moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
چشمه را آربی در شهرهای اصفهان، تهران، و کرج و از جمله در باغ فردوس فیلمبرداری کرد. فیلمبرداری چشمه در شهریورماه ۱۳۴۸ (۱۹۶۹) با بودجهٔ نقدینگی یک صد و پنجاه هزار تومان آغاز شد که یکصد هزار تومان آن برای دستمزد بازیگران در نظر گرفته شده بود. دستمزد آرمان هوسپیان در این فیلم پنجاه هزار تومان، جمشید مشایخی بیست و پنج هزار تومان، مهتاج نجومی پنج هزار تومان و پرویز پورحسینی پنج هزار تومان. فیلمبرداری بر عهدهٔ نعمت حقیقی بود که اولین فیلم ۳۵ میلی‌متری‌اش را کار می‌کرد. اولین نمایش چشمه در ۳۱ فروردین ۱۳۵۱ در نخستین جشنواره جهانی فیلم تهران بود. بعداً این فیلم در جشنواره‌های ونیز، لندن، پاریس و دو بار نیز در جشن هنر شیراز (۱۳۵۱ و ۱۳۵۴) به نمایش درآمد. آنری لانگلوا، مدیر سینماتک فرانسه، فیلم‌های "چشمه" و "لبئوس به نام تادئوس" را در جشنوارهٔ پاریس در سال ۱۳۵۲ (۱۹۷۳) دید و آن را برای نمایش در سینماتک انتخاب کرد و بعد از نمایش، جلوی بازگشت فیلم را گرفت و آن را در آرشیو سینماتک پاریس نگه داشت. چشمه چندی بعد به نمایش عمومی گذاشته شد. سینما کاپری تهران که به نمایش فیلم‌های متفاوت اختصاص داشت، این فیلم را به مدت شش روز نمایش داد و بعد از آن به بهانه‌ها و فرصت‌های گوناگون، چشمه در کانون‌ها و سینه‌کلوپ‌ها به نمایش درآمد.
کتاب‌هایی که توسط آربی اوانسیان به فارسی ترجمه شده‌اند عبارتند از:
کتاب "تئاتر و سینمای آربی اوانسیان؛ از ورای نوشته‌ها، گفتگوها و عکس‌ها" با حضور جمعی از هنرمندان سینما و تئاتر در روز پنجشنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۳ رونمایی شد. در این برنامه آربی اوانسیان که سال‌هاست در خارج از کشور زندگی می‌کند، گفت: این کتاب به کوشش مجید لشکری در دو مجلد، در ۹۹۲ صفحه توسط انتشارات روزنه به چاپ رسید.
اوانسیان یکی از چهره‌های پیش‌رو و نوآور تئاتر ایران به‌شمار می‌رود. وی به عنوان یکی از کارگردان‌های صاحب‌نام کارگاه نمایش، از تجربه‌های جدید در زمینهٔ نمایش‌نامه‌نویسی و کارگردانی استقبال کرد و می‌توان او را پدیدآورندهٔ راهکارهای تجربی در حوزهٔ کارگردانی ایران دانست. او به عنوان یکی از ستون‌های کارگاه نمایش، در بزرگ‌ترین حرکت تاریخ تئاتر ایران در دهه ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ خورشیدی نقش عمده‌ای داشت و با کارگردانی تئاترهایی بسیار مدرن، راه‌های تازه‌ای را در تئاتر آغاز کرد. نقشی را که آربی آوانسیان توانست در دهه‌های شصت و هفتاد میلادی در تئاتر ایران ایفا نماید، همانند نقشی است که قبل از او شاهین سرکیسیان توانسته بود در اوایل دههٔ پنجاه تا سال ۱۹۶۶ میلادی، سالی که بدورد حیات گفت، ایفا کند. هر دو توانستند نظم کاملاً جدیدی به تئاتر ایران ببخشند و تلاش‌های شایان توجه‌ای در به ثمر رساندن تئاتر نوین ایران داشته باشند. توسط آنها بود که تئاتر ایران شروع به رشد کرد و در صحنهٔ جهانی مطرح شد. نمایش‌های آوانسیان در اقصی نقاط دنیا بر روی صحنه آمده‌اند و از این رو می‌توان او را پرکارترین کارگردان ایرانی در عرصهٔ جهانی به‌شمار آورد.
نمایش‌هایش کارگردانی شده توسط آربی اوانسیان عبارتند از:
فهرست عناوین فیلم‌های آربی اوانسیان
فهرست جشنواره‌های بین‌المللی تئاتر که آربی اوانسیان در آن‌ها شرکت کرده‌است
آرامائیس مگردچی آقامالیان (زاده ۱۲۸۹ خورشیدی – درگذشته ۱۳۶۴)، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان ارمنی-ایرانی بود.
متولد ۱۹۱۰ (۱۲۸۹) در جلفای قدیم. تحصیلات ابتدایی را در تبریز و سپس در ایروان گذراند. در زمان کودکی والدینش را از دست داد و مجبور شد ابتدا در ایروان و بعد لنیناکان در سالن‌های کوچک تئاتر به عنوان دستیار دکوراتور مشغول به کار شود. در سال ۱۹۳۰ (۱۳۰۹) به منظور ادامه تحصیل راهی برلین می‌شود و در مدرسه تئاتر مشغول به تحصیل می‌گردد. در آنجا به علت مشکلات مالی از ادامه تحصیل بازماند و به ایران بازگشت. در ایران از سال ۱۹۳۵ (۱۳۱۴) در جلفای جدید اصفهان فعالیت تئاتری اش را با نمایش‌های «کین»، «سیاوش و سودابه» و «ولگرد پاریس» شروع می‌کند (نویسنده هر سه نمایش مذکور گئورگ دارفی). در سال‌های ۴۵–۱۹۳۹ (۲۴–۱۳۱۸) فعالیت هنری اش را در تبریز ادامه می‌دهد و تعداد زیادی نمایش روی صحنه می‌برد. تعدادی از نمایش هاش عبارتنداز: ناموس، خدایان قدیم، کورادو، عاقبت شمار و … در سال ۱۹۴۶ (۱۳۲۵) به تهران می‌آید.
وی در ۱۳۲۶ش، با همراهی ساموئل خاچیکیان، نمایش‌های بسیاری را با گروه تئاتر ارمنیان به زبان ارمنی و فارسی در باشگاه فرهنگی آرارات تهران اجرا کرد.
در تهران فعالیت تئاتری اش را ادامه می‌دهد و تعدادی نمایش روی صحنه می‌برد. فعالیت در سینما را از سال ۱۳۳۸ با فیلم «در جستجوی داماد» به عنوان نویسنده (بر اساس داستانی از یرواند آودیان) و کارگردان آغاز کرد. در دهه‌های ۱۹۷۰ (۱۳۵۰) تا ۱۹۸۰ (۱۳۶۰) فعالیت‌هایش را ادامه داد و در باشگاه فرهنگی آرارات ده‌ها اثر را به روی صحنه برد. در سال ۱۹۸۵ (۱۳۶۴) دوران فعالیت پنجاه سالهٔ هنری او را جشن گرفته و از او تقدیر به عمل آورده شد و در همان سال نیز چشم از جهان فروبست.
آرامائیس آقامالیان (متولد ۱۲۸۹ جلفای ارمنستان) هم مثل اسلاف خود، گاراگاش، خاچیکیان، سروری، استپانیان، از تئاتر می‌آمد. خانواده وی هم از بازماندگان قتل‌عام ۱۹۱۵ بودند که به ایران مهاجرت کردند. آرامائیس دوران ابتدایی و متوسطه را در تبریز گذراند و دوباره به ارمنستان رفت. در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۰۲ تا ۱۳۰۶ در هنرستان نقاشی ایروان به تحصیل پرداخت و در همان حال، به عنوان دکوراور با گروه‌های تئاتری کار کرد. آقامالیان در سال ۱۳۰۹ به آلمان رفت و از مدرسهٔ عالی تئاتر و هنرهای دراماتیک برلین فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۳۱۳ به ایران بازگشت و در جلفای اصفهان، و از سال ۱۳۱۸ تا ۱۳۲۴ در تبریز، نمایش‌های بسیار ترجمه کرد و بر صحنه برد. در سال ۱۳۲۵ به تهران آمد و به گروه تئاتر باشگاه آرارات پیوست و به همراه خاچیکیان و واعظیان، تروپ تئاتر ارامنه را تشکیل داد(۱۳۲۶). آقامالیان در دوران اقامت در تبریز، مدتی در کارگاه طلاسازی وان (تأسیس ۱۳۰۰) مشغول به کار شد، در حکاکی روی نقره مهارت یافت و موفق به دریافت نشان لیاقت از سوی محمدرضاشاه گردید…
هنگامی که آقامالیان به دعوت واعظیان به کارگردانی فیلم روی آورد، پنجاه ساله بود. اولین فیلم او در آژیر‌فیلم «در جستجوی داماد» نام داشت که اقتباسی بود از یک نمایشنامه کمدی ارمنی، و چهار ستاره کمدی روز، اصغر تفکری، علی تابش، تقی ظهوری و منصور سپهرنیا در آن بازی می‌کردند. حسن و عیب آقامالیان هم همان بود که . "در جستجوی داماد" شرح برخورد تجدد و سنت در یک خانوادهٔ مرفه است و درگیری میرزا ماشاءالله (حجره دار بازار) با زنش، به بهانهٔ پیدا کردن شوهری مناسب برای دخترشان
دومین فیلم آقامالیان که باز هم در آژیر فیلم تولید شد؛ "بچه‌های محل" نام دارد. محمد متوسلانی در این فیلم به عنوان فیلم‌نامه‌نویس، تهیه کنندهٔ شریک و البته مشاور، با آقامالیان همراه بود. سابقه تئاتری آقامالیان و سلیقهٔ سینمایی متوسلانی نتیجه داد و بچه‌های محل پس از نمایش در بهمن ۱۳۳۹، هم تماشاگران را راضی کرد و هم منتقدان را. بعد از این فیلم دو فیلم، آقامالیان به استودیو عصر طلایی رفت و «فرشته یی در خانهٔ من» (۱۳۴۲) را ساخت، که خودش آن را بهترین فیلم خود می‌داند. در فاصلهٔ نمایش این فیلم تا تولید فیلم بعدی استودیو عصر طلایی، مهدی میثاقیه از آقامالیان دعوت کرد تا به عنوان مشاور کارگردان، برای ساختن فیلم انسان‌ها، او را یاری دهد. میثاقیه پیش از این در عرصه‌های بازیگری (با نام مستعار مهدی شهبان)، فیلم‌نامه‌نویسی و تهیه‌کنندگی خودی نشان داده بود و حالا تصمیم داشت بخت خود را در کارگردانی نیز بیازماید، که اما چم و خم کار را به درستی نمی‌شناخت، از آقامالیان کمک گرفت. در سال ۱۳۴۲ آقامالیان به استودیوی میثاقیه رفت و در کنار او فیلم "انسان‌ها" را به پایان رساند. در همین زمان، ساموئل خاچیکیان هم در آژیر‌فیلم، بعد از یک قدم تا مرگ و دلهره، فیلم «ضربت» را تمام کرده بود و این فیلم، همزمان به نمایش درآمدند (اردیبهشت ۱۳۴۳). میثاقیه طبق معمول با تبلیغات گسترده، تعدادی از سینماهای درجه یک را برای نمایش «انسان‌ها» بسی که کرد و برای افتتاح آن، از حسنعلی منصور (نخست‌وزیر وقت) نیز دعوت به عمل آورد. از سوی دیگر، نورالدین آشتیانی هم، که پخش فیلم ضربت را برعهده داشت، با همان روش میثاقیه، موافقت تعدادی دیگر از سینماها را جلب کرد و برای عقب نماندن از میثاقیه، اشرف پهلوی را برای افتتاح فیلم ضربت دعوت کرد.
