moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
چندین گونه از درختچهٔ قهوه وجود دارد که دانه‌ها یا همان میوهٔ قهوه از آن‌ها استخراج می‌شود، دو گونهٔ اصلی تجاری بیشتر کشت می‌شود که یکی معروف به قهوهٔ عربیکاArabica است که مورد توجه‌ترین گونه است و بومی ارتفاعات جنوب غربی اتیوپی و فلات بوما در جنوب شرقی سودان و احتمالاً کوه مارسابیت در شمال کنیا است. گونه دیگر، گونهٔ قهوهٔ کانفوراCoffea canephora است که بومی نواحی غربی و مرکزی زیر صحرای آفریقا از گینه تا اوگاندا و سودان جنوبی می‌باشد و به‌نام روبوستا شناخته می‌شود، چندین گونهٔ دیگر هم وجود دارد که کمتر مطرح هستند از جمله لیبریکا،Liberica موریتیانا،mauritiana راکیموساracemosa و استنوفیلاstenophylla
همه گیاهان قهوه در خانوادهٔ بزرگ روناسیان قرار دارند که درخت و در حقیقت درختچه‌هایی همیشه‌سبزevergreen هستند که ممکن است تا ۵ متر ارتفاع داشته باشند. برگ‌های درختچهٔ قهوه سبز، تیره و براق می‌باشد و معمولاً میان ۱۰ تا ۱۵ سانتی‌متر (۴/۶ اینچ) طول و ۶ سانتی‌متر (۲/۴ اینچ) عرض دارند. برگ‌ها اغلب ساده بوده و گل‌ها به رنگ سفید و معطر هستند. مادگی گیاه شامل تخمدان تحتانی است که مشخصهٔ روناسیان می‌باشد، گل‌ها اغلب بیضی شکل و اندازهٔ آن‌ها حدود ۱/۵ سانتی‌متر (۰/۶ اینچ) می‌باشد. میوهٔ نارس قهوه به رنگ سبز است و در ادامه تبدیل به رنگ زرد می‌شوند و در هنگام رسیدن تبدیل به رنگ قرمز می‌شوند، هر میوهٔ قهوه شامل دو دانه است و در ۵ تا ۱۰ درصد از میوه‌ها تنها یک دانه وجود دارد. میوه‌های قهوه در گونهٔ عربیکا میان ۶ تا ۸ ماه می‌رسند و قابل چیدن هستند در حالی که در قهوهٔ روبوستا (کانفورا) حدود ۹ تا ۱۱ ماه زمان می‌برد. میوه‌ها را معمولاً به کمک نور خورشید خشک می‌کنند اما روش‌های صنعتی هم برای این کار وجود دارد. قهوهٔ عربیکا بیشتر خودش گرده افشانی می‌کند و قهوهٔ کانفورا و لیبریکا نیاز به پیوند دارند و باید رویشی تکثیر شوند از جمله قلمه‌زدن، پیوند و جوانه‌زدن که از روش‌های معمول تکثیر رویشی است.
امروزه بزرگ‌ترین کشورهای تولیدکنندهٔ قهوه عبارتند از: برزیل، ویتنام، کلمبیا، اندونزی، اتیوپی، پرو، هندوراس و هند. در سال ۲۰۲۰، برزیل به‌تنهایی ۳۴ درصد از مجموع تولید دانه‌های سبز قهوه در جهان را داشته‌است.پس از برزیل ،ویتنام ۱۶ درصد قهوه جهان را تولید می‌کند در هفتاد کشور دیگر هم قهوه تولید می‌شود، اما میزان تولید آن کشورها کمتر است. بزرگ‌ترین واردکنندگان قهوه، ایالات متحده آمریکا، آلمان، ژاپن، فرانسه، ایتالیا، و اسپانیا می‌باشند.
بیشترین میزان مصرف سرانهٔ قهوه در کشورهای فنلاند (۱۱ کیلوگرم)، دانمارک (۹٫۷ کیلوگرم)، نروژ (۹٫۵ کیلوگرم)، سوئد (۸٫۶ کیلوگرم)، و استرالیا (۷٫۸ کیلوگرم) گزارش شده‌است. ایالات متحدهٔ آمریکا با این‌که بزرگ‌ترین واردکنندهٔ قهوه است، اما مصرف سرانهٔ آن تنها ۴٫۱ کیلوگرم است.
بیشتر مناطق کشت عمده قهوه در اطراف استوا و مناطق پر باران قرار دارند. دانه‌های قهوه در هر منطقه عطر و بوی مخصوص به خود را دارد. بر این اساس بیشتر قهوهٔ تولیدی را به نام کشور یا منطقهٔ تولیدکننده می‌شناسند مانند قهوه جاوه، قهوه کلمبیا و قهوه کنا.
برشته‌کاری
مرغوب‌ترین قهوه که طعم و بویی منحصربه‌فرد دارد از بوته‌ای به نام عربیکا به دست می‌آید که قدیمی‌ترین گونه قهوه است و در ارتفاع ۱۰۰۰ تا ۲۴۰۰ متر بالاتر از سطح دریا رشد می‌کند. حدود ۷۵ ٪ از کل قهوه‌ای که در جهان کشت می‌شود عربیکا است. قدیمی‌ترین گونه قهوهٔ عربیکا، جاوه است که امروزه نامی شناخته شده محسوب می‌شود.
گونه دیگری از قهوه روبوستاRobusta نام دارد که در بلندی ۲۵۰۰ پایی رشد می‌کند و بیشتر از عربیکا تحمل سرما را دارد. میزان کافئین روبوستا دو برابر عربیکا است، اگرچه بو و طعم آن در رده پایین‌تری قرار دارد و ارزان‌تر است. روبوستا حدود ۲۵ ٪ از کشت قهوه جهان را تشکیل می‌دهد. گونه مرغوب آن هم برای تهیه اسپرسو به کار می‌رود. گونه دیگری از قهوه که در آفریقای غربی می‌روید لیبریکا نام دارد که درصد بسیار اندکی از دانه‌های قهوه از این گونه هستند.
قهوه محلی خلیج فارس معمولاً تلخ است و با ترکیب هل یا ادویه‌های دیگر تهیه می‌شود. معمولاً آن را یک بار با اندکی تأخیر، پس از ورود مهمان‌ها سرو می‌کنند – زود سرو کردن آن می‌تواند نشانه بی‌ادبی و عجله باشد – و یک بار پیش از خروج آن‌ها. بسیاری اوقات آن را درست پیش یا پس از نوشیدن یک فنجان کوچک چای شیرین می‌نوشند. ترتیب سرو کردن این نوشیدنی متفاوت است اما این دو نوشیدنی بسیار متفاوت باید در یک فاصله زمانی کوتاه نوشیده شود.
نوشیدنی‌های با پایهٔ قهوه بسیار گوناگون هستند و می‌توان افزودنی‌های مختلفی از جمله شیر، شکر، کاکائو، دارچین، بستنی، آبلیمو و خامه به قهوه‌ها اضافه کرد.
سه گونه از روش‌های معمول سِرو قهوه
نوشیدنی‌های ترکیبی قهوه
نوشیدنی‌های ترکیبی قهوه، از قهوه به همراه افزودنی‌ها با نسبت‌های خاص و ویژگی‌های تزئینی خاص تهیه می‌شوند.
ادعا شده که مصرف روزانه قهوه باعث می‌شود تا ۴۰٪ ابتلا به بیماری سرطان کبد کاهش یابد و به گونه‌ای می‌توان گفت که ویژگی ضدسرطانی دارد.باشگاه خبرنگاران جوان 7بهمن 1395 http://www.yjc.ir/fa/news/5953645/ برای لاغر شدن سریع می‌توان پودر قهوه سبز را با عسل یا آب جوش ترکیب کرده و به صورت ناشتا میل کرد.باشگاه خبرنگاران جوان 25 بهمن 1395 http://www.yjc.ir/fa/news/5978249/
پژوهشگران در پژوهشی نشان دادند که کافئین عصرگاهی، نه تنها باعث اختلال خواب می‌شود، بلکه ساعت زیستی ۲۴ ساعتهٔ بدن انسان را نیز به هم ریخته و از نو به کار می‌اندازد، این ساعت مجموعه‌ای از سیگنال‌های مولکولی است که بدن را در برنامهٔ ۲۴ ساعته اش منظم نگه می‌دارد. نوشیدن قهوه معادل دو برابر یک قهوه اسپرسو در سه ساعت پیش از خواب، ساعت بدن را به‌طور متوسط حدود ۴۰ دقیقه به عقب می‌کشد، برای جبران این موضوع می‌توان به قهوه، شیر اضافه کرد. در واقع ترکیب شیر با قهوه باعث از میان رفتن اثر کافئین موجود در قهوه می‌شود.
اگرچه اثرات کافئین بر روی هشیاری و خواب به‌خوبی شناخته شده، اما پژوهشگران از چگونگی تأثیر آن بر ساعت شبانه‌روزی انسان مطمئن نبودند. آزمایش بر روی پنج نفر انجام شد که چند ساعت پیش از ساعت خواب طبیعی، به آن‌ها یک قرص کافئین داده شده بود، سپس آن‌ها در معرض نور کم یا شدید قرار گرفتند. نتیجهٔ این آزمایش نشان می‌داد که کافئین تقریباً اثری معادل نصف اثر قرار گرفتن در معرض نور شدید را دارد که یکی از بهترین راه‌های مطالعه برای جابه‌جایی ساعت بدن است. پژوهشگران همچنین دریافتند که سلول‌های بدن انسان در معرض کافئین، ۲۴ ساعت شان را به اصطلاح کِش می‌دهند، اثری که آن را با مولکول‌های مرتبط با ریتم ۲۴ساعتهٔ بدن در ارتباط می‌دانند. در عین حال، اعتقاد پژوهشگران در این زمینه حاکی از این است که نوشیدن قهوه در صورتی که در وقت مناسب باشد، می‌تواند باعث جبران تأخیر ساعت درونی بدن بر اثر پرواز با هواپیما شود.
صادق چوبک (زادهٔ ۱۴ تیر ۱۲۹۵ در بوشهر – درگذشتهٔ ۱۳ تیر ۱۳۷۷ در برکلی) نویسندهٔ ایرانی بود. بسیاری او را همراه صادق هدایت و بزرگ علوی، پدران داستان‌نویسی نوین ایرانی می‌دانند. از آثار مشهور وی می‌توان به مجموعه داستان "انتری که لوطی‌اش مرده بود" و همچنین رمان‌های "سنگ صبور" و "تنگسیر" اشاره کرد.
بیشتر داستان‌های وی دربارهٔ تیره‌روزی مردمی است که اسیر خرافه و نادانی و پایبند به مذهب خویش هستند. چوبک باتوجه‌به خشونت رفتاری‌ای که در طبقات فرودست دیده می‌شد سراغ شخصیت‌ها و ماجراهایی رفت که هرکدام بخشی از این رفتار را بازتاب می‌دادند و به شدّت به درهٔ تاریکی می‌بردند. او یک رئالیست تمام عیار بود که با منعکس‌کردن چرک‌ها و زخم‌های طبقهٔ رهاشدهٔ فرودست نه در جست‌وجوی درمان آن‌ها بود و نه تلاش داشت پیشوای فکری نسلی شود که تاب این‌همه زشتی را نداشت. به همین دلیل چهرهٔ کریه و ناخوشایندی که از انسان بی‌چیز و گرسنه و فاقد رؤیا ارائه می‌دهد، نه‌تنها مبنای آرمان‌گرایانه ندارد بلکه نوعی رابطهٔ دیالکتیکی است بین جنبه‌های مختلف خشونت. او در بیشتر داستان‌های کوتاه خود و رمان سنگ صبور، رکود و جمود زیستی‌ای را به تصویر کشید که اجازهٔ خلق باورهای بزرگ و فکرهای مترقی را نمی‌دهد. از این منظر، طبقهٔ فرودست به‌عنوان مظلوم، اما به‌شکل گناه‌کار ترسیم می‌شود که هرچه بیشتر در گل‌ولای فرومی‌رود.مهدی یزدانی‌خرم، «کشف دوزخ- چوبک، ایدهٔ رئالیست بودن»، هفته‌نامهٔ شهروند امروز، سال سوم، شماره ۵۴، صفحهٔ ۱۲۰
صادق چوبک در ۱۴ تیر ۱۲۹۵ خورشیدی در بوشهر به دنیا آمد. پدرش تاجر بود، اما به دنبال شغل پدر نرفت و به کتاب روی آورد. در بوشهر و شیراز درس خواند و دورهٔ کالج آمریکایی تهران را هم گذراند و در سال ۱۳۱۶ به استخدام وزارت فرهنگ درآمد.
نخستین مجموعهٔ داستانی‌اش را با نام "خیمه شب بازی" در سال ۱۳۲۴ منتشر کرد. وی در این اثر و "چرا دریا طوفانی شد" (۱۳۲۸) بیشتر به توصیف مناظر پرداخته‌ است، ضمن اینکه در این آثار شخصیت‌های داستان و روابطشان و روحیات آن‌ها نیز به تصویر کشیده شده‌اند. در سال ۱۳۲۸ اثر دیگرش را هم که دارای سه داستان و یک نمایشنامه بود، با عنوان "انتری که لوطی‌اش مرده بود" به چاپ سپرد. آثار دیگر وی که برایش شهرت فراوان به ارمغان آورد، رمان‌های "تنگسیر" (۱۳۴۲) و "سنگ صبور" (۱۳۴۵) است.
"«تنگسیر»" به ۱۸ زبان ترجمه شده و امیر نادری، فیلم‌ساز معروف ایرانی، در سال ۱۳۵۲ براساس آن فیلمی به همین نام ساخته‌است. در "«سنگ صبور»" جریان سیال ذهنی روایت و بیان داستان از زبان افراد مختلف به‌ کار گرفته شده‌ است. این اثر گفت‌وگوهای زیادی را در محافل ادبی آن زمان برانگیخت. دیگر آثار داستانی چوبک عبارت‌اند از: "چراغ آخر" (مجموعهٔ هشت داستان کوتاه)، "روز اول قبر" (مجموعهٔ ده داستان کوتاه). چوبک به زبان انگلیسی چیره بود و دستی نیز در ترجمه داشت. وی قصهٔ معروف "پینوکیو" را با نام "آدمک چوبی" به فارسی برگرداند. شعر «غُراب» اثر ادگار آلن پو نیز به همت وی ترجمه شد. آخرین اثر منتشره‌اش هم ترجمهٔ حکایت هندی عاشقانه‌ای به‌نام "مهپاره" بود که در زمستان ۱۳۷۰ منتشر شد. چوبک از نخستین کوتاه‌نویسان قصهٔ فارسی است و پس از محمدعلی جمال‌زاده و صادق هدایت، می‌توان از او در جایگاه یکی از پیشروان قصه‌نویسی نوین ایران نام برد.
در "سنگ صبور" قصه را از زبان شخصیت‌های مختلف می‌خوانیم، نحوهٔ بیانی که در قصه‌نویسی نوپای ایران سراسر تازگی داشت. وی برای بیان افکار ذهنی هریک از شخصیت‌ها ناگزیر بود به‌زبان هریک از آن‌ها بنویسد و این خود به تغییر نثر در طول داستان منتهی شد که باز نسبت‌به دیگران پیشرفتی جدی محسوب می‌شد. در آثار چوبک هر شخصیت داستان به زبان خودش، زبان متناسب با فرهنگ و خانواده و سن‌وسال‌اش سخن می‌گوید؛ کودک، کودکانه می‌اندیشد و کودکانه هم حرف می‌زند، زن زنانه فکر می‌کند و زنانه هم حرف می‌زند و بدین‌ترتیب هر یک از شخصیت‌ها به بهترین وجه شکل می‌گیرند و شخصیت‌پردازی موفقی ایجاد می‌شود که در بستر حوادث داستان، زیبایی و عمق خوشایندی به داستان می‌دهد. وی در توصیف واقعیت‌های زندگی نیز وسواس زیادی داشت و این نیز از ویژگی‌های آثار وی است. چوبک را به‌سبب همین دقت‌نظر در جزئی‌نگری‌ها و درون‌بینی‌ها، رئالیست افراطی و گاهی حتی ناتورالیست خوانده‌اند. آثار چوبک از سال‌ها پیش مورد نقد و بررسی جدی قرار گرفته و در کتاب‌های مختلفی از جمله «قصه‌نویسی» (رضا براهنی)، «نویسندگان پیشرو ایران» (محمد علی سپانلو)، «صد سال داستان‌نویسی در ایران» (حسن میرعابدینی) و «نویسندگان پیشگام در قصه‌نویسی امروز ایران» (علی اکبر کسمایی)، نوشته‌هایش واکاوی شده‌اند. چوبک در سال ۱۳۵۵ خود را بازنشسته کرده و راهی انگلستان و سپس آمریکا شد. صادق چوبک در اواخر عمر بینایی‌اش را از دست داد و در روز ۱۳ تیر ۱۳۷۷ در برکلی آمریکا در ۸۱ سالگی درگذشت و بنا به وصیت‌اش یادداشت‌های منتشر نشده‌اش را سوزاندند. همچنین بنا به درخواست خودش جسدش را نیز سوزانیدند.
در سال ۱۳۵۲ امیر نادری فیلم "تنگسیر" را برگرفته از رمان "تنگسیر" با بازی بهروز وثوقی در نقش زائر محمد ساخته‌ است.
مایکل جفری جردن (متولد ۱۷ فوریه ۱۹۶۳)، بازیکن سابق حرفه‌ای بسکتبال و تاجر آمریکایی است. وی به طور گسترده‌ای به عنوان بهترین بازیکن بسکتبال تاریخ شناخته می شود. او در مجموع ۱۵ فصل در اتحادیه ملی بسکتبال (ان‌بی‌ای) بازی کرد و ۶ قهرمانی را با تیم شیکاگو بولز بدست آورد. او نقش مهمی در رواج ورزش بسکتبال و ان‌بی‌ای در سراسر جهان در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ داشت، و تبدیل به یک نماد فرهنگی در جهان شد.
جردن به مدت سه فصل در تیم بسکتبال دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل ملقب به تار هیلز بازی کرد. او در فصل اول حضور خود در تیم در سال ۱۹۸۲ قهرمان مسابقات NCAA، بالاترین سطح مسابقات بسکتبال دانشگاهی در آمریکا شد. جردن در سال ۱۹۸۴ به عنوان سومین پیک درفت توسط شیکاگو بولز انتخاب و به سرعت به عنوان یک ستاره لیگ ظاهر شد. توانایی جهش او، که با اجرای اسلم دانک از خط پرتاب آزاد در مسابقات اسلم دانک به معرض نمایش در می آمدند، نام‌های مستعار "ایر جردن" و "هیس ایرنس" را برای او به ارمغان آورد. جردن اولین عنوان قهرمانی خود را با بولز در سال ۱۹۹۱ به دست آورد و پس از آن در سال های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۳ هم این کار را تکرار کرد. جردن قبل از فصل ۱۹۹۳-۱۹۹۴ به طور ناگهانی از بسکتبال کناره‌گیری کرد تا به صورت حرفه‌ای بیسبال بازی کند، اما در مارس ۱۹۹۵ به بولز بازگشت و آنها را به سه قهرمانی دیگر در سال‌های ۱۹۹۶، ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ و همچنین یک رکورد ۷۲ برد در فصل عادی رساند. او برای دومین بار در ژانویه ۱۹۹۹ اعلام بازنشستگی کرد اما برای دو فصل دیگر از ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ به عنوان عضوی از تیم واشنگتن ویزاردز بازی کرد. او همچنین در طول دوران حرفه‌ای‌اش، برای بازی در تیم ملی ایالات متحده انتخاب شد و چهار مدال طلا در بازی‌های پان امریکن ۱۹۸۳، المپیک تابستانی ۱۹۸۴، جام ملت‌های قاره آمریکا ۱۹۹۲ و المپیک تابستانی ۱۹۹۲ کسب کرد.
جردن یکی از موثرترین ورزشکاران نسل خود در عرصه تبلیغات است. کفش‌های کتانی و برند ایر جردن شرکت نایکی، که در سال ۱۹۸۴ معرفی شدند و امروزه نیز محبوب هستند، از نام مستعار او نشات می‌گیرد. او در فیلم پرفروش "هرج‌ومرج فضایی (۱۹۹۶)" نقش خودش را بازی کرد و تمرکز اصلی مینی سریال مستند برنده جایزه امی، "آخرین رقص (۲۰۲۰)" بود. او در سال ۲۰۰۶ مالک قسمتی از سهام و رئیس امور بسکتبال باشگاه شارلوت هورنتس شد و در سال ۲۰۱۰ سهام کنترلی را خریداری کرد. او در سال ۲۰۲۳ اکثر سهام خود در این باشگاه را به فروش رسانید. وی همچنین مالک باشگاه اتوموبیل سواری 23XI Racing در سری رقابت‌های جام ناسکار است. در سال ۲۰۱۶، او اولین بازیکن میلیاردر تاریخ ان‌بی‌ای شد.Davis, Adam (March 7, 2016). "Michael Jordan Becomes First Billionaire NBA Player". "Fox Business". Retrieved April 9, 2022. در آن سال، رئیس جمهور باراک اوباما، مدال آزادی ریاست جمهوری را به او اعطا کرد. دارایی خالص او در سال ۲۰۲۳، حدود ۲ میلیارد دلار برآورد شده است.
جردن در بروکلین، نیویورک زاده شد، پدرش جیمز جردن سرپرست تجهیزات یک کارخانه و مادرش دلوریس کارمند بانک بود. خانواده جردن هنگام کودکی او به ویلمینگتن در کارولینای شمالی نقل مکان کردند.Michael Jordan biography , 23jordan.com. Retrieved November 23, 2007.
چهارمین فرزند از پنج فرزند خانواده است، دو برادر بزرگ‌تر با نام‌های لری و جیمز جونیور جردن، و یک خواهر بزرگ‌تر، دلوریس و خواهری کوچک‌تر به نام روزلین دارد. برادرش جیمز در سال ۲۰۰۶ به عنوان گروهبان‌یکم از تیپ سیگنال سی‌وپنجم از سپاه هجدهم هوابرد در ارتش ایالات متحده بازنشسته شد.Associated Press, , charlotte.com, May 16, 2006. Retrieved April 18, 2008.
جردن به دبیرستان اِمزلی لینلی در ویلمینگتن رفت، جایی که در آن با پرداختن به بیسبال، فوتبال آمریکایی و بسکتبال، فعالیت حرفه‌ای ورزشی‌اش را با جدیت آغاز کرد. او در پایه دهم سعی کرد به تیم اول بسکتبال آموزشگاه ملحق شود، اما با قد ۱۸۰ سانتی‌متری به نظر برای بازی در ان سطح بسیار کوتاه بود. دوست بلند قامت‌تر او هاروست اسمیت تنها فردی بود که در آن پایه به تیم اول راه پیدا کرد.Halberstam, pgs. 20–21.
مایکل برانگیخته شد تا ارزش‌هایش را اثبات کند، او تبدیل به ستارهٔ تیم دوم آموزشگاه شد و در چند بازی توانست بیش از چهل امتیاز کسب کند. طی تابستان بعدی او ۱۰ سانتی‌متر رشد و به سختی تمرین کرد. او در فهرست تیم اول جای گرفت و در دو فصل پایانی بازیش در دبیرستان به‌طور متوسط در هر بازی ۲۰ امتیاز به‌دست آورد.Michael Jordan: The Stats, infoplease.com. Retrieved March 15, 2007. هنگامی که در پایه‌دوازدهم بود بعد از اینکه به‌طور متوسط در هر بازی یک تریپل-دابل با: ۲۹٫۲ امتیاز، ۱۱٫۶ ریباند، و ۱۰ پاس منجر به امتیاز کرد،"SportsCenter", ESPN, air date February 2, 2007.
وی از دانشگاه‌های متعددی شامل، دوک، تیم بسکتبال تارهیلز کارولینای شمال، تیم بسکتبال گیمزکوک کارولینای جنوبی، تیم بسکتبال سیراکوس اورنج و تیم بسکتبال ویرجینیا کاوالیرز دعوتنامه تحصیل و حضور در تیم بسکتبال دریافت کرد.Halberstam, pgs. 67–68. سال ۱۹۸۱ جردن، جردن بورسیه بسکتبال کارولینای شمالی را پذیرفت و آنجا بود که تخصصش در جغرافیای فرهنگی را گرفت.LeFeber, pg. 32.
به عنوان یک دانشجوی سال اول در سیستم تیم‌گرای دین اسمیت، جردن با میانگین ۱۳٫۴ امتیاز در هر بازی، ۵۳٫۴ درصد پرتاب صحیح، بهترین تازه‌کار سال همایش ساحل اقیانوس‌اطلس نام گرفت.Michael Jordan , databaseBasketball.com, archive date February 11, 2009. او در بازی نهایی ان‌سی‌ای‌ای ۱۹۸۲ جامپ شات منجر به پیروزی بازی را برابر جرج‌تاون هویاس انجام داد. در آن بازی پاتریک اوینگ که بعدها در ان‌بی‌ای نیز رقیب جردن شد برای جرج‌تاون بازی می‌کرد، جرج‌تاون تا لحظات پایانی توسط اوینگ پیش بود که پرتاب جردن نتیجه بازی را تغییر داد. جردن بعدها از این پرتاب به عنوان نقطه‌عطف دوران فعالیتش در بسکتبال یاد کرد.qtd. in Lazenby, Roland. "Michaelangelo: Portrait of a Champion". "Michael Jordan: The Ultimate Career Tribute". Bannockburn, IL: H&S Media, 1999. pg. 128. در طول سه فصل حضورش در کارولینا، او به‌طور متوسط ۱۷٫۷ امتیاز، ۵۴ درصد پرتاب صحیح و ۵ ریباند در هر بازی کسب کرد. وی با اجماع آرا برای تیم اول منتخبین ان‌سی‌ای‌ای در دو فصل ۱۹۸۳ و ۱۹۸۴ انتخاب شد. او بعد از اینکه هر دو جایزه بازیکن نایسمیت و وودن سال را در ۱۹۸۴ کسب کرد، یک سال قبل از فارغ‌التحصیل شدن کارولینی شمالی را ترک کرد تا وارد انتخابی ان‌بی‌ای شود. در پیک سوم انتخابی، بعد از اینکه در دو پیک اول حکیم اولاجوان توسط هیوستون راکتس و سم بوئی توسط پورتلند تریل بلیزرز انتخاب شدند، شیکاگو بولز جردن را انتخاب کرد. یکی از دلایل اصلی که جردن زودتر برگزیده نشد این بود که دو تیم اول نیازمند بازیکن پست سنتر بودند. با این وجود استو اینمن مدیرکل تریل بلیزرز بعداً ادعا کرد مهم انتخاب یک سنتر نبوده بلکه ترجیح می‌داده‌اند که سم بوئی را بگیرند تا مایکل جردن را، زیرا پورتلند در آن زمان بازیکنی در پست گارد با مهارت‌های مشابه جردن به نام کلاید درکسلر در اختیار داشت. با توجه به مصدومیت‌های متعدد بوئی در دوران دانشگاهی، سال ۲۰۰۵ ای‌اس‌پی‌ان، انتخاب بوئی توسط بلیرز را در ردیف بدترین پیک انتخاب‌های تاریخ ورزش حرفه‌ای آمریکای شمالی در رتبه اول قرار داد.Schoenfield, David. The 100 worst draft picks ever, ESPN. Retrieved October 20, 2013. سال ۱۹۸۶ جردن به کارولینای شمالی برگشت تا تحصیلاتش را به اتمام برساند..Morris, Mike. "The Legend: A Highlight-Reel History of the NBA's Greatest Player". "Michael Jordan: The Ultimate Career Tribute". Bannockburn, IL: H&S Media, 1999. pg. 67.
جردن در اولین فصل حضورش در ان‌بی‌ای، میانگین ۲۸٫۲ امتیاز و ۵۱٫۴ درصد پرتاب صحیح در هر بازی را ثبت کرد. جردن به سرعت به بازیکن مورد علاقه تماشاگران، حتی هواداران تیم‌های رقیب تبدیل شد،Gross, Jane. "Jordan Makes People Wonder: Is He the New Dr. J?", "The New York Times", October 21, 1984. Retrieved March 7, 2007.Goldaper, Sam. "Jordan dazzles crowd at Garden", "The New York Times", October 19, 1984. Retrieved March 7, 2007.Johnson, Roy S. "Jordan-Led Bulls Romp Before 19,252", "The New York Times", November 9, 1984. Retrieved March 7, 2007. و اندکی بعد از اولین ماه فعالیتش تصویرش روی جلد اسپورتس ایلوستراتد با عنوان «تولد یک ستاره» قرار گرفت.SI cover search December 10, 1984 , si.cnn.com. Retrieved March 9, 2007.Chicago Bulls 1984–85 Game Log and Scores, databasebasketball.com. Retrieved March 10, 2007. وی همچنین از سوی هواداران، در در سال اول برای تیم ستارگان تازه‌وارد انتخاب شد. پیش از بازی ستارگان حاشیه‌هایی مبنی بر نگرانی تعدادی از بازیکنان باسابقه‌تر و در راس ایشان آیزیاه توماس، از میزان توجه‌ای که به جردن می‌شد به وجود آمد. این موضوع منجر به راه افتادن یک جو علیه مایکل شد، به شکلی که بازیکنان از پاس دادن به او در سراسر جریان بازی خودداری می‌کردند. مناقشه تقریباً روی جردن تأثیری نداشت، و او هنگامی که بازی معمولش در طول فصل را به نمایش گذاشت در پایان به عنوان پدیده سال انتخاب شد.Michael Jordan bio , National Basketball Association. Retrieved January 20, 2007. بولز فصل را با ۳۸ پیروزی و ۴۴ شکست به پایان برد،Chicago Bulls , databasebasketball.com. Retrieved January 16, 2007. و در دور اول مرحله حذفی از میلواکی باکس شکست خورد.
فصل دوم بازی جردن با مصدومیت زودهنگامش به دلیلش شکستگی پا با وقفه‌ای طولانی همراه شد، این اتفاق باعث شد او ۶۴ بازی را از دست بدهد. با وجود مصدومیت جردن و ثبت رکورد ۳۲ پیروزی و ۵۰ شکست بولز به مرحله حذفی راه پیدا کرد (در آن زمان در میان تیم‌هایی که در طول تاریخ ان‌بی‌ای توانسته بودند سهمیه حضور در مرحله حذفی را کسب کنند، این رکورد در رتبه پنجم ضعیف‌ترین نتایج قرار گرفت)."Worst Records of Playoff Teams", "The Sporting News" (April 28, 1986), pg. 46. مصدومیت مایکل تا فرارسیدن مرحله حذفی بهبود پیدا کرد و در بازگشت نمایشی به نقص ارائه داد. وی در بازی برابر تیم بوستون سلتیکس فصل ۸۶-۱۹۸۵ که یکی از بهترین تیم‌های تمام ادوار ان‌بی‌ای به‌شمار می‌آید،Top 10 Teams in NBA History , National Basketball Association. Retrieved March 6, 2007. در دو بازی ۶۳ امتیاز به‌دست آورد، رکوردی که تاکنون به عنوان بیشترین امتیازات ثبت شده در یک بازی مرحله حذفی پابرجاست.God Disguised as Michael Jordan , National Basketball Association. Retrieved January 17, 2007. هرچند در مجموع بازی‌های رفت و برگشت این سلتیکس بود که پیروز شد.
با آغاز فصل ۸۷–۱۹۸۶ جردن کاملاً بهبود پیدا کرد، و تبدیل به یکی از امتیازآورترین بازیکنان تاریخ ان‌بی‌ای در طول یک فصل شد. او با میانگین ۳۷٫۱ امتیاز و ۴۸٫۲ درصد پرتاب صحیح در لیگ، در کنار ویلت چمبرلین تنها بازیکنانی‌اند که در یک فصل ۳۰۰۰ امتیاز کسب کرده‌اند. به‌علاوه در این دوره، جردن توانایی‌های دفاعی‌اش را نیز نشان داد، چنان‌که تبدیل به اولین بازیکن تاریخ ان‌بی‌ای شد که در یک فصل رکورد ۲۰۰ توپ‌ربایی و ۱۰۰ بلاک را برجای گذاشته‌است."Jordan Adds Most Valuable Player Award to Honors", "The Washington Post" (May 26, 1988), pg. D8. با وجود تمام کامیابی مایکل جردن، جایزه با ارزش‌ترین بازیکن لیگ را مجیک جانسون به‌دست آورد. بولز ۴۰ بازی را برد، و برای سومین سال پیاپی به مرحله حذفی را یافت، گرچه آن‌ها بازهم توسط سلتیکس حذف شدند.
جردن در فصل ۸۸–۱۹۸۷ ان‌بی‌ای نیز با میانگین ۳۵ امتیاز و ۵۳٫۵ درصد پرتاب صحیح، امتیازآورترین بازیکن لیگ شد و جایزهٔ با ارزشترین بازیکن لیگ را به‌دست آورد. او همچنین با متوسط ۱٫۶ بلاک و ۳٫۱۶ توپ‌ربایی در هر بازی لیگ، بهترین بازیکن دفاعی ان‌بی‌ای سال نام گرفت.Michael Jordan statistics , National Basketball Association. Retrieved January 16, 2007. بولز بازی‌ها را با ۵۰ پیروزی و ۳۲ شکست به پایان برد و با شکست کلیولند کاوالیرز در مجموع پنج بازی رفت‌وبرگشت، برای اولین بار در دوران حضور جردن از دور اول مرحلهٔ حذفی فراتر رفت.Chicago Bulls 1987–88 Game Log and Scores, databasebasketball.com. Retrieved January 16, 2007. به‌هر ترتیب بولز دور بعد در مصاف با حریفی قدرتمندتر به نام دیترویت پیستونز 88-1987 که از وجود آیزیاه توماس و گروهی از بازیکنان فیزیکی مشهور به «پسران بد» سود می‌برد، در مجموع پنج بازی شکست خورد.
فصل ۸۹–۱۹۸۸، مایکل جردن با ثبت میانگین ۳۲٫۵ امتیاز از ۵۳٫۸ درصد پرتاب صحیح همراه با ۸ ریباند و ۸ پاس منجربه‌گل، یک بار دیگر در صدر امتیازآورترین بازیکنان لیگ قرار گرفت. بولز آمار ۴۷ برد و ۳۵ شکست را در آن سال برجای گذاشت و با شکست کاوالیرز و نیویورک نیکس به دور نهایی همایش شرقی راه پیدا کرد. رقابت با کاوالیرز عملکرد درخشان جردن را دربرداشت، تنها لحظه‌ای پیش از به صدا درآمدن زنگ پایان پنجمین و آخرین بازی این دور بود، که او توپ را وارد سبد کرد تا بولز ۱۰۱ به ۱۰۰ بر حریف غلبه کند. این اتفاق در حالی رخ داد که کاوالیرز با گرفتن تایم‌اوت سه ثانیه قبل از پایان بازی توانسته بود توسط کریگ ایهلو با نتیجه ۱۰۰–۹۹ پیش بیفتد.Jordan Hits "The Shot" , National Basketball Association. Retrieved May 24, 2010. به‌هرحال پیستونز بازهم، این بار در شش بازی با بکار بردن روش مخصوصشان در کنترل جردن موسوم به «قواعد جردن» که شامل؛ یارگیری دو و سه نفره تیمی او هر بار که توپ را لمس کند، می‌شد، بولز را حذف کرد.
فصل ۹۰–۱۹۸۹ بولز با بازیکن اصلی‌اش مایکل جردن و بهبود تیم با بازیکنان جوانی چون اسکاتی پیپن و هوراس گرانت، ذیل هدایت فیل جکسون، در قامت یک مدعی واد رقابت‌ها شد. جردن آمار میانگین ۳۳٫۶ امتیاز در هر بازی از ۵۲٫۶ درصد پرتاب صحیح، در کنار ۶٫۹ ریباند در هر بازی و ۶٫۳ پاس منجربه‌گل در هر بازی و در راس آن ثبت رکورد ۵۵ پیروزی و ۲۷ شکست را بر جای گذاشت. بولز یک بار دیگر به بازی نهایی همایش شرق این‌بار در طی مسیر با شکست دادن میلواکی باکس و فیلادلفیا سونتی‌سیکسرز راه پیدا کرد. نهایتاً علی‌رغم کشاندن جدال دور نهایی با پستونز به بازی هفتم، بولز برای سومین فصل پیاپی در مرحله حذفی مغلوب پیستونز شد.
به‌عنوان یک فعالیت و حضور در عرصه هنر موسیقی می‌توان به حضور او در کنار ستاره پاپ موسیقی جهان، مایکل جکسون اشاره کرد. مایکل جردن در موزیک ویدیوی جم- JAM که در سال ۱۹۹۲ توسط مایکل تهیه و اجرا شد حضور داشت و در این موزیک ویویو صحنه‌هایی از نمایش ورزشی مایکل جردن در کنار مایکل جکسون نشان داده می‌شود، در پایان موزیک ویویو نیز نشان داده می‌شود که مایکل جکسون در حال آموزش حرکات رقص خود به مایکل جردن می‌باشد.
دارایی مایکل جردن بیش از ۲میلیارد دلار است.
مارک اسپیتز (زاده ۱۰ فوریه ۱۹۵۰ در مودستو، کالیفرنیا) شناگر بازنشسته آمریکایی است که با کسب هفت مدال طلا در المپیک ۱۹۷۲ مونیخ بهترین دستاوردی را که در آن زمان، یک ورزشکار در یک دوره المپیک به آن رسیده‌است، ثبت کرد.
رکورد اسپیتز تا ۳۶ سال بعد پابرجا بود، تااینکه مایکل فلپس، شناگر هموطن او، در المپیک ۲۰۰۸ پکن، با کسب هشت مدال طلا، آن را بهبود بخشید.
اسپیتز در طول دوران ورزش حرفه‌ایِ خود ۳۳ رکورد جهانی را به ثبت رساندInternational Jewish Sports Hall of Fame او در سال‌های ۱۹۶۹ و ۱۹۷۱، ۱۹۷۲ به عنوان شناگر برتر سال جهان انتخاب شد.
پیتر چک (زاده ۲۰ مه ۱۹۸۲ در پلزن) دروازه‌بان سابق اهل جمهوری چک است. پیتر چک، سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال جمهوری چک را دارد و به همراه این تیم در مسابقات جام ملت‌های اروپا شرکت داشته‌است. چک در سال ۱۹۹۹ هنگامی که تنها ۱۷ سال داشت به بلشانی پیوست. سال بعد او به اسپارتا پراگ پیوست با عملکرد درخشانش رکورد کلین شیت تئودور ریمن را در لیگ برتر چک شکست. چک در سال ۲۰۰۲ قراردادی چهار ساله به مبلغ ۵٫۵ میلیون یورو با رن امضا کرد و پس از دو سال با قراردی به ارزش ۷ میلیون پوند به چلسی رفت و در آن زمان گران‌ترین دروازه‌بان باشگاه شد. پس از مصدومیت کارلو کودیچینی ژوزه مورینیو پیتر را به عنوان دروازه‌بان اول چلسی انتخاب کرد. وی بعد از فینال لیگ اروپا ۲۰۱۹ از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. اما بعد از آن به عنوان دروازه‌بان دوم به تیم سابقش چلسی (البته چلسی زیر ۲۳سال) پیوست و در برابر تاتنهام بازی کرد. همچنین وی از طرف فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال بهترین دروازه‌بان در سال ۲۰۰۵ انتخاب شده‌است و به همراه تیم چلسی در سال ۲۰۱۲ قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شدند. او در سال ۲۰۱۵ به مبلغ ۱۱ میلیون یورو به آرسنال پیوست و توانست در باشگاه آرسنال به دروازه‌بان اصلی تیم بدل شود. همچنین او پس از جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۶ از فوتبال ملی خداحافظی کرد.
پیتر چک با رکورد ۹۰۳ دقیقه متوالی بدون دریافت گل، در تاریخ لیگ برتر انگلیس رکورددار می‌باشد. هم چنین او چهار مرتبه برنده دستکش طلایی لیگ برتر فوتبال انگلستان شده‌است که در کنار جو هارت بیشترین تعداد می‌باشد. این سنگربان چکی موفق شده که درمسابقات مختلف باشگاهی و ملی در ۳۹۱ بازی دروازه خودرا بسته (کلین شیت) نگه داردکه ۲۰۲ بار آن درلیگ برتر انگلیس است که دراین زمینه رکوردار است.
در چهاردهم اکتبر سال ۲۰۰۶ اتفاقی در محوطه جریمه تیم چلسی رخ داد که در تاریخ فوتبال نظیر نداشت. در اولین دقیقه بازی، پیتر چک (دروازه‌بان چلسی) و استفن هانت (مهاجم تیم مقابل) هر دو به سمت توپ هجوم بردند اما مهاجم به جای توپ، سر دروازه‌بان را نشانه رفت. نوک پای استفان هانت چنان به سر پیتر چک خورد که او دیگر نتوانست بازی را ادامه دهد. دروازه‌بان مصدوم فوراً با برانکارد از زمین بیرون رفت و کارلو کودیچینی (دروازه‌بان ذخیره تیم) جایگزین او شد.
سرانجام پس از ۱۰ روز بستری و یک عمل جراحی که با تعبیه دو قطعه فلزی در جمجمه پیتر چک همراه بود، دروازه‌بان چلسی از بیمارستان مرخص شد. پیتر مدتی بعد از ترخیص و بازگشت به منزل، به تمرین‌های ملایم مشغول شد و باشگاه چلسی اعلام کرد که او حداقل تا ۳ ماه دیگر به فوتبال برنمی‌گردد. بالاخره پیتر چک در ژانویه ۲۰۰۷ میلادی با یک کلاه محافظ ویژه بازی راگبی به فوتبال برگشت. این کلاه، فوم محافظ پلیمری اضافه‌تری نسبت به کلاه‌های معمولی داشت تا سر او را بیشتر پوشانده و ایمنی کامل‌تری برایش ایجاد کند.
خوان آنتونیو سامارانش (۱۷ ژوئیه ۱۹۲۰ در بارسلون - ۲۱ آوریل ۲۰۱۰ در بارسلون) مدیر ورزشی و سیاستمدار اسپانیایی بود. او از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۱ رئیس کمیته بین‌المللی المپیک بود.
سامارانش پیش از انتخاب به سمت وزیر ورزش اسپانیا در سال ۱۹۶۷، سرپرست کاروان ورزشی اسپانیا در چند المپیک بود. او که ریاست کمیته ملی المپیک اسپانیا را نیز در اختیار داشت از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۸ نایب رئیس این سازمان و در ۱۹۸۱ به ریاست آن برگزیده شد. سامارانش که در دوران حکومت فرانکو یکی از شاخص‌ترین سیاست‌مداران این کشور بود از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۰ سفارت اسپانیا در مغولستان و شوروی را نیز برعهده داشت.
سامارانش در دوران ریاست خود بر این سازمان راه ورود ورزشکاران حرفه‌ای را به المپیک باز کرد و با قراردادهای کلانِ حق پخش تلویزیونی، مسابقات المپیک را از خطر ورشکستگی نجات داد.
سامارانش در ۱۹۵۵ با ماریا ترزا سالیساش (۱۹۳۱–۲۰۰۰) ازدواج کرد. او دو فرزند دارد. دخترش ماریا ترزا نام دارد و پسرش خوان آنتونیو سامارانش سالیساش از سال ۲۰۰۱ نماینده اسپانیا در کمیتهٔ بین‌المللی المپیک و از سال ۱۹۹۶ نایب رئیس فدراسیون بین‌المللی پنج‌گانه مدرن است.
مایکل فرد فلپس دوم (زادهٔ ۳۰ ژوئن ۱۹۸۵) شناگر رقابتی پیشین اهل آمریکا و موفق‌ترین و پر مدال‌ترین ورزشکار المپیکی در تمامی دوران‌ها با مجموع ۲۸ مدال است. فلپس همچنین دارای رکوردهای بیشترین نشان طلای المپیک (۲۳)، مدال‌های طلای المپیک در مسابقات انفرادی (۱۳) و مدال‌های المپیک در مسابقات انفرادی (۱۶) می‌باشد. زمانی که در بازی‌های ۲۰۰۸ در پکن موفق به کسب هشت نشان طلا شد، فلپس رکورد شناگر آمریکایی مارک اسپیتز در سال ۱۹۷۲ با کسب هفت مقام قهرمانی را شکست. پیشتر در المپیک تابستانی ۲۰۰۴ در آتن، فلپس با کسب شش نشان طلا و دو برنز رکورد هشت مدال از رنگ‌های مختلف در یک دوره را به دست آورده بود. در المپیک ۲۰۱۲ در لندن، فلپس چهار مدال طلا و دو نقره کسب کرد و در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریودوژانیرو، توانست پنج نشان طلا و یک نقره به دست بیاورد. بدین ترتیب وی به موفق‌ترین ورزشکار بازی‌های المپیک در چهار دورهٔ پیاپی تبدیل شد.
فلپس رکورددار رقابت مسافت بلند در ۴۰۰ متر مختلط انفرادی مردان و همچنین دارندهٔ پیشین رکورد رقابت‌های مسافت بلند در ماده‌های ۲۰۰ متر آزاد، ۱۰۰ متر پروانه، ۲۰۰ متر پروانه، و ۲۰۰ متر مختلط انفرادی است. وی در مسابقات بزرگ بین‌المللی مسافت بلند ۸۲ مدال کسب کرده‌است، با ۶۵ نشان طلا، ۱۴ نقره و ۳ برنز که در رقابت‌های المپیک، قهرمانی جهان و قهرمانی پان پاسیفیک به دست آمده‌اند. عناوین بین‌المللی فلپس و رکوردشکنی‌هایش، وی را هشت بار برندهٔ جایزهٔ شناگر سال جهان و یازده بار برندهٔ جایزهٔ بهترین شناگر آمریکا و نیز صاحب جایزهٔ شناگر فینا در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶ کرده‌است. فلپس به سبب موفقیت بی‌نظیری که در بازی‌های المپیک سال ۲۰۰۸ داشت، جایزهٔ چهرهٔ ورزشی سال مجلهٔ اسپورتس ایلاستریتد را به دست آورد.
پس از بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸، فلپس بنیاد مایکل فلپس را افتتاح کرد، که بر رشد و گسترش ورزش شنا و ترویج سبک‌های زندگی سالم‌تر تمرکز دارد. فلپس پس از بازی‌های المپیک ۲۰۱۲ اعلام بازنشستگی کرد، اما وی در ۱۴ آوریل ۲۰۱۴ به رقابت‌ها بازگشت. در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دوژانیرو، پنجمین المپیک‌اش، فلپس توسط تیمش به عنوان پرچمدار ایالات متحده در مراسم رژهٔ کشورها در افتتاحیهٔ المپیک ۲۰۱۶ انتخاب شد. وی برای دومین بار در ۱۲ اوت ۲۰۱۶، در حالی که تعداد مدال‌هایش از مجموع مدال‌های کسب شده توسط ۱۶۱ کشور جهان بیشتر بود، اعلام بازنشستگی کرد و از رقابت‌های ورزشی کناره‌گیری کرد. او اغلب به عنوان بزرگ‌ترین شناگر تمام دوران شناخته می‌شود.
فلپس در بالتیمور، مریلند متولد شد، و در محلهٔ راجرز فورج در نزدیکی تاوسن بزرگ شد. او در مدرسهٔ ابتدایی راجرز فورج، مدرسهٔ راهنمایی دومبارتون و دبیرستان تاوسن تحصیل کرد. فلپس کوچک‌ترین فرزند بین سه فرزند خانواده است. مادرش، دبوراه سوئه «دِبی» فلپس، مدیر یک مدرسهٔ راهنمایی است. پدرش، مایکل فرد فلپس بازنشستهٔ نظامی پلیس ایالت مریلند است که در دوران دبیرستان و دانشگاه فوتبال بازی می‌کرد و در دههٔ ۱۹۷۰ برای بازی در تیم واشینگتن ردسکینز آزمون داد.
فلپس از نژادهای انگلیسی، ژرمنی، ایرلندی، اسکاتلندی و ولزی است. والدین وی در سال ۱۹۹۴، زمانی که او نه ساله بود از هم جدا شدند و طلاق گرفتند، و پدرش در سال ۲۰۰۰ ازدواج مجدد کرد. فلپس بعدها فاش کرد که این طلاق تأثیر منفی شدیدی بر روی او و خواهرانش گذاشته و او با پدرش تا چند سال پس از طلاق فاصله داشته و رابطه‌اش با وی به شکل دورادور بوده‌است. وی در سال ۲۰۰۳ از دبیرستان تاوسن فارغ‌التحصیل شد.
فلپس از ۷ سالگی شنا را شروع کرد، تا حدی تأثیر خواهرانش و تا حدی هم تخلیهٔ انرژی زیاد از وی، از جمله دلایل فعالیت او در شنا بود. او پس از بازنشستگی در سال ۲۰۱۶، اظهار داشت: «تنها دلیلی که باعث شد من تا به حال داخل آب باشم این بود که مادرم می‌خواست من تنها شنا را یاد بگیرم. من و خواهرانم عاشق ورزش شدیم و تصمیم گرفتیم که شنا کنیم.»Michael Phelps explains to Jimmy Fallon that his focus in retirement will be on water safety, to help reduce the number of accidental drownings of children "Michael Phelps Retires to Run His Baby Boomer's Instagram", The Tonight Show Starring Jimmy Fallon, Thursday, September 1, 2016 (uploaded Sep2)
هنگامی که فلپس در کلاس ششم درس می‌خواند به اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی (ADHD) مبتلا شد. در ۱۰ سالگی، او برای ردهٔ گروه سنی خود یک رکورد ملی به دست آورد (در ۱۰۰ متر پروانه) و شروع به یادگیری شنا در باشگاه ورزش‌های آبی شمال بالتیمور زیر نظر مربی خود، باب باومن کرد. سپس رکوردهای رده‌های پایهٔ بیشتری از وی به ثبت رسید، و از ۲۱ اوت ۲۰۱۸ تاکنون، هنوز ۱۱ رکورد رده‌های سنی پایه در دستان فلپس می‌باشد، که شامل هشت رکورد در رقابت مسافت بلند، و سه رکورد استخر مسافت کوتاه می‌باشد..
مایکل فلپس با هشتمین مدال طلای خود در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ پکن، دارندهٔ بیش‌ترین مدال طلا در تاریخ المپیک (۱۴ مدال) شد و از نظر شمار مدال در یک دورهٔ المپیک نیز از رکورد شناگر آمریکایی مارک اسپیتز در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ پیشی گرفت.Phelps Beats Spitz Record With Eighth Gold at Beijing Olympics وبگاه بلومبرگ
فلپس همچنین با حضور در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن با ۶ مدال (۴ طلا و ۲ نقره) رکورد بیشترین مدال المپیک را که تا پیش از این با ۱۸ مدال، در اختیار لاریسا لاتینینا ژیمناست اوکراینی تیم اتحاد جماهیر شوروی سابق بود، پس از ۴۸ سال ازآنِ خود کرد و به رکورد ۲۲ مدال المپیک دست یافت.
لئونیداس از رودس در دوران المپیک باستان و ۱۵۲ سال پیش از میلاد مسیح ۱۲ قهرمانی در مسابقات المپیک داشت. فلپس با قهرمانی در شنای ۲۰۰ متر قورباغه در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ و با کنار گذاشتن قهرمانی‌های او در مسابقات تیمی، با رکورد لئونیداس که قدمتی بیش از ۲۰۰۰ سال دارد، مساوی کرده‌است. فلپس در کل ۲۳ مدال طلای المپیک دارد که ۹ طلا را در رقابت‌های تیمی (امدادی) گرفته‌است.راز قهرمانی که به رکورد دو هزار ساله المپیک رسید بی‌بی‌سی فارسی
در دوره لئونیداس نه مسابقه امدادی در المپیک بوده و نه رقابتی امدادی. برای همین نمی‌توان دربار توانایی این ورزشکار یونانی نظری قطعی داد هرچند که تاریخدان‌ها معتقدند او بسیار خوب بوده‌است. مدال‌های فلپس در ۵ ماده انفرادی بوده در حالی که مدال‌های لئونیداس در سه ماده بوده‌است. با اطلاعاتی که در دست است، لئونیداس را می‌توان «خدای المپیک باستان» دانست. این دونده در چهار دوره پشت‌هم المپیک در سال‌های ۱۶۴ و ۱۶۰ ،۱۵۶ ،۱۵۲ پیش از میلاد شرکت کرد و در سه رقابت مختلف ۱۲ بار قهرمان شد. او سه بار در ۳۶ سالگی قهرمان شد.نشریه «واشینگتن پست» به نقل از تاریخدان‌ها
فلپس ۳۹ رکورد جهانی (۲۹ رکورد شنای انفرادی، ۱۰ رکورد شنای امدادی) به ثبت رسانده‌است، که این تعداد رکورد ثبت شدهٔ وی توسط فینا بیش از رکوردهای ثبت شدهٔ دیگر شناگران می‌باشد، (با ثبت این تعداد رکورد جهانی، بیشترین رکوردهای جهانی ثبت شده پیشین که توسط مارک اسپیتز با ۳۳ رکورد (۲۶ رکورد شنای انفرادی، ۷ رکورد شنای امدادی) به ثبت رسیده بود، بهبود یافت. با این حال، گزارش شده‌است که جانی ویسمولر توانسته ۶۷ رکورد جهانی را بشکند.
تمام این رکوردها به جز دو رکورد در استخر مسافت بلند (۵۰ متر) به ثبت رسیده‌است.
از ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۹، وی همچنان دارای چهار رکورد جهانی (که به صورت پررنگ و برجسته مشخص شده‌اند) می‌باشد، برخی رکوردهای وی همچون بیشترین مدال‌های المپیک و بیشترین مدال‌های طلای المپیک برنده شده توسط یک نفر تا کنون، شامل این رکوردها نمی‌شوند.
فلپس دارای ۲۳ رکورد در رکوردهای جهانی گینس است که بیشتر آن‌ها شامل رکوردهای انباشتی گینس (بیشترین‌های گینس، رکوردهایی که با واژهٔ «بیشترین» آغاز می‌شوند) برای مجموع موفقیت‌ها و پیروزی‌های شنا همچون: بیشترین مدال‌ها، تعداد مدال‌های متوالی، بیشترین مدال‌های کسب شده در یک تورنمنت، بیشترین رکوردها در شنا و… می‌باشد. این بالاترین تعداد رکوردهای گینس است که توسط یک ورزشکار به ثبت رسیده‌است.
r = پیشتاز امدادی (relay lead-off)
فلپس بدنی دارد که به او در شنا کمک می‌کند؛ طول دو دست او در حالت باز ۲۰۱ سانتیمتر و بیش از قد او (۱۹۳ سانتیمتر) است."Profile: Michael Phelps - A normal guy from another planet وبگاه دیلی تلگراف فلپس روزانه غذایی با انرژی ۱۲٫۰۰۰ کالری مصرف می‌کند، درحالی‌که یک مرد هم‌سن او روزانه به ۲۰۰۰ کالری نیاز دارد.Michael Phelps is now the top Olympian of all time. Here's what it takes وبگاه گاردین نکته دیگر اینکه قلب مایکل بسیار قوی است که ۲ برابر میزان معمول، یعنی ۳۰ لیتر در ثانیه خون از آن می‌گذرد؛ اما موفقیت مایکل تنها به بدن او مربوط نمی‌شود، چرا که او تمرینات سخت و رژیم غذایی مناسبی را نیز دنبال می‌کند.
۱. پاهای کوتاه‌تر؛ بالاتنه بلند او تناسبی با قد ۱۹۳ سانتیمتری او ندارد و متناسب کسی با قد ۲۰۷ سانتیمتر و پایین‌تنه‌اش متناسب کسی با قد زیر ۱۸۰ سانتیمتر است؛ بنابراین بالاتنه‌اش که موتور حرکت اوست به او کمک می‌کند دستانش را با قدرت بیشتری حرکت دهد و پاهای کوتاه‌تری را با خود بکشد.
۲. دستان بلندتر؛ به‌طور معمول اندازه از سر یک دست تا دست دیگر در صورتی که دست‌ها باز باشند، حدوداً اندازه قد انسان است. اما این اندازه در بدن مایکل فلپس ۲۰۴ سانتیمتر است، یعنی ۱۱ سانتیمتر بلندتر از اندازه معمول.
۳. مفصل‌های نرم‌تر؛ انعطاف بیش از اندازه در مفصل‌های او از جمله آرنج‌ها و زانوها به او امکان می‌دهد که بتواند دست‌هایش را بالاتر ببرد و زاویه پا زدنش را بیشتر کند.
۴. خستگی کمتر؛ ثابت شده که بدن فلپس ۵۰ درصد کمتر از رقبایش اسید لاکتیک تولید می‌کند. اسید لاکتیک کمتر موجب می‌شود که خستگی کمتری در بدن ایجاد شود؛ عامل دیگری که در یک روز بتواند در چند مسابقه پیاپی قهرمان شود.
۵. چرخش بیشتر؛ انعطاف در مفصل‌های قوزک پا به او این امکان را می‌دهد که نسبت به شناگران دیگر ۱۵ درجه بیشتر پایش را بچرخاند.
شماره پای کسی هم قد فلپس حدود ۴۶ است اما شماره پا او ۵۰ است، بنابراین پاهای او مانند پارو عمل می‌کند. اندازه شش‌های او بیش از حد معمول است و می‌تواند هوای بیشتری در آن ذخیره کند. انعطاف بدن او کمک می‌کند شروع بهتری داشته باشد و در برگشت‌ها بهتر سالتو بزند. چربی کم بدن او کمک می‌کند سریع‌تر و راحت‌تر سرعت بگیرد.بدن پرافتخارترین ورزشکار تاریخ المپیک چه ویژگی‌هایی دارد؟ بی‌بی‌سی فارسی
مایکل فرد فلپس در ۳۰ ژوئن ۱۹۸۵ در بالتیمور مریلند آمریکا زاده شد. او دو خواهر بزرگتر از خود دارد که آن‌ها هم در شنا فعالند. فِرِد، پدر مایکل، پلیس و دِبی، مادرش، مدیر مدرسه بوده‌اند. در ۱۹۹۴ و زمانی که هفت سال داشت، پدر و مادرش جدا شدند و سرپرستی او و دو خواهرش به مادرش سپرده شد. مایکل رابطه خوب و صمیمی با مادرش دارد. ویتنی، یکی از خواهرانش، بعدها در مصاحبه‌اش گفته بود که «برای فرار از جنگ و دعواهای پدر و مادرم به استخر پناه می‌بردم.»
فلپس شنا را از پنج‌سالگی آغاز کرد. در هفت‌سالگی از این‌که سرش را زیر آب ببرد، می‌ترسید و برای همین مربیان به او اجازه می‌دادند که به پشت شنا کند. برای همین، کرال پشت، اولین مهارتی بود که فراگرفت.
وی دانش‌آموختهٔ «بازاریابی ورزشی» از دانشگاه میشیگان است.
مایکل فلپس در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ از لباس‌هایی به نام Speedos LZR Racer استفاده کرد که ازسوی دانشمندان ناسا طراحی شده‌بود. الیافی که در ساخت این لباس‌ها به کار رفته به‌شکل ریزلوله‌هایی هستند که در کنار هم چیده شده‌اند. در این لباس هیچ‌گونه زاویه با برآمدگی دیده نمی‌شود.
در المپیک ۲۰۰۸، یک میلیون دلار بیشتر از جایزه اصلی به دلیل سرعتش به او داده شد. مایکل آن را صرف ساختن «مؤسسه مایکل فلپس» کرد. هدف این مؤسسه رشد رشته شنا و همچنین بهبود روش زندگی سالم‌تر است. در ۲۰۱۰، در مؤسسات «مایکل فلپس»، «مدرسه شنای مایکل فلپس» و «مرکز سلامت کودکان»، برنامه‌ای هم برای اعضای باشگاه برگزار شد. این برنامه به بچه‌ها اهمیت سالم و فعال بودن را، با تمرکز بر رشته شنا، یاد می‌دهد.
در نوامبر ۲۰۰۴ که مایکل ۱۹ ساله بود، به دلیل رانندگی در مستی در سالزبری مریلند دستگیر شد؛ اما به‌طور مشروط آزاد شد. مایکل به دلیل تخلف از قانون ۲۵۰ دلار جریمه شد و با دستور دادگاه پس از آزادی، برای دانش‌آموزان دبیرستانی دربارهٔ اثرات بد استفاده از مشروبات الکلی هنگام رانندگی صحبت کرد و همچنین در همایش «انجمن مادران مخالف استفاده از الکل» شرکت کرد.
در اوایل ۲۰۰۹، پس از آنکه عکس مایکل فلپس در حال مصرف ماری‌جوانا در نشریات منتشر شد، او عذر خواست. این عکس مربوط به شرکت فلپس در یک میهمانی در تیم فوتبال دانشگاه کارولینای جنوبی در نوامبر ۲۰۰۸ بود.Phelps says sorry for puffing the pipe وبگاه گاردین
Wikipedia contributors, "Michael Phelps," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Michael_Phelps&oldid=206398021
رابرت پری (زادهٔ ۶ مه ۱۸۵۶ - درگذشتهٔ ۲۰ فوریهٔ ۱۹۲۰) کاشف آمریکایی بود که ادعا داشت در ۶ آوریل ۱۹۰۹ به عنوان نخستین فرد به مختصات جغرافیایی قطب شمال رسیده‌است. ادعای او در بیشتر قرن بیستم به گستردگی تأیید می‌شد اما امروزه به گستردگی مورد شک قرار گرفته‌است.
رابرت ادوین پری در سال ۱۸۵۶ در کرسون، پنسیلوانیا (Cresson) متولد شد. در ۲۴ سالگی به یگان مهندسی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا پیوست.Romantic Love Letters - Robert Peary, Artic Explorer به عنوان یک افسر، پری در سفری اکتشافی به نیکاراگوئه در سال‌های ۱۸۸۴ و ۱۸۸۵ شرکت کرد. سپس او برای اکتشاف مناطق قطبی به شمال رفت.
در سال ۱۸۹۵، پری در حال نقشه‌برداری برای نیروی دریایی در گرینلند نزدیک بود از گرسنگی جان خود را از دست بدهد. در آن‌جا وی با مردم اینوئیت آشنا شد و از آن‌ها مهارت‌های زنده ماندن در شرایط سخت قطبی را آموخت. در سال ۱۹۰۰، پری به شمالی‌ترین بخش گرینلند رسید. بررسی پری نشان داد که گرینلند جزیره است. امروزه، منطقهٔ ساحلی شمال گرینلند به افتخار پری، پری لند نامیده می‌شود.
سپس پری برای رسیدن به قطب شمال تلاش کرد. کسی تا آن زمان از قطعات خطرناک یخی که قطب شمال را احاطه کرده‌است، نگذشته بود و از سرمای کشنده آن با موفقیت نجات نیافته بود.
در ۱۹۰۲، نخستین تلاش پری برای رسیدن به قطب شمال شکست خورد. در ۱۹۰۵، پری برای رسیدن به قطب بار دیگر تلاش کرد. او یک رکورد برای سفر به دورترین نقطهٔ شمال برجاگذاشت اما آب‌وهوای بد و کمبود غذا او را مجبور به بازگشتن کرد.
در ۱۹۰۸، پری سومین تلاش خود را برای رسیدن به قطب شمال نمود. همراهان او در این سفر شامل ۲۴ مرد، ۶ سورتمه و ۱۳۳ سگ می‌شد. سرانجام، در ۶ آوریل ۱۹۰۹، پری به قطب شمال رسید یا به آن بسیار نزدیک شد. او توسط دوستش، کاشف آمریکایی آفریقایی‌تبار ماتیو هنسون، و چهار اینوئیت (Inuit) همراهی می‌شد.
مردان پری، خوشحال و مفتخر از موفقیتشان سفر سرد و دراز بازگشت به کمپ در کانادا و سپس به خانه را آغاز کردند. اما مردان با شگفتی متوجه شدند که کاشفی به نام فردریک کوک ادعا کرده‌است که پیش از آن‌ها به قطب شمال رسیده‌است!
پری مجبور شد تا ۱۹۱۱ منتظر بماند تا کارشناسان، ادعای کوک را رد کنند. پس از آن، کنگره ایالات متحده رسماً دستاورد پری را به رسمیت شناخت. نیروی دریایی آمریکا در همان سال پیش از این‌که بازنشسته شود، او را به درجهٔ دریادار نائل کرد.
وی سال‌های پایانی عمر را در جزیره ایگل در نزدیکی ساحل مین به همراه خانواده‌اش به سر برد. پری در ۱۹۲۰ درگذشت. سال‌ها بعد در ۱۹۸۸، تیمی از کاشفان محاسبه کردند که پری از مسیر منحرف شده و دست‌کم ۵۰ کیلومتر با مکان قطب شمال فاصله داشته‌است. مطالعه‌ای دیگر این یافته‌ها را به چالش کشید. امروزه هنوز دربارهٔ این‌که آیا پری واقعاً به محل قطب شمال رسیده‌است یا خیر، بحث در جریان است.
ماتیو آلکساندر هنسون (زاده ۱۸۶۶ - درگذشته ۱۹۵۵) کاشف سیاه‌پوست که عضو گروه اکتشافی بود که در سال ۱۹۰۹، به رهبری رابرت پری، موفق به کشف قطب شمال شد.
مری لو رتون (زاده ۱۹۶۸) ژیمناست آمریکایی، که در بازی‌های المپیک ۱۹۸۴ لوس آنجلس، موفق به کسب مدال طلا شد.
او اولین ورزش‌کار آمریکایی و در واقع اولین فرد خارج از اروپای شرقی بود که در این رشته، موفق به کسب مدال طلا می‌شد.
فارسان، شهری از توابع استان چهارمحال و بختیاری و مرکز شهرستان فارسان است. مکان های دیدنی این شهر عبارت اند از:« چشمه قلعه، پارک ساحلی قلمستان و در ۵ کیلومتری این شهر پیرغار واقع در روستای ده چشمه» می باشد.
مردم شهر فارسان از ایل بختیاری شاخه هفت‌لنگ و اکثریت از طایفه‌ی بهداروند هستند و به زبان لری بختیاری صحبت می‌کنند.
شهر فارسان در ۵۰ درجه و ۳۵ دقیقه طول شرقی جغرافیایی و ۳۲ درجه و ۱۶ دقیقه عرض شمالی جغرافیایی، و ارتفاع ۲۰۷۲ متر از سطح دریا در یک منطقه کوهستانی قرار دارد.https://tools.wmflabs.org/geohack/geohack.php?language=fa&pagename=فارسان&params=32.2569_N_50.5642_E_
شهر فارسان در ۳۵ کیلومتری شهرکرد، میان پیشکوه‌های زاگرس در مکان مرتفع و خوش آب‌وهوا بنا گردیده و کوه کلک معروف به کوه کبود در جنوب شهر قرار دارد و اکثر ماه‌های سال پوشیده از برف است در اطراف این شهر چشمه ساران و ییلاق‌های خوش آب‌وهوایی وجود دارد؛ که فصول گرم سال از مناطق مختلف کشور جهت تفریح و تنوع آب‌وهوا به این شهر مسافرت می‌کنند.https://cb.doe.ir/portal/home/?926298/فارسان رود سراب غرب و جنوب این شهر را مشروب می‌سازد.
نام این شهر ریشه در نام سرزمین پارسوآش، پارسوا، پارسوماش یا پارسومش یا پارساماش (سرزمین شاهان پارسی) دارد که در گذر زمان بر اساس قواعد تغییر و تطور واژگان در بستر زبان محاوره، ابتدا به پارسوم، سپس پارسون و در سده اخیر ابتدا به فارسون و درنهایت به فارسان تغییر پیدا کرده‌است. اما کماکان در روستاهای اطراف و در میان بختیاریها با نام پارسون از این شهر یاد می‌گردد.
این منطقه، سرزمین اصلی طوایف پارسه بوده‌است که گفته می‌شود از محلی در نواحی رشته کوه‌های زاگرس مرکزی به نام پارسوآش در امتداد زاگرس در دره‌های کرخه و کارون تدریجاً به سمت جنوب فلات ایران و سرزمین عیلام سرازیر شده‌اند.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۳۰٬۵۰۴ نفر (در ۸٬۴۰۰ خانوار) بوده‌است.
مهمترین مرکز تفریحی فارسان، پیرغار واقع در ۴ کیلومتری شهر در روستای ده چشمه است. پیرغار در دامنه کوه لاخرسان قرار گرفته و مشتمل بر چشمه ای پرآب، آبشار فصلی و منطقه جنگلی است. سنگ نوشته دوران مشروطه که شرح لشکرکشی بختیاری‌ها به تهران در انقلاب مشروطه است نیز در این تفریحگاه واقع شده‌است. این سنگ نوشته به دستور سردار اسعد بختیاری حجاری شده‌است.
از مهم‌ترین و ارزشمندترین صنایع دستی که قدمتی دیرینه دارد بافتن فرش دست‌باف است که در روستاهای مختلف با طرح‌ها و نقش‌های متفاوتی بافته می‌شود. سایر دست‌بافته‌ها که هنوز در این شهر رایج است عبارت‌اند از: گلیم‌بافی، جاجیم‌بافی، چوغا‌بافی، خرسک‌بافی (نوعی قالیچه)، نمدمالی، کلاه‌مالی، می نا دوزی، لچک‌دوزی و گیوه‌دوزی.
‌در سالهای گذشته، دو تیم از شهر فارسان در بالاترین سطح ورزش حرفه‌ای کشور حضور داشته‌اند.
برکه سفلین، روستایی در دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان ایران است.
مذهب مردم این روستا، اهل سنت و از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند.
دارای مسجد، دبستان، آب‌انبار (برکه)، وخانه بهداشت، مخابرات، اسکله، پاسگاه، پارک و مکتب‌خانه است.
اهالی این روستا از راه صید و ماهی گیری، کشاورزی، و دامداری امرار معاش می‌کنند. تعداد ۵۰۰ اصله نخل دیم و ۱۰۰ من زمین زیر کشت دارد.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۸۷ نفر (۱۴۳ خانوار) بوده‌است.
لادن مستوفی (زاده ۲۰ اسفند ۱۳۵۱) هنرپیشه ایرانی است. او کار خود را با فیلم روز واقعه آغاز کرد و چند سال بعد پس از بازی در سریال دوران سرکشی به شهرت رسید.
لادن مستوفی زاده سال ۱۳۵۱ در شهرستان تنکابن است. وی تحصیلات دانشگاهی خود را نیمه‌تمام رها کرد و وارد عرصه بازیگری شد. او در ۲۲ سالگی در نخستین فیلم خود روز واقعه (سال ۱۳۷۳) بازی کرد و پس از بازی در سریال دوران سرکشی و همچنین مجموعه تلویزیونی پریا به شهرت رسید.لادن مستوفی پایان بندی پریا را مدیر قبلی صداوسیما تغییر داد خبرگزاری مهر پریا در خیابان‌های تهران خبرگزاری ایسنا
لادن مستوفی همسر شهرام اسدی کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس و نیز خواهر لاله مستوفی منشی صحنه سینمای ایران است. مستوفی در بسیاری از فیلم‌هایی که اسدی کارگردانی آن را بر عهده داشته بازی کرد که از جمله آنها می‌توان به فیلم روز واقعه و مجموعه تلویزیونی شیخ بهایی اشاره کرد.
زبان مالایی (به مالایی: Bahasa Melayu) زبانی آسترونزیایی است که توسط ۲۹۰ میلیون نفر جمعیت که عمدتاً از مردم مالایی هستند در کشورهای مالزی، اندونزی، برونئی، سنگاپور و بخش‌هایی از تایلند صحبت می‌شود. مالایی زبان ساکنان سراسر تنگه مالاکا شامل سواحل شبه‌جزیره مالایا در مالزی و ساحل شرقی سوماترا در اندونزی است و همچنین به عنوان زبان بومی در غرب ساراواک و کالیمانتان غربی در بورنئو نیز کاربرد دارد. مالایی زبان بازرگانی در بخش‌هایی از فیلیپین به ویژه مجمع‌الجزایر سولو و پالاوان است.
مالایی دارای نام‌های رسمی پرشماری است. در مالزی بدان "Bahasa Melayu" (زبان مالایی) یا "Bahasa Malaysia" (زبان مالزیایی)، در برونئی و سنگاپور بدان "Bahasa Melayu" (زبان مالایی) و در اندونزی بدان "Bahasa Indonesia" (زبان اندونزیایی) گفته می‌شود. گرچه اندونزیایی‌ها از گونه‌های مالایی رایج در مرکز تا جنوب سوماترا که بومی این مناطق است، به عنوان "Bahasa Melayu" (زبان مالایی) یاد می‌کنند و آن‌ها را یکی از زبان‌های محلی خود می‌دانند. گویش میانجی میان مالایی‌تباران اندونزیایی است که دلیل آن وجود انبوه فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی و رادیویی و منابع مالایی به این گویش است.
مالایی معیار که مالایی دیوانی نیز نامیده می‌شود، زبان ادبی سلطان‌نشین‌های ملاکا و جوهور تا پیش از استعمار بود و بدین دلیل گاه به مالایی، ملاکایی، جوهوری و ریائویی می‌گویند تا با سایر زبان‌های مالایی‌تبار اشتباه نشود. مطابق اتنولوگ، چندین گونه از زبان‌های مالایی که در حال حاضر به عنوان زبان‌های جداگانه فهرست می‌شوند، از جمله گونه‌های اورنگ اصلی شبه‌جزیره مالایی، چنان با مالایی معیار ارتباط نزدیکی دارند که می‌توان آن‌ها را به عنوان گویش این زبان دسته‌بندی کرد. همچنین چندین زبان کریول و مخلوط بر پایه مالایی وجود دارد که از مالایی کلاسیک و همچنین مالایی ماکاساری ایجاد شده‌اند.
زبان‌شناسان تاریخی در مورد احتمال گسترش سرزمین اولیه مالایی‌زبان در غرب بورنئو تا سواحل برونئی اتفاق نظر دارند. گونه‌ای که به نام نیامالایی شناخته می‌شود حداقل تا سال ۱۰۰۰ پیش از میلاد در بورنئو صحبت می‌شد و گفته می‌شود زبان اجدادی تمام زبان‌های مالایی بعدی است. نیای آن، نیامالایو-پلی‌نزیایی، از نوادگان زبان نیاآسترونزیایی، حداقل در سال ۲۰۰۰ قبل از میلاد، و احتمالاً در نتیجه گسترش مردمان آسترونزیایی به جنوب شرق آسیا از جزیره تایوان، شروع به تجزیه کرد.
تاریخ زبان مالایی را می‌توان به پنج دوره تقسیم کرد: مالایی باستان، دوره گذار، دوره ملاکا (مالایی کلاسیک)، مالایی نوین پسین و مالایی نوین.
مالایی باستان بسیار تحت تأثیر زبان سانسکریت بود و به الفبای گرانتا نوشته می‌شد. ‏کهن‌ترین نمونه‌های یافت شده از مالایی باستان متعلق به سنگ نوشته‌های کدوکان بوکیت یافته‌شده در سوماترا است و به قرن هفتم میلادی بازمی‌گردد.
زبان مالایی کلاسیک در زمان سلطان‌نشین ملاکا و ورود اسلام به منطقه به عنوان زبان میانجی درآمد و واژگان عربی و فارسی بسیاری وارد آن شدند. ملاکا یک مرکز تجاری بین‌المللی بود و مردمان مختلفی در آن‌ها حضور داشتند. به همین دلیل واژگانی از زبان‌های دیگر مثل تامیلی و چینی نیز وارد این زبان شدند. در این دوران، دو گونه از زبان مالایی کاربرد داشت؛ یک نوع، مالایی کلاسیک بود که زبان رسمی ملاکا بود و از آن در متون ادبی استفاده می‌شد و نوع دوم، زبان مالایی محاوره‌ای که به عنوان زبان میانجی در بین مردم این منطقه استفاده می‌شد. الفبای جاوی نیز در این دوران پدید آمد.
‏در قرن نوزدهم مالایی کلاسیک توسط حکومت استعماری هلند در اندونزی و بریتانیا در مالزی، به عنوان زبان معیار انتخاب شد و با انتشار کتاب و تدریس به آن در مدارس و دانشگاه‌ها، بین مردم عادی بیشتر روایج یافت. در این دوران سامانه نوشتاری لاتین نیز ایجاد و جایگزین الفبا جاوی شد. با گسترش ادبیات در قرن نوزدهم، مالایی به شکوفایی رسید و پژوهشگران تصمیم به معیارسازی آن گرفتند و در سال ۱۹۳۶ فردی به نام زین‌العابدین احمد چند کتاب دستور زبان مالایی را منتشر کرد. ‏این کتاب‌ها اساس زبان‌های مالایی و اندونزیایی بودند. ‏معیارسازی زبان‌های مالایی و اندونزیایی نقش مهمی در جنبش‌های ملی و استقلال‌طلبانه ایفا کرد. ‏در سال ۱۹۴۵ اندونزی کشور به استقلال رسید و زبان اندونزیایی، زبان رسمی این کشور شد و در سال ۱۹۵۷ نیز مالزی به عنوان کشوری مستقل اعلام شد و زبان مالزیایی، زبان رسمی این کشور شد.
مالایی بخشی از خانواده زبان‌های آسترونزیایی است، که شامل زبان‌هایی از جنوب شرق آسیا و اقیانوس آرام، با شمار کمتری در قاره آسیا است. زبان مالاگاسی نیز در ماداگاسکار در اقیانوس هند، بخشی از این خانواده است. گرچه این زبان‌ها نسبت یکدیگر قابل درک نیستند، اما شباهت‌های آنها بسیار چشمگیر است و بسیاری از ریشه‌ها عملاً از نیای مشترک خود، نیاآسترونزیایی تغییر نکرده‌اند. اشتراکات بسیاری در این زبان‌ها برای اسامی خویشاوندان، بهداشت، اعضای بدن، حیوانات و به ویژه اعداد یافت می‌شود.