moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مثلث حاصل تقاطع سه خط مورب است، و زوایای حاد و تند آن تأثیر ستیزه جوئی، پرخاش و تهاجم را ایجاد می‌کنند. مثلث شبیه کلیه شکل‌هایی که دارای خاصیت مورب می‌باشند_مثل لوزی، ذوزنقه زیگ زاگ و نظایرآن_مثلث سمبل تفکر است و حالت و خصوصیت بی وزن آن با زرد روشن هماهنگی دارد.
دایره مکان هندسی نقاطی است که حول نقطه‌ای در یک سطح با فاصله ثابت حرکت می‌کنند. برعکس مربع که احساس تند و تیزی و سکون را ایجاد می‌کند، دایره احساسات را ملایم و معتدل نموده و حس آرامش و حرکت آرام و آهسته را القا می‌نماید. دایره سمبل روح است که در درون خود همواره در حال حرکت است.
چینی‌های قدیم برای ساختن معابد خود اشیا مدور را به کار می‌بردنند، در حالی که کاخ‌های فانی و دنیوی سلاطین به شکل چهار گوش ساخته می‌شد. سمبل ستاره‌شناسی خورشید دایره‌ای است با نقطه‌ای در مرکز آن.
دایره با تمام شکل‌هایی که خصوصت قوس دار و مدور داشته قرابت دارد مثل اشکال بیضوی، موجی، بشقابی یا سهمی و نظایر آن.
شکل دایره که لاینقطع در حال حرکت است، با قرمز مطابقت دارد.
مربع بیانگر ماده ساکن است، مثلث درخشان نماینده تفکر است، و دایره روحی است با حرکت ابدی. اگر در پی شکل هلیی برای رنگ‌های ثانویه باشیم، ذوزنقه را با سبز، سه گوش‌های گوی مانند را با نارنجی، و بیضی را با بنفش منطبق خواهیم یافت.
مثلث، ذوذنقه_ مربع_ مستطیل و سایر اشکال هندسی که دارای گوشه می‌باشند گویای هندسی استاتیکی بوده و دایره، بیضی و بیضوی نمودار هندسه دینامیکی می‌باشند. دایره با رنگ آبی منطبق است.
سورستان در زمان ایران ساسانی ۲۲۶ تا ۶۵۱ پس از میلاد به دو معنا به کار می‌رفت.از آن برای تعیین استان ایرانی سورستان، تقریباً مشابه سوریه امروزی، در مقابل آسورستان ، که استانی جداگانه مطابق با بابل (مرکزی-جنوب عراق) بود، استفاده می شد. همچنین نام شهر ساسانی سورستان ( کوفه امروزی در عراق) در استان بیه کواد میانه ایران بوده است.
باغ‌سازی، هنر ترکیب عناصر معماری، عناصر گیاهی و نمایش آب بر اساس مؤلفه‌های طراحی باغ است. باغ‌سازی در تاریخ جهان سابقه دیرینه‌ای دارد.باغ و باغ‌سازی، "دنیای اقتصاد" نمونه‌هایی از سبک‌های مختلف باغ‌سازی را می‌توان در باغ ژاپنی، باغ ایرانی، باغ انگلیسی، باغ فرانسوی و باغ ایتالیایی مشاهده کرد.
بافت قدیم بوشهر، از دید مکانی و جغرافیایی در نوک شمالی شبه جزیره بوشهر تولد، رشد و گسترش یافته‌است.
بافت قدیم بوشهر، از دید مکانی و جغرافیایی در نوک شمالی شبه جزیره بوشهر تولد، رشد و گسترش یافته‌است؛ و از سه جهت شمال، شرق و غرب همسایه دریا و از جنوب به بافت جدید (یا اختلاطی از بافت قدیم و جدید) محدود می‌گردد. چهار محله پیکره و هویت بافت را شکل داده‌اند: محله بهبهانی، شنبدی، دهدشتی و محله کوتی که در این نوع محله بندی عامل "قومیت " نقش اصلی را ایفاء نموده‌است.
بجز بافت مسکونی، در گذشته بافت تجاری آن نیز حائز اهمیت ویژه بوده که هم‌اکنون بخش عمده آن فاقد وجود عینی کالبدی و فعالیت و به صورت متروکه در لابه لای بافت یافت می‌شود.
به‌طور کلی تا حدود سال ۱۳۳۵، بندر بوشهر منحصر به محدوده بافت قدیم و مهم‌ترین و بیشترین کارکردهای شهری در جهت تضمین حیات ساکنین، در آنجا متمرکز بوده، ولی در پی تقلید، تغییر و تحولات شهرسازی، بافت ارگانیک شهر دچار ضربه‌های شدید کالبدی، اقتصادی و عملکردی گردید که برجسته‌ترین شهود آن کشیدن خیابان انقلاب (ششم بهمن سابق) از وسط بافت و تقسیم آن به دو تکه شرقی و غربی می‌باشد. بافت قدیم بوشهر، با توجه به نحوه استقرار و عناصر خاص خود، با بافت دیگر بنادر ساحلی متفاوت بوده دارای بافتی متراکم است که ویژگی‌های منحصربفردی دارد.
مهمترین عوامل مؤثر درشکل‌گیری بافت قدیم را می‌توان:
«اقلیم»،
«شکل زمین»
و «وضعیت امنیتی» نام برد.
بوشهر در بیشتر ایام سال آب و هوای گرم و مرطوب دارد و رطوبت بیش از حد و گرمای طاقت فرسایش باعث شده تا بافت قدیم در جدال با این ویژگی و برای کاهش اثرات آن ساخته شود. به همین دلیل کوچه‌های بافت قدیم بسیار باریک و ساختمان‌های دو طرف کوچه‌ها بسیار بلند است. این بلندی باعث شده که کوچه‌ها همواره سایه داشته باشند و نور خورشید مستقیماً به آن‌ها نتابد. از سوی دیگر باریک بودن کوچه‌ها باعث می‌شود که هوا در آن‌ها جریان پیدا کند و رطوبت به حداقل برسد.
بستری که بافت قدیم بوشهر بر آن سربرآورد به لحاظ پستی و بلندی یکسان نیست. قسمت شرقی این بندر از قسمت غربی بلندتر است. در ساخت خانه‌ها به این نکته توجه وافرشده چراکه علی‌رغم این پستی و بلندی، پشت بامها عموماً در یک سطح قرار دارند.
این اتفاق باعث شده که ساختمان‌ها به شکل پلکانی و براساس شکل واقعی زمین ساخته نشود و اهمیت این موضوع در آن است که اگر این اتفاق رخ می‌داد گرمای زیادی جذب بافت می‌شد و سایه اندازی روی ساختمان‌ها کمتر رخ می‌داد.
از زمان‌های دور خلیج فارس محلی بسیار ناامن بوده و بوشهر به لحاظ ارزش و اعتبارش در تجارت همواره در تیررس این ناامنی‌ها قرار داشته‌است. این نکته نیز در ساخت بافت قدیم شهر لحاظ شده‌است. مهم‌ترین نکته مرتبط با این وضعیت، باریک و پرپیچ وخم بودن کوچه هاست. در این کوچه‌ها هر رهگذری بیش از چند متر جلوتر از خود را نمی‌بیند و همین نکته باعث می‌شود هر تازه‌واردی در این کوچه‌ها گم شود. این کوچه‌های تنگ و تاریک در بیشتر محلات قدیم بوشهر به میدانی در وسط یا حاشیه بافت ختم می‌شوند.نگاهی به بوشهر، ایرج افشار سیستانی، جلد اول، ۱۳۶۹، مؤسسه نسل دانش، ص ۱۴۵.
عناصر تشکیل دهنده بناها در بافت قدیم بوشهر از دو منظر قابل بررسی هستند: دسته اول عناصری هستند که جنبه کاربردی دارند و دسته دوم عناصری هستند که واجد جنبه‌های تزئینی‌اند.
به‌طور کلی می‌توان عناصر تشکیل دهنده بناها در بافت قدیم را این‌گونه ذکر کرد:
۱- ورودی ۲- حیاط مرکزی ۳- اتاقها ۴- تراس و شناشیل ۵- پشت بام و جان پناه ۶- جرز و فرو رفتگی بدنه‌ها ۷- سایه بان و شبکه‌های چوبی ۸- بازشوها ۹- بادگیرها ۱۰- پلهها ۱۱- نردهها و معجرها.
در بافت قدیم بوشهر، ورودی بنا جزو عناصر اصلی به‌شمار می‌رود. هر ورودی را می‌توان به دو قسمت تقسیم کرد:
الف) قبل از ورود به ساختمان
ب) بعد از ورود به ساختمان
پیش از ورود به ساختمان (پیش از در) ورودی‌ها متفاوتند، بعضی ساده، بعضی پرنقش ونگار و بعضی به شکل پلکانی اند؛ یعنی پس از طی چند پله به در ورودی می‌رسیم. پس از ورود به ساختمان بعد از در معمولاً دالانی وجود دارد که البته در همه بناها دیده نمی‌شود. این دالان ساختمان را به حیاط مرکزی وصل می‌کند، بی‌آنکه به لحاظ بصری از بیرون ورودی، حیاط مرکزی در قاب دیدگان ما باشد.
در اینجا، حیاط مرکزی در ساختمان‌های مختلف شکل‌های گوناگون دارد؛ حتی در بعضی از ساختمان‌ها اثری از این حیاط دیده نمی‌شود که البته تعدادشان اندک است. در این حیاط مرکزی، که دور تا دور آن را اتاقها گرفته‌اند، معمولاً باغچه و چاه آب قرار دارد. حیاط مرکزی به لحاظ ارتفاع بلند ساختمان‌ها معمولاً همیشه سایه دارد.
اتاقهای ساختمان‌ها زیبا و شگفت انگیزند. در این بناها اتاق‌های پنج دری، چهار دری، سه دری، هفت دری و هشت دری دیده می‌شود.
