moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
جناح لزوم تشکیل پاکستان را در ۱۹۴۰ در سخنرانی معروف خود تدوین نمود. در سال۱۹۴۶ کشتار فجیعی بین مسلمانان و هندوها درگرفت و احزاب مختلف هم نتوانستند آرامش را برقرار کنند و در نهایت گاندی برای جلوگیری از خونریزی با طرح تقسیم هندوستان و استقلال پاکستان موافقت کرد. سرانجام مونت باتن نایب‌السلطنه بریتانیا این طرح را به تصویب رساند و در ۱۵ اوت ۱۹۴۷ پاکستان استقلال یافت.
جناح در حدود ۱۳ماه در رأس حکومت پاکستان قرار داشت و خط مشی کلی سیاست خارجی آن را مشخص کرد. جناح همیشه در پی حل مسئله کشمیر برای ایجاد روابط دوستانه با هندوستان بود. او همچنین بر آزادسازی فلسطین اصرار می‌ورزید.
جناح از همه مسلمانان به نیکی یاد می‌کرد و آنان را به سوی وحدت و تشکیل امت اسلامی فرا می‌خواند. او از مسلمانان مصر، اندونزی، عربستان، ایران، افغانستان می‌خواست که برای همکاری و مساعدت با هم تلاش کنند. او بر اتحاد همه مسلمانان اصرار داشت و همواره بر این امر تأکید می‌کرد. او قدرت جهان اسلام را منوط به همبستگی دولتها و ملت‌های اسلامی می‌دانست و می‌گفت: «وظیفه ماست که به برادران (و خواهران) مسلمانمان در هر جای دنیا کمک کنیم، از چین تا پرو، چرا که اسلام به ما توصیه می‌کند تا وظیفه خود را برای نجات برادران مسلمان خود ادا نماییم».
جناح در منظر بزرگان: جناح سمبل مبارزه عقلانی و مذهبی مسلمانان است و به همین دلیل به او لقب قائد اعظم دادند. گاندی او را سرسخت‌ترین فرد ملی و مایه امید هند خطاب می‌کرد، اقبال لاهوری او را منجی مسلمانان هند و حتی منجی تمام هندوستان می‌دانست. علاوه بر این‌ها افرادی مثل زوار زیدی، استنلی ولپرت، بیورلی نیکولس و…، از جناح به عنوان فردی سیاست‌مدار، فعال سیاسی، وفادار و صادق به مردم، با انصاف نسبت به دیگران و انسانی حقوق دان و باسواد یاد کرده‌اند.
جناح از سال ۱۹۳۰ از بیماری سل رنج می‌برد؛ تنها خواهر او و چند نفر دیگر نزدیک به او از وضعیت او آگاهی داشتند. وی معتقد بود که آگاهی عموم از بیماری‌های ریه او به لحاظ سیاسی به جایگاهش صدمه می‌زند. خواهر وی فاطمه جینا بعداً نوشت: او حتی در اوقات پیروزی خود، شدیداً بیمار بود… او به طرز دیوانه واری برای تقویت پاکستان کار می‌کرد و البته او کاملاً سلامت خود را نادیده می‌گرفت. درحالی که سلامت وی بدتر می‌شد، او در خانه دولتی در کراچی، جایی که فقط او، فاطمه و خادمان اجازه داشتند، به مدت طولانی‌تر استراحت کرد.
جناح در ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۸ در خانه خود در کراچی در سن ۷۱ سالگی، بیش از یک سال پس از استقلال پاکستان، درگذشت.
جواهر لعل نهرو، نخست‌وزیر هند، در مورد مرگ جناح اظهار داشت: «من در سال‌های گذشته بسیار تحت تأثیر او قرار گرفتم، تنها غم و اندوه زیادی برای همه است… او در تلاش خود موفق شد و هدف خود را به دست آورد، اما با چه هزینه ای و با چه تفاوت‌هایی از آنچه که تصور کرده بود.»
جناح در ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۸ در حالی که هند و پاکستان در حال عزاداری رسمی بود، به خاک سپرده شد. یک میلیون نفر برای مراسم تدفینش جمع شدند.
نام آرامگاه جناح در کراچی مزار قائد اعظم است (که لقب جناح می‌باشد).
در ایران شخصیت جناح و فعالیت‌های او مورد علاقه است تا جاییکه یک بزرگراه در غرب تهران به نام او بزرگراه محمد علی جناح نامگذاری شده است.
بجایه نام استان ششم از استان‌های کشور الجزایر است.
مدیه نام استان بیست‌وششم از استان‌های کشور الجزایر است.
مُستَغانِم یکی از شهرهای کشور الجزایر است. این شهر مرکز استان مستغانم است.
این شهر بندری ۱۳۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و بر کرانه خلیج ارزیو در ساحل مدیترانه واقع شده‌است.
ورقله نام استان سی‌ام از استان‌های کشور الجزایر است.
البَیَض نام استان سی‌ودوم از استان‌های کشور الجزایر است.
این استان دارای ۹ شهرستان و ۲۲ دهستان است.
جمعیت این استان ۲۳۶٬۳۳۰ نفر و مرکز آن شهر البیض است.
الیزی (به عربی: ولایة اليزي) نام استان سی‌وسوم از استان‌های کشور الجزایر است. ایلیزی استانی بزرگ در شرق الجزایر است که همنام با مرکز آن است. از شمال با استان ورقله، از شمال شرقی با تونس، از شرق با لیبی، از جنوب با استان جانت و از غرب با استان عین صالح و استان تمنراست همسایه است. بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸، این استان دارای جمعیت ۵۲۳۳۳ نفر و نرخ رشد سالانه ۴/۵‍‍٪ بود. این استان در سال ۱۹۸۴ از استان ورقله جدا شد. در ژانویه ۲۰۱۳، یک بحران گروگانگیری در یک تاسیسات گاز طبیعی در نزدیکی ان امیناس رخ داد.
تِبِسّه نام استان دوازدهم از استان‌های کشور الجزایر است.
تیارت نام استان چهاردهم از استان‌های کشور الجزایر است. مرکز آن شهر تیارت است.
این استان در شمال غربی کشور واقع شده و آن را مرکز تپه‌های غرب می‌نامند.
نام این منطقه در زبان بربری کهن تیهرت بود که به معنای باشکوه است. گونه‌های دیگری از این نام به صورت تاهرت، تاقدمت، تاغزوت، تنقارتیا… نیز رواج داشته‌اند.
تیارت پایتخت رستمیان بود و در دوره این دودمان اهمیت راهبردی زیادی به عنوان یک بازار در مسیر صحراگذر آفریقا پیدا کرد و یهودیان چندزبانه در تیارت بازرگانی پررونقی را با کاروان‌ها برقرار کردند.
بازرگانان و مبلغان مذهبی با گذر زمان از تیارت به سوی جنوب پایگاه‌های تجاری ایجاد کرده و در آن مناطق کیش اباضی را گسترش دادند.http://www.algeria.com/blog/the-rustamid-dynasty-of-algeria?amp
استان تیزی وزو نام استان پانزدهم از استان‌های کشور الجزایر است.
این استان ۲۱ شهرستان و ۶۷ ناحیه شهری دارد.
مرکز این استان، شهر تیزی وزو است.
سکیکدهیکی از استان‌های کشور الجزایر است که در نوار ساحلی شرقی مدیترانهٔ این کشور قرار دارد.
قالمه نام استان بیست‌وچهارم از استان‌های کشور الجزایر است.
عنابه نام استان بیست‌وسوم از استان‌های کشور الجزایر است.
سیدی بلعباس نام استان بیست‌ودوم از استان‌های کشور الجزایر است.
جیجل نام استان هیجدهم از استان‌های کشور الجزایر است.
زبان سواحِلی (به سواحلی: Kiswahili، کِسوَحِیلِ) عضوی از خانوادهٔ زبان‌های بانتو و زبان مادری اقوام سواحلی است. سواحلی همچنین زبان میانجی منطقه دریاچه‌های بزرگ و سایر بخش‌های شرق و جنوب آفریقا، شامل تانزانیا، اوگاندا، رواندا، بوروندی، کنیا، بخش‌هایی از مالاوی، سومالی، زامبیا، موزامبیک و جمهوری دموکراتیک کنگو است.Prins 1961 گاه زبان قمری که در جزایر اتحاد قمر رایج است نیز به عنوان گویشی از آن برشمرده می‌شود، گرچه سایر پژوهشگران آن را زبانی متمایز در نظر می‌گیرند.Nurse and Hinnebusch, 1993, p.18 شنگ مخلوطی از سواحلی و انگلیسی است که در کنیا و بخش‌هایی از اوگاندا سخن گفته می‌شود.
شمار دقیق سخنگویان سواحلی، اعم از بومی یا زبان دوم، ناشناخته و طبق برآوردهای مختلف، از ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلیون نفر متغیر است. سواحلی زبان ملی کنگو، کنیا، تانزانیا، اوگاندا و سودان جنوبی است. شیکومور (قمری)، زبان رسمی قمر و شیمائوره، زبان رایج در مایوت، نیز به سواحلی مرتبطند.Nurse and Hinnebusch, 1993 سواحلی همچنین یکی از زبان‌های کاری اتحادیه آفریقا است و رسماً به عنوان زبان میانجی جامعه شرق آفریقا نیز پذیرفته شده‌است. در سال ۲۰۱۸، آفریقای جنوبی آموزش سواحلی در مدارس این کشور را به عنوان یک درس اختیاری از سال ۲۰۲۰ قانونی کرد.
حدود ۲۰٪ از واژگان سواحلی وام‌واژه هستند که بیشتر از عربی و تا حدود کمتری از هندی، پرتغالی، مالایی و انگلیسی وارد این زبان شده‌اند.Prins, A.H.J. 1961. The Swahili-Speaking Peoples of Zanzibar and the East African Coast (Arabs, Shirazi and Swahili). Ethnographic Survey of Africa, edited by Daryll Forde. London: International African Institute. سواحلی در گذشته به خط عربی نوشته می‌شد که امروزه الفبای لاتین جای آن را گرفته‌است.
