moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
با این وجود بعدها، به قول خود سعیدی سیرجانی، «دستگاه سانسور آریامهری»، از تجدید چاپ این اثر جلوگیری کردند. به تدریج خود سعیدی هم از صرافت موضوع افتاد، زیرا که شعر و شاعری را رها کرده بود و اصراری داشت که این جنبهٔ زندگی ذوقیش به کلی فراموش گردد.
این وضع ادامه داشت تا اینکه در سال‌های بعد از انقلاب اسلامی و با توجه به قدرت رسیدن روحانیون در ایران، تقاضای فراوانی برای مطالعهٔ این کتاب و به ویژه افسانهٔ اصلی آن، یعنی افسانهٔ «شیخ ریا»، که مضمون آن مراحل به قدرت رسیدن یک چوپان بینوا، در کسوت یک روحانی به ظاهر پرهیزگار و معنوی را بازگو می‌کرد و از ریا و تزویری که اقتضای یک حکومت مذهبی و روحانی است، بوضوح پرده برمی داشت و از تلقینات دروغین و بازی با احساسات مذهبی مردم توسط اهالی قدرت و رواج سالوس و کذب و تزویر و چاپلوسی و تملّق در سایهٔ حکومت روحانیون سخن می‌گفت، پیدا شد.
این موضوع سعیدی سیرجانی و جمعی از دوستان او را در داخل و خارج کشور به صرافت، إعمال برخی تغییرات جزئی در متن اشعار افسانه‌ها، به منظور تطابق بیشتر مضمون آن با اوضاع جاری در حکومت اسلامی و چاپ مجدد این کتاب انداخت. امّا از آنجا که مدت‌ها بود که چاپ و انتشار تمامی آثار سعیدی سیرجانی (حتی آثار کاملاً غیرسیاسی او همانند تفسیر عظیم و شش جلدی قرآن، موسوم به تفسیر سورآبادی، که توسط سعیدی سیرجانی تصحیح و تحشیه و منتشر شده بود)، در حکومت اسلامی با مشکل مواجه بود و وزارت ارشاد جمهوری اسلامی، بنا به دستور شخص خامنه‌ای از تجدید چاپ این آثار یا چاپ آثار تازهٔ سعیدی سیرجانی ممانعت شدید می‌نمود، [و اصلاً عاقبت سعیدی سیرجانی، عاقبت جان بر سر اعتراض و پیگیری در همین مورد نهاد]، در نتیجه چاپ دوبارهٔ افسانه‌ها در خارج از ایران و توسط انتشارات مزدا، که توسط یکی از دوستان سعیدی سیرجانی اداره می‌شد، انجام پذیرفت.
حکومت سانسور و خفقان ناشی از سیطرهٔ حکومت اسلامی بر ایران، نه فقط موجب احالهٔ چاپ جدید «افسانه‌ها» به آن سوی مرزها گردید، بلکه سبب گردید که سعیدی سیرجانی از بیم گرفتاری بعدی خویش به خاطر چاپ دوبارهٔ این کتاب، که مضمونی صددرصد ضدّ حکومت اسلامی و بالقوه خطرناک داشت، خود را از تصمیم دوستانش در خارج از کشور و در انتشارات مزدا، مبنی بر أعمال برخی حک و اصلاحات در اشعار افسانه‌ها و چاپ دوبارهٔ آن، برکنار و بی‌اطلاع نشان دهد. به همین دلیل مقدمه‌ای بر ابتدای چاپ جدید کتاب افسانه‌ها افزوده شد، که امضای «م. مستجیر» داشت و در آن مقدمه، هرگونه نقش آفرینی سعیدی سیرجانی در تجدید چاپ این کتاب و اصلاحات جدید إعمال شده بر آن [اصلاحاتی که کتاب را کاملاً بر اوضاع جاری در حکومت اسلامی منطبق کرده بود]، نفی می‌نمود و حتّی سعیدی سیرجانی را مخالف صریح و قاطع تجدید چاپ این کتاب معرفی می‌نمود.
امّا آنطور که برخی از دست اندرکاران تجدید چاپ افسانه‌ها و همینطور آگاهانی از جمله دکتر صدرالدین الهی و احمد احرار، در سالهای بعد و پس از مرگ فجیع سعیدی سیرجانی بدست عوامل وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی نوشته‌اند، «م. مستجیر»، یعنی نویسندهٔ مقدمهٔ چاپ جدید و بعد از انقلاب افسانه‌ها، کسی به جز خود سعیدی سیرجانی نبوده‌است و انتخاب این اسم مستعار و نوشتن مقدمه‌ای با این اسم که سعیدی سیرجانی را از نقش آفرینی در تجدید چاپ کتاب تبرئه می‌کند، صرفاً به خاطر در امان ماندن سعیدی (که در داخل ایران زندگی می‌کرد)، از عواقب احتمالی ناشی از چاپ دوباره کتاب صورت پذیرفته‌است. واقعیتی که آن را حتی از ظاهر این اسم (مستجیر به معنای پناه برنده از مخاطرات) نیز می‌توان استنباط نمود.
در مقدمات کتاب، سعیدی سیرجانی به بهانهٔ شرح مضمون کتاب افسانه‌ها و بیان مختصر ِ آنچه در حکومت آریامهری و حکومت اسلامی بر کتاب افسانه‌ها گذشته‌است، با بیانی شیرین و سلیس و خواندنی، رندانه و با شیوهٔ نعل وارون زدن که شیوهٔ همیشگی او در نوشته‌هایش [بویژه نوشته‌هایی که در دوران‌های سیاه خفقان و سانسور و دیکتاتوری و استبداد مذهبی پدید آورده‌است]، می‌باشد، به شرحی در باب رفتارهای غیرانسانی و مستبدانهٔ حکومت اسلامی و همچنین مقایسه‌ای اجمالی و طنزآمیز از وضعیت سانسور در ایران قبل و بعد از انقلاب اسلامی پرداخته و از جمله نوشته‌است:
... اولاً: رفقای مأمور سانسور در جمهوری اسلامی، همه اهل فضل و فضیلت اند، ثانیاً: مزاحم آثار هنری و ذوقی نمی‌شوند، ثالثاً: فقط کتاب‌هایی را سانسور می‌کنند که سیاسی باشند یا مذهبی یا اجتماعی یا اخلاقی یا تاریخی یا...[!؟]، رابعاً: ما اصلاً در جمهوری اسلامی، دستگاه سانسور نداریم!... آن وقتها [که دستگاه سانسور آریامهری جلوی چاپ این جزوه (افسانه‌ها) را گرفت]، مطالب این جزوه، زبان حالِ مردم بود، مردم هم از چاپلوسی نوکران ِ دربار دل ِ خونی داشتند و هم از ریای نفرت انگیز معدودی روحانی نمایان درباری.
امروزه بحمدالله نه اثری از تملّق و اغراق در جراید و مطبوعاتمان به چشم می‌خورد و نه نشانی از ریاکاری و ظاهرسازی وُعّاظُ السلاطین، وجود دارد که مردم تشنهٔ تعریضی و انتقادی [از نوع اشعار سراسر تعریض و انتقاد منظومهٔ افسانه‌ها] باشند.
آن روزها مردم که کور نبودند، به چشم خودشان می‌دیدند چه کسانی با سوء استفاده از لباس مقدّس روحانیت، مرتکب چه فجایعی می‌شدند، برای رسیدن به مال و مقام به هر دری می‌زدند، در آن حال و هوا أحدی جرأت نداشت خطر کند و به یکی از این حریصان مال و شهوت و قدرت بگوید:
جناب حاجی آقا!، این کارها با لباسی که داری سازگاری ندارد، تو دَم از دین و تقوی می‌زنی، مردم تو را نمایندهٔ پیغمبر و امیرالمؤمنین می‌دانند، باید به شیوهٔ آن بزرگواران زندگی و حکومت کنی؛ باید از جیفهٔ دنیا بپرهیزی، نه آنکه برای تصاحبش مرتکب هزاران بهتان و جنایت شوی؛ باید لقمه‌ای مال دیوان از حُلقوم مبارکت فرو نرود، نه آنکه میلیون‌ها میلیون [و امروز میلیاردها میلیارد] بگیری و باز هم بنالی؛ باید گردشگاه عیال محترمه ات یتیم خانه‌ها و بیمارستان‌ها باشد، نه سالن‌های مُد و جواهرفروشی‌های مختلف شهر [در داخل و خارج کشور!؟]؛ باید زن و بچه ات در ساده‌ترین خانه‌ها زندگی کنند، نه در کاخ‌های سر به فلک زده و باغ و بُستان‌های چند هزارمتری که معلوم نیست صاحب اصلیش که بوده و از کجا بدست تو رسیده‌است؛ باید زبان و قلمت جز به حق نگردد، نه آن که به عِرض و ناموس مسلمانان هم إبقا نکنی؛ باید خودت را خادم خلق خدا بدانی و با مهربانی و دلسوزی جوانان را با فضایل اخلاقی و معارف اسلامی مأنوس کنی، نه اینکه هر که را که چموشی کرد و سواری نداد، با زدن داغ تکفیری از جُرگهٔ مسلمانان اخراجش کنی؛ باید خانهٔ محقّرت بست و پناه مردم ستمرسیده باشد در مقابل قَدَرقدرتان زمانه، نه آنکه خودت سرسپردهٔ جبّاران شوی و شریک دزد و رفیق قافله باشی؛ باید خبرچینان ساواکی را از سگ نجس تر بدانی، نه آنکه خود به جاسوسی در زندگی مردم بپردازی و ساواک راه بیندازی؛ باید عُمرت وقف ارشاد خلایق و اصلاح ذات البین باشد، نه زد و بندهای واراداتی و دلالی‌های کلان؛ باید شیوهٔ معاش پرهیزگارانه ات مظهر وارستگی باشد، نه اینکه حسابهای محرمانه ات در بانک‌های خارجی سر به سماوات زند.
