moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کنستانس جابلونسکی متولد ۱۷ آوریل ۱۹۹۱ در شهر لیل، یک مدل فرانسوی است.
کنستانس جابلونسکی درشهر ویمی، در پاس دو کاله متولد شد. وی‌تبار لهستانی است.
وی در مدرسه ابتدایی «سنت ترز در ویمی، در کالج سنت آیده در لنز و در نهایت در دبیرستان خصوصی سن پل تحصیل نمود». وی قبل از اینکه مدل بشود. قصد داشت دامپزشک شود. برادر او، فرانسوا-خاویر، او را تشویق نمود تا در مسابقه "مدل نگاه نخبگان" شرکت نماید. که در سال ۲۰۰۶ پیروز شد. ۲ سال بعد، پس از اخذ مدرک لیسانس علمی، اولین قراردادهای خود را امضا کرد.
در طول فصل بهار/تابستان ۲۰۰۹، او شروع به راه رفتن برای برندهای لنوین، گ. چی، دیان فون فورستنبرگ، ایلی صعب و مارنی بین پاریس، میلان و نیویورک کرد.
در سال ۲۰۰۹، کنستانس جابلونسکی برای کمپین دولچه گابانا در برابر لنز ماریو تستینوhttp://www.millionlooks.com/outfits/dg-ss-2009-ad-campaign/ ژست گرفت. در آگوست همان سال، ویکتور دمارشلیه برای مجله "ووگ پاریس" در کنار شارلوت دی کالیپسو، سیگرید آگرن و ماتیلد فراشون در مجموعه‌ای که به مدل‌های جدید فرانسوی اختصاص داشت، عکس گرفت. ; وی چند باری با این عکاس کار خواهد نمود، به اختصاص برای لایه "هارپرز بازار استرالیا"، یا برای "ووگ ژاپن".
کنستانس جابلونسکی در پویش پاییز/زمستان ۲۰۰۹–۲۰۱۰ چزاره پاچیوتی آشکار می‌شود. در طول هفته نمایش مد در پاریس، در مارس 2010،. وی در مستند "دختران مد روز" شرکت نمود. ; این یکی شما را به پشت صحنه زندگی پنج مدل می‌برد: کنستانس یابلونسکی، ساشا پیووارووا، فرجا بها، ناتاشا پلی و سسیلی لوپز.
کنستانس جابلونسکی با تبدیل شدن به یکی از موزه‌های تبلیغاتی در خانه هرمس و با قفل کردن فشن شو بهار/تابستان ۲۰۱۰ از طریق پل اسمیت انگلیسی در لندن به رشد خود ادامه می‌داد.
در سال ۲۰۱۰، وی چهره جدید برند لوازم آرایشی استی لادر
در سال ۲۰۱۴، وی در کنار بازیگر جیمی دورنان برای برند ایتالیایی هوگان. حرکات نمود.
از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵، وی برای برند آمریکایی لباس زیر زنانه ویکتوریا سیکرت گام برداشت.
در سال ۲۰۱۵، او چهره جدید برند فیلچرهای باشکوه است.
وی در طول زندگی حرفه‌ای خود، مجلات "ووگ" (برزیل، چین، آلمان، کره، مکزیک، پرتغال، یونان، اسپانیا، روسیه، ترکیه)، "مادام فیگارو"، "لوئی"، "نومرو"، "ال"، "هارپرز بازار"، "راش"، "گلامور"، "دبلیو" و همچنین را پوشش داد. در صفحات "ماری کری", "آلو", ونتی فر، "اینتروویو", "وی مجله" و "ای دی" ظاهر می‌شود.
وی از سال ۲۰۱۶ به عنوان چهره برند لباس زیر و الباسه‌های زیر اتام. فعالیت می‌نمود..
از سال ۲۰۱۸، کنستانس جابلونسکی با قهرمان جهان بی ام ایکسماتیاس داندویس مرتبط بودند.
گپ اینکورپویتد، آلبرتا فرتی، فیلچرهای باشکوه، دولچه گابانا، جوزفین استه لودرLauder، هرمس، موسکینو، سوفیا، اچ اند ام، بنتون، سزار پاچیوتی، تاپ شاپ، یو-۳، مکس مرا، Donna Karan، سیستم، بارنی، هوگان و دیگران.
تاکتیک‌های عشق () یک فیلم ترکی است که درسال ۲۰۲۲ کاری از امره کاباکوساک، که با نویسندگی پلین کارامهمت اوغلو و با نقش‌های دمت اوزدمیر، شوکرو اوزییلدیز، دنیز بایدار و اوزگور اوزان است. این فیلم تاکتیک‌های عشق درتاریخ ۱۱ فوریه ۲۰۲۲ در نتفلیکس منتشر شد.
یک آقای مجری تبلیغات و یک خانم طراح مد و تارنگار نویس به عشق معتقد نیستن، پس با تاکتیک‌های غیرمعمول عهد می‌بندند که طرف مقابلش را شرمسار کند.
"Love Tactics Review (Aşk Taktikleri): How to Make a Guy Fall in Love". "Leisure Byte". 11 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Şubat 2022.
"Love Tactics Review (Aşk Taktikleri): How to Make a Guy Fall in Love". "Leisure Byte". Archived
"Love Tactics review – a predictable but likable romantic comedy". "Ready Steady Cut". 11 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Şubat 2022.
دوراهی جوجه‌تیغی یا دوراهی خارپشت، استعاره‌ای از چالش‌های صمیمیت انسانی است. این دوراهی وضعیتی را توصیف می‌کند که در آن گروهی از جوجه‌تیغی‌ها در هوای سرد تلاش می‌کنند برای تقسیم گرما به یکدیگر نزدیک شوند؛ با این حال باید از هم جدا بمانند، زیرا نمی‌توانند از آسیب رساندن به یکدیگر به‌خاطر تیغ‌های تیز خود جلوگیری کنند. همهٔ آن‌ها قصد دارند یک رابطهٔ متقابل نزدیک داشته باشند، اما به دلایلی اجتناب‌ناپذیر ممکن است این رابطه شکل نگیرد.
آرتور شوپنهاور این استعاره را برای توصیف وضعیت فرد در ارتباط با دیگران در جامعه بیان کرده‌است. دوراهی جوجه‌تیغی نشان می‌دهد که با وجود حسن نیت، صمیمیت انسانی نمی‌تواند بدون آسیبی قابل توجه و دوجانبه رخ دهد که نتیجهٔ آن رفتار محتاطانه و روابط ضعیف است. با توجه به این استعاره به فرد توصیه می‌شود که در روابط خود با دیگران اعتدال داشته باشد؛ هم به دلیل نفع شخصی و هم برای ملاحظهٔ دیگران. از دوراهی جوجه‌تیغی برای توضیح انزوای خودخواسته نیز استفاده می‌شود.
این مفهوم از تمثیل زیر در "متعلقات و ملحقات" اثر فیلسوف آلمانی، آرتور شوپنهاور سرچشمه می‌گیرد:
داستان شوپنهاور توسط زیگموند فروید در پاورقی کتاب "روان‌شناسی توده‌ای و تحلیل اگو" نقل شده‌است (به ). فروید در مورد سفر خود به ایالات متحده در سال ۱۹۰۹ اظهار داشت: «من به آمریکا می‌روم تا یک جوجه‌تیغی وحشی را ببینم و چند سخنرانی ارائه کنم.»
این دوراهی در علوم روان‌شناسی معاصر مورد توجه تجربی قرار گرفته‌است. جان منر و همکارانش (ناتان دیوال، روی بامایستر و مارک شالر) هنگام تفسیر نتایج آزمایش‌هایی که نحوهٔ واکنش مردم به طرد اجتماعی را بررسی می‌کرد، به «مشکل خارپشت» شوپنهاور اشاره کردند. این مطالعه نشان داد که شرکت‌کنندگانی که طرد اجتماعی را تجربه کردند، بیشتر به دنبال پیوندهای اجتماعی جدید با دیگران بودند.
به تمثیل دوراهی جوجه‌تیغی در بسیاری از آثار رسانه‌ای از جمله انیمهٔ "نئون جنسیس اونگلیون" اشاره شده‌است.
فیلم کوتاه هِنریHenry (2015 film) نسخه‌ای مدرنیستی از دوراهی جوجه‌تیغی است: در این داستان، جوجه تیغی در نهایت از طریق یک لاک پشت، یعنی موجودی اجتماعی که در برابر خارهای جوجه‌تیغی آسیب‌ناپذیر است، آرامش اجتماعی پیدا می‌کند. در زمینهٔ دوراهی اصلی، این می‌تواند نشان‌دهندهٔ نیاز به تنوع در ترجیحات اجتماعی انسان باشد.
آهنگ ژاپنی "هارینِزومی" از توتا کاسامورا نیز دربارهٔ دوراهی جوجه‌تیغی است.
بورلی رکتوری یک خانه به سبک ویکتوریا شهرت به عنوان بسیاری از خانه محل اقامت وحشتناک در ارواح انگلستان به دست آورده‌است و پس از او محقق روانی بریتانیا هری هزینه بنابراین توصیف کرد.Floyd , E. Randall (2002)، In the Realm of Ghosts and Hauntings , Harbour House خانه در سال ۱۸۶۲ ساخته شده بود به خانه سر از قلمرو اسقف از برلی وخانواده اش، و در سال ۱۹۳۹ در خانه به سختی ضربه شد. از آنجا که از آتش و او را در سال ۱۹۴۴. تخریب از آن ساخته شده بود خانه با سبک گوتیک، که در روستای برلی است خالی از سکنه شده توسط ارواح در نظر گرفته شد. این گزارش‌ها به‌طور چشمگیری در سال ۱۹۲۹ چند برابر شده‌است، پس از انتشار دیلی میرور گزارش در سفر توسط محقق هری هزینه‌های ماوراء الطبیعه بریتانیا، که دو کتاب حمایت از اتهامات فعالیت‌های غیرطبیعی در خانه است.
