moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
قبرستان ارامنه لیلیان مربوط به دوره قاجار - دوره پهلوی است و در شهرستان خمین، بخش کمره، دهستان خرم‌دشت، روستای لیلیان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه چقا پوکه مربوط به عصر مس - سده‌های ۵ تا ۷ ه.ق است و در شهرستان کوهدشت، بخش مرکزی، دهستان کوهدشت جنوبی، روستای چقا پوکه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چغازاد مربوط به عصر مس - سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ازنا، بخش مرکزی، دهستان پاچه لک غربی، ۵۰۰ متری جنوب روستای علی‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چیا سی مربوط به عصر مس - سده‌های میانی دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کوهدشت، بخش مرکزی، دهستان گل گل، روستای چم کبود سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه رودخانه شرقی مربوط به عصر مس - عصر مفرغ - سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ازنا، بخش مرکزی، دهستان پاچه لک غربی، ۷۰۰ متری شمال روستای قاسم‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مش امیر مربوط به عصر مس - سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ازنا، بخش مرکزی، دهستان پاچه لک غربی، ۱ کیلومتری شرق روستای برجله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چیا زرگران مربوط به عصر مس - مفرغ است و در شهرستان کوهدشت، بخش مرکزی، دهستان کوهدشت شمالی، روستای آخه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه تازه آباد مربوط به عصر مس - مفرغ است و در شهرستان کوهدشت، بخش مرکزی، دهستان گل گل، روستای تازه آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کلک مهکی مربوط به عصر مس - مفرغ- سده‌های میانی دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رومشکان، بخش مرکزی، دهستان رومشگان شرقی، روستای مهکی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اشکفت قصر جمال مربوط به دوره نوسنگی است و در شهرستان ارسنجان، بخش مرکزی، دهستان خبریز، ۳۰۰ متری غرب روستای قصر جمال واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پناهگاه صخره‌ای کوه کوچولو مربوط به دوره نوسنگی است و در شهرستان ارسنجان، بخش مرکزی، دهستان شوراب، ۱ کیلومتری شمال غرب روستای جوادیه، مشرف بر تلمبه خانه آقای حاج علی کشاورز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غار کشمشی مربوط به دوره نوسنگی است و در شهرستان ارسنجان، بخش مرکزی، ۲ کیلومتری شرق دهستان علی‌آباد ملک، بردامنه کوه کمر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اشکفت امیر قلی مربوط به دوره نوسنگی است و در شهرستان ارسنجان، بخش مرکزی، دهستان علی‌آباد ملک، جنوب غربی روستای کمال‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غار صفرآباد مربوط به دوره نوسنگی است و در شهرستان ارسنجان، بخش مرکزی، دهستان خبریز، ۳۰۰ متری شرق روستای صفرآباد، مشرف بر ساختمان مخروبه و باغ قاسم زارعی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پناهگاه صخره‌ای پیر قوچ ۱ و ۲؛ دو پناهگاه صخره‌ای از دوره نوسنگی هستند، و در بخش مرکزی شهرستان ارسنجان، دهستان خبریز، ۵۰۰ متری غرب روستای صفرآباد واقع شده‌اند. این آثار باستانی در تاریخ ۸ و با شماره‌های ثبت ۱۷۰۷۸ و ۱۷۲۶۰ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌اند.
پناهگاه پیر قوچ سکونتگاهی پیش‌از تاریخ با عمق ۱۱ متر؛ که عرض دهانهٔ آن ۲۳ متر با ارتفاع بیش از ۳۰ متر است، این دهانه چون پلی صخره‌ای در کوه نمایان است، و بخشهایی از این پناهگاه فرو ریخته‌است.
پناهگاه صخره‌ای قلاتخوار مربوط به دوره نوسنگی است و در شهرستان ارسنجان، بخش مرکزی، دهستان علی‌آباد، ۵۰۰ متری شرق روستای قلات خواری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اشکفت کوه کمر علی‌آباد ملک مربوط به دوره نوسنگی است و در شهرستان ارسنجان، بخش مرکزی، شرق دهستان علی‌آباد ملک، ۵۰۰ متری قبرستان قدیمی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه مریان ۱۰ در شهرستان طوالش، بخش مرکزی، روستای مریان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه زرین چیا مربوط به دوره نوسنگی است و در شهرستان چرداول، بخش مرکزی، دهستان شباب، روستای جوب بور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کولی مربوط به دوره نوسنگی - مس و سنگ است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان دورود، ۲۰۰ متری غرب روستای چقابدار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه عالم مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان فریمان، بخش قلندر آباد، روستای سیاه سنگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه پیرابراهیم ۲ مربوط به دوره هخامنشی است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان حشمت آباد، ۳۰۰ متری جنوب روستای دره اسپر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۲۹۸ مربوط به دوره هخامنشی است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومهٔ شهر سوخته، ۱۶/۶۵۰ کیلومتری جنوب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ریقل مربوط به دوره هخامنشی - دوره اشکانیان است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان دورود، ۱/۵ کیلومتری شرقی روستای یوسف آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه یلفان ۱۱ مربوط به عصر آهن دو -III است و در شهرستان همدان، بخش مرکزی، دهستان الوند کوه شرقی، روستای یلفان، ضلع جنوبی دریاچه سد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه شهابیان مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در مراغه، خیابان خواجه نصیر، خیابان شیخ تاج واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سبز ۲ مربوط به عصر آهن ۳ است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان ژان، ۲ کیلومتری غرب روستای چقا بهرام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دیمزار زرگران سفلی مربوط به عصر آهن دو I است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۸۰۰ متری شمال شرقی روستای زرگران سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع مرندیز مربوط به دوره ایلخانی است و در ۳۷ کیلومتری شمال شرقی شهرستان بجستان، روستای مرندیز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه هسکو مربوط به عصر آهن ۳ است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۱/۵ کیلومتری جنوب روستای خسروآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبرستان یهودیان مربوط به عصر آهن دو I است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان ژان، ۱/۵ کیلومتری شمال غربی روستای تنوردر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه داغ مربوط به عصر آهن ۳ است و در شهرستان همدان، بخش مرکزی، دهستان سنگستان، ۱ کیلومتری غرب روستای آقداش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه نثار خان وردی مربوط به عصر آهن دو I- دوره اشکانیان است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان ژان، ۲۰۰ متری جنوب غربی روستای خان وردی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
یخدان سلطان آباد مربوط به دوره پهلوی اول است و در شمال جاده ورودی به سلطان‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قارچی ۱ مربوط به عصر آهن دو I- دوره ساسانیان - سدهٔ ۸ تا ۱۰ ه‍.ق است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۵۰۰ متری جنوب روستای چالانچولان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ممقلی۱ مربوط به عصر آهن دو I- دوره هخامنشی است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان ژان، ۹۰۰ متری غرب روستای بهرام آباد سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه رشید آباد ۱ مربوط به عصر آهن دو I - دوره اشکانیان است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان سیلاخور، ۳۰۰ متری جنوب روستای لبان سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قوربچه سنگر مربوط به عصر آهن ۳ - دوره هخامنشی است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان ژان، ۲۰۰ متری شرق روستای سنگر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه شهابی مربوط به دوره پهلوی اول است و در سبزوار، خیابان بیهق، کوچه آقا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه عربان ۲ مربوط به عصر آهن دو I - سدهٔ ۶ و ۷ ه.ق است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۴۰۰ متری جنوب روستای عربان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گله راه مربوط به عصر آهن دو I دوره هخامنشی - دوره ساسانیان - دوره ایلخانی است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان دورود، ۱ کیلومتری شمال شرقی روستای شکرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
چهار دالان مربوط به دوره پهلوی اول است و در فریمان، خیابان شهید سجودی، چهار دالان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه احمدآباد ۲ مربوط به عصر آهن - سدهٔ ۴ و ۵ ه.ق است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ضلع جنوبی روستای احمدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اسپی مربوط به عصر مس و سنگ است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، ۱۱۰۰ متری جنوب غرب شهر چالانچولان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کلیسای پنطی کاستی کلیسایی متعلق به آشوریان است که در کرمانشاه، خیابان شریعتی، کوچه آرین واقع شده‌است. این اثر مربوط به دوره پهلوی دوم بوده و در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
کلیسای پنطی کاستی در سال ۱۹۵۵ میلادی به تقاضای کشیش توما ناصری تحت نظر یک مهندس روسی در شهر کرمانشاه بنا شد.برومند سرخابی، هدایت‌الله. ۱۳۸۸. "در جستجوی هویت شهری کرمانشاه"، مجری طرح غلامرضا میثاقیان، مدیر طرح سیاوش همتی، به اهتمام سازمان مسکن و شهرسازی استان کرمانشاه، به سفارش وزارت مسکن و شهرسازی، معاونت شهرسازی و معماری، تهران: وزارت مسکن و شهرسازی، مرکز مطالعاتی و تحقیقاتی شهرسازی و معماری، چاپ اول؛ ص ۲۲۷.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، "کلیسای «پنطی‌کاستی» کجاست؟"، نوشته‌شده در ۲۹ اسفند ۱۳۹۲، بازدید در ۱۹ بهمن ۱۳۹۴. در ۱۳ بهمن ۱۳۸۸ (۲ فوریه ۲۰۱۰ میلادی) کشیش ویلسون عیسوی، کشیش این کلیسا دستگیر شد و ۵۴ روز را در زندان دستگرد اصفهان در بازداشت به سر برد. کلیسای پنطی کاستی از آن زمان تعطیل است.رادیو فردا، "شکنجۀ ویلسون عیسوی، کشیش کلیسای آشوری کرمانشاه"، نوشته‌شده در ۵ مارس ۲۰۱۰؛ بازدید در ۱۹ بهمن ۱۳۹۴.
پنطی کاستی واژه‌ای با ریشهٔ یونانی باستان (پـِنتِکُسته) به معنی پنجاهمین [روز]، و یکی از عیدهای اصلی در میان مسیحیان است. به باور مسیحیان پنجاه روز پس از برخاستن مسیح از مرگ (عید پاک)، روح‌القدس بنا بر وعده‌ای که مسیح داده‌بود بر حواریون نزول کرده‌است. این روز عید پنطیکاست یا "پنجاهه" نامیده می‌شود. چون تاریخ اتمام ساخت این کلیسا مصادف با عید پنطی کاستی بوده‌است، نام "پنطی کاستی" توسط کشیش توما ناصری برای آن انتخاب شده‌است.
