moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
استخراج منیزیم از آب دریا به علت توجه بیش از پیش به این حوضه، امروزه به روش‌های مختلفی انجام می‌شود که عبارت‌اند از: روش‌های الکترولیتی، استفاده از رزین‌های تبادلگر یونی، استفاده از جاذب‌ها، استفاده از غشاهای اولترافیلتراسیون و نانوفیلتراسیون.محمد امین علایی شهمیرزادی. سید سعید حسینی، (۱۳۹۳) «مطالعه و بررسی روش‌های جداسازی و استخراج منیزیم از آب دریا» دومین همایش علمی مهندسی فرایند.
دو نوع فرایند الکترولیز جهت تولید منیزیم از آب دریا و شورآبه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد که اختلاف عمده آن‌ها در درجه هیدراسیون منیزیم کلرید و طراحی سلول الکترولیز می‌باشد. شرکت آی جی فاربن اینداستری از نخستین شرکت‌هایی بود که در این زمینه گام برداشت و روش ابداعی این شرکت هم‌اکنون مبنای فرایند مورد استفاده به وسیله شرکت نروژی نرسک هیدرو که از تولیدکنندگان عمده این فلز در اروپا می‌باشد قرار دارد. در این فرایند که فرایند I نامگذاری شده‌است، منیزیم اکسید حاصله از مواد معدنی آب دریا را خشک کرده و همراه با یک ماده احیاء کننده مانند پودر زغال و محلول منیزیم کلرید به صورت بریکت درمی‌آورند. بریکت حاصله را کلسینه کرده و در دمای حدود ۱۱۰۰ درجه جهت تولید کلرید منیزیم مذاب، کلریده می‌کنند. آنگاه منیزیم کلرید به دست آمده مستقیماً به داخل سلول الکترولیز که در دمای ۷۴۰ درجه کار می‌کند تزریق می‌شود. سایر ترکیبات کلریدی مانند سدیم کلرید و کلسیم کلرید را جهت بهبود هدایت حرارتی و تغییر ویسکوزیته و چگالی الکترولیت اضافه می‌باشد. منیزیم به صورت قطراتی روی کاتد رسوب کرده و به طرف سطح الکترولیت رشد می‌کند، در حالی که کلر در آند متصاعد می‌گردد و جهت تولید کلرید منیزیم بازیافت می‌شود. دومین فرایند الکترولیز تولید منیزیم، به وسیله یک شرکت شیمیایی توسعه یافت و در بزرگترین واحد جهانی تولید منیزیم واقع در بندر تگزاس که منیزیم کلرید از آب دریا استخراج می‌کند، مورد استفاده قرار گرفت. منیزم به صورت هیدروکسید در اثر افزودن آهک رسوب کرده و سپس در اسید کلریدریک حل می‌گردد.
رزین‌های یونی شامل بار مثبت کاتیونی و بار منفی آنیونی می‌باشند که به گونهای که از نظر الکتریکی خنثی هستند. فرایند تبادل یونی واکنش شیمیایی بین یون‌های داخل فاز مایع و فاز جامد (رزین) می‌باشد. یون‌های خاصی در داخل مایع به صورت گزینشی توسط تبادلگر یونی جامد جذب می‌شود و به خاطر این که باید حالت خنثی الکتریکی برقرار گردد تبادلگر یون‌هایی را به داخل مایع آزاد کرده که جایگزین یون‌های جذب شده می‌شود. فرایند تبادل یونی به‌طور عمده در نرم سازی آب، جداسازی مواد معدنی، نمک زدایی و حذف نیتروژن به کار می‌رود. موراویو و همکاران- D. Muraviev, J. Noguerol, and M. Valiente, (۱۹۹۶) «Separation and concentration of calcium and magnesium from sea water by carboxylic resins with temperature-induced selectivity" React. Funct. Polym. , vol. 28, no. 2, pp. 111–126 از این روش و با استفاده از تبادلگر یونی اکریلیکی (R250-K) و متاکریلیکی (R249-K) در دماهای متفاوت، برای جداسازی منیزیم و کلسیم از آب دریا استفاده کردند.
جذب سطحی فرایندی است که در آن آلودگی‌ها بر روی سطح جامد جذب می‌شوند. فرایند جذب عمدتاً به دلیل نیروی فیزیکی می‌باشد ولی در برخی مواقع پیوندهای شیمیایی ضعیف نیز در فرایند جذب شرکت می‌کنند. ذره ای که به سطح جاذب چسبیده می‌شود جذب شونده نامیده می‌شود. فرایند جذب توسط پارامترهای مختلفی نظیر دما، طبیعت جاذب و جذب شونده، حضور ذرات و آلودگی‌های دیگر، سایز آن‌ها و غیره کنترل می‌شود.
فرایند جذب معمولاً به تنهایی برای شیرین سازی آب و جذب عناصر موجود در آب استفاده می‌شود و در کنار آن از فرایندهای ترکیبی شامل جاذب و سایر فرایندها نظیر تبادلگرهای یونی، غشا و… نیز استفاده می‌گردد. مانند پژوهشی که آقای آقاخانی و همکاران- A. Aghakhani, S. F. Mousavi, B. Mostafazadeh-Fard, R. Rostamian, and M. Seraji, (۲۰۱۱) «Application of some combined adsorbents to remove salinity parameters from drainage water," Desalination, vol. 275, no. 1–3, pp. 217–223 در سال ۲۰۱۱ انجام دادند.
اواترافیلتراسیون فرایندی غشایی است که در آن نیاز به فشار زیادی برای جدایش ذرات حل شده و کلوییدی در مقایسه با سایر انواع غشاها نمی‌باشد، زیرا سایز حفرات در آن نسبت به سایر انواع غشاها (به غیر از مایکروفیلتراسیون) بزرگتر است. حفرات این نوع غشاها از مواد حل شده به صورت هیدراته یا کمپلکس‌های با جرم مولکولی کم بزرگ‌تر بوده و این نوع ذرات به راحتی از میان غشا عبور می‌کنند. از این رو، این نوع غشاها به تنهایی برای جداسازی فلزات کاربرد ندارد. در نتیجه معمولا از عوامل کمپلکس ساز مانند مواد فعال سطحی یا برخی از انواع پلیمرها به همراه غشای اواترافیلتراسیون استفاده می‌گردد که با در نظر گرفتن نوع عامل کمپلکس ساز، فرایند جداسازی فلزات به کمک غشای اواترافیلتراسیون به دو روش اواترافیلتراسیون بهبود یافته به کمک مایسل و اواترافیلتراسیون بهبود یافته به کمک پلیمر توسعه یافته‌است.
این روش در مقالات، بیشتر به منظور حذف فلزات سنگین از پساب مورد استفاده قرار گرفته‌است اما در برخی از موارد به منظور حذف منیزیم نیز گزارش شده‌است. در اولترافیلتراسیون بهبود یافته به کمک مایسل از مواد فعال سطحی مانند سدیم دودسیل بنزن سولفات (SDS)، دوسیل بنزین سولفیت اسید، TX100، Brig35 و غیره استفاده می‌گردد؛ که این مواد با فلزات تشکیل کمپلکس داده و در این شرایط از غشا اولترافیلتراسیون عبور نمی‌کنند و از جریان آب جدا می‌شوند.
فرایند اواترافیلتراسیون بهبود یافته به کمک پلیمر نیز از برخی پلیمرها نظیر پلی اتیلن ایمان (PEI)، پلی اتیلن گلایکول (PEG)، پلی اکرلیک اسید (PAA) و غیره به منظور تشکیل کمپلکس بهره می‌برند.- F. Fu and Q. Wang, (۲۰۱۱) «Removal of heavy metal ions from wastewaters: A review," J. Environ. Manage. , vol. 92, no. 3, pp. 407–418
نانوفیلتراسیون شیوهای نوین و فرایندی ما بین اسمز معکوس و اولترافیلتراسیون است که وزن مولکولی قطع آن در حدود 10009-۳۰۰ دالتون برآورد می‌شود. جداسازی در نانوفیلتراسیون، هم شامل مکانیزم انحلال-نفوذ و هم مکانیزم غربال مولکولی می‌باشد.
استخراج فلزات از شورآبه‌های حاصل از فرایند نمک زدایی و آب دریا به دو دلیل زیست‌محیطی و کمبود منابع روی زمین، امری اجتناب ناپذیر می‌باشد. به همین علت فناوری‌های متنوعی به این منظور به کار گرفته شده که در خلال این مقاله به صورت مختصر به آن‌ها اشاره گردید. روش الکترولیز اگرچه قدیمی‌ترین روش و در عین حال پرکاربردترین روش می‌باشد، اما معایبی نظیر استفاده از مواد شیمیایی، هزینه بالا و اشغال فضای زیادی را دارا است که کاربرد آن در آینده را با تردیدهایی روبرو خواهد کرد. تبادلگرهای یونی نیز با وجود این که در سال‌های اخیر مورد توجه قرار گرفته‌اند اما هزینهٔ بالا و مصرف مواد شیمیایی از جمله معایب آنها می‌باشد. فناوری غشایی اما به دلایلی نظیر کارایی بالا در اجرا، عملکرد و بهره‌برداری آسان و حجم اشغالی کم و نیاز حداقلی به نیروی کار ماهر بسیار مورد توجه قرار گرفته‌است؛ اگرچه مشکلاتی نظیر گرفتگی نیز دارد. به نظر می‌رسد که با روندی که از مقالات اخیر قابل درک است، تکنولوژی غشایی به پرکاربردترین روش به منظور جداسازی فلزات از آب دریا تبدیل خواهد گردید.
