moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ستاد ارتباطات دولت، پس از جنگ جهانی اول با نام مدرسه کد و سایفر دولت Headrick, Daniel R. (1991) "The invisible Weapon: Telecommunications and International Politics 1851-1945", Oxford UP p219 با سرواژه GC&CS بنیان‌گذاری شد و تا سال ۱۹۴۶ (میلادی) با همین نام شناخته می‌شد. در هنگام جنگ جهانی دوم، ستاد آن در بلچلی پارک بود و مسئولیت رمزگشایی کدهای ماشین انیگمای آلمان نازی را بر عهده داشت. ستاد ارتباطات دولت، دو بخش اصلی دارد. یکی، سازمان سیگنال‌های ترکیبی است که مسئولیت گردآوری اطلاعات را بر عهده دارد و دیگری، مرکز ملی امنیت سایبری است که کار برقراری امنیت ارتباطات در خود بریتانیا را انجام می‌دهد. سرویس زبان حرفه‌ای مشترک، اداره کوچک و منبع مشترک بین دولتی است که بیشتر، مسئول پشتیبانی از زبان حرفه‌ای و برگردان و تفسیر خدمات بین بخش‌های دولتی است. ستاد این واحد، برای مدیریت بهتر، در همان دفتر ستاد ارتباطات دولت است.
در سال ۲۰۱۳ (میلادی) ستاد ارتباطات دولت به دلیل افشاگری‌های جاسوسی گسترده کارمند پیشین آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا ادوارد اسنودن مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت. ادوارد اسنودن فاش کرد که ستاد ارتباطات دولت، در حال گردآوری همه ترافیک اینترنتی و تماس‌های تلفنی در بریتانیا از طریق برنامه تمپورا است. افشاگری ادوارد اسنودن به مجموعه گسترده‌ای از افشاگری‌ها درباره نظارت جهانی انجامید. در نهایت، به دلیل تهدید دولت بریتانیا مبنی بر طرح دعوی در دادگاه، روزنامه "گاردین" مجبور شد همه پرونده‌هایی را که اسنودن به آنها داده بود نابود کند.
ستاد ارتباطات دولت را اداره‌کننده آن، و یک هیئت همکار، تشکیل یافته از اداره‌کنندگان اجرایی و غیر اجرایی، اداره می‌کنند. گزارشی که به هیئت همراه ارائه می‌شود موارد زیر را در بر می‌گیرد:Aldrich, 2010, p. 565(secondary)
در هنگام جنگ جهانی اول، نیروی زمینی بریتانیا و نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا سازمان‌های شنود الکترونیک جداگانه داشتند. سازمان شنود الکترونیک نیروی زمینی MI1 و برای نیروی دریایی NID25 (که در آغاز «اتاق ۴۰» نامیده می‌شد) نام داشت.Johnson, 1997, p. 27 در سال ۱۹۱۹ (میلادی) و پس از پایان جنگ، کمیته سرویس مخفی کابینه، به ریاست جرج کرزن پیشنهاد کرد که در دوران صلح نیز، یک سازمان رمزگشایی برقرار شود و این کار را به اداره‌کننده اطلاعات دریایی، هیو سینکلر سپرد.Johnson, 1997, p. 44 سینکلر، کارمندان NID25 و MI1 را در سازمان تازه‌ای ادغام کرد که در آغاز، از ۲۵ تا ۳۰ افسر و شمار مشابهی کارمند دفتری تشکیل می‌شد.Johnson, 1997, p. 45 and Kahn, 1991, p. 82; these sources give different numbers for the initial size of the GC&CS staff ویکتور فوربِز از وزارت امور خارجه، این سازمان را «مدرسه کد و سایفر دولت» نامید که در اصل، یک نام صوری بود. آلیستر دنینستون که عضو NID25 بود به عنوان رئیس عملیاتی آن، برگزیده شد. در آغاز، مدرسه کد و سایفر دولت، زیر نظر فرماندهی نیروی دریایی بریتانیا آدمیرالتی (دریاسالار) و ستاد آن در واترگیت هاوس در آدلفی لندن بود. کارکرد عمومی آن "مشاوره امنیتی کد و رمزهای مورد استفاده در همه سازمان‌های دولتی و کمک به تهیه آنها" بود. اما ماموریت پنهانی آن "بررسی روش‌های ارتباطات رمزنگاری استفاده شده توسط قدرت‌های خارجی" بود.Smith, 2001, pp. 16–17 مدرسه کد و سایفر دولت به صورت رسمی در ۱ نوامبر ۱۹۱۹ بنیان‌گذاری شدKahn, 1991, p. 82 در حالیکه نخستین کار رمزگشایی خود را پیش از آن و در ۱۹ اکتبر انجام داده بود.
تا پیش از جنگ جهانی دوم، مدرسه کد و سایفر دولت، سازمانی تقریبا کوچک بود. در سال ۱۹۲۲ (میلادی) تمرکز اصلی آن، پیام‌های دیپلماتیک بود و "به پیام‌های خدماتی که ارزش بخشنامه کردن نداشتند کاری نداشت". بنابراین به ابتکار جرج کرزن، مدرسه کد و سایفر دولت، از آدمیرالتی به وزارت امور خارجه منتقل شد.Smith, 2001, pp. 20–21 مدرسه کد و سایفر دولت، زیر نظر هیو سینکلر در آمد که در ۱۹۲۳ (میلادی) همزمان رئیس مدرسه کد و سایفر دولت، و سرویس اطلاعات مخفی ("اس‌آی‌اس " یا "ام‌آی۶" یا "MI6") بود. در سال ۱۹۲۵ (میلادی) هر دو سازمان در دو طبقه جداگانه ساختمان برادوی، روبری سنت جیمز پارک جا داده شدند. پیام‌های رمزگشایی شده توسط مدرسه کد و سایفر دولت، در پرونده‌های آبی رنگ، توزیع می‌شدند.Smith, 2001, pp. 18–19 در دهه ۱۹۲۰ (میلادی) مدرسه کد و سایفر دولت، به صورت موفقیت‌آمیز رمزهای دیپلماتیک اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی را می‌شکست. بااینحال در مه ۱۹۲۷ در هنگام پشتیبانی سری شوروی از اعتصاب عمومی در بریتانیا و پخش پروپاگاندای مخرب، نخست‌وزیر آن دوره بریتانیا استنلی بالدوین، جزئیات پیام‌های پنهانی را به اطلاع عموم رساند.Aldrich, 2010, p. 18
در طول جنگ جهانی دوم، مدرسه کد و سایفر دولت، بیشتر در بلچلی پارک در میلتون کینز امروزی مستقر بود و به شکستن کدهای لُرِنز و ماشین انیگما می‌پرداخت. در سال ۱۹۴۰ (میلادی) مدرسه کد و سایفر دولت، روی ۱۵۰ شیوه رمزنگاری دیپلماتیک از ۲۶ کشور کار می‌کرد و کارمندان ارشد آن شامل آلیستر دنیستون، الیور استرچی، دیلی ناکس، جان تیلتمن، ادوارد ترَویس، ارنست فترلین، جاش کوپر، دونالد میچی، آلن تورینگ، گوردن ولچمن، جون کلارک، مکس نیومن، ویلیام توماس تات، آی. جِی. گود، پیتر کالوُکُرِسی، و هیو فاس بودند.
در سال ۱۹۳۵ (میلادی) یک ایستگاه در خاور دور در هنگ کنگ با نام دفتر ترکیبی خاور دور برپا شد و در ۱۹۳۹ (میلادی) به سنگاپور منتقل شد. با پیشروی ژاپن به سوی جنوب شبه‌جزیره مالایا، رمزگشایان نیروی زمینی و نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا به مرکز آزمایش بی‌سیم در دهلی هند رفتند. رمزگشایان نیروی دریایی در دفتر ترکیبی خاور دور به کلمبو در سری‌لانکا و سپس بندر کیلیندینی در نزدیکی مومباسا در کنیا رفتند.
در ژوئن ۱۹۴۶ "مدرسه کد و سایفر دولت" به "ستاد ارتباطات دولت" تغییر نام داد.
ستاد ارتباطات دولت در آغاز کار در پایگاه نیروی هوایی ایستکوت لندن قرار داشت. اما در سال ۱۹۵۱ (میلادی) در ۲ سایت اُوکلی و بِنهال در حومه‌های چلنتهام منتقل شد. در سال ۱۹۷۶ (میلادی) دانکن کمپبل و مارک هوزنبال در جستاری در مجله "تایم اوت" وجود ستاد ارتباطات دولت را فاش کردند. در پیامد آن، هوسنبال از بریتانیا اخراج شد.Court ruling, "R v Secretary of State for the Home Department, ex parte Hosenball", [1977] 1 W.L.R. 766; [1977] 3 All E.R. 452. Lord Denning presiding judge, 29 March 1977. تا سال ۱۹۸۳ (میلادی) چیز زیادی در رابطه با ستاد ارتباطات دولت در رسانه‌ها گفته نمی‌شد. اما دادگاه جفری پرایم (یک نفوذی کاگ‌ب در ستاد ارتباطات دولت) باعث توجه چشمگیر رسانه‌ها به این سازمان شد.Aldrich, 2010, p. 382
آمریکا و بریتانیا اطلاعات خود را از هنگام جنگ جهانی دوم با یکدیگر همرسانی می‌کردند. برای ستاد ارتباطات دولت، این به معنی داد و ستد اطلاعات با آژانس امنیت ملی آمریکا است.