کلیسای پنطی کاستی در زمینی به مساحت ۷۲۰ متر مربع و زیربنای ۱۷۰ مترمربع در سال ۱۹۵۵ میلادی (۱۳۳۴ خورشیدی) ساخته‌شد. ساختمان کلیسا از آجر قرمز و ملات ماسه و سیمان ساخته شده‌است. ورودی کلیسا در ضلع شمالی قرار دارد که به شکل طاقی رومی استوار بر روی دو ستون سنگی طراحی شده‌است. کتیبه‌ای سنگی به زبان آشوری بر روی ورودی ساختمان نصب شده‌است. ضلع شرقی و غربی بنا هر یک دارای یک در و چهار پنجره با قوس‌های هلالی است. اقامتگاه خادم کلیسا در انتهای زمین و در پشت نمازخانه در دو طبقه به زیر بنای ۱۲۰ مترمربع در هر طبقه ساخته شده‌است. پلان نمازخانه به شکل مستطیل است، اما در ضلع جنوبی به فضایی مدور به شکل نیم‌دایره منتهی می‌شود که محل استقرار کشیش و خادمان و خواندن دعا است.
تپه حاج علی مربوط به عصر مس و سنگ - دوره ساسانیان - دوره سلجوقیان است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان ژان، ۲ کیلومتری شمال شرقی روستای بهرام علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کن طویله ۱ مربوط به عصر مس و سنگ - عصر آهن دو I است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۳/۴ کیلومتری جنوب غربی روستای افراونده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار خطیب (میان ده) مربوط به دوره تیموریان است و در خواف، ۲۰۰ متری کال خواجه یار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چشمه استل حاج علی مربوط به عصر مس و سنگ - عصر آهن دو I است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان ژان، روستای بهرام آباد علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سرپله دو غول کا محمد رضا مربوط به عصر مس و سنگ - عصر آهن دو I - دوره ساسانیان است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان ژان، ۱/۲ کیلومتری شمال روستای کا محمدرضا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
رباط سنگ بست مربوط به دوره تیموریان است و در شهرستان فریمان، بخش مرکزی، روستای سنگ بست واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چلانقی مربوط به عصر مس و سنگ - عصر مفرغ قدیم است و در شهرستان همدان، بخش مرکزی، دهستان سنگستان، اراضی روستای آقداش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه علی‌آباد ۲ مربوط به عصر مس و سنگ -قرن ۳ تا ۵ ه.ق است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان سیلاخور، ۱۵۰م جنوب شرقی روستای علی‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
چهارطاقی سنگبَر یا چهارطاقی سنگور مربوط به دوره تیموریان است و در شهرستان مشهد، بخش مرکزی، روستای سنگبر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
این بنا به نام چهارطاقی سنگور نیز شناخته می‌شود و در بخش رضویه و در ۱۸ کیلومتری شمال شرقی شهر مشهد قرار دارد.
معماری بنا مشتمل بر اتاقی است چهار ضلعی که هر ضلع آن بیش از ۶ متر طول داشته و گنبدی نسبتاً کم خیز و مدور بر فراز آن قرار گرفته‌است. ساختار بنا در نمای بیرونی شامل چهار درگاهی به صورت طاق دار بوده که به دلیل وضعیت فعلی تشخیص ورودی اصلی ممکن نیست شالوده و بنیان چهارطاقی بر روی سنگ ایجاد گردیده‌است. بقایای نوعی آجر چینی جناغی در نمای بیرونی و شواهد معماری بر جای مانده نشان دهنده سبک و سیاق معماری دوران تیموری است.
تپه چیا بردینه مربوط به عصر مفرغ است و در شهرستان کوهدشت، بخش رومشگان، دهستان رومشگان غربی، روستای مراد آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه عمولان بازوندی مربوط به عصر مفرغ - سده‌های میانی دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رومشکان، بخش بازوندی، دهستان رومشگان شرقی، روستای بازوندی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه درکه مربوط به عصر مفرغ - قورن میانی دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کوهدشت، بخش مرکزی، دهستان گل گل، روستای ابوالوفا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
در فاصله ۲۶ کیلومتری شهرستان کوهدشت روستای ابوالوفا واقع شده‌است. تپه درکه به فاصله یک کیلومتری در جنوب غربی این روستا قرار دارد. علت نامگذاری این تپه به درکه(derekeh) به‌ای دلیل است که در گویش محلی منطقه که لکی است کلمه درک (derek)به معنی خار می‌باشد و چون پیشتر در غرب این تپه درختچه‌هایی پوشیده از خار (درک) وجود داشته به این دلیل به درکه مشهور شده‌است. در سمت جنوب غربی این تپه دو چشمه یکی آب شیرین ودیگری گوگرد وجود دارد که البته چشمه آب شیرین به صورت چاه درآمده و چشمه آب گوگرد هم به دلیل خشکسالی‌های اخیر خشک شده‌است. ارزش این تپه به دلیل پیشینه باستانی این تپه است که بدوران مفرغ پیش از اسلام بر می‌گردد. بیشتر یا شاید اکثر اشیائ این تپه در دهه چهل (۱۳۳۰–۱۳۴۰) توسط اهالی حفاری شده و به وسیلهٔ افراد سودجو به تاراج رفته‌است. قضیه کشف آثار این تپه به این صورت است که چون خاک تپه نرم بوده و حیواناتی چون روباه در آن لانه حفر می‌کردند همراه خاک آثار باستانی کوچک به بیرون انتقال داده می‌شود و این امر باعث پی بردن اهالی ودیگران از وجودآثار باستانی می‌شود. بیشتر آثار بدست آمده از این تپه در جهت شمال، شرق وجنوب بوده و این نکته از آثار به جای مانده از حفاری‌ها مشخص است. این تپه در سال ۱۳۸۵ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌است.
