moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پیش از جنگ‌های داخلی موزهٔ ملی افغانستان یکی از غنی‌ترین موزه‌های منطقه بود. این موزه تا سال ۱۹۹۲ نزدیک به صدهزار آثار باستانی کشور و مجموعهٔ مشهور ۳۵٬۰۰۰ سکه را در خود جای داده بود و یکی از جاذبه‌های گردشگری مهم افغانستان به حساب می‌آمد. این مجموعه‌ها شامل بود به حوزه‌های مختلف و ادوار مختلف – که از جمله می‌توان از حوزه‌های سُرخ‌کوتَل، آی‌خانم، بگرام، کاپیسا، هده، مُندیگک، طلاتپه، شورتوغَی، فندقستان، بامیان، حوزهٔ باختر، شُتُرک، پایتاوه، دلبرجین‌تپه، تپه‌فُلول، تپه‌خزانه، تپه‌مرنجان، هزار سُم و ده‌ها حوزهٔ دیگر را نام برد که این مجموعه‌ها ادوار مختلف، از دوران پیشاتاریخ آغاز و تا قرن بیستم را در بر می‌گرفت. از ویژگی‌های مهم موزه ملی افغانستان این بود که تمام آثار به نمایش گذاشته شده در آن از داخل خود این کشور کشف شده بود.
در سال‌های جنگ تعداد زیادی از گنجینه‌های آن غارت شد و از راه پاکستان به کشورهای اروپایی منتقل شده و در حراجی‌های گوناگون خرید و فروش شد. بخشی از آثار این موزه را طالبان در زمان حاکمیت خود غیراسلامی دانستند و نابود کردند.وبگاه فارسی بی‌بی‌سی، گنجینه‌های تاریخی افغانستان به نمایش گذاشته شد، ۶ اکتبر ۲۰۰۹ - ۱۴ میزان (مِهر) ۱۳۸۸، بازیابی: ۲۰ جون (ژوئن) ۲۰۱۰
سابقهٔ فعالیت‌های باستان‌شناسی در افغانستان به سال ۱۸۳۳ میلادی می‌رسد، زمانی که افسران کمپانی هند شرقی بریتانیا، ارتش هند و مأموران سرحدی افغان و سیاحانی چون چارلز میسون (Charles Masson) گنجینه‌های باستانی افغانستان را برنگری می‌کردند و مجموعه‌های کوچک و گرانبها را گردآوری می‌کردند.دانشنامه ایرانیکا، سرواژهٔ "KABUL MUSEUM"، نوشتهٔ کارلا گریسمن (Carla Grissmann)
موزیم ملی افغانستان برای نخستین بار در سال ۱۹۱۸ میلادی (۱۲۹۷ هجری خورشیدی) در منطقهٔ باغِ بالای کابل تأسیس شد. در اوایل تأسیس این موزیم که در آن دوران «عجایب خانه» نام داشت، فقط بعضی از آثار تاریخی مثل قرآن‌های خطی، صنایع دستی، آثار برجای‌مانده از جنگ‌های دوران استقلال و برخی کتاب‌های کمیاب در آن نگهداری می‌شد.
در ۱۵ نوامبر ۱۹۲۴ میلادی (۲۵ عقرب (آبان) ۱۳۰۳ هجری خورشیدی)، موزیم ملی افغانستان از باغ بالا به ارگ منتقل شد و به شکل رسمی توسط امان‌الله شاه افتتاح شد. در مراسم افتتاح این موزیم، محمود طرزی که در آن دوران وزیر خارجه افغانستان بود و فیض‌محمدخان وزیر معارف وقت، در مورد ارزش و حراست از آثار تاریخی سخنرانی کردند. بعضی از شخصیت‌های مهمی که در افتتاح موزیم ملی افغانستان حضور داشتند آثار عتیقه و کمیاب خود را به این موزیم اهدا کردند.وبگاه وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان، تاریخچه موزه ملی افغانستان
در اولین قانون اساسی افغانستان که در زمان امان‌الله شاه به تصویب رسید، یک ماده مفصل به کاوش و حفظ آثار تاریخی و تشکیل محلی برای نگهداری آثار تاریخی این کشور اختصاص داده شد. به موجب این قانون، مقرر شد که شعبه «حفریات و موزیم» زیر نظر وزارت معارف (آموزش و پرورش) فعالیت کند. از مهم‌ترین کارهای این شعبه، کشف و حراست از آثار تاریخی و انتقال آن‌ها به موزیم ملی بود. از آنجایی که دولت افغانستان امکانات و نیروی انسانی لازم را برای کشف آثار باستانی در اختیار نداشت قراردادی به این منظور با دولت فرانسه امضا کرد. به موجب این قرارداد مقرر شد که یک هیئت فرانسوی (هیئت باستان‌شناسی فرانسه در افغانستان (دافا)) به سرپرستی موسیو فوشه به افغانستان سفر کند و در کنار کاوش‌گران افغان به کشف و شناسایی آثار تاریخی بپردازد. این قرارداد به فرانسوی‌ها حق می‌داد که از دو اثر کشف شده مشابه یکی از آن‌ها را به فرانسه انتقال دهند.
با بروز شورش‌های سال ۱۹۲۹ م. (۱۳۰۸ ه‍.خ) که منجر به سقوط حکومت امان‌الله شاه شد، موزیم ملی هم مورد غارت قرار گرفت و تعدادی از مجسمه‌های تاریخی آن نابود شد. با روی کار آمدن محمد نادر شاه، باقی‌ماندهٔ آثار تاریخی در سال ۱۹۳۱ میلادی (۱۳۱۰ هجری خورشیدی) به جایگاه فعلی، در یک ساختمان در منطقهٔ دارالامان در هشت کیلومتری جنوب مرکز شهر کابل جابجا شد و آثار آن به دوره‌ها تقسیم و برای سکه‌ها، مجسمه‌ها، سنگ نوشته‌ها اتاق‌های جداگانه آماده و بنام «موزیم کابل» مسمی گردید.
در دورهٔ حکومت ظاهرشاه، افغانستان در ۴ می ۱۹۴۸ م. (۱۴ ثور (اردیبهشت) ۱۳۲۷) به عضویت سازمان علمی، آموزشی و فرهنگی ملل متحد - یونسکو - پذیرفته شد؛ و در سال ۱۹۵۷ موزیم با یونسکو قرارداد نموده، و به معیارهای جهانی تنظیم گردید و همچنان بعضی آثار تاریخی موزیم به شکل جهانی ثبت گردید.
با توجه به اینکه سرزمین افغانستان از نظر تاریخی مهم و دست نخورده باقی‌مانده بود، توجه کاوشگران کشورهای مختلف به سوی این کشور جلب شد. در این دوران، بعضی از آثار تاریخی موزیم ملی در فهرست آثار تاریخی یونسکو به ثبت رسید و کاوشگرانی از فرانسه، ایتالیا، آلمان و شوروی سابق، برای کشف آثار تاریخی افغانستان به این کشور سفر کردند. احمدعلی کهزاد مورخ و باستان‌شناس افغان یکی از کسانی بود که در کنار کاوشگران خارجی به جستجوی آثار تاریخی می‌پرداخت که کشف بسیاری از آثار تاریخی افغانستان با تلاش‌های او بوده‌است.
در سال ۱۹۷۴ موزیم رشد بیشتری نمود و توجه خاص به آن معطوف شد. بعد از ایجاد موزیم در مناطق مختلف کشور، حفاری فنی آغاز شد و آثار مختلف به موزیم کابل جمع‌آوری گردید و هم در بعضی از ولایات موزیم‌های منقول و غیرمنقول ایجاد شد مانند: موزیم منقول و موزیم غیرمنقول تپه‌سردار ولایت غزنی، موزیم قندهار، موزیم هرات، موزیم میمنه، موزیم بلخ، موزیم غیرمنقول بامیان، موزیم غیرمنقول هده ننگرهار و بعضی از موزیم‌های خّرد و کوچک دیگر.
در زمان حکومت داوودخان (۱۹۷۴–۱۹۷۹/۱۳۵۲–۱۳۵۷ ه‍.خ) و با کشف آثار تاریخی که هر روزه از دل خاک بیرون می‌آمد و به موزیم ملی در کابل منتقل می‌شد، این موزیم به یکی از گنجینه‌های مهم منطقه تبدیل شد.
از ویژگی‌های مهم موزیم ملی افغانستان این بود که تمام آثار به نمایش گذاشته شده در آن از داخل خود این کشور کشف شده بود.
با وقوع کودتای ۷ ثور ۱۳۵۷ خورشیدی وزارت دفاع افغانستان از کنار ارگ به دارالمان منتقل گردید، برای جلوگیری از آسیب با هماهنگی مشاورین موزه ملی افغانستان از کاخ دارالامان در خانه نعیم خان در نزدیکی ارگ ریاست جمهوری افغانستان انتقال یافت که در زمان انتقال متأسفانه بعضی از آثار تخریب گردید. در سال ۱۳۵۸ دولت افغانستان از دولت شوروی تقاضا نمود تا کاوش‌های خودرا در آی خانم وطلا تپه ادامه دهند. گروه باستان شناسان روسی با رهبری ویکتور سیریانیدی با باستان شناسان افغانی به حفریات خود آغاز نمودند. گروپ مذکور در ۷ جدی سال ۱۳۵۸ به دریافت بزرگترین گنجینهٔ باختر نایل شدند. گنجینه باختر که در تاریخ یک افسانه بود در طلا تپه کشف گردید. پس از سال ۱۳۵۹ الی ۲۰۰۸ بر اثر جنگ‌های داخلی هیچگونه کاوش و پیشرفت در عرصه موزه صورت نگرفته‌است؛ ولی کاوش‌های انفرادی و تصادفی وجود داشته و تعداد زیاد آثار از افغانستان به پیشاور یا مرکز بد کاری انتقال دادشده‌است. در سال ۱۳۶۳ سنگ مقبره خواجه عبداللّه انصاری توسط قاچاق بران دزدی و به ایران برده شده‌است. امید دوباره برگردد.
در زمان حکومت داکتر نجیب‌الله سال ۱۹۸۷ موزیم ملی دوباره به دارالامان کابل منتقل شد. در سال ۱۹۹۱ نجیب اله وضع افغانستان را برآشفته می‌بیند آثار موزیم را به سه قسمت تقسیم نمود قسمتی را که سنگین‌وزن و انتقال آن باعث تخریب می‌شد در دارالامان گذاشته و قسمتی‌که مهم‌تر بود به وزارت اطلاعات و کلتور انتقال دادند و گنجینه باختر را که حدود ۲۰۶۱۸ پارچه می‌شد دریک گاو صندوق که هفت کلی داشت در زیر زمینیِ دافغانستان بانک جابجا ساخت دو گاو طلائی را که از طلا تپه بدست آمده بود برای محافظت به بنی سوان نماینده سازمان ملل در افغانستان تسلیم نمود. پس از حکومت دکتر نجیب اله محافظین بانک و طالبان تلاش نمودند تا گاو صندوق را باز نمایند ولی نتوانستند. بدین ترتیب تا زمان سقوط داکتر نجیب‌الله، هیچ‌گونه آسیب جدی به موزیم کابل نرسید و تمام آثار موزیم دست نخورده باقی‌مانده بود.
بین سال‌های ۱۹۹۲–۱۹۹۴ میلادی به اثر جنگ‌های تنظیمی موزیم ملی ویران و تاراج گردید.
در سال۱۹۹۵ م آثاری که در خرابه‌های موزیم باقی‌مانده بود فهرست بندی و ثبت گردیدند.
در سال ۱۹۹۶م یک هفته قبل از رسیدن طالبان اضافه از ۳۵۰۰ اثر به هتل کابل منتقل گردید.
در سال ۱۹۹۷م موزیم ملی بسته شد و آثار انبار شده در هتل کابل به وزارت اطلاعات و کلتور انتقال داده شد.
بین سال‌های ۱۹۹۸–۲۰۰۰ پروسه ثبت آثار موزه کابل ادامه یافت.
در آغاز سال ۲۰۰۱ مجسمه‌های بودا و همچنان آثار انبار شده در وزارت اطلاعات و کلتور و در موزه ملی توسط طالبان تخریب شدند.
در ۲۹ اوت سال ۲۰۰۳ گاو صندوق در موجودیت حامد کرزی، اشرف غنی و دیپلمات‌های خارجی توسط دولت آلمان باز شد و حامد کرزی آن را در نمایشگاه‌های جهان به نمایش گذاشت. الی سال ۱۹۹۶ حامد کرزی آثار قیمتی موزیم افغانستان را در کشورهای خارج حفاظت نمود.
با ورود نیروهای مجاهدین به شهر کابل در ۸ ثور (اردیبهشت) ۱۳۷۱ (۱۹۹۲) و با گسترش جنگ در داخل پایتخت، از ساختمان موزیم ملی نیز به عنوان سنگر نبرد استفاده شد. در این دوره، بیش از هفتاد درصد آثار ارزشمند این گنجینه نابود شد یا مورد غارت قرار گرفت. این منطقه در تسلط حزب وحدت و حزب اسلامی قرار داشت.
پس از سقوط حکومت مجاهدین و آمدن طالبان به کابل، بیشتر آثار باقی‌مانده این موزیم، به خصوص مجسمه‌هایی که تا آن زمان هنوز در موزیم باقی‌مانده بود، توسط طالبان که هر نوع مجسمه‌ای را کفرآمیز می‌دانستند از بین برده شد. حتی گفته می‌شود که وزیر اطلاعات و فرهنگ طالبان با دست خود بعضی از مجسمه‌های موزیم را از بین برده‌است.
عَمراخان مسعودی از مسئولان موزیم کابل تنها کسی بود که با تلاش شخصی خود در دوران جنگ‌های داخلی و زمان طالبان بیش از بیست هزار اثر موزیم را به مکان‌های امن منتقل کرد تا از بین نرود.
وی در سال ۱۳۸۴ خورشیدی (۲۰۰۵) جایزه جهانی شاهزاده کلاوس هلند را به خاطر نجات آثار موزیم افغانستان دریافت کرد. وی نهمین دریافت‌کننده جایزه شاهزاده کلاوس در جهان است.
با روی کار دولت تحت حمایت جامعه جهانی در افغانستان، تلاش برای احیای مجدد موزیم‌های افغانستان آغاز شد و موزیم کابل با هزینه ۳۵۰ هزار دلار که از سوی مجامع جهانی پرداخت شده بود در مدت یک سال دوباره بازسازی شد.
تلاش برای بازگرداندن آثار غارت شده که بیشتر آن‌ها به پاکستان قاچاق شده و از آنجا به کشورهای اروپایی رسیده بود، از مهم‌ترین برنامه‌هایی بود که وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان روی دست گرفت.
برخی از مطبوعات افغانستان ادعا کرده بودند که نصرالله بابر وزیر داخله وقت پاکستان و بینظیر بوتو نخست‌وزیر وقت آن کشور، شماری از آثار غارت شده را در اختیار دارند. سید مخدوم رهین وزیر اطلاعات و فرهنگ وقت افغانستان، با ارسال نامه‌ای به نصرالله بابر، رسماً از وی خواست تا آثار غارت شده را به افغانستان بازگرداند.
تعدادی زیادی از آثار نیز از راه پاکستان به کشورهای اروپایی منتقل شده و در حراجی‌های گوناگون خرید و فروش شده بود.
در سال‌های اخیر با حمایت یونسکو و با تلاش وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان، تعداد زیادی از آثار غارت شده این کشور، از کشورهای اروپایی بازگردانده شده‌است و هنوز هم بسیاری از این آثار در موزیم‌های کشورهای اروپایی نگهداری می‌شود.
اخیراً نیز، وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان اعلام کرد که دور تازه‌ای از کاوش آثار تاریخی را در نقاط مختلف کشور آغاز کرده‌است و برای ارائه اطلاعات در بارهٔ قاچاقبران آثار باستانی در هر نقطهٔ کشور جوایز نقدی تعیین کرده‌است.تارنمای آژانس خبری پژواک، ۲۸ دسامبر ۲۰۱۰
با وجود همه این تلاش‌ها، موزیم ملی افغانستان در کابل، با اهمیت و ابهت گذشته خود و رونقی که پیش از جنگ داشت، فاصلهٔ بسیاری دارد.
پس از سال ۲۰۰۲ کمیسون سال ۱۹۷۰–۱۹۹۵ قرار داد را با دولت افغانستان بستن که به موجب آن فیصله بعمل آمد تا آثار غارت شده افغانستان دوباره به موزیم ملی برگردانیده شود. در مورد دولت افغانستان از پولیس انترپول کمک در خواست نمود. در مجموعه پولیس انترپول پس از سال ۲۰۰۷ بتعداد ۸۰۰۰ آثار تاریخی و انتوگرافیکی را دوباره به افغانستان تسلیم نمود؛ که ذیلاً نگاشته می‌شود.
یکی از جاذبه‌های بسیار قابل توجه گنجینه‌های موزیم ملی افغانستان این است که هر کدام از آثار باستانی که در موزیم جای دارد از افغانستان آمده و از خاک افغانستان کاوش شده‌است. با کمک یک تیم بین‌المللی از کارشناسان موزیم، موزیم ملی ترتیبی بر اساس سیستم سرپرستی معمول کرده‌است. میراث فرهنگی غنی و یافته‌های باستان‌شناسی ضرورت تقسیم‌بندی به ۱۳ دوره و جستار مختلف را ایجاب می‌کرد. در طی دهه‌های اخیر به این گنجینه‌های صدمه‌های فراوانی رسیده و بسیاری از آثار باستانی می‌بایست بازگردانده می‌شدند و شمار زیادی نیز ناپدید شده بودند، خوشبختانه، موزیم ملی هنوز نمونه‌هایی از غنای اولیه گنجینه‌ها را در اختیار دارد تا بتواند آن‌ها را به نمایش بگذارد. گنجینه‌های باستان‌شناسی موزیم به دوره‌ها و جستارهای زیر تقسیم‌بندی شده‌اند:Centre for International Heritage Activities, Afghanistan, The National Museum of Afghanistan, Collections
برجسته‌کاری‌های مرمرین بودایی، عاج‌های هندی، آثار سنگی متعلق به ماقبل تاریخ، برنزهای رومی، مسکوکات دوره‌های مختلف، مجسمه‌های قبل از میلاد، بخشی از آثار موزیم ملی را تشکیل می‌دادند.
آثار تاریخی از دوران صدر اسلام نیز بخش دیگری از موزیم را شکل می‌داد که از مهم‌ترین این آثار می‌توان به قرآن کوفی به خط عثمان بن عفان خلیفه سوم اسلامی، آیاتی از قرآن به خط حسن و نیز به قرآن خط کوفی که در سال ۱۹۵۵ (۱۳۳۴ ه‍.خ) از شهر غُلغُله کشف شده بود اشاره کرد.
آثار خطی شاعران بزرگ زبان فارسی دری نیز در موزیم کابل نگهداری می‌شد؛ هفت‌اورنگ عبدالرحمان جامی، هفت‌پیکر نظامی گنجوی، هشت‌بهشت و لیلی و مجنون امیر خسرو دهلوی، که بیشتر این آثار در سال ۸۹۹ هجری (۱۴۹۴ میلادی) کتابت و تذهیب شده بودند بخشی از آثار ادبی موزیم را شکل می‌دادند.
بوستان سعدی به خط میرعماد خطاط معروف عصر تیموری، دیوان میرزا عبدالقادر بیدل که از طرف امیر بخارا به پادشاه افغانستان، حبیب‌الله‌خان اهدا شده بود، دیوان حافظ به خط میرمحمدمحسن که برای سلطان حسین بایقرا نوشته شده بود و چند اثر مهم دیگر نیز از جمله آثار بخش ادبی و هنری موزیم بود.
از مهم‌ترین آثار هنری دیگر موزیم ملی افغانستان نیز می‌توان به آثار مینیاتوری از استاد کمال‌الدین بهزاد اشاره کرد.
با توجه به کثرت آثار کشف شده، علاوه بر کابل در شهرهای هرات، میمنه، غزنی، بلخ و قندهار نیز چند موزیم به وجود آمد که موزیم هرات با بیش از ۴۰۰۰ اثر تاریخی بیشترین آثار را در خود جای داده بود.
در سال ۲۰۰۳ میلادی، یعنی بیش از یک سال پس از سرنگونی رژیم طالبان، دولت افغانستان اعلان کرد که گنجینه‌ها در زیرزمینیِ ارگ آشکار گردیده و امن هستند. پس از آن در آوریل ۲۰۰۴ کار ثبت و مرمت آغاز شد. دولت افغانستان که با نظرداشت به وضعیت ناآرام پس از جنگ، زمان را برای نگهداری گنجینه‌ها در موزیمی که به شدت آسیب دیده بود مناسب نمی‌دید به فکر فرستادن گنجینه‌ها برای نمایش در موزیم‌های اروپا و آمریکا افتاد. بدین ترتیب گنجینه تاریخی پنهان افغانستان از سال ۲۰۰۶ با توافق و همکاری وزارت فرهنگ و اطلاعات افغانستان و موزیم ملی و همچنان با همکاری انجمن جغرافیای ملی (National Geographic Society)، در موزیم‌های زیر در نمایش عمومی قرار داده شد:تارنمای سفارت فرانسه در افغانستان، گنجینه‌های بازیافتهوبگاه جغرافیای ملی، گنجینه‌های پنهان افغانستان
شهرک شهید نوروزیان، روستایی از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران است.
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۸۱۷نفر (۲۴۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
شکتا، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۸۸۸نفر (328خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
پهنه‌کلا شمالی، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهر ساری در استان مازندران قرار دارد.
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۲۰۳نفر (۲۹۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دروار، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۹۲نفر (۵۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
پهنه‌کلا جنوبی، روستایی از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران است.
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۴۶نفر (۱۱۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ارزفون، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۶۸نفر (۱۰۵خانوار) بوده‌است. اکثر ساکنین دامدار بوده که هنگام ییلاق و قشلاق دام ها این مکان را پیدا کرده و در اینجا سکنی گذیدند. اقوام این روستا می توان به خاندان اسماعیلی ، قنبری ،عبدی ، یعقوبی ،سلیمانی ، میرجانی، اسدپور ، عابدی ، محسنی و... سکونت دارنددرگاه ملی آمار ایران
مناظر دیدنی روستای ارزفون دریاچه گد اُندون و جنگل هایی با درختان افرا, ممرز , انجیلی , توسکا , ملچ , مازو(بلوط) و دریاچه پسکون و رودخانه سالار دره ,شالیزار ها هستند
دلاک‌خیل، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۰۰نفر (۵۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سلیم‌شیخ، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران. این روستا از سه طرف به جنگل منتهی می‌شود و تنها یک راه ارتباطی مستقیم با جادهٔ ساری-کیاسر دارد. درآمد مردم بیشتر از راه کشاورزی و دامداری تأمین می‌شود. پوشش مردم این روستا اغلب از نمونه‌های سنتی مازندران پیروی می‌کند.
نخستین انتخابات شورای اسلامی این روستا، در ۲۴ مرداد ۱۳۹۲ برگزار شد و از طرف مردم سه نفر از اهالی روستا به عنوان شورا برگزیده شدند.
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۰ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۱۲نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
چند کیلومتری که از شهر ساری دور شوی و جادهٔ ساری-کیاسر را رهگذر باشی، امامزاده‌ای در کنار جاده خودنمایی می‌کند. جادهٔ کنار امامزاده را که چند قدمی بروی راه فرعیِ غربت زده‌ای تو را می خواند که به روستایی با شرایط خاص منتهی می‌شود. روستایی که دور تا دورش را درختان انبوه پوشانده است و تنها یک راه به جادهٔ اصلی دارد و همچون نگینی بر انگشتری جنگل می درخشد. جنگلی پوشیده از درختان گوناگون که ارمغان بوسه¬های باران بر زمین‌اند.
بوته‌های تمشک در جای جای راه ارمغان آخرِ بهار برای هر رهگذری خواهد بود و گاه شاخه‌های بیرون زده از باغ‌های مجاور با میوه هایشان از تو پذیرایی می‌کنند. راهی قیرسنگی با پستی و بلندی که آثار حیواناتی چون گاو و گوسفند و را بر آن می‌شود دید و پس از گذشتن از میان باغ‌ها و مزارع، رهگذران را به میان جنگل رهنمون است. نیمی از راه که بگذری کناره‌های رود زیبای تجن را که با سبزینهٔ شالی آذین بسته شده‌است، در پای کوه رو به رویی می بینی و نمای جنگل تو را چون مادری در گهوارهٔ خویش می رقصاند. در بعضی از جاها ویلاهایی بدون معماریِ یکپارچه، غربت باغ‌ها را دوچندان کرده‌اند و کم و بیش بلندتر از درختان قد برافراشته‌اند.
این روزها که به روستا می رسی سوهان صدای ماشین‌های سنگینی که باغ بزرگ میان روستا را ویران می‌کنند، روحت را می خراشد. این باغ در طی سال‌های مختلف منبع درآمدی برای اهالی بوده‌است.
تنها دو یا سه خانه کاهگلیِ بدون سکنه در کنج چشم‌اندازهای روستا خودنمایی می‌کند که روزگاری خاطره¬ساز دوران کودکی سربازان وطن بوده‌است که جان در ره جانانه نهادند. این سرزمین با جمعیت اندکش سه کشته به لاله زار میهن داده است.
در چند صد متری انتهایی جاده، تپهٔ مهجورِ رو به رویی توجهت را جلب خواهد کرد که گویی سفالگری آن را با جانِ روستا آمیخته است. از جادهٔ پرتگاهیِ میانِ درختانِ سر به فلک کشیدهٔ جنگل که بگذری، به بالای این تپه خواهی رسید و در آستان امامزاده تقی نه تنها می‌توانی همهٔ روستا را ببینی، بلکه کناره‌های شهر ساری و چندین روستای اطراف بر رواق دیدگانت می-نشیند.
سلیم شیخ روستایی است کوچک با بافت مسکونی پراکنده با مردمانی که دلی به گسترهٔ آسمان دارند. مردمانی رنج کشیده و محنت دیده از رهگذار روزگارِ سخت. باصفایند و پرمهر و گویش مازندرانی بر گرمای وجودشان می افزاید. شاید این طراوت از آبی است که مردمان از چشمه‌های کم و بیش خروشانِ دلِ جنگل می¬نوشند. در هر خانه می‌توانی دست‌های پینه بستهٔ مردان و زنانی را بیابی که با مشقت، معیشت می¬کنند. شغل بیشترشان دامداری، کشاورزی و باغداری است. گندم می کارند، جو، مرکبات و صیفی جات نیز. بر سر سفره‌های بیشتر خانه‌ها لبنیاتی چون ماست، شیر و کره دیده می‌شود.
جنگل هم روزیِ اهالی را همچون دُرّی در خود نهاده است. تمشک، کندس، ولیک و قارچی که بومی‌ها به آن «زردِ کیجا» می گویند، از جملهٔ این مواردند که در فصول مختلف به بار می نشینند. این محصولات گاه به‌طور مستقیم و گاه به صورت ترشی یا مربا عمدتا توسط زنان در بازار عرضه می‌شوند.
زنان سلیم شیخ دوش به دوش مردان کار می‌کنند و نقش شان در بیرون از خانه غیرقابل انکار است. زنان کهنسال و میانسال روستا، گاهی با پوششی به صورت لباس یکسره و گاهی با چادری پیچیده به دور کمرشان دیده می‌شود.
در سمت شرقی روستا، دره‌ای قرار دارد که در بعضی از فصول سال میزبان آب‌های روان است. در طرف راست دره، جنگل و در طرف چپ، زمین‌های کشاورزی که بر دامنهٔ تپه نقش بسته اند، دیده می‌شود و در جاهایی هم شالیزار. حتا بعضی‌ها در این دره پلنگ هم دیده‌اند. از کنار و گوشه‌های چپرهای متروک گاه که رد می شوی، گُرخِش قرقاول‌ها چشم‌ها می نوازد و پرندگانِ خُنیا گرتو را لِی لِی کُنان به عمق خویش می¬خواند و گاهی لاشهٔ یک گراز هر انسانِ طبیعت دوست را در ژرفای اندوه فرو می برد.
کمی آن طرف تر در کنارهٔ خاکراه چند اسب قالیِ جاده را می¬چرند و می¬خرامند. از آن رو که بذر نااهلی در وجودشان پاشیده اند، نزدیک شدن به بعضی از آن‌ها خطرناک است و برخی نیز چون آینه¬ی درون¬نمای روستا نجابتِ سواری را پیشکش رهگذران می دارند.
در هنگام غروب تابستانی گله‌های گوسفند در کنارهٔ روستا با رقصِ گرد و خاک، بومِ روستا را می نگارند. گاه در همسایگی غروب خورشید ، شیرِ خفتهٔ البرز، دماوند خودنمایی و دلربایی می‌کند.
شب‌ها نسیمی که پاورچین از دامن جنگل می روید [از سمت جنوب شرقی]، روانِ آدمی را می¬نوازد، میهمان خانه‌ها می‌شود و در خاطره بیتوته می‌کند. و بعضی از شب‌ها هم ماه از پشت درختان جنگل که سر برمی آورد، چهرهٔ روستا را می آراید. وگاه پیرمردی در مزرعهٔ کنار جنگل «لَلـه وا» مینوازد.
صدای زنگولهٔ گاوهای محلی در تنگ راه‌ها و فریاد شغال‌ها از دل جنگل،‌های و هوی غوکان از آبگیر گوشه و کنار، غرش سگان پاسبان و شاید نالهٔ تنها جغد پیر باقی‌مانده از دست بشر که گاهی در نیمه¬های شب روی تیر چراغ برق می نشیند، سکوتِ شب¬های جنگل را می شکند و در انتهای شب نیز خروس‌های سحرخوان.
و صبحگاهان که خورشید می دمد باز بارِ سخت کوشان را بر دوش اهالی می نهد...شماره ی هشتم نشریه ی تمشک به قلم مهدی شجاعی(پارسا)
سنگ‌بن، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و بر اساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۴۳نفر (۵۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
مشون‌کلا، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و بر اساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۱نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
هولار علیا، از توابع شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۶۶نفر (۵۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
امره، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
امره، یکی از روستاهای شهرستان ساری از استان مازندران می‌باشد. محل در تقریباً 23 کیلومتری جنوب این شهر و در ۳ کیلومتری غرب جاده ساری – سمنان می‌باشد. از نظر تقسیمات کشوری این روستا یکی از روستاهای دهستان کلیجانرستاق علیا بوده و از سال ۸۰ به عنوان بخش مستقل کلیجانرستاق به تصویب مجلش شورای اسلامی رسید. این روستا از روستاهای پرجمعیت، وسیع و از نظر اقتصادی، از روستاهای با تولید بالای منطقه می‌باشد. وسعت روستا حدوداً ۱۲۴ هکتار می‌باشد و ۵۵۰ هکتار زمینهای کشاورزی اهالی پیرامون آن را احاطه نموده‌است از نظر موقعیت مکانی روستا دارای توپوگرافی کوهستانی است که این موضوع یکی از مشکلات اصلی روستا است.
این روستا تا سال ۱۳۳۵ از توابع شهرستان قائم شهر محسوب می‌شد یعنی از نظر آماری و تقسیمات کشوری زیر مجموعهٔ این شهر بود. وابستگی مردم از نظر مراودات به ساری نزدیکتر بود و از طرفی به علت وجود جادهٔ ساری - کیاسر که در آن زمان شوسه بوده‌است مشکلات مردم در ساری بهتر حل می‌شد. به هر جهت اطلاعات و آمار روستا از سال ۴۵ به بعد در حوزهٔ تقسیمات کشوری ساری آمده‌است. این روستا از همان سالها که ساری دارای سه بخش بوده‌است زیر نظر بخش مرکزی ساری و از مجموعه دهستان کلیجانرستاق علیا محسوب می‌شد. بخش مرکزی شامل 28 دهستان می‌باشد که مساحت کلیجانرستاق علیا ۴۲۳٫۷ کیلومترمربع و مساحت روستای امره بدون احتساب زمین‌های مزروعی ۱٫۲۴ کیلومترمربع می‌باشد.
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال 1395 صورت گرفته، جمعیت آن 2206 نفر803خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کافر قلعه یک آثار به جا مانده از قلعه‌ای است که در روستای امره وجود دارد. این قلعه در ناحیه جنوبی روستا و در فاصله حدوداً ۷۰۰ متری از آخرین منزل مسکونی واقع است. ارتفاع آن از سطح دره‌های اطراف ۱۲۰ متر می‌باشد و ظاهراً آب قلعه از دره‌های مجاور تأمین می‌شده‌است. دربالای قلعه (ضلع شرقی) بر اثر حفاری غیرمجاز آثار یک حوض به ابعاد تقریبی ۶*۳*۵ متر مشاهده گردیده‌است. دیوارهای اصلی این حوض بر روی شالوده سنگی بنا شده‌است. آثار دیواره‌های سنگی و آجری بناهای دیگر در بالای قلعه به وضوح نمایان است که از آجرهای ۹*۴۰*۴۰ استفاده شده‌است. در چیدن دیوارهای بناها از دو نوع آجر استفاده شده‌است و می‌توان نتیجه گرفت که از آجرهای بناهایی که قبل از این بناها در این محل بوده و این بناها بر روی آن‌ها ساخته شده‌اند استفاده شده‌است. اسناد و کتاب‌هایی در این خصوص بوده‌است که حتی ساکنین این قلعه را معرفی می‌کرده‌است و از این کتابها فعلاً اثری در دسترس نیست. ساکنین این قلعه گبری‌ها بودند که قومی کافر و در علم پیشرفته بودند. مطالعاتی که روی آجرها توسط سازمان میراث فرهنگی استان انجام گرفت نمایانگر آن است که به روایتی آثار از بین رفته در چهار طبقه روی قلعه بنا شده‌است. طبقه اول:اصطبل و محل حیوانات؛ طبقه دوم: آشپز خانه و بیوتات؛ طبقه سوم: امیر نشین و محل امرا و طبقه چهارم استخرهای آب و مراکز تفریحی. بنا به اظهار مسئولین میراث فرهنگی، کافر قلعه از بناهای قابل نگهداریست نه قابل بازسازی و به جهت حفاظت آن اخذ هر گونه موافقت اصولی در اطراف آن ممنوع می‌باشد. ساختمان‌های کافر قلعه در حدود صد سال پیش قابل مرمت بوده‌اند، زیرا آجرهایی که درحمام امره به کار رفت از ساختمان‌های اینجا گرفته شده‌است. نگرنده در حدود سال ۱۳۵۳ دیوارهای بنای کافر قلعه را که حدوداً ۲ متر بوده و پلان آن قابل تشخیص بود، به چشم دیده‌است و فعلاً اثری از آنان نیست. همچنین بر روی این قلعه و در دامنه‌های آن اشیاء سفالی و سنگی زیادی موجود بوده‌است، که در اثر عدم اطلاع اهالی و از جمله چوپانان شکسته و ازبین رفته‌است.
سرکت، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۱۰نفر (۶۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
پایین هولار شهریسه شهر جدید به نقشه تقسیمات کشوری اضافه شد است در شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر برابر با ۹۵۶ نفر جمعیت بوده‌است. مردم این شهر به گویش ساروی زبان مازندرانی گویش می‌کنند.
روستای زیبا آهودشت در 20 کیلومتری جنوب ساری در حاشیه زارم رود واقع شده‌است و غالب ساکنین آن دارای میانگین سنی بالای 50 می‌باشند که این حاصل چندین سال کم توجهی مسئولین به روستاها و عدم فراهم نمودن زیر ساخت‌های اصلی زندگی می‌باشد . البته لازم به ذکر است بخشی عمده‌ای از جمعیت روستا را افراد خوش‌نشین یا به نوعی افرادی که در رفت و آمد بین شهر و روستا می‌باشند تشکیل می‌دهند
دلیل نامگذاری این روستا وجود آهو در این منطقه بوده‌است که آن را آهودشت نامگذاری کرده‌اند.
از مشاهیر اهل این روستا میتوان به شیرزاد قربانی آهودشتی نوازنده چیره دست سنتور نام برد.
از مناطق و مناظر دیدنی این روستا می‌توان حاشیه رودخانه زارم رود جنگل انبوه سخو و منطقه بکر توسکالش و تخت رستم نام برد که برای گردشگران و بازدید کنندگان روستا جذابیت‌های فراوانی دارد روستای آهودشت داری یک حسینیه و یک مسجد و پایگاه مقاومت دو آرامگاه و دو امامزاده به نام‌های سید صاحب الدین و امامزاده محمد زمین ورزشی فوتبال مدرسه ابتدایی مرکز مخابرات و دکل فرستنده تلویزیونی می‌باشداین روستا از جنوب به گرمرود از شمال به سقندینکلا از شرق به سرکت و ازغرب به جنگل متصل می‌باشد.شغل غالب شاکنین روستا کشاورزی می‌باشد مشاغلی همچون دامپروری کارمند پرورش زنبور عسل نیز از جمله مشاغل اهالی روستا می‌باشد
روستا ی آهودشت با مساحتی غالب بر 276 هکتار و 85 هکتار شالیزار بیشترین زمین‌های شالیزار در منطقه را دارا می‌باشد این روستا دارای راه آسفالته آب و برق و گاز و تلفن می‌باشد
این روستا دارای تیم فوتبال که مزین به نام شهدای آهودشت می‌باشد و دارای افتخارات زیادی از گذشته تاکنون در منطقه می‌باشد و آخرین مقام کسب شده مقام قهرمانی در تورنومنت ایام تعطیلات نوروز 1396 در روستای سقندیکلا به مربی‌گری سید موسی آهودشتی که در بازی فینال در ضربات پنالتی با نتیجه 4-3 به پیروزی دست یافتند
شورای اسلامی روستای آهوشت در دوره پنجم آقایان سید تقی میری یحیی اصغری رضا محمدیان برنتی می‌باشند.
دهیاری روستای آهودشت در سال 90 تأسیس گردیده و اسامی دهیاران آن از تاریخ تأسیس تاکنون آقایان میلاد محمدیان برنتی امید دست افکن برنتی و سید محمد میری می‌باشد
در حال حاضر دهیاری روستای آهودشت دارای ساختمان و یک دستگاه بیل بکهو نیز می‌باشد .
آهودشت، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۹۷نفر (۶۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بالاکولا، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و بر اساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۰۳نفر (۴۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دروپی، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
جاذبه های گردشگری روستا
غار روستای دروپی(دزدکالی)
پلنگ کور
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۱۲نفر (۵۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
تکیه دروپی:
علویکلا، روستایی از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران است.
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۳۸نفر (۶۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
گرمستان، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران . روستای گرمستان از جاذبه‌ها و مناظر طبیعی و گردشگری زیبایی برخوردار است، که از آن جمله می‌توان به: جنگل‌های ازدارک، رود تجن ساری، شالیزاهای سرسبز وباغات مرکبات اشاره کرد. با توجه به این جاذبه‌ها روستا در سال‌های اخیر شاهد ویلا سازی‌های گسترده بوده‌است.
گرمستان، با قدمتی چند هزار ساله!!
روستای گرمستان قدمتی چند هزار ساله دارد، نام پیشین این روستا گبرستان بوده که به معنی محل سکنای قوم گبر، از اقوام کهن و باستانی ساکن در ایران می‌باشد. تنها قلعه‌ای که از این دوران باقی مانده‌است، در ارتفاعات این روستا واقع گردیده که بر اثر وقایع طبیعی اکنون زیر تلی از خاک مدفون گشته‌است.
گرمستان درلغت‌نامهٔ دهخدا:
گرمستان . [گ َ م ِ] (اِخ) دهی است از دهستان کلیجان رستاق بخش مرکزی شهرستان ساری، واقع در ۱۹۰۰۰گزی جنوب خاوری ساری و ۲۰۰۰گزی قهوه خانهٔ هولار. منطقه‌ای است کوهستانی جنگلی و معتدل دارای ۲۷۰ تن سکنه است. آب آنجا از رودخانهٔ تجن تأمین می‌شود. محصول آن برنج و غلات و شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو. دبستان هم دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳)
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۸۵نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
گرمرود، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و بر اساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۹۴نفر (۵۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
احمدآباد یا کُنتا روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۷نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دزدک، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۲نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
رودبارکلا، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۴۶نفر (۴۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سقندین‌کلا یا سقندی‌کلا ، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و بر اساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۷۱نفر (۹۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
شب‌کلا، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۱۷نفر (۴۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کلقوچال، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۸نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
خور فورث (به انگلیسی: "Firth of Forth" - به گالیک اسکاتلندی: "Linne Foirthe") نام خوری است که در دهانه رود فورث در شرق اسکاتلند قرار دارد. دریای شمال در شرق، شهر ادینبرا و منطقه لوثیان شرقی در جنوب، و منطقه فایف در شمال خور فورث قرار دارند.
خور فورث در اصل یک آبدره است که در واپسین عصر یخبندان شکل گرفته‌است.
خور فورث از آبراه‌های پر رفت‌وآمد اسکاتلند محسوب می‌شود و بسیاری از کشتی‌های بازرگانی، نفت‌کش‌ها و سکوهای نفتی از آن عبور می‌کنند. سواحل شمالی و جنوبی این خور توسط پل جاده‌ای فورث، پل راه‌آهن فورث و پل کلکمننشایر به هم پیوسته‌اند. همچنین یک سرویس رفت‌وآمد توسط هاورکرافت مسافران را بین شهر ادینبرا در جنوب و کرکالدی در شمال خور منتقل می‌کند.
علی جنّتی (زادهٔ ۳ تیرماه ۱۳۲۸ در قم) سیاستمدار اعتدالگرا و دیپلمات ایرانی است که در دولت یازدهم سمت وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی را بین سال‌های ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۵ برعهده داشت.
جنّتی در فاصله سال‌های ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۶ به‌عنوان استاندار خوزستان و بین سال‌های ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۱ سمت استاندار خراسان فعالیت می‌کرد. او به تربیت بین سال‌های ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۴ و ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۹، سفیر ایران در کویت بود و در دولت نهم از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۵ به‌عنوان معاون سیاسی وزیر کشور فعالیت می‌کرد و از مرداد ۱۳۹۶ تا آبان ۱۳۹۷، مشاور سرپرست نهاد ریاست‌جمهوری بود.
علی جنّتی پسر ارشد احمد جنتی است،http://www.entekhab.ir/fa/news/222989/فرزند-نجار-آیت‌الله-جنتی-از-پدر-و-برادرانش-می-گویدتصویر اما برخلاف پدرش در حلقهٔ معتمدان اکبر هاشمی رفسنجانی جای داشت.
جنتی از دانش‌آموختگان مدرسه حقانی و دبیرستان دین و دانش قم است.تاریخ ایرانی وی از نزدیکان محمد منتظری به‌شمار می‌رفت. از سال ۱۳۴۷ شروع به مبارزه مسلحانه علیه حکومت وقت کرد که همان سال توسط ساواک شناسایی و تحت تعقیب قرار گرفتجنتی-برخی-صحبت‌ها-درباره-پدر-ناراحتم-می‌کند علی جنتی: برخی صحبت‌ها درباره پدر ناراحتم می‌کند "خبرگزاری فرارو" و ناچار به فرار از ایران شد و تا هنگام پیروزی انقلاب در کویت زندگی می‌کرد. پس از انقلاب هم محمد منتظری را در کمک به نهضت‌های آزادی‌بخش خارج از ایران یاری می‌داد. در سال ۱۳۵۸ عضو شورای نظارت بر صدا و سیما در سال ۱۳۵۹ رئیس صداوسیمای استان خوزستان و در سال ۱۳۶۲ استاندار خوزستان شد. در سال ۱۳۶۷ ریاست دفتر اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس وقت مجلس را برعهده گرفت و در دوران ریاست جمهوری هاشمی از ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۱ به استانداری خراسان رسید. از جمله وقایع رخ داده در دوره استانداری او شورش ۹ خرداد ۱۳۷۱ مشهد بود.https://iranwire.com/fa/features/20267
از ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۷ به معاونت بین‌الملل وزارت ارشاد، و تا پایان دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی به سفارت ایران در کویت منصوب شد.http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2013/07/130729_l12_rouhani_cabinet_ali_janati_culture_art.shtml#1
با پیروزی محمود احمدی‌نژاد در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۴ وی از کویت فراخوانده و به عنوان معاون سیاسی وزیر کشور، مصطفی پورمحمدی منصوب شد اما در آستانه انتخابات شوراها و مجلس خبرگان در سال ۱۳۸۵، تحت فشار هواداران محمود احمدی‌نژاد از این سمت کنار گذاشته و بار دیگر به عنوان سفیر به کویت فرستاده شد اما در سال ۱۳۸۹ از این مقام برکنار شد. ظن این می‌رود که این برکناری در ارتباط با ادعای کشف شبکه جاسوسی ایران در کویت بوده باشد.چرا علی جنتی از کویت رفت؟ "بی‌بی‌سی فارسی"
با آغاز کار دولت یازدهم، علی جنتی به عنوان وزیر پیشنهادی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به مجلس معرفی شد و نهایتاً موفق به کسب رأی اعتماد گردید.
از جمله دستاوردهای وی، می‌توان به اجرای قانون معافیت ناشران و کتابفروشان ایران از پرداخت مالیات اشاره کرد که از مطالبات اهالی کتاب در ایران در دولت‌های گذشته ایران محسوب می‌شده‌است.وزارت ارشاد خبر خوش برای ناشران را اجرایی کرد = "خبرگزاری انتخاب"
جنّتی سومین وزیر دولت یازدهم بود که در ۱۷ دی ۱۳۹۲ برای پاسخ به سؤال حمید رسایی در مجلس حضور یافت، اما پاسخ‌های وی مورد قبول نمایندگان واقع نشد و در نهایت با کسب ۱۰۵ رأی موافق، ۹۷ رأی مخالف و ۱۸ رأی ممتنع از مجموع ۲۲۴ رأی مأخوذه کارت زرد مجلس را دریافت کرد. پیش از این علی طیب نیا، وزیر اقتصاد و رضا فرجی دانا، وزیر علوم نیز از مجلس کارت زرد گرفته بودند.
در ۱۹ خرداد ۱۳۹۴ نیز جنتی برای پاسخگویی سؤال حسین طلا، مسعود میرکاظمی، سلیمانی، آقاتهرانی، بذرپاش، نوباوه و سید علی طاهری در مورد محدودیت مطبوعات در انتشار اخبار مربوط به کرسنت در جلسه علنی مجلس توضیحاتی ارائه کرد که پس از اظهارات میرکاظمی به عنوان نماینده سؤال‌کننده با توجه به این که وی اعلام کرد از پاسخ‌های وزیر قانع نشده‌است این موضوع به رأی گذاشته شد که نمایندگان مجلس با ۱۱۶ رأی مخالف، ۸۴ رأی موافق و ۴ رأی ممتنع از مجموع ۲۰۴ رأی مأخوذه، عدم رضایت خود از پاسخ‌های وزیر را اعلام کردند که بر این اساس مجلس دومین کارت زرد را نیز به علی جنتی داد.
جنتی در روز ۷ شهریور ۱۳۹۲ در مراسم افتتاح استودیوی ضبط صدای موزه موسیقی، ضمن تشکر از همکاری‌های احمد مسجد جامعی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت سید محمد خاتمی گفت: «امیدوارم با این کمک‌ها ادامه دهنده راهی باشیم که در ابتدا با آقای خاتمی شروع شد.»
چند هفته پس از استقرار جنتی در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، عکس عطاءالله مهاجرانی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت اول سید محمد خاتمی که به دلیل گرایش‌های سیاسی و فکری وی، سکونتش در لندن و فعالیتش در شبکه بی‌بی‌سی فارسی، در دولت نهم و دهم از دیوار وزارت ارشاد حذف شده بود، بار دیگر در جای خود نصب گردید. مهاجرانی ضمن تشکر از این اقدام جنتی در نامه‌ای به وی خواستار تجدید انتشار کتاب‌هایش در ایران شد.
در نوروز ۱۳۹۳ علی جنتی، همراه عده‌ای از مسئولان دولتی برای تبریک سال نو به دیدار سید محمد خاتمی رفت، و زهرا اشراقی، عکسی را از این دیدار در صفحه اینستاگرام خود منشر کرد. این اقدام جنتی با مخالفت شدید نمایندگان اصولگرای مجلس مواجه شد.
خانه سینما پس از تقریباً سه سال تعطیلی هم‌زمان با روز ملی سینما و با حضور گروهی از اعضای این نهاد صنفی ۲۱ شهریور ۱۳۹۲ بر اساس حکمی از علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد دولت حسن روحانی بازگشایی شد و بعد از آن جشن ملی روز سینما برگزار شد.http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2013/09/130912_l31_cinema_khaneh_open.shtml
علی جنتی در این مورد گفت: «خوشحالم که خانه سینما باز شده و من الان می‌توانم در جمع شما هنرمندان باشم، این لحظات جزو بهترین لحظات عمر من است.»
علی جنتی، روز سه‌شنبه ۳۰ مهر ۱۳۹۲ در حاشیه رونمایی از نخستین و بزرگ‌ترین نهج‌البلاغه مطلا در محل دفتر وزارت‌خانه، در پاسخ به پرسشی دربارهٔ ایراد شرعی به صدای خوانندگان زن گفت: «طبق نظر مراجع اگر صدای تک‌خوان‌ها موجب مفسده نباشد ایرادی ندارد و برخی از مراجع در این باره چنین نظری دارند».وزیر ارشاد: پخش صدای زن اگر مفسده نباشد اشکالی ندارد دویچه‌وله فارسی پیش‌تر داریوش پیرنیاکان در جشن چهاردهمین سال تأسیس «خانه موسیقی ایران» که شامگاه دوشنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۲ در تالار وحدت برگزار شد، به این معضل که در جمهوری اسلامی گریبانگیر خوانندگان زن شده‌است، پرداخته بود و در حضور معاون وزیر ارشاد خواستار پخش صدای زنانِ خواننده شده بود. وی هشت روز بعد از طرح مشکل پخش صدای زنان، روز ۳۰ مهر ۱۳۹۲ از سمت خود استعفاء داد.سخنگوی خانه موسیقی خواستار آزادی پخش صدای زنان شد دویچه‌وله فارسی
علی جنتی در حاشیه نشستی با فعالان رسانه‌های دیجیتال، خواستار اقداماتی برای کاهش محدودیت دسترسی به سایت‌های اینترنتی و استفاده از شبکه‌های اجتماعی شد و گفت که «فیسبوک باید برای همه قابل دسترسی باشد.» در عین حال افزود که «با مجموعه دوستانی که در کمیته تعیین مصادیق مجرمانه هستند باید صحبت شود تا نه تنها فیسبوک بلکه سایر شبکه‌های اجتماعی هم قابل دسترسی شوند و قید غیرقانونی برای دسترسی به آن‌ها برداشته شود.» همچنین در مورد محدودیت دسترسی به سایت‌های اینترنتی گفت که باید فیلترینگ این سایت‌ها به حداقل ممکن و به موارد ضروری کاهش یابد.وزیر ارشاد ایران: فیسبوک باید برای همه قابل دسترسی باشد بی‌بی‌سی فارسی
در بخش دیگری از اظهارات خود، به استفاده از تلویزیون‌های ماهواره‌ای در ایران پرداخت و گفت که «ایجاد پارازیت، ممانعت از دسترسی به شبکه‌های ماهواره‌ای نمی‌تواند تأثیرگذار باشد و باید به فکر راه حل باشیم و با تولید محتوای جذاب و مفید، مانع استفاده از تلویزیون بیگانه و رسانه‌های دیجیتال خارجی شویم.»
اولین اظهارنظرها در خصوص استیضاح علی جنتی، در اوایل سال ۱۳۹۳ مطرح شد و جبهه پایداری و نماینده مجلس عضو این حزب، حمید رسایی، اصلی‌ترین دنبال‌کنندگان استیضاح جنتی بودند و رسایی توانست درخواستی در این خصوص با ۵۰ امضای نمایندگان مجلس را جمع‌آوری نماید ولی با در اولویت قرار گرفتن استیضاح وزیر علوم دولت روحانی، استیضاح جنتی از دستور کار نمایندگان منتقد جنتی خارج شد و مسکوت ماند.پوست موز فجر زیر پای وزیر! "خبرگزاری فرارو"
پس از ماجرای تجاوز جنسی دو مأمور عربستانی در فرودگاه جده به دو نوجوان ایرانی، حسن روحانی، رئیس‌جمهور دستور بررسی این مسئله را به علی جنتی داد و در ۲۴ فروردین ۱۳۹۴، علی جنتی، وزیر ارشاد اعلام کرد پس از مطالعات و بررسی‌های انجام شده امروز به سازمان حج دستور داده شد تا زمانی که این افراد مجرم (متجاوزان به دو نوجوان ایرانی در فرودگاه جده) محاکمه بشوند، فعلاً عمره متوقف می‌شود و پروازهای ایران تعلیق خواهد شد.فوری/ سفر عمره رسماً تعلیق شد وبگاه خبری انتخاب
در مهر ۱۳۹۳، کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی با ارسال نامه‌ای به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، خواستار عدم صدور مجوز اکران فیلم قصه‌ها ساختهٔ رخشان بنی اعتماد و هفت فیلم دیگر شد که از آن‌ها با عنوان «فیلم‌های مرتبط با فتنه» نام برده شده و احمد سالک، نماینده مجلس در این رابطهنامه کمیسیون مجلس به وزیر ارشاد برای توقیف هشت فیلم سینمایی "رادیو فردا" مدعی شد: «برخی فیلم‌ها با این که مجوز فیلم‌نامه و تولید دریافت کرده‌اند اما در هنگام ساخته شدن، به حاشیه رفته‌اند و نمایش آن‌ها به مصلحت نظام نیست.» سرانجام پس از بیش از یک سال کشمکش میان مجلس و وزارت ارشاد، اکران فیلم «قصه‌ها» ساخته رخشان بنی‌اعتماد بدون هیچ گونه تغییری در فیلم اولیه از صبح ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۴ در گروه سینمایی قدس آغاز شد.سرانجام اکران «قصه‌ها» آغاز شد تابناک
با آغاز به کار وزارت علی جنتی، زمزمه‌هایی از اعطای مجوز به موسیقی رپ بر سر زبان‌ها افتاد. در ۲۹ شهریور ۱۳۹۳، پیروز ارجمند، مدیر کل دفتر موسیقی وزارت ارشاد اعلام کرد: «ما مشغول پژوهشی در این زمینه هستیم که چطور می‌شود موسیقی رپی تولید کرد که متناسب با فرهنگ ایرانی باشد که ما این پژوهش را انجام دادیم و به نتایجی هم رسیدیم تا بتوانیم با خوانندگان و آهنگسازانی که در این زمینه علاقه‌مند به فعالیت هستند همکاری داشته باشیم و بتوانیم الگوی مناسبی برای آن‌ها تعریف کنیم تا پاسخگوی این ظرفیت نسل امروز باشیم.»پیروز ارجمند: به خواننده‌های رپ مجوز می‌دهیم! موسیقی ایرانی نهایتاً در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۴ آلبوم موسیقی «فراموشی» کاری از گروه «اتل متل» با عرضه در بازار موسیقی، اولین آلبوم رپی لقب گرفت که تاکنون موفق به کسب مجوز رسمی از دفتر موسیقی وزارت ارشاد می‌شود.اولین آلبوم «رپ» مجوزدار رسماً منتشر شد فارس
در ساعات اولیه چهارمین روز آغاز بکار بیست و هشتمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران، غرفه انتشارات حیان به دلیل عدم فعالیت این انتشارات در طول سه سال گذشته از سوی وزارت ارشاد بسته شد. پس از این اقدام مهدی خزعلی مدیر این انتشارات در فیس بوک خود جمهوری اسلامی را تهدید به شکایت در مراجع بین‌المللی کرد و نوشت: «ممانعت از فعالیت این دو انتشارات و دو نشریه کتاب سفید و کتاب‌شناسی علوم پزشکی را متوجه دولت جمهوری اسلامی دانسته و تا تادیه خسارات از پای نخواهم نشست، حتی شکایت به مراجع ذی‌صلاح بین‌المللی خواهم برد، چون امیدی به قوه قضاییه ندارم.» چند روز بعد در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۴، سید عباس صالحی، معاون فرهنگی وزیر ارشاد با دسته گل و شیرینی به دفتر انتشارات حیان رفته و بخاطر اشتباه سیستم نمایشگاه عذرخواهی کرد و از مهدی خزعلی خواست تا به اعتصاب غذایش پایان دهد و تضمین کرد که تمامی خسارات را جبران کنند. معاون وزیر ارشاد گفت: «با توجه به این که اشتباه از سیستم نمایشگاه بوده‌است، خسارات مؤسسه حیان را دین وزارت ارشاد دانسته و بدون فوت وقت تمام و کمال جبران می‌کنیم.» مهدی خزعلی نیز با تقدیر از این حرکت اخلاقی معاونت فرهنگی وزارت ارشاد با شیرینی که صالحی آورده بود، اعتصاب غذا را شکست و از تجلی عقلانیت در دولت یازدهم تجلیل کرد.عذرخواهی معاون وزیر ارشاد از خزعلی بهار
مدرسه عالی فناوری ایشیکاوا (به ژاپنی: 石川工業高等専門学校 - تلفظ: "ایشیکاوا کوگیو کوتو سن مون گاکو")*نام مدرسه عالی فناوری ایشیکاوا در زبان انگلیسی بصورت Ishikawa National College of Technology نوشته می‌شود. که به اختصار مدرسه فنی ایشیکاوا (به ژاپنی: 石川高専 - تلفظ: "ایشیکاوا کوسن") نیز نامیده می‌شود، یک مؤسسه آموزش عالی فناوری در استان ایشیکاوا (بخش کاهوکو، شهر تسوباتا) است. این مدرسه عالی فناوری در سال ۱۹۶۵ تأسیس گردیده و یکی از ۵۴ مدرسه عالی فناوری تحت نظرات دولت ژاپن می‌باشد. این کالج به دلیل موقعیت جغرافیایی و امکانات ویژهٔ آموزشی، نقش ویژه‌ای در بخش صنعت استان ایشیکاوا بر عهده دارد.
با خط JR-هوکوریکو هون سن به سمت نانو یا تویاما ایستگاه تسوباتا
از طریق اتوبان کشوری کانازاوا موریموتو (北陸自動車道金沢森本IC) حدود ۱۰ دقیقه به سمت تویاما
مدرسه عالی فن آوری
تمام مدارس عالی فن آوری در ژاپن
استان ایشیکاوا
مدرسه عالی فن آوری ایشیکاوا
محمد علی‌آبادی (زاده ۱۳۳۵ در اراک) سیاستمدار ایرانی و رئیس سازمان تربیت بدنی، رئیس کمیته ملی المپیک جمهوری اسلامی ایران، سرپرست وزارت نفت در دولت محمود احمدی‌نژاد و برای مدت کوتاه ۱۰۰ روزه از بهمن سال ۱۳۸۸ تا اردیبهشت ۱۳۸۹ رئیس سازمان شیلات ایران بوده‌است. محمد علی‌آبادی دارای مدرک کارشناسی ارشد راه و ساختمان و کارشناسی ارشد معماری است.
علی‌آبادی از طرف احمدی‌نژاد به عنوان وزیر نیرو در دولت دهم پیشنهاد شد که مجلس به او رأی اعتماد نداد.
عضویت در شورای جهاد سیستان و بلوچستان، معاونت وزیر راه و ترابری و معاون بنیاد مستضعفان و جانبازان، معاونت عمرانی شهرداری تهران، معاون رئیس‌جمهور و ریاست سازمان تربیت بدنی، ریاست سازمان شیلات و... در کارنامه اوست.
محمد دادکان در مصاحبه‌ای در مورخ ۷ مهر ۱۳۹۵ با روزنامه شرق مدعی شد که در زمان ریاست وی و درست چند روز پیش از جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان، محمد علی آبادی به وی دستور داده است تا علی دایی ، سهراب بختیاری زاده و یحیی گل محمدی را از تیم ملی خط بزند. دادکان در این باره می‌گوید: فدراسیون فوتبال باید مستقل باشد. حتی ما بگوییم کوچک‌ترین فدراسیون ما از نظر اجرائی هم باید مستقل باشد. ولی این که نقش وزارت ورزش دخالت باشد، نه. ولی نظارت و راهبری، بله. اعلام نظر مثبت کردن، بله. چه کسی هست که نپذیرد؟ ولی در فدراسیون فوتبال زمان من، مسئول ورزش وقت آقای علی‌آبادی که هیچ‌چیز از ورزش و فوتبال نمی‌دانست، می‌آمد و به من می‌گفت: «علی دایی، یحیی گل‌محمدی و سهراب بختیاری‌زاده را کنار بگذار». من هم به او گفتم: «باشد»، ولی این کار را نکردم.
آکس بریج از شهرهای ایالت متحده امریکاست، جمعیت آن در سال ۲۰۰۹ میلادی ۱۳٬۲۴۷ بود. «لیدیا تافت» نخستین زن رای دهنده در سال ۱۷۵۶ در این شهربه پای صندوق رای رفت. این شهر یکی از نخستین مراکز نساجی در امریکا بود. این شهر مرکز Blackstone River Valley &National historic Corridor و زادگاه صنعت ایالت متحده امریکا است.
میشان (پارسی میانه: 𐭬𐭩𐭱𐭠𐭭) یکی از استان‌های شاهنشاهی ساسانی بود. این استان شامل پادشاهی‌های دست‌نشانده پارتی میشان و کرخینیا می‌شد و در شمال تا امتداد اروندرود و پایین‌دست دجله ادامه می‌یافت. ساکنان آن بابلی‌ها، عرب‌ها، ایرانیان و حتی برخی گروه‌های هندی و مالایی (مالایی‌ها احتمالاً برده‌هایی بودند که از شبه قاره هند آورده شده بودند) بودند. طبق گفته‌های استرابون این استان بسیار حاصلخیز و مناسب برای کشت جو بود و در آن نخل فراوانی یافت می‌شد. میشان همچنین یک مرکز بازرگانی در خلیج فارس بود.The Cambridge History of Iran, vol. 3(2): The Seleucid, Parthian, and Sasanian Periods, ed. Ehsan Yarshater (NY: Cambridge UP, 1983), 754-757.
میشان همانند سایر استان‌های غربی ساسانی همچون دل ایران‌شهر، دارای گروه‌های قومی متفاوتی بود؛ آشوری‌ها، عرب‌های میشانی و بدوی، جمعیت سامی‌زبان استان را در کنار نبطی‌ها و بازرگانان پالمیرایی می‌ساختند. ایرانی‌ها نیز در استان مستقر شده بودند و جات‌ها نیز در این استان یافت می‌شدند که از هند آمده بودند. گروهی از مالایی‌ها نیز، یا به عنوان اسیر یا ملوان، در میشان زندگی می‌کردند.
کارمند کسی است که به ازای انجام کار فکری در دستگاهی اداری، حقوق دریافت می‌کند و بناست که به‌طور درازمدت اشتغال داشته باشد.ماهنامه "دانش و توسعه"، صفحهٔ ۳۷ و ۴۴.لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «کارمند».
کارمندان به دو بخش "کارمندان دولتی" و "کارمندان خصوصی" تقسیم می‌شوند.ماهنامه "دانش و توسعه"، صفحهٔ ۳۵. ویژگی‌های خاص کارمندان، کارمندان بخش خصوصی را از کارمندان بخش دولتی و این دو قشر را از طبقهٔ کارگر جدا می‌کند. وضعیت مادی کارمندان و منزلت اجتماعی آنان (هم دولتی و هم خصوصی) با تحولات اقتصادی و اجتماعی نوسان دارد.ماهنامه "دانش و توسعه"، صفحهٔ ۳۵ و ۳۶.
کارمندی در مفهوم جدید با رشد سرمایه‌داری و پس از انقلاب صنعتی شکل گرفت. دانشگاه‌های غرب که تامین‌کنندهٔ نیاز جریان تولید صنعتی بودند تربیت کارمندان را بر عهده گرفتند. جامعه‌شناسان مارکسیستی اصولاً قائل به وجود قشری به نام کارمند نیستند و جامعه را به دو طبقهٔ کارگرکارگر را به دو گروه "کارمند" (کار فکری) و "کارگر دستی" (کار دستی) تقسیم می‌کنند. و سرمایه‌دار تقسیم می‌کنند. اما جامعه‌شناسان سرمایه‌داری قشر کارمند را یکی از طبقات چندگانه می‌دانند که از طبقات متوسط است.
منشأ پیدایش کارمندان دولتی را باید در دربارها جستجو کرد که پادشاهان افراد خاصی را که دارای مهارت‌های لازم بودند به‌طور درازمدت -در قالب مزد زمانی- استخدام کردند، و آنان را به نظام ارزشی خود وفادار ساختند. با جایگزینی حکومت‌های جمهوری به جای پادشاهی، این کارمندان باید علاوه برداشتن مهارت‌های لازم، وفاداری خود را به نظام حکومتی نیز آشکار می‌ساختند.ماهنامه "دانش و توسعه"، صفحهٔ ۴۴.
اما در خصوص کارمندان خصوصی، پس از انقلاب صنعتی بنگاه‌های تولیدی به افرادی که به شکل پیوسته در خدمتشان باشد نیازمند شدند و چنین کسانی را استخدام کردند. رفته‌رفته با تقویت این نیاز، ملاک‌ها و معیارهای پذیرش سخت‌تر می‌شد. تا اینکه مؤسسات آموزشی به مرکزی برای آموزش دانش‌های لازم به منظور ورود به مشاغل تبدیل شدند تا جایی که بیش‌تر افرادی که در پی شغل کارمندی بودند به این موسسات رجوع می‌کردند و پس از تحصیل و بدست آوردن مدارک لازم، برای استخدام مراجعه می‌کردند.ماهنامه "دانش و توسعه"، صفحهٔ ۳۶. با گسترش جامعه صنعتی شمار کارمندان نسبت به کارگران به سرعت افزایش یافت، تا جایی که کارمندان به اهمیت اجتماعی، سیاسی و اقتصادی قابل توجهی رسیدند و علاوه بر دریافت حقوق مناسب، به پست‌های اجرایی متناسب رسیدند.
یعقوب نجفی جویباری کشتی‌گیر کشتی آزاد ایرانی است. او در سه دوره پیاپی قهرمانی آسیا موفق به کسب دو مدال طلا و یک برنز شد. او بعد از بازنشستگی به مدیریت و مربیگری در تیم‌های کشتی شرکت نفت روی آورد.
عزیز واگذاری کشتی‌گیر کشتی آزاد ایرانی و مربی سابق تیم ملی کشتی ایران زاده شهرستان جویبار و برادر ایت واگذاری است. او در سال ۱۹۸۳ در مسابقات قهرمانی آسیا مدال طلا را کسب نمود..
استیون مکلارن ، بازیکن سابق و مربی فوتبال انگلیسی است. وی متولد ۳ می ۱۹۶۱ در انگلستان است و تا کنون در تیمهای میدلزبورو و تیم ملی فوتبال انگلستان و همچنین توئنته و ولفسبورگ مربیگری کرده‌است.
میدلزبرو انگلستان
قهرمان جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۲۰۰۴
نایب قهرمان جام یوفا ۲۰۰۶
توئنته هلند
قهرمان لیگ برتر فوتبال هلند ۱۰ - ۲۰۰۹
دریافت جایزه رینوس میشل به عنوان بهترین مربی لیگ برتر هلند ۲۰۱۰
نزار عبدالقادر ریان معروف به نزار ریان عسقلانی (۶ مارس ۱۹۵۹ در جبالیا، نوار غزه - ۱ ژانویه ۲۰۰۹) از رهبران بلندپایه گروه شبه‌نظامی حماس در "نوار غزه" بود که در تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۰۹ میلادی و در پنجمین روز از حملات هوایی نیروهای دفاعی اسرائیل به نوار غزه، بوسیله یک حمله هوایی به خانه‌اش در اردوگاه جبالیا در نوار غزه کشته شد.Hamas leader killed in air strike, BBC News
نزار ریان، ارشدترین مقام گروه شبه‌نظامی حماس است که از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون کشته می‌شود. وی از حامیان حملات انتحاری علیه مردم اسرائیل بود.کشته شدن یک رهبر حماس در غزه ("بی‌بی‌سی فارسی")کشته شدن یکی از فرماندهان حماس و امیدواری اولمرت «جنگی کوتاه» ("العربیه فارسی")
او پسر ۲۲ ساله خود را برای کشتن دو اسرائیلی در غزه در اکتبر سال ۲۰۰۱ میلادی به مأموریت انتحاری فرستاد.ام‌اس‌ان‌بی‌سی
در سال ۱۹۸۲ موفق به دریافت مدرک کارشناسی در رشته اصول دین از دانشگاه اسلامی امام محمد بن سعود در عربستان می‌شود. پس از آن در سال ۱۹۹۰ موفق به دریافت مدرک کارشناسی ارشد الهیات از دانشکده الهیات دانشگاه اردن در شهر امان شد و در سال ۱۹۹۴ با دریافت مدرک دکتری خود از دانشگاه قرآن کریم سودان به مقام استادی رسید. ("مرکز اطلاع‌رسانی فلسطین")