moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این روستا در دهستان فریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۱نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
کهنه‌ده، روستایی است از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۳نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
واودره، روستای زيباي است از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۱۲نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.
تِیمْسایدْ یکی از شهرهای منطقهٔ منچستر بزرگ در شمال غرب انگلستان است. جمعیت این شهر بالغ بر ۲۱۴٬۴۰۰ نفر است.
تیمساید از سمت شمال به اولدهام، از سمت جنوب به استاکپورت، از سمت شرق به دربیشیر و از سمت غرب به منچستر محدود شده و فاصلهٔ آن تا مرکز شهر منچستر حدود ۶٫۴ کیلومتر است.
سیاه‌دشت علیا، روستایی است از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فریم قرار داشته و بر اساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۲نفر (۶خانوار) بوده‌است.
برارده، روستایی است از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۹نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
خرم‌آباد دینه‌سر، روستایی از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران است.
این روستا در دهستان فریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۸نفر (۷خانوار) بوده‌است.
دینه‌سر، روستایی است از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۵۷نفر (۴۲خانوار) بوده‌است.
شلدره، روستایی است از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران
نام این روستا «شِلدره ( sheldare)بر وزن دلبره است که در لغت‌نامه ی دهخدا به نادرست شُلدره آمده‌است.این روستا امروزه به سبب داشتن چند چهره ی فرهنگی و دانشگاهی و فعالیت‌های علمی - تحقیقی آنان مرکز فرهنگی و فرهنگ شهر فریم خوانده می‌شود.
این روستا از شرق به روستای کرچا ،از غرب به روستای محمد آباد ،از جنوب به روستای کهنه ده و از شمال به روستای امام زاده علی پیوند می یابد.
در باره ی نام این روستا دکتر اکبری شلدره می نویسد: « واژهٔ شِلدره ، راکه تاکنون دربارهٔ اش درنگ‌ها داشته‌ام ، به گمانم می‌شود به گونه‌های زیر تفسیرکرد:
الف - ترکیبی از دو واژهٔ «شِل » و «دَره»است . شِل در گویش منطقه دودانگه به معنای نهال درخت است مثلاً سه شل یعنی نهال سیب ،و کلمه ی «دره» به معنای «هست و وجوددارد» می‌باشد ،بنابراین واژهٔ شلدره به معنای مکانی که نهال دارد ،نهالستان.
ب- شِل در قدیم به معنای نوعی سلاح آهنی بوده‌است و شلدره یعنی جایی که سلاح آهنی در آن موجود است.
پ- به سبب این که رودی در جنوب این روستا جاری است برخی بر این باورندکه شلدره ترکیبی از واژهٔ شل و دره به معنای درّهٔ سُست ولرزان است.البته اگر این معنا را بپذیریم تلفظ آن نیز متفاوت خواهد بود.یعنی همان تلفظی که شکل فارسی شدهٔ آن را در دهخدا و نادرستی آن را نیز یادآور شده‌ایم...»
این روستا در دهستان فریم یا پریم در حدود 65 کیلومتری جنوب شهر ساری قرار دارد و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۷۰نفر بوده‌است.
- اکبری شلدره،دکتر فریدون ،1388،کلیات مقتل فدایی مازندرانی ،انتشارات فرتاب ،تهران
-اکبری شلدر،دکترفریدون، مطالعات تاریخی در باره فریم،پژوهش منتشر نشده.
، روستایی است از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۴۴نفر (۴۲خانوار) بوده‌است.
ورمزآباد، روستایی است از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۳۴نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
سیاه‌دشت سفلی، روستایی است از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۶نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.[http:/هم/www.sci.org.ir/content/userfiles/_census85/census85/natayej/abadifil/02.xls درگاه ملی آمار ایران]
کرسب روستایی است از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۹۷نفر (۵۶ خانوار) بوده‌است.
مسکوپا، روستایی است از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۷۵نفر (۵۵خانوار) بوده‌است.
انگه‌فام، روستایی است از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۸نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.
پارت‌کلا، روستایی است از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۲۱نفر (۵۹خانوار) بوده‌است.
جعفرآباد، روستایی است از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۵نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
سرکام، روستایی از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران است.
این روستا در دهستان فریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۴۲نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
علی‌آباد، روستایی است از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۶۲نفر (۴۹خانوار) بوده‌است.
مولا، روستایی از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران است.
این روستا در دهستان فریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۵نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
ترافورد یکی از شهرهای منطقهٔ منچستر بزرگ در شمال غرب انگلستان است. جمعیت این شهر بالغ بر ۲۱۱٬۸۰۰ نفر و مساحت آن نیز بالغ بر ۱۰۶ کیلومتر مربع است.
سالفورد یکی از شهرهای منطقهٔ منچستر بزرگ در شمال غرب انگلستان است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۸ بالغ بر ۲۵۴٬۴۰۸ نفر ارزیابی شده‌است.
سالفورد شهرهای کوچک‌تری نظیر آیرلیم، اسوینتون، اکلس و ویلکدن را در پیرامون خود جای داده که به‌جز آیرلیم، هرکدام از این شهرها بیش از ۳۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارند.
مرمت، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان میان‌دورود کوچک قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۷۱۲نفر (۴۰۴خانوار) بوده‌است.
محمود ماهرالنقش (۱ فروردین ۱۳۰۱ – ۲۴ اسفند ۱۳۸۹) از استادان تجربی معماری و کاشیکاری ایران است که تالیفات، تحقیقات و تدریس در این زمینه داشته و نخستین مولف این گونه هنرها است. وی منتخب ششمین همایش چهره های ماندگار است
او در روز اول فروردین ۱۳۰۱ در شهر اصفهان محله بیدآباد یا همان بازار بیدآباد که مسجد سید هم می‌گویند دیده به جهان گشود. فرزند پنجم خانواده بود و پدرش معمار سنتی بود.
ماهرالنقش تحصیلات محدودی دارد چون در زمان کودکی پدرش مدام در حال سفر بوده و خانواده اش در شهرهای مختلف سرگردان بودند. به همین دلیل، بعد از جنگ جهانی دوم او تحصیل را در مقطع متوسطه رها کرد. ولی مطالعات مربوط به معماری را تا زمان درگذشت رها نکرده‌است.
محمود ماهرالنقش در ایام جوانی به تهران می‌آید و سال‌ها به مطالعه و تحقیق درباره معماری سنتی می‌پردازد تا این که از سوی دانشگاه علم و صنعت برای تدریس دعوت می‌شود. ماهرالنقش بعد از تأسیس دانشگاه علم و صنعت و انتقال دانشگاه تکنولوژی تهران به این مجموعه در نارمک در این دانشگاه مشغول تدریس شد.
محمود ماهر النقش سال‌ها پژوهشگر استاد تجربی، و استاد دانشگاه علم و صنعت ایران دررشته معماری و هنری تزیینی داخلی بوده‌است و از دیگر سمت‌های ایشان: سرپرست گروه ساختمان، سرپرست خدمات فنی دانشگاه، ناظر فنی ساختمان، سرپرست کارگاه شبانه می‌باشد.
ماهرالنقش در سال‌های ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۶ مجموعه کتاب‌های اصول فنی ساختمان را تحریر کرد که تا به حال ۱۱ بار تجدید چاپ شده و در سال ۱۳۵۷ پنج جلد کتاب درباره کاشی کاری ایران را به رشته تحریر درآورد و آن را موزه رضا عباسی را به چاپ رساند.
از طرف فرهنگستان هنر ایران به عنوان گنجینه زنده هنری معرفی و مورد تقدیر قرار گرفته بود. وی بعد از دوره بیماری در روز بیست و چهارم اسفند ۱۳۸۹ از دنیا رفت و پیکرش در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
«محمود ماهرالنقش» پدر کاشی‌کاری ايران درگذشت http://www.farsnews.ir/newstext.php?nn=8912240733
جولیا مارگارت کامرون ؛ (زاده ۱۱ ژوئن ۱۸۱۵، کلکته، هندوستان - درگذشته ۲۶ ژانویه ۱۸۷۹، کالوتارا، سری‌لانکا)، از فعالترین عکاسان پرتره در قرن نوزدهم بریتانیا بود. پرتره‌های او عموماً نمایانگر شخصیت‌های سرشناس عصر بودند.
دوران عکاسی جولیا کامرون تنها ۱۱ سال به طول انجامید؛ اما در همین دوران آثار ماندگاری از خود بر جای گذاشت. کارهای او تأثیر مهمی بر گسترش عکاسی مدرن و به‌ویژه عکاسی از چهره (پرتره) داشته‌است؛ به‌ویژه تکنیک نمای نزدیک و برش خورده از چهره که او در پدیداری و گسترش آن کمک شایانی کرد، امروزه یکی از تکنیک‌های مهم در عکاسی از چهره به‌شمار می‌رود.
خانه او با نام "دیمبولا لاج" در جزیره وایت پذیرای عموم بازدیدکنندگان است.