تپه چیا مهره‌ای مربوط به عصر مفرغ - عصر آهن دو I است و در شهرستان کوهدشت، بخش مرکزی، دهستان گل گل، روستای خیلان بره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه طلایی مراغه مربوط به دوره ساسانیان - سدهٔ ۵ تا ۷ ه.ق است و در شهرستان فریمان، بخش مرکزی، روستای مراغه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ساری مربوط به احتمالاً دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کوهدشت، بخش مرکزی، دهستان کوهدشت جنوبی، روستای ساری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گیلدر تپه مربوط به اوایل دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان همدان، بخش مرکزی، دهستان سنگستان، اراضی روستای گرگوز و قمچاق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه محمودی شمالی مربوط به سده‌های ۶ تا ۸ ه.ق است و در شهرستان ازنا، بخش مرکزی، دهستان پاچه لک غربی، ۱/۵ کیلومتری جنوب شرقی روستای متروکه قاسم‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه حاج آبراهیم مربوط به سده‌های ۷ و ۸ ه.ق است و در شهرستان ازنا، بخش مرکزی، دهستان پاچه لک غربی، ۷۰۰ متری جنوب غربی روستای هندر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دکین مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان شهریار، بخش ملارد، روستای دکین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کپک لو ۱۱ مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان همدان، بخش مرکزی، دهستان سنگستاان، ۳ کیلومتری روستای گرگوز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ایستینی کسن مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان همدان، بخش مرکزی، دهستان هگمتانه، ۲۵۰ متری ضلع شمالی روستای ده پیاز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شاخ تپه مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان شهریار، بخش ملارد، روستای یوسف آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مرتع بلاغ مربوط به سده‌های اولیه و میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان همدان، بخش مرکزی، دهستان سنگستان، ۳۰۰ متری ضلع شمالی روستای مرتع بلاغ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مرتع بلاغ ۱۱ مربوط به سده‌های اولیه و میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان همدان، بخش مرکزی، دهستان سنگستان، ۳۰۰ متری از ضلع شمالی روستای مرتع بلاغ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل کال شور مربوط به دوره صفوی است و در ۳۴ کیلومتری شمال گناباد، بر روی رودکال شور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه برآفتاب‌ مربوط به سده‌های میانی دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رومشکان_ رومیانی قبرستان قدیمی( دی ور ) رومیانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چیا خندق مربوط به سده‌های میانی دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کوهدشت، بخش رومشگان، دهستان رومشگان شرقی، روستای زاغه لالوند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل شاهی یا پل منیم خان یا پل اکبری یا پل مغول یا پل جانپور یک پل قرن شانزدهمی بر روی رودخانه گومتی در جونپور، اوتار پرادش، هند است. این پل در شمال ایستگاه راه آهن جونپور، شمال غربی ظفرآباد، شمال-شمال شرقی مریهو و غرب – شمال غربی شهر کراکات قرار دارد. ACME MApper
اکبر امپراتور مغول دستور ساخت پل شاهی را داد که در سال ۱۵۶۸-۱۵۶۹ توسط منیم خان به پایان رسید. تکمیل پل چهار سال طول کشید. این بنا توسط معمار هزاره افضل علی طراحی شده‌است.
این پل در زلزله ۱۹۳۴ نپال-بهار به شدت آسیب دید. هفت طاق آن باید بازسازی می‌شد. این پل علاوه بر اهمیت تاریخی، همچنان مورد استفاده قرار می گیرد.
این پل از سال ۱۹۷۸ در فهرست حفاظت اداره باستان‌شناسی (UP) قرار دارد.Directorate of Archaeology (Uttar Pradesh): Protection & Conservation list
این پل به طور کلی به عنوان مهم‌ترین سازه مغول جونپور شناخته می‌شود.
یک پل جدید به موازات پل شاهی در ۲۸ نوامبر ۲۰۰۶ توسط مولایام سینگ یاداو، رئیس وزیر وقت اوتار پرادش افتتاح شد.Jaunpur: Mulayam to inaugurate bridge on Nov 28MULAYAM SINGH YADAV INAUGURATES VARIOUS DEVELOPMENT WORKS COSTING RS. 128 CRORE IN JAUNPUR
ویلیام هاجز در کتاب «مناظر منتخب هند» درباره پل اشاره می‌کند:
«بارها اتفاق افتاده است که سیلاب‌ها حتی از روی پل بالا می‌آیند به طوری که در سال ۱۷۷۴ یک تیپ کامل از نیروهای انگلیسی با قایق از روی آن عبور کردند.»
در شعر "پل اکبر" رودیارد کیپلینگ به این پل اشاره شده‌است.
