moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تحصیلات در معماری داخلی باید شامل معماری تاریخی و سبک‌های طراحی، کدهای ساختمانی و امنیتی، حفاظت و جایگزین کردن ساختمان‌های قدیمی، طراحی نقشه، شامل قسمت‌های فیزیکی و مجازی ساختمان باشد. رشتهٔ معماری داخلی نقاط مشترک بسیاری با طراحی داخلی و دکوراسیون دارد اگر چه به‌طور مشخص بر روی مسائل معماری و سازه‌ای تمرکز دارد.
یادگیری طراحی مناسب و راحت، امن، فضاهای درونی مفید و سودمدن. یک معمار داخلی در مورد اهمیت‌هایی مانند این که کدام سبک از مبلمان و تزئینات استفاده شود، یادمی‌گیرد و مطالعه می‌کند. این مطالعات شامل اطلاعات و مسائل تکنیکی مانند مجهز کردن ساختمان‌های قدیمی در مقابل زلزله نیز می‌باشد.College Board http://www.collegeboard.com/csearch/majors_careers/profiles/majors/04.0501.html بایگانی‌شده در ۱۵ مارس ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine
معماری داخلی در تقاطعی بین معماری، طراحی ساختمان و محیط و حفاظت از آن‌ها قرار دارد. برنامه‌های معماری داخلی بیشتر به جایگزینی و استفاده مجدد از ساختمان‌ها همراه با هدف نوآوری و ترقی دنبال می‌شود.
برنامه‌های گرفتن مدرک برای معماران داخلی برنامه‌های است که افراد را متعهد و آماده می‌کند که شرط‌های معماری را در طراحی داخلی فضاهای مسکونی، کارآفرینیو هدف‌های کاری اعمال می‌کنند و به عنوان یک معمار داخلی حرفه‌ای عملکرد مفید داشته باشند. این مطالعات شامل ساخت در معماری، استانداردهای امنیت و ساخت، طراحی سیستم سازه‌ای، طراحی سیستم گرمایش و سرمایش، طراحی داخلی و مسئولیت‌های حرفه‌ای و استانداردها می‌باشد."The National Center for Education Statistics: Definition of Interior Architecture http://nces.ed.gov/pubs2002/cip2000/ciplist.asp?CIP2=04/
در ایالات متحده برای گرفتن مدرک باید با سازمان‌های خاصی کارکرد و امتحان‌های مخصوصی دارد بعضی از ایالت‌ها این شرط‌ها را بیشتر کرده‌اند در بسیاری از کشورهای اروپایی استفاده از لقب «معماری داخلی» باید کاملاً قانونی باشد و سخت‌گیری‌های لازم برای آن اعمال شود، و برای افرادی که تحصیلات لازم را ندارند یا کارآموز هستند استفاده از این عنوان ناممکن است مگر اینکه فرد ادامه تحصیل بدهد و برای گرفتن مدرک در این زمینه اقدام کند و به سواد لازم برسد.http://education-portal.com/articles/Become_an_Interior_Architect_Step-by-Step_Career_Guide.htmlECIA: European Council of Interior Architects http://www.ecia.net
اولین مجسمهٔ شناخته شده در شبه قارهٔ هند از تمدنی در درهٔ هندو است که در اطراف موهنجودارو و هاراپا، پاکستان امروزی، یافت شده‌ است. این‌ها شامل "زن رقصنده" ی مشهور از جنس برنز می‌شوند. اگرچه این‌گونه اشکال در برنز و سنگ‌ها محدود است و بیشتر به صورت مجسمه‌های سفالی رنگ و چسباندن سنگ‌ها بوده اند، اغلب اشکال به صورت حیوانات و خدایان نمایش داده شده‌اند و کمتر فیگورهای انسانی در آن‌ها موجود بوده.بوردمن،جان اد "(نیازمند عنوان کتاب)" .
بعد از متلاشی شدن تمدن دورهٔ هندو، مدارکی کوچک از مجسمه‌سازی تا آغاز دورهٔ بودایی وجود دارد که جدا از اندوختهٔ فیگورهای مسی قبلی هستند . هنر و معماری تمدن هند "(نیازمند نویسنده کتاب)" . بنابراین رسم مجسمه‌سازی یادبودی هندی به نظر می‌رسد که دیر شروع شده باشد.(همراه با سلطنت آسوکا و پایه‌های آشوکا در اطراف هند) او همراه با حکمرانی خود مجسمه‌های مشهوری از حیوانات را در بر داشته که اغلب به شکل شیر بوده‌اند که اکنون شش عدد از آن‌ها بر جای مانده‌ است. درد،اثر رابرت تریت "(نیازمند نویسنده)" . تعداد زیادی از مجسمه‌های فیگوری که اکنون آزاد هستند از سفرهای اخیر بودایی‌ها نجات پیدا کرده‌اند که شاید باعث پیشرفت رسوم استفاده از چوب شده‌ است که همچنین آیین هندو را در بر می گرفته.سیکمن، لورانس "(نیازمند عنوان کتاب)".
در دورهٔ اول و دوم قرون پیش از مسیحیت در دوردست هند شمالی در آیین یونانی-بودایی که اکنون در قسمت جنوبی افغانستان و شمال پاکستان است، مجسمه و مجسمه‌سازی آشکارتر و صریح تر شد که قسمت‌های مختلف آموزه‌ها و زندگی بودایی را بازنمایی می‌کرد. اگرچه هند رسوم طولانی و زیادی در مجسمه‌سازی داشته و پیکرنگاری غنی و اربابی در خود گنجانده است، هیچ وقت بودا قبل از این دوره در قالب انسان ارائه نشد بلکه در قالب برخی سمبل‌ها و نشانه‌ها باز نمایی شده‌ است. از نظر مدرسهٔ مجسمه‌سازی گاندهاران گفته شده‌است که بودا دارای موهای موّاج، پارچه‌های تزئینی بر روی هر دو شانه اش، کفش‌ها و صندل‌ها، و تزئیناتی از برگ اکانتاسه و... بوده است.
سنگ ماسه اس هندو ، جین و مجسمهٔ بودایی ماتورا از دورهٔ اول تا سوم قرون تاریخ مسیحیت بازتاب دهندهٔ رسوم اصلی هندی‌ها و تأثیرات غربی در آن دوره است که به‌طور متاثر نشان دهندهٔ مجسمه‌سازی مذهبی هندی‌ها نیز می‌باشد. این شیوه پیشرفت کرد و در هند منتشر شد که به عنوان دورهٔ کلاسیک مجسمه‌سازی هند ثبت شده‌است. اگرچه غارهای "الفانتا" احتمالاً بعد از این دوره است. بعدها مجسمه‌ها در ابعاد بزرگ تری که انحصاراً مذهبی هم بودند به جای گذاشته شد که عموماً پیرو سنت قدیم بودند و مربوط به حالت‌های ایستاده و از رو به رو می شد. کنده کاری‌ها نیز اغلب با جزییات اجرا شده‌اند.
هنر بودایی-یونانی یک فرهنگ اعتقاد به توحید و وحدت عقاید و همتایی بین یونان کلاسیک و آیین بودایی است که در حدود هزار سال در مرکز آسیا پیشرفت کرد .(بین غلبهٔ اسکندر در قرن قبل از مسیحیت و قرن ۷ بعد از مسیحیت)
این هنر باعث رو نمایی بودا برای اولین بار در قالب انسان شد که به بیان هنری و البته مجسمه‌سازی از آن زمان تاکنون کمک بسیاری کرده‌است . برخی از جنبه‌های هنر یونانی برگرفته از از دیگر آیین‌ها بوده که بعد از دورهٔ بودایی-یونانی از آن جدا نشد. به‌طور مشخص فیگورهای ایستاده ،اغلب با حالتی راحت و یک پای خم شده و کوپید در حال پرواز (خدای عشق به صورت کودکی برهنه) که در سرتاسر آسیا مشهور شدند.
اصالت هنر بودایی-یونانی در سنت هلنی و سلطنت این دوره که جایگاه امروزی آن در افغانستان است ،شکل گرفته‌است. تحت سلطهٔ یونانی و هندو و بعد از آن کوشان ها، اثر متقابل یونان و هند و فرهنگ آن در منطقهٔ گاندهارا در شمال پاکستان کنونی جلوه کرد. اثر این نوع هنر همچنین در جهت شمالی به سمت مرکز آسیا نیز پخش شد و هنرهای دیگر را با قدرت تحت تأثیر قرار داد و همچنین فیگور مجسمه‌ها در چین، کره و ژاپن.
دِیم جین درو (زاده ۲۵ مارچ ۱۹۱۱، در گذشت ۲۷ ژوئیه ۱۹۹۶) یک معمار و شهرساز مدرنیست انگلیسی بود. وی در «مدرسه انجمن معماری» -AA- تحصیل کرد و قبل از جنگ جهانی دوم یکی از نمایندگان برجسته «جنبش نو گرایی» در لندن تبدیل شد.
در زمانی که «درو» اولین دفتر خود را با این ایده که فقط معماران زن را استخدام کند، تأسیس کرد، معماری یک حرفهٔ به شدت مردانه بود. وی در طول جنگ جهانی اول و بعد از آن در زمینهٔ طراحی مسکن دولتی و اجتماعی در انگلیس، غرب آفریقا، هند و ایران فعال بود. او همراه شوهر دوم خود، مکسوِل فرای، مدارس و دانشگاه‌هایی را در غرب آفریقا طراحی و همچنین با او و «پیِر ژانره» در طراحی مسکن در شهر چندیگار همکاری کرد. او ساختمان‌هایی را در قنا، نیجریه، ایران و سریلانکا طراحی کرد و درباره‌ی آن چه که در معماری در این کشورها آموخته بود، کتابهایی را به رشته‌ی تحریر درآورد. در لندن وی ساختمان‌هایی را برای مسکن اجتماعی و در جشنواره‌ی بریتانیا، طراحی کرد و نقشی هم در تأسیس «بنیاد هنرهای معاصر» داشت. بعد از بازنشستگی وی به کشورهای مختلفی برای شرکت در کنفرانس‌ها سفر کرد و چند مدرک افتخاری دریافت کرد. وی در ۳۰ دسامبر ۱۹۹۵ تنها ۷ ماه قبل از مرگش., نشان شوالیه را به خاطر خدماتی که در عرصه ی معماری انجام داده بود دریافت کرد.
