moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
فیلم دارای فلاش‌بک‌های متعدد به زندگی مادر (نوال مروان) است. نوال، یک خاور میانه‌ای مسیحی، از یک پناهنده (شاید یک پناهنده فلسطینی در لبنان) باردار می‌شود. برادر خشمگین نوال، پسر را در حالی که با نوال سعی در فرار داشتند می‌کشد. نوال به مادر بزرگش می‌گوید که باردار است و آنها این حاملگی را به منظور حفظ آبرو پنهان می‌کنند. پس از تولد نوزاد، مادر بزرگ سه نقطه روی پاشنه پای نوزاد پسر تتو می‌کند و او را به کس دیگری می‌سپارد. نوال به قول خودش به مادربزرگ مبنی بر تحصیل در دارش (شهری خیالی) در حینی که جنگ داخلی در جریان بود عمل می‌کند، اما با شدت گرفتن جنگ برای یافتن پسر گمشده‌اش باز می‌گردد. او در می‌یابد که یتیم‌خانهٔ پسرش ویران شده‌است، سپس وانمود می‌کند که مسلمان است تا بتواند با اتوبوس مسلمانان فراری به سمت کمپی که پسرش به آن منتقل شده، سفر کند. در مسیر کمپ، اتوبوس مورد حمله مسیحیان مسلح قرار می‌گیرد. نوال و یک زن دیگر به همراه دخترش زنده می‌مانند. نوال می‌تواند با نشان دادن گردنبند صلیبش جان به در ببرد اما آنها زن را رها نمی‌کنند. نوال ادعا می‌کند که دختر زن، فرزند خودش است. هر چند دختر به سمت اتوبوس فرار می‌کند و هدف شلیک گلوله قرار می‌گیرد. پس از این واقعه نوال، سرخورده به یک گروه تندرو مسلمان می‌پیوندد. او برای انتقال خودش را مربی فرانسه رهبر برجسته گروه مجاهدین قلمداد می‌کند و در فرصتی مناسب او را به دستور مسلمانان به قتل می‌رساند. نوال را به زندان می‌برند و در آنجا او به «زنی که آواز می‌خواند» معروف می‌شود. او پانزده سال در زندان می‌ماند و بارها توسط شکنجه‌گرش، ابوطارق، مورد تجاوز قرار می‌گیرد و از این تجاوزها باردار می‌شود و فرزندان دوقلویش را به دنیا می‌آورد. پرستاری که به او در زایمان کمک کرده بود، بچه‌ها را پنهانی می‌برد و پس از آزادی نوال، آنها را به مادرشان باز می‌گرداند. پس از آن نوال و فرزندانش به کانادا مهاجرت می‌کنند.
نوال پس از مرگش وصیت‌نامه‌ای به جا می‌گذارد که در آن از فرزندانش، سیمون و ژان، می‌خواهد که پدر و برادر گمشده‌شان را پیدا کنند. سیمون سر باز می‌زند اما ژان به تنهایی ادامه می‌دهد و قدم‌های مادرش را پی می‌گیرد. او خانواده مادرش را پیدا می‌کند که با او به خاطر شرم‌ساریی که مادرش برای خانواده به بار آورده‌بود، حرف نمی‌زدند. سپس او زندان را پیدا می‌کند و از طریق یک کارمند سابق زندان متوجه می‌شود که مادرش در این زندان مورد تجاوز قرار گرفته، باردار شده و زایمان کرده‌است. کارمند نام پرستاری را که به زایمان کمک کرده‌بود فاش می‌کند. ژان به سیمون زنگ می‌زند و از او می‌خواهد که به او بپیوندد. سیمون با کارفرمای سابق مادرش به نزد ژان می‌آیند. وقتی که پرستار به آنها می‌گوید که مادرشان در زندان دوقلوهایش را به دنیا آورده، آنها می‌فهمند که تمام این مدت در جستجوی خودشان بوده‌اند. سپس یک وکیل محلی اسم برادر ناتنی را به آنها می‌دهد: نهاد. او ردپای افسری را که یتیم‌خانه نهاد را ویران کرده بود دنبال می‌کند و ملاقاتی با بچه‌ها ترتیب می‌دهد. سیمون می‌فهمد که افسر نهاد را با خود می‌برد و او را تبدیل به سرباز می‌کند. نهاد بعدها به شکنجه‌گر تبدیل می‌شود و در زندانی که مادر سیمون در آن زندانی بود کار می‌کند. اسم او در زندان، ابوطارق بود.
پس از اینکه بچه‌ها می‌فهمند برادر ناتنیشان، پدرشان هم بوده، کشف می‌کنند که او هم به کانادا مهاجرت کرده‌است. آنها او را پیدا می‌کنند و نامه مادرشان را به او می‌رسانند. بیننده در می‌یابد که بعد از سالها، نوال به صورت اتفاقی در یک استخر عمومی مردی را با تتویی بر پاشنه پا می‌بیند. یافتن تجاوزگر و پسرش باعث ضربه بزرگی می‌شود و او کمی بعد از آن از دنیا می‌رود. در آخر نهاد پس از اینکه می‌فهمد با مادرش چه کرده است، به بالای خاک او می‌رود.
از اسامی مسیحی و این واقعیت که معشوق نوال از کمپ پناهندگان بود، می‌فهمیم که مروان از خانواده‌های مسیحی لبنان هستند (و اینکه از مارونی‌های لبنان هستند، به خاطر نام عموی نوال: شاربل). هر چند لهجه نوال و خانواده‌اش و بیشتر هنرپیشه‌ها لبنانی نیست.
فیلم ویران شده در روزنامه نیویورک تایمز به عنوان یکی از ده فیلم برتر سال ۲۰۱۱ معرفی شد.
فیلم در سال ۲۰۱۱ نامزد دریافت جایزه اسکار در بخش بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان شد.
همچنین این فیلم برنده هشت جایزه در سی و یکمین دوره "Genie Awards" در بخشهای بهترین سینمایی، بهترین بازیگر زن (لوبنا ازابل)، بهترین کارگردان، بهترین فیلمنامه اقتباسی، بهترین فیلمبرداری، تدوین، موسیقی متن و تدوین صدا شد.
احسان لشگری (زادهٔ ۸ شهریور ۱۳۶۴ در شهر ضیاء آباد شهرستان تاکستان) کشتی‌گیر پیشین ایرانی است که در وزن ۸۴ ک‌گ کشتی آزاد فعالیت داشت. لشگری برندهٔ مدال برنز المپیک ۲۰۱۲ لندن و مدال برنز قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۳ است. او همچنین قهرمان چهار دورهٔ مسابقات قهرمانی کشتی آسیا است.
او اولین کشتی گیر ایرانیست که توانست دیوید تیلور امریکایی را شکست دهد.
احسان لشکری پس از پیروزی ۶ برصفر در دو تایم متوالی مقابل آرمانتو رادی از اندونزی در دور دوم ری سی گولینگ از چین را با نتیجه ۲ بر ۳ ،۲ بر ۱ ،۳ بر ۲ را شکست داد و در مرحله نیمه نهایی بای داشوف از قزاقستان را با نتیجه ۵ بر صفر و ۴ بر ۱ شکست داد و در دیدار فینال نیز جی سالینگ از کره جنوبی را ضربه فنی کرد و صاحب مدال طلا شد.
در وزن ۸۴ کیلوگرم احسان لشکری در دور نخست امید جان عثمان اف از ازبکستان را در دو تایم با نتیجه ۹ بر یک شکست داد و در دور دوم نیز آیبک یوسوپوف از قرقیزستان را در دو تایم با نتایج ۴ بر یک و دو برصفر پشت سر گذاشت و در دیدار نیمه نهایی نیز موفق شد در دو تایم زانگ فنگ از چین را با نتایج ۶ بر صفر و ۳ بر یک شکست دهد و در دیدار فینال نیز سیمون سیمونف از قزاقستان را شکست داد و صاحب مدال طلا شد.
احسان لشگری کشتی‌گیر وزن ۸۴ کیلوگرم کشورمان نخستین مبارزه خود در مسابقات جهانی روسیه را به حریفی از رومانی واگذار کرد.
در وزن ۸۴ کیلوگرم احسان لشگری در دور نخست امیدجان عثمان‌اف از ازبکستان را در سه تایم و با نتایج ۱–۱، ۱ - صفر و ۴- صفر شکست داد وی در دور دوم باتمونخ میاگمارسورن از مغولستان را با نتایج ۲- صفر و ۴- صفر شکست داد تا به مرحله نیمه‌نهایی راه یابد وی در مرحله نیمه‌نهایی با نتایج ۲- صفر و ۳- صفر نائوکی موما از ژاپن را مغلوب کرد و به دیدار فینال راه یافت. وی در دیدار فینال لی جی سونگ از کره جنوبی را با نتایج ۴- صفر و ۵- صفر مغلوب کرد و به مدال طلای این وزن دست یافت.
در دور اول و دوم و سوم به ترتیب یرمک بایداشوف از قزاقستان و حاجی‌مراد نوراماگموداف از ارمنستان و آنزور اوریشف از روسیه را شکست داد اما در مرحلهٔ نیمه‌منهایی با قبول شکست در دیداری نزدیک مقابل شریف شریفف آذربایجانی، از راهیابی به فینال بازماند. لشگری در دیدار رده‌بندی ابراهیم بولکباشی از ترکیه را شکست داد و صاحب مدال برنز شد.
احسان لشگری در این مسابقات به ترتیب خوان استبان مارتینز کلمبیایی، شامیل کودیاماگمدوف روس و داتو مارساگیشویلی گرجستان را شکست داده بود که در ادامه در مصاف با رینیریس سالاس کوبایی مغلوب شد و به گروه شانس مجدد رفت. لشگری در این مرحله نیز زائوربک سوخیف ازبک را مغلوب کرد و به دیدار رده‌بندی رسید. در دیدار رده‌بندی رقابتهای جهانی مجارستان، مقابل تایموراز فریف از اسپانیا قرار گرفت و توانست با نتیجه ۶ بر ۴ از سد حریف بگذرد و صاحب مدال برنز شود.