تپه چال سیلاخور مربوط به دوره آل بویه - اوایل دوره سلجوقیان است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۲ کیلومتری شمال شرقی روستای زرگران علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه اکبرزاده مربوط به دوره مادها است و در شهرستان چرداول، بخش مرکزی، دهستان شباب، روستای نورآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۱۶۰ مربوط به ۱۸۰۰–۲۴۰۰ قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب‌آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۲/۵ کیلومتری شمال شرق پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دیمزار ککو تپه‌ای تاریخی مربوط به اواخر دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان ژان، ۱/۵ کیلومتری شمال غربی روستای بهرام آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان چشمه تخت جمشید مربوط به اواخر دوره هخامنشی است و در شهرستان مرودشت، بخش مرکزی، دهستان کناره، ۱ کیلومتری شمال تخت جمشید، کنار راه نقش رستم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مقبره بابا قدرت مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان اسفراین، روستاهای دهنه اجاق و بابا قدرت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل زیارتی الف حسین‌آباد قرق مربوط به اواخر هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان مرودشت، بخش درودزن، دهستان رامجرد ۲، ۱/۵ کیلومتری جنوب روستای حسین‌آباد قرق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد خماجین مربوط به اوایل دوره قاجار است و در شهرستان فامنین، بخش پیشخور، دهستان زردشت، روستای خماجین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد قلعه نوغاب مربوط به سال ۱۳۵۵ ه‍.ق است و در شهرستان درمیان، بخش مرکزی، دهستان میاندشت، داخل روستای نوغاب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سفره خانه سنتی تاریخی حاج مصطفی
حمام قدیمی امزاجرد مربوط به سدهٔ ۱۴ ه‍.ق است و در شهرستان همدان، بخش مرکزی، دهستان هگمتانه، روستای امزاجرد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.این حمام با سرمایه گذاری بخش خصوصی توسط حاج مصطفی خرم روی مرمت ،بازسازی و تبدیل به سفره خانه سنتی شده است
محوطه بیجنوند ۶ مربوط به سدهٔ ۳و ۴ ه.ق - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان چرداول، بخش مرکزی، دهستان شباب، روستای بیجنوند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه خرابه چوبدار علیا مربوط به سدهٔ ۴ و ۵ ه.ق است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان ژان، ۲۰۰ متری غرب روستای چوبدار علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام شاهان گرماب مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فریمان، بخش قلندر آباد، روستای شاهان گرماب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل کاروانسرای ده شیخ مربوط به سدهٔ ۶ و ۷ ه.ق است و در شهرستان شیراز، بخش ارژن، دهستان قره چمن، روستای ده شیخ، کیلومتری ۲ جاده ده شیخ، روبروی تجهیزات ماسه شویی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قالا جهان دیز مربوط به سدهٔ ۷ و ۸ ه.ق است و در شهرستان میانه بخش کندوان، دهستان کندوان، ۴۵۰ متری جنوب شرقی روستای جهان دیز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گمرک تپه مربوط به سده‌های ۱ تا ۵ ه‍.ق است و در شهرستان شیروان، بخش حومه، دهستان امیرآباد، روستای برزل آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه جزینک کهنه مربوط به سده‌های ۱۰–۵ ه.ق است و در شهرستان زهک، بخش جزینک، شهر جزینک، یک کیلومتری جنوب غربی روستای ندام شرقی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل تاگی مربوط به سده‌های ۶ و ۷ ه.ق است و در شهرستان مرودشت، بخش کامفیروز، دهستان خرم مکان، بین زمینهای زراعتی روستای عباس‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه حاجی عوض کندرک ۴ مربوط به سده‌های ۷–۳ ه.ق است و در شهرستان زهک، بخش جزینک، دهستان خمک، ۳۰۰ متری جنوب غربی روستای لچوی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه هندوکشته مربوط به سده‌های ۷–۳ ه.ق است و در شهرستان زهک، بخش جزینک، دهستان خمک، ۶۰۰ متری غرب روستای لچوی، ۵۰ متری جنوب غرب روستای متروکه فیض آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خوشداد ۱ مربوط به سده‌های ۷ تا ۹ ه.ق است و در شهرستان زابل، بخش پشت آب، دهستان قائم آباد، ۷۵۰ متری شرق روستای خوشداد، جاده ارتباطی ادیمی به کتمک و قرقری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خوشداد ۳ مربوط به سده‌های ۷ تا ۹ ه.ق است و در شهرستان زابل، بخش پشت آب، دهستان قائم آباد، روستای خوشداد۲ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه امامزاده یحیی مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان مشهد، بخش رضویه، روستای میامی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خوشداد ۲ مربوط به سده‌های ۷ تا ۹ ه.ق است و در شهرستان زابل، بخش پشت آب، دهستان قائم آباد، روستای خوشداد، ۷۵۰ متری شرق روستای خوشداد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مهیر بوچاغی مربوط به سده‌های ۷ و ۸ ه.ق است و در شهرستان میانه، بخش کندوان، دهستان کندوان، ۵۰۰ متری جنوب شرقی روستای جهان دیز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه فیض آباد کندرک ۳ مربوط به سده‌های ۹–۵ ه.ق است و در شهرستان زهک، بخش جزینک، دهستان خمک، ۵۰۰ متری جنوب شرقی روستای لچوی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خاک عرب مربوط به سده‌های ۹–۵ ه.ق است و در شهرستان زهک، بخش جزینک، ۲۰۰ متری شمال روستای کل کنک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار کهنه بجستان در بجستان در استان خراسان رضوی واقع شده است.
