moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
با تصویب دولت در بهار ۱۳۹۰ روستای شول‌آباد سفلی مرکز بخش ززوماهرو از توابع شهرستان الیگودرز در استان لرستان پس از تجمیع با روستاها و نقاط جمعیتی شول‌آباد علیا، دلسوران، درخت چمن، آثار، سرلک، خدادادکش علیا و سفلی از توابع همین بخش به شهر تبدیل و به عنوان شهر شول‌آباد نام‌گذاری شد.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱٬۵۳۱ نفر (۴۲۲ خانوار) بوده‌است.
گل‌خانه، گیاه‌خانه، گرم‌خانه یا خانه سبز مکانی برای کشت گونه‌های گوناگون گل یا گیاه است، که سقف و دیواره‌های آن به وسیله پوشش‌های شفاف پوشیده شده‌است. پوشش گلخانه مایهٔ ایجاد اثر گلخانه‌ای و دربند گرفتن انرژی خورشیدی، درون گلخانه می‌گردد. گلخانه‌ها گیاهان را از سرمای زمستان و گرمای تابستان پاسداری می‌کنند. گونه‌های گوناگون این پوشش‌ها شامل شیشه و پوشش‌های پلاستیکی است.
پوشش‌های پلاستیکی می‌تواند از جنس پلی استر، پلی وینیل کلراید (P.V.C)، پلی وینل فلوراید (P.V.F) و پلی اتیلن با درصدهای گوناگون باشند که این درصدها می‌توانند پرتوهای زیان‌آور فرابنفش (UV) را بربایند.
از ویژگی‌های کشت‌های گلخانه ای (قارچ و گیاهان زینتی) و غیره… می‌توان به مصرف آب بسیار کم از حالت عادی با استفاده از روش آبیاری قطره ای یا مشابه آن استفاده کرد.
هر یک از گیاهان برای داشتن رشد مطلوب نیاز به شرایط خاصی از نظر شدت نور، دمای روزانه، دمای شبانه، میزان رطوبت هوا و خاک دارند. برای تولید و پرورش تجاری گیاهان مرغوب در تمام طول سال باید شرایط محیطی مطلوب به همراه کنترل عوامل خسارت زا (نظیر باد، طوفان‌های ویرانگر، سرما و یخبندان) از طریق ساختمانی به نام گلخانه ایجاد شود. گلخانه به عنوان محیط کنترل شده مطرح می‌گردد و با توجه به نیاز روزافزون بازار، چه از نظر تولید گل و گیاهان زینتی و چه از نظر سبزیجات و صیفی‌جات خارج از فصل و همچنین تولید گیاهان دارویی این روش تولید امروزه به یکی از سودآورترین بخش‌های کشاورزی تبدیل شده‌است که البته سرمایه‌گذاری اولیه فراوانی را نیز طلب می‌کند. با توجه به سرمایه‌گذاری زیادی که در این زمینه صورت می‌گیرد فقدان مدیریت صحیح در احداث گلخانه، انتخاب مکان، نوع گلخانه و پوشش آن باعث عدم بهره‌وری مناسب از سرمایه و امکانات خواهد شد.
گلخانه یا Greenhouse به فضای محدودی اطلاق می‌شود که قابلیت کنترل شرایط محیطی مناسب را برای رشد گیاهان از نواحی مختلف در سراسر سال داشته باشد. طبق این تعریف از جمله عملکرد گلخانه، فراهم کردن شرایط محیطی لازم و مورد نیاز محصولی معین است. گلخانه‌ها بر حسب اینکه چه نوع مصالح ساختمانی در آن‌ها به کار برده شده‌است به نوع ثابت و متحرک تقسیم‌بندی می‌شوند. گلخانه‌های ثابت، به گلخانه‌هایی گفته می‌شود که مصالح ساختمانی به کار رفته در آن‌ها از جنس پایدار و با دوام باشد. پس باید سالیان سال از آن‌ها استفاده کرد. گلخانه دارای انواع مختلف سازه گلخانه می‌باشد. مانند گلخانه گاتیک، تونلی و…
یکی از اولین تصمیماتی که باید اتخاذ شود، این است که گلخانه به صورت یک واحد جداگانه، در تماس با ساختمان‌های موجود یا به صورت بخشی از ساختمان‌های جدید ساخته شود. گلخانه‌های متصل به هم معمولاً هزینه‌های ساخت و گرمایش کمتری داشته و دسترسی آسانتری دارند، اما گیاهان نور کمتری دریافت می‌کنند. گلخانه‌های متصل به هم باید رو به جنوب ساخته شوند. یک گلخانه مستقل می‌تواند در محلی دورتر از ساختمان‌های موجود ساخته شود. گیاهان در چنین گلخانه‌ای نور خورشید را از همه جهات دریافت می‌کنند. این گلخانه‌ها از لحاظ ساخت و سیستم حرارتی بسیار گران هستند و هزینه‌های فوق‌العاده‌ای برای خطوط آب و برق لازم دارند. یک گلخانه می‌تواند در ه
اندازه‌ای ساخته شود اما کوچک‌ترین گلخانه‌ای که می‌توان در نظر گرفت چیزی در حدود ۲۰۰ فوت مربع است (۱۸٫۴ متر مربع). گلخانه‌های کوچکتر به نسبت از لحاظ ساخت و عملکرد بسیار گران هستند.
مسائلی که باید برای احداث گلخانه در نظر داشت عبارتند از:
دسترسی به راه‌های حمل و نقل که با احداث هر چه نزدیکتر به راه‌های اصلی این مشکل به حداقل می‌رسد.
نوع سوخت مصرفی در گلخانه؛ در مناطقی که امکان دسترسی به گاز طبیعی وجود دارد می‌توان با کاربرد این سوخت ارزان هزینه‌ها را به مقدار زیادی در تولید فصل سرما کاهش داد.
دسترسی به منابع آب با کیفیت و کمیت مناسب.
اثرات محیطی؛ جایی که دائماً دارای آب و هوای نامساعد، بارانهای شدید، سایه ناشی از واقع شدن در دامنه شمالی کوه‌های بلند یا درختان سربه فلک کشیده می‌باشد مناسب احداث گلخانه نیست. شدت نور یکی از عوامل تعیین‌کننده محسوب می‌گردد.
نوع محصولی که در برنامه تولید قرار می‌گیرد. با توجه به اینکه گرایش‌ها به سمت تولید اختصاصی محصولات است و دستور کار تولید پس از مطالعه ابتدایی بازار داخلی و خارجی مشخص می‌گردد قبل از احداث، ابتدا بایستی تعیین کنند که چه محصولی تولید شود سپس تصمیم به احداث گلخانه در منطقه و اقلیمی مناسب آن محصول بگیرید. *در نظر داشتن قوانین مربوط به زمین محدوده‌های شهری و احداث و بهره‌برداری از گلخانه‌ها و …
محل احداث بایستی حتی الامکان مسطح باشد چرا که در صورت ناهمواری و شیبدار بودن، ایجاد یک گلخانه بزرگ با مشکلات و هزینه‌های زیادی برای تسطیح همراه خواهد بود.
اسکلت گلخانه سایه ایجاد می‌کند و با توجه به زاویه تابش این سایه‌ها متفاوت است لزوم توجه به این امر به ویژه در تولید زمستانه حائز اهمیت است چرا که تغییرات اندکی دردرصد نور رسیده به گیاهان می‌تواند نقش بسزایی در کمیت و کیفیت تولید داشته باشد. موقعیت گلخانه باید به صورتی باشد که بیشترین مقدار نور را دریافت نماید. اولین انتخاب برای موقعیت گلخانه به صورت نمای جنوبی یا جنوب شرقی می‌باشد. نور تمام روز بهترین شرایط را برای گیاه فراهم می‌کند. البته نور تابیده شده ازجانب شرق، به هنگام صبح، برای گیاهان کافی می‌باشد. نور صبح بیشترین مطلوبیت را داراست، زیرا که به گیاهان اجازه داده می‌شود که فرایند تولید غذا را زودتر آغاز نمایند. و این موضوع منجر به حداکثر رشد می‌شود. بالطبع انتخاب‌های بعدی، نمای جنوب غربی و نمای غربی می‌باشد؛ چرا که دریافت نور دیرتر صورت می‌گیرد. نمای شمالی کمترین مطلوبیت را دارد و فقط برای گیاهانی که نور کمی احتیاج دارند مناسب می‌باشد. شایان ذکر است در مناطق پر تابش نظیر نواحی مرکزی و جنوبی ایران به دلیل شدت تابش نور خورشید در طی روز، نیاز به استفاده از شید یا گل پاشی سطح خارجی پوشش گلخانه‌ها به جهت کاهش تأثیرات منفی حاصل از تابش شدید نور خورشید، ضرورت خواهد داشت؛ لذا با توجه به مطلب فوق‌الذکر، بحث انتخاب جهت بهینه اجرای گلخانه در این مناطق، بررسی بیشتری می‌طلبد.
درختان برگ ریز مانند افرا و بلوط می‌توانند به‌طور مؤثری از نور شدید بعد ازظهر تابستانی با ایجاد سایه بکاهند. البته باید توجه داشت که درختان در هنگام صبح، بر روی گلخانه سایه نیندازند. این درختان در زمستان اجازه می‌دهند که نور کافی به گلخانه برسد؛ چرا که در پاییز برگ‌های خود را از دست می‌دهند.
گردش هوا در گلخانه ضروری است. وقتی که یک گیاه در معرض جریان هوای تازه در خارج از گلخانه باشد، هوای تازه در نزدیکی برگ‌ها تأمین شده و گیاه می‌تواند اکسیژن پس داده و از دی‌اکسید کربن تازه استفاده نماید. جریان هوا همچنین به پایین نگه داشتن رطوبت نسبی و کنترل دما در گلخانه کمک می‌نماید. گلخانه‌های تجاری به همه نیازمندی‌های اشاره شده در بالا و حتی بیشتر از آن وابسته‌اند. در یک گلخانه تجاری هدف اصلی سود دهی است؛ برای رسیدن به این هدف، گلخانه باید از لحاظ تأمین شرایط محیطی مطلوب کارآمد باشد. نور و دمای گلخانه باید به‌طور سخت و جدی کنترل شود. اخیراً کامپیوترها برای چنین کنترل‌هایی به‌طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته‌اند. همچنین وجود گازهای سمی و گرد و غبار در گلخانه ممکن است یک مشکل جدی باشد. این گازها شامل مونو اکسید کربن، اکسید نیتروژن و دی‌اکسید نیتروژن می‌باشند؛ که ممکن است از وسایل حرارتی متصاعد شوند.
