moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دی‌ان‌ای با محتوای GC بالا نسبت به دی‌ان‌ای با محتوای GC پایین پایدارتر است. با این‌حال، پیوندهای هیدروژنی، خود تأثیر خاصی بر پایداری مولکولی ندارند. با وجود دماپایداری بالاتری که به یک نوکلئیک اسید با محتوای GC بالا اعطا می‌شود، مشاهده شده‌است که حداقل برخی از گونه‌های باکتری دارای دی‌ان‌ای با محتوای GC بالا با سهولت بیشتری تحت اتولیز قرار می‌گیرند و در نتیجه طول عمر سلول را کاهش می‌دهند. به‌دلیل پایداری حرارتی جفت‌های GC، زمانی تصور می‌شد که محتوای GC زیاد، یک سازگاری ضروری با دماهای بالا است، اما این فرضیه در سال ۲۰۰۱ رد شد. با این‌حال، نشان داده شده‌است که یک همبستگی قوی بین رشد بهینهٔ پروکاریوت‌ها در دماهای بالاتر و محتوای GC در آران‌ای‌های ساختاری مانند آران‌ای ریبوزومی آران‌ای حامل و بسیاری از آراِن‌اِی‌های غیر-کدکننده دیگر وجود دارد. جفت‌بازهای AU پایداری کمتری نسبت به جفت‌بازهای GC دارند و ساختارهای آران‌ای با محتوای GC بالا در برابر اثرات دماهای بالا مقاوم‌تر هستند.
محتوای GC معمولاً به‌صورت درصد و گاهی نیز به‌صورت نسبتی موسوم به نسبت سیتوزین-گوانین (GC-ratio) بیان می‌شود.
درصد محتوای GC به‌این‌صورت محاسبه می‌شود:
نسبت AT/GC نیز به‌صورت زیر محاسبه می‌شود:
درصد محتوا و همچنین نسبت GC را می‌توان با روش‌های مختلفی اندازه‌گیری کرد، اما یکی از ساده‌ترین روش‌ها اندازه‌گیری دمای ذوب مارپیچ دورشته‌ای دی‌اِن‌اِی با استفاده از اسپکتروفتومتری است. میزان جذب دی‌ان‌ای در طول موج ۲۶۰ نانومتر زمانی که مولکول دی‌ان‌ای دورشته‌ای پس از گرم شدن کافی به دو رشتهٔ منفرد جدا می‌شود، به‌شدت افزایش می‌یابد. رایج‌ترین پروتکل مورد استفاده برای تعیین نسبت GC استفاده از فلو سایتومتری است که برای بررسی تعداد زیادی نمونه استفاده می‌شود.
در یک روش دیگر، اگر مولکول دی‌ان‌ای یا آران‌ای مورد بررسی، به‌طور قابل‌اعتمادی توالی‌یابی شده باشد، می‌توان محتوای GC را با محاسبه‌ای ساده یا با استفاده از انواع ابزارهای نرم‌افزاری در دسترس عموم، مانند ماشین‌حساب آنلاین رایگان GC به‌طور دقیقی محاسبه کرد.
نسبت GC در یک ژنوم، به‌طور قابل‌توجهی متغیر است. این تغییرات در نسبت GC در ژنوم موجودات پیچیده‌تر منجر به تشکیل حالتی موزائیکی و نواحی جزیره‌ای به‌نام ایزوکور می‌شود. این وضعیت، منجر به تغییرات در شدت رنگ‌آمیزی در کروموزوم‌ها می‌شود. ایزوکورهای غنی از GC معمولاً شامل بسیاری از ژن‌های کدکنندهٔ پروتئین در درون خود می‌شوند؛ بنابراین تعیین نسبت‌های GC در این مناطق خاص، به نگاشت ژن در مناطق غنی از ژن‌ها کمک می‌کند.
مشخص شده‌است که محتوای GC در جانداران مختلف، متغیر است.
میانگین محتوای GC در ژنوم انسان از ۳۵ تا ۶۰ درصد در قطعات ۱۰۰ کیلوبازی از دی‌ان‌ای، متغیر است اما میانگین محتوای GC حدود ۴۱ درصد است. (page 876) محتوای GC در مخمر "ساکارومایسس سرویزیه") ۳۸ درصد است و در ارگانیسم مدل، گیاه آرابیدوپسیس تالیانا، ۳۶٪ است.Whole genome data of " Arabidopsis thaliana" on NCBI به‌دلیل ماهیت رمزهای ژنتیکی، برای یک جاندار، تقریباً غیرممکن است که ژنومی با محتوای GC نزدیک به صفر یا ۱۰۰ درصد داشته باشد. با این‌حال، گونهٔ "پلاسمودیوم فالسیپاروم" دارای محتوای سیتوزین-گوانین بسیار پایین و حدود ۲۰ درصد است.Whole genome data of "Plasmodium falciparum" on NCBI به این نمونه‌ها معمولاً با اصطلاحات "غنی از AT" یا "فقیر از GC" اشاره می‌شود.
چندین گونه از پستانداران از تیغ‌پشت‌ها، خفاش‌های کوچک و حشره‌خوارها، افزایش قابل‌توجهی در محتوای GC در ژن‌های خود داشته‌اند. این تغییرات محتوای GC با ویژگی‌های گونه‌های مختلف (به‌عنوان مثال، تودهٔ بدنی یا طول عمر) و اندازهٔ ژنوم، مرتبط است و ممکن است با پدیده‌ای مولکولی به‌نام "تبدیل ژنی وابسته به GC" مرتبط باشد.
نرم‌افزارهای GCSpeciesSorter و TopSort ابزارهای نرم‌افزاری برای طبقه‌بندی گونه‌ها بر اساس محتوای GC آن‌ها هستند.
فینالیسیما ۲۰۲۲ (به معنای "فینال بزرگ") سومین دوره رقابت‌های جام قهرمانان کونمبول–یوفا بود که در آن یک مسابقه فوتبال بین قهرمانان کوپا آمریکا و جام ملت‌های اروپا برگزار می‌شود. در این مسابقه تیم ملی ایتالیا، برنده یورو ۲۰۲۰ (برگزار شده در سال ۲۰۲۱) و تیم ملی آرژانتین، برنده کوپا آمریکا ۲۰۲۱ حضور داشت. این مسابقه در تاریخ ۱ ژوئن ۲۰۲۲ در ورزشگاه ومبلی، لندن برگزار شد. این مسابقه، در واقع احیای جام آرتمیو فرانکی است که آخرین بار ۲۹ سال قبل برگزار شده و توسط یوفا و کونمبول به عنوان بخشی از همکاری مجدد بین دو کنفدراسیون سازماندهی شده‌است.
این مسابقه که با ۸۷ هزار تماشاگر انجام شد، با پیروزی ۳–۰ آرژانتین همراه بود و این تیم برای دومین بار جام قهرمانان کونمبول–یوفا را برنده شد.
شاگردان لیونل اسکالونی در دیدار بین قاره‌ای بین قهرمان آمریکای جنوبی و اروپا در ومبلی مقابل ایتالیا قرار گرفتند، با ارائه نمایشی چشم نواز موفق شدند با گل‌های لائوتارو مارتینز، آنخل دی ماریا و پائولو دیبالا به برتری برسند و فاتح جام فینالیسیما شوند.
لیونل مسی در این بازی دو پاس گل به ثمر رساند
ویک‌آی‌دی ویکی مرجع مهندسی طراحی صنعتی معنایی بود که در ابتدا در سال ۲۰۰۸ میلادی توسط دانشکدۀ مهندسی طراحی صنعتی در دانشگاه فن‌آوری دلفت آغاز شد. به عنوان یک ابزار طراحی، اطلاعات را به شیوه ای فشرده و متناسب با گروه کاربران (طراحان صنعتی) ارائه می‌کرد. اطلاعات از سه دیدگاه سازماندهی شد: روش‌های طراحی، جنبه‌های طراحی و حوزه‌های محصول.
در اینجا تئوری‌های طراحی، روش‌های طراحی و تکنیک‌های طراحی گنجانده شده‌ است. این تکنیک‌ها برای مثال تکنیک‌های خلاقیت یا تکنیک‌هایی برای ایجاد هدف طراحی یا تکنیک‌هایی برای ارزیابی ویژگی‌های محصول در طراحی محصول هستند.
ارگونومی، تکنیک‌های تولید، زیبایی‌شناسی، ایمنی محصول، پایداری، تکنیک‌های انرژی، هزینه‌ها، مواد، تدارکات، بازاریابی، تعامل، کیفیت (جنبه‌هایی که معمولاً در فهرست‌های الزامات طراحی محصول یافت می‌شوند) در اینجا گنجانده شده‌ است.
در اینجا محیط‌های اداری، محیط‌های آشپزخانه، حوزۀ پزشکی و غیره (حوزه‌هایی که محصول مورد طراحی در آن‌ها استفاده می‌شود) گنجانده شده‌ است.
لی هونگ-کو (؛ زادهٔ )Profile of Lee Hong-koo سیاست‌مدار اهل کره جنوبی است. وی از ۱۷ دسامبر ۱۹۹۴ تا ۱۸ دسامبر ۱۹۹۵ نخست‌وزیر این کشور بود.
لی هونگ-کو همچنین از مه ۱۹۹۸ تا اوت ۲۰۰۰ سفیر کره جنوبی در ایالات متحده آمریکا بود.
آلودگی ذرات معلق () نوعی آلودگی زیست‌محیطی است که با وجود ذرات معلق در یک محیط ایجاد می‌شود. این نوع آلودگی در سه گروه دسته‌بندی می‌شود: ذرات معلق در جو زمین، زباله‌های دریایی و زباله‌های فضایی. برخی از ذرات به‌طور مستقیم از یک منبع خاص آزاد می‌شوند، در حالی که برخی دیگر در کنش و واکنش‌های شیمیایی در لایه اتمسفر ناشی از منابع طبیعی یا فرآیندهای انسانی تولید می‌شوند.