شیرین عبادی (زادهٔ ۳۰ خرداد ۱۳۲۶) حقوق‌دان، قاضی سابق دادگاه، فعال حقوق بشر، مدرس دانشگاه، نویسندهٔ ایرانی و از بنیان‌گذاران کانون مدافعان حقوق بشر و انجمن حمایت از حقوق کودکان است. او نخستین قاضی زن در ایران است که رئیس دادگاه بوده و نخستین ایرانی است که جایزه صلح نوبل گرفته‌است. عبادی در سال ۱۳۴۴ در مقطع کارشناسی حقوق در دانشگاه تهران آغاز به تحصیل کرد. او در سال ۱۳۴۸ در آزمون قضاوت وزارت دادگستری قبول شد و فعالیتش را به عنوان قاضی در تهران آغاز کرد. همزمان تحصیلات خود را ادامه داده و در سال ۱۳۵۰ خورشیدی حقوق خصوصی را از دانشگاه تهران کسب کرد.
عبادی دفاع بسیاری از پرونده‌های مخالفان سیاسی و چهره‌های فرهنگی و مطبوعاتی را در ایران برعهده داشته‌است که وکالت داریوش فروهر و همسرش پروانه اسکندری
و نیز عزت‌الله ابراهیم‌نژاد از جمله آن‌ها هستند. او در ۱۳۷۸ به همراه محسن رهامی مدارکی را نشان داد که برخی مقامات حکومتی در قتل و شکنجه دانشجویان در حمله به کوی دانشگاه تهران دست داشته‌اند، و موجب تشکیل یکی از بزرگ‌ترین پرونده‌های قضایی دهه ۱۳۷۰ به نام پرونده نوارسازان شد. این موضوع باعث شد که او و امیر فرشاد ابراهیمی بازداشت شوند. او همچنین وکالت حبیب‌الله پیمان، عبّاس معروفی و فرج سرکوهی را در کارنامه دارد. او در سال ۱۳۸۱ خورشیدی در تدوین پیش‌نویس قانون حمایت از کودکان و نوجوانان که بعداً به تصویب مجلس رسید همکاری داشت.
کمیتهٔ جایزهٔ صلحِ نوبل در سالِ ۲۰۰۳ میلادی جایزه‌اش را به دلیل تلاش عبادی برای ترویج مردم‌سالاری و رعایت حقوق بشر در ایران به ویژه در مورد حقوق زنان و کودکان به او اهدا کرد. او نخستین ایرانی است که این جایزه را دریافت می‌کند. محمد خاتمی، رئیس‌جمهور وقت ایران، در واکنش به این جایزه ضمن ابراز خشنودی گفت «جایزه صلح نوبل چندان مهم نیست» و ملاک‌های این جایزه سیاسی‌اند. در سال ۲۰۰۴ میلادی "فوربز" او را یکی از «صد زن قدرت‌مند جهان» دانست. عبادی در سال ۱۳۸۵ یکی از حامیان اولیه و مشاوران کمپین یک میلیون امضا علیه حجاب اجباری در ایران بود. او از خردادِ ۱۳۸۸ خارج از ایران زندگی می‌کند.
شیرین عبادی ۳۰ خردادِ ۱۳۲۶ در همدان در خانواده‌ای مسلمان به دنیا آمد. والدینش برخلاف فرهنگ رایج آن زمان تبعیضی بین فرزندان دختر و پسر اعمال نمی‌کردند.
پدرش، محمّدعلی عبادی، یکی از اولین استادان حقوق تجارت ایران بود. هنگام تولد، پدرش ریاست اداره ثبت شهر همدان را بر عهده داشت. پدر او کتاب‌های زیادی نوشته بود و در آستانه انتخاب به عنوان معاون وزیر کشاورزی بود ولی بعد از کودتای ۲۸ مرداد و برکناریِ محمّد مصدّق او هم از شغلش برکنار شد. پدرش در سال ۱۹۹۳ میلادی درگذشت. او دو خواهر و یک برادر دارد که همه آن‌ها تحصیلات دانشگاهی دارند. خانواده عبادی هنگامی که او یک سال داشت به تهران نقل مکان کردند. او دورهٔ دبیرستان را در دبیرستان‌های انوشیروان دادگر و رضاشاه کبیر به اتمام رساند.
او در بهار ۱۳۵۴ با یک مهندس به نام «جواد توسلیان» آشنا شد. شش ماه بعد در سن ۲۸ سالگی با او ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دو فرزند دختر به نام‌های نگار و نرگس هستند.http://www.cnn.com/2013/01/01/world/meast/shirin-ebadi---fast-facts/index.htmlhttp://www.aftabir.com/news/view/2008/aug/12/c1c1218522930_politics_iran_narges_tavasolian.php/نرگس-توسلیان-دختر-شیرین-عبادیhttps://www.mcgill.ca/reporter/37/04/ebadi/ نگار در دانشگاه‌های شریف، مک گیل و جورجیا مهندسی برق خوانده و استادیار مؤسسه فناوری استیونز در نیویورک است. نرگس در دانشگاه تهران حقوق خوانده و اکنون در انگلستان خبرنگار و تحلیل‌گر حقوقی است. عبادی بعد از رویدادهایی که منجر به پخش یک برنامه علیه او در صدا و سیمای ایران شد، در تبعید از همسرش جدا شد.
او در سال ۱۳۴۴ وارد دانشکده حقوق دانشگاه تهران شد؛ و بعد از سه سال و نیم مدرک لیسانس خود را کسب کرد، بلافاصله در آزمون قضاوت دادگستری شرکت کرد و قبول شد. پس از شش ماه کارآموزی قضاوت، در اسفند ۱۳۴۸ به عنوان قاضی رسماً کار خود را شروع کرد. او جزو نخستین قاضیان زن در ایران بود عبادی به موازات قضاوت در دادگاه به ادامهٔ تحصیل پرداخت و در رشتهٔ حقوق خصوصی در سال ۱۳۵۰ از دانشگاه تهران با درجهٔ ممتاز به مدرک فوق لیسانس دست پیدا کرد. پس از کار در سطوح مختلف دادگستری، در سال ۱۳۵۴ به ریاست شعبه ۲۴ دادگاه شهرستان نائل آمد.
شیرین عبادی اولین زن در تاریخ دادگستری ایران است که به ریاست دادگاه برگزیده شده و از سال ۱۳۵۴ تا انقلاب سال ۱۳۵۷ در این سمت فعالیت داشته‌است.
پس از سقوط حکومت شاهنشاهی، جمهوری اسلامی در بهمن ۱۳۵۷ عبادی و دیگر زنان قاضی را از مقام قضاوت برکنار کرد و آن‌ها را به کارهای اداری گماشتند. پس از آن، شیرین عبادی منشی دادگاهی شد که پیشتر رئیس آن بود. بعد از اعتراض زنان قاضی به این وضع، آن‌ها را به عنوان کارشناس در دادگستری به خدمت گماردند. او تا چند سال به عنوان کارشناس در قوه قضائیه ماند ولی پس از آنکه سال‌های کارش در سیستم قضایی ایران به ۱۵ سال رسید، با استفاده از قانون استخدام درخواست بازنشستگی پیش از موعد کرد. به گفتهٔ عبادی: «ادامهٔ این وضع برای من غیرقابل تحمل بود بنابراین تقاضای بازنشستگی قبل از موعود کردم و با آن موافقت شد». چون کانون وکلای دادگستری مدت‌ها پس از انقلاب بازگشایی نشده بود و به وسیلهٔ قوه قضائیه اداره می‌شد، بنابراین با درخواست وکالت عبادی هم موافقت نمی‌شد و او عملاً چندین سال خانه‌نشین شد. او از این «بازنشستگی اجباری» برای تحقیق، نوشتن، انتشار کتاب و مقالاتی در زمینه حقوقی استفاده کرد. با تصویب قانون مجازات اسلامی که در آن دیه زن نصف مرد تعیین شده بود، مقاله‌ای جنجالی منتشر کرد و در آن توضیح داد که بر اساس قانون جدید، دیه زن معادل دیه بیضه یک مرد است. در این مدت به تألیف چند کتاب و انتشار مقالات متعددی در نشریات و روزنامه‌های ایران پرداخت. در مدت انتظار برای صدور پروانه وکالتش او دوره‌های حقوق بشر را در دانشگاه تهران درس می‌داد.
در سال ۱۳۷۱، بعد از استقلال کانون وکلا و کاهش نفوذ قوه قضاییه، پروانهٔ وکالت او صادر شد و دفتر وکالت خود را تأسیس کرد. شیرین عبادی پس از اخذ پروانهٔ وکالت، دفاع از پرونده‌های جنجالی بسیاری از جمله مخالفین سیاسی را پذیرفت و به گفته خودش تصمیم گرفت از موکلانی دفاع کند «که حقوقشان با قوانین ناعادلانه تضییع شده بود».
سال ۱۳۷۴ او به صورت رایگان وکالت خانواده دختری یازده ساله به‌نام «لیلا» را برعهده گرفت که قربانی تجاوز سه مرد شده بود، مجرم ردیف اول در سلول انفرادی خودکشی کرد. دادگاه دو متهم دیگر را به اعدام محکوم کرد اما به‌علت اینکه در ایران دیه زن نصف دیه مرد است قوه قضاییه شرط اعدام متجاوزین را پرداخت تفاوت دیه زن و مرد توسط خانواده لیلا به حساب دولت دانست. پس از اعتراض خانواده لیلا و بازتاب گسترده ماجرا در رسانه‌ها با دستور محمود هاشمی شاهرودی (رئیس وقت قوه قضاییه) تفاوت دیه از حساب خزانه پرداخت شد و متهم ردیف ۳ در سال ۱۳۸۶ اعدام شد. متهم ردیف ۲ که فراری بود در سال ۱۳۹۰ دستگیر می‌شود و سال ۱۳۹۱ حکم قصاص او هم صادر شد. این پرونده طولانی‌ترین پرونده جنایی ایران نامیده می‌شود.
