moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کوری اخلاقی به‌طور مشترک در بین فلسفه و روان‌شناسی با مطالعات تجربی اخلاق که به دهه ۱۸۹۰ بازمی‌گردد مورد مطالعه قرار گرفته‌است. تمرکز بر رویکرد هنجاری به رفتار اخلاقی، منجر به تحقیقاتی با تمرکز بر زمینه شناختی و رشدی شد. پیاژه نظریه برجسته خود را در مورد رشد شناختی در سال ۱۹۳۶ ارائه کرد که کولبرگ آن را تا رسیدن به نظریه سه مرحله رشد اخلاقی در سال ۱۹۵۸ توسعه داد. بعداً، در سال ۱۹۸۲، جیمز رست مدل تأثیرگذار چهار مؤلفه اخلاقی (FCM) خود را منتشر کرد که در آن چهار مرحله متمایز را شناسایی کرد که رفتار غیراخلاقی می‌تواند از آن‌ها ناشی شود: حساسیت اخلاقی، قضاوت اخلاقی، انگیزه اخلاقی و اجرای اخلاقی. این مدل به منظور تبیین پیچیدگی پشت رفتار اخلاقی بود. شایستگی در یک مرحله به معنای شایستگی در مرحله دیگر نیست، بنابراین رفتار غیراخلاقی ممکن است در نتیجه شکست در هر مرحله باشد. تمرکز شناختی فوق در تضاد با برخی از رفتارهای مشاهده شده بود. حوزه اخلاق رفتاری سرانجام برای مطالعه چگونگی واکنش مردم به معضلات اخلاقی پدید آمد.
یکی از رانه‌های اصلی تحقیق‌های مدرن در مورد کوری اخلاقی، احساس‌های پس از جنگ جهانی دوم نسبت به افرادی مانند آدولف آیشمن (مسئول نسل‌کشی در رژیم نازی در طول هولوکاست) است. دستگیری و محاکمه بعدی او در سال ۱۹۶۱ باعث شد که بسیاری از ناظران دربارهٔ ماهیت و ظاهر معمولی او، که به نظر می‌رسید در تضاد با رفتار «شیطانی» او باشد، اظهار نظر کنند. هانا آرنت که محاکمه را برای نیویورکر پوشش می‌داد، اصطلاح «ابتذال شر» را با اشاره به آیشمن ابداع کرد، زیرا در طول محاکمه آیشمن نه پشیمان شد و نه مسئولیتی پذیرفت—او ادعا کرد آنچه را که به او گفته شده انجام داده‌است. باور بر این‌است که این ماجرا بر محققانی مانند میلگرام برای مطالعه رفتار فردی در واکنش به اطاعت از مراجع قدرت تأثیر گذاشته‌است.
میلگرام در مطالعه‌های اطاعت خود در سال‌های ۱۹۶۱–۱۹۶۲، اجازه می‌داد سوژه‌های مطالعه‌ فکر کنند در حال واردکردن شوک الکتریکی به شرکت‌کننده‌ای دیگر، که در واقع هم‌پیمان آزمایش‌کنندگان بود، هستند. این مطالعه‌ها برای پاسخ به پرسش‌هایی از این دست طراحی شده بود: «آیا ممکن است آیشمن و میلیون‌ها همدستانش در هولوکاست فقط از دستورها پیروی کنند؟ آیا می‌توانیم همه آنها را شریک جرم بنامیم؟» در کمال تعجب بسیاری از افراد، ۶۵ درصد از افراد مطالعه اولیه، کلیدی را کشیدند که حداکثر ولتاژ ۴۵۰ ولت را می‌داد.
بعداً در سال ۱۹۷۱، زیمباردو در آزمایش خود در زندان استنفورد نشان داد که چگونه «افراد خوب به شیوه‌های بیمارگونه رفتار می‌کنند که با طبیعت آنها بیگانه است». دانشجویان مرد در مقطع کارشناسی در استنفورد به عنوان نگهبان یا زندانی در یک محیط شبیه‌سازی‌شده زندان منصوب شدند. این آزمایش برای این طراحی شد که ببیند سوژه‌های مطالعه تا کجا در درونی کردن نقش‌های خود و اطاعت از دستورهای بیرونی پیش می‌روند و بعدتر برخی نگرانی‌های اخلاقی در مورد ماهیت خود مطالعه را برانگیخت.
پس از این یافته‌ها، محققان شروع به مطالعه کُنش‌گری اخلاقی، به‌کارگیری آن و رانه‌های کوری اخلاقی کردند. بندورا در تحقیق خود استدلال کرد که بی‌تفاوتی اخلاقی می‌تواند از نیروهای گوناگون (فردی، موقعیتی یا نهادی) ناشی شود، همراه با سازوکار‌هایی مانند لوث مسئولیت و تقسیم بی‌ارتباط وظایف که می‌تواند منجر به رفتار غیراخلاقی شود.
تحقیق‌های تازه‌تر منجر به توسعه مفهوم «اخلاقی‌بودن کران‌دار»—این ایده‌ که افراد می‌توانند به‌طور ناخواسته در رفتار خود و همچنین قضاوت رفتار دیگران غیراخلاقی باشند—شده‌است؛ چیزی که ممکن است آنها تنها پس از تأمل بیشتر روی رفتار خود دریابند. مطالعات بر روی غیراخلاقی‌بودن فردی همچنین به نقش هنجارهای اجتماعی و به‌همان‌اندازه نگاه ما به رفتار غیراخلاقی دیگران پرداخته‌است.
کوری اخلاقی در گستره‌ای از حوزه‌ها ورای جنایت‌های جنگی، سیاست و حکومت مورد مطالعه و کاربری قرار گرفته‌است. یکی از حوزه‌های اصلی کاربرد در زمینه مدیریت و رفتار سازمانی بوده، که تحقیقات مربوط به آن به طیف گسترده‌ای از موضوع‌ها مانند تخلفات شرکتی، اخلاق تجاری و عدم مشارکت اخلاقی در کار نگاه می‌کند. قانون و عدالت حوزه دیگری است که در آن کوری اخلاقی، به ویژه در مورد وکلا، به عنوان یک نگرانی تلقی می‌شود. برخی تحقیق‌ها همچنین به روان‌پریشی به عنوان نوع خاصی از کوری اخلاقی اشاره کرده‌اند، اگرچه یافته‌ها قطعی نیستند.
این زمینه همچنین برای مطالعه ایده‌های گسترده‌تری مانند نقاط کور اخلاقی (بیش‌ازحد برآوردکردن توانایی کُنش اخلاقی)، فرسایش اخلاقی (کاهش تدریجی اخلاق در طول زمان)، و کم‌رنگی اخلاقی (زمانی که نگرانی‌های اخلاقی حول یک موقعیت طی تصمیم‌گیری کم‌رنگ می‌شود) گسترش یافته‌است.
میدان یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گول‌باشی واقع شده‌است.
ساوران یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گول‌باشی واقع شده‌است.
گدیک‌لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گول‌باشی واقع شده‌است.
اورن‌لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گول‌باشی واقع شده‌است.
اوزان یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گول‌باشی واقع شده‌است.
دانشگاه بالیاگ (BU) یک دانشگاه خصوصی در فیلیپین است. این مدرسه در سال ۱۹۲۵ تأسیس شد و اولین مدرسه ای است که توسط کمیسیون آموزش عالی در سنترال لوزون استقلال کامل به او اعطا شد.
واسکو فرناندز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیتشوئس، باشگاه فوتبال سلتاویگو، باشگاه فوتبال بوردو، باشگاه فوتبال آریس سالونیک، باشگاه فوتبال الچه، باشگاه ورزشی اولیاننسه، و باشگاه فوتبال بیرامار اشاره کرد.
سلستینو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سی‌اف‌آر کلوژ، باشگاه فوتبال اتلتیکو کلوب پرتغال، باشگاه فوتبال اسپورتینگ، باشگاه ورزشی پینالوونسه، باشگاه فوتبال بلننسس، باشگاه ورزشی اشتوریل پرایا، باشگاه ورزشی اولیاننسه، و باشگاه فوتبال انوسیس نئون پارالیمنی اشاره کرد.
هارامیز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سائوتومه و پرنسیپ است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بنفیکا بی و باشگاه ورزشی فارنسی اشاره کرد.
آلوارو پاچکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
ویتور گونکالوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی پورتیموننزه و باشگاه فوتبال ژیل ویسنته اشاره کرد.
پنومنکتومی (Pneumonectomy) یا شُش‌برداری یک روش جراحی برای برداشتن شش است. برداشتن تنها یک لوب از ریه به‌طور خاص به عنوان لوبکتومی شناخته می‌شود و بخشی از ریه به عنوان بخش‌برداری ای (یا سگمنتکتومی) نامیده می‌شود.
شایع‌ترین دلیل پنومونکتومی برداشتن بافت توموری ناشی از سرطان ریه است. پیش از استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها در درمان سل، این بیماری گاه با برداشتن ریه با پنومونکتومی درمان می‌شد.
این عمل باعث کاهش ظرفیت تنفسی بیمار می‌شود. قبل از انجام پنومونکتومی، جراح توانایی بیمار را برای عملکرد پس از برداشتن بافت ریه ارزیابی می‌کند. پس از عمل، اغلب به بیماران یک اسپیرومتر تشویقی داده می‌شود تا به آماده‌سازی ریه باقی‌مانده و بهبود عملکرد تنفسی کمک کند. گاهی اوقات یک یا دو دنده برداشته می‌شود تا جراح بهتر به ریه دسترسی داشته باشد.
