moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
۱۹ آذر دویست و شصت و پنجمین روز از سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۱۰۰ روز (۱۰۱ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۲۰ آذر دویست و شصت و ششمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۹۹ روز (۱۰۰ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۲۱ آذر دویست و شصت و هفتمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۹۸ روز (۹۹ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۲۲ آذر دویست و شصت و هشتمین روز از سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۹۷ روز (۹۸ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۲۳ آذر دویست و شصت و نهمین روز از سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۹۶ روز (۹۷ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۲۴ آذر دویست و هفتادمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۹۵ روز (۹۶ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۲۵ آذر - دویست و هفتاد و یکمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۹۴ روز (۹۵ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۲۶ آذر دویست وهفتاد و دومین روز از سال در گاه شماری خورشیدی است. به پایان سال ۹۳ روز (۹۴ روز در سال کبیسه) مانده‌است.
۲۷ آذر دویست و هفتاد و سومین روز از سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۹۲ روز (۹۳ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۲۸ آذر دویست و هفتاد و چهارمین روز در گاه‌شماری خورشیدی است تا پایان سال ۹۱ روز (۹۲ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۳۰ آذر دویست و هفتاد و ششمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۸۹ روز (۹۰ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۱ دی دویست و هفتاد و هفتمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۸۸ روز (۸۹ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۲ دی دویست و هفتاد و هشتمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۸۷ روز (۸۸ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۳ دی دویست و هفتاد و نهمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۸۶ روز (۸۷ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۴ دی دویست و هشتادمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۸۵ روز (۸۶ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۵ دی دویست و هشتاد و یکمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۸۴ روز (۸۵ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۶ دی دویست و هشتاد و دومین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۸۳ روز (۸۴ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۷ دی دویست و هشتاد و سومین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۸۲ روز (۸۳ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۸ دی دویست و هشتاد و چهارمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۸۱ روز (۸۲ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۹ دی دویست و هشتاد و پنجمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۸۰ روز (۸۱ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۱۰ دی دویست و هشتاد و ششمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۷۹ روز (۸۰ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
جشن خرم روز
۱۱ دی دویست و هشتاد و هفتمین روز از سال در گاه شماری خورشیدی است. به پایان سال ۷۸ روز (۷۹ روز در سال کبیسه) مانده‌ است.
۱۲ دی دویست و هشتاد و هشتمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۷۷ روز (۷۸ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۱۳ دی دویست و هشتاد و نهمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۷۶ روز (۷۷ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۱۴ دی دویست و نودمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۷۵ روز (۷۶ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۱۵ دی دویست و نود و یکمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۷۴ روز (۷۵ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۱۶ دی دویست و نود و دومین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۷۳ روز (۷۴ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۱۳۵۶ - انتشار مقاله‌ای مبنی بر هندی‌الاصل بودن‌ تبار سید روح‌الله خمینی در روزنامه اطلاعات که در نظر برخی، به عنوان جرقه انقلاب ۵۷ شناخته می‌شود
۱۷ دی دویست و نود و سومین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۷۲ روز (۷۳ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۱۸ دی دویست و نود و چهارمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۷۱ روز (۷۲ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۱۳۹۸. تعطیلات سراسری استان کرمان در پی کشته شدن قاسم سلیمانی(در عملیات آذرخش کبود) و کنترل وضعیت مراسم از کنترل خارج شده ی تشییع قاسم سلیمانی
سال اعتدالی (سال خورشیدی اعتدالی) فاصله زمانی دو عبور متوالی خورشید از نقطه اعتدال بهاری است که مبنای گاه‌شماری خورشیدی قرار می‌گیرد.گاه‌شماری ایرانی، موسی اکرمی، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، چاپ اول (۱۳۸۰)، صفحه ۳۱-۳۲. سال اعتدالی به دو صورت سال اعتدالی متغیر یا حقیقی و سال اعتدالی متوسط یا میانگین می‌باشد. زمان هر سال اعتدالی بعلت برخی تأثیرات نجومی متغیر است (سال اعتدالی متغیر) که مبنای آغاز سال در گاه‌شماری هجری خورشیدی و میانگین آن (سال اعتدالی متوسط یا میانگین)، مبنای واحد سال تقویمی در همه گاه‌شماری‌های خورشیدی است.
زمان سال اعتدالی بعلت برخی تأثیرات نجومی از جمله جاذبه ماه، تغییر سرعت دورانی زمین (تقدیم محوری)، تقویم اعتدالین و حرکت حضیض دوران زمین، در هر سال متغیر است که سال اعتدالی متغیر یا حقیقی نام دارد که با محاسبه نسبتاً پیچیده‌تری بدست می‌آید و مبنای آغاز هر سال در گاه‌شماری هجری خورشیدی است که در درازمدت میانگین آن (یعنی سال اعتدالی متوسط یا میانگین)، مبنای واحد سال تقویمی در همه گاه‌شماری‌های خورشیدی است. حداکثر اختلاف سال اعتدالی متغیر با متوسط آن حدود ۲۰ دقیقه می‌باشد.گاهشماری ایرانی، موسی اکرمی، ص ۳۲.
سال اعتدالی متوسط یا میانگین که میانگین زمانی سال اعتدالی متغیر و مبنای واحد سال در گاه‌شماری‌های خورشیدی است براساس مقیاس بین‌المللی صفر ژانویه ۱۹۰۰ میلادی، ۳۶۵٫۲۴۲۱۹۸۷۸ روز (۳۶۵روز و ۵ساعت و ۴۸دقیقه و ۴۵٬۹۷۵۴۵۶ثانیه) است. متوسط سال اعتدالی، سالانه معادل ۰٫۰۰۰۰۰۰۰۶۱۴ شبانه‌روز یا ۰٫۰۰۵۳۰۴۹۶ ثانیه (هر قرن ۰٫۵۳۰۴۹۶ ثانیه) کاهش می‌یابد. با توجه به این کاهش در سال ۲۰۰۰ میلادی، سال اعتدالی متوسط ۳۶۵٫۲۴۲۱۹۲۶۵ روز (۳۶۵روز و ۵ ساعت و ۴۸دقیقه و ۴۵٫۴۴ ثانیه) بوده و در آغاز سال ۲۰۲۰ میلادی ۳۶۵٫۲۴۲۱۹۱۴۲ روز (۳۶۵روز و ۵ساعت و ۴۸دقیقه و ۴۵٫۳۴ثانیه) است.
به‌طور معمول سال خورشیدی تقویمی یا قراردادی، به صورت ۳۶۵ روز در قالب ۱۲ ماه تشکیل شده‌است که برای تعدیل کسر روز آن معمولاً هر چهار و به‌ندرت پنج سال یکبار به صورت ۳۶۶ روز کبیسه در نظر گرفته می‌شود.
محاسبه با دقت بالای سال خورشیدی اعتدالی، اولین بار توسط گروهی ریاضیدان و اخترشناس که نامدارترینشان حکیم عمر خیام نیشابوری ریاضیدان و شاعر ایرانی در طراحی و اصلاح تقویم ایرانی مرسوم به جلالی به سفارش ملکشاه سلجوقی برای تعیین اعتدال بهاری جهت محاسبه نوروز در گاه‌شماری جلالی، دقیق‌ترین گاهشماری جهان و در پی آن توسط دانشمندان بعدی از جمله خواجه نصیرالدین طوسی انجام شد.
سال اعتدالی بر اساس دو بار عبور زمین از نقطه اعتدال بهاری بر دایره انتقالی خود است و از یک دوران انتقالی زمین بر یک دایره هندسی کامل نسبت به ستارگان اندکی عقبتر است از اینرو نسبت به سال نجومی که بر اساس دوران انتقالی زمین بر دایره هندسی کامل نسبت به ستارگان است ۲۰ دقیقه کوتاهتر است. از اینرو در هر سال زمینه ستارگان ثابت نسبت به یکروز مشخص سال اعتدالی یا تقویمی در حال اندکی تغییر است. این تفاضل طی ۲هزار سال موجب جابجایی صورت‌های فلکی تا ۳۰ درجه قوسی شده‌است. مثلاً نقطه اعتدال بهاری که ۲هزار سال پیش در صورت فلکی حمل (بره) بوده، امروزه در صورت فلکی حوت (ماهی) به عقب کشیده شده‌است.بدون رفرنس
واحد سال در گاهشماری‌های خورشیدی مانند هجری خورشیدی و میلادی، سال خورشیدی اعتدالی متوسط یا میانگین می‌باشد. اما در گاه‌شماری هجری خورشیدی علاوه بر آن نوروز آغاز هر سال بر اساس سال خورشیدی متغیر یا حقیقی و موقعیت واقعی خورشید در آن سال در حال قرار گرفتن در نقطه اعتدال است.
بر اساس سال اعتدالی در تقسیم‌بندی تقویم ایرانی، یک سال خورشیدی قراردادی؛ ۳۶۵ روز و در هر ۴ و به ندرت ۵ سال کبیسه ۳۶۶ روز، دارای ۴ فصل با نام‌های بهار، تابستان، پاییز، و زمستان است و هر فصل ۳ ماه دارد. هر ماه در نیمه اول سال ۳۱ روزه و در نیمه دوم سال ۳۰ روزه می‌باشد که ماه آخر، در سال‌های عادی غیرکبیسه ۲۹ روزه‌است. هر ماه آن تقریباً ۴ هفته و هر هفته ۷ روز متوالی، با نام‌های شنبه، یکشنبه، دوشنبه، سه‌شنبه، چهارشنبه، پنجشنبه و جمعه (آدینه) دارد.
هر سال با ۱ فروردین و اعتدال بهاری آغاز می‌شود. بلندترین روز سال در ۱ تیر و بلندترین شب سال در شب یلدا (از غروب ۳۰ آذر تا طلوع آفتاب در ۱ دی) رخ می‌دهد.
