moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تیرنگ نیستانی، مدیر گروه انستیتو تحقیقات تغذیه‌ای و صنایع غذایی ایران در ۱۵ شهریور ۱۳۹۹، گفت در صورتی که وضعیت گرانی مواد غذایی ادامه پیدا کند مردم ایران با مشکل سوء تغذیه و بیماری‌های مزمن رو به رو خواهند شد و در صورت ادامه شرایط «باید منتظر افزایش بیماران، چاقی بر اثر سوءتغذیه، کاهش کیفیت رژیم غذایی و مصرف کالری صِرف و البته کم‌وزنی، کوتاهی قد، پوکی استخوان زودرس و بسیاری امراض مزمن و بدخیم بود».
افزایش فشارهای اقتصادی منجر به افزایش خودکشی شده و بیش از ۷۰ درصد خودکشی‌ها علت اقتصادی دارند. به گفته وزارت بهداشت آمار خودکشی هر سال ۵ درصد افزایش می‌یابد و و در سال ۹۷ آمار خودکشی حدود ۱۰۰ هزار اعلام شد و استان‌های غربی مانند ایلام، کهگیلویه و بویر احمد، لرستان و کرمانشاه صدرنشین آمار هستند و حدود ۷۳ درصد خودکشی در مناطق شهری و حاشیه‌ها اتفاق می‌افتد. در مهر ۹۸، رئیس انجمن روان پزشکان ایران، گفت «دو سوم موارد اقدام به خودکشی در مناطق حاشیه‌نشین روی می‌دهد و این نشان دهنده نقش مسائل اقتصادی در بروز این موضوع است.». به گفته مرکز تحقیقات استراتژیک ریاست‌جمهوری، امید به آینده در سال ۱۳۹۸ کاهش یافته‌است.
در سال ۱۳۹۹ برخی از خودکشی‌های معیشتی در شبکه‌های اجتماعی مورد توجه گرفت مانند «خودسوزی یک جانباز بخاطر عدم دریافت وام و مرگ بخاطر سوختگی بالا در بیمارستان»، «به دار آویختن یک کارگر در میدان نفتی هویزه بخاطر عدم پرداخت حقوق وی توسط پیمانکار»، «خفگی ناکام با گاز خانگی یک مادر و دختر»، «پریدن مرد میانسال جلوی قطار در مترو» و «خودکشی یک معلم فقیر و افسرده» و …
در ۲۱ مهر ۱۳۹۹، یک دانش‌آموز ۱۱ ساله اهل بندر دیر بوشهر به اسم محمد موسوی‌زاده بخاطر «نداشتن گوشی هوشمند برای استفاده از شبکه «شاد» آموزش و پرورش و ناتوانی مالی برای خرید گوشی» خودکشی کرد. به گفته مادرش «ما در خانه فقط یک گوشی خراب داشتیم که نه فیلم‌برداری می‌کرد و نه می‌شد با آن وُیس فرستاد. همین باعث غم و غصه پسرم شده بود.» و مدیر مدرسه قرار بود به سه دانش آموز تلفن همراه دهد اما «هیچ گوشی‌ای در کار نبود و تنها دلیل غصه پسرم که باعث شد این بلا را سر خودش بیاورد، نداشتن گوشی بود».
در مهر۱۳۹۹، علی‌اکبر فاطمی، رئیس شورای شهر کاکی در استان بوشهر با اشاره به خودکشی سه جوان و نوجوان در دو هفته گذشته در استان بوشهر، گفت: «از قبل نیز موارد قتل و خودکشی در شهرهای صنعتی استان بوشهر بوده که رسانه‌ای نشده‌اند». او از دانش‌آموز ۱۱ ساله در شهرستان دیر، نوجوان ۱۶ ساله لرستانی در شهرستان کنگان و جوان ۲۱ ساله کارگر در شهرستان جم به عنوان سه مورد خودکشی نام برده که به گفته او «همگی آنها با حلق آویز کردن خود» خودکشی کرده‌اند. وی بدون ارائه آمار دقیقی دربارهٔ این میزان خودکشی در استان بوشهر، از «فقر مالی مردم و اختلافات خانوادگی» و «فرهنگ‌های متفاوت» کارگرانی که از سایر مناطق ایران به بوشهر می‌روند، به عنوان علت اصلی قتل و خودکشی در شهرهای صنعتی این استان نام برد.
خبرگزاری‌های ایران فقر در روستاها و شهرها را «اسبی سرکش و افسارگسسته» می‌نامند که حیات خانوارها را تهدید می‌کند و باعث ایجاد جرایم در شرایط «تنگنا» می‌شود.
در پی اعتراضات به گرانی بنزین و بر اساس آمار رسمی منتشر شده از سوی مقام‌های انتظامی و قضایی، سرقت در پایتخت و هم در استان‌های ایران افزایش یافت. این سرقت‌ها علاوه بر فروشگاه‌ها، از خودرو، منزل، بانک و در فضای مجازی از حساب مردم نیز صورت گرفت.
در هنگام اعتراضات مردمی آبان ۱۳۹۸، گزارش‌های پلیس از نقاط کشور، حاکی از افزایش ۲۰۰ درصدی سرقت در مریوان کردستان، ۲۳۰ درصد در دورود لرستان، ۱۳۵ درصد در ارزوئیه کرمان، ۸۶ درصد در چرداول ایلام، ۲۷ درصد در قزوین، ۱۱ درصد در خمین اصفهان، ۱۱۲ درصد در گلستان، ۱۳ درصد در مازندران و ارقام مشابه در سایر شهرها و استان‌ها است.
در استان خراسان رضوی پلیس از افزایش ۳۰ درصدی خودرو در ۸ ماه نخست ۱۳۹۸ خبر داد. در همدان، مدیرعامل سازمان حمل و نقل و ترافیک شهرداری پیشتر از رشد سرقت قطعات پله‌برقی‌های شهری و نصب محافظ آهنی و دوربین برای کنترل آن‌ها گزارش داده بود.
در تیرماه ۱۳۹۹ ارزش بزرگ‌ترین اسکناس ایران (۱۰ هزار تومانی) در برابر کوچک‌ترین اسکناس آمریکا (۱ دلار) به بالای بیست هزارتومان رسید"." در شهریور ۹۹ به بالای ۲۵ هزارتومان رسید. و در ۱۰ مهرماه ۱۳۹۹ به ۳۰ هزار تومان رسید. ولی در دی ۱۳۹۹ به زیر ۲۳ هزار تومان رسیدو با کاهش ارزش ریال در اوایل اسفند ۱۴۰۱، قیمت یک دلار آمریکا در بازار آزاد ایران گاهی از مرز ۶۰ هزار تومان نیز گذشتالعریه فارسی - قیمت دلار در بازار آزاد ایران از 60 هزار تومان گذشت
روز سه‌شنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۹، خبرگزاری رویترز در گزارشی میدانی از وضعیت معیشتی مردم در ایران منتشر کرد. به گفته رویترز «از زمان خروج ایالات متحده از توافق هسته‌ای با ایران، واحد پول ایران ۷۰ درصد از ارزش خود را از دست داده‌است.» و «برآورد می‌شود بانک مرکزی ایران هنوز ذخایر کافی برای پشتیبانی از ریال را داشته باشد، اما با ادامه یافتن کمک آنها به رفع کسری‌های بودجه، این ذخایر نیز در حال ته کشیدن است.».
رویترز اضافه می‌کند که «اکنون در ایران تعداد کسانی که از سختی اقتصادی در امان می‌مانند کمتر شده‌است. از نخبگان تجاری گرفته تا کارگران معمولی اکنون همه تأثیر سقوط ارزش پول را حس می‌کنند. با افزایش مالیات، کاهش یارانه‌ها، محدودیت دسترسی به بازارهای خارجی به خاطر تحریم و دشواری دست یافتن به ارز لازم برای بازرگانی، هرروزه کسب و کارهای بیشتری از برخورد با مشکلات عدیده خبر می‌دهند. قیمت کالاهای اساسی مثل نان، گوشت و برنج روز به روز بیشتر می‌شود. گوشت با قیمت ۱۰ دلار در هر کیلو الان برای بسیاری دیگر قابل پرداخت نیست.»
در پی اعلام «بازگشت تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران» توسط آمریکا، نرخ دلار در روز یکشنبه ۳۰ شهریور ۱۳۹۹، با افزایشی ۲٫۵ درصدی نسبت به روز شنبه، رکورد تازه‌ای برجای گذاشت و به ۲۷ هزار و ۳۰۰ تومان اوج گرفت. قیمت سکه امامی با افزایشی چهار درصدی، به ۱۳ میلیون و ۲۶۴ هزار تومان در روز یکشنبه رسید و رکورد تازه‌ای را رقم زد. قیمت انواع دیگر سکه‌ها نیز افزایش چشمگیری یافت. در روز ۲۶ شهریور ۱۳۹۹ طی تشدید افزایش قیمت دلار، عبدالناصر همتی، رئیس کل بانک مرکزی، اعلام کرد بانک مرکزی ضمن عرضه «سنگین» ارز در بازار نیما، به پتروشیمی‌ها، فولادی‌ها و معدنی‌ها مجوز داده که ارز حاصل از صادرات خود را، علاوه بر صرافی‌های بانکی، مستقیم به صرافی‌های مجاز بفروشند.
در ۱۰ مهرماه ۱۳۹۹ قیمت دلار به ۳۰ هزار تومان رسید و قیمت سکه تمام بهار آزادی از مرز ۱۵ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان گذشت.
در شهریور ۹۹ قیمت دلار از ۲۵ هزار تومان بالاتر رفت و برخی کانال‌های اطلاع‌رسانی قیمت ارز، قیمت روز ۱۸ شهریور برای فروش هر دلار تهران را ۲۵ هزار و ۲۵۰ تومان اعلام کردند. در ۳۰ شهریور ۹۹، دلار با افزایشی ۲٫۵ درصدی نسبت به روز قبل، به ۲۷ هزار و ۳۰۰ تومان رسید.
