moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در ۳ نوامبر ۲۰۲۲، هنگام سخنرانی برای هواداران و رهبری راهپیمایی به سمت اسلام‌آباد پایتخت برای خواستار برگزاری انتخابات زودهنگام پس از برکناری، در تجمعی در وزیرآباد، پنجاب توسط یک مرد مسلح مورد اصابت گلوله قرار گرفت. در تصویرهایی که از کانال‌های خبری محلی پخش شد، صدای تیراندازی خودکار شنیده شد که خان را در حالی که یک بانداژ روی پایش دیده می‌شد، برده می‌شد تا سوار ماشین شود، نشان می‌داد.بنا بر گفتهٔ اعضای حزب PTI شرایط خان به عنوان بحرانی توصیف نشد. در جریان تیراندازی یکی از حامیان حزب تحریک انصاف کشته شد و هشت نفر دیگر نیز زخمی شدند. عامل این جنایت در محل دستگیر شد و مدعی شد که می‌خواهد خان را به دلیل «نفرت پراکنی و گمراه کردن مردم» هدف قرار دهد.
هیپرهیدروز یا در تلفظ دقیق‌تر هایپرهیدروزیس یا تعریق بیش از حد و غیرطبیعی، وضعیتی است که عرق کردن به‌طور غیرطبیعی افزایش یافته‌است. این افزایش میزان تعریق تا حدی است که بیش از مقدار مورد نیاز برای تنظیم دمای بدن است.
این بیماری می‌تواند کیفیت زندگی فرد مبتلا را از جهات مختلف کاهش دهد. به همین دلیل برخی آن را معلولیت خاموش خوانده‌اند.
هایپرهیدروزیس به دو گروه اصلی هایپرهیدروزیس اولیه (ایدیوپاتیک) و هایپرهیدروزیس ثانویه (پاتولوژیک) تقسیم می‌شود. هایپرهیدروزیس ثانویه معمولاً در بزرگسالی ظاهر می‌شود و برخلاف هایپرهیدروزیس اولیه (ایدیوپاتیک یا بدون علت مشخص) هم در طی بیداری و هم در حین خواب رخ می‌دهد. ورزش، استرس هیجانی، برخی بیماری‌ها (مانند تب و عفونت، پرکاری تیروئید) و عوارض جانبی برخی داروها شایع‌ترین علل هایپر هیدروزیس ثانویه هستند. تعریق در طول شب می‌تواند به‌دلیل تعدادی از بیماری‌های سیستمیک زمینه‌ای مانند بیماری لنفوم هوجکین و سل باشد.
هایپرهیدروزیس اولیه معمولاً از کودکی یا هنگام بلوغ به دلیلی نامعلوم بروز پیدا می‌کند. با وجود این، اضطراب، هیجان، برخی غذاها و نیکوتین می‌توانند آن را تشدید کنند. در اثر این بیماری، نقاط مشخصی از بدن بیش از حد طبیعی عرق می‌کنند. این نقاط معمولاً دست، پا، زیر بغل و در برخی موارد صورت‌اند. هایپرهیدروزیس اولیه همچنین می‌تواند بر حسب موقعیت آناتومیکی دسته‌بندی شود (دست، پا، زیر بغل، صورت). یک فرد ممکن است در یک یا چند موقعیت آناتومیک تعریق بیش از حد داشته باشد.
قرینگی بروز تعریق بیش از حد معمولاً مؤید هایپرهیدروزیس اولیه است. یک طرفه بودن تعریق بیش از حد یا درگیر شدن کل بدن بیشتر نشانگر هایپرهیدروزیس ثانویه است و بررسی بیشتر برای یافتن علت آن توصیه می‌شود. اثرات مزمن رطوبت بیش از حد پوست، خشکی و پوسته‌پوسته شدن همراه با ایجاد شقاق و ترک خوردگی است. همچنین بیمارانی که پوست بسیار مرطوبی دارند مستعد رشد بیش از حد باکتری‌ها و عفونت قارچی هستند.
هایپرهیدروزیس از نوع اولیه را می‌توان با روش‌هایی از قبیل یونتوفورزیس، استعمال موضعی کلرید آلومینیوم، مصرف داروهایی که ترشح عرق را مهار می‌کنند (آنتی‌کولینرژیک‌هایی مانند پروپانتلین، گلیکوپیرولات، اکسی‌بوتینین و بنزوتروپین)؛ تزریق سم بوتولینوم (بوتاکس) و جراحی.
اردک‌های شیرجه‌زن یا اُردَکیان زیرخانواده‌ای از پرندگان آبزی از راستهٔ غازسانان (Anseriformes) و تیرهٔ مرغابیان هستند. این پرندگان بیشتر در کنار آب‌های وسیع، مانند دریا، دریاچه‌های بزرگ، خلیج‌ها، مصب‌ها و خورها، و آب‌های شیرین زندگی می‌کنند و درون آب شیرجه می‌روند.
زیرخانوادهٔ اردکیان، جثه‌ای کوچک تا متوسط دارند و بیشتر به رنگ‌های سرخ، قهوه‌ای و سیاه براق‌اند. اردکیان بدنی قوی و کوتاه و پهن دارند و منقارشان مسطح شده‌است.برابرهای فرهنگستان زبان فارسی. فرهنگ واژه‌های مصوّب فرهنگستان - دفتر پنجم. بخش اوّل: فارسی. تهران. اردک‌های شیرجه‌زن پرندگانی از مرغابی هستند که همانند شناگران ماهری در زیر آب به جستجوی طعمه می‌پردازند.
ویژگی‌های کلی این گروه از اردک‌ها به شرح زیر بیان می‌شود:
۱- غذای آنها منشأ گیاهی دارد و به ندرت از جانوران تغذیه می‌کنند.
برای تغذیه در آب فرومی‌روند و از گیاهان ته دریاچه و رودخانه‌ها تغذیه می‌کنند.
زیرتیرهٔ اردکیان شیرجه‌زن Aythyinae
Marmaronetta سردهٔ اردک مرمری
Marbled Duck Marmaronetta angustirostris اردک مرمری
Netta سردهٔ اردک‌های تاجدار
Red-crested Pochard Netta rufina اردک تاجدار
سردهٔ اردک‌های شیرجه‌زن Aythya
اردک سیاه‌کاکل Tufted Duck Aythya fuligula
تبار اردک‌تباران دریایی Tribe MERGINI (Sea ducks)
Melanitta (Scoters) سردهٔ سیاه‌اردک‌ها
Clangula سردهٔ اردک دم‌دراز
سردهٔ اردک‌های سَرگُنده Bucephala
تبار اردک‌تباران افراشته‌دم Tribe OXYURINI (Stiff-tailed ducks)
اردک‌های شیرجه‌زن دارای ۱۸ گونه می‌باشند که تنها پنج گونه از آنها در زمان‌های مناسب در ایران دیده می‌شوند که عبارتند از:
درد عصب یا نورالژی یا پِی‌دَرد (Neuralgia) دردی است که در طول یک عصب یا مسیر عصبی خاص گسترش می‌یابد.
عبارت نورالژی به دردهای پاروکسیسمال شدید و منظمی گفته می‌شوند که اغلب به شاخه‌های اعصاب سر و گردن محدود می‌باشد. بیماری MS یکی از علل نورالژی نوع سمپتوماتیک محسوب می‌شود که اولین علامت بالینی آن ممکن است به صورت درد بروز نماید. نورالژی عصب سه‌قلو، نورالژی سیاتیک، نورالژی پس از زونا و … از موارد شایع نورالژی هستند. شایع‌ترین عارضهٔ زونا، دردهای عصبی بعد از آن (Postherpetic Neuralgia یا PHN) می‌باشد که طی آن فرد مبتلا هفته‌ها یا حتی سال‌ها بعد از ابتلا به بیماری از درد ناراحت‌کننده‌ای رنج می‌برد.
علت بروز پی‌درد می‌تواند بخاطر تحریک عصب باشد که آن هم بنوبه خود از اثر فشاری بر روی عصب ناشی می‌شود که می‌تواند از جانب یک دیسک بین مهره‌ای، انقباض یک ماهیچه، گیر افتادن عصب، التهاب و در نهایت آسیب مستقیم به یک عصب مثلاً در یک حادثه باشد.
از درمان‌های دارویی مختلفی برای تسکین این درد استفاده شده‌است.
مرغابیان روآبچر ، مرغابیان پهنه‌چین یا پهنه‌چینان ، دسته‌ای از مرغابی‌های شناور روی آب هستند و طوری در آب فرومی‌روند که همواره دمشان بیرون قرار می‌گیرد و پاهایشان را مانند پارو به آب می‌زنند.
مرغابیان روآبچر به همراه یک گونه منقرض‌شده به نام مرغ گم‌شده (موآ-نالو)، زیرخانواده Anatinae از تیرهٔ مرغابیان را تشکیل می‌دهند. مرغابیان روآبچر از قوها و غازها کوچکترند، گردن و پاهای کوتاه‌تری در مقایسه با آنها دارند و در نواحی باتلاقی، تالاب‌ها، رودخانه‌ها و دریاچه‌های آرام زندگی می‌کنند. آشیانه خود را روی زمین، لابه‌لای نی‌ها یا در سوراخ‌ها می‌سازند. غذای خود را از روی آب جمع‌آوری می‌کنند و در تضاد با اردک‌های شیرجه‌زن، کمتر درون آب فرومی‌روند.
شکل نر و ماده در آنها متفاوت است و پرندگان جوان شبیه ماده‌ها هستند. در فصل زادآوری برخی از نرها به ماده‌ها شباهت پیدا می‌کنند. دارای رنگ‌پاره مستطیل‌شکل و مشخص هستند.
از مهم‌ترین نژادهای این گروه می‌توان از مرغابی سرسبز نام برد. پرنده‌شناسان بر این باورند که این مرغابی وحشی نیای تمامی مرغابی‌های اهلی کنونی می‌باشد. از خصوصیات بارز این مرغابی وجود پرهای سبز روشن و درخشانیست که روی سر و گردن نرها را پوشانیده است.