۱۹ دی دویست و نود و پنجمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۷۰ روز (۷۱ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۲۰ دی دویست و نود و ششمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. تا پایان سال ۶۹ روز (۷۰ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۲۱ دی دویست و نود و هفتمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۶۸ روز (۶۹ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۲۲ دی دویست و نود و هشتمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۶۷ روز (۶۸ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۲۳ دی دویست و نود و نهمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۶۶ روز (۶۷ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۲۴ دی سیصدمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۶۵ روز (۶۶ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۲۵ دی سیصد و یکمین روز از گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۶۴ روز (۶۵ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۲۷ دی سیصد و سومین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۶۲ روز (۶۳ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۲۸ دی سیصد و چهارمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۶۱ روز (۶۲ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۲۹ دی سیصد و پنجمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۶۰ روز (۶۱ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
۳۰ دی سیصد و ششمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۵۹ روز (۶۰ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
مانیتور (به انگلیسی: Monitor) نمایشگر رایانه است، و نیز ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
نمایشگر رایانه یا مانیتور کامپیوتر یک دستگاه نمایش و خروجی و یکی از تجهیزات رایانه‌ای است که تصویر تولیدشده توسط آداپتور تصویر رایانه بر روی آن نشان داده می‌شود. نمایشگر توسط کابل به آداپتور تصویری متصل می‌شود.
نمایشگر یا صفحه نمایش، صفحه نمایش الکترونیکی تصویری برای رایانه است. یک نمایشگر شامل: صفحه نمایش، دستگاه مدار و یک محفظه است. دستگاه صفحه نمایش در نمایشگر مدرن به‌طور معمول یک ترانزیستور فیلم صفحه نمایش کریستال مایع نازک، صفحه نازک است. درحالیکه مانیتورهای قدیمی تر از یک لوله اشعه کاتد به عنوان عمق اندازهٔ صفحه نمایش استفاده می‌شده‌است.
در اصل، نمایشگر رایانه برای پردازش داده‌ها مورد استفاده قرار گرفت درحالی‌که گیرنده‌های تلویزیون برای سرگرمی استفاده شده ‌است. از سال ۱۹۸۰ به بعد، رایانه (و نمایشگرهایش), برای پردازش داده‌ها و سرگرمی استفاده شد، درحالی‌که تلویزیون‌ها برای برخی از قابلیت‌های رایانه پیاده‌سازی شدند. نسبت ابعاد مشترک و همچنین مانیتورهای رایانه از ۴:۳ به ۱۶:۹ (و ۱۶:۱۰) تغییر کرد.
مانیتور یک وام واژه انگلیسی در فارسی به معنای نظارت از طریق دیدن یا دیدبانی است. مانیتور در زبان انگلیسی دارای معانی دیدبانی کردن، مبصر کلاس و دستگاه مانیتور است. مانیتور بیشتر به عنوان یک صفحه نمایش، صفحه نمایش ویدئویی، ترمینال نمایش تصویری، واحد نمایش ویدئو و یا صفحه نمایش ویدئویی اشاره می‌شود. مانیتورینگ نیز به معنای نظارت از طریق دستگاه مانیتور است.
در سال ۱۹۷۰ اولین صفحه نمایش‌ها برای رایانه‌های شخصی به بازار عرضه شدند که تنها قادر به نمایش متن بودند و به همین دلیل آن‌ها را صفحه نمایش مبتنی بر متن می‌نامند. از سال ۱۹۸۱ تحولی در تولید صفحه نمایش ایجاد شد که صفحه نمایش را قادر به نمایش چهار رنگ کرد. این صفحه نمایش‌ها به CGA معروف شدند. با پیشرفت تکنولوژی، در طراحی صفحه نمایش‌ها نیز به سرعت تغییراتی داده شد. در سال ۱۹۸۴ صفحه نمایش‌های EGA به بازار عرضه شد که توانایی نمایش ۱۶ رنگ را داشت.
در سال ۱۹۸۷ صفحه نمایش‌های VGA معرفی شدند که قادر به نمایش ۲۵۶ رنگ بودند. در سال ۱۹۹۰ تکنولوژی XGA عرضه شد که با آرایهٔ ۶۵۵۳۶ رنگ در نوع خود بی نظیر بود.
نخست، رایانه‌های الکترونیکی با یک صفحه‌ای با لامپ‌های روشن که موقعیت هر لامپ خاصی شامل حالت روشن، خاموش یک بار ثبت شده در داخل رایانه است، نشان داده می‌شد. این به مهندسان عامل رایانه اجازه می‌دهد که بر وضعیت داخلی از ماشین نظارت کنند، بنابراین این صفحه از لامپ‌ها به عنوان نمایشگر شناخته شده‌است. زمانی‌که مانیتورهای اولیه فقط قادر به نمایش یک مقدار بسیار محدود اطلاع‌های بود و بسیار گذرا بودند آن‌ها به ندرت برای خروجی برنامه در نظر گرفته شدند.
در این زمان مجموعه‌ای از لامپ‌های روشن با لوله پرتو کاتدی که می‌تواند معادل چند لامپ روشن با قابلیت اطمینان بیشتر نمایش بدهد، جایگزین شدند.
همان‌گونه که فناوری توسعه پیدا کرد آن‌ها فهمیدند که خروجی یک صفحه نمایش سی آر تی انعطاف‌پذیرتر از صفحه‌ای با لامپ‌های روشن است و در نهایت با دادن کنترل از آنچه به خود برنامه داده شد، نمایشگر خود را به یک دستگاه خروجی قدرتمند در حق خود شد.
نمایشگرهای با قابلیت‌های متفاوت برای کاربردهای خاص تولید می‌شوند:
در حال حاضر نمایشگرها در چهار نوع تولید می‌شوند:
سطح صفحه نمایش نمایشگر را بر حسب اینچ می‌سنجند. برای مثال، نمایشگر ۱۷ اینچ یعنی فاصله از گوشه سمت راست و بالا تا گوشه سمت چپ و پایین صفحه نمایش ۱۷ اینچ است.
فناوری‌های متعددی برای نمایشگر رایانه‌ها استفاده شده‌است. تا قرن ۲۱ بیشتر از لوله اشعهٔ کاتدی استفاده می‌شد اما آن‌ها تا حد زیادی با مانیتورهای ال سی دی جایگزین شدند.
نخستین مانیتورها از لامپ‌های پرتوی کاتدی (سی آر تی) استفاده کردند. قبل از ظهور رایانه‌های خانگی در اواخر دهه ۱۹۷۰، برای یک ترمینال نمایش تصویر وی دی تی، استفاده از یک (سی آر تی) برای اینکه به صورت فیزیکی تمام اجزای یک سیستم و کیبورد در یک شاسی تکه‌ای بزرگ جمع شود بسیار رایج بود.
صفحه نمایش تک رنگ و به مراتب حساسیت کمتر و دقیق تر از صفحه نمایشگرهای تخت بود. نیاز به استفاده از متون نسبتاً بزرگ و به شدت محدودکننده مقدار اطلاع‌هایی که می‌تواند در یک زمان نمایش داده شود پدید آمد.
صفحه نمایشگرهای رزولوشن بالا (سی آر تی) جهت اهداف نظامی، صنعتی و کاربردهای علمی توسعه پیدا کرد، اما برای تولید واقعی خیلی گران بودند. بعضی از انواع اولیه رایانه‌های خانگی (مانند تی آر اس-۸۰ و کومودور پی ای تی) محدود به صفحه نمایش‌های تک رنگ بودند. اما ظرفیت نمایش رنگی از پیش تر یک استاندارد پیشگامان اپل ۲ بود که در سال ۱۹۷۷ معرفی شد، و در آتاری‌های مدل ۸۰۰ بسیارمدرن گرافیکی به کار رفت که در سال ۱۹۷۹ معرفی شد. هم رایانه‌ای که از آنتن استفاده می‌کنند که یک مجموعه رنگ‌ها را ایجاد کند و هم نمایشگر رنگی (سی آر تی) که با هدف رزولوشن بهینه شده طراحی شده‌اند، می‌توانند توسط کابل متصل شوند.
چندین سال پیشتر در سال ۱۹۸۱ آی بی ام آداپتور گرافیک رنگی را معرفی کرد که می‌توانست ۴ رنگ با یک رزولوشن ۳۲۰ در ۲۰۰ تولید کند، یا می‌توانست ۶۴۰ در ۲۰۰ پیکسل با دو رنگ تولید کند. در سال ۱۹۸۴ آی بی ام آداپتور گرافیکی پیشرفته که توانایی تولید ۱۶ رنگ و رزلوشن ۶۴۰ در ۳۵۰ را داشت معرفی کرد.
در پایان دهه ۱۹۸۰ میلادی، نمایشگرهای رنگی سی آر تی که به شکل واضح می‌توانست ۱۰۲۴ در ۷۶۸ پیکسل را نمایش دهد و به وفور قابل خرید بودند را به صورت گسترده در دسترس قرار داشت.
طی چندین دهه بعدی حداکثر رزولوشن تصویر به تدریج افزایش بیدا کرد و قیمت به کاهش ادامه داد. تکنولوژی سی آر تی در بازار میلیونی نمایشگرهای پی سی قالب باقی ماند چون برای تولید ارزان‌تر بود و همچنین مدلی که قابلیت دید تقریباً ۱۸۰ درجه را داشت معرفی کرد. سی آر تی‌ها هنوز بعضی فواید کیفیت تصویری را بر ال سی دی‌ها دارند اما در روی کاغذ این پیشرفت کمتر قابل مشاهده بوده‌است. رنج دینامیکی پنل‌های ال سی دی اولیه خیلی کم بود، و اگر چه در متون و دیگر گرافیک‌های غیر حرکتی بهتر از سی آر تی بودند، اما یک مشخصه ال سی دی که به نام تأخیر پیکسل نامیده می‌شود که حاصل از گرافیک حرکتی است تبدیل به یک ضایعه موسوم به تیر و تاری صفحه شد.
