moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مایکلسون در سال ۱۹۲۲ زاده شد و در سال ۱۹۴۸ از کالج بروکلین فارغ‌التحصیل شد. بین سال‌های ۱۹۵۶ و ۱۹۶۶، او دبیر هنری چاپ پاریس بود، در حالی که برای مجله‌های "آرتز" و "آرت اینترنشنال" نیز می‌نوشت. او به عنوان نویسنده برای "آرت فروم" کار می‌کرد، جایی که شماره‌های تأثیرگذاری دربارهٔ آیزنشتاین/برکج و شمارهٔ ویژهٔ فیلم در ۱۹۷۳ را سردبیری کرد. او همراه با ، دپارتمان مطالعات سینمایی را در دانشگاه نیویورک تأسیس کرد. مایکلسون استاد بازنشستهٔ دپارتمان مطالعات سینمایی دانشگاه نیویورک بود.
با ترک "آرت فروم" در ۱۹۷۶، او با روزالیند کراوس ژورنال "اکتبر" را بنیان نهاد. "اکتبر" خوانندگان آمریکایی را با ایده‌های پساساختارگرایی فرانسوی آشنا کرد که به واسطهٔ میشل فوکو و رولان بارت مشهور شده بود. نخستین جستارهای مایکلسون برای این ژورنال شامل نوشته‌های بسیاری بر سرگئی آیزنشتاین و ژیگا ورتوف بود، همچنین ترجمه‌هایی از نوشته‌های ژرژ باتای. مایکلسون و کراوس در کنار ، ، ، دنی هولیه، ، کری لمبرت-بیتی، ، و مالکولم تروی در تحریریهٔ مجله ماندند.
در کنار ترجمه‌ها، جستارها و مقاله‌های بسیارش، مایکلسون "سینما-چشم: نوشته‌های ژیگا ورتوف" و "سینما، سانسور و دولت:نوشته‌های ناگیسا اوشیما" را ویراستاری کرد. در ۱۰ اوت ۲۰۱۵ بنیاد پژوهشی گتی اعلام کرد که مایکلسون تمام نوشته‌ها و آرشیوهایش را به این مؤسسه اهدا کرده‌است.
مایکلسون مجموعه‌ای از آثارش دربارهٔ سینمای تجربی و آوانگارد را در سال ۲۰۱۷ در قالب کتاب "در" "دو قدمی آینده: گزیدهٔ نوشته‌های سینمایی" منتشر کرد. این کتاب شامل جستارهایی دربارهٔ آثار مایا درن، استن برکج، مارسل دوشان، و … است. او در اثر زوال عقل در ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۸ در خانه‌اش در منهتن درگذشت.
ایشیل یوجسوی (؛ زادهٔ ) خواننده و هنرپیشه اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۷۵ میلادی مشغول به فعالیت است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "پرنسس خفته" و "مامان، من میترسم!" اشاره کرد.
آیلا آلگان (؛ زادهٔ ) خواننده، و هنرپیشه اهل ترکیه است.
در شتاب‌سنج تونلی (به انگلیسی: Tunneling Accelerometer) از پدیده تونل‌زنی الکترون برای اندازه‌گیری شتاب استفاده می‌شود. شتاب‌سنج تونلی شامل یک شکاف بسیار کم بین نوک تیز و یک صفحه الکترود است (کمتر از ۱۰ نانومتر). با اعمال شتاب جرم جابجا می‌شود و فاصله دو هادی از هم کمتر می‌شود. کمتر شدن این فاصله منجر به تونل زدن الکترون می‌شود و جریان عبوری را تغییر می‌دهد. با تغییرات جریان عبوری از دو الکترود با فاصله خیلی نزدیک از هم، جریان را اندازه‌گیری می‌کنند. رابطه جریان و فاصله دو الکترود از هم به صورت نمایی است که منجر به تغییرات زیاد جریان می‌شود. این مکانیزم اندازه‌گیری بسیار حساس می‌باشد. شتاب‌سنج تونلی غیرخطی است و کاملاً وابسته به اندازه شکاف می‌باشد؛ بنابراین نیاز به یک سیستم کنترلی حلقه بسته برای اندازه‌گیری فاصله است. نقطه ضعف دیگر شتاب‌سنج تونلی وابسته بودن آن به دما می‌باشد.
الئونورا دوزه (; ; – ) هنرپیشه سینما و تئاتر اهل ایتالیا بود.
نیئا یک بازی ویدئویی در سبک نقش‌آفرینی اکشن است که توسط شرکت کاویا ساخته شده و به‌وسیلهٔ اسکوئر انیکس در سال ۲۰۱۰ برای کنسول‌های پلی‌استیشن ۳ و اکس‌باکس ۳۶۰ منتشر شده‌است. این بازی در ژاپن تحت عنوان نیئا گشتالت برای اکس‌باکس ۳۶۰ عرضه شد، در حالی که نسخهٔ جایگزینی برای آن به نام نیئا: رپلیکانت با قهرمان اصلی جوان‌تر برای پلی‌استیشن ۳ منتشر شد. نسخه‌ای نیز متشکل از عناصر هر دو انتشار برای کنسول بازی دستی پلی‌استیشن ویتا در دست توسعه بود، اما در مارس ۲۰۱۱، به علت اولویت ساخت بازی "جستجوی اژدها ۱۰" لغو گردید.
"نیئا" یک عنوان مشتق در مجموعه "دریکن‌گارد" محسوب می‌شود و پنجمین پایان از نخستین بازی — که در آن دنباله اتفاقاتی که سیاره زمین را در حالت فروپاشی قرار داده‌اند — را دنبال می‌کند. بازی هزار سال بعد از این اتفاقات رخ می‌دهد و بازیکن را در نقش قهرمانی به‌نام نیئا قرار می‌دهد که در تلاش است تا برای بیماری‌ای به نام «خط‌خطی تیره» درمانی بیابد؛ این بیماری مسبب قتل دخترش یونا بوده‌است. او، با همکاری کتابی سخنگو به نام گریمویر ویس و دو شخصیت دیگر به نام‌های کاینه و امیل، ماجراجویی‌اش را برای پیدا کردن درمان بیماری و فهم ماهیت خالقان جهان، که با نام سایه‌ها شناخته می‌شوند، آغاز می‌کند. عناصر این بازی از سبک‌های متفاوتی وام می‌گیرد و گیم‌پلی آن مداوماً بین این سبک‌ها و سبک اصلی نقش‌آفرینی آن تغییر می‌کند.
بااین‌که دفتر توسعه بازی در ژاپن واقع شده بود، "نیئا" به‌گونه‌ای ساخته شد تا هر دو گروه بازیکنان خارج از ژاپن و بازیکنان بزرگسال‌تر را راضی نگه دارد. موسیقی بازی توسط کئیچی اوکابه، مدیر استودیوی موناکا ساخته شد و موجب انتشار آلبوم‌های دیگری نیز شد. واکنش منتقدان به "نیئا" ترکیبی از نقدهای مثبت و منفی بود. منتقدان داستان، شخصیت‌ها و موسیقی بازی را ستودند و نسبت به اتصال عناصر متفاوت گیم‌پلی نظری متوسط داشتند. حذف برخی عناصر گیم‌پلی و مخصوصاً مراحل جانبی با انتقاد مواجه شد و منتقدین از گرافیک بازی — که آن را غیراستاندارد توصیف کردند — هم انتقاد داشتند. علی‌رغم نظر منتقدین، نیئا در گذر زمان بین بازیکنان محبوبیت یافت و به نوعی اثر کالت تبدیل شد. دنباله‌ای موفق‌تر از این بازی به نام "" توسط پلاتینیوم گیمز توسعه یافت که در سال ۲۰۱۷ برای پلی‌استیشن ۴ و مایکروسافت ویندوز، و در سال ۲۰۱۸ برای کنسول اکس‌باکس وان در دسترس قرار گرفت.
بازیکن در نقش نیئا — مردی میان‌سال در "نیئا" و "نیئا گشتالت" و پسری نوجوان در "نیئا: رپلیکانت" — قرار می‌گیرد و البته می‌تواند نام شخصیت را تغییر دهد. بازیکن نیئا را مستقیماً از زاویه‌ای سوم شخص برای تعامل با مردم، اشیا و دشمنان کنترل می‌کند. بازیکن همچنین می‌تواند دوربین را دور شخصیت‌ها بچرخاند و محیط اطراف را به‌طور °۳۶۰ ببیند. جهان سه‌بعدی بازی به ناحیه‌هایی تقسیم شده‌است که با صفحات بارگذاری از هم جدا شده‌اند و بازیکن می‌تواند با راه رفتن، دویدن، پریدن و بالا رفتن از نردبان‌ها آزادانه میان این نواحی جابه‌جا شود. در برخی اتاق‌ها و ساختمان‌ها، دوربین از کنار دیده می‌شود و نیئا باید در یک فضای دوبعدی حرکت کند، و در بعضی نبردها دوربین به بالا می‌رود تا یک شوتم آپ از زاویه بالا به پایین شبیه‌سازی شود.
