moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در ۹ اوت ۲۰۱۸، سویونجو با قراردادی ۵ ساله به لستر سیتی در لیگ برتر انگلیس پیوست. سویونجو اولین بازی خود در لیگ برتر را در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۸ در استادیوم کینگ پاور که در آن لستر به دنبال نتیجه نهایی ۱–۱ بود، با وستهام یونایتد یک امتیاز کسب کرد. سویونجو اولین گل لیگ برتری خود را در یازدهمین بازی لستر در فصل ۲۰۱۹–۲۰۲۰ در تاریخ ۳ نوامبر ۲۰۱۹ مقابل کریستال پالاس در سلهوست پارک، برد ۲–۰ به ثمر رساند.
در نوامبر ۲۰۱۵، به دنبال مصدومیت سردار عزیز، مدافع مرکزی، توسط سرمربی فاتیح تریم به تیم ملی فوتبال ترکیه دعوت شد.
یوسف یازیجی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ترابزون‌اسپور و لیل اشاره کرد.
ییلدیریم مرت چتین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است که برای باشگاه هلاس ورونا بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به گنچلربیرلیغی و رم اشاره کرد.
چتین اولین بازی حرفه ای خود را برای گنچربیرلیغی در باخت ۲–۱ در سوپر لیگ ترکیه مقابل کایزری اسپور در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۷ انجام داد.
در ۱۶ اوت ۲۰۱۹، او به باشگاه رم در سری آ ایتالیا پیوست.
او اولین بازی خود را برای تیم ملی فوتبال ترکیه در تاریخ ۱۷ نوامبر ۲۰۱۹ در مرحله انتخابی یورو ۲۰۲۰ مقابل آندورا انجام داد. او در دقیقه ۸۰ جایگزین مریح دمیرال شد.
هودور () با نام اصلی والدر (در رمان) و ویلیس (در مجموعهٔ تلویزیونی)، یک شخصیت خیالی در مجموعه رمان‌های فانتزیِ "ترانه یخ و آتش" است که توسط نویسندهٔ آمریکایی جرج آر. آر. مارتین نگاشته شده‌است.
هودور، نخستین بار در کتاب "بازی تاج‌وتخت" (۱۹۹۶) به‌عنوان خدمتکاری ساده‌دل و زودباور در خاندان استارک معرفی شد. سپس در کتاب‌های "نبرد پادشاهان" (۱۹۹۸)، "طوفان شمشیرها" (۲۰۰۰)، و "رقصی با اژدهایان" (۲۰۱۱) نیز، این شخصیت حضوری مجدد می‌یابد. به این شخصیت در کتاب "ضیافتی برای کلاغ‌ها" (۲۰۰۵) اشاره‌ای نشده‌است.
در مجموعهٔ تلویزیونی "بازی تاج‌وتخت" (از تولیدات اچ‌بی‌او)، نقش او را کریستین نارن ایفا می‌کند. او که بازی در نقش هودور، نخستین فعالیت حرفه‌ای‌اش محسوب می‌شود، در مصاحبه با مجلهٔ "والچر" اظهار داشت که در سریال، واژه هودور را به ۷۰ شیوه و لهجهٔ مختلف بیان کرد.
گرچه واژهٔ «هودور» در آغاز بی‌معنا به‌نظر می‌رسد، اما برن استارک با حلول در روح او و دیدن دوران کودکی‌اش، متوجه شد که «هودور»، از عبارتِ «هولد دِ دور» (در را نگه دار) گرفته شده که والدر در دوران کودکی و هنگام بروز تشنج‌های شدید، در ذهنش می‌شنید. تشنج‌هایی که موجب کم‌توانی ذهنی او شد.
هودور پسربچه‌ای با کم‌توانی ذهنی است که در اصطبل کار می‌کند. وجه‌تسمیهٔ او آن است که واژهٔ «هودور» تنها واژه‌ای است که او می‌تواند به زبان بیاورد و به‌همین دلیل، مردم او را بدین نام می‌شناسند. قد او ۷ فوت (۲۱۳ سانتی‌متر) است و گفته می‌شود که شاید از تبار غول‌ها باشد. او طبع و منشی دوستانه و کودکانه دارد و با آنکه قدرت بدنی بسیاری دارد، اما از آن علیه دیگران استفاده نمی‌کند. پس از فلج شدنِ برن استارک، هودور را استخدام می‌کنند تا وی را با آویزه‌ای بر دوش خود، حمل کند. مادربزرگ پیر هودور به برن استارک می‌گوید که نام واقعی او والدر بوده‌است. هنگامی که وینترفل تخریب شد، هودور به همراه برن، جوجن، میرا، ریکن و اوشا به سمت شمال متواری شدند.
فیلیپ رموندا (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم اهل جمهوری چک است.
فیلم مستند او به نام «"رؤیای چک"» برندهٔ جوایز فراوانی شد که از آن میان می‌توان به جایزهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم سان‌فرانسیسکو در سال ۲۰۰۵ اشاره کرد.
یرژی هانزلکا () و میروسلاو زیکموند () که با نام ترکیبی هانزلکا و زیکموند شناخته می‌شوند، دو دوست جهانگرد اهل چکسلواکی بودند که بابت سفرهایشان به آفریقا، آسیا، آمریکای لاتین و اقیانوسیه در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ میلادی، و همچنین کتاب‌ها، مقالات و فیلم‌هایی که دربارهٔ این سیر و سیاحت‌ها منتشر کردند، شهرت دارند.
یان تومانک (؛ زادهٔ ۱۴ فوریه ۱۹۷۸) یک نویسنده، و کارگردان فیلم اهل جمهوری چک است.
او کارش را از سال ۱۹۹۷ میلادی با ساخت گرافیک سه‌بعدی رایانه‌ای آغاز کرد و از جمله آثارش می‌توان به مجموعهٔ «"داستان بز: اسطوره‌های کهن پراگ"» اشاره کرد.
میرسلاو اِشتپانک (؛ ۲ دسامبر ۱۹۲۳ – ۲۸ نوامبر ۲۰۰۵) یک طراح صحنه، پویانما، نویسنده، مجسمه‌ساز، نقاش، کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و طراح گرافیک اهل چکسلواکی بود.
او یکی از مشارکت‌کنندگان و هنرمندان نامدار پویانمایی چکسلواکی و همچنین فیلم‌های عروسکی، کارتونی و نمایشی چکی، بریتانیایی و ژاپنی در قرن بیستم میلادی است.
نشان فیل سفید یک نشان افتخار فرهنگی-سیاسی در تایلند است که از سوی دولت تایلند ولی از طرف امپراتور اهدا می‌شود.Regulation of the Office of the Prime Minister regarding nominations for the Most Exalted Order of the White Elephant and the Most Noble Order of the Crown of Thailand, B.E. 2536 . "Royal Thai Government Gazette". 1993.ราชกิจจานุเบกษา, พระราชบัญญัติเครื่องราชอิสริยาภรณ์ช้างเผือก รัตนโกสินทร์ ศก๑๒๘ , เล่ม ๒๖, ตอน ๐ ก, ๒๘ พฤศจิกายน พ. ศ. ๒๔๕๒, หน้า ๗๐ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง ลำดับเกียรติเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย , เล่ม ๑๑๐, ตอน ๒๙ง ฉบับพิเศษ, ๑๒ มีนาคม พ. ศ. ๒๕๓๖, หน้า ๑ این نشان در سال ۱۸۶۱ میلادی و در دورهٔ راما چهارم*https://en.wikipedia.org/wiki/Mongkut بنیان‌گذاری شد.
لینتگاسه () نام معبری در بخش قدیمی شهر کلن در کشور آلمان است که بین دو میدان آلترمارکت (Alter Markt) و فیش مارکت (Fischmarkt) واقع است. این معبر، مسیری پیاده‌رو بوده و تنها ۱۳۰ متر طول دارد و به خاطر تاریخچه قرون وسطایی خود مشهور است.
شیلدرگاسه (Schildergasse) نام خیابانی در مرکز شهر کلن در کشور آلمان است که دارای تعداد زیادی مراکز خرید بوده و طبق برآوردها در هر ساعت حدود 13000 نفر از آن عبور میکنند و به این ترتیب از شلوغ ترین خیابان های اروپا به شمار میرود. این خیابان, مسیری پیاده رو بوده و طول آن حدود 500 متر است.
کلیسای جامع آوگسبورگ () نام کلیسایی در شهر آوگسبورگ در کشور آلمان است که به قرن 11 میلادی تعلق دارد. معماری این کلیسا به سبک رومانسک بوده, اما در قرن 14 میلادی عناصزی از معماری گوتیک به آن افزوده شده است.
پروژه شامروک خواهر پروژه مینارت و یک کار جاسوسی بود که در اوت ۱۹۴۵ آغاز شد. کار پروژه شامروک، گردآوری همه تلگراف‌های ورودی و خروجی از ایالات متحده آمریکا بود. سازمان امنیت نیروی هوایی و جانشین آن، آژانس امنیت ملی، مجریان این برنامه بودند. این دو سازمان، دسترسی مستقیم به کپی ریزفیلم‌های روزانه همه تلگراف‌های ورودی، خروجی، و عبوری از طریق وسترن یونیون و همکاران آن، یعنی آرسی‌ای، و آی‌تی‌تی داشتند. آژانس امنیت ملی، کار رهگیری را انجام می‌داد و اگر اطلاعات به دردبخور برای دیگر سازمان‌ها را بدست می‌آورد برای آنها می‌فرستاد. "این سازمان‌ها اداره تحقیقات فدرال (اف‌بی‌آی)، آژانس اطلاعات مرکزی (سیا)، سرویس مخفی ایالات متحده آمریکا، دفتر مواد مخدر و مواد مخدر خطرناک، و وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا بودند." هیچ نظارت قانونی بر پروژه مینارت وجود نداشت و رهگیری، بدون حکم دادگاه انجام می‌شد. هیچ نظارت قانونی بر پروژه مینارت وجود نداشت و رهگیری، بدون حکم دادگاه انجام می‌شد.