فیلم سوپر ۸میلیمتری یک قطع فیلم متحرک است که در سال ۱۹۶۵ توسط ایستمن کوداک به عنوان یک پیشرفت نسبت به قالب فیلم خانگی «دوبرابری» یا «عادی» قدیمی ۸ میلیمتری منتشر شد.
این فیلم به صورت اسمی ۸ میلی‌متر عرض دارد، همان فیلم قدیمی ۸ میلیمتری، اما ابعاد سوراخ‌های مستطیل شکل در امتداد یک لبه کوچک‌تر است، که باعث می‌شود فضای بیشتری در معرض قرار گیرد. استاندارد سوپر ۸ همچنین مرز مقابل سوراخ‌ها را برای یک نوار اکسیدی اختصاص می‌دهد که می‌توان صدا را به صورت مغناطیسی روی آن ضبط کرد.
برخلاف سوپر ۳۵ (که به‌طور کلی با تجهیزات استاندارد ۳۵ میلی‌متر سازگار است)، کوداک فیلم مورد استفاده برای سوپر ۸ با دوربین‌های فیلم استاندارد ۸ میلیمتری سازگار نیست.
انواع مختلفی از سیستم فیلم برای تصویربرداری استفاده می‌شود، اما فیلم نهایی در هر مورد دارای همان ابعاد است. محبوب‌ترین سیستم تاکنون سیستم کوداک بود.
آنتون کوروشچ (، ؛ ۱۲ مه ۱۸۷۲ – ۱۴ دسامبر ۱۹۴۰) سیاست‌مدار اهل اسلوونی بود. وی از ۲۸ ژوئیه ۱۹۲۸ تا ۷ ژانویه ۱۹۲۹ نخست‌وزیر یوگسلاوی بود.
آنتون کوروشچ در ۱۴ دسامبر ۱۹۴۰، در سن ۶۸ سالگی درگذشت.
پدر ستوبال یا آبه ستوبال، نمایشنامه‌ای از موریس مترلینک است که در سال ۱۹۵۹ (پس از مرگ مترلینک) منتشر شد. ابوالحسن نجفی این نمایشنامه را به فارسی ترجمه کرده‌است.
آشپزی تایلندی (، , ) شامل طبخ غذای ملی تایلند است.
پخت‌وپز تایلندی تأکید زیادی بر غذاهای سبک تهیه شده با اجزای معطر قوی و چاشنی تند دارد. سرآشپز تایلندی مک دانگ غذای تایلندی را به عنوان «پیچیدگی، توجه به جزئیات، بافت، رنگ، طعم، و استفاده از مواد با فواید دارویی، و همچنین عطر و طعم خوب» و همچنین مراقبت از ظاهر، بو و مواد غذایی توصیف می‌کند. سرآشپز استرالیایی دیوید تامپسون، متخصص غذای تایلندی، مشاهده می‌کند که برخلاف بسیاری از غذاهای دیگر، آشپزی تایلندی "در مورد شعبده بازی با عناصر متفاوت برای ایجاد یک پایان هماهنگ است. مانند یک آکورد پیچیده موسیقی، باید سطح صاف داشته باشد اما مهم نیست که در زیر آن چه اتفاقی می‌افتد. در اینجا سادگی امر ساده‌ای نیست. "
غذاهای تایلندی سنتی به چهار دسته طبقه‌بندی می: "تام" (ظروف آب‌پز)، "یام" (سالاد تند)، "تم" (غذاهای زد)، و "گاینگ" (ادویه کاری) که از پخت‌وپز چینی ناشی می‌شود.
در سال ۲۰۱۷، هفت غذای تایلندی در لیست «۵۰ غذای برتر جهان» در یک نظرسنجی آنلاین از ۳۵۰۰۰ نفر در سراسر جهان که توسط "CNN Travel،" انجام شد قرار گرفتند. غذاهای تایلند بیش از هر کشور دیگری در این این فهرست بود. آنها عبارتند از: تام یام گونگ (رتبه ۴)، پد تایلندی (۵)، سوم تام (۶)، کاری ماسامان (۱۰)، کاری سبز (۱۹)، برنج سرخ شده تایلندی (۲۴) و مو نام توک (۳۶).
غذاهای تایلندی و سنت‌ها و غذاهای آشپزی همسایگان تایلند، به ویژه هند، مالزی و اندونزی، در طول قرن‌ها به‌طور متقابل یکدیگر را تحت تأثیر قرار داده‌اند.
طبق نوشته راهب تایلندی، غذاهای تایلندی تحت تأثیر غذاهای هندی قرار گرفته‌است. وی نوشت مردم تایلند نحوه استفاده از ادویه جات را به طرق مختلف در غذای خود از هندی‌ها آموخته‌اند. تایلندی‌ها همچنین روش‌های ساخت داروهای گیاهی را از هندی‌ها تهیه کردند. برخی از گیاهان مانند سرابی از خانواده، کلازیاسه یا هرسینگار از هند آورده شده‌اند.http://www.esamskriti.com/essay-chapters/Historical-Ties-India-and-Thailand-1.aspx
نفوذ غرب، در ۱۵۱۱ زمانی که اولین مأموریت دیپلماتیک از پرتغال در دربار آیوتایا وارد شدند شروع شد. موی فرشته و "کایا"، که در آن شیر نارگیل به جای شیر گاو در ساخت کاستارد استفاده می‌شود گفته می‌شود که در قرن هفدهم توسط ماریا گویومار دو پینها، زنی از نژاد مختلط ژاپنی - پرتغالی - بنگالی که در آیوتایا متولد شده بود، به تایلند آورده شد و همسر کنستانتین فالکون، مشاور یونانی پادشاه نارای بود. مهمترین تأثیر بر آشپزی تایلندی از غرب ورود فلفل چیلی از قاره آمریکا در قرن ۱۶ یا ۱۷ است. فلفل و برنج اکنون دو مورد از مهمترین مواد تشکیل دهنده غذاهای تایلندی هستند. در طول مبادله کلمبی، کشتی‌های پرتغالی و اسپانیایی مواد غذایی جدیدی از قاره آمریکا از جمله گوجه فرنگی، ذرت، پاپایا، بادمجان، آناناس، کدو تنبل، کلانترو، بادام هندی و بادام زمینی به ارمغان آوردند.
تغییرات منطقه ای معمولاً با کشورهای همسایه (اغلب دارای فرهنگ و قومیت مشترک در دو طرف مرز) و همچنین آب و هوا و جغرافیا ارتباط دارند. غذاهای تایلندی شمالی غذاهای مشترکی با ایالت شان در برمه، شمال لائوس و همچنین استان یوننان در چین دارد، در حالی که غذاهای ایسان (شمال شرقی تایلند) شبیه جنوب لائوس است و همچنین تحت تأثیر غذاهای خمر از کامبوج در جنوب، و با غذاهای ویتنامی در شرق آن بوده‌است. جنوب تایلند، با بسیاری از غذاهای حاوی مقادیر شیر نارگیل و زردچوبه تازه همراه است که این غذاها را با غذاهای هند، مالزی و اندونزی مشترک است.
آشپزی تایلندی با دقت بیشتری به عنوان پنج غذای منطقه ای توصیف می‌شود که مربوط به پنج منطقه اصلی تایلند است:
علاوه بر غذاهای محلی، غذاهای سلطنتی تایلند نیز وجود دارد که می‌تواند تاریخچه آن را به غذاهای کاخ جهان وطنی پادشاهی آیوتایا (۱۳۵۱–۱۷۶۷ م) بازگرداند. تصفیه، تکنیک‌های پخت‌وپز، ارائه و استفاده از مواد اولیه تأثیر زیادی در غذاهای دشت‌های مرکزی تایلند داشت.
حمیدرضا دهقانی دیپلمات ایرانی و سفیر پیشین جمهوری اسلامی ایران در کشور قطر است.
دستیار وزیر خارجه و مدیرکل خاورمیانه و شمال آفریقا از سال ۱۳۹۷، رئیس اداره اول خاورمیانه و شمال آفریقا، سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان همکاری‌های اسلامی در جده، رئیس مرکز مطالعات خاورمیانه و خلیج فارس در دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی وزارت امور خارجه، معاون نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در بیروت، معاون مدیرکل آموزش و توسعه نیروی انسانی و رئیس اداره آموزش وزارت امور خارجه و دبیر اول سفارت جمهوری اسلامی ایران در دمشق از جمله سوابق کاری حمیدرضا دهقانی پوده است. حمیدرضا دهقانی دارنده مدرک دکترای حقوق خصوصی، مدرس دانشگاه و صاحب تالیفاتی در مباحث حقوقی و خاورمیانه است
ولیمیر ووکیچویچ (؛ زاده ۱۱ ژوئیه ۱۸۷۱ – درگذشته ۲۷ نوامبر ۱۹۳۰) سیاستمدار اهل صربستان بود.Atentat na Stjepana Radića Žvonomir Kulunžić p261Atentat na Stjepana Radića Žvonomir Kulunžić pp261-5 وی از ۱۷ آوریل ۱۹۲۷ تا ۲۸ ژوئیه ۱۹۲۸ نخست‌وزیر یوگسلاوی بود.
ولیمیر ووکیچویچ در ۲۷ نوامبر ۱۹۳۰، در سن ۵۹ سالگی درگذشت.
المو یک شرکت الکترونیکی و اپتیک ژاپنی است که تجهیزات دوربین مدار بسته (از جمله دوربین‌های CCD)، پروژکتورها و سایر دستگاه‌های ارائه دهنده را تولید می‌کند. آنها همچنین بخاطر سری پروژکتورهای سطح بالای سوپر ۸میلیمتر در دهه ۱۹۷۰ شناخته شده‌اند.