بازیکن در حین کاوش اغلب با حملهٔ هیولاها، شامل موجوداتی به نام شید، که به شکل سایه مجسم می‌شوند، حیوانات عظیم‌الجثه و ربات‌ها مواجه می‌شود. شکست این دشمنان به بازیکن امتیاز تجربه، و همچنین پولی برای خرید اقلام تخصیص می‌دهد که از آن‌ها برای افزایش نیروی نیئا استفاده می‌شود. نیئا قادر است توسط شمشیر یک یا دو دسته یا نیزه به این موجودات حمله کند. این سلاح‌ها را می‌توان برای داشتن قدرت و توانایی‌های بیشتر، به‌واسطهٔ موادی سفارشی‌سازی نمود که می‌توان آن‌ها را خریداری کرد، یا پس از کشتن هیولاها رها شده‌اند یا در هنگام کاوش در سراسر دنیا یافت می‌شوند. در طول بازی انواع مختلفی از هر نوع سلاح را می‌توان بدست آورد. بازیکن همچنین می‌تواند از طلسم جادو نیز استفاده کند، که برای اجرا نیاز به انرژی کافی از یک منبع احیاء دائمی دارد. این جادوها شامل پرتابه و مشت‌هایی شبیه به سایه‌های بزرگ هستند، و جادوهای جدیدی را می‌توان در نیمه نخست بازی به‌وسیلهٔ به اتمام رسانیدن نبردهای خاصی به دست آورد. در کنار خط اصلی داستان، "نیئا" متشکل از تعداد زیادی مأموریت‌های جانبی است، که برای بازیکن امتیاز تجربه و پول، و همچنین بخش‌های ماهی‌گیری و کشاورزی را فراهم می‌سازد. در این بخش‌ها، بازیکن قادر است به عنوان یک فعالیت جانبی در مزارع کشاورزی کرده و در آب‌هایی مثل برکه‌ها و رودها ماهیگیری کند.
داستان بازی در سال ۲۰۴۹ و در یک جهان پسارستاخیزی آینده که تمام خاطرات تمدن ما در آن پاک شده‌است، روایت می‌شود. بقایای بشریت در داخل و بیرون از خرابه‌های شهرهای این جهان ساکن هستند. مردم این جهان تلاش می‌کنند تا در برابر خطر انقراض از خود محافظت کنند، چراکه از طرفی با حملات دائمی نیروهای شید رو به رو هستند و از طرف دیگر نوعی بیماری همه‌گیر و مرگ‌بار به‌نام «خط‌خطی تیره» در حال شیوع است. نیئا، شخصیت اصلی بازی، شکارچی و مزدوری است که برای یافتن درمانی برای دخترش (یا در نسخه دیگری از بازی، خواهرش) یونا، که به همین بیماری مبتلا شده تلاش می‌کند. نیئا حتی تلاش می‌کند تا برای خود و دخترش غذای کافی برای بقا را فراهم کند. به‌دلیل ورود نیئا به نبردی مداوم با گروه شیاطینی که در تلاشند تا دخترش را بگیرند، اوضاع حتی از این هم بدتر می‌شود. او دو کتاب دارد که یکی می‌تواند کمکش کند، ولی دیگری کتابی است که نیئا به یونا سفارش کرده تا هرگز آن را لمس نکند. با این وجود، زمانی که یونا متوجه شکست‌خورده بودن نبرد نیئا با شیاطین می‌شود، توصیه نیئا را نادیده گرفته و برخلاف سفارش او عمل کند. نیئا سرخورده می‌شود، اما به‌دلیل اهمیت بالای دخترش در نزد او، دست از تلاش برای کمک به دخترش برنمی‌دارد.
بازی سپس به ۱۳۱۲ سال بعد منتقل می‌شود و همان شخصیت‌های قبلی را به تصویر می‌کشد که این‌بار در روستایی قرون‌وسطایی زندگی می‌کنند و ظاهراً خبری از خشونت‌هایی که در صحنه اول بازی دیده شده نیست. در این روستا، دو خواهر دوقلو به نام‌های دوولا و پوپولا زندگی می‌کنند که ظاهراً دهیاران روستا هستند. این دو دوستان قدیمی نیئا هستند و هرگاه به کمکی نیاز دارند، روی او حساب می‌کنند. نیئا حالا تبدیل به فردی شده که همه او را به‌خاطر کمک‌هایش به دیگران می‌شناسند و او هم با کارهایش در تلاش است تا پول کافی برای خرید داروی دخترش فراهم کند، اما با بدتر شدن حال یونا مجبور می‌شود تا به‌دنبال شکار اشعار مهر و موم شده (سیستم جادوی نیئا) برود و از این طریق دخترش را حفظ کند. در این قسمت، مأموریتی برای پیدا کردن درمان بیماری یونا به بازیکن داده می‌شود که باید آن را دنبال کند، برای همین به سرتاسر جهان بازی سفر می‌کند.
در همین مسیر، او از طرف شخصیت‌هایی پشتیبانی می‌شود. اولین شخصیت، گریمور ویس، کتابی معلق، طعنه آمیز و با عمر چندین قرن است که می‌تواند اشعار و کلمات مهر و موم شده (سیستم جادوی "نیئا") را مهار کند. ویس همان کتابی است که در اولین صحنه بازی، نیئا به کمکش جادو می‌کند و در ادامه بازی هم نقش کمکی برای نیئا دارد. ویس — معادل آلمانی کلمه «سفید» — همتای تاریک‌تری به نام گریمویر نویر — معادل فرانسوی کلمه «سیاه» — هم دارد، کتابی قطور که شکست دادنش باعث پایان همیشگی «خط‌خطی تیره» خواهد شد. شخصیت دوم، کاینه است، فردی تبعیدشده از روستای کوهستانی آئری که بخشی از شید است و از جهاتی شبیه به ملوانان به‌نظر می‌رسد. آخرین عضو گروه امیل است، پسری جوان از خانه‌ای ساحلی که می‌تواند با نگاهش هرچه که می‌بیند را به سنگ تبدیل کند. پس از مشخص شدن این موضوع که او و خواهرش در آزمایشگاهی زیرزمینی به عنوان سلاح‌هایی بسیار قدرتمند ساخته شده‌اند، او با خواهرش ادغام شده و تبدیل به هیولای خندان و وحشت‌زده حاضر در بازی می‌شود.
بازی در این‌جا صد و پنجاه سال پس از اجرایی شدن پروژه گشتالت روایت می‌شود. پروژه گشتالت پروژه‌ای برای حفظ بشریت بود که در آن انسان‌ها، که با خطر انقراض روبه‌رو بودند، با کمک گریمویر ویس و گریمویر نویر روح بشر را در گشتالت‌ها، و بدن او را در رپلیکانت‌ها جایگذاری کردند، بدن‌هایی که نسبت به بیماری همه‌گیری که سال‌ها قبل بشریت را در خطر انقراض قرار داده بود مقاوم بودند. وضعیت موفقیت پروژه گشتالت تا پایان "نیئا: اتوماتا" مشخص نشد، اما در "نیئا" اشاراتی به آن شد. بر این اساس، دوولا و پوپولا اندرویدهایی مسئول نظارت بر این پروژه بوده‌اند. پس از جنگیدن نیئا با پنج شید، او با دوولا و پوپولا مواجه می‌شود که با دادن توضیحاتی دربارهٔ پروژه گشتالت، تلاش می‌کنند تا نیئا را از هدفش منصرف کنند. آن‌ها توضیح می‌دهند که گریمویر ویس و گریمویر نویر، هردو در اجرای این پروژه در جهت حفظ بشریت نقش داشته‌اند، اما نیئا زیربار نمی‌رود و با دوولا و پوپولا می‌جنگد. در نهایت، نیئا با گشتالت خود جنگیده و او را شکست می‌دهد و پایان A بازی نشان داده می‌شود. در پایان A، حقایقی مشخص می‌شوند، مثلاً این‌که گریمویر نویر نیرویی شیطانی نبوده، بلکه برنامه‌ای با هدف برگشت دادن گشتالت‌ها به بدن‌هایشان بوده‌است. گریمویر ویس هم نوعی اثر ساختگی باستانی نیست، بلکه نمایهای بوده تا برنامه نیئا را — که خود نوعی رپلیکانت است — رمزگشایی کند و دستورهایی را به‌اجرا درآورد. ارباب سایه — شخصیتی که تصور می‌شد در کنار گریمویر نویر از دشمنان پایانی باشد — هم موجود عجیب‌الخلقه و بسیار عظیمی نبوده، بلکه گشتالت خود نیئا بوده‌است که یونا را به قصد بازگرداندن گشتالت او به بدنش دزدیده بود. همچنین مشخص می‌شود که یونا در نهایت از گشتالت خود رهایی یافته و با نیئا دوران خوبی را می‌گذرانند، اما این پایان اصلی و واقعی بازی نیست.
در دومین پایان بازی — که باز هم پایان اصلی آن نیست — فقط اطلاعاتی دربارهٔ مسائل مشخص‌نشده در پایان اول منتشر می‌شوند که روی نتیجه نهایی بازی تأثیری ندارند. سومین پایان بازی، پایان مهم و اصلی آن است که دنباله "نیئا" یعنی "نیئا: اتوماتا" هم از همین پایان ادامه می‌یابد. در این پایان، همانند پایان‌های دیگر، نیئا دوباره با ارباب سایه جنگیده و او را شکست می‌دهد، اما در همین زمان بیماری کاینه عود کرده و او کاملاً تبدیل به یک شید می‌شود. نیئا در ابتدا او را مطیع خود می‌کند اما بعد با تصمیمی سخت روبه‌رو می‌شود: او یا باید کاینه را کشته و از این طریق آزادش کند یا باید فداکاری بزرگی انجام داده و موجودیت خودش را برای او فدا کند. بازیکن خودش این تصمیم را می‌گیرد و در صورتی که بخواهد خودش را فدا کند، بازی چهار بار در مورد تصمیمش از او می‌پرسد و سپس از بازیکن می‌خواهد که برای اطمینان نامی که روی نیئا گذاشته را وارد کند. در صورت تأیید، بازی تمام داده‌های ذخیره شده بازیکن را پاک می‌کند و همه نشانه‌های وجود داشتن نیئا را از بین می‌برد، حتی نشانه‌هایی که به دخترش مربوط هستند. با انتخاب این گزینه، یونا و کاینه زنده می‌مانند و امیل — که سابقاً دست به خودکشی برای کمک به نیئا زده بود — به طرف بیابان به‌راه می‌افتد، در حالی که فقط سر او باقی مانده و از بدنش جدا شده، ولی هنوز زنده است. به جز این شخصیت‌ها، دیگران — یعنی نیئا، دوولا، پوپولا، ارباب سایه و هر دو گریمویر — مرده‌اند. "" از این پایان ادامه می‌یابد.
ایده توسعه "نیئا" اولین بار پس از عرضه "دریکن‌گارد ۲" و کنسول‌های نسل هفتم شکل گرفت. طرح اصلی این بود که سومین نسخه دریکن‌گارد عرضه شود. بازی برای عرضه روی پلی‌استیشن ۳ برنامه‌ریزی شده بود چون اهمیت پلی‌استیشن ۲ که "دریکن‌گارد ۲" روی آن عرضه شده بود رو به کاهش داشت. با این وجود، با پیشرفت پروژه، ایده‌های اصلی تغییر یافتند و قرار شد تا بازی مشتقی از بازی اصلی باشد. علی‌رغم این موضوع، کارگردان بازی، تارو یوکو، همچنان به بازی به‌عنوان "دریکن‌گارد" سوم نگاه می‌کرد. با احتساب طرح‌ریزی، تمام فرایند توسعه سه سال طول کشید، شامل یک سال برای طرح‌ریزی و دو سال برای توسعه و ساخت آن. نیئا در ابتدا پروژه‌ای در مقیاس کوچک بود، اما در طی طرح‌ریزی به بازی نقش‌آفرینی کاملی تبدیل شد. توسعه بازی بر عهده کاویا بود و اسکوئر انیکس که قبلاً مسئولیت پشتیبانی توسعه مجموعه "دریکن‌گارد" را بر عهده داشت، به این استودیو کمک کرد. اسکوئر انیکس دخالت زیادی در دید یوکو نسبت به محیط و داستان بازی انجام نداد و مدیریت خلاقانه بازی را به‌عهده او گذاشت.
قرار بود "نیئا" بیش از هزار سال بعد از اتفاقات پنجمین پایان "دریکن‌گارد" صورت بگیرد. در این فیلم‌نامه، کایم و آنجلوس، دو قهرمان بازی برای نبرد با یک دیو غول‌آسا به سفر می‌پردازند. پس از پیروزی در نبرد و کشتن هیولا، آن‌ها توسط یک هواپیمای جنگنده کشته می‌شوند و این مقدمه‌ای می‌شود برای جادو در جهان که در نهایت منجر به «خط‌خطی تیره» خواهد شد. مطابق صحبت‌های یوکو، پس از داستان تاریک "دریکن‌گارد"، او می‌خواست تا روی موضوعات مثبت‌تری مانند دوستی و کار گروهی تمرکز کند. بخش زیادی از بازی از حملات ۱۱ سپتامبر و جنگ با تروریسم ایده گرفته شده‌است. یوکو از این اتفاقات ایدهٔ رویدادی وحشتناک را گرفت که هر دو طرف آن تصور می‌کنند که در حال انجام کار درست هستند و می‌خواستند تا زوایای متفاوت رویداد یکسانی را به بازیکن نشان دهند. ایده «رپلیکانت» هم توسط یوکو از فیلم علمی تخیلی "بلید رانر" گرفته شد. با وجود این‌که یوکو منبع خاصی برای نام نیئا یاد نکرد، گمان می‌رود که نیئا اسم رمزی بوده که در حین توسعه روی آن پافشاری شده‌است.
شخصیت‌های بازی توسط کیمیهیکو فوجی‌ساکا که قبلاً روی سری "دریکن‌گارد" کار کرده بود طراحی شدند. دو شخصیت برای قهرمان "نیئا" طراحی شدند. توسعه‌دهندگان باور داشتند که مخاطبان ژاپنی به قهرمانی جوان‌تر بازخورد بهتری می‌دهند، در حالی که مخاطبان غیرژاپنی قهرمانی با سن بالاتر را ترجیح می‌دهند. به جز تغییر ظاهر نیئا و تنظیم تعدادی از سخنانش، توسعه‌دهندگان تغییر دیگری در دو نسخه به‌وجود نیاوردند. در آغاز گمان می‌رفت که نیئای مسن‌تر طرح اصلی بوده، اما مصاحبه‌ای با یوکو نشان داد که نیئای جوان‌تر نسخه اصلی آن بوده‌است. بسیاری از شخصیت‌ها در حین توسعه بازی تغییر یافتند و بعضی هم حذف شدند، مثلاً در نسخه‌های اولیه، سیزده گریمویر وجود داشته که به‌جز سه تا (ویس، نویر و روبروم) بقیه‌شان حذف شدند. شخصیت امیل از شخصیت مؤنثی به نام هالوآ نشأت گرفته‌است و کاینه در اصل شخصیت بسیار زنانه‌تری داشت که طبیعت خشنش را پنهان می‌کرد. نام ژاپنی یونا از نام جونا (یونس در انجیل) نشأت گرفته‌است. شخصیت کاینه بیناجنس طراحی شد چون گروه توسعه حس کردند که این حالت بیشتر با پیش‌زمینه دلاورانه‌اش پیوند می‌خورد. بیناجنس بودن کاینه در کشورهای غربی اعتراضاتی را برانگیخت که گروه اهمیت چندانی به آن نداد. یوکو پیشنهاد اصلی این موضوع را به اعضای مؤنثی که روی بازی کار می‌کردند داده بود.
عناصر نبرد و اکشن "نیئا" از مجموعه "خدای جنگ" ایده گرفته شده‌است که یوکو و سایتو هر دو به آن علاقه داشتند. با وجود این‌که بازی در ژاپن به اندازه آمریکای شمالی موفق نبود، هر دوی آنان احساس کردند که ایده قرار دادن تعداد بیشتری غول‌های آخر با شیوه‌های مختلف نبرد در بازی نسبت به نبردهای معمولی، مورد درخواست بازیکنان هر دو ناحیه است. سبک‌های متغیر و تغییرات متناسب با موقعیت زاویه دوربین و حرکات، به معنای «برجسته کردن فاصله میان چشم‌انداز مدرن و واقعی و دنیای فانتزی» برای ارتباط با داستان بازی بود. بازی قرار بود تا بازیکنان مسن‌تر را راضی نگه دارد و به‌عنوان نوعی اکشن نقش‌آفرینی مناسب بازیکنان رده سنی بالاتر باشد، چون اسکوئر انیکس قبلاً مجموعه "کینگدم هارتس" را برای بازیکنان کم سن‌وسال‌تر ساخته بود. هدف از تلفیق سبک‌های مختلف گیم‌پلی ادای احترام به سبک‌های اولیه گیم‌پلی و ژانرهای اولیه بود.
در اصل قرار بود "نیئا" عنوانی انحصاری برای اکس‌باکس ۳۶۰ باشد، اما وقتی تصمیم عرضه آن روی پلی‌استیشن ۳ هم گرفته شد توسعه‌دهندگان تصمیم گرفتند تا نسخه ژاپنی بازی را جداگانه عرضه کنند. "نیئا: گشتالت" برای اکس‌باکس ۳۶۰ عرضه می‌شد و نیئای بزرگسال را معرفی می‌کرد — شخصیتی که در نسخه بین‌المللی عرضه شده برای هر دو سکو موجود بود — و "نیئا: رپلیکانت" برای پلی‌استیشن ۳ نیئای جوان‌تر را به نمایش می‌گذاشت. بومی‌سازی بازی (برای انگلیسی، فرانسوی و آلمانی) در حین توسعه انجام شد تا تمام نسخه‌ها در زمان یکسانی عرضه شوند و به این‌ترتیب کاویا و اسکوئر انیکس بتوانند بازخوردهای بازی را از آمریکای شمالی و اروپا دریافت کرده و این‌گونه بازیکنان خارج از ژاپن را جذب کنند. "نیئا" به‌طور رسمی در ژوئن ۲۰۰۹ و در ای۳ ۲۰۰۹ برای هر دو کنسول پلی‌استیشن ۳ و اکس‌باکس ۳۶۰ رونمایی و اعلام شد که بازی توسط کاویا توسعه داده شده و توسط اسکوئر انیکس منتشر می‌شود. بازی توسط یوکو کارگردانی شد و تهیه‌کنندگان آن، تاکویا ایواساکی از کاویا و یوسکه سایتو از اسکوئر انیکس بودند. به دلیل خشونت بالا، بازی رتبه D را در ژاپن از سازمان رده‌بندی بازی‌های ویدئویی دریافت کرد.