شیرین سال ۱۳۷۶ از پرونده قتل دختری ۹ ساله به نام آرین گلشنی آگاه شد. «آرین» که در اثر حضانت جدا از مادرش زندگی می‌کرد در اثر شکنجه و ضربات پدر و برادر ناتنی‌اش در خانه نامادریش به قتل رسیده بود. دادگاه با وجود سابقه اعتیاد و سو مصرف مواد مخدر حضانت را به پدرش سپرده بود. پدر آرین او را در خانه حبس کرده و او را از مدرسه رفتن منع کرده بود. یک روز بعد از اینکه آرین به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت، در بیمارستان بستری شد و چند ساعت بعد درگذشت.
عبادی وکالت مادر آرین را پذیرفت و یک مراسم ختم در تهران برای آرین برپا کرد تا آگاهی عمومی را دربارهٔ حقوق کودکان و محکومیت کودک‌آزاری افزایش دهد. این پرونده بازتاب جهانی داشت و سی‌ان‌ان با شیرین و مادر آرین مصاحبه کرد.
عبادی در تهیه پیش‌نویس قانون «حمایت از کودکان و نوجوانان» همکاری داشت. از نتایج بازتاب گسترده این پرونده این که در دی ماه ۱۳۸۱ قانون حمایت از کودکان و نوجوانان به تصویب رسید. در اثر تلاش‌های شیرین و دیگران، بعدها قانون حق حضانت کودکان را تا سن ۷ سالگی به مادر داد و بعد از ۷ سالگی در صورت تشخیص دادگاه حق حضانت به پدر داده می‌شود.
او وکالت خانوادهٔ تعدادی از کشته‌شدگان قتل‌های زنجیره‌ای، از جمله پروانه فروهر و داریوش فروهر (دبیرکل حزب ملت ایران) را برعهده گرفت. در جریان این قتل‌ها ده‌ها تن از روشنفکران و کنش‌گران سیاسی کشته شدند. با کشته شدن سه نویسنده مخالف حکومت و قتل فجیع فروهرها، باضربات متعدد چاقو و مثله کردن پیکرشان، در کمتر از دو ماه این پرونده به یک بحران جدی برای جمهوری اسلامی تبدیل شد، رسیدگی به این پرونده سال‌ها ادامه داشت.
عزت‌الله ابراهیم‌نژاد فردی بود که در جریان حمله تیر ماه سال ۱۳۷۸ نیروهای حکومتی به کوی دانشگاه تهران به قتل رسید. شیرین وکالت خانواده او را به صورت رایگان برعهده گرفت. سال ۱۳۷۹ در جریان تحقیق پرونده امیرفرشاد ابراهیمی، از بنیان‌گذاران و اعضای اصلی انصار حزب‌الله، به دفتر شیرین عبادی مراجعه کرد. او در مصاحبه با عبادی و محسن رهامی، وکلای پرونده، ابعادی از اقدامات گروه و ارتباطات آن با مقامات نظام را بیان کرد. شیرین با موافقت ابراهیمی مصاحبه او را در یک نوار ویدیویی ضبط می‌کند تا بعداً در دادگاه ارائه دهد. ابراهیمی در این نوار به ارتباط انصار حزب‌الله با روحانیون صاحب مقام و سران جمعیت موتلفه اسلامی اعتراف می‌کند. در اعترافاتش ادعا کرد که به علت روابط ویژه گروه‌های فشار با مراکز قدرت، از هر گونه تعقیب قضائی و مجازاتی مصون هستند. عبادی یک نسخه از نوار را به معاون وزیر کشور، مصطفی تاج‌زاده می‌دهد تا آن را به رئیس‌جمهور، سید محمد خاتمی، نشان دهد. پس از انتشار این نوار امیرفرشاد ابراهیمی به همراه شیرین عبادی و محسن رهامی وکلای دانشجویان به اتهام نشر اکاذیب و افترا دستگیر و به زندان محکوم شدند، اما همگی در دادگاه تجدید نظر تبرئه شدند. انتشار این نوار و پیشامدهای ناشی از آن به «پرونده نوارسازان» معروف شد. شیرین بعد از سه هفته با قرار وثیقه ۲۰ میلیون تومانی آزاد شد و قوه قضائیه پروانه وکالتش را تعلیق کرد.
عبادی همچنین وکالت مادر زهرا کاظمی (خبرنگار ایرانی-کانادایی) را پذیرفت. در هنگام ناآرامی‌ها و اعتراضات دانشجویی در خرداد ماه ۱۳۸۲ که منجر به دستگیری بسیاری از دانشجویان و ناراضیان دیگر در تهران شد، خانواده‌های آنان در ۲ تیر ۱۳۸۲ تجمع اعتراض آمیزی را در مقابل زندان اوین تشکیل دادند. زهرا کاظمی در این روز برای تهیه گزارش و تصویر، در این تجمع حاضر شده و اقدام به عکس‌برداری از تجمع در اطراف زندان کرد و مقابل زندان بازداشت شد و در روز ۲۰ تیر ماه در بازداشت می‌میرد. مقامات دادستانی دلیل مرگ را غش و برخورد سر با زمین و نهایتاً ضربه مغزی ذکر کردند. مرگ زهرا کاظمی با تأیید مقامات دادستانی در ۲۵ تیر اعلام می‌شود. در پی این اتفاق دولت کانادا با دلیل این که زهرا کاظمی دارای تابعیت کانادایی بوده‌است، دولت و مقامات قضایی ایران را تحت فشار قرار می‌دهد تا گزارش و تحقیقی جامع از این حادثه فراهم کند. گرچه سعید مرتضوی، دادستان تهران، بر تصادفی بودن مرگ وی بر اثر ضربه و خونریزی مغزی ناشی از «برخورد جسم سخت به سر یا برخورد سر به جسم سخت» پافشاری می‌کرد، شهرام اعظم، پزشک سابق و کارمند وزارت دفاع ایران پس از معاینه بدن زهرا کاظمی، اعلام نمود که علایم ضرب و شتم شدید، شکنجه و تجاوز جنسی نشان می‌دهد که او هنگام تحمل حبس به قتل رسیده‌است. طبق گزارش دولت ایران ضرب‌دیدگی جمجمه در هنگام بازداشت توسط وزارت اطلاعات رخ داد. در نتیجه دادگاه رسیدگی به این پرونده یکی از کارکنان عادی وزارت اطلاعات به «قتل شبه‌عمد» محکوم شد ولی با حکم دادگاه تجدید نظر تبرئه گردید.
عبادی وکیل تعدادی از چهره‌های سرشناس فرهنگی و مطبوعاتی بوده‌است، از جمله حبیب‌الله پیمان، عباس معروفی، سردبیر ماهنامهٔ گردون و فرج سرکوهی (سردبیر ماهنامهٔ آدینه). او در بحث پرونده بین‌المللی ایران نیز فعال است. او مهم‌ترین مسئله را در زندگی خود زمانی می‌داند که دولت جمهوری اسلامی مسئولیت قتل‌های زنجیره‌ای دهه هفتاد را برعهده گرفت. عبادی در هنگام مرور مستندات پرونده قتل‌های زنجیره‌ای نام خود را در «لیست ترور رژیم» دیده بود.
هنگامی که شیرین برای شرکت در کنفرانسی از تهران به پاریس رفته‌بود، یکی از اعضای کمیته جایزه نوبل با او تماس گرفته و به او خبر داد که برنده جایزه صلح نوبل شده‌است. او خوشحال از کسب این جایزه در پاریس به خبرنگاران گفت: «این جایزه متعلق به من نیست، متعلق به همه کسانی است که برای دموکراسی و حقوق بشر در ایران فعالیت می‌کنند».
کمیته جایزه نوبل در نروژ در تاریخ ۱۰ اکتبر ۲۰۰۳ میلادی جایزهٔ صلح نوبل را به شیرین عبادی اعطا کرد. کمیتهٔ جایزه نوبل اعلام کرد که این جایزه به دلیل فعالیت‌های عبادی در زمینه حقوق بشر و ترویج مردم‌سالاری در ایران به ویژه در مورد حقوق زنان و کودکان، به وی اعطا می‌شود. در بخشی از بیانیهٔ کمیتهٔ اعطای جایزه گفته شد: «شیرین عبادی به عنوان یک وکیل، قاضی، نویسنده و فعال حقوق بشر در ایران و در خارج از مرزهای این کشور همواره با صراحت صحبت کرده‌است». کمیته نوبل از او تجلیل کرد که به عنوان یک فرد شجاع، خطراتی که سلامتی و جانش را تهدید می‌کردند او را از ادامه تلاش‌های خود بازنداشت.
این کمیته همچنین اظهار امیدواری کرد که دادن جایزه صلح به یک زن مسلمان ممکن است در زمانی که منطقه خاورمیانه با تحولات فاحشی روبروست جنبش اصلاحات را در ایران احیا کند.شیرین عبادی؛ اسلام، حقوق بشر و دموکراسی در وبگاه "بی‌بی‌سی فارسی" بعد از کنفرانس خبری دو نماینده از سفارت آمده و به او یک جلد قرآن هدیه دادند و سفیر در یک تماس تلفنی به او تبریک گفت.