درو در ترونتون هیث (بخشی از منطقهٔ سِری) به نام Iris Estelle Radcliff Drew متولد شد. اما چندی بعد به اسم «جویس بوِرلی درو» ثبت شد. پدرش هری گای رارکلیف درو (نوهٔ جوزف درو) طراح لوازم جراحی بود. وی همچنین در انجمن «تکنیسین‌های جراحی بریتانیا» را تأسیس کرد. او یک اومانیست بود «کسی که از منفعت طلبی و ستم متنفر بود». مادر جین، اِما اسپرینگ جانز Emma spring janes معلم مدرسه بود. وقتی که جین ۴ سال بیشتر نداشت در یک سانحه‌ی رانندگی تا آخر عمر فلج شد. اما به خوبی توانست از ۲ دخترش مراقبت و آن‌ها را تشویق کند تا به علایق اصلی خود یعنی مشاهده‌ي طبیعت و درک ارزش هنر بپردازند. وی همچنین در امور اقتصادی شمِ قوی داشت. جین خواهر بزرگتری هم داشت به نام دوراتی (۱۹۵۹-۱۹۰۹) که پزشک بود و بعدها شاگرد اف. ام. الکساندر شد. جین درو در مدرسه‌ی دور فورد در شرق کرویدون و بعد در دبیرستان کرویدن جایی که دختر ارشد شد، تحصیل کرد. در میان دوستانش در مدرسه‌ی وود فورد بازیگرانی چون پجی آشروفت و دایانا وینیارد بودند. همچنین در دبیرستان کرویدون دوستانی داشت همچون باربارا جونز نقاش دیواری، تصویرگر و فعال محبوب حقوق زنان.
جین تحصیلات خود را در مدرسه‌ی انجمن معماری-AA- (1934-1929) به پایان برد. در سال ۱۹۳۸ با همکلاسی اش جیمز توماس آلیستون ازدواج کرد. بعد از اینکه جیمز به دفتر آلیستون پیوست برنده مسابقهٔ طراحی یک بیمارستان در دِوِن شدند. خانه و دفتر کوچکشان (آلیستون و درو) در لندن بود و کار اصلی شان طراحی مسکونی در وینچستر. ثمرهٔ این ازدواج دو دختر دوقلو بود به نام‌های جنیفر ان شرلی(۱۹۸۶-۱۹۳۷) و سارا جین جورجینا (۲۰۱۱-۱۹۳۷). جین در ۱۹۳۹ از جیمز جدا شد.
جین درو به زودی به جنبش مدرن (سیام- CIAM) پیوست. جنبشی که رهبر معنویش معمار سوئیسی لوکوربوزیه بود. جین یکی از موسسین جنبش مدرن در بریتانیا تحت عنوان مارس(Mars Modern Architectural Rresearch) شاخهٔ بریتانیایی سیام بود. مارس انجمنی متشکل از معماران، نقاشان و صنعتگران بود. با شعار «استفاده از فضا برای فعالیت‌های بشر به جای دستکاری هنجارهای استایلیزه شده» در این گروه بود که جین لوکوربوزیه، الیزابت لیو تینز و مکسول فرای (بکی از همراهان وی در تأسیس جنبش) را ملاقات کرد. جین در سال ۱۹۴۲ با مکسول فرای ازدواج کرد.
بعد از مورد توجه واقع شدن پروژه‌های درو در غرب آفریقا، نخست وزیر هند پاندیت نرو از جین و همسرش ماکسول فرای برای طراحی پایتخت جدید پنجاب، چندیگار دعوت کرد. وی به‌طور هم‌زمان به شدت درگیر «جشنوارهٔ بریتانیا» بود و مطمئن نبود که توانایی مشارکت در این پروژه را داشته باشد. درو از جذبه و نفوذی که داشت برای متقاعد کردن معمار سوئیسی، لوکوربوزیه برای مشارکت در این پروژه استفاده کرد. لوکوربوزیه مسئول طراحی نقشه اصلی شهر و ساختمان نهادهای اصلی حکومتی شد. درو، لوکوربوزیه را برای اولین بار قبل از جنگ در کنگرهٔ سیام دیده بود. جین تحت تأثیر دانش گستردهٔ لوکوربوزیه و تجربیاتش در بیان مشکلات خانه‌سازی در کشورهای عقب مانده به واسطهٔ شخصیت و وضوحی که در منطق بُرنده اش داشت قرار گرفت. کار کردن با چنین شخصیت قدرتمندی دشوار و سخت به نظر می‌آمد و جین گاهی دچار تردیدی می‌شد که آیا دعوت از لوکوربوزیه کار درستی بوده‌است یا خیر. به نقل از خود درو، «لوکوربوزیه با تمام بزرگیش خطاهای زیادی را مرتکب شد. همانطور که هرکس دیگری که چیزی جدید را تجربه می‌کند و مرتکب می‌شود. با این وجود دوستان بسیار صمیمی با هم شدیم» درو، پِیر ژانره (پسرعموی لوکوربوزیه) و مکسول فرای سه سال ممتد را در چندیگار گذراندند و وضعیت زندگیشان ابتدایی و گرمای آنجا طاقت فرسا بود.
پاندیت نرو می‌خواست تا چندیگارنمونه‌ای از شهری باشد، پذیرای هزاران پناهنده‌ای که روزانه از پاکستان می‌رسیدند. وی نمی‌خواست تا از سُنت‌های گذشته پیروی کند بلکه در پی تجربهٔ فرم‌های نوینی در طراحی بود. در نتیجهٔ این سیاست، درو، فرای و لوکوربوزیه قادر بودند تا مدارس، کلینیک و استخرهای روباز و تأترهای در فضای باز را با مسکن‌ها ترکیب کنند.
تمام خانه‌ها دارای امکانات بهداشتی و ذخایر آب مناسب بودند. مساکن ارزانتر به شیوهٔ تراسه بودند که به ساکنین این امکان را می‌داد تا از اتاق‌های بزرگتر و امنیت بیشتر برای اموالشان برخوردار باشند. قبل از اینکه این خانه‌ها به تعداد زیاد ساخته شوند، درو نمونه‌های اولیه را برای سکونت ، مورد نقد قرار گرفتن و بهتر شدن طرح خانه ساخت و در این مسیر متوجه شد که هندیان می‌توانند تا در آپارتمان‌های جدید ساکن شوند. فضای باز عمومی برای قشرها کم درآمد در نظر گرفته شد. اجارهٔ خانه‌ها جوری تنظیم شده بود که ۱۰/۱ درآمد یک مرد را به خود اختصاص ندهد. از وقتی که نگهداری حیوانات مثل بوفالو و گاو منجر به گسترش بیماری‌های مسری شد، ورودشان به این خانه‌ها ممنوع گردید.
بسیاری از فرم‌های سنتی خانه‌سازی در هند منسوخ شد و تمایلی برای تجربهٔ سبک جدبد زندگی به وجود آمد. طراحی فرم‌های جدید خانه‌سازی بر روی طرح‌های خانه‌ها در سراسر هند تأثیر گذاشت.
معماری در آن زمان یک حرفه کاملاً مردانه بود. زمانی که جین به تنهایی در سال‌های جنگ (۴۴-۳۹) در دفترش در لندن کار می‌کرد، از همان ابتدا فقط معماران زن را استخدام کرد. گرچه بهدها این رویه تغییر کرد. فعالیت‌های او در دورهٔ جنگ شامل موارد زیر می‌شود :
۱۹۴۰ کار برای "قایق‌های بادبانی والتون " در شهر "والتون آن تیمز" نزدیک لندن
۱۹۴۱ نمایشگاه طراحی آشپزخانه
۱۹۴۳۱۹۴۱ مشاور در "انجمن تجاری گاز بریتانیاً طراحی شده به دست زنان برای زنان .
۱۹۴۴ نمایشگاه "بازسازی بریتانیاً در گالری ملی لندن
۱۹۴۵-۱۹۴۴ دفتر موقتش در میدان بدفورد بمباران شد.
۱۹۴۵ مشاور وزیر مسکن در امور مستعمرات غرب افریقا
بعد از جنگ وارد شراکت کاری با مکسول فرای شد و دفتر «فرای، درو و همکاران» را تأسیس کرد. از ژانویه ۱۹۴۶ فعالیتشان را در لندن آغاز کردند و در ۱۹۶۲ دومین دفتر را راه انداختند. وی تا ۱۹۷۷ به همکاری با ماکسول فرای ادامه داد .
۱۹۶۲-۱۹۴۶ تأسیس و سردبیری «کتاب سال معماران» به ابتکار پاول الکِ ناشر.
۱۹۴۶ نمایشگاه «بریتانیا می‌تواند» در موزهٔ ویکتوریا و آلبرت
۱۹۴۸ غنا: کالج تربیت معلم مامپانگ (همراه با مکس فرای)
۱۹۴۹ ساختمان بیمارستان برای شرکت نفت کویت
۱۹۵۰ غنا، کالج آدیس آبابا و دبیرستان ویزلی گیرلز در شهر کیپ کوست
۱۹۵۰ آپارتمان‌های پسفیلد، لندن (به همراه مکس فرای)
۱۹۵۰ طراحی داخلی برای موسسهٔ هنرهای معاصر
۱۹۵۸-۱۹۵۱ همکاری دفتر جین فرای با دریک و لیسون
۱۹۵۳-۱۹۵۱ جین فرای در همکاری با لوکوربوزیه و پیر ژانره به عنوان معماران ارشد مسئول طراحی بسیاری از خانه‌ها در چندیگار، پایتخت جدید قسمت غربی جدا شده هند، پنجاب شدند. جین، لوکوربوزیه را متقاعد کرد تا طرح اصلی آلبرت مِیِر را دوباره طراحی کند.