ذرات معلق در اتمسفر، همچنین به عنوان ذرات پی‌ام ۲/۵ (ذراتی با قطر ۲/۵ میکرون یا کمتر) نیز شناخته می‌شوند، اینگونه ذرات جامد معلق در مایع یا یک گاز، معمولاً در جو زمین وجود دارند. ذرات موجود در اتمسفر را بسته به نوع انتشار آنها می‌توان به دو نوع تقسیم کرد: ذرات اولیه مانند گرد‌ و غبار معدنی که در جو منتشر می‌شوند. ذرات ثانویه مانند نیترات آمونیوم در جو که از طریق گاز تبدیل به ذرات می‌شوند.
برخی از ذرات به‌طور طبیعی از آتشفشان‌ها، طوفان‌های گرد و غبار، آتش‌سوزی جنگل‌ها و علف‌زارها یا پوشش گیاهی زنده در دریا نشأت می‌گیرند. فعالیت‌های انسانی، مانند سوزاندن سوخت‌های فسیلی در وسایل نقلیه، سوزاندن چوب، سوزاندن کاه (به جای مانده از گندم، جو، برنج…)، در اثر کار نیروگاه‌ها، گرد و غبار جاده‌ها، برج‌های خنک‌کننده رطوبتی در سیستم‌های خنک‌کننده و فرآیندهای مختلف صنعتی نیز مقادیر قابل‌ توجهی ذرات را تولید می‌کنند. احتراق زغال‌سنگ در کشورهای در حال توسعه نیز روش ابتدایی برای گرم‌ کردن خانه‌ها و تأمین انرژی است. از طرفی ترکیبات نمک موجود بر روی اقیانوس‌ها به‌طور عمده رایج‌ترین شکل ذرات در جو را تشکیل می‌دهند. آئروسل‌های انسانی شامل قطرات مایع کوچک و ذرات جامد جوی که ناشی از منابع طبیعی و انسانی می‌باشند در حال حاضر حدود ۱۰ درصد از کل ذرات معلق در جو را تشکیل می‌دهند.
آلودگی ناشی از احتراق خانگی، عمدتاً بوسیله سوختن چوب، گاز و زغال در فعالیت‌های گرمایشی، پخت و پز، کشاورزی و آتش‌سوزی‌های جنگلی ایجاد می‌گردد. آلاینده‌های اصلی خانگی حاوی ۱۷ درصد دی‌اکسید کربن، ۱۳ درصد مونوکسید کربن، ۶ درصد مونوکسید نیتروژن، هیدروکربن‌های آروماتیک چندحلقه‌ای و ذرات ریز و فوق‌ریز را تشکیل می‌دهند.
زباله‌ها و آئروسل‌های دریایی به ذرات معلق و رسوبات موجود در آبهای سطح زمین گفته می‌شود. ذرات جامد معلق در آب نوعی آلوده‌کننده آب محسوب می‌شوند و اندازه‌گیری کیفیت آنها نیز به عنوان یک آلاینده معمولی بر اساس قانون مربوط به استاندارد «آب تمیز» ایالات متحده تعریف شده‌است.
فصل ۰۲–۱۴۰۱ پنجمین فصل حضور باشگاه نساجی در لیگ برتر فوتبال ایران است. نساجی علاوه بر لیگ داخلی در رقابت‌های این فصل جام حذفی و سوپر جام نیز شرکت می‌کند.
در ۳۰ خرداد، حمید مطهری کمک‌مربی سابق باشگاه پرسپولیس رسماً سرمربی تیم نساجی شد.
در ۲ تیر، علی شجاعی با قراردادی یک ساله و رایگان به باشگاه پیوست.
در ۳ تیر، باشگاه قراردارد دو بازیکن خود یعنی حسین خطیر و احسان قهاری را به مدت دو فصل دیگر تمدید کرد.
در ۵ تیر، محمد شریفی با قراردادی یک ساله و رایگان به باشگاه پیوست.
در ۶ تیر، مرتضی منصوری با عقد قرارداری از نساجی به‌طور رایگان به باشگاه مس رفسنجان پیوست. همچنین علیرضا حقیقی طی توافقی با باشگاه قرارداد خود را به مدت یک سال دیگر تمدید کرد.
در ۸ تیر، جواد منافی به عنوان دستیار و بهزاد نوشادی به عنوان مربی بدنساز به کادرفنی تیم اضافه شدند.
در ۹ تیر، مجتبی ممشلی با پایان قرارداد خود پس از پنج سال حضور در نساجی از تیم جدا شد.
در ۱۱ تیر، باشگه قرارداد اکبر صادقی را به مدت دو فصل دیگر تمدید کرد. همچنین علی داوران هافبک جوان تیم نیز قرارداد خود را به مدت دو فصل دیگر تمدیدکرد. باشگاه در این روز قرارداد سعید غلامعلی‌بیگی را نیز به مدت دو فصل دیگر تمدید کرد.
در ۱۲ تیر، نساجی قرارداد مسعود شجاعی و ایوب کلانتری را به مدت دو فصل دیگر تمدید کرد.
در ۱۳ تیر، بنابر اعلام رسمی نساجی آقایان صادق مقدم، حمیدرضا الهی و مجید انگشتان به عنوان آنالیزورهای باشگاه انتخاب شدند.
در ۱۶ تیر، باشگاه در دیداری دوستانه به مصاف تیم ملی نوجوانان ایران رفت.
در ۱۸ تیر، باشگاه برای برگزاری اولین اردوی تدارکاتی پیش‌فصل خود به ساری رفت. این اردو برای مدت شش روز و در منطقه‌ی جنگلی سالار دره ساری برگزار شد.
در ۱۹ تیر، میثم بائو به عنوان مدیر ورزشی باشگاه منصوب گردید.
در ۲۳ تیر، نساجی در دیداری تدارکاتی به مصاف تیم امید خود رفت که این دیدار با پیروزی ۵–۲ نساجی همراه بود.
در ۲۵ تیر، علیرضا ابراهیمی با عقد قراردادی یک ساله و به طور رایگان از پرسپولیس به باشگاه پیوست.
در ۲۸ تیر، باشگاه در دیداری دوستانه در ورزشگاه شهید کاظمی به مصاف باشگاه پرسپولیس رفت که این بازی با نتیجه ۳–۳ به تساوی ختم شد.
در ۳ مرداد، متین کریم‌زاده، مدافع چپ استقلال با دائمی کردن انتقال خود به مدت یک فصل به نساجی پیوست. همچنین باشگاه در دیداری دوستانه در ورزشگاه کارگران به مصاف تیم ذوب‌آهن رفت که در این بازی با نتیجه ۱–۲ شکست خورد.
در ۵ مرداد، باشگاه برای برگزاری اردوی تدارکاتی خود به ترکیه رفت و در کمپ گرین پارک شهر کارتپه ساکن شد.
در ۶ مرداد، آداما نیان با عقد قراردادی ۲ ساله و رایگان به باشگاه پیوست.
اطلاعات زیر تنها مربوط به بازی در تیم ملی می‌باشد و ارتباطی با پست یا شماره بازیکن در تیم نساجی ندارد.
===۱-۰
«باشگاه فوتبال نساجی مازندران|نساجی»
- بازیکن مصدوم است
کارول زاخار (; – ) کارگردان هنری، بازیگر، طراح صحنه و لباس، کارگردان، بازیگر تلویزیون و مربی اهل کشور اسلواکی بود.
فرانتیشک ولتسکی (؛ – ) بازیگر، و بازیگر تلویزیون اهل کشور اسلواکی بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "مارکتا لازاروا"، "برادران گریم، و "عشق من، الکترا" اشاره کرد.
الحوض منط‌قه‌ای جغرافیایی در غرب آفریقا است.Barth, Henry. "Travels and Discoveries in North and Central Africa, being a Journal of an Expedition undertaken under the Auspices of H.B.M.'s Government, in the Years 1849–1855", Vol. 3, pp. 712 ff. Harper & Bros. (New York), 1859. Accessed 18 Apr 2014. این منطقه که قبلاً به عنوان بخشی از سودان فرانسه (مالی کنونی) اداره می‌شد، در سال ۱۹۴۴، ظاهراً به میل فرماندار استعماری یعنی لاگرت، به موریتانی فرانسه واگذار شد.Lalonde, Suzanne. "Determining Boundaries in a Conflicted World: The Role of" Uti Possidetis, p. 109. McGill-Queen's University Press (Montreal), 2002. Accessed 18 Apr 2014. این انتقال همچنان پس از استقلال مالی با اعتراض مواجه بود.Touval, Saadia. "The Boundary Politics of Independent Africa", p. 247. iUniverse, 1999. . Accessed 18 Apr 2014.الحوض در قدیم بارورتر بود، اما اکنون عمدتاً به برهوتی بایر تبدیل شده‌است.Morgan, William & al. "West Africa", pp.  254 ff. Methuen, 1973.
استان‌های حوض شرقی و حوض غربی موریتانی نام خود را از این منطقه گرفته‌اند.
الو رمانچیک (; – ) بازیگر، سیاستمدار، و بازیگر تلویزیون اهل کشور اسلواکی بود.
توماش راچک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کشور اسلواکی است. وی از سال ۱۹۷۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
یولیوس پانتیک (; – ) بازیگر اهل کشور اسلواکی بود.
وی بین سالهای ۱۹۴۷ و ۱۹۹۲ در بیش از ۳۰ فیلم ظاهر شد.
این مقاله فهرستی از پیروزی‌های هوایی نیروی هوایی ارتش ایران در خلال جنگ ایران و عراق را دربرمی‌گیرد.
