moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
گورستان لله لو مربوط به هزاره اول قم است و در شهرستان ورزقان، بخش مرکزی، دهستان ازومدل جنوبی، ۴۰۰ متری شمال غربی روستای لله لو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۳۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد ملاحیدر علی مربوط به دوره قاجار است و در خمینی شهر، محله فروشان، خیابان شهید منتظری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان ب آقبلاغ سفلی
مربوط به هزاره اول ق.م. است و در شهرستان ورزقان، بخش مرکزی، دهستان ازومدل شمالی، ۳ کیلومتری جنوب روستای آقبلاغ‌سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۳۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این گورستان بانام محلی "قبرلر " به ترکی آذربایجانی همان معنای گورستان را دارد که در منطقه ی معروف به دشت "شاه منصور" مربوط به قصبه ی قدیمی سراب(شهر متروکه)می باشد اهالی آقبلاغ سفلی>
مسجد جامع فروشان مربوط به دوره قاجار است و در خمینی شهر، محله فروشان، خیابان شهید منتظری، کوچه دوشنبه بازار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان د کیقال مربوط به هزاره اول قم است و در شهرستان ورزقان، بخش مرکزی، دهستان بکرآباد ، ۲۵۰ متری جنوب روستای کیقال واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۳۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کیقال مربوط به هزاره اول قم - دوره اشکانیان است و در شهرستان ورزقان، بخش مرکزی، دهستان ازومدل شمالی، ۳۰۰ متری جنوب روستای کیقال واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۳۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد ابوالبرکات مربوط به دوره صفویه است و در خمینی شهر، محله فروشان، خیابان شهید منتظری، کوچه دوشنبه بازار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این مسجد همه روزه برای نماز ظهر و شب باز است ولی در همه ظهر ها حتی ظهر های جمعه و چهارشنبه شب ها درآن نماز جماعت برقرار است.
و سایر نماز های جماعت در مسجد نزدیک مسجد امام جعفر صادق برگزار می شود
همچنین شب های پنجشنبه و تمامی ظهر های ماه رمضان و چند روز دیگر در این مسجد منبر برقرار است
یکی از ویژگی های این مسجد این است که در روز عاشورا در آن قمه زنی برگزار می شود و از شهر های مختلف می آیند و شب در آن استراحت می کنند و صبح قمه می زنند
در روز شیرخوارگان حسینی ( ششم محرم ) مراسم با شکوهی در این مسجد برگزار می شود و در دهه اول محرم و اربعین و روز شها‌دت حضرت زهرا هیئت علی اصغر این مسجد که برای کودکان است به راه میافتد
امام جماعت و منبری این مسجد و مسجد امام جعفر صادق سید محمد علی ابوالبرکات نام دارد
وی فرزند سید رضا ابوالبرکات است
محوطه و گورستان دیمه مربوط به هزاره اول قم - دوره قاجار است و در شهرستان کوهرنگ، بخش مرکزی، دهستان شوراب تنگ گزی، روستای دیمه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دهنو مربوط به هزاره ۱ق م است و در شهرستان اردل، بخش مرکزی، دهستان ناغان، شمالغرب روستای دهنو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۴۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بن کن مربوط به هزاره دوم قم - سده‌های متأخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان فارسان، بخش مرکزی، دهستان میزدج سفلی، جنوب شرق روستای ده چشمه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای تیمچه پرویز مربوط به دوره قاجار است و در رفسنجان، میدان ابراهیمی، کوچه زین‌العابدین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه الف آقبلاغ سفلی مربوط به هزاره دوم و اول قبل از میلاد - دوره اشکانیان است و در شهرستان ورزقان، بخش مرکزی، دهستان ازومدل شمالی، ۲ کیلومتری جنوب روستای آقبلاغ سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۳۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این تپه با نام محلی "قوروق چو قیه سی" به ترکی آذربایجانی به معنی تپه ی قرق به منظور قرق مزراع تحت دید آن از چرای غیر مجاز دام ها توسط چوپانان در گذشته استفاده می گردیده است به طوری که این تپه اشراف کامل به بخش های عظیمی از مزارع آبی و دیمی منطقه را دارا می باشد.منابع محلی ریش سفیدان منطقه>
تپه تل مهره اردل مربوط به هزاره سوم قم است و در اردل، شمال غرب شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۴۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سرای معین مربوط به دوره قاجار است و در رفسنجان، خیابان شریعتی، خیابان بهشتی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اسدآباد، مربوط به هزاره ۴ قبل از میلاد (سدهٔ ۴تا ۶ هجری قمری) است و در شهرستان شهرکرد، روستای اسدآباد واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۴۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چغاپنجعلی مربوط به هزاره ۵ و ۴ قبل از میلاد - هزاره اول قم - دوره ساسانیان - سده‌های میانی و متأخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان فارسان، بخش مرکزی، جنوب شهر فارسان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان ع ورزقان مربوط به هزاره اول پیش از میلاد است و در ۱ کیلومتری شرق ورزقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۳۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه س ورزقان مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در ۶۰۰ متری جنوب شرقی ورزقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۳۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غارهای لله لو مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان ورزقان، بخش مرکزی، دهستان ازومدل جنوبی، در حدود ۱۵۰۰ متری جنوب روستای لله لو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۳۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان الف اقبلاغ سفلی مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان ورزقان، بخش مرکزی، دهستان ازومدل شمالی، در ۳ کیلومتری جنوب روستای آقبلاغ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۳۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان ج کیقال مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان ورزقان، بخش مرکزی، دهستان ازومدل شمالی، ۲ کیلومتری جنوب غربی روستای کیقال واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۳۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کوراییم مربوط به هزاره اول قبل از میلاد - سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان نیر، بخش کوراییم، شهر کوراییم واقع شده است، بقایای خاکستر و آثار به جا مانده نشانگر کارکرد این تپه بعنوان بخش از یک آتشکده دوران ایران باستان است. برخی حفاری های غیرمجاز و آثار عمرانی انجام شده پیرامون آن باعث تخریب بخشهایی از تپه در قسمت های شمالی و شرقی شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۳۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه شهر کوهیج در شهرستان بستک، بخش جناح، دهستان جناح، شهر کوهیچ، ۲ کیلومتری جنوب شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۴۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عمارت آقازاده در مرکز شهر اردبیل (میدان عالی‌قاپو) از جمله نمادهای معماری این شهر می‌باشد. این خانه قاجاری در عصر ناصری در زمینی مستطیل شکل به مساحت تقریباً هزار و چهارصد مترمربع در دو طبقه و بخشی از آن در سه طبقه (دو بام) بنا شده‌است. این خانه تنها عمارت از هفت عمارت حاج اسماعیل آقااُف تاجر سرشناس دوره قاجار می‌باشد که از آسیب حوادث و گذر زمان جان سالم بدر برده، آقااُف با مناطق آسیای میانه و قفقاز دادوستد می‌کرده که در یکی از سفرهای تجاری‌اش به کشور روسیه، نقشهٔ این عمارت را تهیه کرده و به ایرن آورده‌است.