در وزن ۸۶ کیلوگرم اما احسان لشگری بازگشتی موفق به میدان‌های رسمی داشت و توانست از همان ابتدا با برتری بر حریفانی از قزاقستان، ژاپن و هند به فینال برسد. لشگری در فینال نیز بر حریف مغول چیره شد مدال طلا را کسب کرد.
کی‌دوالاپ یک نرم‌افزار آزاد محیط یکپارچه توسعه نرم‌افزار (IDE) برای کی‌دی‌ئی پلتفرم روی سیستم عاملهای شبه یونیکس است. کی‌دوالاپ محتوی هیچ کامپایلری نیست. در عوض، از کامپایلر خارجی مانند جی‌سی‌سی برای تولید کد اجرایی استفاده می‌کند.
نسخه کنونی، ۴٫۳٫۰، به صورت رسمی در ۲۰ مارس ۲۰۱۲ منتشر شد. روی فناوری کی‌دی‌ئی ۴ می‌سازد و از سی، سی‌پلاس‌پلاس، پایتون و توسعه پی‌اچ‌پی پشتیبانی می‌کند.
الکتروپاپ نوعی از سبک موسیقی سینث‌پاپ است که تأکید بیشتری بر استفاده از صداهای قوی‌تر و متمایل‌تر به سبک الکترونیک دارد. از دههٔ ۲۰۰۰ تاکنون این سبک دوباره با محبوبیت زیادی روبرو شده و الهام‌بخش سبک‌های زیادی بوده‌است.
در اوایل دههٔ ۱۹۸۰، هنرمندانی همچون گری نیومن، هیومن لیگ، سافت سل، جان فاکس و ویساژ کمک کردند تا نوع جدیدی از موسیقی سینث‌پاپ با تکیهٔ بیشتر و قوی‌تر بر سینث‌سایزرهای و عناصر موسیقی الکترونیک شکل بگیرد. شکل‌گیری سبک الکترو که توسط افریکا بمباتا ابداع و توسعه داده شده‌بود، به شدت تحت تأثیر آثار هنرمندان سینث‌پاپ و الکتروپاپ از جمله یلو مجیک ارکسترا و کرافت‌ورک قرار گرفته‌بود؛ و در مقابل الهام‌بخش آثار موسیقایی مدونا در سبک پاپ در دههٔ ۱۹۸۰ بود.
در سال ۲۰۰۹، رسانه‌ها اعلام کردند که با توجه به افزایش چشمگیر محبوبیت چندین هنرمند سبک الکترو پاپ، دورانی جدید با ستارگان متفاوتی از موسیقی الکتروپاپ در راه است. در نظرسنجی صدای سال ۲۰۰۹ که توسط بی‌بی‌سی و مابین ۱۳۰ موسیقیدان برگزار شد، از میان ۱۵ هنرمند برتر منتخب، ۱۰ مورد آن‌ها هنرمندان سبک الکتروپاپ بودند.UK gaga for electro-pop, guitar bands fight back , "The Kuwait Times", January 28, 2009 لیدی گاگا از سال ۲۰۰۸ با اولین آلبوم خود یعنی آلبوم شهرت به موفقیت‌های تجاری بسیار زیادی دست پیدا کرد. سیمون رینولدز، موسیقی‌دان انگلیسی، می‌گوید «همه‌چیز در مورد گاگا از الکتروکلش می‌آید، بجز موسیقی او که منحصر به دههٔ ۱۹۸۰ نیست.»The 1980s revival that lasted an entire decadeنوشته شده توسط سیمون رینولدز برای گاردین در تاریخ ۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۰ موسیقی پاپ کره‌ای نیز با توجه به آثار گروه‌هایی مانند سوپر جونیور، شاینی، اف (اکس) و گرلز جنریشن، مشخصاً تحت تأثیر سبک الکتروپاپ قرار گرفت.
ناحیهٔ تاجیک‌آباد یکی از ناحیه‌های اداری تابع جمهوری است که در کشور تاجیکستان جای دارد و مرکز این ناحیه، جماعت تاجیک‌آباد است.
سرور ناحیهٔ تاجیک‌آباد، رئیس حکومت آن است که توسط رئیس جمهور تاجیکستان برگزیده می‌شود، نهاد قانونگذاری ناحیهٔ تاجیک‌آباد، مجلس نمایندگان خلق می‌باشد که توسط رأی‌دهندگان این ناحیه برای ۵ سال انتخاب می‌شوند.
ناحیهٔ تورسون‌زاده یکی از ناحیه‌های اداری استان ناحیه‌های تابع جمهوری است که در غرب کشور تاجیکستان جای دارد و مرکز این ناحیه، جماعت تورسون‌زاده است. این ناحیه در سال ۱۹ ژانویه ۱۹۳۵ میلادی تأسیس شد و در سال ۱۹۷۸ به یادبود میرزا تورسون‌زاده به ناحیهٔ تورسون‌زاده نامیده شد.
سرور ناحیهٔ تورسون‌زاده، رئیس حکومت آن است که توسط رئیس جمهور تاجیکستان برگزیده می‌شود، نهاد قانونگذاری ناحیهٔ تورسون‌زاده، مجلس نمایندگان خلق می‌باشد که توسط رأی‌دهندگان این ناحیه برای ۵ سال انتخاب می‌شوند.
ناحیهٔ لَخش یکی از ناحیه‌های اداری ولایت ناحیه‌های تابع جمهوری است که در شمال کشور تاجیکستان جای دارد و مرکز این ناحیه، روستای وحدت می‌باشد.
این ناحیه تا ۳ مارس ۲۰۱۶ جرگه‌تال نام داشت و در آن تاریخ رسماً به لخش نامگردان شد که نام اصلی و تاریخی آن است.
سرور ناحیهٔ لخش، رئیس حکومت آن است که توسط رئیس جمهور تاجیکستان برگزیده می‌شود، نهاد قانونگذاری ناحیهٔ لخش، مجلس نمایندگان خلق می‌باشد که توسط رأی‌دهندگان این ناحیه برای ۵ سال انتخاب می‌شوند.
جماعت‌های این ناحیه به شرح زیر است:
ناحیهٔ حصار یکی از ناحیه‌های اداری استان ناحیه‌های تابع جمهوری است که در غرب کشور تاجیکستان جای دارد و مرکز این ناحیه، جماعت حصار است و با شهر دوشنبه ۲۹ کیلومتر فاصله دارد.
این ناحیه در سال ۲۰۰۷ میلای دارای ۱۶۵٫۷۵۶ نفر جمعیت بوده که مذهب آن‌ها حنفی است و به زبان‌های فارسی تاجیکی و ازبکی سخن می‌گویند.
سرور ناحیهٔ حصار، رئیس حکومت آن است که توسط رئیس جمهور تاجیکستان برگزیده می‌شود، نهاد قانونگذاری ناحیهٔ حصار، مجلس نمایندگان خلق می‌باشد که توسط رأی‌دهندگان این ناحیه برای ۵ سال انتخاب می‌شوند.
ناحیهٔ راغون یکی از ناحیه‌های اداری استان ناحیه‌های تابع جمهوری است که در مرکز کشور تاجیکستان جای دارد و مرکز این ناحیه، جماعت راغون است و با شهر دوشنبه ۱۱۵ کیلومتر فاصله دارد.
این ناحیه در سال ۲۰۰۸ میلای دارای ۹٫۱۱۰ نفر جمعیت بوده که مذهب آن‌ها حنفی است و به زبان فارسی تاجیکی سخن می‌گویند.
سرور ناحیهٔ راغون، رئیس حکومت آن است که توسط رئیس جمهور تاجیکستان برگزیده می‌شود، نهاد قانونگذاری ناحیهٔ راغون، مجلس نمایندگان خلق می‌باشد که توسط رأی‌دهندگان این ناحیه برای ۵ سال انتخاب می‌شوند.
ماریا مارگارت آنا شل (زاده ۱۵ ژانویه ۱۹۲۶ وین - درگذشته ۲۶ آوریل ۲۰۰۵ پرایتنگ، کرنتن) بازیگر اتریشی/سوئیسی بود که جام وُلپی را برای بهترین بازیگر نقش زن در جشنواره فیلم ونیز در ۱۹۵۶ را برای فیلم ژِروِز دریافت کرد.
ماریا شل در ۱۵ ژانویه ۱۹۲۶ در وین به دنیا آمد. پدرش یک نویسنده سوییسی و مادرش بازیگری اتریشی بود. او خواهر بزرگتر بازیگر سینما ماکسیمیلیان شل و همچنین بازیگرهای کمتر شناخته‌شده کارل شل و ایمی شل بود.
ماریا شل دو بار ازدواج کرد. بار نخست با هرست هاچلر و بار دوم با ویت رلین. حاصل ازدواج دومش دختری به نام ماری ترس رلین (متولد ۱۹۶۶) بود که بازیگر است. او با نمایشنامه‌نویسی اهل بایرن ازدواج کرد و صاحب سه فرزند شد و در سال ۲۰۰۴ در اینترنت و رسانه‌ها به عنوان سخنگوی زنان خانه‌دار حاضر شد.
شل دوران پایانی عمرش را در ناسلامتی و انزوا در کرنتن در بخش اتریشی آلپ سپری کرد تا سرانجام در ۲۶ آوریل ۲۰۰۵ در اثر سینه‌پهلو در سن ۷۹ سالگی درگذشت.
ماریا شل در فیلم‌هایی مانند دکتر هُل (۱۹۵۱)، زمان بسیار اندک (۱۹۵۲)، قلب ماجرا (۱۹۵۳)، ژِروِز (۱۹۵۶)، شبهای سفید (فیلم) (۱۹۵۷)، رُز بِرند (۱۹۵۷)، برادران کارامازوف (۱۹۵۸)در نقش گروشنکا، درخت اعدام (۱۹۵۹)، سیمارون (۱۹۶۰)، "۹۹ زن" (۱۹۶۹)، "قاضی خونخوار" (۱۹۷۰) و سوپرمن (۱۹۷۸) به نقش‌آفرینی پرداخت و در قسمت دوم فیلم سوسن‌های دشت در نقش مادر ماریا بازی کرد.
