moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آرامگاه هادی هادوی مربوط به اواخر دوره قاجار -اوایل دوره پهلوی است و در بیرجند، واقع در قبرستان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۱۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کوشک حمیدیه مربوط به اواخر دوره قاجار -اوایل دوره پهلوی است و در حمیدیه از توابع خوزستان، کوشک حمیدیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۹۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا همچون دیگر بناهای ثبت شده بارها مورد تعرض توسط شرکت بهره‌برداری کرخه و شاوور و شهرداری حمیدیه قرار گرفته‌است. گفته می‌شود غانم سواری اولین کسی است که میراث باستانی این شهر را معرفی کرد و در زمینه جلوگیری از تخریب آثار باستانی شهر حمیدیه فعالیت کرده‌است. سال ۱۳۸۴ خسارات وارد شده به کوشک حمیدیه نزدیک به ۶۰ درصد برآورد شده بود.
قصر حمیدیه به مساحت ۶ هکتار در چهار ساختمان در کنار رودخانه کرخه قرار گرفته‌است و در دوران جنگ تحمیلی محل استقرار تیپ الحدید، سپاه پاسداران و سپاه حمیدیه و گردان امام علی بوده‌است.خبرگزاری قدس آنلاین
سال ۱۳۸۴ خسارات وارد شده به قصر حمیدیه نزدیک به ۶۰ درصد برآورد شده بود. برای چندین بار بیل‌های میکانیکی شرکت بهره‌برداری کرخه و شاوور به این بنای ثبت شده تعرض کرده‌اند. گفته می‌شود از زمان واگذاری این بنا به شرکت بهره‌برداری کرخه و شاوور وابسته به سازمان آب و برق خوزستان، روز به روز بر شدت تخریب آن بنا افزوده می‌شود.
دوستداران میراث فرهنگی می‌گویند که به رغم همه توافقات ۱۲ ماده‌ای در خصوص چگونگی سرنوشت قصر تاریخی حمیدیه، فی مابین شرکت بهره‌برداری کرخه و شاوور وابسته به سازمان آب و برق و اداره کل میراث فرهنگی خوزستان در اوایل دهه ۸۰ شمسی، تنها یک ماده از آن توافقنامه به اجرا درآمده است.خوزنیوز
در سال ۱۳۸۴ مدیر کل وقت میراث فرهنگی خوزستان با اشاره به مشکلات متعدد کوشک به دلیل دخل و تصرف در عرصه و حریم اثر، تخریب سقف به‌طور کامل که منجر به ریزش سقف زیر زمین شد، تفکیک حریم، تخریب دیوارها و ستون‌های بنا و همچنین استفاده از مصالح ناهمگون در بنا، طی نامه‌ای رسمی پیشنهاد می‌دهد که به منظور گسترش فعالیت‌های باستان‌شناسی در غرب خوزستان که نیازمند مکانی با شرایط اثر ملی کوشک حمیدیه است، این بنا به سازمان میراث فرهنگی کشور منتقل شود.
همچنین در سال ۱۳۷۸ نیز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی احداث کتابخانه عمومی در اثر ملی یاد شده را پیشنهاد کرد که ظاهراً با توافق سازمان آب و برق خوزستان به انعقاد توافقنامه‌ای میان شورای شهر حمیدیه، میراث فرهنگی و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان منجر شد و موضوع از طریق فرمانداری اهواز مورد پیگیری قرار گرفت اما بی‌نتیجه ماند.
شرکت بهره‌برداری کرخه و شاوور در سال ۱۳۸۰ بدون رعایت اصول علمی مرمت بناهای تاریخی اقدام به آواربرداری و تخریب سقف اثر ملی کوشک حمیدیه کرد که منجر به باز شدن پرونده‌ای قضایی در این زمینه شد.
همچنین به گفته دوسداران میراث فرهنگی حمیدیه، طبق مادهٔ ۵۵۸ تا ۵۶۹ قانون مجازات اسلامی، سازمان آب و برق خوزستان با نقض مادهٔ ۵۶۶، تاکنون سه خانوار از کارکنان خود را در آن محل اسکان داده که این امر نشانگر سوءنیت به انهدام کامل اثر تاریخی کوشک حمیدیه است.شبکه اطلاع‌رسانی ساختمان ایران
افرادی شبانه با اره‌های برقی برخی درختان اطراف محوطه کوشک حمیدیه را قطع کردند و محوطه باستانی را مورد تعرض قرار دادند. گفته می‌شود این اقدام توسط شهرداری شهر حمیدیه انجام شده که مورد اعتراض بسیاری از دوستداران میراث فرهنگی حمیدیه و استان قرار گرفته‌است.خبرگزاری مهر خوزستان شهرداری حمیدیه پیش از این نیز اقدام به صدور پروانه ساخت و ساز در محوطهٔ تاریخی حمیدیه کرده بود.
