moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آربن باجراکتاراج (زاده ۲۹ ژانویه ۱۹۷۳)FanMail.biz: Arben Bajraktaraj بازیگر فرانسوی با اصالت کوزویایی است باجراکتاراج در بسیاری از فیلم‌های فرانسوی و همچنین نقش‌هایی در فیلم‌های بین‌المللی مانند ادن لاگ و سکس ترافیک بازی کرده است. او اغلب در فیلم‌هایی مانند ربوده‌شده و "بازگشت" نقش عوامل سندیکای جنایی را به تصویر کشیده است. او همچنین برای بازی در نقش آنتونین دالاهوف مرگ‌خوار در فیلم‌های هری پاتر شهرت دارد. او در طول زندگی حرفه‌ای خود با کارگردانان متعددی مانند ژرار پیره، خاویر رویز، تونی گاتلیف و پی‌یر مورل کار کرده است.
آلما آدامکینه (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۱ مه ۲۰۲۳)https://madeinvilnius.lt/naujienos/lietuvos-naujienos/pranesta-kur-bus-galima-atsisveikinti-su-alma-adamkiene/ سیاست‌مدار اهل لیتوانی بود. وی همسر والداس آدامکوس رئیس‌جمهور سابق لیتوانی بود.
ولادیمیر موروزوف می‌تواند به افراد زیر اشاره داشته باشد:
موجو نمایشنامه‌ای است که در سال ۱۹۹۵ (سپس فیلم بلند بعدی ۱۹۹۷) نوشته شده توسط نمایشنامه‌نویس انگلیسی، جز باترورث، به کارگردانی ایان ریکسون در تئاتر رویال کورت به نمایش درآمد.
نمایشنامه موجو یک کمدی سیاه در سوهو است، یک طرح گانگستری سریع که داستان فرهنگ این کلوپ شبانه خاص را روایت می کند. «سیلور جانی» ستاره بالقوه راک اند رول در تابستان ۱۹۵۸ در مسیر شهرت و ثروت است، اما با مدیر حسود خود ازرا، مالک باشگاه آتلانتیک، که در جهنم است، با مشکلاتی روبرو می‌شود. محافظت از او در برابر پیشرفت‌های عاشقانه گانگستر/کارآفرین محلی وحشتناک سم راس. اسکینی، یکی از اعضای گروه جانی، و یکی از کارمندان کلوپ پیل‌پاپینگ متوجه می‌شود که ازرا در سطل‌های زباله جداگانه از وسط اره شده است و میکی، همکار جاه‌طلب ازرا، اعلام می‌کند که راس قصد دارد باشگاه آتلانتیک را تصاحب کند.Review of Mojo by Matt Wolf in Variety, 21 August 1995, accessed 25 August 2020.
جورج ملچیور (زاده ۱۵ سپتامبر ۱۸۸۹ – درگذشته ۲ سپتامبر ۱۹۴۴) هنرپیشه فرانسوی فیلم‌های صامت بود. او در بین سال‌های ۱۹۱۱ تا ۱۹۳۷ در ۶۷ فیلم ظاهر شد. از فیلم‌هایی که وی در آنها ایفای نقش کرده می‌توان فیلم فانتوماس را نام برد.
این فقط یک نمایش است یک نمایشنامه اثر ترنس مک‌نالی است. این نمایش در ابتدا در خارج از برادوی در سال ۱۹۸۲ افتتاح شد. در سال ۱۹۸۶ در خارج از برادوی و در سال ۲۰۱۴ در برادوی احیا شد. داستان مربوط به مهمانی است که در آن یک تهیه کننده، نمایشنامه نویس، کارگردان، بازیگران و دوستانشان مشتاقانه منتظر شب افتتاحیه نقد نمایشنامه برادوی آنها هستند.
"این فقط یک نمایش است" از یک نمایشنامه ناموفق در سال ۱۹۷۸ با عنوان اصلی «برادوی، برادوی» که در جریان آزمایش در فیلادلفیا در سال ۱۹۷۸ بسته شده بود، بازبینی شده است.Zinman, Toby Silverman. "Primary Sources" "Terrence McNally: A Casebook", (books.google.com), Routledge, 2014 (First Published in 1997), , p. 181
خانه لگویی ترانه‌ای از اد شیرن خواننده و ترانه‌سرا انگلیسی است. در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۱ به عنوان سومین تک آهنگ از اولین آلبوم استودیویی او + (با تلفظ «پلاس») در سال ۲۰۱۱ منتشر شد.
ودکای بیکن ودکای است که با طعم بیکن و افزودن طعم خوش طعم به نوشیدنی‌های مخلوط دم کرده‌است. الکل تزریق شده را می‌توان جرعه جرعه خورد اما معمولاً در نوشیدنی‌های ترکیبی مانند بلادی مری یا مارتینی بیکن استفاده می‌شود.
نوشیدنی‌های حاوی گوشت برای دنیای کوکتل‌ها تازگی ندارند. یکی از نمونه‌ها «شات گاو نر»، مورد علاقه ارنست همینگوی، در بار هری، در ونیز، ایتالیا، در دهه ۱۹۴۰ است. نویسندگان در قرن هفدهم به این نوع نوشیدنی‌ها اشاره کرده‌اند، از جمله جان لاک و ساموئل پپیس، که دمنوش‌های دم کردهٔ مرزه را می‌نوشتند و در مورد آن می‌نوشتند. تعداد انگشت شماری از کافه‌ها و میکسولوژیست‌ها سال‌ها است که کوکتل‌های بیکن یا سایر کوکتل‌های دم کرده گوشت درست می‌کنند، از جمله سالن دابل داون در لاس وگاس و نیویورک، که یک بیکن مارتینی و PDT (لطفا نگویید) را در نیویورک می‌سازد. شهر نیویورک، جایی که "Benton's Old Fashioned" در سال ۲۰۰۸ معرفی. اسمیرنوف شات‌هایی با طعم بیکن را به صورت محدود در بارها و میخانه‌ها معرفی کرد. برخلاف برخی، اینها گیاهخوار بودند. علاقه اصلی به ودکای بیکن بیشتر به دلیل علاقه فرهنگی پاپ به بیکن است که اغلب به آن شیدایی بیکن می‌گویند.
در آوریل ۲۰۰۹، Black Rock Spirits مستقر در سیاتل یک ودکای تجاری با طعم بیکن شبیه‌سازی شده به نام "Bakon Vodka" منتشر کرد. بیکن حاوی بیکن واقعی یا محصول حیوانی از هر نوع نیست و گیاهخواریی است. به دنبال این روند، شرکت تقطیر هریتیج در راسلین واشینگتن ودکای بیکن تولید کرد که مانند باکون، گیاهی است، اما به جای سیب زمینی از انگور تقطیر شده‌است.
دمنوش‌های الکلی با طعم بیکن را می‌توان با اضافه کردن چربی بیکن مایع، هم زدن، انجماد و سپس برداشتن چربی جامد شده از روی آن تهیه کرد. این فرایند به عنوان «شستشوی چربی» شناخته می‌شود.
دانشگاه یوتیکا یک دانشگاه خصوصی در یوتیکا، نیویورک است. تاریخ این دانشگاه به دهه ۱۹۳۰ برمی گردد که دانشگاه سیراکیوز شروع به ارائه دوره‌های آموزشی در منطقه یوتیکا کرد.
در سال ۲۰۱۶ این دانشگاه ۳۰۸۴ دانشجوی کارشناسی و ۱۳۷۹ دانشجوی تحصیلات تکمیلی را ثبت نام کرد. بیش از ۳۲٬۰۰۰ فارغ‌التحصیل دانشگاه یوتیکا وجود دارد.
تاریخچه این دانشگاه به دهه ۱۹۳۰ برمی گردد وقتی که دانشگاه سیراکیوز شروع به ارائه دوره‌های تکمیلی در منطقه اوتیکا کرد. دانشگاه سیراکیوز این دانشگاه را به عنوان یک مؤسسه چهار ساله در سال ۱۹۴۶ تأسیس کرد. در آن زمان به کالج اوتیکا دانشگاه سیراکیوز معروف بود. در سال ۱۹۹۵ به یک نهاد مستقل مالی و قانونی تبدیل شد که به عنوان کالج اوتیکا بدون وابستگی دانشگاه سیراکیوز فعالیت می‌کرد. این دانشگاه در سال ۱۹۹۹ شروع به ارائه مدارک تحصیلات تکمیلی خود و در سال ۲۰۱۱ مدارک کارشناسی خود کرد. با تصویب هیئت نایب رئیسه دانشگاه ایالت نیویورک، کالج اوتیکا در ۱۷ فوریه ۲۰۲۲ رسماً نام خود را به دانشگاه یوتیکا تغییر داد. این تغییر در پی اصلاحیه تعریف هیئت مدیره از «دانشگاه» که ماه قبل به تصویب رسید، صورت گرفت که در آن مدارس دیگر ملزم به ارائه دکترا در حداقل سه موضوع برای واجد شرایط شدن برای وضعیت دانشگاهی نیست.
دانشگاه یوتیکا در ابتدا در مرکز شهر یوتیکا در آنچه که اکنون میدان اونایدا نامیده می‌شود قرار داشت. در سال ۱۹۶۱ این مدرسه به پردیس فعلی ۱۲۸ ایکری (۵۲ هکتاری) خود که در منطقه غربی شهر قرار دارد نقل مکان کرد. نزدیک به مرزهای آن شهرهای وایتسبورو، و نیو هارتفورد هستند. می‌توان محوطه را از جاده برستون و خیابان چمپلین دسترسی داشته باشد.
دیوید آنکرم (متولد ۱۹۵۸)، بسکتبالیست، برترین گلزن لیگ برتر بسکتبال اسرائیل ۱۹۹۴
شروود بوهلرت، ۱۹۶۱، نماینده کنگره ایالات متحده آمریکا از ژانویه ۱۹۸۳ تا ژانویه ۲۰۰۷.
