moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اردیبهشتگان' یا گلستان جشن از جملهٔ جشن‌های دوازدگانهٔ سال ایران باستان بوده‌است و از شمار جشن‌های آتش است. روز سوم از هر ماه باستانی به نام اردیبهشت می‌باشد و بر اساس گاه‌شماری امروزین، دوم اردیبهشت خورشیدی، برابر با جشن اردیبهشت‌گان است.
ایرانیان از هزاران سال پیش در روز جشن اردیبهشتگان، لباس سپید رنگ می‌پوشیدند که نمایانگر پاکیزگی است. زمان برگزاری جشن اردیبهشتگان (سوم اردیبهشت) از سویی دیگر همزمان است با زمانی که در بسیاری از مناطق ایران، گل‌ها شکوفا شده‌اند. از این رهگذر، این جشن به نوعی جشن گلها نیز بدل شد؛ جشنی که اکنون در هلند نیز تقریباً همزمان با جشن اردیبهشتگان برگزار می‌شود.
به موجب یزدان‌شناسی اوستایی، اردیبهشت دومین امشاسپند است. این نام در اوستا اشه وهیشته یا ارته‌وهیشته می‌باشد. جزء اول اشه یا ارته به معنی درستی و راستی و نظم و جزء دوم صفت عالی است به معنی بهترین؛ پس رویهم به معنی بهترین راستی یا بهترین نظم و قانون می‌شود.
چنان‌که همهٔ امشاسپندان دارای دو وجه مینوی و زمینی هستند این امشاسپند در جهان مینوی نمایندهٔ
پاکی و راستی و نظم و قانون اهورایی و در زمین نگاهبانی آتش بدو محول است. در این مورد منظور از آتش، نظم و داد و راستی و پارسایی است؛ چون در آیه‌ای از اوستا ملاحظه می‌شود که اهریمن با ظهور زرتشت می‌گریزد با فریادی این چنین که «زرتشت مرا بسوزانید با اشاوهیشه و از زمین براند مرا» که چون اهریمن نمایندهٔ بی‌نظمی و آشوب و دروغ و ناپاکی است، با آتش راستی و پاکی و داد و قانون گریزان می‌گردد.
خلف تبریزی آورده که در این روز نیک است به معبد و آتشکده رفتن و از پادشاهان حاجت خود خواستن و به جنگ و کارزار شدن.رضی، ص ۳۷۳
اردیبهشتگان اهورایی و راستی‌های از دست رفته :https://web.archive.org/web/20160304194811/http://khakeahura.persianblog.ir/1388/2/
اُپِرا یک هنر نمایشیِ غربی است که ترکیبی از موسیقی و تئاتر است.
گاهنبار یا گاهبار یا گَهَنبار در باورهای مزدیسنی شش «گاه» است، که اهوره‌مزدا جهان را در آن‌ها آفرید. نخستِ هر گاهی نامی دارد و در یکمٍ هر گاهی جشنی سازند. بدین ترتیب نام شش جشن در شش گاه از سال نیز است، که از با شکوه‌ترین جشن‌های مردمی زرتشتیان اند. این شش گاه در فروردین‌یشت، بند ۸۶، به ترتیب چنین است: گاه آفرینش آسمان، گاه آفرینش آب، گاه آفرینش زمین، گاه آفرینش گیاهان، گاه آفرینش جانوران و گاه آفرینش مردم.
زرتشتیان در این جشن‌ها به ستایش اهورامزدا و سپاسگزاری از او برای داده‌ها و آفریده‌های نیک اش می‌پردازند. موبد آفرینگان گاهنبار می‌خواند و بر توانگر و ناتوان، دارا و ندار بایسته‌است که در این آیین شرکت کنند. هدف این، بار دادن یعنی بخشش و دهش و ایجاد همبستگی و همازوری و باخبر شدن زرتشتیان از حال یکدیگر در جامعه است. خویشکاری هر زرتشتی این است، که بخشی از درآمد ش را به داد و دهش و یاری به بینوایان کند. بنا بر این باور بسیاری از نیکوکاران زرتشتی پیش از درگذشت همه یا بخشی از دارایی شان را مانند زمین و باغ و آب و خانه و … وقف مراسم گاهنبار و دهش و یاری به دیگران می‌کنند. شش چهره گاهنبار، گاه دادودهش است.
هریک از جشن‌های شش‌گانهٔ گاهنبارها پنج روز می‌دیرد و بازپسین روز هر گاهنبار مهم‌ترین روز جشن است."نوروز، تاریخچه و مرجع‌شناسی"، ص ۴ و ۵ این آیین با رای شورای عالی سیاست‌گذاری ثبت میراث معنوی در سیاههٔ آیین‌های ملی ایران ثبت شده‌است."هفته‌نامهٔ امرداد"، شنبه ۱۴ بهمن ۱۳۹۱، سال سیزدهم، شمارهٔ ۲۹۰، ص ۲
پیدایش گاهنبار را از روزگار پیشدادیان و نخستین بنیانگذار ش را جمشید می‌دانند. گاهنبارها با پیشهٔ دیرینهٔ زندگی ایرانیان گره خورده‌است. گاهنبارها با کشاورزی و دامداری و زندگی کشاورزی پیوند بنیادین دارند. گاهنبار در آغاز جشن کشاورزی بوده‌است. هر کدام از گاهنبارها، برابر با زمانی است که دگرگونی‌های بنیادین برای کشاورزان رخ می‌دهد و این دگرگونی‌ها با خود جشن و شادی می‌آورد.
در "کتاب زند" از زرتشت آمده‌است که اهورامزدا جهان را در شش «گاه» آفرید. در "یسنا" آمده‌است:
از چهار آفرینگان در خرده‌اوستا، یکی به نام آفرینگان گاهنبار نامیده شده‌است. این آفرینگان که به همراه اوستاهای دیگر در جشن‌های شش‌گانه سال خوانده می‌شود، بخشی است از هادخت نسک و دربارهٔ شکوه و جایگاه و بزرگی این شش جشن سخن می‌گوید. در بندهای ۷ – ۱۲ آفرینگان گاهنبار، ماه و روز برگزاری جشن‌های گاهنبار و نیز روزهای دوری آن‌ها از یکدیگر روشن شده‌است.
جشن هر چهره گاهنبار پنج روز است که روز پنجم آن دیگر روزها والاتر است و جشن بزرگ به‌شمار می‌رود. نخست موبدان بخش‌هایی از اوستا به نام آفرین گاهنبار را می‌خوانند، آنگاه سفره عام می‌کشند و هر کس – از نادار و دارا – برسر سفره گاهنبار می‌نشینند و از آن بهره می‌جویند. در هر یک از شش گاهنبار، آیین‌های ویژه‌ای برپا می‌شود و مردم «می‌زد» یا میهمانی برگزار می‌کنند و خورند و دهند تا «کرفه» (:ثواب) بسیار برند وگرنه «پادافره» آن را کشند..
پیش از برآمدن آفتاب روز اول هر چهره از گاهان بار، موبدان به همراه دیگر مردم، آیین واژیشت آن گاهنبار را برگزار می‌کنند. چه توانگر و چه بی نوا همه در آن شرکت می‌کنند. آنهایی که خود نمی‌توانند خرج آن را بدهند، باید در آیینی که دیگران برپا می‌کنند یا از درآمد موقوفات است شرکت کنند و از خوان گاهنبار که در همه جا گسترده می‌شود بهره‌مند شوند.
متن آفرینگان گاهنبار:
به خشنودی اهورامزدا، بر زبان می‌آورم و می‌خوانم بهترین نیایش‌ها را. بر زبان می‌آورم از جان، با باوری نیک که مزداپرست زرتشتی و دشمن همه بدی‌ها و پیرو آیین اهورایی ام. نیایش و آفرین می‌خوانم همه گاه‌ها و هنگام‌های روز و ماه و جشن‌های سال (گاهنبار) را، که ردان وسروران اند و با خشنودی ستایش می‌کنم، و این نیایش را به هنگام بامدادان می‌سرایم. نیایش می‌کنم و آفرین می‌خوانم بر همه گاهنبارهای سال، هنگام هر جشنی که باشد، به نام بر زبان می‌آورم و آیین‌های ویژه می‌گذارم. نیایش و آفرین خوانی می‌کنم برای گاهنبار، میدیوزرم، میدیوشم، پیته شهیم، ایاسرم، میدیارم، همسپتمدم؛ که همه ردان و سروران اند.
داد و دهش‌هایتان را ای مزدیسنان در جشن‌های ششگانه سال پیش‌کش کنید. از برای گاهنبارها «می‌زد» (خوان‌های گسترده گاهنبار) را از برای این ردان و سروران بدهید. یک گوسفند سالم و تندرست و جوان. هرگاه توانایی نداشتید، نیاز کنید نوشابه مقدس هوم را و بنوشانید به داناترین و آگاه‌ترین و راستگوترین و آنانکه بهتر و شایسته‌تر فرمان دهد از میان مردمان، که یار و همراه بینوایان و مددکار غریبان و دور از شهرها و آموزنده دین و در اشویی و راستی برگزیده‌ترین باشد. هرگاه توانایی نیاز آن نیز نبود، بدهید برای آنچنان کسان، باری از هیزم خشک و خوب سوز را. هرگاه آن هم نشد، به خانه آن ردگاهنبار (روحانی زرتشتی که اجراکننده این مراسم است) ببرید یک پشته هیزم. بسرایید سرود بزرگی خداوند را و اهورامزدا را به نام بخوانید در یکتایی و بی‌همتایی پروردگار جهان، چنین: بی‌گمان شهریاری زیبنده و سزاوار آن کس است که بهتر شهریاری کند، و اوست اهورا مزدا که با بهترین راستی برابر است و بندگی و عبادت خود را به پیشگاه وی تقدیم می‌کنیم و باشد که این چنین «می‌زد» ی پذیرا شده و ردگاهنبار را خشنود و شادمان کند، و این است گاهنبار …(نام گاهنبار).
