moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تری کروز بازیگر آمریکایی، مجری تلویزیون و مدافع سابق فوتبال آمریکایی است. وی بیشتر به خاطر حضور در سری فیلم‌های بی‌مصرف‌ها و سریال بروکلین نه-نه مشهور است.
او در تاریخ ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۱ یک ستاره در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود دریافت کرد.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که تری کروس در آنها به ایفای نقش پرداخته‌است:
فتوچینی آلفردو (Fettuccine Alfredo) نام نوعی غذای ایتالیایی درست‌شده با پاستاست و گفته می‌شود که رستوران‌داری اهل رم به نام آلفردو دی لیو برای نخستین بار آن را در سال ۱۹۱۴ میلادی تهیه کرده‌است.
آنطوری که نقل شده؛ همسر وی که بر اثر زایمان سخت اشتهایش را از دست داده بود با این دستور غذایی توانست به سمت غذاخوردن برگردد.
ظاهراً آلفردو همه چیز را برای درمان مشکل اشتهای همسرش امتحان کردهبود، تا اینکه یک بشقاب از نوار فتوچینی تازه درست کرد و آن را با پنیر پارمیجانو (پارمسان) و کره در تابه ای چرخاند و همسرش بسیار ازین غذا خوشش آمد.
از این موضوع چند سالی گذشت تا اینکه دو ستاره بزرگ هالیوود در آن دوره به نام داگلاس فیربنکس و مری پیکفورد که برای ماه عسل به شهرشان سفر کرده بودند به رستوران آلفردو می‌روند و فتوچینی آلفردو را میل می‌کنند.
سال‌ها بعد، این زوج معروف به آنجا بازگشتند و یک قاشق و چنگال با روکش طلا که روی آن نوشته شده بود «به آلفردو، پادشاه نودل‌ها ژوئیه ۱۹۲۷» هدیه دادند.تاریخچه پاستا آلفردو
فتوچینی را پخته و آبکش می‌نمایند، سپس سسی غنی به نام سس آلفردو -را که از ترکیب کره، پنیر پارمزان رنده‌شده، خامهٔ زیاد و مقدار فراوانی فلفل سیاه آسیاب‌شده تهیه می‌شود- را به آن افزوده سپس سرو می‌نمایند. اگر فتوچینی در دسترس نبود می‌توان از انواع دیگری از ماکارونی نیز به‌عنوان جایگزینی برای آن استفاده نمود.
سس برنیز نام نوعی سس کلاسیک فرانسوی است که از ترکیب سرکه، شراب، ترخون، موسیر، زردهٔ تخم‌مرغ و کره درست می‌شود. این سس را همراه با گوشت، ماهی، تخم‌مرغ و سبزیجات سرو می‌نمایند.
برای تهیهٔ سس برنیز درابتدا مخلوط سرکه، شراب، ترخون (یا سبزیجاتی دیگر) و موسیر را بر روی حرارت زیاد می‌جوشانند تا آب اضافی آن تبخیر شده و مایعی کم‌حجم و غلیظ با طعمی قوی به‌دست آید، سپس در انتهای کار زردهٔ تخم‌مرغ و کره را به آن اضافه می‌نمایند.
از تو می‌خوانم: نامه‌ای به دخترانم نام کتابی است که باراک اوباما، رئیس جمهوری ایالات متحده برای کودکان نوشته‌است. باراک اوباما نوشتن این کتاب را در سال ۲۰۰۸ و پیش از تصدی مقام ریاست‌جمهوری به اتمام رسانده بود. تصویرگر این کتاب لورن لانگ است.
رئیس جمهوری آمریکا این کتاب را در قالب نامه‌ای به دو دخترش و برای کودکان سه سال به بالا نوشته‌است.
ناشر کتاب "از تو می‌خوانم" محتوای این کتاب را «یک قدردانی پراحساس از سیزده آمریکایی پیشگام و همچنین قدردانی نسبت به اندیشه‌هایی که ملت ما را شکل داده‌اند» توصیف کرده‌است. در این کتاب از شخصیت‌هایی چون آبراهام لینکلن، نیل آرمسترانگ، مارتین لوتر کینگ و حتی گاو نشسته سپاسگزاری شده‌است.
ستایش اوباما از «گاو نشسته»، بزرگ قبیله سرخ‌پوستی سو که در نبرد معروف لیتل بیگ هورن، جرج آرمسترانگ کاستر، ژنرال آمریکایی را کشت با اعتراض راست‌گرایان آمریکایی روبه‌رو شده‌است.
سود حاصل از فروش این کتاب قرار است به یک صندوق بورسیه تحصیلی برای فرزندان سربازان کشته‌شده و معلول‌شده آمریکایی اهدا شود.
نثار احمد بهاوینام این ورزش‌کار در رسانه‌های ایرانی به اشتباه «ناصر احمد وهاب» و «ناصر احمد وهابی» نوشته می‌شود. (زادهٔ: ۷ حمل ۱۳۶۳ در کاپیسا) تکواندوکار اهل افغانستان است که نایب قهرمانی جهان و دو مدال بازی‌های آسیایی را کسب کرده‌است.
وی اولین ورزش‌کار افغانستانی است که در یک رقابت قهرمانی جهان موفق به کسب مدال شده و در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ دوحه تنها مدال کاروان ورزشی این کشور را دریافت کرد. بهاوی در قهرمانی جهان ۲۰۰۷ پکن هادی ساعی قهرمان چندین باره جهان و المپیک و در بازی‌های آسیایی گوانگ‌ژو ۲۰۱۰ فرزاد عبداللهی دیگر قهرمان جهان ایرانی را شکست داد. مدال طلای اولین دوره بازی‌های آسیایی هنرهای رزمی در بانکوک ۲۰۰۹ از دیگر عناوین مهم اوست.
بهاوی پرچم‌دار کاروان ورزشی افغانستان در المپیک ۲۰۰۸ پکن و بازی‌های آسیایی گوانگ‌ژو بود. در المپیک پکن وی یکی از تنها چهار ورزش‌کار این کشور بود و با دو شکست از حریفان آمریکایی و آلمانی از دور مسابقات حذف شد. وی از مهمترین قهرمانان ملی افغانستان است و یک ورزشگاه ۱۰ هزار نفری در زادگاهش کاپیسا به نام او تأسیس شده‌است.افتتاح استدیوم نثاراحمد بهاوی کلید گروپ، ۲۴ دلو ۱۳۸۸
نثار احمد بهاوی در بازی های آسیایی دوحه، همراه با هادی ساعی موفق به کسب مدال برنز مشترک شد.او در مسابقات جهانی ۲۰۰۷ پکن مقابل رقبایی از لبنان، کویت، روسیه و آمریکا پیروز شد تا به مرحله نیمه نهایی مسابقات راه پیدا کند.اوج کار بهاوی، مقابل هادی ساعی از برترین تکواندوکارهای جهان بود که موفق شد این قهرمان ایرانی را نیز از پیش رو بردارد اوموفق شددرراندطلایی پیروزشود و راهی فینال مسابقات شد. او با شکست مقابل تایوان، عنوان نایب قهرمانی جهان را به خود اختصاص داد. نثار احمد بهاوی اولین ورزشکار افغانستانی بود که پس از سال ها جنگ و سلطه طالبان که مانع از موفقیت های ورزشی این کشور می شد، توانست یک مدال جهانی را نصیب کشورش کند.حامد کرزی رییس جمهور افغانستان نیز ضمن تجلیل از عملکرد بهاوی، مدال معتبر "غازی محمد اکبر خان" را با چهار هزار دلار پاداش نقدی به او اهدا کرد. مدال "میرمسجدی خان" به مربی او تعلق گرفت و غلام ربانی رییس فدراسیون تکواندوی افغانستان هم از رئیس جمهور، تقدیرنامه درجه یک دریافت کرد.استقبال مردم افغانستان از بهاوی هنگام بازگشت از چین نیز بسیار پرشکوه و بی سابقه بود. نثار احمد بهاوی همچنین پرچمدار کاروان ورزش افغانستان در المپیک ۲۰۰۸ پکن بود.
منبع radio farda
سس آلو که به آن سس اردک نیز گفته می‌شود نوعی سس غلیظ با طعم ترش و شیرین است است که از آلو، زردآلو، شکر و ادویه‌جات تهیه می‌شود. این سس غالباً با غذاهای تهیه شده از گوشت اردک، خوک یا گوشت دندهٔ خوک سرو می‌گردد.
آتش دل یا آتشی در سینه دارم جاودانی، عنوان تصنیفی قدیمی با صدای قمرالملوک وزیری در مایه دشتی است که شعر آن توسط حسین پژمان بختیاری (زاده ۱۲۷۹، درگذشت ۱۳۵۳ در تهران)، شاعر و ترانه سرای نامی ایران بر روی آهنگی از مرتضی نی داوود (زاده ۱۲۷۹ در تهران، درگذشت: ۱۳۶۹ درلس‌آنجلس)، سروده شده‌است. این تصنیف نخستین بار با صدای قمر و در همراهی با نغمه تار آهنگساز آن (مرتضی خان نی داوود)، در سال ۱۳۱۵ خورشیدی و در محل گراند هتل تهران، واقع در خیابان لاله زار، اجرا شد.
از این تصنیف مرتضی نی داوود، که به گفته خود او بهترین آهنگ او محسوب می‌شود، بعدها اجراهای دیگری توسط خوانندگان دیگر نیز اجرا شد، که از آن جمله اجرای آن با صدای صدیق تعریف (زاده ۱۳۳۴ در سنندج) در سال ۱۳۷۸ خورشیدی در آلبوم ماه بانو (یادواره قمرالملوک وزیری)، و نیز اجرای همایون شجریان (زاده ۱۳۵۴ در تهران) در سال ۱۳۸۳ خورشیدی برای سریال رسم عاشقی اجرا شد و در نهایت سال ۱۳۸۸ با اجرای دیگری از ایشان به تنظیم مزدا انصاری در آلبوم شب جدایی منتشر شد.
