moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مدل‌های دیگری شامل MVBIII توسعه یافته از MVBIA به عنوان مین‌ریز، MVBIV به عنوان زیردریایی تعمیرکاری-تدارکاتی، MVBV با سامانه پیشران جدید و در نهایت MVBVIA با موتور بخار جدید طراحی گشتند که همگی به نفع MVBVII رد شدند. این مدل ۵۰۰ تنی که بر اساس مدل موفق UBIII جنگ جهانی اول طراحی شده بود و بعداً نوع ۷ (VII) نام گرفت، در آینده به ستون فقرات ناوگان او-بوت‌های آلمانی در جنگ جهانی دوم بدل گردید. نخستین سفارش تولید MVBVII در ماه ژانویه سال ۱۹۳۵ ارائه گشت. تقریباً در همین زمان بود که پیشوند MBV از عنوان آن حذف شد.
میانه ماه اوت سال ۱۹۳۹ فرماندهی عالی "کریگس‌مارینه"، در جریان آماده‌سازی برای جنگ قریب‌الوقوع، دستور به اجرای بلافاصله طرح موسوم به «برنامه جنگ سه جبهه‌ای» داد. بر این اساس یگان‌های دریایی از جمله او-بوت‌ها به منظور گرفتار نشدن در محاصره در بنادر خود توسط قدرت‌های دریایی، پیش از اعلان جنگ بریتانیا و فرانسه در روز ۳ سپتامبر سال ۱۹۳۹، در نواحی عملیاتی خود در دریاهای آزاد مستقر شدند. با توجه به عدم نیاز به او-بوت‌ها در دریای بالتیک، قرارگاه فرماندهی این ناوگان به زنگْواردِن در نزدیکی ویلهلمس‌هافن منتقل گشت. هنگام آغاز جنگ جهانی دوم آلمان ۵۷ او-بوت در اختیار داشت که ۳۰ مورد از آن‌ها او-بوت‌های کوچک ساحلی با تنها قابلیت عملیات در دریای شمال بود.
او-بوت‌ها از میانه ماه اکتبر سال ۱۹۳۹ شروع به ریختن مین دریایی مغناطیسی در آب‌های نزدیک بنادر بریتانیا کردند. این مین‌ها که با صدای کشتی‌هایی که از روی آن می‌گذشتند منفجر می‌شدند، تسلیحاتی بسیار مؤثر و مخربی بودند. مین‌ریزی آلمانی‌ها آمد و شد کشتی‌های بریتانیایی را با خلل جدی مواجه ساخت. اوایل سال ۱۹۴۰ عملیات مین‌ریزی او-بوت‌ها در طول سواحل شرقی بریتانیا افزایش چشمگیری یافت؛ به وجهی که تا میانه ماه فوریه سال ۱۹۴۰ حدود ۱۰۰ کشتی تجاری قربانی این مین‌ها شدند.
پس از تلاش کم‌حاصل اولیه در گذر از تنگه جبل‌الطارق و حمله به کشتیرانی دشمن در مدیترانه، تمرکز اصلی ناوگان او-بوت‌ها بر اقیانوس اطلس قرار داشت. سقوط فرانسه و دستیابی آلمان به پایگاه‌های دریایی در ساحل اقیانوس اطلس این رویکرد را تقویت کرد.
به هر صورت هیتلر روز ۲۶ اوت سال ۱۹۴۱ فرمان به ورود او-بوت‌ها به مدیترانه داد. دریاسالار کارل دونیتس، فرمانده کل ناوگان او-بوت‌ها، با تجربه رزم در این دریا و با آگاهی از دشواری‌های او-بوت‌ها در این فضای بسته و آب‌های کم‌عمق، با این تصمیم مخالف بود. به هر صورت سه هفته بعد شش او-بوت راهی این دریا شدند. این او-بوت‌ها قصد داشتند از تنگه جبل‌الطارق که به شدت توسط بریتانیایی‌ها محافظت می‌شد، گذر و با حمله به کشتیرانی دشمن در مدیترانه، توجه نیروی دریایی بریتانیا را از خط تدارکاتی دریایی آفریکاکور در شمال آفریقا منحرف کنند. پس از گذر دشوار از تنگه، او-بوت‌ها مشکلات پیش‌بینی شده توسط دونیتس را گزارش کردند. کاروان‌های تدارکاتی بریتانیایی در مدیترانه غالباً متشکل از شناورهای کوچک با آبخور کم‌عمق بودند که به سختی مورد اصابت اژدر قرار می‌گرفتند. حضور پر رنگ شناورهای محافظ حول این کاروان‌ها نیز امکان آمدن به سطح و استفاده از توپ عرشه را از بین می‌برد. در طی یک ماه عمل در این دریا، شش او-بوت آلمانی تنها موفق به غرق کردن دو دوبه، یک شناور کوچک تجاری ساحلی و یک تانکر نفت شدند. با این حال با اصرار فرماندهی عالی بر حضور در این دریا، به دونیتس دستور داده شد تعداد بیشتری او-بوت به آن بفرستد. بدین شکل، در مقابل اعتراض شدید دونیتس، آلمان ده او-بوت دیگر را راهی مدیترانه کرد. پانزده او-بوت هم در آب‌های غرب تنگه جبل‌الطارق مستقر شدند. در این زمان به استثنای فعالیت گروه کوچکی از او-بوت‌ها در نزدیکی نیوفاندلند، کشتی‌رانی متفقین در اقیانوس اطلس شمالی تا حدود زیادی بدون مزاحمت صورت می‌گرفت. بدین ترتیب مجموع تناژ شناورهای غرق‌شده توسط او-بوت‌ها از ۲۰۰ هزار تن در ماه سپتامبر سال ۱۹۴۰ به ۶۰ هزار تن در ماه نوامبر این سال کاهش یافت. در همین مدت چهار او-بوت در مدیترانه از دست رفتند و به سه او-بوت دیگر آسیب وارد شد. در مجموع در سه ماه پایانی سال ۱۹۴۱ نوزده او-بوت در مدیترانه و یکی او-بوت دیگر در مسیر ورود به آن غرق شدند. در همین دوره زمانی شناورهای غرق‌شده متفقین در اقیانوس اطلس در کمترین میزان در تمامی طول جنگ بود
ماه مه سال ۱۹۴۳، هنگامی که او-بوت‌های از بین رفته در یک ماه به بیش از ۴۰ مورد رسید، به دستور دریابد دونیتس او-بوت‌ها از مسیرهای کشتی‌رانی اقیانوس اطلس شمالی خارج و به آنچه «مناطق امن‌تر» تلقی می‌گشت، منتقل شدند. نزد دونیتس این یک عقب‌نشینی موقت تا هنگام دریافت تسلیحات جدیدتر بود. فرماندهی عالی او-بوت امیدوار بود با دریافت مدل‌های جدید با سامانه‌های شناسایی و تسلیحاتی نوین، ورق مجدداً به نفع آلمان بازخواهد گشت. متعاقباً از پاییز سال ۱۹۴۳ جنگ کاروان‌ها در خطوط کشتی‌رانی اقیانوس اطلس شمالی از سر گرفته شد. به هر حال با از دست رفتن تعداد زیاد دیگری او-بوت، نتایج برای آلمان مخرب بود. با این وجود دونیتس می‌پنداشت آلمان نمی‌تواند جنگ در دریا را رها کند. بدین شکل او-بوت‌ها به عملیات ادامه دادند. با توجه به از دست رفتن ماهانه حدود هزار نفر، در این زمان بسیاری از او-بوت‌ها دارای خدمه‌ای بی‌تجربه تنها با کم‌ترین آموزش‌های ابتدایی، بودند. تعداد زیادی از او-بوت‌ها در نخستین مأموریت عملیاتی خود از دست رفتند.
او-بوت‌ها قابلیت اصلی تخریبی خود را از اژدرها، سلاح خوددکششی انفجاری، می‌گرفتند. اندازه و شکل اژدرها متفاوت بود اما همگی قابلیت انفجار زیر آب را داشتند و سلاحی مرگبار علیه شناورهای سطحی بودند. بزرگ‌ترین مشکل اژدرها برد نسبتاً کوتاه آن‌ها بود که سبب می‌شد او-بوت وادار به نزدیک‌شدن به طعمه خود شود و گاهی در خطر توپ‌های قدرتمندتر آن قرار گیرد. این برد در اوایل سده بیستم حدود تنها ۱ کیلومتر در سرعت ۳۵ گره یا ۲ کیلومتر در سرعت ۲۵ گره بود. حتی از این فاصله اندک هم اصابت به یک هدف متحرک کار ساده‌ای نبود و اغلب لازم می‌شد او-بوت به فاصله بسیار نزدیک‌تری برود. در جریان جنگ جهانی اول اژدرها معمولاً از فاصله حدود ۵۰۰ متری شلیک می‌شدند. شرایط در این زمان به‌گونه‌ای بود که عده‌ای بر این باور بودند که توپ جای اژدر را به عنوان سلاح اصلی خواهد گرفت. به هر صورت عمده مزیت اژدر امکان نزدیک شدن به طعمه بدون دیده شدن بود.