روز ۹ اردیبهشت ۱۳۹۹، مرکز پژوهش‌های مجلس با انتشار گزارشی دربارهٔ پیامدهای اقتصادی بحران کرونا اعلام کرد «بین ۲ میلیون و ۸۷۰ هزار نفر تا ۶ میلیون و ۴۳۱ هزار نفر بیکار خواهند شد» و سال‌های ۹۷ و ۹۸ را بخاطر «تحریم‌ها و شرایط سیاسی و اقتصادی مرتبط به آنها» سال‌های سخت توصیف کرد و گفت سال ۹۹ سال دشواری نسبت به سالیان قبل خواهد بود و بیشترین صدمه را دهک‌های پایین درآمدی خواهید دید.
در مهر ۹۹، عیسی منصوری، معاون اشتغال وزارت کار گفت از شروع دنیاگیری کروناویروس در ایران تاکنون «حدود ۶ میلیون نفر در کشور از کرونا آسیب دیده‌اند و حدود یک و نیم میلیون نفر در مشاغل به علت کرونا ریزش کرده‌اند و کار خود را از دست دادند.» و «از یک میلیون و ۵۰۰ هزار نفری که در دوران کرونا بیکار شده‌اند، حدود ۱۵۵ هزار و ۷۰۰ نفر از اسفند تاکنون نتوانسته‌اند دوباره شاغل شوند».
ادامه بحران اقتصادی در ایران موجب شد تا در اوایل تیر ماه ۱۳۹۷ بخشی از بازاریان بازار بزرگ تهران نیز در اعتراض به سقوط مستمر ارزش ریال و وضعیت اقتصادی و رکود حاکم بر بازار، مغازه‌های خود را تعطیل کنند. این اعتصابات در بازارهایی مانند پاساژ علاءالدین و بازار چارسو و در چند شهر دیگر نیز رخ داد.
اعتصاب سراسری کامیون‌داران در ایران از روز اول خرداد ۱۳۹۷ در ۱۶۰ شهر از ۲۵ استان ایران آغاز شد. این اعتصابات در واکنش به گرانی لوازم یدکی، لاستیک، روغن و هزینه بالای تعمیرات و کاهش سهمیه سوخت و افزایش قیمت بیمه‌ها، عوارض اتوبان‌ها و… همچنان «ثابت ماندن کرایه بار» صورت گرفت که به مدت چندین روز ادامه داشته‌است. موج دوم اعتصاب کامیون‌داران ایران پس از آنکه به مطالباتشان در اعتصاب خرداد ۱۳۹۷ نرسیدند، از روز اول مهر ۱۳۹۷ آغاز شد و به مرور در اکثر استان‌های ایران، ۲۳۶ شهر را دربرگرفت.
باگامویو () یک شهر در کشور تانزانیا و مرکز ناحیه باگامویو است که در اواخر قرن هجدهم ایجاد شد. شهر در ادامه محوطه شهر تاریخی کائوله مربوط به قرن هشتم میلادی است. باگامویو از سال ۱۸۸۶ تا ۱۸۹۱ پایتخت آفریقای خاوری آلمان و یکی از مهم‌ترین بنادر تجاری در امتداد سواحل آفریقای شرقی در سرتاسر غرب اقیانوس هند بود.
قطار تندروی حرمین () یک قطار تندرو به طول ۴۵۰ کیلومتر است که مکه و مدینه را از راه جده در نزدیکی دریای سرخ به هم وصل می‌کند. این خط ۳۵ قطار دارد که با سرعت ۳۰۰ کیلومتر در ساعت حرکت می‌کنند.
قطار تندرو حرمین که دارای ۵ ایستگاه می‌باشد در تاریخ ۱۱ اکتبر ۲۰۱۸ تأسیس شده‌است.
لونی تونز جدید (New Looney Tunes) (که قبلاً با نام "وبیت: محصولی از لونی تونز "برای فصل اول شناخته می‌شد) مجموعه تلویزیونی انیمیشنی محصول ایالات متحده است که بر پایهٔ شخصیت‌های "لونی تونز "و "مری ملودیز "به‌دست کمپانی برادران وارنر ساخته شده‌است. این مجموعه برای اولین بار در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۵ از شبکه کارتون نتورک پخش شد.http://www.boomerangtv.co.uk/shows/newlooneytunes
اینجی هاجستد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال توشهاون، باشگاه فوتبال توشهاون، و باشگاه فوتبال توشهاون، و باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال جزایر فارو بازی کرده‌است.
متیو هیزلاپ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز و باشگاه فوتبال آرسنال اشاره کرد.
در تابستان 2006 اعلام شد هیسلوپ باشگاه را ترک خواهد کرد، اما پس از آن دوباره برای فصل 07-2006 قرارداد امضا کرد. در ژانویه 2007 اعلام شد هیسلوپ با توافق دوجانبه باشگاه را ترک خواهد کرد.
تامی هابن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال واتفورد، و باشگاه فوتبال ویلدستون اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال و زیر ۱۹ سال و زیر ۲۱ سال ایرلند بازی کرده‌است.
سیریل هوجز (; – بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
سوپر جام فوتبال آلمان ۲۰۱۷ هشتمین دوره از مسابقات سوپرجام فوتبال آلمان با نام DFL-Supercup بود، که به صورت سالانه با حضور قهرمانان فصل قبل بوندسلیگا و جام حذفی برگزار می‌شود. این مسابقه در تاریخ ۵ اوت ۲۰۱۷ برگزار شد.
این بازی میان قهرمان جام حذفی فوتبال آلمان ۱۷–۲۰۱۶، بروسیا دورتموند و بایرن مونیخ، قهرمان بوندس‌لیگا ۱۷–۲۰۱۶ برگزار شد.
پس ار تساوی ۲–۲ در وقت‌های معمول بازی، بایرن مونیخ با پیروزی ۵–۴ در ضربات پنالتی ششمین عنوان خود در رقابت‌های سوپرجام را کسب کرد.
"در جدول زیر، بازی‌هایی که تا سال ۱۹۹۶ برگزار شده‌است، در دوره DFB-Supercup و از سال ۲۰۱۰ به بعد در دوره DFL-Supercup بوده‌است."
بایرن مونیخ در نسخه ۲۰۱۶ این رقابت‌ها با نتیجه ۲-۰ بروسیا دورتموند را شکست داده بود.
هر دو تیم با یک رکورد مشترک، پنج بار برنده سوپرجام شده‌اند. این مسابقه دومین حضور متوالی و در کل نهمین حضور دورتموند در این رقابت‌ها بود که سابقه پنج برد و سه باخت پیش از این را داشتند و برای بایرن ششمین حضور پیاپی و در کل یازدهمین حضور با سابقه پنج برد و پنج باخت بود. این بازی ششمین سوپرجام با تقابل دو تیم دورتموند و بایرن بود که قبلاً در سال‌های ۱۹۸۹، ۲۰۱۲، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۶ نیز به مصاف هم رفته بودند. از این تعداد، دورتموند موفق به کسب سه پیروزی در سال‌های ۱۹۸۹، ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ شده‌است، و در ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶ پیروزی برای بایرن رقم‌خورد.
این بازی نخستین مسابقه رسمی برای پتر بوش به عنوان سرمربی بروسیا دورتموند بود که در تابستان از تیم سابق خود آژاکس جدا شد تا جایگزین توماس توخل شود.
با اشتباه مدافع بایرن خاوی مارتینز در کنترل توپ و فرصت طلبی کریستین پولیسیک در دقیقه ۱۲ دروازه بایرن باز شد. پولیسیک با ربودن توپ از میانه زمین بایرن خود را به محوطه جریمه رساند و با ضربه پای راست خود از کنار اسون اولریش که برای دفاع بیرون آمده بود توپ را راهی دروازه کرد. شش دقیقه بعد لواندوفسکی با یک ضربه بغل پا، توپ ارسالی کیمیش از سمت راست را به گل تبدیل کرد و بازی را به تساوی کشاند. در دقیقه ۷۱ پاس در عمق دمبله در سمت راست محوطه جریمه به اوبامیانگ رسید و او با یک ضربه چیپ توپ را از بالای سر اسون اولریش که بیرون آمده بود، راهی دروازه کرد و گل دوم دورتموند را به ثمر رساند.
در حالی که دو دقیقه به پایان بازی مانده بود بار دیگر بایرن بازی را به تساوی کشاند، توپ ارسالی حاصل از ضربه آزاد بایرن پس از شوت اولیه یزوا کیمیش با برخورد به مارک بارترا منحرف شد و پس از اصابت با رومن بورکی، وارد دروازه دورتموند شد. در ضربات پنالتی، ضربه کیمیش برای بایرن و سباستین روده برای دورتموند از دست رفت. پنالتی ششم دورتموند توسط مارک بارترا زده شد که ضربه او توسط اولریش مهار شد تا به این ترتیب بایرن مونیخ ششمین قهرمانی خود در سوپرجام را کسب کند.
کینگستون آن مُری (به انگلیسی: Kingston On Murray) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
کیث (به انگلیسی: Keith) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
فلمینگتن (به انگلیسی: Flemington) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
بارانگارو (به انگلیسی: Barangaroo) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
مانیلا (به انگلیسی: Manilla) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
بورلی پارک (به انگلیسی: Beverley Park) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
کینگستون اس‌ایی (به انگلیسی: Kingston SE) یک شهرک در استرالیا است که در Kingston District Council واقع شده‌است.
کالینگوود (به انگلیسی: Collingwood) یک حومه شهر در استرالیا است که در شهر یارا واقع شده‌است.
وست بری (به انگلیسی: Westbury) یک شهرک در استرالیا است که در تاسمانی واقع شده‌است.
رابین‌ویل (به انگلیسی: Robinvale) یک شهرک در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
شل هاربور (به انگلیسی: Shellharbour) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
ویلیامز (به انگلیسی: Williams) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای غربی واقع شده‌است.
دین سومری، دینی است که از آن مردمان سومر بود، مردمانی که از آن‌ها به عنوان نخستین تمدن باسواد در خاور نزدیک باستان یاد می‌شود. سومری‌ها بر این باور بودند که مقام الوهیت مسئول نظم اجتماع و مسائل طبیعت است.