نخستین عبارات این تصنیف، به عنوان یکی از شاخصترین کارهای قمرالملوک وزیری بر سنگ قبر او در گورستان ظهیرالدوله درج شده‌است.
در اردیبهشت ماه سال ۱۳۵۴ خورشیدی، مجله تماشا که نشریه‌ای وابسته به سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران و از جمله پرخواننده‌ترین نشریات کشور بود، با تلاش و پیگیری زیاد، با تنی چند از نزدیکترین یاران و همکاران و آشنایان بانو قمرالملوک وزیری، از جمله مرتضی نی داوود، عبدالله طالع همدانی و… مصاحبه‌هایی ترتیب داد، که هدف از آن ترسیم چهره‌ای واقعی از قمر، از شبکهٔ خاطره‌ها و کلاف سردرگم اسناد و یادبودها بود. در یکی از این مصاحبه‌ها، که تحت عنوان «بدری در کام خسوف» و در نشریه تماشا، مورخه روز ۲۰ اردیبهشت ماه سال ۱۳۵۴ به چاپ رسید، مرتضی نی داوود، ضمن بیان مطالب متعدد و متنوعی پیرامون قمرالملوک وزیری و آثار او، از دو تصنیف قدیمی مرغ سحر و آتش دل، به عنوان دو تا از شاخصترین آثار مشترک خویش با قمرالملوک وزیری نام می‌برد و شرح مختصری در باب تاریخچه و نحوهٔ شکل‌گیری این دو تصنیف مشهور ارائه می‌کند. نی داوود می‌گوید:
از شرح ارائه شده توسط نی داوود پیداست که شعر تصنیف آتش دل، توسط پژمان بختیاری در حین ساخت آهنگ آن توسط مرتضی نی داوود سروده شده‌است. از قرائن و شواهد چنین برمی آید که ساخت شعر و ترانهٔ این تصنیف در سال ۱۳۱۵ خورشیدی صورت پذیرفته و نخستین اجرای آن، توسط قمرالملوک وزیری در همان سال، با تار مرتضی خان نی داوود و در محل گراند هتل تهران بوده‌است. همچنین مدتی بعد از این اجرا، اجرایی دیگر از این تصنیف با صدای قمرالملوک و تار نی داوود توسط کمپانی هیزماسترویس بر روی صفحه گرامافون ضبط گردید که این نسخه خوشبختانه موجود و در دسترس می‌باشد.
لنا ماریا یونا اولین (زاده ۹ مارس ۱۹۵۵) هنرپیشهٔ سوئدی است.
لنا جوانترین فرزند از سه فرزند خانواده خود می‌باشد، پدرش استیج اولین کارگردان و بازیگر سوئدی ((به عنوان بازیگر در فیلم‌های بندر فریاد (۱۹۴۸)، زندان (۱۹۴۹)، نمایش تابستانه (۱۹۵۱) و ... ساخته‌های اینگمار برگمان کارگردان نام آشنای سوئدی)) و مادرش بریتا هولبرگ خواننده و بازیگر سوئدی (به عنوان صداپیشه در فیلم‌های زندان (۱۹۴۹) ساخته‌های اینگمار برگمان) بوده‌است.
در سال ۱۹۷۵ دختر شایسته اسکاندیناوی شد.لنا همچنین دانش آموخته پزشکی نیز می‌باشد. لنا سپس به تحصیل در هنرهای دراماتیک در دانشگاه سوئد پرداخت. نخستین بازی لنا در فیلم چهره به چهره از ساخته‌های اینگمار برگمان بود.
سریال 24
سریال الیاس
ماهی چشم سبز نوعی ماهی عمق زیاد از راستهٔ لوله‌سانان، از خانوادهٔ کوچک سبزچشمان (Chlorophthalmidae) می‌باشد. عقیده بر این است که توزیع این خانواده ماهی‌ها در آبهای گرمسیری و معتدل است. نام علمی خانوادهٔ این ماهیان از دو واژهٔ یونانی "chloros" به معنی "سبز" و "ophthalmos" به معنی "چشم" می‌باشد. این ماهی به تنهایی اندام جنس نر و ماده را در خود دارد و به عبارت دیگر جانوری نر-ماده است.
برخی از این گونه ماهی‌ها استفاده تجاری دارند و آنها را به عنوان غذای ماهی یا تازه به فروش می‌رسانند.
این ماهی دارای سری کوچک با آرواره‌های نسبتاً بزرگ و بدنی کشیده می‌باشد که در انتها و در قسمت دم کمی فشرده شده است. طول بزرگترین گونهٔ این ماهی‌ها به ۴۰ سانتی‌متر می‌رسد اما بسیاری از گونه‌های دیگر به مراتب کوچکتر از این هستند. رنگ این ماهی‌ها از زرد تا قهوه‌ای سوخته، و در برخی از گونه‌ها با لکه‌هایی مخفی است.
تنفس شین-استوکس نوعی الگوی تنفسی ناسالم است که بیمار ابتدا به‌طور پیشرونده تنفس‌های عمیقتر و سریعتر انجام می‌دهد سپس به تدریج تنفس‌هایش کندتر و سطحی‌تر می‌شود تا چند ثانیه وقفه تنفسی ایجادشود. به بیان دیگر بیمار دوره‌های متناوبی از هایپرپنه - هیپوپنه و قطع تنفس (آپنه) خود را نشان می‌دهد. این دوره‌ها حدود ۳۰ ثانیه تا ۲ دقیقه طول کشیده و دوره قطع تنفس تا ۳۰ ثانیه ممکن است طول بکشد. این اختلال تنفسی ناشی از ضایعات منتشر مغری است و به خصوص در کما دیده می‌شود.Stedman`s Medical Dictionary,Lippincott Williams & Wilkins, 28th ed. 2006.
تنفس کوسمول
این بازی ناپلئون: جنگ کامل (تمام‌عیار) یا ناپلئون توتال وار نام دارد و ساخت شرکت Creative assembly و ناشر آن کمپانی سگا است، این بازی از سری پرطرفدار توتال وار و به گونه‌ای کامل‌کننده بازی امپایر توتال وار است.
این مرحله که در آن ناپلئون یک ژنرال جوان است با وارد شدن او به صحنه سیاست و جنگ آغاز می‌شود.
این مرحله جنگیدن ناپلئون برای ارتش جمهوری فرانسه را نشان می‌دهد و طی آن باید قلمروهای از جمله شرق ایتالیا را به قلمرو فرانسه پیوند زنید و رقیب اصلی امپراتوری اتریش است.
این مرحله معروف مصر است که گرفتن مستعمره برای فرانسه توسط ناپلئون را نشان می‌دهد، رقیبان و دشمنان اصلی در این مرحله حکومت‌های بریتانیا، ترکان عثمانی و حکومت دست نشانده عثمانی در مصر (مملوک‌های مصر) هستند.
هیجان انگیزترین مرحله این بازی است که بر اساس تاریخ در آن ناپلئون شکست می‌خورد ولی شما می‌توانید با روش‌های گوناگون و سیاست خوب تاریخ را تغییر دهید!
طی این مرحله شما باید ابتدا شهر وین پایتخت امپراتوری اتریش را تصرف کنید، سپس باید لهستان را از زیر سلطه پروس خارج کنید و در نهایت باید مسکو پایتخت روسیه تزاری قوی‌ترین دشمن را تصرف کنید.
همچنین در این مرحله شما با نیروی دریایی بریتانیا نیز درگیری‌هایی دارید و باید حواستان به مرزهای آبیتان باشد.
البته فرد می‌تواند در قسمت کمپینگ مخالفان ناپلئون یکی از کشورهای روس پروس انگلیس اتریش را انتخاب کرده و در نقش
مخالفان ناپلئون ظاهر شود
با گذشت زمان و پیشرفت در تکنولوژی تجارت با سایر ملل و ساخت بناهای جدید می‌شود قدرت کشور را افزایش داد و نیروهای بیشتری را به خدمت گرفت
هر کشور نیروی خاص خود را دارد که تشابهاتی با سایر کشورها دارد مثلاً در فرانسه می‌شود با ساخت ساختمان آکادمی نظامی
۸ واحد گارد به خدمت گرفته ولی در اتریش گارد در ارتش وجود ندارد
حکومت‌ها و کشورهایی که در این بازی می‌توان آنان را انتخاب کرد.
سایر کشورهایی که در بازی هستند اما نمی‌توان آنان را انتخاب کرد.
پروتکل امن انتقال ابرمتن یا HTTPS یک پروتکل ارتباطی برای انتقال امن اطلاعات در شبکه‌های کامپیوتری است که به صورت خاص در اینترنت استفاده می‌شود. HTTPS شامل یک ارتباط بر روی پروتکل انتقال ابرمتن است که توسط امنیت لایه انتقال رمزگذاری می‌شود. مهم‌ترین اهداف استفاده از HTTPS <bdi>اصالت‌سنجی وبگاه، حفاظت از حریم خصوصی و یکپارچگی داده‌های انتقالی است.</bdi>
در نسخهٔ رایج پروتکل HTTPS اصالت‌سنجی وبگاه‌ها وجود دارد. این امر جلوی حملات مرد میانیMan in the Middle را می‌گیرد. همچنین رمزگذاری ۲طرفه بین کلاینتClient (یا کارخواه) و سرورServer (یا کارگزار) از حملات شنود و تغییر بدون اجازه جلوگیری می‌کند. در عمل، این ویژگی‌ها باعث می‌شود تا این پروتکل بتواند تا حد زیادی امنیت ارتباط کاربران را تأمین نماید.
در ابتدا از این پروتکل فقط برای انجام تراکنش‌های بانکی، ارسال ای‌میل‌های مهم و کارهای حساس دیگر بر روی وب جهانی استفاده می‌شد اما با گذشت زمان، استفاده از آن بیشتر و بیشتر می‌شود. امن کردن ارتباطات کاربران، شناسایی وبگاه‌های معتبر و مخفی کردن هویت کاربران از جمله استفاده‌های نوین این پروتکل است. البته باید توجه داشت که امنیت کامل کاربران تنها در صورتی تأمین می‌شود که تمامی محتویات وبگاه از طریق همین پروتکل منتقل شود. منابعی مانند فایل‌های اسکریپت، کوکی‌ها و غیره نمونه‌هایی هستند که انتقال غیرامن آن‌ها تهدید امنیتی محسوب می‌شود.