روش‌های زیادی برای بهبود ال سی دی‌ها به کار رفته‌است. در دهه ۱۹۹۰ میلادی، استفاده‌های اولیه از ال سی دی برای نمایشگرهای رایانه‌ای در لپ‌تاپ‌هایی بود که توان کمتری مصرف می‌کرد، سبک‌تر از لحاظ ابعاد فیزیکی در مقایسه با قیمت بیشتر نسبت به سی آر تی‌ها بزرگتر بود.
معمولاً، لپ‌تاپ‌های یکسان با مجموعه‌ای از گزینه‌های نمایشی از جنبه افزایش قیمت ارائه می‌شوند:
(فعال یا غیرفعال) تک رنگ، رنگ غیرفعال، رنگ ماتریکسی فعال تی اف تی. با افزایش حجم و توانایی تولید، تک رنگ‌ها و غیرفعال‌ها از چرخه تولید باز افتاد.
تی اف تی-ال سی دی یک مدل خاص از ال سی دی است که هم‌اکنون تکنولوژی قالبی است که در نمایشگرهای رایانه به کار می‌رود.
اولین صفحه نمایش استاندارد ال سی دی در اواسط دهه ۱۹۹۰ با قیمت بالا به بازار آمد. همانگونه که قیمت طی دوره‌ای از سال‌ها کاهش پیدا کرد، این دسته مشهور تر شدند و در سال ۱۹۹۷ با نمایشگرهای سی آر تی قابل مقایسه شدند. در میان اولین انواع نمایشگرهای رایانه می‌توان به ایزو ال۶۶ در اواسط دهه ۱۹۹۰، نمایشگر اپل استودیو در سال ۱۹۹۸، و نمایشگر اپل سینما در سال ۱۹۹۹ اشاره کرد. در سال ۲۰۰۳ تی اف تی-ال سی دی‌ها سی آر تی‌ها را برای اولین بار کنار زدند و تبدیل به تکنولوژی اولیه مورد استفاده درنمایشگرهای رایانه شدند. برتری اصلی ال سی دی‌ها نسبت به سی آر تی‌ها توان مصرفی کمتر، فضای اشغالی کمتر، به‌طور قابل توجهی باریک‌تر می‌باشند. تکنولوژی امروزی تی اف تی-ال سی دی‌های ماتریکس فعال همچنین دارای سوسوی کمتری نسبت به سی آر تی‌ها دارد که باعث کاهش فشار چشم می‌شود. از طرف دیگر نمایشگرهای سی آر تی کنتراست (تضاد) بیشتری دارد، زمان پاسخ بیشتر، قابلیت استفاده شدن در رزولوشن‌های تصویر چند گانه را دارد و هیچ سوسوی قابل تشخیصی وجود ندارد اگر اندازه رفرش تصویر در بالاترین حد تنظیم شود. نمایشگرهای ال سی دی هم‌اکنون دقت زمانی بالاتری دارند و می‌توانند برای چشم‌انداز تحقیق‌های مورد استفاده قرار گیرد.
نمایشگری با تکنولوژی دیود ارگانیک گسیل نور (اُ ال ای دی) نسبت به ال سی دی‌ها کنتراست بالاتر و زوایای دید بهتری را ارائه می‌کنند اما هنگام نشان دادن اسنادی که پس زمینه سفید یا روشن دارند، نیازمند نیروی برق بیشتری هستند. در سال ۲۰۱۱، هزینه یک نمایشگر ۲۵ اینچ (۶۴ سانتیمتر) اُ ال ای دی، ۷۵۰۰ دلار بود، اما انتظار می‌رود قیمتها کاهش یابند.
عملکرد یک نمایشگر با استفاده از پارامترهای زیر اندازه‌گیری می‌شود:
برای هر بخش مستطیل شکل بر روی یک لامپ گرد، اندازه مورب، برابر با همان قطر لامپ است.
مساحت، ارتفاع و عرض صفحه نمایش‌های با اندازه مورب یکسان، با توجه به نسبت تصویرشان تغییر می‌کنند.
در دستگاه‌های صفحه نمایش دو بعدی همچون نمایشگر رایانه‌ها، اندازه صفحه نمایش یا اندازه تصویر قابل مشاهده، میزان واقعی فضای صفحه است که برای نمایش یک تصویر، ویدئو یا فضای کاری در دسترس است، بدون اینکه از دیگر جنبه‌های طراحی واحد، محدودیتی اعمال شود. اندازه‌گیری‌های اصلی برای دستگاه‌های صفحه نمایش عبارتند از: عرض، ارتفاع، مساحت کل و قطر.
اندازه یک صفحه نمایش معمولاً توسط سازندگان مانیتورها به صورت قطری، یعنی فاصله بین دو گوشهٔ مخالف صفحه، ارائه می‌شود. این روش اندازه‌گیری، از روشی که برای نسل اول تلویزیون‌های سی آر تی که زمانی‌که لامپ‌های تصویر دایره‌ای شکل رایج بودند استفاده می‌شدند به ارث برده شده‌است. به دلیل دایره‌ای بودن، تنها قطرشان کافی بود تا اندازه آن‌ها را توصیف کند. از آنجا که این لامپ‌های مدور برای نمایش تصاویر مستطیلی مورد استفاده قرار می‌گرفتند، اندازه قطری مستطیل، مساوی با قطر تصویر لامپ بود. این روش حتی زمانی که لامپ‌های پرتوی کاتدی به عنوان مستطیل‌های گردشده تولید شدند ادامه پیدا کرد؛ خوبی این کار این بود که یک عدد تنها، اندازه را توصیف می‌کرد، و از آنجا که نسبت تصویر در جهان ۴:۳ بود، این کار گیج‌کننده نبود.
برآورد اندازه نمایشگر توسط فاصله بین دو گوشه مخالف، نسبت تصویر صفحه نمایش را لحاظ نمی‌کرد، برای مثال یک صفحه نمایش عریض ۲۱ اینچ (۵۳ سانتیمتر) ۱۶:۹، نسبت به یک صفحه ۲۱ اینچ (۵۳ سانتیمتر) ۴:۳ مساحت کمتری دارد. صفحه ۴:۳ دارای ابعاد ۱۶٫۸ اینچ در ۱۲٫۶ اینچ (۴۳ سانتیمتر در ۳۲ سانتیمتر) و مساحت ۲۱۱ اینچ مربع (۱۳۶۰ سانتیمتر مربع) است، درحالیکه صفحه عریض ابعادش ۱۸٫۳ اینچ در ۱۰٫۳ اینچ (۴۶ سانتیمتر در ۲۶ سانتیمتر) و مساحتش ۱۸۸ اینچ مربع (۱۲۱۰ سانتیمتر مربع) می‌باشد.
تا حدود سال ۲۰۰۳، اغلب مانیتورهای رایانه‌ها دارای نسبت تصویر ۴:۳ و بعضاً ۵:۴ بودند. بین سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۶، مانیتورهای با نسبت تصویر ۱۶:۹ و ۱۶:۱۰ (۸:۵)، ابتدا در لپ‌تاپ‌ها و سپس در مانیتورهای جداگانه، رواج یافت. دلایل این تحول، استفاده‌های سازنده برای چنین مانیتورهایی بود، یعنی علاوه بر محیط بازی رایانه‌ی عریض و مشاهده فیلم، مشاهده دو صفحه استاندارد وُرد در کنار هم، و همچنین نمایش نقشه‌های بزرگ سی اِی دی و منوی کاربری سی اِی دی در کنار هم در نرم‌افزار سی اِی دی. در سال ۲۰۰۸، نسبت تصویر ۱۶:۱۰، به رایج‌ترین نسبت تصویر تبدیل شد و در همان سال، نسبت ۱۶:۱۰، استاندارد اصلی برای لپ‌تاپ‌ها و رایانه‌های نوت بوک شد.
در سال ۲۰۱۰، صنعت رایانه، شروع به تحول از ۱۶:۱۰ به ۱۶:۹ کرد، چرا که ۱۶:۹ به عنوان اندازه استاندارد برای صفحه نمایش تلویزیون‌های اچ دی انتخاب شد، و همچنین بخاطر اینکه ساخت آن‌ها ارزانتر بود. در نهایت، مانیتورهای با رزولوشن غیر اچ دی همچون ۱۲۰۰*۱۹۲۰ دیگر تولید نشدند.
در سال ۲۰۱۱، صفحه نمایش‌های غیر عریض با نسبت تصویر ۴:۳، به تعداد کمی ساخته شدند. بر طبق گفته شرکت سامسونگ، «این امر به این دلیل بود که تقاضا برای «مانیتورهای مربعی» قدیمی به سرعت در دو سال اخیر کاهش یافت و من پیش‌بینی می‌کنم که تا پایان سال ۲۰۱۱، تولید تمامی پنل‌های ۴:۳ یا مشابه آن به دلیل عدم تقاضا متوقف شود.»
رزولوشن مانیتورهای رایانه در طول زمان افزایش یافت. از ۲۰۰*۳۲۰ در طول اوایل دهه ۱۹۸۰، به ۶۰۰*۸۰۰ در اواخر دهه ۱۹۹۰ رسید. از سال ۲۰۰۹، پرفروش‌ترین رزولوشن برای مانیتورها ۱۰۸۰*۱۹۲۰ می‌باشد. پیشرفته‌ترین محصول‌ها، به ۱۶۰۰*۲۵۶۰ در اندازه ۳۰ اینچ (۷۶ سانتیمتر) محدود می‌شوند. شرکت اپل، در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۲، صفحه نمایش ۱۸۰۰*2880 Retina MacBook Pro را با اندازه ۱۵ اینچ (۳۸ سانتیمتر) معرفی کرد.