این شرکت در سال ۱۹۲۱ با نام ساکاکی شوکای (榊 商会) توسط هیدنوبو ساکاکی تأسیس شد.Elmo official chronology in Japanese , and in English (pdf format). این شرکت اولین پروژکتور ۱۶ میلیمتری خود (مدل A) را در سال ۱۹۲۷ منتشر کرد، اولین دستگاه تولید شده در ژاپن.Elmo official chronology in Japanese , and in English (pdf format).
این شرکت در سال ۱۹۳۳ به گوکی المو-سا (エ ル モ 社، «المو اند کو.») تغییر نام داد، مخفف «سازمان ماشین الکتریکی نوری».Name meaning in the official website. اولین آپارات ۸ میلی‌متری (مدل هایابوسا) سه سال بعد، در سال ۱۹۳۶ منتشر شدElmo official chronology in Japanese , and in English (pdf format). و سری الموفلکس با دوربین‌های ۶×۶ تی‌ال‌آر در اوایل دهه ۱۹۴۰ معرفی شد.The official chronology says 1938, but the earliest advertisement found is dated October 1942 and mentions the camera as a new model. با این حال، به دلیل جنگ جهانی دوم، تولید به سرعت متوقف شد.http://camera-wiki.org/wiki/Elmo
پس از پایان جنگ، تولید به سرعت از سر گرفته شد و در ژانویه ۱۹۴۶، شرکت المو یکی از ۱۷ عضو مؤسس انجمن تولیدکنندگان ابزارهای نوری و دقیق بود (光学 精 機 工業 協会، "کگاکو سیکی کوگیو کیوکای").Lewis, p.60. این شرکت به عنوان ک. ک. المو-سا ("شرکت المو. مسولیت محدود.") در سال ۱۹۴۹ ادغام شد. در سال ۱۹۴۹ ساخت الموفلکس را تا نیمه دوم دهه ۱۹۵۰ ادامه داد و سپس تولید دوربین‌های عکاسی را متوقف کرد. سپس المو با معرفی آپارات‌ها و دوربین‌های سوپر ۸ جدید برای مطابقت با قالب جدید، تولید محصولات ۸ میلی‌متری را ادامه داد. با این حال تنها در دهه ۱۹۷۰ بود که این شرکت مشهورترین محصولات خود یعنی سری ST و GS آپارات‌های سوپر ۸ از جمله GS-800، GS-1200 و ST-1200HD را روانه بازار می‌کند، که این سه مورد اغلب به عنوان جواهرات اکلیل شرکت از نظر آپارات‌ها، مورد توجه قرار می‌گیرند. همان‌طور که فیلم خانگی به دورنما سوپر ۸ لطمه وارد کرد، المو تولید آپارات‌های خود را متوقف کرد و مدل‌های نهایی آن GS-1200 P اگزنون و پی کام در سال ۱۹۸۳ بود.http://super8data.com/database/projectors_list/projectors_elmo/elmo_gs1200pxenon.htm%7B%7BDead link|date=August 2019 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes}} به دنبال این، این شرکت ساخت دوربین‌های CCD را در سال ۱۹۸۴ آغاز کرد،Elmo official chronology in Japanese , and in English (pdf format). ویژوالایزر EV-308 را در سال ۱۹۸۸ معرفی کردو در اواخر دهه ۹۰ به تجهیزات فنی آموزشی نقل مکان کرد. از سال ۲۰۱۱، این شرکت هنوز تجهیزات آموزشی برای معلمان و مدارس، با بخشهای جداگانه در ایالات متحده، ژاپن و اروپا، تولید می‌کند.
به ژاپنی:
بیمارستان شفا یک بیمارستان خصوصی واقع در شهر خرم‌آباد است. این بیمارستان در سال ۱۳۸۰ و با ۱۴۰ تخت فعال آغاز به کار کرده و در زمینی به مساحت ۸۸۰۰ متر مربع فعالیت خود را ادامه داد.به گفته روزنامه دنیای اقتصاد این بیمارستان در فاز سوم توسعه شامل پد هلیکوپتر خواهد بود و قابلیت پذیرش اورژانس هوایی را خواهد داشت.
وی. شانتارام (; – ) کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و بازیگر سینما اهل هند بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "دو چشم و دوازده دست" اشاره کرد.
لوبومیر داویدوویچ (؛ زاده ۲۴ دسامبر ۱۸۶۳ – درگذشته ۱۹ فوریه ۱۹۴۰) سیاستمدار اهل پادشاهی صربستان بود. وی دو بار از ۱۶ اوت ۱۹۱۹ تا ۱۹ فوریه ۱۹۲۰ و سپس از ۲۸ ژوئیه ۱۹۲۴ تا ۶ نوامبر ۱۹۲۴ نخست‌وزیر یوگسلاوی بود.
لوبومیر داویدوویچ در ۱۹ فوریه ۱۹۴۰، در سن ۷۶ سالگی درگذشت.
کی. بالاچاندر (; – ) کارگردان فیلم، بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل هند بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۴ تا ۲۰۱۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
سایوز-ام‌اس-۱۷ (به )(به معنای اتحاد) یک مأموریت سرنشین دار سازمان ملی فضانوردی روسیه به سمت ایستگاه فضایی بین‌المللی محسوب می‌شود.
همچنین فضاپیمای این مأموریت وظیفه ارسال و بازگرداندن تعدادی از فضانوردان گروه اعزامی ۶۳ و گروه اعزامی ۶۴ را نیز بر عهده داشت.
فضانوردان این مأموریت توانستند برای نخستین بار به شیوه فوق سریع و در زمانی حدود ۳ ساعت پس از پرتاب با موفقیت به ایستگاه فضایی بین‌المللی متصل شوند. همچنین در این مأموریت دو فضانورد ذخیره به دلیل ریسک های ناشی از دنیاگیری کووید-۱۹ در نظر گرفته شده بود.
جان (یحیی) کوپر (۲۴ اوت ۱۹۴۷–۹ ژانویه ۱۹۹۸) اسلام‌پژوه انگلیسی و استاد زبان فارسی در دانشکده شرق‌شناسی دانشگاه کمبریج بود.
جان فرانسیسکو ریچی (متولد ۱۰ مارس ۱۹۳۱) رمان‌نویس، مقاله‌نویس، خاطره نویس، نمایشنامه‌نویس و منتقد ادبی آمریکایی است. وی در رمان‌های خود، درمورد سایر موضوعات، مانند فرهنگ همجنسگرایان در لس آنجلس و آمریکای وسیع مطالب زیادی نوشته و از پیشگامان ادبیات دگرباشان مدرن است. "شهر شب"، اولین رمان او که در سال ۱۹۶۳ منتشر شد، پرفروش‌ترین رمان او بود. او با تکیه بر پیشینه خود، به ادبیات چیکانو کمک کرده‌است، به ویژه با رمان ""روز معجزه آسای آمالیا گومز""، که در چندین دوره ادبیات چیکانو در سراسر ایالات متحده تدریس شده‌است.
ریچی در ۱۰ مارس ۱۹۳۱ در ال پاسو، تگزاس متولد شد. او کوچکترین فرزند از میان پنج فرزندی بود که از گوادالوپه و روبرتو سیکسو ریچی متولد شد. پدر و مادر ریچی هر دو بومی مکزیک بودند. پدرش از نژاد اسکاتلندی بود.
وی لیسانس انگلیسی خود را از کالج وسترن تگزاس (دانشگاه فعلی تگزاس در ال پاسو) دریافت کرد و در آنجا به عنوان سردبیر روزنامه کالج مشغول به کار شد.
پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه، ریچی در ارتش آمریکا ثبت نام کرد. وی برای ثبت نام به عنوان دانشجوی تحصیلات تکمیلی در دانشگاه کلمبیا از ارتش زودهنگام مرخص شد. او با ارسال رمان منتشر نشده‌ای که با عنوان "پابلو" نوشته بود، برای پذیرش در کلاس نویسندگی خلاق که توسط رمان‌نویس، پرل اس باک تدریس می‌شد، اقدام کرد. در حالی که درخواست وی برای کلاس باک پذیرفته نشده بود، ریچی در کلاسهای نویسندگی هیرام هایدن، سردبیر ارشد در راندوم هاوس، در مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی پذیرفته شد.
شورش کوپر دونات در سال ۱۹۵۹ در لس آنجلس اتفاق افتاد، لزبینها، گیها، تراجنسیتیها و درگ کویینهایی که در کوپر بودند و اغلب توسط اداره پلیس لس آنجلس مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفتند، پس از دستگیری سه نفر از جمله ریچی توسط پلیس، شروع به مبارزه با پلیس کردند، مراجعین با دونات و فنجان قهوه شروع به ضرب و شتم پلیس کردند. اداره پلیس خواستار نیروی پشتیبان شد و تعدادی از شورش کنندگان را دستگیر کرد، با این حال ریچی و دو بازداشت شده اصلی دیگر توانستند فرار کنند.Faderman, Lillian and Stuart Timmons (2006). "Gay L.A. : A History of Sexual Outlaws, Power Politics, and Lipstick Lesbians." Basic Books. pp. 1–2. او بعداً در این مورد در "شهر شب" نوشت.
اولین اثر منتشر شده ریچی، رمان عمدتاً زندگی‌نامه "شهر شب"، بود که اولین بار در اکتبر ۱۹۶۳ منتشر شد. علی‌رغم نقدهای عمدتاً منفی کتاب در زمان انتشار، "شهر شب" به یک کتاب پرفروش بین‌المللی تبدیل شد.