بیشتر بناها دوطبقه‌اند؛ بنابراین، اتاق‌ها نیز در طبقه اول و دوم کاربری متفاوتی دارند. اتاق‌های طبقه بالا اتاق‌های اصلی به‌شمار می‌روند و اتاق‌های طبقه بالا معمولاً تابستان نشین، زمستان نشین، پذیرایی، آشپزخانه و نظایر آن و در طبقه پایین معمولاً انبار و اتاق مستخدمان قرار دارد.
از زیبایی‌های چشم‌نواز بافت قدیم بوشهر، بالکنهای چوبی یا شناشیل است که به صورت زیبایی از بدنه ساختمان‌ها بیرون زده و ویژگی آن دید از درون بالکن است با تمامی زیبایی خود، درون گرایی مسلمانان خانه را فراهم آورده و به نظر می‌رسد که نمایی از خصوصیت معماری دوره عثمانی را جلوه می‌دهد، به این صورت که تا اندازه‌ای فضای خانه را به سوی خارج می‌گشاید و شبکه‌های چوبی آن نیز امکان رخنه نسیم دریا را به اندرون فراهم نموده و خود نیز چون سایه بانی بر کاهش دما در اندرون اتاقها نقش ایفا می‌کند. ابعاد شناشیل از دو یا سه متر تا حدود بیست متر، در تغییر است.
شناشیل دارای چند کارکرد مهم است:
نخست مکانی برای استفاده از نسیم و وزش بادهای مطبوع است. در خانه‌های کنار ساحل می‌توان به وسیلهٔ شناشیل از منظره زیبای خلیج فارس استفاده کرد. شناشیلهای داخلی که در یک یا چند جبهه طبقات بالا و مشرف به حیاط ساخته شده‌اند، رابط فضاهای مختلف نیز می‌باشند.
گاهی اوقات به جای نرده‌های ساده چوبی یا فلزی شناشیل، از بازشوها و جداره‌های چوبی ثابت مثل کرکری نیز استفاده شده که این جداره‌های مشبک گذر نسیم را میسرکرده‌است، بدون آنکه از بیرون فضای داخل دیده شود و مانع خوبی در برابر تابش مستقیم آفتاب بوده‌است. بعضی از کرکری‌ها متحرکند و رو به بیرون باز می‌شوند.
در سروده ای از سروده‌های دکتر سید جعفر حمیدی، به شناشیر که یکی از مهم‌ترین عناصر معماری بوشهر است،اشاره شده‌است.
در بافت قدیم پشت بام‌ها و جان پناهها جزو عناصر اصلی و کاربردی به‌شمار می‌روند. معمولاً در شرایط آب و هوایی خاص، مردم شبانه به استراحت بر پشت بام مشغول می‌شوند.
در بدنه بنا به دلایل متعددی که عمده‌ترین شان بازشوهای متعددی در بدنه و دیوارهای باربر است مجموعه‌ای از جرز و فرورفتگی‌ها دیده می‌شود. این جرزها و فرورفتگی‌ها در کنترل تابش نور خورشید به داخل ساختمان نقش مهمی دارند.
سایه بانها و شبکه‌های چوبی که در اکثر بناها دیده می‌شود زیبایی خاص و منحصر به فردی به ساختمان‌ها بخشیده‌است. این سایه بانها معمولاً در سه شکل قائم، افقی و ۴۵درجه ساخته می‌شوند و هرکدام کاربرد خاص خود را دارد. سایه بانهای قائم معمولاً سطح وسیعی دارند و در ساختمان‌هایی که سقف بلند دارند استفاده می‌شود. سایه بانهای افقی معمولاً در حیاط مرکزی استفاده می‌شود که هم نقش سایه بان برای طبقه هم کف را بازی می‌کنند و هم به عنوان تراس برای طبقه بالا به کار می‌روند. از سایه بان ۴۵درجه نیز در سقف شناشیلها و سایه بان تراسها استفاده می‌شود.
در بناهای بافت قدیم بازشوهای فراوانی وجود دارد. این بازشوها معمولاً به دو قسمت ثابت و متحرک تقسیم می‌شوند. قسمت ثابت بازشوها، که در حقیقت اعجاز رنگ و نور است به شکل‌های مثلث، مربع، مستطیل یا دایره و سرشار از شیشه‌های رنگی است که جلوه‌ای خاص به بنا می‌بخشد. قسمت متحرک معمولاً دولنگه یا چهارلنگه‌است و براساس موقعیت و زمان مورد استفاده قرار می‌گیرد.
پله در بافت قدیم بوشهر از عناصر زیبا به‌شمار می‌رود و در ۳ نوع چرخان و مستقیم و جان پناه دار ساخته می‌شدند. پلههایی که به پشت بام ختم می‌شوند معمولاً چرخان اند و کف پله‌ها به شکل مثلثی می‌باشد. پلههایی که بین طبقات به کار برده می‌شدند، معمولاً مستقیم است. در پشت بام در انتهای پلههای چرخان اتاقکی قرار دارد که در آن به پشت بام باز می‌شود؛ و پله‌های جان پناه دار در بین دو عمارت قرار می‌گیرد و برای قسمت‌های از یک محله است که رفت و آمد درون آن زیاد باشد برای همین کف پله‌ها را بالاتر قرار گرفته تا بتوان در کف پله‌ها از اشیایی مانند گلدان و مجسمه‌های معنی دار برای زیبا شدن محله و بافت خود به کار برده می‌شود.
همان‌طور که گفته شد پشت بامهای بناهای بافت قدیم از عناصر کاربردی به‌شمار می‌روند. به دلیل ارتفاع زیاد ساختمان‌ها و به خاطر ایمن بودن فضا دورتادور پشت بامها نرده می‌کشیدند، به این نردهها که معمولاً چوبی یا فلزی باقاب چوبی یا سنگی هستند «معجر» می‌گویند.شکوه ابوشهر، سام رسایی کشوک، شروع، ۱۳۸۴، صفحه ۲۷ و ۲۸.
پیتر هاپکرک یک روزنامه نگار انگیسی است که تا به حال شش کتاب در مورد امپراتوری انگلستان، روسیه و آسیای مرکزی نوشته‌است.Travel booksPlaying Detective in Search of Kipling's Inspiration
علی‌اکبر صدیف (۱۳۱۶ در تهران- ۲۳ آذر ۱۴۰۱ در کالیفرنیا)از هنرمندان ایرانی در زمینه ادبیات و موسیقی ایران بود.
علی‌اکبر صدیف از چهارده سالگی به موسیقی علاقه‌مند شد و به آن روی آورد. ابتدا برای یادگیری و نواختن فلوت به کلاس عبدالله جهان‌پناه رفت و نت‌خوانی و نواختن فلوت را نزد حیدر اسماعیلی آموخت، سپس به هنرستان موسیقی ملی رفت و مدت دو سال نزد مهدی مفتاح استاد قانون درس خواند و فن نواختن این ساز را فراگرفت. سپس نزد جلال قانونی به مدت یک سال و نیم تعلیم نواختن ساز قانون را ادامه داد. همزمان، وی با غلامرضا شاهوردی، پرویز فرصت و سیروس فرصت، اسدالله ملک، ابراهیم سلمکی، کاظم رزازان، و امان‌الله تاجیک همکاری و همنوازی داشت.
هنوز در کلاس دهم دبیرستان بدر مشغول تحصیل بود که برای همکاری با ارکسترهای رادیو، از وی دعوت بعمل آمد. او برای اولین‌بار با حکم مشیر همایون شهردار، ساز قانون را در رادیو به صدا درآورد و به اتفاق چنگیز عسگر پور، نوازندهٔ فلوت بلند، همکاری خود را با ارکستری به نام «خوزستان» در رادیو آغاز کرد. پس از آن ضمن همکاری با ارکسترهای عباس شاپوری، پرویز یاحقی، همایون خرم، انوشیروان روحانی، حبیب‌الله بدیعی، محمد میرنقیبی، لشکری، حسین صمدی و دیگران… ساز قانون را به عموم معرفی کرد. پس از چندی به همکاری با ارکستر جوانان، ارکستر دانشجویان پرداخت. در سال 1344 در کنار دکتر رضا ناروند، پرویز اتابکی، اسفندیار منفردزاده، و گروهی دیگر از هنرمندان، در اجرای اپرای فتح بابل در تالار فردوسی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران همکاری داشت. این همکاری‌ها تا سال 1347 ادامه یافت. او هم‌زمان با کارهای اداری و فعالیت‌های هنری، در دانشکده‌های حسابداری و بازرگانی نیز مشغول تدریس بود و در سال 1350 مسئولیت در اداره کل فعالیت‌های هنری وزارت فرهنگ و هنر را به عهده گرفت و مشغول کار شد.
از دیگر آثار وی می‌توان به ساختن آهنگ‌های فیلم یک قدم تا بهشت ساخته نصرت‌الله وحدت، که توسط مهستی (که در آن زمان خواننده‌ای ناشناس بود) خوانده شد، اشاره کرد. همچنین، علاوه بر ساختن آهنگ برای بسیاری، از صدای ساز قانون صدیف که مورد توجه عموم قرار گرفته بود، در آثار بسیاری از خوانندگان رادیو، تلویزیون، سینما، و «کوچه بازار» بهره برده شد؛ برای نمونه، در آثار افخم، هوشنگ شوکتی، پوران، ایرج، عهدیه، روانبخش، مهستی، ناصر مسعودی، مهین صیادی، عماد رام، گوگوش، امیر رسایی، نرگس، قاسم جبلی، تاجیک، آفت، علی نظری، روح‌پرور، معین، عباس منتجم شیرازی، سوسن، دلجو، و … آوای ساز قانون صدیف شنیده شده‌است.