برپایه استفان بودیانسکی، پیشینه پروژه شامروک به سال ۱۹۴۰ (میلادی) باز می‌گردد: "در ژانویه ۱۹۴۰ معاون ژنرال ارتش، نامه‌ای به رئیس آراس‌ای (دیوید سارنوف) نوشت و نظر او را درباره امکان بکارگیری ستوان ارل اف. کوک در آن شرکت پرسید." کوک از همه تلگراف‌های الکتریکی بازرگانی بین‌المللی عکس می‌گیرد. "این روش کار سری - که تقریباً غیر قانونی بود - پیشینه پروژه شامروک شد." سانسور رسمی در دوره جنگ جهانی دوم از دسامبر ۱۹۴۰ آغاز شد که همه کابل‌های ارتباطی برای بازرسی، به سوی سازمان‌های دولتی، تغییر مسیر داده شدند. برپایه اداره‌کننده پیشین آژانس امنیت ملی، لوئیس دابلیو. توردلا، برنامه گردآوری تلگراف‌ها، درست همانطور که از آغاز جنگ، شروع شده بود و بدون جلب توجه کس خاصی ادامه یافت. سه شرکت اصلی دارنده کابل، کپی همه تلگراف‌هایی را که از نیویورک، واشینگتن، دی.سی، و سان فرانسیسکو عبور می‌کردند به حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا می‌دادند. در دهه ۱۹۵۰ (میلادی) پروژه "نیو شامروک" ۶۰ تا ۷۰ سفارت کشور خارجی را شنود می‌کرد.
در اوج کار پروژه شامروک، کارکنان آژانس امنیت ملی ۱۵۰،۰۰۰ پیام را در هر ماه، چاپ و بررسی می‌کردند.
در مه ۱۹۷۵ منتقدان پروژه شامروک در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا شروع به بررسی و افشای آن کردند. در نتیجه، اداره‌کننده آن هنگام آژانس امنیت ملی لو الن اجرای این پروژه را در سازمان زیر نظر خود (و نه سازمان‌های دیگر) پایان داد. بر پایه استفان بودیانسکی، یک گزارش وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۷۷ (میلادی) نشان داد که قوانین شنود تلفنی، زیر پا گذاشته شده‌اند. اما "اگر سازمان‌های اطلاعاتی، اختیارات قانونی بیش از اندازه با مسئولیت‌پذیری بسیار کم داشته باشند به معنی شکست ۳۵ سال ریاست‌جمهوری و کنگره، به جای سازمان‌های اطلاعاتی و کارمندان آنها باشد.
شهادت نمایندگان شرکت‌های دارنده کابل و لو الن در در نشست پرسش و پاسخ کمیته منتخب مجلس سنای ایالات متحده آمریکا در امور اطلاعاتی، رئیس کمیته کلیسا، فرانک چرچ را به این نتیجه رساند که پروژه شامروک احتمالاً بزرگترین پروژه رهگیری حکومت آمریکا و تاثیرگذار بر زندگی آمریکایی‌ها تا آن هنگام بوده است.
یکی از پیامدهای این بررسی، پیدایش لایحه نظارت بر اطلاعات خارجی مصوب ۱۹۷۸ (میلادی) [و دادگاه نظارت بر اطلاعات خارجی ایالات متحده آمریکا] بود تا قدرت آژانس امنیت ملی را کم کند و آنرا ملزم به گرفتن حکم دادگاه و بررسی قضایی کند. یک حفاظت درون سازمانی دیگر، تنظیم دستورالعمل شماره ۱۸ شنود الکترونیک بود. این دستور العمل درون سازمانی، مجموعه رویه‌هایی برای آژانس امنیت ملی و جامعه اطلاعاتی ایالات متحده آمریکا بود که در سال ۱۹۸۰ (میلادی) منتشر و در ۱۹۹۳ (میلادی) به‌روزرسانی شد.
تا پیش از ریاست‌جمهوری جرج دابلیو بوش، دستورالعمل شماره ۱۸ راهنمای عمومی برای مواجهه با شنود الکترونیک گردآوری‌شده ناخواسته از شهروندان آمریکایی، بدون حکم دادگاه بود. تفسیر ریاست‌جمهوری جرج دابلیو بوش از لایحه نظارت بر اطلاعات خارجی و اصول دستورالعمل شماره ۱۸ شنود الکترونیک، این دیدگاه را ارائه داد که قوه مجریه، اختیار یگانه‌ای برای نظارت بدون حکم دادگاه دارد که برپایه بررسی مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا، به معنی زیر پا گذاشتن آشکار آرمان لایحه نظارت بر اطلاعات خارجی است.
برایان کِـرک (؛ زادهٔ ۱۹۶۸) یک کارگردان فیلم، و کارگردان تلویزیونی اهل جمهوری ایرلند است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "آرزوهای بزرگ"، "لرد اسنو"، "گرگ و شیر" و "چلاق‌ها، حرامزاده‌ها و چیزهای خراب" اشاره نمود.
گری لایت‌بادی (؛ زادهٔ ) یک گیتارنواز، خواننده، ترانه‌سرا، موسیقی‌دان و وبلاگ‌نویس اهل ایرلند شمالی است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "قدمگاه مجازات" اشاره نمود.
مارک ریسمان () یک هنرپیشه اهل آلمان است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "در بدلندز"، "ارباب"، "ساکن برج بلند"، "آخرین پادشاهی" و "ناقوس‌ها" اشاره کرد.
آرون راجرز (؛ زادهٔ ) یک بازیکن حرفه‌ای فوتبال آمریکایی اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به گرین بی پکرز اشاره کرد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "ناقوس‌ها" اشاره نمود.
سوفیا گریس براونلی (؛ زادهٔ ۱۸ آوریل ۲۰۰۳) و رزی مک‌کللند (؛ زادهٔ ۷ سپتامبر ۲۰۰۶) که هر دو زادهٔ اسکس هستند، زوج هنری خوانندهٔ بریتانیایی هستند که با نام سوفیا گریس و رزی شناخته می‌شوند.
رزی مک‌کللند در اپیزود ناقوس‌ها (قسمت پنجم از فصل هشتم بازی تاج‌وتخت) نقش کوتاهی داشته‌است.
کریس استیپلتون (؛ زادهٔ ) یک موسیقی‌دان، ترانه‌سرا، خواننده، نوازندهٔ گیتار و تهیه‌کننده موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "شب طولانی" اشاره نمود.
دنی کیرین () یک هنرپیشه اهل انگلستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "غنائم جنگ" اشاره نمود.
نل ویلیامز (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "جنگ‌های پیش رو" اشاره نمود.
سوزان براون (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "امید و افتخار"، "بانوی آهنی"، "فال نیک"، "تورچ وود"، "برادچرچ" و "زمستان در راه است" اشاره کرد.
رقاصان شماخی () رقاصان اصلی گروه‌های سرگرمی بودند که تا اواخر سده ۱۹ (میلادی) در شماخی (جمهوری آذربایجان) زندگی می‌کردند.
نقاش روسی گریگوری گاگارین که در قفقاز زندگی می‌کرد بین سال‌های ۱۸۴۰ تا ۱۸۵۵ شماری از رقصندگان شاماخی را در نقاشی‌های خود به تصویر کشید.Ими восхищался Дюма by Emil Karimov and Mehpara Aliyeva. "Azeri.ru"Bayadère. Oxford English Dictionary. Retrieved February 1st, 2008 from Oxford English Dictionary.
اسناد موجود در مورد رقصندگان شمامی و رقص‌های آنان بسیار محدود است. در ادبیات، به رقصندگان شمامی در رمان آرتور دو گوبینو با نام "دختر رقاصی شماخی و سایر داستان‌های آسیایی" اشاره شده‌است.
کتاب "رقاص شماخی" زندگی رقصنده ارمنی ارمن اوهانیان، آموزش رقصندگی، کودکی در روسیه و سفرهایش در ایران و مصر او را بازگو می‌کند. این کتاب در سال ۱۹۱۸ با نام ("La Danseuse de Shamakha)" به زبان فرانسوی منتشر شد و در سال ۱۹۲۳ توسط رز وایلدر به زبان انگلیسی برگردان شد. اوهانیان پس از سفر به اروپا رقص‌های سنتی را برای مخاطبان رقصید، در زمینه شعر سخنرانی کرد و در محافل روشن‌فکری و سیاسی عضو فعال بود. اوهانیان سرانجام به مکزیک رفت. او نویسنده نزدیک به ۱۵ نوشته از جمله چند خودزندگی‌نامه و کتاب‌های مربوط به فرهنگ و سیاست بود.Ohanian, Armen. "La Danseuse de Shamakha". Foreword by Anatole France. Paris: Bernard Grasset, 1918
برانسن وب (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "قلمرو بهشت"، "پن"، "پاک"، "هری پاتر و زندانی آزکابان"، "تاوان"، "شوالیه تاریکی"، "راکنرولا"، "دریاچه بهشت"، "ناپدیدشدگان"، "رابین هود"، "طبیعت بی‌جان"، ""، "دوستانت را بکش"، "ویکتور فرانکنشتاین"، "روگ وان"، "زمستان در راه است"، "تودورها" و "انگشتر" اشاره کرد.
