moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
لو بو وانگ کای () و ژو سی () را برای درخواست کمک از یوان شو فرستاد، اما یوان وقتی به یاد آورد که لو بو چگونه از پیشنهاد ازدواج خود رد کرد، نپذیرفت. وانگ کای و ژو سی تلاش کردند تا یوان شو را برای ارسال کمک متقاعد کنند و ادعا کردند که در صورت حذف لو بو، یوان شو منزوی خواهد شد. یوان شو به فکر فرستادن نیروهای امدادی بود، اما بلافاصله این کار را انجام نداد. در این بین، لو بو فکر کرد که یوان شو به دلیل اتفاق پیشنهاد ازدواج حاضر به کمک به او نیست، بنابراین شخصاً دخترش را از شیاپی به بیرون اسکورت کرد و سعی کرد او را به قلمرو یوان شو بفرستد. با این حال، لو بو در خارج از شهر با نیروهای سائو سائو مواجه شد و نتوانست از محاصره خارج شود، بنابراین مجبور شد به عقب برگردد.
نیروهای سائو سائو پس از شکست در تصرف ژیاپی علیرغم محاصره طولانی مدت، خسته شده بودند. سائو سائو قصد عقب نشینی را داشت، اما استراتژیست های او سون یو و گو جیا فکر می کردند که ارتش لو بو پس از متحمل شدن این همه شکست، روحیه خود را از دست داده است، بنابراین به سائو سائو توصیه کردند که به محاصره ادامه دهد. سپس سائو سائو به سربازان خود دستور داد تا آب رودخانه‌های یی و سی را به سمت سیل ژیاپی هدایت کنند. لو بو محاصره شده پس از غرق شدن بیش از یک ماه شیاپی آماده تسلیم شد، اما چن گونگ او را متوقف کرد.
هو چنگ ، ژنرال لو بو، مردی را پیدا کرد تا به او کمک کند تا مسئولیت ۱۵ اسب را بر عهده بگیرد، اما مرد با اسب ها فرار کرد و قصد داشت آنها را به لیو بی ارائه کند. هو چنگ شخصاً مرد را تعقیب کرد و اسب ها را پس گرفت. ژنرال های دیگر موفقیت هو چنگ را تبریک گفتند و هو چنگ غذا و شراب تهیه کرد و به لو بو تقدیم کرد. لو بو خشمگین شد و گفت: "من دستور دادم مشروبات الکلی را ممنوع کنند و اکنون شراب تهیه می کنی. آیا قصد داری که من را مست کنی و سپس علیه من مخالفت کنی؟" هو چنگ ناراضی و ترسیده بود، بنابراین در ۷ فوریه ۱۹۹ با سونگ شیان () و وی زو () برای گرفتن چن گونگ و گائو شون قبل از تسلیم شدن به سائو سائو نقشه کشید. (九州春秋曰：初，布騎將侯成遣客牧馬十五匹，客悉驅馬去，向沛城，欲歸劉備。成自將騎逐之，悉得馬還。諸將合禮賀成，成釀五六斛酒，獵得十餘頭豬，未飲食，先持半豬五斗酒自入詣布前，跪言：「間蒙將軍恩，逐得所失馬，諸將來相賀，自釀少酒，獵得豬，未敢飲食，先奉上微意。」布大怒曰：「布禁酒，卿釀酒，諸將共飲食作兄弟，共謀殺布邪？」成大懼而去，棄所釀酒，還諸將禮。由是自疑，會太祖圍下邳，成遂領衆降。) "Jiuzhou Chunqiu" annotation in "Sanguozhi" vol. 7. (太祖塹圍之三月，上下離心，其將侯成、宋憲、魏續縛陳宮，將其衆降。) "Sanguozhi" vol. 7. (曹操壍圍之，壅沂、泗以灌其城，三月，上下離心。其將侯成使客牧其名馬，而客策之以叛。成追客得馬，諸將合禮以賀成。成分酒肉，先入詣布而言曰：「蒙將軍威靈，得所亡馬，諸將齊賀，未敢甞也，故先以奉貢。」布怒曰：「布禁酒而卿等醞釀，為欲因酒共謀布邪？」成忿懼，乃與諸將共執陳宮、高順，率其衆降。) "Houhanshu" vol. 75.
وقتی لو بو در مورد فرار هو چنگ شنید، افراد باقیمانده خود را به برج دروازه سفید هدایت کرد، جایی که دید که نیروهای سائو سائو در حال نزدیک شدن به او هستند. او از افرادش خواست که او را بکشند و سرش را برای سائو سائو بیاورند، اما آنها نپذیرفتند. لو بو سپس تسلیم شد. (布與麾下登白門樓。兵圍之急，令左右取其首詣操。左右不忍，乃下降。 ... 布及宮、順皆縊殺之，傳首許市。) "Houhanshu" vol. 75.
لو بو و پیروانش را بستند و به حضور سائو سائو و لیو بی آوردند. لو بو شکایت کرد که او را خیلی محکم بسته اند اما سائو سائو گفت: "ببر باید محکم بسته شود." لو بو سپس تلاش کرد تا سائو سائو را متقاعد کند که او را نجات دهد و قول داد که به سائو سائو خدمت کند. در حالی که سائو سائو در حال فکر کردن بود، لیو بی گفت: "آیا ندیدی چه اتفاقی برای دینگ یوان و دونگ ژئو افتاد؟" سائو سائو فکش را مالید. لو بو به لیو بی سرزنش کرد: "تو غیرقابل اعتمادترین فرد هستی." (布與其麾下登白門樓。兵圍急，乃下降。遂生縛布，布曰：「縛太急，小緩之。」太祖曰：「縛虎不得不急也。」布請曰：「明公所患不過於布，今已服矣，天下不足憂。明公將步，令布將騎，則天下不足定也。」太祖有疑色。劉備進曰：「明公不見布之事丁建陽及董太師乎！」太祖頷之。布因指備曰：「是兒最叵信者。」) "Sanguozhi" vol. 7. "یینگ‌ژیونگ جی" (英雄記؛ "سوابق قهرمانان" ) اظهار داشت که سائو سائو در ابتدا می خواست پس از اینکه لو قول داد به او خدمت کند، جانش را نجات دهد. با این حال، وانگ بی (مأمور ثبت احوال سائو سائو، فوراً سائو سائو را متوقف کرد و گفت: "لو بو یک اسیر جنگی خطرناک است. زیردستان او در این نزدیکی هستند، نمی توان از او در امان ماند." سپس سائو سائو به لو بو گفت: "می‌خواستم از تو دریغ کنم، اما مسئول ثبت احوال من قبول نمی‌کند. خب، چه کار باید بکنم؟" (英雄記曰：布謂太祖曰：「布待諸將厚也，諸將臨急皆叛布耳。」太祖曰：「卿背妻，愛諸將婦，何以為厚？」布默然。　獻帝春秋曰：布問太祖：「明公何瘦？」太祖曰：「君何以識孤？」布曰：「昔在洛，會溫氏園。」太祖曰：「然。孤忘之矣。所以瘦，恨不早相得故也。」布曰：「齊桓舍射鉤，使管仲相；今使布竭股肱之力，為公前驅，可乎？」布縛急，謂劉備曰：「玄德，卿為坐客，我為執虜，不能一言以相寬乎？」太祖笑曰：「何不相語，而訴明使君乎？」意欲活之，命使寬縛。主簿王必趨進曰：「布，勍虜也。其衆近在外，不可寬也。」太祖曰：「本欲相緩，主簿復不聽，如之何？」) "Yingxiong Ji" annotation in "Sanguozhi" vol. 7.
وقتی سائو سائو از چن گونگ پرسید چه اتفاقی برای اعضای خانواده‌اش می‌افتد، چن گونگ اشاره کرد که سائو سائو باید به آنها رحم کند. سائو سائو به خانواده چن گونگ رحم کرد و با آنها به خوبی رفتار کرد. (太祖之禽宮也，問宮欲活老母及女不？宮對曰：「宮聞孝治天下者不絕人之親，仁施四海者不乏人之祀，老母在公，不在宮也。」太祖召養其母終其身，嫁其女。) "Sanguozhi" vol. 7. (魚氏典略曰： ... 宮死後，太祖待其家皆厚於初。) "Dianlüe" annotation in "Sanguozhi" vol. 7. سپس چن گونگ سرنوشت خود را پذیرفت و بدون اینکه به عقب نگاه کند به سمت محل اعدام رفت. سائو سائو از مرگ چن گونگ به شدت اندوهگین شد. (操謂陳宮曰：「公臺平生自謂智有餘，今意何如？」宮指布曰：「是子不用宮言，以至於此。若見從，未可量也。」操又曰：「柰卿老母何？」宮曰：「老母在公，不在宮也。夫以孝理天下者，不害人之親。」操復曰：「柰卿妻子何？」宮曰：「宮聞霸王之主，不絕人之祀。」左傳曰：「齊桓公存三亡國。」固請就刑，遂出不顧，操為之泣涕。) "Houhanshu" vol. 75. سائو سائو لو بو را با دار زدن اعدام کرد. او دستور داد که اجساد لو بو، چن گونگ، گائو شون و دیگران را بریده و سرهای آنها را به شوچانگ بفرستند و سپس دفن کنند. (於是縊殺布。布與宮、順等皆梟首送許，然後葬之。) "Sanguozhi" vol. 7.
سائو سائو ژانگ لیائو، چن کون و دیگرانی را که قبلاً به لو بو خدمت می کردند پذیرفت و آنها را به عنوان ژنرال یا مقامات زیر نظر خود منصوب کرد. جنگ سالاران کوچک دیگر مانند زانگ با ، سان گوان ()، وو دان (، یین لی و چانگ شی () که قبلاً با لو بو همدست می شدند نیز تسلیم سائو سائو شدند و او آنها را مسئول فرماندهی های مختلف در امتداد خط ساحلی قرار داد.