۱۹۵۳ ساختمان‌های ایبادان، نیجریه: ساختمان دانشگاه، بانک تعاون و سالن اجتماعات
۱۹۵۳ آپارتمان‌های وایت فود لین
۱۹۵۵ طراحی مسکونی در مسجد سلیمان (اولین محوطهٔ نفتی در خاورمیانه) برای کارمندان شرکت نفت، طراحی شهری میدان نفتی گچساران در جنوب ایران .
۱۹۵۸-۱۹۵۵ همکاری با دنیس لاسدون در طراحی مسکونی خیابان اوسک، لندن
۱۹۵۹ بانک تعاون، دفاتر و فروشگاه‌ها، ناگوس، نیجریه
۱۹۵۹ گلف هاوس، شرکت نفت خلیج، لندن
۱۹۶۰ مرکز هنر لیونل وندت، گلومبو، سریلانکا
۱۹۶۲ افتتاح دفتر دوم «فرای، درو و همکاران» در لندن
۱۹۶۴ مرکز تربیتی، آپوا، غنا
۱۹۶۴ دفتر سرپرستی شرکت شِل در سنگاپور
۱۹۶۵ استادیوم «احمدوبلو» و استخر شنا، کارونا، نیجریه
۱۹۶۵ کالج تربیت معلم بانوان، کانو، نیجریه
۱۹۶۷ مرکز یادبود مارگارت پایک، لندن
۱۹۶۸ بیمارستان نوربای و خانه پرستاران، توکوی، دِوِن
۱۹۶۸ مدرسه برای کودکان ناشنوا، هرن هیل، لندن
۱۹۷۷-۱۹۶۹ ساختمان دانشگاه اُپن، با کینگهام شایر
۱۹۷۰ گالری هنر خانه کارلتون، لندن
۱۹۷۳ ساختمان جستتنر، استرلینگ، اسکاتلند
۱۹۷۷ انستیتو تحصیلات مایشز
۱۹۷۹ مدرسهٔ دختران سنت پل
مکس در سال۱۹۷۳ خود را باز نشسته کرد اما جین تا ۱۹۷۹ به کار کردن ادامه داد، زمانی‌که هر دوی آن‌ها در استراحتگاهشان، "خانه دریاچه" در ساسکس ساکن شدند. جایی که معمولاً با خانواده و نزدیکان معاشرت می‌کردند. خانهٔ دریاچه جای بزرگی بود یک سوئیت را به آن افزوده بودند تا بتوانند از منظره "دریاچه" لذت ببرند. جین مهمانی‌هایی به یاد ماندنی را در این خانه برگزار کرد. در ۱۹۸۲ تصمیم گرفتند تا آنجا را بفروشند و به جایی نقل مکان کنند تا راحت‌تر بازنشستگی را سپری کنند. در کریسمس همان سال خانه‌ای در "وست لاج" خریدند و به آنجا منتقل شدند. در ۱۹۸۴ جین مهمانی بزرگی به مناسبت تولد ۸۵ سالگی مکس در نزدیگی لارینگتون هال ترتیب داد. در آن مهمانی بیش از ۲۰۰ نفر از افراد خانواده و دوستان حضور داشتند.
در سال بعد کتابی ۱۵۰ صفحه‌ای را به عنوان هدیه دریافت کرد با این عنوان "جین. پی. درو، معمار، به پاس قدردانی از طرف همکاران و دوستان به مناسبت تولد ۷۵ سالگی اش.
مکس فرای در ۱۹۸۷ فوت کرد. جین نیز به خاطر بیماری سرطان در سن ۸۵ سالگی در تاریخ ۱۹۶۶ درگذشت و در نزدیکی کلیسای رومالد مقدس در رمالد کیرک به خاک سپرده شد .
نشان رسمی ایالت اورگن یک نشان رسمی در ایالات متحده می باشد.
پائولو سارپی (۱۴ اوت ۱۵۵۲ – ۱۵ ژانویه ۱۶۲۳)، روحانی حقوقدان و سیاستمدار و وطن‌پرست، محقق، دانشمند و اصلاح طلب ایتالیایی بود.پائولو سارپی
وی کمک فراوانی به اشاعه مذهب پروتستان کرد و در نظر داشت تمام پروتستان‌ها را با هم متحد کند تا در مقابل کلیسای رم قد علم نمایند.(کونل ص۵۱)
سارپی دوست گالیله بود. گالیله در ژوئیهٔ سال ۱۶۰۹، هنگامی که چهل و پنج ساله بود، به دیدار او در ونیز شتافت. در ایامی که نزد او اقامت داشت، سارپی نقل کرد که از طریق رابطهای خارجی خود مطلع شده است که عینک‌سازی هلندی، به نام هانس لیپرسهای ابزاری اختراع کرده است که آن را تلسکوپ می‌نامد. سارپی به اختصار گفت که این ابزار با قرار دادن دو عدسی در دو سر یک لوله ساخته می‌شود. وقتی چنین ابزاری به طرف شیئی دور گرفته شود، با گذاشتن یک سر لوله روی چشم و تماشا کردن جسم موردنظر از پشت دو عدسی، تصویری بزرگتر از آن دیده می‌شود. گالیله تحریک شده که خود یکی از آنها را بسازد. سارپی رئیس‌جمهور ونیز را واداشت که تلسکوپ گالیله را بخرد. رئیس‌جمهور، تحت نفوذ سارپی، پیشنهادی مادام العمر به گالیله داد. رئیس‌جمهور مالک تلسکوپ می‌شد؛ و در عوض گالیله منصبی مادام العمر در دانشگاه پادووا می‌گرفت و حقوقی بسیار بیشتر از آنچه تاکنون به یک استاد ریاضیات پرداخت شده بود، دریافت می‌کرد.گالیله اخترشناس راسخون
۳. لیبرالیسم راین هارد کونل
وزارت‌خانه‌های اجرایی دولت فدرال ایالات متحده آمریکا از جمله قدیمی‌ترین واحدهای اولیهٔ قوه مجریه دولت فدرال ایالات متحده آمریکا هستند، ادارات خارجه، جنگ، و خزانه‌داری همگی به فاصلهٔ چند هفته از یکدیگر در سال ۱۷۸۹ ایجاد شدند.
ادارات اجرایی فدرال مشابه وزارتهای رایج در نظام‌های پارلمانی یا نیمه‌ریاستی هستند و سرانشان که دبیر خوانده می‌شوند معادل وزیر هستند؛ ولی به دلیل ریاستی بودن آمریکا، این ادارات تشکیل دولت (به مفهوم پارلمانیش) نمی‌دهند، یا تحت رهبری یک رئیس دولت جدا از رئیس کشور نیستند. رؤسای ادارات فدرال کابینه ایالات متحده آمریکا را تشکیل می‌دهند و به عنوان بدنه‌ای مشورتی در اختیار رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا عمل می‌کنند.
هنر مفهوم فرمی از تصویرسازی است که برای انتقال مفهوم و رساندن یک فکر از آن استفاده می‌شود و در فیلم‌ها، بازی‌های ویدیوئی ،انیمیشن یا کتاب‌های تخیلی کمیک کاربرد دارد. هنر مفهومی همچنین به عنوان یک پیشرفت بصری یا طراحی مفهومی نیز برداشت می‌شود، که این واژه برای چیزهای جزئی، مجموعه‌ها، مد، معماری و طراحی‌های صنعتی نیز استفاده می‌شود.http://www.academia.edu/5239068/Evaluating_Content_Based_Animation_through_Concept_Art
کسی که واژهٔ «هنر مفهومی» را مشهور یا ابداع کرده، شاید برای طراحی کمی مبهم است، اگر چه در منابع می‌تواند یافت شود که توسط دیزنی در سال ۱۹۳۰ این واژه استفاده شده‌است. شاید باری طراحی خودرو در حوزهٔ خود طراهای مفهومی نیز به کار برده می‌شده.
هنرمند مفهومی فلسفی کسی است یک طراحی بصری را برای یک شیء، یک شخصیت یا یک منطقه که هنوز وجود ندارد، تولید می‌کند.
این‌ها وجود دارند اما فقط محدود به این زمینه‌ها نیست بلکه در زمینه‌های فیلم، انیمیشن و تولیدات بازی‌های ویدیوئی نیز کاربرد دارد.
هنرمند فلسفی برای کارهای هنری مقدماتی یا بخشی از یک تیم خلاق برای رسیدن به پایان کار، باشد در حالی که لازم است مهارت‌های یک هنرمند در زمینهٔ مهارن‌های زیبا را داشته باشد و بتواند در شرایط سخت و محدودیت‌های زمانی یک هنرمند گرافیک نیز فعالیت کند. یک هنرمند فلسفی ممکن است در ابتدا با هنرهای زیبا، طراحی صنعتی وانیمیشن شروع به کار کند.
شرح و تفسیر یک تفکر و ایده و چگونگی فهم آن جایی است که هنرمند فلسفی و خلاقیت وی مشهود می‌شود که از نظر موضوعی از کنترل آن خارج است.
در سال‌های اخیر هنر مفهومی استفاده از تکنولوژی دیجیتالی را در خود پذیرفته. محل تصویر گرافیکی ویراستاری برای نقاشی دیجیتالی به نیست قابل راحت‌تر در دسترس است همان‌طور که برای سخت افزازهایی مانند تبلت‌های گرافیکی که روش‌های کار بهتری را ارائه می‌دهد، و جود دارد؛ که مقدم بر این‌ها راه‌های مرسوم قبلی مانند نقاش روغنی، نقاشی‌های وابسته به اسید اکریلیک، ماژیک هاا و موادها استفاده می‌شده.
به این دلیل بسیاری از پکیج‌های مدرن نقاشی تهیه شده‌اند که به مخلوط کردن رنگ‌ها شباهت داشته باشند همان‌طور که رنگ‌ها روی پردهٔ نقاشی مخلوط می‌شوند. مهارت در کار کردن با ابزارهای قدیمی نقاشی معمولاً باعث برتری هنرمند فلسفی نیست به مهارت او در استفاده از نرم افزاهای مدرن می‌شود.