... "... فیلم رنگی «انسان‌ها» محصول آن استودیو … از لحاظ تکنیک سینمایی و رنگ آمیزی با فیلم‌های خارجی قابل رقابت بوده و بسیار مورد توجه قرار گرفت. همچنین بازی هنرپیشگان فیلم، فروزان، فردین، مجید محسنی و آرمان، در خور تمجید و تحسین بود و بهترین کار هنری خود را ارایه داده‌اند…»
آقامالیان تا نیمهٔ اول دههٔ چهل، سه فیلم دیگر در استودیو عصر طلایی کارگردانی کرد (دختر ولگرد، جلاد، دو انسان). و بعد به گروه سینماهای متحد تهران پیوست و دو فیلم هم با سرمایهٔ آنان ساخت" گل آقا (۱۳۴۳) و سه فراری (۱۳۴۸)، که این آخری، پرفروش‌ترین فیلم اوست. «سه فراری» کمدی دیگری بود با شرکت متوسلانی، گرشا و سپهرنیا به روال فیلم‌های قبلی این سه کمدین (). آقامالیان که بعد از توفیق تجاری "سه فراری" گویی تازه نبض تماشاگر را به دست آورده‌است، بلافاصله فیلم دیگری در «استودیو فیلمکو فیلمز» می‌سازد با نام یاقوت سه چشم با بازی آذر شیوا و محمدعلی فردین. این فیلم، رنگی و اسکوپ، اقتباسی از دو فیلم هندی، و ترکیبی از ملودرام و حادثه بود که در شهریور ۱۳۴۹ به نمایش درآمد و از قضا در فهرست پرفروش‌های سال قرار گرفت. از این پس، استودیوهای دیگری به سراغ آقامالیان آمدند اما او به دلیل بیماری و کهولت، قادر به ساختن فیلم دیگری نشد. آرامائیس آقامالیان در سال ۱۳۶۴ درگذشت.
داود بن محمود بن محمد تپَر نهمین پادشاه سلسله سلجوقیان ایران بود.
او را وزیر پدرش قوام‌الدین ابوالقاسم درگزینی در همدان به پادشاهی نشاند. همزمان مسعود بن محمد بن ملکشاه در عراق و سلجوق‌شاه بن محمد بن ملکشاه در فارس و خوزستان داعیه پادشاهی کردند. داود چندین بار با مسعود بن محمد بن ملکشاه به جنگ رفت ولی نهایتا بعد از کشته شدن راشد خلیفه عباسی در اصفهان، داود به آذربایجان رفت و تحت اتابگی ایاز حکومت راند.
وی در ۱۱۴۳م در تبریز توسط حشاشین ترور شد
دانشگاه ایالتی تنسی دانشگاهی عمومی در ایالت تنسی است که بیش از ۱۰۴۰۰ دانشجو در آن مشغول به تحصیل هستند.
این دانشگاه در شهر نشویل قرار دارد.
http://en.wikipedia.org/wiki/Tennessee_State_University
روبن زاکاری مامولیان ; (pronounced: roo-BEN ma-mool-YAN) ; زاده ۸ اکتبر ۱۸۹۷ - درگذشته ۴ دسامبر ۱۹۸۷) کارگردان سینما و تئاتر ارمنی-آمریکایی بود.
مامولیان در تفلیس گرجستان (در زمان حاکمیت امپراتوری روسیه بر این کشور) در یک خانواده ارمنی به دنیا آمد. مادر وی ویرجینیا (با نام دوشیزگی کالانتاریان) کارگردان تئاتر ارمنی و پدرش زاخاری مامولیان رئیس بانک بودند.Peter B. Flint, "Rouben Mamoulian, Broadway Director, Is Dead", "The New York Times, December 6, 1987. مامولیان در سال ۱۹۲۲ به انگلستان نقل مکان نمود و در لندن شروع به کارگردانی نمایش نمود. یک سال بعد برای تدریس در مدرسه موسیقی ایستمن توسط ولادیمیر راسینگ به آمریکا دعوت شد. در سال ۱۹۳۰ تابعیت ایالات متحده آمریکا را کسب نمود. مامولیان فعالیت کارگردانی تئاتر برادوی خویش را با تولید اثر شروع کرد که در ۱۰ اکتبر ۱۹۲۷ افتتاح شد. وی از اواخر ۱۹۲۸ تا ۱۹۲۰ بال‌ها بر فراز اروپا را کاگردانی نمود. وی نخستین فیلم سینمایی خویش را در سال ۱۹۲۹ کارگردانی نمود که یکی از نخستین فیلم‌های ناطق می‌باشد.
وی در تاریخ ۴ دسامبر ۱۹۸۷ در سن ۹۰ سالگی به مرگ طبیعی در بیمارستان در وودلند هیلز، لس آنجلس درگذشت.
زندگینامه مامولیان تحت عنوان اثر دیوید لارسن در سال ۲۰۱۳ توسط انتشارات دانشگاه کنتاکی به چاپ رسید.
در سال ۱۹۸۲ جایزه دستاورد یک عمر را از دریافت نمود. در تاریخ ۸ فوریه ۱۹۶۰ به خاطر مشارکت در صنعت فیلمسازی وی ستاره در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود دریافت نمود.
در سال ۱۹۸۱ به تالار مشاهیر تئاتر آمریکا راه یافت.
روبیک زادوریان (متولد ۱۳۱۱ خورشیدی (۱۹۳۲ میلادی) در تهران -در گذشته ۱۳۹۳)، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، فیلم‌بردار، تدوین‌گر، تهیه‌کننده ارمنی‌تبار اهل ایران بود.
روبیک، زادهٔ تهران و یکی از پیشگامان امور فنی و لابراتواری سینما و استودیوهای دوبلاژ در ایران بود. ابتدا در کنار برادرش سیمون به تهیهٔ میان‌نویس برای فیلم‌های زبان‌اصلی پرداخت. آن‌ها سپس در قالب یک گروه سه‌نفری (با آلبرت دومان) استودیو شهاب را تأسیس کردند. روبیک مدیریت فنی استودیو را بر عهده گرفت. در ادامه نیز به‌تنهایی هاملت‌فیلم را تأسیس کرد و…
وی فعالیت سینمایی را سال ۱۳۲۴ به عنوان دستیار فنی در لابراتوار سینما «خورشید» در چاپ و ترجمه‌های فارسی میان‌نویس فیلم‌های خارجی آغاز کرد.
او سال «استودیو شهاب» و سال ۱۳۵۰ با تغییر نام «هاملت فیلم» حرفه اش را ادامه داد.
دانشگاه ایلینوی شمالی تأسیس ۱۸۹۵ از دانشگاه‌های ایالت ایلینوی و در شهر دیکلب، ایلینوی واقع شده‌است.
http://en.wikipedia.org/wiki/Northern_Illinois_University
نظریهٔ الگوریتمی اطلاعات، بخشی از علوم رایانه است که سعی دارد با استفاده از ابزارهایی انتخاب شده از حوزهٔ علم رایانه نظری مفهوم پیچیدگی را تحت کنترل خود درآورده و قابل فهم سازد. ایدهٔ اصلی این رشته تعریف نمودن پیچیدگی (پیچیدگی توصیفی، پیچیدگی کولموگوروف یا پیچیدگی کولموگوروف-چیتین) یک رشته به عنوان طول کوتاهترین برنامه‌ای که آن رشته را نتیجه دهد، است. رشته‌هایی که از برنامه‌های کوتاه حاصل می‌شوند، معمولاً خیلی پیچیده نیستند. این نظریه بطور شگفت‌آوری عمیق است و از آن می‌توان برای شرح و اثبات نتایج امکان‌ناپذیری وابسته به نظریهٔ ناتمامیت گودل و مسئلهٔ توقف استفاده نمود.
شهرستان بشرویه به مرکزیت شهر بشرویه، از شهرستان‌های استان خراسان جنوبی می‌باشد. این شهرستان تا آبان۱۳۸۷، یکی از بخش‌های شهرستان فردوس بود که در این سال به شهرستان ارتقاء پیدا کرد .