یوآرآی‌هایURI: Uniform Resource Identifier HTTPS ساختاری شبیه آدرس‌های پروتکل انتقال ابرمتن دارند با این تفاوت که آن‌ها با https آغاز می‌شوند. وجود کلمهٔ "HTTPS" در ابتدای آدرس، به مرورگر نشان می‌دهد که برای اتصال به وبگاه باید از امنیت لایه انتقالSSL/TLS استفاده کند. از آنجا که در این پروتکل حتی اگر یکی از طرفین هم اصالت‌سنجی شده باشد، امنیت برقرار خواهد شد، استفادهٔ آن در وب بسیار مناسب است. در اینترنت معمولاً وبگاه‌ها گواهی اصالت‌سنجی‌شده تهیه می‌کنند. کاربران با بررسی صحت گواهی وبگاه، می‌توانند از هویت وبگاه مطمئن شده و ارتباطی امن و غیرقابل شنود داشته‌باشند.
HTTPS بر روی یک شبکه غیر امن، مانند اینترنت، یک بستر امن ایجاد می‌کند. این امر به شرطی که گواهی وبگاه مقصد مورد تأیید و الگوریتم‌های مورد استفاده مناسب باشند، تا حد زیادی جلوی انواع حملات شنود و حملهٔ مرد میانی را می‌گیرد.
از آنجایی که HTTPS، پروتکل امنیت لایه انتقال را به‌طور کامل در لایه‌ای در زیر HTTP قرار می‌دهد، تمامی محتویات بستهٔ HTTP رمزگذاری می‌گردد. این اطلاعات شامل نشانی وبURL: Uniform Resource Locator (آدرس صفحهٔ مقصد)، پارامترهای ارسالی (مانند نامِ کاربری و کلمهٔ عبور)، سرآیندها و کوکی‌ها می‌شوند. اما از آنجا که لایهٔ TCP/IPTCP/IP به آدرس IP و شمارهٔ درگاه نیازمند است، پروتکل HTTPS نمی‌تواند از آن‌ها محافظت کند. برای مثال در یک ارتباط امن با وبگاه گوگل، هیچ‌کس نمی‌تواند از روی بستهٔ کاربر متوجه محتویات درخواست او شود؛ اما از روی بسته می‌توان به آدرس، شماره درگاه، حجم اطلاعات انتقالی و طول مدت ارتباط دست یافت.
مرورگرهای وب با استفاده از مراجع صدور گواهی دیجیتال که به صورت پیش‌فرض در درون آن‌ها نصب شده‌است، می‌توانند صحت یا جعلی بودن گواهی یک وبگاه را تشخیص دهند. این بدان معنی است که کاربران به صورت پیش‌فرض از طریق مرورگر به شرکت‌های صادرکننده گواهی‌های دیجیتال (مانند شرکت وری‌ساین، مایکروسافت و غیره) اعتماد می‌کنند تا گواهی‌های وبگاه‌های مختلف را برایشان تأیید نمایند؛ بنابراین یک اتصال HTTPS به یک وبگاه امن است اگر و تنها اگر تمام موارد زیر صدق کند:
استفاده از HTTPS در شبکه‌های عمومی (مانند شبکه‌های وای-فای) بسیار ضروری است. در این شبکه‌ها امکان شنود بسته‌ها به راحتی برای تمام افراد حاضر در شبکه وجود دارد. همچنین گزارش‌هایی از ارائه دهندگان سرویس شبکه محلی بی‌سیم نشان می‌دهد که این شرکت‌ها از اطلاعات مشتریان خود سوءاستفاده کرده و در بعضی از موارد با استفاده از تغییر در ارتباط، تبلیغات خود یا حتی بدافزارهایی را به سیستم مشتری‌ها منتقل کرده‌اند. بنابراین بهتر است تمامی اطلاعات بر روی این نوع شبکه‌ها توسط پروتکل‌های امن منتقل شود.
بر اساس آمارهای منتشر شده تا تاریخ ۲ اوت سال ۲۰۱۷ میلادی، از حدود ۱۴۰هزار وبگاه معتبر، ۶۰٪ این پروتکل امن را پیاده‌سازی کرده و از آن استفاده می‌کنند.
تقریباً تمامی مرورگرهای وب در صورت دریافت یک گواهی نامعتبر به اشکال مختلف به کاربر هشدار می‌دهند. برخی از مرورگرهای قدیمی‌تر، با نمایش یک جعبه هشدارAlert Box وضعیت را به کاربر گزارش داده و برای ادامهٔ کار از او اجازه می‌گرفتند. اما مرورگرهای جدیدتر معمولاً با هشدارهای واضح که تمامی صفحه را پر می‌کنند، سعی در مطلع ساختن کاربر از خطرهای احتمالی را دارند. (مانند تصاویر) همچنین علامت‌هایی مانند کلید یا سبز یا قرمز شدن نوار آدرس در مرورگرهای مختلف نشانهٔ مورد تأیید یا جعلی بودن گواهی ارائه شده توسط وبگاه است. امروزه بسیاری از مرورگرها در صورتی که محتویات صفحه مخلوطی از پروتکل امن و غیر امن HTTP باشد، به کاربر هشدار خواهند داد.
مرورگر فایرفاکس از نسخهٔ ۱۴، براساس اعلام خود، جهت «محافظت از کاربران در برابر زیرساخت‌هایی از شبکه که منجر به جمع‌آوری اطلاعات یا تغییر و سانسور کردن نتایج جستجو می‌شوند» به صورت پیش‌فرض جستجوهای وبگاه گوگل را با پروتکل HTTPS انجام می‌دهد.
بنیاد مرزهای الکترونیکیEFF: Electronic Frontier Foundation که عقیده دارد «در یک دنیای آرمانی، تمامی درخواست‌های شبکه وب به‌طور پیش‌فرض امن خواهند بود»، اقدام به انتشار افزونه‌ای برای مرورگرهای فایرفاکس، گوگل‌کروم و کرومیوم به نام "HTTPS Everywhere" (همه‌جا HTTPS) نموده‌است. این افزونه تمامی صفحات ممکن را با استفاده از این پروتکل امن نمایش می‌دهد.
برخلاف نشانی‌های وب HTTP که با «codice_1» آغاز می‌شوند و به صورت پیش‌فرض از درگاه شمارهٔ ۸۰ استفاده می‌کنند، آدرس‌های HTTPS با «codice_2» آغاز شده و به صورت پیش‌فرض از شماره درگاه ۴۴۳ استفاده می‌کنند.
"HTTP" امن نیست و می‌تواند هدف حمله‌های مرد میانی و شنودEavesdropping قرار بگیرد. این حملات به مهاجم اجازه می‌دهد به اطلاعات حساس مانند حساب‌های کاربر دسترسی پیدا کند. "HTTPS" با این هدف طراحی شده‌است که جلوی چنین حملاتی را بگیرد و از این جهت امن است. (به استثنای نسخه‌های کنارگذاشته‌شده و قدیمی‌تر آن)
سرعت پروتکل HTTPS، به ویژه در صفحاتی با محتوای زیاد، معمولاً از پروتکل غیر امن آن کمتر است. ارسال گواهی، تأیید گواهی توسط مرورگر و سربار رمزگذاری بر روی سیستم از مهم‌ترین دلایل این کندی هستند. یک اتصال امن در شروع حدوداً ۱۰٪ کندتر از یک اتصال غیر امن است. اما با استفاده از اتصال پایا این کندی در ادامهٔ ارتباط تقریباً از بین می‌رود.
HTTP در بالاترین لایهٔ مدل TCP/IP یعنی لایهٔ کاربرد عمل می‌کند. نسخهٔ امن آن نیز به صورت زیرلایه‌ای در همین لایه فعال می‌شود. HTTPS قبل از رسیدن بستهٔ HTTP به لایهٔ پایینی (لایهٔ انتقال)، آن را رمزگذاری می‌کند (در هنگام دریافت پاسخ، رمزگشایی می‌کند). به صورت ساده، HTTPS پروتکل جدایی نیست، بلکه همان پروتکل HTTP است بر روی امنیت لایه انتقال.
در یک بستهٔ HTTPS همهٔ اطلاعات لایهٔ HTTP ازجمله نشانی وب، سرآیندها، کوکی‌ها و اطلاعات ارسالی رمزگذاری می‌شوند. یک حمله‌کننده پس از نفوذ می‌تواند متوجه آدرس آی‌پی مقصد، مدت زمان ارتباط و میزان اطلاعات ردوبدل‌شده شود. اما هیچ‌چیز از محتویات ارتباط برای او فاش نخواهد شد.
برای اینکه یک سرور وب بتواند اتصالات امن HTTPS را پشتیبانی کند، مدیر سرورServer Administrator باید یک گواهی کلید عمومیPublic Key Certificate برای آن سرور تهیه کرده و آن را بر روی سرور نصب نماید. این گواهی باید توسط یک مرجع صدور گواهی دیجیتال تأیید شود تا مرورگرها بتوانند بدون اخطار، صفحه را برای کاربر نمایش دهند. مرورگرها به صورت پیش‌فرض به تعدادی از مراجع صدور گواهی اعتماد دارند.
تهیهٔ یک گواهی دیجیتال معتبر می‌تواند رایگان یا بین ۸ تا ۱‍۵۰۰ دلار در سال هزینه داشته باشد. البته باید توجه داشت که در بعضی موارد مراجع صدور گواهی رایگان مانند شرکت CACert در مرورگرهای مشهور (مانند فایرفاکس، گوگل کروم و اینترنت اکسپلورر) معتبر شناخته نمی‌شوند.
