moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
جنگ میناس‌تریت تنها یکی از نقشه‌های سائورون برای ویرانی غرب و فرمانروایی بر سرزمین میانه بود. سپاه‌های دیگری به طرف اره‌بور، قلمرو جنگلی شاه تراندویل، لوتلورین و نقاط دیگری از آندوین فرستاده شده بودند. با این حال که سپاهیان عظیمی به آن نقاط فرستاده شده بود ولی سائورون بزودی حملهٔ دیگری را به گاندور ترتیب می‌داد. باقی‌ماندهٔ اداین و متحدین آن‌ها در برابر منابع بی‌پایان ارباب تاریکی امید چندانی نداشتند.
در میناس‌تریت، گندالف توسط آراگورن، ایمراهیل و ائومر (آخرین فرماندهان غرب) به عنوان رهبر آخرین جنگ پیش رو انتخاب شد. این می‌توانست اوج کوشش‌های گندالف در سرزمین میانه به‌حساب بیایید. با دانستن کامل این موضوع که نابودی و زندگی مردمان آزاد سرزمین میانه تماماً به نتیجهٔ مأموریت فرودو وابسته‌است، او فرماندهان را به رفتن به سمت شمال موردور و مورانون تشویق کرد تا شاید با این کار چشم سائورون به طرف آن‌ها برگردد و فرودو و حلقه را پیدا نکند و از این راه فرصت کوتاهی برای فرودو ایجاد شود. این یک باخت مصیبت‌بار را در مقابل سپاه بی‌شمار موردور به همراه داشت ولی می‌توانست فرودو را در مأموریتش یاری کند و شانسی برای او بخرد.
با رهبری گندالف و آراگورن آخرین سپاه غرب از آندوین گذر کرد و به سمت شمال حرکت کرد و به ندرت و برای اعلام وجود و فرستادن تعداد اندکی به امور دیگر، در راه می‌ایستادند. وقتی که سپاه به دروازهٔ سیاه رسید ایستاد و آمادهٔ جنگ شد. هنگامی که آن‌ها سپاهیان را نظم می‌داند، زبان سائورون خادم پلید سائورون برای مذاکره بیرون آمد. او زره میتریل فرودو و شمشیر آرنور او، استینگ، را به عنوان مدرکی که اسیر شدن فرودو را ثابت می‌کرد نشان داد؛ و بعد پیشنهاد کرد که سپاه غرب بدون جنگ تسلیم شود؛ ولی گندالف بی‌واهمه آن وسایل را گرفت و پیشنهادها سائورون را رد کرد. با حیرتی عظیم زبان سائورون به سمت دروازهٔ سیاه بازگشت که آرام آرام باز می‌شد و سپاه عظیم موردور را در پس آن نمایش می‌داد که به سمت اربابان غرب حرکت می‌کردند. تلهٔ سائورون اثر کرد.
با این‌حال خود سائورون نیز در تلهٔ گندالف افتاد. فرودو و سام بی‌خبر از همه‌جا بالاخره به کوه هلاکت رسیدند و هنگامی که جنگ آغاز شد فرودو در آستانهٔ شکاف هلاکت ایستاده بود؛ ولی طمع حلقه بر هدفش چیره شد و آن را به انگشت کرد. نزگول‌ها بی‌درنگ توسط اربابشان به سمت شکاف احضار شدند چرا که او بالاخره در وحشتی عظیم به اشتباه فاحشش پی برده بود و فهمید که دشمن قصد از بین بردن حلقه‌اش را داشته.
ولی پیش‌بینی گندالف به واقعیت پیوست و گالوم که همیشه حامل حلقه را تعقیب می‌کرد به فرودو حمله کرد و حلقه را از دست او درآورد اما هنگامی که برای بدست آوردن دوبارهٔ عزیزش خوشحالی می‌کرد سهواً به درون آتش اورودروین افتاد. نابودی حلقه با فوران آتش‌فشان همراه شد و برج باراد-دور و برج‌های نیش از بن نابود شدند. اشباح حلقه همچون ستارگان سوختند و سائورون تا حد سایه‌ای سیاه از نفرت تحلیل رفت و دیگر جهان را تهدید نکرد.
با نابودی سائورون نیروهایش همچون حشرات وحشت زده متفرق شدند و مردمان غرب با خشم آن‌ها را از بین می‌بردند. گندالف پیروزی حامل حلقه و نابودی سائورون را اعلام کرد و برای بار سوم بر گواهیر سوار شد تا بدنبال فرودو و سام بگردد که اگر هنوز زنده باشند آن‌ها را از خطر آتش‌فشان نجات دهد. گندالف باور داشت که آن‌ها زنده‌اند پس آن‌ها را در کوهپایهٔ آتشفشان بر روی صخره‌ای یافت. مأموریت بزرگ به پایان رسیده بود.
عضوهای باقی‌ماندهٔ یاران در میناس‌تریت دور هم جمع شدند. در مراسم تاج‌گذاری شاه اله‌سار گندالف (به درخواست خود آراگورن) تاج را بر سر او گذاشت و گفت: «اکنون روزگار حکومت شاه رسیده‌است و تا تخت والار پابرجاست این حکومت متبرک باد!» و بدین صورت دوران جدید مردمان سرزمین میانه آغاز شد.
بعد از تاج‌گذاری و ازدواج آراگورن با آرون، گندالف شهر را همراه با دیگر یاران به مقصد خانه‌هایشان ترک کرد. برای گندالف این آخرین سفر طولانی‌اش در سرزمین میانه به حساب می‌آمد. او مأموریتش در آردا را با موفقیت به اتمام رسانده بود، سائورون شکست خورده بود. او یک به یک از دوستانش خداحافظی کرد تا اینکه فقط چهار هابیت در کنارش ماندند. در مرز شایر او آن‌ها را ترک گفت تا خودشان مشکلات شایر را که افراد پلیدی کنترل آنجا را بدست گرفته بودند، حل کنند. او دیگر به مسائل سادهٔ جهان اهمیتی نمی‌داد. گندالف پس از ترک هابیت‌ها به جنگل قدیمی رفت تا با تام بامبادیل صحبت کند.
اینکه گندالف در دو سال پس از آنچه کرد نامعلوم است. ممکن است که کل آن را به "صحبت طولانی‌اش" با تام بامبادیل گذرانده باشد. در هر حال در ۲۹ سپتامبر سال ۳۰۲۱ دوران سوم او فرودو را در میت‌لوند ملاقات کرد که آمادهٔ رفتن به آمان توسط کشتی سفید از راه دریا بود. گندالف ناریا را در انگشت داشت و شدوفکس پشت او ایستاده بود. (احتمالاً آن را نیز با خود برده‌است)
مأموریت او به اتمام رسیده بود و اکنون بعد از ۲۰۰۰ سال عازم بازگشت به خانه و وطنش بود. او به گرمی با سام وایز، مری و پی‌پین (که آن دو را از قبل برای همراهی با سام خبر کرده بود) خداحافظی کرد و پس از فرودو، الروند و گالادریل وارد کشتی شد. آن کشتی از دریا گذر کرد و وارد راه مخفی به سمت والینور شد: گندالف دوباره اولورین شد و احتمالاً دوباره در باغ‌های لورین سکونت کرد. اولورین، خردمندترین مایار و تنها ایستاری که بر مأموریت خود وفادار ماند، با موفقیت قلب مردمان آزاد سرزمین میانه را روشن کرد و آن‌ها را در شکست دادن شیطان زمانه‌شان یاری داد. در کل، این پیروزی از برای او بود.
در "ارباب حلقه‌ها" گندالف شخصیتی توصیف شده‌است که زود عصبانی شده و در عین‌حال زود می‌خندد. دانش و خرد عمیق او ناشی از صبریست که وی در والینور آموخت و توجه‌اش به تمام موجودات خوب از روی حس ترحمش به ضعفا است. صبر و حس ترحمش بارها و بارها دیده شد و این حس را در مورد دشمنانش داشت.
تیزبینان در او قدرت تحت حجاب را مخصوصاً در چشمانش می‌دیدند که بسیار عمیق بود. او هم مهربان و هم خشن بود. او دیگران را هنگامی که وقت تنگ بود با لحن تند و بی‌تعارفش شگفت‌زده می‌کرد. گندالف به‌شدت با رفتارهای احمقانه برخورد می‌کرد ولی در مقابل کارهایی که به قصد خوب انجام می‌شد را تشویق و تأیید می‌کرد.
هابیت‌ها در چشم او چیزی بیش از دیگر ساحران بودند. او معمولاً در فاصلهٔ بین مأموریت‌هایش به شایر می‌رفت. این رفتار ممکن‌است به دلیل طبیعت آنجا که بیشتر در "کتاب هابیت" توصیف شده‌است باشد؛ و همچنین ممکن است که به‌دلیل معصومیت آن‌ها و نرسیدن دست نیروهای پلید به آن‌ها تا آن موقع بوده. شاید نحوهٔ زندگی و شکل آن در آنجا او را به یا باغ‌های لورین در والینور می‌انداخت.
در کتاب هابیت، گندالف دانش عظیم خود را در مورد سرزمین‌ها و طبقه‌بندی مختلف قدرت‌های جادویی به نمایش می‌گذارد. او می‌تواند حلقه‌ای از دود درست کند که دور اتاق به چرخش دربیاید. بیلبو آتش‌بازی‌های فوق‌العادهٔ او را همیشه به‌یاد می‌آورد. به‌طور عمده او در ایجاد نورهای کورکننده و دیگر جادوهایی که به آتش مربوط باشد سررشته دارد و توانست دورفها را از دالان گابلینها برهاند. او چوب‌های درخت کاج را مشتعل کرد و به سمت دیگر شلیک کرد و آتشی می‌سازد که به آسانی خاموش نمی‌شود. او همچنین می‌توانست با گروه تورین همراه باشد و رفت‌وآمد کند بدون اینکه کسی متوجه وجود او شود.