هنر مفهومی همیشه موضوع‌های زیادی را پوشش داده‌است که مقدمه‌ای در پوسترهای فیلم‌ها در همان روزهای اولیه هالیوود بوده‌است، اما برترین و عریض‌ترین ۲ موضوع آن داستان‌های علمی تخیلی و فانتزی هستند. اگر چه از زمان استفادهٔ اخیر آن در تولیدات بازی‌های ویدیوئی، هنر مفهومی حتی در فوتاب لو مافیا و بیش از این‌ها هم توسعته یافته‌است.
هنر مفهومی از حالت سبک وار به حالت فتوریلیستیک تغییر یافته. این امر به وسیلهٔ نرم‌افزارهای مخصوص تحقق یافته که هنرمند می‌تواند جزئیات را حتی پیکسلاجرا کند یا بهره بردرای از تنظیمات نقاشی باری نقلیه از نقاشی واقعی. برای انجام کار یک کمپانی معمولاً نیازمند مقدار زیادی مقدمات کاری برای تولید است. پروژهٔ کار کردن یک هنرمند معمولاً یک تغییر و تبدیل عظیم در شرح و تفسیر به وجود می‌آورد که اغلب این‌ها به فرم طراحی کلیات، نقاشی سریع و نقاشی‌های سه بعدی هستند. آثار بعدی هنر مفهومی مثل نقاشی مات و بی جلا به اندازهٔ لازم به‌طور واقعی در حال تولید است.
جاده ای۱۷۲ () یکی از جاده‌های کشور انگلستان است.
این جاده از شهر میدلزبورو شروع و در روستا اینگلبی آرنکلیف به پایان می‌رسد، طول این جاده ۲۶.۹ کیلومتر است.
افشین رتنسی (؛ زادهٔ ) یک خبرنگار و پدیداور اهل بریتانیا است که در پرس تی‌وی و آرتی مشغول به کار بوده است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او از هندی‌تباران بریتانیا است.
جاده ای۱۷۳ () یکی از جاده‌های کشور انگلستان است.
این جاده از شهرک استوکسلی شروع و در شهرک اسکلتون-این-کلیولند به پایان می‌رسد، طول این جاده ۱۸.۸ کیلومتر است.
جاده ای۱۷۴ () یکی از جاده‌های کشور انگلستان است.
این جاده از شهرک تورنابی-آن-تین شروع و در شهرک ویتبای به پایان می‌رسد، طول این جاده ۵۲.۹ کیلومتر است.
جاده ای۱۷۷ () یکی از جاده‌های کشور انگلستان است.
این جاده از شهرک استاکتون-آن-تیز شروع و در شهر دورهام به پایان می‌رسد، طول این جاده ۳۴.۹ کیلومتر است.
جاده ای۱۷۸ () یکی از جاده‌های کشور انگلستان است.
این جاده از شهرک هارتل‌پول شروع و در شهر میدلزبورو به پایان می‌رسد، طول این جاده ۱۵ کیلومتر است.
جاده ای۱۷۹ () یکی از جاده‌های کشور انگلستان است.
این جاده از روستا شراتون شروع و در شهرک هارتل‌پول به پایان می‌رسد، طول این جاده ۸.۷ کیلومتر است.
جاده ای۱۸۰ () یکی از جاده‌های کشور انگلستان است.
این جاده از روستا بارنتبی شروع و در شهرک کلیتورپس به پایان می‌رسد، طول این جاده ۲۶.۷ کیلومتر است.
جاده ای۱۸۲ () یکی از جاده‌های کشور انگلستان است.
این جاده از شهرک واشینگتن شروع و در شهرک گیتس‌هد به پایان می‌رسد، طول این جاده ۲۶.۷ کیلومتر است.
والتر بومن راسل (۱۹ مه ۱۸۷۱ - ۱۹ مه ۱۹۶۳)، دانشمند بزرگ آمریکایی بود. وی فیزیکدان بود و در علوم متعددی مهارت داشت و به لئوناردو دا وینچی عصرش مشهور بود. وی در زمینه موسیقی، ادبیات، معماری، نقاشی، مجسمه‌سازی، علوم طبیعی، اقتصاد سالم، فلسفه و عرفان فعالیت داشت.
والتر راسل در سال ۱۹۲۶ با استفاده از جدول تناوبی «مارپیچ» وجود دو تریم را پیش بینی کرد.آب سنگین تبیان-زنجان
جاده ای۱۸۳ () یکی از جاده‌های کشور انگلستان است.
این جاده از شهرک ساوت شیلدز شروع و در شهر ساندرلند به پایان می‌رسد، طول این جاده ۲۹.۳ کیلومتر است.
جاده ای۱۸۶ () یکی از جاده‌های کشور انگلستان است.
این جاده از شهر نیوکاسل آپون تاین شروع و در روستا ایرسدون به پایان می‌رسد، طول این جاده ۲۲.۵ کیلومتر است.
جاده ای۱۸۹ () یکی از جاده‌های کشور انگلستان است.
این جاده از شهرک گیتس‌هد شروع و در شهرک اشینگتون به پایان می‌رسد، طول این جاده ۳۳.۳ کیلومتر است.
تالار عروس یا تالار نقاشی، اتاقی است که با آب رنگ روی گچ آن نقاشی شده که حالت وهم و خیال دارد که اثر آندرئا مانتنیا در کاخ وابسته به دوک در ایتالیا است...
این اثر مقدمه ای بر تزئینات نقاشی روی دیوار و سقف در دورهٔ باروک است.
این اتاق بین سال‌های ۱۴۶۵ و ۱۴۷۴ به فرمان لوداویکو گونزاگا سوم ساخته شد و به خاطر جزئیات و نقاشی سقفش مشهور است. سلسله و توالی این نقاشی‌ها اخیراً کشف شده‌است: شخص نقاش از طاق بنا با رنگ‌های خشک در پشت زمینه شروع کرده به خصوص حلقه‌های گلی که آن را احاطه کرده‌است سپس به صحنهٔ بارگاه منتقل شده که یک رنگ مات خشک روغنی رمزآلود استفاده کرده. دیواره‌های شرقی و جنوبی با تکینک نقاشی آبرنگ روی گچ به همان روش قدیمی است که نشان دهندهٔ پرده‌های سنگین می‌باشد؛ و بالاخره صحنهٔ ملاقات در دیوار غربی نقاشی شده که یک بازهٔ زمانی ۱۰ ساله بر روی این قسمت از چرخه کار شده‌است..
صحنهٔ بارگاه در دیوار شمالی نشان دهندهٔ لودا و کیوگونزاگا است که به‌طور رسمی لباس پوشیده‌است، همراه همسرش بارابارا، همراه با بستگانشان نشسته‌اند در حالی که گروهی از ندیم‌ها و درباری‌ها بقیهٔ دوار را پر کرده‌اند. همهٔ فیگورها اثر متقابل بر یکدیگر دارند که به حالتی وهم‌آلود در فضا پراکنده شده‌اند.
دیوار صحنهٔ نشان دهندهٔ لوداویکو در یک روای رسمی در ملاقاتی ایدئال با پسرش می‌باشد (فرانسیسکو گونروگا)
این فرمان از طریق محققان قابل توضیح نیست. شرح این کار نقاشی آبرنگ روی گچ را به عنوان پیوندی مرتبط با انتخاب کاردینال پسر لوداویکو، فرانسکو گونزاگلا که در ۱ ژانویه ۱۴۶۲ اتفاق افتاد می‌دانند. صحنهٔ بارگاه در واقع بعد از این واقعه نشان دهندهٔ خبردار شدن وی است و صحنهٔ دیدار در واقع شادمانی پدر و پسر را از این اتفاق نشان می‌دهد.
فیگور پخته و مقوم فرانسسکو با سن او در سال ۱۶۱ همخانی ندارد زیرا او تنها ۱۷ سال داشته‌است. به همین دلیل این نقاشی‌ها ممکن است بر اساس دیدارهای بعدی، شاید در اوت ۱۴۷۲ باشد زمانی که به او لقب «آندرهٔ مقدس» دادند.
سقف بنا در واقع نشان دهندهٔ حالت توهم‌آمیزی است که انگار به یک آسمان آبی باز می‌شود به‌طور خلاصه طراحی‌ها به‌طور نامنظمی دور زده‌ها می‌چرخند. این یکی از جدیدترین نقاشی‌های سقف از نظر زمانی است.
خاویر کامارا (؛ زادهٔ ) بازیگر و کارگردان اهل اسپانیا است.
او بازیگر فیلم‌های "با او حرف بزن" (۲۰۰۲)، "تربیت بد" (۲۰۰۴) و "خیلی هیجان‌زده‌ام" (۲۰۱۳) به کارگردانی پدرو آلمودوار بود و در مجموعهٔ تلویزیونی "۷ زندگی" نیز هنرنمایی کرده‌است. وی همچنین ایفاگر نقش «کاردینال برناردو گوتیه‌رس» در سریال "پاپ جوان" و «گی‌یرمو پالوماری» (رئیس حسابداران کارتلِ کالی) در فصل سوم سریال "نارکُس" بود.
او در آلبدا دِ ایرگوا واقع در استان لاریوخای اسپانیا زاده شد و بعدها به مادرید نقش مکان کرد تا در «مدرسهٔ هنرهای دراماتیک» تحصیل کند. وی مدتی به‌عنوان خوش‌آمدگو و راهنمای صندلی در «سینما فیگارو» در مادرید کار می‌کرد.
نخستین اجرای تئاتر او بازی در نماش «"شوالیهٔ اولمِدو"» در سال ۱۹۹۱ بود. وی با بازی در سریال تلویزیونی "۷ زندگی" به موفقیت چشمگیری دست یافت.
وی تا کنون نامزد دریافت ۲۲ جایزه گوناگون شده و ۱۲ بار نیز برنده شده‌است. از جمله، در سال ۲۰۱۳ و در «۲۸مین دورهٔ جوایز گویا»، برندهٔ جایزهٔ «بهترین بازیگر مرد» شد.
