moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سیستم طبقه‌بندی رامسر برای نوع تالاب یک طبقه‌بندی تالاب است که در چارچوب کنوانسیون رامسر به‌عنوان وسیله‌ای برای شناسایی سریع انواع اصلی تالاب‌ها برای هدف‌های این کنوانسیون طراحی شده‌است."Ramsar Classification System for Wetland Type", Annex I of the Information sheet
هد ماینر () یک طراح مد اهل اسرائیل است که به‌طور مرتب مجموعه‌های لباس مردانهٔ خود را در هفتهٔ مد پاریس ارائه می‌دهد. او برندهٔ جایزه کارل لاگرفلد شرکت ال‌وام‌هاش نیز شده‌است.
ماینر در آموکا در شمال اسرائیل زاده شد. مادرش نقاش و پدرش فلزکار است. او ماینر در ۱۶ سالگی به مد علاقه‌مند شد و به کار چرم، جواهرات و خیاطی دستی مشغول شد. در سن ۲۲ سالگی تحصیل در بخش مد و جواهرات در بزالل در اورشلیم را آغاز کرد و مدرک تحصیلی خود در این رشته را در سال ۲۰۱۲ اخذ کرد. ماینر تحصیلات خود را در زمینهٔ مد در مؤسسه مد فرانه در پاریس ادامه داد.
ماینر پس از تحصیل به اسرائیل بازگشت و در سال ۲۰۱۵ برند خود را در تل‌آویو بنیان‌گذاری کرد. در همان سال موفق به دریافت بورسیهٔ تحصیلی از میفال هاپایس شد. در سال ۲۰۱۶، او یکی از پنج طراح اسرائیلی بود که در مجموعه‌مستند "داستان‌های پارچه‌ای"، که در یس‌داکیو پخش شد، حضور داشتند.
در سال ۲۰۱۷ ماینر نخستین طراح اسرائیلی بود که در تقویم رسمی هفتهٔ مد پاریس طراحی‌های خود را ارائه کرد. او دو سال بعد جایزهٔ کارل لاگرفلد را از ال‌وام‌هاش دریافت کرد.
پوشاک مردانهٔ طراحی‌شده توسط ماینر با طراحی تک‌جنسیتی به‌همراه برش‌های عریض و زینت‌آلات ساخته‌شده به‌صورت سفارشی شناخته می‌شوند. به گفتهٔ مجلهٔ "وگ"، خط مشی او «تحت تأثیر خیاطی سنتی یهودی ارتدکس است (و) او مجموعه‌های الهام‌گرفته از نظامی‌گری خود را با روحی جاودانه و سرشار از معنویت القا می‌کند».
تنه‌بری یا تنه‌بری هم‌قد درختان ، یک سیستم هرس است که شامل حذف شاخه‌های بالایی درخت می‌شود و باعث رشد یک تاج انبوه از شاخ و برگ و شاخه‌ها می‌شود. در روم باستان، پروپرتیوس در قرن یک پیش از میلاد از pollarding نام برد. این عمل معمولاً از قرون وسطی در اروپا رخ می‌داد و امروزه در مناطق شهری در سراسر جهان عمدتاً برای نگهداری درختان در ارتفاع مشخص یا قرار دادن شاخه‌های جدید دور از دسترس جانوران چرنده انجام می‌شود."Pruning and Training Plants", Joyce and Brickell, p. 55, Simon and Schuster, 1992
حشره‌شناسی قانونی مطالعه علمی کلنی جسد مرده توسط بندپایان است. این موضوع شامل مطالعه انواع حشرات است که معمولاً با جسد مرتبط هستند، چرخه زندگی مربوط به آنها، حضور بوم‌شناختی آنها در یک محیط معین، و همچنین تغییرها در مجموعه حشرات با پیشرفت تجزیه. الگوهای جانشینی حشرات بر اساس زمانی که یک گونه معین از حشره در یک مرحله رشدی معین سپری می‌کند و چند نسل از زمان معرفی حشرات به یک منبع غذایی مشخص تولید شده‌است، شناسایی می‌شود. رشد حشرات در کنار داده‌های محیطی مانند دما و تراکم بخار، می‌تواند برای برآورد زمان پس از مرگ مورد استفاده قرار گیرد، زیرا حشرات پروازگر بلافاصله پس از مرگ به بدن جذب می‌شوند. شناسایی فاصله زمانی پس از مرگ برای کمک به تحقیقات مرگ، حوزه اصلی این رشته علمی است. با این حال، حشره‌شناسی پزشکی قانونی به قتل محدود نمی‌شود، بلکه در موارد غفلت و سوء استفاده، در زمینه‌های سم‌شناسی برای تشخیص وجود مواد مخدر، و در حوادث آلودگی مواد غذایی قفسه‌های خشک استفاده شده‌است. به همین ترتیب، مجموعه‌های حشرات موجود بر روی بدن را می‌توان برای تقریب یک مکان معین استفاده کرد، زیرا حشرات خاص ممکن است در مناطق خاصی منحصر به فرد باشند. بنابراین، حشره‌شناسی پزشکی قانونی را می‌توان به سه زیرشاخه تقسیم کرد: حشره‌شناسی قانونی، محصول انبارشده و حشره‌شناسی پزشکی- حقوقی/پزشکی جنایی.
مرزهای سیاره‌ای مفهومی است که آشفتگی‌های ناشی از انسان در سیستم‌های کره زمین را برجسته می‌کند و آنها را به گونه‌ای مرتبط می‌کند که با مرزهای محیطی جداکننده سه عصر در عصر هولوسن مطابقت نداشته باشد. عبور از یک مرز سیاره‌ای با خطر تغییرهای ناگهانی محیطی همراه است. این چارچوب مبتنی بر شواهد علمی است که نشان می‌دهد اقدامات انسانی، به ویژه اقدامات جوامع صنعتی از زمان انقلاب صنعتی، به محرک اصلی تغییرهای محیطی جهانی تبدیل شده‌است. بر پایهٔ این چارچوب، «تخطی از یک یا چند مرز سیاره‌ای ممکن است زبان‌بار یا حتی فاجعه‌بار باشد، زیرا خطر عبور از آستانه‌ها سبب ایجاد تغییرهای غیرخطی و ناگهانی محیطی در مقیاس قاره‌ای به سیستم‌های مقیاس سیاره می‌شود».
طیبه (به عربی: الطیبة) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان بعلبک واقع شده‌است. طیبه ۱٬۰۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کلودیا پوچ (؛ زادهٔ ) منقد فیلم است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
حاجی کریسمانسیا رهادی ([xrisˈmanʃah raˈhadi]؛ ۱۶ سپتامبر ۱۹۴۹ – ۳۰ مارس ۲۰۰۷، متولد کریستین رهادی ([xristiˈan raˈhadi]، که بیشتر با نام هنری خود کریشیه یا کریس (Chrisye) شناخته می‌شود. [xəˈriʃə]) یک خواننده و ترانه‌سرای پیشرو پاپ اهل اندونزی بود. جوایز بسیاری را در کارنامه ۴۰ ساله خود به دست آورد و به‌طور گسترده به عنوان یکی از بزرگ‌ترین موسیقیدانان اندونزیایی در تمام دوران شناخته می‌شود. در سال ۲۰۱۱ "رولینگ استون اندونزی" او را به عنوان سومین نوازنده برتر اندونزیایی تمام دوران معرفی کرد.
کریشیه در ۱۶ سپتامبر سال ۱۹۴۹ در جاکارتا به دنیا آمد. والدین کریس امیدوار بودند که او مهندس شود. در کمال تعجب، او خیلی زود عاشق موسیقی شد و با برادرش جوریس یک گروه راه اندازی کرد و بعداً با همسایگانش باس نواخت و در نهایت گروهی به نام جیپسی (Gipsy) را تشکیل داد. ضبط‌های اولیه کریس با جیپسی، و همچنین تعدادی دیگر از آلبوم‌های انفرادی، جایگاه او را به عنوان یکی از محبوب‌ترین هنرمندان ضبط اندونزی تثبیت کرد.
پیشرفت جیپسی زمانی اتفاق افتاد که آنها در سال ۱۹۷۶ با Guruh Sukarnoputra از طریق آلبوم Guruh Gipsy همکاری کردند که موسیقی راک معاصر و سنتی جاوا و بالی را با سبکی به نام gamelan ترکیب کرد.
یک موسیقی متن فیلم در سال ۱۹۷۷، Badai Pasti Berlalu (طوفان مطمئناً خواهد گذشت)، دو اثر تحسین شده او را به وجود آورد، از جمله "Lilin-Lilin Kecil" ("شمع‌های کوچک") نوشته جیمز اف ساندا. آواز روان او در این آهنگ، که امیدی را از نسل قدیمی‌تر نشأت می‌داد، آهنگ یادبود نشاط‌آور را به محبوبیت تبدیل کرد. موفقیت آلبوم موسیقی متن منجر به یک کار حرفه‌ای انفرادی با اولین پروژه انفرادی Chrisye, Sabda Alam، در سال ۱۹۷۸ شد.
کریس در سال ۱۹۸۰ در فیلم Seindah Rembulan (به زیبایی ماه) ظاهر شد و در نهایت با یانتی (دامایانتی نور) خواننده ازدواج کرد. آن دو چهار فرزند داشتند. او جوایز متعددی از جمله جوایز Anugerah Musik اندونزی را برای بهترین خواننده مرد پاپ و بهترین آلبوم دریافت کرد.
کریشیه زمانی نوشت: «روح موسیقی من هرگز نخواهد مرد.»
ویلیام هنری رابینسون ( معروف به بیل رابینسون (؛ زاده ۲ اکتبر ۱۹۳۸ – درگذشته ۱۷ اوت ۲۰۱۱) دانشمند و مهندس زلزله‌شناسی اهل نیوزلند بود که دستگاه جداسازی لرزه‌ای با یاتاقان لاستیکی سربی را اختراع کرد.
