moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
توران میرهادی در کنار نام‌هایی مانند لیلی ایمن، معصومه سهراب، توران اشتیاقی و بسیاری دیگر که بیشتر از زنان دانش‌آموخته و فرهنگی جامعه ایران بودند، در روزگاری که یک سوی آن دولت بود و سوی دیگر آن نهادهای اجتماعی و فرهنگی، نظام نهاد کودکی را پایه می‌ریخته و پیش می‌بردند. این گروه در عرصه آموزش و پرورش در نقش مشاوران برجسته، به تحول نظام آموزشی کمک می‌رساندند. در عرصه ادبیات کودک، ناشران بزرگ را تشویق به انتشار کتاب‌های کودکان می‌کردند. در گفتگو و مشاوره با دولت سرانجام توانستند طرح راه‌اندازی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را که یکی از برجسته‌ترین و کاراترین نهادهای فرهنگی دوره محمدرضا پهلوی بود، به تصویب برسانند. در عرصه آموزش کودکان روستایی با پایه‌گذاری سپاه دانش به آموزشیاران این نهاد آموزش و مشاوره می‌دادند و با فراگیر شدن آموزش ابتدایی و راه‌اندازی "نشریه‌های پیک" که شامل پیک دانش‌آموز، پیک معلم، و پیک خانواده بود توانستند محتوای آموزشی را با فعالیت‌های خلاق و فرهنگی پیوند دهند. همچنین این گروه با کار در نشریه‌های سراسری مانند روزنامه و مجله و رسانه‌های گروهی مانند رادیو و تلویزیون توانستند اندیشه تغییر نگاه به کودکان را در جامعه بزرگسالان جا بیندازند. تغییر نگاه بزرگسالان به کودکان سبب شد که نیازهای آن‌ها مانند بازی، سرگرمی و ورزش و همچنین زیست افزارهای ویژه کودکی به رسمیت شناخته شود و در این زمینه بازار گسترده اقتصادی ایجاد شود. همچنین فعالیت گسترده حقوق‌دانانی مانند مهرانگیز منوچهریان از چند دهه پیش‌تر و تاج زمان دانش در همین دوره سبب شد که در دهه ۱۳۴۰ دادگاه اطفال به جای دادگاه عمومی و کانون اصلاح و تربیت به جای زندان‌های عمومی و پرورشگاه‌ها به جای بنگاه صغار بنشیند. اینچنین بود که از نیمه‌های دهه ۱۳۴۰ به بعد با این کوشش‌ها جامعه ایران اندک‌اندک نگاهش را به کودکان و نیازهای آنان تغییر داد. روندی که همچنان در همه سطوح ادامه دارد.
توران میرهادی دلیل گرایش خود به ادبیات کودکان را علاقه‌ای می‌داند که در کودکی و در خانواده پیدا کرد. دو کتاب به زبان آلمانی به نام فیدل استارماتس و مایا دختر گریزان از کندو داستان‌هایی هستند که برای یک عمر روی او تأثیر گذاشتند. داستان اول که سرگذشت پسری در جنگ جهانی اول است در او روحیه صلح‌جویی و ضد جنگ و داستان دوم انگیزه‌های کار برای جامعه را پدیدآورد. در کنار این‌ها خدمتکاران خانه برای او افسانه‌ها و ترانه‌های عامیانه می‌گفتند که همواره منبع لذت و آگاهی او بودند. میرهادی خود براین باور است که گروهی که به همراه او ادبیات کودکان را در ایران گسترش دادند، همگی در خانواده‌هایی رشد کردند که در آن‌ها کتاب‌هایی برای کودکان وجود داشت.پس از آن توران میرهادی ادبیات کودکان را هنگامی از جنبه علمی و اجتماعی شناخت که در فرانسه بود. در این کشور و در چارچوب نظام آموزشی به نقش بدون جانشین ادبیات و هنر کودکان در رشد اجتماعی و فرهنگی کودکان پی برد و پس از آن هنگامی که به ایران برگشت، این تجربه‌ها را در قالب گفتگوهایی با دوست دوران نوجوانی خود لیلی ایمن در میان گذاشت. پس از آن از سال ۱۳۳۲ این دو در کنار آذر رهنما (که مجله سپیده فردا را منتشر می‌کرد) در سال ۱۳۳۵ نخستین نمایشگاه کتاب کودک را در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران برگزار کردند. این نمایشگاه از آن جهت اهمیت دارد که موضوع کمبود کتاب کودک و کتابخانه‌های ویژه کودکان را به جامعه فرهنگی آن روزگار یادآوری کرد. پس از این کار بود که جنبشی در گسترش ادبیات کودکان راه افتاد که تا زمان پایه‌گذاری شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۱ به‌طور غیررسمی و پراکنده ادامه یافت.راه اندازی شورای کتاب کودک در ایران به معنای رسمیت یافتن نهاد ادبیات کودکان در ایران است. از هنگام پایه‌گذاری این نهاد تاکنون که بیش از پنجاه از این رخداد می‌گذرد، توران میرهادی نقش برجسته‌ای را در هدایت و راهبری ادبیات کودکان ایران در عرصه ملی و بین‌المللی داشته‌است. تسلط او به زبان‌های آلمانی، فرانسه و انگلیسی او را فراتر از مرزهای ملی برده‌است و همواره از او چهره‌ای فرامرزی ساخته‌است. توران میرهادی در سال‌های۱۹۷۶، ۱۹۷۸، ۱۹۸۶ و ۱۹۸۸ میلادی در کنگره‌های بین‌المللی ادبیات کودکان و هیئت داوری جایزه هانس کریستیان آندرسن مشارکت داشته‌است.
ایده فرهنگنامه کودکان و نوجوانان به دومین سمینار ملی ادبیات کودکان که در سال ۱۳۴۶ در باشگاه معلمان برگزار شد بازمی‌گردد.کسانی که جامعه را می‌سازند. صفحهٔ ۵۸. در این سمینار کسانی چون ایرج افشار، فریدون بدره‌ای، اسماعیل سعادت و توران میرهادی شرکت داشتند. همگی شرکت‌کنندگان در این سمینار، بر تدوین و تألیف فرهنگنامه‌ای بومی که نیازهای کودکان و نوجوانان ایرانی را برآورده سازد، تأکید کردند. توران میرهادی این ایده را همواره در ذهن داشت تا این که در سال ۱۳۵۸ حرکت اجرایی برای تألیف و تدوین این اثر ملی با کمک‌های مالی محسن خمارلو آغاز شد. از آن پس تا سال ۱۳۹۳ هدایت گروه تألیف و تدوین این اثر با توران میرهادی بوده است و در کنار خود کسانی مانند نوش‌آفرین انصاری، ایرج جهانشاهی، هوشنگ شریف‌زاده، محمود محمودی، اسماعیل سعادت، و ایران گرگین را داشته‌است.
توران میرهادی در پی سکته مغزی در شهریور ۱۳۹۵ در بیمارستان بستری شد. وی در ۱۸ آبان‌ماه ۱۳۹۵ در سن ۸۹ سالگی، درگذشت.
مراسم خاک‌سپاری او صبح جمعه ۲۱ آبان ۱۳۹۵ با حضور جمع پرشماری از اهالی فرهنگ و هنر در باغ خانه هنرمندان ایران برگزار شد. سپس پیکر او به امامزاده عبدالله (شهرری) منتقل شد تا در کنار پسرش، که سال‌ها پیش در جریان سیل جان خود را از دست داد به خاک سپرده شود.
خوَرنَق نام کاخی بود که نعمان یکم، حاکم لَخمی برای یزدگرد یکم ساخت. این کاخ در یک مایلی خاور شهر حيره در میان‌رودان واقع شده و در همین کاخ بود که پرویز خبر شکست ذوقار را شنید. چامه‌سرایان عرب پیش از اسلام از این کاخ به عنوان یکی از ۳۰ عجایب جهان نام برده‌اند. نام خورنق پارسی است و اصل آن هووَرنَه بوده که به معنای «دارای سقف زیبا» است.
سِنِمّار، نام یونانی معماری ایرانی بود که قصر خورنق را به دستور نعمان پسر امریء القیس در حیره برای بهرام گور ساسانی ساخت. می‌گویند این کاخ دارای هفت تالار به رنگ‌های سیاه، زرد، سبز، قرمز، آبی، صندل‌گون و فیروزه‌ای بوده‌است.
سنمار یک روز قبل از افتتاح خورنق، در حالی که قسمت‌های مختلف قصر را به نعمان نشان می‌داد، وقتی آن دو به پشت بام رسیدند، به دستور پادشاه به علت رازی که تالار داشت و نمی‌خواست جز خودش کسی آن را بداند او را از بام به پایین پرتاب نمود و او را کشت.
باستانی پاریزی علت ساخت بنا را چنین نوشته است:"داستان از آنجا شروع می‌شود که گویا شازده ایرانی -بهرام ساسانی- به دلیل اینکه یک بیماری داشت که اطباء از علاج آن عاجز بودند. به توصیه اطباء قرار شد محیط زیست خود را تغییر دهد -یا به قول هم‌ولایتی‌های ما «آب‌به‌آب» شود- و این البته یکی از انواع معالجات بعض امراض مزمن هست و امروز هم عمل می‌کنند. اطباء توصیه می‌کنند که آب‌وهوای تیسفون و کنار دجله مناسب حال بچه نیست -او باید در یک بیابان خشک و هوای آزاد و آرامش و سکون زندگی کند و برای این منظور بیابان‌های حیره در نظر گرفته شد که البته تا تیسفون فاصله زیادی نداشت (فاصله قادسیه مرکز حیره تا بغداد امروزی حدود 14 فرسنگ است و تا تیسفون یکی دو فرسخ بیشتر). یزدگرد پدرش با امرای حیره -که دست‌نشانده او بودند- مذاکره کرد و قرار شد یک کاخ بی‌نظیر برای شاهزاده ساسانی در بیابان ساخته شود -و بودجه آن را هم حتی خود امرای حیره -نعمان- روی روحیه ایلی و عصبیت عربی خود پذیرفت."
