moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از نمایش‌هایی که کوپر در این دوره به اجرای آن‌ها پرداخت، نمایشی به نام "سه روز بارانی" اشاره کرد که در مارس ۲۰۰۶ و در تئاتری در برادوی به نمایش گذاشته شد. وی در این نمایش با دیگر بازیگرانی چون جولیا رابرتز و پاول راد هم‌بازی بود.
از دیگر آثای وی می‌توان به بازی در فیلم مرد پاسخ‌های مثبت به همراه جیم کری و "راکر" اشاره نمود. کوپر همچنین قسمتی از برنامه تلویزیونی ساتردی نایت لایو را اجرا کرد. در سال ۲۰۰۹ وی را در فیلم‌های دیگری جون با تو حال نمی‌کند، پرونده ۳۹ و "همه‌چیز در مورد استیو"دیدیم. سپس کوپر به نقش‌آفرینی در فیلم مشهور خماری پرداخت. این فیلم از نظر فروش توانست موفقیت بالایی کسب کند و فروشی حدود ۴۶۷ میلیون دلاری در در جهان تجربه کرد در حالی که بودجه ساخت آن تنها ۳۵ میلیون دلار بود. البته این فیلم مورد توجه منتقدین و کارشناسان قرار نگرفت و از این حیص مورد انتقاد فراوان بود. اگرچه که فیلم از نظر منتقذین در سطح بالایی نبود، اما بخاطر بازی در این فیلم کوپر موفق به کسب جایزه کمدی هالیوود از جشنواره فیلم هالیوود شد.
در سال ۲۰۱۰ بردلی کوپر در فیلم روز والنتین بازی کرد که در ژانر رمانتیک بود. این فیلم به کارگردانی گری مارشال، شامل ستارگانی چون اشتون کوچر، جسیکا آلبا، جسیکا بیل و آن هاتاوی بود. از نظر فروش فیلم در سطح خوبی قرار گرفت و موفق شد فروش ۲۱۵ میلیون دلاری در در جهان تجربه کند. بعد از این نیز در فیلم "تیم-آ" نقش‌آفرینی کرد. در ۷ ژوئن ۲۰۱۰ کوپر به همراه دو همبازی خود در فیلم تیم-آ در دابلیو دابلیو ایی راو به عنوان مجری میهمان ظاهر شد.
در سال بعد بردلی در فیلم نامحدود به نقش‌آفرینی پرداخت و سپس در قسمت دوم فیلم خماری، ظاهر شد. این‌بار نیز این فیلم موفق به فروش بالایی در سطح جهانی شد و فروشش به مبلغ ۵۸۰ میلیون دلار رسید. در ۱۶ نوامبر همین سال نیز مجله پیپل بردلی کوپر را یکی جذاب‌ترین مردان جهان معرفی نمود.
در سال بعد یعنی ۲۰۱۲، بردلی در فیلم "کلمات" و دفترچه امیدبخش ظاهر شد. این فیلم به کارگردانی دیوید او. راسل بود و بازیگران دیگری چون رابرت د نیرو و جنیفر لاورنس در آن حضور دارند و باعث شد بردلی نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شود. فیلم دیگر وی نیز فیلمی تحت عنوان مکانی آن سوی کاج‌ها است که در آن نقش یک مأمور پلیس را دارد و با رایان گاسلینگ هم‌بازی است.
در سال ۲۰۱۳ بردلی کوپر در قسمت سوم فیلم خماری، ظاهر شد. این قسمت در واقع آخرین قسمت از سه‌گانه‌های خماری بود. قسمت سوم این فیلم به شدت مورد انتقاد منتقدین قرار گرفت ولی مجدداً از نظر فروش جهانی توانست موفق ظاهر شود. فیلم بعدی وی حاصل همکاری مجدد کوپر با دیوید او. راسل بود که اخاذی آمریکایی نام دارد. در این فیلم وی با کریستین بیل، امی آدامز، جرمی رنر و جنیفر لارنس هم‌بازی بود. کوپر در این فیلم نقش یک مأمور اف‌بی‌آی را بازی می‌کند و بخاطر نقش‌افرینی‌اش نیز نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.
در ۲ می ۲۰۱۳ رسماً اعلام شد که بردلی کوپر قرار است در فیلمی به نام "تک‌تیرانداز آمریکایی" بازی کند. در ابتدا قرار بود استیون اسپیلبرگ کارگردان فیلم باشد که چندی بعد کلینت ایستوود را جایگزین وی کردند. این فیلم روایتگر زندگی تک‌تیرانداز آمریکایی، کریس کایل است.
هر دو اکران سال ۲۰۲۱ کوپر—کمدی "لیکریش پیتزا" با موضوع دورهٔ بلوغ و تریلر روان‌شناختی "کوچهٔ کابوس"—مورد تحسین منتقدان قرار گرفتند، اما در گیشه عملکرد ضعیفی داشتند. در نقش هشت دقیقه‌ای تهیه‌کنندهٔ سینما جان پیترز در "لیکریش پیتزا"ی پل توماس اندرسن، جنل رایلی از "ورایتی" کوپر را «بازیگر[ی] خودنما» دانست. رایلی نوشت که او «به نوعی می‌تواند هم پوچ و هم تهدیدآمیز باشد. این صحنهٔ نادری است که برای تماشا تقریباً بیش از حد مشتاقانه است، با این حال شما نیز نمی‌خواهید تمام شود.» "کوچهٔ کابوس"—اقتباسی از رمان به همین نام اثر ویلیام لیندسی گرشام—کوپر را در نقش کارگر کارناوال جاه‌طلب به تصویر می‌کشد. او برای این نقش در کلاس‌های بوکس شرکت و نخستین صحنهٔ تمام برهنه‌اش را جلوی دوربین ایفا کرد که از نظر او چالش‌برانگیز بود. ساخت فیلم به‌دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ مدت زمان زیادی طول کشید. در حین بازبینی فیلم‌هایش در ۲۰۲۱، منتقد، چارلز برامسکو، عقیده داشت که کوپر «آسیب‌پذیرترین و دلخراش‌ترین نقش‌آفرینی خود تا به امروز» را در "کوچهٔ کابوس" ارائه کرد. تهیه‌کنندگی این فیلم برای او چهارمین نامزدی اسکار در رشتهٔ بهترین فیلم را به همراه داشت.
سال‌های اولیه کوپر در صنعت سینما و تلویزیون با مشکلاتی همراه بود. هنگامی که نقش او در فصل دوم "آلیاس" کوتاه‌تر شد، او تصمیم گرفت که حرفهٔ نمایش را ترک کند. اعتیاد او به مواد و شک و تردید در مورد حرفه‌اش باعث ایجاد افکار در مورد خودکشی شد. کوپر از سال ۲۰۰۴ از مصرف الکل پرهیز کرد و گفته که این امر باعث نابود شدن زندگی او می‌شد.
کوپر در اکتبر ۲۰۰۶ با جنیفر اسپوزیتو نامزد کرد و در دسامبر همان سال ازدواج کردند. اسپوزیتو در مهٔ ۲۰۰۷ درخواست طلاق کرد و درخواستش در نوامبر نهایی شد. او پیش از ازدواج با اسپوزیتو، در هنگام فیلم‌برداری "پرونده ۳۹" در ۲۰۰۶ با رنی زلوگر قرار می‌گذاشت. رسانه‌ها دربارهٔ ماهیت رابطه آن‌ها در سال ۲۰۰۹، زمانی که فیلم اکران شد، گمانه‌زنی کردند. گفته می‌شود که آنها در سال ۲۰۱۱ از هم جدا شدند. او از دسامبر ۲۰۱۱ تا ژانویه ۲۰۱۳ با زوئی سالدانیا قرار می‌گذاشت. کوپر سپس در مارس ۲۰۱۳ شروع به قرارگذاشتن با سوکی واترهاوس کرد؛ رابطه آن دو، سال بعد به پایان رسید.
کوپر از آوریل ۲۰۱۵ تا ژوئن ۲۰۱۹ با مدل روسی ایرینا شایک رابطه داشت و دخترشان در مارس ۲۰۱۷ به دنیا آمد.
بابک پیامی کارگردان کانادایی ایرانی‌تبار که ساکن تورنتو است.
وی فیلم "رای مخفی" را در جزیره کیش ساخته‌است و در سال ۲۰۰۱ به خاطر آن نامزد دریافت شیرطلایی جشنواره ونیز برای بهترین کارگردانی شده‌است. این فیلم بر اساس طرحی از محسن مخملباف و با فیلمنامه‌ای از پیامی است.
سال ۱۳۸۲ هنگامی که برای داوری جشنواره مسکو برای گرفتن ویزا به سفارت‌خانه روسیه مراجعه کرده بود در بازگشت از این سفارت‌خانه بازداشت شده توسط مأمورانی که بازداشتش کرده بودند به دفتر کارش برده می‌شود و کلیه مواد فیلم «سکوت بین دو فکر» که در مرحلهٔ تدوین قرار داشت را با خود می‌برند و به قید وثیقه آزاد می‌شود. مدتی بعد برای شرکت در جشنوارهٔ مسکو از کشور خارج شد و دیگر هرگز بازنگشت.
محمدرضا مامانی (زادهٔ ۱۹ خرداد ۱۳۶۱) بازیکن سابق فوتبال اهل ایران است.