رابینسون در ۲ اکتبر سال ۱۹۳۸ در خانواده ای کارگری متولد شد. او در غرب اوکلند، نیوزیلند بزرگ شد. و در رشته مهندسی مکانیک در دانشگاه اوکلند تحصیل کرد. او مدرک کارشناسی ارشد خود را در دانشکده مهندسی آردمور و سپس دکترای متالورژی فیزیکی در دانشگاه ایلینویز گرفت.
در سال ۱۹۷۴، رابینسون دستگاهی ساخته شده از لاستیک و فولاد با سرب در هسته آن طراحی کرد و قصد داشت اختراع خود را با پایه سازه‌های بزرگ منطبق کند تا آنها را از حرکات زمین جدا کند.
اختراع رابینسون اکنون در بسیاری از ساختمان‌ها و پل‌ها در سراسر جهان از جمله Te Papa، موزه نیوزلند استفاده می‌شود. پس از زلزله کرایست چرچ در سال ۲۰۱۱، این دستگاه جان بسیاری را در بیمارستان زنان کرایست چرچ نجات داد، زیرا پایه ساختمان به جای اینکه در زلزله فرو بریزد، به آرامی تکان خورد.
رابینسون در سال ۱۹۹۵ شرکت Robinson Seismic را تأسیس کرد که متخصص در فناوری عایق بندی بود. او همچنین تحقیقات در زمینه‌های دیگر از جمله ابررسانایی در دمای بالا را دنبال کرد.
رابینسون بین سال‌های ۱۹۸۵ و ۱۹۹۱ مدیر آزمایشگاه فیزیک و مهندسی DSIR بود. او تا اوایل دهه ۷۰ زندگی اش به اختراع و توسعه دستگاه‌های جداسازی لرزه ای، سفر و سخنرانی ادامه داد.
رابینسون که یکی از اعضای انجمن سلطنتی نیوزلند بود، در سال ۱۹۹۸ مدال رادرفورد، معتبرترین جایزه علم و فناوری کشورش را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۴، مؤسسه تحقیقاتی رابینسون به افتخار او در دانشگاه ویکتوریا در زادگاهش ولینگتون تأسیس شد.
رابینسون در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۷ گفت: «من دستگاه‌های شکست خورده بیشتری نسبت به دستگاه‌هایی که موفق بوده‌اند اختراع کرده‌ام. «شما باید مایل باشید که واقعاً تلاش کنید و شکست بخورید و از شکست خود درس بگیرید.»
وانگ یانگ ( ; متولد ۵ مارس ۱۹۵۵) سیاستمدار چینی است. او عضو کمیته دائمی پلیتبوروی حزب کمونیست چین و رئیس کمیته ملی کنفرانس مشورتی سیاسی خلق چین است. وانگ بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۸ یکی از چهار معاون نخست‌وزیر چین در کابینه نخست‌وزیر لی کچیانگ بود. تا دسامبر ۲۰۱۲، او به عنوان دبیر حزب کمونیست گوانگدونگ، بالاترین منصب سیاسی این استان، فعالیت کرد. او از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ به عنوان دبیر حزب کمونیست چونگ کینگ، از شهرداری‌های داخلی، فعالیت کرد. وانگ همچنین از سال ۲۰۰۷ در پلیتبوروی حزب کمونیست چین کرسی داشت.
وانگ به عنوان یکی از اصلاح‌طلبان پیشرو در رهبری عالی چین شناخته می‌شود و اغلب به عنوان پیشگام در مدل توسعه گوانگدونگ، که مشخصه آن تأکید بر شرکت خصوصی، رشد اقتصادی و نقش بیشتر جامعه مدنی است، شناخته می‌شود.
در سال ۲۰۱۹، توسط نیویورک تایمز گزارش شد که تنها فرزند وانگ، وانگ شیشا، در سال ۲۰۱۰ توسط دویچه بانک تا حدودی به دلیل ارتباطات پدرش استخدام شده‌است. مشخصاً، یکی از کارمندان بانک در طول فرایند درخواست او به این اشاره کرد که وانگ شیشا به یک خودروساز دولتی در گوانگژو، که وانگ یانگ در آن یک مقام ارشد دولتی بود، «دسترسی خواهد داشت».
در سال ۲۰۲۰، وانگ شیشا مجدداً توسط نیویورک تایمز ذکر شد، و گزارش شد او یک خانه ۲ میلیون دلاری در هنگ کنگ در سال ۲۰۱۰ خریداری کرد. او با نیکلاس ژانگ ازدواج کرده‌است.
ویلیام، ویل یا بیل رابینسون ممکن است به افراد زیر اشاره داشته باشد:
میتا بونگاکو () یک مجله ادبی ژاپنی است که در سال ۱۹۱۰ در دانشگاه کیئو تأسیس شد و آثار اولیه نویسندگان جوان ژاپنی مانند جون‌ایچیرو تانیزاکی، تاکیتارو میناکامی، کوجیما ماساجیرو، ریونوسوکه آکوتاگاوا ریونوسوکه آکوتاگاوا، و آیاکو سونو را منتشر کرد.
نشان سن سیلوستر () یکی از پنج نشان شوالیه است که مستقیماً توسط پاپ به عنوان پاپ عالی و رئیس کلیسای کاتولیک و به عنوان رئیس کشور شهر واتیکان اعطا می‌شود.
در اهدای این شنان در نظر گرفته شده‌است که از افراد غیر روحانی کاتولیک رومی که به‌طور فعال در زندگی کلیسا مشارکت دارند، تقدیر شود، به ویژه کسانی که در انجام وظایف حرفه‌ای و تسلط بر هنرهای مختلف نمونه هستند. همچنین به غیر کاتولیک‌ها اعطا می‌شود و در بریتانیا دریافت‌کنندگان کنونی شامل انگلیسی‌ها، مسلمانان و یهودیان برجسته هستند.
جوایز عموماً به توصیه اسقف‌های اسقف‌نشین یا نونسیوهای برگزیده می‌شود (کاهنان محله می‌توانند برای بررسی اسقف خود نامزد شوند). جوایز نیز به توصیه وزیر امور خارجه پاپ اعطا می‌شود. پاپ ژان پل دوم عضویت در در آن را به بانوان و آقایان گسترش داد.
جایزه ادبی نوما () در سال ۱۹۴۱ توسط انجمن خدمات نوما (نوما هوکو کای) مطابق با آخرین خواسته سیجی نوما (۱۸۷۸–۱۹۳۸)، مؤسس و اولین رئیس شرکت انتشاراتی کودانشا تأسیس شد. این جایزه توسط بنیاد فرهنگی نوما، بزرگ‌ترین سهامدار واحد در کودانشا، اعطا می‌شود. جایزه ادبی نوما هر ساله به یک اثر جدید برجسته که در ماه اکتبر تا سپتامبر بعد در ژاپن منتشر می‌شود اعطا می‌شود. جایزه نوما شامل یک لوح یادبود و یک جایزه نقدی به مبلغ ۳ میلیون ین است. این یکی از سری جوایز نوما است.
نشان فرهنگ () یک نشان افتخار ژاپنی است که در ۱۱ فوریه ۱۹۳۷ تأسیس شد. این نشان فقط یک کلاس دارد و ممکن است به مردان و زنان برای مشارکت در هنر ژاپنی، ادبیات ژاپنی اعطا شود. علم، فناوری، یا هر چیز مرتبط با فرهنگ ژاپنی به‌طور کلی. دریافت کنندگان سفارش همچنین یک بیمه مستمری عمر مادام العمر دریافت می‌کنند. این فرمان توسط امپراتور ژاپن شخصاً در روز فرهنگ (۳ نوامبر) هر سال اعطا می‌شود.
کنستانین استپانوویچ کوزاکوف ()Kuzakov Konstantin Stepanovich (زاده ۴ سپتامبر ۱۹۰۸ – درگذشته ۱۲ سپتامبر ۱۹۹۶)روزنامه‌نگار و سیاستمدار شوروی و از سازمان دهندگان تلویزیون، رادیو و سینمای شوروی بود. کوزاکوف مدعی بود که فرزند نامشروع ژوزف استالین استК. Кузаков — сын И. В. Сталина. Беседовал Евгений Жирнов // «Аргументы и факты» , № 39, 27 September 1995. اگرچه هیچ مدرکی برای آن وجود ندارد.Khlevniuk, Oleg V. (2015), "Stalin: New Biography of a Dictator", translated by Seligman Favorov, Nora, New Haven, Connecticut: Yale University Press, p. 251 کوزاکوف مدعی شد که مادرش، ماریا کوزاکووا، صاحبخانه و معشوقه استالین در دوران تبعید او در سال ۱۹۱۱ در سولویچگودسک بوده‌است. یکی از بیوگرافی نویسان استالین، سیمون سبگ مونتفیوره، از ادعاهای کوزاکوف حمایت کرد. به گفته مونتفیوره، زمانی که استالین تبعید خود را ترک کرد، ماریا هنوز باردار بود.Simon Sebag Montefiore: "Young Stalin". Alfred A. Knopf. .
کوزاکوف مدتی در مؤسسه مکانیک نظامی لنینگراد به تدریس فلسفه پرداخت. پس از آن در دستگاه کمیته مرکزی در مسکو مشغول به کار شد. او در طول جنگ جهانی دوم به عنوان سرهنگ خدمت کرد. در سال ۱۹۴۷، زمانی که برای آندری ژدانوف، متحد بسیار نزدیک استالین کار می‌کرد، او و معاونش به جاسوسی برای آمریکا متهم شدند. در حالی که او هرگز به‌طور رسمی با مردی که ادعا می‌کرد پدرش است معرفی نشد، کوزاکوف مدعی شد که در یک موقعیت زمانی که در کرملین کار می‌کرد "استالین ایستاد و به من نگاه کرد و احساس کردم می‌خواهد چیزی به من بگوید. می‌خواستم به سرعت نزد او بروم. اما چیزی جلوی من را گرفت. پیپش را تکان داد و آنجا را ترک کرد ." سیمون سبگ-مونتفیوره ادعا کرد که اگرچه استالین مانع دستگیری کوزاکوف شد، با این وجود او از حزب کمونیست اخراج شد.در دوره حاکمیت استالین بر اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی از کنستانتین تعهد گرفته شد که تبار خودرا افشا نکند.