پیش از آنکه پادشاهی در سومر به راه بیفتد، ادارهٔ جامعه به دست بزرگان مذهبی و مقام‌های مذهبی بود. بعدها که فرمانروایی پادشاهی پدید آمد بخشی از مسئولیت‌ها به دست پادشاه افتاد اما همچنان بزرگان مذهبی نقش بزرگی در جامعه داشتند. در آغاز عبادتگاه‌های سومریان بسیار ساده بود و تنها شامل یک اتاق بود رفته رفته این عبادتگاه‌های ساده تبدیل به سازه‌هایی باعظمت شد و در پایان حکومت سومریان عبادتگاه‌ها تبدیل به بناهایی هرمی شکل و بلند با بست‌هایی در بالای آن‌ها شد که نامش زیگورات بود.
سومری‌ها بر این باور بودند که آسمان مجموعه ای از چندین گنبد است (معمولاً سه گنبد اما گاهی گفته‌اند هفت گنبد) که زمین تخت را می‌پوشاند. هر گنبد از سنگ گرانبهای متفاوتی ساخته شده‌است. پایین‌ترین گنبد آسمان از یشم ساخته شده و جایگاه ستارگان است.
زندگی پس از مرگ سومری‌ها غاری تاریک و خسته‌کننده است که در اعماق زمین جای دارد. برپایهٔ باور سومری‌ها، آن‌ها پس از مرگ "نسخه سایه ای از زندگی بر روی زمین" را تجربه خواهند کرد. این حوزه تیره و تار به عنوان کور (Kur) یا ایرکالا  می شناختند. ارشکیگال (ایزدبانوی ایرکالا) بر آن حکومت می کند. همهٔ روح‌ها یک زندگی پس از مرگ را تجربه می‌کنند و کیفیت این زندگی ربطی به دنیای فعلی شان ندارد.
اعتقاد بر این بود که ارواح در کور چیزی جز گرد و غبار خشک نمی‌خورند  و اعضای خانواده متوفی از طریق لوله‌ای سفالی به قبر فرد مرده شیره می‌ریختند و در نتیجه به مرده اجازه نوشیدن می‌دادند. با این وجود. فرضیاتی وجود دارد که بر اساس آن گنجینه هایی در قبرهای ثروتمند به عنوان پیشکش برای اوتو و آنوناکی ها در نظر گرفته شده بود تا متوفی در عالم اموات مورد لطف ویژه قرار گیرد. در طول سلسله سوم اور، اعتقاد بر این بود که رفتار یک فرد در زندگی پس از مرگ بستگی به نحوه دفن او دارد؛ با کسانی که با تدفینی مجلل دفن می شدند، به خوبی رفتار می شود، اما با کسانی که دفن‌های بدی داشتند، وضعیت بدی داشتند و اعتقاد بر این بود که زنده‌ها را آزار می‌دهند.
اعتقاد بر این بود که ورودی کور در کوه‌های زاگرس در شرق دور قرار دارد.  دارای هفت دروازه بود که روح باید از آن عبور کنند. خدای نتی دروازه‌بان بود.   سوکال یا پیام آور ارشکیگال، خدای نامتار بود. دنیای زیرین؛: 85  به نظر می رسد هدف اصلی آنها این بوده است که فانی های نگون بخت را به کور برگردانند.  چندین شعر یافته شده، گالا را توصیف می‌کنند که خدای دوموزید را به عالم اموات می‌کشاند.  بین‌النهرینی‌های بعدی این عالم اموات را با نام سامی شرقی آن می‌شناختند: ایرکالا. در طول دوره اکدی، نقش ارشکیگال به عنوان فرمانروای جهان اموات به نرگال، خدای مرگ، محول شد.
شبیه پسرم یک فیلم درام محصول سال ۲۰۱۸ تولید مشترک ایتالیا، کرواسی و بلژیک به کارگردانی کاستانزا کواتریلیو می‌باشد که به تاریخ ۶ اوت ۲۰۱۸ در بخش غیر رقابتی جشنواره لوکارنو روی پرده رفت. این فیلم اولین فیلم بلند داستانی کارگردان فیلم کاستانزا کواتریلیو است که طی ۲ سال در کشورهای ایتالیا و ایران تصویر برداری شده‌است. موضوع این فیلم نسل‌کشی مردم هزاره و تبعیض علیه آنها در افغانستان و پاکستان است که بر اساس رویدادهای واقعی به تصویر کشیده شده‌است. در این فیلم بصیر آهنگ نقش اول را بازی کرده و داوود یوسفی و تیهانا لازو ویچ هنرپیشه اهل کرواسی نیز نقش آفرینی کرده‌اند.
داستان فیلم از زندگی واقعی پسری به نام اسماعیل گرفته شده‌است. اسماعیل کودک هزاره از افغانستان است که در کودکی همراه با برادر بزرگش از کشتار طالبان فرار کرده و در ایتالیا مهاجر شده‌است. پس از سالها زندگی در ایتالیا وقتی متوجه می‌شود که ممکن است مادرش زنده باشد، همه چیز برایش تغییر می‌کند. این فیلم علاوه بر روایت مهاجرت مردم هزاره از افغانستان و پاکستان و نشان دهنده نسل‌کشی و تبعیض سیستماتیک علیه این قوم است.
این فیلم به مدت دو سال در کشورهای ایران و ایتالیا تصویربرداری شده‌است. حدود ۳۰ درصد ساخت فیلم در اطراف ورامین و سنگان فیلمبرداری شده‌است.
مراسم جایزه ادبی اووه یونسون به یادبود اووه یونسون نویسنده آلمانی برگزار می‌شود. این جایزه ادبی به متون و اشعاری که منعکس کننده گذشته، حال و آینده هستند داده می‌شود.سایت اووه-جانسون-قیمت دیویدی 21.
نویسندگان یا ناشران می‌توانند متون مورد نظر خود را برای داوری به این جشنواره ارسال کنند. آثار نباید زودتر از دو سال قبل از برگزاری این جشنواره به چاپ رسیده باشند.صفحه اووه جانسون جایزه , آخرین بازدید در تاریخ 19. این جایزه بعد از داوری پنج عضو این جشنواره اعلام خواهد شد.صفحه اووه-جانسون-قیمت های بازیابی شده در 3.
در ابتدا این جایزه برابر با ۱۲۵۰۰ یورو بوده که بعدها تا ۱۵۰۰۰ یورو افزایش داده شد.www.uwe-johnson-preis.de از سال ۲۰۰۵ سالانه ارز با جایزه اصلی و یک جایزه از ۳۰۰۰ یورو برای برجسته اولین از زمینه نثر یا نوشتن مقاله اهدا خواهد شد.
در سال ۲۰۱۷ اعتبار این جایزه تا ۲۰۰۰۰ یورو افزایش داده شده و ۵۰۰۰ یورو هم برای برگزاری این جایزه در نظر گرفته شده‌است.جانسون-Förderpreis 2017, شیدا Bazy در boersenblatt.net, 1.
وقتی تو خواب بودی (کره‌ای: 당신이 잠든 사이에) یک مجموعهٔ تلویزیونی در سال ۲۰۱۷ از کره جنوبی با بازیگری لی جونگ سوک، به سوزی، جانگ هه این، لی سانگ یوب و کو سونگ هی است. این درام حقوقی و فانتزی شامل ۳۲ قسمت ۳۵ دقیقه‌ای (۱۶ قسمت ۶۰ دقیقه‌ای) است که زندگی سه جوان: گزارشگر میدانی، دادستان و افسر پلیس را به نمایش کشیده‌است که سالها پیش پس از نجات یکدیگر، توانایی پیش‌بینی وقایع آینده را از طریق رویاهای خود به دست آورده‌اند.
این سریال به کارگردانی اوه چونگ هوان و به قلم پارک هی ریون نگاشته شده‌است. این درام از ۲۷ سپتامبر تا ۱۶ نوامبر ۲۰۱۷ در روزهای چهارشنبه و پنج شنبه در ساعت ۲۲:۰۰ () از شبکه اس‌بی‌اس پخش شد.
در حالی که "وقتی تو خواب بودی" ترکیبی از ژانرهای درام حقوقی و فانتزی است، بر روی داستان سه جوان که توانایی دیدن آینده را از طریق رویاهای خود دارند تمرکز کرده‌است. در این درام به سوزی در نقش گزارشگر میدانی نام هونگ جو، لی جونگ سوک در نقش دادستان تازه‌کار جونگ جه چان و جانگ هه این در نقش افسر پلیس هان وو تاک ایفای نقش می‌کنند. این سه نفر با همکاری یکدیگر تلاش می‌کنند تا رویاهای شوم‌شان به واقعیت تبدیل نشود و دشمن بزرگشان وکیل فاسد لی یو بوم (لی سانگ یوب) را فروبنشانند. پیشنهاد میکنیم این فیلم را ببینید
کارآگاهان بخش۳
رُکسان گی ()، (زادهٔ ۱۵ اُکتبرِ ۱۹۷۴)gay, Roxane. Hunger: A Memoir of (my) Body.Location 282 Kindle Ebook First edition. New York, NY: Harper, an imprint of HarperCollinsPublishers, 2017. در اوماها، ایالت نبراسکا، نویسنده، استاد دانشگاه، سردبیر، و منتقد ادبی اهل آمریکا است. او با کتاب "فمینیست بد" به شهرت جهانی رسید؛ اولین مجموعه‌داستان او «آییتی» در سال ۲۰۱۱ و دومین مجموعه‌داستانش «زنان بدقلق» در سال ۲۰۱۷ منتشر شد.
«گی» سال ۲۰۱۷ سرگذشت خودش "گرسنگی" را منتشر کرد که نامزد بهترین کتاب سرگذشت‌نامه در سایت «گودریدز» شد و بسیاری از منتقدان و نویسندگان ازجمله «دیوید سداریس» "گرسنگی" را بهترین کتاب سال شمردند.