با پایان نبرد ژیاپی، سائو سائو تهدید لو بو را به طور کامل از بین برد. سال بعد، لیو بی روابط خود را با سائو سائو قطع کرد و پس از کشتن چه ژو ()، کنترل استان شو را به دست گرفت، اما سائو سائو به سرعت لیو بی را شکست داد و کنترل استان را دوباره به دست گرفت. سائو سائو با توجه به اینکه استان ژو را کاملاً تحت کنترل خود دارد، دیگر هیچ تهدید قریب‌الوقوعی بر پایگاه خانگی خود در استان‌های یان و یو نداشت. این یک مزیت برای سائو سائو در نبرد گواندو در سال ۲۰۰ در برابر یوان شائو شد.
این فهرستی از فرمانروایان قوم هون می‌باشد.
عزیه نوری خواهر میرزا حسینعلی نوری و میرزا یحیی نوری است که در زمان محبوس بودن طاهره قرةالعین در تهران با او در تماس بوده و پس از دعوی ظهور توسط میرزا حسینعلی نوری(۱۸۶۳میلادی) جانب میرزا یحیی نوری ملقب به صبح ازل را گرفت و پیرو آیین بیانی باقی‌ماند. وی در پاسخ به مکاتبات برادر زاده‌اش عباس افندی، اقدام به تهیه ردیه بهائیت، بنام تنبیه النائمین نمود.
تنبیه النائمین نام کتابی است در ۳ بخش، نامه عبدالبهاء به عمهٔ ناتنی و ازلیش "شاه سلطان خانم" مشهور به "عِزیه خانم"، پاسخ وی مشهور به رسالهٔ عمّه، و در انتها موعظه‌ای از نویسنده‌ای ازلی شیخ احمد روحی کرمانی.MacEoin: ۱۹۹۲, p. ۲۷
پس از آنکه بهاءالله خود را من یظهره‌الله معرفی کرد عده‌ای از بابیان با او مخالفت کردند و ردیه‌هایی در مخالفت با او نگاشتند. یکی از آنها عزیه خانم، خواهر تنی بهاءالله، خواهر ناتنی و از طرفداران سرسخت یحیی صبح ازل بود. او در رد ادعای وی رساله‌ای در جواب نامه عبدالبهاء نگاشت که بعدها با عنوان "تنبیه النائمین" به همراه ۲ بخش دیگر چاپ شد.تنبیه النائمین، صفحه۲
بخش دوم کتاب، پاسخ عزیه خانم نوری به عبدالبهاء، ردیهٔ تندی است بر بهاءالله. عزیه در رد ادعای عبدالبهاء مبنی بر درس‌ناخواندگی بهاءالله با ارائه شواهدی این مورد را رد می‌کند و از درس خواندن بهاءالله و مجالست او با علما و عرفا یاد می‌کند.عزیه نوری، تنبیه‌النائمین (بخش دوم)، تهران، بی‌تا، ص ۳۴
ای ایزد، میهن ما، غنا، را خجسته دار! سرود ملی کشور غنا است. این سرود که توسط فیلیپ گبهو نوشته شده بود در سال ۱۹۵۷ به هنگام استقلال کشور رسمیت یافت.
مجتمع برج‌های استارک یک آسمان خراش تخیلی در کتاب‌های کامیک انتشارات مارول کامیکس می‌باشد. این مجتمع در منهتن، نیویورک، آمریکا واقع شده و نام گرفته از صاحب برج، تونی استارک، یا همان مرد آهنی است. این مجمتمع از برجی اصلی ۹۳ طبقه، برج جنوبی ۳۵ طبقه و برج شمالی ۵۵ طبقه تشکیل شده‌است. بر روی برج اصلی، مدتی برج نگهبانی سنتری قرار داشت ولی بعدها رصد خانه هایمدال جایگزین آن شد. بر اصلی همچنین به برج انتقام جویان شناخته می‌شود و مانند عمارت انتقام جویان به عنوان مقر فرماندهی انتقام جویان استفاده می‌شود.
مجمتع برج استارک در مرکز اقتصادی و کاری منهتن بنا شده‌است. در این برج‌ها از طراحی‌های معماری مدرن استفاده شده‌است و ساختنش چهار سال به طول کشید. این مجمتع در مجاورت میدان کلمبوس واقع شده‌است و تا ساختمان بکستر، مقر گروه چهار شگفت‌انگیز، تنها ۱۰ بلوک فاصله دارد.
در ابتدا، سه طبقه فوقانی برج اصلی به منظور نماشگاه آثار هنری خود تونی استارک استفاده می‌شد اما بعدها وقتی که عمارت انتقام جویان نابود شد، این طبقات به انتقام جویان اختصاص یافت. به همین خاطر نیز ادوین جارویس، کارگری که سالها آنجا کار می‌کرد، به ساختمان دیگری منتقل شد. زمانی که سنتری به انتقام جویان پیوست، برج نگهبانی اش که برای مدت طولانی مخفی بود، ظاهر شد و بر روی برج اصلی استارک قرار گرفت.New Avengers #10 این برج نهگهبانی ۲۰ هم محل زندگی رونالد زینولدز و همسرش لیندی است و هم مقر سنتری و توسط یک کامپیوتر مرکزی که اختراع خود سنتری است، کنترل می‌شود. طبقات میانی برج اصلی و کل برج‌های شمالی و جنوبی استارک به سازمان‌ها و برنامه‌های ناسودبر شرکت استارک تعلق دارد.
بعد از جنبش نام‌نویسی ابرانسان‌ها، مرد آهنی تحت تعقیب قرار گرفت و به همین خاطر برج استارک به مرکز مبارزه تبدیل شد. جنبشی‌ها گروه انتقام جویان را متلاشی کردند به همین خاطر نیز تونی استارک گروه جدیدی به نام انتقام جویان توانا را تشکیل و در طبقات بالایی برج اصلی سکنی داد. این کار باعث شد که برج توسط دولت تسخیر بشه و "نیرو شماره ۹" از آن نگهبانی کنند.
طی جنگ حهانی هالک، نبرد میان مرد آهنی و هالک باعث نابود شدن برج استارک شد."World War Hulk" #1 (Aug. 2007) اما باری دیگر توسط شیلد بازسازی شد و جزو املاک شیلذ درآمد.
برج استارک تبدیل به محلی برای اجلاس بین انسان‌ها و اسکرول‌ها (که انسان‌ها را برای سرگرمی شکار می‌کردند) شد. طی «تهاجم سری»، بسیاری از شهروندان نیویورکی، از جمله بن یوریخ خبرنگار "دیلی باگل" به برج استارک پناه بردند اما متأسفانه آنجا به شکارگاه اسکرول‌ها تبدیل شده بود؛ بن یوریخ با اسکرول‌ها مبارزه می‌کند ولی او را از پنجره به بیرون پرت کرده و می‌کشند."Secret Invasion: Front Line" 1–5
زمانی که نورمن آزبورن رئیس شیلد شد و نام آن را به همر تبدیل کرد، مالکیت برج را نیز بدست آورد.Dark Avengers #1 بعد از لرکناری آزبورن در «سریر آسگارد»، برج به استارک بازگشت. با مرگ سنتری، برج نگهبانی اش نیز ناپدید شد و هایمدال رصد خانه‌اش را به جای آن در بالای برج کار گذاشت تا رابطی میان زمین و آسگارد باشد."Siege" #4 (2010)
در ماجرای «خود ترس»، چیز یک چکش پیدا کرد که به قدرت‌هایی آسگاردی می‌داد و او را به آنگیر: خرد کننده روح‌ها تبدیل کرد. هالک قرمز با او مبارزه کرد تا از افراد بیگناه محافظت کند، اما از او شکست خورد. آنگیر چکشش را از برج استارک رد کرد و باعث خراب شدندش بر روی هالک قرمز شد.Avengers #14
برج جدید استارک (همان‌طور که در فیلم "انتقام‌جویان") بعدها در محل همان برج قبلی ساخته شد. این سازه همکنون به عنوان پایگاه انتقام جویان استفاده می‌شود."Avengers Assemble" #1
مطالب السؤول فی مناقب آل الرسول کتابی است که توسط کمال الدین محمد بن طلحه الشافعی قرشی عدوی نصیبی، (۵۸۲—۶۵۲ ق) به زبان عربی نوشته شده‌است.نسخه الکترونیکی
در این کتاب نویسنده سنی مذهب آن به سرگذشتنامه و فضایل امامان شیعه پرداخته‌است.
بخشی از کتاب به عنوان نمونه:
ساختمان‌های مرکز جهانی بهائی، بناهایی مهم در مرکز جهانی بهائی واقع در اسرائیل است که شامل اماکن مقدس مورد استفاده جهت زیارت و ساختار اداری آیین بهائی است. این مجموعه شامل دفاتر اداری، ساختمان‌های زائرین، کتابخانه، بایگانی، اقامتگاه تاریخی و آرامگاه است. بعضی از این ساختمان‌ها برای بهائیان اهمیت معنوی دارند و از اماکن زیارتی این آیین محسوب می‌شوند. در سال ۲۰۰۸ «اماکن مقدس بهائی در حیفا و جلیلیهٔ غربی» توسط یونسکو به فهرست میراث جهانی اضافه شده‌است.
مقام اعلی محلی است که بقایای پیکر سید علی‌محمد باب به خاک سپرده شده‌است.
قوس گروهی از ساختمان‌های اداری بهائی است که بر سراشیبی کوه کرمل بنا شده‌اند. که وظیفهٔ هدایت و هماهنگ‌سازی اقدامات بهائیان را در سراسر دنیا بر عهده دارند، در حیفا مستقر است. برخی از این ساختمان‌ها عبارت‌اند از:
باغ‌های پلکانی پیرامون مقام اعلی در کوه کرمل در شهر حیفا واقع در شمال اسرائیل هستند.
ساختمان‌هایی دیگر نظیر خانهٔ عباس افندی نیز در حیفا وجود دارد که جزو ساختمان‌های اصلی زیارتی برای بهائیان نیست اما برای بهائیان مورد احترام است.