فرانک لنچرکیا، ۱۹۶۲، استاد ادبیات در دانشگاه دوک.
جان ام. مک هیو. ۱۹۷۰، نماینده کنگره ایالات متحده آمریکا از ژانویه ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۹. وزیر ارتش ایالات متحده آمریکا از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۵.
اندی رابین لیسانس علوم ۱۹۸۶، پیشگام فن آوری، یکی از بنیانگذاران و مدیر عامل سابق هر دو دنجر و اندروید بود. او معاون ارشد محتوای موبایل و دیجیتال در گوگل بود.
دیوید پی. وبر لیسانس علوم ۱۹۹۵، مؤسسه شهروندان و دانش پژوهان. همکار و بازرس کل سابق برای ایالات متحده، کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا، افشاگر، مربوط برنارد میداف، الن استنفورد، مسائل مصالحه سایبری. در حال حاضر یک استاد در سیستم دانشگاه مریلند است.
Official athletics website
محمدنبی رضایی (زاده ) قایقران کانو اهل ایران است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
سیتوکروم پی۴۵۰ ۲دی۶ (CYP2D6) آنزیمی است که در انسان توسط ژن "CYP2D6" کدگذاری می‌شود. "CYP2D6" عمدتاً در کبد بیان می‌شود. همچنین در نواحی دستگاه عصبی مرکزی، از جمله توده سیاه، به شدت بیان می‌شود.
CYP2D6، عضوی از سیستم اکسیداز با عملکرد مختلط سیتوکروم P450، یکی از مهم‌ترین آنزیم‌های دخیل در متابولیسم بیگانه‌زیستها در بدن است. به‌طور خاص، CYP2D6 مسئول متابولیسم و کلیرانس تقریباً ۲۵٪ از داروهای مورد استفاده بالینی، از طریق افزودن یا حذف گروه‌های عاملی–به‌طور خاص، هیدروکسیلاسیون، دمتیلاسیون، و دآلکیلاسیون است. CYP2D6 همچنین برخی از پیش داروها را فعال می‌کند. این آنزیم همچنین چندین ماده درون‌زا مانند هیدروکسی‌تریپتامین‌ها و نورواستروئیدها را متابولیزه می‌کند و هر دو شکل متا-تیرآمین و "پارا-""تیرآمین" را در مغز و کبد به دوپامین متابولیزه می‌کند.
تنوع قابل توجهی در کارایی و میزان آنزیم CYP2D6 تولید شده بین افراد وجود دارد. از این رو، برای داروهایی که توسط CYP2D6 متابولیزه می‌شوند (یعنی سوبستراهای CYP2D6 هستند)، افراد خاصی این داروها را به سرعت حذف می‌کنند (متابولیزورهای فوق سریع) در حالی که این عمل برای برخی دیگر به آرامی صورت می‌گیرد (متابولیزورهای ضعیف). اگر دارو خیلی سریع متابولیزه شود، ممکن است اثربخشی دارو را کاهش دهد، در حالی که اگر دارو خیلی کند متابولیزه شود، ممکن است مسمومیت ایجاد شود. بنابراین، ممکن است لازم باشد دوز دارو برای در نظر گرفتن سرعت متابولیزه‌شدن آن توسط CYP2D6 تنظیم شود.
سایر داروها ممکن است به عنوان بازدارنده فعالیت CYP2D6 یا القاء کننده بیان آنزیم CYP2D6 عمل کنند که به ترتیب منجر به کاهش یا افزایش فعالیت CYP2D6 می‌شوند. اگر چنین دارویی همزمان با داروی دومی که یک سوبسترای CYP2D6 است مصرف شود، داروی اول ممکن است از طریق آنچه به عنوان تداخل دارو-دارو شناخته می‌شود، بر میزان دفع داروی دوم تأثیر بگذارد.Teh LK, Bertilsson L (2012).
در زیر جدولی از منتخب بسترها، القاء کننده‌ها و مهارکننده‌های CYP2D6 آمده‌است.
سیاست ویزا فلسطین به شرایط خاص ورود به سرزمین‌های فلسطینی اشاره دارد. هیچ شرایط ویزا برای اتباع خارجی به جز شرایطی که توسط سیاست روادید اسرائیل تحمیل شده‌است وجود ندارد.
دسترسی به کرانه باختری توسط دولت اسرائیل و دسترسی به غزه توسط حماس کنترل می‌شود. بازدیدکنندگانی که از طریق پل آلنبی - گذرگاه مرزی ملک حسین وارد می‌شوند و به کرانه باختری می‌روند، ممکن است یک مهر ورود به آنها داده شود که اجازه سفر فقط به مناطق تحت کنترل خودگردان فلسطین در کرانه باختری را می‌دهد.
خروج از غزه از طریق گذرگاه بیت حانون به سمت اسرائیل هم نیازمند مجوز خروج از حماس و هم مجوز ورود از اسرائیل است. اسرائیل عمدتاً به کسانی که به دنبال مراقبت‌های پزشکی هستند، اما همچنین به برخی از بازرگانان، افرادی که در اسرائیل کار می‌کنند، و دانشجویان و ورزشکارانی که به خارج از کشور می‌روند، مجوز می‌دهد. ۲۵۰۰ نفر از ساکنان غزه از طریق گذرگاه بیت حانون در دسامبر ۲۰۱۹ وارد اسرائیل شدند خروج از گذرگاه مرزی رفح به مصر غیرقابل پیش‌بینی است و نیاز به مجوز قبلی از مقامات مصری دارد. این گذرگاه اغلب برای دوره‌های زمانی طولانی بسته می‌شود که در آن افراد قادر به ترک نوار غزه نیستند.
هنگام عبور از مرز اردن به اسرائیل و کرانه باختری، بازدیدکنندگان فلسطینی الاصل به پاسپورت یا سند مسافرتی تشکیلات خودگردان فلسطین برای خروج نیاز دارند و فقط از طریق پل آلنبی می‌توانند وارد شوند. در حالی که دارندگان گذرنامه اسرائیلی اجازه ورود از طریق گذرگاه مرزی آلنبی را ندارند و به جای آن فقط می‌توانند از گذرگاه رودخانه اردن و گذرگاه اسحاق رابین استفاده کنند.
زیرشاخه‌های نایدُرف یا واریاسیونِ نایدُرف ( ) در دفاع سیسیلی یکی از محبوب‌ترین، معتبرترین و عمیق‌ترین گشایش‌های شطرنج است. این گشایش به نامِ استادبزرگ شطرنج لهستانی-آرژانتینی، میگوئل نایدورف نامگذاری شده‌است. اگرچه او نخستین بازیکنِ قدرتمندی نبود که این رسته را بازی کرد. از پیشترها تا کنون، بسیاری از بازیکنان به روشِ نایدورف تکیه کرده‌اند؛ به‌ویژه بابی فیشر و گری کاسپارف. اگرچه کاسپاروف اغلب آنرا به شوونینگن تبدیل می‌کرد.
نایدورف اینگونه آغاز می‌شود:
کارل اوپوچنسکی، استاد شطرنج چک، نخستین کسی بود که نایدورف را بازی کرد. او در تلاش برای نامگذاری این واریشن به نام خود، ادعا کرد که خودِ او، این رسته را به میگل نایدورف نشان داده‌است. با این حال، نایدورف بازیکن قوی‌تری بود و با کمک دیگر بازیکنان قوی آرژانتینی در دهه ۱۹۵۰، تحلیل افتتاحیه را عمیق‌تر کرد. او آن را در اوایل سال ۱۹۳۹ بازی می‌کرد.این میگل بود که متوجه شد در این موقعیت حرکت 5... a6 همیشه برای سیاه مفید است. اگر در حرکت پنجم بازی نشود، در حرکت هفتم یا چهاردهم بازی خواهد شد. پس از آن‌جا که فردی عملی بود، فکر کرد: «اگر باید کاری را در ساعت ۷ صبح یا ۹:۰۰ یا ساعت ۱۰:۰۰ انجام دهید، بهتر است به محض این‌که بلند شدید، آن را انجام دهید و آن را تمام کنید». نایدورف بعدترها و زمانی که این نظریه بسیار پیچیده شد، این شاخه را کنار گذاشت:اینجا یک بچه می‌آید که حرکات را حفظ کرده و مرا می‌کشد. او با کتاب‌هایش می‌آید، مرا به ورطه ای می‌اندازد که نمی‌دانم و نایدورف به دستِ «شاخهٔ نایدورف» می‌میرد. و پس از آن بود که او شاخهٔ دیگری بازی کرد. او شاخهٔ روی لوپز را با مهرهٔ سیاه بکار گرفت: روشی کلاسیک که در آن، حریف باید واقعاً شطرنج‌باز می بود تا وی را شکست دهد.
دُزدزده () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی هارولد لوید و گیلبرت پرت است که در سال ۱۹۱۷ منتشر شد.
ری‌را (با نام پروژه‌ای کی۱۲۵) یک خودروی نیمه بلند تولیدشده توسط شرکت ایران خودرو است. این خودرو، بر اساس سکوی IKP1 ایران‌خودرو ساخته شده‌است. این خودروی نیمه بلند ساخت ایران است و در تیرماه ۱۴۰۱ به عنوان اولین کراس اور ملی به‌ طور رسمی توسط مهدی خطیبی مدیرعامل وقت ایران خودرو معرفی شد.
این خودرو در سه نسخه مختلف عرضه می‌شود. نسخه سه کامل‌ترین نسخه و نسخه یک پایه‌ای‌ترین نسخه خواهد بود. گفته می‌شود این خودرو با موتور ۱٫۷ لیتری EFP توربوشارژر (TC7+) عرضه می‌شود که قادر به تولید ۱۶۰ اسب بخار و ۲۴۰ نیوتن متر گشتاور است.
نام طبری این خودرو از شعر نیما یوشیج به نام ری‌را گرفته شده‌است.