درخت تبارزایی، درخت فیلوژنتیک، درخت تکامل نژادی یا درخت تکاملی (به انگلیسی:Phylogenetic tree) یک نمودار انشعابی است (که اصطلاحاً درخت (نظریه گراف) نامیده می‌شود) و روابط تکاملی در میان گونه‌های مختلف زیستی یا حتی اشخاص را بر اساس شباهت‌ها و تفاوت‌های فیزیکی (تبارزایی) یا خصوصیات ژنتیکی نشان می‌دهد. واحدهایی که به هم در درخت متصل هستند، از یک نسب مشترک جدا شده‌اند. در یک درخت تکامل نژادی ریشه‌دار، هر گره نشان‌دهندهٔ نسب مشترکی برای فرزندان آن گره است و طول یال‌ها در برخی از درختان نشان‌دهندهٔ تخمین زمان است. هر گره یک واحد آرایه‌ای نامیده می‌شود. گره‌های داخلی عموماً واحد طبقه‌بندی فرضی (HTUs) نامیده می‌شوند و نمی‌توان آن‌ها را به‌طور مستقیم مشاهده کرد. این درختان در زمینه‌های زیست‌شناسی مانند زیست‌شناسی فرگشتی، بیوانفورماتیک، سیستماتیک و فیلوژنتیک مقایسه‌ای کاربرد دارند.
ایدهٔ درخت زندگانی از متن‌های باستانی، از یک فرایند نردبانی از پایین‌ترین تا بالاترین نوع حیات (مانند یک زنجیر آفرینش) گرفته شده‌است. اولین درخت‌های منشعب‌کنندهٔ تبارزایی شامل یک نمودار دیرینه‌شناسی می‌شد که ارتباطات زمین‌شناسی میان گیاهان و جانوران را نشان می‌داد و در کتاب «زمین‌شناسی مقدماتی» نوشتهٔ ادوارد هیچکاک (چاپ اول ۱۸۴۰) آمده بود.
چارلز داروین یکی از اولین و محبوب‌ترین تصاویر از مفهوم درخت تکامل را در کتاب اصلی خود، «خاستگاه گونه‌ها» به تصویر کشیده‌است. در طول قرن بعد، زیست‌شناسی فرگشتی هنوز از نمودار درختی برای نمایش فرگشت استفاده می‌کردند، زیرا این نمودارها به‌خوبی مفهوم گونه‌زایی را بیان می‌کنند. در طول زمان، دسته‌بندی گونه‌ها کمتر ایستا و بیشتر پویا شد.
درخت فیلوژنتیک ریشه‌دار یک گراف جهت‌دار است با یک گره منحصر به فرد متناظر با نزدیک‌ترین جد مشترک از همه جاندار که در برگ‌های درخت هستند. روش معمول ریشه‌دار کردن درخت استفاده از outgroup است. درختان بدون ریشه ارتباط گره‌های برگ را بدون هیچ فرضی در مورد اصل و نسب‌شان نشان می‌دهند. در حالی‌که درختان بدون ریشه به سادگی با حذف ریشه‌ها از درختان ریشه‌دار تولید می‌شوند، از یک درخت بدون ریشه نمی‌توان بدون استفاده از شناسایی اصل و نسب، ریشه را نتیجه گرفت. به‌طور معمول ریشه‌دار کردن یک درخت با اضافه کردن outgroup در داده‌های ورودی یا معرفی مفروضات بیشتری در مورد انجام سرعت نسبی تکامل در هر شاخه، مانند فرضیه ساعت مولکولی انجام می‌شود. شکل ۱ یک درخت تکامل نژادی بدون ریشه را برای پروتئین اصلی عضله نشان می‌دهد.
هر دو نوع درختان تکامل نژادی ریشه‌دار و بدون ریشه می‌توانند یک قسمتی (bifurcating) یا چند قسمتی (multifurcating)، یا برچسب‌دار و بدون برچسب باشند. هر یک از گره‌های داخلی در یک درخت یک‌قسمتی ریشه‌دار دقیقاً دارای دو فرزند است (شبیه یک درخت دوقسمتی)، و یک درخت یک‌قسمتی بدون ریشه یک درخت دوقسمتی است ولی هر گرهٔ داخلی دقیقاً سه همسایه دارد. در مقابل، یک درخت چندقسمتی ریشه‌دار ممکن است بیشتر از دو فرزند در برخی از گره‌ها داشته باشد و یک درخت چندقسمتی بدون ریشه ممکن است بیش از سه همسایه در برخی از گره‌ها داشته باشد. در یک درخت برچسب‌دار به هر یک از برگ‌ها ارزش‌های خاصی اختصاص می‌یابد، در حالی‌که یک درخت بدون برچسب فقط یک توپولوژی را تعریف می‌کند. با داشتن تعدادی گره برگ بسته به نوع خاص درخت تعدادی درخت وجود دارد، اما همیشه درختان چندقسمتی از درختان یک‌قسمتی بیشتر هستند و درختان برچسب‌دار بیشتر از درختان بدون برچسب و درختان ریشه‌دار بیشتر از درختان بدون ریشه وجود دارند. آخرین تمایز، بیشترین ارتباط بیولوژیکی را دارد، زیرا مکان‌های بسیاری در یک درخت بدون ریشه برای قرار دادن ریشه وجود دارد.
برای درختان یک‌قسمتی برچسب‌دار به تعداد زیر، درخت ریشه‌دار وجود دارد:
و به تعداد زیر، درخت بدون ریشه وجود دارد:
که n تعداد برگ‌های درخت را مشخص می‌کند. در میان درختان دوتایی برچسب‌دار، تعداد درختان بدون ریشه با n برگ برابر تعداد درختان ریشه‌دار با n-1 برگ است.Felsenstein J. (2004). "Inferring Phylogenies" Sinauer Associates: Sunderland, MA.
درخت فیلوژنتیک وجود و انشعاب شاخه‌ها و دودمان‌ها را در طول زمان نشان می‌دهد. طول هر شاخه ممکن است اختیاری، یا برگرفته شده از مقیاس زمانی خاصی باشد که زمان بین وقوع گونه‌زایی‌ها را نشان می‌دهد. نقطه‌هایی را که در آن‌ها دودمان‌ها واگرا می‌شوند گره می‌نامند. هر گره نمایندهٔ یک نسب مشترک برای گونه‌های واگرا شونده در گره است. نوک شاخه‌ها، نمایانگر گونه‌ها، یا گروه‌های بزرگ‌تری است که امروزه زنده اند، یا منقرض شده‌اند. ریشه درخت فیلوژنتیک نشان‌دهندهٔ قدیمی‌ترین نسب مشترک همة گروه‌های نشان داده‌شده روی درخت است.
درخت‌های فیلوژنتیک به عنوان یک روش غیر بدیهی که از فیلوژنتیک محاسباتی استفاده می‌کند در نظر گرفته می‌شود. روش‌های ماتریس فاصله از قبیل اتصال-همسایگی یا روش جفت گروه بدون وزن با میانگین حسابی که از روی دنباله تراز شده، فاصله ژنتیکی را محاسبه می‌کند، ساده‌ترین روش برای پیاده‌سازی هستند، اما یک مدل تکاملی را احضار نمی‌کنند. هر روش تراز کردن دنباله از قبیل کلاستال از الگوریتم ساده‌تری (یعنی آن‌هایی که بر پایهٔ فاصله هستند) برای ساخت درخت استفاده می‌کند.
ماکسیمم پارسیمونی روش دیگری برای تخمین و محاسبه درخت فیلوژنتیک است، اما یک مدل ضمنی از تکامل ارائه می‌دهد (یعنی پارسیمونی). روش‌های پیشرفته‌تر، از معیار بهینگی ماکسیمم likelihood استفاده می‌کند. اغلب برپایهٔ بیزین، و یک مدل روشن از تکامل در تخمین درخت فیلوژنتیک، به‌کار می‌برد. مشخص کردن درخت بهینه با بسیاری از این روش‌ها یک مسئله NP-سخت است. بنابراین جستجوی ابتکاری و روش‌های بهینه‌سازی با توابع ارزش‌دهی درخت، جهت مشخص‌سازی یک درخت مناسب با داده‌ها، به‌صورت ترکیبی استفاده می‌شوند.
روش‌های ساخت درخت، می‌تواند بر اساس چند موضوع مورد بررسی قرار گیرد:Penny, D. , Hendy, M. D. & M. A. Steel. 1992. Progress with methods for constructing evolutionary trees. "Trends in Ecology and Evolution" 7: 73-79.
«آخرین کریسمس» نام یکی از مشهورترین تک‌آهنگ‌های جورج مایکل است. در واقع از مشهورترین آهنگ‌های موجود کریسمس است که برای انگلیسی زبان‌ها حال و هوای کریسمس را تازه می‌کند. تک‌آهنگ آخرین کریسمس توسط بسیاری از خوانندگان مشهور ازجمله، تیلور سوئیفت، اشلی تیزدیل، کسکادا و قورباغه دیوانه، و یک خواننده ایرانی به نام ملانی بازخوانی شده‌است.
ملک عبدالله می‌تواند یکی از اشخاص زیر باشد:
ملک فیصل یا شاه فیصل می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:
موش جنگلی آنتونی با نام علمی Neotoma anthonyi گونه‌ای جوندهٔ انقراض‌یافته از خانوادهٔ موش‌های کپه‌ساز بود. این پستاندار تنها در ایسلا تودوس سانتوس در باخا کالیفرنیا نورتهٔ مکزیک یافت می‌شد و گمان می‌رود شکار آنها توسط گربه‌های وحشی عامل انقراض این موش بوده است.
پناهگاه حیات وحش حیدری یک منطقه حفاظت شده محیط زیست در ایرانلیست مناطق چهارگانه تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست پورتال سازمان حفاظت محیط زیست ایران، تاریخ انتشار آبان ۱۳۹۰.، شهرستان نیشابور، مجاور با رشته کوه بینالود است. منطقهٔ حیدری در حدود ۷۰ کیلومتری شهر نیشابور واقع شده‌است و یکی از شکارگاه‌های شرق کشور ایران محسوب می‌گردد.
فهرست کشورها بر پایه تولید اورانیم در سال (۲۰۰۹)
این فهرست کشورها بر پایه تولید فلوریت، بر اساس بررسی، زمین‌شناسی بریتانیا منتشر شده‌است.