مبلغ جایزه نقدی نوبل صلح در آن سال ۱٫۳ میلیون دلار آمریکا بود. شیرین با استفاده از این مبلغ کانون مدافعان حقوق بشر، انجمن حمایت از حقوق کودکان و کانون مشارکت در پاک‌سازی از مین را بنیان نهاد.
اعطای این جایزه با استقبال گرم ایرانیان مواجه شد، هزاران نفر برای استقبال از او به فرودگاه مهرآباد رفتند، تعدادی از اعضای هیئت دولت و نمایندگان مجلس برای استقبال پای پلکان هواپیما حاضر بودند، صدها نفر سرودهای «ای ایران» و «یار دبستانی» را می‌خواندند.
عبادی می‌گوید:
دریافت جایزه نوبل توسط او در ایران واکنش‌های متفاوتی داشت. محافظه‌کاران ایرانی از او بخاطر نداشتن حجاب در مراسم اعطای جایزه انتقاد کردند و دادن جایزه را یک عمل سیاسی از سوی یک نهاد طرف‌دار غرب دانستند. محمد خاتمی، رئیس‌جمهور اصلاح‌طلب، هم گفت «بهتر بود ایشان[عبادی] در هنگام اعطای جایزه حجاب می‌داشتند اما زنان مسلمان در انتخاب حجاب آزادند.»
محمد خاتمی بیانیه رسمی نداد ولی پس از ۴ روز در پاسخ به سؤال خبرنگاران گفت: «من هم از موفقیت خانم عبادی خوشحال هستم.[...] برندگان جایزهٔ علمی نوبل از دانشمندان برجستهٔ جهانی هستند [...] اما جایزهٔ صلح نوبل، سیاسی‌ترین بخش جایزهٔ نوبل است.[...] امیدوارم خانم عبادی که از یک خانواده مذهبی هستند و در مصاحبهٔ خویش نیز بر مسلمان بودن خود تأکید کرده‌است، منافع جهان اسلام را مورد توجه قرار دهد و اجازه ندهند از این موقعیتی که به‌دست آمده، سوء استفاده‌ای بشود». اما خاتمی در مصاحبه‌ای در آذر ماه همان سال به روزنامه لو موند گفت که این جایزه «بسیار مهم» بوده‌است. جیمی کارتر، برنده نوبل صلح سال قبل، گفت: «عبادی برای ایران و سایر دنیا الهام‌بخش است». سازمان عفو بین‌الملل و بسیاری از فعالان حقوق بشر هم این جایزه را به شیرین تبریک گفتند.
شیرین عبادی پس از دریافت جایزه نوبل جایزه‌هایی از کشورهای مختلف دریافت کرده‌است، در کشورهای مختلف سخنرانی‌های زیادی انجام داده و بارها از متهمان سیاسی در ایران دفاع کرده‌است. او را برای گسترش صلح، عدالت و برابری برای زنان، بنیان نهاده‌است.
او اکنون در خارج از ایران دوره‌های حقوق بشر را درس می‌دهد. عبادی پیش از صدور پروانه وکالتش دوره‌های حقوق بشر را در دانشگاه تهران هم درس می‌داد.
سال ۱۳۸۷ دفتر کار او، که دفتر کانون مشارکت در پاک سازی از مین و دفتر مدافعان حقوق بشر هم است، توسط نیروهای انتظامی بسته شد.
شیرین عبادی اعتراض به آنچه او کشتار مردم ایران پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) نامید را در سازمان ملل مطرح کرد. پس از تصمیم اتحادیه اروپا برای اعزام هیئت به ایران، صدا و سیمای ایران در واکنش به اتحادیه اروپا اعلام کرد که این اقدام شیرین عبادی به دلیل جایزه نوبل که گرفته، بوده‌است.
عبادی چندین بار تهدید به مرگ شده‌است. او در فروردین ۱۳۸۷ به خبرگزاری رویترز گفت وضعیت حقوق بشر در ایران در دو سال گذشته بدتر شده‌است. و دفاع از بهائیانی که در اردیبهشت ماه دستگیر شدند را پذیرفت.
عبادی در بیانیه‌ای در فروردین ۱۳۸۷ گفت: «تهدید علیه جان و امنیت من و خانواده ام که از مدت‌ها قبل شروع شده بود، اخیراً شدت گرفته‌است.» در این بیانیه علت تهدیدها دفاع عبادی از اقلیت بهائیان در ایران عنوان شده بود. نرگس، دختر او، در واکنش به تهدید مادرش و ادعای گرویدن او به بهائیت گفت این دروغ‌ها و فشارهای حکومت به دلیل حمایت مادرش از هفت بهائی دستگیرشده در اردیبهشت است.
عبادی در این خصوص به فرمانده نیروی انتظامی ایران شکایت کرده و خواستار پیگیری قضایی این نامه‌ها شد. متن نامه‌ها به این شرح بود:
در همین رابطه محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور وقت ایران در نامه‌ای به فرمانده نیروی انتظامی دستور داد تا فوراً اقدام‌های لازم را برای تأمین امنیت و رفع نگرانی عبادی انجام دهد. عبادی در مصاحبه با زوددویچه تسایتونگ گفته‌است: «... و من پس از انجام وظایف کاری به عنوان یک وکیل و همچنین زمانی که در عرصه حقوق بشر فعال شدم، نامم در لیست مرگ رژیم قرار گرفت. [...] به‌طور اتفاقی. من با همکاران وکیلم در حال بررسی موضوع قتل نیروهای اپوزیسیون در ایران بودیم که ناگهان اسم خودم را در لیست ترورهای آینده مشاهده کردم. مسئولان دقت نکرده بودند که اسم من را از لیست موجود در پرونده پاک بکنند. لیست به امضاء وزیر اطلاعات وقت آقای قربانعلی دری نجف‌آبادی مزین است. پس از انتشار لیست مذکور و آغاز اعتراضات زیاد ایشان چاره‌ای جز استعفا نداشت.»
نسرین ستوده، وکیل شیرین عبادی در ۳۰ مارس ۲۰۰۹ میلادی، در مصاحبه‌ای با رادیو فردا اعلام کرد که «اموال و دارایی‌های شیرین عبادی به دلیل «عدم پرداخت مالیات» برای دریافت «جایزه صلح نوبل» و «همچنین «سخنرانی در کشورهای خارجی» به مبلغ پانصد میلیون تومان، در ایران توقیف شده و خانم عبادی ممنوع‌المعامله گشته‌است».«۵۰۰ میلیون تومان مالیات برای جایزه صلح نوبل و سخنرانی‌های شیرین عبادی»، رادیو فردا این درحالی‌است که در ایران جایزه‌ها از مالیات معافند.
مأموران جمهوری اسلامی در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۸ مدال نوبل صلح شیرین عبادی را از صندوق امانات بانکی او در ایران برداشته و مصادره کردند.رادیو زمانه (فارسی)، آسوشیتد پرس (انگلیسی). بازدید: نوامبر ۲۰۰۹. او همچنین گفت که جوایز در قانون مشمول مالیات نمی‌شوند.
وزارت خارجه نروژ با احضار کاردار ایران در اسلو به شدت نسبت به این عمل اعتراض کرد. وزیر خارجه نروژ گفت «این نخستین بار از زمان آغاز اعطای جایزه نوبل در بیش از یکصد سال پیش است که دولت یک کشور جایزه صلح نوبل یکی از برندگان را مصادره می‌کنند.»، دولت ایران بعداً مدال و دیپلم صلح نوبل را برگرداند.
روز پنج‌شنبه ۲۰ خرداد ۱۳۸۹ در برنامه تلویزیونی بیست و سی، فیلمی دربارهٔ شیرین عبادی پخش شد که در بخش‌هایی از آن، جواد توسلیان همسر عبادی حرف‌هایی علیه عبادی گفت.
نرگس توسلیان، دختر خانواده، دربارهٔ اعتراف‌های پدرش در فیلم، نامه‌ای نوشت و آن‌ها را ناشی از فشار مأموران امنیتی دانست.
پیش‌تر، جواد توسلیان که عضو هیئت مدیره شرکت خانه‌سازی، وابسته به سازمان تأمین اجتماعی بوده‌است بدون هیچ دلیلی از عضویت در هیئت مدیره این سازمان اخراج شده بود.
عبادی از فشار نیروهای امنیتی بر خانواده‌اش خبر داده بود.
عبادی در مراسمی در فرانسه، این اعتراف‌ها را مربوط به هشت ماه قبل که همسرش بازداشت بوده، دانست و آن‌ها را ساختگی نامید.
در نتیجه رخ‌دادهایی که منجر به ساخت این برنامه شد عبادی از همسرش جدا شد. شیرین در بخشی از کتاب «تا آزادی» شرح داده که چگونه وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی با استفاده از علاقه همسر سابق عبادی به یک زن دیگر، او را در دام انداخته و از خصوصی‌ترین لحظات این دو نفر فیلم‌برداری کرده‌است و وی را به خیانت متهم می‌کنند، سپس دادگاه شوهرش را به دلیل زنا به سنگسار محکوم می‌کند. مسئول پرونده به شوهرش می‌گوید که تنها راه اجرا نشدن حکم مرگ آن است که متنی را علیه شیرین جلوی دوربین اجرا کند. این متن، خانم عبادی را عامل بیگانگان، و جایزه صلح نوبل او را ابزاری برای براندازی معرفی می‌کند. بعداً، در دادگاهی دیگر، حکم مرگ او لغو و به پرداخت جریمه ای صد هزار تومانی محکوم می‌شود. شیرین این رخ‌دادها را «خنجر از پشت» تعبیر می‌کند. برخی منتقدان اینکه عبادی بدون واهمه از قضاوت‌های رایج در جامعه ایرانی دربارهٔ رویدادهای پشت پرده این برنامه افشاگری می‌کند را شجاعانه دانسته و او را تحسین کرده‌اند.