بهاءالله و خانواده‌اش توسط عبدالعزیز یکم سلطان عثمانی به شهر عکا تبعید شده بودند. خانه و زندانی که او در آن محبوس بود در این شهر واقع شده‌اند
بهجی جایی در نزدیکی عکاست که بهاءالله سال‌های پایانی عمر خود را در آن گذراند. آرامگاه بهاءالله که مقدس‌ترین محل برای بهائیان و قبلهٔ آنان است در این محل واقع شده‌است.
سایت رسمی باغ‌های بهائی
باغ‌های بهائی حیفا یا باغ ایرانی،گردشگری در حیفا: شهری که شهرت آن در باغ‌های شگفت‌انگیز ایرانی و مرکز بهائیان جهان است، سایت رسمی وزارت خارجه اسرائیل باغ‌هایی پلکانی پیرامون مقام اعلی (آرامگاه باب) در کوه کرمل در شهر حیفا واقع در شمال اسرائیل هستند. در این باغ، باب پیامبر بابیان دفن شده و پس از روضه مبارکه (آرامگاه بهاءالله)، دومین مکان مقدّس بین بهائیان به‌شمار می‌آید.
معمار این باغ مهندس ایرانی، فریبرز صهبا است و در کنار اماکن مقدس بهایی در غرب الخلیل در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد و یکی از پر بازدیدترین جاذبه‌های گردشگری در اسرائیل است.
ویراف یا "ویراز" نام یکی از موبدان عهد ساسانی است. وی نویسنده کتابی دربارهٔ سفرش به دنیای پس از مرگ است. این کتاب با نام ارداویراف‌نامه یا ارداویراف نامک به زبان پهلوی از وی به‌یادگار مانده‌است.http://www.theosophy-nw.org/theosnw/world/mideast/relzoro5.htmhttp://www.avesta.org/pahlavi/viraf.html این روحانی زرتشتی می‌گوید سفری روحانی به عالم روحانی کرده‌است. ویراف خود نامی است که از ویره در زبان اوستایی به معنای هوش و حافظه می‌آید و به لقب اردا به معنی مقدس نیز نائل شده‌است، و می‌توان نسخه‌های مختلف این واژه را به شکل ارتای، ارتاک، اردا و ارداگ دید، که با اشه در اوستا و رته در سانسکریت و آرته در یونانی یکی و به معنای راستی و درستی است. به این ترتیب ارداویراف به معنای مرد صاحب خرد راست و مرد درست اندیش است.
بارتلمی و وست بخش نخست نام او را گاهی نیز به شکل ارتا و بخش دوم را به شکل ویراپ خوانده‌اند. کریستنسن آن را به شکل ارداگویراز و ارتاگویراژ می‌نویسد. او در اندیشه ایرانیان قدیم صاحب معراج است و اردوایراف نامه که در سده سوم هجری نوشته شده‌است داستان معراج او است که البته شاید نسخه اصلی پهلوی آن مربوط به سال‌های آخر دوران ساسانی باشد. وی در این کتاب تصویری از دوزخ بر اساس روایت زرتشتیان به دست می‌دهد که بعید نیست نویسندگان عرب از وی و دانته از نویسندگان عرب به وام گرفته باشد. می‌گویند اعتقاد مردمان به بهشت و جهنم و جهان پس از مر گ در دوره او چنان سست شده بود که از مقدسین می‌خواهد با خوراندن شربتی مخدر وی را به آن عالم سوق بدهند و پس از سه روز به هوش آمدن کتاب ارداویراف نامه را برای تببین آنچه در بهشت و در جهنم دیده‌است نوشته‌است.
به خاطر آمدن نام آذر مهراسپندان در این کتاب، عده ای معتقدند تاریخ نوشتن آن در سده سوم و چهارم مسیحی است، اشاره به حملات اسکندر و نبود هیچ ذکری از حمله اعراب نیز این حدس را تقویت می‌کند. در عین حال اشاره به نام کتاب دینکرد نشان می‌دهد دست کم باید در سده نهم نوشته شده باشد. به این دلیل شاید بتوان تصور کرد نسخه ای که امروز در دست ما است نسبت به نسخه اصلی حذف و اضافاتی دارد که معلوم نیست چه کسانی چه وقت به آن افزوده یا از آن کم کرده اند. به عقیده برخی محققین دین زرتشت نخستین دینی است که در باب آخرت گمانه زنی و از زندگی پس از مرگ پرده برداری کرده‌است. به همین دلیل متن کتاب ویراف بر متون دینی متاخر و این بخش از معتقدات دین زرتشت بر دین‌های متاخر اثر گذاشته و در باب بهشت و جهنم آن‌ها را تغذیه کرده‌است.
شورکاب
یکی از محله‌های شهر لواسان در استان تهران است که در گذشته و تا پیش از تأسیس شهرداری لواسان، یکی از آبادی‌های لواسان کوچک بود که به همراه سایر محله‌ها در سال ۱۳۴۹ در شهر لواسان ادغام گردید. شورکاب در فاصله لشکرک به گلندوک در کنار راه(بلوار امام خمینی لواسان) قرار دارد . اراضی و باغات شورکاب از قنات و رودخانه مشروب می‌شود.در گذشته ٣ هکتار گندمکاری دیم و ١٠ هکتار باغ و قلمستان داشته و محصولش گندم و جو و سیب‌زمینی و باقلا و میوه‌اش سیب و به و گیلاس و آلوزرد و آلبالو بوده‌است که با رشد شهرسازی و شهرنشینی بسیاری از آن باغات و مزارع تبدیل به ویلاهای مدرن و ساختمان‌های جدیدالاحداث شده‌است. . تپه باستانی شورکاب در این محله واقع شده‌است.
در شورکاب مانند دیگر محله‌های لواسان زبان تاتی رایج است.دیهیم گیتی، کتاب «بررسی خرده‌گویش‌های منطقه قصران»، فصل اول (زبان منطقه قصران): «زبان آبادی شورکاب مازندرانی نیست و به تاتی شبیه است»، ۱۳۸۴، چاپ اول، نشر فرهنگستان زبان و ادب فارسی.
نام این آبادی در کتاب طرائق الحقایق به صورت شورک آب درج گردیده و در حاشیه‌آن نوشته شده « به مناسبت آنکه اندکی آبش شور باشد ».
پازارگاد می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
بهاءالدین حسام‌زاده معروف به بهاءالدین پازارگاد (۱۲۷۸ در شیراز — ۶ آذر ۱۳۴۸ در تهران) جامعه‌شناس، روزنامه‌نگار و شاعر ایرانی بود. او به مدت یک سال و نیم نشریه پازارگاد را در شیراز منتشر می‌کرد و سپس روزنامه «خورشید ایران» را که در سال ۱۳۰۲ آن را تأسیس کرده و در سال ۱۳۰۳ توقیف شده بود، ازنو در سال ۱۳۲۱ انتشار داد.
ششم آذر ۱۳۴۸ در سن ۷۳ سالگی در بیمارستان مهر درگذشت.
در اواخر سال ۱۳۴۲ انستیتو نفت فرانسه از طریق سازمان برنامه و بودجه مأمور شد تا در مکان ایجاد صنایع پتروشیمی در ایران مطالعات جامعی به عمل آورد. این مطالعات منجر به تأسیس شرکت سهامی پتروشیمی آبادان با مشارکت ۷۴٪ سهم شرکت ملی پتروشیمی و ۲۶٪ سهم شرکت ب اف گودریج آمریکا گردید. در سال ۱۳۴۶ عملیات ساختمانی مجتمع توسط شرکت لاماس آمریکا آغاز و در سال ۱۳۴۸ رسماً به بهره‌برداری رسید.
پس از کشف نفت توسط بریتانیا و استخراج آن در ایران لزوم احداث کارخانه‌های بالادست مبدل جهت جلوگیری از خام فروشی در کشور احساس شد و پس از تأسیس پالایشگاه آبادان به عنوان نخستین پالایشگاه ایران و با توجه به وجود گاز فراوان همراه با نفت استخراجی و همچنین کشف میادین گازی در سال‌های پسین کشور نیاز به محصولات پتروشیمی را احساس کرد و در سال ۱۳۴۲ انستیتو نفت فرانسه از طریق سازمان برنامه و بودجه مأمور شد تا مکان‌یابی ایجاد صنایع پتروشیمی در ایران را بررسی کند؛ و با توجه به نزدیکی آبادان به میادین نفتی و همچنین وجود خط لوله‌های نفت از قبل احداث شده برای پالایشگاه آبادان و دسترسی به منابع آب شیرین دائمی به دلیل مجاورت آبادان با رودخانه اروند رود این مطالعات منجر انتخاب شهر آبادان و به تأسیس شرکت سهامی پتروشیمی آبادان با مشارکت ۷۴٪ سهم شرکت ملی پتروشیمی و ۲۶٪ سهم شرکت ب اف گودریج آمریکا گردید.
و در سال ۱۳۴۶ به دلیل اینکه درون کشور هیچ‌گونه تجربه ساخت مجمتع‌های پتروشیمی وجود نداشت عملیات ساختمانی مجتمع توسط شرکت لاماس آمریکا آغاز و تنها پس از دو سال در سال ۱۳۴۸ رسماً به بهره‌برداری رسید.
ظرفیت اولیه پتروشیمی آبادان ۵۴ هزارتن در سال بود که شامل تولید سالانه ۲۰۰۰۰ تن پی‌وی‌سی، ۱۰۰۰۰ تن دودسیل بنزن و ۲۴۰۰۰ تن سود سوزآور بوده‌است. در سال ۱۳۵۴ طرح گسترش به منظور افزایش تولید پی‌وی‌سی به۶۰۰۰۰ تن در سال به اجرا درآمد.
مجتمع پتروشیمی آبادان پس از انقلاب ۵۷ به فعالیت خود بدون وقفه خاصی ادامه داد اما با شروع جنگ ایران و عراق و هم‌مرز بودن شهر آبادان با کشور عراق به‌طور روزانه هدف اصابت تعداد زیادی راکت و موشک‌های عراقی قرار گرفت و به‌طور کامل ویران شد.
اما در سال ۱۳۶۷ پس از پایان جنگ عملیات بازسازی پتروشیمی آبادان آغاز گردید و مهندسان متخصص مجتمع توانستند آن را مجدداً راه اندازی و وارد چرخه تولید کشور بکنند.