مکس دوگان بازمی‌گردد یک فیلم درام و کمدی است که در سال ۱۹۸۳ به نمایش درآمد.
پسر خلیج یک فیلم کانادایی با بازی کیفر ساترلند و محصول سال ۱۹۸۴ می‌باشد.
برادری عدالت یک فیلم تلویزیونی، محصول سال ۱۹۸۶ است. کیانو ریوز، بیلی زین، کیفر ساترلند و لوری لویین بازیگران اصلی این فیلم هستند.
دشت ناوُر یا دشت ناهور یک دریاچهٔ طبیعی نمکی به اندازهٔ حدود ۶۰ در ۱۵ کیلومتر، واقع در شهرستان ناور، ولایت غزنی در افغانستان است. در کناره‌های بیرونی شرقی و شمالی آن چندین پایگاه باستان‌شناسی متعلق به دورهٔ پارینه‌سنگی واقع است:
در شمت شرق آن، آثار متعلق به دورهٔ پارینه‌سنگی زیرین، و در سمت شمال آن آثار مربوط به دورهٔ پارینه‌سنگی میانی، که مشتمل بر تپهٔ سنگی بزرگی شامل بناهایی با پیشینهٔ نامعلوم است. سطح بیرونی این پایگاه‌ها با ابزار سنگی پوشیده شده‌است، که ۹۸٪ آن را آبسیدین (obsidian؛ سنگ آتشفشانی سیاه و شیشه‌مانند) تشکیل می‌دهد. این ابزار سنگی عبارتند از انواع ساطورها، تبرهای اولیه، و تیغه‌های ریز و خُرد، که برخی از آنها نشانه‌های دورهٔ پارینه‌سنگی زیرین را دارا هستند. بقیه شباهت‌هایی به صنعت به‌کاررفته در درهٔ کور بدخشان دارند.وارویک بال، 'فهرست پایگاه‌های باستان‌شناسیِ افغانستان'، جلد ۱، ۱۹۸۲، ص. ۸۶
□■دشت ناوُر
■•درهٔ کور
■○قَره‌کمر
○•آق‌کُپرُک
○•هزارسُم
◉مزار شریف
◉قندهار
◉غزنی
پایگاه‌های باستان‌شناسی افغانستان از عصر سنگپارینه‌سنگی زیرین □پارینه‌سنگی میانی ■پارینه‌سنگی بالایی ▲فراپارینه‌سنگی ○نوسنگی •شهر امروزی ◉
دریای راس خلیجی عمیق در اقیانوس منجمد جنوبی است که بین ویکتوریا لند و ماری برد لند در جنوبگان قرار دارد. این دریا در سال ۱۸۴۱ میلادی توسط جیمز راس کشف گردید و به افتخار او دریای راس نامیده شد.
در غرب دریای راس جزیره راس با کوه آتشفشان اربوس و در شرق آن جزیره روزولت قرار دارد. یخسار راس بخش جنوبی دریای راس را پوشانده است. روآل آمونسن سفر اکتشافی سال ۱۹۱۱ خود در جنوبگان را از خلیج وال‌ها واقع در این یخسار آغاز نمود. بندر مک‌موردو ساوند در غرب دریای راس قرار دارد که معمولاً در طول تابستان عاری از یخ می‌باشد. جنوبی‌ترین بخش دریای راس ساحل گولد است که حدود ۲ مایل با قطب جنوب جغرافیایی فاصله دارد.
پوشش گیاهی و جانوری این دریا نیز همچون دیگر مناطق دریایی جنوبگان است. آب‌های این دریا که سرشار از مواد غذایی است فراوانی پلانکتون‌ها را سبب شده که این پلانکتون‌ها به نوبهٔ خود غذای گونه‌های بزرگتری همجون ماهیان، فک‌ها، وال‌ها و پرندگان ساحلی و دریایی را تأمین می‌نمایند. دستجات فراوانی از پنگوئن‌ها آدلی و امپراتور را در شماری از مکان‌های اطراف دریای راس می‌توان مشاهده نمود.
دریای راس یکی از آخرین پهنه‌های آبی زمین است که هنوز از فعالیت‌های انسانی آسیب ندیده با این حال آلودگی، ماهیگیری بیش‌ازاندازه و رهاساختن گونه‌های مهاجم در این دریا به‌شدت آن را تهدید می‌کند.
رازگراد مرکز استان رازگراد در کشور بلغارستان
رضا جباری (زاده ۶ شهریور ۱۳۵۶ در تهران) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ایران است. وی در باشگاه‌های مطرح بهمن، پرسپولیس و تراکتورسازی سابقه بازی دارد.
tRNA یا آر ان ای ناقل یکی از انواع آر ان ای‌های موجود در سلول می‌باشد که حمل آمینواسیدها به ریبوزوم‌های موجود در سیتوپلاسم (بدون در نظر گرفتن هسته) بر عهدهٔ آن است.tRNA در سلول شکل L مانند دارد ولی اگر آن را در خارج از سلول زنده و به وسیلهٔ تجهیزات پیشرفته بررسی کنیم شکل آن را به صورت برگ گیاه شبدر خواهیم دید. دلیل ایجاد این شکل وجود پیوندهای هیدروژنی در بعضی قسمت‌ها و نبود این پیوند در بعضی قسمت‌های دیگر است.
در این ساختار برگ شبدری برگ‌های جانبی وظیفهٔ نگهداری tRNA را بر روی ریبوزوم بر عهده دارند. در برگ میانی سه باز دیده می‌شود که با هیچ باز دیگری از tRNA مکمل نشده‌اند. به این سه باز آنتی کدون گفته می‌شود. در واقع نوع آنتی کدون است که مشخص می‌کند tRNA باید چه نوع آمینواسیدی را با خود حمل کند. هر یک از بیست نوع آمینواسیدها برای خود یک یا بیشتر کد (رمز) بر روی DNA دارد. در نتیجه بر روی mRNA نیز هر یک از آمینواسیدها یک یا بیشتر کدون (رمزه روی mRNA) دارد(۶۴ نوع). ولی تعداد انواع tRNAها ۶۱ عدد می‌باشد. این کاهش تعداد به دلیل وجود کدون‌های پایان بر روی mRNA می‌باشد که این کدون‌ها هیچ مکملی (آنتی کدون) ندارند.وظیفه این نوع از RNA ترجمه اطلاعاتی است که از DNA به طرف ریبوزم میرود. در واقع الگوی اطلاعات DNA را به الگوی آمینو اسید های سازنده پروتئین تبدیل میکند.
پژمان جمشیدی (زادهٔ ۲۰ شهریور ۱۳۵۶) بازیگر ایرانی و بازیکن سابق فوتبال است. او در طول فعالیت حرفه‌ای خود در فوتبال برای باشگاه‌هایی مانند سایپا، پرسپولیس، پاس تهران، فولاد خوزستان، استیل آذین و نیز برای تیم ملی ایران بازی کرد. جمشیدی از پول‌سازترین و فعال‌ترین بازیگران سینمای ایران در سال‌های اخیر است.
او حرفهٔ بازیگری‌اش را نخست در سال ۱۳۹۰ با بازی در قسمتی از مجموعهٔ تلویزیونی "ساختمان پزشکان" و سپس در سال ۱۳۹۲ و با بازی در نقش اصلی مجموعهٔ تلویزیونی "پژمان" آغاز کرد. او برای نقش‌آفرینی در فیلم‌های "سوءتفاهم" (۱۳۹۶)، "شیشلیک" (۱۳۹۹) و "علفزار" (۱۴۰۰) نامزد دریافت جایزهٔ سیمرغ بلورین از جشنوارۀ فیلم فجر شده‌است. همچنین نقش‌آفرینی او در مجموعهٔ تلویزیونی "زیرخاکی" برایش تندیس جشن حافظ بهترین بازیگر مرد کمدی در تلویزیون را به همراه داشت. همچنین جمشیدی در چهل و یکمین جشنواره فیلم فجر (۱۴۰۱) برای بازی در نقش مکمل فیلم "یادگار جنوب" در جشنواره فجر نامزد شد و دیپلم افتخار این جشنواره را کسب کرد.
وی مدتی به خوانندگی روی آورد و همراه محمدرضا هدایتی آهنگ‌هایی را خواند و آهنگ‌های مستقلی نیز منتشر کرد.
پژمان جمشیدی فوتبال را به‌طور حرفه‌ای از نوجوانی و در تیم نوجوانان باشگاه دارایی تهران فراگرفت. در سال ۱۳۷۱ و درحالی‌که ۱۵ سال داشت به باشگاه کشاورز تهران پیوست و در ۶۷ بازی ۷ گل به ثمر رساند. در سال ۱۳۷۴ به تیم ملی نوجوانان ایران دعوت شد. او در باشگاه‌های کشاورز و سایپا تهران شش سال بازی کرد. استعداد جمشیدی در باشگاه سایپا تهران مورد توجه قرار گرفت و از همان‌جا به تیم ملی جوانان و تیم ملی امید ایران ملحق شد.
او از سال ۱۳۷۹ به پرسپولیس تهران پیوست و در دفاع راست این تیم که آن زمان تیمی پرستاره با مربیگری علی پروین بود تبدیل به بازیکن ثابت شد. او در طول ۵ سال حضورش در پرسپولیس به عنوان بازیکنی سرعتی و با تکنیک، نزدیک به ۱۰۰ بازی برای این تیم انجام داد و اولین مقام قهرمانی پرسپولیس در لیگ برتر را نیز در فصل ۸۱–۱۳۸۰ تجربه کرد. او در مسابقات آسیایی هم برای پرسپولیس به میدان رفت.جمشیدی در دوران حضور در پرسپولیس توسط میروسلاو بلاژویچ به تیم ملی ایران دعوت شد. او در ۱۴ بازی برای تیم ملی به میدان رفت و به همراه ستارگان آن دوران مانند علی کریمی و کریم باقری در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ آسیا حضور داشت.