دو نوع پنومونکتومی وجود دارد:
استیو فولتون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کیلمارنوک، باشگاه فوتبال سلتیک، باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد، باشگاه فوتبال پاتریک تیسل، باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان، باشگاه فوتبال فالکیرک، و باشگاه فوتبال بولتون واندررز اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسکاتلند و Scotland national B football team بازی کرده‌است.
یان دورانت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کیلمارنوک، باشگاه فوتبال رنجرز، و باشگاه فوتبال اورتون اشاره کرد.
بیلی مک‌نیل (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل و باشگاه فوتبال آبردین اشاره کرد.
در زیست‌شناسی، یک گونه حلقه‌ای مجموعه‌ای از جمعیت‌های همسایه است که هر کدام با جمعیت‌های نزدیک با هم آمیخته می‌شوند، اما برای آن‌ها حداقل دو جمعیت «پایانی» در این سری وجود دارد که بسیار دور از هم با زادآوری دارند. یک جریان ژنی بالقوه بین هر جمعیت «پیوند» است. چنین جمعیت‌های "پایانی" غیرتباری، اگرچه از نظر ژنتیکی مرتبط هستند، ممکن است در همان منطقه (همجایی) وجود داشته باشند، بنابراین یک "حلقه" بسته می‌شود. اصطلاح آلمانی به معنای دایره‌ای از نژادها نیز به کار می‌رود.
پاول برنز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند است که به عنوان هافبک راست بازی میکند. از جمله تیم هایی که وی در آن بازی کرده است میتوان به تیم فوتبال دانفرملین اتلتیک اشاره کرد.
جیمی لانگفیلد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سنت میرن، باشگاه فوتبال پاتریک تیسل، باشگاه فوتبال داندی، باشگاه فوتبال آبردین، و باشگاه فوتبال دانفرملین اتلتیک اشاره کرد.
آلن مک گرگور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سنت جانستون، باشگاه فوتبال بشیکتاش، باشگاه فوتبال هال سیتی، باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال کاردیف سیتی، و باشگاه فوتبال دانفرملین اتلتیک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسکاتلند، Scotland B national football team، و اسکاتلند بازی کرده‌است.
اسکات رابرتسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال داندی یونایتد، باشگاه فوتبال داندی، باشگاه فوتبال بلکپول، و باشگاه فوتبال هیبرنین اشاره کرد.
برایان مک لاولین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سنت جانستون، باشگاه فوتبال ویگان اتلتیک، باشگاه فوتبال سلتیک، باشگاه فوتبال داندی یونایتد، و باشگاه فوتبال ایر یونایتد اشاره کرد.
گری میسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال همیلتون آکادمیکال، باشگاه فوتبال منچستر سیتی، باشگاه فوتبال سنت میرن، باشگاه فوتبال دانفرملین اتلتیک، و باشگاه فوتبال هارتل پول یونایتد اشاره کرد.
جیم مک اینالی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلایگو راورز، باشگاه فوتبال سلتیک، باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست, باشگاه فوتبال داندی یونایتد، باشگاه فوتبال کاونتری سیتی، و باشگاه فوتبال داندی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌ ملی فوتبال اسکاتلند بازی کرده‌است.
عطیه مهستی قادن افندی (به ترکی عثمانی: مهستی قادین افندی؛ متولد ۱۸۹۲، آداپازاری - متوفی ۱۹۶۴، لندن)، همسر آخرین خلیفه عثمانی عبدالمجید افندی بود.
بهادر یولداشف (۷ سپتامبر ۱۹۴۵–۱۶ مه ۲۰۲۱ (سن ۷۵ سالگی)) بازیگر اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی و ازبکستان بود. از جمله فیلم‌هایی که در آنها نقش آفرینی کرده‌است می‌توان به مجموعهٔ تلویزیونی جاده‌های آتشین اشاره نمود.
جیمی فولارتون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال برنتفورد، باشگاه فوتبال چسترفیلد، باشگاه فوتبال باستیا، باشگاه فوتبال داندی یونایتد، باشگاه فوتبال سنت میرن، باشگاه فوتبال ساوتند یونایتد، باشگاه فوتبال کریستال پالاس، و باشگاه فوتبال بولتون واندررز اشاره کرد.
مارکوس هابر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سنت جانستون، باشگاه فوتبال اکستر سیتی، باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون، باشگاه فوتبال ونکوور وایتکپس، باشگاه فوتبال کرو آلکساندرا، باشگاه فوتبال نوتس کانتی، باشگاه فوتبال خرونینگن، و باشگاه فوتبال استیونج اشاره کرد.
جک استابز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی و باشگاه فوتبال پورت ویل اشاره کرد.
کریستین پیرس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورکی یونایتد، باشگاه فوتبال هادرزفیلد تاون، باشگاه فوتبال اسکانتورپ یونایتد، باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد، باشگاه فوتبال نوتس کانتی، باشگاه فوتبال بارنت، باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، باشگاه فوتبال پورت ویل، و باشگاه فوتبال منزفیلد تاون اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال انگلستان، زیر ۱۹ سال انگلستان، و باربادوس بازی کرده‌است.
الیوت وایتهاوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لینکولن سیتی، باشگاه فوتبال فارست گرین راورز، باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد، باشگاه فوتبال هالیفاکس تاون، باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، باشگاه فوتبال نوتس کانتی، باشگاه فوتبال نانیتون تاون، باشگاه فوتبال آلفرتون تاون، و باشگاه فوتبال یورک سیتی اشاره کرد.
عثمان کاکای (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز و باشگاه فوتبال لیوینگستون اشاره کرد.
داریان مک کینون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال همیلتون آکادمیکال و باشگاه فوتبال ایر یونایتد اشاره کرد.
تایلر واکر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال برتون آلبیون و باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست اشاره کرد.
جیمی مک کارت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
سرگئی یاکوولف (؛ ۴ اوت ۱۹۲۵ – ) بازیگر اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "جاده‌های آتشین" اشاره کرد.
شوکت عبدالسلاموف (زاده ۲۸ آوریل ۱۹۳۶، تاشکند) بازیگر، کارگردان و فیلمنامه‌نویس اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی و ازبکستان است. از فیلم‌هایی که وی در آنها بازی کرده‌است می‌توان به مجموعه تلویزیونی جاده‌های آتشین اشاره نمود.
رضا بانگیز (زاده ۱۳۱۶ در تهران)
نقاش، چاپگر و مجسمه‌ساز ایرانی است.
رضا بانگیز هنرمند نقاش، چاپگر و مجسمه‌ساز متولد سال ۱۳۱۶ تهران است و آثار سیاه و سفیدش در هنرهای دیداری ایران شهرت
قابل توجهی دارد. او که ورودی دومین دوره هنرستان هنرهای زیبای پسران تهران است، آموزش‌های اولیه را زیر نظر هانیبال الخاص و مارکو گریگوریان دیده و در حوزه چاپ با لینو متأثر از مارکو گریگوریان بوده‌است. بانگیز در هنرستان هنرهای زیبای پسران تهران با هنرمندانی همچون مهدی حسینی، حسین زنده رودی، مسعود عربشاهی و فرامرز پیلارام همدوره بوده‌است. وی دارای مدرک درجه ۱ هنری معادل دکترا است.
اخذ بورس مطالعات هنری انگلیس، بورس مطالعات هنری پاریس، بورس مطالعات هنری اروپا در کارنامه فعالیت بانگیز دیده می‌شوند. این هنرمند در جشنواره‌ها، دوسالانه‌ها و نمایشگاه‌های داخلی و خارجی بسیار شرکت داشته و جوایز و تقدیرنامه‌های بسیاری را نیز دریافت کرده‌است. رضا بانگیز سابقهٔ تدریسِ طراحی و نقاشی در دانشکده‌های هنر و معماری، آزاد اسلامی و الزهرا را دارد. آثار رضا بانگیز، چه در قالب نقاشی و چه مجسمه، همه بیانی روایی دارند و داستانی ساده را که از جهان پیرامون او نشأت گرفته بازگو می‌کنند. او راوی اساطیر و افسانه‌هاست و روایتی شخصی و منحصر به‌فرد از آنها ارایه می‌دهد.
وی از شناخته شده ترین هنرمندان ایرانی است که بیشتر به کارهای سیاه و سفیدش شناخته می شود.او در پس زمینه های سیاه و سفید کارهایش در فضایی که بیشتر به تصویرسازی شباهت دارد با خطوطی ساده آدم ها را تصویر می کند. بانگیز حتی در کارهایی که فضایی انتزاعی تر دارند نیز به همین سادگی کار می کند، اشکال هندسی با همان رنگ های سیاه و سفید همیشگی نگاه بانگیز، فضای انتزاعی را نشان می دهد. موضوع اکثر آثار بانگیز از دل اجتماع و داستان های فولکلور گرفته شده و می شود در آثار او مردم کوچه و بازار و داستان های عاشقانه ای چون لیلی و مجنون را دید.