جمعیت این شهرستان بر طبق سرشماری سال ۱۳۹۰، برابر با ۲۴٬۶۸۳ نفر است. از این میزان جمعیت، ۶٬۴۱۱ نفر در روستاها و ۱۸٬۲۷۲ نفر در شهرهای بشرویه و ارسک ساکن بوده‌اند.جمعیت این شهرستان بر اساس سرشماری سال 1395 ، برابر با 26064 نفر بوده است که از این تعداد 19381 نفر در نقاط شهری و 6683 نفر در نقاط روستایی ساکن بوده اند .
این شهرستان دارای ۲ بخش، ۴ دهستان و یک نقطه شهری است:
شهرها: بشرویه و ارسک
این شهرستان از دو قسمت کم وسعت کوهستانی در غرب و پهنه وسیع شمال جنوب و شرق کویر و بیابان و ریگزار تشکیل شده‌است.
بلندترین نقطهٔ آن روی قله جمال در غرب حوضه یا ۲۴۴۵ متر ارتفاع از سطح دریا و پست‌ترین نقطه آن در کویر نمک با ۷۶۹ متر ارتفاع از سطح دریا قرار دارد.
رشته کوه شتری در غرب، این شهرستان را از شهرستان طبس جدا می‌کند. دیگر ارتفاعات این منطقه عبارتند از: علی جمال، سرهنگی، کوه سفید، قلعه دختر و دو شاخ.
در شرق منطقه ریگزارهایی وجود دارد که ارتفاع آن‌ها به ۴۰ تا ۵۰ متر می‌رسد.
کویر بشرویه (کویر نمک) با وسعت بیش از ۲۵۰ هزار هکتار در شمال این منطقه قرار دارد. بیشتر آب‌های سطحی منطقه در فصل بارندگی به این کویر می‌ریزند.
حوضه آبریز دشت بشرویه در حد فاصل بین توده لوت در شرق و کوه‌های شتری (حوضه آبریز دشت طبس) در غرب واقع شده‌است. قدیمی‌ترین سازند شناخته‌شده در این حوضه از آهک و دولومیت دوران دوم زمین‌شناسی تشکیل شده و در ارتفاعات شمال تا شمال شرق آن رخنمون دارد.
دوران دوم زمین‌شناسی از شیل و ماسه سنگ، آهک دولومیت تشکیل شده و در ارتفاعات جنوبی و غربی منطقه یافت می‌شود. سازندهای آهکی ریفی به دلیل داشتن فضاهای خالی در پیوند با منابع زیرزمینی حائز اهمیت هستند.
سازندهای دوران سوم عمدتاً از سنگ‌های آذرین بیرونی و در بلندی‌های شرق حوضه و حاشیه ارتفاعات غربی رخنمون دارد.
رسوبات دوران چهارم شامل رسوبات آبرفتی تشکیل دهنده سفره آب زیرزمینی ومخروط افکنه‌ها در مناطق کم‌ارتفاع حوضه گسترش دارند.
کویر بشرویه در بخش شمالی شهرستان واقع است و یکی از جاذبه های مهم شهرستان است هر ساله جمعیت زیادی از گردشگران برای دیدن این جاذبه گردشگری به این شهر سفر میکنند. در کویر بشرویه امکان رصد ستارگان به خوبی وجود دارد
در فاصله حدود ۱۲ کیلومتری غرب بشرویه و در دامنه کوه، ساختمانی زیارتی وجود دارد که به نام امامزاده محمد بن اصغر هوگند معروف و مشهور است. از سابقه و شخصیت مدفون در این محل هیچ اطلاع تاریخی در دست نیست و آنچه اهالی به آن اعتقاد دارند، این است که اینجا محل دفن یکی از اولاد حسن بن علی آن هم با ده واسطه است.
این مسجد در سمت شرق دهستان رقه و در منطقه‌ای که اصطلاحاً به «پایین محله» مشهور است، قرار دارد. این مسجد در طول زمان آسیب‌های فراوانی دیده و در حال حاضر در حد دیواره‌های بیرونی مسجد و بقایای به جا مانده از سه ایوان شرقی، غربی و جنوبی است. سقف ایوان‌های غربی و جنوبی کاملاً تخریب شده و ایوان ضلع شرقی از بقیه کامل‌تر است.
این پل دارای یک دهانهٔ اصلی عریض و بلند و دو دهانهٔ کوچکتر در سمت راست دهانهٔ اصلی می‌باشد، دهانه اصلی به یاری دو پایهٔ قطور مربع شکل استقرار یافته و ۲۲ متر ارتفاع دارد، پایه‌های پل بر بستری سنگی قرار گرفته‌اند که از سنگ لاشه ساروج و گچ ساخته شده‌اند دو دهانه فرعی بر ارتفاعات کنارهٔ رودخانه بنا شده و از ارتفاع و عرض کمی برخوردارند.
پل دیگری در همان مکان و به فاصلهٔ بیست متر ساخته که دارای دو طبقه می‌باشد. طبقه اول جهت معبر ساخته شده و طبقه دوم برای عبور آب در نظر گرفته شده‌است، درسمت چپ طبقه اول اتاقکی ساخته شده که دارای یک ورودی و یک خروجی است. ارتفاع این پل از کف رودخانه ۲۶ متر است. در این مجموعهٔ معماری تقریبآ هیچ عنصر تزئینی به کار نرفته‌است.
این قلعه تاریخی مربوط به دوران ساسانیان است و در نزدیکی روستای هوگند قرار دارد.
خانه ای قدیمی مربوط به دوره ی قاجار است که دارای گچبری های بسیار زیبا و بادگیر های منحصر به فرد است
اولین موزه خصوصی کشور است و دارای آثار بسیاری از دوره های مختلف
حسینیه در محله میانده است که قدمت آن به دوران صفویه باز میگردد ؛مراسم عزاداری ایام محرم از چهارصد سال پیش تا به حال در این مکان برگزار میشده و هم اکنون نیز با همان شیوه اجرا میشود مراسم علم گردانی به شکلی خاص و با نوای حسین حسین در این مکان برگزار میشود و هرساله تعداد زیادی از شهر های دیگر به این شهر در ایام محرم سفر میکنند تا شاهد این مراسم باشند و در عزاداری شرکت کنند
آب و هوای منطقه خشک و کویری است. حداکثر و حداقل مطلق درجه حرارت هوا در ایستگاه بشرویه ۴۸ و ۲۱- درجه سانتی‌گراد گزارش شده‌است. روستاهای شمال بشرویه گرم‌ترند و روستاهای غربی و جنوب غربی که ارتفاع بیشتری دارند از درجه حرارت ملایم‌تری برخوردارند.
بارندگی در این منطقه بیشتر از اوایل آبان‌ماه شروع می‌شود و حداکثر تا نیمه اردیبهشت ادامه دارد. از آن به بعد به ندرت باران می‌بارد. متوسط بارندگی در این منطقه ۹۶٫۱۱ میلی‌متر در سال می‌باشد.
منطقه رودخانه دائمی ندارد و چند رود فصلی که پس از بارندگی رواناب‌ها و سیلاب در آن‌ها جریان می‌یابد عبارت‌اند از:
آب مورد نیاز کشاورزی این منطقه از قنات، چشمه و چاه تأمین می‌شود. طبق آمار موجود در حال حاضر تعداد ۲۰۲ حلقه چاه عمیق ۱۲ حلقه چاه نیمه عمیق ۱۳۳ رشته قنات و ۸۲ چشمه در منطقه وجود دارد که سالیانه حدود ۲۳۶ میلیون متر مکعب آب از زیرزمین استخراج می‌گردد.
گیاهان این منطقه بیابانی از گونه‌های پرطاقت مانند درمنه، تاغ و اسکمبیل می‌باشد. در کوه‌های شتری تعدادی درختان جنگلی چون انجیر، پسته کوهی، بادام کوهی و گردو وجود دارد. با توجه به گسترش کویر و نمک‌زار و شنزار در منطقه مراتع آن فقیر است و پوشش گیاهی به صورت تنک مشاهده می‌شود. گیاهان داروئی و صنعتی چون کتیرا، انغوزه، زعفران، زیره سیاه و بارهنگ از دیگر گیاهان این منطقه می‌باشد.
۲۴۱ هزار هکتار از مساحت این شهرستان را بیابان‌ها تشکیل می‌دهند.
آدام ریچارد سندلر (زاده ۹ سپتامبر ۱۹۶۶) کمدین، خواننده، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده آمریکایی است. او از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۵، قبل از بازی در فیلم‌های هالیوودی، یکی از بازیگران سریال "Saturday Night Live" بود که مجموعاً بیش از ۴ میلیارد دلار در گیشه به دست آورد. او در سال ۲۰۲۲ دارایی خالص تخمینی ۴۸۰ میلیون دلاری داشت و قراردادی برای سه فیلم دیگر با نتفلیکس به ارزش بیش از ۳۵۰ میلیون دلار امضا کرد.[https://www.thethings.com/heres-how-adam-sandler-landed-his-250-million-deal-with-netflix/
آدام در بروکلین، نیویورک در ۹ سپتامبر سال ۱۹۶۶ متولد شد، مادرش یک معلم مدرسه مهد کودک، و پدر او استنلی سندلر، یک مهندس برق بود، خانواده وی یهودی هستند و از مهاجران یهودی روسی تبارند. او پس از نقل مکان در سن ۶ سالگی در منچستر، نیوهمپشایر بزرگ شد، وی در دبیرستان مرکزی منچستر تحصیل کرد. سندلر از دانشگاه نیویورک، مدرسه هنر تیش در سال ۱۹۸۸ فارغ‌التحصیل شد.
سندلر پس از حضور موفق در یک برنامه زنده تلویزیونی به نام saturday night live در چندین فیلم هالیوودی حضوری موفق داشت به‌طوری‌که مجموع این فیلم‌ها فروشی در حدود ۲ میلیارد دلار آمریکا داشت."Adam Sandler." "BoxOfficeMojo.com".