در همه نوشته‌هایی که به پارسی میانه به‌جا مانده‌است، بارها از گاهنبارها یاد شده‌است و به جای آوردن آیین‌های دینی در این جشن‌ها دارای پاداش بزرگ یاد شده و نرفتن به گاهنبار و برگزار نکردن آن‌ها گناهی بزرگ دانسته شده‌است. درون‌مایه ویسپرد در بارهٔ آیینِ شش گهنبار و نمازهای وابسته به آن است.دیدی نو از دیدی کهن، فرهنگ مهر، ویرایش ۲، تهران، جامی، ۱۳۷۴؛ برگِ ۱۳۴ در آغاز فصل ۲۵ بندهش که از گاه‌شماری مزدیسنا یاد شده آمده‌است: «آفرینش جهان از من (اهورامزدا) در ۳۶۵ روز، که از شش گاهنبار سال باشد، انجام گرفت». در روایات داراب هرمزدیار بنای این جشن‌ها را به جمشید نسبت داده‌اند. در بندهش آمده‌است: «اگر کسی در سال یک بار به گاهان بار برود بر کارهای نیکی که کرده‌است افزوده خواهد شد.»
گاهنبارها جشن بزرگداشت آفرینش اند. در اسطوره‌های زرتشتی جهان در هفت مرحله آفریده شده‌است. نخست آسمان، سپس آب، سوم زمین، چهارم گیاه، پنجم جانور، ششم انسان، هفتم آتش که همانا انرژی، نیرو و توان جنبش در هستی است. شش گاهنبار جشن پاس‌داشت این آفریدگان است. به همین سبب برخی دانشمندان نوروز را جشن آفرینش آتش و بزرگ‌داشت آن می‌دانند. این آفرینش‌ها در تفسیرهایی به پارسی میانه و پازند و فارسی آفرینگان گاهنبار نیز آمده‌است.
گاهنبار، آیین و جشنی است که از دیرباز در پهنهٔ ایران فرهنگی، به‌پا داشته می‌شده‌است، جشنی که نخستین پایه و مایهٔ آن گرد هم آمدن، هم‌افزایی، همازوردی و شادی است. این واژه به معنای بارعام یا زمان گِرد آمدن مردم در جایی، یا به معنای زمان نتیجه گرفتن است. گاهنبار را جشن‌های سالیانه می‌نامند، زیرا واژهٔ اوستایی آن یااریه‌یسنه است که به معنای سالیانه است. گاهنبارها جشن‌هایی فصلی اند و هر گاهنبار دست‌کم در یکی از فصل‌های سال برگزار می‌شود. فصل گاهنبار به نام چهره گاهنبار نیز خوانده می‌شود. در هر سال، شش چهرهٔ گاهنبار برگزار می‌شود که هر کدام یادآورِ گاهی از آفرینش است. ایرانیان از دیرباز، گاه‌های آفرینش را با برپایی جشنی به نام گاهنبار و با داد و دهش که از بنیادهای این جشن است، گرامی می‌داشته‌اند. واژهٔ گاهنبار دارای دو بخش گاه و انبار است. با برپایی گاهنبارها که هر چهره‌اش با فصلی از فصل‌های برداشت، در پیوند است، ایرانیان از آنچه برداشتشان بوده، دهش می‌کرده‌اند و به نوعی می‌توان آن را جشن سهیم شدن باهم نام گذارد؛ و اما واج‌یشت؛ آیین واج‌یشت، آیین پیشواز است، واج‌یشت، آیین پیشوازی گاهنبار است همان گاهنباری که چیزی نیست جز جشنِ شادی از دهش‌ها.
سایت هفته‌نامهٔ امرداد سایت هفته‌نامه امرداد
مقاله‌ای از مهرداد قدردان درباره آیین گاهنبار
یک میلیون امضاء یک پویش مستقل و اجتماعی است که شماری از فعالان حقوق زنان در ایران از ۵ شهریور ۱۳۸۵ راه‌اندازی کرده بودند. هدف این طرح جمع‌آوری دست‌کم یک میلیون امضا در حمایت از رفع تبعیض جنسیتی علیه زنان بود. از سال ۱۳۹۲ به بعد که این کمپین به هفت سالگی‌اش رسیده بود به مرور از آن کمتر صحبت می‌شود و به نوعی در حال فراموش شدن است.
گروه‌هایی از فعالان جنبش زنان پس از تجمع ۲۲ خرداد ۱۳۸۵ در میدان هفت‌تیر تهران بر آن شده بودند که در ادامهٔ پیگیری اهدافی که در قطعنامه آن تجمع اعلام شده بود در جهت تلاش برای تغییر قوانین ناعادلانه و زن‌ستیز در جمهوری اسلامی ایران، حرکتی جمعی و هدف‌مند را در دستور کار خود قرار دهند. این پویش در واقع تلاش وسیعی برای «جمع‌آوری یک میلیون امضاء» به‌منظور درخواست تغییر قوانین تبعیض‌آمیز در جمهوری اسلامی ایران بود. گفته می‌شد زمان این پیکار بلندمدت است؛ یعنی مقید به زمان محدود و مشخصی نخواهد بود و تا رسیدن به حد نصاب (جمع‌آوری یک میلیون امضاء) ادامه خواهد داشت. مدت زمان این حرکت به تعداد مشارکت‌کنندگان آن وابسته بود. حداقل سنی که برای امضاء کنندگان در نظر گرفته شده بود ۱۸ سال است.
در وبگاهی که متعلق به خود کمپین بود و هم‌اکنون به کلی از دسترس خارج شده‌است. اهداف زیر به عنوان اهداف اصلی ذکر شده بود:
بنیان‌گذاران این طرح ادعا می‌کردند که این درخواست هیچ‌گونه ضدیتی با مبانی اسلام ندارد زیرا جزو اصول دین به‌شمار نمی‌آیند. تغییر قوانینی که در این کمپین مورد درخواست است، حداکثر، محل اختلاف بین مجتهدان و علمای دین است و برخی از فقیه‌ها از جمله آیت‌الله صانعی یا آیت‌الله بجنوردی و شمار دیگری از مجتهدان سال‌هاست که بازنگری در قوانین تبعیض‌آمیز علیه زنان را مورد تأیید قرار داده‌اند و تغییر آن‌ها را مغایر با اسلام ندانسته‌اند.
در همین حال درخواست‌های این طرح با تعهدات بین‌المللی دولت ایران نیز همخوانی دارد چون ایران به میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی و میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی پیوسته و اولین گام در این کنوانسیون‌ها منع هرگونه تبعیض است، بنابراین تبعیض باید از بین برود چون منطبق با تعهدات بین‌المللی دولت ایران است.
حامیان اولیهٔ پیکار «یک میلیون امضاء برای تغییر قوانین تبعیض‌آمیز»:
شیرین عبادی، سیمین بهبهانی، شهلا لاهیجی، بابک احمدی، شهلا اعزازی، ناصر زرافشان، نرگس محمدی، منیرو روانی پور، فریده غیرت، شهلا شرکت، اردشیر رستمی، فرزانه طاهری، فریبرز رئیس دانا، دیاکو مرادی، مریم ضیاء، بنفشه حجازی، مائده طهماسبی، فرهاد آئیش، عمران صلاحی، هومن فخار، مهوش شیخ‌الاسلامی، مجید تولایی، ناهید توسلی، جعفر پناهی، خدیجه مقدم …
حامیان کمپین همه متعلق به یک قشر یا گروه نبودند و در نتیجه، این درخواست‌ها در جریان منفعت یک گروه خاص سیاسی یا اجتماعی نبود. بسیاری از افرادی که با این طرح همکاری داشتند افرادی بودند که عضو هیچ گروهی نمی‌باشند. از طرفی افرادی که متعلق به گروهی هستند به گروه‌های بسیار متفاوتی تعلق دارند از جمله می‌توان به فاطمه راکعی، عضو کمیسیون زنان جبهه مشارکت و رئیس فراکسیون زنان در مجلس ششم، فخرالسادات محتشمی پور، نایب رئیس کمیسیون زنان جبهه مشارکت و جمع هم‌اندیشی فعالان جنبش زنان، برخی از کنشگران مدنی از آقایان در تهران و سراسر کشور از جمله غلامرضا جعفری روزنامه‌نگار و فعال سیاسی جوان اصلاح طلب و کنشگر حقوق کودک و زنان و دانش‌آموخته حقوق و علوم سیاسی و حقوق بین‌الملل از شاهرود که به احضار، بازداشت و بازجویی وی منجر شد (این فردمدیرمسئول فعلی پایگاه خبری ایرانیان فردا و نشریه کومش فردا (کومش امروز پیشین وعضوفعلی تشکیلات جامعه زنان تحت مدیریت خانم طالقانی است و اکنون نیز از پیشگامان صدای #مهسا_امینی است)، همچنین گروه‌های غیر ایرانی فمینیستی در کشورهای همسایه، کشورهای مسلمان، کشورهای آفریقایی، اروپایی و ایرانی‌های مقیم کشورهای مختلف اشاره کرد.
کمپین یک میلیون امضا در آغازین ماه‌های فعالیت دولت محمود احمدی‌نژاد شکل گرفت. پیش از تشکیل این کمپین، نیروهای پلیس زن و مرد به خشن‌ترین شیوه با اجتماع کنندگان ۲۲ خرداد ۱۳۸۵ در میدان هفت تیر تهران برخورد کردند و بیش از ۷۰ تن در تجمع میدان هفت‌تیر بازداشت و محاکمه شدند.
