moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سیدمحمود قادری گلابدره‌ای در سال ۱۳۱۸ در شمیران زاده شد. جلال آل احمد معلم انشا او بود که بعدها از دوستان وی شد. ظاهراً وی در اواخر عمر از نظر مادی در تنگنا قرار داشته است؛ چنان‌که در نامه‌ای به وزیر مسکن در سال ۸۶ از حقوق ماهیانه ۹۰ هزار تومان و نداشتن مسکن گله کرده و درخواست کمک می‌کند. این نامه بعد از مرگ وی منتشر شده است.
از محمود گلابدره‌ای تاکنون ۳۳ کتاب منتشر شده که نخستین آن با عنوان «سگ کوره‌پز» در سال ۱۳۴۹ منتشر شده‌است. وی در سال ۱۳۵۰ رمان «پر کاه» را نوشت و «بادیه» را در سال ۱۳۵۶ به چاپ رساند؛ رمانی که عباس کیارستمی فیلم‌نامه‌ای اقتباسی بر اساس آن نوشت.
محمدرضا سرشار (رضا رهگذر) رئیس انجمن قلم ایران دربارهٔ وی می‌نویسد: «به اعتقاد من، محمود گلابدره‌ای کار مشخصی در تأیید انقلاب ننوشته یا شاید چنین آثاری تألیف کرده است که من در جریان نیستم. از آثار اين نويسنده، كتاب «اسماعيل اسماعيل» داستان نيمه‌بلندي براي نوجوان‌ها بود با موضوع جنگ تحميلي كه ماجرا در اهواز اتفاق مي‌افتاد و جزو داستان‌هاي خوب نوجوان جنگ تحميلي بود. مورد استقبال هم قرار گرفت و در سال‌هاي اوايل جنگ منتشر شد.» گلابدره‌ای در مجموع ۶ کتاب پیش از انقلاب اسلامی ایران دارد که یکی از آن‌ها ترجمهٔ ۶ داستان از نویسندگان روس است.
پرستوها، دال، صحرای سرد، حکومت نظامی، سنگ به مثقال، آقا جلال و سفر به حجله‌گاه عشق از جمله آثار وی پس از انقلاب اسلامی هستند. داریوش مهرجویی، از رمان «دال» وی فیلمنامه‌ای با نام صحرای سرد نوشته که موضوع آن در سوئد می‌گذرد و به زبان‌های خارجی مختلفی نیز برگردانده شده‌است. عباس کیارستمی، از رمان «بادیه» وی فیلمنامه‌ای که در سال ۱۳۵۶ منتشر شد.
گلابدره ای قبل از درگذشت در بیمارستان الغدیر تهران بستری شده بود. او یکشنبه شب پانزدهم مرداد ماه ۱۳۹۱، درگذشت.
فردیناند آیزنشتاین (۱۶ آوریل ۱۸۲۳ – ۱۱ اکتبر ۱۸۵۲) یک ریاضیدان آلمانی بود که تخصصش در زمینه تئوری اعداد و در آنالیز ریاضی بود. او نتایجی را ثابت کرد که حتی گاوس را متحیر ساخت. گاوس وی را همتراز نیوتن و ارشمیدس می‌دانست. مانند گالوا و آبل، آیزنشتاین در قبل از ۳۰ سالگی در برلین درگذشت.
ریچارد هولبروک (۲۴ دسامبر ۱۹۴۱–۱۳ دسامبر ۲۰۱۰) دیپلمات ارشد آمریکایی بود.
هولبروک از بانیان موافقت نامه دیتون بود که منجر به توافق صرب‌ها کروات‌ها و بوسنیایی‌ها شد. او تا هنگام مرگش در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۰ میلادی، نماینده ویژه باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا در امور پاکستان و افغانستان بود. این دیپلمات با سابقه که به «بولدوزر» معروف بود، گروه‌های متخاصم زیادی را پای میز مذاکره آورده بود.ریچارد هولبروک فرستاده ویژه آمریکا در افغانستان و پاکستان درگذشت، بی‌بی‌سی فارسی
ریچارد هولبروک از دانش‌آموختگان دانشگاه براون و دانشگاه پرینستون بود.
وی هفت بار نامزد جایزه صلح نوبل شد، اما هیچ‌گاه موفق به دریافت آن نشد.Diplomat Richard Holbrooke passes awayریچارد هالبروک درگذشت ، یورونیوز فارسی
او تنها فردی محسوب می‌شود که سمت مشاور وزیر امور خارجه آمریکا در دو منطقه جداگانه در جهان را عهده دار بوده است.
در تاریخ ۱۱ دسامبر ۲۰۱۰ میلادی، ریچارد هولبروک، در جریان ملاقاتی با هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه آمریکا دچار ناراحتی قلبی شد و بلافاصله به بیمارستان انتقال یافت. رگ آئورت او که اکسیژن را از قلب به سایر اندام‌های بدن می‌رساند پاره شده‌بود. وی نهایتاً در تاریخ ۱۳ دسامبر ۲۰۱۰ میلادی، در حین دومین عمل جراحی قلب در بیمارستان دانشگاه جورج واشینگتن در واشینگتن‌دی‌سی درگذشت.
اَلِک دَنکْوُرث (زادهٔ ۱۴ مه ۱۹۶۰) آهنگساز و نوازندهٔ کنترباس جَز انگلیسی است. او زادهٔ لندن و فرزند جان دنکورث (آهنگساز و نوازندهٔ جَز) و کلیو لین (خوانندهٔ جَز) است.
دَنکورث که در کالج موسیقی برکلی تحصیل کرده‌است پس از پایان تحصیلات‌اش، در گروه ۵نفرهٔ والدین‌اش مشغول به فعالیت شد. از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۳ به‌همراه آن‌گروه در یک دوره تور در ایالات متحده آمریکا، اروپا و استرالیا شرکت کرد و با تامی چیس، بی‌بی‌سی ریدیو بیگ بند و کلارک تریسی همکاری‌هایی داشت. در سال ۱۹۸۸ به‌همراه نایجل کندی سمفونی جَز سیاه، قهوه‌ای و بژ از آثار دوک الینگتون و چهار فصل ویوالدی را اجرا و ضبط کردند. دَنکورث در دههٔ ۱۹۸۰ علاوه بر هدایت گروه ۴نفرهٔ خودش با دیک موریسی، اسپایک رابینسون، جین توسینت، مایکل گاریک، تامی اسمیت، جولین جوزف و اندی همیلتون همکاری‌هایی داشت. در سال ۱۹۹۰ برای مشارکت در تور دیو بروبک از او دعوت به‌عمل آمد و در سال ۱۹۹۳ در تور اروپا و آفریقای جنوبی عبدالله ابراهیم شرکت کرد.
دنکورث همچنین در دههٔ ۱۹۹۰ به‌همراه پدرش در گروه الک اند جان دنکورث جنریشن بند فعالیت داشته‌است که حاصل آن تابه‌امروز ۲ آلبوم استودیویی بوده‌است.
آلبوم‌های الک اند جان دنکورث جنریشن بند
سر آنتونی ون دایک (؛ ۲۲ مارس ۱۵۹۹–۹ دسامبر ۱۶۴۱) نقاش بلژیکی و یکی از بهترین پُرتره‌نگاران سده ۱۷ میلادی بود. وی در سال ۱۶۳۲ نقاش رسمی دربار چارلز اول انگلستان و اسکاتلند شد.
وی به شهرت بالایی دست یافت و شیوهٔ نگارگری او در طول ۱۵۰ سال آینده به سبکی غالب در نقاشی پرترهٔ انگلیسی بدل گردید. فان دیک علاوه بر نقاشی پرتره درکشیدن سوژه‌های افسانه‌ای و موضوعات مربوط به کتاب مقدس نیز مهارت داشت و توانایی‌های ممتاز خود در طراحی را نیز به نمایش گذاشته بود. او را همچنین یکی از نوآوران مهم در نقاشی آبرنگ و قلم‌زنی به‌شمار می‌آورند.
قهوه‌ای ون دایک یا قهوه‌ای کاسل در قرن هفدهم میلادی، توسط ون دایک شناخته و مورد استفاده قرار گرفت. قهوه‌ای ون دایک رنگیزهٔ خاک سمی به رنگ شکلاتی سیر (تیره‌تر از آمبر سوخته) با ته رنگ سبز است و با این مخلوط تهیه می‌شود؛ آمبر سوخته + سیاه+ قرمز شفاف اخرا. آمبر و سیه نا هر سه رس هستند اما حاوی ناخالصی‌هایی که آن‌ها را رنگی ساخته‌است. بدین ترتیب که اولی حاوی Fe203 و دومی حاوی F203 و Mn02 و سومی حاوی هیدروکسید_ اکسید آهن آبدار_ nH20 , Feo-OH می‌باشد؛ بنابراین هر سه از سیلیکات هستند. (زیرا رس‌ها همگی سیلیکات هستند) اما سیلیکات‌های آهن‌دار که در بین آهن‌ها قرار می‌گیرد، آمبر حاوی منگنز می‌باشد.
هفتمین فرزند فرانس ون دایک، تاجر ابریشم ثروتمند آنتورپ ، آنتونی از کودکی نقاشی می‌کرد. او در اواخر نوجوانی خود به‌عنوان یک نقاش مستقل موفق بود و در سال ۱۶۱۸ در انجمن صنفی آنتورپ استاد شد. در این زمان او در استودیوی نقاش برجسته شمالی آن روز، پیتر پل روبنس ، کار می‌کرد که تأثیر عمده‌ای داشت. روی کارش ون دایک در سال ۱۶۲۱ چند ماه در لندن کار کرد، سپس برای مدت کوتاهی به فلاندر بازگشت، قبل از سفر به ایتالیا، جایی که تا سال ۱۶۲۷ بیشتر در جنوا در آنجا ماند. در اواخر دهه ۱۶۲۰، او مجموعه‌ای از حکاکی‌های "پرتره" را که بسیار تحسین برانگیز بود، تکمیل کرد .، بیشتر هنرمندان دیگر. او پس از بازگشت از ایتالیا، پنج سال را در فلاندر گذراند و از سال ۱۶۳۰ نقاش دربار ایزابلا ، فرماندار هابسبورگ فلاندر بود. در سال ۱۶۳۲ به درخواست چارلز اول انگلستان به لندن بازگشت تا نقاش اصلی دربار شود .