نسخه سه این خودرو به امکاناتی مانند سقف دید وسیع برقی، حسگر نور، حسگر باران، شش کیسه هوای ۱۰ نقطه ای، فرمان کمکی برقی، ترمز پارک برقی، نگهدارنده خودکار، دسته دنده برقی، شارژر بی‌سیم، پیشخوان رقومی، کلید روشن دکمه ای، نمایشگر لمسی، صفحه کیلومتر دیجیتال، آشکارساز نقطه کور، آشکارساز خطی، حسگر فشار باد و دمای چرخها، فناوری نورگسیل چراغ‌ها و… مجهز خواهد بود.
پیمان قویدل سیاه صوفیانی معروف به پیمان قویدل (زاده در بندرانزلی) قایقران کایاک اهل ایران است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال برنز در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ و بازی‌های آسیایی ۲۰۲۲ اشاره کرد.
در کنار امواج غم‌زدهٔ دریا () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی آلفرد جی. گلدینگ است که در سال ۱۹۱۷ منتشر شد.
بل میچل (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
رابرت برنارد اندرسون (Robert Bernard Anderson) (۴ ژوئن ۱۹۱۰ – ۱۴ اوت ۱۹۸۹)، از مدیران، سیاستمداران و بازرگانان آمریکایی بود. او از فوریه ۱۹۵۳ تا مارس ۱۹۵۴ به عنوان وزیر نیروی دریایی خدمت کرد. به علاوه طی سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۱ در مقام وزیر خزانه‌داری مشغول کار بود و از نزدیک‌ترین معتمدین رئیس‌جمهور دوایت آیزنهاور به‌شمار می‌رفت.
دو سال پیش از اینکه بر اثر سرطان از دنیا برود به دلیل دست داشتن در فعالیت‌های بانکی غیرقانونی و فرار مالیاتی از خدمت منفصل شد. در دهه ۱۹۸۰، اندرسون به صورت غیرقانونی اداره بانکی را بر عهده گرفت که در آنگویلا مستقر بود. این بانک اقدام به پولشویی برای قاچاقچیان مواد مخدر می‌کرد. اندرسون اتهام تقض قوانین بانکی را پذیرفت و به زندان محکوم شد.
اندرسون در تاریخ ۴ ژوئن ۱۹۱۰ در شهر برلسون واقع در ایالت تگزاس متولد شد؛ پدر و مادرش رابرت لی اندرسون و الیزابت هاسکیو «لیزی» اندرسون بودند. وی پیش از ورود به دانشکده حقوق دانشگاه تگزاس و فارغ‌التحصیلی از آن در سال ۱۹۳۲، معلم دبیرستان بود. درست از آنجا بود که در ایالت تگزاس وارد عرصه سیاست، حکومت، حقوق و فعالیت‌های تجاری شد.
اندرسون به محض اتمام تحصیلاتش در دانشکده حقوق دانشگاه تگزاس در سال ۱۹۳۲، دستیار لوی دادستان کل این ایالت شد و طی سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۴ در آنجا کار کرد. وی تا سال ۱۹۳۴ مسیر پیشرفت را چنان طی کرد که موفق شد ریاست اداره مالیات تگزاس را بر عهده بگیرد.
بین سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۹، او در بخش خصوصی به دنبال فرصت‌های جدید بود؛ به عنوان نمونه به همراه دو نفر از شرکایش شبکه رادیویی KTBC را که در شهر آستین قرار داشت، از شرکت پخش تگزاس خرید. در سال ۱۹۴۳ این سه شریک که برای توسعه قدرت این شبکه رادیویی با ممانعت کمیسیون ارتباطات فدرال (FCC) مواجه شده بودند، اقدام به فروش آن به لیدی برد جانسون نمودند که همسر لیندون بی. جانسون، نماینده وقت ایالت و یکی از رؤسای جمهور ایالات متحده آمریکا بود.
اندرسون در ۱۰ آوریل ۱۹۳۵ با اولی مای رولینز ازدواج کرد. این زوج صاحب دو پسر به نام‌های جرالد لی و جیمز ریچارد شدند. خانواده اندرسون به کلبورن تگزاس نقل‌مکان کردند. اولی اندرسون در ۳۱ می ۱۹۸۷ در شهر گرینویچ واقع در ایالت کنتیکت بر اثر بیماری آلزایمر از دنیا رفت.
به گفته استرلینگ سی‌گریوز، بلافاصله پس از خاتمه جنگ جهانی دوم، اندرسون به همراه داگلاس مک‌آرتور و ادوارد لنزدیل به جستجو در غارهای فیلیپین مشغول شدند تا شاید موفق به یافتن طلای یاماشیتا شوند.Johnson, Chalmers (November 20, 2003). "The Looting of Asia": A review of "Gold Warriors: America's Secret Recovery of Yamashita's Gold" by Sterling Seagrave and Peggy Seagrave Verso, 332 pp. "London Review of Books" v. 25, no. 22. Archived from the original on November 19, 2003. Retrieved January 15, 2021.
هنگامی که در وزارت نیروی دریایی فعالیت می‌کرد، به آخرین نشانه‌های آشکار تبعیض نژادی در نیروی دریایی پایان داد و از طبقه‌بندی نیروها و پیشرفت فناوری حمایت کرد که همگی لازمه حفظ راهبردهای دفاعی منعطف بود. در ماه می ۱۹۵۴، اندرسون سمت خود را در این وزارتخانه ترک کرد تا معاون وزیر دفاع شود. او در سال ۱۹۵۵ مدال آزادی را دریافت کرد. از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۱، به عنوان وزیر خزانه‌داری دولت آیزنهاور خدمت کرد.
آیزنهاور به شدت تحت‌تأثیر توانمندی‌های اندرسون قرار داشت و معتقد بود که او در قیاس با خودش توانایی بیشتری برای ریاست‌جمهوری دارد. از این رو تصمیم گرفت در صورتی که ریچارد نیکسون، معاون وقت ریاست‌جمهوری، پیشنهاد او را مبنی بر ترک این سمت و حضور در وزرات دفاع بپذیرد، از اندرسون دعوت کند تا در انتخابات ۱۹۵۶ او را همراهی کند و در صورت پیروزی جانشین نیکسون شود. البته نیکسون ترجیح داد که کنار آیزنهاور باقی بماند. با نزدیک شدن به انتخابات ۱۹۶۰ آیزنهاور اعلام کرد که بدون شک نیکسون نامزد جمهوریخواهان در انتخابات ریاست‌جمهوری است، او در خفا اندرسون را تحت فشار قرار داد تا وارد دور مقدماتی انتخابات شود و به رقابت با نیکسون بپردازد ولی اندرسون پیشنهاد او را نپذیرفت. پس از نامزدی نیکسون، آیزنهاور به او پیشنهاد کرد تا اندرسون را به عنوان همراه خود انتخاب کند ولی او هنری کابوت لاج جونیور را برای این کار برگزید.
در سال ۱۹۶۱ و پس از اتمام دوران خدمتش در دولت، اندرسون به نیویورک عزیمت کرد و در آنجا به فعالیت در زمینه تجارت، سرمایه‌گذاری، امور بانکی، نفت و املاک و مستغلات پرداخت. او مالک شرکت اندرسون بود که دفتر مرکزی آن در ساختمان راک‌فار پلازا واقع در نیویورک قرار داشت و از آنجا بر روی تعدادی از پروژه‌های بین‌المللی کار می‌کرد.
او در ۱۹ اوت ۱۹۶۱ شرکت رابرت اندرسون و کمپانی را در هنگ‌کنگ تأسیس کرد و تا زمان انحلال این شرکت در ۲۹ دسامبر ۱۹۷۲ اداره این شرکت خصوصی را که سهام محدودی داشت، عهده‌دار بود.
در جانورشناسی، شاخک یا دواله یا بازوچه عضوی انعطاف‌پذیر، متحرک و کشیده‌است که در برخی از گونه‌های جانوران، و بیشتر بی‌مهرگان وجود دارد. در آناتومی جانوری، شاخک‌ها معمولاً یک یا چند جفت هستند. از نظر آناتومی، شاخک‌های جانوران عمدتاً مانند آب‌ایستاهای عضلانی عمل می‌کنند. بیشتر اشکال شاخک‌ها برای گرفتن و تغذیه استفاده می‌شود. بسیاری از آن‌ها اندام‌های حسی هستند که به‌طور متفاوتی پذیرای لمس، بینایی، یا بو یا مزه غذاها یا تهدیدهای خاص هستند. نمونه‌هایی از این شاخک‌ها ساقه چشم انواع حلزون‌ها هستند. برخی از انواع شاخک‌ها هم عملکرد حسی و هم عملکرد دستی دارند.
شاخک شبیه به مژک است، اما مژک عضوی است که معمولاً بدون قدرت، اندازه، انعطاف‌پذیری یا حساسیت شاخک است. ملوانک مژک دارد اما ماهی مرکب شاخک دارد.
میرحسین یکرنگیان (۲۴ اسفند ۱۲۸۱–۳ دی ۱۳۳۷) از افسران ارتش در دوران رضاشاه با درجهٔ سرتیپی و استاد رشتهٔ تاریخ و جغرافیای دانشکدهٔ افسری بود.
از آثار او می‌توان به "تاریخ تهران"، "گلگون‌کفنان"، و "سیری در تاریخ ارتش ایران" اشاره کرد.‏
او در سال ۱۳۰۸ برای مقابله با شورشیان بختیاری (از جمله محمد رضا خان سردار فاتح) به چغاخور فرستاده شد.
رابرت ئی. آرمسترانگ (Robert E. Armstrong) (۲۴ سپتامبر ۱۹۲۵–۲۱ اوت ۲۰۰۸)، از سیاستمدارن آمریکایی بود که به عنوان شهردار فورت‌وین، عضو پیشین شورای شهرستان آلن و مدیر ورزشی سابق دبیرستان اسنایدر خدمت کرد.Lanka, Ben, "Former Mayor Armstrong dies at 82 " Fort Wayne Journal Gazette. August 22, 2008
شهردار باب آرمسترانگ از فارغ‌التحصیلان دبیرستان سنترال شهر فورت‌وین بود (که در سال ۱۹۷۱ بسته شد)، وی درسال ۱۹۴۳ در مسابقات قهرمانی برای تیم بستکتبال ایالتی بازی کرد.Indiana High School Boys Basketball Champions او وارد دانشگاه ایندیانا شد و در سال ۱۹۴۹ مدرک کارشناسی خود را در رشته آموزش و بهداشت، تربیت‌بدنی و تفریحات از این دانشگاه دریافت کرد. وی همچنین در سال ۱۹۵۴ موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد مدیریت شد. آرمسترانگ در دانشگاه ایندیانا عضو انجمن برادری سیگمانو بود و در هر دو تیم فوتبال و بسکتبال این دانشگاه بازی می‌کرد و آموزش می‌دید. او از اعضای ثابت انجمن فارغ‌التحصیلان و همچنین باشگاه دانشگاه ایندیانا بود و در انجمن آی-منز نیز عضویت داشت.
آرمسترانگ دوره کارورزی تحصیلات تکمیلی خود را در دانشگاه پردو، مؤسسه پیشگامان وابسته به دانشگاه هاروراد، دانشگاه کالیفرنیا، دانشگاه سنت فرانسیس، دانشگاه‌های ایندیانا – پردو و دانشگاه ایالتی ایندیانا سپری کرد.
آرمسترانگ از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ در خدمت نیروی هوایی ارتش آمریکا بود. او در حال فراگیری آموزش‌های لازم بود تا بتواند به عنوان خلبان در جنگ جهانی دوم شرکت کند که جنگ خاتمه یافت. بدین‌ترتیب دوران خدمت نظامی او خیلی زود به پایان رسید. البته باب همواره یکی از اعضای فعال قرارگاه ۴۷ لژیون آمریکایی بود.
در سال ۱۹۷۵ آرمسترانگ در رقابتی نزدیک و با کسب ۲۷۱۴۵ رأی در برابر ۲۶۷۶۱ رأی بر ایوان لباموف، شهردار دموکرات وقت فورت‌وین، به پیروزی رسید.Graf, Jerry. "Armstrong Posts Paper-Thin Victory." The News-Sentinel 5 Nov. 1975: 1A. در نتیجه تلاش‌های او، این شهر به عنوان خواهرخوانده تاکااوکای ژاپن معرفی شد. طی دورانی که آرمسترانگ در شهرداری حضور داشت، تمرکز اصلی بر روی افزایش بودجه شهر بود. براساس گزارشی که در روزنامه نیوز سنتینل منتشر شد: «او در زمینه احیای ظرفیت مناطق مرکزی شهر مطالعات گسترده‌ای انجام داد تا شاید با از حاشیه بیرون راندن این مناطق، امکان بهره‌برداری از آنها فراهم شود.»Jarosh, Andrew, "6 living ex-mayors recall how tenures changed the city." "The News-Sentinel". 25 Dec. 2000
باب آرمسترانگ در انتخابات ۱۹۷۱ شهرداری‌ها، کاندیدای شورای شهر فورت‌وین شد.
آرمسترانگ پیش از اینکه شهردار شود مسئولیت‌های دیگری در بخش‌های مختلف فورت‌وین و آلن‌کانتی بر عهده داشت. اوایل ۱۹۹۰، نماینده ناحیه دوم در شورای شهرستان آلن بود. او دوازده سال این سمت را در اختیار داشت و طی سال‌های ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۸ ریاست این شورا را عهده‌دار بود. در سال ۲۰۰۲، او و سه نفر دیگر از اعضای شورا (از جمله دوست صمیمی باب، بیل اشنایزر) در عرصه انتخابات، رقابت را به کاندیدهای جوان‌تر واگذار کردند.Leininger, Kevin. "Council veterans prepare to move on." The News-Sentinel. 13 Dec. 2002
آرمسترانگ به عنوان یکی از اعضای دوره سیزدهم مجمع گزینشگران ایالت ایندیانا انتخاب شد و در تارخ ۱۵ دسامبر ۱۹۸۰ به رونالد ریگان رأی داد.
آرمسترانگ از سال ۱۹۵۸ به عنوان نماینده به کنوانسیون ایالتی جمهوریخواهان راه یافت. او در دوره دوم ریاست جمهوری رونالد ریگان به عضویت کمیته آموزش ایالت ایندیانا درآمد و در سال ۱۹۸۰ در شبکه تلویزیونی وین‌تی‌وی به عنوان تحلیلگر سیاسی حضور پیدا می‌کرد و در حمایت از رونالد ریگان (رئیس‌جمهور)، رابرت اور (فرماندار)، دن کویل (سناتور) و دن کوتس (نماینده کنگره) سخن می‌گفت.
ساکنان فورت‌وین پیوسته شهردار سابق، رابرت ای. آرمسترانگ را با یکی دیگر از ساکنان این شهر به نام رابرت اِی. آرمسترانگ اشتباه می‌گیرند. شهرت نام رابرت آرمسترانگ سبب شد تا رابرت اِی. آرمسترانگ بدون هزینه تبلیغات و سابقه کاری مرتبط، در انتخابات هیئت‌مدیره مدارس فورت‌وین پیروز شود و به آن راه یابد. علی‌رغم تلاش دو روزنامه محلی نیوزسنتینل و ژورنال‌گزت برای مطلع ساختن عموم مردم از این تمایز، همچنان این مشکل پابرجاست. در سال ۲۰۰۸، رابرت اِی. آرمسترانگ بدون اینکه ریالی برای کمپین انتخاباتی خود هزینه کند، به عنوان کاندیدای جمهوری‌خواهان یکی از کرسی‌های آزاد شورای شهرستان آلن را از آن خود کرد."Some voters mistook candidate for ex-mayor." The Journal Gazette. 7 Nov. 2002"Two Armstrongs, Two Parties." The News-Sentinel. 5 Jan. 1995"Victory: It's in a name, Unrelated Armstrongs cause voter confusion." The Journal Gazette. 5 May 2008M
آرمسترانگ از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۹۱ به استثنای مدتی که شهردار بود، مدیریت و مدیریت ورزشی دبیرستان اسنایدر را بر عهده داشت. پیش از آن نیز معلم دبیرستان‌های بوسول در شهر بوسول، واشینگتن‌جونیور و سنترال در فورت‌وین ایالت ایندیانا بود.
وی به عنوان مدیر ارشد ورزشی دبیرستان اسنایدر، یکی از بنیانگذاران انجمن مدیران ورزشی بینامدرسه‌ای ایالت ایندیانا بود و در سال تحصیلی ۱۹۶۹–۱۹۷۰ ریاست این انجمن را بر عهده داشت."Constitution" Indiana Interscholastic Athletic Administrators Association, Historical Section, Past Presidents. http://www.iiaaa.org/IIAAAConstitution.pdf"
او در دبیرستان اسنایدر مسئولیت هدایت و مدیریت کلیه برنامه‌های ورزشی، بودجه، کارکنان و همچنین تجهیزات ورزشی، برنامه‌ریزی و اولویت استفاده، گواهی‌ها و ثبت‌نام ورزشکاران و مسئولان را عهده‌دار بود. به علاوه وی مسئول روابط عمومی اسنایدر و مشاور تحصیلی نیز محسوب می‌شود.
در ۱۹۹۲، اهدای بورسیه تحصیلی رابرت ای. آرمسترانگ در دبیرستان آر. نلسون اسنایدر آغاز شد. این بورسیه هر سال به یکی از ورزشکاران موفق برای ادامه تحصیل در کالج اعطا می‌شود. تاکنون ۱۷ مورد بورسیه به دانشجویان تعلق گرفته‌است تا به آنها در پیشبرد تحصیلات‌شان یاری برساند.
آرمسترانگ با راه‌اندازی باشگاه شنا و تنیس پوکاهونتاس در سال ۱۹۵۹ پایه‌گذار باشگاه‌های تابستانی شنا در محلات شهر فورت‌وین بود. او از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۳، مربیگری و مدیریت تیم‌های شنای باشگاه شنا و تنیس پوکاهونتاس و همچنین باشگاه لیک‌فارست را بر عهده داشت. در زمان مربیگریش، تیم پوکاهونتاس به مدت ۷ سال و لیک‌فارست به مدت ۳ سال بدون شکست به کار خود ادامه دادند.
آرمسترانگ از اعضای کلیسای تثلیث لوتری انگلیسی در شهر فورت‌وین بود و مدت زیادی در آنجا به عنوان راهنما و خادم کلیسا خدمت کرد.
آرمسترانگ که از اعضای هیئت امنای کتابخانه آلن‌کانتی بود، در ساخت شعبه دیگری از این کتابخانه نقش داشت. او در بهار ۲۰۰۸ از این سمت استعفا داد. هیئت امنای کتابخانه آلن‌کانتی در جلسه ۲۴ آوریل ۲۰۰۸، دستورالعمل شماره ۵–۲۰۰۸ را با عنوان «دستورالعمل تجلیل از رابرت ای. آرمسترانگ به پاس خدمات ویژه‌اش به کتابخانه و جامعه» به تصویب رساند.Klocke, Dolores, "Minutes From the Meeting of April 24, 2008 in Regular Session", Official Records of the Allen County Public Library Board of Library Trustees, 24 April 2008 http://www.acpl.lib.in.us/aboutus/board/Minutes%202008-4-24.pdf
آرمسترانگ در بسیاری از سازمان‌ها و نهادهای اجتماعی نیز عضویت داشت یا در آنها شرکت می‌کرد که از آن جمله می‌توان به قرارگاه ۴۷ لژیون آمریکایی‌ها، هیئت صلیب سرخ فورت‌وین (دریافت‌کننده جایزه کمک‌های داوطلبانه به صلیب سرخ)، انجمن تاریخ فورت وین، مجمع شهری فورت‌وین؛ انجمن جانورشناسی فورت‌وین (عضو مؤسس)؛ انجمن اداری فورت‌وین (رئیس سابق این انجمن)؛ باشگاه ضیافت جمهوریخواهان آلن‌کانتی و تعدادی از کمیته‌های اتاق بازرگانی اشاره کرد.
باب آرمسترانگ در ۹ سپتامبر ۱۹۴۸ با همسرش نیلا ازدواج کرد. نیلا در مدارس دولتی فورت‌وین معلم مهدکودک بود و در فعالیت‌های سیاسی باب، فعالانه مشارکت داشت. نیلا آرمسترانگ در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۲ در فورت‌وین ایالت ایندیانا درگذشت. این زوج صاحب سه پسر به نام‌های دانیل، داگلاس و دیوید، پنج نوه و شش نتیجه بودند. دانیل (که نام همسرش لیندا است) استاد شیمی و بیوشیمی در دانشگاه تگزاس واقع در شهر آرلینگتون و بورسیه مؤسسه رابرت ای. ولچ است. او دارای سه فرزند نیز هست (لینکلن، راس و کالین). داگلاس (که نام همسرش پگی است) دو دختر دارد (مگان و الیزابت) و دیوید که با سازمان حمل‌ونقل ایندیانا در راستای نظارت بر بودجه‌ای همکاری می‌کند که از سوی دولت فدرال در اختیار آژانس‌های دولتی منطقه قرار گرفته‌است.
پل آلنبی (نام انگلیسی؛ "گشر آلنبی")، که در اردن به‌طور رسمی به عنوان پل ملک حسین () شناخته می‌شود. "جسر الملک حسین") که اعراب فلسطینی آن را پل الکرامه می‌نامند، پلی است که از رود اردن در نزدیکی شهر اریحا می‌گذرد و کرانه باختری را به اردن متصل می‌کند. این پل در حال حاضر تنها نقطه خروج و ورود تعیین شده برای فلسطینیان کرانه باختری است که به خارج از کشور سفر می‌کنند.
۳۸۱ متر (1250 ft) زیر سطح دریا، پایین‌ترین گذرگاه آبی ثابت در جهان است.
در سال ۱۸۸۵ دولت عثمانی متصرفات اورشلیم پلی در این مکان ساخت.
در سال ۱۹۱۸ ژنرال بریتانیایی ادموند آلنبی پلی بر روی بقایای سلف عثمانی ساخت. اولین بار توسط زلزله ۱۹۲۷ جریکو، زمانی که از هم پاشید و به داخل رودخانه سقوط کرد، ویران شد.
در ۱۶ ژوئن ۱۹۴۶ در عملیات شب پل‌ها توسط پالماخ مجدداً ویران شد و به این ترتیب یکی از ارتباطات زمینی اصلی بین فلسطین تحت قیمومت بریتانیا و ماوراء اردن قطع شد. تخریب بعدی در طول جنگ شش روزه ۱۹۶۷ رخ داد، پس از آن در سال ۱۹۶۸ با یک پل موقت خرپایی جایگزین شد. در سال ۱۹۹۴، پس از معاهده صلح اسرائیل و اردن، یک گذرگاه آسفالته مدرن جدید در مجاورت گذرگاه چوبی قدیمی با کمک دولت ژاپن ساخته شد.
از زمان پیمان صلح اسرائیل و اردن در سال ۱۹۹۴، "ترمینال پل آلنبی" توسط سازمان فرودگاه‌های اسرائیل اداره می‌شود."The History of the Terminal". Israel Airports Authority به عنوان گذرگاه مرزی بین کرانه‌های غربی و شرقی رود اردن عمل می‌کند. مقامات اردن پل را به عنوان یک نقطه ورودی مرزی بین‌المللی می‌شناسند، اما برخلاف دیگر گذرگاه‌های مرزی این کشور با اسرائیل، به دارندگان گذرنامه خارجی در این گذرگاه روادید ورود صادر نمی‌کنند، و گذرنامه‌های مسافران خروجی را مهر نمی‌کنند. فلسطینی‌هایی که به خارج از کشور سفر می‌کنند می‌توانند از پل آلنبی برای خروج از کرانه باختری به اردن استفاده کنند و سپس از فرودگاه بین‌المللی ملکه علیا در امان برای پرواز به خارج از کشور استفاده کنند. مجوزهای سفر از سوی مقامات اسرائیلی و اردن، با سختگیری‌های متفاوت بسته به شرایط سیاسی حاکم، مورد نیاز است.
شهروندان اسرائیلی به جز زائران مکه که در حال انجام مراسم حج تمتع و حج عمره هستند، مجاز به استفاده از این گذرگاه نیستند."The History of the Terminal". Israel Airports Authority گردشگرانی که مایل به سفر به اردن هستند، بسته به ملیت خود، ممکن است از قبل ویزای اردن را داشته باشند. گردشگران و ساکنان قدس شرقی ممکن است مستقیماً به یک پایانه اسرائیلی سفر کنند، اگرچه فلسطینیان ساکن کرانه باختری باید روند خروج را از پایانه مرزی ویژه فلسطین در شهر اریحا آغاز کنند.
طرف اردنی پل دارای شعبه ای از بانک اردن برای مبادله ارز است.
گذرگاه آلنبی محل آهنگی است که در سال ۱۹۷۱ توسط نوریت هیرش، "گشر بیلی" (پل بیلی - اشاره به پل خرپایی موقت) که توسط یوهورام گاون خوانده شده‌است.
درخت سایه یا درخت سایه‌انداز یا درخت سایه‌دار درخت بزرگی است که نقش اصلی آن ایجاد سایه در محیط پیرامون به دلیل تاج‌پوش و تاج گسترده‌ای است که می‌تواند در گرمای تابستان برای افرادی که به دنبال نیازهای تفریحی در پارک‌ها و خانه‌های شهری هستند، از نور خورشید در پناه آن باشند و در نتیجه، آنها را نیز در برابر اشعه‌های زیان‌بار فرابنفش خورشید و آفتاب‌سوختگی محافظت می‌کند؛ بنابراین، برخی از درختان سایه ممکن است به‌طور خاص برای آسایش یک جمعیت به دلیل داشتن سرپناه مناسب رشد کنند.
راس رابرت بارنت (Ross Robert Barnett) (زادهٔ ۲۲ ژانویه ۱۸۹۸ – درگذشتهٔ ۶ نوامبر ۱۹۸۷)، از ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۴ میلادی فرماندار میسیسیپی بود. وی از اعضای معروف دکسیکرات‌ها بود، دموکرات‌های جنوبی که از جدایی نژادی در ایالات متحده حمایت می‌کردند.
بارنت در استندینگ پاین در شهرستان لیک، میسیسیپی بدنیا آمده و کوچکترین فرزند از ده فرزند جان ویلیام بارنت، کهنه‌سرباز ارتش مؤتلفه و ویرجینیا آن (نام تولد: چادویک) بود.
وی در جریان جنگ جهانی اول در ارتش ایالات متحده خدمت کرد، پس از آن شغل‌های مختلف را انجام داده و همزمان مدرک لیسانس خود را در ۱۹۲۲ میلادی از کالج میسیسیپی در کلینتون کسب کرد. چهار سال بعد وی مدرک لیسانس حقوق (ال‌ال‌بی) خود را از دانشگاه میسیسیپی در آکسفورد کسب کرد، جاییکه وی برای دانشجویان کلاس اول تدریس نیز می‌کرد.
بخاطر اینکه بتواند پول پس‌انداز نماید، وی به عنوان مستخدم مدرسه، آرایشگر، تنظیم کننده سازهای موسیقی و فروشنده خانه به خانه محصولات ویرور آلومینیوم کار کرد.
زمانی که وی هنوز دانشجوی دانشگاه میسیسیپی بود، نخستین پرونده حقوقی خود را پیش برد که در مورد حق تصرف یک گاو بود، پروندهٔ که وی آنرا برنده شده و ۲٫۵۰ دلار فیس دریافت کرد؛ نخستین پرونده واقعی وی به عنوان وکیل مدافع، وکالت از یک زن سیاه‌پوست بود که بخاطر ارزش یک زین زنانه همسر خود را به دادگاه کشانده بود، وی این پرونده را در دادگاه ابتدائی باخت اما در دادگاه شهرستان برنده شده و توانست ۷٫۵۰ دلار برای خود کسب کند.
پس از مدتی تلاش و ناکامی در پیدا کردن کار در یک بنگاه حقوقی موجود، وی جایی را در نزدیکی دفتر حقوقی چارلز کریسلر اجاره کرد و به زودی بنگاه حقوقی خود را تأسیس نمود؛ بارنت طی دو و نیم دهه آینده به یکی از موفق‌ترین وکلای مدافع ایالت تبدیل شد، وی در پرونده‌های خسارت در مقابل شرکت‌های بزرگ تخصص داشت و بیش از ۱۰۰۰۰۰ دلار سالانه درآمد بدست می‌آورد. بیشتر مشتریان وی سفید پوستان و سیاه پوستان فقیر بودند؛ داستانهای نیز گفته می‌شود که زمانی یک مرد سیاه‌پوست در حادثه ترافیکی مجروح شد و وقتی که از وی پرسیده شد تا با کدام دکتر تماس بگیرند، وی جواب داد با «دکتر راس بارنت».
رابرت فیرلی، رئیس مدرسه حقوق دانشگاه میسیسیپی، وی را چنین توصیف نمود: «وی یک وکیل ماهر نبود، اما وی در تحت تأثیر قراردادن هیئت منصفه خیلی ماهر بود، به هر حال من فکر نمی‌کنم هرگز کسی راس را متهم به ندانستن قانون کرده باشد».
وی اغلب مهارت‌های خود را وقف آرمانهایش می‌کرد و از ۱۹۴۳ میلادی به بعد برای دو سال به عنوان رئیس انجمن وکلای میسیسیپی خدمت کرد.
بارنت در ۱۹۲۹ میلادی با یک معلم مدرسه، مری پرل کراوفورد، ازدواج کرد و حاصل همزیستی طولانی مدت این زوج دو دختر و یک پسر بود.
بارنت با پولی که از حق‌الوکاله‌های خود بدست آورده بود سعی کرد تا وارد حوزه سیاست شود، وی دو بار به عنوان نامزد دموکرات در ۱۹۵۱ و ۱۹۵۵ میلادی در انتخابات فرمانداری میسیسیپی شرکت کرد، اما ناموفق بود. در آن روزها، میسیسیپی یک ایالت تک-حزبی و تحت تسلط دموکرات‌ها بود و انتخابات مقدماتی دموکرات تنها مبارزه معنی‌دار شمرده می‌شد.
وی در سومین تلاش خود در انتخابات ۱۹۵۹ توانست نامزدی در انتخابات مقدماتی را قطعی نماید و کارزار انتخاباتی وی غالباً بر جدایی نژادی و چاپ بروشورهای تبلیغاتی با متن «رهبری پویا – حفظ جدایی نژادی و بهبود استاندارد زندگی مان» و اظهاراتی چون «سیاه‌پوستان متفاوت هستند، چون خدا آنها را متفاوت خلق کرده‌است تا آنها را مجازات نماید. پیشانی وی بزرگ و سیاه است. بینی وی متفاوت است. لب وی متفاوت است و رنگ وی که به یقین متفاوت است» استوار بود.Archived at Ghostarchive and the Wayback Machine:
هیچ جمهوری‌خواه حتی در انتخابات ثبت نام نکرد و بارنت در انتخابات سراسری هیچ رقیبی نداشت. وی در ۱۹ ژانویه ۱۹۶۰ مراسم تحلیف را انجام داد. هنگام خدمت به عنوان فرماندار، وی از جشن صد سالگی جنگ داخلی آمریکا تجلیل به عمل آورد. بارنت به مکان‌های جنگ داخلی آمریکا سفر کرد تا به «فرزندان افول کرده میسیسیپی» ادای احترام کند.
در جریان خدمت به عنوان فرماندار، بارنت که یکی از طرفداران سرسخت جدایی نژادی بود، بخاطر جنجال‌های پرهیاهوی خود با جنبش‌های حقوق مدنی که در دوره خدمت وی غالب بودند، معروف شد.
بارنت زمینه بازداشت اعضای جنبش مسافران آزادی را در ۱۹۶۱ میلادی فراهم نموده و آنها را در زندان پارچمن فارم محبوس کرد. هرچند جرم مسافران آزادی ناچیز بود، اما آنها در زندان به‌طور لخت بازرسی بدنی شدند، تخت خواب آنها از آنها گرفته شد و مورد تحقیر و رفتار وحشیانه قرار گرفتند. طبق گزارش‌ها، بارنت به محافظان می‌گفت که «روحیه آنها را بشکنید، نه استخوان‌های آنها را».'Freedom Riders Documentary, NJTV'
اگرچه این رویکرد مورد تأیید ایالت قرار گرفت، اما وی این کارها را بیشتر بخاطر پوشاندن انتقاداتی انجام می‌داد که بخاطر دلایل زیادی متوجه وی بود: ناتوانی در به انجام رساندن وعده اشتغال زایی برای کاریابان؛ انتصاب آشنایان به سمت‌های خالی و تلاش برای رهانیدن ادارات دولتی از چنگ مجلس قانون‌گذاری. بارنت همچنین عضو جنبش سفیدپوستان برتری طلب بنام شورای شهروندان، بود. reprinted in
در ۱۹۶۲ میلادی، اداره ایالتی مسئول دانشگاه‌ها و کالج‌ها در سطح ایالات، مؤسسات تحصیلات عالی، بارنت را به عنوان رئیس این اداره انتصاب نمود تا وی بتواند در مقابل تلاش‌های جیمز مریدیت برای از بین بردن جدایی نژادی در جاییکه بارنت آموزش دیده بود، دانشگاه میسیسیپی، مقابله نماید. با به مخاطره افتادن اعتبار مدرسه پزشکی ایالت و سایر دانشگاه‌ها بخاطر دخالت‌های سیاسی، هیئت مدیره مؤسسات تحصیلات عالی مجبور گردید تا پس از اغتشاشات در محیط دانشگاه تصمیم خود را تغییر دهد.Quinn, Janis (2005). Promises kept: the University of Mississippi Medical Center. (1st ed) Jackson: University of Mississippi Medical Center. p.83. بارنت به اتهام تحقیر محکوم به پرداخت ۱۰۰۰۰ دلار جریمه و حبس گردید، اما وی هرگز جریمه را نه پرداخت و یک روز را هم در زندان سپری نکرد. دلیل آن این بود که دادگاه استیناف حوزه پنجم ایالات متحده آمریکا بخاطر «پیروی قابل ملاحظه از دستورهای دادگاه» و «بنا بر تغییر در شرایط و اوضاع» این اتهامات را فسخ (مدنی) و مختومه اعلام کرد (جزایی). تنها دو قانون‌گذار میسیسیپی با تلاش‌های بارنت برای عدم پیروی از مقامات فدرال، جو وروتین و کارل وایزنبرگ، مخالفت کردند. وی در ۱۳ سپتامبر گفت که، «هیچ موردی در تاریخ وجود ندارد که نژاد قفقازی از ادغام اجتماعی جان سالم بدر برده‌است. ما از جام نسل‌کشی نخواهیم نوشید».
شبی قبل از شورش ۱۹۶۲ دانشگاه میسیسیپی بخاطر اعتراض به ورود مریدیت به دانشگاه، بارنت سخنرانی شانزده-کلمه‌ای خود تحت عنوان «من میسیسیپی را دوست دارم» را در بازی فوتبال دانشگاه میسیسیپی در جکسون ایراد کرد. شورشیان دانشگاه میسیسیپی با گربه‌های وحشی کنتاکی مسابقه داشتند. ۴۱۰۰۰ هوادار حاضر در استادیوم با تکان دادن هزاران پرچم ایالات مؤتلفه از وی حمایت کردند. در وقت نیمه بازی، یک پرچم غول پیکر ایالات مؤتلفه در میدان بازی به نمایش درآورده شد. جمعیت جمله «ما راس را می‌خواهیم!» را فریاد زدند. بارنت به میدان بازی رفت، میکروفن را با فاصله ۵۰-یارد گرفت و به جمعیت پر جوش و خروش گفت:
من میسیسیپی را دوست دارم! من مردم آنرا دوست دارم! رسم و رواج مان را دوست دارم. من عاشق میراث مان هستم و به آن ارج می‌گذارم.Bryant 2006, 66.
تا دهه ۱۹۶۰ میلادی، بیشتر شهروندان میسیسیپی جدایی نژادی را به انجیل نسبت می‌دادند. بارنت، معلم باپتیستِ یکشنبه-مدرسه، اعلام نمود که «خدای متعال خود نخستین طرفدار جدایی نژادی بود. او مردان سیاه را در آفریقا گذاشت. … او ما را سفید خلق کرد چون می‌خواست ما سفید باشیم و او می‌خواست تا ما همین‌طور باقی بمانیم»."Memphis Commercial Appeal", September 12, 1963 بارنت گفت که میسیسیپی بزرگترین درصد جمعیت سیاه پوستان آمریکایی را داشت، چون «آنها روش زندگی ما را در اینجا دوست دارند، و آن روش جدایی نژادی است»."Jackson Clarion-Ledger", September 25, 1963; James W. Silver, "Mississippi: The Closed Society" (New York, 1966), pp. 273-274
ویوین آگوستوس مارشال قهرمان شیرجه، هنرمند وودویل و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "در کنار امواج غم‌زده دریا" اشاره نمود.
سیمئون ابن بالدوین (Simeon Eben Baldwin) (زادهٔ ۵ فوریه ۱۸۴۰ – درگذشتهٔ ۳۰ ژانویه ۱۹۲۷)، کارشناس قضایی، استاد حقوق و سیاستمدار اهل ایالات متحده بود که به عنوان ۶۵امین فرماندار کنتیکت خدمت کرد.
بالدوین که پسر کارشناس حقوق، فرماندار کنتیکت و سناتور ایالات متحده راجر شرمن بالدوین و ایملی پاتکین پرکینز بود، در نیوهیون، کنتیکت بدنیا آمد و بیشتر عمر خود را در آنجا گذراند. وی هنگامی که پسربچه بود در مدرسه دستور زبان هاپکینز در نیوهیون، کنتیکت آموزش دید. پس از فراغت از مدرسه، وی در تمامی فعالیت‌های مدرسه خود فعال بود، اما به‌طور خاص وی برای چندین سال به عنوان رئیس هیئت امنای این مدرسه خدمت کرد؛ در رویداد تجلیل از دویست و پنجاه سالگی تأسیس این مدرسه در ۱۹۱۰ میلادی، وی خطابه‌ای در مورد تاریخچه آن ایراد نمود؛ مدت کوتاهی قبل از مرگ وی، زمانی که نیاز شد تا مدرسه به ساختمان جدید منتقل گردد، وی یکی از بزرگترین کمک‌کننده‌های مالی انفرادی به این مدرسه بود و کمک‌های مالی وی این امکان را فراهم نمود تا یک مجموعه ساختمان‌های جدید برای این مدرسه که وی دوست داشت از آن به عنوان چهارمین مؤسسه آموزشی کهن در ایالات متحده یاد نماید، تأسیس گردید.
