moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پیوند چهارگانه نوعی پیوند شیمیایی بین دو اتم شامل هشت الکترون است. این پیوند امتدادی از انواع آشناتر پیوندهای دوگانه و پیوندهای سه‌گانه است. پیوندهای چهارگانه پایدار در میان فلزات واسطه در وسط بلوک d، مانند رنیم، تنگستن، تکنسیم، مولیبدن و کروم، رایج‌ترین هستند. به‌طور معمول لیگاندهایی که از پیوندهای چهارگانه پشتیبانی می‌کنند، اهداکننده π هستند، نه گیرنده π.
پیوند شش‌گانه نوعی پیوند کووالانسی شامل ۱۲ الکترون پیوندی است که مرتبه پیوند آن ۶ است. تنها مولکول‌های شناخته شده با پیوندهای شش‌گانه واقعی، مولکول دواتمی دی‌مولیبدن (Mo) و دی‌تنگستن (W) هستند که در فاز گازی وجود دارند و دارای نقطه جوش به ترتیب و هستند.
برایت دراپ () شرکت قطعات خودروی آمریکایی است، که در سال ۲۰۲۱ توسط شرکت خودروسازی جنرال موتورز تأسیس شد.
نواب ابراهیمی (زادهٔ ۱۳۶۹ تهران) آشپز، شهروند اینترنتی و است. او در شبکه‌های اجتماعی ویدیوهایی از پخت غذاهای ایرانی منتشر می‌کند. حساب کاربری او در اینستاگرام ۳ میلیون دنبال کننده دارد
نواب ابراهیمی پس از انتشار پست‌هایی دربارهٔ آموزش «کتلت»، میرزاقاسمی و چند غذای دیگر در ۱۳ دی ۱۴۰۱ در سالمرگ قاسم سلیمانی و در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. همزمان رستوران او در تهران پلمب و حساب کاربری‌اش در اینستاگرام از دسترس خارج شد. قضیه "کتلت" از این قرار است که وقتی قاسم سلیمانی فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی سحرگاه ۱۳ دی ۱۳۹۸ در حمله پهپادی در حوالی فرودگاه بغداد کشته شد مخالفان جمهوری اسلامی در شبکه‌های اجتماعی اصطلاح "کتلت" را برای آنچه بر سر وی آمد باب کردند. برخی مخالفان جمهوری اسلامی نیز از سالگرد او با عنوان "روز کتلت" یاد کردند. او پس از دو هفته در ۲۶ دی ۱۴۰۱ با قرار وثیقه از زندان آزاد شد.
خبر بازداشت نواب ابراهیمی پس از منتشر کردن دستور پخت کتلت، بازتاب جهانی با ابراز تعجب یا تمسخر پیدا کرد. رسانه‌های بین‌المللی از جمله روزنامه‌های گاردین، ایندیپندنت و دیلی میرور در بریتانیا، ماویل، اس بی آی، ترند دوتان، رادیو فرانس انترناسیونال و تعدادی دیگر از رسانه‌های فرانسوی و فرانسوی زبان، خبرگزاری آژانس دیتالیا، روزنامه لا استامپا و تعدادی دیگری از رسانه‌های خبری ایتالیا و همچنین رسانه‌های اسرائیلی خبر بازداشت او را منتشر کردند.
علی کریمی در واکنش به بازداشت او در پستی نوشت «حداقل لیست جدید غذاهایی که برای نظامتان خطرناک نیست را اعلام کنید که کسی پا روی خط قرمزتان نگذارد.» حسن شماعی‌زاده و مهرداد پولادی نیز از جمله کسانی بودند که نسبت به بازداشت او واکنش نشان دادند.
طرفداران جمهوری اسلامی بر روی در و دیوار رستوران پلمپ شده او شعارهایی علیه او و در حمایت از قاسم سلیمانی نوشته‌اند. همچنین کاربران حامی جمهوری اسلامی آموزش غذای کتلت توسط او را توهین به قاسم سلیمانی عنوان کردند و از بازداشت نواب ابراهیمی دفاع کردند.
پیوند پنج‌گانه در شیمی یک نوع غیرمعمول پیوند شیمیایی است که برای اولین بار در سال ۲۰۰۵ برای ترکیب دی‌کروم گزارش شد. پیوندهای یگانه، دوگانه و سه‌گانه در شیمی رایج هستند. پیوندهای چهارگانه نادرتر هستند اما در حال حاضر فقط در میان فلزات واسطه شناخته شده‌اند، به ویژه برای کروم، مولیبدن، تنگستن و رنیم، به عنوان مثال در ترکیبات [MoCl]4− و [ReCl]2− این پیوند وجود دارد. در یک پیوند پنج‌گانه، ده الکترون در پیوند بین دو مرکز فلزی به اشتراک گذاشته می‌شوند که به صورت σ2π4δ4 تخصیص داده می‌شود.
در سال ۲۰۰۵، یک پیوند پنج‌گانه در مولکول فرضی اورانیوم U بر اساس شیمی محاسباتی فرض شد. ترکیبات دی‌اورانیوم نادر هستند، اما وجود دارند. به عنوان مثال، می‌توان به آنیون اشاره کرد.
در سال ۲۰۰۷ کوتاه‌ترین پیوند فلز و فلز (۱۸۰٫۲۸ پیکومتر) در ترکیبی حاوی پیوند کروم-کروم پنج‌گانه با لیگاندهای پل دی‌آزادی‌ان گزارش شده‌است. سایر کمپلکس‌های حاوی پیوند پنج‌گانه فلز-فلز که گزارش شده‌اند شامل دی‌کروم با پیوند پنج‌گانه با لیگاندهای پل [۶-(۶٬۴٬۲-تری‌ایزوپروپیل‌فنیل)پیریدین-۲-ایل] (۶٬۴٬۲-تری‌متیل‌فنیل) آمین و یک کمپلکس دی‌کروم با لیگاندهای پل آمیدین است.
سنتز پیوندهای پنج‌گانه معمولاً از طریق کاهش یک گونه دوفلزی با استفاده از پتاسیم گرافیت حاصل می‌شود. این امر الکترون‌های ظرفیتی را به مراکز فلزی اضافه می‌کند و تعداد الکترون‌های لازم را برای مشارکت در پیوندهای پنجگانه به آنها می‌دهد. در زیر شکلی از سنتز پیوند پنج‌گانه متداول است.
نرمال سازی دسته ای یا batch normalization یک تکنیک است که روی ورودی هر لایه شبکه عصبی مصنوعی اعمال می شود که از طریق تغییر مرکز توزیع دیتاها یا تغییر دادن مقیاس آنها موجب سریعتر و پایدارتر شدن شبکه عصبی می شود.این تکنیک در سال 2015 توسط سرگئی یوفه وکریستین سگدی معرفی شد.
تاثیر کارایی این روش هنوز بطور دقیق مشخص نیست ولی باور دارند که موجب کاهش اثر شیفت توزیع داخلی یا "internal covariate shift" می شود. به این صورت که وقتی خروجی یک لایه شبکه میخواهد وارد ورودی شبکه دیگر بشود،به وسیله ی تابع فعال ساز ممکن است شکل توزیع به هم بخورد و هر بار این شکل توزیع در بهینه سازی پارامترهای لایه بعد نیز موثر باشد، ولی وقتی از نرمال سازی دسته ای استفاده می شود،اثر توزیع گرفته می شود.با این وجود نرمال سازی دسته ای موجب انفجار گرادیانت می شود که توسط اقداماتی از جمله اتصال پرشی در شبکه های باقی مانده یا residual network حل می شود.امروزه روش هایی از جمله گرادیانت کلیپینگ و تنظیم کننده هوشمند ابرپارامترها درکنار ویا بجای نرمال سازی دسته ای استفاده می شوند و ضعف های این روش را پوشش می دهند.
به تغییر توزیع ورودی در سیستم های یادگیری اثر شیفت توزیع می گوییم. حال اگر این اتفاق در سطح نورون ها در شبکه عصبی اتفاق بیفتد،آنرا اثر شیفت توزیع داخلی می نامیم.
این موضوع در تمامی شبکه های عصبی بصورت کم و بیش وجود دارد ولی وقتی شبکه نورن ها طویل می شود، آنگاه نمود بیشتری پیدا می کند، درست مانند داستان یک کلاغ و چهل کلاغ. یکی از مثال های کلاسیک در این زمینه عبارت است از زمانی که در شبکه عصبی، داده های آموزش ما همگی بصورت سیاه و سفید باشد ولی در زمان تست داده هایی بصورت رنگی و ... بدهیم. این مسئله باعث می شود مدل ما کارایی خود را به دلیل مشکل اثر شیفت توزیع داخلی از دست بدهد.https://deeplearning.ir/%d9%85%d8%b9%d8%b1%d9%81%db%8c-batchnormalization/بنابراین، روش نرمال سازی دسته ای برای کاهش این جابجایی های ناخواسته برای سرعت بخشیدن به آموزش و تولید مدل های قابل اعتمادتر پیشنهاد شده است.
اعتقاد بر این است که علاوه بر کاهش تغییر متغیر داخلی، نرمال سازی دسته ای مزایای دیگری نیز به همراه دارد. با این عملیات اضافی، شبکه می‌تواند از نرخ یادگیری بالاتر بدون ناپدید شدن یا انفجار شیب استفاده کند. علاوه بر این، به نظر می‌رسد نرمال‌سازی دسته‌ای یک اثر منظم‌کننده دارد، به طوری که شبکه ویژگی‌های تعمیم آن را بهبود می‌بخشد، و بنابراین استفاده از حذف برای کاهش بیش‌برازش غیرضروری است. همچنین مشاهده شده است که با نرمال سازی دسته ای ، شبکه نسبت به طرح های مختلف اولیه سازی و نرخ های یادگیری انعطاف پذیرتر می شود.