برخی از آثار معروف سندلر عبارتند از:
آقای دیدز (۲۰۰۲)، پنجاه قرار اول (۲۰۰۴)، کلیک (۲۰۰۶) و تو حریف زوهان نمی‌شی (۲۰۰۸)، قصه‌های وقت خواب (۲۰۰۸)؛ و هچنین فیلم پیکسل‌ها، پینه‌دوز، مخلوط اشاره کرد.
وی یکی از رکوردداران کاندید و برنده شدن جایزه تمشک طلایی برای بدترین بازیگر مرد با ۱۱ نامزدی و ۳ پیروزی، نیز می‌باشد.
"این فهرست جزئی از آثار سینمایی و تلویزیونی سندلر است."
حلوا ارده نوع خاص ارده غذایی بسیار مقوی است که مصرف آن بیشتر به صورت صبحانه است و مواد تشکیل دهنده آن عبارتند از از: ارده، شکر، تخم‌مرغ، هل و چوبک. در ساخت حلوا ارده از کنجد بریان سابیده که به آن ارده گفته می‌شود و به صورت مایع می‌باشد استفاده می‌شود. در قدیم که شکر نبوده از شیره انگور برای درست کردن حلوا ارده استفاده می‌شده‌است.
ابداع، چگونگی و نحوه دستیابی به فن آوری تولید حلوا ارده را به شیخ بهایی نسبت می‌دهند. ولی این تنها یک ادعای غیر مستند است. در مورد حلوا ارده سند معتبر کتبی غیرقابل انکار داریم. یک کتاب آشپزی به زبان عربی به نام «کتاب الطبیخ» نوشته محمد بن حسن بغدادی در سال ۱۲۶۶ میلادی. این کتاب دقیقاً ۲۸۱ سال پیش از تولد شیخ بهایی نوشته شده و در آن هفت مدل مختلف حلوا ارده را توضیح داده. در همین دوران کتابی هم به زبان اسپانیایی در اینمورد است.
در خصوص پیشینه تاریخی محصول حلوا ارده در شهرستان زرقان، بر اساس اسناد تاریخی، پس از آن که حلوا ارده توسط شیخ بهایی برای سربازان جنگجو تولید شد، بعد از آن دقیقاً مشخص نیست که چه کسانی این صنعت را به اردکان منتقل کردند، اما آنچه که در آن شک و تردیدی نیست، این که پیشینه دیرینه‌ای در این شهرستان دارد و حداقل به قبل از دوران قاجاریه بازمی‌گردد. در مجموع اسنادی که در موزه فرهنگ اردکان نگهداری می‌شود، اسناد بی‌شماری مرتبط با خرید کنجد، حلوا ارده و ارده در تاریخ اردکان ثبت شده‌است و نشان از رونق صنعت حلوا ارده اردکان در طول دوران گذشته دارد.
در حال حاضر در دیگر کشورهای جهان از قبیل: یونان، ترکیه، یوگسلاوی، لبنان، عربستان، و کشورهای شوروی سابق نیز حلوا ارده تولید می‌شود که البته از نظر کیفیت و نحوه تولید و مواد تشکیل دهنده با حلوا ارده ایران تفاوت دارد.
حلوا ارده را باید در محلی خنک و دور از تابش مستقیم نور خورشید نگهداری نمود. تاریخ مصرف حلوا ارده توسط کارشناسان بهداشتی شش ماه پس از تولید تعیین شده. بدیهی است در صورتی که در محل مناسبی مثل یخچال نگهداری شود مدت زمان بیشتری قابل استفاده است. در صورتی که پس از مدتی شاهد وجود مقداری روغن بر روی حلوا ارده بودید جای هیچ نگرانی نیست چرا که این ویژگی ذاتی حلوا ارده است. این ماده روغنی همان روغن کنجد معروف بوده که سرشار از ویتامین است. شما می‌توانید قبل از مصرف آن را مخلوط نموده یا روغن آن را جدا نموده و به عنوان روغن مایع مصرف نمایید ارده نیز مانند حلوا ارده باید در محلی خنک و دور از نور مستقیم خورشید نگهداری شود؛ بنابراین یخچال بهترین محل نگهداری ارده می‌باشد که می‌تواند تاریخ مصرف آن را تا یکسال افزایش دهد.
اگر مدتی از ظرف محتوی ارده استفاده نشود رسوب کرده و روغن آن جدا شده یا اصطلاحاً دو فاز می‌شود که این موضوع هیچ ربطی به نامرغوبی یا فاسد شدن آن ندارد بلکه به دلیل عدم استفاده از هرگونه مواد شیمیایی افزودنی جهت یکنواخت نگذاشتن محصول می‌باشد و توصیه می‌شود قبل از مصرف به دقت مخلوط گردد.
فرآورده‌ای است جامد و یکنواخت با ظاهری نخ دار که از پختن شکر، گلوکز مایع، اسید سیتریک و آب چوبک و سپس مخلوط کردن این شربت با ارده هم‌زمان با مالش به دست می‌آید، در تهیه این فرآورده می‌توان از برخی مواد افزودنی نیز استفاده نمود.
حلوا شکری با ترکیب کنجد سابیده شده و شیره تهیه می‌شود. به جای شیره می‌توان از شکر نیز استفاده کرد اما توصیه ما شیره است. یکی از خواص حلوا شکری این است که علاوه بر فراهم کردن انرژی بدن، به دلیل دارا بودن طبع گرم برای افراد سرد مزاج نیز خواص مفیدی در پی دارد. در صورت فرآوری صحیح حلوا شکری، منبع غنی برای تأمین امگا ۳، امگا ۶ و امگا ۹ خواهد بود. از آنجایی که این ماده غذایی دیرتر هضم می‌شود، می‌تواند مدت بیشتری احساس سیری به فرد دهد.
فرآورده‌ای است نرم و یکنواخت با ظاهری بدون نخ که از پختن شکر، گلوکز مایع، اسید سیتریک، آب چوبک و پودر سفیده تخم مرغ و سپس مخلوط کردن این شربت با ارده هم‌زمان با مالش به دست می‌آید. در تهیه این فرآورده می‌توان از برخی از مواد افزودنی استفاده نمود.
فراورده‌ای است جامد و یکنواخت با ظاهر نخ دار ریز که از پختن قندهای الکی، اسید سیتریک و آب چوبک و سپس مخلوط کردن این شربت هم‌زمان با مالش به دست می‌آید، در تهیه این فرآورده نیز می‌توان از برخی از مواد افزودنی استفاده نمود.
۲. «کتاب الطبیخ» نوشته محمد بن حسن بغدادی در سال ۱۲۶۶ میلادی
زیرساخت کلید عمومی (PKI) مجموعه‌ای متشکل از سخت‌افزار، نرم‌افزار، افراد، سیاست‌ها و دستورالعمل‌های مورد نیاز برای مدیریت، توزیع، استفاده، ذخیره و ابطال گواهی‌های دیجیتال می‌باشد.
در رمزنگاری، PKI مقدمه‌ای است برای الصاق کلید عمومی به هویت کاربر، که با استفاده از یک مرکز صدور گواهی (CA) انجام می‌گیرد. هویت کاربر باید برای هر CA یکتا باشد. نسبت دادن کلید عمومی به هویت افراد مطابق با یک روند ثبت و صدور انجام می‌شود، که بر اساس سطح تضمین لازم ممکن است توسط یک نرم‌افزار در CA انجام شود یا با نظارت انسان باشد. مسئولیت تضمین درستی در PKI بر عهدهٔ مرکز ثبت نام (RA) است. مرکز ثبت نام، اطمینان می‌دهد که کلید عمومی به گونه ای به فرد مورد نظر الصاق شده‌است که عدم انکار را تضمین می‌کند.
رمزنگاری کلید عمومی تکنیک پنهانی است، تا کاربران را قادر به ارتباط امن بر روی یک شبکهٔ عمومی ناامن سازد و به‌طور قابل اعتماد، هویت کاربر را با استفاده از امضای دیجیتال بررسی کند.
زیرساخت کلید عمومی (PKI)، یک سیستم برای ایجاد، ذخیره‌سازی و توزیع امضاهای دیجیتال می‌باشد که به منظور بررسی یک کلید عمومی منحصربه‌فرد متعلق به نهاد خاص مورد استفاده قرار می‌گیرد. زیرساخت کلید عمومی، گواهی‌های دیجیتال را که حاصل نگاشت کلیدهای عمومی به هویت افراد است، ایجاد کرده و این گواهی‌ها را در یک مخزن مرکزی، به‌طور امن نگهداری می‌کند و اگر لازم باشد، آنها را باطل می‌کند.
زیرساخت کلید عمومی از موارد زیر تشکیل شده‌است:
به‌طور کلی، سه رویکرد برای جلب اعتماد وجود دارد: مراکز صدور گواهی (CAها)، وب سایت‌های مورد اعتماد (WoT) و زیرساخت کلید عمومی ساده (SPKI).
وظیفهٔ اصلی مرکز صدور گواهی امضای دیجیتالی کلید عمومی مربوط به هر کاربر و انتشار آن است. این کار با استفاده از کلید خصوصی مرکز صدور گواهی انجام می‌شود بنابراین اعتماد به کلید کاربر، متکی به اعتماد به درستی کلید مرکز صدور گواهی است. ساز و کاری که کلیدها را به کاربران الصاق می‌کند، مرکز ثبت نام¬ (RA) نامیده می‌شود که ممکن است از CA جدا باشد یا نباشد. الصاق کلید به کاربر بسته به سطح اطمینان لازم در آن، توسط نرم‌افزار یا تحت نظارت انسان صورت می‌پذیرد.
ممکن است برای مرکز صدور گواهی (CA) عبارت طرف سوم قابل اعتماد (TTP) نیز بکار رود. علاوه بر این، زیرساخت کلید عمومی اغلب خود به عنوان مترادف برای پیاده‌سازی مرکز صدور گواهی استفاده می‌شود.