بله!، در آن دوره [یعنی دورهٔ آریامهری] مردم هم از کبکبهٔ غرورآمیز دربار به جان آمده بودند و تبلیغات چاپلوسانه‌ای که روز و شب گوششان را آزار می‌داد، و هم از وقاحت ریاپیشگان معدودی که در جامهٔ مقدّس روحانیت رفته بودند، دل پُرخونی داشتند، و چون در این جزوه [=افسانه‌ها]، مختصر تعریضی به هر دو دسته بود، شاید بدین مناسبت استقبالکی از آن کردند، امّا امروزه همانطور که گفتم آن دورهٔ منحوس گذشته‌است، و نه ریخت و پاشی هست و نه غارت و تبعیضی و نه حق کشی و بُهتانی و نه البته تزویر و ریائی. دیگر به چه انگیزه‌ای مردم بیایند و پولشان را صرف همچو خزعبلاتی کنند؟
در بخشی از توضیح ابتدای کتاب افسانه‌ها، به قلم «م. مستجیر» [که گفتیم به ظن قریب به یقین کسی جز خود «سعیدی سیرجانی» نیست]، از گفتگوی [احتمالاً خیالی و مصلحت‌آمیز] میان مستجیر و سعیدی دربارهٔ حذف فرازی از مقدمهٔ کتاب که به تأثیر فراوان «دکتر مظفر بقائی کرمانی» در شکل‌گیری این کتاب و بخصوص افسانهٔ اصلی آن (شیخ ریا) اشاره دارد، سخن به میان آمده‌است. در این گفتگو، سعیدی سیرجانی با حذف این فراز از مقدمه به شدت مخالفت می‌کند و خطاب به مستجیر به تأکید اعلام می‌نماید که مطالب مربوط به دکتر بقائی کرمانی، حتماً و قطعاً باید در مقدمه کتاب باقی بمانند. در بخشی از این گفته‌های سعیدی سیرجانی در ابتدای کتاب افسانه‌ها می‌خوانیم:
... حق نداری حتی یک کلمه از مقدمه حذف کنی!، آنچه نوشته‌ام، اولاً عین واقعیت بوده و ثانیاً آن را به حکم دلم نوشته‌ام، نه به اقتضای سیاستی و مصلحتی، که بشود هرچندی یک بار عوضش کرد. «مرد» [اشاره به دکتر بقائی کرمانی]، به نظر من از ناشناخته‌های روزگار ما بود. کاری به درگیری و اشتباهات سیاسی اش ندارم، من نه عضو حزبش [اشاره به حزب زحمتکشان ملت ایران] بودم و نه اعتقادی به کاربُرد شیوهٔ عملش در جامعهٔ خودمان داشتم، امّا آشنایی چهل ساله و قریب سی سال دوستی مداوم و مصاحبت ِ دست ِکم هفته‌ای یک بار، به من این حق را می‌دهد که او را از اخلاقی‌ترین رجال سیاسی روزگارمان بدانم...
سعیدی سیرجانی در مقدمه افسانه‌ها، سپس اشاره وار به ماهیت اختلافات موجود میان دکتر مظفر بقائی کرمانی و دکتر محمد مصدق و نقش دکتر بقائی در قضایای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و سقوط دولت دکتر مصدق می‌پردازد و در طی چند جملهٔ کوتاه، بر نکاتی انگشت می‌گذارد که توجه به نکات، می‌تواند به بیش از نیم قرن دشمنی و اختلاف میان طرفداران دکتر مصدق و دوستداران دکتر بقائی، خاتمه بخشد. سعیدی می‌نویسد:
... ارادت ِ من به مُصدق، کمتر از ارادتم به او [=دکتر بقائی] نیست، هردو را با شرافت و پاکیزه دامن و ایران خواه می‌دانم. امّا اولاً: مسئله به این سادگی‌ها نیست که بتوان با حکمی قطعی و جزمی، یکی از این دو را محکوم کرد، ثانیاً: مگر هر وقت دو نفر – آن هم دو رَجُل ِ سیاسی – با هم درافتادند و اختلاف نظر پیدا کردند، باید یکی قطعاً مُجرم و خائن و خطاکار باشد و دیگری معصوم و مصون از اشتباه؟!، در این صورت تکلیف هیزم کشان ِ معرکه و خواجه بیمارکُن‌های وطنی چه می‌شود؟!... نه خیر! اگر می‌خواهی کتاب من [=افسانه‌ها] را چاپ کنی، باید مقدمه اش را هم چاپ کنی، آن هم نه یک کلمه کم، نه یک کلمه زیاد. بگذار من از آن کودنهائی باشم که بعد از سی سال همصحبتی، هنوز دوستم را نشناخته‌ام و فرق بین خائن و خادم را نمی‌دانم.
سعیدی سیرجانی سپس، ضمن اشاره به ماجرای آخرین دستگیری دکتر مظفر بقایی کرمانی توسط مأموران وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی، که به مرگ مرموز یا قتل او منجر گردید، و تأکید بر این نکته که مقاومت رادمردانهٔ دکتر بقایی در برابر شکنجه و تن ندادن او به مقولاتی همچون اعترافات تلویزیونی، از همان آغاز برای او روشن بوده‌است، می‌نویسد:
... من در سفر بودم که خبر آخرین گرفتاری «مرد» [اشاره‌است به دکتر مظفر بقایی کرمانی] را شنیدم و بلافاصله به چند نفری که در اتاقم نشسته بودند، گفتم: «کارش تمام شد!.»، و با قاطعیت برایشان استدلال کردم که مردی که من می‌شناسم از این هردم بیلهائی نیست که بشود گریمش کرد و پشت تلویزیون آوردش و به خوردم، نخوردمش انداخت.
او شاگرد مکتب سقراط است [اشاره به شعار همیشگی دکتر بقایی و حزب زحمتکشان ملت ایران، که از تعالیم سقراط وام گرفته شده بود] و یقین دارم مثل سقراط، مرد و مردانه به استقبال اجل خواهد شتافت...
وی سپس با تأکید بر این نکته که پیش‌بینی او دربارهٔ تن ندادن دکتر بقایی به اعترافات تلویزیونی و مقاومت شجاعانهٔ او در برابر شکنجه‌های حکومت اسلامی درست از آب درآمده، زبان به تحسین از دکتر بقائی کرمانی گشوده و دلایل دیگری بر لزوم عدم حذف مقدمهٔ مربوط به دکتر بقائی، از ابتدای کتاب افسانه‌ها را ذکر کرده‌است.
لازم به توضیح است که دکتر بقائی کرمانی که علاوه بر سنّ زیاد، مبتلا به دیابت شدید بود و وزن بالایی داشت، علی‌رغم مدت‌ها حضور در زندان جمهوری اسلامی و با اینکه وزن یکصد و بیست کیلویی او، در طی چند ماه حضور در زندان، بر اثر شکنجه و قطع داروهای دیابتش به حدود سی کیلوگرم رسید، امّا بر خلاف روش معمول در مورد مخالفان حکومت در زندان‌های جمهوری اسلامی، هرگز حاضر نشد که تن به اعترافات تلویزیونی بدهد و این موضوع همان مقدار که خشم زمامداران حکومت اسلامی را برانگیخت، شأن و مقام و مرتبهٔ او را نزد مردم ایران و منتقدان و مخالفان حکومت، و از جمله حتی نزد بسیاری از مخالفین خود دکتر بقائی، بالا برد و به او اعتباری مضاعف بخشید که نمونه‌ای از آن، در نوشتهٔ سعیدی سیرجانی در مقدمهٔ افسانه‌ها به چشم می‌خورد.
هرچند که حکومت اسلامی در مقابل این رادمردی و شجاعت سقراط گونهٔ دکتر بقائی کرمانی، و با توجه به سرسختی او در امتناع از شرکت در اعترافات تلویزیونی، دستور جعل دستخطّ و مدارک پزشکی او را صادر نمود و ضمن انتساب برخی یادداشت‌های جعلی به او، وی را به دروغ، مبتلا به بیماری سیفلیس معرفی نمود. گرچه تقریباً هیچکس این ادعاهای حکومت اسلامی دربارهٔ دکتر بقائی را نپذیرفت و این ادعاهای دروغین تنها شهرت و اعتبار او را، حتی نزد مخالفان سرسختش، بیشتر کرد. کمااینکه سعیدی سیرجانی، که خود روزی یکی از حامیان دکتر مصدّق به‌شمار می‌رفت [و در نتیجه زمانی در صف منتقدان و مخالفان دکتر بقائی قرار می‌گرفت]، در همین ارتباط ادامه داده‌است:
... دیدی که پیش‌بینی من [دربارهٔ مقاومت سقراط گونهٔ دکتر بقائی کرمانی در برابر شکنجه‌های حکومت اسلامی] درست بود. دیدی که «مرد» [=دکتر بقائی]، با شوکرانی که به رغبت نوشید، مُهر تأییدی گذاشت بر سند ِ صداقت و اخلاص و شجاعتش. آن وقت تو می‌خواهی مقدمه‌ای را که مربوط به همچو مردی است از کتاب من [=افسانه‌ها] حذف کنی که فلان واماندهٔ سیاسی خوشش می‌آید یا بدش؟!، من که اهل حزب و سیاست نیستم تا نگران تأیید و تکذیب این و آن باشم. رند ِ عالم سوز را با مصلحت بینی چه کار...
کتاب افسانه‌ها با یادداشت ناشر کتاب که عنوان «توضیح» دارد، آغاز می‌شود.
شَرْوِه گونه‌ای خوانندگی از اشکال موسیقی بخصوص در استان‌های بوشهر ، هرمزگان و نواحی_جنوبی فارس است که به آن شهری نیز می‌گویند. شروه به عنوان آواز دشتی، نغمه‌ای غمگنانه در مایه دشتی است. برای این نغمه اشعار دوبیتی بکار می‌رود که غالباً از شاعران دوبیتی سرای جنوب می‌باشد.