در یک شبکه عصبی، نرمال سازی دسته ای از طریق یک مرحله نرمال سازی حاصل می شود که میانگین ها و واریانس های ورودی های هر لایه را ثابت(میانگین صفر و واریانس یک مرسوم است.) می کند. در حالت ایده‌آل، نرمال‌سازی در کل مجموعه داده های آموزش انجام می‌شود، اما گاهی اوقات که ما از روش های بهینه سازی مثلا بهینه سازی تصادفی استفاده می کنیم،این عمل ممکن نیست. بنابراین، نرمال سازی به دسته های کوچک یا به اصطلاح mini-batch در فرآیند آموزش محدود می شود.
در معادلات زیر میانگین و واریانس هر دسته کوچک به دست آمده است.B نشان دهنده ی هر دسته کوچک و m نشان دهنده ی سایز آن است:
formula_1 و formula_2.
برای یک لایه شبکه با بعد d ، ما در ورودی formula_3 ،هر بعد را جداگانه نرمال سازی می کنیم:
formula_5 یک عدد بسیار کوچک است که به منظور صفر نشدن مخرج در نظر گرفته می شود. همچنین زمانی که بخواهیم از دیتای نرمال شده به دیتای اصلی برگردیم،باید از تبدیل formula_6 استفاده کنیم. که formula_7 و formula_8 به صورت متوالی در طی آموزش،بهینه می شوند.
پس انتشار به پدیده ای گفته می شود که در شبکه های عصبی از طریق محاسبه مقدار تابع هزینه و قاعده زنجیره ای سعی در بهینه سازی ضرایب نورون ها دارد.Munro, P. (2011). Backpropagation. In: Sammut, C., Webb, G.I. (eds) Encyclopedia of Machine Learning. Springer, Boston, MA. https://doi.org/10.1007/978-0-387-30164-8_51 حال در این قسمت ما قصد داریم پیاده سازی نرمال سازی دسته ای را در آن نشان دهیم.formula_9 وابسته به انتخاب تابع فعال ساز ما است:
formula_10 و formula_11 و formula_12
formula_13 و formula_14
و در نهایت formula_15
توزیع نرمال
توزیع نرمال چند متغیره
در شیمی، پیوندهای فای (پیوندهای φ) پیوندهای شیمیایی کووالانسی هستند، که در آن شش لوب از یک اوربیتال اتمی با شش لوب اوربیتال اتمی دیگر همپوشانی دارند. این همپوشانی منجر به تشکیل یک اوربیتال مولکولی پیوندی با سه صفحه گرهی می‌شود که شامل محور بین هسته ای است و از هر دو اتم عبور می‌کند.
حرف یونانی φ در نام این پیوندها به اوربیتال‌های f اشاره دارد، زیرا تقارن مداری پیوند φ مانند نوع معمول (۶ لوبی) اوربیتال f است که در پایین محور پیوند دیده می‌شود.
یک نامزد احتمالی در سال ۲۰۰۵ برای مولکولی با پیوند فای (پیوند U-U، در مولکول دی‌اورانیوم U) شناخته شد. با این حال، مطالعات بعدی که برهمکنش‌های مدار اسپین را در نظر گرفتند، نشان دادند که پیوند فقط مرتبه چهارم است. شواهد تجربی وجود پیوند فای بین اتم توریم و سیکلواکتاتتراان در توروسن را نشان داده‌اند که توسط تجزیه و تحلیل محاسباتی به دست آمده‌است.
حربیه(به ترکی: Harbiye) یکی از محله های شیشلی استانبول ترکیه است.
این محله نام خود را از مکتب حربیه (آکادمی جنگ عثمانی) گرفته است که در قرن 19 و 20 سال‌ها، البته با فواصل زمانی، در اینجا فعالیت می‌کرد.
حربیه توسط خیابان جمهوریت از کورتولوش به سمت غرب جدا می شود. در شمال آن محله های لوکس نشان‌تاشی و تشویقیه قرار دارند، در حالی که در شرق آن ماچکادا سرسبز قرار دارد. در جنوب آن، محله‌های بسیار ساخته شده الماداغ و تقسیم قرار دارند.
نزدیک‌ترین ایستگاه مترو به حربیه، عثمان‌بی در خط M2 است، اما بسیاری از اتوبوس‌ها و دلموشه‌ها در خیابان جمهوریت بالا و پایین می‌روند.
آیرین وِرنون (به انگلیسی:Irene Vernon) (با نام اصلی آیرین وِرگاوِن) (زاده ۱۹۲۲-درگذشت ۱۹۹۸) یک بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ورنون از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۶ فعالیت می کرد.آخرین نقش او لوئیر تِیت در افسونگر بود.او برای این نقش به شهرت رسید.آیرین ورنون در دو فصل از این سریال بازی کرد.اما در فصل سوم تا هشتم کیسی راجرز نقش لوئیز را بازی کرد.
آیرین ورنون با نام اصلی آیرین وِرگاوِن در ۱۶ ژانویه سال ۱۹۲۲ در میشواکا، ایندیانا،ایالات متحده آمریکا به دنیا آمد و از دبیرستان میشواکا فارغ التحصیل شد.
سپس به نیویورک رفت و کار بازیگری را با نقش های کوتاه در فیلم ها آغاز کرد.در دهه پنجاه در سریال های تلویزیونی هم حضور پیدا کرد.او برای نقش لوئیز تِیت در سریال افسونگر در دهه ۶۰ میلادی، مشهور شد.ورنون در فصل اول و دوم سریال این نقش را ایفا کرد اما پس از پایان فصل دوم،دنی آرنولد یکی از نویسندگان سریال،پروژه را ترک کرد و الیزابت مانتگامری (بازیگر نقش اصلی سریال) و ویلیام اشر (کارگردان سریال و شوهر مانتگامری)،ورنون را تحت فشار قرار دادند که او نیز از پروژه کناره گیری کند.(ورنون و دنی آرنولد دوستان یکدیگر بودند).ورنون سرانجام از سریال انصراف داد.علت این موضوع بیماری شوهرش عنوان شد در حالی چنین نبود.او پس از ترک افسونگر،از بازیگری کناره گیری کرد و دیگر هرگز به فعالیت هنری اش ادامه نداد.
ورنون در سال ۱۹۴۴ با سرگرد نیروی ارتش ادوادر دوری‌اِی داولینگ،ازدواج کرده بود.داولینگ قبل از خدمت در ارتش،کارگردان چند فیلم موزیکال بود.
آیرین ورنون سرانجام در ۲۱ ایپریل سال ۱۹۹۸ در سن ۷۶ سالگی به دلیل نارسایی قلبی در ساوت بند، ایندیانا فوت کرد.
https://en.wikipedia.org/wiki/Irene_Vernon
گو یون هوان (؛ زادهٔ ۲۶ اوت ۱۹۹۸) که بیشتر با نام هنری ریو اون (؛ ) شناخته می‌شود، بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در "دوباره هجده سالگی"، "دنیای هفده سالگی من" و "کارآموز بزرگسال" شناخته می‌شود.
والنتین آفونین (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا مسکو و باشگاه فوتبال زسکا روستوف-نا-دونو اشاره کرد.
آنزور کاوازاشویلی (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال گرجی‌تبار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورپدو مسکو، باشگاه فوتبال زنیت سن پترزبورگ، باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو، و باشگاه فوتبال دینامو تفلیس اشاره کرد.
گنادی لوگوفت (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
ویتالی خملنیتسکی (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اوکراین و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، و باشگاه فوتبال ماریوپول اشاره کرد.
گیوی نودیا (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال گرجی‌تبار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو تفلیس و باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو اشاره کرد.
والری زیکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ولگا نیژنی نووگورود و باشگاه فوتبال دینامو مسکو اشاره کرد.
نیکولای کیسلیوف (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ایسکرا اسمولنسک، باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک، و باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو اشاره کرد.
کاخی آساتیانی (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال گرجی‌تبار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
ناو هواپیمابر یک نوع هواپیمای مادر کشتی است که می‌تواند سایر هواپیماهای انگل کوچکتر را حمل، پرتاب، بازیابی و پشتیبانی کند.
تنها نمونه‌های اختصاصی ساخته شده، کشتی‌های هوایی بودند، اگرچه هواپیماهای سنگین‌تر از هوا موجود برای استفاده در نقش‌های مشابه اصلاح شده‌اند، و ناوهای هواپیمابر از انواع مختلف در داستان‌ها ظاهر می‌شوند، مانند "پایگاه ابری" در جری اندرسون و "کاپیتان اسکارلت و میسترون‌ها", هلی کریر از مارول کامیکس، "Valiant" از سری ۳ "دکتر هو، " و یکی ناشناس در "کاپیتان اسکای و دنیای فردا".
در ژوئیه ۱۹۱۷، آزمایش‌هایی با هواپیماهای آویزان شده در زیر کشتی هوایی شماره 23 HM انجام شد، به این امید که آنها بتوانند از کشتی هوایی دفاع کنند. ابتدا جنگنده‌های بدون سرنشین و سپس سرنشین دار کمل (هواپیما) با موفقیت پرتاب شدند. این آزمایش با دو شتر سرنشین دار دیگر با موفقیت به پایان رسید.
طرح کشتی هوایی امپراتوری بریتانیا در سال ۱۹۲۴ در ابتدا یک کشتی هوایی را پیش‌بینی کرد که می‌توانست پنج هواپیمای جنگنده را برای استفاده نظامی حمل کند، اما این الزام کنار گذاشته شد و پروژه فقط کشتی‌های هوایی غیرنظامی آر۱۰۰ و R101 را تکمیل کرد.