خبره‌ (سنتی فرانسوی، پیش از ۱۸۳۵ میلادی، املاء "connaisseur"، از "connoistre" فرانسوی-میانه، سپس "connaître" به معنی: "آشنایی با" یا "شناخت کسی/چیزی") فردی است که دانش زیادی دربارۀ هنرهای زیبا دارد؛ کسی که قدردان خوان، شراب‌های خوب و سایر محصولات لذیذ است؛ یا اینکه در مسائل سلیقه‌ای قاضی خبره‌ای است. در بسیاری از زمینه‌ها، این اصطلاح اکنون حالتی تظاهر‌آمیز دارد و ممکن است به معنایی کنایی به کار رود. با این حال، در تجارت هنر، خبره بودن متخصص به عنوان یک مهارت حیاتی برای شناسایی و انتساب آثار به هنرمندان منفرد بر اساس سبک و تکنیک، جایی که شواهد مستندی از منشاء وجود ندارد، باقی می‌ماند. وضعیت در تجارت شراب نیز مشابه است، به عنوان مثال در ارزیابی عوامل بالقوۀ کهنگی در شراب تازه از طریق مزه کردن شراب.
«توانایی گفتن تقریباً به طور غریزی که چه کسی یک تصویر را نقاشی کرده‌ است … به عنوان خبره تعریف می‌شود». خبره‌ها آثار هنری را بر اساس تجربۀ خود از سبک و تکنیک هنرمندان ارزیابی می‌کنند. قضاوت از طریق شهود ضروری است، اما باید مبتنی بر درک کامل خود اثر باشد. بر اساس شواهد تجربی، اصلاح ادراک در مورد تکنیک و فرم، و یک روش منضبط تجزیه و تحلیل، مسئولیت خبره انتساب مؤلف، تأیید اعتبار و ارزیابی کیفیت است. این یافته‌ها برای ارزش‌گذاری آثار بسیار مهم هستند و می‌توانند در "فهرستی از آثار" یک هنرمند یا یک مکتب جمع‌آوری و سازماندهی شوند.
اروین پانوفسکی در کتاب خود "«معنی در هنرهای تجسمی»" (۱۹۵۵)، تفاوت بین یک خبره و یک مورخ هنر را توضیح می‌دهد: «خبره را می‌توان به‌ عنوان یک مورخ هنر صریح و مورخ هنر را به‌ عنوان یک خبرۀ پر حرف تعریف کرد.»
دلال آثار هنری انگلیسی و مورخ هنر، فیلیپ مولد، می‌گوید: «این در مورد توجه به چیزهایی است که ویژگی‌های خاص هنرمندان درگیر را دارد، در مقابل ویژگی‌های عمومی آن دوران». او به اهمیت شرایط و درک آنچه که هنرمند در اصل نقاشی کرده‌ است (بر خلاف آنچه که اکنون نقاشی به نظر می‌رسد) اشاره می‌کند. همکار او، بندور گروسونور، عقیده دارد که دانش با دیدن نقاشی‌ها آموخته می‌شود و نمی‌توان در کلاس درس آموزش داد. او معتقد است که در دنیایِ تاریخ هنر از مُد افتاده‌ است و در نتیجه فعالیت‌هایی مانند تولید "کاتالوگ رزونه" از سوی نهاد تاریخ هنر کم ارزش شده‌ است. سوتلانا آلپرز نظر مورخان هنر را تأیید می‌کند که شناسایی سبک فردی در آثار «اساساً به گروهی از متخصصان در این زمینه که به عنوان خبره شناخته می‌شوند، اختصاص داده شده‌ است». با این وجود، تحصیلات کریستیز مدرک کارشناسی ارشد در تاریخ هنر و بازار هنر ارائه می‌دهد که شامل یک سمینار دربارۀ خبره‌گی است. این «مهارت‌های حیاتی مورد نیاز برای نگاه کردن به هنر، نوشتن در مورد هنر، تحقیق و ارزیابی آثار، از جمله لمس و مشاهدۀ اشیاء هنری و بازدید از استودیوهای هنرمندان، آزمایشگاه‌های حفاظت و موزه‌ها» را پوشش می‌دهد.
سد سلولی کیلدرخت ( هلندی : Kieldrechtsluis ) که به آن اسکله سلولی دورکنک نیز( هلندی : Deurgankdoksluis ) گفته می‌شود، بزرگترین سد سلولی ساخته شده در جهان است. این سد سلولی اسکله های سمت چپ بندر آنتورپ در بلژیک ، بین رودخانه اسخلده و کانال Waasland را به یکدیگر مرتبط می سازد. ایجاد سد سلولی کیلدرخت حجم ترافیک کانال واسلند را کاهش داده است. این پروژه که یکی از شاهکارهای معماری دریا نیز به شمار می رود در تاریخ 10 ژوئییه 2016 با حضور پادشاه بلژیک افتتاح گردید.
باشگاه ورزشی تروفنس (تلفظ پرتغالی: [ˈklub(ɨ) dɨʃpuɾˈtivu tɾoˈfẽs(ɨ)])، که معمولاً با نام تروفنس شناخته می‌شود، یک باشگاه فوتبال پرتغالی مستقر در تروفا، پرتغال است. این تیم که در سال ۱۹۳۰ تأسیس شد، در سگوندا لیگا بازی می‌کند و بازی‌های خانگی را در ورزشگاه اختصاصی‌اش با ظرفیت ۵۰۷۴ تماشاگر برگزار می‌کند.
در فصل ۰۶–۲۰۰۵، تروفنس در دسته دوم پرتغال (سطح سوم فوتبال پرتغال) بازی کرد و گروه خود را با شش امتیاز برد. سپس به مرحله پلی آف صعود کردند که با برنده سری B، لوسادا، روبرو شدند. تروفنس در یک بازی احساسی و پس از گل کردن بیستمین ضربه پنالتی توسط دروازه‌بانشان، ویتور، جواز صعود به لیگا پرتغال ۲ را کسب نمود.
در فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۸، تروفنس اولین صعود خود را به لیگ برتر فوتبال پرتغال کسب کرد و با اختلاف کمی نسبت به ریو آوه قهرمان سگوندا لیگا شد (چهار تیم اول تنها با دو امتیاز از هم متمایز شدند).
در فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۹، علی‌رغم برخی نتایج تاریخی و درخشش‌های مقطعی، از جمله پیروزی ۲ بر صفر مقابل بنفیکا و تساوی بدون گل مقابل پورتو، آن‌ها نتوانستند که سهمیه خود در لیگ برتر فوتبال پرتغال را حفظ کنند و دوباره راهی لیگا پرتغال ۲ شدند.
آنا ویکسل بوگ (؛ ۱۷ نوامبر ۱۸۶۲ – ) یک یک فمینیست، وکیل، سیاستمدار و دیپلمات اهل نروژ و سوئد بود.
او به تأسیس انجمن مناظره اسکولد در دبیرستان کمک کرد و به عنوان رئیس انجمن نروژی حقوق زنان (ژانویه ۱۸۸۸ تا ژوئن ۱۸۸۹) پس از بحث در مورد اخلاقیات که با استعفای راگنا نیلسن ایجاد شد، خدمت کرد.
او در سال ۱۸۸۹ به سوئد نقل مکان کرد و یک وکیل و دیپلمات سوئدی و نخستین عضو زن در کمیسیون مأموریت دائمی جامعه ملل شد.
باگ در ایگشن نروژ به دنیا آمد. علاقهٔ ویژهٔ او به اصلاحات مشخص؛ بیشتر به دلایل اجتماعی و اقتصادی سرکوب زنان مشغول بود تا بحث‌های معنوی در مورد اخلاق و قوانین رفتاری. او در مقالاتی از نشریه NAWR Nylænde، بر استقلال اقتصادی زنان به عنوان یک ضرورت برای رهایی آنها تأکید کرد. به همین دلیل او به آموزش و سازماندهی زنان نیز مشغول بود. او یکی از معلمان «آموزش رایگان برای زنان» بود که توسط سایر فمینیست‌ها آغاز شده بود. او سخنرانی‌هایی در مورد آموزش حرفه‌ای زنان برگزار کرد و تأکید کرد که زنان باید به عنوان شاگرد در کاردستی مجاز باشند. در نایلنده، او با صمیمیت در مورد صندوق بازنشستگی برای خانه‌داران صحبت کرد. باگ فعالانه در ترویج حق رای زنان شرکت کرد و در سال ۱۸۸۸ به عنوان عضوی از Kvindestemmeretsforening (انجمن برای حق رای زنان) به نروژ سفر کرد تا این هدف را بیشتر ترویج کند.
در ۲ آوریل ۱۹۷۹، اسپورهای "باسیلوس آنتراسیس" (عامل بیماری سیاه‌زخم) به‌طور تصادفی از یک مرکز تحقیقات نظامی شوروی در شهر سوردلوفسک، (یکاترینبورگ کنونی) منتشر شدند. شیوع بیماری متعاقب آن، منجر به مرگ دست‌کم ۶۶ نفر شد. تعداد دقیق قربانیان اعلام نشد و نامعلوم است. مقامات اتحاد جماهیر شوروی سال‌ها علت شیوع بیماری را تکذیب کردند و مرگ و میر را ناشی از مصرف گوشت آلوده و تماس قصاب‌ها با بافت زیرپوستی گوشت‌های آلوده اعلام کردند. تمام پرونده‌های پزشکی قربانیان برای پنهان کردن نقض جدی کنوانسیون جنگ‌افزارهای میکروبی که از سال ۱۹۷۵ به اجرا درآمده بود، حذف شد. گاهی از این حادثه با عنوان «چرنوبیل بیولوژیکی» یاد می‌شود.