مسجد گنجی (امام حسین) مربوط به اواخر دوره قاجار -اوایل دوره پهلوی است و در سربیشه، خیابان امام خمینی (ره) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۹۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبرستان بزمجرد مربوط به اواخر اوایل دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، روستای بزمجرد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۹۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه عبدالرب آباد ۲ مربوط به اوایل دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، روستای عبدالرب آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۹۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
موزه صفوی بناب (منزل سیف‌العلما) مربوط به اوایل دوره قاجار است و در بناب، خیابان مهرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۹۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عمارت کازرونی مربوط به اوایل دوره قاجار است و در بوشهر، محله قدیمی بهبهانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطهٔ امامزاده محمد باقر مربوط به اوایل اسلام- سدهٔ ۷ است و در شهرستان بوئین‌زهرا، روستای رودک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۱۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چغادرویشان مربوط به پیش از دوره ساسانیان است و در شهرستان چگنی، بخش مرکزی، شهر سراب دوره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه زیویه یا قلعه زیویه‌ مربوط به سدهٔ ۳ و ۴ ه.ق است و در شهرستان سقز، روستای زیویه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است لازم به ذکر است که این ده متعلق به خانواده کیخسروی از ایل فیض اله بیگی بوده است.وامقی، ایرج، "گنجینه غارت شده"، نشر دانش، شماره ۲۹، مرداد و شهریور ۱۳۶۴
از این بنای تاریخی در سالنامه‌های آشوری ذکری به میان آمده است و بیان شده که به دنبال شورش و طغیان اقوام مانایی (سده نهم تا ششم پیش از میلاد) از طریق قلعه این تپه عملیات‌های جنگی صورت گرفته است.
اعتبار و شهرت جهانی زیویه به سال ۱۳۲۵ بازمی‌گردد که در اثر عوامل جوی و ریزش برف و باران قسمتی از راس تپه تخریب و آثار و اشیاء به صورت اتفاقی کشف شدند. اولین عملیات باستان‌شناسی در این منطقه توسط رابرت رایسون آمریکای در سال ۱۹۴۵ انجام گرفت.
در فاصله سال‌های ۱۳۲۵ تا ۱۳۲۳ یک فرد یهودی به نام ایوب رب نوع به مدت ۸ سال اقدام به کاووش کرد که بسیاری از آثار اکتشاف شده در این زمان به خارج از ایران قاچاق شد که در این راه رشید کیخسروی کوشش ها و تلاش های بسیاری برای جلوگیری از این اتفاق انجام داد که شرح وقایع آن را در کتابی به نام دوران بی خبری آورده است.
در سال ۱۳۵۴ نصرالله معتمدی کاووش و بررسی اشیاء کشف شده در تپه باستانی زیویه را آغاز کرد دور دوم فعالیت‌های باستان‌شناسی معتمدی که ۶ سال به طول انجامید آثار بسیار ارزشمندی در آن کشف شد.
قلعه سهرین مربوط به سدهٔ ۵–۶ ه.ق است و در شهرستان زنجان، روستای سهرین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه بیجرد مربوط به سدهٔ ۵–۹ ه.ق است و در شهرستان سبزوار، روستای بیسجرد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه امامزاده خدا شاه مربوط به سدهٔ ۷ ه.ق است و در شهرستان سبزوار، روستای خداشاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه شاه رضا کیا سلطان مربوط به سدهٔ ۹ ه.ق است و در شهرستان نور، بخش مرکزی، دهستان ناتل کنار علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۱۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه و تپه شیشه قلعه ۳ مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۹۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه قبرستان عبدالله دره سی مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای مشانه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۱۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه کاودانه مربوط به نیمه دوم هزاره اول قم است و در شهرستان کامیاران، روستای کاودانه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کپور چال مربوط به هزاره ۱- دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بابل، روستای کپورچال واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۱۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ب الک مربوط به هزاره اول - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کامیاران، بخش مرکزی، روستای الک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قاجیر قلعه قیه سی ۲ مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای چوبینه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۹۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه چوملو مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان سقز، روستای چوملو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه صوفی حاجی مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان سقز، روستای قپلانتو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه پریجا مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان قائم شهر، جاده قائم شهر به کیا کلا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۱۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه رسجرد ۱ مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان قزوین، روستای دستجرد سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۱۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه آ الک مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان کامیاران، بخش مرکزی، روستای الک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه تقتقان مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان کامیاران، روستای لون سادات واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه حسن گاویار مربوط به هزاره اول ق است و در شهرستان دلفان استان لرستان، بخش میربگ، روستای دیماندول واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۱۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حسن گاویار از عرفای لرستانی و لک زبان قرن هفتم هجری قمری دلفان این بقعه در ۲۰ کیلومتری نورآباد در دامنه رشته کوه بزکن و در یک کیلومتری آبشار زیبای غسلگه واقع است.