پس از مرگ استالین و دستگیری لاورنتی بریا، کوزاکوف جایگاه خو را در حزب و دستگاه اتحاد جماهیر شوروی به دست آورد و در سمت‌های مختلف مرتبط با فرهنگ مانند عضو کالج پخش همگانی در اتحاد جماهیر شوروی، رئیس بخش در وزارت فرهنگ و پست‌های دیگر خدمت کرد. او در سال ۱۹۹۶ درگذشت.
عضو ۹ خانوادهٔ حامل‌های محلول ۳۸ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"SLC38A9"» کُدگذاری می‌شود.
پروتئین A متصل‌شونده به جی‌تی‌پی مرتبط با آرای‌اس() یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"RRAGA"» کُدگذاری می‌شود.
دانشگاه سوفیا () سوفیا یکی از سه دانشگاه خصوصی شوکی‌جوچی است، که گروهی از سه دانشگاه خصوصی برتر ژاپن با دو دانشگاه دیگر دانشگاه کیئو و دانشگاه واسدا، بر اساس رتبه‌بندی تایمز را تشکیل می‌دهد.
پروتئین B متصل‌شونده به جی‌تی‌پی مرتبط با آرای‌اس () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"RRAGB"» کُدگذاری می‌شود.
رونوشت‌های متفاوتی از ژن که ایزوفرم‌های متمایزی را کدگذاری می‌کنند، شناسایی شده‌اند. مولکول mTORC1 از طریق تعامل با این پروتئین به اسیدهای آمینه پاسخ می‌دهد.
فعال کننده MTOR و MAPK، تعدیل‌کننده لیزوزوم/اندوزومی دیررس () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"LAMTOR1"» کُدگذاری می‌شود.
بودای (به عربی: بودای) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان بعلبک واقع شده‌است. بودای ۸٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بیت شاما - العقیدیه (به عربی: بیت شاما) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان بعلبک واقع شده‌است. بیت شاما - العقیدیه ۱٬۰۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بدنایل (به عربی: بدنایل) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان بعلبک واقع شده‌است. بدنایل ۱٬۰۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جبعا (به عربی: جبعا) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان بعلبک واقع شده‌است. جبعا ۱٬۱۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوپیدوم ("Oppidum"؛ جمع: اوپیدا "oppida") یک شهرک یا سکونتگاه بزرگ مستحکم در عصر آهن است. "اوپیدا" در درجه اول با فرهنگ سلتیک لا تن مرتبط است که در طول قرن دوم و یکم قبل از میلاد ظهور کرد و در سراسر اروپا گسترش یافت و از بریتانیا و ایبریا در غرب تا لبه دشت مجارستان در شرق امتداد داشت. این شهرک‌ها تا زمانی که رومیان اروپای جنوبی و غربی را فتح کردند همچنان مورد استفاده قرار می‌گرفتند. بسیاری از آنها پس از آن دوران به شهرک‌ها و شهرهای دوران روم تبدیل شدند، در حالی که برخی دیگر متروکه شدند. در نواحی شمال رودخانه‌های دانوب و راین، مانند اکثر مناطق آلمانی، جایی که جمعیت‌ها مستقل از روم باقی ماندند، استفاده از "اوپیدا" تا قرن اول بعد از میلاد ادامه داشت.
فرستاده نونسیو یا نونسیوی حواری ( ; همچنین به عنوان فرستاده یا رسول پاپ (nuncio) یک دیپلمات کلیسایی است که به عنوان فرستاده یا نماینده دیپلماتیک دائمی قلمرو قدرت اسقف رم، موسوم به سریر مقدس، در یک دولت یا یک سازمان بین‌المللی خدمت می‌کند.
یک نونسیو توسط مقر مقدس منصوب می‌شود و نماینده آن است و رئیس هیئت دیپلماتیک است که به آن نونسیاتور رسولی (Apostolic Nunciature) می‌گویند که معادل سفارت است. مقر مقدس از نظر قانونی از شهر واتیکان یا کلیسای کاتولیک متمایز است. در دوران مدرن، یک نونسیو معمولاً اسقف اعظم است.
جام باشگاه‌های جهان کوچک ۱۹۵۵ چهارمین دوره جام باشگاه‌های جهان کوچک بود، مسابقاتی که دوره اول آن بین سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۷ و دوره دوم آن بین سال‌های ۱۹۶۳ و ۱۹۶۵در ونزوئلا برگزار شد. این مسابقات با حضور چهار شرکت‌کننده، نیمی از اروپا و نیمی از آمریکای جنوبی و به صورت نوبت‌گردشی برگزار شد. بازیکنانی مانند ماریو کولونا، خوزه آگواس و کاستا پریرا برای بنفیکا، دیانو سانی و نیلتون ده سوردی برای سائوپائولو، فاس ویلکس و پاسیگویتو برای والنسیا در این مسابقات شرکت کردند.
از آنجایی که میلان و رئال مادرید شرکت نکردند، با باشگاه اسپانیایی والنسیا و تیم محلی لا ساله جایگزین شدند. از سوی دیگر، شرکت برزیلی سائوپائولو بخشی از توری بود که شامل کلمبیا و مکزیک نیز می‌شد، درحالی که والنسیا پس از رئال مادرید و بارسلونا، سومین تیم اسپانیایی بود که از ونزوئلا دیدن کرد.
این مسابقات توسط کارآفرینان اسپانیایی دامیان گاوبکا و پدرو ریس سازماندهی شد و مطبوعات آن را "جام سرتیپ مارکوس پرز خیمنز" نامیدند، که هرگز از آن به عنوان "جام باشگاه‌های جهان کوچک" یاد نکردند. مهاجم آرژانتینی روبن پادین از لا ساله (که از کوکوتا دپورتیوو برای بازی انحصاری در این تورنمنت قرضی گرفته شده بود) با ۷ گل بهترین گلزن بود.
باشگاه ورزشی یونیون (که معمولاً یونیون نامیده می‌شود) یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای بود. این باشگاه هفت عنوان لیگ دسته اول را در دوره آماتور به دست آورده است. این باشگاه در کاراکاس مستقر بود.
مدرسه گوردونستون یک مدرسه آموزشی مستقل مشترک برای دانش آموزان شبانه‌روزی و روزانه در موری، اسکاتلند است. نام آن از ; املاک متعلق به سر رابرت گوردون در قرن هفدهم گرفته شده‌است. مدرسه اکنون از این املاک به عنوان پردیس خود استفاده می‌کند، در دوفوس در شمال غربی الگین واقع شده‌است. حضور در آن منوط به مصاحبه به همراه مراجع و نتایج آزمون می‌باشد. این یکی از آخرین مدارس تمام شبانه‌روزی باقی مانده در بریتانیا است.
این مدرسه در سال ۱۹۳۴ به عنوان مدرسه Salem بریتانیا توسط مربی آلمانی یهودی کرت هان بر اساس الگوی مدرسه قلعه سالم که در سال ۱۹۱۹ در آلمان تأسیس کرده بود، تأسیس شد. گوردونستون دارای حدود ۵۰۰ دانشجوی کامل شبانه‌روزی و همچنین حدود ۱۰۰ دانش آموز روزانه بین ۶ تا ۱۸ سال است. با بیش از ۱۰۰ نفر پرسنل آموزشی، نسبت دانشجو به معلم در مقایسه با میانگین کلی در انگلستان پایین است. هشت پانسیون وجود دارد (که قبلاً ۹ خانه، قبل از بسته شدن خانه آلتایر در تابستان ۲۰۱۶ بود) شامل دو ساختمان قرن هفدهمی که بخشی از املاک اولیه بودند. خانه‌های دیگر از زمان تأسیس مدرسه ساخته یا اصلاح شده‌اند.
گوردونستون فارغ التحصیلان قابل توجهی دارد. سه نسل از خانواده سلطنتی بریتانیا در گوردونستون تحصیل کردند، از جمله شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبورگ، و پسرش چارلز سوم. دیوید بویی، نوازنده راک، پسرش دانکن جونز را به گوردونستون فرستاد و جیسون کانری، پسر بازیگر سر شان کانری نیز در آن شرکت کرد. به دلیل نفوذ هان، این مدرسه ارتباط قوی با آلمان داشته‌است. این بخشی از کنفرانس مدارس میدان گرد است، گروهی متشکل از بیش از ۸۰ مدرسه در سراسر جهان بر اساس آموزش هان، و به نام ساختمان میدان گرد در گوردونستون، جایی که اولین کنفرانس در سال ۱۹۶۷ برگزار شد، نامگذاری شده‌است. حدود ۳۰ درصد از دانش آموزانی که در گوردونستون شرکت می‌کنند از خارج از کشور آمده‌اند.
مدرسه بریتانیایی سالم گوردونستون در سال ۱۹۳۴ توسط کورت هان، یک معلم آموزشی یهودی آلمانی تأسیس شد که پس از دستگیری خودسرانه پس از آتش‌سوزی رایشستاگ، از آلمان نازی گریخت. دوستان هان از او خواستند تا در بریتانیا «سیستم سالم» خود را به نمایش بگذارد. او در سال ۱۸۸۶ در برلین متولد شد و در دانشگاه آکسفورد تحصیل کرد. هان پس از خواندن کتاب "جمهوری" افلاطون در جوانی ایده یک مکتب مدرن را در سر داشت. با کمک شاهزاده مکس بادن، او مدرسه قلعه سالم را در سال ۱۹۱۹ راه اندازی کرد. پس از جنگ جهانی اول، هر دو نفر به این نتیجه رسیدند که آموزش نقش کلیدی در اثرگذاری بر آینده دارد. آنها «سالم» را توسعه دادند تا دانش آموزان خود را به عنوان رهبران جامعه توسعه دهند. در دهه ۱۹۳۰ سالم به مدرسه ای مشهور در سراسر اروپا تبدیل شده بود. هان در سال ۱۹۳۲ علیه نازی‌ها سخنرانی کرد و در مارس ۱۹۳۳ دستگیر شد.