این بنا مربوط به دوره قاجار می‌باشد که در کنار مسجد جامع شهر ساخته شده و در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل فتح‌آباد مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بیضا، بخش بیضا، دهستان بیضا، ابتدای جاده سوه، کیلومتری ۵ سمت چپ، ۲۰۰ متری از جاده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل مکانیزه مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مرودشت، بخش کامفیروز، دهستان کامفیروز جنوبی، دوراهی روستای عباس‌آباد، ابتدای زمینهای کشاورزی آقای محمود حدادی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار سید باقر نام آب‌انباری تاریخی مربوط به دوره قاجار است و در بردسکن، خیابان قائم، خیابان سید باقر، جنب شهرداری بردسکن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این آب‌انبار در مرکز شهر بردسکن واقع شده و به همت فردی بنام سید باقر موسوی ساخته شده که به همین نام مشهور است. ساختار معماری این آب‌انبار دارای ۲۲ پلهٔ آجری ورودی به پاشیر آب‌انبار را امکان‌پذیر می‌سازد و از ویژگی‌های آن وجود ۲ بادگیر که یکی بادگیر ۴ طرف بر فراز گنبد مخروطی آب‌انبار و دیگری به ارتفاع ۳ متر از پای دور گنبد مخروطی به جهت شرق ساخته و ورود هوای مناسب را به مخزن امکان‌پذیر می‌سازد که نقش به سزایی در سرد ماندن آب مخزن داشته‌است.
تل گودزرشک مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مرودشت، بخش مرکزی، دهستان مجد آباد، ۵۰ متری غرب روستای گود زرشک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه درازه مربوط به سده‌های اولیه و میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ازنا، بخش مرکز ی، دهستان پاچه لک غربی، ۳۰۰ متری غرب روستای برجله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع قدیم بردسکن نام مسجدی تاریخی مربوط به دوره قاجار است و در بردسکن، خیابان قائم، خیابان سید باقر، جنب مسجد جامع جدید شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
پیسه تپه ۱۱۱ مربوط به سده‌های اولیه و میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان همدان، بخش مرکزی، دهستان هگمتانه، شهر جورقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل قلعه بگی مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بیضا، بخش بیضا، دهستان بیضا، روستای سوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حسینیه و مسجد لطفعلیخان مربوط به دوره قاجار است و در سبزوار، خیابان اسرار شمالی، نرسیده به چهارراه بیهق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل قلعه ده شیخ مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شیراز، بخش ارژن، دهستان قره چمن، کیلومتری ۱ جاده شیراز به روستای ده شیخ، سمت راست جاده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل صفر علی مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مرودشت، بخش کامفیروز، دهستان خرم مکان، شمال غرب روستای مشهدی بیلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل پنج محل مربوط به سده‌های متأخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کازرون، بخش مرکزی، دهستان شاپور، روستای پنج محل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه شیرآهن مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان جاسک، بخش مرکزی، دهستان کنگان، کمتر از ۱ کیلومتری جنوب شرقی روستای شیرآهن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
حمام میرزا سلیم مربوط به دوره قاجار است و در کرمانشاه، محله فیض‌آباد، خیابان مدرس، خیابان امام جمعه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۶۰ به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل گل گوهری مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بیضا، بخش بیضا، دهستان بانش، بین زمینهای زراعتی روستای هفت خوان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل شاپور مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شیراز، بخش مرکزی، دهستان قره باغ، نرسیده به روستای شاهپورجان، بین اراضی کشاورزی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه عباسیان حسینی مربوط به دوره قاجار است و در مشهد، خیابان شهید اندرزگو، بازار سرشور، سرشور ۳ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل چهارطاقی تنگ حنا مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان نی‌ریز، بخش آباد طشک، دهستان حنا، جاده آسفالته تنگ حنا، نرسیده به پاسگاه تنگ حنا، روبروی معدن آقای افسری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه کپک لو ۱ مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان همدان، بخش مرکزی، دهستان سنگستان، ۲/۵ کیلومتری ضلع شرقی روستای گرگوز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع سیف آباد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بردسکن، بخش مرکزی، روستای سیف آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
بیشترین فضای مسجد در بخش شرقی آن به صورت شبستان ستون دار با پایه‌های چهار ضلعی به ابعاد ۱٫۵ متر شکل گرفته‌است. بر رأس پوشش گنبد خانه، گنبدی با ظاهر ساده و بر بالای ایوان دو ستون کوچک آجری که نمادی از ماذنه می‌باشد به چشم می‌خورد. محراب داخل بنا و پوشش زیر گنبد با آجرهای خفته راسته تزئین شده‌است.