روز ۲۱ آذر ۱۳۹۸ در نشستی با نمایندگانی از احزاب و گروه‌های قوم‌گرا از جمله مصطفی هجری رئیس اجرایی حزب دمکرات کردستان سعید عزیزی، سخنگوی اتحاد دمکراتیک آذربایجان (بیرلیک) حافظ فاضل، عضو دفتر سیاسی حزب تضامن دمکراتیک، جلیل شرهانی، دبیرکل حزب تضامن دمکراتیک اهواز، یوسف کر، سخنگوی "سازمان فرهنگی و سیاسی ترکمن‌صحرا"، ناصر بلیده‌ای، سخنگوی حزب مردم بلوچستان برگذارشد. این نشست بعداً به نشست "آینده اقوام در ایران" یاد شد. این نمایندگان همراه با شیرین عبادی از اروپا خواستند در قبال سرکوب مردم ایران سکوت نکند. آنها نسبت به پیامد خطرناک این روند هشدار دادند: رشد رادیکالیسم در میان اقوام و به خطر افتادن یکپارچگی ایران. در این نشست نمایندگانی از حزب و گروه‌های قومی در مقر پارلمان اروپا در بروکسل سخنرانی کردند. مخرج مشترک سخنرانی‌ها تأکید بر "خطری جدی" بود؛ این که ادامه سرکوب، تبعیض و خشونت به ویژه علیه اقلیت‌های قومی، آخرین ظرفیت‌ها برای زیست مسالمت‌آمیز در ایرانی یکپارچه را به محاق می‌برد. سخنرانان جملگی به زخم‌های تازه‌ترین دور سرکوب معترضان در ایران اشاره کردند که هنوز باز است و بر زخم‌های کهنه در گذشته نشسته. عبادی با مرور اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران در سخنرانی خود به دولت‌های اروپایی انتقاد کرد که "علیرغم آنکه خود را مدافع حقوق بشر می‌دانند"، وقتی پای منافع تجاری‌شان در میان باشد "در کنار دیکتاتورهاً می‌ایستند و زمانی که "مردم بی‌دفاع به وسیله گلوله و روانه شدن تانک‌ها در خیابان کشته می‌شوند، صدایی از جهان شنیده" نمی‌شود. او همچنین از طرح سیستم فدرال ایران دفاع و اینگونه عنوان کرد که سیستم فدرال" تا به حال نه فقط از سوی جمهوری اسلامی مهر امنیتی خورده و می‌خورد، بلکه بخش‌هایی از اپوزیسیون نیز آن را چالشی برای "تمامیت ارضی" ایران می‌دانند. حضور او در کنار احزاب جدا طلب باعث حاشیه سازی فراوانی شد که موجب شد او در کانال شخصی تلگرام اطمینان دهد این نشست درجهت مقابله با حکومت مرکزگرای جمهوری اسلامی ایران بوده‌است.
در کتاب بیداری ایران شیرین از دیدگاه‌هایش دربارهٔ دین، سیاست و برابری جنسیتی می‌نویسد.
او در این کتاب از عشق خود به کشورش و انتقادش از شاه می‌نویسد. شیرین پیش از انقلاب، همراه با تعدادی دیگر از قاضی‌ها، طرف‌دار انقلاب اسلامی و آیت‌الله خمینی بود. اما بعد از خروج محمدرضا شاه از ایران و پیروزی انقلاب، شیرین انقلاب را یک شکست برای خودش می‌دید. زنان مجبور به پوشیدن حجاب شدند و زنان قاضی برکنار شدند.
او دربارهٔ جنگ ایران و عراق می‌گوید:
در کنفرانس خبری بعد از دریافت جایزه نوبل، عبادی مخالفتش را با دخالت بیگانگان در امور داخلی بیان کرد و گفت: «پیکار برای حقوق بشر در ایران توسط مردم ایران انجام می‌شود و ما مخالف هرگونه دخالت بیگانگان در ایران هستیم»
او سال ۲۰۰۶ میلادی از برنامه صلح‌آمیز اتمی ایران دفاع کرد و گفت: «این برنامه باعث غرور ملی یک ملت کهن با تاریخی باشکوه است. هیچ دولتی در ایران، فارغ از ایدئولوژی یا اعتبار دموکراتیک، جرأت نخواهد کرد این برنامه را متوقف کند».
اما موضع او چند سال بعد تغییر کرد، سال ۱۳۹۱ خورشیدی در ایتالیا گفت: «ایران دارای [انرژی] خورشید فراوانی است و [...] نیازی به نیروگاه برق اتمی نداریم.»
همان سال در یک سخنرانی در واشینگتن گفت: «این ادعا که انرژی هسته‌ای باعث غرور ملی ایرانیان است، اصلاً درست نیست و پروپاگاندای دولت احمدی‌نژاد است. مردم ایران آن قدر مشکلات معیشتی دارند که وقت فکر کردن به این چنین چیزهایی را ندارند.»
البته او سال ۲۰۱۵ میلادی دربارهٔ گفته‌های نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، علیه برنامه هسته‌ای ایران گفت: «همان‌گونه که پیش از این هم گفته‌ام، من با هیچ شکلی از کاربرد انرژی هسته‌ای موافق نیستم؛ و برنامه هسته‌ای [ایران] باید هرچه زودتر متوقف شود، البته کشوری که خود بمب اتمی دارد [اسرائیل] نمی‌تواند رفتار دیگر کشورها را قضاوت کند.»
سال ۱۳۸۸ عبادی در مصاحبه‌ای به دویچه‌وله، ضمن مخالفت با هرگونه راه‌حل نظامی، گفت تلاش می‌کند تا دولت‌های اروپایی، با محور اصلی حقوق بشر و دموکراسی، با دولت ایران مذاکره کنند.
او ارسال پرونده حصر خانگی رهبران جنبش سبز به شورای عالی امنیت ملی ایران را اقدامی فراقانونی خوانده‌است و سال ۱۳۹۲ خورشیدی به رادیو فردا گفت این اقدام تنها نشان‌دهنده «تصمیم‌های فراتر از قانون است، نه پای‌بندی به قانون».
شیرین عبادی در سخنرانی‌های گوناگون از بهبود نیافتن شرایط حقوق بشر در ایران پس از انتخاب حسن روحانی به عنوان رئیس‌جمهور انتقاد کرده‌است. وی در همایش روز جهانی حقوق بشر در دانشگاه لیدن در هلند با عصبانیت گفت: «من خفه می‌شوم ولی با خفه شدن من، مشکلات حل نمی‌شود.»
او دربارهٔ افزایش اعدام‌ها در زمان ریاست جمهوری حسن روحانی به دویچه‌وله گفت رئیس‌جمهور ناظر بر اجرای صحیح قانون اساسی است و او می‌تواند دربارهٔ اجرا شدن دادرسی عادلانه و تطابق مقررات و قوانین زندان​ها با آیین‌نامه داخلی زندان‌ها تحقیق کند و اگر موردی طبق اصول انجام نمی‌شود تذکر دهد اما حسن روحانی از این اختیار قانونی خود استفاده نمی‌کند.
او درگفتگو با یک روزنامه ایتالیایی تظاهرات سال ۱۳۹۶ مردم ایران را ناشی از وضعیت اقتصادی، شکاف میان فقیر و غنی، سانسور و هزینه‌های نظامی حکومت ایران دانست و گفت این جنبش بزرگ اعتراضی ممکن است از موج سبز فراتر رود. او از جمله ۱۵ فعال سیاسی و مدنی بود که در بهمن ۱۳۹۶ با تأکید بر «اصلاح‌ناپذیری» نظام جمهوری اسلامی ایران خواستار برگزاری همه‌پرسی تحت نظارت سازمان ملل متحد برای «گذار مسالمت‌آمیز» از حکومت فعلی «به یک دموکراسی سکولار پارلمانی» شد.
عبادی دربارهٔ مسئله فلسطین و اسرائیل هم دیدگاه خود را بازگو کرده‌است. سال ۲۰۱۰ اتحادیه دانشجویان دانشگاه کالیفرنیا طرحی را به دانشگاه دادند که برای محکوم کردن، به گفته آنها، «جنایت‌های جنگی اسرائیل»، خواستار تحریم شرکت‌های فناوری حامی ارتش اسرائیل شدند. شیرین به همراه سه برنده دیگر جایزه صلح نوبل در بیانیه‌ای از این اقدام حمایت کردند.
او در هنگام نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه به همراه پنج زن برنده جایزه صلح نوبل در بیانیه‌ای گفتند: «ادامه مجازات دسته جمعی فلسطینی‌ها توسط رژیم اسرائیل به بهانه جنگ فرسایشی علیه حماس، یک جنایت جنگی است. تا زمانی که اسرائیل حمایت‌های علنی و ضمنی برای سیاست‌های خود جهت سرکوب مردم فلسطین دریافت می‌کند، صلح واقعی به وقوع نمی‌پیوندد.»