بعضی کتابها اشتقاق خورنق را از خوردن و خورَنگاه به معنی سالن غذاخوری گرفته‌اند. آندرآس مستشرق معروف احتمال داده که کلمه خورنق (Kawarnag) شاید از کلمه پهلوی hu-varna گرفته شده باشد که به معنی بامی (= بلخ بامی، بامیان) و زیبا آمده است. از طرفی کلمه خورنر (Xavarnar) به اعتقاد فوللرس به معنی مکان جشن، عیدگاه (=مصلی) ممکن است آمده باشد باستانی پاریزی معتقد است هم اسم سنمار و هم اسم سینداد و هم ترکیب ساختمانی قصر فریاد می‌زند که همه اینها با خورشید و نور یک سر و سرّی دارند. پس قسمت اول خورنق به جای اینکه از خوردن گرفته شده باشد، از خور و هور گرفته شده -همان که ریشه کلمه خوراسان (=خورآیان= مشرق)- است.
پیکار خاک و کاخ، تجزیه‌ وتحلیل «ساختن کاخ خورنق» اثر کمال‌الدین بهزاد نوشتهٔ جواد مدرسی
مدرسه فرهاد (۱۳۳۴-۱۳۵۹)کارهای مهمی که انجام دادهاید چه بودهاند؟ (PDF) یکی از مدرسه‌های پیشگام در ایران بود که به دست توران میرهادی، روان‌شناس ایرانی بنیان گذاشته شد. او پس از تأسیس مدرسه، کودکستان، دبستان و مدرسه راهنمایی فرهاد را به یک واحد جامع تجربی تعلیمات عمومی تبدیل کرد. این مدرسه شخصیتهای شاخص بسیاری را پرورش داده است. این مدرسه غیردولتی و مختلط بود.
میرهادی در زمانی که سنت شکنی بسیار دشوار بود، سیستم آموزشی مدرسه فرهاد را با ساختارشکنی نظام آموزشی «معلم محور» ایجاد کرد. در این مدرسه کتابخانه بسیار مهم انگاشته می‌شد و کتاب غیردرسی رابط معلم و دانش آموز محسوب می‌شد. به این ترتیب توران میرهادی سعی داشت تفکر علمی را در نسل کودک و نوجوان و در جامعه تثبیت کند.
برای ایجاد عادت و علاقه به مطالعه در کودکان، هفته‌ای یک ساعت برنامه کتابخوانی در مدرسه برگزار می‌شد.
توران میرهادی دربارهٔ سیستم آموزشی این مدرسه می‌گوید: بزرگترین خطری که امروز آموزش و پرورش کشور ما را تهدید می‌کند، عامل اسارت‌بار رقابت است که همه‌گیر شده‌است و با وجود این عامل، نمی‌توانیم انسانهایی سازنده را به جامعه تقدیم کنیم.
ویژگی اصلی مدرسه فرهاد رقابتی نبودن آن بود. در آن مدرسه رقابت، جایزه و رتبه‌بندی وجود نداشت و هر کسی با توانایی‌های خودش سنجیده می‌شد و اگر شاگردان مدرسه فرهاد به درجات والا رسیدند به این دلیل بود که خودشان شدند. رقابت، مدارس ما را از کیفیت می‌اندازد ولی امروز تمام طرح‌های آموزش و پرورش به طرحهای رقابتی بدل شده‌است.
بیایید این رقابت را به همکاری، همیاری و مشارکت بدل کنیم تا فرزندان ما بتوانند به حداکثر توانایی‌های خود برسند و احساس آرامش بکنند
سامانه اتوبوس تندرو (Bus rapid transit به خلاصه BRT) نامش را از سامانه ترابری تندرو گرفته است، که در آن برای ترابری تند وسایل نقلیه عمومی از روش‌ها مختلفی همچون ایجاد روگذر و زیرگذر و خطوط ویژه استفاده می‌گردد. مدت بسیاری است که در جهان برای افزایش سرعت اتوبوس‌های درون‌شهری از روش‌های مختلفی مانند ایجاد مسیرهای ویژه اتوبوس‌رانی یا دادن اولویت به اتوبوس‌ها در گذر از تقاطع‌ها استفاده می‌شود.
اما سامانه اتوبوس تندرو تلفیقی از همه کارها بالا است. علاوه‌بر آن در این سامانه از امکانات رفاهی دیگری مانند استفاده از کارت اعتباری در پرداخت کرایه به جای ارائه بلیط یا ساخت ایستگاه‌های سرپوشیده ویژه این سامانه و ساخت اتوبوس‌های هماهنگ با این ایستگاه‌ها نیز استفاده گردیده است.
در کشورها مختلف اتوبوس‌ها گوناگونی برای استفاده در این سامانه در نظر گرفته می‌شوند. دو گونه عمده این اتوبوس‌ها یکی اتوبوس چند کابینه است (دو یا سه کابینه) که گونه دو کابینه آن در تهران و تبریز استفاده می‌شود و یکی دیگر اتوبوس‌هایی است که به وسیله چرخی مخصوص روی مسیری ویژه راه می‌روند. گونه دوم تنها در کشورهای انگلیس، آلمان و ژاپن استفاده شده است.
این سامانه هم انعطاف‌پذیری سامانه ترابری اتوبوسی و هم سرعت و اطمینان مترو را دارا است. به این ترتیب که با وجود ایجاد راه‌های مختلف برای تسریع حرکت اتوبوس‌های این سامانه مانند تونل، زیرگذر، روگذر و مسیر ویژه یا چراغ‌های راهنمایی هوشمند این اتوبوس‌ها با خطر تصادف بسیار کم روبرو هستند؛ و همچنین به علت آنکه می‌توانند از راه‌های عادی نیز استفاده کنند به انعطاف‌پذیری آن‌ها می‌افزاید. میانگین سرعت این سامانه در سطح جهان میان ۱۹ تا ۴۸ کیلومتر در ساعت می‌باشد.
یک سامانه اتوبوس تندرو ایده‌آل شامل ویژگی‌های زیر می‌شود:
سامانه اتوبوس تندرو تهران، نخستین سامانه اتوبوس تندرو در ایران است. نخستین خط این سامانه که فاصله میان چهارراه تهران‌پارس در شرق تهران تا میدان آزادی در غرب تهران می‌پیماید، در ۲۲ اردیبهشت ۱۳۸۶ راه‌اندازی گردید و سپس به تدریج کامل شد و دیگر خطوط نیز به همین منوال راه اندازی شدند.
آنچه بعنوان یکی از معضلات در سامانه اتوبوس تندرو در ایران دیده شده، ندرتاً، تردد انواع خودروهای شخصی (با چراغ ال ای دی) در خطوط ویژه است. این خودروها به راحتی در خطوط ویژه تردد می‌کنند. به گونه‌ای که از گونه رانندگی افراد پشت فرمان احتمال داده می‌شود که آنها برای فرار از ترافیک است که از خطوط ویژه تردد می‌کنند. اما بنا به قوانین ایران، تنها خودروهای مشخص شدهٔ امدادرسانی اورژانس یعنی آمبولانس‌ها، خودروی آتش‌نشانی و خودروهای نیروی انتظامی آن هم در تحت شرایط خاص و اضطراری، می‌توانند از این‌گونه خطوط استفاده کنند تا به یاری آسیب‌دیدگان ناشی از سوانح و حوادث یا دیگر کسانی بشتابند که نیاز به کمک یا رسیدگی فوری دارند. بنابر قانون این خودروها باید در «مرتفع‌ترین» نقطهٔ خود، که قسمت سقف است، چراغ گردانِ همراه با آژیر نصب شده داشته باشند، در غیر اینصورت خودرو در گروه خودروهای عادی ارزیابی شده و مطابق قانون با آنان برخورد خواهد شد.
سامانه اتوبوس تندرو تبریز پس از تهران دومین سامانهٔ اتوبوس از این دست در ایران است. مسیر این سامانه که در ابتدا حدفاصل میدان راه‌آهن در غرب تبریز تا چهارراه آبرسان در شرق تبریز بود در شهریور ۱۳۸۷ راه‌اندازی گردید و سپس تا نمایشگاه بین‌المللی تبریز (میدان بسیج) گسترش یافت.
"مقاله اصلی : سامانه اتوبوس تندرو اصفهان"
سامانه اتوبوس تندرو اصفهان پس از تهران و تبریز و مشهد چهارمین سامانه اتوبوس تندرو در ایران است . راه اندازی این سامانه از سال 90 کلید خورد و افتتاحیه اول در سال 93 اتفاق افتاد . خط 1 این سامانه در اصفهان از پایانه قدس تا پل یزد آباد امتداد دارد .سامانه اتوبوس تندرو در شهر اصفهان محور غرب ، شرق و جنوب شهر را به خوبی متصل میکند . هم اکنون شهر اصفهان دارای 4 خط فعال از این سامانه به طول 66 کیلومتر و 75 ایستگاه می باشد.
تمشک به رنگ قرمز تیره یا ارغوانی بوده که مزه‌ای ترش و شیرین دارد. بوته آن از تیره گل‌سرخیان است که به حالت وحشی در نقاطی مانند گیلان، مازندران و آذربایجان فراوان است.محمد معین، فرهنگ معین (مالکیت عمومی)
تمشک میوه‌ای خوراکی است که توسط بسیاری از گونه‌های گیاه تمشک (Rubus) از خانواده Rosaceae تولید می‌شود.
کلسیم کاربید یک ماده شیمیایی صنعتی است که از عناصر کلسیم و کربن تشکیل شده است. این ترکیب در شکل خالص به صورت جامد سفید به نظر می رسد اما درجه فنی آن به رنگ خاکستری یا قهوه ای ظاهر می شوند. کلسیم کاربید در مجاورت رطوبت، بوی ناخوشایندی شبیه سیر متصاعد می کند.