فعالیت‌های شیمیایی صورت گرفته در فرایند فتوسنتز گیاهان، مستقیماً متأثر از شرایط محیطی می‌باشد. فتوسنتز به عواملی مانند دما، شدت نور و وجود آب و مواد غذایی وابسته‌است. تنفس گیاه نسبت به دما ی محیطی متفاوت می‌باشد. محدوده دمایی توصیه شده برای بیشتر گیاهان گلخانه‌ای که منجر به بالاترین بازده فتوسنتزی می‌شود، چیزی بین ۵۰ تا ۸۵ درجه فارنهایت می‌باشد؛ بنابراین بدون توجه به اینکه گلخانه برای چه کاری مورد استفاده قرار می‌گیرد، باید محیط آن کنترل شده باشد؛ این کار برای سلامت گیاهان گلخانه ضروری می‌باشد.
تنظیم دمای گلخانه شرط اولیه برای رشد و نمو بسیاری از گیاهان است. نیاز گیاهان به گرما دامنه‌های مختلفی دارد. بعضی از گیاهان، مثل گیاهان گرمسیری، به دمای بیشتر نیاز دارند. بعضی دیگر در دمای کمتر از ۲۰ درجه سانتیگراد هم به خوبی رشد و نمو می‌کنند، مانند گیاهانی که از مناطق سردسیری منقل شده‌اند، از جمله پامچال که در جنگل‌های شمال دیده می‌شود.
اما چگونگی تنظیم دما در گلخانه‌ها بستگی به سیستم گرمایی دارد. انواع بخاری‌ها یا سیستم‌های گازی می‌توانند مورد استفاده قرار بگیرند. سیستم‌های حرارتی باید توان توزیع یکنواخت دما را داشته باشند و فاقد اثرات زیست‌محیطی باشند. دمای روزانه و شبانه توصیه شده برای چند محصول متداول گلخانه‌ای؛
محصول دمای شبانه (F) دمای روزانه (F)
گوجه فرنگی ۶۶–۶۰ ۸۰–۷۰
کاهو ۵۵ ۷۸–۷۰
خیار ۶۵ ۸۰
فلفل ۶۲ ۸۰–۷۰
گل داودی ۶۳–۶۲ ۸۰–۷۵
گل شمعدانی ۶۰–۵۵ ۷۵–۷۰
همه گیاهان به یک اندازه به نور نیازمند نیستند.
گیاهان از نظر نیاز نوری به سه گروه تقسیم می‌شوند.
البته نیازنوری در گیاه به دو قسمت تقسیم می‌شود. قسمت اول طول روز که توضیحات آن در بالا داده شد و قسمت دوم شدت نور می‌باشد که این نیاز برای هر گیاهی متفاوت بوده و نور گلخانه در ابتدا توسط نورسنج اندازه‌گیری شده و هر گیاهی را متناسب با نور موجود کشت کرده یا نور موجود در گلخانه را از ابتدا تنظیم کرده و سیستم‌های کنترل نور نیز در این زمینه پدیدمی‌آورند و سپس اقدام به کشت می‌کنند.
تأمین رطوبت یکی از پارامترهای مهم برای رشد و نمو گیاهان است. بعد از شناخت نیاز رطوبتی گیاهان، آن‌ها را در گلخانه‌های خاص خود جایگزین می‌کنیم یعنی همه گیاهان در یک نوع گلخانه نگهداری نمی‌شوند. در سطوح تخصصی و بزرگ، هر گلخانه برای یک محصول یا تعدادی محصول مشابه با نیازهای یکسان در نظر گرفته می‌شود.
انواع روش‌های آبیاری به‌طور خلاصه به شرح زیر است.
۱- آبیاری بارانی: هدف از آبیاری بارانی توزیع یکنواخت آب برای تمام گیاهان و کاهش دمای محیط و افزایش رطوبت است. راندمان مصرف آب ۷۵در صد است. هزینه ابتدایی زیاد از معایب این سیستم است.
۲- آبیاری قطره‌ای: در این روش آب، کودهای شیمیایی و سایر مواد مورد نیاز گیاه به صورت محلول توسط قطره چکان‌های نصب شده روی لوله‌های جانبی در اختیار گیاه قرار می‌گیرد. راندمان مصرف آب ۹۰ در صد است و چون قطره چکان‌ها در کنار بوته یا ساقه گیاه قرار می‌گیرند امکان رشد و توسعه علف‌های هرز از بین می‌رود.
کاربرد Co2 تقریباً معادل استفاده از مواد غذایی، کاربرد پیدا کرده‌است. در ایران که گیاهان از لحاظ نوری در وضعیت مناسبی قرار دارند می‌توان با بالا بردن مصرف Co2 راندمان محصول را نیز بالاتر برد. وجود Co2 برای انجام عمل فتوسنتز ضروری است. این واکنش شیمیایی منجر به تولید محصول سبز می‌شود. در این واکنش Co2 عامل بسیار مهمی است.
سالهای زیادی است که به منابع غنی‌سازی دی‌اکسید کربن در گلخانه‌ها، برای افزایش رشد و تولید گیاهان پی برده شده‌است. دی‌اکسید کربن یکی از ضروری‌ترین اجزاء فتوسنتز می‌باشد. فتوسنتز یک فرایند شیمیایی است که انرژی نور خورشید را برای تبدیل دی‌اکسید کربن و آب به مواد قندی در گیاهان سبز مورد استفاده قرار می‌دهد؛ سپس این مواد قندی در خلال تنفس گیاه برای رشد آن مورد استفاده قرار می‌گیرند. اختلاف بین نرخ فتوسنتز و تنفس، مبنایی برای میزان انباشتگی ماده خشک در گیاهان می‌باشد. در تولید گلخانه‌ای، هدف همه پرورش دهندگان، افزایش ماده خشک و بهینه‌سازی اقتصادی محصولات می‌باشد. دی‌اکسید کربن با توجه به بهبود رشد گیاهان، باروری محصولات را افزایش می‌دهد. بعضی از مواردی که باروری محصولات به وسیله غنی‌سازی دی‌اکسید کربن افزایش داده می‌شود عبارتند از: گلدهی قبل از موعد، بازده میوه دهی بالاتر، کاهش جوانه‌های ناقص در گلها، بهبود استحکام ساقه گیاه و اندازه گل؛ بنابراین پرورش دهندگان گل و گیاه باید دی‌اکسید کربن را به عنوان یک ماده مغذی در نظر بگیرند.
یکی از موارد مهم در احداث یک گلخانه توجه به زهکشی گلخانه‌است. در مناطقی با زمین‌های دارای بافت سخت و با لایه تحت‌الارض غیرقابل نفوذ با قرار دادن لوله‌های سفالی منفذ دار زیربسترها یا به طرق ابتکاری دیگر تمهیدات لازم را در جهت بهبود زهکشی می‌اندیشند
در مناطق باد خیز ردیفی از درختان یا یک مانع طبیعی مثل تپه برای کاهش خسارت باد استفاده می‌شود. حداقل فاصله درختان از گلخانه در شرق و غرب بایستی حدود ۵/۲ برابر ارتفاع درختان باشد. این فاصله در قسمت جنوبی بیش از یک ارتفاع درختان است.
تا قبل از سال ۱۹۵۰ فقط گلخانه‌های شیشه‌ای وجود داشت امروزه این گلخانه‌ها پر هزینه‌ترین نوع گلخانه محسوب می‌گردد. چون مصرف سوخت در این گلخانه‌ها بالاست، نیاز به اسکلت‌های محکم دارند. بسته به پهنای گلخانه از اسکلتهای مختلفی می‌توان برای بنای آن استفاده نمود. در پهنای کمتر از ۶ متر اسکلت چوبی بدون نیاز به ستونهای میانی قابل استفاده‌است. برای گلخانه‌هایی با پهنای تا حدود ۱۲ متر اسکلت لوله‌ای بدون نیاز به ستون‌های عمودی وسط قابل کاربرد هستند ولی بایستی برای استحکام به قاب پنجره‌ها متصل شوند.
پوششهای پلاستیکی می‌تواند از جنس پلی استر، پلی وینیل کلراید(P.V.C) پلی وینل فلوراید(P.V.F) باشد. از مزایای این پوششها عدم نیاز به اسکلتهای سنگین وکاهش هزینه گرم کردن تا حدود ۴۰٪ نسبت به گلخانه‌های
شیشه‌ای یک لایه‌است. امروزه گلخانه‌های پلاستیکی درصد بالایی از گلخانه‌های دنیا را به خود اختصاص می‌دهند؛ ولی در اروپای شرقی محبوبیت چندانی ندارد. عیب پوششهای پلاستیکی دوام کم آنهاست چرا که اشعه ماورای بنفش خورشید باعث شکنندگی و تیرگی پلاستیک می‌شود. اغلب پوششهای پلاستیکی از نوع پلی اتیلن بوده که معمولاً به ماده مقاوم‌کننده در مقابل UV(اشعه ماورای بنفش) آمیخته شده‌اند که در این صورت طول عمر آن‌ها تا حدود ۳ سال قابل افزایش است. همچنین عیب دیگر این پوششها این است که در زمستان اگر هوای گلخانه سردتر بوده و با برخورد هوای مرطوب داخل گلخانه قطرات بخار آب بر روی آن‌ها تشکیل می‌گردد که با پیوستن به هم بزرگ شده و با چکیدن قطرات بر سطح برگ‌ها باعث بالا رفتن رطوبت سطح برگ و ایجاد بیماری‌های قارچی می‌گردند و از طرفی با ریزش قطرات بر کف گلخانه‌ها باعث افزایش رطوبت بستر خاکها و کاهش میزان اکسیژن خاک می‌شوند؛ که تداوم این امر می‌تواند منجر به کاهش جذب عناصر غذایی و کاهش رشد عمومی گیاه شود. راه حل این مشکل استفاده از اسپری محلول مواد شوینده در آب است که بر روی سطح داخلی پوشش می‌پاشند که البته این مواد خیلی زود پاک می‌شوند. حسن این کار جلوگیری از بزرگ شدن قطرات است. امروزه در کشورهای پیشرفته پلی اتیلن و سایر پوششهای پلاستیک را به مواد نگهدارنده نور مادون قرمز (IR) آمیخته می‌کنند که تلفات دمای گلخانه را در شب ۱۵ تا ۲۵ درصد کاهش می‌دهند.