شهر بسته سوردلوفسک از زمان جنگ جهانی دوم، مجتمع اصلی نظامی-صنعتی شوروی بوده‌است و این حکومت در آن‌جا تانک، موشک‌های بالستیک، راکت و سایر جنگ‌افزارها را تولید می‌کرد. یک حادثهٔ هسته‌ای بزرگ در سال ۱۹۵۷ در این منطقه رخ داد که در آن، یک مرکز ضایعات هسته‌ای (معروف به فاجعهٔ کیشتیم) منفجر شد و منجر به انتشار گرد و غبار رادیواکتیو در هزار کیلومتر مربع شد. تأسیسات جنگ‌افزار میکروبی در سوردلوفسک پس از جنگ جهانی دوم با استفاده از اسنادی که در منچوری از برنامه جنگ میکروبی ژاپن به‌دست آمده بود ساخته شد.Ken Alibek and S. Handelman. "Biohazard: The Chilling True Story of the Largest Covert Biological Weapons Program in the World – Told from Inside by the Man Who Ran it." 1999. Delta (2000) .
سویهٔ سیاه‌زخم تولید شده در "مجتمع نظامی ۱۹" در جنوب سوردلوفسک قدرتمندترین سویه در زرادخانهٔ شوروی، موسوم به "سیاه‌زخم ۸۳۶" بود. این سویه در نتیجهٔ یک حادثهٔ دیگر انتشار سیاه‌زخم که در سال ۱۹۵۳ در شهر کیروف رخ داد، یافت شده بود. در آن حادثه، نشت از تأسیسات باکتری‌شناسی، سیستم فاضلاب شهری را آلوده کرده بود. در سال ۱۹۵۶، ولادیمیر سیزوف، زیست‌شناس، سویهٔ سیاه‌زخم خطرناک‌تری را در جوندگان صیدشده در این منطقه یافته بود. این گونه، برای تسلیح کلاهک‌های موشک‌های بالستیک قاره‌پیمای اس‌اس-۱۸، برنامه‌ریزی شده بود.
کشت سیاه‌زخم تولیدشده باید خشک می‌شد تا پودری ریز برای استفاده به‌صورت هواپخش تولید شود. فیلترهای بزرگ روی لوله‌های اگزوز تنها مانع بین پودر تولیدی و گرد و غبار سیاه‌زخم و محیط بیرون بودند. در روز جمعه، ۳۰ مارس ۱۹۷۹، یک تکنسین، فیلتری مسدودشده را در حالی‌که دستگاه‌های خشک‌کن، موقتاً خاموش بودند، برداشت. او یک اخطار کتبی در این رابطه گذاشت، اما سرپرستش به‌طور مناسبی این را در دفترچهٔ ایمنی یادداشت نکرد. سرپرست شیفت بعدی هیچ چیز غیرعادی در دفترچهٔ ایمنی ندید و دستگاه‌های خشک‌کن را روشن کرد. پس از چند ساعت، شخصی متوجه شد که فیلتر در جای خود نیست و دوباره آن را نصب کرد. این حادثه به فرماندهی نظامی گزارش شد، اما مقامات محلی و شهری بلافاصله در جریان قرار نگرفتند. بوریس یلتسین، یکی از مقامات محلی حزب کمونیست شوروی در آن زمان، به پنهان کردن این حادثه کمک کرد.
همهٔ کارگران یک کارخانهٔ سرامیک در آن‌سوی خیابان، طی چند روز بعد بیمار شدند. تقریباً همهٔ آن‌ها در عرض یک هفته، جان باختند. تعداد کشته‌ها، دست‌کم ۶۶ نفر گزارش شده‌است، اما تعداد دقیق آن مشخص نیست، زیرا تمام سوابق بیمارستان و بسیاری از شواهد دیگر توسط کاگ‌ب از بین رفته‌است.
در سال ۱۹۸۶، اجازهٔ سفر پروفسور متیو مسلسون از دانشگاه هاروارد توسط مقامات اتحاد جماهیر شوروی برای یک سفر چهارروزه به مسکو تأیید شد و او در آن‌جا با چندین مقام ارشد بهداشت شوروی دربارهٔ شیوع این بیماری مصاحبه کرد. او بعداً گزارشی منتشر کرد که با ارزیابی شوروی منطبق بود که شیوع بیماری، ناشی از یک کارخانهٔ فرآوری گوشت آلوده بوده‌است و توضیح رسمی شوروی را کاملاً «قابل قبول و مطابق با علم پزشکی و تجربیات ثبت‌شدهٔ بشر در مورد سیاه‌زخم» دانست.Meselson Matthew, [Discussions in Moscow Regarding Sverdlovsk Anthrax Outbreak](https://profiles.nlm.nih.gov/ps/access/BBGLPJ.pdf), 25 September 1986
پیتر گمبل، خبرنگار "وال‌استریت جورنال"، پس از اعتراف رئیس‌جمهور بوریس یلتسین رئیس حزب کمونیست سوردلوفسک در سال ۱۹۷۹، در مورد ماهیت و دلیل واقعی شیوع سیاه‌زخم، به سوردلوفسک سفر کرد و در آن‌جا با خانواده‌های آسیب‌دیده از شیوع این بیماری مصاحبه کرد و کارکنان بیمارستان و مقامات مختلف نیز، اظهارات یلتسین را تأیید کردند. بر اساس این گزارش‌ها، تیمی از بازرسان غربی به رهبری مسلسون در سال ۱۹۹۲ به منطقه دسترسی پیدا کردند. پیش از رسیدن آن‌ها فهرستی از ۶۸ قربانی حادثه توسط مقامات شوروی به آن‌ها ارائه شده بود. در بررسی‌های بازرسان، مشخص شد که همگی قربانیان در زمان رهاسازی آلودگی ذرات معلق مستقیماً در جهت باد بوده‌اند. دام‌های آن منطقه نیز تحت تأثیر قرار گرفتند. در ضمن، مشخص شد که این حادثه به‌دلیل عدم جایگزینی فیلتر روی اگزوز در تأسیسات رخ داده‌است و اگرچه مشکل به سرعت برطرف شد، اما برای جلوگیری از انتشار عامل بیماری خیلی دیر شده بود. اگر در آن هنگام، بادها در جهت شهر می‌وزیدند، می‌توانست منجر به سرایت عامل بیماری‌زا به صدها هزار نفر شود.
تاکنون بازدید از آن تأسیسات نظامی همچنان برای بازرسان ناممکن است. ادعای اولیهٔ مسلسون برای سال‌ها این بود که شیوع بیماری، طبیعی بوده، اما اطلاعات کشف‌شده در بررسی‌های بعدی، جایی برای تردید، باقی نگذاشت.
یگور گایدار، نخست‌وزیر روسیه، در سال ۱۹۹۲ فرمان آغاز غیرنظامی‌سازی "مجموعهٔ ۱۹" را صادر کرد. با این‌حال، این مرکز به کار خود ادامه داد. از سال ۱۹۹۲ هیچ خبرنگاری اجازهٔ ورود به محل را نداشته‌است و حدود ۲۰۰ سرباز با سگ‌های روتوایلر در مجموعه، گشت می‌زنند. فعالیت‌های طبقه‌بندی‌شده به زیر زمین منتقل شدند و چندین آزمایشگاه جدید برای کار با پاتوژن‌های خطرناک، ساخته و تجهیز شدند. یکی از آزمودنی‌های کنونی آن‌ها، سویهٔ اچ-۴ "باسیلوس آنتراسیس" است. ویرولانس و مقاومت آنتی‌بیوتیکی آن با استفاده از مهندسی ژنتیک به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافته‌است.
در اوت ۲۰۱۶، نشریهٔ "ساینس" گزارش داد که دانشمند متخصص در سیاه‌زخم، پل کیم از دانشگاه آریزونای شمالی و همکارانش تلاش کرده‌اند تا "توالی بی ژنوم "آنتراسیس"" از دو نمونهٔ گرفته‌شده از قربانیان سیاه‌زخم در سوردلوفسک را تعیین کنند. این نمونه‌ها توسط پاتولوژیست‌های محلی روسیه که شیوع بیماری را در زمان وقوع آن بررسی کرده بودند، حفظ شده بود و آن‌ها این مطالب را با پروفسور مسلسون در طول سفر تحقیقاتی او در سال ۱۹۹۲ در میان گذاشتند. نمونه‌ها در فرمالین تثبیت شده و در پارافین جاسازی شده بودند و در نتیجه دی‌ان‌ای نمونه‌ها، به‌شدت تخریب شده بود. با این وجود، محققان آمریکایی توانستند دی‌ان‌ای پاتوژن را جدا کرده و کل ژنوم آن را با هم مقایسه کنند و آن را با صدها سویهٔ دیگر سیاه‌زخم نیز مقایسه کنند. کیم و تیمش گزارش دادند که هیچ مدرک ژنتیکی دال بر تلاش ارتش شوروی برای رشد یک سویهٔ مقاوم به آنتی‌بیوتیک یا واکسن یا مهندسی ژنتیکی این سویه به‌هیچ‌وجه پیدا نکرده‌اند. مسلسون اظهار داشت که:
«اگرچه این سویه، یک سویهٔ کاملاً معمولی بود، اما به این معنا نیست که سویهٔ بدی نبود. این سویه، از افرادی که توسط آن کشته شده‌اند استخراج شده.»