محوطه قلعه (قره ناو) مربوط به هزاره ۱تا سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سقز، روستای قره ناو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۱۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خرامانه مربوط به هزاره دوم تا سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کامیاران، روستای دره ویان علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چم پایی مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان مهران، روستای چنگوله قدیم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۹۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه مل چگا مربوط به هزاره سوم تا است و در شهرستان مهران، بخش صالح آباد، روستای گلان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۹۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه طیانه مربوط به هزاره ۴ تا سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کامیاران، روستای طیانه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کلوچه مربوط به هزاره ۴ و ۱ قبل از میلاد است و در شهرستان کامیاران، روستای یوزیدر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه تفک مربوط به هزاره اول تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، روستای تفک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۱۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد شاه حسین در مرودشت، انتهای خیابان مسجد جامع، مجاور قلعه مرودشت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۱۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه آق یازی در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای شهیدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۹۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبرستان پارتلاق چمن در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای شهیدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۹۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شادمان ۴ در شهرستان بوئین‌زهرا، روستای شادمان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۹۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گوژ گول شفقی کندی ۴ در شهرستان بوئین‌زهرا، روستای نیریج واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۹۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سووخ بولاغ در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای نقاش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چیه لی قیه در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای شهید آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قاجر قیه سی ۱ در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای چوبینه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۱۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کهنه قبرستان در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای نیریج واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۱۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خابانادالو باغی در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای نیریج واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۱۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه پته کوه در شهرستان بوئین‌زهرا، روستای پته کوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۱۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه بر دبل چقا سلمان در شهرستان پل‌دختر، بخش معمولان، روستای چقا سلمان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
طاق پل هیان (چهارطاق) در شهرستان پل‌دختر، روستای طاق پل، منطقه هیان واقع شده که جاده ورودی این روستا در وسط منطقه دمرود شاکرمی واقع و این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۴۰۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سرکلو کرفه در شهرستان پل‌دختر، بخش مرکزی، روسنای پران پرویز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه محمدآباد در شهرستان دشتستان، روستای محمد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۱۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این محوطه دارای بسیاری از بناهای تاریخی می‌باشد گخ بخ دلایل فرسایش و تخریب و کشاورزی و رسیدگی نکردن سازمان‌های وابسته به کلی در حال تخریب می‌باشد . این شهر در قدیم توز نام داشته‌است .
اشکفت کیوان در شهرستان سلسله، روستای پرسک علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه حاج علی‌آباد در شهرستان سلسله، روستای حاج علی‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه لات کشان در شهرستان قزوین، بخش آبیک، روستای نوده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۱۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه آماراب در شهرستان کامیاران، روستای ماراب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ب گازرخانی در شهرستان کامیاران، بخش مرکزی، روستای گازرخانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دژ بویینی بوغون در شهرستان نیر، روستای کورعباسلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شیر قلعه از آثار تاریخی استان سمنان مربوط به پیش از اسلام - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است. شیرقلعه در فاصله ۱ کیلومتری شمال غرب شهمیرزاد واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. محل مذکور در بین دو رشته کوه و داخل دره واقع شده و بر روی قله کوه شمالی آن آثار قلعه‌ای بچشم می‌خورد که به نام شیر قلعه معروف می‌باشد. ساختمان شیر قلعه شهمیرزاد در ردیف قلعه‌های سارو است و این قلعه نیز از پناهگاه‌های مستحکم اسپهبدان طبرستان بوده است.