او در همان سال با نفوذ نخست‌وزیر رمزی مک دونالد که با کارهای هان آشنا بود آزاد شد و به بریتانیا تبعید شد. او به اصرار دوستان انگلیسی تصمیم گرفت مدرسه جدیدی را در مورایشایر راه اندازی کند.
پس از مرگ سر ویلیام گوردون-کامینگ، بارونت چهارم در سال ۱۹۳۰، گوردونستون به شکلی کوچک راه اندازی شد و در سال‌های اولیه با مشکلات مالی مواجه بود. خانه او در گوردونستون توسط کرت هان به دست آمد، که پیشنهاد او برای اجاره در ۱۴ مارس ۱۹۳۴ پذیرفته شد ساختمان‌ها نیاز به تعمیر و نوسازی داشتند و در آغاز سال تحصیلی اول، مدرسه فقط دو دانش آموز داشت. هان انتظار داشت که گوردونستون تنها چند سال به عنوان نمونه ای از دیدگاه او فعالیت کند. تعداد دانش آموزان به‌طور پیوسته افزایش یافت و برخی از دانش آموزان دیگر از سالم نقل مکان کردند، از جمله شاهزاده فیلیپ یونان، که بعداً دوک ادینبورگ شد. با شروع جنگ جهانی دوم، ۱۳۵ پسر در آن شرکت کردند.
در ژوئن ۱۹۴۰ مدرسه تخلیه شد و املاک گوردونستون برای استفاده به عنوان پادگان توسط ارتش تصرف شد. زمانی که لرد دیویس، یکی از والدین دو دانش آموز، به مدرسه اجازه داد تا از یکی از خانه‌هایش استفاده کند، مدرسه به‌طور موقت به محله‌هایی در لاندینام در مید ولز منتقل شد. ساختمان‌ها ناکافی بودند و منابع مالی و تعداد دانش‌آموزان شروع به کاهش کردند. در سال ۱۹۴۱ توسط هان و لارنس هولت با حمایت خط قیف آبی، محدود به بیرون را بر اساس رویکرد آموزشی گوردونستون تأسیس کردند.Outward Bound International (2004). "Birth of Outward Bound ". Retrieved 9 December 2007.
مدرسه از جنگ جان سالم به در برد، تعداد دانش آموزان دوباره افزایش یافت و مدرسه در سراسر ولز و میدلندز به خوبی شناخته شد. پس از پایان جنگ، مدرسه به املاک گوردونستون بازگشت.
در پایان سال ۱۹۴۰، مدرسه به هدف اولیه خود یعنی ۲۵۰ دانش آموز دست یافت و به رشد خود ادامه داد. خوابگاه‌هایی در این املاک ساخت و املاک نیاز به نگهداری از جمله خانه‌ای در آلتایر، فورس، مایل‌ها دورتر از پردیس اصلی را از بین برد. گوردونستون همچنین پیشنهادهای دانشگاهی خود را توسعه داد. این سازمان ترتیبی داد تا کودکان فقیرتر را از مناطق اطراف بپذیرد و فعالیت‌های نوع بیرونی را که برای سیستم هان، مرکزی بود عمیق‌تر کند. مهارت‌های کوهنوردی و دریانوردی همیشه در مدرسه آموزش داده می‌شد. معرفی نشان موری، که جایزه دوک ادینبورگ از آن قرض گرفته شد، انواع چالش‌های فیزیکی را برای دانش آموزان گسترش داد.
از دهه ۱۹۵۰ به بعد، مدیریت مدرسه بر بهبود امکانات و گسترش برنامه درسی متمرکز شد. تغییرات عمده از آن زمان به بعد عبارتند از: تأسیس میدان گرد در سال ۱۹۶۶، جامعه بین‌المللی از مدارسی که آرمان‌های آموزشی هان را به اشتراک می‌گذارند. مدرسه در سال ۱۹۷۲ به صورت مختلط تبدیل شد. و انتقال خانه ابرلور، مدرسه مقدماتی گوردونستون، از اسپای ساید به مدرسه ای که هدفمند ساخته شده بود در محوطه دانشگاه در سال 2004.
فرماندار سابق لیزا کر در سال ۲۰۱۶ از سایمون رید به عنوان مدیر مدرسه برگزیده شد. او اولین مدیر زن مدرسه است.
برنامه درسی گوردونستون بر رویکرد تجربی تأکید دارد و بر اساس کار مربیان، یوهان هاینریش پستالوزی، یوهان فردریش هربارت و جان دیویی ساخته شده‌است. با این حال، برخلاف هربارت و دیویی که به مزایای شناختی تجربیات خارج از کلاس توجه داشتند، اخلاق هان بر جنبه‌های عاطفی هربارتیسم و یادگیری تجربی تأکید دارد.
هان اخلاق گوردونستون را در دوران تصدی خود در مدرسه قلعه سالم ایجاد کرد. هان در سندی که در سال ۱۹۳۰ نوشته شد، آنچه را که هفت قانون سالم نامیده‌است، بیان کرد.
هان با الگوبرداری از تجربیات خود در ایتون و آکسفورد، فعالیت‌ها و مهارت‌های در فضای بازمانند دریانوردی و کوهنوردی را با اخلاق مدرسه خصوصی سنتی ترکیب کرد. "جمهوری" افلاطون و دیگر عناصر تاریخ یونان باستان الهام بخش رویکرد هان بودند. این در عنوان «نگهبان» دیده می‌شود، که نشان دهنده سر پسر و دختر است، انتخاب سه‌گانه یونانی به‌عنوان نشان مدرسه، و روتینی که می‌توان آن را اسپارتی توصیف کرد.
کلاسیک‌ها و ایدئال یونانی مبنی بر اینکه هدف آموزش ایجاد یک فرد کامل است، از نظر فکری، اخلاقی، فیزیکی و زیبایی‌شناختی تأثیر عمیقی بر هان داشت. او بیشتر معتقد بود که دانش آموزان باید در فعالیت‌ها شرکت کنند، نه نشستن و جذب اطلاعات؛ بنابراین، تربیت بدنی بسیاری از برنامه‌های درسی گوردونستون را تشکیل می‌دهد، اما دستیابی به اهداف شخصی و غلبه بر چالش‌های بدنی بر هر رقابتی مقدم است. به عنوان بخشی از مطالعات خود، دانش آموزان گوردونستون چیزی را که به آن «پروژه» گفته می‌شود، انجام می‌دهند، یک تکلیف عملی که دانش آموز انتخاب می‌کند. نتیجه ممکن است یک قایق دست‌ساز، یک ماشین بازسازی شده یا یک قطعه موسیقی باشد. علاوه بر این، فرصتی برای پیوستن به یکی از پروژه‌های خدمات بین‌المللی سالانه وجود دارد که دانش‌آموزان را برای کمک به یک جامعه خارجی به خارج از کشور می‌برد، به عنوان مثال، پروژه‌هایی برای ساخت مدارس در آفریقا، ساختن چاه‌ها در تایلند و کمک به یتیمان در رومانی وجود داشته‌است. هان معتقد بود که بخش مهمی از آموزش، به چالش کشیدن یک فرد و خارج کردن او از حوزه آشنایی و راحتی است و توانایی فرد را برای رویارویی با موقعیت‌های دشوار بهبود می‌بخشد. مدرسه ایجاب می‌کند که هر دانش‌آموزی در یک سری برنامه‌های خارج از منزل، به‌ویژه اکتشافات در کرنگورمز و آموزش قایقرانی در کشتی ۸۰ فوتی مدرسه، روح اقیانوس، شرکت کند. این مدرسه به دلیل شرایط چالش‌برانگیز، با دوش آب سرد و دویدن صبحگاهی به عنوان یک امر روتین، شهرت داشت. مدرسه هنوز دوره‌هایی از سکوت را انجام می‌دهد تا به دانش‌آموزان فضایی برای انعکاس و کسب بینش از تجربیاتشان بدهد. مدرسه دیگر دوش آب سرد یا دویدن‌های تنبیهی انجام نمی‌دهد، اگرچه تربیت بدنی و فعالیت‌های چالش‌برانگیز در فضای باز هنوز بخشی جدایی ناپذیر از هویت گوردونستاند است. شاگرد سابق، پادشاه چارلز سوم، مدرسه را «کلدیتز لباس پوشیده» نامیده بود که اشاره ای به اردوگاه اسیران جنگی قلعه کلدیتز داشت.
هان معتقد بود که «دیدگاه افلاطونی آموزش این است که یک ملت باید تمام تلاش خود را بکند تا شهروند فردی قدرت خود را کشف کند و بیشتر از آن اگر فرد از نظر تحصیلی واجد شرایط نباشد از دیدگاه خود یک معلول می‌شود. برای خدمت به جامعه.» تصور می‌شود که ایده خدمات در مدرسه دانش‌آموزان را تشویق می‌کند تا احساس مسئولیت برای کمک به افراد دیگر را به دست آورند و در ایجاد مجموعه‌ای از خدمات به جامعه که هر دانش‌آموز در آن مشارکت می‌کند، اجرا می‌شود (به زیر مراجعه کنید).