در هنگام قدرت گرفتن داعش، عبادی در اردیبهشت ۱۳۹۴ گفت داعش یک ایدئولوژی است و یک ایدئولوژی با بمب نابود نمی‌شود و کشورهای غربی به‌جای بمب و اسلحه باید با کتاب و گسترش آموزش به جنگ افراط‌گرایان اسلامی بروند.
او در سال ۱۳۸۵ یکی از حامیان اولیه و مشاوران کمپین یک میلیون امضا بود. این کمپین تلاش کرد تا قوانین تبعیض‌آمیز علیه زنان در ایران از جمله ارزش کمتر شهادت زن نسبت به شهادت مرد در دادگاه و قانون حجاب اجباری، را تغییر دهد. بسیاری از فعالان این کمپین با جرم «تهدید علیه امنیت ملی» بازداشت شدند.
دربارهٔ جنگ داخلی سوریه و حمایت ایران از بشار اسد، عبادی بارها از حمایت جمهوری اسلامی ایران از حکومت اسد انتقاد کرده‌است و گفت: «مردم آزادی‌خواه ایران از مبارزات آزادی خواهانه مردم سوریه حمایت می‌کنند و حمایت‌های دولت ایران از رژیم بشار اسد ارتباطی با آنان ندارد.» او سال ۲۰۱۶ میلادی از «سوی مردم ایران»، به گفته خودش، بخاطر رفتار حکومت ایران در سوریه و یمن عذرخواهی کرد.
عبادی افتخار می‌کند که یک زن مسلمان و روشنفکر است و باور دارد که دین نقشی در نقض حقوق بشر ندارد و هیچ ناسازگاری بین دین و دموکراسی نیست و نقض حقوق بشر در چین و کوبا ناشی از درک و تفسیر نادرست از مذهب است. او در سخنرانی خود هنگام دریافت جایزه نوبل گفت:
دربارهٔ مذهب شیعه در ایران او می‌گوید، بعد از حمله اعراب به ایران و اسلام‌آوردن ایرانیان، «برخلاف عرب‌های سنی، ما در پایان به شیعه روی آوردیم»، با اشاره به اینکه ایرانیان مسلمان شدند اما هنوز «ما ایرانی بودیم».
در زمینه اسلام سیاسی و اسلام رحمانی، عبادی بارها از بنیادگرایان ایران انتقاد نموده و جنبش اصلاح‌طلبان و روشنفکران در کشورهای اسلامی را ستوده‌است. او در یک سخنرانی در دانشگاه مریلند ضمن دریافت درجه دکترای افتخاری از این دانشگاه عنوان داشت، اصلاح طلبان و روشنفکران اسلامی در سراسر جهان در حال ساختن جنبشی هستند که با تفسیر و تعبیر صحیح از قرآن و فقه اسلامی در مقابل حکومت‌های سرکوبگر بایستند. به گفته او روشنفکران، علما و اصلاح طلبان در سراسر جهان می‌توانند از طرق صلح‌آمیز مسلمانان را به سوی حکومت قانون و تعبیر صحیح از قوانین و احکام مذهبی راهنمایی کنند.» او همچنین به انتقاد از سیاست آمریکا در دخالت در امور ایران و سایر کشورها از جمله عراق پرداخت.
اسفند ۱۴۰۱، شیرین عبادی و ۸۲ تن دیگر از کنشگران عرصه دادخواهی، با امضای «پیمان دادخواهی» در راستای ساخت مبنایی برای «همبستگی» در پیشبرد «جنبش زن، زندگی، آزادی»، بر اصولی مانند نفی خشونت و برقراری عدالت و حقیقت، عهد بستند. این گروه، امضا کرده‌اند که برای فردای ایران به اصولی پایبندند که بخشی از تمامی کنوانسیون‌ها و میثاق‌های جهانی ناظر بر رعایت حقوق‌بشر است.
نرگس محمدی، حامد اسماعیلیون، آتش شاه‌کرمی، اکرم نقابی، شهناز اکملی، پرستو فروهر، مهرانگیز کار، شکوفه یداللهی، کیوان صمیمی، نسرین ستوده، ایرج مصداقی، رضا معینی و عفت ماهباز از دیگر امضاکنندگان این پیمان‌نامه هستند.
اشتباه (به یونانی: Το λάθος) معروفترین رمان آنتونیس ساماراکیس رمان‌نویس یونانی است. این رمان در سال ۱۹۶۵ چاپ شده‌است و جز رمانهای جاسوسی و پلیسی محسوب می‌شود. این رمان در ایران با عنوان نقطه ضعف ترجمه شده‌است ، در سال ۱۳۶۲ مرحوم محمدرضا اعلامی فیلمی به نام نقطه ضعف بر اساس همین رمان ساخت که در آن جواد گلپایگانی ، حسین پرورش و جمشید هاشم پور در آن نقش ایفاء کردند.
این کتاب برنده جوایز مشهوری چون:
آسیاب گَبری یکی از آثار باستانی جنوب شهر خرم‌آباد است. این بنا درمحله قاضی آباد خیابان اول خرم‌آباد واقع شده و احتمالاً در شهر باستانی شاپورخواست کاربرد عمومی داشته است.آسیاب گبری دارای ساختمانی مکعب مستطیل شکل است که طول آن ۲۶ متر و عرض آن ۶ متر و ارتفاع آن ۱۱/۵ متر است.ساختمان آسیاب را با استفاده از سنگهای تیشه خورده و قلوه سنگ همراه با ملات ساروج ساخته شده و تاریخ ساخت آن مربوط به دوره ساسانیان است. این اثر تا دوره قاجار مورد استفاده مردم قرار گرفته است. آسیاب گبری به شماره ۳۶۳۹ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.سایت سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان لرستان
لیورگل
اجزای فرآورده: عصاره‌ خشک‌ گیاه ‌خار مريم (Silybum marianum)
دستور مصرف توصیه شده برای بزرگسالان سه نوبت در روز، در هر بار یک قرص ۱۴۰ میلی‌گرمی یا دو قرص ۷۰ میلی‌گرمی می‌باشد. مدت زمان مصرف دارو بخصوص در کبد چرب طبق توصیه پزشک تا سه ماه قابل توصیه است.
از آنجائیکه رادیکال‌های آزاد در پراکسیداسیون لیپیدها در انواع مسمومیت‌های کبدی دخیل هستند، اثر ضداکسیداسیون بسیار قوی سیلی مارین و سیلی بین (مواد موثره موجود در عصاره خار مریم) ممکن است اثر حفاظتی آن‌ها را روی کبد توجیه نماید. این دو ترکیب به عنوان عامل نابودکننده رادیکال‌های آزاد عمل کرده و از فرآیندهای پراکسیداتیو دخیل در ضایعات کبدی ناشی از تتراکلرورکربن، تالیوم، اتانول، پاراستامول و سایر مواد سمی کبدی پیشگیری می‌کنند.
سیلی مارین فعالیت آنزیم rna پلیمراز را درهسته سلولی افزایش داده موجب تحریک سنتز پروتئینهای ریبوزومال می‌شود که این عمل به نوبه خود قدرت نوسازی سلولی کبد راافزایش می‌دهد. افزون بر این به عنوان یک آنتی اکسیدان مستقیم عمل نموده و رادیکال‌های آزاد سمی را از بین می‌برد. سیلی مارین در درمان هپاتیت حاد و مزمن و یروسی هر دو مؤثر است.
مطالعات روی تعیین مقدار سیلیمارین در خون ۳۵۰۰ بیمار نشان داده است که در این بیماران عوارض جانبی دیده شده فقط شامل اختلالات بسیار مختصر گوارشی است (در موارد بسیار نادر و محدود). یک اثر ملین ملایم معمولاً با مصرف این دارو می‌تواند دیده شود.
ذکر این نکته نیز ضرورت دارد که مکمل های ساخته شده بر پایه خار مریم  در مقایسه با مکمل های گیاهی دیگر دارای بیشترین غلظت میکوتوکسین تا mg/kg 37   را دارا هستند. لذا مصرف این نوع مکمل ها بایستی زیر نظر پزشک صورت بگیرند.
لوودوپا یا اِل‌دوپا، یک آمینو اسید است که به‌عنوان بخشی از بیولوژی طبیعی گیاهان، انسان‌ها و جانوران، تولید و مورد استفاده قرار می‌گیرد. انسان‌ها نیز مانند برخی از جانوران، لوودوپا را از طریق بیوسنتز اسید آمینهٔ اِل تیروزبن می‌سازد. لوودوپا پیش‌ماده تولید ناقلین عصبی چون دوپامین، نوراپی‌نفرین و همچنین آدرنالین است که همهٔ این انتقال‌دهنده‌ها با هم با عنوان کاتکول‌آمین‌ها شناخته می‌شوند. لوودوپا همچنین در آزادسازی فاکتورهای نوروتروفیک توسط مغز و دستگاه عصبی مرکزی دخالت دارد.
