moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
«go» به عنوان یک آزمایش توسط مهندسان گوگل رابرت گریسیمر، راب پایک و کن تامپسون توسعه پیدا کرده است. این زبان برنامه‌نویسی به شیوه‌ای طراحی شده است که ضمن برطرف کردن انتقادهای رایج از دیگر زبان‌ها، ویژگی‌های مثبت آنها را حفظ کند. زبان جدید شامل ویژگی‌های زیر بود:
«گو» در سال ۲۰۰۷ (به شمسی: ۱۳۸۶) توسط «شرکت گوگل» با هدف افزایش بهره‌وری برنامه‌نویسی در محیط چندهسته‌ای، رایانه‌های شبکه‌ای و کدبیس‌های بزرگ طراحی شد.
«گو» در نوامبر ۲۰۰۹ (به شمسی: آذر ۱۳۸۸) به صورت عمومی معرفی شد و نسخه [27] و نسخه ۱.۰ آن در مارس ۲۰۱۲ (به شمسی: فروردین ۱۳۹۱) منتشر شد. «گو» به طور گسترده ای در محصولات گوگل و در بسیاری از سازمان های دیگر و پروژه های منبع باز استفاده می شود.
در آوریل ۲۰۱۸ ، لوگوی فعلی جایگزین لوگوی سابق آن شد با این حال، شگون‌نما آن که موش‌های کیسه‌دار است، دست نخورده باقی ماند.
هر نسخه اصلی گو تا زمانی که دو نسخه اصلی جدیدتر وجود داشته باشد پشتیبانی می شود. به عنوان مثال، گو نسخه ۱٫۵ تا زمان انتشار گو ۱٫۷ و گو ۱٫۶ تا زمان انتشار گو ۱٫۸ پشتیبانی می شد. مشکلات حیاتی، از جمله مشکلات امنیتی حیاتی در نسخه‌های پشتیبانی شده در صورت نیاز با صدور بازبینی‌های جزئی برطرف می‌شوند (به عنوان مثال، گو ۱٫۶٫۱، گو ۱٫۶٫۲ و غیره).
اهداف ایجاد زبان گو شامل موارد زیر است:
“go” به‌طور قابل توجهی در سنت C است، اما باعث تغییرات بسیاری می‌شود که به منظور شفافیت، سادگی و ایمنی ایجاد می‌شود:
یک روش نحوی و محرک پذیرش الگوهای رایج در زبان‌های پویا:
رویکردهای متمایز به مشکلات خاص:
در زبان گو، ارث‌بری نوع‌ها وجود ندارد.سوالات مرسوم - ارث‌بری در این زبان، می‌توان برای هر نوع داده‌ای، حتی برای نوع‌های داخلی، مثل اعداد صحیح فاقد بسته‌بندی،unboxed تابع عضو تعریف کرد، و این عمل محدود به ساخت‌هاstructs (رده‌ها) نمی‌شود.سوالات مرسوم - آیا گو یک زبان شی‌گراست؟
در زبان گو از رابط‌ها می‌توان برای تعریف رفتار یک شی استفاده کرد. هر رابط مجموعه‌ای از تعریف توابع است، و هر نوعی که توابع این رابط را داشته باشد، این رابط را پیاده‌سازی کرده‌است.مستندات گو - رابط‌ها و نوع‌ها
در نمونه زیر، یک رابط تعریف شده‌است که یک تابع به نام codice_4 و نوع خروجی codice_5 مشخص کرده‌است. هر نوعی که این تابع را پیاده‌سازی کند، در واقع این رابط را پیاده‌سازی کرده‌است. به عنوان نمونه، هم codice_6 و هم codice_7 این چنین هستند.
type Abser interface {
type MyFloat float64
func (f MyFloat) Abs() float64 {
type Vertex struct {
func (v Vertex) Abs() float64 {
گوروتین که برگرفته از نام می‌باشد، تابعی است که به صورت همروند با بقیه گوروتین‌ها در فضای حافظه یکسان اجرا می‌شود.گوی کارا - همروندی گوروتین‌ها معادل با ریسمان‌هایthread سیستم‌عامل نیستند، بلکه چندین گوروتین بین چندین ریسمان سیستم‌عامل تسهیمmultiplex می‌شوند.
برای ایجاد یک گوروتین، قبل از فراخوانی تابع، عبارت codice_8 را استفاده می‌کنیم. در نمونه زیر، یک گوروتین به‌صورت همروند با گوروتین فعلی ایجاد و اجرا می‌شود:
go list.Sort() // run list.Sort concurrently; don't wait for it.
گوروتین‌ها برای تبادل داده از کانال‌ها استفاده می‌کنند. در نمونه زیر، یک کانال به نام codice_9 ایجاد می‌شود که برای مشخص کردن تکمیل اجرای گوروتین داخلی استفاده می‌شود:
c := make(chan int) // Allocate a channel.
// Start the sort in a goroutine; when it completes, signal on the channel.
go func() {
doSomethingForAWhile()
<-c // Wait for sort to finish; discard sent value.
گو از سامانه مدیریت بسته اختصاصی خود استفاده می‌کند. وبگاه اصلی آن در pkg.go.dev قرار دارد. گو با استفاده از دستور codice_10 سیستم مدیریت بسته خود را برای یک پروژه ایجاد می‌کند. همچنین با استفاده از دستور codice_11 می‌توان بسته ای را نصب کرد.
از نکات مثبت این سامانه می‌توان به دستور codice_12 اشاره کرد که به طور خودکار پکیج های مورد نیاز را نصب و پکیج های بلااستفاده را حذف می‌کند.
گو برای پیکربندی بسته های یک پروژه دو فایل با نام های go.mod و go.sum ایجاد می‌کند که در فایل go.mod لیست کاملی از وابستگی های پروژه وجود دارد و همچنین در فایل go.sum یک hash از هر بسته ذخیره می‌کند تا نسخه پکیج نصب شده را به یاد داشته باشد.
زبان گو شامل همان نوع اشکال زدایی و تست است که در بسیاری از زبان ای توزیع شده دیگر هم استفاده می‌شود.
و..
مثال زیر برنامه Hello World را در گو پیاده‌سازی می‌کند:
مثال زیر چگونگی نوشتن برنامه‌ای مشابه فرمان echo یونیکس را در گو نشان می‌دهد:
منتقدان زبان گو می‌گویند:
در روز ۱۰ نوامبر ۲۰۰۹، روز انتشار عمومی زبان، فرانسیس مک کیب، توسعه دهنده زبان برنامه‌نویسی !Go درخواست تغییر نام از زبان گوگل را برای جلوگیری از سردرگمی با زبان خود، که ۱۰ سال در حال توسعه آن است، کرد.
در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۰، این مسئله توسط راس ککس (rsc@) توسعه دهنده گوگل با وضعیت سفارشی «متأسفانه» همراه با توضیح زیر بسته شد:
«بسیاری از محصولات و خدمات محاسباتی از نام Go استفاده می‌کنند. در ۱۱ ماه پس از انتشار ما، این شباهت نام کمترین میزان سردرگمی را به‌وجود آورده‌است.»
سه کوزان ("sekuzan") و نیز سه گِر نام قله و کوهی از سلسه کوههای زاگرس در شهرستان بروجرد است. این کوه منفرد در شمال غربی شهر بروجرد قرار گرفته‌است و 3428 متر ارتفاع دارد با استفاده از جی پی اس. سه کوزان از شمال به ادامه کوه‌های گرین و از جنوب و جنوب غرب به کوه میش پرور ، دشت تخت سفره و قله ولاش محدود می‌شود. راه صعود به این کوه از روستای ونایی است. سه کوزان به همراه کوههای مجاور به پهنه زاگرس مرتفع تعلق دارند .
سه کوزان کوهی کشیده و مخروطی شکل است و علت نام گذاری آن به این دلیل است که دارای سه کوهان یا قوز است. این کوه دارای چشمه‌های متعددی است که چشمه توتیا از بقیه مشهورتر است. تخت سفره در دامنه آن قرار دارد و قله‌های مجاور آن عبارتند از: برف هل (ویر هُی)، برنجه، ولاش، هیگره و چغا غار.
۱۰۰۰ قهرمان (به انگلیسی: 1000 Heroz) در سبک پلتفرم، پازل، توسط شرکت رد لینکس در ۸ ژوئن ۲۰۱۱ میلادی برای آی‌پد و آی‌فون تولید و منتشر گردید. این بازی به صورت قابل دانلود از اینترنت و از تاریخ عرضه هر روز یک مرحله به‌مدت ۱۰۰۰ روز، توسط شرکت تولید کننده، منتشر گردید
گیم پلی این بازی در سبک پلتفرم و بر اساس قواعد فیزیکی می‌باشد و هدف از ان رسیدن به خط پایان در سریعترین زمان ممکن است، هرچه این زمان کوتاهتر باشد، جوایز بدست آمده بهتر خواهد بود. هر روز یک مرحله و یک قهرمان جدید از طرف سازنده منتشر می‌گردد و در واقع هر مرحله قهرمان مخصوص به خود را دارد. مراحل و قهرمانان قبلی نیز قابل بازی هستند ولی دیگر امکان دریافت آن‌ها از سایت منتشرکننده وجود ندارد. وقتی شما یک مرحله را مجدداً بازی می‌کنید یک تصویر روح مانند از بهترین زمان خود را در بازی مشاهده می‌کنید.
برای هر مرحله سه هدف وجود دارد: یک ستاره برنز، دو ستاره نقره‌ای و سه ستاره طلایی. کنترل بازی بسیار ساده و شامل حرکت به سمت جلو، حرکت به سمت عقب و پرش می‌باشد.
بازخورد منتقدین و سایتها نسبت به این بازی مثبت ارزیابی می‌شود. میانگین نمرات سایتها به این بازی نمره ۷۴ از ۱۰۰ است و امتیاز نقدهای منتشر شده به تنهایی بالای ۷۰ است.
خوزه اچه‌خارای ای ایزاگیره (؛ (۱۹ آوریل ۱۸۳۲ - ۱۴ سپتامبر ۱۹۱۶) یک مهندس عمران، ریاضیدان، سیاستمدار و یکی از نمایش‌نامه‌نویسان پیشرو در زبان اسپانیایی در ربع آخر قرن نوزدهم بود. او در سال ۱۹۰۴ به همراه فردریک میسترال برنده جایزه نوبل ادبیات شد. و اولین اسپانیایی شد که برندهٔ این جایزه شده‌است. معروف‌ترین نمایش‌نامه او "GRAN Galeoto" نام داشت که آن را در قرن نوزدهم به سبک ملودرام نوشته بود.
زبان دوگری (डोगरी یا ڈوگری) زبانی هندوآریایی است که در منطقهٔ جامو در جامو و کشمیر، هیماچال پرادش، شمال منطقه پنجاب و چند نقطهٔ دیگر در کشورهای هند و پاکستان گویشورانی دارد. دوگری زبان دوگراهاست، این زبان از شاخهٔ باختری زبان‌های پهاری دانسته‌می‌شود.
دوگری مانند برخی گویش‌های پنجابی دارای ویژگی نواخت می‌باشد که در زبان‌های هندواروپایی (جز برخی از این زبان‌ها مانند سوئدی و نروژی) نامعمول می‌باشد.
Wikipedia contributors, "Dogri language," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Dogri_language&oldid=511089215 (accessed October 25, 2012).
هندکو (هندکو) زبانی‌است که در شمال باختری پنجاب پاکستان از سوی پشتوها و غیرپشتون‌ها بدان سخن رانده می‌شود. هندکو ششمین زبان منطقه‌ای پاکستان است و به زبان‌های لندا وابسته است. جز پشتوها مردمان هندکی افغانستان نیز بدین زبان سخن می‌رانند. گویشوران بدین زبان از تیره‌های چندی‌اند و هندکو وابسته به قومیت ویژه‌ای نیست.
هندکوه زبان مردمان کوه‌نشین کوه‌های هیمالیا شمال هند، شمال پاکستان و کوهای هندوکش شمال شرق افغانستان است. این زبان شاخه‌ای از زبان سانسکریت بوده و دارای ۱۰ میلیون گوینده در افغانستان، پاکستان کشمیر و شمال هند است. گروهی گویند نام این کوه از هندوکش گرفته شده‌است. گروهی دیگر گویند نام این کوه از هند و کوه گرفته شده‌است؛ یعنی مردمان کوهی هند.
زبان هندکو زبان خاص مردمان دیگر هندوآریایی افغانستان است. قرن‌ها پیش این زبان گویش باشندگان کوهای هندوکش بود. این زبان تا اکنون ۳۰۰٬۰۰۰ گویشور دارد. پس از اینکه اقوام قوی داخل سرزمین این مردم شدند، باشندگان این کوه‌ها ثروت و زمین‌های خود را از دست داده تا اکنون به شغل‌های سطح پایین مشغولند. اقوام هندکوزبان افغانستان عبارتند از مصلی، وانگ والا، شادی‌باز، جلالی، پیکراغ، گوتانا و شیخ محمدی می‌باشد.
در زبان هندکو هم هزاران لغت، عبارت و ضرب‌المثل فارسی رایج است. در این زبان هم مثل دیگر زبان‌های بومی پاکستان لغات فارسی یا طی گذشت قرن‌ها با تغییراتی همراه شده‌اند یا عیناً به کار برده می‌شوند. برای نمونه تعدادی از آن‌ها را ذکر می‌کنیم:
در زیورآلات: وزن، آویزه، طلائی، نقری، نوشیروانی، تعویذ، زنجیری، گلوبند، تاج، امام ضامن وغیره
در مراسم ازدواج: نکاح، آیینه بندی، گل پاش، خوانچه سلامی.
ظروف: پیاله، طباخ، غوری، کوزه، دیگ، دیگچه، دسته، سماوار، شمعدان، چراغدان، مجمر، جام، آفتابه، منقل، چای جوش، سرمه دانی، کارگاه، خورجین، سنگ پا، چلو صاف و غیره.
ساختمان: دیوال[دیوار]، ریت[ریگ]، ریگمال، گِل مال، گز، پیمانه، گلکاری، گلکار، دروازه، زنجیر، فرش، چینی خانه، کرسی دار، پرده، میخ، باره دری[بالادری]، چمن، سبزه، گلستان، باغ، باغچه، شاخ[شاخه]، درخت، جنگل، خاک، خاکدان، چوب وغیره.
مذیبی:خدا، نماز، روزه، بزرگ، خانگه، زیارت، پیر، مرید و غیره.
دیگر لغاتی که در محاورات روزمره هندکوزبانان استفاده می‌شوند به هزاران می‌رسد که باز برای نمونه چندتایی ذکر می‌شود: زمین، آسمان، فضا، هوا، طوفان، ستاره، روز، ماه، مهر، گفتگو، ملاقات، آرام، آزاد، شب برات، شب بیداری، آشنا، شناس، آب و تاب، گوشت، سبزی، برادر، خاله، چشم، ابرو، شعله، بلند، بلندی، هفت روزه، ماهانه، ماهنامه، گوشه، گوشه نشین، کفن، گور، گورکند[گورکن]، دربدر، خاک بسر، بیزار، وفادار، بی وفا، بی وفایی، بیخود، بیخودی، سینه زنی، زنجیرزن، شرم، گرم، سرد، شیروان، شیروانی وغیره
برخی ترکیب‌ها: سرخور، درد بی دوا، درد دندان کندن به، شنیده کی بود مانند دیده، دل شکسته، جمال همنشین بر من اثر کرد، جوانامرگ (جوان مرگ)، آمدن به ارادت رفتن به اجازت، خر محض، نان جوین، سنگ و خشت، سگ اصحاب کهف، گربه کشتن روز اول به، زبانزد عالم، پیرزاد وغیره.
همچون دیگر مناطق، منطقه هندکوزبان شعرایی دارد که به فارسی هم شعر سروده‌اند. از جمله: استاد احمد علی سائین پشاوری محمودالحسن کوکب، ملک ناصر علی خان، آقا سید جگر کاظمی، آقا سید رعنا شاه کاظمی، آخوندزاده قمرعلی سرحدی، میرزا رضا حسین همدانی (همه مرحوم)، ناز سیتیّ و آخوندزاده مختار علی نیّر.
جناب مختار علی نیّر از محققین و شعرای هندکو ملقب به بابای هندکو می‌نویسد: هرجا می‌رویم قدم به قدم نام‌ها و لغات و اصطلاحات فارسی پیش از ما حرکت می‌کنند و همین ما را مجبور کرده‌است که بالادستی فارسی را بپذیریم. از جمله نام‌هایی است که در جوار ما هستند و روزانه به کار می‌بریم و بر گرد آن‌ها می‌گردیم. مثلاً: محله، کوچه، چاه، شاهراه، کوچه بسته، کوچه بندی، محلّه دار، رسالدار[مقامی در ارتش صفویان یا افشاریه بوده‌است مثل سرتیپ]، بازار نالبندی[نعلبندی]، دروازه، محله مروی‌ها، محله خداداد و غیره.
واژهای هندکو که اصل آن فارسی است: پیشی (نمازپیشین), دیگر (نماز دیگر)، نماشاں(نماز شام)، کفتاں(نماز خفتن), جانماز (جای نماز) بسترا (بستر) لوچه (آلوچه) وغیره.
Wikipedia contributors, "Hindko language," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Hindko_language&oldid=516806935 (accessed October 25, 2012).
عمار تفتی (زاده ۳ دی ۱۳۶۰ در تهران) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون، دستیار صحنه و لباس، و دستیار کارگردان ایرانی است.وبگاه جام آنلاینوبگاه سیما فیلم
او فارغ‌التحصیل رشته سینما با گرایش تدوین از دانشگاه هنر تهران است.
از ۱۱ سالگی با فیلم ایلیا، نقاش جوان به کارگردانی ابوالحسن داوودی به سینما پا گذاشت. او در این سال‌ها در سریال‌هایی نظیر زیرزمین، درباره الی میوه ممنوعه، گلهای گرمسیری، شب می‌گذرد، ساختمان ۸۵ و… حضور داشته است.
استار وان (به نام استار وانِ آرین آنتونی لوکاسن نیز اشاره دارد) یک ابرگروه و یکی از پروژه‌های موسیقی‌دان هلندی، آرین آنتونی لوکاسن، است. موسیقی استار وان ترکیبی از اسپیس راک و موسیقی پراگرسیو متال است.
برخلاف آلبوم‌های ارین، آلبوم‌های این پروژهٔ آنتونی لوکاسن؛ از یک خط داستانی پیروی نمی‌کند و به جای آن هر آهنگ دارای یک مفهوم علمی–تخیلی است، بیشترِ قطعه‌ها برپایهٔ فیلمها و سری‌های تلویزیونیِ موجود بنانهاده شده‌است.
نام گروه برگرفته از سری دوم مجموعه تلویزیونی «Blake's 7» گرفته شده‌است.
نبرد ویئی یا محاصرهٔ ویئی جنگی بود که در ۳۹۶ قبل از میلاد میان قوم اتروسک و جمهوری روم رخ داد. در این نبرد، رومی‌ها به فرماندهی مارکوس فیوریوس کامیلوس بر اتروسک‌ها پیروز شدند و قلعه استراتژیک ویئی را فتح نمودند.
نبرد دریاچه وادیمو نبردی بود که در ۳۱۰ قبل از میلاد میان جمهوری روم و اتروسک‌ها رخ داد. این نبرد بزرگ برای همیشه به جنگ میان این دو ملت خاتمه بخشید و اقتدار اتروسک را از میان برد.
نبرد آرِتیوم در ۲۸۴ قبل از میلاد میان جمهوری روم و تعدادی از قبایل سلت رخ داد. کنسول روم، لوسیوس کاسیلیوس مِتِلوس دِنتِر، فرماندهٔ ارتش روم بود. سلت‌ها در این نبرد به پیروزی رسیدند و پس از نابودی ارتش روم، کاسیلیوس را نیز کشتند. این نبرد راه را برای پیشروی و هجوم گستردهٔ سلت‌ها به رم گشود.
خوزستان یعنی سرزمین مردمان خوزی یا هوزی. در سنگ‌نوشته‌های فارسی باستان که مربوط به ۲۵۰۰ سال پیش هستند برای نامیدن سرزمین عیلام (یعنی منطقهٔ جنوب غربی ایران امروز و دربردارندهٔ خورستان امروز) واژه‌های -ʰŪja و -ʰŪvja به کار رفته است. این واژه‌ها ۲۴ بار در سنگ‌نوشته‌های داریوش بزرگ و یک بار در سنگ‌نوشته‌ای از خشایارشا ثبت شده‌اند. همین واژهٔ -ʰŪja است که در زبان فارسی تبدیل به خوز شده‌است.Kent ۱۹۵۳، ص ۱۷۵
واژه‌های -ʰŪjiya و -ʰŪvjiya نیز ۷ بار در سنگنوشته‌های داریوش بزرگ به کار رفته‌اند که در واقع صفت و به معنای «خوزی یعنی اهل سرزمین -ʰŪja و -ʰŪvja» هستند. همین واژهٔ -ʰŪjiya است که در زبان فارسی تبدیل به خوزی شده‌است.
بخشی از متنی پارتی بر روی دستنویس مانوی M 5569 که از زمان و مکان مرگ مانی می‌گوید و در سدهٔ سوم میلادی (یعنی سیصد سال پیش از اسلام) نوشته شده‌است:
به گفته سوات سوجک در کتاب‌های تاریخ کلاسیک اسلامی، نام این استان خوزستان بود. ابن حوقل- جغرافی دان قرن ۱۰ میلادی - در کتاب خودش صورت الارض در فصلی جداگانه این استان را همراه با نقشه توصیف می‌کند و یاقوت در سده ۱۳ میلادی در مجمع البلدان جزئیاتی از استان خوزستان نوشته‌است
ریچارد فرای در مورد خوزستان می‌نویسد: "خوزستان استانی ثروتمند و کم ارتفاع بود که دست کم به هفت کوره تقسیم می‌شد؛ بزرگترین جز آن هرمزداردشیر یا هرمزدشهر بود که عرب‌ها بدان سوق‌الاهواز می‌گفتند "فرای، ریچارد نلسون (۱۳۸۸)، عصر زرین فرهنگ ایران، ترجمه مسعود رجب نیا، نشر سروش، تهران، ، ص ۲۶
واژه خوزستان به معنای سرزمین «خوزها» است و خوز را به صورت‌های «هوز» و «حوز» نیز می‌نوشتند و جمع هوز در زبان عربی اهواز است که نام کرسی ایالت خوزستان است.جغرافیای تاریخی سرزمینهای خلافت شرقی، ص ۵۵. برای آگاهی از حدود و بلاد خوزستان ر.ک. اصطخری، همان، ص ۶۲
البته ابن خردادبه (متوفای حدود ۳۰۰ ق) خوزستان را با همان اهواز یکی می‌داند و آنجا را سرزمینی وسیع، مشتمل بر هفت کوره برمی‌شمارد که با نام کور الاهواز می خواندش.مسالک و ممالک، ابن خردادبه، ترجمه سعید خاکرند (تهران: مؤسسه مطالعات و انتشارات تاریخی میراث ملل با همکاری مؤسسه فرهنگی حنفاء، ۱۳۷۱، چاپ اول)، ص ۳۶.
ابن خردادبه نظر دیگری دربارهٔ نام اهواز دارد. او نه فقط اهواز بلکه کل موقعیت جغرافیایی خوزستان امروزی را اهواز می‌داند. (متوفای حدود ۳۰۰ ق) خوزستان را با همان اهواز یکی می‌داند و آنجا را سرزمینی وسیع، مشتمل بر هفت کوره برمی‌شمارد و به آن اکوار الاهواز می‌گوید. سبب وجود همین هفت کوره در این سرزمین، عضدالدوله دیلمی، آنجا را اقلیم هفت حوزه نام‌گذارده تا آنجا که مقدسی در قرن چهارم هجری، از رواج این نام خبر داده و پیروی خود را از آن، اعلام می‌دارد. همچنین او یادآور می‌شود که برخی از این حوزه‌ها از میان رفته‌است.احسن التقاسیم، بخش دوم، ص ۶۰۵.
برگردان دو متن بالا به فارسی (از این کتاب): أبو ریحان بیرونی (درگذشت: ق ۴۴۰): آثار الباقیه. ترجمه: اکبر دانا سرشت. نشر امیر کبیر. چاپ پنجم. تهران ۱۳۸۶.
ناحیهٔ خوزستان در ادوار مختف تاریخی به نام‌های گوناگونی خوانده شده‌است. کهن ترین نام برای این سرزمین هَتَمتی است. همچنین آنجا را اَنشان سوسونکا(کشور انشان و شوش) می‌گفتند. در حدود ۶۴۰ پیش از میلاد که چیش‌پیش دوم، جد داریوش اول هخامنشی، به انشان هجوم آورد و انرا تصرف کرد، نام این منطقه به اَنزان بدل شد. در این هنگام، بابلی‌ها و آشوری‌ها این ناحیه را که شامل شوش (پایتخت) و نواحی انشان و خووَج بود، عیلام می‌خواندند. در کتیبهٔ بهستان در تخت جمشید نیز داریوش بزرگ در ذکر سرزمین‌های تحت فرمان خود، از این سرزمین با نان اووَج یاد کرده‌است، که برخی پژوهشگران آن را به معنای سرزمین عیلام دانسته‌اند. در منابع یونانی خوز و خوزین اوکس/اوکسی و کیسیا نام دارد. در دورهٔ اسلامی گاهی تمام خوزستان را اهواز یا هوجستان می‌خواندند و در مقابل، شهر اهواز را که بازاریان در آن بودند، سوق الاهواز نامیده می‌شد. به رغم این اختلافات، در دورهٔ اسلامی چه در منابع لغوی عربی و چه در منابع ادب فارسی، واژه خوزستان که در عهد ساسانیان نام رسمی این ناحیه بود، بر آن اطلاق شده و گزارش‌های یاقوت حموی نیز این استعمال را تأیید کرده‌است. همچنین در این دوره، اشخاص بسیاری با نام خوزی بدین ناحیه منسوب بودند، که برخی از نامورترین آنان عبارتند از سلیمان موریانی (متوفی ۱۵۴)، وزیر منصور عباسی؛ سهل بن ساور بن سهل خوزی، از پزشکان معروف سده‌های دوم و سوم و فرزندش، ساور بنب سهل خوزی (متوفی ۲۵۵)، رئیس بیمارستان جندی‌شاپور و صاحب کتاب اقراباذین؛ ابویوسف یعقوب بن اسحاق معروف به ابن سکیت خوزی (متوفی ۲۴۴)، لغوی و نحوی؛ و ابوحفض خوزی، از عارفان سدهٔ پنجم.
خوزستان و شهرهای کهن آن مانند شوش، از مناطق متمدن باستان بوده‌اند، البته، علاوه بر ساکنان شهرهای متمدن، اقوام کوهستانی بدوی و نیمه بدوی نیز در این ناحیه به سر می‌بردند. در دورهٔ هخامنشی، خوزستان بخشی از مسیر جادهٔ شاهی را در خود جای می‌داد و اهمیت بسیاری برای شاهان داشت و شهر ثروتمند شوش پایتخت آن بود. پس از هخامنشیان، سلوکیان از ۳۱۲ پیش از میلاد، این سرزمین را مورد هجمه قرار دادند.
خوزستان در دورهٔ اشکانیان (حکومت: ۲۲۶–۲۵۰ م)، حکومت مستقل داشت، اما پادشاهان آن هدایایی به شاهان اشکانی می‌دادند و تا زوال این دولت، خوزستان تقریباً به همین شکل، به صورت یکی از دولت‌های دست نشاندهٔ اشکانیان، استقلال داخلی خود را حفظ کردند. چنان‌که حتی استرابو در این دوره، شوش، اوکسی ، الیمائی و پادشاهی میشان را از نواحی مستقل دانسته‌اند.
در سال ۲۲۴ میلادی، اردوان پنجم به وسیله اردشیر بابکان حاکم فارس (بعداً اردشیر یکم ساسانی) در نبرد هرمزدگان واقع در استان خوزستان کنونی، شکست خورده و کشته می‌شود. طی این رویداد پادشاهی ۴۷۱ ساله اشکانیان پایان می‌پذیرد.CHRONOLOGY OF IRANIAN HISTORY PART 1 "iranicaonline.org"
خوزستان از اولین مناطقی بود که در پی جنگ‌های اردوان پنجم و اردشیر اول (حکومت ۲۲۶–۲۴۱ م)، بنیان‌گذار سلسله ساسانی، در اختیار ساسانیان قرار گرفت. در این دوره، این ناحیه به نواحی شوش/سوس، ایران فره شاپور، هرمزد اردشیر، شوشتر/سستر و بیت لاپات یا جندی شاپور تقسیم گردید. در دوره اردشیر اول، ابکساندر سوروس، امپراتور روم، در ۲۳۱ میلادی به خوزستان لشکر کشید، اما شکست خورد. اردشیر در آبادانی خوزستان کوشید و از جمله اقداماتش احداث نهر مسرقان، مرمت و تجدید بنای شوشتر و اهواز و بنای ریو اردشیر (ریشهر) و دزفول بود. شپور اول نیز پس از شکست دادن رومیان در ۲۶۰ م، هفتاد هزار اسیر رومی را، که برخی از آن‌ها معمار و صنعتگر بودند، به خوزستان آورد و با به کار گرفتن آنها، بناهای متعدد از جمله چند پل و شهر احداث کرد. تلاش کاروس، امپراتور روم، در ۲۸۲ میلادی که به دستیابی موقت وی بر قسمتی از خوزستان انجامیده بود، سرانجام موفقیت آمیز نداشت و پس از مرگ وی بر اثر برخورد صاعقه، سربازانش خوزستان را ترک کردند.
پس از فتح خوزستان به دست مسلمانان، روند مهاجرت عرب‌های دیگر مناطق به این منطقه سرعت گرفت، اما بیشترین مهاجرت آنان در دورهٔ صفوی و حاکمیت مشعشعیان بود.
خوزستان از اولین مناطق فلات ایران بود که مسلمانان به آن روی آوردند. ابتدا در سال ۱۴ هجری و در دوره خلافت عمر، سپاهی به فرماندهی عتبه بن غزوان از نواحی اُبُلَه و دشت میشان وارد خوزستان شد. سپس تا سال ۱۷ شهرهای مهم آن مانند سوق‌الاهواز (هرمزاردشیر)، سوس (شوش)و شوشتر فتح شدند. از جمله مهم‌ترین حوادث خوزستان در دهه‌های اولیه اسلامی، آشوب‌های مختلف خوارج بود که دست کم چند دهه به ناآرامی این منطقه و حداثی چون قیام خوارج و سرکوب آن انجامید. در پی شورش غلامان زنگباری در سال‌های ۲۵۶ تا ۲۵۹، آشوب دیگری رخ داد که خساراتی مانند ویرانی و غارت شهرهای خوزستان و کشتار بسیاری از اهالی آن به دست شورشیان را به دنبال داشت و در ۲۶۷، ابواحمد موفق، برادر خلیفه معتمد عباسی، آن را سرکوب کرد. اسماعیلیه نیز در خوزستان فعالیت داشتند و در ۲۹۴ بر قلعه الناظر دست یافتند.
به رغم این حوادث، گزارش‌های موجود نشان از استمرار رونق شهرهای متعدد خوزستان مانند سوق‌الاهواز، نَهرتیری، تستر، سوس، جندی‌شاپور، رامهرمز، ایذج (ایذه)، عَسکَرمُکرَم، دورق، مناذِرکبری و مناذِرصغری و رونق کشاورزی آن در قرون اولیه و میانی اسلامی دارد. نگارنده حدودالعالم، حتی به رونق بازارهای برخی شهرهای کوچک خوزستان مانند سمبیل، اَزم و جُبَی (شهرکی در کنار رود شوشتر) تصریح دارد. در آن دوران، علاوه بر صادرات شکر به عنوان محصول مهم کشاورزی، صنایع دستی مانند فرش، دیبا، خز و انواع پارجه، پوشاک و لنگ نیز در خوزستان تولید و به مناطقی چون عراق، جبال و یمن صادر می‌شد. این محصولات از راه‌های گوناگون تجاری به مناطق مجاورش حمل و نقل می‌شدند. خوزستان از ۲ راه، یکی بصره و دیگری واسط، به عراق به ویژه بغداد متصل می‌گردید.
از نیمهٔ دوم سدهٔ چهارم، آل بویه خوزستان را تحت نفوذ خود درآوردند و معمولاً برای ادارهٔ آنجا والیانی انتخاب می‌کردند، چنان‌که ابوعلی حسن بن استاد هرمز از طرف بهاءالدوله، حاکم بغداد، بر خوزستان گمارده شد. در سدهٔ ششم و نیمهٔ اول سدهٔ هفتم، میان سلجوقیان، برخی حاکمان محلی مانند امیر شلمهٔ ترکمانی و فرزندش سوسیان و دستگاه خلافت عباسی بر سر تصاحب حکومت خوزستان درگیری بود. شوشتر در عهد ایلخانان، چندی مرکز سیاسی خوزستان شد.
به رغم ظهور دولت صفوی (حکومت ۹۰۶–۱۱۳۵) در ایران، مشعشعیان که از ۸۴۵ بر خوزستان حکومت داشتند، همچنان به تأیید حکومت صفویان به سلطهٔ خود بر این ناحیه، به ویژه بخش غربی آن - که در ان زمان عربستان خوانده می‌شد - ادامه دادند و فقط بخش شرقی خوزستان را که شامل شوشتر، رامهرمز و دزفول بود و همچنان خوزستان نامیده می‌شد، شاهان صفوی به خاندان رعناشی سپردند.
در دورهٔ نادرشاه (حکومت: ۱۱۴۸–۱۱۶۰) برخی اروپائیان این ناحیه را عربستان خواندند، در حالی که روملو، همچنان آن را خوزستان نامیده‌است. در دورهٔ زندیه (حکومت: ۱۱۶۴–۱۲۰۸) و قاجار (حکومت: ۱۲۱۰–۱۳۰۴/۱۳۴۴ ش) گاه خوزستان را عربستان یا عربستانِ ایران می‌گفتند.
در دورهٔ زندیه، مشعشعیان جای خود را به حاکمان محلی، از جمله روسای عربی قبیلهٔ بنی کعب داده‌اند. در دوره قاجار شهر شوشتر به عنوان مرکز ایالت خوزستان شناخته می‌شد تا اینکه در ابتدای دوره پهلوی مرکز خوزستان از شوشتر به بندر ناصری (اهواز) منقل شد. از اواخر دوره قاجار، دولت انگلستان به خوزستان به ویژه به منظور جداسازی همه یا بخش‌هایی از آن از ایران، توجه نشان داد. برای الحاق بندرهای آبادان و خرمشهر به خاک عثمانی، در جریان عهدنامهٔ ارزروم، استراتفورد کانینگ، سفیر انگلستان در عثمانی، فردی به نام لایارد را به منظور جمع‌آوری اسنادی برای تعیین خط سرحدی جدید به خوزستان فرستاد، اما به رغم این تلاش‌ها این بندرها همچنان ضمیمهٔ خوزستان و جز ایران باقی ماندند. ظاهراً اهمیت این منطقه از نظر دولت مرکزی ایران به حدی بود که در پی تسخیر هرات به دست قوای ایران در سال ۱۲۷۳، نیروهای انگلیسی برای وادار کردن دولت ایران به خارج ساختن نیروهای خود از هرات، خوزستان را اشغال کردند.
در حدود ۱۲۹۹، به دستور ناصرالدین شاه، هیئت ویژه‌ای برای بررسی امکانات و آبراهه‌های خوزستان و برآورد هزینه‌ای احداث سد به این منتطقه اعزام شد. در گزارش‌های این هیئت، علاوه بر اطلاعات ارزنده‌ای در باب شهرهایی چون خرمشهر، شوش، دزفول، شوشتر، رامهرمز و باغ‌ملک، جمعیت عرب خوزستان حدود دويست هزار خانوار، طوایف هفت‌لنگ و چهارلنگ ساکن آن پنجاه هزار خانوار و لرهای آن منطقه چهارهزار خانوار ضبط شده‌است. در این دوره اهمیت طوایف خوزستان چنان بود که این ولایت به مرکزیت شوش در دست حسینقلی خان، ایل خان طوایف بختیاری، قرار داشت. پس از دایر شدن تجارتخانه اسلحه در بوشهر در ۱۳۰۱، طوایف خوزستان به سلاح‌های حتی پیشرفته تر از اسلحه‌های قوای دولتی مجهز شدند و بر اهمیت نظامی شان نیز افزوده شد. به این ترتیب، به رغم ایجاد زمینه‌ای برای افزایش حق کشتیرانی بین‌المللی در کارون در ۱۳۰۶، نبود امنیت و غارت کالاهای تجار، مانع تحقق رونق‌های تجاری خوزستان بود. توان نظامی ایلات و طوایف، درگیری قبایل مختلف لر، بختیاری و عرب در سراسر خوزستان را نیز به همراه داشت.
نفت از دیرباز در خوزستان وجود داشت و جیهانی در سده چهارم نیز بدان اشاره کرده‌است،چاه شماره یک نام اولین چاه نفت خاورمیانه است که در منطقه‌ای شهر مسجدسلیمان کنونی، در استان خوزستان قرار دارد. این چاه در منطقه‌ای بنام دره خرسون مستقر می‌باشد، که عملیات حفاری آن در سال ۱۲۸۶ توسط کنسرسیوم دارسی آغاز شد و در تاریخ ۵ خرداد ۱۲۸۷ به مخزن نفتی رسید. چاه شماره یک در حدود ۳۶۰ متر عمق دارد، که از آن روزانه ۳۶ هزار لیتر (معادل ۲۲۸ بشکه در روز) نفت خام سبک تولید می‌شد. نیروی محرکه ماشین‌آلات مربوط به دکل حفاری چاه شماره یک از توربین بخار تأمین می‌شد. این چاه هم‌اکنون در مرکز شهر مسجدسلیمان، در مجاورت منطقه نمره یک، به صورت موزه تحت نظارت شرکت ملی نفت ایران قرار دارد.نخستین چاه نفت خاورمیانه در قاب تصویر اما اکتشاف صنعتی آن در سال ۱۳۲۷ در مسجدسلیمان، خوزستان را وارد دوره‌ای جدید کرد که بخشی از آن نیز درگیری‌های سیاسی بود. پس از احداث پالایگاه نفت آبادان و کشیدن خط لوله نفت مسجدسلیمان به خلیج فارس، درگیری حکومت مرکزی به مسائل داخلی و نیز ضعف نظامی اش، دولت انگلیس را بر آن داشت تا بار دیگر توطئه تجزیه خوزستان را از سر بگیرد و از کمک شیخ خزعل، که از ۱۳۱۷ ریاست طایفه عرب بنی کعب را در دست داشت و خود را امیر عربستان (خوزستان) می‌خواند و برای تشکیل عربستان آزاد تلاش می‌کرد، استفاده کند. در ۱۳۲۸، انگلیس طی قراردادی با شیخ خزعل، حمایت از حکومت وی را در مقابل دولت مرکزی ایران به عهده گرفت، اما پس از چندی، انگستان به حمایت از رضاشاه پرداخت.
در این دوره، علاوه بر انگلیس، آلمان و عثمانی نیز متوجه خوزستان بودند و حتی به این منطقه نیرو می‌فرستادند. چنان‌که در جنگ جهانی اول، دولت عثمانی در ۱۳۳۴ به خوزستان نیرو فرستاد که واکنشی انگلستان را، به صورت اعزام نیروی بیشتر و استقرار در اهواز، به دنبال داشت.
سرانجام در پی قدرتمند شدن حکومت مرکزی در ایران، در ۱۳۰۲ ش، دیگر بار نام خوزستان رسماً بر این منطقه، به عنوان جزئی از خاک ایران، اطلاق شد.
به رغم تثبیت موقعیت خوزستان در جغرافیای سیاسی ایران، دولت عراق که پس از سقوط عثمانی در منطقه عراق تشکیل شده بود، از همان ابتدا اندیشه تجزیه خوزستان (تحت نام عربستان) از ایران را دنبال کرد و کوشید تا اعراب خوزستان را ضد دولت مرکزی ایران تحریک کند. این سیاست در ۱۳۰۴ و ۱۳۰۷ ش به شورش‌های اعراب محلی در خوزستان انجامید. روزنامه‌های منتشره در عراق نیز خوستان را «امارت مستقله عربیه» و شیخ آن را سلطان عربستان می‌نامیدند. به رغم این فعالیت‌ها، در ۱۳۱۵ ش موافقت شد تا در قطعه ۶٫۵ کیلومتری از اروندرود، در مقابل بندر نفتی آبادان که در آن موقع در حال رشد و شکوفایی بود، خط تالوگ (خط القعر، قسمت عمیق رودخانه) مرز قرار گیرد. با این حال، در پی سقوط رضاشاه و پس از اینکه در ۱۳۲۰ ش، انگلستان بهانه حفظ منافع خود در حوزه نفتی این منطقه، خوزستان را اشغال کرد، مجدداً زمینه برای فعالیت‌های تجزیه طلبانه فراهم شد. به طوری که در ۱۳۲۵ ش، بار دیگر توطئه تجزیه خوزستان را حزب استقلال عراق مطرح کرد. در همین سال، حزب سعادت که عراق و انگلیس از آن حمایت می‌کردند، در خوزستان تشکیل شد. تقابل این حزب باب حزب توده، که تحت حمایت اتحاد جماهیر شوروی بود، درگیری‌هایی در خوزستان ایجاد کرد. به دنبال ملی شدن صنعت نفت در ۱۳۲۹ ش، دولت انگلیس مسئله ایجاد دولت مستقل عربی خوزستان را مطرح ساخت و ایلات بختیاری، قشقایی و عرب منطقه را علیه دولت مرکزی تحریک کرد و عمال و جاسوسان شرکت نفت نیز به عشایر جنوب اسلحه رساندند. اما با سقوط دولت مصدق و گرایش دولت جدید به غرب و تأمین منابع نفتی آنها، تجزیه خوزستان ملغا شد.
پس از کودتای عبدالکریم قاسم در عراق در تیر ۱۳۳۷، بار دیگر جنبش‌های تجزیه طلبانه با حمایت دولت عراق در خوزستان پا گرفتند و در همان سال، جبهه آزادی بخش اهواز (یا جبهة التحریر عربستان) با هدف مبارزه مسلحانه و تحت حمایت دولت عراق تشکیل شد. در ۱۳۴۳ ش، در گردهم‌آیی حقوق‌دانان عرب در بغداد نیز، مسئله تجزیه خوزستان مطرح شد که بلافاصله کانون وکلای ایران بیانیه‌ای در رد آن صادر کرد. در سال‌های ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۴ ش، علاوه بر عراق، مصر و سوریه نیز برای تجزیه خوزستان تلاش می‌کردند.
پس از انقلاب اسلامی در ۱۳۵۷ ش، فعالیت عراق برای تجزیه خوزستان شدت یافت و این دولت حوادث تاریخی مجعول مرتبط با این استان و نقشه‌های جغرافیایی جعلی را به تعداد زیادی چاپ و منتشر کرد. در این نقشه‌ها، تمام دامنه جنوبی زاگرس، خوزستان و نواحی اطراف آن از ایران جدا و ضمیمه خاک عراق تصویر شده بودند. این اقدامات بغداد را به پایگاه جنبش‌های تجزیه طلبانه خوزستان تبدیل کرد و علاوه بر این، اسلحه بسیاری نیز از عراق وارد خوزستان شد و ناآرامی‌هایی را به دنبال آورد.
حمله زمینی عراق به ایران در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹، از استان خوزستان آغاز شد و قسمت‌هایی از نواحی غربی و جنوب غربی آن اشغال گردید. در ماه‌های اول جنگ، نیروهای عراق بستان، سوسنگرد، خرمشهر و هویزه را اشغال کردند و شهرهای مهم دیگری چون اهواز و آبادان، محاصره شدند و در آستانه سقوط قرار گرفتند. هر چند تا آذر ۱۳۶۰، بسیاری از این مناطق را نیروهای ایران آزاد کردند، اما تا پایان جنگ، خوزستان همچنان آسیب دید. چانکه حتی پس از قطعنامه ۵۹۸ و در آستانه آغاز مذاکرات صلح در ۳۱ تیر ۱۳۶۷، بار دیگر عراق از محورهای کوشک و شلمچه، حدود سی کیلومتر از جاده اهواز-خرمشهر را اشغال کردند، ولی نیروهای ایران در مغرب کارون آن‌ها را به سوی غرب راندند.
نبرد هراکلیا در ۲۸۰ قبل از میلاد میان رومی‌های تحت فرماندهی کنسول پوبلیوس والِریوس لاوینوس و نیروهای یونانیِ اپیروس، تارنتیوم، توریا، متاپونتیوم و هراکلیا که تحت فرماندهی پیروس ــ پادشاه اپیروســ بودند رخ داد.
نبرد جنگل آرسیا نبردی بود که در ۵۰۹ قبل از میلاد میان نیروهای جمهوری روم از یک طرف و نیروهای تارکوئینیئی و ویئی به رهبری شاه برکنارشدهٔ روم، لوکیوس تارکوئینیوس متکبر، در طرف دیگر رخ داد. این نبرد در جنگل آرسیا در حومهٔ روم اتفاق افتاد و به پیروزی رومیان انجامید؛ هرچند آنان در این نبرد کنسول لوکیوس یونیوس بروتوس را از دست دادند.
نبرد رود وِزِر در سال 16 میلادی میان نیروهای امپراتوری روم به فرماندهی امپراتور تیبریوس و ولیعهد ژرمانیکوس از یک طرف و اتحادیه قبایل ژرمن به فرماندهی آرمینیوس در طرف دیگر درگرفت که منجر به پیروزی روم و پایان عملیات سه ساله ی ژرمانیکوس بر ضد ژرمن ها گردید.
کلید مِتا یک کلید مخصوص روی صفحه‌کلیدهای ام‌آی‌تی و سان مایکروسیستمز است که به شکل یک لوزی توپر (◆) علامت‌گذاری شده‌است.
عملکرد این کلید شبیه به کلید فرمان در مکینتاش است و هر دو در یک محل بر روی صفحه‌کلید قرار گرفته‌اند.
در صفحه‌کلیدهای فاقد کلید متا اگر قابلیت کلید متا نیاز باشد ممکن است کلیدهای دیگر مثل کلید دگرساز (Alt Key) یا کلید دگرساز همراه با کلید ویندوز یا در مواردی کلید گریز (Esc key) (به عنوان مثال در ایمکس) کار کلید متا را انجام دهند.
نبرد ویندونیسا نبردی بود که در ۲۹۸ میلادی میان ارتش امپراتوری روم به فرماندهی امپراتور کنستانتیوس و قوم آلامانی رخ داد. این نبرد با پیروزی روم به پایان رسید.
نبرد لینگونز در ۲۹۸ میلادی میان نیروهای امپراتوری روم و آلامانی‌ها رخ داد. فرماندهی رومی‌ها را در این نبرد امپراتور کنستانتیوس بر عهده داشت.
پَس‌دَدان گروهی از جانوران درون رده پستانداران هستند. این گروه که برای نخستین بار در سال ۱۸۸۰ توسط توماس هنری هاکسلی پیشنهاد شد، اندکی بزرگتر از واحد پیش از خود، کیسه‌داران (ایلیگر، ۱۸۱۱)، است. پس‌ددان نه تنها شامل پستاندارانی می‌شود که دارای کیسه‌های شکمی هستند، که همه جانورانی را که به کیسه‌داران نزدیکتر باشند تا جفت‌داران را در بر می‌گیرد. بعضی ماده‌های پس‌دد مانند بعضی از انواع صاریغ فاقد کیسه‌اند.
در پس‌ددان، نوزاد، نارس متولد می‌شود و در کیسه مادر به نوک پستان می‌چسبد و رشد خود را کامل می‌کند. کمربند سینه‌ای شامل کتف، ترقوه و غرابی است. استخوان کیسه به استخوان لگن متصل است مانند راسته منحصر به فرد کیسه‌داران. اکثر گونه‌های این راسته در استرالیا و جزایر اطراف یافت می‌شود نظیر باندیکوت، نام بت، کوآلا، کوسکوس، والابی و کانگورو. صاریغ کیسه‌داری است که در آمریکا زیست می‌کند.
پس‌ددان نخستین بار در دوره کرتاسه به شکل‌های سه‌گوشه‌دد و آسیادد (Asiatherium) پدیدار شدند. بعضی از پس‌ددان آغازین حتی تا پیش از انقراض در دوره نئوژن، به زندگی ادامه دادند. کیسه‌داران که اصلی‌ترین زیرگروه پس‌ددان به‌شمار می‌روند، در زمانی نزدیک به انقراض بزرگ پایان کرتاسه آغاز به گسترده شدن کردند. نخستین و کهن‌ترین نمونه از پس‌ددان مربوط به کرتاسه پیشین است با نام سینودلفیس، که در چین پیدا شده‌است.
سرهنگ نیکولاس جوزف فیوری که معمولاً با نام نیک فیوری شناخته می‌شود، یک قهرمان تخیلی جنگی جنگ جهانی دوم و یک فوق جاسوس در زمان حال در کتاب‌های کامیک مارول کامیکس می‌باشد. او توسط تصویرگر جک کربی و نویسنده استن لی خلق شد. فیوری در "گروهبان فیوری و کماندوهای زوزه‌کش او" شماره ۱ام (مه ۱۹۶۳) برای اولین بار به صورت یک فرماندهٔ گروهان نیروی زمینی آمریکایی سیگار به دهان به تصویر کشیده شد.
فیوری مدرن ابتدا به صورت یک مأمور سیا در "چهار شگفت‌انگیز" شماره ۲۱ام (دسامبر ۱۹۶۳) به تصویر کشیده شد. در "داستان‌های عجیب" شماره ۱۳۵ام (دسامبر ۱۹۶۵) نیز به صورت یک جاسوس شبه جیمز باند تبدیل شد که فرماندهی یک سازمان جاسوسی به نام شیلد را بر عهده داشت به عنوان یک رابط بین ابرقهرمانان و سازمان ملل فعالیت می‌کرد. نهایتاً آشکار می‌شود فیوری از یک سری دارو مخصوص به نام فرمول ابدیت استفاده می‌کند که علی‌رغم سن بالاو نزدیک به یک قرن، هنوز به او اجازه فعالیت زیاد را می‌دهد.
فیوری در سری کتاب‌های کامیک زیادی از جمله دنیای متناوب حضور داشت. از او همچنین در چندین فیلم انیمیشنی، برنامه تلویزیونی، بازی ویدئویی که همگی بر اساس کتاب‌های مارول بود استفاده شد. دیوید هسلهاف کسی بود که در سریال تلویزیونی "نیک فیوری: مأمور شیلد" سال ۱۹۹۸ نقش فیوری را بر عهده داشت. ساموئل ال. جکسون نیز فیوری را در "مرد آهنی" (۲۰۰۸) و ادامه آن مرد آهنی ۲ (۲۰۱۰)، ثور و (۲۰۱۱) و انتقام‌جویان (۲۰۱۱)، پنج فیلم نخست از نه گانهٔ دنیای سینمایی مارول، بازی کرد. حتی قبل از اینکه جکسون برای بازی در این نقش دعوت شود، از چهره او برای طراحی نسخه مارول نهایی نیک فیوری استفاده شد. بر اساس رده‌بندی ۱۰۰ قهرمان برتر کتاب‌های کامیک آی جی ان، رتبهٔ ۳۳ام متعلق به فیوری است.
روند سالخوردگی به شدت به وسیلهٔ فرمول ابدیت که توسط دکتر برتهولد استرنبرگ ساخته شده بود، آهسته شده‌است. فیوری اولین کسی بود که در دهه ۱۹۴۰ از این سرم استفاده کرد. او برای حفظ این روند مجبور بود سالها از این دارو استفاده کند. به دلیل مصرف زیاد این سرم و انباشته شدن تأثیر آن، فیوری دیگر نیازی به تزریق مرتب این دارو ندارد. او علی‌رغم سن زیادش، ورزشکار نیز می‌باشد. امروزه به خاطر تعویض خون فیوری، تمام فرمول ابدیت از درون بدنش مکیده شده‌است و طول عمری معمولی دارد. او از طرف چشم چپ مجروح است و این مجروحیت به خاطر چنگ زدن یک گربه در سال ۱۹۹۵ پیش آمده‌است،"Sgt. Fury and his Howling Commandos" #27 (1966) به همین خاطر امروزه او ۹۶٪ از بینایی این چشمش را از دست داده‌است. با وجود پیشنهادهای پزشکان، او هنوز نه آن را تخلیه کرده نه با کمک قطعات مکانیکی آن را تقویت کرده‌است بلکه همیشه آن را با چشم‌بندی، می‌پوشاند.
فیوری در نبردهای مسلحانه و غیرمسلحانه بسیار حرفه‌ای است. او در ارتش (زمان جنگ جهانی دوم) بوکسور سنگین‌وزن بود و کمربند مشکی در تکواندو و کمربند قهوه‌ای در جوجیتسو دارد. فیوری کسی است که کاپیتان آمریکا را در هنرهای رزمی آموزش داده‌است.
فیوری کهنه سربازی است که در جنگ جهانی دوم، جنگ کره و جنگ ویتنام شرکت داشت و در چندین نبرد مخفیانه «که حتی اسمشان را هم نخواهید شنید»، به عنوان یک «مشاور جنگی» حضور داشت. او به عنوان چترباز، رنجر، متخصص تخریب، متخصص وسایل نقلیه (از جمله هواپیما و کشتی) و کلاه سبز تعلیم دیده‌است.
فیوری همچنین به تجهیزات زیادی که توسط مهندسان شیلد تولید شده‌است، دسترسی دارد. او یک یونیفورم شیلد که از کولاری ۹ لایه (که می‌تواند گلوله‌هایی تا کالیبر ٫۴۵ را متوقف کرند) و لباس بتا (نوع سی، که می‌تواند در برابر آتش تا دمای ۹۳۰ درجه سانتی گراد مقاومت کند)، را به تن می‌کند.
به عنوان مدیر شیلد، فیوری اجازه دارد تا به انبارهای تسلیحاتی فوق پیشرفته که شامل وسایل هوایی، زمینی و دریایی؛ تجهیزات و متعلقات زیادی چون لباس ضد گلوله که همگی توسط شیلد ساخته شده‌اند، دسترسی داشته باشد. به خاطر رتبهٔ بالایش در سازمان حتی زمانی که تونی استارک، و بعداً نورمن آزبورن که مدیر شیلد بودند نیز می‌توانست از امکاناتی استفاده کند که هیچ‌کس جز خودش ار وجودشان اطلاع نداشت.
ساموئل ال. جکسون نقش نیک فیوری را در سری فیلم‌های دنیای سینمایی مارول بازی می‌کند.
جکسون همچنین قرارداد بازی در چندین فیلم دیگر را در همین نقش امضاء کرده‌است.
جکسون در دوگانه انتقام جویان جنگ ابدیت نیز در صحنه‌هایی حضور محدود داشته‌است
جکسون همچنین در فیلم سینمایی کاپیتان مارول (سال ۲۰۱۹)به عنوان نقش اول مرد در نقش نیک فیوری ایفای نقش کرده‌است.
همچنین قراراست سریالی با محوریت این شخصیت و بابابازی ساموئل ال جکسون برای شبکه ی دیزنی پلاس ساخته شود.
۱۰۸۰ درجه بهمن ، در سبک ورزشی، اسکیت، توسط شرکت نینتندو سافت‌ویر تکنولوژیNintendo Software Technology تهیه و توسط کمپانی نینتندو در سال ۲۰۰۳ میلادی در اروپا و آمریکای شمالی منتشر گردید. نسخه ژاپنی این بازی در تاریخ ۲۲ ژانویه ۲۰۰۴ عرضه گردید. این بازی ادامه‌ای بر بازی ۱۰۸۰ درجه اسنوبرد است که در سال ۱۹۹۸ برای کنسول نینتندو ۶۴ تولید شده بود.این بازی قادر به پردازش در رزولوشن 480p می‌باشد و همچنین قابلیت پخش صوت به صورت دالبی پرولاجیک، و انجام همزمان حداکثر ۴ بازیباز در حالت شبکه می‌باشد.
گیم پلی این بازی در سبک ورزشی و اسنوبرد می‌باشد. اساس گیم پلی به مانند بازی قبل این سری متکی بر مسابقات اسنوبرد است و در کنار آن با انجام فنون و حرکات نمایشی قابلیت‌های تازه‌ای کسب می‌گردد. در صورت پر شدن نوار موسوم به "ترفند"، بازیباز قابلیت ضربه زنی به حریف و انداختن او را بدست میاورد. هر بازیباز دارای یه تخته اسنوبرد مخصوص است که در طول بازی می‌توان آنهارا آزاد کرده و استفاده نمود. قابلیت انجام بازی در ۱۵ مسیر و سه سطح دشواری متفاوت وجود دارد.
این بازی بر روی دیسک‌های مخصوص شرکت نینتندو، با عنوان "دیسک نوری نینتندو"Nintendo Optical Disc منتشر گردیده. قابلیت پردازش تصویر با رزولوشن 480p و ایجاد صوت به صورت دالبی پرولاجیک و بازی همزمان تا حداکثر ۴ بازیباز در حالت آفلاین و شبکه، از دیگر امکانات فنی این بازی می‌باشند.
این بازی ابتدا قرار بود توسط کمپانی "لفت فیلد پروداکشنز"Left Field Productions و با عنوان "۱۰۸۰ درجه اسنوبوردینگ ۲" ساخته گردد که پس از جدایی این کمپانی، شرکت نینتندو سافت‌ویر تکنولوژی ساخت بازی را به عهده گرفت.
میانگین نمرات سایتها به این بازی نمره ۷۳ از ۱۰۰ است.
مرثیه شرق در رثای پوشکین یا «مرثیه شرق در وفات پوشکین» نام قصیده ایست که میرزا فتحعلی آخوندزاده در واقعه بعد از کشته شدن الکساندر پوشکین سروده‌است. این قصیده در سال ۱۸۳۷ سروده شده و جزء اولین کارهای آخوندزاده می‌باشد. این قصیده بعداً به کمک الکساندر بستوژف، دوست و آموزگار روسی آخوندزاده به زبان روسی ترجمه و در روزنامه Moskovskii Nablyudatel چاپ گردید.
آلیانتس شرکت خدمات مالی آلمانی است، که دفتر مرکزی آن در شهر مونیخ قرار دارد. این شرکت فعالیت‌های اقتصادی فراوانی دارد، اما تمرکز اصلی آن بر ارائه خدمات بیمه معطوف می‌باشد.
در سال ۲۰۱۰ شرکت آلیانتس دوازدهمین شرکت بزرگ خدمات مالی در جهان بود و در فهرست سال ۲۰۱۰ مجله فوربس در رتبه ۲۳ از بزرگترین شرکت‌های جهان قرار داشت.http://www.forbes.com/lists/2010/18/global-2000-10_The-Global-2000_Rank.html
فعالیت‌های اقتصادی آلیانتس، به ۵ بخش تقسیم می‌شوند، که هر بخش تحت یک شرکت تابعه، با مدیریت مستقل، اداره می‌شود. شاخه‌ای از این شرکت که شرکت سرمایه‌گذاری جهانی آلیانتس نام دارد، با سرمایه در گردشی معادل ۱٫۱۳۱ میلیارد یورو، به‌عنوان یکی از ۵ شرکت بزرگ در حوزه مدیریت سرمایه‌گذاری، در جهان شناخته می‌شود.
از شرکت‌های تابعه آلیانتس می‌توان به آلیانتس لایف، پیمکو، آلیانتس فرانسه، فایرمنز فاند و درسدنر بانک اشاره نمود. شرکت آلیانتس در سال ۲۰۰۸ درسدنر بانک را به کومرتس‌بانک فروخت و این دو بانک باهم ادغام شدند، که پس از آن، آلیانتس ۱۴٪ از سهام کومرتس‌بانک را بدست آورد.finanznachrichten.de
دفتر مرکزی شرکت بیمه آلیانتس در شهر مونیخ قرار دارد و سهام آن نیز در بازار بورس نیویورک و بورس فرانکفورت معامله می‌شود. این شرکت هم‌اکنون به‌عنوان سومین شرکت خدمات مالی و بانکداری جهان شناخته می‌شود. از سال ۲۰۰۳ تاکنون، مایکل دیکمان مدیرعامل آلیانتس می‌باشد.
آلیانتس در ۵ فوریه ۱۸۹۰، توسط کارل فون تیمه (اهل ارفورت، که پدرش مدیر تورینگن بود) و ویلهلم فون فینچ (مالک شرکت "فینچ")، در شهر برلین تأسیس شد. نخستین فعالیت این شرکت، در زمینه ارائه خدمات بیمه تصادفات بود. این شرکت در اواخر قرن ۱۹ میلادی نخستین گام برای تبدیل‌شدن به یک شرکت بین‌المللی را با افتتاح شعبه‌ای در شهر لندن آغاز نمود.
سال‌های نخست قرن بیستم مصادف با شکوفایی شرکت آلیانتس بود. در سال ۱۹۰۴ پل ون ناهر سکان رهبری این شرکت را در دست گرفت و در اولین اقدام، شعبه آلیانتس ایالات متحده آمریکا را راه‌اندازی کرد. پس از دست‌یابی به بازار بیمه ایالات متحده، شعبه‌های این شرکت را در چندین کشور دیگر نیز دایر نمود و تا سال ۱۹۱۴ شرکت آلیانتس در کشورهای ایتالیا، هلند، بلژیک، فرانسه، کشورهای حوزه دریای بالتیک و کشورهای حوزه اسکاندیناوی دارای دفاتر خدمات بیمه بود، همچنین به‌عنوان بزرگترین شرکت بیمه آلمان نیز شناخته می‌شد.
در سال ۱۹۱۸ آلیانتس نخستین شرکتی بود که خدمات بیمه خودرو را ارائه کرد. در طول دهه ۱۹۲۰ و دهه ۱۹۳۰ میلادی، توسعه آلیانتس همچنان ادامه یافت و شرکت وارد بازارهای فلسطین، قبرس، عراق، چین، هند شرقی هلند و سری‌لانکا شده بود.
در ۱۹۲۱ پل ون ناهر درگذشت و کورت اشمیت به مدیرعاملی آلیانتس منصوب شد. در ۱۹۲۲ این شرکت برای نخستین بار خدمات بیمه عمر را عرضه کرد. در ابتدای دهه ۱۹۳۰ در پی خریداری شرکت‌های بیمه اشتوتگارت ورین و شرکت فاواگ، سپس ادغام آن‌ها، آلیانتس به بزرگترین شرکت خدمات بیمه اروپا تبدیل شد.
در طول جنگ جهانی دوم ساختمان مرکزی آلیانتس کاملا تخریب شد و دفتر مرکزی آن به مونیخ منتقل گردید. پس از پایان جنگ در سال ۱۹۴۵ به‌علت شکست آلمان و تقسیم آن به دو بخش غربی و شرقی، این شرکت تا مرز ورشکستگی پیش رفت و عملاً تا سال ۱۹۷۹ تنها موفق به خریداری دارایی‌های پیشین خود در ایتالیا و اتریش شده بود، که در زمان شکست آلمان، به نیروهای متفقین واگذار شده بود!
دوران شکوفایی مجدد شرکت آلیانتس از دهه ۱۹۷۰ آغاز شد و در اوایل دهه ۱۹۸۰ آلیانتس به بازارهای بریتانیا، هلند، اسپانیا، برزیل و ایالات متحده آمریکا راه یافته بود. در دهه ۱۹۹۰ آلیانتس با تأسیس شعبه مجارستان خود، عملاً بر ۸ کشور اروپای شرقی و با خریداری شرکت بیمه جنرال دو فرانس، کاملاً بر بازار بیمه اروپا مسلط شد.
در ماه آوریل سال ۲۰۰۱ شرکت آلیانتس اقدام به خریداری ۸۰٪ درصد از درسدنر بانک، به مبلغ ۲۰ میلیارد دلار نمود. در سال ۲۰۰۲ مایکل دیکمان به ریاست آلیانتس آگ منصوب شد. در ۳۱ اوت ۲۰۰۸ کومرتس‌بانک ۶۰٪ درصد از سهام درسدنر بانک را، با مبلغ ۱۴٫۴ میلیارد دلار از آلیانتس خرید. در ژانویه ۲۰۰۹ نیز باقی‌مانده سهام درسدنر بانک توسط کومرتس‌بانک به ارزش ۵٫۵ میلیارد یورو خریداری شد و آلیانتس درازای واگذاری کامل درسدنر بانک، مالکیت ۱۴٪ از سهام کومرتس‌بانک را نیز بدست آورد.
آلیانتس، در بیش از ۷۰ کشور فعالیت‌های اقتصادی دارد. شمار کارکنان این شرکت، بیش از ۱۸۰٫۰۰۰ نفر است. شعبه مرکزی آلیانز در مونیخ، آلمان قرار دارد. آلیانز بیش از ۶۰ میلیون مشتری در سراسر جهان داشته و خدمات این شرکت، شامل: بیمه اموال، بیمه تلفات، بیمه عمر، بیمه بهداشت و درمان می‌باشد. آلیانز همچنین به مدیریت دارایی نیز اشتغال دارد.
آلیانز استرالیا، در عمل در سراسر استرالیا و نیوزیلند فعالیت می‌نماید. این شرکت از طریق شرکت‌های تابعه خود، انواع خدمات بیمه را ارائه می‌دهد.http://www.allianz.com.au
شرکت‌های زیرمجموعه آلیانز استرالیا عبارتند از:
آلیانز در کشور بلژیک، تحت نام آلیانز بلژیک فعالیت می‌نماید. این شرکت پیش‌تر آ.جی. اف بلژیک نام داشت، که در تاریخ ۲۹ نوامبر ۲۰۰۷ به آلیانز بلژیک تغییر نام داد.
آلیانز بانک بلغارستان، واحد تجاری آلیانز در این کشور است، که یک بانک بین‌المللی می‌باشد. دفتر مرکزی آن در شهر صوفیه قرار دارد.
این بانک، در سال ۱۹۹۷ تأسیس شد. در ۱۳ اکتبر ۲۰۰۳ نام بانک، از "بانک تجاری سرمایه‌گذاری بلغارستان"، به آلیانز بانک بلغارستان، تغییر یافت. آلیانز بانک بلغارستان، محصولات خود را در بیش از صد شعبه و دفتر، در سراسر کشور بلغارستان ارائه می‌نماید.
آلیانز در اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی وارد بازار بیمه کانادا شد. شرکت آلیانز از طریق کسب چندین شرکت بیمه آمریکای شمالی، مانند شرکت فایرمنز فاند؛ آمریکا و کانادا و چندین شرکت دیگر، وارد این بازار شد. سپس همه آن‌ها را با هم ادغام کرده و شرکت آلیانز کانادا را تأسیس نمود. آلیانز کانادا پس از چند سال ناکامی در بازار بیمه کانادا، در سال ۲۰۰۴ که این شرکت، تنها ۲٪ از بازار بیمه کانادا را در اختیار داشت، فعالیت‌های خود در این کشور را متوقف کرد؛ ولی دفتر این شرکت، در شهر تورنتو را حفظ نمود.
آلیانز، طیف گسترده‌ای از خدمات بیمه را از طریق شرکت تابعه آلیانز آلمان، در کشور آلمان، ارائه می‌دهد. این شرکت بخش اعظم بازار بیمه این کشور را در اختیار دارد.
آلیانز هند، در درجه اول، از طریق "شرکت بیمه باجاج آلیانز"، که یک سرمایه‌گذاری مشترک بین شرکت آلیانز و شرکت باجاج می‌باشد، فعالیت می‌نماید. باجاج آلیانز، حدود ۱۲۰۰ شعبه در سراسر هند دارد و به ارائه خدمات بیمه، از جمله بیمه‌های سلامت، عمر، کودک و بازنشستگی اشتغال دارد.
آلیانز فعالیت‌های خود را در سال ۱۹۹۳ در اسلواکی آغاز نمود؛ ولی شرکت تابعه اولیه، هرگز قادر به دستیابی به اکثریت بازار بیمه این کشور نبود. سپس در سال ۲۰۰۱ آلیانز، موفق شد؛ "شرکت بیمه اسلواکی" که یک شرکت دولتی بود را خریداری نماید. این شرکت در آن زمان گرفتار سوء مدیریت سیاسی بود، ولی با این حال در حدود ۵۰٪ از بازار بیمه اسلواکی را در اختیار داشت. در حال حاضر آلیانز در کشور اسلواکی در حال رقابت با شرکت‌هایی مثل آکسا و آرگون می‌باشد. پس از ادغام دو شرکت آلیانز و شرکت بیمه اسلواکی، آلیانز توانست بخش اعظم بازار بیمه این کشور را در اختیار بگیرد.
آلیانز مالک شرکت بیمه بریتانیایی، بنام شرکت "کورن‌هیل" می‌باشد، که پس از خریداری کلیه سهام آن، هر دو شرکت با هم ادغام شدند و پس از آن، شرکت تازه تأسیس، به شرکت بیمه "آلیانز کورن‌هیل" تغییر نام داد. سپس در تاریخ ۳۰ آوریل ۲۰۰۷ نام آن به "شرکت بیمه آلیانز" تغییر یافت. آلیانز پیش‌تر مالک کلین‌ورت بنسون بود، زمانی که درسدنر بانک را خریداری نمود، این شرکت را، که از شرکت‌های تابعه این بانک بود، نیز به دست آورد. بعدها آن را با «درسدنر بانک» ادغام کرد و شرکت سرمایه‌گذاری درسدنر کلین‌ورت را تأسیس نمود.
فعالیت‌های شرکت آلیانز به صورت فزاینده‌ای، در حال رشد در بازارهای بیمه ایالات متحده آمریکا، می‌باشد. شرکت‌های تابعه آلیانز، که در ایالات متحده فعالیت می‌نمایند؛ عبارتند از: شرکت بیمه آلیانز آمریکای شمالی، شرکت آلیانز جهانی و شرکت فایرمنز فاند. شرکت بیمه آلیانز آمریکای شمالی نزدیک به ۲۰۰۰ کارمند را در استخدام خود دارد.
بازوی سرمایه‌گذاری آلیانز، در ایالات متحده؛ آجی‌آی (یا سرمایه‌گذاران جهانی آلیانز) است. این شرکت، مالک شرکت مدیریت سرمایه‌گذاری پسیفیک می‌باشد، که معمولاً به نام "پیمکو" شناخته می‌شود.
پیمکو نیز، از دو بخش بنام آرسی‌ام که در مدیریت سرمایه اشتغال دارد و ان‌اف‌جی که مجمع حقوقی صاحبان سهام این شرکت می‌باشد، تشکیل شده‌است.
آلیانز، مالک ورزشگاه آلیانتس آرنا است، که یک استادیوم فوتبال در شمال شهر مونیخ، آلمان می‌باشد. دو تیم فوتبال حرفه‌ای شهر مونیخ، یعنی بایرن مونیخ و مونیخ ۱۸۶۰، از شروع فصل ۲۰۰۵–۲۰۰۶ بازی‌های خانگی خود را، در آلیانز آرنا انجام می‌دهند.
قبل از تأسیس این استادیوم، بایرن مونیخ از سال ۱۹۷۲ و مونیخ ۱۸۶۰ از سال ۱۹۹۰ بازی‌های خانگی خود را در استادیوم المپیک مونیخ انجام می‌دادند.
آلیانتس از سال ۲۰۰۰ به عنوان اسپانسر و سرمایه‌گذار، وارد مسابقات فرمول یک شد. نخست به‌عنوان یک اسپانسر برای تیم؛ ای‌تی‌اندتی ویلیامز اف۱ و از سال ۲۰۱۱ به عنوان اسپانسر تیم مرسدس جی‌پی پتروناس در این مسابقات حضور دارد.
شرکت آلیانتس در شرکت‌های فراوانی دارای سرمایه‌گذاری و سهام می‌باشد. این شرکت‌ها در صنایع مختلفی فعالیت می‌کنند، ولی بخشی از سرمایه‌گذاری‌های آن، که مدیریت کمپانی آلیانتس از آن‌ها به‌عنوان سرمایه‌گذاری‌های استراتژیک یاد می‌کند، به صورت زیر می‌باشند:
پیمکو، شرکت خدمات مالی آمریکایی چندملیتی است، که از شرکت‌های تابعه آلیانتس به‌شمار می‌آید و با سرمایه در گردشی، معادل ۲ تریلیون دلار، به‌عنوان بزرگترین شرکت در زمینه مدیریت سرمایه‌گذاری در جهان شناخته می‌شود.PIMCO Overview
شرکت پیمکو در سال ۱۹۷۱ با سرمایه ۱۲ میلیون دلار، راه‌اندازی شد و در سال ۲۰۰۰ توسط شرکت آلیانتس خریداری گردید. این شرکت اکنون با دارایی ۲۴۲٫۷ میلیارد دلار، مالک بزرگترین صندوق سرمایه‌گذاری مشترک در جهان می‌باشد.PIMCONon-members: Look at it this way: The euro crisis is a threat to non-members too, by The Economist, 12 Nov 2011. دفتر مرکزی شرکت پیمکو در شهر نیوپورت بیچ، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا قرار دارد.
آلیانتس فرانسه، شرکت بیمه فرانسوی است، که در سال ۱۸۱۸ تحت نام "شرکت بیمه عمومی فرانسه" (به‌اختصار: ای‌جی‌اف) تأسیس گردید. اکثریت سهام این شرکت در سال ۱۹۹۸ توسط شرکت آلیانتس خریداری شد و تا ماه ژوئیه سال ۲۰۰۷ آلیانتس، مالکیت ۱۰۰٪ درصد سهام ای‌جی‌اف را بدست آورد. سپس نام شرکت را به آلیانتس فرانسه تغییر داد، که در پی آن این شرکت از فهرست بازار بورس اوراق بهادار پاریس خارج شد.
اویلر هرمس، شرکت خدمات مالی فرانسوی چندملیتی است، که تمرکز اصلی آن، در حوزه بیمه بوده و طیف وسیعی از خدمات بیمه عمر، بیمه اتکایی و غیره را ارائه می‌نماید. شرکت اویلر هرمس در سال ۱۸۹۳ تأسیس گردید و در سال ۱۹۲۷ توسط شرکت بیمه فرانسوی ای‌جی‌اف خریداری شد. در ۱۹۹۷ در پی خریداری ای‌جی‌اف توسط شرکت آلیانتس، اویلر هرمس نیز به یکی از شرکت‌های تابعه آلیانتس تبدیل شد.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر پاریس قرار دارد و سهام آن در بازار بورس یورونکست پاریس معامله می‌شود. شرکت اویلر هرمس در حال حاضر دارای عملیات در ۵۴ کشور جهان می‌باشد.
کومرتس‌بانک، بانک بین‌المللی است، که پس از دویچه بانک، دومین بانک بزرگ در کشور آلمان به‌شمار می‌آید. شعبه مرکزی کومرتس‌بانک، در شهر فرانکفورت، آلمان قرار دارد و بخش عمده سهام آن، متعلق به شرکت‌های «آلیانتس» (۲۵٪)، «اتات آلماگنه» (۱۴٪) و «جنرالی گروپ» (۸٫۸۰٪) می‌باشد.
از تاریخ ۲۹ آوریل ۲۰۰۳ تاکنون مایکل دیکمان به‌عنوان مدیر عامل اجرایی آلیانتس فعالیت می‌نماید. از ۹ مه ۲۰۱۲ هلموت پیرلت نیز رئیس هیئت مدیره این شرکت می‌باشد.
در فهرست زیر اسامی کلیه مدیرعامل‌های آلیانتس و سال‌های فعالیت هر یک، از آغاز فعالیت این شرکت، تاکنون ذکر شده‌است.
واسیلی میخائیلوویج بلوخین سرلشکر ارتش سرخ اتحاد جماهیر شوروی و سردژخیم پلیس مخفی اتحاد شوروی در طول دهه ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ میلادی بود. وی مجری مستقیم اجرای اعدام‌های گسترده مخالفین سیاسی ژوزف استالین، در کارزاری از سرکوب معروف به «تصفیه کبیر» بود. او دو مرتبه در سال‌های ۱۹۳۷ و ۱۹۴۱ میلادی، مفتخر به دریافت «نشان شجاعت» و «نشان روبان سرخ» شد.
گنریخ یاگودا و نیکلای یژوف به عنوان رؤسای کمیساریای خلق در امور داخلی که در بالاترین سطح اجرایی، وظیفه سرکوب و تصفیه‌های مورد نظر ژوزف استالین را بر عهده داشتند،«استالین مثل فیس‌بوک بود!»، بی‌بی‌سی فارسی پس از آن‌که خود در تصفیه درونی به جرم «دشمنی با خلق»دستکاری عکس، در خدمت سیاست و مذهب، بی‌بی‌سی فارسی دستگیر و محکوم شدند، به دست واسیلی بلوخین اعدام شدند.
واسیلی بلوخین در تاریخ ۴ آوریل ۱۹۴۰ میلادی، به حکم محرمانه ژوزف استالین که بعدها به «دستور ۰۰۴۸۵» معروف شد، اقدام به اعدام ۷۰۰۰ افسر لهستانی کرد که به اسارت ارتش سرخ در آمده بودند. اجرای حکم طی مدت ۲۸ شب متوالی انجام گرفت.Remnick 1994, p. 5.Sanford 2005, p. 102.
سینما شیرین آبادان که با قدمتی ۸۰ ساله یک از چندین سینماهای آبادان در قبل از انقلاب می‌باشد در سال ۱۳۱۰ در دوره پهلوی اول با ظرفیت بیش از ۷۰۰ نفر توسط بخش خصوصی و یک تاجر هندی ساخته شد سینما شیرین تنها سینمای غیردولتی در آن زمان بود. این سینما در مرکز تجاری شهر آبادان در منطقه امیری خیابان منتظری (شاپور سابق) قرار دارد.
سینما شیرین در دوره ساخت خود نخستین سینمای مجهز آبادان به شمار می‌رفت که دو طبقه سر پوشیده و یک سالن نمایش تابستانی داشت.
پس از جنگ جهانی دوم، با افزودن دو طبقه دیگر به ساختمان، این سینما به بزرگترین سینمای ایران تبدیل شد.
سینما شیرین بعد از انقلاب به فعالیت خود ادامه داد اما با شروع جنگ عراق علیه ایران تعطیل شد و مثل بیشتر سینماهای آبادان هیچ وقت مجدداً راه اندازی نشد و در اثر جنگ خسارت‌هایی هم به این سینما وارد شد.
سینما شیرین آبادان در تاریخ ۱۷ خرداد سال ۸۵ به شماره ۱۵۶۲۶ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.
این سینما که در اختیار بخش خصوصی بود با هماهنگی‌ها و رایزنی برای جلوگیری از تخریب و همچنین حفظ این اثر فرهنگی و تاریخی به تملک سازمان میراث فرهنگی و گردشگری درآمد.
سینما شیرین آبادان نخستین ساختمان سه طبقه در خاورمیانه بوده‌است که به عنوان یکی از آثار فرهنگی تاریخی به شمار می‌رود.http://www.farsnews.ir/newstext.php?nn=8708120813
حرکت انصار ایران گروه ستیزه‌جو شبه‌نظامی و یکی از شاخه‌های منشعب‌شده از گروه جندالله است. این گروه پس از دستگیری عبدالمالک ریگی و انفعال در میان سایر اعضاء این گروه، به وجود آمده و در آذر ۱۳۹۰ اعلام موجودیت نموده‌است. حرکت انصار نخستین عملیات خود را در ۲۸ مهر ۱۳۹۱ به انجام رساندند و در طی آن ۲ بسیجی کشته شدند که آن را استون-۱ نامگذاری کردند.