علاوه بر دوازده رمانی که تا به امروز نوشته، ریچی مقاله‌ها و نقدهای ادبی زیادی را در نشریات مختلف از جمله "ملت" "،" "نیویورک ریویو"، "لس آنجلس تایمز"، "نشریه هفتگی لس آنجلس"، "صدای دهکده"، "مجله نیویورک تایمز" ،"بررسی همیشه سبز و مرور شنبه" منتشر کرده‌است. بسیاری از این نوشته‌ها در انتشارات او ،"زیر پوست"، در سال ۲۰۰۴ گلچین شد. او همچنین سه نمایشنامه، "ببرهای وحشی" (اولین بار به عنوان "فرشته چهارم اجرا شد" و براساس رمان ریچی با این عنوان ساخته شده‌است)، "راشس" (بر اساس رمان خود با همین عنوان) و "مامان همان‌طور که او شد - نه آنطور که بود،"هم نوشته‌است.
ایمی هارمون، روزنامه‌نگار، در مقاله ای "در نیویورک تایمز" در سال ۲۰۰۴ گزارش داد، که ریچی، در میان چندین نویسنده دیگر، با نام مستعار، خواننده ای از شیکاگو، و به صورت ناشناس به کتاب‌های خود در Amazon.com بالاترین رتبه را می‌داده‌است. ریچی در این باره با خنده می‌گوید: «وقتی ستاره‌ها به معنای فروش بیشتر هستند، آن را وسیله ای برای بقا می داند.»Harmon, Amy "Amazon Glitch Unmasks War of Reviewers", "The New York Times", February 14, 2004. Retrieved March 31, 2014.
ریچی اولین داستان‌نویسی است که جایزه یک عمر دستاورد مرکز خودکار ایالات متحده (PEN USA) در سال ۱۹۹۷ را دریافت کرده‌است. او دریافت کننده جایزه بیل وایتهد برای یک عمر موفقیت از انتشارات مثلث در سال ۱۹۹۹ نیز بوده‌است، و یکی از اعضای موقوفه ملی هنرها است. وی عضو هیئت علمی برنامه کارشناسی ارشد نوشتن در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی است. او اولین دریافت کننده جایزه قهرمان فرهنگ "مجله یک (ONE)" است.
وی در مراسم سی امین جایزه ادبی لامبدا در سال ۲۰۱۸، جایزه ادبی لامبدا در بخش داستان همجنسگرایان برای داستان " "پس از ساعت آبی"" برنده شد."Lambda Literary awardees include Carmen Maria Machado, John Rechy, Keeanga-Yamahtta Taylor". "Windy City Times", June 5, 2018.
نویسندگان مایکل کانینگهام، کیت براورمان، ساندرا تسینگ لو و جینا بی نهایی قبل از اینکه نویسنده شوند، از دانشجویان کلاس‌های نوشتن خلاق ریچی بودند.
دیوید هاکنی، هنرمند پاپ نقاشی، تابلوهای "ساختمان" نقاشی "و میدان پرشینگ، لس آنجلس" را با الهام از یک قسمت در "شهر شب" خلق کرده‌است.
آهنگ اعداد (Numbers) در سال ۱۹۸۳ از رمانی با همین عنوان نوشته ریچی در سال ۱۹۶۷ الهام گرفته شده‌است.
CD-ROM(مجموعه ای از عکس‌ها، فیلم‌ها، اسناد و…) از زندگی و کار ریچی توسط مرکز ارتباطات آننبرگ تولید شده و عنوان آن "رازها و آرزوها: جستجو در جهان جان ریچی است".
جان کوپر می‌تواند به افراد زیر اشاره کند:
گیم آواردز ۲۰۱۴ () نام مراسم اهدا جوایز به بهترین بازی‌های سال ۲۰۱۴ می‌باشد. این مراسم برای اولین بار با نام گیم آواردز برگزار شد و پیش از این با نام جوایز بازی‌های کامپیوتری اسپایک برگزار می‌شد. این برنامه در لاس وگاس در ۵ دسامبر ۲۰۱۴ برگزار شد. در این مراسم بهترین بازی سال شد و همچنین این بازی بیشترین جوایز را به همراه سرنوشت در این مراسم با دریافت دو جایزه کسب کرد.
بازی‌های معرفی شده به صورت پیش نمایش که قصد انتشار در آینده را دارند در این مراسم معرفی شدند که به شرح زیر است.
در اول اکتبر ۲۰۱۷، یک مرد دو زن را در ایستگاه راه‌آهن مارسی-سن-شارل در مارسی، فرانسه به قتل رساند. زنان ۲۰ ساله و ۲۱ ساله که با هم دختر عمو بودند توسط یک مهاجر غیرقانونی از تونس با چاقو مورد حمله قرار گرفتند. سربازان گشت در محل حادثه مهاجم را به ضرب گلوله کشته‌اند. مدتی بعد برادر مهاجم نیز دستگیر شد و او با اتهامات اولیه مظنون به دست داشتن در این حمله روبرو شد. پلیس فرانسه در مورد اینکه آیا این یک حمله تروریستی است محتاط بود، اما بعداً این حادثه توسط یوروپل به عنوان تروریسم جهادی طبقه‌بندی شد.
فیلم نظارت نشان می‌داد که مهاجم برای چند دقیقه در خارج از ایستگاه روی نیمکت نشسته بود، در ادامه برخاسته و چندین بار با ضربات چاقو به یک زن حمله می‌کند، سپس به زن دوم نیز حمله می‌کند و با فریاد "الله اکبر" فرار می‌کند. یک رهگذر زن اقدام به مداخله کرد. در ادامه مهاجم قصد حمله به دو سرباز گشت ایستگاه را داشت اما با دو گلوله به ضرب گلوله کشته شد. پلیس سلاح مورد استفاده را یک چاقوی تقریباً ۲۰ سانتی‌متری (همان قمه) توصیف کرد. قربانیان دختر عمو بودند، یکی از آنان ۲۰ ساله و دانشجوی پزشکی در دانشگاه اکس‌مارسی بود و دیگری یک جوان ۲۱ ساله در لیون در رشته پرستاری تحصیل می‌کرد. یکی از آنان چاقو خورد در حالی که دیگری گلویش بریده شده بود. بعداً دادستان فرانسه، فرانسوا مولینز تأیید کرد که مرتکب جنایت دو بار فریاد «الله اکبر» سر داد.
دادستان‌های فرانسه تحقیقات مقدماتی را برای «قتل در ارتباط با یک شرکت تروریستی» و «اقدام به ترور اشخاصی که دارای قدرت عمومی بودند» آغاز کردند، اما محققان در مورد ماهیت حادثه محتاط بودند. پلیس به جای ضد تروریسم، تحقیقات را انجام داد. وزیر کشور فرانسه جرارد کولومب گفت: «این (حادثه) ممکن است یک اقدام تروریستی باشد، اما در این مرحله ما نمی‌توانیم با قطعیت بیان کنیم».
در تاریخ ۳۰ سپتامبر، یک روز قبل از حمله، عامل جنایت در لیون به ظن سرقت مغازه دستگیر شده بود. او یک شب بازداشت شد؛ ولی او در لیست دیده‌بان ترور نبود در نتیجه پلیس وی را آزاد کرد. مشخص شد که مهاجم از چندین هویت استفاده کرده بود، اما هویت واقعی وی با استفاده از اثر انگشت مشخص شد و با کسانی که در هفت حادثه قبلی از سال ۲۰۰۵ توسط پلیس فرانسه ثبت شده بود، مطابقت داشت. مقامات لیون قصد اخراج وی را داشتند اما به دلیل عدم اطمینان از هویت وی درنگ کردند. او یک روز قبل از حمله، در لیون گذرنامه تونس داشت، اما در هنگام حمله با چاقو هیچ شناسنامه ای به همراه نداشت. او به‌طور غیرقانونی در فرانسه بود. مقامات تونس او را احمد حناچی معرفی کرده‌اند. او در تونس جرایم مختلفی داشت و دوازده بار در فرانسه دستگیر شده بود و به پلیس اعتراف کرد که به مواد مخدر اعتیاد دارد. مقامات فرانسوی گفتند هیچ مدرکی مبنی بر رادیکال شدن مهاجم وجود ندارد.
محققان اعلام کردند که هیچ ارتباطی بین مهاجم و هیچ گروه تروریستی یافت نشد هرچند بعداً یوروپل این حمله را به عنوان تروریسم جهادی طبقه‌بندی کرد. خبرگزاری اعماق وابسته به داعش ادعا کرد که مهاجم یک «سرباز» دولت اسلامی بود. دوستان و خانواده مهاجم این عقیده که وی رادیکالیزه شده را رد کردند و گفتند او به مواد مخدر اعتیاد داشت و راه خود را گم کرده بود. محققان فیلم‌های جهادی را در تلفن مهاجم پیدا کردند..
در ۸ اکتبر، پس از صدور قرار بازداشت بین‌المللی توسط فرانسه، پلیس ایتالیا برادر کوچکتر مهاجم را که به نام آنیس حناچی ۲۵ ساله، در شهر فرارا دستگیر کرد. وی به ظن مشارکت در حمله و عضویت در یک گروه تروریستی در بازداشت بود. گفته می‌شود که وی در سوریه جنگیده بود و در سال ۲۰۱۴ پس از ورود غیرقانونی با قایق قاچاقچی به سیسیل از ایتالیا اخراج شده بود.
در ۱۰ اکتبر، پلیس سوئیس دو تونسی را در شهر کیاسو در نزدیکی مرز سوئیس و ایتالیا بازداشت کرد، از جمله برادر دیگر مهاجم که «به دلیل ارتباط با جنبش‌های تروریستی جهادی توسط پلیس پلیس خارجی شناخته شده بود». قرار بود زن و شوهری، که در سوئیس درخواست پناهندگی کرده بودند به تونس بازگردانده شوند؛ ولی پلیس سوئیس گفت، نقش این شخص در حمله به مارسی «در صورت وجود، روشن نیست».
