moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بسیاری از گروه‌ها و هنرمندان اویسیس را به عنوان الهام بخش معرفی کرده‌اند، از جملهد کیلرز،آرکتیک مانکیز، انمی، الیوت اسمیت، لیلی آلن، ویو، دریک بل، هرتز، کلدپلی،Andrew Leahey Coldplay Allmusic. Retrieved 8 December 2011د استروکز، مارون ۵، د کورال، رایان آدامز، کوکز،ریفلز، پیجون دیتکتیوز، کین وکاسبیان.
کنوسوس نام منطقه‌ای باستانی‌است در کرت که بزرگترین بخش مربوط به عصر برنز نیز در این منطقه می‌باشد. می‌نماید که کنوسوس مرکز سیاسی، فرهنگی و آیینی تمدن مینوسی بوده‌باشد. امروزه این منطقه گردشگاه توریست‌هاست. این شهر را لابورینت هم خوانده‌اند.
سال ۲۶۰۰ تا ۲۰۰۰ قبل از میلاد ساختن اولین کاخها در کنوسوس انجام شد.
دو بار با زلزله در ۱۵۰۰ تا ۱۴۰۰ قبل از میلاد ویران شد و مجدد بنا شد. صد سال بعد بر اثر آتش‌سوزی از بین رفت.
۱۱۰۰ تا ۱۲۰۰ قبل از میلاد دوریانها کنوسوس را ویران کردند
این شهر که در افسانه‌های یونانی از آن یادشده تا روزگار چیرگی رومیان اهمیت خود را نگاه‌داشته بوده‌است. تا اینکه در سدهٔ نهم میلادی مردمانش به شهر هراکلیون کوچیده‌اند. با این همه تا سدهٔ نوزدهم هنوز زندگی در آن پایدار مانده‌است.
در منطقه کنوسوس مجموعه کاخ‌هایی وجود دارد که مربوط به تمدن مینوسی و کرت می‌باشد. طرح کاخ کاملاً ارگانیک و بدون سازماندهی اولیه است. کاخ مذکور در برابر شیب‌های فوقانی و بر روی تپه‌ای کم ارتفاع،انتهای دشتی حاصل خیز ساخته شده‌است. طرح کاخ از نظر اتاق‌های زیاد شبیه کاخ‌های بین‌النهرین است ولی از جهاتی پیشرفته تر است. از نظر نظامی کاخ کنوسوس دیوار و برج ندارد چرا که کنوسوس به دلیل محدود شدن توسط دریا، توسط نیروهای دریایی حفاظت می‌شده‌است.
بیشتر عناصر معماری تشکیل دهنده کاخ کنوسوس به خاطر مصالح غیر پایدار از بین رفته‌اند و باستان شناسان تنها با اتکا بر نقوشِ بروی دیوار قسمت‌هایی از آن را بازسازی کردند.تاریخ معماری غرب از عهد باستان تا مکتب شیکاگو، نوشته امیربانی مسعود، نشر خاک
Wikipedia contributors, "Knossos," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Knossos&oldid=300219143 (accessed July 4, 2009).
الی ماروم (متولد ۱۹۵۵ میلادی)، ژنرال دوستاره با درجه تات آلوف در نیروهای دفاعی اسرائیل و ۱۸مین فرمانده نیروی دریایی اسرائیل است.
وی از پدری آلمانی‌تبار و مادری چینی‌تبار در موشاو شده الایزر در بخش شمالی کشور اسرائیل متولد شد. وی اولین اسرائیلی چینی‌تبار است که به مقام فرماندهی نیروی دریایی اسرائیل منصوب شده‌است. Retrieved on 2008-01-22.
در مارس ۲۰۰۹ میلادی، شب‌نشینی وی در یک کلوب استریپ‌تیز در شهر تل‌آویو، باعث سیلی از انتقادات از سوی برخی نمایندگان کنست شد. گبی اشکنازی، فرمانده ستاد کل فرماندهی و عملیات ارتش اسرائیل نیز به صورت شفاهی، از عمل الی ماروم انتقاد کرد، اما آن را موضوعی شخصی خواند و از توبیخ رسمی الی ماروم خودداری کرد.MK to IDF chief: Fire Navy commander over strip club jaunt , Haaretz
رِنج‌رووِر یا رِینج‌روور یا Range Rover مجموعه ای از خودروهای شاسی‌بلند سواری شهری ـ بیابانی (Off-Road) لوکس ساخته شده توسط لندرور است. موتور این خودرو از ابتدای تولید تا سال ۲۰۰۲ هشت‌سیلندر بنزینی بوده‌است. این خودرو ساخت کمپانی انگلیسی لندرور است.
ولوسیتی اورفینچ (Overfinch Velocity)، شاسی‌بلند سفارشی رنجروور، به‌طور رسمی در نمایشگاه بین‌المللی قایق‌ها در فورت‌لادردال فلوریدا رونمایی می‌شود.
تولید لندرور به زمانی بازمی‌گردد که جنگ جهانی دوم با تمام تلفات و ویرانیهایش پایان گرفته بود و کارخانه روور هم که در سالی هیل انگلستان واقع شده بود مانند بسیاری از کارخانه‌های دیگر با پایان گرفتن جنگ می‌بایست سیاست جدیدی را برای تولیدات خود اعمال می‌کرد.
این کارخانه که در آن زمان به تولید اتومبیل موریس مشغول بود و در کنار آن مقداری از لوازم و ماشین‌آلاتی را که در شرایط جنگ مورد نیاز بود نیز تولید می‌نمود، با پایان گرفتن جنگ تصمیم به تولید وسیله نقلیه‌ای گرفت که بتوان با صادر کردن آن قسمتی از نیاز وارداتی خود را نظیر مواد اولیه تأمین کند و همچنین خودرو تولید شده برای فعالیت‌های عمرانی پس از جنگ نیز مفید واقع گردد.
برحسب تصادف (یا از روی خوش شانسی) آقای موریس ویلکس (سرمهندس کارخانه) به همراه برادرش تصمیم به طراحی و تولید یک اتومبیل چند منظوره دو دیفرانسیل گرفتند که بتوان آن را جایگزین اتومبیل دو دیفرانسیل آمریکایی جیپ ویلیز که در آن زمان یعنی سال ۱۹۴۷ اولین و تنها خودرو دو دیفرانسیل بود، بکنند.
بعد از گذشت پنج ماه اولین نمونه این تولید جدید که لندرور نامیده می‌شد، حاضر شد. زمان در تولید این خودرو بسیار حائز اهمیت بود زیرا می‌بایست برای بقای کارخانه هرچه زودتر به بازار جهانی راه پیدا می‌کرد و سرانجام در سی‌ام آوریل ۱۹۴۸ برای اولین بار در نمایشگاه جهانی خودرو در آمستردام، لندرور به جهانیان معرفی شد. این خودرو به زودی نظرها را متوجه خود نمود زیرا دارای ویژگی‌های خاصی بود، خودرویی چندمنظوره بود که جزئیات زیادی در طراحی آن رعایت شده بود. جنس بدنه آن از آلومینیوم بود و این مسئله باعث جلوگیری از زنگ‌زدگی و پوسیدگی در اثر رطوبت می‌شد. لندرور دارای موتوری چهارسیلندر بود که توسط گیربکسی چهارسرعته نیرو را به چهار چرخ منتقل می‌کرد و در کنار آن از گیربکس کمک نیز سود می‌جست، بنابراین دارای چهار دنده سبک و یک دنده عقب و چهار دنده سنگین و یک دنده عقب سنگین بود. فیلتر هوای روغنی که برای آن در نظر گرفته شده‌بود از ورود کوچک‌ترین ذرات غبار به درون موتور جلوگیری می‌کرد و به‌کار رفتن سیستم آب تحت فشار درون سیستم خنک‌کننده موتور پدیده‌ای نو در آن زمان به حساب می‌آمد. سیستم ترمزدستی بر روی گاردان عمل می‌کرد بنابراین در شیب‌های تند با اطمینان کامل اتومبیل را در سرجایش میخ‌کوب می‌کرد. از دیگر ویژگی‌های این خودرو تعبیه قسمتی مخصوص بر روی گیربکس بود که توسط آن می‌شد نیروی موتور را برای به کار اندازی دستگاه‌های مختلفی نظیر پمپ‌های آب، ژنراتورهای مختلف، وینچ گاردانی (مکانیکی) و بسیاری نیازهای دیگر استفاده نمود. تمام این پارامترها به اضافه دسترسی آسان به قسمت‌های مختلف خودرو جهت تعمیرات و نگهداری آسان آن، این خودرو را متمایز کرده بود و همین تمایز باعث شد تا ایده‌های مختلفی بر روی این خودرو شکل بگیرد، از اتومبیل آتش‌نشانی تا وسیله‌ای برای سم‌پاشی زمین‌های کشاورزی و حتی تبدیل آن به یک نوع Hovercraft یا لوکوموتیوی کوچک برای کارهای سبک بر روی ریل راه‌آهن. با توجه به این مطالب می‌توان دریافت که لندرور اتومبیلی بود که از ابتدا با هدف چندمنظوره بودن ساخته شده بود. در زمانی که برادران موریس در کارخانه خود سرگرم ساخت و تغییرات جدید بر روی این خودرو بودند، افراد ماجراجوی بسیاری با استفاده از این خودرو به مناطق ناشناخته سفر می‌کردند. لازم است ذکر شود که در بسیاری از مناطق دورافتاده اولین خودروئی که مردم با آن آشنا شدند لندرور بود.
در سال ۱۹۶۷ کمپانی روور تصمیم گرفت خودرویی چند منظوره (شهری ـ بیابانی) ولی راحت‌تر و لوکس تر از لندرور که خودرویی بسیار خشن بود طراحی کند در نتیجه اقدام به طراحی خودرویی کرد با نام طرح مفهومی ولار که بعدهابه نام RANGE ROVER شناخته شد.