بیشتر نمایشگرهای تازه، در صورتی که هیچ سیگنال تصویری به آن‌ها نرسد، به یک حالت ذخیره انرژی می‌روند. این قابلیت به سیستم عامل‌های جدید اجازه می‌دهد تا بعد از زمان مشخصی از عدم فعالیت، نمایشگر را خاموش کنند. این قابلیت همچنین عمر سرویس دهی نمایشگر را افزایش می‌دهد.
بعضی نمایشگرها همچنین پس از یک مدت، در حالت آماده به کار، خودشان را خاموش می‌کنند.
بیشتر لپ‌تاپ‌های امروزی، یک روش برای کمرنگ کردن صفحه بعد از مدتی از عدم فعالیت یا هنگامی که باتری در حال استفاده است ارائه می‌کنند. این قابلیت، طول عمر باتری را افزایش و فرسایش آن را کاهش می‌دهد.
خیلی از مانیتورها، لوازم دیگری (یا اتصال‌های آنها) را یکپارچه‌سازی می‌کنند. این امر، پورتهای استاندارد را در دسترسی آسان قرار داده و نیاز به هاب، دوربین، میکروفن، یا مجموعه بلندگوهای جداگانهٔ دیگر را از بین برده‌است. این مانیتورها، ریزپردازنده‌های پیشرفته‌ای دارند که شامل اطلاع‌های کدک، درایورهای رابط ویندوز و دیگر نرم‌افزارهای کوچکی است که به عملکرد مناسب این کاربردها کمک می‌کند.
بعضی صفحه نمایش‌ها، مخصوصاً نمایشگرهای ال سی دی جدید، حالت مات ضد انعکاس سنتی را با یک حالت براق جایگزین کردند. این امر، اشباع رنگ و وضوح را افزایش می‌دهد اما انعکاس از چراغها و پنجره‌ها از آن‌ها بسیار مشهود است. پوشش‌های ضد انعکاس گاهی وقت‌ها برای کمک به کاهش بازتاب‌ها اعمال می‌شوند، اگرچه این کار فقط تأثیر آن را کم می‌کند.
در حدود سال ۲۰۰۹، شرکت‌های NEC/Alienware و Ostendo Technologies (مستقر در Carlsbad, CA) با همکاری هم، یک نمایشگر منحنی (مقعر) ۴۳ اینچی (۱۱۰ سانتیمتری) ارائه کردند که با پوشش دهی ۷۵٪ از دید محیطی، موجب زوایای دید بهتر در نزدیکی لبه‌ها می‌شد. این مانیتور دارای رزولوشن ۹۰۰*۲۸۸۰ و چراغ پس زمینه ال ای دی بود و به عنوان یک مانیتور مناسب، هم برای بازی و هم برای کارهای دفتری، به بازار عرضه شد، در حالیکه با قیمت ۶۴۹۹ دلار، نسبتاً گران بود. همان‌طور که در سال ۲۰۱۳، این مانیتور دیگر موجود نیست. Ostendo Technologies دیگر به دنبال تکنولوژی مانیتور منحنی نیست.
صفحه نمایش‌های با زاویه دید باریک، در برخی کاربردهای آگاهانه امنیتی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
نمایشگرهای سه بعدی (3d) یا استریو (Stereo display)، اغلب با کمک عینک‌های مخصوص، قادر به نمایش یک تصویر متفاوت برای هر چشم هستند که منجر به درک عمق می‌شوند.
یک صفحه نمایش جهت دار که تصاویر سه بعدی را بدون کلاه تولید می‌کند.
این نمایشگرها از لمس صفحه به عنوان یک روش ورودی استفاده می‌کنند. آیتم‌ها می‌توانند به وسیلهٔ یک انگشت، انتخاب یا منتقل شوند، و حرکات انگشت می‌تواند برای انتقال دستورهای مورد استفاده قرار گیرد. به‌دلیل افت تصویر ناشی از اثر انگشت‌ها، صفحه نیاز به پاک کردن مکرر خواهد داشت.
ترکیبی از یک نمایشگر و یک ورقه گرافیکی است. چنین دستگاه‌هایی معمولاً بدون استفاده از یک یا چند فشار از طرف ابزارهای مخصوص، نسبت به لمس عکس‌العمل نشان نمی‌دهند. اگرچه اکنون مدل‌های جدیدتر قادر به تشخیص هر فشاری هستند و اغلب توانایی تشخیص نوسان و چرخش را نیز دارند.
صفحه نمایش‌های لمسی و ورقه‌ای به عنوان جایگزینی برای قلم نوری، که فقط قادر به کار بر روی سی آر تی‌ها بود، مورد استفاده قرار می‌گیرند.
برندهای متعددی در تولید نمایشگر رایانه فعال هستند. برندهای ایسوس، بنکیو، ال‌جی، دل و وستل بیشتر بازار تولید نمایشگر رایانه را در سراسر جهان دارند.
برندهای جی‌پلاس، گرین، مارشال الکترونیک و مادیران جزو برندهای ایرانی در صنعت تولید نمایشگر رایانه هستند.
چاپگر یا پرینتر یک دستگاه جانبی است که متن یا تصویر ایجادشده به وسیلهٔ رایانه را به عنوان دستگاه خروجی بر روی کاغذ (یا رسانهٔ مشابه دیگری) چاپ می‌کند.
انواع چاپگرها عبارت‌اند از چاپگر ماتریس سوزنی، چاپگر لیزری، چاپگر جوهرافشان، تماسی و غیرتماسی.
چاپگرها با توجه به کاربردی که دارند یکی از تجهیزات اداری مورد نیاز هر شرکت و اداره‌ای محسوب می‌شوند. با توجه به گونه کاربری این تجهیزات، انواع متفاوتی از نظر رنگ چاپی و سازوکار چاپ طراحی و تولید شده‌اند. منبع تأمین رنگ در چاپگرها، بسته به گونه چاپگر، تونر یا کارتریج نامیده می‌شود.
به عمل چاپ کردن در زبان انگلیسی پرینت می‌گویند.
چاپگرها انواع مختلفی دارند که به دو دسته کلی تقسیم می‌شوند:
چاپگرهای دو بعدی برای چاپ متن و گرافیک روی کاغذ استفاده می شوند.
چاپگرهای سه بعدی برای ایجاد اجسام فیزیکی سه بعدی استفاده می شوند. چاپگری که با استفاده از آن می‌توان به‌جای چاپ بر روی کاغذ، حجم‌های سه‌بعدی را چاپ کرد. مواد اولیهٔ مورد استفاده در چاپگر سه‌بعدی مواد نیمه‌جامد می‌باشد. منظور از چاپگر سه‌بعدی فرایند ساخت یک شیء سه‌بعدی از یک فایل دیجیتالی است.
چاپگری که با پاشیدن قطرات بسیار ریز جوهر با استفاده از صفحات مغناطیسی روی کاغذ، بر روی کاغذ نقش ایجاد می‌کند. چاپگرهای جوهرافشان رایج‌ترین گونه چاپگر برای مصارف خانگی و اداری محسوب می‌شوند. نام مخزن جوهر این چاپگرها کاتریج است. نگهداری از آن نیازمند دقت بالاست. چاپگرهای جوهرافشان توانایی تولید خروجی با کیفیت بالا را دارند، سریع هستند و گرم نمی شوند.
چاپ سابلیمیشن روشی برای چاپ روی اجسام و مواد مختلف است که در آن از جوهر های حساس به حرارت استفاده می شود. این جوهر ها تحت تاثیر گرما به گاز تبدیل شده و با یک سطح که از پلی استر می باشد ترکیب می شود. و پس از سرد شدن رنگ ثابت می‌شود.
چاپگری که در آن حرف یا نماد، به صورت ماتریسی از نقاط است و توسط ضربات سوزن‌های باریکی بر روی یک نوار حاوی جوهر (نسبتاً خشک) و در نهایت بر روی کاغذ شکل می‌گیرد. چاپگرهای سوزنی صدای بالا و کیفیت پایینی دارند. از سوی دیگر، چاپگرهای سوزنی معمولاً قیمت ارزانی دارند.
از کاربردهای اصلی چاپگرهای سوزنی می‌تواند به چاپ انواع چک، صدور انواع فاکتورهای رسمی و چندنسخه‌ای، چاپ روی دفترچه، چاپ نسخه‌ها، چاپ بلیط قطار یا هواپیما و… نام برد.
علت استفاده از چاپگرهای سوزنی برای چاپ چک این است که این گونه چاپگرها برای چاپ تصاویر اصلاً مناسب نیستند و با توجه به پیشرفت فناوری، استفاده از چاپگرهای سوزنی تا حدود زیادی محدود شده‌است.
اولین بار در دهه ۱۹۶۰ توسط کمپانی زیراکس تولید شد. چاپگرهای لیزری هنوز به طور گسترده در دفاتر بزرگ مورد استفاده قرار می گیرند. این پرینترها بخاطر سرعت چاپ بالا و کیفیت بیشتر، بهره وری بیشتری دارند.
چاپگری که در آن از پرتوهای لیزر برای نشاندن جوهر بر روی کاغذ استفاده می‌گردد. چاپگرهای لیزری نیز خود به دو دسته رنگی و سیاه سفید تقسیم می‌شوند. چاپگرهای لیزری سیاه سفید بیشتر برای چاپ متن به کار می‌روند، اما از چاپگرهای لیزری رنگی برای چاپ عکس استفاده می‌شود، ولی این چاپگرها برای چاپ عکس زیاد مناسب نسیتند جون هزینهٔ شارژ مجدد یا تعویض کارتریج بالا است.
چاپگری که در آن اطلاعات و نوشته‌های یک سطر یکجا چاپ می‌شود. صاحب تکنولوژی پرینترهای خطی ، کمپانی تالی جنیکام می باشد.