قوم توکولور (در زبان‌های غربی: Toucouleur)، یک گروه قومی غرب آفریقا بومی منطقه «فوتا تورو» در سنگال است. جوامع کوچکتری از این قوم نیز در مالی و موریتانی وجود دارد. توکولورها در قرن یازدهم مسلمان شدند.Tukulor, Encyclopædia Britannica آن‌ها در گسترش اسلام به غرب آفریقا در دوران قرون وسطی تأثیرگذار بوده‌اند، مردمان این قوم بعدها پادشاهی وسیع توکولور را در قرن ۱۹ تحت رهبری عمر طعل بنیاد کردند و طعل رهبری یک جنگ مذهبی علیه گروه‌های قومی همسایه و نیروهای استعماری فرانسوی را بر عهده داشت.
آنها به زبان پولار صحبت می‌کنند و از قوم فولا، ولوف و سرر متمایز اما با آنها مرتبط هستند.Tukulor, Encyclopædia Britannica توکولورها به‌طور سنتی یکجانشین هستند و عمدتاً در دره رود سنگال نشیمن دارند و فعالیت اصلی‌شان کشاورزی، ماهیگیری و پرورش گاو است. جامعه توکولور، پدرسالار، چندهمسری و با قشربندی اجتماعی بالا بوده که شامل نظام برده‌داری و کاست می‌شود., Quote: "Endogamous artisan and musician groups are characteristic of over fifteen West African peoples, including the Manding, Soninke, Wolof, Serer, Fulani, Tukulor, Songhay, Dogon, Senufo, Minianka, Moors, and Tuareg." تخمین زده می‌شود که ۱ میلیون نفر توکولور در غرب آفریقا وجود دارد.
آن‌ها عمدتاً در مناطق شمالی سنگال یافت می‌شوند که ۱۵٪ از جمعیت را تشکیل می‌دهند. این منطقه توسط دره رودخانه سنگال آبیاری می‌شود که بر جنوب موریتانی همپوشانی دارد. در دوران استعمار و در دوران معاصر، برخی از توکولورها در غرب مالی ساکن شدند.Tukulor, Encyclopædia Britannica امروزه حدود یک میلیون نفر توکولر در ناحیه دره رودخانه سنگال و حدود ۱۰۰۰۰۰ نفر در مالی هستند.
زبان پولار که زبان فولا یا فولانی نیز نامیده می‌شود، زبان اول آن‌هاست. این زبان یکی از شاخه‌های اطلسی از خانواده زبان‌های نیجر-کنگو است.Tukulor, Encyclopædia Britannica
نام "توکولور" منشأ نامشخصی دارد و برخی منابع آن را به عنوان یک مشتق فرانسوی به معنای «از هر رنگ» ذکر کرده‌اند که ممکن است یک ریشه‌شناسی عامیانه باشد. منابع دیگر آن را به‌عنوان تغییر شکل یافته "تکوری"، اصطلاحی پیش از استعمار به معنای «مردم تکور» ذکر می‌کنند، که نشان می‌دهد آنها از نوادگان پادشاهی تکور آفریقای غربی هستند که بین قرن‌های ۵ و ۱۳ رونق داشت.
طبق سنت‌های شفاهی قوم توکولر و سرر، توکولورها از نوادگان نیاکان سرر و فولا هستند. این سنت توسط بسیاری از محققان از جمله فولتز و فیلیپس پشتیبانی می‌شود.Foltz, William J. , "From French West Africa to the Mali Federation", Volume 12 of Yale studies in political science, p 136, Yale University Press (1965) یک تعامل متقابل به سبک شوخی دو طرفه، که توسط مردم شناسان رابطه شوخی نامیده می‌شود، بین سررها و توکولورها وجود دارد.Foltz, William J. , "From French West Africa to the Mali Federation", Volume 12. Yale studies in political science, p136. Yale University Press, 1965.
مردم توکولور از دیرباز در منطقه رودخانه سنگال ساکن بوده‌اند و ریشه‌های پادشاهی سازمان‌یافته تکرور آنها به قرن پنجم بازمی‌گردد. آن‌ها بخشی از پادشاهی قرن ۱۰ تا ۱۸ بودند، اما توسط حاکمان غیر توکولور از سایر گروه‌های قومی رهبری می‌شدند. در قرن هجدهم، یک پادشاهی توکولور ظهور کرد که در قرن نوزدهم تحت رهبری رهبر اسلامی حاج عمر طعل به اوج نفوذ خود رسید. عمر در سال ۱۷۹۷ در یک خانواده روحانی توکولور به دنیا آمد. در سفرش به مکه در سال ۱۸۲۷، به عنوان «خلیفه آفریقای سیاه» منصوب شد. او در سال ۱۸۳۳ به غرب آفریقا بازگشت و سپس راهبردهای سیاسی و دولت سازی را از پدر همسرش در خلافت سوکوتو آموخت.
عمر طعل در سال ۱۸۴۵ به سنگال بازگشت و در آنجا شروع به تبلیغ اسلام در میان مردم توکولور کرد. عمر طعل از اروپا اسلحه به دست‌آورد، سپس توکولورها را برای جهاد اسلامی در سال ۱۸۵۴ علیه گروه‌های قومی غیر مسلمان و مسلمانانی که باورهای دیگر یافته بودند، بسیج کرد. سپاهیان توکولور موفق شدند و پادشاهی توکولور رشد کرد و از سنگال تا بسیاری از مناطق مالی در طی ده سال پس از آن، گسترش یافت. پسر عمر طعل، مصطفی، بین سال‌های ۱۸۶۴ و ۱۸۷۰ بر این پادشاهی و مردم توکولور سلطنت کرد و پس از آن پسر دوم عمر طعل به نام احمدو سکو به قدرت رسید. حکومت احمدو سکو، شامل ایالت‌های گالینی و جُفره، یک حومت «استبدادی مسلمان» بر قوم ماندینکا و مردم بامبارا بود. این پادشاهی در دهه ۱۸۸۰ با حمله فولانی‌ها، طوارق و مورها به توکولورها فروپاشید، و جنگ داخلی بین رهبران محلی توکولورها منطقه را فراگرفت. چیرگی این پادشاهی در سال ۱۸۹۱ پس از تهاجم نیروهای استعماری فرانسه به این منطقه پایان یافت.
نیروی هوایی مولداوی () نیروی هوایی زیرمجموعه ارتش ملی مولداوی است، که در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد.
برالهالا یک بازی ویدئویی رایگان در سبک بازی مبارزه‌ای است که توسط یوبی‌سافت برای آی‌او‌اس، اندروید، استیم، پلی‌استیشن، ایکس‌باکس و... منتشر شده است. نسخه بتای بازی در نوامبر ۲۰۱۵ در دسترس قرار گرفت و به دنبال آن بازی در اکتبر ۲۰۱۷ منتشر شد. از مارس ۲۰۲۲، این بازی دارای ۵۵ شخصیت قابل بازی به نام «Legends» است که هر کدام دارای آمار منحصر به فرد و پوسته‌های آرایشی هستند.
این بازی جزء بازی های پرطرفدار به حساب می آید و بسیار مهیج است . بعضی از شخصیت های آن از فیلم ها یا از بازی های دیگر آمده اند مانند ریمن ، اتزیو ( و دیگر شخصیت های اساسینز کرید )
، بن تن ، شخصیت های آواتار و ... اشاره کرد .
این بازی شباهتی به بازی بمب اسکواد دارد .
در بیشتر حالت‌های بازی هدف این است که حریف خود را از میدان نبرد خارج کنیم. برای این کار باید مکررا به حریف ضربه وارد کنید. آسیب را میتوان در صفحه نمایش رنگی اطراف نماد شخصیت حریف مشاهده کرد که با ادامه ضربه زدن به بازیکن، از سفید به قرمز و به سیاه تبدیل می شود. سقوط از صحنه منجر به از دست دادن جان بازیکن می شود. یا آخرین بازیکنی که ایستاده است (کسی که هنوز حداقل یک عمر دارد) یا بازیکنی که بیشترین امتیاز را دارد برنده مسابقه است.
جان برتراند «برت» جانسون (زاده ۲ اکتبر ۱۸۸۷ – درگذشته ۲۷ نوامبر ۱۹۷۰) (با نام "مستعار" یوهان اریک برتراند) یک مهندس برق و فیزیکدان آمریکایی سوئدی الاصل بود. او ابتدا به تفصیل یک منبع اساسی تداخل تصادفی با اطلاعاتی را که روی سیم‌ها حرکت می‌کند توضیح داد.
در سال ۱۹۲۸، زمانی که در آزمایشگاه‌های تلفن بل بود، مقاله ژورنالی «هم‌زنش "حرارتی الکتریسیته در رساناها"» را منتشر کرد. در سامانه‌های الکترونیکی، "نویز حرارتی" (که اکنون "نویز جانسون" نیز نامیده می‌شود) نویز تولیدشده از هم‌زنش حرارتی الکترون‌ها در یک رسانا است. مقالات جانسون نشان‌داد که یک نوسان آماری بار الکتریکی در همه رساناهای الکتریکی رخ می‌دهد که باعث ایجاد تغییرات تصادفی پتانسیل بین انتهای رسانا می‌شود (مانند تقویت‌کننده‌های لامپ خلأ و ترموکوپل‌ها). توان نویز حرارتی، در هر هرتز، در سراسر طیف فرکانس برابر است. جانسون استنباط کرد که نویز حرارتی برای همه مقاومت‌ها ذاتی است و نشانه‌ای از طراحی یا ساخت ضعیف نیست، اگرچه مقاومت‌ها ممکن است نویز اضافی نیز داشته باشند.
روابط آمریکای لاتین و ایالات متحده از نظر تاریخی، روابط دوجانبه بین ایالات متحده و کشورهای مختلف آمریکای لاتین چند وجهی و پیچیده بوده، در برخی مواقع باهمکاری قوی منطقه ای و در برخی مواقع پر از تنش و رقابت اقتصادی و سیاسی است. اگرچه روابط بین دولت ایالات متحده و اکثر کشورهای آمریکای لاتین قبل از اواخر دهه۱۸۰۰ محدود بود، در قرن گذشته، ایالات متحده به‌طور غیررسمی بخش‌هایی از آمریکای لاتین را در حوزه نفوذ خود و در دوران جنگ سرد می‌دانست و فعالانه با اتحاد جماهیر شوروی برای نفوذ در نیمکره غربی رقابت کرد.