موسیقی "نیئا" نتیجهٔ همکاری میان استودیو موناکا با مدیریت کئیچی اوکابه و سه نفر از اعضای آن به نام‌های کاکرو ایشیهاما، کیگو هوآشی و یکی از اعضای کاویا به‌نام تاکافومی نیشیمورا بود. اوکابه نقش آهنگساز اصلی و کارگردان پروژه را بر عهده داشت. اوکابه از زمان طرح ایدهٔ بازی به پروژه اضافه شد و در سه سال منتهی به عرضه روی موسیقی کار کرد. موسیقی بازی به‌صورت کاملاً جدا از فرایند توسعه آن ساخته شد. موسیقی برای پایه‌های متفاوتی طراحی شد تا با تنظیم‌های مختلف در موسیقی متن بازی قرار گیرد و همچنین بتواند حس غم و ناراحتی را، حتی در قطعه‌های ترسناک منتقل کند. اوکابه آزاد بود تا موسیقی بازی را به هر شکلی که بخواهد تنظیم کند و خواسته اصلی یوکو از او استفاده زیاد از آوازها در بازی بود.
موسیقی متن "نیئا" در بیشتر بخش‌ها از قطعات آرام و آکوستیکی ساخته شده‌است و امی ایوانز (امیکو ربکا ایوانز)، خواننده‌ای انگلیسی که در توکیو زندگی می‌کند، نقش مهمی در آوازهای آن دارد. وی خواننده گروه فریسکیپ است و پیش‌تر روی بازی‌هایی مانند "اودیسه اتریان" کار کرده بود. از ایوانز درخواست شد تا علاوه بر خوانندگی متن خودش برای آهنگ را در نوعی زبان آینده‌گرایانه بنویسد. آهنگسازان نسخه‌های مقدماتی آهنگ‌ها و نوع زبانی که مورد نظرشان بود، مانند گیلیک اسکاتلندی یا فرانسوی را به او دادند و او کلماتی را اختراع کرد. ایوانز آهنگ‌ها را در نسخه‌های گیلیک، پرتقالی، اسپانیایی، ایتالیایی، فرانسوی، انگلیسی و ژاپنی نوشت و تلاش کرد تصور کند که این زبان‌ها پس از هزار سال تغییر و تحول چگونه به‌نظر خواهند رسید.
اسکوئر انیکس یک آلبوم از موسیقی‌های بازی را با عنوان "موسیقی‌متن اصلی نیئا گشتالت و رپلیکانت" در ۲۱ آوریل ۲۰۱۰ عرضه کرد. آلبوم موسیقی‌متن بازی به رتبه ۲۴ در آمار شرکت ژاپنی اوریکان رسید و به‌مدت ۱۱ هفته در آمار پرفروش‌های این شرکت ماند. به‌عنوان جایزهٔ پیش‌خرید "نیئا گشتالت" و "نیئا رپلیکانت"، دو آلبوم کوچک‌تر با نام‌های "مینی‌آلبوم نیئا گشتالت" و "مینی‌آلبوم نیئا رپلیکانت" در نسخه‌های پیش‌خرید این دو عنوان قرار گرفتند. آلبومی از موسیقی‌های تنظیم‌شده بازی با نام "۱۵ کابوس و قطعات تنظیم‌شده نیئا گشتالت و رپلیکانت" در ۸ دسامبر ۲۰۱۰ توسط اسکوئر انیکس عرضه شد. این آلبوم تنظیم‌شده به رتبه ۵۹ در آمار اوریکان رسید و یک هفته این جایگاه را حفظ کرد. آلبوم دیگری با نام "آلبوم گرامی‌داشت نیئا -اکو-" در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۱ عرضه شد، و آلبومی متشکل از نسخه‌های باز نواخته شده با پیانو به‌نام "مجموعه پیانو نیئا گشتالت و رپلیکانت" در ۲۱ مارس ۲۰۱۲ عرضه شد.
"نیئا گشتالت" بیش از ۱۲۵۰۰ نسخه در نخستین هفته عرضه‌اش در ژاپن فروخت، در حالی که "رپلیکانت" بیش از ۶۰۰۰۰ نسخه فروخت و جزء بازی‌های پرفروش ژاپن در آن هفته بود. "رپلیکانت" تا پایان مه ۲۰۱۰ بیش از ۱۲۱۰۰۰ نسخه در ژاپن فروخت و سال را با فروش بیش‌از ۱۳۴۰۰۰ نسخه‌ای پایان داد. تا سال ۲۰۱۸، دو نسخه "نیئا" حدود ۷۰۰۰۰۰ نسخه در سراسر جهان فروخته بودند.
"نیئا" نقدهای متوسطی را دریافت کرد. منتقدان گرافیک بازی را مورد انتقاد قرار دادند، مثلاً رایان کلمنتز از آی‌جی‌ان گفت «یکی از بزرگ‌ترین نقص‌های "نیئا" بخش دیداری آن است.» و کوین ون‌اُرد از گیم‌اسپات «بخش دیداری بی‌مزه» و «محیط مرده» آن را ناامید کننده دانست. داستین کویلن از وان‌آپ گفت که بازی «کاملاً بدوی به‌نظر می‌رسد» و آدریان دن اودن از RPGamer — که نسبت به بسیاری از منتقدان نمره بالاتری به بازی داده بود — گفت که «محیط [بازی] نرم و شیرین است اما ضعیف به‌تصویر کشیده شده». بااین‌حال موسیقی و صداگذاری بازی مورد تحسین قرار گرفت. کلمنتز در این مورد گفت که «هر دو بسیار عالی هستند»، دن اودن موسیقی متن بازی را «کاملاً فوق‌العاده» دانست، کریس اسچیلینگ از وبگاه یوروگیمر گفت که موسیقی پر از «مضامین به‌یاد ماندنی» است، و یکی از چهار نقد مجله فامیتسو در ژاپن آن را «بالاتر بقیه» نامید.
منتقدان در نظراتشان نسبت به تأثیرگذاری تلفیق چند سبک گیم‌پلی در بازی اختلاف داشتند. سث اسچیزل از نیویورک تایمز گفت که «بازی‌های زیادی هستند که در بخش‌هایی فراتر می‌روند»، که "نیئا" تمام سبک‌ها را در یک «[طرح] منسجم و وادارکننده کامل» به‌جای منتقل کردن حس «گسیختگی» آورده‌است، و مخصوصاً بخشی از بازی که کاملاً توسط متن به‌نمایش گذاشته می‌شود را تحسین کرد. پاتریک کولان از آی‌جی‌ان استرالیا گفت که سبک‌های متفاوت «جالب» بوده و یکی از بزرگ‌ترین نقاط قوت بازی هستند، ولی از اجرا و انسجام ضعیف رنج می‌برند و بازی را با «بی‌نظمی اختلال شخصیت» مواجه ساخته‌اند. کلمنتز گفت «ایده‌های توسعه‌دهندگان گاهی از اجرای واقعی پیشی می‌گیرند» و در کنار آن، عناصر گیم‌پلی را به عنوان قسمتی از آنچه که بازی را جالب کرده‌است دانست. آدریان دن اودن تنوع را بهترین قسمت بازی دانست و آن را به میز بوفه‌ای تشبیه کرد که در آن می‌توان موضوع مورد علاقه خود را دنبال کرد و همچنین گفت که هیچ‌کدام از بخش‌ها به خودی خود «شگفت‌انگیز» نبوده‌اند و می‌توانند به آسانی ضعیف شمرده شوند.
مبارزات معمولی استوار و حتی استثنایی توصیف شدند و مأموریت‌های جانبی تکراری به‌نظر می‌رسیدند. کویلن گفت «مأموریت‌های جانبی در "نیئا" تقریباً همان‌قدر که بی‌فکر ساخته شده‌اند، زیاد هستند» و ون‌اُرد آن‌ها را «مجموعه‌ای از رویدادهایی یکنواخت که اغلب توسط قطعاتی پوچ به یکدیگر متصل شده‌اند» خواند. یکی از منتقدان فامیتسو هم گفت که آن‌ها «هدف چندان زیادی» در آن‌ها مشاهده نکرده‌اند. کلمنتز گفت که مبارزات «رضایت خوبی دارند»، ولی بازیکنان «نباید انتظار چیزی بیش‌ازحد غیرعادی داشته باشند»، و کولان هم نبردها را «نسبتاً عمیق» خواند. منتقدان نظر خوبی نسبت به داستان و بازیکنان داشتند. ون‌اُرد بیشتر شخصیت‌ها را دوست داشت ولی فکر می‌کرد که "نیئا" ملایم و داستان آن «خیس» است، و اسچیزل داستان را «تحریک آمیز» و «عمیق» خواند و گفت که داستان «در پروردن سرمایه‌ای احساسی در شخصیت‌ها و جهان خود موفق شده‌است». کویلن گفت که داستان «برخی چرخش‌های واقعاً اصیل و شگفت‌انگیز را انجام می‌دهد» و "نیئا" «گروه پشتیبانی متشکل از انسان‌های واقعاً جالب» را دارد. اسچیلینگ هم گفت که داستان بازی آن را «برای دوست‌نداشتن سخت کرده‌است». منتقدی از فامیتسو که بهترین دیدگاه را نسبت به بازی داشت گفت که او با پایان‌های متفاوت «به‌شدت تحت‌تأثیر» قرار گرفته و «هیچ‌چیزی مانند این قبلاً در بازی‌ها نیامده بوده».
در سال ۲۰۱۵، جفری ماتولف از یوروگیمر "نیئا" را به‌عنوان «بازی کمیابی که با گذر زمان بهتر می‌شود» توصیف کرد. او نوشت که بازی، علی‌رغم «فروش ضعیف و نقدهای متوسط»، به نوعی اثر کالت تبدیل شده، که او دلیل آن را «حس شگفتی» بازی به‌دلیل روایت داستان مرموز، دسته‌بندی متفاوت سازوکارهای بازی و حالت ملایم آن دانست.