مقامات تونس گفتند که دو خواهر و برادر دیگر مهاجم ساکن بنزرت برای بازجویی بازداشت شده‌اند.
امانوئل ماکرون رئیس‌جمهور فرانسه و سامیا غالی سیاستمدار محلی، از سربازان عملیات سنتینل که حمله را متوقف کردند تشکر کردند، و سامیا غالی به رادیو محلی گفت: «اگر ارتش در آنجا نبود، ما کشته‌های بسیار بیشتری داشتیم.»
پراکاش جها (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و مستندساز اهل هند است.
لیو بیائو (۱۴۲-۲۰۸)() یکی از اشراف دودمان هان در دوران پایانی حکومت این سلسله بر کشور چین بود. از او به عنوان یکی از باخردترین اعضای خاندان هان یاد می‌شود که هم‌نشین دانشمندان و فیلسوفان بود و به کسب دانش و خرد اهتمام می‌ورزید. با وجود فرماندهان توانایی که در خدمت او بودند، هرگز نتوانست موقعیت برتری نسبت به سایر مدعیان پیدا کند و مانند سایر اعضای خاندان هان، موفق نشد مانع فروپاشی این سلسلهٔ چهارصد ساله شود.
پس از سرکوب شورش دستار زردها، لیو بیائو حکومت ناحیهٔ «جینگ» را در دست گرفت. ناحیهٔ جینگ، از آن جهت که در میان دو رود زرد و یانگ‌تسه قرار داشت، حاصلخیزترین سرزمین در نواحی مرکزی چین بود و در صنعت کشتی‌رانی جایگاه قابل توجهی داشت. این ناحیه هم چنین به عنوان حدفاصل سرزمین‌های شمالی و جنوبی، اهمیتی سوق‌الجیشی پیدا کرده بود. پس از به قدرت رسیدن دونگ ژو، با وجود اختلافاتی که میان لیو بیائو و صدراعظم جدید بود، او سیاستِ مدارا در پیش گرفت و در ائتلافی که یوآن شائو و سائو سائو علیه دونگ ژو ترتیب دادند، بی‌طرف ماند.
پس از شکست سخت دونگ ژو در برابر سپاهیان ائتلاف، او پایتخت را از لویانگ به چانگان انتقال داد و لویانگ را به آتش کشید. زمانی که لویانگ در آتش سوخته، به تصرف سپاهیان ائتلاف درآمد، سون جیان، حاکم ناحیهٔ «چانگشا»، مهر امپراتوری را در چاهی پیدا کرد. او که پیدا کردن مهر را دلیلی بر سعادت خود و خاندانش می‌دانست، این مسئله را از سایر سران ائتلاف مخفی نمود. اما زمانی که این خبر به گوش یوآن شائو، رهبر ائتلاف، رسید، وی به سون جیان دستور داد مهر را تحویل او دهد. اما سون جیان همراه مهر از مقرّ ائتلاف گریخت تا به چانگشا بازگردد. چانگشا در جنوب رود یانگ تسه قرار داشت، و سون جیان ناگزیر بود از جینگ عبور کند. یوآن شائو برای آنکه مانع سون جیان شود، به لیو بیائو نامه ای نوشت و از او خواست سون جیان را هنگام عبور از جینگ، دستگیر کرده و تحویل او دهد. لیو بیائو یکی از سردارانش به نام «سای مائو» را برادر زنش هم بود، به تعقیب سون جیان فرستاد. اما سای مائو شکست خورد و سون جیان توانست به چانگشا بازگردد.
پس از شکست سای مائو، «یوآن شو» برادر یوآن شائو که با برادرش اختلاف پیدا کرده بود، به سون جیان نامه‌ای نوشت و از او در برابر یوآن شائو و لیو بیائو اعلام حمایت کرد. پس از این، سون جیان که خود را توانمندتر از پیش می‌دید، به جینگ حمله کرد و با شکست دادن سپاهیان لیو بیائو، مقرّ او را به محاصرهٔ خود درآورد. درحالی که به نظر می‌رسید دوران لیو بیائو به پایان خواهد رسید، یکی از مشاوران او به نام «کوآی لیانگ» تدبیری اندیشید و با جداکردن سون جیان از سپاهیانش، وی را به کام مرگ کشاند. این گونه لیو بیائو توانست نبرد باخته را پیروز شود و سون سه، پسر و جانشین سون جیان، هم ناچار شد سرزمین‌های اشغالی را پس داده و با لیو بیائو صلح کند.
پس از درگیری‌هایی که میان لی جو و یانگ فنگ در دوران پس از سقوط دونگ ژو رخ داد، سائو سائو توانست مقام نخست‌وزیری امپراتوری را از آن خود کند. این آغازی بود بر تیره شدن روابط میان سائو سائو و متحد دیرینش، یوآن شائو، که خود را از سائو سائو نسبت به نخست‌وزیری شایسته‌تر می‌دانست. در همین دوران، یوآن شو که خود را امپراتور سلسلهٔ جدید ژونگ اعلام کرد، کشورگشایی را آغاز کرد. او همچنین سون که را تحت امر خود داشت و توانسته بود به جایگاهی برتر هم در شمال و هم در جنوب دست پیدا کند. لیو بیائو با وجود موقعیت ضعیف تری که نسبت به یوآن شو و سون که داشت، توانست جینگ را حفظ کند و یوآن شو هرگز نتوانست در نواحی مرکزی پیش روی کند.
پس از آنکه سائو سائو، یوآن شو را سرکوب کرد، در حالی که به نظر می‌رسید آتش جنگ‌های چند ده ساله فروکش کرده‌است، شعلهٔ نبرد جدیدی افروخته شد. یوآن شائو علیه سائو سائو اعلان جنگ کرد و با سپاهی چندین برابر سپاه سائو سائو، راهی پایتخت شد. هر دو طرف برای کسب پیروزی لازم می‌دیدند لیو بیائو را با خود متحد ساخته و از امتیازات ناحیهٔ جینگ، علیه دیگری استفاده کنند. از این رو برای لیو بیائو پیک‌هایی فرستاده و او را به اتحاد با خود ترغیب کردند. سائو سائو به پیشنهاد یکی از مشاوران دانایش به نام «کونگ رونگ»، دانشمندی به نام «می هنگ» را برای مذاکره با لیو بیائو فرستاد، زیرا کونگ رونگ به نخست‌وزیر گفته بود که لیو بیائو حتماً دعوت خردمندان را خواهد پذیرفت. اما می هنگ که اساساً سائو سائو را شایستهٔ نخست‌وزیری نمی‌دانست، نتوانست لیو بیائو را به اتحاد با نخست‌وزیر راضی کند. می هنگ به هنگام اقامت در جینگ، رفتار بدی با «هوآنگ ژونگ» یکی از فرماندهان شجاع لیو بیائو داشت و در آخر به دست او کشته شد. مرگ این دانشمند برای لیو بیائو بسیار دردناک بود و او دستور داد می هنگ را در مقبره ای با احترام به خاک سپرده و در مرثیه اش، اشعاری بسرایند.
با آغاز جنگ، لیو بیائو با آنکه از یوآن شائو اعلام حمایت کرده بود، از برخورد مستقیم نظامی با سائو سائو خودداری کرد. همین باعث شد پس از شکست مفتضحانهٔ یوآن شائو، سائو سائو به لیو بیائو کاری نداشته باشد. در همین زمان، لیو بی که پس از سرکوب یوآن شو، به نخست‌وزیر پشت کرده و به یوآن شائو ملحق شده بود، به جینگ گریخت و به لیو بیائو پناهنده شد. این آغازی بود بر اختلافات داخلی حاکمیت جینگ. لیو بیائو که سخت بیمار بود و روزهای پایانی عمرش را سپری می‌کرد، از لیو بی خواست پس از مرگش، از پسر بزرگش "لیو سونگ" حمایت کند تا وی بر تخت حکومت جینگ بنشیند. در مقابل ایشان، سای مائو قصد داشت خواهر زاده‌اش "لیو کی (فرزند لیو بیائو از همسر دومش، بانو سای)" را به قدرت برساند، به همین دلیل در اوج بیماری لیو بیائو، ترتیب توطئه ای را داد تا لیو بی و لیو سونگ را به قتل برساند.
لیو بی به همراه لیو سونگ از بیم جان خود جینگ را ترک کردند. کمی بعد لیو بیائو درگذشت. مرگ او فرصتی بود برای سائو سائو تا جینگ را که یکی از مهم‌ترین نواحی کشور بود به اشغال خود درآورد. سائو سائو، لیو کی را به پایتخت فرستاد تا به قول معروف در همان قفس زرینی که برای امپراتور ساخته بود، او را نیز زندانی کند. خاندان سای نیز به خدمت سائو سائو درآمدند و سای مائو فرماندهٔ نیروی دریایی نخست‌وزیر شد. پس از آنکه در جریان نبرد صخرهٔ سرخ، سای مائو در نتیجهٔ بدبینی‌های نخست‌وزیر کشته شد و سائو سائو نبرد را بر رود یانگ تسه واگذار کرد، لیو بی با کمک ژوگه لیانگ و به کمک اعتباری که از لیو سونگ می‌گرفت، توانست جینگ را تصرف کند و به عنوان جانشین لیو بیائو، فرماندهان بزرگ وی از جمله هوآنگ ژونگ و وِی یان را به خدمت گرفت و توانست بنیان مملکت شوهان را آغاز نماید.