فرمول شیمیایی کلسیم کاربید CaC2 است .این ماده شیمیایی کاربردهای صنعتی زیادی دارد اما بیشتر در صنایع شیمیایی مورد استفاده قرار می گیرد.
کلسیم کاربید  فرار نیست و در هیچ حلال شناخته شده ای محلول نیست. این ترکیب با آب واکنش می دهد و گاز استیلن و هیدروکسید کلسیم تولید می کند. چگالی آن ۲.۲۲ گرم بر سانتی متر مکعب است. نقطه ذوب آن ۲۱۶۰ درجه سانتی گراد و نقطه جوش آن ۲۳۰۰ درجه سانتی گراد است.
کلسیم کاربید چیست
کلسیم کاربید یک ترکیب شیمیایی با کاربردهای صنعتی متعدد است. هنگامی که با آب ترکیب می شود، گاز استیلن تولید می کند که در جوشکاری و برش مشعل ها استفاده می شود. کاربید کلسیم همچنین یک جزء کلیدی در تولید پلی وینیل کلرید (PVC) است. این ترکیب از اواخر دهه ۱۸۰۰ با واکنش آهک و زغال سنگ در یک کوره تولید شده است.
ویژگی های شیمیایی کلسیم کاربید
این ترکیب برای اولین بار توسط شیمیدان آلمانی فردریش ویلر در سال ۱۸۶۲ هنگامی که آلیاژی از روی و کلسیم را با زغال سنگ حرارت داد به دست آمد. این دانشمند واکنش کاربید کلسیم با آب را تشریح کرد. کاربید کلسیم حتی با مقدار بسیار کمی  از آب به شدت واکنش می دهد و مقدار زیادی گرما آزاد می کند.
اگر مقدار کافی آب وجود نداشته باشد، استیلید حاصل خود به خود می‌سوزد. استیلید کلسیم به شدت با محلول های آبی، قلیایی ها و اسیدهای غیر آلی رقیق شده واکنش نشان می دهد. این واکنش ها استیلید را آزاد می کند. CaC2 با خواص احیایی قوی خود، تمام اکسیدهای فلزی را به فلزات خالص کاهش می دهد یا آنها را به کاربید تبدیل می کند.
بدست آوردن کاربید کلسیم از اکسید آن آسانتر از خود کلسیم است زیرا اکسید در دمای بالای ۲۰۰۰ درجه سانتی گراد کاهش می یابد.
ساختار کلسیم کاربیدکاربید کلسیم یک نمک ترکیب شیمیایی است. همچنین می توان آن را استیلید کلسیم نامید. علاوه بر این، ترکیبی است که ما در صنایع تولیدی از آن استفاده می کنیم.  فرمول شیمیایی آن CaC2 (یک اتم کلسیم و دو اتم کربن) است.
عمدتا در صنایع در تولید استیلن و کلسیم سیانامید از آن استفاده می کنیم. علاوه بر این، در صورت وجود ردی از رطوبت، کاربید کلسیم درجه فنی بوی نامطبوعی مانند سیر متصاعد می کند.
انتشار هیدروکربن در فرآیند تولید آن حداقل است. همچنین شکل خالص آن بی رنگ و جامد بلوری مانند سنگ نمک است. علاوه بر این شعله های آتش قوی تولید می کند یعنی شعله هایی که داغ تر از شعله های معمولی هستند.
موارد مصرف کلسیم کاربیددر گذشته کاربید کلسیم در لامپ های کاربید استفاده می شد و به عنوان منبع شعله استیلن عمل می کرد. امروزه از این لامپ ها برای تامین انرژی فانوس ها و فانوس های دریایی و همچنین در کاوش غارها استفاده می شود. CaC2 همچنین به عنوان یک ماده خام در توسعه فناوری های شیمیایی  به ویژه لاستیک مصنوعی مورد استفاده قرار می گیرد. کاربید کلسیم همچنین برای ساخت وینیل کلرید، استیلن سیاه، آکریلونیتریل، اسید استیک، استون، اتیلن، استایرن و رزین های مصنوعی استفاده می شود.
همچنین، هنگامی که با نیتروژن واکنش می دهد، سیانامید کلسیم تولید می کند که معمولا به عنوان آهک نیترو شناخته می شود و ما از آن به عنوان کود استفاده می کنیم.
علاوه بر این، از آن در تولید توپ های اسباب بازی و همچنین توپ های بامبو استفاده می کنند. همچنین با فسفید کلسیم در شعله های خورشیدی شناور و خود اشتعال استفاده می شود.
کاربرد کلسیم کاربید
در متالورژی از این ترکیب  برای اکسیداسیون فلزات و کاهش میزان اکسیژن و گوگرد (گوگرد زدایی) استفاده می شود. کاربید کلسیم برای تولید کاربید پودری که یک تنظیم کننده رشد گیاه است، استفاده می شود. برای بدست آوردن یک تن CaC2 به ۳۰۰۰ کیلووات در ساعت برق نیاز است. به همین دلیل، ساخت این ماده تنها زمانی سودآور است که هزینه برق کم باشد. در عین حال، تولید آن در سراسر جهان به طور مداوم در حال افزایش است.
از کاربید کلسیم می توان در لامپ های کاربیدی استفاده کرد. چکیدن آب روی کاربید باعث تولید گاز استیلن می شود که به نوبه خود می سوزد و نور تولید می کند. در حالی که این لامپ ها مقاوم تر و پر نورتر از شمع هستند ولی استفاده از آنها در معادن زغال سنگ بسیار خطرناک بود زیرا گاز متان قابل اشتعال آنها را به یک خطر جدی تبدیل می کرد.
با این وجود  از لامپ های کاربیدی در معادن مس، قلع و تخته سنگ که در آنها متان خطری جدی محسوب نمی شود، استفاده فراوان می شود. در حال حاضر بیشتر لامپ های معدنچیان با لامپ های برقی جایگزین شده است.
با این وجود، لامپ های کاربید برای معدن در چند کشور کمتر ثروتمند هنوز هم استفاده می شود. نمونه ای از آنها معادن نقره در نزدیکی پوتوسی و بولیوی است. آنها همچنین در حال حاضر توسط غارنوردان جستجوگر و دیگر مناطق زیرزمینی مورد استفاده قرار می گیرند اگرچه در این موارد به طور فزاینده ای با چراغ های LED جایگزین شده اند.
کاربرد کاربید کلسیم در فولادسازی
از این ترکیب می توان در گوگرد زدایی آهن (چدن و ​​فولاد) استفاده کرد. بسته به شرایط اقتصادی می توان از آن به عنوان سوخت در فولادسازی برای افزایش نسبت ضایعات به آهن مایع استفاده کرد. همچنین به عنوان یک اکسید کننده در صنعت فولاد استفاده می شود به این معنی که در حذف اکسیژن کمک می کند.
واکنش کلسیم کاربید با آب
هنگامی که کاربید کلسیم با آب واکنش نشان می دهد، استیلن آزاد می شود. استیلن (C2H2) کارآمدترین و داغترین گاز جوشکاری استاندارد جهان است. برای تولید استیلن، از واکنش کاربید کلسیم (CaC2) با آب (H2O) استفاده می شود، در حالی که استیلن و شیر آهک (Ca (OH) 2) تولید می شود.
تولید کاربید کلسیم
این ترکیب در صنایع با استفاده از کوره قوس الکتریکی و با مخلوط کک و آهک در دمای حدود ۲۲۰۰ درجه سانتی گراد تولید می شود. این یک واکنش گرماگیر است که برای خارج کردن مونوکسید کربن با ۱۱۰ کیلوکالری (۴۶۰ کیلوژول) در هر مول به دمای بالا نیاز دارد. از زمان اختراع آن در سال ۱۸۹۲، این روش تغییر نکرده است.از آنجاییکه دمای بالایی برای این واکنش لازم است عملا با احتراق ساده قابل دستیابی نیست برای این واکنش باید از کوره قوس الکتریکی با الکترودهای گرافیتی استفاده کرد. در این روش کاربید تولید شده از نظر وزنی حدود ۸۰٪ کاربید کلسیم را شامل می شود. سپس کاربید بیشتر خرد می شود تا توده های کوچکی تولید شود که حداکثر تا ۵۰ میلی متر می رسد و ناخالصی ها در بخش های ریزتر متمرکز می شوند.
خطر استفاده از کلسیم کاربید در میوه ها
چندین کشور از این ترکیب برای رسیدن مصنوعی میوه ها استفاده می کنند. همانطور که گفته شد این ترکیب با آب واکنش نشان می دهد و گاز استیلن تولید می کند  که عملکرد اتیلن را تقلید می کند و به عنوان عامل رسیدن مصنوعی میوه ها استفاده می شود. با این حال  استیلن تقریبا به اندازه اتیلن موثر نیست و از همه مهمتر اینکه استیلن یک هورمون گیاهی طبیعی مانند اتیلن نیست.
همچنین در این فرآیند کاربید کلسیم احتمالا مقداری آرسنیک و فسفر تولید می کند  که هر دو برای انسان بسیار سمی هستند. علاوه بر این، از آنجا که مقدار زیادی استیلن برای تقلید از اتیلن مورد نیاز است مقدار مواد شیمیایی سمی که وارد میوه می شود را تشدید می کند.
https://en.wikipedia.org/wiki/Calcium_carbidehttp://electrodebazar.com/carbidehttps://samirancommerce.com/product/%DA%A9%D9%84%D8%B3%DB%8C%D9%85-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%DB%8C%D8%AF/
کلسیم کلرید (CaCl)، یک ترکیب یونی متشکل از کلسیم و کلر است. این ماده در آب بسیار محلول است.