ماریا شل در دوران بازیگری اش در مقابل بازیگرانی همچون یول برینر، مارچلو ماسترویانی، سوزی دلر، گری کوپر و مارلون براندو ایفای نقش کرد. همچنین پنج بار در سریال‌های تلویزیونی کمسیر درک به عنوان هنرپیشه مهمان ظاهر شد. او در سال ۱۹۷۶ در نمایش برادوی قاتل بیچاره بازی کرد.
آخرین حضور او در مراسم رسمی نمایش فیلم مستند برادرش "خواهر من ماریا"(۲۰۰۲) بود.
1985: Die Kostbarkeit des Augenblicks. Gedanken, Erinnerungen. Langen Müller, München, .
1998: „... und wenn’s a Katz is!“ Mein Weg durchs Leben. Lübbe، Bergisch Gladbach، .
لینکلن برت (زادهٔ ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۹ در پنارث، کاردیف) که بیشتر با نام حرفه‌ای های کنتراست شناخته می‌شود، یک دی‌جی و تهیّه‌کنندهٔ درام و بیس ولزی است.
های کنتراست در سال ۲۰۰۰ شروع به فعّالیّت حرفه‌ای کرد. او در سال ۲۰۰۲ نخستین آلبومش را به نام رنگ‌های حقیقی منتشر نمود.
حیدرعلی قلمداران قمی فرزند اسماعیل در سال ۱۲۹۲ خورشیدی در روستای دیزیجان در۵۵ کیلومتری جاده قم-اراک متولد گردید. وی در پنج سالگی مادرش را از دست داد و در سن ۱۵ سالگی شاهد فوت پدرش نیز بود. در ۳۰ سالگی به خدمت ادارهٔ فرهنگ قم درآمد. از آن پس در روزنامه‌های «استوار» و «سرچشمه» در قم و «وظیفه» در تهران مقاله می‌نوشت. مجله یغما نیز مقالات و اشعار وی را چاپ می‌کرد و همچنین مقالات فقهی او در مجلهٔ «حکمت» که سید محمود طالقانی و مهدی بازرگان در آن قلم می‌زدند به چاپ می‌رسید. حیدر علی قلمداران از دوستان نزدیک برقعی و سید مصطفی طباطبایی بودند و به نوعی ادامه دهنده راه کسانی مانند محمدحسن شریعت سنگلجی و سید اسدالله خرقانی بود.
وی از دوران جوانی به آثار محمد خالصی (۱۲۷۰–۱۳۴۳ش) علاقه‌مند بود و به ترجمه آنها همت گماشت. در مقالاتی که خود وی در نشریات مختلف منتشر می‌کرد توجهش روی اصلاح دین و زدودن خرافات و بازگشت به قرآن بود و در این راستا به نقد گرایش‌های غلوآمیز پرداخت و در همین زمان کتاب «راه نجات از شّر غُلات» را نوشت. در این کتاب او به نقد و رد شفاعت، غلو، و زیارت پرداخته و اعتقاد شیعه به وجود خمس را مورد سؤال قرار داد. کتاب دیگر وی «شاهراه اتحاد» نقد اعتقاد رایج شیعه در مورد امامت بود. با توجه به دیدگاه‌های متفاوتی که قلمداران با عقاید شیعه داشت برخی او را متمایل به وهابیگری دانستند.
بعد از از انقلاب در تابستان ۱۳۵۸ خورشیدی شب بیستم رمضان سال ۱۳۹۹ هجری قمری که قلمداران طبق عادت هر سال تابستان را در روستا می‌گذراند مهاجمی ناشناس نیمه شب وارد خانهٔ او شد و به او در حالت خواب شلیک کرده و گریخت، لیکن علی‌رغم فاصله بسیار کم گلوله فقط پوست گردن او را زخمی کرد.
در اواخر عمر، مقامات او را درحالی که دو بار سکته مغزی نموده و در منزل بستری بود دستگیر و به زندان ساحلی قم منتقل کردند ولی با وساطت حسینعلی منتظری که در آن موقع قائم مقام خمینی بود وی آزاد شد.
او در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۶۸ بعد از ۸ سال بیماری وفات یافت و در قبرستان باغ بهشت قم دفن گردید.همان
و نوشته‌های دیگر ...
۳. الخالصی، محمد، «فی سبیل الله، سیرة ذاتیة و مذکرات جهادیة»، دار المحجة البیضاء- مرکز وثائق الإمام الخالصی، بیروت، ۲۰۱۵م- ۱۴۳۷ق- ۱۳۹۴ش، ص۸۴۳–۸۳۵
آناکوندا نصاب ردهت انترپرایز لینوکس، اوراکل لینوکس، ساینتیفیک لینوکس، سنت‌اواس و فدورا است.ویکی‌پدیای انگلیسی
دفتر اسناد رسمی (یا دفترخانه یا محضر) یک نهاد مدنی برای تنظیم حرفه‌ای عقود و قراردادها و ثبت رسمی اسناد در ایران است. هرچند این نهاد وابسته به قوه قضائیه ایران است ولی بدون وابستگی مالی به حاکمیت سیاسی اداره می‌شود. دفتر اسناد رسمی به عنوان یک مرکز حقوقی و مدنی رابط حاکمیت و شهروندان است، مهم‌ترین کار این نهاد تأمین و تضمین امنیت حقوقی و اقتصادی جامعه‌است. این نهاد دارای مسئولیتی مستقل از دولت و قوای حاکم است و با تنظیم دقیق اسناد در جلوگیری از وقوع نزاع‌های بی‌مورد و کاهش مراجعات مردم به محاکم دادگستری نقش دارند. کمک به تأمین بهداشت حقوقی جامعه، از طریق تثبیت مالکیت شهروندان بر اموال و دارائی‌های خود و رسمیت بخشیدن به عقود و تعهدات و وصول برخی درآمدهای دولت از کارهای این نهاد است.توسعه قضائی در ثبت اسناد سایت مؤسسه فرهنگی و اطلاع‌رسانی تبیان
از ابتدای تأسیس سازمان ثبت اسناد و املاک کشور و در نظام و ساختار سنتی و قدیمی اداری و مدیریتی آن، بخشی از وظایف اجرایی بر عهده نهادهای تخصصی مدنی یعنی دفاتر اسناد رسمی و دفاتر ازدواج و طلاق محول شده‌است. دفاتر اسناد رسمی بخشی از عرضه خدمات ثبتی و تنظیم و ثبت اسناد رسمی را بر عهده داشته و ضمناً کار مشاوره رایگان و خدمات معاضدت قضایی جامعه را نیز انجام می‌دهند،برنامه عملیاتی ۱۳۸۵ سازمان اداره کل ثبت اسناد و املاک استان تهران با شکل‌گیری نظام اداری نوین، اولین برون‌سپاری امر دولتی در تاریخ ایران، کار ثبت اسناد بود که به بخش خصوصی واگذار شد. بنظر می‌رسد هدف بنیانگذاران از تشکیل محاضر رسمی، جانشین شدن اسناد رسمی بر احکام قطعی دادگاه‌ها بود. واگذاری بخشی از امور حاکمیتی شامل ثبت نقل و انتقالات و تعهدات توسط قوه قضائیه به بخش خصوصی متخصص، علاوه بر بالا بردن دقت در تنظیم اسناد و سلب مسئولیت حاکمیت در این زمینه، قسمت مهمی از شکایات علیه حکومت یا کارگزاران حکومتی و جبران خسارات ناشی از اشتباه در تنظیم اسناد را به سمت گروهی از خود مردم یعنی سردفتران اسناد رسمی هدایت نموده‌است.
تنظیم روابط بین افراد از جمله حقوق اساسی افراد یک ملت است. دفترخانه‌ها ارتباط تنگاتنگی با حقوق خصوصی اشخاص دارند. عمده فعالیت درون یک دفترخانه مبتنی بر اصول حاکم بر قراردادها و تعهدات می‌باشد.
درخواست و تنظیم و ثبت سند یک حق عمومی است که آحاد جامعه می‌توانند و حق دارند از داشتن یک سند رسمی برخوردار شوند.
بنظر می‌رسد، هدف از تأسیس دفاتر اسناد رسمی تنسیق و تنظیم روابط مالی مردم و رعایت حقوق قانونی آنان در قراردادهای خصوصی و بهره‌مندی آنان از مزایای قانونی معاملات سالم و حفظ مواردی از قبیل حق بهره‌مندی از مالکیت خصوصی باشد. نحوه تنظیم روابط حقوقی میان اشخاص از مهم‌ترین دغدغه‌های این فعالیت است.
این دفاتر در اثبات مالکیت خصوصی و بلاتخدیش افراد در مقابل دست گزنده دولتهای جائر احتمالی نقش داشته‌اند. وجود سند رسمی در ید مالک، بمعنی یقین در مالکیت وی بوده و در صورت تعدی دولت، آن ظلم آن به صورت ظلمی مضاعف جلوه می‌کند.
صلاحیت دفاتر اسناد رسمی ۲ نوع است: صلاحیت ذاتی و صلاحیت محلی.
صلاحیت ذاتی:
تنظیم رسمی اسناد و انواع معاملات در صلاحیت ذاتی دفاتر اسناد رسمی است. این دفاتر وفق قانون دفاتر اسناد رسمی مصوب خرداد ۱۳۱۶ توسط قانونگذار تأسیس شدند.
معاملاتیکه ثبت آنها توسط حاکمیت اجباری باشد، الزاماً در دفاتر اسناد رسمی ثبت می‌شوند. ثبت اسناد دو نوع است: ثبت اجباری و ثبت اختیاری. اصل در ثبت اسناد، اختیاری بودن است. ولی در عمل اغلب مراجعین بخاطر الزام قانون به ثبت اجباری به این دفاتر مراجعه می‌کنند.
بهرحال اسناد بصورت اختیاری هم در دفتر اسناد رسمی قابل تنظیم است.
صلاحیت محلی:
در صورتی که محل تنظیم سند خارج از دفترخانه باشد که این محل می‌تواند شامل صلاحیت محلی تنظیم سند یعنی حوزه ثبتی محل مأموریت سردفتر و نیز محل استقرار سردفتر باشد، سند مذکور از حیث رسمیت محل نزاع است.