صدیف در سال 1356 جهت ادامه تحصیل و اخذ درجه دکترا به آمریکا رفت. در تمام ایام تحصیل و تدریس و کار در حرفه‌ای خود، کلاس موسیقی داشته و مشغول تعلیم سازهای قانون و عود و تئوری موسیقی بوده‌است.
علاوه بر فعالیت در عرصه موسیقی، صدیف در زمینه ادبیات نیز فعالیت‌های چشمگیری دارد که از جمله این فعالیت‌ها می‌توان به تآلیف کتاب «حجله سخن» که مجموعه‌ای از اشعار وی است، اشاره کرد. او هم‌چنین در زمینه علم عروض و اصول وزن و قواعد قافیه نیز کتابی با نام «نظام سخن» نگاشته‌است.
وی در حال حاضر نیز بلاگی در زمینه هنر شعر و موسیقی کلاسیک ایرانی اداره می‌کند.
ایشان در تاریخ ۲۳ آذر ماه سال ۱۴۰۱ خورشیدی در شهر ساکرامنتو، کالیفرنیا درگذشتند.
بازی بزرگ: مبارزه برای امپراتوری در آسیای میانه (به انگلیسی: The Great Game; The Struggle for Empire in Central Asia) نام کتابی است، نوشته پیتر هاپکرک نویسنده و روزنامه‌نگار آمریکایی. این کتاب به رقابت‌های سیاسی و ژئوپلیتیکی بریتانیا و روسیه در میانه ساله‌های ۱۸۱۳ تا ۱۹۱۷ در آسیای مرکزی می‌پردازد.http://www.niloofarpub.com/?p=478
این کتاب در ایران توسط انتشارات نیلوفر و با عنوان «بازی بزرگ؛ عملیات سازمان‌های جاسوسی روس و انگلیس در آسیای مرکزی و ایران»، با ترجمه رضا کامشاد، منتشر شده‌است.
کوه آلبا یا دیگ‌وار آلبا کوهی عظیم و آتشفشانی بر سطح کره بهرام (مریخ) است که در شمال منطقه تارسیس واقع شده‌است. با این‌که پهناوری این کوه به اندازه پهناوری ایالات متحده‌است اما بلندای قله آن از ۶٫۸ کیلومتر بیشتر نیست. ارتفاع الیا یک‌سوم ارتفاع کوه المپوس است که بلندترین آتشفشان بهرام می‌باشد.
کوه آلبا بزرگ‌ترین آتشفشان بهرام از نظر مساحت است و دشت‌های گدازه‌ای آن از قله تا دامنه تا دست‌کم ۱۳۵۰ کیلومتر ادامه می‌یابد. دامنه‌های آلبا شیب ملایمی دارند و میانگین شیب دامنه شمالی آن ۰٫۵° است که پنج بار کمتر از دیگر آتشفشان‌های بزرگ منطقه تارسیس است.
کوه آلبا هیچ عارضه مشابهی بر سطح کره زمین یا مریخ ندارد.
نام آلبا از واژه‌ای لاتینی و به معنای سفید است و به ابرهایی اشاره دارد که اغلب از زمین با تلسکوپ بر فراز این کوه دیده می‌شود. کوه آلبا در سال ۱۹۷۲ توسط فضاپیمای مارینر ۹ کشف شد و در آغاز، «پدیده آتشفشانی آلبا» نامیده می‌شد. اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی در سال ۱۹۷۳ آن را رسما دیگ‌وار آلبا نامید.
Wikipedia contributors, "Alba Mons," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed January 20, 2012).
دیو درون (ترجمهٔ کلمه به کلمه جانور انسانی رمانی است اثر امیل زولا نویسنده فرانسوی که سال ۱۸۸۹ منتشر شد. این کتاب هفدهمین کتاب از مجموعهٔ بیست جلدی نویسنده با نام روگن ماکار می‌باشد، موضوع داستان مربوط به زمان ساخت راه‌آهن بین پاریس و لو آور در قرن نوزدهم می‌باشد، اقتباس‌های سینمائی بسیاری از این اثر تهیه شده. کتاب، به معنای واقعی کلمه بنا به تشخیص متخصصان یک تریلر روانشناسانه می‌باشد.
ضریب اصطکاک فانینگ یا فنینگ کمیتی بدون بعد می‌باشد که در دینامیک سیالات میزان تنش برشی در سطح یک دیواره را توصیف می‌کند و با توجه به رابطه زیر محاسبه می‌شود.
این کمیت به افتخار جان توماس فانینگ نامگذاری شده‌است.
Yunus, Cengel. Heat and Mass Transfer. New York: Mc Graw Hull, 2007. *
هوجفای یکم نام مستعار یکی از پادشاهان مصر باستان بوده‌است که تصور می‌شود در دودمان دوم فرمانروایی می‌کرده. زمان و طول دقیق دوران فرمانروایی او مشخص نیست؛ فهرست پادشاهان تورین زمانی ۱۱ ساله برای پادشاهی او ذکر می‌کند در حالی که تاریخ‌نویس مصری مان‌تو بر این باور بود که او ۴۸ سال فرمانروایی کرد. مصرشناسان این هر دو تاریخ را بزرگنمایی می‌دانند و حدس می‌زنند که دوران حکومت او بیشتر از ۲ سال نبوده باشد.
نام او تنها در دو منبع فهرست پادشاهان سقاره و فهرست تورین دیده می‌شود. در هر دو منبع هوجفای فرعون پس از شاه نفرکاسوکار عنوان شده و خسه‌خموی نیز کسی که پس از او بر تخت نشست.
مقصود از دورنمای شهری چشم‌انداز بلندترین ساختمان‌ها و سازه‌های شهرهای دارای آسمان‌خراش است که از دور و در زمینه آسمان دیده می‌شود.
دورنمای ویژه هر شهر معمولاً به عنوان امضا و شناسه هر شهر بزرگ به‌شمار می‌آید.
دورنمای خیابانی حد فوقانی تاج ساختمان‌ها و فصل مشترک کالبد خیابان با آسمان است.
این خطوط خط پایه و خط ترکیب از اجزای خط آسمان هستند. خط پایه حدفوقانی جداره قائم بنا است و خط ترکیب حد نهایی جداره عقب نشسته یا مرز بام قابل رویت در زمینه آسمان است.
این عنصر کالبدی شامل مجموعه احجامی است که در ترکیب بام بناها با ابنیه بلندتر مستقر در پشت جداره دیده می‌شود. عنصر کالبدی دورنمای، تجلی گاه ترکیب فرم در کالبد خیابان به‌شمار می‌رود و نماد نظم یا تنوع در سیمای خیابان است.معماری خیابانی و هویت سیمای شهری در ایران/دکتر کامران ذکاوت
پل‌بند یا شادروان گونه‌ای پل بود که بر روی آب رودخانه‌ها بسته می‌شد.
پل‌بندها کاربرد سه‌گانه‌ای داشتند؛گذشته از نقش گذر از آن، به کمک دیوار بلندی از سنگ و آجر به نام بند، سبب ذخیرهٔ آب در موقع بالا آمدن می‌گردیدند که این آب در وقت لزوم به مصرف کشاورزی و... می رسید. همچنین، چند آسیاب در مسیر شاخابه‌های پل‌بندها قرار داشتند که به آسیاب کردن گندم و دانه‌های دیگر می پرداختند. از این پل‌بندها یا شادروان‌ها در دزفول و دیگر شهرهای خوزستان وجود داشته است.اقتداری، دیار شهریاران همچنین، بند امیر بر روی رودخانهٔ کر در فارس نیز یکی از همین پل‌بندهاست که بزرگ‌ترینِ آنها در ایران می‌باشد.
در سیاست، قطبیدگی فرایندی‌ست که طی آن، نظراتِ سیاسی به سمت واگرایی رفته و در نهایت به افراط‌گری ایدئولوژیکی می‌انجامد. تقریبا در کلیه مباحث سیاسی مربوطه، قطبیدگی در متن احزاب سیاسی و در یک سیستم دموکراتیک مطرح می‌شود. در اثر قطبیدگی، معمولا صدای میانه‌روها کمتر شنیده شده و مورد توجه قرار می‌گیرد و میدان برای تندروها فراهم‌تر می‌شود.
آفوگاتو یک نوشیدنی ایتالیایی برپایه قهوه است. آفوگاتو معمولاً از مخلوط کردن یک شات اسپرسو داغ با بستنی یا ژلاتوی وانیلی حاصل می‌شود.
آفوگاتو در زبان ایتالیایی غرق شده معنی می شود آفوگاتو یا اصطلاحاً قهوه بستنی، دسری است که از یک یا دو شات اسپرسو داغ با بستنی ترجیحاً وانیلی تهیه می شود.