جنگ بیولوژیک
در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۵، شبکه برق اوکراین هک شد، که منجر به قطع برق حدود ۲۳۰۰۰۰ مصرف‌کننده در اوکراین به مدت ۱ تا ۶ ساعت شد. این حمله در جریان مداخله نظامی روسیه در اوکراین (۲۰۱۴–اکنون) رخ داد و به یک گروه تهدید مداوم و پیشرفته روسی معروف به " " نسبت داده می‌شود. این اولین حمله سایبری موفق به شبکه برق است که به‌طور عمومی تأیید شده‌است.
در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۵، هکرها از راه دور به سیستم‌های اطلاعاتی سه شرکت توزیع انرژی در اوکراین را دسترسی پیدا کردند و به‌طور موقت برق رسانی به مصرف‌کنندگان را مختل کردند. بیشترین آسیب را مصرف‌کنندگان نیروگاه پریکارپاتیاوبلنرهو متحمل ( که به به استان ایوانو-فرانکیفسک سرویس دهی می‌کرد: ۳۰ پست برق (۷ پست ۱۱۰ کیلوولت و ۲۳ پست ۳۵ کیلوولت) خاموش شدند و حدود ۲۳۰۰۰۰ نفر برای مدت ۱ تا ۶ ساعت بدون برق بودند.
در همان زمان، مصرف‌کنندگان دو شرکت توزیع نیروی دیگر، یعنی چرنیوتسیوبلنرهو (؛ که به استان چرنیوتسی و کییووبلنرگو (؛ که به استان کیف خدمات رسانی می‌کردند) نیز تحت تأثیر یک حمله سایبری قرار گرفتند، اما در مقیاس کوچکتر. به گفته نمایندگان یکی از شرکت‌ها، حملات از رایانه‌هایی با آدرس‌های آی پی اختصاص داده شده به فدراسیون روسیه انجام شده‌است.
در سال ۲۰۱۹، مباحثی مطرح می‌شد از جمله این که اوکراین یک مورد خاص بود که شامل زیرساخت‌های فرسوده غیرمعمول، سطح بالایی از فساد، جنگ روسیه و اوکراین در حال انجام و احتمالات استثنایی برای نفوذ روسیه به دلیل پیوندهای تاریخی بین دو کشور است. شبکه برق اوکراین زمانی ساخته شد که بخشی از اتحاد جماهیر شوروی بود، با قطعات روسی ارتقا یافته بود و (تا سال ۲۰۲۲) هنوز تعمیر نشده‌است. مهاجمان روسی به اندازه اپراتورهای نیروگاه‌ها با این نرم‌افزاری فعال در نیروگاه آشنا بودند. علاوه بر این، زمان حمله در طول فصل تعطیلات بود و در نتیجه حضور فقط یک خدمه اصلی از بین اپراتورهای اوکراینی تضمین شده بود (همان‌طور که در فیلم‌های مستند مربوط به واقعه نشان داده شده‌است).
حمله سایبری پیچیده بود و شامل مراحل زیر بود:"Міненерговугілля має намір утворити групу за участю представників усіх енергетичних компаній, що входять до сфери управління Міністерства, для вивчення можливостей щодо запобігання несанкціонованому втручанню в роботу енергомереж". "mpe.kmu.gov.ua". Міністерство енергетики та вугільної промисловості України. 2016-02-12. Archived from the original on 2016-08-15. Retrieved 2016-10-10.
نهایتاً نیز برق اضطراری مرکز عملیات شرکت برق قطع شد.Sanger, David E. ; Barnes, Julian E. (2021-12-20). "U.S. and Britain Help Ukraine Prepare for Potential Russian Cyberassault". "The New York Times". ISSN 0362-4331. Archived from the original on 2022-01-16. Retrieved 2022-01-17. در مجموع حدود ۷۳ مگاوات ساعت برق مورد نیاز مشترکان تأمین نشد (یا ۰٫۰۱۵٪ از مصرف برق روزانه در اوکراین)."Міненерговугілля має намір утворити групу за участю представників усіх енергетичних компаній, що входять до сфери управління Міністерства, для вивчення можливостей щодо запобігання несанкціонованому втручанню в роботу енергомереж". "mpe.kmu.gov.ua". Міністерство енергетики та вугільної промисловості України. 2016-02-12. Archived from the original on 2016-08-15. Retrieved 2016-10-10.
اندی گرینبرگ یک روزنامه‌نگار در حوزه فناوری است و با عنوان نویسنده ارشد در مجله "وایرد" فعالیت می‌کند. او قبلاً به عنوان نویسنده در مجله "فوربس" و به عنوان برای سایت Forbes.com کار می‌کرد. او کتاب‌های "" در ژانر افشاگری و همچنین "کرم شنی" را در رابطه با منتشر کرده‌است.
مقاله گرینبرگ در ژوئیه ۲۰۱۵ در مورد هک خودرو جیپ و کریس والاسک منجر به فراخوانی ۱٫۴ میلیون خودرو توسط کرایسلر شد. در روز انتشار مقاله، لایحه ای در سنای ایالات متحده ارائه شد که به دنبال استانداردهایی برای محافظت از خودروها در برابر هک‌های دیجیتال است.
کتاب گرینبرگ در سال 2012 ""، به عنوان انتخاب سردبیران "نیویورک تایمز" انتخاب شد. در سال ۲۰۱۵ او در فیلم مستند "" که در رابطه با محاکمه راس اولبریخت بود حضور پیدا کرد.
در سال ۲۰۱۴، گرینبرگ به همراه "رایان مک" نامزد دریافت جایزه برای مقاله «مغز برادر بزرگ» در مجله فوربس شد. در همان سال، او به عنوان یکی از برندگان جایزه روزنامه نگاران امنیت سایبری برتر انتخاب شد. در سال ۲۰۱۳، مقاله داستانی او در Forbes.com با عنوان "با هکرهایی که یه جاسوسان ابزارهایی می‌دهند تا رایانه شخصی شما را کرک کنند آشنا شوید (و هزینه شش رقمی را به جیب زدند)" برنده جایزه "بهترین و تنها پست وبلاگ سال" از شبکه وبلاگ نویسان امنیتی شد.
او جایزه 2019 را برای مقاله «رمزهایی که جهان را خراب کرد: داستان ناگفته NotPetya، ویرانگرترین حمله سایبری در تاریخ» دریافت کرد.
او در کتاب "کرم شنی" در سال ۲۰۱۹ توضیح می‌دهد که چگونه کارآگاهان دیجیتالی بدافزار «تخریبگر المپیک» را کشف کردند و آن‌قدر آن را ردیابی کردند که می‌توانستند آن را به آژانس اطلاعات نظامی روسیه، GRU نسبت دهند.
کارگروه مد و لباس کارگروه ساماندهی مد و لباس در ایران است که سال ۱۳۸۵ با تصویب قانون ساماندهی مد و لباس ایجاد و دو سال بعد اجرایی شد. این تشکل زیر نظر شورای فرهنگ عمومی، از مراکز اقماری شورای عالی انقلاب فرهنگی اداره می‌شود. رئیس کارگروه مد و لباس مجید امامی، از دانش‌آموختگان دانشگاه امام صادق است. از جدی‌ترین فعالیت‌های این کارگروه، برگزاری جشنواره مد فجر است.
جامعه آرایه‌ای ، مجموعه‌ای از گونه‌های مرتبط با آرایه‌شناسی در یک جامعه است.Definition of a taxocene from the World Fish Centre نمونه‌ای از «جامعه آرایه‌ای» می‌تواند «ماهی‌ها در یک حوضچه» باشد، زیرا ماهی‌ها با یکدیگر مرتبط هستند (یعنی ماهی‌ها، از نظر تبار فرگشتی، بیشتر از هر نوع جانداران دیگر حوضچه، به همدیگر مرتبط هستند) و نقش‌های مشابهی را در جامعه حوضچه ایفا کنند. همچنین، می‌توان آن را به عنوان گروهی از گونه‌ها تعریف کرد که به آرایه فوق‌گونه‌ای خاص وابستگی دارند و با هم در یک انجمن وجود دارند.Edward M. Barrows, Animal behavior desk reference, 2001.
استرلینگ‌شر () یکی از شایرهای اسکاتلند است که مرکز آن شهر استیرلینگ است.Registers of Scotland. Publications, leaflets, Land Register Counties. این منطقه در شمال با پرتشر، در شرق با کلاکماننشر و لوتیان غربی و در جنوب شرقی و جنوب غربی با دانبارتونشایر هم‌مرز است.
گراهام مافِـت (؛ ۲۱ فوریه ۱۸۶۶ – ۱۲ دسامبر ۱۹۵۱) نمایشنامه‌نویس و کارگردان فیلم اهل بریتانیا بود.
از جمله آثار او می‌توان به نمایشنامهٔ «"بانتی پارتی‌بازی می‌کند"» اشاره کرد که در تئاتر برادوی به روی صحنه رفت و جیمز فینلایسون یکی از بازیگران آن بود.Louvish, Simon (2001); "Stan and Ollie: The Roots of Comedy"; London: Faber and Faber; ; p. 157
ازدواج ناگزیر یک فیلم اکشن کمدی رمانتیک آمریکایی محصول سال ۲۰۲۳ به کارگردانی جیسون مور بر اساس فیلمنامه‌ای از مارک همر با بازی جنیفر لوپز و جاش دوهامل است.
این فیلم در ۲۸ دسامبر ۲۰۲۲ در سنگاپور و اندونزی منتشر شد و در ۲۷ ژانویه ۲۰۲۳ توسط استودیو آمازون از طریق آمازون پرایم ویدئو انتشار یافت.