در افسانه های محلی و بین مردم این قلعه تاریخی و زیبا را طلسم شده می پندارند و کمتر کسی وارد قلعه میشود
قلعه سارو (جنوبی) مربوط به پیش از اسلام - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در سمنان، ۳۰ کیلومتری شمال شهر در محله کلاته سارو واقع شده است. قدمت قلعه‌ها را منسوب به دوره های پیشدادیان و کیانیان می‌دانند که به‌علت صعب ‌العبور بودن مسیر دسترسی و وجود پرتگاه‌های خطرناک، تسخیرناپذیر بوده‌اند. این قلعه‌ها در دوره‌های مختلف تاریخی مورد استفاده واقع شدند و در دوران تسلط اشکانیان و اسپهبدان طبرستان، یکی از پایگاه‌های مهم به ‌شمار می‌رفتند. همچنین بیش از دو قرن، قلعه‌های سارو یکی از کانون‌های مهم فرقه باطنیان (اسماعیلیان) بوده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قلعه گلی محمدآباد مربوط به دوره اشکانی است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، روستای محمدآباد واقع شده است. این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۴۴۲۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چغا کبود (به کردی: "چیاکاو")، مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در کرمانشاه، شمال غرب میدان ۱۵ خرداد (لب آب)، محله چغاکبود واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دهله مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان الیگودرز، روستای دهله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ازناملمک مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان الیگودرز، روستای ازنا ملمک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خرسیان (خرسیون) مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان الیگودرز، روستای خرسیان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه ماستی قلعه مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان الیگودرز، روستای فهره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه جعفر قلی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان بیله‌سوار، بخش مرکزی، روستای جعفر قلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه قره تپه مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان زنجان، روستای نقطه بندی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه باغچه (تسوا) مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان سمنان، بخش مهدیشهر، روستای فولاد محله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کربلائی محمد کلاته مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان شاهرود، روستای کلاته خان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سیاه ریگی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان شاهرود، بین روستای قاسم‌آباد و قلعه نوفرقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه صدرات چای ب مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان شوشتر، روستای عله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مشول ۲ مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان شوشتر، روستای دیلم جدید واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه پوکردوال در منتهی‌الیه حاشیه شرقی گرگان و در حاشیه رودخانه پوکردوال قرار دارد. این تپه دارای ابعاد ۵۵×۹۵ متر و از سطح زمین‌های اطراف ۵/۲ متر بالاتر است. در گمانه زنی باستان‌شناسی در سال‌های ۸۷–۱۳۸۶ توسط کارشناسان باستان‌شناسی اداره کل میراث فرهنگی استان گلستان چهار دوره فرهنگی از دوره نوسنگی با سفال تا دوره ایلخانی بدست آمده است.این تپه متعلق به محله اوزینه گرگان که در روزگاران قدیم اصیلترین خانوادههای استرابادی در ان زندگی میکردند این اثر در تاریخ به شمارهٔ ثبت ۴۳۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عباسی، قربانعلی، جبرئیل نوکنده و حمید عمرانی رکاوندی، ۱۳۹۱، گزارش گمانه زنی تپه پوکردوال در حاشیه شهر گرگان، چکیده مقاله‌های یازدهمین گردهم آیی باستان‌شناسی ایران، تهران، موزه ملی ص ۳۰۷
تپه نورالدین آباد مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان گرمسار، روستای شه سفید واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه آقا بیگلر مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان نقده، روستای آقا بیگ لر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بارانی عجم مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان نقده، بخش محمدیار، روستای بارانی عجم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شیخ معروف مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان نقده، بخش محمدیار، روستای شیخ معروف واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گوهر گوش مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان نورآباد، بخش مرکزی، روستای فتاح آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه دره دیمه مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان نورآباد، بخش مرکزی، روستای چشمه رشنو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه استاد علی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شاهرود، روستای خوریان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه خرابه ازنا مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در ازنا، نزدیک پارک شهید بهشتی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کنار خط آهن ازنا گرجی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ازنا، ۱۰۰ متری شمال خط آهن ازنا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کیورز جلوگیر مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان الیگودرز، روستای کیورزعلیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خرمن جاخاک پتیه مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان الیگودرز، روستای خاک پتیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گندم بان (حبیب وند) مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دلفان، روستای حبیب وند گندم بان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه و قبرستان آرداش مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سقز، بخش سرا، جنوب روستای سرا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل خدا آفرین مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در دستوا، کناره غربی رود گرگر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه زباغ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در میان‌ آب، داخل شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بلاغ (سلمان کندی) مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ابهر، روستای سلمان کندی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه هندرسلطان آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ازنا، روستای هندرسلطان آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه طاسل مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان الیگودرز، روستای طاسل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه برم مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان الیگودرز، روستای برم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلا کهنه دوزان مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان الیگودرز، جنوب روستای دوزان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه برنا آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان الیگودرز، جاده ازنا، الیگودرز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کیورز امیرآباد (آتشکده) مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان الیگودرز، روستای کیورزامیرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه مراد آباد فین ۳ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان الیگودرز، روستای برناآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه‌های فیروز آباد (۱و۲) مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان الیگودرز، روستای فیروزآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه شیخ شریک مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، روستای حجیب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شاه بلاغی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان زنجان، روستای ارمغانخانه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه تورپاق قلعه ارمغانخانه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان زنجان، روستای ارمغانخانه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه داش قاباقی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان زنجان، روستای حاجی سیران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه چمخاق داشلی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان زنجان، روستای نقطه بندی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