دو کشتی هوایی صلب، و ، برای انجام وظایف پیشاهنگی برای نیروی دریایی ایالات متحده ساخته شد و بین سال‌های ۱۹۳۱ و ۱۹۳۵ عملیاتی شد.
به دنبال آزمایش‌های مربوط به پرتاب و بازیابی هواپیماهای کوچک با استفاده از ، نیروی دریایی ایالات متحده، "آکرون" و "ماکون" را با آشیانه‌های داخلی طراحی کرد که می‌توانند تعدادی از جنگنده‌های کورتیس اف۹سی اسپاروهاوک دو بال را در خود جای دهند. این جنگنده‌ها با استفاده از مکانیزم «ذوزنقه» پرتاب و بازیابی شدند.
با طول ، "آکرون" و "ماکون" از بزرگ‌ترین اشیای پرنده در جهان بودند و هنوز هم رکورد جهانی کشتی‌های هوایی پر از هلیوم را دارند. آنها فقط داشتند کوتاهتر از کشتی هوایی "هندنبورگ" آلمانی پر از هیدروژن.
"آکرون" برای اولین بار در ۸ اوت ۱۹۳۱ پرواز کرد و "ماکون" در ۲۱ آوریل ۱۹۳۳ پرواز کرد. جنگنده‌های اسپاروهاوک در سپتامبر ۱۹۳۲ عملیاتی شدند. "آکرون" در ۴ آوریل ۱۹۳۳ و "ماکون" در ۱۲ فوریه ۱۹۳۵ نابود شدند.
"آکرون" در طول خدمت ۱۸ ماهه حادثه خیز خود، به عنوان یک ناو هواپیمابر برای پرتاب و بازیابی هواپیماهای جنگنده اف۹سی اسپاروهاوک خدمت کرد. "آکرون" در طوفان رعد و برق در سواحل نیوجرسی در صبح روز ۴ آوریل ۱۹۳۳ نابود شد و ۷۳ نفر از ۷۶ خدمه و مسافر او کشته شدند. این حادثه بزرگ‌ترین تلفات جانی برای هر سانحه هوایی بود.
"ماکون" برای حمل هواپیماهای انگل دوبال، پنج هواپیمای کورتیس اف۹سی اسپاروهاوک تک سرنشین برای جستجو یا ناوگان دو سرنشین N2Y-1 برای آموزش طراحی شده‌است. در سال ۱۹۳۵، "ماکون" در خدمت برای کمتر از دو سال، در طوفان آسیب دید و در سواحل بیگ سور کالیفرنیا گم شد، اگرچه بیشتر خدمه نجات یافتند. لاشه هواپیما به عنوان «سفینه هوایی یواس‌اس "ماکون" باقی مانده‌است» در فهرست ملی اماکن تاریخی ایالات متحده ثبت شده‌است.
این هواپیما که در دهه ۱۹۳۰ در اتحاد جماهیر شوروی توسعه یافت، متشکل از یک فروند بمب افکن سنگین توپولف تی‌بی-۱ یا توپولف تی‌بی-۳ و دو تا پنج جنگنده بود. بسته به نوع آن، جنگنده‌ها یا با کشتی مادر پرتاب می‌شدند یا در حین پرواز پهلو می‌گرفتند و می‌توانستند از بمب افکن سوخت‌گیری کنند. Zveno-SPB قطعی با استفاده از یک TB-3 و دو فروندپولیکارپوف آی-۱۶، که هر کدام به دو ۲۵۰ مجهز هستند. کیلوگرم (550 lb) بمب، به‌طور عملیاتی با نتایج خوبی علیه اهداف در رومانی در مراحل آغازین جنگ آلمان و شوروی استفاده شد. همین اسکادران بعداً به پلی بر روی رودخانه دنیپر که توسط نیروهای آلمانی تصرف شده بود، حمله کرد.
لاکهید CL-1201 مطالعه ای در اواخر دهه ۱۹۶۰ برای یک هواپیمای ترابری غول پیکر با انرژی اتمی بود. دارای طول بال ، یکی از انواع مورد مطالعه، یک ناو هواپیمابر هوابرد با حداکثر ۲۲ هواپیمای جنگنده بود که زیر بال‌های آن حمل می‌شد.
بمب افکن راهبردی B-36 Peacemaker در دهه ۱۹۵۰ قصد داشت به عنوان یک ناو هواپیمابر هوابرد عمل کند. برای حداکثر چهار جنگنده انگل مک دانل F-85 Goblin. B-36های حامل F-85 عملیاتی باید قادر به سوخت‌گیری و تسلیح مجدد جنگنده‌های خود در حین پرواز و در عین حال استقرار و بازیابی آنها بر روی ساختاری مانند ذوزنقه مانند "آکرون" و "ماکون" بودند. هیچ B-36 هرگز برای حمل F-85 مجهز نشده بود، و این دو نمونه اولیه تنها از یک B-29 تغییر یافته پرواز کردند.
Boeing 747-AAC (ناو هواپیمابر هوابرد) یک هواپیمای پیشنهادی بوئینگ بود که برای یک ناو هواپیمابر هوابرد طراحی شده بود. این یک نوع از بوئینگ ۷۴۷ و مفهومی بود که هرگز به واقعیت تبدیل نشد.
در اوایل دهه ۱۹۷۰، بوئینگ بر اساس قراردادی از USAF، مطالعه‌ای را برای یک ناو هواپیمابر برای حداکثر ۱۰ فروند هواپیمای بوئینگ مدل ۹۸۵–۱۲۱ با قابلیت پرتاب، بازیابی، مسلح کردن مجدد و سوخت‌گیری میکروفایترها انجام داد. بوئینگ بر این باور بود که این طرح می‌تواند یک پلت‌فرم حامل انعطاف‌پذیر و سریع با دسترسی جهانی را ارائه دهد، به ویژه در جاهایی که پایگاه‌های دیگر در دسترس نیستند.
نسخه‌های اصلاح شده ۷۴۷–۲۰۰ و لاکهید C-5A به عنوان هواپیمای پایه در نظر گرفته شدند. این مفهوم که شامل یک نسخه تکمیلی آواکس ۷۴۷ با دو «میکروفایتر» شناسایی بود، در سال ۱۹۷۳ از نظر فنی امکان‌پذیر بود.
از آنجایی که بوئینگ 747-AAC اندازه عظیم، با قدرت و برد بالا بود، آنها معتقد بودند که می‌توانند از آن برای وسایل نظامی استفاده کنند، با وجود ناوهای هواپیمابر در ابعاد عظیم، آن را ممکن می‌دانستند. نسخه‌های اصلاح شده ۷۴۷–۲۰۰ و لاکهید C-5A به عنوان هواپیمای پایه در نظر گرفته شدند. این باعث شد مفهوم کشتی مادری که میکروفایترها را در خود نگه می‌دارد وجود داشته باشد.
طراحی 747-AAC دارای فضایی برای خدمه ۴۴ نفره، با فضایی برای ۹–۱۰ میکروفایتر بود.
این هواپیما برای حمل ۱۰ فروند جنگنده بوئینگ مدل ۹۸۵–۱۲۱ با قابلیت پرتاب، بازیابی، تسلیح مجدد و سوخت‌گیری طراحی شده‌است.
در نقشه‌ها یک آشیانه در بالای بدنه وجود دارد که در آن کابین هواپیمای مسافربری است، آشیانه میکروفایترها را نگه می‌دارد. قسمت پشتی ناو هواپیمابر، در فضای پایین نزدیک باله دارای قسمتی برای ""تسلیحات و قطعات یدکی" است،" در قسمت جلوی پایین یک محل پرتاب برای رهاسازی هواپیماهای جنگنده و یک محل بازیابی در نزدیکی ""تسلیحات و قطعات یدکی"" وجود دارد. "بخش قطعات" در مرکز پایین بدنه هواپیما بخشی برای سوخت رسانی به بوئینگ‌های شناسایی مدل 985-121s وجود دارد.
یک عرشه کشویی و دریچه‌های فشار وجود دارد که در طول پرتاب و بازیابی میکروفایترها تحت فشار و کاهش فشار قرار می‌گیرند.
ناو هواپیمابر دارای ۴ موتور جت و یک بدنه بلند همراه با بال‌های تیز خواهد بود.
از سال ۲۰۱۵، وزارت دفاع ایالات متحده در حال بررسی چشم‌انداز استقرار هواپیماهای بدون سرنشین داینتیکس ایکس -۶۱ گرملینس از هواپیماهای باری اصلاح شده لاکهید سی-۱۳۰ هرکولس است. این هواپیما قادر به استقرار، پشتیبانی و بازیابی پهپادها خواهد بود. X-61A پس از تکمیل مأموریت خود، از یک روش اختصاصی بازیابی هوا استفاده خواهد کرد که شامل یک مخزن شبیه دروگ و تکنیک اسکله است. پس از تکمیل بارانداز، X-61A به محفظه بار C-130 «قرار داده می‌شود». آزمایش در حال حاضر در میدان‌های آزمایشی داگوی با پاسخ هوایی بین‌المللی که C-130A قراردادی را ارائه می‌دهد، در حال انجام است.
ویکتور سربریانیکوف (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اوکراین و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وولودیمیر مونتیان (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اوکراین و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
آبْجیْ نِسا، نمایش شادی‌آور زنانه، رایج در مناطق مختلف ایران است. شعر آن احتمالاً در زمان پهلوی سروده شده‌است. داستان آن اختلاف سنی و مشکل بودن ازدواج در زمان قاجار است.