از موارد استفاده از کلرید کلسیم در ساخت بتن‌های زودگیر می‌باشد. به این ترتیب که کلرید کلسیم در ساخت این بتن‌ها نقش تسریع‌کننده را دارد. این ماده شیمیایی ابتدا با آب بتن مخلوط و سپس به مخلوط شن و ماسه و سیمان اضافه می‌شود. به این ترتیب برای ساخت بتن‌های زود گیر می‌توان به‌جای استفاده از سیمان زودگیر از سیمان معمولی (پرتلند نوع I) همراه با کلسیم کلرید استفاده نمود. بتن ساخته شده به این روش در مقابل فرسایش مقاومت بیشتری از خود نشان داده اما در مقابل حمله سولفاتها آسیب‌پذیر تر بوده و افت بتن نیز حدود ۱۰ الی ۱۵ درصد افزایش یافته اما در هر حال بدترین ضرر این ماده اثر آن بر روی آرماتورها و ایجاد خوردگی در آنهاست. به این ترتیب با توجه به بند ۹-۳-۵-۱ از مبحث نهم مقررات ملی ساختمان ایران استفاده از این ماده تنها در بتن‌های بدون فولاد مجاز بوده و میزان مصرف آن به ۲ درصد وزنی سیمان محدود می‌شود.
CaCl برای استخرها یک ترکیب شیمیایی است که برای حفظ سلامت استخر مورد استفاده قرار می‌گیرد. بسته به میزان مواد معدنی محلول، آب استخر می‌تواند آب «سخت» یا «نرم» باشد. کلرید کلسیم آب را متعادل می‌کند.
کلسیم کلراید در حفاری
کلسیم کلراید حفاری در ترکیبات سیالات و گل حفاری به کار می رود. هدف از کاربرد کلسیم کلراید در حفاری برای وزن دهی به گل حفاری و خنک سازی و روان کنندگی مته حفاری است.
کلسیم هیدروکسید ، یک ترکیب شیمیایی با فرمول Ca(OH). و مشابه کلسیم اکسید است.
از این ترکیب در ساخت‌وساز به عنوان مصالح تحت نام آهک شکفته و آهک مرده استفاده می‌شود.
برای تولید کلسیم هیدروکسید باید سنگ آهک موجود در طبیعت را در دمای زیاد حرارت داده تا ناخالصی‌های آن جداسازی شود. سپس ماده به دست آمده را با آب ترکیب می‌کنند تا یون هیدروکسید را جذب کند.
کلسیم اکسید (CaO) که با نام آهک زنده یا آهک سوخته نیز شناخته می‌شود یک ترکیب شیمیایی پرکاربرد است. این ماده یک جامد سفید رنگ، خورنده، قلیایی، و در دمای اتاق کریستالی است. اصطلاح رایج «آهک» به مواد معدنی حاوی کلسیم اشاره دارد که در آنها کربنات‌ها، اکسیدها و هیدروکسیدهای کلسیم، سیلیسیم، منیزیم، آلومینیوم و آهن غالب هستند. در مقابل، "آهک زنده" به‌طور خاص برای ترکیب شیمیایی منفرد اکسید کلسیم کاربرد دارد. اکسید کلسیمی که در فرآوری، در محصولات ساختمانی مانند سیمان بدون واکنش باقی می‌ماند، آهک آزاد نامیده می‌شود."free lime" . DictionaryOfConstruction.com.
آهک زنده نسبتاً ارزان است. آهک زنده به همراه مشتق شیمیایی آن (هیدروکسید کلسیم، که آهک زنده انیدرید بازی آن است) از مواد شیمیایی مصرفی مهم هستند.
اکسید کلسیم از طریق تجزیه حرارتی سنگ کربنات کلسیم در دمای بالا و به‌روشی به نام کلسیناسیون یا پخت آهک برای جداسازی کربن دی‌اکسید CO2 تولید می‌شود.
کاکائو به فارسی:(خرمک) درختی از تیره پنیرکیان با بلندی میان ۴ تا ۱۰ متر است. برگ‌هایش ساده و متقابل است و گُل‌های منظم، کوچک و قرمز رنگی در همه فصل‌ها دارد. میوه‌اش بسته، زرد رنگ و به اندازه یک خیار و حاوی ۲۵ تا ۴۵ دانه است. میوه‌های این گیاه را پس از چیدن انبار می‌کنند تا بپوسد و پس از آن دانه‌ها را جمع‌آوری می‌کنند و به مصرف می‌رسانند. همچنین به پودر خشکی که با آسیاب نمودن و گرفتن چربی دانه کاکائو به دست می‌آید پودر کاکائو گفته می‌شود.
از کاکائو شکلات نیز تهیه می‌کنند. برای تولید نزدیک نیم کیلو شکلات، ۴۱۲ دانه کاکائو نیاز است.
خاستگاه کاکائو جنگل‌های مرطوب و استوایی است. سرزمین بومی آن مکزیک، آمریکای مرکزی و مناطق شمالی آمریکای جنوبی مانند جنگل‌های آمازون است.
شکلات تاریخ پنج‌هزار ساله دارد. مردم بومی منطقه‌هایی در اکوادور امروزی، کاکائو را به عنوان خوراک، دارو و نوشیدنی به کار می‌گرفتند. آنها کاکائو را از جنگل‌های آمازون بدست می‌آوردند. سرخ‌پوستان قبیلهٔ آزتک‌ها از دانه‌های کاکائو برای تهیه گونه ای از نوشیدنی دَم‌کرده به نام شکاتل به کار می‌گرفتند و آن را «خوراک خدایان» می‌نامیدند. اسپانیایی‌ها کاکائو را در سده ۱۶ (میلادی) از مکزیک به اروپا بردند و حدود ۱۰۰ سال چگونگی تهیه شکاتل را پنهان کردند تا در سده ۱۷ (میلادی) سایر اروپایی‌ها نیز چگونگی تهیهٔ این نوشیدنی را آموختند.
کریستف کلمب و پسر او فردیناند کلمب نخستین اروپایی‌هایی بودند که در چهارمین نورد خود در ۱۵ اوت ۱۵۰۲ (میلادی) با کاکائو آشنا شدند. آنها قایقی را پیدا کردند که دانه کاکائو بخشی از بار آن بود. شاید کنکیستادور ارنان کورتس نخستین اروپایی بود که با شکلات آشنا شد. او در یادمان‌های خود می‌نویسد که خوردن چهل جام شکلات، بخشی از شام موکتزومای دوم بود. نوشته‌های خوزه د آکوستا مبلغ مذهبی انجمن عیسی در پرو و مکزیک در سده ۱۶ (میلادی) نقش به سزایی در گسترش به‌کارگیری اروپاییان از شکلات داشتند."History of Chocolate" . sfu.ca. فاتح‌های اسپانیایی، کاکائو را برای نشان دادن به پادشاه و ملکه امپراتوری اسپانیا از آمریکا به اروپا بردند و بسیار زود بخشی از خوراک مردم اروپا شد. آن زمان از شکلات تنها در نوشیدنی‌ها به کار گرفته می‌شد که هرچند اندکی شکر به نوشیدنی می‌افزودند تا تلخی آن گرفته شود. تا سده ۱۷ (میلادی) شکلات در اروپا، مایه خوراکی گران و ارزشمندی بود که تنها پولدارها از آن می‌خوردند.
در سده ۱۶ (میلادی) در امپراتوری اسپانیا از کاکائو به عنوان واحد پول استفاده می‌شد. تا پیش استعمارگری اسپانیا در قاره آمریکا نیز، دانه‌های کاکائو به عنوان یک ارز رایج در منطقه آمریکای میانه مورد مبادله قرار می‌گرفت.
گیاه کاکائو باید زیر سایه باشد و در برابر وزش باد باید آن را نگهداری نمود. خاک پر خلل و فرج مناسب آن است و در زمین‌های پست نمناک نمی‌روید. باردهی گیاه کاکائو ۴ تا ۵ سال طول می‌کشد. در سن میوه‌دهی، سالانه ۶۰۰۰ شکوفه می‌دهد، ولی تنها ۲۰ غلاف می‌سازد.
هر غلاف کاکائو دارای پوسته زِبر و چرم مانندی است که ۳ سانتی‌متر کلفتی دارد. داخل غلاف، گوشت باریک صورتی رنگ شیرین مزه‌ای وجود دارد که قابل خوردن نیست. داخل این گوشت، ۳۰ تا ۵۰ دانه، مانند دانه بادام وجود دارند. این دانه‌ها نرم و به رنگ سرخابی یا بنفش هستند. به محض رسیدن دانه‌ها، غلاف‌ها را با چاقو جدا می‌کنند. سپس غلاف را باز می‌کنند و در هوای آزاد خشک می‌کنند.
پس از آن دانه‌ها را از غلاف بیرون می‌آورند و در کوزه یا بشکه‌ای، روی هم انبار می‌کنند تا دانه‌ها عرق کرده و تخمیر شوند. دگرگونی مزه تلخ دانه به همین فرایند تعریق و تخمیر آن بستگی دارد. تخمیر بیش از اندازه، دانه را ویران کرده و تخمیر کمتر از نیاز، مزه‌ای مانند سیب‌زمینی به آن می‌دهد که احتمال آفت‌زدگی آن بسیار است.
سپس دانه‌ها را پخش و مدام زیر و رو کرده تا خشک شوند. گاهی برای خوشرنگ‌تر شدن، درخشنده تر شدن، و جلوگیری از کپک‌زدگی (در هنگام جابجایی) دانه‌ها به آن خاک رس سرخ را با آب آمیخته و روی دانه‌ها می‌پاشند.
ساحل عاج با تولید ۳۸ درصد، بزرگ‌ترین تولیدکنندهٔ جهان است و پس از آن غنا نزدیک به ۱۴ درصد و اندونزی نزدیک به ۱۳ درصد کاکائو جهان را تأمین می‌کنند.
امروزه بیشترین تولید کاکائو در نواحی استوایی آفریقا مانند ساحل عاج و بخشی از جنوب شرق آسیا مانند اندونزی و بخش‌هایی از آمریکای جنوبی مانند اکوادورکشت می‌شود.
در ۳۹ سال، تولید کاکائو ۱۹۴٪/۶ بیشتر شده‌است. میانگین این افزایش ۲٪/۸۱ بود.