این نگرش شامل سروری است که به عنوان یک مرکز صدور گواهی آنلاین، درون یک سیستم شناسایی یگانه عمل می‌کند. یک سرور شناسایی یگانه، گواهی‌های دیجیتال را برای کاربران سیستم صادر خواهد کرد، اگرچه هرگز آنها را ذخیره نخواهد کرد. کاربران می‌توانند برنامه‌ها و غیره را با گواهی‌های موقت اجرا کنند. استفاده از این راهکار به‌طور متنوع در گواهی‌های مبتنی بر x.509 متداول است.
مقالهٔ اصلی: Web of trust
رویکرد جایگزین برای مسألهٔ احراز هویت عمومی اطلاعات کلید عمومی، طرح وب اعتماد است که این طرح از گواهی‌های امضا شده و تصدیق شخص سوم استفاده می‌کند. «وب اعتماد» یا Web of Trust (WoT) را نباید با مفهوم رایج وبگاه یا وب سایت اشتباه کرد. وب اعتماد در حقیقت شبکه معنائی در هم تنیده‌ای است از افراد مختلفی که هرکدام به نسبتهای مختلف به سایر افراد موجود در این شبکه و اصالت کلید عمومی‌اشان اعتماد دارد و آن را با استفاده از امضای دیجیتال خود بر روی کلید عمومی آنها نشان می‌دهد. کلید عمومی که توسط یک نفر از اعضای وب اعتماد امضا شده‌است را اصطلاحاً «گواهی» یا Certificate می‌نامند. واژهٔ منحصربه‌فرد «وب اعتماد» دلالت بر وجود یک وب اعتماد منحصربه‌فرد، یا نقطهٔ مشترک اطمینان ندارد، بلکه منظور یک وب اعتماد از شمار زیادی وب اعتماد گسسته و بالقوه می‌باشد. نمونه‌هایی از پیاده‌سازی این رویکرد، PGP (Pretty Good Privacy) و GnuPG (از جمله پیاده‌سازی‌های آزاد استاندارد OpenPGP، که خود حاوی ویژگی‌های استاندارد شدهٔ PGP است) می‌باشد. از آن جایی که PGP و پیاده‌سازی‌های آن به منظور انتشار اطلاعات کلید عمومی، اجازهٔ استفاده از امضاهای دیجیتال را برای پست الکترونیکی خود می‌دهند، طبعاً، ایجاد یک نسخه از وب اعتماد آسان است.
یکی از مزایای وب اعتماد، از جمله پیاده‌سازی PGP این است که می‌تواند با تمام بخش‌های داخل دامنه تعامل داشته باشد (از جمله، مرکز صدور گواهی داخلی در یک شرکت)، در حقیقت برای ارتباط با مرکز صدور گواهی داخلی یک شرکت از آن به عنوان یک معرف مورد اعتماد استفاده می‌شود. اگر «وب اعتماد» کاملاً مطمئن باشد، به دلیل ماهیت وب اعتماد، اعتماد به یک گواهی، اطمینان به تمام گواهی‌های موجود در آن وب را باعث می‌شود. زیرساخت کلید عمومی دارای ارزشی به اندازهٔ استانداردها و روش‌هایی است که صدور گواهی‌ها را کنترل می‌کند و شامل PGP یا یک وب اعتماد تأسیس شده می‌باشد که می‌تواند به‌طور قابل توجه، قابلیت اطمینان در پیاده‌سازی حوزهٔ PKI یا سرمایه‌گذاری در آن را کاهش دهد.
مفهوم وب مورد اعتماد اولین بار توسط خالق PGP, Phil Zimmermann در سال ۱۹۹۲ در راهنمای PGP نسخهٔ ۲ به کار برده شد.
گزینهٔ دیگر که با احراز هویت عمومی اطلاعات کلید عمومی سرو کار ندارد، زیر ساخت کلید عمومی ساده (SPKI) می‌باشد که حاصل ۳ تلاش مستقل برای غلبه بر پیچیدگی‌های X.509 و وب مورد اعتماد PGP می‌باشد. از آن جایی که کلید، تنها چیز قابل اعتماد به جای شخص می‌باشد، SPKI کاربران را با افراد وابسته نمی‌کند. SPKI از هیچ مفهوم اعتماد و اطمینان استفاده نمی‌کند، به طوری که تصدیق کننده، صادرکننده هم هست. این موضوع، در اصطلاحات SPKI «حلقهٔ احراز هویت» نامیده می‌شود، که در آن احراز هویت از طراحی اش جدایی ناپذیر است.
در سال ۱۹۷۶ افشاء عمومی الگوریتم‌های کلید نامتقارن و تبادل کلید امن توسط Diffe, Hellman, Rivest, Shamir، و Adleman ارتباطات امن را کاملاً تغییر داد. همراه با گسترش بیش تر ارتباطات الکترونیکی دیجیتال دارای سرعت بالا (اینترنت و ماقبل آن)، نیاز به روش‌هایی که در آن کاربران می‌توانستند به‌طور ایمن با همدیگر ارتباط برقرار کنند، مشهود شد، به طوری که نتیجهٔ آن، پیدا کردن روش‌هایی بود که کاربران می‌توانستند از کسی که با او تعامل دارند، اطمینان حاصل کنند.
پروتکل‌های رمز نگاری مناسب ابداع شدند و در چارچوب اصول رمزنگاری جدید با توانایی بهره بری مؤثر تحلیل شدند. با ابداع شبکهٔ جهانی وب و گسترش سریع آن، نیاز به احراز هویت و ارتباط امن روز به روز بیش تر شد. دلایل تجاری به تنهایی کافی بودند. (برای مثال، تجارت الکترونیکی و دستیابی آنلاین به پایگاه داده‌های اختصاصی از طریق مرورگرهای وب و غیره). Taher Elgamal و دیگران در مرورگر Netscape پروتکل SSL را توسعه دادند. (https در URLهای وب)؛ آن شامل تشکیلات ایجاد کلید و احراز هویت سرور (پیش از v3 و فقط یک طرفه) و مانند آن بود. به همین ترتیب، ساختار PKI برای سایت‌ها و کاربران وبی که خواستار ارتباطات ایمن بودند، ایجاد شد.
فروشندگان و کارآفرینان، متوجه احتمال یک بازار بزرگ و شرکت‌های تازه به کار (یا پروژه‌های جدید در شرکت‌های موجود) شدند و به منظور تحریک برای به رسمیت شناختن قانونی و حفاظت از مسئولیت، شروع به کار کردند. کانون وکلای آمریکا، پروژهٔ فناوری تحلیلی گسترده‌ای در رابطه با برخی از جنبه‌های قانونی عملیات PKI منتشر کرد (به رهنمودهای امضای دیجیتال ABA نگاهی بیندازید) و در مدت کوتاهی پس از آن، چندین ایالت آمریکا (Utah برای اولین بار، در سال ۱۹۹۵) و دیگر مقامات قضایی سراسر جهان، شروع به تصویب قوانین و اتخاذ مقررات کردند. گروه‌های مصرف‌کننده و دیگران، سوالاتشان را در رابطه با حریم خصوصی، دسترسی و ملاحظات مسولیتی -با توجه به این که در برخی از حوزه‌های قضایی بیش تر مورد توجه قرار می‌گرفت - افزایش دادند.
قوانین تصویب شده و مقررات مصوب متفاوت است و مشکلات فنی و عملیاتی در تبدیل طرح PKI به بهره‌برداری تجاری وجود دارد و پیشرفت‌های، به مراتب کندتر از تصور پیشگامان این امر بوده‌است.
در سال‌های اولیهٔ قرن ۲۱، مهندسی رمز نگاری اساسی، به وضوح برای استقرار به‌طور صحیح آسان نبود. روش‌های عامل (دستی یا اتوماتیک) برای طراحی به‌طور صحیح آسان نبودند (یا حتی اگر خوب طراحی شده بودند، برای اجرا به‌طور کامل، نیازمند مهندسی بودند). استانداردهای موجود کافی نبودند.
فروشندگان PKI بازاری برای خود پیدا کردند اما کاملاً همان بازاری که در رؤیای خود در اواسط دههٔ ۹۰ می‌دیدند، نبود و آهسته‌تر و از روش‌های متفاوت نسبت به آنچه که پیش‌بینی می‌شد، رشد می‌کرد. زیرساخت‌های کلید عمومی، برخی از مشکلاتی را که با آن مواجه بودند، حل نکرده‌اند و فروشندگان بزرگ از کسب و کار آن بیرون رفته‌اند یا توسط دیگران سهام آن‌ها خریداری شده‌است. زیر ساخت کلید عمومی تا به حال بیش‌ترین موفقیت را در پیاده‌سازی‌های دولتی به دست آورده‌است. بزرگ‌ترین پیاده‌سازی PKI تا این تاریخ، مربوط به زیرساخت کلید عمومی آژانس سیستم‌های اطلاعاتی دفاع (DISA) برای برنامهٔ دسترسی مشترک به کارت‌ها می‌باشد.
زیر ساخت‌های کلید عمومی یک نوع از هر یک از فروشندگان مختلف، استفاده‌های بسیاری دارند، از جمله فراهم کردن کلیدهای عمومی و الصاق آن‌ها به هویت کاربران که برای موارد زیر استفاده می‌شوند:
رینکوسور یا منقاردارها یک گروه غیرعادی، از خزندگان دوکاوان، که در دورهٔ تریاس می‌زیستند، و وابسته به شاه‌سوسماران و گیاه‌خوار بودند.
اشکال ابتدائی قدیمی مانند مسوسوچوسMesosuchus و هاوسیاHowesia در ساختمان بدنی شبیه مارمولک بودند، و جمجمه‌ها تا اندازه‌ای شبیه یونگینیاYounginia دوکاوان بودند. (به جز منقار و چنتا ویژگی دیگر)
سجیل نسلی از موشک‌های بالستیک میان‌برد ساخت ایران است. این موشک زمین‌به‌زمین دو مرحله‌ای، دارای ۲ موتور سوخت جامد مرکب و ۱۹۰۰ کیلومتر برد دارد. این موشک طراحی شده تا در جنگ احتمالی ایران و اسرائیل استفاده شود.