در حال حاضر مهم‌ترین محصول تولیدی این پتروشیمی پی‌وی‌سی است که تولید این محصول در سال ۱۳۸۴ به حدود ۶۰۰۰۰ تن افزایش یافت؛ و با توجه به سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی مدیران این مجتمع جهت توسعه و گسترش آن و رسیدن به تولید سالانه ۱۱۰۰۰۰ تن پی وی سی جز اهداف طرح توسعه مجتمع
در طی چند سال آینده می‌باشد.
صبح روز پنجشنبه ۷ تیر ۱۳۹۷ آتش‌سوزی نسبتاً بزرگی در تأسیسات پتروشیمی آبادان رخ داد. در این حادثه ۱ نفر جان خود را از دست داد و ۱۸ نفر نیز زخمی شدند که ۱۰ نفر به بیمارستان‌های اهواز و آبادان منتقل شده‌اند و یک نفر نیز در وضعیت وخیمی بسر می‌برد که به تهران
منتقل شده‌است.
از علت وقوع این حادثه اطلاعی در دست نیست.
حق نگهداری و حمل سلاح یا حق داشتن یا حمل سلاح این حق فردی است که مردم برای استفاده شخصی مهمات داشته باشند یا حق جمعی یک میلیشیا برای حمل سلاح است.
عبارت «حق مردم برای نگهداری و حمل سلاح» اول بار در متن قانون حقوق ایالات متحده آمده. خارج از ایالات متحده آمریکا، مفهوم کلی حق حمل سلاح بسته به کشور، ایالت یا قانون فرق دارد.
در آمریکا متمم دوم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا حق نگهداری و حمل اسلحه را به رسمیت شناخته‌است.
این متمم، مورد مناقشه فراوان بین مدافعین و مخالفان حقوق اسلحه بوده‌است. مخالفان استدلال می‌کنند یک «نیروی منظم شبه نظامی» اجازه مقررات‌گذاری در خصوص مهمات را می‌دهد و مدافعین تأکید شان روی عبارت دوم است.
قوانین سوییس در خصوص سلاح از سایر کشورهای اروپایی متفاوت است. سوئیس دارای خدمت سربازی اجباری عمومی است، که لازم می‌داند همه شهروندان مردِ دارای سلامت بدنی در منزل خود سلاح گرم نگهداری کنند، تا در صورت احضار برای امور نظامی بتوانند از آن استفاده کرده، و از کشور دفاع کنند. البته نگهداری مهمات این سلاح‌ها ممنوع است، و مهمات در انبارهای دولتی نگهداری می‌شود. افراد ۲۰ تا ۳۴ سال تمرین اجباری استفاده از سلاح سالانه دارند.
در سال ۲۰۱۱ رأی‌دهندگان با طرح ابتکاری شهروندان که بیان می‌کرد سلاح‌های گرم به جای نگهداری در خانه، در انبارهای نظامی نگهداری شوند، مخالفت کردند.
http://en.wikipedia.org/wiki/Right_to_keep_and_bear_arms#Switzerland
سبو کوچک یکی از محله‌های شهر لواسان در استان تهران است.
این محل نسبت به جمعیت خود دارای بیشترین شهید دفاع مقدس در لواسانات است.
این محله در گذشته و تا پیش از تأسیس شهرداری لواسان، یکی از آبادی‌های لواسان کوچک بود که همراه با چند محله دیگر در سال ۱۳۴۹ در شهر لواسان ادغام گردید و حالا به عنوان یکی از محله‌های شهر لواسان شناخته می‌شود.
سبو کوچک در نزدیکی سبو بزرگ و در شمال غربی آن در سه کیلومتری محله گلندوک واقع است. اراضی و باغات سبو کوچک از رودخانه افچه مشروب می‌شود. سبو کوچک را به همراه سبو بزرگ، منطقه سبو می‌گویند.
در گذشته ٩ هکتار گندم کاری آبی و ٣ هکتار گندم کاری دیم و ٢ هکتار جو آبی و ٢ هکتار باغ و قلمستان داشته و شغل اهالی آن زراعت و محصولش غله و بن‌شن و میوه بوده‌است. امروزه بخشی از اراضی و باغاتش از بین رفته و بجای آن ویلا و ساختمانهای مسکونی احداث شده‌است. در مقایسه با سایر محله‌های لواسان در محله‌های سبو کوچک و سبو بزرگ ساخت و سازهای کمتری صورت گرفته‌است و در نتیجه هنوز بافت باغی و قدیمی خود را تا حدود زیادی حفظ کرده‌است. بومیان و محلیان محله سبو کوچک غذاهای محلی مخصوص به خود را دارند، از جمله غذای محلی آب-دوغ-خیار در این محله طرفداران بسیاری دارد. همچنین در نانوایی اصلی این محله، نان سنتی شمیران پخت می‌شود.
از قدیمی ترین اقوام بومی و اصیل این محله میتوان خانواده های علی پناهی، احیایی، کاظمی،یقین علی و شیرخانی را نام برد.
حمام سبو کوچک مربوط به اوایل دوره قاجار است و در شهرستان شمیرانات، بخش لواسانات، شهر لواسان، محله سبو کوچک واقع شده و این اثر در تاریخ ۱ مهر ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۳۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است . از دیگر آثار باستانی این محله می‌توان محوطه سر قبر تاجین (در اصل سر قبر تاج الدین) مربوط به هزاره اول پیش از میلاد را نام برد.
از نکات جالب این محله این است که ورودی اصلی اش آرامگاه و مسجد این روستا می‌باشد . همچنین این محله پل ارتباطی بین شهر لواسان و لواسان بزرگ بوده‌است؛ زیرا راه قدیم ارتباطی بین گلندوک و لواسان بزرگ (که از قسمت شمالی سد لتیان عبور می‌کند)از این محله می‌گذرد.
سبو در زبان پارسی به معنای کوزه یا قدح آب می‌باشد.بنا به گفته قدیمی‌های لواسان شاید چون معمولاً کوزه به دست از چشمه آب می آوردند بدین نام خوانده شد.
اگرچه نام آن را به گویش محلی " سَب کوچیک " می‌گویند.
یک فن رهیافت آنی یا اکتشافی یا هیوریستیک هر رویکردی به حل مسئله یا است، که از نوعی روش عملی استفاده می کند، که «بهینه، کامل بودن، یا عقلانی» آن تضمین نشده است، اما با این حال برای دسترسی به یک هدف یا تقریب از هدف «فوری و کوتاه مدت» کافی است.
واژه هیوریستیک (εὑρίσκω, "heurískō") از یونانی باستان گرفته شده است و به معنی «پیدا کردم» ('I find, discover').
در حالی که جستجوی تشدیدی غیرعملی است، رویکردهای رهیافت آنی برای سرعت بخشیدن به فرایند پیدا کردن یک راه‌حل رضایت‌بخش از طریق میان‌برهای ذهنی استفاده می‌شوند که بار تشخیصی را برای یک تصمیم‌گیری تسهیل می‌نماید. مثال‌های این رویکرد عبارتنداز استفاده از یک قانون اصلی، یک حدس آموزش‌داده‌شده، یک قضاوت حسی، کلیشه، یا عقل سلیم.
به عبارت دقیق‌تر، رهیافت آنی یک استراتژی است که از اطلاعات در دسترس، اگرچه خیلی قابل استفاده نیستند، برای کنترل حل مسئله در انسان‌ها و ماشین‌ها استفاده می‌کند.
سبو بزرگ یکی از محله‌های شهر لواسان در استان تهران است که در حال گسترش و تبدیل شدن به یکی از گران قیمت‌ترین مناطق کاملا ویلایی لواسان با چشم‌اندازهایی از سد لتیان ، پارک جنگلی لتیان و کوه‌های زیبای لواسان کوچک است.
این محله در گذشته و تا پیش از تأسیس شهرداری لواسان، یکی از آبادی‌های لواسان کوچک بود که همراه با چند روستای دیگر در سال ۱۳۴۹ در شهر لواسان ادغام گردید و حالا به عنوان یکی از محله‌های شهر لواسان شناخته می‌شود.
سبو بزرگ در نزدیکی محله سبو کوچک و در چهار کیلومتری مشرق محله گلندوک قرار دارد. اراضی و باغات سبو بزرگ از چشمه‌سار و رودخانه افچه مشروب می‌شود. سبو بزرگ را به همراه سبو کوچک، منطقه سبو می‌گویند. در گذشته ٩ هکتار گندم آبی و ١٩ هکتار گندم دیم و ٣ هکتار جو آبی و ٣ هکتار باغ و قلمستان داشته و شغل اهالی آن کشاورزی و محصولش غله بوده‌است. مقداری از اراضی و باغاتش امروزه از بین رفته و بجای آن ویلا و ساختمانهای مسکونی احداث کرده‌اند.
از آثار باستانی نزدیک این محله می‌توان تپه ناظم‌آباد مربوط به دوره پیش از اسلام در محله ناظم‌آباد را یاد کرد.
سبو در زبان پارسی به معنای کوزه یا قدح آب می‌باشد.
الیور هِوی‌ساید مهندس برق ،ریاضی‌دان و فیزیک‌دان خودآموخته انگلیسی بود. وی اعداد مختلط را وارد مطالعه مدارهای الکتریکی کرد، روشی برای حل ساده معادلات دیفرانسیل ابداع کرد (که مدتی بعد مشخص گردید که با تبدیل لاپلاس هم ارز است)، معادلات ماکسول را بر حسب نیرو‌های الکتریکی و مغناطیسی و شار مغناطیسی فرمول بندی کرد و نیز نمادگذاری حساب برداری را به شکلی نو درآورد.
هِوی‌ساید این ایده را مطرح کرد که فضای بالای زمین دارای یک لایه یونیزه شناخته شده به نام یونوسفر است؛ در این راستا، او پیش‌بینی کرد؛ آنچه که امروز لایه کنلی-هوی‌ساید نامیده می‌شود. در سال ۱۹۴۷ ادوارد ویکتور اپلتون جایزه نوبل فیزیک را برای اثبات وجود واقعی این لایه، دریافت کرد.