۱۹۷۴: ۱٬۵۵۶٬۴۸۴ تن
۱۹۸۴: ۱٬۸۱۰٬۶۱۱ تن
۱۹۹۴: ۲٬۶۷۲٬۱۷۳ تن
۲۰۰۴: ۳٬۶۰۷٬۰۵۲ تن
۲۰۱۳: ۴٬۵۸۵٬۵۵۲ تن
بلژیک با سرانه مصرف ۵/۵ کیلوگرم در سال (۱۰ برابر دیگر کشورها) پر مصرف‌ترین کشور کاکائو در جهان است.
ویژگی‌های کاکائو مانند قهوه است. کاکائو با داشتن آنتی‌اکسیدان ویژگی دشمنی سرطان دارد. به گونه‌ای که سه برابر چای سبز، از دچار شدن به سرطان جلوگیری می‌کند. دانه این گیاه تقویت‌کننده قلب است و افزون بر محتوای اندازه بسیار ازنه و چربی است.
در شیمی به یک استر یا یک نمکِ اسید کربنیک، کربنات می‌گویند.
یون کربنات، یک آنیون چند اتمی با فرمول تجربی CO-2 است. جرم مولکولی کربنات ۰۱/۶۰ آ اِم یو (دالتون) است. این مولکول از یک اتم کربن که به‌وسیلهٔ ۳ اتم اکسیژن با چیدمان سه‌وجهی فراگرفته شده، تشکیل شده و تقارن مولکولی D دارد. یون کربن دارای یک بار قراردادی ۲- است و بار مزدوج یون هیدروژن کربنات (HO-)، که خود بار مزدوج کربنیک اسید (HCO) است، می‌باشد.
ساختار لوویس پیوندهای کربنات با دو پیوند یگانه C-O و یک پیوند دوگانه C=O نمایش داده‌می‌شود. این ساختار به خوبی بیانگر پیوندها نیست:
ساختار رزونانسی کربنات هم بدین شکل است:
در واقع CO-2 سه پیوند C-O برابر و هم‌اندازه دارد:
احمد خلیلی (زادهٔ ۱۳۲۲ قزوین - درگذشته ۱۳۸۷) نقاش ایرانی بود. خلیلی از ۱۳ سالگی شاگرد «مرشد محمد نقاش» شد و در کارگاه او در کنار حسین قوللر آغاسی، محمد مدبر، حسن اسماعیل‌زاده، عباس بلوکی فر و حسین همدانی به یادگیری نقاشی قهوه‌خانه‌ای پرداخت. او از سال ۱۳۵۳ تا ۱۳۷۲ در آتلیه نقاشی سازمان صدا و سیما به کار مشغول و در سال ۱۳۷۲ نیز بازنشسته شد.
برخی از آثار احمد خلیلی در موزه هنرهای معاصر تهران، دفتر امور هنرهای تجسمی وزارت ارشاد، کاخ موزه نیاوران، کاخ موزه سعدآباد و موزه آزادی حفظ و نگهداری می‌شوند.
نقاشی قهوه‌خانه‌ای، بازتابی صادق و اصیل از هنر هنرمندانی عاشق و دلسوخته است. این هنر پدیدهایی نوظهور در تاریخ نقاشی ایران است كه همراه حفظ تمامی ارزش های منطقی هنر مذهبی و سنتی ایران، به ضرورت نیاز و خواست مردم و به پاس احترام به باورهای مردم متولد  شد. از آنجا كه تعداد باسوادان در بین عموم مردم اندک بود و هزینه کردن برای نسخه برداری از كتاب ها برای همه مقدور نبود، نقل داستان یکی از دل‌انگیزترین سرگرمی‌های پیشینیان به حساب می‌آمد.  نقالان در كاخ‌ها و دربار و همچنین در میان عموم مردم به روایت‌گری می‌پرداختند.
ریشه‌ی نقاشی خیالی‌نگاری را محققین به دوره آل بویه نسبت داده‌اند كه برای برپایی مراسم  سوگواری امام حسین (ع) نقش شده است. پس از آن در دوره صفوی و زمان سلطنت شاه اسماعیل اول برای ترویج روحیه‌ی سلحشوری سربازان، پرده‌هایی از واقعه عاشورا همراه  سپاهیان فرستاده می‌شد و نقالانی این پرده‌ها را نقل می‌كردند.
نقاشی قهوه‌خانه‌ای عنوانی‌ست كه زنده یاد كریم امامی به دلیل سکونت و استقرار نقاشان در قهوه‌خانه‌ها به این نقاشی بخشید؛ اما خود نقاشان شیوه‌ی كار خود را خیال‌نگاری می‌دانند. با نقاشی خیالی‌نگاری، هنر تصویرسازی توانست پس از سده‌ها از كاخ ها و دربارها و از كتب نفیس بیرون آمده و در دسترس مردم عادی قرار گیرد. اساتیدی مانند استاد احمد خلیلی، بانیان مکتبی اصیل بودند و فراخور شأن و آبروی این هنر مردمی کوشیدند تا نقاشی قهوه‌خانه در تاریخ هنر ایران در مقامی بس والا و پایدار برجای بماند.
در سال‌های اخیر نقاشی قهوه‌خانه در حال نابودی و فراموشی است و علی رغم احساس نیازی كه برای حفظ نقاشی قهوه‌خانه‌ای وجود دارد ، كسی متولی حفاظت و حراست از آن به عنوان میراث گذشتگان این سرزمین نیست.
از كودكی تا نوجوانی
استاد احمد خلیلی در سال 1322، در محله‌ای نزدیک مقبره امامزاده حسین (ع)، در قزوین به دنیا  آمد. پنج ساله بود كه به همراه خانواده از قزوین به تهران رفتند. پانزده سال داشت كه با كارگاه  نقاشی "مرشد محمد نقاش" آشنا شد. به همه‌ی اعضای خانواده گفته بود كه خط و نقاشی را  بیشتر از هر كاری دوست دارد. پدرش او را بسیار نصیحت می‌كرد كه "نقاشی برات نون و آب نمیشه". در نهایت یک روز، با همسایه شیشه بر پایین خانه‌شان ترک دوچرخه به بازارچه  كلعباسعلی (خیابان البرز) كوچه حمام برق پیش مرشد محمد رفت. سال‌ها بعد فهمید استاد محمد مدبر و استاد حسین قوللر آقاسی كه آنجا رفت و آمد می‌كردند و تابلو نقاشی می‌كردند ا  بنیانگذاران نقاشی قهوه‌خانه‌ای بودند.
استاد احمد خلیلی در همان سال ها نقاشی را از استاد محمد مرشد كه تسلط كاملی بر روی  سبک‌های نقاشی قهوه‌خانه‌ای داشت یاد‌گرفت. در كنار نقاشی، یادداشت خاطرات روزانه عادت همیشگی استاد شده بود. در پایان هر روز روی قطعه ای كاغذ یا مقوا خاطرات روزانه‌ی خود را یادداشت می‌کرد. فکر می‌كرد از آنجایی كه حافظه‌ی خوبی ندارد این یادداشت ها ممکن است درجایی به كمکش بیاید. یا شاید به کار نویسنده‌ یا شخص دیگری بیاید که بخواهد زندگی یک هنرمند نقاش را به تصویر بکشد.
او در یادداشت‌هایش نوشته است:" كارگاه مرشد محمد نقاش جایی بود كه بی‌آنکه بدانم با بنیان‌گذاران نقاشی‌قهوه‌خانه‌ای آشنا شدم. هر روز در كنار آب و جار و كردن كارگاه و خرید مایحتاج روزانه مرشد محمد، مطلب جدیدی درباره ی نقاشی یاد می‌گیرم." استاد احمد خلیلی، هم دوره‌ی استادان نقاشی‌قهوه‌خانه‌ای مانند حسن اسماعیل‌زاده، عباس بلوكی‌فر و حسین همدانی بود.
استاد خلیلی در سال 1346 با دختردایی‌اش، فاطمه خانم ازدواج كرد و چند سال بعد صاحب چهار فرزند به نام‌های رضا، علی، داود و سعید شد. استاد درباره‌ی همسرش نوشته  است: "فاطمه همه‌ی هست و نیست من برای همه‌ی سال‌های زندگی ام. با حضور فاطمه در انجام همه‌ی كارهایم انگار جدی‌تر شده‌ام."
كار در صداوسیما
استاد خلیلی در سال 1354 در آتلیه‌ی نقاشی سازمان صدا و سیما مشغول به كار شد. ایشان در  یادداشت هایش نوشته است: "به دنبال آگهی در یک روزنامه به طور معجزه آسایی سر از سازمان  رادیو تلویزیون ملی ایران درآوردم. كار چه كسی غیر از خدا می‌توانست باشد. با حداقل مدرک  تحصیلی و حداكثر سن 32 سال. پس از یک دوره‌ی كوتاه مدت سه ماهه آموزشی، رسماً رسم  شدم. باوركردنی نبود و نیست. اما شد، چون خدا می‌خواست." استاد احمد خلیلی در طول این سال‌ها آثار بسیاری، به ویژه در سبک نقاشی قهوه‌خانه‌ای، خلق كرد.
تعداد 129 تابلو نقاشی با سبک نقاشی‌قهوه‌خانه‌ای، كلاسیک، قاجاری و امپرسیونیسم در ابعاد مختلف در كشورهای ایران (تهران، قزوین، مشهد، قم، فرهنگسرای نیاوران، بنیاد ایرانشناسی) آمریکا، انگلستان، آلمان، هند و هاوایی بر جای مانده است. ایشان در سال 1372 از سازمان صدا  و سیما بازنشسته شد.