دارسی و تام خانواده‌های دوست‌داشتنی اما بسیار متفکر خود را برای جشن عروسی در مقصد نهایی می‌برند، درست زمانی که زوج سرد می‌شوند. اما ناگهان زندگی همه به خطر می‌افتد زمانی که کل حزب به گروگان گرفته می‌شود. این زوج باید برای نجات عزیزانشان با هم همکاری کنند، اگر در نهایت همدیگر را نکشند.
در ابتدا قرار بود فیلمبرداری در تابستان ۲۰۱۹ آغاز شود، اما بعداً به ۲۲ فوریه ۲۰۲۱ موکول شد و فیلمبرداری در بوستون و جمهوری دومینیکن انجام شد. جنیفر لوپز در اینستاگرام اعلام کرد که تصویربرداری اصلی به‌طور رسمی در ۲۲ آوریل ۲۰۲۱ به پایان رسیده‌است.
این فیلم در ابتدا قرار بود توسط لاینزگیت در ۲۹ ژوئن ۲۰۲۲ اکران شود. در مارس ۲۰۲۲، استودیو آمازون حقوق این فیلم را به دست آورد و آن را به صورت دیجیتالی در آمازون پرایم ویدئو منتشر خواهد کرد. لاینزگیت حقوق بین‌المللی نمایش فیلم را به دلیل مقررات ایالات متحده در مورد سیاست‌های نمایشی حفظ کرد. در ۲۸ دسامبر ۲۰۲۲ در سنگاپور (از طریق Encore Films) و اندونزی (از طریق Cinema 21) منتشر شد و در ۲۷ ژانویه ۲۰۲۳ در سرویس استریم منتشر خواهد شد.
مسابقات قهرمانی بوکس آماتوری اروپا در روزهای ۲۳ تا ۳۰ مه ۲۰۲۲ در ایروان پایتخت ارمنستان برگزار شد.
۲۱۹ بوکسور از ۳۹ کشور ثبت نام نموده‌اند که در مسابقات قهرمانی اروپا ۲۰۲۲ به رقابت بپردازند.Draw - European Championships 2022
عروسی سلطنتی () یک فیلم موزیکال کمدی به کارگردانی استنلی دانن است که در سال ۱۹۵۱ منتشر شد.
مریم واسم جبور توکان (متولد ۱۹۸۲ در اعبلین)، وکیل، خواننده و ترانه‌سرا و فعال سیاسی فلسطینی است که در تعدادی از ابتکارات صلح اعراب و اسرائیل شرکت کرده‌است. او آواز خواندن را از چهار سالگی آغاز کرد و به گروه کر مدرسه و سپس گروه کر کلیسا پیوست. مریم در سال ۲۰۰۳ با آهنگ ویژه خود به نام «مقحنا» به نویسندگی سمیح القاسم و آهنگسازی نبیه عوض در برنامه «عرضیون» شرکت کرد.
مریم با هنرمندانی مانند جورج زمفیر، آلبا رامالو و دیگران در اجرای تئاترهای بین‌المللی مانند خانه اپرا در شهر تریسته ایتالیا همکاری کرد و در جشنواره‌های عربی و بین‌المللی از جمله جشنواره جراش و جشنواره ریوموندی شرکت کرد.
ردیابی ، در بوم‌شناسی به دانش و تجربۀ شناسایی ردپای جانوران و سایر نشانه‌ها با هدف دستیابی به درک چشم‌اندازها و جانوران مورد ردیابی است. هدف دیگر ردیابی، درک عمیق‌تر از سیستم‌ها و الگوهایی است که محیط پیرامون را تشکیل می‌دهند و به ردیاب کمک می‌کنند.
رینوفیما وضعیتی است که باعث ایجاد بینی بزرگ و پیازی شکل، همراه با ارتشاح گرانولوماتوز می‌شود که معمولاً ناشی از ابتلا به بیماری روزاسه است که درمان نشده باشد. این عارضه در مردان مسن سفیدپوست شایع است.
اصطلاح‌های محاوره‌ای که برای رینوفیما به کار می‌رود عبارتند از: دماغ ویسکی، شکوفهٔ جین، دماغ توروس و دماغ سیب‌زمینی.
رینوفیما به منافذ برجسته و ضخیم شدن فیبروز بینی، گاهی اوقات همراه با پاپول شناخته می‌شود. این بیماری به بیماری شایع پوستی روزاسه مرتبط است و از نظر بالینی می‌تواند به ۵ درجه با شدت فزاینده طبقه‌بندی شود.Wang, Yan, MD, PhD, Allen, Philip, MB, BS. Giant Rhinophyma. "Adv Anat Pathol." 2020;27(6):422-424. doi:10.1097/PAP.0000000000000282.
ضخیم شدن بافت بینی، ممکن است باعث انسداد راه هوایی و مانع از تنفس شود.
رینوفیما چون بر ظاهر شخص تأثیر می‌گذارد و اجتماع آن را با اعتیاد به الکل مرتبط می‌دانند، باعث ایجاد ناراحتی روانی در فرد می‌شود.
رینوفیما در افراد خاصی که مستعد روزاسه و به مدت طولانی مبتلا به آن بوده‌اند بروز کرده و به شکل شدید آن پیشرفت می‌کند.
اگرچه اغلب تصور می‌شود که رینوفیما با اعتیاد به الکل مرتبط است، اما رابطه مستقیم بین این بیماری و مصرف بیش از حد الکل هنوز اثبات نشده‌است. الکل ممکن است باعث افزایش گُرگرفتگی در افراد مبتلا شود."Fitzpatrick, James E. ; Morelli, Joseph G. (4 August 2015). Dermatology Secrets Plus (5th ed.). Elsevier Health Sciences. p. 511. ISBN 978-0-323-31355-1. Retrieved 10 May 2016"
رینوفیما در برخی افراد پس از روزاسه مزمن که به روزاسه آکنه تبدیل شده، ایجاد می‌شود.
روزاسه معمولاً در افراد بین ۲۰ تا ۳۰ساله شروع می‌شود. روزاسه با برافروختگی صورت (پیشا روزاسه) شروع می‌شود. پس از آن پوست بینی ضخیم شده و عروق آن پرخون می‌شود که منجر به اریتم پایدار (روزاسه عروقی) می‌شود. سپس پاپولها و پوسچولها ایجاد می‌شوند و شروع آکنه روزاسه (التهابی) را نشان می‌دهند. فقط گروهی از افرادی که آکنه روزاسه دارند، به رینوفیما مبتلا می‌شوند. عفونت مزمن نیز در آن شایع است زیرا مایع چربی غلیظ شده، باعث جذب باکتری‌ها می‌شود.
رینوفیما با هیپرتروفی پوست بینی همراه با هیپرپلازی و فیبروز غدد سباسه (غدد چربی پوست) و بافت همبند تشخیص داده می‌شود. نوک و پره‌های بینی بیشتر دچار هیپرتروفی و قسمت پایینی بینی به صورت عمده درگیر می‌شود. اما استخوان بینی دچار بیماری نمی‌شود.
مکانیسم پاتوفیزیولوژیک دقیق ایجاد روزاسه و رینوفیما هنوز ناشناخته است، اما تصور می‌شود ترکیبی از اختلالات عصبی-عروقی و سیستم ایمنی در آنها دخیل است که باعث ایجاد التهاب، فیبروز و عروقی شدن بافت می‌شود.
با اینکه زنان بیشتر دچار آکنه روزاسه می‌شوند، اما به ندرت به رینوفیما مبتلا می‌شوند. تصور می‌شود که عوامل آندروژنیک، مردان را بیشتر مستعد ابتلا به رینوفیما می‌کند.
رینوفیما از نظر بالینی بر مبنای نوع بروز (اریتم، تلانژکتازی و هیپرتروفی پوست بینی) تشخیص داده می‌شود. تشخیص توسط بافت‌شناسی تأیید می‌شود.
درمان آن شامل پاک کردن قسمت عمده بافت با یک ابزار تیز یا لیزر دی‌اکسید کربن و فرصت دادن به بهبود زخم است. گاهی اوقات، بافت به‌طور کامل برداشته می‌شود و در آن ناحیه پوست جدید پیوند زده می‌شود.Dhingra P.L. "Diseases of Ear, Nose and Throat", 6th edition, New Delhi 2013, 490 pp.
رینوفیما در مردان اروپایی بالای ۵۰ سال شایع است. احتمال ابتلا به این بیماری در مردان ۵ تا ۳۰ برابر زنان است که احتمالاً به دلیل عوامل آندروژنی است. در ایالات متحده، افراد آسیایی‌تبار و آفریقایی‌تبار به ندرت دچار این بیماری می‌شوند.
نام‌های محاوره ای این عارضه عبارتند از: «دماغ ویسکی»، «شکوفه جین» و «دماغ سیب زمینی». اغلب تصور می‌شود که این بیماری نتیجهٔ اعتیاد به الکل است (علیرغم اینکه ارتباط الکل به ایجاد رینوفیما واقعاً مشخص نیست). این تصور منجر به انگ زدن به افراد مبتلا به این بیماری شده‌است. در فیلم، شخصیت‌های شرور را با رینوفیما به تصویر کشیده‌اند، به ویژه ملکهٔ بدجنس در کارتون سفید برفی و هفت کوتوله. از جمله افرادی که به این بیماری مبتلا بودند، جی پی مورگان بانکدار آمریکایی بود.Kennedy, David M. , and Lizabeth Cohen; "The American Pageant"; Houghton Mifflin Company: Boston, 2006. p. 541.