تبلیغات در موبایل یک گونه از تبلیغات است که بر روی تلفن همراه و یا سایر دستگاه‌های ارتباط بی‌سیم انجام می‌شود. این تبلیغات می‌تواند به صورت اجرای اپلیکیشن یا نرم‌افزارهای موبایل، تبلت و دیگر دستگاه‌های ارتباط بی‌سیم باشد. فرستادن متنی به صورت پیامک و یا تبلیغات کلیکی یا نصبی در صفحات وب، اپلیکیشن‌ها یا بازی‌های موبایلی نیز از گونه‌های تبلیغات موبایلی به شمار می‌رود. یکی از ویژگی‌های اصلی این گونه تبلیغات این است که وسیله‌ای که بر روی آن تبلیغ انجام می‌شود، وسیله‌ای شخصی و مربوط به یک فرد خاص است.
فلات جیزه () سرزمین عجایب باقی‌مانده در دنیا، اهرام جیزه، که طور مطلق مشهورترین آثار تاریخی مصر در دوران فراعنه می‌باشد. این فلات درست در خارج از محدوده قاهره واقع شده‌است.
فلات جیزه جزئی از مرز شرقی صحرای غربی در مصر می‌باشد، این فلات در شرق دره حاصلخیز رود نیل از منطقه جیزه در خط مقدم منطقه جلگه سیلابی و جزیره الدهب در رود نیل و دلتای دره دجله و همین‌طور دامنه‌های جنوب غربی فلات المقطم قرار دارد.
مساحت این فلات برابر با ۳٫۱۹ کیلومتر می‌باشد، بزرگ‌ترین طول آن از غرب به شرق است و برابر با ۲۶۸۵ متر است و بزرگ‌ترین عرض که از شمال به جنوب است برابر با ۲۰۵۵ متر می‌باشد، این فلات از شمال غربی به جاده قاهره –فیوم صحرایی محدود می‌گردد، از جنوب غربی به دیواری که حیط الغراب خوانده می‌شود محدود است، اما از سمت شرق و شمال شرقی به جلگه سیلابی رود نیل محدود می‌گردد.
فلات جیزه با آب وهوای صحرایی اش از بقیه مناطق متمایز می‌گردد، این آب و هوا از آب و هوای اقلیم مصر میانی تبعیت می‌کند یعنی در تابستان به شدت داغ و سوزان است و در زمستان معتدل می‌باشد، همچنین این فلات به باران کم از بقیه مناطق متمایز است، اما بنظر می‌رسد که در قدیم و در مصر باستان آب و هوای این منطقه کاملاً با الان فرق داشته‌است.
این فلات شامل طبقاتی از سنگ الجیری می‌باشد که جزئی از عناصر تشکیل‌دهنده فلات المقطم نیز هست، این سنگ نزدیک به ۵۰ میلیون سال قدمت دارد (این سنگ مربوط به دوره ای است که بنام دوره الایوسین خوانده می‌شود)(در خلال دوره خاندان چهارم فراعنه ۲۶۴۹ تا ۲۵۱۳ قبل از میلاد)
در فلات جیزه سه مجموعه هرمی ساخته شده‌است که مربوط به فراعنه خوفو، خفرع و منقرع می‌باشد. یکی از این اهرام در سال ۲۵۵۱ قبل میلاد زمانی که فرعون خوفو مؤسس سلسله و خاندان چهارم فراعنه دستور ساخت آن را داد ساخته شده‌است، هرم او بزرگ‌ترین هرم این مجموعه است و یکی از عجایب هفتگانه دنیا به حساب می‌آید. این هرم بزرگ‌ترین هرم از مجموعه اهرام مصری که تا الان توسط عملیات حفاری کشف شده و… و بالغ بر ۱۰۸ هرم است می‌باشد، هرم بزرگ مربوط به فرعون خوفو است که باخت خوفو یا افق خوفو نامیده می‌شود و در شرق آن ۴ هرم کوچک که از سنگ درست شده و ارتفاع آن‌ها ۲۰ متر می‌باشد وجود دارد. این اهرام مربوط به ملکه‌های مادر و… و مقبره همسرها و خواهران خوفو می‌باشد.
ایده توسعه و پیشرفت فلات جیزه بر این اساس بنا شد که دستکاری این منطقه محدود شود و آثار گرانبهای فلات جیزه حفظ و نگهداری گردد، نقش تاریخی آن به آن برگردانده شود باین اعتبار که یکی از اماکن تاریخی مهم نه فقط در حد منطقه و خود کشور مصر بلکه در سطح جهانی می‌باشد، تنظیم رابطه با این مکان تاریخی به عنوان یک کیان واحد باشد، تغییر این منطقه به عنوان یک منطقه حفاظت شده تاریخی «فلات اهرام جیزه» به یک موزه باز برای دیدار عموم، با در کنار هم قرار دادن عناصر مختلف این پروژه مانند شبکه راه‌های تردد به این منطقه و همین‌طور راه‌های تردد برای اتوبوس‌های برقی همراه بوده‌است.
فیتز جان پورتر (۳۱ اوت ۱۸۲۲ – ۲۱ مه ۱۹۰۱) یکی از فرماندهان، صندوقدار و مدیر مالی در ارتش ایالات متحده و ارتش اتحادیه در طول جنگ داخلی آمریکا بود.
وی به دلیل نقشی که در دومین نبرد بول ران ایفا کرد و در آن نبرد به اتهام سرپیچی از دستور دادگاهی شد در تاریخ آمریکا شناخته می‌شود. گرچه وی از تمامی اتهام‌های وارده تبرئه شد.
پورتر در ۳۱ اوت ۱۸۲۲ در پرتسموث، نیوهمپشایر زاده شد. وی فرزند یک افسر ارتش بنام جان پورتر و الیزا چانسی کلارک بود. پورتر در سال ۱۸۴۵ به عنوان نفر هشتم از چهل و یک داوطلب وست پوینت (آکادمی نظامی ایالات متحده آمریکا) فارغ‌التحصیل شد. وی در خلال جنگ آمریکا و مکزیک حضور یافت و به دلیل دلیری و شایستگی که از خود در نبرد مولینو دل ری نشان داد به درجه سروانی ارتقا پیدا کرد. سپس در ادامه حضور موثرش در نبرد چاپول تپک به درجه افتخاری سرگردی نائل آمد. پس از پایان یافتن نبرد به وست پوینت بازگشت و بین سال‌های ۱۸۵۷ تا ۱۸۵۸ به عنوان دستیار آموزگار در واحد توپخانه به خدمت پرداخت. سپس از ۱۸۵۷ تا ۱۸۵۸ جهت سرکوب شورشیان مورمون در طی نبرد یوتا به عنوان دستیار و معاون ژنرال آلبرت سیدنی جانستون حضور یافت.
با آغاز جنگ داخلی آمریکا پورتر در ماه می ۱۸۶۱ میلادی با درجه سرتیپی (انگلیسی: brigadier general) به فرماندهی تیپ نیروهای داوطلب برگزیده شد. وی خود را در اردوکشی مریلند به یکی از فرماندهان برجسته و خوشنام نزد سرلشکر جورج بی مک‌کللن نشان داد. اما در ۲۹ آگوست همان سال در طی دومین نبرد بول ران به دلیل عدم اجرای فرمان‌های صادره ژنرال جان پوپ جهت حمله به سمت راست نیروهای کنفدراسیون به فرماندهی استون‌وال جکسن مورد اتهام قرار گرفت. ژنرال پوپ بر این باور بود که پیروزی جنوبی‌ها و ناکامی آنان در پیشبرد جنگ به دلیل سرپیچی از اجرای فرمان وی توسط ژنرال پورتر روی داده‌است.
در نوامبر ۱۸۶۲ به دادگاه نظامی فراخوانده شد و خدمت وی در ارتش به حالت تعلیق درآمد. دادگاه پورتر تا ژانویه ۱۸۶۳ ادامه یافت. پورتر به دفاع از خود پرداخت و مدعی بود فرمان‌های ژنرال پوپ برای وی نامفهوم، متناقض و غیرقابل اجرا بود. با این وجود وی در دادگاه مقصر شناخته شد و بی درنگ از ارتش اخراج شد.
پس از پایان یافتن جنگ داخلی پورتر در نیویورک وارد فعالیت‌های بازرگانی و سوداگری شد. سپس در کنار مناصبی که در اداره پلیس و آتش‌نشانی شهر نیویورک برعهده داشت به کارهای خیرخواهانه و مردم پسند سرگرم بود. اما جالب توجه‌ترین رخداد در حرفه سیاسی اش پیگیری و پافشاری در اثبات بی گناهی اش در برابر اتهامی که در دومین نبرد بول ران به وی زده شده بود می‌توان ذکر کرد.
شانزده سال پس از اخراج وی از ارتش، در پی یک فرجام خواهی با برپاشدن یک میز شور به ریاست ژنرال جان اسکوفیلد، وی از تمامی اتهام‌های مطرح شده مربوط به دومین نبرد بول ران مبری و بی گناه اعلام شد. ژنرال اسوکوفیلد عملکرد پورتر را بیشتر به مانند در امان نگه داشتن نیروهایش از خطر تشبیه کرد و پس از آن در سال ۱۸۸۶ در دوران ریاست جمهوری گروور کلیولند لایحه بازگرداندن نام پورتر به فهرست نظامیان در ارتش ارائه شد.
ابراهیم محمد صُلِح (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار کشور مالدیو است که بعد از شکست دادن عبدالله یمین به‌عنوان رئیس‌جمهور جدید انتخاب شد که دوره‌اش از ۱۷ نوامبر ۲۰۱۸ شروع می‌شود.
او اولین بار در سال ۱۹۹۴ در سی سالگی به نمایندگی پارلمان انتخاب شد. صُلِح نقش اساسی در تأسیس حزب دمکراتیک مالدیو MDP و در جنبش اصلاح سیاسی مالدیو از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸ داشت که مالدیو را بسوی اتخاذ یک قانون اساسی مدرن و دمکراسی چندحزبی برای اولین بار پیش برد. صُلِح همچنین یک عضو ارشد پارلمان و مجلس ویژه بود.
