moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پاله وراگاما (به لاتین: Palle Weragama) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
پاله هاپوویدا (به لاتین: Palle Hapuwida) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
پاهالاولا (به لاتین: Pahalawela) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
پادیویتاولا (به لاتین: Padiwitawela) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
پادیویتاگاما (به لاتین: Padiwitagama) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
ساموئل جورج گوتلیب گملین (آلمانی: Samuel George Gottlieb Gmelin) (زاده ۴ ژوئیه ۱۷۴۴ – درگذشته ۲۷ ژوئیه ۱۷۷۴) پزشک، گیاه‌شناس و کاشف آلمانی بود.
گملین در شهر توبینگن در خانواده‌ای شهره به طبیعت‌گرایی به دنیا آمد. پدرش یوهان کنراد گملین، داروساز و جراح بود. عموی او یوهان گئورگ گملین بود که عموی یوهان فردریش گملین (ناشر طبیعت‌گرای کتاب سامانهٔ طبیعت نوشتهٔ کارولوس لینه) بود. ساموئل مدرک پزشکی خود را در سن ۱۸ سالگی (۱۷۶۳م) از دانشگاه لیدن دریافت کرد. زمانی که گملین در جمهوری هلند زندگی می‌کرد، علاقه شدیدی به جلبک‌های دریایی پیدا کرد. وی در سال ۱۷۶۶م. به عنوان استاد گیاه‌شناسی در دانشگاه سنت پترزبورگ منصوب شد. یک سال بعد او به مأموریتی برای مطالعه تاریخ طبیعی امپراتوری روسیه اعزام شد. او رودخانه‌های دون و ولگا و سواحل غربی و شرقی دریای خزر را کاوش کرد. او در حین سفر به قفقاز توسط عثمی‌خان خایتاکس گروگان گرفته شد و بر اثر بدرفتاری در اسارت، در احمدکنت داغستان درگذشت. او در هنگام فوت تنها ۳۰ سال داشت. مرگ او منجر به یک لشکرکشی تنبیهی روسیه شد، و در نتیجه برای مدت کوتاهی دربند قفقاز را فتح کرد.
گملین کتاب "تاریخچهٔ لیزماهی‌ها" را سال ۱۷۶۸م. نگاشته که اولین اثر اختصاص داده شده به زیست‌شناسی دریایی است که منحصراً با جلبک‌ها سروکار دارد و اولین اثر نوشته شده با سیستم دو سیلابی نامگذاری است. این کتاب شامل تصاویر استادانه‌ای از جلبک‌های دریایی و خزه‌های دریایی بر روی برگ‌های چین‌دار است. البته در حال حاضر تصور می‌شود که نمونه‌های جلبکی که توسط گملین در "تاریخچهٔ لیزماهی‌ها" مطالعه شده‌است، دیگر وجود ندارند (Dixon & Irvine, 1970). نتایج سفرهای او در کتاب "سفر به روسیه برای مطالعه سه قلمرو طبیعت (۱۷۸۴–۱۷۷۰م. ۴ جلد)" ("") منشر شده‌است. جلد آخر این مجموعه قرار بود توسط گولدنشتاد تکمیل شود، اما در نهایت توسط پیتر سیمون پالاس پس از مرگ گولدنشتاد ویرایش شد.
گملین در سال ۱۷۷۲م. با آنا فون چاپوزو، نوهٔ ناخدای معروف نیروی دریایی یاکوب چاپوزو ازدواج کرد.
یاکوب چاپوزو قهرمان نبرد جزیره اوسل در سال ۱۷۱۹، و در زمان ازدواج گملین و آنا فرماندهٔ "رافیل" بود.
نام اختصاری استاندارد نویسنده S.G.Gmel. است. هنگام ذکر نام گیاه‌شناسی برای ارجاع به این شخص استفاده می‌شود.
آلچا (به لاتین: Alcha) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
آلایسکی (به لاتین: Allaysky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
آیساپای (به لاتین: Aysapay) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
باخارفسکی (به لاتین: Bakharevsky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
باکلانیه (به لاتین: Baklanye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
بایبک (به لاتین: Baybek) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
بلی ایلمن (به لاتین: Bely Ilmen) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
بلیاچی (به لاتین: Belyachy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
بوزان-پریستان (به لاتین: Buzan-pristan) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
بوزان-راززد (به لاتین: Buzan-razezd) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
بوزان (به لاتین: Buzan) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
چریوموخا (به لاتین: Cheryomukha) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
دلتا (به لاتین: Delta) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
دولگینسکی (به لاتین: Dolginsky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
دوسانگ (به لاتین: Dosang) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
دژانای (به لاتین: Dzhanay) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کارااوزک (به لاتین: Karaozek) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کومسومولسکی (به لاتین: Komsomolsky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کونداکوفکا (به لاتین: Kondakovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کوشولوکا (به لاتین: Koshelevka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کراسنی یار () یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کریووی بوزان (به لاتین: Krivoy Buzan) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کویانلی (به لاتین: Kuyanly) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
پرپراوا کورساکا (به لاتین: Pereprava Korsaka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
پروومایسکی (به لاتین: Pervomaysky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
پودوچالیک (به لاتین: Podchalyk) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
پریوزرنی (به لاتین: Priozerny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
سئیتوفکا (به لاتین: Seitovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
مالی آرال (به لاتین: Maly Aral) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
سولنچنی (به لاتین: Solnechny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
استاروروسوفکا (به لاتین: Starourusovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
استپنوی (به لاتین: Stepnoy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
تالنیکووی (به لاتین: Talnikovy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
توپال (به لاتین: Topal) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
یاسین-سوکان (به لاتین: Yasyn-Sokan) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
زابوزان (به لاتین: Zabuzan) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
زایکوفکا (به لاتین: Zaykovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در بخش کراسنویارسکی، استان آستراخان واقع شده‌است.
ویاتسکویه (به لاتین: Vyatskoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
ووروبیفسکی (به لاتین: Vorobyevsky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
ویشنیووی (به لاتین: Vishnyovy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
ورخنی بوزان (به لاتین: Verkhny Buzan) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
واتاژنویه (به لاتین: Vatazhnoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
باسینسک (به لاتین: Basinsk) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
باستا (به لاتین: Basta) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
باسی (به لاتین: Basy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
بیریوچیا کوسا (به لاتین: Biryuchya Kosa) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
بودارینو (به لاتین: Budarino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
دالنیه (به لاتین: Dalneye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کامیشوو (به لاتین: Kamyshovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کاراوانویه (به لاتین: Karavannoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کریاژفنویه (به لاتین: Kryazhevoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
رینوک (به لاتین: Rynok) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
سوداچیه (به لاتین: Sudachye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
نووگئورگیفسک (به لاتین: Novogeorgiyevsk) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
اولینیکوو (به لاتین: Oleynikovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
پسچانویه (به لاتین: Peschanoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Liman واقع شده‌است.
پرومیسلوفکا (به لاتین: Promyslovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
پروتوچنویه (به لاتین: Protochnoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
ووسکرسنوفکا (به لاتین: Voskresenovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
ویشکا (به لاتین: Vyshka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
یاندیکی (به لاتین: Yandyki) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
یار-بازار (به لاتین: Yar-Bazar) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
اولیا (به لاتین: Olya) یک روستا در استان آستراخان روسیه است.
زارچنویه (به لاتین: Zarechnoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
زابورونویه (به لاتین: Zaburunnoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
زنزلی (به لاتین: Zenzeli) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
ژلزنودوروژنوگو راززدا نو۶ (به لاتین: Zheleznodorozhnogo razezda №۶) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
زورینو (به لاتین: Zorino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است. نام دیگر استان آستراخان زورینو است.