به گفته کارشناسان نظامی ایران، این موشک مسافت بین سایت هسته‌ای نطنز که اسرائیل تلاش دارد به آن حمله کند تا تل آویو را در عرض ۷ دقیقه طی می‌نماید.
در صبح روز چهارشنبه ۲۴ آذر ۱۳۸۸، تلویزیون دولتی ایران، تصاویر آزمایش موفقیت‌آمیز سجیل را پخش کرد. اداره تبلیغات دفاعی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران ابراز داشت که این موشک زمین‌به‌زمین، سوخت جامد و دو مرحله‌ای دارد. براساس این گزارش، موشک سجیل-۲، بهینه شده موشک سجیل است که در مقایسه با موشک سجیل زمان پرتاب کمتر و بنابراین از سرعت عملیاتی بیشتری برخوردار است.
این موشک در بحث هدایت فاقد کلاهک هدایت شونده می‌باشد یعنی این موشک پس از رهایش سرجنگی خود در ارتفاعات بیرون جو توسط مرحله دوم نمی‌تواند خودش را هدایت کند و دارای خطای نسبتاً زیادی می‌باشد خطای این موشک با توجه این که کلاهک هدایت شونده نیست بین ۱۵۰
تا ۲۰۰ متر خواهد بود. اما در موشک سجیل ۲ کلاهک موشک دستخوش تغییراتی شده از جمله اضافه شدن بالک های هدایت کننده موشک تا لحظه اصابت به هدف هم چون موشک های سری قیام ۲ و عماد و ... که با استفاده از این بالک ها دقت موشک فوق العاده بالا رفته و به زیر ۵۰ متر رسیده نحوه هدایت موشک سجیل ۲ ترکیبی از اینرسی+کلاهک و ژیرسکوپ های دقیق و Gps میباشد.
نام سجیل به معنی «گِل پخته» به آیه‌ای از قرآن اشاره می‌کند که براساس آن خداوند پرندگانی را که با نوک خود سنگ‌هایی از جنس گل پخته حمل می‌کردند، برای دور کردن متجاوزان به شهر مکه فرستاد و بدین وسیله حتی فیل‌ها زیر تکه‌های گِل مدفون و کشته شدند.
سید رضا حسینی نسب (زاده ۱۳۳۷)، فقیه، فیلسوف، شاعر، و نویسنده علوم شیعه مقیم کشور کانادا است.زندگینامه در پایگاه اجتهادبیان دیدگاه‌های حسینی نسب در پایگاه تایم دهلی نومعرفی در رادیو سراسری پی آر آی در آمریکازندگینامه آیت‌الله حسینی نسب در پایگاه اندیشوران، وابسته به حوزه علمیه قم
. وی مدیریت و امامت مرکز اسلامی هامبورگ را تا سال ۱۳۸۲ بر عهده داشت.زندگینامه آقای حسینی نسب در دائرةالمعارف اسلام در آلمانپایگاه خبری کندوکاش، بخش مراجع تقلید و موضع‌گیری سیاسی - اجتماعی آنانمعرفی و گزارش سخنرانی حسینی نسب در کنفرانس جهان ادیان
سید رضا حسینی نسب، در سال ۱۳۳۷ شمسی در شهرستان مهریز در استان یزد متولد شد. تحصیلات عمومی را در مدارس آن شهرستان گذراند و به منظور تحصیل علوم دینی، عازم شهرستان یزد گردید.
وی پس از آموزش مقدّمات علوم اسلامی در حوزه علمیه یزد، در سال ۱۳۵۵ به منظور تکمیل تحصیلات عالیه اسلامی به شهر قم مهاجرت کرد. او دانش‌های فقه، اصول فقه، فلسفه، منطق، اقتصاد اسلامی، علم کلام، علم رجال، علم هیئت و نجوم و ادبیات را از استادانی چون محمد تقی بهجت، فاضل لنکرانی، میرزا جواد تبریزی و علامه حسن‌زاده آملی، فرا گرفت.
حسینی نسب به مدّت بیش از ده سال در حوزه علمیه قم، به تدریس عالی‌ترین سطوح درسی حوزوی مانند تدریس کفایة الاصول، رسائل شیخ اعظم انصاری، شرح اشارات و تنبیهات ابن سینا و خواجه نصیر الدین طوسی، و دیگر کتب درسی اشتغال ورزید و شورای عالی مدیریت آن حوزه مقدّسه ایشان را به عنوان «استاد معظم حوزه علمیه قم» معرفی نمود.
آقای حسینی نسب علاوه بر تحصیل، تدریس، تحقیق و تألیف درحوزه علمیه، دانش برنامه‌نویسی کامپیوتر و زبان‌های آلمانی و انگلیسی و فرانسه را در مراکز علمی آلمان و کانادا مانند دانشگاه تورنتو و کالج «سنتنیال» آموخت. وی به مدّت دو سال در آکادمی اسلامی آلمان تدریس کرد و به مدّت سه سال نیزبه عنوان محقّق در دانشگاه تورنتو کانادا، به پژوهش بر روی پروژه‌های علمی خود، همّت گماشت. با مهاجرت به برخی از کشورهای غربی، علاوه بر سخنرانی در مجامع علمی و دینی، و مدیریّت مراکز بزرگ اسلامی مانند مرکز اسلامی هامبورگ، به بنیانگذاری سازمان‌های فرهنگی و مذهبی در کشورهای مختلف اروپایی و آمریکایی، اهتمام ورزید.
حسینی نسب بیش از پانزده سال به تدریس علوم اسلامی از قبیل فقه، اصول، فلسفه، علم هیئت و علم کلام در حوزه علمیه قم پرداخت. همچنین به مدت چهار سال در مرکز اسلامی هامبورگ و دو سال در آکادمی اسلامی آلمان، در شهر هامبورگ تدریس کرد و به مدت سه سال نیز به عنوان محقّق در دانشگاه تورنتو کانادا، به پژوهش بر روی پروژه‌های علمی و دینی همت گماشت..
در حالی که برخی منابع مانند روزنامه رسمی کانادا (گلوب اند میل)، مقلدان او را در کانادا در حدود یکهزار نفر تخمین زده و پیروان او را محافظه کاران نامیده‌است،مقاله روزنامه گلوب اند میل در کانادا ولی پایگاه اسلامو پدیا آنلاین، وابسته به دانشگاه هاروارد، که دیدگاه‌های تجدید نظر طلبانه و اصلاحی را منعکس می‌سازد، مجموعه‌ای از «فتواهای» حسینی نسب را از وبسایت رسمی وی بازتاب داده‌است.دیدگاه‌های حسینی نسب در مورد حقوق زن در پایگاه الاسلام
نظر شما در مورد پاک بودن یا نجس بودن کفار چیست؟
کفار، اعمّ از کفار کتابی یا غیر کتابی، ذاتاً پاک هستند؛ مگر اینکه نجاست عرضی بواسطه آلودگی آنان به اشیاء نجس مانند مشروبات الکلی، خون و غیره به اثبات برسد.
آیا تراشیدن ریش حرام است؟
تراشیدن ریش حرام نیست.
۳. در مورد بلوغ دختران:اگر دختری پس از اینکه نه سال او کامل شد تا سنّ سیزده سالگی حیض ببیند، به سنّ تکلیف رسیده‌است و باید عبادات الهی را انجام دهد؛ اما اگر در این مدت زمان حیض نبیند، پس از کامل شدن سنّ سیزده سالگی، مکلّف می‌باشد و باید اعمال عبادی را به جا آورد.
از حسینی نسب کتاب‌هایی به زبان‌های مختلف در زمینه‌های گوناگون چاپ شده‌است و در وبسایت رسمی ایشان (hoseini.org)و سایت کتابناک (ketabnak.com)، به صورت آنلاین قابل دسترسی می‌باشد.پایگاه اسلام مدرن
گز یکی از واحدهای قدیمی طول است. در قرن یازدهم هجری قمری، یک گز شاهی بنا بر گفته ژان شاردن برابر ۹۴٫۷۴۵ سانتی متر و بنا بر گفته فریر معادل ۹۵ سانتی متر بود.
امروزه در ایران چند نوع از گز وجود دارد مثلا گز 5متر و 63 سانتی متری که در بهبهان رایج می باشد.هینس والتر.(۱۳۶۸). اوزان و مقیاس در اسلام. ترجمه و حواشی غلامرضا ورهرام. تهران: موسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی. ص ۹۹(مترجم)
بعد از اینکه در ایران سیستم استاندارد بین‌المللی متریک رایج شود از گز برای محاسبه طول و عرض استفاده نمی شد. گز استاندارد یکسانی نداشت و ممکن بود از شهری به شهر دیگر تفاوت کند همانطور که واحد سنجش ایران در مقابل کیلو استاندارد یکسانی نداشت من تبریز با من مشهد و تهران متفاوت بود. ولی متاسفانه دقیق گفته نشده که گز و نیم گز چند متر است
خرابات اصطلاحی عرفانی‌ست که معنایی چون شراب‌خانه، عبادت‌گاه، و ویرانه را دربردارد.
در لغت‌نامه این معانی را برای واژهٔ خراب ذکر نموده‌اند: مست لایعقل، بی‌خود از شراب، و مست مستحافظ‌نامه، بخش اوّل، ص. ۱۰۱
با آن که برخی را عقیده بر این است که کلمه خرابات را اولین بار حکیم سنائی (متوفای حدود ۵۳۰ ق) به‌کار برده‌است،حافظ‌نامه، بخش اوّل، ص. ۱۵۱ منوچهری (۴۳۲ ق)، ناصر خسرو (۴۸۱ ق)، خواجه عبدالله انصاری (۴۸۱ ق)، امام غزالی (۵۰۵ ق)، و دیگر استادان سخن فارسی، قبل از سنایی، آن را در کارهای خود آورده‌اند. بزرگان ادبیات پارسی عرفانی در پیشاپیش آن‌ها مولوی این واژه را به یک اصطلاح عرفانی تبدیل نمودند.