تپه ماشا اله زاغه مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان همدان، بخش مرکزی، دهستان سنگستان، ۱/۵ کیلومتری ضلع شرقی روستای گرگوز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه قبرستان قدیمی امزاجرد مربوط به سده‌های میانه و متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان همدان، بخش مرکزی، دهستان هگمتانه، ۲۵۰ متری ضلع شمالی روستای امزاجرد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
رباط قلعه وزیر مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان نیشابور، بخش زبرخان، روستای قلعه وزیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
[[رده:رباط‌های تاریخی شهرستان نیشابور]
قلعه شیرآهن پایین مربوط به سده‌های میانی دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان جاسک، بخش مرکزی، دهستان کنگان، کمتر از ۱ کیلومتری شرق روستای شیر آهن پایین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
گورستان چیا مامود مربوط به عصر کالکولیتیک (مس‌سنگی) است و در شهرستان چرداول، بخش مرکزی، دهستان شباب، روستای طاق گاورین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گرگ مربوط به صدر اسلام است و در فریمان، ۳ کیلومتری شمال غرب کارخانه قند فریمان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه چغا سبز مربوط به کالکولیتیک است و در شهرستان چرداول، بخش مرکزی، دهستان شباب، روستای چغا سبز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه نیازآباد مربوط به تا سدهٔ ۱۰ ه.ق است و در شهرستان خواف، بخش سنگان، روستای نیازآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قنات سراب ۱ مربوط به مس- سنگ است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۲۰۰ متری شمال روستای بهزاد آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قوربچه کامحمدرضا مربوط به مس- سنگی- عصر آهن دو I - دوره ساسانیان است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان ژان، ۱۵۰ متری شمال شرقی روستای کا محمد رضا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گرد مربوط به سده ۷ - ۸ ق است و در شهرستان فریمان، بخش قلندر آباد، ۲ کیلومتری شرق روستای سرچشمه محمدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه زاغه زرگران علیا مربوط به مس - عصر آهن دو I است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۴۰۰ متری شرق روستای زرگران علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مین مرغزار بهزاد آباد مربوط به مس - سنگی - دوره سلوکیان- دوره ایلخانی است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۵۰۰ متری جنوب غربی روستای بهزاد آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گوشه پل ۳ مربوط به مس و سنگ است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان دورود، ۹ کیلومتری شمال غربی روستای گوشه پل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه چوکل سرخ دم لری مربوط به مفرغ است و در شهرستان کوهدشت، بخش مرکزی، دهستان کوهدشت جنوبی، ۸۰۰ متری شمال روستای سرخ دم لری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه ملا محمد مربوط به سدهٔ ۵ تا ۱۰ ه‍.ق است و در شهرستان جغتای، بخش هلالی، روستای آزادوار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گوری فرامرز میر ولی مربوط به مفرغ است و در شهرستان کوهدشت، بخش رومشگان، دهستان رومشگان غربی، روستای شیخ‌آباد قاطر چی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه تنگ لاشون ۱ مربوط به هزاره ۱–۳ قبل از میلاد است و در شهرستان جاسک، بخش بشاگرد، دهستان سردشت، روستای پشتگر، تنگ لاشون (۵ کیلومتری شرق پشتگر)، نرسیده به آبگرم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام سرکاری مربوط به اواخر دوره قاجار است و در بافت مرکزی قوچان، حاشیه بازار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سردشت مربوط به هزاره دوم و اول قبل از میلاد است و در شهرستان جاسک، بخش بشاگرد، دهستان سردشت، میانه ضلع غربی روستای سردشت، پشت اداره هواشناسی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۲۹۱ مربوط به هزاره دوم و ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۳ کیلومتری جنوب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۱۷۱ مربوط به هزاره دوم و ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب اب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۹ کیلومتری شمال غرب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۱۷۰ مربوط به هزاره دوم و ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۹/۵ کیلومتری شمال غرب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۱۵۷ مربوط به هزاره دوم و ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۸/۷۵ کیلومتری جنوب شرق پایگاه باستان‌شناسی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۱۶۶ مربوط به هزاره دوم و ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۴/۷ کیلومتری شرق پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عمارت تاریخی جاجرمی مربوط به اواخر دوره قاجار است و در بجنورد، خیابان طالقانی شرقی، کوچه جاجرمی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.این بنا در واقع منزل شخصی حاج علی اکبر جاجرمی از تجار شهر جاجرم و نماینده ی بجنورد در مجلس شورای ملی بوده است.
هم اکنون این بنا با کاربری خانه صنایع دستی به عنوان کارگاه های آموزش صنایع دستی شاخص و فعال در استان خراسان شمالی به فعالیت خود ادامه میدهد.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۱۶۹ مربوط به هزاره دوم و ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۹/۳۰ کیلومتری جنوب غرب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلب مقدس مسیح نام کلیسایی در کرمانشاه است که در سال ۱۹۱۴ م به دستور «اسقف یوحنانیان» در زمینی به مساحت ۲۸۰ متر مربع بنا شده‌است، این بنا که در خیابان مدرس، کوچه امیر محترم واقع شده در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه فخر مکان مربوط به هزاره دوم و ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان ممسنی، بخش رستم، دهستان رستم ۳، روستای فخر مکان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه میر فضل‌الله (۲) مربوط به هزاره دوم و ۳ قبل از میلاد - دوره ساسانیان است و در شهرستان ممسنی، بخش رستم، دهستان رستم ۳، روستای کوپن علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۱۶۸ مربوط به هزاره دوم و۳ قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۸/۷۵ کیلومتری غرب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه اکبرزاده که توسط سربازان گمنام شاهرخ فتح گردید مربوط به اواخر دوره قاجار است و در [[مشهد
، خیابان آزادی، کوچه ساسان، پلاک ۴۹ ( چهاراه شهدا خیابان بهجت ،بهجت ۳ انتهای کوچه سمت راست پلاک ۴۹ ) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۱۶ به‌عنوان یکی از [[فهرست آثار ملی ایران|آثار ملی ایران]] به ثبت رسیده است.
[[رده:آثار دوره قاجاریان در شهرستان مشهد]]
[[رده:خانه‌های تاریخی شهرستان مشهد]]
[[رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها در مشهد]]
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۳۱۵ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۲۱/۴۲ جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه سبزواریها ۲ مربوط به اواخر دوره قاجار است و در مشهد، خیابان آزادی، چهارراه شهدا، کوچه غلامعلی رازفر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۳۱۱ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۲۱/۱۶۰ کیلومتری جنوب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۳۰۰ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۶/۸۰۰ کیلومتری جنوب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حناساب مربوط به اواخر دوره قاجار است و در مشهد، نواب صفوی ۴، کوچه تاجرها، پلاک ۹۱ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۲۹۶ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۶/۸۰ کیلومتری جنوب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۲۹۵ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۶/۱۰۰ کیلومتری جنوب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه مسیله مربوط به سدهٔ ۴ تا ۸ ه.ق است و در شهرستان تایباد، بخش باخرز، روستای کمرسبز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۲۹۴ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۶/۳۷۰ کیلومتری جنوب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۳۲۱ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۲۲/۲۰ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه حسن چوپان مربوط به سدهٔ ۵ تا ۹ ه.ق است و در شهرستان نیشابور، بخش سرولایت، روستای کلاته شاهین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۳۲۰ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۲۲/۵۵ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۳۱۹ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۲۲/۸۰ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای ورودی آرامگاه بابا لنگر مربوط به سدهٔ ۷ ه.ق است و در شهرستان خوشاب، بخش مشکان، روستای بابا لنگر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۳۰۹ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۲۱/۲۰۰ کیلومتری جنوب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۲۹۳ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای اطراف شهر سوخته، ۱۶/۳۰۰ کیلومتری جنوب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۲۹۲ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۶ کیلومتری جنوب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۱۶۱ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۳/۲۵ کیلومتری شمال شرق پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۱۶۲ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهرسوخته، ۱۳/۸۰ کیلومتری شرق پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعهٔ رحمانیه یا قلعهٔ رحمان‌گِرد؛ نام قلعه‌ای تاریخی مربوط به سدهٔ ۸ تا ۱۲ قمری (دورهٔ تیموری) است و در شهرستان بردسکن، بخش شهرآباد، روستای رحمانیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
این قلعه دارای پلانی دایره‌ای (گِرد) شکل می‌باشد که نحوه قرار گرفتن آن در ارتفاع موید این نکته است که قلعهٔ رحمانیه یکی از ابنیه نظامی و مستحکم دوران خود بوده‌است. فضاهای داخلی نیز به صورت دایره‌ای و متحدالمرکز ساخته شده‌اند و در ساختار آن از ملاتهٔ کاه‌گل و خشت استفاده شده‌است.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۱۶۳ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۴/۵ کیلومتری شرق پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دانشگاه آنکارا یکی از دانشگاه‌های کشور ترکیه است که در شهر آنکارا قرار دارد. این دانشگاه در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد. این دانشگاه ۴۰ برنامه فنی و حرفه ای، ۱۲۰ برنامه کارشناسی و ۱۱۰ برنامه تحصیلات تکمیلی را ارائه می‌دهد. دانشگاه آنکارا در مجموع ۶۵۳۵۰ دانشجو دارد که در این میان ۳۱۲۷ دانشجوی بین‌المللی علاقمند به تحصیل در ترکیه در این دانشگاه مشغول به تحصیل هستند همچنین در رتبه‌بندی برترین دانشگاه‌های جهان در سال ۲۰۱۹ که توسط مؤسسه QS انجام شده‌است دانشگاه آنکارا در بین ۱۰۰۰ دانشگاه برتر قرار دارد و هفتمین دانشگاه برتر ترکیه می‌باشد.
این دانشگاه دارای ۱۷ دانشکده است:
دانشگاه آنکارا که از بهترین دانشگاه های ترکیه می باشد. رنکینگ جهانی این دانشگاه در وبسایت QS حدود +701 می باشد. دانشگاه آنکارا هم اکنون سومین دانشگاه برتر ترکیه در رشته پزشکی می باشد. رتبه دانشگاه آنکارا در سایت های مختلف به صورت زیر می باشد.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۱۵۸ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۰/۵ کیلومتری جنوب شرق پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه سرچشمه محمدآباد مربوط به سدهٔ ۹ تا ۱۲ ه‍.ق است و در شهرستان فریمان، روستای سرچشمه محمدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۳۱۲ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۲۱/۲۴ کیلومتری جنوب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۱۶۷ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۶۰ کیلومتری غرب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه سر زهورودخانه مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد - هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان جاسک، بخش بشاگرد، دهستان سردشت، حدود ۵ کیلومتری غرب روستای بابک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه بونی گز مربوط به سده‌های ۱۲ و ۹ ه.ق است و در شهرستان فریمان، بخش مرکزی، روستای فرهاد گرد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.