PVF نیز یکنوع پوشش پلاستیکی جدید است که تا ده سال دوام داشته و واکنش آن نسبت به نور و قیمت آن تقریباً معادل شیشه‌است. پوششهای دوبل پلاستیکی نیز کاهش هزینه سوخت تا یک سوم نقش مؤثری دارند. انجام پوششهای دولایه در اسکلت‌های سوله‌ای که ستون کمتری دارند راحت‌تر است. فاصله بین دولایه پایینی از ۱۰–۲۵/۱ سانتی‌متر کمتر یا بیشتر نباشد. گلخانه‌های نیمه استوانه‌ای برای پوششهای دولایه‌ای مناسب می‌باشند. میزان کشیدگی پلاستیک بسیار مهم است. هنگامی که در یک روز سرد نصب شود می‌بایست آن را محکم کشید و در روز گرم کمتر کشیده شود با در هوای سرد منقبض و پاره نگردد. امروزه اکثر گلخانه‌های جدید در آمریکا چه به صورت دایم یا موقت با پوشش‌های پلاستیکی ساخته می‌شوند.
سکو بخشی از فضای گلخانه‌است جایگاهی است برای قرار گرفتن گلدان‌ها یا کشت گیاهان در بسترهای بالاتر از سطح زمین همانگونه که از نام آن پیدا است، سکوها همواره در سطحی بالاتر از کف گلخانه‌ها قرار می‌گیرند. این عمل ضمن جلوگیری از گسترش عوامل آلوده‌کننده و بیماری‌زای گیاهی به تهویه بهتر و گرم شدن زودتر بستر کمک می‌کند. انتخاب شکل سکوها و مواد سازنده آن‌ها به نوع گیاه، گلخانه و سلیقه سازنده بستگی دارد. به‌طور کلی ویژگی‌های یک سکوی خوب عبارت است از:
الف _ از زهکشی مطلوبی برخوردار باشند.
ب_ پهنای آن طوری باشد که کارگران به آسانی به مرکز سکو دسترسی داشته باشند.
ج_ طوری نصب شده باشد که حداکثر نور را جذب کنند.
کار کردن با سکوها برای قرار دادن گلدان‌ها به کارگران این امکان را می‌دهد که بدون خم شدن کار خود را انجام دهند در صورتی که سکوها برای کشت گیاهان استفاده بهتر است ۳۰–۱۵ سانتیمتر عمق داشته و از زهکشی مناسبی برخوردار باشد. ارتفاع سکوها از سطح زمین می‌بایست به گونه‌ای باشد که اقدامات داشت با تسلط کارگر بر محصول امکانپذیر باشد که این امر به نوع محصول بستگی دارد. سکوها را می‌توان از جنس آلومینیوم، ایرانیت، الوار چوبی یا مواد بتنی ساخت. آلومینیوم عمری طولانی دارد ولی گران‌قیمت است و چوب ارزان بوده ولی عمر کوتاهی دارد و احتمال پوسیدگی آن نیز زیاد است و همچنین عوامل بیماری‌زا نیز در آن نفوذ می‌کنند.
نحوه قرار گرفتن سکوها
بایستی سکوها را طوری نصب نمود که از حداکثر فضای گلخانه‌ای برای پرورش گیاهان استفاده شود. تعداد و عرض راهروها بستگی به نحوه استفاده از آن‌ها و نوع محصول دارد.
ارتفاع سکوهای کشت ۹۰–۸۰ سانتیمتر است. پهنای سکوهای مجاور دیواره‌ها حدود ۹۰سانتیمتر و پهنای سکوهای میانی که از دو طرف قابل دسترسی است حداکثر می‌بایست ۱۸۰ سانتی‌متر باشد. سکوهای کشت گیاهان گلدانی نبایست دیواره داشته باشد و کف سکوها تا حد ممکن بایستی منفذدار باشد. تخته‌های چوبی سوراخدار به همراه تورسیمی محکم برای ساختن کف سکوها مناسبند.
در روش نوین به منظور استفاده مؤثر از حداکثر فضای گلخانه از سکوی متحرک استفاده می‌کنند. این سیستم فضای تولید را تا بیش از ۹۰٪ مساحت گلخانه افزایش می‌دهد. راهروها توسط سکوهای متحرک اشغال شده که با حرکت سکو راهرو از یک سمت باز می‌شود و از طرف دیگر بسته می‌شود.
گلهای بریده را در شرایط گلخانه‌ای به هر دو شکل بسترهای سکوئی و زمینی کشت می‌کنند. گیاهانی مثل گل داوودی و میمون را می‌توان بر روی سکوها کشت نمود؛ ولی این سکوها بایستی نزدیک زمین قرار گیرند تا عملیات حذف جوانه‌ها، محلول پاشی و برداشت امکان‌پذیر باشد، میخک را نیز به علت حساسیت به بیماری پژمردگی باکتریایی بر روی سکوهای کوتاه پرورش می‌دهند.
ضد عفونی کردن خاک سکوها راحت‌تر و موفقیت‌آمیزتر از بسترهای زمینی است. بسترهای زمینی باید به گونه‌ای باشند که خاک اطراف ریشه را از قسمت‌های دیگر مجزا کنند. بتون برای بسترهای زمینی مناسب است.
از تجهیزات و ادوات مورد نیاز گلخانه می‌توان به سیستم گرمایشی، سرمایشی، انواع سمپاش، مه پاش، ژنراتور و تراکتورگلخانه آبی اشاره کرد.
در این سیستم از بخار آب یا آب داغ استفاده می‌شود.
لوله‌های گالوانیزه گلخانه از جنس فولاد هستند که با روش گالوانیزاسیون گرم یا سرد گالوانیزه می‌شوند. با این عملیات لوله‌های فولادی در مقابل خوردگی و زنگ زدگی مقاوم تر می‌شوند و طول عمر آن‌ها نیز افزایش می‌یابد.
در این روش لوله‌های گلخانه، به روش الکترولیز با فلز روی پوشش داده می‌شوند. در نتیجه ضخامت روی بر سطح این لوله‌ها کمتر بوده (بین ۸ الی ۱۲ میکرون) و به همین دلیل دوام آن‌ها نیز نسبت به گالوانیزه گرم کم‌تر است. است. لوله‌های گلخانه ای که به روش گالوانیزه سرد گالوانیزه شده‌اند در شرایط عادی و معمولی نهایتاً ۲ تا ۶ سال عمر می‌کنند.
در این روش لوله‌های فولادی را در شرایطی با دمای بالاتر (حدود ۴۴۰ درجه سانتی گراد) گالوانیزه می‌کنند. در نتیجه ضخامت روی بر سطح آن‌ها بیشتر است (حدود ۴۰ تا ۸۰ میکرون). به همین دلیل پایداری و طول عمر لوله‌هایی که به روش گالوانیزاسیوم گرم گالوانیزه می‌شوند بیشتر است.
و در نهایت استفاده از سازه‌های فولادی آبکاری شده به روش گرم برای گلخانه‌ها بسیار مناسب تر است.
ورق‌های فلزی را به دو روش گالوانیزه می‌کنند
تفاوت این دو نوع گالوانیزه در فرایند تولید و عمق نفوذ مواد گالوانیزه در بافت قطعه فلزی مورد نظر است و از اینرو به‌طور معمول به جای اصطلاح گالوانیزه گرم، اصطلاح گالوانیزه گرم و عمیق(HOT & DEEP GALVANAIZED) را به کار می‌برند. هر دو نوع گالوانیزاسیون سرد و گرم در ایران انجام می‌شوند. روش تولید گالوانیزه سرد اضافه نمودن یک ورق روی ز طریق پرس یا اسپری روی به ورق فولاد می‌باشد ولی روش تولید گالوانیزه گرم مبتنی بر چندین مرحله آماده‌سازی سطح ورق یا قطعه فلزی مورد نظر و سپس شناور نمودن آن در حمام روی مذاب با دمای ۴۰۰ تا ۵۰۰ درجه است. بدیهی است که به دلیل عمق نفوذ بیشتر فلز روی در روش گالوانیزه گرم و عدم امکان جدا شدن آن از سطح قطعه یا ورق مورد نظر، قطعات دارای این نوع پوشش به ویژه در محیط‌های مرطوب گلخانه ای از مقاومت بسیار بیشتر در برابر زنگ زدگی برخوردار بوده دوام خیلی طولانی تری دارند و برای گلخانه اکیداً مورد توصیه می‌باشند. شرکت‌های گلخانه ساز بین‌المللی، کیفیت پوشش گالوانیزه را بیش از آنکه بر حسب ضخامت بیرونی پوشش (بر حسب میکرون) عنوان کنند، بر اساس میزان وزنی اضافه شده به قطعه فلزی بر حسب گرم در متر مربع اعلام و این فاکتور در مستندات فنی طرح‌ها با حرف Z درج می‌شود. به عنوان مثال Z 250 به معنی اضافه شدن ۲۵۰ گرم مواد گالوانیزه (روی) به ازای هر متر مربع از قطعه فلزی مورد نظر می‌باشد.
به‌طور معمول هر شاخه پروفیل (عمدتاً قوطی) یا لوله تولیدی کارخانجات به طول ۶ متر بوده که بر اساس سفارش مشتری از طول ۷ – ۴ متر نیز قابل تولید می‌باشد. ===
گلخانه خورشیدی به طرحی از گلخانه‌ها گفته می‌شود که در آن از انرژی خورشید استفاده بهینه می‌گردد تا استفاده از سوخت فسیلی انرژی‌های فسیلی حذف یا کاهش یابد.