به استثنای هولبین ، ون دایک و دیگو ولاسکز معاصرش اولین نقاشان با استعداد برجسته‌ای بودند که عمدتاً به‌عنوان پرتره نگار دربار کار کردند و این ژانر را متحول کردند. او بیشتر برای پرتره‌های اشراف، به ویژه چارلز اول، و خانواده و همکارانش شناخته شده است. ون دایک تأثیر غالب در نقاشی پرتره انگلیسی برای ۱۵۰ سال آینده شد. او همچنین موضوعات اساطیری و انجیلی را نقاشی می‌کرد، از جمله مجسمه‌های محراب، امکانات برجسته‌ای را به‌عنوان یک نقشه‌کش به نمایش می‌گذاشت، و یک مبتکر مهم در آبرنگ و حکاکی بود.. قلم موی فوق‌العاده او، که ظاهراً به سرعت نقاشی می‌شود، معمولاً می‌تواند از مناطق بزرگ نقاشی شده توسط دستیاران زیادش متمایز شود. سبک پرتره او در بین کشورهای مختلفی که در آنها کار می‌کرد به‌طور قابل توجهی تغییر کرد و در ظرافت آرام آخرین دوره انگلیسی او به اوج رسید. نفوذ او به دوره مدرن گسترش می‌یابد. ریش ون دایک به نام او نامگذاری شده است. چارلز اول در طول زندگی خود به او نشان شوالیه اعطا کرد و در کلیسای جامع سنت پل به خاک سپرده شد که نشان از جایگاه او در زمان مرگش بود.
آنتون ون دایک (نام فلاندری او) از والدینی مرفه در آنتورپ به دنیا آمد و هفتمین فرزند از ۱۲ فرزند بود.  پدرش فرانس ون دایک، تاجر ابریشم، و مادرش ماریا کوپرز، دختر دیرک کوپرز و کاترینا کونیکس بود.  او در ۲۳ مارس ۱۵۹۹ (به‌عنوان آنتونیو) غسل تعمید داده شد. استعداد او خیلی زود آشکار شد، و او در سال ۱۶۰۹ با هندریک ون بالن نقاشی می‌خواند ، و در حدود سال ۱۶۱۵ یک نقاش مستقل شد و با دوست کوچکترش یان بروگل جوان ، کارگاهی راه‌اندازی کرد . در سن پانزده سالگی، همانطور که خود پرتره او، ۱۶۱۳-۱۶۱۴، نشان می‌دهد، او قبلاً یک هنرمند بسیار برجسته بود . او تا فوریه ۱۶۱۸ به‌عنوان استاد آزاد در انجمن نقاشان آنتورپ سنت لوک پذیرفته شد  روبنس، که از هنرمندان قرارداد فرعی و همچنین کارگاه بزرگ خود استفاده زیادی کرد. تأثیر او بر این هنرمند جوان بسیار زیاد بود. روبنس از ون دایک نوزده ساله به‌عنوان "بهترین شاگرد من" یاد کرد.
منشا و ماهیت دقیق رابطه آنها نامشخص است. حدس زده شده است که ون دایک از حدود سال ۱۶۱۳ شاگرد روبنس بوده است، زیرا حتی آثار اولیه او اثر کمی از سبک ون بالن نشان می‌دهد، اما هیچ مدرک روشنی برای این موضوع وجود ندارد.  در همان زمان، تسلط روبنس در شهر نسبتا کوچک و رو به زوال آنتورپ احتمالاً توضیح می‌دهد که چرا، علیرغم بازگشت دوره‌ای او به شهر، ون دایک بیشتر دوران حرفه‌ای خود را در خارج از کشور گذراند.  در سال ۱۶۲۰، در قرارداد روبنس برای کمیسیون اصلی سقف کارولوس بورومئوسکرک ، کلیسای یسوعیان در آنتورپ (در سال ۱۷۱۸ در اثر آتش سوزی از دست رفت)، ون دایک به‌عنوان یکی از "مربیان" مشخص شده است که قرار بود اعدام را اجرا کند. نقاشی به طرح‌های روبنس. برخلاف ون دایک، روبنس برای اکثر دادگاه‌های اروپا کار می‌کرد، اما از وابستگی انحصاری به هر یک از آنها اجتناب کرد.
در سال ۱۶۲۰، به تحریک جورج ویلیرز، مارکس باکینگهام ، ون دایک برای اولین بار به انگلستان رفت و در آنجا برای پادشاه جیمز اول انگلستان کار کرد و ۱۰۰ پوند دریافت کرد. در لندن در مجموعه ارل آروندل بود که او برای اولین بار کار تیتیان را دید که استفاده از رنگ و مدل سازی ظریف فرم دگرگون کننده بود و زبان سبک جدیدی را ارائه می‌کرد که درس‌های ترکیب‌بندی آموخته شده از آن را غنی می‌کرد.
او پس از حدود چهار ماه به فلاندر بازگشت و سپس در اواخر سال ۱۶۲۱ به ایتالیا رفت و شش سال در آنجا ماند. او در آنجا به مطالعه استادان ایتالیایی پرداخت و در عین حال حرفه‌ای موفق را به‌عنوان یک پرتره نگار آغاز کرد. جیووان پیترو بلوری می‌گوید: «او قبلاً خود را به‌عنوان چهره‌ای از پیامدها نشان می‌داد که مستعمره‌ی هنرمند نسبتاً غیرمتعارف شمالی در رم را آزار می‌داد ، با ظاهر شدن با شکوه زئوکسیس ... رفتار او به جای یک فرد معمولی، رفتاری نجیب زاده بود و در جامه‌های غنی می‌درخشید. از آنجایی که او در حلقه روبنس به اشراف زاده‌ها عادت داشت، و طبیعتاً دارای ذهنی عالی بود و می‌خواست خود را متمایز کند، بنابراین کلاهی با پر و سنجاق، زنجیر طلا بر روی سینه‌اش و همچنین ابریشم بر سر داشت. همراه خادمان.»
"آنتونی ون دایک" ، اثر پیتر پل روبنس (28-1627)
او بیشتر در جنوا مستقر بود ، اگرچه به شهرهای دیگر نیز سفر کرد، و مدتی در پالرموی سیسیل ماند ، جایی که در طول طاعون ۱۶۲۴، یکی از بدترین طاعون‌های تاریخ سیسیل، قرنطینه شد. او در آنجا یک سری نقاشی مهم از قدیس طاعون شهر سنت روزالیا تولید کرد. تصویرهای او از زنی جوان با موهای بلوند روان که کتی از فرانسیسکن بر سر داشت و در خطر آن به سمت شهر پالرمو دراز می‌کرد، از آن زمان به بعد به نماد استاندارد قدیس تبدیل شد و برای نقاشان باروک ایتالیایی، از لوکا جوردانو گرفته تا بسیار اثرگذار بود. پیترو نوولی . نسخه‌ها شامل نسخه هایی در مادرید هستند،هیوستون ، لندن ، نیویورک و پالرمو ، و همچنین سنت روزالیا برای شهر پالرمو در پورتوریکو، و تاجگذاری سنت روزالیا در وین. مجموعه‌ای از نقاشی‌های سنت روزالیا ون دایک توسط گووین الکساندر بیلی و خاویر اف. سالومون مورد مطالعه قرار گرفته‌اند که هر دو نمایشگاه‌هایی را که به موضوع هنر ایتالیایی و طاعون اختصاص داده شده بود، برعهده داشتند.
برای اشراف جنوا، پس از آن در مرحله نهایی شکوفایی، او یک سبک پرتره تمام قد را توسعه داد، با استفاده از ورونز و تیتان و همچنین سبک روبنس از دوره خود در جنوا، جایی که چهره‌های بسیار بلند اما برازنده از بالا به تصویر نگاه می‌کنند. بیننده‌ای با خلاقیت عالی در سال 1627، او به آنتورپ بازگشت و به مدت پنج سال در آنجا ماند و پرتره‌های دوست‌داشتنی‌تری کشید که همچنان حامیان فلاندری او را تا حد ممکن شیک نشان می‌داد. یک پرتره گروهی در اندازه واقعی از بیست و چهار عضو شورای شهر بروکسل که او برای اتاق شورا کشیده بود در سال 1695 از بین رفت. ظاهراً او برای حامیان خود بسیار جذاب بود، و مانند روبنس، به خوبی می‌توانست در محافل اشرافی و درباری شرکت کند، که به توانایی او در دریافت حق کمیسیون می‌افزاید. در سال 1630، او به‌عنوان نقاش دربار فرماندار هابسبورگ فلاندر، آرشدوشس ایزابلا توصیف شد. در این دوره آثار مذهبی بسیاری از جمله محراب‌های بزرگ تولید کرد و کار چاپ خود را آغاز کرد.
شاه چارلز اول پرشورترین مجموعه‌دار هنر در میان پادشاهان استوارت بود و نقاشی را راهی برای ترویج دیدگاه بلند خود از سلطنت می‌دید. در سال 1628، او مجموعه افسانه‌ای را خرید که دوک مانتووا مجبور به فروش آن شد و از زمان به قدرت رسیدن خود در سال 1625 در تلاش بود تا نقاشان برجسته خارجی را به انگلستان بیاورد. در سال 1626، او توانست اورازیو جنتیلسکی را متقاعد کند که در انگلستان مستقر شود و بعداً دخترش آرتمیسیا و تعدادی از پسرانش به او ملحق شدند. روبنس یک هدف ویژه بود که در نهایت در سال 1630 برای یک مأموریت دیپلماتیک که شامل نقاشی نیز می‌شد، آمد و بعداً نقاشی‌های بیشتری را از آنتورپ برای چارلز فرستاد. روبنس در جریان دیدار نه ماهه خود که در طی آن لقب شوالیه دریافت کرد، بسیار خوب رفتار شد. پرتره نویس دربار چارلز، دانیل میتنز ، یک هلندی تا حدودی پیاده بود. چارلز بسیار کوتاه قد بود و قدش کمتر از 5 فوت (1.5 متر) بود و چالش هایی را برای یک هنرمند پرتره مطرح می‌کرد.