هر چند در ایران به ظاهر، سردفتری اسناد رسمی یا دفتریاری از مشاغل آزاد به‌شمار می‌آید. قوانین ایران سردفتر را مکلف به تنظیم تمامی اسناد مراجعه کنندگان می‌نماید. در ایران شخصیت حقوقی دفترخانه، شخصیت مستقلی نیست و دفترخانه از استقلال حقوقی برخوردار نیست. ماده ۳۰ قانون دفاتر اسناد رسمی ایران سردفتر را مکلف به تنظیم تمامی اسناد مراجعه کنندگان می‌نماید در صورتی که بدیهی است سردفتر نباید هر سندی تنظیم کند مگر اینکه قدرت استدلال و دفاع از آن سند تنظیمی را در خود قبل از تنظیم سند دیده و سنجیده باشد که بعداً بتواند از خود دفاع کند. در حقوق فرانسه دفترخانه‌ها وظایف خود را با استقلال و در محدوده حرفه‌های آزاد به انجام می‌رسانند.
محاضر شرع نهادهایی حقوقی و دینی بودند که پیش از مشروطیت و تا اندکی پس از آن به تنظیم روابط حقوقی عامه مردم می‌پرداختند. محضرداری در ایران دارای جایگاهی فقهی است. هرچند طبق قاعده «إنّما یحلّل الکلام و یحرّم الکلام» اهمیت کتابت مورد چالش قرار گرفته و طبق این روایت، فقط کلام موجب تحلیل و تحریم است و تا کلامی نباشد بیع، نقل و انتقال، تحلیل یا تحریمی صورت نمی‌پذیرد؛ ولی این در حالی که است که در نص آیات قرآن بر کتابت تأکید فراوان شده‌است. بر اساس ادله فقه اسلامی و به ویژه فقه شیعه، کتابت حجیت داشته و آیه ۲۸۲ سوره بقره موسوم آیه تداین به صراحت اشاره به شغل محضرداری دارد.
مطالعه این نهاد برای شناخت ارتباطات حقوقی و روابط اقتصادی در جامعه ایرانی قبل از مشروطه و چگونگی ظهور نهادهای نوین حقوقی و سیاسی و پیچیدگی ساختار قدرت در جوامع سنتی همچون ایران دارای اهمیت است.
در قبل از مشروطیت در هر شهر و قصبه‌ای به نسبت جمعیت و اهمیت اجتماعی یک یا چند محضر کوچک و بزرگ برای ثبت و تصدیق معاملات غیرمنقول و نکاح و طلاق و غیره تشکیل می‌شد. هر محضر توسط یک مجتهد مسلم و معروف اداره می‌شد و او چند روحانی درس خوانده و ملا شده را به عنوان معاون و دستیار برمی‌گزید و سند معاملات معمولاً به وسیلهٔ معاونین و بخط آن‌ها و گاهی با مهر و امضای آن‌ها تنظیم می‌شد، ولی تسجیل معاملات مهم محتاج به مداخله و توجه و تصمیم نهایی و امضای مجتهد بزرگ بود.
محاضر جدای از حاکمیت بودند و اختیارات و صلاحیتهای آنها، از حکم پادشاه نشئت نمی‌گرفت. صاحبان محضر علماء و مجتهدینی بودند که تخصص و مرجعیتشان محل تردید نبود و هویت دینی و شخصیت اجتماعی آن‌ها به نوشته‌هایشان اعتبار می‌بخشید. آن‌ها بواسطه ریشه‌هایی که در فرهنگ سنتی و دینی ایران داشتند، قدرت و اعتبار خود را بر حکومت و نهادهای ناشی از قدرت عمومی تحمیل می‌کردند. در عین حال در تعاملی مثبت و فعال با حاکمیت قرار داشته و در کنار حاکمان ایفای نقش می‌نمودند.
با تصویب قانون محاضر شرعیه و حکام صلحیه که چند سال پس از تصویب قانون اساسی مشروطه، به تصویب رسید، هر محضر عبارت بود از یک‌نفر مجتهد جامع‌الشرایط که حاکم محضر نامیده می‌شد به همراه دو نفر معاون قریب الاجتهاد.
جریان نوسازی سیاسی در ایران با جدیت بدنبال تفکیک نهاد قدرت از نهاد مذهب بود، ولی تا زمان ورود قشر تحصیلکرده، تصدی بسیاری از پست‌ها و کرسی‌ها به ویژه در نهادهای قضایی و قانونگذاری همچنان در انحصار مجتهدان ولو در لباس جدید باقی ماند.
با تصویت قانون ۱۳۰۲ و ایجاد «اداره ثبت اسناد» دولت به صورتی رسمی در مقام تحقیر روحانیان و سلب اعتماد مردم از بعضی از آنان و بی‌اعتبار جلوه‌دادن اسناد تسجیل شده از طرف آنان برآمد؛ در این فاصله اسناد در ادارهٔ ثبت اسناد و املاک و نزد کارمندان رسمی دولت تنظیم می‌شدند. این کارمندان، همان منشی‌ها (محررین) و اعضای اداری محاکم و محاضر سابق بودند که امرار معاش آن‌ها مختل شده بود و حاضر به همکاری با دولت شده بودند ولی هیچ‌یک از حکام و صاحبان محاضر راضی به همکاری با دولت نشدند و از همکاری نزدیکان و محرران کارآزموده خود با «دولت» ممانعت بعمل می‌آوردند.
با تصویب قانون ۱۳۱۰ که با الهام از قوانین مربوط به شغل سردفتری در فرانسه و بلژیک (Notariat) تنظیم شده بود، دوباره «محاضر» تحت عنوان «دفتر رسمی» ولی به صورتی منظم و مبتنی بر قوانین و مقررات، رسمیت یافتنداحمد مهدوی دامغانی مجله بخارا سال پانزدهم شماره 89 - 90 مهر - دی 1391 و «محاضر رسمی» جانشین «محاضر شرعی» گردیدند؛فیلادلفیا ـ احمد مهدوی دامغانی به نقل از ماهنامه کانون سردفتران و دفتریاران ـ شماره ۶۴ ص ۱۰۳ و بسیاری از «مجتهدین جامع‌الشرایط» که با تصویب قانون پیشین از تنظیم و تسجیل اسناد محروم شده بودند، دوباره به نام «صاحب دفتر» به کار سابق خود بازگشتند. هرچند دیگر وجهه روحانی خود را ازدست داده بودند و دیگر جزو «علمای روحانی» محسوب نگشتند. طبق قانون جدید رسمیت دادن دفتر منوط به: «تعهد رسمی صاحب دفتر به تبعیت از قوانین و نظامات وزارت عدلیه» شده بود (ماده ۸۳) مرحوم داور اصرار داشت تصدی «محاضر رسمی» را به مجتهدین و روحانیون درجه یک هر شهر بسپارد ولی علمای درجه یک به دلیل اینکه مجتهد بودند، رعایت قوانین حکومتی و پذیرش دستورات «وزارت عدلیه اعظم» یا «اداره ثبت اسناد و املاک» را شرعاً برای خود جایز نمی‌دانستند. آن‌ها از ثبت معاملات ربوی و از ثبت معاملاتی که محظور و حرام شرعی در آن وجود داشت حذر داشتند. برخی از این روحانیون در اولین فرصت ممکن از این سمت شانه خالی کردند و «محضر» را به پسران و آقازادگان خود واگذار نمودند.
در دوران حکومت پهلوی دوم دفاتر اسناد رسمی مجری اوامر محمدرضا پهلوی در اجرای اصول انقلاب شاه و مردم بودند و اسناد کشاورزان در اجرای اصلاحات ارضی در ایران در این دفاتر نوشته و امضا می‌شد.
طبق ماده ۸۲ قانون مصوب ۱۳۱۰ هر دفتر اسناد رسمی مرکب است از «یک‌نفر «صاحب دفتر» و لااقل یک‌نفر «نمایندهٔ ادارهٔ ثبت‌اسناد» (ماده ۸۲).
وظایف دفتر اسناد رسمی طبق مواد ۴۹ قانون ثبت مصوب ۱۳۱۰ و ماده ۳۰ قانون دفاتر اسناد رسمی مصوب ۱۳۵۴ بیان شده‌است.
سه نوع مسئولیت برای دفاتر اسناد رسمی در ایران وجود دارد:
۱-مسئولیت انتظامی و اداری ماده ۳۸ قانون دفاتر اسناد رسمی مجازات‌های انتظامی را برمی‌شمرد که ۵ درجه شامل ۱-توبیخ با درج در پرونده، ۲- جریمه‌های نقدی، ۳و۴- انواع انفصال موقت و ۵- انفصال دائم می‌باشد و طبق ماده ۲۹ آئین‌نامه‌های بند ۴ ماده ۶ و تبصره ۲ ماده ۶ و مواد ۱۴- ۱۷-۱۹-۲۰-۲۴-۲۸-۳۷ و ۵۳ قانون دفاتر اسناد رسمی و کانون سردفتران و دفتریاران مصوب ۲۷/۱۱/۶۰ موارد تخلفات و مجازات آن با تفصیل بیان گردیده‌است.
۲-مسئولیت کیفری
سردفتر علاوه بر مقررات عام مندرج در قانون مجازات اسلامی، مقررات خاصی نیز در مواد ۱۰۰ و۱۰۱ و۱۰۲و ۱۰۳ قانون ثبت پیش‌بینی گردیده‌است؛ و در صورتی که سردفتر عامداً یکی از جرم‌های مندرج در مواد مذکور را مرتکب شود جاعل در اسناد رسمی محسوب و بمجازاتی که برای جعل و تزویر اسناد رسمی مقرر است محکوم خواهد شد. نظر به اینکه قانون خاص مقدم به قانون عام است لذا در ابتدا بایستی قاضی، قانون خاص را اعمال نماید. قانون مجازات اسلامی در مواد ۵۲۳ الی ۵۴۲ به تعریف و مجازات جرم جعل می‌پردازد.