هوادران او بعد از انتخاب وی به رئیس‌جمهوری در خیابان‌ها به رقص و پایکوبی پرداختند. او از رئیس‌جمهور کنونی عبدالله یمین خواستار یک جابجایی قدرت صلح‌آمیز و آزادی زندانیان سیاسی شد.
ابراهیم محمد صُلِح متولد ۱۹۶۴ است. وی دارای همسر و دو فرزند می‌باشد.
هندی فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی اس شانکار است. در این فیلم بازیگرانی همچون کمال حسن، مانیشا کویرالا، اورمیلا ماتوندکار ایفای نقش کرده‌اند.
فرانچسکو سولیمنا (; – ) نقاش، و معمار اهل ایتالیا بود. او در نزدیکی آولینو به دنیا آمد. سولمینا بنیانگذار کارگاه‌های هنری و در نهایت فرهنگستان در ناپل است. او در ناپل از دنیا رفت.
فرانچسکو فرانچا (; با نام اصلی فرانچسکو رایبولینی Francesco Raibolini ۱۴۴۷ – ) یک نقاش و زرگر اهل ایتالیا بود.Levinson:492 او در زمینه نقاشی با لورنتسو کوستا همکاری می‌کرد. اما در کارهایش از پیترو پروجینو و رافائل تأثیر گرفته‌است.
پادشاهی الماس فیلمی محصول سال ۱۹۸۰ و به کارگردانی ساتیاجیت رای است. در این فیلم بازیگرانی همچون تاپن چاترجی، رابی غوش، سومیترا چاترجی، اوتپال دوت ایفای نقش کرده‌اند.
ریچارد چَـتِـم اَتکینسون (؛ زادهٔ ) روان‌شناس، پژوهشگر، و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا است.Welcome او رئیس و معاون دانشگاه کالیفرنیا، و رئیس سابق دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو بوده‌است.BiographyBiography
اَتکینسون با عهده‌دار شدن کرسی استادی در دانشگاه استنفورد آغاز کرد. وی در آنجا با پاتریک سپس تجربه به‌کارگیری رایانه را برای آموزش ریاضیات، آموزش مدرسه ابتدایی پالو آلتو، کالیفرنیاو همچنین برنامه آموزش تیزهوشان در دانشگاه استنفورد به عنوان پایه‌گذاری اولیه کارشان شروع کردند.
در پی سال‌ها فعالیت اَتکینسون آخرین رئیس انجمن پیشبرد علوم آمریکا و همچنین کرسی ریاست انجمن دانشگاه‌های آمریکایی را همراه با میراثی از جوایز و قله افتخارات علمی آمریکا را نصیب خود کرده‌است. اکنون همه این جوایز و مدال‌ها سالن اَتکینسون در مؤسسه کالیفرنیا مخابرات و فناوری اطلاعات در دانشگاه کالیفرنیا در سن دیگو را آراسته‌است.Raymond Smilor, Niall O'Donnell, Gregory Stein and Robert S. Welborn, III, "The Research University and the Development of High-Technology Centers in the United States," Economic Development Quarterly, Vol. 21, No.3, August 2007, pp.  203–222
دوتا فیلمی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی مانی راتنام است. در این فیلم بازیگرانی همچون موهن لال، پراکاش راج، آیشواریا رای، رواتهی، گائوتامی، تابو، نثار ایفای نقش کرده‌اند.
معماری نوسنگی و مس‌سنگی در ایران در خصوص معماری در دوره تاریخی از حدود ۱۰٫۰۰۰ سال تا حدود ۵٫۳۰۰ سال پیش در گسترهٔ سرزمینی است که امروزه ایران نامیده می‌شود.
حدود ۱۰٫۰۰۰ سال پیش یکجانشینی، و به‌تَبَعِ آن معماری، از منطقه هلال بارور به ایران گسترش یافت. جغرافیای ناهموار ایران سبب شد سکونت‌گاه‌های این سرزمین متفاوت از دشت‌های شام و میانرودان شکل بگیرند. نخستین این سکونت‌گاه‌ها را مردمان اواخر دوران میان‌سنگی در جلگهٔ خوزستان برپا داشتند، که قدیمی‌ترین نمونهٔ کاوش‌شده در این دوره علی‌کُش است. علی‌کش در حدود ۹٫۰۰۰ سال پیش از خانه‌هایی تک‌اتاقی ساخته شده‌است. باوجوداین، عمدهٔ دانسته‌های ما در مورد معماری سکونت‌گاه‌های ایران در نوسنگی پیش‌ازسفال از دره‌ها و دشت‌های اطراف زاگرس مرکزی می‌آید. یکی ازین سکونت‌گاه‌ها گنج‌دره است، که نوآوری‌های معماری در آن سبب شده بود به‌نسبت ساخت‌وسازهای معاصرش دیوارهایی نازک‌تر داشته باشد.
در همین دوره، در شمال غربی ایران ساکنانِ حاجی‌فیروز خانه‌هایشان را به دو بخش، یکی برای نشستن و دیگری برای کار، تقسیم می‌کردند، و در جنوب شرقی، ساکنانِ تل ابلیس فضایی با کاربرد آیینی ساخته بوده‌اند. به‌سبب خشکی و ناملایمات جغرافیایی فلات مرکزی ایران، تا پیش از ابداع سفال در این منطقه استقرارهای چندانی صورت نگرفت. تنها سکونت‌گاه شناخته‌شدهٔ این منطقه در این دوران تپهٔ غربیِ سنگ چخماق است.
در اواخر دوران نوسنگی موسوم به نوسنگی با سفال (از حدود ۸٫۴۰۰ سال پیش) و اوایل دوران مس‌سنگی، تغییرات اجتماعی در جلگهٔ خوزستان سبب به‌وجود آمدن سلسله مراتب در معماری و شکل‌گیری سکونت‌گاه‌های بزرگ و پیچیده در این منطقه شد. از جملهٔ این سکونت‌گاه‌ها می‌توان به چغابنوت و شوش ۱ اشاره کرد. در منطقهٔ زاگرس جوامع این دوران به پیچیدگی و بزرگی جلگهٔ خوزستان نبودند. در فلات مرکزی ایران، تپهٔ شرقیِ سنگ چخماق هزار سال پس از تپهٔ غربی ساخته شده‌است و گذار از فرهنگ بدون سفال به فرهنگ با سفال را در آن می‌توان دید، که نشان دهنده دورهٔ تحول مهمی در مسیر تکامل مدنیت است. در فلات مرکزی ایران در منطقه تپهٔ زاغه خانه‌ها به تناسب نوع فعالیت اقتصادی (کشاورزی یا دامداری) ساخته شده‌اند و به‌نظر می‌رسد نوعی نظام طبقاتی شکل گرفته‌است.
همچنین در این دوران در تپهٔ شمالی سیلک برای ساخت اتاق‌های راست‌گوشه از خشت قالبی استفاده شده‌است که تحول مهمی در معماری به‌شمار می‌رود. الگوهای روستایی ایجادشده تا اواخر دوران نوسنگی در ایران، غالباً در چند هزارهٔ آتی ثابت ماند. جغرافیای ناهموار و پاره‌پارهٔ فلات ایران، سبب شد مردمان این دوران در فرهنگ‌هایی به‌نسبت منزوی از هم زندگی کنند و به استثنای ساکنان دشت دهلران در جنوب غربی ایران، در روند تشکیل مدنیت در میانرودان در غرب ایران و تمدن دره سند در شرق نقشی نداشته باشند.
از حدود ۶٫۵۰۰ تا حدود ۵٫۳۰۰ سال پیش، در دوره موسوم به مس‌سنگی، در جلگهٔ خوزستان با تشکیل «شوش ۲»، که کانال‌های آبیاری و ساختار مدنیت سه طبقه‌ای در آن با تسلط بر روستاهای کوچک اطراف همراه بود، اولین سیستم‌های دولتی در ایران به وجود آمد. شوش ۲ در اواخر دوران مس‌سنگی رها شد و تا برآمدن تمدنِ شوشِ نیاایلامی در عصر برنز متروک ماند. «دوران ۵ گودین‌تپه» و «سه گابی»، از مهم‌ترین محوطه‌های کاوش‌شدهٔ دورهٔ مس‌سنگی در زاگرس مرکزی است. از «گودین تپهٔ دوران ۵»، که در اواخر دوران مس‌سنگی مسکون بوده، مجموعه‌ای از اتاق‌ها، حیاط‌ها، و انبارهای مربع یا مستطیلی منظم بازمانده که با خشت خام در ابعاد مختلف ساخته و با آهک سفید اندود شده بوده‌اند. در شمال غرب ایران نمونهٔ بارز فرهنگ منطقه تپهٔ دالما است. در دالما دو سازهٔ مستقل کاوش شده که با حیاطی بزرگ از هم جدا می‌شده‌اند. دیوارهای دالما چینه‌هایی از خشت خام هستند. در جنوب شرق ایران لایه‌های اولیهٔ تپه یحیی در دشت صوغان هم از دوران مس‌سنگی است و شباهت بسیاری به تل ابلیس دارد. در فلات مرکزی ایران در تپهٔ جنوبی سیلک دو دورهٔ سکونت مربوط به دوران مس سنگی هست. در دورهٔ اول سکونت در تپهٔ جنوبی (۶٫۰۰۰ تا ۵٫۲۰۰ سال پیش) مجموعه اتاق‌هایی دارای پنجره در ابعاد و اندازه‌های متنوع با نظم هندسی و گوشه‌های راست ساختند، که از طریق فضای کوچکی شبیه هشتی به هم متصل می‌شده‌اند. دیوارهای داخلی به رنگ سفید یا قرمز اندود شده‌اند. در ازارهٔ دیوارها نیز قطعات سفالی گذاشته شده‌است. در این دوره مرده‌ها در زیر خانه‌ها دفن می‌شده‌اند. سکونت‌گاه مهم دیگر تپه قبرستان در ۶۰ کیلومتری جنوب قزوین است، که در دوران اوجش محوطه‌ای به مساحت ۱۰ هکتار را در بر می‌گرفته‌است. شکل ساخت‌وسازها مشابه تپه زاغه است ولی بناها هندسی‌تر و شکل معابر مستقیم‌تر و ابعاد خشت‌ها منظم‌تر است. در تپهٔ قبرستان همچنین کارگاهی چنداتاقی برای ریخته‌گری مس ساخته شده بوده‌است که خبر از پیشرفت فناوری متالورژی در این سکونت‌گاه می‌دهد.