این خانه قاجاری نیز مانند بیشتر عمارت‌های هم عصر خود به صورت متقارن ساخته شده که شامل بخش‌های مختلفی مانند دهلیز، تنبی(تالار اصلی)، مخارجه، صندوقخانه، نشیمن، قول (قولچا)، دوبام، مطبخ، حمام یری (محل حمام) و … می‌باشد. عرصه‌یِ این عمارت شامل دو حیاط بزرگ و کوچک بوده و اعیانیِ آن شامل اندرونی و بیرونی می‌باشد. حیاط این عمارت در میان دو بنا قرار گرفته‌است که بنای شرقی شامل سردر با سکوهای سنگی، هشتی (دالان) و در طرفین آن اسطبل اسب‌ها، انبار علوفه و اقامتگاه خدمه بوده‌است، که در سال ۱۳۴۲ خورشیدی طی عملیات تعریض خیابان، این بخش از عمارت از بین رفته است، اما بنای اصلی عمارت که در قسمت غربی ملک قرار دارد از این اتفاق آسیبی ندیده است.
در وسطِ حیاطِ آجرفرش شده، حوض سنگیِ مستطیل شکلی، با سنگ‌های تراشیده و فواره قرار دارد، همچنین با اندکی فاصله در طرفینِ این حوضِ سنگی، باغچه‌های بزرگی با حاشیه‌های سنگ‌چینی به چشم می‌خورد.
در قسمت بیرونی یک تالار بزرگ (شاه نشین) با اتاق‌های دو در وجود دارد، این اتاق که نسبت به سایر بخش‌های عمارت ارتفاع بیشتری دارد در وسط دو دهلیز و رو به حیاط قرار گرفته‌است. اُرسی و درب‌های چوبی این تالار را می‌توان برجسته‌ترین شاهکار هنری بنا دانست که بدست گروهی ۱۵ نفره از هنرمندان روسی ساخته شده‌است. این گروه از صنعت‌گران و هنرمندان که به مدت ۳ سال در آن عمارت مشغول به کار بوده‌اند را آقااُف برای اجرای تزئینات این بنا به ایران آورده بوده‌است. پنجره‌هایِ دو لایه‌یِ اُرسی در هفت دهنه (اُرسی هفت دری) با ترکیب هنرمندانه‌ای از چوب و شیشه‌های الوان، زیبایی خاصی به این بنا بخشیده است، در قسمت فوقانی اُرسی و سردرها، اسماء متبرکه و آیات قرآنی (از جمله آیت الکرسی) بر روی بته‌جقه‌ها به صورت نقاشی پشت شیشه به خط ثلث بالای دیگر نقوش به چشم می‌خورد که آن را می‌توان تلفیق بی‌نظیری از هنر ایرانی و فرهنگ اسلامی دانست. علاوه بر اُرسیِ تالار اصلی، اُرسی‌های دیگری نیز به عنوان حائل میان بخش‌های داخلی ساختمان تعبیه شده‌است.
نمای داخلی سقفِ این عمارت را تیرهای چوبیِ تراش‌خورده با رنگ‌آمیزی زیبا تشکیل می‌دهد، از دیگر تزئینات داخلی این عمارت می‌توان به گچ بری‌های اطراف طاقچه‌ها و پنجره‌ها، و نقاشی دیواریِ تالار اصلی اشاره کرد که این عمارت را از سایر بناهای هم‌عصر خود متمایز می‌کند. سنگ‌های اِزاره، ستون‌ها و تزیینات چوبیِ ایوان و رواق، و هِره، گره‌چینیِ و تاج آجری، در کنار یکدیگر زیبایی منحصر بفردی به نمای بیرونی بنا بخشیده است.
پس از حاج اسماعیل، مالکیت عمارت به فرزندش محمدهاشم آقازاده اردبیلی رسید که کاربری مسکونی آن تا اوایل دههٔ هشتاد خورشیدی توسط نوادگان آقازاده حفظ شده بود، سپس این میراث با ارزش جهت نگهداریِ اصولی و مرمت واگذار گردید و با شماره ثبت ۱۹۵۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.
اندکی پس از مرمت اضطراریِ عمارت، در پی حفاری‌های افراد سودجو، بخشی از بنا تخریب و غارت شد و علاوه بر اشیاء و اموال کشف شده، درب‌ها، اُرسی‌ها و حتی سنگ‌های عمارت نیز به مکان نامعلومی انتقال یافتند که این اتفاق موجب ناراحتی دوستداران میراث فرهنگی و اعتراض مسئولین گشت. همچنین متأسفانه بخش‌هایی از این ملک به علت دارا بودن موقعیت مرغوب، تفکیک و واگذار گردید.
این عمارت که در اردبیل، میدان عالی‌قاپو، خیابان منصوریه، نیش کوچه اعتماد واقع می‌باشد، پس از بازسازی و مرمتِ مجدد (تقریباً به سبک و سیاق بنای اصلی) در تاریخ ۲۴ دی ماه ۱۳۹۱ به عنوان رستوران در اختیار عموم قرار گرفت.