رستاخیز فیلمی به کارگردانی دانیل پتری محصول سال ۱۹۸۰ میلادی است.
این فیلم داستان زندگی زنی را نقل می‌کند که شوهرش در آن کشته می‌شود، ولی پی می‌برد که قدرت شفا دادن سایر مردم را به دست آورده‌است. او به طور ناخودآگاه یک شخص نامدار می‌شود، و امیدی برای مردمی که به دنبال شفا هستند می‌شود.
در این فیلم الن برستین، سام شپارد، ریچارد فارنزورث، رابرتس بلوسوم و ایوا لو گالین نقش‌آفرینی می‌کنند.
فیلم توسط لوییس جان کارلینو نوشته شده و توسط دانیل پتری کارگردانی شده‌است.
این فیلم برای دو جایزه اسکار نامزد شد. الن برستین برای بهترین بازیگر نقش اول زن و ایوا لو گالین برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن نامزد شدند.
الن برستین برای نقشش در این فیلم نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم درام در سال ۱۹۸۱ شد.
احمد بنی‌احمد یکی از نمایندگان تبریز در دروه ۲۴ مجلس شورای ملی (آخرین دور مجلس شورای ملی، قبل از انقلاب ۱۳۵۷) بود.
او از نمایندگان منتقد حکومت پهلوی بود و سخنرانیهای آتشینی در مخالفت با شرایط موجود ایراد می کرد.
وی در تاریخ شفاهی ایران به کوشش حبیب لاجرودی میگوید: رابطۀ من با دولت هویدا از روز اول خراب شد. چون وقتی که این حرف را زدم که کارنامۀ دولت مردود است. دقیقاً عبارتی بود که هیچ‌وقت هویدا انتظارش را از آن مجلس نداشت.البته ایشان صورت ظاهر را خیلی حفظ می‌کرد. البته یک مقدار عوامل و اطرافیان خودش را برانگیخت به رفاقت و معاشرت با من که بعدها من درک کردم. من‎جمله مثلاً آدم‌هایی که اصلاً تناسخی با من نداشتند مثل آقایان (شاهین آقایان). در تهران به‌عنوان این‌که ایشان (شاهین آقایان) وکیل ارامنۀ آذربایجان هستند، مرکز آذربایجان، و من هم وکیل تبریز و یک مهمانی خیلی مفصل با حضور خلیفه و تشکیلات‌شان. بعد در آن‌جا ضمن صحبت‌ها، به تدریج من پی به رابطۀ شاهین آقایان و هویدا بردم.
تأسیس سازمان ناسودبر راه ابریشم که پیش‌تر پروژه موسیقی راه ابریشم خوانده می‌شد، اولین‌بار در سال ۱۹۹۸ توسط یو-یو ما یکی از بزرگ‌ترین و معروف‌ترین ویولنسل نوازان معاصر به منظور تعامل و تبادل فرهنگی کشورهای در مسیر جاده ابریشم و کشورهای اروپایی پیشنهاد شد. برگزاری کنسرت، جشنواره و نمایشگاه و ضبط و انتشار آثار موسیقی از اهداف مهم این پروژه بود.
در سال ۱۹۹۸ یو-یو ما ایده تشکیل پروژه موسیقی جاده ابریشم را ارائه داد. اصلی‌ترین و مهم‌ترین هدف این طرح تبادل فرهنگی میان کشورهای صاحب تمدن حاشیه جاده ابریشم و کشورهای اروپایی، از طریق برگزاری کنسرت، فستیوال، نمایشگاه، مسترکلاس، ضبط، انتشار و به وجود آوردن آثار جدید موسیقایی بود.
وی در رابطه با چگونگی شکل‌گیری ایده اولیه جاده ابریشم می‌گوید: «در طول سفرهای متعددی که به نقاط مختلف دنیا داشتم، همواره عقاید، مذاهب و فرهنگ‌های قدرتمندی که توانسته بودند کشورهای صاحب تمدن چندین هزار ساله را تحت‌تاثیر قرار دهند مرا شگفت‌زده می‌کرد و همواره می‌اندیشیدم که چگونه می‌توان از تلفیق و ترکیب موسیقی فرهنگ‌ها و تمدن‌های مختلف به صداهای جدیدی دست یافت.»
پس از شکل‌گیری هسته اولیه اهداف اجرایی موسیقی در پروژه جاده ابریشم به سه شاخه اصلی تقسیم شد:
در سال ۱۹۹۹ توسط یک هیئت نظارت، تحقیق و بررسی، برای مرحله اول ۱۶ نفر از بهترین موسیقیدانان و آهنگسازان کشورهای ایران، چین، آذربایجان، ازبکستان، مغولستان و تاجیکستان به عنوان کشورهای صاحب تمدن حاشیه جاده ابریشم جهت عضویت در آنسامبل جاده ابریشم برگزیده شدند. در ژانویه سال ۲۰۰۱ نیز هیئت نظارت، تحقیق و بررسی، برای مرحله دوم موسیقیدانان برتر کشورهای ارمنستان، ایتالیا، هند، ژاپن، ترکیه، کره، پاکستان و آمریکا را انتخاب کرده و گردهم آورد و آنسامبل بزرگ جاده ابریشم تشکیل شد.
در حال حاضر این گروه دیگر تنها یک گروه نیست، بلکه به یک سازمان تبدیل شده که اعضای آن در مجامع بین‌المللی سخنرانی می‌کنند، کارگاه و تور کنسرت برگزار می‌کنند و در مدارس و دانشگاه‌ها کنسرت‌های پژوهشی همراه با سخنرانی ترتیب می‌دهند.
از کشور ایران سه موسیقیدان برجسته اعضای ثابت آنسامبل جاده ابریشم می‌باشند که عبارتند از: کیهان کلهر (کمانچه)، سیامک آقایی (سنتور) و سیامک جهانگیری (نی).
کیهان کلهر نوازنده کمانچه و یکی از آهنگسازان پروژه جاده ابریشم می‌باشد، کلهر تاکنون سه‌بار به‌خاطر آلبوم‌های غزل ۴، فریاد و بی‌تو به سر نمی‌شود، کاندیدای دریافت جایزه گرمی شده‌است. آخرین کار منتشر شده از ایشان در ایران آلبوم موسیقی فیلم جاده ابریشم می‌باشد که با همکاری ژائو ژیپینگ (آهنگساز ژاپنی) ساخته شده‌است.
سیامک آقایی نوازنده سنتور دیگر عضو آنسامبل جاده ابریشم می‌باشد که نوازندگی سنتور را از ۸ سالگی آغاز کرده و از محضر اساتیدی چون پرویز مشکاتیان، کیانی، لطفی بهره برده‌است. وی تاکنون کنسرت‌های بسیاری را سرتاسر نقاط دنیا برگزار کرده‌است، همچنین در جهت معرفی و شناساندن ردیف موسیقی دستگاهی ایران، مستر کلاس‌های متعددی را برای دانشجویان دوره دکترای اتنوموزیکولوژی دانشگاه‌های هاروارد، UCLA و برکلی برگزار نموده‌است.
سیامک جهانگیری نوازنده نی نیز عضو دیگر آنسامبل جاده ابریشم می‌باشد. وی نواختن نی را از ۱۲ سالگی آغاز کرده و از محضر اساتیدی چون کیانی‌نژاد و افشارنیا بهره برده‌است. وی نیز به همراه آنسامبل جاده ابریشم کنسرت‌ها و کارگاه‌های متعددی را در نقاط مختلف دنیا برگزار کرده‌است. در ایران نیز آلبوم‌های سور و سوگ، شیونگ و در خیال کپاچین‌های البرز به آهنگسازی این موسیقیدان منتشر شده‌است. پروژه بزرگ جاده ابریشم در ژانویه ۲۰۰۷ تمرکز بر موسیقی ایران و موسیقیدانان ایرانی را در دستور کار خود داشته‌است که به زودی گزارشی از عملکرد اعضای ایرانی آنسامبل جاده ابریشم در این برنامه که در شیکاگو برگزار شده‌است، تهیه و ارائه خواهد شد.
کیک فرشته یا اِنجل کیک، نوعی کیک اسفنجی چند لایه در بریتانیا است که از دو یا سه لایه کیک اسفنجی شیرین (معمولا به رنگ‌های قرمز، صورتی و سفید) و یک لایه نازک از کرم سفید تشکیل شده‌است.
کریل جنوبگان گونه‌ای کریل است که در آب‌های جنوبگانی اقیانوس منجمد جنوبی زندگی می‌کند. این سخت‌پوست کوچک در دسته‌هایی با شمار فراوان یافت می‌شود؛ دسته‌هایی که چگالیشان به ۳۰۰۰۰۰–۱۰۰۰۰ عدد کریل در یک متر مکعب می‌رسد. کریل جنوبگان به صورت مستقیم از فیتوپلانکتون‌های ریز تغذیه می‌کند. طول این جانور به ۶ سانتی‌متر و وزنش به ۲ گرم می‌رسد و می‌تواند تا شش سال عمر کند. گونه کریل از جانوران کلیدی زیست‌بوم جنوبگان است و بر حسب جرم زیستی، نخستین جانور پرتعداد در جهان به‌شمار می‌رود که وزن کل جرم زیستیش به ۵۰۰ میلیون تن می‌رسد.
این جاندار جزو جانورانی است که توانایی زیست‌تابی دارند.
ماما یک فیلم فراطبیعی درام ترسناک کانادایی به کارگردانی و نویسندگی اندی موشیاتی است که براساس یک فیلم کوتاه آرژانتینی با عنوان «Mamá» در سال ۲۰۰۸، اثر موشیاتی ساخته شده‌است. از بازیگران آن می‌توان به جسیکا چستین، نیکولای کاستر-والدو و دانیل کش اشاره کرد. فیلمبرداری "ماما" از اکتبر ۲۰۱۱ در شهرهای همیلتون و تورنتو انجام گرفت و در نهایت توسط یونیورسال استودیوز در تاریخ ۱۸ ژانویه ۲۰۱۳ در ایالات متحده اکران شد.
اندی موشیاتی برای طراحی شخصیت خیالی «ماما» از روی یکی از نقاشی‌های مودیلیانی الهام گرفته‌است.http://www.imdb.com/title/tt2023587/trivia
جفری(پدر خانواده) پس از اینکه ثروتش را در بحران مالی ۲۰۰۸-۲۰۰۷ از دست داد به مرز جنون می‌رسد و کارکنان، شریک‌ها و همسرش را به قتل می‌رساند و دو دختر کوچکش (ویکتوریا ۳ ساله و لیلی ۱ ساله) را به جنگل می‌برد تا آن‌ها را هم به قتل برساند. آن‌ها وارد یک خانه جنگلی می‌شوند و جفری می‌خواهد دخترش را بکشد که اتفاقی نامعلوم از این واقعه جلوگیری می‌کند.
پتنت ترول به شرکتی که برای تولید پول یا جلب توجه به وسیلهٔ در اختیار داشتن پتنت‌ها یا حق امتیاز برای دیگران مزاحمت ایجاد نماید و از آنها شکایت کند، گفته می‌شود. اگر دو واژهٔ حق امتیاز (پتنت) و ترول را ترکیب نمائیم نتیجه اش می‌شود پتنت ترول.کمپانی‌ها یا افراد نگه دارنده پتنت‌ها به پتنت ترول هم یاد می‌شود زیرا آنها به تعقیب کمپانی‌های بزرگ می‌پردازند تا به واسطه پتنت‌های خود از آنها غرامت بگیرند.
این شرکت‌ها بدون اینکه هیچ ابداع، اختراع یا تولیدی داشته باشند و حتی در اکثر موارد بدون اینکه کوچکترین ایده‌ای در مورد تکنولوژی داشته باشند، پنت‌های قدیمی که هیچ گاه هم استفاده فرا گرفته نشده‌اند را از شرکت‌ها و مخترع‌های دیگر می‌خرند و به کمک آن از شرکت‌های بزرگ شکایت می‌کنند و ادعای خسارت‌های عظیم از شرکت‌های بزرگ می‌کنند.
پانصد سال قبل از مبدا تاریخ فعلی، شهر سیباریس در یونان باستان قانونی تصویب که به موجب آن «هر کس اختراعی کند که باعث بهبود آسایش دیگران شود، می‌تواند برای یکسال به طور انحصاری از منافع آن استفاده کند».
پتنت‌ها یا حق امتیازها برای پیشرفت علم و تکنولوژی و همچنین حفظ کردن حقوق مخترعین طراحی‌شده‌اند. در صورتی که چنین قوانینی وجود نداشتند، مخترین باید اختراعات خود را از بقیه مخفی می‌کردند اما با بودن قانون «حق انحصاری»، مخترعین می‌توانستند اطمینان خاطر داشته باشند که در صورت اختراع چیزی و اطلاع رسانی در مورد آن به عموم مردم، تا زمان معقولی خواهند توانست از آن سود کسب کنند.
شرکت ویرنت ایکس در سال ۲۰۱۰ طی پرونده پتنتی، مایکروسافت را مجبور به پرداخت ۲۰۰ میلیون دلار کرد و پرونده‌های دیگری علیه سیسکو و آوایا را هم در دست پیگیری دارد و همچنین ویرنت ایکس اپل را متهم به نقص پتنت‌هایش در نرم‌افزارهایی مثل FaceTime کرده و درخواست غرامتی معادل با ۹۰۰ میلیون دلار را به دادگاهی در تگزاس داده بود که موفق شد مبلغ ۳۶۸٫۲ میلیون دلار از اپل دریافت نماید بنابراین این شرکت را می توان جزو پتنت ترول‌ها دانست.
شرکت Vringo نیز از گوگل برای نقض پتنت‌های قدیمی Lycos که در اختیارش بود شکایت کرد و گوگل محکوم به پرداخت ۳۰ میلیون دلار جریمه شد.
شرکتی به نام دیجیتود بیشتر از ۵۵۰ پتنت از دیگران خریداری کرده‌است که تقریباً تمام این پتنت‌ها قبلاً توسط هیچ کسی استفاده نشده‌اند. این شرکت شکایتی علیه آمازون، بلک‌بری (ریم)، ال.جی.، سونی، سامسونگ، نوکیا، موتورولا و اچ.تی.سی. پر کرده‌است که مبتنی بر پتنتی درباره اجرای دستورهای از راه دور بوده‌است.
گوگل برای مقابله با شرکت‌های بزرگ تصمیم گرفت که برای خرید پتنت‌ها ۱۲٫۵ میلیارد دلار هزینه کند و در نهایت موتورولا را خرید.
شرکت‌های IBM و HP و اوراکل نیز ذخیره‌های انبوهی از پتنت را دارند و هر زمان که لازم بدانند از آنها برای شکایت از شرکت‌های دیگر استفاده می کنند.
مایکروسافت برای خریداری ۸۰۰ پتنت شرکت AOL مبلغ یک میلیارد دلار پرداخت کرد تا بتواند در آینده از آنها استفاده نماید.
اپل از HTC برای تلفن‌های اندرویدی نسخه ۱.۶ تا ۲.۲ که از یکی از پتنت‌های اپل استفاده کرده بودند شکایت کرد و موفق شد ورود آنها را به بازار آمریکا برای سال ۲۰۱۲ متوقف نماید.
اپل از سامسونگ شکایت کرد و دادگاه رسیدگی‌کننده به شکایت اپل علیه سامسونگ رای را به نفع اپل صادر کرد و سامسونگ را به دلیل سرقت چندین حق انحصاری اپل، موظف به پرداخت بیش از یک میلیارد دلار محکوم کرد. http://fararu.com/fa/news/123361/پیروزی-بزرگ-اپل-بر-سامسونگhttp://hamshahrionline.ir/details/182540
اپل و مایکروسافت برای خرید ۱۱۰۰ پتنت شرکت کداک در مقابل گوگل و سامسونگ صف آرایی کرده‌اند.
معمولاً شرکت‌های مورد شکایت حتی در صورت پیروزی در دادگاه، بین پانصد هزار تا دو میلیون دلار خرج وکیل و مسائل جانبی خواهند کرد و حتی ممکن است در زمانی که دادگاه جریان دارد، فروش دستگاه‌های مورد شکایت قانوناً ممنوع شود. بنابراین این شرکت‌ها به جای رفتن به دادگاه، ترجیح می‌دهند تا پولی به شرکت شکایت کننده بدهند و بحث را بیرون از دادگاه خاتمه دهند.
عدد دوخین عددی بدون بعد است که ارتباط رسانایی سطح را با خواص الکتروآکوستیک، الکتروسینتیک و همچنین تراوایی و رسانایی سیال بررسی می‌کند.Lyklema, J. “Fundamentals of Interface and Colloid Science”, vol.2, page.3.208, 1995
کاهِن (برگرفته از واژه عبری کوهندانشنامه یهودیت، بازدید: آوریل ۲۰۱۳.) یک اصطلاح دینی و مذهبی در دنیای کهن بوده و مترداف با مغان، آثروان و به معنای پیشگو است.وجه تمایز گروه مزبور با سایر طبقات اجتماعی در روزگار کهن، هنر خواندن و نوشتن بوده‌است تعیین اینکه کدام یک از گروه یاد شده، مقدّم بر سایرین است، مشکل می‌باشد؛ ولی احتمالاً مُغان و آثروان گروه واحدی بوده و فقط بواسطهٔ تفاوت زبان یا لهجه از یکدیگر انشقاق یافته‌اند. پیشینهٔ کاهنان به دوران فراعنهٔ مصر مورخ است، اما بعدها این گروه صنفی در هزارهٔ سوم پ.م. در دربار سلاطین میانرودان حضور داشته و به غیب‌گویی و آینده‌نگری مشغول بوده‌اند. یکی از کاهنان معروف در نیمهٔ دوم هزارهٔ سوم پ.م. کاهن بزرگ بروس است.
کاهنان غیب‌گو عادة پدیده‌های طبیعی یا آنچه را از امعاء و احشاء حیوانات قربانی درک می‌کردند و نشانهٔ وقایعی می‌پنداشتند یادداشت و ضبط می‌کردند. یادداشت‌های بسیاری از قبیل آنچه ذیلاً ذکر می‌شود محفوظ مانده‌است. «" اگر امعاء و احشاء را کاملاً کیسهٔ صفرا فرا گرفته باشد این علامت سارگون بزرگ است که طبق این علامت به عیلام عزیمت کرده و عیلامیان را مطیع ساخته و محاصره کرده و راه دریافت خواربار و آذوقه را بروی ایشان بسته‌است.کاهنان گاهی از امعاء و احشاء انسان‌ها به ویژه دشمنان اسیر در پیش‌گویی استفاده می‌نمودند."» سخن از سارگون عهد عتیق پادشاه اکد است که در حدود سال ۲۳۰۰ پ.م. می‌زسته.
کی تی/وی کمیت بدون بعدی است که در علوم پزشکی برای تعیین میزان کیفیت فرایند همودیالیز و دیالیز صفاقی به کار می‌رود.
زمان‌بند کاملاً عادلانه یک زمان‌بند پردازه است که در سیستم‌عامل لینوکس از هسته شماره ۲٫۶٫۲۳ به بعد برای رده زمان‌بندی SCHED_OTHER مورد استفاده قرار می‌گیرد.نگاهی به درون زمان‌بند کاملاً عادلانه لینوکس ۲٫۶ این زمان‌بند توسط اینگو مولنار پیاده‌سازی شده‌است.سند طراحی زمان‌بند کاملاً عادلانه
ایده اصلی زمان‌بند کاملاً عادلانه مدل کردن یک «پردازنده ایده‌آل دقیق چندوظیفه‌ای» است. «پردازنده ایده‌آل چندوظیفه‌ای» پردازنده‌ای خیالی است که ۱۰۰٪ قدرت فیزیکی خود را صرف اجرای موازی و سرعت یکسان پردازه‌ها می‌کند. به عنوان مثال اگر دو پردازه داشته باشیم، هر کدام به طور کاملاً موازی از قدرت فیزیکی پردازنده استفاده می‌کنند.
با این حال، در سخت‌افزار واقعی هر پردازنده در هر لحظه تنها می‌تواند یک پردازه را پرازش کند؛ بنابراین، مفهوم «زمان‌اجرای مجازی» مطرح می‌شود. زمان‌اجرای مجازی هر پردازه برابر با زمان‌اجرای نرمال‌شده بر اساس سایر پردازه‌های دیگر است. در سخت‌افزار ایده‌آل، زمان اجرای مجازی پردازه‌ها در هر لحظه باید برابر باشد؛ ولی در عمل این امکان وجود ندارد. پس زمان‌بند کاملاً عادلانه سعی می‌کند پردازه‌ها را طوری زمان‌بندی کند که زمان‌اجرای مجازی آن‌ها در هر لحظه تقریباً یکسان باشد.
حرف تعریف در زبان انگلیسی حرفی است که بر سر اسم می‌آید و شرحی کوتاه در مورد آن می‌دهد. در خصوص اسم‌های عمومی حرف تعریف نامعین داریم و در مورد اسم‌هایی با مشخصات ویژه یا مشخصاتی که ما از آنها آگاهی داریم حرف تعریف معین وجود دارد. حرف تعریف‌های نامعین عبارتند از: a , an و حرف تعریف معین نیز The می‌باشد. از a و an زمانی کاربرد دارند که می‌خواهیم در مورد اسم مفردی شرحی بدهیم یا در مورد نوع آن اسم حرف بزنیم.
زبان انگلیسی دارای دو نوع حرف تعریف است:
پارامتر لکارت-مارتینلی کمیتی بدون بعد است که در بررسی جریان سیالات دوفازی گاز-مایع مورد بررسی قرار می‌گیرد.این کمیت بیانگر کسر مایع موجود در شار جریان است.Lockhart, R.W., Martinelli, R.C.; Chem. Eng. Prog., Vol. 45. 1949, pp. 39–48
چگالی نسبی یا گرانی ویژه کمیتی بدون بعد است که به صورت نسبت چگالی ماده مورد نظر به چگالی ماده مرجع تعریف می‌شود.ماده مرجع می‌تواند هر ماده ای تعریف شود اما برای مایعات معمولاً آب و برای گازها معمولاً هوا به عنوان ماده مرجع انتخاب می‌شود.
چگالی ای پی آی کمیتی برای سنجش چگالی مایعات نفتی و پتروشیمی است.این کمیت بدون بعد نشان دهنده میزان چگالی ماده مورد نظر به چگالی آب است به‌طوری که اگر واحد ای پی آی برای مایعی کمتر از 10 باشد،نسبت به آب چگال تر بوده و در آن فرو می‌رود و اگر مقدار آن بیشتر از 10 باشد ماده مورد نظر روی آب شناور خواهد ماند.این واحد اندازه گیری چگالی نخستین بار توسط انجمن نفت آمریکا معرفی شد.ارتباط چگالی نسبی ماده و چگالی ای پی آی برای یک ماده نفتی به صورت زیر است:
عملیات حرارتی افتراقی یا عملیات حرارتی انتخابی یا عملیات حرارتی موضعی روشی است که در حین عملیات حرارتی برای سخت کردن یا نرم کردن ناحیه مشخصی از یک شیء فولادی به کار گرفته می‌شود و باعث به وجود آمدن یک اختلاف در سختی این نواحی می‌شود. روش‌های زیادی برای ایجاد اختلاف در خواص وجود دارد، اما اغلبِ آن‌ها را می‌توان به عنوان "سخت کاری موضعی" یا "بازپخت موضعی" طبقه‌بندی کرد.
"روش‌های سخت کاری موضعی" شامل حرارت دهی به فلز به صورت یکنواخت تا دمای تفتیدگی، تغییر فولاد به آستنیت و سپس سرد کردن آن در نواحی مختلف می‌باشد که قسمتی از شیء را به مارتنزیت بسیار سخت تبدیل می‌کند، در حالی که مابقی آن آرام‌تر سرد شده و به پرلیت نرم‌تر تبدیل می‌شود. این روش ممکن است تنها شامل حرارت دهی یک بخش از شیء به صورت بسیار سریع تا دمای تفتیدگی و سپس سرد کردن سریع آن (کوئنچ) باشد که فقط بخشی از شیء را به مارتنزیت سخت تبدیل می‌کند و بقیه شیء بدون تغییر باقی می‌ماند.
"روش‌های بازپخت موضعی" شامل گرم کردن شیء به صورت یکنواخت تا دمای تفتیدگی و سپس کوئنچ کامل کل شیء هستند که تمام آن شیء را به مارتنزیت تبدیل می‌کنند. سپس شیء تا دمای بسیار کمتری حرارت داده می‌شود تا نرم شود (تمپرینگ)، اما این حرارت دهی تنها به صورت موضعی خواهد بود که تنها بخشی از آن را نرم می‌سازد.
روش‌های سخت کاری موضعی در ابتدا در چین برای ساخت شمشیر توسعه یافت و در خاور دور از نپال تا کره و ژاپن گسترش یافت. بعدها، روش‌های سخت کاری سطحی از طریق حرارت دهی سریع در نواحی انتخابی و سپس کوئنچ کردن آن مثل سخت کاری شعله‌ای و سخت کاری القایی توسعه یافت. به هر ترتیب، روش‌های بازپخت موضعی ابتدائاً با آهنگران اروپایی برای ساخت ابزارهای برش شروع شد، اما برای ساخت چاقوها و قداره‌های نوع اروپایی نیز شروع شد. در این فرایند بعدها در بسیاری از زمینه‌های ساخت اشیایی که در آن‌ها ترکیبی از استحکام و چقرمگی (مقاومت به ضربه) مورد نیاز بود مورد استفاده قرار گرفت، از جمله ساخت ورق‌های زرهی در کشتی‌های جنگی اولیه.
در حین عملیات حرارتی، وقتی فولاد تفتیده (معمولاً بین ۸۲۰ تا ۸۷۰ درجه سلسیوس) به سرعت سرد یا کوئنچ می‌شود، بسیار سخت می‌گردد، اما عمدتاً سختی زیاد باعث تردی زیاد مثل شیشه می‌شود.
فولاد کوئنچ شده عموماً به آرامی و به صورت یکنواخت (معمولاً بین ۲۰۴ تا ۳۴۳ درجه سلسیوس) در فرایندی به نام تمپرینگ حرارت دهی مجدد می‌شود تا فلز نرم گردد و در نتیجه چقرمگی افزایش یابد. به هر ترتیب، این گونه نرم کردن فلز گرچه شمشیر را کمتر در معرض شکستن قرار می‌دهد، اما لبه آن را مستعد آسیب‌هایی مثل کند شدن، کوبیده شدن یا تاب برداشتن می‌کند.
سخت کاری موضعی روشی است که در عملیات حرارتی شمشیرها و چاقوها برای افزایش سختی لبه بدون ترد ساختن کل تیغه استفاده می‌شود. بدین منظور، لبه بسیار سریع تر از پشت تیغه (از طریق افزودن یک عایق حرارتی به پشت تیغه قبل از کوئنچ) سرد می‌شود. خاک رس یا ماده دیگری برای عایق استفاده می‌شود. این امر همچنین از طریق پاشیدن دقیق آب (که به تازگی گرم شده) بر لبه تیغه نیز حاصل می‌شود، چنان‌که در مورد ساخت کوکری ( (چاقوی بلند نپالی) به کار می‌رود. سخت کاری موضعی از چین نشأت گرفته و سپس به کره و ژاپن بسط یافته‌است. این روش عمدتاً در جیان (Jian) چین و کاتانا (katana) شمشیر سنتی ژاپنی و کوکری (چاقوی سنتی نپالی) استفاده شده‌است. اغلب تیغه‌های ساخته شده به این روش خطوط بازپخت موضعی نامیده می‌شود، اما این عبارت به صورت دقیق تر به روش دیگری گفته می‌شود که از قداره‌های اروپایی نشأت می‌گیرد.
مدل‌های جدید سخت کاری موضعی وقتی توسعه یافت که منابع حرارت دهی سریع فلز ابداع شد؛ مثل حرارت دهی القایی یا تورچ اکسی استیلن. با استفاده از روش‌های سخت کاری شعله‌ای و سخت کاری القایی، فولاد به سرعت حرارت دهی و در نواحی مشخص تفتیده شده و سپس کوئنچ می‌گردد. این امر فقط بخشی از شیء را سخت می‌کند و مابقی بدون تغییر می‌ماند.
بازپخت موضعی به صورت متداول برای ساخت ابزارهای برش استفاده می‌شود، گرچه گاهی برای چاقو و شمشیر نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. بازپخت موضعی از طریق کوئنچ یکنواخت شمشیر و سپس بازپخت قسمتی از آن مثل پشت تیغه یا بخش مرکزی تیغه‌های دو لبه، به وسیله یک تورچ یا دیگر منابع مستقیم حرارت حاصل می‌شود. بخش حرارت یافته فلز با این روش نرم شده و لبه در سختی بالاتر باقی می‌ماند.
سخت کاری موضعی (که با نام‌های کوئنچ موضعی، کوئنچ انتخابی، سخت کاری انتخابی یا سخت کاری موضعی نیز خوانده می‌شود) معمولاً در آهنگری برای افزایش چقرمگی تیغه و در عین حال حفظ سختی و استحکام خیلی بالا در لبه استفاده می‌شود. این امر به تیغه کمک می‌کند که در برابر شکست بسیار مقاوم باشد، چرا که پشت تیغه بسیار نرم و قابل خمش است، اما لبه امکان دارد که بسیار سخت‌تر باشد نسبت به حالتی که تیغه به صورت یکنواخت کوئنچ و بازپخت شود. این امر کمک می‌کند که تیغه نرمی ایجاد شود که لبه بسیار تیز و مقاوم در برار سایش خود را حتی در حین استفاده‌های خشن مثل مبارزه و جنگیدن حفظ کند. یک تیغه سخت کاری شده به روش موضعی همواره با یک لایه عایق مثل خاک رس پوشیده می‌شود، اما لبه بدون پوشش می‌ماند. وقتی تیغه تا مرحله تفتیدگی حرارت می‌یابد و کوئنچ می‌شود، لبه به سرعت سرد شده و سختی زیادی پیدا می‌کند، اما بقیه آن به آرامی سرد می‌شود و نرم‌تر می‌شود.