تو متأسف نیستی نام یک تک‌آهنگ می‌باشد توسط تیلور سویفت خواننده کانتری نوشته و خوانده شده‌است این آهنگ در تاریخ ۲۸ اکتبر سال ۲۰۰۸ توسط کمپانی بیگ ماشین رکوردز منتشر شد.
طراحی ساختمان به‌طور وسیع بر پایهٔ طرح های معمارانه، مهندسی و تکنیکی بر می‌گردد. تمام پروژه‌های ساختمانی نیازمند خدمات طراح ساختمان است که معمولاً یک معمارو مهندس عمران که دارای مدرک باشد، است. امروزه در تمام پروژه‌های ساختمانی به یک فرد حرفه‌ای و دارای مدرک مهندسی نیازمیباشد و طراحی پروژه‌ها معمولاً طراح ساختمان(معمار یا ارشیتکت)، یک طراح داخلی و یک مهندس طراح سازه(civil engineer)و مهندس برق و مکانیک ونیازمند یک یا چند پیمان کارتخصصی می‌باشد. اما پروژه‌های بزرگتر و پیچیده‌تر نیازمند خدمات عدهٔ زیادی از افراد حرفه‌ای و آموزش دیده که تحت یک شرکت مهندسین مشاور و یک شرکت رتبه دار پیمانکاری می باشند، است.
در هر ساختمانی بسته به نوع و سبک کاربری خود (مسکونی - اداری - تجاری) باید 3 بخش به صورت الزامی طراحی شود.
بخش اول طراحی معماری ساختمان که شامل پلان‌ها و طراحی سه بعدی داخلی و نمای ساختمان می‌باشد.این بخش از وظایف معمار پروژه است.
بخش دوم طراحی سازهٔ ساختمان بر اساس آیین نامه‌های داخلی یک کشور که از روی آن طراحی نقشه‌های اجرایی کشیده شده و ساختمان (سازه) اجرا می‌شود.
بخش سوم طراحی تأسیسات ساختمان که در آن به طراحی تأسیسات مکانیکی و برقی پرداخته می‌شود.
هر کدام از موارد بالا به عهدهٔ یک شخص یا شرکت می‌باشد , بخش اول بر عهدهٔ مهندسین مشاور معماری , بخش دوم بر عهدهٔ مهندسین مشاور سازه و در نهایت بخش سوم هم وظیفهٔ مهندسین مکانیک و برق می‌باشد.
شغل مهندسی ساختمان یا مهندسی عمران وظیفه طراحی و اجرای ساختمان را بعهده دارد.امروزه با توجه به بزرگی و اهمیت ساختمانها و ابنیه وظیفه طراحی و نظارت بعهده شرکتهای مهندسین مشاور و وظیفه صحیح و اجرای ابنیه بعهده شرکتهای پیمانکاری صاحب رتبه و صلاحیت است .
یک معمار و طراح ساختمان، شخصی است که درکشیدن نقشه پلان ساختمان آموزش دیده همچنین در طراحی و نظارت در ساختمان نیز حرفه‌ای است. به‌طور حرفه‌ای تصمیمات یک معماری یا طراح ساختمان امنیت عمومی را تحت تأثیر قرار می‌دهد می‌باشد تا بتواند مدرک عملی معماری را به دست آورد یا یک طراح ساختمان حرفه‌ای و مدرک دار باشد. در اکثر حوزه‌های قضایی دنیا به کار بردن لفظ «معمار» به‌طور قانونی محفوظ است.
'مهندس ساختمان'
مهندس ساختمان یا مهندس عمران شخصی است که در رشته عمران دارای حداقل لیسانس میباشدو وظیفه آن طراحی سازه و اجرای عملیات میباشد.با توجه به تخصصی شدن ساختمانها طراحی تاسیسات برقی بعهده مهندس برق و طراحی تاسیسات مکانیکی ساختمان بعهده مهندس مکانیک میباشد.
پیمانکار شخص یا شرکتی صاحب صلاحیت است که به یک گواهی یا [مدرک مهندسی] در پیمان کاری رسیده است و خدماتی را در قالب ساخت ابنیه مختلف مانند ساختمانهای مسکونی وبیمارستان وپلها و راه و جاده ارائه می‌کند.امروزه صلاحیت پیمانکاران توسط سازمان نظام مهندسی ساختمان و سازمان مدیدیت و برنامه ریزی ارزشیابی و رتبه بندی میشوند تا هر پروژه ای متناسب با توان مالی و فنی پیمانکار ارجاع گردد
در بسیاری مواقع کارهای ساختمانی و قانون حرفه‌ها به افرادی این اجازه را می‌دهد تا طراحی یک ساختمان مسکونی و در برخی مواقع ساختمان‌های سبک تبلیغاتی را بدون مدرک معماری بسازند؛ که در ایالات متحده آمریکا و کانادا و برخی مکان‌های دیگر «طراح ساختمان» معمول است که طراحی ساختمان را بدون مدرک معماری «آمریکا توسط» کنسول ملی مدرک طراحان ساختمان ارائه می‌شود؛ که شاخه ای از «مؤسسهٔ طراحی ساختمان آمریکا» می‌باشد. در بسیاری از موارد طراحان ساختمان به عنوان تکونولوژیست‌های معماری یا پیمان کار آموزش می‌بینند یا به مدرسهٔ معماری رفته باشند که امکانات دادن مدرک را نداشته‌است. بسیاری از طراحان ساختمان به عنوان طراحان خانه یا مسکونی شناخته می‌شوند.
تمرکز آن‌ها عمدتاً بر روی طراحی مسکونی و بازسازی می‌باشد. در آمریکا، ایالات نوادا «طراحان مسکونی» برای کسانی به کار می‌رود که تحت هیئت مدیرهٔ ایالت نوادا در معماری «و طراحی داخلی و طراحی ساختمان» ثبت نام کرده‌اند. در استرالیا به کار بردن واژهٔ معمار (برای مدرک گرفتن) بسیار با سخت‌گیری همراه است اما طراحی‌های معمارانه در ساختمان‌ها سخت‌گیری کمتری دارد. واژهٔ طراح ساختمان معمولاً برای تمرین کنندگان طراحی که در هیئت مدیره ی معماری ایالت ثبت نام کرده‌اند به کار می‌رود. در کونیزلند واژهٔ طراح ساختمان به عنوان کسی که مدرک آموزش عملی دارد به کار می‌رود، در ویکتوریا مراحل ثبت نامی برای طراحان ساختمان وجود دارد و در ایالت‌های دیگر در حال حاضر هیچ آیین‌نامه ی دیگر برای حرفه وجود ندارد. ,),
نقشه‌بردار ساختمان با این نام به‌طور کلی شاغل در انگلستان، استرالیا و مکان‌های دیگر هستند که بیشتر مانند معماران تکنولوژیست آموزش می‌بینند. در انگلیس، علم و مهارت نقشه‌بردار ساختمان در مأموریت‌های مختلفی کاربرد دراد از جمله در املاک و ساختمان مرکزی تجاری که شامل طراحی ساختمان برای خانه‌های مسکونی کوچک یا ساختمان‌های سبک تبلیغاتی می‌باشد این جنبه در حرفه‌های اروپایی نیز مشابه است که اغلب با نام «هندسه دان» در ایتالیا و فرانسه و بلژیک و سوییس شناخته می‌شود.
حرفهٔ نقشه‌برداری ساختمان با این عنوان در آمریکا وجود ندارد و این اصطلاح مخصوص انگلستان است و معمار، طراح ساختمان، طراح مسکونی و مدیر ساخت، بخشی یا همهٔ کارهای نقشه‌بردار ساختمان را در انگلیس انجام می‌دهد. ,
جس هان (؛ ۲۹ اکتبر ۱۹۲۱ – ) با نام اصلی «جسی بریل هان» یک هنرپیشه اهل آمریکا بود که بیشتر در فیلم‌های فرانسوی، به ایفای نقش می‌پرداخت.
«جس هان» پس از خدمت در نیروی تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا در دوران جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۴۹ به فرانسه رفت و تابعیت آن کشور را پذیرفت.
او که در آغاز آهنگساز بود، به تدریج به بازی در فیلم‌های نوآر و وسترن روی آورد. «جس هان» به سبب جثهٔ درشت و اندام قوی، در بیشتر فیلم‌ها، در نقش یک «مرد قوی هیکل و پُرزور» ظاهر می‌شد.
تزئینات هنری روی سفال و گچ تکنیکی است که به عنوان تزیین دیوارها نیز استفاده می‌شود. این کار توسط استفاده از لایه‌های اندود که در رنگ‌های مختلف در سطح مرطوب یا در سرامیک‌ها با استفاده از بدنهٔ سرامیک خام که از لایه‌های نفرندهٔ متوالی است، تولید می‌شود.
این کلمه ریشهٔ ایتالیایی دارد که به معنای خراشیدن و قلم زدن می‌باشد، و بالاخره پس از آن ریشه یونانی دارد به معنای نوشتن که ریشهٔ امروزی این کلمه در واژهٔ گرافیتی به معنای حروف یا تصاویری که روی دیوار نوشته شده باشد، می‌توان دید.
نقاشی روی دیوارها در اروپا از زمان‌های کلاسیک وجود داشته‌است و در ایتالیا در قرن ۱۶ معمول بوده‌است و درهنر آفریقایی‌ها نیز یافته شده‌است. رویهٔ این تکنیک نسبتاً ساده است و مشابه رویهٔ نقاشی روی سفال و گچ می‌باشد. این سبک نقاشی نقش جدی در سال‌های رنسانس در ایتالیا داشته، به همراه ۲ نفر از کارآموزهای رافائل پولیدورو و ماتورینو در میان رهبری متخصیص، این نقاشی‌ها را در کاخ‌ها در رم و شهرهای دیگر انجام دادند که اکثر کارهای آنان امروزه رنگ و رو رفته و هوا زده شده‌است.