گلخانه‌های خورشیدی برای مناطق سرد و جاهائی که گرمایش مهمتر از سرمایش است مناسب می‌باشد. انرژی خورشیدی توسط گلخانه جذب و به درون خانه تزریق می‌شود و بدین ترتیب چرخش تهویه‌ای هوا انجام می‌گیرد. در بسیاری از مواقعه یک گلخانه باید دارای یک جرم حرارتی داخلی نیز باشد تا نوسان حرارتی آن کاهش یابد. فضای گلخانه نیز باید دارای تهویه و سایه اندازی مناسب باشد تا در تابستان از جذب گرمای بیش از حد جلوگیری نماید. گلخانه خورشیدی از متنوع‌ترین و فراگیرترین سامانه‌های ایستا می‌باشد که انرژی گرمایی خورشید را به فضای کار و زندگی منتقل می‌نماید طراحی جانمایی و بدنه اصلی آن به نوع اقلیم و عملکرد خود بنا بستگی دارد آب با ظرفیت گرمایی بالا باعث به وجود آمدن هوی مناسب و لطیف خواهد شد یکی از راه‌های انتقال گرمای ذخیره شده در گلخانه این می‌باشد که خاصیت جابجایی هوا را امکان‌پذیر می‌نماید.
عواملی این گلخانه‌ها را از گلخانه‌های معمولی متمایز می‌سازند عبارت است از:
معمولاً در این مدل از روش‌های ذیل برای ذخیره انرژی خورشیدی استفاده می‌گردد:
در مکان‌هایی که برای ذخیره‌سازی گرما استفاده نمی‌شود باید از مواد دارای قابلیت انعکاس برای انعکاس نور به داخل گلخانه استفاده شود.
جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ بیستمین دورهٔ جام جهانی فوتبال بود که از ۱۲ ژوئن ۲۰۱۴ تا ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۴ در کشور برزیل برگزار شد و در نهایت با قهرمانی تیم ملی فوتبال آلمان پایان گرفت. در دیدار پایانی ژرمن‌ها موفق شدند با یک گل ماریو گوتزه در دقایق پایانی وقت اضافه دوم، تیم ملی آرژانتین را شکست دهند.برزیل پس از میزبانی در سال ۱۹۵۰ میلادی، برای دومین بار موفق به کسب میزبانی جام جهانی گردید. این کشور پس از مکزیک، ایتالیا، فرانسه و آلمان، پنجمین کشوری است که برای دومین بار میزبان جام جهانی می‌شود. در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل، طبق ادوار گذشته (از جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه به بعد) ۳۲ تیم حضور داشتند که شامل ۱۳ تیم از اروپا، ۶ تیم از آمریکای جنوبی (همراه با برزیل)، ۵ تیم از آفریقا، ۴ تیم از آسیا و ۴ تیم از منطقه کونکاکاف (آمریکای شمالی، مرکزی و کارائیب) می‌شدند.
در این رقابت‌ها ۶۴ مسابقه در ۱۲ شهر مختلف برزیل برگزار شد. در این دوره از مسابقات تمامی قهرمانان ادوار قبلی جام جهانی یعنی برزیل، ایتالیا، آلمان، آرژانتین، اروگوئه، اسپانیا و فرانسه حضور داشتند. مدافع عنوان قهرمانی - اسپانیا - در مرحله گروهی همراه با انگلستان و ایتالیا حذف شدند. اروگوئه هم در دور یک‌هشتم نهایی حذف شد. هم چنین، فرانسه در دور یک چهارم نهایی حذف شد. دیدار فینال بین دو قهرمان اسبق جام جهانی، آلمان و آرژانتین، برگزار شد، که نهایتاً آلمان توانست آرژانتین را با یک گل در دقایق آخر وقت اضافی دوم شکست دهد و برای نخستین بار در تاریخ جام جهانی، مبدل به یک تیم اروپایی شود که در قاره آمریکای جنوبی قهرمان جام جهانی فوتبال شده‌است. هم چنین، این اولین بار است که قهرمان جام جهانی به صورت پی در پی از قاره اروپا (جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان: ایتالیا؛ جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی: اسپانیا و جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل: آلمان) می‌باشد.
نشان رسمی این جام، جمعه ۱۸ تیر ۱۳۸۹ با برگزاری مراسمی در ژوهانسبورگ رونمایی شد. در این مراسم علاوه بر سپ بلاتر، داسیلوا رئیس‌جمهوری برزیل ریکاردو تکسریا رئیس فدراسیون فوتبال برزیل، کافو، روبرتو کارلوس، روماریو و کارلوس آلبرتو تورس و کارلوس آلبرتو پریرا حضور داشتند. نماد جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل، تندیس جام قهرمانی است که ۲ دست سبز رنگ روی آن و یک دست زرد زیر آن قرار دارد.
طراحی پوستر این جام توسط کارن هایدینگر، طراح برزیلی انجام شده‌است. این پوستر شامل نقشهٔ برزیل است که از خطوط پاهای بازیکنان تشکیل شده‌است. همچنین نماد این دوره از بازیهای جام جهانی فوتبال، فولکو، ششمین حیوانی بود که به عنوان نماد جام جهانی انتخاب می‌شد.
فدراسیون بین‌المللی فوتبال (فیفا) در ۷ مارس ۲۰۰۳ اعلام کرد که مسابقات جام جهانی فوتبال در آمریکای جنوبی برگزار خواهد شد. این بدین منظور بود که پس از جام جهانی فوتبال ۱۹۷۸ آرژانتین، مسابقات به صورت دوره‌ای در قاره‌های مختلف جهان برگزار شود.
در ۳ ژوئن ۲۰۰۳، کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی (کونمبول) در ابتدا اعلام کرد که ۳ کشور آرژانتین، برزیل و کلمبیا خواهان میزبانی جام جهانی ۲۰۱۴ هستند. اما در ماه مارس ۲۰۰۴، کونمبول اعلام کرد که انجمن به اتفاق آراء رأی به میزبانی برزیل داده‌اند. در طول این ماه، کلمبیا تصمیم گرفت که بر پیشنهاد خود مصمم باشد و به‌طور رسمی در دسامبر ۲۰۰۶ نامزدی خود را اعلام کرد؛ این در حالی بود که برزیل یک هفته پیش نامزدی خود را به‌طور رسمی اعلام کرده بود. در نهایت، کلمبیا در آوریل ۲۰۰۷ رسماً از پیشنهاد خود عقب‌نشینی کرد. در نتیجه، فقط برزیل نامزد میزبانی جام جهانی ۲۰۱۴ باقی ماند، که در ۳۰ اکتبر ۲۰۰۷، فیفا پس از جلسهٔ کمیتهٔ اجرایی این فدراسیون، برزیل را به عنوان میزبان رسمی این مسابقات معرفی کرد.
این بار دوم است که برزیل میزبان جام جهانی می‌شود. اولین بار برزیل در سال ۱۹۵۰ میزبان جام جهانی بود. برزیل بعد از مکزیک، ایتالیا، فرانسه و آلمان پنجمین کشوری است که برای دومین بار میزبان جام جهانی می‌شود. در هر چهار دوره قبلی که مسابقات در آمریکای جنوبی برگزار شده تیم‌های این قاره به قهرمانی رسیده‌اند (دو بار آرژانتین و دو بار اروگوئه) اما برزیل تاکنون نتوانسته در کشور خود قهرمان رقابت‌ها شود.
از جام جهانی ۲۰۰۶ به بعد فیفا قوانین تعیین تیم‌های شرکت‌کننده را تغییر داد و قرار بر این شد که تنها تیم میزبان بدون شرکت در مسابقات مقدماتی به مرحلهٔ نهایی پا گذارد و قهرمان دورهٔ پیشین جام نیز موظف به شرکت در مسابقات دور مقدماتی باشد. این قانون برای جام‌های آتی هم اجرا می‌شود. مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ برای کسب ۳۱ سهمیه جام جهانی ۲۰۱۴ در سراسر جهان از ۳ مارس ۲۰۱۱ تا ۲۰ نوامبر ۲۰۱۳ برگزار شده‌است. جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ با حضور ۳۲ تیم از سراسر جهان برگزار خواهد شد. برزیل به عنوان کشور میزبان به صورت مستقیم در این بازی‌ها حضور دارد و ۳۱ تیم دیگر با برگزاری مسابقات مقدماتی در تمامی قاره‌ها انتخاب شده‌اند.
تیم‌های زیر، که براساس کنفدراسیون منطقه خود دسته‌بندی شده‌اند برای دور نهایی انتخاب شدند. عدد داخل قلاب، ردهٔ تیم در آخرین رده‌بندی فیفا در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۳ است.
۱۲ شهر ریودو ژانیرو، برازیلیا، سائوپائولو، فورتالزا، بلو هوریزونته، پورتو الگره، سالوادور، ریسیف، مانائوس، کوریتیبا، کویابا و ناتال شهرهای میزبان جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ شدند.
برای افزایش صحت اعلام گل توسط داوران، پس از آزمایش‌هایی که در جام کنفدراسیون‌ها سال ۲۰۱۳ انجام شد، فناوری خط دروازه توسط فیفا در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل معرفی شد. این سیستم دارای ۱۴ دوربین پرسرعت بود که به هر یک از دروازه‌ها ۷ دوربین اختصاص داده شد. داده‌ها به مرکز پردازش تصویر مرکزی فرستاده می‌شدند، جایی که گل یا عدم گل تشخیص داده می‌شد. داور مسابقه به ساعتی مجهز بود که به محض تشخیص گل توسط سیستم، به لرزه درمی‌آمد و پیغام «گل (به انگلیسی: Goal)» را نمایش می‌داد. گل دوم فرانسه در بازی گروهی‌اش مقابل هندوراس اولین باری بود که از این تکنولوژی استفاده شد.
پس از آزمایش‌های موفق، فیفا استفاده از افشانه محوشونده توسط داوران را تأیید کرد. اسپری‌ای بر پایه آب که در عرض چند دقیقه محو می‌شود، می‌تواند برای مشخص کردن خط ده یاردی برای دیوار دفاعی تیم مقابل در هنگام ضربه آزاد و همچنین ترسیم محل قرارگیری توپ برای یک ضربه آزاد استفاده شود.
آدیداس برازوکا، توپ رسمی بازی‌های جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل بود که توسط شرکت آدیداس و کمپانی تحت حمایت فیفا، فوروارد اسپورتس سیالکوت، در پاکستان تولید شد. آدیداس پس از انتقادهایی که به توپ جام جهانی ۲۰۱۰ شده بود، طراحی جدیدی از توپ را شروع کرد. تعداد قطعه‌های توپ به ۶ قطعه کاهش یافت. همچنین این قطعه‌ها از لحاظ حرارتی به هم چسبانده شدند. این کار باعث می‌شد تا توپی با قوام و آیرودینامیک بهتر تولید شود.
به دلیل دمای نسبتاً زیاد برزیل، به ویژه در نواحی شمالی که به خط استوا نزدیک‌تر است، استراحت‌هایی بین بازی برای خنک شدن بازیکنان در نظر گرفته شد. اگر دما بیشتر از ۳۲ درجه سانتیگراد (۹۰ درجه فارنهایت) باشد، این توقف می‌تواند بعد از دقیقه ۳۰ هر نیمه به اختیار داور مسابقه انجام شود.
اولین استراحت بین بازی در دقیقه ۳۲ بازی هلند و مکزیک در یک‌هشتم نهایی جام جهانی ۲۰۱۴ اتفاق افتاد. این بازی در ورزشگاه کاستلو شهر فورتالزا برزیل انجام شد. در آغاز مسابقه، فیفا درجه حرارت را در ۳۲ درجه سانتیگراد (۹۰ درجه فارنهایت) با رطوبت ۶۸٪ ذکر کرد.
به دلیل اینکه مجوز آزمایشگاه تست دوپینگ ریو دو ژانیرو توسط آژانس بین‌المللی مبارزه با دوپینگ لغو شده بود و نیز این آزمایشگاه نمی‌توانست تا شروع بازی‌های جام جهانی ۲۰۱۴ مجوز بگیرد، نمونه‌های بازیکنان به آزمایشگاه لوزان سوئیس فرستاده می‌شدند. نمونه‌های خون و ادرار از همه بازیکنان قبل از مسابقه، و از دو بازیکن به صورت شانسی و تصادفی در هر تیم در هر مسابقه به سوئیس فرستاده می‌شد. فیفا گزارش داد که ۹۱٫۵٪ از بازیکنانی که در این مسابقات شرکت می‌کنند، قبل از شروع مسابقه تست شده‌اند و تست هیچ‌کدام از آنها مثبت ارزیابی نشده‌است. با این حال، از فیفا دربارهٔ نحوه انجام تست‌های دوپینگ و هزینه‌های زیاد ارسال به اروپا انتقاد شد.
در ماه مارس ۲۰۱۳ فیفا؛ لیست ۵۲ نفره داوران اولیه همراه با کمک داورها را از هر ۶ کنفدراسیون را منتشر کرد. کمیته داوران فیفا روز ۱۴ ژانویه به ریاست جیم بویس از ایرلند شمالی تشکیل جلسه داد و طی آن اسامی ۲۵ داور و ۸ زوج ذخیره از ۴۳ کشور جهان اعلام شد. تیم ذخیره در صورت نیاز می‌توانند جایگزین شده و در امر قضاوت نقش جدی داشته باشند.
سیدبندی جام جهانی ۲۰۱۴ در ۳ دسامبر ۲۰۱۳ توسط فیفا اعلام شده‌است، ۳۲ تیم انتخاب شده در ۴ سید تقسیم‌بندی شده‌اند که سید اول شامل برزیل به عنوان میزبان رقابت‌ها و ۷ تیم برتر رنکینگ فیفا که در اکتبر ۲۰۱۳ اعلام شده‌است می‌باشد، دیگر تیم‌ها نیز در ۳ سید دیگر براساس قاره‌ها و کنفدراسیون‌ها جای گرفته‌اند.
مراسم قرعه کشی مرحله نهایی رقابت‌های جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ برزیل در کوستا دو ساویپه ایالت باهیا، حدود ۹۰ کیلومتری شمال سالوادور در تاریخ ۱۵ آذر ۱۳۹۲ مصادف با روز ۶ دسامبر ۲۰۱۳ در ساعت ۱۳:۰۰ به وقت محلی و ۱۹:۳۰ به وقت تهران انجام شد.
فرناندا لیما و رودریگو هیلبرت مجری‌های اصلی مراسم قرعه کشی هستند، انتخاب این دو بازیگر و مدل باعث شد برخی در شبکه‌های اجتماعی، فیفا را به نژادپرستی متهم کنند، چرا که آن‌ها معقتدند دو مجری سفیدپوست این مراسم نماینده اکثریت مردم برزیل نیستند.
به گفته مسولان برگزاری قرعه‌کشی، این مراسم طوری طراحی شده بود که نشانگر زیبایی‌های طبیعی برزیل بود، مارگارت منزس و الودوم وامیسیدا دو خواننده مشهور و سرشناس برزیلی، در این مراسم ترانه‌هایی را اجرا نمودند.
بازیکنان سرشناسی مثل زین الدین زیدان از فرانسه، کافو از برزیل، جف هرست از انگلستان و فابیو کاناوارو از ایتالیا در طول مراسم، قرعه‌کشی را انجام دادند.
تیم‌های صعود کرده به جام جهانی ملزم هستند که تا ۱۰ روز قبل از شروع مسابقات فهرست ۲۳ نفره (۳ دروازه‌بان) از بازیکنان خود را به فیفا ارائه کنند. همچنین تیم‌ها مجاز هستند تا ۲۴ ساعت مانده به اولین مسابقه خود در صورت آسیب‌دیدگی بازیکن جدیدی را جایگزین بازیکنان معرفی شده بکنند.
مرحلهٔ حذفی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ مرحله دوم و نهایی مسابقات جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ است که بعد از مرحلهٔ گروهی و راهیابی ۱۶ تیم به مرحله یک‌هشتم نهایی ادامه می‌یابد.
فدراسیون بین‌المللی فوتبال (فیفا) مبلغ جوایز نقدی مسابقات جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل را ۵۷۶ میلیون دلار تعیین کرد که افزایش دست کم یک سوم را نسبت به جام جهانی ۲۰۱۰ نشان می‌دهد. جوایز نقدی جام جهانی ۲۰۱۰ در آفریقای جنوبی ۱۴۰ میلیون دلار کمتر و مبلغ ۴۲۰ میلیون دلار بود. جوایز نقدی جام جهانی ۲۰۱۴ افزایش حداقل ۳۷ درصدی را نسبت به دوره گذشته نشان می‌دهد. علاوه بر این ۷۰ میلیون دلار هم از طریق فدارسیون‌های کشورها، بین باشگاه‌هایی که بازیکنان آن‌ها در ماه ژوئن ۲۰۱۴ در جام جهانی شرکت می‌کنند، توزیع خواهد کرد، این مبلغ هم نسبت به دوره گذشته افزایش یافته‌است.
از باشگاه‌هایی که بازیکنان‌شان در جام جهانی شرکت دارند در نظر گرفته‌است. این برنامه که در سال ۲۰۱۲ راه‌اندازی شده، همه بازی‌ها در هر سطحی که در تقویم بین‌المللی فوتبال درج شده، از تاریخ اول سپتامبر ۲۰۱۲ تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۴، را در بر می‌گیرد. تمامی تیم‌ها مبلغ ۱٫۵ میلیون یورو برای آماده‌سازی تیم و خرج‌های اولیه دریافت می‌کنند.
میزان پاداش‌های نقدی اختصاص داده شده در جام جهانی ۲۰۱۴ به شرح زیر است:
در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۴، فیفا و سونی میوزیک اعلام کردند که آواز رسمی این دور از مسابقات به نام (ما یکی هستیم (اوله اولا)) به خوانندگی پیت‌بول و با همکاری جنیفر لوپز و کلودیا لیت اجرا می‌شود.
شرکت آلمانی GoalControl در زمینه تجزیه و تحلیل بی‌درنگ (real time) تصویر در رویدادهای ورزشی فعالیت می‌کند. توسعه و به‌کارگیری سیستم‌های بینایی مبتنی‌بر دوربین که در زمینه شناسایی و ردیابی سه بعدی اشیای متحرک در صحنه‌های پیچیده‌ای نظیر رقابت‌های فوتبال قابل استفاده هستند، از تخصص‌های این شرکت است. این شرکت دو محصول دارد که هر دو را می‌توان در فوتبال مورد استفاده قرار داد. یکی از این محصولات، سیستم GoalControl-4D است که مورد تأیید فیفا قرار گرفته و با نصب در دوازده استادیوم میزبان بازی‌های جام جهانی برزیل، GLT را برای نخستین‌بار در جام جهانی به کمک داوران می‌آورد.
سیستم GoalControl-4D به ۱۴ دوربین پرسرعت مجهز است که روی سقف و گرداگرد زمین فوتبال نصب می‌شوند. از این میان، هفت دوربین برای هر دروازه در نظر گرفته شده‌است که هر دوربین در هر ثانیه ۵۰۰ فریم 3d ایجاد می‌کند.
دوربین‌ها به یک سیستم کامپیوتری پردازش تصویر قدرتمند متصل هستند که حرکات همه اشیای موجود در زمین را ردیابی کرده و بازیکنان، داوران و موارد اضافی را حذف و فقط توپ را باقی می‌گذارد و با دقت میلی‌متری موقعیت سه بعدی توپ را محاسبه می‌کند. از طرفی همه تصاویر مربوط به گل‌ها و توپ‌هایی که به احتمال گل خواهند شد را ذخیره می‌کند و در نتیجه هر زمان که لازم بود می‌توان آن‌ها را بازپخش کرد. موقعیت توپ، پیوسته و خودکار و به‌طور سه بعدی ثبت می‌شود و گل با دقت تا ۵ میلی‌متر شناسایی می‌شود. اگر توپ از خط دروازه عبور کند، واحد پردازش مرکزی در کمتر از یک ثانیه به‌طور خودکار سیگنال رادیویی رمزگذاری شده‌ای را به ساعت داور ارسال می‌کند.به‌کارگیری تکنولوژی بینایی ماشین در جام‌جهانی
پس از مرگ چند نفر در ورزشگاه‌های برزیل که با نوشیدن الکل ارتباط داشتند، در سال ۲۰۰۳ فدراسیون فوتبال برزیل تصمیم گرفت که فروش نوشیدنی‌های الکلی در ورزشگاه‌ها را ممنوع اعلام کند. فیفا از برزیل خواست تا این ممنوعیت را بردارد چرا که یکی از حامیان اصلی بازی‌های جام جهانی بادوایزر است. با موافقت با این درخواست فیفا، برزیل قانون ممنوعیت فروش الکل در ورزشگاه‌ها را برطرف کرد.
در این دوره جام جهانی در جهت تسهیل کار داوران و بالابردن کیفیت داوری مسابقات، برای نخستین بار از یک افشانه مخصوص بهره گرفته شد که داوران با آن می‌توانستند بر روی چمن خط بکشند تا محل دقیق تشکیل دیوار دفاعی و قرارگیری توپ در ضربات آزاد را مشخص کنند. این افشانه پس از مدت اندکی که روی چمن باقی می‌ماند محو می‌شد. مخترع این افشانه فردی به نام «هاینه آلماگنیه» اهل برزیل بود.مخترعی که با اسپری داوری ثروتمند شد خبرگزاری انتخاب
ژان دزیره گوستاو کوربه (زادهٔ ۱۰ ژوئن ۱۸۱۹ – درگذشته ۳۱ دسامبر ۱۸۷۷) در ایران معروف به گوستاو کوربه، نقاش فرانسوی بود که رهبر جنبش رئالیسم یا واقع‌گرایی در نقاشی قرن نوزدهم فرانسه به‌شمار می‌آمد. جنبش واقع‌گرایی با ظهور مکتب رمانتیسم در اروپا مرتبط بود و با نقاشی‌های نقاشان بزرگی همچون تئودور ژریکو و اوژن دولاکروا مشخص می‌شد. این جنبش با کارهای گروهی از هنرمندان برجستهٔ برخاسته از مدرسه باربیژون Barbizon و با نقاشان سبک امپرسیونیسم (دریافتگری) مشخص می‌شود.
در مجموع کوربه نقش و جایگاه مهمی در نقاشی قرن نوزدهم فرانسه دارد و به عنوان یک هنرمند خلّاق و مبتکر که به ارائهٔ تفسیرهایی پررنگ از واقعیت‌های اجتماعی در کارهایش تمایل دارد، شناخته می‌شود.
جملات زیر از جمله بیانات مشهور وی هستند:
او اولین نفر در فرانسه با ریشه شمال آفریقایی است که توانسته مقام بالای دولتی را بدست آورد.Profile: Rachida Dati داتی فرزند دوم از دوازده فرزند پدری مراکشی و مادری الجزایری بود و پدر ومادر او بی‌سواد بودند.Rachida Dati: 'I have never wanted to give up my high heels'
او که از ۱۴ سالگی به عنوان فروشنده دوره‌گرد وسایل آرایشی کار خورد را آغاز کرد.Sarkozy Stays Loyal to Increasingly Divisive Minister در سن ۱۶ سالگی با ترک مدرسه، در یک کلینیک خصوصی به عنوان پرستار مشغول به کار شد.
در نظریه میدان‌های کوانتومی، هرگاه آرایش فیزیکی سیستمی موافق معادله حرکت باشد، به آن سیستم لایه روشن "On shell" و در غیراینصورت لایه خاموش "off shell" گفته می‌شود. معادله‌های لایه روشن را با "formula_1" و معادله‌های لایه خاموش را با "=" نشان می‌دهند.
محمدِ مقدم (یا آن‌ گونه که خود می‌نوشت: مهمد مُغدَم) (۱۲۸۷ در تهران – ۱۳۷۵ در تهران)، زبان‌شناس ایرانی و متخصص زبان‌های باستانی ایران بود.
محمد مقدم شماره شناسنامه 986 صادره از تهران در سال ۱۲۸۷ در تهران متولد شد. پدرش عباس نام داشت. پس از اتمام تحصیلات ابتدایی و متوسطه، برای ادامهٔ تحصیل به ایالات متحدهٔ آمریکا رفت، ولی تحصیلات را ناتمام گذاشت و به ایران بازگشت. در سال ۱۳۱۰ مجدداً راهی آمریکا شد و در ۱۳۱۷ درجهٔ دکتریِ خود را در رشتهٔ زبان‌شناسی از دانشگاه پرینستون دریافت کرد. از سال ۱۳۱۸ در دانشگاه تهران به تدریس زبان‌های اوستایی و فارسی باستان پرداخت. در سال ۱۳۳۹، به دعوت دانشگاه یوتا، که از وی خواسته بود تا کرسی تمدن ایران باستان را به عهده گیرد، سفری دیگر به آمریکا رفت. دکتر محمد مقدم در ۱۳۴۳ «گروه زبان‌شناسی همگانی» و زبان‌های باستانی ایران را در دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران بنیاد گذاشت و تا ۱۳۴۷ مدیریت آن را به عهده داشت. همان سال، به تاریخ 1347/10/01 از دانشگاه تهران بازنشسته شد. تاریخ استخدام رسمی‌اش در دانشگاه تهران 1318/07/06 بود.
محمد مقدم، هم‌زمان با تدریس در دانشگاه، با همکاری چند تن از دانشمندان ازجمله صادق کیا و ذبیح بهروز، نشریهٔ "ایران کوده" را منتشر کرد. از مهم‌ترین کوشش‌های او، ابداع و سامان بخشیدن به واژه‌های موردنیاز پارسی به شیوهٔ علمیِ زبان‌شناسی بود که این تلاش را از جزوهٔ کوچکِ «راهنمای فارسی باستان» آغاز کرد و طی چند دهه ادامه داد. در زمینهٔ گویش‌شناسی، که این واژه را نخستین بار خودِ دکتر مقدم و همکارانش به‌کار بردند، اولین بار بود که در زبان فارسی بررسی‌هایی بر پایهٔ اصول علمی صورت گرفت و چند گویش ایرانی به روش علمی با هم سنجیده شدند.
او در زمینهٔ تاریخ آیین مهر نیز پژوهش‌هایی داشت. محمد مقدم معتقد بود که ریشهٔ نام خودِ او از زبان‌های ایرانی است و باید به‌ صورت «مُغدَم» نوشته شود، و ازاین‌روی، همواره نام خود را «مهمد مُغدَم» می‌نوشت.
محمد مقدم (مهمد مُغدَم) در شانزده مهر ۱۳۷۵ بر اثر سانحهٔ اتومبیل در تهران درگذشت. در بهشت زهرای تهران قطعه ی 18 ردیف 70 دفن شد.
محمدرضا بهرنگی (برنجی) (زادهٔ ۱۳۲۳ در کرمانشاه) از صاحبنظران آموزش و پرورش در ایران است. وی استاد دانشگاه، عضو شورای عالی آموزش و پرورش و عضو هیئت علمی دانشگاه خوارزمی تهران است و تألیفات و ترجمه‌های فراوانی دربارهٔ تعلیم و تربیت داشته‌است.
او دکترای علوم تربیتی با گرایش آموزش متوسطه از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی آمریکا (۱۳۵۸) دارد. از جمله آثار او ترجمهٔ کتاب معروف الگوهای تدریس است.
تخمین تصادفی فاز روشی در فیزیک ماده چگال برای بررسی پاسخ خطی دینامیکی الکترون در سیستم‌های الکترونی است.
در این روش فرض می‌شود الکترون‌ها تنها به یک پتانسیل الکتریکی پاسخ می‌دهند که این پتانسیل جمع پتانسیل بیرونی (external perturbing potential) و پتانسیل داخلی (screening potential) است.
زمین‌لرزهٔ سال ۱۳۸۱ بوئین‌زهرا (که با نام‌های زمین‌لرزهٔ ۲۰۰۲ آوج یا زمین‌لرزهٔ ۲۰۰۲ چنگوره نیز شناخته می‌شود) در تاریخ ۳۱ مرداد ۱۳۸۱ (۲۲ اوت ۲۰۰۲) در منطقه شمال‌غربی ایران که روی گسل بزرگی قرار گرفته بود، رخ داد. رومرکز این زمین لرزه در نزدیکی شهرستان بوئین‌زهرا و چنگوره در جنوب استان قزوین بود. بزرگی ریشتر این زمین‌لرزه ۶٫۵ و بزرگای گشتاوری آن ۶٫۳ اندازه‌گیری شده‌است. در زمین‌لرزه بوئین‌زهرا دست‌کم ۲۶۱ نفر کشته و ۱۵۰۰ تن دیگر نیز زخمی شدند. این زلزله ۲۰ پس‌لرزه نیز در پی داشت.
به‌گزارش پژوهشگاه بین‌المللی زلزله‌شناسی و مهندسی زلزله (IIEES)، این زمین‌لرزه در تهران که در ۲۹۰ کیلومتری شرق مرکز زمین‌لرزه قرار دارد، خسارتی به‌بار نیاورد؛ ولی به‌خوبی احساس شد. بیشتر خانه‌های تخریب شده در منطقه زمین‌لرزه از جمله منازل یک‌طبقه با ساختار بنایی بودند که کمابیش همگی فروریختند. کندی مسئولین امر در رسیدگی به قربانیانی که نیازمند کمک بودند، خشم مردم محلی را برانگیخت. ساکنین آوج از سر ناامیدی، به پرتاب سنگ به‌سمت اتوموبیل وزیر کشور وقت و کاروان همراه وی در زمان بازدیدشان از مناطق آسیب‌دیده پرداختند.
مناطق شمال‌شرقی ایران از برخورد قاره‌ای صفحه عربستان با صفحه اوراسیا به وجود آمده‌است. ایران از عبور گسل‌های بزرگی به وجود آمده، که ۹۰٪ آن زلزله‌خیز است که هر ساله زلزله‌ها در آن رخ می‌دهد؛ منطقه‌ای در اطراف شکستگی گسل قرار دارد. بیشتر زلزله‌های ایران مربوط به بخش‌هایی از گسل سراسری زاگرس و البرز می‌شود. استان قزوین منطقه‌ای بین گسل زاگرس و البرز است که کمترین میزان زلزله‌ها را دارد، اما این‌ها ممکن است نیروی بیشتری داشته باشند.
ایران پیوندگاه گسل‌های عمدهٔ فراوانی‌است که ۹۰٪ آن‌ها از دید لرزه‌خیزی فعال بوده و هرساله دستمایهٔ زمینلرزه‌های زیادی می‌گردند. پهنهٔ اطراف گسیختگی کم‌وبیش هرروز دچار پاره لرزه‌هایی می‌شود. این منطقهٔ لرزه‌خیز پیشتر نیز در سال‌های ۵۵۶ هجری، ۱۶ فروردین ۱۲۹۲ و ۱۰ شهریور ۱۳۴۱ زمین‌لرزه‌های شدیدی را به خود دید که مرگبارترینشان در سال ۱۳۴۱ با قدرت ۷٫۲ ریشتر روی داد و منجر به مرگ ده‌هاهزار تن شد.
زمین‌لرزه در پهنهٔ وسیعی از جنوب استان قزوین (به فاصله ۱۱۵ کیلومتری قزوین و ۲۲۵ کیلومتری تهران) در روستاهای واقع در دره‌ای با امتداد تقریباً شرقی-غربی در شهرستان آوج(بخش مرکزی) به‌وقوع پیوست. روستاهای آبدره و چنگوره که شدیدترین آسیب‌های زمین‌لرزه به آن‌ها وارد شد از آن میان بودند. در اثر این زمین‌لرزه این دو روستا به‌کلی ویران گردیده و حدود ۵۰ روستای دیگر نیز دچار خسارت شدند. بیشترین شدت لرزه‌ها ۷MM در مقیاس اصلاح شده مرکالی در گستره‌ای حدود ۲۰ کیلومتر از رومرکز زمین‌لرزه (آبدره و چنگوره) بود. در شهر آوج میزان این شدت ۵MM بود.
نخست چنین می‌نمود که باید این زمین‌لرزه ناشی از فعالیت گسل آپیک (گسل همراه با زمین‌لرزهٔ سال ۱۳۴۱ بوئین‌زهرا که به روستای آبگرم ختم می‌شود و در راستای شرقی-غربی است) باشد ولی بررسی‌های پس‌ازآن نشان داد که آثار ناهنجاری در امتداد گسل آوج به غرب و گسل موازی نزدیک به آن موجود است، آنگونه که پیداست، در راستای یک گسل پنهان با راستای عمومی غرب-شمال‌غرب، شرق-جنوب‌شرق.
به‌هنگام وقوع زمین‌لرزه در استان قزوین، بشقاب زمین‌ساخت شبه جزیره عربستان ازسوی بشقاب زمین‌ساخت آفریقا به سمت شمال فشرده می‌شود که به بشقاب زمین‌ساخت اوراسیا برخورد کرده و نیرویی فزاینده به این زمین‌لرزه‌ها می‌بخشد. با نمود سطحی اندک روی پوسته زمین، این زمین‌لرزه باید با کرنشی که از این برخورد حادث می‌شد هماهنگ می‌شد. بارگشت امواج اولیه و ثانویه، از شکستی روی یک گسل راندگی با شیب ۴۹ درجه به سمت جنوب‌غرب و از مرکز اثری با عمق حدودی ۱۰ کیلومتر حکایت می‌کرد. سازوکار این شکست نشانگر گسلشی وارونه بود.
تغییر مکان چندین بارهٔ مرکز لرزه و پس‌لرزه‌ها و شکست‌های سطحی ناپیوسته ثبت‌شده پس از زمین‌لرزه سازگاری با شکست مایل‌شونده‌ای دارد روی راندگی فروبر جنوب‌غرب، اگرچه بیشترین تغییر مکان‌ثبت شده کمتر از چیزی بوده که در این زمین‌لرزه‌ها انتظار آن می‌رفته‌است. این نشان می‌دهد که اکثر لغزش به رویه زمین نرسیده و سطح خم گردیده‌است. دانشمندان پیش‌بینی می‌کنند که بشقاب زمین‌ساخت ناشناخته دیگری نیز باید موجود می‌بوده که امروزه آن را با نام بشقاب زمین‌ساخت «آبدره» می‌شناسند. این گسله‌ها به گسل‌های کور شناخته می‌شوند و دستمایهٔ بسیاری از زمین‌لرزه‌های مخرب در ایران و دیگر نقاط بوده‌اند. باور بر این است که این منطقهٔ شناخته‌شدهٔ پهناور از زمین بواسطهٔ یک توپوگرافی باقی‌مانده از زیردورهٔ زمین‌شناسی نئوژن گسترده‌تر می‌گردد.
در ساعت ۷:۲۸ بامداد روز اول تیرماه سال ۱۳۸۱ زمین‌لرزه‌ای به بزرگای ۶٫۴ درجه در مقیاس ریشتر منطقهٔ غرب شهرستان بوئین‌زهرا را به لرزه درآورد، زمانی که بسیاری از مردم هنوز در خانه‌شان بودند. این زمین‌لرزه ۷ ثانیه به طول انجامید و رومرکز آن روستاهای آبدره و چنگوره که در درهٔ رود خررود واقع شده‌اند، در بخش آوج در غرب شهرستان بوئین‌زهرا که در جنوب استان قزوین واقع شده بود. این ناحیهٔ حاصلخیز کوهستانی در نزدیکی ۶۰ کیلومتری شهر قزوین قرار داشت. هر دوی این روستاها ۱۰۰٪ ویران شدند و بیشترین تلفات انسانی در پیوند با آن‌ها بود. این منطقه برای تاکستان‌های انگور بی‌دانه‌اش شناخته‌شده که تفرجگاهی برای برخی تهرانیان متمول بوده‌است. در این زمین‌لرزه، دستکم ۲۶۱ تن کشته ۱٬۵۰۰ تن زخمی و ۲۵٬۰۰۰ نفر بی‌خانمان شدند. پیش‌تر، آمار مرگ‌ومیر ۵۰۰ تن اعلام شده بود. چه‌بسا از این‌رو که به‌اشتباه انگاشته می‌شد شماری از مصدومین شدید، جان خویش را ازدست‌داده‌اند، این آمار پرشمار داده شده بود. بیشتر تلفات را زنان، کودکان و سالمندان تشکیل می‌دادند، چون بسیاری از مردان در زمان پیشامد در تاکستان‌های محلی سرگرم کار بودند. بیش از ۲۰ پس‌لرزه که بزرگای گشتاوریشان تا ۵٫۱ نیز می‌رسید، ثبت گردیدند. دست‌کم سه مورد از این پس‌لرزه‌ها آسیب و تلفات ثانویه‌ای در پی داشتند که مرکز بیشتر آن‌ها در شعاع ۲۵ کیلومتری از تکان نخست بود.
بر اثر این رخداد حدود ۵٬۰۰۰ ساختمان آسیب جدی دیدند. در استان قزوین، ۱۲۰ ساختمان کاملاً ویران شده و ۵۰ روستا متحمل خسارات سنگین گردیدند. آسیب سازهای به ساختمان‌های روستایی عمدتاً در پهنه‌ای در حد فاصل آوج در جنوب، آبگرم در شرق، خدابنده در غرب و ابهر در شمال گسترده شده‌بود. در استان های همجوار ۴۵ روستا آسیب دیدند. بیشتر ساختمان‌ها در آن دامنه تک‌اشکوبه و خشتی یا آجری بودند که کم‌وبیش همگی فروریختند. این نوع سازه‌های نامهندسی‌ساز بومی معمولاً توانایی تاب‌آوری نیروهای زمین‌لرزه را ندارند. گسیختگی‌های سازه‌ای و فروریزش‌ها، برآمده از جدایی دیوار از دیوار، نبود یکپارچگی سازه‌ای، نبود سیستم‌های مقاوم جانبی و وجود مصالح غیرشکل پذیر در بناها بودند بر اثر این رخداد، بخش‌هایی از گنبد برج‌های دوقلوی خراقان به همراه دیوارهٔ بنا که تاریخ ساخت آن به هزار سال پیش (دورهٔ سلجوقیان) بازمی‌گشت، درهم‌کوبیده شده و تخریب گردیدند.
در ایستگاهی در ۲۸ کیلومتری رومرکز زمین‌لرزه، بیشینه شتاب‌های افقی و قائم نزدیک به ۰٫۵g و ۰٫۲۶g ثبت شدند. یک پل کوچک در روستای چنگوره دچار آسیب شد. سیستم‌های آب در پهنهٔ رومرکزی به‌شدت آسیب دیده و آبرسانی در ۹ روستا متوقف شد. بسیاری از خط لوله‌های اصلی آب در آن منطقه، خسارت دیده یا نابود شدند، که این خود زمینه‌ساز کمبود و افت کیفی آب شد. تَرَک‌هایی در سطح زمین نیز در روستاهای آبدره و چنگوره ایجاد شدند.
شهرهای آوج و آبگرم دربرابر روستاهای چنگوره و آبدره آسیب‌های کمتری دیدند. جز ساختمان‌های خشتی-گلی که آسیب کلی دیده یا یکپارچه تخریب شدند، در دره چنگوره به تعداد زیادی از ساختمان‌های نوساز که به سبک شهری و به‌صورت ویلایی ساخته شده بودند نیز آسیب وارد شد و دراین‌میان تنها دو بنا پابرجا ماندند و ۱۲۰ تن جان خود را ازدست دادند. در آبدره نزدیک به کل ساختمان‌های خشتی و گلی ویران شدند ولی برخی از ساختمان‌های آجری کم‌وبیش سالم ماندند، مانند مسجد آبدره که با سقف سبک ساخته شده بود و تااندازه‌ای سالم ماند. این فاجعه در آن روستا فروریزی ۴۰ خانه و ازدست رفتن دست‌کم ۲۰ تن را به‌دنبال داشت. در شمال آوج، در درهٔ اسمعیل‌آباد، بازماندگان ۳۸ جسد را به‌هنگام جستجوی افرادی که گمان می‌رفت زنده زیر آوار باشند گردآوری کردند، یعنی یک نهم جمعیت روستا. در روستای علی‌آباد در همان نزدیکی دو چوپان، تنها بازماندگان زمین‌لرزه بودند. در روستای کوچک کیسه-جین، حدود ۸۰ جسد کشف شدند. شیون، سوگواری و برسرزنی بازماندگانی که عزیزانشان را ازدست داده بودند، صحنه‌ای بود که آن‌زمان بارها و بارها از تلویزیون سراسری پخش می‌شد.
خسارت وارده ۹۱ میلیون دلار برآورد شد. لرزه در سرتاسر گستره‌ای پهناور احساس شد، از جمله در استان‌های قزوین، زنجان و همدان. که از میان آن‌ها قزوین بیشترین آسیب را متحمل گردید، به‌طوری‌که مقامی رسمی که نامی ازوی فاش نشد، اذعان ساخت ۱۷۷ تن در استان جان خویش را از دست داده‌اند. این زمین‌لرزه حتی در پایتخت، با فاصلهٔ حدوداً ۲۹۰ کیلومتری در شرق رومرکز نیز احساس شد که البته هیچ خسارت عمده‌ای گزارش نگردید. گرچه برزو درآگهی، روزنامه‌نگار ایرانی در گزارش خویش از بازدید عینی حرکت ساختمان‌ها و شکست شیشه چند ساختمان در تهران حکایت داشت.
زمین‌لرزه بوئین‌زهرا دستمایهٔ ۵۹ زمین‌رانش در رویه‌ای به پهناوری ۳۶۰۰ کیلومتر مربع شد. رانش‌های ناشی از زمین‌لرزه شامل ۴۷ فروریزی و واژگونی، ۹ لغزش و سه فروافت جانبی بود. بزرگ‌ترین رانش زمین را ریزش کوه‌سنگی به ابعاد ۱۵۰×۱۰۰ متر در جنوب شرقی چنگوره تشکیل می‌داد. زمین‌رانش‌های سر گرفته بیشتر در پهنه‌های زمین‌شناختی که مستعدترین مکان‌های آسیب‌دیدگی‌اند (یعنی مکان رانش‌های فراوان پیشین)، رخ می‌دادند.
جمعیت هلال احمر امدادگران، سگ‌های ردیاب، ۱۰۰ تن خوراکی، ۱٬۰۰۰ چادر، ۲٬۵۰۰ پتو و آشپزخانه‌های سیار را به سامانهٔ زمین‌لرزه گسیل داشت. ارتش ایران نیز سرباز، ماشین‌آلات و تانکرهای آب را فراهم آورد. برای پیش‌گیری از گسترش بیماری‌ها، روستاها با مواد گندزدا سم‌پاشی شده و به بوم‌نشینان واکسن کزاز زده شد و نیز دیگر گام‌های پیش‌گیرانهٔ لازم‌الاجرا برداشته شد. پس از درخواست یاری ازسوی مقامات رسمی ایران، برنامه عمران ملل متحد در این‌راستا ۵۰٬۰۰۰ دلار فراهم نمود. دفتر هماهنگ‌سازی امور بشردوستانه سازمان ملل (OCHA) تیم مدیریت بحرانی (UNDAC) را با آرایشی متشکل از پنج عضو، بسیج نمود. پاپ ژان پل دوم برای قربانیان زمین‌لرزه دعا نمود و واکنشی «گشاده دستانه» را درخواست نمود.
رئیس‌جمهوری وقت آمریکا جورج دبلیو بوش به ایران پیشنهاد کمک کرد. وی در این راستا گفت «رنج‌دیدگی انسان‌ها هیچ مرز سیاسی نمی‌شناسد» و بر «آمادگی کمک به مردم ایران به‌میزان لازم و تا جایی که می‌خواهند» پافشاری نمود. اگرچه دولت ایران کمک را درحالی‌که دست یاری به‌سوی ارگان‌های غیرحکومتی دراز کرده بود، نپذیرفت.
به نقل از حسین رهنما، سرپرست هلال احمر چنگوره، جمعیت هلال احمر «جایگاهی را برای چادرزنی هموار ساختند ولی بیشتر مردم برای مراقبت از اموالشان، ترجیح می‌دادند تا در همسایگی منازلشان سرکنند». برای تحمل سرمای یخبندان نیز بازماندگان به‌ناچار آتش‌های موضعی کوچکی درمیان خرابه‌ها برپا می‌ساختند. ریاست جمهوری وقت محمد خاتمی، در استان سه روز عزای عمومی اعلام نمود و در ۴ تیر از مناطق زلزله‌زده دیدار کرد. در کشاکش رویارویی با انبوه بیماران مازاد بر ظرفیت، بیمارستان‌ها ناچار به ترخیص آسیب‌دیدگان به‌نسبت سالم‌تر از بخش‌ها شدند. اسوشیتد پرس گزارش داد ۲۰ مراسم تدفین در روز دوم تیرماه در گورستانی مشرف به روستای آبدره برگزار شد. از سوی دولت، حساب بانکی برای کمک‌های مردمی به زلزله‌زدگان اختصاص داده شد.
سربازان و غیرنظامیانی که غالباً مسلح به چیزی بیش از بیل و بیلچه نبودند، به کاوش برای جستجوی زیر آوار ماندگان می‌پرداختند. امدادگران نیز با تنگناهای بسیاری روبرو بودند، از جمله سرمای هوای روستاهای آسیب دیده که گرچه در طی روز گرم بودند ولی شب‌هنگام سرد شده، کار امدادگران را دشوارتر کرده و سلامت بی‌سرپناهان و تمامی بازماندگان زیر آوار مانده را تهدید می‌کردند. بسیاری از مردم از بیم پس‌لرزه‌ها از امدادرسانی کناره‌گیری کردند. گری اوشیا از هیئت نجات بین‌الملل، در گفتگویی با شبکهٔ بی‌بی‌سی اعلام کرد داوطلبان امداد، تجهیزات تخصصی کافی در اختیار نداشتند و به‌نظر او رهبران مذهبی ایران گرایشی به همکاری زیاد از خود نشان نمی‌دهند. عملیات امدادرسانی رسماً در سوم تیرماه ۱۳۸۱ زمانی‌که نبود هیچ بازماندهٔ دیگری از سوی امدادگران اعلام گردید، پایان پذیرفت.
دولت جمهوری اسلامی مدعی شد عملیات امدادرسانی در نزدیک به ۸۰ روستایی که آسیب سنگین دیدند، کم‌وبیش کامل شده‌است. این در حالیست که روستائیان چنگوره گلایه داشتند که چادر، غذا و داروهای امدادی پس از مدت‌ها انتظار در دمای نزدیک یخبندان، بدانها نرسیده‌است. مردی از اهالی آوج عنوان ساخت که تنها افراد بومی به او کمک کرده‌اند تا جسد فرزندش را از زیر آوار بیابد. در اعتراض به کوتاهی مقامات در رسیدگی سریع به مشکلات پدیدآمده، نزدیک به ۳۰۰ تن، راه اصلی آوج را بستند. در ۲ تیرماه ده‌ها تن از آوجی‌ها در خشم برآمده از دیرکرد دولت در یاری‌رسانی، اتوموبیل حامل عبدالواحد موسوی لاری، وزیر کشور وقت را به سنگ بستند. آن‌ها همچنین مدعی شدند که آمار مرگ‌ومیر بیشتر از آنچه بوده که در گزارش‌های رسمی بازتاب یافته‌است.
از ۴ تیرماه برق مناطق آسیب‌دیده دوباره وصل شد. در تاریخ ۱۸ ابانماه ۱۳۸۱، بانک جهانی ۲۲ میلیون دلار برای بازسازی و توانبخشی اقتصادی منطقه آسیب‌دیده از زمین‌لرزه اختصاص داد. مقام‌های صلاحیت‌دار استانی به دلیل شرایط سخت آب‌وهوایی، در بازسازی زیستگاه مردم و زیرساختارهای شهری و روستایی نزدیک به چهارماه (از ابانماه تا پایان بهمن) دیرکرد به خرج دادند.
تک‌خال در حفره فیلمی است محصول سال ۱۹۵۱ در آمریکا و به کارگردانی بیلی وایلدر و بازی کرک داگلاس در نقش روزنامه‌نگاری بدبین که همه چیزش را از دست داده‌است و قصد دارد دوباره به شغل پیشینش در روزنامه‌ای بزرگ بازگردد.
در این فیلم برای نخستین بار بیلی وایلدر نقش نویسنده، تهیه‌کننده و کارگردان را با هم بر عهده داشت. همچنین این نخستین فیلمی بود که وی با دوست دیرینش «چارلز برکت» نویسنده «تعطیلات از دست رفته» و «سانست بولوار» کار نمی‌کرد و نخستین فیلمش بود که هم از نظر فروش و هم از نظر منتقدان با اقبال روبرو نشد.
داستان فیلم طعنه‌ای به پیوند میان خبر، مطبوعات و چگونگی گزارش خبر توسط خبرنگاران است. مدیر شرکت پارامونت بدون مشورت با وایلدر پیش از آغاز پخش فیلم نام آن را به «کارناوال بزرگ» تغییر داد. فیلم با همین نام در تلویزیون هم نمایش داده شد اما شرکت «گلچین منتقدان» دی‌وی‌دی آن را با نام «تک خال در آستین» منتشر کرد.
داستان فیلم از دو حادثه واقعی الهام گرفته شده‌است. اولی داستان گیرافتادن «فلوید کالینز» در معدن ماسه بر اثر زمین‌لرزه در سال ۱۹۲۵ است. روزنامه «کوریرژورنال» خبرنگارش «ویلیام برک میلر» را به آنجا فرستاد او هم آن را تبدیل به داستانی غم‌انگیز در ابعاد ملی کرد و برای آن جایزه پولیتزر گرفت. نام فلوید در فیلم از همین رویداد گرفته شده‌است.
رویداد دوم در سال ۱۹۴۵ در کالیفورنیا اتفاق افتاد. مردی ۳۰ ساله در چاهی افتاد و در طول عملیات نجاتش که چند روز طول کشید هزاران نفر به تماشای آن آمدند. در هر دو حادثه قربانیان پیش از نجات درگذشتند.