ون دایک همچنان با دربار انگلیس در ارتباط بود و به مأموران شاه چارلز در جستجوی تصاویر کمک کرد. او برخی از آثار خود را ارسال کرد، از جمله یک سلف پرتره (1623) با اندیمیون پورتر ، یکی از عوامل چارلز، "رینالدو و آرمیدا" (1629) و یک عکس مذهبی برای ملکه. او همچنین خواهر چارلز، ملکه الیزابت بوهمیا ، را در لاهه در سال 1632 نقاشی کرده بود. در آوریل همان سال، ون دایک به لندن بازگشت و بلافاصله زیر بال دربار گرفته شد، و در ژوئیه لقب شوالیه دریافت کرد و در همان زمان دریافت کرد. حقوق بازنشستگی 200 پوندی در سال، که در اعطای آن به‌عنوان "اصلی ترین پینتر در عظمت آنها توصیف" شد. او علاوه بر این دستمزد خوبی برای نقاشی‌هایش می‌گرفت، حداقل در تئوری، زیرا شاه چارلز در واقع به مدت پنج سال حقوق بازنشستگی خود را پرداخت نکرد و قیمت بسیاری از نقاشی‌ها را کاهش داد. به او خانه‌ای در رودخانه تیمز در بلکفریرز داده شد ، سپس درست خارج از شهر لندن ، بنابراین از انحصار شرکت پرستش نقاشان پرهیز کرد. مجموعه‌ای از اتاق‌ها در کاخ التهام که دیگر توسط خانواده سلطنتی استفاده نمی شد، نیز به‌عنوان خلوتگاه روستایی در اختیار او قرار گرفت. این اقامتگاه‌ها توسط شریک زندگی او مارگارت لمون اداره می‌شد . استودیوی Blackfriars او اغلب توسط پادشاه و ملکه بازدید می‌شد (بعداً یک گذرگاه ویژه برای سهولت دسترسی آنها ساخته شد) که تا زمانی که ون دایک زندگی می‌کرد به سختی برای نقاش دیگری می‌نشستند.
او بلافاصله در انگلستان به موفقیت دست یافت، جایی که تعداد زیادی پرتره از شاه و ملکه هنریتا ماریا و همچنین فرزندانشان کشید. بسیاری از پرتره‌ها در چندین نسخه ساخته شده اند تا به‌عنوان هدایای دیپلماتیک ارسال شوند یا به طرفداران پادشاهی که به‌طور فزاینده‌ای درگیر جنگ شده اند، داده شوند. در مجموع تخمین زده می‌شود که ون دیک چهل پرتره از خود شاه چارلز، و همچنین حدود 30 پرتره از ملکه، 9 نفر از ارل استرافورد و چندین پرتره از درباریان دیگر کشیده است.  او بسیاری از دربار و همچنین خود و معشوقه اش مارگارت لیمون را نقاشی کرد.
در انگلستان او نسخه‌ای از سبک خود را توسعه داد که ظرافت و راحتی را با اقتدار کم‌توجهی در موضوعات خود ترکیب می‌کرد که تا پایان قرن 18 بر پرتره انگلیسی تسلط داشت. بسیاری از این پرتره‌ها پس‌زمینه منظره‌ای سرسبز دارند. پرتره‌های او از چارلز سوار بر اسب، عظمت امپراتور تیتیان چارلز پنجم را به روز کرد، اما پرتره او از چارلز که در موزه لوور از سوار شده است مؤثرتر و بدیع تر است : «به چارلز در یک محیط عمداً غیررسمی، ظاهری کاملاً طبیعی از حاکمیت غریزی داده شده است. چنان سهل انگارانه قدم می‌زند که در نگاه اول به نظر می‌رسد نجیب طبیعت است تا پادشاه انگلستان.  اگرچه پرتره‌های او ایده کلاسیک " کاوالیر " را ایجاد کرده است«سبک و لباس، در واقع اکثریت مهم‌ترین حامیان او در اشراف، مانند لرد وارتون و ارل‌های بدفورد ، نورثامبرلند و پمبروک ، در جنگ داخلی انگلیس که بلافاصله پس از مرگ او آغاز شد ، طرف پارلمانی را گرفتند
"مسیح حامل صلیب"پرتره‌ای ناشناس از همسر ون دایک، مری روثون (نیمه دوم قرن هفدهم)، موزه ملی در کراکوف
پادشاه در شورا با نامه‌های ثبت اختراع به ون دایک "در" سال 1638 شهروندی اعطا کرد.  مری دختر پاتریک روثون بود که اگرچه این عنوان سلب شد، اما خود را لرد روثون نامید .  او در 1639-1640 بانوی منتظر ملکه بود. این ممکن است توسط پادشاه در تلاش برای نگه داشتن او در انگلستان تحریک شده باشد.  او بیشتر سال 1634 را در آنتورپ گذرانده بود، سال بعد بازگشت، و در 1640-1641، با نزدیک شدن به جنگ داخلی، چندین ماه را در فلاندر و فرانسه گذراند.. در سال 1640، شاهزاده جان کازیمیر لهستان را پس از آزادی از زندان فرانسه همراهی کرد.
نامه‌ای به تاریخ 13 آگوست 1641 از لیدی روکسبورگ در انگلستان به خبرنگاری در لاهه گزارش داد که ون دایک از یک بیماری طولانی در حال بهبودی است.  در نوامبر، وضعیت ون دایک بدتر شد و او از پاریس به انگلستان بازگشت، جایی که برای نقاشی کاردینال ریشلیو رفته بود .  او در 9 دسامبر 1641، همزمان با غسل تعمید دخترش جاستینیانا، در بلکفریرز لندن درگذشت.  او در 11 دسامبر در گروه کر کلیسای جامع سنت پل به خاک سپرده شد . بقایای فانی و مقبره او (که توسط شاه ساخته شد) در آتش سوزی بزرگ لندن در سال 1666 ویران شد
در قرن هفدهم، تقاضا برای پرتره بیشتر از سایر انواع کار بود. ون دایک تلاش کرد تا چارلز را متقاعد کند که مجموعه‌ای در مقیاس بزرگ در مورد تاریخچه Order of Garter برای خانه ضیافت، وایت هال ، که روبنز قبلاً نقاشی‌های سقف بزرگ را برای آن تکمیل کرده بود (آنها را از آنتورپ ارسال کرده بود) سفارش دهد. طرحی برای یک دیوار باقی مانده است، اما در سال 1638، چارلز برای ادامه کار بسیار کم بود.  این مشکلی بود که ولاسکوز نداشت، اما زندگی روزمره ون دایک به همان اندازه که ولاسکز با آن روبه‌رو بود، با وظایف دادگاه بی‌اهمیت مواجه نشد. ون دایک در آخرین سال‌های زندگی‌اش از پاریس تلاش کرد تا مأموریت نقاشی گرانده گالری لوور را بی‌نتیجه بگیرد.
فهرستی از نقاشی‌های تاریخی که توسط ون دایک در انگلستان تولید شده است، باقی مانده است. این کتاب توسط بلوری، زندگی نامه نویس ون دایک، بر اساس اطلاعات سر کنلم دیگبی گردآوری شده است. به نظر می‌رسد که هیچ یک از این آثار باقی نمانده است، به جز "اروس و روان" که برای پادشاه انجام شده است (در زیر).  اما بسیاری از آثار دیگر، بیشتر مذهبی تا اسطوره ای، باقی مانده اند، و اگرچه بسیار خوب هستند، اما به اوج نقاشی‌های تاریخی ولاسکوئز نمی رسند. آثار قبلی بسیار در سبک روبنس باقی مانده اند، اگرچه برخی از آثار سیسیلی او فردی هستند.
پرتره‌های ون دایک بیشتر از ولاسکز چاپلوس بود. هنگامی که سوفیا، بعداً انتخاب کننده هانوفر ، برای اولین بار ملکه هنریتا ماریا را در تبعید در هلند در سال 1641 ملاقات کرد، او نوشت: "پرتره‌های زیبای ون دایک به من تصور خوبی از زیبایی همه خانم‌های انگلیسی داده بود که از پیدا کردن آن شگفت زده شدم. که ملکه که در نقاشی بسیار خوب به نظر می‌رسید، زنی کوچک بود که روی صندلی خود بلند شده بود، با دست‌های لاغر بلند و دندان‌هایی مانند آثار دفاعی که از دهانش بیرون می‌آمد...»
"خواهران چیک" ، یک پرتره دوتایی اواخر
برخی از منتقدان ون دایک را به دلیل منحرف کردن سنت پرتره نوپا و سختگیرانه انگلیسی - نقاشانی مانند ویلیام دابسون ، رابرت واکر و آیزاک فولر - به سمت چیزی که مطمئناً در دستان بسیاری از جانشینان ون دایک، مانند للی یا کنلر، تبدیل به ملایمت ظریف شد، سرزنش کرده‌اند .  دیدگاه مرسوم همیشه مطلوب‌تر بوده است: "وقتی ون دایک به اینجا آمد، چهره‌پردازی را برای ما آورد؛ از آن زمان تاکنون... انگلستان در آن شاخه بزرگ هنر در تمام جهان برتری داشته است." جاناتان ریچاردسون: "مقاله‌ای در مورد نظریه نقاشی"، 1715، 41). گزارش شده است که توماس گینزبورو در بستر مرگش گفته است: "ما همه به بهشت ​​می رویم و ون دایک از شرکت است."