در زمان ساخت، این گنبد بزرگترین گنبد چوبی دنیا به‌شمار می رفت.( ۱۹۸۳ مهندس معمار: مک گراناهان مسنجر و شرکا،مهندس سازه گنبد: سازه‌های وسترن وود) قطر کره اصلی تشکیل دهنده گنبد ۵/۳۳ می‌باشد. سازه گنبد که بخشی از کره می‌باشد، بر روی دیوارهای تکیه گاهی قرار گرفته‌است. گلابچی محمود.استاتیک کاربردی برای دانشجویان معماری و مهندسی عمران. تهران: انتشارات دانشگاه تهران1385
این ساختمان برای برگزاری مسابقات ورزشی و گردهمایی‌هایی بزرگ بکار می‌رود. در این ساختمان از سیستم اختراعی واراکس استفاده شده‌است که سیستم سازه‌ای آن به خصوص از نظر نحوه ساخت با فرم‌های لاملای حقیقی متفاوت است. در این سیستم قاب‌های اصلی به دلیل اجزای خیلی بزرگ و پیچیده بیشتر مثلثی شکل است تا به شکل لوزی. این سیستم در نحوه توزیع تنش به سبب وجود اتصالات فولادی( که در محل تقاطع ۶ تیر نقطه صلبی را به وجود می‌آورد)، دارای رفتاری مشابه قوسها می‌باشد. اسکلت ساختمان از تیرها و پرلین‌های چوبی دارای انحنا با چسب در چند لایه تشکیل شده‌است. تیرها ۸۵ سانتیمتر ارتفاع و ۱۷ یا ۲۲ سانتیمتر عرض دارند و از منحنی دایره‌ای شکل پیروی می‌کنند( قرار گرفته روی سطوحی که از مرکز کره عبور می‌کنند)، که نتیجه آن یک شعاع و یک انحناست. پرلین‌ها بین تیرهای بزرگتر قرار گرفته اند و پوشش‌های چوبی را با اتصال کام و زبانه نگاه می دارند. تیرها و پرلین‌ها به شکل متقاطع مثلثی ساخته شده‌اند . این متقاطع مثلثی خود به عنوان تکیه‌گاه عمل می‌کنند و به هیچ گونه داربستی نیاز ندارند. گنبد به وسیله یک حلقه کششی از بتن مسلح به ابعاد ۹۱*۹۱ سانتی‌متر نگه داشته می‌شود. این حلقه در مقابل رانش قوس‌ها مقاومت می‌کند و فاصله بین ۳۶ ستون بتنی را می پوشاند. ستون‌ها و دورازهای تو پر غیر باربر ۸/۱۲ متر ارتفاع دارند. علاقه‌مندی روزافزون به ساختمان‌های چوبی کاربرد سازه‌ای سیستم لاملا را به عنوان یک گزینه جذاب و اقتصادی برای پوشش دهانه‌های بزرگ در فعایت‌های ورزشی افزایش داده است.مور، فولر.ترجمه: گلابچی محمود.درک رفتار سازه ها. تهران: انتشارات دانشگاه تهران1382Robinsor.K. 1985,The Tacoma Dome Book, Tacoma, WA:Robinson PublishingSiegel, C. (1975). Structure and Form in Modern Architecture, Huntington, New York, Robert E. Kreiger
عجیب‌تر از بهشت فیلمیست در ژانر کمدی محصول کشور آمریکا در سال ۱۹۸۴ با بازی استر بالینت، جان لیوری و ریچارد ادسن که اولین فیلم بلند به کارگردانی جیم جارموش می‌باشد.
ساختار فیلم از سه اپیزود تشکیل شده‌است.
اپیزود اول: دنیای جدید
ویلی مهاجر مجارستانی است که در نیویورک زندگی می‌کند. پس از مکالمهٔ تلفنی با خالهٔ خود مطلع می‌شود که باید دختر خاله‌اش اوا را که از مجارستان آمده، ده روز در خانه‌اش اسکان دهد. ویلی که به زندگی بی هدفش عادت کرده از این اتفاق ناراضی است. اما با آمدن اوا به خانه، ویلی و دوست صمیمی‌اش ادی، آرام آرام به او علاقه‌مند می‌شوند. در آخر اوا آنها را ترک می‌کند و به کلیولند می‌رود.
اپیزود دوم: یک سال بعد
ویلی و ادی در شرط‌بندی بازی پوکر با تقلب مقدار زیادی پول برنده می‌شوند و تصمیم می‌گیرند برای دیدن اوا به کلیولند بروند. به خاطر سرما و خمودگی شهر، آنجا را ترک می‌کنند ولی برای همراه کردن اوا برمیگردند و هرسه با هم‌راهی فلوریدا می‌شوند.
اپیزود سوم: بهشت
آنها در هتلی اقامت می‌کنند. ویلی و ادی بیشتر پولهای خود را بر سر شرط‌بندی سر جنگ سگها از دست می‌دهند و برای جبران، آنها به شرط‌بندی مسابقهٔ اسب سواری می‌روند. اوا که ناامید شده برای قدم زدن به ساحل می‌رود که اشتباهاً یک خلافکار مقدار زیادی پول به او می‌دهد. اوا به هتل برمیگردد ولی ویلی و ادی را نمیابد برای همین مقداری پول و یادداشت برای آنها می‌گذارد و برای برگشتن به اروپا عازم فرودگاه می‌شود. ویلی و ادی که در شرط‌بندی برنده شده‌اند بازمی‌گردند و پس از خواندن نامهٔ ادی برای بازگرداندنش به فرودگاه می‌روند. ویلی که می‌خواهد به اوا برسد بلیط مجارستان را می‌خرد. اما در پایان فیلم هواپیما که احتمالاً ویلی درون آن است پرواز می‌کند، اوا سوار هواپیما نمی‌شود و ادی به نیویورک بازمی‌گردد.
در سال ۱۹۸۴ جایزه دوربین طلایی جشنواره فیلم کن (جایزه‌ای که به فیلم اول کارگردان‌ها داده می‌شود)، یوزپلنگ طلایی جشنواره فیلم لوکارنو و جایزه بهترین فیلم از انجمن ملی منتقدین فیلم، از آن این فیلم شد.
پرلود یک ساختهٔ موسیقایی است، که اغلب کوتاه و عموماً قبل از یک قطعهٔ طولانی دیگر نواخته می‌شود. این اصطلاح به‌طور کلی برای هر قطعه‌ای که قبل از اجرای موسیقی‌های مذهبی، غیرمذهبی و اپرا اجرا می‌گردد به کار برده می‌شود.http://www.britannica.com/EBchecked/topic/474848/prelude
در قرن هفدهم ارگ‌نوازان به‌طور خاص شروع به نوشتن پرلودهایی با ساختار آزاد برای فوگهای پیچیدهٔ خود کردند.
برجسته‌ترین آهنگساز در این فرم، یوهان سباستین باخ، به هر پرلود شخصیت مجزای خویش را بخشیده: گاهی نزدیک به آریا و زمانی توکاتا و موسیقی رقص.
پرلودهای فردریک شوپن و کلود دبوسی، کوتاه و خود معرف و در شخصیت‌های جدا، اما در یک حال و هوای خاص نوشته شده‌اند. شوپن اتودهایی نوشته که از لحاظ ساختمانی اندکی با پرلودهای او تفاوت دارند. در حالی که پرلودهای دبوسی دارای عنوان‌های توصیفی خاطره‌انگیز و گاهی ساختار راپسودی مانندی هستند.
دمیتری شوستاکویچ نیز از آهنگسازانی‌ست که در قرن بیستم در این فرم قطعات شاخصی نوشته‌است.
پالالوتوماتیکا با نام سابق پلازتو دلو اسپرت یک سالن سرپوشیده ورزشی در شهر رم، ایتالیا است.
این سالن یکی از چندین ساختمان ساخته شده توسط نروی و پسرش آنتونی برای بازیهای المپیک ۱۹۶۰ در رم بوده‌است. این ساختمان به گونه‌ای طراحی شده‌است که ۵۰۰۰ تماشاچی را برای مسابقات کشتی، بوکس، ژیمناستیک و والیبال در خود جای دهد. قطر گنبد دایره‌ای شکل آن ۶۰ متر و ارتفاع آن ۲۱ متر می‌باشد. فرم معمارانه گنبد پوسته‌ای با طرح لاملا و فرم ستون‌ها در این بنا بی‌نظیر است.
فرم گنبد از نیم کره کوچکتر است و به این ترتیب حجم کمتری اشغال کرده و وزن و ارتفاع کمتری دارد. گنبد دارای تیرهای تقویت‌کننده یکپارچه به فرم لاملا و به صورت نمایان می‌باشد که به‌طور حلزونی شکل به سمت داخل و در جهت مرکز گنبد ادامه می‌یابد. در مرکز گنبد یک حلقه فشاری وجود دارد که تأمین‌کننده نور طبیعی در قسمت مرکزی ساختمان می‌باشد. گنبد متکی بر ۳۶ عدد ستون بتنی درجا می‌باشد که با فواصل مساوی در اطراف ساختمان قرار دارند. این فرم کمترین فضا را در روی زمین و در محل رفت‌وآمد تماشاچیان اشغال می‌کند. شیوه ساخت گنبد حداقل به اندازه طرح سازه آن نوآوری داشته و متشکل از بتن مسلح با قالب درجا بوده‌استکه به وسیله ۱۶۲۰ عدد قالب بتنی پیش‌ساخته به شکل الماس که پس از ساختته شدن در چای خود قرار گرفته‌اند، شکل گرفته‌است.مور، فولر. ترجمه: گلابچی محمود. درک رفتار سازه‌ها. تهران: انتشارات دانشگاه تهران۱۳۸۲
پوسته گنبد به وسیله تا خوردگیهای ملایمی بر روی لبه آن در برابر خم شدگی مقاوم شده است، درست مثل بافت پوسته‌های صدف‌های دریایی. در ضمن امکان امکان استفاده از نور طبیعی از میان شکاف‌های پدید آمده در میان تا خوردگیها ممکن شده‌است. شیوه ساخت این بنا کاملاً اقتصادی بوده و سرعت ساخت بالایی داشته‌است و در نهایت نمایی عالی برای ساختمان تأمین شده‌است. تنها ۳۰ روز برای اجرای کامل گنبد وقت صرف شده‌است.Siegel, C. (1975). Structure and Form in Modern Architecture, Huntington, New York, Robert E. KreigerNervi. P. L.1963,PierLuigiNervi:Buildings,Projects,Structures 1953-1963.NewYork:Praeger
پیر لوییجی و آنتونیو نروی، سازه: نروی و بارتولی، رم ایتالیا، ۱۹۷۵ گلابچی محمود. استاتیک کاربردی برای دانشجویان معماری و مهندسی عمران. تهران: انتشارات دانشگاه تهران۱۳۸۵
مینوئت یا منوئه یک نوع رقص عامیانه فرانسوی، با وزن سه‌ ضربی آرام است که پس از سال ۱۶۵۰ میلادی توسط لودویک چهاردهم مهم‌ترین رقص درباری تبدیل شد. در قرن هجدهم این رقص در آلمان نیز متداول شد و یکی از بخش‌های مجموعه رقصها (سوئیت‌ها) در آثار باخ و هندل شد.