از سال ۱۹۷۰ که رنجرور پا به عرصه وجود نهاد، الگوی تمام سازندگان خودروهای Sport Utility Vehicle) SUV) نسل جدید لوکس (شهری ـ بیابانی) سراسر جهان گشت. درتولیدات SUV سایر خودرو سازان همواره ردپایی از ایده‌های به کار رفته در رنجرور به چشم می‌خورد به نحوی که رنجرور را در دسته خودروهای راهبر پیشتاز (Flagship Vehicles) قرار داده‌است. بنا بر مستندات کارخانه روور تعداد بیست و شش عدد خودرو پروتو تایپ و چهل عدد رنجرور پیش تولید از ابتدای سال ۱۹۶۷ تا انتهای سال ۱۹۶۹ ساخته شده‌است که هنوز موجود می‌باشند.
رنجرور از ابتدا تولید تا حال حاضر در چهار نسل به شرح زیر تولید شده‌است:
نسل اول از ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۵
نسل دوم از ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۳
نسل سوم از ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۲
نسل چهارم از ۲۰۱۲ تا کنون
موتور مدل‌های ساخت ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۹ دارای حجم۳۵۲۸ سی سی و موتور مدل‌های ساخت ۱۹۹۰ و ۱۹۹۱ دارای حجم ۳۹۴۷ سی سی و موتور مدل‌های ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۳ دارای حجم ۴۱۹۷ سی سی هستند و همگی ساخت کارخانه روور می‌باشند. در سال ۱۹۸۱ نوع چهار درب رنجرور به بازار آمد که بسیار مورد توجه قرار گرفت و بعد از سال ۱۹۸۴ جز در موارد خاص سفارشی، نوع دو درب رنجرور دیگر به صورت انبوه تولید نگردید.
در سال ۱۹۸۶ نوعی موتوردیزل چهار سیلندر خطی ساخت ایتالیا با حجم ۲۳۹۳ سی سی در روی بعضی از رنجرورها بنا بر سفارش نصب گردید که این موتور با موتور ۲۰۰TDi توربوشارژ روور در سال ۱۹۹۲ تعویض شد و نهایتاً موتورجدید سوپر شارژ ۳۰۰TDi ساخت روور در اواخر سال ۱۹۹۴ جایگزین قابل دو نمونه قدیم گشت. پس از سال ۱۹۸۶ هم سیستم سوخت‌رسانی رنجرور از کاربراتوری به انژکتوری با کنترل الکترونیکی ارتقا پیدا نمود. به مرور گیربکس اتوماتیک نیز در سال ۱۹۸۲ (کرایسلر سه سرعته) و در سال ۱۹۸۵ (ZF چهارسرعته) به آپشن‌های رنجرور اضافه گردید.
از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ موتورهای گوناگونی نظیر جگوار و ب ام و (BMW) و فورد به ترتیب بر روی رنجرورها نصب شده‌است.
مالکیت برند رنجرور از ابتدا تاکنون به شرح زیر بوده‌است:
۱۹۷۰−۱۹۸۶ بریتیش لیلاند
۱۹۸۶−۱۹۸۸ گروه روور
۱۹۸۸−۱۹۹۴ سازمان هوا فضا بریتانیا
۱۹۹۴−۲۰۰۴ ب ام و (BMW)
۲۰۰۴−۲۰۰۸ فورد
۲۰۰۸ تاکنون تاتا موتورز
رانندگی با رنجرور بسیار لذت بخش است و احساس خوبی که به راننده دست می‌دهد ناشی از تسلط کامل و دید بسیار وسیع و قدرت موتور ۱۶۵ اسبی V۸ آن است. همچنین نرم بودن بی‌نظیر رنجرور در جاده‌های پر دست انداز نیز آن را جهت خیابان‌های پر از چاله و سرعت گیر شهرهای ایران ایدئال کرده‌است. رنجرور بسیار بادوام و قوی و قابل اعتماد است و می‌توان تعداد زیادی از انواع مدل‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۹ آن را یافت که هنوز کاملاً سالم و سرحال هستند و در خیابان‌ها و جاده‌ها وکوه‌ها و بیابان‌های ایران می‌تازند. در صورتی که سایر خودروهای با سن و سال مشابه آنها، سال‌ها است که از دور خارج شده‌اند. مدل‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۸ در ایران فراوان‌تر هستند و توسط دو شرکت مرتب و رایزن به‌طور رسمی قبل از انقلاب وارد ایران شده‌اند.
از افتخارات این خودرو این است که تنها خودروی موجود در موزه لوور پاریس است و در زیر آن نیز چنین نوشته‌اند:
خودرویی که بیشترین خدمت را به بشریت کرده‌است. (مدل ۱۹۷۵)
با وجود قدیمی بودن در ایران ولی هنوز خودرو شماره یک مسابقات offroad ایران محسوب شده و در سال‌های اخیر چندین بار رتبه نخست را کسب کرده‌است.
رنجرور در تمام دنیا خودرویی محبوب و ارزشمند است و طرفداران خاص خود را دارد.
این خودرو اولین بار توسط شرکت مرتب خودرو وارد ایران شد ولی در حال حاضر در ایران هیچ نماینده‌ای ندارد؛ ولی در کشورهای حاشیه خلیج فارس دارای نمایندگی‌های زیادی است.
از جمله این امکانات:
جاناتان مارک باکلند
(۱۱ سپتامبر ۱۹۷۷ در لندن) گیتاریست اهل انگلستان است. او عضو گروه کلدپلی است.او در دبیرستان با کریس مارتین همکلاس بوده و با هم تصمیم به ساخت گروه موسیقی در سبک راک می کنند.جانی باکلند علاوه بر گیتار نیز کیبورد می نوازد.
ویلیام چمپیون
(۳۱ ژوئیه ۱۹۷۸ در ساوتهمپتون) درامر گروه کلدپلی است.او در سال 1998 به این گروه پیوسته است اما به دلیل درگیری با کریس مارتین از گروه جدا شد ولی پس از مدتی کوتاه به گروه بازگشت.او بر ساز های گیتار و ویالون تسلط دارد اما او کارخود را با درام در گروه آغاز کرد و خیلی زود درام را فراگرفت.
گای روپرت بریمن
(۱۲ آوریل ۱۹۷۸ در اسکاتلند) نوازنده گیتار باس گروه کلدپلی است.او به به عنوان سومین عضو گروه شناخته میشود و از سال 1997 در گروه فعالیت دارد. او در گروهی دیگر به ناماپراجتیک فعالیت دارد
رئیس عبدالقادر گیلانی (۱۰۷۷–۱۱۶۶ م) با نام کامل عبدالقادر بن صالح جنگی‌دوست گیلانی، عارف، صوفی، محدث، رئیس و شاعر ایرانی سده پنجم و ششم قمری بود. وی بنیانگذار سلسله تصوف قادریه (منتسب به عبدالقادر) بود. او از سرشناسان بزرگان تصوف و شیخ طریقه قادریه است. کنیه وی «ابومحمد» و لقبش «محی الدین» است.طرائق الحقایق، ج ۲، ص ۳۶۲.
نام کامل او «شیخ محی الدین ابو محمد عبدالقادر بن ابی صالح موسی جنگی دوست گیلانی» است و برخی القاب او «ثموت الثقلین»، «شیخ کل»، «شیخ مشرق»، «محی الدین» می‌باشد. از دیگر القاب او می‌توان به «غوث گیلانی»، «غوث»، «غوث اعظم»، «غوث الثقلین»، «باز اشهب»، «باز اللَّه» و «جنگی دوست» اشاره کرد.
در حالی‌که علی قادری هروی در رساله‌ای به نام «نزهة الخاطر» تلاش می‌کند که نسبت عبدالقادر را به حسن مثنی از نسل حسن مجتبی (امام دوم شیعیان) برساند. در «فوات الوفیات» این نسبت به حسین بن علی (امام سوم شیعیان) رسانده شده‌است. در قاموس‌الاعلام و «طبقات شعرانی» نیز وی بر همین اساس از نسل حسن مجتبی دانسته شده‌است. اما تقی الدین واسطی در کتاب «تریاق المحبین» این نسبت‌ها را مردود شمرده و مؤلف کتاب «عمدة المطالب» خاطرنشان می‌کند که گیلانی خود هرگز مدعی چنین نسبتی نبوده‌است و تنها نوادگانش بعد از مرگ او چنین ادعایی کرده‌اند. اما از اسنادی چون تاریخ بغداد، تحفة الازهار، الانساب سمعانی، سیر اعلام النبلاء، وفیات، مروج الذهب و الکامل نتیجه‌گیری می‌شود که نسب وی از جانب پدر به حسن مجتبی و از جانب مادر به علی بن موسی الرضا می‌رسد و شاید رد بر این مسئله همراه با غرضی بوده‌است. نسب او از نژاد گیلک می‌باشد.
پدرش سید موسی جنگی‌دوست، فرزند سید ابی‌عبدالله گیلانی بود. عبدالقادر دخترزادهٔ ابوعبداللَّه صومعه‌ای از نوادگان محمد تقی (امام نهم شیعیان) و از بزرگان مشایخ گیلان و نام مادرش «ام‌الخیرامة الجبار فاطمه» (سیده نساء) بود.
در تاریخ زادروز او اختلاف وجود دارد و ۴۷۰ یا ۴۷۱ یا ۴۹۰ یا ۴۹۱ قمری تاریخ‌های زادروز او ذکر شده‌اند. محل تولد وی قریه «پشتیر صومعه سرا » از توابع گیلان بوده و مقبره مادرش سیده نساء نیز در این شهر می‌باشد.کتاب: جغرافیایی طاس بازرسیدن به زادگاه شیخ عبدالقادر الکیلانی، دکتر جمال الکیلانی، شباهت-بیروت کتابخانه 0.2012، ص 14
وی در زمان حکومت ملکشاه سلجوقی متولد شد. به سبب حمایت‌های ملکشاه و وزیرش خواجه نظام الملک اوج دوره شهرت «علم» بود. اما به دلیل کشمکش وارثان تخت شاهی پس از قتل ملکشاه و همچنین ظهور فرقه نزاریه از اسماعیلیه به رهبری حسن صباح و جنگ‌های صلیبی و فتح بیت‌المقدس بدست مسیحیان، ثبات و آرامش زندگانی مردم از بین رفت.
