moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در این کشور حدود ۷۰ گونه کیک (Chipa) و گونه‌های متعدد نان با استفاده از آرد نشاسته مانیوک و آرد غلاتی چون ذرت و گنم تهیه می‌گردد.
از جمله نان‌های مرسوم و متداول در پاراگوئه می‌توان به موارد ذیل اشاره نمود:
زرگری به موارد زیر اشاره دارد:
جامو و کشمیر یک قلمرو اتحادیه در شمال غربی هندوستان است. مرکز تابستانی این قلمرو شهر سرینگار و مرکز زمستانی آن شهر جامو است.
بیشتر خاک این قلمرو در رشته کوه‌های هیمالایا قرار گرفته‌است. این قلمرو از شمال شرقی با جمهوری خلق چین مرزهای مشترک دارد و با ایالت‌های هیماچال پرادش و پنجاب هند از جنوب و بخش تحت نظارت پاکستان ِ کشمیر معروف به کشمیر آزاد و بلتستان از غرب و جنوب غرب هم‌مرز است. جامو و کشمیر در گذشته بخشی از حکومتِ امیرنشین تحت‌الحمایهِ بریتانیایِ کشمیر و جامو بود. بر سر حاکمیت این منطقه بین کشورهای چین، هند و پاکستان مناقشه است و هر یک بخش‌هایی از آن را تحت کنترل خود دارند. قلمرو جامو و کشمیر که پرجمعیت‌ترین بخش کشمیر است تحت کنترل هند قرار دارد و توسط پاکستان به‌نام "کشمیر اشغال‌شده هند" نامیده می‌شود. هندی‌ها هم به‌طور متقابل بخش پاکستانی کشمیر را "کشمیر اشغال‌شده پاکستان" می‌خوانند. منطقه اقصای چین در شمال کشمیر هم که تحت تصرف چین است مورد ادعای هند بوده و دولت هندوستان آن را جزو قلمرو جامو و کشمیر می‌داند.
قلمرو جامو و کشمیر به سه ناحیه تقسیم می‌شود: جامو، دره کشمیر و لِداخ. این قلمرو اتحادیه دارای جاذبه‌های گردشگری بی‌شماری است. به «دره کشمیر» به سبب دورنماهای زیبا و رشته‌کوه‌های شگفت، «" بهشت روی زمین"» گفته می‌شود و «جامو» به «"محل معابد جذاب"» معروف است که همه ساله صدها هزار زائر هندو آن‌ها را زیارت می‌کنند. «لداخ» نیز به سبب کوه‌های دور از دسترس و زیبا و همچنین فرهنگ بودایی به «" تبت کوچک"» شهره است.
جمعیت این قلمرو در سرشماری سال ۲۰۱۱ بیش از ۱۲٬۵۴۸٬۹۲۶ نفر بوده‌است. سرینگار با ۱٬۱۹۲٬۷۹۲ نفر و جامو با ۹۵۱٬۳۷۳ نفر پرجمعیت‌ترین شهرهای این قلمرو هستند. ۶۲٪ جمعیت این قلمرو پیرو اسلام هستند و در دره کشمیر این آمار به ۹۳٪ می‌رسد.وبگاه بی‌بی‌سی - انگلیسی این قلمرو اجتماع پرتحرکی از هندوها، سیکها و بوداییها را داراست.
بیشتر مردم جامو و کشمیر به زبان‌های کشمیری، اردو، دوگری، پاهاری، بالتی، لاداکی، پنجابی، گوجری، و دادری صحبت می‌کنند. اما زبان اردو با الفبای اردو زبان اداری این قلمرو است و اغلب مردم به زبان‌های هندی و انگلیسی به‌عنوان زبان دوم تکلم می‌کنند. Retrieved on 2007-09-16.
ناحیه کشمیر مورد ادعای پاکستان و هند است. هر دو کشور به‌طور جداگانه بخش‌هایی از این منطقه را اداره می‌کنند و این مناطق توسط خط کنترل از هم جدا شده‌اند.
این مناطق از زمان استقلال پاکستان، مورد منازعه بین هند و پاکستان بوده و چند بار باعث درگیری بین دو کشور شده‌ است
هند این مناطق را جزئی از خود می‌داند اما پاکستان به دلیل داشتن جمعیت مسلمان خواستار جدا سازی یا الحاق تمام قلمرو کشمیر به خاک خود شده‌است
گاندی رهبر هند نیز در زمان حیاتش خواستار این بود که خود مردم کشمیر خود تصمیم بگیرند که به کدام کشور الحاق می‌شوند تا اکنون انتخاباتی برای جدا سازی این مناطق از خاک هند اجرا نشده است.هندوستان و پاکستان هر دو کشور ادعا دارند گروه مقابل بانی کشتار، تجاوز و نادیده گرفتن حقوق طرف مقابل در منطقه کشمیر است این مسائل باعث اختلاف بین دو ملت پاکستان و هندوستان شده و مسئله صلح دو کشور را دشوار نموده است.
"ناآرامی‌های ۲۰۱۶ کشمیر" شامل مجموعه‌ای از اعتراضاتی است که پس از قتل برهان مظفر وانی، در منطقه مسلمان‌نشین کشمیر در قلمرو جامو و کشمیر رخ داد. برهان وانی فرمانده نظامی گروه جدایی طلب حزب المجاهدین بود و ناآرامی‌ها در اثر کشتن وی توسط نیروهای امنیتی هند در تاریخ ۸ ژوئیه ۲۰۱۶ به وجود آمد.http://edition.cnn.com/2016/07/11/asia/kashmir-unrest/ با کشته شدن وانی، اعتراضات در ده بخش کشمیر شروع شد و این اعتراضات شامل حمله به نیروهای امنیتی بود. ظرف چهار روز، یک پلیس و ۴۳ نفر از معترضین کشته شدند و ۳۰۰ نفر دیگر زخمی شدند و پس از آن مقررات منع آمد و شد و برقرار گردید.
دراین نا آرامی‌ها تا تاریخ ۱۶ ژوئیه ۴۳ غیرنظامی کشته و بیش از ۳۱۰۰ نفر زخمی شدند. هم چنین در اثر انفجار نارنجک دو پلیس کشته و ۴ پلیس دیگر زخمی شدند.http://economictimes.indiatimes.com/news/politics-and-nation/jammu-kashmir-unrest-continues-as-death-toll-rises-to-42/articleshow/53234999.cms به گفته پزشکان محلی حداقل ۱۱۷ جدایی طلب بینایی خود را در اثر شلیک تفنگ ساچمه‌زنی از دست داده‌اند. در بین شهروندان آسیب دیده کودک، زنان و افراد کهنسال نیز دیده می‌شود. بر اساس گزارش‌ها، در بین افراد آسیب دیده ۱۵۰۰ نفر از نیروهای امنیتی نیز وجود دارند.
«آمیت شاه» وزیر کشور هند روز دوشنبه در پارلمان این کشور، خبر لغو وضعیت خودمختاری ایالت جامو و کشمیر و پایان دادن به بند ۳۷۰ قانون اساسی هند را اعلام کرده بود. طبق این تصمیم قرار است جامو و کشمیر به دو منطقه به نام‌های جامو و کشمیر با پارلمان محلی و «لداک» بدون پارلمان محلی تقسیم شود. بر اساس تصمیم دولت هند، بند ۳۷۰ قانون اساسی این کشور که به غیر از مسائل دفاعی، خارجی و مالی، بقیه اختیارات جامو و کشمیر را به پارلمان محلی واگذار می‌کرد، لغو شد. از دهه ۱۹۵۰ میلادی جامو و کشمیر که بر سر مناطقی از آن اختلاف‌های ارضی بین دهلی نو، اسلام‌آباد و پکن وجود دارد، ایالتی خودمختار بود و لغو این خودمختاری با واکنش پاکستان مواجه شده‌است.
دراکولا () رمانی نوشتهٔ برام استوکر، نویسندهٔ ایرلندی است که در سال ۱۸۹۷ منتشر شد. این رمانِ نامه‌نگارانه به کمک مجموعه‌ای از نامه‌ها، خاطرات روزانه و مقاله‌های نشریه‌ها روایت می‌شود. این رمان شخصیت اصلی ندارد اما داستان با جاناتان هارکر آغاز می‌شود که برای سفری کاری قرار است در قلعهٔ کنت دراکولا، یکی از نجیب‌زاده‌های ترانسیلوانی ساکن شود. هارکر پس از فهمیدن این موضوع که دراکولا یک خون‌آشام است، موفق می‌شود از قلعه فرار کند. سپس، کنت به انگلستان نقل‌مکان و شهر ساحلی ویتبی را گرفتار می‌کند. گروه کوچکی به سرپرستی آبراهام ون هلسینگ دراکولا را شکار می‌کنند و در نهایت، او را می‌کشند.
بخش زیادی از "دراکولا" در دههٔ ۱۸۹۰ نوشته شده‌است. استوکر بیش از صد صفحه یادداشت برای این رمان تهیه کرد که به‌طور گسترده‌ای دربارهٔ فرهنگ عامه و تاریخ ترانسیلوانی بود. برخی از دانشوران معتقدند که شخصیت دراکولا براساس نمونه‌های تاریخی همچون ولاد سوم، شاهزادهٔ والاچیایی یا کنتس الیزابت باتوری خلق شده‌است اما اتفاق‌نظری در این مورد وجود ندارد. استوکر در یادداشت‌هایش به این دو شخصیت اشاره‌ای نمی‌کند. او نام "دراکولا" را هنگام تعطیلات در کتابخانهٔ عمومی ویتبی یافت و با این تصور که در رومانیایی به‌معنای "شیطان" است، آن را برگزید.
"دراکولا" پس از انتشار با استقبال خوب نقادان مواجه شد و آن‌ها به استفادهٔ مؤثر از عنصر ترس در این رمان اشاره کردند. در مقابل، برخی از نقادان عقیده داشتند که رمان بیش از حد ترسناک است. برخی از نقادان و دانشوران این اثر را با سایر آثار ادبیات گوتیک مقایسه کردند و به بیان شباهت ساختاری آن با "زن سفیدپوش"، نوشتهٔ ویلکی کالینز پرداختند. در قرن گذشته، "دراکولا" به‌عنوان یکی از آثار داستانی گوتیک در نظر گرفته‌اند. دانشوران امروزی این رمان را از نظر موقعیت تاریخی بررسی و درمورد تلقی آن از نقش‌های جنسیتی، جنسیت و نژاد بحث می‌کنند.