جرجیا دوم (Georgia Dome) نام یک ورزشگاه سرپوشیده در آتلانتا در امریکا بود.
این گنبد در پلان از دو حلقه نیم دایره که در مرکز به وسیله مقاطع پروانه‌ای شکل جدا می‌شوند، تشکیل شده بود. پره‌های دو حلقه نیم دایره‌ای با یک خرپای مسطح که ۵۶ متر طول داشت به هم متصل شده بودند. یک حلقه بیضوی فشاری برای تحمل نیروهای فشاری و خمشی بدلیل ترکیب غیر مدور گنبد طراحی شده بود. مساحت کوچکترین دهانه این سقف بدون ستون ۳۷۱۷۵ متر مربع و طول این دهانه برابر ۲۲۸ متر بود.Levy, M. ,1991, Floating fabric over Georgia Dome,CivilEngineering,November,PP.34-37Siegel, C. (1975). Structure and Form in Modern Architecture, Huntington, New York, Robert E. Kreiger
این ورزشگاه تخریب و در سال ۲۰۱۷ توسط ورزشگاه مرسدس-بنز جایگزین گردید.
الادیو دیستیه، آتلانتیدا - اروگوئه 1958-1960
کلیسای آتلانتیدا را می‌توان به عنوان اولین طراحی مهم دیسته معرفی کرد. ساخت این طرح در سال 1952 و با قرار داد ساخت یک گنبد در دهکده کوچک آتلانتیدا آغاز شد. اهالی این دهکده را عمدتا ً کشاورزان و کارگران تشکیل می‌دهند. از این رو در طرح این ساختمان، دیسته از روش به کارگیری مصالح مسلح بهره جست. تکنیکی که در آن زمان مطرح نبود و چندان مورد استفاده قرار نمی‌گرفت. با استفاده از این تکنیک، او توانست فرم‌های متنو زیادی را با شجاعت تمام مورد استفاده قرار دهد. به عقیده او ابداع و ابتکار جزء لاینفک طراحی است. با این تفکر دیسته توانست در طرح این مجموعه دهانه‌های بسیار بزرگی را با استفاده از آجر و سیستم سازه‌ای پوسته نازک بپوشاند. گلابچی محمود.استاتیک کاربردی برای دانشجویان معماری و مهندسی عمران. تهران: انتشارات دانشگاه تهران1385پلان این مجموعه در طبقه همکف، مستطیل ساده‌ای است که در محیط آن دیوارهای مواج متعددی قرار دارد که دارای بیشترین انحنایی هستند که ممکن است با توجه به دهانه شان داشته باشند. این دیوارهای نازک و ایستا، قوس‌های سهموی هذلولی سقف را به کمک میله‌هایی که درون دیوارها قرار گرفته اند، نگه می‌دارند. این سیستم سازه‌ای پیچیده در محل اتصال به زمین به شکلی ساده تبدیل می‌شود. او با استفاده از این فرم توانست فضایی یکپارچه و بدون هیچگونه دیوار یا ستون در داخل کلیسا به وجود آورد. نور نیز که از الزامات طراحی کلیساها به‌شمار می‌رود با استفاده از شیشه‌های مات در دیوار انتهایی رواق اصلی تأمین شده‌است و بنحو چشمگیری بر کیفت فضای داخلی کلیسا افزوده است.
دیسته برای ساخت پوسته این کلیسا اساساً از مصالح طبیعی محلی بهره گرفت، چرا که این گونه مصالح بیشتر با روحیات طبقه کشاورز همخوانی داشت. در سازه این مجموعه، از تاق‌های سهموی–هذلولی به عنوان سقف استفاده شده‌است . این تاق‌ها به سادگی روی دیوارها می نشینند و بدین ترتیب مجموعه‌ای متشکل از سطوح مواج قائم، به عنوان دیوارهای بنا و سطوح افقی، به عنوان سقف، به وجود می‌آید. فرم کلی بنا از روی مقاطع عرضی آن قابل تشخیص بوده عموماً ً نزدیک به شکل نمودار گشتاور خمشی کل سازه است. اتصال افقی دیوارها به وسیله یک تیر کششی که در محیط کل ساختمان امتداد یافته تأمین می‌شود. این تیر کششی در انتهای سازه به یک تیر کناری که بر روی دبوارها قرار گرفته متصل می‌شود. تیر کناری از همان انحنای دیوارها تبعیت می‌کند و نقاط تقاطع با تیر کششی عریض تر می‌شود.
اگرچه فرم این مجموعه کاملاً ً بر سیستم سازه‌ای آن منطبق است، اشتباه است آن را فرمی تماما ً سازه‌ای بدانیم. چرا که در نقاطی نظیر محل اتصال سقف و دیوارها، اگرچه سازه مهم بوده، اما ترکیب دو نوع سیستم یعنی استفاده سنتی از تاق‌های آجری با سیستم پوسته‌ای سقف مهارتی دو چندان در طراحی معماری را طلب می‌کند. در واقع دیسته با این طراحی، سیستم سازه‌ای را کاملاً ً در معرض دید قرار داده و در نتیجه نیازی به استفاده از کتیبه یا قرنیز جهت پنهان ساختن اتصالات نامناسب سقف و دیوارها نبوده‌است. بدین ترتیب و به مدد استفاده مناسب از مصالح بومی با اتصالات ساده و در معرض دید، مجموعه‌ای طراحی شده‌است که علاوه بر سادگی و زیبایی با مردم ساکن منطقه بیگانه نیست.
Siegel, C. (1975). Structure and Form in Modern Architecture, Huntington, New York, Robert E. Kreiger
Quoted from "Modern Architecture since 1900", p575.
یوهان کریگر (زادروز ۲۸ دسامبر ۱۶۵۱ - درگذشته ۱۸ ژوئیه ۱۷۳۵) آهنگساز آلمانی متولد شهر نورنبرگ است. او آثاری برای موسیقی کلیسایی و نمایش‌های موزیکال نوشته‌است و در کلیساهای مختلفی چون بایرویت، تسایتز و گرایتس کار می‌کرد و از سال ۱۶۷۱ به‌عنوان ارگنواز و رئیس تئاتر تسیتا مشغول به‌کار شد و در سال ۱۷۳۵ در همان‌جا درگذشت.
سیلویس لئوپلد وایس (زادروز ۱۲ اکتبر ۱۶۸۷-درگذشته ۱۶ اکتبر ۱۷۵۰) آهنگساز و نوازنده ساز لوت آلمانی در دورهٔ باروک بود. بسیاری وی را امروزه نیز به عنوان بزرگ‌ترین لوت نواز جهان تلقی می‌کنند. هنگامی که وایس هنوز جوان بود اجازه یافت شاهزاده الکساندر زوبیسکی را تا ایتالیا همراهی کند. پس از سال ۱۷۱۷ وی عضو ارکستر کوچک دربار درسدن در آلمان بود. از آن پس اقدام به مسافرت‌هایی برای انجام کنسرت در دوسلدرف، مونیخ، وین، پراگ و شهرهایی دیگر نمود. وی با یوهان سباستیان باخ شخصاً آشنایی داشت. هر دوی آنها در سال ۱۷۵۰ درگذشتند، سالی که به عنوان پایان عصر باروک تلقی می‌شود. وایس آثار بی شماری برای تکنوازی لوت خلق نمود.
دلارس مری آیلین اریوردن (؛ زادهٔ ۶ سپتامبر ۱۹۷۱ - درگذشتهٔ ۱۵ ژانویه ۲۰۱۸) خواننده-ترانه‌سرا و موسیقی‌دان اهل ایرلند بود. او که بیشتر به‌عنوان خوانندهٔ گروه آلترنتیو راک کرنبریز شناخته شده یکی از زنان شاخص موسیقی آلترنتیو راک در اوایل دههٔ ۹۰ میلادی بود.
اریوردن از هجده سالگی تا زمان مرگش به‌عنوان خواننده در گروه کرنبریز حضور داشت که حاصل آن آلبوم‌های شاخصی همچون "دیگران انجامش می‌دهند، پس چرا ما نتوانیم؟" (۱۹۹۳) و "نیازی به استدلال نیست" (۱۹۹۴) و فروش بیش از ۴۰ میلیون نسخه از آثارشان بود. همکاری او با کرنبریز از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۹ با وقفه مواجه شد. در آن سال‌ها او دو آلبوم شخصی با نام‌های "داری گوش می‌دی؟" (۲۰۰۷) و "بی بار و بنه (۲۰۰۹) منتشر کرد.
از ویژگی‌های اریوردن صدای متزوسوپرانو و تحریرهای لطیف و خوش نوایش بود. سبک آوازخوانی او متأثر از موسیقی سلتیک بود که گاهی اوقات با یودلینگ و لهجهٔ غلیظ لیمرکی همراه می‌شد؛ چیزی که سعی در پنهان کردنش نداشت. او به‌واسطهٔ دستاورهایش در صنعت موسیقی، به نماد افتخار ایرلند و ایرلندی‌های دور از وطن تبدیل شده بود. یونا مولالی در نیویورک تایمز تعیین میزان تأثیر اریوردن بر زنان جوان ایرلندی را دشوار توصیف کرده‌است.
اریوردن در فصل ۲۰۱۳/۱۴ برنامهٔ استعدادیابی the voice of ireland به عنوان داور حضور داشت.
اریوردن که کوچکترین فرزند بین هفت خواهر و برادرش بود از ۱۲ سالگی ترانه نوشتن را آغاز کرد. خانوادهٔ او سختگیر بودند به‌شکلی که در دوران نوجوانی اجازه نداشت آرایش کند یا لباسهایی را که دوست داشت بخرد. او در مصاحبه‌ای با آیریش تایمز توضیح داده که چگونه سر صحنهٔ عکاسی با کرنبریز، با پوشیدن یک جفت پوتین دکتر مارتنز ناگهان احساس کرده که یک دختر مستقل است.