چاپگری که با ایجاد گرما روی کاغذهای مخصوص و ریبون متن مورد نظر را چاپ می‌کند. این گونه چاپگرها سرعت بالا و هزینهٔ چاپی کمی دارند و برای صدور انواع فیش و فاکتور مناسب می‌باشند.
چاپگری برای مصارف صنعتی است؛ و در مدل‌های چاپگرهای جت دستی و چاپگر جت خودکار ارائه می‌شوند.
این گونه چاپگرها فقط دارای رنگ مشکی می‌باشند، برای چاپ عکس زیاد مناسب نیستند و بیشتر از آن‌ها برای چاپ اسناد و مدارک، مقاله و نمودار استفاده می‌شود.
این گونه چاپگرها علاوه‌بر کارایی‌های چاپگرهای سیاه و سفید، دارای رنگ‌های بیشتری هستند و همچنین برای چاپ عکس در هر اندازه‌ای مناسب می‌باشند.
به‌طور کلی می‌توان اجزای تشکیل دهنده یک چاپگر امروزی را به بخش‌های مکانیکی و بخش‌های الکترونیکی تقسیم کرد. در واقع در پرینترهای امروزی فرمان صادر شده توسط کامپیوتر یا تلفن‌های همراه و سایر وسایل دارای نرم‌افزار سازگار با پرینتر، به بخش الکترونیکی صادر شده و این بخش پس از تجزیه و تحلیل فرامین صادره دستور لازم را به سایر بخش‌ها منتقل می‌کند تا متن یا تصویر مورد نظر بر روی کاغذ یا هر بستر مناسب دیگری چاپ شود.
اگر بخواهیم به مهمترین قطعات الکترونیکی یک چاپگر اشاره کنیم، باید بگوییم که چاپگر با استفاده از یک کابل شامل یکی از موارد زیر:
و یا با استفاده از تکنولوژی وای فای به دستگاه‌های مربوطه متصل می‌شود. فارغ از نحوه اتصال، داده‌های ارسال شده از طریق رایانه یا تلفن همراه به پرینتر پس از دریافت در رم دستگاه چاپگر ذخیره شده و به وسیله بخشی به نام فرمتر تحلیل می‌شوند. این بخش پس از تجزیه تحلیل این فرامین، دستورهای لازم را به بخش‌های مکانیکی منتقل می‌کنند.
پس از صدور دستورهای لازم توسط فرمتر بخشی به نام پیک آپ، که وظیفه ورود کاغذ به دستگاه را دارد، با حرکت به سمت پایین و چرخش، یک برگ کاغذ را از داخل سینی محفظه کاغذ به داخل پرینتر هدایت می‌کند. در این بخش بسته به نوع تکنولوژی چاپ، متن یا به وسیله لیزر بر روی درام حک شده و به کاغذ منتقل می‌شود یا دستگاه به صورت خطی یا ماتریسی، مکان مورد نظر در روی کاغذ را تشخیص داده و متن را بر روی کاغذ چاپ می‌کند.
بیشتر این محصولات علاوه بر آن به یک تغذیه اتوماتیک اسناد (ADF) برای تغذیه اسناد اصلی دو طرفه به اسکنر نیز مجهز هستند. از بسیاری جهات، ADF‌های خودکار دو طرفه نسبت به پرینترهای دو طرفه اتوماتیک، راحتی بیشتر و صرفه جویی بیشتری به ارمغان می‌آورند.
ابتدا یک طرف سند مورد نظر توسط اسکنر دستگاه اسکن گرفته می‌شود و سپس دستگاه به صورت خودکار کاغذ را پشت و رو کرده و طرف دیگر سند را نیز اسکن می‌کند، که این قابلیتی درخور و بسیار مفید است چرا که گرفتن اسکن دورو به صورت خودکار باعث صرفه جویی بالایی در وقت و زمان شما می‌شود، اصطلاحاً به این قابلیت در پرینترهای چندکاره ADF دوطرفه گفته می‌شود.
حال اگر ADF دستگاه پرینتر چندکاره فقط قادر به اسکن یک رو باشد، یا فقط بتواند از اسناد کپی یک طرفه بگیرد، در این صورت به آن ADF یک طرفه گفته می‌شود.
استان بغداد یکی از استان‌های هجده‌گانه کشور عراق است که مرکز آن شهر باستانی بغداد (پایتخت عراق) است این استان که در قسمت مرکزی کشور عراق قرار دارد از استان‌های کم وسعت این کشور است.
بیشتر ساکنان این استان را به‌طور عمده عرب‌ها تشکیل می‌دهند.
در این استان اقلیت‌های آشوری و کردی نیز به ویژه در شهر بغداد زندگی می‌کنند.
ترمینال کاربردهای زیر را دارد:
پروژه Facsimile یک کتابخانه شبیه‌سازی رویداد گسسته سه بعدی است که می‌تواند برای پروژه‌های شبیه‌سازی صنعتی در یک محیط مهندسی و/یا تولید استفاده شود.
شبیه‌سازی‌های فاکس بر روی ماشین مجازی جاوا تحت لینوکس، سیستم عامل مک، BSD، یونیکس و ویندوز مایکروسافت اجرا می‌شوند.
Facsimile نرم‌افزار منبع باز / رایگان است و تحت نسخه ۳ مجوز عمومی عمومی کوچک گنو (LGPLv3) توزیع شده‌است.
پس از یک وقفه نسبتاً طولانی، که از حدود سال ۲۰۰۸ شروع شد، توسعه Facsimile یک بار دیگر از نوامبر ۲۰۱۲ فعال شد.
آبدهی، بِدِه، واباروا-(-dis)+بار(charge) یا دِبی در منابع آب به حجم آب جابجا شده از یک مقطع مشخص (رودخانه، کانال آب، دریچه سد، لوله یا هر سازه دیگر) در مدت زمان مشخص بِدِه یا دبی یا میزان آبدهی گفته می‌شود. واحد دبی m۳/s (متر مکعب بر ثانیه) است؛ که معمولاً برای اندازه‌گیری جریان استفاده می‌شود. رابطهٔ ریاضی آن به صورت زیر است:
برای درک بهتر از سرعت و دبی آب در لوله، مثال زیر می‌تواند راهنمای خوبی باشد.
اگر لوله آب را در ۳۳ سانتی‌متری زمین به صورت افقی نگه داریم فاصله آخرین نقطه پاشش آب تا ابتدای لوله را «پرتاب افقی» یا «d» بنامیم، جدول زیر نسبت بین کمیت‌های مختلف مرتبط با این مثال را در یک لوله یک اینچ نشان می‌دهد.
حال همین لوله را به صورت عمودی قرار می‌دهیم و فاصله نقطه اوج فواره یا بالاترین ارتفاع آب تا نوک لوله را پرتاب عمودی یا h می‌نامیم.
دبی آب در لوله با همان سرعت‌ها و پاشش‌های جدول فوق، برای لوله ۲ اینچ چهار برابر و برای لوله ۴ اینچ ۱۶ برابر مقادیر جدول فوق خواهد بود.
جستجوی هوش فرازمینی (به انگلیسی: "Searching for Extra-Terrestrial Intelligence" یا "SETI") نامی است که به پروژه‌های علمی با هدف یافتن هوش فرازمینی گفته می‌شود.
یکی از طرح‌های زیرشاخه این پروژه، SETI@Home است. در این طرح افراد می‌توانند نرم‌افزار SETI@Home را دریافت کرده، و بر روی کامپیوتر خود نصب کنند.
این نرم‌افزار در مواقعی که افراد با رایانه شخصی خود کار نمی‌کنند فعال می‌شود، سپس شروع به دریافت اطلاعات ذخیره شده توسط رادیوتلسکوپ‌های SETI از اینترنت می‌کند و پس از پردازش آن‌ها، اطلاعات را به سایت SETI@Home بازمی‌گرداند. به این ترتیب، یک ابررایانه مجازی ایجاد می‌شود که برای اجرای این طرح کمک بسیار بزرگی است.
اَنشان یا انزان نام ناحیهٔ مهم ایلامی در ایران باستان است. حدود سال‌های ۱٬۱۰۰ تا ۷۷۰ پیش از میلاد، انشان که در قلب پارس بود، جزئی از خاک ایلام شد.CHRONOLOGY OF IRANIAN HISTORY PART 1 "iranicaonline.org" حدود ۷۷۰ تا ۶۴۶ پیش از میلاد، قبایل پارسی، ایلامیان انشان را وادار به مهاجرت به سمت شهر شوش کردند. در سال ۵۵۸ پیش از میلاد، پادشاهی کوروش بزرگ (کوروش دوم) در قلب پارس به مرکزیت انشان و نیز خوزستان آغاز شد. وی پایتختِ هخامنشیان را در آن سال به شوش منتقل کرد.558 Accession of Cyrus the Great to the throne of Anšān in Fars and Khuzestan; he moves the Achaemenid capital to Susa. در منطقه مرودشت که بزرگراه آنشان است مجتمعی از چندین دره و دشت در هم رفته‌اند. در حدود ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد آنشان همچنین یک منطقه دیوار مانند داشت. همچنین تعدادی روستا در ان حوالی وجود داشت.Henry Wright, The Earliest Bronze Age in Southwest Asia (3100-2700 BC)
یک متن آشوری مربوط به تخریب ایلام توسط آشوربانی پال شاه پارسواش را با عنوان کورَش ذکر می‌کند. این کورَش باید همان کوروش اول در سلسله نسب هخامنشی باشد. کورَش پیشنهاد تبعیت از آشوربانیپال را داد و پسرش نینِوِه را عنوان تصدیق حسن نیتش به آشور فرستاد. این منبع، نخستین سند ورود خاندان هخامنشی به صحنهٔ تاریخ هستند.