موضوع نمایشنامه، روایت آهنگینِ دختر دَم بختی است که دلباخته جوانی فقیر شده است، اما هم‌زمان پیرمردی ثروتمند خواستگار اوست. اقوام دختر با اندیشه مالی که ریشه در شرایط بد اقتصادیشان دارد، بدون توجه به اختلاف سنی دختر و پیرمرد در صدد راضی کردن دختر برای ازدواج با او هستند، چرا که آنان خوشبختی را در پول میبینند. داستان نمایش نشانگر یکی از مشکلات زنان، یعنی عدم امنیت اقتصادی و وابستگی مالی آنها به شوهرانشان است.
ویلیام پنینگتون (زاده ۴ مه ۱۷۹۶ – درگذشته ۱۶ فوریه ۱۸۶۲) یک سیاستمدار و وکیل آمریکایی بود. او از سال ۱۸۳۷ تا ۱۸۴۳، سیزدهمین فرماندار نیوجرسی بود. پنینگتون یک دوره در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد و طی آن از سال ۱۸۶۰ تا ۱۸۶۱ به عنوان رئیس مجلس مشغول به کار بود.
در نوامبر ۱۸۵۸، پنینگتون به عنوان یک جمهوری‌خواه به نمایندگی از حوزه انتخابیه پنجم نیوجرسی برای مجلس نمایندگان ایالات متحده انتخاب شد و طی آن از سال ۱۸۶۰ تا ۱۸۶۱ پس از یک انتخابات طولانی مدت که ۴۴ دور در هشت هفته به طول انجامید رئیس مجلس نمایندگان شد.
در طراحی برق شهری مدار حلقوی () گونه‌ای از فناوری سیم‌کشی برق است که در آن پریزها و نقاط توزیع به صورت حلقه به هم متصل هستند.
اینگونه سیم‌کشی در کشورهایی چون بریتانیا، ایرلند و هنگ‌کنگ کاربرد دارد.
خورال کبیر مغولستان پارلمان و نهاد قانونگذار مغولستان است که دارای نظام تک‌مجلسی می‌باشد و در کاخ دولت واقع شده‌است.
توگس اوچیرین نامنانسورن در فوریه ۱۹۱۴ رئیس خورال کبیر مغولستان شد و تا زمان مرگش در آوریل ۱۹۱۹ عهده‌دار این سمت بود.
اولین مجلس در نوامبر ۱۹۲۴ جلسه برگزار کرد. همچنین این نهاد مجلس قانونگذاری جمهوری خلق مغولستان بود. مجلس بعدها بسیاری از اختیارات خود را به کمیتۀ اجرایی به نام اولسین باگا خورال (خورال صغیر) واگذار کرد. همچنین خورال کبیر بین نوامبر ۱۹۲۴ و فوریه ۱۹۴۹ نه جلسه برگزار کرده‌است. این نهاد قانونگذار پس از اصلاحات انتخاباتی در سال ۱۹۵۱، شروع به برگزاری دوبارۀ جلسات کرد. اولین دورۀ در ژوئیه ۱۹۵۱ و سومین در ژوئیه ۱۹۵۷ برگزار شد.
خورال کبیر مغولستان دارای ۸ کمیتۀ دائمی و ۱۰ کمیتۀ فرعی بود. برای اولین بار حزب دموکرات با ۳۴ کرسی، حزب خلق مغولستان ۲۶، ائتلاف عدالت از حزب انقلابی خلق مغولستان و حزب ملی دموکراتیک مغولستان ۱۱، حزب اراده مدنی-سبز ۲ و ۳ حزب مستقل دیگر موفق به دریافت کرسی در مجلس شده‌بودند. همچنین انتخابات قانونگذاری بر اساس قانون جدید بر اساس نظام انتخاباتی مختلط برگزار شد. ۴۸ کرسی مستقیماً از ۲۶ حوزۀ انتخابیه انتخاب شدند و ۲۸ کرسی بر اساس تعداد آرایی که احزاب سیاسی به‌دست آوردند به تناسب تخصیص یافتند. رئیس منتخب زنداخوگین انخبول و رئیس دبیرخانه بیامبادورج بولباتور بود. گفتنی است برای اولین بار در مغولستان، از ماشین‌های الکترونیکی رأی‌گیری برای ثبت نام، شمارش آرا و نظارت استفاده‌شد.
در حال حاضر حزب خلق مغولستان ۶۵ کرسی، حزب دموکرات ۹ کرسی، حزب انقلابی خلق مغولستان ۱ کرسی در خورال کبیر مغولستان دارند. حزب خلق مغولستان با داشتن ۶۵ کرسی، پارلمان را در دست دارد.
خورال کبیر مغولستان تک‌مجلسی است و از ۷۶ عضو تشکیل شده‌است. همچنین مجلس با وکالت کمتر از ۵۷ نفر از مجموع اعضای مجلس، دارای اختیارات آن است. تمامی اعضای مجلس باید فرستادۀ مردم باشند و منافع همۀ شهروندان و مردم را نمایندگی و از آن‌ها حمایت کند.
اعضای مجلس رئیس مجلس را از میان خود و با رأی‌گیری برای مدت ۴ سال انتخاب می‌کنند. همچنین ممکن می‌باشد قبل از پایان دورۀ ۴ سالۀ خود به‌دلایلی که در قانون تعیین شده از سمت برکنار شوند. آن‌ها با عضویت در مجلس، عضو شورای امنیت ملی می‌شوند. رئیس مجلس دارای مسئولیت‌های زیر است:
نایب‌رئیس مجلس توسط هر انجمنی که با نتیجۀ انتخابات تشکیل می‌شود، انتخاب می‌شود.
شورای ریاست متشکل از نایب‌رئیس مجلس، رؤسای مجامع، رهبران احزاب پارلمانی و رؤسای کمیته‌های دائمی و موقت است. شورای ریاست وظایف زیر را بر عهده دارد:
انتخابات مجلس هر ۴ سال یکبار برای همۀ اعضای خورال برگزار می‌شود. در این انتخابات از همۀ ۲۶ حوزۀ انتخابیه چند نفر نامزد می‌شوند. هر شخصی که بخواهد رأی دهد باسیتی ۱۸ سال داشته و تبعۀ مغولستان باشد.
شرایط برگزاری انتخابات زود هنگام:
دانشگاه اوزارکس (U of O) یک دانشگاه خصوصی در کلارکسویل، آرکانزاس است. میانگین ثبت نام حدود ۹۰۰ دانش آموز از ۲۵ کشور است. این مؤسسه به کلیسای پروتستان (ایالات متحده آمریکا) وابسته است.
این دانشگاه اولین مؤسسه آموزش عالی در آرکانزاس بود که زنان را در سال ۱۸۷۵ پذیرفت."Ozarks' History" . University of the Ozarks. در سال ۱۹۴۶، دانشگاه اولین دانشکده داروسازی ایالتی را در خود جای داد.
کتابخانهٔ نیمه‌شب یک رمان فانتزی نوشته مت هیگ است که در ۱۳ اوت ۲۰۲۰ توسط انتشارات کنون‌گیت منتشر شده‌است. این رمان در ده قسمت از رادیو بی‌بی‌سی پخش شد.
قهرمان این کتاب زن جوانی به نام نورا سید است که از انتخاب‌های خود در زندگی ناراضی است. نیمه‌شبی او سعی می‌کند خود را بکشد، اما جایی بین مرگ و زندگی به کتابخانه‌ای می‌رسد که توسط کتابدار مدرسه‌اش، خانم الم اداره می‌شود. در این کتابخانه میلیون‌ها کتاب مملو از داستان‌هایی از زندگی او قرار دارد که اگر او تصمیم‌های متفاوتی گرفته بود، سرنوشتش متفاوت رقم می‌خورد. در این کتابخانه، او سپس سعی می‌کند زندگی‌ای را که در آن بیشترین موفقیت یا شادی را دارد، بیابد. برای مثال، در یکی از زندگی‌های احتمالی، او با دوست‌پسرش ازدواج می‌کند، اما زندگی‌اش آن‌طور که او انتظار داشت نیست. او همچنین خود را به عنوان یک یخچال‌شناس می‌بیند که در مجمع‌الجزایر سوالبارد در شمالگان تحقیق می‌کند. زندگی بسیار متفاوت با زندگی‌ای که او سعی می‌کند از آن فرار کند، اما لزوماً انتخاب بهتری نیست.
"کتابخانهٔ نیمه‌شب" توسط "نیویورک تایمز،" "بوستون گلوب"، و "واشینگتن پست" به‌عنوان پرفروش‌ترین کتاب معرفی شد. صبح بخیر آمریکا آن را به‌عنوان انتخاب باشگاه کتاب انتخاب کرد.
این کتاب همچنین نقدهای مثبتی از "نیویورک تایمز"، "گاردین ،" "ZYZZYVA ," "اسکاتسمن ،" "ساندی تایمز ،" "ژورنال کتابخانه،" "نقد کرکوس"، دریافت کرد. "واشینگتن پست،" "پابلیشرز ویکلی"، و ایندیپندنت"پست و" ان‌پی‌آر یک بررسی ترکیبی ارائه کرد.
این کتاب همچنین در فهرست‌های «بهترین» از "کریستین ساینس مانیتور ،" "آمازون ،" "پیور واو ،" "لایت هاب، رادیو عمومی سنت لوئیس، و واشینگتن پست قرار گرفت."
بوگاتی ئی‌بی۱۱۲ (به انگلیسی: Bugatti EB 112) یک سدان مفهومی فست‌بک ۴ در است که توسط بوگاتی اتومبیلز در سال ۱۹۹۳ ارائه شد. جورجتو جوجارو از ایتال‌دیزاین مسئول طراحی این خودرو بود. ئی‌بی۱۱۲ دارای یک موتور وی۱۲ با قدرت ۴۵۶ اسب بخار و سیستم چهار چرخ متحرک دائمی است.