یانگو-آسکر (به لاتین: Yango-Asker) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
بارخانی (به لاتین: Barkhany) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
بیشتیوبینکا (به لاتین: Bishtyubinka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
بورونی (به لاتین: Buruny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
دروفینی (به لاتین: Drofiny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
دژوراک (به لاتین: Dzhurak) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
قره‌آغاج (به لاتین: Karaagash) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کوویلنی (به لاتین: Kovylny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کراسنوپسچانی (به لاتین: Krasnopeschany) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کورچنکو (به لاتین: Kurchenko) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
لینینایا (به لاتین: Lineynaya) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
لینینویه (به لاتین: Lineynoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
مژوزیورنی (به لاتین: Mezhozyorny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
میرنی (به لاتین: Mirny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
نیکولایفکا (به لاتین: Nikolayevka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
نیتزان (به لاتین: Nitzan) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
نیژنلبیاژیه (به لاتین: Nizhnelebyazhye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
نووکوچرگانوفکا (به لاتین: Novokucherganovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
پتروپاولوفکا (به لاتین: Petropavlovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
پریگورودنی (به لاتین: Prigorodny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
پریکاسپیسکی (به لاتین: Prikaspiysky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
راسوت (به لاتین: Rassvet) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
رازنوچینوفکا (به لاتین: Raznochinovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
ریچانسکی (به لاتین: Rychansky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
سایگاچنی (به لاتین: Saygachny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
سنوی (به لاتین: Sennoy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
سولیانوفکا (به لاتین: Solyanka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
سولیونی (به لاتین: Solyony) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
استاروکوچرگانوفکا (به لاتین: Starokucherganovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
تیناکی (به لاتین: Tinaki) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
تولاتا (به لاتین: Tulata) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
تروسوو (به لاتین: Trusovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
ترکمنکا (به لاتین: Turkmenka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
ورخنلبیاژیه (به لاتین: Verkhnelebyazhye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
وولژسکویه (به لاتین: Volzhskoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
آسادولایوو (به لاتین: Assadulayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
آتال (به لاتین: Atal) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
بیریوکوفکا (به لاتین: Biryukovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
بولدینسکی (به لاتین: Boldinsky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
بوشما (به لاتین: Bushma) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
ارله (به لاتین: Erle) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
فونتوو-۱ (به لاتین: Funtovo-1) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
فونتوو-۲ (به لاتین: Funtovo-2) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
ایوانوفسکی (به لاتین: Ivanovsky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کافتانکا (به لاتین: Kaftanka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کاراگالی (به لاتین: Karagali) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کیلینچی (به لاتین: Kilinchi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کینله (به لاتین: Kinelle) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کیرپیچنوگو زاوودا ۱ (به لاتین: Kirpichnogo zavoda 1) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کیزان (به لاتین: Kizan) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کولاکوفکا (به لاتین: Kulakovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کولپا (به لاتین: Kulpa) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
منصور (به لاتین: Mansur) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
ناچالوو () یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
نارتوفسکی (به لاتین: Nartovsky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
نووناچالوفسکی (به لاتین: Novonachalovsky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
نووی کوتوم (به لاتین: Novy Kutum) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
اوسیپنوی بوگور (به لاتین: Osypnoy Bugor) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
پروویه مایا (به لاتین: Pervoye Maya) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
یوپراکسینو (به لاتین: Yevpraksino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
یاکساتوو (به لاتین: Yaksatovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
وودیانوفکا (به لاتین: Vodyanovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
وسیولایا گریوا (به لاتین: Vesyolaya Griva) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
تری پروتوکا (به لاتین: Tri Protoka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
تاتارسکایا باشماکوفکا (به لاتین: Tatarskaya Bashmakovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
استکلوزاوودا (به لاتین: Steklozavoda) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
سادووی (به لاتین: Sadovy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
راستوپولوفکا () یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
پریدوروژنی (به لاتین: Pridorozhny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
پویمنی (به لاتین: Poymenny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
پولیانا (به لاتین: Polyana) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
بلوشنوی (به لاتین: Bloshnoy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
گراچی (به لاتین: Grachi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
ایکی-چیبیرسکی (به لاتین: Iki-Chibirsky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
ایوانوفکا (به لاتین: Ivanovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کوپانوفکا (به لاتین: Kopanovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کوسیکا (به لاتین: Kosika) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
کوزینکا (به لاتین: Kozinka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
تابون-آرال (به لاتین: Tabun-Aral) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
سروگلازکا (به لاتین: Seroglazka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
لنینو (به لاتین: Lenino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
نووستروی (به لاتین: Novostroy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
پوسیولوک گوسپیتومنیکا (به لاتین: Posyolok Gospitomnika) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
پریبرژنی (به لاتین: Pribrezhny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
پریشیب (به لاتین: Prishib) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
پرومیسلووی (به لاتین: Promyslovy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
وتلیانکا (به لاتین: Vetlyanka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
ولادیمیروفکا (به لاتین: Vladimirovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
وولژسکی (به لاتین: Volzhsky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
وستوک (به لاتین: Vostok) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
یکاترینوفکا (به لاتین: Yekaterinovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
ینوتایفکا () یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
خروسِ این کلیسا یک بادنما است که در بالای برج رومی متعلق به این معبد قرار دارد و از سه قسمت ساخته شده‌است: خروس، کره و مخروط. این یک نماد از شهر لئون محسوب می‌شود و قرن‌ها به‌عنوان یک بادنما کار می‌کرده. در گزارش‌های تاریخی، هیچ اشاره و تاریخی که آن را به رویداد ویژه‌ای مرتبط کند وجود ندارد اما مشخص است که در قرن یازدهم میلادی در برج گذاشته شده‌است.
این سازه یک سازهٔ ایرانی-ساسانی و مربوط به پیش از اسلام است.Margarita Torres, profesora de Historia Medieval de la Universidad de León y miembro del equipo que investiga el origen del gallo.
در سال‌های نخست قرن ۲۱، مرمت جامع برج در تمام ابعاد آغاز شد. کار از بالا به پایین شروع شد و از آنجایی که خروس در بالا بود، نخستین چیزی بود که بررسی شد. باستان‌شناسان، مورخان و مرمتگران فهمیدند که با یک اثری روبرو هستند که نیاز به بررسی میان‌رشته‌ای دارد و از گرده‌شناسان، حشره‌شناسان و دیرینه‌شناسان یاری جستند.
در وهلهٔ نخست، دو سوراخ گلوله در یک سطح مشاهده‌پذیر دیده شد که گویا در طول جنگ استقلال اسپانیا ایجاد شده‌بود و با کیفیت بالایی از مس و روکش طلا ساخته شده‌بوده.
کشف دیگر، برخی از نویسه‌های عربی بر آن بود که چیستی آنان تاکنون پرسش‌پرانگیز است. انجمنی میان‌رشته‌ای در سال ۲۰۰۲ به بررسی این سازه پرداخت.Viñayo González, Antonio. "Real Colegiata de San Isidoro de León. Al filo de medio siglo de restauraciones 1956-2003", p.65.
بررسی فضای داخلی خروس را گروه زیست‌شناسی گیاهی دانشگاه لئون انجام داد. مشاهده شد که در آن خاک و گرده‌هایی از گونه‌های گیاهی موجود در پشت بام وجود دارند و همچنین خاک درون‌اش از انواع معمول در حوزه خلیج فارس است. همه چیز حدس و گمان بود، زیرا امکان ردیابی این اثر هنری وجود نداشت و فرضیه‌ها حاکی از آن بودند که شاید این اثر از شرق توسط اندلس وارد شده‌باشد و سپس به عنوان خراج یا عواید غارت در برخی زدوخوردهای نظامی به کلیسا داده شده‌باشد.
مطالعات انجام‌شده تاریخ تقریبی ساخت خروس را نمایاندند که احتمالاً در پایان قرن ششم و آغاز قرن هفتم است.
این سازه بعداً به پایین آورده و به موزهٔ کلیسا منتقل شد.
الفصل فی الملال و الاحواء و النحل کتابی است از ابن حزم اندلسی یا ابومحمد علی‌بن‌احمدبن‌سعید (۳۸۴–۴۵۶ قمری) (۹۹۴–۱۰۶۴م) در بررسی ادیان و تفاوت و مقایسه آنها.