در ۱۱ مه ۲۰۱۰، اسکوئر انیکس محتوای قابل دانلودی را با عنوان «دنیای ارتباطات بازیافتی» برای "نیئا" منتشر کرد. این گسترش‌دهنده کوچک مجموعه‌ای متشکل از ۱۵ نبردی را به بازی اضافه می‌کند که تجسم نیئا در آن متفاوت از بازی اصلی است. در این محتوا، نیئا از راه خاطره‌ای که در خانه‌اش وجود دارد، به دنیایی خیالی وارد می‌شود. این گسترش‌دهنده لباس‌ها و اسلحه‌های جدیدی را به بازی اضافه می‌کند. یوسکه سایتو، تهیه‌کننده اجرایی اسکوئر انیکس، بعدتر خبر داد که «شماری از کارها» که با "نیئا" مرتبط هستند در حال انجامند، و ممکن است اطلاعیه‌ای در این خصوص در سال ۲۰۱۱ منتشر شود. تنها اطلاعیه‌ای که منتشر شد، برگزاری کنسرتی از موسیقی‌های "نیئا" با نام «شب نیئا ~ غروب دیوانگی» در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۱ بود و خبری در مورد نسخه بعدی "نیئا" اعلام نشد.
"نیئا" آخرین بازی کاویا بود، چون این شرکت در ژوئن ۲۰۱۰ در شرکت مادر خود یعنی ای‌کیو اینتراکتیو ادغام شد. در مارس ۲۰۱۱، یوکو و تاکویا ایواساکی — یکی از تهیه‌کنندگان اصلی "دریکن‌گارد" — برنامه‌هایی ریختند تا نسخه‌ای از "نیئا" را برای پلی‌استیشن ویتا در شرکت اُرکا (متعلق به ایواساکی) توسعه دهند، اما اُرکا تصمیم گرفت تا روی "جستجوی اژدها ۱۰" کار کند و عرضه "نیئا" روی پلی‌استیشن ویتا کنار گذاشته شد. تعدادی از اعضای کلیدی توسعه "نیئا" شامل یوکو و اوکابه بعدتر برای کار روی عنوان جدیدی در مجموعه "دریکن‌گارد (دریکن گارد ۳)" که "نیئا" مشتقی از آن است دوباره گرد هم آمدند. دنباله‌ای با نام "" که توسط اسکوئر انیکس و پلاتینیوم گیمز ساخته شد، در ۲۳ فوریه ۲۰۱۷ در ژاپن، در ۷ مارس در آمریکای شمالی و در ۱۰ مارس به‌طور جهانی برای پلی‌استیشن ۴ منتشر شد. نسخه رایانه‌های شخصی آن در ۱۷ مارس ۲۰۱۷ منتشر، و نسخه اکس‌باکس وان آن در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۸ عرضه شد. برای توسعه این بازی، یوکو، سایتو و اوکابه به نقش‌های قبلی خود برگشتند، و افراد دیگری مانند آتسوشی اینابا به عنوان تهیه‌کننده و آکیهیکو یوشیدا به عنوان هنرمند در آن حضور داشتند.
آلیس پرن (; – ) هنرپیشه، نقاش، خواننده و مدل (شخص) اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "باله مکانیکی"، "آنتراکت" اشاره کرد.
کب کلووی (; – ) خواننده-ترانه‌پرداز، رقصنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۹۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "برادران بلوز" اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ملی هنر شده‌است.
تقویت سامانه ماهواره‌ای ناوبری جهانی ()، روشی برای تقویت ویژگی‌های سامانهٔ ناوبری از جمله دقت، قابلیت اطمینان و در دسترس بودن است که از طریق ادغام اطلاعات خارجی به درون فرایند محاسبه به دست می‌آید. سامانه‌های اینچنینی زیادی وجود دارند که به‌طور کلی بر اساس شیوه ای که سامانه ماهواره‌ای ناوبری جهانی اطلاعات را دریافت می‌کنند، نامگذاری یا توصیف می‌شوند. بعضی از سامانه‌ها اطلاعات اضافی را دربارهٔ منبع خطا (از جمله خطای ساعت، جدول نجومی یا تأخیر یونوسفری) ارسال می‌کنند، برخی دیگر اندازه‌گیری‌هایی مستقیم از اینکه سیگنال در گذشته چقدر خاموش بوده را فراهم می‌آورند، در حالی که گروه سوم اطلاعات نقلیه ای اضافی را برای ادغام در فرایند محاسبه فراهم می‌آوردند.
حمام وکیل بخشی از مجموعه وکیل کرمان است که امروزه به صورت چایخانه سنتی استفاده می‌شود. این بنا در سال ۱۲۷۰ به شکل با شکوه و با تأثیرپذیری از سبک معماری دوره زندیه قاجاریه احداث شده‌است. این بنا یکی از حمام‌های تاریخی، سنتی و باستانی کرمان است؛ و به تقلید از گنجعلی خان ساخته شده‌است. در سال‌های اخیر این حمام به چایخانه سنتی تبدیل شده‌است. سر در این حمام در سال ۱۳۶۹ به سبک معماری دوره مربوطه اش بازسازی شد و مستقیماً به بازار کرمان مرتبط است.
در این حمام، سربینه و گرم خانه که فضاهایی وسیع و کشیده اند، به موازات هم قرار دارند.
سربینه در قاعده شکلی منظم، اما پرشکست و تراش خورده دارد که از ترکیب اشکال هندسی پدید آمده است. هشت ستون سنگی، که مرتفع‌ترین طاق این فضا را بر دوش دارند، بخش میانی آن را تشخص بخشیده‌اند و وجود حوضی بزرگ در وسط این بخش به اعتبار و اهمیت آن افزوده است. در دو انتهای سربینه، دو حوض مستطیل شکل کوچک دیده می‌شود که بر اهمیت این دو بخش تأکید می‌کنند. در پیرامون سربینه، سکویی کمی بالاتر از کف بخش میانی نشسته. پوشش این سکو، که کاشی فیروزه ای است، آن را از بخش میانی متمایز می‌کند. بر گرداگرد بخش میانی و در زیرسکو، حفره‌هایی برای گذاشتن کفش و دیگر لوازم تعبیه شده‌است. در قسمت‌های مختلف سربینه، سقف‌های رسمی بندی متناسب با شکل قاعده فضا احداث شده: در قسمت میانی، رسمی کاملی اجرا شده و رسمی‌های طاقهای دو طرف تظاهر کمتری یافته‌است تا قسمت میانی را تحت‌الشعاع قرار ندهند.
سقف و بدنه سربینه از آجر است و سراسر با کاشیهایی نشسته در میان آجر تزیین شده‌است. مجموع این تمهیدات سربینه را دیدنی‌ترین و پرکارترین بخش حمام کرده‌است. سربینه از یک سو با دستگاه ورودی مرتبط است و از سوی دیگر، با میان در درگاه‌های ورود به این فضاها در امتداد محور فرعی سربینه و رو به روی یکدیگر است. میان در از فضاهای مختلف الشکل متوالی تشکیل شده‌است و در امتداد محور فرعی گرم خانه، به آن راه می یابد. راه خروج از سربینه و ورود به گرم خانه بر روی محورهای این دو فضاست. این دو محور در یک امتداد نیستند و دو چرخش نود درجه در این مسیر باعث جلوگیری از اتلاف گرما شده‌است.
گرم خانه فضای کشیده ای است که ستون‌های سنگی، آن را به سه بخش اصلی تقسیم کرده: بخش میانی فضایی با قاعده مربع است و چهار ستون و طاق رسمی بندی دارد؛ در یک سمت این فضا، فضایی بزرگتر از آن وجود دارد که طاق رسمی بندی زیبایی بر دوش هشت ستون سنگی آن را پوشانده و حوض هشت گوش بزرگی تقریباً همه کف آن را فرا گرفته؛ در کنار این بخش نیز، فضایی هست که به نظر می‌رسد در مرمت دوره اخیر از ادغام برخی فضاها پدید آمده باشد. در سوی دیگر گرم خانه، بخش کوچک تری دیده می‌شود که حوض مستطیل شکل کشیده ای دارد و در جلوی خلوت گرم خانه قرار گرفته‌است. خلوت نیز قاعده هشت و نیم هشت و طاق رسمی بندی دارد. این بخش از گرم خانه راه جداگانه ای به میان در دارد که ممکن است حاصل تغییرات دوره اخیر باشد.
خزینه حمام، که در امتداد محور فرعی گرم خانه و رو به روی ورودی آن قرار دارد، فضایی است با قاعده مستطیل که سقف آن در میانه بخشی پر کار دارد. مراجعان از طریق پلکانی به خزینه داخل می‌شدند و سپس به سربینه باز می‌گشتند.
دستگاه ورودی حمام از سردر و هشتی و دالان تشکیل شده. سردر تزیینات مقرنس در زیر طاق و ازاره کاشی و کتیبه کمربندی دارد. قسمت فوقانی سردر فروریخته بود که در سال‌های اخیر، مرمت شده‌است. هشتی سقف رسمی بندی بسیار زیبایی دارد که با سوار شدن سه رسمی پرکار بر بالای یکدیگر، شکل گرفته‌است. طاق نماهای پیرامون این هشتی با کاشیهایی با نقوش گل و بوته تزیین شده. تغییر زاویه مسیر حرکت از سردر تا سربینه موجب شده که دید مستقیم به سربینه از بین برود و از تبادل حرارت با بیرون کاسته شود. نورگیرهای مختلف در سقف فضاهای حمام، علاوه بر تأمین روشنایی، به زیبایی بر هندسه آن‌ها تأکید می‌کنند. امروزه در حمام وکیل چای خانه سنتی دایر است.