گوردونستون برای حمایت از دانش آموزانی که قادر به پرداخت کامل شهریه نیستند، مجموعه ای از کمک‌های مالی را ارائه می‌دهد که برای اینکار از سرمایه‌گذاری‌ها و سایر بودجه‌های خود استفاده می‌کند. در سال تحصیلی ۲۰۰۹/۱۰ مدرسه برای ۱۶۳ دانش آموز از جمله ۱۱ دانش آموز با پوشش ۱۰۰ درصدی شهریه و ۹۵ دانش آموز با ۵۰ درصد کاهش شهریه حمایت مالی کرد. همچنین این مدرسه یک موسسه خیریه اسکاتلندی به شماره SC037867 تأسیس کرده‌است. دیدگاه هان در مورد آموزش بر توانایی درک فرهنگ‌های مختلف متمرکز بود. گوردونستون این را به طرق مختلفی از جمله ارتباط آن با میدان گرد و در ارائه تبادل دانش آموزان به مدارس مختلف در انجمن، لحاظ می‌کند.
در سال ۲۰۱۸، سایمون بیمز، مدرس ارشد یادگیری در فضای باز در دانشگاه ادینبورگ، تحقیقاتی را در مورد اثربخشی اخلاق گوردونستون منتشر کرد، و این تحقیق بخش مهمی از ادبیات تبلیغاتی مدرسه را تشکیل داده‌است. یک نظرسنجی از فارغ التحصیلان احساسات متفاوتی را در مورد تأکید گوردونستون بر فعالیت‌های فوق برنامه نشان داد. پنجاه و هفت درصد از دانش‌آموزان سابق مورد بررسی موافق بودند که فعالیت‌های بیرون از خانه باعث افزایش مطالعات آکادمیک آنها می‌شود. در همان زمان، چهل و سه درصد باقی مانده احساس می‌کردند که این فعالیت‌ها به تحصیل آنها کمک نمی‌کند. با این حال، تحقیقات Beames و همکاران. همچنین دریافتند که بیشتر دانش‌آموزان سابق بر این باورند که تأکید مدرسه بر فعالیت‌های بیرون از خانه تأثیر مثبتی بر شغل آنها داشته‌است.
همراه با مدرسه اصلی، دو مدرسه دیگر بخشی از جامعه بزرگ گوردونستون را تشکیل می‌دهند. اینها مدرسه مقدماتی گوردونستون، خانه آبرلور، و یک مدرسه تابستانی هستند که برای ترویج مدرسه در خارج از سال تحصیلی خدمت می‌کنند.
اولین مدرسه مقدماتی در سال ۱۹۳۶ در وستر الچیس تأسیس شد و برخلاف گوردونستون، در طول جنگ برای جابجایی ساخته نشد. در آغاز جنگ ۴۰ دانش آموز پسر و دختر حضور داشتند و این تعداد به حدی افزایش یافت که در سال ۱۹۴۷ مدرسه دومی در خانه ابرلور افتتاح شد که در آن زمان نزدیک به ۱۰۰ دانش آموز در آن تحصیل می‌کردند.
وستر الچیز در اوایل دهه ۱۹۶۰ به دلیل فرسودگی تخریب شد. مدرسه مقدماتی فقط با ابرلور ادامه پیدا کرد، اما با این وجود، همیشه مشکلاتی در وجود داشت. که پردیس اصلی گوردونستون و مدرسه را از هم جدا می‌کرد. در سال ۲۰۰۲ اداره خانه ابرلور توسط گوردونستون به عهده گرفت و در سال ۲۰۰۴ یک مدرسه آمادگی هدفمند در محوطه اصلی دانشگاه ساخته شد. در ژانویه ۲۰۰۷، خانه بلااستفاده ابرلور به دفتر مرکزی والکرز شورتبرد تبدیل شد که مجتمع اصلی کارخانه آن در فیشرتون در مجاورت خانه قرار دارد.
در حال حاضر خانه ابرلور تقریباً ۱۱۵ دانش آموز بین ۶ تا ۱۳ سال دارد. اگرچه آنها بخشی از همان مؤسسه را تشکیل می‌دهند، اما رفتن به ابرلور پیش نیازی برای رفتن به گوردونستون نیست و همچنین اجباری نیست که دانش آموزان خانه ابرلور به گوردونستون ادامه دهند. آنها آهنگ، پرچم و شعار مدرسه را با گوردونستون به اشتراک می‌گذارند.
مدرسه تابستانی بین‌المللی گوردونستون در سال ۱۹۷۶ شروع به کار کرد و از آن زمان تاکنون بیش از ۷۰۰۰ دانش آموز را تحت پوشش قرار داده‌است. هر تابستان برای یک دوره چهار هفته ای با هدف طعم دادن به اخلاق گوردونستون افتتاح می‌شود. اگرچه در بیشتر موارد، اولویت ماجراجویی، ورزش و هنرهای خلاقانه است، اما در این مدرسه دوره‌هایی به زبان انگلیسی نیز تدریس می‌شود. سالانه حدود ۲۵۰ کودک از سراسر جهان بین سنین ۸ تا ۱۶ سال در آن شرکت می‌کنند.
مدرسه یک برنامه تجدید نظر در تعطیلات عید پاک را بر اساس این باور که ورزش شناخت را بهبود می‌بخشد اجرا می‌کند. گوردونستون این برنامه را برای دانش‌آموزان GCSE طراحی کرد و بازنگری در زبان انگلیسی، ریاضیات و علوم را با دوره‌های تمرین ملایم و دسترسی محدود به دستگاه‌های الکترونیکی ترکیب می‌کند. این مدرسه همچنین ادعا می‌کند که رژیم غذایی را ارائه می‌دهد که سلامت مغز را در طول برنامه ارتقا می‌دهد.
ورود به گوردونستون مستلزم قبولی دانش آموز در آزمون ورودی مشترک است.
در مدرسه جونیور (۸ تا ۱۳ سال)، دانش‌آموزان دوره‌های مختلفی را مطالعه می‌کنند و از سیستم آموزشی اسکاتلند پیروی می‌کنند. در مدرسه ارشد (سن ۱۳ سال به بالا) دانش آموزان دوره پایه یک ساله را تکمیل می‌کنند و سپس با شروع یک دوره دو ساله GCSE و سپس یک دوره دو ساله سطح A وارد سیستم آموزشی انگلیسی می‌شوند. گوردونستون ۲۱ دوره جی سی اس ای، ۲۷ دوره سطح ای اس و ۲۱ دوره سطح A شامل موضوعات تخصصی مانند رقص، مطالعات کلاسیک و ریاضیات پیشرفته ارائه می‌دهد.
بازرسی سال ۲۰۱۹ آموزش و پرورش اسکاتلند از گوردونستون، مدرسه را به عنوان و "در بخش پیشرو" رتبه‌بندی کرد
بازرسی HMIE در سال 2009 گوردونستون را در برنامه درسی خود «عالی» ارزیابی کرد.
۹۶ درصد از دانش آموزان به تحصیلات عالی می‌روند که ۷۹ درصد به دانشگاه‌های بریتانیا و ۱۷ درصد به دانشگاه‌های خارج از کشور می‌روند. از بین کسانی که ادامه تحصیل نمی‌دهند، بسیاری از آنها سال‌ها فاصله می‌گیرند یا به نیروهای مسلح می‌پیوندند.
هان در ابتدا عقیده خود را بیان کرد که در بسیاری از مدارس، بازی‌های با توپ بر سایر فعالیت‌ها ارجحیت داده شده‌است و از این رو، برای شروع، تمرکز بیشتری بر روی دریانوردی و کار عملی بود تا انجام بازی‌ها. به همین دلیل، مسابقات رقابتی تا سال ۱۹۳۵ آغاز نشد، زمانی که گوردونستون بازی کرد و اولین مسابقه راگبی خود را در برابر آکادمی گرانتاون برد. با این حال، مدرسه هنوز در مراحل ابتدایی خود بود و هیچ زمین مشخصی برای بازی وجود نداشت که شرایط آنقدر بد باشد که در طول بازی قبل، نیمه و بعد از بازی، بازیکنان به همان اندازه سنگریزه را از زمین پاک کنند. تا حد امکان بازی کنید در سال ۱۹۳۵ تیم کریکت گوردونستون دو برد، دو باخت و یک تساوی دید. هان شخصاً تیم هاکی را راه اندازی کرد و شاهزاده فیلیپ با طنز بازی مقابل تیم بانوان آکادمی الگین را به یاد آورد و گفت که «امیدوار است به زودی در بین بهترین تیم‌های دختران اسکاتلندی باشیم.»
از سال ۲۰۱۳ زمین‌های بازی راگبی، فوتبال و کریکت و همچنین یک هاکی در فضای باز آسترو تورف، زمین‌های تنیس در فضای باز و یک پیست دوی ۴۰۰ متری وجود داشت. جدای از این زمین‌های روباز، یک مرکز ورزشی بزرگ با امکاناتی وجود دارد که شامل دیوار صخره‌نوردی، استخر ۲۵ متری، اتاق وزنه‌برداری، زمین اسکواش و سالن فعالیت سرپوشیده برای بسکتبال، بدمینتون و نت بال می‌شود.
در کنار این ورزش‌های سنتی تر، امکان شرکت در کاراته، اسب سواری، اسکی، تیراندازی با تفنگ ۰٫۲۲ و تیراندازی با کبوتر سفالی، دو و میدانی، گلف و بسیاری دیگر وجود دارد. باشگاه‌ها همچنین بخشی از لیست فعالیت‌ها را تشکیل می‌دهند که از آشپزی، بحث، نجوم و فیلم تشکیل شده‌است.
ورزش و سایر فعالیت‌های بدنی برای آموزش «صحیح» محترم در گوردونستونز حیاتی است. ورزش یک عنصر کلیدی در زندگی روزمره در گوردونستونز است. همه کودکانی که تحت این برنامه درسی بدنی قرار می‌گیرند، باید حداقل سه ساعت در روز ورزش کنند.