در آوریل سال ۲۰۱۴ اریوردن به گروه جت‌لَگ که بعداً به تغییر نام داد پیوست.
اریوردن در روز ۱۵ ژانویه ۲۰۱۸ در سن ۴۶ سالگی در حالی که برای ضبط آهنگی در هتل هیلتون لندن اقامت داشت بر اثر خفگی در وان حمام درگذشت. مایکل دی هیگینز رئیس‌جمهور ایرلند یکی از اولین افرادی بود که درگذشت او را تسلیت گفت.
نسبت توان به وزن یا توان وزنی مخصوص ضریبی است که نشان می‌دهد هر اسب بخار قدرت موتور، چه میزان از وزن خودرو را جابجا می‌کند. به عبارت دیگر به ازای هر اسب بخار قدرت، خودرو چقدر وزن دارد. این شاخص برای خودروهای معمولی عددی در حدود ۱۰ و خودروهای سوپر اسپرت و مسابقه‌ای در حدود ۴ است.
قصر العاشق کاخی است با ابعاد ۱۴۰ متر در ۹۳ متر در نتیجه با تناسب سه به دو تطبیق می‌کند که در بناهای سامراء همه جا کاملاً متداول است. قصر العاشق در محصوره‌ای به ابعاد ۲۳۰*۱۸۰ متر قرار دارد.Hillenbrand,Robert.Islamic Architecture:form, function, and meaningآیت‌الله‌زاده شیرازی، باقر. معماری اسلامی. تهران: انتشارات روزنه تهران1387اعتصام ایرج. معماری اسلامی .1387
در قصر العاشق به جای حال و هوای برج و بارویی ساده مانند دیگر کاخ‌های سامراء، تأکید برابر یا بیشتر بر تزیین خارجی شده‌است. طاق بندی‌های پره‌دار کور قوس دار سه پر (شاید گونه‌ای بازسازی تخیلی از موضوعی است که تیسفون را در پشت سر خود دارد) فاصله دو پشت بند مدور مرتفع را اشغال می‌کند، و قبلاً دو طبقه بوده‌است. در طرح این تزیینات، نظر نقشه هم کف، از نسبت‌های متناسب استفاده شده‌است. یک ورودی غول‌آسا مشتمل بر پنج سرسرای طاق پوش که بخش مرکزی آن عریض تر از همه است، شانزده متر از بدنه اصلی کاخ جلو می‌زند. احتمال دارد که این ورودی از طریق پلی به بنای دیگری در سوی دیگر خندق مرتبط می‌شده‌است. تأثیر این دروازه به علت اشغال تقریباً نیمی از ضلع شمالی، به میزان زیاد افزایش می‌یابد، و قابل ملاحظه‌ترین ویژگی آن به‌شمار می‌آید، گویی که باب‌العامه از بستر اصلی خود به الهام گرفته شده‌است تا به‌طور مؤثر ورودی اصلی اتاق تخت شاهی گردد. آن احساس سنجیده (که نزد معماران سامرایی بسیار عزیز بود) که فضاهای خالی عظیم را به عنوان پیش‌پرده برای اتاق تخت شاهی آماده می‌ساخت، از دست رفته‌است و از نظر بصری آن دور نمای محدود نشدنی کاهش یافته‌است تا مقیاس خودمانی و حتی خانگی به وجود آورد.
آریا مخفف "آریتا" ("آریای کوچک")، یک ملودی است که برای آوازِ تنها نوشته می‌شود و معمولاً با ارکستر همراهی می‌شود. همچنین گونه‌ای قطعهٔ موسیقی آوازی نیز هست که در آن، خواننده موضوعی یا داستانی نسبتاً مستقل را روایت می‌کند. آریا بیشتر در اپرا دیده می‌شود هرچند که آهنگسازانی، آریاهایی بی‌ارتباط با اپرا نیز نوشته‌اند. این اصطلاح به معنی یک قطعهٔ سازی آرام و ملودیک نیز به‌کار می‌رود.
تأثیر باغ ایرانی بر سایر هنرها در ذهنیت ایرانی، باغ تصویری فراگیر دارد؛ به اندازه‌ای که قرن‌هاست به صورت بینشی درونی درآمده‌است و جزئی از فرهنگ آن به شمار می‌رود. باغ‌ها به بیانی، روح و مظهر طبیعت تلقی می‌گردند و در سر تا سرگیتی به مثابه رجعتی به اعتقادات باطنی می‌باشند. گاهی این بیان به صورت تصاویر گیاهان دیده می‌شود که به صورت اشاره‌ای به ظاهر معمولی و مکرر به گل‌ها نمایان می‌شود. این اشارات همچون گل‌های باغ‌های سنتی ایرانی، به صورت طبیعی و خودرو ظاهر می‌شوند.خوانساری، مهدی. مقتدر، محمد رضا. یاوری، مینوش. باغ ایرانی بازتابی از بهشت. تهران:سازمان میراث فرهنگی و گردشگری1383
هنر ایرانی به‌طور کلی در استفاده از رنگ‌ها (در معماری، نساجی، و حتی در مرکب‌هایی که در ساختن کتاب‌ها به کار می‌رفت) پیشی گرفته‌است. در ایران، این رنگ در گل‌ها وجود دارد و کم و بیش به صورت مجزا در کاشی‌ها و موزاییک‌های گنبدها و دیوارها، در پارچه و در فرش‌هایی که به شکل باغ بافته شده بودند، ظاهر می‌شود. فرش‌های نفیسی که به نام ("چهارباغ") بافته می‌شد، در دوران صفوی به اوج شهرت خود رسیدند. این فرش‌ها به طرح باغ اصیل ایرانی بودند و به دلیل علاقه پادشاهان آن دوران به چهارباغ این فرش‌ها هم گاهی به چهارقسمت و گاهی به قطعات کوچکتر تقسیم می‌شدند. نقش استخرهای اصلی و عمارت کلاه فرنگی در فرش، بافته می‌شد و انواع زیبایی از درختان و گل‌ها هم در آن به چشم می‌خورد و تصویر ماهی‌ها در کانال‌های آب و پرندگان در میان شاخ و برگ درختان آن نمایان بود.
طبیعی است که باغ و پیوندهای پیچیده‌اش می‌بایست دنیایی از استعاره را برای شعرای اصیل و عرفانی همچون جلال‌الدین محمد بلخی و سعدی در قرن سیزدهم میلادی و حافظ در قرن چهاردهم میلادی فراهم کند. این شعرا با استفاده از صور خیالی باغ، ساختار پیچیده عباراتی که به کار می‌بردند و انعطاف‌پذیری که در زبان فارسی وجود داشت، ابزار کافی برای سرودن اشعاری زیبا با تصوراتی کاملاً ملموس و پر از معانی تلویحی داشتند. شعر گنبد سیاه نظامی شاعر قرن دوازدهم میلادی نشان می‌دهد که چگونه دل پژمرده در جستجوی شکوفایی است و این شکوفایی بر عهده باغ‌های ایرانی است.محمودی نژاد هادی، پورجعفر محمدرضا، بمانیان محمدرضا، انصاری مجتبی. مقاله: «فرش باغی»: از نقش «فرشی از عرش» تا طرح «عرشی بر فرش» (بررسی تطبیقی مفهوم تمثیلی بهشت در فرش با باغ ایرانی). گلجام- پاییز 1386
ژوزف کوفنر (زادروز ۳۱ مارس ۱۷۷۶-درگذشته ۹ سپتامبر ۱۸۵۶) نوازنده و آهنگساز اهل آلمان بود که در زمان لودویگ وان بتهوون زندگی می‌کرد.
او فرزند یک رهبر ارکستر در دربار کاردینال در وورتسبورگ بود و در کنار تحصیل در رشته‌های فلسفه و حقوق، به فراگیری نوازندگی ویولون نیز پرداخت. وی به عنوان رهبر ارکستر در دربارهای مختلف شاهزادگان آلمانی و اتریشی کار کرد. اگرچه کوفنر، نوازندهٔ گیتار نبود، اما آثاری برای گیتار نیز خلق کرد.
مارکو تاپانی هیتالا (زادهٔ ۱۴ ژانویهٔ ۱۹۶۶، فنلاند) موسیقیدان، خواننده و نوازندهٔ فنلاندی سبک هوی‌متال است. شهرت جهانی او بیش‌تر به‌خاطر همکاری‌ای که با گروه سمفونیک متال نایت ویش طی سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۱ داشت به‌دست آمد، که در آن نوازندهٔ گیتار بیس، خوانندهٔ مرد و همچنین آهنگ‌ساز دوم بود. او همچنین خواننده، نوازندهٔ بیس، آهنگ‌ساز و سرایندهٔ شعر در گروه تاروت می‌باشد.
مارکو در شهر تروو در فنلاند به‌دنیا آمد و کوچک‌ترین عضو خانواده خود بود. تا سن ۱۵ سالگی در این شهر زندگی کرد و سپس برای یادگیری گیتار کلاسیک، خوانندگی و تئوری موسیقی به دبیرستانی در شهر کوپیو نقل مکان کرد. در سال ۱۹۸۴ همراه با برادر بزرگ‌ترش، زاکاری هیتالا، گروه هوی‌متال تاروت را در اون زمان تحت نام پرگِتری (Purgatory) تأسیس کردند. در سال ۱۹۸۶، تاروت پیشنهادی برای آلبوم اول خود دریافت کرد و به تور اجرا رفت. مارکو پیش از این‌که یک موسیقی‌دان تمام‌وقت شود، به‌عنوان مهندس صدا در اجراهای زنده و استودیوها کار می‌کرد.
در سال ۲۰۰۱ هیتالا درحالی‌که عضو گروه سینرجی بود، به دعوت توماس هالوپاینن و مدیر برنامهٔ او به گروه نایت‌ویش به‌عنوان نوازندهٔ گیتار بیس و خوانندهٔ مرد، پیوست و جایگزین سامی ونسکا شد.