بر طبق کتیبه سردر حمام وکیل، بانی بنا موتمن السلطان وکیل الملک محمد اسماعیل خان نوری بوده. وکیل الملک از سال ۱۲۷۷ تا ۱۲۸۴ حکومت کرمان را برعهده داشت.
این بنای تاریخی متأسفانه توسط میراث‌فرهنگی از سال ۱۳۹۶ برای استفاده به عنوان چایخانه اجاره داده شده‌است که نگرانی‌هایی بابت تخریب این بنا به دنبال داشته‌است.
کوئنتین کریسپ (; – ) نویسنده و هنرپیشه اهل انگلستان بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "عروس"، "اورلاندو"، "فیلادلفیا"، "پستوی سلولوئید و "ایکوالایزر" اشاره کرد.
مسجد وکیل کرمان در بازار وکیل قرار گرفته و بخشی از مجموعه وکیل است که در سال ۱۱۸۷ هـ. ق از سوی محمد اسماعیل خان نوری وکیل الملک بنا شده و دوره اخیر بازسازی و تعمیر شده‌است. ورودی آن در بازار قرار دارد.
سردر ورودی مسجد دارای مقرنس کاری گچی است. حیاط شمالی مسجد که در اصلی مسجد به آن باز می‌شود سنگفرش شده و در تعمیرات دوره اخیر نماهای آن با کاشیکاری و آجر کاری تزئین شده‌است. مسجد دارای ۲ شبستان قدیم و جدید است. شبستان اصلی و قدیمی دارای پوشش گنبدی و کاشیکاری معرق زیبا و ستون‌های آجری است و در ضلع غربی آن محرابی با تزئینات کاشی خشتی دوره قاجار قرار دارد و شبستان جدید در دوره اخیر و با مصالح جدید ساخته شده‌است.
بولرو سنتر (به انگلیسی: Booleroo Centre) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
کارلینگفورد (به انگلیسی: Carlingford) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
چرچیل () یک فیلم سینمایی بریتانیایی در ژانر درام تاریخی و جنگی به کارگردانی جاناتان تپلیتسکی که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. در این فیلم به زندگی وینستون چرچیل در ژوئن سال ۱۹۴۴ میلادی می‌پردازد.
از بازیگران آن می‌توان به برایان کاکس، میراندا ریچاردسون، و جان اسلتری اشاره کرد.
ایستلیکس (به انگلیسی: Eastlakes) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
انمور (به انگلیسی: Enmore) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
دونساید (به انگلیسی: Doonside) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
فرفیلد (به انگلیسی: Fairfield) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
دالز پوینت (به انگلیسی: Dolls Point) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
گلن آلپاین (به انگلیسی: Glen Alpine) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
میراندا (به انگلیسی: Miranda) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
گلندنینگ (به انگلیسی: Glendenning) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
فرفیلد هایتس (به انگلیسی: Fairfield Heights) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
لیندن (به انگلیسی: Linden) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
مارسفیلد (به انگلیسی: Marsfield) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
حیاتی حمزه‌اوقلو (؛ ۵ مارس ۱۹۳۳ – ۱۵ آوریل ۲۰۰۰) هنرپیشه اهل ترکیه بود. او دو بار برنده جایزه «بهترین بازیگر مکمل مرد» از جشنواره بین‌المللی فیلم پرتقال طلایی آنتالیا شده‌است.
تیگران کاراپتیان (؛ ۱۶ مهٔ ۱۹۴۵ – ۲۱ اکتبر ۲۰۲۱)، سیاستمدار و کارآفرین اهل ارمنستان و رهبر سابق حزب بود.
امل هینریچ (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، پدیدآور، و نویسنده اهل ترکیه است.
رمزگیت (به انگلیسی: Ramsgate) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
پورت ویکتوریا (به انگلیسی: Port Victoria) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
هورسلی پارک (به انگلیسی: Horsley Park) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
پیج وود (به انگلیسی: Pagewood) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
لین کاو وست (به انگلیسی: Lane Cove West) یک حومه شهر در استرالیا است که در Municipality of Lane Cove واقع شده‌است.
عصمت هرزملو (؛ ۱۹۳۸ – ) هنرپیشه، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان اهل ترکیه بود. او اصالتاً از ترکمان‌های عراق است.
سی فورث (به انگلیسی: Seaforth) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
کینگز گرو (به انگلیسی: Kingsgrove) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
گریز پوینت (به انگلیسی: Grays Point) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
گلن فیلد (به انگلیسی: Glenfield) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
فورست (به انگلیسی: Forrest) یک حومه شهر در استرالیا است که در قلمرو پایتختی استرالیا واقع شده‌است.
لیندفیلد (به انگلیسی: Lindfield) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
دمیر گوکگل (؛ ۱۵ ژوئیه ۱۹۳۷ – ) هنرپیشه، و بازیگر سینما ترک‌تبار اهل آلمان بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "در مقابل دیوار" اشاره کرد.
توفیق بشر (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس اهل ترکیه-آلمان است.
۴۰ مترمربع از آلمان () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی توفیق بشر است که در سال ۱۹۸۶ منتشر شد.
تسیکلون ("، به معنی چرخند)، نخستین سامانه ناوبری ماهواره‌ای شوروی بود که در زمان اتحاد جماهیر شوروی توسعه یافت و اکنون توسط نیروی فضایی روسیه مورد استفاده قرار می‌گیرد.
از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۸، در مجموع ۳۱ ماهواره ی تسیکلون توسط راکت‌های کاسماس-۳ و کاسماس-۳ام از پایگاه‌های پرتاب موشک کاپوستین یار و پلستسک به فضا پرتاب شدند. این پروژه در دههٔ ۱۹۵۰ تدوین و طرح اولیه آن در سال ۱۹۶۲ تأیید شده بود اما به دلیل تاخیرهایی تا سال ۱۹۷۲ ساخته نشد.
ماهواره‌های پس از تسیکلون، پاروس و اسفرا بودند. در حال حاضر روسیه از سامانه گلوناس استفاده می‌کند.
ازای فچت (؛ زادهٔ ۱۹۵۳) هنرپیشه، خواننده، موزیسین جاز، و بازیگر سینما اهل آلمان است.
محمد اسماعیل خان پسر فتحعلی خان نوری، جد خاندان اسفندیاری کرمان است. او ابتدا در دربار تبریز در خدمت ولیعهد محمد میرزا بود و در ۱۲۶۱ ه. ق در زمان حکومت فضلعلی خان، مامور کرمان شد. در ۱۲۷۲ ه ق که غلامحسین سپهدار حاکم کرمان شد، محمد اسماعیل خان نوری را به سعایت بعضی از امنای دولت به اتهام همکاری با قهرمان میرزا (پسر عباس میرزا) حاکم آذربایجان و قتل یکی از شاهزادگان قاجار (که کینه مهد علیا مادر ناصرالدین شاه را برانگیخت) دستگیر و به طهران فرستادند. محمداسماعیل‌خان چون به تهران رسید به وسایلی خود را به شاه رساند و حقایق را گفت و نه تنها خود بلکه قهرمان میرزا را هم تبرئه کرد و به پاداش این خدمت، حکومت کرمان را برای کیومرث میرزا پسر قهرمان میرزا گرفت و خود مقام پیشکاری شاهزاده را یافت.
وکیل الملک پس از چند سال بزرگترین مالک و تاجر کرمان شد و نه تنها در بسیاری از نقاط کرمان و بلوچستان چندین کاروانسرا، قنات، نهر، باغ، مزرعه، آب‌انبار و حمام ساخت بلکه در تبریز (محله حکم آباد) و تهران (محله سنگلج) نیز بناهایی ساخت. از آن جمله میتوان به کاروانسرای وکیل و حمام وکیل در کرمان ( از ۱۲۷۷ه.ق. تا ۱۲۸۷ه.ق. )اشاره کرد. کاروانسرا و حمام وکیل، در مجاورت یکدیگر و در ضلع شمالی بازار وکیل واقع‌اند. کاروانسرای وکیل بزرگترین کاروانسرای کرمان است و امروزه به عنوان هتل استفاده می‌شود. این بنا به فرمان محمد اسماعیل خان وکیل الملک بنا شد و در زمان پسرش مرتضی قلی خان در سال ۱۲۸۷ه.ق به اتمام رسید.
میرزا رضای کرمانی در اعترافات خود و بیان انگیزه اش از ترور ناصرالدین شاه از او نیز نامی می برد: محمداسماعیل‌خان وکیل الملک، حاکم کرمان هر روزی برای حساب سازی و خرج تراشی و اضافه مواجب، یک نفر یاغی به دولت جعل می کرد و مدتها به اسم نوروزخان قلعه محمودی دولت را مشغول کرده بود.
محمداسماعیل‌خان وکیل الملک بعد از نود سال زندگی در سال ۱۲۸۴ه.ق (ظاهراً بر اثر بیماری ناشی از مسافرت به بلوچستان در فصل نامناسب) وفات یافت، جنازه او را به نجف بردند و در عمارتی که قبلاً ساخته بود (و یک دانگ شفیع آباد را بر آن وقف کرده) دفن کردند. از او پنج پسر و یک دختر باقی ماند.