سخت کاری موضعی اغلب شامل پوشش پشت تیغه با یک لایه عایق است. این لایه معمولاً مخلوطی است از خاک‌های رس، خاکسترها، پودر سنگ براق و نمک‌های طبیعی که پشت تیغه را از سرد شدن بسیار سریع در حین کوئنچ محافظت می‌کند. خاک رس معمولاً به صورت رنگ پاشی اعمال می‌شود که اطراف مرکز و پشت تیغه را به‌طور ضخیمی پوشانده و لبه را باقی می‌گذارد. این امر به لبه امکان می‌دهد که بسیار سریع سرد گردد و به ریزساختار بسیار سختی به نام مارتنزیت تبدیل شود و بقیه تیغه به آرامی سرد شود و به ریزساختار نرمی به نام پرلیت مبدل شود. این روش لبه‌ای به وجود می‌آورد که به صورتی استثنایی سخت و ترد است، اما توسط فلزی نرم‌تر و چقرمه تر پشتیبانی می‌شود. البته این لبه معمولاً زیادی سخت است، بنابراین پس از کوئنچ کردن، معمولاً تمام تیغه در دمای حدود 204 درجه سلسیوس به مدت کوتاهی بازپخت می‌گردد تا سختی لبه را تا حدود ۶۰ HRC در مقیاس سختی راکول پایین بیاورد.
ترکیب دقیق مخلوط خاک رس، ضخامت پوشش و حتی دمای آب معمولاً به عنوان اسرار مدارس آهنگری مختلف به دقت محفوظ داشته می‌شد. در رابطه با مخلوط خاک رس هدف اصلی پیدا کردن مخلوطی بود که دمای بالایی را تاب بیاورد و به تیغه بچسبد بدون این که منقبض شود، ترک بخورد یا در اثر خشک شدن پوسته شود. گاهی پشت تیغه با خاک رس پوشانده می‌شد و لبه باقی می‌ماند. گاهی نیز کل تیغه پوشانده می‌شد و سپس خاک رس از لبه زدوده می‌شد. روش دیگر اعمال خاک رس با ضخامت زیاد روی پشت تیغه و با ضخامت کم‌روی لبه برای تأمین عایق کمتر بود. با کنترل ضخامت پوشش لبه به همراه دمای آب، سرعت خنک سازی هر قسمت از تیغه برای ایجاد سختی مناسب در کوئنچ بدون نیاز به بازپخت قابل حصول است.
با خشک شدن پوشش، تیغه به آرامی به صورت یکنواخت گرم می‌شود تا از ترک خوردن یا افتادن پوشش جلوگیری شود. پس از این که تیغه تا دمای مناسب گرم شد، که با رنگ قرمز براق آلبالویی تیغه (تابش جسم سیاه) شناخته می‌شود، تیغه در یک خمره آب یا روغن غوطه ور می‌شود تا حرارت به سرعت از لبه خارج گردد. در عوض خاک رس پشت تیغه را عایق می‌کند که باعث می‌شود بسیار آهسته‌تر از لبه سرد شود.
وقتی لبه سریع سرد می‌شود، یک انتقال بدون دیفوزیون اتفاق می‌افتد که لبه را به مارتنزیت بسیار سخت تبدیل می‌کند. از آن جا که تیغه به آهستگی سرد می‌شود، کربن در فولاد زمان دارد تا رسوب کند و به پرلیت نرم تبدیل شود. انتقال بدون دیفوزیون لبه را به صورت ناگهانی در یک حالت منبسط شده در اثر حرارت، فریز می‌کند، اما به پشت تیغه امکان انقباض می‌دهد، چرا که این قسمت خیلی آهسته‌تر سرد می‌شود. این امر نوعاً منجر به خم شدن یا انحنای تیغه در حین کوئنچ می‌شود، چرا که پشت تیغه بیشتر از لبه منقبض می‌شود. این عمل شکل منحنی خاصی را به شمشیرهایی مثل کاتانا و واکیزاشی (wakizashi) می‌دهد.
تیغه معمولاً در حین گرم شدن صاف است اما در حین سرد شدن قوس پیدا می‌کند. این مسئله برش را در شمشیرهای نوع اسلش (slashing-type: ضربه سریع) تسهیل می‌کند، اما احتمال ترک خوردن در حین عمل را نیز افزایش می‌دهد. شمشیر ممکن است نیاز به شکل‌دهی بیشتری پس از کوئنچ و بازپخت داشته باشد تا انحنای مطلوب را به دست آورد. شمشیرهای صاف مثل نینجاتو (ninjato) معمولاً قبل از حرارت به صورت خاصی انحنا می‌یابند تا با کوئنچ صاف گردند.
سخت کاری موضعی دو نوع منطقه مختلف سختی ایجاد می‌کند که واکنش‌های متفاوتی نسبت به ساییدن، شکل‌دهی و صیقل کاری نشان می‌دهند. پشت و مرکز تیغه بسیار سریع تر از لبه ساییده می‌شود، بنابراین صیقلکار نیاز به کنترل دقیق زاویه لبه خواهد داشت، که بر هندسه تیغه تأثیرگذار خواهد بود. یک صیقلکار بی تجربه ممکن است به سرعت تیغه را به خاطر فشار بیش از حد به مناطق نرم‌تر از بین ببرد و به سرعت شکل تیغه را بدون تغییر زیاد در ناحیه سخت شده عوض کند.
گرچه پرلیت و مارتنزیت هر دو را می‌توان به صورت آینه‌ای صیقلی کرد، اما معمولاً این دو فاز سطح پرداخت ماتی دارند که اختلافی را در مقدار سختی آن‌ها ایجاد می‌کند. این امر منجر به ریزساختارهای مختلفی می‌شود که وقتی از زاویه‌های مختلف دیده می‌شوند، نور را به میزان‌های مختلفی منعکس می‌کنند.
پرلیت در زمان‌های طولانی تری تشکیل شده، خراش‌های عمیق‌تری دارد و بسته به زاویه دید صیقلی و روشن یا گاهی تاریک دیده می‌شود. مارتنزیت در مقابل خراش سخت‌تر است و در نتیجه ساییدگی‌های میکروسکوپی آن کوچک‌تر هستند. مارتنزیت همواره روشن‌تر و در عین حال تخت تر از پرلیت دیده می‌شود و این امر کمتر بستگی به زاویه دید دارد. وقتی تیغه صیقلی شده یا با اسید اچ می‌شود تا این جنبه‌های آن نشان داده شود، یک مرز دانه مشخص بین بخش مارتنزیتی و پرلیت آن دیده می‌شود. این مرز معمولاً خط بازپخت خوانده می‌شود و گاهی نیز به اسم عبارت ژاپنی آن یعنی هامون (hamon) نامیده می‌شود. بین لبه سخت شده و هامون یک ناحیه میانی نیز وجود دارد که به ژاپنی نیوی (nioi) نامیده می‌شود و تنها در زاویه طولی قابل مشاهده است. نیوی خطی است به پهنای حدود یک یا دو میلی‌متر در کنار هامون که از دانه‌های مارتنزیتی منفرد (نایه niye) تشکیل شده که در زمینه‌ای پرلیتی احاطه شده‌است.
در ژاپن از زمان افسانه‌ای آهنگر معروف آماکانی (Amakuni)، هامون‌ها در اصل صاف و موازی با لبه تیغه بودند، اما از قرن دوازدهم قبل از میلاد آهنگرانی مثل شینتوگو کانیمیتسو (Shintogo Kunimitsu) شروع به تولید هامون‌هایی با اشکال غیر منظم نمودند. از قرن ششم قبل از میلاد، آهنگران ژاپنی عموماً شمشیرهایشان را قبل از کوئنچ به آرامی گرمای بیشتری می‌دادند تا نایه‌های بزرگتر و زیباتری تشکیل شوند، گرچه اندازه دانه بزرگتر شمشیر را کمی ضعیف تر می‌کرد. در این زمان، توجه زیادی در ژاپن به ساخت هامون‌های زینتی معطوف شد که از طریق شکل‌دهی دقیق خاک رس میسر بود. در این دوره بسیار متداول شد که شمشیرهایی با هامون‌های موجی، رسم گل یا میخک در خط بازپخت، پای موش، درخت یا دیگر اشکال ساخته شوند. در قرن هیجدهم، هامون‌های تزیینی اغلب با روش‌های تزیینی تا شدن ترکیب شد تا چشم‌انداز کاملی ایجاد شود مثل جزیره‌های خاص، موج‌های شکسته، تپه، کوه، رودخانه و گاهی نقاط کوتاهی از خاک رس جدا می‌شد تا نایه دور از هامون تشکیل شود و آثاری مثل پرنده در آسمان ایجاد گردد.
گرچه سخت کاری موضعی لبه بسیار سختی ایجاد می‌کند اما مابقی شمشیر نرم باقی می‌ماند که می‌تواند در برابر بارهای سنگین مثل دفع حمله سنگین حریف، تمایل به انحنا پیدا کند. همچنین لبه می‌تواند به ترک یا تراشه شدن مستعدتر شود. جنگجویان سامورایی ژاپن یادمی‌گرفتند که با کناره‌های شمشیرشان دفاع و مبارزه کنند تا لبه برنده شمشیر را حفظ کنند. این نوع شمشیرها قابلیت تیز شدن مجدد را تنها قبل از رسیدن به فلز نرم‌تر زیر لبه به تعداد کمی دارا بودند. اما اگر به خوبی محافظت و نگهداری می‌شدند می‌توانستند به مدت زمان زیادی لبه‌شان را نگاه دارند، حتی پس از عبور از بین استخوان و گوشت یا آدمک‌های نمادین تمرینی.