در متن بابلی کوروش دوم پدر بزرگش کوروش‌اول را "شاه بزرگ انشان" لقب می‌دهد. از اینرو به نظر می‌رسد که اولین کوروش، حاکم ایالت پیشین ایلامی انشان/انزان در فارس بوده و همچنین رئیس سیاسی پارسوآش (پَرسووَش) نیز بوده‌است. دو سرزمین پارشوآش و پَرسووَش مشخصاً منطبق هم هستند.
اَنشان یا انزان نام ناحیه مهم عیلامی در فارس غربی و مرکز آن است. متون اکدی و سومری در اواخر هزاره سوم پیش از میلاد گواهی سرزمین انشان را می‌دهند. حاکمان عیلامی در هزاره دوم پیش از میلاد، به‌طور سنتی عنوان شاه انزان و شوشان شوش را داشتند، انزان معمولاً لفظ عیلامی انشان بود. در اواسط هزاره‌یکم پیش از میلاد، انشان سرزمین خانگی پارس‌های هخامنشی شد.
طی سالیان اخیر سرزمین و شهر انشان همواره شریک قسمت‌های مختلف جنوب ایران گرفته می‌شد. در ۱۹۷۰، محل گسترده باستانی که تپه ملیان نامیده می‌شد واقع در دشت بیضا شهرستان بیضا در غرب فارس (واقع در ۳۶ کیلومتری شمال غرب شیراز) به عنوان شهر گمشده پیشنهاد شده بود. سال‌های بعدتر، قطعه پاره آجری که کتیبه‌ای به خط میخی عیلامی را نشان می‌داد و در سال‌های ۱۹۷۱ و ۱۹۷۲ در محل به‌دست آمد که قسمت‌هایی از یک تعهد را دربرداشت و توسط یک شاه ایلامی اواخر هزاره دوم پیش از میلاد، مربوط به یک معبد واقع در انشان توصیف شده‌است. علاوه بر این، تعدادی از متون اقتصادی-ادارای حفاری شده در مَلیان در ۱۹۷۲ و بعد از آن گواهی داد که انزان، همان‌جایی است که در متون، نوشته شده بودند. این کشفیات سندی بر شناسایی مَلیان به عنوان محل شهر باستانی انشان می‌باشد.
در سال ۱۳۴۹، یافته‌های باستان‌شناسی در منطقهٔ تپه مَلیان (شهرستان بیضا) در دشت بیضا ی استان فارس این گمان را پیش کشید که تپه ملیان محل شهر گمشدهٔ انشان باشد. با یافتن پاره‌آجرهایی با خط میخی عیلامی در این محوطه، این گمان تقویت شد. این نوشته‌ها که به نام یک شاه عیلامی در هزارهٔ دوم پیش از میلاد است از هدایای او به معبد انشان نام می‌برد. با توجه به این یافته‌ها، نظریه ای که می‌گوید منطقه انشان شمال غربی استان فارس را در بر می‌گیرد، قطعیت یافت.http://www.iranicaonline.org/articles/anshan-elamite-regionhttp://www.iranicaonline.org/articles/cyrus-iihttp://www.iranicaonline.org/articles/ariobarzanes-greek-form-of-old-iranian-proper-name-arya-brzanahttp://www.iranicaonline.org/articles/ariyaramna-greek-ariaramnes-old-persian-proper-name
پَرسووَش آشوری باید همان پارسه فارسی باستان باشد که بیانگر مشخصه استان فارس است و این نباید با ناحیه پَرسووَش در استان کرمانشاه اشتباه گرفته شود و ما را گمراه کند. از همان زمان، انشان نامی سنتی برای جنوب بین‌النهرین برای ناحیه فارس شمالی محفوظ مانده‌است.
ویل دورانت پیش از یافته‌های بیشمار باستان شناسان در شناخت موقعیت جغرافیایی انشان، آنجا را بر اساس گمانه‌ها در خوزستان می‌پنداشت:
و برگرفته از همین نظر، در فرهنگ معین نیز "انزان و انشان"، "نامِ قدیمِ خوزستان" درج شده‌است.فرهنگ معین، معین، 1371، جلد پنجم و به‌دنبال آن در فرهنگِ دهخدا و "پیرنیا" نیز بهمین گونه است.
بعضی مردم شهرستان ایذه نام این شهر را برگرفته از انشان یا آنزان می‌دانند ولی با وجود یک قلعه مربوط به ۵۰۰۰ سال پیش در شهر قلعه تل میتوان تصمیم گرفت که شاید انشان زادگاه کوروش در (قلعه تل) بوده.
در شرق دشت شوش و در حوضهٔ رود کُر شهر ملیان (انشان) ۵۰ هکتار وسعت داشته که این مساحت در اواخر دوران نیاایلامی (موسوم به دوران بانش) به ۱۵۰ هکتار می‌رسد و دور شهر آن را حصاری می‌سازند.
ملیان بزرگ‌ترین محوطهٔ نیاایلامی کاوش شده تا کنون است.
ملیان از اجتماع چند سکونت‌گاه کوچکتر در اوایل دوران بانش تشکیل شد.
باستان‌شناسان حدس می‌زنند که ملیان نیاایلامی در آغاز شهری کوچک بوده که ساکنان آن مقامات اداری و صنعتگران نیمه‌وقتی بوده‌اند که بسیاری از ایشان کشاورز یا دامدار نیز بوده‌اند.
به باور باستان‌شناسان، نظر به ماهیت دوگانهٔ جامعهٔ نیاایلامی (ترکیبی از کشاورزان یکجانشین و دامداران عشایری)، ملیان ابتدا به عنوان مکان گردهمایی و تراکنش بین یکجانشینان و عشایر بوده‌است.
تا اواخر دوران نیاایلامی، تهدیدهای خارجی چنان بودند که ساکنان ملیان مجبور شدند فعالیت‌های شاق ساخت دیواری عظیم را به دست بگیرند.
دیوار حصار پنج کیلومتر طول و احتمالاً ۲٫۵ متر ارتفاع داشته‌است و ۲۰۰ هکتار زمین را در خود جای داده‌است. کاوشگران حدس می‌زند برای ساخت این دیوار در یک دورهٔ ۱۴۰ روزه (فصل مناسب برای تهیهٔ خشت خام) حدود ۱٫۰۰۰ نفر لازم بوده، لذا با توجه به جمعیت حدوداً ۴٫۰۰۰ نفری ملیان در این دوره، احتمالاً افرادی غیر از ساکنان ملیان هم در ساخت آن نقش داشته‌اند. قطع خشت دیوار ۴۴ در ۲۲ در ۸ سانتی‌متر است و با گل اندود شده‌است.
دیوار روی شالوده‌ای سنگی ساخته شده بود و احتمالاً به موازات آن در داخل دیوارهای کوچکتری نیز برپا شده بودند.
عملیات کاوش TUV در بخشی جداافتاده در جنوب شرقی ملیان نشانگر سازه‌های خانگی است که در آن‌ها شواهدی نیز از فعالیت‌های صنعت‌گری نیز یافت می‌شود.
ابنیهٔ آن از خشت خام مستطیلی ۴۰۲۰۸ و خشت خام مربعی ۲۰۲۰۸ ساخته شده‌اند.
اغلب دیوارهای یافت‌شده در کاوش TUV اندود شده بوده‌اند. چهار نوع اندود دیوار نیز در عملیات کاوش TUV یافت شده‌است که معمول‌ترین آن کاهگل است و بقیه عبارتند از اندود سفید (آهک گچی)، اندود رنگی (قرمز و مشکی)، و اندود «سیمانی» (ترکیب ماسه‌های ریز و ملاتی ناشناخته که کف یکی از بناها را اندود کرده‌است).
در عملیات کاوش ABC در شمال غربی ملیان مجموعه‌ای از چهار بنا در مقیاس یادمانی یافت شد. از بالاترین ساختمان (سطح ۲) با وصف انبار بزرگ یاد می‌شود و ساختمان سطح ۳ سازه‌ای بزرگ و خوش‌ساخت است که در آن اتاق‌ها و درها به شکلی رسمی جای گرفته‌اند و با نقش‌های هندسی و الگوهای گلدار تزئین شده‌اند.
در ساختمان سطح ۴ نیز که مربوط به اواخر دوران نیاایلامی است شواهدی از فعالیت‌های خانگی و صنعت‌گری یافت شده‌است.
بر اساس شواهد جدید، احتمالاً در اواخر دوران نیاایلامی سکوی عظیمی از خشت خام نیز در ملیان برپا شده بود.
در ۱۰ کیلومتری غرب ملیان، مجموعه‌ای از محوطه‌ها وجود دارد که در آن شواهد گسترده‌ای از صنعتگری (به‌ویژه تولید سفال) یافت شده‌است.
در دامنهٔ جنوبی کوه کوهنانی نیز مجموعه‌ای از محوطه‌های زیرزمینی یا کوتاه وجود دارد که در مقابل تهاجم قابل دفاع بوده‌اند.
از ۳٫۶۰۰ تا ۳٫۳۰۰ سال پیش در جنوب غربی ایران نیز اطلاعات چندانی وجود ندارد. جمعیت در این دوران کاهش یافته و سکونت‌گاه‌های باقی‌مانده در قالب گروه فرهنگی مشخص (که ویلیام سامنر آن را «فرهنگ قلعه» یا «فرهنگ چغا تیموران» می‌نامد) مسکون ماندند.
در دیگر جاهای دشت شوش تنها روستاهایی کوچک و پراکنده‌ای وجود داشته‌است.
پایتخت مرکز سیاسی کشور، شهر اصلی یا سیاسی یک کشور یا یک محدودهٔ حکومتی است که غالباً از سایر شهرها بزرگ‌تر و پرجمعیت‌تر بوده و نهادهای مهم حکومتی در آن واقع است.
نهادهای اصلی حکومتی مانند وزارتخانه‌ها و ادارات مرکزی معمولاً در پایتخت قرار دارند. پایتخت محل استقرار حکومت است و این مسئله به‌طور قانونی و معمولاً در قانون اساسی کشورها وضع شده‌است. در کشورهای پادشاهی، شاهان و دربار ایشان معمولاً در پایتخت سکونت دارند.