او در سال ۱۳۸۴ به دلیل خدمت سربازی دو فصل به تیم پاس تهران با مربی‌گری دنیزلی پیوست و در جام باشگاه‌های آسیا حضور داشت. او با پاس به نائب قهرمانی لیگ برتر در فصل ۸۵–۱۳۸۴ رسید. جمشیدی سپس به استیل آذین تهران پیوست و به همراه این تیم نتوانست در یک فصل حضورش از لیگ یک به لیگ برتر صعود کند تا او به فکر ترک این تیم افتاد. او در مرداد سال ۱۳۸۷ در مجموعه ورزشی انقلاب تهران به‌طور اتفاقی مجید جلالی را می‌بیند و با پیشنهاد او به فولاد خوزستان می‌رود. در بهمن ماه سال ۱۳۸۸ جمشیدی در ۳۳ سالگی و پس از ۱۵ سال بازی در سطح اول فوتبال ایران، از فوتبال کناره‌گیری کرد.
جمشیدی نخستین تجربه بازیگری خود را سال ۱۳۹۰ در یک قسمت از سریال "ساختمان پزشکان" به صورت مهمان تجربه کرد. او سپس در سال ۱۳۹۲ در مجموعه تلویزیونی "پژمان" نقش‌آفرینی کرد. طرح اولیه این سریال با ایده خود جمشیدی شکل گرفته و روایتی از زندگی خود اوست. مجموعه "پژمان" مورد توجه و استقبال مردم قرار گرفت. او در همان سال به عنوان اولین تجربه‌اش در سینما در "آتش‌بس ۲" اثر تهمینه میلانی حضور پیدا کرد.
ایفای نقش جمشیدی در "خوب بد جلف" مورد تحسین قرار گرفت و زوج هنری پژمان جمشیدی با سام درخشانی محبوبیت ویژه‌ای در میان مخاطبان پیدا کرد. او پس از آن پیشنهادهای بسیاری را دریافت کرد، به‌طوری‌که در سال ۱۳۹۷ در شش فیلم سینمایی، یک مجموعه تلویزیونی و یک تئاتر ایفای نقش کرد و از پرکارترین بازیگران این سال شد. او در سال ۱۳۹۸ نیز با اکران سه فیلم "ایده اصلی"، "ما همه با هم هستیم" و "تگزاس ۲" به عنوان پرکارترین بازیگر مرد سینما در شش ماه نخست سال معرفی شد. او در تئاتر نیز حضور فعالی پیدا کرد و در بین سال‌های ۹۳ تا ۹۸ در ۲۰ نمایش حضور پیدا کرد.
همچنین در سال ۱۳۹۸ درخشش جمشیدی در مجموعه تلویزیونی "زیرخاکی" در نقش فریبرز باغ‌بیشه مورد تحسین قرار گرفت و این سریال در شبکه یک با جذب ۴۴ درصد مخاطب در صدر آثار تلویزیونی قرار گرفت. سال ۱۴۰۰ برای ایفای نقش در "زیرخاکی ۱" و "۲"، در بیست و یکمین دوره جشن حافظ برنده تندیس بهترین بازیگر مرد کمدی تلویزیونی شد.
او با ایفای نقش در فیلم‌های کمدی پرفروش و موفق، در فهرست پولسازترین و محبوب‌ترین بازیگران سینمای ایران قرار گرفته‌است. او در سال ۱۳۹۸ پنج فیلم را در سینما داشت که در مجموع ۶۲ میلیارد و ۷۹۱ میلیون تومان فروش داشتند تا او پرفروش‌ترین بازیگر این سال شناخته شود. جمشیدی نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در دوره‌های سی و ششم و سی و نهم جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم‌های "سوءتفاهم" و "شیشلیک" شد. او در چهلمین دوره این جشنواره نیز برای بار سوم نامزد دریافت این جایزه شده‌است. او در فیلم "شیشلیک" در سال ۱۳۹۹ برای نخستین بار با رضا عطاران هم‌بازی شد.
در سال ۱۳۹۸ جمشیدی یک برنامه اینترنتی فوتبالی ساخته عادل فردوسی‌پور به نام "کلاسیکو" را اجرا کرد که با حضور علی دایی همراه بود و این برنامه رکورد پربیننده‌ترین برنامه اینترنتی را به‌دست آورد. او در سال ۱۴۰۰ نیز در یک تاک‌شوی اینترنتی متفاوت با نام "پیشگو" به مجری‌گری پرداخته که از پلتفرم نماوا پخش می‌شود و با حضور شخصیت‌های مشهور همراه است.
پژمان جمشیدی در یک خانواده فرهنگی متولد شده که پدرش دبیر زیست‌شناسی و مادرش آموزگار بوده‌است. او یک برادر و یک خواهر دارد که برادرش ۲ سال از او بزرگ‌تر و خواهرش از او کوچک‌تر است. او دانشجوی کارشناسی رشته مهندسی عمران بوده که پس از گذراندن ۱۱۰ واحد، به دلیل فعالیت در فوتبال از ادامه تحصیل انصراف داده‌است.
پیر کسی‌ست که دچار کهنسالی شده است.
پیر همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مالیخولیا یک فیلم علمی تخیلی به کارگردانی لارس فون تریه و محصول سال ۲۰۱۱ می‌باشد. کیرستن دانست به خاطر بازی در این فیلم، در جشنواره کن، جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن را برد.
مالیخولیا دومین بخش از سه گانهٔ افسردگی فون تریه است که دو قسمت دیگر آن ضدمسیح و نیمفومانیاک هستند.
فیلم روایت گر ۲ داستان جداگانه است؛ داستان اول مربوط به دختری به نام «جاستین» (کریستن دانست) است که در شُرف یک مراسم عروسی بسیار مجلل با مرد مورد علاقه‌اش، «مایکل» (الکساندر اسکارگارد) قرار دارد. جاستین بعد از عروسی، دچار نوعی افسردگی شدید می‌شود که به سبب آن، وی تمام اتفاقات پیرامونش را بد تعبیر می‌کند و به خصوص رابطه ناخوشایندی را با خواهرش آغاز می‌کند، این در حالی است که یک سیاره به نام «مالاخولیا» در حال نزدیک شدن به زمین است و این یعنی پایان دنیا. داستان دوم مربوط به خواهر جاستین به نام «کلیر» (شارلوت گاینزبرگ) و همسرش «جان» (کیفر ساترلند) است. جان ستاره‌شناسی است که پی برده سیاره مالاخولیا در حال نزدیک شدن به زمین می‌باشد… فیلم در شهر ترولهتان سوئد فیلمبرداری شده‌است.
کلک ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
حسن خان‌محمدی (زادهٔ ۲۸ اسفند ۱۳۵۵) بازیکن سابق فوتبال ایرانی است. وی سابقه بازی در باشگاه‌های بهمن و پرسپولیس را دارد. او در سال ۱۳۸۶ از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
شن نمایشی است به نویسندگی و کارگردانی کتایون حسین‌زاده که در اردیبهشت و خرداد ۱۳۹۰ در سالن سایه مجموعه تئاتر شهر به روی صحنه رفته است. الهام پاوه‌نژاد و پریزاد سیف بازیگران این نمایش بودند و طراحی صحنه آن بر عهده ناصح کامگاری بود.
در اتاقی پر از شن، دو زن نشسته‌اند و یکی مدام بافتنی می‌بافد و می‌شکافد، و دیگری گاه مشغول مراقبه است و همیشه منتظر زنگ تلفنی که هیچگاه زنگ نمی‌زند. آن‌ها دنیا را ترک کرده و در اتاق خود، کنج تنهایی گزیده‌اند. اتاق هر روز بیشتر در شن‌های ساحل دریا پایین می‌رود و هر روز دانه‌های شن بیشتری از درزها وارد اتاق شده و همه چیز را در خود مدفون می‌کند.
بهزاد صدیقی، منتقد تئاتر، این نمایش را جهان‌شمول می‌داند که مفاهیم مطرح شده در آن می‌تواند دغدغه هر انسانی در هر زمان و مکان باشد. او تصویرسازی این نمایش را از ویژگی‌های مثبت و بدیع آن می‌داند. صدیقی معتقد است فضاسازی نمایش شن بسیار خلاقانه است و در تئاتر ایران بسیار بدیع بوده‌است. او همچنین نوع دیالوگ‌نویسی و موقعیتی که شخصیت‌های نمایش را گرفتار کرده‌است مورد توجه دانسته و این نمایش‌نامه را مدرن می‌داند که در نوع دیالوگ‌نویسی و شخصیت‌پردازی محدود نمی‌شود بلکه مفاهیم هم مد نظر نویسنده بوده‌است.
مصطفی محمودی منتقد تئاتر، این نمایش را یک موقعیت فراواقع‌گرایانه و اعتراض به دنیای کنونی دانسته و معتقد است «در این نمایش با تضادی رو به رو هستیم که تضادی مثبت است. با اینکه زندگی، زندگی یکنواختی است اما زمان عامل مهمی است که مدام به آن تأکید می‌شود.» کتایون حسین‌زاده کارگردان این نمایش دربارهٔ مفهوم «زمان» توضیح می‌دهد «زمان از نظر من مسئله پیچیده‌ای است چرا که ما همیشه با دو زمان ایستاده و درجریان روبه‌رو هستیم. پس کدام از ما مطمئن هستیم در کدام زمان ایستاده‌ایم؟ بنابراین مسئله زمان به دلیل پیچیدگی‌هایی که دارد برای من در این نمایشنامه جذابیت‌هایی داشت که سعی کردم در نگارش نمایشنامه به آن توجه کنم.»