سردههای زیر (با یک استثنا) به روشنی و بدون ابهام از پهنه‌چینان هستند:
۳ سرده شناخته شده و ۴ گونه شناخته شده از موآ-نالوها همگی حدود ۱۰۰۰ (میلادی) منقرض شدند. آنها در گذشته در جزایر هاوایی بودند و از پهنه‌چینان مشتق شدند، حتی ممکن است نیای نزدیک مرغابی سرسبز باشند:
سنگواره باقی‌مانده از یکی از پهنه‌چینان کوچک و ناتوان از پرواز، در جزیره روتا در جزایر مارینا جمع‌آوری شده‌است. آنها را نمی‌توان جزو سرده‌های شناخته شده قرار داد، ولی احتمالاً به سردهٔ "مرغابی‌ها (Anas)" نزدیک‌ترند. یکی از عجیب‌ترین پرنده‌های اردک‌مانند، "Talpanas" در هاوائی، جزیره کائوآئی پیدا شده‌است.
سرده‌های زیر چندین بار در گروه Anatinae قرار داده شده‌اند. اما امروزه ارتباط آنها باید نامطمئن در نظر گرفته می‌شود:
از سوی دیگر، سرده‌های زیر که معمولاً Tadorninae در نظر گرفته می‌شوند، ممکن است در واقع از مرغابیان پهنه‌چین باشند:
تاکرولیموس
نام‌های تجاری: Prograf ،Advagraf ،Protopic
رده درمانی: داروی سرکوب‌کننده سیستم ایمنی
اشکال دارویی: پماد، قرص و آمپول
تاکرولیموس جهت پیشگیری از رد پیوند، کولیت اولسراتیو و... تجویز می‌شود. همچنین در درمان موضعی اگزما و ویتیلیگو کاربرد دارد.
در درمان درماتیت آتوپیک به عنوان داروی ثانویه پس از کورتون، به شکل موضعی، در بالاتر از سن ٢ سال کاربرد دارد.
هایپر فسفولیپیدمی.
افزایش ریسک بدخیمی پوستی (خصوصاً این ریسک با تماس با نور آفتاب بیشتر شده و ضد آفتاب توصیه میشود)
باعث کاهش دفع پتاسیم و به دنبال آن هایپرکالمی(افزایش پتاسیم خون) میشود
مت‌لایف شرکت هلدینگ بیمه آمریکایی است، که دفتر مرکزی آن در شهر نیویورک قرار دارد. مت‌لایف مختصرشده شرکت بیمه متروپولیتن لایف می‌باشد. این شرکت یکی از بزرگترین ارائه‌دهندگان خدمات بیمه در جهان، با بیش از ۹۰ میلیون مشتری، در ۶۰ کشور می‌باشد. شرکت مت‌لایف در سال ۱۸۶۸ تأسیس شد و در سال ۲۰۰۰ به یک شرکت سهامی عام تبدیل گردید. شرکت مت‌لایف هم‌اکنون از طریق شرکت‌های تابعه و فرعی خود در کشورهای ایالات متحده آمریکا و ژاپن، همچنین آمریکای لاتین، منطقه آسیای شرقی، اروپا و خاورمیانه فعالیت می‌نماید.
شرکت مت‌لایف بزرگترین ارائه‌کننده خدمات بیمه عمر در ایالات متحده است و در واپسین رتبه‌بندی منتشرشده توسط مجله فرچون در فهرست فورچون ۵۰۰ در رتبه ۹۰ از بزرگترین شرکت‌های ایالات متحده قرار گرفت.
دفتر مرکزی شرکت مت‌لایف در میدتاون منهتن، نیویورک قرار دارد و دفاتر اجرایی این شرکت نیز کماکان در محل دفتر پیشین این شرکت در ساختمان مت‌لایف، نیویورک مستقر می‌باشند.
یک گونه یا آرایه زیستی در صورتی در عمل منقرض به شمار می‌آید که:
در جوامع چندزنی که در آن‌ها فرزندان تنها از تعداد اندکی نر تولید شده‌اند، جمعیت زادآور بسیار کمتری از همه نرهای موجود، وجود خواهد داشت. از سوی دیگر، نرهای پیروز به عنوان گردن‌بطری ژنتیکی عمل می‌کنند و باعث رانش ژنتیکی سریع‌تر یا مشکلات درون‌زایی بیشتر در جوامع کوچک می‌شوند.
از جمله جانورانی که امروزه در عمل منقرض هستند می‌توان به دلفین بایجی، ببر جنوب چین، و لاک‌پشت جزیره پینتا اشاره کرد.
نون چای (چای کشمیری، چای صورتی یا شیرچای) نوشیدنی چای سنتی متعلق به کشمیر است. این نوشیدنی از برگ‌های چای خاص، شیر، نمک، شکر، پسته، بادام و هل درست می‌شود.
کاپوت ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
میرزا ابوالحسن خان خفرکی معروف به مشیرالملک دوم (زاده ۱۲۲۶ – درگذشته ۱۳۰۳ هجری قمری) از دولت‌مردان با نفوذ قاجار و وزیر فارس در زمان محمدشاه و ناصرالدین‌شاه بود.
میرزا ابوالحسن خان فرزند میرزا محمدعلی خفرکی، نخستین فرد خاندان در زمینه احراز مناصب سلطنتی بود. میرزا ابوالحسن خان فرزند ارشد و فرد کلیدی خاندان ار ۱۲۶۲ پس از درگذشت پدرش به منصب پیشکاری، وزارت فارس و لقب مشیرالملکی رسید و تا ۱۲۹۳ چندین بار وزیر فارس بود تا اینکه معتمدالدوله حکمران فارس وی را عزل کرد.
مشیرالملک دوم پسری نداشت، ولی دو داماد وی دارای موقعیت‌های مهمی در حکومت بودند. یکی از آنها معدل‌الملک شوهر سلطان الحاجیه دختر وی بود.
ساخت چندین مسجد، آب انبار، حمام، کاروانسرا، تیمچه و سرا در بازار از خدمات خاندان مشیرالملک است. مشیرالملک دارای املاک زیادی در خفرک بود؛ دژ برازجان که در استان بوشهر به دستور وی ساخته شد.
ابریشمی می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
میرزا محمدعلی خفرکی ملقب به مشیرالملک اول (زاده ۱۱۷۷ – درگذشته ۱۲۶۲ هجری قمری) از دولت‌مردان با نفوذ قاجار، وزیر فارس در زمان فتحعلی‌شاه و نخستین فرد خاندان در زمینه احراز مناصب سلطنتی بود.
مشیرالملک پسر میرزا ابراهیم مستوفی بود که در علم سیاق و حساب مهارت فراوان داشت. میرزا محمدعلی خفرکی خط شکسته و تحریر و سیاق دفتری را نزد پدر خود آموخت. او مالک زمین‌های بخش‌هایی از خفرک بود؛ به همین دلیل وی را «میرزا محمدعلی خفرکی» نامیده‌اند.
پس از برکناری اسدالله خان از حکومت آنجا به شیراز آمد و به وزارت حسینعلی میرزا فرمانفرمای فارس منصوب گردید و در سال ۱۲۴۵ (قمری) که فتحعلی شاه به شیراز آمد به لقب مشیرالملک مفتخر گردید.
در سال ۱۲۶۲ (قمری) میرزا محمد علی مشیرالملک وزیر فارس که بیش از هشتاد سال زندگی کرده بود در شیراز درگذشت و و کالبد او را در صفه تربت جنوب گورستان دارالسلام شیراز به خاک سپردند و بر سر گور او توسط پسرش عمارتی که به چهارطاقی مشیر معروف است ساختند که تا به امروز آن عمارت پابرجاست.
پس از مرگ لقب مشیرالملکی و منصب وزارت فارس به فرزند او ابوالحسن خان مشیرالملک رسید.
= صدرالتواریخ =
محمدعلی امیرجاهد (زادهٔ ۱۲۷۵ در تهران – درگذشتهٔ ۱۳۵۶ در تهران) شاعر و تصنیف‌ساز بود.
اشعارش بیشتر مضامین میهنی، اجتماعی، عشقی، سیاسی و فلسفی داشت. وی بیش از یکصد سرود و تصنیف ساخته‌است و دو جلد کتاب دارد که جلد اول آن "دیوان امیرجاهد" در سال ۱۳۳۳ با نت آهنگ‌هایش به چاپ رسیده‌است و جلد دوم آن نیز در مرداد ۱۳۴۹ چاپ و انتشار یافت. دختر وی مهین امیر جاهد، همسر محمد معین بود و مهدخت معین، نوه دختری او است.
در طول تمامی دوران زندگی اش و با آثار فراوانی که تاکنون از وی بر جای مانده، تمامی تصانیف شعر و آهنگ خود او است به جز ترانهٔ «ای نوع بشر» و «تا جوانان ایران» که شعر توسط وی ساخته شده و آهنگ در بیات اصفهان ساختهٔ علی‌اکبر شهنازی است.
محمدعلی فرزند عباس‌قلی٬ در سال ۱۲۷۵ ه.خ در تهران متولد شد. او که نخستین فرزند خانواده بود، تحصیلات ابتدایی را در مکتب‌خانه شمس در گذر شیخ صفی‌الدین و مدرسه علمیه در خیابان شنی گذراند و برای تکمیل تحصیلات به دارالفنون رفت و در همین حال تا آغاز جنگ جهانی اول در روزنامه رسمی و جراید آن زمان به کار خبرنگاری و خدمات مطبوعاتی اشتغال داشت و شعر و تصنیف‌های شور‌انگیز٬ با تخلُص «جاهد» می‌ساخت. او پس از کودتای ۱۲۹۹ به خدمت مجلس شورای ملی درآمد. در سال ۱۳۰۲ بر اثر شهرت تصنیف‌ها و شعرهایش٬ احمدشاه قاجار از وی دعوت کرد و کلمهٔ «امیر» را به تخلص و نام خانوادگی او افزود و از آن پس با نام «امیر جاهد» شناخته شد.
وی در سال ۱۳۰۵ به انتشار "سال‌نامه پارس" پرداخت که انتشار آن ۲۸ سال ادامه یافت. امیرجاهد در سفری که به غرب ایران داشت توسط نیروهای قزاق روسیه دستگیر و پس از مدتی آزاد شد. او در سال ۱۳۳۰ از مجلس شورای ملی بازنشسته شد و از سوی وزیر فرهنگ و هنر٬ مهرداد پهلبد٬ به عنوان دبیر «انجمن اشاعه و اعتلای موسیقی» منصوب شد و هنرستان آزاد موسیقی ملی (هنرستان شبانه موسیقی) را تشکیل داد و چندسال نیز مسئولیت هنرستان را برعهده داشت.