از دیدگاه ریشه‌شناسی و واژه‌شناسی برخی معتقدند اصطلاح خرابات از دو واژه متخاصم خراب و آباد ساخته شده‌است. ابتکار ساختن واژه‌های متضاد را همین بزرگواران ادبیات فارسی داشتند. چنین واژه‌های متخاصم را شاعر سرزمین هند عبدالقادر بیدل ساخته‌است. بیدل چندین بار در غزلیات خرابات خود به گونه خراباد نوشته‌است.http://ganjoor.net/index.php?s=+خراب‌آباد+&author=43
عده‌ای دیگر از محققین نظیر بهار و هماییحافظ‌نامه، بخش اوّل، ص. ۱۵۳ ممکن است این اصطلاح از «خور» یعنی خورشید و آباد ساخته شده باشد. در ایران، تاجیکستان، افغانستان، و دیگر کشورهای آسیای مرکزی و شبه قاره هند نام بسیاری از شهرها با پسوند آباد خاتمه می‌یابد.
احمد فردید نیز خرابات را هم‌ریشه با Korybas یونانی می‌داند که در انگلیسی Corybant نامیده می‌شود. کوریبانت‌ها در اسطوره‌های شرقی و یونانی-رومی به ملازمان الههٔ مادر گفته می‌شود که با رقص‌های سرمستانه و موسیقی پر سروصدا وی را نیایش می‌کردند و محل مراسم آن‌ها Corybantation نامیده می‌شد.حسن رحمانی، اتیمولوژی، ص ۴۷Encyclopædia Britannica, Corybantes (mythology)
بزرگان ادبیات پارسی در هند این واژه را در ادبیات خود هم بکار بردند. موسیقی جزء جداناپذیر عبادت در فلات ایران زمین و هندوکش در دوران باستان بود و در هند هنوز می‌باشد.
در ادبیات عرفانی کهن فارسی، واژهٔ خرابات معنایی متعالی را دربرمی‌گیرد. درواقع، خرابات به مقام وحدت اشاره دارد، که درآن‌جا، عارف به سیر و حرکت در مسیر نیل به مرتبهٔ والای محو، درباختن، و فنای همهٔ نقوش و اشکال ظاهری و غیر خدایی در وجود خویش همت می‌گمارد.مفاتیح‌الاعجاز فی شرح گلشن راز، ص‌ص. ۵۳۵–۵۲۴در اصطلاح صوفیه عبارت است از خراب شدن صفات بشریه و فانی شدن وجود جسمانی و روحانی و خراباتی می باشد و مرد کامل که از او معارف الهیه بی اختیار صادر شود و خراب نیز خرابی عالم بشریت را گویند
« مقام وحدت و خرابی صفات بشریت را گویند »فرهنگ نوربخش٬ دکتر جواد نوربخش٬ جلد ۲
خرابات یکی از واژه‌های کلیدی عمده در دیوان حافظ است و در بیان و زبان او تمامی ابعاد و جنبه‌های گوناگون این نهاد عرفانی باهم جمع آمده‌است.حافظ‌نامه، بخش اوّل، ص‌ص. ۱۵۵–۱۵۱
John Richardson,Franciszek Meniński, A Dictionary, Persian, Arabic, and English: With a Dissertation on the (...) London, pg. 602
گذر خرابات در میان دژ بالای کوه شیر دروازه و هندو گذر بارانه در شهر باستانی کابل قرار دارد. آبادی شهر کابل از سوی دارا به لاتین دری Darii بنا شده‌است. همچنان گفته می‌شود که در همین بخش شهر گرز رستم داستان پسر رودابه کابلی در کنار ژولیبا فروشی کابل در چند فرسنگی تخت‌اش به سه کریسه بند بوده و هر سال بر زمین فرومی‌رود. پیران خرابات شعرای فارسی‌زبان از آذربایجان تا شیراز، از فلات ایران تا هند‌اند. در همین‌جا اشعار فارسی با آهنگ و ساز و سرود و رباب نواخته می‌شود. اشعار بزرگان مانند صائب تبرزی، سعدی، حافظ، امیرخسرو دهلوی، و بیدل از سوی اجداد استادان نامور خرابات با آلات موسیقی تاریی زهی و آرشه‌ای یا هندوایرانی و تورانی گورکانی و خراسانی سراییده می‌شوند. موسیقی کابلستان در نکتهٔ تقاطع حوزه‌ها و حلقه‌های فرهنگی، زبانی و هنری و دینی هند و توران وایران قرار دارد. این سبک‌های موسیقی بایکدیگر شالوده و آگین شده‌اند. در خرابات کابل مهتر اشعار بزرگان فارسی و فارسی زبانان هندی نواخته می‌شود. استاد سرآهنگ، استاد امیر محمد، استاد رحیم‌بخش و دیگر خراباتیان در تاریخ زرین زادگاه رودابه کابلی، مادر رستم، نجات دهندهٔ ایران‌زمین و داماد توران درج است.
خرابات کابل شهرک صنعتی ساخت انواع و اقسام آلات موسیقی بود. گروه طالبان پس از به گرفتن قدرت نه تنها انسان‌ها را به دار آویختند بلکه کلیه آثار هنری و ادبی و موسیقی هندوایران وتوران. همچنانکه اروپا همه‌شان اقسام گوناگون آلات موسیقی مشترک دارند ایران و هند و ترکستان (توران) در کل از همین میراث مشترک فناوری هنر موسیقی استفاده می‌کنند. البته که بنابر شرایط اقتصادی و به ویژه تفکرات ناسیونالیستی کشورهای تجزیه و مرزکشی شده از ایران می‌خواهند به این ویا آن ساز و سرود جنبهٔ ملیتی و قبیله‌ای دهند. به گونهٔ مثال رباب کابلستان، آریا، بلخ، پیشاور، هند، کشور ایران، تاجیکستان، کاشغر، و پامیر از نگاه ظرافت، شیکی، سلیقهٔ رنگارنگ گوناگون‌اند ولی در و ریشه و کنده یکی‌اند.
خرابات و یا میخانه در آن زمان در آذرپادگان و امروز در باکو قرار دارد. در میخانه‌ها رسم بر آن بود که شاعر مهتر سروده‌های خود را دکلمه می‌کرد. در این خرابات که میخانه هم نامیده می‌شد بانو بزرگ ادبیات فارسی و نویسندهٔ چندین شعر پیرامون خرابات در مشاعرات شرکت می‌کرد و اشعار خود را دکلمه می‌کرد. گویند تفاوت خرابات و میخانه در همین خوانش شعر خودی و دیگران بود. میخانه مانند میدان دیگر معنی ریشه‌ای واژه را باخته‌است و از آن موسیقی میخانه‌ای آذربایجانی فهمیده می‌شود.
برای نخستین بار گردشگر آلمانی سدهٔ ۱۷ بنام آدام اولئاریوس (۱۶۰۳–۱۶۷۱) پژوهشگر، ریاضیدان، جغرافیدان و کتاب‌دار آلمانی واژهٔ خرابات را در آلمان آشنا کرد. وی دیوان‌های گلستان و بوستان را از فارسی به آلمانی برگردان کرد. او در سفرش به ایران‌زمین (کشورهای ایران‌زمین هنوز مرزکشی نشده بود) از راه دریای مازندران به شرق ایران به آذربایجان رفته بود.Visions.azخرابات باکو
این خرابات در شهرستان در ۴۰ کیلومتری موسل ایرانیان‌نشین کرد عراق قرار دارد. "خرابه" مفرد خرابات است.
باشگاه فوتبال یوکوهاما مارینوس یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای در ژاپن است. این تیم در سال ۱۹۷۳ با نام باشگاه فوتبال نیسان موتورز تأسیس شد و از سال ۱۹۸۲ به این‌سو همواره در دسته اول فوتبال ژاپن بازی کرده‌است. یوکوهاما مارینوس سابقه ۵ بار قهرمانی در جی‌لیگ را نیز دارد.و
یوکوهاما مارینوس سابقه ۲ قهرمانی در جام برندگان جام آسیا در سالهای ۱۹۹۱ و
۱۹۹۲ و یک نایب قهرمانی در لیگ قهرمانان آسیا در فصل ۱۹۸۹ را دارد.
آریا جسورو هاسگاوا بازیکن ایرانی-ژاپنی برای این تیم بازی می کند.
ستاره روی لوگو به ازای هر ۱ قهرمانی لیگ داخلی زده شده‌است.
در کوه‌های سده (اقلید) و کوه‌های جنوبی ایزدخواست که کوه‌های مروارید و لریان از جملهٔ آن کوه‌ها می‌باشند و کوه‌های نقش رستم و تخت جمشید که مربوط به دوران هخامنشی هستند، خرابه‌هایی از کلبه‌های سنگی وجود دارد؛ که به آنها خرف خانه می‌گویند و مردم عقیده دارند در قدیم ایلات جنوب که ییلاق و قشلاق می‌کرده‌اند، هر پیری که خرف و از نظر روحی و جسمی از کار افتاده و مردنی بوده‌است، آن را با مقداری آب و غذا در آنجا می‌گذاشتند و محل را ترک می‌کردند.
در کتاب تذکره الائمه علامه مجلسی دربارهٔ مرده‌های گبران نوشته شده: مرده‌های خود را در دخمه می‌گذارند و به کوه‌ها می‌بردند و مربع به پشت می‌خوابانند با جامه‌های پوشیده و سگ سیاه همراه می‌برند و دو نان بالای سر و پائین پا می‌اندازند و سگ از روی مرده می‌جهد و نان را می‌خورد و این غسل میت ایشان است.
این خرف خانه‌ها احتمالاً باقی‌ماندهٔ دخمه‌ها و محل سپردن اموات زردشتیان قدیم در آن محل بوده‌است.
جام باشگاه‌های تهران ۱۳۶۷ یادوارهٔ شهدای ۱۷ شهریور ۱۳۵۷ دوره‌ای از مسابقات جام باشگاه‌های تهران بود که در سال ۱۳۶۷ برگزار شد و با قهرمانی پرسپولیس به پایان رسید. این فصل از بازیها با حضور ۱۶ تیم در یک گروه برگزار شد. این بازیها از اواسط خرداد ۱۳۶۷ آغاز شد و اوایل آبان ماه ۱۳۶۷ به پایان رسید.