XI 1 در چهار مسابقه مختلف شرکت می‌کند. رقابت اصلی لیگ مدارس شهرستان است که در آن گوردونستون در کنار نه مدرسه دیگر در یک سیستم لیگ با شانس صعود/ سقوط در پایان فصل بازی می‌کند. سه جام دیگر عبارتند از جام اسکاتلند، جام شمال اسکاتلند و جام مدارس مستقل اسکاتلند که در آن گوردونستون با ترکیبی از مدارس مستقل و دولتی بازی می‌کند.
سرویس آتش‌نشانی مدرسه با سازمان آتش‌نشانی و نجات اسکاتلند همکاری نزدیکی دارد و یک ایستگاه آتش‌نشانی در محوطه دانشگاه با دو وسیله آتش‌نشانی در اختیار دارد. در سال ۱۹۴۰ در حالی که مدرسه در ولز مستقر بود شروع شد و آنها به زودی یک دستگاه را خریداری کردند. آنها تقریباً در پنجاه فراخوان در سال شرکت می‌کنند و بنابراین اعضا باید از نظر پزشکی و بدنی آمادگی داشته باشند و قبل از تبدیل شدن به آتش‌نشان، برای قبولی در آزمون عملی آموزش ببینند. این تیم به سه ساعت با دوام یک هفته تقسیم شده‌است و ۲۴ ساعت شبانه روز در حال تماس هستند و مجبورند پیجرها را حمل کنند و در صورت تماس سریع واکنش نشان دهند.
از زمان شروع مدرسه، دریانوردی بخش اصلی برنامه درسی بوده‌است. اولین سفر قابل توجه در یک کاتر از هوپمن به دورنوچ در ژوئن ۱۹۳۵، به فاصله بود. . دانش‌آموزان هنوز هم از سن ۱۳ سالگی به بالا در بندر هوپمن به آموزش کاتر می‌پردازند تا برای یک سفر دریایی در مدرسه آماده شوند. کشتی بادبانی. اکثر گشت‌ها یک هفته طول می‌کشند تا در ساحل غربی اسکاتلند حرکت کنند، اما این مدرسه سالانه در مسابقات کشتی‌های بلند نیز شرکت می‌کند که به دانش‌آموزان اجازه می‌دهد تا در یک مسابقه بین‌المللی در آب‌های اروپا شرکت کنند.
در مقطع ابتدایی، سنین ۱۳ تا ۱۶ سال، یک پسر و یک دختر در کلاس ششم (سنین ۱۶ تا ۱۸ سال) به عنوان ناخدای مدرسه پایین انتخاب می‌شوند. آنها بین معلمان و دانش آموزان ارتباط برقرار می‌کنند تا هر گونه نگرانی برطرف شود. نقش‌های دیگر می‌تواند شامل سازماندهی فعالیت‌های درون خانه، رویدادهای خیریه و اجتماعی مدارس پایین‌تر باشد («اجتماعی» به رویداد اجتماعی یا مهمانی اشاره دارد).
در مدرسه عالی، سنین ۱۶ تا ۱۸، مسئولیت از طریق سلسله مراتبی از موقعیت‌ها در دسترس است. این با کاپیتان‌های ورزش، خدمات و خانه شروع می‌شود. در مورد کاپیتان‌ها، رای‌گیری همسالان انجام نمی‌شود، بلکه یک دانش آموز توسط رئیس بخش مربوط انتخاب می‌شود. به این ترتیب غیرمعمول نیست که برخی افراد برای چندین دوره مجدداً به عنوان کاپیتان انتخاب شوند، بسته به اینکه فرد دیگری با موقعیت مناسب در دسترس باشد یا نه. کاپیتان‌های ورزشی مانند کاپیتان فوتبال یا راگبی توسط رئیس آن ورزش انتخاب می‌شوند و به رئیس کمک می‌کنند تا تیم‌ها را برای تمرین و آماده‌سازی خارج از زمین بازی و همچنین در آن سازماندهی کند. به‌طور مشابه، کاپیتان‌های خدمات به رئیس سرویس کمک می‌کنند تا جلسات آموزشی را سازماندهی کند و نقطه تماس بقیه اعضا باشد.
کاپیتان‌های هاوس اندکی متفاوت هستند اما از این نظر که نقش شخصی تری را برای دانش آموزانی ایفا می‌کنند که می‌خواهند مشکلات مربوط به شرایط داخل خانه را بیان کنند و این اغلب به این معنی است که کاپیتان‌های خانه شاگردان بسیار بیشتری دارند که باید مسئولیت آنها را بر عهده بگیرند. این تفاوت در عنوان اصلی آنها "Helper" بیشتر مشهود است. آنها تمایل دارند که در تماس نزدیک با صاحب خانه باشند تا هر موضوعی که نیاز به توجه فوری دارد بتوان با آن برخورد کرد و همچنین قادر بود هر ایده یا نگرانی کلی را در شورای کاپیتان‌های مجلس که هر دو هفته یک بار تشکیل جلسه می‌دهد، منتقل کنند. در جلسه یک معلم حضور دارد و صورتجلسه‌ای گرفته می‌شود تا بتوان آن را به حاملان رنگ (CBs) منتقل کرد.
حاملان رنگ نام خود را از یک نوار بنفش گرفته‌اند که به عنوان نشان روی لباس خود می‌پوشند، بنفش یکی از رنگ‌های مدرسه است. آنها توسط دانش آموزان و کارکنان انتخاب می‌شوند، شبیه به پاپ ایتون، و نقش‌های غیر مهمی در جامعه مدرسه به عنوان یک کل دارند. برخلاف کاپیتان‌ها، آنها یک سال تمام سمت خود را حفظ می‌کنند مگر اینکه به عنوان مجازاتی برای رفتار نامناسب تنزل رتبه داشته باشند. آنها هر هفته با مدیر مدرسه ملاقات می‌کنند تا به طیف وسیعی از مسائل مدرسه رسیدگی کنند. علاوه بر این، آنها مسئول نقش‌های جزئی هستند که در غیر این صورت توسط کارکنان آموزشی مانند نگهداری از سفره خانه و کتابخانه و برای سرو نوشیدنی در پشت بار در جلسات اجتماعی هفتگی علاوه بر سازماندهی رویدادهای بزرگ مدرسه که برگزار می‌شود، مسئول هستند. در طول سال.
از بین CBها یک پسر و یک دختر به عنوان نگهبان برای ترم تحصیلی انتخاب می‌شوند. اینها سر دانش آموزان کل مدرسه هستند و به‌طور معمول فقط ۶ نفر در سال مجاز به داشتن این موقعیت هستند. اصطلاح نگهبان از نام حاکمان حامی دولت ایدئال افلاطون گرفته شده‌است. آنها نیز مانند کارکنان از نزدیک در مدیریت و رفاه مدرسه مشارکت دارند.
هفت پانسیون از سال ۹ تا ۱۳، یک خانه شکل ششم، ۹ خانه از جمله پانسیونی که دیگر فعال نیست، در محوطه دانشگاه وجود دارد. خانه‌ها توسط تیم کوچکی از معلمان اداره می‌شود. خانه استاد (HM) مسئولیت کلی را بر عهده دارد و توسط دستیار خانه استاد (AHM) کمک می‌کند. یکی از این دو یا هر دو در جلسه روزانه خانه حضور خواهند داشت و بر تکالیف خانه نظارت خواهند کرد تا از مطالعه دانش آموزان مطمئن شوند. HM هر رویداد ویژه خانه را سازماندهی می‌کند، تصمیم می‌گیرد که کاپیتان خانه برای مدت زمان چه کسی باشد و همچنین کاپیتانی را برای مراقبت از سایر فعالیت‌های مرتبط با خانه انتخاب می‌کند. HM همچنین فردی است که اکثر دانش آموزان در صورت بروز مشکل با او صحبت می‌کنند، اگرچه همه معلمان برای کمک در دسترس هستند. هر دو HM و AHM معمولاً در داخل خانه‌ها اقامت دارند و بنابراین بخش زیادی از خانه را تشکیل می‌دهند. هر خانه یک معلم دارد که به دانش آموزان در انجام کارهای روزمره کمک می‌کند و همچنین یک معلم خصوصی برای کمک به دانش آموزان در مطالعه آنها. سالی که یک دانش آموز در آن حضور دارد، و تعداد اتاق‌های خانه تعیین می‌کند که کدام دانش آموزان اجازه دارند اتاق خودشان را داشته باشند، اگرچه معمولاً تصمیم بر این است که سال‌های کوچکتر با هم اشتراک داشته باشند در حالی که دانش آموزان ارشد اتاق‌های خود را داشته باشند. همه دانش آموزان هر ترم اتاق‌ها را می‌چرخانند.
خانه‌ها عبارتند از:
برخی از خانه‌ها به اکسپدیشن‌های خانگی می‌روند و مسابقات داخلی زیادی در سال برگزار می‌شود. این مسابقات متفاوت است. رایج‌ترین ورزش‌هایی مانند بسکتبال و فوتبال یا صرفاً طناب کشی هستند. همه پانسیون‌ها سالانه یک مهمانی مضمون برگزار می‌کنند و دانش آموزان ممکن است مهمانانی را از خانه‌های دیگر دعوت کنند.
برای OGها انجمن گوردونستون وجود دارد که هدف آن ترویج و تقویت پیوند بین دانش آموزان سابق مدرسه و خود مدرسه است. حامی GA دوک ادینبورگ است.
در طول دهه ۱۹۶۰، چارلز سوم به توصیه پدرش، شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبورگ، که یکی از اولین دانش‌آموزانی بود که در شهر گوردونستون تحصیل کرده بود، در مدرسه حضور یافت. شاهزاده چارلز از رژیمی که بعداً آن را " کولدیتز در کیلت " توصیف کرد، لذت نمی‌برد. شاهزاده اندرو و ادوارد راه پدر و برادر بزرگتر خود را دنبال کردند. از چهار شاهزاده، سه شاهزاده (فیلیپ، چارلز و ادوارد) در دوران تحصیلشان به عنوان نگهبان (پسر رئیس) منصوب شدند. پرنسس آن، تنها دختر فیلیپ، در گوردونستون، که در آن زمان فقط برای پسران بود، تحصیل نکرد، اما او دو فرزند خود، زارا و پیتر را فرستاد، در حالی که مدتی نیز در هیئت مدیره مدرسه خدمت کرد.