پس از اضافه شدن هیتالا به ترکیب نایت‌ویش، هالوپاینن قطعاتی را تنظیم کرد تا در آن بتواند از صدای منحصربه‌فرد هیتالا به‌عنوان دوئت تاریا تورونن استفاده کند. از جملهٔ این قطعات کاور ترانهٔ معروف شبح اپرا (به انگلیسی: "Phantom of the Opera") بود که در آلبوم "Century Child" که اولین آلبوم با حضور هیتالا بود منتشر شد.
همچنین در اجراهای زنده، زمانی که خوانندهٔ اصلی نایت‌ویش استراحت می‌کرد، هیتالا ترانه‌هایی از مگادث، پینک فلوید و آزی آزبرن رو برای تماشاگران اجرا می‌کرد. در تولید آلبوم Dark Passion Play هیتالا نقش پررنگ‌تری را در نایت‌ویش اجرا کرد و در بیش‌تر ترانه‌های این آلبوم صدای او بود و یک ترانه را هم به‌طور کامل خود او می‌خواند. در این آلبوم آهنگ‌سازی ترانهٔ "The Islander" کاملاَ توسط او انجام گرفته‌است. هیتالا همچنین در کنار هالوپاینن آهنگ‌سازی ترانهٔ "The Crow, The Owl and the Dove" از آلبوم Imaginaerum را که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد، انجام داده‌است.
هیتالا در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۱ با انتشار بیانیه‌ای در صفحات اجتماعی، کناره‌گیری خود را از گروه نایت‌ویش و همچنین دید عموم اعلام کرد.
در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۱ یعنی ۹ روز پس از اعلام کناره‌گیری هیتالا از انظار عمومی، ترانهٔ تونلا (Tuonela) از گروه سمفونیک متال تیریون منتشر شد که صدای هیتالا در این ترانه شنیده می‌شود.
هیتالا از همسر اول خود دو فرزند دوقلو به نام‌های آنتو و میرو دارد. میرو نوازندهٔ درامز است و به همراه پدر و عمویش در یک لایو اینترنتی قطعات راک کلاسیکی اجرا کردند. مارکو هیتالا به همراه خانواده‌اش در شهر کوپیو زندگی می‌کند. در اوت سال ۲۰۱۸ هیتالا با همسر دوم خود به نام کامیلا ازدواج کرد.
بارتون فینک فیلمی کمدی ساخته شده در سال ۱۹۹۱ به کارگردانی نویسندگی تهیه‌کنندگی و تدوین برادران کوئن و بازی جان تورتورو است.
موزه باستان‌شناسی آمستردام (موزه آلارد پیرسون) (Amsterdam's Allard Pierson Archeology Museum) موزهٔ باستان‌شناسی دانشگاه آمستردام است که در پایتخت هلند واقع قرار دارد.
آلارد پیرسون، نخستین استاد باستان‌شناسی کلاسیک در دانشگاه آمستردام بوده‌است که نامش به موزه داده شده‌است.
این موزه دارای مجموعه‌ای از آثار مربوط به یونان، رم، آسیای میانه، مصر، میانرودان (بین‌النهرین) و ایران است.
«موزه باستان‌شناسی آمستردام» از سال ۱۹۳۱ به عنوان بخشی از بنیاد باستان‌شناسی مدیترانه فعالیت خود را آغاز کرده و از سال ۱۹۳۴ درب‌های خود را در خیابان سارفاتی در مرکز آمستردام به روی مردم گشود.
«موزه باستان‌شناسی آمستردام» به جز اشیای ثابت در آن، میزبان نمایشگاه‌های دوره‌ای نیز هست مانند نمایشگاه «فرهنگ باستانی ایتالیا».
دیونیزیو آگوادو (زادروز ۸ آوریل ۱۷۸۴-درگذشته ۲۹ دسامبر ۱۸۴۹) نوازنده و آهنگساز گیتار کلاسیک اهل اسپانیا بود.
او در مادرید به دنیا آمد و درس‌های موسیقی را نخست در یک مدرسهٔ کلیسایی و سپس نزد میگوئل گارسیا فرا گرفت. سپس به آبادیهای خارج از شهر رفت و زندگی خود را به‌طور کامل وقف نوازندگی گیتار نمود و در سال ۱۸۲۵ به پاریس رفت و محبوبیت زیادی کسب کرد. درآنجا مدتی با فرناندو سور زندگی کرد، اگرچه آن‌ها تا حدودی برداشت‌های متضادی از هنر نوازندگی داشتند (سور با نوک انگشتان و آگوادو با با ناخن، می‌نواختند) اما برای همهٔ عمر، دوست باقی ماندند. قطعهٔ دو دوست سور یادآور این دوران دوستی است. این‌دو آنقدر با هم صمیمی بودند که از نظرات هم برای ساخت قطعات مختلف استفاده می‌کردند و دوئت‌های زیادی را در اروپا به اجرا گذاشتند. آگوادو در سال ۱۸۳۸ به اسپانیا بازگشت و در سال ۱۸۴۹ در همان‌جا درگذشت.
شیشه خودتمیزشونده یکی از انواع سطوح خود تمیز شونده است و مشخصا به شیشه‌هایی گفته می‌شود که سطح‌شان کثیف نمی شود.
در عمل، تمیز کردن سطوح مصالح ساختمانی مانند شیشه، کاشی و سطوح نما سازی، با مشکلات متعددی توأم است. مسائلی از قبیل مصرف مقادیر زیاد انرژی و مواد شوینده شیمیایی و به تبع آن هزینه‌های زیاد. به منظور درک فرایند خود تمیز شوندگی مصالح یکی ویژگی هیدروفوبیک (آب گریزی) و دیگری ویژگی هیدروفیلیک (آب دوستی) مورد توجه قرار می‌گیرد. گلابچی محمود، تقی‌زاده کتایون، سروش نیا احسان. نانو فناوری در معماری و مهندسی ساختمان. تهران: انتشارات دانشگاه تهران1390
میزان ترشوندگی یک جسم جامد با آب (در سرعتی که محیط فراگیرنده، هوا باشد)، بستگی به ارتباط بین نیروهای کشش بین سطحی (آب و هوا، آب و جسم جامد و هوا و جسم جامد) دارد. نسبت بین این نیروهای کششی است که زاویه تماس قطرات آب با سطح را تعیین می‌کند. زاویه تماس سطوح صفر درجه، به معنای تر شدگی کامل و زاویه تماس صد و هشتاد درجه، به معنای خشک ماندن کامل است.Yang S. and Sheng P.(editors),(2002):Physics and chemistry of Nanostructured materials, 1st edition,New York,USA,Tailor&Francis
سطوح آب گریز، دارای قآبلیت ترشوندگی اندک و زاویه تماسی حدود صد درجه هستند از مدتهای مدید شناخته شده‌اند. هرچه زاویه تماس بالاتر برود، قابلیت دگر چسبی سطوح، کمتر خواهد شد و سطح به سمت سطوح آب گریز متمایل می‌شود و برعکس با کاهش زاویه تماس بر قابلیت دگر چسبی افزوده شده و سطح مورد نظر، آب دوست لقب می‌گیرد. اصولاً زاویه تماس برای سطوح آب گریز بیش از نود درجه و برای سطوح آب دوست کمتر از سی درجه است.
روش‌های تمیز کردن که بر اساس کاهش زاویه تماس عمل می‌کنند، از زمان کشف صابون (هزاره سوم پیش از میلاد مسیح) به دنیا معرفی شده است. به طور کلی، مواد شوینده از اثر کشش سطحی آب کاسته و زاویه تماس آب با سطح را کمتر می‌کنند.
برخی از حوزه‌های کاربردی که بشر می‌تواند از سطوحی با چنین ویژگی‌هایی استفاده کند، عبارتند از: شیشه‌های ساختمانی، مصالح نما سازی، درب و بدنه حمام، استخر، سونا، پانل‌های خورشیدی تولید انرژی و گلخانه.Ramsden,J. (2009): Applied Nanotechnology,1st edition,Oxford,UK,Elsevier
کاروانسرای خان مرجان با این که امروزه در خارج از مرزهای ایران قرار دارد، ولی از نظر سبکی چنان پیوندی با کارهای ایرانی دارد که گویی در خود ایران واقع شده است. این بنای معروف، قبلاً به «خان اورتما» شهرت داشت. این بنا به سال ۱۳۵۹ میلادی در خلال تسلط کوتاه ولی از نظر فرهنگی فعال خاندان جلایری برپا شد. این خاندان یکی از دولت‌های کوچکی از که مدعی حکومت بر اجزای دولت فروپاشیده ایلخانی بود. همزاد این خان، مدرسه‌ای است به نام مرجانیه که در مجاورت آن ساخته شده است نیت بانی این بوده که این مدرسه را از درآمد خان (کاروانسرا) نگهداری و اداره کند.Hillenbrand,Robert.Islamic Architecture:form, function, and meaningاعتصام ایرج. معماری اسلامی .1387
به همین طریق غازان خانایلخان مغول دستور داد که در هر دهی یک مسجد و حمام ساخته شود تا مسجد بتواند از درآمد حمام برپا بماند. در دوره‌های بعدی، مجموعه عظیم صفویه چهار باغ در اصفهان، مشتمل بر کاروانسرا، بازار و مدرسه بیان جاه طلبانه تری از همین فکر است. به هر حال، به‌خصوص در شرق جهان اسلامی نمونه‌های به جای مانده از این گونه مجموعه‌های سده‌های میانی، یعنی بنیادهایی که به طور متقابل به یکدیگر پیوسته بوده‌اند، نادر است. وجود یکی از طولانی‌ترین کتیبه‌های وقف از دوره سده‌های میانه اسلامی در خان، که در اینجا تیم نامیده می‌شود، مزیت ویژه مجموعه مرجان است.