بازآرایی مک‌لافرتی واکنشی است که در طیف‌سنجی جرمی در طی تکه‌تکه شدن یا تفکیک مولکول‌های آلی مشاهده می‌شود. گاهی اوقات مشاهده می‌شود که یک مولکول حاوی یک گروه کتو با افزایش اتم γ-هیدروژن تحت شکافت β قرار می‌گیرد، همان‌طور که برای اولین بار توسط آنتونی نیکلسون که در بخش فیزیک شیمیایی در سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی همسود(CSIRO) در استرالیا کار می‌کرد، گزارش شد. این بازآرایی ممکن است توسط یک مکانیسم رادیکالی یا یونی انجام شود.
شرح واکنش بعداً توسط فرد مک‌لافرتی شیمیدان آمریکایی در سال ۱۹۵۹ منتشر شد که منجر به پیوند نام او با این فرایند شد.
دونالد اف سَنگْستر زمین‌شناس اقتصادی کانادایی است. او برای سازمان زمین‌شناسی کانادا کارکرده است.
سنگستر درسال ۱۹۹۴ رئیس انجمن زمین‌شناسان اقتصادی بود.Presidents and Vice Presidents of SEG
در طیف‌سنجی جرمی، تکه‌تکه شدن، یا قطعه‌قطعه شدن تفکیک یون‌های مولکولی با ناپایداری انرژی است که در اثر عبور مولکول‌ها از محفظه یونی‌کننده یک طیف‌سنج جرمی ایجاد می‌شوند. قطعات یک مولکول باعث ایجاد یک الگوی منحصر به فرد در طیف جرمی می‌شوند. این واکنش‌ها در طول دهه‌ها به خوبی ثبت شده‌اند و الگوی قطعه‌قطعه شدن برای تعیین وزن مولی و اطلاعات ساختاری مولکول ناشناخته مفید است. قطعه‌قطعه شدنی که در آزمایش‌های طیف‌سنجی جرمی پشت سر هم اتفاق می‌افتد، اخیراً مورد توجه تحقیقات قرار گرفته‌است، زیرا این داده‌ها به تسهیل شناسایی مولکول‌ها کمک می‌کنند.
"این صفحه به صفحه ی رایانش ماشین بدون پوشش انتقال یافت"
محاسبه ماشین بدون پوشش یک معماری رایانه است که بر اساس ماشین های بدونن پوشش می باشد. در الگوی BMC، برنامه‌ها بدون پشتیبانی هیچ سیستم عامل یا هسته متمرکزی اجرا می‌شوند، هیچ نرم‌افزار واسطه‌ای روی "ماشین بدون پوشش" قبل از برنامه های اجرا شونده بارگذاری نمی‌شود. این برنامه‌ها که "برنامه‌های ماشین بدون پوشش" یا به‌طور خلاصه برنامه‌های BMC نامیده می‌شوند، از هیچ انبارش ثابت یا دیسک سختی استفاده نمی‌کنند و در عوض در حافظه‌های بزرگ جداشونده مانند حافظه فلش ذخیره می‌شوند. یک برنامه BMC شامل یک برنامه واحد یا یک رشته کوچک از برنامه ها است که به عنوان یک اجراشونده واحد در یک فضای آدرس اجرا می شود. برنامه های BMC به منابع سخت افزاری حیاتی خود دسترسی مستقیم دارند. آنها نهادهایی خودکفا، خود مدیریت شونده و خودکنترلی هستند که بدون استفاده از اجزای نرم افزاری دیگری یا نرم افزار خارجی راه اندازی، بارگیری و اجرا می شوند. برنامه های BMC به دلیل طراحی خود دارای امنیت ذاتی هستند. هیچ آسیب‌پذیری مرتبط با سیستم‌عاملی وجود ندارد و هر برنامه فقط شامل عملکردهای ضروری (حداقلی) است. هیچ وضعیت ممتازی در سیستم BMC وجود ندارد زیرا برنامه ها فقط در وضعیت کاربر اجرا می شوند. همچنین، چون کد برنامه به صورت ایستا گردآوری (کامپایل) می شود - هیچ راهکاری برای تغییر پویای جریان برنامه ی BMC در طول اجرا وجود ندارد
در روزهای ابتدایی رایانش، نرم افزار های رایانه ای به طور مستقیم با سخت افزار در ارتباط بودند و هیچ سیستم عاملی وجود نداشت.با بزرگتر شدن برنامه ها و دربرگرفتن دامنه های مختلف، سیستم های عامل اختراع شدند. آنها به عنوان یک میان برنامه که لایه ی انتزاعی سخت افزاری را در اختیار برنامه ها میگذارد عمل میکردند.سیستم های عامل در اندازه و پیچیدگی خود به میزان بسیار زیادی رشد کرده اند که باعث تلاش هایی برای کم کردن بار سیستم های عامل و بهبود عملکردشان شده است، که شامل میکروکرنل، اگزوکرنل ، سیستم عامل تاینی ، سیستم عامل کیت ، پالاشیوز و کیتن ،J. Lange et al, “Palacios and Kitten: New high performance operating systems for scalable virtualized and native supercomputing,” 24th IEEEInternational Paral-lel and Distributed Processing Symposium (IPDPS), 2010, pp. 1-12 آی او-لایت ، بیر-متال لینوکس ، آی بی ام-لیبرا و دیگر کرنل های پشتیبان می شود.علاوه بر رویکرد های بالا، در سامانه های نهفته مانند موبایل های هوشمند، یک بخش کوچک و اختصاصی از سیستم عامل و یک رشته از برنامه ها به صورت خیلی نزدیکی با سخت افزار هم راستا شده اند.همچنین تعداد بی شماری کنترل های صنعتی و بازی های رایانه ای هستند که به طور مستقیم روی سخت افزار اجرا می شوند. در اکثر این سامانه ها، سخت افزار دسترسی ندارد تا برنامه های همه کاره را اجرا کند.
رایانش ماشین تنها، از مفهوم شیئ برنامه ای (AO) که توسط کارنه در دانشگاه توسان ابداء شده بود نشات گرفته است.این برنامه با گذشت سالیان به سیستم عامل های پراکنده(DOSC) Karne, R.K, Venkatasamy, K (Karthick Jaganathan), Ahmed, T. Dispersed Operating System Computing (DOSC), Onward Track, OOPSLA 2005, San Diego, CA, October 2005.تکامل پیدا کرد و در نهایت به الگوی BMC تبدیل شد.
الگوی BMC در مسائل محتلفی با رایانش مرسوم متفاوت است. هنگام اجرای برنامه های BMC هیچ هسته ی مرکزی و یا سیستم عاملی وجود ندارد. همچنین یک ماشین بدون پوشش در الگوی BMC هیچ مالکیتی ندارد و منابع با ارزش را ذخیره نمی کند و از آن می توان برای اجرای برنامه های رایانشی همه کاره استفاده کرد.
این ویژگی ها را نمی توان در رایانش معمول و مرسوم مانند سامانه های نهفته و سامانه روی تراشه (SOC) پیدا کرد. مفهوم BMC یک رویکرد حداقلی برای دستیابی به سادگی، اندازه ی کد های کوچکتر و امنیت می باشد.
در رایانش ماشین بی پوشش، دستگاه محاسبه گر بدون پوشش است و برنامه ی آن مستقیما با سخت افزار در ارتباط است. نرم افزار و برنامه های سامانه در حقیقت یکی هستند.یک وضعیت کاربر و یا وضعیت کرنل در این سامانه وجود ندارد. وقتی یک رشته برنامه در حال اجرا هستند هیچ چیز دیگری در حال اجرا نمی باشد. تمام برنامه ها با یک زبان برنامه نویسی C/C++ و با مقدار بسیار کمی کد نوشته می شوند.برنامه نویس نرم افزار تمامی منایع سخت افزاری را کنترل می کند.این روش بر اساس رویداد ها بنا شده است به همین جهت نیازی به هسته (کرنل) ندارد. یک رشته برنامه ی BMC بر اساس یک معماری مجموعه دستورالعمل داده شده (ISA) خیلی ساده می تواند برای همیشه اجرا شود، تا زمانی که دستورالعمل ها قابلیت رقابتی خود را با مرور زمان از دست نداده اند.این رویکرد با رایانش سبز بسیار همخوانی دارد چرا که نیازی نیست تا سخت افزار و نرم افزار را به خاطر منسوخ شدن از پیش تعیین شده ی امروزی که در تمامی وجه های سیستم های اطلاعاتی ما وجود دارد دور بیاندازیم.
رادیو فلایر یک فیلم درام-فانتزی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۲ به کارگردانی ریچارد دانر و نویسندگی دیوید میکی اونس با بازی لورین براکو، جان هرد، الایجا وود، جوزف مازلو، آدام بالدوین و بن جانسون که توسط تام هنکس روایت می‌شود.Video Detective مکان‌های فیلمبرداری شامل نوواتو، کالیفرنیا، و فرودگاه کلمبیا (کالیفرنیا) بود.
این فیلم به یاد نانسی بنتا هانسن، ناظر فیلمنامه و سیمون فوئنتس، دستیار تولید تقدیم شد.