شاگول تپه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان زنجان، روستای نقطه بندی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه چارخ آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان زنجان، روستای قبله بلاغی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه قندر قالو مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان زنجان، روستای قندرقالو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبله بلاغی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان زنجان، بخش قره‌پشتلو، روستای قبله بلاغی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه باغلوجه آقا مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان زنجان، روستای باغلوجه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه قلعه باشیز مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان زنجان، روستای باشسیز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه چمخاق کندی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان زنجان، روستای حاجی سیران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه برج اوستی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان زنجان، روستای بولاماجی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چاناق بلاغی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان زنجان، روستای دره لیک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه گت قلعه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مهدیشهر، روستای فولاد محله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه عماد دره مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مهدیشهر، بخش شهمیرزاد، روستای فولاد محله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه‌های بلوار ۴ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، دهستان میان آب، روستای عرب حسن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سوفان علیا الف مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای سوفان علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه عله مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای عله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه یباره مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای یباره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه میجوئون مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای مهدی‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه جیلی کوچک ۰۴۶ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای لنگر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه فرج مربوط به دوران تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای بنه اسد واقع شده. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سه بنه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای سه بنه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه واقع در زمینهای همیان مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای غلیم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ایشان الفرج ۱ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای بنه اسد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سوفان که در روستای سوفان علیا از توابع شهرستان شوشتر واقع شده، اثری باستانی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است که در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه لاطان مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، دهستان میان آب، روستای عله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
صدرات چای د مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، دهستان میان آب، روستای عله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تل خیرالله مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، دهستان میان آب، روستای تبتیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بند قیر مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای بند قیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه حاج منغم مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای حاج منعم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه خرابه ۰۴۸ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای لنگر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه حاج منعم ۰۲۸ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای حاج منعم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دیبان۰۵۷۲ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای عرب حسن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کوره‌های عله الف مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای عله بند قیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کوره‌های عله ج مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای عله بندقیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل هرسی ۰۰۴ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، ۸۰۰ متری غرب پل مستوفی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل مارقری ۰۳۸ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای مهدی‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل زاهد ۱۱۸–۲۶۷ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای سوفان علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه گذار ماهی بازان ۰۲۷ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای حاج منعم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل چم۱ ۰۵۴ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای عرب حسن و نعنایه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل حسن ۰۸۸–۲۲۱ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای تلتبیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه جلیعه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای مجریه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه تججه (۱۲۲) - ۲۷۱ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای سوفان علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سیاه ۰۷۳ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای باسطیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه تپه‌های بلوار ۱ ۱۱۱–۲۵۳ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای عرب حسن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ایشان الاسود ۲ (۲۴۸–۱۰۶) مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای بنه اسد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل میرزاده مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای عله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل دیمی (۱۱۷) ۲۶۶ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای سوفان علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ایشان الاسود ۱ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای بنه اسد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه نقشیات (۲۷۸) ۱۲۹ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای نقیشات واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل چم ۰۵۵۲ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، بین روستای عرب حسن و نعنایه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قل رومزی الف مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای قل رومزی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قل رومزی ب مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای قل رومزی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قل رومزی ج مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای قل رومزی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه علیم مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای غلیم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شقاریج مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای شقاریج سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه جیلی ۰۴۶ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، دهستان میان آب، روستای لنگر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بنه اسد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای بنه اسد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چهار گاوه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای چهار گاوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه عله ب مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای عله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سه بنه ب مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای سه بنه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه صدرات چای ج مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای عله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه باغ رستم مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، ۱۰۰ متریتی غرب جاده گاومیش آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه داروغه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای عرب اسد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل پریم (پرین) مربوط به دوران‌های تاریخی پیش از اسلام است و در شهرستان باشت، رودخانه تنگ شیو، روستای چم بلبل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه غربالبیز مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مهریز، روستای مدوار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
برج و باروی قلعه چالشتر مربوط به دوره ساسانی است و در شهرستان شهرکرد، شهر چالشتر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.https://iranarchpedia.ir/entry/19330
محوطه پشت جوی حسن مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان شوشتر، جاده شوشتر به اهواز، شمال مهدی‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قاباز کوچک الف - ۰۵۰ مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان شوشتر، روستای لنگر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل نظر ۰۴۴ مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان شوشتر، روستای مهدی‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه زمین محمد باقر مربوط به دوره اشکانیان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، ۱ کیلومتری غرب مهدی آب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه جمبولوا آ مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان شوشتر، دهستان میان آب، روستای کنارپیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه قدیمی خوسف مربوط به دوره افشار است و در خوسف، مرکز شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
منزل ماپار مربوط به دوره پهلوی اول است و در اهواز، خیابان نادری، خیابان خوانساری، پ ۵۵۱ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این خانه تاریخی در ۲ طبقه بوده و شامل زیرزمین و یک طبقه هم‌کف و اتاقی در بالا است.