لیو بیائو در بازی "" از کریتیو اسمبلی به عنوان یکی از جنگ‌سالارانی است که برای بازی دردسترس بازیکن است.
نمک و آتش (به زبان انگلیسی:salt and fire) فیلمی به کارگردانی ورنر هرتسوک و محصول سال ۲۰۱۶ می باشد.از بازیگران آن میتوان به گائل گارسیا برنال، مایکل شنون و ورونیکا فرس اشاره کرد
سه دانشمند از طرف سازمان ملل به بولیوی فرستاده شدند تا افزایش یک صحرای نمک را بررسی کنند اما توسط عده ای به گروگان گرفته شده و زندانی شدند...
ورونیکا فرس در نقش دکتر لورا سامرفلد
مایکل شنون در نقش مت ریلی
لاورنس کراوس در نقش کراوس
گائل گارسیا برنال در نقش دکتر فابیو کاوانی
آنیتا بریم در نقش مسئول پرواز
ورنر هرتسوک در نقش مرد
لیلی کروگ در نقش مسافر
این به طور کلی ضعیف خوانده شد.
در وبسایت راتن تومیتوز امتیاز ۳۲٪ گرفت و در آی ام دی بی نیز امتیاز ۴٫۷۹/۱۰ گرفت. از متاکریتیک امتیاز ۴۴ از ۱۰۰ دریافت کرد. نیک آلن از وبسایت راجر ایبرت(RogerEbert.com) به فیلم ۱ ستاره از ۴ داد و آنرا مخلوطی از فیلم های قدیمی تر دانست.
https://en.wikipedia.org/wiki/Salt_and_Fire
گوش (چکی: Ucho)، (انگلیسی: The Ear) یک فیلم از کارِل کاخینیا فیلم‌ساز اهل جمهوری چک محصول ۱۹۷۰ است.
این فیلم بیش از ۲۰ سال توسط کمیته کمونیستی حاکم بر نظام چکسلواکی سابق در توقیف بود؛ و سرانجام در ژانویه ۱۹۹۰ به اکران رسید.
روایت فیلم دربارهٔ یک زوج زن و شوهر به نام‌های لودویک و آنااست که زندگی تلخی دارند. لودویک مقام رسمی و ارشد رژیم حاکم کمونیست پراگ است و آنا یک زن خانه‌دارالکلی. این زوج پس از شرکت در یک ضیافت رسمی مربوط به حزب کمونیست به خانه خود برمی‌گردند و متوجه می‌شوند که در خانه‌شان شکسته شده‌است. جدای از این در طول نیمه شب چندین اتفاق عجیب، از جمله ناپدید شدن کلیدهای خانه و قطع خطوط تلفنی آن‌ها را به این باور می‌رساند که تحت نظارت و شنود پلیس مخفی و حزب حاکم هستند. در مراسم افتتاحیه فیلم در جمهوری چک، بازی‌های عالی رادوسلاو برزوبوهاتی در نقش لودویک و ییژینا بوهدالووا در نقش آنا مخاطبان را تحت تأثیر قرار داد. آن‌ها ۲۰ سال پیرتر شده بودند و تازه فیلم به اکران رسیده بود.
"گوش" در چهل و سومین دوره جشنواره فیلم کن در سال ۱۹۹۰ نامزد دریافت نخل طلای بهترین فیلم بود.
گوری شینده (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل هند است.
کتان مهتا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس اهل هند است.
داشاراتا چهارمین پادشاه امپراتوری مائوریا (زاده: ۲۵۲ قبل از میلاد- درگذشته: ۲۲۴ قبل از میلاد) بود که به مدت هشت سال از ۲۳۲ پیش از میلاد تا ۲۲۴ پیش از میلاد حکومت کرد. او نوه آشوکا بودAsha Vishnu; "Material Life of Northern India: Based on an Archaeological Study, 3rd Century B.C. to 1st Century B.C. Mittal Publications". 1993. . pg 3. و آیین بودایی پیشه داشت. دوران حکومت او مصادف با اوایل شاهنشاهی اشکانی در ایران بود. پس از مرگ وی حکومت به دست برادرش، سمپراتی سپرده شد.
بازگشت رینگو (به ) یک فیلم اسپاگتی وسترن ایتالیایی به کارگردانی دوچو تساری و دنباله فیلم قبلی "تپانچه‌ای برای رینگو است".
این فیلم هم مانند فیلم قبلی خود جولیانو جما بازی می‌کند و امتیاز ویژه از آن ساخته انیو موریکونه است. داستان فیلم بازگویی سست از "ادیسه" هومر است.
تمام موسیقی‌های انیو موریکونه.
شوگون‌سالاری، باکوفو ، در اصل به دفتر دولتی‌ای گفته می‌شود که شخصی که به عنوان شوگون منصوب شده‌است، خارج از دربار سلطنتی، بخاطر دربار در آن به کار مشغول شده و در آنجا انجام وظیفه می‌کند.
پس از قرن ۸ میلادی، امپراتور ژاپن شروع به اعطای عنوان شوگون به زیردستان خود کرد. از قرون وسطی تا اوایل دوره مدرن، رژیم‌های سامورایی که در راس آن فرماندهان سامورایی قرار داشتند یکی پس از دیگری تأسیس شدند، اما به استثنای رژیم تویوتومی، سران این رژیم‌ها عنوان شوگون را از امپراتور دریافت کردند. پس از اواسط دوره ادو، این رژیم‌های سامورایی پی‌درپی «باکوفو» خوانده شدند.
نوبوناگا از زمان خاصی خود را به خاندان تایرا نسبت داد. در آن زمان طبق سنت، فقط افرادی که از خاندان گنجی بودند می‌توانستند به یک شوگون تبدیل شود یا یک شوگون‌سالاری جدید را پایه‌گذاری کنند. با این حال، در دوره کاماکورا سابقه ای وجود داشت که خاندان هوجو که متعلق به خاندان تایرا بودند فرمانروایی کشور را در دست گرفتند. این احتمال وجود دارد که نوبوناگا به این علت خود را به خاندان تایرا نسبت داده باشد که وی سعی داشت به عنوان شوگون به قدرت برسد.
در ۱۵۸۲ دربار گزیدن یکی از سه مقام، دایجو-دایجین (صدرالاعظمی)، کانپاکو و شوگونی را به نوبوناگا پیشنهاد کرد که در صورت پذیرفتن هر کدام از این مقام‌ها، نوبوناگا زیر دست امپراتور مشغول به خدمت می‌شد. نوبوناگا پاسخ به این پیشنهاد را به بعد موکول کرد و قبل از اعلام رسمی پاسخ وی حادثه معبد هوننو رخ داد و نوبوناگا در این حادثه کشته شد.
هیده‌یوشی ابتدا به تقلید از آشیکاگا تاکااوجی بنیانگذار شوگون‌سالاری آشیکاگا، می‌خواست شوگون شود. با این حال، این شغلی است که از نظر تاریخی به یکی از اعضای خاندان گنجی اختصاص داده شده‌است و حتی اگر او می‌خواست این کار را انجام دهد، نمی‌توانست خود را به خاندان گنجی نسبت دهد.
در ۲۳ مارس ۲۰۱۸، یک سری حملات تروریستی در شهرهای کارکاسون و تربس در جنوب فرانسه رخ داد. این حملات تروریسم اسلامگرا بود که طی آن ردوآن لاکدیم ، بیست و پنج ساله، فرانسوی-مراکشی (متولد ۱۱ آوریل ۱۹۹۲ در تازا، مراکش)، در کارکاسون به دو سرنشین اتومبیل تیراندازی کرد و باعث کشته شدن مسافر و ربودن آنان شد. سپس او به سمت چهار افسر پلیس آتش گشود و یک نفر را به شدت زخمی کرد. لاکدیم با اتومبیل خود را به تربس نزدیک رساند و در آنجا به یک سوپرمارکت حمله کرد و دو غیرنظامی را کشت، دیگران را زخمی کرد و حداقل یک نفر را به گروگان گرفت. وی با داعش بیعت کرده بود و خواستار آزادی صلاح عبدالسلام بود، عبدالسلام تنها مظنون بازمانده از حملات نوامبر ۲۰۱۵ پاریس است.
یک افسر ارشد ژاندارمری، سرهنگ دوم آرنو بلترام، داوطلب شد که جایش را با یک گروگان زن عوض کند. پس از سه ساعت ایستادن، لاکدیم به او شلیک کرد و با ضربات چاقو کشته شد. یک واحد تاکتیکی پلیس بلافاصله به ساختمان حمله کرد و لاکدیم را کشت. مهاجم توسط خبرگزاری اعماق «سرباز دولت اسلامی» لقب گرفت و رئیس‌جمهور فرانسه این حملات را اقدامی تروریستی اسلامگرا خواند. در این حملات علاوه بر مهاجم، پنج نفر کشته شدند و پانزده نفر زخمی شدند.
کمی قبل از ۱۰ صبح (۹ صبح UTC) روز جمعه ۲۳ مارس ۲۰۱۸، ردوآن لاکدیم، مسلح به یک اسلحه دستی، یک ماشین را در حومه کارکاسون متوقف کرد که رناتو سیلوا، یک پرتغالی و ژان مازیرس از سرنشینان آن بودند. لاکدیم با شلیک گلوله به هر دو سرنشین، مازیرس را کشت و سیلوا را به شدت مجروح کرد، سپس ماشین را دزدید و حرکت کرد. به نظر می‌رسید که او در بیرون از پادگان نظامی منتظر سربازان است، اما پس از آنکه اتومبیل خود را به یک پادگان پلیس رساند، به چهار افسر پلیس حمله کرد که آنها شروع به تیراندازی به سمت مهاجم کردند. یکی از افسران مورد اصابت گلوله قرار گرفت، گلوله به نزدیکی قلبش خورد و در عوض چند دنده را شکست و ریه را سوراخ کرد. در ادامه لاکدیم با سرعت به سمت تربس رانندگی کرد.