تپه کهنه قلاتان مربوط به دوره پارت - دوره ساسانیان است و در شهرستان اشنویه، بخش نالوس، دهستان اشنویه جنوبی، روستای قلاتیان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بردآوان مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان اشنویه، بخش نالوس، دهستان اشنویه جنوبی، روستای ده گرجی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بردگوری دورک پایین مربوط به دوره پارت - دوره ساسانیان است و در شهرستان کوهرنگ، بخش بازفت، دهستان بازفت، شمال روستای دورک پایین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
بردگوری مورز ۱ مربوط به دوره پارت - دوره ساسانیان است و در شهرستان کوهرنگ، بخش بازفت، دهستان دوآب، جنوب غرب روستای مورز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بردگوری مسن، مربوط به دوره پارت - دوره ساسانیان است و در شهرستان لردگان و روستای مسن واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه دول مربوط به دوره پارت - دوره ساسانیان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام - سدهٔ ۶ تا ۸ ه.ق است و در شهرستان اشنویه، بخش نالوس، دهستان اشنویه جنوبی، روستای ده گرجی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه چشمه رییسی ۳ مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان خاش، بخش مرکزی، دهستان سنگان، روستای ده جکور، ۱/۱ کیلومتری شرق چشمه رییسی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بال تپه سی مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان ژان، ۷۰۰ متری شمال دریژان علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دره حسین علی مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان ژان، ۱/۷ کیلومتری جنوب شرق روستای دریژان علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مزارستان دریژان علیا مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان ژان، ۲۵۰ متری جنوب روستای دریژان علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقایای قلعه قشلاق مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان ماه نشان، بخش مرکزی، دهستان قزل گچیلو، ۷ کیلومتری شمال شرق روستای قره گل، چسبیده به رودخانه قزل اوزن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه حوض خرگوش ۱ مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان جاجرم، بخش مرکزی، شهر گرمه جاجرم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه حوض خرگوش ۲ مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان جاجرم، بخش مرکزی، شهر گرمه جاجرم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه فتح عالی (۱) مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۸۰۰ متری شمال روستای ده حاجی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بادی یوسفی مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۷۰۰ متری شمال شرق بهزاد آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه موسی رحیمی مربوط به دوره قاجار است و در رفسنجان، محله قطب آباد، کوچه شماره ۴، شریعتی غربی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سرمله قنات مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان سیلاخور، دهستان سیلاخور، ۸۰۰ متری شمال غربی روستای کلنگانه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه راحل پیناسیان مربوط به دوره قاجار است و در رفسنجان، میدان انقلاب، کوچه بن‌بست شماره۸ انقلاب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خیر آّباد مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان زهک، بخش جزینک، دهستان جزینک، ۱۰۰ متری جنوب شرقی روستای خیر آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کملک مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان زهک، بخش جزینک، دهستان خمک، ۷۰۰ متری روستای شاه بیک ملاشاهی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبارمرادی مربوط به دوره قاجار است و در رفسنجان، خیابان بهشتی، جنب موزه مردم‌شناسی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه آتشگاه کل‌کنگ مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان زهک، بخش جزینک، دهستان جزینک، ۱ کیلومتری شمال شرقی روستای کل کنگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خان گور مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان زهک، بخش جزینک، دهستان خمک، ۵ کیلومتری شمال شرقی روستای خمک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سرپله مربوط به دوره اشکانیان - سدهٔ ۷ ه.ق است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان دورود، ۲ کیلومتری شمال غربی روستای سنگر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه برآفتاب دراز مربوط به دوره اشکانیان تا دوره ساسانیان - سدهٔ ۷–۶ ه.ق است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان ژان، ضلع شرقی روستای برآفتاب دراز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل چلگرد مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان کوهرنگ، بخش مرکزی، شمال غرب شهر چلگرد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان چلیچه مربوط به دوره زند تا دوره قاجار است و در شهرستان فارسان، بخش جونقان، دهستان میزدج سفلی، شهر چلیچه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه کاسنی ری مربوط به دوره ساسانیان است و در جنوب ری، انتهای سمت چپ، خیابان میثم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل بزی مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان‌آباده، بخش مرکزی، دهستان بهمن، ۱ کیلومتری غرب روستای شمس‌آباد، میان زمین‌های کشاورزی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه تخته قلعه مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان بجنورد، بخش مرکزی، دهستان بدرانلو، روستای دراغانلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خرفخانه‌های چرکه گارزه مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان بوانات، بخش سرچهان، دهستان سرچهان، روستای چرکه گارزه، جنوب کوه‌های آقا حسین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه نارنج قلعه (۲) مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان جاجرم، بخش مرکزی، ۳ کیلومتری جنوب غرب شهر درق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خرفخانه‌های طولار داغ مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان شیراز، بخش مرکزی، دهستان بیدزرد، روی ارتفاعات مشرف به روستای بیدزرد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شرقی مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان سروستان، بخش کوهنجان، دهستان مهارلو، میان باغات بادام روستای مهارلو، ۵۰۰ متری جنوب جاده شیراز به سروستان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نام اصلی این بنا تل شاهرخی می‌باشد
خرفخانه‌های تنگ غنیمی مربوط به دورهٔ ساسانیان است و در شهرستان شیراز، بخش سروستان، کیلومتری ۱۰ جادهٔ سروستان، خرامه، سمت چپ جاده، بر روی ارتفاعات مشرف بر جادهٔ اصلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شهرتاریخی گم گم در استان ایلام، شهرستان چرداول، بخش آسمان آباد قرار دارد.
شهر تاریخی گم گم در ۶.۵ کیلومتری جنوب شهر آسمان آباد در دل کوه زیبای بانکول آسمان
آباد واقع شده است.
محوطه گم گم مربوط به دوره ساسانیان  در دامنه کوه آثار موجود در کوهستان‌های بانکول
آسمان آباد چرداول در استان ایلام، نشان از وجود یک شهر ساسانی به قدمت شهرهای تاریخی
سیمره و دره‌شهر دارد. شهر تاریخی گم گم آسمان آباد مربوط به دوره ساسانیان است.
این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
"شهر گم‌گم به گفته باستان شناس بلژیکی پایتخت باستانی عیلام باستان است که حصاری از کوها قرار گرفته است. این شهر تا قبل از حمله اعراب با نام مهران قذق شناخته می‌شد که با حمله اعراب و مقاومت مردم ساکنان این شهر، شهر ویران و مردمانش به نهاوند و خوزستان و کرمانشاه وغیره کوچانده شده تا از قدرت سیاسی آنها کاسته شود."
نقاره خانه تنگاب مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان فیروزآباد، بخش مرکزی، دهستان احمدآباد، روستای آتشکده، کیلومتری ۶ جاده فیروزآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خرفخانه‌های ابراهیم‌آباد مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان فیروزآباد، بخش میمند، دهستان خواجه‌ای، روستای ابراهیم‌آباد، شمال گاوداری آقای نصیری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گلورتپه مربوط به دوره ساسانیان است و در شیروان، انتهای بلوار فجر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مسجد مس سر مربوط به دوره سلجوقیان - دوره ایلخانی است و در دلیجان، میدان مدرس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه شیخ علی‌نقی اصطهباناتی مربوط به دوره صفوی است و در استهبان، خیابان شهید فقیهی، کوچه پری کوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
علی بن محمد، معروف به شیخ علی‌نقی اصطهباناتی، قطب سی و یکم سلسله ذهبیه که یکی از سلسله‌های تصوف شیعی می باشد، عالم حکیم شاعر صوفی، مؤلف «برهان المرتاضین» در بیان طریقهٔ ذهبیه، در یک مقدمه و پنج فصل و خاتمه.استخری، احسان‌الله (<bdi>۱۳۳۸</bdi>). "اصول تصوف". تهران: معرفت. صص. <bdi>۴۱۷–۴۱۸</bdi>.خاوری، اسدالله (<bdi>۱۳۸۳</bdi>). "ذهبیه، تصوف علمی-آثار ادبی". ج. ۲. تهران: دانشگاه تهران. صص. <bdi>۲۹۰–۲۹۳</bdi>. با وجود اینکه این مقبره با شماره ثبت ۱۹۷۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است، ولی مورد بی مهری قرار گرفته است و امروز بخش‌هایی از آن به کلی تخریب شده است.
به تازگی برخی با استناد به تعدادی منابع مدعی شده‌اند که محل دفن شیخ در تخت فولاد اصفهان است و قدمت بنای حاضر نیز به دوره‌ی قاجاریه بازمی‌گردد. بررسی‌ها نشان می‌دهد که تمامی مطالب و منابعی که به آنها استناد شده‌، برگرفته از مقاله‌ای در جلد دوم دانش‌نامه‌ی تخت فولاد اصفهان ذیل عنوان «[شیرازی] اصطهباناتی، علی‌نقی»، نوشته‌ی علی کرباسی‌زاده‌ اصفهانی استکرباسی‌زاده‌ اصفهانی، علی. (1391). «[شیرازی] اصطهباناتی، علی‌نقی». در منتظرالقائم، اصغر، "دانش‌نامه‌ی تخت فولاد اصفهان"، ج2. اصفهان: سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری اصفهان. صص. 580-584. که پاره‌هایی از آن در تارنمای «ویکی‌‌فقه» و «مجموعه‌ی تخت فولاد اصفهان» نیز آورده شده است. چنانکه در ادامه و به‌مورد بیان خواهد شد، مطالب و منابع ذکر شده، فاقد حداقل معیارهای پژوهشی لازم هستند.
1- در انتهای همین مقاله از استاد جلال‌الدین همایی نقل شده که اگرچه نام شیخ در جزو مدفونین تکیه‌ی آقارضی اصفهان نوشته‌اند، اما اثری از قبر او نیافته است.همایی، ج‍لال‌ال‍دی‍ن‌. (1381). ت‍اری‍خ‌ اص‍ف‍ه‍ان‌: م‍ج‍ل‍د اب‍ن‍ی‍ه‌ و ع‍م‍ارات‌ ف‍ص‍ل‌ ت‍ک‍ای‍ا و م‍ق‍اب‍ر. تهران: هما. صص. 188. http://opac.nlai.ir/opac-prod/bibliographic/665417
2- در بخش «وفات و مدفن»، ادعای دفن بودن شیخ در اصفهان را به‌ مقدمه‌‌ی نسخه‌‌ی چاپی کتاب برهان المرتاضین ارجاع می‌دهد، اما بررسی آن خلاف این ادعا را نشان می‌دهد:
3- سپس عنوان می‌کند: «آن ‌دسته از منابعی که به‌ شرح احوال اقطاب ذهبیه پرداخته‌اند، محل دفن شیخ را زادگاهش اصطهبانات ذكر كرده‌اند» و در ادامه به ‌موضوع مکاشفه‌ی میرزا احمد شیخ‌الاسلاممعروف به شیخ‌المحققین، پدربزرگ دکتر علی شیخ‌الاسلامی، رییس فقید دانشگاه علامه طباطبایی، استاد و رییس دانشکده ادبیات دانشگاه تهران و از چهره‌های ماندگار ایران. و آقا میرزا حسینفرزند آقا میرزا عبدالباقی و نواده شاه ملا محمد اصطهباناتی. در رابطه با ساخت بنا پس از نیمه‌ی اول قرن چهاردهم هجری اشاره کرده و آن را به کتاب‌های «اصول تصوف» و «ذهبیه» ارجاع می‌دهد. در این رابطه
اول، به‌‌نظر می‌رسد که اجماع نظر این دست از منابع، نشان از اعتبار بالای این روایت‌ است، چرا که توسط اقطاب و پیروان این سلسله‌‌ بیان شده است؛
دوم، خاطره‌ی روایت شده تنها در کتاب ذهبیه نقل شده که منبع آن مشخص نیست و در منبعی دیگر نیز با عنوان «تعمیر» آورده شده است؛مهندسین مشاور ایران پویش (1362). گزارش‌های مطالعات طرح توسعه و عمران، حوزه‌ی نفوذ، جامع و تفصیلی شهر استهبان. شهرداری استهبان. صص. 104.
سوم، بررسی و تشخیص عمر بناهای تاریخی امری تخصصی است که نیازمند بررسی‌‌‌های دقیق کارشناسی است؛
چهارم، در نسخه‌ی چاپی کتاب برهان المرتاضین، دو بنا با سبک و معماری کاملا متفاوت که یکی مربوط به پیش از تخریب و دیگری بنای کنونی است، نشان داده شده است؛
پنجم، کرباسی‌زاده اصفهانی‌ گزینشی عمل کرده و به ‌نوشته‌ی خاوری پیش از آن خاطره، اشاره‌ای نکرده است:
ششم، کتاب اصول تصوف نیز محتوایی خلاف آنچه نقل شده را نشان می‌دهد:
4- در ادامه‌ نویسنده از کتاب‌های «دانشمندان بزرگ اصفهان» و «الذریعه» که به خاک بودن شیخ در تخت فولاد اشاره دارند، به‌‌عنوان منابع معتبر نام برده است. غافل آنکه در پاورقی صفحه‌ی استناد شده در کتاب دانشمندان بزرگ اصفهان آمده است:
منبع دیگر الذریعه است که به استناد کتاب «کشف الحُجب و الاستار» رای بر خاک بودن شیخ در اصفهان داده است.نیشابوری‌کنتوری، سید اعجاز حسین. (1367). کشف الحجب و الاستار، ج2. قم: کتاب‌خانه‌ی آيت‌الله العظمی مرعشی نجفی. صص. 84.آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن. (1366). الذریعه الی تصانیف الشیعه (ج3). قم: اسماعیلیان. صص. 101. باتوجه به این‌که نیشابوری‌کنتوری تنها کسی است که این موضوع را مدعی شده و سندی ارایه نکرده است و منابع معتبری چون «مفاخرالاخیار و مناقب‌الابرار، برهان المرتاضین، اصول تصوف و ذهبیه»، جملگی خلاف آن را بیان کرده‌اند، مدعای این منبع و الذریعه پذیرفتنی نیست.