"دراکولا" یکی از مشهورترین آثار ادبیات انگلیسی است. بسیاری از شخصیت‌های این کتاب به‌عنوان نسخه‌های کهن‌الگویی از شخصیت‌های خود وارد فرهنگ عامه شده‌اند. برای نمونه، کنت دراکولا به‌عنوان خون‌آشام اصلی و آبراهام ون هلسینگ به‌عنوان شکارچی خون‌آشام معرفی می‌شوند. این رمان که در مالکیت عمومی است، بیش از سی بار برای ساخت فیلم اقتباس شده‌است و شخصیت‌های آن تقریباً در تمامی گونه‌های رسانه‌ای حضور یافته‌اند.
برام استوکر به‌عنوان سرپرست تئاتر لایسیوم، چهره‌ای شاخص در لندن به‌شمار می‌رفت. او به مهمانان عصرگاهی خوش‌آمد می‌گفت و دستیاری هنری ایروینگ، بازیگر تئاتر را بر عهده داشت. استوکر در نامه‌ای به والت ویتمن خلق‌وخوی خود را «تودار نسبت به مردم» توصیف کرد اما در عین حال، زندگی کمابیش اجتماعی را گذراند. استوکر کمبود درآمدش از تئاتر را با نوشتن رمان‌های عاشقانه و هیجانیSensation novel جبران می‌کرد و تا زمان مرگ در سال ۱۹۱۲، هجده کتاب را به چاپ رساند. "دراکولا" هفتمین کتاب منتشرشدهٔ استوکر، پس از "یال شاستا"The Shoulder of Shasta (۱۸۹۵) و پیش از "دوشیزه بتی"Miss Betty (۱۸۹۸) بود. هال کین،Hall Caine یکی از دوستان نزدیک استوکر، آگهی ترحیمی برای او در "دیلی تلگراف" نوشت و گفت که استوکر — علاوه بر زندگی‌نامه‌اش دربارهٔ ایروینگ — فقط «برای فروش» می‌نوشت و «هدف والاتری نداشت.»
استوکر پیش از نوشتن این رمان، تحقیقات گسترده‌ای انجام داد و بیش از صد صفحه یادداشت، شامل خلاصهٔ فصل‌ها و طرح کلی داستان را گردآوری کرد. بیوهٔ استوکر، فلورانسFlorence Balcombe این یادداشت‌ها را در سال ۱۹۱۳ به یک فروشندهٔ کتاب در نیویورک به قیمت ۲٫۲ پوند (معادل ۲۰۸ پوند بریتانیا در سال ۲۰۱۹) فروخت. پس از آن، یادداشت‌ها به مالکیت چارلز اسکریبنرز سانز درآمد و سپس ناپدید شدند؛ تا اینکه در سال ۱۹۷۰، کتابخانه و موزهٔ روزنباخ،Rosenbach Museum and Library مستقر در فیلادلفیا یادداشت‌های استوکر را خریداری کرد. به‌گفتهٔ اچ پی لاوکرفت، او «بانوی پیری» را می‌شناخت که برای اصلاح نسخهٔ دست‌نویس پیشنهاد شده بود اما استوکر دستمزدش را بسیار گران می‌دانست. هری لودلام، نخستین زندگی‌نامه‌نویس استوکر در سال ۱۹۶۲ نوشت که این نویسنده کار نگارش "دراکولا" را حوالی سال‌های ۱۸۹۵ یا ۱۸۹۶ آغاز کرد. ریموند تی. مک‌نالی و رادو فلورسکو پس از بازیافتن دوبارهٔ یادداشت‌های استوکر، در سال ۱۹۷۲ تاریخ نگارش دراکولا را بین سال‌های ۱۸۹۵ و ۱۸۹۷ تعیین کردند. دانش‌پژوهی‌های بعدی این مجموعهٔ تاریخ‌ها را زیر سؤال برد. در اولین مطالعهٔ گستردهٔ یادداشت‌ها، جوزف اس. بیرمنJoseph S. Bierman می‌نویسد که ۸ مارس ۱۸۹۰ نخستین تاریخ در میان یادداشت‌ها برای طرح کلی فصلی است که «تنها در جزئیاتی اندک با نسخهٔ نهایی تفاوت دارد.» به‌گفتهٔ بیرمن، استوکر همیشه می‌خواست رمانی مکاتبه‌ای بنویسد اما در اصل به‌جای ترانسیلوانی، در اشتایر رخ دهد که در این دوباره‌گویی از واژهٔ خون‌آشام استفاده نشده‌است. استوکر و خانواده‌اش برای دو تابستان در هتل کیلمارناک آرمزKilmarnock Arms Hotel در کرودن بی اسکاتلند اقامت داشتند و او فعالانه مشغول نوشتن "دراکولا" بود.
یادداشت‌های استوکر دربارهٔ دوباره‌گویی‌های اولیهٔ رمان بسیار روشن است. به‌عنوان مثال، این یادداشت‌ها نشان می‌دهد که خون‌آشام رمان حتی قبل از اینکه "دراکولا" نامیده شود، یک کنت بوده‌است. استوکر به احتمال زیاد نام "دراکولا" را زمانی که در سال ۱۸۸۹ به‌همراه همسر و پسرش در تعطیلات بودند، در کتابخانهٔ عمومی ویتبی پیدا کرد. استوکر درمورد این نام نوشت: «دراکولا به معنای شیطان است. والاچیایی‌ها عادت داشتند آن را به عنوان نام‌خانوادگی برای هر فردی که با شجاعت، اقدامات ظالمانه یا حیله‌گری خود را نمایان می‌کرد، بگذارند.» طرح‌های اولیهٔ استوکر برای "دراکولا" به‌طور قابل‌توجهی با رمان پایانی متفاوت است. اگر استوکر برنامهٔ اولیهٔ خود را به سرانجام می‌رساند، استادی آلمانی به نام ماکس ویندشوفلMax Windshoeffel «با کنت ومپیرCount Wampyr از اشتایریا مقابله می‌کرد» و گرگینه‌ای یکی از خدمهٔ نور را می‌کشت. نخستین یادداشت‌های استوکر مشخص می‌کند "دراکولا" ممکن است در ابتدا داستانی پلیسی بوده باشد که کارآگاه کاتفوردCotford و فراروان‌شناسی به نام سینگلتونSingleton شخصیت‌های اصلی آن بودند.
آرچیبالد کانستبل اند کمپانیArchibald Constable and Company "دراکولا" را در مهٔ ۱۸۹۷ در لندن منتشر کرد. کتاب با قیمت شش شیلینگ در جلدی زرد صحافی و عنوان آن با حروف قرمز روی جلد نوشته شده بود. باربارا بلفورد،Barbara Belford زندگی‌نامه‌نویس در سال ۲۰۰۲ نوشت که این رمان «رنگ‌ورورفته» به نظر می‌رسید؛ شاید به این خاطر که اسم آن در مرحله‌ای دیرهنگام تغییر کرده بود. اگرچه قراردادها معمولاً حداقل شش ماه قبل از انتشار امضا می‌شد اما قرارداد "دراکولا" به‌طور غیرعادی تنها شش روز قبل از انتشار به امضا رسید. استوکر برای هزار فروش نخست رمان هیچ حق امتیازی کسب نکرد. پس از انتشار به‌صورت پاورقی در روزنامه‌های آمریکا، دابلدی اند مک‌کلورDoubleday & McClure نسخهٔ آمریکایی رمان را در سال ۱۸۹۹ منتشر کرد. در دهه ۱۹۳۰، زمانی که یونیورسال پیکچرز قصد داشت حقوق ساخت یک نسخهٔ سینمایی را خریداری کند، مشخص شد که استوکر به‌طور کامل قانون حق تکثیر ایالات متحده را رعایت نکرده و رمان را در مالکیت عمومی قرار داده‌است. رمان‌نویس ملزم به خرید حق تکثیر و ثبت دو نسخه بود اما او تنها یک نسخه را ثبت کرده بود. شارلوت استوکر،Charlotte Stoker مادر برام با حرارت درمورد رمان پسرش حرف می‌زد و پیش‌بینی می‌کرد که این رمان موفقیت مالی زیادی برای او به‌همراه خواهد داشت. این رمان گرچه به خوبی مورد نقد و بررسی قرار گرفت اما سود زیادی برای استوکر نداشت و تا پس از مرگش میراث منتقدانهٔ او را تثبیت نکرد. "دراکولا" از زمان چاپش هیچ‌گاه نایاب نشده‌است.
"دراکولا" رمانی نامه‌نگارانه است که به کمک مجموعه‌ای از اسناد روایت می‌شود. چهار فصل نخست رمان به‌عنوان دفتر خاطرات جاناتان هارکر با یکدیگر مرتبط هستند. به‌گفتهٔ دیوید سید،David Seed دانشور، هارکر تلاش می‌کند تا با یادداشت‌برداری، رویدادهای «عجیب» بازدیدش از قلعهٔ دراکولا را به سبک سفرنامه‌نویسی رایج در قرن نوزدهم منتقل کند. جان سوارد، مینا موری و جاناتان هارکر همگی گزارشی متبلور از این دوره را به‌عنوان اقدامی برای حفاظت از خود نگاه می‌دارند. دیوید سید خاطر نشان می‌کند که روایت هارکر به‌صورت تندنویسی نوشته شده‌است تا برای کنت غیرقابل درک بماند و از هویت خود، که دراکولا تهدید به نابودی آن می‌کند، حفاظت کند. برای مثال، دفتر خاطرات هارکر تنها مزیت را در طول اقامتش در قلعه دراکولا نشان می‌دهد: اینکه او بیش از آنچه که کنت می‌پندارد، می‌داند. با گسترش روایت، گزارش‌های نامتجانس رمان به نوعی وحدت روایی نزدیک می‌شوند. در نیمهٔ اول رمان، هر یک از راوی‌ها صدای روایی بسیار مشخصی دارند، مانند پُرحرفی لوسی، لحن رسمی و سوداگرانهٔ سوارد و ادب بیش از حد هارکر. این سبک‌های روایی بر کشمکش قدرت میان خون‌آشام و شکارچیانش تأکید می‌کند. توجه فزایندهٔ به انگلیسی دست‌وپاشکستهٔ ون هلسینگ هم‌زمان با قدرت گرفتن دراکولا، نمایانگر ورود خارجی‌ها به جامعهٔ ویکتوریایی است.
"دراکولا" به‌عنوان یکی از متن‌های مرجع در مباحث ادبیات گوتیک شناخته می‌شود. جرولد ای. هوگلJerrold E. Hogle به تمایل ادبیات گوتیک به محو کردن مرزها اشاره می‌کند و به گرایش جنسی، نژاد، طبقهٔ اجتماعی و حتی نوع‌ها می‌پردازد. در ارتباط با "دراکولا"، او تأکید می‌کند که کنت علاوه بر دندان‌هایش، «می‌تواند از سینه‌هایش نیز خون پس دهد». همچنین وی جذب جاناتان هارکر و مینا موری شده‌است، از نظر نژادی غربی و شرقی معرفی می‌شود و اشراف‌زاده‌ای است که می‌تواند با ولگردهای بی‌خانمان هم‌صحبت شود. استوکر در خلق شخصیت کنت دراکولا به‌طور گسترده‌ای از فرهنگ عامه کمک گرفت اما بسیاری از ویژگی‌های فیزیکی کنت مشابه شخصیت‌های منفی داستان‌های گوتیک در زمان زندگی استوکر بود؛ مثلاً دماغ عقابی، پوست رنگ‌پریده، سبیل بلند و ابروهای پرپشت وی احتمالاً از شرورهای ادبیات گوتیک الهام گرفته شده‌است. به همین ترتیب، انتخاب ترانسیلوانی از سوی استوکر ریشه در گوتیک دارد. نویسندگانِ این سبک به موقعیت اروپای شرقی کشیده شدند، زیرا سفرنامه‌ها آنجا را به‌عنوان سرزمین خرافات بدوی معرفی می‌کردند. "دراکولا" به‌عنوان اثری مدرن در این گونه از ادبیات، از فضای قصه‌های گوتیک پیش از خود فاصله گرفت. این رمان نمونه‌ای از گوتیک شهریUrban Gothic است.
"دراکولا" در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ موردتوجه نقادان ادبیات ایرلند قرار گرفت. داستان "دراکولا" عمدتاً در انگلستان اتفاق می‌افتد اما استوکر در ایرلند متولد شد که در آن زمان بخشی از امپراتوری بریتانیا بود و سی سال نخست زندگی‌اش را در آنجا گذراند. در نتیجه، مجموعهٔ قابل توجهی از نوشته‌ها درمورد "دراکولا"، ایرلند، انگلستان و استعمارگری وجود دارد. طبق نوشتهٔ کلوین دابلیو. کیو،Calvin W. Keogh سفر هارکر به اروپای شرقی «مقایسه‌ای از حاشیهٔ سلتیک با غرب اروپا را نیز به همراه دارد» که آن‌ها را به‌عنوان دو سرزمین «متمایز» از هم مشخص می‌کند. کیو اشاره می‌کند که مسئلهٔ شرق هم به‌صورت نمادین و هم در طول تاریخ با مسئلهٔ ایرلندIrish question در ارتباط بوده‌است. در این زمینهٔ مطالعاتی، از ترانسیلوانی به‌جای ایرلند استفاده می‌شود. بسیاری از نقادان کنت دراکولا را اربابی ایرلندی-انگلیسی معرفی کرده‌اند.
شخصیت‌های بسیاری به‌عنوان الهام‌بخش کنت دراکولا پیشنهاد شده‌اند اما اتفاق‌نظری در این مورد وجود ندارد. هری لودلامHarry Ludlam در زندگی‌نامه‌اش از استوکر در سال ۱۹۶۲ گفت که آرمین وامبری، استاد دانشگاه بوداپست اطلاعاتی را درمورد ولاد دراکولا که معمولاً با نام ولاد به میخ‌کِشنده شناخته می‌شود، در اختیار استوکر قرار داد. ریموند تی. مک‌نالیRaymond T. McNally و رادو فلورسکوRadu Florescu این ایده را در کتاب "در جست‌وجوی دراکولا"In Search of Dracula که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد، رواج دادند. بنجامین اچ. لی‌بلانکBenjamin H. LeBlanc می‌نویسد که در رمان از وامبری به‌عنوان «آرمینیوس، از دانشگاه بوداپست» یاد می‌شود که با ولاد سوم تاریخی آشنا و از دوستان آبراهام ون هلسینگ است اما در تحقیقات مک‌نالی و فلورسکو چیزی درمورد «ولاد، دراکولا یا خون‌آشام‌ها» در مقاله‌های منتشرشدهٔ وامبری و همچنین در یادداشت‌های استوکر دربارهٔ ملاقات‌هایش با وی پیدا نشد. الیزابت میلر،Elizabeth Miller دانشور دانشگاهی و "دراکولا،" پیوند ولاد سوم را «ضعیف» می‌نامد که نشان می‌دهد استوکر حجم زیادی از «جزئیات بی‌اهمیت» را در تحقیقات خود گنجانده‌است و به شیوهٔ پرسش بلاغی می‌پرسد که چرا ظلم ولاد سوم بدنام را حذف می‌کند.
"دراکولا یک زن بود"Dracula Was A Woman (۱۹۸۳) نوشتهٔ ریموند مک‌نالی نمونهٔ تاریخی دیگری را به‌عنوان الهام‌بخش این شخصیت معرفی می‌کند: الیزابت باتوری. مک‌نالی استدلال می‌کند که تصویرپردازی "دراکولا" قابل‌قیاس با جنایت‌های توصیف‌شدهٔ باتوری مانند استفاده از قفسی شبیه به جامهٔ تیغ‌دار آهنیIron maiden است. ماری مالوی رابرتس،Marie Mulvey-Roberts نقاد گوتیک و مدرس دانشگاه، می‌نویسد که خون‌آشام‌ها در اصل به‌عنوان بازگشتگانی توصیف می‌شوند که در حالت پوسیدن هستند و در حوالی گورستان‌ها پرسه می‌زنند اما دراکولا — مانند باتوری — از خون برای احیای جوانی‌اش استفاده می‌کند. پژوهش‌های اخیر این پرسش را مطرح کرده‌اند که آیا مخالفان سیاسی باتوری جنایت‌های وی را اغراق‌آمیز کرده‌اند و از طرف دیگر اشاره می‌شود که اطلاعات بسیار کمی دربارهٔ زندگی باتوری وجود دارد. "کتاب گرگینه‌ها"،The Book of Were-Wolves کتابی که استوکر از آن برای تحقیق استفاده کرد، اطلاعاتی درمورد باتوری دارد اما میلر می‌نویسد این نویسنده هرگز از بخش کوتاهی که مختص باتوری بود، یادداشت‌برداری نکرد. در نسخهٔ رونوشت عینیFacsimile یادداشت‌های اصلی استوکر برای کتاب، میلر و نویسندهٔ همکارش، رابرت ایتین بیسانگRobert Eighteen-Bisang در پانویس اظهار می‌کنند مدرکی وجود ندارد که استوکر از باتوری الهام گرفته باشد. نوئل شوالیه،Noel Chevalier استاد دانشگاه گفت که مطالعهٔ مفصل میلر در سال ۲۰۰۰ تحت عنوان "دراکولا: مفهوم و مزخرفات"Dracula: Sense and Nonsense «نه‌تنها دانشوران برجستهٔ "دراکولا"، بلکه نابلدها و فیلم‌های پرطرفدار سینمایی و مستندهای تلویزیونی» را تصحیح کرد.
کنت دراکولا علاوه بر مبنای تاریخی، نمونه‌های ادبی نیز دارد. الیزابت سینیورتی،Elizabeth Signorotti مدرس دانشگاه استدلال می‌کند "دراکولا" پاسخی به خون‌آشام هم‌جنس‌گرای "کارمیلا"Carmilla (۱۸۷۲) نوشتهٔ شریدان له فانیو است که تأکید آن بر میل زنانه را «تصحیح» می‌کند. دانیل فارسون،Daniel Farson نوهٔ برادر برام استوکر و گویندهٔ رادیو و تلویزیون زندگی‌نامه‌ای دربارهٔ این نویسنده نوشت که در آن اظهار شک می‌کند که استوکر از عناصر هم‌جنس‌گرایی زنانهٔ "کارمیلا" آگاه بوده باشد اما با این حال از نظر وی این موضوع عمیقاً بر نویسندهٔ "دراکولا" تأثیر داشته‌است. فارسون می‌نویسد که کتیبه‌ای بر روی مقبره‌ای در "دراکولا"، تلمیحی مستقیم به "کارمیلا" است. دانشور، آلیسون میلبانکAlison Milbank می‌گوید همان‌طور که دراکولا می‌تواند به سگ تبدیل شود، کارمیلا می‌تواند به گربه تبدیل شود. به‌گفتهٔ پاتریک مک‌گرات،Patrick McGrath نویسنده، «ردی از "کارمیلا"» را می‌توان در سه خون‌آشام زن ساکن در قلعهٔ دراکولا یافت. داستان کوتاه «میهمان دراکولا»،Dracula's Guest نوشتهٔ برام استوکر که پس از مرگ وی منتشر شد، به‌عنوان شاهدی بر تأثیر "کارمیلا" تلقی شده‌است. به‌گفتهٔ میلبانک، این داستان یک فصل نخست حذف‌شده از نسخهٔ اصلی خطی بود و به‌جای ترانسیلوانی، موقعیت "کارمیلا" در اشتایر را تکرار می‌کند.
"دراکولا" پس از انتشار با استقبال خوبی مواجه شد. اغلب، نقادان این رمان را با دیگر آثار نویسندگان ادبیات گوتیک مقایسه می‌کردند و معمولاً در نقد آن‌ها از رمان‌نویس ویلکی کالینز و "زن سفیدپوش" (۱۸۵۹) به‌دلیل شباهت در سبک و ساختار نام برده می‌شد. در نقدی که در "بوکسلر"The Bookseller به چاپ رسید، به این اشاره شد که سبک رمان "دراکولا" به‌گونه‌ای است که انگار کالینز آن را نوشته باشد. همچنین فردی ناشناس نقدی برای "ستردی ریویو"Saturday Review of Politics, Literature, Science and Art نوشت که در آن اظهار کرد "دراکولا" سبک آن رادکلیف را که پیشگام ادبیات گوتیک است، بهبود بخشید. نویسنده ناشناس دیگری استوکر را «ادگار آلن پوی دههٔ نود» توصیف کرد. از دیگر افرادی که مقایسه‌هایی در تأیید رمان "دراکولا" با دیگر رمان‌نویسان ادبیات گوتیک نوشته‌اند، می‌توان به خواهران برونته و مری شلی اشاره کرد.
بسیاری از نقادان در نخستین نقدهایشان مجذوب تلقی خاص استوکر از افسانهٔ خون‌آشام‌ها شدند. یکی از نقادان، "دراکولا" را بهترین داستان خون‌آشامی دانست که تا آن زمان نوشته شده بود. نقاد "دیلی تلگراف" خاطرنشان کرد که گرچه نویسندگان در آثار گوتیک پیشین مانند "قلعهٔ اوترانتو"،The Castle of Otranto نوشتهٔ هورس والپول ماوراءطبیعی را از میهن خویش دور نگاه می‌داشتند اما در "دراکولا" این موضوع هم در سرزمین‌های دوردست، در کوه‌های کارپات رخ می‌دهد و هم در وطن، در ویتبی و همپستید هیث. نشریهٔ استرالیایی "ادورتایزر"The Advertiser این رمان را توأمان هیجانی و خانوادگی دانست. یکی از نقادان «قدرت قابل توجه» نثر استوکر را ستود و آن را امپرسیونیستی توصیف کرد. آن‌ها کمتر به بخش‌هایی که در انگلستان می‌گذرد، علاقه داشتند و دریافتند که خون‌آشام برای داستان‌های دور از میهن مناسب‌تر است. مجلهٔ بریتانیایی "ونتی فیر"Vanity Fair اشاره کرد که این رمان بعضی وقت‌ها، ناخواسته خنده‌دار بود و به بیزاری دراکولا از سیر پرداخت.
در اکثر نقدها، از "دراکولا" به‌عنوان داستانی ترسناک یاد می‌شود. نقدی که در "گاردین منچستر" در سال ۱۸۹۷ منتشر شد، ظرفیت این رمان را برای سرگرمی ستود اما به این نتیجه رسید که استوکر در گنجاندن این‌همه وحشت اشتباه کرده‌است. به همین ترتیب، "ونتی فیر" عقیده داشت رمان «تحسین‌برانگیز» و جذاب است اما نمی‌توان آن را به کسانی که «قوی» نیستند، توصیه کرد. بسیاری از نشریه‌ها نثر استوکر را به‌عنوان عاملی مؤثر در حفظ وحشت رمان تحسین کردند. یکی از نقادان "سان فرانسیسکو ویو"San Francisco Wave این رمان را «شکستی ادبی» توصیف کرد. آن‌ها توضیح دادند که همراه کردن خون‌آشام‌ها با تصویرهای ترسناک مانند تیمارستان و «اشتهای غیرطبیعی»، وحشت را بیش از حد نمایان کرده‌است و آثار دیگر در این گونه مثل "مورد غیرعادی دکتر جکیل و آقای هاید" خویشتن‌داری بیشتری داشتند.
نقادان امروزی اغلب می‌نویسند که "دراکولا" به محض انتشار با واکنش متنوع منتقدانه مواجه شد. برای نمونه، کارول مارگارت دیویسنCarol Margaret Davison به واکنش «نامنصفانهٔ» نقادان دورهٔ استوکر اشاره می‌کند. جان ادگار براونینگ،John Edgar Browning دانشوری که تحقیقاتش بر "دراکولا" و خون‌آشام‌های ادبی متمرکز است، در سال ۲۰۱۲ نقدی اولیه از رمان را بررسی کرد و تشخیص داد که "دراکولا" «رمان مورد تحسین نقادان» بوده‌است. براونینگ می‌نویسد که برداشتِ غلط از بازخورد متنوع "دراکولا" از اندازهٔ نمونهٔ محدود ناشی می‌شود. براونینگ از میان ۹۱ نقد و بررسی آن دوره، ۱۰ مورد را «به‌طور کلی مثبت»، ۴ مورد را «متنوع» در ارزیابی‌شان، ۳ مورد را «کاملاً یا بیشتر منفی» و بقیه را به‌عنوان مثبت و بدون شرط منفی ارزیابی و معرفی کرد. در میان نقدهای مثبت، براونینگ می‌نویسد که ۳۶ مورد از جمله نشریه‌هایی مثل "دیلی میل"، "دیلی تلگراف" و "روزنامهٔ لویدز ویکلی"Lloyd's Weekly Newspaper در ستایش خود بی‌قیدوشرط بودند. سایر آثار انتقادی روایت بازخورد ترکیبی "دراکولا" را رد کرده‌اند. ریموند تی. مک‌نالی و رادو فلورسکو در "در جست‌وجوی دراکولا" به «موفقیت آنی» رمان اشاره می‌کنند. گابریل رونایGabriel Ronay می‌گوید این رمان «از سوی طرفداران و نقادان به‌عنوان نبوغ نویسندهٔ ترسناک» شناخته شد و آنتونی مسترزAnthony Masters به «جذابیت عظیم مردمی» آن اشاره می‌کند. از زمان دههٔ ۱۹۷۰، "دراکولا" به‌طور قابل توجهی به موضوع موردعلاقهٔ پژوهش‌های دانشگاهی تبدیل شد که آن را می‌توان در مجله‌های معتبر دانشگاهی، کتاب‌ها و مقاله‌های متعدد که دربارهٔ این رمان بحث می‌کنند، یافت.
"دراکولا" به بیش از ۳۰ زبان دیگر ترجمه شده‌است. نسخهٔ مجاری "دراکولا"، یکی از نخستین‌های ترجمه‌های رمان استوکر بود که در سال ۱۸۹۸، به‌صورت سریالی در یکی از روزنامه‌های بوداپست چاپ و بعداً در قالب یک کتاب با نام "دراکولا: رمان انگلیسی — دفتر خاطرات جاناتان هارکر"Drakula: Angol Regény — Harker Jonathan Naplója منتشر شد. والدمار اسموندسونValdimar Ásmundsson در سال ۱۹۰۱ "دراکولا" را تحت عنوان "قدرت‌های تاریکی"Makt Myrkranna (Powers of Darkness) به ایسلندی برگرداند که با پیش‌گفتاری از استوکر به چاپ رسید. استوکر در این پیش‌گفتار می‌نویسد که وقایع موجود در رمان واقعی است و «به دلایل واضح» نام مکان‌ها و افراد را تغییر داده‌است. اگرچه محققان از دههٔ ۱۹۸۰ به‌دلیل پیش‌گفتار استوکر از وجود این ترجمه آگاه بودند اما کسی به فکر ترجمهٔ آن به انگلیسی نبود. "قدرت‌های تاریکی" تفاوت قابل توجهی با رمان استوکر دارد. نام شخصیت‌ها در این نسخه تغییر کرد، طول آن کوتاه شد و آشکارا جنسی‌تر از نسخهٔ اصلی بود. محقق هلندی، هانس کورنیل دی روسHans Corneel de Roos ترجمه را به خوبی با استوکر مقایسه کرد و نوشت در جایی که "دراکولا" پیچ‌وتاب می‌خورد، ترجمه مختصر و دقیق است.
علی‌اکبر کسمائی نخستین مترجمی بود که "دراکولا" را به فارسی ترجمه کرد. او تحصیلات روزنامه‌نگاری‌اش را در مصر به انجام رساند و بیشتر به ترجمهٔ آثار از زبان عربی می‌پرداخت. کسمائی "دراکولا" را نیز از زبان عربی به فارسی برگرداند و بنگاه افشاری این ترجمه را در سال ۱۳۱۸ با نام "دراکیولا مرد خون‌آشام" منتشر کرد. او در مقدمهٔ "دراکیولا" نوشت که این رمان را از روی نسخهٔ بنگاه روایات الجیب، ناشر مصری ترجمه کرده‌است. در ایران، برخی از ناشران از جزوه‌هایی که روایات الجیب ماهانه از داستان‌های مختلف منتشر می‌کرد، به‌عنوان منبع برای ترجمه استفاده می‌کردند. در ترجمه‌ای که کسمائی انجام داده‌است، داستان به‌شکل سوم شخص روایت می‌شود که با شیوهٔ روایت رمان استوکر تفاوت دارد و نسبت به نسخهٔ اصلی، خلاصه‌تر است. جمشید اسکندانی یکی دیگر از مترجم‌هایی است که این رمان را به فارسی ترجمه کرده‌است. در سال ۱۳۷۶، نشر ثالث ترجمهٔ اسکندانی را که بیش از ۱۳۰۰ صفحه بود، در دو جلد منتشر کرد. نشر برج در سال ۱۳۹۹ ترجمهٔ تازه‌ای از "دراکولا" را منتشر کرد که برگردانی از محمود گودرزی بود. یک سال بعد، انتشارات ققنوس نیز ترجمهٔ دیگری از این رمان را منتشر کرد. به‌گفتهٔ خبرگزاری مهر، مهرداد وثوقی این رمان را از روی نسخهٔ تصحیح‌شدهٔ جان کالتاردت در سال ۱۹۷۸ ترجمه کرده‌است.
بازنمایی خون‌آشامی در این رمان، به‌عنوان نمادی از تشویش‌های ویکتوریایی درخصوص بیماری در نظر گرفته می‌شود. به این درون‌مایه در کنار سایر موضوع‌ها پرداخته شده و با بسامد بسیار کمتری نسبت به درون‌مایه‌های دیگر، مورد بحث قرار گرفته‌است. برای نمونه، برخی نقش بیماری را به نژاد ربط می‌دهند. جک هالبرستامJack Halberstam به بخشی از رمان اشاره می‌کند که در آن، یک کارگر انگلیسی بوی زنندهٔ خانهٔ کنت دراکولا را به‌مانند بوی «اورشلیم قدیمی» می‌داند. اغلب، یهودیان در ادبیات عصر ویکتوریا به‌عنوان انگل توصیف می‌شدند. هالبرستام به یک ترس خاص از یهودیان اشاره می‌کند که آن‌ها عامل انتشار بیماری‌های خونی هستند و به توصیف روزنامه‌نگاری نیز می‌پردازد که این افراد را «خون‌خواران ییدیشی» می‌نامد. در مقابل، ماتیاس کلاسنMathias Clasen به شباهت‌های میان خون‌آشامی و بیماری‌های آمیزشی، به‌ویژه سیفلیس اشاره می‌کند. مارتین ویلیس،Martin Willis محققی که به بررسی تلاقی ادبیات و بیماری می‌پردازد، استدلال می‌کند که توصیف "دراکولا" از خون‌آشامی، آن را به‌عنوان عفونت اولیه و نیز بیماری ناشی از آن تبدیل می‌کند.
داستان "دراکولا" اساس ساخت فیلم‌ها و نمایشنامه‌های متعددی بوده‌است. استوکر، خودش اولین اقتباس تئاتری را نوشت که ۱۸ مهٔ ۱۸۹۷ در تئاتر لایسیوم با عنوان "دراکولا یا نامیرا"Dracula, or The Undead اندکی پیش از انتشار رمان به روی صحنه رفت و تنها یک بار اجرا شد تا حق تکثیر خود را برای چنین اقتباس‌هایی ایجاد کند. گرچه تصور می‌شد نسخه دست‌نویس گم شده‌است اما کتابخانهٔ بریتانیا یک نسخه از آن را دارد. این نسخه شامل گزیده‌هایی از نمونهٔ دستیGalley proof رمان به خط استوکر است که کارگردانی و توصیف گفت‌وگوها را ارائه می‌کند.
"مرگ دراکولا"،Drakula Halála (The Death of Dracula) فیلم صامت مجارستانی به کارگردانی کاروی لایتایی،Károly Lajthay اولین فیلمی بود که کنت دراکولا را به تصویر کشید. این فیلم در سال ۱۹۲۱ منتشر شد و اکنون بخش بسیار کمی از آن در دسترس است. به‌گفتهٔ دیوید جی. اسکال،David J. Skal طرح پوستر نسخهٔ ۱۹۲۶ مجارستانی این فیلم برگرفته از دومین اقتباس "دراکولا"، "نوسفراتو" ساختهٔ فریدریش ویلهلم مورنائو بود. وین ای. هنسلی،Wayne E. Hensley نقاد می‌نویسد که روایت این فیلم با رمان متفاوت است اما شخصیت‌های آن همتایان مشخصی دارند. فلورانس، بیوهٔ استوکر علیه استودیوی فیلم پراناPrana اقدام قانونی کرد. پروندهٔ حقوقی دو یا سه سال به طول انجامید و سرانجام، پرانا در مهٔ ۱۹۲۴ موافقت کرد که تمام نسخه‌های فیلم را از بین ببرد.
بازنمایی تصویری کنت در گذر زمان به‌طور قابل‌توجهی تغییر کرده‌است. تولیدات نمایشی در لندن و نیویورک برداشت اولیه از ظاهر دراکولا را ایجاد کردند. ایفاگران برجستهٔ بعدی کنت دراکولا، بلا لوگوسی (در اقتباس سال ۱۹۳۱) و کریستوفر لی (در اقتباس سال ۱۹۵۸ و دنباله‌های آن) این شخصیت را براساس نسخه‌های قبلی آن بازی کردند. در درجهٔ اول، سبک تصویری نخستین دراکولا شامل ترکیب رنگ‌های سیاه و قرمز و موهای براق مشکی بود. بازی لی آشکارا جنسی بود و همچنین نمایش دندان‌های نیش را در سینما رایج کرد. بازی گری اولدمن در نقش کنت دراکولا در "دراکولای برام استوکر" (۱۹۹۲) ساختهٔ فرانسیس فورد کوپولا و طراحی لباس ایکو ایشیوکا، نگاهی تازه به این شخصیت را پایه‌گذاری کرد؛ کنتی که موهای بلندی دارد و به لهجهٔ رومانیایی صحبت می‌کند. مجموعهٔ متنوعی از اقتباس‌ها، خصلت‌ها و ویژگی‌های متفاوت کنت را به تصویر می‌کشند.
دراکولا بارها و تقریباً در تمامی شکل‌های رسانه‌ای اقتباس شده‌است. جان ادگار براونینگ و کارولین جوآن اس. پیکارتCaroline Joan S. Picart نوشته‌اند که این رمان و شخصیت‌هایش برای بیش از هفتصد بار برای فیلم، تلویزیون، بازی ویدئویی و پویانمایی اقتباس شده‌اند و همچنین نزدیک به هزار حضور بیشتر در کتاب‌های کمیک و روی صحنه داشته‌اند. روبرتو فرناندز رتامار کنت دراکولا را به‌همراه شخصیت‌هایی همچون هیولای فرانکنشتاین، میکی ماوس و سوپرمن به‌عنوان بخشی از «خوراک سینمایی سلطهٔ فرهنگی جهان آنگلوساکسون» می‌دانست. در سرتاسر جهان، اقتباس‌های تازهٔ تکمیل‌شده را می‌توان هر هفته تولید کرد.
"دراکولا" نخستین اثر ادبیاتی نبود که خون‌آشام‌ها را توصیف می‌کرد اما با این وجود، رمان توجه دانشوران و مردم را به خود جلب کرد. وقتی مردم از خون‌آشام‌ها حرف می‌زنند، کنت دراکولا اولین شخصیتی است که به ذهنشان می‌رسد. "دراکولا" با گردآوری فولکلور، افسانه، داستان‌های خون‌آشامی و سنت‌های رمان گوتیک موفق شد. وندی دونیگرWendy Doniger این رمان را به‌عنوان اثر محوری ادبیات خون‌آشامی توصیف کرد که «تمام خون‌آشام‌های دیگر را با بی‌اس یا ای‌اس نشان می‌دهد.» این رمان تأثیر فوق‌العاده‌ای بر شکل‌گیری درک عمومی از نحوهٔ عملکرد خون‌آشام‌ها، از جمله نقاط قوت و ضعف و سایر ویژگی‌های آن‌ها داشت. خفاش‌ها پیش از "دراکولا" به‌دلیل وجود خفاش خون‌آشام به‌نوعی به خون‌آشام‌ها مرتبط بودند. برای مثال، طرح جلد "وارنی خون‌آشام"Varney the Vampire (۱۸۴۷) تصویری از خفاش بود اما استوکر با خلق "دراکولا" توانست این مفهوم را گسترش بدهد. استودیوهای فیلم‌سازی که به‌دنبال فرصتی برای استفاده از جلوه‌های ویژه بودند، این موضوع را پذیرفتند. پاتریک مک‌گراثPatrick McGrath خاطرنشان می‌کند بسیاری از خصوصیات کنت که هنرمندان پس از توصیف استوکر از خون‌آشام‌ها به تصویر کشیده‌اند، آن ویژگی‌ها را به کلیشه تبدیل کرده‌اند. مک‌گراث جدای از توانایی تغییرشکل کنت، به‌طور خاص نفرت او از سیر، نور خورشید و صلیب‌ها را موردتوجه قرار می‌دهد.
اقتباس‌ها از این رمان و شخصیت‌هایش در محبوبیت پایدار آن نقش داشته‌اند. حتی در بحث‌های دانشگاهی، مرزهای بین رمان استوکر و اقتباس شخصیت در طیف وسیعی از رسانه‌ها به‌طور مؤثری محو شده‌است. دیکر استوکرDacre Stoker معتقد است که عدم رعایت قانون حق تکثیر ایالات متحده از سوی استوکر به این جلب محبوبیت عامه کمک کرده‌است و می‌نویسد نویسنده‌ها و تهیه‌کننده‌ها نیازی نیست برای استفاده از این شخصیت‌ها هزینه‌ای بابت اجازه‌نامه بپردازند.
دولت‌آباد نام چند شهر، روستا و محله در ایران و چند کشور دیگر است.
دریاچه دال دریاچه معروفی است در سرینگار در ایالت کشمیر هند. این دریاچه تا دهه ۱۹۹۰ یعنی تا پیش از کشمکش‌های نظامی در کشمیر برای گردشگران محبوبیت زیادی داشت. خانه‌های قایقی یا قایق‌سراها (شکاره‌ها)ی این دریاچه معروفیت زیادی دارند.
Wikipedia contributors, «Dal Lake,» Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Dal_Lake&oldid=187030306 (accessed February 19, 2008).
زایون شهری خیالی در فیلم‌های "ماتریکس" است. زایون آخرین شهر انسان‌ها در زمین پس از یک جنگ هسته‌ای فاجعه‌بار بین بشر و ماشین‌ها است که منجر به ایجاد شکل‌های مصنوعی زندگی در جهان شده‌است. این شهر در واقع مجموعه‌ای عظیم از غارهایی است که در اعماق سطح سیاره ویران‌شده، نزدیک به هسته زمین، برای گرما، قدرت و محافظت شکل گرفته‌است.
استفان فالر در "فراتر از ماتریکس" می‌نویسد که مسیحیت غالب‌ترین موضوع مذهبی در "فیلم‌های ماتریکس است" و «زایون از نظر کتاب مقدس به عنوان شهر خدا در نظر گرفته می‌شود». کتاب "فیلسوفان در ماتریکس کاوش می‌کنند" می‌نویسد که «آخرین شهر انسانی باقی مانده، زایون، در یهودیت و مسیحیت مترادف با اورشلیم (آسمانی) است».
فالر می‌گوید که زایون به عنوان تضاد با ماتریکس ارائه می‌شود، «حوزه نژادی زایون نسبت به آمریکای کنونی اروپایی و انگلیسی بسیار کمتر است. ما در حال تغییر پارادایم از رسانه نژادی ماتریکس هستیم، جایی که زیرمتن به وضوح در نهایت سیاه و سفید متضاد است، به دنیای خیالی زایون، که تحت تسلط افراد رنگین‌پوست است.» یکی از فصل‌های "سه‌گانه ماتریکس: بارگذاری مجدد سایبرپانک" می‌نویسد: «معنویت سیاه‌پوست در "فیلم‌های ماتریکس" با استفاده از استفاده از شهر زیرزمینی برای انسان‌های آزاد که عمدتاً سیاه‌پوستان هستند برانگیخته می‌شود و این رؤیای بردگان مسیحی شده را برای یافتن پناهگاهی امن در «سرزمین موعود» و باور راستافاریان در یک جامعه اتوپیایی را نشان می‌دهد.» فصل دیگری می‌نویسد: «"بارگذاری مجدد ماتریکس" «زندگی» سیاه‌پوستان را در صحنه‌ای به نمایش می‌گذارد که زمانی که جمعیت عمدتا سیاه‌پوست زایون درگیر رقص دیوانه‌وار با ریتم تند طبل می‌شوند یادآور ملودرام‌های بی‌شماری از جنگل‌های هالیوود است. در هالیوود، جنگ بین ساختگی و واقعیت در امتداد خطوط نژادی کشیده شده‌است.» آدیلیفو ناما در "فضای سیاه: تصور مسابقه در فیلم علمی تخیلی"، «به نظر می‌رسد سیاست نژادی زایون بر اساس مدل چند فرهنگی برابری و مشارکت نژادی باشد. در فضای زایون، یک آرمانشهر نژادی ارائه می‌شود که در آن سیاه‌پوستان، سفیدپوستان و سایر رنگین‌پوستان با هم زندگی و کار می‌کنند و در بسیاری از موارد سفیدپوستان تابع سیاه‌پوستان نیستند.»
"تئوری ماتریکس" می‌نویسد که پس از حملات ۱۱ سپتامبر، روایت از رویارویی با ماتریکس در فیلم ۱۹۹۹ به نجات زایون در دنباله‌های ۲۰۰۳ تغییر می‌کند: " "ماتریکس ۲ و ۳" این فانتزی محافظه کارانه را با زایون به عنوان مکان محاصره‌شده ارزش‌ها و ماشین‌های اومانیستی با سلاح‌های وحشتناک کشتار جمعی خود بازی می‌کند که در نهایت آخرین بقایای استقلال بشر را تهدید می‌کند.»
آیو خواهرخوانده جدید زایون در "رستاخیزهای ماتریکس" است.
گراماسالا یا گرمصالح یا مَصالح گرم (به هندی: गरम मसाला) گونه‌ای طعم‌دهنده غذاست که از ادویه‌جات برشته شده و سائیده شده درست می‌شود و در آشپزی هندی، پاکستانی و بلوچی کاربرد دارد. اما ذائقه و طعم متفاوتی دارند. گرم به معنای دمای بالا و اشاره به تندی دارد و مصالح به معنای ادویه است.
مصالح گرم هندی ها تلخ مزه و تند است. مصالحه گرم پاکستانی ها تند است ولی تلخ نیست و بوی تندی ندارد. مصالح گرم بلوچی طعم و بوی ملایمی دارد. مصالح گرم به خاطر کم و زیاد بودن موادشان رنگشان متفاوت است. مقدار مواد لازم را هر کس به ذائقه خود انتخاب میکند.
گرام ماسالا یا گراماسالا (Garam Masala) معروف ترین و خوشمزه ترین ادویه هندی است که انواع مختلف داشته و در همه کشورها کاربرد دارد.
این ادویه خوشمزه را میتوانید به جای ادویه پلویی ایرانی مصرف کند. گراماسالا برای بسیاری از غذاهای هندی مصرف می‌شود. به این ادویه بریانی هم می‌گویند.
این چاشنی را می‌توانید برای پلو، گوشت، مرغ و جگر استفاده کنید و بسته به میل‌تان می‌توانید تندی آن را کم یا زیاد کنید.
ترکیب ادویه گرام ماسالا بستگی به تمایل اشخاص و استفاده از مقدار و نوع ادویه دارد ، بعنوان مثال اگر از فلفل قرمز و پاپریکا در این ادویه بیشتر استفاده شود رنگ ادویه به قرمزی میزند و اگر از زردچوبه بیشتری استفاده شود رنگ ادویه به زردی میزند و …
مواد لازم
جوز هندی 2 عدد
اَنیسون یا بادیان 3 قاشق چایخوری
فلفل سیاه 2 قاشق چایخوری
زیره سبز 4 قاشق چایخوری
زردچوبه 3 قاشق چایخوری
هل 3 قاشق چایخوری
فلفل قرمز یا پاپریکا  2 قاشق چایخوری
رازیانه 2 قاشق چایخوری
برگ بو 5 عدد
میخک 1 قاشق چایخوری
دارچین 3 قاشق چایخوری
زیره سیاه 2 قاشق چایخوری
گل سرخ 1 قاشق چایخوری
زنجبیل 1 قاشق چایخوری
تخم گشنیز 3 قاشق چایخوری
بهتر است ادویه گرام ماسالا را حداکثر یک ماه نگه داری کنید.
برخی مناطق هند به این ادویه دارچین هم اضافه میکنند که اختیاری است.
این ادویه به صورت جهانی مورد استفاده قرار میگیرد اما معمولا به آن زردچوبه اضافه نمیشود.
اگر دوست دارید می توانید به طور دلخواه مرزه ی خشک،   ترخون ،  گشنیز ،  جعفری و یا آویشن به ترکیبات گراماسالا اضافه کنید.
طرز تهیه
برای آماده سازی گرام ماسالا تمام ادویه ها را در ظرفی کوچک حدود 2 دقیقه روی حرارت ملایم بگذارید تاعطر آنها به مشام برسد.
سپس آنها را داخل آسیاب به خوبی پودر کنید و داخل یک شیشه در دار قرار دهید به طوری که درب آن کاملا بسته باشد تا عطر ادویه از بین نرود.
ادویه را در جای خشک و تاریک نگهداری نمائید.
Wikipedia contributors، "Garam masala،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Garam_masala&oldid=181608077 (accessed January ۸، ۲۰۰۸).
فهرست زیر فهرستی از طنزنویسان ایرانی است:
ناصر شیری‌زاده
الگوریتم مرتب‌سازی، در دانش رایانه و ریاضی، الگوریتمی است که فهرستی از داده‌ها را به ترتیبی مشخص می‌چیند.
پرکاربردترین ترتیب‌ها، ترتیب‌های عددی و واژه‌نامه‌ای هستند. مرتب‌سازی کارا در بهینه‌سازی الگوریتم‌هایی که به فهرست‌های مرتب شده نیاز دارند (مثل جستجو و ترکیب)، اهمیت زیادی دارد.
از آغاز علم رایانه مسائل مرتب‌سازی بررسی‌های فراوانی را متوجه خود ساختند؛ شاید به این علت که در عین ساده بودن، حل آن به صورت کارا پیچیده است. برای نمونه مرتب‌سازی حبابی در سال ۱۹۵۶ به وجود آمد. در حالی که بسیاری این را یک مسئلهٔ حل شده می‌پندارند، الگوریتم کارآمد جدیدی همچنان ابداع می‌شوند (مثلاً مرتب‌سازی کتابخانه‌ای در سال ۲۰۰۴ مطرح شد).
مبحث مرتب‌سازی در کلاس‌های معرفی علم رایانه بسیار پرکاربرد است؛ مبحثی که در آن وجود الگوریتم‌های فراوان به آشنایی با ایده‌های کلی و مراحل طراحی الگوریتم‌های گوناگون کمک می‌کند؛ مانند تحلیل الگوریتم، داده‌ساختارها، الگوریتم‌های تصادفی، تحلیل بدترین و بهترین حالت و حالت میانگین، هزینهٔ زمان و حافظه، و حد پایین.
در این مقاله الگوریتم‌های مرتب‌سازی را مقایسه و طبقه بندی می‌کنیم.
در علم کامپیوتر معمولاً الگوریتم‌های مرتب‌سازی بر اساس این معیارها طبقه‌بندی می‌شوند:
با توجه به اندازهٔ فهرست (n). در مرتب‌سازی‌های معمولی عملکرد خوب formula_1 و عملکرد بد formula_2 است. بهترین عملکرد برای مرتب‌سازی formula_3 است. الگوریتم‌هایی که فقط از مقایسهٔ کلیدها استفاده می‌کنند در حالت میانگین حداقل formula_1 مقایسه نیاز دارند.
سرعت الگوریتم مرتب‌سازی یکی از خصیصه‌های مهم الگوریتم است که به تعداد مقایسه‌ها و همچنین تعداد تعویض‌هایی که باید انجام گیرد، بستگی دارد. سرعت اجرای بعضی از الگوریتم‌ها با تعداد عناصر لیست نسبت توانی دارد و بعضی دیگر نسبت لگاریتمی.
سرعت اجرای الگوریتم در بدترین و بهترین حالت نیز مهم است؛ زیرا ممکن است یکی از این دو حالت برای عمل مرتب‌سازی انتخاب گردد؛ ممکن است سرعت متوسط اجرای الگوریتم خوب باشد ولی در بدترین حالت سرعت اجرای آن خیلی کم باشد.
بعضی از الگوریتم‌های مرتب‌سازی «در جا» هستند. یعنی به جز داده‌هایی که باید مرتب شوند، حافظهٔ کمی (formula_5) مورد نیاز است؛ در حالی که سایر الگوریتم‌ها به ایجاد مکان‌های کمکی در حافظه برای نگه‌داری اطلاعات موقت نیاز دارند.
الگوریتم‌های مرتب‌سازی پایدار ترتیب را بین داده‌های دارای کلیدهای برابر حفظ می‌کنند. فرض کنید می‌خواهیم چند نفر را بر اساس سن با یک الگوریتم پایدار مرتب کنیم. اگر دو نفر با نام‌های الف و ب هم‌سن باشند و در لیست اولیه الف جلوتر از ب آمده باشد، در لیست مرتب شده هم الف جلوتر از ب است.
برای فهم این فاکتور مقایسه الگوریتم‌ها (شرکت عناصر مساوی در مقایسه) تصور کنید که یک بانک اطلاعاتی از آدرس افراد موجود است. این بانک اطلاعاتی بر اساس کد پستی و در داخل کد پستی بر اساس نام افراد مرتب است. اگر آدرس جدیدی به بانک اطلاعاتی اضافه گردد و این بانک اطلاعاتی بر اساس کد پستی مرتب گردید، نباید مجدداً بر اساس نام مرتب شود برای تضمین این مطلب الگوریتم مرتب‌سازی نباید جای دو کلید مساوی را تعویض نماید.
در یک مرتب‌سازی مقایسه‌ای داده‌ها فقط با مقایسه به وسیلهٔ یک عملگر مقایسه، مرتب می‌شوند.
جدول زیر مربوط به الگوریتم‌های تطبیقی است. به کمک درخت تصمیم می‌توان ثابت کرد حداقل زمان مرتب‌سازی با روش مقایسه در حالت میانگین، formula_6 می‌باشد.
جدول زیر مربوط به الگوریتم‌های ناتطبیقی است. این الگوریتم‌ها محدودیت formula_6 الگوریتم‌های تطبیقی را ندارند. formula_8 اندازه کلیدها و formula_9 مقداری است که در پیاده‌سازی استفاده شده‌است. خیلی از این الگوریتم‌ها بر این فرض استوارند که سایز کلیدها به قدری بزرگ است که همهٔ کلیدها مقدار یکسانی دارند. و formula_10 یعنی "خیلی کمتر از".
ساده‌ترین الگوریتم مرتب‌سازی از لحاظ پیاده‌سازی می‌باشد. این الگوریتم هر بار دو خانه مجاور را باهم مقایسه کرده، اگر ترتیب آن‌ها درست نبود، جای آن‌ها را عوض می‌کند و یک خانه جلو می‌رود. به این ترتیب پس از یک بار پیمایش آرایه یک خانه در جای درست خود قرار می‌گیرد و این کار تا زمانی که لیست کاملاً مرتب شود ادامه می‌یابد. دلیل نام‌گذاری آن نیز از این رو است که حرکت یک کلید به سمت مکان نهایی آن شبیه پویش حباب به بالای مایع است.
در مرتب‌سازی حبابی موقعیت عناصر درون لیست نقش بسزایی در تعیین عملکرد آن دارد. از آنجایی که عناصر بزرگ در ابتدای لیست به سرعت جابجا (swap) می‌شوند، مشکل چندانی در سرعت عملکرد الگوریتم ایجاد نمی‌کنند. اگر چه عناصر کوچک نزدیک به آخر لیست (که باید به سمت ابتدای لیست بیایند) بسیار کند حرکت می‌کنند. این تفاوت در سرعت به حدی است که به عناصر بزرگ، لاک‌پشت‌ها و به عناصر کوچک، خرگوش‌ها می‌گویند.
تلاش بسیاری انجام شده که سرعت حرکت لاک‌پشت‌ها در مرتب‌سازی حبابی افزایش یابد. از جمله می‌توان از مرتب‌سازی کوکتلی نام برد که در این زمینه بسیار خوب عمل می‌کند ولی بدترین زمان اجرای آن هنوز formula_11 است. مرتب‌سازی شانه‌ای عناصر بزرگ با فاصله‌های زیاد را مقایسه می‌کند و لاک‌پشت‌ها را با سرعت فوق العاده‌ای حرکت می‌دهد، سپس با کم‌تر و کم‌تر کردن این فاصله‌ها لیست را به سرعت مرتب می‌کند؛ به‌طوری‌که سرعت متوسط آن قابل مقایسه با الگوریتم‌های پر سرعتی مثل مرتب‌سازی سریع (Quick Sort) می‌باشد.
علی رغم پیاده‌سازی ساده، مرتب‌سازی حبابی در عمل در مقایسه با الگوریتم‌های دیگری که پیچیدگی formula_11 دارند، کارایی کمتری دارد. تا جایی که تحقیقات نشان می‌دهد مرتب‌سازی حبابی در عمل ۵ برابر کندتر از مرتب‌سازی درجی و ۴۰ درصد کندتر از مرتب‌سازی انتخابی می‌باشد.
مرتب‌سازی زوج و فرد، پیاده‌سازی موازی مرتب‌سازی حبابی است که در سیستم‌های انتقال پیام قابل استفاده می‌باشد.
یک الگوریتم تطبیقی ساده دیگر برای مرتب‌سازی یک لیست، مرتب‌سازی انتخابی است. شیوه مرتب کردن آن به این صورت است که در هر مرحله کوچکترین (یا بزرگترین) عنصر آرایه را با formula_13 می‌یابد و آن را به مکان خود می‌برد. بعد دومین عنصر کوچک (یا بزرگ) و به همین ترتیب ادامه می‌دهد تا آرایه مرتب شود.
در بین الگوریتم‌های هم مرتبه، مرتب‌سازی انتخابی عموماً سریع تر از مرتب‌سازی حبابی و مرتب‌سازی گورزاد عمل می‌کند. اما در مقایسه با مرتب‌سازی درجی کندتر است (با یک محاسبهٔ ساده، مرتب‌سازی درجی حدودا نصف مقایسه‌های مرتب‌سازی انتخابی را انجام می‌دهد).
در عمل، این الگوریتم برای مرتب‌سازی یک لیست کوچک، الگوریتمی نسبتا کارا به‌شمار می‌رود. نمودار کارایی الگوریتم برحسب ورودی‌ها را در زیر می‌بینید:
پیاده‌سازی دوطرفهٔ مرتب‌سازی انتخابی، مرتب‌سازی کوکتلی نامیده می‌شود که در هر پیمایش عنصر کمینه و بیشینه را با هم پیدا می‌کند. این کار تعداد پیمایش‌ها را به نصف کاهش داده اما تعداد مقایسه‌ها و جابه‌جایی‌ها را کاهش نمی‌دهد. البته مرتب‌سازی کوکتلی غالبا به عنوان گونهٔ تغییر یافتهٔ مرتب‌سازی حبابی شناخته می‌شود.
Bingo sort نیز گونهٔ تغییریافتهٔ دیگری از مرتب‌سازی انتخابی است، برای زمانی که داده‌های تکراری زیادی میان ورودی‌ها وجود داشته باشد. این الگوریتم کلیدها را برحسب تعداد تکرارشان مرتب می‌کند تا به بزرگترین کلید برسد، سپس آن کلیدها را به تعداد تکرارشان به مکان نهایی خود می‌برد، مثل مرتب‌سازی شمارشی. در واقع مرتب‌سازی انتخابی برای انتقال یک مقدار به مکان نهایی خود یک پیمایش بر روی داده‌های باقی‌مانده انجام می‌دهد. در حالی که در Bingo sort برای هر کلید (value و نه Item) دو بار پیمایش انجام می‌شود. یک بار برای یافتن کلید بزرگتر بعدی و یک بار برای انتقال تمام خانه‌ها با آن کلید به محل نهاییشان. بنابراین اگر به‌طور متوسط، از هر کلید ۲ تکرار یا بیشتر داشته باشیم، Bingo sort عموماً سریع‌تر عمل خواهد کرد.
الگوریتم ساده‌ای از لحاظ پیاده‌سازی است که در هر مرحله یک عنصر را برداشته و در محل مناسبش در میان داده‌هایی که در مراحل قبلی مرتب شده‌اند، درج می‌کند.
این الگوریتم در عمل از بسیاری از الگوریتم‌های هم‌مرتبه خود مثل مرتب‌سازی حبابی و مرتب‌سازی انتخابی بهتر عمل می‌کند و متوسط زمان اجرای آن formula_14 می‌باشد و برای تعداد ورودی‌های کم، الگوریتم کارایی محسوب می‌شود. همچنین برای مرتب‌سازی مجموعه‌ای از داده‌های تقریباً مرتب کارآمد است. اگر تعداد وارونگی‌ها، d باشد، این الگوریتم دارای زمان اجرای O(n)+d خواهد بود.
بهترین ورودی برای آن داده‌های مرتب و بدترین ورودی آرایه‌ای است که به صورت معکوس مرتب شده باشد.
در حالت کلی، مرتب‌سازی درجی در آرایه formula_11 بار عمل نوشتن انجام می‌دهد؛ درحالی‌که مرتب‌سازی انتخابی تنها formula_13 بار می‌نویسد. به همین دلیل مرتب‌سازی انتخابی در مواردی که نوشتن در حافظه نیازمند هزینه زیادی باشد، سریعتر عمل می‌کند مانند نوشتن در فلش مموری.
برخی الگوریتم‌های حل و تقسیم، مثل مرتب‌سازی ادغامی یا مرتب‌سازی سریع که با تقسیم لیست به صورت بازگشتی به زیر‌لیست‌های مرتب شده، عمل مرتب‌سازی را انجام می‌دهند. یک راه بهینه‌سازی برای این الگوریتم‌ها، استفاده از مرتب‌سازی درجی برای مرتب کردن زیر‌لیست‌های کوچک است که در کل موجب تسریع الگوریتم می‌شود. سایز زیر‌لیست‌هایی که استفاده از مرتب‌سازی درجی برای آن‌ها کارایی بهتری دارد حدودا بین ۸ تا ۲۰ عنصر است.
مرتب‌سازی درجی دودویی، گونه‌ای از مرتب‌سازی درجی است که در آن برای یافتن محل مناسب هر عنصر از جستجوی دودویی استفاده می‌شود. این الگوریتم برای زمانی که هزینهٔ مقایسه‌ها از هزینهٔ جابه جایی‌ها بیشتر باشد، مانند زمانی که لیست ورودی مرتب شده‌است، مناسب‌تر می‌باشد.
D.L.Shell مرتب‌سازی درجی را با الگوریتمی تحت عنوان مرتب‌سازی شل بهبود بخشید. این الگوریتم مرتب‌سازی را با مقایسه دو عنصر که فاصله آن‌ها از هم در هر مرحله کم می‌شود، انجام می‌دهد. مرتب‌سازی شل پیچیدگی الگوریتم را در عمل به‌طور قابل توجهی افزایش داده که در دو نسخه مختلف با formula_17 و formula_18 عمل می‌کند.
گونهٔ تغییریافتهٔ دیگری از مرتب‌سازی درجی در سال ۲۰۰۶ با نام مرتب‌سازی کتابخانه‌ای طراحی شد که در آن تعداد کمی فضای بدون استفاده در سراسر آرایه پخش می‌شود. این کار باعث تسریع شدن درج‌های بعدی می‌شود. طراحان ثابت کرده‌اند که این الگوریتم با احتمال زیادی در زمان formula_19 اجرا می‌شود.
مرتب‌سازی گورزاد نیز الگوریتم دیگری است که با تغییر کوچکی در مرتب‌سازی درجی ایجاد شده است؛ به این ترتیب که در هر مرحله برای درج عنصر به جای شیفت دادن از جابه جایی تعدادی از عناصر مجاور استفاده می‌شود، مثل مرتب‌سازی حبابی.
این مرتب‌سازی به طریقهٔ تقسیم و حل، لیست را مرتب می‌کند. به این صورت که آرایه را به دو لیست با اندازهٔ تقریباً مساوی تقسیم کرده، هر زیر لیست را به صورت بازگشتی مرتب و سپس با هم ادغام می‌کند.
مرتبهٔ این الگوریتم از حل رابطهٔ بازگشتی formula_20 حاصل می‌شود. در بدترین حالت، تعداد مقایسه‌های آن تقریباً formula_21 می‌باشد که در حالت متوسط مقدار آن a.n تا کم می‌شود که در آن a=0.2645.
تعداد مقایسه‌های مرتب‌سازی ادغامی در بدترین حالت حدود ۰٫۳۹ کمتر از مرتب‌سازی سریع در حالت متوسط است. بدترین حالت مرتب‌سازی ادغامی زمانی اتفاق می‌افتد که کلید تمام عناصر با هم برابر باشند. لازم به ذکر است این حالت برای مرتب‌سازی سریع بهترین حالت است! در پیاده‌سازی بازگشتی آن تابع مرتب‌سازی در بدترین حالت ۲n-1 بار صدا زده می‌شود، در حالی که در مرتب‌سازی سریع n بار صدا زده می‌شود.
پیاده‌سازی معمولی مرتب‌سازی ادغامی به صورت غیردرجا و با حافظه کمکی n است (البته پیاده‌سازی‌هایی نیز وجود دارد که به صورت غیر درجاست اما به n/2 حافظه اضافی نیاز دارد). پیاده‌سازی درجای آن (بدون نیاز به حافظه کمکی) نیز امکان‌پذیر است اما پیچیده بوده و در عمل کارآیی آن را کاهش می‌دهد. مرتب‌سازی ادغامی درجا برخلاف نوع ساده آن لزوما پایدار نیست.
در مقایسه مرتب‌سازی ادغامی با دیگر الگوریتم‌ها، می‌توان گفت اگر چه در اکثر موارد از مرتب‌سازی هرمی کندتر عمل می‌کند و همچنین حافظهٔ بیشتری می‌گیرد و اگر چه در یک نگاه کلی مرتب‌سازی سریع به عنوان سریع‌ترین الگوریتم مرتب‌سازی شناخته می‌شود، اما مرتب‌سازی ادغامی یک مرتب‌سازی پایدار است که اجرای موازی آن بهتر عمل می‌کند و همچنین اغلب بهترین انتخاب برای مرتب‌سازی یک لیست پیوندی است. زیرا اجرای مرتب‌سازی هرمی روی آن غیرممکن و اجرای مرتب‌سازی سریع کارایی چندانی ندارد.
در جاوا، دستور Array.sort() یا از مرتب‌سازی ادغامی استفاده می‌کند یا از یک نوع مرتب‌سازی سریع وابسته به نوع داده؛ که برای کارایی بیشتر هنگامی که کمتر از ۷ ورودی داریم به مرتب‌سازی درجی تغییر می‌کند.
پایتون نیز از مرتب‌سازی تیم استفاده می‌کند که ترکیبی از مرتب‌سازی ادغامی و درجی می‌باشد.
این مرتب‌سازی که از خانواده مرتب‌سازی انتخابی محسوب می‌شود، ابتدا داخل آرایه یک هرم بیشینه (یا کمینه) می‌سازد، سپس بزرگترین مقدار را در انتهای آرایه قرار می‌دهد. سپس با اعداد باقی‌مانده دوباره این عمل را انجام می‌دهد. بزرگترین مقدار را در هرم یافته و در مکان درست خود قرار می‌دهد و این کار را تا زمانی که هرم خالی شود انجام می‌دهد.
این الگوریتم که یک مرتب‌سازی غیرپایدار اما درجاست، در بدترین حالت دارای پیچیدگی formula_19 می‌باشد و پیاده‌سازی آن برخلاف مرتب‌سازی سریع به صورت بازگشتی نیست.
در مقایسه با مرتب‌سازی سریع، معمولاً مرتب‌سازی سریع، کارایی بیشتری از خود نشان می‌دهد اما بدترین حالت آن formula_11 می‌باشد که آن را برای تعداد زیادی داده، ناکارآمد می‌کند.
مرتب‌سازی درونگرا، یک الگوریتم مرتب‌سازی جالب برای ترکیب مرتب‌سازی سریع و هرمی است، به نحوی که برتری‌های هر دو را در خود جای دهد: سرعت مرتب‌سازی هرمی در حالت بد و سرعت مرتب‌سازی سریع در حالت میانگین.
در مقایسه با مرتب‌سازی ادغامی، معمولاً در دستگاه‌هایی که حافظه نهان (Cache) کمتری دارند، مرتب‌سازی هرمی سریع‌تر عمل می‌کند. از طرف دیگر مرتب‌سازی ادغامی چندین مزیت بر مرتب‌سازی هرمی دارد. از جمله این که پایدار است، موازی‌سازی آن بهتر صورت می‌گیرد و قابل پیاده‌سازی روی لیست پیوندی است.
الگوریتم مرتب‌سازی هرمی مبنای ۳ نیز دقیقا شبیه الگوریتم مذکور است با این تفاوت که به جای یک هرم دودویی از یک هرم سه‌سه‌یی استفاده می‌کند. به این معنا که هر عنصر می‌تواند ۳ فرزند داشته باشد. پیاده‌سازی این الگوریتم مشکل است اما به تعداد ثابتی عمل مقایسه و جابجایی را کاهش می‌دهد. این روش حدود ۱۲% سریع‌تر از حالت معمولی مرتب‌سازی هرمی عمل می‌کند.
نوع دیگری از مرتب‌سازی هرمی با استفاده از درخت دکارتی انجام می‌شود که عنصر را تا زمانی که کلیدهای کوچکتر در دو طرف آن گره، درون خروجی مرتب شده قرار نگرفته باشند، درون هرم اضافه نمی‌کند. به این ترتیب اثبات می‌شود که الگوریتم برای ورودی‌هایی که از قبل تقریباً مرتب شده‌اند سریع‌تر از formula_19 عمل می‌کند.
به خاطر حد بالای ثابت اجرای آن و همچنین حافظهٔ کمکی ثابت، در سیستم‌های تعبیه شده که محدودیت زمانی دارند یا سیستم‌های امنیتی از این مرتب‌سازی استفاده می‌کنند.
یکی از روش‌های مرتب‌سازی است که به علت مصرف کم حافظه، سرعت اجرای مناسب و پیاده‌سازی ساده، بسیار مورد توجه و محبوب واقع شده‌است. این روش در ۱۹۶۰ توسط ریچارد هواره که بر روی ماشین ترجمه کار می‌کرد، برای مرتب‌سازی کلماتی که باید ترجمه می‌شدند، طراحی شد.
هر پیاده‌سازی این روش، از دو بخش تقسیم‌بندی آرایه و مرتب‌سازی تشکیل شده‌است و برای هر تقسیم‌بندی نیاز به یک محور دارد. پس از انتخاب محور، داده‌ها نسبت به آن مرتب می‌شوند یعنی همه داده‌های بزرگتر در یک طرف و داده‌های کوچکتر در طرف دیگر قرار می‌گیرند. با مرتب‌سازی بازگشتی این دو قسمت کل داده‌ها مرتب می‌شوند. برخلاف مرتب‌سازی ادغامی در این روش نیازی به ادغام این دو بخش نیست چرا که همه داده‌های قسمت چپ از داده‌های قسمت راست کوچکتر است.
این روش در واقع گونه‌ای مرتب‌سازی درخت دودویی است که از لحاظ حافظه بهینه شده‌است.
بهترین حالت برای این الگوریتم زمانی اتفاق می‌افتد که محور در وسط واقع شود، در این صورت این الگوریتم در formula_25 و سریع تر از الگوریتم‌های دیگر اجرا می‌شود.
بدترین حالت زمانی است که محور پس از تقسیم در ابتدا یا انتهای آرایه قرار گیرد. که در این حالت زمان اجرای آن formula_11 خواهدبود.
پیاده‌سازی آن به صورت تصادفی، محور را در هر مرحله به شکل تصادفی انتخاب می‌کند.
پیاده‌سازی آن برای لیست پیوندی معمولاً کارا نیست زیرا به دلیل نبود دسترسی تصادفی، محور خوبی نمی‌توان انتخاب کرد.
مرتب‌سازی سطلی که با دو سطل انجام شود، بسیار شبیه مرتب‌سازی سریع است. محور در این مورد، عنصر میانی کلیدهاست. این عمل، حالت میانگین را برای ورودی‌های به‌طور یکنواخت توزیع شده، به خوبی اصلاح می‌کند.