در سال ۱۹۸۴ (میلادی) هنگامیکه دولت محافظه‌کار مارگارت تاچر عضویت کارمندان خود در اتحادیه‌های کارگری را منع کرد ستاد ارتباطات دولت در یک بحران سیاسی قرار گرفت. ادعا شده بود که پیوستن به اتحادیه‌های کارگری، برخلاف امنیت ملی است. چندین اعتصاب یک‌روزه گسترده در اعتراض به این تصمیم برپا شدند. زیرا این تصمیم دولت، به عنوان گام نخست در ممنوعیت گسترده اتحادیه‌های کارگری انگاشته می‌شد. درخواست‌ها به دادگاه‌های بریتانیا و کمیسیون حقوق بشر اروپا ناموفق بودند. دولت مارگارت تاچر به کارمندان ستاد ارتباطات دولت، پیشنهاد کرد که در برابر مقداری پول از عضویت در اتحایه کارگری منصرف شوند. ارائه دادخواست به سازمان بین‌المللی کار باعث شد دولت محافظه‌کار، کنوانسیون آزادی اجتماعات و حفاظت از حق سازماندهی را زیر پا بگذارد. para. IV
در نهایت، این ممنوعیت با به قدرت رسیدن حزب کارگر در سال ۱۹۹۷ (میلادی) برداشته شد. این کار با بنیان‌گذاری گروه ارتباطات دولت در اتحادیه خدمات اقتصادی و دولتی انجام شد تا پاسخگوی منافع کارکنان در همه سطوح باشد. در سال ۲۰۰۰ (میلادی) دولت بریتانیا به گروهی از ۱۴ کارمند پیشین ستاد ارتباطات دولت که به خاطر رد درخواست دولت محافظه‌کار، در جدایی از اتحادیه کارگری، از کار اخراج شده بودند پیشنهاد بازگشت به کار داد که ۳ تن از آنان این پیشنهاد را پذیرفتند.
لایحه سازمان‌های اطلاعاتی ۱۹۹۴ برای نخستین‌بار به کار سازمان‌های اطلاعاتی، مشروعیت قانونی داد، اهداف آنها را تعریف کرد و کمیته امنیت و اطلاعات مجلس بریتانیا اجازه یافت که هزینه‌ها، مدیریت، و سیاست‌های سه سازمان دولتی را بررسی کند. آرمان‌های ستاد ارتباطات دولت به صورت کار برای "برآوردن نیازهای امنیت ملی، با اشاره ویژه به سیاست‌های دفاعی و خارجی دولت بریتانیا؛ به نفع رفاه اقتصادی بریتانیا؛ و پشتیبانی از پیشگیری و کشف بزه‌های جدی" تعریف شدند. در هنگام ارائه این لایحه به مجلس، در اواخر سال ۱۹۹۳ (میلادی) نخست‌وزیر آن دوره بریتانیا جیمز کالاهان، ستاد ارتباطات دولت را "دیوان‌سالاری تمام‌عیار" توصیف کرد و افزود: قرار است در آینده، نهادهایی ایجاد شوند که امکان بازرسی سازمان‌های اطلاعاتی را فراهم کنند و "بررسی کنند که آیا هنوز به کارهایی که ستاد ارتباطات دولت، امروز هم انجام می‌دهد نیازی هست یا نه".
در سال ۱۹۹۳ به دنبال افشای مسئله "اسکوئیدی‌گیت"، ستاد ارتباطات دولت، گزارش‌ها درباره "شنود، ضبط، یا افشای تماس‌های تلفنی" خانواده سلطنتی بریتانیا را رد کرد.
در اواخر سال ۱۹۹۳ کارمند دولت، مایکل کوییلان به دنبال نتیجه‌گیری از گزارش خود به نام "بازبینی منابع و نیازهای اطلاعاتی" و قطع ٪۳ بودجه سازمان، پیشنهاد بازبینی موشکافانه کارهای ستاد ارتباطات دولت را کرد. به دنبال آن دبیر ارشد وزار خزانه‌داری، جاناتان آیتکن گفتگویی رو در رو با اداره‌کنندگان ستاد ارتباطات دولت داشت تا بر پایه گزارش کوییلان، قطع بیشتر بودجه، بررسی کند. در سال ۲۰۱۰ (میلادی) ریچارد آلدریچ اعلام کرد که جان آدیه، اداره‌کننده ستاد ارتباطات دولت در دوره جاناتان آیتکن، در جلسه با آیتکن، عملکرد خوبی نداشته و باعث شده آیتکن نتیجه بگیرد که "ستاد ارتباطات دولت از روش‌های مدیریتی ضعیف، و روش‌های کهنه ارزیابی اولویت‌ها رنج می‌برد". بودجه ستاد ارتباطات دولت که در ۱۹۹۳، ۸۵۰ میلیون پوند استرلینگ (برابر ۱/۷۴ میلیارد پوند سال ۲۰۱۹) بود که با بودجه ۱۲۵ میلیون پوندی ام‌آی۵ و سرویس اطلاعات مخفی (MI6) مقایسه می‌شد. در دسامبر ۱۹۹۴ یک بازرگان به نام راجر هورن به سِمَتِ بازبین ستاد ارتباطات دولت گماشته شد که گزارش خود را در مارس ۱۹۹۵ ارائه کرد. گزارش هورن، پیشنهاد قطع ۱۰۰ میلیون پوند از بوجه ستاد ارتباطات دولت را کرد. این کاهش، چشمگیر بود و هیچ سازمان اطلاعاتی دیگر بریتانیا از هنگام پایان جنگ جهانی دوم چنین چیزی را تجربه نکرده بود. جِی. دیویدسون که کار شنود الکترونیک از روسیه را انجام می‌داد پس از قطع بودجه، به سرعت این سازمان را ترک کرد. در سال ۲۰۰۰ و پس از تهدیدها از سوی عاملان بدون تابعیت خشونت، و افزایش ریسک تروریسم، جرائم سازمان‌یافته، و دسترسی غیر قانونی به جنگ‌افزارهای هسته‌ای، شیمیایی، و بیولوژیک باعث لغو قطع بودجه شد.
دیوید اوماند در سال ۱۹۹۶ (میلادی) به ریاست ستاد ارتباطات دولت رسید و تغییر گسترده‌ای را برای مقابله با اهداف تازه و در حال تغییر، و تغییرات سریع فناوری ایجاد کرد. اوماند مفهوم تازه‌ای را به نام "Sinews" یا "SIGINT New Systems" به معنی سامانه‌های تازه شنود الکترونیک معرفی کرد که اجازه استفاده از روش‌های کاری انعطاف‌پذیرتری را می‌داد، و با ایجاد چهارده زمینه، از موزای‌کاری جلوگیری می‌کرد. دامنه کار هر یک از این چهارده زمینه، به خوبی تعریف شده بود. همچنین در دوره کار اوماند، برای ساخت ساختمان دونات برنامه‌ریزی شد. این ساختمان با زیربنای ۱۷۶ هکتار در بنهال در نزدیکی چلنتهام، بزرگترین ساختمان ساخته شده برای یک سازمان اطلاعاتی در خارج از آمریکا بود.
عملیات شنود الکترونیک ستاد ارتباطات دولت در ایستگاه چانگ هوم کوک هنگ کنگ در سال ۱۹۹۴ (میلادی) به پایان رسید. شنود الکترونیک ستاد ارتباطات دولت از این پایگاه، برای حفظ ارتباط با آژانس امنیت ملی، بسیار مهم بود که در سرمایه‌گذاری و تجهیزات نصب آن ایستگاه، همکاری کرده بود. با پیش‌بینی انتقال حاکمیت هنگ کنگ از بریتانیا به دولت چین در ۱۹۹۷ تجهیزات ایستگاه‌های شنود الکترونیک هنگ کنگ به ایستگاه ارتباطات ماهواره‌های دفاعی استرالیا در نزدیکی جرالدتون در استرالیای غربی منتقل شدند.
در دهه ۱۹۹۰ (میلادی) عملیاتی که از اطلاعات گردآوری شده ستاد ارتباطات دولت استفاده می‌کردند شامل نظارت بر سربازان عراقی در جنگ خلیج فارس، مخالفان جمهوری‌خواه تروریست و ارتش واقعی جمهوری‌خواه ایرلند، جنگ‌های یوگسلاو، و بزهکاری‌های کنت نوی بودند. در میانه دهه ۱۹۹۰ ستاد ارتباطات دولت، شروع به همکاری در زمینه جرایم سایبری کرد.
در پایان سال ۲۰۰۳ (میلادی) ستاد ارتباطات دولت به ستاد تازه خود در ساختمان دونات منتقل شد. در آن هنگام، این ساختمان، دومین ساختمان بزرگ بخش دولتی در اروپا با هزینه ساخت ۳۳۷ میلیون پوند بود. ساختمان تازه که شرکت گنسلر آنرا طراحی کرده و شرکت کاریلیون ساخته بود پایگاه ستاد ارتباطات دولت برای همه عملیات‌های چلتنهام شد.
توجه عمومی به ستاد ارتباطات دولت، بار دیگر در اواخر سال ۲۰۰۳ و اوایل سال ۲۰۰۴ (میلادی) و به دنبال اخراج کاترین گان جلب شد. زیرا او یک ایمیل محرمانه آژانس امنیت ملی آمریکا به ستاد ارتباطات دولت را به مجله "آبزرور" درز داده بود که در آن از ماموران ستاد ارتباطات دولت خواسته شده بود ارتباطات بازرسان سازمان ملل متحد را که به جنگ عراق انجامید شنود کنند.Aldrich, 2010, p. 521
ستاد ارتباطات دولت، اطلاعات خود را با نظارت بر طیف گسترده‌ای از ارتباطات و دیگر سیگنال‌های الکترونیک بدست می‌آوَرَد. برای این کار، چندین ایستگاه شنود در داخل و خارج از بریتانیا برپا شدند. ایستگاه‌های شنود در خود چلتنهام، بیود، اسکاربرا، جزیره اسنشن، و با همکاری آمریکا در آرای‌اف من‌وید هیل هستند. ایستگاه نیکولاس آییوس در قبرس را نیروی زمینی بریتانیا به نیابت از ستاد ارتباطات دولت اداره می‌کند.Aldrich, 2010, p. 471
در مارس ۲۰۱۰ کمیته امنیت و اطلاعات از ستاد ارتباطات دولت به خاطر مشکلات در شیوه‌های امنیت فناوری اطلاعات، و شکست در برآوردن اهداف خود برای مقابله با حملات سایبری انتقاد کرد.
بر پایه آنچه ادوارد اسنودن در روزنامه "گاردین" فاش کرد ستاد ارتباطات دولت، ایمیل، تماس‌های تلفنی، و رایانه‌های سیاستمداران خارجی را که در اجلاس گروه ۲۰ سال ۲۰۰۹ (میلادی) در نشست لندن گرد آمده بودند شنود می‌کرده است. این نظارت حتی در برخی موارد با نصب کی‌لاگرهایی که در هنگام اجلاس بر روی رایانه‌های آنها نصب شده بود پس از پایان نشست نیز ادامه داشت."The Guardian": GCHQ intercepted foreign politicians' communications at G20 summits, 16 June 2013
بر پایه ادوارد اسنودن، ستاد ارتباطات دولت، ۲ برنامه چتری اصلی برای گردآوری اطلاعات دارد:
ستاد ارتباطات دولت دستکم از ژوئن ۲۰۱۰ به برنامه نظارت بر اینترنت آمریکا به نام پریزم دسترسی داشته است. گفته می‌شود که پریزم به آژانس امنیت ملی آمریکا و اداره تحقیقات فدرال (اف‌بی‌آی) دسترسی آسانی به داده‌های ۹ شرکت اصلی اینترنت در جهان می‌دهد که گوگل، فیس‌بوک، مایکروسافت، اپل، یاهو!، و اسکایپ را دربرمی‌گیرد.
در فوریه ۲۰۱۴ روزنامه "گاردین" بر پایه اسناد ادوارد اسنودن فاش کرد که ستاد ارتباطات دولت، بدون جداسازی افراد، تصاویر ۱/۸ میلیون دوربین کاربران یاهو در سراسر جهان را ضبط می‌کند. در همان ماه، شبکه ان‌بی‌سی و مجله "اینترسپت" بر پایه اسناد ادوارد اسنودن از گروه اطلاعات تحقیقی تهدید مشترک و واحدهای بهره‌برداری از شبکه‌های رایانه‌ای در ستاد ارتباطات دولت، پرده برداشتند [که بر ایران نیز نظارت می‌کردند]. ماموریت آنها عملیات سایبری بر پایه "حقه‌های کثیف" بود تا ارتباطات دشمن را از کار بیاندازند، بی‌اعتبار کنند، و اطلاعات نادرست، جاسازی کنند. بر پایه پرونده ارائه ستاد ارتباطات دولت، این عملیات‌ها ٪۵ کل کارهای ستاد ارتباطات دولت بودند.
پس از آنکه رابرت هانیگان در سال ۲۰۱۴ (میلادی) به ریاست ستاد ارتباطات دولت رسید خیلی زود فایننشال تایمز جستاری درباره نظارت اینترنتی نوشت و گفت: «اگرچه ممکن است [شرکت‌های بزرگ آمریکایی فناوری اطلاعات] خوششان نیاید اما آنها به شبکه‌های منتخب فرماندهی و کنترل تروریست‌ها و بزهکاران تبدیل شده‌اند» و ستاد ارتباطات دولت و سازمان‌های خواهر آن «نمی‌توانند بدون پشتیبانی بخش خصوصی بر این چالش بزرگ، غلبه کنند». فایننشال تایمز بحث کرد که بیشتر کاربران اینترنت «نسبت به رابطه پایدارتر بین سازمان‌ها[ی اطلاعاتی] و شرکت‌های فناوری اطلاعات، احساس بهتر و آسوده‌تری می‌کنند». از هنگام افشاگری‌های جاسوسی گسترده در سال ۲۰۱۳ شرکت‌های بزرگ آمریکایی فناوری اطلاعات، امنیت خود را بهبود داده و همکاری خود با سازمان‌های اطلاعاتی خارجی از جمله بریتانیا را کم کردند و عموما پیش از ارائه اطلاعات، به حکم دادگاه آمریکایی نیاز دارند. بااینحال، رئیس گروه صنایع فناوری بریتانیا TechUK این ادعاها را رد کرد و گفت که آنها موضوع را درک می‌کنند اما الزام به ارائه اطلاعات «باید بر پایه یک چارچوب قانونی مشخص و شفاف و نظارت موثر انجام شود و نه آنچه گفته شده معامله‌ای بین صنعت و حکومت باشد».
در سال ۲۰۱۵ (میلادی) مجله "اینترسپت"، سندی از ادوارد اسنودن منتشر کرد که نشان می‌داد ستاد ارتباطات دولت از حدود سال ۲۰۰۸ (میلادی) یک برنامه نظارت گسترده با نام رمز کارما پلیس را اجرا می‌کند.Ryan Gallager, Profiled: From Radio to Porn, British Spies Track Web Users' Online Identities, "The Intercept" (25 September 2015). کارما پلیس، نشانی آی‌پی همه کاربرانی را که وبگاه‌ها بازدید می‌کردند گردآوری می‌کرد. این برنامه، بدون بازرسی یا نظارت عمومی، پایه‌گذاری شده بود. کارما پلیس یک ابزار جاسوسی قدرتمند در رابطه با دیگر برنامه‌های ستاد ارتباطات دولت بود. زیرا نشانی‌های آی‌پی، مرجع مشترکی با دیگر داده‌ها بودند. آرمان برنامه، "۱) ساخت یک نمایه از اینترنت‌گردی هر کاربر قابل مشاهده در اینترنت یا ۲) ساخت نمایه کاربری برای هر وبگاه قابل مشاهده در اینترنت" بود.
در سال ۲۰۱۵ ستاد ارتباطات دولت در دادگاه اعتراف کرد که کار رخنه‌گری رایانه‌ای انجام می‌دهد.Croft, Jane (1 December 2015) UK spy agency GCHQ admits it carries out computer hacking. "Financial Times"
در سال ۲۰۱۷ (میلادی) دبیر مطبوعاتی کاخ سفید، شان اسپایسر ادعا کرد که ستاد ارتباطات دولت بر رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا دونالد ترامپ نظارت می‌کند. او این ادعا را بر پایه یکی از بخش‌های خبری فاکس نیوز مطرح کرد.Farrell, Henry (16 March 2017) Sean Spicer just suggested that Obama used British intelligence to spy on Trump. Not so much. "The Washington Post"Blake, Aaron (16 March 2017) Sean Spicer's angry, lonely defense of Trump's wiretapping claim, annotated. "The Washington Post" حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا رسما از این ادعا پوزش خواست و گفت که دیگر تکرار نخواهد شد. بااینحال بحث نظارت بر تماس‌های ماموران روسی با کمپین انتخاباتی دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۶ (میلادی) به سازمان‌های اطاعاتی آمریکایی سپرده شد.
ستاد ارتباطات دولت در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۸ به اینستاگرام پیوست.
به همراه ماموریت گرآوری اطلاعات، ستاد ارتباطات دولت، همکاری بلندمدتی برای کمک به امنیت ارتباطات خود دولت بریتانیا دارد. هنگامیکه مدرسه کد و سایفر دولت در سال ۱۹۱۹ بنیان‌گذاری شد وظیفه عمومی آن، مشاوره امنیتی بود. بخش امنیت مدرسه کد و سایفر دولت در هنگام جنگ جهانی دوم در منسفیلد کالج دانشگاه آکسفورد قرار داشت.
در آوریل ۱۹۴۶ مدرسه کد و سایفر دولت به ستاد ارتباطات دولت تغییر نام داد و در اواخر همان سال، بخش امنیت ستاد ارتباطات دولت، از آکسفورد به دیگر بخش‌های آن سازمان در پایگاه نیروی هوایی ایستکوت پیوست.
از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۴ (میلادی) ماموریت اطلاعاتی ستاد ارتباطات دولت به چلتنهام منتقل شد. درحالیکه بخش امنیتی، هنوز در پایگاه نیروی هوایی ایستکوت کار می‌کرد در مارس ۱۹۵۴ سازمان جدا و مستقلی شد که سازمان امنیت ارتباطات لندن نام گرفت. این سازمان در سال ۱۹۵۸ (میلادی) به سازمان امنیت ارتباطات الکترونیک لندن تغییر نام یافت.
در آوریل ۱۹۶۵ واحدهای GPO و MOD با سازمان امنیت ارتباطات الکترونیک لندن ادغام شدند تا اداره امنیت ارتباطات الکترونیک را پدید آورند.
در اکتبر ۱۹۶۹ اداره امنیت ارتباطات الکترونیک در ستاد ارتباطات دولت ادغام شد و گروه امنیت ارتباطات الکترونیک را ساخت.
در سال ۱۹۹۷ (میلادی) گروه امنیت ارتباطات الکترونیک از پایگاه نیروی هوایی ایستکوت به چلتنهام منتقل شد.
گروه امنیت ارتباطات الکترونیک، کار خود را به عنوان اداره فنی ملی بریتانیا در امور تضمین اطلاعات، شامل رمزنگاری ادامه داد. گروه امنیت ارتباطات الکترونیک، تجهیزات امنیتی تولید نمی‌کرد. اما برای اطمینان از دسترسی به محصولات و خدمات مناسب، با صنایع مرتبط همکاری می‌کرد. همزمان،خود ستاد ارتباطات دولت، بودجه پژوهش دراین زمینه‌ها را فراهم می‌کرد. مرکز محاسبات کوانتومی در دانشگاه آکسفورد و مؤسسه پژوهش‌های ریاضی هیلبرون در دانشگاه بریستول نمونه این مراکز پژوهشی هستند.
در سده ۲۱ (میلادی) گروه امنیت ارتباطات الکترونیک، چندین برنامه تضمین اطلاعات، مانند CHECK ،CESG Listed Adviser Scheme ،Commercial Product Assurance، و CESG Assisted Products Service را اجرا می‌کرد.
در اواخر سال ۱۹۶۹ (میلادی) مفهوم رمزنگاری کلید عمومی از سوی جیمز اچ. الیس، ارائه و اثبات شد. جیمز الیس از سال ۱۹۶۵ (میلادی) برای گروه امنیت ارتباطات الکترونیک (و پیش از آن در اداره امنیت ارتباطات الکترونیک) کار می‌کرد. جیمز الیس خبرگی لازم در نظریه اعداد برای ساخت یک سامانه کارآمد را نداشت. به دنبال آن، یکی دیگر از کارمندان به نام کیلفورد کاکس (فارغ‌التحصیل ریاضیات) یک طرح اجرایی عملی از طریق الگوریتم کلید نامتقارن را اختراع کرد. (originally published in The Sunday Telegraph)
در سال ۲۰۱۶ مرکز ملی امنیت سایبری، به صورت زیرمجموعه ستاد ارتباطات دولت، اما در لندن بنیان‌گذاری شد. این مرکز تازه، گروه امنیت ارتباطات الکترونیک را در خود جذب کرد و جایگزین آن شد. همچنین دیگر کارهایی که خارج از ستاد ارتباطات دولت انجام می‌شدند نیز جذب مرکز ملی امنیت سایبری شدند. این کارها مرکز ارزیابی سایبری، گروه پاسخ‌گویی فوری رایانه‌ای بریتانیا، و مسئولیت‌های سایبری مرکز حفاظت از زیرساخت‌های ملی بودند.
سرویس زبان حرفه‌ای مشترک در سال ۱۹۵۵ (میلادی) با اختصاص گروه کوچکی از تیم زبان حرفه‌ای وزارت دفاع بریتانیا و دیگران، بنیان‌گذاری شد. کار سرویس زبان حرفه‌ای مشترک، در آغاز، فراهم‌آوری استاندارد برگردان برای بیان‌های سازمانی به هر زبان خارجی، یافتن برابر درست انگلیسی واژه‌های فنی در زبان‌های خارجی، و یافتن واژه مناسب برای کوته‌نوشت‌ها بود. در سال‌های بعد، کارکرد سرویس زبان حرفه‌ای مشترک، گسترش یافت تا پشتیبانی از زبان حرفه‌ای، و خدمات تفسیر و برگردان در سراسر دولت بریتانیا و خدمات بخش دولتی محلی در گلاسترشر و نواحی اطراف آنرا انجام دهد. سرویس زبان حرفه‌ای مشترک، کمک‌های خود برای کار با زبان خارجی را تحت قانون حق تکثیر بریتانیا تولید و منتشر می‌کند. همچنین پژوهش‌هایی را درباره ترجمه ماشینی و فرهنگ لغت و فهرست اصطلاحات آنلاین انجام می‌دهد. ستاد این واحد، برای مدیریت بهتر، در همان دفتر ستاد ارتباطات دولت است.
ستاد ارتباطات دولت، همکاری دوجانبه یا چندجانبه با سازمان‌های اطلاعاتی همتای خود، در سراسر جهان دارد. اصلی‌ترین این سازمان‌ها آژانس امنیت ملی (آمریکا)، تشکیلات امنیت ارتباطات (کانادا)، اداره سیگنال‌های استرالیا (استرالیا)، و دفتر امنیت ارتباطات حکومت (نیوزیلند) هستند که بر پایه سازوکار توافق یوکوسا (که یک توافق همرسانی گسترده اطلاعات است) اطلاعات بدست‌آمده از طیف وسیعی از روش‌های گردآوری اطلاعات را همرسانی می‌کنند. ادعا می‌شود که این روابط، شامل روش‌های مشترک گردآوری اطلاعات هستند که همانند سامانه اشلون، و همچنین محصول واکاوی شده است.
مبنای قانونی کار ستاد ارتباطات دولت در بند ۳ لایحه سازمان‌های اطلاعاتی ۱۹۹۴ به شرح زیر است:
کنش‌هایی که به شنود ارتباطات نیاز دارند تحت لایحه مقررات قدرت‌های بازرسی ۲۰۰۰ انجام می‌شوند. اینگونه رهگیری، تنها می‌تواند پس از دریافت حکم از طرف وزیر امور خارجه انجام شود. لایحه حقوق بشر ۱۹۹۸ سازمان‌های اطلاعاتی از جمله ستاد ارتباطات دولت را ملزم می‌کند که به حقوق شهروندان که بر پایه کنوانسیون اروپایی حقوق بشر تعریف شده‌اند احترام بگذارد.
نخست‌وزیر بریتانیا اعضای حزب متقابل در مجلس بریتانیا را برای کمیته امنیت و اطلاعات برمی‌گزیند. کارکرد کمیته، شامل بازرسی از کارهای اطلاعاتی و امنیتی، و ارائه گزارش مستقیم به مجلس است. با تصویب لایحه امنیت و عدالت ۲۰۱۳ به وظایف این کمیته افزوده شد تا دسترسی و قدرت بازرسی بیشتری داشته باشند.
بازرسی قضایی از ستاد ارتباطات دولت، از سوی دادگاه قدرت‌های بازرسی انجام می‌شود. بریتانیا همچنین یک کمیسر سازمان‌های اطلاعاتی و یک کمیسر رهگیری ارتباطات دارد که هر دو، مستقل از دادگاه بوده و قاضیان ارشد پیشین هستند.
در دسامبر ۲۰۱۴ دادگاه قدرت‌های بازرسی رای داد که ستاد ارتباطات دولت، کنوانسیون اروپایی حقوق بشر را زیر پا نگذاشته است و کارهای آن با بندهای ۸ (حق حریم شخصی) و ۱۰ (آزادی بیان) کنوانسیون، سازگار است. بااینحال در فوریه ۲۰۱۵ این دادگاه گفت که در یک مورد ویژه، ترتیب همرسانی اطلاعات که تا پیش از این، به سازمان‌های اطلاعاتی بریتانیا اجازه درخواست داده از برنامه‌های نظارتی آمریکا یعنی پریزم و آپ استریم کالکشن را می‌داده، سرپیچی از قانون حقوق بشر است. زیرا در دسامبر ۲۰۱۴، ۲ پاراگراف از اطلاعات اضافی فاش شد که جزئیات فرایندها و پادمان‌ها را توضیح می‌داد.
به علاوه، دادگاه قدرت‌های بازرسی حکم داد که چارچوب قانونی بریتانیا اجازه نظارت گسترده را نمی‌دهد و اینکه ستاد ارتباطات دولت، داده‌ها را به صورت فله‌ای گردآوری و واکاوی می‌کند نظارت گسترده نیست. یک گزارش تکمیلی مستقل از کمیسر رهگیری ارتباطات، و یک گزارش ویژه از کمیته امنیت و اطلاعات مجلس، با وجود داشتن چندین کاستی، پیشنهادهایی را برای بهبود نظام بازرسی و چارچوب قانونی، ارائه می‌دهند.
با وجود پنهان‌کاری همیشگی درباره کار ستاد ارتباطات دولت، بازرسی‌های انجام شده توسط دولت بریتانیا پس از افشاگری‌های اسنودن، ثابت کردند که سازمان‌های اطلاعاتی بریتانیا، بارها از قدرت خود سوء استفاده کرده‌اند. یک گزارش کمیته امنیت و اطلاعات در سال ۲۰۱۵ فاش کرد که شمار کمی از کارمندان سازمان‌های اطلاعاتی بریتانیا از قدرت نظارتی خود، سوء استفاده کرده‌اند و با وجود اینکه در آن هنگام، قانونی برای بزه شناختن اینگونه سوء استفاده‌ها از قدرت وجود نداشت، در یک مورد به اخراج یک کارمند انجامید.
بعدا در همان سال، حکمی از دادگاه قدرت‌های بازرسی نشان داد که ستاد ارتباطات دولت، در کار نظارت بر ۲ سازمان حقوق بشری، غیر قانونی رفتار کرده است. در جلسه پرسش و پاسخ، آشکار شد که دولت بریتانیا، به دلیل دسترسی و نگهداری ارتباطات سازمان ابتکار عمل‌های مصر برای حقوق بشر و مرکز منابع قانونی در آفریقای جنوبی، از سیاست‌های نظارت داخلی خود سرپیچی کرده است. این، دومین‌بار در تاریخ دادگاه قدرت‌های بازرسی بود که پس از بستن پرونده، به نفع دادخواهان، رای مثبت می‌داد.
در یک پرونده دیگر دادگاه قدرت‌های بازرسی در سال ۲۰۱۵ ستاد ارتباطات دولت اعتراف کرد که از ژانویه ۲۰۱۰ سیستم رهگیری/دستیابی، واکاوی، استفاده، پنهان‌سازی، و نابودسازی مطالب قانونی خاص، برابر با اهداف بند ۸ (۲) کنوانسیون اروپایی حقوق بشر نبوده است. این اعتراف در ارتباط با پرونده‌ای بود که عبدالحکیم بلحاج، یکی از مخالفان معمر قذافی، و همسر عبدالحکیم، فاطمه بوچارد در دادگاه مطرح کرده بودند. این زوج، وزیران و مقام‌های رسمی دولت بریتانیا را به به دست داشتن در ربودن غیر قانونی و فرستادن آنها به لیبی در مارس ۲۰۰۴ در زمان حکومت غذافی متهم کرده بودند.
در سال ۲۰۱۵ نماینده مجلس، کارولین لوکاس از حزب سبز انگلستان و ولز شکایت کرد که سازمان‌های اطلاعاتی بریتانیا از جمله، ستاد ارتباطات دولت از نمایندگان مجلس بریتانیا جاسوسی می‌کنند که گفته می‌شود "بر خلاف قانون است". در مارس ۲۰۱۵ ستاد ارتباطات دولت، سیاستی را معرفی کرد که تا پیش از هدف‌گیری عمدی ارتباطات نمایندگان، نیازی به تاییدیه از نخست‌وزیر یا هیچ وزیر دیگری ندارد.
در سال ۲۰۱۴ وزیر کشور بریتانیا، ترزا می در صحن مجلس بریتانیا گفت:
دادگاه قدرت‌های بازرسی درباره شکایت گفته شده، تحقیق کرد و حکم داد که برخلاف ادعاها هیچ قانونی برای حفاظت ویژه از ارتباطات نمایندگان مجلس وجود ندارد. دکترین ویلسون، تنها، به صورت یک کنوانسیون سیاسی عمل می‌کند.
یک پرونده جنجالی ستاد ارتباطات دولت، دامنه بازبینی قضایی قدرت‌های قانونی (قدرت‌های باقیمانده ولیعهد، بر پایه حقوق عرفی) را تعیین کرد. این پرونده، شورای اتحادیه‌های خدمات دولتی علیه وزیر خدمات دولتی (۱۹۸۵) AC 374 بود (که بیشتر، با نام ساده "پرونده ستاد ارتباطات دولت" شناخته می‌شود). در این پرونده، نخست‌وزیر بریتانیا از یک دستور قانونی در این شورا استفاده کرد (نخست‌وزیر، وزیر خدمات دولتی نیز هست) تا جلوی فعالیت‌های کارگری کارمندان دولت در ستاد ارتباطات دولت را بگیرد. این دستور، بدون مشورت داده شده بود. مجلس اعیان بریتانیا باید درباره امکان بازبینی آن، بر پایه قانون، تصمیم می‌گرفت. اعتقاد بر این شد که کنش اجرایی، تنها به دلیل استفاده از اختیارات ناشی از حقوق عرفی و نه اساسنامه‌ای، از بازرسی مصون نیست (بنابراین حق قانونی، قابل بررسی است).
طرح آموزش تاییدشده ستاد ارتباطات دولت، برای تایید دو سطح اصلی آموزش امنیت سایبری، بنیان‌گذاری شد. همچنین مدرک‌های کارشناسی و کارشناسی ارشد نیز وجود دارند. این سطوح:
طرح آموزش تاییدشده ستاد ارتباطات دولت برای کمک به سازمان‌ها در یافتن آموزش درست، طراحی شد که همزمان، دقیقا مطابق با استانداردهای ستاد ارتباطات دولت نیز باشند. این طرح برای اطمینان از کیفیت بالای دوره‌های آموزشی امنیت سایبری طراحی شده بود که در آن، آموزش دهندگان نیز بررسی‌های کیفی سختی را پشت سر می‌گذاشتند. فرایند آموزش تاییدشده ستاد ارتباطات دولت، توسط موسسه APMG انجام می‌شود که یک نهاد مستقل ارائه مدرک است. طرح آموزش تاییدشده ستاد ارتباطات دولت، بخشی از برنامه ملی امنیت سایبری است که دولت بریتانیا بنیان‌گذاری کرده تا دانش، مهارت، و توانایی در همه مباحث مربوط به امنیت سایبری در کشور را توسعه دهد و مبنای آن چارچوب مهارت‌های بنیاد کارآزمودگان امنیت سایبری است.
ایستگاه‌های زیر از هنگام جنگ سرد، کار می‌کرده‌اند:
ایستگاه‌های پیشین:
باشگاه اتلتیکو ایندپندینته یک باشگاه ورزشی - فوتبالی در آرژانتین است که در شهر آویاندا قرار دارد.
این باشگاه در ۴ اوت ۱۹۰۴ میلادی تأسیس شده است و سابقه ۱۶ قهرمانی دسته برتر فوتبال آرژانتین را دارد.
ام آی ۵ نام سازمان اطلاعات داخلی پادشاهی متحد بریتانیا است که زیر نظر کمیته مشترک اطلاعات بریتانیا اداره می‌شود. وظایف این سازمان عملیات ضداطلاعات و عملیات‌های امنیتی در داخل خاک بریتانیا است.
این سازمان در بدو تأسیس در سال ۱۹۰۹ عضوی از سازمان سرویس مخفی بریتانیا (Secret Service Bureau) بوده‌است.
وزارت دفاع ژاپن بخشی از دولت ژاپن است که ستاد آن در شینجوکو، توکیو قرار دارد و بزرگترین بخش دولت ژاپن است.
وزارت دفاع ژاپن پیش از این آژانس دفاع ژاپن نامیده می‌شد.
سازمان امنیتی دولتی یا وزارت اطلاعات کره شمالی، سازمانی اطلاعاتی در کره شمالی است که مستقیماً به رهبر کشور گزارش می‌دهد. این سازمان در ۱۹۷۳ به عنوان پلیس مخفی کره شمالی فعالیت کرد.
این سازمان به انجام عملیات‌های مخفی در کره شمالی می‌پردازد و به عنوان یکی از خشن‌ترین سازمان‌های اطلاعاتی دنیا شناخته می‌شود و سازمان‌های حقوق بشری زیادی در سر تا سر دنیا به شیوه‌های این سازمان اعتراض دارند.
این سازمان در کنار سازمان فرماندهی حفاظت رهبر (کره شمالی) به فعالیت اطلاعاتی در کره شمالی می‌پردازد.
یووَسکولَه (به لاتین: Jyväskylä، ) یک شهرداری و شهر در فنلاند است که در فنلاند مرکزی واقع شده‌است.
یووسکوله ۹۹٬۲۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۱۷٬۹۷۴ نفر جمعیت دارد.
شهرهای اسکیلستونا، استاوانگر، اسبیرگ، دبرسن، Fjarðabyggð، پوزنان، پوتسدام، دهستان تارتو، یاروسلاول، نی‌ایزا، سایتاما و کون‌مینگ خواهرخوانده‌های یووسکوله هستند.
گویانیا (به پرتغالی: Goiânia) یک شهر چند میلیونی، شهر و municipality of Brazil در برزیل است که در گوییاس واقع شده‌است.
گویانیا ۷۸۹ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۳۰۱٬۸۹۲ نفر جمعیت دارد و ۷۴۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مالگرات ده مار (به اسپانیایی: Malgrat de Mar) یک شهرستان در اسپانیا است که در کاتالونیا واقع شده‌است.
مالگرات ده مار ۸٫۸۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۸٬۵۹۶ نفر جمعیت دارد و ۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رووانیمی (به لاتین: Rovaniemi) یک شهر در فنلاند است که در منطقهٔ رووانیمی واقع شده‌است.
ویتبسک (، ، , )، یک شهر در بلاروس است.
ویتبسک ۱۲۴٫۵۴ کیلومترمربع مساحت و ۳۴۷٬۹۲۸ نفر جمعیت دارد و ۱۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لیلا رجبی، ورزشکار پرتاب وزنه تیم ملی ایران، با نام تولد تاتیانا ایلیوشچانکا (به انگلیسی: Tatyana Ilyushchanka) متولد این شهر است.
ماسوویان وویوودشیپ (به لاتین: Masovian Voivodeship) یکی از استان‌های لهستان است.
ماسوویان وویوودشیپ ۳۵٬۵۷۹ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۱۶۴٬۶۱۲ نفر جمعیت دارد.
اورنجستاد (به لاتین: Oranjestad, Aruba) پایتخت کشور جزیره‌ای آروبا است.
اورنجستاد ۲۹٬۹۹۸ نفر جمعیت دارد و ۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
امپومالانگا (به Latin (disambiguation): Mpumalanga) یکی از استان‌های آفریقای جنوبی است.
امپومالانگا ۷۶٬۴۹۵ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۰۳۹٬۹۳۹ نفر جمعیت دارد.
آرسنیو اریکو (؛ زاده درگذشته ) یک بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه بود.
ویسنته د لا ماتا (؛ زاده درگذشته ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود.
آنتونیو ساستره (؛ زاده درگذشته ۱۹۸۷) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود.
او شاید تنها بازیکن تاریخ فوتبال به حساب می رود که در طول دوران حرفه ای اش در تمامی پستهای زمین از دروازه گرفته تا دفاع مرکزی ، کناری ، هافبک دفاعی ، بازی ساز ، هجومی و مهاجم نوک بازی کرده است وی به نوعی دی استفانو گمنام فوتبال آرژانتین محسوب می شود.
مانوئل سوانه (؛ زاده درگذشته ) یک بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود.
ارنستو گریلو (؛ زاده – درگذشته ) یک بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود.
رائول برنائو (؛ زاده درگذشته ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود.
ریکاردو پاوونی (؛ زاده ) بازیکن فوتبال پیشین اروگوئه‌ای است که در پست مدافع بازی می‌کرد. وی بیشتر دوران بازی خود را در اتلتیکو ایندپندینته در لیگ برتر فوتبال آرژانتین سپری کرد.
خوزه عمر پاستوریزا (؛ زاده درگذشته ) یک بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود.
هکتور یازالده (؛ زاده درگذشته ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود که در پست مهاجم بازی می‌کرد.
دیوید فریدمن فرزند میلتون و رز فریدمن است. او فوق لیسانس و دکترای خود را در فیزیک از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد. او هم‌اکنون استاد دانشگاه سانتا کلارا است.
او مدافع نسخهٔ پیامدگرای آنارکو کاپیتالیسم است. بنیان نسخهٔ آنارشیسم فردگرای فریدمن تحلیل هزینه فایدهٔ حکومت در برابر بی حکومتی است تا فرض حقوق طبیعی خدشه ناپذیر. این نظر در برابر شیوهٔ حقوق طبیعی قرار می‌گیرد که معروفترین مدافع آن اقتصاددان و نظریه‌پرداز لیبرترین موری راتبارد بود.
آندری لیندا (؛ زاده ) یک فیزیک‌دان و کیهان‌شناس در زمینه فیزیک نظری و کیهان‌شناسی اهل روسیه-ایالات متحده آمریکا است.
کلارنس ملوین زِنِر (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
زنر در تحقیقات خودش باعث اختراع دیودی شد که جریان الکتریکی در یک جهت جلو برود که بعدها نام این دیود به نام دیود زنر نام گذاری شد.
زنر در ایندیاناپولیس، ایندیانا متولد شد و دکترای خود را در رشته فیزیک تحت مدیریت ادوین کمبل در هاروارد در سال ۱۹۲۹ به دست آورد. پایان‌نامه وی تحت عنوان مکانیک کوانتوم شکل‌گیری انواع خاصی از مولکول‌های دیاتومی بود. در سال ۱۹۵۷ او مدال بینگهام را برای کارهایش در رئولوژی، در سال ۱۹۵۹ مدال جان پرایس وتریل از مؤسسه فرانکلین، در سال ۱۹۶۵ جایزه دستاورد آلبرت سووور، در سال ۱۹۷۴ مدال طلاASM International Gold Medal Award از انجمن آمریکایی برای فلزات، در سال ۱۹۸۲ دریافت کرد. جایزه Von Hippel از انجمن تحقیقات مواد،Von Hippel Award Recipients و در سال ۱۹۸۵ جایزه ICIFUAS را برای کشف اثر زنر، مطالعات پیشگامانه انعطاف‌پذیری در فلزات و پیش‌بینی و مشاهده میرایی ترمو الاستیک دریافت کرد. جایزه ICIFUAS (کنفرانس بین‌المللی اصطکاک داخلی و میرایی اولتراسونیک در جامدات) بعداً پس از درگذشت وی در سال ۱۹۹۳ به زنر تغییر نام داد. دانشجوی برجسته دکترای زنر جان بی گودنو و آرتور اس. نوویک قرار ملاقات فوق دکترا را زیر نظر زنر برگزار کردند.
زنر هم به دلیل عدم علاقه به کارهای آزمایشی و هم به خاطر ترجیح دادن کار روی مسائل عملی در عرصه فیزیک کاربردی، که در آن بسیار بینش بود، مشهور بود. اگرچه وی از شهرت بسیار خوبی در این کارها برخوردار بود، اما ظاهراً خود را برای کار در مسائل فیزیک نظری صرفاً صلاحیت کمتری داشت. در تأیید این موضوع، وی پس از صرف شام با فیزیکدان جی. رابرت اوپنهایمر، یک بار اظهار نظر کرد: «وقتی صحبت از فیزیک بنیادی شد، مشخص بود که دیگر با چنین شخصیتی رقابت نمی‌شود.»
زنر پست‌ها / انتصابات زیر را داشت: وی از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۴ یک محقق تحقیقاتی در دانشگاه بریستول بود. وی در دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس (۱۹۳۵–۱۹۳۷)، کالج شهر نیویورک (۱۹۳۷–) تدریس کرد. ۱۹۴۰)، و دانشگاه ایالتی واشینگتن (۱۹۴۰–۱۹۴۲) قبل از اینکه در جنگ جهانی دوم در Watertown Arsenal کار کند. پس از جنگ، وی در دانشگاه شیکاگو (۱۹۵۱–۱۹۴۵) در حالی که استاد فیزیک بود، تدریس می‌کرد، قبل از اینکه به عنوان مدیر علوم در وستینگهاوس پیتسبورگ منصوب شود (۱۹۵۱ تا ۱۹۶۵). در اینجا او سیستم برنامه‌نویسی هندسی خود را توسعه داد، که از آن برای حل مسائل مهندسی با استفاده از پارامترهای قابل تنظیم، تعریف شده توسط توابع ریاضی، استفاده کرد. با استفاده از این، زنر برای مبدلهای حرارتی، برای انجام تبدیل انرژی حرارتی اقیانوسها، مدل‌سازی کرده و مناسب‌ترین مناطق را برای استقرار آنها کشف کرد. بسیاری از این مدل‌ها امروزه نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند.پس از کار در وستینگهاوس، زنر دوباره به تدریس بازگشت، و برای مدت کوتاهی پیتسبورگ را ترک کرد و به عنوان استاد دانشگاه A&M تگزاس (۱۹۶۶–۱۹۶۸) است، اما بازگشت و کار خود را در دانشگاه کارنگی ملون (۱۹۹۳–۱۹۶۸) به پایان برد.
ادوین هال (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
لیسا رندل (؛ زاده ) یک فیزیک‌دان در زمینه فیزیک ذرات اهل ایالات متحده آمریکا است.
هنری آگوستوس روولاند (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان سی اسلِیتر (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود که به خاطر دست‌آوردهایش در زمینهٔ نظریه‌های مربوط به ساختار الکترونی اتم‌ها، مولکول‌ها و جامدات شهرت دارد. دترمینان اسلیتر، اربیتال اسلیتر و نظریه بور-کرامر-اسلیتر دربردارندهٔ نام وی هستند.
رابرت میلز (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک‌دان در زمینه نظریه میدان‌های کوانتومی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ویلیام لوتر پیرس (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا و فعال ملی‌گرای نژاد سفیدپوست بود. او یکی از تاثیرگذارترین افراد در جنبشهای ملی سفیدپوست در ایالات متحده به مدت بیش از ۳۰ سال بود. او که یک فیزیکدان بود شروع به نوشتن داستانهای خاطرات ترنر و شکارچی به نام مستعار اندرو مک دونالد کرد. او سپس جنبش اتحاد ملی را تأسیس کرد که یکی از مهم‌ترین جنبشهای نژادی سفیدپوستان در ایالات متحده بود.
او در آتلانتا جورجیا به دنیا آمد و از نژاد انگلیسی و اسکاتلندی بود. اجداد او از اشراف جنوب ایالات متحده بودند و او دارای نژاد افراد معروفی نظیر توماس واتز فرماندار آلاباما بود. پیرس دانش آموز بسیار خوبی بود. او مدرک کارشناسی خود را در رشته فیزیک از دانشگاه رایس در سال ۱۹۵۵ دریافت کرد. او سپس به دانشگاه کلورادو رفت و مدرک دکترای خود را در رشته فیزیک در سال ۱۹۶۲ گرفت و استاد دانشگاه اورگون استیت در سال ۱۹۶۲ شد. در این زمان او عضو جامعه بیرچ که فعالان ضد کمونیست بودند شد. در سال ۱۹۶۵ او که مایل بود به سیاست وارد شود شغل استادی تضمین شده خود در دانشگاه کلورادو استیت را رها کرد و به شرکت هوافضای پرات-ویتنی در کانتیکات پیوست تا حقوق بیشتری دریافت کند. در سال ۱۹۶۶ او به واشینگتن دی.سی. رفت و با جرج لینکلن راکول آشنا شد. بعد از مرگ راکول در سال ۱۹۶۷ پیرس رهبر جنبش وی شد تا اینکه در سال ۱۹۷۴ جنبش اتحاد ملی را تأسیس کرد.
پیرس معتقد بود که جنبش اتحاد ملی او باید باعث یک انقلاب اروپایی محور در ایالات متحده شود. او تحت نام مستعار اندرو مک دونالد رمانی به نام خاطرات ترنر نوشت که در آن انقلابی خشن دولت ایالات متحده را سرنگون می‌کند. در سال ۱۹۸۴ او رمانی دیگر به نام شکارچی نوشت که در آن فردی از بازماندگان جنگ افرادی که با سیاه پوستان ازدواج کرده‌اند و لیبرال‌ها را ترور می‌کند. در سال ۱۹۸۵ او مقر سازمان خود را به وست ویرجینیا برد و آن را قسمتی از کلیسای فضایی خود کرد تا بتواند از پرداخت مالیات برای سازمان خود جلوگیری کند. در این زمان او شروع به پخشهای رادیویی به نام صدای ناراضیان آمریکایی کرد. او به چاپ چندین نشریه پرداخت.
پیرس در سال ۲۰۰۲ به دلیل ابتلا به سرطان درگذشت. در زمان مرگ وی سازمان او بسیار قدرتمند بود و درآمدی بیش از ۱ میلیون دلار در سال، ۱۷ کارمند و بیش از ۱۵۰۰ عضو داشت. بعد از مرگ او سازمان وی کم‌کم از قدرت خارج شد؛ ولیکن نوشتارهای او هنوز هم در ایالات متحده دارای تأثیر زیادی است.
ویلیام لوتر پیرس در سال ۱۹۳۳ در یک خانواده مسیحی پروتستان از نژاد انگلیسی و اسکاتلندی زاده شد. خانواده او در آتلانتا جرجیا ساکن بودند و قسمتی از اشراف‌زادگان قدیمی جنوب ایالات متحده بودند. بعد از جنگ داخلی ایالات متحده آمریکا خانواده او از اشراف‌زاده تبدیل به خانواده متوسطی شدند.
پیرس در مدرسه بسیار موفق بود. در سالهای پایانی مدرسه او به مدرسه نظامی رفت. او علاقه زیادی به فضا و علم داشت. پیرس بعد از مدرسه نظامی مدت کوتاهی در یک چاه نفتی کار کرد تا اینکه به دلیل افتادن یک لوله بر روی دستش مجروح شد و از اینکار کناره گرفت. پیرس به دلیل نمرات خوب خود موفق شد که جایزه برای تحصیل در دانشگاه رایس در هیوستون تکزاس به دست آورد. او در سال ۱۹۵۵ از دانشگاه رایس با مدرک کارشناسی فیزیک فارغ‌التحصیل شد. او مدتی در آزمایشگاه ملی لوس آلاموس کار می‌کرد و سپس به دانشگاه کالتک و از آنجا به دانشگاه کلورادو در بولدر رفت و مدرک دکترای خود را در رشته فیزیک در سال ۱۹۶۲ دریافت کرد. او سپس در دانشگاه اورگان استیت به عنوان استاد استخدام شد و تا سال ۱۹۶۵ در این پست ماند.
در زمان استادی او در دانشگاه اورگان استیت دو جنبش اجتماعی حقوق اجتماعی و فعالان ضد جنگ ویتنام در جریان بود که او هر دو این جنبشها را جنبشهایی یهودی می‌دانست که هدف آنها نابودی قدرت اروپاییها در آمریکا است. او به مدت کوتاهی عضو جامعه بیرچ شد. در سال ۱۹۶۵ او برای کسب قدرت سیاسی مایل بود درآمد بیشتری داشته باشد و شغل استادی خود را برای کار به عنوان محقق در شرکت پرات و ویتنی رها کرد. در سال ۱۹۶۶ او به واشینگتن دی.سی. رفت و با جرج لینکلن راکول مأنوس شد. وقتی که راکول در سال ۱۹۶۷ ترور شد پیرس رهبر حزب نازی او در ایالات متحده شد. او در سال ۱۹۶۸ حزب جوانان برای والاس را تأسیس کرد که از رئیس‌جمهور شدن جرج والاس پشتیبانی می‌کرد. در سال ۱۹۷۰ او حزب اتحاد ملی جوانان را تأسیس کرد که اینکار را به کمک ویلیس کارتو انجام داد؛ ولیکن بعد به دلیل اختلاف با کارتو از او جدا شد و حزب اتحاد ملی را در سال ۱۹۷۴ تأسیس نمود. یکی از مهم‌ترین افراد تأثیرگذار در زندگی پیرس در این زمان استاد دانشگاه ایلینوی به نام رویلو اولیور بود.
اتحاد ملی در سال ۱۹۷۴ تأسیس شد. پیرس امیدوار بود که حزب او باعث بیداری اروپاییان آمریکا شده و باعث سرنگونی دولت این کشور شود. پیرس بقیه عمر خود را در وست ویرجینیا گذراند که در آنجا برنامه رادیویی خود به نام صدای ناراضیان آمریکایی را پخش می‌کرد. او دارای چند نشریه، یک مؤسسه چاپ کتاب و یک استودیو تولید موسیقی بود.
در سال ۱۹۷۸ او تلاش کرد که اتحاد ملی را به دلیل فعالیتهای آموزشی از مالیات معاف کند که این امر توسط دولت آمریکا رد شد.
پیرس به شدت ضد صهیونیست بود. او تلاش کرد که در زمان جنگ یوم کیپور از ارسال سلاح توسط شرکت آمریکایی مک کانل-داگلاس به اسرائیل جلوگیری کند. او برای اینکار با منابع مالی خود سهام شرکت را خرید و در جلسه هیئت رئیسه درخواست عدم ارسال سلاح به اسرائیل کرد؛ ولیکن درخواست او رد شد و مک کانل داگلاس به ارسال سلاح به اسرائیل ادامه داد. بسیاری نوشتارهای ضدصهیونیستی پیرس در بین مسلمانان چاپ و تکثیر شد و گروه نظامی شیعه لبنانی حزب‌الله بسیاری نوشتارهای او در زمینه اسرائیل و یهودیان را منتشر می‌کرد.
در سال ۱۹۸۵ او زمین بزرگی در وست ویرجینیا خریداری کرد و آنرا کلیسای فضایی نامید که ممکن است تلاشی برای عدم پرداخت مالیات به ایالات متحده بوده باشد. در سال ۱۹۸۶ او موفق شد کلیسای خود را از مالیات معاف کند.
در سال ۱۹۹۰ شبکه پی.بی.اس. برنامه‌ای در مورد او پخش کرد. در این زمان پیرس برای اولین بار حاضر شد در یک برنامه تلویزیونی ظاهر شده و در برنامه ۶۰ دقیقه مصاحبه شد. در مصاحبه از پیرس سؤال شد که آیا او موافق بمب‌گذاری اوکلاهوما است و او جواب داد که با اینکار مخالف بوده‌است. معمولاً توسط گروه‌های ضد نژادی پیرس به عنوان یک نئونازی شناخته می‌شد؛ ولیکن او این برچسب را به شدت رد می‌کرد. وقتی مایک والاس از او در این مورد سؤال کرد او گفت که با این برچسب مخالف است با اینکه با بسیاری کارهای هیتلر موافق بوده و او را ستایش می‌کند.
در سال ۲۰۰۲ پیرس به طرز ناگهانی از بیماری سرطان درگذشت. در این زمان سازمان او بسیار قدرتمند بود و دارای درآمد و عضوهای زیادی بود.
پیرس به شدت مخالف حضور آمریکا در جنگ جهانی دوم بود. او حضور آمریکا در جنگ جهانی دوم و جنگ این کشور با آلمان نازی را تنها به خاطر منافع یهودیان و نه به خاطر دموکراسی یا حقوق بشر می‌دانست. او معتقد بود که ارتش اتحاد جماهیر شوروی جنایتهای بسیار بیشتری نسبت به هیتلر مرتکب شده بود ولیکن به خاطر اینکه اتحاد جماهیر شوروی توسط یهودیان کنترل می‌شد دولت آمریکا نسبت به جنایات آن بیتوجه بود. او معتقد بود که ارتش آلمان نازی به مراتب جنایات کمتری مرتکب شده ولیکن به خاطر مخالفت این کشور با یهودیان سرمایه داران یهودی صاحب رسانه آلمانیها را به عنوان مقصر در جنگ جهانی دوم می‌شناسند. او معتقد که تاریخ تدریس شده در ایالات متحده به صورت عمدی بر جنایات شوروی سرپوش گذاشته و مسائل آلمان نازی را بزرگتر از حد واقعی جلوه می‌دهد. او معتقد بود که در زمان جنگ جهانی دوم یهودیان هر دو جنبش کاپیتالیسم و کمونیسم را کنترل می‌کردند و تنها آلمان نازی بود که در کنترل آنها نبود.
پیرس همچنین از نفی کنندگان هولوکاست بود و اعتقاد داشت که این واقعه اتفاق نیفتاده است. او معتقد بود که هیتلر تنها یهودیان را در کمپهای کار اجباری زندانی کرده بوده‌است.
پیرس دیدگاه‌های بسیار منفی در مورد یهودیان داشت و آنان را گروهی خرابکار و فاسد می‌دانست. او اعتقاد داشت که سرمنشاء تمامی مشکلات دولت فدرال آمریکا به خاطر حضور یهودیان با تعداد زیاد در آن است. او اعتقاد داشت که کتاب تلمود یهودیان نوعی نژادپرستی یهودی بر غیریهودی (جنتیل) را توصیه کرده و دستورالعملی برای کنترل یک کشور می‌دهد. او دین یهودی را دینی بسیار عجیب می‌خواند که غیریهودیان را در حد حیوانات می‌داند.
پیرس در مسائل سیاسی به شدت با کشور اسرائیل مخالف بوده و دید مثبتی نسبت به مسلمانان داشت. او معتقد بود که دولت ایالات متحده باید هرنوع کمک به کشور اسرائیل را قطع کند. در بسیاری از صحبتهای او، او به طرفداری از فلسطینیان می‌پرداخت. به دلیل این دیدگاه‌ها، نوشتارهای پیرس در بین مسلمانان پرطرفدار بود و گروه‌هایی مانند حزب‌الله لبنان بسیاری مطالب نوشته شده توسط او در مورد یهودیان را ترجمه و چاپ کرده بودند.
مورگان در سال ۱۹۵۹ با کری گلدشمیت ازدواج کرد. آنها صاحب دو فرزند شدند. کری در سال ۱۹۹۱ درگذشت.
مورگان در ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۳ در ناتیک، ماساچوست در سن ۸۷ سالگی درگذشت.
رابرت جی لنگ (متولد 4 مه 1961) فیزیکدان آمریکایی است که همچنین یکی از برجسته ترین هنرمندان و نظریه پردازان اوریگامی در جهان است. او به خاطر طراحی های پیچیده و ظریف خود شهرت دارد ، از جمله در طراحی اوریگامی حشرات و حیوانات. وی ریاضیات اوریگامی را مطالعه کرده و از رایانه برای بررسی نظریه های اوریگامی استفاده کرده است.او در زمینه کاربردهای واقعی اوریگامی در زمینه مشکلات مهندسی پیشرفت چشمگیری داشته است.
لنگ در دیتون ، اوهایو متولد شد و در آتلانتا ، جورجیا بزرگ شد. لنگ مهندسی برق را درمویسسه فناوری کالیفرنیا تحصیل کرد و در آنجا با همسر آینده اش دایان اشنا شد. وی در سال 1983 مدرک کارشناسی ارشد مهندسی برق را در دانشگاه استنفورد دریافت کرد و برای دوره دکترا به کالتک بازگشت. در فیزیک کاربردی ، با پایان نامه ای تحت عنوان لیزرهای نیمه هادی: هندسه های جدید و خصوصیات طیفی. لنگ کار خود را در آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا در سال 1988 آغاز کرد. لنگ همچنین به عنوان یک دانشمند تحقیقات خود را در Spectra Diode Labs از سن خوزه ، کالیفرنیا و سپس در JDS Uniphase ، نیز در سن خوزه کار می کرد. لنگ بیش از 80 مقاله در مورد لیزرهای نیمه هادی ، اپتیک و الکترونیک الکترونیکی یکپارچه را تألیف یا تألیف کرده و 46 حق ثبت اختراع این زمینه ها دارد. در سال 2001 ، لانگ رشته مهندسی را رها کرد تا به عنوان یک هنرمند و مشاور تمام وقت اریگامی فعالیت کند. با این حال ، او هنوز ارتباطات خود را با زمینه فیزیک حفظ می کند. وی از سال 2007 تا 2010 سردبیر مجله الکترونیکی کوانتوم IEEE بود و مشاوره های لیزر نیمه وقت برای Cypress Semiconductor را انجام داده است. لانگ در حال حاضر در آلامو ، کالیفرنیا اقامت دارد.