در سال ۱۳۰۸ تصنیف‌های او با صدای قمرالملوک وزیری و تار ارسلان درگاهی و مرتضی نی‌داوود بر روی صفحات ۷۸ دور ضبط شد. این آثار شامل تصنیف‌هایی در دشتی (کشور دل)، شور (جان من)، سه‌گاه (امان از این دل)، ماهور (به گردش فروردین)، به یاد درویش‌خان افشاری (در بهار امید) (در ملک ایران)، ماهور چهارگاه (هزاردستان به چمن)، ابوعطا (امان ز هجر رخ یار)، بیات ترک (بهار است و هنگام گشت) و شور (نرگس مست) است.
در سال ۱۳۸۸ فیلم مستندی با نام «هزار داستان امیرجاهد»٬ دربارهٔ‌زندگی و آثار امیرجاهد٬ به کارگردانی «منوچهر مشیری» ساخته شد.
محمدعلی امیرجاهد در سال ۱۳۵۶ در سن ۸۱ سالگی در تهران درگذشت.
سرودها، تصنیف‌ها و قطعات بی‌کلام محمدعلی امیرجاهد، نگاشته شده در «جلد دوم دیوان امیرجاهد» عبارتند از:
اردک‌های ماهی‌خوار یا مرگوس‌ها سردهای از تیرهٔ مرغابیان است. ماهی می‌خورند و معمولاً نوک کشیده و باریکی دارند که کناره‌های آن دندانه‌دار است و انتهایش خمیده و رو به پایین است.
برخی سنگواره‌های پیدا شده جزو این سرده شمرده شده‌اند:
بوبی ""Sula" ronzoni" مربوط به دوره الیگوسن ابتدایی، ابتدا به اشتباه پنداشته می‌شد که از اردک‌های ماهی‌خوار معمول است.
اردک ماهی‌خوار معمولی یا مرگوس معمولی پرنده‌های از تیرهٔ مرغابیان است. غذای این اردک از ماهیان کوچک تأمین می‌شود.
اردک ماهی‌خوار سفید یا مرگوس سفید پرندهای از تیرهٔ مرغابیان است.
دیده شده در تالاب‌های شفت ایران
واژه "smew" از قرن هفدهم به کار رفته‌است و مبدأ نامعین است. اعتقاد بر این است که این گروه به واژه هلندی "smient" یا واژه آلمانی "Schmeiente" یا "Schmünte" مرتبط است و احتمالاً از "smee" مشتق شده‌است که عبارت است از "اردک وحشی".
اردک ماهی‌خوار کاکلی یا مرگوس کاکلی یک اردک از گروه اردک‌های غواص است، همچنین یکی از اردکان سرده ماهی‌خوار، نام جنس این اردک یک کلمه لاتین است که توسط پلینی و بسیاری از نویسندگان رومی برای یک پرنده آبزی نامشخص به کار می‌رفته‌است، و "serrator" همان Sawyer است یا "Saw" که از لاتین می‌آید.
مرگوس کاکلی یکی از گونه پرنده ای بود که لینه در دهمین چاپ کتاب خود سامانه طبیعت شرح داده و معرفی شد، که در آن زمان نام دو جمله ای Mergus serrator یا مرگوس کاکلی به این نژاد داده شد.
مرگوس بالغ ۵۱–۶۲ (در ۲۰–۲۴) سانتی‌متر دارد، طول پهنای بالش ۷۰–۸۶ سانتی‌متر (در ۲۸–۳۴) دارد. آن‌ها دارای یک تاج سیخ سیخی و یک صورت بلند و باریک که دارای لبه‌های دندانه‌دار است هستند. جنس نر دارای سری تاریک با درخشندگی سبز است. یک گردن سفید با سینه عبوس، یک پشت سیاه، و بخش فرعی پشتش سفید است، ماده جنس‌ها سری عبوس و بدنی طوسی دارند، مرگوس‌های کاکلی جوان شبیه ماده‌ها هستند، اما سفید ندارند و دارای یک بال سفید کوچک‌تر هستند.
صدای جنس ماده شبیه سوهان کردن است، "پِرَک پِرَک" "prrak prrak"، در صورتی که صدای جنس نر ضعیف است و مانند بروز سکسکه و عطسه می‌باشد
اردک ارده‌ای پرنده‌ای از تیرهٔ مرغابیان است.
این پرنده بسیار ترسو، تیزپرواز و دارای محدودیت زیست بسیار وسیعی بوده و تقریباً در اکثر نواحی جهان دیده شده‌است. در همه کشورهای اروپایی و اکثر کشورهای آسیایی و شمال آمریکا و شمال ایران و افغانستان زندگی می‌نماید. رنگ جانور ماده کرم رنگ و قهوه‌ای روشن است و لکه‌های سفید و سیاه براق دارد. روی نوک، سیاه‌رنگ است که دور آن را نواری زرد رنگ احاطه کرده‌است. اردک نر دارای رنگی قهوه‌ای روشن همراه با خطوط باریک تیره رنگ بوده و روی سینه را پرهایی سفیدرنگ با نیم‌دایره‌هایی قهوه‌ای درهم پوشانیده شده‌است.
اردک ماده در یک دوره تخم‌گذاری حداکثر تا ۱۵ روز تخم زرد رنگ می‌گذارد. این پرنده روی خشکی خوب راه می‌رود و در کنار آب لانه می‌سازد. در آب شیرین به سر می‌برد و غذای اصلی او گیاهان آبزی است و در نواحی معتدل زندگی می‌نماید.
گروه بیمه زوریخ بزرگترین شرکت بیمه سوئیسی است،: "Zurich Says Board Will Propose Ackermann as Chairman." Bloomberg. 13 March 2012 که در سال ۲۰۱۸ در فهرست فوربز جهانی ۲۰۰۰ در رتبه ۷۹ از بزرگترین شرکت‌های جهان قرار داشت.: "The World's Biggest Public Companies." Forbes. Retrieved 25 April 2012
شرکت بیمه زوریخ در سال ۱۸۷۲ تأسیس شد و هم‌اکنون خدمات خود را در ۱۷۰ کشور جهان عرضه می‌نمایند. : "About us." Zurich.com. Retrieved 25 April 2012 دفتر مرکزی این شرکت در شهر زوریخ، سوئیس قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازارهای بورس لندن و بورس سیکس سوئیس معامله می‌شود.: "Zurich Financial Services CEO discusses Q4 Results-Earnings Call Transcript." Seeking Alpha. 16 February 2012
در فلسفه سیاسی، قرارداد اجتماعی یا قرارداد سیاسی، نظریه یا مدلی است که ریشه در عصر روشنگری دارد و در پی یافتن پاسخ خاستگاه اجتماع و مشروعیت تسلط حکومت بر اشخاص است.
نظریهٔ قرارداد اجتماعی ناظر است بر تنظیم قراردادی میان افراد آزاد برای بنیاد نهادن اصول سیاسی، مدنی، یا اخلاقی در یک اجتماع. در این راستا، نظریهٔ قرارداد اجتماعی می‌کوشد با تکیه بر مفهوم توافق، به این اصول مشروعیت ببخشد. قرارداد به واسطهٔ این توافق مدعی نوعی اقتدار می‌گردد که از پیمان کسانی که متعهد شده‌اند به این قرارداد ملتزم بمانند نشات گرفته‌است. هابز، جان لاک و ژان-ژاک روسو نظریه‌هایی پیرامون قرارداد اجتماعی مطرح کردند، حال آنکه متفکرانی از قبیل هیوم، هگل و مارکس انتقادهایی به این دیدگاه بیان کردند.
قرارداد اجتماعی عبارت است از توافق قراردادی بین افراد جامعه که برای همه واجب است. این قرارداد، در حالت طبیعی به این صورت است که شخص در تمام امور و مقدرات خود، در مقابل اراده عام که مأمور اجرای تمام امور زندگی است متعهد می‌شود. روسو گوید: «انسان با قرارداد اجتماعی آزادی اجتماعی خود را به دست می‌آورد و آزادی طبیعی خود را از دست می‌دهد.»
نزد هربرت اسپنسر قرارداد عبارت است از صورت آرمانی و مثالی تمام روابط اجتماعی.جمیل صلیبا - منوچهر صانعی دره بیدی، فرهنگ فلسفی، انتشارات حکمت - تهران، چاپ: اول، ۱۳۶۶ ص ۴۷۱
اردک دم‌دراز پرندهای از تیرهٔ مرغابیان و تنها گونهٔ زنده از سرده‌اش است.
این پرنده بسیار زیبا دارای دو بزرگ پر سوزنی‌شکل و بلند در قسمت دم است. در فصول سرد سال بیشتر قسمت‌های بدن از پر سفید پوشیده شده است و تنها کناره‌های گردن و پشت و قسمتی از سینه را پرهای قهوه‌ای تیره رنگ پوشانده است. در فصول گرم سال پرهای سفید ریخته شده و پرهای قهوه‌ای رنگ جایگزین آن‌ها می‌شود. نوک این پرنده بسیار کوتاه و نازک و به رنگ نارنجی است. محل زیست این اردک در کنار دریاها بوده و از جانوران آبزی تغذیه می‌نماید. از دیگر صفات این مرغابی مهارت در غواصی، کشیده راه رفتن روی زمین و گذاردن ۱۲ تخم در هر دوره است. خاستگاه آن‌ها شمال شوروی سابق و شمال کانادا است و زمستان‌ها به مناطق گرم مهاجرت می‌کند.
این گونه در ایران هم یافت می شود.
میرزا نبی قزوینی ملقب به امیردیوان دولتمرد عصر قاجار، داماد فتحعلی شاه و حکمران فارس و اصفهان در دوران سلطنت محمدشاه قاجار و همچنین پدر صدراعظم نامدار دوره ناصری میرزا حسین خان سپهسالار بود.
عابدین بیک علی‌آبادی، پدر نبی‌خان که اصالتاً مازندرانی بود، در قزوین وارد دستگاه علینقی میرزا رکن‌الدوله (حاکم قزوین و پسر فتحعلی شاه) شد و رفته رفته تقرب یافته و مشاغل مهمی برعهده گرفت.اعتمادالسلطنه."چهل سال تاریخ ایران". جلد ۲، صفحه ۴۷۰. نبی خان در خدمت علینقی میرزا پرورش یافت و در سلک خدمتگزاران دولت درآمد. پس از مدتی علینقی میرزا از پدرش استدعا کرد دختری به عقد او درآورد. فتحعلی شاه نیز از میان دختران خود، ماه‌نوش لب‌خانم افتخارالسلطنه را که مادرش از دیگر بانوان اندرون مقرب‌تر و محبوب‌تر بود، به او داد.اعتمادالسلطنه."چهل سال تاریخ ایران". جلد ۲، صفحه ۴۷۰.
نبی خان در سال ۱۲۵۴ هجری قمری به پاداش لیاقتی که در فرونشاندن آشوب شهر شیراز از خود نشان داد، به حکومت فارس منصوب شد و یکسال در آن منطقه حکمرانی کرد. باردیگر در سال ۱۲۵۸ قمری به جای فرهاد میرزا معتمدالدوله به حکومت فارس رفت و در سال ۱۲۶۱ قمری حکمران اصفهان شد.اعتمادالسلطنه."چهل سال تاریخ ایران". جلد ۲، صفحه ۴۷۰.
او در سال جلوس ناصرالدین شاه حکمران اصفهان بود و از مالیات آن شهر مبالغی برای شاه فرستاد تا او را که در امر تثبیت حکومتش با مضیقه مالی رو به رو بود، یاری کند.اعتمادالسلطنه."چهل سال تاریخ ایران". جلد ۲، صفحه ۴۷۰.
نبی‌خان در اوایل حکومت ناصرالدین شاه درگذشت. او از خود چهار پسر و دو دختر باقی گذاشت: میرزا حسین خان سپهسالار (صدراعظم ناصرالدین شاه)، میرزا یحیی خان مشیرالدوله (هر دو از بطن دختر حاج اسماعیل آشوری قزوینی) نصرالله خان نصرالملک (از بطن زنی سیده) و عبدالله‌خان علاءالملک و نیم‌تاج‌خانم همسر حسین خان حسام‌الملک حاکم کرمانشاه (هر دو از بطن افتخارالسلطنه دختر فتحعلی شاه)اعتمادالسلطنه."چهل سال تاریخ ایران". جلد ۲، صفحه ۴۷۰. و دختر دوم او با پسر میرزا فضل‌الله وزیرنظام ازدواج کرد.
اردک سرحنایی یا گیلار قهوه‌ای پرندهای از تیرهٔ مرغابیان و اردک‌های شیرجه‌زن با اندازهٔ متوسط است. زیستگاه پروش و زادآوری آن در ماندابها و دریاچه‌های با یک متر ژرفا یا بیشتر است.
پرهای بدن این پرنده قهوه‌ای متمایل به سرخ است. تنها پرهای سینه و قسمتی از پشت سیاه رنگ است. نوک آن‌ها سیاه می‌باشد. مقدار تخم آن‌ها ۱۶ عدد و به رنگ سبز زیتونی می‌باشد. این اردک به سختی راه می‌رود. بیشتر اوقات در آب به سر می‌برد و زادبوم آن‌ها شمال اروپاست.
ریشارد بائر (زاده ۹ سپتامبر ۱۹۱۱، مرگ ۱۷ ژوئن ۱۹۶۳) یک نظامی آلمانی در دوره رایش سوم و از می ۱۹۴۴ تا فوریه ۱۹۴۵ فرمانده اردوگاه آشویتس بود.
اردک سرسیاه از اردک‌های غواص (از تیرهٔ مرغابیان) است.
اردک سرسیاه نر دارای سر سیاه رنگ است که همه گردن و جلوی سینه را نیز گرفته و پرهای پشت آن‌ها خاکستری رنگ است. مرغابی ماده در جلوی سر یک قسمت سفید رنگ دارد و بقیه سر و گردن ارغوانیست. حداکثر ۱۲ تخم سبزرنگ می‌گذارد. نوک پهن و ملاقه‌ای آن‌ها به رنگ خاکستری می‌باشد. پرهای قسمت شکم و پهلوها سفید رنگ است.
این اردک، غواص بسیار ماهریست. از گیاهان و جانوران ریز آبزی تغذیه می‌نماید. موطن اصلی آن‌ها شمال اروپاست و میدان مهاجرتشان ایران، ژاپن، کره و هند و شمال آمریکاست و در مجموع زندگی در کنار آب شور را به آب شیرین ترجیح می‌دهد.
سیاه‌اردک معمولی پرندهای از زیرتیرهٔ اردکیان است.
این اردک دارای نوک بزرگ و پهن و سیاه رنگی است که در انتهای آن دو برجستگی و برآمدگی بزرگ دیده می‌شود. نرها به رنگ سیاه یک‌دست می‌باشند و ماده‌ها دارای رنگ قهوه‌ای تیره هستند. در هر دوره تخم‌گذاری حدود ۱۲ تخم می‌گذارند که رنگ پوسته آن‌ها زرد می‌باشد. دم آن‌ها کوتاه و نوک دار است. در کنار آب‌های شیرین که مشرف به جنگل باشد لانه می‌سازند و بیشتر از جانوران آبزی تغذیه می‌کنند. در شمال اروپا زندگی می‌نمایند؛ و به هنگام زمستان به اروپای جنوبی و شمال آفریقا و دریای خزر مهاجرت می‌کنند.
سیاه‌اردک مخملی پرندهای از زیرتیرهٔ اردکیان است.
در انتها برجستگی کوتاهی دارد. مرغابی‌های نر همه سیاه رنگ و ماده‌ها به رنگ ارغوانی می‌باشند. از ویژگی‌های مهم این پرنده این است که شاهپردومی‌های بال آن‌ها به رنگ سفید موج‌دار می‌باشد. در دوره تخم‌گذاری حداکثر ۱۰ تخم می‌گذارد. خاستگاه آن‌ها چند جمهوری سابق شوروی از جمله گرجستان، آذربایجان و ارمنستان و اوکراین می‌باشد. در شمال دریای بالتیک نیز زندگی می‌کنند. در زمستان به نواحی گرمسیر از جمله دریای سیاه و مدیترانه و دریای خزر مهاجرت می‌نمایند.
اردک سیاه‌کاکل یا گیلار سرسیاه پرنده‌ای از تیرهٔ مرغابیان است.
این مرغابی کاکل آویزان دارد. سر آن‌ها دارای پرهای سیاه‌رنگ و پهلوها و شکم آن‌ها سفید رنگ می‌باشد. اردک سیاه‌کاکل تنها در آب شنا می‌کند و در کنار رودخانه‌ها و دریاچه‌های آب شیرین زندگی می‌نماید. مقدار تخم این مرغابی در هر دوره حداکثر ۱۵ عدد و به رنگ پوسته زیتونی است. این اردک غواص بسیار ماهری است. محدوده پراکنش او شمال اروپا می‌باشد، ولی در زمستان به نواحی گرمسیر مانند شمال آفریقا، هندوستان، ایران و قبرس مهاجرت می‌کند.
نرهای بالغ بین ۴۵ تا ۵۱ سانتی‌متر طول و تقریباً ۱۰۰۰ گرم وزن دارند. در حالی که ماده‌ها دارای بین ۴۰ تا ۵۰ سانتی‌متر طول و وزن تقریباً ۸۰۰ گرم هستند. طول بال‌های چشم‌طلایی معمولی ۷۷-۸۳ سانتی متر ست. این گونه به دلیل چشم زرد طلایی خود نامگذاری شده است. نرهای بالغ دارای سر تیره با براق مایل به سبز و لکه سفید مدور زیر چشم، پشت تیره و گردن و شکم سفید هستند. ماده‌های بالغ دارای سر قهوه‌ای و بدنی عمدتا خاکستری هستند. پاها و پاهای آن‌ها به رنگ زرد نارنجی است.
دو زیرگونه به طور کلی شناخته شده است، زیرگونه نامزد اوراسیا Bucephala clangula clangula و آمریکای شمالی B. c. آمریکایی، آمریکایی نوک بلندتر و ضخیم‌تری نسبت به کلنگولا دارد.
خوتکای ابروسفید پرنده‌ای از زیرخانوادهٔ مرغابیان روی آبچر از تیرهٔ مرغابیان است.
این پرنده که دارای ابروی سفید رنگیست دارای پروازی تیز و تند است. رنگ کلی نرها سبز فلزی و براق است و تنها روی بال‌ها، پرهای سفید رنگ دارند. پاها و نوک آن‌ها خاکستری رنگ بوده و ماده‌ها کم رنگ تر از نرها هستند. در یک دوره تخمگذاری حداکثر ۲۶ تخم زردرنگ گذاشته و در آب‌های کم عمق زندگی می‌نمایند. زمستان‌ها در مرداب انزلی و استان مازندران دیده شده‌اند. زادبوم اصلی آن‌ها اروپای شمالی است.
جیران ممکن است به موارد زیر اشاره کند:
اردک مرمری یا خوتکا مرمری پرندهای از تیرهٔ مرغابیان است. این پرنده در گذشته در دسته مرغابیان پهنه‌چین طبقه‌بندی می‌شد ولی اکنون در اردک‌های شیرجه‌زن طبقه‌بندی می‌شود.
این پرنده بسیار آرام و بی صدا بوده و به صورت جفتی زندگی می‌نماید. اردک مرمری در نیزارها به لانه‌سازی پرداخته و در ارتفاع پایین پرواز می‌نماید. نر و ماده تقریباً هم شکلند. فقط ماده‌ها کوچکتر از نرها هستند. از مشخصات ظاهری این اردک‌ها کاکل سر آن هاست که به رنگ قهوه‌ای روشن بوده و نوک آن‌ها نیز بلند و باریک و سیاه می‌باشد. تعداد ۱۲ تخم حاصل هر دوره تخم‌گذاری آن هاست و از گیاهان آبزی تغذیه می‌نمایند. شوروی، افغانستان، شمال ایران، آفریقای جنوبی (بخش شمالی کشور)، ایتالیا، اسپانیا و فرانسه محل زیست آن‌ها است.
غاز کوتوله هندی، خوتکای هندی یا غاز کوتوله گردن‌سفید پرندهای از تیرهٔ مرغابیان است.
لیلی آهی، معروف به لیلا اَیمَن، (زاده ۲۷ اردیبهشت ۱۳۰۸ – درگذشته ۱۵ شهریور ۱۳۹۷)https://www.imna.ir/news/602901/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%85-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D9%87%D9%86%D8%B1 از مؤسسان شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۱ بود. لیلی آهی از هنگام آغاز به کار این شورا تا سال ۱۳۵۹ که از ایران به ایالات متحده آمریکا کوچ کرد، دبیر هیئت مدیره شورای کتاب کودک بود. لیلی آهی و توران میرهادی از دوستان و همکاران بسیار نزدیک بودند.
لیلی آهی مشاور فنی اداره کل مطالعات و برنامه‌های وزارت فرهنگ، آموزگار ادبیات کودک به مربیان کودکستان، پایه‌گذار بخش انتشار کتاب‌های کودکان به زبان فارسی به دعوت بنگاه ترجمه و نشر کتاب، و عضو گروه بررسی کتاب‌های درسی دبستان به دعوت مؤسسه انتشارات فرانکلین بود. لیلی ایمن پس از دوره ویژه‌ای که در آمریکا گذراند، دبیر فنی و مشاور فنی وزارت آموزش و پرورش، بنیانگذار، عضو و دبیر هیئت مدیره شورای کتاب کودک از آغاز پیدایش در ۱۳۴۱ تا ۱۳۵۹ شد. کار عمده این شورا بررسی ادبیات کودکان بود و انتخاب کتاب سال کودک از وظایف آن شورا به شمار می رفت. همچنین او از اعضای نگارش کتاب های جدید فارسی در پایه اول،دوم و سوم دبستان در سال های آغازین دهه چهل خورشیدی می باشد و نقش تعیین کننده ای در باز آفرینی زبان و ادبیات فارسی داشته است.
آغاز کنش‌های لیلی ایمن (آهی) همکاری با توران میرهادی در مجله "سپیده فردا" در سال ۱۳۳۲ بود. این همکاری به برگزاری نخستین نمایشگاه کتاب کودک در سال ۱۳۳۵ انجامید. استقبال از این نمایشگاه به جایی رسید که در سال‌های ۱۳۳۷ و ۱۳۳۹ نیز برگزار شد.
در هنگام برگزاری نمایشگاه‌های کتاب کودک لیلی آهی و ۳۷ نفر از دیگر همکاران و همفکران او به کمبود ادبیات کودک پِی بردند؛ بنابراین نهادی را برای سامان‌دهی به ادبیات کودک پایه گذاشتند. اساسنامه این نهاد در مدرسه فرهاد نوشته شد. در هنگام آغاز به کار این نهاد در ۱۳۴۱ آن را «شورای کتاب کودک» نامیدند و از همان زمان برای افزایش کیفیت و وضعیت ادبیات کودک، با همه توان تلاش کردند. کار عمده این شورا بررسی ادبیات کودک و انتخاب کتاب سال کودک بود. لیلی آهی دلیل رشد شورای کتاب را نبود وابستگی به هیچ نهاد دولتی و استقلال کاری و فکر آن می‌دانست.
لیلی آهی دو دوره به عنوان عضو هیئت مدیره دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان (IBBY) برگزیده شد و از سوی این هیئت در کنگره برزیل و چند سال پس از آن در آلمان شرکت کرد.
از لیلی آهی ۳۹ نوشته منتشر شده‌است. کتاب‌های "پالتو قرمز"، "هرکه پیدا کرد مال خودش"، و نوشتارهای مانند "نقدها و نظرها:شورای کتاب کودک" و "کتابهای خوب کدامند؟" از آن جمله هستند.
ایشان همسر جناب دکتر ایرج ایمن و مادر «سبا»، «رویا» و «راما» ایمن هستند.
ایشان در یکی از مصاحبه هایشان به سوال اینکه مهمترین انگیزه فعالیت در بستر تعلیم و تربیت را چه بود؛ پاسخ دادند استادی به نام دکتر محمد باقر هوشیار داشتند که تاثیر بسزایی در ایجاد این انگیزه داشتند،دیدی که دکتر هوشیار در مورد یک انسان و وظیفه یک معلم داشتند ایده آلی را در ایشان شکل داد که چگونه می توانند به بهترین وجه به مردم کشورشان خدمت نمایند.
بانو لیلی ایمن (آهی) از پیروان آیین بهائی بودند.
لیلی ایمن در سال ۱۳۹۷ در سن ۸۹ سالگی درگذشت.
خوتکای کاکلی پرنده‌ای از گروه اردک‌های روی آبچر از تیرهٔ مرغابیان است.
میرزا علی‌اکبر معلم دامغانی (زاده ۱۲۸۲ – درگذشته ۲۰ آبان ۱۳۷۶ خورشیدی)، فرزند میرزا محمد اهل دامغان از عارفان شیعه و از دوستان صمیمی سید روح‌الله خمینی بود. وی تحصیلات خود را ابتدا در مشهد و سپس قم ادامه داد. وی خارج فقه را از آیت الله عبدالکریم حائری و در علوم باطن از آیت الله علی اکبر الهیان و سید موسی زرآبادی قزوینی بهره گرفت. میرزا مهدی اصفهانی و شیخ مجتبی قزوینی نیز از استادان وی بودند. معلم دامغانی بنا به مصالحی از کسوت روحانیت بیرون آمد.آشنایی با زندگی‌نامه عارف واصل "مرحوم میرزا علی اکبر معلم دامغانی" رحمت‌الله علیه تاریخانه (دامغان)
علی معلم و محمدعلی معلم دامغانی دو برادرزاده اویند.
ستیغ عصبیبرابرنهاده فرهنگستان زبان فارسی. (neural crest) نواری است تیغه‌مانند از یاخته‌های بنیادی در ناحیهٔ پشتی ـ کناری لولهٔ عصبی که گره‌های نخاعی و مغزی و برخی ساختارهای دیگر را به وجود می‌آورد.Huang, X. , and Saint-Jeannet, J.P. (2004). "Induction of the neural crest and the opportunities of life on the edge". Dev. Biol. 275, 1-11.
همچنان که چین‌های عصبی با یکدیگر جوش خورده و لولهٔ عصبی را تشکیل می‌دهند، برخی از سلول‌های نورواکتودرمی که در طول کنارهٔ هریک از چین‌ها واقع می‌گردند پیوستگی اپی تلیال و همچنین اتصالات خود به سلول‌های مجاور را از دست می‌دهند. با جدا شدن لوله عصبی از برون‌پوست (اکتودرم) سطحی این سلول‌های نورواکتودرمی نیز که سلول‌های ستیغ عصبی نامیده می‌شوند به طرف لولهٔ عصبی مهاجرت می‌کنند. سلول‌های یادشده در ابتدا تودهٔ تخت و نامنظمی به نام ستیغ عصبی را بین لولهٔ عصبی و برون‌پوست روی آن ایجاد می‌نمایند. ستیغ عصبی به زودی به قسمت راست و چپ تقسیم می‌شود که به بخش‌های پشتی-خارجی لولهٔ عصبی مهاجرت نموده و در این محل‌ها گانگلیونهای اعصاب نخاعی (گانگلیون‌های ریشهٔ پشتی) و مغزی (قسمت‌هایی از گانگلیون‌های اعصاب ۵، ۷، ۹، ۱۰) و همچنین گانگلیون‌های دستگاه عصبی خودکار را به وجود می‌آورند.دائرةالمعارف بدن انسان. نویسنده: دکتر امیرحسین اسماعیلی.
ستیغ عصبی علاوه بر سلول‌های گانگلیونی، غلاف‌های اعصاب (سلول‌های شوان) و پوشش مننژیال مغز و نخاع (حداقل نرم‌شامه و عنکبوتیه) را تشکیل می‌دهند. بسیاری از سلول‌های ستیغ عصبی در جهات شکمی و طرفی شروع به مهاجرت نموده و با توزیع گستردهٔ خود در بخش‌های مختلف بدن دارای مشتقات مهمی هستند. از جمله این مشتقات می‌توان سلول‌های رنگدانه‌ای مغز، غده فوق کلیه و چندین جزء عضلانی و اسکلتی سر را نام برد.
غاز پازرد نوعی غاز است که در اروپا و آسیا پرورش پیدا می‌کند.
این پرنده 75 سانتیمتر طول دارد و کوچک تر و لاغر تر از غاز خاکستری و اندکی بزرگتر از غاز پیشانی سفید است. سر و گردن قهوه ای تیره و عمدتا پیشانی سیاه اند. بدن قهوه ای کمرنگ و منقار سیاه و نارنجی و گاهی اوقات کاملا نارنجی است. به طور تصادفی،قاعده منقار سیاه است. پا ها نارنجی روشن، مایل به صورتی، و حاشیه بال ها سفید تا تیره است.رو تنه قهوه ای و حاشیه پرها سفید است که حالت راه راه عرضی پیدا می کند. زیرتنه قهوه ای نخودی رنگ،با حالت دودی است.هنگام پرواز،روی بال و پرها پوشش قهوه ای کمرنگی دیده می شود که اندکی در انتهای پرها به رنگ خاکستری است.
غاز پیشانی‌سفید بزرگ گونه‌ای از غازها است که چند زیرگونه‌ دارد. غاز پیشانی سفید بزرگ از غاز خاکستری کوچک‌تر است اما از غاز پیشانی‌سفید کوچک بزرگ‌تر است. رنگ پر وبال این پرنده خاکستری و روی پیشانی‌اش نواری سفید رنگ وجود دارد.
این پرنده در مناطقی مانند نیزارها، شالیزارها و تالاب‌ها زندگی می کند.
از شکار این پرنده باید به شدت جلوگیری کرد.
غاز پیشانی‌سفید کوچک پرندهای از تیرهٔ مرغابیان است.
غاز پیشانی سفید کوچک غازی با جثه کوچک است که شباهت زیادی به غاز پیشانی‌سفید بزرگ دارد اما به دلیل جثه و سر کوچک‌تر، گردن کوتاه‌تر، منقار کوچک، گرد و ظریف و حلقه چشمی زردرنگ از آن متمایز می‌شود. در پرنده بالغ سر، گردن و روتنه قهوه‌ای تیره است. اطراف قاعده منقار سفید است که تا تارک سر ادامه می‌یابد. زیرتنه رو شن‌تر از روتنه و نوارهای باریکی به رنگ قهوه‌ای کم‌رنگ دارد که در بخش عقبی پهلوها و شکم با نوارهای سیاه همراه است. منقار مایل به صورتی روشن و پاها نیز نارنجی هستند. پرنده نابالغ بدون حلقه سفید در قاعده منقار است، لکه‌ها و نوارهای سیاه در زیرتنه دیده نمی‌شود و نوک منقار قهوه‌ای است. همان‌طور که گفته شد نر و ماده این گونه از لحاظ ظاهری هم‌شکل هستند و با تغییر فصل تغییراتی در ظاهر آن‌ها ایجاد نمی‌شود.
مناطق تالابی بدون درخت، اراضی کشاورزی و علفزارها زیستگاه مناسبی برای این پرنده به‌شمار می‌رود.
غاز خاکستری دسته‌ای از غازها است که در مناطق تالابی، باتلاق‌ها، دشتهای سیلابی، ساحل دریاچه‌ها و رودخانه‌ها به سر برده و در کنار اراضی باتلاقی و روی زمین آشیانه می‌سازد. در ایران، به صورت مهاجر و در بیشتر مناطق زیستگاهی دیده می‌شود.
سوئیس ره یا سوئیس ری شرکت بیمه سوئیسی"Privacy Policy." Swiss Re. Retrieved on 18 January 2011. "Swiss Reinsurance Company Ltd (“Swiss Re”)[...]" and "Swiss Reinsurance Company Ltd, Mythenquai 50/60, 8022 Zurich, Switzerland (“Swiss Re”)" است، که از سال ۲۰۰۶ پس از خریداری شرکت بیمه جی‌ای، با ارزش ۷٫۴ میلیارد دلار از جنرال الکتریک، به‌عنوان دومین ارائه‌دهنده خدمات بیمه اتکایی در جهان محسوب می‌شود.
این شرکت در سال ۱۸۶۳ تحت نام شرکت بیمه اتکایی سوئیس تأسیس شد. دفتر مرکزی سوئیس ره در شهر زوریخ قرار دارد و هم‌اکنون در ۲۵ کشور جهان دارای شعبه می‌باشد. بخشی از سهام شرکت سوئیس ره در بازار بورس سیکس سوئیس معامله می‌شود.
الیاس بن خضر مشهور به فردوسی رومی، اوزون فردوسی، فردوسی طویل (۱۴۵۳ - ؟) شاعر و نویسندۀ عثمانی بود که به‌دلیل نگارش سلیمان‌نامه مشهور است. برخی از منابع نام اصلی وی را «شرف‌الدین موسی»، «شرف‌الدین عیسی» یا تنها «الیاس» ذکر کرده‌اند. لقب «اوزون» به دلیل طولانی بودن متن سلیمان‌نامه به وی داده‌شده‌است.
از دیگر آثار وی می‌توان به کتب‌نامه، سلحشورنامه و سانترانچ‌نامه اشاره کرد.
در مورد زندگی وی تنها اطلاعاتی که در دست است نشان‌دهندهٔ زندگی وی در دوران بایزید دوم و سپس سفر از استانبول (و یا بالیکسیر) به ایران و مرگ وی در آنجاست. تاریخ درگذشت وی (پس از ۱۵۰۸ میلادی) مشخص نیست.
نوک‌پهن شمالی پرنده‌ای از تیرهٔ مرغابیان است که موک بزرگ و پهن ملاقه‌مانند دارد. این پرنده در بسیاری از نقاط جهان گسترده است. زادآوری معمولاً در مناطق شمالی اروپا و آمریکا انجام می‌شود اما این پرنده در زمستان‌ها به مناطق گرم تر در جنوب اروپا، آفریقا، آسیا، آمریکای جنوبی و شبه قاره هند مهاجرت می‌کند. این پرنده ابتدا در سردهٔ Anas قرار داشت اما طی بررسی‌ها در سال ۲۰۰۹ با استفاده از روش‌های مولکولی و ژنتیکی به سردهٔ "Spatula" منتقل شد.
طول این پرنده ۴۸ و طول بال‌ها ۷۶ سانتی‌متر و وزن آن حدود ۶۰۰ گرم است. نوک‌پهن شمالی ماده دارای پرهای قهوه‌ای و تیره و خال‌دار است و جنس نر بسیار خوش‌رنگ و زیباست. سر آن سبزرنگ و درخشان، نوک سیاه و عنبیه زردرنگ دارد. سینه سفید و پرهای آیینۀ بالی سبزرنگ، و پاها به رنگ نارنجی هستند. دو سوی دم را دو تا چهار پر سفید دربر گرفته‌است. این پرنده از جانوران آبزی و حلزون و کرم‌ها تغذیه می‌نماید.
ایگون شرکت چندملیتی بیمه عمر، مزایای بازنشستگی و مدیریت دارایی است، که ساختمان مرکزی آن در شهر لاهه، هلند قرار دارد. در پایان سال ۲۰۱۱ تعداد کارکنان شرکت ایگون در حدود ۲۵ هزار نفر بود، که در سراسر جهان به بیش از ۴۷ میلیون مشتری، انواع خدمات بیمه را ارائه می‌نمایند.
شرکت ایگون در فهرست اولیه بازار بورس یورونکست آمستردام قرار دارد و جزئی از شاخص آای‌اکس هلند محسوب می‌شود. این شرکت همچنین در فهرست ثانویه بازار بورس نیویورک نیز ذکر شده‌است. شرکت ایگون از سال ۲۰۰۸ به عنوان سرمایه‌گذار اصلی (اسپانسر) باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام فعالیت می‌کند.
تعیین کمیت جمعیتی خداناباورانبرابر فارسی واژهٔ «آتئیست»، «خداناباور» است و نه «ناخداباور»؛ زیرا «ناخداباور» یعنی کسی که به ناخدا باور دارد. (انصاری سمنانی، مهدی/شیدای سمنانی؛ مهرداد، هزاران جستار و نکته… دربارهٔ نویسندگی و ویرایش) یا بی‌خدایان (آتئیست‌هادستور خط فارسی (مصوّب ♡♡♡♤♤فرهنگستان زبان و ادب فارسی)، جدول شمارهٔ ۳ (راهنمای کتابت همزه)، چاپ نهم، ۱۳۸۹.)، با دشواری زیادی روبه‌روست. افراد مختلف، بی‌خدایی و واژه‌های مشابه را متفاوت تعبیر می‌کنند و به همین دلیل، تعیین مرزی میان بی‌خدایی، باورهای غیردینی، ادیان خداناباور و باورهای معنوی، دشوار است؛ علاوه بر این، بسیاری از بی‌خدایان برای جلوگیری از مورد تعقیب و تبعیض قرار گرفتن در برخی کشورها خداناباوری‌شان را اعلام نمی‌کنند.
به این دلیل که از جهت تاریخی، برخی حکومت‌ها به تبلیغ شدید خداناباوری پرداخته‌اند و برخی دیگر، آن را به شدت محکوم کرده‌اند، آمار بی‌خدایی می‌تواند در کشورهای مختلف، بیشتر یا کمتر از مقدار واقعی گزارش شده باشد. فضای زیادی برای بحث روی دقت آمار و روش تخمین وجود دارد؛ زیرا امکان گزارش غیرواقعی (عامدانه یا غیرعمدی) این رده افراد، بدون وجود ساختار طبقه‌بندی بالا است. همچنین در بسیاری از آمارگیری‌ها برای شناسایی دین، برخی افراد خود را ندانم‌گرا یا بی‌خدا می‌نامند، که مسئله را مبهم‌تر می‌کند؛ زیرا این واژه‌ها متفاوت تعبیر می‌شوند؛ مثلاً برخی خود را ندانم‌گرای بی‌خدا می‌نامند. علاوه بر این، بسیاری از این آمارها افراد بی‌دین را شمارش می‌کنند، نه تعداد واقعی بی‌خدایان، و این دو را در یک گروه می‌گذارند؛ برای مثال، تحقیقات نشان می‌دهند که باور با سریع‌ترین نرخ رشد در ایالات متحده آمریکا گروه «بدون دین» است؛ ولی دین‌ناباوران، انواع بی‌خدایان، ندانم‌گرایان و دادارباوران را شامل می‌شود.
لوک گلن استاد روان‌شناسی در دانشگاه گرین ولی در میشیگان است که از مدل عوامل پنجگانه شخصیتی استفاده می‌کند و سعی دارد گروه‌های غیر مذهبی را مستقیماً و نه در نتیجهٔ تحقیق در مورد گروه‌های مذهبی مورد بررسی قرار دهد. گلن در یکی از تحقیق‌هایش نشان می‌دهد که اعضای سازمان‌های سکولار مثل مرکز جستار (Center for Inquiry) ویژگی‌های شخصیتی مشابهی با افراد مذهبی دارند. تحقیقات گلن عنوان می‌کند که اعضای سازمان‌های سکولار در وهلهٔ اول خود را بی‌خدا می‌دانند، اما معمولاً علاقه دارند که به عنوان انسان‌گرا هم شناخته شوند.
گلن می‌گوید اعضای نهادهای سکولار و مذهبی تفاوت چندانی در رویکرد مثبت با منفی‌شان به زندگی ندارند، یعنی بیشتر یا کمتر از مذهبی‌ها شاد نیستند. این اشخاص مشخصه‌های مشابهی در مورد وجدان اخلاقی دارند. از طرف دیگر، اعضای گروه‌های سکولار نسبت به گروه‌های مذهبی عقاید ناسازگار و غیر محبوب بیشتری دارند و همچنین بیشتر پذیرای عقاید جدید و چالش‌برانگیز هستند. گلن می‌نویسد: [Personality and social integration factors distinguishing nonreligious from religious groups: The importance of controlling for attendance and demographics, 2011, Luke Galen and Jim Kloet, Archive for the Psychology of Religions]
تبعیض‌های قانونی و اجتماعی علیه بی‌خدایان در برخی مناطق، ممکن است که باعث شود که برخی از ترس تعقیب، بی‌خدایی خود را پنهان یا انکار کنند. یک تحقیق پژوهشگران دانشگاه مینه‌سوتا در سال ۲۰۰۶ بر روی ۲۰۰۰ خانوار در ایالات متحده آمریکا نشان داد که بی‌خدایان از نظر آمریکایی‌ها جز بی‌اعتمادترین اقلیت‌ها محسوب می‌شوند؛ آن‌ها حتی کمتر از مسلمانان، مهاجران تازه، همجنس‌گرایان و دیگر گروه‌ها مورد اعتماد قرار می‌گیرند. بسیاری از پاسخ‌دهندگان به آمارگیری، بی‌خدایی را مترادف بی‌اخلاقی، از جمله رفتار مجرمانه، مادی‌گرایی افراطی و نخبه‌گرایی دانسته‌اند. پژوهشگران همچنین دریافتند که پذیرش یا رد بی‌خدایان تنها به دینداری مخاطب وابسته نیست، بلکه به میزان در معرض تنوع قرار گرفتن، میزات تحصیل و جهت‌گیری سیاسی افراد بستگی دارد. به‌طور کلی افراد باسوادتر، در کناره شرقی و غربی آمریکا، پذیرش بیشتری نسبت به بی‌خدایان نسبت به همتایان غرب میانه خود دارند.
اگرچه بی‌خدایان در بسیاری از کشورها در اقلیت هستند، اما حضور بسیار شایعی در اروپا، کانادا، استرالیا، نیوزلند، کشورهای کمونیستی سابق و کنونی دارند؛ همچنین به صورت کمرنگ‌تر در ایالات متحده آمریکا و مخروط جنوبی نیز حضور دارند. در سال ۲۰۱۲ مرکز تحقیقاتی پیو به این نتیجه رسید که ۱۶ درصد از جمعیت جهان، دارای وابستگی دینی نیستند و این دسته، سومین گروه عقیدتی بزرگ به‌شمار می‌روند.
طبق آمارها این‌گونه به نظر می‌رسد که جمعیت بی‌خدایان جهان رو به کاهش است. مهم‌ترین دلیل این اتفاق می‌تواند به دلیل نرخ بالای زاد و ولد در جوامع دینی باشد. در سال ۲۰۰۲ در نظرخواهی که توسط وبگاه Adherents.com انجام شد تخمین زده شد که حدود ۱٫۱ میلیارد نفر (۱۴ درصد) از جمعیت جهان «سکولار، بی‌دین، ندانم‌گرا و بی‌خدا» هستند. طبق بررسی انجام شده توسط بی‌بی‌سی در سال ۲۰۰۴ که در ۱۰ کشور صورت گرفت نشان داده شد که نسبت جمعیتی که به خدا باور ندارند در کشورهای مختلف بین ۰٪ (نیجریه) تا ۳۹٪ (بریتانیا) متفاوت است اما به‌طور متوسط این آمار ۱۷٪است. حدود ۸ درصد پاسخ‌دهندگان به‌طور اخص اظهار داشتند که بی‌خدا هستند. بر اساس بررسی که در سال ۲۰۰۴ سیا در اطلاعات‌نامه جهان انجام داد تخمین زده شد ۱۲٫۵ درصد از جمعیت جهان غیرمذهبی بوده و حدود ۲٫۴ درصد بی‌مذهب هستند. در نظرسنجی دیگری که توسط AP/Ipsos در ده کشور انجام شد مردم ایالات متحده آمریکا بیشترین اطمینان را از وجود خدا یا قدرتی بالاتر در خود نشان دادند (۲٪ بی‌خدا و ۴٪ ندانم‌گرا) اما در فرانسه افراد زیادی به این موضوع شک داشتند (۱۹٪ بی‌خدا و ۱۶٪ ندانم‌گرا) در این نظرخواهی بیشترین درصد افراد بی‌مذهب در کره جنوبی بوده (۴۱٪) و کمترین درصد در کشور ایتالیا بوده‌است. (۵٪)
بر پایه نظرسنجی پیو در سال ۲۰۱۲، درصد خداناباوران در ایران ۰٫۱ درصد بوده‌است. بر پایه آمار نظرسنجی مؤسسه گمان در خرداد ۱۳۹۹، پس از گذشت چهار دهه از عمر حکومت جمهوری اسلامی ایران، تعداد افراد دین‌ناباور ایران حدوداً به ۵۰ درصد رسیده‌است و فقط ۳۲ درصد، اسلام‌گرای شیعه هستند.
طبق نظرسنجی که در سال ۲۰۰۵ توسط یوروستات انجام شد، ۵۲ درصد از شهروندان اتحادیه اروپا اظهار داشتند: «بر این باورند که خدا وجود دارد» و ۲۷ درصد پاسخ دادند که «باور دارند روح و نیروی زندگی وجود دارد» و ۱۸ درصد معتقد بودند «نه خدا، نه روح و نه نیروی زندگی وجود ندارد». نتایج حاصل از این نظرخواهی در کشورهای مختلف به‌طور گسترده‌ای متفاوت بود، به عنوان مثال ۹۵٪ مردم مالت به پرسشی مبنی بر باور به خدا پاسخ مثبت دادند اما درصد کسانی که در استونی به این پرسش پاسخ مثبت دادند تنها ۱۶٪ درصد بودند.
بررسی‌های متعدد نشان داده‌اند که سوئد یکی از بزرگ‌ترین کشورهای بی‌خدای جهان است. ۲۳٪ از شهروندان این کشور گفته‌اند که «به وجود خدا باور دارند»؛ در حالی که ۵۳٪ بر این باور بودند که «روح یا نیروی زندگی وجود دارد» و ۲۳٪ مردم نیز به خدا، روح و نیروی زندگی، کاملاً بی‌اعتقاد بودند. با توجه به این نظرسنجی، سوئد در بین ۲۷ کشور اتحادیه اروپا سوئد پس از استونی و جمهوری چک از بیشترین طیف جمعیتی بی‌اعتقاد به خدا برخوردار بود. در سال ۲۰۰۱ در جمهوری چک آماری اطلاعاتی از سرشماری ۱۰ میلیون نفر ارائه شد که در آن شهروندان به صورت ۵۹٪ نامعتقد به مذهب ۳۲٫۲ معتقد به مذهب و ۸٫۸٪ نامعلوم، دسته‌بندی شده بودند.
در بررسی که در تاریخ ۱۷ فوریه ۲۰۰۶ توسط روزنامه نروژی آفتن‌پوستن بر روی ۱۰۰۶ نفر انجام شد ۲۹ درصد از ساکنان نروژ اظهار داشتند که وجود خدا یا یک قدرت بالاتر را باور دارند، ۲۳٪ پاسخ دادند که به قدرتی بالاتر معتقدند بدون این‌که مشخصاً به چیز مشخصی یقین داشته باشند و ۲۶٪ گفتند که نه به خدا و نه هیچ قدرت بالاتری اعتقاد ندارند و ۲۶ درصد پاسخ دادند که به وجود خدا شک دارند؛ با وجود این آمار در دسامبر ۲۰۱۰ اعلام شد که حدود ۷۸ درصد جمعیت نروژ به‌طور رسمی عضو کلیسای پروتستان لوتری هستند.
در فرانسه حدود ۱۲ درصد مردم بیش از یکبار در ماه در مراسم‌های مذهبی شرکت می‌کنند. طبق یک نظرخواهی که در سال ۲۰۰۳ انجام شد ۵۴٪ مردم فرانسه به وجود خدا باور داشتند، ۳۳٪ بی‌خدا و ۱۴٪ ندانم‌گرا بوده و ۲۶٪ نیز اعلام کردند که اپاتئیست هستند. با توجه به مجموع نظرسنجی‌هایی که در این زمینه صورت گرفته‌است حدود ۳۲٪ مردم فرانسه بی‌خدا و ۳۲٪ ندانم‌گرا هستند.
در اسپانیا ۷۵٫۵ درصد مردم معتقد به وجود خدا بوده و ۱۴٫۹ درصد به وجود خدا اعتقادی ندارند و ۷٫۴٪ بی‌خدا هستند. (با توجه به نظرسنجی صورت گرفته در سپتامبر ۲۰۱۱)
آمار بی‌خدایان در روسیه در وضعیت پیچیده‌ای قرار دارد اما طبق نظرسنجی که توسط مرکز لوادا صورت گرفت ۲۲٪ افراد مورد مطالعه به عنوان بی‌مذهب، بی‌خدا و ندانم‌گرا شناخته شدند. ۶۹ درصد افراد مسیحی ارتدکس و ۵ درصد مسلمان بوده اما فقط ۱۰ درصدشان به‌طور منظم و حداقل یکبار در ماه در مراسم مذهبی شرکت می‌کنند.
با توجه به مطالعات انجام شده توسط سیمون گیزبولر، دکتر و محقق علوم سیاسی، بی‌خدایان سوئیس بیشتر چپ‌گرا هستند.
یک نظرسنجی که در سال ۲۰۰۴ توسط بی‌بی‌سی انجام شد نشان داد تعداد افرادی که به خدا اعتقاد ندارند در بریتانیا حدود ۳۹ درصد است؛ در حالی که در همان سال آمار دیگری توسط YouGov منتشر شد که در آن آمار بی‌خدایان ۳۵٪ اعلام شده بود و ۲۱ درصد نیز به عنوان اپاتئیست شناخته شدند.
در اوایل سال ۲۰۰۴ اعلام شد که بی‌خدایی در کلاس‌های آموزش دینی انگلستان تدریس خواهد شد. سخنگوی اداره گسترش برنامه درسی در این‌باره اظهار داشت:
بحث‌های قابل ملاحظه‌ای در بریتانیا پیرامون وضعیت مذهب در مدارس و دانشگاه‌ها صورت گرفته‌است. یک مطالعه صورت گرفته در سال ۲۰۰۹ نشان داد که حدود دوسوم از نوجوانان در انگلستان به وجود خدا باور ندارند.
در سرشماری که در سال ۲۰۱۱ در بریتانیا (به استثنای اسکاتلند) انجام شد حدود ۱۴٫۱ میلیون نفر یعنی یک‌چهارم کل جمعیت (به‌طور دقیق ۲۵٪) اظهار داشتند که بی‌مذهب هستند، این آمار نسبت به سال ۲۰۰۱ افزایش ۶٫۴ میلیون نفری داشته‌است. طبق محاسبه انجمن انسان‌گرایی بریتانیا (BHA) تا سال ۲۰۱۸ مسیحیان در بریتانیا در یک اقلیت قرار خواهند گرفت.
نمودار زیر نگرش اجتماعی مردم بریتانیا بین سال‌های ۱۹۸۳ تا ۲۰۰۹ را نشان می‌دهد که بر اساس مسیحی، مذهبیون غیر مسیحی، و غیر مذهبیون دسته‌بندی شده‌اند:
آلمان شرقی یکی از مناطق با کمترین وابستگی مذهبی در جهان است.
بی‌خدایی در بین تمام سنین اعم از پیر جوان شایع است اما بیشتر جوانان آلمانی به آن تمایل دارند.
سیاست‌های بی‌خدایی در آلمان تنها در چند سال اول حکومت حزب اتحاد سوسیالیستی آلمان وجود داشته و بعد از آن کلیساها به استقلال نسبتاً بالایی در این کشور دست یافتند.
یک سرشماری در کانادا نشان می‌دهد که ۱۹ الی ۳۰ درصد جمعیت این کشور دیدگاهی خداناباورانه یا ندانم‌گرا دارند.
سرشماری کشور کانادا در سال ۲۰۰۱ حاکی از آن است که ۱۶٫۲٪ جمعیت این کشور هیچ‌گونه وابستگی مذهبی ندارند، گرچه آمار دقیقی در خصوص بی‌خدایی به ثبت نرسیده‌است. این رقم در مراکز شهری به گونه چشم‌گیری بالاتر است؛ سرشماری سال ۲۰۰۱ نشان می‌دهد که ۴۲٫۲٪ از ساکنان ونکوور هیچ وابستگی مذهبی ندارند. بررسی نسبتاً جدیدی که در سال ۲۰۰۸ صورت گرفته‌است نشان می‌دهد که ۲۳٪ درصد کانادایی‌ها اذعان کرده‌اند که به وجود خدا اعتقادی ندارند.
یک نظرسنجی صورت گرفته توسط بی‌بی‌سی در سال ۲۰۰۴ نشان داد تعداد مردم آمریکا که به هیچ خدایی اعتقاد ندارند بین ۹–۱۰٪ است. یک نظرسنجی گالوپ در ۲۰۰۸ رقم کوچکتر ۶٪ را در خصوص افرادی که به هیچ خدا یا روح جهانی باور ندارند نشان داد.
جدیدترین گزارش ARIS در سال ۲۰۰۹ بیان داشت ۳۴٫۲ میلیون آمریکایی (۱۵٫۰٪) بی‌مذهب هستند، که از آن‌ها ۱٫۶٪ خود را صریحاً بی‌خدا (۰٫۷٪) یا ندانم‌گرا (۰٫۹٪) توصیف می‌کنند که حدوداً دو برابر رقم ۰٫۹٪ گزارش قبلی ARIS در ۲۰۰۱ بود.
در گزارش سال ۲۰۰۸ بیشترین میزان افراد بی‌خدا مربوط به ساکنان ورمانت با ۳۴ درصد بود. طبق مطالعه انجام شده توسط مؤسسه گالوپ در ماه مه سال ۲۰۱۰، حدود ۱۶ درصد آمریکایی‌ها اذعان داشتند که هیچ‌گونه وابستگی مذهبی ندارند. آخرین آمار نشان می‌دهد که عدم رویکرد به مذهب در هر ایالت آمریکا بین سال‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۸ افزایش یافته‌است. با این وجود تنها ۲ درصد از جمعیت ایالات متحده خود را به عنوان بی‌خدا معرفی می‌کنند.
به‌طور کلی، در قیاس با عموم جمعیت بزرگسال، آمریکایی‌هایی که به بی‌دینی خود اذعان دارند یا خود را بی‌خدا یا ندانم‌گرا قلمداد می‌کنند، بیشتر سفیدپوست و آسیایی هستند تا رنگین‌پوست و اسپانیایی‌تبار.
در آمریکا ۵۵٪ افراد بی‌خدا زیر ۳۵ سال سن دارند، در حالی که ۳۰ درصد آن‌ها ۵۰ سال یا بیشتر دارند (در قیاس با ۳۷٪ کل جمعیت). به عنوان یک گروه عقیدتی ندانم‌گرایان از بی‌خداها قدیمی‌تر هستند، گرچه از عموم جمعیت جوان‌ترند. با مقایسه اطلاعات مربوط به سرشماری سال ۲۰۰۱ با سرشماری سال ۱۹۹۰ که توسط سازمان ملی بررسی هویت مذهبی (NSRI) صورت گرفته‌است، آماری به دست می‌آید که نشان می‌دهد سکولاریسم بیشتر در میان جوان‌ترها در آمریکا رواج دارد.
طبق بررسی مرکز تحقیقاتی پیو، در ایالات متحده مردان نسبت به زنان گرایش بیشتری به بی‌خدایی دارند. همچنین طبق بررسی همین مؤسسه بیش از ۱۳ میلیون آمریکایی خود را بی‌خدا و ندانم‌گرا می‌دانند (حدود ۶ درصد جمعیت) و همچنین نزدیک ۳۳ میلیون نفر اذعان داشته‌اند که هیچ‌گونه وابستگی مذهبی ندارند (۱۴ درصد کل جمعیت).
بی‌دینی در آمریکای جنوبی به مدت ۳۰ سال متوالی افزایش یافته‌است و این وضعیت رو به رشد در دهه اول قرن ۲۱ در تمام کشورها وجود داشته‌است.
در پایان قرن بیستم میلادی افراد بی‌مذهب در برزیل حدود ۴ درصد جمعیت را تشکیل می‌دادند که در برآوردهای اخیر این آمار به ۱۰ تا ۱۴ درصد افزایش یافته‌است. این گروه پس از مسیحیان دومین گروه عقیدتی بزرگ در برزیل هستند. با توجه به تحقیقات صورت گرفته اخیر، در برزیل طیف جمعیتی اشخاصی که به مذهب یا خدا اعتقادی ندارند بیشتر متمایل به برزیلی‌های سفیدپوست و آسیایی هستند تا برزیلی‌های آفریقایی‌تبار و پاردو. (در قیاس با عموم جمعیت)
دادگاه نظامی بین‌المللی برای خاور دور همچنین به عنوان دادگاه توکیو و دادگاه جنایات جنگی توکیو ، دادگاهی بود که پس از تشکیل دادگاه نورنبرگ توسط فرماندهٔ عالی ایالات متحده آمریکا در ژاپن، ژنرال مک آرتور برگزار شد. وی ۱۱ قاضی دادگاه را نیز منصوب کرد. این قضات از بین نامزدهای پیشنهادی از سوی دولت‌های امضاکنندهٔ شرایط تسلیم ژاپن (یعنی ایالات متحده آمریکا، استرالیا، کانادا، چین، فرانسه، انگلستان، هلند، نیوزیلند و شوروی) به اضافهٔ دو کشور هند و فیلیپین انتخاب شدند. دادگاه توکیو همچون دادگاه نورنبرگ فقط راجع به مجرمان اصلی جنگی بود. این دادگاه در سوم می ۱۹۴۶ در توکیو آغاز به کار و در دوازدهم نوامبر ۱۹۴۸ رأی خود را صادر کرد. حکم اعدام متهمان در ۲۳ دسامبر ۱۹۴۸ به اجرا درآمد.
در ۲۹ آوریل ۱۹۴۶ کیفرخواستی علیه ۲۸ متهم ژاپنی صادر شد که دارای ۵۵ فقره و در سه بخش تنظیم شده بود. بخش نخست (فقرات یک تا ۳۶): جرایم علیه صلح، بخش دوم (فقرات ۳۷ تا ۵۲): قتل عمد، بخش سوم (فقرات ۵۳ تا ۵۵) سایر جرایم جنگی معاهداتی و جرایم علیه بشریّت. مظنونان جنایت‌های جنگی ژاپن به عنوان مظنونان «الف» یا «ب» یا «ج» طبقه‌بندی شده‌بودند. دادگاه توکیو فقط مظنونان «الف» (یعنی متهمان به جرایم علیه صلح) را تحت تعقیب و محاکمه قرار داد. در میان ۲۸ متهم این دادگاه، چهار نخست‌وزیر (که یکی از آنها هیدکی توجو بود)، چهار وزیر امور خارجه، پنج وزیر جنگ و شماری افراد دیگر وجود داشتند. بنا به دلایل سیاسی هیچ کیفرخواستی علیه شخص امپراتور شووا (هیروهیتو) صادر نشد. در دادگاه توکیو شهادت ۴۱۹ شاهد استماع شد و ۷۷۹ شهادت‌نامهٔ کتبی مورد رسیدگی قرار گرفت. از میان ۲۸ متهم، ۷ نفر به اعدام، ۱۶ نفر به حبس ابد، یک نفر به ۲۰ سال حبس و یک نفر نیز به ۷ سال حبس محکوم شدند. همچنین دو نفر از متهمان در طول محاکمه مُردند و یک متهم دیگر نیز از نظر روانی برای محاکمه نامناسب اعلام شد. در دادگاه توکیو هیچ‌کس از متهمان برائت حاصل نکرد.http://www.iraninfoweb.com/oloome-ensani/rwbtbynlmll/thwldrhqwqjzybynlmll.html پایگاه اطلاع‌رسانی علمی ایرانیان پویی آخرین امپراتور چین که با اشغال منچوری توسط ارتش سرخ به اسارت اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی درآمده بود، به دادگاه آورده شده و علیه ارتش سلطنتی ژاپن شهادت داد.Former Manchurian Puppet". The Miami News. 16 August 1946
بسیاری از ژاپنی ها از این واقعیت قدردانی می کنند که در طول دادگاه نظامی بین المللی ، یک قاضی هندی به نام رادهابینود پال، تنها کسی از یازده قاضی متحد بود که حکم بی گناهی را برای رهبران ارشد زمان جنگ ژاپن صادر کرد. اینطور نیست که جاستیس پال جنایات امپراتوری ژاپن را انکار کرده یا توجیه کرده باشد - او رویدادهایی مانند قتل عام نانجینگ را کاملاً تصدیق کرد. به گفته جاستیس پال، ژاپن صرفاً از قدرت‌های غربی «تقلید» کرده است. قضاوت قاضی پال احساسات مبهم نسبت به جنگ جهانی دوم در هند را روشن می‌کند، جایی که تجاوز نیروهای محور و استعمار متفقین به عنوان دو رویه‌های سکه نظامی‌گری و سلطه امپراتوری تلقی می‌شد.‏
بیست و هشت متهم این دادگاه عمدتاً افسران نظامی و مقامات دولتی هستند.
یکی از متهمان، شومی اوکاوا، از نظر روانی برای محاکمه ناسازگار شناخته شد و اتهامات منتفی شد.
دو متهم، یوسوکه ماتسوئوکا و اوسامی ناگائو به مرگ طبیعی در جریان محاکمه فوت کردند.