گروه‌هایی از آن فعالان جنبش زنان پس از تجمع تصمیم گرفتند برای ادامهٔ پیگیری اهدافی که در قطعنامهٔ آن تجمع اعلام شده بود حرکت جمعی و هدف‌مند دیگری را آغاز کنند. با شروع کمپین برخوردها با این بخش از جنبش زنان موقتاً تخفیف یافت ولی در ادامه، نهادهای اطلاعاتی و امنیتی بارها اعضا و هواداران کمپین را بازداشت کردند.
برخوردهای دوگانه‌ای با این حرکت انجام گرفت، چنان‌که قاضی پروندهٔ خدیجه مقدم صراحتاً به وی اعلام کرد که «می‌خواهیم چوب لای چرخ کمپین بگذاریم»، و از سوی دیگر در بازجویی مأمورین وزارت اطلاعات از وی، گفته شد که ما با کمپین مشکلی نداریم.
وبگاه رسمی بارها فیلتر می‌شد به‌طوری‌که از نوزده سایت کمپین، پانزده سایت آن برای مخاطبان داخل ایران (مشهد، اصفهان، اراک، شیراز، زاهدان، رشت) و برخی کشورهای دیگر (آلمان، کالیفرنیا، قبرس، کویت) فیلتر شد. اکنون امکان دسترسی به آن وجود ندارد.
واسیلی واسیلیویچ کاندینسکی (به ؛ زاده ۱۶ دسامبر ۱۸۶۶ – درگذشته ۱۳ دسامبر ۱۹۴۴) یک نقاش و نظریه‌پرداز هنری روس بود. از آن‌جا که او نخستین نقاشی‌های مدرن اِنتزاعی را خلق کرده‌است، یکی از معروف‌ترین و اثرگذارترین هنرمندان سده بیستم به‌شمار می‌آید.
واسیلی کاندینسکی در ۱۶ دسامبر ۱۸۶۶ در مسکو متولد شد. او در سال ۱۸۹۶ برای تحصیل هنر در مونیخ، مسکو را ترک کرد. وی با خود تأثیراتی از مکتب هنری روسیهٔ آن زمان به همراه آورد که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از شمایل‌های مذهبی بومی و رنگ‌های تند و احساس انگیز مختص هنر محلی روسیه".
علاقهٔ او به فرهنگ عامه وقتی در سال ۱۹۰۸ به همراه گابریله مونتر نقاش به مورنائو-منطقه‌ای در جنوب مونیخ در دامنهٔ رشته کوه‌های آلپ باواریا-نقل مکان کرد، دوباره اوج گرفت. وی خود را در فرهنگ عامه غوطه‌ور ساخت و عمیقاً تحت تأثیر رنگ‌های تند، ترکیب بندی سرراست و نقش‌های روی شیشه (رسانه‌ای که او و مانتر خود ساخته بودند) قرار گرفت. این زوج در شوابینگ در شمال مونیخ ساکن شدند، جایی پر از کافه و لیبرالیسم که برای هنرمندانی که ظاهر و زندگی نا متعارفی دارند، بسیار مناسب بود؛ جایی که عرفان و الهیات موضوع گفتگوهای روزمره را تشکیل می‌داد. یک فلسفهٔ رمزآلود که در اوایل قرن بیستم طرفداران زیادی پیدا کرد. عرفان دستیابی به معنویت را از طریق مدیتیشن و تعالیم اسرار آمیز رواج داد.
کاندینسکی علی‌رغم سخنوری‌هایش در مورد مفاهیم انتزاعی، از کنار گذاشتن تصویرسازی‌های بازنمودی ناراضی بود و همواره از این در هراس بود که مردم قادر به فهم نقاشی‌های او نباشند. این تردید در تابلوی طرحی برای ترکیب بندی۲ مربوط به سال ۱۹۱۰ دیده می‌شود. با وجود این که این اثر انتزاعی به نظر می‌رسد، پر از اشکال قابل تشخیص است: پیکره‌ها، کوه‌ها، موج‌ها، درختان، خورشید و حتی گنبدهای روسی پیازی شکل کلیساها که در اینجا به گوی‌هایی بر سر چوگان تبدیل شده و به پیکره‌های موجود در پیش زمینه شبیه شده‌اند. در قسمت مرکزی این اثر، تصویر دو اسب و سوارکارهای آن‌ها دیده می‌شود که یکی سفید و دیگری آبی است.
نقش اسب و سوارکار در آثار کاندینسکی یک بن مایه معمول است که اغلب به عنوان ارجاعی محسوب می‌شود به خود کاندینسکی یا معبودش سن جرج (کسی که بر اساس کتاب مقدس اژدها را میکشد) و خواستهٔ مشترک آن‌ها مبنی برآوردن معنویتی نوین به جهان. پالت کاندینسکی ترکیب رنگ شاد هنر عامه را دارد، اگرچه هنوز رنگ نقاشی‌های او را در مورنائوی سال ۱۹۰۹ حفظ کرده‌است؛ رنگ‌هایی پس مانده از رنگ‌های به شدت اشباع شدهٔ شیشه‌های رنگی پنجره‌های قرون وسطایی. سرهای خم شدهٔ هم سرایان در سمت چپ، جلوه‌ای احترام آمیز و حتی مذهبی به تابلو می‌افزاید، در حالی که لمیدگی سرخوشانهٔ فرم‌های سر زنده در سمت راست یادآور یک قصیدهٔ کوتاه کلاسیک است؛ درست شبیه تابلوی لذت زندگی ماتیس. هدف هنرمند نقاش از کشیدن این تابلو، تنها بیان عواطف، احساسات یا حالت‌های ذهنی اش نیست، بلکه تصویر کردن این نیروی عالم هستی به گونه‌ای که وی در خود احساس می‌کند، موردنظر است.
کاندینسکی ده تابلو به نام ترکیب بندی را تمام کرد و پیش از سال ۱۹۱۱، این تابلوها کاملاً انتزاعی شده بودند، چنان‌که در تابلوی طرح۱ برای ترکیب بندی۷ دیده می‌شود. این تابلو که در سال ۱۹۱۳ کشیده شده، یکی از تمرین‌های مقدماتی بسیاری است که به قصد آفرینش یک نسخهٔ نهایی بزرگ انجام شده‌است. در نسخهٔ نهایی، برخی از عناصر ترکیب بندی این مجموعه تابلوها حفظ شده‌است؛ ولی در اینجا ترکیب رنگ کاملاً متفاوتی دارد. از آنجا که کاندینسکی بیشتر این تابلوها را به عنوان همتایی برای موسیقی می‌کشد، نام آن‌ها را از واژه‌هایی مانند «ترکیب بندی»، «بداهه پردازی» و
«کنسرت» انتخاب کرده‌است. کاندینسکی در توسل به نیروهای کیهانی و حس انتزاعی موسیقی به‌طور ویژهای تحت تأثیر واگنر بود. این کیفیت‌ها با نگاره‌های پالودهٔ موسیقایی جیمز ابوت مک نیل ویسلر، که او هم با الهام از موسیقی در پی آفرینش موسیقی بصری بود، به طرز چشمگیری تفاوت داشت. اسب‌ها، سوارکارها، پیکره‌ها، ساختمان‌ها و بن مایهٔ چشم‌اندازهای ویژه دیگر در میان نیست؛ و دیگر نقش انتزاعی رنگ و خطوط رنگی و فرم، جای آن‌ها را گرفته‌است. این تصویر به آخرالزمانی و آشوبنده می‌آید، ولی این کیفیت‌های پویا به معنی تسخیر سخت دلی نیروهای کیهانی است، نه برای پیش گویی کردن یک آینده فاجعه بار.
فرانتس مارک که کاندینسکی را در سال ۱۹۱۰ یا۱۹۱۱ ملاقات کرده، اهداف مشابهی را دنبال کرد که از جملهٔ آن‌ها به ویژه تصویر کردن معنویت بود. هر دو هنرمند بر روی این مطلب به بحث پرداختند که چگونه حیوانات به‌طور غریزی با طبیعت و در نتیجه با جهان هستی پیوند دارند. (این دیدگاه استفادهٔ مکرر کاندینسکی از بن مایهٔ اسب و سوارکار را که مسابقهٔ آن به ۱۹۰۳ بازمی‌گردد، مورد تأکید قرار می‌دهد) مارک ادعا می‌کرد: «حیوانات با احساس بکر خود، همهٔ ویژگی‌های خوب را در منبر می‌انگیزند.» این جمله احساس همهٔ هنرمندان گروه سوارکار آبی را بیان می‌کند؛ دیدگاهی که اعتقاد داشت جامعهٔ صنعتی غرب از لحاظ معنوی ورشکست شده‌است. وی پیش از سال ۱۹۱۱، حیوانات و به ویژه اسب‌ها را با چشم‌اندازهای متراکم درمی‌آمیزد و پیش از ابتدای سال ۱۹۱۲ از کوبیسم برای این آمیختن غریزی نیروهای حیوانی، طبیعی و بدوی استفاده می‌کرد؛ چنان‌که در تابلوی سرنوشت‌های حیوانی دیده می‌شود.
کاندینسکی فردی بسیار درس خوانده بود و عمیقاً به موسیقی، ادبیات و هنرهای تجسمی عشق می‌ورزید. در روسیه که بود دربارهٔ سنت‌های هنر عامیانه به تحقیق پرداخت و چه بسا همین تجربه و نیز تماسش با هنر مدرن در مسکو موجب گردید که در سی سالگی به آلمان برود و زندگی خویش را وقف هنر کند.لینتن(۱۳۸۲)، ص۵۸ در سال ۱۸۹۶ در مونیخ اقامت گزید و در آکادمی هنرهای زیبای مونیخ مشغول تحصیل شد. در سال ۱۹۱۴ بعد از شروع جنگ جهانی اول به روسیه بازگشت. نقش مهمی را در سازماندهی نوین نهادهای هنری در روسیهٔ ۱۹۱۷ بر عهده گرفت. در سال ۱۹۲۱ روسیه را ترک گفت؛ در سال ۱۹۲۲ در باهاوس به تدریس پرداخت و تا زمان بسته شدن آن توسط نازیها در سال ۱۹۳۳ به این کار ادامه داد؛ و پس از آن به آخرین اقامتگاه خود، شمال غرب پاریس نقل مکان کرد و همان‌جا درگذشت.لینتن(۱۳۸۲)، ص ۴۶۸ «نیاز باطنی» او به بیان مشاهدات احساسی خود به شکل‌گیری سبکی آبستره در نقاشی منتهی شد که بر پایه مشخصات انتزاعی رنگ و فرم قرار داشت.
در سال ۱۹۱۲ سالنامهٔ سوارکار آبی با سردبیری کاندینسکی و فرانس مارک انتشار یافت، و نمایشگاهی با همین نام برپا گردید. کاندینسکی نسخه‌ای از کتاب عرفان نوشتهٔ فیلسوف آلمانی، رودولف اشتاینر، را خرید و در سخنرانی‌های او در سال ۱۹۰۸ در برلین شرکت می‌کرد.
کاندینسکی که تا حدودی از عقاید اشتاینر الهام گرفته بود؛ او بحث نظری مهمی را در قالب یک کتاب با عنوان معنویت در هنر منتشر کرد که یک سال بعد منتشر شد و در سراسر جهان مخاطبانی یافت و به سرعت به چند زبان ترجمه گردید.
وی دراین کتاب به نیاز انسان هنرمند به نقاشی کردن در بارهٔ ارتباطش با جهان و همچنین نیاز به استفاده از یک شیوهٔ بیان انتزاعی اشاره کرد.
شیوهٔ بیانی که بیشتر شبیه موسیقی عمل کند تا بتواند کیفیت‌های انتزاعی معنویت را به تصویر درآورد.
در سال ۱۹۲۶ رسالهٔ دوم خود را با نام نقطه و خط تا صفحه منتشر ساخت.
پی‌ئی یا اجرایی انتقال‌پذیر بیانگر نوعی ساختار از پرونده‌های اجرایی، آبجکت‌فایل‌ها یا دی‌ال‌الها در سیستم‌عامل ۳۲ یا ۶۴بیتی ویندوز است. عبارت «انتقال‌پذیر» به انطباق‌پذیری آن با محیط‌های بی‌شمار و معماری‌های گوناگون نرم‌افزارهای سیستم اشاره دارد.
در علم رایانه، اشکال نرم‌افزاری یا باگ، به خطاهای برنامه‌نویسی گفته می‌شود.
به حل این مشکلات اشکال‌زداییاشکال‌زدایی واژهٔ مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی بجای debug در انگلیسی است. یا دیباگ می‌گویند.
حل مشکلات نرم‌افزاری به دو صورت انجام می‌پذیرد:
اول با داشتن کد اصلی برنامه.
دوم با داشتن خود فایل اصلی برنامه.
با داشتن کد اصلی برنامه می‌توان از امکانات مفسر برای اشکال‌زدایی استفاده نمود
ولی در صورتی که فایل اصلی در اختیار باشد، می‌تواند به کمک علم مهندسی معکوس این کار را انجام داد.
در دنیای رایانه، باگ یا اشکال به معنی اشتباه یا اشکال در برنامه است. اما معنای اصلی آن در انگلیسی حشره می‌باشد. روزی که رایانهٔ Mark I در هاروارد خراب شد پس از یک جستجوی طولانی متخصصین علت مشکل را پیدا کردند. یک حشره کوچک بین نقاط تماس یک رله قرار داشت. به همین دلیل وجود اشکالات رایانه‌ای باگ (حشره) نام گرفت و برطرف کردن این اشکالات کامپیوتری را دیباگ نامیدند. (ر. ج کتاب آموزشی اسمبلی برای کامپیوترهای شخصی نوشته شده توسط پیتر نورتن و جان سوچا، فصل ۱)
ثرَش متال به‌عنوان اصلی‌ترین سبک مشتق از هوی متال شناخته می‌شود. گیتاری پرخاش‌گر، سرعتی، تکنیکی، جوی سنگین که عموماً چیزی ناموزون و فراتر از ملودی می‌نوازد.چیزی که شاید در اوایل کار با اسپید متال یکسان به حساب می‌آمد.اما گروه‌هایی مثل مگادث و متالیکا که جزو بهترین‌های این سبک بودند چیزی فراتر از این را به نمایش گذاشتند که شامل ریفهای قوی گیتار بود.موتورهد جزو نخستین و بزرگترین گروه‌های ترش محسوب می‌شود.
سبک ثرش متال عموماً شامل ضرب آهنگ سریع، ریف‌های پیچیده گیتار و درام نوازی با درام بیس (کیک) است. این سبک در اوایل دهه ۸۰ میلادی و با تلفیق بیت‌های درام متعلق به هاردکور پانک و استایل‌های گیتار متعلق به موج نوی هوی متال انگلیسی پدید آمد. بسیاری از بیسیست‌های این سبک حین نواختن از پیک گیتار بهره می‌برند. هرچند بسیاری از آنها همچون کلیف برتون، رابرت تروهیو، Frank Bello, Greg Christian, Steven DiGiorgio از انگشتان خود استفاده می‌کنند.
اولین قطعه ای که می‌توان به آن برچسب ثرش متال زد قطعه Stone Cold Crazy از گروه بریتانیایی و افسانه ای کویین از آلبوم Sheer Heart Attack است (که متالیکا نیز آن را در سال ۱۹۹۰ کاور کرد) است. گفته می‌شود این قطعه ثرش متال بوده قبل از این که حتی لغت ثرش متال پدید بیاید. پس از آن بندهای مختلفی چون آیرون باترفلای، آیرن میدن، جوداس پریست، ونوم، موتورهد و تعدادی دیگر نوازندگی‌های سرعتی را معرفی کردند که بعدها به قسمتی جداناپذیر از ثرش متال تبدیل شد.
در ژوئن سال ۱۹۸۱ مکگاونی و هتفیلد آهنگی به نام Hit the Lights را تحت نام Leather Charm که یک بند هارد راک از کالیفرنیای جنوبی بود، نوشتند. این بند خیلی زود از هم پاشید و هتفیلد، لارس اولریش را پس از انتشار یک تبلیغات در روزنامه ملاقات کرد. این دو بعدها به همراه دیو ماستین (گیتار) که بعداً گروه مگادث را تشکیل داد، و ران مکگاونی (بیس) همگروهی سابق هتفیلد، گروه متالیکا را تشکیل دادند. کرک همت در سالهای بعد جای ماستین را گرفت.
عبارت «ثرش متال» برای نخستین بار توسط مالکولم دام خبرنگار مجله کرانگ وقتی درصدد اشاره به ترانه ای از انثرکس یعنی Metal Thrashing Hard استفاده شد.
بند دیگر از بین چهاربند بزرگ ثرش متال زمانی ایجاد شد که جف هانمن و کری کینگ در یک رویداد هنرآزمایی (که آزمونی ورودی برای یک گروه موسیقی بود) یکدیگر را ملاقات کردند و تصمیم گرفتند تا گروهی مستقل برای خودشان ایجاد کنند. آنها به همراه دیو لمباردو که در آن زمان راننده و پیک موتوری بود و همچنین درامر تام آرایا بند اسلیر را تشکیل دادند. آنها نخستین آلبومشان ار شش ماه پس از نخستین آلبوم متالیکا یعنی Kill 'em all منتشر کردند.
محبوبیت ثرش متال با انتشار آلبوم Ride the lightning توسط متالیکا و همین‌طور آلبوم Fistful of Metal توسط انترکس افزایش یافت.
چهار بزرگ(Big Four) آمریکایی:
سایر گروه ‌های آمریکایی:
تابع زتای ریمان یا تابع زتای ریمان-اویلر، formula_1، تابع ریاضیاتی از یک متغیر مختلط چون s است که می‌توان آن را به صورت زیر بیان نمود:
تابع زتای ریمان نقش مهمی در نظریه تحلیلی اعداد داشته و کاربردهایی در فیزیک، نظریه احتمالات، و آمار کاربردی دارد.
لئونارد اویلر اولین بار این تابع را در نیمه اول قرن هجدهم، تنها با استفاده از اعداد حقیقی معرفی و مطالعه نمود، چرا که آنالیز مختلط در آن زمان موجود نبود. مقاله ۱۸۵۹ برنهارت ریمان با عنوان «در مورد تعداد اعداد اول کوچکتر از مقداری داده شده»، تعریف اویلر را به یک متغیر مختلط بسط داده و پیوستگی مرومورفیک و معادله تابعی آن را اثبات نموده و رابطه ای بین صفرهایش و توزیع اعداد اول برقرار نمود.This paper also contained the Riemann hypothesis, a conjecture about the distribution of complex zeros of the Riemann zeta function that is considered by many mathematicians to be the most important unsolved problem in pure mathematics.
مقادیر تابع زتای ریمان در اعداد صحیح مثبت زوج، توسط اویلر محاسبه شدند. اولین آن‌ها formula_3 بود که حلی را برای مسئله بازل ارائه می‌کند. در ۱۹۷۹، راجر آپری گنگ بودن formula_4 را اثبات نمود. مقادیر نقاط صحیح منفی نیز که توسط اویلر یافت شدند، اعداد گویا بوده و نقش مهمی را در نظریه فرم‌های مدولار (پیمانه‌ای) بازی می‌کنند. تعمیم‌های زیادی از تابع زتای ریمانی چون سری‌های دیریکله، L-توابع دیریکله و L-توابع نیز شناخته شده می‌باشند.