روابط بین ایالات متحده و اکثر کشورهای آمریکای لاتین (به استثنای برخی از کشورها مانند کوبا و ونزوئلا) روابط صمیمانه است، اما همچنان تنش بین دو طرف وجود دارد. آمریکای لاتین بزرگ‌ترین تأمین کننده خارجی نفت به ایالات متحده و شریک تجاری در حال رشد آن می باشدو همچنین بزرگ‌ترین منبع مواد مخدر و مهاجران ایالات متحده است، چه مستند و چه غیرقانونی، که همگی بر روابط دائمی در حال تحول بین این کشور و آمریکای لاتین است.US-Latin America Relations
تا پایان قرن نوزدهم، ایالات متحده روابط ویژه ای در درجه اول با مکزیک و کوبا داشت که عمدتاً از نظر اقتصادی به بریتانیا وابسته بود. ایالات متحده هیچ دخالتی در روند جدا شدن مستعمرات اسپانیایی و مستقل شدن در حدود سال۱۸۲۰ نداشت. با همکاری و کمک بریتانیا، ایالات متحده دکترین مونرو را در سال۱۸۲۳ صادر کرد و نسبت به ایجاد هرگونه مستعمره اروپایی اضافی در آمریکای لاتین هشدار داد.
تگزاس که توسط مستعمرات آمریکایی‌ها مستقر شده بود، در سال۱۸۳۶ یک جنگ موفقیت‌آمیز برای استقلال از مکزیک انجام داد. مکزیک از به رسمیت شناختن استقلال خودداری کرد و هشدار داد که الحاق به ایالات متحده به معنای جنگ است. الحاق در سال۱۸۴۵ اتفاق افتاد و جنگ مکزیک و آمریکا در سال۱۸۴۶ آغاز شد. ارتش آمریکا به راحتی پیروز شد.نتیجه واگذاری مکزیک در سانتافه د نووو مکزیکو و آلتا کالیفرنیا بود. فرانسه از جنگ داخلی آمریکا (۱۸۶۱–۱۸۶۵) استفاده کرد و از ارتش خود برای تصرف مکزیک استفاده کرد. با توجه به شکست در اروپا، فرانسه نیروهای خود را بیرون کشید و امپریالیست‌ها و ماکسیمیلیان اول مکزیک را با شکست از جمهوری خواهان به رهبری بنیتو خوارز (با حمایت ایالات متحده) رها کرد.
مناقشه مرزی بین انگلیس و ونزوئلا در گوایانا اسکیبا در سال۱۸۹۵ برای اولین بار سیاست خارجی آمریکا را که به بیرون نگاه می‌کند، به ویژه در قاره آمریکا، نشان داد و ایالات متحده را به عنوان یک قدرت جهانی نشان داد. این اولین نمونه از مداخله گرایی مدرن تحت دکترین مونرو بود که در آن ایالات متحده از اختیارات ادعایی خود در قاره آمریکا استفاده می‌کرد. در اواخر قرن نوزدهم، رشد سریع اقتصادی ایالات متحده آمریکای لاتین را به‌طور فزاینده ای دچار مشکل کرد. یک اتحادیه پان-آمریکایی تحت حمایت آمریکا ایجاد شد، اما تأثیر کمی داشت، مانند جانشین آن، سازمان کشورهای آمریکایی.
با تشدید ناآرامی‌ها در کوبا در دهه۱۸۹۰، ایالات متحده خواستار اصلاحاتی شد که اسپانیا قادر به انجام آنها نبود.نتیجه جنگ کوتاه اسپانیا و آمریکا در سال۱۸۹۸بود که در آن ایالات متحده پورتوریکو را تصاحب کرد و تحت قانون اصلاح پلات که به عنوان بخشی از لایحه تخصیص ارتش در سال۱۹۰۱تصویب شد، تحت الحمایه کوبا قرار گرفت. ساختمان کانال پاناما از سال۱۹۰۳توجه آمریکا را به خود جلب کرد. ایالات متحده شورشی را تسهیل کرد که پاناما را از کلمبیا مستقل کرد و منطقه کانال پاناما را به عنوان یک منطقه تحت مالکیت و اداره آمریکا ایجاد کرد که سرانجام در سال۱۹۷۹ به پاناما بازگردانده شد. این کانال در سال۱۹۱۴ افتتاح شد و عامل اصلی تجارت جهانی شد. ایالات متحده توجه ویژه ای به حفاظت از رویکردهای نظامی به کانال پاناما از جمله تهدیدات آلمان داشت. مکرراً کنترل موقت مالی چندین کشور به ویژه هائیتی و نیکاراگوئه را بدست گرفت.
انقلاب مکزیک در سال ۱۹۱۱ آغاز شد. منافع تجاری آمریکا را که در معادن و راه‌آهن مکزیک سرمایه‌گذاری کرده بودند، نگران کرد. دخالت ایالات متحده در انقلاب مکزیک، در میان سایر موارد نقض حاکمیت، حمایت سفیر از کودتا و ترور رئیس‌جمهور فرانسیسکو اول مادرو و اشغال نظامی وراکروز است. تعداد زیادی از مکزیکی‌ها از انقلاب جنگ زده به جنوب غربی ایالات متحده فرار کردند. در همین حال، ایالات متحده به‌طور فزاینده ای جایگزین بریتانیا به عنوان شریک تجاری و تأمین کننده مالی اصلی در سراسر آمریکای لاتین شد. ایالات متحده در دهه ۱۹۳۰ " سیاست همسایگی خوب " را اتخاذ کرد که به این معنی بود که روابط تجاری دوستانه بدون توجه به شرایط سیاسی یا دیکتاتوری ادامه می‌یابد. یکی از تأثیرات دو جنگ جهانی کاهش حضور اروپا در آمریکای لاتین و تحکیم روزافزون موقعیت ایالات متحده بود. فریدمن و لانگ خاطرنشان می‌کنند: «اعلام دکترین مونرو مبنی بر بسته بودن نیمکره به روی قدرت‌های اروپایی، که در سال ۱۸۲۳ متکبرانه بود، در آستانه جنگ جهانی اول، حداقل از نظر اتحادهای نظامی، مؤثر واقع شد». ایالات متحده در جنگ جهانی دوم کشورهای بزرگ را به عنوان متحد علیه آلمان و ژاپن به ثبت رساند. با این حال، برخی از کشورها مانند آرژانتین، شیلی، اکوادور، پاراگوئه، اروگوئه و ونزوئلا تنها در سال ۱۹۴۵ به قدرت‌های محور اعلان جنگ دادند (اگرچه بیشتر آنها قبلا روابط خود را قطع کرده بودند). دوران سیاست همسایگی خوب با تشدید جنگ سرد در سال ۱۹۴۵ به پایان رسید، زیرا ایالات متحده احساس می‌کرد نیاز بیشتری به محافظت از نیمکره غربی در برابر نفوذ اتحاد جماهیر شوروی و ظهور احتمالی کمونیسم وجود دارد. این تغییرات با اصل اساسی سیاست همسایگی خوب مبنی بر عدم مداخله در تضاد بود و به موج جدیدی از دخالت ایالات متحده در امور آمریکای لاتین منجر شد. در دهه ۱۹۵۰، ایالات متحده از سنت قبلی مداخله نظامی مستقیم به مداخلات مخفیانه و نیابتی در موارد گواتمالا (۱۹۵۴)، کوبا (۱۹۶۱)، گویان (۱۹۶۱–۱۹۶۴)، شیلی (۱۹۷۰–۱۹۷۳)و نیکاراگوئه (۱۹۸۱–۱۹۹۰)، تغییر مکان داد و همچنین تهاجمات نظامی آشکار به جمهوری دومینیکن (۱۹۶۵)، گرانادا (۱۹۸۳)، و پاناما (۱۹۸۹) داشت.
دهه اول جنگ سرد شاهد اجماع نسبی بالایی بین نخبگان ایالات متحده و آمریکای لاتین بود که بر ضد کمونیسم متمرکز بود، هر چند با اختلاف نظر در جهت‌گیری سیاست اقتصادی دهه‌های بعدی جنگ سرد شاهد سطوح بالاتری از خشونت در درگیری‌هایی بود که ابعاد جنگ سرد محلی، ایالات متحده-آمریکای لاتین و جهانی همپوشانی داشتند، که توسط مورخ تانیا هارمر به عنوان «جنگ سرد بین آمریکایی» یاد می‌شود. چرخش انقلاب کاسترو در کوبا پس از سال۱۹۵۹ به سمت کمونیسم شوروی، کوبا را از ایالات متحده بیگانه کرد، اگرچه واکنش‌ها به انقلاب در سراسر آمریکای لاتین بسیار متفاوت بود. تلاش برای تهاجم شکست خورد و در اوج جنگ سرد در سال۱۹۶۲،بحران موشکی کوبا تهدید به جنگ بزرگی شد زیرا اتحاد جماهیر شوروی برای دفاع از آن در برابر تهاجم آمریکا، سلاح‌های هسته‌ای را در کوبا نصب کرد. این بحران همچنین سیاست داخلی کشورهای آمریکای لاتین را تکان داد، جایی که دولت‌ها در ابتدا همدردی کمی با کوبا نشان دادند.هیچ تهاجمی وجود نداشت، اما ایالات متحده تحریم اقتصادی بر کوبا اعمال کرد که همچنان به قوت خود باقی است، و همچنین روابط دیپلماتیک را که تا سال۲۰۱۵ ادامه داشت، قطع کرد. ایالات متحده همچنین ظهور دولت‌های چپ‌گرا در آمریکای مرکزی را یک تهدید می‌دید و در برخی موارد، دولت‌های منتخب دموکراتیک را که در آن زمان به‌عنوان چپ‌گرا یا غیردوستانه با منافع ایالات متحده تلقی می‌شد، سرنگون کرد. بعنوان مثال می‌توان به کودتای ۱۹۵۴ گواتمالا، کودتای ۱۹۶۴ برزیل، کودتای ۱۹۷۳شیلی و حمایت شورشیان کنترا در نیکاراگوئه اشاره کرد. پس از سال۱۹۶۰، آمریکای لاتین به‌طور فزاینده ای مواد مخدر غیرقانونی، به‌ویژه ماری جوانا و کوکائین را به بازار ثروتمند آمریکا عرضه کرد. یکی از پیامدهای آن رشد باندهای بسیار خشن مواد مخدر در مکزیک و سایر بخش‌های آمریکای مرکزی بود که تلاش می‌کردند تا عرضه مواد مخدر را کنترل کنند. در دهه های۱۹۷۰ و۱۹۸۰، ایالات متحده به شدت از نیروهای خشن ضد کمونیست در آمریکای لاتین حمایت کرد. سقوط کمونیسم شوروی در سال های۱۹۸۹–۱۹۹۲ تا حد زیادی به تهدید کمونیستی پایان داد. قرارداد تجارت آزاد آمریکای شمالی (نفتا) در سال۱۹۹۴ اجرایی شد و حجم تجارت بین مکزیک، ایالات متحده و کانادا را به‌طرز چشمگیری افزایش داد. در دوره پس از جنگ سرد، پاستور و لانگ خاطرنشان کردند: «به نظر می‌رسید دموکراسی و تجارت آزاد تثبیت شده بودند، و به نظر می‌رسید که ایالات متحده راه خروجی از گرداب پیدا کرده‌است. اما همان‌طور که در دهه اول این قرن به پایان می‌رسد، این پیش‌بینی زودهنگام بنظر می‌رسد. دموکراسی دوباره به خطر افتاده‌است، تجارت آزاد متوقف شده و خروج از گرداب به وضوح مشخص نیست.»
تا این اواخر، چندین حزب چپ از طریق انتخابات قدرت را به دست آورده‌اند و ونزوئلا در زمان هوگو چاوز و جانشینش نیکلاس مادورو از آمریکا به‌ویژه سیاست خارجی ایالات متحده انتقاد کرده‌است. نیکاراگوئه، بولیوی و اکوادور در حال حاضر دارای دولت‌هایی هستند که گاهی اوقات به نظر می‌رسد که با ونزوئلا همسو هستند، در حالی که کوبا و ایالات متحده همچنان روابطی ندارند. دولت‌های چپ در کشورهایی مانند برزیل، پرو، پاراگوئه، آرژانتین و اروگوئه به‌طور قابل توجهی میانه روتر و بی‌طرف تر بودند.
دولت‌های راست میانه در آرژانتین، مکزیک، پاناما، شیلی و کلمبیا روابط نزدیک‌تری با ایالات متحده دارند و مکزیک بزرگ‌ترین شریک اقتصادی ایالات متحده در آمریکای لاتین و سومین شریک تجاری بزرگ آن پس از کانادا و چین است. به لطف توافقنامه تجارت آزاد آمریکای شمالی (نفتا) که در سال۱۹۹۴ با کانادا و مکزیک امضا شد، ایالات متحده از تجارت بدون عوارض گمرکی با مکزیک برخوردار شد. از سال۱۹۹۴، ایالات متحده قراردادهای تجارت آزاد قابل توجه دیگری را با شیلی در سال۲۰۰۴،پرو در سال ۲۰۰۷ و اخیراً با کلمبیا و پاناما در سال۲۰۱۱ امضا کرده‌است.
مهاجرت گسترده از آمریکای لاتین به ایالات متحده از اواخر قرن بیستم افزایش یافت. امروزه تقریباً ۱۸درصد از جمعیت ایالات متحده آمریکای لاتین تبار هستند، در مجموع بیش از ۵۰ میلیون نفر، اکثراً دارای پیشینه مکزیکی و آمریکای مرکزی هستند. علاوه بر این، بیش از ۱۰میلیون ها مهاجر غیرقانونی در ایالات متحده زندگی می‌کنند، اکثر آنها با منشأ لاتینی هستند. بسیاری از آنها پول را برای اعضای خانواده به خانه می‌فرستند و کمک قابل توجهی به اقتصاد داخلی کشورهای مبدأ خود می‌کنند. مهاجرت گسترده به ایالات متحده عمدتاً از مکزیک و کوبا صورت گرفت. جمعیت مهاجر کوچکتر، از السالوادور، جمهوری دومینیکن، گواتمالا و کلمبیا در ایالات متحده وجود دارد.
بیشتر آمریکای لاتین هنوز بخشی از سازمان کشورهای آمریکایی است و به معاهده کمک‌های متقابل بین آمریکایی که به عنوان پیمان ریو نیز شناخته می‌شود، متعهد است که دفاع از نیمکره را به استثنای بولیوی، کوبا، اکوادور، نیکاراگوئه فراهم می‌کند. مکزیک و ونزوئلا که همگی در دهه گذشته از این معاهده خارج شدند.
علاوه بر این، آرژانتین یکی از متحدان اصلی ایالات متحده خارج از ناتو است که نتیجه سیاست نزدیک شدن مجدد و ایجاد بازار آزاد به رهبری رئیس‌جمهور کارلوس منم در طول دهه ۱۹۹۰ بود. تبدیل شدن به یکی از بزرگ‌ترین مشارکت کنندگان در عملیات‌های حفظ صلح سازمان ملل متحد. پس از یک دوره بدتر شدن روابط در اواخر دهه ۲۰۰۰،انتخاب رئیس‌جمهور راست میانه مائوریسیو ماکری منجر به علاقه مجدد هر دو کشور به ادامه بهبود تجارت و روابط دوجانبه شد.
پس از وقایع انقلاب ۱۹ آوریل ۱۸۱۰، کاپیتان ژنرال ویسنته امپاران، که توسط جوزف بناپارت برای اداره کاپیتانی ژنرال ونزوئلا تعیین شده بود، توسط یک دولت شهری توسعه یافته در کاراکاس که خود را خونتای عالی برای حفظ حقوق ونزوئلا می‌نامید، عزل شد. فردیناند هفتم ("La Suprema Junta Conservadora de los Derechos de Fernando VII"). یکی از اولین اقدامات حکومت نظامی، فرستادن یک هیئت دیپلماتیک به ایالات متحده برای به رسمیت شناختن حکومت عالی کاراکاس به عنوان دولت قانونی ونزوئلا در غیاب پادشاه بود. خوان ویسنته بولیوار پالاسیوس، خوزه رافائل رونگا و تلسفورو اورئا موفق شدند دولت رئیس‌جمهور جیمز مدیسون را برای حمایت از حکومت عالی جلب کنند.
در سال۱۸۱۱، ورود جوئل رابرتز پوینست به سانتیاگو دی شیلی، آغاز دخالت ایالات متحده در سیاست شیلی بود. او توسط پرزیدنت جیمز مدیسون در سال۱۸۰۹ به عنوان یک مأمور ویژه به مستعمرات اسپانیای آمریکای جنوبی فرستاده شده بود تا چشم‌اندازهای انقلابیون را در مبارزه برای استقلال از اسپانیا بررسی کند.
دکترین مونرو در سال۱۸۲۳ که سیاست انزواطلبی ایالات متحده را آغاز کرد، لازم دانست که ایالات متحده از ورود به امور اروپا خودداری کند و از کشورهای نیمکره غربی در برابر مداخله نظامی خارجی محافظت کند
با وجود این، مداخلات اروپایی با حمایت ضمنی یا صریح ایالات متحده در کشورهای آمریکایی ادامه یافت. این مداخلات شامل برقراری مجدد حکومت بریتانیا بر جزایر فالکلند در سال ۱۸۳۳، محاصره دریایی فرانسه بنادر آرژانتین بین سال‌های ۱۸۳۹ و ۱۸۴۰، محاصره ریور پلیت توسط انگلیس و فرانسه از ۱۸۴۵ تا ۱۸۵۰، تهاجم نافرجام اسپانیا به دومینیکن است. جمهوری دومینیکن بین سال‌های۱۸۶۱ و۱۸۶۵،مداخله فرانسه در مکزیک بین سال‌های۱۸۶۲ و۱۸۶۵، و استقرار کنترل ولیعهد بریتانیا بر ساحل پشه‌ها در نیکاراگوئه و گوایانا اسکیبا در ونزوئلا در سال ۱۸۵۵ است.
"اکثر مردم آمریکای لاتین شاهد ثروتمندتر شدن همسایه شمالی خود (ایالات متحده) بوده‌اند. آنها شاهد ثروتمندتر شدن عناصر نخبه در جوامع خود بوده‌اند - اما مردی که در خیابان یا زمین در آمریکای لاتین امروز هنوز زندگی دست به دهان پدربزرگ بزرگ خود را دارد… آنها کمتر و کمتر می‌شوند. خوشحالم از موقعیت‌هایی که برای مثال، ۴۰ درصد زمین متعلق به ۱ درصد مردم است، و در آن، معمولاً یک پوسته بسیار نازک فوقانی در عظمت زندگی می‌کند در حالی که بیشتر دیگران در فقدان زندگی می‌کنند."
"- سناتور ایالات متحده جی ویلیام فولبرایت، در سخنرانی در کنگره در مورد سیاست ایالات متحده در آمریکای لاتین"
معاهده اندرسون-گوال (به‌طور رسمی، کنوانسیون عمومی صلح، دوستی، کشتیرانی و تجارت) یک معاهده سال ۱۸۲۴ بین ایالات متحده و کلمبیای بزرگ (کشورهای امروزی ونزوئلا، کلمبیا، پاناما و اکوادور) بود. این اولین معاهده دوجانبه ای بود که ایالات متحده با یک کشور دیگر آمریکایی منعقد کرد.
این معاهده در ۳ اکتبر ۱۸۲۴ در سانتافه دو بوگوتا توسط دیپلمات آمریکایی، ریچارد کلاف اندرسون جونیور، و وزیر ونزوئلا، پدرو گوال اسکاندون، امضا شد. توسط هر دو کشور تصویب شد و در ماه مه ۱۸۲۵ اجرا شد.
مفاد تجاری این معاهده وضعیت متقابل مورد علاقه‌ترین ملت را اعطا کرد و علیرغم انحلال کلمبیا بزرگ در سال۱۸۳۰ حفظ شد. این معاهده حاوی بندی بود که بیان می‌کرد به مدت ۱۲سال پس از تصویب توسط هر دو طرف لازم الاجرا خواهد بود؛ بنابراین قرارداد در سال۱۸۳۷ منقضی شد.
مفهوم اتحادیه بین‌المللی در دنیای جدید برای اولین بار توسط آزادی‌دهنده ونزوئلا، سیمون بولیوار مطرح شد که در کنگره پاناما در سال ۱۸۲۶ (هنوز بخشی از کلمبیا بزرگ است)، اتحادیه‌ای از همه جمهوری‌های آمریکا را با یک اتحادیه پیشنهاد کرد. نظامی، یک پیمان دفاعی متقابل و یک مجمع پارلمانی فراملی. رؤیای بولیوار در مورد اتحاد آمریکای لاتین به منظور متحد کردن کشورهای آمریکای لاتین در برابر قدرت‌های خارجی از جمله ایالات متحده بود. این جلسه با حضور نمایندگان کلمبیا بزرگ، پرو، بولیوی، استان‌های متحد آمریکای مرکزی و مکزیک برگزار شد، اما پیمان بزرگ با عنوان «پیمان اتحادیه، اتحادیه، و کنفدراسیون دائمی» در نهایت تنها توسط کلمبیا بزرگ تصویب شد. نمایندگان ایالات متحده در کنگره به دلیل سیاست داخلی در ایالات متحده به تعویق افتاد. اگرچه نمایندگان در نهایت توسط رئیس‌جمهور جان کوئینسی آدامز اعزام شدند، یکی (ریچارد کلاف اندرسون جونیور) در مسیر پاناما جان باخت، و دیگری (جان سرجنت) پس از پایان کنگره وارد شد. در این بین، چندین کشور اروپایی موفق شده بودند پیش از ایالات متحده با کشورهای تازه استقلال یافته آمریکای لاتین در مورد قراردادهای تجاری مذاکره کنند. رؤیای بولیوار به زودی با جنگ داخلی در کلمبیا بزرگ، تجزیه آمریکای مرکزی و ظهور دیدگاه‌های ملی، به جای دنیای جدید، در جمهوری‌های تازه استقلال یافته آمریکا پایه‌گذاری شد.
تگزاس که عمدتاً توسط انگلیسی-آمریکایی‌ها سکنی گزیده بود، در سال ۱۸۳۶ یک جنگ موفقیت‌آمیز استقلالی علیه مکزیک انجام داد. مکزیک از به رسمیت شناختن استقلال خودداری کرد و هشدار داد که الحاق به ایالات متحده به معنای جنگ است. الحاق تگزاس به ایالات متحده در سال ۱۸۴۵ اتفاق افتاد. به‌طور قابل پیش‌بینی، جنگ به دنبال الحاق در سال ۱۸۴۶ رخ داد. در اثر یک کمین، ارتش آمریکا پیروز شد. در نتیجه رئیس‌جمهور مکزیک در آن زمان، آنتونیو لوپز د سانتا آنا، ایالات متحده جدید توانست نیومکزیکو، آریزونا، کالیفرنیا و مناطق مجاور را خریداری کند. حدود ۶۰۰۰۰ مکزیکی در قلمروهای جدید باقی ماندند و شهروند ایالات متحده شدند. در سال ۱۸۶۲، نیروهای فرانسوی به رهبری ناپلئون سوم به مکزیک حمله کردند و آن را فتح کردند و کنترل را به امپراتور ماکسیمیلیان اول، پادشاه، واگذار کردند. واشینگتن این موضوع را به عنوان نقض دکترین مونرو محکوم کرد، اما به دلیل جنگ داخلی آمریکا نتوانست مداخله کند. در سال ۱۸۶۵، ایالات متحده یک ارتش رزمی بزرگ را در مرز مستقر کرد تا بر درخواست خود مبنی بر خروج فرانسه تأکید کند. فرانسه خارج شد و ملی گرایان مکزیکی ماکسیمیلیان را اعدام کردند.M. M. McAllen, "Maximilian and Carlota: Europe's Last Empire in Mexico" (2014)
مانیفست اوستند در سال۱۸۵۴ پیشنهادی بود که توسط دیپلمات‌های آمریکایی منتشر شد که درآن پیشنهاد ایالات متحده برای خرید کوبا از اسپانیا پیشنهاد می‌شد، در حالی که تلویحاً نشان می‌داد که درصورت امتناع اسپانیا، ایالات متحده باید اعلام جنگ کند. چیزی از آن در نیامد. ازنظر دیپلماتیک، ایالات متحده راضی بود که جزیره را تا زمانی که به قدرت قوی‌تری مانند بریتانیا یا فرانسه نرسد، دردست اسپانیا باقی بماند.
ایالات متحده تلاش کرد تا به جنگ اقیانوس آرام در سال۱۸۷۹ پایان دهد، عمدتاً به دلیل منافع تجاری ایالات متحده در پرو، اما همچنین به این دلیل که رهبران آمریکایی نگران بودند که دولت بریتانیا کنترل اقتصادی منطقه را از طریق شیلی به دست گیرد. مذاکرات صلح زمانی با شکست مواجه شد که طبق یک شرط، شیلی باید سرزمین‌های فتح شده را بازگرداند. شیلیایی‌ها مشکوک بودند که ابتکار جدید ایالات متحده به یک سوگیری طرفدار پرو آلوده شده‌است. در نتیجه، روابط بین شیلی و ایالات متحده بدتر شد. page 70 شیلی در عوض از ایالات متحده خواست که بی‌طرف بماند و ایالات متحده که قادر به برابری با قدرت دریایی شیلی نیست، عقب‌نشینی کرد.
جیمز جی بلین، وزیر امور خارجه ایالات متحده، سیاست برادر بزرگ را در دهه۱۸۸۰ ایجاد کرد، با هدف جلب حمایت کشورهای آمریکای لاتین در پشت سر رهبری ایالات متحده و باز کردن بازارهای آمریکای لاتین به روی تاجران آمریکایی. بلین در سال ۱۸۸۱ به عنوان وزیر امور خارجه ایالات متحده در کابینه رئیس‌جمهور جیمز گارفیلد و دوباره از۱۸۸۹ تا۱۸۹۲ در کابینه رئیس‌جمهور بنجامین هریسون خدمت کرد. به عنوان بخشی از این سیاست، بلین اولین کنفرانس بین‌المللی کشورهای آمریکایی را در سال۱۸۸۹ ترتیب داد و به عنوان اولین رئیس‌جمهور رهبری کرد. بلین پس از موفقیت در روابط آنها، چند سال در مکزیک زندگی کرد.
بحران ونزوئلا در سال۱۸۹۵ به دلیل اختلاف طولانی مدت ونزوئلا با بریتانیا در مورد قلمرو اسکیبو و گوایان اسکیبا، رخ داد، که بریتانیا مدعی شد بخشی از گویان بریتانیا است و ونزوئلا آن را قلمرو ونزوئلا می‌دانست. از آنجایی که این اختلاف به یک بحران تبدیل شد، موضوع کلیدی خودداری دولت بریتانیا از گنجاندن قلمرو شرق «خط شومبورک» در داوری بین‌المللی پیشنهادی بود که یک نقشه‌بر نیم قرن قبل به عنوان مرزی بین ونزوئلا و ونزوئلا ترسیم کرده بود. قلمرو هلندی سورینامKing (2007:249) در ۱۷ دسامبر ۱۸۹۵، پرزیدنت گروور کلیولند سخنرانی خود را به کنگره ایالات متحده ایراد کرد که در آن دکترین مونرو و ارتباط آن با اختلاف را تأیید کرد. این بحران در نهایت باعث شد که لرد سالزبری، نخست‌وزیر بریتانیا، مداخله ایالات متحده برای اجبار داوری در کل سرزمین مورد مناقشه را پذیرفت و به‌طور ضمنی حق ایالات متحده برای مداخله تحت دکترین مونرو را پذیرفت. دادگاهی در سال۱۸۹۸ در پاریس تشکیل شد تا در این مورد تصمیم‌گیری کند و در سال۱۸۹۹ بخش عمده ای از قلمرو مورد مناقشه را به گویان بریتانیا اعطا کرد.Graff, Henry F. , "Grover Cleveland" (2002). . pp123-25برای اولین بار، مناقشه مرزی انگلیس و ونزوئلا، سیاست خارجی آمریکا را به‌ویژه در قاره آمریکا نشان داد که ایالات متحده را به عنوان یک قدرت جهانی نشان می‌دهد. این اولین نمونه از مداخله گرایی مدرن تحت دکترین مونرو بود که در آن ایالات متحده از اختیارات ادعایی خود در قاره آمریکا استفاده می‌کرد.
جنگ اسپانیا و آمریکا درگیری بین اسپانیا و ایالات متحده در سال۱۸۹۸ بود. خصومت‌ها پس از غرق شدن ناو یو اس اس "مین" در بندر هاوانا آغاز شد که منجر به مداخله آمریکا در جنگ استقلال کوبا شد. غرق شدن ناو یواس‌اس مین در ۱۵ فوریه رخ داد که منجر به کشته شدن ۲۶۶نفر شد و باعث شد ایالات متحده اسپانیا را مقصر بداند، زیرا این کشتی برای محافظت از جامعه ای از شهروندان آمریکایی در آنجا به هاوانا فرستاده شده بود. تصاحب املاک اسپانیا توسط آمریکا در اقیانوس آرام منجر به مشارکت این کشور در انقلاب فیلیپین و در نهایت در جنگ فیلیپین و آمریکا شد.
شورش‌ها علیه حکومت اسپانیا برای چند سال در کوبا رخ داده بود، همان‌طور که ماجرای ویرجینیوس در سال۱۸۷۳ نشان داد. در اواخر دهه ۱۸۹۰، روزنامه نگاران جوزف پولیتزر و ویلیام راندولف هرست که از روزنامه‌نگاری زرد، تبلیغات ضد اسپانیایی برای تحریک افکار عمومی ایالات متحده و تشویق به جنگ استفاده کردند. با این حال، مقالات هرست و پولیتزر در میان طبقه کارگر در شهر نیویورک منتشر شد و به مخاطب ملی نرسید.W. Joseph Campbell, "Yellow journalism: Puncturing the myths, defining the legacies" (2001).
پس از غرق شدن اسرارآمیز ناو جنگی یواس‌اس مین نیروی دریایی ایالات متحده در بندر هاوانا، فشارهای سیاسی از جانب حزب دموکرات، دولت ویلیام مک کینلی، رئیس‌جمهور جمهوریخواه را وارد جنگی کرد که او می‌خواست از آن اجتناب کند.. اسپانیا بارها و بارها قول داد که اصلاحات را انجام دهد، اما هرگز عمل نکرد. ایالات متحده با ارسال اولتیماتوم به اسپانیا خواستار تسلیم کنترل کوبا شد. ابتدا مادرید و سپس واشینگتن رسماً اعلام جنگ کردند..
اگرچه مسئله اصلی استقلال کوبا بود، جنگ ده هفته ای هم در کارائیب و هم در اقیانوس آرام درگرفت. قدرت دریایی ایالات متحده تعیین‌کننده بود و به نیروهای اعزامی اجازه داد تا درکوبا در برابر پادگان اسپانیایی که از قبل با حملات شورشیان کوبا در سراسر کشور روبرو شده بود و تب زرد بیشتر تلف شده بود، پیاده شوند. states: "In the larger view, the Cuban insurrection had already brought the Spanish army to the brink of defeat. During three years of relentless war, the Cubans had destroyed railroad lines, bridges, and roads and paralyzed telegraph communications, making it all but impossible for the Spanish army to move across the island and between provinces. [The] Cubans had, moreover, inflicted countless thousands of casualties on Spanish soldiers and effectively driven Spanish units into beleaguered defensive concentrations in the cities, there to suffer the further debilitating effects of illness and hunger." نیروهای برتر از نظر عددی کوبا، فیلیپین و ایالات متحده باوجود عملکرد خوب برخی از واحدهای پیاده‌نظام اسپانیایی و نبردهای شدید برای مواضعی مانند تپه سن خوان، توانستند سانتیاگو دو کوبا و مانیل را تسلیم کنند.باغرق شدن دو اسکادران منسوخ اسپانیایی در سانتیاگو دو کوبا و خلیج مانیل و سومین ناوگان مدرن تر که برای محافظت از سواحل اسپانیا به خانه فراخوانده شد، مادرید برای صلح شکایت کرد..
نتیجه معاهده۱۸۹۸ پاریس بود که بر اساس شرایط مطلوب ایالات متحده مورد مذاکره قرار گرفت، که به ایالات متحده اجازه کنترل موقت کوبا و واگذاری مالکیت پورتوریکو، گوام و جزایر فیلیپین را داد. واگذاری فیلیپین شامل پرداخت ۲۰ میلیون دلار (۶۲۲٬۱۶۰٬۰۰۰ دلار امروز) به اسپانیا توسط ایالات متحده برای پوشش زیرساخت‌های متعلق به اسپانیابود.
جنگ دقیقاً پنجاه و دو سال پس از آغاز جنگ مکزیک و آمریکا آغاز شد. این یکی از تنها پنج جنگ از دوازده جنگ ایالات متحده (علیه مجموعاً یازده ایالت مستقل) بود که به‌طور رسمی توسط کنگره اعلام شد.
"- سناتور آمریکایی جی ویلیام فولبرایت در سخنرانی در کنگره دربارهٔ سیاست ایالات متحده در آمریکای لاتین"
بحران ونزوئلا ۱۹۰۲–۱۹۰۳ محاصره دریایی بود که توسط بریتانیا، آلمان و ایتالیا علیه ونزوئلا تحمیل شد و از دسامبر۱۹۰۲ تا فوریه۱۹۰۳ ادامه یافت. این محاصره نتیجه امتناع رئیس‌جمهور سیپریانو کاسترو از پرداخت بدهی‌های خارجی و خساراتی بود که شهروندان اروپایی در جنگ اخیر فدرال ونزوئلا متحمل شدند. کاسترو تصور می‌کرد که دکترین مونرو ایالات متحده باعث می‌شود ایالات متحده از مداخله نظامی اروپا جلوگیری کند، اما در آن زمان، رئیس‌جمهور روزولت دکترین را به جای دخالت "فی نفسه" به تصرف سرزمین‌های اروپایی تعبیر کرد. با وعده‌های قبلی مبنی بر اینکه چنین تصرفی رخ نخواهد داد، ایالات متحده اجازه داد که این اقدام بدون اعتراض انجام شود. محاصره به سرعت نیروی دریایی کوچک ونزوئلا را از کار انداخت، اما کاسترو حاضر به تسلیم نشد. درعوض، او دراصل موافقت کرد که برخی از ادعاها را به داوری بین‌المللی که قبلاً رد کرده بود، ارائه کند. آلمان در ابتدا به این امر اعتراض کرد، به‌ویژه به این دلیل که احساس می‌کرد برخی از ادعاها باید توسط ونزوئلا بدون داوری پذیرفته شود.
رئیس‌جمهور ایالات متحده تئودور روزولت با فرستادن ناوگان بزرگتر خود به فرماندهی دریاسالار جورج دیویی و تهدید بجنگ درصورت فرود آلمانی‌ها، کشورهای محاصره کننده را مجبور به عقب‌نشینی کرد.Edmund Morris, "'A Matter Of Extreme Urgency' Theodore Roosevelt, Wilhelm II, and the Venezuela Crisis of 1902," "Naval War College Review" (2002) 55#2 pp 73–85با شکست کاسترو در عقب‌نشینی، افزایش فشار ایالات متحده و انگلیس و واکنش مطبوعات آمریکا به این ماجرا، کشورهای محاصره کننده با مصالحه موافقت کردند. با این حال، محاصره در طول مذاکرات بر سر جزئیات مصالحه همچنان ادامه داشت. قرارداد پروتکل‌های واشینگتن در ۱۳ فوریه۱۹۰۳ امضا شد. این توافق محاصره را لغو کرد و ونزوئلا را موظف کرد ۳۰درصد از عوارض گمرکی خود را برای تسویه مطالبات متعهد کند. هنگامی که دادگاه دائمی داوری در لاهه متعاقباً رفتار ترجیحی را بقدرت‌های محاصره کننده در برابر ادعاهای سایر کشورها اعطا کرد، ایالات متحده نگران بود که این امر باعث تشویق مداخله اروپا در آینده شود. این حادثه محرک اصلی نتیجه روزولت و متعاقب آن سیاست بیگ استیک ایالات متحده و دیپلماسی دلاری در آمریکای لاتین بود.
در ۲ مارس۱۹۰۱،اصلاحیه پلات به عنوان بخشی از لایحه تخصیص ارتش در سال۱۹۰۱ بتصویب رسید.1901 Platt Amendment commentary at the US Archives online این ۷شرط برای خروج نیروهای ایالات متحده از کوبا در پایان جنگ اسپانیا و آمریکا و هشتمین شرط این بود که کوبا معاهده ای را برای پذیرش این ۷شرط امضا کند. این اصلاحیه شرایط روابط کوبا و ایالات متحده را اساساً نابرابر با تسلط ایالات متحده بر کوبا تعریف می‌کند. در ۲۵ دسامبر۱۹۰۱، کوبا قانون اساسی خود را اصلاح کرد تا حاوی متن اصلاحیه پلات باشد.US archives online , Date of ratification by Cuba در ۲۲ مه ۱۹۰۳، کوبا با ایالات متحده معاهده ای منعقد کرد که به ایالات متحده اجازه می‌داد به‌طور یکجانبه در امور کوبا مداخله کند و متعهد شد زمین‌هایی را برای پایگاه‌های دریایی در جزیره به نام گوانتانامو به ایالات متحده اجاره دهد.
تئودور روزولت، که در سال۱۹۰۱ رئیس‌جمهور ایالات متحده شد، معتقد بود که یک کانال تحت کنترل ایالات متحده در سراسر آمریکای مرکزی یک منافع استراتژیک حیاتی برای ایالات متحده است. این ایده پس از انهدام ناو جنگی یواس‌اس انگیزه زیادی پیدا کردیواس‌اس در کوبا در ۱۵ فوریه ۱۸۹۸. یواس‌اس، یک کشتی جنگی مستقر در سانفرانسیسکو، به جای او اعزام شد، اما سفر در اطراف کیپ هورن ۶۷ روز طول کشید. اگرچه او به موقع برای پیوستن به نبرد خلیج سانتیاگو بود، این سفر فقط سه هفته از طریق پاناما طول می‌کشید. سفر از طریق کانالی در پاناما یا نیکاراگوئه زمان سفر را ۶۰ تا ۶۵ درصد کاهش می‌دهد و سفر را به ۲۰ تا ۲۵ روز کاهش می‌دهد.
روزولت توانست تصمیم قبلی کمیسیون واکر را بنفع کانال نیکاراگوئه برگرداند و تلاش برای تصاحب کانال پاناما فرانسه را تحت فشار قرار دهد. پاناما درآن زمان بخشی ازکلمبیا بود، بنابراین روزولت مذاکراتی را باکلمبیایی‌ها برای کسب مجوز لازم آغاز کرد. در اوایل سال۱۹۰۳، معاهده هی-هران توسط هر ۲کشور امضا شد، اما سنای کلمبیا نتوانست این معاهده را تصویب کند.
به‌طور بحث‌برانگیزی، روزولت به شورشیان پانامایی اشاره کرد که اگر شورش کنند، نیروی دریایی ایالات متحده به آرمان آنها برای استقلال کمک خواهد کرد. پاناما در ۳ نوامبر۹۰۳ استقلال خود را اعلام کرد و یواس‌اس در آبهای محلی مانع از هرگونه دخالت کلمبیا شد.
پانامایی‌های پیروز با اجازه دادن به ایالات متحده بر منطقه کانال پاناما در ۲۳ فوریه ۱۹۰۴، به مبلغ ۱۰٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا (همان‌طور که در معاهده هی-بوناو-واریلا، امضا شده در ۱۸ نوامبر ۱۹۰۳، پیش‌بینی شده بود)، لطف خود را به روزولت برگرداندند.
هنگامی که دولت ونزوئلا به رهبری سیپریانو کاسترو دیگر قادر به رفع خواسته‌های بانکداران اروپایی در سال۱۹۰۲ نبود، نیروهای دریایی بریتانیا، ایتالیا و آلمان در امتداد سواحل ونزوئلا محاصره کردند و حتی به استحکامات ساحلی شلیک کردند. نگرانی تئودور روزولت رئیس‌جمهور ایالات متحده از تهدید نفوذ آلمان به منطقه و واکنش‌های منفی فزاینده مطبوعات بریتانیا و آمریکا به این ماجرا منجر به توافق کشورهای محاصره کننده به مصالحه شد. این محاصره در جریان مذاکرات بر سر جزئیات بازپرداخت بدهی در پروتکل‌های واشینگتن حفظ شد.
رئیس‌جمهور ایالات متحده سپس در دسامبر۱۹۰۴ نتیجه دکترین مونرو روزولت را تدوین کرد که بر حق ایالات متحده برای مداخله در امور کشورهای آمریکای لاتین تأکید کرد.Glickman, Robert Jay. "Norteamérica vis-à-vis Hispanoamérica: ¿oposición o asociación?" Toronto: Canadian Academy of the Arts, 2005.دکترین مونرو در وضعیت تغییر یافته خود، اکنون آمریکای لاتین را به عنوان آژانسی برای گسترش منافع تجاری ایالات متحده در منطقه، همراه باهدف اصلی اعلام شده خود برای حفظ هژمونی اروپا از نیمکره درنظر می‌گیرد. علاوه بر این،نتیجه، حق صریح ایالات متحده برای مداخله در درگیری‌های آمریکای لاتین را با اعمال قدرت پلیس بین‌المللی اعلام کرد.
روزولت برای اولین بار در سال۱۹۰۴ در جمهوری دومینیکن، که در آن زمان به شدت مقروض بود و تبدیل به یک ایالت شکست خورده شده بود.
از سال۱۹۰۹تا۱۹۱۳، پرزیدنت ویلیام هاوارد تافت و وزیر امور خارجه فیلاندر سی ناکس سیاست خارجی ای را دنبال کردند که به عنوان «دیپلماسی دلاری» شناخته می‌شود. تافت نظر ناکس (یک وکیل شرکتی که کنگلومرای غول پیکر یو.اس. استیل را تأسیس کرده بود) داشت که هدف دیپلماسی باید ایجاد ثبات در خارج از کشور و از طریق این ثبات، ارتقاء منافع تجاری آمریکا باشد. ناکس احساس کرد که هدف دیپلماسی نه تنها بهبود فرصت‌های مالی است، بلکه استفاده از سرمایه خصوصی برای پیشبرد منافع ایالات متحده در خارج از کشور است. «دیپلماسی دلاری» در مداخلات گسترده ایالات متحده در کوبا، آمریکای مرکزی و ونزوئلا، به ویژه در اقداماتی که دولت ایالات متحده برای حفاظت از منافع مالی آمریکا در منطقه انجام داد، مشهود بود. در دوران ریاست جمهوری خوان ویسنته گومز، ونزوئلا فضای بسیار مساعدی را برای فعالیت‌های ایالات متحده فراهم کرد، زیرا در آن زمان نفت در زیر حوضه دریاچه ماراکایبو در سال ۱۹۱۴ کشف شد. گومز با اعطای امتیازاتی به شرکت‌های نفتی خارجی توانست بدهی‌های سرسام آور ونزوئلا را کاهش دهد که باعث حمایت ایالات متحده و قدرت‌های اروپایی برای او شد. رشد صنعت نفت داخلی روابط اقتصادی آمریکا و ونزوئلا را تقویت کرد.http://www.adst.org/Readers/Venezuela.pdf علیرغم موفقیت‌ها، «دیپلماسی دلار» نتوانست با بی‌ثباتی اقتصادی و موج انقلاب در مکان‌هایی مانند مکزیک، جمهوری دومینیکن، نیکاراگوئه و چین مقابله کند.
به نظر می‌رسد که ایالات متحده در طول انقلاب مکزیک سیاست متناقضی را در قبال مکزیک دنبال کرده‌است، اما در واقع این الگوی دیپلماسی ایالات متحده بود."«هر جناح پیروز بین سال‌های۱۹۱۰ و۱۹۱۹ از همدردی و در بیشتر موارد حمایت مستقیم مقامات ایالات متحده در مبارزه برای قدرت برخوردار بود"."در هر مورد، دولت در واشینگتن به زودی دوستان جدید خود را با همان شدتی که در ابتدا در حمایت از آنها ابراز کرده بود، معطوف کرد.""Friedrich Katz, "The Secret War in Mexico: Europe, the United States, and the Mexican Revolution." Chicago: University of Chicago Press 1981, p. 563. ایالات متحده زمانی که رژیم‌هایی را که به ایجاد آنها کمک کرد، مخالفت کرد، زمانی که آنها سیاست‌هایی را علیه منافع دیپلماتیک و تجاری ایالات متحده دنبال کردند.Katz, "Secret War in Mexico", p. 564.
زمانی که در مارس۱۹۱۱ مشخص شد که رژیم پورفیریو دیاز نمی‌تواند خشونت انقلابی را کنترل کند، ایالات متحده نیروهای خود را به مرز با مکزیک فرستاد.John Womack, Jr. "The Mexican Revolution" in "Mexico Since Independence", ed. Leslie Bethell. Cambridge: Cambridge University Press 1991, p. 131. دیاز استعفا داد و راه را برای انتخابات آزاد باز کرد که فرانسیسکو اول مادرو را در نوامبر۱۹۱۱ به ریاست جمهوری رساند. سفیر ایالات متحده در مکزیک، هنری لین ویلسون، با نیروهای مخالف توطئه کرد تا رژیم مادرو را در فوریه۱۹۱۳، در طول آنچه به عنوان ده روز تراژیک شناخته می‌شود، سرنگون کنند.
ایالات متحده دو بار تحت ریاست وودرو ویلسون در مکزیک مداخله کرد. اولین بار اشغال وراکروز توسط ایالات متحده توسط نیروی دریایی در سال۱۹۱۴ بود. بار دوم، ایالات متحده یک عملیات تنبیهی را در شمال مکزیک در اکسپدیشن پانچو ویلا انجام داد که هدف آن دستگیری انقلابی شمالی بود که به کلمبوس، نیومکزیکو حمله کرده بود.
در پایان قرن۱۹و آغاز قرن۲۰، ایالات متحده چندین مداخله نظامی را بر اساس اصول سیاست چوب بزرگ انجام داد که به جنگ‌های موز معروف شد. این اصطلاح از ارتباط بین مداخلات و حفظ منافع تجاری ایالات متحده ناشی شد. به عنوان مثال، کمپانی یونایتد فروت که دارای سهام مالی قابل توجهی در تولید موز، تنباکو، نیشکر و سایر محصولات کشاورزی در سراسر دریای کارائیب، آمریکای مرکزی و بخش‌های شمالی آمریکای جنوبی بود. شهروندان ایالات متحده که از امپریالیسم در دوران پیش از جنگ جهانی اول حمایت می‌کردند اغلب استدلال می‌کردند که این درگیری‌ها با کمک به ثبات به مردم آمریکای مرکزی و جنوبی کمک می‌کند. برخی از امپریالیست‌ها استدلال کردند که این مداخلات محدود درخدمت منافع ایالات متحده نیست و برای اقدامات گسترده درمنطقه استدلال می‌کردند. ضد امپریالیست‌ها استدلال می‌کردند که این اقدامات اولین گام به سمت استعمار آمریکا درمنطقه است.
برخی از ناظران مدرن استدلال کرده‌اند که اگر جنگ جهانی اول از شور و شوق آمریکا برای فعالیت‌های بین‌المللی کاسته نمی‌شد، این مداخلات ممکن بود به شکل‌گیری یک امپراتوری استعماری ایالات متحده منتهی شود، به طوری که کشورهای آمریکای مرکزی یا به ایالتی مانند هاوایی ضمیمه می‌شدند یا به سرزمین‌های آمریکا تبدیل می‌شدند. فیلیپین، پورتوریکو و گوام. با این حال، این دیدگاه به شدت مورد مناقشه است، به خصوص که پس از کاهش فعالیت در طول جنگ جهانی اول و پس از آن، دولت ایالات متحده مجدداً در دهه۱۹۲۰ مداخله کرد و بار دیگر اظهار داشت که هیچ جاه طلبی استعماری وجود ندارد. جنگ‌های موز با سیاست همسایگی خوب رئیس‌جمهور فرانکلین دی. روزولت در سال۱۹۳۳ پایان یافت. هیچ مستعمره رسمی آمریکا ایجاد نشده بود.
کشورهای درگیر در جنگ موز عبارتند از: