moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مجموعه داستان "شکار حیوانات اهلی" نامزد جایزه ادبی هوشنگ گلشیری و جایزه مهرگان ادب شد. این مجموعه شامل سه داستان کوتاه به نام های «پشت مرغداری حسن فریدونی»، «شکار حیوانات اهلی» و «سمت انقلاب» است. داستان ها با حوصله و وسواس نوشته شده و بی‌نقص و بی‌حشو و زائده هستند. طرح دو داستان «پشت مرغداری حسن فریدونی» و «شکار حیوانات اهلی» با توجه به طول و عرض شخصیت‌ها، تعدد مکان‌ها، گسترش طرح و تقطیع‌های زمانی، به رمان نزدیک است.http://www.bookcity.org/detail/957
"رمان پرده آهنین" علی شروقی نیز که در سال ۹۸ منتشر شد در دهمین دوره جایزه ادبی هفت اقلیم در بخش رمان برنده شد. پرده آهنین داستان روزنامه نگار ادبی ناموفقی است که از سر اتفاق امکان مصاحبه با چهره ادبی مشهوری را پیدا می کند که می تواند او را از گمنامی درآورد، اما ...
۷. خبرگزاری ایرنا
ارنان خورخه کرسپو شناخته شده در ایران بنام هرنان کرسپو (زاده ۵ ژوئیه ۱۹۷۵ در فلوریدا - آرژانتین) بازیکن سابق فوتبال اهل آرژانتین و سرمربی کنونی باشگاه باشگاه فوتبال الدحیل قطر است.
او در تیم‌های ریور پلاته، پارما، لاتزیو، اینتر میلان، میلان، چلسی و جنوا بازی کرده‌است.
کرسپو ۶۴ بازی هم برای تیم ملی فوتبال آرژانتین انجام داده‌است. کرسپو یکی از بهترین مهاجمان تاریخ فوتبال به‌شمار می‌رود و در لیست فیفا ۱۰۰ و بهترین بازیکن قرن باشگاه پارما و لاتزیو قرار دارد. او در دوران مربی گری الدحیل در سال ۲۰۲۳ توسط پرسپولیس ایران شکست خورد.
نایب قهرمانی المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا و کسب عنوان آقای گل این رقابتها
بهترین گلزن رقابتهای مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ کره جنوبی و ژاپن با ۹ گل به همراه اگوستین دلگادوی اکوادوری
ریورپلاته
- ۲ قهرمانی لیگ آرژانتین (آپرتورا) به سالهای ۱۹۹۳ و ۱۹۹۴
- قهرمانی کوپا لیبرتادورس ۱۹۹۶
- قهرمانی جام یوفا ۹۹–۹۸
- قهرمانی کوپا ایتالیا ۹۹–۹۸
- قهرمانی سوپرکاپ ایتالیا ۹۹–۹۸
- قهرمانی سوپرکاپ ایتالیا ۲۰۰۰–۱۹۹۹
- آقای گلی سری آ ۲۰۰۱–۲۰۰۰
- صاحب کفش نقره اروپا ۲۰۰۱–۲۰۰۰
- قهرمانی جام ولیعهد قطر ۲۰۲۳ به همراه الدحیل
در بازی‌های المپیک ۱۹۹۶ کرسپو با زدن ۶ گل برترین گلزن رقابتها شد و به همراه تیم ملی آرژانتین به نایب قهرمانی رسید. اولین بازی ملیش در رده بزرگسالان را در فوریه ۹۵ برابر بلغارستان به انجام رساند. اولین گل ملیش را در رقابتهای مقدماتی جام جهانی ۹۸ فرانسه برابر اکوادور به ثمر رساند. همچنین در بازی تدارکاتی پیش از همین جام جهانی برابر یوگسلاوی توانست یک سه گله برای خود ثبت کند. در رقابتهای مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ کره جنوبی و ژاپن کرسپو با به ثمر رساندن ۹ گل به همراه اگوستین دلگادوی اکوادوری برترین گلزن شد و آرژانتین نیز بر صدر جدول تکیه زد؛ مارچلو بیلسا سرمربی وقت تیم ملی آرژانتین برای سومین جام جهانی متوالی باز هم گابریل باتیستوتا را به عنوان مهاجم ثابت تیمش برگزید. وی یک گل برابر سوئد به ثمر رساند، باتیستوتا در هر سه بازی به صورت ثابت به میدان رفت و همان یک گل را در بازی نخست مقابل نیجریه به ثمر رساند. در رقابتهای مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان هم کرسپو برای دومین بار متوالی بهترین گلزن تیم ملی آرژانتین شد. در جام جهانی هم او موفق شد دروازه ساحل عاج، صربستان و مونتنگرو در مرحله گروهی و مکزیک در مرحله یک‌هشتم نهایی را بگشاید.
کرسپو در عرصه فوتبال باشگاهی برای تیم‌های ریورپلاته آرژانتین، پارما، لاتزیو، اینترمیلان، آ.ث. میلان و جنوای ایتالیا و چلسی انگلستان به میدان رفته‌است.
کرسپو در فصل ۹۴–۹۳ توانست در نخستین فصل به میدان رفتنش برای این تیم با به ثمر رساندن ۱۳ گل در طی ۲۵ بازی قهرمانی آپرتورای آرژانتین را تجربه کند. همچنین در کوپا لیبرتادورس ۹۶ هنگامیکه در دیدار نهایی برگشت مقابل آمریکای کلمبیا هر دو گل تیمش را به ثمر رساند طعم قهرمانی را چشید.
کرسپو در ۱۲ اوت ۹۶ پس از نایب قهرمانی در بازی‌های المپیک آتلانتا و کسب عنوان آقای گلی این رقابتها با به ثمر رساندن ۶ گل ریورپلاته را به مقصد پارمای ایتالیا ترک کرد. وی در ۶ ماه نخست حضورش در پارما تحت هدایت کارلو آنجلوتی نتوانست گلی به ثمر رساند ولی سرانجام در ۲۷ باری که برای پارما به میدان رفت توانست ۱۲ بار دروازه حریفان را بگشاید. پارما در فصل ۹۹–۹۸ کوپا ایتالیا و جام یوفا را به همراه کرسپو فتح کرد. تیمی که ستارگان بسیاری نظیر جیان لوییجی بوفون، فابیو کاناوارو، خوان سباستین ورون، لیلیان تورام و انریکو کیزا را به دنیای فوتبال شناساند. کرسپو در دیدار نهایی جام یوفای ۹۹–۹۸ گل اول تیمش را روی تیزچنگی و به دنبال پاس رو به عقب ناموفق لورن بلان به ثمر رساند و به عنوان بهترین بازیکن میدان نیز برگزیده شد. او در دوره اول حضورش در پارمای ایتالیا ۸۰ گل طی ۴ فصل به ثمر رساند.
سال ۲۰۰۰ کرسپو پارما را به مقصد لاتزیویی که مدافع عنوان قهرمانی سری آ محسوب می‌شد ترک کرد و در همان نخستین فصل حضورش در لاتزیو با به ثمر رساندن ۲۶ گل در سری آ عنوان آقای گل این رقابتها را کسب کرد. در همین فصل او توانست در نخستین فصل حضورش در لیگ قهرمانان اروپا در مرحله دوم گروهی در دیدارهای رفت و برگشت دروازه رئال مادرید را بگشاید و بدین ترتیب با رقم زدن آمار ۴۰ بازی ۲۸ گل صاحب کفش نقره ای فوتبال اروپا شود. او در فصل حضورش در فصل ۲۰۰۲–۲۰۰۱ ۱۳ گل در سری آ، ۴ گل در کوپا ایتالیا و ۳ گل در لیگ قهرمانان اروپا به ثمر رساند.
در ۳۱ اوت ۲۰۰۲ پس از ناکامی تیم ملی آرژانتین در صعود از مرحله گروهی جام جهانی هرنان با قراردادی به مبلغ ۲۶ میلیون یورو راهی اینترمیلانی که با رفتن رونالدوی برزیلی به رئال مادرید در پی جایگزینی برای وی بود شد. طی این فصل کرسپو به همراه کریستین ویری و آلوارو رکوبا خط حمله قدرتمندی را برای اینترمیلان تشکیل داده بودند. در همین فصل بود که او توانست طی ۶ بازی دور نخست گروهی لیگ قهرمانان اروپا ۸ گل به ثمر رساند، تا با احتساب تک گلش در مقابل نیوکاسل با ۹ گل موفق‌ترین فصلش در این رقابتها را پشت سر بگذارد. او در این فصل در سری آ نیز در ۱۸ بازی ۷ گل برای اینترمیلان به ثمر رساند.
و با قراردادی ۲۴ میلیونی به استانفوردبریج چلسی رفت و اونجا به نیمکت نشینی صرف تبدیل شد وی در برنامه‌های خوزه مورینیو هم جایی نداشت و ایتالیا را بیشتر نمی‌پسندید و در فصل ۲۰۰۲/۲۰۰۳ به صورت قرضی به رقیب یعنی میلان پیوست.
ژوزه مورینیوی پرتغالی با قهرمان کردن پورتو در لیگ قهرمانان اروپا خود را به عنوان یک مربی کلاس جهانی به همگان معرفی کرد و این کافی بود تا رومن آبراموویچ، مالک ثروتمند چلسی برای سپردن سکان هدایت تیمش به او دست به کار شود. در پی این انتقال مورینیو که اعتقاد راسخی به دیدیه دروگبا داشت وی را برای مهاجم ثابت تیمش در نظر گرفت تا هرنان در پی درخواست مربی سابقش کارلو آنجلوتی با قراردادی قرضی بار دیگر راهی سری آ و این بار ای.سی. میلان شود. در هفته‌های آغازین این فصل کرسپو باز هم به مانند شروعش در پارما در گلزنی ناموفق عمل کرد تا جایی که مدیران ای.سی. میلان در مورد نگهداشتن وی برای ادامه فصل مردد گشته بودند. سرانجام کرسپو با گلزنی مقابل پالرمو در کوپا ایتالیا به روند ناکامی‌هایش پایان داد. او در ادامه ۱۱ گل در سری آ و ۶ گل در لیگ قهرمانان اروپا به ثمر رساند.
وی در سال ۲۰۰۶ به جای اصلی خود که قبلاً هم در آن بازی کرده بازگشت. وی همسری ایتالیائی دارد و شاید هم به میل همسرش پای به جوزپه مئاتزا گذاشت تا با اینتر میلان روزهای خوشی را سپری کند.
کرسپو که در اینتر مورینیو جایی نداشت به جنوا رفت و در شانزده بازی شش گل به ثمر رساند.
دوباره پارما
هرنان کرسپو در فصل ۲۰۱۰–۲۰۱۲ به تیم محبوب خود بازگشت اما آن موفقیت که در فصل اول حضورش در پارما را داشت را نداشت او در ۴۶ بازی برای این تیم ده گل هم به ثمر رساند.
کئوگاتاکِه در استان کاناگاوا در کوهستان تانزاوا و نزدیک شهر "آتسوگی" (厚木市) قرار دارد. ارتفاع این کوه ۶۳۳ متر است و یکی کوه‌های تشکیل‌دهندهٔ "رشته کوه‌های بوکا" محسوب می‌شود. 神奈川県の山 ص ۹۲
انسان‌ساییان با نام علمی Homininae، در آرایه‌شناسی علمی، زیرخانواده‌ای از خانوادهٔ انسان‌سایان است. این زیرخانواده تنها شامل دو سردهٔ موجود "شمپانزه" و "انسان" است. گنجاندن سردهٔ شمپانزه در زیرخانوادهٔ انسان‌ساییان به این معناست که شمپانزه‌ها به انسان نزدیک‌ترند تا به دیگر کَپی‌های بزرگ — علی‌الخصوص گوریل‌ها. انسان و شمپانزه نزدیک‌ترین خویشاوندهای یک‌دیگرند.
بوکاسان در استان کاناگاوا و در کوهستان تانزاوا، نزدیک ده "کیوکاوامورا" (清川村) قرار دارد و یکی از کوه‌های تشکیل دهندهٔ "رشته کوه‌ بوکا" محسوب می‌شود. ارتفاع این کوه ۷۴۷ متر است. 神奈川県の山 ص ۹۲
سکیرُوزان در استان کاناگاوا神奈川県 و نزدیک شهر "ساگامی هارا"相模原市 قرار دارد. ارتفاع این کوه ۶۹۴ متر است. کوه سکیرُو یکی از کوه‌های منطقه کوهستانی تانزاوا丹沢山地 محسوب می‌شود.神奈川県の山 ص ۱۰۴ "معبد کِن کِئو جی"顕鏡寺 در مسیر این راه کوهستانی، یکی از جاذبه‌های گردشگری در این کوه محسوب می‌شود.
برای رسیدن به نقطهٔ آغازین مسیر کوه‌پیمایی در ایستگاه "ساگامی کو"相模湖 می‌توان از خطوط قطار JR یا (Japan Railways) و از خط فرعی "چو او هون سن"中央本線 استفاده کرد. از ایستگاه "شین‌جوکو"新宿 در داخل توکیو تا ایستگاه "ساگامی کو"新相模湖 در حدود ۱ ساعت با قطار طول می‌کشد. بعد در این ایستگاه با استفاده اتوبوسی که به طرف "میکاگه "三ヶ木 می‌رود، در ایستگاه "سکیرُو یاماتوزان گوچی"石老山登山口 (راه ورودی کوه سکیرو) پیاده شد یا از ایستگاه قطار تا این راه ورودی پیاده راهپیمایی کرد. در صورت استفاده از ماشین شخصی می‌توان از پارکینگ دولتی در ابتدا مسیر یا پارکینگ "معبد کِن کِئو جی"顕鏡寺 در میانهٔ راه که تعداد محدودی جا برای پارک دارد، استفاده کرد.
تبار یا طایفهواژهٔ مصوب فرهنگستان زبان و ادب پارسی، دفتر پنجم ، یک طبقه آرایه‌شناختی در میان خانواده و سرده است. گاهی به جز کوچک‌تر «زیرتبار» (Subtribe) تقسیم می‌شود.
گایا آنلاین یک وبگاه و جامعهٔ مجازی انگلیسی‌زبان در بارهٔ انیمه است.
کوه شوتو یا شُوتُوسان هم جزو کوه‌های استان توکیو است و هم جزء کوه‌های استان کاناگاوا (神奈川県) و در نزدیک شهر "ساگامی هارا" (厚木市) قرار دارد. ارتفاع این کوه ۹۹۰ متر است. این کوه یکی از کوه‌های تشکیل دهندهٔ اوکوتاما (奥多摩) محسوب می‌شود و در قسمت شرقی آن واقع است. 神奈川県の山 ص ۵۰
جان‌پناه امیری، جان‌پناهی سنگی است بر روی یال جنوبی قله توچال که در محلی به نام سیاه‌سنگ ساخته شده است. از میدان سربند در منطقه دربند تهران و با گذر از روستای پس‌قلعه و پناهگاه شیرپلا، کمی بیش از ۶ کیلومتر پیمایش لازم است تا به این جان پناه در ارتفاع ۳۴۵۰ متری (از سطح دریا) رسید. در این محل یک چشمه آب وجود دارد.
در تاریخ ۱۳۷۳/۰۹/۱۹ کوهنوردی به نام علی امیری در محل سیاه‌سنگ دچار سانحه‌ای شد که در اثر آن درگذشت. در سال ۱۳۷۵ خانواده او جان‌پناهی به یاد او در این محل ساختند که طبق سنگنوشته روی بنا، وقف خاصِ فدراسیون کوهنوردی شده است. ساختمان جان‌پناه امیری در دو طبقه با ۵۶ متر مربع زیربنا، از سنگ و سیمان ساخته شده است و حدود ۳۰ نفر گنجایش دارد.
میمون‌سانیان فروراستهٔ (Simiiformes) به عنوان «نخستی‌های عالی» معرف حضور بیشتر مردم هستند: میمون‌های بر قدیم و کپی‌ها شامل (هر دو با هم راست‌بینیان را تشکیل می‌دهند)، و میمون‌های بر جدید از اعضای این فروراسته هستند. میمون‌سانیان معمولاً از پیش میمونیان یا «نخستی‌های پست» درشت‌ترند. انسان نیز جز این دسته حساب می‌شود.
پولیکیاده، روستایی است از در بخش دشت سر شهر آمل و یکی از روستا های خیلی قدیمی مازندران محسوب می‌شود
این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۲۱ نفر (۸۷ خانوار) بوده‌است.
کهنه‌دان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۶۰ نفر (۱۵۰ خانوار) بوده‌است.
آقامحمدآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۷۰ نفر (۱۹ خانوار) بوده‌است.
آب‌سرفت، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران.دارای امامزاده علمدار حسین و یک مکان تاریخی به نام پیر تکیه.
این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۹۲ نفر (۵۲ خانوار) بوده‌است. مردم آب سرفت از قومیت طبری هستند که ریشه آن به قوم تپوری می‌رسد. مردم آب سرفت به زبان طبری (مازندرانی) و گویش آملی سخن میگویند.
جمشیدآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۶۱ نفر (۸۹ خانوار) بوده‌است.