نام سواحلی از واژه عربی "ساحل" و جمع آن "سواحل" به معنای «کرانه» آمده‌است و "سواحلی" به معنای «مربوط به سواحل و کرانه‌ها» است. در سواحلی نام زبان به صورت "Kiswahili" یا "کی‌سواحیلی" است.
پیشینه سواحلی به مردم بانتو ساحل شرق آفریقا می‌رسد و میان سواحلی و دیگر زبان‌های بانتوی منطقه اشتراکات فراوانی وجود دارد. سواحلی بسیاری از دستور زبان، واژگان و واج‌های خود را از زبان ساباکی به ارث برده‌است. طبق پژوهش‌های توماس اسپیر در کتاب "بازنگری تاریخ ابتدایی سواحلی" ۷۲–۹۱٪ از واژگان روزانه سواحلی از زبان ساباکی (که به عنوان زبان مادر سواحلی گزارش می‌شود) به ارث رسیده‌است، در حالی که در آن ۴–۱۷٪ وام‌واژه از دیگر زبان‌های آفریقایی و فقط ۲–۸٪ وام‌واژه از زبان‌های غیرآفریقایی بود و وام‌واژگان عربی ۲–۸٪ واژگان کل را تشکیل می‌دادند. با این حال ادعا می‌شود که حدود ۲۰٪ از واژگان سواحلی وام‌واژه، بیشتر از عربی، و تا حدود کمتری از فارسی، هندی، پرتغالی، مالایی و انگلیسی، گرفته شده‌اند.
کهن‌ترین اسناد یافت‌شده به زبان سواحلی نامه‌هایی است که در کیلوا در سال ۱۷۱۱ به خط عربی نوشته شده و برای پرتغالی‌های موزامبیک و متحدان محلی آن‌ها ارسال شده‌است. نامه اصلی در بایگانی تاریخی گوا، هند حفظ شده‌است.
قدرت‌های مختلف استعمارگری که در سواحل آفریقای شرقی حکمرانی می‌کردند، در رشد و گسترش سواحلی نقش داشتند. با ورود اعراب به شرق آفریقا، آن‌ها از سواحلی به عنوان زبان تجارت و همچنین برای آموزش اسلام به مردم محلی بانتو استفاده کردند. به همین دلیل سواحلی ابتدا با الفبای عربی نوشته می‌شد. تماس‌های بعدی با پرتغالی منجر به افزایش واژگان زبان سواحلی شد. با تصدی شرق آفریقا توسط آلمان در پی کنفرانس برلین، سواحلی در سطح نهادی رسمیت یافت. آلمانی‌ها پس از دیدن گستردگی سواحلی، آن را به عنوان زبان رسمی مورد استفاده در مدارس رسمیت دادند و سامانه نوشتاری آن را از عربی به لاتین تغییر دادند. پس از جنگ جهانی اول، انگلیس آفریقای شرقی آلمان را به دست گرفت. انگلیسی‌ها نیز تصمیم گرفتند که سواحلی را به عنوان تنها زبان سراسر منطقه آفریقای شرقی تعیین کنند (اگرچه در شرق آفریقا بیشتر از انگلیسی و زبان‌های مختلف نیلی و بانتو استفاده می‌شد و سواحلی بیشتر به سواحل محدود می‌شد). در ژوئن ۱۹۲۸، یک کنفرانس میان‌سرزمینی با حضور نمایندگان کنیا، تانگانیکا، اوگاندا و زنگبار در مومباسا برگزار شد. طی آن گویش زنگبار به عنوان سواحلی معیار انتخاب شد و املای استاندارد سواحلی نیز به تصویب رسید.
سواحلی زبان نخست مردم بسیاری در مناطق ساحلی تانزانیا و زبان دوم ده‌ها میلیون نفر در کشورهای پیرامون دریاچه‌های بزرگ (کنیا، اوگاندا و تانزانیا) است. در مناطق داخلی تانزانیا، سواحلی با لهجه‌ای تحت تأثیر زبان‌ها و گویش‌های محلی تکلم می‌شود و زبان اول مناطق شهری و زبان دوم مناطق روستایی به‌شمار می‌رود. سواحلی و زبان‌های نزدیک به آن توسط جمعیت‌های کوجکی در بوروندی، اتحاد قمر، مالاوی، موزامبیک، زامبیا و رواندا نیز گویش می‌شود.Nurse & Thomas Spear (1985) "The Swahili" این زبان تا قرن بیستم در قسمت‌های جنوبی سواحل دریای سرخ نیز فهمیده می‌شد.Adriaan Hendrik Johan Prins (1961) "The Swahili-speaking Peoples of Zanzibar and the East African Coast." "(Ethnologue)" شمار کل گویشوران سواحلی بین ۱۲۰ تا ۱۵۰ میلیون نفر عنوان شده‌است.(2005 World Bank Data).
سواحلی معیار دارای پنج واکه است: /ɑ/، /ɛ/، /i/، /ɔ/، و /u/. کشش واکه نیز در سواحلی رخ می‌دهد و برای آن در نوشتار از دو واکه استفاده می‌شود؛ برای نمونه "kondoo" به معنای «گوسفند».
همخوان‌های سواحلی نیز به شرح زیرند:
سواحلی نقش عمده‌ای در گسترش اسلام و مسیحیت در آفریقای شرقی داشته‌است. اعراب همزمان با ورودشان به شرق آفریقا، اسلام را بدین منطقه آوردند و مدرسه‌هایی را برای آموزش اسلام به بومیان راه‌اندازی کردند که از سواحلی برای این کار استفاده می‌کردند. با افزایش حضور اعراب، بومیان بیشتری به اسلام گرویدند و به آن‌ها با زبان سواحلی آموزش داده شد.
از زمان ورود اروپاییان به آفریقای شرقی، مسیحیت در شرق آفریقا مطرح شد. در حالی که اعراب بیشتر در مناطق ساحلی مستقر بودند و در همین مناطق به اسلام تبلیغ می‌پرداختند، مبلغان مذهبی اروپایی برای گسترش مسیحیت بیشتر به مناطق داخلی می‌رفتند. از آن‌جا که نخستین مراکز تبلیغی شرق آفریقا در مناطق ساحلی بود، مبلغان از سواحلی برای گسترش مسیحیت استفاده کردند زیرا شباهت‌های زیادی با بسیاری از سایر زبان‌های بومی منطقه داشت.
در طول مبارزه برای استقلال تانگانیکا، از سواحلی به عنوان زبان سازماندهی توده‌ای و جنبش سیاسی استفاده می‌شد. در این دوران سواحلی زبان اعلامیه‌ها و پیام‌های رادیویی برای تجمع مردم برای مبارزه بود. پس از استقلال تانزانیا، سواحلی به عنوان زبان ملی پذیرفته شد. تانزانیایی‌ها تا به امروز، به سواحلی افتخار می‌کنند، به خصوص اینکه از آن برای متحد کردن بیش از ۱۲۰ قبیله در سراسر تانزانیا استفاده شد. سواحلی عامل تقویت‌کننده همبستگی در میان مردم تانزانیا و هویت اصلی آن‌ها است.
سواحلی امروزه به الفبای لاتین نوشته می‌شود و برای آن چندین دونگاره برای صداهای بومی، "ch", "sh", "ng" و "ny" وجود دارد؛ "q" و "x" استفاده نمی‌شوند و "c" نیز به جز در دونگارهٔ "ch" کاربردی ندارد. چندین دونگاره نیز برای صداهای عربی وجود دارد که بسیاری از سخنگویان خارج از مناطق قومی سواحلی در تمایز آن‌ها مشکل دارند.
این زبان در گذشته به خط عربی نوشته می‌شد. آثار ادبی متعددی به این خط نوشته شده‌است. با رسمیت یاتن الفبای لاتین و گسترش آن، خط عربی سواحلی بسیار تحلیل رفت و کاربرد آن بسیار کم شد. با این وجود رسم نوشتن به الفبای عربی هنوز موجود است.Mutiua, Chapane. “Swahili Ajami: An Introduction. ” Hypotheses, October 7, 2020. https://ajami.hypotheses.org/1089 (Archive. از نیمهٔ دوم قرن ۱۹ میلادی به این سو، پروسهٔ سواحلی‌سازی و استانداردسازی خط عربی شروع شد. از اولین تلاشها در این راستا، به آثار «م‌عالم سیکوجوئه» (Mwalimu Sikujua، معَلِّمُ سِکُجُؤَ) می‌توان اشاره کرد. اما گسترش یک گونهٔ استاندارد بومی الفبای عربی سواحلی با شروع سلطهٔ استعماری بریتاینا و آلمان بر سواحل شرق آفریقا دچار کندی شد. الفبای عربی در آفریقای خاوری آلمان (تانزانیا و زنزیبار) و تا حد کمتری در آفریقای خاوری بریتانیا (کنیا) سرکوب شد. با این وجود، آمارگیریهای میدانی در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ میلادی نشان‌دهندهٔ این بود که در مناطق روستایی، سواد خواندن و نوشتن به خط عربی بسیار بیشتر از خط لاتین سواحلی است (به دلیل فراگیری کلاسهای آموزش قرآن). اما، همین آمارگیریها نشان داد که اغلب مردم محافظه‌کار بوده و الفبای دست‌نخوردهٔ عربی را به الفبای استانداردسازی شده، مثل الفبای «م‌عالم سیکوجوئه» ترجیح می‌دادند.Omar, Y. A. , & Frankl, P. J. L. (1997). An Historical Review of the Arabic Rendering of Swahili Together with Proposals for the Development of a Swahili Writing System in Arabic Script (Based on the Swahili of Mombasa). Journal of the Royal Asiatic Society, 7(01), 55–71. doi:https://doi.org/10.1017/S1356186300008312 علاوه بر این، در قراردادهای املایی بین شهرها و نویسندگان نیز اختلافاتی وجود داشت، برخی کاملاً مشابه اما برخی دیگر به اندازه‌ای متفاوت بودند که درک معنا را سخت می‌کردند.