در دورهٔ قرن ۱۶ این هنر و تکنیک توسط استادان سازنده به آلمان آورده شد و با اشتیاق آن را ارتقا بخشیدند. به عنوان یک مثال ساده و بومی قدیمی در قسمت وسیع اطراف ماربورگ و وترو در آلمان می‌توان دید. در المان این تکنیک به‌طور غالب در باورایا وجود دارد. استفاده از گرافیتی در خلق خانه‌های روکار برای تبلیغات رایج بوده‌است. این هنر همچنین تورینجیا، اینگاندین، اتریش و ترانسیلوانیا نیز استفاده شده‌است. در شمال خاوری اسپانیا، کاتالونیا، این نوع نقاشی توسط معماران کلاسیک در اوایل قرن ۲۰ اجرا می‌شده و در دکوراسیون نما این تکنیک مجدداً بازگشت.
کاربرد دیگر این نقاشی در ساده‌ترین حالتش نیز دیده شده‌است که روی روکش‌های خشک پارچه‌های مخصوص نقاشی یا حتی برگه‌های معمولی نیز بوده‌است. گاهی نیز تمام صفحه را رنگ می‌زدند و با جوهر سیاه وری آن طرح را می‌کشیدند. بعضی مواقع به لایهٔ اولی رنگ احتیاجی نیست و روکش خیس اصلی، پارچهٔ نقاشی را اشکار می‌کند که این کار با روش پاستیل روغنی قابل اجرا نیست. این تکنیک اغلب در کلاس‌های هنر برای درس دادن این نوع نقاشی به هنرجویان استفاده می‌شود.
نمونه‌های کار گرافیکی در نما و روکار ساختمان هادر دورهٔ بین ۱۸۹۰ تا ۱۹۱۵ دیده شده و در این زمینه جنبش حرکتی در هنرها و مهارت‌ها و صنعت‌ها رخ داد به خصوص در بلژیک و فرانسه هنرمند نگلیسی هیوود سامنر به عنوان پیشگام در ان دوره، برای این تکنیک شناخته شده‌است. نمونه کارهای او برای مثال در سال ۱۸۹۲ در کلیسای سنیت ماری، سابری و سری در جنوب شرقی انگلیس دیده می‌شود. فنک ار او بیشتر در کسبک خراشیدن روی اندودها بود هاما تکنیک‌های گوناگون دیگری را هم در دکوراسیون گرافیک بیرونی نیز شامل می‌شده.
برنزهای لرستان لفظ پذیرفته شده برای آثار فلزی تولید شده در نیمهٔ اول هزارهٔ اول قبل از میلاد است که مشخصهٔ آن داشتن گسترهٔ وسیعی از اشکال منحصر به فرد و مفهومی بسیار سبک وار، از نمادهای انسانی و حیوانی است. این برنزها را باید از مواد کاوش شده در لرستان، که به دوره‌های قدیمی تر تعلق دارد، و از موادی که به غلط به لرستان نسبت داده می‌شود، متمایز دانست. دسته‌های مختلف اشیای متعارف لرستان نوعاً شامل قالب‌های فلزی‌های تزیینی بالای در به شکل حیوان، نمادهای به شکل حیوان، افسار اسب، افسار حیوانات دیگر به شکل مخلوقات طبیعی یا تخیلی، سنجاق‌های دارای شکل، دشنه‌ها، دسته چاقو تیزکن و گردنبدها است. از اسلحه‌ها، می‌توان به شمشیرها، دشنه‌ها، تبرها، نیزه‌ها، تیردان‌ها و گرزها اشاره کرد. هم از مسگری و هم از ریخته‌گری استفاده شده‌است. در اشکال انسانی و حیوانی بسیار سَبْک وار، اتصالات حیوان وار روی سنجاق‌ها و گردنبندها و سلاح‌ها نقش مهمی دارند.
لئونور واتلینگ (؛ زادهٔ ) یک بازیگر و خوانندهٔ اهل اسپانیا است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
مارکوس سوگیاما () متولد ۱۶ نوامبر ۱۹۷۳) بازیکن برزیلی ژاپنی والیبال که در حال حاضر عضو باشگاه سانتوری است. سوگیاما تا سال ۲۰۱۲ عضو تیم ملی ژاپن بود. او از پدری برزیلی و مادری ژاپنی به دنیا آمد. کارکوس در سال ۲۰۰۵ به عنوان باارزش ترین بازیکن قهرمانی آسیا دست یافت.
یجو سوبا رائو () بازیکن والیبال اهل هند که در حال حاضر عضو تیم اون جی سی است. یجو تا سال ۲۰۱۰ عضو تیم ملی هند بود. او در سال ۲۰۰۳ به عنوان باارزش ترین بازیکن قهرمانی آسیا دست یافت و در سال ۲۰۰۵ به عنوان بهترین مدافع میانی قهرمانی آسیا انتخاب شد.
استانداردهای طراحی، منابع طراحی و استانداردهای اجرایی به‌طور سراسری جهانی در صنعت و کار به‌طور مجازی برای هر چیز قابل تعریفی یکسان هستند. طراحی‌های مقاوم و متحمل، تأثیرها را بر روی کرهٔ زمین کم کرده‌است و شرایط را بهتر کرده که در مرحلهٔ تعریف شده‌ای قرار دارد. همچنین روش شناسایی‌های متعدد و مشخصی وجود دارند که توسط جوامع مختلف مردم برای اهداف مختلف استفاده می‌شود.
یکی از بهترین انواع آن رهبری در طراحی محیط زیست و انرژی است ،ساختمان‌های سبز که گروهی از اندازه‌گیری‌های سخت را در مورد کیفیت محیط زیستی و تأثیرات به‌طور کلی استفاده می‌کنند تا ساختمانی مقاوم به وجود بیاید. طراحی مقاوم در واقع تلاشی مصمم باری تأثیرات عوامل بر محیط زمستان است. یک راهنمای طراحی کامل، بیشتر توسط اندازه‌گیری‌های تأثیرگذار در پروژه‌ها راهنمایی می‌شود که توسط ایالات آمریکا پیشنهاد شده‌است. ساعت و ساز سبز واستانداردها در حال پدیدار شدن حتی در سطح کدهای محلی هستند. این استانداردها حتی از استانداردها انرژی و کد حفاظت انرژی بین‌المللی فراتر رفته و برای پوشش اضافی در مناطقی همچون زیر زمین ساختمان‌های مقاوم، بهره‌وری آب، و مواد و منابع است. استاندارد ۱۸۹۰۱ ملاک‌هایی را تعیین می‌کند که بر اساس آن می‌توان گفت که چه ساختمانی به عنوان ((ساختمان سبز)) می‌تواند شناسایی شود که به زبان مخصوصی نوشته شده‌است که حوزه‌های قضایی می‌تواند برای پیشرفت ساختمان‌های سبز و ساخت و ساز آن، از این‌ها استفاده و بررسی کند که البته سازمان بسیاری راه‌های مخصوص به خود را برای کاهش مصرف انرژی پیش گرفته‌اند؛ مانند ((معماری ۲۰۳۰)) و ((مهد به مهد)) (گهواره به گهواره).
پیشرفت روش‌های واقعی برای چگونگی کشف فرصت‌ها که به ما اجازهٔ پیشروی در استانداردها را می‌دهد که یکی از اهداف طراحی‌های محیطی و معمارانه در سال‌های ۱۹۷۰ – ۱۹۶۰ بوده اما هنوز مشکلات بسیاری در این فرایند وجود دارد که باعث شده این تجهیزات در طرحی چندان هم چشمگیر و بزرگ نباشد. اکنون با ترکیب بیشتر ابزاری متأثر برهم و شروط متعدد و تجدید نظر در مورد سیستم طبیعی، انقلاب جدید ی در باب این روش‌ها به وجود آمده که چاره ناپذیر به نظر می‌رسد.
اطلاعات مدل‌سازی ساختمان به طراحان اجازه می‌دهد که با بسیاری مشاوران دور دست که در اطلاعات یکسان هستند، کار کنند و به صورت تیمی تصمیم‌ها را ارائه دهند؛ که این اطلاعات برای شرایط اقلیمی، انرژی و تأثیرات محیطی در دسترس هستند.
تفاوت اصی بین طراحی مقاوم و طراحی عرضی در یکی کردن تمام ضوابط محیط زیست پروژه در تیم طراحی است، که در اصل راه‌های جدید برای کشف روابط جدید در طراحی‌ها است. سارمان‌ها ی دیگری که این نیاز را در ک می‌کنند((تیم رازیابی طراحی مقاوم)) و دستورات مقاومتی)) در فرایند طراحی ابزار طراحی هستند.
طرح مفهوم پایداری در قالب معماری پایدار به بیش از سه دهه قبل و اواسط دهه 1980 توسط کمیته جهانی گسترش محیط زیست باز میگردد. اصل معماری پایدار بر انسان و محیط زیست تاکید دارد و معتقد است ساختمان، باید همانند جزئی از اکوسیستم طبیعت، در چرخه حیات قرار گیرد. بنابراین معماری پایدار، فقط بر روی ساخت و ساز متمرکز نیست بلکه ابعاد مختلف فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی طبیعت را به طور همزمان مدنظر قرار میدهد. البته چنانچه بر روی ساختمان پایدار، متمرکز شویم، باید به جنبه های مختلف ساخت و ساز، در چرخه عمر ساختمان، شامل ایده، طراحی، ساخت‌ و ساز، بهره‌ برداری، نگهداری، بازسازی و تخریب توجه کنیم.
بهره‌وری انرژی در منظر از طراحی چشم‌انداز است که برای هدف حفاظت انرژی مصرف شده این نگهداری و عملیات منظرها وجود دارد.
تکنیک‌های این طراحی شامل موارد زیر می‌شود:
تکنیک بهر وری انرژی در منظر شامل استفاده از مواد اقلیمی و محلی، مواد مقوی نباتات در همان محل است که برای کاهش محل پسماندهای گیاهی، ابزارهای دستی به جای نیروهای گازوئیلی است و همچنین ممکن است شامل استفاده از کاشت گیاهان مقاوم در برابر خشکسالی در مناطق بار، خرید مواد و کالا و محصولات از رویانندگان محلی برای کاهش مصرف انرژی در حمل و نقل و تکنیک‌های مشابه باشد.