مجموعه تاریخی، فرهنگی و گردشگری پس از واگذاری به بخش خصوصی در بهمن ماه ۱۳۹۵ توسط صندوق احیا تبدیل به محلی برای برگزاری برنامه‌های فرهنگی ازجمله، رویدادهای گردشگری، کارگاه‌های علمی، رونمایی کتاب و … بوده‌است.
مجموعه گردشگری تاریخی ماپار دارای نگارخانه برای نمایش و فروش آثار هنری است. همچنین یک عکاسخانه در این مجموعه وجود دارد تا بازدیدکنندگان با لباس‌های محلی خوزستان و سایر اقوام ایرانی عکس گرفته و به یادگار داشته باشند.
شربت‌خانه ماپار نیز با هدف پذیرایی از مهمانان و عرضهٔ نوشیدنی‌های محلی ازجمله «مای لقاح» (نوعی از عرقیجات به عمل آمده از لقاحِ درخت نخل) و از نوشیدنی‌های بومی و محلی خوزستان راه اندازی شده‌است.
کارگاه صنایع دستی، مرکز گردشگری کودک (بامک)، مرکز راهنمایان گردشگری نیز از دیگر واحدهای فعال در این مجموعه تاریخی گردشگری هستند.
اجرای موسیقی سنتی در ساعاتی از روز نیز یکی دیگر از برنامه‌های مجموعه خانه تاریخی ماپار اهواز است.
یکی از ویژگی‌های این مجموعه فرهنگی، نخل خمیدهٔ این خانه است که تبدیل به جاذبه‌ای برای گردشگران شده‌است. این نخل، سوژهٔ یک فیلم مستند کوتاه با موضوع محیط زیست به نام «قهر نخل» نیز شد.
مسجد طباطبائی مربوط به دوره پهلوی اول است و در کرمان، انتهای خیابان سپه، تقاطع خیابان فردوسی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مدرسه هدایت مربوط به دوره پهلوی اول است و در نهبندان، در محل میدان عاشوراخانه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه اژدری مربوط به دوره پهلوی است و در بیرجند، خیابان شهید منتظری، کوچه منتظری۲۵ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ساختمان امنیه (ژاندارمری) مربوط به دوره پهلوی است و در شوسف، داخل شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار محمد صالح بیگ مربوط به دوره پهلوی است و در کاشان، خیابان فاضل نراقی، محله گر یچه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه تاریخی مزار کبودانی مربوط به دوره تیموریان است و در شهرستان خواف، روستای لاج واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مزار نظام الدین عشق آباد مربوط به دوره تیموریان است و در شهرستان فریمان، روستای عشق آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع بجستان مربوط به دوره تیموریان است و در شهرستان بجستان، شهر بجستان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۵۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد پخت مربوط به دوره زند است و در شهرستان سربیشه، روستای پخت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه ایشان الفرج ۲ مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان شوشتر، روستای بنه اسد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه‌های بلوار ۳ مربوط به دوره ساسانیان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای عرب حسن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه علمدار مربوط به دوره سلجوقیان است و در رامهرمز، میدان آزادی، خیابان امام، خیابان علمدار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امامزاده سید تاج‌الدین مربوط به دوره سلجوقیان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مهدی‌شهر، روستای پرور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
سید تاج‌الدین از خاندان سادات عمادی مازندرانی، نوهٔ میر عمادالدین و برادرزادهٔ سید عزالدین حسن می‌باشد. میر عمادالدین پایه‌گذار فرمانروایی خاندان عمادی مازندرانی بر هزارجریب در روستای وری که مرکز فرمانروایی‌اش بود در گذشت. پس از او نه بزرگترین پسرش جبرئیل، بلکه سید عزالدین حسن که در زمان مرگ میر عمادالدین در سپاه تیمور لنگ مشغول خدمت بود با حکم تیمور به فرمانروایی هزارجریب رسید. در دورهٔ بعد میان فرزند جبرئیل (امامزاده سید تاج‌الدین) و فرزند سید عزالدین حسن یعنی «سید رضی‌الدین» زد و خوردی ایجاد شد که با میانجی‌گری مرعشیان حل شد. این زد و خورد زمانی روی داد که سید تاج‌الدین که به دستور شاهرخ‌شاه برای تحصیل فقه به هرات فرستاده شده بود پس از ۷ سال زندگی در هرات با میناجی‌گری شهبانوی خوشنام گوهرشاد اجازهٔ بازگشت یافت و به پرور مراجعت کرده مشاهده نمود پسر عمویش رضی‌الدین دارایی او را تصاحب نموده‌است. در دو سوی، سپاهی گرد آمد و جنگی درگرفت که کشته شدن چند تن را نیز در پی داشت. سرانجام همان‌طور که گفته آمد با میانجی‌گری مرعشیان مسئله حل شد.