سایر OGها در فهرست افراد تحصیل کرده در گوردونستون ذکر شده‌اند.
علاوه بر خانواده سلطنتی دیگر فارغ التحصیلان برجسته عبارتند از:
گوردونستون همچنین فارغ‌التحصیل داستانی قابل توجهی دارد: قهرمان "Tomb Raider"، لیدی لارا کرافت، قرار بود در سال ششم به مدرسه رفته باشد. او همچنین برای تبلیغ آن استفاده شده‌است.
در سال ۲۰۱۰، مجوز/مدرک تحصیلی معلمی توسط شورای عمومی تدریس اسکاتلند به دلیل هشدار دادن به دانش‌آموزان در مورد محتوای امتحان قبل از آزمون‌ها لغو شد.
در سال ۲۰۱۷، گوردونستون به عنوان یکی از مدارس مورد بررسی در تحقیقات سوء استفاده از کودکان اسکاتلند به ریاست لیدی اسمیت نامگذاری شد. در سال ۲۰۲۱ گوردونستون در تحقیقات گفت که ۱۱ مورد سوء استفاده از دانش آموزان و ۸۲ مورد ادعای قلدری بین دانش آموزان، به ویژه در دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ وجود داشته‌است. در سال ۱۹۹۵ مدرسه یک سیاست حمایت از کودکان را آغاز کرده بود و در سال ۲۰۱۳ افشای سوء استفاده «قابل توجهی» وجود داشت. مدرسه از دانش آموزانی که مورد آزار و اذیت قرار گرفته بودند «عذرخواهی صمیمانه و بی قید و شرط» صادر کرد.
در سال ۲۰۱۸، اندرو کیر، معلم سابق، به جرائمی از جمله تجاوز به دانش‌آموزان سیزده ساله در مدرسه بین سال‌های ۱۹۸۸ و ۱۹۹۱ محکوم شد. او پس از آن به مدت دوازده ماه زندانی شد.
در سال ۲۰۲۰، مدرسه بازسازی‌هایی را انجام داد که شامل کار در محل زندگی مدیر لیزا کر بود. یک منبع ناشناس ادعا کرد که این بازسازی تقریباً صد هزار پوند هزینه داشته‌است و شامل هشت هزار پوند برای فرش و شش هزار پوند برای کفپوش است. مدرسه در صحبت با تایمز تأیید کرد که کر «به میزان قابل توجهی» در هزینه‌ها مشارکت داشته‌است و بازسازی‌ها «به منظور پیکربندی مجدد کلاس‌ها و افزایش رژیم‌های نظافتی برای مطابقت با مقررات کووید» فوری شده‌است.
در سال ۱۹۹۶، مدرسه در قسمتی از "داستان‌های واقعی" کانال چهار ظاهر شد. پنی وودکاک، فیلمساز، این مستند را در فصل پاییز فیلمبرداری کرد. علیرغم این که گوردونستون یکی از مدارس شبانه‌روزی سختگیرانه تر بریتانیا بود. مستند وودکاک یک مؤسسه دلسوز و لیبرال را به تصویر می‌کشد که در آن زمان توسط مدیر مدرسه مارک پایپر رهبری می‌شد. این برنامه بینش‌هایی در مورد مدیریت مدرسه، فرآیندهای حل تعارض و زندگی روزمره ارائه کرد. نکات برجسته شامل دانش‌آموزان با سواد فناوری بود که از واکمن اصلاح‌شده برای راه‌اندازی سیفون‌های تشدید شده توالت در طول خطبه روزانه و مصاحبه صریح با مربی قایقرانی مدرسه استفاده کردند.
در دسامبر ۲۰۱۷، تصویری داستانی از مدرسه در قسمت ۹ فصل ۲ سریال تلویزیونی نتفلیکس "The Crown نمایش" داده شد. Left Bank Pictures ده صحنه از این صحنه‌ها را در محوطه عمارت وودچستر گلوسسترشایر فیلمبرداری کرد.
بنا بر گزارش‌ها، ملکه الیزابت دوم از این که چگونه این قسمت رابطه بین چارلز و فیلیپ را در زمان چارلز در گوردونستون به تصویر می‌کشد، «غمگین و آزرده» شد. این قسمت در پایان خود بیان می‌کند که چارلز بعداً زمان خود را در گوردونستون به عنوان «حکم زندان» توصیف کرد.
مدرسه با استناد به یک سخنرانی در دهه ۱۹۷۰ او در مجلس اعیان و مصاحبه ای که در مجله آبزرور منتشر شد، در دفاعیات خود، با استناد به بیانیه ای که او در آن خاطره ای ظریف از مدرسه ارائه کرد، دربارهٔ تصویر سریال از دانشگاه چارلز مخالفت کرد.
گوردونستون در طول جنگ جهانی دوم به‌طور موقت به آبردیفی، ولز نقل مکان کرد، در حالی که ارتش بریتانیا از املاک گوردونستون به عنوان پادگان استفاده می‌کرد. هان با دوستان و همکار آموزشی، لارنس دورنینگ هولت و جیم هوگان کار می‌کرد. هولت شریکی در آلفرد هولت و شرکت بود که مالک خط قیف آبی بود. هوگان سرپرست مدرسه دریایی The Blue Funnel Line در آبردیفی بود که دوره‌های چهار ساله شخصیت سازی و آموزش عملی را به افسران جوان و آینده نگر ارائه می‌کرد. این دوره‌ها شامل آماده‌سازی برای یک سفر زمینی به عنوان پایان دوره بود. ابردیفی با توجه به ضرورت‌های جنگ جهانی دوم، روی دریانوردی تمرکز کرد. با این حال، بنیانگذاران دوره‌ها بعداً ادعا کردند که مدرسه دریایی آنها «آموزش برای دریا» را ارائه نمی‌دهد، بلکه «آموزش از طریق دریا» را ارائه می‌دهد.
هان طرح Moray Badge را در سال ۱۹۳۷ تأسیس کرد. این طرح با شرکت در اکسپدیشن‌ها قبل از تکمیل پروژه نهایی برای کسب جایزه، به کودکان محلی مورای آموزش داد. دوک ادینبورگ نشان مورای خود را در حالی که در گوردونستون بود تکمیل کرد. هان پس از جنگ جهانی دوم به دوک ادینبورگ در مورد چشم‌انداز ایجاد یک طرح جوایز ملی بر اساس نشان مورای نزدیک شد. در آن زمان یک شکاف برای پسرانی که در سن ۱۵ سالگی مدرسه را ترک می‌کردند و در سن ۱۸ سالگی شروع به خدمات ملی می‌کردند وجود داشت؛ بنابراین، بنیانگذاران آن جایزه اصلی دوک ادینبورگ را برای پسران ۱۵ تا ۱۸ ساله در نظر گرفتند.
در ایالات متحده، رویکرد هان به بیرون الهام بخش یک برنامه درسی انگلیسی و هنر است که به عنوان آموزش EL شناخته می‌شود. از سال ۲۰۰۹، مدارس ایالات متحده برنامه درسی ELA را پس از تشکیل ابتکار استاندارد استانداردهای ایالتی مشترک پذیرفتند.در بریتانیا، وزیر آموزش سابق، نیکی مورگان، نیاز به تأکید بیشتر بر برنامه درسی را بر شخصیت سازی ابراز کرد. در همان زمان، مشاور آموزشی جان کریدلند و وزیر سابق آموزش در سایه، تریسترام هانت، شروع به استفاده از عباراتی مانند «گرد و پایه»، «تاب آوری»، «تیم سازی» و «مهارت‌های ارتباطی» در هنگام بحث در مورد آموزش کردند.
موتت () در موسیقی کلاسیک غربی، عمدتاً یک ترکیب موسیقی آوازی است، با فرم و سبک بسیار متنوع، از موسیقی بلند قرون وسطایی تا به امروز. موتت یکی از اشکال برجسته چند صدایی موسیقی رنسانس بود. به گفته مارگارت بنت ، «یک قطعه موسیقی در چندین بخش با کلمات» به همان اندازه که از قرن سیزدهم تا اواخر قرن شانزدهم و پس از آن به کار خواهد رفت، تعریف دقیقی از موتت است.Margaret Bent, "The Late-Medieval Motet" in "Companion to Medieval & Renaissance Music", edited by Tess Knighton and David Fallows, 114–19 (Berkeley, California: University of California Press, 1992): 114. . یوهانس دو گروچئو، نظریه‌پرداز اواخر قرن سیزدهم، معتقد بود که این موته نباید در حضور مردم عادی اجرا شود، زیرا آنها متوجه ظرافت آن نمی‌شوند و از شنیدن آن لذت نمی‌برند، بلکه در حضور افراد تحصیل کرده و از کسانی که به دنبال ظرافت در هنر هستند باید تجلیل شود».Johannes de Grocheio, "Ars Musice", edited and translated by Constant J. Mews, John N. Crossley, Catherine Jeffreys, Leigh McKinnon, and Carol J. Williams; TEAMS Varia (Kalamazoo, MI: Medieval Institute Publications, 2011): 85 [section 19.2]. (cloth); (pbk).
موتت و مس (Maas) دو فرم اصلی موسیقی مذهبی دوره رنسانس و از نظر سبک مشابه اند. اما مس اثر طولانی تری است. موتت دوره رنسانس، اثری پلی فونیک و کرال مبتنی بر یک متن مقدس لاتین است و با متن‌های مورد استفاده در مس تفاوت دارد. یکی از آهنگسازان این دوره به نام ژوسکن د پره (Jodquin Desprez) در ساخت موتت بسیار توانا بود. بازبینی: ‏۲۰ مهر ۱۴۰۱
رمان گوشه دار ()، نوعی رمان شامل یک رشته حوادث که از لحاظ ربط یا مضمون پیوستگی خیلی روشنی با هم ندارند.