ریشهٔ واژهٔ پایتخت نیز با همین امر مربوط است؛ یعنی «پایِ تختگاهِ شاه»؛ یعنی در زمان‌های قدیم، محل سکونت یک شاه اصلی‌ترین شاخص یک شهر برای پایتخت شدن بود.
در قدیم نام‌های دیگری نیز در معنی پایتخت به‌کار می‌رفت، همچون «دارالخلافه» و «دارالسلطنه» و «آستانه».
منظور از آستانه، محل ورود به دربار پادشاه بود که محل این ورودی دربار رفته‌رفته معنای خود شهر سکونت شاه یعنی پایتخت را به خود گرفت.
آستانه در زمان عثمانی لقب و مترادف شهر استانبول بود و همین واژه فارسی هنوز در زبان‌های آسیای میانه در معنی پایتخت به‌کار می‌رود، چنان‌که دولت جدید قزاقستان پایتخت تازه‌ساز خود را به آستانه یعنی پایتخت نام نهاده‌است.
عدد حقیقی به مجموعهٔ همهٔ اعداد گویا و اعداد گنگ با یک‌دیگر در دستگاه اعداد گفته می‌شودchap.sch.ir صفحهٔ ۱۵. که با formula_1 نمایش داده می‌شود.
اعداد حقیقی را می‌توان از راه‌های مختلفی بسط داد.
شهرستان چالدران، یکی از شهرستان‌های مرزی استان آذربایجان غربی به مرکزیت شهر سیه‌چشمه است. این شهرستان بیشتر به خاطر جنگ چالدران شهرت دارد که بین نیروهای شاه اسماعیل اول صفوی و سلطان سلیم اول عثمانی رخ داد.
چالدران به دلیل داشتن هوای سرد در فصل زمستان و خنک در فصل گرما، یکی از مناطق گردشگری استان می‌باشد. این شهر یکی از مرتفع‌ترین شهرهای کشور آن است. تالاب «ناور» در مرزی‌ترین منطقه قرار گرفته‌است. مرداب‌ها و تالاب‌های متنوع، از جلوه‌های طبیعی این شهرستان است. کلیسای طاطائوس یا قره کلیسا که از شهرت جهانی برخوردار است، در روستای قره کلیسا در ۱۵ کیلومتری شمال شرقی مرکز شهرستان چالدران (سیه چشمه) واقع شده‌است.
زبان بیشتر مردم چالدران ترکی آذربایجانیمرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی. می‌باشد.شهرستان چالدرانشهرستان چالدرانKURDISH TRIBESمنابع: پژوهشنامهٔ تاریخ تمدن اسلامی سال پنجاه و دوم پاییز و زمستان ۱۳۹۸ شمارهٔ ۲ شماری از مردم نیز به زبان کردی کرمانجی سخن می‌گویند. جمعیت این شهرستان طبق سرشماری سال ۱۳۹۵ خورشیدی برابر با ۴۵٬۰۰۰ نفر می‌باشد.
این شهرستان نام‌های گوناگونی دارد از جمله آنها می‌توان به سیه چشمه، قره عینی و چالدران که نام اصلی است اشاره کرد.
تقسیمات کشوری این شهرستان، بنابر آنچه در نتایج آمارگیری سرشماری سال ۱۳۹۵ کل کشور آمده‌است، بر حسب بخش، شهر، دهستان و روستا به شرح زیر است:
دهستان‌های بخش دشتک
عدد مختلط یا عدد هم‌تافت عددی به شکل formula_1 است که formula_2 و formula_3 اعداد حقیقی‌اند و formula_4 "یکهٔ موهومی" با خصوصیت formula_42 = -1 است. عدد formula_2 قسمت حقیقی و عدد formula_3 قسمت موهومی نامیده و نوشته می‌شود:
اعداد حقیقی را می‌توان به عنوان اعداد مختلط با قسمت موهومی صفر در نظر گرفت، یعنی عدد حقیقی formula_2 معادل است با عدد مختلط formula_11.
مجموعهٔ اعداد مختلط را به‌صورت formula_12 تعریف می‌کنیم.
دو عدد مختلط برابرند اگر و تنها اگر بخش‌های حقیقی و موهومی آن‌ها دو به دو با یکدیگر برابر باشند؛ یعنی formula_13 اگر و تنها اگر a = c و b = d.
به عبارت دیگر دو عدد مختلط فقط زمانی برابرند که نمایش هندسی آن‌ها یک نقطه باشد.
مجموعه اعداد مختلط معمولاً با formula_14 نشان داده می‌شود.
اعداد مختلط نیز می‌توانند جمع، تفریق، و ضرب شوند با در نظر گرفتن معادلهٔ formula_15
تقسیم اعداد مختلط را نیز می‌توان تعریف کرد (پایین را ببینید). بنابراین مجموعه اعداد مختلط یک میدان تشکیل می‌دهد که، در مقایسه با اعداد حقیقی، به‌طور جبری بسته‌است.
اعداد مختلط را می‌توان به صورت زوج‌های مرتب (a, b) از اعداد حقیقی نیز تعریف کرد. با اعمال:
بنابراین اعداد مختلط تشکیل یک میدان می‌دهند، میدان مختلط، که با C نشان داده می‌شود.
از آنجایی که عدد مختلط "a" + "bi" به‌طور منحصربه‌فرد با یک زوج مرتب (a, b) نمایش داده می‌شود، پس اعداد مختلط یک تناظر یک به یک با نقاط در صفحه دارند. به آن صفحه مختلط گفته می‌شود.
عدد حقیقی "a" را با عدد مختلط (a, 0) نشان می‌دهیم و در این حالت میدان اعداد حقیقی R یک زیر میدان از C می‌شود. واحد موهومی "i" عدد مختلط (0, 1) است.
منظور از تقسیم دو عدد مختلط یعنی formula_21 یافتن عددی است مثل formula_22 که در تساوی formula_23 صدق‌نماید، پس از محاسبه رابطه بالا داریم:
پس کافی است اعداد "x" و "y" را چنان پیدا کنیم که در روابط formula_25 صدق کنند.
این دستگاه معادلات یک جواب یکتای زیر را دارد:
البته همین نتیجه را می‌توانستیم از ضرب صورت و مخرج کسر formula_21 در formula_31 نیز بدست آوریم.
روش دیگر برای نمایش عدد مختلط استفاده از دستگاه مختصات قطبی است؛ در این روش به جای استفاده از x و y از فاصله نقطه P تا مبدأ و زاویه بردار OP با جهت مثبت محور حقیقی بهره می‌بریم. به این ترتیب قدر مطلق (یا اندازه عدد مختلط ) مساوی‌ست با:
اگر عدد حقیقی باشد (یعنی اگر ) آنگاه و در این صورت عدد مختلط برابر شکل حقیقی خود می‌شود.
بنابر قضیهٔ فیثاغورس اندازه عدد مختلط برابر است فاصله نقطه P از مبدأ و برابر است با مربع قدرمطلق عدد مختلط: formula_33
که formula_34 مزدوج عدد مختلط است.
آرگومان (که با «فاز» هم شناخته می‌شود) زاویهٔ شعاع OP با جهت مثبت محور حقیقی است و به صورت formula_35نوشته می‌شود:
به‌طور معمول روابط ضرب، تقسیم و توان رسانی به شکل قطبی ساده‌تر از نمایش دکارتی آن است. دو عدد مختلط و را در نظر بگیرید؛ با توجه به روابط مثلثاتی زیر:
می‌توان نوشت:
به بیان دیگر قدر مطلق‌ها در هم ضرب و آرگومان‌ها با هم جمع می‌شوند.
از آنجا که دو بخش حقیقی و موهومی با هم برابرند آرگومان برابر ۴۵ درجه یا π/۴ رادیان است. از سوی دیگر مجموع زوایای رئوس منطبق بر مبدأ مثلث‌های قرمز و آبی به ترتیب برابر تانژانت معکوس formula_41 و formula_42 است؛ بنابراین خواهیم داشت:
به همین ترتیب می‌توان تقسیم را هم به صورت زیر نوشت:
فرض کنید n یک عدد طبیعی باشد، عدد مختلط Z را ریشهٔ n ام عدد مختلط داده شدهٔ Z می‌خوانند، هرگاه
یکی از مهم‌ترین کاربردهای این اعداد در حل معادلات درجه دوم و سوم است. به عنوان مثال در زمانی که معادله مشخصهٔ یک معادله درجه دوم منفی می‌شود:
در مهندسی برق، تبدیل انتگرال فوریه برای تجزیه و تحلیل سیگنال‌ها به‌کار می‌رود. رفتار مقاومتها، خازنها، و القاگرها می‌تواند با استفاده از این راه و با تصور مقاومت‌هایی که مقدارشان به بسامد وابسته باشد (که امپدانس خوانده می‌شوند) یک‌پارچه منظور شود.
صنعت پتروشیمی، بخشی از صنایع شیمیایی است که فراورده‌های شیمیایی را از نفت یا گاز طبیعی تولید می‌کند. البته برخی از ترکیبات شیمیایی ساخته‌شده از نفت و گاز از سایر سوخت‌های فسیلی مانند زغال سنگ یا منابع تجدیدپذیر مانند ذرت، میوه خرما یا نیشکر نیز به‌دست می‌آیند.
امروزه فراورده‌های نفتی علاوه بر مصرف در زمینه سوخت وسایل نقلیه، روغن موتور و غیره در تهیه بسیاری از قطعات مورد نیاز ساخت وسائل نقلیه، نقش ارزنده‌ای دارد. فراورده‌های نفتی در تهیه سوخت موشک های هدایت کننده، فضانوردها و ماهواره‌ها و حتی در ساخت بسیاری از قطعات داخلی آن‌ها کاربرد اساسی دارد. مادهٔ اولیهٔ بیشتر داروها و حتی آنتی‌بیوتیک‌ها از ترکیبات نفتی مشتق می‌شود.