از سال ۱۹۰۶ نیروی دریایی آلمان کالیبر استاندارد ۵۰ سانتی‌متر به جای ۴۵ سانتی‌متر را برای اژدرهای تمامی شناورها به جز کشتی‌های بزرگ، برگزید. اژدرها پیش از جنگ جهانی اول به شکل خوبی تکامل یافتند و شباهت زیادی به مدل‌ها جنگ جهانی دوم داشتند. تثبیت‌کننده‌های عمودی و دماغه تیز حذف و پیش‌ران متقاطع-دوار به‌کار گرفته شد. برد مدل‌های جدیدتر برای اصابت تضمینی از کمتر از ۱۰۰ متر به ۴۰۰ تا ۸۰۰ متر رسید. حتی نصب موتور الکتریکی نیز در این زمان بر روی آن‌ها آزمایش شد اما با عملکرد بسیار پایین‌تر کار بر آن ادامه نیافت. به هر صورت پس از آغاز جنگ جهانی اول توسعه اژدرها دیگر اولویت بالایی برای آلمان نداشت. اژدرهای جنگ جهانی اول دو مشکل اساسی داشتند. نخست این که قابل‌اتکا بودند اما تأثیر لازم را نداشتند؛ اغلب شناور هدف را از کار می‌انداختند اما باعث غرق شدن آن نمی‌شدند. برای حل این مشکل مواد منفجره آن‌ها بیشتر شد که البته جای بیشتری در فضای تنگ درون اژدر می‌گرفت. اژدر او-بوت‌ها در ابتدا از هوای فشرده برای حرکت استفاده می‌کردند. این مسئله به عنوان مشکل دوم سبب ایجاد خط سِیر از حباب‌ها بر سطح آب و گاهی باعث شناسایی اژدر و گریز اهداف از مقابل آن می‌شد. این مشکل نیاز به شلیک همزمان دو، سه یا حتی چهار اژدر را ایجاد می‌کرد.
پیمان ورسای استفاده از اژدر را برای آلمان ممنوع نکرد؛ در نتیجه توسعه آن پس از پایان جنگ جهانی اول ادامه یافت. مشخصات پایه تغییر کرد و کالیبر جدید ۵۳٫۳ سانتی‌متر و طول ۷ متر برگزیده شد. تحقیق و توسعه دوره میان‌دوجنگ عملکرد اژدرها را هر چه بیشتر بهبود بخشید. به‌کارگیری موتور الکتریکی برای این تسلیحات تطبیق‌پذیری تاکتیکی آن برای شرایط مختلف را با حذف تقریبی دنباله حباب‌ها افزایش داد. به هر صورت نوع هوای فشرده همچنان مزیت سرعت و برد بیشتر را نسبت به نوع الکتریکی داشت. هنگامی که امکان برآورد دقیق سرعت شناور هدف وجود نداشت دو اژدر، نخستین با سرعت حدود دو گره بیشتر از شناور مورد نظر و دومی مقداری آهسته‌تر، به طرف آن شلیک می‌شد. هنگام آغاز جنگ جهانی دوم او-بوت‌ها از هر دو نوع استفاده می‌کردند.
تا این زمان هدف‌گیری اژدر با چرخش کل او-بوت صورت می‌گرفت. به‌کارگیری تغییر دهنده زاویه محفظه شلیک که پیش از آغاز جنگ جهانی دوم پدید آمد، امکان حمله به اهدافی که خارج از خط مرکز او-بوت بودند را فراهم آورد. ابداع ابزار چرخش اژدر پس از شلیک، موجب رهگیری دقیق‌تر اهداف و افزایش قابل توجه احتمال اصابت شد. در نوع پیشرفته‌تر دیگری که آلمانی‌ها توسعه دادند اژدرهای مجهز به یک باتری و تعدادی تقویت‌کننده الکترونیکی، با استفاده از سکان خود با ردگیری صدای پروانه شناور هدف بر روی آن «قفل» می‌کردند. از این نوع حتی علیه اهدافی که به شکل بصری مشاهده نشده بودند نیز استفاده می‌شد.
حرف گه (G) در عنوان اژدرها اشاره به نام اولیه اژدر در زبان آلمانی یعنی «ابزار پیش‌رونده در خط مستقیم» (Geradelaufapparat) دارد. عدد ۷ مربوط به طول اژدر است. برای پبش‌ران هوای فشرده از پسوند آ (a) و برای پیش‌ران الکتریکی از پسوند ایی (e) استفاده می‌شد.
توپ‌ها برد بلندتر و دقت هدف‌گیری و نواخت تیر بیشتری نسبت به اژدر داشتند.
ماه نوامبر سال ۱۹۴۱ به منظور سازمان‌دهی هدایت عملیاتی در مدیترانه یک مقر فرماندهی در رم ایجاد گردید. هدایت تاکتیکی او-بوت‌ها در شرق مدیترانه بر عهده ناوگان ۲۳ او-بوت مستقر در سالامیس در یونان و غرب مدیترانه بر عهده ناوگان ۲۹ او-بوت مستقر در لا اسپتزیا در ایتالیا نهاده شد.
تسخیر نروژ، دانمارک، بلژیک، هلند و فرانسه، پایگاه‌های جدیدی به آلمان برای او-بوت‌های آن داد؛ مخصوصاً بندرگاه‌های بزرگ فرانسه در کرانه اقیانوس اطلس که به عنوان یک «دارایی راهبردی»، امکان افزایش زیاد برد عملیاتی او-بوت‌ها را فراهم می‌آورد. به عقیده دونیتس این مسئله آلمان را از محدودیت «مثلث بالتیک» که «نقص عمده» آن در جنگ جهانی اول بود، می‌رهاند. دریابد دونیتس روز ۲۳ ژوئن سال ۱۹۴۰ از بندرگاه لوریان دیدار کرد و تصمیم به ایجاد پایگاه‌هایی برای او-بوت‌ها در ساحل غربی فرانسه گرفت. روز ۷ ژوئیه او-۳۰ به عنوان نخستین او-بوت وارد بندر لوریان در فرانسه شد. ماه‌های بعد او-بوت‌ها در برست، سن-نزر، لا پالیس و بوردو پهلو گرفتند. از پایگاه بوردو در جنوب از ماه اوت سال ۱۹۴۰ مشترکاً با زیردریایی‌های ایتالیایی استفاده می‌شد. بدین ترتیب دیگر برای رسیدن به حوزه عملیاتی، دیگر لازم نبود او-بوت‌ها زیر خطر هواگردهای بریتانیایی دریای شمال را طی کنند. روز ۱۶ اکتبر ستاد فرماندهی عالی او-بوت در دماغه کِرنِوِل در لوریان مستقر شد. این قرارگاه به مرکز فرماندهی عملیاتی او-بوت در اقیانوس اطلس تا ماه آوریل سال ۱۹۴۲ بدل گشت. در همین زمان ناوگان دوم او-بوت نیز در لوریان استقرار یافت.
مواجه با بمب‌افکن‌های بریتانیایی، برای محافظت از پایگاه‌های او-بوت‌ها چندین پناهگاه بزرگ در آن‌ها احداث شد. این پروژه مهندسی عظیم به سازمان توت محول و نخستین مورد از آن در لوریان تکمیل گشت. دو پناهگاه نخست با عناوین «کِرومان ۱» و «کرومان ۲» از ماه اکتبر سال ۱۹۴۱ عملیاتی بودند. کرمان ۳ اوایل سال ۱۹۴۳ تکمیل شد. چندین هزار کارگر از کشورهای دیگر اروپایی در ساخت این پناهگاه‌ها حضور داشتند. چنین پایگاه‌هایی می‌توانستند ۳۰ او-بوت را در خود جای دهند. تنها در اواخر جنگ بود که بمب‌های متفقین می‌توانست در سقف بتنی با ضخامت چهار متری این پناهگاه‌های نفود کنند.
روز ۳۰ ژوئن سال ۱۹۴۱ او-۳۰۲ به عنوان نخستین او-بوت وارد نخستین پناهگاه در سن-نزر شد و مورد استقبال دریابد دونیتس قرار گرفت.
هنگام آغاز جنگ جهانی اول بر خلاف بریتانیایی‌ها که زیردریایی‌های را سلاحی دفاعی در پشتیبانی از ناوگان سطحی می‌دیدند، آلمانی‌ها برای آن قابلیت بالایی در تهاجم قائل بودند. در جهت مقابله به مثل با محاصره آلمان توسط بریتانیا، این کشور نیز سعی در ایجاد یک محاصره دریایی علیه دشمن برای قطع «خط زندگی» آن کرد. با توجه به ضعف نسبی ناوگان سطحی آلمان، توسل به او-بوت‌ها تنها راهکار عملی بود. آلمان ماه فوریه سال ۱۹۱۵ تمامی آب‌های اطراف جزیره بریتانیا را ناحیه جنگی اعلام کرد و اذعان داشت هر کشتی متخاصمی که وارد این ناحیه شود بدون اخطار غرق خواهد شد. بدین ترتیب میزان خسارات وارد آمده از سمت او-بوت‌ها از حدود ۴۸ هزار تُن در ماه ژانویه سال ۱۹۱۵ به حدود ۸۱ هزار تن در ماه مارس، ۱۲۰ هزار تن در ماه مه و ۱۸۶ هزار تن در ماه اوت جهش یافت. بدین شکل جنگ بدون محدودیت او-بوت‌ها آغاز شد. او-بوت‌های آلمان، در چارچوب قوانین بین‌المللی، سال ۱۹۱۵ مجموعاً ۵۵۵ کشتی تجاری، سال بعد حدود ۱۳۰۰ کشتی تجاری (معادل ۲ میلیون تن) و سال پس از آن بیش از ۳۰۰۰ کشتی تجاری (معادل حدود ۶ میلیون تن) متفقین را غرق کردند. خدمه کشتی‌های دشمن معمولاً فرصت می‌یافتند شناور را پیش از غرق شدن آن ترک کنند. با توجه به این که او-بوت‌ها غالباً علیه کشتیرانی غیرنظامی به‌کار گرفته می‌شدند، این ادوات در خط مقدم مفهوم جنگ تمام عیار قرار داشتند؛ شیوه‌ای که در آن از هر وسیله‌ای برای غلبه بر دشمن استفاده می‌گردد.