عبارت "à tiroirs" که در مورد یک اثر ادبی به کار می‌رود، مربوط به سال ۱۷۵۲ است، و به نظر می‌رسد که در اصل برای اشاره به تئاتر و نمایشنامه‌ها ("pièce à tiroirs" یا "comédie à tiroirs") استفاده شده‌است.""Romans à tiroirs" d'hier et d'aujourd'hui: Parodie et experimentation romanesque."" Maria Eduarda Keating.
ژیل بلاس اثر آلن رنه لوساژ در چهار جلد که در فاصلهٔ ۱۷۱۵ و ۱۷۳۵ منتشر شد.
جوزف شوارتزنگر بازیگر آمریکایی، مشاور املاک، بدنساز و مدل تناسب اندام است. علیرغم اینکه پسر آرنولد شوارتزنگر است، او ترجیح داده از نام خانوادگی مشابه استفاده نکند. شوارتزنگر در ۱۳ سالگی برای اولین بار هویت پدرش را فهمید که یک روز پس از پایان فرمانداری شوارتزنگر فاش‌شد.
در سال ۲۰۱۱، زمانی که شوارتزنگر اعتراف‌کرد که او در رابطه نامشروع با کلفتِ خانه سابق، میلدرد بائنا را باردار کرده، درحالی‌که با ماریا شرایور ازدواج کرده‌بود، در روزنامه‌ها بدنام شد.
در سال ۲۰۱۹، شوارتزنگر از دانشگاه پپردین در مالیبو، کالیفرنیا فارغ‌التحصیل شد.
شوارتزنگر روی جلد مجله "سلامت مردان" مارس ۲۰۲۲ قرار گرفت و تمرینات تناسب اندام و پیوند خانوادگی خود با پدرش را برجسته کرد. او وزنه‌بردار است. هدیه‌ای از طرف پدرش، "دانش‌نامه بدنسازی نوین" که توسط او هم‌نویسی شده بود، به آموزش او کمک کرد.
شوارتزنگر یک شرکت کننده در سی و یکمین فصل "رقص با ستاره‌ها" است. در تلاش برای فاصله گرفتن از پیش داوری‌ها، و ایجاد زمینه‌های خود، پسر جوان آرنولد می‌گوید که او نه تنها «پیست رقص» را درهم می‌شکند، بلکه «موانع خانواده خود را نیز می‌شکند». نوع بدن، انعطاف‌پذیری و تمرینات تناسب اندام او به خوبی با رقص سازگار نیست، بنابراین او شخصاً چالش‌هایی را پیش‌بینی می‌کند.
او این عقیده را مطرح کرد که آمادگی جسمانی کلیدواژه او شده‌است، زیرا «نمی‌توانستم با بقیه بچه‌ها همگام شوم». در یک مصاحبه پادکست، او اعتراف کرد که هم مناسب نبوده و هم مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌است. در کالج، او یک اپیفانی داشت: «من مثل بچه چاق یکی خدمه ام بودم، و اوم، آره، تازه سال دوم کالج به تیم شنا ملحق شدم …» وقتی نمی‌توانست بدود، او برای فوتبال و بسکتبال نامناسب بود و به همین دلیل او راضی به پیوستن به تیم شنا شد.
از سال ۲۰۲۲، شوارتزنگر یک مشاور املاک در آریا پروپرتیس بوده‌است. او در ماه مه ۲۰۲۱ در اینستاگرام به شغل املاک و مستغلات ابراز علاقه کرد.
رمانسرو ()، مجموعه قصاید و چکامه‌های رومانس منتشر شده است.
مجموعه‌ای از "عاشقانه‌های" اسپانیایی است، نوعی تصنیف عامیانه (روایت آواز) است.
رمانسرو به‌عنوان مجموعه‌ای متمایز از ادبیات، مضامینی مانند جنگ، افتخار، اشرافیت و قهرمانی را از شعر حماسی، به‌ویژه "کنتار د ژستا" و رمانس جوانمردانه قرون وسطایی به عاریت گرفته‌اند.
زمانی تصور می‌شد که "رمانسرو" به زمان قبل از اولین cantares اسپانیایی قدیمی، مانند "Poema del Cid باز" می‌گردد، اما اکنون استدلال می‌شود که آنها در عوض جانشین ژانرهای واقعاً حماسی جوانمردانه هستند. اولین نمونه‌های "عاشقانه‌ها" به قرن چهاردهم برمی‌گردد، و برخی از آن‌ها روایت‌های کوتاهی از داستان‌ها هستند که از cantares و عاشقانه‌ها استخراج شده‌اند. بسیاری از داستان‌ها در پس‌زمینه "Reconquista" اتفاق می‌افتند و اسپانیایی‌ها و مورها را در تضاد یا عشق نشان می‌دهند، در حالی که برخی دیگر مضامین خود را از موضوع بریتانیا یا موضوع فرانسه می‌گیرند.
رمانسرو gitano (Gypsy Romancero) عنوان کتابی از ترانه‌های فدریکو گارسیا لورکا است که بسیاری از آنها مضامینی برگرفته از زندگی و فرهنگ کولی‌های اندلس دارند.
جزایر گوتو به معنی پنج جزیره جزایر ژاپنی در دریای چین شرقی، در سواحل غربی کیوشو هستند. آنها بخشی از استان ناگاساکی هستند.
در سکوت (رمان) این جزیره زادگاه «کیچیجیرو»، است و به التماس مؤمنی که از آنجا آمده، «پدر رودریگو» به همراه «کیچیجیرو» به جزیره گوتو می‌رود. علاوه بر این، هنگامی که آزار و شکنجه «روستای توموگی» آغاز می‌شود، «پدر رودریگو» به این جزیره می‌گریزد، در کوه‌ها سرگردان می‌شود و به دلیل خیانت «کیچیجیرو» توسط یک مقام رسمی دستگیر می‌شود.https://www.nagasaki-tabinet.com/static/silence/
در آغاز دوره میجی در حادثه حادثه‌ای (Goto Kuzure) مسیحیان پنهان که در جزایر گوتو پنهان شده بودند کشف و افشا شدند. مسیحیان در غاری در انتهای صخره‌ای شیب‌دار پنهان شدند که برای جلوگیری از آزار و شکنجه فقط با قایق می‌توان به آنجا رسید، اما دود آتش آنان توسط نگهبانان قایق ژاپنی شناسایی شد و آنها دستگیر و شکنجه شدند. این غار بعدها به نام «عصای کریشتیان» نام گرفت و در سال ۱۹۶۷ یک صلیب و مجسمه مسیح ۳ متری در ورودی نصب شد.
جرارد بوتاتس فلاندری، نقشه‌کش حکاکی و چاپگر بود که به خاطر چاپ پرتره‌ها، تمثیل‌ها و آثار عبادی خود شهرت داشت. او در زادگاهش آنتورپ در کارگاه پدرش آموزش دید. او بعداً مدتی در کلن کار کرد و بعداً به وین رفت و تا پایان عمر کوتاه خود در آنجا کار کرد.
ردای سیاه () یک فیلم درام تاریخی محصول ۱۹۹۱ به کارگردانی بروس برسفورد است که توسط بریان مور از رمانی به همین نام در سال ۱۹۸۵ اقتباس شده‌است. این فیلم در قرن هفدهم اتفاق می‌افتد، ماجراهای یک مبلغ مذهبی یسوعی‌ها را به تصویر می‌کشد که وظیفه تأسیس هیئت‌های تبلیغی مسیحی در فرانسه نو (مستعمره فرانسه در آمریکای شمالی) را دارد. برای انجام این کار، او باید ۱۵۰۰ مایل از بیابان خشن را با کمک گروهی از آلگونکوین‌ها طی کند و با خطری از سوی محیط ناآشنا و قبایل رقیب روبرو شود. این عنوان به نام مستعاری که آلگونکوین‌ها به یسوعی‌ها داده بودند و اشاره به ردای سیاه آنها دارد.
بی‌ریایی (اخلاص) (")، فضیلت کسی است که با آگاهی کامل به شناخت خود دست یافته و صادقانه عمل می‌کند.
فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد: "اخلاص" و "صمیمانه" از کلمه لاتین "sincerus" به معنای "پاک، خالص، سالم گرفته شده‌است".
بر اساس فرهنگ لغت میراث آمریکایی،Bartleby.com کلمه لاتین "sincerus" از ریشه هندواروپایی "*sm̥kēros" مشتق شده‌است که زیربنای رشد و آگاهی را بیان می‌کند، بنابراین خالص، پاک است.
به گفته ارسطو «صداقت یا اخلاص، عدم خود مهم بینی است.
خالص بودن در درون خود و با خود و دیگران گیر نداشتن اعتقاد در وحدانیت و عمل بی عیب و نقص است.
اخلاص به‌طور قابل توجهی به عنوان یک فضیلت در جوامع کنفوسیوس (چین، کره و ژاپن) مطرح شده‌است. مفهوم "چنگ" (誠、诚) عموماً به عنوان "اخلاص" ترجمه شده‌است.
اسکاز () به نوعی از ادبیات فولکوریک اطلاق می‌شود.
این کلمه از "skazátʹ" به معنای «گفتن» آمده‌است و همچنین با کلماتی مانند "rasskaz"، «داستان کوتاه» و "skazka"، «افسانه» مرتبط است. و از گویش و زبان عامیانه استفاده می‌کند.
اسکاز نه تنها یک وسیله ادبی است، بلکه به عنوان عنصری در کمدی مونولوگ روسی نیز استفاده می‌شود.
و اولین بار توسط فرمالیست روسی Boris Eikhenbaum در اواخر دهه ۱۹۱۰ توصیف شده‌است.