ژاله آریکان (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ترکیه است. وی در سی‌وپنجمین جشنواره فیلم مسکو او برنده جایزه جورج نقره‌ای شد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "نامت یوستینه است" اشاره نمود.
المار وپر (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۳۱ اکتبر ۲۰۲۳) هنرپیشه و صدا پیشه اهل آلمان بود.
المار وپر در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۳، در سن ۷۹ سالگی در مونیخ درگذشت.
سه چهارم ماه () یک فیلم است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به المار وپر اشاره کرد.
یوری لیوبیموف (؛ – ) بازیگر تئاتر، بازیگر سینما، کارگردان نمایش اهل روسیه بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۵ تا ۲۰۱۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "شاعر گلینکا" اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال دفاع از لنینگراد، نقاب زرین، مدال دفاع از مسکو و هنرمند مردمی روسیه شده‌است.
سفر میان ستاره ای
پرواز فضایی میان‌سیاره‌ای یا سفر میان سیاره‌ای، سفری میان سیاره‌ها، معمولاً در یک سامانهٔ سیاره‌ای می‌باشد. در عمل پروازهای فضایی از این دست بین سیارات منظومهٔ خورشیدی محدود شده‌اند.
اردن کیرال (؛ زادهٔ ۱۹۴۲) کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ترکیه است. او تاکنون بیش از ۱۲ فیلم را کارگردانی کرده‌است.
کامران اوسلور (؛ ۱۹۳۷ – ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۴) هنرپیشه اهل ترکیه بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "راهزنی"، "عروس، و "کانال" اشاره کرد.
یک فصل در حکاری () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی اردن کیرال است که در سال ۱۹۸۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به شریف سزر اشاره کرد.
کلیسای اسپیتاکاوور (; ) یک کلیسا حواری ارمنی واقع در آشتاراک، در استان آراگاتسوتن، ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان سده ۱۳ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده‌است.
ارول دمیروز (؛ (زادهٔ ۱۹۴۰ – درگذشتهٔ ۱۷ آوریل ۲۰۲۱) هنرپیشه بود.
از فیلم‌هایی که او در آن‌ها حضور داشت می‌توان به گله"، "فرشته سپید" و "یک فصل در حکاری" اشاره‌کرد.
کریستین مایر (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل پرو است.
وی بازیگر فیلم‌هایی همچون زورو، شمشیر و رز بوده است.
گنجو ارکال (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ترکیه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "یک فصل در حکاری"، "پرنسس خفته" اشاره کرد.
مارلن فاوِلا (؛ زادهٔ ) مدل، بازیگر تئاتر و بازیگر تلویزیون اهل مکزیک است.
وی بازیگر فیلم‌هایی همچون "چهره فرشته کوچک"، "زورو، شمشیر و رز" و "" بوده‌است.
گورستان نوراتوس () گورستانی است متعلق به قرون وسطی حاوی تعدادی زیاد چلیپاسنگ که در روستای نوراتوس در استان گغارکونیک ارمنستان قرار گرفته‌است این گورستان در نزدیکی گاوار و دریاچه سوان و ۹۰ کیلومتری شمال ایروان واقع شده‌است
بوراک سرگن (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ترکیه است.
کوتاوانک (; ) یک صومعه حواری ارمنی واقع در نرکین گتاشن، در استان گغارکونیک، ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۹ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک ارمنی طراحی شده‌است.
مصطفی آلتیوکلار (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، هنرپیشه، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ترکیه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "رقاص عربی" اشاره کرد.
اگه آیدان (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ترکیه است.
نور واراگاوانک (; ) یک صومعه حواری ارمنی واقع در نزدیکی واراگاوان، در استان تاووش، ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان بین سده‌های ۱۲ام و ۱۴ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک ارمنی طراحی شده‌است.
استانبول زیر بال‌هایم () فیلمی در ژانر فانتزی به کارگردانی مصطفی آلتیوکلار است که در سال ۱۹۹۶ منتشر شد.
سامسوناوانک (; ) یک صومعه حواری ارمنی واقع در روستای کیرانتس، در استان تاووش، ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان بین سده‌های ۱۲ام تا ۱۳ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک ارمنی طراحی شده‌است.
مژده آر (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۷۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
آیسل گورل (; – ) هنرپیشه، و ترانه‌سرا اهل ترکیه بود.
زورو، شمشیر و رز () یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۲۰۰۷ بوده است.
این مجموعه تلویزیونی از فوریه تا ژوئیه ۲۰۰۷ از شبکه‌های کاراکول تلویزیون و تلموندو پخش میشده است.
کاراکول تلویزیون () یا آرسی‌ان تلویزیون یک شبکه تلویزیونی در کشور کلمبیا است.
این شبکه در سال ۱۹۵۴ توسط خولیو ماریو سانتو دومینگو تأسیس شده‌است.
دنیِل رایان کورمیر (زادهٔ ۲۰ مارس ۱۹۷۹) مبارز ترکیبی و کشتی‌گیر پیشین آمریکایی است که به عنوان یکی از بهترین مبارزان تاریخ هنرهای رزمی ترکیبی به شمار می‌رود. او به صورت همزمان قهرمان مسابقات یواف‌سی در دو دستهٔ نیمه‌سنگین‌وزن و سنگین‌وزن شده و همواره در رده‌بندی یواف‌سی یکی از موفق‌ترین مبارزان بوده‌است. او اکنون تحلیل‌گر مبارزات رزمی است.
دنیل کورمیر از ابتدا ورزش را در کشتی آزاد شروع کرد. او در نوجوانی قهرمان ایالت لوئیزیانا شد و سپس مدال برنز را در بازی‌های المپیک تابستانی نوجوانان به دست آورد. از سال ۲۰۰۰ به بعد کشتی حرفه‌ای را در بزرگسالان شروع کرد و توانست بعد از قهرمانی در کشور آمریکا به عضویت تیم ملی در وزن ۹۶ کیلوگرم دربیاید. کورمایر در بازی‌های المپیک ۲۰۰۴ آتن در نیمه‌نهایی مغلوب حاجی‌مراد گاتسالوف، قهرمان این مسابقات شد و در دیدار رده‌بندی نیز به علیرضا حیدری از ایران باخت و به عنوان پنجم بسنده کرد. مدال برنز مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۰۷، چند بار قهرمانی در بازی‌ها و مسابقات قهرمانی پان امریکن و قهرمانی جام ایوان یاریگین و چند دوره مسابقات بین‌المللی دیگر عناوین مهم وی می‌باشند که از معتبرترین تورنمنتهای جهانی کشتی کسب شده‌اند.
کورمیر با کین ولاسکوئز، جان فیتچ و جاش کاش در آکادمی کیک‌بوکسینگ آمریکا آموزش دیده‌است. این به او کمک کرد تا به‌عنوان یک کشتی‌گیر و مشت‌زن مهاجم به مبارزه بپردازد. وی فعالیت حرفه‌ای خود در هنرهای رزمی ترکیبی را از سپتامبر ۲۰۰۹ در دسته سنگین‌وزن شروع کرد. کورمایر در مسابقات ابتدایی موفق بود و به عضویت در سازمان استرایک فورس (Strike Force) درآمد. سپس با پیروزی در مسابقات متعدد و شکست‌دادن جاش بارنت قهرمان شد. همچنین بعد از ورود به یواف‌سی و شکست دادن افرادی از جمله فرانک میر، رشاد اوانز و آنتونی جانسون توانست قهرمان سنگین‌وزن باشد. کورمایر در یک‌وزن پایین‌تر نیز در مبارزاتش موفق بود و توانست بزرگانی چون اندرسون سیلوا و الکساندر گوستافسون را شکست داده و کمربند قهرمانی را از آن خود کند. دنیل کورمیر دومین مبارز در تاریخ یواف‌سی است که توانسته در دو وزن مختلف به قهرمانی برسد.
کورمیر در سال ٢٠١۴ در فیلم منترونشن ایفای نقش کرده‌است.
کارمن آمایا (; – ) خواننده و رقصنده کولی فلامنکو اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "فلامنکو" اشاره کرد.
کارمن آمایا در وبگاه imdb.com
آشیانه نجبا () یا نشمین‌گاه نجیبان، عنوان رمانی است از ایوان تورگنیف که در شمارگان آثار چاپی ژانویه ۱۸۵۹ انتشارات سوورمینک به چاپ رسید. این کتاب در همان زمان و در میان محافل عمومی با استقبال چشمگیری مواجه گردید و تا اواخر سده نوزدهم، با حداکثر آرای مطالعه‌کنندگان، واکنش‌های منفی بسیار اندکی را هم پذیرا گردید. در سال ۱۹۶۹، فیلمی سینمایی نیز بر اساس همین رمان توسط آندری کونچالوفسکی ساخته شد.
باب بارکر (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) مجری تلویزیون و بازیگر تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی از سال ۱۹۵۰ تا ۲۰۱۵ میلادی مشغول فعالیت بود.
وی مجری مراسم دوشیزه جهان و ملکه زیبایی ایالات متحده آمریکا از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۸۷ بود.
بارکر با دوروتی جو گیدئون ازدواج کرد و از ۱۹۴۵ تا ۱۹۸۱ با او زندگی کرد تا اینکه دوروتی در سن ۵۷ سالگی بر اثر سرطان ریه درگذشت.
