moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
رباط ورکی رانی یا ایسکیوفمورال یکی از رباط‌های مفصل ران بوده که در پشت (خلف) کپسول مفصلی ضخیم شده‌است. این رباط از ایسکیوم (از قسمت پشتی تحتانی استابولم) به سمت بالا و خارج در پشت گردن استخوان ران می‌پیچد، به طوریکه برخی از فیبرها با منطقه حلقوی Zona orbicularis (فیبرهای حلقوی کپسول لیفی) ترکیب می‌شوند و فیبرهای دیگر به تروکانتر بزرگ Greater trochanter متصل می‌گردند. Williams & Warwick. Gray's Anatomy. Page 520 رباط ورکی رانی در حرکات صاف شدن (اکستانسیون) و چرخش داخلی (اینترنال روتیشن) مفصل ران به طور محکم کشیده می‌شود. Darlene Hertling and Randolph M.Kessler. Page 288
آژیر قرمز صدایی است که در زمان خطراتی چون سیل و زلزله و خصوصاً در زمان جنگ و بروز حمله هوایی از رادیو، تلویزیون یا بلندگوهای نصب شده در اماکن عمومی پخش می‌شود.
پیش از آغاز آژیر قرمز متن زیر شنیده می‌شود (نام و شیوه آژیرها تقریباً مشابه آمریکا است):
توجه! توجه!
علامتی که هم‌اکنون می‌شنوید اعلام خطر یا وضعیت قرمز است و معنی و مفهوم آن این است که حمله هوایی انجام خواهد شد. محل کار خود را ترک و به پناهگاه بروید.
بلافاصله پس از این متن، آزیر قرمز پخش می‌شود که به مدت سه دقیقه ادامه دارد و در این مدت، هر ده ثانیه بسامد صدا زیر و بم می‌شود. با برطرف شدن خطر، آژیر سفید پخش می‌شود که مدت آن سه دقیقه است که شامل یک دقیقه بوق ممتد، یک دقیقه سکوت و دوباره یک دقیقه بوق ممتد است.
محمد علی ابطحی مدیر وقت رادیو(۱۳۶۲) با بیان خاطرات شفاهی رادیو در رابطه با آژیر قرمز می‌نویسد: " این نوار قبل از انقلاب در ارتش تهیه شده بود. شنیده بودم که قبل از انقلاب در جریان یک مانور امنیتی داخلی در ارتش ضبط شده بود و سر چهار راه‌ها بلندگو می‌گذاشتند و آن را برای تمرین و اعلام آمادگی و ابراز قدرت پخش می‌کردند جنگ که متأسفانه به صورت حقیقی آغاز شد، این نوار را به رادیو دادند "
ریخت‌شناسی یا مورفولوژی می‌تواند در چندین معنی مختلف به کار رود:
کالبدشناسی مقایسه‌ای، کالبدشناسی تطبیقی یا همسنجشی شاخه‌ای از کالبدشناسی است. این رشته به مطالعه شباهت‌ها و تفاوت‌های آناتومی گونه‌های مختلف (جانور، گیاه، قارچ و …) می‌پردازد. این کار نقش بسزایی در ریخت‌شناسی و تحلیل‌های فیلوژنتیک دارد.
کالبدشناسی تطبیقی منبع مهمی جهت بررسی سوبژکتیو داده‌ها برای مطالعه تاریخ فرگشتی (تکامل) حیات است. مطالعه تطبیقی گونه‌های زندهٔ مختلف در زیست‌بوم می‌تواند به فهم جوانب ریخت‌شناسانه و کارکرد خصیصه‌های سازگارشده کمک کند. آناتومی مقایسه‌ای نه تنها برای ظاهر بلکه برای ساختار اندام‌ها (بافت‌شناسی تطبیقی) هم ضروری است تا ساختارهای همساخت و همسان از هم معلوم شوند. برای مثال، بال خفاش همان کاربرد بال پروانه را دارد (هر دو اندامی برای پرواز هستند)، ولی از نظر ساختاری یکسان نیستند. در حقیقت، بال خفاش ساختار مشابه پای اسب یا باله دلفین را دارد. (به چنین ساختارهایی همساخت می‌گویند).
در این روش، نشان داده می‌شود که تغییرات اندک در نسبت‌ها و جایگاه اجزای موجودات زنده برای تغییر کارکرد کافی هستند. برای نمونه گوش ما شکلی تکوین‌یافته از آبشش ماهی است.Ears Evolved from Ancient Fish Gills
وقتی دو بدن به هم شبیهند ولی منشأ یکسانی ندارند، به آنها هوموپلاسی یا فرگشت هم‌گرا می‌گویند. باله آب‌بازان چون نهنگ و دلفین به باله ماهی‌ها به ویژه کوسه‌ها شباهت دارد. ولی نهنگ‌ها ماهی نیستند، آنها چون فیل و انسان پستاندار هستند. باله‌های آنها در واقع پاهای جلویی آنها بوده‌اند که در طول فرگشت به این شکل درآمده‌اند.
الکساندر میخایلویچ رودچنکو هنرمند پیشرو، تندیس‌گر، نقاش، عکاس و طراح گرافیک اهل روسیه بود.
الکساندر رودچنکو یکی از بنیان‌گذاران جنبش ساخت‌گرایی و هم‌چنین طراح مد و طراح صحنه در اتحاد جماهیر شوروی بود. از وی به عنوان یکی از نوابغ هنر شوروی یاد می‌شود.هنر کمونیستی؛ موسیقی در شوروی, بی‌بی‌سی فارسی
رباط سر استخوان ران یک رباط مربوط به داخل مفصل ران بوده که رباط گرد Ligamentum teres نیز نامیده می‌شود. این رباط از حفره سر استخوان ران Fovea capitic femoris به قسمت‌های زیر متصل می‌گردد:
"رباط گرد" در حرکات نزدیک شدن و نیمه خم شدن (اداکسیون و سمی فلکسیون) مفصل ران سفت می‌شود و در عمل دورشدن (ابداکسیون) شل است. Williams & Warwick. Gray's Anatomy. Page 520 اگرچه رباط سر استخوان ران در حرکت اداکسیون محکم کشیده می‌شود، نسبتاً عملکرد مکانیکی اش فاقد اهمیت است. Darlene Hertling and Randolph M.Kessler. Page 288
یکی از منابع خونرسانی سر استخوان ران از طریق عروقی به نام عروق رباط گرد تأمین می‌شود که از رباط گرد به سر استخوان ران می‌روند. این عروق نقش چندانی در خونرسانی ندارند.
دودمان هانوفر یکی از دودمان‌های پادشاهی بریتانیا با تبار آلمانی بود که اعضای آن به‌دنبال پادشاهی جرج لوئیز، فرمانروای هانوفر با عنوان جرج یکم بریتانیای کبیر از ۱۷۱۴ تا ۱۹۰۱ که ملکه ویکتوریا درگذشت بر مسند قدرت بودند.
نخستین پادشاه این خاندان جرج یکم، نتیجهٔ جیمز یکم از سمت مادرش سوفیا بود که تنها بازماندگان پروتستان مذهب شاه پیشین انگلستان محسوب می‌شدند. او جانشین ملکه آن از خاندان استوارت شد که در ۱۷۱۴ بدون آنکه جانشینی داشته باشد درگذشت.
با توجه به توافق‌نامهٔ سال ۱۷۰۱ مبنی بر حفظ قدرت در دست پروتستان‌ها که به دنبال انقلاب باشکوه در ۱۶۸۸-۹ به‌تصویب رسیده بود، قرار بر این بود که درصورت درگذشت آن بدون وارث، سوفیا، نوهٔ جیمز یکم (و مادر جرج یکم) جانشین او شود. اما سوفیا دو ماه پیش از مرگ آن درگذشت و پسرش جرج لوئیز، که در آن زمان فرمانروای هانوفر بود وارث تاج و تخت شد و پس از مرگ ملکه با عنوان جرج یکم بریتانیای کبیر تاجگذاری کرد.
دوران فرمانروایی جرج یکم تا ۱۷۲۷ طول کشید و پس از او پسرش با عنوان جرج دوم تا ۱۷۶۰ قدرت را در دست گرفت. با درگذشت جرج دوم نوه‌اش جرج سوم در ۱۷۶۰ بر تخت نشست و در ۱۸۲۰ پسرش با عنوان جرج چهارم پادشاه بریتانیا شد. او تا ۱۸۳۰ حکومت کرد و پس از مرگش برادرش با عنوان ویلیام چهارم قدرت را به مدت ۷ سال در اختیار گرفت. ویلیام که فرزند مشروعی نداشت در ۱۸۳۷ درگذشت و برادرزاده‌اش ویکتوریا شهبانوی پادشاهی متحده شد.
فرمانروایی هانوفر که در ۱۸۱۴ خود نیز تبدیل به یک پادشاهی شده بود تا پیش از برتخت نشستن ملکه ویکتوریا به شاهان بریتانیا می‌رسید اما با توجه به قانون سالیک که زنان را از فرمانروایی بر هانوفر محروم می‌ساخت این مقام در ۱۸۳۷ به ارنست آگوستوس، دوک کامبرلند و برادر ویلیام چهارم منتقل شد.
ملکه ویکتوریا آخرین فرمانروای پادشاهی متحده از خاندان هانوفر بود و با مرگ او در ۱۹۰۱، پسرش ادوارد هفتم از خاندان «ساکس-کوبورگ-گوثا» (در اصل خانوادهٔ پدرش پرنس آلبرت) جانشین او شد که نام این خاندان بعدتر توسط جرج پنجم در ۱۹۱۷ به خاندان ویندزور تغییر یافت.
جیمز تیموتی "تیم" دالی بازیگر، تهیه‌کننده و کارگردان آمریکایی و متولد ۱ مارس ۱۹۵۶
از فیلمهایی که او در آن بازی کرده‌است می‌توان به سریال درمانگاه خصوصی، خانم وزیر، دکتر جکیل و خانم هاید، چیز مورد علاقه من، در برابر طناب، پایین پایین، دنیس تماس می‌گیرد، دانش‌آموز خوب و جادوگر اشاره کرد.
بوشهر سابقه صد ساله در داشتن مطبوعات دارد. تبادل فرهنگی، اقتصادی و سیاسی بوشهر با نقاط دیگر جهان موجب ارتقاء فرهنگی سیاسی و گسترش نشر و چاپ روزنامه‌ها و هفته‌نامه‌های مختلف از دوران مشروطیت در بوشهر شده‌است.