راب آستلر () هنرپیشه اهل انگلستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "وظیفه"، "شهر هالبی" و "زمستان در راه است" اشاره نمود.
دفتر اسکاتلند ()
وزارت امور اسکاتلند (به اسکاتلندی: Oifis Rùnaire na Stàite airson Alba)، با نام رسمی (Office of the Secretary of State for Scotland) که بیشتر به عنوان دفتر اسکاتلند نامیده می‌شود، یک وزارت‌خانه در دولت بریتانیا است که به ریاست وزیر امور اسکاتلند و مسئول امور اسکاتلند در دولت بریتانیااست. نقش این پست با نقش وزارت دادگستری بریتانیا در دولت بریتانیا ترکیب شده‌است.
پروژه ترِیلبلِیزِر برنامه آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا برای توسعه توانایی تحلیل داده‌های بدست آمده از شبکه‌های مخابراتی مانند اینترنت بود. هدف این برنامه، ردیابی افراد با استفاده از روش‌های ارتباطی آنها مانند تلفن همراه و ایمیل بود."NSA killed system that sifted phone data legally". "baltimoresun.com". 2006-05-17. Archived from the original on 2008-03-31. Retrieved 2008-08-14.<templatestyles src="Module:Citation/CS1/styles.css"></templatestyles>"NSA datamining pushes tech envelope". PhysOrg.com. May 25, 2006.
در سال ۲۰۰۲ (میلادی) کارکنان آژانس امنیت ملی، جی. کرک ویب، ویلیام بینی، اد لومیس، و کارمند کمیته منتخب دائمی مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا، دایان روآرک درباره هَدَررَوی، کلاهبرداری، و سوءاستفاده از پروژه تریلبلیزر و این حقیقت که یک پیش‌نمونه عملیاتی موفقیت‌آمیز (تین‌ترد) وجود داشته، به دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا شکایت کردند. دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع آمریکا این شکایت را پذیرفت و بررسی درباره این برنامه، تا میانه سال ۲۰۰۵ (میلادی) و ارائه گزارش پایانی، ادامه یافت. نتیجه این گزارش، پنهان ماند. زیرا اصل گزارش، طبقه‌بندی‌شده اعلام شد و ٪۹۰ گزارشی که به صورت همگانی منتشر شد حذف شده بود و مردم به ویرایش اصلی، دسترسی نداشتند.
نیروهای مسلح اداره تحقیقات فدرال (اف‌بی‌آی) بعداً به کسانیکه این شکایت را به دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع برده بودند حمله کرد. درحالیکه حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا تهدید به پیگرد امضاکنندگان گزارش دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع کرده بود در نهایت به پیگرد یکی از مدیران اجرایی ارشد آژانس امنیت ملی به نام توماس دریک پرداخت که به پیشرفت بازرسی‌ها از درون سازمان خود کمک کرده و درباره آن گزارش با یک گزارشگر، گفتگو کرده بود. او بعدها بر پایه لایحه جاسوسی (۱۹۱۷) متهم شناخته شد. مدافعان او گفتند که این محکومیت، تلافی کارهای او است.Mayer, Jane (May 23, 2011). "The Secret Sharer". "The New Yorker". Retrieved June 23, 2011.James Bamford, The Shadow Factory, Doubleday, 2008, chapter "Trailblazer". بعدها اتهام‌های علیه او رد شدند و او پذیرفت که بر پایه لایحه کلاهبرداری و سوءاستفاده رایانه‌ای، بزه کرده و اظهار گناه کند. چیزی که جسیلین رداک از سازمان پروژه پاسخگویی حکومت (که به توماس دریک کمک کرده بود) آنرا «نافرمانی مدنی» نامید.Too Classified to Try Myth in Failed Drake Prosecution, Jesselyn Radack, DailyKos, 6/11/11
تریلبلیزر به دنبال برنامه همانندی به نام تین‌ترد آغاز شد. تین‌ترد برنامه کم‌هزینه‌تری بود که بر پایه حفاظت از حریم شخصی شهروندان آمریکایی ساخته شده بود. بعدها تریلبلیزر به برنامه نظارت بر تروریست‌ها و جنجال برنامه نظارت بدون حکم دادگاه آژانس امنیت ملی (۲۰۰۷-۲۰۰۱) پیوند داده شد.
در سال ۲۰۰۲ آژانس امنیت ملی، کنسرسیومی به رهبری شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی را برای ساخت یک بستر نمایش فناوری، به ارزش ۲۸۰ میلیون دلار آمریکا برگزید. بوئینگ، شرکت علوم رایانه‌ای (سی‌اس‌سی)، و بوز آلن همیلتون از همکاران این برنامه بودند. معاون اداره‌کننده آژانس امنیت ملی، ویلیام بی. بلک جونیور، سرپرست این پروژه بود. بیکر، کارمند آژانس امنیت ملی بود که از آن سازمان به شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی رفته و در سال ۲۰۰۰ (میلادی) با کمک اداره‌کننده آن هنگام آژانس امنیت ملی، مایکل هیدن، دوباره به آژانس امنیت ملی بازگشته بود."Search Top Secret America's Database of Private Spooks". Wired. 2010-07-19. Retrieved 2010-07-19.Gorman, Siobhan (2006-05-31). "Second-ranking NSA official forced out of job by director" . Baltimore Sun. Retrieved 2011-01-01."Little-known contractor has close ties with staff of NSA". The Baltimore Sun. 2006-01-29. Retrieved 2010-07-19. همچنین شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی، اداره‌کننده پیشین آژانس امنیت ملی، بابی ری اینمن را به عنوان مدیر شرکت، استخدام کرد.Bamford, Shadow Factory, Doubleday, 2008, p201 این شرکت در تعریف مفهوم فاز «تریلبلیزر» همکاری کرد.Patience Wait (October 21, 2002). "SAIC team gets demonstration phase of Trailblazer". Washington Technology. Archived from the original on March 2, 2008."SAIC Team Wins National Security Agency TRAILBLAZER Contract" . SAIC. October 21, 2002.
بازرس ارشد آژانس امنیت ملی در گزارش تریلبلیزر نوشت: "درباره افزایش هزینه‌های قرارداد، عدم سازگاری در مدیریت بیانیه کار، و دستمزد بالای کارکنان قراردادی، صحبت‌های نادرستی شده است".Please see the DoD audit of the Trailblazer program, available here: on Page 38 of the report.
گزارش سال ۲۰۰۴ (میلادی) دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع از این برنامه، انتقاد کرد. این گزارش می‌گفت "آژانس امنیت ملی، راه‌حل‌ها برای رفع نیازهای بی‌درنگ امنیت ملی را نادیده گرفته است" و "تریلبلیزر عملکرد ضعیفی داشته و بسیار پرهزینه است". بسیاری از پیمانکاران پروژه، به خاطر ترس از "انتقام رئیس آژانس امنیت ملی"، نگران همکاری با دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع بودند. اداره‌کننده آژانس امنیت ملی در چند بیانیه به دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع، عدم توافق خود با آن دفتر را اعلام کرد. گزارش دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع از بحث و جدل درباره این اختلاف‌ها می‌گوید.See the IG report, linked in the article.
در سال ۲۰۰۵ اداره‌کننده آژانس امنیت ملی، مایکل هیدن در یک نشست پرسش و پاسخ مجلس سنای ایالات متحده آمریکا گفت که پروژه تریلبلیزر چند صد میلیون دلار، بیش از بودجه پیش‌بینی شده، هزینه داشته و سال‌ها از برنامه، عقب است.Martin Sieff (August 18, 2005). "NSA's New Boss Puts Faith In Hi Tech Fixes" . Space War. پس از آنکه برنامه تریلبلیزر، چند میلیارد دلار هزینه برد در سال ۲۰۰۶ (میلادی) باز ایستاد.Government Accountability Project website , accessed June 9, 2013. بعدها چندین منبع ناشناس در آژانس امنیت ملی به نیوزویک گفتند که پروژه تریلبلیزر، "شکستی بی‌ارزش" بود.Mark Hosenball (April 16, 2010). "Exclusive: House Republican Staffer Introduced Alleged NSA Leaker to Reporter". "Declassified". Newsweek.com. Archived from the original on April 21, 2010. Retrieved Apr 17, 2010.
در پیامد آن، برنامه نظارتی آشفتگی جای پروژه تریلبلیزر را گرفت.
بر پایه نوشتار سال ۲۰۱۱ (میلادی) نیویورکر، در نخستین روزهای کار پروژه تریلبلیزر، چندین کارمند آژانس امنیت ملی با کارشناس بودجه آژانس امنیت ملی در کمیته منتخب دائمی مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا، دایان روآرک دیدار کردند. آنها درباره ناخشنودی خود از تریلبلیزر گفتند. در پاسخ، اداره‌کننده آژانس امنیت ملی، مایکل هیدن، در یادداشتی نوشت: "افراد، در یک نشست با بازرسان مجلس نمایندگان، مستقیماً موضع مخالف، در برابر چیزی گرفتند که ما مشترکاً تصمیم به پیگری آن گرفته بودیم. هر کاری برخلاف تصمیم ما بر تلاش ما برای تغییر آژانس امنیت ملی، تاثیر نامطلوب جدی می‌گذارد و من نمی‌توانم چنین چیزی را بپذیرم."