قهوه‌خانه سنتی آذری كه سال 1372 توسط شهرداری تهران بازسازی و با مدیریت برادران آذری اداره می‌شد، جایگاه هنرمندان و هنر‌دوستان كشور گردیده بود. استاد احمد خلیلی در همان  سال، در قسمت شاه‌نشین قهوه خانه سنتی آذری مشغول به كشیدن نقاشی قهوه خانه‌ای بود و همه روزه بعد از ظهرها، چند ساعت از وقت خود را در این نمایشگاه عمومی می گذراند. در  قهوه‌خانه، نقالی و شاهنامه خوانی بسیار رایج بود و استاد احمد خلیلی نیز بر داستان زندگی امامان و شاهنامه فردوسی تسلط داشت.
در قهوه‌خانه سنتی آذری تابلوهایی از استاد احمد خلیلی با مضامین داستان رستم و اشکبوس، در آتش  رفتن سیاووش، رستم و سهراب، صحنه‌ی آتش زدن خیمه های حضرت اباعبدالله‌الحسین (ع(،  درویش، رستم و تهمینه، و جنگ رخش و شیر به چشم میخورد.
استاد احمد خلیلی در بیش از 20 نمایشگاه گروهی در تهران حضور داشتند و چندین ورک‌شاپ در شهرهای بم، قشم و مشهد برگزار كردند. ایشان در سال‌های 1374 و 1376، در دوسالانه‌ی موزه‌ی هنرهای معاصر حضور داشته‌اند. مصاحبه‌ها و مقالات متعددی از ایشان در  روزنامه‌های خراسان، قدس، ابرار، همشهری و ایران چاپ شده است. آثار استاد احمد خلیلی هم اكنون در موزه‌ی هنرهای معاصر تهران، دفتر امور هنرهای تجسمی وزارت ارشاد، كاخ- موزه  نیاوران، كاخ- موزه سعدآباد و موزه‌ی آزادی نگهداری می‌شود. این استاد نقاشی، آخرین اثر خود را در كارگاه نقاشی قهوه‌خانه، به مناسبت سالروز حماسه‌ی جاودانه‌ی آزادی خرمشهر ارائه كرد.
ویژگی كارها
نقاشی قهوه‌خانه‌ای از نظر محتوا شامل سه ویژگی می‌شود كه هر سه این ویژگی‌ها در آثار استاد احمد خلیلی مشهود است. ویژگی اول روحیه‌ی ملی است كه برگرفته از ادبیات و حماسه های ملی ایران است. دوم، رنگ و بوی بومی و سنتی است كه برگرفته از رسوم و سنت‌های رایج در بین عموم مردم ایران است و سوم، روحیه‌ی مذهبی است كه  بازتابی از روایات، احادیث، داستان‌ها و حماسه‌های اسلامی است. استاد همواره سعی داشت قلمی كه روی بوم می‌گذارد حماسه و وقایعی همچون عاشورا را زنده كند.
در طول هشت سال جنگ نیز صدها عکس شهید در شهرک ولیعصر منطقه 18( محل سکونت ایشان)، به رایگان و با جان و دل نقاشی كرد‌ند و امروز در هر منزل شهید، مسجد و هیئتی نقاشی استاد به دیوار آویخته شده است. استاد احمد خلیلی در حوزه‌ی مجسمه سازی، ادبیات و شعر و مقاله‌نویسی نیز فعالیت می‌کردند اما جامعه هنری ایشان را به عنوان نقاش قهوه‌خانه‌ای می شناسد.
"شعر گفته‌ام، اما شاعر نیستم. مجسمه ساخته‌ام، اما مجسمه ساز نیستم، مطلب و مقاله بسیار نوشته‌ام، اما نویسنده نیستم. با حروف و كلمات اشکال و خطوط بدیعی خلق كرده‌ام و تایپوگرافیست نیستم، آثار بسیار دقیق و زیبا از نقاشی قاجاریه مو به مو كپی كردم و نقاش قاجاری هم نیستم. ده‌ها تابلو رنگ روغن به سبک و سیاق سورئال كشیده‌ام، بی آنکه سورئالیسم باشم. این همه را گفتم و نوشتم تا تو بدانی صدها تابلو نقاشی قهوه‌خانه‌ای كاركرده‌ام بی‌آنکه نقاش  قهوه‌خانه‌ای باشم. ای عجب كه میان هستم و نیستم." استاد احمد خلیلی در 21 تیرماه بر اثر سرطان ریه در سن 64 سالگی در تهران درگذشتند. ایشان یکی از آخرین بازماندگان نقاشی قهوه‌خانه‌ای در دهه‌های 70 و 80 در ایران بودند كه آثار ماندگاری در عرصه هن‌های سنتی ایران به جا گذاشتند.
ماسانوری تاکاهاشی آهنگ ساز و نوازنده ژاپنی در ۴ فوریه ۱۹۵۳ در شهر تویوهاشی در کشور ژاپن به دنیا آمد. بعدها دوستانش نام مستعار کیتارو را برای وی برگزیدند.
او سابقاً ساکن ایالت کلرادو در آمریکا در مزرعه شخصی خود بود، اما هم‌اکنون ساکن شهر سباستوپل در شهرستان سونوما در شمال سانفرانسیسکو است.
کیتارو حد فاصل ۲۳ تا ۲۶ مهر ۱۳۹۳ در تالار وزارت کشور توسط شرکت طنین رؤیایی پارسه و سپیدنمای دوران با همراهی گروه ارکستر سمفونیک ایران به روی صحنه رفت.
او در خانواده‌ای به دنیا آمد که پیرو مذهب شینتو بودند. پدر و مادر او هر دو کشاورز بودند. او از کودکی متوجه می‌شود که با دهقانان اطراف خود متفاوت است و همیشه در سرش صدای موسیقی می‌شنود. پس یک گیتار می‌خرد و بدون معلم و با روش سعی و خطا گیتارنوازی می‌کند. به گفته خودش او که هرگز معلم نداشته آموخته‌است که تنها به گوش‌ها و احساسات خود اعتماد کند. باورش دشوار است، ولی یکی از بزرگ‌ترین آهنگ سازان جهان سواد موسیقی به مفهوم کلاسیکش را ندارد. کیتارو می‌گوید: من هرگز تحصیل نکرده‌ام. من نمی‌توانم نتهای موسیقی را بخوانم یا بنویسم. اما انگشتانم حرکت می‌کنند و من متعجب می‌شوم که این موسیقی از کجاست، من آهنگ‌هایم را می‌نویسم ولی در واقع آن‌ها متعلق به من نیستند.
همین آوای درونی او را بر آن می‌دارد تا پس از پایان دبیرستان، قید شغلی را که پدر و مادر برایش در شرکتی محلی دست و پا کرده بودند، بزند و راهی سفر به شهرهای بزرگ ژاپن شود تا شاید بتواند در آن جا موسیقی را به حرفه خود تبدیل کند. کیتاروی جوان در ابتدا مجبور می‌شود در رستوران‌های توکیو و یوکوهاما گارسونی کند، اما کم‌کم به دلیل تجربه‌اش در نواختن چند ساز مختلف توانست در کلوبهای شبانه به عنوان نوازنده استخدام شود.
پس از مدتی کیبورد نوازی در کلوب‌های شبانه با ساز جادویی سینتی سایزر آشنا می‌شود و این نقطه عطفی برای او و حتی موسیقی جهان است. پس از مدتی کار با سینتی سایزر به گروه «خانواده خاور دور» می‌پیوندد و با آنان در سراسر اروپا کنسرت می‌دهد. بالاخره در سال ۱۹۷۶ حس می‌کند که آمادهٔ ساختن نخستین آلبوم خود است. در سال ۱۹۷۷ دو آلبوم نخستش «داستان ماه کامل» و «بهشت» را منتشر می‌کند. پس از موفقیت آلبوم‌ها و اجرای چند کنسرت، شبکه تلویزیونی «ان‌اچ‌کی» برای ساخت موسیقی سریال مستند «جاده ابریشم» به سراغ او می‌آید. نمایش این مستند و انتشار آلبوم آن، موجی از شهرت و محبوبیت بین‌المللی را به همراه دارد که در نهایت منجر به بردن جایزه گرمی و جایزه گلدن گلوب و ساخت موسیقی فیلم «بهشت و زمین» برای الیور استون کارگردان آمریکایی می‌شود. وی تاکنون ۳۰ آلبوم منتشر کرده که بسیاری از آن‌ها جزو پرفروش ترین‌ها بوده‌اند. برای مثال از آلبوم «روشنی یک روح» تاکنون تنها در آمریکا حدود ۲ میلیون نسخه به فروش رفته‌است. او اکثر آثارش را در استودیو شخصی‌اش در یکی از کوهپایه‌های ژاپن ساخته، نواخته و ضبط کرده‌است.
دهقانان کوهپایه‌های فوجی یاما اکنون ۲۵ سال است که در ماه اوت هر سال در آن شبی که ماه کامل است، از شامگاه تا سپیده دم را با صدای تایکو (طبل بزرگ ژاپنی) به صبح می‌رسانند. طبق سنت ژاپنی، تایکو نوازی نوعی ادای نذر است. تایکو نوازی ماه آگوست در معبد بودایی «ایکه گامی هونموجی» نیز ادای نذر کیتارو است. او برای شکرگزاری از مادر زمین، سالی یک شب طی مراسمی که ژاپنی‌ها آن را جشن ماه کامل می‌نامند تا صبح بر تایکو می‌کوبد. آن قدر می‌کوبد و می‌کوبد که اغلب از دستانش خون جاری می‌شود، اما صدای طبل هرگز تا طلوع آفتاب قطع نمی‌گردد.
در شیمی آلی به یک شکل میانه از پروتون‌زدایی کربنیک اسید بی‌کربنات یا هیدروژن‌کربنات می‌گویند. بی‌کربنات در دستگاه تنظیم پی‌اچ بدن نقشی حیاتی دارد. بی کربنات‌ها باعث سختی آب هم می‌شوند. اگر بی کربنات با +H ترکیب شود کربنیک اسید را به وجود می‌آورد. کربنیک اسید باعث اسیدی شدن خون می‌شود. کربنیک اسید از ترکیب کربن دی‌اکسید و آب به وجود می‌آید. عامل ترکیب این دو مولکول آنزیم کربنیک انیدراز هست که در غشای داخلی گلبول قرمز خون وجود دارد.