حوالی ساعت ۱۱ صبح لاکدیم مسلح به یک قبضه اسلحه، یک چاقوی شکاری و سه بمب دست‌ساز وارد سوپرمارکتی به اسم Super U در تربس شد. داخل آن حدود پنجاه نفر بودند. او « "الله اکبر"» فریاد زد، و اعلام کرد که او یک سرباز دولت اسلامی (داعش) است و حاضر است که «برای سوریه بمیرد». او دو نفر - یک کارگر سوپرمارکت و یک مشتری - را به ضرب گلوله کشت و دیگران را به گروگان گرفت و به همه دستور داد که روی زمین دراز بکشند. بیشتر کسانی که در این سوپرمارکت بودند موفق به فرار شدند و برخی دیگر در یک سردخانه مخفی شدند. صدها پلیس و ژاندارمری به سرعت وارد شدند، منطقه را محاصره کردند و به تخلیه مردم کمک کردند. آنها لاکدیم را پیدا کردند که چندین گروگان را در دست داشت، از جمله زنی که از او به عنوان سپر انسانی استفاده می‌کرد. یک واحد GIGN که در نزدیکی سوپرمارکت حضور داشت. لاکدیم خواستار آزادی صلاح عبدالسلام، مظنون اصلی دستگیر شده حملات نوامبر ۲۰۱۵ پاریس شد. در جریان درگیری، او مدت کوتاهی از سوپرمارکت بیرون آمد و تهدید کرد که «همه چیز را منفجر خواهد کرد». پلیس مادر و دو خواهر لاکدیم را به پای مذاکره آورد، اما ناموفق بود.
پلیس برای آزادی گروگانها با لاکدیم مذاکره کرد و آرنو بلترام، یک سرهنگ دوم ۴۴ ساله در ژاندارمری ملی فرانسه، پیشنهاد کرد که جایش را با یک گروگان زن عوض کند و لاکدیم موافقت کرد. او در داخل سوپرمارکت به‌طور پنهانی تلفن همراه خود را روشن نگه داشت بنابراین پلیس می‌توانست از بیرون به آن گوش دهد. بعد از سه ساعت گروگان‌گیری، بلترام سعی کرد مهاجم را خلع سلاح کند، در ادامه فریاد زد "حمله! حمله! "آنقدر بلند که از طریق تلفن شنیده شد. در نتیجه، عوامل GIGN بلافاصله در ساعت ۲:۴۰ به سوپرمارکت حمله کردند، بلترام با سه یا چهار بار مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به ضربات چاقو توسط مهاجم کشته شد، دو دقیقه بعد مهاجم نیز کشته شد. دو نفر از مأموران GIGN زخمی شدند. اندکی بعد سگ‌های پلیس به داخل ساختمان رفتند و یک آمبولانس و هلی کوپتر وارد پارکینگ شدند. بلترام توسط وزیر کشور و دیگران به خاطر قهرمانی اش مورد ستایش قرار گرفت، اما بعداً بر اثر جراحات در بیمارستان درگذشت. با کالبد شکافی مشخص شد که بلترام بر اثر ضربات چاقو به گلو درگذشت.
فرد مظنون به نام ردوآن لاکدیم، مرد ۲۵ ساله فرانسوی-مراکشی متولد مراکش شناخته شد. وی به همراه والدین و خواهرانش در کارکاسون زندگی می‌کرد و به‌طور منظم در مسجد کارکاسون حضور داشت. وی دو بار به جرایم کوچک محکوم شده بود و در سال ۲۰۱۶ یک ماه به زندان رفت. لاکدیم در شبکه‌های اجتماعی سلفی بسیار فعال بود و از سال ۲۰۱۴ در فهرست مظنونان افراط گرایان اسلام‌گرا بود. او یک فروشنده کوچک مواد مخدر بود. وی به دلیل «رادیکالیسم و نزدیکی به جنبش‌های سلفی» تحت نظر قرار گرفت ولی هیچ نشانه ای از اینکه قصد حمله دارد را نشان نداده بود. پس از مرگ او در تربس، پلیس به خانه او و همچنین دوستان و نزدیکان وی حمله کرد و با همسایگان مصاحبه کرد، یکی از آنان مهاجم را «یک جوان خوشایند» توصیف نمود. وزیر کشور جرارد کولومب معتقد است که او تنها عمل کرد. در بازرسی از خانه وی یادداشت‌هایی با اشاره به دولت اسلامی پیدا شد که به نظر می‌رسید وصیت نامه اش است. دوست دختر او برای سرویس‌های امنیتی فرانسه شناخته شده بود.
رناتو سیلوا قبل از سرقت ماشینش توسط لاکدیم از ضرب گلوله به سرش جان سالم به در برد و به پرپینیان منتقل شد و به کما رفت. در ۴ آوریل، او از کما بیرون آمد اما نتوانست بدون کمک راه برود و از ناحیه صورت فلج شد و از یک گوش کر شد. رئیس‌جمهور پرتغال، مارسلو ربلو دی سوسا از بیمارستان بازدید کرد. وی در ۲۳ مارس آزاد شد و به خانه خود در ویلموستاوسو، اود (فرانسه) بازگشت.
در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۸، سه نفر در ارتباط با اقدامات لاکدیم توسط مقامات فرانسه متهم شدند.
وزیر امور خارجه فرانسه، جرارد کولمب، پس از اطلاع از اوضاع تربس، گفت که او «در حال رفتن به تربس» بود و اندکی بعد به آنجا رسید. رئیس‌جمهور فرانسه امانوئل مکرون گفت که گروگانگیری «به نظر می‌رسد یک اقدام تروریستی باشد» و ظرف چند ساعت به پاریس برمی گردد تا واکنش رسمی را برنامه‌ریزی کند.
ماکرون بعداً گفت آرنو بلترامه در اقدام علیه تروریسم اسلامی «به عنوان یک قهرمان سقوط کرد» و «جسارت استثنایی» از خود نشان داد.
صبح روز بعد، نام آرنو بلترام بالاترین هشتگ محبوب در نسخه فرانسوی توییتر بود. ایستگاه‌های ژاندارمری در سراسر فرانسه به احترام وی پرچم‌ها را به حالت نیمه برافراشته درآوردند و کاخ ریاست جمهوری الیزه اعلام کرد که به او ادای احترام می‌کنند.
نخست‌وزیر ، ترزا می این حمله «ناجوانمردانه» را نکوهش کرد و گفت که انگلستان «در همبستگی با دوستان و متحدانمان در فرانسه ایستاده‌است، همان‌طور که همیشه آنان در کنار ما هستند».
بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر این حمله را محکوم کرد و بعد از تسلیت گفت: «جهان متمدن برای شکست تروریسم باید متحد و با هم کار کنند». رئیس‌جمهور اسرائیل رووین ریولین نیز این حمله را نکوهش کرد و گفت: «تمام جهان آزاد باید متحد و محکم در برابر ترور بایستند: در اورشلیم، فرانسه و سراسر جهان.»
نخست‌وزیر جاستین ترودو بیانیه ای در محکومیت و همبستگی علیه تروریسم صادر کرد و به نمایندگی از شهروندان خود به دوستان و خانواده قربانیان تسلیت گفت.
رئیس‌جمهور دونالد ترامپ با انتشار بیانیه ای در توئیتر "اقدامات خشونت آمیز مهاجم و هر کسی که از آن حمایت کند" را محکوم کرد؛ و نوشت، "ما با شما هستیم @EmmanuelMacron!"
جشنواره بین‌المللی مستند ک‍پنهاگ (انگلیسی: Copenhagen International Documentary Festival) یا CPH:DOX یک جشنواره سالیانه رقابتی و تخصصی
با موضوع فیلم مستند است که از سال ۲۰۰۳ در کپنهاگ برگزار می‌شود. طی سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۹ نزدیک ۱۱۵ هزار نفر مخاطبان این رویداد سینمایی بودند و بیش از ۲۰۰ فیلم مستند در این رویداد طی این سال‌ها به اکران رسیدند.
هیئت داوران در ۷ رشته جایزه اهدا می‌کند:
منطق پی‌ماس (نیم‌رسانای اکسید فلز کانال-p) خانواده‌ای از مدارات دیجیتال است که با استفاده از ترانزیستورهای اثر میدان، نیم‌رسانای اکسید فلز با کانال-پی ساخته می‌شود. در زمان فعال شدن، با کاهش ولتاژ، مدار امکان رسانش حفره‌های الکترونی بین سورس و درین را فراهم می‌آورد، که مدار را در وضعیت «روشن» قرار می‌دهد.
مدارهای پی‌ماس نسبت به انواع دیگر ماسفتها، کمتر در معرض نویز الکترونیکی هستند که این امر، ساخت آنها را ساده‌تر می‌کند.