5- آخرین و شاید مهم‌ترین استناد نویسنده به دست‌خطی در کنار دست‌خط سید قطب‌الدین است که ادعا می‌شود به‌تازگی در انتهای معتبرترین نسخه‌‌ی خطی برهان المرتاضیننسخه‌ی موجود در کتابخانه آستان قدس رضوی.، مبنی بر تاریخ دقیق وفات و دفن بودن شیخ به‌‌همراه استاد خود نجیب‌الدین‌رضا در اصفهان مشاهده شده است.
اول، این موضوع در هیچ منبع دیگری مطرح نشده است؛
دوم، مصحح نسخه‌ی چاپی کتاب برهان المرتاضین، وجود دستخط سید قطب‌الدین را تایید می‌کند، اما نه‌تنها چیزی در مورد دستخط ادعا شده مطرح نمی‌کند، بلکه مدفن شیخ را استهبان معرفی کرده است.اصطهباناتی، شیخ علی‌نقی (<bdi>۱۳۸۲</bdi>). "برهان المرتاضین". به کوشش ، تحقیق و تصحیح محمد هرتمنی. اصفهان: مقیم. صص. <bdi>پ-ت</bdi>.
سوم، باتوجه به انتقال نسل‌به‌نسل آثار و تالیف‌های اقطاب در گذشته، چگونه هیچ یک از اقطاب و پیروان پس از شیخ، اشاره‌ای به این موضوع  نکرده‌اند؟! بر این مبنا یا ادعای مطرح شده صحت ندارد و یا از اعتبار لازم برخوردار نیست که توسط هیچ یک از منابع معتبر، اشاره‌ای به آن نشده است. به‌‌ویژه آنکه نویسنده و زمان آن مشخص نیست و ممکن است بعدا اضاف شده باشد. درصورت تایید احتمالی نیز، بررسی و انجام آزمایش‌های لازم توسط خط‌شناسان و متخصصان، امری ضروری به‌‌نظر می‌رسد.
چنانکه اغلب منابع نقل کرده‌اند، شاخه‌ی ذهبیه‌ی طریقه‌ی کبرویه، تا اوایل دوره‌ی صفویه در خراسان رواج داشته و با نام ذهبیه‌ی همدانیه شناخته می‌شده است، اما با به خلافت رسیدن شیخ علی‌نقی، پایگاه این طریقه به فارس انتقال ‌یافته و در زمان سید قطب‌الدین، این جابه‌جایی تثبیت و در فارس گسترش می‌یابد. شاید یکی از اصلی‌ترین و مهم‌ترین دلایل این جابه‌جایی، عدم‌توجه حکومت اصفهان و فشارها و بدرفتاری‌های مداوم برخی متشرعه و آزار و اذیت پیروان آنها بوده است.زرین‌کوب، عبدالحسین. (1380). دنباله‌ی جستجو در تصوف ایران، ج5. تهران: امیرکبیر. صص. 265-266 و 333. استخری به ‌نقل از سید قطب‌الدین آورده است:
علاوه بر آن، هنگامی که وی برای کسب علم ناگزیر به اقامت در اصفهان می‌شود، به شیراز و استهبان رفت‌وآمد داشته و همچون دیگر اخلاف سلسله‌ی ذهبیه، در شهر سکونت قطب زمانه‌‌ی خود حضور داشته و به کتابت سبع‌المثانی مشغول بوده است. نزدیک بودن سن شیخ و نجیب‌الدین‌رضا نیز عامل دیگری است که موجب شده تا شیخ بیشتر عمر خود را در کسوت خلف و مرید او در اصفهان به سر کرده باشد. اما با وفات نجیب‌الدین‌رضا و قطبیت شیخ علی‌نقی و فزونی ناملایمتی‌ها و بدرفتاری‌ها در اصفهان، وی به موطن خود باز می‌گردد.استخری، احسان‌الله (<bdi>۱۳۳۸</bdi>). "اصول تصوف". تهران: معرفت. صص. <bdi>417-421</bdi>. چنانکه ماجرای به‌خدمت درآمدن سید قطب‌الدین در استهبان و تعلیم وی به‌ مدت چهارده اربعین در بقعه‌ی شاه داعی‌اللهسید نظام‌الدین محمودبن حسن‌حسنی (810-870 ق) از عرفا و شاعران شیراز. شیراز، موید این نظر است.معصوم علیشاه، م‍ح‍م‍دم‍ع‍ص‍وم‌ب‍ن‌ زی‍ن‌ال‍ع‍اب‍دی‍ن‌. (1317). طرائق الحقایق. به خط عبدالجواد نیشابوری. تهران: چاپ سنگی. صص. 97.هدایت، رضا قلی‌بن محمد‌هادی. (۱۳۸۵). تذکره ریاض العارفین، ج۱. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. صص. 574.خاوری، اسدالله (<bdi>۱۳۸۳</bdi>). "ذهبیه، تصوف علمی-آثار ادبی". ج. ۲. تهران: دانشگاه تهران. صص. <bdi>305-307</bdi>. شاید قابل استنادترین سند، ابیات نقل شده از نجیب‌الدین‌رضا تبریزی و راز شیرازی باشد:
شیخ علی‌نقی و دیگر اقطاب پس از وی، همواره مورد احترام مردم، به‌ویژه مردم خطه‌ی فارس و شهر شیراز بوده‌اند. چنانکه سید قطب‌الدین و بسیاری از اقطاب پس از او، تولیت آستان شاه‌چراغ را بر عهده داشته‌ و دودمان زندیه، به‌ویژه کریم‌خان، با وی و خلفش آقا محمد هاشم شیرازی ( 1109-1199)داماد سید قطب‌الدین و سی‌وسومین قطب سلسله‌ ذهبیه. با احترام تمام رفتار ‌کرده‌اند.خاوری، اسدالله (<bdi>۱۳۸۳</bdi>). "ذهبیه، تصوف علمی-آثار ادبی". ج. ۲. تهران: دانشگاه تهران. صص. <bdi>338</bdi>. اگرچه در عصر شیخ، در فارس نیز ضدیت با صوفیان قوت یافته بود، اما به‌دلیل آنکه طریقه‌ ذهبیه برخلاف طریقه‌ نعمه‌اللهی، جریان ملایم و مستمری بود که از چندین نسل قبل در درون کشور آغاز و ادامه یافته بود و اقطاب آن همواره خود را در جاده‌ی شریعت راسخ نشان داده و در این ایام نیز در نهایت احتیاط سلوک می‌کردند، تهدید زیادی متوجه مشایخ و پیروان آنان نشد.زرین‌کوب، عبدالحسین. (1380). دنباله‌ی جستجو در تصوف ایران، ج5. تهران: امیرکبیر. صص. 332. راز شیرازی در مفاخرالاخیار و مناقب‌الابرار آورده است:
ازاین‌رو و باتوجه به فشارهای زیاد در اصفهان، طبیعی به‌نظر می‌رسد که شیخ نیز سکونت در بلاد فارس را بر اصفهان ترجیح داده و به‌موجب اقبال و احترام مردم، مکان‌هایی را در شیراز و استهبان، جهت خلوت نشینی و درس و بحث درنظر گرفته باشد. در شیراز و همان‌طور که نقل شد، بقعه‌ی شاه داعی‌الله مکان جلوس وی بوده و براساس نقشه‌ها و اسناد یاد شده، مجموعه‌ی شیخ علی‌نقی نیز مکان درس و بحث و مدفن وی در استهبان است. باتوجه به تصویر بنای نخست که از معماری متفاوتی با بنای کنونی برخوردار است و شیخ نیز مدت 18 سال پایانی عمر خود را در این مکان به هدایت و ارشاد پرداخته است، این امکان می‌رود که بر اثر عوارض و فرسایش‌های طبیعی و برخی دست‌اندازی‌ها به املاک موقوف بر این مجموعه، آرامگاه نخست ویران شده و در دوره‌ی قاجاریه بر کالبد و پایه‌های صفوی موجود، آرامگاه و مجموعه‌ی کنونی تعمیر و بازسازی شده باشد.
<mapframe latitude="29.131583" longitude="54.037156" zoom="16" text="آرامگاه شیخ علی‌نقی اصطهباناتی" width="400" height="200" align="center">
قبرستان مصلی منج مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان بوانات، بخش مرکزی، دهستان سروستان، ابتدای ورودی روستای منج، سمت چپ جاده به فاصله ۱۵۰ متری از جاده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان صادق آباد مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان بوانات، بخش سرچهان، دهستان سرچهان، شرق روستای صادق آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
برج گلبهاری مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان سپیدان، بخش همایجان، دهستان همایجان، ارتفاعات گلبهاری مشرف بر روستای خلار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
برج خلار مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان سپیدان، بخش همایجان، دهستان همایجان، روی ارتفاعات گلبهاری مشرف بر روستای خلار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه دهقان حسینی مربوط به دوره قاجار است و در رفسنجان، خیابان معلم، کوچه شماره ۲۵، کوچه فرعی پشت مسجد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امامزاده بی بی شریفه خاتون مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان سروستان، بخش کوهنجان، دهستان مهارلو، جنوب شرق روستای مهارلو، در میان باغات بادام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام میرزا (شاهپورعطاری) مربوط به دوره قاجار است و در رفسنجان، خیابان بهشتی، کوچه آگاهی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان مرشدی مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در شهرستان بوانات، بخش مرکزی، دهستان مزایجان، ابتدای روستای مرشدی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سردر و محراب مسجد محراب آذرشهر مربوط به دوره صفوی و دوره قاجار است و در شهرستان آذرشهر، بخش حومه، شهر آذرشهر، میدان غفاری، خیابان قاضی، کوچه قاضی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مدرسه حاج صفرعلی مربوط به دوره قاجار است و در تبریز، بازار تبریز، یمنی دوز بازار، روبروی سرای بزرگ شاهزاده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان شاه مردان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان پاسارگاد، بخش مرکزی، دهستان کمین، روبروی روستای وکیل آّباد، سمت راست جاده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد اوغول بیگ مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان تکاب، بخش مرکزی، دهستان افشار، روستای اوغول بیگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قبرستان چرگ مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان خفر، بخش خفر، جنوب شرقی شهر خاوران، منطقه مسکونی چرک، بین باغات انار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حسین هاشمی مربوط به دوره قاجار است و در رفسنجان، محله قطب آباد، خیابان معلم، کوچه شماره ۲۳ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
برج قلعه اسجیل مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان چناران، بخش گلبهار، دهستان گلمکان، شرق روستای اسجیل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه نجفی (مهدوی) مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان انار، زیرمحله ریگو، خیابان امام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه میرپنج مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان شبستر، بخش مرکزی، شهر خامنه، خیابان شهرداری، جنب شهرداری خامنه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد میر پنج مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان شبستر، بخش مرکزی، شهر خامنه، خیابان شهرداری، روبروی شهرداری خامنه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع سامان مربوط به دوره قاجار است و در شهر سامان (واقع در شهرستان سامان) خیابان سعدی، کوچه شهید مردانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.مسجد جامع و پل زمان خان شهرستان سامان ، برگرفته از مستند شهر سامان (پخش شده از صدا و سیما در مجموعه مستند دیار ماندگار شبکه دو - ١٣٨٩) - این فیلم توضیح مختصری دربارهٔ مسجد جامع و پل زمان خان شهرستان سامان می‌دهد.
مسجد سامان در محله مسجد جامع یا میانه شهر سامان قرار دارد. این مسجد دارای یک شبستان و دو ورودی در شمال خاوری و جنوب باختری می‌باشد که ورودی شمال خاوری به شکل هشتی و با گنبدی عرقچین ساخته شده‌است. شبستان مسجد پلانی مستطیل شکل دارد و به شیوه طاق و چشمه بر روی هشت ستون سنگی مشعلی شکل استوار شده‌است. مسجد سامان فاقد تزیینات خاص است و رسم بندی‌هایی که از آجر و در نمای ورودی شمال مسجد به کار رفته تنها تزیینات آن است. مصالح مورد استفاده در این مسجد که قدمت آن به دوره قاجاریه می‌رسد، عبارتند از: آجر، گچ و ساروج.مسجد جامع سامان - سایت http://seeiran.ir
این مسجد بر روی شالوده بناهای قدیمی در دوره قاجار تجدید بنا گردیده است و در چندین مرحله بواسطه علما و بزرگان محل تکمیل گردیده است. این مسجد دارای شبستان‌های وسیع و دیواره‌های مجلل است که از آجر ساخته شده‌است. مسجد جامع سامان که در زمان صفویه ساخته شده‌است، ۲۰۰ سال قبل به دست معماران ماهری مرمت گردیده است. این مسجد قبلاً دارای فلز با ارزشی بوده‌است که هم‌اکنون اثری از آن در مسجد نیست. معماران شهر، شکل آن را در سردر غربی مسجد جامع سامان با گچ کشیده‌اند. در شهر سامان علاوه بر مسجد جامع سامان، مسجد ابوالفضل نیز وجود دارد که در خیابان عمان قرار دارد و دارای ۳ حسینیه به نام‌های حسینه ارشاد، حسینه قائم آل محمد و حسینیه صاحب الزمان می‌باشد.
قبرستان بیدزرد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان شیراز، بخش مرکزی، دهستان بیدزرد، روستای بید زرد سفلی، جنب کاروانسرای شاه عباسی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه سلامتی مربوط به دوره قاجار است و در زواره، محله دربند، کوچه خانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان اکبرآباد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان شیراز، بخش کوار، دهستان کوار، ۲۰۰ متری جنوب غربی روستای اکبرآباد، جنب مدرسه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان مهارلو مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان سروستان، دهستان مهارلو، جنوب شرق روستای مهارلو، در میان باغات بادام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه میر بهاءالدین حیدر مربوط به دوره قاجار است و در زواره، محله ساباط کمال، میدان بزرگ، ابتدای کوچه پامنار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام لپویی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان شیراز، بخش زرقان، شهر لپوئی، خیایان معلم، کوچه میثاق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام علیا بابا حیدر مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فارسان، بخش مرکزی، شهر بابا حیدر، خیابان حیدر ابن مالک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه گنجی مربوط به دوره قاجار است و در زواره، محله حسینیه بزرگ، کوچه پامنار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان ده چشمه مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فارسان، بخش مرکزی، دهستان میزدج سفلی، جنوب غرب روستای ده چشمه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان چلگرد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان کوهرنگ، بخش مرکزی، شهر چلگرد، دو راهی دیمه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه هانی مربوط به دوره قاجار است و در زواره، محله پامنار زواره، کوچه پامنار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان قلعه مرسه مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان کوهرنگ، بخش بازفت، دهستان بازفت، شمال شرق روستای تبرک دم تنگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امامزاده و گورستان مسن مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان خانمیرزا، بخش ارمند، دهستان ارمند، شمال شرق روستای مسن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه معتمدی مربوط به دوره قاجار است و در زواره، محله حسینیه بزرگ، شماره ۱۷۲ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل باقرآباد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان محلات، بخش مرکزی، منطقه باقرآباد شهر نیم‌ور، واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کبوتر خانه ده نو مربوط به دوره قاجار - دوره پهلوی است و در شهرستان اراک، بخش خنداب، دهستان دهجال، روستای ده نو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حبیبی مربوط به دوره قاجار است و در خوانسار، خیابان امام خمینی، کوچه حبیبی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه توری مربوط به عصر مس است و در شهرستان اشنویه، بخش مرکزی، دهستان اشنویه شمالی، روستای علی‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کهنه ده نالوس مربوط به عصر مس است و در شهرستان اشنویه، بخش نالوس، شهر نالوس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه پنج چاهی ۳–۲ مربوط به عصر مس - عصر آهن - دوره اشکانیان است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۱ کیلومتری شمال شرقی (زرگران علیا) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام مسجد قلندرآباد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فریمان، قلندرآباد، خیابان امام خمینی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بیدسا مربوط به عصر مس - عصر مفرغ - دوره اشکانیان است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان ژان، ۷۰۰ متری جنوب روستای میدانک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه برداسپی ۱۱ مربوط به عصر مس - هزاره اول و ۲ قبل از میلاد است و در شهرستان اشنویه، بخش نالوس، ۵ کیلومتری شمال غرب شهر نالوس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار سیقن مربوط به دوره قاجار است و در کاشان، خیابان ملا فتح‌الله، محله سیقن، جنب خانه صالح واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه امیرآباد (۲) مربوط به دوره نوسنگی - عصر مس - عصر آهن - سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان دورود، ۴۰۰ متری شمال غرب روستای امیرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کوره (۲) مربوط به دوره نوسنگی - مس و سنگ است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۱ کیلومتری شمال شرق روستای قلعه بهاءالدین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار حکیم هارون مربوط به دوره قاجار است و در کاشان، خیابان محتشم، ابتدای کوچه درب گلدون واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دره سر (۲) مربوط به دوره نوسنگی تا عصر مس - مفرغ است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور دهستان چالانچولان، ۹۰۰ متری شمال غرب روستای عربان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای ملک (برقی) مربوط به دوره قاجار است و در کاشان، محله طمقاچیها، بازارچه ملک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه عزیز آباد کوچیکه ۱ مربوط به دوره هخامنشی است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۷۰۰ متری شمال شرق روستای عربان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مین مرغ بهاءالدین مربوط به دوره هخامنشی - دوره سلوکیان است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۹۰۰ متری جنوب غربی روستای قلعه بهاءالدین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار حاج شریف مربوط به دوره قاجار است و در کاشان، خیابان ملا فتح‌الله، کوچه پشت هنرهای سنتی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه حشمت آباد (۱) مربوط به دوره هخامنشی - دوره سلوکیان است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۱۳۰ متری شرق حشمت آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه میان تپان (۲) مربوط به دوره هخامنشی - دوره سلوکیان - دوره اشکانیان است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان ژان، ۱/۲ کیلومتری جنوب روستای سنگر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام گذر نو مربوط به دوره قاجار است و در کاشان، پانخل، ابتدای راسته بازار گذر نو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه پنج چاهی ۷ مربوط به عصر آهن دو I است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۱۳۰۰ متری شمال شرق روستای زرگران علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد و حسینیه رباط مربوط به دوره قاجار است و در کاشان، دروازه دولت، ابتدای بازار مسگرها، کوچه رباط واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه منجاق تپه مربوط به عصر آهن است و در شهرستان جاجرم، بخش مرکزی، دهستان گلستان، حاشیه شرقی روستای رباط قره بیل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مین مرغزار ۲ مربوط به عصر آهن است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۴۰۰ متری جنوب غرب روستای ده حاجی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه رستم (۱) مربوط به عصر آهن است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۶۰۰ متری غرب روستای گاراژ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه مرتضوی مربوط به دوره قاجار است و در کاشان، خیابان علوی، جنب زیارت سلطان امیر احمد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه سبزه احمدآباد مربوط به عصر آهن است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۱ کیلومتری غرب روستای احمدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه جهانگیر (۳) مربوط به عصر آهن است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۲۵ کیلومتری جنوب غربی روستای حاجی‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سبزه ۲–۱ مربوط به عصر آهن است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۱۵ک متری جنوب غرب روستای حاجی‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه پشت محبس ۱ مربوط به عصر آهن - دوره اشکانیان است و در شهرستان ازنا، بخش جاپلق، دهستان جاپلق شرقی، ۱ کیلومتری شمال شرق روستای مرزیان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه اعظمی مربوط به دوره قاجار است و در کرمان، خیابان شریعتی، محله ته باغ لله، انتهای کوچه بازار عزیز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۴۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سنجر مربوط به عصر آهن - دوره اشکانیان است و در شهرستان بجنورد، بخش مرکزی، دهستان باباامان، ۱ کیلومتری شمال روستای ینگی قلعه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه نقاره مربوط به عصر آهن - دوره اشکانیان است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش ویسیان، دهستان شوراب، روستای نقاره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه دینیار مربوط به دوره قاجار است و در کرمان، خیابان شریعتی، جنب مؤسسه خیریه صاحب الزمان (عج) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۴۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه پنج چاهی ۶–۴ مربوط به عصر آهن - دوره سلوکیان- دوره اشکانیان است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۱/۲ کیلومتری شمال شرق زرگران علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
باغ و عمارت سردار مربوط به دوره قاجار است و در کرمان، انتهای خیابان سرآسیاب فرسنگی، کوچه سردار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه جهانگیر (۲–۱) مربوط به عصر آهن - سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۱۵ کیلومتری غرب روستای احمدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه تومبولوس تاچین آباد مربوط به عصر برنز II- هزاره ۱و۲ قبل از میلاد - سدهٔ ۶ تا ۸ ه.ق است و در شهرستان اشنویه، بخش مرکزی، دهستان اشنویه شمالی، روستای تاچین آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کوشک محی آباد (باغ آقا) مربوط به دوره قاجار است و در کرمان، خیابان امام زمان، باغ سروستان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه احمد مرده (۱) مربوط به عصر مفرغ - دوره هخامنشی - دوره سلوکیان است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان ژان، ۴۰۰ متری جنوب شرق روستای دریژان علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه داربلوط (۲) مربوط به عصر مفرغ - عصر آهن است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان ژان، ۸۰۰ متری جنوب روستای دریژان سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مین مرغ مربوط به سدهٔ ۵ تا ۶ ه.ق است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۵۰ متری شمال غرب روستای احمدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خرمن جا کاغه مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان سیلاخور، ضلع شرقی روستای کاغه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه بانگ توکلی مربوط به دوره قاجار است و در کرمان، سه راه مطهری، کوچه امیر کبیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این خانه در مرداد ۹۷ مورد عملیات بازسازی قرار گرفت. در این عملیات سقف های تخریب شده مورد بازسازی مجدد قرار گرفتند.
تپه میان تپان (۳) مربوط به دوره سلوکیان - دوره اشکانیان است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان ژان، ۱/۳ کیلومتری جنوب روستای سنگر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کبوتر خانه پادگان مربوط به دوره قاجار است و در عجب شیر، کیلومتر ۲ جاده پادگان کبوترخانه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه سلطان اسامه بن فرقد عنصرود مربوط به اواخر دوره ایلخانی است و در شهرستان اسکو، بخش مرکزی، دهستان سهند، ۱۲ کیلومتری جنوب روستای عنصرود واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نقاره خانه فسا مربوط به اواخر دوره قاجار - اوایل دوره پهلوی است و در فسا، خیابان امام خمینی، بازار شمالی مقابل بانک سپه، جنب بانک ملت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ساختمان فرمانداری کرمان مربوط به دوره قاجار است و در کرمان، حدفاصل چهار راه بهداری و سه راه قدس، خیابان معلم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مدرسه دقیقی شرفخانه مربوط به اوایل دوره پهلوی دوم است و در شهرستان شبستر، بخش مرکزی، شهر شرفخانه، خیابان ساحل، جنب اداره راه آهن شهر شرفخانه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه فلح حسن نوران مربوط به برن ۶ تا ۸ ه.ق است و در شهرستان اشنویه، بخش مرکزی، دهستان اشنویه شمالی، روستای حسن نوران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبرستان گلشن مربوط به پیش از آغاز نگارش است و در شهرستان شازند، بخش سربند، دهستان هندودر، روستای گلشن (کلبی)، ۵ کیلومتری شرق هندودر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سوارآباد مربوط به پیش از آغاز نگارش به بعد است و در شهرستان شازند، بخش زالیان، دهستان پل دوآب، روستای سوارآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار بیکی مربوط به دوره قاجار است و در میبد، محله آسیاب روستای آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه و قبرستان کوچک مربوط به دوره سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مشگین‌شهر، بخش مشکین شرقی، دهستان قره سو، روستای چپقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد قاضی مربوط به سال ۱۲۸۰ قمری است و در شهرستان عجب شیر، بخش مرکزی، دهستان دیزجرود غربی، روستای شیشوان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.