۳-مسئولیت مدنی: هرگاه سندی به واسطه تقصیر یا غفلت مسئول دفتر از اعتبار افتاده باشد مسئول مذکور باید علاوه بر مجازات‌های مقرر، از عهده کلیه خسارات وارده نیز برآید. سردفتران ودفتریارانی که در انجام وظایف خود مرتکب تخلفاتی بشوند در مقابل متعاملین و اشخاص ذی‌نفع مسئول خواهند بود هرگاه سندی در اثر تقصیر یا تخلف آن‌ها از قوانین و مقررات مربوط بعضاً یا کلاً از اعتبار افتد و در نتیجه ضرری متوجه آن اشخاص شود علاوه بر مجازتهای مقرر باید از عهده خسارت وارد برآیند.
مسئولیت مدنی سردفتر به‌طور انحصاری منطبق با هیچ‌کدام از نظریه‌های تقصیر یا خطر یا تضمین حق و غیره نبوده و قواعد تسبیب و اتلاف را هم نمی‌توان به‌طور انحصاری از موجبات و مبانی آن تلقی نمود؛ بلکه مجموعه‌ای از عناصر هر یک را به همراه خود داشته و چون منشأ ایجاد آن «قانون» بوده دارای ترکیب و ماهیت ویژه‌ای است که با سایر وجوه مسئولیت مدنی متفاوت است. مسئولیت مدنی سردفتر نسبت به تمام ضررهای مادی و معنوی و در برابر تمامی اشخاص اعم از حقیقی یا حقوقی، عمومیت و شمول دارد. هیچ گونه تناسبی بین تعهدات و مسئولیت‌های سردفتر از یک طرف و حقوق و مزایای وی از طرف دیگر در قیاس با سایر مشاغل حرفه‌ای وجود ندارد. مسؤولیت مدنی سردفتر اسناد رسمی چیزی فراتر از مسؤولیتهای اداری اوست. در صورت بروز تقصیر یا حتی خطایی ساده و ورود خسارت، وی مجبور به جبران آن در حق اشخاص زیاندیده است و با توجه کثرت و پیچیدگی‌های تکالیف و وظایف سردفتران اسناد رسمی، بروز خطا گریزناپذیر است.
دفاتر اسناد رسمی توسط سازمان بازرسی کل کشور، سازمان ثبت اسناد واملاک، اداره کل ثبت استان‌ها، وزارت امور اقتصادی و دارایی و بازرسی کانون سردفتران و دفتریاران (و در مواردی سازمان بازرسی کل کشور) به‌طور مرتب بازرسی می‌شوند؛ یعنی یکی از بیشترین نظارت‌ها در بین تمامی دستگاه‌ها بر این صنف اعمال می‌شود. در این رابطه برای جلوگیری از هرگونه مشکل و بروز تخلف، طرفین معامله می‌توانند انجام قانونی امور و رسید هزینه‌های مجاز و مصوب ثبت مورد معامله را از سردفتران طلب کنند.برای انجام معاملات نقل و انتقال خودرو کدام یک ارجح‌ترند دفترخانه‌ها یا نیروی انتظامی؟ پایگاه خبری تحلیلی صنعت حمل و نقل (تین نیوز)
دفاتر اسناد رسمی علی‌رغم رقابت صنفی که با یکدیگر دارند، در جلب اعتماد مردم تا حدودی موفق بوده‌اند. برخی از سردفتران دارای تحصیلات عالیه و عضو هیئت علمی دانشگاه‌های ایران بوده و تألیفات و مقالاتی نیز دارند. اعتمادی که حاکمیت ایران به دفاتر اسناد رسمی دارد، به دلیل نظارت دائمی سازمان ثبت و بازرسی‌های مکرر و همچنین عملکرد شفاف و قانونمند دفاتر و اعتماد مردم در طول سال‌های متمادی به این دفاتر بوده‌است. برخی از مردم تصور می‌کنند که در دفترخانه خیالشان از هر نظر راحت خواهد بود و حتی برای حل مسائلی که مربوط به دفاتر اسناد رسمی نیست، مثل مسائل خانوادگی، سردفتران را امین و مشاور خود می‌دانند.
آماری برای اینکه چه میزان از اختلافات مردم در دفاتر اسناد رسمی حل می‌شود وجود ندارد، زیرا سردفتر نه آن را ثبت می‌کند و نه حق‌الزحمه‌ای برای انجامش می‌گیرد. دشتی اردکانی معتقد است، به خاطر امانتداری دفاتر است که مردم به آن‌ها مراجعه می‌کنند. او مدعی است که هر دفترخانه در ایران در هر ماه حداقل یک اختلاف را حل می‌کند و نمی‌گذارد به محاکم قضایی برسد.
امنیت حقوقی در حوزه سند رسمی بر دو محور استوار است: ۱- حمایت‌های قانونی از اسناد رسمی و ۲- استحکام فنی و علمی اسناد رسمی. این حمایت‌ها در قوانین مختلفی از جمله قانون مدنی، قانون ثبت اسناد و املاک، قانون اجرای احکام مدنی به وضوح دیده می‌شوند.
به دلیل اعتمادی که نسبت به دفاتر اسناد رسمی وجود آمده‌است، گاهی مشاهده می‌شود که مردم در برخی از دفاتر اسناد رسمی و با درخواست خودشان، اسناد را نخوانده و حتی سفید و ننوشته، امضا می‌نمایند (البته با الکترونیک شدن فرایند تنظیم سند از شهریورماه سال ۱۳۹۲، این مورد یعنی امضای سند سفید و ننوشته، کاملاً منسوخ و غیرممکن شده‌است). بگفته محسنی‌اژه‌ای مردم تنها برای امضاء به محل دفترخانه مراجعه می‌کنند ولی باید آنقدر فرهنگ‌سازی شود که مردم تمامی اسناد خود را قبل از امضاء و تحویل بخوانند.
شرایط و نحوه گزینش سردفتران اسناد رسمی در قوانین حاکم در زمان حکومت دودمان پهلوی بگونه‌ای بود که برای تحصیلات دانشگاهی، تجربه کاری و خصوصاً برای تحصیلات حوزوی اعتبار قائل شده بودند. افرادی که می‌خواستند خود را کاندیدای شغل سردفتری نمایند باید دارای گواهی اجتهاد یا حداقل تحصیلات دانشگاهی یعنی مدرک لیسانس آن زمان در رشته حقوق قضایی را دارا باشند و در صورت دارا نبودن شرایط فوق باید سابقه سال‌ها معاونت در دفاتر اسناد رسمی را داشته باشند که این قوانین هنوز هم در حکومت فعلی ایران در حال اجرا می‌باشد.
در شرایطی که در اثر بازنشستگی یک سردفتر جانشین سردفتر دیگری می‌شود معمولاً سردفتر جایگزین با مشاوره و پیشنهاد سردفتر قدیمی که در شرف بازنشستگی است یا با پیشنهاد ورثه سردفتر متوفی پس از جلب نظر مشورتی کانون سردفتران و دفتریاران و موافقت قوه قضاییه نصب می‌شود.
۱- احراز هویت۲- احراز اهلیت۳- احراز اصالت و اعتبار مستندات سند۴- احراز انجام مقررات قانونی و انجام مکاتبات لازم و اطمینان از عدم منع قانونی تنظیم سند۵- وصول حق‌التحریر، حق‌الثبت و سایر حقوق دولتی. ۶- تنظیم اوراق سند و تأیید آن توسط متعاملین. ۷- ثبت سند در دفتر سردفتر (البته با الکترونیک شدن فرایند تنظیم سند از شهریورماه سال ۱۳۹۲، این مورد منتفی شده‌است) و تصدیق مطابقت سند و ثبت دفتر توسط متعاملین. ۸- تأیید صحت ثبت و هویت متعاملین با امضای سردفتر ذیل ثبت دفتر و حاشیه سند. ۹-امضای دفتریار و مهر دفترخانه ذیل ثبت دفتر و در حاشیه سند.
در کشور ایران موانع ایجادشده بر سر راه تنظیم سندرسمی موجب رویگردانی مردم از تنظیم اسنادرسمی شده‌است. این مشکلات زمینه‌ساز دعوی و باعث افزایش حضور مردم در محاکم و مراجع قضایی است.
برای تنظیم رسمی اسناد استعلامات متعددی نیاز است. بگفته موسی قربانی معاون قضایی دیوان عدالت اداری از جمله دلایلی که مانع مراجعه مردم برای تنظیم اسناد به صورت رسمی در دفترخانه‌ها می‌شود، این است که دولت اسناد رسمی را به عنوان وسیله‌ای برای وصول مطالبات خود قرار می‌دهد. یکی از مطالبی که به عنوان مانع در کتابت معاملات مردم مطرح هست تبدیل شدن سند رسمی برای دولت به «سر گردنه» است؛ یعنی به فردی که می‌خواهد سندش را منتقل کند می‌گویند برو از دارایی و ادارات دیگر برگه بگیر. در واقع دولت زورش نمی‌رسد مطالبات خود را وصول کند و سرگردنه را می‌گیرد. بنظر موسی قربانی دولت اسناد رسمی را به عنوان راهکاری برای جبران بی عرضگی دستگاه‌های دیگر قرار داده‌است.
مجلس شورای اسلامی در سال ۱۳۸۵ قانونی را تصویب کرده بود که اخذ استعلام‌های متعدد و غیرضروری را منتفی می‌ساخت.
۱-حق‌التحریر طبق تعرفه مقرر وزارت دادگستری. (که هر چهار سال یک بار مورد بازبینی و در صورت لزوم به روز رسانی می‌شود).
۲-حق‌الثبت به مآخذ ماده ۱۲۳ قانون اصلاحی قانون ثبت. ۴۲ درصد از درآمد حق‌الثبتی که دفاتر اسناد برای سازمان ثبت وصول می‌کنند به موجب قانون متعلق به جمعیت هلال احمر و هشت درصد آن متعلق به شهرداری‌ها است.
۳-مالیات و حق تمبر برابر مقررات مالیاتی.
۴-سایر وجوهی که طبق قوانین وصول آن به عهده دفترخانه محول است.