بخش هرازپی جنوبی به نواحی مرکزی روستانشین شهرستان آمل گفته می شود که روستاهایِ (کمانگرکلا و پاشاکلا) ( لتی کلا و جمشید آباد ) ( بخشی از روستاهای علو و بور محله ) ( آبسرفت و پولکیاده ) ( کهنه دان و عالی کلا ) ( محمدآباد و ترویجان ) ( ولیک و شاه کتی ) در امتداد رودخانه عظیم هراز قرار داشته و به سبب همین به این منطقه از شهرستان آمل منطقه هرازپی جنوبی گفته می شود . در زبان محلی هرازپی به معنای جنب رودخانه یا در مسیر رودخانه می باشد .
این روستا در بخش هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران و آمار روستایی برگرفته از شورا و دهیاری روستا جمعیت آن ٣٧۰ نفر (حدوداً ٩۰ خانوار) بوده‌است.
شرم‌کلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۶۱ نفر (۱۶۷ خانوار) بوده‌است.
آهنگرکِلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۷۶ نفر (۶۷ خانوار) بوده‌است.
بختیارکتی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران است.
این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۰۴ نفر (۴۴ خانوار) بوده‌است.
نوده ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۸۵ نفر (۶۷ خانوار) بوده‌است.
قرق (آمل)، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۰۸۴ نفر (۲۸۲ خانوار) بوده‌است.قرق نیز دارای یک محله به نام باغ شکوهی میباشد.
کلیکان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۹۴ نفر (۱۰۱ خانوار) بوده‌است.
مُندِسْتان (مانْدِسْتان) منطقه‌ای است دارای نامی قدیمی که در دو سوی رودخانهٔ مند واقع در مرز شهرستان‌های دشتی و دیر در جنوب استان بوشهر که هستهٔ منطقهٔ اقلیمی و فرهنگی دشتی و یکی از پنج بلوک آن بوده‌است. این بلوک ناحیه مرکزی دشتی بوده و درازی آن از قریه دمنالو (امام‌آباد) تا شیبرم ده فرسخ و پهنای آن از کاکی تا هدکو (هدکان) پنج فرسخ و از شرق به ناحیه سنا و شنبه و از شمال به نواحی دشتستان و از غرب به خلیج فارس منتهی می‌شده‌است.تاریخ تحولات سیاسی اجتماعی دشتی در دوران قاجار و پهلوی؛ حبیب‌الله سعیدی نیا(۱۳۸۳)، ص ۲۳. نجیرم بندر باستانی و آباد آن در دهانه رود مند (ساحل خلیج فارس) بوده‌است.
در لغت‌نامهٔ دهخدا در توصیف مندستان چنین آمده‌است:http://www.loghatnaameh.com/dehkhodaworddetail-0a72ddd1b4564228adf02e9d4b250b68-fa.html
امروزه بخش بردخون دیر و بخش کاکی دشتی را شامل می‌شود که اولی جایگاه علمی و دومی جایگاه قدرت مرکزی منطقه در قدیم بوده‌است و البته شهر کاکی از قدیم جایگاه عالمان و سادات بزرگی نیز بوده است .
خشک‌بینیان، خشک‌بینی‌سانیان یا ساده‌بینیان یا نخستی‌های «خشک‌بینی»، اعضای شاخهٔ Haplorrhini هستند. آنها شامل میمون شبگرد هندیِ پیش‌میمونی و تمام میمونان واقعی می‌شوند. میمونان خود تشکیل شده‌اند از میمون‌های بر قدیم و کپی‌ها شامل انسان، و میمون‌های بر جدید.
نمونهٔ سنگوارهٔ داروینیوس که در مسل آلمان پیدا شد جز نخستین خشک‌بینیان به‌شمار می‌آید.
موستِری نامی است که باستان شناسان به مجموع صنعت‌های ساختن ابزار سنگی (بازالت/جخماق) در عصر پارینه سنگی میانه داده و در ایران دوران ساخت این نوع ابزارهای چخماقی را دوره موستری گفته‌اند. سنگی معروف به موستری بعد از حفاری سامانه های باستانی موستر در فرانسه وارد ادبیات باستان شناسی گردید.باستان شناسی پیش از تاریخ بین النهرین، حسن طلایی، 1390، تهران، سازمان مطالعه کتب علوم انسانی و دانشگاه ها (سمت)، چاپ ؟ صص 31 الی 32 این گونه ابزارها در اروپا، شمال آفریقا و آسیای غربی و مرکزی یافته شده‌اند و در حوزه‌های مختلف تفاوت‌هایی با هم دارند. همراه بعضی بقایای انسان‌های اولیه در منطقه ای که اسرائیل امروزی را تشکیل می‌دهد ابزارهای فرهنگ موستری یافت شده‌است. سنت، صنعت یا صنایع موستری را متناظر با دوره انسان نئاندرتال گرفته‌اند و از آنجا که در بیشتر موارد بقایای انسانی به دست آمده مشخصاً از آنِ نئاندرتال‌هاست این برابرگیری می‌تواند درست باشد. هرچند باید افزود شماری از نئاندرتال‌های متأخر فرهنگ ابزارسازی متفاوتی داشته‌اند. وانگهی آغاز دوره انسان نئاندرتال از یک سو و آغاز فرهنگ موستری از دیگر سو، ابهاماتی دارند.
وجه تسمیه فرهنگ موستری دیده شدنش در محوطه باستانی لاموستر (Le Moustier) در دوردون (Dordogne) فرانسه به صورت پناهگاه سنگی انسانهای اولیه بوده‌است.
موسترین اروپایی محصول نئاندرتال هاست. تقریباً از 160000 تا 40000 قبل از میلاد وجود داشت. ابزارهای سنگی موستری و یا لیوالوازيه که در زمان زندگی انسانهای نئاندرتال مورد استفاده قرار می گرفته است، از سنگ مادر یا هسته اصلی ساخته می شد. ابزارهای سنگی اشکال گوناگونی داشتند که شامل شکل بیضوی قبه دار است. قلوه سنگها برای ساییدن هر دو طرف ابزار مورد استفاده قرار می گرفت و در اثر این عمل برجستگی ظاهر می شد. ابزارهای سنگی لیوالوازیه در مراحل اولیه ناهموار بودند و شکل معینی نداشتند و تنها قطعاتی از سنگ بودند که لبه های تیز برای برش داشته اند. در مراحل ثانویه قطعاتی از سنگ مادر جدا می کردند و پس از پرداخت از آن استفاده می کردند. شکل شاخص این گونه ابزارها مثلثی بوده است که جهت سوار کردن بر زوبین مورد استفاده قرار می گرفت.
مهم ترین وجه این گونه ابزارهای سنگی گوناگونی و تنوع در شکل تیغه های سنگی است، ابزارهایی که شکل آنها نزدیک به مثلث است. از این ابزارها به عنوان چاقوی دباغی یا مانند مته استفاده می شد. ابزارهای معروف به موستری از حدود ۷۰ هزار تا ۳۵ هزار سال مورد استفاده قرار می گرفته است. در آغاز پیدایش ابزارهای سنگی موستری سطوح اغلب آنها ناهموار بوده که در مراحل ثانویه از ابزارهای سنگی با سطوح صاف استفاده شده است و اما نوع ابزارها تغییر نیافته است. صنایع سنگی موستری اخیر مته ها و نیزه ها را دربر می گیرد. شناخت ویژگیهای صنعت موستری بر اساس نتایج کاوشها و مطالعات متخصصان در فرانسه بوده است. این صنعت مراحل پیشرفته ای دارد که مهم ترین آنها ابزارهای موستری نمونه های شناخته شده به کونا و ابزارهای موستری ساخته شده به سبک آشولی و سبک لیوالوازیه و تعدادی از تبرهای دستی هستند. در شمال آفریقا و خاور نزدیک، ابزارهای موسترین توسط انسان های مدرن از نظر آناتومی تولید می شد. برای مثال، در مدیترانه شرقی، مجموعه‌های تولید شده توسط نئاندرتال‌ها از مجموعه‌های ساخته شده توسط انسان‌های مدرن نوع قافزه قابل تشخیص نیستند. قدمت صنعت موستریان در شمال آفریقا 315000 سال تخمین زده شده است.
کَپری سان که در ایران با نام ساندیس شناخته می‌شود، یک نوع آب‌میوه است. این نام تجاری و نیز شکل ظاهری بسته‌بندی آن در پوشش نقره‌ای رنگ آلومینیومی، توسط شرکت آلمانی وایلد به ثبت رسیده است. این نام تجاری در ۱۹۵۲ ثبت و تولید این آبمیوه نیز از ۱۹۶۶ آغاز شده‌است و همچنان ادامه دارد.
فرآوری این فراورده پیش از انقلاب ۱۳۵۷ تحت لیسانس شرکت اصلی و با عنوان ساندیس در ایران آغاز شد و بعد انقلاب نیز با وجود بهم خوردن ارتباط با شرکت اصلی، تولید آن ادامه پیدا کرد. این نوشیدنی در بسته‌بندی‌های ۲۰۰ و ۲۸۰ سی‌سی عرضه می‌شود که در آن کنسانتره به نسبت‌های معین با آب و شکر آمیخته‌شده و اصطلاحاً آب میوهٔ بازسازی‌شده پس از پاستوریزه کردن است، بسته‌بندی می‌شود.
پروژه گنو یک پروژه نرم‌افزار آزاد و همکاری جمعی با هدف تولید نرم‌افزار آزاد برای سیستم‌عامل گنو است. ریچارد استالمن نخستین بار در مهر ۱۳۶۲ (سپتامبر ۱۹۸۳) خبر از عزمش برای کار روی این پروژه داد و چند ماه بعد در ژانویه ۱۹۸۴ کار روی توسعه این پروژه آغاز شد. گنو امکان آزاد بودن و محدود نبودن توسط تولیدکنندگان نرم‌افزار را فراهم می‌کند. هر برنامه‌نویسی اجازهٔ دسترسی به کدهای منبع توسط پروژهٔ گنو را دارد.
در حال حاضر کار اصلی پروژهٔ گنو توسعهٔ نرم‌افزار، ایجاد کمپ‌های سیاسی و آگاهی دادن مردم دربارهٔ خطر نرم‌افزارهای انحصاری است.
در هنگام آغاز پروژه آن‌ها ایمکس یک ویرایشگر متن نوشته‌شده با لیسپ، یک اشکال‌یاب، یک تولیدکننده تجزیه‌کنندهٔ سازگار با yacc و یک پیونددهنده را در اختیار داشتند.Wardrip-Fruin, Noah, and Nick Montfort. "The GNU Manifesto." The NewMediaReader. Cambridge, Mass. : MIT, 2003. 545-550. Print. آن‌ها یک هستهٔ اولیه داشتند که به بروزرسانی بیشتری نیاز داشت. وقتی که هسته و کامپایلر تمام شد، گنو قابلیت استفاده برای توسعهٔ نرم‌افزار را داشت. هدف اصلی ساخت نرم‌افزارهای دیگر که شبیه به یونیکس شود، بود. گنو قابلیت اجرای نرم‌افزارهای یونیکس را داشت اما دقیقاً مثل آن نبود. استفاده از نام‌های طولانی‌تر برای فایل‌ها، شمارهٔ نسخه برای فایل‌ها و سیستم فایل پایدارتر از ویژگی‌های گنو نسبت به یونیکس بود. بیانیه گنو برای جذب بیشتر حمایت‌کنندگان و شرکت در نوشتن نرم‌افزارها توسط دیگران، نوشته‌شد. برنامه‌نویسان تشویق می‌شدند که هر قسمتی که آن‌ها به آن علاقه دارند را انتخاب کنند. مردم می‌توانستند کمک مالی، قطعات رایانه یا حتی کمک در نوشتن کد در پروژه را انجام دهند.
بیانیهٔ گنو توسط ریچارد استالمن برای به‌دست آودن حمایت افراد بیشتر از پروژهٔ گنو نوشته‌شد. او بیان کرد که چرا پروژهٔ گنو را آغاز کرده‌است و در مورد سؤال‌هایی که امکان داشت حمایت‌کنندگان در ذهنشان دربارهٔ پروژه ایجاد شود، پاسخ داد. بیانیه با جواب به این سؤال که چرا و چگونه پروژه گنو در دسترس خواهد بود آغاز می‌شود و در ادامه به ایرادات و مخالفت‌هایی که به این پروژه ممکن است ایجاد شود پاسخ می‌دهد.
اگرچه اکثر پروژهٔ گنو دربارهٔ مسائل فنی و نرم‌افزار است اما دارای بُعدهای اجتماعی، اخلاقی و سیاسی نیز هست. این پروژه به غیر از تولید نرم‌افزار و اجازه‌نامه، دارای تعداد بسیار زیادی نوشتهٔ فلسفی است،فلسفه پروژهٔ گنو که اکثر آن‌ها توسط ریچارد استالمن نوشته شده‌است.
پروژهٔ گنو به برنامه‌نویسان اجازهٔ ساخت و مشارکت در نرم‌افزار آزاد را می‌دهد.
پروژهٔ گنو یک نرم‌افزار آزاد است و از نرم‌افزارهای آزاد استفاده می‌کند. نرم‌افزار آزاد (بر اساس تعریف بنیاد برنامه‌های آزاد) برنامه‌ای است که چهار آزادی زیر را برای کاربر فراهم می‌کند:
کپی‌لفت تعریفی است که از نرم‌افزارهای آزاد در میان برنامه‌نویسان حمایت می‌کند و اجازه نمی‌دهد که نرم‌افزاری آزاد تبدیل به نرم‌افزار غیرآزاد شود.
اولین هدف پروژهٔ گنو ساخت یک سیستم‌عامل آزاد بود. در سال ۱۹۹۲ تمام قسمت‌های سیستم‌عامل گنو به غیر از هستهٔ هرد کامل شده‌بود. هسته لینوکس، که پروژه‌ای مستقل توسط لینوس توروالدز در سال ۱۹۹۱ بود، آخرین قسمت سیستم‌عامل گنو را کامل کرد و در سال ۱۹۹۲ نسخهٔ ۰٫۱۲ آن تحت اجازه‌نامه جی‌پی‌ال منتشر شد. هسته لینوکس و گنو با یکدیگر نخستین سیستم‌عامل آزاد را ساختند. اگرچه هستهٔ لینوکس قسمتی از پروژهٔ گنو نبود، اما آن توسط جی‌سی‌سی و ابزارهای برنامه‌نویسی گنو گسترش یافت.What would you like to see most in minix? Linus Benedict Torvalds (Aug 26 1991, 2:12 am) - comp.os.minix | Google Groups
از اواسط دههٔ ۱۹۹۰ به بعد، شرکت‌های زیادی بر روی نرم‌افزارهای آزاد سرمایه‌گذاری کردند، بنیاد نرم‌افزار آزاد تمام سرمایهٔ خود را برای حمایت سیاسی و قانونی برای توسعهٔ نرم‌افزار آزاد گذاشت. توسعه نرم‌افزار از آن موقع به بعد بیشتر به نگهداری از پروژه‌های موجود شد و پروژه‌های جدید موقعی شروع می‌شدند که جامعه نرم‌افزار آزاد احساس خطر می‌کرد. یکی از پروژه‌های مشهور و معروف گنو، کامپایلر گنو سی است، که در اکثر سیستم‌های یونیکس و شبه-یونیکس و همچنین آی‌فون و آی‌پد به عنوان کامپایلر استاندارد انتخاب شده‌است.
یکی از پروژه‌های معروف میزکار گنوم است. توسعهٔ این میز‌کار توسط پروژهٔ گنو، به دلیل وجود میزکار کی‌دی‌ئی که در حال معروف شدن بود، آغاز شد. برای استفاده از میزکار کی‌دی‌ئی کاربران مجبور بودند نرم‌افزار انحصاری بر روی سیستم خود نصب کنند. برای جلوگیری از این‌که کاربران نرم‌افزار انحصاری بر روی سیستم خود نصب نکنند، گنو دو پروژه را به صورت هم‌زمان آغاز کرد. یکی از آن‌ها هارمونی بود. این پروژه سعی بر جایگزینی قسمت‌های غیرآزاد کی‌دی‌ای که به آن وابسته بود، با نرم‌افزارهای آزاد داشت. آن پروژهٔ دیگر گنوم بود که از دید دیگری به این موضوع نگاه می‌کرد. هدف این پروژه جایگزینی میز‌کار کی‌دی‌ای با میز‌کار دیگری بود که به نرم‌افزارهای انحصاری وابسته نباشد. پروژهٔ هارمونی پیشرفت آن‌چنانی نداشت اما توسعهٔ گنوم خیلی خوب انجام می‌شد. در نهایت قسمت انحصاری‌ای که پروژهٔ کی‌دی‌ای به آن وابسته بود (کیوت)، به عنوان نرم‌افزار آزاد منتشر شد.
یکی دیگر از پروژه‌ها گی‌نش بود، نرم‌افزاری که قابلیت اجرای محتویات قالب ادوبی فلش را داشت. این پروژه اولویت بالایی نزد گنو داشت، زیرا دیده می‌شد افرادی که سیستم‌عامل آزاد نصب می‌کنند، از یک مرورگر آزاد نیز استفاده می‌کنند اما مجبور بودند برای استفاده از قالب انحصاری شرکت ادوبی از نرم‌افزار انحصاری استفاده کنند.
مارتین موزه‌باخ (زاده ۱۹۵۱ آلمان) نویسنده آلمانی است که در زمینه‌های نمایشنامه‌نویسی، فیلم‌نامه‌نویسی، گزارش‌نویسی و مقاله‌نویسی نیز فعالیت می‌کند.
مارتین موزه‌باخ ۳۱ ژوئیه سال ۱۹۵۱ در خانواده یک پزشک در فرانکفورت متولد شد. او در رشته حقوق تحصیل کرده و نویسندگی را از سال ۱۹۸۰ آغاز کرده است.
او اکنون عضو آکادمی زبان و شعر آلمان، آکادمی هنرهای زیبای بایرن و انجمن قلم آلمان است.
آکادمی زبان و شعر آلمان او را یکی از «شوخ‌طبع‌ترین و رازآمیزترین تصویرگران انسان» و یکی از «درخشان‌ترین سبک‌پردازان» ادبیات معاصر آلمان معرفی کرده است.دویچه وله
هنگامی که پتر هاندکه، نویسنده اتریشی در خاکسپاری سلوبودان میلوشه‌ویچ، رییس‌جمهور پیشین صربستان شرکت کرد و به ایراد سخنرانی پرداخت، موزه‌باخ از او دفاع کرد.
موزه باخ یک کاتولیک معتقد است. او سال ۲۰۰۲ در دفاع از اجرای مراسم مذهبی در کلیساها به زبان لاتین مقاله ای جنجالی منتشر کرد. بسیاری به خاطر این مقاله او را به واپسگرایی متهم کرده اند.
کانال تلویزیونی یا شبکهٔ تلویزیونی ، نوعی شبکهٔ فیزیکی یا مجازی است که از بیش از یک ایستگاه تلویزیونی پخش می‌شود. این شبکه‌ها ممکن است از طریق ایستگاه‌های تلویزیونی یا کابل پخش شده و بسته به نوع محل و چگونگی ارائهٔ خدمات به انواع مختلفی تقسیم گردند.
شبکه‌های تلویزیونی آنالوگ معمولاً در پهنای باند ۶، ۷ و ۸ مگاهرتز منتشر می‌شوند. در نتیجه فرکانس‌های تلویزیونی و شمارهٔ شبکه‌ها نیز متفاوت خواهد بود. در ماهواره‌ها هر ترانسپوندر به‌طور معمول حامل یک شبکه است.
شبکه‌های تلویزیونی کابلی از طریق شبکه‌های مجاورشان که قدرت یکسانی با آن‌ها داشته و ارتفاع‌شان از سطح دریاهای آزاد با شبکه‌های مذکور برابر است، پخش می‌شوند. شبکه‌های تلویزیونی دیجیتالی نیز به‌طور کاملاً انتخابی به پخش برنامه‌ها می‌پردازند؛ به گونه‌ای که می‌توان از شبکه‌های مجاور آن‌ها (ایستگاه‌های آنالوگ یا دیجیتال) در همان منطقه استفاده نمود.
زمین لرزه سال ۲۳۵ (هجری) دامغان ششمین زمین لرزه مرگبار در طول تاریخ ثبت شده جهان است. این زمین لرزه ۲۰۰,۰۰۰ کشته به جای گذاشت و در تاریخ ۲۲ دسامبر ۸۵۶ رخ داد. مرکز زمین لرزه در نزدیکی دامغان بود که در ان زمان مرکز استان قومس بود. این زمین لرزه شهر قومس پایتخت سابق اشکانیان را به‌طور کامل ویران کرد. این زمین لرزه به قدری شدید بود که منطقه قومس بعد از وقوع این حادثه رها شد.https://www.rokna.net/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87-3/327239-%D8%B2%D9%84%D8%B2%D9%84%D9%87-%D8%B1%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D8%BA%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D9%88%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%86-%D8%B2%D9%84%D8%B2%D9%84%D9%87-%D9%85%D8%B1%DA%AF%D8%A8%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86
اما به نوشتهٔ رسول سرخابی، احتمالاً آمار تلفات ثبت‌شده در اسناد تاریخی و نتیجتاً شدت زمین‌لرزه اغراق‌آمیز است.Rasoul Sorkhabi: "856 December 22 Komesh (Modern Dāmghān) Earthquake". In: "Tectonic Evolution, Collision, and Seismicity of Southwest Asia: In Honor of Manuel Berberian's Forty-Five Years of Research Contributions". Geological Society of America, Boulder (Colorado) 2017, ISBN 9780813725253, pages 145–147.
اریک اریکسون (زاده ۱۵ ژوئن ۱۹۰۲ در فرانکفورت – درگذشته ۱۲ مه ۱۹۹۴ در ماساچوست) روان‌شناسی آمریکایی آلمانی‌الاصل بود. او در سال ۱۹۳۳ به آمریکا مهاجرت کرد. مهمترین عاملی که باعث معروفیت او شد، ابداع اصطلاح «بحران هویت» است. اریکسون علی‌رغم نداشتن مدرک لیسانس، به عنوان استادِ مدرس مؤسسات برجسته‌ای از جمله هاروارد، دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و ییل خدمت کرد. مروری بر نظرسنجی روانشناسی عمومی که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد، اریکسون را به عنوان دوازدهمین روانشناس پراستناد قرن بیستم معرفی کرد.
مادر او از یک خانواده سرشناس یهودی در دانمارک و پدر او یک دانمارکی غیریهودی بود. در سال ۱۹۳۰ اریکسون با یک زن کانادایی ازدواج کرد. بدنبال این ازدواج اریکسون به دین مسیحیت گروید. به قدرت رسیدن هیتلر در ۱۹۳۳ و سوزاندن کتاب‌های فروید در خیابان‌های برلین باعث احساس ناامنی در اریکسون شد و او همراه با همسر و ۲ فرزند خُردسال خود از وین راهی دانمارک شد. بعد از اینکه اخذ تابعیت برای او و خانواده‌اش در دانمارک به مشکل برخورد، او به همراه خانواده‌اش به آمریکا مهاجرت کرد.
علوم جوی یا علوم اتمسفری یک اصطلاح گسترده برای مطالعهٔ جو، فرایندهای آن، تأثیر دیگر سیستم‌ها روی جو، و تأثیر جو بر روی دیگر سیستم‌هاست. هواشناسی شامل شیمی جو و فیزیک جوی با تمرکز روی پیش‌بینی آب و هوا است. اقلیم‌شناسی علم مطالعهٔ تغییرات جوی (در کوتاه‌مدت و درازمدت) است که آب و هوای متوسط و تغییرات اقلیمی را که ناشی از عوامل طبیعی یا انسانی است بررسی می‌کند. آیرونومی مطالعهٔ لایه‌های بالاتر جوی است که در آنها تجزیه و یونش امر مهمی است. دایرهٔ علوم جوی به علوم سیاره‌ای نیز گسترش پیدا می‌کند، و در آن اتمسفر دیگر سیاره‌های منظومه شمسی بررسی می‌شود.
اصطلاح هواشناسی (از یونانی ἀήρ، aēr، «هوا»؛ و -λογία، -logia) گاهی اوقات به عنوان یک اصطلاح جایگزین برای مطالعه جو زمین استفاده می‌شود؛ در تعاریف دیگر، هواشناسی به جو آزاد محدود می‌شود. منطقه بالای لایه مرزی سیاره‌ای. از پیشگامان اولیه در این زمینه می‌توان به لئون تیسرنک د بورت و ریچارد آسمان اشاره کرد.Ultraviolet radiation in the solar system By Manuel Vázquez, Arnold Hanslmeier
این هفته‌نامه را گروهی از روزنامه‌نگاران اصلاح طلب که در مجله شهروند امروز فعالیت می‌کردند، منتشر کردند. به همین دلیل خط مشی "ایران‌دخت" شباهت و نزدیکی بسیاری با سیاست‌های آن مجله داشت.
در این هفته‌نامه همانند مجله شهروند امروز یادداشت‌ها، نقدها، گفتگوها و گزارش‌های متعددی در زمینه سیاست، اقتصاد، جامعه و فرهنگ منتشر می‌شد.
محمد قوچانی در اولین شماره ایران‌دخت ضمن تأکید بر مفهوم مدرنیته، می‌نویسد: «ایران‌دخت می‌خواهد تجربه‌ای تازه از پیوند همه اجزای زندگی مدرن باشد.»
این نشریه سه بخش داشت. محمد قوچانی هدف از بخش اول ایران‌دخت را مدرن ساختن ابعاد مختلف زندگی مخاطبان از نوع لباس، مد، خوراک و اخلاق فردی تا کتاب، فیلم، موزیک و رسانه می‌داند. در سرمقاله شماره یک دوره جدید تحت عنوان «این یک مجله سیاسی نیست» می‌نویسد: «قصد ما در این بخش، اطلاع‌رسانی و سرگرمی است. ایران‌دخت هرگز پرداختن به لایه‌های ملموس زندگی را سطحی و نشانه زرد بودن قلمداد نمی‌کند. سیاست مدرن برای انسان مدرن آمده‌است و انسان مدرن فردی است خوش پوش، خوش‌خوراک، خوش خلق و با فرهنگ.»
بخش دوم مجله که به نام و سرفصل «جهان زنان» منتشر می‌شد، بیشتر به مباحث سیاسی، اجتماعی، فرهنگی مربوط به زنان، با تأکید بر مفهوم زن مدرن، می‌پرداخت. قوچانی در رد این ادعا که این بخش فمنیستی است این‌گونه استدلال می‌کند که: «بخش جهان زنان خلاف نام خود اصلاً مجله‌ای فمنیستی نیست. نگاه جهان زنان نه تنها به تلخی‌های حیات زنان که نگاه به کامیابی‌ها و زیبایی‌های این نیمه جامعه‌است. همکاران ایران‌دخت در جهان زنان می‌کوشند ضمن تلاش برای طرح موضوعاتی جهت احقاق حقوق زنان، توجه به مبانی فقهی و نظری مسائل زنان و مشارکت آنان در عرصه عمومی را نشان دهد. جهان زنان برخلاف نامش تلاش برای پیوند زدن میان زن مدرن با زندگی مدرن است.»
بخش سوم ایران دخت حاوی رپورتاژ آگهی درباره کالاها و خدمات مختلف بود، از تبلیغ رستوران‌های مختلف گرفته تا لپ‌تاپ، اتومبیل و محصولات مربوط به تکنولوژی آشپزخانه.
هفته‌نامه ایران‌دخت با صاحب امتیازی و مدیر مسئولی فاطمه کروبی، همسر مهدی کروبی و محمدحسین کروبی، فرزند مهدی کروبی از رهبران جنبش سبز و با سردبیری محمد قوچانی از دستگیر شدگان پس از انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸، منتشر می‌شد. اغلب دبیران و خبرنگاران این مجله با هفته‌نامه شهروند امروز یکی بودند.
هیأت نظارت بر مطبوعات ۱۰ اسفند ۱۳۸۸ پروانه مجله "ایران‌دخت" را به دلیل فقدان «پای بندی و التزام عملی به قانون اساسی» لغو کرد.
ماموران امنیتی ظهر روز دوشنبه، هفتم دی ۱۳۸۸ و تنها چند روز بعد از درگذشت آیت الله حسینعلی منتظری به دفتر مجله "ایران‌دخت" حمله کردند و آرشیو مطالب، کیس کامپیوتر و مدارک موجود را ضبط کردند.دویچه وله
علت حمله مأموران امنیتی به این نشریه تجسس برای یافتن اسناد و مدارکی علیه عمادالدین باقی بوده‌است.همان
برگچه، روستایی است از توابع بخش قلقل رود شهرستان تویسرکان در استان همدان ایران.
این روستا در دهستان قلقل رود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۴۳ نفر (۷۲ خانوار) بوده‌است.
جرا، روستایی است از توابع بخش قلقل رود شهرستان تویسرکان در استان همدان ایران.
این روستا در دهستان قلقل رود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت آن 626 نفر (169 خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
حاجی تو، روستایی است از توابع بخش قلقل رود شهرستان تویسرکان در استان همدان ایران.
این روستا در دهستان قلقل رود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۲۴ نفر (۱۱۱ خانوار) بوده‌است.
واهاک وارطانیان (؛ زادهٔ ۱۲۹۲ - درگذشتهٔ ۲ تیر ۱۳۸۱) فیلم‌بردار ایرانی ارمنی‌تبار بود.
در سال ۱۲۹۲ خورشیدی (۱۹۱۳ میلادی) با نام واهاک وارطانیان در تبریز به دنیا آمد. از سن شانزده سالگی به عکاسی روی آورد. از ۱۳۳۲ به سینما پرداخت و یکی از دو فیلم‌بردار فیلم "گلنسا" به کارگردانی سرژ آزاریان بود آخرین فیلمش را نیز در ۱۳۵۲ با نام "کج‌کلاخان" به کارگردانی صابر رهبر فیلمبرداری کرد و پس از آن از سینما کناره کرفت.
وی بین سال‌های ۱۳۳۲ و ۱۳۵۲ یعنی طی بیست سال بیش از سی فیلم را در مقام فیلم‌بردار در کارنامه‌اش ثبت کرد و این آمار غیر از فیلم‌هایی است که به دلیل تسلطش بر امور فنی و لابراتواری کارهای لابراتواری و چاپ آنها را انجام داده.
واهاک بیشترین همکاری را با کارگردانان ارمنی همچون ساموئل خاچیکیان، آزاریان، آرامائیس آقامالیان و ژوزف واعظیان داشت است از دیگر کارگردانانی که واهاک با آنان کارکرده است می‌توان مهدی رئیس‌فیروز ("پیمان دوستی" ۱۳۳۹)، جمشید شیبانی ("طلای سفید" ۱۳۴۱)، محمد متوسلانی ("ترس و تاریکی" ۱۳۴۲)، خسرو پرویزی ("آخرین گذرگاه" ۱۳۴۱) و ("کشتی نوح" ۱۳۴۷) را نام برد.
واهاک وارطانیان به دلیل تجربه و مهارتش در رشته عکاسی و فیلمبرداری طی سال‌های ۱۳۵۲ و ۱۳۵۳ در «مدرسه عالی تلویزیون و سینما» دروس مربوط به این رشته را تدریس می‌کرد.
وارطانیان از اولین فیلمبرداران سینمای ایران محسوب می‌شود که با تمام کاستی‌های سینمای ایران، تصاویری ماندگاری را بر پایهٔ یافته‌های شخصی و تجربیات حرفه‌ای خود به جای گذاشت. تصاویر پُر کنتراست و پُرسایه در سینمای سیاه‌وسفید به‌ویژه در آثار پلیسی که توسط وی فیلمبرداری شده‌است، همچنان مثال‌زدنی هستند.
در ۲ تیر ۱۳۸۱ (ژوئن ۲۰۰۲) در ایالات متحده آمریکا در سن ۸۹ سالگی درگذشت.
جشنواره بین‌المللی فیلم استانبول نخستین و قدیمی‌ترین جشنواره فیلم بین‌المللی در ترکیه است که آوریل هر سال در استانبول برگزار می‌شود. این جشنواره توسط یک مؤسسه غیرانتفاعی به نام بنیاد فرهنگ و هنرهای استانبول (IKSV) سازماندهی می‌شود. جشنواره استانبول هدف اصلی خود را ترغیب سینمای ترکیه به سوی پیشرفت و ترویج فیلم‌های ارزشمند در بازار سینمای این کشور می‌داند.
جشنواره فیلم استانبول در دو بخش داخلی و بین‌المللی برگزار می‌شود و جایزه اصلی آن با نام «لاله طلایی» به بهترین فیلم بخش بین‌المللی اعطا می‌شود.
جشنواره استانبول در آغاز از سال ۱۹۸۲ به‌عنوان بخشی از فستیوال بین‌المللی استانبول با نام «هفته فیلم» سازماندهی شد. این جشنواره از سال ۱۹۸۴ به‌طور مستقل و جداگانه برگزار شد و در سال ۱۹۸۵ دو بخش داخلی و بین‌المللی برای آن در نظر گرفته شد.
کارگردانان ایرانی که تاکنون در این جشنواره حضور داشته‌اند از این قرارند:
کائودیپتریکس ، یک دایناسور ددپای گوشت‌خوار مربوط به دوره کرتاسه پیشین می‌باشد. این دایناسور در ۱‍۳۰ تا ۱۲۰ میلیون سال پیش می‌زیسته که حدود ‍۱ متر طول داشت‌است. سنگوارهٔ دم‌بال در رسوبات یک دریاچه قدیمی در استان لیااونینگ چین کشف شده‌است و در سال ۱۹۹۸ به وسیله جیانگ جی نام‌گذاری شد. گونه خاص این جنس کائودیپتریکس زوئی نام دارد. به احتمال زیاد کاودیپتریکس ازاجداد پرندگان بوده‌است.
تیره کُرُش این قول از زبان پیران کورش نیز شنیده شده‌است که خود را تیره‌هایی از طایفه فارسی مدان می‌دانند. واژگان آن‌ها به خوبی نشان می‌دهد که کورشی شاخه‌ای از زبان‌های پارسی باستان نزدیک به زبان بلوچی است و ارتباطی با ترکی قشقایی ندارد.[۵] زبان کروشی (Koroshi) جزئی از زبان‌های شمال غربی ایرانی است. جایی که زبان بلوچی در آن واقع شده‌است. این لهجه در تقسیم‌بندی زبانشناسی بخشی از لهجه‌ها و شاخه‌های زبان بلوچی قرار می‌گیرد. چون این لهجه خارج از محدوده جغرافیایی بلوچستان قرار گرفته‌است کمتر مورد توجه قرار گرفته‌است. زبان کروشی به علت همسایگی با زبان فارسی بسیاری از ویژگی‌های این زبان را به خود گرفته‌است. .مردمان کُرُش خود را «دارغه dârghe» نیز می‌نامند. این مردم از قول پیرانشان خود را بازماندهٔ داروغه‌های دوران صفویان می‌دانند، اما گذشته از این مفهوم، «دارغه» به معنی شتربان (ساربان) است.
کرش‌ها گرچه امروزه شترداری نمی‌کنند، علی‌رغم اینکه بسیاری از آن‌ها در حاشیهٔ شهرها و روستاها، یا با تشکیل روستاهای مستقل اسکان یافته‌اند، ‌شیوهٔ دامداری و زندگی عشایری را رها نکرده‌اند و به پرورش بز و گوسفند و بعضا گاو مشغولند.FĀRS viii. Dialects
گروهی، کرش‌ها را قشقایی معرفی کرده‌اند. این قول از زبان پیران کرش نیز شنیده شده‌است که خود را تیره‌هایی از طایفه فارسی مدان قشقایی می دانند. اما شواهد به خوبی نشان می‌دهد که کرشی شاخه‌ای از بلوچی است و ارتباطی با ترکی قشقایی ندارد.بررسی اجمالی گویش کرشی- نامه فرهنگستان بهمن ۱۳۸۳; ۱(۳ (ضمیمه گویش شناسی)):۳۹-۵۶.
گویش کرشی گویشی از زبان بلوچی است که در میان ساربانان قشقایی رایج است، متکلمان این زبان در سال ۱۹۹۲ حدود ۱۶۰ تا ۲۰۰ نفر اعلام شده‌اندEthnologue report for language code: ktl
اهالی این طایفه در سال‌های اخیر بیشتر به زندگی یکجانشینی رو آورده‌اند و بیشتر ساکن شهر شیراز و روستاهای دهنو قلندری ،احمدآباد و چهل چشمه کرونی از توابع این شهرستان ،آریاشهر (بالاده) ،دادین و جدول ترکی از توابع شهرستان کازرون، چاه ‌شورَک از توابع شهرستان مُهر ،لب‌اشکن از توابع شهرستان گراش ،کرش آباد منطقه دژگاه فراشبند ،چند روستا در دشت بیضای سپیدان و نقاطی در طول فیروزآباد تا خنج، فداغ و بیرم لارستان، برخی قسمتهای بخش علامرودشت لامرد و همچنین اطراف بندرعباس و میناب هستند.
سنتاً قشلاق آن‌ها آبگرم از توابع بخش ماهورمیلانی ممسنی و قشلاق ان‌ها بردسپید از توابع بخش ارژن شیراز می‌باشد.
قلقل رود، دهستانی است از توابع بخش قلقل‌رود شهرستان تویسرکان در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۲۲۱ نفر (۱٬۴۶۹ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کمال رود دهستانی است از توابع بخش قلقل‌رود شهرستان تویسرکان در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۷۳۳۰ نفر (۷۱۵ خانوار) بوده‌است.
میان رود، دهستانی است از توابع بخش قلقل‌رود شهرستان تویسرکان در استان همدان ایران.
مردم این دهستان لر هستند و به زبان لری سخن می گویند.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۸۲۳۱ نفر (۲۵۷۷ خانوار) بوده‌است.
حیقوق نبی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان تویسرکان در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۰٬۱۶۹ نفر (۳٬۵۵۱ خانوار) بوده‌است.
دهستان خرم‌رود (تویسرکان) نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان تویسرکان، استان همدان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۸۷۵۱ نفر (۳۲۱۲ خانوار) بوده‌است.
روستاهای دهستان خرم‌رود از جمله وردآوردعلیا و وسطی و سفلی ،کهنوش ، اشتران ، کندر ، ابرلاق علیا و سفلی ، هوش ، سوری ، شأن‌آباد ، ترمیانک ، نجف آباد ، ابدالان ، گنبله ، قلقل ، حاجی آباد ، سیستانه ، قلعه آستیجان ، تیمیجان و شهرستانه هستند
سیدشهاب، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان تویسرکان در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۲۲۳ نفر (۱٬۹۳۳ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کرزان رود، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان تویسرکان در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۳۴۳۲ نفر (۱۳۶۸ خانوار) بوده‌است.
دهستان المهدی به یکی از دهستان‌های زیر اشاره دارد:
ترک شرقی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ملایر در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱٬۰۰۳ نفر (۲٬۴۹۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ترک غربی، دهستانی است از توابع بخش جوکار شهرستان ملایر در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲٬۳۶۷ نفر (۲٬۸۳۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دوستی، نام شهرکی است در تاجیکستان نزدیک به مرز افغانستان . خط آهن تاجیکستان - افغانستان از این شهرک می‌گذرد.
ایستگاه‌های قطار تاجیکستان
جوکار، دهستانی است از توابع بخش جوکار شهرستان ملایر در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۱۰۰ نفر (۱٬۴۷۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
آورزمان یا اورزمان، دهستانی است از توابع بخش سامن شهرستان ملایر در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۶۲۱ نفر (۵۶۳ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان آورزمان یکی از دهستان‌های قدیمی استان همدان می‌باشد. که در ۳۰ کیلومتری مغرب شهرستان ملایر واقع شده‌است. البته این دهستان بین جادهٔ قدیم ملایر به نهاوند قرار دارد که فاصله آن تا شهرستان نهاوند ۱۵ کیلومتر می‌باشد. این دهستان در چهار راه همدان - نهاوند - ملایر و بروجرد واقع شده‌است. در نزدیکی این روستا آرامگاه دو امام زاده به نام عبدالله و سعید وجود دارد که از نوادگان علی بن الحسین بوده‌اند. اطراف این روستا را کوه‌های متعددی فرا گرفته‌است.
این روستا زادگاه میرزا قهرمان خان پاکبین آورزمانی از شعرای نوگرای دوران مشروطه است که دیوان اشعار او در سال ۱۳۸۴ توسط "" به چاپ رسید.
دهستان آورزمان در مسیر نهاوند در سه کیلومتری روستای آبدر واقع شده فاصله آورزمان با نهاوند حدود ۱۵ کیلومتر است درحالی که ملایر در ۳۵ کیلومتری آورزمان است.
حرم رودسفلی، دهستانی است از توابع بخش سامن شهرستان ملایر در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۱۹۴ نفر (۲٬۴۰۵ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سامن، دهستانی است از توابع بخش سامن شهرستان ملایر در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷٬۱۱۴ نفر (۱٬۸۴۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سفیدکوه، دهستانی است از توابع بخش سامن شهرستان ملایر در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۷۳۴ نفر (۱٬۳۳۱ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
جوزان، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان ملایر در استان همدان است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۳۲۴ نفر (۲٬۱۹۸ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
مردم جوزان به زبان لری و گویش ملایری صحبت می‌کنند.فرهنگ جغرافیائی ایران (آبادیها)، جلد ۶، انتشارات دایره جغرافیایی ستاد ارتش، فروردین ۱۳۳۰، چاپخانه ارتش
حرم رودعلیا، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ملایر در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۲۵۱ نفر (۲٬۱۰۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
موزاران، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ملایر در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۸۸۳ نفر (۲٬۴۴۵ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کوه سرده دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان ملایر در استان همدان ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷٬۲۹۱ نفر (۱٬۸۱۹ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کمازان سفلی، دهستانی است از توابع بخش زند شهرستان ملایر در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۹۸۵ نفر (۱٬۲۴۱ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کمازان علیا، دهستانی است از توابع بخش زند شهرستان ملایر در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۴۳۴ نفر (۱٬۱۲۹ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کمازان وسطی، دهستانی از توابع بخش زند شهرستان ملایر در استان همدان ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۱۶۳ نفر (۱٬۰۸۳ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
خزل شرقی، دهستانی است از توابع بخش خزل شهرستان نهاوند در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲٬۹۲۶ نفر (۳٬۰۲۸ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سلگی، دهستانی از توابع بخش خزل شهرستان نهاوند در استان همدان ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳٬۹۲۳ نفر (۳٬۳۹۳ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان شعبان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
طریق الاسلام، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نهاوند در استان همدان ایران.مرکز این دهستان روستای دهفول می‌باشد .