مؤسسات و شرکت‌های بزرگ، در صورتی که مسئول نصب و راه‌اندازی مرورگرها در محیط کار خود باشند، می‌توانند با نصب گواهی خودشان بر رور مرورگرها، آن‌ها را در محیط کار تأیید کنند (برای مثال یک وبگاه در شبکهٔ داخلی یک شرکت بزرگ یا دانشگاه). این مؤسسات می‌توانند به راحتی کپی گواهی خود را بر روی مراجع مورد تأیید مرورگرها نیز ثبت کنند.
یکی دیگر از استفاده‌های سیستم HTTPS و گواهی‌های آن، احراز هویت کاربران برای مشخص نمودن سطح دسترسی آن‌ها در وبگاه است. برای انجام این کار دو راه وجود دارد:
این گواهی‌ها در درون خود اطلاعاتی مانند نام، نامِ خانوادگی و آدرس ای‌میل کاربر را ذخیره می‌کنند. این اطلاعات با هر بار اتصال به وبگاه، توسط سرور بررسی شده و کاربر بدون نیاز به ورود نام کاربری یا کلیدواژه شناسایی خواهد شد.
با به وجود آمدن سیاست Perfect Forward Secrecy در پروتکل HTTPS، لو رفتن و دزدیده شدن یک کلید خصوصی منجر به به‌دست آمدن کلیدهای جلسه‌ها و ارتباطات قبلی یا بعدی نمی‌شود. پروتکل تبادل کلید دیفی-هلمنDHE: Diffie Hellman key exchange و تبادل کلید خم بیضوی دیفی-هلمنECDHE: Elliptic curve Diffie-Hellman Key Exchange تنها الگوریتم‌هایی هستند که تاکنون (سال ۲۰۱۳) از این سیاست پیروی می‌کنند. البته این الگوریتم‌ها سربار زیادی را به دلیل رمزنگاری پیچیده بر روی سرور و کلاینت خواهند گذاشت.
اما این سیاست هنوز گسترده نشده‌است. در حال حاضر تنها ۳۰٪ اتصالات مرورگرهای فایرفاکس، گوگل‌کروم و اپرا از این روش‌ها استفاده می‌کنند. این در حالی است که مرورگر سافاری و اینترنت اکسپلورر هیچ‌گاه از این الگوریتم‌ها استفاده نمی‌کنند. از میان یاهو، مایکروسافت، پی‌پال، اپل، اچ‌پی، دل، گوگل و تعداد بسیاری از شرکت‌های بزرگ اینترنتی، تنها شرکت گوگل از این سیاست برای امنیت وبگاه‌های خود استفاده می‌کند.
یک گواهی ممکن است قبل از این‌که منقضی شود، باطل گردد. دلایلی مانند لو رفتن کلید خصوصی یا دلایل امنیتی دیگر از جمله مواردی است که منجر به این موضوع می‌گردد. نسخه‌های جدید مرورگرهای مشهور مانند گوگل‌کروم، فایرفاکس، اینترنت‌اکسپلورر (از ویندوز ویستا به بعد) پروتکل برخط وضعیت گواهیOCSP: Online Certificate Status Protocol را پیاده‌سازی کرده‌اند. به کمک این پروتکل مرورگرها می‌توانند باطل شدن گواهی‌های دیجیتال پیش از موعد را بررسی کنند. این عمل با ارسال شماره‌سریال گواهی به مرجع آن صورت می‌گیرد.
پروتکل HTTPS دو حالت مختلف را پشتیبانی می‌کند: حالت سادهSimple و حالت متقابل یا دوطرفه.Mutual
حالت دوطرفه امنیت بیشتری دارد اما برای استفاده از آن علاوه بر سرور، کاربر نیز باید گواهی تهیه کرده و بر روی سیستمِ خود نصب نماید.
هر کدام از این دو حالت که استفاده شوند، امنیت ارتباط به شدت به پیاده‌سازی و الگوریتم رمزنگاری استفاده‌شده دارد. سیستم‌های مختلف بارها به دلیل مشکلاتی که در پیاده‌سازی آن‌ها وجود دارد، مورد حمله قرار گرفته‌اند.
استفاده از ارتباط امن جلوی خزنده‌های وب را نمی‌گیرد. این خزنده‌ها به راحتی صفحات امن را نیز فهرست می‌کنند. در بسیاری از موارد آدرس صفحات وبگاه تنها از روی حجم درخواست و پاسخ رمزنگاری شده، قابل افشا است.
این مسئله می‌تواند به یک مهاجم این امکان را بدهد که به متن رمز شده و رمز نشده دسترسی پیدا کند. این دسترسی می‌تواند امکان حمله متن رمز شده انتخابیChosen ciphertext attack را فراهم سازد.
از آنجایی که پروتکل HTTPS در لایهٔ زیرین HTTP فعالیت می‌کند، هیچ اطلاعی از عملکردِ لایه‌های بالاتر ندارد. هر سرور می‌تواند برای هر جفت آدرس IP و شماره درگاه خود یک گواهی به کاربر ارائه نماید.
به همین دلیل در بسیاری از موارد نمی‌توان در سرورهایی که میزبانی مجازی مبتنی بر نام ارائه می‌دهند، از پروتکل HTTPS استفاده نمود. با این حال راه‌حلی به نام "تشخیص نام سرور"SNI: Server Name Indication وجود دارد که نام وبگاهHost Name را قبل از آغاز رمزگذاری ارسال می‌کند. این قابلیت در مرورگرهای قدیمی پشتیبانی نمی‌شود. مرورگر فایرفاکس از نسخهٔ ۲ به بالا، اپرا از نسخهٔ ۸ به بالا، سافاری از نسخهٔ ۲٫۱ به بالا، گوگل کروم از نسخهٔ ۶ به بالا و اینترنت اکسپلورر ۷ به بالا از این قابلیت پشتیبانی می‌کنند.
در کنفرانس کلاه‌سیاه در سال ۲۰۰۹ یک حملهٔ پیچیده به نام "برهنه‌سازی"Stripping گزارش شد. در این نوع حمله مهاجم با تغییر آدرس از پروتکل "codice_3" به "codice_4" کاربر را گمراه می‌کند. کاربر فکر می‌کند که ارتباط او امن است، در حالی که مهاجم به راحتی می‌تواند حملهٔ مرد میانی را ترتیب دهد.
در این نوع حمله از این نکته استفاده می‌شود که اکثر کاربران خودشان قسمت "codice_2" را در نوار آدرس تایپ نمی‌کنند و معمولاً با کلیک بر روی یک لینک به صفحهٔ امن منتقل می‌شوند.
در ماه مه سال ۲۰۱۰ طبق تحقیقاتی که تیم تحقیقات مایکروسافت با همکاری دانشگاه هند انجام دادند، مشخص شد که بسیاری از اطلاعات حساسی که از طریق HTTPS منتقل می‌شوند، از طریق روش‌ها و کانال‌های جانبیSide Channels مانند مشاهدهٔ حجم بسته، برای مهاجمان قابل دسترسی هستند. به‌طور مشخص‌تر، محققان نشان دادند که با شنود بر روی ارتباطات امن نرم‌افزارها و وبگاه‌های بیمارستان‌ها، بانک‌ها و جستجوهای وب می‌توانند میزان درآمد، بیماری و نوع آن، داروهای مورد استفاده، عمل‌های جراحی صورت گرفته بر روی فرد و افراد خانوادهٔ او را تشخیص دهند.
در کنفرانس امنیتی اکوپارتیEkoparty Security Conference در سال ۲۰۱۱ که در کشور آرژانتین برگزار شد، دو نفر از محققان امنیتی به نام‌های جولیانو ریزوJuliano Rizzo و ثای دونگ،Thai Duong که از توسعه‌دهندگان مرورگر گوگل‌کروم نیز می‌باشند، حملهٔ جدیدی را بر روی HTTPS گزارش دادند. این حمله که از طریق یک حفرهٔ امنیتی و به کمک تکه‌کد جاوااسکریپت صورت می‌گیرد، می‌تواند به مهاجم این امکان را می‌دهد که متن رمز شده را در یک زمان کوتاه به‌طور کامل رمزگشایی کند. این حمله BEAST نام گرفت که مخفف Browser Exploit Against SSL/TLS است. این حمله حتی در وبگاه‌هایی که از پروتکل امنیت انتقال سخت‌گیرانهٔ HTTPHSTS: HTTP Strict Transport Security استفاده می‌کنند قابل اجراست.
این اشکال بر روی SSL نسخهٔ ۳ به پایین و TLS نسخهٔ ۱ که در زمان گزارش حمله در امنیت لایه انتقال پرکاربرد بودند، وجود دارد. در نسخه‌های بعدی TLS(نسخه‌های ۱٫۱ و ۲) این مشکل برطرف شد. امروزه مرورگرهای مشهور به صورت پیش‌فرض نسخه‌های قدیمی این پروتکل‌ها را غیرفعال می‌کنند تا از این حمله در امان باشند.
این حمله که مخفف عبارت Compression Ratio Info-leak Made Easy است، در سپتامبر سال ۲۰۱۲ در کنفرانس اکوپارتی گزارش شد. در این حمله مهاجم می‌تواند به کوکی‌هایی که از طریق HTTPS و پروتکل اسپیدیSPDY منتقل می‌شوند، دسترسی پیدا کند. برای جلوگیری از این حمله، کاربران باید پروتکل اسپیدی را در مرورگر خود غیرفعال نمایند.
این حمله نیز توسط جولیانو ریزو و ثای دونگ گزارش شد.
این حمله که آخرین حملهٔ گزارش شده تاکنون می‌باشد، در ماه اوت سال ۲۰۱۳، توسط کارشناسان امنیتی گزارش شده‌است. نام این نوع حمله از مخفف کردن عبارت Browser Reconnaissance and Exfiltration via Adaptive Compression of Hypertext گرفته شده‌است. BREACH که به مهاجمان اجازهٔ رمزگشایی بسته‌های HTTPS را می‌دهد با عنوان «HTTPS در کمتر از ۳۰ ثانیه هک می‌شود» در رسانه‌ها بازتاب یافت. تمامی وبگاه‌هایی که از فشرده‌سازی HTTPHTTP Compression استفاده می‌کنند، در برابر این نوع حمله آسیب‌پذیرند. همچنین اشکالی که از آن استفاده شده‌است در تمامی نسخه‌های SSL و TLS وجود دارد.