مهدی نصیری، منتقد تئاتر، این نمایش را «نبرد برای فراموشی» نامیده و می‌نویسد «زندگی با حرکت (در وجه بیرونی) و باور و معنا (در وجه درونی) تعریف پیدا می‌کند. ایمان به معنا داشتن زندگی و «انتخاب» و «تشخیص» مسیر حرکت و «تحمل» هراس‌ها و دشواری‌ها، مهم‌ترین مؤلفه‌هایی هستند که زندگی بشر و تمایل به ادامه دادن آن را باعث می‌شوند و درست در نقطه مقابل، فرار از دشواری‌ها و هراس‌ها و فاصله گرفتن از معنا، مانع تحرک و پویایی می‌شود و انسان را از باور و معرفت زندگی دور می‌کند.» نصیری شن را نماد جهان و حتی عالم ماده دانسته و می‌گوید «دو نوع تعبیر و تفسیر را می‌توان از ژرف‌ساخت اثر نتیجه گرفت. نخست آنکه؛ «شن» بیهودگی و سکون را مورد انتقاد قرار می‌دهد و در نهایت قصد دارد تا نوعی معرفت خداشناسانه را نتیجه‌گیری کند. دوم اینکه: به واسطه مورد انتقاد قرار دادن مظاهر پست زندگی در گستره اجتماعی آن (خیانت، دلتنگی، عشق، حرص، پول و ...) اصلاً رویکردی اجتماعی دارد و از این منظر به شورش و اعتراض قهرمانانش علیه جهان می‌پردازد.» نصیری تلاش کارگردان برای به چالش کشیدن این مفاهیم را موفق ارزیابی کرده و بر طرح مفهوم زمان، شخصیت پردازی، زبان اثر، و بازی بازیگران به عنوان عوامل موفق نمایش تأکید می‌کند ولی صحنه‌پردازی را قابل بهبود می‌داند.
کتایون حسین‌زاده نویسنده و کارگردان این نمایش می‌گوید سه سال به نمایشنامه شن فکر کرده است. ایده اولیه این اثر هنگامی که مشغول تماشای یک مستند بود ایجاد شد، با دیدن دانه قندی که روی شن رها شده بود و اگر نیرویی به آن وارد نمی‌شد به مرور در زیر شن‌های ساحل فرومی‌رفت. حسین‌زاده با یادآوری اینکه هر یک از مخاطبان نمایش می‌توانند برداشت شخصی خود را از اثر داشته باشند، دربارهٔ دیدگاه‌های خود می‌گوید «در این نمایش سعی کردم دو آدمی را تصویر کنم که زندگی را با تمام سختی‌های خود رها کردند و خود را در زیر شن‌های دریا دفن کردند و در این شرایط است که انسان می‌فهمد که هنوز خدا وجود دارد. انسانی که اعتراض به جایی می‌کند که در آن فرورفته است، جایی که آدم‌های دنیا ممکن است با تصویر غلط انتخاب کنند و راه برگشتی هم برای آنها وجود ندارد. از سویی دیگر من در اغلب نوشته‌هایم سعی کردم این مفاهیم را دنبال کنم. راه این دو نفر راهی از سر ضعف بود که به نظر من راه غلطی بود که منجر به فرورفتن آنها در شن شد. راهی که برگشت‌پذیر نیست.» حسین‌زاده در گفتگویی می‌گوید همه چیز در صحنه رنگ خاکستری دارد زیرا زندگی‌ای بوده که الان نیست، درست همانند شخصیت‌ها. این دو نفر در زمانی نامعلوم، شاید صدها سال پیش، خودکشی کرده‌اند و روحشان از بدشان جدا شده‌است ولی مشکل اینجاست که جسم آن‌ها هنوز زنده است و زندگی می‌کند. به همین دلیل است که نمی‌توانند گریه کنند یا بخندند. «اینها مرتکب یک اشتباه شده‌اند و اشتباه اینها خودکشی‌شان بوده است. همان‌طور که در دیالوگ زنِ یک می‌بینیم می‌گوید ما اشتباه کردیم. ما باید مثل همه آدم‌ها می‌ماندیم و آن زندگی را هرچه که بود تحمل می‌کردیم. شاید روزی همه چیز درست می‌شد.» حسین‌زاده معتقد است تصمیم‌گیری‌های انسان در زندگی بسیار مهم است. «اینکه من کدام راه را انتخاب کنم آیا از ضعف خودم راه را انتخاب کنم یا از قدرتم؟» انتخاب از روی ضعف به خطا می‌رود و انسان را به نفرین ابدی دچار می‌کند.
حسین‌زاده دربارهٔ انتخاب شخصیت‌های زن برای نمایش می‌گوید برای وی جنسیت شخصیت‌ها مطرح نبوده‌است و چون خود نویسنده زن بود، خلق شخصیت‌های زن برای وی راحت‌تر بوده‌است. اما به راحتی می‌توان دو مرد را با اندکی تغییر در نمایشنامه (آن هم در گذشته آنها) جایگزین این دو زن کرد و نگاه زنانه‌ای وجود ندارد.
کتایون حسین‌زاده سلماسی (زاده ۱۳۵۱ تهران) نویسنده و کارگردان تئاتر است. او کارشناسی ادبیات نمایشی را از دانشگاه تهران و کارشناسی ارشد ادبیات نمایشی را از دانشگاه هنر دریافت کرده‌است و سپس دکتری فیلولوژی (تبارشناسی) را از دانشگاه ملی تاجیکستان (مسکو) دریافت کرده‌است. حسین‌زاده عضو هیئت مدیره کانون منتقدان ملی تئاتر ایران و نخستین منتقد ایرانی عضو هیئت مدیره کانون منتقدان جهان (کانون جهانی منتقدان تئاتر) است و فعالیت در زمینه نویسندگی، ترجمه و کارگردانی را از سال ۱۳۷۲ آغاز کرده‌است.بروشور نمایش شن، خرداد ۱۳۹۰
حسین‌زاده دربارهٔ روند و سبک کار خود می‌گوید: «من در نمایشنامه‌هایم اول موقعیت را خلق می‌کنم و بعد شخصیت‌ها را در این موقعیت می‌گذارم. بعد به این کاراکترها کم‌کم هویت می‌دهم. پیش از این که نمایشنامه را بنویسم مدت‌ها به کاراکترها فکر می‌کنم و با آنها زندگی می‌کنم.» «من معمولاً تصویر می‌سازم و یک موقعیتی را تشریح می‌کنم. بعد از این کار شخصیت‌ها را در داخل موقعیت قرار می‌دهم و با ساخت گذشته‌ای که داشتند به شخصیت نمایشنامه هویت می‌دهم.»
کتایون حسین‌زاده نویسنده ۱۹ نمایشنامه و کارگردان بیش از ۱۲ اثر در حوزه تئاتر و سینما بوده‌است که برخی از آنان عبارتند از:
آیین کهن ایرانی به دین کهن اقوام ایرانی‌تبار، پیش از زرتشت گفته می‌شود. دین ایرانی در دوره باستان همان دین ساده آریایی طبیعت‌پرستی بوده‌است. ایرانی‌های باستان مانند همه اشکال اولیه دین، خدایان «طبیعت» را می‌پرستیدند که برخی از پدیده‌های فیزیکی را به نمایش می‌گذاشتند، سپس خدایان ذهنی وجود داشتند، معمولاً به شکل انسان‌وار، که هسته خدایان قرار داشتند. ایرانی‌های باستان بر این باور بودند که قانونی طبیعی وجود دارد به نام اشه که تضمین می‌کند جهان به مسیر منظم خود ادامه می‌دهد و هستی ادامه می‌یابد. عبادت و فداکاری مردان برای کمک به حفظ این نظم کیهانی با تقویت خود خدایان و جهان طبیعی بود. همچنین تصور می‌شد اشه بر جهان بشری به عنوان یک اصل اخلاقی راستی و درستی حکومت می‌کند و نقطه مقابل آن اصل کیهانی بی‌نظمی و دروغ است.‏
در آیین کهن ایرانی پرستش خدایانی چون آناهیتا، تیر، میترا، بهرام، ارته، رشن، فروشی، زامیاد و هوم رایج بوده‌است.‏
زرتشت اولین دین یکتاپرستی در تاریخ را پایه‌گذاری کرد. او برخلاف بنیانگذاران دیگر ادیان توحیدی پس از خود، نه از طریق سرنگونی چندخداپرستی ایرانی، بلکه از طریق اصلاحات عمیق آن به این امر دست یافت.
در آیین کهن آریایی آسمان شب و آسمان روز در جفت خداوند میترا-وارونا خلاصه شده بودند تا سده ۱۴ پیش از میلاد این جفت خدا به این صورت در بین آریائیان پرستیده می‌شد. توصیف و سرودهای وارونا در ریگ ودا بسیار به توصیف اهورامزدا در گاهان شباهت دارند. به عبارت دیگر نام ویژه قدیمی «سرور دانا»، وارونا بوده‌است. در ایران این جفت خدای باستانی میترا و وارونا از یکدیگر جدا شده و هر یک به تنهایی گرایش پیدا می‌کنند که که همه یا بخشی از وظایف دیگری را برعهده بگیرند و به صورت خدای آسمانِ فراگیرندهٔ همه چیز، تکامل پیدا کنند. پاره ای از ایرانیان میترا را به عنوان بالاترین خدا پذیرفتند. محفل دیگر ایرانی گرد سرور دانا اهورامزدا که تاکنون وارونا نامیده می‌شد، متمرکز شدند. اهورامزدا یک واژه مرکب است و معنای تمام این دو بخش روی هم «سرور دانا» است. اهوره به معنای «سرور، خداوند» و مزدا «خردمند، دانا». در محفل میترایی در ایران دیگر خدایان و گوناگون آریایی به زندگی خود ادامه می‌دهند.