کتابی در بررسی عقاید فرقه های غیر اسلامی مانند خورشید پرستان، سیارات، مسیحیت، حکمای هند، بت پرستان و بسیاری دیگر و آرای مذاهب اسلامی و فرقه های آنها مانند معتزله، جهمیه، قدریه، شیعه و دیگر فرقه های اسلامی.
این کتاب با جسارت کامل در نقد و تدبیر در اندیشه و بحث در آراء اختلاف و ابطال آن بر اساس آنچه که هر یک از آنها اتخاذ کرده اند، از امثال آن در همان موضوعات و موضوعات متمایز شده و پس از آن به داوری باز می گردد. او نظرات خود را با مقایسه با قرآن و سنت و معقولات اثبات کرده است.
ابن حزم بیست سال در نگارش آن کار کرد و تا زمان مرگش در حال بازنگری و افزودن بود. کتاب اخیراً توسط دو محقق سعودی در دانشگاه اسلامی امام محمد بن سعود مورد بررسی و بازنگری قرار گرفته است.
پاچی پانپکس یک سرده از برکه ماهی های ساده لبان و بومی آب های شیرین در ماداگاسکار و یک گونه با نام علمی ("P. playfairii") که بومی کشور سیشل در آفریقاست میباشند.
گونه های شناخته شده در این جنس تا به امروز عبارتند از:
چندین گونه دیگر نیز شناخته شده اند، اما هنوز به طور رسمی توصیف نشده اند. تعیین گونه جدید لزوماً به نام رسمی گونه منتقل نمی شود و یکی از گونه های جدید ذکر شده در زیر (Talio یا Tsiribihina) احتمالاً اکنون به نام "P. patriciae" شناخته می شود.
التبصیر فی الدین و تمیز فرقه الناجیه یا بصیرت در دین و تشخیص فرقه درست تألیف امام ابوالمظفر شاهفور بن طاهر اسفراینی (متوفی 471 هجری قمری)، ملقب به برهان متکلمین. کتاب توسط امام محمد زاهد الکوثری بررسی و شرح داده شده است.التبصير في الدين وتمييز الفرقة الناجية عن الفرق الهالكين.
اسفراینی کتاب خود را به پانزده باب تقسیم میکند که در آن شرح عقاید اهل دین و رسوایی های اهل انحراف و ملحدان را بیان کرده است که به شرح زیر است:
باب اول: در توضیح اولین اختلافی که بعد از رحلت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در اسلام پدید آمد و آنچه از اختلاف در ایام صحابه یا مقربان ظاهر شد.
قسمت دوم: تبیین فرقه های ملت بر جمله
فصل سوم: روافض و شرح رسوایی آنها
فصل چهارم: خوارج و رسوایی های آنان.
باب پنجم: قدریه ملقب به معتزله و شرح رسوایی آنها.
فصل ششم: مرجیه و شرح رسوایی آنها.
فصل هفتم: نجاریه و شرح رسوایی های آنها.
فصل هشتم: ضراریه و شرح رسوایی آنها.
فصل نهم: البکریه و بیان رسوایی آنها.
باب دهم: جهمیه و شرح رسوایی آنها.
فصل یازدهم: کراریه و شرح رسوایی آنها.
فصل دوازدهم: تفصیل مطالب مشکوک و افشای رسوایی های آنها.
باب سیزدهم: توضیح فرقه هایی که از دین مبین اسلام هستند و از گروه مسلمانان نیستند و جزء هفتاد و دو نیستند و بیش از بیست فرقه هستند.
فصل چهاردهم: شرح مقالات گروهی از ملحدان که قبل از ظهور حکومت اسلامی بودند.
باب پانزدهم: در تبیین عقاید اهل سنت و جماعت و بیان کرامات و محاسن و آثار آنها در دین
در آلمان، دادگاه‌های فدرال ("Bundesgerichte" , "Bundesgericht" به‌صورت جمع) دادگاه‌هایی هستند که توسط قانون فدرال رسمیت یافته‌اند. بر اساس ماده ۹۲ قانون اساسی جمهوری فدرال آلمان، قدرت قوه قضائیه توسط دادگاه قانون اساسی فدرال، دادگاه‌های فدرال مندرج در قانون اساسی، و دادگاه‌های ایالتی اعمال می‌شود.
دادگاه‌های فدرال عبارتند از:
همچنین ممکن است "دادگاه‌های جنایی نظامی" برای اعمال صلاحیت کیفری در زمان برقراره وضعیت ویژه دفاعی یا بر اعضای بوندس‌ور که در خارج از کشور خدمت می‌کنند تأسیس شود، اما قانونگذار فدرال تاکنون این کار را انجام نداده‌است. یک "" برای رسیدگی‌های انضباطی علیه کارمندان نظامی تا سال ۲۰۰۴ وجود داشت، اما این موضوع از آن زمان به دادگاه‌های اداری عادی منتقل شده‌است.
در نسخه اولیه قانون اساسی، یک ، با مقامی ارشدتر از پنج دادگاه عالی پیشبینی شده بود. چنین دادگاهی هرگز تأسیس نشد. در سال ۱۹۶۸ قانون اساسی تغییر کرد و به جای آن ستاد مشترک دادگاه‌های عالی تأسیس شد.
علاوه بر این، به موجب ماده ۹۶ بخش ۵ قانون اساسی، بوندسرات یا شورای فدرال آلمان می‌تواند به دادگاه‌های ایالتی در مواردی همانند نسل‌کشی، جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت، صلاحیت کیفری برای رسیدگی قضایی اعطا کند.
صورتواره چوب لباسی، بروچی یا الصوفی همچنین به نام هایCollider 399,Cr 399 گروهی تصادفی از ستارگان واقع در صورت فلکی روباهک در نزدیکی مرز با صورت فلکی پیکان است. ستارگان این خوشه صورتواره‌ای همچون یک چوب لباسی را تشکیل می‌دهند که نام آن را Coathanger به معنای چوب لباسی گذاشته‌اند. باید توجه شود که این خوشه، صورت فلکی چوب لباسی نیست بلکه صورتواره‌ای با این نام می‌باشد.
اولین بار عبدالرحمن صوفی ستاره‌شناس ایرانی در کتاب صورالکواکب خود در سال ۹۶۴میلادی آن را توصیف کرد.
در قرن هفدهم، به‌طور مستقل توسط ستاره‌شناس ایتالیایی G. B. Hodierna دوباره کشف شد.
در دهه ۱۹۲۰، Dalmero Francis Brocchi، ستاره‌شناس آماتور و نمودارساز انجمن آمریکایی رصدگران ستاره متغیر (AAVSO)، نقشه ای از این جسم را برای استفاده در کالیبره کردن نورسنج‌ها ایجاد کرد.
در سال ۱۹۳۱، ستاره‌شناس سوئدی، پر کولیندر، آن را در فهرست خوشه باز خود فهرست کرد.
وضعیت این گروه به عنوان یک خوشه ستاره‌ای در سال‌های اخیر تغییر کرده‌است. این گروه در بیشتر قرن بیستم به عنوان یک خوشه در نظر گرفته می‌شد. با این حال، با نگاهی به معیارهای مختلف، مطالعه‌ای در سال ۱۹۷۰ به این نتیجه رسید که تنها ۶ تا از درخشان‌ترین ستاره‌ها یک خوشه واقعی را تشکیل می‌دهند. چندین مطالعه مستقل از سال ۱۹۹۸ اکنون مشخص کرده‌اند که این جرم به هیچ وجه یک خوشه واقعی نیست، بلکه فقط یک ردیف تصادفی از ستارگان است. این مطالعات اخیر به‌طور کلی یافته‌های خود را بر اساس اندازه‌گیری‌های بهبود یافته اختلاف منظر و حرکت مناسب ارائه شده توسط ماهواره Hipparcos که اولین بار در سال ۱۹۹۷ منتشر شد، استوار کرده‌اند.
این صورتواره از ۱۰ ستاره با قدر ۵ تا ۷ تشکیل شده‌است که «چوب لباسی» آشکار را تشکیل می‌دهد، یک خط مستقیم از ۶ ستاره با یک «قلاب» واز ۴ ستاره در سمت جنوبی ۳۰ یا بیشتر ستاره کم‌نور نیز گاهی به عنوان ستارگان مرتبط در نظر گرفته می‌شوند. در زیر یک آسمان تاریک، چوب لباسی را می‌توان با چشم غیر مسلح به عنوان یک تکه نور مات مشاهده کرد. برای مشاهده ستارگان «چوب لباسی» معمولاً به دوربین دوچشمی یا تلسکوپ با قدرت بسیار کم نیاز است. با جاروب کردن آهسته در کهکشان راه شیری در امتداد یک خط خیالی از ستاره درخشان کرکس پرنده به سمت ستارهٔ درخشان‌تر کرکس نشسته پیدا می‌شود. حدود یک سوم مسیر به سمت نسر واقع، چوب لباسی باید به راحتی در ناحیه تاریک‌تری از کهکشان راه شیری دیده شود. این ستاره در ژوئیه تا آگوست و در شمال ۲۰ درجه عرض جغرافیایی شمالی بهتر دیده می‌شود و در بالاترین نقطه خود به صورت وارونه دیده می‌شود (مانند تصویر بالای سمت چپ این صفحه). در جنوب این عرض جغرافیایی، عمودی دیده می‌شود. یک صورتواره و ستارگان اطراف آن می‌توانند معیاری برای تعیین کم‌نورترین ستاره‌های قابل مشاهده در یک تلسکوپ کوچک باشند، زیرا طیف گسترده‌ای از قدر ستاره‌ای در این خوشه وجود دارد که به راحتی در یک مکان کوچک از آسمان قابل مشاهده است.
مالْمی شمالی یک منطقهٔ مسکونی در فنلاند است که در هلسینکی واقع شده‌است.
تاتْتاریهاریو یک منطقهٔ مسکونی در فنلاند است که در هلسینکی واقع شده‌است.
پیهْلایِسْتو یک منطقهٔ مسکونی در فنلاند است که در هلسینکی واقع شده‌است.
مالْمی جنوبی یک منطقهٔ مسکونی در فنلاند است که در هلسینکی واقع شده‌است.
مالْمی ( ; ()) یک منطقه بزرگ در قسمت شمال شرقی هلسینکی در فنلاند با ۲۴۳۱۲ نفر جمعیت است.Helsinki alueittain 2008 Statistics about Malmi on pages 132-135 and 140-143) مالمی به شش ناحیه تقسیم می‌شود: مالمی شمالی، مالمی جنوبی، پیهلایامکی، تاتتاریهاریو، فرودگاه هلسینکی-مالمی و پیهلایستو.
پانچکس آرنولتی (Pachypanchax arnoulti) یک گونه ماهی از ساده لبانLoiselle, P. 2006. و بومی ماداگاسکار است. زیستگاه طبیعی آن رودخانه‌ها و دریاچه‌ها است. این گونه به علت نابودی زیستگاه و گونه‌های مهاجم در معرض تهدید است. نام خاص این ماهی به افتخار ژاک آرنولت (۱۹۱۴–۱۹۹۵) ژاک آرنولت (۱۹۹۵–۱۹۱۴) گیاه‌شناس و هرپتولوژیست فرانسوی و به پاس کمک‌های او به دانش جانوران ماهی ماداگاسکار است. این گونه در سال ۲۰۰۶ توسط Paul V. Loiselle توصیف شد.
پانچکس آبی پودری با نام علمی Pachypanchax omalonotus، گونه ای از برکه ماهی ها و خانواده ساده لبان بومی بوده و بومی ماداگاسکار است. زیستگاه اصلی این گونه جزیره نوسی بی و حوضه رودخانه سامبیرانو و نهرهای مجاور در سرزمین اصلی است. زیستگاه طبیعی آن رودخانه ها است.
پانچکس پاتریسیا ، گونه‌ای از برکه ماهیها و از خانواده ساده‌لبان است. این گونه بومی کشور ماداگاسکار و در حوضه رودخانه‌های Mananjeba, Mahavavy du Nord, Ifasy, Manehoko و Ampandra در شمال غربی جزیره زندگی می‌کند و یافت می‌شود. نام خاص این ماهی به افتخار پاتریشیا یازگی (۱۹۴۶–۲۰۰۶) حافظ حفاظت محیط زیست مالاگاسی است که سازمان خیریه دوستان ماهی‌ها را اداره می‌کرد و از تلاش‌ها برای مستندسازی و حفاظت از جانوران ماهی‌های آب شیرین ماداگاسکار حمایت می‌کرد. به نظر می‌رسد این گونه عمدتاً از حشرات بالغ و پوره‌های حشرات خشکی‌زی و از لارو حشرات آبزی تغذیه می‌کند و مهم‌ترین شکارچیان آن پرندگان ماهی‌خوار هستند. با این حال، ممکن است توسط ماهی‌های بیگانه معرفی‌شده در برخی مناطق تهدید شود.
پانچکس طلایی با نام علمی Pachypanchax playfairii، گونه ای از برکه ماهیها وخانواده ساده لبان، تنها گونه ماهی آب شیرین بومی سیشل، گروهی از جزایر در اقیانوس هند به طور مستقیم در شرق تانزانیا ، و تنها عضو از جنس آن است که در خارج از ماداگاسکار یافت می شود. در سیشل فقط در جزایر گرانیتی یافت می شود. در آنجا در جریان های کوچک آب شیرین و آب شور دیده می شود و از کرم ها، سخت پوستان، حشرات و ماهی ها تغذیه می کند. پانچکس طلایی جزو ماهیهایی است که بصورت پراکنده در میان گیاهان آبی شناور تخم گذاری و تولید مثل میکند. این پانچکس طلایی گونه ای غیر معمول است زیرا فلس های جنس نر در طول فصل تولید مثل بلند می شوند و ظاهری خشن به پوست می دهند. برخلاف سایر برکه ماهی‌های واقعی، آنها نسبت به ماهی های مشابه دارای طول عمر بیشتری تا 3 سال میباشند.
پانچکس ساکارامی با نام علمی Pachypanchax sakaramyi، گونه‌ای از برکه ماهیها و ساده لبان و بومی ماداگاسکار است. این گونه فقط از رودخانه‌های ساکارامی و آنتونگومباتو با گزارش‌هایی مبنی بر یافتن آن در چندین دریاچه دهانه شناخته شده است. زیستگاه طبیعی آن رودخانه ها و دریاچه های آب شیرین است. پانچکس ساکارامی بعلت نابودی زیستگاه و گونه های مهاجم در معرض تهدید است.
پانچکس اسپارکز با نام علمی Pachypanchax sparksorum، گونه ای ماهی از خانواده برکه ماهیها و ساده لبان و بومی ماداگاسکار است که در رودخانه آنجینگو و نهرهایی که به رودخانه آنکوفیا می‌ریزند یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن رودخانه‌ها است. نام خاص این ماهی به افتخار ماهی‌شناس معروف جان اس. اسپارکس از موزه ملی ایالات متحده و همسرش کارن ریسنگ اسپارکس می‌باشد، آنها بسیاری از سری‌های نمونه را جمع‌آوری کردند.
پانچکس واراترازا با نام علمی Pachypanchax varatraza گونه ای از برکه ماهی‌ها و ساده لبان بومی ماداگاسکار است که در رودخانه‌های منامبری، فانامبانا و آمپانوبه یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن نهرها و استخرها است. این ماهی توسط گونه‌های مهاجم تهدید می‌شود.
مالْمین لِنْتوکِنْتْتَه (ruots. "Malms flygfält") یا فرودگاه مالمین زیرمجموعه ای از ناحیه مالمی و ناحیه اصلی در شمال شرقی هلسینکی است.
علاوه بر فرودگاه، این ناحیه شامل یک منطقه مسکونی کوچک نیز می‌شود. ناحیه‌های همسایه مالْمین لِنْتوکِنْتْتَه شامل مالمی جنوبی در جنوب و غرب و پوئیستولا در شمال و تاتتاریسو و تاتتاریهاریو در شرق آن هستند
مساحت این منطقه ۲٫۲۵ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۲۳۷۴ نفر (۱ ژانویه ۲۰۱۵) می‌باشد.
پانچکس دم چنگی یا کیلی دم بربطی با نام علمی Aphyosemion australe، که با نام پانچکس طلایی و دم چنگی کیپ لوپز نیز شناخته میشود، گونه ای از ماهیان آب شیرین متعلق به خانواده ساده لبان است . این گونه در اطراف کیپ لوپز و در مناطق اطراف آن در گابن یافت می شود.
"پانچکس دم چنگی" در دو رنگ عرضه می شود. نوع وحشی آن قهوه ای است و در تجارت آکواریوم به آن "شکلاتی" می گویند و نوع "طلایی" که غیر طبیعی میباشد. همپنین رنگ نارنجی. این شکل بر اثر یک جهش خود به خودی بود که توسط یک آکواریومیست فنلاندی به نام Hjerssen در سال 1952 پرورش یافت. طول نرها می تواند به حدود 6 سانتیمتر برسد در حالی که ماده ها کمی کوچکتر هستند. باله به شکل هلال چنگ است که مشخصه این جنس است. ماده ها نیز کم رنگ هستند. رنگ بدن آنها در فرم های وحشی قهوه ای مایل به روشن و قهوه ای مایل به زرد و رنگ برنزی طلایی-نارنجی در فرم دیگر است که باله های گردتری هم دارند.
دم چنگی کیپ لوپز یکی از محبوب ترین و رایج ترین گونه های برکه ماهیها است. این گونه به آسانی و تقریباً در هر آکواریوم و هر آبی تخم ریزی می کند و در گیاهان آبی برگ ریز مانند خزه های آبی تخم ریزی می کند. بچه ها پس از 14 روز در دمای مطلوب 26 درجه سانتیگراد از تخم در می آیند. آنها به خوبی با انواع غذاهای آماده تجاری، غذاهای زنده پولکی یا منجمد سازگار می شوند، اما مانند همه برکه ماهی ها با غذاهای زنده پرورش یافته یا صید شده از منابع تمیز عملکرد بهتری دارند.
پانچکس سبز (Aplocheilus blockii)، گونه ای ماهی بومی آب‌های اطراف هند، سریلانکا و پاکستان است.
"پانچکس سبز" ۶ سانتی‌متر طول دارد. اغلب در زیستگاه‌های ساحلی که دارای آب شور یا آب شیرین هستند، زندگی می‌کند. از لارو، حشرات و بچه ماهی تغذیه می‌کند.
این گونه در سال ۱۹۱۱ توسط آکواریومیست آلمانی توصیف شده‌است. نام خاص این گونه به افتخار کاپیتان بلاکی که مسئول واردات این ماهی به آلمان بود گداشته شده‌است.
پانچکس سیلان (UDA HANDAYA / උඩ හඳයා) ("Aplocheilus dayi" ) یا ماهی کیلی‌ سیلان گونه‌ای از ساده‌لبان بومی سریلانکا است. طول این گونه حداکثر به می‌رسد. نرها و ماده‌ها دارای یک نقطه سیاه در انتهای پشت قاعده باله پشتی هستند. ماده‌ها در هر نوبت بین ۵۰ تا ۱۵۰ تخم می‌گذارند. نام خاص این ماهی به افتخار بازرس کل شیلات در هند روز فرانسیس (۱۸۲۹–۱۸۸۹) است که نخستین بار این ماهی را گزارش کرد.
رامین حیدری فاروقی (زادهٔ ۳۱ اردیبهشت ۱۳۴۵) مستندساز، تهیه‌کننده و کارگردان ویدئو کلیپ اهل ایران است. او کارگردانی را با ساخت ویدئو کلیپ آغاز کرد و بعد مشغول مستندسازی شد. فاروقی تا سال ۱۳۹۹ بیش از ۹۰۰۰ دقیقه مجموعهٔ مستند تلویزیونی ساخته‌است. او کارشناس کارگردانی سینما، کارشناس ارشد پژوهش هنر و دارای دکترای فلسفهٔ هنر است.
فاروقی دو دوره ریاست انجمن صنفی تهیه‌کنندگان سینمای مستند را بر عهده داشته‌است و اولین رئیس انجمن عالی هنرها و فنون سینمایی ایران (آکادمی خانهٔ سینما) بوده‌است.
رامین حیدری فاروقی در تهران به دنیا آمد. به دلیل شغل پدرش که نظامی بود، زندگی او از کودکی با سفرهای متعدد همراه شد. مستندسازی با ساختار سفرنامه ای، شیوهٔ روایت او در مجموعه کارهایی است که ساخته‌است. آشنایی او با فرهنگ، هنر و کتاب هم به علایق مادر معلمش بر می‌گردد.
فاروقی در سال ۱۳۶۸ با رتبهٔ چهار کنکور در رشتهٔ سینما، وارد دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر تهران شد و در سال ۱۳۷۲ با رتبهٔ نخست در گرایش کارگردانی سینما فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۳۷۷ تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد در رشتهٔ پژوهش هنر را در همان دانشگاه به پایان رساند.
فاروقی در سال ۱۳۹۵ مشغول به تحصیل در دورهٔ دکتری فلسفهٔ هنر در دانشکدهٔ هنر و معماری دانشگاه آزاد تهران شد. عنوان پایان نامهٔ دکتری او «اصالت و زیبایی در نقد تناقض و خلق تناسب اگزیستانسیل، از منظر هستی‌شناسی گابریل مارسل و خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی» است.
در زمستان سال ۱۳۷۴ به عنوان یکی از بانیان ساخت ویدئوکلیپ در ایران، کار فیلمسازی را شروع کرد. ویدئوکلیپ «نوایی» او از شناخته شده‌ترین آثار در این حیطه است. رویا نونهالی، بازیگر سرشناس سینمای ایران که در این ویدئوکلیپ بازی کرده‌است، همسر رامین حیدری فاروقی است و طی سالیان در ویدئوکلیپ‌ها و آثار مستند او حضور مستمر داشته‌است.
از اواخر تحصیل در دورهٔ کارشناسی او به کار تدریس مشغول شد و طی سالیان در دانشگاه‌های معتبری همچون دانشگاه «سینما-تئاتر دانشگاه هنر» و «سوره» در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد تدریس کرده‌است.
او همچنین کارشناس و مجری برنامه‌های فرهنگی و سینمایی در شبکه‌های مختلف تلویزیون بوده‌است.
رامین حیدری فاروقی در سال ۱۳۷۶ با ساخت مستند «رودی تا بهشت» در شبه قاره هند کار مستندسازی را شروع کرد.
«رودی تا بهشت» اولین مجموعهٔ مستند تلویزیون ایران با موضوع فرهنگ و ادبیات در خارج از کشور است. پس از این مستند او برای سایر آثار مستندش طی دو دهه به کشورهای مختلفی از قاره‌های آفریقا، آسیا و اروپا سفر کرده‌است.
رامین فاروقی ساخت فیلم‌ها و آگهی‌های تبلیغاتی (تیزر) را از سال ۱۹۹۰ آغاز کرد و بیشتر آثار او در این زمینه به سفارش سیستم بانکی و شرکت‌های خودروسازی بوده‌است.
عضویت در هیئت داوری جشنواره‌های معتبر سینمایی مانند «جشنواره سینما حقیقت»، «جشن خانه سینما»، «جشنواره فیلم فجر»، از دیگر فعالیت‌های او در حوزهٔ سینما هستند. او در سال ۱۳۹۷ عضو هیئت انتخاب فیلم برای معرفی به «جشن اسکار» نیز بوده‌است.
فاروقی از سال ۱۳۹۶ برای دو دوره رئیس هیئت مدیرهٔ انجمن صنفی تهیه‌کنندگان سینمای مستند بوده، در سال ۱۳۹۷ به عنوان اولین رئیس «انجمن عالی هنرها و فنون سینمایی ایران» (آکادمی خانه سینما) انتخاب شده‌است.
رامین حیدری فاروقی همسر رویا نونهالی بازیگر و کارگردان مشهور سینما، تلویزیون و تئاتر است و خاتون حیدری فاروقی فرزند این زوج است.
وی از بانیان تولید ویدئوکلیپ در ایران است که از مهمترین آثار او می توان به این موارد اشاره کرد:
این مجموعه ۱۰۰۰ دقیقه‌ای در۲۶ قسمت ۴۰ دقیقه‌ای در گروه «فرهنگ، تاریخ و هنر» شبکه یک سیما تولید شده که در طی ۸ سال و در نزدیک به چهل شهر ایران و جهان، در قاره‌های مختلف تولید شده‌است.
این مستند شاعرانه، سفری حکمی به آفاق است تا از نیاز قدسی بشر به تجربه و خلق زیبایی بگوید. بعضی از پرسش‌های این سفر که در همراهی مسافرانش، مطرح می‌شود، چنین هستند: نقش محیط زیبا درشکل و شخصیت زندگی ما چیست؟ جغرافیا چه تأثیری بر تاریخ گذاشته‌است؟ هویت فردی و اجتماعی چیست و نوع ایرانی- اسلامی آن چگونه شکل گرفته‌است؟.
رؤیا نونهالی، محسن حسینی و پروفسور شریف حسین قاسمی که در مجموعه‌های مستند پیشین، او را در «آفریقا، چین و هند» همراهی کرده بودند، بخش‌هایی از مستند خشت بهشت را همراهی کردند.
وی این بار، خود در برابر دوربین خشت بهشت قرار گرفته‌است و راهنمای این طولانی‌ترین سفر مستند تلویزیون ایران است.
شعر، موسیقی، معماری، انواع نقش پردازی و داستان سرایی معرفت اندیش ایرانی – اسلامی و تمام حوزه هنر مقدس، حاصل معاشرت با مفهوم و انواع تجلّی مطلق زیبایی یعنی «بهشت» است.
این مجموعهٔ مستند به آسیب‌شناسی توسعه در کشورهای آفریقایی می‌پردازد و رابطهٔ متقابل بین اقتصاد، سیاست و فرهنگ را بررسی می‌کند. این مجموعه در ۵۲ قسمت ۳۵ دقیقه‌ای در کشورهای آفریقای جنوبی، زیمبابوه، اتیوپی، تانزانیا و جزیرهٔ خودمختار زنگبار ساخته شده‌است.
در این مستند سعی شده‌است چالش‌های موجود در بخش کشاورزی مورد بررسی قرار گرفته، راه حلی ارائه شود برای پیشنهادی قابل باور و عینی تا کشاورزان سنتی خود را برای پذیرش کشاورزی مدرن مهیا کنند.این مجموعه در ۲۶ قسمت ۳۰ دقیقه‌ای در ایران تولید شده‌است.
«رودی تا بهشت» دربارهٔ سابقهٔ روابط دو تمدن ایران و هند است با تأکید بر فرهنگ و هنر و به ویژه ادبیات و معماری مهاجران هنرمند و اندیشمند صوفی و عارف ایرانی که طی قرون متمادی به هند سفر می‌کردند و در دربار گورکانیان در زمینه‌های مختلف به مدیریت مشغول بودند. این پروژه در ۲۶ قسمت ۳۰ دقیقه‌ای در شبه قاره هند تولید شده‌است.
«دیدار» به سراغ آدم‌های موفق در رشته‌های مختلف علمی، فرهنگی و هنری می‌رود، زندگی و آثارشان را نمایش می‌دهد و در گفتگویی دوستانه و خودمانی از آنها می‌پرسد نظرشان دربارهٔ تولد، زندگی و مرگ چیست و اینکه چطور زمان را در زندگی‌شان مدیریت کرده‌اند.
این پروژهٔ مستند با موضوع فرهنگ مدیریت و مدیریت فرهنگی به رابطهٔ متقابل بین دو تمدن ایران و چین در طول تاریخ می‌پردازد.
«شرق، دیوار، آفتاب» از بازتولید فرهنگی سخن می‌گوید و سعی می‌کند استفاده از سنت در مدیریت مدرن را بررسی کند.
این مجموعهٔ مستند به بررسی زیبایی‌شناسی نقوش ایرانی می‌پردازد، نقش‌هایی که در نقاط مختلف فرهنگی و جغرافیایی این سرزمین با هم شباهت‌ها و تفاوت‌های تکرارشونده دارند.«گره» ریشهٔ این نقش‌ها و مسیر تغییر و دگرگونی آنها را جستجو می‌کند، از نسبت فرش و معماری می‌گوید و در کنار همهٔ اینها با ارائهٔ یک شخصیت نمایشی با بازی رؤیا نونهالی، ویدئوکلیپ هایی را بر اساس کارآواهای ایرانی ارائه می دهد که شعرها و ترانه های آنها نگاشته رامین حیدری فاروقی است. این مستند در ۲۶ قسمت ۳۰ دقیقه‌ای در ایران تولید شده‌است.
رنگ کت اسب که دارای ویژگی دوده‌ای است با موهای سیاه یا تیره‌تر مخلوط‌شده در کت اسب مشخص می‌شود که معمولاً در امتداد خط رویی اسب متمرکز شده و در قسمت زیرین کمتر دیده می‌شود. فرض بر این است که دوده یک صفت ارثی است، اگرچه مکانیسم ژنتیکی دقیق، یا مجموعه‌ای از مکانیسم‌ها، به خوبی درک نشده‌است.
در بیشتر موارد، کت‌های دوده‌ای سایه‌های روشنی از خود نشان می‌دهند. ناحیه پشتی تیره‌تر از ناحیه شکمی است. با این حال، به نظر می‌رسد که برخی از اشکال قسمت‌های پایین‌تر تیره‌تری تولید می‌کنند. «پشتی کاذب» یا «پشتی متقابل» می‌تواند نوار پشتی مرتبط با اسب‌های سمندی را تقلید کند و با ویژگی دوده‌ای مرتبط است. گسترده‌ترین حالت دوده، گچ‌گیری تیره و غالباً داپلی‌شده ایجاد می‌کند که از خط بالایی به سمت پایین می‌رود. بسیاری از اسب‌های دارای ویژگی دوده، ماسک تیره‌تری روی قسمت‌های استخوانی صورت دارند.
زمانی تصور می‌شد که ویژگی دوده‌ای عامل تبدیل شاه بلوط به شاه بلوط کبدی است، اما مشخص نیست که به‌طور یکنواخت پوشش را تیره می‌کند. صفت دوده مسئول بسیاری از کهرهای تیره است و به‌ویژه تأثیر مشخصی بر روی پوست‌های سیاه و پالومینو پوست سیاه (اسب) دارد.
اگرچه این صفت «ژن دوده» نامیده می‌شود، اما شرایط مشابه تیره شدن پوشش مورد مطالعه در موش نشان می‌دهد که تیره شدن پوشش یک صفت چندژنی است. درست مانند اسب‌ها، درجه دوده در موش‌ها بسیار متفاوت است. برخی از افراد دارای موهای تیره‌تری هستند که یک خط پشتی را تشکیل می‌دهند، در حالی که برخی دیگر دارای دوده شدید در سرتاسر آن هستند.Silvers 1979. "[Y]ellow mice are often characterized...by variable degrees of sootiness. In some animals the sootiness is confined to a mid-dorsal streak, in others this streak is wider, covering the entire back and sometimes the flanks, so that only the belly is phenotypically "yellow." This situation is due to the admixture of hairs possessing significant amounts of eumelanin to the yellow fur." تجزیه و تحلیل آماری از ۱۳۶۹ فرزندان پنج اسب نر فرانچ-مونتاگن نشان داد که سایه‌های تیره‌تر شاه بلوط و خلیج ممکن است از یک حالت وراثت مغلوب پیروی کنند.
اسب‌هایی که هیچ اثر دوده‌ای ندارند، «پوشش شفاف» نامیده می‌شوند.
کریستین ارلند هارالد ون کونیگزگ (به سوئدی: Christian Erland Harald von Koenigsegg؛ زادهٔ ۲ ژوئیه ۱۹۷۲) بنیان‌گذار و مدیرعامل شرکت خودروسازی سوئدی کونیگزگ است.
در سال ۱۹۹۴، کونیگزگ «پروژه کونیگزگ» را راه اندازی کرد که در نهایت به خودروسازی کونیگزگ تبدیل شد. کریستین، به همراه طراح دیوید کرافورد، یک طرح مفهومی را بر اساس طرح‌های اصلی کریستین ایجاد کردند. اولین نمونه اولیه، پایه‌گذاری خودروسازی کونیگزگ را فعال کرد.
کونیگزگ و همسرش هالدورا ون کونیگزگ رهبری شرکت را بر عهده دارند.
خانات ازبک ( یا "اوزبک اولوسی")، که به نام خانات ابوالخیر نیز شناخته می‌شود، ایالت شیبانی قبل از خانات بخارا بود. خانات ازبک در طول مدت کوتاهی که وجود داشت، ایالت برجسته در آسیای مرکزی بود که بر بیشتر قزاقستان، بیشتر ازبکستان و ترکمنستان و بخش‌هایی از جنوب روسیه حکومت می‌کرد. این اولین ایالت ابوالخیریان، شاخه‌ای از شیبانیان است.
سلسله ابوالخیر خان و جانشینانش به نام او نامگذاری شده‌است و ایالت‌های تحت فرمانروایی آنها به ابوالخیریان معروف است، مانند خانات بخارا. ممکن است از آنها به عنوان شیبانیان نیز یاد شود، اگرچه این بیشتر یک اصطلاح کلی است، زیرا دودمان رقیب به نام عربشاهیان خوارزم نیز شیبانی بودند، اما ابوالخیریان نبودند.
با آغاز کار شیبان، برادر باتوخان که فرمانروای اردوی زرین بود، شیبانیان و نوادگانشان بر بسیاری از اقوام و سرزمین‌هایی که توسط باتو به شیبان اعطا شده بود، سیطره داشتند. این سرزمین‌ها شامل حوزه‌های اردوی زرین در شرق اورال و سرزمین‌های شمال رودخانه سیر دریا بود. کنترل مرکزی در گروه اردوی زرین به سرعت در شرق از بین رفت و کشورهای جدا شده مانند اردوی نوقای و خانات سیبیر در منطقه ظاهر شدند.
در زمان تولد ابوالخیر در سال ۱۴۱۲، اردو شیبان شکسته شد. در این زمان بخش شرقی گروه اردوی زرین (اردوی آبی)، به ویژه پس از ترور براق خان در سال ۱۴۲۷، از کنترل کامل خان‌ها و مدعیان اردوی زرین خارج شده بود. ابوالخیر پس از جنگی در سال ۱۴۲۷ به اسارت درآمد و در سال ۱۴۲۸ آزاد شد. پس از درگذشت خان آن زمان ازبک‌ها و مدعی تاج و تخت اردوی زرین، براق خان، الغ بیگ، رهبر امپراتوری تیموری، مخفیانه عنوان خان را تنظیم کرد تا به ابوالخیر منتقل شود. او حکومت خود را با تحکیم قبایل در سیبری در اطراف پایتخت خود در چیمگی-تورا (تیومن امروزی) آغاز کرد. او توانست خان حاکم سیبر، حاجی محمد، خان سابق اردوی زرین از ۱۴۱۹ تا ۱۴۲۳، را خلع کند و کل منطقه را تحت کنترل شیبانی‌ها درآورد.
در سال ۱۴۳۰ یا ۱۴۳۱، ابوالخیر و سپاهش به سمت جنوب به خوارزم تحت کنترل تیموریان لشکرکشی کردند و اورگنج را اشغال کردند. بین سالهای ۱۴۳۰ و ۱۴۴۶ خانات ازبک سرزمینی را در ماوراءالنهر از تیموریان گرفتند.
ابوالخیر مدتی پس از این به اردوی زرین حمله کرد و مصطفی خان را در نزدیکی آستراخان شکست داد. ازبک‌ها در این لشکرکشی حدود ۴۵۰۰ نفر را از دست دادند.
قبل از مرگ شاهرخ در سال ۱۴۴۸ سیغناق و شهرهای دیگر توران مانند اوزکند و سوزاق مورد هجوم ازبکان قرار گرفته و تصرف شدند. سیغناق در این زمان به یکی از شهرهای اصلی آسیای مرکزی تبدیل شد.
در سال ۱۴۵۱ ابوالخیر با ابوسعید تیموری علیه رقیب خود عبدالله متحد شد و هر دو به سمرقند لشکر کشیدند. اتحاد ازبک و ابوسعید موفقیت‌آمیز بود و در عوض ابوسعید به ازبک‌ها خراج داد.
از دهه ۱۴۶۰، خان‌های قزاق برای کنترل قزاقستان امروزی به رهبری جان بیگ و کری خان، پسران براق خان مدعی تاج و تخت اردوی زرین، خانات قزاق را تأسیس کردند. این جنگ مخصوصاً به دلیل جنگ اخیر با دربن اویرات مغول‌ها در مرزهای شرقی ازبک‌ها برای ازبک‌ها سخت شد. جان بیگ و کری در پی درگیری به دنبال سود بردن از ضعف ازبکستان بودند.
قرن شانزدهم خیدر دوگلاتی در "تاریخ رشیدی" خود در مورد این وقایع می‌گوید:
در حدود سال‌های ۱۴۶۸–۱۴۷۰، ابوالخیر خان به همراه چند تن از پسرانش در جنگ با قزاق‌ها جان باختند. شیخ حیدر معروف به باروج اوغلان (برخی منابع آنها را یک شخص یا افراد مختلف ذکر کرده‌اند) بزرگترین پسر ابوالخیر جانشین وی شد. سلطنت شیخ حیدر کوتاه بود و پس از درگیری با خان رقیب ایبک پایان یافت.
محمد شیبانی مشهور به شیبک خان، نوه ابوالخیر، جانشین پدرش شیخ حیدر شد. شیبک خان به همراه برادرش محمود سلطان نزد خان آستراخان، قاسم پناه گرفته بودند.
پس از اینکه شیبانی توسط خان‌های خانات مغولستان کمک شد تا زمین‌های ماوراءالنهر را بازپس گیرد، از سال ۱۴۸۸ تا حدود سال ۱۵۰۰ به عنوان دست نشانده مغول درآمد. پس از این مرحله، شیبانی فتوحات خود را رهبری کرد که عمدتاً شامل شهرهایی در ایالات متلاشی شده جانشین تیموری (مانند سمرقند و بخارا) بود. رقبای اصلی شیبانی، بابر تیموری و ایران صفوی تحت پادشاهی شاه اسماعیل یکم بودند.
در سال ۱۵۰۰، شیبک خان رسماً تمام اراضی قزاق در دشت قبچاق را به خانات قزاق واگذار کرد. اندکی پس از آن در سال ۱۵۰۶، شیبانی بخارا را تصرف کرد و خانات ازبک به خانات بخارا تبدیل شد.
شیبک خان در نبرد مرو به دست صفویان تحت حکومت شاه اسماعیل یکم در سال ۱۵۱۰، کشته شد و جمجمه‌اش به جامی جواهرآب تبدیل شد.
اینها خان‌هایی هستند که قبل از ابوالخیریان بر قلمروهای ازبکان حکومت می‌کردند.
هری وبستر یک فوتبالیست انگلیسی بود که به عنوان مهاجم داخلی در لیگ فوتبال انگلیس برای باشگاه بولتون واندررز و چستر سیتی بازی می‌کرد.
عباس زکور ( ، ; متولد ۳۰ دسامبر ۱۹۶۵) یک سیاستمدار عرب اسرائیلی و عضو سابق پارلمان اسراییل برای فهرست متحد عربی است.
داریوش یابوونسکی (؛ زادهٔ ۱۹۶۱) کارگردان، تهیه‌کننده فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "اصل لذت"، "عواقب"، "ده فرمان" و "فیلمی کوتاه درباره عشق" اشاره نمود.
پاپیلوماویروس‌ها (Papillomaviridae) خانواده‌ای از دی‌ان‌ای ویروس‌های بدون پوشش است که اعضای آن با نام ویروس پاپیلوما شناخته می‌شوند. صدها گونه از ویروس‌های پاپیلوما، شناسایی شده‌اند که همهٔ پستاندارانِ به‌دقت بررسی‌شده و همچنین مهره‌داران دیگری مانند پرندگان، مارها، لاک‌پشت‌ها و ماهی‌ها را آلوده می‌کنند. عفونت انواع ویروس پاپیلوم، بسته به نوع، یا بدون علامت است (مثلاً اکثر بتا-پاپیلوماویروس‌ها) یا باعث ایجاد تومورهای خوش‌خیم کوچک، به نام پاپیلوما یا زگیل می‌شود (برای مثال ویروس پاپیلومای انسانی، HPV6 یا HPV11). پاپیلوم‌هایی که توسط برخی از انواع ایجاد می‌شوند، مانند ویروس پاپیلومای انسانی ۱۶ و ۱۸، خطر سرطانی شدن را دارند.
ویروس‌های پاپیلوم معمولاً به یک بافت یا میزبان ویژه گرایش دارند و تصور می‌شود که به ندرت بین گونه‌ها منتقل می‌شوند. ویروس‌های پاپیلوم منحصراً در لایه پایهٔ بافت‌های سطح بدن تکثیر می‌شوند. همهٔ انواع شناخته‌شدهٔ ویروس پاپیلوما سطح خاصی از بدن، به‌طور معمول پوست یا اپیتلیوم مخاطی اندام تناسلی، مقعد، دهان یا راه‌های هوایی را آلوده می‌کنند. برای مثال، ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) نوع ۱ کف پاها را آلوده می‌کند و HPV نوع ۲ کف دست‌ها را آلوده می‌کند که ممکن است باعث ایجاد زگیل شوند. علاوه بر این، توضیحاتی در مورد وجود دی‌ان‌ای ویروس پاپیلوم در خون و در سلول‌های تک‌هسته‌ای خون محیطی وجود دارد.
ویروس‌های پاپیلوم، نخستین بار در اوایل قرن بیستم شناسایی شدند، زمانی که نشان داده شد زگیل‌های پوستی یا پاپیلوم‌ها می‌توانند توسط یک عامل عفونی بین افراد منتقل شوند. در سال ۱۹۳۵ فرانسیس پیتون روس، که قبلاً وجود یک ویروس سارکومای سرطان‌زا در جوجه‌ها را نشان داده بود، افزود که یک ویروس پاپیلومایی می‌تواند باعث سرطان پوست در خرگوش‌های آلوده شود. این نخستین اظهارات دانشمندان بود که نشان می‌داد یک ویروس می‌تواند در پستانداران سرطان ایجاد کند.
بیش از ۱۰۰ گونه از ویروس پاپیلومای شناسایی شده‌است، اگرچه کمیته بین‌المللی طبقه‌بندی ویروس‌ها به‌طور رسمی تعداد کمتری را به رسمیت می‌شناسد که در ۵۳ سرده تا سال ۲۰۱۹ طبقه‌بندی شده‌است. همه ویروس‌های پاپیلوم (PVs) دارای سازمان‌های ژنومی مشابهی هستند و هر دو گونه از آن‌ها حاوی حداقل پنج ژن همولوگ است، اگرچه توالی نوکلئوتیدی ممکن است بیش از ۵۰٪ از هم واگرایی داشته باشد. الگوریتم‌های فیلوژنتیک که امکان مقایسهٔ همسانی‌ها را فراهم می‌کنند منجر به درختان فیلوژنتیکی می‌شوند که دارای توپولوژی مشابه، مستقل از ژن مورد تجزیه و تحلیل هستند.
ویروس‌های پاپیلوم، بدون پوشش هستند، به این معنی که کپسید خارجی ویروس توسط یک غشای لیپیدی پوشانده نشده‌است. یک پروتئین ویروسی منفرد، معروف به L1، برای تشکیل یک کپسید ۵۵ تا ۶۰ نانومتری متشکل از ۷۲ کپسومر ستاره‌ای‌شکل، لازم و کافی است (شکل را ببینید). مانند بسیاری از ویروس‌های بدون پوشش، کپسید از نظر هندسی منظم است و تقارن بیست‌وجهی را نشان می‌دهد.
ژنوم ویروس‌های پاپیلوم یک مولکول دی‌ان‌ای حلقوی دورشته‌ای با طول ۸۰۰۰ جفت‌باز است که همراه با پروتئین‌های هیستون سلولی بسته‌بندی می‌شود که برای بسته‌بندی و متراکم کردن دی‌ان‌ای عمل می‌کنند.
ایرِنئوش چوپ (؛ زادهٔ ۶ ژوئیه ۱۹۶۸) بازیگر لهستانی تئاتر، تلویزیون و سینما است.
وی ابتدا در رشته مهندسی برق تحصیل نمود و پس از فارغ‌التحصیلی به رشته بازیگری روی آورد و در مدرسه ملی فیلم ووچ تحصیل کرد. او دارای مدرک فوق‌دکترای هنرهای نمایشی است و در کنار بازیگری، به تدریس این رشته در «دانشکدهٔ سینمای ووچ» مشغول است. او بابت مشارکت‌های هنری‌اش برندهٔ صلیب شایستگی و نشان شایستگی در فرهنگ - گلوریا آرتیس شده‌است. نقل قولی معروف از او هست که می‌گوید:
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "خیوکا"، "سیل"، "تلخ و شیرین"، "خودِ زندگی"، "کمیسر آلکس"، "فرابنفش"، "خانه کشیش"، "مأموریت افغانستان"، "قانون حقیقی"، "لجن‌زار"، "هتل ۵۲"، "در خوشی و سختی"، "جک استرانگ"، "وُلین"، "در خیابان سپولنی"، "عشق اول"، "پورنوگرافی"، "در تاریکی" و "عواقب" اشاره نمود.
پاتی جامائیکایی () نوعی خوراک است که حاوی انواع مختلف مواد پر کننده و ادویه‌جات پخته شده درون پوسته ای، اغلب به رنگ زرد طلایی رنگ با مخلوط زرده تخم مرغ یا زردچوبه است و با گوشت پر می‌شود. همان‌طور که از نام آن پیداست، این ماده معمولاً در جامائیکا یافت می‌شود و همچنین در سایر مناطق کارائیب مانند سواحل کارائیب نیکاراگوئه و کاستاریکا.
به‌طور سنتی با گوشت چرخ کرده چاشنی شده پر می‌شود، اما پر کردن آن می‌تواند شامل گوشت مرغ، گوشت خوک، گوشت گوسفند، تره‌بار، میگو، شاه‌میگو، ماهی (غذا)، سویا، آکی، سبزیجات مخلوط یا پنیر باشد.
بسیار شیک‌پوش () یک فیلم موزیکال آمریکایی است که در سال ۱۹۳۰ منتشر شد.