تا کنون هیچ راه‌حلی برای مقابله با این حمله ارائه نشده‌است.
استفاده از پروتکل HTTPS در ایران گاهی دچار مشکل شده و با کاهش سرعت یا قطع دسترسی مواجه می‌شود.
بسیاری معتقدند که دلایل این اختلالات، مسائل سیاسی و امنیتی است. مسئولین معمولاً این ادعا را رد می‌کنند اما وزیر ارتباطات ایران در تیر ماه سال ۱۳۹۲ برای اولین بار اعلام کرد که دلیل افت سرعت اینترنت در زمان پیش از انتخابات، امنیتی و به دلیل انتخابات ریاست جمهوری ایران بوده‌است. وی این اقدام را راهکار و ابتکاری در جهت مقابله با ورود بیگانگان به فضای مجازی تعریف کرد.
در ماه اوت سال ۲۰۱۱ میلادی شرکت گوگل اعلام کرد که یکی از گواهی‌های دیجیتال این شرکت که در مرجع دی‌جی‌نوتارDigiNotar در کشور هلند ثبت شده‌بود، به سرقت رفته‌است. تحقیقات نشان داد که منبع این سرقت کشور ایران بوده‌است. با انجام این حمله، مهاجمان توانستند در مقیاس‌های بزرگ به ویژه در داخل ایران حمله‌های مرد میانی و فیشینگ ترتیب‌دهند. بسیاری ادعا کردند که آی‌اس‌پی‌های بزرگ در ایران مانند پارس‌آنلاین و خود دولت با استفاده از این گواهی‌های دزدیده شده، از اطلاعات کاربران سوءاستفاده کردند.
قابل ذکر است که گواهی دزدیده شده نه‌تنها مربوط به قسمت جستجوی وبگاه گوگل بود، بلکه در تمامی سرویس‌های گوگل از جمله جی‌میل، گوگل‌پلاس و غیره معتبر شناخته می‌شد. مرورگرهای مشهور با فاصله چند روز از انتشار این خبر، این مرجع را از لیست مراجع مورد تأیید خود حذف کردند. اما این گواهی ۴۰ روز قبل از انتشار این خبر دزدیده شده بود.
کمپانی دی‌جی‌نوتار بعد از این اتفاق تعطیل شد.
کمپانی نت‌اسکیپ در سال ۱۹۹۴ میلادی HTTPS را بر پایهٔ اس‌اس‌ال در مرورگر خود(Netscape Navigator) به وجود آورد. ساختار پروتکل به‌وجود آمده (اس‌اس‌ال) به‌گونه‌ای بود که قابلیت قرار گرفتن هر نرم‌افزار و سرویسی بر روی آن وجود داشت
با گذشت زمان پروتکل اس‌اس‌ال تغییر کرده و جای خود را به امنیت لایه انتقال داد. در واقع نسخهٔ بعد از نسخهٔ ۳٫۰ پروتکل اس‌اس‌ال، امنیت لایه انتقال نامیده‌شد. به همین دلیل عده‌ای این پروتکل را اس‌اس‌ال نسخهٔ ۳٫۱ نیز می‌نامند. نسخه‌های بعدی پروتکل امنیت لایه انتقال با ایجاد تغییرات بزرگ، راه خود را از اس‌اس‌ال جدا کردند.
در نسخهٔ فعلی HTTPS که در ماه مه سال ۲۰۰۰ میلادی در RFC 2818 معرفی شده‌است، امنیت لایه انتقال به‌عنوان جایگزین پروتکل اس‌اس‌ال، در لایهٔ زیرین HTTPS قرار گرفته‌است.
رئیس‌جمهور فدراسیون روسیه، رئیس‌جمهور، رئیس کشور فدراسیون روسیه و همچنین فرماندهٔ کل نیروهای مسلح روسیه است. مقام ریاست جمهوری، بالاترین مقام سیاسی در روسیه است. شکل مدرن این جایگاه، ریشه در ریاست جمهوری جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی (RSFSR) دارد. جایگاه رئیس‌جمهور در قانون اساسی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۷۷ به‌منظور رهبری مؤثرتر شوروی، تأسیس شد. در سال ۱۹۹۱، بوریس یلتسین نخستین عضو حزب کمونیست اتحاد شوروی بود که به‌عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد. او نقش مهمی در انحلال اتحاد جماهیر شوروی ایفا کرد که منجر به تبدیل شوروی به فدراسیون روسیه شد. پس از یک سری رسوایی‌ها و تردیدها در مورد رهبری او، خشونت‌هایی در سراسر مسکو در پی بحران قانون اساسی روسیه در سال ۱۹۹۳ رخ داد. در نتیجه قانون اساسی جدید روسیه تعریف و اجرا شد که این قانون اساسی از سال ۱۹۹۳ با اصلاحات و تغییراتی، همچنان به قوت خود باقی است. قانون اساسی می‌گوید که حکومت روسیه یک نظام نیمه‌ریاستی است که رئیس‌جمهور روسیه را از دولت روسیه که قدرت اجرایی را اٍعمال می‌کند، جدا می‌کند.I.E. Kozlova and O. E. Kutafin, Konstitutsionnoe Pravo Rossii (Constitutional Law of Russia) (4th ed, 2006) p. 383
در تمام مواردی که رئیس‌جمهور فدراسیون روسیه قادر به انجام وظایف خود نباشد، آن وظایف، به‌طور موقت به نخست‌وزیر روسیه تفویض می‌شوند.
اختیارات رئیس‌جمهور روسیه شامل اجرای قوانین فدرال، انتصاب وزرای فدرال و مقامات دیپلماتیک، مقامات نظارتی و قضایی و انعقاد معاهدات با قدرت‌های خارجی با مشورت و موافقت دومای ایالتی و شورای فدراسیون روسیه است. رئیس‌جمهور همچنین این اختیار را دارد که عفو و فُرجهٔ فدرال اعطا کند و در شرایط فوق‌العاده، مجلس فدرال روسیه را تشکیل دهد یا به تعویق بیندازد. رئیس‌جمهور همچنین سیاست خارجی و داخلی فدراسیون روسیه را هدایت می‌کند.
رئیس‌جمهور روسیه، مستقیماً از طریق رأی مردم برای یک دوره شش‌ساله انتخاب می‌شود. قانون اساسی فدراسیون روسیه محدودیت‌های دوره‌ای را برای مقام ریاست جمهوری تعیین کرده و اجازه نمی‌دهد که یک رئیس‌جمهور، بیش از دو دوره در قدرت باشد. با این‌حال، این محدودیت ایجادشده توسط قانون اساسی، از زمان تصویب در ۱۹۹۳، تا حد زیادی با انجام اصلاح قانون اساسی روسیه در سال ۲۰۲۰ بازنگری شده‌است. یکی از تغییرات تصویب‌شده، به ولادیمیر پوتین و دیمیتری مدودف اجازه می‌دهد که هر دو، بتوانند بدون توجه به دوره‌های ریاست جمهوری پیشین خود، مجدداً رئیس‌جمهور شوند.
رئیس‌جمهور کنونی روسیه، ولادیمیر پوتین است که در ماه مه ۲۰۱۲، در چهارمین انتخابات ریاست جمهوری روسیه پیروز و برای سومین بار، رئیس‌جمهور روسیه شد. او در مارس ۲۰۱۸ مجدداً انتخاب شد و در ماه مه همان سال، دورهٔ جدید ریاست جمهوری وی آغاز شد. او با توجه به تغییرات جدید قانون اساسی روسیه، واجد شرایط کاندیداتوری در انتخابات ۲۰۲۴ نیز خواهد بود.
پس از سقوط حکومت سلطنتی روسیه در سال ۱۹۱۷، مجلس مؤسسان روسیه، که در اواخر همان سال انتخاب شد، برای ایجاد یک جمهوری فدرال ریاستی یا نیمه‌ریاستی و یک جمهوری دموکراتیک برنامه‌ریزی کرد و جمهوری فدرال دموکراتیک روسیه را در ژانویه ۱۹۱۸ اعلام کرد. رئیس‌جمهور این جمهوری، رئیس حکومت بود و برای یک دورهٔ یک‌ساله با اکثریت آرا در پارلمان با حضور نمایندگان هر دو مجلس انتخاب می‌شد. به‌دلیل انحلال مجلس توسط بلشویک‌ها و استقرار دیکتاتوری تک‌حزبی آن‌ها، هیچ‌گاه شخصی به این سمت انتخاب نشد.
بوریس یلتسین چندی پیش از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی با موجی از انتظارات بالا به قدرت رسید. در ماه مه ۱۹۹۰، او به‌عنوان رئیس شورای عالی (پارلمان) روسیه و بالاترین مقام دولتی، انتخاب و بنابراین رئیس دولت شد. در نتیجهٔ ایجاد پست رئیس‌جمهور اتحاد جماهیر شوروی، جمهوری‌های اتحاد شوروی نیز شروع به معرفی جایگاه رئیس‌جمهور کردند. برای انجام این کار، یک همه‌پرسی در روسیه برگزار شد که در آن ۷۱٪ از رأی‌دهندگان، به ایجاد پست رئیس‌جمهور که در یک انتخابات مستقیم انتخاب شود، رای دادند. در ۱۲ ژوئن ۱۹۹۱ یلتسین با ۵۷ درصد آرا به‌عنوان رئیس‌جمهور جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی انتخاب شد و نخستین رئیس‌جمهور منتخب مردم روسیه شد. اما یلتسین پس از یک سری بحران‌های اقتصادی و سیاسی در روسیه در دههٔ ۱۹۹۰ هرگز محبوبیت خود را بازنیافت. دوران یلتسین با فساد گسترده، فروپاشی اقتصادی و مشکلات بزرگ سیاسی و اجتماعی همراه شد. زمانی که یلتسین از سِمَت خود کنار رفت، بر اساس برخی برآوردها، محبوبیتی دو درصدی داشت.