باستان‌شناسان سکونت‌گاه‌های دوران نوسنگی را به دو گروه کلی «نوسنگی پیش‌ازسفال» و نوسنگی با سفال تقسیم می‌کنند.
شواهد کنونی حاکی از آن است که کشاورزی از سرچشمه‌اش در کرانهٔ شرقی مدیترانه به میانرودان صادر شده و با گذر از عرض ایران به سوی آسیای مرکزی گسترش یافته‌است.
ولی بیشتر آرای مربوط به آن را می‌توان در دو مدل کلیِ دافعه (اینکه شکارچی-گردآورنده‌ها به واسطه تغییرات آب‌وهوایی یا فشارِ جمعیت مجبور به یکجانشینی شده‌اند) یا جاذبه (یکجانشینی به دلیل منافعِ اقتصادی کشاورزی و میل به کاهش ریسک و افزایش ثروت صورت گرفته‌است) رده‌بندی کرد.
برخی محققان نیز بر این باورند که مهم‌ترین عامل انقلاب نوسنگی تغییر در فرهنگ مادی به ویژه فناوری برش سنگ است.
در نتیجه ساختار جوامع نوسنگیِ میانرودان پیچیده‌تر و بزرگ‌تر از جوامع ایران بود که غالباً شکل «واحد خانوادگی» (یا به تعبیر ، قبیله‌ای) داشتند.
همچنین بر خلاف سکونت‌گاه‌های شام و آناتولی (مانند چاتال‌هویوک) که مدتی کوتاه پس از آغاز یکجانشینی می‌توان در آن‌ها رفتار و سازه‌هایی آیینی دید، به‌جز موارد محدودی شواهدی از این رفتارها و سازه‌ها در سکونت‌گاه‌های ایران نیست.
کوزلووسکی و اورِنش جوامع اولیهٔ نوسنگی در جنوب غربی ایران را، بر اساس فناوری‌های مکشوف در سکونت‌گاه‌های آن، با عنوان «سنت معلفاتی» معرفی می‌کنند، که در ادامهٔ سنت زرزی بوده و نام خود را از سکونت‌گاه کوچک معلفات در کرانهٔ در عراق امروزی گرفته‌است.
کوزلووسکی بر این باور است که رواج سنت معلفاتی همزمان است با نوسنگی شدن منطقهٔ غرب ایران، و بر خلاف نظریات انتشارگرایانه، این فرآیند منشأ درون‌زایانه داشته‌است.
وی همچنین بر آن است که در اواخر هزارهٔ هفتم پیش‌ازمیلاد، سنت معلفاتی با سنت «پسامعلفاتی» جایگزین شده‌است.
این سکونت‌گاه‌ها عمدتاً کمپ‌های فصلی عشایر رمه‌گردان (نیمه‌یکجانشین) بوده‌اند.
از حدود ۸٫۰۰۰ سال پیش، این سکونت‌گاه‌ها به‌تدریج جای خود را به روستاهای دائمی می‌دهند.
به‌نظر می‌رسد در این جوامع سلسله مراتب و اختلاف طبقاتی آشکاری وجود نداشته‌است، چرا که نشانی از سازه‌های خاص با کارکرد یادمانی نیست.
در اواخر این دوران استفاده از خشت در ساخت خانه‌های فلات ایران معمول شد، خانه‌ها به‌تدریج چنداتاقی شدند، و معابر اولیه‌ای در فضای بین خانه‌ها تشکیل شد.
از حدود ۸٫۵۰۰ سال پیش، سنت استفاده از سفال منقوش در ایران آغاز شد.
این امر ناظر بر پیدایش عناصری جدید در زندگی مسکونی، اجتماعی، و اقتصادی مردمان این سرزمین است.
در این دوران در جنوب غربی ایران، شواهدی از ساخت کانال‌هایی برای انتقال آب از رودخانه‌ها به زمین‌های کشاورزی هست. به گفتهٔ کامیار عبدی، این دست پروژه‌ها سبب توسعهٔ اقتصادی و همچنین تغییراتی اجتماعی، از جمله تقسیم کار و ایجاد سلسله مراتب شد.
نشانه‌های استخراج فلز مس از حدود ۶٫۵۰۰ سال پیش در فلات مرکزی و جنوب غربی ایران حاصل شده‌است. این امر مقارن است با آغاز دوره‌ای جدید موسوم به دورهٔ مس‌سنگی، که آن را دوران گذاری بین فرهنگ‌های نوسنگی و تمدن‌های عصر برنز می‌دانند.
الگوهای روستایی ایجادشده تا اواخر دوران نوسنگی در ایران، غالباً در چند هزارهٔ آتی ثابت ماند. جغرافیای ناهموار و پاره‌پارهٔ فلات ایران سبب شد مردمان این دوران در فرهنگ‌هایی به‌نسبت منزوی از هم زندگی کنند و به استثنای ساکنان دشت دهلران در جنوب غربی ایران، در روند تشکیل مدنیت در میانرودان در غرب ایران و درهٔ سند در شرق نقشی نداشته باشند.
با وجود این انزوا، شواهدی از ارتباط فرهنگی بین همسایگان در فلات ایران، و در مواردی با فرهنگ‌های میانرودان هست، ولی
در کل این دوران عصر تاریکی در پیشاتاریخ ایران است و نیازمند مطالعات بیشتر می‌باشد.
نخستین مطالعات باستان‌شناسی در ایران تنها به چند محوطه محدود بود.
رومن گیرشمن، که در سال ۱۹۳۱ به ریاست مأموریت لوور در ایران برگزیده شده بود، تپه سیلک را بین سال‌های ۱۹۳۳ و ۱۹۳۷ میلادی حفاری کرده بود، و
اریش فریدریش اشمیت نیز در همان دههٔ ۱۹۳۰ کاوش‌هایی در تپه حصار و تپهٔ چشمه‌علی انجام داده بود. هر دوی اینها در گزارش‌شان به ورود فرهنگی جدید با سفال منقش اشاره کردند که فرهنگ بومی را ارتقا داده‌است.
آغاز جنگ جهانی دوم از ادامهٔ این دست مطالعات باستان‌شناسی در ایران جلوگیری کرد.
در دههٔ ۱۹۵۰، رابرت برایدوود که پیشتر جرموی عراق را حفاری کرده بود، دست به کاوش در اطراف کرمانشاه زد.
بااین‌حال اکتشاف‌ها در دههٔ ۱۹۶۰ بود که نام ایران را وارد ادبیات باستان‌شناختی در زمینهٔ نوسنگی کرد. از جملهٔ کاوش‌ها در این دهه می‌توان به یافته‌های فرانک هول و کنت وان فلانری در جلگهٔ خوزستان، رابرت دایسون و کایلر یانگ در تپهٔ حاجی‌فیروز و تپه دالما در شمال غربی ایران، لامبرگ کارلووسکی در تپه یحیی در جنوب غربی ایران، و فیلیپ ای.ال. اسمیت در تپهٔ گنج‌دره در زاگرس مرکزی اشاره کرد.
در سال ۱۹۶۷ نیز با تأسیس توسط رابرت دایسون، ریچارد فرای، و جیکوب هورویتز، کاوش‌ها و حفاری‌های متعددی در ایران آغاز شد.
در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی و به ابتکار عزت‌الله نگهبان، دانشگاه تهران کارگاهی دائمی در دشت قزوین تأسیس کرد و محوطه‌های نوسنگی فلات داخلی ایران چون تپه‌های سنگ‌چخماق، زاغه، و قبرستان را کاوش کرد.
با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ ایران و پس از آن جنگ ایران و عراق کاوش‌های باستان‌شناسی در ایران متوقف شد و تا دههٔ ۱۳۷۰ شمسی بودجهٔ چندانی به فعالیت‌های باستان‌شناسی اختصاص نیافت.
در اواخر دههٔ ۱۳۷۰، عباس علیزاده محوطه‌های چغابنوت و چغامیش در خوزستان را کاوش کرد.
در دشت‌های پست شرق مازندران، اولین بررسی‌های سازه‌های انسانی دوران نوسنگی را علی ماهفروزی در سال ۱۳۷۹ خورشیدی انجام داد. در دههٔ ۱۳۹۰ نیز مصطفی شریفی فرایند گذار از دوران نوسنگی به مس‌سنگی را در شرق مازندران بررسی کرد.
در جنوب شرقی ایران نیز شهریار عدل در سال ۱۳۸۲ و پس از زمین‌لرزه بم محوطهٔ تل آتشی را کشف کرد.
کاوش‌های نوسنگی در سرزمین‌های پست مازندران در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی (که باستان‌شناسی نو در حال شکل گرفتن بود) پیگیری نشد و بیشتر متمرکز بر غرب ایران بود، ازین‌رو این منطقه در مباحث باستان‌شناسی نوسنگی نادیده گرفته شده‌است.
در کاوش‌های متأخر، یک محوطهٔ نوسنگی پیش‌ازسفال و حدود ۲۰ محوطهٔ نوسنگی باسفال در فلات شمالی ایران یافت شده‌است.
اولین سکونت‌گاه در ایران در حدود ۹٫۰۰۰ سال پیش به‌شکل خانه‌هایی تک‌اتاقه در جوار تالابی دائمی در علی‌کُش (در فاز معروف به بُزمُردهٔ آن) ساخته شده‌اند که دیوارهایی به ضخامت ۲۵ تا ۴۵ سانتی‌متر از خشت‌هایی به ابعاد ۲۵ ۱۵ ۱۰ سانتی‌متر داشته‌اند. احتمالاً هر خانه اجاقی داشته که در محوطهٔ خانه تعبیه می‌شده‌است. به‌نظر می‌رسد ساکنان علی‌کُش پس از خشک شدن تالاب به دیگر محوطه‌های جلگهٔ خوزستان، مانند چغاسفید، نقل مکان کرده باشند.