تابع زتای ریمان formula_1، تابعی از متغیر مختلط formula_6 است. (نمادهای s و formula_7 و t را به‌طور سنتی و با پیروی از ریمان، در مطالعه این تابع استفاده می‌کنند) هنگامی که formula_8، زتای ریمان را می‌توان به صورت جمع همگرا یا انتگرال نوشت:
تابع گاما است. تابع زتای ریمان برای سایر مقادیر مختلط، از طریق ادامه تحلیلی در formula_11 تعریف می‌گردد.
لئونارد اویلر سری بالا را در ۱۷۴۰ برای مقادیر مثبت صحیح s در نظر گرفت و سپس چبیشف تعریف را برای formula_12 نیز گسترش داد.
سری فوق نمونه اولیه ای از سری دیریکله است، چنانکه برای sهایی که formula_11 باشند به‌طور مطلق به یک تابع تحلیلی همگرا بوده و برای سایر مقادیر s واگراست. ریمان نشان داد که تابع تعریف شده توسط این سری روی نیم صفحه بالایی را می‌توان به تمام مقادیر مختلطی که formula_14 اند به صورت تحلیلی ادامه داد. برای s=۱، این سری تبدیل به سری هارمونیک شده که به formula_15 واگرا بوده و:
ازین رو، تابع زتای ریمان روی کل صفحه مختلط s مرومورف است، یعنی تابعی که در همه جا بجز قطب ساده s=۱ هولومورف بوده و در این قطب نیز دارای مانده ۱ می‌باشد.
ارتباط این تابع با اعداد اول ابتدا توسط لئونارد اویلر پیدا شد او پی برد:
یک محاسبه نامحدود که همه اعداد اول را در بر می‌گیرد، نتیجه این محاسبات برای همگراست. این یک نتیجه منطقی از دو نمونه و نتیجه بنیادی در ریاضیات است. این فرمول برای سری‌های ژئومتریک و یک قضیه بنیادی علم حساب است.
آقای گائوس ثابت کرد همه اعداد را به صورت formula_18 نوشت که منظور از formula_19 همان عدد اول formula_20 اُم است. اگر بخواهیم مجموعه ای بسازیم تا تمام اعداد طبیعی را بر اساس اعداد اول در خود جای دهد، باید به صورت زیر عمل کنیم:
در عدد m تمامی مقادیر formula_21 را صفر در نظر می گیریم و برای formula_22 تمام اعداد حسابی را در نظر می گیریم آنگاه مجموعه زیر تشکیل می شود
حال مجموعه را گسترش می دهیم تا اعداد بیشتری را در اعداد طبیعی محاسبه شود. اینبار formula_24 را صفر در نظر می گیریم و سپس برای تمام حالات formula_25 تمام حالات formula_22 را در نظر می گیریم:
به خوبی مشاهده می شود اعضای مجموعه formula_28در توانهای formula_29 ضرب شده اند تا مجموعه بالا حاصل شود. پس حاصل جمع اعضای مجموعه بالا را می توان به این صورت نوشت formula_30
با این ایده، راه حل را گسترش می دهیم و در نهایت پی خواهیم برد مجموع تمام اعداد طبیعی را به صورت زیر می توان نوشت
در معکوس اعداد طبیعی نیز با همین ایده پیش می رویم و ضرب اویلر می رسیم
تساوی دیگری که می توان به آن دست یافت به صورت زیر است:
در پایین بیشترین استفاده از مقادیر تابع زتاریمان که عمومیت دارند نشان داده می‌شود.
تابع زتاریمان در اعداد صحیح منفی صفر دارد (به معادلهٔ تابع توجه کنید) به این صفرها، صفرهای بدیهی گویند آنها فقط جزئی اند به این خاطر اثبات وجود آن‌ها آسان است. برای مثال از رابطه گاما که در پایین امده است. صفرهای غیر بدیهی که در نظر گرفته می‌شود بیشتر با توجه به دلیل اینکه توزیع آن‌ها نه تنها کم قابل درک است حتی مهم‌تر از آن اینست که به صورت حیرت آوری رگه‌ای در پرسش‌های ریاضی باز می‌کند. می دانیم که هر صفر غیر بدیهی تابع زتاریمان در نوار باز {"s" ∈ C: 0 <Re("s") <1}، که نوار بحرانی نام دارد. فرضیه ریمان اظهار می‌دارد که هر صفر غیر بدیهی دارای Re("s") = 1/2 است. در قضیه تابع زتاریمان، {"s" ∈ C: Re("s") = 1/2} خط بحرانی نامیده می‌شود.
جایگاه صفرهای تابع زتاریمان، اهمیت بسیاری در نظریه اعداد دارد. از حقیقت اینکه تمام صفرهای غیر بدیهی در نوار بحرانی قرار دارند، یک می‌توان نظریه اعداد اول را استنتاج کرد. و یک نتیجه بهتر اینست که:
قوی‌ترین نتیجه از این بحث اینست که را می‌توان درستی نظریه ریمان را انتظار داشت که نتایج بسیار ژرفی در نظریه اعداد دارد.
این معلوم است که تعداد نامتناهی نوار بحرانی وجود دارد. لیتل‌وود نشان داد که اگر دنباله (γ) قسمت موهومی و همه صفرهای صفحه بالایی را شامل می‌شود که:
قضیه نوار بحرانی ادعا می‌کند که درصد مثبتی از صفرهای غیر بدیهی در نوار بحرانی قرار دارد.
در نوار بحرانی، صفر با کوچک‌ترین قسمت موهومی غیر منفی 1/2+i14.13472514... مستقیماً از معادلهٔ تابعی دیده می‌شود که صفر غیر بدیهی متقارن اند حول Re("s") = 1/2 اگر چه ζ("s")=ζ("s"*)* برای تمام اعداد مختلط "s" ≠ 1 بکار می‌رود که صفرهای تابع زتاریمان حول قسمت حقیقی متقارن و موجودند.
گادفری هرلد هاردی اثبات کرد تباع زتای ریمان بی‌نهایت صفر دارد.(هاورد و. ایوز، صفحهٔ ۲۵۸)- امروزه اثبات فرضیه ریمان که به RH معروف است مهمترین مسئله اثبات نشده ریاضی است و برای اولین اثبات صحیح یک میلیون دلار جایزه تعیین شده‌است .
تابع زتا، معادلهٔ تابعی زیر را مشخص می‌کند:
که برای تمام sهای در C\{0,1}. معتبر است (صدق می‌کند)، در اینجا منظور از Γ همان تابع گاماست این فرمول برای ساختن آنالیز پیوسته بکار می‌رود. در S = 1، تابع زتا مانند مانده در قطب 1 است.معادله همچنین نشان می‌دهد که تابع زتا، صفر بدیهی از -2 , -4 , … دارد.
همچنین وجود دارد نمونه‌ای متقارن از معادلهٔ تابع که در همان تعریف اولیه را می‌دهد
این معادله به‌وسیلهٔ این معادله بدست آمده‌است:
معکوس تابع زتا از سری دریکله روی معادلهٔ موبیوس نتیجه می‌شود.
برای هر عدد مختلط s با formula_46.، وجود دارد عددی، از رابطه مشابه که مستلزم اعداد متفاوت است که مشخص می‌کند تابع ضربی را که محاسبات ریاضیات را روی سری دریکله می‌دهد. در بالا و با بیان تعارف برای ζ(2)، می‌توان برای حل امتحان دو پیشامد که عدد صحیح را می‌دهد استفاده کرد که برابر 6/π2 است. فرض ریمان هم ارز است با این ادعا که اظهار می‌کند که وجود دارد وقتی که formula_47. است.
تبدیل ملین از یک تابع fe (x) به صورت زیر تعریف می‌شود.
در ناحیه‌ای که انتگرال تعریف می‌شود، تعبیرهای متفاوتی برای تابع زتا در تبدیل ملین وجود دارد. اگر قسمت حقیقی S بزرگ‌تر از 1 باشد داریم:
با حذف جمله اول بسط سری توانی از 1/(exp("x")& حول صفر، ما می‌توانیم در دیگر نواحی نیز تابع زتا را بدست آوریم با جزئیات در نوار بحرانی خواهیم داشت:
و وقتی قسمت حقیقی بین 0 , -1 باشد داریم:
و ما می‌توانیم همچنین پیدا کنیم جملاتی را که با اعداد اول رابطه دارند. اگر π("x") یک تابع محاسبه اعداد اول باشد پس
برای مقادیری با formula_46. می‌توانیم رابطه‌ای بالا را با تبدیل ملین از π("x") by
پیدا کنیم.
یک مشابه تبدیل ملین مستلزم اینست که تابع "J"("x") محاسبه‌ای اعداد اول ریمان که اعداد ( "p""n" ) اول توانی را محاسبه می‌کند با وزن 1/"n"پس formula_56. حال داریم:
این تعبیر می‌تواند برا حل تئوری اعداد اول استفاده شود. به‌وسیلهٔ معکوس تبدیل ملین کار کردن با تابع محاسبه اعداد اول ریمان آسانتر است و می‌تواند با استفاده از آن به‌وسیله معکوس موبیوس بهبود یابد.
خینجوک (نام علمی: Pistacia khinjuk) یکی از گیاهان است.
خینجوک در ایران از جمله در بلندی‌های بالای ۲۵۰۰ در استان کهگیلویه و بویراحمد می‌روید.
این گیاه بسیار به خشکی و سرما مقاوم است.
بابونه گاوی، مخلص یا مترادف آن یک گونه از سرده مینا و از گیاهان دارویی است که در درمان میگرن و بعضی بیماریهای التهابی مورد استفاده قرار می‌گیرد. فوق‌العاده تب بر است و برای رفع سردرد خوب است.
این گیاه از جنس بابونه‌های گاوی (Tanacetum) و از تیرهٔ گل‌ستاره‌ای‌ها است.