دربارهٔ چگونگی فرستاده شدن سید تاج‌الدین به هرات در کتاب سوت و ناجشسوت و ناجش - محمدرضا گودرزی پروری - چاپ حبله‌رود چنین می‌خوانیم:
این مقبره در پرور قرار دارد. این بنای خشتی که مربوط به دورهٔ ایلخانیان می‌باشد. از دو اتاقک متصل به هم یکی با پلان شش‌گوش و دیگری با پلان مربع ساخته شده‌است. بر فراز هر اتاق دو گنبد کاسه‌ای به چشم می‌خورد که اگر چه دست روزگار آسیب‌هایی بر آن زده، اما هنوز زیبایی و لطف خود را حفظ کرده‌است. بنای اصلی مقبره (شش‌گوش) مربوط به دورهٔ ایلخانیان و بقیهٔ بنا (چهارگوش) در دوره‌های بعد به آن الحاق شده‌است. ورودی مقبره از دالانی است که متصل به اتاقک چهارگوش می‌باشد. نور داخل مقبره را چهار پنجره کوچک تأمین می‌کند. ضریح داخل مقبره سید تاج الدّین که کاری است نفیس و گران‌بها، هم‌اکنون در سازمان میراث فرهنگی استان سمنان نگهداری می‌شود. در سال ۱۳۵۷ خورشیدی و در بحبوحهٔ انقلاب، قاچاقچیان میراث فرهنگی تصمیم داشتند آن را از کشور خارج کنند که خوشبختانه موفق نشدند. این ضریح نفیس منبّت و معرّق‌کاری شده به ابعاد ۲۵۰ × ۹۳ سانتی‌متر و با ارتفاع ۱۲۰ سانتی‌متر دارای کتیبه‌هایی منبت‌کاری شده مربوط به سال ۸۵ هـ.ق. می‌باشد. دیواره‌های اطراف به صورت هندسه نقوش، شمسه، پنج‌ضلعی‌های منتظم و اسلیمی کار شده‌است. چوب‌های دور شمسه‌ها و حواشی رنگ‌شده می‌باشد. حاشیه‌ها نیز اسلیمی کار شده‌است.
در دیوارهٔ این ضریح نوشته شده است: «هذا روضـæ الانوار و مخزن الاسرار حضرت العلیه العالیه، مهبط فیضان القدسیه مواهب الربانی سرالله فی الارض، وارث علوم الانبیاء و المرسلین، کاشف الدقایق هادی الخلایق، امیر تاج الحق والملّه و الدّنیا و الدّین الحسینی قدّس سره و انا الله برهانه وصلی الله الی جوار تعالی فی اربع ربیع الاول سبع و خمسه و ثمانیه.»
هم‌چنین نوشته شده است: عمل استاد عبدالشاه شرف سمنانی سال ۸۵۷ هـ.ق. در حاشیه این ضریح در چهار طرف سوره فتح کنده‌کاری شده‌است.
در بالای ضریح نیز یک ردیف نقوش هندسی و در بالای آن به صورت نقوش اسلیمی وجود دارد. در قسمت بالای ضریح یک کتیبه به خط کوفی بنایی با عبارت محمد و علی به شکل قرینه به چشم می‌خورد.پرور دیار فراموش‌شده - محمدرضا گودرزی پروری - چاپ حبله‌رود
مجموعه بابا لنگر مربوط به دوره سلجوقیان تا دوره قاجار است و در شهرستان خوشاب، روستای بابالنگر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد عاشورا خانه مربوط به دوره صفوی است و در نهبندان، خیابان قائم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مقبره خلیل اکبر(خلیل کَر) مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان پل‌دختر دهستان میانکوه شرقی، روستای خلیل اکبر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نام صاحب مقبره سازنده و بانی آن بر چهار چوب در قدیمی به طور برجسته کنده شده است که قطعات آن از یکدیگر جدا شده‌اند. با این وجود بعضی از صاحب نظران بر این باورند که خلیل اکبر یکی از پیشوایان مذهبی است که او را بابا (باو) گفته‌اند.