آلـوِن فوئره (؛ زادهٔ ) بازیگر، نویسنده و کارگردان فیلم اهل جمهوری ایرلند است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به نفرین شده، "اینجا باید همان‌جا باشد"، "مندی"، "مصمم به بقا"، "تب دریا"، ""، "حیوانات"، "منطقه ۴۱۴" و "مرد شمالی" اشاره کرد.
اسپنکی مک‌فارلند (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۴۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "گروه موسیقی وارد می‌شود"، "چیرز"، "ژست‌های مخاطره‌آمیز"، "حریره و شیر"، "روز درخت‌کاری"، "ژنرال اسپنکی" و "بانویی پشت پنجره" اشاره کرد.
رد پای جانوران ، اثری است که توسط جانوری که روی آن راه می‌رود در خاک، برف یا گل یا روی سطح دیگری از زمین باقی می‌ماند. ردیابی جانوران توسط طبیعت‌گرایان برای شناسایی جانورانی که در یک منطقه زندگی می‌کنند و توسط شکارگران برای ردیابی طعمه خود به کار می‌رود.
معمولاً از کتاب‌ها برای شناسایی رد پای جانوران استفاده می‌شود که ممکن است بر پایهٔ وزن جانور خاص و نوع لایه‌هایی که در آن ساخته شده‌اند متفاوت به نظر برسند.
رد پاها در طول میلیون‌ها سال می‌توانند تبدیل به رد سنگواره‌ای شوند. به همین دلیل است که می‌توانیم رد پای دایناسورهای سنگواره‌ای را در برخی از انواع صخره‌ها ببینیم. این نوع سنگواره ردیابی سنگواره‌ای نامیده می‌شوند زیرا آنها به جای خود جانور، اثری از یک جانور باقی‌مانده هستند. در دیرینه‌شناسی، رد پاها اغلب به‌عنوان ماسه‌سنگ پُر می‌شوند و قالب طبیعی مسیر را تشکیل می‌دهند.
حریره و شیر () یک فیلم کوتاه کمدی آمریکایی به کارگردانی رابرت اف. مک‌گاون است که در سال ۱۹۳۳ منتشر شد.
تروفا (به پرتغالی: Trofa) یک شهرداری در پرتغال است که در ناحیه پورتو واقع شده‌است. تروفا ۷۲٫۰۲ کیلومتر مربع مساحت و ۴۹٬۸۹۷ نفر جمعیت دارد.
یک جنگل کهن‌رشد یا جنگل کهن‌رُست (Old-growth forest)- که به آن جنگل بکر یا دست‌نخورده (Virgin forest)، جنگل آغازین (Primeval forest)، جنگل نخستین (Primary forest)، جنگل نخستین‌رشد (First-growth forest) یا جنگل سری دیررس (Late seral forest) نیز گفته می‌شود - جنگلی است که بدون مزاحمت قابل توجهی به سن بالایی رسیده‌است و در نتیجه ویژگی‌های بوم‌شناختی منحصر به فردی را نشان می‌دهد و ممکن است به عنوان جامعه اوج طبقه‌بندی شود. سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد، جنگل‌های نخستین را به‌عنوان جنگل‌های بازآفرینی شده طبیعی از گونه‌های درختی بومی تعریف می‌کند که در آن نشانه‌های آشکاری از فعالیت‌های انسانی وجود ندارد و فرآیندهای بوم‌شناختی به‌طور چشمگیری خراب نمی‌شوند. بیش از یک سوم (۳۴ درصد) جنگل‌های جهان را جنگل‌های اولیه تشکیل می‌دهند. ویژگی‌های کهن‌رشد دربر گبرندهٔ ساختارهای متنوع مرتبط با درخت است که زیستگاه حیات وحش متنوعی را فراهم می‌کند تا تنوع زیستی بوم‌سازگان جنگلی را افزایش دهد. جنگل‌های بکر، جنگل‌های کهنی هستند که هیچ‌گاه از حالت درختی خارج نشده‌اند. مفهوم ساختار درختی متنوع شامل تاج‌پوشش‌های چند لایه و شکاف‌های تاج‌پوش، ارتفاع و قطر تنه درختان بسیار متفاوت است، و گونه‌های درختی متنوع و در طبقات و اندازه‌های مختلف بقایای چوبی دارد.
ساموئل بیچ اکستل (Samuel Beach Axtell) (متولد ۱۴ اکتبر ۱۸۱۹ – درگذشتهٔ ۶ اوت ۱۸۹۱)، حقوقدان و سیاستمدار آمریکایی بود. او به دلیل خدمت در سمت‌های قاضی ارشد محکمه عالی منطقه‌ای نیومکزیکو، فرماندار منطقه‌ای یوتا و نیومکزیکو و دو دوره نمایندگی کنگره از کالیفرنیا شناخته می‌شود.
اکستل در شهرستان فرانکلین، اوهایو، در فامیلی دهقان به‌دنیا آمد. یکی از اجدادش افسر ارتش انقلابی آمریکا و پدربزرگش سرهنگ یک هنگ نیوجرسی در طول جنگ ۱۸۱۲ بود. او در ۲۰ سپتامبر ۱۸۴۰ با آدالین اس. ویلیامز از شهرستان سامیت، اوهایو عروسی کرد و در سال ۱۸۴۳ به مونت‌کلمنز، میشیگان نقل مکان کرد. اکستل فارغ‌التحصیل کالج وسترن رزرو در اوبرلین، اوهایو بود و در دهه ۱۸۳۰ برای کار در حرفه وکالت در اوهایو پذیرفته شد.
در سال ۱۸۵۱، اکستل در آخرین روزهای تب طلا در کالیفرنیا، ناخواسته وارد این موضوع شد. او به کالیفرنیا نقل مکان کرد و به استخراج طلا در امتداد رودخانه آمریکایی پرداخت – اما موفقیت چندانی به‌دست نیاورد. پس از سازماندهی شهرستان‌های کالیفرنیا، او به سیاست علاقه‌مند شد و به عنوان دادستان شهرستان آمادور انتخاب شد. اکستل برای سه دوره این سمت را در اختیار داشت. او در سال ۱۸۶۰ به سانفرانسیسکو نقل مکان کرد و به عنوان یک دموکرات در کنگره ایالات متحده انتخاب شد. اکستل در سال ۱۸۶۶ به نمایندگی از اولین ناحیه کنگره کالیفرنیا انتخاب شد و مجدداً در سال ۱۸۶۸ برای این سمت برگزیده شد. او تصمیم گرفت برای انتخابات مجدد نامزد نشود و حزب سیاسی خود را به جمهوری‌خواه تبدیل کرد.
رئیس‌جمهور اولیس گرانت در سال ۱۸۷۴ اکستل را به عنوان فرماندار قلمروی یوتا انتخاب کرد. در ژوئن ۱۸۷۵، اکستل در بحبوحه انتقادات عناصر ضد مورمون‌ها در قلمرو، سِمَت خود را ترک کرد. گرانت متعاقباً او را به عنوان فرماندار قلمروی نیومکزیکو منصوب کرد و وی در ۳۰ ژوئیه ۱۸۷۵ کار خود را آغاز نمود. دولت اکستل بیشتر به‌خاطر واکنش نادرست به دو درگیری خشونت‌بار مرزی شناخته می‌شود: جنگ شهرستان کولفکس و جنگ شهرستان لینکلن.
در اواخر سال ۱۸۷۵ در شهرستان کولفکس، پس از قتل سخنگوی خرده‌مالک «کشیش اف.جی. تولبی»، یک اختلاف طولانی مدت بین «شرکت ماکسول لند گرانت» و شهرک‍نشینان محلی شدت یافت. بیش از ۲۰۰ نفر در خشونت‌های بعدی کشته شدند و در این میان شورشیان شهرک‌نشین در برابر گروه‌های طرفدار شرکت قرار گرفتند. فرماندار اکستل با شرکت «سانتافه رینگ» ارتباط نزدیکی داشت. در سال ۱۸۷۶، اکستل در واکنش به حکم‌های صادره از سوی هیئت منصفه محلی که به نفع شهرک‌نشینان بود، اختیارات قضایی شهرستان کولفکس را به حالت تعلیق درآورد. اکستل همچنین گروهی از سربازان ارتش ایالات متحده را برای دستگیری سَرکردهٔ شهرک‌نشینان، کلی الیسون و سه نفر از متحدانش اعزام کرد.
در شهرستان لینکلن، رقابت تجاری بین پارتیزان‌های «دِ هاوس» متعلق به جیمز دولان (با حمایت باند جسی ایوانز) و نهاد نظارتی شهرستان لینکلن که از تجارت‌های جان تونستال و الکساندر مک‌سوینِ رقیب حمایت می‌کردند، به چرخه قتل‌های انتقام‌جویانه تبدیل شد. فرماندار اکستل به نمایندگی از مجلس مداخله کرد و از اختیارات خود برای برکناری مقامات طرفدار نهاد نظارتی استفاده کرد و اختیارات قانونی را به کسانی که از دولان حمایت می‌کردند، منتقل نمود. ممکن است این تصمیم تحت تأثیر دادستان کل قلمروی نیومکزیکو، توماس کاترون که قرضه‌ای روی دارایی دولان گرفته بود، قرار گرفته باشد.