نمونه ایی از طراحی مفهومی که با مدل سه بعدی دنبال می‌شود و در واقع هدف و الهام طراحی سه بعدی نوعی از طراحی و مفهوم و فلسفی بوده‌است.
دانیل آلن هاوارد ( متولد ۱۳ دسامبر ۱۹۷۶ در کینگزکوت) بازیکن والیبال اهل استرالیا است. دانیل از سال ۱۹۹۴ تا سال ۲۰۰۸ عضو تیم ملی استرالیا بود. او در سال ۲۰۰۷ به عنوان باارزش ترین بازیکن قهرمانی آسیا دست یافت و در سال ۲۰۰۱ به عنوان بهترین مدافع میانی قهرمانی آسیا انتخاب شد و در سال‌های ۱۹۹۷، ۱۹۹۸، ۲۰۰۱، ۲۰۰۲ ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ به عنوان بازیکن سال استرالیا برگزیده شد. او همچنین سه فصل در تیم ورونا بازی کرده‌است.
جانّی فریو (؛ – ) موسیقی‌دان، رهبر ارکستر، آهنگساز و تنظیم‌کنندهٔ موسیقی اهل ایتالیا بود.
خوان آنتونیو باردم (؛ – ) کارگردان، و فیلم‌نامه‌نویس اهل اسپانیا بود.
فیلیپ نیکو ()؛ () یک خواننده، ترانه‌سرا و بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون اهل فرانسه بود.
از جمله آثار او، می‌توان به بازی در مجموعهٔ تلویزیونی "جزیره اسرارآمیز"، "وقتی حرف می‌زنی دهنت رو ببند!" و "" اشاره نمود.
۵۶مین مراسم گلدن گلوب در گرامیداشت بهترین فیلم و شوی تلویزیونی ساخته شده در سال ۱۹۹۸، در تاریخ ۲۴ ژانویه سال ۱۹۹۹ در هتل‌های هیلتون در بورلی هیلز کالیفرنیا برگزار شد.
استیون اسپیلبرگ بعد از موفقیت با فیلم "فهرست شیندلر"، این بار توانست با فیلم "نجات سرباز رایان" برنده بهترین کارگردانی شود. همچنین این فیلم توانست تصاحب گوی زرین بهترین فیلم شود. کیت بلانشت اولین گلدن گلوب خود را تصاحب کرد، این بازیگر با فیلم "الیزابت" به شهرت جهانی رسید و در آغاز هزار سوم نیز چندید بار کاندیدای دریافت گلدن گلوب شد که توانست دو بار دیگر در قرن ۲۱ گوی زرین را دریافت کند. تام هنکس برای فیلم "نجات سرباز رایان" کاندیدای دریافت گوی زرین شد.
دان چیدل و گریگوری پک هر دو به صورت مشترک توانستند برنده بهترین بازیگر مرد در نقش مکمل در یک، مینی سریال یا فیلم ساخته شده برای تلویزیون شوند. همچنین فی داناوی و کمرین منهایم نیز هر دو به صورت مشترک برنده بهترین بازیگر زن در نقش مکمل در یک، مینی سریال یا فیلم ساخته شده برای تلویزیون شدند آنجلینا جولی برای دومین سال پیاپی برای ایفای نقش در یک سریال برنده گوی زرین شد .
نقاشی تک‌چهره یا نقاشی پرتره یکی از انواع نقاشی است که هدف آن تجسم بصری موضوع است که معمولاً برای مجسم کردن گونه‌های بشری به کار برده می‌شود. مضاف بر نقاشی نگارگری می‌تواند از طریق دیگر روش‌ها نظیر قل زنی (معمولاً به وسیله تیزاب)، حکاکی سنگی، عکس برداری، تصویر تلویزیونی و رسانه‌های دیجیتال نیز مورد استفاده قرار بگیرد.
مفهوم نگارگری صورت می‌تواند همچنین به توصیف نقاشی صورت‌های حقیقی نیز بپردازد. صورتگر می‌تواند کار خودش را برای عامه یا اشخاص خصوصی یا الهام تأثیریافته از موضوعات انجام دهد. نگارگری معمولاً به تشریح مفاهیم مهم و ثبت خاطرات خانوادگی به منظور یادآوری می‌پردازد. از دید تاریخی، نقاشی پرتره به رسم یادآوری کردن ثروت و قدرت استفاده می‌شده‌است. هرچند با گذشت زمان این مسئله برای کلاس‌های پایین‌تر جامعه به منظور تصویرگری خانواده و هم‌قطارهایشان مورد استفاده قرار می‌گیرد. امروزه، تصویرگری صورت هنوز هم توسط دولت‌ها، مؤسسات، گروه‌ها، کانون‌های تجمعی و به صورت انفرادی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
پرتره باید به گونه‌ای باشد که نشان‌دهنده احوالات فیزیکی جالس نظیر لباسش باشد. به منظور ایجاد انگیزه و تعهد در جالس، اغلب هنرمندان ماهر از یک رفتار و سلوک دلپذیر و مکالمات بهره می‌گیرند. الیزابت ویگه لیبورن هنرمندان مرد را دعوت به تملق و چاپلوسی زنان و تعریف از ظاهراً آنان به منظور به دست آوردن همکاری آن‌ها می‌کند. موقعیت اصلی در اجرای پرتره ارزیابی و سلطه به آناتومی بشر است. صورت آدم‌ها نامتقارن است و هنرمندان ماهر با تفاوت‌های چپ و راست آن را باز تولید می‌کنند.Gordon C. Aymar, "The Art of Portrait Painting", Chilton Book Co. , Philadelphia, 1967, p. 119Aymar, p. 94
لازم است تا هنرمند از ساختارهای الیاف و زیر ساخت‌های قرارگیری استخوان‌ها اطلاع داشته باشد تا بتواند پرتره قانع‌کننده‌ای را ایجاد کند. برای ترکیبات پیچیده، هنرمند ممکن است در ابتدا کاملاً از مداد، جوهر، زغال چوب یا رنگ روغن استفاده کند که به‌طور ویژه برای حالتی که زمان مورد نظر جالس محدود است مفید می‌گردد. در غیر اینصورت یک یک فرم عمومی و یک شباهت ناهنجار بر روی کرباس با مداد، زغال چوب یا روغن رقیق ارائه خواهد شد.Aymar, p. 129"Aymar, p. 93
در بسیاری از موارد، ابتدا صورت تکمیل می‌گردد و پس از آن باقی‌مانده انجام می‌شود. در اتاق کار بسیاری از هنرمندان بزرگ پرتره، ممکن است استاد ارشد تنها سر و دستان را ترسیم کند و لباس و پس زمینه توسط کارآموزان انجام شود. ممکن است متخصصینی نیز وجود داشته باشند که موارد ویژه‌ای نظیر لباس و پوشش را در نظر بگیرند نظیر ژوزف ون آکن در گذشته برخی هنرمندان با به‌کارگیری آدم چوبی و بند بند یا عروسک به منظور کمک به پایداری و اجرای طرح لباس، بهره می‌برده‌اند. به‌کارگیری المان‌های نمادین در اطراف جالس (شامل علامات، شاخصه‌های خانوادگی، حیوانات و گیاهان) نیز اغلب برای به رمز درآوردن نقاشی در کنار اخلاق و ویژگی مذهبی موارد یا نشانه‌هایی که نشان‌دهنده اشتغال جالس‌ها، نوع علاقه یا وضعیت اجتماعی آن‌ها باشد مرسوم می‌باشد.Aymar, p. 280Aymar, p. 51Simon, p. 129Simon, p. 131
پس زمینه می‌تواند کاملاً سیاه و بدون هیچگونه محتوایی بوده یا آنکه صحنه کاملاً نشان‌دهنده محیط اجتماعی و سرگرمی جالس باشد. تصویری که نقاش از خودش ترسیم کند معمولاً توسط به‌کارگیری یک آینه امکان‌پذیر است و نتیجه کار یک پرتره عکسی-آیینه‌ای است که واژگون (وارون) چیزی است که در یک پرتره نرمال و در حالتی که نقاش و جالس سو به سوی هم قرار دارند اتفاق می‌افتد.
در نقاشی سلف پرتره (تصویری که نقاشی از خودش می‌کشد)، یک نقاش راست دست این‌طور به نظر خواهد رسید که قلم موی نقاشی را در دست چپ گرفته‌است، مگر اینکه نقاش توضیحات عمده‌ای را در عکس به وجود آورده یا از یک آینه معکوس-کننده ثانویه در حالیکه نقاشی می‌کند بهره بجوید. گهگاه، مشتریان یا خانواده آن‌ها از نتیجه کار ناراضی هستند و هنرمند را مجبور می‌کنند که آن را دستکاری کند یا با تهدید عدم پرداخت یا رنج تحقیر شکست باعث ترسیم دو بار تصویر می‌شود. جانکنز لوییس دیوید پرتره مادام Re’camier را تقدیر و تقدیس کرد اما در نمایش توسط جالس مورد تأثیر قرار نگرفت چنانچه جو سینگر سوگریت بدنام، تصویر جورج واشینگتن را که توسط هیئت بررسی مطرود اعلام شده بود بد می‌دانستند.Aymar, p. 283Aymar, p. 235 گیلبرت استوارت در زمانی در پاسخ به مشتری ناراضی در ترسیم پرتره همسرش گفت تو یک سیب زمینی رو به رویت قرار دادی و حالا انتظار یک هلو داری! یک پرتره موفق می‌تواند به صورت مادام العمر قدردانی مشتری را در پی داشته باشد. ایونت بالتازاهور بسیار از پرتره ترسیم شده همسرش توسط رافائل راضی بود و هنرمندان را این گونه خطاب می‌کرد: تصویر تو… به تنهایی می‌تواند باعث کاهش نگرانی‌های من شود. این تصویر دلخوشی من است، لبخند مستقیم مرا در پی داشته و برایم شادی به ارمغان می‌آورد.Simon, p. 98Simon, p. 107Aymar, p. 268, 271, 278Aymar, p. 264"Aymar, p. 265
بیشتر نقاشی‌های نو ظهور عهد قرون وسطی، پرتره‌های مصالحی بودند که به‌طور اولیه بیشتر به پاپ‌ها (کاتولیک اعظم) در موزائیک‌های رماختصاص داده شده در نسخ خطی، با مثالی که ارائه شده به صورت سلف پورتژ توسط سوسیژ، عالم، عارف، دانشمند ،موسیقی دان هایدگر می‌باشد. در سکه‌های آن دوران مقداری کوشش به منظور تصویرگری یافت می‌شود. سنگ مقبره‌ها مربوط به دوره تمدن رومی هستند. بین سال‌های ۱۳۵۰–۱۴۰۰، ساختارهای غیر وابسته به دین در نقاشی‌های آبرنگی و تابلویی ظهور یافتند نظیر تابلوی دریافت بیعت (وفاداری) با چارلز چهارم توسط مسترتئودوری و پرتره‌ها بار دیگر به بیان شباهت‌های چهره به‌طور آشکار پرداختند. در اواخر قرن، پرتره‌های رنگ روغن شخص معاصر، نقاشی شده بر روی صفحات کوچک چوبی در فرانسه و بورگاندی پدیدار شد، در ابتدا به صورت نیم رخ و سپس از جنبه‌های دیگر. نقاشی ای که از ریچارد دوم انگلستان در سال ۱۴۰۰ توسط ویهون دیپتیچ ترسیم شده‌است یکی از دو پرتره برجای مانده‌است که نمونه‌ای از هنر معاصر است. ظهور زود هنگام اربابان پرتره هلندی شامل هان ون ایچ، روبرت کمپین، راجیر ون در ویلان قابل ذکر است .پرتره‌های مصالحی به عنوان نسخه پیشکش رواج یافتند یا در صفحه‌های اصلی امور مقدس شرکت یافتند؛ و تصاویر خصوصی عاشقانه به عنوان موارد بسیار قابل توجیهی مانند «مریم باکره» (Virgin Mary) به ظهور رسیدند.