ولادیمیر پوتین در سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴، برای دو دورهٔ چهارساله، رئیس‌جمهور روسیه شد. او در طول دو دورهٔ ابتدایی ریاست جمهوری خود از ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸ و در دورهٔ دوم نخست‌وزیری خود، از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ از محبوبیت بالایی در میان مردم روسیه برخوردار شد. در طول هشت سال ریاست جمهوری او از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸، بحران اقتصادی بهبود یافت و با افزایش شش‌برابری تولید ناخالص داخلی (۷۲٪ افزایش در شاخص برابری قدرت خرید)، فقر در روسیه تا بیش از ۵۰ درصد کاهش یافت و میانگین حقوق ماهانه از ۸۰ دلار به ۶۴۰ دلار یا در نرخ حقیقی، ۱۵۰ درصد افزایش یافت.GDP of Russia from 1992 to 2007 International Monetary Fund Retrieved on 12 May 2008Putin visions new development plans for Russia China View Retrieved on 8 May 2008 در عین حال، او در مقام ریاست جمهوری، توسط مخالفان داخلی و برخی از دولت‌های خارجی و سازمان‌های حقوق بشری، به‌دلیل روش برخورد او با درگیری‌های داخلی در چچن و داغستان، پیشینهٔ او در مورد حقوق مدنی و آزادی‌ها و روابط سابق او با جمهوری‌های شوروی مورد انتقاد قرار گرفته‌است. علاوه بر این‌ها، روابط او با به‌اصطلاح، الیگارش‌ها (بازرگانان روس با میزان قدرت و نفوذ بالا، هم در دولت و هم در اقتصاد روسیه) مورد سؤال و تردید است. دولت او اما این موارد را مجموعه‌ای از حملات تبلیغاتی ضدروسیه عنوان کرده که توسط مخالفان غربی و الیگارش‌های تبعیدی، سازماندهی شده‌است.Sergey Morozov, "Putin's Diplomacy: Russian Judo on World Tatami".
دمیتری مدودف در ۱۴ نوامبر ۲۰۰۵ به‌عنوان معاون اول نخست‌وزیر منصوب شد. او پیش از آن، رئیس دفتر ولادیمیر پوتین و همچنین رئیس هیئت مدیره گازپروم بود. در ۱۰ دسامبر ۲۰۰۷، او به‌طور غیررسمی به‌عنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۸ توسط بزرگ‌ترین حزب سیاسی روسیه، روسیه واحد، تأیید شد. این موضوع در ۱۷ دسامبر ۲۰۰۷ رسماً تأیید شد. نامزدی مدودف مورد حمایت ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور سابق و احزاب طرفدار او قرار گرفت.Putin sees Medvedev as successor BBC News مدودف پس از پیروزی در انتخابات ۲۰۰۸، پوتین را به‌عنوان نخست‌وزیر خود انتخاب کرد. در سال ۲۰۱۲، پوتین مجدداً و برای بار سوم، رئیس‌جمهور روسیه شد و مدودف را به‌عنوان نخست‌وزیر خود منصوب کرد.
نامزد ریاست جمهوری، باید شهروند فدراسیون روسیه باشد که حداقل ۳۵ سال سن داشته باشد، حداقل ۲۵ سال در روسیه اقامت دائم داشته باشد و شهروندی خارجی یا مجوز اقامت خارجی نداشته باشد و هرگز قبلاً نداشته باشد.The Constitution of the Russian Federation: A Contextual Analysis, Henderson, Jane پس از اصلاح قانون اساسی روسیه در سال ۲۰۲۰، شرایط اقامت دائم روسیه از ۱۰ سال به ۲۵ سال افزایش یافت و یک شرط جدید که از داشتن شهروندی کشورهای دیگر یا اجازهٔ اقامت خارجی یک نامزد ریاست جمهوری جلوگیری می‌کرد، معرفی شد.
قانون اساسی روسیه تعداد دوره‌هایی که یک رئیس‌جمهور می‌تواند در قدرت باشد را به دو دوره محدود می‌کند. پیش از این، قانون اساسی، تنها رئیس‌جمهور را به رقابت در دو دورهٔ "متوالی" محدود می‌کرد و به رئیس‌جمهور سابق این امکان را می‌داد که پس از گذشت یک دوره، بتواند برای دو دورهٔ دیگر مجدداً انتخاب شود. پس از تغییرات قانون اساسی در سال ۲۰۲۰، این دوره به‌طور کلی به دو دوره تغییر کرد و رؤسای جمهور تحت هیچ شرایطی نمی‌توانند بیش از دو دوره رئیس‌جمهور شوند، اما به رئیس‌جمهور کنونی و رؤسای جمهور سابق (پوتین و مدودف) اجازه داد که مجدداً برای دو دورهٔ دیگر نیز، نامزد انتخابات شوند.
انتخاب رئیس‌جمهور عمدتاً توسط قانون انتخابات ریاست جمهوری (PEL) و تضمین‌های اساسی حقوق انتخاباتی (BGL) تنظیم می‌شود. شورای فدراسیون روسیه انتخابات ریاست جمهوری را اعلان می‌کند.Constitution of Russia article 102:1 در صورت عدم برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در موعد مقرر، کمیسیون مرکزی انتخابات، انتخابات ریاست جمهوری را اعلان خواهد کرد.Kozlova and O. E. Kutafin, Konstitutsionnoe Pravo Rossii (Constitutional Law of Russia) (4th ed, 2006) p. 373. روز انتخابات، دومین یکشنبه ماه است و حوزهٔ انتخاباتی ریاست جمهوری، قلمرو کامل فدراسیون روسیه است. هر جناح در دومای دولتی، مجلس سفلای مجلس فدرال روسیه حق دارد نامزدی را برای انتخابات ریاست جمهوری معرفی کند. حداقل تعداد امضا برای یک نامزد ریاست جمهوری که توسط یک حزب سیاسی بدون نماینده در مجلس فدرال معرفی شده‌است، ۱۰۰٬۰۰۰ امضا است که این تعداد امضای مورد نیاز، از ۲ میلیون امضا تا پیش از اصلاحات قانون اساسی ۲۰۲۰ کاهش یافته‌است.
در سال ۲۰۰۸، در زمان دولت دمیتری مدودف، مدت هر دورهٔ ریاست جمهوری، از چهار به شش سال افزایش یافت. اگر هیچ نامزدی با اکثریت مطلق در دور اول انتخابات، برنده نشود، دور دوم انتخابات بین دو نامزد با بیشترین آرا برگزار می‌شود. آخرین انتخابات ریاست جمهوری در سال ۲۰۱۸ انجام شد و انتخابات بعدی، در سال ۲۰۲۴ انجام خواهد شد.
مراسم تحلیف رئیس‌جمهور روسیه، شش سال پس از تحلیف قبلی (از سال ۲۰۰۰، روز ۷ مه هر سال) انجام می‌شود. اگر رئیس‌جمهور در انتخابات زودهنگام انتخاب شده باشد، ۳۰ روز پس از اعلام نتایج انتخابات، سوگند یاد می‌کند.
رئیس‌جمهور به عنوان ضامن قانون اساسی و کل سیستم قانون اساسی، تضمین می‌کند که قوانین اساسی، قوانین و مقررات سرزمین‌های تشکیل دهندهٔ فدراسیون روسیه، با قانون اساسی کشور و قوانین فدرال مطابقت داشته باشد.
رئیس‌جمهور در تعیین مقامات عالی کشور بسیار فعال است. او نامزدهایی را برای مناصب رسمی دولتی معرفی می‌کند که در نهایت باید بر اساس رأی پارلمان، منصوب شوند. رئیس‌جمهور نامزدهایی را برای قضات دادگاه قانون اساسی، دیوان عالی و دادگاه عالی داوری و همچنین برای دادستان کل روسیه به شورای فدراسیون و مجلس فدرال ارائه می‌کند. پیشنهادی برای برکناری دادستان کل از وظایفش نیز باید به شورای فدراسیون ارائه شود. رئیس‌جمهور پیشنهادهایی را برای انتصاب رئیس بانک مرکزی روسیه به دومای دولتی، مجلس سفلای پارلمان ارائه می‌کند و همچنین هرگونه پیشنهادی را برای برکناری رئیس بانک مرکزی از وظایفش به دومای دولتی تسلیم می‌کند.
طبق روال مقرر در قانون اساسی، رئیس‌جمهور از حق خود برای ارائه پیش‌نویس قانون و همچنین از حق امضای لوایح در قانون یا وتوی آن‌ها استفاده می‌کند.
رئیس‌جمهور این حق را دارد که قوانین و مقررات تعیین شده توسط ارگان‌های اجرایی سرزمین‌های تشکیل‌دهندهٔ روسیه را در صورتی که این قوانین و مقررات، مغایر با قانون اساسی، قوانین فدرال یا تعهدات بین‌المللی فدراسیون روسیه یا نقض حقوق و آزادی‌های انسان و حقوق مدنی و سیاسی باشد، با طرح در یک دادگاه دارای صلاحیت، به حالت تعلیق درآورد.
رئیس‌جمهور می‌تواند فرمان رئیس‌جمهور روسیه را، تا جایی که چنین احکامی با قوانین موجود (اعم از محلی و فدرال)، موافقت‌نامه‌های بین‌المللی روسیه یا قانون اساسی روسیه مغایرت نداشته باشد، صادر کند.
رئیس‌جمهور همچنین این اختیار را دارد که عفو و فرجه‌های فدرال را اعطا کند، و در شرایط فوق‌العاده، یکی یا هر دو مجلس فدرال را تشکیل دهد یا به تعویق بیندازد.
از دیگر اختیارات رئیس‌جمهور در حوزهٔ فعالیت‌های قانونی و در تعامل با مجلس می‌توان به برگزاری انتخابات برای دومای دولتی، انحلال دومای دولتی و برگزاری همه‌پرسی در موارد خاص اشاره کرد.
بر اساس قانون اساسی، رئیس‌جمهور اختیار تعیین کامل اهداف کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت و اهداف سیاست داخلی را ندارد. در حدود اختیاراتی که قانون اساسی و سایر قوانین به رئیس دولت اعطا کرده‌است، رئیس‌جمهور نیز با صدور مقررات قانونی و با فعالیت‌های سازمانی و نظارتی از قبیل صدور دستورا و فرمان‌های اجرایی، رهنمودهای اساسی سیاست داخلی را شکل می‌دهد. هر ساله، رئیس‌جمهور روسیه موظف است در مورد وضعیت کشور و سیاست داخلی و خارجی، در مجلس فدرال سخنرانی کند.
رئیس‌جمهور دارای حقوق گسترده‌ای برای اجرای سیاست خارجی دولت است. رئیس‌جمهور، به‌همراه نخست‌وزیر و دولت فدراسیون روسیه، روابط خارجی روسیه را تعیین می‌کند و نمایندهٔ دولت در روابط بین‌المللی است. وی مذاکرات را انجام می‌دهد و اسناد تصویب‌شده را امضا می‌کند. رئیس‌جمهور نمایندگان دیپلماتیک روسیه را در کشورهای خارجی و سازمان‌های بین‌المللی منصوب و در صورت نیاز، فرا می‌خواند. پیش از این انتصاب‌ها، مشورت با کمیته‌ها یا کمیسیون‌های مربوطهٔ دو مجلس فدرال انجام می‌شود. رئیس‌جمهور همچنین معاهدات بین‌المللی را امضا می‌کند.
نقش تشریفاتی مهم رئیس‌جمهور، اعطای جوایز دولتی است. جوایز دولتی فدراسیون روسیه، بالاترین شکل رسمی قدردانی است که به افراد برای خدمات آن‌ها به ملت در زمینه‌های دفاعی، سازندگی، اقتصاد، علم، فرهنگ، هنر، آموزش، مراقبت‌های بهداشتی، ایمنی عمومی، دفاع از حقوق و… اعطا می‌شود. جوایز دولتی فدراسیون روسیه شامل عنوان قهرمان فدراسیون روسیه و قهرمان کار فدراسیون روسیه و همچنین نشان‌ها، مدال‌ها و عنوان‌های افتخاری دیگر است. افتخارات و جوایز جدید دولتی نیز می‌تواند توسط رئیس‌جمهور ایجاد شود و او همچنین این افتخارات را در یک مراسم رسمی به دریافت‌کنندگان، اهدا می‌کند. کمیسیون افتخارات دولتی، که به‌صورت داوطلبانه فعالیت می‌کند، به رئیس‌جمهور کمک می‌کند تا به‌طور دقیق‌تر، دریافت‌کنندگان بالقوهٔ مدال و افتخارات را ارزیابی کند.
محل اصلی اقامت رئیس‌جمهور، قصر سنا (که با عنوان ساختمان اول نیز شناخته می‌شود) در مجموعهٔ کرملین مسکو است.The Presidential Residences رئیس‌جمهور همچنین می‌تواند از کاخ بزرگ کرملین (که برای مراسم و جلسات رسمی استفاده می‌شود) استفاده کند. پیش از این، رئیس‌جمهور می‌توانست از ساختمان موسوم به چهاردهم اداری (محل اقامت ذخیره) نیز استفاده کند، اما آن ساختمان، در سال ۲۰۱۶ تخریب شد.
علاوه بر این‌ها، رئیس‌جمهور روسیه، چندین اقامت‌گاه برای سکونت در هنگام تعطیلات، در خارج از مسکو دارد:Vladimir Putin Residences , Kommersant, #18(3594), 7 February 2007
هیچ‌یک از رؤسای جمهور روسیه تا به امروز، هرگز عضو یک حزب سیاسی در دورهٔ ریاست جمهوری خود نبوده‌اند. در سال ۲۰۱۲، ولادیمیر پوتین دربارهٔ کناره‌گیری از سِمَت رهبری حزب روسیه واحد گفت: «قانون اساسی، رئیس‌جمهور را از عضویت در هیچ حزبی منع نمی‌کند، اما فراتر از عقاید سیاسی و حزبی، رئیس‌جمهور در وهلهٔ اول، یک عامل اتحاد برای همهٔ نیروهای سیاسی و برای همهٔ شهروندان کشور است.»
خدمات جابه‌جایی ملی برای رئیس‌جمهور روسیه و خودروی دولتی ریاست جمهوری توسط گاراژ هدف ویژه (SPG) ارائه می‌شود.President's transports. SPG واحدی در سرویس حفاظتی فدرال روسیه است.
خدمات جابه‌جایی هوایی برای رئیس‌جمهور، توسط شرکت هواپیمایی روسیه ایرلاینز ارائه می‌شود.
هواپیمای ریاست جمهوری از نقش و طرح رنگی مشابه با هواپیمای استاندارد روسیه ایرلاینز استفاده می‌کند. استفاده از نشان ملی روسیه یا نشان استاندارد ریاست جمهوری به‌جای پرچم روسیه، تنها تفاوت ظاهری این هواپیماهاست.
در بهار سال ۲۰۱۳ یک بالگردنشین (جایگاه نشست و برخاست بالگرد) در کرملین مسکو ساخته شد. به گفتهٔ رئیس آژانس املاک کرملین، ساخت این بالگردنشین، برای رئیس‌جمهور، ۲۰۰ میلیون روبل روسیه (حدود ۶٫۴ میلیون دلار) هزینه داشته‌است. این بالگردنشین، در باغ تاینیتسکی کرملین نزدیک به دیوارهای بیرونی کاخ قرار دارد.
جیمز دوم با عناوین دوک یورک (۱۶۴۴-۸۵)، دوک آلبانی (۱۶۶۰-۸۵) و جیمز هفتم پادشاه اسکاتلند (زادهٔ ۱۴ اکتبر ۱۶۳۳ – درگذشتهٔ ۱۶ یا ۱۷ سپتامبر ۱۷۰۱) پادشاه انگلستان، اسکاتلند و ایرلند از ۱۶۸۵ تا ۱۶۸۸ بود که در پی انقلاب شکوهمند (۱۶۸۸-۸۹) از سلطنت خلع و ویلیام سوم و ماری دوم به‌جای او بر تخت نشستند. جیمز به ایرلند فرار کرد و تلاش نمود تا قدرتش را بازپس گیرد اما در نبرد بوین شکست خورد و پس از آن تا آخر عمرش در فرانسه به سر برد.
جیمز دومین فرزند چارلز یکم و هنریتا ماریا و برادر کوچکتر چارلز دوم بود و عنوان دوک یورک را در ژانویهٔ ۱۶۴۴ دریافت نمود. او در طول جنگ‌های داخلی انگلستان به آکسفورد رفت و از اکتبر ۱۶۴۲ تا تسلیم شهر در ژوئن ۱۶۴۶ در آنجا به سر برد. جیمز سپس با حکم پارلمان به کاخ سنت جیمز منتقل شد که از آنجا در آوریل ۱۶۴۸ به هلند فرار کرده و در اوایل ۱۶۴۹ به مادرش در فرانسه پیوست. در آوریل ۱۶۵۲ جیمز وارد ارتش فرانسه شد و توانایی‌های خود را به نمایش گذاشت اما وقتی که دید برادرش چارلز دوم با اسپانیا در ۱۶۵۶ علیه فرانسه متحد شده است با بی‌میلی به او پیوست و فرماندهی جناح راست ارتش اسپانیا را در نبرد دیونز در ۱۶۵۸ برعهده گرفت.
چارلز دوم در ۱۶۶۰ توانست بار دیگر بر تخت پادشاهی انگلستان بنشیند و در این زمان عنوان دوک آلبانی به جیمز اعطا شد. جیمز سپس با عنوان لرد دریاسالار وارد نیروی دریایی شد و به سازماندهی آنجا پرداخت. او همچنین نسبت به یافتن مستعمرات جدید علاقه‌مند بود و در ۱۶۶۴ توانست نیو آمستردام را از دست هلندی‌ها خارج سازد و این موضوع سبب شد تا آنجا را به افتخار او به نیویورک تغییر نام دهند. جیمز همچنین فرماندهی ناوگان انگلستان در دومین و سومین جنگ‌های هلند و انگلستان را برعهده داشت.
جیمز در سپتامبر ۱۶۶۰ با آن، دختر ارل کلارندون ازدواج کرد. او که تا پیش از ازدواج و چه پس از آن همچون برادرش به عیاشی و هرزگی معروف بود در ۱۶۶۸ یا ۶۹ خود را وقف کلیسای کاتولیک نمود هرچند با پافشاری برادرش تا ۱۶۷۶ همچنان در مراسم دینی کلیسای انگلستان شرکت می‌جست و یکی از سخنگوهای اصلی آنها به شمار می‌رفت، به‌ویژه که درباریان وابسته به کلیسای انگلستان نظرات جیمز دربارهٔ پارلمان و پادشاهی را هم‌راستا با دیدگاه‌های خود می‌دیدند. جیمز همچنین توسط برادرش چارلز قانع شد تا دخترانش ماری و آن را تحت تعالیم پروتستانی پرورش دهد. او همچنین در ۱۶۷۷ دختر بزرگش ماری را به ازدواج ویلیام اورانژ که یک پروتستان بود درآورد.
با این وجود جیمز در ۱۶۷۳ و در واکنش به «فرمان آزمون» که او را مجبور به تکفیر کاتولیسیسم می‌نمود از تمامی مقام‌های خود استعفا کرد و بدین ترتیب موضع مذهبی‌اش را رسماً مشخص نمود. او همچنین به دنبال مرگ همسر اولش در همان سال با ماری مُدِنا که شاه‌دختی کاتولیک مذهب بود ازدواج کرد و باعث برانگیخته شدن احساسات عمومی شد. پس از این اتفاق سه پارلمان پیاپی از ۱۶۷۹ تا ۱۶۸۱ حکم به محرومیت جیمز از جانشینی دادند و او بیشتر این مدت را در تبعید در بروکسل و ادینبرو گذراند. جیمز در ۱۶۸۲ به انگلستان بازگشت و رهبری محافظه‌کاران آنگلیکایی را بار دیگر برعهده گرفت. بدین ترتیب قدرت او در دولت محلی دوباره تثبیت شد و تا ۱۶۸۴ نفوذ او بر سیاست کشور به بالاترین حد خود رسید.
چارلز دوم در ۱۶۸۵ درگذشت و جیمز دوم در ۶ فوریه همان سال قدرت را به عنوان پادشاه جدید انگلستان در دست گرفت و پارلمان جدید نیز او را حمایت نمود. اما پس از وقوع شورش‌هایی ناموفق در تابستان ۱۶۸۵ به رهبری دوک مانماوث در انگلستان و دوک آرژیل در اسکاتلند که با وحشیگری تمام سرکوب شد، جیمز دوم که به زیردستانش اعتماد نداشت اختیارات لازم را به آن دسته از مقاماتی که کاتولیک مذهب بوده و سابقه نظامی در خارج از کشور را داشتند و مورد اعتماد بودند واگذار نمود. این موضوع باعث بروز درگیری بین شاه و پارلمان شد. همچنین شکاف ایجاد شده بین پادشاه و محافظه‌کاران آنگلیکایی که پیشتر متحد او بودند در ۱۶۸۶ به اوج خود رسید. بیشتر پست‌های سیاسی به کاتولیک مذهبان واگذار شد و آنها اجازهٔ حضور در شورای اختصاصی را یافتند.
ادامهٔ سیاست‌های جیمز به نفع کاتولیک‌ها تا آنجا خشم عمومی را برانگیخت که از ویلیام اورانژ، همسر ماری (دختر جیمز) و از پشتیبانان پروتستانیسم در اروپا خواسته شد تا علیه جیمز وارد عمل شود. در ۳۰ ژوئن ۱۶۸۸ هفت نفر از رهبران انگلیسی که از بهار ۱۶۸۷ با ویلیام اورانژ در ارتباط بودند طی نامه‌ای از او خواستند تا رهبری لشکرکشی به انگلستان را برعهده بگیرد. تا سپتامبر همان سال مشخص شد که ویلیام که تا پیش از آن درگیر جنگ با لوئی چهاردهم بود حتماً به انگلستان حمله خواهد کرد. لوئی چهاردهم به جیمز پیشنهاد کمک داد اما جیمز که از عکس‌العمل در داخل کشور بیمناک بود و درعین حال به توانایی نیروهای خود در دفع این حمله اطمینان داشت آن را رد کرد.
ویلیام در ۱۶۸۸ به سوی انگلستان حرکت کرد و با پشت سر گذاشتن ناوگان انگلیسی توانست در پانزدهم نوامبر در بریکسهام در خلیج تور پیاده شود. به‌دنبال پیشروی ویلیام در انگلستان تمامی صاحب‌منصبان پروتستان مذهب جیمز به او پیوستند و این تعداد آنقدر زیاد بود که جیمز جرأت فرستادن ارتشش برای مقابله با دشمن را نیافت. او پس از آنکه دخترش آن نیز او را ترک کرد و به مهاجمان پیوست تصمیم به فرار به فرانسه گرفت، اما در کنت متوقفش کردند و تنها ۱۲ روز بعد در ۲۳ دسامبر ۱۶۸۸ به او اجازهٔ رفتن داده شد.
پارلمان در ۱۲ فوریه ۱۶۸۹ پارلمان جیمز را از قدرت خلع و تاج پادشاهی را به ماری و همسرش ویلیام پیشکش نمودند و آن دو در ۱۱ آوریل ۱۶۸۹ با عنوان ویلیام سوم و ماری دوم به‌طور مشترک بر تخت نشستند.
جیمز در مارس ۱۶۸۹ به ایرلند رفت و پارلمانی که به دوبلین فراخوانده شده بود او را به عنوان شاه به رسمیت شناخت. وی سپس همراه با ارتشی متشکل از نیروهای ایرلندی و فرانسوی برای بازپس‌گیری جایگاهش به انگلستان لشکر کشید اما طی نبرد بوین در ۱۱ ژوئیه ۱۶۹۰ از نیروهای ویلیام شکست خورد و به فرانسه گریخت. یک سال بعد قوای ویلیام موفق به فتح ایرلند شدند و جیمز سالخورده نتوانست هیچ یک از توانایی‌های پیشین نظامی خود را به نمایش بگذارد. با امضای معاهده ریسویک بین انگلستان و فرانسه در ۱۶۹۷ آخرین امیدهای جیمز برای بازگشتش به قدرت نیز از بین رفت و او روزبروز بیشتر خود را درگیر عباداتش نمود.
جیمز باقی عمرش را در فرانسه گذراند و در همانجا در ۱۷۰۱ درگذشت.
دی بروکه ، به معنی: پُل یا بروکه ("Brücke") گروهی از نقاشان و چاپگران آلمانی بودند که از سال ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۳ فعالیت می‌کردند و در این مدت نقشی محوری در گسترش اکسپرسیونیسم داشتند.بروکه ، وب‌گاه دانشنامه بریتانیکا. بازدید در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۰.
بنیان‌گذاران گروه چهار دانشجوی معماری در شهر درسدن با نام‌های کارل اشمیت روتلوف (که گروه را هم او نام‌گذاری کرد)، فریتز بلیل، اریک هِکِل و ارنست لودویگ کیرشنر بودند. دیگر هنرمندانی که در سال‌های بعد به گروه پیوستند امیل نولده، مکس پچشتاین، اُتو مولر، کونو آمیت از سوییس، آکسلی گالن کالِلا از فنلاند و فوویست هلندی کیز وَن دُنگِن بودند. این هنرمندان جوان فضای مشترک مطلوبی به وجود آوردند تا تکنیک‌هایشان را با هم تقسیم کنند و با یکدیگر نمایشگاه بگذارند.
بروکه گاهی با فوویسم مقایسه می‌شود. هر دو جنبش گرایش‌هایی به هنرهای بدوی دارند و هر دو به نمایش شدید هیجان با استفاده از رنگ‌های تند غیرطبیعی تمایل دارند."آرت‌اسپوک (ArtSpoke)"، رابرت آتکینز (Robert Atkins)، ۱۹۹۳. .
رُباط تُهیگاهی‌کَمَری یا ایلیولومبار رباطی است که استخوان تهیگاهی (ایلیوم) را به زائده عرضی پنجمین مهره کمری متصل می‌کند. محل اتصال آن بر روی استخوان تهیگاهی در ناحیه ستیغ تهیگاهیiliac crest است. زمانی که یک نقص خاجی‌تهیگاهی (ساکروایلیاک) واقعی وجود دارد، این رباط غالباً دردناک می‌گردد.Darlene Hertling and Randolph M.Kessler
رُباط خاجی‌تُکمه‌ای یا رباط ساکروتوبروس رباطی است که استخوان خاجی (ساکروم) را به برجستگی تکمه‌ای نشیمنگاهیIschial tuberosity استخوان نشیمنگاهی (ایسکیوم) متصل می‌کند. بخش اتصالی این رباط به استخوان خاجی، قسمت تحتانی سطح طرفی آن است. رباط خاجی‌تکمه‌ای همچنین به استخوان دنبالچه، خار تهیگاهی بالایی پیشین و خار تهیگاهی پایینی پیشین اتصال دارد. این رباط و رباط خاجی‌خاری (ساکرواسپینوس) در ایجاد سوراخ سیاتیک بزرگ و کوچکGreater and Lesser sciatic foramina نقش دارند. رباط‌های خاجی‌تکمه‌ای، به‌طور قوی لگن‌ها و حرکت رو به جلوی خاجی را تثبیت می‌کنند.Darlene Hertling and Randolph M.Kessler
خدیجه «شهلا» جاهد (٢٠ اردیبهشت ١٣۴٨ – ١٠ آذر ۱۳۸٩) همسر موقت بازیکن فوتبال ناصر محمدخانی بود که به اتهام قتل لاله سحرخیزان، همسر دائم محمدخانی، در ۱۷ مهر ۱۳۸۱ در خانه‌ای واقع در میدان کتابی تهران، به قصاص محکوم شد و بامداد ۱۰ آذر ۱۳۸۹ در زندان اوین به دار آویخته شد.
اصلاح اراضی یا احیای اراضی (که همچنین با عنوان احیای زمین‌های کشاورزی یا احیای زمین‌های بایر نیز شناخته می‌شود)، به مجموعه فعالیت‌هایی گفته می‌شود که زمین‌هایی را که قابلیت بالقوه برای کشاورزی و فعالیت‌های تولیدی را دارند، برای کشت و تولید محصولات کشاورزی مختلف آماده‌سازی می‌نمایند.
این فعالیت‌ها شامل تسطیح اراضی، یکپارچه‌سازی اراضی، آبرسانی و ایجاد کانال‌های انتهایی شبکه‌های آبرسانی و اصلاح و تقویت خاک می‌باشد.
.احیای اراضی کشاورزی ، شرکت توسعه و عمران اراضی روستایی.
طبیعی‌ است که با توجه به افزایش روزافزون جمعیت جهان و محدود بودن اراضی کشاورزی، یکی از راه‌های افزایش تولید محصولات کشاورزی، افزایش سطح زمین‌های قابل کشت در هر کشور و منطقه می‌باشد.روستا نیوز ، توسعه پایدار در کشاورزی.
بر اساس آمار رسمی، مجموع اراضی کشاورزی کشور ۱۵٫۵ میلیون هکتار برآورد می‌شود که ۹٫۳ میلیون هکتار آن اراضی دیم و ۶٫۲ میلیون هکتار اراضی آبی است. بیشترین تهدید برای اراضی کشاورزی خشکسالی، کمبود آب و خارج شدن اراضی از زیر کشت است. برای حفظ اراضی کشاورزی و افزایش تولید و بهره‌وری، ۳ برنامه دولت که در سال‌های اخیر اجرا شده‌است، تجهیز اراضی به سامانه‌های نوین آبیاری، احیای اراضی و همچنین مهار آب‌های مرزی است.