اقدامات او-بوت‌ها یک تهدید جدی برای متفقین به حساب می‌آمد. به هر صورت، هنگام آغاز جنگ جهانی اول بریتانیا از هیچ ابزار مقابله‌ای برای مبارزه با او-بوت‌ها بهره نمی‌برد. عده زیادی تصور می‌کردند از آن جایی که او-بوت‌ها بیشتر اوقات را در سطح به سرمی‌برند، به راحتی قربانی آتش توپ‌ها و کوبیده شدن خواهند شد. هنگامی که ناو بریتانیایی "بیرمنگام" با کوبیدن خود به او-۱۵ موجب غرق شدن آن گشت (نخستین او-بوت غرق‌شده آلمانی)، این دیدگاه تقویت شد. به هر صورت در پنج ماه باقیمانده از سال ۱۹۱۴ تنها یک او-بوت دیگر (او-۱۸) توسط بریتانیایی‌ها غرق شد. بدین شکل از پنج او-بوت از دست رفته در سال ۱۹۱۴ تنها دو مورد مربوط به اقدامات متقابل بریتانیایی‌ها بود. از سال ۱۹۱۵ با افزایش شدید خسارات وارد آمده به کشتیرانی آن توسط او-بوت‌ها، نیروی دریایی بریتانیا بخش قابل توجهی از منابع موجود خود را به جنگ ضدزیردریایی اختصاص داد. با عقیده بر این که «حمله بهترین دفاست»، تلاش شدیدی برای دستیابی به روش‌هایی جهت شناسایی و غرق کردن او-بوت‌ها آغاز شد. حتی آموزش کاکایی‌ها و فُک‌ها نیز برای مکان‌یابی او-بوت‌ها از نظر گذرانده شد. تحقیقات گسترده برای ابداع گونه‌ای یابنده صوتی انجام گرفت. یک سامانه شناسایی زیرآبی صوتی موسوم به هیدروفون پدید آمد که صدای ایجاد شده توسط او-بوت‌ها را ردگیری می‌کرد. این سامانه از حدود ماه آوریل سال ۱۹۱۷ عملیاتی شد.
خرج عمقی در این زمینه توسعه یافت. این بمب زیر آبی که از مین دریایی توسعه یافته بود، معمولاً ۱۳۵ کیلوگرم تی‌ان‌تی یا آماتول داشت و به فیوز هیدرواستاتیک برای انفجار در عمق ۱۲ تا ۲۴ متر، بعداً تا ۶۰ متر، مجهز بود. تا سال ۱۹۱۶ بسیاری از کشتی‌های ضدزیردریایی بریتانیایی به این ادوات مسلح گشتند. به هر صورت در این سال تنها دو او-بوت با خرج عمقی غرق شدند. با این حال با بهبود هر چه بیشتر خرج‌های عمقی و کاربرد گسترده‌تر آن، این آمار در سال‌های ۱۹۱۷ و ۱۹۱۸ به شدت افزایش یافت.
در ابتدای جنگ نیروی دریایی بریتانیا چند هواگردی را که به تازگی جهت شناسایی شناورهای دشمن به‌کارگرفته بود، در شکار او-بوت‌ها استفاده کرد. به هر صورت با توجه به اتکاناپذیری موتورها، سرعت پایین، ظرفیت محدود سوخت و گنجایش کم بمب این هواگردها در مقابل او-بوت‌ها بی‌تاثیر بودند. با این حال حضور هواگردها و شناسایی او-بوت‌ها توسط آن‌ها معمولاً سبب شیرجه‌زدن شناور دشمن می‌شد و امکان گریز کشتی‌های خودی را فراهم می‌آورد. در ادامه بریتانیایی‌ها از هواگردهای بهبود یافته مجهز به بمب‌های برخوردی ۴۵ تا ۲۳۵ کیلوگرمی یا بمب‌های ضدزیردریایی تأخیری ۱۰۰ کیلوگرمی استفاده کردند که البته اساساً همچنان نتوانست سبب شکار مستقیم او-بوت‌ها توسط آن‌ها شود.
علاوه بر این بریتانیا دست به حرکت گروهی کشتی‌های تجاری در قالب کاروان‌های تحت حفاظت کشتی‌های جنگی زد. این تمهیدات میزان خسارات را به شکل قابل ملاحظه‌ای کاهش داد؛ به شکلی که در یازده ماه پایانی جنگ جهانی اول تنها مجموعاً ۱۳۰۰ شناور از دست رفتند. عمده علت این مسئله مشکل او-بوت‌ها در یافتن اهداف بود؛ چرا که کشتی‌های تجاری دیگر در گسترده بزرگی پخش نمی‌شدند و در نتیجه برخورد کمتری با او-بوت‌ها اتفاق می‌افتاد.
تمهیدات به‌کارگرفته شده در جنگ جهانی دوم از جمله شکسته شدن رمز ماشین انیگما توسط بریتانیایی‌ها نیز با وجود افزایش تعداد او-بوت‌های عملیاتی و تلاش فراوان آلمانی‌ها برای بهبود تاکتیک‌های خود، بسیار اثر گذار بود؛ به‌وجهی که میانگین شش کشتی غرق‌شده توسط هر او-بوت در هر ماه در سال ۱۹۴۰، تا دو سال بعد، در پائیز سال ۱۹۴۲ به کمتر از یک کشتی و گاهی تا تنها نیم کشتی در ماه کاهش یافت.
به هر صورت بیشتر خسارات وارد آمده به ناوگان او-بوت‌ها در اثر عناصر طبیعی و مین‌ریزی دشمن در آب‌های عملیاتی آن‌ها بود.
نوع ۱ در سال ۱۹۳۲ معرفی گردید. تنها دو نمونه از این نوع او-بوت از خط تولید در کارخانه کشتی‌سازی "دِشیماگ" در برمن خارج شد. عامل اصلی توقف تولید این نوع بیش از آن که به طراحی آن مربوط باشد، در اثر تصمیمات سیاسی بود. به هر حال کنترل این او-بوت‌ها در شرایط عملیاتی دشوار، پایداری آن‌ها پایین و سرعت شیرجه آن‌ها کم گزارش شد. دو او-بوت ساخته شده بر اساس این مدل او-۲۵ و او-۲۶ نام گرفتند. دو او-بوت این نوع تا سال ۱۹۴۰ غالباً در وظایف آموزشی به کار گرفته شدند. پس از این مدت در اثر کمبود او-بوت‌های در دسترس، این او-بوت‌ها نیز وارد میدان نبرد گشتند که در مجموع با ۱۳ مأموریت عملیاتی و غرق کردن ۱۸ کشتی دشمن در جریان آن، عملکرد خوبی از خود نشان دادند.
او-بوت نوع ۲ یک مدل توسعه یافته از نوع ساحلی نوع UB نیروی دریایی امپراتوری آلمان به حساب می‌آمد. او-بوت‌های این نوع با اندازه‌ای کوچک و قیمتی ارزان، در مدت زمان کوتاهی ساخته می‌شدند. نوع ۲ بر مبنای مدل صادراتی CV-707 تولید شده برای فنلاند، یک ابزار آموزشی عالی بود اما در اثر اندازه کوچک، فضای داخلی تنگ و قابلیت ضعیف هنگام چرخش در سطح نگرش مناسبی به آن پیدا نشد. به هر حال شماری از گونه‌های این نوع او-بوت ساخته شد که در همگی آن‌ها از سه محفظه اژدرانداز استفاده گشت. او-بوت‌های این نوع عموماً در دریای شمال و دریای بالتیک علیه نیروی دریایی شوروی به کار گرفته شدند.
او-بوت نوع ۷ دارای یک بدنه بود. بدنه فشار در قسمت‌هایی بخش بیرونی بدنه را تشکیل می‌داد. تفاوت اساسی این نوع با طراحی‌های پیشین قرار گرفتن ذخیره سوخت درون بدنه فشار به جای محفظه تعادل بود که محافظت بیشتری برای آن فراهم می‌آورد. یک محفظه تعادل یگانه در مرکز، دو محفظه تعادل در خارج از بدنه فشار در جلو و عقب و دو محفظه تعادل نعلی در اطراف این نوع او-بوت قرار داشتند. بین عرشه و و سقف بدنه موارد متعددی از جمله جایگاه یک توپ، محفظه مهمات آن توپ، یک قایق و محفظه اژدرهای اضافه تعبیه شده بود. یک توپ ۸۸ میلی‌متری دریایی در جلوی عرشه و جلوی برجک دیدبانی و یک توپ ۲۰ میلی‌متری ضدهوایی در پشت توپ قرار گرفته بود.
او-بوت نوع ۹ توسعه‌یافته او-بوت نوع او ۸۱ سال ۱۹۱۵ بود.
او-بوت‌های پیش از جنگ جهانی اول با یک حرف «او» (U) و یک عدد نام‌گذاری می‌شدند. او-بوت‌های صادراتی از حروف «او.ب.» (UB) و او-بوت‌های ویژه مین‌ریزی از حروف «او.سی.» (UC) استفاده می‌کردند. هنگامی که یک نوع ارتقا یافته جدید پدید می‌آمد یک شماره به عددنویسی رومی نوع پیشین افزوده می‌شد.
این فهرست شامل جنگ‌هایی است که در تاریخ امپراتوری عثمانی رخ داده است:
زمین‌لرزه تبریز، زمین‌لرزهٔ شدیدی بود که در آبان‌ماه سال ۱۱۰۶ هجری خورشیدی، شهر تبریز را ویران کرد. شهر تبریز در اثر این زمین‌لرزه ویران شده و حدود ۷۷٬۰۰۰ نفر کشته شدند.
حسین فاطمی (زادهٔ ۱۳۵۸ در اردبیل) عکاس خبری و مستند است.
او عکاسی را از سال ۱۳۷۶ فرا گرفت.
و در سال ۱۳۸۴ بصورت حرفه ایی از خبرگزاری فارس شروع کرد.
عکسهای او در مجلات معتبر دنیا از جمله، نیوزویک، نیویورک تایمز، واشینگتن پست، گاردین به چاپ رسیده‌اند و در کشورهای لبنان، ترکیه، پاکستان، افغانستان، عراق، گرجستان، روسیه، هند، سومالی و کنیا عکاسی کرده‌‌است.
او هم‌اکنون بعنوان عکاس آزاد با آژانس همکاری دارد.
مهندسی جنگ، مهندسی رزمی یا مهندسی نظامی به شاخه‌ای از مهندسی گفته می‌شود که در جهت مدیریت و طراحی مانورها، عملیات‌ها و مسائل مرتبط به آنها فعالیت می‌کند.
براساس تعریف ناتو مهندسی جنگ -فارغ از گرایش‌ها و خدمات- برای مدیریت کردن و سازمان دادن محیط عملیات و نبردها فعالیت می‌کند و در مانورها با بخش پشتیبانی برای محافظ از نیروها و بهبود عملکرد و کارایی ادوات جنگی و انفجاری و محافظت محیطی با کمک گرفتن از هوش مهندسی و تجسس نظامی همکاری می‌کند. مهندسی جنگ شامل خدمات تعمیر و نگهداری وسایل و ماشین‌آلات جنگی نمی‌شود.
مهندسی جنگ از قدیمی‌ترین مهندسی‌هاست که بشر از زمان‌های دور برای مقابله با دشمن از تکنیک‌هایش استفاده می‌کرده‌است. در ابتدا این مهندسی به عهدهٔ مهندس عمران بود که در سده ۲۰ از این تخصص جدا شد و به صورت یک تخصص با رویکرد نظامی به فعالیت خود ادامه داد که در دانشکده‌های نظامی مباحث آن تدریس می‌گردد.
هیولاها علیه بیگانگان نام یک مجموعهٔ تلویزیونی کامپیوتری آمریکایی برپایهٔ فیلم اصلی‌اش، هیولاها علیه بیگانگان ۲۰۰۹، با همان نام می‌باشد. اولین نمایش فیلم در سال ۲۰۰۹ پرده‌برداری شد. این مجموعه در ۲۳ مارس ۲۰۱۳ بر روی شبکهٔ تلویزیونی نیکلودئون رفت. بعد از جایزه برگزیده کودکان نیکلودین، فیلم به صورت منظم در ۶ آوریل ۲۰۱۳ پخش شد.
پس از گذشت دردسرهای پرمشقت، اوضاع برای تیم هیولاها در منطقه پنجاه و چیزی (Fifty-Something) آرام شده بود. تا اینکه کاورتون (Coverton) یک هیولای تلپاتیک سر می‌رسد. به نظر می‌رسد او رئیس‌جمهور ایالات متحده را زندانی شده دارد که در واقع حاصل یک معامله صلح‌آمیز بوده‌است. هیولاها، ژنرال مانگر و رئیس‌جمهور نمی‌دانند که کاورتون با یک بیگانهٔ شیطانی که می‌خواهد زمین را تسخیر کند دست دارد.
در سال ۲۰۰۹، جفری کاتزنبرگ (Jeffrey Katzenberg) اعلام کرد نیکلودئون یک خلبان (پخش‌کننده) برای سری کارتونی هیولاها علیه بیگانگان است. در نهایت این مجموعه در سال ۲۰۱۲ سالانه توسط نیکلودئون در ۲۶ قسمت رونمایی شد. صداپیشگان جدید عبارتند از: دکتر سوسکه (کریس اوداود)، سوزان مورفی (ریکی لیندهوم)، نیمهٔ گمشده (دیدریچ بیدر) و B.O.B (اریک ادلستاین). این سریال با همکاری استودیوی انیمیشن‌سازی سی‌جی، Oktobor Animation، شبیه به دیگر مجموعه‌های دریم‌ورکس، پنگوئن‌های ماداگاسکار، (Kung Fu Panda: Legends of Awesomeness) است.
زمین‌لرزه تبریز، زمین‌لرزهٔ شدیدی بود که در ۶ اردیبهشت ۱۱۰۰ خورشیدی، شهر تبریز را ویران کرد. بسیاری از ساختمان‌های تبریز در اثر این زمین‌لرزه ویران شده و چند ده هزار نفر کشته شدند.
تعداد کشته‌ها درمنابع مختلف، بین ۸۰٬۰۰۰ تا ۲۵۰٬۰۰۰ تن ذکر شده است. ولی تعداد ۸۰٬۰۰۰ تن واقعی‌تر به نظر می‌رسد.
زمین‌لرزه تبریز، می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره کند:
پتروویتنام شرکت ملی نفت و گاز ویتنام است، که در سال ۱۹۷۷ تأسیس شد.http://www.pvc.vn/?portal=news&page=detail&category_id=7&id=388 در حال حاضر این شرکت، از طریق شرکت‌های تابعه خود، طیف وسیعی از عملیات نفتی را ارائه می‌دهد، که شامل: اکتشاف و تولید نفت خام و گاز طبیعی، خدمات ذخیره‌سازی، پالایش، حمل‌ونقل و توزیع.
سهام شرکت پتروویتنام به‌طور کامل در اختیار دولت مرکزی ویتنام قرار دارد و مسئولیت نظارت و مدیریت بر تمامی منابع نفت و گاز کشور ویتنام را برعهده دارد. پتروویتنام بزرگترین تولیدکننده نفت خام این کشور است، همچنین به عنوان دومین عرضه‌کننده برق ویتنام شناخته می‌شود.
سکستانت یا شِشَکان نوعی سدس قابل حمل است که برای ناوبری در دریانوردی به کار می‌رود.
سکستانت ابزاری برای سنجش زاویهٔ میان دو جسم قابل مشاهده و استفادهٔ اولیهٔ آن برای تعیین زاویهٔ میان اجرام آسمانی و افق (فرازای جسم) بوده‌است.
از این ابزار برای مشخص کردن یک جسم و پرتاب‌کردن یا شلیک کردن به آن یا مسیریابی به کمک ستاره‌ها استفاده می‌شده‌است. زاویه و زمان اندازه‌گیری برای محاسبهٔ خط موقعیت در جدول دریانوردی یا هوانوردی کاربرد دارند.
با نشانه‌گیری سکستانت بر روی خورشید در روز و بر روی ماه در شب می‌توان ارتفاع جغرافیایی شمالی را تشخیص داد اندازه‌گیری ارتفاع یک لندمارک می‌تواند دوری آن را از ابزار مشخص کند و سکستانت می‌تواند زاویهٔ میان اجسام را برای یک نقطه به کمک جدول مشخص کند.
سکستانت می‌تواند برای اندازه‌گیری فاصلهٔ بین ماه و ستاره‌ها و اجرام آسمانی دیگر استفاده شود و با کمک نصف‌النهار گرینویچ می‌توان عرض جغرافیایی خود را مشخص کرد.
داوود وکیل زاده متولد ۱۰ آذر در ۱۳۳۸ تربت جام عکاس، ناشر، طراح گرافیک و خوشنویس ایرانی است.
- نمایشگاه انفرادی خط گرافیک، موزه هنرهای معاصر اصفهان ۱۳۸۴
- نمایشگاه انفرادی عکس با عنوان (ایران من به چشم من)، گالری نیکول، تهران ۱۳۸۵
- نمایشگاه خط گرافیک با عنوان (شراب آسمانی)، گالری ثالث، تهران ۱۳۸۵
- نمایشگاه انفرادی عکس با عنوان (ایران من زیباست)، باغ موزه هنر ایرانی، تهران ۱۳۸۸
- نمایشگاه انفرادی عکس با عنوان (همسفر زیبایی‌ها)، گالری کبک، تهران ۱۳۹۰
- نمایشگاه انفرادی آثار خط نقاشی، گالری گنجینه، تهران ۱۳۹۱
- نمایشگاه انفرادی عکس، روستای ابیانه ۱۳۹۳
و شرکت در ده ها نمایشگاه گروهی در ایران
- مهمان برنامه زنده تلوزیونی دو قدم مانده به صبح / شبکه ۴ صدا و سیمای ایران / ۵ آبان ۱۳۸۸
- مهمان برنامه زنده تلوزیونی دو قدم مانده به صبح / شبکه ۴ صدا و سیمای ایران / ۱۱ آبان ۱۳۸۸
- مهمان برنامه زنده تلوزیونی نان و ماه / شبکه ۱ صدا و سیمای ایران / ۱۳۸۹
- مهمان برنامه شبکه جهانی جام جم در چندین قسمت ۱۳۸۹
- حضور در سری برنامه‌های سفرنامه (نکاتی دررابطه با آموزش عکاسی سفر) / برنامه کارگاه هنر / شبکه ۴ صدا و سیمای ایران / ۱۳۹۱
- مصاحبه داود وکیل زاده با سایت مرکز آموزشی آترین / برنامه گپ / ۱۳۹۳-
- مهمان برنامه زنده تلوزیونی سفید / شبکه آموزش صدا و سیمای ایران / ۱۳۹۳
- مهمان ویژه برنامه نوروزی هنرنامه / شبکه ۴ صدا و سیمای ایران / فروردین ۱۳۹۵
- مهمان برنامه زنده تلوزیونی سفید / شبکه آموزش صدا و سیمای ایران / تیر ۱۳۹۵
- مهمان برنامه تلوزیونی چهل شاهد / شبکه آموزش صدا و سیمای ایران / ۱۳۹۷
- مهمان لایو اینستاگرامی با منطقه هنری عباس‌آباد، مجموعه آسمان¬نمای گنبد مینا (شهرداری تهران) به مناسبت روز جهانی زمین / اردیبهشت ۱۴۰۰
- ورک شاپ و نشست داود وکیل زاده با عکاسان کازرون و انعکاس آن در هفته نامه بیشاپور/ کازرون / بهمن ۱۳۸۷
- برگزاری ورک شاپ عکاسی طبیعت به دعوت دانشگاه آزاد اسلامی / جشنواره عکس دانشگاه آزاد اسلامی / کاخ موزه سعدآباد / تهران ۱۳۸۹
- برگزاری ورک شاپ عکاسی در حاشیه نمایشگاه مسابقه عکس نیکون ایران / تهران ۱۳۹۳
- برگزاری کارگاه آموزشی عکاسی در طبس / اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان جنوبی / طبس ۱۳۹۴
- عکاسی از پشت صحنه فیلم ( مستند ایران ) به دعوت شبکه ۱ صدا و سیمای ایران / ۱۳۸۸
- عکاسی و مستند سازی مدون و تصویری امکانات علمی پژوهشی و همکاری های علمی بین المللی کشور و چاپ کتاب آن، به سفارش مرکز مطالعات و همکاری های علمی بین المللی ( وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ) / ۱۳۹۶
- نقد عکس ها و مجموعه کتابهای داود وکیل زاده در فصلنامه عکاسی خلاق، شماره بیستم و بیست و یکم / تهران ۱۳۸۸
- نقد کتاب ایران سرزمین پارسیان و عکس های داود وکیل زاده به قلم محمد حسین توکلی در نشریه همشهری جوان / اسفند ۱۳۸۸
- معرفی کتاب (رموزعکاسی طبیعت) اثر داود وکیل زاده و مصاحبه با وی در خبرگزاری کتاب ایبنا / فروردین ۱۳۹۱
- معرفی و نقد کتاب (رموزعکاسی طبیعت) اثر داود وکیل زاده در پایگاه اینترنتی عکس چیلیک / ۱۳۹۱
- نقد و بررسی مجموعه عکس ها و همچنین کتاب ( ایران سرزمینی که باید شناخت ) اثر داود وکیل زاده در رادیو جوان، با حضور عبدالرضا مجدی / تهران ۱۳۹۵
کمباین ماشین برداشت محصولات دانه‌دار کشاورزی است نام آن برگرفته از واژهٔ انگلیسی combining به معنی ((ترکیبی)) است که در اصل به خاطر اینکه این ماشین سه کار را به صورت سلسله مراتبی انجام می‌دهد:
گندم، یولاف، چاودار، جو (گیاه)، ذرت، سویا را می‌توان با کمباین درو کرد.