چغابنوت هم در دوران نوسنگی پیش‌ازسفال و اوایل دوران نوسنگی باسفال مسکون بوده‌است.
در بازمانده‌های دوران نوسنگی پیش‌ازسفال مجموعه‌ای از اجاق‌ها یا گودال‌های آتش کاوش شده ولی خانه‌ای از این دوران یافت نشده‌است. از سکونت‌گاه باسفال (معروف به فاز ۰) خانه‌های خشتی کوچکی بازمانده‌است.
از دیگر سکونت‌گاه‌های منطقه باید به «تپه تولایی» اشاره کرد که قدمتش به اوایل عصر نوسنگی با سفال می‌رسد و به عنوان چراگاه فصلی مردمانی عشایری به‌کار می‌رفته‌است که در سازه‌هایی چادرمانند می‌زیسته‌اند و در جای دیگری از جلگهٔ نیمه‌خشک خوزستان به‌طور محدود کشاورزی می‌کرده‌اند.
در دشت داخلی فارس نیز در دوران نوسنگی پیش‌ازسفال سکونت‌گاه‌هایی در تل موشکی و تل جری تشکیل شد که به‌علت عدم وجود معماری قابل‌توجه می‌توان گفت سرپناه فصلی عشایرِ رمه‌گردان (نیمه‌یکجانشین) بوده‌اند.
در تل باکون در مرودشت هم ۶٫۵۰۰ سال پیش سکونت‌گاهی تشکیل شد که تا ۵٫۴۰۰ سال پیش مسکون بوده‌است.
در این سکونت‌گاه تعدادی خانه با دیوارهایی از خشت و کاه باقی مانده‌است. برخی از این خانه‌ها یک یا دو دیوار مشترک داشته‌اند. روی بعضی از دیوارهای آن‌ها به‌شکل نوارهای رنگی موازی تزئیناتی انجام شده‌است. سقف‌ها احتمالاً از تیر، حصیر، و گل ساخته می‌شده‌است. بین هر چند منزل فضایی باز هست که بناها به آن مرتبط بوده‌اند. ۱۲ انباری نیز در مجموعه کاوش شده که نشان‌دهندهٔ نقش تجاری آن در منطقه است.
در حدود ۶٫۰۰۰ سال پیش (اوایل دوره اوروک) شوش ۱ رها شد. اندکی بعد سکونت‌گاه دیگری در شوش بنا شد که به شوش ۲ موسوم است و ساختار مدیریتی سه طبقه‌ای در آن را، که با تسلط بر روستاهای کوچک اطراف همراه بود، از اولین سیستم‌های دولتی دانسته‌اند. شوش ۲ در اواخر دوران مس‌سنگی رها شد و تا برآمدن تمدنِ شوشِ نیاایلامی در عصر برنز متروک ماند.
از دیگر سکونت‌گاه‌های مهم دورهٔ مس‌سنگی در منطقه می‌توان از چغاسفید یاد کرد.
در چغاسفید عنصر معماری‌ای موسوم به حوض گلی دیده می‌شود که کاربردش معلوم نیست. هم‌چنین کف خانه‌های چغاسفید را برای جلوگیری از ورود رطوبت با سفال پوشانده و کف محوطه‌ها را هم سنگفرش کرده بوده‌اند.
مهمترین محوطهٔ نوسنگی در این منطقه تپهٔ کوچک گنج‌دره (در بخش موسوم به سطح D) در هفت کیلومتری هرسین است، که در آتشی سوخته است ولی جزئیات معماری آن تا حدودی سالم مانده و شامل اطلاعات گسترده‌ای دربارهٔ سازماندهی داخلی روستاهای اوایل دوران نوسنگی ایران است.
به‌نظر می‌رسد گنج‌دره کمپ فصلی عشایر رمه‌گردان (نیمه‌یکجانشین) بوده‌است.
محوطه شامل اتاق‌های کوچک خشتی بوده‌است
از مشخصات تعجب‌آور گنج‌دره، ضخامت اندک دیوارها (۳۰ تا ۴۰ سانتی‌متر) در مقایسه با سکونت‌گاه‌های دیگر دوران نوسنگی است. برای برپایی این دیوارها از شمعهای داخلی و خارجی استفاده شده‌است. به گفتهٔ فیلیپ ای.ال. اسمیت گنج‌دره از قدیمترین موارد استفاده از شمع و نیم‌ستون در خاور نزدیک و احتمالاً نخستین نمونه‌ای است که در آن شمعِ شالوده از خشت و گل ساخته شده نه از سنگ. در کل با وجود فراوانی سنگ در محوطه، از این مصالح استفاده چندانی نشده‌است.
پلان خانه‌های گنج‌دره (و احتمالاً دیگر سکونت‌گاه‌های زاگرس میانی در این دوران) بر خلاف دیگر جاهای ایران مدور یا نیمه‌مدور بوده‌است. به باور کنت وان فلانری، پلان مدور مربوط به جوامع شبانی و پلان چهارگوش مربوط به جوامع کشاورزی بوده‌است، ولی متیو جانسون بر این باور است که تفاوت سکونت‌گاه‌هایی با پلان مدور و پلان چهارگوش در تباین بین جوامع با خانوادهٔ هسته‌ای و خانوادهٔ گسترده بوده‌است.
از اوایل هزارهٔ هفتم پیش‌ازمیلاد سکونت‌گاهی در تپه عبدالحسین تشکیل شد که آن هم کمپ فصلی عشایر رمه‌گردان بوده‌است.
سکونت‌گاه کوچکِ تپه گوران در ۶۵ کیلومتری جنوب کرمانشاه هم از دیگر مراکز سکونت در این منطقه است و در آن مجموعه‌ای از روستاها از دوران نوسنگی پیش‌ازسفال تا مراحل اولیه نوسنگی باسفال مسکون بوده‌اند.
تپهٔ سراب در شمال کرمانشاه نیز از دیگر سکونت‌گاه‌های نوسنگی پیش‌ازسفال منطقه بوده‌است که به‌سبب نبود خانه و ابزار کشاورزی و کشف مقادیر زیادی استخوان گوسفند و بز، می‌توان گفت کمپ فصلی عشایر رمه‌گردان بوده‌است.
در کاوش‌ها در سراب نشانه‌های از دیوارهای خشتی و سفال نیز پیدا شده‌است و به‌نظر می‌رسد بعدها سکونت‌گاهی دائمی هم در سراب بوده‌است.
جوامع دوران نوسنگی با سفال و مس‌سنگی در زاگرس مرکزی به پیچیدگی اجتماعی‌سیاسی و بزرگی جوامع معاصرشان در جنوب غربی ایران نیستند، که دلیل آن می‌تواند عدم وجود سازوکار آبیاری زمین‌های کشاورزی بوده باشد. سکونت‌گاه‌ها در دره‌هایی که به آب دسترسی داشته‌است ساخته می‌شدند و ساختاری سلسله مراتبی داشته‌اند.
مهمترین این سکونت‌گاه‌ها تحت تأثیر فرهنگ‌های دالما (که مرکز آن در شمال غربی ایران قرار دارد) و عبید (که مرکز آن در میانرودان است) بوده‌اند. «دوران ۵ گودین‌تپه» و تپهٔ مجاورش، موسوم به «سه گابی»، از مهم‌ترین محوطه‌های کاوش‌شدهٔ دورهٔ مس‌سنگی در زاگرس مرکزی است.
از «گودین تپهٔ دوران ۵»، که در اواخر دوران مس‌سنگی مسکون بوده‌است، مجموعه‌ای از اتاق‌ها، حیاط‌ها، و انبارهای مربع یا مستطیلی منظم بازمانده‌است که با خشت خام در ابعاد مختلف ساخته و با آهک سفید اندود شده بوده‌اند. در عریض‌ترین قسمتش، حصار گرد محوطه ۱٫۵ متر پهنا داشته‌است.
گویا گودین در این دوره با شوش و جلگه خوزستان در ارتباط بوده‌است.
کشاورزی و دامپروری دیرتر از زاگرس مرکزی به شمال غربی ایران رسید. محوطهٔ کلیدی دوران نوسنگی در این منطقه تپه حاجی فیروز در درهٔ اوشنو-سولدوز است که با در میانرودان همزمان بوده‌است.
در دوران مس‌سنگی نمونهٔ بارز فرهنگ منطقه تپهٔ دالما است که در ۵ کیلومتری جنوب غربی حسنلو قرار دارد. در دالما دو سازهٔ مستقل کاوش شده که با حیاطی بزرگ از هم جدا می‌شده‌اند. ساختمان شمالی دستکم سه اتاق داشته و یک فضای نیمه‌باز که احتمالاً حیاط مرکزی بوده‌است. اجاقی هم در وسط حیاط مرکزی قرار می‌گرفته‌است. دیوارهای دالما چینه‌هایی از خشت خام هستند که ابعاد هر یک بین ۱۵ تا ۶۰ سانتی‌متر متغیر است.
مهمترین سکونت‌گاه کاوش شده از عصر نوسنگی در جنوب شرقی ایران تل ابلیس در درهٔ مشیز کرمان است که در حدود ۶٫۴۰۰ تا ۶٫۲۰۰ سال پیش (اواخر نوسنگی با سفال و اوایل مس‌سنگی) مسکون بوده‌است.
لایه‌های اولیهٔ تپه یحیی در دشت صوغان هم از دوران مس‌سنگی است و شباهت بسیاری به تل ابلیس دارد.
تپه زاغهٔ قزوین شاخص‌ترین سکونت‌گاهی نوسنگی با سفال این منطقه و معرف فرهنگ جوامع نوسنگی در فلات مرکزی ایران است.
