم نیتروژناز ازتوباکتر وینلاندی با بلورنگاری پرتوی ایکس در هر دو حالت ای‌دی‌پی تترافلوروآبومینات و ام‌جی ای‌تی‌پی مشخص شده است. این آنزیم دارای کوفاکتورهای خوشه‌ای آهن-سولفید مولیبدن (FeMoco) به‌عنوان جایگاه فعال است که هر کدام دارای دو ساختار شبه مکعبی آهن-سولفیدو هستند.
این یک سیستم ژنومیک قابل انتقال است که برای مطالعه تثبیت نیتروژن استفاده می‌شود. سویه‌های دستکاری شده ژنتیکی می‌توانند مقادیر قابل توجهی آمونیاک تولید کنند. انتشار آمونیاک مناسب می‌تواند محصولات کشاورزی را با آمونیاک مورد نیاز آنها بدون مقادیر اضافی که می‌تواند دریاچه‌ها و اقیانوس‌ها را آلوده کند، فراهم کند.
ازتوباکتر وینلاندی می‌تواند تا ۸۰ نسخه کروموزوم در هر سلول داشته باشد. با این حال، این تنها در کشت سریع رشد می‌کند، در حالی که کشت‌هایی که در محیط‌های حداقل مصنوعی رشد می‌کنند، پلی‌پلوئید نیستند.
صنعت هواپیماسازی در ایران، از دوره پهلوی آغاز شد و در دوره جمهوری اسلامی ادامه داشت. محصولاتی که در کل دوره صنعت هواپیماسازی در ایران ساخته شده‌است، در نوع‌های جنگنده جت، جت آموزشی، بمب‌افکن، هلیکوپتر، مسافربری سبک، قایق‌پرنده و ناوبری سبک بوده‌است.
ایجاد صنعت هوایی در ایران، به دوران رضاشاه پهلوی بر می‌گردد. رضاشاه در سال ۱۳۱۲ دستور ایجاد یک کارخانه هواپیماسازی برای تأمین هواپیماهای نظامی مورد نیاز ایران را داد. برای این منظور یک تیم مهندسی سوئدی با تأمین قطعات از فرانسه، انگلیس و آمریکا، کارخانه هواپیماسازی شهباز را در سال ۱۳۱۵ در تهران ایجاد کردند. این کارخانه توانست تعداد قابل توجهی هواپیماهای بمب افکن دی هاویلند تایگر موث را در ایران مونتاژ کند. در سالهای بعد هواپیماهای دیگری نیز به خطوط هوایی ایران اضافه شد. این اقدامات با شروع جنگ جهانی دوم متوقف شد و ایران عملاً یک واردکننده مطلق در زمینه هواپیمایی بود.
با پایان جنگ جهانی، محمدرضا پهلوی اقدام به تربیت دانش‌آموختگان در صنعت هوایی کرد و قصد داشت تا با همکاری آمریکا خط تولید اف ۱۴ را در ایران اجرا کند که با انقلاب ۱۳۵۷، موفق به این کار نشد. در سال ۱۳۴۸، دولت ایران و شرکت ایتالیایی آگوستا مقدمات ایجاد یک واحد تعمیراتی-پشتیبانی بالگرد را در ایران، با عنوان شرکت سهامی هلیکوپتر ایران، بنا نهادند که منجر به تأسیس شرکت شرکت پشتیبانی و نوسازی بالگردهای ایران به اختصار پنها شد.
در دوره جمهوری اسلامی و پس از انقلاب ۱۳۵۷، ایران وارد جنگی طولانی با عراق شد که سبب فرسودگی ناوگان هوایی شد. از این رو، برنامه‌هایی برای نگهداری، بازسازی، تعمیر و ساخت هواپیماها تدوین شد. اولین محصول ترابری در ایران، هواپیمایی سبکی به نام پرستو بود که در سال ۱۳۶۷ توسط تیمی به سرپرستی منصور ستاری ساخته شد. در سال ۱۳۶۰، گروه صنایع دفاعی ایران، طبق تصویب مجلس شورای اسلامی تشکیل گردید و صنایع پنها در گروه سازمان صنایع هوایی ایران قرار گرفت. صنایع هوایی قدس در سال ۱۳۶۳ تأسیس شد. این شرکت زیر نظر سپاه پاسداران انقلاب اسلامی کار می‌کند و در ابتدا زیر نظر صنایع هوافضا بود. این شرکت بیشتر در زمینه ساخت پهپاد، پاراگلایدر موتوردار و هواپیمای بدون سرنشین فعالیت دارد.
آذرخش یک مهندسی معکوس از جنگنده اف ۵ است که در ایران بومی‌سازی شده‌است. پروژه مشابهی با عنوان صاعقه نیز در ایران توسط دانشگاه شهید ستاری و گروه صنایع اوج پی گرفته شد. این جنگنده با چند سال تأخیر در سال ۱۳۹۳ به تولید انبوه رسید. جنگنده شفق هواپیمایی آموزشی از نوع رادار گریز و سبک حمله به زمین بود که در ابتدا به صورت جت آموزشی طراحی و بعداً به جت جنگی مبدل شد. این پروژه توسط دانشگاه مالک اشتر و به کمک مهندسان روسی طراحی شد. این پروژه به خاطر تحریم‌ها هیچگاه به صورت عملیاتی در نیامد. در سال ۱۳۹۱، ایران از یک نوع جنگنده نسل پنجم رونمایی کرد. این جنگنده که قاهر ۳۱۳ نام دارد، در سال ۱۳۹۶، تست‌های سرعت بر روی باند را انجام داد. با این وجود بسیاری از کارشناسان نظامی، در صحت چنین تکنولوژی برای ایران تردید کرده‌اند و آن را ماکت توصیف کرده‌اند.
غیر از پروژه‌های آموزشی و نظامی، هواپیمای ایران ۱۴۰، از هواپیماهای مسافربری ساخت ایران بود که تعداد محدودی از آنها ساخته شد. این هواپیما بر اساس آنتونوف آن-۱۴۰ تحت لیسانس اوکراین ساخته شده بود. به گفته منوچهر منطقی در سال ۱۳۹۲، قرار بود تا نسل جدیدی از این هواپیما با نام ایران ۱۴۱ ساخته شود.
در سال ۱۳۸۵، خبر تولید قایق‌های پرنده از طرف مسئولان نظامی ایران مطرح شد. در سال ۱۳۸۷ اولین پرواز این قایق‌ها به نمایش گذاشته شد.