moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال انوسیس نئون پارالیمنی، باشگاه فوتبال اینچئون یونایتد، باشگاه فوتبال سارایوو، و باشگاه فوتبال رابوتنیچکی اشاره کرد.
دامیان شیشکوفسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مقدونیه شمالی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خنت و باشگاه فوتبال رابوتنیچکی اشاره کرد.
ماریان رادسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مقدونیه شمالی است.
دنیل آوراموفسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مقدونیه شمالی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال واردار، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد و باشگاه فوتبال رابوتنیچکی اشاره کرد.
دارکو چورلینوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مقدونیه شمالی است.
میلان ریستوفسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مقدونیه شمالی است.
ایگور آنگلوفسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل مقدونیه شمالی است.
کَرَم چاتای (به ترکی استانبولی: Kerem Çatay؛ زاده ۱۹۷۹) مدیر عامل شرکت فیلم‌سازی آی یاپیم و تهیه کنندهٔ فیلم است.
کرم چاتای ، تهیه کننده مجموعه های تلویزیونی جسور و خوشگل ، پول سیاه عشق ، کارادایی ، جزر و مد و ۵ برادر ، که در سال ۲۰۱۵ با پخش قسمت های آخر از شبکه های تلویزیونی ترکیه خداحافظی کرد ؛ در سال های گذشته ، او همچنین مجموعه های تلویزیونی زیادی مانند گرگ سعید و شورا ، کوزی گونی، فاطما گل ، ازل ، عشق ممنوع ، نفوذی را تولید کرد. برگریزان مجموعه تلویزیونی است که کرم چاتای در سال ۲۰۰۴ تولید کرده است که در شبکه های تلویزیونی ترکیه و همچنین در خاورمیانه ، بالکان ، اروپا و آمریکا پخش شده است.
کرم چاتای ، تهیه کننده فیلم "Bi küçük Eylül meselesi" در سال ۲۰۱۴ و همچنین تهیه کنندهٔ مشترک فیلم Dedemin Insanları است که در سال ۲۰۱۱ اکران شد.
جیوان یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بورچکا واقع شده‌است. جیوان ۱۹۷ نفر جمعیت دارد.
اوشنیک بنک () شرکت خدمات مالی و بانکداری نیجریه‌ای است، که در سال ۱۹۹۰ تأسیس شد.
چیفته‌کوپرو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بورچکا واقع شده‌است. چیفته‌کوپرو ۳۱۱ نفر جمعیت دارد.
جولیوس برگر () شرکت ساخت‌وساز نیجریه‌ای است، که در سال ۱۹۵۰ تأسیس شد.
چای‌لی‌کوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بورچکا واقع شده‌است. چای‌لی‌کوی ۴۶۲ نفر جمعیت دارد.
چاووش‌لو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بورچکا واقع شده‌است. چاووش‌لو ۳۰۲ نفر جمعیت دارد.
گینس نیجریه () شرکت نوشیدنی نیجریه‌ای است، که در سال ۱۹۵۰ تأسیس شد.
بانک فیدلیتی () شرکت خدمات مالی و بانکداری نیجریه‌ای است، که در سال ۱۹۸۸ تأسیس شد.
جامع‌لی (به لاتین: Camili، به گرجی: ხერთვისი) یک منطقه مسکونی در ترکیه است که در استان آرتوین و شهرستان بورچکا واقع شده است. این روستا ۱۸۷ نفر جمعیت دارد.
یونایتد بانک آفریقا () شرکت خدمات مالی و بانکداری نیجریه‌ای است، که در سال ۱۹۴۹ تأسیس شد.
بالیک (به لاتین: Balık) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در هوپا واقع شده‌است. بالیک ۲۱۴ نفر جمعیت دارد.
فرانکو فودا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بایر ۰۴ لورکوزن، باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن، باشگاه فوتبال آرمینیا بیله‌فلد، باشگاه فوتبال زاربروکن، باشگاه فوتبال بازل، باشگاه فوتبال اشتوتگارت و باشگاه فوتبال اشتورم گراتس اشاره کرد.
خدای جنگ () یک کتاب کامیک آمریکایی شش قسمتی است که موضوع آن اساطیر یونانی است و در دنیای سری خدای جنگ قرار دارد. این مجموعه کمیک توسط مارو وولفمن نوشته، توسط آندره‌آ سورنتینو طراحی و جلد هر قسمت توسط اندی پارک که در طراحی بازی ویدئویی نیز نقش داشت طراحی شده‌است. پنج قسمت اول "خدای جنگ" توسط وایلداستورم منتشر شده‌است. به دلیل تعطیلی کمپانی وایلداستورم در دسامبر ۲۰۱۰، قسمت آخر توسط شرکت مادر آن، دی‌سی کامیکس منتشر شد. انتشار قسمت اول این سری با عرضه بازی "خدای جنگ ۳" در مارس ۲۰۱۰ همزمان بود. قسمت آخر این سری در مارس ۲۰۱۱ منتشر شد.
این سری داستان کریتوس، شخصیت اصلی سری بازی ویدئویی را روایت می‌کند. بیشتر داستان فلش‌بک است و یک مأموریت پیشین برای آمبروزیا از اسقلبیوس را نشان می‌دهد و آنرا به داستان کنونی کریتوس برای پیدا کردن آن را نشان می‌دهد. این دو روایت همزمان گفته می‌شوند؛ کریتوس ابتدا تلاش می‌کند دختر در حال مرگ خود، کالیوپه را نجات دهد و سال‌ها پس از آن، او به دنبال نابودی آمبروزیا است تا جلوی رستاخیز آرس را بگیرد.
این سری بازخوردهای گوناگونی داشت. برخی از نقدها مهارت نوشتاری وولفمن را تحسین می‌کردند اما دیگران گفتند اگرچه زمینه آن انگیزه خوبی برای کتاب‌های کمیک و پیش‌درآمد خوبی برای مجموعه بازی‌های ویدیویی بود، اما داستان آن منطقی نیست.منتقدان از آثار هنری داخلی سورنتینو به دلیل «گل آلود بودن» آن انتقاد کردند، اما برخی آن را به دلیل متمایز بودن تحسین کردند و گفتند که او در تنظیم لحن و جو کار خوبی انجام داده‌است.
این سری کمیک در کامیک-کان سن دیگو در سال ۲۰۰۹ معرفی شد و قرار بود که در اکتبر سال ۲۰۰۹ منتشر شود، اما انتشار آن را برای اینکه با انتشار "خدای جنگ ۳" همزمان شود تا مارس ۲۰۱۰ به تأخیر انداختند. اسکات اشتاینبرگ، رئیس امور بازاریابی محصولات سونی اینتراکتیو انترتینمنت در یک مصاحبه با آی‌جی‌ان اظهار داشت که «ما برای اینکه یکی از محبوب‌ترین فرنچایزهای بازی ویدئوییمان را به دنیای کمیک بیاوریم و با بزرگترین ناشر کمیک بوک همکاری کنیم، هیجان‌زده‌ایم.» نویسنده مارو وولفمن اظهار داشت وقتی که شایعه ایجاد شدن سری کمیک را شنید، بلافاصله نام خود را برای نویسنده شدن این سری ثبت کرد و برای آن بسیار تلاش کرد زیرا "خدای جنگ" یکی از سری‌های بازی ویدئویی مورد علاقه او بود. وولفمن گفته او دو قسمت اول را بازی کرده بود پس نیازی به انجام تحقیقات نبود و این موضوع به خاطر این بود که او چیزی را که می‌خواست بنویسد دوست داشت. او چندین نسخه از فیلمنامه داستان بازی دریافت کرد تا اطمینان حاصل شود که او تا جای ممکن کارش دقیق انجام شود. او اظهار داشت که با استودیو سنتا مونیکا، توسعه دهنده سری "خدای جنگ" روابط نزدیکی داشت و روایت سری کمیک را دقیقاً به داستان ساخته شده توسط استودیو مرتبط کرد. وولفمن گفت که سانتا مونیکا ضمن آشکار کردن حقایق جدید دربارهٔ گذشته کریتوس، از سازگار بودن اسطوره‌ها با یکدیگر اطمینان حاصل کرد.
در یک مصاحبه با کامیک بوک ریسورسز، وولفمن اظهار داشت که استودیوی سانتا مونیکا پیشنهاد استفاده از دو خط زمانی در داستان را داد، به گونه‌ای که رخدادهای گذشته برروی داستان کنونی تأثیر داشته باشد. او شخصیت‌های جدیدی مانند زن کریتوس که در بازی ظاهر شده بود اما نامی نداشت. او گفت که داستان نهایی ترکیبی از ایده‌های او و شخصیت‌سازی استودیوی سانتا مونیکا بود. طراح کمیک، آندره‌آ سورنتینو اظهار داشت «از همان ابتدا مشخص بود سونی و دی‌سی دنبال یک مجموعه کمیک به اصطلاح «کلاسیک» نبودند؛ بنابراین من سبک معمول خودم را استفاده کردم و به آن عناصر نوینی مانند رنگ‌های هماهنگ با جو بازی افزودم.» وی همچنین اظهار داشت که بازی تصاویر سنگین و حماسی‌ای داشت و به راحتی سبک نقاشی خود را با نویسندگی وولفمن هماهنگ کرد و به نظر خود «او بسیار خوب صحنه‌های درام و حماسی را به تصویر می‌کشید.» سورنتینو از رنگ‌های مختلف با توجه به جو آن صحنه استفاده می‌کرد؛ به‌طور مثال از رنگ‌های تند مانند قرمز، نارنجی یا قهوه‌ای در صحنه‌های هیجانی و از رنگ‌های سردتر مانند سبز یا آبی روشن در دیگر صحنه‌ها استفاده می‌کرد تا خوانندگان درجا بتوانند یک واکنش داشته باشند.
این مجموعه کمیک هر دو ماه یک بار میان مارس ۲۰۱۰ و ژانویه ۲۰۱۱ منتشر می‌شد.
همانند هفت قسمت پیشین بازی ویدئویی خدای جنگ، مجموعه کمیک آن در یک نسخه موازی از یونان باستان قرار دارد که خدایان المپ‌نشین و دیگر موجودات اساطیر یونانی در آن زندگی می‌کنند. داستان آن میان یک زمان پیش از نسخه "" و یک زمان میان "خدای جنگ" و "" تقسیم شده‌است. بیشتر داستان فلش‌بک‌ها و گذشته و ارتباط آن با رویدادهای کنونی را روایت می‌کند. در هر دو بخش، شخصیت اصلی داستان کریتوس دریای اژه و یونان باستان را برای اسقلبیوس سفر می‌کند.
همانند سری بازی ویدئویی، شخصیت اصلی داستان کریتوس است. داستان کمیک به دو دوران مختلف در زندگی کریتوس ارجاع می‌دهد، دوران ابتدایی زندگی او که در ارتش اسپارت در حال خدمت و یکی از قهرمانان آرس بود و دوران کنونی داستان که پس از شکست دادن آرس نقش خدای جنگ را به دست می‌آورد. بخش‌هایی از داستان که به گذشته ارجاع دارند به چندین خدای المپی مانند آرس، خدای جنگ آرتمیس الهه شکار، هادس خدای دنیای مردگان، هلیوس خدای خورشید، هرمس، خدای سرعت، دزدی و جانوران وحشی و پوزئیدون خدای دریا اشاره دارد. در بخش حال و کنونی، کریتوس با آتنا، الههٔ دانش و آموزگار او و با هکاتونکایر، غول هرج و مرج روبه‌رو می‌شود. شخصیت‌های جزئی که کریتوس در داستان با آن‌ها مواجه می‌شود شامل کاپیتان نیکوس، پادشاه اسپارت، زن کریتوس لیساندرا و دختر او کالیوپه می‌شود. قهرمانان نماینده خدایان شامل پوتیا، قهرمان آرتمیس و ملکه و مبارز آمازون‌ها، سریون، قهرمان آتشین هلیوس، دانائوس، قهرمان هرمس که با جادو توانایی کنترل کردن جانوران را دارد، هرودیوس، قهرمان پوزئیدون از روستای سانتورینی و آلریک، قهرمان هادس و شاهزاده بربرها می‌شود.
داستان این کمیک درست پس از شکست دادن آرس، خدای جنگ پیشین به‌دست کریتوس آغاز می‌شود. پس از اینکه کریتوس این مقام را از آن خود کرد، او برای یک مأموریت برای از بین بردن آمبروزیای افسانه‌ای اسقبلیوس می‌رود، یک اکسیر با خواص جادویی که او دربارهٔ آن زمانی که در ارتش اسپارت مشغول خدمت بود فهمید. در طول ماموریتش، کریتوس یاد خاطرات گذشته خود می‌افتد، زیرا او دنبال این اکسیر است تا دخترش کالیوپه را از طاعون نجات دهد. تا شب ماه کامل بعد، کریتوس همراه با گروهی از سربازان اسپارتی برای رسیدن به آمبروزیا آغاز به سفر می‌کنند. در همین دوران، او از کاپیتان نیکوس، مقام بالاتر او دربارهٔ کد افتخار اسپارت مشاوره می‌گیرد.
چندین تن از خدایان المپی، آرتمیس، هادس، هلیوس، هرمس و پوزئیدون تصمیم می‌گیرند با آرس یک شرط‌بندی کنند. هر خدا یک قهرمان انتخاب می‌کند که به دنبال آمبروزیا است و هرکس برنده شود پاداش‌هایی دریافت می‌کند (مانند مجسمه‌های مختلف از او در سراسر یونان). کریتوس دو تا از قهرمانان، هرودیوس و پوتیا را به قتل می‌رساند و حملات جانوران مختلف که خدایان به سوی او فرستاده‌اند را خنثی می‌کند. هادس که ناامید شده بود کاپیتان نیکوس را به قتل می‌رساند و مقام کاپیتان به کریتوس می‌رسد.داناس توسط آلریک کشته می‌شود و او سر آلریک را برای به نگه داشتن قدرت جادویی‌اش نگه می‌دارد. کریتوس «درخت زندگی»، منبع جادوی آمبروزیا را کشف می‌کند که برروی جزیره‌ای کوچک قرار دارد و با سریون روبه‌رو می‌شود. پس از آنکه به‌طور نزدیکی زنده سوزانده شد، کریتوس رقیب خود را شکست داد و او را غرق دریا کرد و با موفقیت آمبروزیا را به دست می‌آورد اما زمانی که او و سربازان اسپارتی در حال ترک جزیره بودند، توسط گله‌ای از سربازان آلریک به آن‌ها حمله می‌شود. پس از آنکه هادس شکست سربازان بربری آلریک توسط اسپارتی‌ها را متوجه می‌شود، تلاش می‌کند که سربازان اسپارتی را به دنیای مردگان بفرستد. آلریک از سر داناس برای اظهار کردن رخ استفاده می‌کند تا به کریتوس حمله کند اما او با یک پرنده که توسط آمبروزیا ساخته شده بود فرار می‌کند. کریتوس آلریک را در یک رخ گرفتار شده تعقیب می‌کند و با دانستن اینکه سربازان اسپارتی با افتخار مرگ برای اسپارت به دنیای مردگان می‌روند، کریتوس و آلریک به نبرد می‌پردازند. در حین نبرد، خیک آمبروزیا سوراخ می‌شود و به هر دو تن از آن می‌پاشد. آلریک به‌طور فجیعی کریتوس را زخمی می‌کند که به کمک آمبروزیا زنده ماند.
باش‌کوی (به لاتین: Başköy، به ارمنی: Խիգի) یک روستا در ترکیه است که در هوپا واقع شده‌است. باش‌کوی ۱۲۹ نفر جمعیت دارد.
باش‌اوبا (به لاتین: Başoba) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در هوپا واقع شده‌است. باش‌اوبا ۵۸۵ نفر جمعیت دارد.
اکوبنک () شرکت خدمات مالی و بانکداری نیجریه‌ای است، که در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد.
دره‌ایچی (به لاتین: Dereiçi) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در هوپا واقع شده‌است. دره‌ایچی ۹۷ نفر جمعیت دارد.
کامیک بوک ریسورسز () ، همچنین شناخته شده به عنوان CBR یک وبگاه کانادایی است که به موضوع کتاب کامیک می‌پردازد.
دانگوت سمنت () شرکت مصالح ساختمانی نیجریه‌ای است، که در سال ۱۹۹۲ توسط الیکو دانگوت تأسیس شد.
یول‌دره (به لاتین: Yoldere، ارمنی: Ջուլպիջի) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در هوپا واقع شده‌است. یول‌دره ۵۴۷ نفر جمعیت دارد.
یشیل‌کوی (به لاتین: Yeşilköy) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در هوپا واقع شده‌است. یشیل‌کوی ۱۳۰ نفر جمعیت دارد.
اوچ‌کاردش (به لاتین: Üçkardeş) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در هوپا واقع شده‌است. اوچ‌کاردش ۱۶۷ نفر جمعیت دارد.
خاباروفسک ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اورسک ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کسپر یولمند (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل دانمارک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال راندرس اشاره کرد.
مینووا () شرکت برق آلمانی است،که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد.
یاکوتسک ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
وارتا آگ () شرکت تجهیزات الکتریکی آلمانی است، که در سال ۱۸۸۷ تأسیس شد.
پینارلی (به لاتین: Pınarlı) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در هوپا واقع شده‌است. پینارلی ۱۶۰ نفر جمعیت دارد.
عثمانیه (به لاتین: Osmaniye) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در هوپا واقع شده‌است. عثمانیه ۴۱۱ نفر جمعیت دارد.
ویبا () شرکت برق آلمانی است، که در سال ۱۹۲۹ تأسیس شد.
لیمان (به لاتین: Liman) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در هوپا واقع شده‌است. لیمان ۲۱۸ نفر جمعیت دارد.
بغداد وردبدگان (پارسی میانه: "Baydād ī Wardbed(a)gān") یا بغداد وردپاتکان یکی از نجیب‌زادگان ساسانی در سده سوم میلادی در زمان حکومت شاپور یکم بود. نام او با وردپاتکان (نام قدیم گلپایگان) مرتبط است.
از او در سنگ‌نوشته شاپور یکم بر کعبه زرتشت یاد شده‌است. او در این سنگ‌نوشته در میان ۶۷ نجیب‌زاده در رتبهٔ شصت قرار دارد. اطلاعات دیگری از زندگی او در دست نیست.
یونیپر () شرکت ارائه دهنده ی خدمات برق و گرمایش است، که در سال ۲۰۱۶ تأسیس شد.
الیستا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ئی.گو موبایل () شرکت خودروسازی آلمانی است، که در سال ۲۰۱۶ تأسیس شد.
لوتیک () شرکت خودروسازی آلمانی است، که در سال ۱۹۶۲ تأسیس شد.
دورکوپ آدلر () شرکت موتورسیکلت‌سازی آلمانی است، که در سال ۱۸۶۰ تأسیس شد.
ام‌کیوام () شرکت خودروسازی آلمانی است، که در سال ۱۹۵۷ تأسیس شد.
ریپلای استودیوز () شرکت بازی ویدئویی آلمانی است، که در سال ۲۰۰۲ تأسیس شد.
گروه پاراگون سافت‌ور () شرکت نرم‌افزار آلمانی است، که در سال ۱۹۹۴ تأسیس شد.
توسعه یاگل () شرکت بازی ویدئویی آلمانی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
شیمل () شرکت تجهیزات موسیقی آلمانی است، که در سال ۱۸۸۵ تأسیس شد.
سیکونومی () شرکت الکترونیک آلمانی است، که در سال ۲۰۱۷ تأسیس شد.
آستراگون () شرکت بازی ویدئویی آلمانی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
بت-ات-هوم () شرکت بازی ویدئویی آلمانی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
سورپلکس () شرکت ماشین‌آلات آلمانی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
یوبی‌سافت بلو بایت () شرکت بازی ویدئویی آلمانی است، که در سال ۱۹۸۸ تأسیس شد.
گروه ارگو () شرکت بیمه آلمانی است، که در سال ۱۹۹۷ تأسیس شد.
گروه وی‌اچ‌وی () شرکت بیمه آلمانی است، که در سال ۱۸۷۵ تأسیس شد.
نورنبرگر وریشرونگ () شرکت بیمه آلمانی است، که در سال ۱۸۸۴ تأسیس شد.
دلتیکام () شرکت خرده‌فروشی آلمانی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
اوسترا هانوفر () شرکت ترابری آلمانی است، که در سال ۱۸۹۲ تأسیس شد.
روهد اند شوارتز () شرکت الکترونیک آلمانی است، که در سال ۱۹۳۲ تأسیس شد.
گروه ایدونا () شرکت خدمات مالی آلمانی است، که در سال ۱۹۰۷ تأسیس شد.
تی‌یووی نورد () شرکت مهندسی آلمانی است، که در سال ۱۸۶۹ تأسیس شد.
هاینز هایزه () شرکت رسانه‌ای آلمانی است، که در سال ۱۹۴۹ تأسیس شد.
رانیناگر (به لاتین: Raninagar) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه نوگان واقع شده‌است. رانیناگر ۲۵۸٫۳۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۴٬۷۷۸ نفر جمعیت دارد.
پورشا (به لاتین: Porsha) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه نوگان واقع شده‌است. پورشا ۲۵۲٫۸۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۲٬۰۹۵ نفر جمعیت دارد.
سوناتالا (به لاتین: Sonatala) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه بوگرا واقع شده‌است. سوناتالا ۱۵۶٫۷۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۶٬۷۷۸ نفر جمعیت دارد.
شیبگانج (به لاتین: Shibganj) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه نواب‌گنج واقع شده‌است. شیبگانج ۵۲۵٫۴۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵۹۱٬۱۷۸ نفر جمعیت دارد.
شرپور (به لاتین: Sherpur) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه بوگرا واقع شده‌است. شرپور ۲۹۵٫۹۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳۲٬۸۲۵ نفر جمعیت دارد.
شاهجهانپور (به لاتین: Shajahanpur) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه بوگرا واقع شده‌است. شاهجهانپور ۲۲۱٫۶۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸۹٬۸۰۴ نفر جمعیت دارد.
پارباتیپور (به لاتین: Parbatipur) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه دیناج‌پور واقع شده‌است. پارباتیپور ۳۹۵٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷۰٬۹۰۴ نفر جمعیت دارد.
نوابگانج (به لاتین: Nawabganj) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه دیناج‌پور واقع شده‌است. نوابگانج ۳۱۴٫۶۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷۰٬۳۰۱ نفر جمعیت دارد.
دیناجپور صدار (به لاتین: Dinajpur Sadar) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه دیناج‌پور واقع شده‌است. دیناجپور صدار ۳۵۴٫۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۴٬۱۵۹ نفر جمعیت دارد و ۳۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خانسما (به لاتین: Khansama) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه دیناج‌پور واقع شده‌است. خانسما ۱۷۹٫۷۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۳٬۷۸۲ نفر جمعیت دارد.
کهارولا (به لاتین: Kaharole) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه دیناج‌پور واقع شده‌است. کهارولا ۲۰۵٫۵۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۸٬۳۷۹ نفر جمعیت دارد.
حکیمپور (به لاتین: Hakimpur) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه دیناج‌پور واقع شده‌است. حکیمپور ۹۹٫۹۲ کیلومتر مربع مساحت و ۶۶٬۸۷۵ نفر جمعیت دارد.
غوراغات (به لاتین: Ghoraghat) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه دیناج‌پور واقع شده‌است. غوراغات ۱۴۸٫۶۷ کیلومتر مربع مساحت و ۸۴٬۲۷۹ نفر جمعیت دارد.
فولبری (به لاتین: Fulbari) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه دیناج‌پور واقع شده‌است. فولبری ۲۲۹٫۵۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۹٬۴۳۵ نفر جمعیت دارد.
چیریربندر (به لاتین: Chirirbandar) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه دیناج‌پور واقع شده‌است. چیریربندر ۳۰۸٫۶۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳۲٬۴۰۹ نفر جمعیت دارد.
شاهین ایرماک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
بوچاگانج (به لاتین: Bochaganj) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه دیناج‌پور واقع شده‌است. بوچاگانج ۲۲۴٫۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۵٬۳۷۶ نفر جمعیت دارد.
بیورال (به لاتین: Biral) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه دیناج‌پور واقع شده‌است. بیورال ۳۵۲٫۱۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۴٬۴۲۰ نفر جمعیت دارد.
بیرگانج (به لاتین: Birganj) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه دیناج‌پور واقع شده‌است. بیرگانج ۴۱۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳۱٬۳۰۵ نفر جمعیت دارد.
بیرامپور (به لاتین: Birampur) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه دیناج‌پور واقع شده‌است. بیرامپور ۲۱۱٫۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۴٬۷۷۸ نفر جمعیت دارد.
ساپاهار (به لاتین: Sapahar) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه نوگان واقع شده‌است. ساپاهار ۲۴۴٫۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۱٬۷۹۱ نفر جمعیت دارد.
پوثیا (به لاتین: Puthia) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه راج‌شاهی واقع شده‌است. پوثیا ۱۹۲٫۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۹٬۴۰۵ نفر جمعیت دارد.
پبا (به لاتین: Paba) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه راج‌شاهی واقع شده‌است. پبا ۲۸۰٫۴۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱۴٬۱۹۶ نفر جمعیت دارد.
اولاپارا (به لاتین: Ullahpara) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه سراج‌گنج واقع شده‌است. اولاپارا ۴۱۴٫۴۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵۴۰٬۱۵۶ نفر جمعیت دارد.
تاراش (به لاتین: Tarash) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه سراج‌گنج واقع شده‌است. تاراش ۲۹۷٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹۵٬۹۶۴ نفر جمعیت دارد.
سراجانج صدار (به لاتین: Sirajganj Sadar) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه سراج‌گنج واقع شده‌است. سراجانج صدار ۳۲۵٫۷۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳۸۹٬۱۶۰ نفر جمعیت دارد.
شجاع‌نگر (به بنگالی: সুজানগর) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه پابنا واقع شده‌است. شجاعنگر ۳۳۴٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱۴٬۱۳۲ نفر جمعیت دارد.
سانتا (به لاتین: Santhia) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه پابنا واقع شده‌است. سانتا ۳۳۱٫۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸۳٬۴۶۳ نفر جمعیت دارد.
پابنا صدار (به لاتین: Pabna Sadar) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه پابنا واقع شده‌است. پابنا صدار ۴۴۳٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۴۳۱٬۵۱۳ نفر جمعیت دارد.
تانوره (به لاتین: Tanore) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه راج‌شاهی واقع شده‌است. تانوره ۲۹۵٫۴۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹۱٬۳۳۰ نفر جمعیت دارد.
دلیوری هیرو () شرکت سفارش غذا آلمانی است، که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد.
نیتیو اینسترومنتس () شرکت تجهیزات موسیقی آلمانی است، که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد.
کالیپسو مدیا () شرکت بازی ویدئویی آلمانی است، که در سال ۲۰۰۶ تأسیس شد.
ای‌بی‌تی اسپورتلاین () شرکت خودروسازی آلمانی است، که در سال ۱۸۹۶ تأسیس شد.
ئی‌اس‌ال () شرکت بازی ویدئویی آلمانی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
استووا () شرکت کالای لوکس آلمانی است، که در سال ۱۹۲۷ تأسیس شد.
بانک تارگو () شرکت خدمات مالی و بانکداری آلمانی است، که در سال ۱۹۲۶ تأسیس شد.
میسی دوسلدورف () شرکت تبلیغات آلمانی است، که در سال ۱۹۴۷ تأسیس شد.
شاخص پیشرفت اجتماعی () (SPI) میزان تأمین نیازهای اجتماعی و زیست‌محیطی شهروندان توسط کشورها را اندازه‌گیری می‌کند. پنجاه و چهار شاخص در زمینه نیازهای اساسی انسان، مبانی رفاه و فرصت پیشرفت، عملکرد نسبی ملت‌ها را نشان می‌دهد. این فهرست توسط سازمان غیرانتفاعی Social Progress Imperative منتشر شده و براساس نوشته‌های آمارتیا سن، داگلاس نورث و جوزف استیگلیتز ساخته شده‌است. SPI با مشاهده مستقیم نتایج اجتماعی و زیست‌محیطی به جای عوامل اقتصادی، رفاه جامعه را اندازه‌گیری می‌کند. عوامل اجتماعی و محیطی شامل سلامتی (از جمله بهداشت، پناهگاه و بهداشت)، برابری، شمولیت، پایداری، آزادی و امنیت شخصی است.
این شاخص سه بعد را ترکیب می‌کند:
هر بعد شامل چهار مولفه components است که هر یک از سه تا پنج شاخص نتیجه خاص تشکیل شده‌اند. شاخص‌های گنجانده شده به این دلیل انتخاب می‌شوند که به‌طور مناسب، با یک روش سازگار، توسط همان سازمان در کل (یا اساساً همه) کشورهای نمونه اندازه‌گیری می‌شوند. این چارچوب با هم، هدف آن جمع کردن طیف وسیعی از عوامل مرتبط به هم است که توسط ادبیات علمی و تجربه پزشک به عنوان زیربنای پیشرفت اجتماعی آشکار شده‌است.
دو ویژگی اصلی شاخص پیشرفت اجتماعی عبارتند از:
Social Progress Imperative صدها شاخص احتمالی را هنگام تهیه شاخص پیشرفت اجتماعی ارزیابی کرد، از جمله درگیر کردن محققان در MIT برای تعیین اینکه چه شاخصهایی عملکرد ملتها را به بهترین وجه متمایز می‌کند. این فهرست هنگامی که داده‌های کافی در دسترس است یا نزدیکترین پروکسی ممکن است از معیارهای نتیجه استفاده می‌کند.
Color key:
رتبه بندی کشورها از لحاظ شاخص پیشرفت اجتماعی در ویکی پدیا انگلیسی: https://en.wikipedia.org/wiki/Social_Progress_Index
معیار اندازه گیری حکمرانی خوب این شاخص به دلیل استفاده از داده های مغرضانه در برابر جنوب جهانی مورد انتقاد قرار گرفته است و برخی از منتقدان خاطرنشان کرده اند که بسیاری از معیارها براساس ارزش های اروپایی است. همچنین بحث در مورد ارتباط یا دقت بسیاری از اندازه گیری ها برای برابری جنسیتی وجود دارد. یک نظرسنجی در سال 2016 از کاربران آنلاین در حال مشاهده وب سایت SPI نشان داد که به عنوان یکی از معایب این شاخص ، 34٪ از پاسخ دهندگان داده ها را ناقص و / یا نادرست می دانند ، در درجه اول اشاره به خطرات زیست محیطی ، استفاده از انرژی ، مسائل خاص بهداشتی ، در دسترس بودن و کیفیت شغلی ، درآمد نابرابری ، نابرابری جنسیتی ، و فساد به عنوان زمینه هایی که به اندازه کافی مورد توجه قرار نگرفته اند.
به نظر می رسد از نقطه نظر اقتصادسنجی ، شاخص مشابه سایر تلاش ها با هدف غلبه بر محدودیت اقدامات اقتصادی سنتی مانند تولید ناخالص داخلی (تولید ناخالص داخلی) باشد. یک انتقاد قابل توجه این است که اگرچه شاخص پیشرفت اجتماعی را می توان به عنوان یک مجموعه بزرگ از شاخص های مورد استفاده در مدل های اقتصادسنجی قبلی مانند شاخص بهزیستی ناخالص ملی ، شاخص خوشبختی ناخالص ملی بوتان در سال 2012 و گزارش شادی جهانی در سال 2012 ، برخلاف آنها مشاهده کرد. ، اقدامات رضایت ذهنی از زندگی و بهزیستی روانشناختی را نادیده می گیرد. منتقدان دیگر اشاره می کنند که "ابعاد خاصی باقی مانده است که در حال حاضر در SPI وجود ندارد. این موارد عبارتند از: تمرکز ثروت در 1 درصد بالای جمعیت ، کارایی سیستم قضایی و کیفیت زیرساخت های حمل و نقل."
هورتن آگ () شرکت خرده‌فروشی آلمانی است، که در سال ۱۹۳۶ تأسیس شد.
باشگاه بسکتبال پرسپولیس یک باشگاه بسکتبال ایرانی است که در تهران قرار دارد.
در ماه مهٔ ۲۰۰۶، این تیم در سوپر لیگ بسکتبال ایران عملکرد ضعیفی داشت و تحت فشار مالی بود.
آلبرشت هولر () ( – ) یکی از اعضای اتحادیه مبارزان جبهه سرخ بود. شهرت او به خاطر قتل هورست وسل از رهبران محلی سازمان اس‌آ در برلین است. پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها، اس‌آ هولر را به اجبار از زندان بیرون کشید و به قتل رساند.
کلیسای نیکلاس قدیس () قدیمی‌ترین کلیسای برلین، پایتخت آلمان است. این کلیسا در بخش میته واقع در قسمت شرقی مرکز برلین قرار دارد. نواحی اطراف این کلیسا به نام محله نیکلاس شناخته می‌شود که منطقه‌ای با بناهای بازسازی شده قرون وسطایی آلمان است. این کلیسا که طی سال‌های ۱۲۲۰ تا ۱۲۳۰ ساخته شده‌است به همراه کلیسای مریم مقدس در الکساندر پلاتس قدیمی‌ترین کلیساهای برلین محسوب می‌شوند.
پادشاهی کوچین () پادشاهی بود که نام آن مشتق از نام پایتختش کوچین بود و در دوره ای بخش عمده ای از سرزمین های بین پونانی و توتاپالی را در تصرف داشت پادشاهی کوچین در نتیجه تهاجمات زامورین کالیکات به حداقل حدود خود رسید بعدتر این پادشاهی بدل به یکی از مهمترین متحدان پرتغال در هند شد پس از پرتغالی ها ، شرکت هند شرقی هلند (۱۷۹۵-۱۶۶۳) متحد کوچین بود به دنبال آن شرکت هند شرقی انگلستان جای هلندی ها را گرفت.پس از دوران استعمار تراوانکور با پادشاهی کوچین ادغام شد و ایالت تراوانکور-کوچین را در سال ۱۹۵۰ تشکیل داد پنج شهرستان با اکثریت تامیلی ویلاوانکد ، کالکولام ، تووالای ، آگستیزورام و سنگوتای در سال ۱۹۵۶ از تراوانکور کوچین جدا و به ایالت مدرس پیوستند
تراوانکور-کوچین (به انگلیسی: Travancore–Cochin) تراوانکور – کوچین ، یا تیرو – کوچی ، ایالتی کوتاه مدت در هند بود (۱۹۴۹–۱۹۵۶). در اصل در پی ادغام دو پادشاهی سابق ، تراوانکور و کوچین در ۱ ژوئیه ۱۹۴۹ ، ایالت متحده تراوانکور و کوچین تشکیل شد ، پایتخت اصلی آن تیرووانانتاپورام بود. در ژانویه ۱۹۵۰ به ایالت تراوانکور – کوچین تغییر نام داد. تراوانکور با ایالت ثروتمند کوچین ادغام شد و در سال ۱۹۵۰ تراوانکور-کوچین را تشکیل داد.در تاریخ ۱ نوامبر ۱۹۵۶ تراوانکور – کوچین به ناحیه مالابار در ایالت مادرس پیوست و ایالت جدید کرالا را تشکیل داد.
در هندسه حسابی، حدس موردل حدسی از لوئیس موردل است که می‌گوید: خمی با گونای (genus) بزرگتر از ۱ روی میدان formula_1 اعداد گویا تنها دارای تعداد متناهی از نقاط گویا است. در ۱۹۸۳ میلادی، گرد فالتینزگ این حدس را اثبات نمود، فلذا از آن زمان به این حدس، قضیه فالتینگز گفته می‌شود. این حدس بعدها با جایگزینی formula_1 با یک میدان عددی دلخواه تعمیم یافت.
پاپ یوحنا ("یوهانس انگلیکوس ۸۵۷–۸۵۵") با رجوع به اساطیر و افسانه‌ها زنی بود که به عنوان پاپ در مدت ناشناخته ای در قرون وسطی سلطنت کرد. داستان او اول در تاریخچه‌های قرن سیزدهم آشکار شد و متعاقباً در سرتاسر اروپا گسترش یافت. این داستان به‌طور وسیعی برای قرن‌ها باور می‌شد اما اغلب محققان مدرن و امروزی آن را تخیلی می‌پندارند.
بیشتر نسخه‌های داستان او آن را به عنوان زنی با استعداد و باسواد و دانش‌آموخته توصیف می‌کنند که غالباً به امر معشوقش خود را به شکل مردی تبدیل کرد. در یک شرح عامیانه او با توجه به توانایی‌هایش سلسله مراتب کلیسا را ترقی کرد و در نهایت به عنوان پاپ انتخاب شد. جنسیت او هنگامی که در حین راهپیمایی زایمان کرد فاش شد و کمی بعد یا از طریق قتل یا به دلایل طبیعی از دنیا رفت. این روایت جاکی از آن است که راهپیمایی‌های کلیسا از آن محل اجتناب کردند و واتیکان پاپ مؤنث (یوحنا) را از لیست رسمی خود حذف نمود و آیینی را جهت اطمینان از مرد بودن پاپ‌های آینده ایجاد نمود. کلیسای جامع سینا (Siena Cathedral) در قرن شانزدهم شامل مجسمه نیم تنه یوحنا در میان سایر پاپ‌ها بود؛ این مجسمه بعد از اعتراض، سال ۱۶۰۰ نابود شد.
ژان دو میللی، که حدوداً در ۱۲۵۰ میلادی نوشته شده شامل اولین توصیفات از پاپ مؤنث ناشناخته‌ای است و این وقایع‌نگاری به تعدادی روایت بیشتر در چند سال آینده الهام بخشید. محبوب‌ترین و تاثیرگذارترین نسخه آن استنباط به تواریخ مارتین از پاپ‌ها و امپراطورهای اوپاوا بعداً در قرن سیزدهم بود. مارتین جزئیاتی از پاپ مؤنثی که به هنگام تولد نام او یوحنا انگلیکوس از ماینتس بود بیان کرد که در قرن نهم سلطنت کرد و برای تعقیب کردن معشوقش وارد کلیسا شد. این افسانه به‌طور کلی تا قرن شانزدهم به عنوان واقعیت تلقی می‌شد تا زمانی که مناظره‌های گسترده میان نویسنده‌های کاتولیک و پروتستان داستان را زیر سؤال برد؛ نویسنده‌های مختلف اختلاف زیاد و طولانی غیرقابل تصور بین عمر مفروض یوحنا و اولین نشانه از او در متون را خاطر نشان کردند. دیوید بلوندل محقق پروتستانی در نهایت غیرممکن بودن داستان را نشان داد.David Blondel, "Familier esclaircissement de la question si une femme a este assise au siege papal de Rome entre Leon IV et Benoit III" (Amsterdam: Blaeu, 1647); discussed in Valerie R. Hotchkiss, "The Female Pope and the Sin of Male Disguise", in "Clothes Make the Man: Female Cross Dressing in Medieval Europe" (London: Routledge, 2012), 69. پاپ یوحنا به‌طور گسترده تخیلی تلقی می‌شود، اگرچه این افسانه در تصاویر فرهنگی تأثیرگذار باقی می‌ماند.
در ریاضیات، هندسه حسابی به بیان نادقیق، کاربردی از فنون هندسه جبری جهت حل مسائل نظریه اعداد است. هندسه حسابی حول هندسه سیاله‌ای متمرکز شده و به مطالعه نقاط گویای واریته‌های جبری می‌پردازد.
به بیان مجردتر، هندسه حسابی را می‌توان به عنوان مطالعه اسکیم‌هایی از نوع متناهی بر روی طیف حلقه صحیح‌ها تعریف نمود.
آیدر () شرکت پوشاک فرانسوی است، که در سال ۱۹۶۲ تأسیس شد.
گروه سوایند () شرکت کالای لوکس سوئیسی است، که در سال ۱۷۹۱ تأسیس شد.
آمبلر (Ambler) منطقه‌ای در شهرستان مونتگومری، پنسیلوانیا، در ایالات متحده است. این مکان تقریباً در ۱۶ مایلی (۲۶ کیلومتر) شمال مرکز شهر فیلادلفیا، پنسیلوانیا واقع شده‌است.
قلمرو تاریخی لنی لناپه در دره دلاور، منطقه‌ای بود که از کیپ هنلوپن، دلاور، به سمت شمال و به سمت دره هادسون پایین در جنوب نیویورک می‌رسید. منطقه به سمت جنوب، از جمله فیلادلفیا و نزدیکی آمبلر فعلی، محل زندگی یک گروه به نام یونامی بود. طبق سنت، لناپ با کوئیکر ویلیام پن در دهه ۱۶۸۰ معاهده صلح برقرار کرد.
ویلیام و جورج هارمر در میان کوئیکرها بودند که در سال ۱۶۸۲ به پنسیلوانیا مهاجرت کردند. در سال ۱۷۱۶، ویلیام و جورج هارمر دستگاهی به مساحت ۴۰۸ هکتار از ویلیام پن خریداری کردند، منطقه‌ای که بیشتر مناطق کنونی آمبلر است. از آنها به عنوان اولین دارندگان زمین یاد می‌شود که در این منطقه مستقر شدند. ویلیام هارمر یک آسیاب ماسه‌ای آردساز به‌عنوان «اولین سرمایه‌گذاری تجاری در منطقه آمبلر» ساخت. وی همچنین در نزدیکی محل تقاطع باتلر پایک و جاده موریس یک خانه سنگی ساخت. پس از مرگ وی در سال ۱۷۳۱، خانه، آسیاب و دارایی به موریس موریس و همسرش سوزانا هیت موریس فروخته شد.
ساکنان برای ساخت جاده در منطقه از تاج و تخت بریتانیا اجازه گرفتند. اولین جاده ساخته شده در آمبلر که اکنون به Mt معروف است، در سال ۱۷۳۰ اجازه ساخت پیدا کرد. این جاده از آسیاب هارمر به جاده شمال ولز (پایک بتلهم فعلی) می‌رسید. باتلر پایک در سال ۱۷۳۹ ایجاد شد و پس از نهر ویسایکون از شهرکی که در آن زمان با نام دهکده ویساهیکون شناخته می‌شد، عبور کرد.
منطقه چهارراه باتلر و بیت‌لحم پایک تقریباً مرکز روستا بود. در حدود سال ۱۷۷۸ مسافرخانه‌ای ساخته شد و توسط اندرو گیلکینسون (یا گیلکسون) اداره می‌شد. پس از سال ۱۸۷۸، این منطقه به «دره گل رز» معروف شد.
از سال ۱۷۹۰، جاناتان توماس نیمی از یک هکتار زمین را از گیلکینسون خریداری و در تقاطع آن چرم سازی را راه‌اندازی کرد. از سال ۱۸۱۰، دباغخانه توسط پسرش، دیوید توماس، به جوزف راتر فروخته شد. به عنوان «دباغی دره رز»، از آن به عنوان یکی از قدیمی‌ترین‌ها در این شهرستان نام برده می‌شود. این دباغخانه بعداً به مالکیت آلوین فاوست و پسران AD Faust Sons درآمد.
به‌طور فزاینده ای از سال ۱۷۵۰ تا ۱۸۵۰، صنایع در سراسر حوضه آبخیز توسعه یافتند و از آبراه‌های محلی برای تأمین نیرو و حمل زباله استفاده کردند. این منطقه از ۹ آسیاب پشتیبانی می‌کرد و آرد، چوب، کاغذ و پارچه تولید می‌کرد. با این حال، چون نیروی بخار در دهه‌های ۱۸۷۰ و ۱۸۸۰ جایگزین نیروی آب شد، آسیاب‌ها قادر به رقابت نبودند و از دور استفاده خارج شدند.
در سال ۱۸۵۵، ایستگاه ویسایکون به ایستگاه خط راه‌آهن شمال پنسیلوانیا تبدیل شد. در ۱۷ ژوئیه ۱۸۵۶، این شهر محل حادثه فاجعه‌بار دو قطار بود: قطار بزرگ ۱۸۵۶ که عازم شمال "Shackamaxon،" بود با یک قطار پیک نیک عازم جنوب "Aramingo" برخورد کرد و ۵۹ نفر در جا کشته و ۸۶ نفر زخمی شدند. مری جانسون آمبلر، یک زن محلی کوآکر، دو مایل تا محل حادثه دو قطار به راه افتاد و تجهیزات پزشکی را به همراه آورد و تلاش‌های نجات را هدایت کرد. او خانه خود را در خیابان تنیس و خیابان اصلی به یک بیمارستان فوری برای پرستاری از بازماندگان تبدیل کرد. سیزده سال بعد، در سال ۱۸۶۹، شرکت راه‌آهن به احترام او ایستگاه را به نام آمبر تغییر نام داد. اداره پست نیز از آن پیروی کرد و هنگامی که منطقه در ۱۶ ژوئن ۱۸۸۸ رسماً ادغام شد، آن نیز به افتخار ماری جانسون آمبلر نام آمبلر را گرفت.
در سال ۱۸۸۱، شرکت Keasbey و Mattison، که تجارت آن شامل تولید آزبست بود از فیلادلفیا به آمبلر نقل مکان کرد. موقعیت آمبلر در امتداد خط راه‌آهن در محل شرکت Keasbey و Mattison در آمبلر مورد توجه قرار گرفت، زیرا این بدان معنی بود که آزبست خام می‌تواند به راحتی از استان کبک وارد شده و محصولات نهایی به بازارها ارسال شود. یکی دیگر از موارد در دسترس بودن وجود منیزیم کربنات از معادن محلی دولومیت بود. کارخانه اصلی K&M از سال ۱۸۸۳ ساخته شده‌است.
با ورود شرکت، این شهر از «۷۰ خانه با ۲۵۰ نفر سکنه، یک داروخانه، فروشگاه عمومی و چند مشاغل دیگر» تشکیل شده بود. Keasbey و Mattison سرمایه‌گذاری زیادی در این شهر انجام دادند و کارگران سنگ‌تراشی جنوب ایتالیا را برای ساخت ۴۰۰ خانه برای کارگران و مدیران و همچنین دفاتر، یک اپرا، کلیسای اسقفی Trinity و املاک شخصی Mattison , Lindenwold به کار گرفتند. بسیاری از ایتالیایی‌ها در آمبلر اقامت داشتند و به شکل‌گیری هویت فرهنگی آن کمک کردند. مایدا، کالابریا امروز شهر خواهر آمبلر است. این شرکت همچنین آفریقایی‌تبار آمریکایی را که اصالتاً اهل ویرجینیای غربی است، در مناطق کم‌تر مطلوب فرآوری مرطوب گیاه آزبست استخدام کرد. آنها تمایل داشتند که در غرب و جنوب آمبلر مستقر شوند.
در جنگ جهانی اول، آمبلر به عنوان «پایتخت آزبست جهان» شناخته می‌شد. با این وجود، رکود بزرگ ضررهای خود را وارد کرد و این شرکت در سال ۱۹۳۴ به یک شرکت انگلیسی به نام Turner &amp; Newall (T&N) فروخته شد. این شرکت با نام K&M به کار خود ادامه داد.
در انگلستان در سال ۱۹۲۴، پزشکان اولین مورد آزبستوز را گزارش کردند، یک بیماری مزمن ناشی از استنشاق الیاف آزبست. در دهه ۱۹۵۰، شواهد مرتبط با آزبست و سرطان در حال افزایش بود. Richard Doll، متخصص اپیدمیولوژی در ترنر و نیول، گزارش داد (علی‌رغم فشار شرکت) افرادی که به مدت ۲۰ سال یا بیشتر در معرض آزبست قرار داشتند، ۱۰ برابر بیشتر از جمعیت عمومی در معرض خطر ابتلا به سرطان ریه بودند. همچنین، یک سرطان نادر و تقریباً همیشه کشنده، مزوتلیوما، به نسبت اپیدمی در نزدیکی معادن آزبست در آفریقای جنوبی گزارش شده بود. در دهه ۱۹۶۰، "مجله پزشکی صنعتی انگلیس" نشان داد که صرف زندگی در مجاورت یک کارخانه آزبست یا در یک ساختمان عایق آزبست، خطر Mesothelioma را افزایش می‌دهد.
ترنر و نیوئال کارخانه را تا زمان تعطیل شدن آن در سال ۱۹۶۲ اداره می‌کردند، سپس ملک را به شرکت CertainTeed و صنایع نیکولت فروختند. تا سال ۱۹۷۳، آژانس حفاظت از محیط زیست (EPA) شروع به محدود کردن استفاده از آزبست، توقف فروش اسپری عایق در ۱۹۷۳ و عایق آزبست جامد در ۱۹۷۵ کرد. در سال ۱۹۷۴، نیکولت مسابقه ای برگزار کرد و جایزه ۲۰۰۰۰ دلاری را برای پیشنهاد «برنامه تجاری عملی» برای تخته‌های گچ زباله ارائه داد. Nicolet در سال ۱۹۸۷ درخواست ورشکستگی کرد. تا سال ۱۹۸۹، اکثر محصولات باقیمانده تحت قانون ممنوعیت آزبست و Phaseout 1989 ممنوع شدند. اگرچه این ممنوعیت در سال ۱۹۹۱ برطرف شد، اما تعداد کمی از محصولات آزبست در بازارهای داخلی باقی ماند.
یک تأمین کننده اتومبیل آمریکایی، دارایی‌های باقیمانده شرکت‌های ترنر و نیول را در سال ۱۹۹۸ خریداری کرد. از آنجا که نگرانی‌های بهداشتی در مورد آزبست به‌طور گسترده‌ای شناخته شده بود، به دلیل مسئولیت قانونی، با ورشکستگی مواجه شد.
مطالعه ای که در سال ۲۰۱۱ توسط وزارت بهداشت پنسیلوانیا انجام شد، داده‌های مربوط به سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۸ را بررسی کرد و گزارش داد که mesothelioma به میزان ۳٫۱ برابر بیشتر از سایر ساکنان پنسیلوانیا، در آمبلر تشخیص داده شد. نرخ بالاتر مربوط به در معرض آزبست قرارداشتن قبلی در کارخانه‌ها بود.
در آمبلر، جایی که بیش از ۱٫۵ میلیون مترمکعب زباله آزبست در یک منطقه ۲۵ جریب به عنوان «کوه‌های سفید» دور ریخته شد، باعث گردید که آلودگی همچنان یک مسئله باشد. از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۹۳، سازمان حفاظت محیط زیست ایالات متحده بر تصفیه زباله‌هایی که به عنوان «توده‌های آزبست آمبلر» نیز شناخته می‌شود، تأکید کرد. از ۱۰ اکتبر ۱۹۸۴ به عنوان یک سایت Superfund به فهرست اولویت‌های ملی (NPL) پیشنهاد شد و از ۱۰ ژوئن ۱۹۸۶ به‌طور رسمی به این لیست اضافه شد. درمان‌های مختلف مقابله با آن در تاریخ ۳۰ اوت ۱۹۹۳ به پایان رسید و در نتیجه سایت در تاریخ ۲۷ دسامبر ۱۹۹۶، پس از اصلاح، از لیست اولویت‌های ملی حذف شد. این سایت هر پنج سال توسط EPA بررسی می‌شود.
دولت محلی توسعه مجدد سایت‌ها را در اولویت قرار داده‌است. پیشنهاد ۲۰۰۵ برای یک برج آپارتمان ۱۷ طبقه پس از مخالفت جامعه با این پروژه پس گرفته شد. یکی از نگرانی‌ها وجود زباله‌های آزبست در محل بود. در سال ۲۰۰۹، آژانس حفاظت از محیط زیست (EPA) توسعه پیشنهادی را به عنوان بخشی از سایت Superfund دوم، سایت BoRit Asbestos تعیین کرد. این سایت شامل یک انبوه زباله آزبست، یک حوض ۱۱ هکتاری و یک پارک سابق است.
در سال ۲۰۱۳، معماران و مشاوران املاک با موفقیت کارخانه متروک و دودکش شرکت Keasbey & Mattison را به یک ساختمان اداری مستأجر دارای LEED Platinum Certified , Amberr Boiler House تبدیل کردند. پروژه استفاده مجدد تطبیقی از برنامه Brownfields EPA و برنامه EnergyWorks پشتیبانی می‌کند. هزینه این نوسازی ۱۶ میلیون دلار بوده و منجر به ساختمانی با ویژگیهای قابل توجه سبز از جمله سیستم آب خاکستری، انرژی زمین گرمایی، صفحات خورشیدی و سیستم سقف بازتابنده و شیشه با بازده بالا شده‌است.
داوزفیلد در سال ۱۹۹۱ به ثبت ملی اماکن تاریخی اضافه شده در طول جنگ انقلابی آمریکا، «داوزفیلد» ملک جیمز موریس بود و توسط ژنرال جورج واشینگتن به عنوان محل استقرار از ۲۱ اکتبر تا ۲۰ نوامبر ۱۷۷۷ مورد استفاده قرار گرفت. جیمز موریس همچنین یکی از آسیاب‌های منطقه آمبلر را در اختیار داشت.خانه‌های Keasbey-MATTISONهای مورد علاقه نشان دهنده اختلافات طبقاتی و تفاوت انواع مختلف خانه برای کارگران، سرپرستان و مدیران است.سایر بناهای مورد علاقه، که برخی دیگر از آنها دیگر وجود ندارند، عبارتند از:
آمبر در مختصات (40.155099 ،۷۵٫۲۲۰۱۶۰) واقع شده‌است.
براساس اداره سرشماری ایالات متحده، مساحت این منطقه ، همه آن زمین است.
از نظر سرشماری سال ۲۰۱۰، منطقه ۷۶٫۵٪ سفید، ۱۲٫۸٪ سیاه‌پوست یا آمریکایی آفریقایی‌تبار، ۰٫۲٪ بومی آمریکایی، ۳٫۸٪ آسیایی، ۰٫۳٪ بومی هاوایی و ۳٫۴٪ دو نژاد یا بیشتر بودند. ۷٫۹٪ از نژاد اسپانیایی‌تبار یا لاتین بودند که از سرشماری سال ۲۰۰۰ تقریباً چهار برابر افزایش یافته‌است .
از زمان سرشماری سال ۲۰۰۰، ۶٬۴۲۶ نفر، ۲۵۱۰ خانوار و ۱٬۵۹۸ خانوار در منطقه زندگی می‌کردند. تراکم جمعیت ۷٬۶۰۵٫۸ نفر در هر مایل مربع (۲٬۹۵۳٫۷ / کیلومتر 2) بود. شد ۲۶۰۵ واحد خانه در چگالی متوسط ۳٬۰۸۳٫۳ در هر مایل مربع (۱٬۱۹۷٫۴ / کیلومتر 2) وجود دارد. ترکیب نژادی منطقه ۸۰٫۲۹٪ سفید، ۱۲٫۰۳٪ آمریکایی آفریقایی‌تبار، ۰٫۲۵٪ بومی آمریکایی، ۲٫۴۷٪ آسیایی، ۰٫۰۶٪ جزیره اقیانوس آرام، ۰٫۵۰٪ از نژادهای دیگر و ۱٫۴۰٪ از دو نژاد یا بیشتر بود. نژاد اسپانیایی‌تبار یا لاتین از هر نژاد ۲٫۱۳٪ از جمعیت بودند.
۲۵۱۰ خانوار وجود داشت که از این تعداد ۹/۲۹ درصد فرزندان زیر ۱۸ سال با آنها زندگی می‌کردند، ۷/۴۵ درصد زوج‌های متأهل بودند که با هم زندگی می‌کردند، ۹/۱۳ درصد صاحب خانه زن بودند و هیچ شوهر حضور نداشت و ۳/۳۶ درصد آنها غیرخانواده بودند. ۲/۳۰ درصد از کل خانوارها از افراد تشکیل شده بودند و ۲/۱۱ درصد کسی تنها ۶۵ سال یا بیشتر زندگی می‌کرد. متوسط اندازه خانوار ۴۵/۲ و متوسط خانوار ۳٫۰۸ بود.
در این بخش جمعیت ۲۳٫۵ درصد زیر ۱۸ سال، ۷٫۰ درصد از ۱۸ تا ۲۴ سال، ۳۲٫۵ درصد از ۲۵ تا ۴۴ سال، ۱۹٫۷ درصد از ۴۵ تا ۶۴ سال و ۱۷٫۴ درصد که ۶۵ سال سن داشتند، جمعیت گسترده بود. . سن متوسط ۳۷ سال بود. از هر ۱۰۰ زن ۸۶٫۵ مرد وجود داشت. از هر ۱۰۰ زن ۱۸ ساله و بالاتر، ۸۱٫۸ مرد وجود دارد.
متوسط درآمد یک خانوار در منطقه ۴۷٬۰۱۴ دلار و درآمد متوسط یک خانواده ۵۱٬۲۳۵ دلار است. درآمد متوسط نرها ۴۰۳۰۵ دلار در مقابل ۳۰۷۳۵ دلار برای زنان بود. درآمد سرانه برای این بخش ۲۱٬۶۸۸ دلار بود. حدود ۲٫۴٪ خانواده‌ها و ۵٫۵٪ جمعیت زیر خط فقر بودند، از جمله ۶٫۸٪ افراد زیر ۱۸ سال و ۴٫۹٪ افراد ۶۵ سال یا بالاتر.
آمبلر دارای یک شکل مدیریت شهری با یک شهردار و یک شورای ده عضو شهرداری است. شهردار جین سورگ است. این بخش بخشی از ناحیه حوزه انتخابیه چهارم پنسیلوانیا در کنگره است (نماینده مادلین دین)، منطقه ۱۴۸ کاخ ایالتی (نمایندگی Rep. مری جو دلی) و منطقه ۱۲ مجلس سنای ایالت (به نمایندگی از سن. ماریا کولت).
ناحیه آمبلر توسط ناحیه مدرسه ویسایکون سرویس‌دهی می‌شود. در سال ۲۰۰۴، منطقه مدرسه ویسایکون ۴۵۳۵ دانش آموز داشت. ناحیه مدرسه ویسایکون دارای شش مدرسه است: چهار مدرسه ابتدایی، یک راهنمایی (کلاس‌های ۶–۸) و یک دبیرستان (کلاس‌های ۱۲–۱۲).
یک مدرسه دبستانی کاتولیک، مدرسه کاتولیک منطقه ای بانوی مهربانی، در مپل گلن، پنسیلوانیا وجود دارد. این مدرسه در سال ۲۰۱۲ با ادغام سنت آنتونی-سنت شکل گرفت. جوزف در آمبلر ، سنت آلفونس در مپل گلن و سنت کاترین سیه نا در هورشم.
دانشگاه تمپل، پردیس اصلی آن در فیلادلفیا شهری نزدیک است، دارای یک پردیس حومه ای است که از آن به عنوان پرده آمبلر یاد می‌شود. آدرس اصلی تماس با دانشگاه دارای یک آدرس پستی Ambler، 580 Meetinghouse Road , Ambler , PA ۱۹۰۰۲ است. با این حال، از نظر فنی خارج از محدوده بخش، در شهر دوبلین علیا است و در حوزه پلیس شهر بالا دوبلین است. دانشگاه تمپل آمبلر در سال ۱۹۱۰ به عنوان مدرسه باغبانی پنسیلوانیا برای زنان تأسیس شد. مجموعه ای از برنامه‌های کارشناسی، کارشناسی ارشد و غیر اعتباری را ارائه می‌دهد.
خیابان باتلر به عنوان خیابان اصلی از طریق آمبلر، با جاده ای که به نام باتلر پایک در خارج از منطقه شناخته می‌شود، عمل می‌کند. باتلر پایک از جنوب غربی به سمت نشست پلیموث و شمال شرقی به شهر هورشام می‌رود. بیت لحم پایک از مرز شرقی آمبلر عبور می‌کند و از شمال به مونتگومریویل و جنوب به فیلادلفیا می‌رود. مسیر پنسیلوانیا ۳۰۹ در آزادراهی به نام بزرگراه فورت واشینگتن به شرق آمبلر عبور می‌کند، با دسترسی به آمبلر در یک خروجی به جنوب و ورودی به شمال در باتلر پایک و یک خروجی به سمت شمال و ورودی جنوبی به جاده سوسکهانا. بزرگراه پنسیلوانیا (بین ایالت ۲۷۶) با PA 309 در جنوب آمبلر در فورت واشینگتن مبادله می‌شود.
آمبلر توسط خط حمل و نقل منطقه ای SEPTA Lansdale / Doylestown Line ارائه می‌شود که خدمات خود را به مرکز شهر فیلادلفیا، لانسدیل، دویستاون و سایر نقاط میانی در ایستگاه آمبلر ارائه می‌دهد، که یک مرکز مهم در پارک است. مسیرهای اتوبوس SEPTA Suburban Division 94 و ۹۵ نیز با آمبلر سرویس دهی می‌شوند و مسیر ۹۴ آمبلر را به بخش تپه شاه بلوط فیلادلفیا و مرکز خرید مونتگومری و مسیر ۹۵ آمبلر را به میلز گریو و گلف میلز متصل می‌کند.
آمبلر یک شهر خواهر با یکی از شهرهای ایتالیا است:
Act II Playhouse یک تئاتر حرفه ای ۱۳۰ نفره است که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد. Act II نامزد دریافت ۳۱ جایزه Barrymore شده‌است و ۶ بار برنده شده‌است.
ارکستر سمفونیک آمبلر که در سال ۱۹۵۱ تأسیس شد، در حال حاضر سالانه چندین کنسرت را با مدیریت موسیقی جک مور، مدیر برنامه WRTI برگزار می‌کند.
در ابتدا در سال ۱۹۲۷ به عنوان تئاتر سینمایی برادران وارنر افتتاح شد، تئاتر آمبلر که اخیراً مرمت و بازسازی شده‌است یک تئاتر سینمایی غیرانتفاعی متعلق به جامعه است که فیلم‌های مستقل، هنری و با توزیع محدود را نشان می‌دهد.
نقاشی‌های دیواری اداری از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۴۳ در ایالات متحده از طریق بخش نقاشی و مجسمه‌سازی، بعداً بخش هنرهای زیبا، وزارت خزانه داری، تولید شد. این نقاشی‌های دیواری به منظور تقویت روحیه مردم آمریکا از اثرات رکود اقتصادی با به تصویر کشیدن سوژه‌های روحیه بخشی بود.Rediscovering the People's Art: New Deal Murals in Pennsylvania’s Post Offices". بودجه نقاشی دیواری به عنوان بخشی از هزینه ساخت یا بازسازی با ۱٪ هزینه برای کارهای هنری اختصاص داده شد.University of Central Arkansas. در سال ۱۹۳۹، هنرمند هری استرنبرگ نقاشی دیواری، "خانواده، صنعت و معماری را" برای دفتر پست شهر تکمیل کرد. این هنرمند و خانواده اش چهره‌های اصلی نقاشی هستند.
ئی‌تی‌ای () شرکت کالای لوکس سوئیسی است، که در سال ۱۸۵۶ تأسیس شد.
گلاشوت اوریجینال () شرکت کالای لوکس سوئیسی است، که در سال ۱۸۴۵ تأسیس شد.
هاردی برادرز () یک خرده فروش تخصصی و شرکت خصوصی جواهرات لوکس، ساعت و هنرهای تزئینی در استرالیا است، که در سال ۱۸۵۳ تأسیس شد.
محصولات تاریخی این شرکت اکنون بسیار کلکسیونی هستند و در مجموعه‌های دولتی و ملی نگهداری می‌شوند. این شرکت تنها کسب و کار جواهرات استرالیایی است که دارای حکم سلطنتی است و از سال ۱۹۸۰ جام ملبورن را تولید کرده‌است.
برادران هاردی در سال ۱۸۵۳ توسط جان هاردی، فرد انگلیسی که به تازگی وارد سیدنی استرالیا شده بود، تأسیس شد. در سال ۱۸۵۵، کسب و کار آن‌ها به خیابان هانتر واقع در سیدنی نقل مکان شد و تا سال ۱۹۳۵ در آنجا باقی ماند.
پوملاتو () شرکت کالای لوکس ایتالیایی است، که در سال ۱۹۶۷ تأسیس شد.
گروبل فورسی () شرکت کالای لوکس سوئیسی است، که در سال ۲۰۰۴ تأسیس شد.
پولترونا فراو () یک تولیدکنندۀ مبلمان است که در سال ۱۹۱۲ میلادی توسط رنزو فراو متولد ساردینیا در تورین، ایتالیا تأسیس شد، که دفتر مرکزی آن از اوایل دههٔ ۱۹۶۰ میلادی در تولنتینو، ایتالیا و متخصص در صندلی‌های چرمی برای کاربردهای داخلی و خودرو است. نام شرکت ترکیبی از «پولترونا»، کلمه ایتالیایی به معنی صندلی، و «فراو»، نام‌خانوادگی بنیانگذار آن است.
این شرکت به دلیل استانداردهای کیفی جامع خود، از یک فرآیند دباغی ۲۱ مرحله‌ای چرم (در مقایسه با استاندارد صنعتی که از ۱۲ تا ۱۵ مرحله متغیر است) استفاده می‌کند که در آن دانه-کامل-چرم رنگ می‌شود، بنابراین یک خراش سطحی، آستر زیر آن را آشکار نمی‌کند. ۹۵ درصد محصولات این شرکت با دست ساخته می‌شود.
در سال ۲۰۰۴ میلادی، پولترونا فراو شرکت ایتالیایی مبلمان کاپلینی را خریداری کرد، و گروه پولترونا فراو اکنون شامل مارک‌های پولترونا فراو، کاپلینی، کاسینا، آلیاس، نمو لایتینگ، چرامیکا فلامینیا و فیش دیزاین است. در سال ۲۰۱۴ میلادی، گروه هاورث مستقر در ایالات متحدهٔ آمریکا یک سهام کنترلی را در پولترونا فراو خریداری کرد.
از اوایل سال ۲۰۱۴ میلادی، این شرکت دارای ۷۰ فروشگاه با نام تجاری در ۶۵ کشور جهان است.
لواکه () شرکت کالای لوکس بریتانیایی است، که در سال ۱۸۸۰ تأسیس شد.
ائسوپ () شرکت لوازم آرایشی استرالیایی است، که در سال ۱۹۸۷ تأسیس شد.
تاناکس () شرکت صنایع غذایی اسکاتلندی است، که در سال ۱۸۹۰ تأسیس شد.
مک‌اوانز () شرکت نوشیدنی اسکاتلندی است، که در سال ۱۸۵۶ تأسیس شد.
هانتر بوت () شرکت کالای لوکس اسکاتلندی است، که در سال ۱۸۵۶ تأسیس شد.
بلهیون () شرکت نوشیدنی اسکاتلندی است، که در سال ۱۷۱۹ تأسیس شد.
محاصره خیابان سیدنی () یا نبرد استپنی، واقعه‌ای است که در ژانویهٔ ۱۹۱۱ میلادی در شرق لندن رخ داد و طی آن تبادل آتش میان نیروهای پلیس و ارتش از یک سو، و دو گروه مسلح از یاغیان لتونیایی از سوی دیگر صورت گرفت. این محاصره، نقطهٔ اوج مجموعه‌ای از حوادث بود که در دسامبر ۱۹۱۰ و با تلاش برای سرقت جواهرات در هاندسدیچ در سیتی لندن توسط گروهی از اراذل و اوباش مهاجر لتونیایی شروع شد که منجر به قتل سه پلیس، زخمی شدن دو پلیس دیگر و مرگ «گئورگ گاردستین»، رهبر خلافکاران لتونی شد.
با ادامهٔ تحقیقات نیروهای پلیس، تمامی همدستان گاردستین شناسایی و ظرف ۲ هفته دستگیر شدند. پلیس اخباری دریافت کرد که ۲ نفر از اعضای این گروه تبهکار در پلاک ۱۰۰ خیابان سیدنی در استپنی مخفی شده‌اند. نیروهای پلیس، ساکنان محلی را از خانه‌های اطراف تخلیه کردند و صبح روز ۳ ژانویه، تبادل آتش و تیراندازی شروع شد. پلیس که مسلح به سلاح‌های ضعیف‌تری بود، مجبور به درخواست کمک از نیروی زمینی ارتش بریتانیا شد. این محاصره حدود شش ساعت به طول انجامید. در اواخر درگیری، ساختمان مورد نظر آتش گرفت و هیچ علت خاصی هم برای آن شناسایی نشد. قبل از گسترش آتش، یکی از تبهکاران در داخل ساختمان مورد اصابت گلوله قرار گرفت. در حالی که نیروهای سازمان آتش‌نشانی لندن در حال فرونشانی آتش در بخش‌های آسیب‌دیدهٔ ساختمان بودند که طی آن، هر دو جسد را پیدا کردند ،ساختمان به‌طور کامل فرو ریخت و یک آتش‌نشان و همچنین رئیس پلیس «چارلز پیرسون» کشته شدند.
محاصره خیابان سیدنی نخستین باری بود که پلیس لندن جهت کنترل و نبرد با تبهکاران از نیروهای ارتش کمک گرفت. این محاصره همچنین نخستین واقعه‌ای از این دست بود که از آن عکاسی و فیلم‌برداری شد. بنگاه خبری پتی نیوز از حوادث این درگیری تصویربرداری کرد که در بخش از آن وزیر کشور بریتانیا وینستون چرچیل دیده می‌شود. حضور وی باعث اختلاف و مشاجرات سیاسی در مورد میزان درگیری عملیاتی وی شد. در دادگاه ماه مه ۱۹۱۱ برای دستگیرشدگان به جرم سرقت جواهرات هاندسدیچ، همگی به‌جز یک نفر، محکوم شدند که البته محکومیت آنها در فرجام‌خواهی لغو شد. این وقایع در فیلم‌های "مردی که زیاد می‌دانست" (۱۹۳۴) و "محاصره خیابان سیدنی" (۱۹۶۰) و چند رمان بازسازی و بازگو شده‌اند.
در صدمین سالگرد این واقعه، دو برج ساختمانی در خیابان سیدنی به نام پیتر نقاش، یکی از اعضای خرد گروه که احتمالاً در خیابان‌های هاندسدیچ یا سیدنی هم حضور نداشت، نامگذاری شد. خاطرهٔ پلیس‌ها و آتشنشانانی که در این حادثه کشته شدند نیز با اهدا لوح‌های یادبود گرامی داشته شد.
هاتیبندها (به لاتین: Hatibandha) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه لال‌منیرهات واقع شده‌است. هاتیبندها ۲۸۸٫۴۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷۲٬۴۱۷ نفر جمعیت دارد.
اولیپور (به لاتین: Ulipur) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه کوریگرام واقع شده‌است. اولیپور ۵۰۴٫۱۹ کیلومتر مربع مساحت و ۴۱۰٬۸۹۰ نفر جمعیت دارد.
روماری (به لاتین: Raomari) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه کوریگرام واقع شده‌است. روماری ۱۹۷٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۷٬۰۴۰ نفر جمعیت دارد.
راجارهت (به لاتین: Rajarhat) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه کوریگرام واقع شده‌است. راجارهت ۱۶۶٫۲۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۹٬۵۷۹ نفر جمعیت دارد.
ناگشواری (به لاتین: Nageshwari) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه کوریگرام واقع شده‌است. ناگشواری ۴۱۵٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷۹٬۷۷۵ نفر جمعیت دارد.
کوریگرام صدار (به لاتین: Kurigram Sadar) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه کوریگرام واقع شده‌است. کوریگرام صدار ۲۷۶٫۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱۲٬۴۰۸ نفر جمعیت دارد.
پولبری (به لاتین: Phulbari) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه کوریگرام واقع شده‌است. پولبری ۱۶۳٫۶۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۹٬۶۶۸ نفر جمعیت دارد.
چیلماری (به لاتین: Chilmari) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه کوریگرام واقع شده‌است. چیلماری ۲۲۴٫۹۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۲٬۸۴۱ نفر جمعیت دارد.
چار راجیبپور (به لاتین: Char Rajibpur) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه کوریگرام واقع شده‌است. چار راجیبپور ۱۱۱٫۰۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵۸٬۰۴۹ نفر جمعیت دارد.
بورونگاماری (به لاتین: Bhurungamari) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه کوریگرام واقع شده‌است. بورونگاماری ۲۳۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷۶٬۸۲۲ نفر جمعیت دارد.
ساندرگانج (به لاتین: Sundarganj) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه گایبنده واقع شده‌است. ساندرگانج ۴۲۶٫۵۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۶۰٬۶۷۶ نفر جمعیت دارد.
ساغاتا (به لاتین: Saghata) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه گایبنده واقع شده‌است. ساغاتا ۲۲۵٫۶۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳۲٬۱۱۸ نفر جمعیت دارد.
سدولاپور (به لاتین: Sadullapur) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه گایبنده واقع شده‌است. سدولاپور ۲۲۷٫۹۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۴۳٬۰۱۲ نفر جمعیت دارد.
پالاشبری (به لاتین: Palashbari) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه گایبنده واقع شده‌است. پالاشبری ۱۹۰٫۶۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱۰٬۸۰۶ نفر جمعیت دارد.
گوینداگانج (به لاتین: Gobindaganj) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه گایبنده واقع شده‌است. گوینداگانج ۴۸۱٫۶۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵۱۴٬۵۹۱ نفر جمعیت دارد.
گایبنده صدار (به لاتین: Gaibandha Sadar) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه گایبنده واقع شده‌است. گایبنده صدار ۳۲۰٫۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴۳۷٬۲۶۸ نفر جمعیت دارد.
پلچاب (به لاتین: Phulchhari) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه گایبنده واقع شده‌است. پلچاب ۳۰۶٫۵۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۸٬۸۴۵ نفر جمعیت دارد.
کالیگانج (به لاتین: Kaliganj) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه لال‌منیرهات واقع شده‌است. کالیگانج ۲۳۶٫۹۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۷٬۴۹۴ نفر جمعیت دارد.
لالمونیرهات (به لاتین: Lalmonirhat) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه لال‌منیرهات واقع شده‌است. لالمونیرهات ۲۵۹٫۵۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳۳٬۱۶۶ نفر جمعیت دارد.
پاتگرام (به لاتین: Patgram) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه لال‌منیرهات واقع شده‌است. پاتگرام ۲۶۱٫۵۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۵٬۹۱۳ نفر جمعیت دارد.
پیورگولد () شرکت خرده‌فروشی فیلیپینی است، که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد.
سکیوریتی بنک () شرکت خدمات مالی و بانکداری فیلیپینی است، که در سال ۱۹۵۱ تأسیس شد.
بانک تجارت فیلیپین () شرکت خدمات مالی و بانکداری فیلیپینی است، که در سال ۱۹۹۷ تأسیس شد.
بلومبری () شرکت مهمان‌نوازی فیلیپینی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
آیالا لند () شرکت املاک فیلیپینی است، که در سال ۱۹۸۸ توسط شرکت آیالا کورپوریشن تأسیس شد.
ایژیا یونایتد بنک () شرکت خدمات مالی و بانکداری فیلیپینی است، که در سال ۱۹۹۷ تأسیس شد.
گروه ۲گو () شرکت ترابری فیلیپینی است، که در سال ۱۹۴۹ تأسیس شد.
اسپلش کورپوریشن () شرکت مراقبت‌های شخصی فیلیپینی است، که در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد.
موندی نیسین () شرکت صنایع غذایی فیلیپینی است، که در سال ۱۹۷۹ تأسیس شد.
سرمایه‌گذاری مترو پسیفیک () شرکت خوشه‌ای فیلیپینی است، که در سال ۲۰۰۶ توسط مانوئل پانگیلینان تأسیس شد.
مدیاکوئست () شرکت رسانه‌ای فیلیپینی است، که در سال ۱۹۹۸ توسط مانوئل پانگیلینان تأسیس شد.
جینبرا سن میگل () شرکت نوشیدنی فیلیپینی است، که در سال ۱۸۳۴ تأسیس شد.