در سپتامبر ۲۰۰۲ چندین نفر، از اِشکال‌های تریلبلیزر به دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع، شکایت کردند. این کَسان، شامل دایان روآرک، دو تحلیل‌گر ارشد پیشین آژانس امنیت ملی، کرک ویب و ویلیام بینی، و تحلیل‌گر ارشد سامانه‌های رایانه‌ای، اد لومیس می‌شدند که همگی، آژانس امنیت ملی را به خاطر نگرانی‌های خود درباره سوءمدیریت آن سازمان و ادعای جاسوسی غیر قانونی از شهروندان آمریکایی، ترک کرده بودند.Indictment Continues Obama Administration’s War on Leaks ,Shane Harris, washingtonian, 01/25/2011, retrieved 3/9/11Ellen Nakashima, with Greg Miller & Julie Tate (2010-07-14). "Former NSA executive Thomas A. Drake may pay high price for media leak". Washington Post. Retrieved 2011-01-11. یکی از منابع اصلی گزارش دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع، توماس دریک بود. دریک، مدتی بود که به مدیران بالادست خود درباره مشکلات آژانس امنیت ملی، برتری تین‌ترد بر تریلبلیزر (مانند خوبی تین‌ترد در حفاظت از حریم شخصی) گلایه می‌کرد. توماس دریک، در هنگام بررسی دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع، اطلاعات خود را ارائه داد. همچنین دایان روآرک نزد رئیس خود، پورتر گاس در کمیته منتخب دائمی مجلس نمایندگان رفت اما جلوی او گرفته شد.Greg Miller, Spencer S. Hsu and Ellen Nakashima, with Carol D. Leonnig, Howard Kurtz and staff researcher Julie Tate (April 16, 2010). "Former NSA official allegedly leaked material to media". "Washington Post". Retrieved April 17, 2010.CS1 maint: multiple names: authors list () رورک تلاش کرد با قاضی ارشد ایالات متحده آمریکا ویلیام رنکویست درباره مشکل‌ها تماس بگیرد.
رئیس دایان روآرک، مورین باگینسکی، سومین مقام ارشد آژانس امنیت ملی، به خاطر نگرانی نسبی از رفتار خود در رابطه با قانونی بودن تریلبلیزر، کناره‌گیری کرد.
در سال ۲۰۰۳ (میلادی) دفتر بازرس ارشد آژانس امنیت ملی، تریلبلیزر را «یک شکست پرهزینه» نامید که بیش از یک میلیارد دلار، هزینه داشته است."Eight questions for Daniel Ellsberg". The Economist. 2010-07-31. Retrieved 2010-08-03.Scott Shane,"Obama Steps Up the Prosecution of Media Leaks", New York Times, June 12, 2010, A1.
در سال ۲۰۰۵ دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع، گزارش خود از شکایت رورک و دیگران را ارائه کرد. این گزارش، برای همگان، منتشر نشد اما نتیجه‌گیری بسیار منفی درباره تریلبلیزر داشت. جین میر نوشت که این شکایت، باعث شتاب در پایان دادن به تریلبلیزر شد که همان زمان با آن، به دلیل تخصیص بودجه در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا به مشکل خورده بود.
در نوامبر ۲۰۰۵ توماس دریک با گزارشگر بالتیمور سان، شیوون گورمن تماس گرفت.Scott Shane (11 June 2010). "Obama Takes a Hard Line Against Leaks to Press". "The New York Times".Wired News (14 July 2010). "NSA Executive Leaked After Official Reporting Process Failed Him". Wired News. Retrieved 28 December 2010. شیوون گورمن، جستارهای زیادی درباره اِشکال‌های آژانس ملی، مانند تریلبلیزر نوشت. این انبوهه نوشتارها برای گورمن، جایزه انجمن روزنامه‌نگاران حرفه‌ای را به همراه آورد.
در سال ۲۰۰۵ جرج دابلیو بوش به اداره تحقیقات فدرال (اف‌بی‌آی) دستور داد هر کسی را که اطلاعاتی را درباره برنامه نظارت الکترونیک آژانس امنیت ملی (برنامه نظارت بر تروریست‌ها) به رسانه‌ها و نیویورک تایمز فاش کرده، پیدا کند. این بازرسی، در نهایت به کسانی که در سال ۲۰۰۲ به دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع شکایت کرده بودند رسید. حتی با وجود اینکه آنها هیچ چیزی را برای نیویورک تایمز فاش نکرده بودند. در ژوئیه ۲۰۰۷ نیروهای مسلح اداره تحقیقات فدرال (اف‌بی‌آی) به خانه‌های دایان روآرک، ویلیام بینی، و کرک ویب حمله کردند. بر پایه جین میر، ماموران مسلح اداره تحقیقات فدرال (اف‌بی‌آی) روی سر ویلیام بینی و همسرش، تفنگ گذاشته بودند. کرک ویب گفت که آن رخداد، او را به یاد اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی انداخته بود. هیچیک از این افراد، هرگز به هیچ بزهی، متهم نشدند. چهار ماه پس از آن، در نوامبر ۲۰۰۷ به خانه توماس دریک حمله شد و رایانه شخصی و مدارک او توقیف شدند.
در سال ۲۰۱۰ (میلادی) وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا در راستای بخشی از برنامه باراک اوباما برای سرکوب افشاگران، توماس دریک را به جلوگیری از اجرای عدالت، ارائه اطلاعات نادرست، و زیر پا گذاشتن لایحه جاسوسی (۱۹۱۷) متهم کرد.Why WikiLeaks? Exhibit A: Thomas Drake - Government Accountability Project Archived 2011-04-17 at the Wayback Machine Jesselyn Radack, retrieved from www.whistleblower.org on 2011 03 10"Former NSA Senior Executive Charged with Illegally Retaining Classified Information, Obstructing Justice and Making False Statements". "Justice News". United States Department of Justice. April 15, 2010. Retrieved April 17, 2010.Checkpoint Washington - Setback in case against accused NSA leaker, Ellen Nakashima, Washington Post, 2010 Nov, retrieved from voices.washingtonpost.com on 2011 03 10 حکومت فدرال آمریکا تلاش کرد دایان روآرک را وادار به شهادت برای توطئه کند. چنین درخواستی را هم از توماس دریک کرد تا در دادخواست دادگاهی علیه او تجدید نظر کند. اما هر دو آنها این پیشنهاد را رد کردند.
در ژوئن ۲۰۱۱ توماس دریک از ۱۰ اتهام اصلی، تبرئه شد. در عوض، او پذیرفت که بر پایه لایحه کلاهبرداری و سوءاستفاده رایانه‌ای، بزه کرده و اظهار گناه کند.
خمیده‌نوک نام یک سرده از خانواده ژیان‌مرغ است. این سرده دو گونه دارد به قرار زیر:
خمیده‌نوک شمالی نام یک گونه از سرده خمیده‌نوک است.
خمیده‌نوک جنوبی نام یک گونه از سرده خمیده‌نوک است.
مگس‌گیر خاکستری نام یک گونه از سرده مگس‌گیرهای نمادین است.
این گونه در این کشورها یافت می‌شود: آنگولا، بنین، بوتسوانا، بورکینافاسو، بوروندی، کامرون، جمهوری آفریقای مرکزی، جمهوری کنگو، جمهوری دموکراتیک کنگو، ساحل عاج، گینه استوایی، گابن، غنا، گینه، کنیا، لیبریا، مالاوی، موزامبیک، نامیبیا، نیجریه، رواندا، سیرالئون، سومالی، آفریقای جنوبی، سودان جنوبی، اسواتینی، تانزانیا، توگو، اوگاندا، زامبیا و زیمبابوه.
زیستگاه مگس‌گیر خاکستری جنگل‌های گرمسیری و نیمه‌گرمسیری و گرم‌دشت‌ها است.
مگس‌مرغ دارچینی نام یک گونه از سرده آمازیلیا است.
آتش‌چشم نام یک سرده از خانواده مورچه‌مرغان است.
این جنس سه گونه دارد:
آتش‌چشم شانه‌سفید نام یک گونه از سرده آتش‌چشم است.
آتش‌چشم پشت‌چتری نام یک گونه از سرده آتش‌چشم است.
آتش‌چشم پشت‌سفید نام یک گونه از سرده آتش‌چشم است.
ابروزردک سرکوچک نام یک گونه از سرده ابروزردک است.
ابروزردک تپوئی نام یک گونه از سرده ابروزردک است.
مرغ پفی سینه‌کمانی نام یک گونه از سرده نرم‌پرها است.
خورشیدفرشته نام یک سرده از زیرخانواده مگس‌مرغیان است.
دم‌بلندها نام یک سرده از خانواده مورچه‌مرغان است.
اد دیوی یا ادوارد جاناتان دیوی FRSA; (، زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل بریتانیا است و از سال ۲۰۱۹ به عنوان معاون رهبر حزب لیبرال دموکرات‌ها خدمت می‌کند. وی از انتخابات سراسری سال ۲۰۱۷ عضو پارلمان (نماینده مجلس) برای حوزهٔ انتخاباتی کینگستون و سوربن بوده‌است. قبلاً از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۵ نیز او نماینده مجلس این حوزهٔ انتخاباتی بوده‌است.
"اد دیوی" از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ در ائتلاف محافظه کار - لیبرال دموکرات‌ها به عنوان وزیر امور انرژی و تغییرات آب و هوایی مشغول خدمت بوده، و پیش از آن به عنوان معاون وزیر در وزارت تجارت، نوآوری و مهارت‌ها، با مسئولیت بخش‌های اشتغال، روابط، مصرف‌کننده و امور پستی، از سال ۲۰۱۰ را عهده‌دار بوده‌است. دیووی در انتخابات رهبری دموکرات‌های لیبرال لیبرال در سال ۲۰۱۹ در برابر جو سوینسون شرکت کرد.
مجموعهٔ تمایزی ۹۳ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «CD93» کُدگذاری می‌شود.
این مولکول یک پروتئین تراپوسته‌ای سی‌تایپ است که نه تنها در فرایندهای چسبندگی سلول‌به‌سلول، بلکه در سیستم دفاعی میزبان نقش دارد.
این پروتئین همچنین نقش مهمی در رشد و تکامل تومورهای گلیوما ایفا می‌کند. حذف این ژن در موش‌های آزمایشگاهی، سبب رشد آهسته‌تر تومور و بهبود بقای آنها می‌شود. در این تومورها همچنین، فیبرسازی فیبرونکتین مختل شده و کیزانِ فعال‌شدگی اینتگرین بتا ۱ کاهش می‌یابد.
ترومبومودولین () یا CD141 یک پروتئین پوسته‌ای درونی است که بر سطوح سلول‌های آندوتلیال عروق بیان می‌شود و کوفاکتور ترومبین و فعال‌کنندهٔ پروتئین سی محسوب می‌گردد.
این پروتئین از طریق تبدیل ترومبین به یک آنزیم ضد انعقاد، موجب کاهش انعقاد خون می‌شود.IPR001491 Thrombomodulin Accessed January 19, 2012. ترومبومودولین در سلول‌های مزوتلیوم، مونوسیت و دندریتیک هم بیان می‌گردد.
این مولکول در انسان توسط ژن «"THBD"» کُدگذاری می‌شود و وزنِ آن ۷۴ کیلو دالتون است و از یک تک‌رشته آمینواسیدی با ۶ دومینِ شبه ای‌جی‌اف متوالی و نزدیک به‌هم، یک فاصله‌اندازِ غنی از سرین/ترئونین و یک دومینِ تراپوسته‌ای تشکیل شده‌است. این پروتئین عضوی از خانوادهٔ پروتئین‌های لکتین سی‌تایپ است.
ترومبومودولین با ترومبین تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
پروتئین بازی اصلی ائوزینوفیل () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"PRG2"» کُدگذاری می‌شود.
این پروتئین، مادهٔ اصلی درون‌مایهٔ کریستالی گرانول‌های ائوزینوفیل است. میزان زیادی از پیش‌ساز این مولکول در جفت و سرم خون زنان باردار، به‌ویژه در ترکیب با پروتئین‌هایی چون PAPPA، آنژیوتانسینوژن و C3dg یافت می‌شود.
لائیلین () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"LAYN"» کُدگذاری می‌شود.
یک پژوهش نشان داده‌است که میزان لائیلین در لنفوسیت‌های تی کشنده نفوذکننده به سرطان کبد افزایش می‌یابد.
پلی‌سیستین ۱ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"PKD1"» کُدگذاری می‌شود.
جهش در این ژن با بروز «بیماری پلی‌کیستیک کلیه اتوزومال غالب» که نوعی اختلال ژنتیکی شدید کلیه است، در ارتباط است که طی آن، کیست‌های متعدد در کلیه به‌وجود می‌آید و سبب بروز اختلال شدید عملکرد در آنها می‌شود.
موتیف کالکس-بتا () یک دنباله موتیف پروتئینی است که در توالی‌های مجاور همِ دومین‌های سیتوپلاسمی تبادل‌کننده‌های کالکس-سدیم-کلسیم موجود است که کارشان بیرون ریختن کلسیم از سلول است. این دومین تا حدودی با دومین‌هایی که برای تنظیم و اتصال کلسیم به‌کار می‌روند، هم‌پوشانی دارد.
موتیف کالکس-بتا در دُم سیتوپلاسمی اینتگرین بتا ۴ پستانداران هم یافت می‌شود که کارش انتقال دوطرفهٔ سیگنال‌های سلولی در طول پوسته یاخته و همچنین پروتئین برخی سیانوباکترهاست.
این موتیف از تعدادی رشته‌های بتا تشکیل شده که با پیچش خود، نوعی صفحهٔ بتای تودار و خودبسنده ایجاد می‌کنند.
اینتگرین بتا ۴ () یا CD104، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"ITGB4"» کُدگذاری می‌شود.
این پروتئین با پیوند غیر کووالانسی به گیرنده‌های تراغشایی گلیکوپروتئینی اتصال می‌یابند و سیگنال‌های حاصله در بیان ژن‌ها و رشد سلولی نقش دارند.
اینتگرین بتا ۴ به احتمال زیاد نقش بسیار مهمی در زیست‌شناسی سرطان‌های تهاجمی ایفا می‌کند. جهش در ژن "ITGB4" سبب بروز بیماری پروانه‌ای به‌همراه بن‌بست پیلور می‌شود.
آپولیپوپروتئین اچ () که با نام‌های دیگری نظیر آپو-اچ و بتا-۲ گلیگوپروتئین ۱ هم شناخته می‌شود، یک پروتئین ۳۸ کیلو دالتونی است که در انسان توسط ژن «"APOH"» کُدگذاری می‌شود.
یکی از وظایف این مولکول اتصال به کاردیولیپین است. پس از این اتصال، هر دوی این مولکول‌ها دچار تغییر ساختاری شدیدی می‌شوند.
«آپولیپوپروتئین اچ» نقش پیچیده‌ای در هم‌چسپی ایفا می‌کند و فرایند اتصال پلاکت‌ها با واسطه آدنوزین دی‌فسفات را به یکدیگر تغییر می‌دهد. این پروتئین معمولاً نقش ضد انعقادی در خون دارد، اما برحسب شرایط و با تغییر در فاکتورهای خونی، ممکن است این اثر «آپولیپوپروتئین اچ» برعکس شود.
«آپولیپوپروتئین اچ» یک نام بی‌مسماست، چرا که به میزان قابل توجهی در لیپوپروتئین‌ها موجود نیست و این نام از گذشته بر آن باقی مانده‌است.
پادتن‌های ضد «آپولیپوپروتئین اچ» در برخی بیماری‌های عفونی و همچنین بیماری‌های خودایمنی نظیر لوپوس منتشر تولید می‌شوند. وجود این مولکول به‌شدت با فرم‌های لخته‌دهندهٔ لوپوس مرتبط است. برای مثبت‌شدنِ آزمایش پادت‌های ضد کاردیولیپین در جریان نشانگان آنتی فسفولیپید، لازم است تا «آپولیپوپروتئین اچ» در نمونهٔ استخراجی از کاردیولیپین موجود باشد.
در زیست‌شناسی مولکولی، دومِـین سوشی ۲ یک دومِـین پروتئین است که تنها در یوکاریوت‌ها یافت می‌شود. نام دیگر این دومِـین، «دومین پنجم پروتئین بتا-۲-گلیکوپروتئین-۱» (β2-GP1) است. در واقع، چهار دومین اولِ «آپولیپوپروتئین اچ» مشابه یکدیگر هستند و فقط دومِـین پنجمی متفاوت است.
این دومین پروتئین از ۴ رشتهٔ غیر موازی بتا و ۲ مارپیچ کوتاه آلفا و همچنین یک حلقهٔ بلند به‌شدت انعطاف‌پذیر تشکیل شده‌است و تفاوتش با چهار دومین دیگر در داشتنِ سه پیوند دی‌سولفید درونی و یک حلقهٔ انتهایی کربوکسیل اضافی است.
عملکرد دقیق این دومین هنوز به‌طور کامل مشخص نیست اما ثابت شده که نقش بسیار مهمی در اتصال «آپولیپوپروتئین اچ» با ترکیباتی که بار الکتریکی منفی دارند، ایفا می‌کند و بدین ترتیب در اتصال به پادتن‌های مربوط به خود مؤثر است. ساخته‌شدن پادتن بر ضد «آپولیپوپروتئین اچ» موجب بروز نشانگان آنتی فسفولیپید می‌شود که با عواقبی در حاملگی همراه است.
کالکتین‌ها () با نام کامل لکتین‌های نوع سی حاوی کلاژن یکی از اجزاء دستگاه ایمنی ذاتی هستند. این خانوادهٔ بزرگ، مشتمل بر لکتین‌های کلاژن‌دار دفاعی وابسته به یون کلسیم هستند که در بدن جانوران یافت می‌شوند و نوعی گیرنده شناسایی الگو (PRRs) محلول در آب محسوب می‌شوند. وظیفه‌این مولکول‌ها، اتصال به ساختارهای الیگوساکاریدی یا لیپیدی بر سطح میکروب‌هاست. همچون سایر گیرنده‌های شناسایی الگو، کالکتین‌ها نیز به الگوی‌های ملکولی وابسته به پاتوژن (PAMPs) و الگوی‌های ملکولی وابسته به آسیب (DAMPs) با منشأ الیگوساکاریدی متصل می‌شوند. با چنین اتصالی، زمینه برای حذف میکروب‌ها با کمکِ پلاکت‌ها، سامانه کمپلمان، اُپسونینزه شدن، بیگانه‌خواری یا مهار رشد میکروبی فراهم می‌گردد. سایر اعمال کالکتین‌ها شامل تعدیل التهاب، پاسخ‌های حساسیتی، دستگاه ایمنی تطبیقی و پاک‌سازی سلول‌های دچار خزان یاخته‌ای است.
به‌لحاظ عملکرد، لکتین‌ها ساختار سه‌تایی دارند. هر یک زیرواحدهایِ تکی این مولکول از ۴ قسمت تشکیل شده‌است:
اینکه کدام قسمت خاص از میکروب شناسایی شوند، بستگی به همین «دومِـین شناسایی کربوهیدرات» (CRD) در حضور کلسیم دارد. شدت چسبندگی میکروب‌ها به کالکتین، بستگی به میزان اولیگومریزاسیون کالکتین و همچنین تراکم لیگاندها بر سطح میکروب دارد.
تاکنون ۹ گونه از لکتین‌ها شناسایی و تعریف شده‌اند:
CL-43 ،CL-46 و کانگلوتینین در گاویان یافت می‌شود.
دایان روآرک افشاگر آمریکایی و عضو حزب جمهوری‌خواه (ایالات متحده آمریکا) بود که از ۱۹۸۵ (میلادی) تا ۲۰۰۲ (میلادی) در کمیته منتخب دائمی مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا کار می‌کرد.Diane Roark Interview او درست پس از حملات ۱۱ سپتامبر از سوی کمیته منتخب دائمی مجلس نمایندگان در جایگاه ناظر بر آژانس امنیت ملی گماشته شد. در سال ۲۰۰۲ (میلادی) دایان روآرک به همراه جی. کرک ویب، ویلیام بینی، و اد لومیس، درباره هَدَررَوی، کلاهبرداری، و سوءاستفاده از برنامه فوق سری پروژه تریلبلیزر و این حقیقت که یک پیش‌نمونه عملیاتی موفقیت‌آمیز (تین‌ترد) وجود داشته، به دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا شکایت کردند. به خاطر ادعای نادرست درز دادن اطلاعات درباره برنامه نظارت بدون حکم دادگاه آژانس امنیت ملی (۲۰۰۷-۲۰۰۱) به جیمز رایزن،C-SPAN.org: QA James Risen | Video | C-SPAN.org, accessdate: 2/7/2015 روزنامه‌نگار نیویورک تایمز و شیوون گورمن در بالتیمور سان، در ژوئیه ۲۰۰۷ نیروهای مسلح اداره تحقیقات فدرال (اف‌بی‌آی) به خانه‌های دایان روآرک، جی. کرک ویب، ویلیام بینی، و اد لومیس حمله کردند.
دایان روآرک در سال ۲۰۱۲ (میلادی) حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا را مورد پیگرد قرار داد. زیرا رایانه شخصی او را که در هنگام حمله به خانه او توقیف کرده بودند به او پس ندادند و حکومت از پاک کردن نام او [از فهرست سیاه،] خودداری کرد. رفتار تنبیهی آژانس امنیت ملی با کرک ویب، ویلیام بینی، اد لومیس، دایان روآرک، و همچنین مدیر اجرایی پیشین آژانس امنیت ملی، توماس دریک که به ناشناس ماندن از سوی دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع، اعتماد کرده بود باعث شد تا دستیار بازرس ارشد وزارت دفاع، جان کرین، و به دنبال او، ادوارد اسنودن، به افشاگری در سازمان خود توجه نکنند و به افشاگری گسترده در میان رسانه‌ها و مردم بپردازند.
کنگره کشوری شوراها از سال ۱۹۱۷ شکل گرفت و به عالی‌ترین هیئت حاکمه جمهوری سوسیالیستی فدرال اتحاد جماهیر شوروی روسیه از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۳۶ تبدیل شد. قانون اساسی ۱۹۱۸ (اس-اف-اس-ار) روسیه مقرر کرد که کنگره حداقل دو بار در سال تشکیل شود و وظایف آن تعریف (و اصلاح) اصول قانون اساسی اتحاد جماهیر شوروی و تصویب معاهدات صلح است.Constitution (Fundamental Law) of the RSFSRJerry F. Hough, Merle Fainsod, "How the Soviet Union is Governed", US: Harvard College, 1979, reprint, p. 50-51 61–63, 67–68, 73, 81–84. انقلاب اکتبر دولت موقت را برکنار کرد و کنگره اتحاد جماهیر شوروی را به تنها و بالاترین هیئت حاکمیت تبدیل کرد. لازم است ذکر شود که این کنگره آن کنگرهٔ شورهای اتحاد جماهیر شوروی نیست که پس از سال ۱۹۲۲ بر کل اتحاد جماهیر شوروی اداره می‌کرد.
شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی یک شرکت مهندسی و فناوری اطلاعات در ایالات متحده آمریکا است که کار آن ارائه خدمات به حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا و پشتیبانی در زمینه فناوری اطلاعات، خدمات می‌دهد.
شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی را جان رابرت بیستر در سال ۱۹۶۹ (میلادی) بنیان‌گذاری کرد. سپس در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۴ با حفظ نام، به یک شرکت با ارزش ۴ میلیارد دلار آمریکا اسپین-آف شد. درحالیکه شرکت مادر آن، نام خود را به لایدوس تغییر داد. به دنبال این جدایی، آنتونی جی. موراکو به جایگاه مدیر عامل اجرایی شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی و جان پی. جامپر به جایگاه مدیر عامل اجرایی لایدوس رسید. انگیزه بنیادی برای اسپین-آف، تضاد منافع در آیین‌نامه مالکیت فدرال بود که به دلیل داشتن قراردادهای جاری، از حضور آن شرکت در مزایده‌ها برای قراردادهای تازه، جلوگیری می‌کرد.
در ۴ مه ۲۰۱۵ شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی، شرکت سیتور هلدینگز را به ارزش ۷۹۰ میلیون دلار خرید تا با استفاده از قراردادهای طبقه‌بندی‌شده، کارکنان دارنده تاییدیه امنیتی، و زیرساخت‌های امنیتی گسترده، حضور خود در صنعت اطلاعات را بیشتر کند. پیش از آن، شرکت مبادله کننده سهام اختصاصی لئونارد گرین و شرکا، صاحب سیتور هلدینگز بود.
در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۸ شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی، اعلام کرد شرکت انگلیتی را خریده است. انگلیتی، رقیب شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی، در بخش پیمان‌کار عمومی خدمات به حکومت فدرال بود که با ادغام در شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی، ارزش قراردادهای آن به ۲/۵ میلیارد دلار در ژانویه ۲۰۱۹ رسید.https://www.reuters.com/article/us-engilityholdings-m-a-saic/u-s-government-contractor-saic-to-buy-engility-for-1-5-billion-idUSKCN1LQ1CG
شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی، مدل عملیاتی ماتریسی دارد که در آن، بخش‌های خدماتی گوناگون، برای پیشبرد یک قرارداد مشخص، با یکدیگر همکاری می‌کنند.
دبورا لی جیمز، رئیس بخش فناوری و مهندسی شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی، پس از گماشته شدن از سوی باراک اوباما به جایگاه دبیر نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۳ سوگند یاد کرد.
لئونارد گرین و شرکا یک شرکت مبادله‌کننده سهام اختصاصی آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۹ میلادی تأسیس شده‌است. لئونارد گرین و شرکا در بیش از هشتاد شرکت سرمایه‌گذاری کرده‌اند. این شرکت، بیش از هر چیز بر شرکت‌های خرده‌فروشی و خدماتی مانند مصرف‌کننده، کسب‌وکار و مراقبت سلامت تمرکز دارد. در پایان سال ۲۰۰۷ میلادی، شرکت لئونارد گرین و شرکا، سی‌ودومین شرکت از پنجاه شرکت مبادله کنندهٔ سهام اختصاصی در جهان سوم بود.
لئونارد اِی. گرین در سال ۱۹۶۹ (میلادی) به همراه «ادوارداِی. گیبسون» و «لوئیس دابلیو. ون امرونگن»، بانک بازرگانی «گیبسون، گرین، و ون امرونگن» را تأسیس کردند. لئونارد گرین پس از جدایی از این بانک، در سال ۱۹۸۹ لئونارد گرین و شرکا را بنیان نهاد. پس از مرگ او در سال ۲۰۰۲ (میلادی) جان جی، دنهاکل، پیتر جی، نولان، و جاناتان دی، سوکولوف، لئوناردگرین و شرکا را اداره می‌کنند.
شرکت پیشین لئونارد گرین و شرکا به نام «گیبسون گرین» از ۱۹۶۹ تا ۱۹۸۹ بیش از بیست و نه معامله را با قیمت خرید کل بیش از ۳/۵ میلیارد دلار آمریکا انجام داد و در زمره‌ی نخستین شرکت‌های تملک اهرمی و تملک مدیریت بود. از جمله معامله‌های گیبسون گرین، خرید شرکت اجاره خودروی باجت از ابرشرکت ترانس آمریکا در سال ۱۹۸۶ (میلادی)، و به دست آوردن سوئیت‌بی مارکت بودند. گیبسون گرین خرید شرکت پودر لباسشویی پیورکس را در سال ۱۹۸۲ (میلادی) کامل کرد؛ اما به دلیل بحران مالی سال ۱۹۸۷ مجبور شد خرید شرکت بیمه آرگونات را لغو کند.
انحلال گیبسون گرین و جانشینی لئونارد گرین و شرکا بیشتر از هرچیز به دلیل شکست در خرید ابرشرکت سیلی (اوهایو مَترِس کمپانی) و ابرشرکت شلتر-گلوب بود.
تازه‌ترین سرمایه‌گذاری لئونارد گرین و شرکا، سرمایه‌گذاران هفتم دارایی‌های گرین به ارزش ۹/۶ میلیارد دلار بود که در سال ۲۰۱۶ (میلادی) پایان یافت. لئونارد گرین و شرکا بین سال‌های ۱۹۹۷ (میلادی) و ۲۰۰۸ (میلادی) چندین سرمایه‌گذاری مانند پولمارت لزلی و پتکو انجام داد. بین سال‌های ۲۰۰۹ (میلادی) و ۲۰۱۸ (میلادی) لئونارد گرین و شرکا، سه خرده‌فروشی کانتینر استور و جو-آن استورز، شِید استور و چند شرکت دیگر را خرید.
بنای یادبود برونزویک () یادمان و آرامگاه یادمانی است که در سال ۱۸۷۹ برای بزرگداشت یاد چارلز دوم دوک برونزویک (۱۸۰۴–۱۸۷۳) در شهر ژنو، سوئیس ساخته شد. چارلز دوم ثروت خویش را در ازای ایجاد یک بنای تاریخی که به نام وی ساخته شود، به شهرداری ژنو واگذار نمود.
همکار انجمن سلطنتی هنر با نام کامل همکار انجمن سلطنتی برای تشویق هنرها، صنایع و بازرگانی ؛ یک عنوان افتخاری است که بر مبنای قضاوت داوران انجمن سلطنتی (آراس‌ای) به افرادی اعطاء می‌شود که دستاوردهای برجسته‌ای در پیشرفت و توسعهٔ اجتماعی داشته باشند. به زبان رسمی منشور انجمن؛ این پاداش، مشارکت افراد استثنایی از سراسر جهان، که کمک‌های قابل توجهی در رابطه با هنر، تولید و تجارت کرده‌اند را، به رسمیت می‌شناسد. این عنوان فقط به کسانی تعلق می‌گیرد که می‌توانند نشان دهند که آن‌ها در تحولات اجتماعی سهم بسزایی داشته‌اند و از هدف‌های RSA حمایت می‌کنند. همکاران RSA حق استفاده از حروف (FRSA) را در پی نام خود دارند. "همکاران انجمن سلطنتی هنرها" می‌توانند از کتابخانه و محل‌های RSA در مرکز لندن استفاده کنند.
انگشت جادویی از آثار رولد دال نویسندهٔ انگلیسی است. این کتاب برای کودکان نوشته شده‌است. این کتاب برای اولین بار در سال ۱۹۶۲ منتشر شد. سپس در سال ۱۹۶۶ در آمریکا به چاپ رسید.
انگشت جادویی توسط یک دختر هشت‌ساله که در مزرعه‌ای در حومه انگلیس زندگی می‌کند نقل شده‌است. در همسایگی او خانواده گرگ زندگی می‌کند که به شکار علاقه زیادی دارند. انگشت جادویی به این معنی است که شست او دارای قدرتی خاص است که هرگاه عصبانی شود می‌تواند با آن کارهای خارق‌العاده کند.
یک روز او خانواده گرگ و دو پسرش را می‌بیند که یک آهو شکار کرده‌اند. وقتی به آنها می‌گوید که این کار خوب نیست مسخره‌اش می‌کنند. آنها به شکار ادامه می‌دهند و سعی می‌کنند چند اردک شکار کنند. در این موقع دختر بچه عصبانی می‌شود و انگشت جادویی‌اش، تمام افراد خانواده را نشانه می‌گیرد. روز بعد خانواده گرگ می‌بینند که قدشان کوتاه شده و به جای دست، بال دارند.
خانواده تعجب می‌کنند ولی تصمیم می‌گیرند کمی پرواز کنند. ناگهان می‌بینند که تعدادی اردک وارد خانه‌شان شده‌اند و بعد با تفنگ‌هایی که از خانه برداشته‌اند می‌خواهند آنها را نشانه بگیرند. خانواده گرگ به اردک‌ها التماس می‌کنند که آنها را نکشند، اردک‌ها می‌گویند شرطش اینست که دیگر هیچگاه شکار نکنند. آنها نیز قول می‌دهند؛ و بعد می‌بییند که به حالت عادی برگشته‌اند و بعد تمام تفنگ‌هایشان را به تکه‌تکه کرده و به دور می‌اندازند.
پرامیس حروف نخست PROsecutors Management Information System به معنی «سامانه اطلاعات مدیریت دادستان‌ها» نرم‌افزار مدیریت پرونده‌های قانونی بود که شرکت اینسلا (با نام پیشین «مؤسسه پژوهش حقوقی و اجتماعی») توسعه داده بود. مؤسسه پژوهش حقوقی و اجتماعی، یک سازمان غیرانتفاعی بود که بیل و نانسی همیلتون در سال ۱۹۷۳ (میلادی) بنیان‌گذاری کردند. پرامیس با کمک اداره دستیاری در اجرای قانون، توسعه داده شد تا به دادستان‌ها در ردیابی، کمک کند. در سال ۱۹۸۲ (میلادی) که اینسلا تبدیل به یک سازمان بازرگانی شد قراردادی به ارزش ۱۰ میلیون دلار آمریکا با وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا امضا کرد تا دفترهای دادستانی ایالات متحده آمریکا از آن استفاده کنند. اینسلا که در گذشته، ویرایش ۱۶ بیتی پرامیس را توسعه داده بود ویرایش ۳۲-بیت را برای چندین سیستم‌عامل، به ویژه، وکس مجموعه دستور، یونیکس، سامانه آی آی‌بی‌ام، و ویندوز ان‌تی توسعه داد.Steve Ditlea, In New French Best-Seller, Software Meets Espionage, "New York Times" (June 20, 1997).
بیل و نانسی همیلتون وارد یک درگیری قراردادی غیرعادی و تلخ با وزارت دادگستری، دربارهٔ نرم‌افزار شدهJeffrey A. Frank, The Inslaw File, "Washington Post" (June 14, 1992). و ورشکست شدند."In re Inslaw, Inc.", 97 B.R. 685 (D.D.C. 1989). آنها با این دادخواست که وزارت دادگستری، ناعادلانه، شرکت اینسلا را از گردونه کار، خارج کرده، حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا را مورد پیگرد قرار دادند. آنها ادعا کردند که وزارت دادگستری، با نیرنگ، حیله‌گری، و فریب، جلوی پرداخت پول به اینسلا را گرفته و سپس، حق تکثیر نرم‌افزار را دزدیده‌است. یک دادگاه ورشکستگی ایالات متحده آمریکا و یک دادگاه ناحیه‌ای ایالات متحده آمریکا دادخواست همیلتون‌ها را پذیرفتند هرچند که این حکم‌ها بعداً در دادگاه تجدیدنظر به دلیل صلاحیت قضایی آن دو دادگاه، رد شدند. همیلتون‌ها و دیگران تأکید می‌کردند که وزارت دادگستری، نرم‌افزار پرامیس را که در اصل، برای مدیریت پرونده‌های حقوقی ساخته شده بود به‌گونه‌ای تغییر داده که از آن به عنوان نرم‌افزار نظارتی برای عملیات اطلاعاتی استفاده می‌شود.Richard L. Fricker, The INSLAW Octopus, "Wired" (January 1, 1993). در بیانیه‌ای برای بیان وضعیت اینسلا نوشته شد: «ارل برایان، کسی که روابط شخصی و بازرگانی نزدیکی با رونالد ریگان و مشاور او، ادوین میس دارد نرم‌افزار پرامیس را به صورت رایگان یا در برابر پول، به حکومت اسرائیل و ۸۰ کشور دیگر داده‌است».
در سپتامبر ۱۹۹۲ گزارش کمیته مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا در امور قضایی نوشت: "نگرانی‌های جدی وجود دارد که مقام‌های وزارت دادگستری، برای نابودی اینسلا و نقض حق تکثیر نرم‌افزار پرامیس، برنامه‌ریزی کرده و از نرم‌افزار پرامیس، سوءاستفاده کرده باشند". این گزارش، برآیند بررسی ۳ ساله رئیس کمیته امور قضایی، جک بروکس از ۱۹۸۹ (میلادی) تا ۱۹۹۲ (میلادی) بود. این گزارش، وزارت دادگستری را به خاطر همکاری نکردن، گناهکار دانست و گفت: «همانگونه که در ۲ دادگاه فدرال پیشین و بررسی کمیته امور قضایی یافت شد شواهد انکارناپذیری وجود دارند که وزارت دادگستری، عامدانه و کلاهبردارانه، عمل کرده‌است و با نیرنگ، حیله‌گری، و فریب، نرم‌افزار پرامیس را که شرکت اینسلا توسعه داده، تغییر داده و دزدیده‌است».
فابریزیو کالوی و تیری فیستر در ۱۹۹۷ (میلادی) در کتاب "چشم واشینگتن" ادعا کردند که آژانس امنیت ملی، در عملیاتی با نام رمز پِتری تراشه اسمارت (حروف نخست Systems Management Automated Reasoning Tools به معنی «ابزار استدلال خودکار مدیریت سامانه‌ها») را با نرم‌افزار پرامیس در رایانه‌های خارج از ایالات متحده آمریکا پنهان کرده‌است. سامانه پتری، به عنوان بخشی از یک برنامه جاسوسی، می‌تواند از سیم‌کشی الکتریکی به مانند آنتن استفاده کند و به صورت پنهانی، داده را بارگیری و برای ماهواره‌های شناسایی آمریکا بفرستد.
اداره دستیاری در اجرای قانون یک سازمان حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا در وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا بود. این اداره، تخصیص بودجه فدرال، بین سازمان‌های اجرای قانون ایالتی و محلی را انجام می‌داد و هزینه‌های برنامه‌های آموزشی، و سازمان‌های پژوهشی و برنامه‌ریزی ایالتی، و ابتکار عمل‌ها علیه بزهکاری محلی (بخشی از برنامه جنگ علیه بزهکاری لیندون بی. جانسون) را تامین می‌کرد.
پیش از اداره دستیاری در اجرای قانون، از ۱۹۶۵ (میلادی) تا ۱۹۶۸ (میلادی) دفتر دستیاری در اجرای قانون بود. اداره کمک به اجرای قانون، بر پایه لایحه خیابان‌های ایمن و کنترل چندگانه بزهکاری (۱۹۶۸) بنیان‌گذاری و در سال ۱۹۸۲ (میلادی) منحل شد و تا ۱۹۸۴ (میلادی) دفتر آمار، پژوهش، و دستیاری دادگستری، جای آنرا گرفت. از ۱۹۸۴ تاکنون، دفتر برنامه‌های دادگستری، فعالیت می‌کند.
اداره دستیاری در اجرای قانون، موسسه ملی اجرای قانون و عدالت کیفری را در بر می‌گرفت. با تصویب لایحه بهبود نظام دادگستری (۱۹۷۹)، موسسه ملی اجرای قانون و عدالت کیفری در ۲۷ دسامبر ۱۹۷۹ جذب موسسه ملی دادگستری شده بود. لایحه بهبود نظام قضایی، لایحه خیابان‌های ایمن و کنترل چندگانه بزکاری را اصلاح کرد و به پیدایش اداره آمار دادگستری و کمیسیون مشاوره ملی برای استانداردها و آرمان‌های عدالت کیفری انجامید.
در مارس ۱۹۷۳ اداره دستیاری در اجرای قانون دستور داد که به خاطر برداشتن محدودیت کمینه قد، همه اداره‌های پلیس باید بودجه فدرال دریافت کنند. زیرا قد بیشتر زنان، به اندازه لازم نبود.
دفتر برنامه‌های دادگستری یک سازمان زیر نظر وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا است که بر پیشگیری از بزهکاری تمرکز می‌کند. این کار با تحقیق و توسعه، کمک به سازمان‌های عدالت کیفری ایالتی، محلی، و سرخ‌پوستی، مانند سازمان‌های اجرای قانون، اصلاح و تربیت، و بزهکاری نوجوانان، از طریق فدرال گرنت و کمک به قربانیان بزه انجام می‌شود.
دستیار دادستان کل ایالات متحده آمریکا دفتر برنامه‌های دادگستری را مدیریت می‌کند.
از ۱۹۶۵ (میلادی) تا ۱۹۶۸ (میلادی) دفتر دستیاری در اجرای قانون وجود داشت. اداره دستیاری در اجرای قانون، بر پایه لایحه خیابان‌های ایمن و کنترل چندگانه بزهکاری (۱۹۶۸) بنیان‌گذاری و در سال ۱۹۸۲ (میلادی) منحل شد و تا ۱۹۸۴ (میلادی) دفتر آمار، پژوهش، و دستیاری دادگستری، جای آنرا گرفت. از ۱۹۸۴ تاکنون، دفتر برنامه‌های دادگستری، فعالیت می‌کند.
دفتر قربانیان بزهکاری بخشی از دفتر برنامه‌های دادگستری در وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا است.
کار دفتر قربانیان بزهکاری، کمک‌رسانی و گسترش عدالت برای قربانیان بزهکاری است.
این دفتر در سال ۱۹۸۸ (میلادی) با انجام اصلاحاتی در لایحه قربانیان بزهکاری (۱۹۸۴) راه‌اندازی شد.
دفتر قربانیان بزهکاری، پشتیبان مالی بزرگداشت سالانه هفته حقوق قربانیان بزهکاری است که به گسترش حقوق و خدمات قربانیان بزهکاری می‌پردازد.
گروه حقوق بشری یک گروه ذی‌نفوذ است که به نیابت از قربانیان بی‌عدالتی یا بزه‌های جدی، برای تغییرات قانونی، اجتماعی، یا سیاسی، دفاع یا لابی‌گری می‌کند. معمولاً اعضای چنین گروه‌هایی، اعضای خانواده یا دوستان قربانیان هستند.
هفته ملی حقوق قربانیان بزهکاری یک بزرگداشت سالانه در ایالات متحده آمریکا است که به گسترش حقوق و خدمات قربانیان بزهکاری می‌پردازد. این هفته با مراسم اهدای جوایز در واشینگتن، دی.سی. برگزار می‌شود که در آن، کَسان و سازمان‌هایی که تلاش‌های برجسته‌ای در پشتیبانی از قربانیان و کمک‌رسانی به آنها کرده‌اند معرفی می‌شوند. تاریخ دقیق این مناسبت، مشخص نیست. اما همیشه در ماه آوریل است.
نخستین هفته قربانیان بزهکاری (که بعدها به «هفته ملی حقوق قربانیان بزهکاری» تغییر نام یافت) را رونالد ریگان در سال ۱۹۸۱ (میلادی) به عنوان بخشی از گسترش ابتکار عمل پشتیبانی از قربانیان بزهکاری بنیان گذاشت. او در سال ۱۹۸۲ (میلادی) این بزرگداشت را در بیانیه به نام «کارگروه رئیس‌جمهور برای قربانیان بزهکاری» گنجاند. دفتر قربانیان بزهکاری، مراسم هفته حقوق قربانیان بزهکاری را برگزار می‌کند. گروه‌هایی در سراسر کشور نیز رویدادهای محلی را برگزار می‌کنند.
لایحه قربانیان بزهکاری (۱۹۸۴) یک مصوبه حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا است. آرمان این قانون، کمک به قربانیان بزهکاری با روش‌هایی غیر از مجازات بزهکاران است. این قانون، صندوق قربانیان بزهکاری را بنیان گذاشت که طرحی برای پرداخت غرامت به قربانیان بزهکاری است.
دفتر قربانیان بزهکاری که بر پایه لایحه قربانیان بزهکاری آغاز به کار کرد صندق قربانیان بزهکاری را مدیریت می‌کند. سرمایه این صندوق از جریمه‌های پرداخت‌شده متخلفان محکوم‌شده فدرال بدست می‌آید. در سپتامبر ۲۰۱۳ موجودی این صندوق نزدیک به ۹ میلیارد دلار آمریکا بود. با اجرایی شدن اصلاحیه لایحه میهن‌دوستی در سال ۲۰۰۲ (میلادی) هدیه‌ها، بخشش‌ها، و ارثیه‌های خصوصی نیز امکان واریز به صندق قربانیان بزهکاری را پیدا کردند. از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۳ (میلادی) بیش از ۳۰۰،۰۰۰ دلار به این صندوق واریز شد.http://ojp.gov/ovc/about/index.htmlhttp://ojp.gov/ovc/about/victimsfund.html
صندوق قربانیان بزهکاری را دفتر قربانیان بزهکاری مدیریت می‌کند و سرمایه آن برای پرداخت غرامت به قربانیان بزهکاری استفاده می‌شود. این صندوق در سال ۱۹۸۴ (میلادی) بر پایه لایحه قربانیان بزهکاری (۱۹۸۴) پایه‌گذاری شد. ارزیابی ویژه افراد محکوم به همراه دیگر جریمه‌های بزهکاری و کیفری، و قرار وثیقه‌های توقیف‌شده به حساب این صندوق، واریز می‌شوند. در سپتامبر ۲۰۱۳ موجودی این صندوق نزدیک به ۹ میلیارد دلار آمریکا بود.https://ovs.ny.gov
هر یک از ایالت‌های آمریکا حق دارند این پول را به دلایل گوناگون، مانند جبران درد و رنج، جایگزینی یا بازگرداندن دارایی، پول برای از دست دادن دستمزد، یا پاک‌سازی صحنه جرم، هزینه کند. دفتر خدمات قربانیان، در جایگاه یک عضو خانواده یا دوست با روش‌های گوناگون به قربانیان کمک می‌کند تا از قربانی شدن آنها در اثر بزه، جلوگیری کند. دفتر خدمات قربانیان می‌تواند قربانیان را به دیگر ارائه‌دهندگان خدمات، معرفی کند تا به قربانیان کمک کنند. انجمن ملی پاک‌سازی صحنه جرم،http://www.crimescenecleanup.com همه پاک‌سازی‌های صحنه جرم را با پشتیبانی صندوق قربانیان بزهکاری و بدون دریافت پول از قربانی یا خانواده او انجام می‌دهد.