در جوانی در سن هجده سالگی به بغداد رفت و در آنجا نشو و نما یافت. در ابتدا علوم ادبی را از ابو زکریای تبریزی آموخت.
وی در بغداد، از ابوبکر محمد بن احمد و ابوالقاسم علی بن احمد بن بیان و ابوطالب بن یوسف، علم حدیث فرا گرفت.
سپس به نزد علی بن ابی سعید مخرمی، و در مدرسه او فقه آموخت.
وی با شیخ احمد یا حماد دباس مصاحب بود و از او فنون طریقت را آموخت. او در زمان تحصیل از دسترنج خود ارتزاق می‌کرد. وی در یادداشتن علم و دانش کوشش فراوان کرد و ملازم سیاحت و مجاهده و ریاضت و تفکر در تنهایی شد. او یازده سال از عمر خود را در انزوای کامل به سر برد.
علی بن ابی سعد مخرمی مدرسه خود را به وی تفویض نمود و او در آن مدرسه به وعظ و ارشاد پرداخت و آوازه زهد و تقوای او در همه جا پیچید. مردم از همهٔ نقاط به زیارتش می‌شتافتند و از نصایحش استفاده می‌کردند.
لباس روحانیت (خرقه مشایخ) را از دست ابو سعد مخرمی پوشید. وی در این مدرسه، مجلس وعظ و خطابه برپا می‌کرد و مطابق هر دو مذهب شافعی و حنبلی فتوا می‌داد و در سیزده شاخه از علوم دینی تدریس می‌کرد.
وی از محدثان شافعی یا حنبلی بود. وی از ابوغالب باقلانی و احمد بن مظفر بن سوسن تمار و ابوالقاسم بن بیان و جعفر بن احمد سراج و ابوسعد بن خشیش و ابوطالب یوسفی و دیگران حدیث شنید. ابوسعد سمعانی و عمر بن علی قرشی و حافظ عبدالغنی و شیخ موفق‌الدین ابن‌قدامه و شیخ علی بن ادریس و احمد بن مطیع باجسرائی و محمد بن لیث وسطانی و اکمل بن مسعود هاشمی و دیگران از وی حدیث شنیدند. رشید احمد بن مسلمه با اجازه از او روایت کرده‌است.
در اصول و فروع فقه و تصوف تألیفات زیادی به وی منسوب است.
دیوان شعر او به «دیوان غوث اعظم» معروف است. وی در شاعری متخلص به «محیی» است.
محیی ببر به کلی زان دوستان فانی
پیوند خود به ما ده ما یار مستقیمیم
در روز و ماه درگذشت شیخ عبدالقادر گیلانی اختلاف وجود دارد. سال‌های ۵۶۰ یا ۵۶۱ یا ۵۶۲ قمری به‌عنوان تاریخ درگذشت او ذکر شده‌است. اما همه مورخان و صاحبان کتاب‌های رجال درگذشت او را در سال ۵۶۱ قمری نوشته‌اند.
در شب شنبه ۸ ربیع‌الاول ۵۶۱ قمری (۲۹ دی ۵۴۴ خورشیدی) در مدرسه‌ای که وعظ و ارشاد می‌کرد در بغداد درگذشت و همان‌جا در مدرسه‌اش به خاک سپرده شد.
مقبره وی توسط شاه اسماعیل یکم در جریان فتح بغداد تخریب شد.
پدرش سیدموسی جنگی‌دوست، فرزند سید ابی‌عبدالله گیلانی بود. عبدالقادر دخترزادهٔ ابوعبداللَّه صومعه‌ای، از بزرگان مشایخ گیلان و نام مادرش «ام‌الخیرامة الجبار فاطمه» که در صومعه سرا - گیلان مدفن است. حدود چهل و نه فرزند از او باقی‌ماند، که بیست و هفت تن پسر و مابقی دختر بودند.
بازماندگان نسبی وی نیز پس از فتح بغداد به وسیلهٔ شاه اسماعیل یکم از بین‌النهرین اخراج شدند.
وی حنبلی مذهب و اشعری مسلک بوده‌است و شیعه، مرجئه، جهیمیه، کرامیه، معتزله، قدریه، مشبهه و سالمیه را اهل بدعت و انحراف می‌دانسته‌است. فتاوی او موافق هر دو مذهب شافعی و حنبلی است و در مشرب حنبلی و شافعی فتوا می‌داد. علمای عراق با نظر او در مسائل فقهی با تقدیر و احترام برخورد می‌کردند.
او فقیه و محدثی بود که اوراد و اذکاری را به نوعی پایه‌ریزی کرده بود که قرائت و تکرار آن‌ها در درون افراد اثر بگذارد. وی مریدان خود را وامی‌داشت تا ذهن خود را از تصورات فیلسوفان یونانی و سفسطه پردازان پاک کنند و به سیر و سلوک شرعی برای رسیدن به حکمت و اشراقات روی آورند.
در حالی که در قرن پنجم قمری تصوف و طریقت در حال جدایی از شریعت بودند، عبدالقادر گیلانی به عنوان یکی از سرسخت‌ترین مخالفان این عقاید، در جهت هماهنگی طریقت با شریعت تلاش کرد و اطاعت و پیروی از قرآن و سنت و حاکمیت بخشیدن به آن‌ها را در همهٔ شئون زندگی، اساس همهٔ امور می‌دانست عز بن عبدالسلام شافعی در این باب سخنها گفته.
در نظر او، تصوف نتیجهٔ بحث و گفتار نیست، بلکه حاصل جوع و حرمان است متضمن بخشندگی، تسلیم شادمانه، صبر، ارتباط دایم با خدا از طریق دعا، خلوت، پشمینه‌پوشی، سیاحت و سیر در آفاق و انفس، فقر و تواضع، یکرنگی راستی است.
او تا جایی بر ارزش‌های دینی تأکید می‌کرد که در گفتار پنجاه‌وچهارمش از کتاب فتح الربانی به مردم پند می‌داد که نسبت به جهان بی‌تفاوت باشند و آرزوها و هواهای نفسانی خود را از هر نوع که باشد بکشند و لذت و سرور را در فناء بجویند. او در اثر دیگر خود «الفیوضات الربانیه» که کتابی است مشتمل بر چندین ورد و دعا در موضوع‌های مختلف در قسمت‌های اولیه آن مطالبی را آورده‌است که بالکل می‌توان استنباط کرد که وی قائل به مذهب جبر بوده‌است. او در این کتاب (الفیوضات الربانیه) آورده‌است: خداوند بلند مرتبه فرمود: ای غوث بزرگ گفتم لبیک ای پروردگار غوث فرمود: هر اندازه (انسان) مابین عالم ماده و ملکوت قرار گرفته باشد پس او (درمرحله) شریعت است و هر مقدار (تطور یافته) بین عالم ملکوت و جبروت (عقل) باشد پس آن (مرحله) طریقت است و هر مقدار (تطور یافته) بین عالم جبروت (عقل) و لاهوت (الوهیت) باشد پس آن حقیقت است سپس خداوند به من فرمود: ای غوث بزرگ درهیچ چیزی ظاهر نمی‌شوم همانند شدت ظهورم در انسان پس پرسیدم ای پروردگارم آیا مکان برای تو ممکن است به من فرمود: ای غوث بزرگ من ایجادکننده مکان هستم ولی برایم مکانی نیست… سپس او به من فرمود: ای غوث بزرگ انسان چیزی نمی‌خورد و نمی‌نوشد و نمی‌ایستد و برنمی‌خیزد و صحبت نمی‌کند و هیچ کاری انجام نمی‌دهد و به هیچ چیز توجه نمی‌کند و از چیزی نمی‌گذرد مگر اینکه من در آن و متحرک هستم.
او «فقر» را مرکب انسان برای وصول به منزل می‌داند و همچنین «حال» را چیزی می‌داند که به زبان مقال (گفتار) نمی‌آید و اصل و حقیقت محبت را فنا محب در محبوب می‌داند. از سخنان او بر می‌آید که او رویت خداوند را قبول دارد، البته تجلی و ظهور و درک او را نه با چشم ظاهر بلکه با چشم باطن و جان.
او اختیار فقر را برای رسیدن به حق توصیه می‌کند، چنان‌که بعد از وادی فقر سالک به وادی حق می‌رسد. اگرچه عبدالقادر در مسئله آزادی اراده به مذهب جبر نزدیکتر است ولی با توسل به نظریه کسب که در میان متکلمان رواج دارد جنبه افراط و تفریط آن را رها می‌کند.
براساس اندیشهٔ او، صفای روح لازمهٔ وجود صوفی است و صوفی کمال نمی‌یابد مگر آنگاه که در مکتب رنج و مصیب پرورش یابد و شیخ حدیثی را از پیامبر نقل می‌کند: «ما پیامبران بنابر درجاتمان با آزمون‌های بسیار احاطه شده‌ایم» آنچه مهم است ثابت قدم بودن در ایمان است تا سرانجام خیر بر شر غلبه کند.
بنابه باور او، مردم چهار دسته‌اند:
عبدالقادر با توجه به مقامات صوفیانه چهار مرحله را به دست می‌دهد:
او در عصر خود تحولی فرهنگی در میان مسلمانان پدیدآورد و مردم را از توسل به عمال حکام عباسی بر حذر داشت، و آن‌ها را به تجدیدنظر در رفتار خود و توجه به خدا دعوت کرد. او در یکی از مجالس وعظ (ثبت شده در کتاب «فتح الربانی») چنین گفت: «تویی که به خویشتن، به مردم به پول و سرمایه به معامله و سلطان و حاکم و دیگر چیزها توکل نموده‌ای بدان که همهٔ آن‌ها به راستی خدای تو شده‌اند!... ای بندگان حلقه به گوش بت ثروت و بت حکومت! بدانید که آن‌ها میان شما و خدای واحد دیوار استواری را ایجاد کرده‌اند. هر کس تصور کند نفع و زیانش در دست غیر خداوند است به راستی بندهٔ خداوند نیست بلکه عبد همان چیزی است که نفع و ضرر خود را از او می‌طلبد.»