شروه در لغت با تلفظ‌های شرفنگ، شرفه و... نوعی خوانندگی، صدای پا و بخصوص به معنی صدا و نغمه آهسته و بانگ است.معروفترین شروه خوان استان بوشهر محمد حسین محبی منش {غلامشاه }میباشد
اگرچه که همگان شروه را از جنوب ایران میشناسند اماشروه واژه ای ناب و ایرانی بوده و از آبشخور فرهنگ و تمدن دیر پای اقوام آریایی نوشیده و سپس در سیر تطور خود از دالان کلماتی هم چون شرفنگ sarfang ، شرفه sarfa(e) ،شرفالنگ sarfalang، شرفک sarfak و شرفانگ sarfang عبور کرده و اکنون با نام زیبای شروه خودنمایی می کند. تمام این واژه های یاد شده در طی زمان در زیر گرد و غبار فراموشی دفن گردیده اند. اما واژه شروه بخت آن را داشته که زنده و سبز و جاوید در گلستان زمان و اندیشه اهل جنوب نشو و نما کند و به شکوفه بنشیند.
خاستگاه شروه مناطق دشتی، دشتستان و تنگستان در استان بوشهر و عموماً جنوب ایران است. در مناطق استان بوشهر به شروه، حاجیانی یا شنبه‌ای نیز اطلاق می‌شود که به نظر می‌رسد از شیوه‌های شروه‌خوانی است و چون در این مناطق شروه بیشتر با دوبیتی‌های فایز دشتی خوانده می‌شود به آن فایزخوانی هم می‌گویند. در شروه‌خوانی مناطق استان بوشهر از دوبیتی‌های دوبیتی‌سرایان محلی چون: فایز دشتی، مفتون بردخونی، باکی، نادم و... یا باباطاهر نیز بهره می‌برند. در نقاط مختلف ایران شروه‌خوانی را دشتی یا آواز دشتی می‌شناسند.
منطقه دشتی مرکز محور شروه به شمار می‌آید، شروه در یک جمله مهم‌ترین آهنگ و سوز و ساز جنوب است، این سروده از دل برخاسته بیشتر مواقع در مایه دشتی، شوشتری، ترک و نوا خوانده می‌شود. شروه به صورت منفرد و تک نفری با نوایی سوزناک اجرا می‌شود که البته باید آن را با مرثیه خوانی متفاوت دانست، زیرا این آوای جنوبی در قالب دوبیتی‌هایی است که بیشتر عاشقانه‌اند و بوی وصل و فراق و وصف معشوق می‌دهند و چه بسا محتوای این دو بیتی‌ها بسیار از غم دور است، اما شکل و شیوه قرائت و خواندن آن‌ها به صورت شروه خواه ناخواه با ریتمی غم‌آلوده همراه می‌شود.
کارشناس ثبت میراث فرهنگی استان بوشهر در گفت‌وگو با خبرنگار فارس در دشتی اظهار داشت: در جلسه سیاست‌گذاری شورای ثبت در ۲۳ و ۲۴ خردادماه ۱۳۹۰ شروه که خاستگاه آن منطقه دشتی در استان بوشهر است به ثبت رسید.
حوضه آبی مارِی-دارلینگ در جنوب خاوری استرالیا می‌باشد و ایالت‌های کوئینزلند، نیوساوت ولز، ویکتوریا و استرالیای جنوبی و نیز قلمرو پایتختی استرالیا آن را در بر گرفته‌اند. درازای آن ۳۳۷۵ کم می‌باشد. یک هفتم از خاک استرالیا را پوشش می‌دهد و بارزترین منطقه کشاورزی استرالیا شناخته می‌شود. نام این حوضه آبی از رود ماری و رود دارلینگ گرفته شده‌است.
بارندگی سالانه در این حوضه بسیار کم است و مقدار آب حوضه تنها با استانداردهای استرالیا زیاد به نظر می‌رسد. جمعیت به نسبت زیادی از قوهای سیاه استرالیا در این ناحیه زندگی می‌کنند. Waterfowl in New South Wales. Sydney: CSIRO and NSW Fauna Panel. 1964. pp. 11–12
در سال ۱۸۵۱، چهار رقم از کپورماهیان در پرورش ماهی منطقه به کار گرفته شدند اما راه خود به رودها را باز یافتند و به سرعت گسترش یافتند. این گونه از ماهیان بسیار فعال هستند و به آسانی از طغیان‌ها می‌گذرند و پرندگان نیز می‌توانند تخم این ماهیان را انتقال دهند.
عمریت یا امریت یا ماراتوس یا ماراتو نام شهری باستانی بود در کرانه دریای مدیترانه سوریه. به دست اموری‌ها هزارسال پیش از میلاد ساخته شده بود. ۷ کیلومتر با طرطوس فاصله دارد. دارای آثار باستانی فراوانی است که پرستشگاه فینیقی و ورزشگاه از آن جمله‌اند.
دارای اقتصاد پویایی بوده و سکه‌هایی به ضرب ماراتوس در سده‌های سوم و دوم پیش از میلاد پیدا شده است.
فاتک یا پاتیگ، نامی است که در منابع برای پدرِ مانی ذکر شده. او اهل شهر نهاوند بود که به تیسفون مرکز حکومت اشکانی کوچیده بود.سیمای همدان، ص ۲۶۰. به نوشته محسن ابولقاسمی، نامی که در کتاب های اسلامی ذکر شده به اشتباه فاتک ضبط گردیده است... در حالی که نام اصلی او می بایستی بابک می بوده است.محسن ابولقاسمی، بابک به روایت ابن ندیم، انتشارات طهوری بابک اشکانی تبار و همسرش مریم نیز از خاندانی اشرافی بنام کمسرگان بود که تبار پارتی داشته و با شاهان اشکانی خویشاوند بودند. وی در ۲۱۶ م. در بابل، در روستایی به نامِ مردینو بر کران نهر کوثی صاحب فرزندی به نام مانی شد.
بابک ابتدا در نهاوند می‌زیست، اما این شهر را ترک گفت و به تیسفون نقلِ مکان کرد. چند سال پس از اینکه در میان‌رودان (بین‌النهرین) ساکن شد، به یکی از فرقه‌های گنوسی گروید. از ویژگی‌هایِ خاصِ فرقه‌ای که فاتک بدان گروید، ریاضت کشیِ جنسی بود، بنابراین بابک همسرش را ترک کرد و با فرزندش در مسنه سکنی گزید.
این‌که این فرقه دقیقاً کدام فرقه بوده، مشخص نیست. در الفهرست آمده که بابک به مغتسله گروید. اما پاپیروسی یونانی به ما چنین می‌گوید که مانی تا جوانی به فرقه‌ای تعلق داشته که نامش الخسائیه (الکزایی) بوده؛ بنابراین می‌بایست که فاتک به این فرقه گرویده باشد.
پس از اینکه مانی در سال ۲۴۰ م. تمامِ تعالیمِ دینِ خود را از همزادش، دریافت کرد، به دستور همزادش، آیینش را بر خانوادهٔ خویش آشکار کرد. فاتک از نخستین کسانی بود که به آیینِ مانی گروید، و وی را هنگامی که برای اولین بار آیینش را به صورتِ عمومی آشکار کرد همراهی می‌کرد.
پاتک کنشی آفندی است که با همه یا بخشی از نیروی‌های پدافند کننده علیه نیروی تکور (مهاجم) و برای بازسازی لَجمن (لبه جلویی منطقه نبرد) در پدافند منطقه‌ای یا به دام انداختن و نابودی نیروهای دشمن در محل مناسب در پدافند متحرک انجام می‌گیرد.
کتاب الفهرست یا الفهرست، نوشتهٔ محمد ابن اسحاق ابن ندیم است. این کتاب در سال ۳۷۷ ه‍. ق تألیف شده‌است. این کتاب جامع‌ترین اثر در حوزه کتابشناسی عمومی در چهار سده نخست هجری است، که فهرستی از کلیه کتبی که تا آن زمان به زبان عربی نگاشته شده و شرح حال مؤلفانش را دربردارد. این کتاب به مثابه دانشنامه ای از تاریخ، فرهنگ، ادبیات و مذهب از پیش از اسلام تا زمان مؤلف است.
این کتاب را فهرسُ العلوم نیز نامیده‌اند.
این کتاب در سال ۳۷۷ هـ. ق تألیف شده‌است و احتمالاً پس از آن نیز ابن ندیم اطلاعاتی را بر آن افزود.
مؤلف، "الفهرست" را در ده مقاله اصلی تألیف کرده‌است، و هر مقاله به بخش‌هایی فرعی با عنوان "فن تقسیم" می‌شود. ده مقاله اصلی از این قرار است:
ابن ندیم علاوه بر معرفی کتاب‌های عربی و شرح حال نویسندگان آن به بررسی و نقد اقوال پیشینیان و اظهار نظر دربارهٔ کتاب‌ها و انتساب آن‌ها به نویسندگانشان نیز پرداخته‌است. در خصوص تحریرهای مختلف یک کتاب و وثاقت نویسندگان آن‌ها اظهار نظر کرده‌است. همچنین از دانشمندانی یاد کرده که صاحب تألیف نبوده‌اند. البته به برخی از نویسندگان مشهور نظیر یعقوبی اشاره‌ای نکرده‌است.
کتاب دربردارنده اطلاعاتی دربارهٔ میزان اشعار شعرای عرب است که در جای دیگری یافت نمی‌شود و نیز دربارهٔ خوارج و فقهایشان اطلاعات منحصربفردی دارد. اطلاعات ارائه‌شده دربارهٔ تاریخ نهضت ترجمه و نیز متکلمان معتزله، فلاسفه و اطبا بسیار ارزشمند است، به طوری که اطلاعات ارائه شده دربارهٔ آن‌ها در کتاب «طبقات الاطباء و الحکماء» که توسط ابن جلجل در همان سال ۳۷۷ هـ. ق نگاشته شده، به پای الفهرست نمی‌رسد. مطالب این کتاب برآنچه در آثار پیش از وی و بلکه پس از وی آمده‌است، برتری دارد.
همچنین، این کتاب مرجع بسیار درخوری است در مورد آیین مانی و ادیان غیرتوحیدی است و از مهم‌ترین منابع شناخت مانویان است. کتاب، دربرگیرندهٔ اطلاعاتِ گسترده‌ای است دربارهٔ کتاب‌ها و خطوطِ دورهٔ ساسانی است.
ابن ندیم برای تألیف این کتاب از مآخذ و منابع گسترده و متعددی بهره برده‌است از تفسیر تورات، یادداشت‌های مؤلفان، اظهارات شفاهی افراد آگاه، اطلاعات بومیان مناطق مورد بحث و نظرات علمای ادیان و مذاهب، منجمان و کیمیاگران استفاده کرده‌است و به کتابخانه‌های بغداد و موصل دسترسی داشته‌است. هرچند برخی از اطلاعات ارائه شده در الفهرست در منابع متقدم نیز آمده‌است، اما بسیاری از اطلاعات آن منحصربفرد است.
مطالب نسخه‌های مختلف کتاب الفهرست دارای اختلافات چشمگیر و اساسی است. در برخی مطالبی آمده که در دیگر نسخه‌ها نشانی از آن‌ها نیست. ممکن است، خود ابن ندیم مطالبی را به نسخه‌های متأخرتر کتاب افزوده باشد. همچنین محتمل است ناسخان بعدی بخصوص به جهت ستیز با معتزله مطالبی را در برخی نسخ تغییر داده باشند. برخی محققان نظیر هلموت ریتر و یوهان فوک معتقدند، ابن ندیم، خود دو نسخه مختلف از کتاب نگاشته‌است که یکی حاوی ده مقاله و دیگری تنها دربردارنده چهار مقاله آخر است. اما، محتمل است که ناسخ معروف به نسخه «کوپریلی»، تنها به چهار مقاله آخر و بخشی از مقاله نخست دسترسی داشته‌است و در نتیجه کتاب ناقصی را تولید کرده‌است. اما تا کشف منابع یا نسخه‌های جدیدتری دربارهٔ الفهرست در این خصوص نمی‌توان با اطمینان نظر داد.
الفهرست در دوران جدید، نخستین بار توسط گوستاو فلوگل تصحیح شد و در ۱۸۷۱–۱۸۷۲ میلادی در لایپزیگ به چاپ رسید، اما این چاپ بخصوص در بخش معتزله افتادگی دارد. الفهرست بار دیگر در ۱۳۴۸ در قاهره چاپ شد و سپس نسخه کاملی از آن توسط رضا تجدد در سال ۱۳۵۰ میلادی در تهران چاپ شد. تجدد برای این منظور از نسخه‌های چستربیتی و شهیدعلی پاشا بهره گرفت. ترجمه انگلیسی کتاب در ۱۹۷۰ بایارد داج در نیویورک چاپ شد. چاپ دیگری از این کتاب توسط ایمن فؤاد سید چاپ شده است.
محمدرضا تجدد در سال شمسی این کتاب را به فارسی برگرداند و چاپخانه بانک بازرگانی ایران آن را منتشر کرد.
نویسندگانی از شیوه الفهرست استفاده یا الگوبرداری کرده یا الحاقاتی بر آن نگاشته‌اند. شیخ طوسی (ف. ۴۶۰ ق) در الفهرست خود و نجاشی (ف. ۴۵۰ ق) در کتاب رجالی اش از الفهرست بهره‌برداری کرده‌اند. این دو اثر به رجال حدیث و کتب شیعه اثنی عشری اختصاص دارد.
همچنین، در سده‌های ششم و هفتم هجری ابن شهرآشوب، یاقوت حموی، ابن نجار، قفطی، ادریسی، ابن ابی اصیبعه و برخی دیگر از این کتاب نام برده یا از آن بهره جسته‌اند.
نسخهٔ خطی الفهرست در وبسایت چستربیتی
قولنج شکستن به عملی گفته می‌شود که طی آن فرد به مفاصل خود فشار وارد می‌کند تا صدایی شبیه به شکستگی از آن ساطع شود. معمولاً شکستگی و دردی ندارد البته ممکن است در صورت تداوم در مدت زمان کوتاه درد خفیفی را ایجاد نماید. معمول‌ترین روش قولنج شکستن آن است که فرد انگشتان خود را به سمت کف دست خود کمی بیش از اندازه خم می‌کند. ممکن است گاهی با بازکردن مفاصل یا تکان دادن دست، پا یا کمر قولنج‌تان بشکند.
قولنج اصطلاحی است که در مورد دردهای مبهم در نواحی مختلف بدن به کار می‌رود.
در گذشته برای درد احشای داخل شکم نظیر کلیه نیز اصطلاحاتی مثل قولنج کلیوی به کار می‌رفته‌اند و دل‌دردهای مبهم نیز قولنج نوزادان نامیده می‌شود، چنان‌که در لغت‌نامه دهخدا نیز اصطلاح قولنج به صورت «دردی که غفلتاً در ناحیهٔ شکم خصوصاً نواحی مجاور به قسمتهای مختلف قولونها حاصل شود» توضیح داده شده‌است. امروزه اصطلاح قولنج بیشتر برای دردهای مرتبط با عضلات و مفاصل به کار می‌رود.
وقتی می‌گوییم علت قولنج شکستن چیست؟؛ گاهی منظور علت صدایی که ساطع می‌شود مد نظر است و ممکن است علت این‌که چرا قولنج می‌شکنیم مد نظر باشد. در نتیجه در دو قسمت موضوع را بررسی می‌کنیم.
قولنج شکستن هیچ زمینهٔ پزشکی یا ورزشی ندارد. علل عمده به صورت زیر است:
اگرچه علت ایجاد صدا از مفصلی که قولنجش می‌شکند با قطعیت مشخص نشده، اما فرضیه‌های زیر برای آن مطرح شده‌اند:
از بین مکانیسم‌های یادشده، مورد اول بیشتر مورد توافق است. محققان در سال ۱۹۷۱ نشان دادند که اِعمال کشش بر روی مفاصل سینوویال باعث می‌شود که گازهایی که در مایع درون‌مفصلی محلول بوده‌اند (ازجمله دی‌اکسید کربن)، قابلیت انحلال خود را در این مایع به‌طور موقت از دست بدهند و حباب تشکیل دهند. سپس این حباب‌ها متلاشی می‌شوند و صدای «تِق‌مانند» تولید می‌کنند. برای این‌که مفصل بتواند دوباره چنین حالتی را تجربه کند، زمانی لازم است تا گازها کاملاً در مایع مفصلی حل شوند. در طول این مدت‌زمان، اِعمال دوبارهٔ فشار باعث ایجاد صدا نخواهد شد.
اگرچه این باور در عامهٔ مردم وجود دارد که قولنج شکستن باعث آسیب به مفصل می‌شود و منجر به ابتلا به آرتریت می‌گردد، اما شواهد علمی این فرضیه را تأیید نمی‌کنند.
دکتر دونالد آنگر، در یک مطالعهٔ شخصی، به‌مدت بیش از شصت سال قولنج مفاصل انگشتان دست چپ خود را شکست، اما درمورد دست راست خود این کار را انجام نداد. نتیجهٔ مطالعهٔ وی حاکی از آن بود که آرتریت یا هیچ عارضهٔ خاصی در دست چپ وی ایجاد نشد. دکتر آنگر به‌خاطر این مطالعه جایزهٔ ایگ‌نوبلِ سال ۲۰۰۹ را دریافت کرد.
اگر مفصل حین شکسته شدن قفل شود، قولنج شکستن می‌تواند منجر به آسیب در ناحیه دست شود. مطالعه انجام شده در سال ۱۹۹۰ نشان داد که شکستن قولنج مزمن ممکن است بر سلامت دست اثر بگذارد. محققان ۳۰۰ شرکت کننده را بررسی کردند و متوجه شدند که آنهایی که قولنج خود را می‌شکنند، به میزان بیشتری دچار التهاب و ضعف درگرفتن اجسام بودند. این یافته بحث‌برانگیز است. با این‌حال مطالعهٔ منتشر شدهٔ جدیدتر در سال ۲۰۱۷ به این نتیجه رسید شکستن قولنج بر روی قدرت دست درگرفتن اجسام اثر نمی‌گذارد.
در گذشته، برای درد احشای داخل شکم نظیر کلیه نیز اصطلاحاتی مثل قولنج کلیوی به‌کار می‌رفته‌اند، چنان‌که در "لغت‌نامهٔ" دهخدا نیز اصطلاح «قولنج» به‌صورت «دردی که غفلتاً در ناحیهٔ شکم خصوصاً نواحی مجاور به قسمت‌های مختلف قولون‌ها حاصل شود» توضیح داده شده‌است. امروزه اصطلاح قولنج بیشتر برای دردهای مرتبط با عضلات و مفاصل به‌کار می‌رود. اصطلاح قولنج شکستن هم به‌معنی وارد کردن فشار به مفاصل به‌شکلی است که باعث آزاد شدن صدایی کوتاه و خشک از آن‌ها شود. این کار معمولاً در مورد مفاصل انگشتان انجام می‌شود، اگرچه برخی قولنج مفاصل بین مهره‌های گردن یا پشت یا مفاصل بزرگ‌تر، مثل زانو و مچ دست و پا، را نیز می‌توانند بشکنند.
در گذشته برای درد احشای داخل شکم نظیر کلیه نیز اصطلاحاتی مثل قولنج کلیوی به کار می‌رفته‌اند و دل‌دردهای مبهم نیز قولنج نوزادان نامیده می‌شود، چنان‌که در لغت‌نامه دهخدا نیز اصطلاح قولنج به صورت «دردی که غفلتاً در ناحیهٔ شکم خصوصاً نواحی مجاور به قسمتهای مختلف قولونها حاصل شود» توضیح داده شده‌است. امروزه اصطلاح قولنج بیشتر برای دردهای مرتبط با عضلات و مفاصل به کار می‌رود. اصطلاح قولنج شکستن هم به معنی وارد کردن فشار به مفاصل به شکلی است که باعث آزاد شدن صدایی کوتاه و خشک از آن‌ها شود. این کار معمولاً در مورد مفاصل انگشتان انجام می‌شود، اگر چه برخی قولنج مفاصل بین مهره‌های گردن یا پشت یا مفاصل بزرگ‌تر مثل زانو را نیز می‌توانند بشکنند.
دوازده اصل پویانمایی، قواعدی هستند که در کتاب «توهم زندگی»The Illusion Of Life: Disney Animation توسط پویانماهای دیزنی «اولی جانستونOllie Johnston» و «فرانک توماسFrank Thomas» که از اعضای نه پیرمرد دیزنی بودند، معرفی شدند.
جانستون و توماس کتابشان را بر پایهٔ کارها و تجربیات انیماتورهای مطرح دیزنی (از سال ۱۹۳۰ تا زمان نوشتن کتاب) و همچنین تجربیات خودشان در تولید حرکات طبیعی در پویانمایی (انیمیشن) قرار دادند. این دوازده اصل، پیاده کردن قوانین فیزیک را بر یک کاراکتر برای داشتن پویانمایی روان‌تر و طبیعی‌تر توضیح می‌دهند. علاوه بر این بعضی از این اصول همچون جذابیت شخصیتCharacter Appeal و زمانبندی حسیEmotional Timing جنبه‌های غیر فیزیکی و انتزاعی نیز دارند.
این کتاب و قوانینی که در آن بیان گردیده بسیار مورد استفاده پویانماهای دنیا قرار گرفته و گاه از آن به عنوان انجیل صنعت پویانمایی تعبیر می‌شود. در سال ۱۹۹۹ این کتاب در یک آمارگیری آنلاین به عنوان بهترین کتاب انیمیشن تاریخ برگزیده شد. با اینکه در زمان نوشتن و چاپ شدن کتاب، تکنیک‌های دستی همچون سل انیمیشن رواج داشت با این حال با ورود رایانه و روش‌های جدیدتر همچنان مباحث مطرح شده در این کتاب امروزه نیز کاربرد دارند.
در بین این دوازده قاعده اولین تکنیک فشردگی و کشیدگیSquash and stretch می‌باشد. این مفهوم کمک می‌کند، بیننده به درکی از وزن و میزان انعطاف‌پذیری سوژه متحرک شده دست یابد. این قاعده بر هر عنصر متحرک شونده، چه ساده همچون یک توپ و چه پیچیده همچون اعضای صورت انسان قابل پیاده کردن است و هر چه اغراق آن بیشتر باشد کیفیت طنزگونه بودن کار بالا می‌رود. استفاده مناسب از این اصل، حرکت را تقویت می‌کند.
در دنیای فیزیکی واقعی، قانون مهم در مورد فشردگی و کشیدگی این است که حجم شیء هیچگاه کم یا زیاد نمی‌شود و بنابراین اگر شیء در جهت بردار X فشرده می‌شود، باید در جهت بردارY کشیده شود تا حجمش ثابت بماند.
از جمله شگردهایی که یک پویانما باید یاد بگیرد، این است که چگونه نظر بیننده را در زمان مناسب به نقطهٔ خاصی از تصویر جلب کند. پیش‌بینیAnticipation برای آماده کردن ذهن بیننده برای وقوع عملی استفاده می‌شود و با این کار، حرکت واقعی‌تر به نظر می‌رسد. همچنین کمال اهمیت را دارد که رشتهٔ داستان از دست بیننده خارج نشود و نکات اساسی فیلم را درک کند.
با توجه به نکته فوق، پویانما می‌تواند با ایجاد وضعیتی، نظر بیننده را جلب کند. به عنوان مثال رقصنده‌ای که از بالای سکو به پایین می‌پرد ابتدا کمی زانوهایش را خم می‌کند یا یک پرتاب کننده توپ بیس‌بال قبل از پرتاب تا حد ممکن به عقب خم شده و دستی که با آن توپ را گرفته به عقب می‌برد.
اگر در صحنه‌ای تمام اشیاء درون آن ثابت است و یکی ار آن‌ها به‌طور ناگهانی حرکت کند، تمام چشم‌ها تقریباً ۱/ ثانیه بعد به آن جلب خواهد شد. در واقع حرکت، نشان جلب توجه‌است.
انتظار لازم نیست حتماً به صورت فیزیکی بیان شود؛ مثلاً کاراکتری که به بیرون صفحه نمایش نگاه می‌کند، انتظار وقوع رخدادی را در بیننده بر می‌انگیزاند یا کاراکتری که به شیء ای خیره شده، این ایده را به ذهن بیننده منتقل می‌کند که کاراکتر می‌خواهد شیء را بردارد.
در بعضی موارد می‌توان در جایی که انتظار «پیش‌بینی» می‌رود، آن را حذف کرد. این عمل باعث ایجاد حسی از غافلگیر شدن در بیننده می‌کند و اغلب بار کمدی کار را بالا می‌برد. به این تکنیک «شوخی‌های غافلگیرانه»Surprise Gag می‌گویند.
این مفهوم در سینما و تئاتر نیز مطرح است و هدف آن هدایت توجه بیننده و نشان دادن چیزی یا قسمتی از صحنه‌است که دارای حداکثر اهمیت می‌باشد یا نشان دادن اتفاقی که دارد می‌افتد یا قرار است به وقوع بپیوندد. جانستون و توماس از آن به عنوان «نشان دادن چیزی به‌طور واضح و شفاف و بدون اشتباه» یاد می‌کنند. حالا این چیز می‌تواند یک عمل، شخصیت، احساس یا حالتی باشد. خلاصه گوییStaging می‌تواند به شیوه‌های گوناگون اجرا شود. همچون نحوه قرارگیری کاراکتر در قاب تصویر، استفاده از نور و سایه یا استفاده از زاویه و موقعیت دوربین. به‌طور خلاصه و چکیده این مفهوم بیان می‌کند که تمرکز بر روی چه قسمتی از صحنه‌است تا از بیان جزئیات غیر اضافی جلوگیری شود.
به‌طور کلی در ساخت انیمیشن دو روش کلی وجود دارد. انیمیت مستقیمStraight Ahead Action و حالت به حالت.Pose to Pose
در بعضی کارها ممکن است از ترکیب این دو تکنیک استفاده شود. امروزه توسط کامپیوتر در تکنیک حالت به حالت، تنها کلیدهای اصلی را می‌کشند و تهیه کردن طرح‌های میانی به صورت اتوماتیک توسط کامپیوتر انجام می‌شود.
انیمیت دنباله‌ها،Follow through همیشه از انیمیت خود موضوع مشکل‌تر است. منظور از دنباله‌ها چیزهایی مانند پرروی کلاه، دنبالهٔ پالتوهای بلند، دامن‌های بلند و سبک و نظایر این. حرکت این دنباله‌ها تقریباً مستقل از منبع حرکت است و به همین دلیل پیش‌بینی حرکت اینگونه دنباله‌ها مشکل است و باید تک تک حرکت‌های آن‌ها را ترسیم نمود. حرکت دنباله‌ها به موارد زیر بستگی دارد:
هم‌پوشانیoverlapping action بیان کننده گرایش اندام بدن به حرکت با زمان‌بندی‌های مختلف نسبت به یکدیگر است و به تأخیر زمانی حرکت‌های بخش‌های مختلف یک تصویر گفته می‌شود. برای مثال فرض کنید گروهی با هماهنگی و نظم خاصی، دسته جمعی می‌رقصند. چنانچه حرکت بعضی از آنها، یک یا دو فریم عقب‌تر یا جلوتر از بقیه باشد، حالت زنده‌تری و روان‌تری به تصویر می‌بخشد. در نتیجه تصویر، از آن حالت هماهنگ یکدست و مکانیکی خارج می‌شود.
تکنیک سوم «کشیده شدنDrag» نام دارد و عبارت است از هنگامی که کاراکتر شروع به حرکت می‌کند و قسمت‌های مختلف بدن چند فریم طول می‌کشد تا با حرکت بدن هماهنگ شده و شروع به حرکت بکنند. این قسمت‌ها می‌تواند لباس کاراکتر، آنتن روی اتومبیل یا اعضای بدن کاراکتر همچون مو و سر باشد.
در بدن انسان، تنه قسمت اصلی حرکت کننده‌است و بقیه اعضا حرکتشان را با تنه هماهنگ می‌کنند. قسمت‌هایی از بدن که توده زیادی از چربی و گوشت را شامل می‌شوند همچون شکم بزرگ، سینه‌ها یا پوست شل و وارفته یک سگ بولداگ، تمایل بیشتری به داشتن حرکات مستقل نسبت به اندامی که به تنه متصل هستند همچون دست و پا دارند. استفاده اغراق‌آمیز از این تکنیک کمیک بودن کار را افزایش می‌دهد. برای داشتن انیمیشن طبیعی باید از این اصول مطابق با قوانین فیزیکی استفاده کرد.
جانستون و توماس مفهومی به نام «Moving Hold» را معرفی کردند که به موجب آن در جایی که کاراکتر کاملاً ثابت است و هیچ حرکتی ندارد، برای اینکه همچنان زنده به نظر برسد باید حرکاتی همچون نفس کشیدن یا پلک زدن را به آن اعمال نمود.
هر جسمی در طبیعت از حالت سکون درآید و از نقطه‌ای به نقطهٔ دیگر حرکت کند، بنا به خواص آن ماده، در میانه راه به حداکثر سرعت رسیده و سپس به تدریج متوقفSlow In and Slow Out می‌شود. این گرایش در تمام اجسام عمومیت دارد، اما جزئیات آن با هم تفاوت دارد. حرکات اعضای بدن انسان هنگامی که شروع یا متوقف می‌شود، برای واقعی به نظر رسیدن احتیاج به زمان برای گرفتن شتاب یا کاهش سرعت دارد و این واقعیت فیزیکی را می‌توان با کشیدن فریم‌های بیشتر در جاهایی که کاراکتر یا عضوی از اعضای بدن شروع به حرکت می‌کند یا متوقف می‌شود نشان داد.
اغلب حرکات انسان و حیوانات در یک مسیر قوسیArcs انجام می‌شود که هنگام متحرک‌سازی کردن باید به این مسئله دقت شود. شدت قوس در تعیین سرعت حرکت شخصیت مؤثر است. این موضوع را می‌توان در چرخش دست حول مفصل یا شیء ای که پرتاب شده و در یک مسیر قوسی در حال حرکت است مشاهده نمود.
اضافه کردن حرکات ثانویهSecondary Action به پویانمایی اصلی باعث جاندارتر شدن صحنه می‌شود و انیمیشن اصلی را نیز واقعی‌تر می‌نمایاند؛ مثلاً برای کاراکتری که راه می‌رود، راه رفتن انیمیشن اصلی است و انیمیشن ثانویه می‌تواند حرکت بازوها، سوت زدن، حرکات چهره و سایر اعضای بدن باشد. نکته مهم در این مسئله این است که پویانمایی‌های ثانویه نباید به گونه‌ای باشند که تمرکز بر روی جنبش اصلی را منحرف کنند. در حرکات نمایشی بهتر است حالات صورت در ابتدا و انتهای یک حرکت پیاده شوند زیرا در طول یک عمل این حالات ممکن است دیده نشوند و به نظر نیایند. این را هم بدانید که هیچ جنبش و حرکتی در بخش‌های گوناگون بدن به‌طور یکسان و هم‌آهنگ صورت نمی‌گیرد.
زمان‌بندیTiming در انیمیشن، پدیده‌ای مشهود و عینی نیست و فقط هنگامی می‌توان آن را مشاهده کرد که فیلم به نمایش درآید. زمان‌بندی شرط اولیه فیلم‌های پویانما برای بیان حالات و شرایط مختلف است، ولی این بدان معنی نیست که یک زمان‌بندی مشخص برای بیان یک حالت، می‌تواند صورت یک فرمول عام برای بیان شرایط و حالات دیگر باشد.
زمان‌بندی به دو صورت بیان می‌شود:
زمان‌بندی هم برای واقعی نشان دادن انیمیشن مهم است و هم برای روایت داستانی آن. در قسمت زمان‌بندی فیزیکی، زمان‌بندی درست باعث می‌شود اشیاء از قوانین فیزیک به درستی پیروی کنند. به عنوان مثال وزن یک شی مشخص می‌سازد که چگونه به یک منبع نیرو، واکنش نشان دهد.
زمان‌بندی سینمایی کمتر تکنیکی است و بیشتر وابسته به تجربه می‌باشد. این نوع زمان‌بندی می‌تواند کاملاً کمیک باشد یا برای برانگیختن حسی عمیق استفاده شود. همچنین می‌تواند وسیله‌ای باشد برای ارتباط با جنبه‌های خاص شخصیتی یک کاراکتر.
از اغراقExaggeration به ویژه در پویانمایی بسیار استفاده می‌شود. شدت اغراق بستگی به این دارد که سازنده انیمیشن تا چه حد به دنبال طنزگونه شدن کار یا ایجاد یک شیوه خاص باشد. وظیفهٔ انیماتور این است که حرکت را در هم بیامیزد و صرفاً آن مقدار تخیل و اغراق را به آن بیفزاید که حرکت در فیلم، ظاهری عادی و طبیعی بخشد. این کیفیت ویژه را می‌توان با سرعت بخشیدن به رویداد و زمان‌بندی اغراق‌آمیز کرد. مرز میان طنز و درام بسیار ظریف و دقیق است. اما با داشتن تجربه کافی در زمان‌بندی انیمیشن، می‌توان این مرزبندی‌ها را مشخص کرد.
اغراق کلاسیک در انیمیشن‌های دیزنی وجود دارد و با اینکه تا حدی بیشتر از مقدار طبیعی و فیزیکی اغراق وجود دارد اما با این حال به طبیعت وفادار است. در صورتی که در صحنه‌ای برای چند عنصر از اغراق استفاده می‌شود باید قدرت و شدت این اغراق‌ها نسبت به هم سنجیده شود تا باعث بدفهمی و اشتباه کردن بیننده نشود.
پویانما باید قدرت طراحیSolid Drawing خوبی داشته باشد تا بتواند ایده‌ها را بر روی کاغذ پیاده کند. پویانما (انیماتور) باید به صورت دانشگاهی مباحث طراحی را گذرانده باشد. این مباحث شامل آناتومی، ترکیب بندی، وزن، تعادل، نور و سایه می‌باشند.
یکی از مسائلی که جانستون و توماس گوشزد می‌کنند، نکشیدن کاراکترها به صورت آینه‌ای است؛ یعنی حالتی که سمت راست و چپ آنها کاملاً یکسان باشد. در این حالت شخصیت مرده و بیجان به نظر می‌رسد.
جذبهAppeal در یک شخصیت کارتونی کار فرهمندی را در یک بازیگر زنده و واقعی انجام می‌دهد. کاراکتری که جذبه دارد لازم نیست کاراکتر خوب پویانمایی باشد. اما نکته مهم در اینجاست که بیننده احساس کند کاراکتر واقعی و زنده‌است. روش‌های متعددی وجود دارد تا کاراکتر را بهتر با بیننده ارتباط داد؛ مثلاً برای یک کاراکتر خوب و دوست داشتنی یک راه ساده این است که چهره وی قرینه و بچگانه طراحی شود.
رستم غزالی سیاست‌مدار و نظامی اهل سوریه بود.
بشار اسد در سال ۲۰۰۲ او را به سمت ریاست اطلاعات نظامی سوریه در لبنان گماشت. پس از ترور رفیق حریری، او و قاضی کنعان (مسئول پیشین ا. ن. س) متهم به دست داشتن در ترور شدند که پیامدش خودکشی قاضی کنعان بود.
آرون رمزی بازیکن فوتبال اهل ولز است که برای باشگاه نیس بازی می‌کند.
او سابقه بازی برای باشگاه‌های کاردیف سیتی، ناتینگهام فارست، آرسنال و یوونتوس را در کارنامه دارد.
آرون رمزی در ۸ ژوئن ۲۰۱۴ با دوست دوران کودکی‌اش «کالین روولندز» ازدواج کرد.
آن‌ها پسری به نام سافی دارند که در ۲۰۱۵ به دنیا آمده‌است. رمزی طرفدار صندوق جهانی طبیعت است و از «اشتیاقش» نسبت به حیوانات و حفظ آن‌ها سخن گفته‌است. رمزی در ژانویه ۲۰۱۴ قراردادی با شرکت «الیت مادل منیجمنت» لندن امضا کرد.آدیداس حامی رمزی است. او همچنین از سال ۲۰۱۴ سفیر تجاری برند مک‌دونالد بوده است.
خوان کاپدویلا مندس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است و تاکنون در تیمهای اسپانیول، اتلتیکو مادرید، دیپورتیوو لاکرونیا، ویارئال بازی کرده‌است و ۶۰ بازی ملی هم برای تیم ملی فوتبال اسپانیا انجام داده‌است. .
داوید سیلوا (زاده ۸ ژانویه ۱۹۸۶) بازیکن سابق فوتبال اهل اسپانیا است که در ژوئیه ۲۰۲۳ از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
وی چهارمین گل زن برتر تیم ملی فوتبال اسپانیا می‌باشد.
از باشگاه‌هایی که داوید سیلوا در آنها بازی کرده می‌توان به باشگاه فوتبال والنسیا، ایبار، سلتاویگو و منچسترسیتی اشاره کرد.
داوید سیلوا در ۳۷ سالگی در ژوئن ۲۰۲۳ به دلیل مصدومیت شدید رباط صلیبی پیش از شروع فصل جدید با پیراهن رئال سوسیداد از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
سیلوا پس از انجام آخرین بازی خود در جام جهانی مقابل روسیه از مسابقات ملی خداحافظی کرد. در اوایل سال ۲۰۱۸، سیلوا در چند بازی منچستر سیتی غایب بود. همین مسئله شایعه ابتلای سیلوا به سرطان را که از یک توئیت جعلی منسوب به پل اندرسون نشآت گرفته بود را تقویت می‌کرد. چند روز بعد سیلوا خبر از تولد زودتر از موعد پسرش داد و بیماری فرزندش را عامل غیبت‌هایش در ترکیب سیتی اذعان کرد. فرزند او متئو سیلوا قبل از جام جهانی ۲۰۱۸ از بیمارستان مرخص شد. داوید سیلوا یکی از اسطوره‌های باشگاه منچستر سیتی است و تا سال ۲۰۲۰ با این تیم قرارداد دارد. در فینال یورو ۲۰۱۲ در بازی اسپانیا و ایتالیا که با برتری ماتادورها و قهرمانی اسپانیا همراه بود، سیلوا گل اول اسپانیا را روی پاس فابرگاس با ضربه سر به ثمر رساند. سیلوا با تیم ملی اسپانیا سابقه قهرمانی جهان و یورو را در کارنامه دارد. همچنین با تیم باشگاهی خود منچسترسیتی موفق به کسب لیگ جزیره، جام حذفی و جام اتحادیه و همچنین سوپرکاپ انگلیس شده‌است و تنها جامی که در ویترین افتخارات سیلوا خالی است لیگ قهرمانان اروپا است. سیلوا توانایی بازی در پست‌هایی همچون هافبک میانی، هجومی، کناری، وینگر چپ و راست و همچنین مهاجم نوک کاذب را نیز دارد. همچنین سیلوا دومین گلزن برتر اسپانیایی لیگ جزیره است. سیلوا به تازگی در مصاحبه ای در ژوئن ۲۰۱۹ اعلام کرد که فصل ۲۰۱۹/۲۰ آخرین فصل حضور وی در منچسترسیتی خواهد بود و او بعد از ۱۰ سال این باشگاه را ترک خواهد کرد. از سال ۲۰۱۰ به بعد هیچ بازیکنی به اندازهٔ داوید سیلوا پاس گل نداده.
رئال سوسیداد
زیر ۱۹ سال اسپانیا
جو باناماسا (زادهٔ ۸ مه ۱۹۷۷) خواننده و گیتاریست بلوز راک اهل آمریکا است.
باناماسا اولین بار در ۴ سالگی موسیقی استیوی ری وان را شنید و به‌سرعت جذب اجرای قوی ری وان شد. در ۸ سالگی با بی.بی. کینگ آشنا شد و فقط ۴ سال طول کشید تا اجراهایی منظم را در بخش‌های شمالی ایالت نیویورک برگزار کند. به فاصله‌ای کوتاه به عضویت گروه بلادلاین درآمد که بقیهٔ اعضای آن فرزندان چند موزیسین مشهور بودند: ویلن کریگر (پسر رابی کریگر)، ارین دیویس (پسر مایلز دیویس) و بری اوکلی جونیور (پسر بری اوکلی باسیست آلمن برادرز). آن‌ها تحت نام بلادلاین یک آلبوم که هم‌نام خود گروه بود منتشر کردند اما به‌زودی باناماسا گروه را ترک کرد و در سال ۲۰۰۰ اولین آلبوم شخصی‌اش با عنوان "A New Day Yesterday" را منتشرکرد.
از آن زمان تابه‌حال باناماسا ۹ آلبوم استودیویی و لایو دیگر منتشر کرده‌است. آخرین آلبوم او با نام "Black Rock" که در سال ۲۰۱۰ روانهٔ بازار شد در زمان انتشارش تا رتبهٔ ۳۹اُم بیلبورد ۲۰۰ صعود کرد. تا به حال ۶ آلبوم باناماسا در زمان انتشارشان رتبهٔ نخست «جدول پُرفروش‌ترین آلبوم‌های بلوز» آمریکا را به‌خود اختصاص داده‌اند.
جیمز دونالد روت (زاده ۲ اکتبر ۱۹۷۱) دهم مهر ۱۳۵۰ که اغلب با شماره ۴# شناخته می‌شود یک موسیقیدان آمریکایی است. وی بیشتر به عنوان گیتاریست گروه اسلیپ‌نات و گیتار لید و همخوان گروه استون سور مشهور است. او آخرین عضوی بود که پیش از اولین آلبوم رسمی اسلیپ‌نات در ژانویه ۱۹۹۹ به گروه اسلیپ‌نات پیوست.
در قوانین حقوقی خردسال برای اشاره به کسی که زیر سن قانونی قرار داشته و دارای حقوق قانونی کمتری از بزرگسالان جامعه‌است استفاده می‌شود. میزان دقیق سن قانونی به سامانه قضائی بستگی دارد، اما در دنیای امروز معمولاً در ۱۸ سالگی مشخص می‌شود.
سیاست هویتی رهیافت و تحلیلی سیاسی است که بر اولویت‌بندی مردم بر اساس دغدغه‌های عمدتاً مرتبط با هویت مشخص نژادی، مذهبی، قومی، جنسی، اجتماعی، فرهنگی و دیگر اشکال هویتی آن‌ها و تشکیل اتحادهای سیاسی انحصاری با دیگران در این گروه‌ها، به جای درگیر شدن در سیاست عمومی و سنتی تر حزبی مبتنی شده‌است.واژه نامۀ لکسیکو، آکسفورد، "سیاست هویتی"؛ ۸ فوریه ۲۰۲۰. افرادی که گونهٔ مشخص خودشان از سیاست هویتی را اولویت بندی می‌کنند، ممکن است منافع گروه خودشان را بدون در نظر گرفتن منافع گروه‌های سیاسی متنوع بزرگتر ترویج کنند.واژه نامۀ مریام وبستر، "سیاست هویتی"؛ ۸ فوریه ۲۰۲۰.
اصطلاح سیاست هویتی در کاربرد آکادمیک در ارجاع به دامنهٔ گسترده‌ای از فعالیت‌های سیاسی و تحلیل‌های نظری به کار می‌رود که در تجربیات بی‌عدالتی به اشتراک گذاشته شده توسط گروه‌های اجتماعی مختلف ریشه دارد. معمولاً در این کاربرد منظور از سیاست هویتی، ادعای آزادی سیاسی و خودفرمانی برای گروه‌های حاشیه ای، از اخلال فهم طبیعت متمایز هر گروهِ منفعت و مشخصات چالش‌برانگیز تحمیل شدهٔ خارجی، به جای سازماندهی منحصراً حول نظام‌های اعتقادی یا وابستگی‌های حزبی است.هِیِس، کرسیدا، ۲۰۱۶. "سیاست هویتی"، دانشنامۀ فلسفۀ استانفورد؛ ۸ فوریه ۲۰۲۰. "هویت" همچون «ابزاری برای چهارچوب بندی دعاوی سیاسی، ترویج ایدئولوژی‌های سیاسی، یا برانگیختن و جهت‌دهی به کنش سیاسی و اجتماعی، معمولاً در کانتکست بزرگتر نابرابری یا بی عدالتی و به منظور اظهار تعلق و تمایز گروه و کسب قدرت و بازشناسی» به کار می‌رود.واسیلیکی نئوفوتیستوس، ۲۰۱۳. "سیاست هویتی"، کتابشناسی‌های آکسفورد؛۸ فوریه ۲۰۲۰.
اصطلاح سیاست هویتی از دهه‌های ۱۹۶۰ یا ۱۹۷۰ به اشکال مختلفی استفاده شده‌است، اما در برخی مواقع در معناهایی عمیقاً متفاوت به وسیلهٔ جماعت‌های مختلفی به کار رفته‌است.ویاردا، هاوارد جی.، 2016. "فرهنگ سیاسی، علم سیاسی، و سیاست هویتی: اتحاد دشوار"، آبینگدون: روتلج؛ ۸ فوریه ۲۰۲۰. این اصطلاح با ظهور جنبش‌های اجتماعی همچون جنبش فمینیستی، جنبش حقوق مدنی در ایالات متحده، جنبش ال.جی.بی.تی. کیو، و همچنین جنبش‌های ناسیونالیستی و پسااستعماری رواج یافته‌است.واسیلیکی نئوفوتیستوس، ۲۰۱۳. "سیاست هویتی"، کتابشناسی‌های آکسفورد؛ ۸ فوریه ۲۰۲۰.
مثال‌های مختلف از سیاست هویتی مبتنی بر سن، مذهب، طبقهٔ اجتماعی، حرفه، فرهنگ، زبان، معلولیت، تحصیلات، نژاد یا قومیت، جنس، هویت جنسیتی، اشتغال، گرایش جنسی، سکونت شهری یا روستایی، و وضعیت پیش‌کسوتی وجود دارد.
منتقدین استدلال می‌کنند که گروه‌هایی که پایه و اساس شان مبتنی بر یک هویت مشخص مشترک (مانند نژاد یا هویت جنسی) است می‌توانند شور و شوق و توجه را از مسایل بنیادی منحرف کنند، مشابه استراتژی‌های تفرقه بینداز و حکومت کن در گذشته. کریس هجز سیاست‌های هویتی را به این خاطر که یکی از عوامل شکل دهی به «سرمایه‌داری ابرشرکتی» است، تنها لباس مبدل یک پلتفرم سیاسی بر تن کرده، و این که به باور او «هرگز نابرابری فزاینده اجتماعی، نظامی گری بی قید و بند و محو آزادی‌های مدنی و قدرت بی حد و حصر ابزارهای امنیت و نظارت را متوقف نمی‌کند» مورد نقد قرار داده‌است.
دانشنامهٔ زندگی (EOL) یک دانشنامهٔ آزادِ برخط است که هدفش گردآوری اطلاعات دربارهٔ ۱٫۸ میلیون گونهٔ شناخته‌شده‌است. این اطلاعات از پایگاه‌های داده موجود به‌همراه مشارکت افراد متخصص و بدون تخصص در دنیا در حال گردآوری است.
مکتب ایرانی اصطلاحی است که در همایش ایرانیان مقیم خارج از کشور (در اوایل مرداد ۱۳۸۹ خورشیدی) توسط اسفندیار رحیم‌مشایی بکار رفت و با واکنش‌های متفاوتی در داخل ایران روبرو شد. محمود احمدی‌نژاد از این نظریه حمایت کرد. اما مراجع تقلید و علمای مسلمان، این نظریه را تقبیح کردند.
در همین رابطه دکتر محمد رسولی کتابی نوشته است که توسط نشر سمرقند به چاپ رسیده است. کتاب مکتب ایرانی در قالب پنج بخش به شرح زیر تهیه شده است:
بخش یکم با عنوان کلیات شامل است به جهان بینی، مکتب چیست، ویژگی های مکتب، ایران تا کجاست. در این گفتارها منظور از جهان بینی ایرانی و مکتب ایرانی تعریف شده و ویژگی های لازم برای هر مکتبی بیان و با تطبیق آن بر محتوای کتاب نتیجه گرفته شده که در جغرافیای سیاسی پهناوری به نام فلات ابران، چیزی به نام مکتب ایرانی وجود دارد. سپس نویسنده در بخش های بعدی، این مکتب را در جهات گوناگون اقتصادی، سیاسی، حقوقی، اخلاقی و غیره تبیین کرده است.
برای مثال در بخش دوم، منابع مکتب ایرانی، شیوه قانون گذاری در مکتب ایرانی، نقش انسان و ملت از دیدگاه این مکتب مورد تحلیل واقع شده است.
در بخش سوم باورهای جهان بینی ایرانی و اقدامات بزرگان فرهنگی سیاسی ایران و نیز باورهای مهم جهان بینی ایرانی بررسی شده است.
در بخش چهارم بارزه های جهان بینی ایرانی آورده شده و در بخش پنجم که «مکتب ایرانی در اجرا» نام دارد؛ قوانین کشورداری، برنامه های کلی دولت و ملت، اقتصاد در جهان بینی ایرانی، اخلاق در مکتب ایرانی؛ مورد بحث و بررسی قرار گرفته است‌.