۵- هزینه صدور سند الکترونیکی و مالیات بر ارزش افزوده
از نظر قانونگذار فقط سردفتران و دفتریارانی که بر خلاف قانون سندی را تنظیم و ثبت کنند متخلف محسوب می‌شوند و عدم رعایت بخشنامه‌ها و دستورالعمل‌ها در دفاتر اسناد رسمی تخلف محسوب نمی‌شود. مگر آنکه دفاتر اسناد رسمی را جزء کارمندان سازمان ثبت تلقی کنند. بخشنامه‌ها و دستورالعمل‌های اداری فقط در محیط‌های اداری بین روسا و مرئوسین قابل اجرا است.
مطابق ماده ۱۶ آیین‌نامه دفاتر اسناد رسمی مصوب ۱۳۱۷ مقرر شده که هیچ سندی را نمی‌توان، تنظیم و در دفاتر اسناد رسمی ثبت کرد مگر آنکه موافق مقررات و قانون باشد، بعد از تصویب این قانون سردفتران و دفتریارانی که بر خلاف قانون سندی را تنظیم و ثبت می‌کردند متخلف محسوب می‌شدند. قانونگذار فقط تنظیم و ثبت اسناد برخلاف قانون و مقررات موضوعه را تخلف و مستوجب مجازات دانسته‌است ولی ماده ۲۹ آیین‌نامه دفاتر اسناد رسمی مصوب ۱۳۵۴ «تنظیم سند برخلاف بخشنامه‌ها و دستورالعمل‌ها» را به عنوان تخلفات انتظامی سردفتران و دفتریاران عنوان نموده‌است که مورد نظر قانونگذار نبوده‌است، قانون فقط تنظیم و ثبت اسناد برخلاف قانون و مقررات موضوعه را تخلف و مستوجب مجازات دانسته‌است ولی به گفته نورعلی مظاهری، وجود اینگونه موارد و مصادیق، دخالت در امور قانونگذاری محسوب می‌شود. تا آنجا که فراز ۱۱ بند ج آیین‌نامه مذکور «تمرد از اجرای دستورها صادره» مفهومی کلی و نامشخص است و دامنه بسیار وسیعی از اغراض مقامات را دربر می‌گیرد را تخلف محسوب نموده و خارج از حیطه وظایف و اختیارات قوه مجریه بوده‌است؛ مگر آنکه دفاتر اسناد رسمی را جزء کارمندان سازمان ثبت تلقی کنند والا بخشنامه‌ها و دستورالعمل‌های اداری فقط در محیط‌های اداری بین روسای ادارات و مرئوسین قابل اجرا است.
بگفته مهدی انجم شعاع معاون امور اسناد سابق سازمان ثبت اسناد و املاک کشور که در مورخ ۲۳/۱۱/۹۱ در گفتگو با ایرنا مطرح شد، آماری از حیث فراوانی تخلفات دفاتر در اختیار سازمان ثبت نمی‌باشد.دریافت حق‌التحریر اضافی، شایع‌ترین تخلف در دفاتر اسناد رسمی است خبرگزاری جمهوری اسلامی ایرنا
۱- تخلفات به ضرر مراجعین:
شایع‌ترین تخلف در دفاتر اسناد رسمی اخذ حق‌التحریر اضافی از مشتریان می‌باشد.
۲- تخلفات به ضرر دولت:
در حین تنظیم سند رسمی، سردفتر باید مدارکی را برای جلب موافقت از ادارات ذی‌ربط استعلام و از طرفین دریافت کند اگر این کار انجام نشود، تخلف رخ داده‌است.
کوتاهی در وصول حقوق دولتی نظیر مالیات نقل و انتقال خودرو و حق‌الثبت نیز می‌تواند یکی از تخلفات احتمالی در دفاتر اسناد رسمی باشد.
۳- مفاسد مخل نظم معاملات:
این‌گونه تخلفات علاوه بر اینکه ممکن است باعث ورود خسارت به طرفین معامله شود می‌تواند بهداشت حقوقی جامعه را نیز تهدید نماید.
تخلفاتی مانند تنظیم سند بدون حضور اشخاصی که قانوناً باید هنگام تنظیم سند حضور داشته باشند، طبق ماده ۱۰۰ قانون ثبت، جعل در اسناد رسمی شناخته می‌شود که معمولاً برای آن‌ها مجازات کیفری نیز در نظر گرفته می‌شود.
سقف درآمد سالانه دفاتر اسناد رسمی در ایران محدود به مبلغ معینی است. از سال ۱۳۹۹ قوه قضاییه و سازمان ثبت اسناد و املاک ایران با صدور و اجرای بخشنامه موسوم به سقف حق‌التحریر، درآمد دفاتر اسناد رسمی را محدود به مبلغ معینی درسال نمود. این مبلغ در سامانه ثبت الکترونیک اسناد نشان داده می‌شود. سقفی که برای بسیاری از شهرهای کوچک بی‌معنی و بیهوده است و هیچ عدالتی را از باب درآمد بوجود نیاورده است.
مهدی ژورک با نام اصلی فریدون ژورک (زاده ۳۱ اردیبهشت ۱۳۲۰ در تهران) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده فیلم، تدوین‌گر، فیلم‌بردار و بازیگر اهل ایران است.
او همسر مرجان خواننده و بازیگر ایرانی و همچنین خواهرزاده احمد قدکچیان است.
طول پایسته یک ویژگی مکانیکی پایه است که سختی یک زنجیرهٔ پلیمری را توصیف می‌کند.
به گفتار عامیانه می‌توان گفت که برای پلیمرهایی با طول کوتاه‌تر از طول پایسته، درشت ملکول مانند یک میله کشسان انعطاف‌پذیر رفتار می‌کند در حالی که خواص قطعات بلندتر پلیمر که بسیار بلندتر از طول پایسته باشند را می‌توان تنها به صورت آماری توضیح داد، درست مانند یک ول‌گشت سه بعدی.
به بیان علمی‌تر، طول پایسته، P، طولی است که در طی آن هم‌بستگی در جهت مماس، از بین می‌رود. در یک بیان شیمیایی‌تر آن را می‌توان متوسط مجموع تصاویر تمام پیوندهای j ≥ i روی پیوند i ام در یک زنجیرهٔ بسیار بلند دانست.
اگر زاویه θ بین یک بردار که در موقعیت ۰ (صفر) بر زنجیره مماس است و برداری که در فاصلهٔ L از موقعیت صفر (در امتداد طول زنجیره) بر زنجیره مماس است را در نظر بگیریم، می‌توان نشان داد که مقدار چشم‌داشتی کوسینوس این زاویه به صورت نمایی بر حسب فاصله، افت می‌کند:
که در آن P طول پایسته و علامت بزرگ‌تر و کوچک‌تر نشانهٔ میانگین‌گیری روی تمام موقعیت‌های شروع (صفر) است.
در اصطلاحات علم پلیمر، طول پایسته نصف طول Kuhn، طول یک قطعه فرضی که در آن زنجیره می‌تواند یک زنجیرهٔ آزاد اتصال فرض شود، در نظر گرفته می‌شود.
طول پایسته برابر میانگین تصویر بردار سر به سر روی مماس بر منحنی مسیر زنجیره در یک انتهای زنجیره در حد طول زنجیرهٔ بی‌نهایت فرض می‌شود.
طول پایسته را می‌توان با استفاده از سختی خمشی formula_2 و مدول یانگ E بیان کرد:
برای یک میله صلب و یکنواخت I عبارت است از:
که a شعاع میله است.
دی ان ای دو رشته ای، طول پایسته‌ای برابر با ۵۰۰ آنگستروم دارد.
ژان د آلسی (زاده ۲۰ مارس ۱۸۶۵ – درگذشته ۱۴ اکتبر ۱۹۵۶)، از اولین بازیگران زن سینمای فرانسه بود. او همسر بازیگر و کارگردان پیشرو فرانسوی ژرژ ملی‌یس بود. آن‌ها در ۱۹۲۶ ازدواج کردند و زندگی مشترکشان تا زمان مرگ ملی‌یس در ۱۹۳۸ ادامه داشت.
ژان د آلسی، با نام اصلی "شارلوت لوییس ماری آدل استفانی آدرین فائس" در سن-سن-دنی به دنیا آمد.
او در فیلم‌هایی نظیر قلعه اشباح (۱۸۹۶)، ژان دارک (۱۹۰۰) و سفری به ماه (۱۹۰۲) ایفای نقش کرد.
ژان د آلسی، در ورسای و در ۹۱ سالگی درگذشت.
در فیلم هوگو به کارگردانی مارتین اسکورسیزی، هلن مک کروری در نقش ژان د آلسی ظاهر شد.
شارل موریس دو تالیران-پریگور (۱۷۵۴–۱۸۳۸) که بیشتر با نام تالیران مشهور است، روحانی و دیپلمات برجسته فرانسوی بود. او پس از تحصیل در رشته الهیات، در سال ۱۷۸۰ به عنوان کارگزار کل روحانیون منصوب شد. در سال ۱۷۸۹، درست قبل از انقلاب فرانسه، اسقف اوتون شد. او همواره در بالاترین سطوح دولتی، معمولاً به عنوان وزیر امور خارجه یا در برخی مقام‌های دیپلماتیک دیگر فعالیت می‌کرد. زندگی حرفه‌ای او شامل دوره سلطنت لوئی شانزدهم، سال‌های انقلاب فرانسه، سلطنت ناپلئون بناپارت، لوئی هجدهم و لوئی فیلیپ بود. کسانی که تالیران به آن‌ها خدمت می‌کرد اغلب به او اعتماد نداشتند اما مانند ناپلئون او را بسیار مفید می‌دانستند. نام «تالی‌راند» به عنوان واژه‌ای برای دیپلماسی حیله‌گرانه و بدبینانه تبدیل شده‌است.
او در سال‌هایی که پیروزی‌های نظامی فرانسه یکی پس از دیگری کشورهای اروپایی را تحت سلطه فرانسه قرار داد، دیپلمات ارشد ناپلئون بود. با این حال، بیشتر اوقات، برای صلح تلاش می‌کرد تا دستاوردهای فرانسه را تثبیت کند. او موفق شد از طریق پیمان لونویل در سال ۱۸۰۱ با اتریش و در پیمان آمین در سال ۱۸۰۲ با بریتانیا صلح کند. او نتوانست از تجدید جنگ در سال ۱۸۰۳ جلوگیری نماید اما در سال ۱۸۰۵ با جنگ‌های مجدد ناپلئون علیه اتریش، پروس و روسیه مخالفت کرد. ماه اوت ۱۸۰۷ از سمت وزیر خارجه استعفا داد اما اعتماد ناپلئون را حفظ نمود. برای تضعیف نقشه‌های امپراتور از طریق معاملات مخفیانه با تزار الکساندر روسیه و مترنیخ، وزیر اتریش توطئه کرد. تالیران به دنبال صلح ایمن از طریق مذاکره بود تا دستاوردهای انقلاب فرانسه را تداوم بخشد. ناپلئون صلح را رد کرد و هنگامی که در سال ۱۸۱۴ سقوط کرد، تالیران از بازگرداندن خاندان بوربن به قدرت که متفقین تصمیمش را گرفتند، پشتیبانی کرد. او نقش مهمی در کنگره وین در ۱۸۱۴–۱۸۱۵ ایفا کرد؛ جایی که او در مورد یک توافق مساعد برای فرانسه مذاکره و نقشی در بازگشایی فتوحات ناپلئون ایفا کرد.
تالیران در پاریس در خانواده ای اشرافی به دنیا آمد که اگرچه قدیمی و برجسته بودند، اما وضعیت مالی خوبی نداشتند. پدرش، کنت چارلز دانیل دو تالیران پریگورد، ۲۰ ساله بود که شارل به دنیا آمد. مادرش الکساندرین دو داماس آنتیگنی بود. هر دو والدین او در دربار دارای سمت بودند، اما به عنوان کوچک‌ترین فرزندان خانواده‌های خود، درآمد قابل توجهی نداشتند. پدر تالیران مدت زمان طولانی در ارتش مشغول به کار بود و به درجه سپهبدی رسید.
از دوران کودکی، تالیران در هنگام راه رفتن لنگ می‌زد، که باعث شد بعدها او le diable boiteuxRoyot, Daniel (2007). "Divided Loyalties in a Doomed Empire". University of Delaware Press, , p. : "Charles Maurice de Talleyrand-Périgord was the essence of the metamorphic talent inherent in French aristocracy. The so-called "Diable boiteux" (lame devil), born in 1754 was not fit for armed service."(به فرانسوی «شیطان لنگ») در میان دیگر نام‌های مستعار نامیده شود. او در کتاب خاطرات خود این ناتوانی را به تصادف خود در چهار سالگی مرتبط دانسته‌است، اما تحقیقات اخیر نشان داده‌است که لنگ زدن او در واقع مادرزادی بوده‌است.Emmanuel de Waresquiel, "Talleyrand. Le prince immobile", Paris, Fayard, 2004, p. 31. در هر صورت، معلولیت او باعث شد که نتواند ادامه دهنده راه پدرش در شغل نظامی باشد.
امید بعدی شارل این بود که جایگزین عمویش الکساندر آنژلیک دو تالیران پریگور اسقف اعظم ریمز شود که یکی از با نفوذترین و ثروتمندترین اسقف نشین‌های فرانسه بود.Louis S. Greenbaum, "Talleyrand and His Uncle: The Genesis of a Clerical Career." "Journal of Modern History" 29.3 (1957): 226-236 online.
تالیران در حالی که تا سن ۲۱ سالگی در دانشگاه سوربن الهیات می‌خواند، در هشت سالگی به کالج d'Harcourt، مدرسه علمیه سنت سولپیس رفت.""il est admis, … en 1770, au grand séminaire de Saint-Sulpice"": http://www.talleyrand.org او در اوقات فراغت خود آثار مونتسکیو، ولتر و سایر نویسندگانی که شروع به زیرسوال بردن قدرت حکومت و کلیسا کرده بودند، می‌خواند. او به عنوان شماس فرعی شاهد تاجگذاری لویی شانزدهم در ریمز در سال ۱۷۷۵ بود. او چهار سال بعد، یعنی در ۱۹ دسامبر ۱۷۷۹، در سن ۲۵ سالگی، به عنوان کشیش منصوب شد. خیلی زود، در سال ۱۷۸۰، او به مقام تأثیرگذار مأمور کل روحانیت دست یافتLouis S. Greenbaum, "Talleyrand as Agent-General of the Clergy of France: A Study in Comparative Influence." "Catholic Historical Review" 48.4 (1963): 473-486 online و در پیشبرد تدوین این آیین نقش بسزایی داشت. فهرستی کلی از املاک کلیسا در فرانسه در سال ۱۷۸۵، همراه با دفاع از «حقوق مسلم کلیسا»، از تصمیمات وی بود که او بعدها آن‌ها را انکار کرد. در سال ۱۷۸۸، نفوذ پدر و خانواده تالیران بر نفرت پادشاه غلبه کرد و او را به عنوان اسقف اوتن با کمک هزینه ۲۲٬۰۰۰ لیور منصوب شد. او در ۴ ژانویه ۱۷۸۹ توسط لوئی آندره دو گریمالدی به عنوان اسقف منصوب شد. تالیران گرچه روشنگر، به سختی عابد و حتی آزاداندیش بود، اما ظاهراً به مراسم مذهبی احترام می‌گذاشت. با این حال، در جریان انقلاب فرانسه، او باید بدبینی خود را نشان می‌داد و تمام اعمال ارتدکس کاتولیک را کنار می‌گذاشت. او در ۱۳ آوریل ۱۷۹۱ از مقام اسقف خود استعفا داد. در ۲۹ ژوئن ۱۸۰۲، پاپ پیوس هفتم، استعفای تالیران را به رسمیت شناخت، رویدادی که غیرمعمول‌ترین اتفاق تا ان زمان در کلیسا بود.
اندکی پس از تقدیس او به عنوان اسقف اوتن، تالیران در سال ۱۷۸۹ به نمایندگی از روحانیون در مجمع عمومی املاک شرکت کرد. در جریان انقلاب فرانسه، تالیران به شدت از روحانیت ستیزی انقلابیون حمایت کرد. او همراه با میرابو، تصاحب اموال کلیسا را ترویج داد.Bernard, J.F. (1973). Talleyrand: A Biography, pp. 87-89 او در نگارش اعلامیه حقوق بشر و شهروندی شرکت کرد و قانون اساسی مدنی روحانیت را پیشنهاد کرد که کلیسا در جریان آن بسیاری از نفوذ و اختیارات خود را از دست داد و وفاداری روحانیت به جای پاپ به صورت ملی به کشور انجام شد، او به عنوان چهار اسقف اول به آن سوگند خورد، حتی با وجود اینکه خود پس از تکفیر توسط پاپ پیوس ششم در سال ۱۷۹۱ از سمت اسقف استعفا داد. درست قبل از استعفای او از اسقف، تالیران با میرابو و امانوئل ژوزف سیس به عنوان عضو دپارتمان پاریس، انتخاب شده بود. او در این مقام حدود هجده ماه کارهای مفیدی انجام داد تا نظم را در پایتخت آشفته تثبیت کند. اگرچه او اغلب با میرابو روابط سختی داشت، دیدگاه‌های او عموماً با دیدگاه‌های میرابو مطابقت داشت، گفته می‌شود میرابو قبل از مرگش به تالیران توصیه کرده بود تا با انگلیس روابط نزدیکی داشته باشد.
فهرست نام‌های معاونان رئیس‌جمهور در هندوستان به ترتیب تاریخ عبارتند از:
جلو، نام منطقه‌ای کوهستانی در جنوب دریاچه وان در ناحیهٔ حکاری ترکیه‌است که تا پیش از جنگ اول جهانی محل زندگی طایفه‌ای از قوم آشوری در عثمانی بود. بدنبال هم‌پیمان شدن آشوری‌ها با روسیه در جنگ و رخ‌دادن نسل‌کشی آشوری‌ها در عثمانی، جمعیت بزرگی از آشوری‌ها به ایران فرار کردند. بدنبال روس‌ها و جلوها، لشکریان عثمانی و دسته‌های مسلح کرد هم‌پیمان ایشان به غرب آذربایجان ایران آمدند و خاک ایران صحنه جنگ این نیروهای متخاصم شد. جنگ دامنه‌دار دولت‌ها در خاک ایران و مسلح نمودن گروهای قومی و دینی طرفدارشان زمینه‌ساز تلفات غیرعادی ایرانیان (اعم از آذری، کرد، ارمنی و آشوری) در غرب آذربایجان شد، (آشوری‌ها خواهان همکاری سمیتکو جهت تصرف تبریز بودند. مخالفت سمیتقو و کشتن مارشیمون)، توسط اسماعیل آقا سمیتقو، باعث کینه‌توزی آشوری‌ها و مرگ بخش بزرگی از ایرانیان شده و باز هنگام غلبه جلوها بر عثمانیان و کردها، تعداد بسیار زیادی از ایرانیان کشته شدند. سمیتقو به بهانهٔ کشته شدن برادرش جعفر آقا در روستاهای پیرامون ارومیه که برخی شیعه‌نشین و برخی آسوری و حتی روستاهایی که کردنشین بودند، با حمایت و پشتیبانی عثمانیان قتل و غارت می‌کرد. جلوها هم با پشتیبانی روسها، انگلیسی‌ها و فرانسویان تشکیلات نظامی به وجود آورده بودند و افراد محلی را غارت و کشتار می‌نمودند. بعضی از نویسندگان از جمله علی خامنه‌ای، این وقایع را توطئه خارجیان برای جدا نمودن این ناحیه از ایران و تبدیل آن به یک کشور مسیحی می‌دانند.بیانات مقام رهبری در جمع مردم ارومیه در استادیوم تختی هم‌اندیشی شهر ایرانی-ارومیه ایران با وجود بی‌طرفی، در جنگ اول جهانی، حدود یک چهارم کل جمعیت خود را در درگیری‌ها، قحطی و همه‌گیری بیماری‌ها از دست داد، اما اوضاع در شمال ایران، مخصوصاً آذربایجان غربی از همه جا بدتر بود.
اگرچه در اوایل ۱۹۰۰ تنش میان ملی‌گرایان ارمنی و روسیه بالا گرفت، اما به واسطهٔ آغاز جنگ جهانی اول و نسل‌کشی ارمنی‌ها در عثمانی، این تنش تحت شعاع قرار گرفت. دولت روسیه به عنوان دشمن عثمانی، به‌طور طبیعی متحد ملی‌گرایان ارمنی تلقی می‌شد. روس‌ها در حدود سال ۱۹۱۴–۱۹۱۵ میلادی اقدام به تأسیس دولتی از مناطق تازه اشغالی از عثمانی در اطراف دریاچه وان کردند که بعدتر به ارمنستان غربی معروف گشت. ارمنیان در خلال جنگ از روسیه حمایت می‌کردند که منجر به آزار عثمانی شد. وضعیت آشوریان مسیحی نیز که در شمال غرب ایران در جایی که نیروی‌های روس‌ها در حال جنگ با آخرین بقایای عثمانی بودند می‌زیستند با دشواری‌هایی روبرو شد. شهر مرزی ارومیه، دارای جمعیت بزرگی از آشوریان نسطوری بود که توسط نیروهای روسی که با عثمانی می‌جنگیدند محافظت می‌شد، علاوه بر این عده، به تشویق مسیونرهای مذهبی فرانسوی و آمریکایی در ارومیه، جمعیت بزرگی از آسوری‌های استان‌های شرقی عثمانی هم به ایران و ناحیه آذربایجان غربی پناه آورده بودند که جمعیت این عده بالغ بر پنجاه هزار نفر بود، ایرانیان هم با ورود این عده هیچ مخالفتی نکردند و حتی برای کمک به این عده که در وضع بد اقتصادی بودند اعانه ملی منتشر نمودند.
در نوامبر ۱۹۱۵ پس از خروج ارتش روسیه زیر حملات نیروهای تُرکان عثمانی و کُردها از شمال آذربایجان، ارمنیان و آشوریان منطقه از آنجای گریختند. عده‌ای در سرما و برف مُردند و آن عده که جان سالم به دربردند، به ارومیه پناه بردند که در آنجای نیز پس محاصره، نزدیک به پنج هزار مسیحی توسط ترکان عثمانی و کردها کشته شدند. این کشتار تا بازستانی کنترل این منطقه در ژوئن ۱۹۱۹ توسط دولت مرکزی ایران ادامه یافت.
انقلاب روسیه، آشوری‌ها را بی‌پشتیبان رها کرد؛ از آن پس باید به تنهایی با ترک‌های عثمانی، عرب‌ها و کردان می‌جنگیدند. با وجود اینکه آشوری‌ها دسته‌های مسلح قابل توجهی داشتند، اما باز به حمایت یک قدرت بزرگ برای مقاومت در برابر قوای منظم ترک و غیر منظم کرد نیاز داشتند. با توجه به اینکه ارتش آسوری جناح شمالی ارتش ترک را جدا تهدید می‌کرد و عثمانی‌ها با انگلیسی‌ها در میانرودان و جنوب ایران درگیر بودند، انگلیس نقش حامی آسوری‌ها را بر عهده گرفت. انگلیس‌ها برای اینکه آسوری‌ها را وارد بازی خود کنند، آماده بودند تا وعده حمایت از یک دولت مستقل آسوری را بدهند .مارشیمون اشایی می‌نویسد " دولت بریتانیا از طریق کاپیتان جورج اف. گریسی (Captain George F. Gracey)، که تحت فرمان اینتلیجنت سرویس عمل می‌کردو مخصوص به این وعده از وان، پایگاهش، آمده بود تا آسوری‌ها را تشویق کند تا مقاومت خود را ضد ترک‌ها سازماندهی کنند، در همایشی که در دسامبر ۱۹۱۷ یا اوایل ژانویه ۱۹۱۸ برگزار شد، هزینه‌های تجهیز سربازان آسوری و حقوق آن‌ها را بر عهده گرفت و حمایت بعدی از ملت آشوری را تعهد نمود.
ص۱۳۰
چون عثمانی پا به جنگ نهاد در مرزهای ایران ناامنی رخ نمود. از یکسو کردان بنام جهاد یا به آهنگ تاخت و تاراج سخت بشوریدند و از سوی دیگر آسوریان مایه گرفتاری شدند زیرا از سال‌های دراز پیشین در زیر دست مسیونرهای آمریکا و فرانسه کینه مسلمانان را در دل گرفته و پس از آمدن روس‌ها به ایران خود را به ایشان بسته بودند و روس‌ها هم به ایشان جنگ‌افزار داده بودند. ابتدا در هشتم آبان ۱۹۱۵ کردان عثمانی از مرز ایران گذشتند و به خاک ایران ریختند و بدون اینکه فرقی بین شیعه و سنی و مسلمان و آشوری بگذارند ده دیه را غارت نمودند و کشتارهایی هم نمودند. تا اینکه روس‌ها سپاه فرستادند و ایشان را بیرون نمودند. این شکست عثمانی‌ها در هفتم دیماه بود. از سوی دیگر هم در میاندوآب و هم در اوایل نبرد ساری‌قمیش در قفقاز روس‌ها شکست خوردند و این منجر شد که سپاه عثمانی به تبریز و آذربایجان بیاید و روس‌ها تا مرند عقب‌نشینی کردند. سپس دوباره روس‌ها در ۲۵ دیماه دست بالا را پیدا کردند و به تبریز برگشتند. کردان و عثمانی‌ها در مهاباد تجمع پیدا کردند و روس‌ها در مقابل عثمانی‌ها و کردان صمصام چاردولی را گماردند و به او پول و جنگ‌افزار دادند. در روز ۱۱ و ۱۲ دی روس‌ها به صورت ناگهانی ارومیه را ترک کردند و همپیمان‌های آسوری و ارمنی خود را در ارومیه تنها گذاشتند که ایشان در چند ماه گذشته دست به بدرفتاری با مردم ارومیه زده بودند و خونریزیهایی هم نموده بودند. حدود ده هزار نفر از ایشان به سختی و در برف همراه روس‌ها از شهر بیرون رفتند که در راه بسیاری از ایشان تلف شدند. بقیه، یعنی حدوداً ۳۵۰۰۰ نفر به بیمارستان آمریکایی‌ها یا به مسیونرهای فرانسوی پناهنده شدند و بسیاری را هم ایرانیان در درون خانه‌های خود پناه دادند. سپس دو روز پس از رفتن روسها، حدود سی هزار نفر از کردان از سوی کوهستان به شهر هجوم آوردند و رشید بیگ عثمانی هم با لشکر از پس آن‌ها وارد شهر شد. رشید بیگ جلوی بی‌قانونی را می‌گرفت اما نوری بیک و راغب بیک که دو سرکرده عثمانی بودند به مسیحیان ستم بسیار نمودند. قتل‌عام روستای گلپاشان که آبادی آسوری‌نشین بزرگی بود در این زمان رخ داد و آن بیست هزار نفری که در باغ بیمارستان آمریکایی‌ها پناه گرفته بودند کم‌کم دچار بیماری‌هایی مانند تیفوس شدند که اهالی بسیاری از مسلمان و مسیحی ارومیه را به هلاکت افکند به نحوی که حدود ۵۰۰۰ نفر از مسیحیان و چند برابر از مسلمانان در این میان نابود شدند. صفحهٔ ۱۱۰
چهار ماه پس از این وقایع (۲۷ فروردین، ۱۵ آوریل ۱۹۱۵) در دیلمقان، طی نبرد دیلمقان روس‌ها عثمانی‌ها را شکست دادند و در آخر اردیبهشت، عثمانیان به سرعت ارومیه را تخلیه نمودند. آسوری‌ها و ارامنه، کینه کردان و عثمانیان را از ایرانیان جستند. این بار آسوری‌ها و ارامنه بیرون ریخته و دست به تاراج و آزار مردم گشادند و فلیپ پرایس، خبرنگار روزنامه منچسترگاردین می‌نویسد که رفتار ایشان تنها یک‌کمی بهتر از رفتار کردان و عثمانی‌ها بوده‌است و جیلوها در روستاها به کشتن مردم تهیدست و بیگناه می‌پرداخته‌اند.
آسوریان بومی ایران که تا این زمان در اطراف ارومیه در روستاها زندگی می‌کردند، حدود پنجاه هزار نفر تخمین زده می‌شدند که غیر از آسوریان جیلو بودند که از عثمانی فرار کرده بودند. تا این زمان، ایشان در ایران آسوده زندگی می‌کردند و ارتباط ایشان با مسلمانان خوب بود. اما پس از اینکه میسیونرهای روس، فرانسوی و آمریکایی کسانی از ایشان را از کیش قدیمی نستوری خود برگرداندند و ارتودکس، پروتستان یا کاتولیک نمودند، اندیشه‌هایی از دشمنی با دیگر ایرانیان در ایشان دمیدند و روزنامه‌هایی با زبان سریانی بنام «جوخو» و «زاهریراباهر» در ارومیه منتشر نمودند.
سال ۱۲۹۵، در ارومی آسوریان که در زمستان ۱۲۹۳ همراه روس‌ها کوچ کرده بودند و سپس برگشته بودند، کینه کردان و عثمانیان را از ایرانیان می‌جستند: بعضی از افراد را در دهات ریسمان به گردن انداخته و سرشان را از سوراخ دیوار گذرانده و با گاو ریسمان را می‌کشیدند تا سر آن فرد از بدن جدا شود. جیلوها در دهات پراکنده شده و از زدن و گرفتن و آزردن ایرانیان دریغی نداشتند.
در بهار ۱۲۹۶ (۱۹۱۷)، در روسیه انقلاب شد و کارها ناگهان بر طرفداران روسیه در ایران گران گشت. بیشتر سربازان روس که درایران بودند، از فرماندهان خود فرمانبری نمی‌کردند و در شهرها بازار را غارت می‌کردند مثلاً در چهاردهم تیر بازار ارومیه را غارت کردند و سه نفر را کشتند و بازار را آتش زدند.
در دهات، جیلوها نه تنها تاراج می‌نمودند، بلکه کشتار و آتش زدن هم انجام می‌دادند. در نیمه‌های مرداد ارمنیان، سالداتها و جیلوها در نازلوچای بسیاری را کشتند و هشت، نه ده دیگر را هم غارت نموده و دست به کشتار زدند و حتی کودکان شیرخوار را هم می‌کشتند.