این نوع مدارها در دوران آغازین توسعهٔ ریزپردازنده‌ها در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی بسیار پرکاربرد بودند. این نوع مدارها در مقایسه با جایگزین‌هایی از نوع اِن‌ماس و پی‌ماس، ضعف‌هایی نیز دارند. از جمله این ضعف‌ها می‌توان به نیازمند بودن آنها به چندین ولتاژ تغذیه مختلف (هم مثبت و هم منفی)، هدر رفت زیاد انرژی در وضعیت رسانش و داشتن اجزای نسبتاً بزرگ اشاره کرد. همچنین در این نوع مدار، سرعت کلیدزنی در کل پایین‌تر است. پی‌ماس، بعدها و با ظهور فناوری‌های بهتر در ساخت ادوات نیم‌رسانا از جمله حذف بیشتر ناخالصی‌ها که باعث کم شدن نویز الکترونیکی می‌شد، جای خود را به اِن‌ماس داد. اِن‌ماس در مقایسه با پی‌ماس در بسیاری از زمینه‌ها مثل مصرف انرژی، گرمای تولید شده و اندازه اجزا، بهتر بود. اِن‌ماس، در میانهٔ دههٔ ۱۹۷۰ میلادی، به‌طور گسترده مورد استفاده قرار گرفت و بعدها در دههٔ ۱۹۸۰، جای خود را به سیماس داد.
پی‌ماس برای پیاده‌سازی دروازه‌های منطقی و سایر مدارهای دیجیتال، از ترانزیستورهای اثر میدان نیم رسانای اکسید فلزی نوع P استفاده می‌کند.
ترانزیستورهای پی‌ماس، با ساخت یک ناحیهٔ تخلیه در بدنهٔ یک ترانزیستور نوع n، کار می‌کنند. ناحیهٔ تخلیهٔ مذکور، با ایجاد حفره‌هایی بین پایه‌های سورس و درین، عمل رسانش را انجام می‌دهد. این ناحیه با اعمال ولتاژ بالا به پایهٔ سوم که گیت (gate) نامیده می‌شود، ساخته می‌شود. پی‌ماس، با وجود سادگی در طراحی و ساخت، دارای نقاط ضعف نیز هست. بزرگترین مشکل، وجود جریان متناوب در دروازه‌های منطقی پی‌ماس به هنگام فعال بودن PUN می‌باشد. این مشکل در زمان بیکاری مدار، باعث اتلاف توان ایستایی می‌شود.
همچنین، مدارهای پی‌ماس به آرامی از بالا به پایین منتقل می‌شوند. هنگام انتقال از پایین به بالا، ترانزیستورها مقاومت کمی را ایجاد می‌کنند و بار خازنی در خروجی خیلی سریع جمع می‌شود (شبیه شارژ خازن از طریق مقاومت بسیار کم). اما مقاومت بین خروجی و ریل منبع منفی بسیار بیشتر است، بنابراین انتقال بالا به پایین بیشتر طول می‌کشد (شبیه تخلیه خازن از طریق مقاومت بالا). استفاده از مقاومت با مقدار کم، روند را تسریع می‌کند اما باعث اتلاف توان استاتیک می‌شود.
علاوه بر این، سطح منطق ورودی نامتقارن باعث می‌شود که مدارهای پی‌ماس در معرض نویز باشند.
بیشتر مدارهای مجتمع پی‌ماس به منبع تغذیه ۱۷–۲۴ ولت DC نیاز دارند. با این وجود ریز پردازنده اینتل ۴۰۰۴ از منطق پی‌ماس با پلی‌سیلیکون به جای فلز گیت‌ها استفاده می‌کند که ولتاژ تفاضلی کوچکتر را ممکن می‌سازد.
گرچه ساخت آن در ابتدا آسان‌تر بود، اما منطق پی‌ماس بعداً با استفاده از ترانزیستورهای اثر میدانی کانال n با منطق اِن‌ماس جایگزین شد. اِن‌ماس سریع‌تر از پی‌ماس است. مدارهای مجتمع مدرن منطق سیماس هستند که از ترانزیستورهای کانال p و کانال n استفاده می‌کنند.
ماسفت‌های نوع p در یک «شبکه بالاکش» که به اصطلاح PUN نامیده می‌شود، بین خروجی دروازه منطقی و ولتاژ تغذیه مثبت مرتب شده‌اند، در حالی که یک مقاومت بین خروجی دروازه منطقی و ولتاژ منبع منفی قرار گرفته‌است. مدار به گونه ای طراحی شده‌است که اگر خروجی مورد نظر زیاد باشد، PUN فعال خواهد بود و یک مسیر جریان بین منبع مثبت و خروجی ایجاد می‌کند.
در صورت معکوس کردن تمام ولتاژها، دروازه‌های پی‌ماس همان آرایش گیت‌های اِن‌ماس را دارند؛ بنابراین، برای منطق فعال بالا، قوانین دمورگان نشان می‌دهد که یک دروازه پی‌ماس NOR همان ساختار دروازه اِن‌ماس NAND و بالعکس را دارد.
پس از اختراع ماسفت توسط محمد عطاالله و داوون کانگ در آزمایشگاه‌های بل در سال ۱۹۵۹، آنها فناوری ماسفت را در سال ۱۹۶۰ عرضه کردند.
آنها هر دو ادوات پی‌ماس و اِن‌ماس را با فرایند ۲۰ میکرومتر ساختند. با این حال، قطعات اِن‌ماس غیر عملی بودند و فقط قطعات نوع پی‌ماس عملی بودند. چندین سال بعد فرایند اِن‌ماس به صورت عملی‌تر توسعه یافت.
اولین ریز پردازنده‌ها در اوایل دهه ۱۹۷۰، پردازنده‌های پی‌ماس بودند که در ابتدا بر صنعت ریزپردازنده‌های اولیه تسلط داشتند. در اواخر دهه ۱۹۷۰، ریزپردازنده‌های اِن‌ماس از پردازنده‌های پی‌ماس پیشی گرفتند.
جیمز تامسون (; – ) دانشمند در زمینه اهل جمهوری ایرلند بود. او برادر لرد کلوین بود.James Thomson (1873) "A quantitative investigation of certain relations between the gaseous, the liquid, and the solid states of water-substance", "Proceedings of the Royal Society", 22: 27–36. From a footnote on page 28: " … the three curves would meet or cross each other in one point, which I have called the "triple point"".
خانه‌ای برای فروش () یک فیلم ترسناک آمریکایی در سال ۲۰۱۸ به نویسندگی و کارگردانی مت آنجل و سوزان کوت است. دیلن مینت، پیرسی دالتون، شریف اتکینز، پاتریشیا بتونه و آرون آبرامز در فیلم به ایفای نقش می‌پردازند. این فیلم در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۸ بر روی نتفلیکس پخش شد.
جرئت یا حقیقت () (منتشرشده در ایالات متحده با عنوان جرئت یا مرگ) یک فیلم وحشت روان‌شناختی بریتانیایی در سال ۲۰۱۲ به کارگردانی رابرت هیت و نویسندگی متیو مک گوکان است. بازیگرانی از جمله دیوید اوکس، تام کین، جنی ژاک، فلورنس هال و الکساندر ولاهوس در فیلم به ایفای نقش می‌پردازند.
قطع نکن () یک فیلم ترسناک-دلهره‌آور بریتانیایی در سال ۲۰۱۶ به نویسندگی جو جانسون و کارگردانی الکسیس واجسبروت و دیمین ماسه است. بازیگرانی از جمله گرگ سالکین، گرت کلیتون و سیه‌نا گیلری در فیلم به ایفای نقش می‌پردازند.
نورد مقاطع یکی از روش‌های شکل دهی فلزات است. در این روش قطعه از بین دو غلتک موازی، که محور دوران آن‌ها عمود بر محور قطعه می‌باشد، برای تغییر شکل و تبدیل به پروفیل با سطح مقطع ثابت عبور می‌کند. تبدیل قطعه خام به پروفیلی با سطح مقطع موردنظر، پس از چند مرحله عملیات نورد مقاطع صورت می‌گیرد. در هر کدام از این مراحل سطح مقطع قطعه به حالت نهایی نزدیک تر می‌شود. در ادامه شماتیکی از روش نورد مقاطع آورده شده‌است.
چگالی پایین و استحکام ویژه بالای آلیاژهای منیزیم باعث شده‌است که این آلیاژها در صنایعی همچون خودروسازی، هوافضا، صنایع ساخت و ساز و… بیشتر مورد توجه قرارگیرند. از طرفی پایین بودن استحکام مکانیکی و پایین بودن شکل‌پذیری این آلیاژها، مانع استفاده از آنها در مقیاس‌های بزرگ می‌شود. این محدودیت‌ها به دلیل ساختار کریستالی منیزیم اتفاق افتاده‌استJ.Lee.Enhanced yield symmetry and strength-ductility balance of
caliber-rolled Mge6Zn-0.5Zr with ultrafine-grained structure
and bulk dimension.Journal of Alloys and Compounds 803 (2019) 434e441. در ساختار کریستالی منیزیم که به صورت HCP می‌باشد، نسبت C/a برابر با ۱٫۶۲ می‌باشد که باید با روش‌های مختلف این نسبت را کاهش دهیم تا آلیاژ منیزیم توان شکل‌پذیری داشته باشد. محققین تلاش‌های بسیاری در جهت افزایش استحکام آلیاژهای منیزیم انجام دادند. دو روش، عمدتاً توسط محققین برای افزایش استحکام آلیاژهای منیزیم پیشنهاد شده‌است:
محدودیت‌های ابعادی در روش‌های تغییر شکل پلاستیک شدید و عدم توانایی انجام فرایند به صورت مداوم، منجر به این شده‌است که به فکر روش‌های دیگری برای افزایش استحکام منیزیم باشیم. در سالهای اخیر تلاش‌های بسیاری برای استفاده از نورد مقاطع چندمرحله ای به جای فرایندهای تغییرشکل پلاستیک شدید برای استحکام بخشی به منیزیم صورت گرفته‌است.J.Lee.Improved tensile properties of AZ31 Mg alloy subjected to various caliber rolling strains.Journalof Magnesium and Alloys 7 (2019) 381–387