در ۲۶ اوت ۲۰۲۳ بارکر به دلایل طبیعی در خانه خود در هالیوود هیلز در سن ۹۹ سالگی درگذشت. او در کنار همسرش در پارک یادبود فارست لاون - هالیوود هیلز به خاک سپرده می‌شود.
بولات اوکودژاوا (؛ ۹ مه ۱۹۲۴ – ) موسیقی‌دان، شاعر، رمان‌نویس، نویسنده داستان کوتاه گرجی‌-ارمنی تبار اهل اتحاد شوروی و روسیه بود.
بولات از پدری گرجی و مادری ارمنی در تفلیس به دنیا آمد.
وی برندهٔ جوایزی همچون جایزه دولتی اتحاد شوروی، مدال دفاع از قفقاز، و نشان جنگ میهنی شده‌است.
منطقه خودمختار (AR; ) یکی از سطح‌های درجه اول در تقسیمات جمهوری خلق چین است. در چین وضعیت مناطق خودمختار نیز مشابه استان است ولی یک منطقه خودمختار دارای دولت محلی با اختیارات بیشتری در حقوق قانونی است. منطقه خودمختار بالاترین سطح نهادهای مستقل اقلیتی در چین را داراست و به مناطقی با جمعیت خاصی از اقلیت‌های قومی اهدا شده.
مغولستان داخلی منطقه خودمختاری است که در سال ۱۹۴۷ تأسیس شد. پس از آن سین کیانگ در سال ۱۹۵۵ خودمختار گشت و گوانگشی و نینگ‌شیا در سال ۱۹۵۸ و تبت در سال ۱۹۶۵ خودمختاری یافتند. تعیین گوانگشی و نینگ‌شیا به عنوان مناطق بومی اقوام ژوانگ و هوئی موجب اعتراض مردم هان چینی که دو سوم از جمعیت هر منطقه را تشکیل می‌دادند، شد. مغولان هم حتی کمتر از یک درصد جمعیت مغولستان داخلی را تشکیل می‌دهند ولی به خاطر مشغول بودن به جنگ داخلی فرصت کمی برای اعتراض دیگر بومیان وجود داشت.
کلاودیو ویلا (; – ) هنرپیشه و خواننده اهل ایتالیا بود.
وی در مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۶۲ و ۱۹۶۷ به‌عنوان نماینده کشور ایتالیا شرکت کرده است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "ترانه بهار" اشاره نمود.
گالینا ویشنفسکایا (؛ – ) خواننده اپرا اهل اتحاد شوروی بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۴ تا ۱۹۸۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "الکساندرا" اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده)، مدال دفاع از لنینگراد، هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، نشان لنین و جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی شده‌است.
لیودمیلا زیکینا (؛ – ) خواننده اهل روسیه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه لنین، هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، نشان لنین و جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی شده‌است.
شورای شهرستان‌ها و سرزمین‌های خودمختار اصطلاحی برای بخش‌های دارای خودمختاری اداری در هند است که محدود به چند بخش هستند که دولت مرکزی درجات مختلفی از استقلال در قانونگذاری ایالتی را به آنان اعطا کرده‌است. استقرار و عملکرد بسیاری از این شوراها مستقل است و بر اساس برنامه ششم در قانون اساسی هند بدان‌ها عمل می‌گردد.[Articles 244(2) and 275(1)] . Constitution of India. اکثر این نواحی در آسام و کشمیر قرار گرفته‌اند.
طبق مفاد برنامه ششم قانون اساسی هند، شوراهای مناطق خودمختار می‌توانند قوانین و مقررات را در زمینه‌های زیر وضع کنند:https://www.mea.gov.in/Images/pdf1/S6.pdf
شوراهای مناطق خودمختار دارای صلاحیت تشکیل دادگاه برای رسیدگی به پرونده‌هایی هستند که هر دو طرف عضو قبیله‌های برنامه‌ریزی شده باشند و حداکثر مجازات آن کمتر از ۵ سال زندان است.
شوراهای مناطق خودمختار دارای اختیار وضع مالیات، هزینه و عوارض برای ساختمان و زمین، حیوانات، وسایل نقلیه، قایق‌ها، ورود کالا به منطقه، جاده‌ها، کشتی‌ها، پل‌ها، اشتغال و درآمد و مالیات‌های عمومی برای نگهداری مدارس و راه‌ها هستند.
شوراهای مناطق خودمختار که تحت برنامه ششم قانون اساسی هند فعالیت می‌کنند به صورت پررنگ نشان داده شده‌اند.
جزیره سنتینل شمالی که بخشی از قلمرو اتحادیه جزایر آندامان و نیکوبار است، مامن مردم سنتینلی است که یکی از قبایل ناشناخته دنیا به‌شمار می‌روند. آن‌ها هرگونه ارتباط با سایر افراد را رد می‌کنند و جزو آخرین مردمی هستند که عملاً از تمدن مدرن دور مانده‌اند. تاکنون با مردم این جزیره هیچ قراردادی صورت نگرفته و هیچ‌گاه جزیره اشغال نشده‌است.
دولت محلی جزایر آندامان و نیکوبار اعلام کرده‌است که هیچ قصدی برای دخالت در شیوه زندگی یا عادات مردم سنتینلی ندارند.The Sentineli . اگرچه این جزیره از سونامی دسامبر ۲۰۰۴ آسیب جدی دید، زنده ماندن سنتینلی‌ها چند روز پس از این واقعه که یک هلیکوپتر دولت هند تعدادی از آن‌ها را مشاهده کرد که به سمتشان تیر پرتاب می‌کردند تأیید شد.
سیاست رسمی مداخله حداقل تضمین می‌کند که سنتینلی‌ها استقلال و حاکمیت خود را در جزیره خود در چارچوب دولت مرکزی هند و دولت محلی به صورت دفاکتو حفظ کنند، هرچند این کار با هیچ معاهده رسمی صورت نگرفته‌است.
کینگ مودی (; – ) هنرپیشه و کمدین اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۹۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
وی بازیگر فیلم‌هایی همچون نوامبر شیرین بوده‌است.
فرانکی والی (؛ زادهٔ ) خواننده و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به این نیز بگذرد اشاره کرد.
دو ناحیه خودمختار پرتغال () شامل آزور ("Região Autónoma dos Açores") و مادیرا ("Região Autónoma da Madeira") هستند. این دو ناحیه اقلیم‌های پرتغال ("Portugal Continental") بوده و جزئی از جمهوری پرتغال هستند.
در هوانوردی، فهرست بازبینی پیش از پرواز یا بازبینه پیش از پرواز فهرستی از کارهایی است که باید توسط خلبان و خدمه پرواز پیش از برخاست هواپیما انجام شوند. هدف از انجام این کار، بهبود ایمنی پرواز است که با اطمینان از فراموش نشدن کارهای مهم انجام می‌شود. انجام ندادن بازرسی درست پیش از پرواز با استفاده از بازبینه، دلیل مهمی برای سوانح و حوادث هوایی است.
تمام خلبانان در مورد اهمیت بازبینه پیش از پرواز توجیه می‌شوند، اما برخی از آنان این موارد را نادیده می‌گیرند. عواقب این تصمیم را می‌توان در تاریخ سوانح هوایی به وضوح مشاهده کرد.
بازبینه پیش از پرواز برای هر پرنده‌ای متفاوت است و می‌تواند توسط خدمه یا خلبان انجام شود. در این رشته از فعالیت‌ها، کارهای مورد نیاز در قسمت‌های دماغه و کابین انجام می‌شود و قسمت‌های پشتی هواپیما و بال‌ها کنترل می‌شوند. در صورت وجود مشکل، از پرواز پرنده جلوگیری می‌شود.
بازخوانی یک بازبینه نشان داد که در سانحه سقوط گلف‌استریم ۴ در ۳۱ مه ۲۰۱۴ قفل سطوح کنترل پرواز و درها، فعال بوده‌است. ستاد ملی ایمنی حمل و نقل ایالات متحده آمریکا داده‌ها را از ضبط کننده هواپیما بارگیری کرد و دریافت که در ۹۸٪ از ۱۷۵ برخاست‌های پیشین آن هواپیما، کنترل پرواز به‌طور کامل انجام نشده‌است. انجمن هوانوردی تجاری ملی ۱۴۳٬۷۵۶ پرواز ۳۷۹ جت تجاری را بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ بررسی کرد و دریافت که ۱۵٪/۶ چک‌های کنترل پرواز تنها به صورت جزئی بوده و در ۲٪/۰۳ پروازها هیچ بررسی پیش از پروازی انجام نشده‌است.
بر پایه پژوهش‌گر و نویسنده آتول گاوانده، مفهوم "بازبینه پیش از پرواز" نخستین‌بار توسط مدیران و مهندسان بوئینگ مطرح شد. آنان پس از مرگ دو خلبان در سانحه سقوط پیش‌نمونه بوئینگ بی-۱۷ فلایینگ فورترس (که بعدها "مدل ۲۹۹" نام‌گذاری شد) در پایگاه نیروی هوایی رایت-پترسون در دیتون، اوهایو در سال ۱۹۳۵ (میلادی) این مفهوم را تعریف کردند. بررسی‌ها نشان دادند که خلبان‌ها فرموش کرده بودند قفل سطوح کنترل پرواز و درها را غیرفعال کنند. مجله لایف جزئیات مفصل این سانحه و بازبینه آن را در ۲۴ اوت ۱۹۴۲ (میلادی) منتشر کرد.