در سه‌گانه ارباب حلقه‌ها، او دوباره قدرتش در آتش‌بازی را در جشن بیلبو نمایش داد. او همچنین می‌توانست در شرایط باد و طوفان آتش درست کند و نوری قابل تنظیم را در سفرشان از موریا ایجاد کند. درها را به‌طور جادویی امن و بسته می‌کرد و پل خزد-دوم را نابود کرد. وقتی که در جنگ‌ها عصبانیت بر او چیره می‌شد به نظر می‌آمد که بزرگ‌تر شده و ظاهری ترسناک برای دشمنانش می‌گرفت. او همچنین با بالروگ جنگید و او را کشت. اگرچه خود نیز در این جنگ کشته شد.
بازگشتش به سرزمین میانه به عنوان گندالف سفید با تغییراتی در او همراه بود. او جذبهٔ بیشتری را داشت و دارای بصیرتی عمیق‌تر شده بود اگرچه نتوانست از این قدرت برای ورود به سرزمین موردور استفاده کند و موقعیت فرودو و سام را ببیند. قدرت و توانایی‌هایش به قدری شده بود که چوب‌دستی سارومان با یک دستور که از دهانش خارج شد شکست و آن ساحر خیانت‌کار را از فرقه اخراج کرد. یکی دیگر از قدرت‌های گندالف این است که می‌تواند تعدادی عقاب بزرگ (نصو یک اژدهای بالدار) را در لحظه ناامیدی فرا خواند، حضور این عقاب‌های بزرگ در سه‌گانه هابیت و تأیید شده‌است. همان‌طور که در رمان‌ها و فیلم‌ها می‌توان دید یا خواند پنجه‌های این عقاب‌ها بسیار کوبنده و بال‌های آن‌ها آن قدر قدرتمند است که با یک بار بال زدن بادی قدرتمند ایجاد کند ()، منقارهای این عقاب‌ها بزرگ و بسیار قدرتمند است آن قدر که می‌تواند پوست اژدها را سوراخ کنند () از نشانه‌های این قدرت گندالف دیدن یک شب‌پره قهوه ای رنگ است، که در مجموعه و مجموعه می‌توان دید که چگونه بر دشمنان یورش می‌برند.
همچون همهٔ ساحران، گندالف چوبدستی با خود به همراه داشت. این چوب‌دستی برای ایجاد جادوهایی خاص لازم بود. بیشتر اوقات این چوب‌دستی برای متمرکز کردن جادویش در یک نقطه بکار می‌آمد مثل ایجاد نور ثابت. اینکه این وسیله چقدر در قدرت ساحران تأثیر می‌گذارد نامشخص است ولی گریمای مارزبان تأکید کرده بود که به او اجازه ندهید که چوبدستی‌اش را همراه خود به تالار ادوراس بیاورد چون بدون آن قدرتش محدود خواهد شد؛ و احتمالاً او این قضیه را از سارومان آموخته بود.
وقتی گندالف به سرزمین میانه وارد شد یکی از سه حلقهٔ الفی، ناریا، توسط کیردان کشتی‌ساز به او بخشیده شد و این واضح است که او تا وقتی که در سرزمین میانه بود آن را در دست داشت.
در سال ۲۹۴۱ او شمشیری به نام گلامدرینگ را از گنجینه‌های ترولی پیدا کرد و او را تا آخر به همراه خود داشت و در جنگ‌های عادی و همچنین جنگش علیه بالروگ استفاده می‌کرد.
او همچنین در سرزمین میانه همراه پیپش شناخته می‌شد که احتمالاً استفاده از آن به او لذتی عظیم می‌داد.
بیلی زین با نام اصلی ویلیام جورج زین متولد ۲۴ فوریه ۱۹۶۶ است که یکی از بازیگران مطرح آمریکا محسوب می‌شود و بیشتر با نقش کولدن کال هاکلی در فیلم تایتانیک شناخته می‌شود.
وی همچنین در فیلم سکوت قبرستانی به زیبایی در نقش بک روانی ظاهر شد. او در مقام تهیه‌کننده و کارگردان نیز فعالیت داشته‌است.
او در شیکاگو ایلینوی متولد شد. مادرش تلیا و پدرش ویلیام جورج زین پدر هر دو یونانی تبار و از بازیگران آماتور بودند. نام خانوادگی اصلیشان زانتاکوس بود که بعدها توسط والدینش به زین تغییر یافت. او یک خواهر بزرگتر به نام لیزا زین نیز دارد که در بازیگری و خوانندگی فعالیت داشته‌است.
زین برای اولین بار در سال ۱۹۸۵ در نقش بسیار کوچکی از فیلم علمی تخیلی بازگشت به آینده جلوی دوربین رفت. تا چند سال ایفاگر نقشهای حاشیه ای بود. سال ۱۹۸۹ در فیلم بازگشت به آینده ۲ در همان شخصیت ظاهر شد. در همان سال توانست در فیلم مطرح هالیوودی سکوت قبرستانی در کنار دو بازیگر مطرح سام نیل و نیکول کیدمن ظاهر شود. همان سال موفق شد در یک فیلم تلویزیونی در نقش یک قاتل زنجیره ای واقعی به ایفای نقش بپردازد.
پس از ان در سال ۱۹۹۰ اولین نقش اصلی خود را بازی کرد. این فیلم یک فیلم علمی تخیلی بود که مگاویل نام داشت.
از ان پس در آثار متعددی ایفاگر نقش اصلی شد که از مشهورترین فیلمهای آن زمانش می‌توان به تک تیرنداز محصول سال ۱۹۹۳ اشاره کرد. او در نقش کوچکی از فیلم تامبستون نیز ظاهر شده‌است.
در سال ۱۹۹۶ در یک فیلم پرخرج هالیوودی به نام شبح در کنار بازیگر مطرحی همچون کاترین زتا جونز در نقش اصلی ظاهر شد. هر چند که فیلم فروش خوبی نداشت اما باعث شد جیمز کامرون که آن زمان به دنبال بازیگر مناسبی برای نقش کولدن کال هاکلی در فیلم تایتانیک می‌گشت او را در این فیلم ببیند و از وی برای ایفای این نقش دعوت به عمل آورد. تا قبل از ان کامرون به پیرس برازنان راب لاو و چند نفر دیگر نیز اندیشیده بود اما بازیگری هیچ کدامشان را مناسب با این نقش نمی‌دید. زین برای فیلم تایتانیک برنده جایزه blockbuster شد.
پس از تایتانیک زین وقت خود را صرف بازی در دو فیلم کمدی به نام‌های نقشه سوزان و من از خواب بیدار شدم همان روزی که من مردم کرد. وی در این فیلم نقش یک دیوانه روانی را بازی می‌کرد که از تیمارستان می‌گریزد و خود را در جایگاه‌های مختلف اجتماعی قرار می‌دهد و دزدی می‌کند. وی برای این فیلم برنده جایزه بهترین بازیگر از جشنواره B-Movie شد.
و پس از ان در سال ۱۹۹۹ ایفاگر نقش مارک انتونی در فیلم تاریخی کلئوپاترا شد.
این بازیگر در سال ۲۰۰۴ یک فیلم کمدی و اکشن به نام بوسه بزرگ را کارگردانی کرد و در ان به ایفای نقش نیز پرداخت.
می‌توان گفت که زین سبک مخصوص به خود را در بازیگری دارد. بازی‌هایش معمولاً گرم و پر حرارت هستند. خشم و تحرک زیاد در اکثر فیلم‌هایش همچون سکوت قبرستانی و تایتانیک به چشم می‌خورد. زیاد پلک می‌زند و در بازی‌هایش از حرکت دادن سر و حالت‌های چهره همچون اخم و عصبانیت زیاد استفاده می‌کند. صدای راسخ و محکمش به وی در ایفای نقش‌های مختلف کمک بسزایی می‌کند.
زین در سال ۱۹۸۹ با بازیگر استرالیایی لیزا کولینز ازدواج کرد و در سال ۱۹۹۵ از یکدیگر جدا شدند.
او مدتی را نیز با بازیگر شیلی لیونور وارلا که با وی در فیلم کلئوپاترا بازی کرده بود رابطه داشت.
وی همچنین از سال ۲۰۰۴ با بازیگر انگلیسی کلی بروک بوده اما سال ۲۰۰۸ از هم جدا شدند. بروک در دو فیلم با زین بازی کرده‌است.
ازدواج با کندیس نیل مدل اسپانیایی لبنانی که در سالهای دهه ۸۰ شمسی در موزیک ویدئوهای منصور خواننده مشهور ایرانی حضور داشت
بیلی اوقات فراغت خود را به نقاشی شنا عکاسی پیاده‌روی در طبیعت و دوچرخه سواری می‌گذراند.
بازیگران مورد علاقه وی شون کانری جین کلی باستر کیتون و چارلی چاپلین هستند.
http://en.wikipedia.org/wiki/Billy_Zane
http://www.imdb.com/title/tt0120338/trivia
استوه یکی از روستاهای استان مرکزی و شهرستان خنداب می‌باشد.
جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۶ حدود ۲۳۶۳ نفر و ۶۲۳ خانوار اعلام شد.
این روستا در نزدیکی رودخانه قره چای واقع شده است که دارای آب و هوایی خنک و باغات هلو، زردآلو و … می‌باشد.
از جاذبه‌های گردشگری این روستا می‌توان به امامزادهٔ آمنه خاتون که گفته می‌شود از فرزندان موسی کاظم است اشاره کرد. از دیگر جاذبها می‌توان به قره‌تپه، تک‌درخت و سد استوه و قره داش اشاره کرد.
بانک اطلاعات روستاهای ایران
گردهمایی تغییرات اقلیمی سازمان ملل، کنفرانس وسیعی است که از ۷ تا ۱۸ دسامبر سال ۲۰۰۹ در کپنهاگ، پایتخت دانمارک برگزار شد. این بزرگترین همایشی است که جهت بحث و تصمیم‌گیری راجع به مشکلات اقلیمی و زیست‌محیطی برگزار شده‌است. در هفته اول مباحث بنیادی و تاکید بر اهداف مطرح و بررسی شد و در هفته دوم که نمایندگان و روسای ۱۹۲ کشور جهان در آن شرکت کردند، راهکارهای سیاسی و راهبردی مورد بررسی قرار گرفت.
تانگانیکا ("تانزانیا)" سرزمینی در شرق آفریقا بود که میان اقیانوس هند و دریاچه‌های ویکتوریا، مالاوی و تانگانیکا قرار می‌گرفت و از ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۴ کشوری مستقل بود.
اروپائی‌ها در نیمه دوم سده نوزدهم به تانگانیکا -که پیش از این باشنده و مدنیت داشت- رسیدند. در ۱۸۸۵ آلمان این سرزمین را مستعمره خود اعلام کرد و تانگانیکا به همراه رواندا و بوروندی بخشی از آفریقای شرقی آلمان شدند. با شکست آلمان در جنگ جهانی اول و بر اساس معاهده ورسای رواندا و بوروندی مستعمرهٔ بلژیک و تانگانیکا مستعمرهٔ بریتانیا شدند.
در ۹ دسامبر ۱۹۶۱ تانگانیکا به عنوان یکی از کشورهای عضو قلمرو همسود، استقلال خود را اعلام کرد. دقیقاً یک‌سال بعد در ۹ دسامبر ۱۹۶۲ جمهوری تانگانیکا تأسیس شد و این کشور به عضویت اتحادیه کشورهای همسود درآمد. دو سال بعد در ۱۹۶۴ با اتحاد تانگانیکا و جمهوری خلق زنگبار «جمهوری متحد تانگانیکا و زنگبار» تأسیس شد که مدتی بعد نام آن به جمهوری تانزانیا تغییر کرد.
مهمترین محصولات تانگانیکا قهوه، پسته زمینی، آهن، گل چینی، طلا، الماس، قلع، میکا، سرب، مس، نمک و زغال سنگ بودند.سرواژهٔ تانگانیکا لغت‌نامهٔ دهخدا
امروزه از واژهٔ تانگانیکا در اشاره به این سرزمین استفاده نمی‌شود و کاربرد تانگانیکا منحصر به دریاچه تانگانیکا است که دومین دریاچه کهن‌سال دنیاست. نام تانگانیکا هم از نام دریاچه تانگانیکا گرفته شده‌است. تانگانیکا واژه‌ای ترکیبی در زبان سواحیلی مرکب از "تانگا" به معنی «کشتی» و "نیکا" به معنی «سرزمین وحشی» است.
میمنت میرصادقی (ذوالقدر) با تخلّص آزاده (زادهٔ ۱۳۱۶ در اصطهبانات، استان فارس) شاعر و ادیب ایرانی و همسر جمال میرصادقی است.
میرصادقی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در شیراز به پایان رسانید. سپس از دانشگاه تهران موفق به اخذ مدرک لیسانس در رشته ادبیات فارسی گردید. مدتی به کار آموزگاری و تدریس پرداخت ولی بعداً به کتابخانه دانشسرای عالی تهران منتقل شد. وی در سال ۱۳۵۸ شمسی بازنشسته شد.
اشعار میرصادقی بیشتر شعر نو نیمایی و تعداد کمتری غزل هستند. شعر او شعری لطیف، عاشقانه و دلپذیر می‌باشد. طبیعت نقش مهمی در اشعار او دارد. بعضی مواقع اشعارش رنگ اعتراض و جهت‌گیری اجتماعی به خود می‌گیرد. مهمترین دفاتر شعریش عبارتند از:زندگینامه مشهورترین شاعران ایران، چنگیزیان، فاضل، انتشارات سرچشمه ،۱۳۸۵ شمسی
مجموعه شعر
تحقیق ادبی
عبدالحسین آذرنگ (زادهٔ ۱۵ آذر ۱۳۲۵) نویسنده، پژوهش‌گر، مترجم، ویراستار، مدرس و دانشنامه‌نگار کُردآذرنگ، ۱۳۹۰: ص ۱۲. اهل ایران است. آذرنگ در شورای علمی "دانشنامهٔ ایران" عضویت دارد و عضو مشاور چند دانشنامهٔ دیگر نیز هست.
عبدالحسین آذرنگ در روز ۱۵ آذرماه ۱۳۲۵ در محلهٔ چهارراه اجاق در شهر کرمانشاه در خانواده‌ای کُرد به دنیا آمد. خانوادهٔ او خانواده‌ای با پیشینهٔ نیمه زمین‌دار و نیمه دیوانی و از خاندان زنگنه بود که به مدت چند قرن حکومت شهر کرمانشاه و منطقهٔ جنوب کردستان ایران را در دست داشتند.آذرنگ، ۱۳۹۰: ص ۱۲. پدرش غلامحسین آذرنگ کارمند دادگاه استیناف بود و چندین کتاب در زمینهٔ علم حقوق و همچنین داستان‌هایی در مطبوعات محلی کرمانشاه منتشر کرده‌بود. او نگارش اثری دربارهٔ تاریخ کرمانشاه را نیز آغاز کرده‌بود که ناتمام مانده و به چاپ نرسیده‌است.مجلۀ نامۀ فرهنگ رازی: "دانشنامه‌نگار ماندگار کرمانشاه"، نوشته‌شده در ۲۳ آذر ۱۳۹۹؛ بازدید در ۳ مرداد ۱۴۰۰.
عبدالحسین آذرنگ دورهٔ ابتدایی را در دبستان کورش و دورهٔ متوسطه را در دبیرستان کزازی در کرمانشاه به پایان برد. در دانشکده‌های ادبیات و علوم انسانی دانشگاه‌های شیراز و اصفهان، و در دانشکدهٔ علوم تربیتی دانشگاه تهران در رشته‌های اقتصاد، تاریخ، دانش‌شناسی و علم اطلاعات تحصیل کرد و دوره‌هایی را در زمینهٔ نویسندگی و نشر در خارج از کشور گذراند. از ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۵ در مؤسسهٔ انتشارات فرانکلین، و از ۱۳۵۵ تا ۱۳۶۰ در مؤسسهٔ تحقیقات و برنامه‌ریزی علمی و آموزشی به کار اشتغال داشت و مدتی هم مدیر انتخابی مرکز مدارک علمی در همان مؤسسه بود. از ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۳ به ترجمه و ویرایش کتاب اشتغال ورزید و از ۱۳۶۳ به جمع دانشنامه‌نگاران پیوست. او از آن سال تا این زمان (۱۴۰۰) به دانشنامه‌نگاری ادامه داده‌است. هم‌اکنون مدیر بخش مفاهیم جدید و تاریخ معاصر در "دانشنامۀ ایران" است، و وظایف مدیریت بخش علمی، تحقیق، تألیف، ترجمه و ویرایش مقاله‌های دانشنامه‌ای و نیز تربیت پژوهش‌گر برای نگارش مقاله‌های دانشنامه‌ای را بر عهده دارد.
آذرنگ در کنار اشتغالات و مسئولیت‌هایش، از ۱۳۷۰ تا کنون به صورت پاره‌وقت تدریس هم کرده‌است. مباحث تاریخ تمدن، چاپ و نشر، ویرایش و دانشنامه‌نگاری را به تناوب در دانشگاه آزاد، دانشگاه تهران، دانشگاه علوم پزشکی، مرکز نشر دانشگاهی، اتحادیهٔ ناشران و نیز در چند مرکز پژوهشی و دانشنامه‌ای درس داده‌است.
آذرنگ صاحب یک دختر (ماندانا آذرنگ) و دو نوهٔ دختری است. کوهنورد و شناگر است، بیش از ۵۰ سال تا این زمان (۱۴۰۰) حدود نیم قرن سابقهٔ کوهنوردی دارد و به قله‌های بسیاری صعود کرده‌است.
از آذرنگ بیش از ۷۰ کتاب تألیفی و ترجمه‌ای و چند صد مقاله منتشر شده‌است؛ جدا از مقاله‌های بسیاری که برای دانشنامه‌های مختلف نوشته و از این دسته ۶۰ مقاله در کتاب شصت چهره از میان قاجاریان ومعاصران (تهران، کتاب بهار، ۱۳۹۹) انتشار یافته‌است. از میان کتاب‌های او ۱۶ کتاب دربارهٔ مباحث نظری و مسائل نشر کتاب و ویرایش است. او نشر را موثرترین شاخهٔ تولید فرهنگی می‌داند و برای آن نقش فرهنگ‌آفرین و تمدن‌ساز قائل است. ویرایش را، بر خلاف برداشت‌های رایج، شاخه‌ای از ادبیات ندانسته، آن را در قلمرو علم ارتباطات جای داده و بر نقش آن از دیدگاه ارتباطی و انتقال پیام تأکید ورزیده‌است. به لحاظ کثرت و وسعت دامنهٔ نوشته‌هایش در زمینهٔ نشر و ویرایش به او «نظریه‌پرداز حوزهٔ نشر و ویرایش» لقب داده‌اند.
آذرنگ همچنین در گردآوری و تدوین چندین کتاب همکاری و بر انتشار شماری از آثار هم نظارت داشته‌است. تأکید اصلی یادداشت‌های روزانهٔ در دست تدوین او بر مسائل و رویدادهای فرهنگی است.
تا کنون چند جایزهٔ علمی، فرهنگی و چندین لوح تقدیر و سپاس به آذرنگ اعطا شده‌است، از جمله:
از آذرنگ تا کنون بیش از ۷۰ کتاب تألیفی و ترجمه‌ای و صدها مقاله در نشریه‌های مختلف منتشر شده‌است، از جملهٔ آثار تألیفی او:
در شهرستان‌های شمالی استان همدان: رزن، فامنین، کبودراهنگ، بهار ، صالح اباد و قسمتهایی از شهرستان‌های اسدآباد، همدان و ملایر موسیقی ترکی رایج است. این شکل از موسیقی بنا به استفاده از لحنها و پرده‌های بخصوص با موسیقی عاشیقهای آذربایجانی شباهت‌ها و تفاوتهایی دارد.
موسیقی ترکی غالباً با ساز چگور (یا چؤگؤر) اجرا می‌شود و گاهی ساز بادی بالابان را به همراه آن می‌نوازند.
نواختن نغمات ترکی با کمانچه سه سیمه یا چهارسیمه و تار فارسی نیز کم و بیش رواج دارد.
همچنین گاهی در عروسی‌ها از دهل و سرنا و توتک (شؤددک) استفاده می‌شود.
در این ناحیه و خاصه در نواحی شمال غربی استان نواختن تنبور نیز رواج دارد.
مقامهای تنبور در بین ترکهای همدان تا حدودی با مقامهای رایج با مناطقی همچون صحنه تفاوت دارد و اشعار ترکی نیز در آن به کار می‌رود.
در اجرای موسیقی عاشیقی همدان ندرتاً از سازهای ضربی مانند دایره استفاده می‌کنند. بلکه بیشتر مقامهای ترکی این ناحیه دارای ریتمهای ضد ضرب است و نمی‌توان سازهای ضربی را با آن‌ها هماهنگ کرد یا آنکه این کار دشوار است.
اصطلاح عاشیق یا آشیق در آناتولی و آذربایجان به خوانندگان سیاری دلالت داشته که انواع مختلفی از اشعار عامیانه یا داستانهای عاشقانه ترکی را خلق و اجرا می‌کرده‌اند."مفهوم عاشق در فرهنگ موسیقایی شمال خراسان"، بلام استیون، ترجمه هومان اسعدی، فصلنامه موسیقی ماهور، سال پنجم، شماره ۱۷ عاشیق در استان همدان عموماً به شخصی اطلاق می‌شود که نوازنده چگور است و در حین نواختن، به خواندن و نقل داستان می‌پردازد. غیر از نوازندگان چوگور که غالب عاشیقهای این استان را تشکیل می‌دهند، به نوازندگان تار که داستان نقل می‌کنند نیز عاشیق گفته می‌شود."موسیقی عاشیق‌های همدان"، ایلناز رهبر، فصلنامه موسیقی ماهور، سال نهم شماره ۳۵، بهار ۱۳۸۶ از بین عاشیقها و نوازندگان موسیقی ترکی همدان (با چوگور، کمانچه، ویولون، تار، بالابان، دهل و غیره) می‌توان از افراد ذیل نام برد:
چوگور: عاشیق بالاخان دانش بیات ارشد جلالی از روستای کرفس رزن، عاشیق حیدر محمودی، عاشیق آقامعلی (علی ورمزیاری) از کبودراهنگ، عاشیق محرمعلی نادری (شرّا قهاوند)، عاشیق عباس ملایری (غلامعباس غلامی)، خدایار علی‌یاری روستای کوهین (کبودراهنگ)، اسماعیل بخشی (کبودراهنگ) عاشیق عزیز صالحی (عزیز کولی) از لتگاه لالجین، عاشیق علی خیرآبادی (شرّا)، عاشیق عزت (گنبد همدان)، عاشیق حسین آقامحمدی (گنبد همدان)،
تار: عاشیق اکبر غفوری (کبودراهنگ)، عاشیق صحبت طاهری، خان‌میرزا (کبودراهنگ)، عاشیق سلمان (روستای طاس قلعه کبودراهنگ)،
ویولون: عاشیق سلمان، عاشیق نجات
تنبور: قدیر فرهادی(گنده‌جین)
سرنا و بالابان: رحمانعلی دریایی (کبودراهنگ)، شیرویه محمدی (رزن)
بسیاری از مقامهای محلی این ناحیه حالت آوازی-ضربی دارد؛ چنان‌که شاید نتوان در اجرای آن‌ها به سهولت سازهای ضربی به کار برد؛ از این رو به ندرت در کنار چوگور یا کمانچه محلی، سازهایی همچون دایره می‌نوازند. همچنین گروه نوازی نیز در میان نوازندگان محلی همدان چندان رایج نیست. این ویژگی در میان عاشیقهای آذربایجان غربی، اوزانهای ترکیه و شاهسونهای قم، همچنین بخشیهای شمال خراسان و باغشی‌های ترکمن مشترک است؛ البته دونوازی به شکل چوگور و بالابان یاکمانچه و چوگور کمابیش متداول بوده‌است؛ اما گروه نوازی چند چوگور با هم یا با سازهای دیگر اصلاً مرسوم نیست. در توضیح تمایل نوازنده‌ها به تکنوازی یا عدم کاربرد سازهای ضربی، می‌توان گفت که اکثر نغمات محلی، ریتم منظم ندارند و در نواختن یک مقام، گاه از میزانهای مختلف استفاده می‌شود و تعدادی از مقامها نیز اساساً ضربی نیست. از سوی دیگر، متداول‌ترین کاربرد این موسیقی، در نقل داستان بوده‌است که عاشیقها به مناسبت حال و هوای مجلس و اقتضای داستان پردازی خود، از نغمه‌ها و مقامها و ریتمهای مختلف استفاده می‌کند؛ در حالی که کاربرد هم‌نوازی، اغلب در اجرای تصنیف است و در موسیقی ترکی منطقة همدان، تعداد تصانیف، اندک است.
عاشیقهای همدان از دیرباز در زنده نگاه داشتن موسیقی بومی این ناحیه کوشیده‌اند. ساز اصلی عاشیقها چوگور است که بازمانده ساز کهن «چونگور» است. تعدادی انگشت شمار نیز در نواختن کمانچه مهارت دارند و در دهه‌های اخیر تعدادی نیز به نواختن تار فارسی و ویولون روی آورده‌اند. بالابان و نی فلزی نیز کمابیش در میان نوازندگان محلی رایج بوده‌است.
همچنان که پیشتر گفته شد، بیشترین کاربرد موسیقی ترکی همدان در نقل داستان بوده‌است؛ همچنان که در بین عاشیقها ی آذربایجان و بخشی‌های ترکمن و ترکان شمال خراسان رایج است.
چند مقام که در ترکی گویش همدان هوا یا صوت نیز گفته می‌شود:
عاشیقها ی قدیمی اجرای خود را با شاختایی آغاز کرده، گرایلی می‌نواخته‌اند و سپس از مقامهای دیگر استفاده می‌کرده‌اند. امروزه چنین ترتیبی رعایت نمی‌شود.
تقریباً تا سه دههٔ قبل تعدادی تصنیف در این منطقه رایج بود؛ اما امروزه به‌ندرت خوانده می‌شوند. این تصانیف محلی در مایهٔ شبیه به شور فارسی اجرا می‌شوند.
مقامهای ترکی در مقایسه با موسیقی فارسی، در مایه‌هایی شبیه به افشاری، راست‌پنجگاه و شور اجرا می‌شوند.
چند سال پیش یکی از نوازندگان محلی به نام عاشیق‌عزیز تصنیفی ساخت که مورد توجه بسیاری از ترک‌زبانان همدان قرار گرفت و اوجه داغلر صوتی نام گرفت.
چند نغمه مربوط به شاهسونان ساوه و قم نیز در بین نوازندگان و خوانندگان این ناحیه با عنوان شاهسؤونلر صوتی رایج است. همچنین مقامی به نام زرگری کم و بیش اجرا می‌شود که به نوازندگان قوم زرگر اطراف ساوه منسوب است.
خسته قاسم تیکمه‌داشلی، رضا بهاری، شاه اسماعیل صفوی، عباس توفارقانلی. تیلیم خان اهل روستای مرغی(Maraghey) در مناطق مزلقان کیلومتر ۷۰جاده ساوه به همدان
سیری در موسیقی عاشیقی همدان
خرقان یکی از شهرهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران.
جمعیت شهر فرگان بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۹۰ برابر با ۳۹۷۴ نفر بوده‌است.
این شهر از نقاط گردشگری استان سمنان است و آثاری به شرح زیر دارد:
دارای موقعیت پایکوهی بوده که از شرق به سیاه کوه از شمال شرق به زرین کوه و از شمال غرب به کوه‌های بیدر و برون برون منتهی می‌شود
بر اساس گزارش ایستگاه سینوپتیک شهرستان شاهرود این محل در ارتفاع ۱۴۶۰ متر از سطح دریا بوده و متوسط دمای سالانه وماهانه آن ۲/۱۵ درجه سانتیگراد و حداقل و حد اکثر متوسط دمای ماهانه به ترتیب برابر ۱/۳ و ۲۷ درجه سانتیگراد می‌باشد؛ و روزهای سرد ویخبندان آن برابر با ۵۹ روز از اواخرفصل پاییز و فصل زمستان مشاهده می‌گردد.
هوای آن در زمستان سرد و در تابستان معتدل کوهستانی است.
در کتاب‌های بستان السیاحه و ریاض السیاحه از حاجی زین العابدین شیروانی (قرن چهاردهم هجری) دربارهٔ آن چنین آمده:
--- (بستان السیاحه:) از توابع بسطام و محلی عالی مقام است. بر سر بلندی اتفاق افتاده و جوانب اربعه اش به‌غایت گشاده است. سیما طرف جنوبش پانصد خانه در اوست و آبش خوب و هوایش نیکوست. باغات فراوان دارد سکنه اش همگی شیعی مذهبند و مزار کثیرالانوار شیخ ابوالحسن خرقانی در آنجاست و از آنجا نیز ظهور نموده و در زمان خویش اعرف عرفای عصر بوده، سلطان ابویزید قبل از صد سال از ظهور ایشان اخبار فرموده‌است، راقم (حاجی زین العابدین شیروانی) به زیارت مرقد آن بزرگوار موفق شده‌است. از مریدان آن جانب یکی مقرب الباری خواجه عبدالله انصاری است و آن بزرگوار بدان مقامات و منازل اهل سلوک را نموده.
--- (ریاض السیاحه:) خرقان دهی ست خرم، قریه ایست بهجت توأم در سه فرسنگی شهر بسطام واقع است. حد شمالی آن فی الجمله گرفته و اطرافش واسع است. هوایش خوب و آبش مرغوب آن قریه بر سر تلّی اتفاق افتاده و در دامن آن باغات مفرح بنیاد نهاده‌است. شیخ ربانی، شیخ ابوالحسن خرقانی همانجاست.
جنگل ابر در فاصلهٔ ۱۳ کیلومتری/
شهر شاهرود در فاصلهٔ ۲۳ کیلومتری/
بسطام در فاصلهٔ ۱۸ کیلومتری/
قلعه نوخرقان در قدیم یکی از بخشهای چهارگانه شهرستان شاهرود به‌شمار می‌رفته که درهمان گذشته بنا به دلایل نامعلوم به مرکز دهستان تنزل یافت و به جای آن بسطام مرکز بخش شد.
ماشین‌های خشمگین عنوان هفتمین آلبوم استودیویی گروه هوی متال دیو است که در ۱۵ اکتبر ۱۹۹۶ با همکاری شرکت نشر مایهم رکوردز منتشر شد. این آلبوم، آخرین آلبوم استودیویی است که در آن وینی اپایس، اولین نوازنده درامز گروه، با گروه دیو همراه است.
تمامی اشعار آهنگ‌های این آلبوم توسط رانی جیمز دیو نوشته شده‌است.
مایکل اندرو مک کیگن با نام مستعارداف مَک‌کِگِن (زادهٔ ۵ فوریه ۱۹۶۴) نوازندهٔ گیتار باس اهل سیاتل آمریکا است. او بیشتر به خاطر ۱۳ سال پیشینهٔ نوازندگی‌اش در گروه گانز ان رزز شناخته شده‌است.
مَک‌کِگِن پس از جدا شدن از گانز به همراه اسلش گروه وِلْوِت ریوُلْوِر را تأسیس کردند که فعالیت‌اش در آن گروه تابه‌امروز ادامه دارد. او به موازات همکاری با ولوت ریولور گروه پانک راک خودش با نام لاوْدِد را هم رهبری می‌کند. مَک‌کِگِن برای نشریهٔ سیَتل ویکلی به صورت هفتگی مطلب می‌نویسد و در مجلهٔ پلی‌بوی هم نویسندهٔ ستون اختصاصی خودش با نام «دافونومیکس» است. «داف» نام مستعاری است که خانوادهٔ مَک‌کِگِن از دوسالگی او را با آن نام صدا می‌کردند و بعدها هم روی او باقی‌ماند. او در سال 1988 با مندی بریکس ازدواج کرد ولی چند ماه بعد از هم جدا شدند و سپس با دختری به اسم لیندا جانسون در سال 1992 ازدواج کرد اما این ازدواج نیز نا موفق بود تا سرانجام با مدل مشهور سوزان هولمز در سال 1999 ازدواج کرد . آن‌ها دارای دو دختر به اسم Grace و Mae هستند.
مَک‌کِگِن تا به‌امروز دو آلبوم شخصی با نام‌های (۱۹۹۳) "Believe in Me" و (۱۹۹۹) "Beautiful Disease" منتشر کرده‌است.
تِرُمبُوفِلبیت یعنی التهاب در سیاهرگ (قلب) که به لخته شدن خون درون آن مرتبط است به عبارت دیگر تِرُمبُوفِلبیت عبارت است از التهاب و پیامد آن، وجود لخته‌های خون در یک سیاهرگ سطحی (معمولاً اندام‌های تحتانی) که به‌طور اولیه ناشی از عفونت یا آسیب است.
اگر ترومبوفلبیت به صورت مکرر و در نقاط مختلف، بیمار را مبتلا کند ترومبوفلبیت مهاجر نام می‌گیرد.
اصلی‌ترین اتیولوژی و سبب تِرُمبُوفِلبیت، پیآمد جراحی‌ها در یک اندام معرفی می‌شود. اما گاهی دلایل دیگری نیز می‌تواند داشته باشد.
از خطرهای عوامل موثر این بیماری می‌توان به کم‌تحرکی و بی‌تحرکی طولانی مدت (دلایل شغلی یا بستری شدن درازمدت) و نیز به مشکلات خونی در شخص به‌ویژه مشکلات در فاکتورهای انعقادی و غلظت خون بیمار اشاره نمود.
فرم‌های تزریقی تتراسایکلین‌ها نیز باعث ایجاد ترمبوفلبیت می‌شوند به همین دلیل فرم خوراکی آن‌ها بیشتر استفاده می‌شود.
نشانه‌های بیماری نه همیشه اما در برخی بیماران مشاهده می‌شود:Thrombophlebitis. MedlinePlus Medical Encyclopedia. Public domain text. Update Date: 4/19/2004. Updated by: Brian F. Burke M.D. , Department of Internal Medicine, Munson Medical Center, Traverse City, MI. Review provided by VeriMed Healthcare Network.
تشخیص بالینی از بارز‌ترین مراحل تشخیص فلبیت به‌شمار می‌رود و در ادامه به روش‌های دیگر می‌توان وجود تِرُمبُف‌لِبیت را تشخیص داد:
درمان شامل داروهای ضد انعقاد مانند هپارین و وارفارین و نیز ترومبولیتیک‌ها خواهد بود.
پادمان یا حفاظت در حقوق بین‌الملل، محدودیتی برای تجارت خارجی یا توسعه اقتصادی برای حفاظت از جوامع از آسیب‌های توسعه داخلی یا صنایع خانگی از رقابت خارجی است.
ممکن است یکی از اعضای سازمان تجارت جهانی برای محافظت از صنایع داخلی خود از آسیب یا آسیب احتمالی، کارهایی مانند محدودسازی موقت واردات یک محصول انجام دهد.
در چارچوب پیمان‌نامه سازمان ملل در تغییر اقلیم، پادمان‌هایی در نظر گرفته شده‌اند تا از مردم بومی و دیگر جوامع محلی با دانش سنتی منابع طبیعی محافظت کنند تا برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای حاصل از جنگل‌زدایی و تخریب جنگل‌ها کمک کنند.
مفاهیم سازمان تجارت جهانی و چارچوب پیمان‌نامه سازمان ملل در تغییر اقلیم به حقوق بین‌الملل، ربط دارند.
بهشت گمشده اثر مشهور جان میلتون است و ممکن است به یکی از موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
نظارت ، به معنی زیر نظر گرفتن رفتار، کارها، یا اطلاعات، با هدف تأثیرگذاری، مدیریت، یا هدایت کردن آنها است. این می‌تواند شامل نظارت از دور به وسیله ابزار الکترونیک، مانند دوربین مداربسته، یا شنود الکترونیک اطلاعات جابجا شده مانند ترافیک اینترنت شود. همچنین روش‌های فنی ساده، مانند گردآوری اطلاعات با جاسوس و رهگیری پستی را نیز در بر می‌گیرد.
دولت‌ها از نظارت، برای گردآوری اطلاعات، پیشگیری از بزه، حفاظت از یک فرایند، فرد، گروه، یا جسم، یا بررسی یک بزه استفاده می‌کنند. همچنین، سازمان‌های تبهکار از نظارت، برای برنامه‌ریزی و انجام کارهای تبهکارانه خود استفاده می‌کنند. شرکت‌های کسب‌وکار نیز از آن برای بدست آوردن اطلاعات از رقیبان، عرضه‌کنندگان، یا مشتری‌های خود استفاده می‌کنند.
می‌توان نظارت را به دید زیر پا گذاشتن حریم شخصی، نگاه کرد که اغلب، کنش‌گران آزادی مدنی، با آن مخالفند. یک لیبرال دموکراسی، ممکن است قوانینی داشته باشد که نظارت حکومت کشور خود و استفاده شخصی از نظارت را محدود کند. حکومت‌های فرمایشی، جسته‌گریخته، محدودیت داخلی برای نظارت دارند و جاسوسی بین‌المللی بین کشورها، چیزی عادی است.
به خاطر گسترش فناوری‌های الکترونیکی و اینترنتی شدن همه‌چیز، نگرانی دربارهٔ نظارت، بیشتر شده‌است. جایی که فناوری نظارتی برای شناسایی، نظارت، مکان‌یابی، یا دسترسی به ساختمان‌ها و شبکه‌ها استفاده می‌شود.
بخش زیادی از نظارت رایانه‌ای، شامل نظارت بر داده و ترافیک اینترنت می‌شود. برای نمونه در ایالات متحده آمریکا بر پایه لایحه کمک‌های ارتباطاتی برای اجرای قانون ۱۹۹۴، همه تماس‌های تلفنی و ارتباطات اینترنتی پهن‌باند (ایمیل، وبگردی، پیام‌رسانی فوری، و مانند آنها) برای نظارت لحظه‌ای نامحدود سازمان‌های فدرال اجرای قانون باید در دسترس باشند.
در اینترنت، داده خیلی زیادی برای بازرسان، وجود دارد تا در آن جستجو کنند؛ بنابراین، برنامه‌های نظارت اینترنتی خودکار، داده بزرگ شنود الکترونیک‌شده از ترافیک اینترنتی را وارسی می‌کنند تا ترافیکی را که جالب با مشکوک به نظر می‌رسد به بازرسان، گزارش دهند. این فرایند با جستجوی واژه یا گزاره‌های «کلیدی»، بازدید از وبگاه‌های خاص، یا ارتباط اینترنتی با ایمیل یا گفت‌وگوی اینترنتی با مردم یا گروه‌های مشکوک، کار می‌کند. هر سال، سازمان‌های اطلاعاتی (مانند آژانس اطلاعات مرکزی (سیا)، اداره تحقیقات فدرال (اف‌بی‌آی)، و دفتر آگاهی از اطلاعات) میلیاردرها دلار آمریکا برای توسعه، خرید، کارگذاری، و اجرای سامانه‌هایی مانند کارنیور، ناروس اینسایت، و اشلون هزینه می‌کنند تا همه این داده را شنود و تحلیل کنند تا تنها، اطلاعاتی را استخراج کنند که به درد سازمان‌های اطلاعاتی و اجرای قانون، می‌خورد.
رایانه‌ها می‌توانند هدف نظارت باشند زیرا داده فردی در آنها نگهداری می‌شود. اگر کسی بتواند نرم‌افزارهایی مانند فانوس جادو و بازبین آی‌پی آدرس و رایانه اداره تحقیقات فدرال را بر روی یک رایانه نصب کند می‌تواند به آسانی، دسترسی بدون اجازه به داده آن رایانه داشته باشد. چنین نرم‌افزارهایی می‌توانند به صورت حضوری یا از راه دور، نصب شوند. گونه دیگری از نظارت رایانه‌ای که به نام «فن اک فریکینگ» شناخته می‌شود با خواندن پرتوهای الکترومغناطیسی تابیده شده از دستگاه رایانه کار می‌کند تا داده را از فاصله چند صد متری، استخراج کند. پایگاه داده آژانس امنیت ملی که به نام پین‌ویل شناخته می‌شود شمار زیادی از ایمیل‌های شهروندان آمریکا و دیگر مردم جهان را ذخیره و مرتب می‌کند. افزون بر آن، آژانس امنیت ملی، برنامه‌ای به نام پریزم را اجرا می‌کند که یک سامانه داده‌کاوی است و به حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا، دسترسی مستقیم به اطلاعات شرکت‌های فناوری ارتباطات را می‌دهد. با دسترسی به این اطلاعات، حکومت آمریکا می‌تواند تاریخچه جستجوی اینترنتی، ایمیل، اطلاعات ذخیره شده، گفتگوی اینترنتی، پرونده‌های فرستاده شده، و چیزهای دیگر را بدست آورد. این برنامه، به خاطر بحث نظارت و حریم شخصی، به ویژه مردم آمریکا، جنجال زیادی آفرید.
شنود ارتباطات مخابراتی گسترده، به صورت قانونی یا غیرقانونی انجام می‌شود. برای نمونه، در آمریکا، لایحه کمک‌های ارتباطی برای اجرای قانون، نیاز دارد که همه تماس‌های تلفنی و ارتباطات صدا روی پروتکل اینترنت، برای شنود ارتباطات مخابراتی زنده، توسط سازمان‌های اطلاعاتی و فدرال اجرای قانون در آمریکا در دسترس باشند. دو شرکت مخابراتی بزرگ آمریکا، ای‌تی اند تی و ورایزن کامیونیکیشنز با اداره تحقیقات فدرال، قرارداد دارند که بر پایه آن، تاریخچه تماس تلفنی کاربران آنها برای سازمان‌های فدرال، در دسترس و قابل جستجو می‌شود. در مقابل، سالانه، ۱/۸ میلیون دلار به آنها پرداخت می‌شود. بین سال‌های ۲۰۰۳ (میلادی) تا ۲۰۰۵ (میلادی) ادراه تحقیقات فدرال، بیش از ۱۴۰٬۰۰۰ «نامه امنیت ملی» به شرکت‌های مخابراتی فرستاد که به آنها دستور می‌داد تاریخچه تماس‌های تلفنی و وبگردی کاربران خود را بفرستند. هدف نزدیک به نیمی از این کاربران، شهروندان آمریکایی بودند.
برای نظارت بر بیشتر تماس‌های تلفنی، نیاز به مأمور شنود نیست. نرم‌افزارهای بازشناسی گفتار، با تبدیل صدا به متن، شنود ارتباطات مخابراتی را برای رایانه، ممکن می‌کنند و پس از آن، برنامه‌های خودکار تحلیل تماس تلفنی، آنرا پردازش می‌کنند. مانند برنامه‌هایی که سازمان‌هایی مانند دفتر آگاهی از اطلاعات یا شرکت‌هایی مانند ورینت و ناروس توسعه داده‌اند. این برنامه‌ها واژه یا گزاره‌های ویژه‌ای را جستجو می‌کنند تا دربارهٔ اطلاع دادن به یک مأمور، تصمیم بگیرند.
سازمان‌های اطلاعاتی و اجرای قانون در بریتانیا و آمریکا فناوری‌ای دارند که میکروفون تلفن‌های همراه را از راه دور، فعال می‌کند و با دسترسی به ویژگی‌های تشخیصی یا تنظیمات تلفن همراه، می‌توانند به گفتگوهای اطراف دارنده تلفن همراه، گوش دهند.
ردیاب گوشی استینگ‌ری نمونه‌ای از این ابزارها برای نظارت بر استفاده از تلفن همراه، در آمریکا و بریتانیا است که در اصل، ارتش، آنرا با هدف ضد تروریسم، برای استفاده نظامی، توسعه داد. این دستگاه با پخش سیگنال‌های پرقدرت، باعث می‌شود تلفن‌های همراه اطراف آن، درست مانند کاری که برای سایت‌های سلولی عادی می‌کنند، شماره شناسایی تلفن همراه خود را بفرستند. هنگامیکه تلفن همراه به دستگاه، وصل می‌شود راهی برای کاربر، وجود ندارد که بداند دارد ردیابی می‌شود. کاربر ردیاب گوشی استینگ‌ری می‌تواند اطلاعاتی مانند موقعیت مکانی، تماس‌های تلفنی، و پیام‌ها را بدست آورد. اما بسیاری باور دارند که توانایی‌های ردیاب گوشی استینگ‌ری بسیار بیشتر از اینها است. به خاطر توانایی‌های زیاد ردیاب گوشی استینگ‌ری و محافظه‌کاری‌ها دربارهٔ آن، جنجال‌های زیادی پیرامون آن وجود دارد.
معمولاً از تلفن‌های همراه، برای گردآوری داده موقعیت مکانی، استفاده می‌شود. موقعیت جغرافیایی تلفن همراه (و بنابراین دارنده آن) می‌تواند به آسانی بدست آید. حتی هنگامیکه از تلفن همراه استفاده نمی‌شود می‌توان با استفاده از فناوری تبدیل چندگانه برای اندازه‌گیری اختلاف زمانی سیگنال فرستاده شده از تلفن همراه به چند سایت سلولی در اطراف آن، موقعیت مکانی را بدست آورد. قانونی بودن چنین فناوری‌ای در آمریکا مورد پرسش است. به ویژه اینکه آیا به حکم دادگاه نیاز دارد؟ سوابق یک شرکت مخابراتی (اسپرینت) به تنهایی نشان داد که در یک سال، سازمان‌های فدرال اجرای قانون، ۸ میلیون بار درخواست ردیابی موقعیت مکانی کاربران را داده‌اند.
در پاسخ به نگرانی‌ها از زیر پا گذاشتن حریم شخصی کاربران، در دوره پس از افشاگری‌های ادوارد اسنودن، آیفون ۶ اپل به گونه‌ای طراحی شده که تلاش برای شنود ارتباطات مخابراتی را خنثی کند. آیفون، ایمیل، شماره تلفن، و نگاره‌ها را با کدی رمزنگاری می‌کند که با الگوریتم‌های پیچیده ریاضی ساخته می‌شود و مخصوص همان گوشی است و خود اپل هم به آن دسترسی ندارد. توانایی رمزنگاری آیفون ۶، اعتراض رئیس اداره تحقیقات فدرال، جیمز کومی و مقام‌های دیگر سازمان‌های اجرای قانون را برانگیخت. حتی درخواست دادگاهی برای دسترسی به داد کاربران آیفون ۶ باعث شد که اپل، داده نامفهومی ارائه کند که کارمندان سازمان‌های اجرای قانون، یا باید کد آنرا خودشان بشکنند یا از خود کاربر بخواهند که کد خود را وارد کند. چون اسناد اسنودن، نشان دادند که سازمان‌های آمریکایی می‌توانند به همه تلفن‌ها در سراسر جهان، دسترس داشته باشند نگرانی از زیر پا گذاشتن حریم شخصی در کشورهایی که بازار تلفن هوشمند در آنها در حال گسترش است بسیار زیاد شده‌است و تلاش برای رفع نگرانی‌ها و حفظ امنیت کاربران، مشوق خوبی برای حفظ جایگاه شرکت‌هایی مانند اپل، در بازار جهانی است. البته باید گفت که اپل در سال ۲۰۱۲ (میلادی) به برنامه پریزم پیوست و همه داده کابران خود را به صورت رمزگشایی شده در اختیار آژانس امنیت ملی می‌گذارد.
اگرچه لایحه کمک‌های ارتباطاتی برای اجرای قانون، شرکت‌ها را ملزم می‌کند که سامانه‌های خود را به گونه‌ای طراحی کنند که امکان شنود قانونی ارتباطات مخابراتی را فراهم کنند اما قانون برای تلفن‌های هوشمند و درخواست برای دسترسی به ایمیل‌ها و فراداده، به‌روز نشده‌است. اسناد اسنودن نشان دادند که آژانس امنیت ملی، از این ابهام، استفاده می‌کند و فراداده «دستکم، صدها میلیون نفر در جهان» را «به صورت تصادفی» گردآوری می‌کند. آژانس امنیت ملی، از ابزاری به نام CO-TRAVELER استفاده می‌کند تا کسانی که در هنگام حرکت، از کنار هم رد می‌شوند را ردیابی کند تا هرگونه ارتباط پنهانی با مردم زیر نظر را پیدا کند.
همچنین اسناد اسنودن نشان دادند که ستاد ارتباطات دولت، به اطلاعاتی که آژانس امنیت ملی از شهروندان آمریکایی، گردآوری کرده، دسترسی دارد. هنگامیکه داده، گردآوری می‌شود ستاد ارتباطات دولت، آنرا تا ۲ سال، نگه می‌دارد. این زمان می‌تواند با اجازه «مقام ارشد بریتانیا» افزایش یابد.
همه تلفن‌های دیجیتال، یک پردازنده کوچک دارند که می‌توان از راه دور آنها را فعال کرده و به گفتگوهای تلفنی یا درون اتاق، گوش کرد. حتی وقتی گیرنده مخابراتی خاموش باشد تا وقتی تلفن به پریز باشد می‌توان صداها را شنود کرد.Citizenfour (2014) Movie; Minutes 36:00-37:00
میلیون‌ها دوربین نظارتی در بسیاری از کشورها نصب می‌شوند و امروز، به جای انسان، برنامه‌های رایانه‌ای خودکار بر آنها نظارت می‌کنند.
دوربین‌های نظارتی، دوربین‌هایی هستند که برای نظارت بر یک محیط، استفاده می‌شوند. این دوربین‌ها معمولاً به یک دستگاه ضبط تصویر یا شبکه رایانه‌ای، وصل هستند و ممکن است یک مأمور حراست یا افسر اجرای قانون بر آنها نظارت کند. در گذشته، دوربین‌ها و تجهیزات ضبط تصویر، کمی گران بودند و برای نظارت، نیاز به یک انسان داشتند. اما تحلیل تصویر، با نرم‌افزارهای خودکاری که تصویر دیجیتال را به پایگاه داده قابل جستجو تبدیل می‌کنند و نرم‌افزارهای تحلیل تصویر (مانند VIRAT و HumanID) آسان‌تر شده‌است. مقدار تصویر ضبط شده، تا اندازه زیادی به خاطر حسگرهایی که تنها، تصویر را در هنگام شناسایی حرکت ضبط می‌کنند کم شده‌است. با روش‌های تولید ارزانتر، دوربین‌های نظارتی، ساده‌تر و آنقدر ارزان می‌شوند که می‌توان از آنها در سامانه‌های نظارت خانگی و نظارت روزانه استفاده کرد.
در سال ۲۰۱۶ (میلادی)، ۳۵۰ میلیون دوربین نظارتی در جهان وجود داشت. نزدیک به ۶۵٪ از این دوربین‌ها در آسیا بکار رفته‌اند. گسترش استفاده از دوربین‌های نظارتی، در چند سال گذشته، کم شده‌است. در سال ۲۰۱۸ (میلادی) چین گزارش کرد که بیش از ۱۷۰ میلیون دوربین، نصب کرده و انتظار می‌رود که بیش از ۴۰۰ میلیون دوربین دیگر در ۳ سال آینده نصب کند که بسیاری از آنها فناوری تشخیص چهره دارند.
در آمریکا، وزارت امنیت میهن ایالات متحده آمریکا هر سال، میلیاردها دلار برای برنامه گرانت امنیت میهن، در سازمان‌های فدرال، ایالتی، و محلی، خرج می‌کند تا تجهیزات نظارت تصویری مدرن، نصب کنند. برای نمونه، به تازگی، شهر شیکاگو در ایالت ایلینوی، ۵/۱ میلیون دلار از برنامه گرانت امنیت میهن را خرج کرده تا ۲۵۰ دوربین نظارتی دیگر نصب کند و آنها را به یک مرکز نظارت متمرکز، وصل کند. درحالیکه پیش از آن، پیش از ۲۰۰۰ دوربین نظارتی دیگر، با برنامه‌ای به نام عملیات سپر مجازی، وجود داشتند. در سال ۲۰۰۹ (میلادی) شهردار شیکاگو، ریچارد ام. دیلی، اعلام کرد که تا سال ۲۰۱۶، شیکاگو، یک دوربین نظارتی در هر گوشه از هر خیابان، خواهد داشت. شهر نیویورک برای توسعه سامانه آگاهی دامنه ۳۵۰ میلیون دلار، کمک دریافت می‌کند. این سامانه، حسگرهای گوناگون از جمله ۱۸٬۰۰۰ دوربین نظارتی پلیس و هوش مصنوعی را به هم وصل می‌کند.
در بریتانیا، بیشتر دوربین‌های نظارتی، از سوی سازمان‌های دولتی، نظارت نمی‌شوند و بیشتر، مردم عادی یا شرکت‌های خصوصی، کار نظارت را به ویژه در محیط‌های درونی مغازه و کسب‌وکارها انجام می‌دهند. اما وصل بودن این دوربین‌ها یا رایانه‌های نظارت‌گر به آنها باعث می‌شود که سازمان‌هایی مانند ستاد ارتباطات دولت، به داده تصویری این دوربین‌ها دسترسی داشته باشد. بر پایه لایحه آزادی اطلاعات ۲۰۰۰ شمار کل دوربین‌های نظارتی دولتی، ۵۲٬۰۰۰ دوربین در سراسر بریتانیا بود. خبر فزونی دوربین‌های نظارتی در بریتانیا معمولاً به خاطر تکرار براوردهای نامعتبر است.; برای نمونه، یک گزارش در سال ۲۰۰۲ (میلادی) از یک نمونه آماری بسیار کوچک، شمار کل دوربین‌ها در بریتانیا را ۴/۲ میلیون (تنها ۵۰۰٬۰۰۰ دوربین در لندن) برون‌یابی کرده بود. براوردهای قابل اعتمادتر، شمار دوربین‌های خصوصی و دولتی در حال کار را ۱/۸۵ میلیون در سال ۲۰۱۱ عنوان کردند.
در هلند، نمونه شهری که در آن، دوربین نظارتی وجود دارد لاهه است. در آنجا دوربین‌های نظارتی در جاهایی نصب شده‌اند که بیشتر کارهای غیرقانونی در آنها متمرکز شده‌اند. نمونه آن منطقه‌های سرخ و ایستگاه‌های قطار هستند.
در بخشی از پروژه سپر طلایی چین، چندین شرکت آمریکایی، مانند آی‌بی‌ام، جنرال الکتریک، و هانی‌ول، همکاری نزدیکی با حکومت چین دارند. این همکاری برای نصب میلیون‌ها دوربین نظارتی در سراسر چین، به همراه نرم‌افزارهای پیشرفته تحلیل تصویر و تشخیص چهره است که مردم را شناسایی و هر جا بروند ردیابی می‌کند. این دوربین‌ها به یک پایگاه داده متمرکز و ایستگاه نظارتی وصل هستند که با تکمیل این پروژه، نگاره‌ای از چهره تک‌تک ۱/۳ میلیارد مردم چین خواهد داشت. لینگ جیانگ هوای، رئیس دفتر «فناوری اطلاعات چین» (که مسئول پروژه است) سامانه‌های نظارتی در آمریکا و بریتانیا را به عنوان الهام‌بخش کار خود در پروژه سپر طلایی معرفی می‌کند.
آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفته دفاعی (دارپا)، یک پروژه پژوهشی به نام Combat Zones That See را پشتیبانی مالی می‌کند که دوربین‌های یک شهر را به یک ایستگاه نظارت مرکزی پیوند می‌دهد که در هنگام رفت‌وآمد مردم و خودروها آنها را شناسایی، و ردیابی و کارهای «مشکوک» (مانند دست‌تکان‌دادن، نگاه به دو طرف، رفتن به میان یک گروه، و مانند آنها) را گزارش می‌کند.
در ۳۵امین دوره بازی‌های سوپربول در ژانویه ۲۰۰۱ پلیس تمپا، فلوریدا از نرم‌افزار تشخیص چهره شرکت آیدنتیکس اینکورپوریتد به نام FaceIt برای اسکن چهره شرکت‌کنندگان، برای شناسایی بزهکاران و تروریست‌های احتمالی استفاده کرد. این نرم‌افزار، ۱۹ نفر را پیدا کرد که منتظر حکم دادگاه برای دستگیری خود بودند.
بیشتر حکومت‌ها در آغاز، ادعا می‌کنند که دوربین‌ها برای کنترل ترافیک راه استفاده می‌شوند. اما در پایان، بسیاری از آنها برای نظارت عمومی، بکار می‌روند. برای نمونه، شهر واشینگتن، دی.سی. ۵۰۰۰ «دوربین ترافیکی» دارد که همه آنها به اداره پلیس کلان‌شهری، وصل می‌شوند؛ بنابراین، پلیس می‌تواند برای «نظارت روزانه» از آنها استفاده کند.
توسعه شبکه‌های متمرکز دوربین‌های مداربسته که محیط‌های عمومی را نشان می‌دهند -به پایگاه داده نگاره چهره و هویت مردم (داده زیست‌سنجشی) وصل است و حرکت‌های مردم در همه جای شهر را ردیابی می‌کند- باعث بحث دربارهٔ ریسک زیر پا گذاشتن آزادی مدنی می‌شود. ترپ‌وایر، نمونه‌ای از این شبکه‌ها است.
یکی از روش‌های معمول نظارتی، نقشه‌برداری از روابط اجتماعی، بر پایه داده وبگاه‌های شبکه‌های اجتماعی، مانند فیس‌بوک، مای‌اسپیس، اینستاگرام، و توییتر، به همراه تحلیل تاریخچه تماس‌های تلفنی (که آژانس امنیت ملی به نام مین‌وی، گردآوری می‌کند) و دیگر اطلاعات است. سپس، این «نقشه‌های» شبکه‌های اجتماعی، داده‌کاوی می‌شوند تا اطلاعات مفید، مانند علایق، دوستان و وابستگان، خواسته‌ها، عقاید، افکار، و کنش‌های فرد، بدست آیند.
بسیاری از سازمان‌های حکومتی آمریکا مانند آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفته دفاعی، آژانس امنیت ملی، و وزارت امنیت میهن، سرمایه‌گذاری زیادی در پژوهش و تحلیل شبکه‌های اجتماعی می‌کنند. جامعه اطلاعاتی ایالات متحده آمریکا باور دارد که بزرگ‌ترین تهدید علیه قدرت آمریکا از گروه‌های تروریستی، ویرانگر، افراطی، و مخالف پراکنده، بدون رهبری، و نامتمرکز می‌آید. این گونه، تهدیدها به راحتی با بررسی گره‌های مهم شبکه و حذف آنها برطرف می‌شوند. اینکار نیاز به نقشه‌نگاری از جزئیات شبکه دارد.
جیسون اِثیِر از دانشگاه نورت‌ایسترن، در پژوهش خود دربارهٔ تحلیل شبکه‌های اجتماعی مدرن، دربارهٔ برنامه تحلیل قیاس‌پذیر شبکه اجتماعی که دفتر آگاهی از اطلاعات، توسعه داده، چنین گفت:
ای‌تی اند تی، یک زبان برنامه‌نویسی، به نام Hancock توسعه داده که می‌تواند در پایگاه داده‌های بی‌شمار تماس‌های تلفنی (مانند پایگاه داده تماس‌های تلفنی آژانس امنیت ملی به نام مین‌وی)، و پیشینه ترافیک اینترنت، جستجو کرده و «اجتماع‌های جالب توجه» را بیابد - گروه‌هایی از مردم که به‌طور مرتب با یکدیگر تماس می‌گیرند یا گروه‌هایی که معمولاً به یک وبگاه اینترنتی، سر می‌زنند. در اصل، ای‌تی اند تی، این سامانه را برای «پیشبرد بازاریابی» توسعه داده بود. اما اداره تحقیقات فدرال، مرتب، درخواست دسترسی به اطلاعات شرکت‌های تلفنی، مانند ای‌تی اند تی را بدون حکم دادگاه داده‌است و پس از استفاده از این داده، همه آن اطلاعات را در پایگاه داده خود ذخیره می‌کند. بدون اینکه توجه کند که آیا این داده، برای بررسی، مفید بوده‌است.
برخی مردم، باور دارند که استفاده از وبگاه‌های شبکه اجتماعی، گونه‌ای «نظارت مشارکتی» است. جایی که کاربران این وبگاه‌ها اساساً بر خود و یکدیگر، نظارت می‌کنند و جزئی‌ترین اطلاعات شخصی خود را در اختیار ابر شرکت‌ها و حکومت‌ها می‌گذارند. در سال ۲۰۰۸ (میلادی) نزدیک به ۲۰٪ کارفرماها گفتند که از طریق وبگاه‌های شبکه اجتماعی، داده شخصی دربارهٔ کارمندان پیشین و کنونی خود را گردآوری می‌کنند.
نظارت زیست‌سنجشی، فناوری‌ای است که با اندازه‌گیری و تحلیل ویژگی‌های فیزیکی و/یا رفتاری انسان، برای دادن دسترسی، شناسایی، یا غربالگری استفاده می‌کند. نمونه‌هایی از ویژگی‌های فیزیکی، شامل اثر انگشت، دی‌ان‌ای، و الگوهای چهره می‌شود. نمونه ویژگی‌های رفتاری، شیوه راه رفتن، یا صدا می‌شود.
تشخیص چهره، استفاده از ویژگی‌های منحصر به فرد چهره هر شخص، برای شناسایی او (معمولا با دوربین نظارتی) است. هر دو آژانس وزارت امنیت میهن و آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفته دفاعی، سرمایه‌گذاری هنگفتی برای سامانه‌های تشخیص چهره می‌کنند. دفتر فناوری پردازش اطلاعات، برنامه‌ای به نام «شناسایی انسان از راه دور» را اجرا کرد که فناوری را اجرا می‌کند می‌کند که می‌تواند چهره انسان را از فاصله تشخیص دهد.
دیگر رفتار زیست‌سنجشی، که رایانه می‌تواند تشخیص دهد رایانش احساسی، بر پایه تحلیل حالت چهره، سرعت حرف زدن، تُن و ضرب‌آهنگ صدا، طرز ایستادن، و دیگر رفتارها است. نمونه استفاده از این روش، شناسایی رفتار مشکوک، مانند دزدکی نگاه کردن به اطراف، حالت چهره «استرس» یا «خشمگین»، تکان دادن بازوها و مانند آنها است.
پیشرفت تازه‌تر در زمینه دی‌ان‌ای، پرونده‌سازی با دی‌ان‌ای است که برای تطبیق، به نشانه‌های اصلی در بدنه دی‌ان‌ای نگاه می‌کند. اداره تحقیقات فدرال، ۱ میلیارد دلار خرج کرده تا یک پایگاه داده زیست‌سنجشی تازه بسازد که داده دی‌ان‌ای، تشخیص چهره، عنبیه/شبکیه چشم، اثر انگشت، کف دست، و دیگر داده مردم آمریکا را در بر می‌گیرد. رایانه‌هایی که این پایگاه داده را اجرا می‌کنند در یک قرارگاه زیرزمینی، در اندازه‌ای نزدیک به دو زمین فوتبال آمریکایی هستند.
اداره پلیس لس‌آنجلس، دارد دستگاه‌های شناسایی چهره و شماره پلاک خودرو خودکار را در خودروهای پلیس، کار می‌گذارد و به پلیس‌ها اسکنر دستی چهره می‌دهد که آنها می‌توانند در هنگام گشت‌زنی، از آن استفاده کنند.
فناوری گرماسنجی صورت، در حال توسعه است که به دستگاه‌ها امکان می‌دهد با اندازه‌گیری گرمای صورت که با جریان‌یافتن خون در جاهای صورت، پدید می‌آید برخی حالت‌های چهره، مانند ترس یا فشار روانی را شناسایی کنند. مأموران اجرای قانون، باور دارند که این فناوری به آنها امکان می‌دهد تا هنگامی که یک فرد مشکوک، عصبی است ممکن است نشان‌دهنده پنهان کردن یک چیز، دروغ گفتن، یا نگرانی دربارهٔ چیزی باشد.
اَوی مارسیانو، در مقاله خود در ژورنال علمی اخلاق و فناوری اطلاعات، آسیب‌های نظارت زیست‌سنجشی را برمی‌شمارد، خاستگاه تئوریک آن را می‌جوید، و با کنار هم آوردن همه آسیب‌ها در یک چارچوب گسترده، قدرت زیاد نظارت زیست‌سنجشی را روشن می‌کند. مارسیانو، ۴ گونه آسیب را شناسایی می‌کند: استفاده بدون اجازه از اطلاعات بدن فرد، نادیده‌گرفتن یا محدودسازی دسترسی به فضاهای فیزیکی، و ناشایستگی نمادین با ایجاد حاشیه‌سازی و دیگری‌انگاری. بر پایه مارسیانو، قدرت اجتماعی زیست‌سنجشی از سه ویژگی می‌آید: پیچیدگی آن به خاطر «فناوری رازآمیز»، تصویر علمی-عینی، و کاربرد رو به افزایش آن، به ویژه، در بحث تصمیم‌گیری خودکار.
نظارت هوایی، به معنی گردآوری اطلاعات، معمولاً به صورت نگاره یا ویدئو با یک وسیله پرنده است. این وسیله پرنده، می‌تواند پهپاد، بالگرد، یا هواگرد شناسایی باشد. هواپیمای تجسسی، از گروهی از حسگرها (مانند رادار) برای نظارت بر میدان جنگ استفاده می‌کند.
فناوری تصویربرداری دیجیتال، رایانه‌های کوچک شده، و بسیاری فناوری‌های پیشرفته دیگر در دهه گذشته، به پیشرفت سریع در سخت‌افزارهای نظارت هوایی، مانند ریز ابزار پرنده، دوربین‌های دنبال کننده فروسرخ، و تصویربرداری با وضوح بالا با توانایی شناسایی اشیاء در فاصله بسیار دور انجامیده‌است. برای نمونه، جنرال اتمیکز ام‌کیو-۹ ریپر یک پهپاد آمریکایی است که وزارت امنیت میهن آمریکا از آن استفاده می‌کند و می‌تواند جسمی به اندازه کارتن شیر را از بلندای شناسایی کند و دستگاه‌های دنبال کننده فروسرخ دارد که می‌توانند گرمای بدن انسان را از فاصله ، نشان دهد. یک نمونه تازه‌تر کاربرد نظارت هوایی بازرگانی، پیست اسکی قله کیلینگتون است که با اجاره سامانه «چشم به آسمان»، از پارکینگ رقبای خود عکس‌برداری هوایی می‌کند تا موفقیت روش‌های بازاریابی خود را که از دهه ۱۹۵۰ (میلادی) توسعه داده، ارزیابی کند.Edwards, Bruce, "Killington co-founder Sargent dead at 83" , Rutland "Herald", November 9, 2012. Retrieved December 10, 2012.
وزارت امنیت میهن آمریکا دارد پهپادهایی را آزمایش می‌کند که در آسمان آمریکا گشت می‌زنند تا از زیرساخت‌های اساسی محافظت کنند، در مرز کشور گشت بزنند، «بر رفت و آمد نظارت کنند»، و بر مردم آمریکا نظارت عمومی داشته باشند. اداره پلیس شهرستان میامی-دید، فلوریدا آزمایش‌هایی را با یک پهپاد نشست و برخاستی ساخت شرکت هانی‌ول انجام داده که برای استفاده در عملیات سوات، طراحی شده‌است. اداره پلیس هیوستون، پهپادهای بال‌ثابتی را برای «کنترل ترافیک راه» آزمایش کرده‌است.
بریتانیا نیز بر روی طرح‌هایی کار می‌کند تا ناوگانی از پهپادهای ریز اندازه تا بزرگ بسازد تا پلیس بریتانیا (اسکاتلندیارد) در سراسر بریتانیا از آن استفاده کند.
به غیر از توانایی‌های نظارتی، برای «کنترل جمعیت»، وسایل پرنده کوچک می‌توانند تپانچه برقی یا جنگ‌افزار کشتن جنگجویان دشمن را با خود همراه داشته باشند.