روزنامه‌ها و هفته‌نامه‌هایی چون ندای جنوب، سنگلاخ، دریا کنار، پست خلیج، عرشه، طلوع، مظفری، اصلاح، ندای حق و ... در دهه‌های گذشته تا زمان کودتای سال ۱۳۳۲، در بندر بوشهر، چاپ، نشر و توزیع می‌شده‌است.روزنامه‌نگاری و هفته‌نامه نسیم جنوب
بعد از انقلاب ایران با تأخیر چند ساله، اولین هفته نامهٓ بوشهر «آئینه جنوب» در سال (۱۳۷۳) توسط محمد دادفر (نماینده اسبق بوشهر در مجلس شورای اسلامی) نشر و توزیع گردید که از همان شماره‌های اول، ضمن اطلاع رسانی، تاریخ و فرهنگ جنوب و بوشهر را به خوانندگان خود بازمی‌شناساند. آئینه جنوب پس از سال‌ها فعالیت در پایان کار خود به صورت یک روزنامه کشوری درآمد که تنها با چاپ چند نسخه تعطیل گردید. «نسیم جنوب» دومین هفته‌نامه استان بوشهر همسو با «آینه جنوب» نقش مهمی یافت. از ابتدای چاپ هفته‌نامه «نسیم جنوب» بسیاری از نویسندگان و شعرا و قلم به دستان قدیمی استان و جوانان علاقه‌مند به فرهنگ و ادب، همکاری خود را با این هفته‌نامه شروع کردند و روز به روز با گذشت زمان و کسب تجربه و همراه شدن نویسندگان جدید با هفته‌نامه، کیفیت و جایگاه «نسیم جنوب» ارتقاء یافت. اکنون هفته‌نامه نسیم جنوب قدیمی‌ترین نشریه در حال انتشار بوشهر از اسفندماه ۱۳۷۶ تاکنون است. یکی از نخستین دبیران و نویسندگان این نشریه منوچهر آتشی، شاعر فقید، بود که تا سال فوت با نسیم جنوب همکاری داشت. سردبیر و مدیر مسئول نسیم جنوب از ابتدا تاکنون یونس قیصی زاده بوده‌است. نسیم جنوب از نشریات اصلاح طلب به‌شمار می‌آید.
نشریات قدیمی بوشهر تا کودتای سال ۱۳۳۲ ش:
دوره قاجاریه:
دوره پهلوی اول:
دوره پهلوی دوم:
نشریات بوشهر در زمان انقلاب به ترتیب تاریخاستان زیبای بوشهر، سید جعفر حمیدی، انتشارات شروع، بوشهر (۱۳۸۴)، ص۱۶۴.:
نشریه صدای بوشهر در سال ۱۳۵۷ توسط ابوالقاسم ایرانی منتشر می‌شد.
هیتیان مردمانی بودند که به زبان هندواروپایی صحبت می‌کردند و از سده ۱۸ پیش از میلاد مسیح پادشاهی‌ای را به مرکزیت هَتوسا "" در منطقه آناتولی بنیان نهادند که آیین آن‌ها هیتیسم بود و دولت آن سلطنت استنبدادی بود که در علم به پیشرفت‌های زیادی رسیده بودند. صادرات هیتی‌ها که پارچه و خوراک بود و واردات هم که خوراک و داروهای بیابانی را از آشوریان در یافت می‌کردند.
ادوارد هفتم با نام کامل آلبرت ادوارد پادشاه پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند، مستعمرات بریتانیا و امپراتور هند از ۱۹۰۱ تا ۱۹۱۰ بود. او پسر ملکه ویکتوریا و شاهزاده آلبرت بود و از آنجا که ملکه او را که در آن زمان عنوان شاهزادهٔ ولز را داشت در مسائل حکومتی زیاد شرکت نمی‌داد، بیشتر وقتش را در رویدادهای اجتماعی همچون مهمانی‌ها، مسابقات اسب‌دوانی و مانند آن می‌گذراند. اما پس از مرگ ویکتوریا و بر تخت نشستن ادوارد با عنوان ادوارد هفتم او به پادشاهی فوق‌العاده محبوب بدل شد. دوران حکومت ادوارد هفتم با آرامش و رونق اقتصادی همراه بود که این شرایط تا پیش از جنگ جهانی اول ادامه داشت.
ادوارد هفتم در صبح نهم نوامبر ۱۸۴۱ در کاخ باکینگهام زاده شد. او نخستین پسر و دومین فرزند ملکه ویکتوریا و همسرش شاهزاده آلبرت از سکس-کوبرگ و گوتا بود و با نام آلبرت ادوارد غسل تعمید داده شد. آلبرت ادوارد یک‌ماهه بود که مادرش عناوین شاهزاده ولز و ارل چستر را به او اعطا کرد. ادوارد بر خلاف خواهرش ویکی خیلی باهوش نبود و آموزش او به‌طور خصوص انجام پذیرفت و او در دانشگاه‌های ادینبرا، آکسفورد و کمبریج تحصیل کرد.
ادوارد در دوران شاهزادگی‌اش روابطی عاشقانه با زنان مختلف داشت و این موضوع باعث رنجش مادرش ملکه شده بود. او در دوران خدمتش در یکی از ارتش‌های پادشاهی در ایرلند که از ژوئن تا سپتامبر ۱۸۶۱ طول کشید با هنرپیشه‌ای ایرلندی رابطه‌ای کوتاه‌مدت برقرار کرد که ناراحتی عمیق پدرش آلبرت را به همراه داشت. همین موضوع سبب شد تا هنگامی که شاهزاده آلبرت در ۱۴ دسامبر همان سال بر اثر ابتلا به تیفوئید درگذشت، ملکه ویکتوریا نیمی از تقصیر درگذشت همسرش را متوجه ادوارد بداند. همین موضوع عاملی شد تا ویکتوریا پسرش را که در عین‌حال جانشین او نیز بود از شرکت در امور مربوط به مسایل حکومتی کنار بگذارد و ادوارد تا سالیانی پس از رسیدن به سن ۵۰ سالگی از جریان کارهای پارلمان بی‌خبر بود.
ادوارد در عین‌حال علاقه‌مند به شرکت در مسابقات، قایقرانی و شکار تفریحی پرندگان بود و در همین فعالیت‌های اجتماعی‌اش نیز درگیر چندین رسوایی شد.
در ۱۸۶۳ ادوارد با الکساندرا، بزرگ‌ترین دختر کریستیان نهم، شاه دانمارک ازدواج کرد و از او صاحب سه پسر به نام‌های آلبرت ویکتور، دوک کلارنس (۱۸۶۴–۱۸۹۴)، جرج، دوک یورک (بعدتر جرج پنجم، ۱۸۶۵–۱۹۳۶) و الکساندر (۱۸۷۱) و سه دختر به نام‌های لوئیس، شاهدخت پادشاهی (۱۸۶۷–۱۹۳۱)، ویکتوریا (۱۸۶۵–۱۹۳۵)، ماد (۱۸۶۹–۱۹۳۸) که با هاکن هفتم، پادشاه نروژ ازدواج کرد شد.
نام کامل آلبرت ویکتور، نخستین فرزند ادوارد و الکساندرا، آلبرت ویکتور کریستین ادوارد بود. دو نام اول او را ابتدا ملکه ویکتوریا برگزید و پس از آن به والدین او اجازه داد تا دو نام دیگرش را خود برگزینند. ششمین و آخرین فرزند آنها نیز الکساندر جان بود که مدت کمی پس از تولدش در ۱۸۷۱ درگذشت.
در ۲۲ ژانویه ۱۹۰۱ سرانجام ملکه ویکتوریا پس از یک دوره سلطنت طولانی‌مدت درگذشت و پسرش آلبرت ادوارد با عنوان ادوارد هفتم در سن ۵۹ سالگی بر تخت پادشاهی بریتانیا نشست. او نام ادوارد را از این جهت به‌جای آلبرت ادوارد برگزید که در تمام زندگیش با پدرش شاهزاده آلبرت مقایسه شده بود. مراسم تاجگذاری به دلیل ابتلای ادوارد به آپاندیسیت و نیاز به عمل جراحی تا مدتی به‌تعویق افتاد و او سرانجام در ۹ اوت ۱۹۰۲ تاجگذاری نمود.
ادوارد هفتم پادشاهی فوق‌العاده محبوب و خوش‌برخورد بود که مهارت‌های اجتماعی بالایی داشت و در عین حال سیاستمدار خوبی هم بود. او در ۱۹۰۲ سفرهای اروپایی‌اش را از سر گرفت و با دقت به تقویت روابطش با دیگر کشورها پرداخت. ادوارد در ۱۹۰۳ طی یک دیدار رسمی به پاریس، پایتخت فرانسه رفت. خوش‌مشربی و دقت او در چگونگی مخاطب قراردادن میزبانش که به زبان فرانسه ادا نمود سبب شد تا حمایت طبقات مختلف جامعهٔ فرانسه را به دست آورد. این موضوع راه را برای امضای توافقنامه‌هایی موسوم به Entente Cordiale بین انگلستان و فرانسه هموار نمود و سبب شد تا بریتانیا متحدی در اروپا برای خود بیابد.
ادوارد را به دلیل آنکه از نظر خانوادگی با بسیاری از خانواده‌های سلطنتی اروپا مرتبط بود «عموی اروپا» لقب داده بودند، با این حال روابط او با خواهرزاده‌اش ویلهلم دوم، قیصر آلمان، چه از دید شخصی و چه از دید سیاسی غالباً تنش‌آمیز بود.
دوران فرمانروایی ادوارد هفتم با رونق اقتصادی و آرامش همراه بود و حمایت او از اصلاحات گستردهٔ نظامی وزیر جنگ وقت، ریچارد بردون هالدن (بعدتر ویسکونت) و اصلاحات دریایی لرد اول نیروی دریایی جان فیشر سبب شد تا بریتانیا به هنگام شروع جنگ جهانی اول از آمادگی‌ای نسبی برخوردار باشد.