دید کلی صنایع پتروشیمی، بخشی از صنایع شیمیایی است که فراورده‌های شیمیایی را از مواد خام حاصل از نفت یا گاز طبیعی تولید می‌کند. تا پیش از وارد شدن نفت به مفهوم امروزی در زندگی انسان، مواد شیمیایی مورد نیاز، بر اثر تغییر و تبدیل صنایع گیاهی و جانوری به‌دست می‌آمد. اما در اوایل قرن بیستم نفت خام و گاز طبیعی به عنوان ماده اولیه برای تهیه بسیاری از ترکیبات مورد نیاز انسان، اهمیت حیاتی و روزافزونی پیدا کرده‌است.
اقوام متمدن دوران باستان، به ویژه سومری‌ها و آشوری‌ها و بابلی‌ها، در حدود چهار هزار و پانصد سال پیش در سرزمین میان رودان (محل عراق کنونی) با برخی از مواد نفتی که در دریاچه قیر بدست می‌آمد، آشنایی داشتند. آنان از خود قیر به عنوان ماده غیرقابل نفوذ، استفاده می‌کردند. رومی‌ها و یونانی‌ها نیز مواد قیری را برای غیرقابل نفوذ کردن بدنه کشتی‌ها به کار می‌بردند. همچنین برای روشنایی و گرم کردن نیز از آن بهره می‌جستند.
با توسعه و پیشرفت تکنولوژی حفاری در اواسط قرن نوزدهم و تکنولوژی تقطیر و پالایش نفت در اواخر قرن نوزدهم و استفاده از آن در موارد غیر سوختی، جهش حیرت‌آوری به وجود آمد. به طوری که امروزه صنایع پتروشیمی نقش اساسی و بنیادی در رفع نیاز عمومی جامعه به عهده دارد.
نفت و مشتقات آن نه تنها در برآوردن نیازهای انسان در زمینه سوخت، انرژی و الیاف نقشی بنیادی دارد، بلکه پیدایش و تکامل صنایع گوناگون مهمی را موجب شد که به پاره‌ای از آن‌ها اشاره می‌شود.
گسترش شرکت ملی صنایع پتروشیمی که توسعه صنعت را شامل می شد در قالب سه برنامه عمرانی در سال های ۱۳۴۲ تا ۱۳۶۵ خورشیدی در ایران اجرا شد. حاصل آن تامین نیاز داخلی به کودهای شیمیایی و مواد پایه پتروشیمیایی و شیمیایی و احداث مجتمع‌‌های پتروشیمی متعدد از جمله بندرامام که به ایران ـ ژاپن معروف شد، فارابی (ایران نیپون)، خارک، پازارگاد، کربن اهواز(ایران)، رازی (شاهپور) و طرح های توسعه پتروشیمی شیراز بود. پتروشیمی غدیر، پتروشیمی مروارید، پتروشیمی خرم آباد و... از پتروشیمی‌های فعال در ایران هستند.
اتم‌های کربن و هیدروژن به‌طور حیرت‌آوری می‌توانند ضمن ترکیب شدن با یکدیگر، تعداد فوق‌العاده زیادی از ترکیبات هیدروکربنی زنجیری و حلقوی آروماتیکی را به وجود آورند، به طوری که تا کنون هیدروکربنی که در ساختار مولکولی آن ۶۰ اتم کربن شرکت داشته باشد، ردیابی شده‌است. از طرفی با افزایش تعداد اتم‌های کربن بر تعداد ایزومرهای هیدروکربنی نیز افزوده می‌شود.
به‌طور مثال هیدروکربنی که ۳۰ اتم کربن داشته باشد، می‌تواند بیش از چهار میلیارد ترکیب هیدروکربنی ایزومر تشکیل دهد. علاوه بر این، با توجه به اینکه در نفت خام، ترکیبات هیدروکربنی سیر شده نیز فراوانند، تعداد ترکیب‌های موجود در آن، فوق‌العاده زیاد و گوناگون است. این گوناگونی با شرکت اتم‌های دیگر مانند گوگرد، نیتروژن و اکسیژن در زنجیر هیدروکربن‌ها به مراتب بیشتر می‌شود.
ترکیبات عمده موجود در نفت خام عبارتند از: هیدروکربن‌های سیر شده زنجیری به فرمول کلی CnH2n+2، هیدروکربن‌های سیر شده حلقوی به فرمول عمومی CnH2n که اصطلاحاً آن را نفتن گویند و هیدروکربن‌های سیرنشده زنجیری اتیلن و استیلن. هر چه درصد تشکیل دهنده‌های نفت در دماهای پایین بیشتر باشد، مرغوبیت آن بیشتر است.
گازهای طبیعی، بخش گازی شکل مواد نفتی است که همراه با نفت خام در مخازن زیرزمینی وجود دارد یا از تقطیر نفت خام در پایین‌تر از 200C بدست می‌آید. گازهای طبیعی، مخلوطی طبیعی از گازهای متان (قسمت عمده حدود ۸۵ درصد) پروپان، بوتان، منو اکسید کربن و هیدروژن (گاز سنتز) همراه با مقداری دوده‌است.
مصرف عمده آن در کشورهای غیر صنعتی به عنوان یک ماده سوختی است؛ ولی در کشورهای صنعتی از آن در تهیه بسیاری از فراورده‌های شیمیایی و صنعتی بسیار مفید و ضروری استفاده می‌کنند.
محصولات عمده‌ای که توسط واحدهای صنایع پتروشیمی ایران تولید می‌شوند عمدتاً عبارتند از:
کودهای شیمیایی، اوره، فسفات دی‌آمونیم، کودهای مخلوط نیترات آمونیم، مواد اولیه پلاستیک، پی ـ وی ـ سی و دی ـ او ـ پی، مواد شیمیایی نظیر اسید سولفوریک، اسید کلریدریک، آمونیاک، گوگرد، دوده و…
با این حال، این محصولات در مقایسه با ده‌ها هزار مشتقی که از نفت و گازهای طبیعی به کمک تکنولوژی پیشرفته پتروشیمیایی بدست می‌آید، بسیار اندک بوده، نشان می‌دهد که همت و تلاش بیشتری در این زمینه باید بکار برد تا به واقعیت نزدیکتر شد.
پتروپالایشگاه (به انگلیسی: Petrochemical Refinery) است كه نسل جدیدی از پالایشگاه‌ها به حساب می آیند و بر يكپارچگي بين مجتمع هاي پالايش و پتروشيمي تأكيد دارد. در واقع در مجتمع هاي پتروپالایشگاهی، هدف تنها تولید سوخت از جمله گاز مایع(ال پی جی)،بنزين، نفت سفيد، نفت گاز و نفت كوره نیست، بلكه در كنار چنين محصولاتي فراورده هاي ويژه و خوراك هاي مورد نياز مجتمع هاي پليمري و شيميايي نيز توليد و عرضه ميشود. در مجتمع هاي پتروپالايش، نفت خام به عنوان خوراك وارد واحدهاي فرايندي متعددي ميشود تا تركيبي از محصولات سوختي و پايه پتروشيمي توليد شود. اين موضوع سبب شده‌است كه مجتمع هاي پتروپالايش به دلیل توليد همزمان سوخت و ساير محصولات پايه پتروشيمي نيازمند به كارگيري واحدهاي فرايندي خاصي باشند.
عَجَم واژه‌ای معرب است که در درازای تاریخ در معانی گوناگونی بکار رفته‌است. در زبان پارسی و در بسیاری از زبان‌ها از جمله زبان هندی و زبان اردو، به معنی ایرانی و فارسی بکار رفته‌است اما در زبان عربی به معنی فارس، ترک و زرتشتی و حتی شیعه و ... هم بکار رفته‌است ولی امروزه در زبان عربی آن‌را همچون (مترادف) با غیرعرب بکار می‌برند. در زبان عربی به صورت‌های مختلف جمع بسته شده‌است مانند أعجم، أعجمون، الْأَعْجَمِینَ، أعاجم و عجمیون و مؤنث آن عجماء و به‌صورت فعل عَجَمَ و در قالب فاعلی و مفعولی هم صرف شده‌است.
.خاستگاه و معانی واژهٔ عجم. مجلهٔ تخصصي زبان و ادبيات دانشكدهٔ ادبيات و علوم انساني مشهد. زمستان ۱۳۸۶، دورهٔ ۴۰، شمارهٔ ۴ از صفحهٔ ۱۳ تا صفحهٔ ۳۱]
واژهٔ عجم در درازای تاریخ کاربردهای گوناگون و مفهوم مختلف داشته‌است. واژگان ابتدا معنی بسیط و ساده داشته‌اند ولی با گذشت زمان معنی و مفهوم‌های دیگری بر آن بار می‌شود؛ به ویژه وقتی واژه به زبان دیگر می‌رود.
عجم هیچگاه به معنی گنگ بکار نرفته اما به معنی غیر فصیح بکار رفته‌است. در عربی به گنگ، بُکم و به کَر صُم می‌گویند (سوره بقرة آیهٔ ۱۸ صُمٌّ بُکمٌ عُمیٌ فَهُم لا یَرجِعونَ). عجم ابتدا به پارس‌زبان‌ها گفته می‌شده، بعدها به ترک‌ها و دیگران هم گفته شده‌است و امروزه در ادبیات عرب، «عجم» در معنای غیرعرب بکار می‌رود. اما در دوره‌ای کوتاه واژه‌ای به‌شکل اعجمی ساختند و از آن مفهومی نو اختراع کردند یعنی افراد بیگانه، خارجی، دشمن عرب و ... .