جنس دیوارک‌ها از چینه و جنس دیوارهایی که روی آنان سقف قرار می‌گرفته‌است از خشت خام است. خشت‌ها را با دست و بدون استفاده از قالب شکل داده‌اند. این خشت‌ها ابعاد معینی ندارند و از ۴۰ تا ۸۰ سانتی‌متر طول، ۲۵ تا ۳۵ سانتی‌متر عرض، و معمولاً ۱۲ سانتی‌متر ضخامت متغیرند. در وجوه فوقانی، تحتانی، و پهلوهای خشت‌ها شیارهای کم‌عمقی هست که با فشار ملایم انگشتان ایجاد شده‌اند و به نگهداری اندود کمک می‌کرده‌اند. در دو سر خشت فرورفتگی‌های عمیق‌تری هست تا ملات به داخل آن‌ها نفوذ کند و آن‌ها را در جای خود محکم سازد.
این سقف‌ها را با ابتدا با تیرهای چوبی می‌پوشانده و روی آن‌ها شاخ و برگ درخت می‌ریخته‌اند و سپس با کاهگل اندود می‌کرده‌اند.
در اواخر دوران نوسنگی سکونت‌گاهی در جنوب دامغان در تپه حصار (دوره‌های ۱آ و ۲ب) تشکیل شد که امروزه نشانه‌های چندانی از خانه‌های آن باقی نمانده‌است. این خانه‌ها را از خشت خام و با قاعده‌های مستطیلی ساخته بوده‌اند. دیوارهای دورهٔ ۲ب نیز در فواصل منظم پشت‌بند بیرونی داشته‌اند. در کف خانه‌ها مرده‌ها به صورت نامنظم دفن می‌شدند و در کنار آن‌ها اشیاء تزئینی دفن شده که تعداد آن‌ها برای مرده‌های مختلف متفاوت است و تعددشان احتمالاً نشانهٔ قدرت و ثروت ایشان بوده‌است. برای برخی مردگان هم گور صندوقی خشتی ساخته بوده‌اند. مردان و زنان با اشیاء یکسان دفن شده‌اند و شاید این امر نشان‌دهندهٔ این است که یک موقعیت اجتماعی داشته‌اند. اجزایی چون اجاق، تاقچه، و گربه‌رو هم در داخل اتاق‌ها بوده‌اند.
در اواخر عصر نوسنگی، سیَلْک در جنوب غربی کاشان به مهم‌ترین سکونت‌گاه فلات مرکزی ایران تبدیل شد.
سیلک از دو تپه با فاصلهٔ ۶۰۰ متر تشکیل شده که تپهٔ شمالی در هزارهٔ ۵ و ۶ پیش‌ازمیلاد در دو دورهٔ مختلف و تپهٔ جنوبی در هزارهٔ ۴ پیش‌ازمیلاد تا ۲۸۰۰ سال پیش (عصر برنز) مسکون بوده‌است.
در دورهٔ دوم تپهٔ شمالی (۷٫۵۰۰ تا ۶٫۰۰۰ سال پیش)، خانه‌های گلی با اتاق‌های راست گوشه ساخته شده‌اند که چینه‌های آن‌ها خوب ورز داده شده و به شکل مکعب‌مستطیل در آفتاب خشک شده‌است. روی دیوارها با رنگ قرمز تزئین شده‌است.
و در دورهٔ اول سکونت در تپهٔ جنوبی (۶٫۰۰۰ تا ۵٫۲۰۰ سال پیش) مجموعه اتاق‌های در ابعاد و اندازه‌های متنوع با نظم هندسی و گوشه‌های راست ساختند. این اتاق‌ها از طریق فضای کوچکی شبیه هشتی به هم متصل می‌شده‌اند. در دیوارهای طویل این اتاق‌ها پنجره‌هایی برای نورگیری تعبیه شده بود. در دیوارهای بیرونی برآمدگی‌ها و فرورفتگی‌هایی برای تزئین وجود داشته‌است و دیوارهای داخلی به رنگ سفید یا قرمز اندود شده‌اند. در ازارهٔ دیوارها نیز قطعات سفالی گذاشته شده‌است که احتمالاً برای جلوگیری از نفوذ رطوبت بوده‌است.
مهمترین سکونت‌گاه عصر مس‌سنگی در فلات مرکزی ایران تپه قبرستان در ۶۰ کیلومتری جنوب قزوین است که در دوران اوجش محوطه‌ای به مساحت ۱۰ هکتار را در بر می‌گرفته‌است. شروع سکونت در تپهٔ قبرستان همزمان است با پایان سکونت در تپه زاغه. شکل ساخت‌وسازها مشابه تپه زاغه است ولی بناها هندسی‌ترند و شکل معابر مستقیم‌تر. محل اتصال دیوارها نیز نسبت به تپه زاغه منظم‌تر ساخته شده‌است و ابعاد خشت‌ها منظم‌تر است و به وضعیتی که در زاغه هست نیست.
در تپهٔ قبرستان همچنین کارگاهی چنداتاقی برای ریخته‌گری مس ساخته شده بوده‌است که خبر از پیشرفت فناوری متالورژی در این سکونت‌گاه می‌دهد. نمونه‌های اشیاء فلزی ساخته شده در این دوران در تپه قبرستان در سیلک و تل ابلیس یافت شده‌اند.
برخلاف فلات مرکزی ایران، اطلاعات چندانی از توالی فرهنگی دوران نوسنگی در شمال رشته‌کوه البرز در دست نیست.
یکی از بارزترین این محوطه‌های دوران نوسنگی پناهگاه سنگی «راشک ۳» در دو کیلومتری شمال روستای رودبارک در منطقهٔ کلاردشت است. «راشک ۳» حفره‌ای است به عرض ۱۶ متر، عمق ۹ متر، و ارتفاع ۶/۵ متر که در دل صخره و ۶ متر بالاتر از کف دره قرار دارد و ورودی‌اش رو به شرق است.
در باستان‌شناسی، نوسنگی با سفال یا نوسنگی ۳ عنوان دوره‌ای پیشاتاریخی است از دوران نوسنگی در عصر حجر، که در حدود ۶٬۴۰۰ پ.م. (۸٫۴۰۰ سال پیش) در هلال حاصل‌خیز آغاز شد. در این دوران فرهنگ‌هایی متشخص، مثل فرهنگ حلف در شمال میانرودان و آناتولی و فرهنگ عبید در جنوب میانرودان به‌وجود آمده بودند و آثاری از جنس سفال می‌ساختند. در بعضی محوطه‌ها دوران نوسنگی با سفال را به دو دورهٔ نوسنگی با سفال آ (PNA) و نوسنگی با سفال ب (PNB) تقسیم می‌کنند.
این دسته‌بندی‌ها را نخست کتلین کنیان انجام داده که حفاری اریحا را بر عهده داشت.
دوران نوسنگی با سفال با شروع دوران مس‌سنگی (آخرین دوران عصر حجر) در حدود ۴۵۰۰ پ.م. (۶٫۵۰۰ سال پیش) به پایان رسید.
در ریاضیات عدد اول رامانوجان عدد اولی است که نتیجه ثابت شده توسط سرینیسوا رامانوجان مربوط به تابع شمارش اعداد اول را ارضا می‌کند.
در سال ۱۹۱۹ رامانوجان اثبات جدیدی از اصل برتراند را منتشر کرد است که همان‌طور که او گفته برای اولین بار توسط چبیشف اثبات شده‌است. در پایان دو صفحه منتشر شده، رامانوجان یک نتیجه تعمیم یافته را استنتاج می‌کند و آن این است:
که در آن formula_2 تابع شمارش اعداد اول است که برابر است با تعداد اعداد اول کمتر یا مساوی "x".
تعریف اعداد اول رامانوجان این است:
"n" امین عدد اول رامانوجان کوچکترین عدد صحیحی است ("R") که در معادله زیر صدق می‌کند:
formula_3 برای همه "x" ≥ "R"
به عبارت دیگر اعداد اول رامانوجان اعداد صحیحی هستند که به ازای هر کدام از آن‌ها حداقل n عدد اول بین "x" و "x"/2 وجود دارد جایی که "x" ≥ "R"
پنج عدد اول رامانوجان عبارت اند از ۲، ۱۱، ۱۷، ۲۹، و ۴۱.
شرلی جکسون (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا است. او فیزیک‌دان و هجدهمین رئیس موسسه پلی تکنیک رنسلیر است. جکسون اولین زن سیاهپوست آمریکایی آفریقایی است که از موسسه فناوری ماساچوست فارغ‌التحصیل شده‌است. وی دومین زن سیاه‌پوستی است که دارای دکترای فیزیک است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ملی علوم و جایزه ونیوار بوش شده‌است.
در ریاضیات عدد ثابت رامانوجان (همچنین به نام عدد ثابت سولدنر) یک ثابت ریاضی است که تنها صفر منحصر به فرد تابع انتگرال لگاریتم است. این ثابت پس از کاشفان آن سرینیسوا رامانوجان و یوهان سولدنر نام گذاری شده‌است.
مقدار آن حدوداً برابر است با:
"μ" ≈ ۱٫۴۵۱۳۶۹۲۳۴۸۸۳۳۸۱۰۵۰۲۸۳۹۶۸۴۸۵۸۹۲۰۲۷۴۴۹۴۹۳۰۳۲۲۸…
چون انتگرال لگاریتمی به صورت زیر تعریف شده‌است:
پس روابط زیر را داریم:
که باعث کاهش محاسبات برای اعداد صحیح مثبت می‌شود. همچنین چون تابع انتگرال نمایی در معادله زیر صدق می‌کند
بنابراین تنها صفر مثبت انتگرال نمایی در لگاریتم طبیعی ثابت رامانوجان-سولدنر رخ می‌دهد که مقدار آن حدوداً برابر است با:
ln("μ") ≈ ۰٫۳۷۲۵۰۷۴۱۰۷۸۱۳۶۶۶۳۴۴۶۱۹۹۱۸۶۶…
ایستگاه اوموری ماچی یک ایستگاه قطار در منطقه اوموری در اوتا-کو، توکیو در توکیو در ژاپن است. این ایستگاه در مسیر خط اصلی کیکیو قرار دارد.