ال گرکو کسی بود که برای ۱۲ سال در Veruce به آموزش پرداخت و پس از رسیدنش به به اسپانیا به سوی جهتی افراطی با تأکید بر «نگاه درونی جاس» از دیدگاه نقصان حقیقت منظر فیزیکی (جسمی) پرداخت. یکی از بهترین پورتریست‌های قرن ۱۶ ایتالیا Sofonisba Anguissola می‌باشد، کسی که پرتره‌های فردی و گروهی با سطح جدیدی از پیچیدگی برانگیخت.
پرتره محکم در فرانسه هنگامی شروع شد که هنرمند فلاندرزی Jean Clouet تصویر بی‌اندازه زیبایی به نام فرانسوای اول را در حوالی سال ۱۵۲۵ ترسیم کرد. شاه فرانسیس حامی بزرگ هنرمندان و یک جمع‌آوری‌کننده طماع آثار هنری بود که لئوناردو دا وینچی را در سال‌های پایان عمرش برای زندگی به فرانسه دعوت کرد. پس از مرگ لئوناردو تصویر مونالیزه در فرانسه باقی ماند.
در طول دوران باراکوو روکوکو به ترتیب در دوران قرن ۱۷ و ۱۸ پورترها از حیث ثبت حالت و موقعیت اهمیت بیشتری یافتند. چیرگی اجتماعی با رهبران سکولار در محکمه‌های قدرتمند رو به افزایش بود. تصاویری شاخص از افراد آراسته مویر اختیار در اظهار نظر اشخاص مهم است. نقاشان فلاندرزی نظیر سر انتونی وان دیک، پتر پائول رابن در این نوع پورتره‌ها بسیار بودند، در حالی که وان وارمر پرتره‌هایش را بیشتر از کلاس‌های متوسط نظیر حالات سرکار و بازی خارج از خانه می‌کرد.
رابن پرتره خود و همسرش را در سال ۱۶۰۹ در سبوس عروسی به عنوان نمونه‌ای از پرتره زوجی که دارای قریحه‌ای خوش هستند ترسیم نمود. شهرت او ورای هنرش بود، او به عنوان یک درباری، سیاستمدار، جمع‌آوری‌کننده آثار هنری و تاجری موفق شهرت داشت. استودیو او به عنوان یکی از گسترده ترین‌ها در زمان خودش می‌باشد که با بکارگیری متخصصانی در تصاویر اشیاء بی جان، چشم‌انداز، حیوانات و نمایش صحنه مصادف بر پرتره فعالیت می‌کرده‌است، او به مدت دو سال به آموزش پرداخت. چالز اول انگلستان ابتدا رابن را ترفیع داد و به او جایگاه و مقامی درخور اعطا کرد. چنان‌که ثبت شده در تاریخ: او همواره با لباس‌های باشکوهی دیده می‌شد و تعداد بیشماری نگهبان و اسباب و لوازم جنگی با خود داشت و تصویر یک اصیل را به صورت تابلو در خانه‌اش نگه می‌داشت که تعداد کمی از شاهزاده‌ها آن را ندیده‌اند.
در فرانسه هایسینس ریگاد بر همان مسیر تسلط داشت، او همچنین به عنوان مورخ عالی‌رتبه سلطنتی فعالیت داشت که پرتره‌هایی را از ۵ پادشاه فرانسه ترسیم کرد.
[File:Retrato del Papa Inocencio X. Roma, by Diego Velázquez.jpg|thumb|right|دیه‌گو ولاسکز، "اینوسنت دهم", ح. ۱۶۵۰, Doria Pamphilj Gallery, رم.]]
یکی از ابتکارات عهد رنسانس بهسازی ارائه حالت چهره همراه با حالات متفاوت می‌باشد. به‌طور ویژه، نقاش هلندی رامبرانت به کاوش حالات بسیاری از چهره انسان پرداخت، خصوصاً اینکه او به عنوان یکی از سلف پورتره‌های شاخص زمان خود مطرح بود که در مدت عمرش بیشتر از ۶۰ عدد سلف پرتره ترسیم کرده‌است.
این علاقه‌مندی به چهره بشر به خلق نسل اولیه کاریکاتور رسید. بر خلاف سکون اروپا، هنرمندان هیچ گونه پیشنهاد از کلیسای کالوانیست که چنین تصاویری را ممنوع می‌دانستند دریافت نشد یا حتی از طبقه اشراف که واقعاً نا موجود بود (یعنی اصلاً دریافت نشد). به جای آن در خواست‌ها از جوامع مدنی و تجاری ارائه شد. نقاش هلندی فران هالز با به‌کارگیری ضربات و حرکات متغیر بروس از رنگ‌های روشن برای حیات بخشیدن (جان بخشیدن) به پرتره گروهی اش استفاده می‌کرد، شامل آن نگبانان شهری که به او تعلق داشتند. رامبرانت به‌طور قابل ملاحظه‌ای از ترسیمات در قبال دریافت پول منفعت برد.
خصوصاً افزایش بهای عمومی هنر با مشتری‌های کاسب کار و طبقه متوسط جامعه باعث شد که او نقاشی پرتره را همانند تصاویر اشیاء بی جان و نقاشی طبیعت پشتیبانی می‌کند؛ و وضاف بر آن او به عنوان نخستین دلال دادو ستد تابلوهای هنری در هلند در زمان خودش پیشرفت کرد.
با وجود تقاضاهای بسیار رامبرانت قادر به آزمایش تکنیک و ارایش‌های غیرمعمول گردید به عنوان نمونه (نقاشی سیاه قلم). او این ابتکارات را به نمایش گذاشت و با اساتید ایتالیایی نظیر کاراواجو پیشگام شد که کار برجسته او به نام «نگهبان شب» ۱۶۴۲ معروف است.
در س آناتومی دکتر تالپ در سال ۱۶۳۲ دیگر نمونه خوبی از تسلط رامبرانت در نقاشی گروهی است که در آن او تصویر شستشوی جسد را در نور روشن نشان داده‌است که هدف جلب توجه به مرکز نقاشی در زمانی است که پوشش و پس زمینه به سیاهی ادغام می‌شوند و چهره پزشک طرح و دانشجویان او بسیار برجسته و عالی نمایش داده شده‌است؛ و نیز این اولین نقاشی است که او با نام کامل خود اضا کرده‌است.
در اسپانیا دیه‌گو ولاسکز در سال ۱۶۵۶ ندیمه‌ها «Las Meninas» را نقاشی کرد که یکی از پرتره‌های گروهی بسیار معروف و معمایی (مبهم) در تمام زمان‌ها می‌باشد.
این نقاشی به یاد آورنده هنرمند و فرزندان خانواده سلطنتی اسپانیا می‌باشد و به نظر می‌رسد که جالسان زوج‌های سلطنتی بودند که تنها در بازتابی از آیینه دیده شده‌اند.
او خیلی سریع به یکی از نقاشان برجسته دربار فیلیپ چهارم مبدل گشت و برتری داشتن در هنر پرتره و ذکر جزئیات را پیچیدگی‌ها در پرتره‌های گروهی از شاخصه‌های کار او بود.
هنرمندان روکوکو ای که به‌طور ویزه مایل به تزئین پیچیده و گران‌قیمت داشتند به عنوان اساتید و بزرگان پرتره تصحیح شده مطرح شدند.
توجه آن‌ها به جزئیات لباس و بافت، کارایی آن‌ها را در پرتره به عنوان تعهدی به دارائی‌های جهان افزایش داد که گواه آن پرتره معروف فرانسوئیس بوچر از ماداما د پامپادور که را در لباس زنانه ابریشمی نشان می‌دهد. نخستین نقاش پرتره بومی مدرسه بریتانیایی نقاشان انگلیسی توماس گینزبارو و جاشوا رینولدز بودند که تخصص آن‌ها در ارائه نوع پوشش مورد طرح بود به گونه‌ای که آن را به حالت بسیار جذاب نشان می‌داد. پسر آبی پوش یکی از مشهورترین و شناخته شده‌ترین پورتره‌ها باری تمامی دوران است که با قلم موهای بلند و رنگ روغن به منظور ثبت تأثیر سوسو زدن نور بر روی لباس ابی محلی ترسیم شده‌است.