وی از آن روی که می‌پنداشت در مورد تبلیغ و ارشاد و وعظ، مسئولیت و تکلیف دارد به آن می‌پرداخت. اشتغال او به وعظ و ارشاد و تربیت، مانع از تدریس و ترویج علم و سنت و مبارزه با بدعت و انحرافات توسط او نشد. تقی الدین واسطی در «تریاق المحبین» می‌گوید: «شیخ در دوران حیات خویش بیشتر به سبب مواعظ شهرت یافتی و فقط بعد از وفاتش بود که خرقه تصوف را بدو نسبت دادند.» بعضی از محققین نقدهایی به این سخن وارد ساخته‌اند.
در حالی که در قرن پنجم قمری تصوف و طریقت در حال جدایی از شریعت بودند، عبدالقادر گیلانی به عنوان یکی از سرسخت‌ترین مخالفان این عقاید، در جهت هماهنگی طریقت با شریعت تلاش کرد و اطاعت و پیروی از قرآن و سنت و حاکمیت بخشیدن به آن‌ها را در همهٔ شئون زندگی، اساس همهٔ امور می‌دانست.
او تلاش زیادی برای اصلاح تصوف کرد. تلاش‌های او در ابعاد زیر قابل ذکر است:
وی همواره حاکمان خودکامه را مورد انتقاد قرار می‌داد، اما حاکمان با توجه به محبوبیتش در میان مردم، امکان رویارویی با وی را نداشتند. ابن کثیر دمشقی می‌گوید: «امام عبدالقادر هیچگاه از اندرز حکیمانه و انتقاد غیرتمندانه حاکمان و قاضیان غفلت نمی‌ورزید و به سختی سلوک سرسپردگان سلاطین را مورد مذمت قرار می‌داد؛ و آن‌ها را به صراط مستقیم دین خداوند فرا می‌خواند.»
در کتاب «قلائد الجواهر» نقل شده‌است:قلائد الجواهر، صفحهٔ ۸. هنگامی که المقتضی لامر الله خلیفهٔ عباسی مقام قاضی القضاتی بغداد را به آدم بی‌کفایتی مانند ابوالوفا یحیی بن سعید سپرد، حضرت عبدالقادر در نماز جمعه‌ای که خلیفه نیز در آن حضور داشت، خطاب به او گفت: ای خلیفه! تو که آدم بی‌کفایت و نامقبولی را به مقام قضاوت و رسیدگی به مظالم مردم گماشته‌ای در فردای قیامت و به هنگامم حضور در محضر حضرت حق و بررسی نامه اعمالت چه جوابی برای گفتن خواهی داشت؟ خلیفه از سخنان صادقانه و خیرخواهانه و در عین حال غیرتمندانه امام عبدالقادر منفعل گردید و فردای همان روز دستور عزل قاضی القضات را صادر نمود.
مجالس موعظهٔ او در مدرسهٔ قادریه رونق فروانی می‌یافت. گاه چنان جمعیت زیادی در مجالس موعظهٔ او حاضر می‌شد که مجبور می‌شد در مکان‌هایی خالی در خارج از بغداد سخن بگوید. مردم با اسب و قاطر و الاغ نزدش می‌آمدند و در حاشیهٔ مجلسش چون دیوار می‌ایستادند. برخی از مورخین گفته‌اند که در مجلسش حدود هفتاد هزار نفر حاضر می‌شدند و کلامش گوش می‌کردند.
وی از ابوغالب باقلانی و احمد بن مظفر بن سوسن تمار و ابوالقاسم بن بیان و جعفر بن احمد سراج و ابوسعد بن خشیش و ابوطالب یوسفی و دیگران حدیث شنید. ابوسعد سمعانی و عمر بن علی قرشی و حافظ عبدالغنی و شیخ موفق‌الدین ابن‌قدامه و شیخ علی بن ادریس و احمد بن مطیع باجسرائی و محمد بن لیث وسطانی و اکمل بن مسعود هاشمی و دیگران از وی حدیث شنیدند. رشید احمد بن مسلمه با اجازه از او روایت کرده‌است.
در اصول و فروع فقه و تصوف تألیفات زیادی به وی منسوب است.دیوان شعر او به «دیوان غوث اعظم» معروف است. وی در شاعری متخلص به «محیی» است.
وی دیدارهایی با جماعتی از زاهدان وقت کرده بود و با عارفان بزرگی در ایران و عراق رایزنی می‌کرد.
در اصول و فروع فقه و تصوف تألیفاتی به او منسوب است. از آثار وی:
کرامات بسیاری به او منتسب شده‌اند، با این حال در انتساب این رفتارها و سخنان به عبدالقادر هیچ شکی وجود ندارد.
در بهجة الاسرار آمده که وی در جمع مشایخ گفته‌است: «قدم من بر گردن تمام اولیاء است.»جستجو در تصوف ایران، ص ۱۷۱. در نفحات الانس جامی آمده‌است که: «از شیخ عبدالقادر پرسیدند که: سبب چه بود که لقب شما محی الدین کردند، فرمود که روز جمعه‌ای از بعض سیاحات به بغداد می‌آمدم با پای برهنه، به بیماری متغیر اللون نحیف البدن بگذشتم، مرا گفت السلام علیک یا عبدالقادر! جواب گفتم، گفت نزدیک من آی، نزدیک وی رفتم، گفت مرا باز نشان، وی را بازنشاندم، جسد وی تازه گشت و صورت وی خوب شد و رنگ وی صافی گشت. از وی بترسیدم، گفت مرا نشناسی؟ گفتم: نه، گفت: من دین اسلام هستم، همچنان شده بودم که دیدی، مرا خدای تعالی به تو زنده گردانید. انت محی الدین!»ابعاد عرفانی اسلام، ص ۴۱۱، به نقل از نفحات الانس جامی.
کتاب‌هایی که کرامات و خوارق عادات او را برشمرده‌اند فراوانند، از جمله آنان:
از جمله کرامات و افسانه‌ها دربارهٔ او این است که مادرش در سن ۶۰ سالگی بدو حامله شد و در ماه رمضان این طفل شیر نخورد. از مادرش (ام‌الخیر) نقل شده‌است که: «وقتی عبدالقادر را به دنیا آوردم در ماه رمضان هنگام روز شیرم را نمی‌نوشید. یکبار هلال ماه رمضان پوشیده ماند، نزد من آمدند و از من در مورد او (یعنی حضرت عبدالقادر) سؤال کردند به آن‌ها گفتم که او امروز شیر نخورد، سپس روشن شد که آن روز از روزهای ماه رمضان بود.» این موضوع در سرزمینشان زبانزد شد و گفته شد که از سادات فرزندی زاده شده‌است که در روزهای ماه رمضان شیر نمی‌نوشد.
همچنین آمده‌است که در نوجوانی چون قصد بغداد کردی، خضر (از پیامبرانی که به باور شیعیان زنده‌است و ظهور خواهد کرد) او را اذن ورود ندادی و هفت سال در کنار دجله او را تعلیم و تربیت دادی و بعد از آن اذن ورود به بغداد یافت.
از فرزندش شیخ عبدالوهاب روایت شده‌است که پدرش چهل سال برای مردم سخن گفت و موعظه کرد و آنچه را که می‌گفت چهارصد دانشمند و دیگران می‌نوشتند. از عبدالقادر روایت شده‌است که گفت: «آرزو داشتم که مثل همان اوایل در بیابان‌ها باشم، هیچ‌کس را نبینم و کسی مرا نبیند. سپس گفت: خدای عزوجل از من خواست تا به خلق سود برسانم پس بردست من بیش از پانصد یهودی و نصاری اسلام آوردند و بیش از صدهزار عیار و سلاحدار بر دستم توبه کردند و این خیری کثیر بود.»
روایت شده که در یکی از سال‌ها رود دجله طغیان کرد تا جایی که شهر بغداد در خطر افتاد، مردم نزد عبدالقادر رفتند از او یاری خواستند. او به کنار دجله رفت و عصایش را بر زمین زد و گفت «تا اینجا» و آب در همان زمان کم شد.
عمر بزاز آورده‌است: «روز جمعه پانزدهم جمادی‌الاول سال ۵۵۶ همراه با شیخ عبدالقادر به مسجد جامع رفتم، دیدم که هیچ‌کس به او سلام نکرد. در دلم گفتم <عجیب است ما هر جمعه به خاطر ازدحام مردم در اطراف مردم با مشقت وارد مسجد می‌شد یم> هنوز این فکر در سرم جریان داشت که شیخ به من نگاه کرد و لبخند زد و مردم به سوی او هجوم آوردند که به او سلام کنند. تا حدی که بین من و او قرار گرفتند. من در دلم گفتم که حالت قبلی بهتر از این حالت بود. ایشان فکرم را دریافت و گفت:<ای عمر این چیزی است که خودت خواستی>.»