پس از اتمام مدرسه دستور زبان هاپکینز، وی به کالج ییل رفته و با کلاس ۱۸۶۱ از آنجا فارغ‌التحصیل گردید. اطلاعات زیادی در مورد چهار سال کالج وی در دسترس نیست. وی در طول این مدت یک دفتر خاطرات با خود نگه می‌داشت و در پنجاه و پنجمین گردهمایی کلاس خود خاطراتی را از روی آن دفتر خواند، اما این دفتر حالا در دسترس نیست. خصیصه‌های آموزشی که وی بعدها از خود نشان داد در دوران کالج نیز بد نبوده‌است و می‌توان آنرا از این حقایق استنتاج نمود که وی عضو سازمان‌های سرفرازان فی بیتا کاپا (Phi Beta Kappa) و محفل مخفی جمجمه و استخوان (Skull & Bones) بود. این چنین اسناد نشان دهنده این است که هیچ چیز غیرمعمولی در مورد این دانشجوی جوان در دوران دانشگاه وجود نداشت و اینکه شاعر ادوارد راولاند سیل نیز در کلاس وی آموزش می‌دید و دو دوست دیگر وی، تریسی پیک و فرانکلین بودویچ دیکستر، نیز همانند وی بعدها تأثیرات فراوانی بر زندگی دانشگاه داشتند.
بعد از فراغت از کالج، وی برای مدت دو سال در دانشگاه ییل، هاروارد و دفتر حقوقی پدر خود به آموزش حقوق پرداخت. وی در ۱۸۶۳ میلادی مجوز فعالیت در حوزه قضایی را کسب کرده و کار در حوزه حقوق را آغاز کرد. هفده سال خدمت وی به عنوان دستیار قاضی و قاضی کال دادگاه عالی ایالتی خود و چهار سال خدمت وی به عنوان فرماندار، علاوه بر سایر فعالیت‌های که در اواخر زندگی انجام داد، ظاهراً به‌طور غیر صریح به هم‌عصران پسین وی این حقیقیت را می‌رساند که وی حداقل به اندازه هر کسی دیگری یک وکیل موفق بود. با کارکردن به عنوان وکیل، وی هم در داخل و هم خارج از ایالات خود معروف گردیده و به موفقیت مالی که معمولاً رشته حقوق به همراه دارد، دست یافت. وی به جنبه عملی کار یک وکیل بسیار مشتاق بود و هرگز این شوق خود را از دست نداد. وی تقریباً تا آخرین روزهای زندگی خود یک دفتر حقوقی داشت، به‌طور روزانه در صورت مساعد بودن وضعیت سلامتی خود به آن سر می‌زد و همواره به کتابخانه خود می‌افزود. وی حتی در اواخر زندگی خود کتابی را تحت عنوان مرد جوان و حقوق در ۱۹۱۹ میلادی نوشت که نشان می‌داد حقوق هنوز هم در دل وی قرار دارد. در ۱۸۷۸ میلادی، وی یکی از بنیانگذاران کانون وکلای دادگستری آمریکا را تأسیس نموده و از ۱۸۹۰ تا ۱۸۹۱ میلادی به عنوان رئیس کانون وکلای دادگستری آمریکا خدمت کرد. وی برای دوازده سال (۱۹۰۷ – ۱۹۱۹ میلادی) به عنوان مدیر ارشد دفتر حقوق تطبیقی (و همچنین دبیر ژورنال آن، آنول بولیتین، برای حقوق‌شناسی عمومی) در کانون وکلای دادگستری آمریکا خدمت کرد.
وی در ۱۹ اکتبر ۱۸۶۵ با سوزان میرس وینچنستر، دختر ادمون ونچستر و هاریت میرس، ازدواج کرد. سیمئون و سوزان باهم سه فرزند داشتند: فلورانس، راجر و هلن."Susan developed a mental illness following the death of a daughter, Florence, in 1872, and in 1873 she was placed in an institution. Her sister Charlotte helped rear the two remaining children, Roger and Helen, and served as the manager of the household." David O. White, "Museum of Connecticut History, Connecticut State Library." Edited and revised by CSL Staff, September 2002. Connecticut State Library
وی در اواسط زندگی خود به‌طور فعال مشغول تدریس حقوق بود. وی در این عرصه نیز از خود قابلیت نشان داد. کسی که نزد وی آموزش دید و همانند وی به عنوان قاضی ارشد دادگاه استیناف کنتیکت خدمت کرد، می‌گوید که دانشجویان قدیمی وی، کار وی به عنوان معلم «را نسبت به سایر کارهای وی، بیشتر مجزا و تاثیرگذارتر بر زندگی انسان می‌دانند. احتمالاً در آن روزهای که وی تدریس می‌کرد، نصفی از سایر معلم‌ها حقوق در شهر ما هم نمی‌توانست در کلاس وی شرکت کند» (ژورنال کانون وکلای دادگستری آمریکا، فوریه ۱۹۲۷، صفحه ۷۴).
اقدام کانون مدارس حقوقی آمریکا مبنی بر انتخاب وی به عنوان رئیس این کانون در ۱۹۰۲ میلادی نیز می‌تواند گویای این تأثیر وی به عنوان استاد باشد. وی در ۱۸۶۹ میلادی به عنوان استاد در مدرسه حقوق ییل گماشته شد، مدرسه‌ای که نزدیک به نابودی بود. مشارکت فعالانه وی در امور این مدرسه برای پنجاه سال ادامه یافت و در سال ۱۹۱۹ میلادی بود که وی به عنوان استاد افتخاری بازنشسته شد. احیای مجدد این مدرسه حقوق، به‌طور گسترده ناشی از فعالیت وی بود. وی تعداد استادان را افزایش داد، دوره‌های آموزشی جدید اضافه کرد، دوره‌های آموزشی فوق لیسانس را توسعه بخشید و برای یک مدت زیادی مسئولیت مالی برای حضور این مدرسه را پذیرفت (ژورنال مدرسه حقوق ییل، مارس ۱۹۲۷، صفحه ۶۸۰). یکی از ویژگی‌های شخصیتی وی این بود که، زمانی چندی قبل از مرگ وی رویکرد آموزشی مدرسه به سیستم به اصطلاح «سیستم پرونده» تغییر داده شد، قاضی بالدوین همانند سایر هم‌عصران خود، به این رویکرد انتقاد کرد، اما وی برای یک لحظه هم در وفاداری خود به این مدرسه تغییر نیاورد و این امر چندین سال بعد در وصیت نامه بسیار سخاوتمندانه وی بخاطر آورده شد.
علاوه بر کار به عنوان وکیل دادگستری و استاد، وی به‌طور فعالی در امور عمومی نیوهیون نیز شرکت کرد. وی در کمیسیون پارک‌های عمومی، در شورای عمومی نیوهیون و در هیئت مدیره بیمارستان نیوهیون خدمت کرد. وی که عمیقاً به کارهای مذهبی علاقمند بود، به عنوان رئیس باشگاه کنگره‌گرای نیوهیون و انجمن مسیحی مردان جوان (YMCA) خدمت کرد. وی از ۱۸۸۴ تا ۱۸۹۶ میلادی ریاست انجمن تاریخی مستعمره نیوهیون را برعهده داشت و مقالات زیادی در رابطه با موضوع تاریخ برای این انجمن نوشت.
اگرچه وی در مسائل محلی بیشتر شرکت داشت، اما شرکت وی در مسائلی که مرتبط با کل ایالت می‌شد، به مراتب متنوع تر بود. هرچند وی هرگز یک سیاستمدار نبود و تا آخرین روز زندگی خود هیچگاه به دنبال افتخارات و سمت‌های دولتی نرفت و آنها را جستجو نکرد، اما وی در همان اوایل با زندگی سیاسی ایالت پیوند داده شد.
دانشگاه لورالایی () در لورالای پاکستان است. این دانشگاه از سال ۲۰۰۹ فعالیت علمی خود را آغاز کرد. این دانشگاه در ابتدای تأسیس تقریباً چهار سال تحت مدیریت دانشگاه بلوچستان اداره می‌شد.
ویکتور آلدریج (Victor Aldridge) (زاده ۲۵ اکتبر ۱۸۹۳ – درگذشت ۱۷ آوریل ۱۹۷۳)، معروف به «مدیر مدرسه هوسیر»، پرتاب‌کننده راست دست آمریکایی در لیگ برتر بیسبال بود که برای تیم‌های شیکاگو کابز، پایرتز پیتسبورگ و نیویورک جاینتز بازی می‌کرد. او به عنوان یک پرتاب‌کننده منحنی عالی، شناخته شده بود. او قبل از دوران حرفه‌ایش، مدیر مدرسه بود، از این رو نام مستعار او شکل گرفت. مهم‌ترین اقدامات او به عنوان یک بازیکن در طول سری جهانی ۱۹۲۵ رخ داد، جاییکه آلدریج بازی‌های دوم و پنجم را به پایان رساند و پیروز شد، او فقط اولین مسابقه فاجعه‌بار را در هفتمین بازی سری جهانی داشته‌است. پس از بازنشستگی از بیسبال، به عنوان سناتور ایالتی در مجمع عمومی ایندیانا مشغول به کار شد. آلدریج یکی از اعضای تالار مشاهیر بیسبال ایندیانا است که در ۲۰۰۷ معرفی شد.Levenson, p. 26
ویک آلدریج در شهرک کوچک کیل، ایندیانا به دنیا آمد و در مدرسهٔ ابتدایی تمپی در کیل، ایندیانا که در فاصلهٔ کوتاهی از خانه‌اش قرار داشت، تحصیل کرد.Dream In The Wilderness, by Doris Price Averitt-Mathews او در مدرسه ترینیتی اسپرینگز، ایندیانا تحصیل کرد و در آنجا در تیم ترینیتی اسپرینگز، بیسبال بازی کرد. او از ترینیتی اسپرینگز، ایندیانا فارغ‌التحصیل شد. سپس در کالج سنترال نرمال در دانویل، ایندیانا تحصیل کرد. در ۱۹۱۴–۱۹۱۵ او در مدرسه پیا ریج در ترینیتی اسپرینگز، ایندیانا به تدریس پرداخت.Dream In The Wilderness, by Doris Price Averitt-Mathews. او همچنین در مدرسه‌ای در شهرستان میامی ایندیانا تدریس کرد. وی با کلتا بی وادسورس از ایندیان اسپرینگز، ایندیانا ازدواج کرد.
آلدریج در بیشتر دوران حرفه ای خود، یک پرتاب‌کننده دوم یا سوم قابل اعتماد بود. او به خاطر توپ منحنی و دقت بالایش، معروف بود. آلدریج با دست راست ضربه می‌زد و توپ پرتاب می‌کرد. او کار حرفه‌ای خود را با امضای قرارداد با ایندیاناپولیس از اتحادیهٔ آمریکا در ۱۹۱۵ آغاز کرد، اما ابتدا برای دنور از لیگ غربی و سپس برای ایری از لیگ مرکزی بازی کرد. او در ۱۹۱۶ برای ایندیاناپولیس بازی کرد و در آنجا برای تیم شیکاگو کابز کشف شد. وی در ۲۸ اوت ۱۹۱۶ به کابز فروخته شد.
آلدریج ۱۹۱۷ و ۱۹۱۸ در شیکاگو کابز بود و در بولپن بازی کرد. در ۱۹۱۷ آلدریج در ۳۰ مسابقه بازی کرد که شش بازی را برد و ۶ بازی را باخت، میانگین دوندگی او ۱۲٫۳ بود و توانست دو سیو به دست آورد. در ۱۹۱۸، قبل از اینکه در سال آخر جنگ‌جهانی اول، به نیروی دریایی ایالات متحده بپیوندد، او فقط سه بازی انجام داد و فقط دوازده نوبت ضربه داشت. پس از بازگشت از جنگ، در لیگ ساحلی اقیانوس آرام برای لس آنجلس آنجلز، وابسته به کابز، بازی کرد. آلدریج در فصل ۱۹۲۲ به کابز بازگشت و سه سال بعد را با مسابقات مداوم برای شیکاگو، بازی کرد. او در ۱۹۲۲، ۱۹۲۳ و ۱۹۲۴ به ترتیب ۳۶، ۳۰ و ۳۲ بازی با ۱۶، ۱۶ و ۱۵ برد در سه فصل برای شیکاگو انجام داد که میانگین دوندگی کسب شدهٔ او به ترتیب ۵۲٫۳، ۴۸٫۳ و ۵۰٫۳ بود. در طول این مدت، پسرش، ویک آلدریج جونیور به‌طور غیررسمی به عنوان حمل‌کنندهٔ چوب‌های بیس‌بال خدمت می‌کرد و حتی یک یونیفرم داشت که از مردخای براون (مربی و بازیکن لیگ برتر بیسبال آمریکایی) هدیه گرفته بود.Thomson, p. 203 در ۱۹۲۳ او از یک بازی اخراج شد.
۱۹۲۵ به عنوان اوج حرفه آلدریج ثبت شد. در ۱۹۲۶ او رکورد ۱۰ برد و ۱۳ باخت را با میانگین دویدن ۰۷٫۴ به دست آورد. سال ۱۹۲۷ برای آلدریج بهتر بود. او در پانزده بازی پیروز شد و تنها ۱۰ بازی را باخت و میانگین دویدن او ۲۵٫۴ بود. آلدریج همچنین در سری جهانی ۱۹۲۷ بازی کرد و در دومین بازی این سری با نتیجه ۶–۲ شکست خورد چرا که بیب روث و لو گریگ در چهار بازی رفت و برگشت، نیویورک یانکیز را در مقابل پایرتز هدایت کردند. او هر شش دویدن را در نوبت چوب‌زنی هفت و یک سوم، زمین‌خورد و بازی را ترک کرد. پس از اینکه چندین بازیکن دیگر، مقالاتی برای روزنامهٔ سندیکای کریستی والش با نام شخص دیگری نوشتند، او مقاله‌ای را برای یک روزنامه پیتسبورگ نوشت. آن‌ها به خود می‌بالیدند که این خود آلدریج بوده‌است که آن مقاله را نوشته‌است.Montville, p. 262
پس از پیروزی مجدد در ۱۵ بازی در ۱۹۲۷، آلدریج انتظار افزایش دستمزد را داشت. اما بارنی دریفوس، مالک پیتسبورگ، او را در ۱۱ فوریه ۱۹۲۸ با برلی گریمز از نیویورک جاینتز معاوضه کرد، و دلیل آن را بالا بردن دستمزد اعلام نکرد، بلکه دلیل آن را به دست آوردن میانگین سرعت ۲۵٫۴ در ۱۹۲۷عنوان کرد. او برای بیشتر سال مقاومت (تمریت برای از فرم خارج نشدن) کرد، اما زمانی که بازگشت، از فرم خارج شده بود و پرتاب توپ ضعیفی داشت. در طول زمانی که آلدریج از ارائه گزارش بازیکنان امتناع می‌کرد، جان مک گراو، مدیر جاینتز، آلدریج را تهدید کرد که دستمزد کمتری دریافت می‌کند و در یک مقطع تلاش کرد تا او را با سینسیناتی ردز مبادله کند. پس از فصلی که رکورد آلدریج چهار برد و هفت باخت با میانگین دویدن ۸۳٫۴ پس از ۱۱۹ چوب‌زنی بود، او به بروکلین داجرز فرستاده شد. با این حال، آلدریج از دادن گزارش بازیکنان خودداری کرد و در عوض از بیسبال بازنشسته شد."Reds Decline McGraw's Offer Of Vic Aldridge in Trade", "The New York Times", March 31, 1928. آخرین بازی او در ۲۹ اوت ۱۹۲۸ بود.
در مجموع، آلدریج ۱۶۰۱ چوب‌زنی انجام داد، در ۹۷ بازی پیروز شد و ۸۰ بازی را باخت. او ۱۰۲ بازی کامل داشت و میانگین دوندگی او ۷۶٫۳ بود. راجرز هورنسبی گفت که آلدریج یکی از سه نفری بود که بهترین توپ منحنی را که تا به آن زمان دیده بود، داشت توپ منحنی که توسط مجله بیسبال به عنوان یک «منحنی سخت و تیز» توصیف شده بود و یکی از بهترین توپ‌های منحنی در تمام بیسبال بود. او یک پرتاب اسکروبال (بسته به زاویه بازوی پرتاب‌کننده، توپ ممکن است عمل غرق شدن داشته باشد) هم داشت. میانگین ضربه زدن او ۲۹۹٫۰ (۱۳۳ در مقابل ۵۸۱) بود که یک میانگین قابل احترام برای یک پرتاب‌کننده است. او دو هوم ران (ضربه زدن به توپ از روی بیرون زمین) با دویدن داخل ۶۰ زد. آلدریج دو بار در ۱۹۲۲ و ۱۹۲۶ اقدام به استیل ا بیس (دونده به پایگاهی که حقش را ندارد پیش می‌رود) کرد و هر دو بار موفق بود.
آلدریج پس از پایان دوران بازیش، در دانشکده حقوق وورهیس شرکت کرد و از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۸ در سنای ایالت ایندیانا مشغول به کار بود. او اولین بار در ۴ نوامبر ۱۹۳۶ به عنوان یک دموکرات انتخاب شد. او قبل از حرفه بیسبال خود، به عنوان یک مدیر مدرسهٔ تمام وقت، مشغول به کار بود. به همین دلیل به او لقب «مدیر مدرسه هوسیر» دادند."Democrats Elect Vic Aldridge to Indiana Senate", "The Washington Post", November 5, 1936.
آلدریج در ۷۹ سالگی در تره هاوت درگذشت و در قبرستان نیوترینیتی اسپرینگز در ترینیتی اسپرینگز، ایندیانا به خاک سپرده شد. او در ۱۹ ژانویه ۲۰۰۷ به عنوان صد و سی و یکمین عضو تالار مشاهیر بیسبال ایندیانا معرفی شد. نوه‌های دختری او؛ مری ترنر و پسر بزرگتر، ویک آلدریج سوم، از طرف او این جایزه را دریافت کردند.
آرتور سارگسی داوتیان (؛ ) حقوق‌دان و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۱۶ تا تاریخ ۲۰۲۲ سمت دادستان کل جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
وی در ۸ دسامبر ۱۹۷۸ در هوروم، شهرستان آرتیک به دنیا آمد و از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت.
امین بوداغی (زاده ) قایقران کانو اهل ایران است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ و بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
دانشگاه ایالتی الیزابت سیتی (ECSU) یک دانشگاه دولتی سیاهپوست تاریخی در شهر الیزابت، کارولینای شمالی است. این دانشگاه نزدیک به 2500 دانشجو را در 28 رشته کارشناسی و 4 رشته کارشناسی ارشد ثبت نام می‌کند و یکی از اعضای مدرسه صندوق کالج مارشال تورگود و سیستم دانشگاه کارولینای شمالی است.
این دانشگاه در منطقه تاریخی کالج معلمان ایالت الیزابت سیتی قرار دارد که در سال ۱۹۹۴ در فهرست ملی اماکن تاریخی فهرست شده‌است.
آنا وارداپتیان (؛ زادهٔ ) یک حقوق‌دان و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۹ ژوئن ۲۰۲۲ سمت دادستان کل جمهوری ارمنستان را برعهده دارد.
در ۱۸ فوریهٔ ۱۹۸۶ ‏در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
در کالبدشناسی، چشم‌پایه یا ستاک چشم یا ساقه چشم (به انگلیسی: eyestalk) بیرون‌زده‌گی است که چشم را از بدن دور می‌کند و به چشم، میدان دید بهتری می‌دهد."Slug and Snail Anatomy". All About Slugs. Retrieved 7 December 2015. این ویژگی رایجی در طبیعت است و اغلب در داستان‌های تخیلی ظاهر می‌شود.Allayie SA, Ravichandran S, Bhat BA. Hormonal regulatory role of eyestalk factors on growth of heart in mud crab, Scylla serrata. Saudi J Biol Sci. 2011;18(3):283-286. doi:10.1016/j.sjbs.2011.02.003