لوودوپا می‌تواند به شکل خالص خود تولید شده و به‌عنوان یک ماده روانگردان به فروش برسد. نام‌های تجاری این ماده عبارتند از Sinemet, Pharmacopa, Atamet, Stalevo, Madopar و همچنین Prolopa.Jürgen Martens, Kurt Günther, Maren Schickedanz: "Resolution of Optical Isomers by Thin-Layer Chromatography: Enantiomeric Purity of Methyldopa", Arch. Pharm. (Weinheim) 1986, 319, S.  572−574. (DOI:10.1002/ardp.19863190618)
لوودوپا در درمان بیماری پارکینسون مصرف می‌شود. این دارو، کندی حرکات (برادی‌کینزی) و سختی عضلات (ریجیدیتی) بیماران پارکینسونی را بیشتر از رعشه (ترمور) بهبود می‌بخشد. لوودوپا به منظور افزایش غلظت دوپامین در درمان بیماری پارکینسون و بیماری سگاوا مورد استفاده قرار می‌گیرد. این روش درمانی برای نخستین بار توسط George Cotzias و همکارانش اثبات و اجرا شد که به پاس این کشف، برنده جایزه لاسکر نیز شدند.Lasker Award 1969 Description, accessed April 1, 2013Tanya Simuni and Howard Hurtig. "Levadopa: A Pharmacologic Miracle Four Decades Later", in Parkinson's Disease: Diagnosis and Clinical Management (Google eBook). Eds. Stewart A Factor and William J Weiner. Demos Medical Publishing, 2008
دوپامین ماده‌ای است که نبود یا کمبود آن در مغز موجب بیماری پارکینسون می‌شود. بدن می‌تواند در عقده‌های مغز لوودوپا را به دوپامین تبدیل کند لذا بهبودی قابل توجهی در بیماران پارکینسونی انتظار می‌رود.
زمانی که لوودوپا وارد سیستم عصبی مرکزی می‌شود به‌وسیلهٔ آنزیم Aromatic L-amino acid decarboxylase به دوپامین تبدیل می‌شود. پیریدوکسال فسفات (ویتامین ب۶) یکی از کوفاکتور‌های مهم در این واکنش محسوب می‌شود در نتیجه گاهی همراه لوودوپا برای بیمار تجویز می‌شود.
علاوه بر سیستم عصبی مرکزی، لوودوپا در سیستم عصبی محیطی نیز به دوپامین تبدیل می‌شود. سیگنالینگ بیش از حد دوپامین در سیستم عصبی محیطی می‌تواند عوارض جانبی فراوانی داشته باشد. برای پیشگیری از دکربوکسیلاسیون دوپامین، این دارو اغلب به صورت ترکیب با سایر داروها مانند لوودوپابی (لودوپا + بنسرازید) و کاربی‌دوپا (لودوپا + کاربی دوپا) بیشتر به کار می‌رود که سرعت تبدیل لودوپا به دوپامین در بدن را کاهش می‌دهد و موجب می‌شود لوودوپای بیشتری از سد خونی مغز عبور کند. به زبانی دیگر، به‌طور معمول در کنار لوودوپا از مهارکنندهٔ دوپامین محیطی مثل کاربیدوپا (جهت ممانعت از تشکیل دوپامین در سیستم عصبی محیطی) استفاده می‌شود. عدم استفاده از این مهار کننده‌ها به حدی باعث عوارض جانبی لوودوپا می‌شود که در طول تاریخ عمل بسیاری سردرگمی شده بود.
همچنین ترکیب این دو دارو به عنوان یک درمان بالقوه برای سندرم پای بی‌قرار نیز مورد مطالعه قرار داده شد و مشاهده‌ای از کاهش علائم این بیماری دیده نشد.
پس از تجویز داروی لوودوپا، دو نوع پاسخ مشاهده می‌شود:
لوودوپا از طریق بیوسنتز اسید آمینهٔ L-tyrosine ساخته می‌شود. لوودوپا از دوپامین، نوراپی‌نفرین وآدرنالین نشات گرفته‌است که به‌طور کلی با عنوان کاتکول‌آمین‌ها شناخته می‌شوند.
اثرات جانبی لوودوپا شامل:
عوارض جانبی داروی لوودوپا از سایر درمان‌های آنتی پارکینسونی مثل آنتی‌کولینرژیک‌ها کمتر است.
سایر اثرات جانبی مهم داروی لوودوپا در درمان بیماری پارکینسون عبارت‌اند از:
معمولاً برای جلوگیری از این اثرات سعی می‌شود تا دوز لوودوپا تا حد ممکن کاهش پیدا کند.
دانشمند سوئدی به نام آروید کارلسون در دههٔ ۱۹۵۰ نشان داد که با تزریق لوودوپا در حیوانات، علائم بیماری پارکینسون در آن‌ها به شدت کاهش یافت. در راستای این تحقیق، کارلسون جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی سال ۲۰۰۰ را دریافت کرد. در سال‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۶۱ فردی به نام اوله هورنیکیویچ به همراه همکارش پس از این‌که متوجه کاهش چشمگیر میزان دوپامین در مغز بیماران پارکینسونی شد، مقاله‌ای در رابطه با تأثیر لوودوپا پس از تزریق وریدی در درمان بیماری پارکینسون را منتشر کرد. این دارو بعدها توسط برای مسمومیت‌های منگنز و درمان‌های پارکینسونی توسعه یافت. همچنین یک متخصص مغز و اعصاب به نام الیور ساکس در کتاب خود با عنوان "بیداری‌ها (که همنام با فیلمی با همین عنوان است)" این روش درمانی را به تفصیل شرح داد.
جایزه نوبل شیمی سال ۲۰۰۱ نیز به داروی لوودوپا مربوط بود. کمیته اهدای جایزهٔ نوبل ۱/۴ از جایزهٔ آن سال را به ویلیام نولز اهدا کردند که بر روی یک‌سری واکنش‌های شیمیایی خاص تمرکز کرده بود که در حالاتی نیز منجر به تولید لوودوپا می‌شد.
لووتیروکسین
رده درمانی: داروهای هورمونی
لووتیروکسین در درمان کم کاری غده تیروئید، گواتر و کرتینیسم نوزادان مصرف می‌شود.
غدۀ تیروئید مسئول ساخت تری یدوتیرونین (T۳) و تیروکسین (T۴) است. در بیماران دچار کم‌کاری تیروئید، غدۀ تیروئید مقادیر کم‌تری از این هورمون‌ها را تولید می‌کند. معمولاً در درمان کم‌کاری تیروئید، مصرف مادام‌العمر قرص لووتیروکسین سدیم تجویز می‌شود که نتایج رضایت‌بخشی دارد. نیمه‌عمر لووتیروکسین ٧ روز است. این دارو در بافت‌ها به هورمون تری یدوتیرونین (T3) تبدیل می‌شود و سطح مناسبی از T3 که هورمونی فعّال‌تر از T4 است را ایجاد می‌کند.
سردرد، لرزش، عصبی شدن، تحریک پذیری، کم خوابی و مشکلات خواب، ضعف عضلانی، تعریق و عدم تحمل گرما، گرگرفتگی، تب، تهوع، استفراغ، ناراحتی معده، اسهال، کاهش وزن، افزایش اشتها،درد سینه، تپش قلب و ضربان قلب تند یا غیر طبیعی، عدم کنترل انسولین توسط بدن
طرح تأمین آتیهٔ جوانان طرحی است که مطابق آن دولت ایران مبلغ یک میلیون تومان در حساب صندوقی به نام «صندوق آتیه» برای هر نوزاد تازه متولد شده واریز می‌کند و به‌طور سالانه نیز خانواده نوزاد مبلغ ۲۴۰ هزار تومان و دولت مبلغ ۱۲۰ هزار تومان به این حساب واریز و بعد از ۱۸ سال تسهیلات ۱۲۰ میلیون تومانی به فرد صاحب حساب، تعلق می‌گیرد. در بودجه سال ۱۳۸۹ ایران مبلغ ۵۰۰ میلیارد تومان اعتبار برای طرح و واریز یک میلیون تومان به در حساب هر نوزاد در نظر گرفته شد.فقط برای ۵۰۰ هزار نوزاد اعتبار تأمین شده‌است روزنامه مردمسالاری، نسخه شماره ۲۳۳۱ - ۱۳۸۹/۰۱/۲۹
این در حالی است که علی لاریجانی رئیس قوه مقننه طرح تأمین آتیه مهر امام رضا (ع) که یکی از مصوبه‌های هیات وزیران بود را مغایر با قانون اساسی دانست.طرح تأمین آتیه مهر امام رضا برخلاف قانون است؛ تابناک؛ ۱۵ اسفند ۱۳۸۹
این طرح از سال ۱۳۸۹ با همکاری بین وزارت رفاه ایران و «صندوق مهر امام رضا (ع)» به اجراء در آمد.یین‌نامه اجرایی طرح آتیه مهر امام رضا (ع) تدوین شد
اما به دلیل کمبود بودجه و خودداری بانک ملی از اجرای آن، متوقف شد.طرح‌هایی که روی کاغذ می مانند: توقف طرح یک میلیون برای هر نوزاد /جدول اظهارات؛ خبرآنلاین؛ ۲۲ شهریور ۱۳۹۰توقف اجرای طرح تأمین آتیه نوزادان؛ جام جم آنلاین؛ ۷ بهمن ۱۳۹۰
غلامرضا مصباحی مقدم، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی هشتم دربارهٔ این طرح گفته‌است که با توجه به تولد سالانه یک میلیون و ۳۵۰ هزار نوزاد در ایران، تأمین یک میلیون تومان برای آن‌ها برابر مبلغ یک هزار و ۳۵۰ میلیارد تومان خواهد شد و با افزودن مبلغ پرداختی سالانه ۱۰۰ هزار تومان به آن، این مبلغ افزون تر خواهد شد.حساب بانکی نوزادان قانونی نیست، جام جم آنلاین، شماره خبر: ۱۰۰۸۷۲۷۸۹۹۷۳، شنبه ۲۸ فروردین ۱۳۸۹
بنابر نظر بیت‌الله ستاریان عضو هیات علمی دانشگاه تهران و کارشناس مسکن، میزان وام صندوق آتیه که رقمی معادل ۱۲۰ میلیون تومان است، در ۲۰ الی ۲۵ سال آینده تکافوی خرید ۵ متر مربع واحد مسکونی را خواهد داد. جواد مویدی کارشناس اقتصادی در سال ۱۳۸۹ دربارهٔ این طرح گفت: سال ۱۴۰۷ یعنی ۱۸ سال بعد و با روند تورم شاید با حسابی ۱۲۰ میلیون تومانی هم نشود صاحب شغل و خانواده شد.یک‌میلیون تومان برای‌هر نوزاد ایرانی شماره خبر: ۱۰۰۸۷۱۹۸۴۶۲۳، جام جم آنلاین
جزییات آیین‌نامه اختصاص یک میلیون تومان به هر نوزاد ایرانی
علی‌خان یزدانی (زادهٔ ۱۳۱۰ – درگذشتهٔ ۲۸ دی ۱۳۸۹) معروف به علی آبچوری نوازنده قوشمه بود.