خلیل کر احتمالاً پیر یا یکی از بزرگان طایفه بابایی‌های پلدختر و احتمالاً حدود ۱۲ قرن پیش می‌زیسته است.
پیشوند «باو» (بابا) در پیشنام همه بزرگان این طایفه از ابتدا تا سالهای اخیر وجود داشته است.
بنای مقبره خلیل کَر دارای یک گنبد خانه با پلان مربع و یک ورودی الحاقی در قسمت شرقی آن است گنبد بر روی هشت طاق به شکل مخروطی با ارتفاع ۱۰متر به صورت دو جداره و از آجر ساخته شده است.
مصالح بنا قلوه سنگهای طبیعی است که به وفور در منطقه یافت می‌شود و همراه با ملات گچ استفاده شده است. روی گنبد از آستری گچی پوشیده شده است.
گنبد خلیل کر را دو تن از یزرگان طایفه بابایی (باو ابراهیم و باو محسن) در حدود ۷۵۰ سال پیش بنا کرده‌اند و این در شناسنامه بنا که بر چوب کنده کاری شده و در میراث فرهنگی استان لرستان نگهداری می‌شوند ذکر گردیده است.
رباط سیدآباد مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان چناران، روستای سیدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این اثر از یک میدانگاهی و اتاقهایی که برای استفاده رهگذران بوده است. بنای اصلی آن از خشت خام می‌باشد.
رباط سنگی سرچمن (گونزا) مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فیروزکوه، راه آهن سراسری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عمارت تاریخی کبوتر دره مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فیروزکوه، ۱۴۱ کیلومتری راه آهن سراسری واقع شده. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
رباط چاهک مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان قائنات، روستای چاهک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مناره متعلق به قرن سوم هجری و مسجد میدان کهنه مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان قم، خیابان آذر، درون میدان کهنه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.مناره میدان کهنه قدیمی ترین مناره ایران و سومین مناره قدیمی جهان میباشد.
آستان امامزاده زکریا مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان قم، بخش خلجستان، روستای عیسی آباد واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۲۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مدرسه علمیه مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در شهرستان گناباد، خیابان ناصرخسرو، کوچه مسجد جامع واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۵۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
رباط زردان یا کاروانسرای شاه عباسی زردان مربوط به دوره صفوی و سلجوقی بوده و در خراسان جنوبی، شهرستان زیرکوه (قاینات)، روستای زردان واقع گردیده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۴۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
در سرزمین ایران از دیرباز به دلیل وسعت زیاد ضرورت احداث میل راهنما، رباط و کاروانسرا برای جلوگیری از سردرگمی و اسکان مسافرین بدیهی بوده است. یکی از کاروانسراهایی که بسیار قدیمی می باشد کاروانسرای زردان در خراسان جنوبی است. واژه کاروانسرا از دو بخش تشکیل شده که کاروان به معنای مسافرینی می باشد که بصورت دسته جمعی سفر می کرده اند و سرا نیز به معنی خانه و مکان بوده است. کاروانسرا در واقع رباط بزرگی می باشد که در داخل یا بیرون شهر قرار داشته است.رباط زردان دارای اتاق و ایوان بوده و علاوه بر آن دارای انبار، طویله، باره بند، آب انبار و یخچال بوده است. علاوه بر آن کاروانسراهای بیرون شهری و بیابانی دارای برجک نگهبانی نیز بوده اند که به منظور نگهبانی و محافظت از بنا ساخته می شدند. در ایران از زمان حکومت ساسانی کاروانسراهای متعددی در مسیرهای جاده ابریشم بنا گردید. کاروانسرای زردان، در گذشته در مسیر فرعی جاده ابریشم بر سر راه کاروانیان تجاری قرار داشته است. بسیاری از کاروانسراهای فاخر ایرانی در دوره صفویه احداث شدند و در حال حاضر نیز بیشتر کاروانسراهای باقیمانده در گوشه و کنار ایران متعلق به دوران صفوی و پس از آن می باشد.
رباط زردان که به کاروانسرای شاه عباسی شناخته میشود، از آثار ارزشمند ملی کشور، واقع در روستای زردان، استان خراسان جنوبی است؛ و پس از مسجد جامع افین باشکوه ترین اثر باستانی و فرهنگی شهرستان زیرکوه می باشد؛ که به لحاظ فرهنگی، معماری و شاکله کلی، بنایی منحصر به فرد است .