بابونه گاوی در نواحی مرتفع ایران از جمله در بلندی‌های بالای ۲۵۰۰ متر در استان کهگیلویه و بویراحمد، در روستای لیند سوادکوه با ارتفاع ۲۰۰۰ متر در استان مازندران و در جنگل های ارسباران می‌روید.در نواحی روستاهای واقع در گرکن جنوبی از توابع شهرستان مبارکه استان اصفهان نیز یافت می شود.
عصاره به دست آمده از این گیاه دارویی، از سرشاخه‌های گلدار آن به دست می‌آید. ماده مؤثر موجود در این عصاره پارتنولید است؛ که تأثیرات ضد التهابی، ضد اسپاسمی و ضد میگرنی دارد.
با توجه به اینکه گیرنده‌های سروتونین نقش مهمی در پاتوفیزیولوژی میگرن دارند، پارتنولید موجود در این گیاه قادر است بر روی گیرنده‌های سروتونین اثر آنتاگونیستی نسبی داشته و از اتصال سروتونین به گیرنده‌های آن جلوگیری نماید.کریمی، ح. رخشنده، ح. اسماعیلی، ح. 1386. اثر گیاه تاناستوم پارتنیوم در درمان میگرن. مجله دانشکده دانشگاه علوم پزشکی مشهد. 338-333.World Health Organization, 2002. WHO Monographs on Selected Medicinal Plants, WHO Publications, Geneva. 317-328.
پارتنولید به کمپلکس کینازی IKB که نقش مهمی را در پیام رسانی از طریق سیتوکین‌های پیش التهابی ایفا می‌کند متصل شده و سبب مهار آن می‌شود. پارتنولید همچنین بیان ژن سیکلواکسیژناز و سیتوکین‌های پیش التهابی مانند TNF-α را مهار می‌نماید. سزکویی ترپن لاکتون‌های موجود در عصاره از تولید پروستاگلاندین‌ها جلوگیری کرده و از این رو می‌توانند موجب کاهش التهاب گردند.Pareek, A. , Suthar, M. , Rathore, G.S. , Bansal, V. , 2011. Feverfew (Tanacetum parthenium L.): A systematic review. Pharmacogn Rev. 5: 103-110.Kwok, B.H. , Koh, B. , Ndubuisi, M.I. , Elofsson, M. , Crews, C.M. , 2001. The anti-inflammatory natural product parthenolide from the medicinal herb Feverfew directly binds to and inhibits IkappaB kinase. Chem Biol. 8: 759-766.Sumner, H. , Salan, U. , Knight, D.W. , Hoult, J.R. , 1992. Inhibition of 5-lipoxygenase and cyclo-oxygenase in leukocytes by feverfew. Involvement of sesquiterpene lactones and other components. Biochem Pharmacol. 43: 2313-2320.
عصاره این گیاه رهایش سروتونین از پلاکت‌ها را مهار می‌سازد. همچنین سزکویی ترپن‌های موجود در عصاره تاناستوم به ویژه پارتنولید با خنثی کردن گروه‌های سولفیدریل در درون یا بیرون سلول، ترشح سروتونین از پلاکت‌ها را مهار و با جلوگیری از تجمع پلاکت‌ها به پیشگیری از میگرن کمک می‌نماید.Heptinstall, S. , White, A. , Williamson, L. , Mitchell, J.R. , 1985. Extracts of feverfew inhibit granule secretion in blood platelets and polymorphonuclear leucocytes. Lancet. 1: 1071-1074.Heptinstall, S. , Groenewegen, W.A. , Spangenberg, P. , Loesche, W. , 1987. Extracts of feverfew may inhibit platelet behaviour via neutralization of sulphydryl groups. J Pharm Pharmacol. 39: 459-465.Heptinstall, S. , Groenewegen, W.A. , Spangenberg, P. , Losche, W. , 1988. Inhibition of platelet behaviour by feverfew: a mechanism of action involving sulphydryl groups. Folia Haematol Int Mag Klin Morphol Blutforsch. 115: 447-449.
عصاره گیاه تاناستوم فعالیت ضد اسپاسمی دارد و با بلوکه کردن کانال‌های پتاسیمی باز، انقباض ماهیچه صاف را مهار می‌کند.Barsby, R.W. , Knight, D.W. , McFadzean, I. , 1993. A chloroform extract of the herb feverfew blocks voltage-dependent potassium currents recorded from single smooth muscle cells. J Pharm Pharmacol. 45: 641-645.Bejar, E. , 1996. Parthenolide inhibits the contractile responses of rat stomach fundus to fenfluramine and dextroamphetamine but not serotonin. J Ethnopharmacol. 50: 1-12.
تأثیر التهاب بر فعال سازی میکروگلیاها به عنوان یکی از دلایل بالقوه در حملات میگرنی مورد توجه قرار می‌گیرد. پارتنولید با کاهش فعال سازی میکروگلیاها به واسطه تأثیر بر واسطه‌های پیش التهابی مرتبط با حملات میگرن مزمن (مانند مهار سنتز نیتریک اکسید، نیتریک اکسید سنتاز قابل القا، کاهش ترشح IL-6 و کاهش جا به جایی فاکتور هسته ای KB به هسته سلول) تأثیر ضد میگرنی خود را نشان می‌دهد.Magni, P. , Ruscica, M. , Dozio, E. , Rizzi, E. , Beretta, G. , Maffei Facino, R. , 2012. Parthenolide inhibits the LPS-induced secretion of IL-6 and TNF-alpha and NF-kappaB nuclear translocation in BV-2 microglia. Phytother Res. 26: 1405-1409.
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Anacyclus_clavatus clavatus
خار مقدس (نام علمی: Cnicus benedictus) یکی از گیاهان تیرهٔ گل‌ستاره‌ای‌ها (Asteraceae)، راستهٔ گل مینا (Asterales) است که در نواحی مدیترانه‌ای و از جمله ایران می‌روید.
خار مقدس در ایران از جمله در بلندی‌های بالای ۲۵۰۰ متر در استان کهگیلویه و بویراحمد می‌روید.
گیاهی یک ساله است که بلندای آن تا ۶۰ سانتی‌متر می‌رسد. دارای برگ‌های پرزدار بوده که عموماً طولی نزدیک به ۳۰ سانتی‌متر و عرض ۸ سانتی‌متر دارند. گل‌های آن زردرنگ می‌باشد.
http://en.wikipedia.org/wiki/Cnicus_benedictus
گلابی بی‌کرک یا آنچوچک (نام علمی: Psidium guajava) یکی از گیاهان است.
امرود در ایران از جمله در بلندی‌های بالای ۲۵۰۰ متر در استان کهگیلویه و بویراحمد می‌روید.
https://web.archive.org/web/20161004205203/http://noavarshop.com/
کندل کوهی یا بیلهر (نام علمی: Dorema aucheri) گیاهی از خانوادهٔ چتریان است.
بیلهر بومی ایران است و در مناطق مختلفی از ایران از جمله استان‌های کرمانشاه، کردستان، فارس، کهگیلویه و بویراحمد، چهارمحال و بختیاری، لرستان، خراسان جنوبی و خراسان رضوی در ارتفاعات رشد می‌کند. مردم بومی به صورت خوراکی همراه با ماست یا به صورت ترشی این گیاه را مصرف می‌کنند. در کرمانشاه تلخی این گیاه را به‌وسیلهٔ خاکستر یا نمک می‌گیرند و سپس با سرخ کردن در کره از آن، بورانی تهیه می‌کنند.
کندل کوهی گیاهی پایا، کم و بیش رزین‌دار و دم‌برگ‌ها دارای غلاف پوشانندهٔ ساقه می‌باشند. برگ‌های پایینی شامل تقسیمات سه‌شانه‌ای عمیق یا سه‌برگچه‌ای هستند. برگ‌های ساقه‌ای تقریباً منقسم شانه‌ای یا کم و بیش تحلیل رفته‌است. گل‌آذین این گیاه، کپه‌ای به صورت چتر ساده کروی و بدون گریبان است و برگ‌های گریبان آن بی‌دوام هستند و خیلی زود می‌ریزند. چترها معمولاً دم‌گل‌های کوتاه، گل‌های سفید یا زرد در گل‌آذین مجمتع‌اند. کاسه گل شامل دندانه‌های ناقص و ابتدایی است. گلبرگ‌ها لوله شده و دارای لبه‌های برگشته و رگبرگ میانی برجستهٔ مشخص‌اند، خامه پیاله‌ای‌شکل، گوشتی چندبخشی با خامهٔ برگشته است.
در فروردین ۱۴۰۲ پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی یاسوج اعلام کردند گیاه بیلهر نه تنها دارای اثر دارویی نیست، بلکه دارای اثرات سوء و سرطان‌زا نیز هست و باید از مصرف آن اجتناب کرد. در یکی از آزمایش‌ها، به دو گروه موش آزمایشگاهی مواد سرطان‌زا و سپس گیاه بیلهر برای پیشگیری از سرطان داده‌شد، نتیجۀ نخست این آزمایش‌ها این بود که موش‌هایی که بیلهر به آن‌ها داده شده‌بود بیشتر به سرطان مبتلا شدند. این بدین دلیل بود که گیاه بیلهر دارای ترکیبات سلولی سمی تشخیص داده شد که می‌تواند تاثیرات سوئی بر انسان داشته باشد. نتیجۀ دوم آزمایش‌های پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی یاسوج این بود که مصرف گیاه بیلهر به مدت چند روز پشت سر هم سبب می‌شود تا مخاط روده تحلیل رود و جذب به خوبی صورت نگیرد. سوم اینکه سوم اینکه مصرف ماست به همراه بیلهر باعث سوء جذب در دستگاه گوارشی می‌شد. نتیجۀ چهارم نیز این بود که اثرات سایتوتوکسیک و سم سلولی و ترکیبات سمی داخل گیاه بیلهر خطرناک و دارای سَمیت سلولی و سرطان تشخیص داده شد.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): "این گیاه کوهی را نخورید سرطان‌زاست!"، نوشته‌شده در ۲۷ فروردین ۱۴۰۲؛ بازدید در ۲۷ فروردین ۱۴۰۲.
نتایج پژوهش دیگری توسط پژوهشگران همین دانشگاه نشان داد که مصرف گیاه بیلهر به میزان خیلی کم می‌تواند بر رودۀ بزرگ، رودۀ کوچک و معده خاصیت ضدسرطانی داشته‌باشد، اما وقتی مصرف این گیاه بیشتر شود به طور کلی برای بدن انسان مضر است و منجر به سرطان رودۀ بزرگ، رودۀ کوچک و معده می‌شود و مسمومیت‌ها و مشکلات کبدی و کلیه را در پی خواهد داشت.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): "این گیاه کوهی را نخورید سرطان‌زاست!"، نوشته‌شده در ۲۷ فروردین ۱۴۰۲؛ بازدید در ۲۷ فروردین ۱۴۰۲.
زالزالک، خَفجه، کیالک، سیسه، رَمَلُک یکی از گیاهان است. این گیاه دارای سه نوع زرد، سیاه و قرمز (شغالی) می‌باشد. زالزالک در ایران در استان‌های خراسان شمالی، قزوین، آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، زنجان، اردبیل، لرستان، گیلان، مازندران، مرکزی، قم، همدان، اصفهان، کردستان، کهگیلویه و بویراحمد، فارس، خوزستان، کرمانشاه، چهارمحال و بختیاری و ایلام می‌روید. که رتبه اول تولید زالزالک در ایران به آذربایجان شرقی تعلق دارد. در زبان کوردی به آن «گۆیژ» یا «بِلچ» میگویند
در زبان ترکی یمئشان گفته می‌شود در همدان و خوزستان به این میوه گیریچ و در لرستان به این میوه گیرچ (لری) یا گویرچ (لکی)؛ در گیلان «کرکره» (karkare) در یاسوج «سیسه»، در چهارمحال و بختیاری و بوشهر «سیسته»، در مازندران به آن «ولیک» و در سرکان به آن «گُرج» میگویند.
در دیگر گویش‌های ایرانی نام‌هایی مانند کومار(گیلکی)، گیویج (در گویش لکی)، "کیویج"(در اصفهانی)، "سییَف"(در تالشی)، "تاخوم"(هزارگی) "کیالک" (گویش استان فارس) ، "دولانه"(تاجیکی و خراسان شمالی) و "گوییز"(گویش اقلیدی) رایج است. همچنین در دیگر زبانهای ایرانی نامهایی مانند "گیرچ" (در کُردی فیلی)، "سیسته" (لری بختیاری، سیسن هم گفته می‌شود)، "گیرچ" ( لری ) "بلچ" یا "گوژی"(کردی) و کهری (در منطقه الموت) بکار برده می شود. در زبان ترکی به این میوه "یئمیشان" گفته می شود. در زبان مازندرانی «ولیک» نامیده می‌شود.
زالزالک که یک گیاه ضد نارسائی قلبی و کاهش دهنده فشارخون است، خاصیت ضد اضطراب نیز دارد. در یک مطالعه دوسوکور راندم همراه با گروه کنترل و دارونما اثربخشی عصاره گیاهی زالزالک در درمان اختلالات ناشی از اضطراب بر روی ۲۶۴ نفر مورد بررسی قرار گرفت و نتایج نشان داد که این دارو در درمان اضطراب کاملاً مؤثر است.
انگیون (اسم محلی بویراحمدی)، کمای ساورزی (نام علمی: Ferula haussknechtii) نام یک گونه از سرده آنقوزه است.
انگیون در ایران از جمله در بلندی‌های بالای ۲۵۰۰ متر در استان کهگیلویه و بویراحمد می‌روید.
کیسه کشیش یکی از گیاهان است.
گیاهی یک ساله است که با بذر تکثیر می‌یابد. دارای ریشه‌ای دوکی‌شکل، در تمام خاک‌ها رشد می‌نماید و نیاز کمی در خاک دارد، ولی خاک ترد و پوک را ترجیح می‌دهد.
ارتفاع ۱۰ تا ۴۰ سانتی متر . علف هرز مزارع و باغات است و در کنار جوی ها دیده می شود . گلها سفید رنگ، گل آذین خوشه میوه خورجینک مثلثی یا قلبی واژگون.
دارای تانن، اسید بورساسیک، یک ماده رنگی و یک آلکالویید، کولین، استیل کولین، تیرامین
بند آورنده خون به صورت ضماد در رفع التهابهای سطحی بدن و جوشانده آن در اخلاط خونی، خونرویهای رحمی (خونروی در فواصل قاعدگی) و کلیه خونروی توصیه می شود.
آنقوزه، کما، باریجه که با یا مترادف نیز شناخته می‌شود، یک سرده از تیره چتریان است. گیاهی است که بین ماه‌های مه تا ژوئیه دوره زندگی خود را سپری می‌کند. این گیاه دارای دو گل نر و ماده‌است که توسط حشرات گرده افشانی می‌شود. این گیاه از نوع خودبارور است.Ferula persica - Willd.
واریته‌ها و رده‌های متفاوت و متنوعی از این گیاه با ظاهر، عطر و بو و اسانس و رنگ‌های گوناگون در نقاط مختلف ایران یافت می‌شود.
این گیاه عمدتاً در ارتفاع ۱۲۰۰ تا ۱۷۰۰ متری می‌روید و در کشور ایران در شهرستان کوهسرخ استان خراسان رضوی در روستای دهمیان ، دامغان، بلوچستان، شاهرود ، سبزوار ، کرمان، فردوس، سقز (کردستان)، لرستان، همدان، آذربایجان غربی، نائین و آباده می‌روید]]مرکز گردشگری علمی فرهنگی دانشجویان ایران پیوند در دسترس
شیرپنیر گیاهی است از تیرهٔ روناسیان ، راستهٔ گل‌سپاسی‌سانان (Gentianales).
گیاه شیرپنیر که با نام های دیگری نیز شناخته میشود برگ های باریک و کوچکی دارد و ساقه آن ها چهار گوش است.
این گیاه انواع مخولفی دارد و کلا یک ساله یا چند ساله هستند.
از نظر ارتفاع بلندی تمامی گونه های آن تا ۷ سانتی متر میرسد.
در راس این گیاه گل آن قرار دارد که به رنگ زرد دیده میشود.
این گیاه در محل مرطوب و کنار آب ها به طور خودرو می روید.
طبیعت این گیاه گرم و خشک است و در مناطق شمالی نواحی البرز قلعه رستم و ارتفاعات کندوان نیز دیده میشود.
از نام های دیگر گیاه شیرپنیر میتوان به خورشیلک،علف شیر،علف ماست، خیثره نیز اشاره کرد.
از لحاظ دارویی این گیاه بسیار مورد استفاده قرار میگیرد از جمله برای درمان دردمعده، سنگ کلیه، قطع خون ریزی، زخم های سرطانی و افزایش نیروی جنسی.
رمکان، شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان قشم در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است.
شهر رمکان در ۲۸ کیلومتری جنوب غرب شهر قشم واقع شده‌است. این شهر به قلب جزیره معروف بوده و تقریباً در وسط جزیره قشم و در مسیر اصلی شمال به جنوب و شرق به غرب قرار دارد. این شهر دارای19 مسجد اهل سنت است
طبق تقسیمات کشوری در سال ۱۴۰۰ رمکان به شهر تبدیل شده است.
وجه تسمیت این شهر به نام رمکان، گویند. بمعنای «رَمهَ» (گله)، گویند در دوران گذشته تمام ساکنان شهر دارای گله (رمه‌های) بز و گوسفند بوده‌اند، به صورتی‌که در هنگام ظهر در سایه تمام درختان موجود در گوشه وکنار شهر گله‌های بز و گوسفند مشاهده می‌شده‌است و در تمام سایه بان‌های شهر گله‌های بزرگ سایه می‌گرفته‌اند، بنا براین نام شهر رمگان گذاشته‌است، که به مرور زمان تخفیف یافته‌است.
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵،
جمعیت دهستان رمکان برابر با 24,135
جمعیت شهر رمکان برابر با 4,473 نفر و 1,135 خانوار بوده‌است.
مردم شهر رمکان، اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان فارسی و گویش محلی تکلم می‌کنند.
شهر رمکان دارای 19 مسجد می‌باشد که بیشتر تعداد مسجد نسبت به سرانه جمعیتی را دارد.
این شهر سومین قطب تجاری قشم بعد از شهر قشم و درگهان می‌باشد، دارای واحدها و مجتمع‌های تجاری متعدد می‌باشد و اکثر مردم به شغل تجارت و مغازه داری مشغول می‌باشند.
مرکز بهداشتی درمانی خاتم الانبیا رمکان در سال ۱۴۱۱ هجری قمری توسط علامه شیخ الاسلام محمد علی خالدی (سلطان العلماء) تأسیس شده‌است، این مرکز شامل زایشگاه، آزمایشگاه، داروخانه، پزشک عمومی، دندانپزشک و همچنین امکاناتی از قبیل آمبولانس می‌باشد. ساختمان این مرکز بهداشتی درمانی پس از زلزله ۱۳۸۴در قسمت دیگری از محوطه با کمک خیرین از نو بنا گردید.
این سد در قسمت شمال شرقی شهر واقع گردیده و به هنگام بارندگی مقدار قابل توجهی آب در خود ذخیره می‌کند و گردشگران زیادی را به سمت خود می‌کشاند.
در این شهر آب انبارهای متعددی در اشکال و اندازه‌های مختلف وجود دارد. یکی از قدیمی‌ترین آنها معروف به برکه خواجه عماد در وسط شهر واقع شده و گویند قدمت آن به ۴۰۰ سال نیز می‌رسد.
خواجه مرادی منطقه ای سرسبز در قسمت جنوبی رمکان دارای باغات و زمینهای کشاورزی می‌باشد و در فصل زمستان و بهار میزبان گردشگران زیادی می‌باشد.
در این شهر قبرستان‌های قدیمی و متعددی وجود دارد، یکی از این قبرستانها معروف به قبرستان سید عبدالرحیم در کنار حوزه علمیه صالحیه رمکان واقع گردیده که قبور قدیمی فراوانی در آن وجود دارد و نوعی نوشته و سنگ‌تراش‌های آن نیز شبیه سنگهای قبور تاریخی روستای کوشه و مناطق اطراف است. از جمله قبوری که نوشته‌ها و تاریخ آن مشخص است و به عربی نوشته شده عبارتند از: الموتوفا المرحوم السعید الشهید حاجی سماالدین بن عتاب الدین یب، نوراسه مرقده و فی شهر جمادی الاول به تاریخ سال ۹۴۹ هجری قمری ـ در یک سمت سنگ این قبر اشعاری این چنین مشخص است. «الموت کاس و کلی ناس شاربه» مرگ تشبیه به جامی شده که همه مردم از آن جام می‌نوشند، والقبر باب و کل ناس داخله و قبر دری است و تمام مردم از آن داخل می‌شوند. قدمت‌این قبر به چهارصد و هفتاد و چهار سال می‌رسد.
وفات المرحوم السعید الشهید نوراسه فی مرقدها بی بی رابعه محمد سفاهانی به تاریخ ماه ذیقعده سال ۹۰۳ ه‍.ق که قدمت این قبر پانصد و بیست سال است.
قبر فردوس مکان ملا محمد بن داود در تاریخ ربیع الاخر ۱۰۴۴ که قدمت آن سیصد و هفتاد و نه سال است.
عزالدین محمد بن مولانا عبدالرحمن عالی در ماه صفر ۹۰۹ که قدمت آن پانصد و چهار سال است.
قبر عالی شاه بن علی در گذشته در تاریخ دهم ذیحجه‌الحرام سال ۹۰۳ ه‍.ق که ۵۰۲ سال قدمت آن است که در قبرستانی قدیمی در وسط رمکان دفن می‌باشد؛ و قبر بی بی روحه در شهر رمکان جنب مسجد جامع قدیمی واقع شده که قدمت آن از تاریخ سال ۹۰۳ ه‍.ق تاکنون ۵۲۰ سال است، که ابتدا دارای گنبد بوده و با ورود گروهی در زمان قواسم ـ یا جواسم ـ که از نجد وارد قشم می‌شوند و مخالف گنبد و آثار قبر بوده‌اند، گنبداین قبر تخریب می‌شود. همچنین ورود سادات به جزیره در شهر رمکان از ابتدای ورود شاه سیف‌الله قتال جد سید عبد الرحیم معروف به سید بزرگ و فرزندان وی و همچنین سید کمال که قبر ایشان نیز در قبرستان وسط رمکان که به نام قبرستان سید کمال معروف شده موجود است.
به‌طور کلی دهستان رمکان در خوش آب هواترین و بالاترین نقطه در سطح جزیره قرار گرفته‌است و در گذشته منبع تأمین محصولات کشاورزی سطح جزیره بوده و حتی به خارج از جزیره نیز صادر می‌شده‌است. مهمترین محصولات این منطقه از سبزیجات: گرگا، خندل، گشنیز، تره، جعفری، گزر (نوعی هویچ محلی)، فندال (سیب زمینی محلی)، گوجه فرنگی، تربچه، و غیره؛ و از میوه‌ها: خربزه محلی، گارمزنگی، انبه، زیتون، انگور، انجیر، هندوانه و غیره …. بوده‌است.
کَبَر ، یا کپرگل گیاهی از راسته کلم‌سانان، تیره کبریان، سرده کبرها است. این گیاه با نام‌های کبرو، دَک، باکو، داغ قارپوزی، خیاروک، لگجی، لیجین، لیجون و کبرک درخت اَصَف نیز شناخته می‌شود.
کبر دارای یک تاریخ طولانی استفاده توسط انسان است؛ شواهد اولیه مصرف آن به حدود ۱۸۰۰۰ سال قبل در مصر علیا برمی‌گردد. همچنین در ۶۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح در ایران مورد استفاده بوده‌است. این گیاه بومی حوزه مدیترانه است و به خوبی به محیط‌های نامساعد، گرمای خشک و شدت‌های بالای تشعشع سازگار شده‌است. این گونه دائمی خاردار و خزان‌کننده گزینه مناسبی برای ازدیاد موفقیت‌آمیز در محیط‌های خشک، نیمه‌خشک و شور به‌شمار می‌آید. ویژگی‌های خاص کبر باعث شده‌است که در سال‌های اخیر فعالیت‌های مرتبط با کشت آن در برآورده ساختن تقاضای جهانی برای فرآورده‌های خوراکی آن مورد توجه بسیاری قرار گیرد؛ به ویژه این که با یک تمرکز فزآینده جهانی بر روی سامانه‌های تولید و کیفیت پایدار، تولید غذای پاک و سبز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار شده‌است. این گیاه به صورت خودروی، روی پرتگاه‌های سنگلاخی، در اکوسیستم‌های خشک ساحلی با تحمل بادهای شدید و در اکوسیستم‌های بیابانی گرم و خشک رشد می‌کند و چون توانایی بیشینه ساختن جذب عناصر غذایی از خاک را دارد، ویژگی‌های یک گیاه تطابق‌یافته با خاک‌های فقیر از عناصر غذایی و رطوبت را از خود بروز می‌دهد. کبر از طریق بذر یا قلمه ساقه تکثیر می‌شود؛ هرچند که با توجه به خفتگی بذر و مشکل استقرار قلمه‌های ریشه‌دار شده، توسعه کشت آن دارای محدودیت‌هایی است. از جوانه‌های تازه این گیاه و میوه این گیاه در کازرون جهت تهیه ترشی استفاده می‌شود که به ترشی میوه آن اصطلاحاً ترشی گلک و به ترشی جوانه‌های خود گیاه ترشی کورک گفته می‌شود
کبر گیاهی بومی مدیترانه، در آب و هوای مرطوب و گرم کشورهای قبرس، ایتالیا، یونان، آفریقای شمالی و برخی مناطق آسیا به عمل می‌آید.
کبر در ایران همچنین در بلندی‌های بالای ۲۵۰۰ متر در استان اردبیل (شهرستان پارس‌آباد)، ایلام، فارس، بوشهر، کرمانشاه، خوزستان، کهگیلویه و بویراحمد، یزد، سیستان و بلوچستان منطقه ساحلی بلوچستان .کرمان و جنوب استان کرمان جیرفت، عنبرآباد، کهنوج، رودبار، فاریاب، قلعه گنج و منوجان (ارتفاعات روستای اسلام‌آباد شیبکوه شهرستان منوجان) می‌روید. (به اسم محلی یاردون در ایلام و در دهلران به اسم «باکِه» شناخته می‌شود). در منطقه نوجین از بخش‌های شهرستان فراشبند در جنوب غرب استان فارس یکی از مرغوب‌ترین میوه‌های گیاه کَبَر که به زبان بومی به آن لیجین یا لگجی گفته می‌شود به دست می‌آید و وارد بازارهای شهرستان‌های همسایه به ویژه کازرون می‌شود.
این گیاه در ولایات بغلان و بدخشان افغانستان و هم در کشورهای تاجیکستان و ازبکستان می‌روید. این گیاه در استان کرمان شهرستان‌های جیرفت و عنبرآباد و ارزوئیه فراوان یافت می‌شود و با نام دک و دهک شناخته می‌شود و همچنین در روستای سیمکوئیه در استان یزد از توابع شهرستان بهاباد نیز یافت می‌شود، همچنین در شهرستان پلدشت در استان آذربایجان غربی به وفور یافت می‌شود. در کرمانشاه به زبان محلی به آن شیه‌پله (sheya pala) گفته می‌شود. در بخش گوواور، از توابع شهرستان گیلان‌غرب به فراوانی یافت می‌شود. در ضمن در شهرستان رامهرمز استان خوزستان به وفور یافت می‌شود. اکثریت مردم رامهرمز به آن لگجی می‌گویند و بیشتر میوه رسیده آن را به صورت خام می‌خورند و عده‌ای کم از مردم رامهرمز ازآن ترشی درست می‌کنند. در ضمن به عقیده مردم محلی غذای محبوب روباه در فصل بهار است. در آبادان و جزیره مینو به زبان عربی به این گیاه که به صورت خودرو در بیشتر مناطق شهر و زمین‌های بایر اطراف و بیابان‌ها می‌روید شِفِلّح گفته می‌شود که اهالی از آن جهت خام‌خواری و همچنین تهیه ترشی استفاده می‌کنند. همچنین این گیاه در دزفول و شوشتر تقریباً تمامی زمین‌های بایر داخل شهر و اطراف آن می‌روید. در دزفول به آن بوکو گفته می‌شود و بیشتر از ترشی آن استفاده می‌شود.
کبر گیاهی بوته‌مانند و دارای شاخه‌های چوبی باریک و دراز است که شاخه‌های کهنسال آن بی‌برگ ولی شاخه‌های جوان آن دارای برگ‌های کوچک، باریک و به درازای ۱۲–۴ میلی‌متر و منتهی به نوک خار مانند است.
این گیاه ریشه بسیار سخت و بلند با پوست کلفت دارد که پس از خشک شدن از مغز چوبی آن جدا می‌شود.
این گیاه ممکن است تا سی سال عمر کند.