علی آبچوری در روستای ابچور، از توابع بجنورد در استان خراسان‌شمالی متولد شد. از ده سالگی بدون داشتن استاد، نواختن قوشمه را فراگرفت و به عنوان یکی از نوازندگانِ مطرح این ساز شناخته شد. او تا پیش از درگذشتِ حسین ببی (یکی از دایره نوازان) با وی نزدیک به پنجاه سال به فعالیت هنری پرداخت.گفتگو با علی‌خان یزدانی (آبچوری) قوشمه‌نواز - رادیو زمانه آبچوری نوازنده قوشمهٔ آلبوم شب سکوت کویر محمدرضا شجریان بوده است. علی آبچوری از شرکت کنندگان در جشنواره جهانی نی نوازان و بیستمین جشنواره موسیقی فجر بود.بی‌بی‌سی فارسی - بیستمین جشنواره موسیقی فجر از یازدهم بهمن آغاز می‌شودبی‌بی‌سی فارسی - جشنواره جهانی نی نوازان در تهران
از زیباترین نواخت‌های وی می‌توان به قطعه درنا در مقام لو، دو قرصه و... اشاره کرد.
علی آبچوری، در پی ابتلا به بیماری هپاتیت ب، صبح سه شنبه ۲۸ دی ۱۳۸۹ درگذشت.
پویزن "" یک گروه موسیقی سبک هوی متال است که در سال ۱۹۸۳ در آمریکا پایه‌گذاری شد.
آثار پویزن تنها در آمریکا تا کنون نزدیک به ۱۵ میلیون نسخه فروش داشته است.RIAA - Gold & Platinum - April 30, 2010
جِی‌پی مورگان چیس شرکت خدمات مالی و بانکداری آمریکایی چندملیتی است، که ریشه‌های تأسیس آن به سال ۱۷۹۹ بازمی‌گردد. این مؤسسه در نتیجه ادغام شمار بسیاری بانک و شرکت خدمات مالی تشکیل شده‌است، اما شکل کنونی آن، حاصل ادغام کمیکال بانک و چیس منهتن بانک، سپس خریداری هر ۲ بانک توسط شرکت جی. پی. مورگان اند کو. و در نهایت ادغام هر ۳ مؤسسه در سال ۲۰۰۰ می‌باشد. شعبه مرکزی این بانک، در منهتن، نیویورک قرار دارد.
این شرکت در سال ۲۰۱۹ بالغ بر ۲٫۶ تریلیون دلار دارایی داشت.JPM: Balance Sheet for JP Morgan Chase & Co. Common St - Yahoo! Finance جی‌پی مورگان چیس هم‌اکنون بر پایه میزان دارایی‌ها، بزرگترین بانک ایالات متحده آمریکا محسوب می‌شود. این بانک در سال ۲۰۱۲ بر پایه رتبه‌بندی مجله فوربز، پس از اچ‌اس‌بی‌سی به‌عنوان دومین بانک بزرگ جهان شناخته شده‌است.
جی‌پی مورگان چیس به‌همراه بنک آو امریکا، سیتی‌گروپ و ولز فارگو در فهرستی تحت عنوان ۴ بانک بزرگ ایالات متحده، طبقه‌بندی می‌شوند.
ساختار کنونی بانک جی‌پی مورگان چیس، در نتیجه ادغام چندین بانک، موسسه مالی و شرکت خدمات مالی بزرگ، به وجود آمده است. این فرایند خریداری و ادغام، از سال ۱۹۹۶ آغاز شد و همچنان نیز ادامه دارد. موسسات اصلی تشکیل دهنده جی‌پی مورگان چیس شامل؛ بانک چیس منهتن، فرست شیکاگو بانک، شرکت جی. پی. مورگان اند کو.، بانک وان، موسسه مالی بر استرنز و شرکت بیمه واشینگتن میچوال، کمیکال بانک، بانک ملی دیترویت، بانک ملی تگزاس، پرو ویدیئن فایننشال و بانک گریت وسترن می‌باشند. هر یک از این بانک‌ها و موسسات مالی، خود حاصل تملک و ادغام چندین و چند شرکت و بانک در یکدیگر می‌باشند.
کمیکال بانکینگ کورپوریشن شرکت تولید محصولات شیمیایی می‌باشد، که در سال ۱۸۲۳ تأسیس شد. در ۱۸۲۴ این شرکت اقدام به راه‌اندازی یک بازوی خدمات مالی تحت نام "کمیکال بانک نیویورک" نمود. پس از سال ۱۸۵۱ بانک کاملاً از شرکت مادر جدا شد و در طول سال‌های بعد، از طریق فرایند تملیک و ادغام در چندین بانک و بنگاه اقتصادی، توسعه یافت. از این بانک‌ها می‌توان به: کام اکسچنج بانک؛ ادغام ۱۹۵۴، بانک تجاری تگزاس؛ ادغام در ۱۹۸۶ و هانوفر تراست کمپانی؛ ادغام در ۱۹۹۱ اشاره کرد. در دهه ۱۹۸۰ میلادی کمیکال بانک بزرگترین بانک ایالات متحده بر پایه میزان دارایی‌ها محسوب می‌شد. در ۱۹۹۶ کمیکال بانک اقدام به خریداری بانک چیس منهتن نمود. سپس در سال ۲۰۰۰ شرکت جی. پی. مورگان اند کو. اقدام به خریداری هر ۲ شرکت و زیرمجموعه‌های بانکداری آنها نمود، که در پی این ادغام، هسته اولیه بانک جی‌پی مورگان چیس کنونی نیز شکل گرفت.
بانک چیس منهتن در سال ۱۹۵۵ در پی خریداری بانک ملی چیس (تأسیس: ۱۸۷۷) توسط بانک منهتن (تأسیس: ۱۷۹۹) سپس ادغام ۲ بانک در یکدیگر راه‌اندازی شد. بانک آو د منهتن کمپانی در سال ۱۷۹۹ توسط آرون بر تأسیس شد. ریشه‌های تأسیس این بانک به شرکت منهتن کمپانی بازمی‌گردد، که در زمینه انتقال آب فعالیت می‌کرد. این شرکت توسط آرون بور توسعه پیدا کرد و بعدهاحوزه فعالیت‌های خود را به صنعت بانکداری گسترش داد.
در طول دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی سکان رهبری بانک چیس منهتن در دست دیوید راکفلر بود، که این بانک در این دوره از حیات خود، به یکی از بزرگترین موسسات مالی ایالات متحده تبدیل شد. بانک چیس در طول سال‌های نخست از دهه ۱۹۹۰ رو به افول نهاد و سرانجام در سال ۱۹۹۶ توسط کمیکال بانک خریداری شد و در این بانک ادغام گردید. در سال ۲۰۰۰ کمیکال بانک توسط شرکت خدمات مالی جی. پی. مورگان اند کو. خریداری شد و در پی آن شرکت جدید بار دیگر نام تجاری چیس را احیا نمود و با ادغام بانک چیس منهتن در کمیکال بانک، موسسه جدید را بانک چیس نامید.
ریشه‌های تاسیس شرکت جی‌پی مورگان، به راه‌اندازی شرکت مشارکتی درکسل مورگان اند کو. در سال ۱۸۹۵ بازمی‌گردد. این شرکت بعدها به جی. پی. مورگان اند کو. تغییر نام داد. آغاز فعالیت‌های این شرکت در حوزه سرمایه‌گذاری صنعتی به سال ۱۹۰۱ باز می‌گردد، که جی‌پی مورگان بنیان‌گذار شرکت، با خریداری شرکت فولاد کارنگی، از اندرو کارنگی، بزرگترین شرکت فولادسازی ایالات متحده؛ بنام یو. اس. استیل را بنیان نهاد.