در الفبای عربی، سه حرکت برای نشان دادن واکه‌ها وجود دارند. این سه حرکت در سواحلی نیز موجودند. در الفبای سواحلی، فتحه صدای [a]، کسره صدای [i]، و ضمه صدای [u] می‌دهد. دو حرکت جدید در این زبان، «کسرهٔ ایستاده» (kasiri ya kusimama کَسِیرِ یَ کُسِمَامَ) (◌ٖ) که صدای [e] و ضمهٔ برعکس (dhuma ya kupindua ضُومَ یَ کُپِنْدُؤَ) (◌ٗ) که صدای [o] می‌دهد می‌باشند. این دو حرکت در نوشتار وداد (الفبای عربی برای نوشتن زبان سومالیایی) نیز موجودند.
چندین همخوان سواحلی در الفبای عربی معادلی نداشتند. سابقاً به جای آن نزدیکترین صدای عربی جایگزین شد. این نه تنها به معنای این بود که یک حرف اغلب نشان‌دهنده بیش از یک صدا بود، بلکه برای هر صدا نیز انتخاب‌های متفاوتی انجام داده شده بود. اما در پروسهٔ استانداردسازی، با الهام از الفبای فارسی، اردو، و همین‌طور سایر الفباهای عربی زبان‌های آفریقایی، حروف جدید و همین‌طور دونگارههای جدید معرفی شدند.
از شناخته شده‌ترین و بروزترین این تلاش‌ها کار زبان‌شناس اهل مومباسا، شیخ یحیی علی عمر در سال ۱۹۹۷ بوده‌است. الفبای تنظیم شده توسط «معلم شیخ یحیی علی عمر» (یحیی عمر) بر اساس لهجهٔ شهر مومباسا می‌باشد. در این الفبا حروف هم‌خوانی وجود دارد که صداهایی را بازتاب می‌دهند که در سایر لهجه‌های سواحلی الزاماً وجود ندارند. در الفبای وی ۴۸ حرف وجود دارد. یحیی عمر دونگارهها را به عنوان حرف مستقل شمارده‌است.
قواعد نوشتار الفبای عربی با قواعد نوشتار الفبای لاتین تفاوت‌هایی دارد. از نکات مهم الفبای عربی این است که تفاوت بین صداهای «م» ساکن (تلفظ مانند [m̩ɓ]) و صدای «م» پیش‌دماغی (تلفظ مانند [ᵐb]) رعایت شده‌است. صدای «م» ساکن در اسم‌های از کلاس اول (کلاس m-wa)برای یادگیری کلاس‌های اسم‌ها در زبان سواحلی، به این ویدئوی آموزشی به زبان فارسی رجوع کنید https://www.youtube.com/watch?v=kNaPhsjP9gs دیده می‌شوند. صدای «م» پیش‌دماغی به‌طور مثال در اسم‌های از کلاس نهم (کلاس n) که با حروف هم‌خوان خاصی مانند «ب» شروع می‌شوند دیده می‌شوند. در این اسم‌ها، در نوشتار لاتین، به تبعیت از حفظ تلفظ واژگان، حرف «ن» به «م» تبدیل می‌شود. اما در نوشتار عربی، به تبعیت از دستور زبان، حرف «ن» حفظ می‌شود. در نتیجه، برگرداندن واژگانی که با «mb» شروع می‌شوند از الفبای لاتین به الفبای عربی نیاز به توجه به این موضوع دارد. به‌طور مثال "mbrazil" به معنای شخص برزیلی، از کلاس اول اسم‌ها، به صورت مْبرَزِل نوشته می‌شود. اما، واژهٔ "mbazi" به معنای لوبیا، از کلاس نهم اسم‌ها، به صورت نْبَازِ نوشته می‌شود.
در نوشتار خط عربی، با تبعیت از لهجهٔ مومباسا، بین صداهای غیر بازدمی و صداهای بازدمی (هم‌خوان‌هایی که ادا با بازدم هوا، صدای ه دارند) تفاوت قائل شده‌است. به مانند الفبای اردو، برای نشان دادن این مسئله، از حرف «ه» دو چشمه (ه) استفاده می‌شود.
همین‌طور، با تبعیت از لهجهٔ مومباسا، در نوشتار عربی، بین حروف [t] و [d] دندانی و لثوی تفاوت وجود دارد. برای نشان دادن هم‌خوان‌ّهای دندانی، از همان حروف «ت» برای صدای [t̪] و «د» برای صدای [d̪] استفاده می‌شود. برای حروف لثوی، با الهام گرفتن از الفبای اردو، بر روی این دو حرف، یک «ط» کوچک قرار می‌گیرد. (از لحاظ تاریخی، این «ط» ربطی به حرف «ط» ندارد و در نتیجهٔ سریع نوشتن با دست حروف چهار نقطه‌ای می‌باشد) از حرف «ٹ» برای صدای [t] و از حرف «ڈ» برای صدای [d] استفاده می‌شود. باید توجه داشت که کاربرد و تلفظ این دو حرف با کاربرد و تلفظ آنها در الفبای اردو متفاوت است.
متأسفانه، ابزارهای آنلاین که برای برگردان خودکار متون از لاتین به عربی وجود دارند، قابلیت تشخیص این مسائل را ندارند.
ادبیات به زبان سواحلی، در قالب اشعار حماسی شکل گرفته‌است. این اشعار از فرهنگ و ادب اسلامی مایه گرفته‌اند و دربارهٔ زندگانی محمد، پیامبر اسلام، علی بن ابی طالب و حسین بن علی سروده شده‌اند.
ابن حاجب غسّانی نیز اشعاری غیر مذهبی سرود. شیخ امری عابدی و ماتیاس مِنیمپالا از شاعران برجستهٔ سواحلی زبان در قرن بیستم‌اند. نویسندگانی مانند دیوید دیوا و عُمَر شریف، آثاری بر پایهٔ افسانه‌ها و اسطوره‌های سنتی شرق در این زبان آفریدند.
شَبان روبِرت، بزرگ‌ترین نویسندهٔ مسلمان و معاصر در زبان سواحلی است که داستان‌های تربیتی نوشت. او آغازگر مقاله‌نویسی به این زبان است. در دورهٔ معاصر رمان‌ها و داستان‌های پلیسی نیز به زبان سواحلی نوشته شده‌است.
در زبان سواحلی، برخی واژه‌ها با گویش بندریِ فارسی بسیار نزدیک و هم‌معنی هستند؛ مانند:
در اصطلاحات دریانوردی و لنج‌داری و مراسم زار واژه‌های فارسی بیشتری وجود دارد.
زبان‌های بانتو گروهی متشکل از حدود ۵۰۰ زبان است که در گستره وسیعی از آفریقای سیاه توسط بانتوها گویش می‌شوند. این زبان‌ها شاخه‌ای از خانوادهٔ زبان‌های نیجر-کنگو هستند. گسترهٔ پراکندگی این زبان‌ها باعث شده‌است که این گروه با حدود ۳۱۰میلیون گویشور پرکاربردترین گروه زبان‌های بومی در آفریقا باشد.
تعداد کل سخنگویان بانتو در اواسط سال ۲۰۱۰ حدود ۳۵۰ میلیون نفر تخمین زده شد که تقریباً برابر با ۳۰٪ از کل جمعیت آفریقا و ۵٪ از جمعیت کل جهان بود.Total population cannot be established with any accuracy due to the unavailability of precise census data from Sub-Saharan Africa. A number just above 200 million was cited in the early 2000s (see for a 2007 compilation of data from Ethnologue، citing 210 million). Population estimates for West-Central Africa were recognized as significantly too low by the United Nations Department of Economic and Social Affairs in 2015 (). Population growth
in Central-West Africa as of 2015 is estimated at between 2.5% and 2.8% p.a. , for an annual increase of the Bantu population by about 8 to 10 million. زبان‌های بانتو به‌طور گسترده در جنوب شرق کامرون، سرتاسر مرکز، جنوب شرق و جنوب آفریقا تکلم می‌شوند. حدود یک ششم سخنگویان بانتو، و حدود یک سوم زبان‌های بانتو، در جمهوری دموکراتیک کنگو یافت می‌شوند (حدود ۶۰ میلیون سخنگو در سال ۲۰۱۵).
زبان سواحلی پرسخنگوترین زبان بانتو است؛ گرچه بیشتر سخنگویانش از آن به عنوان زبان دوم استفاده می‌کنند (نخست: ۱۶ میلیون، دوم: ۸۰ میلیون در ۲۰۱۵)."Swahili", "Ethnologue" (18th ed. , 2015): "47,000,000 in Tanzania, all users. L1 users: 15,000,000 (2012), increasing. L2 users: 32,000,000 (2015 D. Nurse). Total users in all countries: 98,310,110 (as L1: 16,010,110; as L2: 82,300,000)." دیگر زبان‌های بزرگ بانتو زولو، با ۲۷ میلیون (۱۵٫۷ میلیون دوم) و شونا با ۱۱ میلیون سخنگو هستند. "اتنولوگ" دو گویش نزدیک رواندایی و روندی را جدا از هم می‌شمرد، که اگر با هم در نظر گرفته شوند، حدود ۲۰ میلیون سخنگو دارند.
زبان‌های مهم از خانواده بانتو عبارت‌اند از:
نمودار درختی ساده شاخه‌های بانتو توسط گرولموند (۲۰۱۲):Grollemund, Rebecca. 2012. "Nouvelles approches en classification : Application aux langues bantu du Nord-Ouest ". Ph.D Dissertation, Université Lumière Lyon 2, Lyon, 550 pp.
زبان‌های نیجر-کنگو یکی از خانواده‌های زبانی جهان را تشکیل می‌دهند. این زبان‌ها در بین مردم بومی آفریقا (در آفریقای زیر صحرا) به‌کار می‌روند. این خانواده با داشتن ۷۰۰ میلیون سخنگو (۲۰۱۵) سومین خانواده بزرگ جهان از نظر شمار گویشوران و بزرگ‌ترین زبان آفریقا از نظر منطقه جغرافیایی، شمار گویشوران و شمار زبان‌هاست.Irene Thompson, “Niger-Congo Language Family”, ”aboutworldlanguages”, March 2015 عموماً این خانواده با داشتن ۱٬۵۴۰ زبان مجزا به عنوان بزرگ‌ترین خانواده زبانی جهان از نظر شمار زبان‌ها در نظر گرفته می‌شود.
زیرگروه زبان‌های بانتو در این خانواده به تنهایی ۳۵۰ میلیون گویشور دارد. پرگویشورترین زبان‌های نیجر-کنگو از نظر گویشوران بومی زبان‌های یوروبایی، ایگبو، فولانی و زولو هستند. پرگویشورترین زبان این خانواده از نظر گویشوران کل نیز زبان سواحلی است که در شرق و جنوب شرق آفریقا نقش زبان میانجی را دارد.
رابطه ژنتیکی میان هسته نیجر-کنگو (به نام زبان‌های اطلسی) کاملاً پذیرفته شده‌است ولی ساختار داخلی آن به خوبی ثبت نشده‌است. دیگر شاخه‌های اصلی این خانواده دونگون، مانده، ایجاو، کاتلا و راشاد هستند. ارتباط زبان‌های مانده هرگز اثبات نشده‌است و بدون آن اعتبار خانواده نیجر-کنگو به عنوان یک خانواده کل (در مقابل اطلس-کنگو یا زیرخانواده‌های مشابه) ثابت نشده‌است.
یکی از متمایزترین خصوصیات مشترک در زبان‌های اطلسی استفاده از سامانه سطح اسمی است که اساساً یک سامانه جنسیتی با چندین جنسیت است.“Niger-Congo Languages”, ”The Language Gulper”, March 2015
این خانواده زبانی به احتمال زیاد از ناحیه‌ای که پیش از گسترش بانتو در آن جا رایج بودند، (یعنی غرب یا مرکز آفریقا) منشأ گرفته‌اند. گسترش آن‌ها ممکن است همراه با گسترش کشاورزی در ساحل صحرا و همزمان با دوره پربارش نوسنگی آفریقا باشد.Igor Kopytoff, "The African Frontier: The Reproduction of Traditional African Societies" (1989), 9–10 (cited afer Igbo Language Roots and (Pre)-History , "A Mighty Tree", 2011).
به گفته راجر بلنچ، همه متخصصان در زبان‌های نیجر-کنگو به دلایلی از جمله سامانه طبقه‌بندی اسمی مشترک آن‌ها، الحاقات واژگانی مشترک و واژگان پایه‌ای مشترک، معتقدند که آن‌ها ریشه مشترک دارند، نه اینکه صرفاً یک طبقه‌بندی نوع شناختی تشکیل دهند.Blench, Roger, The Benue-Congo languages: a proposed internal classification از زمان دیدریش وسترمن در سال ۱۹۲۲، طبقه‌بندی‌های مشابهی برای خانواده نیجر-کنگو انجام شده‌است.Westermann, D. 1922a. Die Sprache der Guang. Berlin: Dietrich Reimer. ژوزف گرینبرگ این سنت را ادامه داد و آن را به عنوان نقطه شروع طبقه‌بندی زبانی نوین در آفریقا قرار داد و در دهه ۱۹۶۰ از برجسته‌ترین کارهای خود را در این زمینه منتشر کرد.Greenberg, J.H. 1964. Historical inferences from linguistic research in sub-Saharan Africa. Boston University Papers in African History, 1:1–15. با این وجود، دهه‌ها بحث فعالانه‌ای در مورد طبقه‌بندی‌های فرعی مناسب زبان‌ها در این خانواده زبان وجود داشته‌است. هیچ واژگان یا دستور مشخصی از «نیانیجر-کنگو» برای این خانواده نیز به‌طور کلی ایجاد نشده‌است.
در زیر مروری بر گروه‌های زبانی است که معمولاً در خانواده نیجر-کنگو گنجانده می‌شوند. رابطه ژنتیکی برخی از شاخه‌ها به‌طور جهانی پذیرفته نشده‌است و گاه ارتباط میان‌شاخه‌ای نیز نامشخص است. هسته اصلی گروه نیجر-کنگو زبان‌های اطلس-کنگو هستند.
خانواده اطلس–کنگو شامل زبان‌های اطلسی (که خود یک شاخه نیستند) و زبان‌های ولتا-کنگو می‌شوند. این خانواده بیش از ۸۰٪ از جمعیت نیجرکنگو یا نزدیک به ۶۰۰ میلیون نفر (۲۰۱۵) گویشور را شامل می‌شود.
این خانواده چندنیا دارای حدود ۳۵ میلیون گویشور مطابق ۲۰۱۶ هستند که بیشتر به زبان‌های فولانی و ولوف سخن می‌گویند. این خانواده به عنوان یک گروه معتبر در نظر گرفته نمی‌شود.
زبان‌های نیجر-کنگو قلمدادشده خارج از گروه اطلس-کنگو در پیرامون حوزه‌های رودهای سنگال و نیجر، جنوب و غرب تیمبوکتو تا شرق در جنوب-مرکز سودان تکلم می‌شوند. آن‌ها حدود ۱۰۰ میلیون گویشور دارند (۲۰۱۵) که بیشتر از گروه‌های مانده و ایجاو هستند.
سوخت هسته‌ای به موادی گفته می‌شود که می‌توان از آن‌ها برای تولید انرژی هسته‌ای استفاده کرد. تاکنون رایج‌ترین سوخت هسته‌ای، مواد شکافت‌پذیر مانند اورانیوم و پلوتونیوم بوده‌اند که از چرخه سوخت هسته‌ای بدست می‌آیند. برخی مواد مانند دوتریوم و تریتیوم و هلیوم۳ که در فرایند همجوشی هسته‌ای بکار می‌روند نیز به عنوان سوخت هسته‌ای در نظر گرفته شده‌اند.
برای تولید سوخت هسته‌ای اورانیوم غنی شده به یک کارخانه تولید سوخت منتقل شده و در آنجا به پودر اورانیوم دی‌اکسید تبدیل می شود. در مرحله بعد این پودر فشرده می شود تا گلوله های سوخت کوچکی ایجاد شود و برای تولید ماده سرامیکی سخت گرم می شود.
سوخت هسته تی برای هاولین بار در سال در شال ۱۹۰۴ توسط جیمز چادویک یه جود امد و رفته رقفته جای سوخت های تجدید پذیر را در سرتا سر دنیا گرفت.
دفترچه خاطرات تام ماروولو ریدل شیئی تخیلی است که اولین بار در کتاب "هری پاتر و تالار اسرار" ظاهر می‌شود. هری پاتر و رون ویزلی این دفترچه را در دستشویی میرتل گریان پیدا می‌کنند و هری به شک می‌افتد که این دفترچه (که شامل صفحاتی سفید است) مرموز است. بعد از مدتی معلوم می‌شود که با نوشتن در این دفترچه سفید، تام ریدل، دانش آموزی که پنجاه سال پیش به هاگوارتز می‌آمده جواب می‌دهد.و روح ولدمورت نوجوان در آن حضور دارد .که با فریب جینی ویزلی باعث باز شدن در تالار اسرار و حمله به مشنگ زاده ها میشود!
بار دوم این شیء در کتاب " هری پاتر و شاهزاده دورگه " ظاهر می‌شود . در این کتاب آلبوس دامبلدور به این قضیه پی میبرد که این دفترچه یکی از هفت جان پیچ‌های لرد ولدمورت می‌باشد که توسط هری پاتر از بین رفته است .
گفته میشود جان پیچ ها فقط با شئ های قوی نابود می‌شوند مانند شمشیر گریفیندور و یکی از این شئ ها نیش باسیلیسک است و هری پاتر با نیش باسیلیسکی که در تالار اسرار کشته بود آن دفترچه را نابود کرد.
منبع:کتاب های هری پاتر و تالار اسرار و هری پاتر و شاهزاده دورگه و فیلم های هری پاتره تالار اسرار و هری پاتر و شاهزاده دورگه.
ارتش دامبلدور یک سازمان خیالی است که در مجموعه داستان‌های هری پاتر وجود دارد. این تشکیلات دانش آموزی به دنبال بی توجهی وزرات سحر و جادو به بازگشت ولدمورت و جهت ایجاد آمادگی دفاعی دانش آموزان مدرسه تأسیس شد. نام این سازمان توسط جینی ویزلی انتخاب شد و پیشنهاد ساخت این گروه و آموزش هری به بقیه دانش آموزان پیشنهاد هرماینی گرنجر بود. در کتاب این مکان توسط دابی کشف شد و در فیلم توسط نویل لانگ‌باتم کشف شد. که در کتاب در آخر توسط دوست چو چانگ ارتش دامبلدور لو رفت و در فیلم توسط چو چانگ گروه الف دال لو رفت و همین اتفاق باعث از بین رفت عشق و علاقه هری پاتر و چو چانگ شد.
این ارتش را هری پاتر برای آموزش دفاع دربرابر جادوی سیاه به بقیه راه اندازی کرد.
این سازمان که برای نخستبین بار در کتاب هری پاتر و محفل ققنوس و به دست گروهی از دانش آموزان و در راس آن‌ها هری پاتر تأسیس شد سازمانی برای آموزش دفاع شخصی به اعضای آن است. علت اصلی ایجاد آن روی کار آمدن معلمی نالایق به نام دلورس آمبریج برای درس دفاع در برابر جادوی سیاه بود که درس را به حد تئوری خلاصه کرده بود و اجازه ی تمرین عملی نمی داد. در حقیقت وزارت سحر و جادو از وحشت اینکه دامبلدور قصد آشوب دارد با فرستادن این معلم قصد داشت دانش آموزان را از لحاظ مبارزه ای و دفاعی ضعیف نگه دارد.
نام این سازمان به افتخار آلبوس دامبلدور و به پیشنهاد جینی ویزلی یکی از شخصیت‌های داستان هری پاتر انتخاب شده‌است اما خود شخص دامبلدور هیچ نقشی در آن نداشته‌است.
در کتاب هفتم و آخر، هری پاتر و یادگاران مرگ، اعضای ارتش دامبلدور نقشی فعال در نبرد هاگوارتز و بیرون نگه داشتن ولدمورت از مدرسهٔ هاگوارتز دارند.
چو چانگ شخصیت داستان هری پاتر نوشته جی کی رولینگ است که در مدرسه هاگوارتز و در گروه ریونکلا قرار دارد و یک سال از خود هری پاتر بزرگ‌تر است.
چو چانگ دختری بلند قامت و زیبا رو است که موهای سیاه و چشمان آسیایی دارد.
چو شخصیتی اجتماعی دارد و به همین سبب دوستان زیادی دارد … وی جستجوگر تیم کوییدیچ ریونکلا است و همچنین به تیم حرفه‌ای کوییدیچ تورنادو علاقه دارد.
اسم او بر این شاره دارد که او اهل شرق آسیا است و احتمالاً به کشورهای چین یا کره تعلق.
چو اولین کسی است که توانست هری را به خود علاقه‌مند کند، با اینکه در میان آن دو شباهت شخصیتی وجود نداشت. علاقه این دو نفر از سال سوم تحصیل هری پاتر در هاگوارتز و اولین دیدار آن دو در مسابقه کوییدیچ گریفنیندور و ریونکلا آغاز شد. چو چانگ در سال بعد با سدریک دیگوری ارتباط عشقی داشت و حتی بعد از مرگ سدریک و ارتباط چو با هری هیچوقت سدریک را فراموش نکرد و این یکی از دلایل جدایی آن دو در پایان سال پنجم تحصیل هری بود.پس از اینکه در کتاب پنجم دوست صمیمی چو ماریتا اجکومب ارتش دامبلدور را لو می‌دهد، رابطه چو و هری هم قطع می‌شود.اگرچه هری بعدها هنوز هم ته دلش چو را دوست داشت.اما پس از آشنا شدن با جینی ویزلی مهر چو از دل هری بیرون می‌رود. چو در جنگ هاگوارتز می جنگد.
نقش چو چانگ را در فیلم‌های هری پاتر کیتی لیونگ ایفا می‌کند. وی در فیلم‌های هری پاتر و جام آتش، هری پاتر و محفل ققنوس، هری پاتر و یادگاران مرگ - قسمت اول و هری پاتر و یادگاران مرگ - قسمت دوم ایفای نقش می‌کند.
سیموس فینیگان شخصیتی خیالی در داستان‌های هری پاتر نوشتهٔ جی. کی. رولینگ است. اولین حضور او در هری پاتر و سنگ جادو است که در خوابگاه هری پاتر قرار می‌گیرد. او هم مانند رون ویزلی یکی از علاقه‌مندان دو آتشهٔ بازی کوییدیچ است. مادر او یک جادوگر و پدرش یک مشنگ است. مادرش و گزارش‌های روزنامهٔ دیلی پرافت از دلایلی هستند که در هری پاتر و محفل ققنوس، سیموس هم جز دستهٔ کسانی قرار می‌گیرد که هری را باور نکرده و فکر می‌کند او در مورد بازگشت لرد ولدمورت خیالات می‌بافد. اما او بعداً از هری عذرخواهی کرده و عضوی از ارتش دامبلدور می‌شود و به طرز عالی در جنگ هاگوارتز می جنگد.پس از جنگ با لاوندر براون ازدواج می‌کند.دانشنامه هری پاتر
او عضو تیم کوئیدیچ گریفیندور در سال دومش (سال اول هری) است؛ و در سال ششم وارد ارتش دامبلدور شد.اگرچه در هری پاتر و شاهزاده دورگه توسط یک طلسم شوم آسیب دید اما در جنگ هاگوارتز شرکت کرد.
هانا آبوت یکی از دانش آموزان گروه هافلپاف و از همدوره‌ای‌های هری پاتر می‌باشد. وی با چهره‌ای قرمز کم‌رنگ مانند با موهای بلوند که از پشت بسته شده‌است توصیف شده‌است. در هری پاتر و تالار اسرار او از گفته‌های هم‌خانه خود ارنی مک‌میلان که معتقد بود هری نواده سالازار اسلیترین است تردید داشت. او در مسابقات سه جادوگر مدال «حمایت از سدریک دیگوری/پاتر بوگندو» را به سینه زده بود زیرا او و برخی از هافلپافی‌ها معتقد بودند که هری افتخار حضور در تورنمنت را از دیگوری ربوده‌است. اگر چه او در شرایط خوبی با هری، رون و هرمیون باقی‌مانده بود، در محفل ققنوس او یکی از ارشدهای هافلپاف شد و پس از آن به ارتش دامبلدور پیوست. او بسیار حساس به نظر می‌رسد از جایی که در طول امتحانات سمج دچار شکست عصبی شده بود و مجبور به استفاده از آرامبخش‌های مادام پامفری شده بود.
در شاهزاده دورگه پس از اینکه مادرش توسط مرگ‌خوارها کشته می‌شود از هاگوارتز خارج می‌شود. اما او در کتاب آخر به هاگوارتز برمیگردد و در جنگ شرکت می‌کند. در آخر نیز او با نویل لانگ باتم ازدواج می‌کند و مالک پاتیل درزدار می‌شود. شارلوت اسکوک نقش هانا را در فیلم‌های هری پاتر و سنگ جادو و هری پاتر و جام آتش بازی کرده‌است و به عنوان صداپیشه در بازی هری پاتر و محفل ققنوس حضور داشته‌است.
ادارهٔ پلیس لس آنجلس (Los Angeles Police Department یا به‌طور خلاصه LAPD) ادارهٔ پلیس شهر لس آنجلس در کالیفرنیا است. این اداره یکی از بزرگ‌ترین مراکز قانونی در ایالات متحده است. ال‌ای‌پی‌دی با بیش از ۱۰۰۰۰ افسر و ۳۰۰۰ خدمهٔ شهری‌ای که دارد، منطقه‌ای به وسعت ۱۲۰۹ کیلومتر مربع با جمعیتی در حدود ۴ میلیون نفر را پوشش می‌دهد. ال‌ای‌پی‌دی یک تاریخچهٔ طولانی و جنجال‌برانگیز دارد که تا الان بارها در ادبیات و سینما به آن اشاره شده‌است.
یغما گلرویی (زادهٔ ۶ مرداد ۱۳۵۴ در ارومیه) ترانه‌سرا، شاعر، نویسنده و مترجم ایرانی است. "خسته شدم"، "رؤیایی دارم"، "ستاره"، "ضیافت" و کوچه ملی از آثار او هستند.
یغما گلرویی در روز ششم مرداد ۱۳۵۴ در بیمارستان «مهر» ارومیه متولد شد.
او به همراه افشین یداللهی، نیلوفر لاری‌پور، سعید امیراصلانی، افشین سیاه‌پوش و مهدی محتشم جلساتِ ترانه‌خوانی در خانهٔ پدری خود برگزار کرد و تداوم این جلسات رفته‌رفته باعث تشکیلِ «خانه ترانه» شد. بعد از حدود یک دهه در اعتراض به نحوهٔ گرداندن جلسات با نوشتن یک یادداشت از آن جلسات اعلام جدایی کرد.
او در اردیبهشت سال ۱۳۷۷ نخستین مجموعه شعرِ خود را با عنوان «گفتم: بمان! نماند…» توسط مؤسسه فرهنگی هنری دارینوش منتشر کرد و بعد از آن آثار مختلفی از او در زمینه‌های شعر، ترانه، ترجمه، فیلم‌نامه و بازسرایی متون منتشر شده‌است.
امیر کریمی اولین خواننده‌ای بود که در آلبوم «تا همیشه» از شعرهای گلرویی استفاده کرد، اما «دوستت دارم» ناصر عبداللهی اولین آلبومی بود که با دو ترانه از سروده‌های گلرویی منتشر شد. همچنین در سال ۱۳۸۲، سیاوش قمیشی در چند ترانه از آلبوم نقاب از سروده‌های او استفاده کرد که این موضوع باعث شهرت گلرویی شد. همکاری او با قمیشی تا آلبوم رگبار ادامه داشت.
در تاریخ ۱۰ اسفندماه ۱۳۹۰ چهارمین آلبوم شاهین نجفی با نام هیچ هیچ هیچ منتشر شد که دو ترانهٔ آن از سروده‌های گلرویی بودند. او در آلبوم‌های ترامادول و ص نیز با شاهین نجفی همکاری داشت که این همکاری پس از مصاحبه‌های گلرویی علیه نجفی پایان یافت.
در سال ۱۳۹۴ احمد پوری در مصاحبه‌ای اعلام کرد که «فردی ترجمه‌های او و مترجمی دیگر را در کتابی گرد آورده و به نام خود منتشر کرده‌است.» او افزوده بود: «متوجه شده‌ام ایشان هیچ زبان خارجی نمی‌داند، فقط فارسی‌اش تا حدی خوب بوده که بتواند با رونویسی، ترجمه‌های دیگران را از ترکی و زبان‌های دیگر به نام خود منتشر کند.»
با آنکه پوری نامی از فرد مذکور نبرده بود، اما پیامد صحبت‌های او انتشار نقدهایی بر ۱۶ کتاب شعر به زبان‌های فرانسه، انگلیسی و ایتالیایی، اسپانیایی، عربی، ترکی استانبولی و کردی با ترجمهٔ یغما گلرویی بود که باعث شد گلرویی بیانیه تندی در دفاع از خود منتشر کند. در ادامه شهیار قنبری هم با اشاره به این‌که «اگرچه دوستان بسیار دیر به سروقت «کپی‌کاران» رفته‌اند اما همین هم غنیمت است» به این ماجرا واکنش نشان داد که مجدداً پاسخ تند گلرویی را به دنبال داشت. از دیگر جوابیه‌های او می‌توان به انتشار نامه علیه محمدعلی بهمنی، رضا یزدانی، سید مهدی موسوی، روزبه بمانی، حسن روحانی، خانوادهٔ حسین پناهی و… اشاره کرد.
در سال ۱۳۹۵ خبرگزاری‌ها اعلام کردند که ترانهٔ مرگ بر آمریکا با ترانه‌ای از یغما گلرویی و صدای کاوه آفاق اجرا خواهد شد که حواشی و بازتاب‌های مختلفی در جامعهٔ هنری داشت.
همچنین در همین سال، موسسهٔ فرهنگی هنری اوج، وابسته به سپاه پاسداران، همکاری یغما گلرویی با این سازمان در سرودن ترانه برای دو نماهنگ «سبک زندگی در تهران قدیم» و «مقام شهدا» را تأیید کرد، هرچند این را به معنای تأیید اقدامات قبلی و گذشتهٔ گلرویی ندانست.
از او آثار متعددی ازجمله شعر، داستان و ترجمه منتشر شده‌ و ترانه‌های او توسط خوانندگانی چون ابی، شادمهر عقیلی، سیاوش قمیشی، امیر کریمی، حسن شماعی زاده، امید، شاهین نجفی، ناصر عبداللهی، قاسم افشار، سعید شهروز و رضا یزدانی اجرا شده‌است.
ترانهٔ «تصور کن» از آلبوم روزهای بی‌خاطرهٔ سیاوش قمیشی و «ستاره» از آلبوم آدم و حوای شادمهر عقیلی از سروده‌های گلرویی هستند.
در سال‌های اخیر، حضور او در صدا و سیمای جمهوری اسلامی پررنگ بوده که از آن‌جمله می‌توان به سرودن تیتراژ سریال‌های ماه رمضان (نظیر سریال مدینه) و همچنین اشعار تبلیغات تلویزیونی (نظیر تبلیغ «سس دلپذیر») اشاره کرد.
شیرشاه انیمیشنی حماسی و موزیکال محصول سال ۱۹۹۴ شرکت والت دیزنی است. موسیقی این اثر توسط آهنگساز معروف التون جان ساخته و شعر آن توسط تیم رایس گفته شده و تنظیم آن توسط هانس زیمر انجام شده‌است. این فیلم برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین موسیقی متن و بهترین ترانهٔ اورجینال شده‌است.
از این اثر دو دنبالهٔ دیگر به نام‌های "" و "شیرشاه ۳: (یا شیرشاه یک و نیم)" به صورت فیلم ویدئویی ساخته شد. در سال ۲۰۱۲ این فیلم به صورت سه‌بعدی دوباره در جهان اکران شد و باز هم به فروش بالایی دست یافت.
این فیلم از نگاه انجمن فیلم آمریکا، یکی از ۱۰ فیلم انیمیشن برتر جهان است.Top 10 Animation
بازسازی لایو اکشن این انیمیشن تحت عنوان "شیرشاه" به کارگردانی جان فاورو در سال ۲۰۱۹ اکران شد.
مجموعه نمایش هملت اثر شکسپیر، داستان‌های یوسف و موسی در انجیل و کارتون بامبی (والت دیزنی ۱۹۴۲) بر روی این انیمیشن دوبعدی اثراتی داشته‌اند.
در سرزمین های غرور آفریقا، گروهی از شیر ها از صخره غرور بر آن سرزمین حکومت می کنند. سیمبا، پسر تازه به دنیا آمده شاه موفاسا و ملکه سرابی، توسط یک مندریل به نام رافیکی که شمن و مشاور سرزمین به حساب می آید، به گله هایی از حیوانات نمایش داده می شود. برادر کوچک تر موفاسا یعنی اسکار، طمع به تاج و تخت او دارد.
وقتی سیمبا به بزرگی یک توله می شود، موفاسا سرزمین های غرور را به او نشان می دهد و به او از مسئولیت های شاه شدن و "چرخه حیات" که تمام موجودات زنده را با هم مرتبط می کند، می گوید. یک روز سیمبا و دوستش نالا در قبرستان فیل توسط سه کفتار با نام های شنزی، بنزای و اد مورد تعقیب قرار می گیرند. موفاسا توسط زازوی نوک‌شاخ که پیشکار او نیز به حساب می آید، از این موضوع خبردار می شود و این دو را نجات می دهد. با وجود ناامید شدن از سیمبا برای نافرمانی از او و به خطر انداختن خودش و نالا، موفاسا او را می بخشد و به او می گوید که شاهان بزرگ گذشته از آسمان شب آن ها را تماشا می کنند و او هم در آینده برای تماشای سیمبا به آن ها خواهد پیوست. اسکار که نقشه حمله قبرستان فیل را کشیده بود، کفتار ها را متقاعد می کند که در ازای حق شکار در سرزمین های غرور، به او در کشتن موفاسا و سیمبا کمک کنند.
اسکار برای سیمبا و موفاسا تله ای می گذارد، تله ای با این شرح که سیمبا را در یک تنگه قرار دهد و کفتار ها گله بزرگی از حیوانات وحشی را به ازدحام در تنگه بکشانند تا آن ها سیمبا را زیر پاهایشان له کنند. موفاسا سیمبا را نجات می دهد ولی خودش از لبه ی تنگه در شرایط نامطمئنی آویزان می شود، او عاجزانه از اسکار درخواست کمک می کند، ولی اسکار او را به سمت ازدحام گله پرتاب می کند تا بمیرد. اسکار سیمبا را مقصر مرگ پدرش خطاب می کند و به او می گوید که فرار کند و هرگز برنگردد. بالافاصله بعد از فرار فرار سیمبا، اسکار به کفتار ها دستور می دهد که او را بکشند ولی سیمبا از دست آنها می گریزد. اسکار که گمان می کند سیمبا مرده است، به دیگر شیرها می گوید که سیمبا و موفاسا هر دو در ازدحام درون تنگه کشته شده اند و خود را به عنوان شاه جدید معرفی می کند و کفتار ها را به سرزمین های غرور راه می دهد.
بعد از این که سیمبا در یک بیابان از هوش می رود، توسط دو مطرود نجات داده می شود.یکی از آن دو یک میرکت است و دیگری یک گراز که به ترتیب با نام های تیمون و پومبا شناخته می شوند. سیمبا با دو دوست جدیدش در واحه آن ها با بی خیالی و با شعار هاکونا ماتاتا بزرگ می شود. سال ها بعد، سیمبای بزرگسال این دو را از یک شیر ماده گرسنه که بعدا مشخص می شود همان نالا است، نجات می دهد. سیمبا و نالا عاشق هم می شوند و نالا به سیمبا اصرار می‌ کند که به خانه بر گردد، خانه ای که اکنون زیر حکومت اسکار دچار قحطی شده است. سیمبا که هنوز خود را برای مرگ پدرش سرزنش می کند، پیشنها او را نمی پذیرد و با عصبانیت از آنجا می رود. او با رافیکی مواجه می شود که به سیمبا می گوید که روح موفاسا درون او زنده است. سیمبا در آسمان شب با روح پدرش مواجه می شود که به او می گوید باید جایگاهش را به عنوان شاه راستین پس بگیرد. بعد از شنیدن نصیحت رافیکی که بهتر است به جای فرار از گذشته از آن درس بگیرد، سیمبا تصمیم می گیرد به خانه برگردد.
با یاری دوستانش، سیمبا یواشکی از کنار کفتار ها می گریزد و با اسکار مواجه می شود. اسکار سیمبا را به خاطر تقصیر دروغینش در مرگ موفاسا سرزنش می کند و او را به لبه صخره ای می کشاند و برای او فاش می کند که خودش موفاسا را کشته است. سیمبا که به شدت از این افشاگری خشمگین است، اسکار را وادار به برملا کردن حقیقت برای همه می کند. جنگی در می‌گیرد و تیمون، پومبا، رافیکی، زازو و شیر های ماده کفتار ها را عقب می رانند. اسکار سعی به فرار دارد اما توسط سیمبا در لبه ای نزدیک به اوج صخره غرور گیر میفتد. اسکار به او التماس می کند که از جان او بگذرد و کفتار ها را مقصر کار های خود قلمداد می کند. سیمبا از جان اسکار می گذرد ولی جمله ای که اسکار مدت ها قبل به او گفت را برایش بازگو می کند، که از سرزمین های غرور فرار کند و هرگز باز نگردد. اسکار نمی پذیرد و به برادر زاده اش حمله می کند، اما بعد از یک مبارزه کوتاه، سیمبا او را از بالای صخره به پایین پرتاب می کند. اسکار از این سقوط جان سالم به در می برد اما کفتار ها که شنیدند اسکار چگونه به آن ها خیانت کرد، به او حمله می کنند و او را می خورند.
با مرگ اسکار و بسیاری از کفتار ها، سیمبا شاه می شود و نالا نیز ملکه او نام می‌گیرد. با دوباره سرسبز شدن سرزمین های غرور، رافیکی توله تازه متولد شده سیمبا و نالا را به حیوانات جمع شده نمایش می دهد و چرخه حیات به این ترتیب ادامه می یابد.
موفاسا شیری است که برای اولین بار در سال ۱۹۹۴ در فیلم کارتونی سینمایی شیرشاه محصول ۱۹۹۴ هالیوود ظاهر شد؛ و در آن فیلم جیمز ارل جونز به جای او حرف می‌زد. او پسری به نام سیمبا داشت و برادری به نام اسکار و همسر او (سارابی) ما در انیمیشن شیرشاه ۱ شاهد حضور گرم موفاسا بودیم بعد از مرگ موفاسا سیمبا یعنی پسر او از سرزمین افتخار به دست اسکار حیله‌گر خارج می‌شود و…
"شیرشاه" سرآغاز، در هنگام تولید، پادشاه جنگل نام گرفته بود اما بعد از تحقیقاتی متوجه شدند که شیر پادشاه جنگل نیست.
همانند فیلم بمبئی، انیماتورها زندگی و حیات طبیعی حیوانات را مطالعه کردند و برخی از تهیه‌کننده‌ها به آفریقا رفتند تا بعضی نماهای و جلوه‌های طبیعی که قرار بود در فیلم نشان داده شود را از نزدیک ببینند.
با بهره‌گیری بسیار از کامپیوتر، سازندگان فیلم توانستند اثرشان رو به راه‌ها و شکل‌های جدیدی نشان بدهند. یکی از موارد معروف این بهره‌گیری، صحنهٔ رام کردن گاوهای وحشی است که از جلوه‌های سه بعدی زیادی استفاده شد.
این اثر بر اساس مجموعهٔ "کیمبا شاه سفید" اثر اسامو تزوکا در دههٔ ۶۰ ساخته شده‌است. هر چند صاحبان اثر به این مسئله اذعان نمی‌کنند و این فرضیه را رد می‌کنند. هر چند صاحبان اثر "شیرشاه" اعتراف می‌کنند که مجموعه نمایش "هملت" اثر شکسپیر و داستان‌های یوسف و موسی در انجیل و کارتون "بامبی" (والت دیزنی ۱۹۴۲) اثرهایی بر روی این انیمیشن دوبعدی داشته‌اند.
این فیلم هم‌زمان با فیلم " پوکاهانتس" در شرکت ساخته می‌شد و بسیاری از سازندگان و کارمندان شرکت فکر می‌کردند باید بهای بیشتری به فیلم "پوکاهانتس" داد زیرا از نظر موقعیتی اهمیت بیشتری داشت. هر چند با ورود هر دو به بازار فیلم، "شیرشاه" بازتاب‌های مثبت بسیار زیادتری نسبت به فیلم "پوکاهانتس" داشت.
"شیرشاه" در سال ۲۰۰۲ برای دومین بار اما این بار در کیفیت خوب آی مکس اکران شد و بعد از آن بر روی دو دیسک دی وی دی به بازار آمد.
شیرشاه (۲۰۱۹)
لیم کیت سیانگ (زاده ۲۰ فوریه ۱۹۴۱) سیاست‌مدار سوسیالیست مالزیایی، از رهبران شاخص حزب حرکت دموکرات در کشور مالزی و از نمایندگان کنونی مجلس نمایندگان این کشور است.
حزب حرکت دموکرات(پارتی تینداکان دموکراتیک) بزرگ‌ترین حزب اپوزیسیون سوسیالیست و سکولار در کشور مالزی است.
رای‌دهندگان سنتی این حزب معمولاً از جمعیت غیرمسلمان و بیشتر از مناطقی همچون پنانگ، پراک و ساراواک هستند.
مالزی شرقی شامل دو ایالت صباح و ساراواک می‌شود که در جزیرهٔ بورنئو واقع شده‌اند. این ناحیه از آن رو "شرقی" خوانده می‌شودکه در شرق شبه جزیره مالایا (و مالزی غربی) واقع است. نسبت به مالزی غربی، جمعیت مالزی شرقی کمتر است و این ناحیه توسعه نیافته‌تر از مالزی غربی به شمار می‌آید اما وسعت آن بیشتر است و منابع طبیعی مهم‌تری همچون گاز و نفت دارد.
در ضمن دو جاذبه از این ناحیه در لیست "میراث جهانی" یونسکو پذیرفته شده‌اند.(مالزی غربی هیچ جاذبه‌ای در لیست مذکور ندارد) این دو جاذبه شامل پارک ملی مولو در ساراواک و قلهٔ کینابالو در صباح می‌شوند.(قلهٔ کینابالو همچنین دومین قلهٔ بلند در آسیای جنوب شرقی است)‌. دیگر دیدنی معروف این ناحیه جزیرهٔ سیپادان است که از مراکز موج سواری دنیا به شمار می‌رود.
بومیان و قبایل بومی متعددی در مالزی شرقی موجود هستند و علاوه بر زبان‌های متعدد خود زبان ملی مالزی، زبان مالایی، را نیز به لهجه‌های متفاوتی تکلم می‌کنند.
چونگ انگ (زاده ۶ ژوئیه ۱۹۵۷) سیاست‌مداری مالزیایی از حزب حرکت دموکرات و نمایندهٔ کنونی مجلس مالزی (از ناحیه پنانگ) است. چونگ در دانشگاه پوترای مالزی تحصیل کرده‌است.
چرخه سوخت هسته‌ای به مراحل اکتشاف و استخراج و غنی‌سازی و کاربرد و دفع و بازیافت سوخت هسته‌ای گفته می‌شود.
منابع سوخت هسته‌ای در بسیاری از مناطق جهان وجود دارد. کار اکتشاف با هدف کشف منابعی که استخراج آن صرفهٔ اقتصادی داشته باشد انجام می‌گیرد.
کانسنگ های مواد مناسب سوخت اتمی، مانند اورانیوم، به روش‌های متداول استخراج معادن استخراج می‌شود.
برای افزایش درصدِ ایزوتوپ‌های مفید در سوخت هسته‌ای، مراحلی برای تغلیظ و غنی‌سازی انجام می‌گیرد.
مواد غنی‌شده به صورت مناسب برای کار در راکتور هسته‌ای تغییرشکل می‌یابد.
سوخت در رآکتور هسته‌ای به‌کار گرفته می‌شود و انرژی تولید می‌کند.
سوخت به‌کاررفته از رآکتور خارج می‌شود و در محوطه‌های ویژه دفن می‌شود، یا برای بازیافت به تأسیسات بازیافت فرستاده می‌شود.
بعضی از انواع سوخت مصرف‌شده بازیافت‌پذیر است و این کار در تأسیسات ویژه انجام می‌گیرد و مواد حاصل از آن دوباره به‌عنوان سوخت به‌کار می‌رود.
آئین دادرسی یا حقوق شکلی مجموعه‌ای از مقررات است که به منظور رسیدگی به مرافعات یا شکایات یا درخواست‌های قضایی به کار می‌رود.
به مجموعهٔ اقدامات دادگاه در بررسی یک دعوی به منظور مهیا کردن پرونده برای صدور رأی و حل و فصل دعوی دادرسی یا محاکمه می‌گویند.
این اقدامات معمولاً شامل شنیدن اظهارات و مدافعات، بازبینی برگه‌های دو طرف، رسیدگی به دلایل و مستندات آنان و نیز انجام پژوهش‌های لازم می‌شود. پیش از این دادرسی به دو روش عادی و اختصاری انجام می‌شد. در روش عادی، اساس کار بر تبادل برگه‌ها (لوایح) بود و تنها در صورت نیاز جلسه رسیدگی برگزار می‌شد، ولی در روش اختصاری اساس کار حل و فصل سریع اختلافات در جلسه رسیدگی از طریق بیان دعوی و دفاع از آن بود.مردانی، نادر (و دیگران)، آیین دادرسی مدنی، نشر یلدا، تهران: ۱۳۷۲، ص۷۹.
همه چیز دربارهٔ ایو فیلمی داستانی محصول سال ۱۹۵۰ کمپانی آمریکایی فاکس قرن بیستم است.
"ایو" که بازی هنرپیشهٔ معروف تئاتر، "مارگو چانینگ" را می‌پرستد وارد زندگی او می‌شود و از آن به بعد در زندگی مارگو تغییراتی به وجود می‌آید.
در اسکار سال ۱۹۵۱ بین دو فیلم «همه چیز دربارهٔ ایو» و «سان‌ست بلوار» رقابت تنگاتنگی بود که در نهایت «همه چیز درباره ایو» نامزد چهارده جایزه گردید و شش جایزه - شامل اسکار بهترین فیلم - را برد.
حقوق مدنی مهم‌ترین شاخه حقوق خصوصی است که به بررسی و تنظیم روابط افراد جامعه با یکدیگر صرف نظر از عنوان و موقعیت اجتماعی آن‌ها می‌پردازد.
حقوق مدنی در انگلیسی "سیویل لا" (Civil law) و در فرانسه "دغوا سیویل" (Droit civil) نامیده می‌شود که از واژهٔ لاتین "ژوس سیویله" (jus civil) گرفته شده‌اند که در امپراتوری روم به حقوق حاکم بر روابط شهروندان جامعهٔ روم گفته می‌شد و در مقابل حقوق بشر به کار می‌رفت که ناظر بر قواعد عمومی حاکم بر روابط رعایای دولت روم با یکدیگر و با شهروندان بود.
در قرون وسطی حقوق مدنی در مدارس و دانشگاه‌های اروپا به معنی حقوق رم و در مقابل حقوق مسیحی به کار می‌رفت.
رفته رفته با اهمّیّت پیدا کردن دوباره حقوق عمومی به ویژه پس از انقلاب کبیر فرانسه (۱۷۸۹) این اصطلاح در معنای حقوق خصوصی (روابط افراد با یکدیگر) به کار رفت و در تقابل با حقوق عمومی (روابط افراد با دولت) به کار رفت.
قانون مدنی فرانسه در سال ۱۸۰۴ میلادی پایان یافت و در سال ۱۸۰۷ رسماً به عنوان «کد ناپلئون» نامگذاری شد. این قانون اساس حقوق مدنی در کشورهای پیرو حقوق نوشته امروز است و بیشتر قوانین مدنی دنیا تحت تأثیر «کد ناپلئون» تنظیم شده‌اند.
به تدریج با تحولاتی که در زندگی مردم پدید آمد مصالح عموم ایجاب می‌کرد برای برخی از روابط اجتماعی قواعد ویژه‌ای وضع شود و به این ترتیب شاخه‌های مختلف حقوق خصوصی همگی در اصل بخشی از حقوق مدنی بوده، اما اکنون از آن منشعب شده‌اند.
رایج است که حقوق و تکالیف مردم در جامعه به حقوق عینی و ذهنی تقسیم شود.
حقوق مالی از نمونه‌های حقوق عینی است و به مجموعه حقوقی گفته می‌شود که دارای ارزش اقتصادی و قابل مبادله با پول است. مانند حق مالکیت یک شئ یا حقی که طلبکار بر بدهکار پیدا می‌کند و به موجب آن می‌تواند مال را از او مطالبه کند (حقوق دینی).
اما منظور از حقوق ذهنی، امتیازاتی است که مربوط به شخصیت انسانی افراد است و قابل تقویم به پول نمی‌باشد. مانند حق ازدواج کردن و حق ارث بردن.
قانون مهم‌ترین منبع حقوق مدنی است و قانون مدنی که در ۱۳۳۵ ماده در سالهای ۱۳۰۷ تا ۱۳۱۴ توسط مجلس شورای ملی به تصویب رسید مهم‌ترین مجموعه قانون مربوط به حقوق مدنی است که در درجه اول براساس فقه شیعه و در وهله بعد با استفاده از قوانین مدنی کشورهای فرانسه، سوئیس و بلژیک تدوین شده‌است.
۳_ قانون حمایت از خانواده
سیچوآن استانی در غرب میانی چین است. غرب این استان بخشی از تبت تاریخی است.
استان سیچوآن و مناطق پیرامونی آن گهواره تمدنی بومی و منحصربه‌فرد بودند، که می‌توان تاریخ آن را به حداقل قرن پانزدهم پیش از میلاد (مصادف با سال‌های واپسین دودمان شانگ) رساند.
از آغاز قرن نهم پیش از میلاد، «شو» (چنگدو امروز) و «با» (شهر چونگکینگ امروزی) به صورت مراکز فرهنگی و اداری ظهور کردند که در آن‌ها دو پادشاهی رقیب مستقر شده‌بودند.
وجود «شو» تا زمان یک کشف باستانشناسی که در سال ۱۹۸۶ در یک دهکده کوچک به‌نام سان‌ژینگ‌دوئی (三星堆) در شهرستان گوآنگان انجام شد ناشناخته مانده‌بود.
باستان‌شناسان بر این باورند که این کاوشگاه، محل یک شهر باستانی پادشاهی شو است که کاوش‌های باستانشناسی تاکنون اطلاعات ارزشمندی را در مورد آن به‌دست داده‌است.
با وجودی که دودمان شین (Qin) تمدن‌های شو و با را نابود کرد ولی فرهنگ‌های مربوط به این تمدن‌ها حفظ شد و مردم سیچوآن تا امروز وارث آن فرهنگ‌ها هستند.
حکومت شین در منطقه، پیشرفت فناوری و کشاورزی در سیچوآن را تسریع بخشید و سطح آن را به سطحی قابل مقایسه با دره رودخانه زرد (هوآنگ هه) رساند.
سامانه آبیاری دوجیانگیانگ که در سدهٔ سوم پیش از میلاد و تحت سرپرستی لی بینگ ساخته شد، نماد نوسازی آن دوران بود.
این سامانه، متشکل از یک رشته سد بود که جریان آب از رود مین جیانگ که از شاخه‌های اصلی رودخانه یانگ تسه است را به دشت‌ها هدایت می‌کرد و از خسارت سیل‌های فصلی می‌کاست.
این ساخت‌وسازها و پروژه‌های مختلف دیگر، برداشت محصول از این منطقه را بسیار افزایش داد و منطقه سیچوآن را تبدیل به منبع اصلی آذوقه و نیروی انسانی لازم برای روند یک‌پارچگی چین تحت حکومت شین نمود.
مرکز این استان شهر چنگدو است.
مساحت این استان ۴۸۵٬۰۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۸۷٬۲۵۰٬۰۰۰ نفر است (آمار سال ۲۰۰۴).
این استان ۲۱ شهرستان، ۱۸۱ بخش و ۵۰۱۱ شهر و مرکز بخش دارد.
استان سیچوآن به ۱۸ شهرستان و ۳ منطقه شهرستانی خودگردان به قرار زیر بخش شده‌است.
در ۱۲ مه ۲۰۰۸ و در ساعت ۱۴و۲۸ دقیقه به وقت محلی، در استان سیچوآن زمین‌لرزه‌ای با شدت ۷٬۸ ریشتر روی داد. مرکز زمین‌لرزه در ۹۲ کیلومتری شمال غرب چنگدو مرکز این استان بوده‌است.
زمین لرزه‌ای به بزرگی ۶٫۶ ریشتر استان «سیچوان» در غرب چین را صبح امروز لرزاند که به دنبال آن دستکم ۴۴ نفر کشته و صدها نفر دیگر زخمی و جمع زیادی در آوار به دام افتادند.
این زمین لرزه ساعت ۸:۰۰ صبح امروز به وقت محلی در همان استانی رخ داد که حدود ۵ سال پیش وقوع زمین لرزه به کشته شدن ۷۰ هزار نفر و ناپدید شدن ۱۸ هزار نفر دیگر منتهی شد.
مرکز لرزه‌نگاری آمریکا شدت این زمین لرزه را ۶٫۶ ریشتر اعلام کرد اما رسانه‌های چینی گزارش کردند که این زمین لرزه حداقل در عمق ۶ مایلی بوده‌است.کشته و زخمی در اثر وقوع زلزله در چین.
حزب پیشروی دموکرات از مهم‌ترین احزاب سیاسی در تایوان است. این حزب به‌طور سنتی، با ائتلاف پان سبز و جنبش استقلال تایوان تداعی شده‌است اما پس از به دست گرفتن ریاست جمهوری تا حدودی تغییر موضع داده‌است. این حزب عضو کنونی بین‌الملل لیبرال و از اعضای مؤسس شورای لیبرال‌ها و دموکرات‌های آسیا است. این حزب در سازمان اون‌پو نیز به نمایندگی تایوان حضور دارد. گرچه سنتا این حزب را لیبرال و رقیبش را «محافظه‌کار» می‌نامند این تقسیم‌بندی لزوماً ربطی به سیاست اقتصادی و سیاسی این حزب ندارد.
جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل یا جنگ اول اعراب و اسرائیل دومین و آخرین مرحله از جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین و اسرائیل بود. این جنگ رسماً با پایان قیومیت بریتانیا بر فلسطین در نیمه‌شب ۱۴ مه ۱۹۴۸ آغاز شد. منشور استقلال اسرائیل نیز در همان روز صادر شده بود. نیروهای ائتلاف نظامی کشورهای عربی نیز در سحرگاه ۱۵ مه به فلسطین بریتانیا وارد شدند.
مصری‌ها در نوار ساحلی جنوب پیشروی کردند و در نزدیکی اشدود متوقف شدند و هنگ عربی اردن و نیروهای عراقی ارتفاعات مرکزی فلسطین را تصرف کردند. سوریه و لبنان نیز در شمال با نیروهای اسرائیلی چندین درگیری داشتند. شبه‌نظامیان یهودی که در ارتش اسرائیل جمع شده بودند، توانستند نیروهای عربی را متوقف کنند. ماه‌های بعد بر شدت درگیری‌ها میان ارتش اسرائیل و ارتش‌های عربی که به آرامی به عقب رانده می‌شدند، افزوده شد. ارتش اردن و عراق توانستند بر بیشتر مناطق مرتفع فلسطین کنترل داشته و قدس شرقی، از جمله شهر قدیم را تصرف کنند. منطقه تحت اشغال مصر به نوار غزه و منطقهٔ کوچکی در الفالوجه که به دست اسرائیلی‌ها محاصره شده بود، محدود شد. در اکتبر و دسامبر ۱۹۴۸، نیروهای اسرائیلی به خاک لبنان نفوذ کردند و با هجوم به شبه‌جزیره سینای مصر، نیروهای مصری را در غزه محاصره کردند. آخرین فعالیت نظامی در مارس ۱۹۴۹ هنگامی که نیروهای اسرائیلی صحرای نگب را تصاحب و به دریای سرخ راه یافتند، رخ داد. اسرائیل در سال ۱۹۴۹ پیمان‌های ترک مخاصمه‌ای را با مصر در ۲۴ فوریه، با لبنان در ۲۳ مارس، با فرااردن ۳ آوریل و سوریه در ۲۰ ژوئیه امضا کرد. در این دوره مهاجرت‌ها و اخراج اعراب فلسطینی ادامه داشت.
دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری (به‌اختصار: "دانشگاه هوایی") دانشگاه دولتی علوم نظامی است، که در زمینه آموزش افسران نیروی هوایی ارتش ایران فعالیت می‌کند. در این دانشگاه خلبانان نیروی هوایی، مهندسان پرواز و کارشناسان در دیگر رشته‌های مورد نیاز نیروی هوایی، تربیت می‌شوند. دانشگاه هوایی در سال ۱۳۶۷ با کوشش منصور ستاری و توسط ارتش جمهوری اسلامی ایران تأسیس شد. هم‌اکنون سرتیپ‌دوم خلبان محمدرضا مروی‌نام فرماندهی این دانشگاه را برعهده دارد.