ادوارد در سالیان پایانی عمرش به دلیل استعمال زیاد دخانیات در طول زندگی‌اش به برونشیت شدید دچار شده بود. آخرین حملهٔ برونشیتی در مارس ۱۹۱۰ به هنگام اقامتش در پاریس اتفاق افتاد و ادوارد در آوریل به لندن بازگشت، اما تا مه همان سال مشخص شد که او زیاد عمر نخواهد کرد.
ادوارد در ۶ مه ۱۹۱۰ با حال بسیار بد در کاخ باکینگهام از خواب برخاست، در طول روز چندین بار بیهوش شد و به هوش آمد و چند سکته قلبی را نیز از سر گذراند و سرانجام در همان روز پس از ۹ سال فرمانروایی درگذشت. او را در وینزر به خاک سپردند و پس از او دومین پسرش با عنوان جرج پنجم پادشاه انگلستان شد.
نخستین مسلمان‌ها به نخستین افرادی که به اسلام ایمان آوردند گفته می‌شود.
در مورد نخستین مسلمان اجماع فراگیری وجود دارد که خدیجه بنت خویلد، همسر محمد نخستین مسلمان بوده‌است. هویت نخستین مرد مسلمان از دوران ابتدایی اسلام مورد مناقشه بوده‌است. به‌گفتهٔ مونت گومری وات بعضی منابع علی بن ابی طالب را نخستین مسلمان معرفی کرده‌اند که در آن زمان کودکی نه یا ده‌ساله بوده‌است. همچنین دانشمندان شیعه * شیخ مفید در فصول المختاره: الفصول المختارة، شیخ مفید، محمد بن محمد، دارالمفید، صفحهٔ ۲۷۴: هَذَا اِبْنُ أَخِی مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ وَ هَذَا عَلِی بْنُ أَبِی طَالِبٍ وَ هَذِهِ اَلْمَرْأَةُ خَدِیجَةُ بِنْتُ خُوَیلِدٍ وَ اَللَّهِ مَا عَلَی وَجْهِ اَلْأَرْضِ أَحَدٌ یعْبُدُ اَللَّهَ بِهَذَا اَلدِّینِ إِلاَّ هَؤُلاَءِ اَلثَّلاَثَةُ؛ این پسر برادرم محمد بن عبدالله و این علی بن ابی طالب و این زن هم خدیجه بنت خویلد است. به خدا قسم که بر روی زمین کسی خدا را عبادت نمی‌کند مگر این سه نفر.،
By William Montgomery Watt, Oxford University Press, 1974, Pages 34-35
بر طبق گزارش ابن هشام در کتاب سیرهٔ نبوی، نخستین کسانی که مسلمان شدند پس از خدیجه به ترتیب:
1- علی ابن ابی طالب
2- زید بن حارثه
3- ابوبکر ابن ابی قحافه
4- عثمان بن عفان
5- زبیر ابن عوام
6- عبدالرحمان ابن عوف
7- سعد ابن ابی وقاص
8 طلحه ابن عبیدالله
نفر چهارم به بعد به دست ابوبکر مسلمان شدند. ایشان هر هشت سابق بودند در اسلام و با سید می­‌بودند و تصدیق وی می­‌نمودند و دیگر اهل مکه جمله منکر و مخالف بودند.
چهار نفر نخستین مسلمانان:
برخی دیگر از مسلمان نخستین (بدون توجه به ترتیب) عبارتند از:
این افراد همگی از قبیله خزرج بودند که در سال ۱۱ بعثت در زمان حج در منی با محمد بیعت کردندسیره نبویه، ابن هشام، ج۲، ص۷۱
جایگزینهای آزمایش روی جانوران به منظور ارتقاء سطح کیفی آموزش و پژوهش پزشکی، داروسازی، زیست‌شناسی، دامپزشکی و دیگر رشته‌های مرتبط، مورد استفاده قرار می‌گیرد.http://altweb.jhsph.edu/wc6/paper213.pdf ملاحظات اخلاقی پیرامون آزمایش روی جانوران و نواقص متعدد در روند فعلی تحقیقات اکتشاف دارو، پژوهشگران را به سوی استفاده از جایگزین‌های آزمایش روی جانوران سوق داده‌است،،Challenges and Opportunities Report - March 2004
فیلم‌های ویدئویی، می‌توانند ابزارهای جایگزین دیداری با کیفیتی را فراهم کنند. ویدئوهایی که از کالبدشکافی‌های حرفه‌ای تهیه شده‌اند اطلاعات بیشتری به دانشجویان می‌دهند و می‌توانند برای استفاده دانشجویانی که چنین مهارتهایی را قبل از کالبدشکافی اجسادی که از راه اخلاقی تهیه شدند نیاز دارند استفاده شود.
شبیه‌سازهای کامپیوتری گسترهٔ وسیعی از آموزش و پژوهش را در بر می‌گیرند. کالبدشکافی مجازی توسط دانشجویان، ابزارهای سه بعدی و لمس کردنی نمونه‌هایی از این شبیه‌سازها محسوب می‌شوند. یادگیری همراه کامپیوتر می‌تواند عمق بیشتری به تجربه یادگیری بیفزاید،
آدمک‌های تهیه‌شده از سیلیکون می‌تواند جایگزینی باشند برای آموزش پزشکی و دیگر رشته‌های مرتبط.http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3123516/
می‌توان از جسد تهیه‌شده جانوران به روش اخلاقی به عنوان روشی برای آموزش دانشجویان استفاده برد. مثالهایی از تهیه اخلاقی شامل حیواناتی می‌شود که به‌طور طبیعی یا در طی تصادف مرده‌اند. درمانگاه‌های دامپزشکی و کشتزارها دو منبع خوب بالقوه هستند و بعضی از دانشکده‌های دامپزشکی با درمانگاه‌ها برای اجساد ارتباط دارند.
کالبدگشایی و بافت‌برداری
امروزه روش‌های پیشرو آموزشی در دنیا روش‌های بالینی هستند که بر روی نمونه‌های انسانی و با در نظر گرفتن مسائل اخلاقی انجام می‌شوند.
امروزه روش کشت سلول به عنوان یک جایگزین مهم در زمینه آزمایش روی جانوران مطرح می‌باشد. برای نمونه با استفاده از این روش بود که پادتن‌های تک‌تیره تولید شد و حجم کثیری از آزمایش‌های جانوری کنار گذاشته شد.
سابقهٔ تحقیقاتی روش میکرودوزینگ، به دههٔ اخیر بازمی‌گردد. میکرودوز، عنوانی است که به مقادیر بسیار پائین از مواد دارویی گفته می‌شود. این مقدار، به‌طور تقریبی برابر با یک صدم دوزهای فارماکولوژیک می‌باشد. این روش نوین، مبتنی بر این واقعیت می‌باشد که بسیاری از روندهای کنترل فارماکوکینتیک، غیر وابسته به سطوح خونی داروها بوده و از این رو، تزریق مقادیر میکرودوز داروها به انسان، از توانایی بالایی در پیش‌بینی خصوصیات فارماکوکینتیک برخوردار می‌باشد.
بدن انسان البته موضوع مرتبط با دانشجویان پزشکی است و آزمایش روی خود دانشجو در خیلی از موسسات به عنوان تمرین آموزشی استفاده می‌شود.What are 'Alternatives'? | InterNICHE
از برتریهای این روش می‌توان زود به نتیجه رسیدن، آسودگی در تکرار آزمایش، و در برخی موارد کم‌هزینه‌تر بودن را نام برد.Your Partner for In Vitro Testing Services " Institute for In Vitro Sciences " Advancing Science and Animal Welfare Together
استفاده از بافت حیوانات در برخی کارهای عملی می‌تواند مستقیماً با مواد گیاهی جایگزین شود. به عنوان مثال برای مطالعه تنفس سلولی، میتوکندری‌های مورد نیاز می‌تواند از مخمر، سیب‌زمینی یا چغندر به جای روش مرسوم استفاده از کبد موش تهیه شود.
ابزار مزبور، یک تراشه می‌باشد که مجراهای ظریفی از یاخته‌های مربوط به اندام‌های گوناگون بدن انسان را توسط جریان خون به هم مرتبط می‌کند و مشابه‌ترین روش به بدن انسان است و داروهای جدید را می‌توان روی ان آزمایش کرد.روش‌ها و ابزار جایگزین آزمایش روی حیوانات
لُرد اصطلاحی است که عموماً برای نجیب‌زاده‌ها در کشورهایی نظیر انگلستان به کار می‌رود. معمولاً لردها مرد هستند، اگر چه لردهای زن هم وجود داشته‌اند، چنان‌که در جزیره من، ملکه الیزابت دوم را با عنوان "لرد من" خطاب می‌کردند.
کلمه لرد از واژه انگلیسی باستان hlāfweard به معنی نگهدارنده نان گرفته شده‌است. نگهدارنده نان عنوانی بود که به روسای قبایل ژرمنی گفته می‌شد که وظیفه داشتند تا برای اعضای قبیله خودشان غذا تهیه کنند.Oxford English Dictionary Second Edition (Revised 2005), p.1036
مادمازل دو موپن نام رمانی از تئوفیل گوتیه نویسنده فرانسوی است.
این رمان درباره داستان دختر جوانی است که خود را به شکل پسران در آورد و در اماکن ظاهر می‌شد. در این میان دختری عاشق زیبایی او می‌شود. و از طرفی او از خانواده‌ای ثروتمنداست. در میان خواستگارانی دارد که علاقه‌ای به ازدواج با آن‌ها ندارد. و او با نقش پسر جوان به مبارزه با رقیب عشقی خود می‌پردازد.
تیغه پشتی کوه تاکائو به تیغه کوه واقع در شمال غربی کوه تاکائو گفته می‌شود. این تیغه کوه در محدودهٔ هاچی‌اوجی، شهر ساگامیهارا در استان کاناگاوا، هینوهارا و آکیرونو در منطقه تامای غربی قرار دارد.
پوشش ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ژان پیر اروه بازن (زادهٔ ۱۷ آوریل ۱۹۱۱ - درگذشتهٔ ۱۷ فوریه ۱۹۹۶) نویسندهٔ فرانسوی است.
اروه بازن نویسنده فرانسوی قرن بیستم در روستای کوچکی به نام آنژو به دنیا آمد.
عموی او آندره بازن منتقد نامدار سینمای فرانسه و از نویسندگان مجله کایه دو سینما است.
بازن با انتشار رمان «افعی در مشت» در سال ۱۹۴۸ به شهرتی جهانی رسید.
از آثار دیگر او می‌توان به مرگ کره اسب، اداره امور ازدواج‌ها و روغن برای آتش اشاره کرد.
ضمیمه‌های امنیتی سامانه نام دامنه (به اختصار DNSSEC) یک مجموعه از مشخصه‌های نیروی ضربت مهندسی اینترنت (به اختصار IETF) برای تأمین امنیت برخی از انواع اطلاعات آماده شده به وسیلهٔ سامانه نام دامنه، بطوریکه که در پروتکل اینترنت (به اختصار IP) شبکه‌ها استفاده می‌شود است.
رایانه در ابتدا و پیش از ارتباط با اینترنت، آدرس پروتکل اینترنت یک سرویس دهنده سامانه نام دامنه را (که معمولاً پیشتر به وسیلهٔ شرکت تأمین‌کننده خدمات اینترنت آن‌ها راه اندازی شده) به عنوان سرور سامانه نام دامنه خود تعیین می‌کند. از این زمان به بعد رایانه هر آدرس اینترنتی که قصد رجوع به آن را دارد ابتدا به سرویس دهنده سامانه نام دامنه خود داده تا با کمک آن، آدرس پروتکل اینترنت آن آدرس اینترنتی را بیاید. سرویس دهنده سامانه نام دامنه پاسخ برگشتی را پس از انجام تعدادی پرسش زنجیره‌ای از سایر سرویس دهندگان سامانه نام دامنه، به رایانه کاربر برمی‌گرداند. به‌طور ساده این پرسش و پاسخ‌ها منجر به ترجمه نام یک آدرس اینترنتی به آدرس پروتکل اینترنت آن می‌شود.
به منظور جلوگیری از دریافت اطلاعات اشتباه به وسیلهٔ سامانه‌های نام دامنه در زمان دریافت پاسخ پرسش‌های زنجیره‌ای (به منظور یافتن آدرس پروتکل اینترنت انجام می‌شود) که به وسیلهٔ افراد سودجو و نفوذگر ایجاد شده و در اینترنت پخش می‌شود، پروتکلی تحت عنوان ضمیمه‌های امنیتی سامانه نام دامنه ایجاد شد. نتیجه وجود چنین اطلاعات اشتباهی دریافت آدرس پروتکل اینترنت اشتباه و برگشت آن به رایانه کاربر می‌باشد که باعث اتصال رایانه به سرویس دهنده آدرسی غیر از آدرس مورد درخواست کاربر می‌شود. برای مثال متقاضی مشاهده وب سایت یک بانک به جای مشاهده وب‌گاه اصلی آن، یک وب‌گاه جعلی را مشاهده کرده و بدیهی است که این امر می‌تواند دست نفوذگرها را برای هرگونه سوء استفاده احتمالی باز بگذارد.
استفاده از پروتکل ضمیمه‌های امنیتی سامانه نام دامنه به جای روش قدیمی و معمول استفاده از سامانه نام دامنه می‌تواند پاسخ مناسبی برای چنین مشکلاتی بوده و موجب جلوگیری از دریافت اطلاعات از منابع اشتباه در اینترنت شده و به طبع مانع از بروز سوء استفاده‌های احتمالی نفوذگرها شود.
این پروتکل درستی یک محتوا را در زمان انجام پرسش و پاسخ‌های زنجیره‌ای تضمین نمی‌کند، بلکه فقط می‌تواند درستی هویت منتشرکننده آن محتوا را مورد بررسی قرار دهد. بدین ترتیب هر سرویس دهنده سامانه نام دامنه می‌تواند مطمئن شود کسی که پاسخ پرسشی را می‌دهد همان است که باید باشد نه یک سرویس دهنده اشتباه. به عبارتی اگر بر اثر اشتباه انسانی و سهوی اطلاعاتی اشتباه دربارهٔ نام یک وب سایت در اینترنت پخش شود، این پروتکل قادر به تشخیص این اشتباه نیست، بلکه فقط می‌تواند هویت منتشرکننده محتوا آن را تأیید کند که آیا این همان منتشرکننده‌ای است که باید انتظار شنیدن پاسخ از آن را داشت یا خیر.DNSSEC – ایرنیک
تاثیر گذاری در سئو
DNSSEC می تواند به بهبود رتبه سئو وب سایت کمک کند ، به دلیل استفاده از این پروتکل ، امکان افزایش اعتماد و تأیید هویت دامنه بیشتر می شود .
بعضی از موتور های جست و جو گر همانند گوگل استفاده از DNSSEC را به عنوان یک عامل مثبت در رتبه بندی وب سایت ها و صفحات وب در نظر می گیرند
DNSSEC - آکادمی بلوهاست
لعابچی عنوان یکی از مشاغل درباری در عهد صفویه بوده است. بر اساس نوشته محمدهاشم آصف کرمانی معروف به رستم الحکما در کتاب رستم التواریخ، شغل لعاب زدن به ماتحت امردان در دوره صفویه، با عنوان لعابچی شناخته می‌شده است و این عمل بدین منظور صورت می گرفته که پادشاه برای نزدیکی با امردان با دشواری کمتری مواجه شده و راحتتر با آنان نزدیکی نماید.
محمدهاشم آصف کرمانی معروف به رستم الحکما در کتاب خویش نمونه‌هایی از کارهای افرادی که به عنوان لعابچی در دربار صفویه خدمت می کرده‌اند را ذکر می‌نماید. از جمله در نمونه‌ای از دربار شاه طهماسب ثانی که مدتی بعد از شاه سلطان حسین پادشاه ایران بود، می‌نویسد:
وی سپس می‌نویسد که یکی از سرداران بزرگ شاه سلطان حسین، به نام طهماسب قلی‌خان قرخلوی (که همان نادرشاه بعدی است)، از دیدن منظرۀ فوق بسیار متأسف و عصبانی می شود و تصمیم می‌گیرد که به هر نحو ممکن درباریان و سرداران دیگر را از فساد شاه مطلع کند و آبروی او را نزد بندگان خویش ببرد، پس:
در سیستم‌عاملهای شبه‌یونیکس و دیگر سیستم‌عامل‌ها، codice_1 ابزاری خط فرمانی برای جستجو بدنبال فایل‌ها در میان دایرکتوری‌های موجود در سیستم‌فایل است. این جستجو بر اساس معیارها و ضوابطی است که کاربر تعیین می‌کند. معیارهایی مانند الگوی نام فایل‌ها و تاریخ ویرایش یا دسترسی فایل‌ها. به صورت پیش‌فرض codice_1 لیستی از فایل‌های موجود در دایرکتوری کاری را بر می‌گرداند.
این دستور از طریق محیط shell اجرا شده و به شما کمک می‌کند فایل‌ها بر اساس دسته بندی‌های زیر جستجو نمایید.
بر اساس نوع، اعم از پوشه و یا فایل
بر اساس نام که می‌تواند حتی بخشی از نام فایل باشد
براساس زمان و تاریخ
براساس سطوح دسترسی
براساس سایز
براساس محتویات
برنامهٔ مرتبط دیگری به‌نام locate از codice_1 برای بروزرسانی پایگاه دادهٔ خود استفاده می‌کند.
دستور find با وجود کامل بودن دستوری زمان گیر است در مقابل دستور locate دستور سریعتری است.
که علت این سریع بودن در این است که بر اساس آپدیت‌های قبلی کار می‌کند و عیب آن نیز در همین است زیرا سیستم روزی
یکبار آپدیت می‌شود پس اگر به‌طور مثال فایلی را هم‌زمان ایجاد کردیم با این دستور نمی‌توانیم پیدا کنیم و باید ابتدا به صورت
دستی سیستم را آپدیت کنیم
find [-H] [-L] [-P] [-D debugopts] [-Olevel] [path...] [expression]
سه گزینهٔ اول مشخص می‌کند که codice_1 چطور باید با symbolic linkها رفتار کند. رفتار پیش‌فرض اینطور است که هیچ‌وقت symbolic linkها دنبال نشوند. همچنین می‌توان این حالت را صراحتاً توسط گزینهٔ P- مشخص نمود. گزینهٔ L- برای مواقعی استفاده می‌شود که قصد داشته باشیم symbolic linkها توسط codice_1 دنبال شوند.
حداقل یک مسیر باید تعریف شود. codice_1 می‌تواند نویسه‌های عام را نیز تفسیر کند.
عبارات نیز باید توسط کارکتر فاصله از هم جدا شوند و از چپ به راست ارزیابی می‌شوند. همچنین می‌توانند شامل اعمال منطقی AND و OR باشند که می‌توان توسط آن‌ها عبارات پیچیده‌تری را پدیدآورد. (a- و o- بترتیب برای AND و OR کردن)
همچنین نسخهٔ گنوی codice_1 دارای تعداد بسیار زیادی ویژگی دیگر است که در پازیکس تعریف نشده‌اند.
با این دستور find در دایرکتوری فعلی و شاخه‌های زیرین آن فایل یا دایرکتوریهایی را جستجو می‌کند که با "my" شروع می‌شوند. کارکترهای نقل‌قول برای این استفاده شده‌اند که تداخلی با مفسر خط فرمان رخ ندهد. بدون این کارکترها، مفسر خط فرمان عبارت "*my" را با لیست فایل‌هایی که با my شروع می‌شوند و در دایرکتوری فعلی موجود هستند، جایگزین می‌کند.
find . -name "my*" -type f
دستور بالا، نتایج جستجو را فقط محدود به فایل‌های واقعی می‌کند؛ بنابراین دایرکتوری‌ها، فایل‌های خاص، لوله‌ها ، لینک‌ها و غیره از قلم می‌افتند و find آن‌ها را نادیده می‌گیرد.
عمل پیش‌فرضی که find با نتایج جستجو انجام می‌دهد codice_8 است، یعنی فقط نمایش آن‌ها در خروجی. (توجه داشته باشید که نسخه‌های جدید find هیچ عمل پیش‌فرضی انجام نمی‌دهند) ولی می‌توان هر فرمان دیگری را جایگزین عمل پیش‌فرض نمود.
find . -name "my*" -type f -ls
دستور بالا با استفاده از ls اطلاعات بیشتری در مورد فایل‌های یافته شده نمایش می‌دهد.
find / -type f -name "myfile" -print
این دستور تمام دایرکتوری‌های سیستم را بدنبال فایلی بنام "myfile" جستجو می‌کند و در صورت یافتن آن، در خروجی چاپ می‌کند. البته معمولاً این روش جستجو برای یک فایل ایدهٔ خوبی نیست. چون ممکن است برای مدت زمان قابل توجهی طول بکشد. پس بهتر است دایرکتوری مورد جستجو به صورت جزئی‌تر مشخص شود.
کاروان ورزشی ایران در طول ۱۹ دوره بازی‌های آسیایی (بازی‌های آسیایی ۱۹۵۱ تا بازی‌های آسیایی ۲۰۲۲) در ۱۶ دوره حضور داشتند که تاکنون موفق به کسب ۶۱۱ مدال مختلف در رشته‌های ورزشی تیمی و انفرادی شده‌اند. ایران در بازی‌های آسیایی ۱۹۵۴ مانیل، ۱۹۶۲ اندونزی و ۱۹۷۸ تایلند حضور نداشت.
بهترین رتبه ایران در طول بازی‌های آسیایی متعلق به بازی‌های سال ۱۹۷۴ به میزبانی تهران می‌شود با کسب رتبه دوم است و بدترین نتیجه بدست آمده نیز مربوط به بازی‌های سال ۲۰۰۲ به میزبانی پوسان می‌شود با کسب رتبه دهم.
در مجموع ۱۶ دوره‌ای که کاروان ایران با پرچمدار در بازی‌ها حضور داشت، ۷ نفر از آنها کشتی‌گیر بوده‌اند که همگی صاحب مدال طلا در دوره خود شدند. از ۴ مرتبه‌ای که پرچمداران وزنه‌بردار بودند، ۳ مرتبه صاحب مدال طلا در آن دوره شدند و یک بار نیز به مدال نقره دست یافتند.
همزمان با برگزاری بازی‌های المپیک ۱۹۴۸ لندن، کشورهای آسیایی و از جمله ایران تصمیم به برگزاری بازی‌های آسیایی گرفتند. بدین ترتیب و براساس توافق کشورهای آسیایی شرکت کننده در چند اجلاس مهم به میزبانی دهلی نو و لندن، ابتدا فدراسیون بازی‌های آسیایی تشکیل و سپس مقرر شد این بازی‌ها همانند المپیک هر ۴ سال یک بار و در فاصله زمانی دو المپیاد برگزار شود.
تمام کشورهای آسیایی حداقل چند دوره حضور در بازی‌های آسیایی را تجربه کرده‌اند و نام بیشتر آنها در جدول مدالی این بازی‌ها ثبت شده‌است اگر‌چه چین و ژاپن تنها کشورهایی هستند که عنوان قهرمانی این رویداد بزرگ را کسب کرده‌اند.
هند به عنوان میزبان اولین دوره بازی‌های آسیایی با یک سال تأخیر و در سال ۱۹۵۱ این بازی‌ها را به عنوان همایش بزرگ ورزشی قاره برگزار کرد. کاروان ورزش ایران در رشته‌های وزنه‌برداری و پرورش اندام حضور نمایشی در این بازی‌ها داشت اما در رشته‌های دومیدانی، فوتبال، بسکتبال، شنا، شیرجه و دوچرخه سواری حضور رسمی داشت و با کسب ۸ مدال طلا، ۶ نقره و دو برنز در میان یازده کشور شرکت کننده جایگاه سوم جدول توزیع مدال‌ها را از آن خود کرد.
نکته جالب توجه در رابطه با این بازی‌ها این بود که کشور میزبان در یک اقدام نه چندان جوانمردانه و برای قرار گرفتن در مقام دوم رده‌بندی نهایی کشورها، رشته کشتی را در آخرین روزهای ثبت نام نهایی از برنامه مسابقات حذف کرد و بدین ترتیب ایران از شانس مسلم کسب چند مدال در این رشته محروم شد در‌حالی که می‌توانست با کمک آن‌ها پس از ژاپن در جایگاه دوم قرار بگیرد.
غیبت ایران در سه دوره
دومین دوره بازی‌های آسیایی با فاصله سه سال از بازی‌های هند برگزار شد و بعد از آن بود که فاصله زمانی برگزاری بازی‌های آسیایی چهار ساله شد. در این دوره از بازی‌ها که سال ۱۹۵۴ به میزبانی فیلیپین برگزار شد، ورزش ایران بنا به مشکلاتی حضور نداشت. ایران همچنین در بازی‌های آسیایی ۱۹۶۲ اندونزی و ۱۹۷۸ تایلند هم شرکت نداشت اما در دیگر بازی‌های برگزار شده همواره یکی از کشورهای شرکت کننده بود و حتی در یک دوره هم میزبان این رویداد بزرگ بود.
میزبانی که منجر به تقاضای المپیکی شد!
هفتمین دوره بازی‌های آسیایی به عنوان یکی از بزرگترین رویداد های بین‌المللی ورزشی سال ۱۹۷۴ به میزبانی ایران و در تهران برگزار شد. این دوره از بازی‌ها با حضور ۲۵ کشور آسیایی برگزار شد اما نکته مهم اولین حضور جمهوری خلق چین بود که با تلاش ایران میسر شد. کاروان جمهوری خلق چین با ۲۷۴ ورزشکار و در ۱۴ رشته به تهران سفر کرد.
برای برگزاری هفتمین دوره بازی‌های آسیایی، تأسیسات و تجهیزات بزرگی در شمال غرب تهران بنا شد از جمله استادیوم یکصدهزار نفری آزادی که استادیوم اصلی این بازی‌ها بود و در آن زمان یکی از بزرگترین استادیوم‌های ورزش جهان به حساب می‌آمد. همچنین دهکده ویژه ورزشکاران با گنجایش بیش از ۳ هزار نفر در نزدیکی این استادیوم بنا شد. در مجموع ۲۳۶۳ ورزشکار از ۲۵ کشور در ۱۶ رشته ورزشی و برای مدت دو هفته این رویداد بزرگ را برگزار کردند.
حضور مقامات کمیته بین‌المللی المپیک، شورای فدراسیون بازیهای آسیایی، رسانه‌های گروهی کشورهای مختلف و مقامات کشورمان در جریان بازی‌های آسیایی تهران به اعتبار این بازی‌ها که برای نخستین بار در منطقه غرب آسیا برگزار می‌شد، بیش از پیش افزود. در مجموع و در پی توفیقات کسب شده، توجه جهان ورزش به این رویداد و میزبانی ایران جلب شد آنگونه که بعد از این بازی‌ها ایران متقاضی برگزاری بازی‌های المپیک در سال ۱۹۸۴ شد!
پرچمداری که پدیده شد
کاروان ورزش ایران با ۴۰۰ ورزشکار در بازی‌های آسیایی که میزبانی آن را عهده‌دار بود، حضور داشت. این بزرگترین کاروان ایران در مجموع ۱۵ دوره حضور در بازی‌های آسیایی است. ۸۲ مدال شامل ۳۶ مدال طلا، ۲۸ مدال نقره و ۱۷ مدال برنز هم نتیجه عملکرد کاروان ایران بود که منجر به نایب قهرمانی آن بعد از ژاپن شد.
پرچمدار کشورمان در این بازی‌ها، مسلم اسکندر فیلابی بود که پدیده بازی‌ها هم شد. وی در هر دو رشته کشتی آزاد و کشتی فرنگی، در دسته سنگین‌وزن، توانست به مقام قهرمانی برسد. در این دوره، همچنین تیم شمشیربازی بانوان ایران، نیز به مقام قهرمانی رسیدند.
فاجعه ۲۰۰۲
به همان اندازه که کاروان ورزش ایران در بازی‌های آسیایی تهران عملکرد خوبی داشت و بهترین نتیجه ممکن را کسب کرد، در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲ بوسان کره جنوبی دور از انتظار ظاهر شد. کاروان ایران در این دوره بازی‌ها به سرپرستی نصرالله سجادی و پرچمداری علی دایی شرکت کرد. ۱۵۰ ورزشکار و همراه ترکیب این کاروان را تشکیل می‌داد؛ کاروانی که تنها ۳۶ مدل گرفت و رتبه ای بهتر از دهمی هم کسب نکرد این در‌حالی بود که ایران در بازی‌های آسیایی دوره قبل آن (۱۹۹۸ بانکوک) هفتم شده بود.
عنوان دهمی جدول توزیع مدال‌ها، بدترین عملکرد کاروان ایران در تاریخ بازی‌های آسیایی بود؛ عنوانی که نه در ۶ دوره گذشته به دست آمده بود و نه در بازی‌های پس از آن!
رکوردداران مدال آوری
طی ۱۶ دوره حضور در بازی‌های آسیایی، کاروان ایران در مجموع ۶۱۱ مدال کسب کرده که سهم آزادکاران بیشتر از همه بوده‌است. البته رکورد مدال آوری در اختیار محمد نصیری است. این وزنه‌بردار با کسب ۴ مدال طلا و یک مدال نقره موفق‌ترین ورزشکار ایرانی در بازی‌های آسیایی به حساب می‌آید. مسلم فیلابی (کشتی) هم با ۴ مدال طلا و رضا سوخته سرایی (کشتی) نیز با ۳ مدال طلا و یک نقره بعد از وی، بهترین کارنامه را در بازی‌های آسیایی داشته‌اند.
ورزش ایران در ۱۶ دوره بازی‌های آسیایی
عملکرد کاروان ورزش ایران در ۱۶ دوره بازی‌های آسیایی که تاکنون در آن‌ها شرکت داشته‌است، به شرح زیر است:
https://www.tasnimnews.com/fa/news/1397/05/27/1805331/تاریخچه-ایران-در-14-دوره-بازی-های-آسیایی
دومین دوره بازی‌های آسیایی با فاصله سه سال از بازی‌های هند برگزار شد و بعد از آن بود که فاصله زمانی برگزاری بازی‌های آسیایی چهار ساله شد. در این دوره از بازی‌ها که سال ۱۹۵۴ به میزبانی فیلیپین برگزار شد، ورزش ایران بنا به مشکلاتی حضور نداشت. ایران همچنین در بازی‌های آسیایی ۱۹۶۲ اندونزی و ۱۹۷۸ تایلند هم شرکت نداشت اما در دیگر بازی‌های برگزار شده همواره یکی از کشورهای شرکت کننده بود و حتی در یک دوره هم میزبان این رویداد بزرگ بود. دومین دوره این مسابقات در مانیل پایتخت فیلیپین برگزار شد. این مسابقات مصادف بود با ماجراهای کودتای ۲۸ مرداد در نتیجه ایران در این مسابقات شرکت نداشت. در این دوره از مسابقات ۱۹ کشور آسیایی شرکت کردند. ایران در بازی‌های آسیایی ۱۹۶۲ جاکارتا باز هم در مسابقات غایب بود. کمبود بودجه مانع شرکت ورزش ایران در بازی‌های آسیایی شد. ایران در ۱۹۷۸ به دلیل حوادث مربوط به انقلاب، شرکت نکرد. همچنین از این دوره بازی‌ها اسرائیل از شرکت در مسابقات آسیایی محروم شد.http://www.hamshahrionline.ir/news/271873/آشنایی-با-تاریخچه-بازی-های-آسیاییhttps://rasekhoon.net/article/show/194804/روزي-روزگاري-ايران-قدرت-کشتي-آسيا/
در جدول زیر مدال‌های کسب شده به تفکیک رشته‌های ورزشی موجود در بازی‌های آسیایی تا پایان بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ ذکر شده‌اند.
۱۹۵۱
علی باغبانباشی (دومیدانی)
فیروز پژهان (وزنه‌برداری)
محمدحسن رهنوردی (وزنه‌برداری)
رسول رئیسی (وزنه‌برداری)
جعفر سلماسی (وزنه‌برداری)
لوون کورکچیان (وزنه‌برداری)
حسن فردوس (وزنه‌برداری)
محمود نامجو (وزنه‌برداری)
۱۹۵۸
غلامرضا تختی (کشتی)
امامعلی حبیبی (کشتی)
محمود خلیل رضوی (دومیدانی)
عباس زندی (کشتی)
جلال منصوری (وزنه‌برداری)
منوچهر برومند (وزنه‌برداری)
پرویز جلایر (وزنه‌برداری)
اسکندر فیلابی (کشتی)
عبدالله موحد (کشتی)
منصور مهدیزاده (کشتی)
محمد نصیری (وزنه‌برداری)
ابراهیم جوادی (کشتی)
نصرالله دهنوی (وزنه‌برداری)
داریوش ذاکری (کشتی)
شمس الدین سیدعباسی (کشتی)
تیمور غیاثی (دومیدانی)
محمد قربانی (کشتی)
تیم اپه زنان (شمشیربازی)
علیرضا انداوه (بوکس)
منصور برزگر (کشتی)
حسین تورانیان (کشتی)
شریف دلارام (بوکس)
محمد دلیریان (کشتی)
تیم دوچرخه‌سواری - تریل (دوچرخه‌سواری)
تیم دوچرخه‌سواری - جاده (دوچرخه‌سواری)
تیم سابر مردان (شمشیربازی)
اکبر شکرالهی (وزنه‌برداری)
رحیم علی‌آبادی (کشتی)
حمید علیدوستی (کشتی)
محسن فره‌وشی (کشتی)
تبم فلوره زنان (شمشیربازی)
تیم فوتبال مردان (فوتبال)
اسکندر فیلابی - آزاد (کشتی)
اسکندر فیلابی - فرنگی (کشتی)
هاشم قنبری (کشتی)
هوشنگ کارگرنژاد (وزنه‌برداری)
جلال کریمی (کشتی)
جلال کشمیری - پرتاب دیسک (دومیدانی)
جلال کشمیری - پرتاب وزنه (دومیدانی)
بهرام مشتاقی (کشتی)
تیم واترپلو مردان (واترپلو)
علی والی (وزنه‌برداری)
ماسیس هامبارسومیان (بوکس)
اکبر یدالهی (کشتی)
علی پاکیزه جمع (وزنه‌برداری)
محمدحسن محبی (کشتی)
محمدحسین محبی (کشتی)
رضا سوخته سرایی (کشتی)
مجید ترکان (کشتی)
علی زنگ آبادی (دوچرخه‌سواری)
علیرضا سلیمانی (کشتی)
ابراهیم قادری (تکواندو)
عسگری محمدیان (کشتی)
اویس ملاح (کشتی)
بهروز یاری (کشتی)
علی اکبرنژاد (کشتی)
امیررضا خادم (کشتی)
رسول خادم (کشتی)
فرید خمامی (کاراته)
نادر رحمتی (کشتی)
فریبرز عسگری (تکواندو)
ایوب پورتقی قوشچی (بوکس)
ابراهیم مهربان (کشتی)
مهدی بی‌باک (تکواندو)
امیر توکلیان (کشتی)
عباس جدیدی (کشتی)
علیرضا حیدری (کشتی)
علیرضا رضایی (کشتی)
مهدی سبزعلی (کشتی)
علیرضا کتیرایی (کاراته)
قادر میزبانی (دوچرخه‌سواری)
شاهین نصیری نیا (وزنه‌برداری)
حسین اوجاقی (ووشو)
مهران بهنام فر (کاراته)
مسعود حاجی آخوندزاده (جودو)
حسین رضازاده (وزنه‌برداری)
هادی ساعی (تکواندو)
علی اصغر بذری (کشتی)
احسان حدادی (دومیدانی)
حسن روحانی (کاراته)
حسین روحانی (کاراته)
یوسف کرمی (تکواندو)
مراد محمدی (کشتی)
علی مظاهری (بوکس)
جاسم ویشگاهی (کاراته)
رضا یزدانی (کشتی)
۲۰۱۰
خدیجه آزادپور (ووشو)
محمد باقری معتمد (تکواندو)
ذبیح‌الله پورشیب (کاراته)
بهداد سلیمی (وزنه‌برداری)
محسن محمدسیفی (ووشو)
محسن شادی (قایقرانی)
سعید عبدولی (کشتی)
احمدرضا طالبیان (قایقرانی)
بابک قربانی (کشتی)
حمیدرضا قلی پور (ووشو)
صادق گودرزی (کشتی)
سجاد مرادی (دومیدانی)
جمال میرزایی (کشتی)
علیرضا نصر آزادانی (تکواندو)
طالب نعمت پور (کشتی)
امید نوروزی (کشتی)
حبیب‌الله اخلاقی (کشتی)
بهنام اسبقی (تکواندو)
مسعود اسماعیل پور (کشتی)
مسعود حجی زواره (تکواندو)
سعید حسنی پور (کاراته)
مهدی خدابخشی (تکواندو)
نجمه خدمتی (تیراندازی)
محمد دانشور (دوچرخه‌سواری)
فرزان عاشورزاده (تکواندو)
اسماعیل عبادی (تیراندازی)
حمیده عباسعلی (کاراته)
مهدی علیاری (کشتی)
میثم مصطفی جوکار (کشتی)
امیر مهدی‌زاده (کاراته)
تیم والیبال مردان (والیبال)
پرویز هادی (کشتی)
۲۰۱۸
عرفان آهنگریان (ووشو)
میرهاشم حسینی (تکواندو)
سعید رجبی (تکواندو)
بهمن عسگری (کاراته)
الیاس علی اکبری (کوراش)
رضا علیپور (سنگ نوردی)
تیم کبدی زنان (کبدی)
تیم کبدی مردان (کبدی)
علیرضا کریمی (کشتی)
حسین کیهانی (دومیدانی)
محمدعلی گرایی (کشتی)
سجاد گنج زاده (کاراته)
سهراب مرادی (وزنه‌برداری)
حسین نوری (کشتی)
حسن یزدانی (کشتی)
افشین سلیمی (ووشو)
یوسف صبری (ووشو)
صادق آذرنگ (کوراش)
حسین رسولی (دو میدانی)
محمدهادی ساروی (کشتی)
امین میرزازاده (کشتی)
سجاد گنج‌زاده (کاراته)
یونس امامی (کشتی)
تیم شطرنج مردان (شطرنج)
امیرحسین زارع (کشتی)
هوشنگ اردبادی (وزنه‌برداری)
تقی عسگری (شیرجه)
علی میرزایی (وزنه‌برداری)
سورن پیرجانیان (بوکس)
ابراهیم پیروی (وزنه‌برداری)
جهانبخت توفیق (کشتی)
لئون خاچاطوریان (بوکس)
خلیل رعیت پناه (کشتی)
نبی سروری (کشتی)
علی صفا سنبلی (وزنه‌برداری)
اسماعیل علم خواه (وزنه‌برداری)
وازیک قازاریان (بوکس)
جعفر گل طلب (دوچرخه‌سواری)
حسین تهامی (کشتی)
علی اکبر حیدری (کشتی)
محمدابراهیم سیف‌پور (کشتی)
محمدعلی فرخیان (کشتی)
جلال کشمیری (دومیدانی)
محمود معزی پور (کشتی)
احمد میرحسینی (دومیدانی)
عمران حاتمی (بوکس)
علی حاجیلو (کشتی)
محمد فرهنگ‌دوست (کشتی)
دانیل گورگیزنژاد (وزنه‌برداری)
پیروز آدمیت (شمشیربازی)
تقی اکبر (تنیس)
محمدرضا انتظاری - ۴۰۰ متر (دومیدانی)
محمدرضا انتظاری - ۸۰۰ متر (دومیدانی)
عبدالرضا انصاری (بوکس)
علی‌اصغر پاشاپور (شمشیربازی)
ابراهیم پوردژم (وزنه‌برداری)
حافظ حسنی (وزنه‌برداری)
رضا خرمی (کشتی)
محمد خرمی (کشتی)
کامبیز درفشی جوان (تنیس)
تیم دوچرخه‌سواری - تعقیبی (دوچرخه‌سواری)
سبحان روحی (کشتی)
رضا سوخته‌سرایی (کشتی)
مهوش شفائی (شمشیربازی)
فتحی (شمشیربازی)
جواد فعلی (بوکس)
علی مدنی (تنیس)
خسرو نظافت دوست (کشتی)
مهران اسلام پور (وزنه‌برداری)
محمدحسین دباغی (کشتی)
رضا اندوز (کشتی)
علی حاجی پور (تکواندو)
یعقوب نجفی جویباری (کشتی)
علی اصغر کاظمی (بوکس)
علیرضا لرستانی (کشتی)
محمد نادری (کشتی)
آیت واگذاری (کشتی)
حسن یوسفی افشار (کشتی)
سعید آشتیانی (کاراته)
ایوب بنی نصرت (کشتی)
آرش جوانشیر (کاراته)
فرزاد زرخش (تکواندو)
ابراهیم سعادتی (تکواندو)
رضا سیم خواه (کشتی)
محمدرضا صمدی (بوکس)
محمود میران (جودو)
مجید افلاکی (تکواندو)
کوروش باقری (وزنه‌برداری)
محمدحسین برخواه (وزنه‌برداری)
حمید سجادی (دومیدانی)
علی شاملوزاده (کاراته)
محمد طلایی (کشتی)
بهنام طیبی (کشتی)
مهدی عموزاده (کاراته)
علاءالدین نکویی فرد (کاراته)
محمد آقایی (ووشو)
هادی پانزوان (وزنه‌برداری)
تیم تیراندازی زنان (تیراندازی)
بهزاد خداداد (تکواندو)
علیرضا دبیر (کشتی)
عباس صمیمی (دومیدانی)
جاسم امیری (کشتی)
تیم دوچرخه‌سواری - کایرین (دوچرخه‌سواری)
محمدرضا رودکی (جودو)
رضا رییسی (قایقرانی)
مهدی سهرابی (دوچرخه‌سواری)
مهدی شربیانی (کشتی)
علیرضا صحرانشین (ووشو)
عباس صیادی (قایقرانی)
داوود عابدین‌زاده (کشتی)
فردین معصومی (کشتی)
آرش میراسماعیلی (جودو)
مهدی نوایی (تکواندو)
مسعود هاشم‌زاده (کشتی)
اصغر ابراهیمی (وزنه‌برداری)
راحله آسمانی (تکواندو)
الهه احمدی (تیراندازی)
مهدی تقوی (کشتی)
مرتضی رضائیان (وزنه‌برداری)
پریسا فرشیدی (تکواندو)
سجاد مردانی (دومیدانی)
کاوه موسوی (دومیدانی)
شاهو ناصری (قایقرانی)
تیم والیبال مردان
تیم هندبال مردان (هندبال)
علی آقامیرزایی (قایقرانی)
عزت‌الله اکبری (کشتی)
نرجس امامقلی‌نژاد (تیراندازی)
تیم بسکتبال مردان
اکرم خدابنده (تکواندو)
حمیدرضا دلاور (ووشو)
جاسم دلاوری (بوکس)
لیلا رجبی (دومیدانی)
کیانوش رستمی (وزنه‌برداری)
فاطمه روحانی (تکواندو)
سعید فضل‌اولی (قایقرانی)
آروین معظمی گودرزی (دوچرخه‌سواری)
الهه منصوریان (ووشو)
کوروش بختیار (تکواندو)
امیرمحمد بخشی (تکواندو)
جعفر پهلوانی (کوراش)
طراوت خاکسار (کاراته)
تیم روئینگ زنان - چهارنفره (قایقرانی)
تیم روئینگ زنان - دونفره (قایقرانی)
مرجان سلحشوری (تکواندو)
فرود طفری (ووشو)
رزیتا علیپور (کاراته)
سعید علی حسینی (وزنه‌برداری)
هدیه کاظمی (قایقرانی)
زهرا کیانی (ووشو)
امیر مرادی (دومیدانی)
سعید ملایی (جودو)
نازنین ملایی (قایقرانی)
شهربانو منصوریان (ووشو)
تیم بسکتبال مردان (بسکتبال)
حسین اعظمی (شیرجه)
ایزار ایلخانوف (بوکس)
هنریک تمرز (وزنه‌برداری)
تیم تنیس روی میز مردان (تنیس روی میز)
اکبر خوجینی (بوکس)
غلامحسین زندی (کشتی)
منوچهر فصیحی (شیرجه)
ناصر گیوه‌چی (کشتی)
امیر یاوری (بوکس)
ناصر آقایی (بوکس)
رضا استکی (وزنه‌برداری)
تقی اکبری (تنیس)
هوشنگ بزرگ زاده (تنیس روی میز)
اسماعیل حسینی (دوچرخه‌سواری)
اسماعیل درودیان (وزنه‌برداری)
التفات طالبی (بوکس)
محمد عامی تهرانی (وزنه‌برداری)
آلوش عباسی (بوکس)
حسین فتحیان پور (بوکس)
محمدرضا ناصحی (وزنه‌برداری)
تیم والیبال زنان (والیبال)
ابوالفضل انوری (کشتی)
غلامحسین پاک‌منش (بوکس)
محمد ساروخانی (بوکس)
فرامرز آصف (دومیدانی)
فرشید انتقامی (بوکس)
وارتکس پارسانیان (بوکس)
احمد پورافتخاری (بوکس)
سلمان حسام (دومیدانی)
خسرو حق گشا (دوچرخه‌سواری)
تیم دو امدادی ایران (دومیدانی)
تیم دوچرخه‌سواری - مختلط (دوچرخه‌سواری)
شفائی (شمشیربازی)
مهدی عطار اشرفی (وزنه‌برداری)
تیم فلوره مردان (شمشیربازی)
گیتی محبان (شمشیربازی)
هاملت میناسیان (بوکس)
محمدرضا نوایی (کشتی)
احمد رضایی (کشتی)
محمود گنجی (کشتی)
مهرداد افشاریان (دوچرخه‌سواری)
فریدون بهنام پور (کشتی)
احد جوان صالح (کشتی)
مرتضی خدادادی (جودو)
کاظم غلامی (کشتی)
اکبر فلاح (کشتی)
احد پازاج (کشتی)
جلیل جهانشاهی (کشتی)
مجید سیم خواه (کشتی)
مسعود قدیمی (کشتی)
منصور قربانی (دومیدانی)
ایرج کیارستمی (بوکس)
سیامک ورزیده (بوکس)
مجید امین ترابی (تکواندو)
حسن احدپور (جودو)
وحید خواجه حسینی (کاراته)
تیم سوارکاری مردان (سوارکاری)
رضا صفایی (کشتی)
بهمن عزیزپور (بوکس)
انوشیروان نوریان (بوکس)
حسن اصلانی (تکواندو)
جعفر باباخانی (دومیدانی)
مهدی پانزوان (وزنه‌برداری)
روح‌الله حسینی (بوکس)
امیر زرگری (دوچرخه‌سواری)
کاظم ساریخانی (جودو)
فرهاد معایی (جودو)
بیژن مغانلو (تکواندو)
حسین توکلی (وزنه‌برداری)
مهدی حاجی زاده (کشتی)
محمد رضایی (کشتی)
پرویز زیدوند (کشتی)
علیرضا غریبی (کشتی)
عباس فلاح (جودو)
محمدعلی فلاحتی نژاد (وزنه‌برداری)
پروانه محمدتقی پور (تکواندو)
حامد ملک محمدی (جودو)
تیم اپه مردان (شمشیربازی)
اسماعیل ترک زاد (کاراته)
تیم دوچرخه‌سواری - مدیسن (دوچرخه‌سواری)
حمید ریحانی (کشتی)
مهروز ساعی (تکواندو)
محمد ستارپور (بوکس)
تیم شطرنج ایران (شطرنج)
فرزانه شیخی (تکواندو)
جلیل عطایی (ووشو)
سعید فرخی (کاراته)
مهدی قربانی (بوکس)
احسان مهاجر شجاعی (دومیدانی)
خسرو مینو (ووشو)
علی یعقوبیان (شمشیربازی)
سجاد انوشیروانی (وزنه‌برداری)
احسان پیغمبری (ووشو)
فاطمه چالاکی (کاراته)
سوسن حاجی پور (تکواندو)
سارا خوش جمال فکری (تکواندو)
تیم دوچرخه‌سواری - سرعت (دوچرخه‌سواری)
تیم روئینگ زنان (قایقرانی)
سمانه شش پری (تکواندو)
محمد صمیمی (دومیدانی)
سجاد عباسی (ووشو)
فرزاد عبداللهی (تکواندو)
حسین عسگری (دوچرخه‌سواری)
فرشاد علیزاده (کشتی)
تیم کایاک مردان (قایقرانی)
سمیرا ملکی پور (کاراته)
بشیر باباجان‌زاده (کشتی)
پیام بویری (کشتی)
افشین بیابانگرد (کشتی)
آرزو حکیمی (قایقرانی)
نسرین دوستی (کاراته)
احسان روزبهانی (بوکس)
امیر رهنما (قایقرانی)
مجتبی شجاعی (قایقرانی)
سولماز عباسی (قایقرانی)
تیم کامپوند مردان (تیراندازی)
مجتبی کریم فر (کشتی)
سونیا گماری (قایقرانی)
عادل مجللی (قایقرانی)
پریسا احمدی (قایقرانی)
رضا اطری (کشتی)
بسکتبال ۳ نفره مردان (بسکتبال)
علی پاکدامن (شمشیربازی)
امید تیزتک (کوراش)
مه‌لقا جام‌بزرگ (تیراندازی)
محمدنبی رضایی (قایقرانی)
پگاه زنگنه (کاراته)
نوشاد عالمیان (تنیس روی میز)
قنبرعلی قنبری (کوراش)
تیم کامپوند مختلط (تیراندازی)
تهمینه کربلایی (پنجاک سیلات)
مریم کرمی (قایقرانی)
ناهید کیانی (تکواندو)
محمدرضا گرایی (کشتی)
محمد محمدی بریمانلو (جودو)
مهرداد مردانی (کشتی)
تیم واترپلوی مردان (واترپلو)
علی هاشمی (وزنه‌برداری)
نان و شراب رمانی اثر اینیاتسیو سیلونه، نویسندهٔ ایتالیایی است. این رمان زمانی نوشته شد که سیلونه در تبعید دولت بنیتو موسولینی به سر می‌برد.
کتاب اولین بار در سال ۱۹۳۶ و به زبان آلمانی چاپ و در سوئیس منتشر شد و در همان سال ترجمهٔ انگلیسی آن در لندن نیز منتشر گردید. نسخه ایتالیایی کتاب تا سال ۱۹۳۷ ظاهر نشد. بعد از جنگ سیلونه نسخه کاملاً متفاوتی از کتاب به زبان ایتالیایی در سال ۱۹۵۵ منتشر کرد.
این کتاب اولین بار در سال ۱۳۴۵ و با ترجمه محمد قاضی به فارسی برگردانده شد و اولین اثری بود که از سیلونه به فارسی برگردانده شد.
"نان و شراب"، داستان ایثار است. مذهب است که در بطن سوسیالیسم، و هر چند که قهرمان داستان ضد مذهب می‌نماید اما خود به نوعی، جوهره‌ای از حقیقت مسیح را دارد و این یکی از ریشه‌های ناب و کلاسیک سیلونه است که هر اصالتی را در بطن هر مذهب و هر مکتب سیاسی ارج می‌نهد، سیلونه در قسمتی از کتاب به این مهم اشاره می‌کند و می‌گوید "در همهٔ ادوار و در لوای انواع حکومت‌ها، بالاترین کار روح این است که خود را نثار کند تا خود را بجوید. خود را فنا کند تا خود را بازیابد. انسان به جز آنچه می‌دهد ندارد. کتاب تحلیل ژرف کاوانه سیاست جاری است و زندگی توده‌ها در رابطه با این سیاست، تحلیل این تثلیث قدرت: سوسیالیسم - فاشیسم - و کلیسا است، سراسر اثر حاوی طنزی هوشیارانه و زیرکانه است. به خوبی از عهده نشان دادن خُرافه، جهل، و تعصّب مذهبی برآمده است، آن فسادی را که تا عمق استخوانشان ریشه دوانده شکافته است و در ترسیم ایتالیای جهل زده، تاریک و بی فرهنگ که در آن فاجعه یک روشنفکر - مبارز با تمامی ابعاد فساد آن است موافق آمده است، ایتالیایی که در آن جایی برای آزاد زیستن جز در خدمت به ظلم، حکومت و بانک نیست. کشوری که کلیسا در راس مخروط ستم آن قرار دارد و به تبلیغ مذهبی می‌پردازد که جز افیونی مخدر برای مردم نیست. مذهبی که واعظین رسمی آن خدمه مؤسسه دنیایی و سرگرم مشغله‌های دنیوی و طبقاتی هستند، از این روست که یک مبارز متعهد باید اقدام کند و برای جان به‌دربردن از این معرکه گورستانی شوم جان به مهلکه اندازد و نجات خویش را در قربانی کردن خویش بجوید. تمامی تأکید نویسنده بر مراسم عشای ربانی به همین خاطر است. آنجا که از جنگ سخن می‌گوید و آن را محکوم می‌شمارد طنزی سرشار دارد. اندیشه‌های «آکیل گریزپا» دربارهٔ بروز و علت جنگ ایتالیا با انگلستان اگر صد در صد منطقی نباشد و جز طنز به حساب نیاید، نود در صد معقول و عقلایی است و مگر جز این است که جنگ تجاوزگرانه همیشه به خاطر کسب منافع بیشتر رخ داده است؛ و این است طنز گزنده سیلونه که جای ستایش بسیار دارد و از واقعیت جدا نیست، زیرا آدم هوشیار از خود نمی‌پرسد در این طنز چه مقدار واقعیت است بلکه می‌خواهد بداند در هر واقعیت تا چه مقدار طنز نهفته است.نان و شراب، سیلونه، ترجمه محمد قاضی، انتشارات زرین، چاپ هجدهم ١٣٨٨، مقدمه کتاب
سپینا، قهرمان کتاب هر چند سوسیالیست است اما هرگز یک موجود حزبی دُگماتیست نیست. در تمام مدت در کار نقد خویش و انتقاد خویش است. هر چند به سوسیالیسم معتقد است اما از هم‌اکنون آتیه آن را تحلیل می‌کند. اینجا نیز همان داستان همیشگی نهضت نظام مطرح است. تا وقتی که یک نهضت به نظام تبدیل نشده پویا است و همیشه برای شنیدن حقیقت گوش، حوصله، و حتی لبخند دارد، اگر از آن سو فاشیسم هیولایی است که بی منطق می‌کوبد و ویران می‌کند، سوسیالیست‌ها که داعیه مبارزه با آن را دارند نیز همان‌طور رفتار می‌کنند، از این رو است که قهرمان داستان «سپینا» در تمام مدت در جستجوی یافتن یک پایگاه اصیل و ارزشمند، حرکتی دائم دارد. وجود او به مثابه یک انقلاب دائم است که هر لحظه پویاتر و کاملتر می‌گردد.
سیلونه، قدرت شگفت‌انگیزی دارد. قلم او استحکام، شیوایی و فصاحت قلم کلاسیک‌ها را دارد. از این لحاظ او یک نویسنده به تمام معنا کلاسیک است که با کمترین حرکت و با طرح چند خط، زنده‌ترین توصیف‌ها را در کمال بلاغت تصویر می‌کند. وقتی به قدرت نویسنده واقف می‌شویم که می‌بینیم در سراسر کتاب یک نبوغ و تخیل حقیقی و یکدست وجود دارد و همه کارکترها به خوبی قادرند که اندیشه‌های خود را بیان دارند. این پختگی فکر تقریباً در تمام کارهایش دیده می‌شود. اگر دقت کرده باشید رمان‌هایش مثل تئاتر هستند و نمایش نامه‌هایش مثل رمان، این به خاطر جوشش زندگی در اندیشه‌های این مرد است. نویسنده‌هایی را دیده‌ایم که عامداً از قدرت و غنای زبان خود می‌کاهند تا رمانتیست نشوند زیرا آنان چنته‌ای پُر از حقیقت تلخ و بی‌پیرایه برای گفتن دارند، سیلونه یکی از آن‌ها است.
جی‌اف‌ای‌جی-۱ باکتری است که ساختار دی‌ان‌ای آن به جای فسفر از آرسنیک ساخته شده‌است.
GFAJ-1 توسط اخترزیست‌شناسان ناسا در سازمان نقشه‌برداری‌های زمین‌شناسی آمریکا در محل دریاچه مونو، منطقه منلو پارک کالیفرنیا کشف شده‌است.
دانهٔ زیر برف نام رمانی اثر نویسنده ایتالیایی اینیاتسیو سیلونه است که در سال ۱۹۴۰ منتشر شد. این کتاب پنجمین اثر سیلونه و به نوعی جلد دوم کتاب نان و شراب محسوب می‌شود.
این کتاب اولین بار در سال ۱۳۶۱ و توسط مهدی سحابی به فارسی برگردانه شد.
ماریو مونیچلی (۱۶ مه ۱۹۱۵ – ۲۹ نوامبر ۲۰۱۰) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس ایتالیایی بود. او به همراه لوئیجی کومنچینی و دینو ریسی از استادان ژانر کمدی ایتالیایی بود. مونیچلی یکی از برجسته‌ترین فیلم‌سازان دوران پس از جنگ ایتالیا به‌شمار می‌رفت.
او بیش از ۷۰ فیلم سینمایی را کارگردانی کرد. از معروف‌ترین فیلم‌های این کارگردان می‌توان به "توتو به رم می‌رود"، "دردسر بزرگ در خیابان مدونا"، "پدران و پسران"، "جنگ بزرگ"، "دوستان من" و "مرحوم ماتیا پاسکال" اشاره کرد. شیوه فیلم‌سازی مونیچلی ترکیبی از طنز، انتقاد و تلخی بود. او افرون بر ساخت کمدی‌های واقع‌گرایانه، چندین فیلم جدی را نیز کارگردانی کرد.
مونیچلی در سال ۱۹۱۵ در خانواده‌ای هنرمند در ایالت توسکانی زاده شد. پدرش روزنامه‌نگار و برادرش مترجم و نویسنده بود، اما او از دوست نمایش‌نامه‌نویسش «جاکومو فورتزانو» تأثیر پذیرفت و از طریق او با سینما آشنا شد. او پس از آنکه تحصیلات خود را در دانشگاه‌های پیزا و میلان در رشته‌های ادبیات و فلسفه به پایان رساند، چند فیلم غیرحرفه‌ای ساخت. سپس بین سال‌های ۱۹۳۵ به مدت سه سال دستیار کارگردان آگوستو جنینا بود. از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۹ به همراه استنو به فیلم‌نامه‌نویسی پرداخت که حاصل آن بیش از چهل فیلم‌نامه بود. مونیچلی نخستین فیلمش را در سال ۱۹۳۵ کارگردانی کرد که فیلمی صامت با نام "پسران خیابان پال" بود. او پس از آنکه هفت فیلم کمدی با همکاری استنو ساخت، از سال ۱۹۵۴ به‌طور مستقل به فیلمسازی ادامه داد.
فیلم‌سازی او در ژانر کمدی تلخ در سبک نئورئالیسم، در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم شکل گرفت. او در طول دوران فعالیتش جوایز سینمایی بسیاری دریافت کرد و سه بار نامزد دریافت اسکار بهترین فیلم خارجی برای فیلم‌های "جنگ بزرگ" (۱۹۵۹)، "برنامه‌ریز" (۱۹۶۳) و "دختری با هفت تیر" (۱۹۶۸) شد. مهمترین جایزه‌های سینمایی او شامل جایزه شیر طلایی از جشنواره فیلم ونیز برای فیلم جنگ بزرگ (۱۹۵۸)، جایزه دستاورد یک عمر فعالیت هنری از جشنواره ونیز و سه بار جایزه خرس نقره‌ای از جشنواره فیلم برلین هستند. یکی از ساخته‌های این کارگردان با نام "بورژوای کوچک کوچک" (۱۹۷۷) در جشنواره جهانی فیلم تهران به نمایش در آمد و مورد استقبال قرار گرفت.
مونیچلی بازیگرانی همچون مارچلو ماسترویانی، ویتوریو گاسمن، کلودیا کاردیناله و ویتوریو دسیکا را به سینمای ایتالیا و جهان معرفی کرد. همچنین او بارها با کمدین‌های برجسته‌ای مانند توتو و آلبرتو سوردی همکاری کرد.
ماریو مونیچلی سرانجام در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۰ خودکشی کرد. او که چند روز پیش از خودکشی، برای درمان سرطان در یکی از بیمارستان‌های رم بستری شده بود، خود را از پنجره اتاق‌اش در طبقه پنجم بیمارستان به بیرون پرت کرد و بلافاصله درگذشت.
شفیع‌آباد، روستایی در استان خراسان رضوی، شهرستان بردسکن، بخش مرکزی، دهستان کنارشهر است.
این روستا در حاشیه محور مواصلاتی شهرهای مرکزی ایران (یزد ، اصفهان و...) به مشهد مقدس قرار گرفته است.