از احمد ابن شافع جیلی نقل شده‌است که گفت: «با سرور خویش عبدالقادر در مدرسه نظامیه بودم فقیهان و درویشان بر او گرد آمده بودند. ایشان در مورد قضا و قدر سخن می‌گفت. در هنگام صحبت ماری بزرگ از سقف بر دامنش افتاد و در نتیجه تمام حاضران از دور او فرار کردند و کسی جز خود ایشان باقی نماند. مار به درون لباس شیخ خزید، روی بدن او خزید تا به یقه اش رسید و رو به طرف گردنش کرد. با این همه شیخ سخن خود را قطع نکرد و حالت نشستنش نیز تغییر نیافت. مار بر زمین فرود آمد و بر قامت خویش در پیشگاه او راست ایستاد. سپس صدایی از خود بیرون آورد و با کلامی که ما آن را نفهمیدیم با ایشان سخن گفت و سپس رفت. مردم به طرف حضرت عبدالقادر بازگشتند و پرسیدند: مار چه گفت؟ ایشان فرمود: مار گفت من عده زیادی از اولیا ء را آزمایش کردم ولی ثبات و مقاومت تو را در آن‌ها ندیدم. من هم به او پاسخ دادم: وقتی که تو روی من افتادی من داشتم در مورد قضاء و قدر سخن می‌گفتم. آیا تو، کرم کوچک را چیزی جز قضاء و قدر حرکت می‌دهد؟»
کرامات زیادی به شیخ گیلانی نسبت داده می‌شود که شفای ناقص مادرزاد، مفلوج، و ابرص از آن جمله‌اند و حتی گفته شده که مرده را به اذن خدا زنده می‌کرده‌است. مشهور است که از آنچه در دل دیگران می‌گذشت سخن می‌گفت و آنچه که در درون آدمیان نهفته بود را می‌دید.
او که امام سلسله قادریه و صوفیه‌است، مذهبش در جای‌جای ایران و برخی از دیگر کشورها از جمله هندوستان و ترکیه (ممالک عثمانی) و برخی از کشورهای عربی و بلاد اسلامی رواج یافت و همچنان نیز گروه‌هایی از عرفاً به این طریقه تعلق دارند.
نویسندگان و شاعران زیادی در منقبت و ستایش وی قلم‌فرسایی کرده‌اند که از آن جمله می‌توان به شیخ عثمان سراج الدین نقشبندی و شاعر نامدار کرد شیخ رضا طالبانی و سید محمد طاهر هاشمی (سیدزاده هاشمی) شاعر، خوشنویس و نویسنده اشاره کرد.
دربارهٔ شیخ عبد القادر گیلانی کتاب‌های مختلفی نوشته شده که از آن جمله می‌توان به «قَدمُ اللّه در فضایل و مناقب شیخ عبدالقادر گیلانی» اثر سید مهدی علیمی (موجود گیلانی) اشاره کرد.
کانویر بی-۳۶ (ملقب به Peacemaker آشتی ساز) یک بمب افکن استراتژیک بود که توسط شرکت کانویر ساخته شد و توسط نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا به خدمت گرفته شد. موتورهای پیستونی استفاده شده در این بمب افکن، در میان هواپیماهایی که تاکنون ساخته شده، بزرگترین می‌باشد. همچنین دارای بیشترین طول بال در میان هواپیماهای جنگی که تاکنون ساخته شده، می‌باشد (معادل۷۰ متر). قابل ذکر است که طول بالهای این بمب افکن حتی از بسیاری هواپیماهای غول پیکر ترابری همچون ایلیوشین آی‌ال-۷۶ بیشتر است. بی-۳۶ اولین بمب افکن با قابلیت حمل بمب اتمی می‌باشد. این بمب افکن دارای شعاع عملیاتی۹۷۰۰ کیلومتر و بیشترین ظرفیت بارگیری۳۳٬۰۰۰ کیلوگرم است. بی-۳۶ اولین بمب افکن عملیاتی قاره‌پیما به شمار می رود. این بمب افکن دارای چنان مشخصات درخشانی بود که برای نیروی هوایی آمریکا به یک شاخص تبدیل شد و بمب افکن‌های دوربردی که پس از بی-۳۶ ساخته شدند نظیر بی-۱ لنسر و بی-۲ اسپیریت و بی-۵۲ استراتوفورترس، مشخصاتشان نسبت به کانویر بی-۳۶ محک زده می شدند.
دانشگاه تنسی در مارتین دانشگاهی عمومی در ایالت تنسی است که بیش از ۷۰۰۰ دانشجو در آن مشغول به تحصیل هستند. این دانشگاه در یک ساعتی شمال شهر ممفیس قرار دارد.
علل اربعه یا علت‌های چهارگانه، به چهار علتی گفته می‌شود که به اعتقاد ارسطو علل اصلی در طبیعت چیزی است. این چهار علت عبارت‌اند از علت مادی، علت صوری، علت فاعلی و علت غایی. تنها علت فاعلی را می‌توان به معنی سببیتی که امروزه مراد می‌شود دریافت و به‌طور عام این چهار علت در پاسخ به هر پرسشی از "چرا"یی مطرح می‌شوند.The Four Causes
ارسطو در کتاب دوم فیزیک و پنجم مابعدالطبیعه، این چهار علت را بیان می‌کند. ارسطو در اینجا چهار مورد را که در قالب پاسخ به یک سؤال چرایی می‌تواند داده شود ارائه می‌کند:لک‌زایی و کیخا: در باب چیستی علل اربعه
برخی معتقدند علل اربعه از دیدگاه ارسطو راه حلّ پرسشی در فلسفه یونان است. پرسش از علت نظم در جهان، بدین معنی که مسئول واقعیت وضع چنین و چنان اشیایی که وجود دارند چیست؟اسماعیلی ایولی: ۱۳۸۳
در معنای ارسطویی هرگاه نظم را علت حکومت بدانیم، این علت را می‌توان به چهار صورت زیر توضیح داد:
فارابی تلاش می‌کند تا مفاهیم ارسطویی را به زبان خودش نه آن گونه که ارسطو می‌گفت بیان کند. وی در بحث علل اربعه در کتاب تحصیل السعاده به بازگویی علل اربعه‌ای می‌پردازد که در کتاب الطبیعه (فیزیک ارسطو) مطرح شده‌اند. در این کتاب او نشان می‌دهد که با مفهوم ارسطویی علل اربعه کاملاً آشنا است، ولی همچنان به دنبال ارائهٔ تفسیر خودش از علل اربعه است و به جای واژهٔ "اسباب" که پیش‌تر حنین بن اسحاق گزیده شده بود، "مبادی" را به‌کار می‌برد.ارسطوگرایی در فلسفه اسلامی
در میان علل اربعه برای افلاطون و ارسطو، علت صوری اهمیت بیشتری دارد به‌طوری که، فی‌المثل، بخش زیادی از کتاب مابعدالطبیعهٔ ارسطو به نشان دادن صورت و وجه ممیزهٔ اشیاء می‌پردازد. در تمامی کتاب مابعدالطبیعه توجه چندانی به علت فاعلی نشده، بلکه ارسطو علت فاعلی را نیز تبدیل به علت صوری می‌کند و بررسی می‌کند. این درحالی‌است که ابن‌سینا به خلاف تبیین صورت، تبیین وجود می‌کند و لذا توجه او اساساً به علت فاعلی است. از این حیث است که پرسش اساسی ارسطو پرسش از چگونگی و پرسش ابن‌سینا از چرایی است.طالب‌زاده: ۱۳۷۹
شهرستان فهرج یکی از شهرستان‌های استان کرمان ایران است. مرکز این شهرستان، شهر فهرج است.
این شهرستان در تاریخ ۳۱ خرداد ۱۳۸۸ از شهرستان بم جدا شد و مستقل گردید.
فهرج در طول سالیان دارای نام‌های مختلفی بوده‌است، به‌گونه‌ای که درآغاز پرّه یا پهره خوانده می‌شد و بر طبق گفته مطلعین بومی، پره یعنی کناره و محل پرت می‌باشد؛ زیرا این آبادی نسبت به کرمان فاصله زیادی داشته‌است. پس از حمله افغان‌ها و بلوچ‌ها، فهرج به پهرگ تبدیل شده و پس از ورود اعراب به ایران، به دلیل عدم وجود حروف پ و گ در زبان عربی به تدریج به فهرج تبدیل شده‌است.
شهرستان فهرج از شمال با شهرستان کرمان، از شرق با شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان، از جنوب شرقی تا جنوب با شهرستان ریگان، از جنوب غربی با شهرستان گنبکی و از غرب با شهرستان نرماشیر همسایه است.
آب و هوای شهرستان فهرج در تابستان، گرم و خشک و در زمستان، سرد و خشک است؛ همچنین دمای هوا در تابستان گاهی به ۵۰ درجه سانتی‌گراد نیز می‌رسد.
شهرستان فهرج یکی از قطب‌های تولید خرمای مرغوب مضافتی می‌باشد و همچنین از دیگر محصولات کشاورزی این منطقه می‌توان به مرکبات اشاره کرد.
از آثار تاریخی شهرستان می‌توان به میل نادری (ساخته شده در دوران سلجوقیان و بازسازی شده در دوران نادرشاه) و همچنین قلعه تاریخی برج معاذ (واقع در روستای برج معاذ و مربوط به دوره ساسانیان) اشاره کرد.
شهرستان فهرج دارای ۲ بخش، ۴ دهستان و ۲ شهر به شرح زیر است:
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان فهرج برابر با ۶۶٬۴۹۱ نفر بوده‌است.
بخش نگین کویر، یکی از بخش‌های شهرستان فهرج در استان کرمان ایران است. مرکز این بخش، شهر دهنو اسلام‌آباد است.
شهر: دهنو اسلام‌آباد
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش نگین کویر برابر با ۲۶٬۶۷۱ نفر بوده‌است.
بخش نگین کویر براساس سرشماری سال ۹۵ هشتمین بخش پرجمعیت استان کرمان می‌باشد.
لیست ۱۰ بخش پرجمعیت استان کرمان که در آینده شهرستان خواهند شد:
هم‌اکنون جمعیت بخش نگین کویر از شهرستان کوهبنان بیشتر است که در زیر آمده‌است:
دهرم یکی از شهرهای استان فارس است که در بخش دهرم شهرستان فراشبند واقع شده‌است.حیدر شهیدی
شغل اصلی مردم این شهر، کشاورزی و به خصوص صیفی جات از جمله گوجه فرنگی، خیار سبز، کدو و ... می‌باشد.
آب و هوای این شهر بسیار گرم و خشک است و در فصول گرم سال با بادهای آتشین همراه می‌باشد. با توجه به کم‌بارش‌بودن سال‌های اخیر، آب در این منطقه بسیار شور و غیرقابل استفاده برای شرب و حتی کشاورزی گشته است، به شکلی که مردم برای کشاورزی مجبور به خرید دستگاه‌های آب‌شیرین‌کن با هزینه‌های بسیار گزاف می‌باشند.
اقتصاد این شهر بر پایه کشاورزی است. در تابستان کشت کنجد و در پاییز خیار سبز، کدو و گاهی گوجه است. در زمستان کشاورزان این شهر، گوجه کشت می‌کنند. اما متأسفانه به دلیل تزلزل هرساله‌ی بازار، اغلب همهٔ کشاورزان با ضرر مواجه می‌شوند و محصولات آنان به صورت فله و غیر بهداشتی به کارخانه‌های رب‌گوجه‌گیری برده می‌شود.
با توجه به هوای گرم و خشک این منطقه، باغات لیمو و نخل تنها، دراین شهر فعال هستند.
آبگرم آب‌بوی دهرم، واقع در شمال غربی شهر (در فاصلهٔ ۸ کیلومتری از مرکز شهر)، علاوه بر جاذبه گردشگری طبیعی، جهت درمان بعضی از بیماری‌های پوستی و عضلانی و مفصلی نیز مورد توجه است.
جهت دسترسی به این آبگرم، می‌توان از دو مسیر زیر استفاده نمود.
جگرپَز، در فاصلهٔ ۱۸ کیلومتری شهر دهرم قرار دارد که پذیرای مسافران زیادی از شهرهای هم‌جوار به سمت این چشمهٔ آب‌گرم معدنی می‌باشد؛ ولی تاکنون برای معرفی آن به عنوان یک قطب گردشگریِ پزشکی، کاری صورت نگرفته‌است، درحالی که در سرمای نزدیک به صفر درجهٔ زمستان این منطقه، در شبهای سرد زمستان، دو استخر این چشمه، مملو از دوست‌داران طبیعت و گردشگران محلی می‌باشد.
پناهی
نوجین یکی از شهرهای استان فارس است که در بخش مرکزی شهرستان فراشبند واقع شده‌است. جمعیت
این شهر بر پایه سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵، ۳٬۷۶۹ تن جمعیت دارد. فاصله نوجین از شهر بالاده حدود ۲۰ کیلومتر و از شهر فراشبند ۳۰ کیلومتر می‌باشد.
ساکنین این شهر با توجه به نزدیکی به استان بوشهر به گویش گویش دشتستانی صحبت می‌کنند و ساکنین رستم‌آباد نوجین نیز که از طایفه صفی خانی ایل بزرگ قشقایی هستند به زبان ترکی قشقایی صحبت می‌کنند.
نسب او با یک واسطه به امام سجاد منتهی می‌شود. امامزاده نظام الدین ابن حسین الاصغر (مدفون درگردنه کوه اردلان نیشابور) ابن زین العابدین، بقعه این امامزاده در ۴ کیلومتری شهر نوجین و ۳۴ کیلومتری شهر فراشبند قرار گرفته‌است. ساختمان این امامزاده به سبک معماری جدید با ۱۵۰ مترمربع زیربنا دارای گنبد و ضریح، داخل حرم آجر سه سانتی وآیینه کاری می‌باشد
یکی از مناطق گردشگری نوجین چشمه آبگرم آن می‌باشد که با داشتن قدمتی زیاد و بیرون آمده از دل کوه به منطقه‌ای زیبا جهت تفریح وشنا مبدل گردیده‌است که همراه با تأثیر آب درمانی در جنوب شهر باعث پوشش گیاهی متنوع و حضور پرندگان و وحوش مختلف گردیده‌است.
نیما نامی است که در فارسی، تبتی و عبری کاربرد دارد.
معنی آن در زبان فارسی توسط خیجه 'عادل و همیای که تو دکنای نامیده شده استوو دادگر به معنی کسی که نسبت به دیگران منصف است؛ (نیم + الف صفت فاعلی) ذکر شده‌است. همچنین بعضی از ادیبان نیما را مشتق از لغت نام و به معنای نامی و نامدار بیان کرده‌اند. و از اسامی اصیل ایرانی است. این نام در فرهنگ عمید مشتق از ماه (نیم + ماه) و به معنی نیمه ماه ذکر شده‌است. همچنین نیما نام کوهی در حوالی شهرستان نور مازندران می‌باشد.لغتنامه دهخدا
همچنین به معنای کمان (تیر و کمان) است.
رواج این نام در فارسی پس از انتخاب این نام از سوی نیما یوشیج شاعر معاصر ایرانی و مبدع شعر نو فارسی صورت پذیرفت. این نام در اکثر سال‌های دهه ۸۰ شمسی در صدر نام‌های غیر مذهبی و فارسی اصیل انتخابی برای تازه متولدین از سوی ایرانیان بوده‌است.
در زبان عبری این نام مؤنث است. معانی آن به عبری، نعمت یا رحمت، سر رشته و ملودی.
در زبان تبتی هم نام پسرانه است و هم دخترانه و معنی آن در زبان تبتی خورشید است.
در زبان مازندرانی -سمت نور و حومه- بمعنی "نیامده" می‌باشد در مقابل "بیما=آمده)
گرد خاک یا ریزگرد توده‌ای از ذرات جامد ریز غبار و گاه دود و … است که در جو پخش شده و دید افقی را میان ۱ و ۲ کیلومتر محدود می‌کند و برای بیماران تنفسی بسیار زیان‌آور است. ریزگرد همچنین گاه باعث بروز پدیدهٔ ماه آبی می‌شود.
در مریخ ریزگرد رویدادی تقریباً همیشگی است که گاه تا ارتفاع ۳۰ کیلومتری (بیش از ۵ برابر ارتفاع کوه دماوند از سطح دریا) بالا می‌رود و در فصل تابستان شدت گرفته و طوفان‌های دیدی را ایجاد می‌کند. یکی از دلایل بسیاری از انقراض‌های بزرگ تاریخ - از جمله انقراض دایناسورها - پدیدهٔ ریزگرد است، زیرا این پدیده در موارد بحرانی با جلوگیری از تابش نور خورشید به زمین موجب زمستان جهانی می‌شود. نمونه‌ای از چنین رویدادی در تاریخ بشر در سال ۱۸۱۶ میلادی و به دنبال فوران کوه تامبورا روی داد که سال بی تابستان نام گرفت.
در ایران سرچشمهٔ اصلی ریزگرد باد شُمال است. این باد که از خرداد تا شهریور فعال است، در شمال خاورمیانه شکل می‌گیرد و با گذر از کوه‌های ترکیه و شمال عراق، مانند قیفی به بیابان‌های عراق و سوریه سرازیر می‌شود و تا خلیج فارس و رسیدن به آب‌های آزاد پیش می‌رود. جریان‌های خشک هوای عربستان و عدم توجه به محیط زیست و بیابان‌زدایی در عراق باعث خشک‌شدن بسیاری از باتلاق‌های عراق و ایجاد نواحی غبارساز شده‌است. در گذشته سه کشور ایران، عراق، و عربستان به‌صورت مشترک هزینه‌های مالچ‌پاشی این زمین‌ها را تأمین می‌کردند و تمام زمین‌ها در فصل خاصی از سال مالچ‌پاشی می‌شدند. مالچ نوعی فراوردهٔ چسبندهٔ نفتی است که برای تثبیت شن‌های روان در بیابان‌ها استفاده می‌شود. جنگ عراق و تغییر رویهٔ این دولت‌ها در دههٔ ۲۰۰۰ میلادی سبب فراموشی این کار، و در نتیجه افزایش ریزگرد در خوزستان، غرب ایران، و سرانجام تقریباً در سراسر ایران شد. توفان اخیر، که به گفتهٔ برخی اهالی بغداد بدترین توفان غبار زندگیشان بوده‌است، سبب بیشترین میزان ریزگرد در سه دههٔ اخیر ایران شد و ترکیب غبار با آلاینده‌های شهری ریزگرد خطرناکی را تولید کرد که صدها شهروند را به بیمارستان کشاند.
طی چند دهه اخیر بین کشور عراق و ترکیه کشمکش فراوانی بر سر به دست آوردن منابع آب وجود دارد که باعث شد ترکیه با ساختن چندین سد به روی رود دجله باعث کاهش شدید آب این رودخانه شود. همچنین دولت عراق در زمان صدام با کانال کشی و انتقال آب رود دجله باعث شد آب رود دجله به شدت کاهش و در نتیجه این کاهش تعدادی از تالاب‌های منطقه دچار آسیب و خشکی شود و بیابان‌های عراق رشد فراوانی کنند.
از سوی دیگر کشور عربستان که در رؤیای تبدیل شدن به بزرگترین صادرکننده گندم جهان بود شروع به استخراج آبهای فسیلی از عمق ۱۰۰۰ متری زمین کرد که پس از مدتی با تمام شدن منابع آب این رؤیا ناتمام ماند اما تأثیر بدی در سفره‌های آب زیر زمینی داشت که خود عامل افزایش بیابان بود.
همچنین توقف چند ساله عملیات مالچ پاشی باعث شده با کمترین وزش باد که متأسفانه جهت آن همیشه از سمت عراق به ایران است غبار بزرگی بلند شود که امروزه حتی تا نواحی مرکزی ایران هم می‌رسد.
دربارهٔ علت افزایش ریزگرد اخیر همچنان نظر یکسان یا فراگیری وجود ندارد. برخی آن را همچنان شدت یافته پدیده (شمال یا شمل) می‌دانند، برخی آن را به فرایند بیابان زایی در عراق، شدت یافته به دلیل مرداب زدایی در جنگ آمریکا، دانسته و دیگران آن را به شکل‌گیری پدیده‌های جوی دیگر در خاورمیانه نسبت می‌دهند. وجود مواد رادیو اکتیو در ریزگرد همچنان تأیید نشده اما شواهد غیررسمی از آن خبر می‌دهند. "پروژه ریزگرد" در حال حاضر، بخش بزرگی از تحقیقات آکادمیک و ژورنالیستی فارسی و انگلیسی را درباره این پدیده گرد آوری کرده‌است.
در شرایط نامناسب هوا و خصوصاً هوای با بوی بدها، علاوه بر استفاده از ماسک یا وسایل کمکی در تصفویه هوا، رعایت نکات تغذیه‌ای نیز بسیار حایز اهمیت است. استفاده از مواد غذایی حاوی آنتی‌اکسیدان، میوه‌ها و سبزیجات با برگ‌های سبز می‌توانند اثرات نامطلوب ناشی از گرد و غبار را کاهش دهند. بهتر است استفاده از فست فودها، غذاهای حاوی مواد افزودنی و آلرژی زا، محدود شود ضمن اینکه مصرف لبنیات به خصوص شیر و غذاهای دریایی و موتد غذایی حاوی امگا۶ توصیه می‌شود.باشگاه خبرنگاران جوان 8 بهمن 1395 http://www.yjc.ir/fa/news/5954751/
تئودور هولم نلسون (زاده ۱۹۳۷) ملقب به تد نلسون مهندس آمریکایی است که اصطلاح ابرمتنHypertext را در سال ۱۹۶۳ پدیدآورد. نلسون یکی از نخستین سازندگان ابرمتن و در ادامه آن ابررسانهHypermedia که متن، تصویر، صدا و ویدئو را نیز دربرمی گیرد، بوده‌است.
کد افزونگی دوره‌ای (سی‌آرسی) تابع درهم‌سازی غیرایمنی است که جهت تشخیص تغییرات تصادفی بر روی داده‌ها خام طراحی شده‌است. این تابع عموماً در شبکه‌های مخابراتی دیجیتال و وسایل ذخیره‌سازی داده‌ها از جمله دیسک سخت مورد استفاده قرار می‌گیرد. یک دستگاه دارای قابلیت سی‌آرسی، یک توالی کوتاه و با طول ثابت را، به نام "کد سی‌آرسی" (یا فقط "سی‌آرسی")، برای هر بلاک از داده‌ها محاسبه نموده و آن را همراه با داده‌ها ذخیره یا ارسال می‌کند. زمانی که یک بلاک دریافت یا خوانده می‌شود دستگاه محاسبه را تکرار می‌کند؛ در صورت مغایرت با کد محاسبه شده قبلی مشخص می‌شود که این بلاک دارای "خطای داده" است و در این حالت دستگاه ممکن است عملی را جهت اصلاح خطا از جمله خواندن یا درخواست ارسال مجدد بلاک انجام دهد. اصطلاح سی‌آرسی می‌تواند به کد اعتبارسنج یا تابع تولید کد اطلاق شود. CRCها به جهت پیاده‌سازی ساده در سخت‌افزار دودویی، سادگی تحلیل ریاضی آن‌ها و عملکرد خوب در تشخیص خطاهای معمول حاصل از اختلال در کانال‌های انتقال دارای محبوبیت زیادی هستند. سی‌آرسی توسط W. Wesley Peterson اختراع و در مقاله ۱۹۶۱ وی منتشر شد. سی‌آرسی ۳۲ بیتی (CRC32) پیشنهادی مؤسسه مهندسین الکتریک و الکترونیک (IEEE)، که در اترنت و سایر جاها استفاده شده‌است، در کنفرانس مخابراتی سال ۱۹۷۵ ظاهر شد.
سی‌آرسی یک کد تشخیص خطا است. محاسبه آن شبیه عمل تقسیم اعشاری است که خارج قسمت حذف می‌شود و باقی‌مانده به عنوان نتیجه در نظر گرفته می‌شود، با این تفاوت مهم که محاسبات آن محاسبات بدون رقم نقلی از یک میدان محدود است. اعلام یک سی‌آرسی خاص با مشخص کردن مقسوم علیه و سایر مشخصات آن انجام می‌شود.
اگرچه CRCها می‌توانند با استفاده از هر میدان محدودی ساخته شوند، همه CRCهای پرکاربرد از میدان محدود GF(2) بهره می‌برند. این میدانی از دو عنصر، عموماً به نام ۰ و ۱، است که به راحتی با معماری کامپیوتر سازگار است.
یک دلیل مهم برای محبوبیت CRCها برای تشخیص تغییرات تصادفی داده‌ها اطمینان از کیفیت آن‌ها است. نوعاً، یک سی‌آرسی nبیتی، که برای یک بلاک داده با طول دلخواه محاسبه شده‌است، هر حوزه خطای با طول کمتر از n بیت (به عبارت دیگر، هر تغییری که محدوده آن بیش از n بیت مجاور از داده‌ها نباشد) و کسری معادل با ۱–۲ -n از سایر حوزه‌های خطایی با طول بیش از n بیت را تشخیص می‌دهد. خطاها در هیچ‌یک از کانال‌های انتقال و رسانه‌های ذخیره‌سازی مغناطیسی دارای توزیع تصادفی نیستند و در نتیجه فایده خواص CRCها را نسبت به سایر روش‌های تشخیص خطا از جمله کدهای چندگانه زوجیت بیشتر می‌کنند.
ساده‌ترین سامانه تشخیص خطا، بیت زوجیت، در واقع یک سی‌آرسی عادی است که از مقسوم علیه دوبیتی ۱۱ استفاده می‌کند.
CRCها، به خودی خود، راهکار مناسبی برای حفاظت در مقابل تغییرات عمدی روی داده نیستند (مثلاً در برنامه‌های اعتبارسنجی)، چون مبانی ساده ریاضیات آن‌ها باعث می‌شود که بتوان هر تغییر دلخواه را روی داده‌ها طوری اعمال کرد که سی‌آرسی داده‌ها تغییر نکند.
اغلب این فرض غلط وجود دارد که وقتی پیامی به همراه سی‌آرسی آن از یک کانال آزاد دریافت می‌شود و سی‌آرسی دریافتی با سی‌آرسی محاسبه شده مطابقت می‌کند پس پیام ممکن نیست در حین دریافت تغییر کرده باشد. این درست نیست چون هر دوی آن‌ها می‌توانند تغییر کرده باشند، به طوری که سی‌آرسی جدید با پیام جدید مطابقت کند؛ بنابراین CRCها می‌توانند جهت بررسی درستی داده‌ها استفاده شوند ولی نه برای اطمینان از تمامیت آن.
ایجاد پیام‌های دیگری که همان سی‌آرسی را ایجاد کنند کار ساده‌ای است، خصوصاً پیام‌هایی که بسیار شبیه پیام اصلی هستند. طبق طراحی پیامی که بسیار شبیه پیام اصلی است (و تفاوت آن تنها در یک الگوی تداخل تصادفی است) سی‌آرسی کاملاً متفاوتی خواهد داشت و بنابراین تشخیص داده خواهد شد.
در مقابل، یک راه مؤثر برای محافظت پیام‌ها در برابر تغییرات عمدی استفاده از کدهای اعتبار سنجی پیام همچون HMAC است.
برای محاسبه یک سی‌آرسی دودویی nبیتی، بیت‌های ورودی را در یک سطر بنویسید، و الگوی (n+1)بیتی را که نشان‌دهنده مقسوم علیه سی‌آرسی است (و چندجمله‌ای نامیده می‌شود) زیر سمت چپ‌ترین بیت قرار دهید. در زیر، اولین محاسبه برای ایجاد یک سی‌آرسی ۳۲ بیتی (CRC32) نشان داده شده‌است:
اگر سمت چپ‌ترین بیت ورودی بالای مقسوم علیه صفر باشد، محاسبه‌ای انجام نشده و مقسوم علیه را یک بیت به راست حرکت می‌دهیم. اگر سمت چپ‌ترین بیت ورودی بالای مقسوم علیه یک باشد، مقسوم علیه و ورودی XOR می‌شوند (به بیان دیگر بیت ورودی بالای هر بیت یک مقسوم علیه عکس می‌شود). سپس مقسوم علیه را یک بیت به راست حرکت می‌دهیم و این روند تا زمانی تکرار می‌شود که انتهای مقسوم علیه به انتهای سطر ورودی نرسیده‌است. در زیر، آخرین محاسبه نشان داده شده‌است:
از آنجایی که چپ‌ترین بیت مقسوم علیه در مواجه با هر بیت یک ورودی آن را صفر می‌کند، وقتی این روند پایان می‌یابد تنها بیت‌های ورودی که می‌توانند غیر صفر باشند آخرین n بیت سمت راست است. این n بیت، باقی‌مانده مرحله تقسیم است و البته همان مقدار تابع سی‌آرسی است (مگر آنکه تابع سی‌آرسی انتخابی شامل تعدادی پس پردازش باشند).
مفهوم سی‌آرسی به عنوان یک کد تشخیص خطا هنگام پیاده‌سازی آن در یک سامانه واقعی می‌تواند شامل برخی پیچیدگی‌های دیگر نیز باشد. در ذیل، تعدادی از آن‌ها آمده‌است:
اگرچه CRCها از اجزای استانده‌های متعددی هستند اما خودشان، از منظر وجود الگوریتمی جهانی، استانده نیستند. به عنوان مثال دو چندجمله‌ای سی‌آرسی-۱۲، Retrieved on 6 April 2008. ده نوع مستند سی‌آرسی-۱۶ و چهار سی‌آرسی-۳۲ وجود دارد. این چندجمله‌ای‌ها عموماً بهترین چندجمله‌ای‌های ممکن نیستند. بین ۱۹۹۳ و ۲۰۰۴، کوپمن، کستاگنولی و سایرین فضای چندجمله‌ای‌ها تا ۱۶ بیت، ۲۴ و ۳۲ بیتی را جهت یافتن مثال‌هایی با کارایی بهتر (از نظر فاصله هامنی برای یک طول پیام خاص) از چندجمله‌ای‌های پروتکل‌های پیشین بررسی کردند و بهترین آن‌ها را در جهت بهبود ظرفیت تشخیص خطای استانده‌های آتی منتشر کردند. به‌طور خاص، iSCSI یکی از یافته‌های این پژوهش را مورد استفاده قرار داده‌است.
جدول زیر تنها شامل چندجمله‌ای‌های مورد استفاده در الگوریتم‌های متداول است. همان‌طور که پیش‌تر توضیح داده شد هر پروتکل خاص می‌تواند دارای چینش‌های بیت مختلفی باشد. CRCها در پروتکل‌های تجاری ممکن است از مقدار اولیه خاص و XOR نهایی جهت مبهم‌سازی استفاده کنند ولی این کار استحکام رمزنگاری الگوریتم را افزایش نمی‌دهد.
"توجه: در این جدول با ازرش‌ترین بیت حذف شده‌است؛ جهت توضیح به قسمت مشخصات سی‌آرسی در بالا مراجعه کنید. "
CRCهای زیر نیز وجود دارند ولی از نظر فنی کارایی ندارند و عمدتاً با توابع درهم‌سازی رمزی جایگزین شده‌اند:
لذت‌گرایی (شادخواری، شادی‌جویی) یا هدونیسم مکتبی فلسفی است که یافتن لذت و شادی جویی را هدف و ارزش غایی، و مهم‌ترین پیشهٔ انسان می‌داند. واژهٔ هدونیسم از واژهٔ یونانی "هدونی" به معنای «شهوت» گرفته شده‌است. هدونیسم یعنی فلسفه لذّت‌طلبی، عشرت‌طلبی و خوشگذرانی. پیروان این فلسفه معتقدند فرجام و هدف از زندگی تنها کسب لذّت و خوشگذرانی است. در واقع هدف و غایت اعمال را کسب لذّت معرفی می‌کنند.http://www.welayatnet.com/fa/news/44167
اساساً هدونیسم به خانواده‌ای از نظریه‌ها گفته می‌شود که لذت نقش اصلی را در آنها بازی می‌کند و در همه آنها مشترک است. لذت‌گرایی روانشناختی یا انگیزشی بیان می‌کند که رفتار ما با تمایل به افزایش لذت و کاهش درد بیان می‌شود. از جانب دیگر، لذت‌گرایی هنجاری یا اخلاقی مربوط به این نیست که ما چگونه عمل می‌کنیم، بلکه به این است که ما باید چگونه عمل کنیم: ما باید لذت را دنبال کنیم و از درد دوری گزینیم. لذت‌گرایی بدیهی که بعضاً به عنوان بخشی از لذت‌گرایی اخلاقی تلقی می‌شود، تزهایی است که در آنها فقط لذت دارای ارزش ذاتی است.
لذت بردن در تمام اشکال لذت‌گرایی نقشی بنیادی دارد. این اشاره به تجربه‌ای است که احساس خوبی دارد که شامل لذت بردن از چیزی است. لذت با درد یا رنج، که نوعی احساس بد قلمداد می‌شود، در تضاد است. مباحث درون لذت‌گرایی معمولاً بیشتر بر لذت تمرکز دارند اما به عنوان جنبه منفی آن، درد در این مباحث به همان اندازه ضمنی است. لذت و درد هر دو درجه دارند و به عنوان ابعادی در نظر گرفته می‌شوند که از درجه‌های مثبت از یک نقطه خنثی به درجه منفی می‌رود. اصطلاح «خوشبختی» اغلب در این سنت به معنای تعادل لذت بر درد است.
در زبان طبیعی، اصطلاح «لذت» در درجه اول با لذت‌های حسی مانند لذت بردن از میل کردن غذا، نوشیدن یا رابطه جنسی همراه است اما در معنای عرفی و عمومی، شامل انواع تجارب مثبت یا دلپذیر از جمله لذت بردن از ورزش، تماشای غروب آفتاب یا انجام یک فعالیت ارضا کننده ذهنی است. نظریه‌های لذت تلاش می‌کنند تا مشخص کنند که این تجربیات لذت بخش بین انسان‌ها مشترک هستند، و این برای آنها ضروری است. آنها به‌طور سنتی به نظریه‌های کیفیت و نظریه‌های نگرش تقسیم می‌شوند. نظریه‌ها بیان می‌کنند که لذت خود نوعی تجربهٔ لذت بخش است، در حالی که نظریه‌های نگرش بیان می‌کنند که لذت به نوعی از تجربه خارج است، زیرا به « «نگرش آزمودنی»» تجربه بستگی دارد.
قابل قبول بودن نسخه‌های مختلف لذت‌گرایی تحت تأثیر نحوهٔ تصور طبیعت لذت است. یکی از اشکال مهم لذت‌گرایی این است که آنها قادر به ارائه یک گزارش ساده و واحد از زمینه‌های مربوطه خود هستند. اما این تنها در صورتی ممکن است که لذت خود پدیده ای یکپارچه باشد. این مورد زیر سؤال رفته‌است، عمدتاً به دلیل طیف گسترده‌ای از تجارب لذت که به نظر می‌رسد هیچ‌یک از ویژگی‌های مشترک مشترک نیست. یکی از راه‌های پاسخ‌گویی به نظریه‌پردازان کیفیت برای پاسخ به این ایراد وارد شده به نظریه، اشاره به این است که لحن لذت‌جویانه تجربه‌ها کیفیت منظمی نیست؛ بلکه کیفیت مرتبه بالاتر است.
زراسوند، یکی از طوایف ایل بختیاری در ایران می‌باشد. ایل بختیاری از دو شاخه هفت‌ لنگ و چهارلنگ تشکیل می‌شود. شاخه هفت لنگ به چهار باب بختیاروند، بابادی باب، دورکی و دینارانی تفکیک شده است که طایفه زراسوند زیرمجموعه دورکی به شمار می‌آید. پیشینه این تقسیمات به قرن ۱۶ام میلادی بازمی‌گردد که امروزه به عنوان ساختار اجتماعی ایل بختیاری شناخته می‌شود. طایفه زراسوند خود از چندین تیره تشکیل شده است.
قدرت گرفتن تیره عبدالخلیل خسروی از دوران علی صالح خان در دوران نادر شاه بعداز شکست افغانها بر بختیاری آغاز شد. بعدازاو پسرش ابدال خان به ایلخانی بختیاری وایلخانی عراق عجم رسید. او دارای چندین پسر ذکور بود. فرزندان او ظهراب خان در روستای چهراز و عزیز ا.. خان در روستای مریک و حبیب ا.. در چغاخور و فرج ا.. خان در دشتک، خليل خان در ده کهنه روگر و مهراب خان در کلبي بک ساکن شدند. بعد از ابدال خان فرزندان او به ترتیب حبیب ا.. خان و بعد الیاس خان پسر فرج ا.. خان به ایلخانی رسیدند.بعد از آنها کشمکش های برسر قدرت خصوصا بین ظهراب خان و فرزندان و نوادگان حبیب ا.. خان بوجود آمد که سالها به طول انجامید. در نهایت نوبت به حسین قلی خان رسید. قبل‌ از حسینقلی‌خان برای هر خانی مقدور بود که در اثر لیاقت و کاردانی خویش خان‌بزرگ گردد.لقب ایلخان برای به حسینقلی‌خان داده شد(۱۸۴۶). حسینقلی‌خان درزمان حکمروایی‌ خود اهمیت سیاسی و قدرت مالی افراد فامیلش‌ را فزونی بخشید. این‌مسلم بود که لقب ایلخانی حسینقلی پس‌از مرگ‌ وی به‌یکی از دو برادر ویا شش پسرش یا یکی از ۱۴ برادرزاده ویا خواهرزاده‌اش (اولاد ذکور آنان) می‌رسد. سمت ویا عنوان ایل‌بیگ همزمان با انتصاب خانهای بختیاری و چهارمحال به فرمانروایی آن نواحی ایجاد شد. تاریخ ربع اول قرن بیستم بختیاریها از کشمکشها، جنگها و منازعات بین خاندان دربار ایلخانی و جانشینان حسینقلی‌خان و فامیل حاجی ایلخانی و همچنین جانشینان برادر حسینقلی خان وخانواده ایلی‌بیگی که از خانواده سومین برادرش (رضاقلی‌خان) بودند، حکایت می‌کند. ایل بیگی‌ها از همان روزهای اول به‌ وسیله دسته‌های دیگر رقیب به‌عقب رانده شدند و منابع تأمین درآمدشان از بین رفت. در فراز و نشیب آن‌ راه، یکی از قدرتهای رقیب که سعی در کسب مقام ایل‌بیگی داشت، پیش می‌افتاد وبا رسیدن به‌این‌مقام سعی برگماردن افراد فامیل خود، درمناصب پرعایدی می‌کرد. بدین‌ ترتیب این‌عمل سبب می‌شد که منافع گروه‌های دیگر به‌حداقل خود برسد و راه درآمدهای ایشان مسدود شود.منازعات بین ایلخانی وحاجی ایلخانی (۱۸۸۰–۱۹۱۵) موضوع اصلی رساله مفصل دکترای گرث‌وایت است(۱۹۶۹). واگر در این‌زمان، خانهای بختیاری نفوذ بیشتری پیدا کردند، به‌علت چنین زمینه‌هایی بود :
اولین بهانه اشغال ایران از طرف انگلیس، دفاع از سرزمین هند در مقابل تجاوز و حمله روسها بود که ازنواحی جنوب غربی ایران احتمالش می‌رفت. بعداز اولین نشستهای بختیاریها با انگلیسیها، احداث جاده‌ای که اهواز را ازطریق بختیاری به‌ اصفهان اتصال دهد، مطرح شد و به اتمام رسیدگرث‌وایت دربارهٔ این قرارداد و مشکلات بعدی و همچنین نحوه انجام این‌ پیمان گزارشهایی دارد (۱۹۶۹، صفحات ۱۵۲–۱۶۹ و ۳۱۰–۳۱۴). .
با شروع کشتیرانی بین‌المللی در کارون (سال ۱۸۸۸) قبضه کردن بازار تجارت ایران برای انگلستان ضروری به‌نظر می‌رسید. در آن زمان قول احداث جاده یاد شده و کشتیرانی در کارون به انگلیسیها داده شد .