برای دروکردن و کوبیدن و جداسازی هر محصول باید قسمت‌هایی از کمباین تعویض شوند، هد کمباین و کوبنده و غربال‌ها قسمت‌هایی از کمباین هستند که برای هر محصول باید تعویض شوند.
کمباین ساقه‌ها و برگ‌های زائد درو را در کنار خود بر روی زمین رها می‌کند که می‌توان برای غذای چهارپایان یا به عنوان کود گیاهی از آن‌ها استفاده کرد.
استفاده از کمباین یکی از موثرترین و بابهره‌ترین روش‌های برداشت محصول است که به کمک آن می‌توان حداقل تعداد کارگر را برای محصول داشت.
کمباین برای اولین بار در سال ۱۸۳۴ توسط هیرام مور اختراع شد که در ابتدا توسط اسب یا گاو نر کشیده می‌شد.
در سال ۱۸۳۵ یک دستگاه کمباین کامل توسط هیرام مور ساخته شد که تا ۱۸۳۹ بیش از ۵۰ هکتار زمین را با آن برداشت کرد.
کمباین‌ها از اجزایی تشکیل شده‌اند که البته ممکن است با توجه به طراحی شرکت سازنده یا محصول هدف برای برداشت تا حدودی متفاوت باشند، اما فهرست زیر در اکثر کمباین‌ها صدق می‌کند.
اجزای کمباین با توجه به شکل مقابل به شرح زیر است:
مرکز بین‌المللی خلیج فارس (به انگلیسی Persian Gulf International Education Center) یکی از واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی واقع در منطقه آزاد اروند، در استان خوزستان می‌باشد.
این دانشگاه در مقطع کارشناسی ارشد، و دکترا در ۲۸ رشته دانشجو می‌پذیرد.
این دانشگاه در سال ۱۳۸۷ در منطقه آزاد اروند تأسیس گردید.
در زمینهٔ محاسبات عددی در ریاضیات ، پدیده رونگه پدیدهٔ ایجاد نوسان در لبه‌های یک بازه هنگام درون‌یابی یک تابع به کمک چندجمله‌ای‌های مرتبهٔ بالا (درون‌یابی چندجمله‌ای) است. این پدیده توسط کارل داوید تولمه رونگه هنگام بررسی خطا در درون‌یابی چندجمله‌ای برخی توابع کشف شد. available at www.archive.org
این یافته مهم بود چون نشان می‌دهد که مرتبهٔ بالاتر همیشه منجر به افزایش دقت درون‌یابی نمی‌شود. این پدیده به پدیده گیبس در نمایش سری فوریهٔ یک تابع شباهت دارد.
ژیوودا شرکت کالای لوکس سوئیسی است، که در زمینه تولید و عرضه عطر فعالیت می‌کند. این شرکت علاوه بر عطر، طیف وسیعی از مواد اولیه طعم‌دهنده که در ساخت انواع مواد غذایی بکار برده می‌شوند را نیز تولید و عرضه می‌نماید.
شرکت ژیوودان در سال ۱۸۹۵ به‌عنوان یک شرکت عطر و ادکلن‌سازی، توسط لئون و خاویر ژیوودا و در شهر زوریخ، سوئیس تأسیس شد. این شرکت در سال ۲۰۰۸ به عنوان بزرگترین شرکت عطرسازی جهان شناخته شد.Leffingwell & Associates Flavor & Fragrance Industry Leaders در حال حاضر شرکت هوفمان-لا روش به‌عنوان مالک اصلی ژیوودا محسوب می‌شود.
جمالیه، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۱۴۴۹۹ نفر( ۶۸۱۴ مرد و ۷۶۸۵ زن ) بوده‌است.
حراجیه، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۱۰۶۹۷ نفر( ۵۲۹۲ مرد و ۵۴۰۵ زن ) بوده‌است.
حله، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۳۰۴۰ نفر( ۱۴۹۲ مرد و ۱۵۴۸ زن ) بوده‌است.
حمر و جعافره، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۸۶۶۴ نفر( ۴۲۳۰ مرد و ۴۴۳۴ زن ) بوده‌است.
خرانقه، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۱۳۹۷۲ نفر( ۶۹۷۹ مرد و ۶۹۹۳ زن ) بوده‌است.
شعرانی، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۹۱۹۵ نفر( ۴۵۷۹ مرد و ۴۶۱۶ زن ) بوده‌است.
عقب، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۹۱۷۵ نفر( ۴۳۹۴ مرد و ۴۷۸۱ زن ) بوده‌است.
علیقات، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۱۸۱۸۵ نفر( ۸۸۷۳ مرد و ۹۳۱۲ زن ) بوده‌است.
عیایشه، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۱۱۵۱۶ نفر( ۵۷۲۱ مرد و ۵۷۹۵ زن ) بوده‌است.
کراتیه، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۸۱۰۴ نفر( ۴۰۲۱ مرد و ۴۰۸۳ زن ) بوده‌است.
کلالسه، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۸۷۶۰ نفر(۴۳۴۳ مرد و ۴۴۱۷ زن) بوده‌است.
مخزن، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۹۱۰۲ نفر( ۴۵۴۰ مرد و ۴۵۶۲ زن ) بوده‌است.
مسید، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۸۶۰۴ نفر( ۴۲۲۵ مرد و ۴۳۷۹ زن ) بوده‌است.
معری، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۹۱۴۴ نفر( ۴۴۴۳ مرد و ۴۷۰۱ زن ) بوده‌است.
مفرجیه، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۸۷۰۰ نفر( ۴۰۹۶ مرد و ۴۶۰۴ زن ) بوده‌است.
مقارین، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۵۳۱۹ نفر( ۲۵۵۲ مرد و ۲۷۶۷ زن ) بوده‌است.
مقربیه، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۷۵۰۸ نفر( ۳۶۲۹ مرد و ۳۸۷۹ زن ) بوده‌است.
جراجوس، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۲۰۴۲۷ نفر( ۹۸۱۲ مرد و ۱۰۶۱۵ زن ) بوده‌است.
جزیره مطیره، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۱۵۴۶۳ نفر( ۷۷۰۹ مرد و ۷۷۵۴ زن ) بوده‌است.
حجازه بحری، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۱۷۶۹۱ نفر( ۹۰۰۳ مرد و ۸۶۸۸ زن ) بوده‌است.
حجازه قبلی، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۴۵۲۱۸ نفر( ۲۲۳۹۷ مرد و ۲۲۸۲۱ زن ) بوده‌است.
خزام، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۱۸۳۶۶ نفر( ۸۸۹۳ مرد و ۹۴۷۳ زن ) بوده‌است.
شنهور، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۹۳۱۴ نفر( ۴۵۸۳ مرد و ۴۷۳۱ زن ) بوده‌است.
عباسه، روستایی از توابع شهرستان قوص در استان قنا و کشور مصر است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۵۳۹۴ نفر(۲۷۲۸ مرد و ۲۶۶۶ زن) بوده‌است.
جوزف «جو» شوستر (متولد ۱۰ ژوئیه ۱۹۱۴)، سازنده کانادایی-آمریکایی سوپرمن یکی از ابرقهرمان‌های معروف دی‌سی کامیکس (به همراه جری سیگل) می‌باشد.
شوستر پس از سوپرمن دوران موفقی در حرفه خود نداشت و در اواسط دهه ۱۹۷۰ به علت مشکل نابینایی، از این رشته به‌طور کامل کناره گیری کرد.
ژوزف در شهر تورنتو ایالت انتاریو در کانادا در خانوداه‌ای یهودی متولد شد. پدر او جولیوس یک خیاط اهل روتردام بود که مغازه خیاطی در منطقه پوشاک تورنتو داشت. مادر اون ایدا نیز اهل شهر کی‌یف در کشور اکراین بود.
جو شوستر در ویکی‌پدیای انگلیسی
هانیبال یک مجموعهٔ تلویزیونی آمریکایی است که در ژانر وحشت و دلهره‌آور روان‌شناختی و در سه فصل ساخته شد. این سریال توسط شبکه ان‌بی‌سی پخش شده است.
سریال هانیبال بر اساس المان و شخصیت‌های رمان‌های نوشته شده توسط توماس هریس با نام‌های اژدهای سرخ (۱۹۸۱)، هانیبال (۱۹۹۹)، و هانیبال برمی‌خیزد (۲۰۰۶) توسعه داده شده و بر روابط بین "ویل گراهام" (هیو دنسی) که یک مامور اف‌‌بی‌آی است، با دکتر هانیبال لکتر (مس میکلسن) می‌پردازد.
داستان این سریال درباره‌ی مأمور اف‌بی‌ای به نام ویل گراهام است که روش خاصی در گرفتن قاتلین دارد. به این شکل که با تمرکزی که دارد خود را جای قاتل قرار داده و به جای قاتل نیز فکر می‌کند. وی بعد از مدتی با یک روانپزشک کار بلد به نام هانیبال لکتر آشنا می شود و از آن پس آن دو با هم بر روی پرونده‌های مختلف قتل کار می‌کنند و موفق می شوند چند قاتل را گیر بیندازند.
هر فصل از این سریال مانند بیشتر سریال‌های آمریکایی هر کدام ۱۳ قسمت دارد. اولین قسمت‌های هر فصل سریال به ترتیب در تاریخ‌های ۴ آوریل ۲۰۱۳، ۹ می ۲۰۱۴ و ۴ ژوئن ۲۰۱۵ در ان‌بی‌سی به نمایش درآمد. در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۵، ان بی سی هانیبال ادی باینجان به دلیل رتبهٔ پائین بعد از سه فصل کنسل کرد. (این سریال برای 7 فصل برنامه ریزی شده بود) آخرین قسمت سریال در تاریخ ۲۷ اوت ۲۰۱۵ در شبکهٔ City و دو روز بعد در شبکهٔ ان بی سی پخش شد.
قسمت‌های مجموعهٔ هانیبال تحسین منتقدین را به دنبال داشت. هر دو فصل سریال برندهٔ جایزه ساترن در بخش بهترین برنامهٔ شبکهٔ تلویزیونی و بهترین بازیگر نقش اول مرد توسط مدس میکلسن در فصل اول و هیو دنسی در فصل دوم شد. همچنین لارنس فیشبرن برندهٔ جایزهٔ نقش مکمل مرد در فصل دوم سریال گردید.
فابریس لوکینی متولد ۱ نوامبر ۱۹۵۱) بازیگر فرانسوی است.
از معروف او می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
الهام غفوری (زادۀ ۱۰ دی ۱۳۴۵)، تهیه‌کنندهٔ سینما و تلویزیون ایران است. او همسر سیروس مقدم کارگردان ایرانی است و بیشتر سریال‌های وی را تهیه‌کنندگی کرده‌است. او علاوه بر این به عنوان دستیار کارگردان و برنامه‌ریز در بیشتر سریال‌های سیروس مقدم همکاری نموده‌است.الهام غفوری "
سریال «پایتخت» از معروف‌ترین آثار او به‌شمار می‌رود که با کارگردانی همسرش سیروس مقدم و با طراحی و بازی محسن تنابنده در شش فصل ساخته شده‌است.
ژرار ژان ژونیو (متولد ۴ مه ۱۹۵۱) هنرپیشه، کارگردان فیلم، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس
فرانسوی است. فیلم هم‌سُرایان، مهم‌ترین فیلم در کارنامهٔ بازیگری وی به‌شمار می‌رود که به خاطر آن نامزد جایزه سزار بهترین بازیگر مرد شد.
ترانسفورماتور ولتاژ خازنی یا سی‌وی‌تی نوعی ترانسفورماتور ولتاژ است که برای تبدیل ولتاژهای بالای سامانهٔ انتقال انرژی به مقادیر قابل اندازه‌گیری و استفاده‌پذیر برای حفاظت و کنترل سامانهٔ ولتاژبالا استفاده می‌شود. مبدل‌های پتانسیل (پی‌تی) که دارای دو سیم‌پیچ اولیه و ثانویه هستند و اولیهٔ آن‌ها یک‌راست به ولتاژ بالا متصل می‌شود، تا سطح ولتاژ ۱۳۲ کیلوولت کاربرد دارند، در حالی که سی‌وی‌تی‌ها در ولتاژهای بالاتر به کار می‌روند. در ترانسفورماتور ولتاژ خازنی از خازن به عنوان مقسم ولتاژ استفاده می‌شود و بخش مقسم ولتاژ بین فاز و زمین شبکهٔ قدرت متصل می‌شود. سی‌وی‌تی نقش خازن جفت‌شدگی را نیز بازی می‌کند و سیگنال‌های فرکانس‌بالای حامل خط نیرو را به خط انتقال جفت می‌کند.
در ساده‌ترین حالت سی‌وی‌تی از دو خازن C1 و C2 تشکیل می‌شود که ولتاژ را بین خودشان تقسیم می‌کنند و با فرض اینکه جریان کشیده‌شده توسط مدار خروجی ناچیز است می‌توان ولتاژ را به این صورت محاسبه کرد:
در صورتی که بار مدار زیاد باشد، خطا در اندازه‌گیری زاویهٔ فاز و نیز نسبت ولتاژ به وجود خواهد آمد. برای رفع این مشکل یک رأکتانس القایی را با بار سری می‌کنند.
بخش خازنی این مدار در داخل یک محفظه‌های چینی جای می‌گیرد که کاملاً در برابر نفوذ هوا بسته‌اند و از فیلم پلی پروپیلن یا دی‌الکتریک کاغذی، اشباع‌شده در یک سیال ترکیبی به‌شدت فراوری‌شده برای عایق‌بندی خازن‌ها استفاده می‌شود. یک محفظهٔ انبساط از جنس فولاد ضد زنگ برای انبساط و انقباض سیال با توجه به دمای محیط در نظر گرفته می‌شود. این محفظه دارای یک سوراخ تخلیه است که در صورت بالا رفتن بیش از حد فشار عمل می‌کند. یک ترانسفورماتور میانی برای ایجاد سطح ولتاژ نهای استفاده می‌شود که ولتاژ ورودی خود را از پایین‌ترین خازن موجود در مقسم ولتاژ می‌گیرد و دارای سیم‌پیچ ثانویهٔ تپ‌دار است. این ترانسفورماتور به همراه مدار مغناطیسی پس از آن در یک محفظهٔ آلومینیومی ریخته‌گری‌شده قرار می‌گیرد. به غیر از رآکتور جبران‌کننده، یک مدار کنترل فرورزونانس نیز با این ترانسفورماتور سری می‌شود. مدار فرورزونانس از یک مقاومت سری‌شده با یک خازن و سلف موازی تشکیل می‌شود. این مدار باعث ایجاد میرایی بهتر و مقابله با نوسان‌ها خواهد شد و از مدار در برابر نوسان‌های فرورزونانس ایجادشده بر اثر خازن شبکه یا مدارشکن محافظت می‌کند.
در فرکانس‌های هارمونیک یا زیرهارمونیک، امپدانس مدار فرورزونانس—که پارامترهای آن برای فرکانس اصلی تنظیم شده‌اند—به شدت افت می‌کند و این بخش از مدار تنها مانند یک مقاومت عمل خواهد کرد که نقش میراکنندگی را بر عهده دارد و موجب فرونشاندن نوسان‌های فرورزونانس می‌شود.
اگر خطایی در لحظهٔ گذر ولتاژ از نقطهٔ صفر رخ دهد، ولتاژهای گذرای شدید با دامنه‌ای تا حدود ۴۰٪ ولتاژ نرمال به وجود می‌آیند که ممکن است تا دو سیکل ادامه یابند. برای رفع این مشکل ولتاژ را از یک فیلتر میان‌گذر باریک عبور می‌دهند که باعث می‌شود ولتاژهای گذرا به رلهٔ دیستانس نرسد و رله بر اثر ولتاژهای گذرا تریپ ندهد.
مک سِنِت (؛ – ) یک بازیگر، کارگردان، تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس، مجری، آهنگساز، مجری تلویزیون و فیلم‌بردار اهل ایالات متحده آمریکا و زاده کشور کانادا بود. وی بین سال‌های ۱۹۰۸ تا ۱۹۴۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
مک سنت را مبتکر کمدی سبک اسلپ‌استیک در سینما می‌دانند. در دوران خودش به «سلطان کمدی» مشهور بود. فیلم کوتاهش با عنوان «کُشتی با شمشیرماهی» برندهٔ اسکار بهترین فیلم کوتاه سال ۱۹۳۲ شد و خودش در سال ۱۹۳۷ یک جایزه اسکار افتخاری گرفت.
با نام میکال (یا مایکل) سینوت در دنویل، کبک کانادا به دنیا آمد. فرزند خانوادهٔ ایرلندی کاتولیک مهاجر با پدری که در روستای تون‌شیپس شرقی آهنگر بود. وقتی میکال هفده ساله می‌شود خانواده به کنتیکت نقل‌مکان می‌کند.
خانواده مدتی را در نورتهامپتون، ماساچوست سر می‌کند و این‌جا، به‌نقل از زندگی‌نامهٔ خودنوشتش، جایی‌ست که سنت با دیدن یک نمایش وودویل به صحنهٔ تئاتر علاقه‌مند می‌شود. خودش ادعا کرده که محترم‌ترین وکیل و شهردار نورثهمپتون، کالوین کولیج (که بعدها رئیس‌جمهور آمریکا شد) و مادر خود سنت، تمام تلاش‌شان را کردند تا او را از تئاتر منصرف کنند.
در نیویورک سیتی، سنت تبدیل به بازیگر، خواننده، رقاص، دلقک، طراح صحنه و کارگردان استودیوی بیوگراف شد.
بزرگ‌ترین اتفاق در دورهٔ کار بازیگریش که دور از چشم‌ها مانده، این واقعیت است که مک سنت بین سال‌های ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۳ یازده بار نقش شرلوک هولمز را بازی کرد. گرچه که همه‌شان پارودی بودند.
با سرمایهٔ مالی آدام کسل و چارلز او. بومن از نیویورک، سنت در ۱۹۱۲ استودیوی کی‌استون را در ادندال، کالیفرنیا (که حالا بخشی از اکو پارک است) پایه‌گذاری کرد. ساختمان اصلی استودیو که در واقع اولین صحنهٔ سرپوشیدهٔ فیلم‌سازی در تاریخ سینما است، هنوز همان‌جاست. بازیگران مهم فراوانی کارشان را با سنت شروع کردند. کسانی همچون چارلی چاپلین، میبل نورماند، فتی آربوکل، ریموند گریفیث، گلوریا سوانسون، فورد استرلینگ، اندی کلاید، چستر کانکلین، پالی مورن، لوئیز فازندا، بینگ کرازبی و دبلیو. سی. فیلدز.
کمدی اسلپ استیک سنت با تعقیب‌های دیوانه‌وار ماشین‌ها و جنگ با پرتاب پای به یکدیگر شناخته می‌شود. اولین کمدین او میبل نورماند بود که تبدیل به ستارهٔ بزرگی شد. (و با سنت رابطهٔ خصوصی پرشروشوری داشتند)
در ۱۹۱۵ استودیو کی‌استون تبدیل به واحد مستقلی از شرکت فیلمسازی بلندپرواز مثلث شد. جایی که سنت به دو غول فیلمسازی آن زمان، د.و. گریفیث و توماس اینس پیوست.
گنوس یا گنوسیس یا نوستیک یا نوذز واژه‌ای یونانی به معنی عرفان است. مکتب گنوسیس جریان فکری کهنی است که بر آگاهی از رازهای الهی تأکید می‌ورزد. گنوسیس یا معرفت از راه تجربه مستقیم مکاشفه یا تشرف به سنت رازآمیز و باطنی به دست می‌آید. مکتب گنوسی، که به قول یوناس پیام خدای ناشناخته است، مجموعه‌ای از ادیان، مذاهب و نحله‌های دینی ای است که در قرون اول و دوم قبل از میلاد و نیز در قرون اول و تا سوم پس از میلاد در فلسطین، سوریه، بین‌النهرین و مصر وجود داشته‌است. در همه این فرق نوعی معرفت باطنی و روحانی و فوق طبیعی، که می‌توان از آن به کشف و شهود و اشراق تعبیر کرد، مایه نجات و رستگاری انسان شناخته شده‌است و به همین مناسبت همه آن‌ها را تحت عنوان گنوسی ذکر کرده‌اند.
تا حدود یکصد سال پیش اعتقاد راسخ تمام محققین این بود که ایران مرکز و خاستگاه گنوستیسیزم در جهان است. محققینی مانند گئو ویدنگرن، رودلف بولتمان، ریشارد رایتزنشتاین تحقیقات سترگی در این زمینه انجام داده بودند. اما با کشف متون پارتی و فارسی میانه مانوی تورفان و با انتشار متون قبطی مانوی و به ویژه متن یونانی دست نوشته‌های مانوی کلن این احتمال پیش آمد که شاید خاستگاه مانویت ایران نباشد.
پس از پایان جنگ جهانی دوم، توافقی نا نوشته صورت پذیرفت که مفاهیم مانند نژآد آریایی و موضوعاتی که می‌توانست موجب احیاء اندیشه‌های مرتبط با آن باشد نادیده گرفته شود. تحقیقات اوستاشناسی تقریباً متوقف شد و در ایران نیز عملاً توان دفاع و پی‌گیری علمی وجود نداشت؛ ولی با انتشار مجموعه پاپیروسهای یونانی دانشگاه کلن به همت لودویک کونن و آلبرت هنریکس جامعه علمی جهانی تصمیم گرفت که مبدأ مانویت را مسیحی یا یهودی بداند. اما همچنان محققانی با مدارک واضح مانند پرودس اوکتور شروو بودند که با انتشار مقالات و کتب مختلف از این گرایش علمی اظهار تعجب می‌کردند. دیدگاهی شروو در کتاب عناصر ایرانی در کیش مانوی، با رویکردی تطبیقی - تقابلی منتشر گردیده‌است. اما در ایران جز ابولقاسم اسماعیل پور، محقق جدی در این زمینه به وجود نیامد که البته برد او در سطح بین‌الملل چندان چشمگیر نبود.
بیشتر فرقه‌های گنوسی مسیحی بوده‌اند. برخی از فرقه‌های گنوسی پیش از مسیحیت هم وجود داشته‌اند. برخی از آن‌ها از قبیل مانویت و فرقه‌های صبی‌ها با همه تأثیرپذیری از مسیحیت، مسیحی نبوده‌اند. کلیسا شمعون مجوسی را مسبب، و ساماریا را مرکز این بدعت می‌داند. اما به نظر می‌رسد که کل جریان را نمی‌توان به فردی خاص نسبت داد. این تفکر حاصل افکاری است که در آن زمان رایج بوده‌است. برای تبیین حرکت گنوسیه باید به جریان ترکیب گرایی ادیان توجه داشت. این امتزاج و اختلاط انواع گوناگون عقاید بیشتر در شروع هر قرن نخست مسیحی بوده‌است؛ اما رد پای آن را پیش از این زمان هم می‌توان یافت. همجوشی عقاید در مناطق شامات، فلسطین، مصر و بین‌النهرین تا حد زیادی از اندیشه زرتشتی ایران قدیم متأثر بوده‌است.نحوه پیدایش و عقاید مکتب گنوسیه (۱) طهور
فهرست زیر شامل تمامی جنگ‌های تاریخ روسیه می‌باشد:
ریموند آلبرت ری کراک کارآفرین آمریکایی بود. از او به عنوان بنیان‌گذار رستوران زنجیره‌ای مک‌دونالدز نام برده می‌شود چون این شرکت در زمان مدیریت او توسعه بسیار یافت.
وی در ۵ اکتبر ۱۹۰۲ در اوک پارک، ایلینوی متولد شده و در ۱۴ ژوئن ۱۹۸۴ در سن ۸۱ سالگی درگذشت.
ماست و خیار یکی از چاشنی‌های قدیمی ایرانی است که مواد اصلی آن ماست و خیار است و در هر نقطه از ایران به سبک خاصی تهیه می‌شود.
برای تهیه ماست و خیار، خیار را به صورت نگینی خورد کرده و با ماست که می‌تواند ترکیبی از ماست ترش و ماست خامه ای باشد مخلوط می‌کنند. همچنین می‌توان پیاز، سیر خرد شده و کاهو را هم به آن اضافه کرد. برای معطر شدن ماست و خیار از نعناع خشک، آویشن و گل محمدی هم استفاده می‌شود. همچنین می‌توان نمک و فلفل را نیز به مقدار دلخواه به آن اضافه کرد.
در بعضی از مناطق ایران به ماست و خیار گردو و کشمش هم اضافه می‌کنند. از روش‌های آسان تهیه ماست و خیار را می‌توان به اینگونه نقل کرد: خیار را نگینی خرد کنید و بعد یک حبه سیر را رنده کوچک بزنید در مرحلهٔ آخر ماست را با نمک و نعنا ترکیب و بعد خیار و سیر را ترکیب ماست بهم بزنید
جشنواره وب و موبایل ایران، جشنواره‌ای در زمینه سایت‌ها و نرم‌افزارهای موبایل در ایران است که با حضور و نظارت مستقیم مرکز توسعه فناوری‌ها و رسانه‌های دیجیتال وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از سال ۱۳۸۷ به صورت سالانه برگزار می‌گردد.
برگزارکنندگان جشنواره در مصاحبه‌ای تأیید کردند که در دورهای دوم و سوم جشنواره «به دلیل تعداد کم داوران» گاهی «نگاهی ویژه» به یک سایت وجود داشته‌است اما در دورهای بعدی با بیشتر شدن تعداد داوران این شبهه برطرف شده‌است، همچنین دلیل دیگر را «انتقادهایی بعضاً مخرب» شرکت‌کنندگان «بازنده» عنوان کرده‌اند.
برانی٬ می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
جولیوس بائر گروه بانکداری خصوصی سوئیسی است، که فعالیت‌های اصلی آن، در زمینه ارائه خدمات به مشتریان خصوصی، کسب‌وکارهای خانوادگی و مدیریت سرمایه‌گذاری در سرتاسر جهان، متمرکز می‌باشد.
جولیوس بائر بزرگترین بانک خصوصی در کشور سوئیس است. این بانک بالغ بر ۴۰ شعبه بین‌المللی، در بیش از ۲۰ کشور جهان دارد. شعبه مرکزی گروه بانکداری جولیوس بائر، در شهر زوریخ، سوئیس قرار گرفته است.
آکتون شهرکی در شهرستان لندن بزرگ در کشور انگلستان است. این شهرک در سال ۲۰۰۱ میلادی ۵۳٬۶۸۹ نفر جمعیت داشته است.
پیشکه‌وتن به معنی ترقیفرهنگ هژیر ،نویسنده:هژیر عبدالله پور،ص۳۵۱، روزنامه‌ای ست که در سلیمانیه از طرف مصطفی پاشا در بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۲ منتشر می‌شد.فرهنگ کتب و نشریات کردستان ،نویسنده:شهاب خضری،انتشارات علمی کالج،ص۱۱۱
پرچم والونی یا پرچم والون، نشان ناحیهٔ والونی و پرچم اجتماع فرانسوی بلژیک است. این پرچم که به خروس بی‌باک یا خروس والون نیز شهرت دارد شامل طرحی از خروسی سرخ‌رنگ با نوک بسته و پای راست بلندکرده (به‌نشانهٔ جسارت او) در میان پس‌زمینه‌ای زردرنگ است که این رنگ‌ها برگرفته از شهر لیئژ هستند. این پرچم همچنین به‌عنوان پرچم جنبش والون نیز استفاده می‌شود.
طرح این پرچم در سال ۱۹۱۳ توسط پیر پلو، نقاش والون داده شد و اجتماع فرانسوی، در تاریخ ۳ ژوئیهٔ ۱۹۹۱ آن را بر اساس فرمانی که فرمان قدیمی‌تر اجتماع فرهنگی فرانسوی بلژیک در ۲۰ ژوئیهٔ ۱۹۷۵ را تأیید می‌کرد به‌عنوان نماد خود پذیرفت.
پرچم والون در تاریخ ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۹۸ رسماً به‌عنوان پرچم ناحیهٔ والونی پذیرفته شد.
ابوالحسن بن موسک هذبانی از سران نامدار هذبانی بود.او فرمانروای اربیل بوده است.
در سال ۴۴۰ قمری فرمانروای حمیدیان،ابوالحسن عیسکان حاکم عقره به فرمان ناصرالدوله به موصل حمله کرد.قراوش حاکم موصل که دید نمی تواند از پس ابوالحسن عیسکان براید؛پیغامی برای ابوالحسن بن موسک فرستاد که اگر با ابوالحسن عیسکان نبرد کند در مقابل زاخو و جزیره را به او می دهد.او با این نیرنگ این دو فرمانده کرد را در مقابل یکدیگر قرار داد.
پس از اختلاف میان حمیدیان و هذبانیان،ابوالحسن عیسکان به برادر ابوالحسن بن موسک،ابوعلی بن موسک کمک کرد تا حکومت را از دست برادرش بگیرد.بعد از آن ابوعلی فرمانروای اربیل شد و برادرش را اسیر و زندانی کرد.
زبان والون زبانی هندواروپایی از شاخه زبان‌های رومی است که حدود ششصدهزارتن در فرانسه و بلژیک بدان تکلم می‌کنند.
این زبان از زبان‌های اوییل محسوب می‌شود. منطقه اصلی رواج این زبان منطقه والونی در کشور بلژیک است. اگرچه نخستین نشانه‌های وجود این زبان به سده‌های هشتم تا دوازدهم میلادی باز می‌گردد اما برای اولین بار اصطلاح «زبان والون» در متون تاریخی دیده شده است. تا پیش از آن متکلمین والون را گویشوران رومی زبان نیز می‌گفتند. این زبان از اوایل سده هفدهم تاکنون دارای ادبیات مکتوب می‌باشد.
مشروطهٔ ایرانی نام کتابی است نوشته ماشاءالله آجودانی نویسنده و تاریخنگار ایرانی مقیم انگلستان.
نویسنده نگاه کلی و تحلیلی در ارتباط با مشروطه داشته و روابط بین قدرت و حکومت و روشنفکری را مورد بحث قرار داده است. نویسنده، تلاش کرده است تلقی علمای مذهبی از یک طرف و روشنفکران را از طرف دیگر در ارتباط با مشروطیت تجزیه و تحلیل کند.
کتاب در سال ۱۳۷۶ خورشیدی نوشته شده و چاپ اول آن در سال ۱۳۸۲ در تهران به انجام رسیده است. کتاب در قطع وزیری کوچک و۵۶۰ صفحه است که چاپ اول آن در ۱۳۸۲ و چاپ سوم در ۱۳۸۳ در شمارگان ۵۰۰۰ نسخه توسط انتشارات اختران تهران چاپ شده است. کتاب از ۱۹ بخش تشکیل شده و قسمت‌های آن شامل: پیشگفتار، قدرت و حکومت، از دفتر روشنفکری، یادداشت‌ها و نمایه می‌باشد.
احسان یارشاطر : «من هیچ کتابی را نمی‌شناسم که مانند این کتاب مشکل عمیق و اساسی ایران را در دوران معاصر برای پیشرفت علمی و صنعتی و اقتصادی به درستی آشکار کرده باشد. اگر امروز بخواهم یک کتاب فارسی را دربارهٔ تاریخ مشروطیت مقدم بر سایر کتب توصیه کنم همین کتاب است، این کتاب بیش از هر کتاب دیگری روشنگر شکل گرفتن این مشروطه و آب و هوای خاص آن و شامل سیری در آثار اصیل دوران جنبش مشروطه و پیشینه آن می‌دانم».
محمد امینی پژوهشگر تاریخ : بر خلاف نظر دکتر آجودانی در کتاب مشروطه ایرانی که می نویسند قانون اساسی مشروطه ، قانونی دینی بود که جنبه هایی از سکولاریسم در آن به چشم می خورد ؛ خیر ... در جواب ایشان باید گفت قانون اساسی مشروطه اساسا یک قانون سکولار است که دربرخی بندها گرد شرعی بر آن پاشیده اند . اینکه قانون اساسی مشروطه می پذیرد که حق قانون گزاری با مجلس است این پایان دخالت نهاد دین در فرمانروایی است .
مسعود سفیری : «آجودانی برخلاف سایر صاحبنظرانی که در مورد تاریخ و فلسفه مشروطیت وارد بحث شده‌اند، مفهوم انقلاب مشروطیت را زیر سؤال می‌برد؛ به همین دلیل هم لقب ایرانی را برای «مشروطه» برمی‌گزیند تا این مقطع را از تمام نسخ انقلابی در عصر خود متمایز کند.
به اعتقاد من انقلاب مشروطیت از منظر مشروطه ایرانی هیچ ایدئولوژی انقلابی جز اندیشه عدالت‌خواهی نداشته است».
مسعود رضایی: «نقطه قوت این کتاب، صراحت لهجه دکتر آجودانی در اظهارنظر پیرامون «مشروطهٔ ایرانی» و تبعات ناشی از آن است. ایشان نهضت مشروطه را یک «انقلاب ناقص» می‌نامد و بر این اعتقاد است که «انقلاب ناقص مشروطه نتوانست به یکی از مهمترین آرزوهای مشروطه‌خواهان یعنی آرزوی اتحاد ملت و دولت جامه عمل بپوشاند و نقطه پایانی بر این اختلاف دیرینه نهد، اختلافی که از درون و برون فرهنگ دینی ما سر برمی‌کشید و در فضای استبداد زده جامعه ما می‌بالید تا به عنوان یکی از اساسی‌ترین موانع، سد راه رشد و گسترش جامعه مدنی گردد».
یک ژئودزیک در نسبیت عام، تعمیم مفهوم خط راست به فضازمان خمیده است. جهان‌خط ذره‌ای که هیچ نیروی غیرگرانشی خارجی به آن وارد نشود، نوع خاصی از ژئودزیک است. به عبارت دیگر ذره در حرکت یا سقوط آزاد همواره در راستای یک ژئودزیک حرکت می‌کند.
در نسبیت عام گرانش را نه به عنوان یک نیرو بلکه به عنوان نتیجه یک هندسه فضازمان خمیده است که منشا خمش تانسور ضربه-انرژی است. بنابراین به عنوان مثال مسیر سیاره‌ای که به دور یک ستاره می چرخد تصویری از یک ژئودزیک فضازمان چهاربعدی به دور ستاره در یک فضای سه بعدی است.
در نظریه‌هایی مانند نسبیت عام و نسبیت خاص فضازمان به عنوان یک خمینه لورنتسی در نظرگرفته می‌شود. ژئودزیک‌های روی یک خمینه لورنتسی بر حسب علامت نُرم بردار تانژانتشان به سه دسته تقسیم می‌شوند. با استفاده از یک فضای متریک (-+++)،
توجه کنید که یک ژئودزیک نمی‌تواند در یک نقطه فضاواره و در نقطه دیگر زمان واره باشد.
فرمالیسم ADM که در سال ۱۹۵۹ توسط ریچارد آرنوویت، استنلی دسر و چارلز میسنر به وجود آمد، یک جور فرمولبندی همیلتونی نسبیت عام است. این فرمولبندی نقش مهمی در گرانش کوانتومی و نسبیت عددی بازی می‌کند.
مرور کاملی بر این فرمالیسم توسط همان نویسندگان در کتاب گرانش: مقدمه ای بر پژوهش کنونی" لوئیس ویتن (ویرایشگر), انتشارات وایلی نیویورک (۱۹۶۲)؛ فصل ۷, ص ۲۲۷–۲۶۵ آمده است. جدیداً این مطلب در "نسبیت عام و گرانش " مجدداً مورد چاپ قرارگرفته است.
صورت گرایی بی‌اس‌اس‌ان که توسط توماس بامگارت، استوارت شاپیرو، ماسارو شیباتا و تاکاشی ناکامورا در طول سال‌های ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۹ به وجود آمد، صورت تغییریافته از صورت گرایی ای دی ام نسبیت عام است.
صورت گرایی ای دی ام اجازه شبیه سازی‌های عددی پایدار و طولانی را نمی‌دهد. در صورت گرایی بی‌اس‌اس‌ان، معادلات ای دی ام با معرفی متغیرهای کمکی اصلاح می‌شوند. این صورت گرایی برای تکامل درازمدت امواج گرانشی خطی آزموده شده‌است و برای منظورهای متعددی از جمله شبیه‌سازی تکامل غیرخطی امواج گرانشی یا تکامل و تصادم سیاهچاله‌ها کاربرد دارد.
آزادراه ام۱۸ یک آزادراه شمال به جنوب در کشور انگلستان است.
این آزادراه که از شهر تورکروفت شروع میشود ۴۲.۶ کیلومتر (۲۶.۵ مایل) مسافت دارد و از شهرهای مهمی مانند راترهام و دونکستر عبور میکند.
مارش شمالی (آلمانی:Nordmark) پس از تقسیم مارسیا گرونیس در ۹۶۵ میلادی ایجاد شد. این ناحیه شامل یک‌سوم مساحت شمال مارسیا سابق بود که تقریباً ایالت براندنبورگ را دربر می‌گرفت و در گذشته، محل سکونت وندها بود. شورش کنفدراسیون قوم لوتیچی در ۹۸۳ میلادی، تسلط آلمانی‌ها بر این ناحیه را از میان برد تا زمانی که در قرن ۱۲ میلادی مارش براندنبورگ توسط آلبرت ملقب به خرس در این سرزمین تأسیس شد.
جنگ سیزده‌ساله (به آلمانی:Dreizehnjähriger Krieg؛به لهستانی:Wojna trzynastoletnia) که جنگ شهرها نیز نامیده می‌شود، در میانه سالهای ۱۴۵۴ تا ۱۴۶۶ میلادی کنفدراسیون پروس (که با پادشاهی لهستان متحد بود) و شوالیه‌های توتونیک درگرفت.