بیکربنات می‌تواند توسط یاخته‌های کبد (ذخیره شده در کیسه صفرا) و لوزالمعده به روده باریک ترشح شود تا ph در درون روده باریک قلیایی شود و افزایش یابد علاوه برآن یاخته‌های پوششی مخاط روده باریک نیز، خود می‌توانند بیکربنات را ترشح کنند.
یون بی‌کربنات یا یون هیدروژن‌کربنات یک آنیون با فرمول تجربی HCO− و جرم مولکولی 01/61 amu (دالتون) است. این مولکول از یک اتم کربن که به‌وسیلهٔ ۳ اتم اکسیژن که یکی از آن‌ها با یک هیدروژن پیوند دارد و با چیدمان سه‌وجهی فراگرفته شده، تشکیل شده دارد. یون کربن دارای یک بار قراردادی ۱- است و بار مزدوج کربنیک اسید (HCO) و اسید مزدوج کربنات (CO2−) می‌باشد که در واکنش‌های زیر با آن به تعادل شیمیایی می‌رسد:
CO2− +2 HO ⇋ HCO− + HO + OH− ⇋ HCO +2 OH−
HCO +2 HO ⇋ HCO− + HO+ + HO ⇋ CO2− +2 HO+
در شیمی انرژی فعال‌سازی یک نوع انرژی است که اولین بار در سال ۱۸۸۹ توسط شیمی‌دان سوئدی سوانت آرنیوس معرفی شد. به میزان انرژی لازم برای شروع یک واکنش شیمیایی ،انرژی فعال سازی یا اکتیواسیون می گویند یا به طور خلاصه می شود: انرژی به انرژی لازم برای آغاز واکنش گفته می‌شود. این انرژی با E مشخص شده و مقدار آن با واحد کیلوژول بر مول بیان می‌شود.
خیار یا به فارسی افغانستان بادرنگرونق صنعت کشت گلخانه‌ای در ولایت فراه افغانستان گیاهی از خانوادهٔ کدوییان است. خیار ساقه‌ای بالارونده دارد که میوه‌ها از آن آویزان می‌شوند این ساقه نیز به عنوان گیاه خوراکی استفاده می‌شود. خیار در واقع نوعی سبزی است.
ساقه‌های گیاه خیار حالت رونده دارد و دور هر تکیه‌گاهی می‌پیچد. همچنین خیار می‌تواند به صورت هیدروپونیک بدون ریشه در زمین رشد کند و اگر تکیه گاه نداشته باشد در سطح زمین پیچ بخورد. خیار برگ‌های بزرگی دارد و می‌تواند روی دیگر میوه‌ها سایه بیاندازد. خیار معمولاً استوانه شکل است و می‌تواند تا ۶۰ سانتیمتر در طول و ۱۰ سانتیمتر در قطر رشد کند. از دیدگاه گیاه‌شناسی، خیار یک سَته است به عبارت دیگر میوه ای است که بخش بیرونی آن سخت است و در درون هیج تقسیم‌بندی ندارد. اما مانند گوجه فرنگی و کدو، در آماده‌سازی و خوراک با آن مانند تره‌بار برخورد می‌شود. برپایهٔ جدول بالا ۹۵ درصد خیار آب است.
رقم‌های کمی از خیار بدون لقاح تخمک به‌وجود می‌آیند به این معنی که میوه‌ها بی دانه‌اند و برای ایجاد آنها گرده‌افشانی صورت نگرفته‌است. گرده افشانی برای این نوع خیار باعث کاهش کیفیت آن می‌شود. در آمریکا خیارها در گلخانه‌هایی تولید می‌شوند که زنبور نباشد در اروپا هم در فضای باز اما در مکان‌هایی پرورش داده می‌شوند که دسترسی زنبور به آن ممکن نباشد.
به هر حال رقم‌های کمی از خیار بی دانه‌اند بلکه بیشتر آنها دانه دارند و به گرده افشانی نیازمندند. سالانه هزاران زنبور عسل به باغ‌های خیار آورده می‌شوند تا گرده افشانی کنند البته دیگر گونه‌های زنبور مانند خرزنبوریان هم به گرده‌افشانی می‌پردازند. خیار گیاهی خود ناسازگار است به عبارت دیگر برای گرده‌افشانی در آن حتماً باید یک گیاه دیگر وجود داشته باشد تا دانهها تشکیل شوند. البته رقم‌های خودسازگار هم وجود دارد اما آنها با لیمو هم خانواده‌اند. از نشانه‌های گرده افشانی ضعیف داشتن میوه‌هایی با ظاهری نامتعارف (گاهی دوقلو) است یا افتادن شکوفه‌های گیاه است.
معمولاً در خیار معمولی نخست شکوفه‌های نر سپس شکوفه‌های ماده پدید می‌آیند و البته شمار آنها تقریباً با هم برابر است. اگر بخش زایشی گیاه تازه باشد شکوفه‌ها همه ماده می‌شوند. اما در خیار گلخانه‌ای یا خیار درختی گل‌ها کامل هستند؛ یعنی گل‌های نر و ماده از هم جدا نیستند.
۱۰۰ گرم خیار با پوست خام، ۹۵ درصد آب دارد و می‌تواند ۶۷ کیلوژول انرژی تولید کند. مواد مغذی ضروری برای بدن در خیار چندان فراوان نیست غیر از ویتامین کا که ۱۶ درصد نیاز روزانه را تأمین می‌کند.
حدود هزاران رقم کشاورزی از خیار وجود دارد که البته همهٔ آن‌ها خوراکی نیستند.
پژوهشگران معتقدند منشأ پیدایش گیاه خیار، کشور هند است که امروزه این کشور یکی از بزرگ‌ترین ذخایر ژنتیکی گیاه خیار را در اختیار دارد. بیش از سه هزار سال است که در منطقهٔ غرب آسیا کشت خیار رایج بوده و به احتمال فراوان این سبزی توسط رومی‌ها به مردم کشورهای اروپایی معرفی شده‌است. طبق تحقیقات و مطالعات انجام شده در سطح جهان مشخص شده که منشأ خیار در کشور هند در کوهپایه‌های هیمالیا است و بیش از سه هزار سال در این منطقه کشت و پرورش می‌یابد. از هند به کشورهای یونان و روم باستان منتقل شده‌است و رومی‌های باستان علاقه زیادی به این سبزی داشته‌اند. سابقه کشت در فرانسه به قرن نهم میلادی و در انگلستان به قرن چهاردهم میلادی بازمی‌گردد، که توسط رومیان به این مناطق منتقل شده‌است. اسپانیایی‌ها هم را به مناطق حوزه قاره آفریقا انتقال داده‌اند. در کشور آمریکا نیز سابقه کشت به اواسط قرن شانزدهم میلادی بازمی‌گردد.
با توجه به دست‌نوشته‌های پلینی، امپراتور روم «تیبریوس» در طول فصل تابستان و زمستان از خیار به عنوان یک میوه روی میز غذای خود استفاده می‌کرده‌است، به علت علاقه زیاد امپراتور روم به این سبزی، پرورش آن در تمامی فصول سال متداول و گلخانه مخصوصی بدین منظور تأسیس شده‌است. رومیان باستان از برگ‌های خیار برای درمان محل گزش عقرب، افزایش بینایی و برای دور کردن موش استفاده می‌کرده‌اند. در قرن شانزدهم میلادی کشاورزان آمریکایی با استفاده و تبادل اطلاعات با کشاورزان اسپانیایی، اقدام به تولید و تکثیر انواع گیاهان کشت شده در اروپا از جمله خیار کردند. در قرن ۱۷ میلادی علیه مصرف میوه‌ها و سبزیجات نپخته در کشور آمریکا جنبش‌هایی به راه افتاد و مردم معتقد بودند نباید از سبزیجات و میوه‌های نپخته مصرف کرد به همین علت از خیار برای تغذیه گاوها استفاده می‌شد که از همین زمان اصطلاح خیار گاوی در آمریکا متداول شد.امیری خوریه، محمدمهدی. مقاله بررسی خیار. ضمیمه دانش، روزنامه اطلاعات.1392/10/14
امروزه بزرگ‌ترین تولیدکننده خیار در سطح جهان، کشور چین با بیش از ۷۹ درصد تولید جهانی خیار و خیارشور است و پس از آن کشورهای ترکیه، روسیه، ایران و مکزیک قرار دارند. تولید سالانه خیار در سراسر جهان حدود ۹۱ میلیون تُن (۹۱میلیارد کیلوگرم) برآورد شده‌است.
سه گونه اصلی از خوراکی وجود دارد که شامل معمولی، ترشی و چنبر می‌شود.امیری خوریه، محمدمهدی. مقاله بررسی خیار. ضمیمه دانش، روزنامه اطلاعات.1392/10/14
History links and bibliographic references
مس (II) اکسید (CuO) یک ترکیب معدنیِ جامدِ اکسید مس است که به نام تئوریت نیز شناخته می‌شود.
میمون‌های جیغ‌کش زیرخانواده ای از میمون است که بیشتر در جنگل‌های آمریکای جنوبی یافت می‌شوند. برخی از این میمون‌ها تا ۱۲۰ سانتی‌متر قد می‌کشند و بزرگ‌ترین میمون‌های بر جدید به حساب می‌آیند. این میمون‌ها جیغ‌های بلندی می‌کشند که حتی تا ۵ کیلومتر و در جنگل‌های انبوه نیز شنیده می‌شود.مجله دانشمند، شماره۵۳۹، شهریور ۸۷
مس (II)سولفات یا کات کبود یا زاج کبود یک ترکیب شیمیایی با فرمول CuSO یا ۵ آبه است. این ماده (که در اصل عضوی از خانواده نمک هاست) مجموع چند ترکیب است که در میزان آبپوشیدگی با هم تفاوت دارند. شکل بی آب مس سولفات، پودر سبز کم رنگ یا سفید مایل به خاکستری است؛ در حالی که مس سولفات پنج آبه که رایج‌ترین شکل این ماده است، به رنگ قرمز سولفات به همراه واکنش حرارت زا در آب حل می‌شود و ترکیب مایع به دست می‌دهد که هندسه مولکولی ده سطحی و خاصیت پارامغناطیسی دارد. از اسامی دیگر مس سولفات می‌توان به کات کبود اشاره کرد.