تعداد نسبتاً کمی از نقاشی‌های قلمی و شستشوی منظره یا آبرنگ‌های ساخته شده در انگلستان، نقش مهمی در معرفی سنت منظره آبرنگ فلاندری به انگلستان داشتند. برخی مطالعاتی هستند که مجدداً در پس‌زمینه نقاشی‌ها ظاهر می‌شوند، اما بسیاری از آنها امضا و تاریخ دارند و احتمالاً به‌عنوان آثار تمام‌شده‌ای در نظر گرفته می‌شوند که به‌عنوان هدیه داده می‌شوند. چندین مورد از جزئی ترین آنها مربوط به چاودار است، بندری برای کشتی‌ها به قاره، که نشان می‌دهد ون دایک آنها را به‌طور معمول در حالی که منتظر باد یا جزر و مد بود انجام داده است.
تبدیل شد. او طراحی‌ها را تهیه کرد و در هجده پرتره ، سرها و خطوط اصلی شکل را حک کرد تا یک حکاکی کار کند: «اچ پرتره پیش از زمان او به ندرت وجود داشته است، و در کار او ناگهان در بالاترین نقطه‌ای که تا به حال در هنر به دست آمده است."
او بیشتر کارهای چاپی را به متخصصانی سپرد که بعد از نقاشی‌های او حکاکی می‌کردند. به نظر می‌رسد صفحات حکاکی شده او تا پس از مرگش منتشر نشده است، و حالت‌های اولیه بسیار نادر است.  بیشتر صفحات او پس از اتمام کارش چاپ شد. برخی از آن‌ها پس از اضافه شدن حکاکی در حالت‌های بعدی وجود دارند و گاهی اچ‌کشی او را مبهم می‌کنند. او حداقل تا زمانی که به انگلستان رفت به این مجموعه اضافه کرد و احتمالاً اینیگو جونز را در زمان حضور در لندن اضافه کرد.
این مجموعه موفقیت بزرگی بود، اما تنها سرمایه‌گذاری او در زمینه چاپ بود. پرتره احتمالاً بهتر پرداخت می‌کرد و او دائماً مورد تقاضا بود. در هنگام مرگ او هشتاد بشقاب توسط دیگران وجود داشت که پنجاه و دو بشقاب از هنرمندان و همچنین هجده بشقاب خودش بود. بشقاب‌ها توسط یک ناشر خریداری شد. با فرسوده شدن صفحات به صورت دوره‌ای، چاپ آنها برای قرن‌ها ادامه یافت و این مجموعه به آن افزوده شد، به‌طوری که در اواخر قرن 18 به بیش از دویست پرتره رسید. در سال 1851، این بشقاب‌ها توسط "Calcographie du Louvre" خریداری شد .
"شمایل نگاری" به‌عنوان یک مدل تجاری برای چاپ تولید مثل بسیار اثرگذار بود . سری‌های فراموش شده پرتره تا زمان ظهور عکاسی بسیار محبوب بودند : "اهمیت این مجموعه بسیار زیاد بود و مجموعه‌ای از تصاویری را ارائه داد که در طول چند قرن بعد توسط نقاشان پرتره در سراسر اروپا غارت شدند".  سبک حکاکی درخشان ون دایک، که به خطوط و نقاط باز بستگی داشت، در تضاد با سبک دیگر پرتره نگار بزرگ دیگر در چاپ‌های آن دوره، رامبراند بود، و تا قرن نوزدهم، زمانی که تأثیر بسیار خوبی داشت، تأثیر چندانی نداشت. تأثیر بر هنرمندانی مانند ویسلر در آخرین مرحله اصلی حکاکی پرتره.  Hyatt Mayor نوشت:اچرز از آن زمان ون دایک را مورد مطالعه قرار داده است، زیرا آنها می‌توانند امیدوار باشند که مستقیم بودن درخشان او را تقریبی کنند، در حالی که هیچ کس نمی تواند امیدوار باشد که به پیچیدگی پرتره‌های رامبراند نزدیک شود.
موفقیت ون دایک باعث شد تا کارگاهی بزرگ در لندن داشته باشد که به «خط تولید پرتره» تبدیل شد. به گفته یکی از بازدیدکنندگان، او معمولاً فقط یک نقاشی روی کاغذ می‌کشید، که سپس توسط دستیار روی بوم بزرگ می‌شد. سپس خودش سر را رنگ کرد. لباسی که مشتری می‌خواست در آن نقاشی شود در استودیو رها می‌شد و اغلب با بوم ناتمام برای هنرمندان متخصص در ارائه چنین لباس هایی ارسال می‌شد.  در سال‌های آخر او، این همکاری‌های استودیویی باعث کاهش کیفیت کار شد.
علاوه بر این، بیماری از نسخه‌های دست نخورده توسط او، یا تقریباً، توسط این کارگاه، و همچنین توسط نسخه نویسان حرفه‌ای و نقاشان بعدی تولید شد. تعداد نقاشی‌هایی که به او نسبت داده می‌شد تا قرن نوزدهم بسیار زیاد شد، مانند رامبراند ، تیتیان و دیگران. با این حال، اکثر دستیاران و کپی‌کنندگان او نمی‌توانستند به اصلاح روش او نزدیک شوند، بنابراین در مقایسه با بسیاری از استادان، اجماع بین مورخان هنر در مورد اسناد به او معمولاً نسبتاً آسان است، و برچسب‌گذاری موزه‌ها در حال حاضر عمدتاً به‌روز شده است (اسناد خانه‌های روستایی ممکن است در برخی موارد مشکوک تر است).
اسامی نسبتا کمی از دستیاران او که شناخته شده اند هلندی یا فلاندری هستند. او احتمالاً ترجیح می‌دهد از فلاندرزهای آموزش دیده استفاده کند، زیرا در این دوره هیچ آموزش انگلیسی معادلی وجود نداشت.  تأثیر عظیم ون دایک بر هنر انگلیسی از سنتی که از طریق شاگردانش منتقل شده نشأت نمی گیرد. در واقع نمی توان برای هیچ نقاش انگلیسی با هر اهمیتی ارتباط با آتلیه او را مستند کرد.  آدریان هانمان هلندی (1604-1671) در سال 1638 به زادگاهش لاهه بازگشت تا چهره‌پرداز برجسته آنجا شود.  نقاش فلاندری پیتر تییسبه‌عنوان یکی از آخرین شاگردان ون دایک در کارگاه ون دایک تحصیل کرد. او یک نقاش پرتره و تاریخ بسیار موفق در زادگاهش آنتورپ شد.
مدت‌ها بعد، مدل‌هایی که مدل‌های او می‌پوشیدند، نام ریش ون دایک را برای بزی‌های نوک تیز و کوتاه‌شده که برای مردان در زمان او رایج بود، و یقه ون دایک ، «یقه‌ای پهن روی شانه‌ها با لبه‌های فراوان توری» ارائه کرد.  در طول سلطنت جورج سوم ، لباس فانتزی "Cavalier" به نام "ون دایک" رایج بود. "پسر آبی" از Gainsborough چنین لباس "ون دایک" را پوشیده است. در سال 1774 ، پرسلن دربی ، پس از پرتره‌ای از یوهان زوفانی ، چهره‌ای از " پادشاه در لباس وندیک" را تبلیغ کرد.
تعداد گیج کننده‌ای از رنگدانه‌های مختلف مورد استفاده در نقاشی "Vandyke brown" نامیده شده اند (بیشتر در منابع انگلیسی زبان). برخی از آنها پیش از ون دایک هستند و مشخص نیست که او از هیچ یک از آنها استفاده کرده باشد.  قهوه‌ای ون دایک یک فرآیند چاپ اولیه عکاسی با استفاده از همان رنگ است.
هنگامی که ون دایک در سال 1632 لقب شوالیه را دریافت کرد، نام خود را به انگلیسی وندیک کرد
مجموعه سلطنتی بریتانیا که هنوز هم بسیاری از نقاشی‌های او را در خود جای داده است، در مجموع بیست و شش نقاشی دارد.  گالری ملی لندن (چهارده اثر)، موزه دل پرادو (اسپانیا) (بیست و پنج اثر، مانند: "خودنگاره با اندیمیون پورتر" ، "مار فلزی" ، "مسیح تاجگذاری شده با خارها" ، "گرفتن مسیح" ، "پرتره مری روثون" ، همسر نقاش)،  موزه لوور در پاریس (هجده اثر)، Alte Pinakothek در مونیخ ،گالری ملی هنر در واشینگتن دی سی ، موزه هنرهای زیبا، بوستون ، و مجموعه فریک نمونه هایی از سبک پرتره او دارند. ویلتون هاوس هنوز کارهایی را که برای یکی از حامیان اصلی خود، ارل پمبروک انجام داد، نگه می‌دارد، از جمله بزرگترین اثر او، یک پرتره بزرگ خانوادگی با ده شخصیت اصلی. موزه‌های اسپانیا علاوه بر گروه پرادو، دارای حضور غنی این هنرمند هستند. موزه Thyssen-Bornemisza "پرتره ژاک لو روی" ،  دارایی مجموعه Carmen Thyssen-Bornemisza را حفظ می‌کند ، اما همچنین در موزه به نمایش گذاشته شده است ، "مسیح مصلوب" وجود دارد ، و موزه هنرهای زیبای بیلبائو یک "مرثیه بزرگ قبل از مسیح مرده را در خود جای داده است"
.  ​​در سال 2008، پاتریمونیو ناسیونال اسپانیا یک "شهادت سنت سباستین" را پس گرفت و آن را به صومعه اسکوریال بازگرداند ، دو قرن پس از برداشتن آن و متعاقباً، آکادمی واقعی دبلاس آرتس د سان فرناندو به‌عنوان متعلق به خود نشان داد نقاشی ذخیره شده، اضافه شده به دیگری، "باکره با کودک با گناهکاران توبه کننده" ،  علاوه بر این موسسه دارای یک طرح اصلی است. علاوه بر این، در دسامبر 2017، یک "باکره با کودک" ، که در Theموزه سرالبو که قبلاً اثر متئو سرزو در نظر گرفته می‌شد، پس از یک مطالعه جامع و پروژه مرمت، به‌عنوان اثر اصلی نقاش فاش شد.  سرانجام، موزه هنرهای زیبای والنسیا صاحب یک "پرتره سوارکاری از دون فرانسیسکو د مونکادا" است (در حال حاضر در حال بازسازی، از آوریل 2020).
تیت بریتانیا نمایشگاه "Van Dyck & Britain" را در سال 2009 برگزار کرد.  در سال 2016 مجموعه فریک در نیویورک نمایشگاهی با عنوان "ون دایک: آناتومی پرتره" برگزار کرد که اولین بررسی عمده از آثار این هنرمند در ایالات متحده بود. دو دهه.
املاک ارل اسپنسر در آلتورپ مجموعه کوچکی از ون دایک‌ها از جمله "جنگ و صلح را" در خود جای داده است (پرتره سر جورج دیگبی، دومین ارل بریستول ، سیاستمدار سلطنتی انگلیسی با ویلیام راسل، اولین دوک بدفورد ) که ارزشمندترین نقاشی است. در مجموعه و مورد علاقه ارل بود.
"در سال 2017، پرتره آدریان هندریکس مونز" اثر ون دایک ، اثر هنری غارت شده‌ای که توسط نازی هرمان گورینگ به دست آمده بود، به وارثان ژاک گودستیکر بازگردانده شد. پس از جنگ جهانی دوم، افراد بنای یادبود پرتره را به هلند برگرداندند که قرار بود آن را به خانواده یهودی بازمانده بازگرداند، اما در عوض آن را به یک دلال هنری در لندن فروخت  که آن را به میلیونر نازی پردازش مواد غذایی و عضو سابق حزب نازی فروخت. رودلف آگوست اوتکر . وارثان اوکتر نقاشی را به وارثان Goudstikkers بازگردانده شد.
سارا النا رامیرز (زاده ۳۱ اوت ۱۹۷۵) بازیگر مکزیکی است. او در سریال آناتومی گری در نقش دکتر کالی تورس بازی کرده‌است.
ماژول امنیتی سخت‌افزاری یک دستگاه پردازشگر فیزیکی است که از وظایف آن می‌توان به محافظت و مدیریت امضاهای دیجیتال، رمزگذاری و رمزگشایی برای امضای دیجیتال، احراز هویت قوی و سایر توابع رمزنگاری دیگر اشاره کرد. این ماژول ها به طور سنتی به شکل کارت پلاگین یا یک دستگاه خارجی هستند که مستقیماً به رایانه یا سرور متصل می‌شوند. یک ماژول امنیتی سخت افزاری شامل یک یا چند مدار مجتمع رمزپردازنده ایمن است.
اهداف HSM (الف) نسل امن پردازنده (ب) ذخیره‌سازی امن پردازنده، (ج) استفاده از مواد حساس و داده‌های رمز نگاری، (د) تخلیه سرور نرم‌افزار کامل برای رمزنگاری نامتقارن و متقارن هستند. HSMها حمایت منطقی و فیزیکی این موارد را برای جلوگیری از استفاده غیر مجاز و دشمنان بالقوه فراهم می‌کنند. به‌طور خلاصه، آن‌ها با ارزش بالایی از کلیدهای رمز نگاری حفاظت می‌کنند.
مواد رمزنگاری به کار گرفته شده توسط اکثر HSMs نامتقارن هستند جفت کلید (و گواهینامه‌های) در رمزنگاری کلید عمومی مورد استفاده قرار می‌گیرد. برخی از HSMها همچنین می‌توانند کلیدهای متقارن و دیگر اطلاعات را به صورت خودکار اداره کند. بسیاری از سیستم‌های HSM وسیله‌ای برای پشتیبان‌گیری مطمئن از کلیدهایی استفاده می‌کنند که در شکل پیچیده توسط سیستم عامل کامپیوتر یا در شکل خارجی با استفاده از کارت هوشمند یا برخی از مشخصه امنیتی به کار برده می‌شود. HSMها هرگز نباید اجازه صادرات اسرار در فرم پرونده‌های متنی ساده، حتی هنگام انتقال بین HSMها یا انجام عملیات پشتیبان‌گیری دهند.
بسیاری از سیستم HSM نیز شتاب دهنده رمزنگاری سخت افزاری دارند. آن‌ها معمولاً نمی‌توانند از راه حل‌هایی که فقط به صورت نرم‌افزاری برای انجام عملیات با کلید متقارن هستند تداخل عملکرد داشته باشند. با این حال، با اجرای محدوده از شماره ۱ تا ۷،۰۰۰ RSA ۱،۰۲۴ بیتی، HSM می‌تواند به صورت offload پردازنده قابل توجهی برای انجام عملیات نامتقارن کلید ارائه کنند. از آنجا که استفاده از کلید آراسای ۲،۰۴۸ بیتی از سال ۲۰۱۰ [نیازمند منبع] توصیه شده‌است، کارایی در اندازه کلیدی‌های بزرگتر روز به روز مهمتر می‌شود.
از آنجا که HSMs اغلب بخشی از یک مأموریت زیر ساخت‌های حیاتی مانند زیرساخت کلید عمومی یا برنامه بانکداری آنلاین هستند، HSMها به‌طور معمول می‌تواند برای دسترسی به بالا به صورت خوشه‌ای باشد. برخی از HSMs ویژگی منابع تغذیه دوگانه با قابلیت تداوم کار به صورت پیوسته را دارند
تعداد کمی از HSMهای موجود در بازار دارای قابلیت و توانایی اجرای ماژول‌های اجرایی توسعه یافته ویژه در بین [ویرایش] محوطه امن HSMهارا دارند. چنین توانایی مفید است، برای مثال، در مواردی که الگوریتم‌های خاص یا منطق کسب و کار است که باید در یک محیط امن و کنترل شده اجرا شود. ماژول‌های اجرا می‌توان در زبان بومی سی، در دات نت، جاوا یا زبان‌های برنامه‌نویسی دیگر توسعه یافت. در حالی که سود کد برنامه خاص ارائه تضمین امنیت را فراهم می‌کند، این موتورهای اجرا وضعیت FIPS HSM یا ضوابط مشترک وضعیت اعتبار را دچار می‌کنند.
تشخیص، مقاومت و پاسخ - حفاظت از مداخله - کلید و عمده تفاوت HSMها هستندکه از رایانه‌های سرور معمولی به عنوان شتاب دهنده‌های رمزنگاری فعالیت می‌کنند.
در حالی که برخی از استانداردهای پوشش نیازمندی‌های امنیتی برای ماژول‌های رمز نگاری وجود دارد، به‌طور گسترده (هر دو به عنوان انتخاب مشتریان و درخواست دولت) از جانب FIPS ۱۴۰-۲ پذیرفته شده‌است.
در زیر لیستی از رابط‌های برنامه کاربردی رمزنگاری مشهور است که می‌تواند از ماژول‌های سخت افزاری فروشندگان مختلف استفاده شود.
PKCS#۱۱: رابط‌های برنامه کاربردی RSA برای بسترهای نرم‌افزاری مستقل، یک رابط عمومی برای تعریف HSMهاطراحی شده‌است. همچنین به عنوان 'cryptoki' شناخته شده‌است.
HSMها می‌توانند در هر برنامه‌ای که از کلیدهای دیجیتال استفاده می‌شود به کار رود. به‌طور معمول کلید باید با ارزش باشد به معنی اینکه، اگر به خطر بیفتد تأثیر منفی قابل توجه به صاحب کلید نخواهد داشت. لیستی از کاربردهای بی پایان وجود دارد، اما برخی از استفاده‌های اصلی عبارتند از:
در مورد محیط PKI، HSMs معمولاً توسط همه مراکز صدور گواهینامه (CA) و مراکز ثبت نام (RAs) جهت تولید، ذخیره، و رسیدگی به جفت کلید استفاده می‌شود. در این سناریو وجود دارد، برخی از ویژگی‌های اساسی که یک دستگاه باید داشته باشد، که عبارتند:
در محیط PKI، عملکرد دستگاه در هر دو عملیات‌های آنلاین و آفلاین به عنوان روش مرجع ثبت نام که عملکرد تنگنا زیرساخت نمایش می‌دهد بسیار کم اهمیت تراست.
محدودیت از ویژگی‌های HSMها در سیستم پردازش کارت استفاده می‌شود. این سیستم‌ها معمولاً پیچیدگی کمتری از HSMهای CA را دارند و معمولاً ویژگی‌های استاندارد API را انجام نمی‌دهند. این دستگاه را می‌توان در دو طبقه اصلی دسته‌بندی نمود:
OEM یا ماژول‌های یکپارچه برای دستگاه‌های گوینده خودکار و پایانه‌های اعتباری:
اختیارات و شخصی سازی ماژول می‌تواند استفاده شود جهت:
سازمان اصلی که تولید و حفظ استانداردهای لازم برای HSMها در بازار بانکی پرداخت کارت استانداردهای صنعت شورای امنیت است.
برنامه‌های کاربردی که در آن عملکرد تنگنا ولی امنیت نباید فراموش کرد وجود دارد. این برنامه‌ها معمولاً به عنوان خدمات سرویس امنیتی از طریق HTTPS (SSL / TLS) ارائه شده‌است. در این محیط، HSMهای تسریع SSL به کار گرفته می‌شوند. تعداد نمونه برای عملکرد این برنامه‌ها دارای دامنه‌ای از ۵۰ تا ۱،۰۰۰برای RSA ۱،۰۲۴ بیتی است هر چند برخی از دستگاه‌ها می‌توانند اعداد را تا ارتفاع ۷،۰۰۰ عملیات در ثانیه برسانند.
تعداد رو به افزایشی از ثبت استفاده HSMها برای ذخیره مواد کلیدی است که برای ثبت نام zonefiles بزرگ استفاده می‌شود. ابزار متن باز برای مدیریت امضای فایل‌های منطقه‌ای DNS با استفاده از HSM OpenDNSSEC است.
کاتالیست تا ۹۰٪ گازهای سمی را بی‌اثر می‌کند به‌گونه‌ای که هیدروکربن‌های نسوخته که از موتور خارج می‌شوند را به آب و دی‌اکسید کربن تبدیل می‌کند. علاوه بر این اکسید ازت را به گاز ازت تبدیل می‌کند بنابراین کاتالیست در کاهش آلودگی هوا بسیار مؤثر است.
طول عمر مفید کاتالیست ۱۰۰۰۰ تا ۶۰۰۰۰ کیلومتر است.
مبدل‌های کاتالیست که هم‌اکنون بر روی خودروهای تولیدی در ایران نصب می‌شود تا میزان آلایندگی آن‌ها را کاهش دهد پس از ۸۰۰۰۰ کیلومتر پر شده و عملاً کارایی خود را از دست می‌دهد و میزان آلایندگی خودرو تا پنج برابر افزایش می‌یابد.اگر «کنیستر خودروها» زائد بوده چرا نصب شد و اگر ضروری بود چرا حذف؟ خبرگزاری دانشجویان ایران - تهران پنج دی ۱۳۸۹
متوسط عمر کاتالیست چیزی حدود ۴ سال است و پس از مدت زمان یاد شده باید قطعه مورد نظر تعویض شود.عصر خودرو: ایساکو نسبت به برداشتن کاتالیست کانورتور از روی خودروها هشدار داد. ۱۱ دی ۱۳۸۹
عناصر اصلی که نقش کاتالیستی را انجام می‌دهند بسته به نوع فرایندی که انجام می‌گیرد یا استانداردهای آلایندگی مورد استفاده عبارتند از: فلزهای گران‌بها، مانند پلاتین، پالادیم و رودیم و نیز فلزات غیر گران‌بها مانند آهن، منگنز، نیکل و مس. همچنین عنصر سریم در کاتالیست‌های سه‌گانه به عنوان بافر و ذخیره‌کننده و آزادکننده اکسیژن به کار می‌رود تا مخلوط گاز را همواره در حد نقطه استوکیومتری نگه دارد، زیرا در حول این نقطه کاتالیست‌های سه‌گانه بالاترین کارایی را نشان می‌دهند.
کاتالیزورها دارای عمر مفید و معین هستند و با گذشت زمان از فعالیت و تأثیر آن در واکنش کاسته می‌شود یعنی نقاط فعالی روی کاتالیزور وجود دارد که این نقاط به مرور زمان مسموم می‌شوند. مسمومیت می‌تواند:ایجاد لایه ضخیم از ماده واکنش دهنده بر روی کاتالیزور دهد. باعث تغییر آرایش بلوری کاتالیزور شود. - باعث جذب ناخالصی‌ها در نقاط فعال شود.
Co ---> co+o2→co2
So2 ---> so2+o2→so3
No ---> No→N2+O2
CxHy ---> CxHy+O2→H2o+co2
NO + NH3 + NO2 = N2 + H2O(برای خودرو دیزلی)
کاتالیست مرغوب می‌تواند تا ۹۰ درصد از گازهای سمی خروجی از اگزوز را به گازهای بی‌خطر تبدیل کند.اما رفته رفته که به عمر کاتالیزور اضافه می‌شود، این درصد نیز کاهش یافته و کمتر می‌شود؛ بنابراین باید بدانید هر کاتالیست یک عمر مفید دارد و پس از اتمام این عمر مفید باید تعویض شود. تعویض کاتالیست در اگزوزسازی‌ها انجام می‌شود و کاتالیز کهنه با یک کاتالیست جدید معاوضه می‌شود. به‌طور متوسط عمر مفید کارکرد هر کاتالیست خودرو بین ۸۰ تا ۱۰۰ هزار کیلومتر است و از این رقم تجاوز نمی‌کند. به‌طور متوسط هر کاتالیست عمر مفیدی بین ۳ تا ۴ سال دارد و پس از آن کارایی خود را به‌طور کامل از دست می‌دهد و به این ترتیب خودرو به یک آلاینده محیط‌زیست تبدیل می‌شود.
کاتالیست‌ها به‌دلیل ساختار خود حساس و شکننده هستند از این‌رو می‌تواند در صورت رعایت نکردن برخی نکات به سرعت آسیب ببیند. رایج‌ترین علل خرابی کاتالیست‌ها به گرفتگی منافذ اسنفجی آن باز خواهد گشت چرا که در صورت گرفتگی باعث می‌شود دود خروجی از سیلندر به‌راحتی از کاتالیست عبور نکند و این فشار بیش از حد موجب تخریب این قطعه خواهد شد.
از دیگر دلایل خرابی کاتالیست‌ها، به ضربه‌های فیزیکی به این قطعه باز خواهد گشت. همان‌طور که اشاره شد ساختار کاتالیست‌ها بسیار شکننده است و در صورت ضربه وارد شدن به محفظه خارجی آن باعث می‌شود کاتالیست خرد گردد. کاتالیست همچنین به دمای زیاد بسیار حساس است به‌طوری‌که اگر دمای این قطعه به بیش از حد مجاز برسد باعث خرابی و از دست دادن خاصیتش خواهد شد. این مشکل زمانی ایجاد می‌شود که دمای موتور به دلایل مختلف بیش از حد افزایش یابد.
میزان خلوص گازهای خروجی از سیلندر برای سلامت کاتالیست بسیار مهم است چراکه اگر گازهای خروجی به مواد دیگری آغشته باشد به مرور زمان اثر خود را از دست خواهد داد. برای مثال زمانی که واشر سرسیلندر خودرو دچار مشکل و ترکیب روغن و آب وارد سیلندر شود، به‌ناچار گازهای خروجی هم به مواد یادشده آغشته شده و به کاتالیست‌ها آسیب می‌زند. خرابی سیستم جرقه‌زنی موتور از دیگر عوامل خرابی پیش از موعد کاتالیست‌هاست چرا که در صورت احتراق نامناسب، مخلوط هوا و بنزین به‌صورت ناقص می‌سوزد و و گازهای حاصل از این احتراق ناقص باعث آسیب رساندن به کاتالیست‌ها خواهد شد. به‌دلیل وجود سرب در بنزین‌های نامرغوب و همچنین مکمل‌های انژکتورشور در باک یا اکتان بوسترها، استفاده از موارد فوق به کاتالیست آسیب می‌زند.
نشانه‌های خرابی کاتالیست خودرو
۱) دوگانه
این نوع از کاتالیزورها به‌طور عمده‌ای در موتورهای دیزلی برای کاهش آلاینده‌های مونوکسیدکربن و هیدروکربن‌های نسوخته به کار می‌روند. به علت عدم توانایی این‌گونه از کاتالیست‌ها در کاهش آلاینده‌های اکسید نیتروژن، امروزه در موتورهای بنزینی از این نوع کاتالیست‌ها استفاده نشده و به جای آن‌ها از کاتالیست‌های سه‌گانه بهره برده می‌شود. کاتالیزور دوگانه دو عمل را به‌طور هم‌زمان انجام می‌دهد:
آ) اکسیداسیون مونوکسید کربن به دی‌اکسید کربن: CO + 0.5O2 → CO2
ب) اکسیداسیون هیدروکربن‌های نسوخته و تبدیل آن‌ها به دی‌اکسید کربن و آب: CxH2x+2 + [(3x+1)/2] O2 → xCO2 H5+ (x+1) H2O
مبدل کاتالیستی سه‌گانه سه وظیفه زیر را انجام می‌دهد:
آ) کاهش اکسیدهای نیتروژن به اکسیژن و نیتروژن: 2NOx → xO2 + N2
ب) اکسیداسیون مونوکسیدکربن به دی‌اکسید کربن: CO + 0.5O2 → CO2
پ) اکسیداسیون هیدروکربن‌های نسوخته و تبدیل آن‌ها به دی‌اکسید کربن و آب: CxH2x+2 + [(3x+1)/2] O2 → xCO2 + (x+1) H2O
نکته بسیار مهم در رابطه با این نوع از کاتالیست‌ها این است که زمانی این کاتالیست‌ها بالاترین راندمان را دارند که گازهای خروجی از موتور و ورودی به کاتالیست به مقدار کمی بالاتر از نقطه استوکیومتری باشند. این بدان معناست که نسبت وزنی هوا به سوخت در مخلوط ورودی به کاتالیست در موتورهای بنزینی در حدود ۱۴/۶ تا ۱۴/۸ باشد.
در ایران شرکت‌های خودروسازی از سال ۱۳۸۲ نصب کاتالیست را در خودروهای داخلی آغاز کردند و قبل از این تاریخ خودروها فاقد استاندارد بوده‌اند و به همین دلیل آلایندگی این خودروها بیش از ۳۰ برابر سایر خودروها است و براین اساس خروج خودروهای مدل ۱۳۸۲ به پایین در سازمان حفاظت از محیط زیست ارائه شده‌است.
احتمال می‌رود در تعدادی از خودروهای تولیدی سه‌ماهه آخر سال ۱۳۸۶ نیز قطعه کاتالیست نصب نشده باشد.عدم نصب کاتالیست در خودروهای روآ دوگانه سوز؛ اطلاعیه فنی به نمایندگی‌های مجاز ایرانخودرو؛ ایساکو؛ ۲۵ خرداد ۱۳۸۷
تا سال ۹۱، بود یا نبود کنیستر و کاتالیست‌ها در مراکز معاینه فنی داخل کشور سنجیده نمی‌شد. به موجب طرح جامع کاهش آلودگی هوا «آزمون صحت کاتالیست کانورتور و کربن کنیستر در معاینات فنی خودروها به منظور صدور برگه و برچسب معاینه فنی از ابتدای سال ۹۱ اجباری است».
سودازَدگیمجموعهٔ واژه‌های مصوّب فرهنگستان زبان فارسی تا پایان سال ۱۳۸۹. یا مالیخولیایی (از یونانی: μελαγχολία به معنی: اندوه) نوعی افسردگی است که مهم‌ترین ویژگی آن بی‌لذتی همراه با اختلال بارز روانی-حرکتی و بی‌اشتهایی و احساس گناه و بی‌انگیزگی است.
در پزشکی مدرن واژهٔ "مالی و ملیتی" فقط به نشانه‌های ذهنی و عاطفی الکی افسردگی اشاره دارد اما به‌طور تاریخی "مشکلات مالی" (ملانخولیا) می‌توانسته نشانه‌های جسمی نیز علاوه بر نشانه‌های ذهنی داشته باشد و وضعیت‌های سودازدگی سخاعی بیشتر بر اساس علت مشترک آن‌ها تا صفات ویژه‌شان طبقه‌بندی می‌شوند…
در "لغت‌نامه دهخدا" آمده‌است: گونه‌ای مرض عصبی است که با اختلال قوای عضلانی و حرکتی همراه است و معمولاً در دنباله فلج عمومی یا تحت شکنجه شدید روحی و جسمی (محبوسانی را که شکنجه شدید می‌دهند) یا بر اثر مرض صرع یا در اشخاص هیستریک یا به‌طور مادرزادی پدید آید. مبتلایان به این مرض گاه از خوردن و آشامیدن خودداری می‌نمایند به نحوی که به حالت مرگ می‌رسند و گاهی خودکشی می‌کنند. برای معالجه این بیماران استراحت کامل و مسافرت به نقاط خوش آب و هوا و جدا بودن از افراد دیگر و از حوادث لازم است. این معالجه باید با تجویز دارو همراه باشد
همچنین مالیخولیا در کاربرد تاریخی خود اختلالات ذهنی، که امروزه ممکن است روان‌گسیختگی (اسکیزوفرنی) یا اختلال دوقطبی نامیده شوند، را هم دربرمی‌گرفته‌است. بسیاری از برداشت‌های اخیر مالیخولیا را از منظر روانکاوی و فلسفه در نظر گرفته‌اند. همچنین واژه مالیخولیا ریشه در واژه یونانی ملانکولیا دارد که به معنای صفرای سیاه است.
افسردگی‌ مالیخولیایی یا سودازدگی علایم ونشانه‌های خاصی دارد که در ادامه برخی از این علایم ذکر می‌شود:
یکی از مهمترین دلایل وجود این مشکل در افراد وجود نگرانی قبل انجام کاری یا بعد انجام کاری به نوعی ذهن خود را درگیر گذشته و آینده کردن به طوری که هیچ لذتی از حال واحد نمی‌برند.
افراد مبتلا به افسردگی‌ مالیخولیایی اغلب با کمبود انرژی مواجه هستند و در حفظ تمرکز مشکل دارند. با وجود این، سطح انرژی و خلق و خو دارای تغییرات روزانه است. این به معنای آن است که ممکن است در روزی دیگر خلق و خوی فرد بهبود یابد.
جدا از علایم روانی، فرد مبتلا به افسردگی‌مالیخولیایی، ممکن است دچار کاهش وزن چشمگیری شود. این روند می‌تواند با مصرف غذای بسیار کم همراه باشد و در برخی موارد، بیمار بیش از اندازه غذا می‌خورد… از دیگر نشانه‌های جسمی افسردگی مالیخولیایی، می‌توان به شکل‌گیری عاداتی اشاره کرد که تا پیش از این وجود نداشتند، به عنوان مثال، تکان دادن پا؛ (و غیره…) این شرایط را با استفاده از داروهای ضد افسردگی می‌توان کنترل کرد.
یکی از علایم مشخص افسردگی‌مالیخولیایی، از دست دادن توانایی احساس لذت است، به این معنی که فرد حتی با شنیدن خبرهای بسیار خوب نیز لبخند نمی‌زند و شاد نمی‌شود.
افراد مبتلا به افسردگی‌مالیخولیایی، اغلب بدترین احساس ممکن را هنگام صبح دارند، که این حالت می‌تواند بیدار شدن از خواب و آغاز روز را برای آن‌ها دشوار سازد. این نوع از افسردگی می‌تواند در خواب فرد اختلال ایجاد کند، که به نوبه خود موجب بروز انواع مختلفی از مشکلات از خطر ابتلا به بیماری قلبی تا کاهش توانایی مدیریت استرس می‌شود. در برخی موارد، بیمار ممکن است بیش از حد بخوابد.
با افسردگی‌ مالیخولیایی، نه تنها فرد احساس شادی و لذت را از دست می‌دهد، بلکه همواره با احساس غم بدون دلیل واقعی و مشخص مواجه می‌شود.
غم و اندوه مزمن، یکی از تعاریف مالیخولیاست.
مالیخولیا را می‌توان با انواع جدیدی از داروهای ضدافسردگی از جمله فلوکستین، سیتالوپرام، پاروکستین درمان کرد.
برای درمان این بیماری از دستهٔ دارویی دیگری هم استفاده می‌شود. از جمله این داروها افکسورها مانند ونلافاکسین هستند. این داروها به جایگزین‌شدن سروتونین و نوراپی‌نفرین در مغز کمک می‌کنند. ‏
ویلیام دابسون نقاش پرترهٔ انگلیسی زادهٔ لندن و یکی از نخستین نقاشان صاحب سبک انگلیسی بود. نویسندهٔ هم عصر او جان اوبری، با تحسین هنر دابسون از او با عنوان ممتازترین نقاشی که انگلستان تا کنون به‌خود دیده است یاد نمود.
دابسون نخست کارهای تیتیان و آنتونی ون دایک را کپی می‌کرد و در نقاشی‌هایش بیشتر تحت تأثیر هنر ونیزی قرار داشت تا سبک ون دایک. با این حال این ون دایک بود که پس از دیدن یکی از کارهای دابسون در مغازه‌ای در لندن او را کشف نمود و پس از معرفیش به چارلز اول، پادشاه از او خواست تا پرترهٔ او، پسران و درباریانش را بکشد.
دابسون در طول جنگ‌های داخلی انگلستان در آکسفورد که محل استقرار سلطنت‌طلبان بود سکونت داشت. او در آنجا پرترهٔ پادشاه آینده چارلز دوم که در آن زمان شاهزاده ولز بود را به سبک باروک نقاشی نمود. این تابلو را شاید بتوان یکی از بهترین کارهای دابسون دانست. او همچنین در آنجا تابلوهایی از دوک یورک، شاهزاده روپرت از راین و شاهزاده موریس را کشید.
ژرژ پرک رمان‌نویس و فیلمساز معاصر فرانسوی بود. "پرک" عضو انجمن ادبی اولیپو بود.
پرک در خانواده یهودی لهستانی‌تبار در حومهٔ کارگرنشین پاریس به دنیا آمد. او تنها پسر «"ایسِک ژودکو"» و «"سیرلا (شولیویکز) پِرِتز"» بود که در دههٔ ۱۹۲۰ به فرانسه مهاجرت کرده بودند. او خویشاوندی دوری با نویسندهٔ ییدیش‌زبان ایساک لایب پرتز دارد.
پدر پرک که در دوران جنگ جهانی دوم داوطلبانه به خدمت در ارتش فرانسه رفته بود در سال ۱۹۴۰ در اثر جراحات وارده از گلوله یا ترکش کشته شد. در سال ۱۹۴۱ مادرش از ترس افتادنش به دست نازی‌ها وی را به دهکدهٔ کوهستانی ویلار-د-لن در منطقهٔ منطقه آزاد فرانسه فرستاد، در آن‌جا او را غسل تعمید داده و نام خانوادگی‌اش را از "پرز" به شکل فرانسوی "پرک" تغییر دادند. وی تا پایان دوران جنگ در همان منطقه با تعدادی از اقوامش زندگی کرد. مادر وی نیز در واقعهٔ هولوکاست (احتمالاً در آشویتز) جان سپرد. در سال ۱۹۴۲ پرک تحت حضانت عمه و شوهرعمه‌اش قرار گرفت که در سال ۱۹۴۵ رسمی شد. در همین سال به پاریس بازگشت.
هنگامی که در دانشگاه سوربن تاریخ و جامعه‌شناسی می‌خواند، شروع به نوشتن مقاله و مرور برای نشریات معتبر ادبی کرد . طی سال‌های ۱۹۵۸–۵۹ در ارتش خدمت می‌کرد و پس از مرخصی با "پولت پترا" ازدواج کرد. آن‌ها یک سال (۱۹۶۰–۶۱) را در صفاقس تونس گذراندند، جایی که پولت به عنوان معلم کار می‌کرد.
در سال ۱۹۶۱ به عنوان کارمند بایگانی در آزمایشگاه تحقیقات فیزیولوژیکی عصبی دانشگاه پیر و ماری کوری مشغول کار شد. شغل وی شغلی با درآمد پایین بود که وی این شغل را تا سال ۱۹۷۸ ادامه داد. بعضی از مفسرین آثار وی خاطر نشان می‌کنند که سروکار داشتن مداوم و روزانه با داده‌ها و اسناد احتمالاً بر روی سبک ادبی وی تأثیر گذاشته‌است. از دیگر عوامل تأثیرگذار در سبک پرک می‌توان به پیوستنش به اولیپو اشاره کرد. وی در سال ۱۹۶۷ همراه با ریمون کنو و دیگران به این محفل ادبی پیوست. پرک شاهکار خود "زندگی: یک دستورالعمل" را به ریمون کنو که قبل از انتشار این کتاب درگذشته بود تقدیم کرده‌است.
در دههٔ شصت، پرک همراه با مترجمش "اوژن هلمل" و "فیلیپ دروگوز" آهنگساز بر روی مجموعه‌ای از نمایش‌های رادیویی شروع به کار کرد؛ و کمتر از یک دهه بعد فیلم می‌ساخت. اولین اثر وی بر اساس رمانی از خودش به نام "مردی که خواب است" بود که همراه با "برنار کوئه‌سان" آن را کارگردانی کرد. این اثر در سال ۱۹۷۴ برندهٔ جایزه ژان ویگو شد. پرک از سال ۱۹۷۶ به بعد به تهیه جدول کلمات متقاطع برای هفته‌نامۀ "لو پوان" نیز می‌پرداخت. این شغل باعث شد دامنه کلمات وی بسیار وسیع شود.
نوشتن "زندگی: یک دستورالعمل" (۱۹۷۸) برای وی موفقیت مالی و نقدهای خوبی به ارمغان آورد. این کتاب برندهٔ جایزه مدیسی نیز شد. این عوامل باعث شد تا وی به‌صورت تمام‌وقت به نویسندگی روی بیاورد. در سال ۱۹۸۱ او به عنوان نویسنده مقیم دانشگاه کوئینزلند بود در این دوره او روی رمان ناتمام "۵۳ روز" کار می‌کرد. مدت کوتاهی پس از بازگشت وی از استرالیا حال وی وخیم شد. به خاطر سیگار زیاد دچار سرطان ریه شده بود. وی در همان سال درگذشت وقتی که تنها ۴۵ سال سن داشت. خاکستر وی در گورستان پر لاشز نگهداری می‌شود.
زتا اژدها یک ستاره است که در صورت فلکی اژدها قرار دارد.
جان مایکل رایت نقاش پرترهٔ انگلیسی به سبک باروک بود.
جان مایکل رایت در ادینبرو و زیر نظر نقاش اسکاتلندی جرج جیمسون آموزش دید و در دوران اقامت نسبتاً طولانیش در رم از شهرت خوبی در زمینهٔ نقاشی و مجسمه‌سازی برخوردار گردید. او در آنجا در آکادمی سن لوچا پذیرفته شد و با برخی از هنرمندان پیشروی نسل خود همکار گردید.
رایت در ۱۶۵۴ به بروکسل رفت و مهارت‌هایش مورد توجه آرکدوک لئوپولد ویلهلم اتریش، فرماندار هلند اسپانیا قرار گرفت. او رایت را به عنوان مشاور خود در امور عتیقه‌جات به خدمت گرفت. آرکدوک که مجموعهٔ بزرگی از تابلوهای نقاشی داشت و با استفاده از روابط حسنهٔ ایجاد شده بین او و اولیور کرامول، به خرید تابلوهای مجموعهٔ سلطنتی انگلستان پس از اعدام چارلز اول پرداخته بود، جان مایکل رایت را برای یافتن و خرید تابلوهای بیشتری از این قسم در ۱۶۵۵ به انگلستان فرستاد. رایت از ۱۶۵۶ مقیم انگلستان شد و با پایان یافتن جمهوری، به‌عنوان نقاش سلطنتی به استخدام دربار درآمد. او کاتولیک بود و همین امر سبب محبوبیت او در نظر چارلز دوم و جیمز دوم شد. رایت درعین حال شاهد بسیاری از وقایع سیاسی آن دوره بود. او در آخرین سال‌های پادشاهی استوارت‌ها همراه با هیئت سفرایی که برای دیدار با پاپ اینوسنت یازدهم فرستاده شده بودند بار دیگر به رم بازگشت.
به‌دنبال انقلاب باشکوه و برکناری جیمز دوم از پادشاهی انگلستان در ۱۶۸۸ و بر سر کار آمدن ویلیام اورنج پروتستان، جان مایکل رایت کاتولیک نیز از کارش بیکار شد. او که به‌نظر می‌آمد سرنوشت خود را پذیرفته‌است زندگی نسبتاً فقیرانه‌ای تا هنگام مرگش داشت. جان مایکل رایت در ۱۶۹۴ درگذشت و در سنت مارتین این د فیلذز به خاک سپرده شد.
مو گاوران یک ستاره است که در صورت فلکی گاوران قرار دارد.
سیامک یاسمی (زاده ۱۳۰۴ – درگذشته ۱۳۷۳) کارگردان سینمای اهل ایران بود. او فعالیت هنری خود را با ترجمه داستان‌های خارجی و چاپ آن‌ها و داستان‌نویسی شروع کرد. او با ساخت فیلم "گنج قارون" به شهرت رسید.
وی فرزند غلامرضا رشید یاسمی (نویسنده)، و برادرِ شاپور یاسمی و هوشنگ رشید یاسمی بود.
سیامک یاسمی در ۶۹ سالگی بر اثر سرطان در تهران درگذشت.
۱ - "هیولا" (۱۳۵۵)
۲ - "رانده‌شده" (۱۳۵۴)
۳ - "پری خوشگله" (۱۳۵۳)
۴ - "عروس پابرهنه" (۱۳۵۳)
۵ - "پریزاد" (۱۳۵۲)
۶ - "دل خودش می‌خواد" (۱۳۵۲)
۷ - "آبشار طلا" (۱۳۵۱)
۸ - "طغرل" (۱۳۵۱)
۹ - "مرد هزارلبخند" (۱۳۵۰)
۱۰ - "لیلی و مجنون" (۱۳۴۹)
۱۱ - "بر آسمان نوشته" (۱۳۴۷)
۱۲ - "تنگهٔ اژدها" (۱۳۴۷)
۱۳ - "دالاهو" (۱۳۴۶)
۱۴ - "طوفان نوح" (۱۳۴۶)
۱۵ - "شمسی پهلوان" (۱۳۴۵)
۱۶ - "قهرمان قهرمانان" (۱۳۴۴)
۱۷ - "گنج قارون" (۱۳۴۴)
۱۸ - "آقای قرن بیستم" (۱۳۴۳)
۱۹ - "لذت گناه" (۱۳۴۳)
۲۰ - "ساحل انتظار" (۱۳۴۲)
۲۱ - "نابغهٔ هفت‌ماهه" (۱۳۴۲)
۲۲ - "وحشت" (۱۳۴۲)
۲۳ - "ورپریده" (۱۳۴۱)
۲۵ - "آس‌وپاس" (۱۳۴۰)
۲۶ - "عمو نوروز" (۱۳۴۰)
۲۷ - "اول هیکل" (۱۳۳۹)
۲۸ - "چشمهٔ آب حیات" (۱۳۳۸)
۲۹ - "طلسم شکسته" (۱۳۳۷)
۳۰ - "ظالم بلا" (۱۳۳۶)
۳۱ - "یوسف و زلیخا" (۱۳۳۵)
۳۲ - "راهزن" (۱۳۳۴)
۳۳ - "شب‌های تهران" (۱۳۳۲)
تی‌وی‌ایکس‌کیو (به انگلیسی: !TVXQ) خلاصه شدهٔ "Tong Vfang Xien Qi" (به چینی: 東方神起)، گروه پسرانهٔ کی-پاپ است که در ژاپن با عنوان توهوشینکی (به انگلیسی: Tohoshinki) و گاهی‌اوقات با عنوان دی‌بی‌اس‌کی (به انگلیسی: DBSK) که خلاصه‌شدهٔ دونگ بانگ شین کی (به انگلیسی: Dong Bang Shin Ki؛ به هانگول: 동방신기) است، نیز شناخته می‌شود. عنوان گروه به «طلوع خدایان شرق» ترجمه شده‌است.
این گروه در سال ۲۰۰۳، زیرنظر اس‌ام اینترتینمنت و به‌عنوان گروهی ۵ نفره، متشکّل از یونو یونهو، مکس چانگمین، هیرو جه‌جونگ، میکی یوچون و شیا جونسو، آغاز به‌کار کرد و بلافاصله پس از انتشار نخستین تک‌آهنگ خود، «»، در سال ۲۰۰۴، درمیان عموم شناخته شد، این تک‌آهنگ در رتبهٔ چهارّم جدول "ام‌آی‌ای‌کی" جای گرفت. دو آلبوم اوّل گروه، «» در سال ۲۰۰۴ و «» در سال ۲۰۰۵، هر دو جزو پرفروش‌ترین آلبوم‌ها بودند و موجب شهرت گروه در خارج از کره شدند. "تی‌وی‌ایکس‌کیو" در سال ۲۰۰۶، زیرنظر اوکس و با آلبوم «» وارد صنعت موسیقی ژاپن شد و با موفّقیّت محدودی مواجه گردید.
"تی‌وی‌ایکس‌کیو" در اواخر دههٔ ۲۰۰۰ و پس از انتشار آلبوم‌های پرفروش «» در سال ۲۰۰۶ و «» در سال ۲۰۰۸، به معتبرترین گروه در صنعت موسیقی کره تبدیل شد و به شهرت جهانی دست یافت، هر دوی این آلبوم‌ها عنوان «بهترین آلبوم سال» را در از آنِ خود کرد. آلبوم اخیر شامل ترانهٔ «» بود که منتقدین بین‌المللی، آن را به‌عنوان رکن اصلی کی-پاپ معرّفی کرده‌اند. گروه به‌دنبال انتشار چهار تک‌آهنگ شماره یک و سپس آلبوم «» در سال ۲۰۰۹، به‌طور گسترده‌ای توجّه عموم را در ژاپن برانگیخت. باوجود موفّقیّت‌های تجاری روزافزون، سه عضو گروه، "جه‌جونگ"، "یوچون" و "جونسو"، به‌دنبال اختلافات داخلی و درگیری حقوقی با ناشر مربوطه، گروه را ترک کردند. پیش از خروج این سه عضو، آخرین آلبوم پنج‌نفرهٔ ژاپنی با عنوان «» منتشر گردید و برای نخستین بار گروه را در رأس قرار داد. این آلبوم شامل تک‌آهنگ معروف «» بود.
پس از وقفهٔ یک ساله در فعّالیّت‌ها، تی‌وی‌ایکس‌کیو با دو عضو باقی‌ماندهٔ خود، "یونهو" و "چانگمین"، بازگشت. پنجمین آلبوم گروه با عنوان «» در سال ۲۰۱۱ منتشر و بلافاصله پس از انتشار، صدرنشین بیشتر چارت‌های معتبر آسیایی شد. اوّلین دو آلبوم ژاپنی گروه دونفره، «» و «» به شهرت "تی‌وی‌ایکس‌کیو" در ژاپن، اعتبار بیشتری بخشید و تور کنسرت‌های این دو آلبوم، به پرجمعیّت‌ترین تورهای این کشور تبدیل شد. هشتمین آلبوم ژاپنی گروه، «» در سال ۲۰۱۴ منتشر شد و گروه را به اوّلین و تنهاترین هنرمند خارجی تبدیل کرد که چهار آلبوم پیاپی شماره یک داشته‌است.