از زمان روی کار آمدن احمدی‌نژاد در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۴ خورشیدی تا پایان کار احمدی‌نژاد به عنوان رئیس قوه مجریه، اقدامات گوناگونی از جانب احمدی‌نژاد و اطرافیانش انجام شد که نشان از طرز تفکر متفاوت وی و هوادارانش با علمای مذهبی ایران داشت.
نخستین تقابل احمدی‌نژاد و علمای مسلمان در اردیبهشت سال ۱۳۸۵ خورشیدی رخ داد. هنگامی که احمدی‌نژاد دستور داد تا امکانات لازم برای حضور بانوان در ورزشگاه‌ها فراهم شود. آیت‌الله مکارم شیرازی و فاضل لنکرانی نخستین علمایی بودند که نسبت به دستور احمدی‌نژاد واکنش منفی نشان دادند. ابتدا هواداران و اطرافیان احمدی‌نژاد مقاومت کردند، اما در نهایت با نامه شدیداللحن آیت‌الله مصباح یزدی، دولت احمدی‌نژاد از موضع خود عقب‌نشینی کرد.
دومین تقابل این دو گروه، هنگامی رخ داد که احمدی‌نژاد ادعا کرد: یک هاله نور در اطرافش در زمان سخنرانی در سازمان ملل متحد به وجود آمده‌بود. علمای دینی ترجیح دادند در این مورد به ارشاد و راهنمایی احمدی‌نژاد اکتفا نمایند.
سومین تقابل در هنگام برگزاری همایش «دعوت از سرمایه‌گذاری برای پروژه‌های گردشگری» در آبان ۱۳۸۷ خورشیدی رخ داد. در این مراسم، قبل از تلاوت قرآن در ابتدای مراسم، ۱۲ خانم با لباس محلی، در حالی‌که در حال نواختن دف بودند، روی سن آمدند و قرآنی را که در سینی جای داشت، به قاری تحویل دادند. علمای شیعه مسئول این اقدام تخریبی را اسفندیار رحیم مشایی عنوان کردند که در آن هنگام ریاست وقت سازمان میراث فرهنگی و گردشگری را بر عهده داشت. آیت‌الله صافی گلپایگانی این اقدام را اوج اهانت توصیف کرد.
چهارمین تنش و رویارویی، بر می‌گردد به سخنرانی مشایی در همایش ایرانیان مقیم خارج از کشور. مشایی در سخنرانی خود گفت: «ما باید فرصتی ایجاد کنیم تا نسل‌های نوی ایرانی با درک عالمانه عزت، فلسفه ایران را بفهمند، مکتب ایران را بفهمند. من بر مکتب ایران اصرار دارم. از مکتب اسلام دریافت‌های متنوعی وجود دارد و من بر مکتب ایران اصرار دارم.» مشایی سپس افزود: «انسان محور است و آفرینش با انسان معنا پیدا می‌کند اگر کسی قدر آسمان را می‌شناسد باید در زمین نیز قدرشناس باشد و باید قدر انسان را بداند زیرا زمانی که قدر انسان شناخته شود می‌توان قدر خدا را نیز دانست.»
سخنان مشایی در خصوص «پایان دوره اسلام‌گرایی» نیز تنش آفرید. مشایی گفته بود: «دورهٔ آنکه کسی بخواهد دینی را بر دنیا حاکم کند گذشته‌است. دنیای امروز گوش‌هایش بیشتر از همیشهٔ تاریخ باز است که زیباترین پیام‌ها را بشنود.» وی اسلام‌گرایی را با اسب‌سواری مقایسه کرد و مدعی شد همان‌طور که دوره اسب‌سواری به سر آمده در حالی‌که اسب هنوز وجود دارد، دوره اسلام‌گرایی نیز به سر آمده‌است در حالیکه دین اسلام هنوز در جهان پیروانی دارد.
از مخالفین سرشناس نظریه مکتب ایرانی به صورت خلاصه می‌توان به اشخاص ذیل اشاره کرد: سید احمد خاتمی، عباس کعبی، سید هاشم حسینی بوشهری، احمد توکلی، علی مطهری، حداد عادل، داوود احمدی‌نژاد،داوود احمدی‌نژاد: «مکتب ایرانی» قرآن را سوزاند حبیب‌الله عسگراولادی، سید حسن فیروزآبادی و محمدتقی مصباح یزدی.
مداد جادو نام یک مجموعهٔ تلویزیونی کارتونی لهستانی است که استودیوی انیمیشن‌سازی سه-ما-فور تولید آن را از ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۶ برعهده داشته است. قهرمان این انیمیشن بدون دیالوگ پسری است که با استفاده از مدادی جادویی که یک کوتوله در مواقع نیاز به او می‌دهد، نقاشی‌هایی را می‌کشد که به اشیای واقعی بدل می‌شوند و با استفاده از آنها به کمک دیگران می‌شتابد. یک سگ نیز این پسر را در کارهایش همراهی می‌کند. «مدادجادو» از تلویزیون ایران نیز پخش شده است.
دهستان شش‌طراز نام دهستانی از توابع بخش ششطراز شهرستان خلیل‌آباد در استان خراسان رضوی ایران است. براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۷٬۰۹۶ نفر (۲٬۲۸۶ خانوار) بوده‌است.
دهستان کویر دهستانی از توابع بخش ششطراز شهرستان خلیل‌آباد در استان خراسان رضوی ایران است و براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۶٬۳۵۹ نفر (۲٬۰۵۹ خانوار) بوده‌است.
دهستان حومه نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان خلیل‌آباد، استان خراسان رضوی در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۰٬۵۹۴ نفر (۳٬۳۶۷ خانوار) بوده‌است.
مسابقات فوتبال مردان در بازی‌های آسیایی از اولین دوره (۱۹۵۱) تاکنون یکی از ورزش‌های ثابت این مسابقات بوده‌است. فوتبال زنان نیز از سال ۱۹۹۰ به بازی‌های آسیایی اضافه شده است.
پر افتخارترین تیم این بازی‌ها تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال کره جنوبی با ۵ قهرمانی می‌باشد .
از بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲ همانند بازی‌های المپیک برای بازیکنان فوتبال محدودیت سنی اعمال شده است، به صورتی فقط ۳ بازیکن بالای زیر ۲۳ سال می‌توانند در مسابقات شرکت کنند و مابقی بازیکنان باید زیر ۲۳ سال باشند.
برای صعود تیم‌ها از مرحله گروهی مسابقات قهرمانی زیر ۲۳ سال آسیا که در آن قانون بازی رو در رو و سپس تفاضل گل مورد توافق فدراسیون های کشورهای عضو قرار گرفته است، در صورت تساوی امتیاز تیم‌ها، بازی رو در رو تعیین‌کننده خواهد بود. در صورت برابری شرایط سه تیم از چهار تیم و یا هر چهار تیم (به طور مثال شرایط تیم ایران، سوریه و قطر در قهرمانی زیر ۲۳ سال آسیا که تیم ها رو در رو یکدیگر را شکست داده‌اند و هر سه تیم چین را شکست داده‌اند) نظر به اینکه هر سه تیم در بازی‌های رو در رو مقابل یکدیگر صاحب پیروزی شده‌اند (ایران مقابل سوریه، سوریه مقابل قطر و قطر مقابل ایران) بازی رو در رو نمی‌تواند تعیین‌کننده باشد و تفاضل گل و بعد از آن گل زده معیار انتخاب تیم‌های صعودکننده خواهد بود.
تبصره ۱ از بند ۱۶ قانون المپیک:
معیار استفاده از تفاضل گل برای تعیین تیم اول خواهد بود و تیم دوم به وسیله نتیجه بازی رو در روی دو تیم دیگر انتخاب خواهد شد.
تبصره۲:
در صورت تساوی بازی بین تیمهای مدعی دومی تفاضل گل و سپس گل زده ملاک عمل خواهد بود.
تبصره ۳:
در صورت برابری تمام شرایط نتایج تیم اول از نتایج دو تیم بعدی کسر و تیم دوم براساس تفاضل گل جدید انتخاب خواهد شد.
تبصره ۴:
در صورت تساوی تمام شرایط جدید یک بازی پلی آف بین دو تیم مدعی دومی صورت خواهد گرفت.در قوانین ای اف سی قوانین صعود بر اساس امتیاز، تفاضل گل، گل زده، گل خورده و بازی رو در رو تعریف شده است.ویکی‌پدیای انگلیسی
۱به صورت مشترک
تا پایان ۲۰۱۴ مجموع تمام تیم‌های ملی و زیر ۲۳ سال
تا پایان ۱۹۹۸ - تیم‌های ملی بزرگسالان
تا پایان ۲۰۱۴ - تیم‌های ملی زیر ۲۳ سال
تا پایان ۲۰۱۴ - تیم‌های ملی بزرگسالان زنان
جان کلایتون مِیِر (/ˈmeɪ.ər/؛John Mayer؛ زاده ۱۶ اکتبر ۱۹۷۷) خواننده ، ترانه سرا ، گیتاریست و تهیه کننده موسیقی آمریکایی است. میر که در بریج پورت کنتیکت متولد شد ، در شرکت کرد ، اما جدا شد و در سال ۱۹۹۷ با به آتلانتا نقل مکان کرد.آنها با هم یک گروه کوتاه مدت به نام Lo-Fi Masters تشکیل دادند.پس از جدا شدن آنها میر هم چنان به نواختن در کلاب های محلی ادامه داد و مهارت هایش را اصلاح کرد و دنبال کنندگانی را به دست آورد. پس از حضورش در سال ۲۰۰۱ او با و پس از آن با کلمبیا رکوردز قرارداد بست و در آن زمان اولین ای پی ( )خود را منتشر کرده بود.دو آلبوم قدی _( (۲۰۰۱و ((۲۰۰۳_به خوبی از نظر تجاری ، به وضعیت دست یافت.در سال ۲۰۰۳ ، او برای تک آهنگ ""(بدن تو یک سرزمین عجایبه) جایزه گرمی را برای بهترین اجرای آهنگ پاپ مرد بدست آورد.