زَریر از نام‌ها ایرانی و به معنی زرّین‌جوشن است.مهرداد بهار، پژوهشی در اساطیر ایران، پاره نخست، رویهٔ ۲۷۳،ISBN 964-329-009-3
این نام در اوستا به صورت زَیری‌وَیری (Zairivairi) آمده است و در زبان‌های غربی به شکل Zariadres و Zarēr ثبت شده‌است.
افرادی که این نام را داشتند:
https://web.archive.org/web/20111117024734/http://www.iranicaonline.org/articles/personal-names-iranian-i
مافیا یک بازی گروهی و استدلالی است که نبرد بین یک اقلیت آگاه و یک اکثریت ناآگاه را شبیه‌سازی می‌کند. در این بازی تعداد افرادی که بازی می‌کنند باید بالای ۵ نفر باشند و به هر شخص نقشی داده می‌شود.
به‌طور کلی در این بازی قدرت تکلم، حفظ خونسردی و آوردن استدلال‌های منطقی نقش بسزایی در پیروزی دارد. بازیکنان به‌طور مخفیانه نقش شان مشخص می‌شود؛ مافیاها همدیگر را می‌شناسند و شهروند که تنها از تعداد افراد مافیا آگاه هستند و عده معدودی از آن‌ها از برخی نقش‌ها اطلاع دارند. در فاز شب بازی، افراد مافیا به صورت مخفیانه یک شهروند را به قتل می‌رسانند. پزشک سعی می‌کند فردی که مافیا او را می‌خواهند به قتل برسانند را نجات دهد. کارآگاه نیز در پی شناختن مافیا است و اگر مافیا را شناسایی کند باید با استدلال به بقیه شهروندان ثابت کند او مافیا است. مافیا، پزشک، شهروند و کارآگاه شخصیت‌های اصلی بازی هستند و ممکن است در بازی‌های دیگر شخصیت‌های دیگری مانند تک تیرانداز هم به بازی اضافه شود. در طول فاز روز، تمام بازیکنان بازمانده در مورد هویت‌های مافیایی بحث می‌کنند و برای حذف یک مظنون رای‌گیری می‌کنند.
بازی ادامه می‌یابد تا زمانی که همهٔ مافیاها از بازی بیرون بروند (برد شهروندان) یا تعداد مافیاها و شهروندان برابر شود (برد مافیا)
مجموعه نمایش خانگی "شب‌های مافیا"، "پدرخوانده " فیلم‌های "گرگ‌بازی"، "گرگینه"، "آدمکش"، بازی ویدیویی "امانگ آس" و مسابقه تلویزیونی "شهروند و مافیا" از روی این بازی ساخته شده‌اند.
دیمیتری دیویدف به عنوان سازنده این بازی معرفی شده‌است. به گفتهٔ وی، اولین بار مافیا در بهار ۱۹۸۶ در بخش روان‌شناسی دانشگاه دولتی مسکو بازی شده‌است و سپس در کلاس‌های درس، خوابگاه‌ها و اردوگاه‌های تابستانی دانشگاه مسکو پخش شده‌است. شبکه خبری وایرد (Wired) هم ساخت این بازی را به دیویدف نسبت می‌دهد اما تاریخ اولین بازی را سال ۱۹۸۷ می‌داند. این بازی به سرعت در سایر مدارس و دانشگاه‌های شوروی محبوبیت پیدا کرد. در دهه ۱۹۹۰، این بازی به اروپا و پس از آن به ایالات متحده آمریکا راه یافت. این بازی امروزه در اکثر کشورها توسط علاقه مندانش بازی می‌شود
در ساده‌ترین شکل، دو تیم در بازی مافیا حضور دارند: گرگینه‌ها یا مافیا و روستاییان یا شهروند. بازی‌های زنده به ناظری احتیاج دارند که به عنوان بازیکن شرکت نمی‌کند و هویت‌ها با تقسیم کارت‌ها تعیین می‌شود. در ابتدای بازی، به هر گرگینه هویت هم تیمی‌های خود داده می‌شود، در حالی که سایرین فقط تعداد گرگینه‌های بازی را دریافت می‌کنند و نمی‌دانند کدام بازیکنان گرگینه و کدام یک روستایی هستند.
در یک تنظیم باز، تعداد هر نقش قدرت (به عنوان مثال شبه نظامیان) موجود در بازی برای بازیکنان شناخته شده‌است، در حالی که در یک تنظیم بسته، این اطلاعات فاش نمی‌شود، و در یک تنظیم نیمه باز، فقط اطلاعات محدود یا آزمایشی در مورد نقش‌های قدرت آشکار می‌شود بنابراین، در یک تنظیم باز یا نیمه باز، اگر مشخص شود که هیچ شبه نظامی در بازی حضور ندارد، برای گرگینه امکان‌پذیر نیست که به‌طور منطقی ادعا کند که نقش شبه نظامی را دارد.
در بازی دو مرحله وجود دارد: شب و روز. در شب، بازیکنان نقش‌دار مخفیانه اقداماتی را انجام می‌دهند. در طول روز، بازیکنان با بحث و رای‌گیری تصمیم به شناسایی مافیا حذف آن می‌گیرند. این مراحل با یکدیگر متناوب می‌شوند تا زمانی که همه گرگینه‌ها از بین بروند یا به برابری عددی با روستایان برسند.
ممکن است به برخی از بازیکنان نقش‌هایی با توانایی‌های خاص داده شود. نقش‌های ویژه مشترک عبارتند از:
اندرو پلوتکین توصیه می‌کند که دقیقاً دو مافیا داشته باشید، در حالی که قوانین اصلی دیویدوف نشان می‌دهد یک سوم بازیکنان (گرد کردن به نزدیکترین تعداد) مافیا هستند. بازی اصلی دیویدوف شامل نقش‌هایی با توانایی‌های خاص نیست.https://web.archive.org/web/19990302082118/http://members.theglobe.com/mafia_rules/ پلاتکین در قوانین خود برای «گرگینه» پیشنهاد می‌کند که نوبت اول شب باشد و تعداد بازیکنان از جمله مجری برنامه فرد باشد. این ویژگی از تساوی رای برای حذف جلوگیری می‌کند و اطمینان حاصل می‌کند که بازی به طرز چشمگیری با حذف به جای اینکه با تعارف با قتل به عنوان نتیجه‌گیری قبلی از بین برود، به پایان می‌رسد.
در شب همه بازیکنان چشمانشان را می‌بندند. سپس راوی/مجری به همه گرگ ها/مافیا دستور می‌دهد چشمان خود را باز کرده تا با هم تیمی‌های خود آشنا شوند. گرگ‌ها با نشان دادن هدف خود و نشان دادن اتفاق نظر، «قربانی» را با سکوت انتخاب می‌کنند و دوباره چشمهایشان را می‌بندند.
فرایند مشابهی برای سایر نقشها با اعمال شبانه رخ می‌دهد. راوی ممکن است با استفاده از حرکاتی مانند تکان دادن سر یا دست، نقش‌دار یا ساده بودن هدف را نشان دهد.
شب ممکن است برای پوشاندن صداها با اشاره همراه باشد.
مجری به بازیکنان دستور می‌دهد چشمان خود را باز کنند و اعلام می‌کند که چه کسی شب گذشته کشته شده‌است. بحث در میان بازیکنان زنده آغاز می‌شود. در هر لحظه ممکن است یک بازیکن کسی را به مافیا بودن متهم کند و دیگران را به رأی دادن برای از بین بردن آنها دعوت کند. همه در این فاز باید سعی کنند خود را شهروند ساده نشان دهند اگر بیش از نیمی از بازیکنان این کار را انجام دهند، فرد متهم حذف شده و شب شروع می‌شود. در غیر این صورت، مرحله تا زمان حذف در شب ادامه می‌یابد.
طبق برخی قوانین، نقش بازیکنان مرده آشکار می‌شود. به گفته برخی دیگر اینگونه نیست. is Plotkin's own description of the original Werewolf version در هر دو مورد، بازیکنان مرده مجاز به تلاش برای تحت تأثیر قرار دادن باقی مانده از بازی نیستند. از آنجا که بازیکنان آزادی عمل عمدی بیشتری دارند، روزها بیشتر از شب طولانی می‌شوند.
مافیا یک مدل پیچیده برای مدل‌سازی است، بنابراین بیشتر تجزیه و تحلیل‌های بازی بهینه هر دو را فرض کرده‌اند:
تلقی اولیه بازی متمرکز بر شبیه‌سازی روش مونت‌کارلو بود،For example در حالی که مطالعات جدیدتر سعی کرده‌است راه حل‌های تعادل فرم بسته را برای بازی کامل به‌دست‌آورد.
در بازی زنده (یا کنفرانس ویدیویی) در زمان واقعی، شهروندان معمولاً بیشتر از آنچه تئوری بازی پیشنهاد می‌دهد، برنده می‌شوند. چندین دلیل برای این امر مطرح شده‌است:
نقش‌های اضافی در بسیاری از نسخه‌های مافیا، به دلیل صحنه بازی یا دلایل مختلف، متفاوت نامگذاری شده‌اند. همچنین، همین نام نقش می‌تواند عملکردهای مختلفی در نسخه‌های مختلف بازی داشته باشد. آنچه در زیر می‌آید، فهرستی کلی از انواع نقش‌ها است که در انواع بازی مافیا یافت می‌شود. از آنجا که نام‌های خاص با توجه به محیط متفاوت است، جامعیت ندارد.
بازیکنانی که این نقش‌ها را دارند از نوبت شبانه خود برای کشف چیزی دربارهٔ سایر بازیکنان استفاده می‌کنند. اگرچه بازی استاندارد اکنون به صورت پایه شامل کارآگاه است، این نقش‌ها اختیاری است و بازی‌ها می‌توانند آنها را کاملاً کنار نگذارند