فیلمبرداری در ۱۸ ژوئن ۱۹۹۰ آغاز شد، پس از ۱۰ روز فیلمبرداری، داگلاس تولید را با ضرر ۵ میلیون دلاری تعطیل کرد. داگلاس سپس ریچارد دانر را به عنوان کارگردان جدید فیلم به خدمت گرفت. ایوانز به عنوان تهیه‌کننده اجرایی در فیلم باقی ماند. با بازنویسی بازیگران اصلی، رادیو فلایر در اکتبر همان سال تولید را از سر گرفت. دانر از ایوانز خواست تا فیلمنامه را به‌طور گسترده بازنویسی کند تا راهی برای تعادل بین فانتزی فراری و کودک آزاری بدون بیگانه کردن مخاطب بیابد. پایان اصلی فیلم یک کد امروزی بود که در آن یک مایک بزرگسال با بازی تام هنکس، فرزندانش را به موزه ملی هوا و فضا می‌برد، جایی که هیبرید رادیو فلایر/ هواپیما در کنار ماشین پرنده برادران رایت نمایش داده می‌شود. مخاطبان آزمون با این پایان گیج شدند و فیلمبرداری مجدد منجر به پیش‌درآمد و پایانی امروزی شد که در فیلم پایانی دیده شد.
پدری خاطرات دوران کودکی خود را به یاد می‌آورد زمانی که او و برادر کوچکترش به همراه مادرشان و شوهر جدیدش به شهر جدیدی نقل مکان کردند. هنگامی که برادر کوچکتر توسط ناپدری وحشیانه خود مورد آزار جسمی قرار می‌گیرد، مایک تصمیم می‌گیرد چرخ دستی اسباب بازی آنها، "رادیو فلایر" را به یک هواپیما تبدیل کند تا او را به یک مکان امن ببرد.
این فیلم در راتن تومیتوز بر اساس نقدهای ۴۰ منتقد، ۳۵ درصد محبوبیت دارد. اجماع سایت این است: "رادیو فلایر با پوشاندن مفهوم عجیب خود بر روی داستانی تلخ از آزار خانگی، فیلمی خانوادگی است که برای کودکان بسیار دلخراش و برای والدین آنها بیش از حد سخت است.Leonard Maltin's 2013 Movie Guide - Google Books
الکتروفورز مویینه‌ای–طیف‌سنجی جرمی (CE-MS) یک تکنیک در شیمی تجزیه است که از ترکیب فرآیند جداسازی مایع الکتروفورز مویینه‌ای با طیف‌سنجی جرمی تشکیل شده‌است. CE-MS مزایای هر دو تکنیک CE و MS را برای ارائه راندمان جداسازی بالا و اطلاعات جرم مولکولی در یک آنالیز واحد ترکیب می‌کند. این روش قدرت تفکیک و حساسیت بالایی دارد، به حداقل حجم (چند نانولیتر) از نمونه نیاز دارد و می‌تواند با سرعت بالایی آنالیز کند. یون‌ها معمولاً با یونش الکتروافشانه تشکیل می‌شوند، اما می‌توانند توسط واجذب-یونش لیزری به کمک ماتریس یا سایر روش‌های یونش نیز تشکیل شوند. در تحقیقات پایه در پروتئومیک و تجزیه کمی مولکول‌های زیستی و همچنین در پزشکی بالینی کاربرد دارد. از زمان معرفی آن در سال ۱۹۸۷، پیشرفت‌ها و کاربردهای جدید، CE-MS را به یک روش جداسازی و شناسایی قدرتمند تبدیل کرده‌است. استفاده از CE-MS برای تجزیه و تحلیل پروتئین و پپتیدها و سایر مولکول‌های زیستی افزایش یافته‌است.
ملی‌گرایی منابع تمایل مردم و دولت‌ها برای اعمال کنترل بر منابع طبیعی واقع در قلمرو خود است. در نتیجه، ملی‌گرایی منابع با منافع شرکت‌های چند ملیتی در تضاد است.
ملی‌گرایی منابع یک مفهوم محوری در بحث‌های معاصر در مورد سیاست انرژی است.
ملی‌گرایی منابع در سراسر جهان در حال افزایش است. در طول رونق اخیر منابع جهانی، بسیاری از دولت‌ها سیاست‌های ملی‌گرایانه را برای به‌حداکثر رساندن منافع سیاسی و اقتصادی از بخش معدن و انرژی خود اتخاذ کرده‌اند.
چالش‌های تبدیل منابع طبیعی تجدیدناپذیر مانند هیدروکربن‌ها و مواد معدنی به‌عنوان موتورهایی برای توسعه، دولت‌ها را بدون توجه به ایدئولوژی مدت‌ها گیج کرده‌است. صنایع استخراجی عموماً متمرکز و نیازمند سرمایه و فناوری هستند. در کشورهای کم درآمد نمی‌توانند حجم زیادی از نیروی کار غیر ماهر را جذب کنند یا مشاغل زیادی ایجاد کنند. ماهیت اقتصاد جهانی با فقدان مهارت‌های فنی و مذاکرهٔ محلی ترکیب می‌شود تا اطمینان حاصل‌شود که سرمایه و فناوری غنی است.
نظریه‌های موجود ملی‌گرایی منابع بر مدل‌های چانه‌زنی اقتصادی تکیه می‌کنند که نمی‌توانند چگونگی شکل‌دهی فرآیندهای سیاسی به استراتژی‌های سیاست منابع دولت‌ها را بررسی کنند. بررسی ۱۲ کشور عمدهٔ تولیدکننده منابع نشان می‌دهد که ملی‌گرایی منابع معاصر، طیفی از اشکال متمایز به خود می‌گیرد که به تفاوت در نهادهای سیاسی که اهداف و سیاست‌های دولت‌ها را ساختار می‌دهند، مرتبط است؛ بنابراین استدلال می‌شود که در حالی که پویایی اقتصادی به عنوان یک عامل توانمند عمل می‌کند، نهادهای سیاسی یک عامل شرطی به همان اندازه مهم هستند که اشکال متمایز ملی‌گرایی منابع را که امروزه مشاهده می‌شود شکل می‌دهد.
واقعیت پایدار یک اقتصاد وابسته و استخراجی، عمیقاً با مقدمات اصلی جنبش‌های اجتماعی متنوع و بحث‌انگیز بولیوی در تضاد است. در میان چپ‌گرایان طیف سیاسی، مجموعه‌ای از تفسیرهای ضد امپریالیستی و ملی‌گرایانه از تاریخ ریشهٔ محکمی یافته‌است. رهبران جنبش اجتماعی ثابت کرده‌اند که در بیان چارچوب‌های ناسیونالیستی منابع که طنین عاطفی گسترده‌ای دارند و شرکت‌کنندگان جنبش را به عمل سوق می‌دهد، زبردستند.
ملی‌گرایی منابع به‌طور نمادین و مادی افزایش کنترل ملی منابع استخراج‌شده را با توزیع عادلانه‌تر منافع آن‌ها برابر می‌داند. با این حال، بسیج گفتمانی «ملت منبع» و وعدهٔ همراه آن برای عدالت توزیعی، همزمان هم تعامل با تکثر صداها در طیفی از مقیاس‌ها و هم ابعاد مختلف عدالت را از بین می‌برد. ادعاهای ناسیونالیستی منابع ممکن است به صورت لفاظی از دولت‌های ملی بیرون بیایند، اما در عمل هیج‌اند.
اصطلاح «ملی‌گرایی منابع» مظهر موضع سیاستی است که با تأکید بر کنترل دولت بر استخراج، پردازش و تجاری‌سازی منابع به ضرر بازیگران خارجی مشخص می‌شود. «ملی‌گرایی» معمولاً برای ارجاع به مالکیت دولتی بر منابع طبیعی استفاده می‌شود و مفهوم «ملی‌گرایی منابع» اغلب با ویژگی‌های خاص حاکمیتی مرتبط است که فراتر از مالکیت است.
آمریکای لاتین شاهد دوره‌های مکرر ملی‌گرایی منابع، به‌ویژه در نفت و گاز بوده‌است که با افزایش کنترل دولت بر صنعت و سلب مالکیت سرمایه‌گذاری مشخص می‌شود. این دوره‌ها معمولاً در چرخه‌های ناشی از نیروهای ساختاری، به‌ویژه قیمت‌های بالای منابع و پایان چرخه‌های سرمایه‌گذاری موفق، افزایش تولید و ذخایر رخ می‌دهند. شرکت‌های دولتی تمایل دارند نقش صاحب را در منطقه ایفا کنند که در طول دوره‌های گسترش ملی‌گرایی منابع بزرگتر می‌شود. در چنین دوره‌هایی، دولت‌ها مالیات‌ها را افزایش می‌دهند و از قرارداد با سرمایه‌گذاران خصوصی صرف نظر می‌کنند. باورها و نهادها می‌توانند شدت این رویدادها را در هر کشور محدود یا تشدید کنند، اما این چرخه عمدتاً توسط عوامل ساختاری هدایت می‌شود. عکس آن با رکود قیمت منابع رخ می‌دهد و زمانی که یک چرخهٔ سرمایه‌گذاری جدید مورد نیاز است، کشورها بخش نفت را آزاد می‌کنند و دولت عقب‌نشینی می‌کند.
بین سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۱۲، افزایش تولید ناشی از آزادسازی‌های دهه ۱۹۹۰، همراه با رونق قیمت نفت، منجر به موج قدرتمندی از ملی‌گرایی منابع، از جمله مذاکرات مجدد قراردادها و ملی‌سازی، در آرژانتین، بولیوی، اکوادور و ونزوئلا شد. حتی در برزیل، کشوری که ثبات و پایداری نفتی داشت، کنترل دولتی افزایش در آن یافت. همچنین، پس از سال ۲۰۱۴، دوره آزادسازی جدیدی در سراسر منطقه به‌دلیل کاهش قیمت کالاها، ضعف مالی شرکت‌های دولتی و نیاز به یک چرخهٔ جدید سرمایه‌گذاری خصوصی آغاز شده‌است. درک پویایی‌های پشت ملی‌گرایی منابع در منطقه برای طراحی چارچوب‌های نهادی که چرخه‌ها را محدود می‌کند و سیاست‌های منابع بلندمدت را القا می‌کند بسیار مهم است.
تاریخ اقتصادی آمریکای لاتین شامل بسیاری از اپیزودهای برجستهٔ درگیری بین دولت‌ها و صنایع استخراجی است. مهم‌ترین موارد مربوط به بخش نفت، مانند ملی‌شدن نفت در مکزیک (۱۹۳۸)، ونزوئلا (۱۹۷۶، ۲۰۰۷) و آرژانتین (۲۰۲۱) بوده‌است، اما در مورد استخراج سایر منابع معدنی مانند مس در شیلی (۱۹۶۹، ۱۹۷۱) و طلا در ونزوئلا (۲۰۱۱) نیز اتفاق افتاده‌است. در واقع، در بسیاری از کشورها موارد زیادی از مذاکره مجدد اجباری قرارداد، سلب مالکیت، یا ملی‌شدن وجود داشته‌است. این مجموعه از پدیده‌ها به‌طور کلی به عنوان «ملی‌گرایی منابع» نامگذاری شده‌است.
ملی‌گرایی منابع اغلب به صورت امواج در سراسر منطقه و جهان و همچنین در الگوهای تکراری در برخی کشورها رخ داده‌است. ادبیات از این چرخه‌ها به‌عنوان «چرخه‌های ملی‌گرایی منابع» یاد می‌کند. اجماع قوی در ادبیات وجود دارد که قیمت‌های بالای منابع باعث افزایش ملی‌گرایی منابع می‌شود به ویژه از طریق افزایش در اختیار گرفتن منابع توسط دولت. علاوه بر این، پس از چرخهٔ قابل توجهی از سرمایه‌گذاری در دارایی‌های غرق‌شده که منجر به افزایش ذخایر، تولید یا کاهش خطرات مرتبط با یافتن و استخراج منبع می‌شود، احتمال ملی‌گرایی منابع افزایش می‌یابد. ریموند ورنون، اقتصاددان آمریکایی اصطلاح «معامله منسوخ» را ابداع کرد تا به این واقعیت اشاره کند که هنگامی که سرمایه‌گذاری‌ها به کار گرفته می‌شوند و خطرات زمین‌شناسی کاهش می‌یابد، دولت در موقعیت چانه‌زنی قوی‌تری قرار می‌گیرد و خواهان برداشت بیشتر از درآمد است؛ بنابراین، هم چرخه‌های قیمت بالای کالا و هم چرخه‌های سرمایه‌گذاری موفق، ملی‌گرایی منابع را تقویت می‌کنند و منطقی برای ماهیت چرخه‌ای این پدیده فراهم می‌کنند. در واقع، تاریخ متغیر سیاست منابع در منطقه عامل مهمی در توسعه‌نیافتگی نسبی پایه منابع فراوان آن بوده‌است.
متصور است ایدئولوژی و نهادها بر میزان و شکلی که ملی‌گرایی منابع به سیاست تبدیل می‌شود، تأثیر می‌گذارند، اما به‌طور کلی، چرخه‌های ساختاری در پشت سطح قرار دارند. به‌عنوان مثال، با توجه به شرایط مطلوب برای انجام این کار، احتمال ملی‌شدن کامل یک دولت چپ‌گرا بیشتر از یک دولت نئولیبرال خواهد بود. همچنین ایدئولوژی می‌تواند پیش‌بینی ضعیفی برای ظهور سیاست‌های ناسیونالیستی منابع در کشورها و به‌ویژه آمریکای لاتین باشد. گفتنی است که ترکیبی از ایدئولوژی و نهادها بر نحوهٔ تجلی ملی‌گرایی منابع در کشورهای مختلف در طول چرخه‌های ساختاری تأثیر می‌گذارد.
دولت‌ها معمولاً زمانی عملگرا هستند که نیاز به جذب سرمایه‌گذاران خصوصی دارند و زمانی که تجدید نظر در معاملات با سرمایه‌گذاران مفید است، آشکارا ایدئولوژیک هستند. در واقع، گاهی علیت می‌تواند معکوس شود و شرایط ساختاری برای ملی‌گرایی منابع می‌تواند زمینهٔ مساعدی برای موفقیت دولت‌های چپ یا ناسیونالیست باشد، برای مثال رونق رانت مواد معدنی به دولت‌ها اجازه می‌دهد که به‌طور افراطی چپ یا ملی‌گرا باشند. در مقابل، یک عرصه با قیمت پایین یا کاهش تولید، آنها را مجبور می‌کند تا بااعتدال و عمل‌گراتر باشند. نهادهای داخلی و بین‌المللی نقشی را ایفا می‌کنند و هزینه‌ها و منافع ناشی از نادیده‌گرفتن قراردادها را تعیین می‌کنند. با این حال، به‌طور کلی، نهادهای داخلی، مانند دادگاه‌های مستقل و آژانس‌های نظارتی، نتوانسته‌اند سیاست‌های ملی‌گرایانه منابع را محدود کنند، در حالی که انگیزه‌های ساختاری برای اجرای آن‌ها به اندازهٔ کافی قابل توجه بوده‌است، همان‌طور که در موج ملی‌گرایی منابع در سال‌های ۲۰۰۵–۲۰۱۲ نشان داده‌شد. با این حال، کشورهایی که دارای نهادهای سیاسی داخلی قوی‌تر و حاکمیت قانون هستند، احتمال سلب مالکیت فرصت‌طلبانه را کاهش می‌دهند.
اگرچه ادبیات گسترده‌ای در مورد ملی‌شدن و سلب مالکیت صنایع استخراجی وجود دارد و این رویدادها عموماً به‌عنوان مظهر ملی‌گرایی منابع توصیف می‌شوند، اما در اصل هیچ تعریف مورد توافقی وجود ندارد. همچنین ملی‌گرایی منابع را این‌گونه می‌توان مفهوم‌سازی کرد: «مجموعه کاملی از استراتژی‌هایی که یک دولت میزبان برای افزایش کنترل بر ثروت منابع طبیعی به قیمت مشارکت و سرمایه‌گذاری خارجی استفاده می‌کند.» افزایش کنترل دولت و کاهش نقش سرمایه گذاران خارجی و در این تعریف تأکید شده‌است.
ملی‌گرایی منابع معمولاً بر سرمایه‌گذاران خارجی تأثیر می‌گذارد، زیرا آنها مهم‌ترین سرمایه‌گذاران خصوصی در بخش‌های استخراجی هستند، اما گاهی می‌تواند بر سرمایه‌گذاران خصوصی داخلی نیز تأثیر بگذارد. در واقع، زمانی که دولت منابع را بیش از حد از آنها استخراج می‌کند یا آنها را مجبور به تأمین مالی فعالیت‌های غیرمنابعی می‌کند، بر شرکت‌های دولتی تأثیر می‌گذارد که منجر به بازیابی سرمایه‌گذاری‌های آنها و امکان دنبال کردن یک استراتژی سرمایه‌گذاری بلندمدت می‌شود.
بخش‌های منابع دارای ویژگی‌های خاصی هستند که در برخی شرایط انگیزه‌های قدرتمندی برای ملی‌گرایی منابع و به‌ویژه برای افزایش تصاحب دولت ایجاد می‌کنند و از انجام «معامله» با سرمایه‌گذاران خودداری می‌کنند. برخی از این بخش‌ها در زیر آمده‌است:
علاوه بر این، تمرکز ذخایر قابل توجه در کشورهای در حال توسعه با ریسک سیاسی بالا که دارای نهادهای ضعیف و رژیم‌های مالیاتی ناکارآمد هستند، نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاران خارجی ظرفیت محدودی برای اجتناب کامل از این خطرات دارند.
استخراج نفت، و مواد معدنی سخت و استخراج الماس، از این نظر که رانت‌های قابل توجهی ایجاد می‌کنند، از لحاظ سود سرمایه‌گذاری در بلندمدت، با سایر صنایع متفاوت است. به عبارت دیگر بازدهی بالاتر از هزینه فرصت نیروی کار و سرمایه، سرمایه‌گذاری شده‌است؛ بنابراین، طبق تعریف، دولت می‌تواند تمام رانت‌ها را تصاحب کند و سرمایه‌گذار همچنان برای سرمایه‌گذاری در بلندمدت جذب می‌شود. به‌عنوان مثال، بسیاری از میدان‌های نفتی در آمریکای لاتین و جاهای دیگر هزینهٔ تولید کمتر از ۲۰ دلار دارند، در حالی که قیمت نفت تا سال ۲۰۱۴ بسیار بالاتر از ۱۰۰ دلار بود. به‌طور مشابه، اگرچه رانت‌های غیرنفتی به‌طور کلی کمتر است، اما در سطوح اوج، رانت تولید مس و طلا بیش از ۹۰ درصد قیمت تخمین زده می‌شود. با این حال، اجاره بها بسیار بی‌ثبات است، عمدتاً به این دلیل که قیمت نفت و سایر کالاها بسیار نوسان دارد و اغلب در چرخه حرکت می‌کند. علاوه بر این، اجاره بها در پروژه‌ها، بسته به ویژگی‌های مخزن، موقعیت مکانی آن، کیفیت ماده معدنی و غیره می‌تواند به‌طور قابل توجهی متفاوت باشد. پروژه‌هایی وجود دارند که در حال حاضر در حال تولید هستند و می‌توانند با قیمت ۱۰ دلار در هر بشکه سود داشته‌باشند مثلاً در کویت و عربستان سعودی. و همچنین پروژه‌هایی در قزاقستان و کانادا وجود دارند که برای کسب سود به قیمتی بیش از ۱۰۰ دلار نیاز دارند. همین تنوع در سودآوری در بخش معدن نیز رایج است. همچنین این نوسانات و تغییرپذیری رانت‌ها چالشی را برای دولت به وجود می‌آورد تا آنها را تصرف کند. پروژه‌های استخراج نفت عموماً با سرمایه‌گذاری‌های فرورفته بالا مشخص می‌شوند به این معنی که دارایی‌هایی که زمانی به‌کار گرفته می‌شدند نمی‌توانند برای هدف دیگری مورد استفاده قرار گیرند یا ارزش بسیار کمی در خارج از پروژه دارند؛ بنابراین هزینهٔ سرمایه‌گذاری پس از پایان سرمایه‌گذاری به‌طور قابل توجهی کم‌تر از قبل آن است. مفهوم این است که وقتی این دارایی‌ها به کار گرفته شوند، دولت می‌تواند معامله را تغییر دهد و سرمایه‌گذار تا زمانی که هزینه‌های عملیاتی و سرمایه‌گذاری‌های بدون پشتوانه را پوشش دهد، انگیزه‌هایی برای ادامه فعالیت خواهد داشت، حتی اگر هرگز دارایی‌های فرورفته را بازیابی نکند. هزینه‌های فرورفته چیزی را تشکیل می‌دهند که ادبیات آن را به‌عنوان شبه پول‌های مناسب نشان می‌دهد که بسیار متفاوت از اجاره است زیرا اگر از سرمایه‌گذار گرفته شود، او سرمایه‌گذاری اولیه را بازیابی نخواهد کرد.
ریسک زمین‌شناسی و اقتصادی پروژه‌های نفت و گاز در بین پروژه‌ها و در مراحل مختلف چرخهٔ حیات یک پروژه به‌طور قابل‌توجهی متفاوت است. در مناطق بسیار آینده‌نگر با زمین‌شناسی شناخته‌شده و زیرساخت‌های توسعه‌یافته، خطرات بسیار کمتر از مناطق ناشناخته‌ای است که دسترسی به آنها دشوار است. عدم قطعیت در مرحله اکتشاف زیاد است، در برخی مناطق در بیش از ۷ چاه از هر ۱۰ چاه اکتشافی هیدروکربن تجاری پیدا نمی‌شود. پس از کشف، فاز توسعه در یک منطقه جدید نیز می‌تواند مستلزم به خطر انداختن سرمایه‌های بزرگ با عدم قطعیت قابل توجه باشد. با این حال، در طول مرحله بهره‌برداری از یک میدان شناخته شده، خطرات به‌طور چشمگیری کاهش می‌یابد. همچنین انگیزه‌هایی را برای مذاکره مجدد قرارداد و سلب مالکیت ایجاد می‌کند. دولت‌ها انگیزه‌هایی برای ارائه شرایط بسیار مناسب اکتشاف برای جبران خطر دارند، اما زمانی که یک کشف بزرگ به وجود می‌آید، انگیزه‌های قدرتمندی هم برای مذاکره مجدد پدیدار می‌شود.
در نهایت، فرآورده‌های نفتی از نظر سیاسی برجسته هستند، زیرا برای حمل و نقل، گرمایش، و پخت و پز مورد نیاز هستند و سهم مربوط به مصرف خانوار را به خود اختصاص می‌دهند. از این رو، انگیزه‌هایی برای دولت‌ها به وجود می‌آید که تولیدکنندگان را مجبور به فروش در بازار داخلی زیر قیمت بین‌المللی کنند و این می‌تواند نوعی سلب مالکیت درآمد باشد که با افزایش مالیات متفاوت است.
علاوه بر ریسک زمین‌شناسی و قیمت، بهره‌برداری نفت اغلب دارای خطرات مالی، نظارتی و سیاسی قابل توجهی است. از این جهت هم بخش قابل توجهی از منابع نفتی در کشورهای در حال توسعه با نهادهای ضعیف سروکار دارند؛ بنابراین، هنگامی که حاکمان انگیزه‌های قوی برای انکار معاملات دارند، اغلب مؤسسات داخلی به اندازه کافی برای حمایت از حقوق مالکیت سرمایه‌گذاران قوی نیستند. در واقع، از نظر تاریخی، سرمایه‌گذاری خارجی در نفت نسبت به عرصه داخلی عمدتاً توسط مکانیسم‌های اجرایی خارجی محافظت می‌شوند.
ویژگی‌های یادشده بخش‌های منابع باعث ایجاد گرایش به «چرخه‌های سلب مالکیت» می‌شود. دولت‌ها انگیزه‌هایی برای جذب سرمایه‌گذاری دارند، به‌ویژه برای بهره‌مندی از مزایای مالی آتی آن، اما زمانی که سرمایه‌گذاری‌ها به پایان رسید، انگیزه‌هایی برای رد کردن معامله اولیه و تصاحب سهم بیشتری از درآمد به وجود می‌آید. مزایای کوتاه مدت سلب مالکیت می‌تواند زیاد باشد در حالی که هزینه‌های آن از نظر کاهش تولید و درآمدهای از دست رفته، اغلب در آینده دور پرداخت می‌شود. عدم تطابق بین انگیزه‌های سیاسی با افق‌های کوتاه مدت و انگیزه‌های سرمایه‌گذاری با افق‌های بلندمدت منبع تضاد قابل توجهی است.
زمان سلب مالکیت به شدت تحت تأثیر تحول انگیزه‌ها قرار دارد. زمانی که یک حوضه منبع توسعه نیافته باشد و زمین‌شناسی ناشناخته باشد، سلب مالکیت بعید است. با این حال، پس از تکمیل یک چرخه قابل توجه سرمایه‌گذاری، افزودن ذخایر قابل توجه و تولید و کاهش قابل توجه خطرات، شرایط برای سلب مالکیت مهیا می‌شود. به‌طور مشابه، زمانی که قیمت منابع به‌طور قابل توجهی افزایش می‌یابد و رژیم‌های مالی و قراردادی قادر به تصاحب کافی رانت‌های اضافی نباشند، انگیزه‌های قوی برای سلب مالکیت نمایان می‌شود. تاریخچه صنعت نفت در آمریکای لاتین و سایر مناطق در حال توسعه و حتی در برخی از اقتصادهای پیشرفته مملو از نمونه‌هایی از این پدیده در دوران رونق قیمت است.
احتمال سلب مالکیت نیز با سایر ویژگی‌های ساختاری متفاوت است. کشورهایی که صادرکنندگان خالص قابل توجهی هستند و از نظر مالی بیشتر به درآمدهای منابع وابسته هستند، تمایل دارند بخش منابع را تا حد زیادی منبعی برای رانت‌های مالی بدانند و بنابراین احتمال بیشتری دارد که ملی‌گرای منابع باشند. از این رو بسته به افق زمانی حاکمان، حداکثر کردن رانت می‌تواند کوته بینانه باشد یا دیدگاه بلندمدت تری داشته باشد. در مقابل هم در مورد هیدروکربن‌ها، واردکنندگان خالص معمولاً بیشتر بر ایجاد انگیزه برای تولید و رسیدن به خودکفایی انرژی تمرکز می‌کنند و بنابراین احتمال کمتری دارد که ملی‌گرایان منابع باشند.
اندازه و روند وقف منابع و همچنین نوع آن نیز مهم است. کشورهایی که تولید و ذخایر فزاینده دارند کمتر به هزینه‌های سلب مالکیت اهمیت می‌دهند، اما کشورهایی که ذخایر اندک دارند یا ذخایرشان به سرعت در حال اتمام هست مجبورند کمتر ملی‌گرای منابع باشند. به‌طور مشابه، اگر کشوری دارای ذخایر نفتی با استخراج آسان، هزینه و خطرات کم‌تر باشد، می‌تواند ملی گراتر باشد، زیرا سرمایه گذاران مایلند ریسک بیشتری را برای فعالیت در آنجا بپذیرند. با این حال، اگر توسعه ذخایر آن مستلزم ریسک‌های زمین‌شناسی بالا و فناوری‌های پیچیده باشد، ممکن است مجبور شود عمل‌گرایانه‌تر عمل کند.
زمانی که به سرمایه‌گذاری نیاز است و تولید و ذخایر رو به کاهش است، قیمت‌ها پایین است و شرکت‌های ملی نفت در وضعیت مالی دشواری قرار دارند، به همین منظور یک چرخه آزادسازی رخ می‌دهد. وقتی یک چرخه سرمایه‌گذاری موفق منجر به افزایش تولید و ذخایر می‌شود و قیمت نفت بالا می‌رود، چرخه سلب مالکیت رخ می‌دهد.
احتمال سلب مالکیت منوط به تنظیم نهادی بخش منابع و رژیم سیاسی گسترده‌تر است. به ویژه دو جنبه از اهمیت ویژه ای برخوردار است:
یک سیستم مترقی سیستمی است که در آن با افزایش سود حاصل از استخراج منابع، میزان برداشت دولت افزایش می‌یابد. رژیم‌های مالی و قراردادی در آمریکای لاتین و بسیاری از کشورهای در حال توسعهٔ دیگر تمایل به قهقرایی یا اندکی ترقی دارند. در نتیجه، زمانی که قیمت‌ها بالا می‌روند، برداشت دولت به نسبت افزایش نمی‌یابد و دولت‌ها از سهم خود از سود ناراضی می‌شوند.
اگر چارچوب نهادی، کنترل‌ها و توازن‌هایی را برای محدود کردن دستگاه اجرایی ایجاد کند، احتمال سلب مالکیت کمتر می‌شود. به عنوان مثال، کشورهایی مانند برزیل، کلمبیا و اخیراً مکزیک آژانس‌های نظارتی مستقلی را برای اداره بخش هیدروکربن ایجاد کردند. با این حال، در محیط‌های نهادی ضعیف با محدودیت‌های سیاسی کم، اعمال خارجی معمولاً اعتبار را فراهم می‌کند.