اتهامات فساد و سوءرفتار باعث شد، وزیر وزیر کشور، کارل شورز (آر)، تحقیقاتی را در مورد فعالیت‌های اکستل به عنوان فرماندار آغاز کند. بعداً فرانک آنجل، مأمور تحقیق، دولت فرماندار اکستل را بیش از دولت هر فرماندار دیگری در تاریخ ایالات متحده، به «فساد، کلاه‌برداری، سوء مدیریت، توطئه و قتل» متهم کرد. در ۴ سپتامبر ۱۸۷۸، وزیر شورتز بر اساس تحقیقات آنجل، فرماندار را تعلیق کرد.
در اواخر همان سال، رئیس‌جمهور رادرفورد بی. هایس (آر) ژنرال لو والاس را به جای اکستل منصوب کرد.
با وجود فساد، هیچ اتهام کیفری علیه اکستل مطرح نشد. در واقع، او هنوز به عنوان یک چهره سیاسی برجسته در نیومکزیکو دیده می‌شد. پس از مدت کوتاهی استراحت، او در سال ۱۸۸۲ به عنوان قاضی‌القضات محکمه عالی منطقه‌ای نیومکزیکو منصوب شد. او در ماه مه ۱۸۸۵ پس از انتخاب گروور کلیولند (آر) به عنوان رئیس‌جمهور استعفا داد و قصد داشت اکستل را از سمت خود برکنار کند.
اکستل در سال ۱۸۹۰ به عنوان رئیس کمیته جمهوری‌خواه منطقه‌ای نیومکزیکو انتخاب شد.
وی در موریستاون، نیوجرسی درگذشت.
او علی‌رغم ناکامی کامل در مقام فرمانداری، یک حقوق‌دان زبردست بود و این میراث سیاسی اوست. او در محکمه همیشه تلاش می‌کرد تا آنچه را که به‌عنوان «عدالت اساسی» برای همه طرفین دعوی مناسب می‌دید، اجرا کند. اکستل همچنین کوشش می‌کرد تا سوابق قضایی را که با هدف اصلی محاکمات در محکمه یا از دیدگاه او، با انصاف تداخل داشتند، کنار بگذارد. با این حال، دوران حضور او در محکمه همچنان با فساد همراه بود و بسیاری از اشخاص روش اقتدار او را دیکتاتوری می‌دانستند. او اغلب نظر اعضای هیئت منصفه را که با آنها موافق نبود، نادیده می‌گرفت.
او بیشتر به خاطر دو پرونده در یادها مانده‌است:
در یک محاکمه جنایی مشهور در لاس وگاس، نیومکزیکو، به اکستل اخطار داده شده بود که اگر جراات کند و این پرونده را بر عهده بگیرد، جانش را از دست خواهد داد. اکستل وارد محکمه شد و بلافاصله جلسه را آغاز کرد. او نیروی پلیس را مجبور کرد تا قبل از ادامه جلسه، تمام حاضران محکمه و تماشاگران را بازرسی کند. در نتیجه چهل و دو تپانچه روی میز جمع شد که تعدادی از آنها از وکلای پرونده گرفته شده بود. هر شخصی که اسلحه‌ای را به اتاق محکمه آورده بود، به دلیل اهانت به محکمه ده دلار جریمه می‌شد و هنگام دریافت جریمه هیچ‌گونه مقاومتی از خود نشان نمی‌داد. این رویداد به عنوان «پیروزی قانون بر بی قانونی» در غرب وحشی به شدت در روزنامه‌ها بازتاب داده شد.
در پرونده دیگر، متهم یک مرد جوان فقیر بود که با وجود اینکه مالکیت مزرعه‌اش در خطر بود، وکیل نداشت. قاضی اکستل که دید در صورت نداشتن وکیل حقوقی، پرونده علیه مرد پیش می‌رود، از جایگاه خود خارج شد و شروع به بازجویی از شاهد کرد و گفت: «برای سرقت مزرعه یک پسر فقیر در نیومکزیکو به سیزده مرد نیاز است».
منطقه شمالی () یکی از منطقه‌های کشور پرتغال است که ۲۱۲۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۶۸۹٬۱۷۳ نفر جمعیت دارد.
منطقه مرکزی () یکی از منطقه‌های کشور پرتغال است که ۲۸۴۶۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۲۷٬۰۲۶ نفر جمعیت دارد.
منطقه لیسبوا () یا منطقه لیژبوا یکی از منطقه‌های کشور پرتغال است که ۳۰۰۱٫۹۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸۱٬۵۸۵۱ نفر جمعیت دارد.
جغد درختی خالدار جغدی از سردهٔ جغدهای بی‌گوش، "Strix" است. دامنه پراکنش آن گسترده‌است. این گونه در بسیاری از مناطق پیرامون بورنئو یافت می‌شود، اما نه در خود جزیره.
آلنتیژو ( , ) یک منطقه جغرافیایی، تاریخی و فرهنگی در جنوب پرتغال است.
منطقه آلنتیژو () یکی از منطقه‌های کشور پرتغال است که ۳۱۵۵۱٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۷۵۸۷۳۹ نفر جمعیت دارد.
باغ‌لارباشی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گول‌باشی واقع شده‌است.
جغد درختی قهوه‌ای در هند، بنگلادش، سریلانکا، اندونزی، تایوان و جنوب چین یافت می‌شود. جغد درختی قهوه‌ای یک زادآور ساکن در جنوب آسیا است. این گونه جزئی از خانواده جغدهای معروف به جغدان راستین است که بیشتر گونه‌های جغد را در خود جای داده‌است. این گونه وابسته به سردهٔ جغدهای بی‌گوش "Strix" است.
از این گونه، ۱۴ زیرگونه وجود دارد.
بلکار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گول‌باشی واقع شده‌است.
ساموئل بیگر (Samuel Bigger) (۲۰ مارس ۱۸۰۲–۹ سپتامبر ۱۸۴۶)، هفتمین فرماندار ایالت ایندیانای آمریکا در بازه زمانی ۹ دسامبر ۱۸۴۰ تا ۶ دسامبر ۱۸۴۳ بود. بیگر که در طرح ناموفق امور عام‌المنفعه دخالتی نداشت، برای شرکت در انتخابات فرمانداری نامزد شد. ایالت ایندیانا در دوره فرماندار سابق وارد یک بحران مالی شدید شده بود که متعاقباً دولت محلی این ایالت در نخستین سالی که بیگر مسئولیت آن را بر عهده گرفت به درماندگی رسید. او بر مذاکراتی که در جهت رفع ورشکستگی انجام می‌شد نظارت داشت ولیکن آنچه مدنظر او بود فقط تا حدودی به پرداخت بدهی‌ها کمک کرد. از این رو، همین که کمپین انتخاباتیش دوباره به راه افتاد، حزب ویگ برای بروز چنین ناکامی‌های عظیمی در مظان اتهام قرار گرفت و بدین‌ترتیب بیگر در انتخابات شکست خورد.
ساموئل بیگر در ۲۰ مارس ۱۸۰۲ در شهر فرانکلین ایالت اوهایو به دنیا آمد. وی فرزند جان بیگر از کهنه‌سربازان جنگ استقلال آمریکا و سخنگوی مجلس نمایندگان اوهایو بود و به سبب موقعیت پدرش مرتباً با بسیاری از مرزنشینان پُر نفوذ برخورد داشت.Woollen, p. 79 او در اوهایو در مدرسه‌ای با ساختمان چوبی درس خواند. با اینکه پسر بچه‌ای بیش نبود ولی از مطالعه کتاب لذت می‌برد. در هیجده سالگی به سرماخوردگی سختی مبتلا گشت که چیزی نمانده بود او را از پای درآورد. ابتلایش به این بیماری سبب شد تا همواره شرایط جسمی او نامساعد باشد، بنابراین پدرش به این نتیجه رسید که ساموئل برای انجام کار یدی در مزرعه مناسب نیست و او را به مدرسه فرستاد تا در آنجا حرفه‌ای بی‌آموزد. بیگر در دهه ۱۸۲۰ به عنوان دانشجو در دانشگاه اوهایو واقع در شهر آتن ایالت اوهایو ثبت نام کرد و در رشته حقوق مشغول تحصیل شد.Woollen, p. 77Gugin, p. 89
بیگر پس از اتمام تحصیلاتش در دانشگاه در سال ۱۸۲۹ و اشتغال به امور حقوقی، به شهر کوچک لیبرتی در ایالت ایندیانا نقل مکان کرد. در آنجا با اِلِن ویلیامسون ازدواج کرد؛ این زوج هرگز صاحب فرزند نشدند. وی مدت کوتاهی در لیبرتی ماند و سپس به راش‌ویل عزیمت کرد تا در آنجا کارش را شروع کند.Biographical and Historical Sketches of Early Indiana, By William Wesley Woollen, p. 77 مدتی با الیور اچ. اسمیت که بعدها سناتور شد، یک دفتر حقوقی داشت و سپس با جیمز ویکامب و جوزف رایت شریک شد.Memoirs of the Miami Valley, By John Calvin Hover, Pg 315
بیگر در سال ۱۸۳۳ برای حضور در مجلس نمایندگان ایالت ایندیانا انتخاب شد. وی تا سال ۱۸۳۵ و برای سه دوره در آنجا خدمت کرد. اگرچه او سخنران قابلی نبود ولی به سادگی و صراحت کلام معروف بود. بیگر در سال ۱۸۳۵ با اختلاف اندکی در رقابت برای انتخاب سخنگوی مجلس در برابر جیمز گرگوری شکست خورد. همان سال او به عنوان قاضی دادگاه منطقه‌ای ایندیانا منصوب شد و تا زمان انتصابش به فرمانداری در همین سمت باقی ماند.