moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
خیابان شهید مدنی (تهران) (خیابان نظام آباد قدیم ) از حد فاصل میدان امام حسین آغاز شده و به میدان رسالت می‌رسد و سبلان شمالی، جنوبی، خیابان مطلب نژاد(سیاوش),۱۰ متری ارامنه، ۱۰ متری بانک(دهقان) گرگان، طاووسی(فتاحی)، علیپور، میدان تسلیحات، شیخ صفی، پازوکی، قجاوند، وحیدیه، ارباب مهدی(بخت آزاد)، کهن(فتحنایی) از معروف‌ترین خیابان‌های این محل است.
سینما شاهد، و باشگاه رسالت (دیهیم) و مراکز تجاری امیر و تیراژه شماره ۲ و مرکز تجاری پالمیرا از مراکز فرهنگی تجاری و ورزشی این منطقه است.
در حال حاضر پروژه بزرگراه امام علی در این محله اجرایی شده است. این پروژه در سال ۱۳۹۰ آغاز شد و در سال ۱۳۹۲ پایان یافت. در مسیر این بزرگراه اراضی بسیاری از تملک صاحبان خریداری شده و به پروژه اضافه شده است. این پروژه از بزرگ‌ترین پروژه‌های عمرانی شهر تهران می‌باشد که در نظام آباد از خیابان امیر شرفی گذشته و به چهارراه سبلان و خیابان دماوند منتهی می‌گردد. کوچه سنجری در مسیر پروژه به پل معلق طیرانی شده است. انجام این پروژه باعث شده تا محله نظام آباد، از بافت قدیمی خارج شود.
دسترسی ساکنان این محله به شمال و جنوب تهران به دلیل جنوبی-شمالی بودن بزرگراه امام‌ علی به راحتی میسر است.
سیاست خارجی به معنی دنبال کردن منافع کشور در سطوح بین‌المللی و در رابطه با جوامع، دولت‌ها و کشورهای دیگر است.
سیاست خارجی، راهنمای موضع‌گیری در جهان است؛ و مجموعه‌ای از اهداف بین‌المللی و راه‌های رسیدن به آن‌ها را شامل می‌شود. سیاست خارجی کشورهای مختلف، با هم متفاوت است. سیاست خارجی یک کشور نیز در طی زمان، تغییر می‌کند.
نظام‌آباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
تضادِ فرهنگی یا تهاجمِ فرهنگی یا تعارض فرهنگی نوعی ناسازگاری است و هنگامی رخ می‌دهد که ارزشها و اعتقادات مختلف فرهنگی با یکدیگر درگیر شوند. تعاریف گسترده و محدودی برای این مفهوم وجود دارد که هر دو برای توضیح خشونت (از جمله جنگ) و جنایت، در مقیاس خرد یا کلان استفاده شده‌اند.
برخلاف مبادله فرهنگی که در آن نظام‌ها توسعه یافته و تغییرات را برمی‌تابند؛ در تهاجم فرهنگی، ارزش‌های اصلی هر نظام مورد تردید قرار می‌گیرد و به مرور زمان نظام‌های ارزشی و فرهنگی از بین می‌روند. در ایران غرب‌زدگی را عموماً نمونه‌ای از آسیب‌پذیری در برابر تهاجم فرهنگی تلقی کرده‌اند.
جاناتان اچ ترنر تعارض فرهنگی را تعارض ناشی از «اختلاف در ارزشها و اعتقادات فرهنگی که باعث اختلاف مردم با یکدیگر می‌شود» تعریف می‌کند. در سطح خرد، الکساندر گرو در مورد تضاد فرهنگی بین مهمانان با فرهنگ و ملیت‌های متفاوت بحث می‌کند، همان‌طور که در یک مجموعه تلویزیونی "فالتی تاورز" ۱۹۷۰ بریتانیا، دیده می‌شود. وی این تعارض را به عنوان تعارضی تعریف می‌کند که هنگامی اتفاق می‌افتد، که انتظارات مردم از یک رفتار خاص ناشی از زمینه‌های فرهنگی آنها برآورده نشود، زیرا دیگران زمینه‌های فرهنگی متفاوت و انتظارات متفاوتی دارند.
حل تعارضات فرهنگی دشوار است زیرا طرفین درگیری عقاید مختلفی دارند. تعارضات فرهنگی هنگامی شدت می‌یابد که این اختلافات در سیاست، به ویژه در سطح کلان منعکس شود. نمونه ای از تضاد فرهنگی بحث در مورد سقط جنین است. پاکسازی قومی یکی دیگر از نمونه‌های شدید درگیری فرهنگی است. جنگ‌ها همچنین می‌توانند نتیجه یک درگیری فرهنگی باشند. به عنوان مثال، اختلاف نظر در مورد برده داری یکی از دلایل جنگ داخلی آمریکا بود.
تعریفی دقیق تر از یک درگیری فرهنگی مربوط به مقاله دانیل بل در سال ۱۹۶۲ با عنوان «جنایت به عنوان شیوه زندگی آمریکایی» است و بر عواقب مجازاتی امکان‌پذیر یک درگیری در ارزش‌های فرهنگی تمرکز دارد.
ویلیام کورنبلوم آن را تعارضی تعریف می‌کند که وقتی هنجارهای متضاد «فرصت‌های انحراف و سود مجرمانه در خرده فرهنگ‌های انحرافی» را ایجاد می‌کنند، رخ می‌دهد. کورنبلوم خاطرنشان می‌کند، هرگاه قوانینی ارزشهای فرهنگی را به گروهی تحمیل می‌کنند که این عقاید را ندارند (غالباً این مورد مربوط به اعمال اکثریت قوانین خود بر اقلیت است)، بازارهای غیرقانونی تهیه شده توسط مجرمان برای دور زدن این قوانین ایجاد می‌شود. وی در مورد مثال منع استفاده در منابعی بین ایالات متحده بحث می‌کند و یادآوری می‌کند که چگونه درگیری فرهنگی بین گروه‌های ضد و مشروبات الکلی فرصت‌هایی برای فعالیت غیرقانونی ایجاد کرده‌است. مثال مشابه دیگری که وی ذکر کرده‌است، جنگ درمقابل مواد مخدر است.
کورنبلوم همچنین درگیری فرهنگی را به عنوان یکی از انواع عمده تئوری تعارض طبقه‌بندی می‌کند. در برخورد تمدن‌ها ساموئل پی. هانتینگتون پیشنهاد می‌کند که هویت فرهنگی و مذهبی مردم منبع اصلی درگیری در جهان پس از جنگ سرد باشد.
ایرانیان از ابتدای تاریخ مورد هجوم حکومت‌های یونانی، عربی، مغولی بوده‌است و تأثیرات فراوانی نیز در فرهنگ ایرانی به‌وجود آورده‌است.
روح‌الامین، محمود. زمینه‌فرهنگ‌شناسی، چاپ دوم، تهران: انتشارات عطار، ۱۳۶۸
مبادله فرهنگی انتقال معانی فرهنگی به‌طور ارادی و گاه با برنامه‌ریزی فرهنگی است؛ چنان‌که هر نظام فرهنگی عناصری از فرهنگ‌های دیگر را می‌پذیرد. این مبادله، در حوزه‌هایی انجام می‌پذیرد که هر نظام فرهنگی آن را مجاز می‌شمارد. این انتقال فرهنگ، دوطرفه است؛ به این معنی که در آن ارزش‌ها و هنجارها رد و بدل می‌شوند.
سرمایه فرهنگی: مجموعه ای از دستاوردهای مادی و معنوی هر جامعه که توانائی تولید هرچه بیشتر عناصر فرهنگی و امکان مصرف هرچه گسترده تر آن را برای افراد جامعه فراهم می سازد.دکتر محسنی، منوچهر. مقدمات جامعه شناسی. ص ۱۸۱
۴۳ (عدد)
۴۳(چهل و سه) یک عدد طبیعی است که بعد از ۴۲ و قبل از ۴۴ قرار دارد.
۴۴ (عدد)
۴۴(چهل و چهار) یک عدد طبیعی و یک عدد صحیح مثبت است که بعد از ۴۳ و قبل از ۴۵ قرار دارد.چهل و چهار به انگلیسی می‌شود فُرتی فُر برابر با forty four یا 44
سروش ۴۴ این عدد را در همه کامیونیتی ها مخصوصا فورتنایت معروف کرده است
۴۵ (عدد)
۴۵(چهل و پنج) یک عدد طبیعی است که بعد از ۴۴ و قبل از ۴۶ قرار دارد.
۴۶ (عدد)
۴۶(چهل و شش) یک عدد طبیعی است که بعد از ۴۵ و قبل از ۴۷ قرار دارد.
۴۷ (عدد)
۴۷(چهل و هفت) یک عدد طبیعی است که بعد از ۴۶ و قبل از ۴۸ قرار دارد.
اگر مرکز کعبه را نقطه مرکزی در نظر بگیریم زاویه بین محل شروع و پایان طواف و مقام ابراهیم بیابیم این زاویه 47 درجه است و در ادامه 313 درجه تا پایان یک دور طواف میگذرد.
۴۸ (عدد)
۴۸(چهل و هشت) یک عدد طبیعی است که بعد از ۴۷ و قبل از ۴۹ قرار دارد.
۴۹ (عدد)
۴۹(چهل و نه) یک عدد طبیعی است که بعد از ۴۸ و قبل از ۵۰ قرار دارد.
این عدد مربع کامل است.
بنی ساله ("beni saleh")، از عشایر عرب استان خوزستان هستند که در ناحیه دشت میشان و اطراف شهرستان اهواز به‌سر می‌برند.
بنی‌کَعْب از قبایل عرب است که پیشینه آن‌ها به منطقه نجد در شبه‌جزیره عربستان بازمی‌گردد و شاخه‌های منسوب به آن، امروزه در کشورهای عراق، ایران، قطر، عمان مستقر هستند. بنی‌کعب به‌همراه قبایل بنی طرف و باوی، یکی از ۳ قبیله عرب استان خوزستان در ایران است که بطور نسبی در شهرهای خرمشهر، آبادان، شادگان، رامهرمز، رامشیر، ماهشهر و شوش؛ در کنار رودخانه کرخه، همچنین در دو طرف رودخانه کارون و رودخانه دز ساکن هستند و گروهی نیز در کنار اروندرود، در کشور عراق زندگی می‌کنند.The Shi'is of Iraq By Yitzhak Nakash, pg. 27, and Haydari, ‘Unwan al-Majd, pg. 110-15, 118
نسب قبیله بنی‌کعب، به "کعب بن ربیع عدنانیه" (کَعْب بن ربیعه بن عامر بن صعصعه بن معاویه بن بکر بن هوازن) بازمی‌گردد، که از تیره‌های قبیله هوازن عدنانی بشمار می‌آید و نخستین گروه‌های آنها، بادیه‌نشینانی بودند که از منطقه نجد در شبه جزیره عربستان، به مناطقی در عمان، قطر، بحرین و امارات متحده عربی مهاجرت کردند. امروزه افراد این قبیله در عراق، ایران، قطر و عمان (در کشورهای حوزه خلیج فارس) و نیز بخش‌هایی از آفریقا مستقر می‌باشند.
بنی لام(قحطان)از بزرگترین و اصیل ترین قبایل عرب با تاریخی درخشان در استان خوزستان، ایران و بخش‌های همسایهٔ عراق و شبه جزیره عربی (عربستان) است. محدوده آن‌ها از دامنه کوه به جنوب پشت کوه، به سمت رود دجله در عماره و از شرق به جنوب کرخه از شوش گسترش داشت. بنی لام پیش‌تر دامداران کوچ رو بودند، اما امروزه عمدتاً یکجانشین هستند و محدوده‌ای از غلات (به جز برنج) را می‌کارند و گوسفند می‌چرانند.(Lorimer, Gazetteer II, p. 1084; Field, pp. 195-96; Persia, pp. 378-79).
((Longrigg, pp. 93-94, 124-26; Lockhart, p. 68.
در طول آشفتگی دههٔ ۱۷۵۰ قبل از پایه‌گذاری حکومت زندیه در جنوب غربی ایران، آن‌ها به مشعشعیان در مقابل آل کثیرها در جنگ‌های تقریباً متوالی پیوستند.
(Kasrawī, pp. 142-50).
در قرن سیزدهم تا نوزدهم، هم امپراتوری عثمانی و هم حکومت ایران به‌طور منظم در تنبیه یاغیان بنی لام و همسایگانشان بدون نتیجهٔ محسوسی مداخله کردند؛ عداوتهای بین و میان قبیله‌ای مثل یورش به جاده و آمد و شد رودخانه ادامه یافت. در طول جنگ جهانی اول، بنی لام تحت شیخ غضبان به دعوت ترک‌ها برای جهاد پاسخ داد و نیروهای بریتانیایی را که خط کرخه را در دست داشتند و از خط لوله نفت
(Oppenheim, III, pp. 200-04) محافظت می‌کردند به ستوه آورد. در دهه ۱۹۲۰ زمانی که آن‌ها از عراق برای چرای تابستانی حرکت کردند، ستیزه‌های مکرر بین والی پشت کوه و بنی لام، شعله‌ور شد اما در دهه بعدی سربازان حکومت رضاشاه به‌طور مؤثری مقیاس مهاجرت را کاهش دادند و به یکجانشینی شتاب بخشیدند.ایرانیکا
از عشایر این قبیله می توان به عبدالخان،لویمی،صرخه،آل کثیر،خرسان،غزی و... اشاره کرد.
بنو لام . لویمی .عبدالخان
بیژن کامکار (زاده ۲۸ آذر ۱۳۲۸) نوازنده و خواننده موسیقی سنتی ایرانی و از اعضای گروه کامکارها است. بیژن کامکار از سوی کمیته ثبت ملی میراث فرهنگی ناملموس به عنوان حامل میراث فرهنگی در فهرست گنجینه‌های زنده بشری قرار گرفته‌است.
بیژن کامکار در سال ۱۳۲۸ در ارومیه به دنیا آمد. سپس پدرش از ارومیه به سنندج منتقل شد. مانند دیگر اعضای خانواده‌اش نزد پدرش حسن کامکار به فراگیری موسیقی پرداخت. نخستین فعالیت حرفه‌ای او در رادیو در مقام خواننده بوده‌است. نخستین سازی هم که برگزید تنبک بود، اما پس از آن با سازهای ملودیکا و تار به نوازندگی در گروه خانوادگی کامکارها پرداخت. در سال ۱۳۵۳ با ساز تخصصی تار وارد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد و در رشتهٔ موسیقی تحصیل کرد. او جزو بنیادگذاران گروه‌های شیدا و عارف است و در کنسرت‌ها و آثار متعدد در مقام نوازنده و گاه خواننده حضور داشته‌است.
در سال ۱۳۴۸ با محمدرضا لطفی آشنا شد که به گفتهٔ خود وی نقطه عطفی در زندگی هنری وی به‌شمار می‌رود چون که بعد از پدرش نقش مهمی در آشنایی او با تار و موسیقی ایرانی داشته‌است. همچنین این آشنایی باعث ورود وی به عنوان نوازندهٔ تنبک به گروه شیدا می‌شود اما پس از مدتی با ورود برادرش ارژنگ کامکار به گروه، وی به نوازندگی رباب روی می‌آورد، بیژن کامکار بعد از گروه شیدا به عضویت گروه عارف نیز درمی‌آید.
شاید بتوان مهم‌ترین نقش وی در موسیقی ایران را وارد کردن ساز دف برای اولین بار به اجراهای عمومی دانست. در هنگام عضویت در گروه شیدا
به پیشنهاد محمدرضا لطفی از ساز دف در یکی از کنسرت‌های گروه استفاده کرد که با اقبال فراوان علاقه‌مندان مواجه شد و امروزه دف یکی از سازهای مهم در گروه‌های موسیقی ایرانی است و نوازندگان فراوانی در این رشته به فعالیت می‌پردازند. پیش از این، دف فقط در مراسم مذهبی دراویش در خانقاه‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفت و در گروه‌های موسیقی ایرانی استفاده نمی‌شد.
۵۱ (عدد)
۵۱(پنجاه و یک) یک عدد طبیعی است که بعد از ۵۰ و قبل از ۵۲ قرار دارد.
۵۲ (عدد)
۵۲(پنجاه و دو) یک عدد طبیعی است که بعد از ۵۱ و قبل از ۵۳ قرار دارد.
۵۳ (عدد)
۵۳(پنجاه و سه) یک عدد طبیعی است که بعد از ۵۲ و قبل از ۵۴ قرار دارد.
۵۴ (عدد)
۵۴(پنجاه و چهار) یک عدد طبیعی است که بعد از ۵۳ و قبل از ۵۵ قرار دارد.
۵۵ (عدد)
۵۵(پنجاه و پنج) یک عدد طبیعی است که بعد از ۵۴ و قبل از ۵۶ قرار دارد.
۵۶ (عدد)
۵۶(پنجاه و شش) یک عدد طبیعی است که بعد از ۵۵ و قبل از ۵۷ قرار دارد.
۵۷ (پنجاه و هفت) یک عدد طبیعی است که بعد از ۵۶ و قبل از ۵۸ قرار دارد.
۵۸ (عدد)
۵۸(پنجاه و هشت) یک عدد طبیعی است که بعد از ۵۷ و قبل از ۵۹ قرار دارد.
۵۹ (عدد)
۵۹(پنجاه و نه) یک عدد طبیعی است که بعد از ۵۸ و قبل از ۶۰ قرار دارد.
باغ سیسه یکی از محلات قدیمی شهر مهاباد ایران است.
در ضلع شرقی رودخانهٔ مهاباد، مقابل راهنمایی و رانندگی امروزی قرار داشت که ملک مرحومان میرزا رحمت شافعی و حاجی غنی شافعی بود. گفته می‌شود میرزا رحمت آن را بعد از جنگ اول جهانی از یک نفر کلیمی خریده بود. دو برادر کلیمی در آن زمان در شهر مهاباد بوده‌اند: «سیمون» و «سیسه». سیمون مالک کاروانسرای سیمون در میدان آرد امروزی مهاباد بوده و سیسه مالک باغ سیسه. روان شاد حاج میرزا رحمت شافعی این کاروانسرا و باغ را از این دو برادر کلیمی خریداری می‌کند. امروزه آثاری از کاروانسرای سیمون در میدان آرد مهاباد همچنان پابرجاست. باغ سیسه، نخستین باغی در شهر بوده که دیوارکشی و حصار داشته‌است. روان شاد حاج کریم لاوه یی از افراد بسیار شوخ‌طبع و بذله گوی مهابادی، قهوه‌خانه ای بزرگ و وسیع روبه روی شعبهٔ اصلی بانک ملی مهاباد داشت؛ از فرزندان ایشان آقای فتاح لاوه یی دبیر سابق دبیرستان‌های مهاباد (که در روز شنبه ۱۳۸۸/۱۱/۲۴ بدرود زندگی گفت). شنیدم که می‌گفت: در زمان‌های گذشته، اغلب سه ماههٔ تابستان‌ها پدرم، حاج کریم لاوه یی، باغ سیسه را از مرحوم حاج غنی شافعی اجاره و در این فصل از سال، قهوه‌خانه‌اش را در این باغ دایر و راه اندازی می‌کرد. ساز و آواز به صورت پخش زنده در آن جا وجود داشت. این باغ سال‌های متمادی در اجارهٔ مرحوم «حضرت قلی خسروشاهی» مشهور به «عزیزقلی» قرار داشته و به همین مناسبت در بین اهالی «باغ عزیزقلی» نیز خوانده شده‌است. امروزه به صورت بازار و مغازه‌های نیمه تمام درآمده و جز نام هیچ نشانی از این باغ در میان نیست.ماهنامه مهاباد، سال سیزدهم، شماره ۱۵۱، سال ۱۳۹۲
۶۱ (عدد)
۶۱(شصت و یک) یک عدد طبیعی است که بعد از ۶۰ و قبل از ۶۲ قرار دارد.
۶۲ (عدد)
۶۲(شصت و دو) یک عدد طبیعی است که بعد از ۶۱ و قبل از ۶۳ قرار دارد.
۶۴ (عدد)
۶۴(شصت و چهار) یک عدد طبیعی است که بعد از ۶۳ و قبل از ۶۵ قرار دارد.
این عدد یک مربع کامل است.
۶۵ (عدد)
۶۵(شصت و پنج) یک عدد طبیعی است که بعد از ۶۴ و قبل از ۶۶ قرار دارد.
۶۶ (عدد)
۶۶(شصت و شش) یک عدد طبیعی است که بعد از ۶۵ و قبل از ۶۷ قرار دارد.
عدد 66 نیز در حروف ابجد نماد توحید و کلمه الله می باشد .
۶۷ (عدد)
۶۷(شصت و هفت) یک عدد طبیعی است که بعد از ۶۶ و قبل از ۶۸ قرار دارد.
۶۸(شصت و هشت) یک عدد طبیعی است که بعد از ۶۷ و قبل از ۶۹ قرار دارد.
۶۹ (عدد)
۶۹(شصت و نه) یک عدد طبیعی است که بعد از ۶۸ و قبل از ۷۰ قرار دارد.
۶۳ (عدد)
۶۳(شصت و سه) یک عدد طبیعی است که بعد از ۶۲ و قبل از ۶۴ قرار دارد.
ایستگاه مترو فردوسی، یکی از ایستگاه‌های مترو تهران است که در نزدیکی میدان فردوسی تهران واقع شده‌است. این ایستگاه در خط چهار مترو تهران واقع شده‌است.
بنی تَمیم از قبیله‌های عرب است که بیشتر در شبه‌جزیره عربستان و مناطق همسایه آن زندگی می‌کنند.
نسب این قوم به جدشان تمیم بن مُر بن اُد بن طابخه بن الیاس بن مُضَر بن نزار بن مَعَد بن عدنان که جد قوم‌های عدنانی است می‌رسد.
اکثر قبائل بنی تمیم در عراق و خوزستان ساکن هستند.
گروهی از عشایر عرب ایرانی که در استان خوزستان و در ناحیه دشت میشان زندگی می‌کنند از این قبیله هستند.کتاب گیتاشناسی ایران، عباس جعفری، جلد سوم، ۱۳۸۴
عشایر تمیمی در روزگار پیش از اسلام هم‌پیمان ساسانیان بودند.Lecker, Michael. 2005. People, tribes, and society in Arabia around the time of Muḥammad. Burlington, VT: Ashgate. p. 71–76 علت اصلی این هم‌پیمانی، وصلت با خاندان بازرنگی که ساسان همسر خود را از این خاندان انتخاب کرده بود، می‌باشد.
ابن‌عباس در زمان علی بن ابی‌طالب حاکم بصره بود و بر بنی‌تمیم سخت می‌گرفت؛ زیرا آنان در جنگ جمل جزء یاران عایشه بودند. علی بن ابی‌طالب در نامه‌ای ابن‌عباس را از این کار نهی نمود.نهج‌البلاغه، نامه ۱۸، فیض‌الاسلام
تمیمی‌های عرب در عرصه جنگ و قدرت توانمند و در عرصه هنرهای نمایشی و تئاتر در زمان یونانیان از پیشرویان هنر بودند، به گونه‌ای که تصور می‌شد این نسل تا ابد در عرصه‌های هنری فعالیت می‌کند و مالک هنر جهان خواهد شد.
شیخ این قبیله هم‌اکنون مزاحم مصطفی الکنعان می‌باشد که ساکن در شهر بصره است و همچنین محمد حبیب الکنعان که به محمد الکنعان معروف است که در خرمشهر و آبادان و نیز شیخ دارم الکنعان بزرگ‌ترین شیخ بنی‌تمیم در اهواز می‌باشد.
گروهی کوچکی از بنی‌تمیم در استان هرمزگان و بوشهر ساکن هستند. در استان بوشهر تمیمی‌ها بیشتر در غرب شهرستان عسلویه منطقه چاه مبارک ساکن هستند وبه صورت اقلیتی در هرمزگان شهرستان لنگه پارسیان روستای سهمو و روستای طولا در قشم ساکن هستند.
بخشی از مردم عربخانه و به‌ویژه روستای خسروی آن از تیرهٔ بنی‌تمیم هستند. از صدر اسلام تا دورهٔ نادرشاه افشار عرب‌ها به خراسان و عربخانه کوچ داده شدند.
ایستگاه سنت پائول، ایستگاهی از خط مرکزی در خطوط متروی لندن است که نزدیک کلیسای جامع سنت پائول قرار دارد. این ایستگاه در ۳۰ ژوئیه ۱۹۰۰ افتتاح شد.
ایستگاه‌های بانک و مانیمنت یکی از ایستگاه متروی لندن است؛ که در خیابان کینگ ویلیام قرار دارد.
این ایستگاه که در سال ۱۸۸۴ تأسیس شده جزئی از خط‌های خط سیرکل، خط مرکزی متروی لندن، خط ناحیه متروی لندن، خط واترلو و سیتی و خط شمالی متروی لندن می‌باشد، همچنین ایستگاه‌های بانک و مانیمنت غربی‌ترین ایستگاه قطار سبک داکلندز نیز می‌باشد.
ایستگاه هوبرن( ) یک ایستگاه از خط مرکزی و از خطوط متروی لندن است که در منطقه کینگزوی قرار دارد .
ایستگاه استراتفورد
یک ایستگاه از خط مرکزی و از خطوط متروی لندن است که در منطقه استراتفورد قرار دارد.
ایستگاه بتنال گرین یک ایستگاه از خط مرکزی و از خطوط متروی لندن است؛ که در منطقه بثنال گرین قرار دارد
ایستگاه خیابان لیورپول
یک ایستگاه از خط مرکزی و از خطوط متروی لندن است؛ که در خیابان لیورپول قرار دارد و در ۲ فوریه ۱۸۷۴ افتتاح شده‌است.
شَجَرِه‌نامه یا درختِ خانوادگیواژه‌های مصوب فرهنگستان - family tree
https://wiki.apll.ir/word/index.php/Family_tree یا تبارنامه یا دودمانه یا نسب‌نامه، یک فهرست منظم است که نسبت افراد با یک‌دیگر را نشان می‌دهد؛ رایج‌ترین این نسبت‌ها، نسبت پدر و فرزندی‌است. در این گونه تبارنامه، در یک خانواده، نام پدران و فرزندان را به ترتیب پشت سر هم قرار می‌دهند. دوره زندگی هر فرد را تا وقتی که جای خود را به دیگری بدهد، نسل می‌نامند که واژه آن به معنی فرزند است.
تبارنامه فقط دربردارنده فهرست پدران و فرزندان نیست بلکه برادران را نیز می‌توان در آن نشان داد. مثلاً پس از گذشت یک نسل، برادران برای نسل بعدی به صورت عمو درمی‌آیند. در تبارنامه پدران و فرزندان پشت سرهم قرار می‌گیرند؛ در حالی که برادران در یک ردیف در کنار هم واقع می‌شوند.
یک تبارنامه دربرگیرنده گروهی از انسان‌هاست که با یک‌دیگر پیوند خویشاوندی دارند. در وهله اول، تبارنامه بیانگر نسبت انسان‌ها با یک‌دیگر است. نسب‌نامه ساده‌ترین وسیله برای نشان‌دادن روابط افراد خویشاوند اعم از خویشاوندان نسبی و خویشاوند سببی‌است.
از آن‌جا که هر فرد دارای یک تاریخ تولد و یک تاریخ مرگ است، یا فرمان‌روایان برای مدتی معین حکم‌روایی می‌کنند، تبارنامه آسان‌ترین راه برای نشان دادن ترتیب افراد، فرمان‌روایان و حاکمان است. واژه سلسله به معنی زنجیر، بر اساس تبارنامه برای پادشاهانی استفاده می‌شود که مانند حلقه‌های زنجیر با یک‌دیگر مربوط و متصل هستند. این ارتباط و اتصال، در تبارنامه، نمود می‌یابد.
تبارنامه‌ها چهارچوبه مناسبی برای ارائه و شناخت رویدادهای تاریخی هستند. دومین کاربرد تبارنامه‌ها، بازشناسی افراد هم‌نام از یک‌دیگر بوده‌است. یادگیری از این روش بازشناسی هنوز در بین عرب‌ها وجود دارد که برای مشخص کردن افراد از نام پدرشان استفاده می‌کنند؛ مثلاً می‌گویند فلان بن بهمان یا فلانة بنت بهمان. در بین عرب‌ها استفاده از کنیه نیز رایج است؛ معمولاً یک مرد خود را به اسم فرزند خود می‌شناساند مثلاً خود را ابوفلان می‌داند. یک زن نیز خود را به اسم بزرگ‌ترین فرزندش ام فلان می‌خواند. امروزه در بسیاری از کشورها، برای شناسایی افراد، در کنار نام از نام خانوادگی استفاده می‌کنند.
تبارنامه‌ها ممکن است درست نباشند؛ به ویژه در مواردی که گذشت زمان و مرور ایام باعث فراموش شدن نام‌های افراد یک خاندان می‌شود.
تبارنامه‌های جعلی، تبارنامه‌هایی هستند که در آن شخص خود را به دروغ به خاندان بزرگی منتسب کرده‌است؛ مثلاً امویان خود را با خاندان بنی هاشم خویشاوند می‌دانسته‌اند. در حالی که امیه جد امویان برده‌ای بود که از کودکی در خانه عبد شمس برادر هاشم زیسته و به همین سبب فرزند خوانده او محسوب شد.
در بعضی از دوران‌ها نیز که فرهنگ رایج حکومت را حق کسان خاصی می‌دانسته‌است، این تحریف در تبارنامه‌ها روی می‌داده‌است. گاه نیز برای اتحاد بین خانواده‌ها، دو قبیله ادعا می‌کرده‌اند که نیای آن‌ها یکی‌است. تبارنامه‌های اساطیری، تبارنامه‌هایی هستند که شواهد تاریخی صحت و درستی آن‌ها را تأیید نمی‌کند؛ مثلاً این که اسحق پسر ابراهیم یا اسفندیار پسر گشتاسب بود.
دانش مطالعه تبارنامه‌ها را نسب‌شناسی یا تبارشناسی می‌نامند.
اطلاعات نسلی ونسب نامه‌ای در شکل‌ها و قالب‌های مختلفی می‌تواند نشان داده شود، مثلاً به صورت فهرست اجداد یا نمودار و شجره اجدادی. تبارنامه‌ها، یا شجره نامه‌ها معمولاً به این صورت نمایش داده می‌شوند که نسل‌های قدیمی تر در بالا و نسل‌های جدید در پایین هستند. در یک نمودار (شجره ی) اجدادی، که به شکل یک درخت است که اجداد یک فرد خاص را نشان می‌دهند، بیشتر از بقیهٔ انواع می‌توان شمایل درخت رادید، در بالاها پهن‌تر از پایین است. در بعضی از این نمودارها یک فرد در سمت چپ قرار می‌گیرد و اجدادش در راست. یک نمودار نسل نما یا اولادی، که تمام نسل فرزندان یک شخص را نشان می‌دهد، در بالا نازک و در پایین پهن است.
شجره نامه‌ها می‌توانند قالب‌های مختلفی داشته باشند. بعضی می‌توانند نشانگر تمام فرزندان یک شخص باشند، بعضی شاید شامل تمام افراد با یک نام خانوادگی باشند، اما شاید هدف برخی نشان دادن تمام افرادی باشد که مسئولیت یا شغل خاصی داشتند، مثل تمام پادشاهان آلمان. اینکه پیوندها چگونه باشد به نوع ارتباطات وابسته است.
یک تکنیک دیگرنمودار بادبزنی است که یک نی دایره شامل حلقه‌های متحدالمرکز است، شخص مورد نظر در داخلی‌ترین دایره است، دایرهٔ دوم دو قسمت می‌شود (هر قسمت یکی از والدین)، دایرهٔ بعدی چهار قسمت و به همین ترتیب ادامه می‌یابد. این نمودار هم اجداد پدری و هم مادری را نمایش می‌دهد.
بلندترین شجرهٔ موجود در دنیا تا به امروز شجره نامهٔ فیلسوف چینی کنفوسیوس است و او از نوادگان پادشاه چینی به نام «تنگ» بوده. این شجره شامل ۸۰ نسل است و بیش از ۲میلیون عضو دارد. یک حرکت بین‌المللی که شامل ۴۵۰ شعبه بود، در سال ۱۹۹۸ آغاز شد تا این شجره نامه را دنبال کنند. یک ویرایش جدید از این شجره نامه در سال ۲۰۰۹ به مناسبت ۲۵۶۰ امین سالگرد تولد این فیلسوف چاپ شد که شامل ۱٫۳ میلیون فرد در قید حیات بود. یکی دیگر از بزرگترین شجره نامه‌ها مربوط به خاندان یهودی لوری است که به داوود نبی بر می‌گردد.
تبارشناسی یا نسب‌شناسی یا نسل‌شناسی یا ژِنِئالوژی
(در یونانی γενεά λόγος، در عربی علم الأنساب به معنی «دانش نسب‌ها») به دانستن تبار اشخاص و مطالعهٔ تبارنامه می‌گویند. تبارشناسی، در هر زمانی اهمیت بسیار داشته‌است، زیرا روابط اجتماعی و سیاسی بر اساس خویشاوندی بوده‌است (واداشتن یهودیان به ترک اروپا = صهیونیسم، پان‌ترکیسم و پان‌عربیسم نمونه‌های بارز آن در حال حاضر است).
در جامعه‌هایی چون یونان باستان که اشراف قدرت را در دست داشتند، اصالت خون بسیار اهمیت داشت. در روم باستان، با حفظ تبار افراد، طبقات جامعه مشخص می‌شد؛ یعنی اشراف و طبقات آریستوکراسی از طبقات پست جدا می‌شدند. افرادی، نسب‌نامه افراد را مورد بررسی قرار می‌دادند؛ چنان‌که شغل یا مقام، با تبار او مطابقت نداشت، وی را وادار می‌کردند شغل و مقام خود را تغییر دهد.
در میان عرب‌ها، شناخت نسب اهمیت داشت و در رجزخوانی مورد توجه بود. بر اساس همین تبارشناسی، اتحاد قبایل به وجود می‌آید. تبارشناسان در بین عرب، "نسابه" خوانده می‌شدند. بعدها، با ظهور اسلام، مقامی به نام نقیب پدید آمد که تبار خاندان‌های مهم را شناسایی می‌کرد. کتاب‌های مهمی در زمینه تبارشناسی، در جهان اسلام نوشته شدند؛ از آن‌جمله کتاب الأنساب نوشته کلبی و الفصول‌الفخریه نوشته ابن‌عنبه است.
امروزه با دگرگونی‌هایی که در جامعه‌ها، به ویژه پس از انقلاب صنعتی پدید آمده‌است؛ بر اهمیت این دانش افزوده شده‌است. جابه‌جایی فراوان گروه‌های انسانی و دگرگونی در وضعیت و موقعیت زندگی خانوادگی، در اسرائیل و بالکان نمونه بارز آن است. امروزه حفظ انساب و مطالعات تبارشناسی آسان‌تر از گذشته انجام می‌پذیرد؛ مؤسسات ثبت احوال و صدور شناسنامه و نگهداری سوابق شناسنامه‌ای چون تاریخ تولد، ازدواج، طلاق و مرگ در دفاتر مخصوص این کار را آسان کرده‌است. امروزه نسب‌شناسی در مسائل حقوقی و کشف هویت اهمیت بسیار دارد. مورخان در تحقیقات تاریخی و دین‌شناسان در تحقیق علوم دینی به تبارشناسی اهمیت می‌دهند.
اشیای پرندهٔ ناشناس در آسمان تهران (۱۳۵۵) قریب به اتفاق مشاهداتی که پیرامون دیدن اجرام ناشناخته در نیم قرن گذشته ارائه شده ناشی از عدم آگاهی از اجرام آسمانی یا پرندگان ساختهٔ دست بشر بوده و توضیحات منطقی برای آن گزارش نشده‌است.
در عین حال، هنوز هم مواردی وجود دارد که تاکنون توضیح دقیق پیرامون آن ارائه نشده‌است. یکی از این موارد مشاهدهٔ اشیای پرندهٔ ناشناخته در آسمان تهران و برخورد هواپیماهای نیروی هوایی با آنان است که در سال ۱۳۵۵ ه‍.ش روی داد. این گزارش از آنجا که توسط مردم عادی ارائه نشده و برج مراقبت فرودگاه مهرآباد تهران و خلبانان نیروی هوایی آن را ارائه کرده‌اند از قوت بالایی برخوردار است.
شب ۲۶ شهریور ۱۳۵۵، ساعت ده و نیم شب تماس‌های مردم با نیروی هوایی ارتش خبر از رویت شیء پرنده در افق شمالی تهران در منطقهٔ شمیران داد. پس از تأیید این گزارش‌ها توسط برج مراقبت فرودگاه مهرآباد تهران، از پایگاه هوایی شاهرخی (نوژه) دو فانتوم عازم تهران می‌شوند. خلبان هواپیمای اول پس از نزدیک شدن به شیء متوجه از کار افتادن وسایل دقیق و وسایل ارتباط رادیویی هواپیما شده و به پایگاه بازمی‌گردند. اما خلبان هواپیمای دوم تلاش می‌کند به شیء ناشناخته نزدیک شده و آن را مشاهده کند. وی می‌گوید: «حرکت‌های خیلی سریع می‌کرد و با سرعت بالا جابجا می‌شد. از خود چهار نور ساطع می‌کرد. از قسمت بالای آن نوری قرمز و چشمک‌زن، در پایین نوری نارنجی رنگ و در طرفین نوری آبی رنگ ساطع می‌شد. این نورها به قدری شدید بودند که امکان دیدن بدنهٔ این شیء وجود نداشت.»
پس از نزدیک‌تر شدن، جسم نورانی کوچکی از آن جدا و به هواپیما نزدیک می‌شوند. خلبان تصور می‌کند که موشک به سمت وی شلیک کرده‌است و می‌گوید: «من فکر کردم موشکی به سمت من شلیک شده و سعی کردم با موشک حرارتی آن را هدف قرار دهم؛ ولی وقتی موشکم را انتخاب کردم، متوجهٔ از کار افتادن وسایل دقیق و خاموش شدن همهٔ چراغ‌ها بر روی صفحهٔ مقابلم شدم. در آن لحظه وسایل دقیق شروع به نوسان کردند و ارتباط رادیویی هم از کار افتاد.»تعقیب 'بشقاب‌پرنده' برفراز تهران"(علی یزدانی، ۲۹ آبان ۱۳۸۶)"
با دور شدن هواپیما، جسم نورانی هم از تعقیب آنان صرف نظر می‌کند. تعقیب و گریز در آسمان تهران ادامه می‌یابد. خلبان رویت چند جسم نورانی دیگر را در بالای سر خود و سایر نقاط تهران گزارش کرده‌است؛ که هر بار همانند مورد اول با نزدیک شدن به آن، ارتباطات رادیویی هواپیما از کار می‌افتد.
یک ماهوارهٔ نظامی آمریکا نیز اجسام نورانی را بر فراز تهران رصد کرده‌است.مقام‌های نظامی ماهیت اشیای ناشناخته در آسمان کشور را بررسی می‌کنند " (روزنامهٔ ایران، ۲۸ دی ۱۳۸۳)"
سپهبد شاپور آذربرزین در هنگام وقوع این حادثه از فرماندهان ارشد نیروی هوایی بوده و شخصاً در جریان رخداد قرار داشته‌است، ماجرا را با کمی تغییر نسبت به گزارش تیم تحقیق ایالات متحده نقل کرده‌است. بر اساس گفتهٔ آذربرزین علت بازگشت دو جنگندهٔ اول به پایگاه تمام شدن سوخت و عدم رویت شیء نورانی بوده و پرندهٔ ناشناس توسط هواپیمایی که در نوبت دوم به پرواز درآمده رویت شده‌است. همچنین جنگندهٔ نیروی هوایی تنها رادار را روی شیء ناشناس قفل کرده و اقدام به شلیک موشک نکرده‌است؛ چرا که بر اساس رویهٔ جاری نیروی هوایی اجازهٔ چنین کاری نداشته‌است. موشکی که در گزارش تیم تحقیق نام برده شده نیز نادرست است چرا که موشک نام برده شده از نوع حرارتی است و باید از پشت به هواپیما شلیک شود و طبق اطلاع سپهبد آذربرزین جنگندهٔ نیروی هوایی درپشت شیء پرنده قرار نداشته. پس از قفل شدن رادار روی شیء پرنده از زیر پرندهٔ ناشناس گوی نورانی به سمت هواپیما رها می‌شود که موجب از کار افتادن تمام وسایل الکترونیکی هواپیما می‌شود. خلبان به تصور اینکه شیء پرتاب شده موشک است، اقدام به مانور فرار از مسیر موشک می‌کند و نهایتاً شیء مزبور پس از طی مسافتی در حوالی دریاچهٔ قم به زمین‌می‌خورد. پس از برخورد شیء به زمین مجدداً دستگاه‌های الکترونیکی هواپیما به کار افتاد. در بازدیدی که روز بعد از محل برخورد شیء نورانی انجام شد مشخص شد دستگاه‌های الکترونیکی در این محل دچار اختلال می‌شوند و این مسئله تا سه روز پس از برخورد باقی بود. همچنین دو نفر که در نزدیکی محل برخورد زندگی می‌کردند، تصور کرده بودند رعد و برقی در محل رخ داده‌است.فرماندهی و نافرمانی (خاطرات سپهبد شاپور آذربرزین به کوشش حسین دهباشی) شابک ۹۷۸-۹۶۴-۴۴۶-۳۹۱-۴ - صفحهٔ ۴۸۹ تا ۵۰۰
در ساعات اولیه ۲۸ شهریور ۱۳۵۵، یک شی درخشان در آسمان تهران توسط حداقل چهار غیرنظامی گزارش شده‌است. ستوان یداله ناظری خلبان نیروی هوایی شاهنشاهی ایران به همراه یک افسر تسلیحات صندلی عقب با جت جنگده رهگیر مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲ برای بررسی اعزام شدند. ناظری به محض رسیدن به تهران، از دست دادن تمام تجهیزات ارتباطی جنگنده را گزارش داده‌است، بنابراین به پایگاه بازگشته و گزارش داده‌اند که پس از انجام این کار، تجهیزات او به حالت پایدار برگشته است.
سرگرد پرویز جعفری، فرمانده اسکادران نیروی هوایی ارتش، به همراه ستوان یکم جلال دمیریان به عنوان افسر تسلیحاتی، با هواپیمای دوم مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲ برای رهگیری شی اعزام شدند. جعفری قفل راداری روی شی را در برد ۲۷ مایل دریایی (۵۰ کیلومتر) بدست آورده که اندازه آن قابل مقایسه با بوئینگ کی‌سی-۱۳۵ استراتوتانکر است. با نزدیک شدن به شی جعفری توصیف می‌کند: «چشمک می‌زد با نورهای شدید قرمز، سبز، نارنجی و آبی و چنان درخشان که قادر به دیدن بدنه آن بودیم»، سپس سیستم ارتباطی هواپیمای او خاموش شده و ۹ موشک هدایت شونده مادون قرمز ایم-۹ سایدوایندر و دیگر تجهیزات الکترونیکی و جنگی او از کار افتاده‌است و تنها پس از دور شدن جت از جسم پرنده به حالت عادی بازگشته.
جعفری می‌گوید که «از آن جسم گردی بیرون آمده و شروع به آمدن مستقیم به سمتمان کرد، تقریباً با سرعت زیاد، گویی یک موشک بود، متعجب شدم» اما هنگامی که قصد شلیک داشتم، «ناگهان… هیچ چیز کار نمی‌کرد. پنل کنترل اسلحه خاموش بود و من همه ابزار و رادیو را از دست دادم.» به جعفری دستور دادند که بازگردد. جعفری در حین انجام این کار، به سمت چپ خود نگاه کرده «آن چیز اولیه و الماس شکل درخشان مستقیماً به سمت زمین حرکت کرده» او که انتظار انفجار داشته که اتفاق نیفتاد، ادعا می‌کند: «به نظر می‌رسید که سرعتش کاهش یافته و به آرامی روی زمین فرود آمد و نور شدیدی تابش می‌کرد.» فردای آن روز جعفری و دمیریان با هلیکوپتر به منطقه‌ای رفته‌اند که فکر می‌کنند نور به زمین‌خورده بود و چیزی پیدا نکردند. اما تجهیزات الکترونیکی و ارتباطی در منطقه مختل شده و ساکنان خانه‌های مجاور گزارش داده‌اند که در طول شب صدایی بلند و فلش نور شدید اتفاق افتاده‌است.
در گزارش از قول مارتین بریجستاک از دانشگاه گریفیث:
چند جت F4 از نیروی هوایی ایران برای بررسی برخی از مشاهدات نورانی در آسمان به هم پیوستند. گزارش‌ها متفاوت است، اما حداقل یکی از جت‌ها دچار نقص شدید الکتریکی شد، سعی کرد موشکی را به سمت چیزی شلیک کند که به سمت او شلیک شد، اما پرتابگر موشک عمل نمی‌کند. یک هواپیمای جت مجاور نیز دچار نقص رادیویی شده‌است.
به گفته روزنامه‌نگار آمریکایی فیلیپ جی کلاوس، احتمالاً خلبانان در ابتدا یک جسم نجومی، شاید مشتری را دیده‌اند، توضیحی که توسط محقق هوافضا جیمز اوبرگ نیز ذکر شده‌است. کلاوس نوشت که بی‌دقتی خلبان و نقص تجهیزات از قبل احتمالاً علت از کار افتادن آنها بوده‌است.
به گزارش کلاوس، تکنسین وستینگهاوس در پایگاه هوایی شاهرخی اظهار داشت که تنها اولین هواپیمای F-4 تحویلی به این پایگاه از خرابی تجهیزات خود در آن حادثه خبر داده‌است که این F-4 به دلیل خرابی تجهیزات با سابقه طولانی قطعی برق شناخته می‌شود و یک ماه قبل از حادثه تعمیر شده‌است. کلاوس به نظر یک ناظر تعمیر مک‌دانل داگلاس استناد کرده‌است که رادار F-4 احتمالا در حالت «ردیاب دستی» قرار داشته که باعث تفسیر اشتباه قفل راداری شده‌است.
بریجستاک گزارش‌های یوفولوژیست‌ها را به‌عنوان «روایتی غیرقابل اعتماد از حادثه یوفو در ایران» مورد انتقاد قرار داده و نتیجه‌گیری کلاوس را خلاصه کرد:
کلاوس دریافت که تنها یک هواپیما دچار نقص عملکرد الکتریکی شده، نه دو هواپیما. علاوه بر این، آن هواپیما سابقه خطاهای الکتریکی غیرقابل توضیحی از قبل داشته و کارگاه برق مسئول آن به دلیل عملکرد ضعیف بدنام بوده‌است. در این زمینه، به سختی می‌توان یک نقص الکتریکی موقت را مرموز توصیف کرد. او همچنین خاطرنشان می‌کند که خدمه هواپیما در آن زمان خسته و لرزان بوده‌اند که باعث شده ستاره‌ها یا شهاب‌ها را با بشقاب پرنده و موشک اشتباه بگیرند. علاوه بر این، کلاوس اشاره می‌کند که خطاهای رادیویی در هواپیماها ناشناخته نیستند و به همین دلیل است که آنها مجموعه‌های رادیویی پشتیبان را حمل می‌کنند.
برایان دانینگ، نویسنده شکاک آمریکایی، در مورد گزارش یک خلبان از «اشیای درخشان» که «به سمت او آمدند و مستقیماً به زمین نشستند» اشاره می‌کند که ۱۹ سپتامبر، روز حادثه، بود. روزی با دو بارش شهاب سنگی سالانه، و ، بنابراین مشاهده اجسام در حال سقوط یا نورهای عجیب و غریب غیرعادی نبوده‌است. طبق تحقیقات سرهنگ موی، در محلی که ظاهراً نور سرگردان سقوط کرده‌است، یک فرستنده از یک هواپیمای لاکهید سی-۱۴۱ استارلیفتر پیدا شد. هنگامی که به تمام عناصر داستان بدون فرض وجود یک سفینه فضایی بیگانه نگاه کنیم، تنها چیز غیرعادی در مورد پرونده بشقاب پرنده تهران ۱۹۷۶ این است که هواپیماها در حال تعقیب اجرام آسمانی و نقص تجهیزات بودند. موارد زیادی بوده‌است که هواپیماها دچار نقص تجهیزات شده‌اند و موارد زیادی بوده‌است که هواپیماها اجرام آسمانی را اشتباه شناسایی کرده‌اند. هر چند وقت یک بار، هر دو در یک پرواز اتفاق می‌افتند.
گاهشماری پادشاهی ایران در دوره هخامنشیان رواج یافت. در دوره اشکانیان، آغاز پادشاهی، آغاز گاهشماری بود و حتی پادشاهان اشکانی، آن را برای تاریخ‌گذاری اسناد رسمی و سکه‌های خود به کار می‌بردند.
در دوره ساسانی، گاهشماری زرتشتی به طور رسمی رایج گردید. برای تنظیم گاهشماری سیاسی فرمان‌روایی ساسانیان هم شناخت گاه‌شماری این دوران اهمیت دارد، زیرا برقراری سال به تخت نشستن پادشاهان ساسانی به عنوان آغازگاه گاه‌شماری، سبب گشته است به تعداد فرمان‌روایان دودمان ساسانی، سالنمای پادشاهی ایران پدید آید. در پایان دوره ساسانی، گاه‌شماری یزدگردی رواج یافت که از روز به تخت نشستن یزدگرد سوم آغاز می‌شد و چون پس از آن شاه زرتشتی بر کشور ایران فرمان‌روایی نداشت، این سال‌شمار پس از اسلام نیز دوام یافت که بر پایه تقویم اوستایی بود.
جعفر ابن ابی‌طالب (۳۴ قبل از هجرت - ۸ هجری قمری) ملقب به ذوالجناحین و مشهور به جعفر طیار یکی از صحابه و پسر عموی پیامبر اسلام محمد و همچنین برادر بزرگتر علی بن ابی‌طالب بود.
او در سال پنجم بعثت که آزار هایی که مخالفان اسلام نسبت به مسلمانان می‌داشتند به اوج خود رسیده و آنان را به ستوه آورده بود، سرگروه جمعی از مسلمانان بود که با اجازه محمد به سرزمین حبشه هجرت کردند.
چون مردم حبشه از اهل کتاب و به دین عیسی مسیح بودند و می‌شد حدس زد که نسبت به مسلمانان مهربان خواهند بود. داستان دفاع جعفر ابن ابی طالب از اسلام و مسلمین در برابر نجاشی پادشاه حبشه (هنگامی که عمروعاص برای برگرداندن آن‌ها با هدایای بسیار به نزد پادشاه رفته و او را تحریک کرده بود) در تاریخ آمده‌است.
جعفر بن ابی طالب پسری به نام عبدالله داشت که شوهر زینب بود.
به گفته مسلمانان وی در غزوه موته (سال هفت بعد از هجرت) پرچم سپاه اسلام را داشت، تا زمانی که دو دستش را قطع کردند و او با دو دست بریده سعی در برپا نگاه داشتن رایت اسلام داشت.
با استناد به این ماجرا، شاید بتوان به نوعی او را یکی از امامان شیعیان زیدی دانست.شیخ مفید در مورد زیدیه چنین آورده‌است: «زیدیه به امامت علی، حسن، حسین و زید بن علی قائل هستند و نیز به امامت هر فاطمی‌ای (و درکل هر ساداتی) که به خود دعوت کند و در ظاهر، عادل و اهل علم و شجاعت باشد و با او بر شمشیر کشیدن برای جهاد بیعت شود.»
محمد در مورد او گفت: «خداوند به جای آن دو دست دو بال عطا فرمود که بدانها در بهشت پرواز کند بهر جای که خواهد». وی برادر علی بن ابی‌طالب نیز هست. زیارتگاه او در موته است.
نماز جعفر طیار یکی از نماز های مستحبی است که منسوب به جعفر طیار است و در روایت‌های اسلامی، فضیلت‌های بسیار زیادی برای خواندن آن ذکر شده‌است.حل مشکلات با خواندن نماز جعفر طیار خبرگزاری بین‌المللی قرآن بر اساس احادیث اسلامی، این نماز را پیامبر اسلام، محمد بن عبدالله تحت عنوان هدیه ای به جعفر بن ابی طالب تعلیم داد. هنگامی که جعفر در روز فتح خیبر از حبشه به شهر مدینه حرکت کرد، پیامبر اسلام به استقبال وی آمد و به مردم اعلام داشت:جعفر طیار تبیان
«نمی‌دانم به کدام یک از این‌دو خوشحالی کنم، به فتح خیبر یا به برگشتن پسر عمویم جعفر؟» بعد از آن، پیامبر اسلام نماز جعفر طیار را به وی یاد داد و افزود: «اگر توانستی این نماز را هر روز، و اگر نتوانستی هر هفته، و اگر نتوانستی هر ماه، و اگر نتوانستی هر سال، و اگر نتوانستی در عمر خود یک بار این نماز را بخوان. اگر این نماز را خواندی، خداوند گناهان بزرگ و کوچک، قدیم و جدید و گناه عمدی و اشتباهی تو را می‌بخشد».جعفر طیار که بود؟ نمازی که پیامبر ...نماز جعفر طیار چگونه خوانده می‌شود و چه ثواب‌هایی دارد؟ کوئست نت همچنین، پیرو فضیلت این نماز مستحبیفضیلت نماز جعفر طیار پورتال انهاراز جعفر صادق نقل شده که: «هر کس نماز جعفر را هر روز بخواند، بدی‌های او نوشته نمی‌شود و برابر هر تسبیحی که در این نماز می‌خواند خداوند به او یک ثواب عطا کرده و یک درجه در بهشت به او می‌بخشد.»فضیلت و آثار نماز حضرت جعفر طیار خبرگزاری آریا
وی با اسماء بنت عمیس ازدواج کرد و چندین فرزند داشت.
أسد الغابة، ج3 ص199-200
داعش اندکی پس از تخریب آرامگاه عبدالسلام الاسمر از نوادگان امام دوم شیعیان (حسن مجتبی) در لیبی، آرامگاه جعفر طیار نیز در اردن آتش زدند.
ساختمان کرایسلر نام یکی از بلندترین ساختمان‌های جهان و از نمادهای شهر نیویورک است. این ساختمان ۳۱۹متر ارتفاع دارد و تا پیش از ساخته شدن ساختمان امپایر استیت، بلندترین ساختمان جهان بود.
ساختمان کرایسلر ۷۷ طبقه تجاری دارد و در محله منهتن در شهر نیویورک در ایالات متحده آمریکا قرار دارد. این ساختمان توسط ویلیام ون آلن برای خودروسازی کرایسلر طراحی و در دهه ۱۹۳۰ تکمیل شد.امارات خریدار آسمان‌خراش نیویورک ("بی‌بی‌سی فارسی")
ساختمان کرایسلر که به سبک معماری آرت دکو ساخته شده، در طول سال‌ها به یکی از «نمادهای کلان‌شهر نیویورک» تبدیل شده‌است. از این ساختمان به عنوان نمادی از میراث گذشته آمریکا در فیلم .A.I نیز استفاده گردید.In the Background, but No Bit Player - NYTimes.com
در تاریخ ۹ ژوئیه ۲۰۰۸ میلادی، شورای سرمایه‌گذاری ابوظبی که یکی از بازوهای تجاری دولت امارات متحده عربی است، اقدام به خرید بیش از ۷۵ درصد سهام ساختمان کرایسلر را از شرکت پرودنشال فایننشیال به مبلغی بالغ بر ۸۰۰ میلیون دلار کرد. ۲۵ درصد باقی‌مانده این ساختمان در مالکیت شرکت تیشمن اسپیر است. این شرکت مسئولیت اداره ساختمان را همچنان بر عهده خواهد داشت.
تپه‌های کاهوکیا از یادبود سرخ‌پوستان و میراث فرهنگی ایالات متحده آمریکا در ایلینوی است.
سرخ‌پوستان آمریکا سازنده این بناها در حدود قرن ۸ میلادی بوده‌اند.
این مکان بعنوان یک میراث فرهنگی ملی آمریکا و یک مکان میراث جهانی یونسکو نیز می‌باشد.
فرجام‌شناسی یهودی به معنی بررسی باور به زندگی بازپسین در میان یهودیان است.این اتفاقات شامل بازگشتن یهودیان به ارض موعود، آمدن مسیح یهودیان، زندگی پس از مرگ است.
در یهودیت روزهای آخرالزمان معمولاً «آخرین روزها» نامیده می‌شوند که این عبارت چندین بار در تنخ به کار رفته‌است. دوران مسیحایی دارای بخش مهمی در تفکر یهودی است و قسمتی از روزهای واپسین است.
منبع اصلی برای باور به روزهای واپسین تنخ یا عهد عتیق است. در پنج کتاب موسی که تورات نامیده می‌شود، به اینکه یهودیان قادر نخواهند بود قوانین موسی را حفظ کنند و از این رو از سرزمین موعود تبعید می‌شوند اشاره شده‌است. کتاب‌های پیامبران بنی اسرائیل نیز به مسئله روزهای واپسین اشاره کرده‌است.
در منابع ربانی، ربی‌ها پیش‌بینی‌هایی را که از عهد عتیق در آمده بود به همراه قوانین شفاهی مخلوط کردند. مهمترین کتاب‌های عهد عتیق در مورد روزهای آخر کتب اشعیا، جرمیا و ازکیل هستند.
بنا به آن‌ها:
در این زمان تاریخ دنیا کامل شده و تمامی مردم به باغ بهشت باز می‌گردند.
واژهٔ عبری ماشیا به ایدهٔ مسیح در باور یهودیان اشاره دارد. مسیح به معنی کسی است که انتخاب شده باشد.
مسیح یهودیان یک رهبر است که از نسل داوود بوده و بر یهودیان حکمرانی کرده و اسرائیل را متحد خواهد کرد و دوران مسیحایی صلح جهانی را پدید خواهد آورد. در دیدگاه یهودیان مسیح مقدس نبوده و به‌طور قطع عیسی نیز نمی‌باشد و از این نظر در تقابل با مسیحیان هستند.
بیشتر مسائل مربوط به مسیح در کتاب اشعیا آمده‌است. این اتفاقات به شرح زیر هستند:
مرینیان قبیله‌ای از بربرهای چادرنشین زناته بودند که میراث‌دار موحدون در مراکش و مغرب الاوسط گشتند و سرزمین‌های آنها را با حفصیان تونس قسمت کردند.
بنی‌مرین از ابتدا با موحدون دشمنی می‌ورزیدند و به همین دلیل با بنی‌غانیه از خاندان مرابطین در مقابل موحدون همبستگی‌ای تشکیل دادند. پس از جنگ‌های بسیار با موحدون در سال ۶۰۹ق (۱۲۱۲م) آنها را شکست داده ولی تا سال ۶۶۸ق (۱۲۶۹م) که موحدون منقرض شدند نتوانستند بر مراکش پایتخت موحدون چیرگی یابند.
مرینیان سطح فرهنگی پایینی داشتند و آن شور مذهبی که نیرو بخش پیروزی‌های مرابطین و موحدون بود در قدرت طلبی آنها وجود نداشت. این واقعیات همراه با ظاهراً کمبود تعداد آنها، دلیل طولانی بودن مجادلات و کشمکش‌های مرینیان با آخرین امرای موحدی است. مرینیان چون فرمانروایی یافتند فاس را پایتخت خود قرار دادند و این احساس بر ایشان پیدا شد که وارثان امرای موحدی هستند. از اینرو کوشیدند تا از نو دولت خود را در مغرب بنیان نهند.
فرمانروایی خاندان بنی‌مرین به دلیل خویشاوندی که با بنی‌وطاس داشتند، به آنها منتقل شده و تا سال ۹۵۷ق (۱۵۵۰م) ادامه داشت تا آنکه اشراف سعدیه حکومت بنی‌وطاس را از میان بردند و خود بر مغرب اقصی فرمانروایی یافتند.
۱۲۱۵–۱۲۶۹: رهبران مارینیدها، درگیر مبارزه با خلافت موحدون، مستقر در تازه از ۱۲۱۶ تا ۱۲۴۴
بعد از ۱۲۴۴: امیران مرینیان مستقر در فاس
۱۲۶۹–۱۴۶۵: سلاطین مرینیان فاس و مراکش
رژیم غذایی در اسلام، مانند مذهب یهود و آئین هندو، مبنایی مذهبی دارد و وسیله‌ای برای تقدس بخشیدن به زندگی روزمره محسوب می‌شود. قوانین مربوط به رژیم غذایی در اسلام؛ به معنی اجتناب از خوردن محرمات و عدم پرهیز از خوردن طیبات است. مسلمانان، حیوانات به خصوصی مانند گاو و گوسفند را می‌خورند. انواع دام‌ها و ماهی نیز حلال شمرده شده‌اند.
قرآن، اصل تمایز میان گوشت‌های پاک و ناپاک و حلال و حرام که بنی‌اسرائیل به آن قائل بودند، پذیرفته‌است:
همچنین آمده‌است:
در قرآن به خوردن چیزهای خوب و پاک توصیه شده‌است:
در اسلام هر نوع مسکرات به‌طور کلی در قرآن در آیات مختلف در جاهای مختلف در طول سالیان ممنوع شده‌است. اول بار مسلمین هنگام سکر از نماز منع شدند:
سپس آیه ۲۱۹ سوره بقره می‌گوید الکل هم مزایا هم معایبی دارد ولی شر آن از خیرش بیشتر است:
این گام بعد در جهت نهی مردم از مصرف آن بود. نهایتاً «مسکرات و اسباب قمار» ابزار شیطان برای عداوت بین مردم شناخته شد تا مردم از نماز بازداشته شوند و مردم از آن نهی شدند:
بقره ۱۲۹؛ مائده ۹۰
بنا بر آیه ۳ سوره مائده خون حرام است:
مصرف گوشت خوک و محصولات ناشی از آن در اسلام شدیداً نهی شده‌است. منشأ این باور در ۱۷۳ سوره بقره:
ریچارد آرمیتاژ (متولد ۲۶ آوریل ۱۹۴۵ در بوستون) سیاست‌مدار آمریکایی و سیزدهمین معاون وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا در سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵، در دوره اول ریاست جمهوری جورج دبلیو بوش بود.
مرکز بین‌المللی فیزیک نظری عبدالسلام (به اختصار ICTP) نام مرکزی علمی-آموزشی است که عبدالسلام دانشمند پاکستانی و برنده جایزه نوبل فیزیک، در سال ۱۹۶۴ در ده کیلومتری شهر تریسته ایتالیا تاسیس کرد. این مرکز تحت توافقنامه سه جانبه میان دولت ایتالیا، یونسکو و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) فعالیت می‌کند.
هدف این مرکز توسعه و ایجاد انگیزه در تحقیق و تحصیل رشته‌های پیشرفته به ویژه در کشورهای در حال توسعه است. با وجود این‌که نام اولیه مرکز کماکان حفظ شده‌است، فعالیت‌های آن اکثر جنبه‌های علم فیزیک و کاربردهای آن را در بر می‌گیرد.
فعالیت‌های علمی در این مرکز در ارتباط تنگاتنگ با موسسات منطقه تریسته انجام می پذیرد:
قدیس توماس آکویناس (ح. ۱۲۲۵–۱۲۷۴)، معروف به حکیم آسمانی، فیلسوف ایتالیایی و متالِّه مسیحی بود. او سعی داشت فلسفه ارسطو را با مسیحیت تلفیق کند یا به‌عبارتی دیگر آمیزه‌ای از علم و ایمان بسازد. او اعتقاد داشت که هیچ تضادی میان فلسفه و عقل با اعتقادات کلیسایی وجود ندارد و فلسفه و مسیحیت در واقع یک چیز می‌گویند. هنر بزرگ توماس آکوئیناس این بود که ثابت کرد ایمان و منطق باهم تعارضی ندارند، زیرا در زمان او جمعی معتقد بودند که ارسطو و اعراب بی‌دینند و باید نفوذ خطرناک این ملحدین را ریشه‌کن کرد. این عده می‌گفتند که هرگونه استدلال عقلی درباره‌ی دیانت، شکلی از ضعف و فتور است؛ اما آکوئیناس ثابت کرد که با منطق و استدلال عقلانی نمی‌توان ایمان و دیانت را به خطر انداخت، همین امر برای عقلا آزادی عمل ایجاد کرد تا به اندیشه و تعقل بپردازند. در قیاس فلسفه مسیحیِ آکوئیناس با دنیای اسلام، همین بس که در جهان اسلامی عقیده بر آن بود که خلفای راشدین، قرآن را به طرزی شایسته و صحیح تفسیر کرده‌اند و بدین نحو به قول مسلمین «این باب بسته شده‌ بود» و از این رو درخت تنومند و بارور حکمت عرب که چند قرن در اعتلا بود خشکید. فلسفه او از ۱۸۷۹ تا اواسط دهه ۱۹۶۰ میلادی فلسفه رسمی کلیسای کاتولیک بود.مصاحب، غلامحسین، "دائرةالمعارف فارسی"، مؤسسه انتشارات فرانکلین، تهران ۱۳۴۵
نام او در زبان لاتین به معنی توماس اهل آکوئینو (شهر کوچکی در ایالت لاتزیو در جنوب ایتالیا) است. در متن‌های فارسی، نام او را گاه با اقتباس از تلفظ فرانسه آن «توماس داکن»، «توماس آکوین»، «طماس آکوین» و جز آن آورده‌اند. فلسفه او را نیز در فارسی با اقتباس از نام آن در انگلیسی یا فرانسه «تومیسم» نامیده‌اند.
تومیسم یا رئالیسم خداباورانه (واقع‌گرایی الهی)، در قرون وسطا به‌عنوان فلسفه‌های نو صورت‌بندی شد و از قرن سیزدهم تاکنون به صورت جهان‌بینی مهمی درآمده که اندیشهٔ غربی را شکل بخشیده‌است. در تاریخ اندیشه، واقع‌گرایی خداباورانه نمودار تلفیق افکار تعقلی یونان، به نمایندگی ارسطو، و الهیات مسیحی است. هرچند که مسیحیت پیش‌تر، در عصر رومیان، وارد جهان غرب شده بود، متفکران مسیحی یا مدرسیون (اصحاب اسکولاستیک) مانند توماس آکویناس، بعدها تلاش کردند که برای تعالیم دینی سازمانی عقلانی صورت‌بندی کنند تا آن‌ها را از نظم و معنای فلسفی برخوردار سازند.
توماس آکویناس در حدود سال ۱۲۲۵ در ارگ روکازکا در هشت کیلومتری شهر کوچک آکوئینو در خانواده‌ای از اشراف ناحیه لاتیوم (لاتزیوی کنونی) به دنیا آمد. پدرش تیول‌دار فریدریش دوم، امپراتور مقدس روم بود و برادران و خواهرانش در برخوردهای کلیسا و امپراتوری نقش‌هایی داشتند. این سابقۀ خانوادگی توماس در برخی آثارش پیداست. برای مثال او ریاضت‌های زاهدان را با تمرینات نظامی تازه‌سربازها مقایسه می‌کند و گاه از آثار فرماندهان نظامی رومی نقل قول می‌کند. هرچند به وضوح از ورود به ماجراهای سیاسی دوران خود دوری می‌کند و برای مثال به جنگ‌های صلیبی که در زمان او رخ می‌داد اشاره نمی‌کند. یا به نزاع میان کلیسا و امپراتوری که برادرانش در آن دخیل بودند نیز نمی‌پردازد و از اظهار نظر در مورد نسبت دولت و کلیسا اجتناب می‌کند.
در مونته‌کاسینو و ناپل تحصیل کرد. از جوانی خواستار آن بود که به راهبان فرقه دومینیکن ملحق شود. علت علاقۀ زیاد توماس به این فرقه فعالیت‌های علمی و وعظی ایشان بود. خانوادۀ توماس با ملحق شدن او به طریقۀ دومینیکی‌ها مخالف بودند ولی توماس در جامع الهیات می‌گوید اگر کسی حس کرد از سوی خداوند به سوی خدمت فراخوانده شده، لازم نیست به مخالفت‌های والدین گوش فرا دهد. در برهه‌ای گروهی از سربازان امپراتور به دستور مادر توماس او را ربودند و یک سال محبوس کردند، اما عزم توماس سرانجام غلبه یافت و توانست تصمیم خود را عملی کرده و به راهبان فرقه دومینیکی‌ها بپیوندد.
در ۱۲۴۵ در پاریس زیر نظر آلبرت کبیر به تحصیل پرداخت. در ۱۲۴۸ با آلبرت کبیر به کلن رفت و در ۱۲۵۲ به پاریس بازگشت و استاد الهیات شد. در ۱۲۶۵ مأمور شد مدرسه‌ای دومینیکی در رم تأسیس کند. در همان‌جا نگارش جامع در ردّ کافران و مدخل الهیات را آغاز کرد. در زمان توماس تردید زیادی در مورد آثار ارسطو وجود داشت و خصومت‌هایی بین اساتید دانشگاهی و کلیسا بر سر آثار ارسطو ایجاد شده بود. توماس به این نتیجه رسید که می‌توان آموزه‌های ارسطو را با آموزه‌های مسیحی تلفیق کرد و الهیات مسیحی ارسطویی را پدید آورد. او نوشت «هر چند حقیقت دین مسیح فراتر از ظرفیت عقل است، اما عقل بشری نمی‌تواند با حقیقت دین مسیح در تضاد باشد.» او همچنین آثار زیادی در شرح ارسطو و فلسفۀ نوافلاطونی نوشت و تفاسیری از کتاب ایوب و انجیل یوحنا بر جای گذاشت.
توماس سال‌های پایانی عمر خود را در ناپل گذراند. در ششم دسامبر ۱۲۷۳ در حین مراسم عشای ربانی مکاشفه‌ای برایش رخ داد و نوشت «هر آن‌چه تا کنون نوشته‌ام در مقایسه با آن‌چه دیده‌ام، هم‌چون پر کاهی می‌ماند.» و تصمیم گرفت پس از آن دیگر دست به قلم نبرد. برخی مورخان جدید احتمال می‌دهند که شاید او سکتۀ مغزی کرده باشد. در ۷ مارس ۱۲۷۴، هنگام سفر به شهر لیون برای شرکت در شورای عام کلیسای کاتولیک به دعوت پاپ گرگوریوس دهم، در دیر سیسترسی فوسانوا فوت کرد.کاپلستون، فردریک. تاریخ فلسفه. ۱۹۸۲. (ص ۱۰)کِر، فرگس، توماس آکوئینی، نشر افق، تهران ۱۳۹۲فروغی، محمدعلی، "سیر حکمت در اروپا"، انتشارات هرمس، تهران ۱۳۸۳
آکویناس علم و حکمت را در خدمت دین و جدا از آن می‌داند. انسان به قدرت خداوند و به میانجی‌گری عیسی مسیح از وجود خدا آگاه می‌شود و ناچار به او ایمان می‌آورد. کار فلسفه در این میان رفع شک و شبهه است. براهین پنج‌گانه او در اثبات وجود خدا شهرت خاصی در تاریخ فلسفه غرب دارند. به اعتقاد نیک زنگ‌ویل، آکویناس تأثیر زیادی از ابن سینا گرفت.تأثیر فیلسوفان غربی از فلسفه اسلامی/ آکویناس متأثر از ابن سینا بودمگی، براین، "سرگذشت فلسفه"، ترجمه حسن کامشاد، نشر نی، تهران ۱۳۸۶
بسیاری از کارهای توماس بر موضوعات فلسفی است، و از این نظر است که ممکن است به‌عنوان فیلسوف شناخته شود. اندیشه فلسفی او تأثیر عظیمی بر الهیات بعدی مسیحی، به ویژه کلیسای کاتولیک، اعمال کرده است و به‌طور کلی به فلسفه غرب گسترش یافته است.
وی اعتقاد داشت که دولت، محصول قانون طبیعی و نتیجه گسترش خانواده است. وی قالب‌های فکری ارسطو را حفظ کرده بود. خداوند بهره‌ای از قدرت خود را به مردم داده است و مردم آن را به دولت. پس میان مردم و دولت توافق ضمنی برقرار شده‌است. حکومت در برابر مردم مسئول است. چنان‌چه به تکلیف اصلی خود یعنی عدالت عمل نکند، مردم حق دارند دولت را سرنگون کنند. بهترین شکل حکومت، سلطنت محدود است. وضع قوانین باید با اجماع مردم باشد. قیام بر دولت جایز، اما تخلف از امر دولت باید با اجازه دین باشد.تاریخ اروپا در قرون جدید، علی بیگدلی
رقصنده با گرگ‌ها فیلمی حماسی وسترن محصول سال ۱۹۹۰ آمریکا به تهیه‌کنندگی و کارگردانی کوین کاستنر است که بر اساس رمانی به همین نام نوشته مایکل بلیک ساخته شده‌است و داستان سربازی در ارتش اتحادیه را روایت می‌کند.
کوین کاستنر در نقش یک ستوان آمریکایی بعد از شرکت در جنگ و نشان دادن شجاعت خود به مأموریت در سرزمین سرخ پوستان غرب آمریکا می‌رود، به مرور زمان با سرخ‌پوست‌ها ارتباط برقرار می‌کند و عامل این ارتباط هم زنی سفیدپوست است که چند سرخ‌پوست خشن در زمان کودکی پدر و مادرش را به قتل رساندند و حال وضعیت روانی مناسبی ندارد. نقش اول این فیلم را در زمان تنهایی یک گرگ همراهی می‌کند و در اواخر فیلم این گرگ توسط سفیدپوستان کشته می‌شود. این فیلم گویای یک زندگی پاک و عمیق در طبیعت است و مقایسهٔ سرخ‌پوستان با سفیدپوستانی که هیچ چیز جز تصرف و قدرت برایشان مهم نیست. سرخ‌پوستانی که یک سفید را در خود حل می‌کنند و به خاطر وجود فرهنگ و اخلاق نیک او را جذب خود می‌کنند ولی در مقابل سربازان سفیدپوست مردی از نژاد خودشان (کوین کاستنر) که یک سرخ‌پوست شده را شکنجه می‌کنند.
"رقصنده با گرگ‌ها" یک فیلم وسترن حماسی محصول ۱۹۹۰ با بازی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی کوین کاستنر در اولین کارگردانی بلند خود است. این فیلم اقتباسی از رمان ۱۹۸۸ با گرگ‌ها می‌رقصد اثر مایکل بلیک است که داستان ستوان ارتش اتحادیه جان جی. دونبار (کاستنر) که برای پیدا کردن یک پست نظامی به مرز آمریکا سفر می‌کند و با گروهی از لاکوتاها ملاقات می‌کند.
(کاستنر) فیلم را با بودجه اولیه ۱۵ میلیون دلار توسعه داد. بیشتر دیالوگ‌ها به زبان لاکوتا با زیرنویس انگلیسی گفته می‌شود. از ژوئیه تا نوامبر ۱۹۸۹ در داکوتای جنوبی و وایومینگ فیلمبرداری شده و توسط دوریس لیدر شارژ از گروه مطالعات لاکوتا در دانشگاه سینت گلسکا ترجمه شده‌است.
این فیلم نقدهای مثبتی از سوی منتقدان و تماشاگران دریافت کرد که کارگردانی، بازی‌ها، فیلمنامه، موسیقی متن، فیلمبرداری و ارزش‌های تولید کاستنر را تحسین نمودند. این فیلم با فروش ۴۲۴٫۲ میلیون دلار در سراسر جهان پرفروش شد و چهارمین فیلم پرفروش سال ۱۹۹۰ و پرفروش‌ترین فیلم برای اوریون پیکچرز است. این فیلم در شصت و سومین دوره جوایز اسکار نامزد ۱۲ جایزه اسکار شد و برنده هفت جایزه از جمله بهترین فیلم، بهترین کارگردانی برای کاستنر، بهترین فیلمنامه اقتباسی، بهترین تدوین، بهترین فیلمبرداری، بهترین موسیقی متن و بهترین میکس صدا شد. این فیلم همچنین برنده جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم درام شد. این یکی از سه فیلم وسترن است که برنده اسکار بهترین فیلم شده‌است، دو فیلم دیگر سیمارون (۱۹۳۱) و نابخشوده (۱۹۹۲) هستند.
این فیلم به عنوان اثری پیشرو برای احیای ژانر وسترن فیلمسازی در هالیوود شناخته می‌شود. در سال ۲۰۰۷، "رقصنده با گرگ‌ها" برای حفظ در فهرست ملی فیلم ایالات متحده توسط کتابخانه کنگره به عنوان «از نظر فرهنگی، تاریخی، یا زیبایی شناختی مهم» انتخاب شد.
قادر میزبانی ایرانق معروف به قادر میزبانی(زادهٔ ۱۵ شهریور ۱۳۵۴ در تبریز،http://www.cyclingarchives.com/coureurfiche.php?coureurid=11611 ۶ سپتامبر ۱۹۷۵) دوچرخه‌سوار تیم ملی ایران و از راه‌یافتگان به المپیک ۲۰۰۸ پکن و المپیک ۲۰۱۶ ریو است. او قهرمان دوچرخه‌سواری جاده بازیهای آسیایی ۱۹۹۸ در بانکوک است که از سال ۲۰۰۲ دوچرخه‌سواری جاده را به‌طور حرفه‌ای آغاز کرده‌است. میزبانی در تور دوچرخه‌سواری ۲۰۰۵–۲۰۰۶ لانگ کاوی مالزی همراه با تیم جیانت تایوان در میان دوچرخه‌سواران آسیایی موفق به کسب مقام قهرمانی شد. او اکنون عضو تیم دوچرخه‌سواری باشگاه شهرداری تبریز است. او با قهرمانی در هفت دور از تور ایران (آذربایجان) پر افتخارترین ورزشکار در این تور به حساب می‌آید.
میزبانی مسن‌ترین ورزشکار ایرانی حاضر در رقابت‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ ریو برزیل بود. او در رقابت‌های تیمی جاده «درحالی‌که نیمی از مسیر مسابقه را در المپیک ریو طی کرده بود، ناگهان تعادل خود را از دست داد و از مسیر خارج شد و به دیواره کنار جاده برخورد کرد تا نقش بر زمین شود» و عبور از خط پایان این مسابقات را از دست داد. او در رقابت‌های تایم‌تریل انفرادی توانست مقام سی‌ویکم را کسب کند. او در مصاحبه با روزنامه شرق عنوان کرد که «هشت دقیقه» پس از زمین‌خوردن «خود را به گروه رساند اما کمک داور مانع از ادامه حرکت او شد».
آسیموآسیمو مخفف عبارت «Advanced Step in Innovative MObility» است. یک روبات انسان‌نما است که توسط شرکت هوندا ساخته شده‌است. آسیمو ۱۳۰ سانتیمتر قد و ۵۴ کیلوگرم وزن دارد و می‌تواند بر روی دو پا با حداکثر سرعت ۶ کیلومتر بر ساعت (۴٫۳ متر بر ثانیه) بدود.
آسیمو توانایی خواندن (ترجمه) حرکات و حالات چهرهٔ انسان‌ها را دارد و می‌تواند ببیند.
در حال حاضر ۴۵ واحد آسمیو در جهان وجود دارد. تولید هر یک از این واحدها ۶۳۸٬۱۸۶ یورو هزینه دارد.
آسیمو در تحقیقات و توسعه هوندا، «مرکز تحقیقات بنیادی تکنیکی واکو»، در ژاپن ساخته شده‌است.
نام این ربات برگرفته از نام ایکزن اسیموف گرفته شده‌است