رابرت جی لنگ بیش از پنجاه سال دانشجوی مشتاق اوریگامی بوده و اکنون با بیش از 700 طرح فهرست بندی و نمودار به عنوان یکی از استادان برجسته هنر در جهان شناخته می شود. او به خاطر طراحی های با جزئیات و واقع گرایی بسیار مشهور است و در کارنامه خود پیچیده ترین طرح های اریگامی را که تاکنون خلق شده است ، کار او ترکیبی از جنبه های مکتب غربی برای طراحی اوریگامی ریاضی با تأکید شرقی بر خط و فرم است تا مدل هایی را ارائه دهد که تا به الان متمایز ، زیبا و چالش برانگیز هستند.
در سال 1992 دکتر لنگ اولین غربی شد که برای سخنرانی در نشست سالانه انجمن Nippon Origami دعوت شد. او از آن زمان در کنوانسیون های بین‌المللی اریگامی در سراسر جهان بوده است. وی به طور گسترده در مورد اوریگامی و ارتباطات آن با ریاضیات ، علوم و فنون سخنرانی می کند و کارگاه های آموزشی در زمینه تکنیک های هنری و کاربردهای تاشو در طراحی صنعتی را آموزش می دهد.
دکتر لنگ یکی از پیشگامان ارتباط میان رشته ی اوریگامی با ریاضیات است. وی یکی از معدود افراد غربی برای مجله Origami Tanteidan Magazine ، مجله انجمن دانشگاهی اریگامی ژاپن بوده است و مقالات فنی داوری و دعوت شده در مورد ریاضیات ریاضی را در جلسات تخصصی ریاضیات و علوم کامپیوتر ارائه داده است. وی در مورد کاربردهای اریگامی برای مشکلات مهندسی از طراحی کیسه هوا گرفته تا تلسکوپ های فضایی قابل ارتقا مشورت کرده است. وی نویسنده و همکار بیست و یک کتاب و مقالات متعددی درباره هنر و طراحی اریگامی است و در سال 2011 به عنوان عضو افتخاری انجمن اریگامی انگلیس انتخاب شد.
امیل وولف (؛ زاده ) یک دانشمند اهل ایالات متحده آمریکا است.
چارلز کیتل (؛ زاده درگذشته به تاریخ ۱۵ می ۲۰۱۹) یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. او از سال ۱۹۵۱ استاد دانشگاه کالیفرنیا برکلی بود و از سال ۱۹۷۸ استاد بازنشسته شده بود.
ولفگانگ کی اچ پانوفسکی (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
رابرت آر ویلسون (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیکدان امریکایی بود که به واسطهٔ کارهایش در پروژه منهتن در طول جنگ جهانی دوم به عنوان مجسمه‌ساز و معمار آزمایشگاه فرمی شناخته می‌شود.
رابرت ال فوروارد (؛ زاده درگذشته ) فیزیکدان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به توان ده اشاره کرد.
هربرت یوجین آیوز (؛ زاده ۲۱ ژوئیهٔ ۱۸۸۲ درگذشته ۱۳ نوامبر ۱۹۵۳) فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هلن کوئین (؛ زاده ) یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
جرالد هولتون (؛ زاده ) یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
اولین فاکس کلر (؛ زاده ) یک دانشمند اهل ایالات متحده آمریکا است.
بنجامین وی لی (؛ زاده درگذشته ) فیزیک‌دان نظری کره‌ای‌تبار اهل آمریکا بود.
اریه کاپلان (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک‌دان اهل اسرائیل-ایالات متحده آمریکا بود.
کارل هرتسفلد (؛ زاده درگذشته ) یک دانشمند در زمینه فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
خورخه ادواردو هیرش (؛ زاده ۱۹۵۳) یک پروفسور فیزیک آرژانتینی-آمریکایی در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو است. او شاخص اچ را به عنوان روشی برای اندازه‌گیری بازده علمی محققان ارائه کرد.
وی به‌ویژه به دلیل هشدارهایی که در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ دربارهٔ حمله اتمی احتمالی آمریکا علیه ایران داد و مقاله‌های متعددی که در این زمینه نوشت مشهور است.
اروین هان (؛ زاده – درگذشته ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۶) یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ارنست کورانت (؛ زاده – درگذشته ۲۱ آوریل ۲۰۲۰)https://www.dignitymemorial.com/obituaries/ann-arbor-mi/ernest-courant-9144724 یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
فرد الن وولف (؛ زاده ) فیزیک‌دان آمریکایی در گرایش فیزیک نظری و از متخصصان مکانیک کوانتومی است.
فرد کاولی،(به انگلیسی: Fred Kavli) زاده ۲۰ اوت ۱۹۲۷ در شهر مولدا در کشور نروژ؛ درگذشته به تاریخ ۲۱ نوامبر ۲۰۱۳ در سانتا باربارا، کالیفرنیا در ایالات متحده آمریکا، یک فیزیکدان، مهندس عمران، مدیر تجاری و انسان دوست آمریکایی-نروژی بود. وی بانی مؤسسه کاولی بوده‌است. هدف مؤسسه کاولی، پیشبرد تحقیقات علمی و ترویج دانش است. این مؤسسه از پژوهشگران متعددی حمایت مالی به عمل آورده‌است.https://snl.no/Fred_Kavli
جی. دبلیو. پیرس (؛ زادهٔ درگذشتهٔ ) یک فیزیکدان و مخترع اهل ایالات متحدهٔ آمریکا بود.
جورج اف کرییر (؛ زاده درگذشته ) یک دانشمند در زمینه ریاضیات اهل ایالات متحده آمریکا بود. او هم‌چنین در سال ۱۹۸۴ برنده جایزه دینامیک سیالات شد.
شویلر ویلر (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
چینگ وی تانگ (؛ زاده ) یک فیزیک‌دان در زمینه شیمی‌فیزیک، مخترع و مهندس شیمی اهل ایالات متحده آمریکا است.
کارل اکارت (؛ زاده ۴ مه ۱۹۰۲ درگذشته ۱۹۷۳) یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
بری سیمون (؛ زاده ۱۶ آوریل ۱۹۴۶) ریاضی‌دان و فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
اندرو ئی. لانگ (؛ زاده درگذشته ) ستاره‌شناس و اخترفیزیکدان شاغل در مؤسسه فناوری کالیفرنیا اهل ایالات متحده آمریکا بود.
آناتولی لارکین (؛ زاده – درگذشته ) یک فیزیک‌دان در زمینه فیزیک تئوریک اهل ایالات متحده آمریکا بود.
او در سال ۱۹۴۰ میلادی به همراه ریموند کورسون و امیلیو گینو سگر توانست عنصر شیمیایی آستاتین را در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی سنتز نماید.
جان وینتروپ (؛ زاده - درگذشته ) یک ریاضی‌دان، فیزیک‌دان، و ستاره‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی ریاست دانشگاه هاروارد را برعهده داشت.
اچ اوژن استنلی (؛ زاده ) یک دانشمند اهل ایالات متحده آمریکا است. او در سال ۲۰۰۴ برنده مدال بولتزمن شد.
او در وهله نخست به عنوان یک طراح الکترونیک، و همچنین برای نقش وی در جستجوی هوش فرازمینی (به انگلیسی: "Searching for Extra-Terrestrial Intelligence" یا "SETI") شناخته شده است.
پیتر فرویند (؛ زاده ) یک فیزیک‌دان و نظریه‌پرداز اهل ایالات متحده آمریکا است.
پیتر پی سوروکین (؛ زاده ۱۰ ژوئیه ۱۹۳۱) یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
آندریاس آلبرشت () کیهان‌شناس و فیزیک‌دان تجربی، استاد و رئیس دپارتمان فیزیک دانشگاه کالیفرنیا، دیویسCV of Dr Andreas Albrecht. ایالات متحده آمریکا است. او در مورد تشکیل جهان اولیه، ساختار کیهانی و انرژی تاریک مطالعه می‌کند.
آلبرشت در ۱۹۷۹ میلادی از دانشگاه کرنل، ایتاکا در رشتهٔ کیهان‌شناسی فارغ‌التحصیل شد و دکترای خود را در ۱۹۸۳ میلادی از دانشگاه پنسیلوانیا فیلادلفیا دریافت کرد.A. Albrecht and P. Steinhardt, "Cosmology for Grand Unified Theories with Radiatively Induced Symmetry Breaking", Phys. Rev. Lett. 48, 1220 (1982).
وی پژوهش‌های فوق‌دکترای خود را در دانشگاه تگزاس در آستین، آستین، تگزاس و در آزمایشگاه ملی لس آلاموس به انجام رساند. سپس از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۲ میلادی در آزمایشگاه فرمی مشغول به کار شد و پس از آن از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۸ میلادی در کالج سلطنتی لندن به تدریس پرداخت.
دو تن از همکارانش در دانشگاه به نام‌های تای سون و الکساندر زامولودچیکوف، برای کارش در مکانیک آماری مدل آیزینگ برنده جایزه دنی هینمن در فیزیک ریاضی ۱۹۹۹ شد.Heineman Prize description from his homepage.