مرتضی راوندی می‌نویسد، در آیین مزداپرستی بالاترین ایزد اهورامزدا نام داشت و در واقع خدای خرد بود و بر آسمان‌ها و سراسر کاینات فرمان می‌راند. شاهان ایران برتری او را بر سایر خدایان تأیید می‌کردند اما پس از اهورامزدا به خدایان کوچکتری نیز معتقد بودند که آنها را ایزدان می‌نامیدند و مظهر قوای طبیعت یعنی آب، آتش، خورشید، باد، ماه، آسمان و زمین و غیره بوده‌اند. هریک از عناصر مقدس نامبرده به نحوی خاص مورد پرستش قرار می‌گرفت و با خواندن سرودهای مخصوص و اهدای قربانی‌ها و ریختن شراب و شیره بعضی از نباتات معطر مهر و محبت آنان جلب می‌شد.
از نشانه‌ها چنین برمی‌آید که ایرانیان کم‌کم در آیین کهن آریاییها دگرگونی‌هایی انجام دادند، چنان‌که از هنگامی که تاریخ ایرانیان، روشن است، اهورامزدا خدای بزرگ مردمان شهرنشین و متمدن شرقی و غربی ایران، شمرده می‌شده‌است. مزداپرستی کهن‌تر از دین زرتشت است. مزدا خدای نژاد یا مردمانی ویژه نیست و خدای جهان و پروردگار همه مردمان است. وابستگی میان اهورامزدا و آیین زرتشت آنچنان نزدیک است که گروهی چنان می‌پندارند که پرستش این خدا از دین زرتشت سرچشمه گرفته‌است ولی نشانه‌هایی بسیار در دسترس است که نشان می‌دهد اهورامزدا ایزدی بسیار کهن است و زرتشت در دین‌آوری خود این نام را برای نامیدن خدای یگانه به کار برده‌است. نیاز به یادآوری نیست که گاه پیش می‌آید که آیینی نو، نام‌های کهن را کاربرد تازه می‌بخشد. نام خودِ مزدا باستانی‌تر از دین زرتشت است و حتی نقش بنیادی‌ای که در مزدیسنا به دوش این ایزد واگذار شده‌است نیز به دوران پیش از زرتشت برمی‌گردد. می‌توان باور داشت که در پایان هزارهٔ دوم و آغاز هزارهٔ اول پیش از میلاد که نژادهای ایرانی هنوز از یکدیگر جدا نشده‌بودند، پرستش خدایی به نام اهورامزدا در میان ایشان شکل گرفته بوده‌است که نماد خرد، دادگری و آفرینش بوده‌است. پس از او بخشی از خدایان کهن هندوایرانی، اهوراها، با کاهشی در خویشکاری‌های کهن‌شان، تا اندازه ای سیمای فرشتگان یافته، گروه دیگر خدایان هندوایرانی، دیوها، نماد بدی گشته‌بودند. سپس در گام پیشرفته‌تری از دین، در فرهنگ اوستایی شرق ایران، اهورامزدا به خدایی یکتا پرستیده و خدایان دیگر کنارگذاشته شده‌اند و اهریمن نماد و سرور دیوان گشته‌است، با آن که در بخش‌های دیگر این بوم، مانند پارس دین ایرانی بر همان پایه کهن بجامانده‌است. ریشه فراگیری دین زرتشتی را در ایران می‌توان در همین پیشروتر بودن گاهان زرتشت در برابر دیگر بخش‌ها دید.
در اساطیر ایرانی اهریمن در نخستین نبرد با اهورمزدا سه هزار سال مدهوش بود. پس اهورمزدا، آفرینش مینوی هستی را صورت مادی بخشید و از گوهر بنیادین خود که روشنی بود، چهار آخشیج (آخشیجان) را آفرید و به ترتیب، آتش، باد، آب و خاک؛ یکی را از دیگری زایاند. آنگاه نخستین چیزی که دیدنی بود آمد، یعنی قطره‌ای مایع، مانند دانه اشکی زلال و بزرگ به پهنای همه آب‌های جهان. از این اشک، آسمان آفریده شد که نخستین آفریده از آفریده‌های شش‌گانه است. ایزد آسمان وظیفه دارد که در نبرد با اهریمن، دیوان را زندانی کند.‏
ایرانیان باستان چهارعنصر یا چهار آخشیج آتش، باد، آب و خاک را بسیار گرامی و مقدّس می‌شمردند و آنها را به‌وجودآورندهٔ هستی و گردانندهٔ جهان می‌دانستند.‏ طبیعت همواره در پیدایش تحولات مذهبی مردمانِ باستان و به ویژه آریایی‌های ساکن ایران و هند، نقشی بی‌بدیل داشته‌است. اعتقاد به قوای طبیعت به مرور زمان در میان آریایی‌ها، به صورت اعتقاد به خدایان مختلف درآمد و کم‌کم برای عناصری چون خورشید، ماه، ستارگان و باد، علائمی را اختراع کردند و آنها را قوای خدایی نامیدند. اهمیت چهار عنصر آب و آتش و باد و خاک، بارزترین مظاهر طبیعت از آن نظر بوده که بنابر کهن‌ترین عقاید و باورهای پیشین، این عناصر نمایندهٔ پاکی و سرچشمهٔ زندگی در هستی بوده‌اند.‏
باتوجه به اهمیت آب در زندگی بشر، در ایران باستان، برای آب فرشتة نگهبان قایل بودند که مورد ستایش و احترام
ایرانیان بوده‌است. آناهیتا، ایزد آبها، یکی از بزرگ ایزدان پیش از زرتشت وهم مرتبه میترا (مهر) و اهورامزدا بوده‌است. آناهیتا/ناهید، آناهید، ایزدبانویی بسیار برجسته است که قدمت ستایش او به قبل از زرتشت می‌رسد. این ایزدبانو در اواخر دورهٔ هخامنشی، در کتیبه‌های پادشاهان اردشیر دوم و اردشیر سوم، درکنار هرمزد و مهر، قرار گرفته‌است. در ایران باستان، سرچشمهٔ باروری و سرچشمهٔ همهٔ آب‌های زمین است. درهمهٔ پرستشگاه‌های آناهیتا، چاه، برکه، چشمه یا جوی آبی دیده می‌شود. آناهیتا، چون هستی از او می‌جوشد، درواقع یک مادرخدا است. او ایزدبانوی آب، باران، فراوانی، برکت، باروری، عشق، مادری، زایش و پیروزی است.
ایزد وایو یا ایزد باد از ایزدان مشترک ایرانی و هندی و خدای باد است. وایو چهره‌ای دوگانه دارد، خوب و بد زیرا باد از هر دو جهان نیک و بد می‌گذرد.
ارمیتی که در ریگ ودا «آرامائیتی» Aramaiti خوانده می‌شود، ایزدبانوی زمین دانسته می‌شوند. در اساطیر ایرانی آسمان‌ایزد صاحب دختر یا همسری است که آرمیتی ـ به معنای مادر زمین ـ نام دارد. در تعبیرات کهن‌تر او را دختر خود اهورامزدا دانسته‌اند.
آتش نزد انسان اولیه اهمیت خاصی داشت. از زمانی که بشر به آتش دست یافت، به سبب تحولی که در زندگی او به وجود آورده بود، برای انسان ارزش ویژهای پیدا کرد. هنگامیکه انسان به آتش توجه و احترام زیادی کرد، متوجه قدرت آن و در نتیجه لزوم یاری و پشتیبانی و تقویت آن شد. از زمانیکه ویژگی‌های فراطبیعی به آتش نسبت داده شد، اولین و اصلیترین کارکرد آن دور کردن شیاطین بود. آتش تاریکی را برطرف می‌کند و دشمنان را نیز دفع می‌کند. این اندیشه احتمالاً از حملهٔ دزدان و نیز حیوانات وحشی در شب ریشه گرفته‌است. همچنین شیطان در تفکر بشر تجسم یک ترس یا بیماری یا بلا بوده‌است و آتش به سبب روشنایی‌بخشی، در شب، ترس‌ها را و نیز به سبب خاصیت ضد عفونی‌کنندگی، بیماری‌ها را دور می‌کرده‌است. از زمان‌های کهن نزد هندواروپاییان، آتش برای دور کردن شیاطین یا نیروهای بد و جلب خدایان یا نیروهای نیک به کار می‌رفته‌است؛ بنابراین مشخص است که اهمیت آتش از دوران مردمان هندوایرانی در زندگی مردمی که امروزه ساکنین سرزمین‌های ایران و هند هستند، نقش بسته‌است. محیط سردی که مردم آریایی از آن آمده‌اند در این ارزش و اهمیت آتش مؤثر بوده‌است. سپس نیروهای برتر به آتش نسبت داده شد و برای دور کردن نیروهای بد و حتی در هند به عنوان رابط میان انسان‌ها و خدایان به کار گرفته شد. آتش مرکز زندگی خانوادگی در میان اقوام هندواروپایی بوده‌است و بعدها با هاله ای از راز پوشیده شده‌است. نقاط اشتراک زیادی میان آگنی (ایزد آتش در وداها) و آذر (ایزد)/آتر (ایزدِ نگاهبانِ آتش) وجود دارد که نشان می‌دهد یک نوع آیین آتش در زمان اتحاد هندوایرانیان وجود داشته‌است که بزرگداشت آگنی و آتر در زمان‌های بعد، ادامهٔ آن است.‏ در اساطیر ایزد آذر را فرزند و پسر اهورامزدا می‌خوانند همان‌گونه که همتای هندی او، اَگنی را فرزند دیائوس، خدای بزرگ هندی می‌خوانند. آذر را نماد نظم راستین و نشانهٔ مرئی حضور اهورامزدا می‌دانند.
احترام به گیاهان و درختان و به‌طور کلی تمام رستنی‌ها و جانوران سودمند برای جهان هستی، در میان ایرانیان رسم بوده‌است. در عهد باستان شکستن درختان و آسیب رساندن به رستنی‌ها و حتی جدا کردن میوه‌های نارس از درخت، خطایی نابخشودنی به‌شمار می‌آمد و ایرانیان باستان عقیده داشتند که اگر کسی درخت بزرگ میوه و پرشاخ و برگی را بیفکند یا شاخه‌های آن را بشکند، در همان سال یکی از خویشاوندان خود را از دست خواهد داد. سرو یکی از درختانی است که در عهد باستان جنبهٔ روحانیت و دوام فوق‌العاده داشته‌است و کاج و بلوط نیز در زمره درختان پرارج بوده و به‌ویژه درخت انار در اعتقادهای عهد باستان از نظر دینی و پزشکی مورد استفاده بوده‌است.
آرتور کریستن سن نوشته‌است که زمان ظهور زرتشت حدود یک هزار سال پیش از میلاد مسیح و پس از مهاجرت قوم ماد و پارس از منطقه شمال شرقی فلات ایران به مناطق غربی بوده‌است و آیین هخامنشیان زرتشتی نیست بلکه آیین کهن ایرانی و مزداپرستی غیرزرتشتی است. اما هرتسفلد تنها شاهان نخستین هخامنشی را پیرو زرتشت نمی‌داند.تاریخ مطالعات زرتشتی، ص ۲۰
امیل بنونیست می‌نویسد، به جز سنگ نبشته‌های به جای مانده از دوران هخامنشیان، بیزاری ایرانیان در برابر دروغ در بخش‌های تازه‌تر اوستا نیز آمده‌است. این خود نشانهٔ اینست که این گونه باورها از ویژگی‌های همیشگی و همگانی ایرانیان بوده‌است. کرگ لینگر باستان‌شناس فرانسوی در کتاب "توسعه زندگی دینی" می‌نویسد، «هیچ قومی به مانند پارسیان از دروغ نفرت ندارد.»
قربانی کردن گاو در آیین مهرپرستی به مثابهٔ یکی از مهم‌ترین مراسم‌ها اجرا می‌شده‌است تا با ریخته شدن خون گاو، زمین به حیات دوباره برسد و با خوردن گوشت آن، پیروان این آیین به جاودانگی و نامیرایی رسند.‏
پس از ظهور زرتشت به دلایلی مانند مقابله با نمادهای مهرپرستی، ترویج یگانه‌پرستی، لزوم یکجانشینی و توسعهٔ تمدن، با قربانی کردن گاو به شدت مقابله می‌شود و حراست و حمایت از گاو مورد توجه خاص زرتشت قرار می‌گیرد.
آیین قربانیگاو و نوشیدن هوم همراه با جشن‌های پرهزینه و باشکوهی بود، این آیین بی‌آنکه به توانگران آسیبی بزند، کشاورزان و چوپانان را ناتوان و مستمند می‌کرد و گویا از همین رو نزد زرتشت پذیرفته نمی‌شد.
آیین گذاشتن پیکر مردگان پیش جانوران و پرندگان به جز مادها به خزرها و بلخی‌ها نیز پیوند داده شده‌است، چنان می‌نماید که این یکی از آیین‌های ویژهٔ مردمان ایرانی کهن باشد و کاری را که به فراخور آب و هوا و طرز زندگانی آن‌ها از نیازهای زندگی بوده به گونه یک آیین دینی درآورده‌اند. چنین به نظر می‌رسد که به خاک سپردن مردگان یک آیین پارسی بوده که در آینده رفته رفته رها شده‌است. گواهی در این باره از برده‌ای ایرانی به نام "اوفراتس" به دست آمده‌است. «مرا مسوزان، آتش را از برخورد تن من میالای، من پارسیم، نیاکانم نیز پارسی بودند و گناه آلودن آتش به نزد ما گران‌تر از مرگ است. مرا به خاک بسپار، مولایم، ولی برتنم، آب تطهیر نیفشان چون من آب‌ها را نیز گرامی می‌دارم.»
از بررسی دقیق در شاهنامهٔ فردوسی که مهم‌ترین سند روایات ملی ایران است، جسته‌جسته اطلاعاتی راجع به دین ایرانیان پیش از ظهور زرتشت به دست می‌آوریم. برخی از این معلومات با نتیجهٔ تحقیقات دانشمندان خاورشناس مطابقست ولی بخشی دیگر نیک پیداست که نویسندگان خداینامک از مآخذ اصلی شاهنامه‌ها در تحت تأثیر سنن زرتشتی به نگارش آنها پرداخته‌اند. خلاصهٔ اطلاعات شاهنامه به شرح زیر است:
بی‌گمان در روایت هرودوت مراد از زئوس در هنگام گفتگو دربارهٔ خدای برین همان اهورامزدا است. اهورامزدا یکی از مهم‌ترین ایزدان آیین باستانی اوستایی است که در گات‌های زرتشت در درجهٔ اول اهمیت قرار گرفته‌است. ستایش این خدا هم از مذهب مزدیسنا در مفهوم اصطلاحی آن و هم از نوآیینی و دین‌آوری زرتشت باستانی‌تر است. به گفتهٔ هرودوت مغ در هنگام مراسم تاجی از اسپرغم بر سر می‌گذاشت این یک رسم ویژهٔ پارسی است و شاید از بومیان انیرانی و غیرآریایی فرا گرفته بودند در صورتی‌که در مراسم پرستش اوستایی چنان‌که هنوز در میان پارسیان هند رواج دارد، موبد باید سر خود و همچنین پایین چهره‌اش را با پنام بپوشاند تا دم او آتش را نیالاند. بدین ترتیب می‌توان تصور کرد دینی که هرودوت به ایرانیان نسبت داده‌است، آیین زرتشتی نبوده بلکه گونهٔ ابتدایی آیین کهن ایرانی است که بر اساس چندتا پرستی و ستایش نیروهای مینوی شدهٔ گیتی استوار بوده‌است. این کیش به باورهای ودایی بیشتر از آیین زرتشتی نزدیک است. دین ایرانی‌ای که هرودوت توصیف کرده‌است، با آیین اوستایی تنها در مورد عقایدی که بازماندهٔ باورهای دوران هندوایرانی است هماهنگی دارد و برخی از این باورهای کهن را، باوجود دگرگونی و جابه‌جایی‌های فراوان هنوز می‌توان در اوستا تشخیص داد.
یشت‌ها بخشی از اوستاست و سرودهای ستایش است برای خدایان دوران آریایی پیش از زرتشت که موبدان زرتشتی هنگام گردآوری و جمع و تألیف اوستا، آن سرودها را چنان‌که باقی مانده بود، به دلخواه خود تدوین کرده و اهورامزدا و امشاسپندان را بر آن خدایان سروری بخشیده و به‌شمار بخشی از اوستا درآوردند. این یشت‌ها سرودهایی بوده از دوران قدیم آریایی و پیش از زرتشت که در بزرگداشت ایزدانی بزرگ مانند، آناهیتا، تیشتر، میترا، بهرام، ارته، رشن، فروهر و هوم همچنین یشتی در مورد زامیاد (زمین) که در ستایش فر کیانی است، می‌باشد. چون شاخص آیین کهن ایرانی البته شاخص آریایی آن از روی همین یشت‌ها مطالعه و پژوهش می‌شود، اوستای موجود و همچنین وندیداد یا کتاب شرایع و احکام مزدیسنا منابع مهمی برای مطالعه دربارهٔ این آیین‌ها هستند.
هادی مهدوی‌کیا (زاده ۱۳۵۹ - تهران) بازیکن فوتبال ایرانی است. وی در باشگاه‌های سایپا، پرسپولیس و هما سابقه بازی دارد. وی برادر مهدی مهدوی‌کیا بازیکن فوتبال است.
وی از سال ۱۳۹۴ شمسی با آکادمی کیا که مدیر عامل و بنیانگذار آن برادر بزرگ‌ترش مهدی مهدوی‌کیا است به عنوان مربی کار خود را آغاز کرد و در فصل ۱۳۹۵ لیگ برتر نونهالان به مقام قهرمانی با این تیم دست پیدا کرد و در سال‌های ۱۳۹۶ و ۱۳۹۷ باز هم قهرمانی را در لیگ برتر تهران و لیگ برتر کشورآکادمی کیا قهرمان لیگ برتر نونهالان شد به‌دست‌آورد. او در سال دوم به عنوان مربی نوجوانان آکادمی کیا فعالیت کرد و در فصل ۹۷–۱۳۹۶ در لیگ برتر نوجوانان به مقام نایب قهرمانی با این تیم دست پیدا کرد. وی در فصل ۹۸–۹۷ نیز مربی نونهالان باشگاه کیا بودhttp://www.football-tehran.com/samane/i-user/1015254827/و با این تیم هم قهرمان تهران و هم قهرمان ایران شد.https://90tv.ir/news/آکادمی-کیا-قهرمان-لیگ-نونهالان-کشور-شد
اسامه بن زید صحابه و از یاران محمد پیامبر اسلام بود. محمد او را، که بیست سال بیشتر نداشت، به فرماندهی سپاهی برای جنگ با روم به شام فرستاد.
پدر اسامه زید غلام آزادشده و فرزند خوانده محمد بود که در جنگ موته کشته شد. مادرش ام ایمن نام داشت.Baladhuri, vol.1, p. 96 ۹ سال پیش از هجرت و در مکه به دنیا آمد. او نیز مانند پدرش بسیار مورد علاقه پیامبر اسلام بود و پیامبر او را، که بیست سال بیشتر نداشت، به فرماندهی سپاهی برای جنگ با روم به شام فرستاد.