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳٬۹۵۶ نفر (۳٬۶۰۳ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان گاماسیاب ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
گرین، دهستانی است از توابع بخش زرین دشت شهرستان نهاوند در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷٬۴۳۸ نفر (۱٬۸۲۹ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان سراب ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
گیان دهستانی است از توابع بخش گیان شهرستان نهاوند در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۷۰۵ نفر (۷۱۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
جیحون دشت دهستانی است از توابع بخش شرا شهرستان همدان در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۷۱۹ نفر (۱٬۹۴۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
چاه دشت دهستانی است از توابع بخش شرا شهرستان همدان در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۷۰۸ نفر (۱٬۴۸۱ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
شوردشت دهستانی است از توابع بخش شرا شهرستان همدان در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷٬۶۷۵ نفر (۱٬۷۵۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
پیشخور، دهستانی از توابع بخش پیشخور شهرستان فامنین در استان همدان ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۷۲۵ نفر (۱٬۵۴۱ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
خرم دشت، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان فامنین در استان همدان ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴٬۰۵۰ نفر (۳٬۳۰۸ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
مفتح، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان فامنین در استان همدان ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۱۴۵ نفر (۱٬۸۴۵ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ابرو دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان همدان در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۳۲۹ نفر (۱٬۴۸۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
فاصلۀ مرکز این دهستان (یعنی روستای ابرو) تا مرکز بخش (یعنی شهرستان همدان) حدوداً 9 کیلومتر می‌باشد.
الوندکوه شرقی دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان همدان در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۴۴۸ نفر (۱٬۷۱۹ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
الوندکوه غربی دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان همدان در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۷٬۲۷۶ نفر (۴٬۵۲۳ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سنگستان دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان همدان در استان همدان است. مرکز این دهستان آبشینه می‌باشد .
سبزآباد
آقداش
مرتع بلاغ
گورگز
اغجه سیدان
سرخ آباد
پهن آباد
شورین
آبشینه (مرکز دهستان)
ضیاالدین
کنجینه
یکانه
ایوک
کردبلاغ
مهبار
پل شکسته
ده دلیان
دینگله کهریز
شیرآباد
عربلو
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱٬۹۰۹ نفر (۳٬۱۴۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
گنبد دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان همدان در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۹۱۶ نفر (۸۹۳ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
هگمتانه دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان همدان در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۲٬۸۱۳ نفر (۵٬۶۲۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
علی صدر، دهستانی است از توابع بخش گل‌تپه شهرستان کبودرآهنگ در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۸۷۲ نفر (۱٬۴۸۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان گل‌تپه به یکی از دهستان‌های زیر اشاره دارد:
مهربان سفلی، دهستانی است از توابع بخش گل‌تپه شهرستان کبودرآهنگ در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۱۵۸ نفر (۲٬۰۱۵ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
حاجی لو دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان کبودرآهنگ در استان همدان ایران است. مرکز این دهستان، روستای داقداق آباد است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴۵۸۷ نفر (در ۳۲۴۶ خانوار) بوده‌است.
راهب، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کبودراهنگ در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳٬۶۲۶ نفر (۳٬۷۸۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان سبزدشت نام دهستان زیر درکشور ایران است:
کوهین، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کبودراهنگ در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن۸٬۱۰۹ نفر (۲٬۰۴۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سرداران، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کبودرآهنگ در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن۹٬۷۹۶ نفر (۲٬۳۶۹ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
شیرین سو، دهستانی است از توابع بخش شیرین‌سو شهرستان کبودرآهنگ در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰٬۳۲۲ نفر (۲٬۱۲۹ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
مهربان علیا، منطقه ای پهناور در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰٬۴۱۳ نفر (۲٬۲۱۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
پیرسلیمان، دهستانی از توابع بخش پیرسلمان اسدآباد در استان همدان ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۸٬۴۱۵ نفر (۲٬۱۰۷ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
جلگه، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان اسدآباد در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۶۶۹ نفر (۱٬۵۷۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دربندرود، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان اسدآباد در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳٬۰۵۴ نفر (۳٬۰۷۳ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سیدجمال الدین، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان اسدآباد در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳٬۴۲۸ نفر (۳٬۲۹۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کلیایی، دهستانی است از توابع بخش پیرسلمان شهرستان اسدآباد در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۶٬۹۴۰ نفر (۱۷۸۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سیمینه رود، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بهار در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳٬۲۴۳ نفر (۳٬۲۸۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
آبرومند دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بهار در استان همدان ایران.
این دهستان دارای مدارس دبستان،راهنمایی(دخترانه و پسرانه)،دبیرستان(پسرانه و دخترانه شبانه روزی)می باشد.
دهستان آبرومند امکانات گاز ، آب ، برق ، تلفن را دارا می باشد.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۶۲۴ نفر (۱٬۹۸۵ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دیمکاران، دهستانی است از توابع بخش صالح‌آباد شهرستان بهار در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۴۰۹ نفر (۲٬۰۷۱ خانوار) بوده‌است. ترکی درگاه ملی آمار ایران
دهستان بغراطی، یکی از دهستان‌های بخش بغراطی شهرستان رزن در استان همدان ایران است. مرکز این دهستان، روستای تپه دیبی است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان بغراطی برابر با ۷٬۸۲۰ نفر بوده‌است.
دهستان سردرود علیا، یکی از دهستان‌های بخش سردرود شهرستان رزن در استان همدان ایران است. مرکز این دهستان، روستای خورونده است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان سردرود علیا برابر با ۱۱٬۸۵۶ نفر بوده‌است.
دهستان درگزین سفلی، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان درگزین در استان همدان ایران است. مرکز این دهستان، روستای درگزین است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان درگزین سفلی برابر با ۱۰٬۰۹۴ نفر بوده‌است.
دهستان درگزین علیا، یکی از دهستان‌های بخش شاهنجرین شهرستان درگزین در استان همدان ایران است. مرکز این دهستان، روستای شوند است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان درگزین علیا برابر با ۴٬۵۳۹ نفر بوده‌است.
دهستان رزن، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان رزن در استان همدان ایران است. مرکز این دهستان، شهر رزن است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان رزن برابر با ۱۴٬۵۷۲ نفر بوده‌است.
دهستان صالح‌آباد دارای کاربردهای زیر است:
سِبونام کوچک صحیح این بازیکن سِبوه می‌باشد. شهبازیان ( زاده ۳ مهر ۱۳۵۹) بازیکن فوتبال ایرانی ارمنی‌تبار است.سبو شهبازیان
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به پاس تهران، استقلال تهران، و صبای قم اشاره کرد.
وی مربیگری خود را در تیر ماه ۱۳۹۵ از آکادمی فوتبال جواد نکونام در رده نونهالان آغاز کرد.
کارو حق‌وردیان (; زاده ۳ تیر ۱۳۲۵) بازیکن بازنشسته فوتبال ارمنی‌تبار اهل ایران است.
کارو، با نام اصلی عزیز حق‌وردیان متولد ۲۱ دی ماه ۱۳۲۴ در منطقه مجیدیه تهران به دنیا آمد.
او نیز به رسم سایر فوتبالیست‌های ارامنه، فوتبال حرفه‌ای خود را از باشگاه آرارات تهران در سال ۱۳۴۲ آغاز کرد.
کارو از سال ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۶ هافبک میانی تاج بود.
در بازی خداحافظی او در اسفند ۱۳۵۵، قدیمی‌های تاج در برابر منتخب ارامنه در امجدیه به میدان رفتند که منتخب ارامنه با گل ناواساردیان به پیروزی رسید. ناصر حجازی، علی جباری، منصور پورحیدری، نصرالله عبداللهی، عزت جان ملکی، جواد قراب، محمدرضا عادلخانی، میخائیل پطروسیان، مائیس میناسیان، گارنیک شه‌بندری، عابدیان از حاضرین در این بازی بودند.
کارو حق‌وردیان از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایران بود.
کارو در خط میانی تا سال ۱۳۵۳ برای تیم ملی توپ زد.
از افتخارات کارو حق‌وردیان کسب مقام قهرمانی جام ملت‌های آسیا در سال ۱۹۶۸ (۱۳۴۷) در تهران می‌باشد.
افتخارات کارو حق‌وردیان
کارو حق‌وردیان هم‌اکنون در ایالات متحده آمریکا زندگی می‌کند.
سانی بوی ویلیام‌سون اول (۳۰ مارس ۱۹۱۴ - ۱ ژوئن ۱۹۴۸) بلوزمن، نوازندهٔ هارمونیکا(سازدهنی) و آهنگ‌ساز موسیقی بلوز، یک هنرمند سیاه‌پوست آمریکایی بود.سانی بوی ویلیام‌سون۱ و سازدهنی, مجله موسیقی ملودی