سولفات مس به صورت صنعتی از طریق الکترولیز فلز مس با سولفوریکیت اسید غلیظ یا اکسید مس (I) با سولفوریک اسید رقیق تهیه می‌شود. مس سولفاتز برای مصارف آزمایشگاهی معمولاً به صورت آماده تهیه می‌شود. شکل بدون آب مس سولفات به عنوان ماده معدنی کمیاب با نام کالکوسیانیت وجود دارد. سولفات مس آبدار در طبیعت با عنوان کالکانتیت (پنج آبه) و دو مورد کمیاب تر بوناتایت (سه آبه) و بوثایت (هفت آبه) ایجاد می‌گردد.
سولفات مس ریز مغذی کشاورزی، کات کبود یا سولفات مس به رنگ آبی و بدون بو که دارای کاربردهای مختلفی در زمینه‌های کشاورزی، صنعتی، شیمی و طبی دارد. برای تهیه سولفات مس می‌توان از مس و اسید سولفوریک استفاده کرد. با این وجود مس از لحاظ تجاری به صورت ورقه‌های بزرگ و به عنوان یک منبع اقتصادی در کشور ایران در دسترس است. مس سولفات پنج آبه به سهولت در آب حل می‌شود. هم چنین در متانول و گلیسرول وتا حدی در اتانول قابل حل است. وقتی که کریستال‌های آبی مس سولفات در شعله باز گرما داده می‌شوند بدون آب می‌شوند و به رنگ سفید خاکستری در می‌آیند.
سولفات مس با فرمول CuSO - 5HO دارای کریستال‌های آبی رنگ، شفاف و پودر به رنگ آبی روشن می‌باشد. کریستال‌های سولفات مس در هوای خشک به تدریج شکفته می‌شود. در دمای ۴۵ درجه دو مولکول آب خود را از دست می‌دهد و در ۱۱۰ درجه، چهار مولکول آب کریستالی را از دست می‌دهد و آخرین آب کریستالی را در دمای ۲۵۰ درجه سانتیگراد از دست می‌دهد. این ماده در دمای ۴۰۰ درجه تجزیه می‌شود. وزن مخصوص آن ۲٫۸۷ است. یک گرم سولفات مس در ۳ میلی لیتر آب سرد و ۰٫۵ میلی لیتر آب جوش حل می‌شود و حلالیت آن در آب محتوی اسید سولفوریک کاسته می‌شود. مس سولفات یا گوهر آبی یا زاج کبود؛ یک ترکیب شیمیایی است که در گستره وسیعی از صنایع مورد استفاده قرار می‌گیرد. این نمک بسته به درجه آب پوشی به صورت یک سری ترکیبات متفاوت یافت می‌شود. کالکوسیانیت (یک نوع سنگ معدن مس) فرم بدون آب مس سولفات است و یک ماده معدنی کمیاب است و به صورت پودر سبز کم رنگ یا سفید مایل به خاکستری می‌باشد. فرم‌های آبپوشیده متنوعی از مس سولفات شامل مس سولفات سه آبه، پنج آبه و هفت آبه موجود است. با این وجود مس سولفات پنج آبه (CuSO4.5H2O) متداول‌ترین فرم این نمک است که آبی روشن است و به نام کالکانتیت (سنگ خاردار) شناخته می‌شود. رنگ آبی روشن کریستال‌های مس سولفات آبپوشیده که به دلیل وجود آب متبلور شده‌است بهترین راه برای تمایز بین فرم بدون آب و آب‌پوشیده‌است.
کات کبود تنها در صنایع و کشاورزی کاربرد ندارد. این ماده در استخرها یا برخی از آزمایشگاه‌ها (بویژه آزمایشگاه‌های کشت سلولی) برای جلوگیری از رشد قارچ و باکتری استفاده می‌شود. این ماده خاصیت گندزایی قوی دارد و به دلیل قیمت نسبت ارزان آن، در استخرها یا بعضی آکواریوم‌ها نیز استفاده می‌شود. (جلوی رشد جلبک‌ها را نیز می‌گیرد)
مس(II) سولفات تری‌هیدرات با فرمول شیمیایی یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۱۳٫۶۵۴ g/mol می‌باشد.
نهنگ آبی (نام علمی: "Balaenoptera musculus") که به وال آبی نیز معروف است یک نوع پستاندار دریایی است که دارای حداکثر اندازهٔ ۳۰ متر و وزنی معادل ۱۷۳ تن است. نهنگ آبی سنگین‌ترین جانوری است که تا کنون بر روی کرهٔ زمین زیسته‌است. دانشمندان اندازهٔ این حیوان را با بزرگ‌ترین دایناسور و بزرگ‌ترین حیوان خشکی‌زی در تاریخ یعنی آمفیکوئلیاس مقایسه می‌کنند. Retrieved on 2007-05-29. Retrieved on 2007-05-29. این جانور در مناطق مختلفی از دنیا یافت شده و دارای پنج زیرگونه شناخته شده‌است.
نهنگ‌های آبی از گونه‌های دیگر نهنگ‌ها طول عمر بیشتری دارند. نهنگ‌های آبی به صورت طبیعی عمری بین ۹۰ تا ۱۰۰ سال دارند. پیرترین نهنگ شکار شده توسط بشر بیش از 200 سال عمر داشته است.
بزرگ‌ترین نوزاد جانوری که در همهٔ دنیا زاییده می‌شود، نوزاد نهنگ آبی است. این نوزادها رشد خیره‌کننده‌ای دارند؛ به گونه‌ای که در ۷ ماههٔ نخست زندگی خود، روزانه تقریباً ۱۰۰ گالن (در حدود ۳۷۹ لیتر) از مادر خویش شیر می‌نوشند و تقریباً ۲۰۰ پوند (۹۱ کیلوگرم) در هر روز بر جرمشان افزوده می‌گردد و ماهیچه های آن وزنی برابر یک فیل بالا دارند. یک نهنگ جوان در هر روز می‌تواند تقریباً ۴ تن کریل بخورد.
بسیاری از دانشمندان عقیده دارند که نهنگ آبی بزرگ‌ترین پستانداری است که تا کنون روی زمین زندگی کرده، حتی با وجود دایناسورها. بزرگ‌ترین دایناسوری که تا کنون کشف شده دایناسور آمفیکوئلیاس است که در حدود ۱۳۰ تن یعنی ۷۰ تن سبک‌تر از یک نهنگ آبی بوده‌است. قلب نهنگ آبی که بزرگ‌ترین قلب جهان شناخته می‌شود ۱۸۰ کیلوگرم وزن دارد و در هر بار تپش می‌تواند ۲۲۰ لیتر خون را در بدن این حیوان به گردش درآورد.نهنگ بزرگترین قلب جهان را دارد ، نیوز لینک.
نهنگ‌های آبی توان تولید صداهای مختلفی را دارند. نهنگ نر برای جذب نهنگ‌های ماده فریادهایی می‌زند که قدرت ۱۸۰ دسی‌بل دارد.مجله دانشمند، شماره ۵۳۹، شهریور ۱۳۸۷، صفحهٔ ۸۴ این فریادها از فاصلهٔ بیش از ۸۰۰ کیلومتری تشخیص‌پذیرند. صدای نهنگ آبی بلندترین صدایی است که یک موجود زنده می‌تواند تولید کند.
دانشمندان اعتقاد دارند که در دهه ۱۹۶۰ (میلادی)، حدود ۲۰۰٬۰۰۰ نهنگ آبی در جهان زندگی می‌کرده‌اند، ولی در دههٔ نخست هزارهٔ سوم، فقط و فقط حدود ۱۰٬۰۰۰ نهنگ آبی زنده مانده‌اند که این نشان‌دهندهٔ به‌مخاطره‌افتادن بقای ایشان است. این موجود در خطر انقراض قرار دارد.
به گفته موزه سلطنتی انتاریو، تنها حدود ۲۵۰ نهنگ آبی در شمال غرب اقیانوس اطلس باقی مانده‌اند.موزه سلطنتی کانادا انتقال جسد دو نهنگ «در حال ترکیدن» را بر عهده گرفت، بی‌بی‌سی فارسی
اوگانسون یک عنصر شیمیایی مصنوعی است که با نماد شیمیایی Og و عدد اتمی ۱۱۸ نمایش داده می‌شود. اوگانسون برای اولین بار در سال ۲۰۰۲ میلادی در مؤسسه مشترک تحقیقات هسته‌ای واقع در دوبنا در نزدیکی مسکو و توسط یک گروه تحقیقاتی مشترک آمریکایی-روسی تهیه شد. در دسامبر ۲۰۱۵ میلادی، این عنصر توسط آیوپاک رسماً به عنوان یک عنصر جدید معرفی شد. اوگانسون در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۶ به صورت رسمی نام‌گذاری شد. نام این عنصر به افتخار فیزیک‌دانی به نام یوری اوگانسیان برگزیده شده‌است که نقشی اساسی در کشف این عنصر به‌عنوان سنگین‌ترین عنصر جدول تناوبی داشته‌است. اوگانسون در کنار سیبورگیم تنها عناصری هستند که نام آن‌ها به افتخار فردی انتخاب شده که در زمان نام‌گذاری عنصر زنده بوده‌اند.
اوگانسون یک عنصر بلوک پی و آخرین عنصر دوره هفتم است. اوگانسون در حال حاضر تنها عضو مصنوعی گروه ۱۸ می‌باشد. این عنصر دارای بزرگ‌ترین عدد اتمی و جرم اتمی در بین تمامی عناصر کشف شده تاکنون است.