باشگاه فوتبال پورتو بی که به عنوان پورتو بی شناخته می‌شود، یک تیم فوتبال حرفه‌ای پرتغالی است که به عنوان تیم دوم یا ذخیره پورتو عمل می‌کند. آن‌ها در سگوندا لیگا، دومین سطح فوتبال حرفه‌ای در پرتغال رقابت می‌کنند و در ورزشگاه خورخه سامپایو بازی‌های خانگی خود را انجام می‌دهند.
به عنوان یک تیم ذخیره، هرگز این تیم نمی‌تواند در سطحی از لیگ که تیم اصلی رقابت می‌کند حضور داشته باشد در نتیجه حتی اگر صدرنشین لیگا پرتغال ۲ شود، به علت حضور پورتو در سطح لیگ برتر، به لیگ برتر فوتبال پرتغال صعود نخواهد کرد و تیم‌های پایین‌تر جانشین آن‌ها خواهند شد در سایر رقابت‌های جام داخلی مانند جام حذفی فوتبال پرتغال و لیگ‌کاپ پرتغال نیز نمی‌توانند شرکت کنند.
در اواخر ماه مه ۲۰۱۲، رسماً اعلام شد که تیم‌های B از شش باشگاه لیگ برتر فوتبال پرتغال، در فصل ۲۰۱۳–۲۰۱۳ سگوندا لیگا به رقابت خواهند پرداخت. این تصمیم منجر به افزایش تعداد تیم‌ها از ۱۶ به ۲۲ و تعداد بازی‌ها از ۳۰ به ۴۲ شد.
در فصل ۲۰۱۳–۲۰۱۴، تیم، که در بیشتر فصل توسط لوئیس کاسترو هدایت می‌شد، به عنوان نایب قهرمانی دست یافت، اما واجد شرایط صعود به لیگ برتر نبود. دو سال بعد، با بازگشت کاسترو به عنوان سرمربی، و آندره سیلوا که ۱۴ بار گلزنی کرد، تیم با پنج امتیاز اختلاف نسبت به نایب قهرمان، قهرمان لیگ شد.
آق‌قرغان (به لاتین: Ak-Korgon) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان آلابقعه واقع شده‌است. آق‌قرغان ۸٬۱۳۲ نفر جمعیت دارد.
اردیویزی ۲۲–۲۰۲۱، ۶۶امین فصل از لیگ برتر فوتبال هلند بود که از ۱۴ اوت ۲۰۲۱ آغاز شد و در ۱۵ مه ۲۰۲۲ پایان یافت.
کامبور پس از پنج سال غیبت و گو اهد ایگلز و نایمخن هر دو پس از چهار سال به لیگ برتر فوتبال هلند رسیدند. ادو دن هاخ پس از ۱۳ سال حضور در دسته برتر، فنلو پس از ۴ سال و امن پس از سه سال دوام در لیگ برتر به دسته دوم فوتبال هلند سقوط کردند.
جدول زیر، جایگاه هر تیم را در پایان هر هفته نمایش می‌دهد.
چهار تیم برتر جدول لیگ که هنوز جواز حضور در رقابت‌های اروپائی را کسب نکرده‌اند وارد بازی‌های پلی‌آف می‌شوند و برای کسب سهمیه‌های مسابقات اروپائی در قالب بازی‌های رفت و برگشتی و در فاصله ۱۸ تا ۲۹ مه به مصاف هم می‌روند.
تیم‌ها بر اساس رتبه‌شان در انتهای فصل سیدبندی شدند. بالاترین جایگاه در سیدبندی (شماره کوچکتر) به تیمی تعلق گرفت که بالاترین رتبه را داشت و تیم‌های لیگ برتر هلند نسبت به تیم‌های دسته دوم رتبه بالاتری دارند.
در صورت تساوی پس از وقت‌های معمول یک بازی، وقت‌های اضافه در نظر گرفته می‌شود (دو وقت اضافه ۱۵ دقیقه‌ای) و در صورت تدوام تساوی در انتهای این دو وقت اضافه، ضربات پنالتی تیم پیروز را مشخص می‌کند.
هفت تیم از جمله شش تیم از دسته دوم فوتبال هلند و یک تیم از لیگ برتر فوتبال لیگ برتر برای کسب یک جایگاه در لیگ برتر فوتبال هلند ۲۳–۲۰۲۲ رقابت می‌کنند. منهای تیم پیروز نهائی، شش تیم باقی‌مانده برای فصل بعد، در دسته دوم فوتبال هلند رقابت می‌کنند. تیمی که بالاترین رتبه را دارد، یعنی تیم لیگ برتری، همواره بازی‌هایش، چه دور رفت و چه دور برگشت، در ورزشگاه خانگی برگزار می‌شود.
Flashscore
لتیسیا "تیش" هینوجوسا (متولد ۶ دسامبر ۱۹۵۵، سن آنتونیو، تگزاس) خواننده مکزیکی آمریکایی به دو زبان انگلیسی و اسپانیایی است. والدین وی مهاجران مکزیکی بودند، او ۱۲ خواهر و برادر داشت که کوچکترین در میان آنها محسوب می‌شود. علاقه او به موسیقی از دوران کودکی‌اش و زمانی که در آشپزخانه پدر و مادرش هر روز به رادیو و برنامه‌های موسیقی گوش می‌کردند شکل گرفت و از ۱۴ سالگی در دبیرستان شروع به یادگیری گیتار کرد.
زیتون زَنگیمظفریان، ولی‌الله (۱۳۷۵). فرهنگ نام‌های گیاهان ایران: لاتینی، انگلیسی، فارسی. تهران: فرهنگ معاصر. شابک ۹۶۴-۵۵۴۵-۴۰-۴. ص۳۷۱. (نام علمی: "Olea europaea" subsp. "cuspidata") زیرگونه ای از درخت زیتون خوراکی است. زیتون زنگی تا همین اواخر به عنوان یک گونه جداگانه به نام زیتونی آفریقایی ("Olea africana") در نظر گرفته می‌شد و هنوز هم در بسیاری از منابع از آن جداگانه نام می‌برند. این گیاه بومی شمال شرقی آفریقا و قسمت‌های خشک‌تر نیمه‌گرمسیری آسیا است. نام‌های دیگر زیتون زنگی در فارسی عبارتند از زیتون مسقطی و زیتون برگ‌نیشی.همان منبع.
این درختچه در جنوب ایران در استان کرمان در جنگل‌های بین اسفندقه و سیرجان در ارتفاعات ۲۵۰۰ متری و ایرانشهر می‌روید و در مسقط در جبل اخضر نیز انتشار دارد.مقصودی، شهرام: زیتون‌درمانی. تهران: نشر علم کشااورزی ایران. ۱۳۸۶. ص۷.
زیتون زنگی نیای زیتون پرورشی است و به استرالیا، نیوزلند و ایالات متحده آمریکا نیز معرفی شده‌است. این یک گونه‌های مهاجم است که می‌تواند به مناطق خشک جنگلی، مناطق ساحلی، مناطق سردسیر و تپه ماسه‌ای هجوم آورد.Olea europaea subsp. cuspidata (wild olive) CAB International.
این گونه زیتون درختی است کوچک یا درختچه‌ای است پرشاخه، ارتفاع آن در حدود ۳ متر است. برگ‌های آن صاف بدون پیچیدگی، روی برگ سبز تیره براق و درخشان و پشت آن نقره‌ای و کمی طلایی رنگ است. صفحه برگ در انشعابات و شاخه‌های اصلی باریک، نیزه‌ای کشیده‌است. ابعاد آن ۱۶۸۷۵ میلی‌متر و بیشتر پهنای برگ در وسط است و در شاخه‌های کوتاه، نیزه‌ای‌شکل کمتر باریک و ابعاد آن ۱۸۸۵ میلی‌متر است.
دمبرگ آن کوتاه و رگبرگ از پشت برگ به‌خوبی پیداست. وضع گل‌ها به شکل خوشه کوتاه و محوری به طول در حدود ۱۰ میلی‌متر، میوه آن ناصاف و سیاه‌رنگ و دارای قسمت گوشتی نازک، شکل میوه تخم مرغی به طول ۸–۶ میلی‌متر است.مقصودی، شهرام: زیتون‌درمانی. تهران: نشر علم کشااورزی ایران. ۱۳۸۶. ص۷.
زیتون زنگی به‌طور گسترده در آفریقا یافت می‌شود (یعنی مصر، آفریقای شرقی، آفریقای مرکزی و آفریقای جنوبی)، جزایر ماسکارین‌ (یعنی موریس و رئونیون)، غرب آسیا (یعنی شبه جزیره عربستان، افغانستان و ایران)، شبه قاره هند (یعنی شمال هند، نپال و پاکستان) و غرب چین. جنگل‌های خشک نیمه‌گرمسیری زیتون زنگی در منطقه جنگل‌های پهن‌برگ نیمه‌گرمسیری هیمالیا یافت می‌شود.Olea europaea L. subsp. cuspidata (Wall. ex G. Don) Cif. by Special edition of Environmental Weeds of Australia for Biosecurity Queensland (Queensland Government).
در مناطقی که بومی نیست، مانند استرالیا، به عنوان یک علف هرز محیطی طبقه‌بندی می‌شود که عمدتاً توسط پرندگانی که میوه را می‌خورند پخش می‌شود. این گیاه به‌طور گسترده در نیو ساوت ولز، ویکتوریا، استرالیای جنوبی غربی، جایی که در بوته‌ها، پارک‌ها، کنار جاده‌ها و مناطق زباله در سواحل و در ارتفاعات یافت می‌شود، جایی که ترکیب اصلی پوشش گیاهی بومی را تغییر می‌دهد، به‌طور گسترده طبیعی شده‌است. زیتون زنگی نخستین بار در میانه‌های سده نوزدهم به دلایل زینتی به استرالیا معرفی شد.Olea europaea subsp. cuspidata (Wall. ex G.Don) Cif.
چوب زیتون زنگی بسیار با ارزش و بادوام است و بویی قوی شبیه به مشروب بی رام دارد و برای اثاثیه ظریف و خراطی استفاده می‌شود. چوب آن محکم، سخت، بادوام و سنگین و مقاوم در برابر موریانه‌ها است.
این گونه به عنوان درخت زینتی برای پارک‌ها و باغ‌ها کشت می‌شود. همچنین برای تولید زیتون و روغن سفره استفاده می‌شود. از شیره میوه این درخت می‌توان برای تهیه مرکب نیز استفاده کرد.
بر اساس کتاب مقدس بواز (عبری :בֹּעַז) و جاشین (عبری: יָכִין) دو ستون مسی، برنجی بودند که در ورودی معبد سلیمان در زمان معبد اول در اورشلیم وجود داشتند. این ستونها نمادهای مهمی در فراماسونری و به‌طور کلی ساختمانهای مذهبی هستند. به احتمال زیاد این ستونها از پایین به بالا بودند و وزن ساختمان بر روی آنها نبود.
ضخامت ستون‌ها تقریباً ۱٫۸ متر و ارتفاع آن ۲۷ فوت (۸٫۲ متر) بود. سرستون‌ها یا سرستون‌های برنجی با ارتفاع هشت فوت (۴/۲ متر) در بالای ستون‌ها دارای تزئینات برنجی از نیلوفر بودند. اندازه‌گیری اولیه تورات بر حسب ذراع بود که نشان می‌دهد ستون‌ها ۱۸ ذراع ارتفاع و ۱۲ ذراع دور تا دور و توخالی و ضخامت چهار انگشت داشتند. (). شبکه‌های شطرنجی کاسه هر سوله را می‌پوشاندند که با ردیف‌هایی متشکل از ۲۰۰ انار تزئین شده بود، برای هر انار با هفت زنجیر اکلیل شده بود، و روی آن را نیلوفرها می‌پوشاندند ( , ).
ستون‌ها از تخریب معبد اول جان سالم به در نبردند. ارمیا گزارش می‌دهد: «کلدانیان ستون‌های برنزی خانه خداوند را شکستند». دوم پادشاهان نیز گزارش مشابهی دارد. برای سهولت در حمل و نقل، ستون‌ها را تکه‌تکه می‌بردند. زمانی که معبد دوم ساخته شد، ستون‌ها برگردانده نشدند، و هیچ سابقه ای مبنی بر ساخت ستون‌های جدید برای جایگزینی آنها وجود ندارد.
بر اساس کتاب "باستانی یهودیان" یوسفوس، محقق رومی-یهودی قرن اول، بوآز (به عبری בֹּעַז "boʿaz" "در او قدرت است") در سمت چپ در ایوان معبد سلیمان ایستاده بود، در حالی که یاچین (عبری י׸כִִִיָ׸ָע "yakin" "او برپا خواهد کرد") در سمت راست ایستاد و این دو توسط یک صنعتگر اسرائیلی به نام هیرام ساخته شد.
کلیسای رومی سانتا ماریا ماگیوره در توسکانیای ایتالیا، دارای یک ورودی فرورفته است که توسط یک جفت ستون سنگی مستقل در کنار آن قرار دارد که برای یادآوری بوآز و جاشین طراحی شده‌است.Hamblin, William J. and Seeely, David Rolph, Solomon's Temple; Myth and History, Thames and Hudson, 2007, p. 109 ستون‌های مشابهی که برای نشان دادن بوآز و جاشین در نظر گرفته شده‌اند در کلیسای جامع وورزبورگ (آلمان) و کلیسای دالبی (سوئد) نیز وجود دارند. ستون‌هایی که نشان دهنده بواز و جاشین هستند را می‌توان در اکثر لژهای ماسونی یافت و نماد استفاده از آنها در مراسم ماسونی است. این ستون‌ها بخشی از استفاده نمادین از معبد سلیمان است.
جکین، یک شهر ثبت شده در ایالت جورجیا ایالات متحده، نام خود را از ستون گرفته‌است.Resolution on Jakin centennial, Georgia House of Representatives .
برخی از انواع کارت تاروت کاهن اعظم بوآز و جاشین را به تصویر می‌کشند.
آسبیورن برین (نروژی: Asbjørn Bryhn) زاده ۲۴ اوت ۱۹۰۶، در درامن؛ و در گذشته ۲۱ ژانویه ۱۹۹۰، در سن ۸۳ سالگی در اسلو، یک کارشناس ارشد حقوق و یک افسر عالی‌رتبه پلیس نروژ بود.وی در طول سالهای جنگ جهانی دوم، از اعضای فعال نهضت مقاوت ضد نازیسم بود؛ و بعد از جنگ، رهبری اولین کمیته تحقیق جنایات جنگ جهانی دوم در نروژ را بر عهده گرفت. در سال ۱۹۴۷، ریاست و تجدید سازماندهی سرویس امنیتی پلیس نروژ به وی سپرده شد و تا سال ۱۹۶۶، در این مقام باقی ماند. اما در اواخر این دوره، به دنبال اتهام اعمال نظارت غیرقانونی، بر فعالیت سیاستمداران جناح چپ مجبور به کناره‌گیری از مقام خود شد.
پدر و مادر آسبیورن برین، هر دو معلم بودند و خود او نیز بعدها در سال ۱۹۳۸، با یک خانم معلم ازدواج کرد. آسبیورن برین، در سال ۱۹۳۰، با مدرکی برابر با کارشناسی حقوق از دانشگاه اسلو فارغ‌التحصیل شد. سپس تا سال ۱۹۳۲، به عنوان دستیار وکیل در اسولور، مشغول کار بود. در سال ۱۹۳۳، نخست به استخدام پلیس اسلو درآمد و بعد در مقام وکیل پلیس تا سال ۱۹۴۰، خدمت کرد. به دنبال اشغال نروژ در طی جنگ جهانی دوم، وی ابتدا به فعالیت مخفی روی آورد، اما بعد از ۲ سال، به سوئد گریخت و تا سال ۱۹۴۳، با دیگر نمایندگان دولت نروژ در تبعید همکاری کرد. سپس از سال ۱۹۴۳، تا پایان جنگ در سال ۱۹۴۵، رئیس دفتر حقوقی دولت تبعیدی نروژ در لندن بود و مقدمات دادگاه رسیدگی به جنایات جنگی را فراهم کرد.پس از پایان جنگ و آزادی نروژ از اشغال قوای آلمان، رهبری اولین کمیته رسیدگی به جنایات جنگی در نروژ به وی محول شد. در سال ۱۹۴۷، به وی مأموریت داده شد که در مقام رئیس، سرویس امنیتی پلیس نروژ را تجدید سازماندهی کند. آسبیورن برین، تا سال ۱۹۶۶، ریاست این سازمان را بر عهده داشت. اما در دوره ریاست وی، نقش سرویس مخفی در زندگی سیاسی نروژ به تدریج به چالش کشیده شد. در پی دستگیری افرادی که به جاسوسی به نفع اتحاد جماهیر شوروی متهم شده بودند، وی در معرض اتهام اعمال نظارت غیرقانونی بر فعالیت سیاستمداران جناح چپ نروژ، قرار گرفت. یکی از دستگیرشدگان از جمله منشی سازمان اطلاعات نیروهای نظامی نروژ بود که بعداً در دادگاه، بی گناهی وی به اثبات رسید و دستگیری وی به یک رسوایی سیاسی تبدیل شد. با وجود اعاده حیثیت از متهم، آسبیورن برین، به دنبال فشار نخست‌وزیر وقت نروژ، مجبور به استعفاء از مقام ریاست در سرویس امنیتی پلیس نروژ شد و از سال ۱۹۶۷، تا آغاز بازنشستگی در سال ۱۹۷۶، در مقام رئیس پلیس در برگن مشغول کار بود.
تشریفات ماسونی عبارت است از کلمات و اعمالی که در حین کار درجات در لژ ماسونی گفته یا انجام می‌شود. نمادگرایی ماسونی چیزی است که برای نشان دادن اصولی که فراماسونری از آن حمایت می‌کند استفاده می‌شود. مناسک ماسونی در بسیاری از زمینه‌ها در ادبیات ظاهر شده‌است، از جمله در «مردی که پادشاه می‌شود» اثر رودیارد کیپلینگ و "جنگ و صلح" اثر لئو تولستوی.
فراماسونری در آیین خود به عنوان یک «نظام زیبا و عمیق اخلاقی، پوشیده در تمثیل‌ها و نشان داده شده توسط نمادها» توصیف می‌شود.University of Bradford, Web of Hiram First Degree Lecture, pub. Lewis, London, 1801 نمادهای فراماسونری در سرتاسر لژ ماسونی یافت می‌شود و شامل بسیاری از ابزارهای کار سنگ‌تراش‌های قرون وسطایی یا رنسانس است. کل سیستم از طریق تشریفات ماسونی، که شامل سخنرانی‌ها و نمایشنامه‌های تمثیلی است، به فراماسونهای جدید منتقل می‌شود.UGLE website What is Freemasonry, retrieved 12th Jan 2013
در همه شاخه‌های فراماسونری، سیستم سه درجه فراماسونری مشترک است که تمثیل آن بر ساختمان معبد سلیمان و داستان معمار اصلی هیرام ابیف متمرکز است.Pietre-Stones Kent Henderson, The Legend of Hiram Abif, retrieved 12th Jan 2013 درجات بیشتر تمثیل‌های زیربنایی متفاوتی دارند که اغلب به انتقال داستان هیرام مرتبط است. شرکت در اینها اختیاری است و معمولاً مستلزم پیوستن به یک نهاد ماسونی جداگانه است. نوع و در دسترس بودن "مدارج عالی" نیز به صلاحیت ماسونی لژ کرافت بستگی دارد که اولین بار ماسون را فراماسون کرد.Fred L. Pick, "The Pocket History of Freemasonry", pp. 268-280.
فراماسون‌ها کار مدرک خود را، اغلب از حافظه، با پیروی از یک متن از پیش تعیین شده و قالب تشریفاتی انجام می‌دهند. آداب و رسوم مختلف ماسونی برای فراماسونری دستی وجود دارد. هر حوزه ماسونی در استانداردسازی (یا استاندارد نکردن) مراسم خود آزاد است. با این حال، شباهت‌هایی بین حوزه‌های قضایی وجود دارد. به عنوان مثال، تمام تشریفات ماسونی برای سه درجه اول از نمادهای معماری ابزارهای سنگتراش "عملی" قرون وسطی استفاده می‌کنند. فراماسون‌ها به عنوان ماسون‌های "گمانه زنی" (به معنای ساختمانی فلسفی و نه واقعی) از این نمادگرایی برای آموزش درس‌های اخلاقی و اخلاقی مانند چهار فضیلت اصلی صلابت، احتیاط، اعتدال، و عدالت و اصول «عشق برادرانه، امداد» استفاده می‌کنند. یا اخلاق)، و حقیقت» (که معمولاً در آیین‌های زبان انگلیسی یافت می‌شود)، یا «آزادی، برابری، برادری» (معمولاً در آیین‌های فرانسوی یافت می‌شود).
در اکثر حوزه‌ها، یک انجیل، قرآن، تنخ، وداها یا سایر متون مقدس مناسب (که در برخی از آیین‌ها به عنوان جلد قانون مقدس شناخته می‌شود) همیشه در حالی که لژ باز است نمایش داده می‌شود (در برخی از لژهای فرانسوی، از قوانین اساسی ماسونی استفاده می‌شود. بجای). در لژهایی با عضویت ادیان مختلط، یافتن بیش از یک متن مقدس معمول است. به یک نامزد مطابق با اعتقادات وی، متن دینی برای تعهد خود انتخاب می‌شود. لژ بزرگ متحد انگلستان (UGLE) به شباهت‌هایی با رویه حقوقی در انگلستان و به منبعی مشترک با سایر فرآیندهای سوگند یاد می‌کند.
مطابق با مضمون هندسی و معماری فراماسونری، حق تعالی در آیین فراماسونری با عناوین "معمار بزرگ جهان"، "هندسه‌دان بزرگ" یا موارد مشابه یاد می‌شود تا روشن شود که مرجع عمومی است و به یک تصور دین خاص از خدا مرتبط نیست.
برخی از لژها از تابلوهای ردیابی استفاده می‌کنند: تصاویر نقاشی شده یا چاپ شده که نمادهای نمادین مختلف فراماسونری را به تصویر می‌کشند. آنها می‌توانند به عنوان کمک آموزشی در طول سخنرانی‌هایی که هر یک از سه درجه را دنبال می‌کنند، زمانی که یک عضو با تجربه مفاهیم مختلف فراماسونری را برای اعضای جدید توضیح می‌دهد، استفاده شود.
معبد سلیمان نماد مرکزی فراماسونری است که بر این باور است که سه استاد بزرگ اول پادشاه سلیمان، پادشاه هیرام اول صور و هیرام ابیف - صنعتگر/معماری که معبد را ساخته‌است. مراسم آغاز فراماسونری شامل اجرای مجدد صحنه ای است که در کوه معبد در حال ساخت بود؛ بنابراین، هر لژ ماسونی به‌طور نمادین برای مدت درجه معبد است و دارای اشیاء آیینی است که معمار معبد را نشان می‌دهد. اینها ممکن است داخل سالن تعبیه شده باشند یا قابل حمل باشند. در میان برجسته‌ترین آنها، کپی‌هایی از ستون‌های بواز و جاشین وجود دارد که هر مبتدی باید از آن عبور کند.James Stevens Curl, "The Art and Architecture of Freemasonry", Overlook Press, New York, 1991, 56-62.
از لحاظ تاریخی، فراماسون‌ها از نشانه‌های مختلف (اشاره‌های دست)، دستگیره‌ها یا «ژتون‌ها» (دست دادن) و رمز عبور برای شناسایی بازدیدکنندگان ماسونی قانونی از غیرماسون‌ها استفاده می‌کردند که ممکن بود بخواهند در جلسات شرکت کنند. این علائم، دستگیره‌ها و رمزهای عبور چندین بار در معرض دید قرار گرفته‌اند. امروزه فراماسون‌ها از کارت‌های حقوق و سایر اشکال شناسایی کتبی استفاده می‌کنند.Hodapp, Christopher. "Freemasons for Dummies". Indianapolis: Wiley, 2005. pp.  18, 25.
عبادت در معابد کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان دارای اشتراک نمادها، نشانه‌ها، واژگان و لباس با فراماسونری است، از جمله لباس، پیش بند، دست دادن، برافراشتن بازوها و غیره.. با این حال، معانی هر یک برای فراماسون‌ها و مقدسین آخرالزمان متفاوت است.
در سال ۱۸۷۷ در معبد سنت جورج، بریگام یانگ عبادت معبد LDS را به داستان هیرام ابیف و معبد سلیمان مرتبط کرد، اگرچه او معتقد بود که این مراسم به‌طور کامل انجام نشده‌است."It is true that Solomon built a temple for the purpose of giving endowments, but from what we can learn of the history of that time they gave very few if any endowments, and one of the high priests [Hiram Abiff] was murdered by wicked and corrupt men, who had already begun to apostatize, because he would not reveal those things appertaining to the priesthood that were forbidden him to reveal until he came to the proper place." Brigham Young (January 1, 1877), "Remarks by President Brigham Young". "Journal of Discourses" Vol. 18, page 303. Also quoted in "Temple and Salvation for the Dead", "Discourses of Brigham Young", compiled by John A. Widtsoe, Deseret Book Company, 1977
فراماسون‌ها اغلب می‌گویند که آنها «یک جامعه مخفی نیستند، بلکه جامعه ای با اسرار هستند». اسرار فراماسونری حالت‌های مختلف تشخیص است - گرفتن (دست دادن)، رمز عبور و علائم (اشارات دست) که نشان می‌دهد فرد فراماسون است. در حالی که اینها و بقیه مراسم ماسونی چندین بار در طول سالها افشا شده‌است، فراماسونها همچنان به گونه ای رفتار می‌کنند که گویی مخفی هستند، و قول می‌دهند که آنها را بیشتر از روی سنت و نه نیاز به رازداری واقعی، با بیگانگان بحث نکنند.Hodapp, Christopher. "Freemasons for Dummies". Indianapolis: Wiley, 2005. pp.  17-18 and 154.
این باعث شده‌است که در بین غیر "فراماسونرها" پنهان‌کاری گسترده‌تری ایجاد شود. ضد ماسون‌ها به وجود «سوگندهای خونین» اشاره می‌کنند که به موجب آن آغازگر سوگند یاد می‌کند که بخش‌های کلیدی مراسم ماسونی را مخفی نگه دارد. این تصور از رازداری منجر به ایجاد بسیاری از تئوری‌های توطئه ماسونی شده‌است.
گفته می‌شود ناپدید شدن مرموز ویلیام مورگان در سال ۱۸۲۶ به دلیل تهدید وی به انتشار کتابی با جزئیات تشریفات مخفی فراماسونری بود.
تلاش برای سوزاندن انتشارات صورت گرفت و مورگان جداگانه به اتهام سرقت جزئی دستگیر شد. او دستگیر شد و به قلعه نیاگارا منتقل شد و پس از آن ناپدید شد. سوء ظن پشت این امر منجر به ایجاد حزب ضد ماسونی شد که از محبوبیت کوتاهی برخوردار شد اما پس از معرفی یک فراماسون سابق به عنوان نامزد ریاست جمهوری خود در سال ۱۸۳۲ به سرعت از بین رفت.Grand Lodge of British Columbia and Yukon “The Morgan Affair aftermath”, retrieved 21 September 2013
متیروزین () یک داروی ضد فشار خون است. این دارو آنزیم تیروزین هیدروکسیلاز و بنابراین سنتز کاتکول‌آمین را مهار می‌کند که در نتیجه باعث کاهش سطح کاتکول‌آمین‌هایی همچون دوپامین، آدرنالین و نورآدرنالین در بدن می‌شود.
این دارو به عنوان یک داروی ژنریک در دسترس است.
نشان داده شده‌است که متیروزین سنتز کاتکول‌آمین‌ها را سرکوب می‌کند و علائم مرتبط با کاتکول‌آمین اضافی، از جمله فشار خون بالا، سردرد، تاکی‌کاردی، یبوست و لرزش را کاهش می‌دهد. متیروزین در درجه نخست برای کاهش این علائم در بیماران مبتلا به فئوکروموسیتوم استفاده می‌شود. برای درمان فشار خون ضروری منع مصرف دارد.
متیروزین به عنوان یک درمان مؤثر برای نشانگان دی جرج هم به کار می‌رود.
متیروزین در پژوهش‌های علمی برای بررسی اثرات کاهش کاتکول آمین بر رفتار استفاده می‌شود. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد کاهش کاتکول آمین باعث افزایش خواب‌آلودگی می‌شود که بارزتر از محرومیت از خواب است و این خستگی پس از قطع دارو باقی می‌ماند. خلق منفی نیز یک عارضه جانبی گزارش شده کاهش کاتکول‌آمین است، اگرچه این امر به‌طور مداوم کمتر از خواب آلودگی گزارش شده‌است.
۱۳ اربابِ شوگون () یا ۱۳ مردِ شوگون کاماکورا (鎌倉殿の13人, Kamakura-dono no Jūsan-nin) یک مجموعه تلویزیونی درام تاریخی ژاپنی یا جیدایگکی با بازی شون اوگوری در نقش هوجو یوشیتوکی است. این سریال شصت و یکمین مجموعه تلویزیونی تایگا ان‌اچ‌کی است.
زنبور هزار ساله () فیلمی است که در سال ۱۹۸۳ در چکسلواکی، آلمان غربی و اتریش ساخته و تولید شده‌است. این فیلم بر اساس رمانی نوشته پیتر یاروش ساخته شده و یورای یاکوبیسکو کارگردانی آن را بر عهده داشته‌است. این فیلم به عنوان بهترین فیلم خارجی زبان چکسلواکی در پنجاه و هفتمین دوره جوایز اسکار انتخاب شد، اما به عنوان نامزد پذیرفته نشد.
بزرگ‌راه ۲۷ انتاریو () بزرگراهی است که به صورت استانی در انتاریو نگهداری می‌شود، که بسیاری از آن اکنون توسط شهر تورنتو، شهرستان یورک (کانادا) و شهرستان سیمکو مراقبت می‌شود.
کولز بشفورد (Coles Bashford) (زادهٔ ۲۴ ژانویه ۱۸۱۶ – درگذشتهٔ ۲۵ آوریل ۱۸۷۸)، وکیل و سیاستمدار آمریکایی بود که تبدیل به پنجمین فرماندار ویسکانسین شده و یکی از بنیاگذاران حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا بود. یکی از دوره‌های وی به عنوان فرماندار به رسوایی رشوه خواری ختم شد که به فرار وی از ویسکانسین انجامید ولی بعدها او در دولت منطقهٔ تازه تأسیس آریزونا نقشی اساسی ایفا کرد.
بشفورد در نزدیکی کلد اسپرینگ، نیویورک در شهرستان پوتنام چشم به جهان گشود. او در مدرسه علوم دینی جینیسی وسلیان در لیما شرکت کرد و در آنجا به تحصیل حقوق پرداخت و در سال ۱۸۴۲ در هیئت وکلا پذیرفته شد. او از سال ۱۸۴۷ تا ۱۸۵۰ که استعفا داده و به اشکوش، ویسکانسین نقل مکان کرد، به عنوان دادستان ناحیه‌ای در شهرستان وین، نیویورک خدمت می‌کرد. بشفورد در سال‌های ۱۸۵۳ و ۱۸۵۴ به عنوان عضو حزب ویگ و به نمایندگی از شهرستان وینه‌بگو، ویسکانسین در سنای ایالتی ویسکانسین خدمت کرد. بشفورد پس از اختلاف نظر حزب ویگ بر سر ابولوشینیزم در ایالات متحده، تبدیل به یکی از بنیان‌گذاران حزب جمهوری‌خواه شد.
بشفورد در سال ۱۸۵۵ برای سمت فرمانداری از حزب جمهوری‌خواه نامزد شده و در ابتدا با تنها ۱۵۷ رأی در مقابل نمایندهٔ حزب دموکرات، ویلیام بارستو، بازنده اعلام شد. با این حال، بشفورد ادعا کرد که نتیجهٔ اعلام شده با تقلب بوده و بعدها مشخص شد که پیروزی بارستو به دلیل نتایج جعلی انتخاباتی است که از حوزه‌های ناموجود در بخش کم جمعیت شمالی ایالت، به علاوه سایر بی‌نظمی‌هایی مانند دو هیئت جداگانه برای بررسی قانونی آرای در وپاکا کانتی، ویسکانسین، به دست آمده‌است. بشفورد با همگرا شدن واحدهای نظامی رقیب در مدیسن، مرکز ایالت ویسکانسین، در ۷ ژانویه ۱۸۵۶ به صورت مخفیانه در تالارهای دادگاه عالی ویسکانسین در کنار قاضی ارشد ادوارد ویتون سوگند یاد کرد.
بارستو در همان روز با تشریفات کامل به‌طور عمومی آغاز به کار کرد. دادستان کل ویسکانسین برای برکناری بارست که اعلام کرده بود «تا وقتی زنده است دفتر کار رو تسلیم نمی‌کند»، شکایتی برای خروج وی از دفتر کارش در دادگاه عالی ویسکانسین ارائه کرد. بارستو پس از به چالش کشیدن ناموفق صلاحیت قضایی دادگاه و با توجه به اینکه موج افکار عمومی علیه او تغییر کرده بود، از درگیری و مخالفت با اتهامات کلاه‌برداری مربوط به خود، خودداری کرده و در ۲۱ مارس ۱۸۵۶ استعفای خود را به مجلس قانون‌گذاری تقدیم کرد. او معاون فرماندار، آرتور مک آرتور را به عنوان کفیل فرماندار را باقی گذاشت. دادگاه در ۲۴ مارس با اتفاق آرا با ۱۰۰۹ رأی بشفورد را به سمت فرماندار انتخاب کرد. ادوارد جی رایان در این پرونده از بشفورد نمایندگی کرد. او دو دههٔ بعد، به عنوان رئیس دادگاه عالی ویسکانسین خدمت کرده‌است.
روز بعد، بشفورد در حالی که ناظرین مدیسون را احاطه کرده بودند، با نتیجهٔ دادگاه در دست به همراه کلانتر و انبوهی از همراهان وارد کاپیتول ایالت ویسکانسین شده و به مک آرتور اعلام کرد که برای مطالبه دفتر خود آمده‌است. به سبب تهدید بشفورد که در صورت لزوم متوسل به زور می‌شد، مک آرتور و حامیانش به سرعت آنجا را ترک کردند. علی‌رغم مخالفت اولیهٔ دموکرات‌ها در مجلس ایالتی ویسکانسین، هر دو مجلس ایالتی قانون‌گذار ایالتی ویسکانسین خیلی زود بشفورد را به عنوان فرماندار جدید به رسمیت شناختند.
بشفوردِ فرماندار، نخستین کارمند اداری سیاه‌پوست را در ادارهٔ ایالت ویسکانسین منصوب کرد و او در سال ۱۸۵۷، از ویلیام نولند که یک آرایشگر و کارآفرین بود، دفتردار اسناد رسمی ساخت. بشفورد نامزدی دوباره برای فرمانداری را از حزب جمهوری‌خواه رد کرد و در ۴ ژانویه ۱۸۵۸ پس از اتمام دوره‌اش، کار خود را ترک کرد.
تنها چند روز بعد، تحقیقی به جهت بررسی دریافت رشوه توسط بشفورد و افراد اداره‌اش از شرکت راه‌آهن لا کراس و میلواکی در ازای تصویب کمک مالی بزرگ به آن شرکت، آغاز شد. بشفورد، خود بیشترین مبلغ رشوه را به صورت ۵۰ هزار دلار از سهام شرکت و ۱۵ هزار دلار به صورت نقد از شرکت راه‌آهن دریافت کرده بود. قانون‌گذاران ایالتی و یک قاضی دادگاه عالی ویسکانسین نیز در پرداختی بیش از ۴۰۰ هزار دلار دخیل بودند. تقریباً همهٔ نسخ گزارش تحقیق و بررسی توسط سیاستمداران متهم در پرونده، ضبط و سوزانده شد ولی خشم عمومی علی‌رغم سرکوب گسترش یافت.
بشفورد موفق شد تا قبل از منحل شدن شرکت راه‌آهن به دلیل نتیجهٔ تحقیقات، سهام خود را نقد کرده و از ایالت فرار کند. او ابتدا در سال ۱۸۶۲ به واشینگتن دی سی سفر کرد و سپس در سال ۱۸۶۳ به همراه برادرش، لوی که قرار بود، نقشه‌بردار کل منطقه تازه ایجاد شده باشد، به منطقهٔ آریزونا نقل مکان کرد. آنها سفری دشوار و بین قاره‌ای را به همراه «اعضای حزب فرماندار» - مقامات منطقه‌ای منصوب شده به رهبری فرماندار جان نوبل گودوین - انجام داده و در دسامبر ۱۸۶۳ به منطقهٔ آریزونا رسیدند.
بشفورد اگرچه به عنوان یک شهروند عادی به این منطقه آمده بود ولی خیلی زود توسط فرماندار گودوین به سمت دادستان کل منصوب شده و بین سال‌های ۱۸۶۴ تا ۱۸۶۶ در این سمت خدمت کرد. او برای این موقعیت شغلی نیاز بود تا درون آن منطقه سفر کند. بشفورد اغلب از درون زمین-های «کشور متخاصم هندی» عبور کرد ولی هیچگاه این مأموریت‌ها با حادثه‌ای همراه نشد. بشفورد همچنین نخستین وکیل پذیرفته شده در دادگاه‌های منطقه‌ای آریزونا بود و قوانین جلسات منطقه را با کمک قاضی همکار خود، ویلیام تی هاول، در یک جلد ۴۰۰ صفحه‌ای گردآوری کردند. او در سال ۱۸۶۴ به عنوان رئیس نخستین مجلس منطقه‌ای (بخش قانون‌گذاری بر منطقه) انتخاب شده و میان سال‌های ۱۸۶۷ تا ۱۸۶۹ به عنوان نمایندهٔ آن منطقه در چهلمین کنگرهٔ ایالات متحده آمریکا به صورت مستقل و نه از حزب سابقش، خدمت کرده‌است.
آخرین منصب سیاسی بشفورد، وزیر امور خارجهٔ منطقهٔ آریزونا بود که توسط رئیس‌جمهور آمریکا، یولیسیز سایمن گرانت در سال ۱۸۶۹ و دوباره در سال ۱۸۷۳ گماشته شده بود. پس از انتقال پایتخت منطقه از پرسکات، جاییکه بشفورد و لوی فروشگاه تجاری بشفورد را اداره می-کردند، بشفورد در سال ۱۸۷۶ استعفا داد تا به منافع تجاری خود نزدیک بماند. او دو سال بعد در پرسکات چشم از جهان فروبست. بشفورد در آرامگاه منظرهٔ کوهستانی در اوکلند، کالیفرنیا به خاک سپرده شد. او و همسرش، فرانسیس آدامز، هفت فرزند داشتند: بل (که در ۱۱ سالگی درگذشت)، ادوارد، الیزابت، هلن، لیلیان، مارگارت و ویلیام کولز. فروشگاه تجاری بشفورد در پرسکات تا دههٔ ۱۹۴۰ پابرجا بود.
خیابان بورلی () یک جاده کوچک و مسیر دوچرخه سواری اصلی است که در منطقه مرکزی تورنتو، انتاریو واقع شده‌است.
بزرگ‌راه ۲آ انتاریو () نامگذاری پنج بزرگراه مستقل استانی در استان انتاریو بود. بزرگراه 2A یک مسیر جایگزین به بزرگراه ۲ در چاتهام-کنت، انتاریو، لندن، انتاریو و کورنوال، انتاریو بود.
شیرین ابوعاقله ( – ) خبرنگار فلسطینی-آمریکایی بود که به مدت ۲۵ سال در شبکه عربی زبان الجزیره فعالیت می‌کرد. او یکی از خبرنگاران فعال در خاورمیانه بود که که اخبار مرتبط با فلسطین را پوشش می‌داد. در ۱۱ مهٔ ۲۰۲۲ درحالی که مشغول پوشش اخبار حمله نیروهای ارتش اسرائیل به شهر جنین در کرانه باختری بود مورد هدف نیروهای اسرائیلی قرار گرفت و به دلیل اصابت گلوله به سر جان باخت. سفیر آمریکا دراسرائیل با توجه به این که شیرین ابوعاقله دارای تابعیت آمریکا بود، خواهان انجام تحقیقات در رابطه با نحوه مرگ وی شد.
با وجود گزارش‌های اولیه از سوی همکاران ابو عاقله که سربازان اسرائیلی را متهم می‌کردند، اسرائیل مسئولیت در مرگ او را انکار وستیزه‌جویان فلسطینی را مسبب آن خواند. اسرائیل بعدها مدعی شد او ممکن است از سوی هر یک از طرفین کشته شده باشد و در ۵ سپتامبر اعتراف کرد او احتمالاً «به صورت تصادفی» مورد اصابت نیروهایش قرار گرفته ولی از تحقیق جنایی خودداری کرد.
شیرین ابوعاقله در اورشلیم در یک خانواده عرب مسیحی فسلطینی اهل بیت‌لحم زاده شد. وی از طریق خانواده مادری خود که ساکن نیوجرسی بودند تابعیت آمریکا داشت. ابوعاقله دوران دبیرستان خود را در در محله بیت حنینا گذراند و برای تحصیلات تکمیلی خود وارد رشته معماری در دانشگاه علم و صنعت اردن شد. اما تصمیم گرفت از رشته خود انصراف داده و به دانشگاه یرموک در اردن منتقل شود و در رشته روزنامه‌نگاری تحصیل کند. ابوعاقله پس از پایان تحصیل خود به فلسطین بازگشت و مشغول خبرنگاری شد.
شیرین ابوعاقله در ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۱ درحالی که مشغول تهیه گزارش در مورد حمله ارتش اسرائیل به شهر جنین در کرانه باختری بود بر اثر اصابت گلوله به سر جان باخت. شبکه خبری الجزیره و وزارت بهداشت فلسطین قتل او توسط ارتش اسرائیل را تأیید کردند، یک عکاس خبرگزاری فرانسه (AFP) حاضر در صحنه نیز قتل او توسط نیروهای اسرائیلی را تأیید کرد. مقامات اسرائیلی مرگ او را غیرعمد و در نتیجه تبادل آتش میان نیروهای اسرائیلی و فلسطینی اعلام کردند. این درحالی است که علی الصمودی خبرنگار حاضر در صحنه گفته هیچ نیروی فلسطینی در صحنه حاضر نبوده و نیروهای اسرائیلی بدون هیچ هشدار قبلی آن‌ها را مورد هدف قرار داده‌اند.
الجزیره ضمن تسلیت کشته شدن شیرین ابوعاقله خبرنگار خود به ضرب گلوله نظامیان اسرائیل، تأکید کرد که او وقتی هدف گلوله قرار گرفت، جلیقه خبرنگاری به تن داشت. سفیر آمریکا در اسرائیل با توجه به این که شیرین دارای تابعیت آمریکا بود، خواهان انجام تحقیقات در رابطه با نحوه مرگ وی شد. شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز کشته شدن ابوعاقله را محکوم کرد و خواهان تحقیق فوری، شفاف و بی‌طرفانه در این باره شد.‏
ایالات متحده خواهان یک تحقیق شفاف شد، اتحادیه اروپا خواهان یک بررسی مستقل تحت حمایت میچل باچله کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل شد. گروه‌های مستقل متعددی تحقیقات خود را آغاز کرده‌اند. بلینگکت تحلیلی بر روی ویدئو و صوت رسانه‌های اجتماعی از منابع فلسطینی و نظامی اسرائیلی انجام داد که نتیجه گرفت با این که مردان مسلح و سربازان اسرائیلی هر دو حضور داشتند، شواهد پشتیبان روایت شاهدان است که به احتمال زیاد مسئولیت متوجه آتش اسرائیلی‌ها است. گروه حقوق بشری اسرائیلی بتسلم نیز در حال انجام یک تحقیق است که نقش کلیدی در عقب‌نشینی ارتش از ادعای اولیه خود مبنی بر مسئولیت مردان مسلح فلسطینی برای این مرگ داشته‌است.
آسوشیتد پرس نیز بازسازی ای از وقایع انجام داده که می‌گوید پشتیبان اظهارات مقامات فلسطینی و همکاران ابوعاقله است که گلوله‌ای که به او اصابت کرد از یک سلاح اسرائیلی آمده بود و این که پیدا کردن هر پاسخ قطعی احتمالاً به خاطر بی‌اعتمادی شدید بین طرفین که هر یک تنها مالک شواهد احتمالاً مهم است دشوار خواهد بود. یک تحقیق سی‌ان‌ان که ۱۱ ویدئو را بازبینی کرد و با شاهدان حاضر و یک متخصص مهمات مصاحبه کرد گفت شواهد جدید موید این هستند که ابوعاقله در یک حمله هدفمند از سوی نیروهای اسرائیلی کشته شد.
پیکر شیرین ابوعاقله در ۱۳ مه ۲۰۲۲ (۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۱) در شرق اورشلیم از بیمارستان سن جوزف به سمت باب الخلیل با حضور هزاران نفر که عده‌ای از آن‌ها پرچم فلسطین را در دست داشتند برگزار شد.
پلیس اسرائیل با حمله به این مراسم و سرکوب عزاداران با استفاده از باتون و نارنجک‌های صوتی، موجب برهم خوردن مراسم و مجروح شدن ده‌ها تن از شرکت کنندگان در این مراسم شد. از سوی دیگر پلیس اسرائیل می‌گوید زمانی دست به حمله زد که عزاداران به سوی آنها سنگ انداخته بودند.‏ هلال احمر فلسطین اعلام کرد در این حمله ده‌ها نفر زخمی شدند
یادبود شیرین ابوعاقله خبرنگار الجزیره روبروی سفارت فلسطین در تهران برگزار شد.
کورتیس کو «سی.سی.» بِین (Curtis Coe "C. C." Bean) (زادهٔ ۴ ژانویه ۱۸۲۸ – درگذشتهٔ ۱ فوریه ۱۹۰۴)، تاجر و سیاستمدار آمریکایی بود. او در فعالیت سیاسی خود، یک دوره به عنوان نمایندهٔ کنگرهٔ منطقهٔ آریزونا خدمت کرد و همچنین عضو مجلس نمایندگان تنسی و مجلس قانون‌گذاری منطقهٔ آریزونا بود. او در طول زندگیش فعالیت‌های تجاری فراوانی داشت که مهم‌ترین آنها استخراج معدن بود.
بِین در ۴ ژانویه ۱۸۲۸ در تاموورث، نیوهمپشایر چشم به جهان گشود. والدینش، جوزایا جی و اولیو (سنبورن) بِین بودند. بِین در نوجوانی، پدرش را از دست داد و در سال ۱۸۳۷، به همراه مادرش به گیلمانتون، نیوهمپشایر نقل مکان کرد. او در آکادمی فیلیپس اکستر و کالج یونین تحصیل کرد.
بِین در اواسط دههٔ ۱۸۵۰، به نیویورک سیتی نقل‌مکان کرد و در ادارهٔ گمرک مشغول به کار شد. او علاوه بر کارش، به دلالی و یادگیری حقوق نیز مشغول بود. او در کانون هیئت وکلا پذیرفته شد، اما به ندرت وکالت می‌کرد. بِین آنقدر به موفقیت مالی دست پیدا کرده بود که در سال ۱۸۵۹ توانست ۲۵۰۰ دلار برای ساخت راه‌آهنی خصوصی اهدا کند. بِین در زمان جنگ داخلی آمریکا، کارمند انجمن نظارت بر مدارس نیویورک سیتی بود.
بِین در سال ۱۸۶۴، به کلمبیا، ایالت تنسی نقل‌مکان کرد و از آنجا به نشویل، تنسی رفت. در خلال سال‌های ۱۸۶۷ و ۱۸۶۸، او در مجلس نمایندگان تنسی خدمت کرد. بِین با مری مارگارت برادشو ازدواج کرد. آنها صاحب سه دختر شدند: مری، گریس و بلانچ.
بِین و همسرش در ژوئن ۱۸۶۸ به منطقهٔ آریزونا نقل مکان کرده و در پرسکات مستقر شدند. بِین در اکتبر، با بازگشایی دفتری تجاری به فروش غلات به ارتش پرداخت. او ذرت را به قیمت ۸¢/پوند طلا به ارتش می‌فروخت، در حالی که آن را از کشاورزان محلی به قیمت ¢۷۱/۲/پوند طلا می‌خرید. تا سال ۱۸۷۲، کسب و کارش به حدی گسترش یافت که ۸۰۰۰۰۰ پوند (۳۶۰۰۰۰ کیلوگرم) ذرت را از منطقهٔ نیومکزیکو به قیمت /¢۶۱/۲پوند خریداری و با گاری و طی سفری ۳۳ روزه به آریزونا منتقل کرد. بِین علاوه بر مهاجران انگلیسی، تلاش کرد تا افراد بومی را نیز استخدام کند. در سال ۱۸۷۳، زمانی که به دنبال کارگر برای برداشت یونجه در فورت ورد بود، برای استخدام هر سرخ‌پوستی که «تمایل به کار و کسب درآمدی شرافت‌مندانه داشت» آگهی کرد. در همان زمان، بِین وعده داد که اگر قراردادی برای ادارهٔ مزرعه‌ای در نزدیکی فورت مک‌داول به او سپرده شود، به‌طور رایگان سبزیجات فراهم کند. بِین علاوه بر تجارت یونجه و غلات، مزرعه‌ای در نزدیکی فورت ورد و فروشگاهی برای تأمین آذوقه نیز داشت. معروف بود که او برای اجتناب از قیمت‌های بالا در سانفرانسیسکو، کالیفرنیا، اقلام را از سنت لوئیس، میزوری وارد می‌کند.
استخراج معدن به فعالیت اصلی بِین تبدیل شد. او پس از آنکه برای اولین بار در ژانویه ۱۸۶۹، از معدنی بازدید کرد، شروع به خریداری حق استخراج معدن و هزاران پوند سنگ نقره را تا سال ۱۸۷۰ به سانفرانسیسکو فرستاد. همچنین کار خود را توسعه بخشید که شامل چندین فرایند خردسازی کانسارها به همراه خرید و فروش تجهیزات معدنی می‌شد. برخی از فعالیت‌های استخراج معدن، فقط زیر نظر بِین و همسرش صورت می‌گرفت، هرچند، در تعدادی از آنها با دیگران نیز شریک بود. جان سی فرمونت، چارلز سایلنت و توماس فیچ از جمله افرادی بودند که بِین با آنها همکاری کرد. در سال ۱۸۸۰، بِین به خرید معادن مس روی آورد. او سهام زیادی از معادن مس را خریداری کرد و بعدها بیشتر آنها را به شرکت فلپس دوج فروخت.
بِین در سال ۱۸۷۴، برای اولین بار در انتخابات نمایندهٔ منطقه شرکت کرد. او در این انتخابات با آرای ۱۰۷۶ به ۱۴۴۲، از هایرم سنفورد استیونز شکست خورد. در این رقابت، چندین مورد غیرعادی مشاهده شد، از جمله سلب صلاحیت ۶۵۰ رأی بِین از سوی هیئت ناظران شهرستان یاواپای که از حوزه‌های لیتل کلرادو و لوور لینکس کریک به دست آمده بودند. شاهدان تصدیق کردند که هیچ انتخاباتی در حوزهٔ لوور لینکس کریک برگزار نشده بود. حوزهٔ لیتل کلرادو، ۳۸۵ رأی را به مرکز شهرستان عودت داد، با اینکه شاهدان ادعا کردند که تنها ۱۰۶ رأی به صندوق ریخته شده بود. بِین در ۲۹ آوریل ۱۸۷۶، اعلام کرد که دوباره در انتخابات نمایندهٔ منطقه شرکت می‌کند، اما در همان سال، پس از اینکه بر حسب اتفاق، یک ماه بعد با سلاح خود مورد اصابت گلوله قرار گرفت، از انتخابات کناره‌گیری کرد.
در سال ۱۸۷۸، بِین تصمیم گرفت که نامزد کرسی در مجلس قانون‌گذاری منطقه‌ای شود و در سال ۱۸۷۹، عضو مجلس (مجلس علیا) شد. زمانی که او در مجلس بود، برای ایجاد منصب معدن‌شناس منطقه‌ای زد و بند کرد. فرماندار فرمونت با این احتمال که فرماندار علاوه بر سمت خود به عنوان فرماندار، می‌تواند این منصب تازه ایجاد شده را نیز برعهده بگیرد، این سمت را پیشنهاد داد که حقوقش برابر با ۳۰۰۰ دلار در سال بود. در سال ۱۸۸۰، دوستان بِین برای کاندیدا شدن او به عنوان شهردار پرسکات، زد و بند کردند. زمانی که فهمیدند، از آنجاییکه خانهٔ بِین در خارج از محدودهٔ شهر قرار گرفته که باعث رد صلاحیت او می‌شود، این موضوع کنار گذاشته شد.
در سال ۱۸۸۴، بِین دوباره برای نمایندهٔ منطقه کاندیدا شد. او در ۱۵ سپتامبر در همایش جمهوری‌خواهان منطقه، برنامه‌های انتخاباتی خود که الگویی از خط مشی حزب ملی بودند را بیان کرد، با این حال، مواردی از جمله انتخاب مقامات منطقه از میان ساکنان منطقه، آموزش‌های عمومی رایگان، افزایش کنترل منطقه بر اعطای اراضی به راه‌آهن و کاهش اندازهٔ زمین‌های سرخ‌پوستان و هزینه‌های مصرفی برای آنها را نیز به برنامه‌های خود افزود. رقیب دموکرات او، کاتسورث پینکنی هد، تاجر سرشناس پرسکات بود. بِین با آرای ۶۷۴۷ به ۵۵۹۵ در انتخابات پیروز شد.
بِین پس از ورود به کنگرهٔ ایالات متحده، در هیئت بررسی معادن ایالات متحده قرار گرفت. او به عنوان نماینده، حق عبور راه‌آهن آرام جنوبی از میان زمین‌های سرخ‌پوستان در ماریکوپا و پیما را به دست آورد. با این مجوز، راه‌آهن توانست مسیری فرعی از خط اصلی خود در ماریکوپا به سمت فینکس ایجاد کند. با این حال، تلاش‌های او برای متوقف‌کردن لایحهٔ هریسون در سال ۱۸۸۶ که قدرت و صلاحیت مجلس قانون‌گذاری منطقه برای اعطای کمک‌های دولتی به راه‌آهن و ایجاد بدهی‌های افزودهٔ منطقه را محدود می‌کرد، با شکست مواجه شد. دیگر طرح‌های پیشنهادی بِین عبارت بودند از: جایزه برای دستگیری یا کشتن جرونیمو، افزودن یک قاضی دیگر به دادگاه عالی منطقه و پاداش برای ایجاد چاه‌های آرتزین.
جمهوری‌خواهان به اتفاق آرا، بِین را برای دومین دوره در سال ۱۸۸۶ کاندیدا کردند. خط مشی حزب منطقه، دولت کلیولند را به دلیل حمایت بیش از حد از وال استریت مورد انتقاد قرار داد، آنها خواستار پرداخت حقوق بازنشستگی به سربازان ارتش اتحادیه و ممنوعیت ورود مهاجران چینی بودند. بِین از رقیب دموکرات خود، مارکوس ای اسمیت، با آرای ۴۴۷۲ به ۶۳۵۵ شکست خورد.
بِین پس از ترک خدمت، به کار استخراج معدن در آریزونا بازگشت. در سال ۱۸۸۹، او کاندیدای احتمالی برای فرمانداری بود، اما به‌خاطر نارضایتی همسرش از زندگی در منطقهٔ مرزی و نگرانی‌های مالی، از انتخابات کناره‌گیری کرد. بِین در سال ۱۸۹۰ به نیویورک‌سیتی نقل مکان کرد، با این حال، یک آدرس و نشانی قانونی در آریزونا داشت. او تا پایان عمرش در نیویورک ماند، اما برای انجام کارهای تجاریش، بارها به غرب سفر کرد. بِین در اول فوریه ۱۹۰۴ درگذشت و در گورستان گرین وود در بروکلین به خاک سپرده شد.
قانون استقلال هند ۱۹۴۷ یک مصوبهٔ قانونی در پارلمان بریتانیا است که هند بریتانیا را به دو قلمرو مستقل جدید هند و پاکستان تقسیم کرد. این قانون در ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۷ موافقت سلطنتی را دریافت کرد و بنابراین هند و پاکستان که شامل پاکستان غربی ( پاکستان امروزی) و پاکستان شرقی (بنگلادش امروزی) می‌شوند، در ۱۴ اوت به وجود آمدند.
اند۱ () شرکت تجهیزات ورزشی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۳ توسط ست برگر تأسیس شد.
فلورانس وانیدا فایور ( ; زاده 8 ژوئن 1983) بازیگر و مدل فرانسوی و تایلندی است. وی ابتدا کار خود را به عنوان یک مجری تلویزیونی نوجوان در تایلند آغاز نمود و بعد هم به عنوان مدلینگ و بازیگری شاخص منصوب شد و اولین فیلم خود را با نقش آفرینی در فیلم "رنسانس سیام" در سال 2004 انجام داد. او بعد هم به ایالات متحده مهاجرت نمود و در چندین فیلم و سریال تلویزیونی نمایان شد.
فلورنس در بانکوک از پدر فرانسوی و مادر تایلندی به متولد شد. او در اکس آن پروانس در فرانسه رشد کرد و درسن 8سالگی با خانواده اش به تایلند مهاجرت کرد. او درسن 13سالگی به عنوان مجری تلویزیون برای "گفت و گوی نوجوانان" و "برای نوجوانان" شروع به کار کرد. یک سال بعد کار مدلینگ را شروع کرد.
بعداز فارغ التحصیلی از دبیرستان در تایلند، برای نقش آفرینی در نقش مانیچان، شخصیت اصلی فیلم "رنسانس سیام" ، انتخابی سینمایی از رمان "تاو یوفوب" در سال 2004، منتخب شد. این فیلم در آن زمان «دومین تولید بزرگ تایلندی تا کنون» بود. فیور نامزد جایزه جایزه انجمن ملی فیلم تایلند برای بهترین بازیگر زن شد، اما پیروز نشد.
فیور بعدا به نیویورک مهاجرت نمود، مکانی که در ابتدا روی مدلینگ تمرکز کرده بود. Khaosod (18 January 2009). او از آن زمان تا به حال در بسیاری از سریال تلویزیونی و فیلم نمایان شده است. Wickline, Dan (12 January 2018). جان اندرسون از "ورایتی" بازی او را در فیلم فیل شاه سپاس گذاری نمود و پیش بینی کرد که "یک حرفه امیدوارکننده، نه فقط به خاطر زیبایی تندیس او، بلکه به دلیل توانایی او در هدایت یک نقش و شخصیت مملو از تضادها و انحرافات اخلاقی".
فیور در بسیاری از سریال تلویزیونی، از جملهچگونه آن را در آمریکا بسازیم و "پیروی" ، میهمان بود، پس از اینکه نقش مهمی در وسعت ، یک فیلم علمی تخیلی هیجان انگیز داشته باشد. قسمت اول سریال با نمایی از فیور که بدون وزن در یک سفینه فضایی معلق بود آغاز شد. شخصیت فایو، جولی مائو، «زنی باهوش و سرکش از خانواده‌ای ثروتمند که زندگی اصولی سختی را انتخاب می‌کند و درگیر فعالیت‌های خرابکارانه سیاسی می‌شود»، یکی از اعضای ثابت فصل 1 و 2 بود و برای حضور مهمان در فصل بازگشت. 3.
در فصل پنجم سریال نمایندگان سپر (2017-2018)، فایو در نقش آفرینی«سینارا، جنگجوی کری که مردم را با دو توپ فلزی از میکشت» نقش تکراری داشت. Wickline, Dan (12 January 2018).
فیلم 2018 "آینه آمریکایی" ، فیور و سوزان ساراندون را در نقش آفرینی های اصلی به عنوان موزهای شخص اصلی بازی می‌کند.
Anderson, John (11 May 2006). "Review: 'The Elephant King'". "Variety". Retrieved 1 February 2015
Wickline, Dan (12 January 2018). "Agents of SHIELD Season 5: the Transformation of Florence Faivre to Sinara". "Bleeding Cool". Retrieved 17 December 2018.
Khaosod (18 January 2009). "ฟลอเรนซ์อุทิศตัว เลือกฝันโกอินเตอร์". "TeeNee.com" (in Thai). Retrieved 18 December 2018.
Anderson, John (11 May 2006). "Review: 'The Elephant King'". "Variety". Retrieved 1 February 2015.
"AMERICAN MIRROR Wins Best Cinematography And Best Innovative Film at Pomegranate Film Festival". "Broadway World". 21 November 2018. Retrieved 17 December 2018. <q>Balder lays out the dream-like narratives of both the artist and his haunting muses -main parts assigned to Susan Sarandon and Florence Faivre</q>
Orzel, Chad (18 December 2015). "How 'The Expanse' Gets General Relativity Right". "Forbes". Retrieved 18 December 2018. <q>The Expanse does include some very effective shots of weightlessness-- the cold open of the premiere with Julie Mao (Florence Faivre) floating through an eerily empty ship is great</q>
کی-سوئیس () شرکت تجهیزات ورزشی آمریکایی است، که در سال ۱۹۶۶ توسط ارنی برونر تأسیس شد و هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از شرکت اکس‌تپ می‌باشد.
میتره اسپورتس () شرکت تجهیزات ورزشی بریتانیایی است، که در سال ۱۸۱۷ تأسیس شد و هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از گروه پنتلند می‌باشد.
گروه پنتلند () شرکت تجهیزات ورزشی و پوشاک بریتانیایی است، که در سال ۱۹۳۲ توسط برکو روبین در لیورپول تأسیس شد.
کورتیس هوکس بروگدن (Curtis Hooks Brogden) (زادهٔ ۶ نوامبر ۱۸۱۶ - درگذشتهٔ ۵ ژانویه ۱۹۰۱)، کشاورز، وکیل و سیاستمداری بود که به عنوان چهل و دومین فرماندار ایالت کارولینای شمالی آمریکا از ۱۸۷۴ الی ۱۸۷۷ در جریان دوران بازسازی خدمت کرد. او بعد از وفات فرماندار تود کالدویل و پس از ینکه به عنوان ستوان دوم فرماندار این ایالت با بلیت جمهوری‌خواهان در سال ۱۸۷۲ انتخاب شده بود به این مقام نائل آمد.
بروگدن سابقه سیاسی طویل داشت که نخست در سال ۱۸۳۸ در سن ۲۲ وارد دفتر ایالتی گردید. با ایجاد دوستی نزدیک همراه سردبیر استاندارد کارولینای شمالی ویلیام وودز هولدن، او بدون وقفه در دفاتر ایالتی مختلفی که آخرین آن به عنوان نماینده کنگره بود، اساساً تا زمانیکه از سیاست در سال ۱۸۷۸ بازنشسته شد، ایفای وظیفه نمود. او در سال ۱۸۸۶ برای یک دوره دیگر در مجلس قانونگذاری ایالتی انتخاب شد.
او در ۶ نوامبر ۱۸۱۶ در خانه خانوادگی بروگدن ۱۰ مایلی جنوب غرب گلدزبورو کارولینای شمالی در یک خانواده کشاورز به‌دنیا آمد. خانواده بروگدن کوئیکرهای بریتانیایی‌تبار بودند که در جریان دوره استعمار به دابز کانتی آمدند.https://web.archive.org/web/20141111120517/http://files.usgwarchives.net/nc/wayne/heritage/brogden.txt usgwarchives اگرچه او همانند بیشتر پسران کشاورز هم نسلش در کارولینای شمالی مدارس محلی را فراگرفت، فرصت‌های آموزش عالی وی محدود بودند، مگر بروگدن یک خودآموز بود که با مطالعات خودش می‌آموخت.
پدر او پیرس بروگدن کهنه سرباز جنگ سال ۱۸۱۲ بود و پدر بزرگش توماس بروگدن در ارتش قاره‌ای در جریان انقلاب آمریکا خدمت کرده بود. بروگدن رسم خانوادگی خدمت سربازی را ادامه داده و با شبه‌نظامیان ایالت کارولینای شمالی در سن ۱۸ سالگی ملحق شد. او در دومین دور جمع‌آوری نظامی به عنوان سروان انتخاب شد و بالاخره به درجه سرلشکر ارتقا کرد. در جریان جنگ داخلی او با انگیزه کنفدراسیونی خدمت کرد اگرچه به‌خاطر رتبه‌اش در دولت ایالتی کارولینای شمالی که او را به شهر رالی در جریان مناقشه محدود کرده بود او هیچ زمانی به مقام فرماندهی دست نیافت.
بروگدن نخست به مجلس عوام کارولینای شمالی در سال ۱۸۳۸ به‌عنوان دموکرات جکسونی برگزیده شد که با سن ۲۲ جوانترین عضو این مجلس بود. او به لقب «سخنور روستایی از وین» شهرت یافت و در مجلس تا سال ۱۸۵۱ در سمت رئیس قدیمی کمیته مالی مجلس خدمت کرد. در سال ۱۸۳۸، او همچنین به عنوان دادگستر صلح شهرستان وین، منصب که برای ۲۰ سال متوالی نگهداشته بود، انتخاب شده بود. بروگدن در بخش حقوق تحصیل کرد و به وکالت در سال ۱۸۴۵ برگزیده شد، اما هیچ زمانی جدا این وظیفه را به‌عهده نگرفت.
در سال ۱۸۵۲ بروگدن به سنای ایالت کارولینای شمالی، جاییکه تا ۱۸۵۷ خدمت کرد، انتخاب شد. در همان سال او به عنوان کنترل‌کننده ایالتی، مقامی که برای ده سال در اختیار داشت، توسط مجمع کل برگزیده شد."Curtis Hooks Brogden" , North Carolina History Project online, accessed 4 December 2014 او در جریان بحران‌هایی جدایی، جنگ داخلی و آزادی به این سمت ادامه داد. در جریان این دهه‌ها، او با هولدن کسی که بعد از بادوام شدن جنگ منتقد دولت کنفدراسیون شد و همزمان رهبر جنبش صلح کارولینای شمالی بود که بالاخره در سال ۱۸۶۵ توسط رئیس‌جمهور اندرو جانسن برای یک مدت کوتاه به عنوان فرماندار کارولینای شمالی نخست منصوب و بعداً در سال ۱۸۶۸ منتخب گردید، پیمان سیاسی را تشکیل داد.
بعد از جنگ داخلی، جمهوری خواهان افراطی در کنگره با روکرد معتدل بازسازی رئیس‌جمهور جانسن قانع نبودند. با درنظر داشتن اینکه ایالت‌های جنوبی قوانین سیاه‌پوستان را که آزادگان را محدود می‌کرد، تصویب کردند، آنها قوانین بازسازی نظامی را تصویب نمودند تا موقتاً جایگزین دولت‌های ایالتی شوند و تلاش کردند تا جوامع را برای آزادی کامل بردگان آفریقایی‌تبار آمریکا، تأسیس کار رایگان و دیگر حقوق شهروندی برای سیاه‌پوستان، بازسازی کنند. این قانون تصریح کرد که ایالت‌های کنفدراسیون اسبق مکلف به گنجانیدن حق رأی مردان سیاه‌پوست در قانون اساسی جدید شان اند.
اگرچه کارولینای شمالی قبل از فسخ کردن حق آزادی سیاه‌پوستان به دلیل شورش بردگان نات ترنر، آنرا تمدید کرده بود، این اقدامات با مخالفت بیشتر سفیدپوستان در جنوب روبرو شد. قبل از جنگ در کارولینای شمالی، سیاه‌پوستان یک سوم نفوس این ایالت را تشکیل می‌دادند که اکثر آنها در نقاط ساحلی و نزدیک بعضی از شهرستان‌های پیمونت اقامت داشتند. ویلمینگتون بیشترین تعداد از سیاه‌پوستان آزاد را قبل از جنگ داشت. بروگدن از تمدیدی حقوق سیاه‌پوستان حمایت کرده بود.