محمد در اواخر عمر سپاهی را به فرماندهی اسامه بن زید، که در آن زمان جوانی نورس بود، برای جهاد با امپراتوری روم (بسوی منطقه ابنی در بلقای شام جایی که پدرش در آنجا کشته شده بود) اعزام کرد. محمد افرادی را که از پیوستن به سپاه اسامه سر باز زدند را لعن کرده بود. سپاهیان همواره به جوانی اسامه اعتراض داشتند و به بهانه بیماری محمد از گرویدن به سپاه وی خودداری کردند و پس از رحلت پیامبر هم بر اعتراض خویش باقی ماندند. ابوبکر پس از رسیدن به خلافت، سپاه اسامه را تجهیز کرد. اسامه با این لشکر به شام رفت و بعد از به چنگ آوردن غنایمی به مدینه بازگشت.
وی پس از پیامبر مدتی در وادی القری سکونت داشت، و در ایام خلافت معاویه مدتی در شام بود سپس در مدینه اقامت گزید. او به بیماری سختی دچار شد و در سال ۵۴ هجری قمری در (جرف) حوالی مدینه در شصت وسه سالگی درگذشت. جسدش را به مدینه انتقال دادند و حسین بن علی بر جنازه‌اش کفن پوشاند و نماز گذارد.
احمدی، روستایی است از توابع چغادک در شهرستان بوشهر استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان دویره قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱۳۶ نفر (۲۴۷خانوار) بوده‌است.
تل اشکی، روستایی از توابع بخش چغادک شهرستان بوشهر در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان چاه‌کوتاه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۱۷ نفر (۱۷۰ خانوار) بوده‌است.
حسینکی، روستایی از توابع بخش چغادک شهرستان بوشهر در استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان چاه‌کوتاه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۰۴ نفر (۱۱۶خانوار) بوده‌است.
تُل‌سیاه، روستایی است از توابع بخش چغادک در شهرستان بوشهر استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان دویره قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۲۷ نفر (۱۳۳خانوار) بوده‌است.
لوییس آندره دِ پینا کابرال اِ ویلاس-بوآس (؛ زادهٔ ) که با نام آندره ویلاس-بوآس شناخته می‌شود، سرمربی فوتبال اهل پرتغال است.
وی به عنوان جوان‌ترین مربی اروپا به همراه پورتو چهار قهرمانی به دست آورده‌است. وی با قراردادی ۱۵ میلیون یورویی (۱۳٬۳ میلیون پوند) در ژوئن ۲۰۱۱ به عنوان سرمربی باشگاه چلسی انتخاب شد و در ۴ مارس ۲۰۱۲ به دلایل نتایج ضعیف از کار برکنار شد.
وی در حالی در بالاترین سطح فوتبال مربی‌گری می‌کند که تجربه‌ای به عنوان یک بازیکن حرفه‌ای را ندارد.
بواس در تاریخ ۳ ژوئیه ۲۰۱۲ با امضای قراردادی ۳ ساله هدایت تیم تاتنهام هاتسپر را بر عهده گرفت.MehrNews.com - Iran, world, political, sport, economic news and headlines با وجود اینکه تیمش در تمام ۶ بازی گروهی لیگ اروپا به پیروزی رسیده و در رتبه هفتم لیگ برتر انگستان قرار داشت در تاریخ ۱۶ دسامبر ۲۰۱۳ از سمت خود برکنار شد. او در ۱۸ مارس ۲۰۱۴ به عنوان سرمربی تیم زنیت سن پترزبورگ معرفی شد. ویلاس-بوآس برای یک فصل هدایت شانگهای اس‌آی‌پی‌جی و برای دو فصل سرمربی‌گری المپیک مارسی را عهده‌دار بود.
بندرگاه، روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان بوشهر استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان حومه بوشهر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۱۹۹ نفر (۵۲۳خانوار) بوده‌است.
دویره، روستایی است از توابع بخش چغادک در شهرستان بوشهر استان بوشهر ایران.
این روستا مرکز دهستان دویره می‌باشد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۴۰۹۶ نفر می‌باشد. بر همین اساس در سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۵۴۹ نفر (۷۹۱خانوار) بوده‌است.
ٔمُصعَب بن زبیر فرزند زبیر بن عوام، (۲۷_ ۷۱ ه.ق) یکی از فرماندهان نظامی‌ بود که در فتنه دوم نقش داشتند. پدر او زبیر، یکی از صحابه‌های پیامبر اسلام، محمد بود. او برادر کوچکتر عبدالله بن زبیر بود که در فتنه دوم خود را خلیفه نامید. پس از استقرار عبدالله در مکه و ادعای خلافت، مصعب به سوی فلسطین که در کنترل امویان بود حمله برد که موفقیتی به دست نیاورد. سپس او به فرمانداری بصره رسید که از سال ۶۸۶ تا ۶۹۱ به درازا انجامید. او قیام مختار ثقفی، از حامیان خاندان علی را در طی محاصره کوفه شکست داد و او را در سال ۶۸۷ کشت و همهٔ عراق را به زیر کنترل خود درآورد. عبدالله به دلیل سیاست‌های مصعب، او را از فرمانداری عراق کنار زد، ولی پس از مدتی این جایگاه را دوباره به او بخشید. او پس از چهار سال در نبرد دیرالجثالیق به دست نیروهای اموی شکست خورد و کشته شد. او در هنگام مرگ ۴۷ سال داشت.
فیلبوس یکی از مکالمات افلاطون است. در این مکالمه رابطهٔ لذّت با خیر بررسی شده‌است.Edward Craig, Routledge (Firm): Routledge Encyclopedia of Philosophy. page 419.
فیلبوس معتقد است که «خوب» برای همهٔ جانداران عبارت از لذت و خوشی است؛ ولی سقراط می‌گوید «خوب» دانایی و تفکر و روشن‌بینی است.
لذت یکی است یا کثیر؟ همچنین دانایی یکی است یا کثیر؟ لذت یکی است آنچه گوناگون است منشاء لذت است. لذا به نظر می‌رسد که لذت‌های گوناگونی وجود دارد. یکی از خویشتنداری لذت می‌برد و دیگری از هوی و هوس. افلاطون دو نمونه در بارهٔ واحد و کثیر نقل می‌کند. یکی صدا و اقسام آن و دیگری حرف و اقسام آن. و این تمرین مقدماتی دیالکتیکی است. فرض کنیم کسی دائماً در بزرگترین لذت باشد؛ این لذت ارزشمند نیست چون اگر از هر دانایی بی‌بهره باشیم پس نخواهیم دانست که شادمان هستیم و چون از نیروی یادآوری بی‌بهره هستیم نخواهیم توانست یاد آوریم که شادمان بوده‌ایم یا چگونه برنامه‌ریزی کنیم که در آینده شاد باشیم. دانایی و دانش صرف نیز چنین است هیچکس خواهان زندگی‌ای که سراسر دانستن و فهم و یاد باشد، نیست. پس ترکیبی از آن دو خوب است. اما چه چیزی علت پیدایش زندگی مختلط است؟ لذت در مرتبهٔ چندم قرار دارد؟ از نظر سقراط در مرتبهٔ سوم قرار دارد.
هر چیزی که در جهان است نتیجهٔ بهم آمیختن چهار نوع است: محدود، نامحدود، اندازه و علت. نامحدود با محدود، محدود می‌شود و اندازه به دست می‌آید. «نوع سوم به نوع واحدی می‌گوییم که از آمیزش آن دو بدست می‌آید و ماهیتش رسیدن به هستی است بر اثر راه یافتن اندازه که سبب محدودیت می‌گردد. این آمیزش بسته به علتی است. و علت دانایی است. لذت نامحدود است و دانایی علتی است که آن را محدود می‌کند و از این آمیزش است که خوشی به اندازه بدست می‌آید و برهم خوردن این اندازه رنج است.
در کل جهان هم نامحدود بسیار است و هم محدود و علاوه بر آنها علتی بس والا در آن است که سالها و ماهها و فصول را منظم می‌سازد و پشت سر هم می‌آورد و بدین جهت حق این است که آن را دانایی و خرد بخوانیم. لذا زمام امور کل جهان بدست خرد است. خلاصه آنکه لذت نامحدود است خرد آن را حد می‌زند و محدود می‌کند وقتی نامحدود محدود شد، هستی یا شدن یا لذت یا تندرستی یا هماهنگی یا موزونی یا خوشی بدست می‌آید. در غیر این صورت رنج است. «وقتی که در بدن جانداری وضع و حال طبیعی که در نتیجهٔ آمیزش نامحدود با محدود پدید آمده‌است، دستخوش اختلال شود، این اختلال درد است و فعل و انفعالی که سبب می‌شود وضع و حال طبیعی به صورت نخستین باز گردد، لذت است.» و حالتی که روح در انتظار لذت است امید و شادمانی و حالتی که روح در انتظار درد است بیم و غمگینی است. «میل به یک حالت از راه بیاد داشتن پیدا می‌شود و بدین سان روشن گردید که میل و خواهش، و به‌طور کلی حکومت بر حیات، در مورد هر جانداری از مختصات روح است.»
لذت‌های آمیخته به درد بعضی برای جسم است مثل بیماری خارش و بعضی مخصوص روح است مثل حسد. «هم تن در تنهایی و مستقل از روح، و هم روح در تنهایی و مستقل از تن، و هم هر دو با هم، از آن گونه لذت و درد آمیخته بهم، آکنده‌اند.» اما «لذات ناب و حقیقی، لذاتی هستند که موضوعشان رنگها و شکلهای زیباست، همچنین‌اند لذات ناشی از بوها و آوازها، و اینها چیزهایی هستند که دوری از آنها سبب درد نمی‌گردد؛ در حالی که به دست آوردن آنها آرامی و خرسندی و لذتی ناب و خالی از درد به ما می‌بخشد» اندکی لذت ناب بهتر از لذت بزرگتر و بیشتری است که آمیخته‌است.