به هر طریق، این اثر با تکیه بر این دو عامل حقاً می‌تواند جلوه گری کند. نقشه آن، طاق‌بندی آن، تزئینات آن، و سرانجام عملکرد آن نیز جالب توجه است.آیت الله‌زاده شیرازی، باقر. معماری اسلامی. تهران: انتشارات روزنه تهران1387
آنتون دیابِلی یا آنتونیو دیابِلی (زادهٔ ۵ سپتامبر ۱۷۸۱ - درگذشتهٔ ۸ آوریل ۱۸۵۸) نوازنده، آهنگساز و ناشر موسیقی اهل اتریش با اصالت ایتالیایی بود.
دیابلی نزد یوزف هایدن درس آهنگسازی آموخت. از سال ۱۸۰۷ جزو شخصیت‌های بانفوذ موسیقی شهر وین محسوب می‌شد و با بتهوون آشنایی داشت. دیابلی آثاری نیز برای اپرا و رقص نوشته‌است. او از سال ۱۸۱۸ به‌عنوان ناشر موسیقی فعالیت کرد.
بتهوون، در میانهٔ سال‌های ۱۸۱۹ تا ۱۸۲۳، براساس یک والس از دیابلی، ۳۳ واریاسیون برای پیانو تصنیف کرد که به "واریاسیون‌های دیابلی" (اپوس ۱۲۰) معروف است.
میشائل هایدن با نام کامل یوهان میشائل هایدن (زادهٔ ۱۴ سپتامبر ۱۷۳۷، روهرو، اتریش - درگذشتهٔ ۱۰ اوت ۱۸۰۶، زالتسبورگ) آهنگساز دورهٔ کلاسیک اهل اتریش و برادر کوچک‌تر یوزف هایدن بود.
او در زالتسبورگ معلم موسیقی کارل ماریا فون وبر و آنتون دیابلی بود.
لئوپلد موتسارت، پدر ولفگانگ آمادئوس موتسارت، از زیاده‌روی میشائل هایدن در نوشیدن الکل انتقاد می‌کرد.
میشائل هایدن شمار زیادی سمفونی، کنسرتو، سِرِناد، موسیقی آوازی، کوارتت زهی، و کوئینتت زهی تصنیف کرد؛ اما شهرت بسیار زیاد برادرش یوزف هایدن، شهرت او تحت‌الشعاع قرار داد.
لندلر یک رقص محلی در میزان (والس) است که از دورهٔ بیدرمایر در اتریش، جنوب آلمان و بخش آلمانی سوئیس انجام می‌شود. تاریخچهٔ این رقص به اواخر قرن هجدهم میلادی و دورهٔ پیش از رمانتیک باز می‌گردد. آهنگسازانی همچون بتهون، فرانتس شوبرت و آنتون بروکنر لندلرهایی ساخته‌اند.
مائورو جولیانی (زادروز ۲۷ ژوئیه ۱۷۸۱ – درگذشته ۸ مه ۱۸۲۹) نوازندهٔ گیتار کلاسیک و ویولن‌سل، آهنگساز و یکی از پیشگامان گیتار کلاسیک در قرن نوزدهم میلادی اهل ایتالیا بود.
او گیتار را خودآموز فراگرفته بود و در ۱۸ سالگی اجرای کنسرت را آغاز نمود، وی ابتدا در موطن خود، ایتالیا و سپس در فرانسه به اجرای کنسرت پرداخت. از سال ۱۸۰۷ به مدت ۱۲ سال در وین اقامت کرد. "مجلهٔ موسیقی" چاپ وین در سال ۱۸۰۸ او را به‌عنوان «یکی از بزرگترین اساتید زندهٔ کنونی» معرفی کرد.
از جولیانی حدود ۳۰۰ اثر، از جمله ۳ کنسرت برای گیتار و ارکستر، دوئتهایی برای ویولون و گیتار و همچنین یک روش آموزش گیتار به‌جا مانده‌است.
نارسیسو یِپِز (زادهٔ ۱۴ نوامبر ۱۹۲۷ - درگذشتهٔ ۳ مهٔ ۱۹۹۷) نوازندهٔ گیتار کلاسیک اهل اسپانیا بود. او یکی از بزرگ‌ترین گیتارنوازان معاصر جهان محسوب می‌شد.
یکی از ویژگی‌های نوازندگی او، گیتار ده‌سیمه‌اش بود؛ چهار سیم اضافی در گیتار، وسعت صدا را در ناحیهٔ صوتیِ پایین (نت‌های بم) گسترش می‌داد و طنین شش سیم اصلی گیتار را قوی‌تر می‌کرد.
تره‌پیاز یا ترپیاز گیاهی از نوع پیازهای پایا است که منشأ آن غرب چین و آسیای مرکزی است.
در آشپزی ژاپنی تره‌پیاز (نِگی) از زمان‌های کهن در غذاهای میسوسوپ، هیایاکّو (نوعی غذا با توفوی سرد و انواع سبزیجات یا چاشنی بر روی آن)، اودون و سوبا به عنوان چاشنی (به ژاپنی یاکومی) مصرف می‌شود. تره‌فرنگی (نِگی) همچنین در نابه‌ریوری‌ها (غذاهای آبگوشت مانند) یک مادهٔ غذایی لازم است. در ژاپن این گیاه به عنوان یک عنصر غذایی در آشپزی ژاپنی مصرف دارد و نِگی نامیده می‌شود.
این گیاه در ایران از دیرباز به‌صورت خودرو و وحشی در مناطق جلگه نیشابور و دامنه‌های زاگرس رشد می‌کرده است و امروز به دو صورت گلخانه‌ای و سنتی در اکثر نقاط ایران کشت می‌شود. این گیاه در ایران بیشتر به صورت خام و در کنار غذاهای گرم مصرف می‌شود.
فرودگاه ارهاچ مالاتیا یک فرودگاه مسافری-نظامی است که در سال ۱۹۴۱ میلادی آغاز به کار کرده‌است.
این فرودگاه که ۳۴ کیلومتر با مرکز شهر فاصله دارد در مجموع در زمینی به مساحت ۸.۵۹۰.۸۹۰ مترمربع جای گرفته و از سال ۲۰۰۷ به صورت بین‌المللی درآمده است.
شتابزده، فیلمی به کارگردانی و نویسندگی مهدی فخیم‌زاده، با هنرمندی مهدی فخیم‌زاده، هادی اسلامی و سوسن سلیمی. این فیلم ۹۱ دقیقه‌ای، یک اثر اجتماعی است که در سال ۱۳۷۰ با کارگردانی مهدی فخیم‌زاده ساخته شده‌است.
داستان این فیلم به سال‌های پس از انقلاب بازمی‌گردد و اینکه دو نفر با سوء استفاده از شرایط ویژهٔ آن دوران، دست به مال اندوزی می‌زنند و در نهایت هنگامی که به هدف خود می‌رسند رو در روی هم قرار می‌گیرند و قصد نابودی یکدیگر را می‌کنند. آن دو هنگامی که با مرگ روبرو می‌شوند روی دیگر زندگی را می‌بینند و هر یک به دنبال چاره‌ای می‌افتند.
این فیلم در قالب طنز رویکرد این دو فرد را نشان می‌دهد.
جدایی نادر از سیمین فیلمی ایرانی در ژانر درام محصول سال ۱۳۸۹ است. این فیلم برندهٔ اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان ۲۰۱۲ گردید. کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی این فیلم را اصغر فرهادی برعهده داشته‌است. "جدایی نادر از سیمین" که در سطح بین‌المللی بیشتر با نام " جدایی" (A Separation) شناخته می‌شود، پنجمین اثر سینمایی اصغر فرهادی است و در دوره‌ای از زمان اکران خود با فروش نزدیک به ۲۰ میلیون دلار، در صدر پرفروش ترین‌ها در نمایش جهانی قرار داشت. این فیلم توسط نشریه "گاردین" در فهرست ۱۰۰ فیلم برتر سینمای جهان که از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون ساخته شده، جای گرفته‌است. از بازیگران اصلی آن می‌توان پیمان معادی، لیلا حاتمی، شهاب حسینی، ساره بیات و مریلا زارعی را نام برد.
این فیلم مجموعاً بیش از ۵۲ جایزهٔ جهانی را از آنِ خود کرده‌است، جوایز معتبر بین‌المللی همچون جایزهٔ اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان، گلدن گلوب بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان، جایزۀ هیئت داوران و جایزه خرس طلایی از جشنواره فیلم برلین و جایزه ایندیپندنت اسپیریت بهترین فیلم خارجی زبان، جایزه جوایز بودیل بهترین فیلم خارجی زبان و جایزه سزار بهترین فیلم خارجی زبان از جمله جوایز مهم جدایی نادر از سیمین است. همچنین در داخل نیز چندین جایزه از بیست و نهمین جشنواره فیلم فجر دریافت کرد. اقبال مثبت منتقدان به جدایی نادر از سیمین تا جایی است که برخی آن را جزو ۱۰ فیلم برتر سال ۲۰۱۱ خوانده‌اند؛ "گاردین" این فیلم را یکی از برترین فیلم‌های اخیر سینما نامید. جدایی نادر از سیمین جزو ۲۵۰ فیلم تمام دوران‌ها در وبگاه آی‌ام‌دی‌بی (IMDb) قرار گرفت و از سوی منتقدان سخت گیر وبگاه متاکریتیک جزو ۱۰۰ فیلم برتر قرن ۲۱ انتخاب شد، گفتنی است این فیلم در لیست صد فیلم محبوب سینما به انتخاب هالیوود ریپورتر رتبه ۳۷ را داراست.
فرهادی دربارهٔ ایدهٔ ایجاد فیلم می‌گوید:
فرهادی پس از دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان بر روی استیج سالن تئاتر دالبی در پیامی گفت: