moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پدرش سید مرتضی صفائی روضه‌خوان و منبری بود. خودش نیز تحصیل را در حوزه علمیه قزوین آغاز کرد و در قم ادامه داد و چندی هم درس خارج گرفت و به قزوین بازگشت و شغل پدرش را دنبال کرد. سید احمد صفائی خطیب و منبری سرشناسی شد و در انتخابات دورهٔ هفدهم مجلس شورای ملی به نمایندگی از قزوین انتخاب شد و در سال ۱۳۳۱ به مجلس رفت.
در جدال میان هواداران کاشانی و مصدق در مجلس، صفائی طرف کاشانی را گرفت. در ۲۵ امرداد ۱۳۳۲ بازداشت و پس از کودتای ۲۸ مرداد رها شد. در دوره هجدهم نیز به نمایندگی قزوین انتخاب شد. پس از پایان دوره نمایندگی‌اش به تدریس در دانشکده معقول و منقول (الهیات) دانشگاه تهران مشغول شد.
نابخردی‌های پیش‌بینی‌پذیر: نیروهای پنهانی که به تصمیم ما شکل می‌دهند () نام کتابی است که دن اریلی نوشته شده و در آن نویسنده فرضیاتی که افراد بر اساس آن تصمیم می‌گیرند را به چالش می‌کشد. خود نویسنده درباره این کتاب گفته هدف من این بود که در انتهای کتاب شما به‌صورت اساسی دوباره درباره اینکه چه چیز شما و افراد پیرامونتان را به حرکت وادار می‌کند تفکر کنید. تمرکز اصلی مطالب کتاب بر شرح نیروهای پنهانی است که در واقعیت تصمیم‌گیری‌های ما را هدایت می‌کنند. هدایت نیروهای پنهان باعث می‌شود تصمیم‌های ما کمتر از آنچه می‌اندیشیم، خردمندانه و عاقلانه باشد. با آگاهی نسبت به چنین نیروهایی ما می‌توانیم در تصمیم‌گیری‌های عاقلانه‌تر به خودمان کمک کنیم تا بهتر با دیگران در تعامل و ارتباط باشیم، شادتر زندگی کنیم و امور مالی‌مان را بهتر کنترل کنیم.
لارنس جرج دارل (Lawrence George Durrell; ؛"Durrell". "Random House Webster's Unabridged Dictionary". 27 فوریه ۱۹۱۲–۷ نوامبر ۱۹۹۰) رمان‌نویس، شاعر، درام‌نویس و نویسنده سفرنامه تبعیدی اهل بریتانیا بود. وی برادر بزرگتر نویسنده طبیعت‌گرا، جرالد دورل بود.
وینسور مک‌کی: کاریکاتوریست مشهور نیویورک هرالد و کمیک‌های متحرک او ، که بیشتر با عنوان نموی کوچک شناخته می‌شود، پویانمایی کوتاه صامت محصول سال ۱۹۱۱ است که توسط کاریکاتوریست آمریکایی وینسور مک‌کی ساخته شد. نموی کوچک یکی از اولین پویانمایی‌های ساخته‌شده و اولین فیلم مک‌کی بود و شامل شخصیت‌های کمیک استریپ او در " نموی کوچک در سرزمین خواب بود". پویانمایی شخصیت در این فیلم آن را از تجربه‌های پویانمایی‌های قبلی متمایز می‌کند.
مک کی با الهام از ورق‌های پویانمایی که پسرش به خانه آورده بود متوجه قابلیت‌های پویانمایی شد. هرچند که جیمز استوارت بلکتون و امیل کول از جمله کسانی بودند که پیش از مک‌کی در ساخت پویانمایی ظهور کردند اما او به عنوان یکی از اولین افرادی که اینچنین فیلم‌هایی می‌سختند شناخته می‌شود. برای ساخت نموی کوچک، چهار هزار نقاشی کوتاه روی کاغذ برنج کشیده و بعد توسط ویتاگراف و تحت نظارت بلکتون فیلمبرداری شدند. بیشتر زمان پویانمایی در واقع یک سکانس‌اکشن است که مک کی با همکاران خود شرط بسته بود که می‌تواند نقاشی‌هایی درست کند که قابلیت حرکت دارند. وی با ساخت پویانمایی چهار دقیقه‌ای که در آن شخصیت‌های "نموی کوچک" حضور و تعامل دارند و براساس تصمیم‌های مک‌کی دگرگون می‌شوند، شرط را می‌برد.
"نموی کوچک" در هشتم آوریل ۱۹۱۱ در سینماها اکران می‌شود و چهار روز بعد مک‌کی از آن در بخشی از نمایش وودویل خود استفاده می‌کند. استقبال خوب از نموی کوچک مک‌کی را تشویق می‌کند که هرکدام از فریم‌ها را با دست رنگ کند و زمان بیشتری را به ساخت پویانمایی اختصاص دهد. او پس از نموی کوچک، در سال ۱۹۱۲ پویانمایی " یک پشه چگونه عمل می‌کند و" در سال ۱۹۱۴ پویانمایی مشهور خود، "گرتی داینسور" را می‌سازد.
وینسور مک‌کی (زاده حدودی ۱۸۶۷–۷۱ - مرگ ۱۹۳۴) تا پیش از اینکه به خلق داستان‌های مصور برای روزنامه مانند " رویای عفریتِ نادر (۱۹۰۴–۱۱)" و خصوصاً "نمو در سرزمین خواب" (۱۴–۱۹۰۵) که مهم‌ترین اثرش به‌شمار می‌رفت"،" روی آورد، نقاش تبلیغاتی پرکاری بود . در سال ۱۹۰۶، مک‌کی شروع به اجرای نمایش در سیرک وودویل کرد که در آن گفتگوی گچی را اجرا می‌کرد و پیش روی مخاطبان طراحی انجام می‌داد.
مک‌کی با الهام از ورق‌های پویانمایی که پسرش رابرات به خانه آورده بود، به فکر افتاد که امکان پویایی تصاویر نقاشی‌ها وجود دارد. او که در آن زمان در اوایل دهه چهل زندگی خود بود، ادعا کرد که «اولین انسانی است که پویانمایی می‌سازد»، با این حال او به احتمال زیاد با کارهای اولیه جیمز استوارت بلکتون و امیل کوهل فرانسوی نیز آشنایی داشت در سال ۱۹۰۰، بلکتون فیلم "طراحی سحرآمیز را در" سبک فیلمِ ترفند "ساخت" که در آن هنرمندی با نقاشی روی مداد تعامل برقرار می‌کند. بلکتون در سال ۱۹۰۶ از نقاشی‌های با گچ برای ساخت فیلم " حالات خنده‌دار صورت‌های شوخ" استفاده کرد، و از ترفندهای استاپ موشن برای پویایی صحنه‌ای در فیلم "هتل جن‌زده (۱۹۰۷) استفاده کرد". فیلم‌های کوهل، مانند " فانتاسماگوریه (۱۹۰۸)"، تکه‌هایی رؤیایی و غیر روایی بودند که در آنها شخصیت‌ها و صحنه‌ها پی در پی شکل و ساخت خود را تغییر می‌دادند. فیلم‌های کوهل برای اولین بار در سال ۱۹۰۹ در ایالات متحده پخش شد که همان سالی می‌شد که مک کی گفت او برای اولین بار به پویانمایی علاقه‌مند شده بود. طبق گفته جان کینمیکر، زندگینامه‌نویس مک کی، او ویژگی‌های تعاملی فیلم‌های بلکتون را با خصوصیات انتزاعی و تغییرشکلی کوهل در فیلم‌های خودش در هم آمیخت. در فیلم‌های هر سه آنها، یک هنرمند باپویانمایی در برهم‌کنش است.
شاهکار بزرگ مک‌کی یعنی[۱۳] " نمو کوچک در سرزمین خواب" در اکتبر ۱۹۰۵ به شکل کمیک یک‌شنبه و تمام صفحه در "نیویورک هرالد چاپ شد". شخصیت کودک آن، که ظاهرش بر اساس فرزند مک‌کی کشیده شده بود، خواب‌های شگفت‌انگیزی داشت که با بیداری شدنش در آخرین بخش پایان می‌یابد. مک کین در این کمیک استریپ با زمان‌بندی و ضربآهنگ، شکل صفحه کمیک‌ها، اندازه و شکل قاب‌ها، چشم‌انداز و جزئیات معماری و سایر موارد دست به آزمایش زد.
تعدادی دیگر اقتباس نیز از این کمیک استریپ ساخته شده‌است. نمایش پرخرج صد هزار دلاری "نموی کوچک" با آهنگسازی متن ویکتور هربرت و ترانه‌های هری بی. اسمیت تمامی بلیط‌هایش را در سال ۱۹۰۷ فروخت. فیلم بلند مشترک آمریکایی-ژاپنی " " در سال ۱۹۸۹ با کمک‌های ری بردبری، کریس کلمبوس و ژان ژیرو ساخته شد. " " بازی رایانه‌ای سکویی اقتباسی محصول ۱۹۹۰ بود که از روی فیلم ۱۹۸۹ ساخته شد.
پس از اعتباری که مک‌کی از عناوینی همچون «کاریکاتوریست مشهور "نیویورک هرالد»" و «اولین هنرمندی که سعی در ترسیم عکس‌هایی دارد که حرکت خواهند کرد» به دست آورد، او با گروهی از همکاران، یک کاریکاتوریست به نام جورج مک‌مانوس، یک بازیگر به نام جان بانی و یک ناشر به نام یوجین وی. بروستر به رستورانی رفتند. مک کی بر سر اینکه می‌تواند در عرض یک ماه ۴۰۰۰ تصویر پویا بکشد شرط می‌بندد. گروهی که در رستوران بودند به او می‌خندند و او را مست و دیوانه خطاب می‌کنند. قرار می‌شود مک‌کی در استودیویی کار کند که در آنجا کارکنان را در میان بسته‌های کاغذ و بشکه‌های جوهر راهنمایی می‌کند. یک ماه بعد، مک‌کی همکاران خود را مقابل یک پروژکتور فیلم جمع می‌کند. او به سرعت شخصیت‌های کمیک استریپ خود یعنی "نموی کوچک را ترسیم می‌کند".
مک کی نقاشی از شخصیت فلیپ در داستان را در شکاف چوبی جلوی دوربین قرار می‌دهد. واژه‌های «به من نگاه کنید که حرکت می‌کنم» بالای سر فلیپ ظاهر می‌شود، و او در حالی که سیگار می‌کشد شروع به ژست گرفتن می‌کند. سپس توده‌هایی از آسمان سقوط می‌کنند و شخصیت ایمپای را می‌سازند. در این حین تصویر این دو زوج پی در پی مغشوش، ناپدید و ظاهر می‌شود و در نهایت نموی کوچک با لباس جادویی پدیدار می‌گردد. نمو مانع از مبارزه این دو نفر می‌شود و شکل آنها را به اختیار درمی‌آورد - او با بالا و پایین کردن بازوهای خود آنها را کش می‌آورد و خرد می‌کند. نمو سپس شاهزاده خانم را ترسیم می‌کند و او را به زندگی پویانمایی می‌آورد. به او گل رزی که همانگاه در همان نزدیکی رشد کرده‌است می‌دهد و همین زمان اژدهایی غول پیکر نیز به همین شکل ظاهر می‌شود. این زوج بر تختی که در دهان اژدها است جلوس می‌کنند و همچنان که اژدها آنها را می‌برد، برای مخاطبان دست تکان می‌دهند.
فلیپ و ایمپای تلاش می‌کنند که اژدها را با یک خودروی قراضه دنبال کنند اما در حین تعقیب، خودرو منفجر می‌شود و آنها را به هوا پرتاب می‌کند. دکتر پیل برای کمک به آنجا می‌آید، اما تا زمانی که فلیپ و ایمی از آسمان به زمین بیفتد، کسی را پیدا نمی‌کنند. این دو به دکتر پیل کمک می‌کنند تا روی پاهای خود بایستند و سپس پویانمایی ثابت می‌شود. دوربین به عقب می‌رود و شماره سریال "شماره ۴۰۰۰" را نشان می‌دهد که تصویر را بر انگشت شست نگه داشته‌است. این در واقع آخرین نما در پویانمایی است
تا اواخر سال ۱۹۱۰، مک کی ۴۰۰۰ نقاشی برنجی را برای بخش متحرک فیلم ساخته بود که به هر یک شماره سریالی اختصاص داده شده بود، و برای ثبت چاپ در گوشه بالایی آنها نشانی ایجاد می‌شد. برای آسانی کار، این نقاشی‌ها بر روی ورق‌های مقوا سوار شده‌اند تا از آنها فیلم گرفته شود. قبل از اینکه از آنها فیلم بگیرند نیز، نقاشی‌ها روی میلگرد تغییربین قراره داده شدند تا مطمئن شوند که فیلم روانی لازم را دارد. فیلمبرداری در ویتاگراف تحت نظارت بلکتون انجام شد. بخش متحرک حدود چهار دقیقه ازکل فیلم بود. مک‌کی تنها در یکی از صحنه از سل پویانمایی برای یک صحنه تکرارشونده استفاده کرد: او از یک سری هفت‌تایی نقاشی شش بار (سه رو به جلو، سه عقب) استفاده کرد که فلیپ سیگار خود را سه بار بالا و پایین در دهان خود بکشد. . مک کی در فیلم‌های بعدی خود از این تکنیک استفاده گسترده‌تری کرد.
طرح‌های مک‌کی به سبک هنر نو که برای خوانندگان کمیک‌های وی آشنا بود هستند. "نموی کوچک به دلیل" پویانمایی شخصیت شدیدی که داشت، آن را از فیلم‌های بلکتون و کوهل متمایز می‌کرد. پویانمایی‌های او تا سال ۱۹۱۴ و ساخت "گرتی دایناسور" هیچ پس‌زمینه‌ای نداشتند. مک کی تسلط خود بر ژرفنمایی را در صحنه‌هایی مانند وقتی که اژدها به آرامی در بی‌نهایت دور می‌شود، به نمایش می‌گذارد.
استقبال مثبت از پویانمایی باعث شد مک‌کی هر یک از قاب‌های ۳۵ میلی‌متری که در اصل سیاه و سفید بوندن را رنگ‌آمیزی کند. ارابه اژدها که نمو و پرنسس بر آن می‌نشیتند در اصل ابتدا در سه قسمت از "نمو کوچک در سرزمین خواب" در اواسط سال ۱۹۰۶ ظاهر شده بودند.
نموی کوچک در هشتم آوریل ۱۹۱۱ توسط شرکت پخش ویتوگراف به نمایش درآمد. مک‌کی آن را در بخش آغازسین نمایش وودویل خود کرد در دوازدهم آوریل قرار داد. "نموی کوچک در میان بینندگان" محبوبیت به دست آورد و بازخوردهای مثبتی دریافت کرد. مجله فیلم " دنیای نماهای متحرک" "نمو را" یک اثر تحسین‌برانگیز خواند … یکی از آن فیلم‌هایی که میراث تبلیغاتی ذاتی در طیفی گسترده دارد و همه جا شناخته می‌شود. " مورنینگ تلگراف" فیلم جدید مک‌کی را «حتی پیشرفتی بالاتر از کار قبلی او» خواند و مک‌کی را در «فهرست آبی» خود در برترین وودویل‌های بازیگران و نمایشگران جای داد. در سال ۱۹۳۸ معمار کلود براگدون هیجان و شوری که از دیدن فیلم داشت را اینطور تشریح کرد که: «شاهد تولد هنر نویی بودم». [۳۱] "نمو" در همان هفته بر روی صحنه تئاترها به نمایش درآمد، اما مک‌کی نسخه نمایشی از دو فیلم بعدی خود، یعنی " چگونه یک پشه عمل می‌کند" (۱۹۱۲) و "گرتی دایناسور" (۱۹۱۴)، تا بعد از اجراهای صحنه به تعویق انداخت.
تاریخدان پویانمایی، جیانالبترتو بندازی، رشته تصاویر متغیر بدون داستان نمو را بیش از ظرفیت آن زمان پویانمایی برای معرفی این هنر خواند. بندازی این‌طور نوشت که مک کی در اثر بعدی خود یعنی یک پشه چطور عمل می‌کند، بر این ظرفیت بالا غلبه کرد.
روش کار مک‌کی پر زحمت بود و پویانماها روش‌هایی برای کاهش حجم کار و بالا بردن سرعت تولید توسعه دادند تا بتوانند درخواست‌های بالا برای پویانمایی را پوشش دهند. در عرض چند سال پس از انتشار نمو، تکنیک دندانه‌ای رائول باره کانادایی همراه با کاغدهای سلولوئیدی آمریکایی که ارل هرد گسترش داده بود، تبدیل به روشی جهان‌گیر در تولید پویانمایی شد. در سال ۱۹۱۶، مک کی خودش با استفاده از کاغدهای سلولوئیدی ساخت پویانمایی " "غرق شدن لوزیتانیا"" (۱۹۱۸) را آغاز کرد.
در سال ۲۰۰۹، "نموی کوچک" برای حفظ در فهرست ملی فیلم‌های آمریکا توسط کتابخانه کنگره به دلیل «دستاورد سترگ فرهنگی، تاریخی و زیبایی‌شناختی» انتخاب شد.
ویسنته مرینو بیلیچ (؛ زاده ۲۱ مه ۱۸۸۹ – درگذشته )https://www.genealog.cl/Chile/M/Merino/#MerinoBielich,Vicente یک سیاستمدار اهل شیلی بود. وی از ۳ اوت ۱۹۴۶ تا ۱۳ اوت ۱۹۴۶ رئیس‌جمهور موقت این کشور بود.
ساچی (زاده ۱۹۷۲، در کدونگالور، تاریخ مرگ ۱۸ ژوئن ۲۰۲۰) یک فیلمنامه‌نویس، کارگردان و تهیه‌کننده فیلم اهل هند بود که در صنعت فیلم مالاییایی کار می‌کرد.
ساچی در کدونگالور در منطقه تریسور در کرالا هند متولد و بزرگ شد. وی لیسانس خود را در رشته بازرگانی از کالج SNM، مالیانکارا به پایان رساند. وی به مدت هشت سال در دیوان عالی کرالا به عنوان وکیل در حقوق جزا و قانون اساسی مشغول به کار بود. ساچی در دوران تحصیل در کالج، در جامعه سینما و تئاتر دانشگاهی خود فعالیت داشت و چندین نمایشنامه را کارگردانی کرد.
ساچی در ۱۸ ژوئن سال ۲۰۲۰ در پی ایست قلبی در بیمارستان مأموریت جوبی، تریسور درگذشت.
دختر شیطان (به انگلیسی: Devil Girl) یک فیلم هیجان‌انگیز آمریکایی محصول سال ۲۰۰۷ میلادی به کارگردانی هووی هاوکینز است.Devil Girl's Electronic Press Kit
کوستاس باکویانیس (یونانی: Κώστας Μπακογιάννης؛ زاده ۱۶ مارس ۱۹۷۸ در آتن) سیاستمدار یونانی و همچنین شهردار فعلی شهر آتن است. وی پیش از این شهردار شهر کارپنیسی (۲۰۱۱–۲۰۱۴) و به عنوان فرماندار در استان یونان مرکزی (۲۰۱۴–۲۰۱۹) مشغول به خدمت بوده‌است.
دوفونیوس در ۸ اکتبر ۱۹۷۵ در یوتبوری سوئد متولد شد. او در اصل توسط مادرش لنا، تهیه کننده تلویزیون و تئاتر در مسکن جمعی پرورش یافت. پدرش در صنعت ساخت و ساز کار می کرد. دوفونیوس یک خواهر بزرگتر دارد. او در کودکی در کارهای تئاتر و تلویزیونی مادرش در نقش های جزئی ظاهر شد. وی پس از اتمام دوره دبیرستان، کارآموزی خود را با تئاتر بکا انجام داد، و سپس در آکادمی موسیقی و نمایش دانشگاه گوتنبرگ (آکادمی موسیقی و درام)، دانشگاه یوتبری تحصیل کرد.
موفقیت او در سال ۱۹۹۷ بود که او به عنوان یک زن قدرتمند و مستقل در مینی "سریال‌های گلاپت در" تلویریون ملی سوئد "بازی کرد". پس از فارغ التحصیلی، او در نقش کوتاهی از فیلم اینگمار برگمان به نام "ماری استوارت" اثر فردریش شیلر (۲۰۰۰) در تئاتر سلطنتی درام ظاهر شد. این امر باعث شد که دوفوینیوس در آخرین فیلم برگمان "ساراباند" در سال ۲۰۰۳ نقش آفرینی کند، که مخصوصاً برای او نوشته شده است. در تئاتر رویال دراماتیک، وی در چندین اثر بازی کرده است از جمله بازی در نقش رگان در شاه لیر (۲۰۰۳)، سوفیا در "عمو وانیا" (۲۰۰۸) و نقش اصلی در "جین ایر" (۲۰۰۹).
دوفونیوس با بازیگر کریستوفر ولتر ازدواج کرده است و آنها یک دختر و یک پسر دارند.
جی فانک یا گنگستا فانک ، زیر مجموعه‌ای از موسیقی رپ و فانک است، به همراه ترکیبی از فرهنگ گانگستری که بیشتر در هیپ هاپ ساحل غربی دیده می‌شود.
از هنرمندان شاخص این سبک می توان به دکتر دره، اسنوپ داگ، ایزی-ئی، ایگزیبیت، نیت داگ، توپاک شکور، مک ۱۰ و ام سی رن اشاره کرد.
و همچنین از ترانه های مشهور این سبک می توان به آهنگ بیچ پلیز ۲ اشاره کرد که این آهنگ، تک آهنگی از امینم بود که در آن دکتر دره، اسنوپ داگ، نیت داگ و ایگزیبیت نیز همکاری کرده‌اند.
برونا محلی و حومه ای از متروپولیتن استکهلم است که در سال ۲۰۱۰ در شهرداری بخش اوپلنس-پرو، استان استکهلم، سوئد واقع شده است.
ولتر در ۵ فوریه ۱۹۷۲ در برونا سوئد متولد شد. او درشهر لوند رشد کرد و در مدارس لربک سکولان و اسپایکن تحصیل کرد. در زمان نوجوانی، ولتر به مدت یک سال خبرنگار برنامه تلویزیونی کودکان مجله کودکان در تلویزیون ملی سوئد بود. وی در سال ۱۹۹۷ از آکادمی موسیقی و نمایش دانشگاه گوتنبرگ (آکادمی موسیقی و درام) در دانشگاه گوتنبرگ فارغ‌التحصیل شد. ولتر قبلاً در Kulturama در استکهلم تحصیل کرده بود.
پس از فارغ‌التحصیلی، اولین نقش اصلی او در نقش ماریوس پونترسی در موسیقی "بینوایان بود". ولتر سپس کریس را در موزیکال دوشیزه سایکون در اپرای مالمو بازی کرد. او همچنین در تولیدات بانوی من در تئاتر اسکار، "اویتا"، به عنوان فرِدی در موزیکال "شطرنج"، ریف در "داستان وست ساید"، و در نقش اول "دکتر ژیواگو" درخشید. اولین فیلم "ولتر (۲۰۰۲) Suxxess بود". وی در سال ۲۰۱۳ در "فیلم The Reunion" ظاهر شد که جایزه گلدنباگ را برای بهترین فیلم کسب کرد. وی همچنین در سریال‌های تلویزیونی "Häxdansen" , "Modus" , "Greyzone" و "Quicksand" و … بازی کرده‌است. وی همچنین اجرای کنسرت "Brel möter Piaf" را با Åsa Fång در سال ۲۰۱۸ در تئاتر اسکالا انجام داده‌است
ولتر با بازیگر زن جولیا دوفونیوس ازدواج کرده‌است. آنها یک دختر و یک پسر دارند. پدربزرگ وی کارل آندرش ولتر دیپلمات و عموی بزرگش سون ولتر بازیگر است.
دوکا دو کاواکاس یک مجموعهٔ تفریحی شامل حمام و استخر طبیعی و هتل در شهر فونچال، واقع در جزایر مادیرا، پرتغال است که دسترسی مستقیم به دریا دارد.
'اوپانیشاد بریهدآرنیکه (, ) یکی از اوپانیشادهای اصیل و از قدیمی‌ترین متون آیینی هندوئیسم است. عنوان این اوپانیشاد از دو لغت بریهد به معنای «بزرگ» و آرنیکه به معنای «جنگل» گرفته شده و تحت‌لفظا به معنای «جنگل بزرگ» است و گویا مطالب آن غالباً در جنگل تعلیم می‌شده است. به نظر می‌رسد این متن حدود ۷۰۰ قرن پیش‌ازمیلاد نوشته شده باشد.
بریهدآرنیکه به شش فصل و هر فصل به تعدادی بخش تفسیم شده که مجموع آن‌ها چهل و هفت بخش است.
این اوپانیشاد جستاری در باب آتمن (روح، خویشتن) و شامل گزاره‌هایی در باب متافیزیک، اخلاق، و میل به دانش است.
ادبیات سومری نخستین پوسته شناخته شده ادبیات ضبط شده ، از جمله نوشتارهای مذهبی و دیگر داستانهای سنتی است که توسط تمدن سومری نگهداری می‌شود و تا حد زیادی توسط امپراطوری‌های بعدی اکدیان و بابل حفظ می‌شود. این پیشینه‌ها به زبان سومری در دوره برنز میانه نوشته شده‌است.
سومری‌ها یکی از نخستین سیستم‌های نوشتن را اختراع کردند و خط میخی سومری را که از سیستم‌های اولیه نوشتن نسختین در حدود قرن ۳۰ قبل از میلاد ساخته شده بود ، گسترش دادند. زبان سومری حتی در امپراتوری‌های اکدیان و بابل در استفاده رسمی و ادبی باقی مانده‌است ، حتی پس از ناپدید شدن زبان گفتاری از جمعیت. سواد خواندن و نوشتن به سومری گسترده بود ، و متون سومری که دانش آموزان آنها را کپی می‌کردند ، تأثیر زیادی بر ادبیات بابل می‌گذارد.
بیشتر ادبیات سومری از چپ به راست نوشته شده‌است ، Black et al., Introduction و می‌تواند شامل سازمانی مبتنی بر خط مانند کوپل یا تنگه باشد ، Michalowski p. 144 اما تعریف سومری از شعر ناشناخته است. قافیه وجود ندارد، Jacobsen p. xiv Black et al., Introduction اگرچه "اثرات مقایسه گاهی مورد سوء استفاده قرار می‌گرفت." Black p. 8 این برنامه از طرح بندی هجومی استفاده نمی‌کند ، Michalowski p. 146 و سیستم نوشتاری مانع از شناسایی ریتم ، متر ، قافیه ، Jacobsen p. xiv Black et al., Introduction یا واج‌آرایی می‌شود . Black et al., Introduction به نظر می‌رسد تحلیل کمی از دیگر ویژگیهای شاعرانه ممکن نیست یا به طرز مخفی توسط کاتبان که این نگارش را ثبت کرده‌اند پنهان شده‌است.
کارهای مهم شامل موارد زیر است:
کارلو پیساکانه (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "جولیتای ارواح"، "بیشتر از یک معجزه"، "برادر خورشید، خواهر ماه"، "آدم‌های ناشناس"، "ببر هفت دریا"، "ارتش برانکالئونه"، "شادی زندگی"، "این دنیای دیوانهٔ دیوانهٔ ترانه" و "ساخت ایتالیا" اشاره کرد.
قصیده ایوان مدائن مرثیه‌ای بر پادشاهان ایران است که توسط خاقانی هنگام عبور از مداین و دیدن طاق کسری سروده شده‌است. شاعر این اثر را در زمان بازگشت از سفر حج سروده و شهرت قصیده مذکور به اندازه‌ای است که گویند خاقانی «با این اثر در میان مردم عامه شناخته شده‌است.» "ایوان مدائن" ۴۲ بیت دارد و در بحر هزج مثمن اخرب (مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن) سروده شده‌است.
"ایوان مدائن" محتوایی اندوه‌بار و عبرت‌انگیز دارد و خاقانی ضمن اشاره به شکوه از دست رفته و «بریان بودن جگر دجله» از آن، ویرانه‌های طاق کسری را «به زبان حال به آواز داد و به گوش دل از آن آواز شنید… با زبان دل از خود می‌پرسد اگر سرنوشت بارگاه داد چنین باشد، سرنوشت ستم‌کاران چه خواهد شد» و از «دل عبرت‌بین» می‌خواهد که ایوان مدائن را «آیینه عبرت» بداند. این قصیده را گاهی با اثر مشابهی از شاعر عرب بحتری مقایسه می‌کنند.
رناتو ایتسو (؛ – ) بازیگر، صداپیشه، فیلم‌نامه‌نویس و مدیر دوبلاژ اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "ببر هفت دریا" و "اجساد ممتاز" اشاره نمود.
مدار هاله. یک مدار تناوبی سه بعدی در نزدیکی یکی از نقاط L1، L2 یا L3 لاگرانژی در مسئله سه جسم مکانیک مداری است. اگرچه یک نقطهٔ لاگرانژ فقط یک نقطه در فضای خالی است، اما ویژگی خاص آن این است که می‌تواند مرکز مدار قرار بگیرد (مداری که تا مدتی برای یک جرم سوم؛ ماهواره، می‌تواند یک پارکینگ باشد). "مدارهای هاله" را می‌توان ناشی از تعامل بین کشش گرانشی دو بدن سیاره‌ای و کوریولیس و نیروی مرکزگرا بر روی یک فضاپیما دانست. مدار هاله در هر سیستم سه بدنه، به عنوان مثال، سیستم ماهواره‌ای خورشید-زمین-مدارگرد یا سیستم ماهواره‌ای کره زمین و ماه - گردشگر، وجود دارد. «خانواده» های مداوم هر دو مدار: هاله شمالی و جنوبی، در هر نقطهٔ لاگرانژ وجود دارند. از آنجا که "مدار هاله‌ها" ناپایدار هستند، برای نگهداری موقعیت مداری به نگه دارندهٔ ایستگاه نیاز است.
بیشتر ماهواره‌ها در "مدار هاله" ماهواره‌هایی هستند که برای هدف‌های علمی؛ مثلاً تلسکوپ‌های فضایی، به‌کار مشغولند.
رابرت دبلیو فرخار در پایان‌نامهٔ دکتری سال ۱۹۶۸ خود برای نخستین بار از نام «هاله» برای این مدارها استفاده کرد.Farquhar, R. W. : "The Control and Use of Libration-Point Satellites", Ph.D. Dissertation, Dept. of Aeronautics and Astronautics, Stanford University, Stanford, California, 1968 او استفادهٔ فضاپیماها را در مدار هالهٔ خاص در سمت پنهان ماه (زمین-ماه ) به عنوان ایستگاه رلهٔ ارتباطی برای مأموریت آپولو به سمت دور ماه پیشرفت داد. یک فضاپیما در چنین مدار هاله‌ای از دیدگاه مستمری؛ برای دیدن هم زمین و هم سمت دور ماه، برخوردار است. تا پایان پروژهٔ آپولو، هیچ ماهواره رله‌ای با آپولو پرتاب نشد، زیرا همه فرودهای انجام شده در سمت نزدیک ماه صورت گرفت.
ببر هفت دریا () یک فیلم ماجراجویی ایتالیایی به کارگردانی لوئیجی کاپوآنو است که در سال ۱۹۶۲ منتشر شد.
او در سال ۲۰۱۸، یک نشان برنز در بازی‌های آسیایی و یک نشان نقره در مسابقات تکواندو قهرمانی آسیا بدست آورد.
لوئیجی کاپوآنو (؛ ۱۳ ژوئیه ۱۹۰۴ – ) یک کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "ببر هفت دریا" و "ماه نو" اشاره نمود.
رینو دی سیلوسترو (؛ ۳۰ ژانویه ۱۹۳۲ – ۳ اکتبر ۲۰۰۹) یک کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "زنان زندانی بند ۷" اشاره نمود.
سید محمود جلیلی یزدی (۱۲۹۱ یزد - ۱۳۵۶) سناتور و نماینده مجلس شورای ملی بود.
پدرش میرزا جلیل از تجار یزد و عمویش سید کاظم جلیلی معروف به مرشد، یازده دوره نماینده یزد در مجلس شورای ملی بود. خودش پس از تحصیل در دانشکده حقوق دانشگاه تهران به تجارت و ملکداری پرداخت. مدتی نیز در وزارت دارایی شاغل بود.
جلیلی در سال ۱۳۳۱ به نمایندگی یزد به دوره هفدهم مجلس شورای ملی راه یافت. در مجلس بتدریج از مخالفان مصدق شد و در سه دوره بعد نیز نماینده یزد ماند. در سال ۱۳۴۲ در انتخابات دوره چهارم سنا از خوزستان به نمایندگی مجلس سنا انتخاب شد و در سه دوره بعدی این مجلس تا هنگام مرگ سناتور اصفهان بود.
سید محمود جلیلی در سال ۱۳۵۶ هنگام عبور از خیابان، اتومبیلی او را زیر گرفت و بر اثر این سانحه در بیمارستان درگذشت.
زنان زندانی بند ۷ () با عنوان اصلیِ خاطرات محرمانه از زندان زنان، یک فیلم ایتالیایی به کارگردانی رینو دی سیلوسترو است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد.
یامبوکو یک دهکده کوچک در استان مونگالا در جمهوری دموکراتیک شمالی کنگو است. این مرکز اولین شیوع مستند بیماری ویروس ابولا در سال 1976 بود. این روستا در فاصله شمال شرقی پایتخت کینشاسا قرار دارد.
در حین شیوع ویروس ابولای زئیر در سال ۱۹۷۶، این روستا آب جاری یا برق نداشت. این روستا بیمارستان داشت اما هیچ رادیو، تلفن یا آمبولانس وجود نداشت و ارتباط توسط موتورسواران انجام می‌شد.
ریسینگ اولوزیون () یک بازی ویدئویی برای اکس‌باکس است.
ایفا چمریس (؛ ۱۹۴۰ – ۱۹۹۶) یک هنرپیشه اهل آلمان و ایتالیا بود.
او بیشتر در فیلم‌های سبک جالو و کمدی سکسی سبک ایتالیایی بازی می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "زنان زندانی بند ۷"، "قاتل نه صندلی رزرو کرد" و "فرار از برانکس" اشاره نمود.
فنامیفوس یک مهارکننده ارگانوفسفات استیل کولین استراز است که به عنوان حشره کش مورد استفاده قرار می‌گیرد.CDC - راهنمای جیبی NIOSH برای خطرات شیمیایی
سالواتوره اسپوزیتو (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "به من می‌گویند جیگ"، "تاکسی ۵"، "گومورا" و "فارگو" اشاره نمود.
سرجو آسیزی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "الیسا" و "فردیناند و کارولینا" اشاره نمود.
مرکز ملی امنیت سایبری یک سازمان دولتی در دولت بریتانیا است که به بخش دولتی و خصوصی بریتانیا در چگونگی رویارویی با تهدیدهای امنیت رایانه‌ای مشاوره می‌دهد و از آنها پشتیبانی می‌کند. ستاد این سازمان در لندن است. مرکز ملی امنیت سایبری، کار خود را در اکتبر ۲۰۱۶ آغاز کرد و سازمان بالادست آن، ستاد ارتباطات دولت است.
مرکز ملی امنیت سایبری جایگزین گروه امنیت ارتباطات الکترونیک (بازوی امنیت اطلاعات ستاد ارتباطات دولت)، مرکز ارزیابی سایبری، گروه پاسخ‌گویی فوری رایانه‌ای بریتانیا، و مسئولیت‌های سایبری مرکز حفاظت از زیرساخت‌های ملی شد. مرکز ملی امنیت سایبری، با تلاش‌های پیشین این سازمان‌ها و دفتر هیئت دولت، بنیان‌گذاری شد تا بخش‌های گسترده‌تری از بخش خصوصی بریتانیا را در زمینه اطمینان از اطلاعات، راهنمایی کند که نمونه آن، راهنمای "۱۰ گام" بود که در ژانویه ۲۰۱۵ منتشر شد. در اطلاعیه‌های پیش از آغاز به کار، دولت بریتانیا گفته بود که مرکز ملی امنیت سایبری، در آغاز با بانک انگلستان همکاری می‌کند تا به نهادهای مالی در زمینه تقویت دفاع آنلاین، مشاوره بدهد.
نخستین‌بار، موضوع مرکز ملی امنیت سایبری را رئیس آن هنگام خزانه، جرج آزبرن در نوامبر ۲۰۱۵ مطرح کرد. رابرت هانیگان، رئیس آن هنگام ستاد ارتباطات دولت ، که به خاطر بنیان‌گذاری مرکز ملی امنیت سایبری، اعتبار زیادی بدست آورده بود در یک نوشتار مفصل، ساختار و چالش‌های آنرا را توضیح داد. این نوشتار در فوریه ۲۰۱۹ توسط مؤسسه سرویس‌های متحد پادشاهی چاپ شد.
الیزابت دوم، مرکز ملی امنیت سایبری را در ۱۴ فوریه ۲۰۱۷ گشود. فیلیپ هموند، رئیس آن هنگام خزانه، اعلام کرد که در گام نخست ۱/۹ میلیارد پوند استرلینگ در آن مرکز، سرمایه‌گذای می‌کند و در گام دوم، ابتکارعملی را برای جابجایی ۱۰۰ نفر از بخش صنعت به مرکز ملی امنیت سایبری، ارائه می‌کند.
در آوریل ۲۰۱۶ وزارت دفاع بریتانیا اعلام کرد که یک مرکز عملیات امنیت سایبری، "برای حفاظت از فضای سایبری وزارت دفاع از افراد مخرب" با بودجه ۴۰ میلیون پوند، در دنباله این ابتکار عمل، بنیانگذاری می‌شود. ستاد این مرکز عملیات امنیت سایبری تازه، در دفتر وزارت دفاع، کورشهام قرار دارد.
در اکتبر ۲۰۱۷ مدیر فنی مرکز ملی امنیت سایبری، ایان لِوی، هدف شوخی ایمیلی جیمز لینتون با عنوان یک رویداد صنعتی دروغین قرار گرفت. بااینکه، لِوی، با دیدن عنوان غیر منتظره ایمیل، دروغ بودن آن را دریافت، اما با جیمز لینتون همکاری کرد تا یک وبلاگ امنیتی را درباره این رخداد، تهیه کنند.
مؤسسه پژوهش‌های ریاضی هِلیبرون یک مؤسسه پژوهشی بین‌المللی ریاضیات در دانشگاه بریستول است. این مؤسسه، به افتخار نظریه‌پرداز برجسته اعداد، هانس هیلبرون نام‌گذاری شد که بین سال‌های ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۵ و ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۴ در دانشگاه بریستول کار می‌کرد. مؤسسه پژوهش‌های ریاضی هیلبرون در سال ۲۰۰۵ (میلادی) بنیان‌گذاری شد. این مؤسسه، با ستاد ارتباطات دولت و انجمن دانشگاهی ریاضیات در بریتانیا همکاری می‌کند. مؤسسه پژوهش‌های ریاضی هیلبرون، تشکیلاتی در بریستول، لندن، و منچستر دارد.
ستاد مؤسسه پژوهش‌های ریاضی هیلبرون در ساختمان فرای در دانشگاه بریستول بود که در سپتامبر ۲۰۱۹ به دانشکده ریاضیات آن دانشگاه، جابجا شد.
آرتورو فورتوناتو آلساندری پالما (; زاده – درگذشته ) یک سیاستمدار اهل شیلی بود. وی در سه دوره در سال‌های ۱۹۲۰–۱۹۲۴، ۱۹۲۵ و از ۱۹۳۲–۱۹۳۸ رئیس‌جمهور این کشور بود.
آرتورو آلساندری در ۲۴ اوت ۱۹۵۰، در سن ۸۱ سالگی بر اثر سکته قلبی درگذشت.
خودکشی در رومانی یک مشکل اجتماعی و بهداشتی است.
سالیانه بین ۲۵۰۰ تا ۳۵۰۰ رومانیایی با خودکشی از این دنیا می‌روند.Rădulescu, p. 175 ۷۲٫۵ درصد خودکشی‌های موفق به روش دارزدن صورت می‌پذیرد. روش‌های دیگر همچون مسمومیت، پرش از ارتفاع، غرق شدن و دیگر روش‌ها هر کدام ۱۰ درصد از خودکشی‌ها را به خود اختصاص داده‌اند.Rădulescu, p. 178
در این کشور از سال ۲۰۰۰ تا کنون، شمار خودکشی‌ها به صورت پایدار در حال کاهش بوده‌است. طبق گزارش‌های بانک جهانی، میزان مرگ‌ومیر ناشی از خودکشی در رومانی از ۱۳٫۲ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن در سال ۲۰۰۰ به ۱۰٫۴ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن در سال ۲۰۱۶ کاهش یافته‌است.https://data.worldbank.org/indicator/SH.STA.SUIC.P5?locations=RO بر پایه پژوهشی که توسط سازمان جهانی بهداشت صورت گرفت، مشخص شد که رومانی همراه با چین، در رتبه ۱۰۳ از نظر میزان نرخ بالای خودکشی میان کشورهای جهان قرار می‌گیرد.http://apps.who.int/gho/data/node.main.MHSUICIDEASDR?lang=en
همچنین نیاز به یادآوری است که در رومانی نیز همچون بیش‌تر کشورها، نرخ مرگ و میر ناشی از خودکشی میان مردان بسیار بیش از زنان است.http://apps.who.int/gho/data/node.main.MHSUICIDEASDR?lang=en نرخ مرگ و میر مردان رومانیایی بر اثر خودکشی در سال ۲۰۱۶، ۱۳٫۹ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن بوده‌است که این رقم برای زنان در همان سال تنها ۲٫۴ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن بوده‌است.
«فیزیکی» ترانه‌ای از خواننده انگلیسی دوآ لیپا از دومین آلبوم استودیویی‌اش، "نوستالژی آینده" (۲۰۲۰) است. لیپا آهنگ را با جیسون اویگان، کلارنس کافی جونیور و سارا هادسون با الهام از موسیقی دهه ۸۰ و فیلم "فلش‌دنس" در ۱۹۸۳ نوشت. این ترانه توسط اویگان و کوز تولید شده‌است و از یک نمونه سینث فلوت فارسی الهام گرفته شده‌است. اشعار این ترانه هیجان اولیه عاشق شدن را توصیف می‌کند.
«فیزیکی» با انتشار وارنر رکوردز به عنوان دومین تک‌آهنگ آلبوم در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۰، مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. منتقدین انرژی بالایی از آهنگ و آوازهای لیپا را به عنوان تفسیر بی نظیر دوران دهه ۱۹۸۰ می‌دیدند. این آهنگ در جدول انگلستان به رتبه سه رسید و این باعث شد که این هشتمین آهنگ برتر لیپا در لیست ۱۰ بریتانیا باشد. این همچنین نهمین حضور او در ۱۰۰ آهنگ داغ "بیلبورد" ایالات متحده بود که بدون انتشار رادیو در شماره ۶۰ آغاز به کار کرد. در بلغارستان، کرواسی، اسرائیل، لبنان و لهستان به شماره یک رسید و در شانزده کشور دیگر در صدر ده آهنگ برتر قرار گرفت.
«دلم را بشکن» در ۲۵ مارس ۲۰۲۰ از طریق وارنر رکوردز به عنوان سومین تک آهنگ از "نوستالژی آینده" منتشر شد و در ۳۱ مارس ۲۰۲۰ به عنوان دومین آهنگ آلبوم در رادیو ضربه معاصر آمریکا منتشر شد. این ترانه به‌طور کلی نظرات مثبتی از منتقدین موسیقی با اظهار نظرهای زیادی دربارهٔ تولید این آهنگ دریافت کرد. این ترانه در رتبه ششم جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا و در بیست و یکم در ۱۰۰ آهنگ داغ "بیلبورد" قرار گرفت.
نودولتان یا نوکیسه‌ها، اصطلاحی معمولاً تحقیرآمیز است برای توصیف کسانی که تازه دست‌شان به ثروت رسیده‌است و نه از ارث خانوادگی فلذا هنوز فرهنگ استفاده از ثروت را کسب نکرده‌اند. از نظر جامعه شناختی، نو دولتان به اشخاصی گفته می‌شود که قبلاً متعلق به طبقه اجتماعی وطبقه اقتصادی پایین‌تری بوده‌اند اما ثروت تازه رسیده، امکان تحرک اجتماعی ایشان را از لحاظ اقتصادی با خرید کالاها و خدماتی است که نشان‌گر عضویت در طبقه بالا است را ممکن کرده، که اغلب همراه با نمایش افراطی ریخت و پاش و هزینه کردن برای موارد غیرضروری است. به عنوان یک اصطلاح تحقیرآمیز، نو دولتان برای تمایز این قشر با طبقه نخبه و فاخر جامعه استفاده می‌شود. چرا که افراد تازه به ثروت رسیده اغلب فاقد تجربه فرهنگی و نظام ارزشی اصیلی که به‌طور تاریخی طبقه اشراف و مرفه را متمایز می‌کند هستند.
محکوم: سرچشمه جنایت (در اروپا با عنوان محکوم) یک بازی ویدیویی اول شخص در سبک ترس و بقا است که توسط شرکت مونولیث پروداکشنز تولید و به وسیله کمپانی سگا در سال ۲۰۰۵ در سطح جهان برای کنسول ایکس‌باکس ۳۶۰ و یکسال بعد در ۲۰۰۶ برای پلتفرم ویندوز منتشر شد.
این بازی تاکید بر مبارزات تن به تن و حل معماهای مختلف از جمله جستجو برای جمع‌آوری مدارک، اثر انگشت و ... دارد.
این بازی پس از عرضه با نقدهای معمولی و مثبت منتقدان مواجه شد. بسیاری از منتقدان خط داستانی و عدم پیشرفت آن را یکی از ایرادات بزرگ بازی تلقی نموده و در عوض از کنترل مناسب قهرمان بازی و رویکرد تازه در سبک بازی‌های ترسناک ستایش نمودند. ادامه‌ای برای این بازی با عنوان محکوم ۲: تصویر خونین در سال ۲۰۰۸ برای کنسول‌های ایکس‌باکس ۳۶۰ و پلی‌استیشن ۳ عرضه شد. سازندگان اعلام نمودند که فیلم‌هایی نظیر سکوت بره‌ها و هفت، منابع الهام بخشی برای ساخت این بازی بوده‌اند.
باوجود اینکه تمام بازی به صورت اول شخص انجام می‌شود (البته بجز در صحنه‌های میان‌پرده)، با اینحال این عنوان اصلاً یک بازی اول شخص سنتی نمی‌باشد. اسلحه‌های گرم در این بازی به مقداری کمی وجود دارند و برخلاف دیگر بازی‌های سبک اول شخص، بسیار کشنده هستند و در بسیاری از مواقع تنها با یک شلیک دشمن را از پای درمی‌آورند. این اسلحه‌ها فقط تا زمانی که گلوله داشته باشند قابل تیراندازی هستند و بعد از آن می‌توان از آن ها به عنوان سلاح سرد استفاده نمود. سلاح‌های گرمی که از دشمنان به غنیمت گرفته می‌شود ممکن است به علت استفاده دشمنان، کاملاً حالی از فشنگ باشند. این مسئله باعث می‌شود که گیمر به سرعت به دشمنان حمله کند تا بتواند اسلحه با فشنگ بیشتری را به غنیمت بگیرد.
تمرکز مبارزات در این بازی بر روی مبارزات نزدیک و تن به تن است که به گیمر اجازه می‌دهد سلاح سرد خود را از دشمنان گرفته یا حتی آن‌ها را از محیط اطراف خود به دست آورد. مانند انواع لوله‌ها، بیل، الوارهای چوبی و ... سازندگان مبارزات این بازی را برمبنای شناخت بیشتر اعضای بدن انسان پایه‌ریزی نموده‌اند. قابلیت زدن لگد، یا ضربه وارد نمودن توسط سلاح‌های سرد در جهات مختلف و به نقاط گوناگون بدن دشمنان وجود دارد که البته قابلیت ضربات کمبو (برخلاف عناوینی مانند ")" در این بازی وجود ندارد. در بسیار از مواقع نیز دفاع کردن حملات دشمنان تاثیر زیادی در موفقیت برای زدن ضربه متقابل به آن‌ها را دارد. در این بازی همچنین قابلیت حرکات تمام کننده مانند ضربه زدن با زانو یا شکستن گردن حریفان نیز وجود دارد.
هوش مصنوعی مناسب دشمنان باعث می‌شود تا گیمر بیشتر مراقب حرکات خود در بازی باشد. آن‌ها می‌توانند در صورت نیاز از مبارزه فرار کرده یا در جاهای مختلف پنهان شده یا حتی برای قهرمان بازی کمین گذاشته و او را با یک حمله سریع غافلگیر نمایند.
با وجود سلاحهای برنده و تیز داخل بازی، هیچگاه قهرمان بازی نمی‌تواند با فروبردن این اسلحه‌ها داخل بدن دشمنان، آنها را از پا دربیاورد. برخی از سلاح‌ها نیز کاربرد اصلی‌اشان پیشبرد داستان بازی است (مانند تبر آتش نشانی یا دیلم برای بازکردن برخی درها و پیشرفت در بازی) ولی با اینحال می‌توانند به عنوان سلاح علیه دشمنان هم استفاده شوند.
یک سلاح شوک‌دهنده نیز در بازی وجود دارد که گیمر بوسیله آن می‌تواند دشمنان را مدت کوتاهی زمینگیر نموده و یا سلاح‌هایشان را بدزدد. البته بعداً در بازی یک سلاح شوک‌آور قوی‌تر توسط ستوان "رُزا" به گیمر داده می‌شود که می‌تواند دشمنان را از پا درآورده و سپس با یک ضربه کار آن‌ها را تمام کند. با استفاده این سلاح، دشمن به طور موقت فلج شده و گیمر فرصت کافی برای زدن ضربات بیشتر یا گرفتن اسلحه دشمن از دستانش را دارد. ضمن اینکه پس از هربار استفاده باید مدتی صبر نمود تا باتری آن شارژ شده و مجدداً قابل استفاده شود.
کل محیط‌های این بازی شامل مکان‌های متروک شهری با کمترین روشنایی ممکن می‌باشند. گیمر در بسیاری از مکان‌ها باید با استفاده از نور چراغ‌قوه، راه خود را در محیط‌های تاریک بازی پیدا نموده و مراقب حمله دشمنان و مبارزه با آن‌ها هم باشد.
در انتهای بازی، گیمر هم چراغ‌قوه و هم اسلحه شوک‌آور خود را از دست داده و تنها منبع روشنایی محیط‌ها، الوارهای سوزان اطراف او هستند. این مسئله باعث می‌شود که گیمر در آن مقطع تمرکز خود را بیشتر برای دفاع کردن، پنهان شدن و حملات قدرتمند از راه نزدیک گذاشته و به فکر تیراندازی به دشمنان از راه دور نباشد.
گیم‌پلی این بازی گیمر را به طور مستقیم درگیر پیدا نمودن و ضبط مدارک در صحنه‌های جنایت مراحل بازی می‌نماید. در این حالت وسایل قانونی خاصی در اختیار گیمر قرار داده می‌شود که به وسیله آن‌ها می‌تواند به کاوش در صحنه‌های جنایی پرداخته و مدارک به دست آمده را از طریق یک دستگاه گوشی موبایل به آزمایشگاه اف‌بی‌آی فرستاده و تقریباً بلافاصله توسط همکار خود در آنجا (ستوان رُزا) نتیجه آنالیز بر روی آن‌ها را دریافت نماید. شواهد به دست آمده از صحنه‌های جرم می‌تواند برای حل معماها، عبور از موانع غیرقابل دسترسی و یا کمک به حل معمای داستان بازی، کمک زیادی بکند.
نمونه‌هایی از مدارک و شواهد موجود در صحنه‌های جنایت بازی شامل: اثر انگشت، اثر پا، الیاف، مایعات (مانند خون یا مواد شیمیایی)، ذرات، پسماندها، مواد، اثر چاپی، زخم‌ها، اشیاء کوچک ، اسناد و اجزای بدن می‌باشند.
بازی "محکوم: سرچشمه جنایت" در یک شهر تخیلی آمریکا با نام "متروسیتی" می‌گذرد. گیمر در نقش یک بازرس جنایی اف‌بی‌آی به نام ""اِتان توماس"" است که منطقه به منطقه در جستجوی عامل اصلی پاپوش دوختن برای او و به دنبال قاتل اصلی قتل‌های سریالی می‌باشد. در این راه "اتان" باید با کمک ابزارهای تکنولوژیک موجود به جمع‌آوری مدارک به جا مانده و همچنین مبارزه با بزهکاران و اشرار شهر بپردازد که بنظر می‌آید توسط نیرویی مرموز به حالت جنون رسیده‌اند.
شخصیت اصلی بازی "اتان توماس" (با صداپیشگی گرگ گرونبرگ)، یک محقق و بازپرس صحنه‌های جنایت است که توانایی‌های غیرمعمولی و فوق بشری مانند توانایی بهبود سریع ناشی از برق‌گرفتگی، افتادن از ارتفاعات بلند و ضربه خوردن به سر را دارد که توسط یک بازرس پزشکی قانونی (به نام ستوان "رُزا") از طریق تلفن همراه، یاری داده می شود.
شخصیت منفی اصلی بازی "قاتل سریالی ایکس" نام دارد که در حال شکار قاتلان سریالی است که "اتان" در جستجوی آنهاست و آنها را با روش‌هایی که خودشان استفاده می‌کنند، می‌کشد. در قسمت‌های پایانی بازی ، مشخص می‌شود که او در واقع برادرزاده دوست "اتان" (Malcolm Vanhorn) می‌باشد. "مالکوم" عقیده دارد که برادرزاده‌اش تحت تاثیر نفوذ موجودات عجیب و شبه‌انسانی می‌باشد که باعث هرج و مرج و افزایش خشونت در شهر شده‌اند.
بازی با حضور "اتان توماس" و دو افسر پلیس دیگر در صحنه یک قتل در یکی از ساختمان‌های متروکه شهر آغاز می‌شود. طی انجام مراحل تحقیقات از صحنه جنایت، آن‌ها متوجه می شوند شخص مظنون به قتل، همچنان در داخل ساختمان حضور دارد و تصمیم به تعقیب و دستگیری او می‌گیرند و به همین دلیل به دو گروه تقسیم می‌شوند. "اتان" که تنها باید به تعقیب مظنون بپردازد، در بخشی از ساختمان مورد حمله غافلگیرانه مهاجم قرار گرفته و اسلحه خود را از دست می‌دهد. بعد از مدتی در هنگام درگیری تن به تن با مظنون، قاتل با استفاده از اسلحه "اتان" و در جلوی چشمانش، اقدام به کشتن دو افسر پلیس می‌کند و به این ترتیب "اتان" تبدیل به متهم شماره یک قتل دو افسر پلیس می‌شود ...
نسخه کنسول ایکس‌باکس ۳۶۰ این بازی از سیستم اجباری اچیومنت مایکروسافت استفاده می‌کرد. این اچیومنت‌ها شامل مواردی بودند که گیمر با به دست آوردن آن‌ها می‌توانست به محتوای بیشتری از بازی که قبلاً برای او قفل بودند، دسترسی پیدا کند. این محتواها شامل تصاویر آرت‌ورک از شخصیت‌ها و مکان‌های بازی، انیمیشن‌ها و فیلم‌هایی از مراحل ساخت بازی یا برش‌هایی از نسخه‌های اولیه این بازی می‌باشند. این قابلیت بعداً در نسخه مربوط به پی‌سی این بازی نیز قرار داده شد.
در فوریه سال ۲۰۰۸ تمام نسخه‌های بازی "محکوم: سرچشمه جنایت" در آلمان مصادره شد. این تصمیم با توجیه "به تصویر کشیدن خشونت علیه انسان و بی‌ضرر نشان دادن این روش خشونت‌آمیز در جامعه به نحوی که به کرامت و عزت انسانی لطمه وارد می‌کند"، اعمال شد. توزیع این بازی در آلمان براساس قانون ممنوع می‌باشد.
یک بازی آنلاین اپیزودیک شش قسمتی در وب سایت "Condemned: Criminal Origins" منتشر شد. شخصیت اصلی ماموری به نام Mallory است که به دنبال یک قاتل سریالی می‌باشد. در قسمت آخر ، Mallory توسط "قاتل سریالی ایکس" کشته می شود. پایان یافتن این بازی در واقع آغاز داستان بازی "محکوم: سرچشمه جنایت" می‌باشد.
یک دنباله مستقیم برای این بازی در سال ۲۰۰۸ با نام "محکوم ۲: تصویر خونین" ("Condemned 2: Bloodshot)" منتشر شد. این عنوان به نوعی تکامل شخصیت اصلی بازی اول یعنی "اتان توماس" را نمایش می‌داد. این بازی نیز توسط شرکت مونولیث پروداکشنز ساخته و توسط سگا، برای پلتفرم‌های ایکس‌باکس ۳۶۰ و پلی‌استیشن ۳ انتشار یافت.
در ۴ اکتبر سال ۲۰۰۵ شرکت فیلمسازی برادران وارنر اعلام کرد که قصد دارد یک فیلم براساس دنیای بازی ""محکوم: سرچشمه‌های جنایت"" تهیه کند. این کمپانی که موفق شده بود در سال ۲۰۰۴ شرکت بازیسازی مونولیث را تصاحب نماید، قصد داشت تا سال ۲۰۰۸ این پروژه را عملی سازد که البته هرگز به سرانجام نرسید.
طبق گزارشی که مجله "ورایتی منتشر نمود،" کورت ساتر که تهیه‌کننده سریال تلویزیونی "The Shield" می‌باشد، مشغول نوشتن فیلمنامه‌ای برمبنای این بازی با عنوان "فراموش نشدنی (Unforgettable) است".
شارلوت دو تورکیم (زاده ۵ آوریل ۱۹۵۵) بازیگر فرانسوی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم جفرسون در پاریس و چوآنس! اشاره کرد.
رابین ون پرشی فوتبالیست حرفه ای بازنشسته هلندی است که در پست مهاجم بازی می‌کرد. او در ژوئن ۲۰۰۵ اولین بازی خود را برای کشورش انجام داد و در پیروزی ۲–۰ مقابل رومانی به عنوان جانشین رود فن نیستلروی در درون تیم قرار گرفت. نخستین گل ملی وی در دیدار بعدی برابر فنلاند در هلسینکی در جریان رقابت‌های انتخابی جام جهانی ۲۰۰۶، به ثمر رساند. ون پرسی آخرین بازی خود برای هلند را در اوت سال ۲۰۱۷ در مقابل فرانسه انجام داد.
ون پرسی در طول بازیهای ملی خود دو هت تریک داشته‌است. در سپتامبر ۲۰۱۱، وی در پیروزی ۱۱–۰ مقابل سان مارینو در مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲، چهار گل به ثمر رساند. او همچنین در مرحله انتخابی جام جهانی ۲۰۱۴ مقابل مجارستان در یک پیروزی ۸–۱ در اکتبر ۲۰۱۳، سه گل به ثمر رساند. ون پرسی برابر مجارستان شش گل به ثمر رسانده‌است. بیست گل او در ورزشگاه یوهان کرایف آرنا به ثمر رسید.
ون پرسی پانزده گل در بازیهای دوستانه به ثمر رسانده‌است. وی در رقابت‌های مقدماتی جام جهانی و جام ملت‌های اروپا سیزده گل به ثمر رسانده‌است.
جینا والنتینا با نام تولد ویکتوریا سلست کاروالیو (زاده ۱۸ فوریه ۱۹۹۷ در ریو دوژانیرو برزیل) بازیگر پورنوگرافی برزیلی مستقر در ایالات متحده است.
دبورا آلن (زاده ۳۰ سپتامبر ۱۹۵۳) خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر آمریکایی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم چیزی به نام عشق اشاره کرد.
کاسِیبیان () گروه موسیقی راک انگلستانی است که سال ۱۹۹۷ در لستر شکل گرفت. این گروه تا سال ۲۰۱۷ شش آلبوم استودیویی منتشر کرده و سبک موسیقی آن را غالباً ایندی راک توصیف کرده‌اند.
کرستی اسپاربو (زاده ۷ دسامبر ۱۹۴۶) خواننده نروژی است.
او نماینده نروژ در یوروویژن ۱۹۶۵، یوروویژن ۱۹۶۷ و یوروویژن ۱۹۶۹ بود.
اولین حضور وی در مسابقه آهنگ یوروویژن در سال ۱۹۶۵ هنگام ۱۸ سالگی با آهنگ " کاروسل " بود که در جایگاه سیزدهم قرار گرفت. وی سپس با ترانه "Gi Meg Fri" که در مقام دوم قرار گرفت، در رقابت‌های انتخابی نروژ در سال ۱۹۶۶ برای شرکت در رقابت‌های آهنگ یوروویژن شرکت کرد. در سال ۱۹۶۷، آهنگ او " Dukkemann " در چهاردهمین دوره از یوروویژن ظاهر شد.
او همچنین در مرحله انتخابی نروژ در سال ۱۹۶۸ شرکت کرده بود، و در سال ۱۹۶۸ به نمایندگی از نروژ ادامه می‌داد، اما ترانه ای که او اجرا کرد ("Jag har aldri vært så happy i no'en som deg") پس از اتهام سرقت ادبی از آهنگ محبوب کلیف ریچارد با نام "تعطیلات تابستانی" رد صلاحیت شد.. او همچنین آهنگ برنده آن سال، " La La La " اسپانیا را به زبان نروژی پوشش داد.
پم تیلیس (زاده ۲۴ ژوئیه ۱۹۵۷) خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر آمریکایی است.
مارتا لوئیز از نروژ یک مدعی روشن‌بینی نروژی است. او فرزند بزرگ و تنها دختر هارالد پنجم نروژ و ملکه سونیای نروژ است. وی از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۷ با نویسنده فقید و هنرمند تجسمی آری بن ازدواج کرده بود.
او بعد از برادرش هوکون و فرزندانش، نفر چهارم در نوبت جانشینی تاج و تخت نروژ است اما اما عضو خاندان سلطنتی نیست. او نیز مانند خاله‌های خود راگنیلد و آسترید، در زمان تولد با توجه به قوانین جانشینی نروژ، حقی برای وراثت برای تاج و تخت نروژ. این قوانین سال ۱۹۹۰ تغییر کرد. در آن زمان قوانین جانشینی توسط پارلمان نروژ اصلاح شد و باعث شد که او پس از برادر کوچکتر خود در نوبت سوم قرار گیرد.
او فعالیت عمومی محدودی دارد و به کسب و کار شخصی خود به عنوان درمانگر طب جایگزین مشغول است. از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۸ وی مرکز درمانی خود را که در نروژ به عنوان «مدرسه فرشته» شناخته می‌شود، اداره می‌کرد.
گوشت و استخوان فیلمی محصول سال ۱۹۹۳ و به کارگردانی استیو کلاوز است. در این فیلم بازیگرانی همچون دنیس کواید، مگ رایان، جیمز کان، گوئینت پالترو، اسکات ویلسون و جان هاکس ایفای نقش کرده‌اند.
روابط مرگبار فیلمی محصول سال ۱۹۹۳ و به کارگردانی بیل کاندن و به زبان انگلیسی است. در این فیلم بازیگرانی همچون رابرت اوریچ، شلی فابارس، گوئینت پالترو، متیو پری و رکسانا زال ایفای نقش کرده‌اند.
تکملة المنهاج که به نام‌های مبانی تکملة المنهاج و تکملة منهاج الصالحین نیز شناخته می‌شود نام کتابی است که به جهت کامل کردن کتاب منهاج الصالحین (سید محسن حکیم) توسط سید ابوالقاسم خویی به زبان عربی تألیف شده‌است. این کتاب جزو کتب درسی دانشجویان رشته حقوق می‌باشد.
خویی در بخشی از مقدمه کتاب هدف و انگیزه خود را از نگارش این کتاب چنین بیان می‌کند:
همان‌طور که از عنوان کامل کتاب (تکملة منهاج الصالحین فی احکام القضاء و الشهادات و الحدود و القصاص والدیات) بر می‌آید، نویسنده در این کتاب به بیان مسائل فقهی پنج باب از ابواب فقهی و حقوقی پرداخته‌است. آن ابواب عبارتند از:
کتاب حاضر عمده‌ترین ادله فقهی و مبانی علمی هریک از مسایل ابواب فوق را دربردارد، خویی آنچه را در استنباط نظرات فقهی دخیل و لازم بوده در این کتاب آورده و از مباحث حاشیه‌ای و غیر ضروری چشم‌پوشی کرده‌است.
این کتاب تا کنون چندین مرتبه توسط اشخاص مختلفی نظیر سید هاشم بطحائی گلپایگانی، ترجمه و با قانون مجازات اسلامی ایران تطبیق داده شده‌است. همچنین محتوای کتاب حاضر چندین بار مورد بررسی قرار گرفته‌است.
خلیل قبله‌ای خویی نیز کتاب مذکور را در موضوعات قصاص، دیات، حدود و تعزیرات ترجمه و تعلیق نموده است.
چارلز ادکینز (; – ) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کارمن بارت (; – ) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جیم بوید (; – ) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
مارک برلاند (؛ زادهٔ ۱۱ مه ۱۹۶۳) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
شاگرات (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، خواننده-ترانه‌پرداز اهل نروژ است. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
یان اکسل بلومبرگ (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، ترانه‌نویس اهل نروژ است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
نیت بروکز (; – ) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ادی کروک (; – ) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره برنزی، ستاره نقره‌ای، و پرپل هارت شده‌است.
هاوارد دیویس (; – ) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جورج فینگن (; – ) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
سوفی پومرانیا (; c. 1498 – ۱۳ مه ۱۵۶۸) اهل نروژ ، ملکه دانمارک و نروژ به عنوان همسر فردریک اول بود.
نیلز پتر مولور (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، آهنگساز اهل نروژ است.
فنریز (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، ترانه‌نویس، و بنیان گذار گروه بلک متال نروژی Darkthrone است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی در نروژ مشغول فعالیت بوده‌است.
روی کان (؛ زادهٔ ) خواننده، و ترانه‌نویس اهل نروژ است.
مگن فروهولمن (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده موسیقی، آهنگساز، گیتارنواز، نوازنده پیانو، ترانه‌نویس، موسیقی‌دان، و خواننده اهل نروژ است.
کتیل بیورنشتاد (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، آهنگساز، پدیدآور اهل نروژ است.
نورا بروکستد (; – ) خواننده جاز اهل نروژ بود. او از خوانندگان سبک جاز بود، اما بیشتر به خاطر آهنگ‌های پاپ شناخته شده‌است. وی پس از یک دوره کوتاه بیماری در بیمارستان اولولوا در اسلو در ۵ نوامبر ۲۰۱۵ درگذشت.
شتیل هارالدستاد (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل نروژ است.
ماریا آردوندو (؛ زادهٔ ) خواننده و هنرمند اهل نروژ است.
یان نوروم (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل نروژ است. وی از سال ۱۹۷۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
سیلیه نرگارد (؛ زادهٔ ) خواننده و ترانه‌نویس اهل نروژ است.
ادوارد فلین (; ۲۵ اکتبر ۱۹۰۹ – ۷ فوریه ۱۹۷۶) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
پل گونزالس (؛ زادهٔ ۱۸ آوریل ۱۹۶۴) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
رونی هریس (؛ زادهٔ ۳ سپتامبر ۱۹۴۸) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
نورول لی (؛ ۲۲ سپتامبر ۱۹۲۴ – ) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
چارلز میر () بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
اندرو مینارد (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ویبلرت مک‌کلور (؛ زادهٔ ۲۹ اکتبر ۱۹۳۸) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
استیو مک‌کروری (؛ ۱۳ آوریل ۱۹۶۴ – ) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کندی مک‌کینی (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جری پیج (؛ زادهٔ ۱۵ ژانویه ۱۹۶۱) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
لئو راندولف (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دیوید رید (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
اد سندرز (؛ ۲۴ مارس ۱۹۳۰ – ۱۲ دسامبر ۱۹۵۴) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
شوگر ری سیلز (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کلارسا شیلدز (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا است.
هری اسپانیر (; – ) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
فرانک تیت (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ملدریک تیلور (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هنری تیلمن (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
آلبرت یانگ (; – ) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
آدنیوم سوازیکوم به انگلیسی: Adenium swazicum بومی سوازیلند مناطق شرق آفریقای جنوبی و موزامبیک است.
این گیاه معمولاً کوتاه قد یافت می‌شود و دارای گلهای صورتی یکدستی هستند که بین صورتی کمرنگ تا پررنگ متغیر است این سرده از آدنیوم همانند باقی هم نوعان خود مثل آدنیوم عربی و اوبسام دارای غلاف بذر بوده که بعد از بازشدن غلاف بذرها بوسیله قاصدک جابه‌جا می‌شوند
نور برای آدنیوم سوازیکوم بسیار مهم است که در صورت عدم رسیدن نور کافی آفتاب خطر از بین رفتن گیاه بالا می‌رود
از این گیاه برای طراحی بنسای نیز استفاده می‌شود که مورد توجه بسیاری از طراحان این عرصه می‌باشد
Adenium_royal_plant
حسین‌خان‌لی (به لاتین: Hüseynxanlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان زرداب واقع شده‌است. حسین‌خان‌لی ۴۲۴ نفر جمعیت دارد.
عاشیق‌بایرام‌لی (به لاتین: Aşıqbayramlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان اسماعیللی واقع شده است. عاشیق‌بایرام‌لی ۷۶۵ نفر جمعیت دارد.
دانشگاه هنر و فرهنگ شیزوئوکا یک دانشگاه در هاماماتسو، در استان شیزوئوکا، ژاپن است. هدف این دانشگاه فراهم کردن تبادل ایده بین زمینه‌های فرهنگی و طراحی در یک مؤسسه نسبتاً کوچک است. این یکی از جدیدترین دانشگاه‌های ژاپن است که در دسامبر سال ۱۹۹۹ تأسیس و اولین کلاس خود را در آوریل ۲۰۰۰ ثبت نام کرده‌است.
صابرا (به لاتین: Sabira) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان ساموخ واقع شده‌است.
میتر پیک () کوهی در رشته‌کوه قره‌قروم پاکستان است که در نزدیکی کنکوردیا در منطقه گلگت-بلتستان قرار دارد.
میتر پیک محل تلاقی زبانه‌های یخچال بالتورو است که در آنجا زبانه گاشربروم از جنوب‌شرقی و زبانه گادوین-آستین از شمال‌شرقی به هم می‌پیوندند. این کوه در امتداد برود پیک دوازدهمین قله بلند دنیا قرار دارد.
نرمین‌لی (به لاتین: Nərminli، پیش‌تر نمیرلی Nəmirli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان یولاخ واقع شده است.
نمیرلی (به لاتین: Nəmirli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق‌دام واقع شده است.
«دست خدا» (به ، به ) عبارتی است که دیگو مارادونا، بازیکن فوتبال پیشین آرژانتینی، برای توصیف یک گل که او در یک‌چهارم نهایی بین آرژانتین و انگلیس در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ به ثمر رساند، استفاده کرد. این گل در ۲۲ ژوئن ۱۹۸۶ در ورزشگاه آزتکا در مکزیکوسیتی زده شد.Understanding The Hand Ball Rule. Medium. Retrieved 10 January 2020 از آنجا که داوران دیدگاه روشنی از بازی نداشتند و فناوری کمک داور ویدئویی هنوز وجود نداشت، گل توسط داوران تایید شد و این بازی با برتری ۲ بر یک آرژانتینی‌ها به لطف گل دوم این تیم توسط مارادونا، معروف به «گل قرن»، به پایان رسید. پس از مسابقه، دیگو مارادونا اظهار داشت که این گل «کمی با سر و کمی با دست خدا» به ثمر رسیده‌ است.
در پایان نیمهٔ اول، بازی با نتیجهٔ ۰–۰ به تساوی کشیده شده بود، شش دقیقه از نیمهٔ دوم بازی، مارادونا با پای چپ خود توپ را از درون محوطهٔ جریمه خارج کرد و آن را به هم تیمی‌اش خورخه والدانو منتقل کرد. والدانو سعی کرد چندین مدافع انگلیسی را رد کند، اما توپ در نهایت توسط استیو هودگ مدافع انگلیسی به سمت دروازهٔ انگلیس برگردانده شد.
مارادونا به تنهایی درون محوطهٔ جریمه و با پرتاب توپ در کنار دروازه پیتر شیلتون که ۲۰ سانتی‌متر از مارادونا ایستاده بود، برای توپ بلند شد. شیلتون با دست راست خود به جلو پرید، در حالی‌که مارادونا این کار را با دست چپ خود انجام داد. مشت مارادونا که نزدیک سر او قرار داشت، ابتدا توپ را لمس کرد و توپ را به سمت دروازهٔ انگلیس زد. مارادونا در حالی‌که نگاهی به کناره‌های داور و خط دفاعی برای تأیید داشت، شروع به جشن گرفتن کرد.
داور تونسی، علی بن ناصر، گل را تأیید کرد، اما پس از اعتراض بازیکنان انگلیس، وی به سراغ کمک داور دوم خود رفت و او نیز این گل را تأیید کرد.
عکاس مکزیکی الکساندرو اوجدا کارباکال این عکس را در لحظه‌ای جاودانه کرد و در آن می‌توان مارادونا را دید که با دست او توپ را می‌زند.
در سال ۲۰۰۵، ۱۹ سال پس از به ثمر رساندن گل جنجالی، مارادونا در برنامه‌ای اعتراف کرد که این گل در واقع با دست او به ثمر رسیده‌است.
در اوایل سال ۲۰۰۸، روزنامه "سان" یک مقاله‌ای را منتشر کرد که در آن نشان می‌داد که مارادونا، در طی سفر به انگلیس، از آنچه که به‌عنوان «گل به نام دست خدا» توصیف شده، عذرخواهی کرده‌است.
روزنامه ابتدا این عبارت را به این شکل نقل می‌کند:اما بعداً با اضافه کردن کلمه «عذرخواهی» که در جمله اول ظاهر نشده‌است، همان نقل قول را تکرار می‌کند، اگرچه همان جمله است:و سپس ایده را کامل می‌کند:چندین رسانه جهانی این خبر را منتشر کردند و مشاجره کردند. حتی پیتر شیلتون عذرخواهی را رد کرد و ادعا کرد که اکنون خیلی دیر شده‌است.[es: La Tercera], '".latercera.cl / medio / articulo / 0،0،3308_5804_331351187،00.html پیتر شیلتون rechazó las disculpas de Maradona " مارادونا، چند روز پس از انتشار مقاله، همه چیز را تکذیب کرد و گفت که روزنامه او را اشتباه کرده بود مارادونا پاسخ داد:
چند روز بعد، روزنامه سان تأیید کرد که تعبیر کلمات مارادونا را اصلاح کرده‌است، در متن اصلی مصاحبه دیده می‌شود که مارادونا هرگز از خدا درخواست بخشش نکرده‌است.
در فیلم مستند مارادونا به کارگردانی آصف کاپادیا، مارادونا این رویداد را چهار سال قبل به جنگ فالکلند پیوند می‌دهد: «ما به‌عنوان آرژانتینی‌ها نمی‌دانستیم که ارتش در چه حالی است. آنها به ما گفتند که ما برنده جنگ شده‌ایم. اما در واقعیت، انگلیس ۰-۲۰ برنده شده بود، افکار عمومی به نحوی شکل گرفت که انگار ما داریم می‌رویم که جنگ دیگری را انجام دهیم. من می‌دانستم که این دست من بود. [با این وجود] این برنامه من نبود اما این عمل به قدری سریع اتفاق افتاد که حتی کمک داور ندید که من از دست خودم استفاده کردم. داور به من نگاه کرد و گفت: «گل». این یک احساس خوب مثل نوعی انتقام جویی نمادین از انگلیسی‌ها بود.»