moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پرنیانا میلانزه (به ایتالیایی: Pregnana Milanese) یک کومونه در ایتالیا است که در استان میلان واقع شده‌است. پرنیانا میلانزه ۵٫۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۱۲۹ نفر جمعیت دارد و ۱۵۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پتزوئولو مارتزانا (به ایتالیایی: Pozzuolo Martesana) یک کومونه در ایتالیا است که در استان میلان واقع شده‌است. پتزوئولو مارتزانا ۱۲٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۹۹۱ نفر جمعیت دارد.
رودانو (به ایتالیایی: Rodano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان میلان واقع شده‌است. رودانو ۱۲٫۸۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۳۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زیبیدو سان جاکومو (به ایتالیایی: Zibido San Giacomo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان میلان واقع شده‌است. زیبیدو سان جاکومو ۲۴٫۶۰ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۷۳۴ نفر جمعیت دارد و ۱۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر Villecresnes خواهرخواندهٔ زیبیدو سان جاکومو هست.
ویتزولو پردابیسی (به ایتالیایی: Vizzolo Predabissi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان میلان واقع شده‌است. ویتزولو پردابیسی ۵٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۰۴۴ نفر جمعیت دارد و ۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وینیاته (به ایتالیایی: Vignate) یک کومونه در ایتالیا است که در استان میلان واقع شده‌است. وینیاته ۸٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۰۸۰ نفر جمعیت دارد.
شهر Gières خواهرخواندهٔ وینیاته هست.
ردیف هفت دستگاه موسیقی ایرانی نام کتابی است دربارهٔ ردیف موسیقی ایرانی که موسی معروفی آن را گردآوری کرده‌است و بعداً مهدی برکشلی منتشر کرد.
معروفی که با نوازندگی تار، سه‌تار و پیانو آشنایی داشت، نزدیک به سه دهه عمر خود را صرف گردآوری گوشه‌های موسیقی کرد. او در جلساتی با دیگر موسیقی‌دانان برجستهٔ زمان خود نظیر ابوالحسن صبا، نورعلی برومند، علی‌اکبر شهنازی، رکن‌الدین مختاری و احمد عبادی شرکت می‌کرد که در آن این موسیقی‌دانان از آنجا که بر سر یک ردیف واحد برای موسیقی ایرانی به توافق نرسیدند، تصمیم به آن گرفتند که هر یک ردیف خود را منتشر کنند. معروفی این ردیف را نهایتاً با تار سلیمان روح‌افزا ضبط و منتشر کرد. بعداً مجموعهٔ نت‌ها را مهدی برکشلی در دههٔ ۱۳۴۰ به صورت چاپی نیز منتشر کرد. برخی منابع از محمدعلی بهارلو به عنوان یکی از یاوران معروفی در گردآوری کتاب یاد کرده‌اند، و نوشته‌اند که پاک‌نویس نت‌ها برای انتشار نسخهٔ اول کتاب را شاگردان بهارلو انجام دادند.
ابتدا انتشارات هنرهای زیبای کشور کتاب را با عنوان ردیف موسیقی ایران در سال ۱۹۶۳ میلادی (معادل ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۲ خورشیدی) در تهران منتشر کرد. این نسخه از کتاب شامل ۱۱۱ صفحه متن و ۴۶۶ صفحه نت موسیقی بود. این کتاب در آن زمان یکی از شاخص‌ترین محصولات اداره کل هنرهای زیبای ایران دانسته می‌شد. در زمان چاپ این کتاب، معروفی استاد بازنشسته موسیقی در هنرستان عالی موسیقی بود و برکشلی استاد دانشگاه تهران و مدیر بخش موسیقی اداره کل هنرهای زیبا بود. این کتاب به دو زبان فارسی و فرانسه، هر دو در یک جلد منتشر شده بود چنان‌که اگر کتاب از سمت راست باز می‌شد مطالب فارسی، و اگر از چپ باز می‌شد مطالب فرانسوی مقابل خواننده قرار می‌گرفت. متن فرانسوی کتاب، در واقع بر اساس مطلبی بود که پیش از آن در سال ۱۹۶۰ برکشلی آن را با عنوان «موسیقی سنتی ایران» در «"دانشنامه پِیاد»" منتشر کرده بود.
هوشنگ ظریف در مورد ردیف موسی معروفی گفته که «یکی از کامل‌ترین ردیف‌های موجود است» و «روایت‌های مختلفی از گوشه‌ها را [در خود] جای داده‌است.» این کتاب به رغم گذشت چندین دهه از انتشار آن همچنان به عنوان یکی از مهمترین منابع در تدریس تار و سه‌تار به کار می‌رود.
نسخهٔ اول کتاب که در دههٔ ۱۳۴۰ منتشر شده بود، مورد انتقاداتی قرار گرفته بود، از جمله این که متن کتاب گاهی گام‌ها را برپایهٔ نت می (که برای ساز ویولن مناسب است) نوشته و گاهی برپایهٔ نت سل (که برای کوک ساز تار متداول است)، یا این که نویسنده در بخشی از متن از نشانه‌های سری و کرن استفاده کرده‌اند اما در بخشی دیگر به جای استفاده از این علامت‌های عرضی، از مخفف‌های +1C و -1L برای نشان دادن افزایش یا کاهش زیرایی نت‌های به اندازهٔ یک کما یا لیمای فیثاغورثی استفاده کرده‌است. همچنین از کتاب بابت این که در بخش متنی، راجع به خود مفهوم ردیف توضیح کافی نداده و بیشتر متن به بررسی مفاهیمی نظیر مقام و فواصل موسیقی اختصاص یافته، نقد شده‌است.
نقد دیگری که بر این کتاب وارد شده‌است، در انتخاب گوشه‌ها است. به گفتهٔ الا زونیس که خود در هنرستان موسیقی ملی فعالیت می‌کرد، زمانی که استادان ردیف‌دان موسیقی ایرانی در تدوین یک فهرست منفرد از تمام گوشه‌ها و دستگاه‌های ایرانی شکست خوردند و بنا شد که هر کدام از آن‌ها ردیفِ خود را منتشر کنند و کار تطبیق ردیف‌ها به موسیقی‌شناسان سپرده شود، معروفی و برکشلی با چاپ این کتاب که در پیشگفتارش آن را بر اساس ردیف میرزاعبدالله و در انطابق با ردیف مهدی‌قلی هدایت معرفی می‌کرد، عملاً از این توافق عدول کردند.
ترتزانو روزا (به ایتالیایی: Trezzano Rosa) یک کومونه در ایتالیا است که در استان میلان واقع شده‌است. ترتزانو روزا ۳٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۹۹۲ نفر جمعیت دارد و ۱۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سولارو (به ایتالیایی: Solaro) یک کومونه در ایتالیا است که در استان میلان واقع شده‌است. سولارو ۶٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴٬۲۰۳ نفر جمعیت دارد و ۲۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سانتو استفانو تیچینو (به ایتالیایی: Santo Stefano Ticino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان میلان واقع شده‌است. سانتو استفانو تیچینو ۵٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۰۰۵ نفر جمعیت دارد و ۱۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کومونه یا شهرستان یکی از تقسیمات کشوری اصلی رایج در ایتالیا است.
سان ویتوره اولونا (به ایتالیایی: San Vittore Olona) یک کومونه در ایتالیا است که در استان میلان واقع شده‌است. سان ویتوره اولونا ۳٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۹۸۲ نفر جمعیت دارد و ۱۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سن ویتوره اولونا با این شهر ها هم مرز است: لگنانو، سرو ماگیوره، کانگریت، پارابیاگو.
سان کلمبانو ال لامبرو (به ایتالیایی: San Colombano al Lambro) یک کومونه در ایتالیا است که در استان میلان واقع شده‌است. سان کلمبانو ال لامبرو ۱۶٫۳۹ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۷۲۹ نفر جمعیت دارد و ۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
روبکو سول ناویلیو (به ایتالیایی: Robecco sul Naviglio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان میلان واقع شده‌است. روبکو سول ناویلیو ۲۰٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۸۲۹ نفر جمعیت دارد و ۱۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
روبکتو کن ایندونو (به ایتالیایی: Robecchetto con Induno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان میلان واقع شده‌است. روبکتو کن ایندونو ۱۳٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۸۹۶ نفر جمعیت دارد و ۱۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
روزاته (به ایتالیایی: Rosate) یک کومونه در ایتالیا است که در استان میلان واقع شده‌است. روزاته ۱۸٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۵۹۰ نفر جمعیت دارد و ۱۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جدول زیر فهرست والیان ولایت پکتیکا افغانستان است.
جدول زیر فهرست والیان ولایت پنجشیر افغانستان است.
کتاب دایره یک مجموعه شعر اثر مریم جعفری آذرمانی است که پنجاه غزل نو را شامل می‌شود و در سال ۱۳۹۳ منتشر شده‌است.
شعرهای کتاب دایره، دارای مضامین انتقادی، اجتماعی است. این کتاب یکی از برگزیدگان هفتمین دوره جایزه ادبی پروین اعتصامی در سال ۱۳۹۵ شد.
جدول زیر فهرست والیان ولایت پروان افغانستان است.
جدول زیر فهرست والیان ولایت سمنگان افغانستان است.
جدول زیر فهرست والیان ولایت سرپل افغانستان است.
دومیتیلا باریوس د چونگارا (پتسیبا بولیوی ۷ د مایو د ۱۹۳۷Biografía publicada en el periódico "El Deber" (Santa Cruz de la Sierra). - کوچابامبا از بولیوی; مارس ۱۲ از ۲۰۱۲) رهبری از طبقهٔ کارگر بود. وی از خانواده‌ای خاکی می‌آمد و آثار متعددی راجع به رنج معدن‌چیان کشورش از خود با جای گذاشت. شهرتش به خاطر مبارزهٔ صلح‌آمیز علیه دیکتاتوری رنه Barrientos Ortuño و هوگو Banzer سوارز است.
دومیتیلا باریوس د چونگارا متولد ۷ مارس از سال ۱۹۳۷ در جامعه از Catavi داخل معدن Siglo XX. در حالی که تنها ده سال داشت مادرش به علت فشار کار سنگین در معدن از دنیا رفت بنابراین مجبور شد که سرپرست پنج خواهر کوچکتر از خود را به عهده بگیرد. پدرش تمام روز را مشغول کار در قسمت لباس پلیس معدن بود. در گذر سال‌ها از قربانی سرنوشت بودن رها شد و تصمیم گرفت خودش سرنوشتش را در دست بگیرد. در سال ۱۹۵۲ به همسری یک کارگر معدن درآمد. همچنین عضو کمیتهٔ زنان خانه‌دار در محله معدن قرن بیستم شد. از آن پس قدرت رهبری کاملاً در او دیده می‌شد بطوریکه سال‌ها بعد به عنوان دبیرکل این کمیته منصوب شد.
در ماه ژوئن از سال ۱۹۶۷ رئیس‌جمهور رنه Barrientos Ortuño نیروهای نظامی‌اش را به استانهای Catavi و Llallagua فرستاد تا کارگران معترض به پایمال شدن حقوقشان را سرکوب کنند. پس از کشتار دومیتیلا دستگیر و به وسیلهٔ نظامیان شکنجه شد بطوریکه در ادامه فرزند درون شکمش را از دست داد. از این واقعه به نام قتل‌عام سن خوان یاد می‌شود.
در کریسمس از سال ۱۹۷۷ دومیتیلا به همراه چهار زن دیگر دست به اعتصاب غذا علیه دیکتاتوری زدند. دو تن از کشیشان به نام‌های لوییس اسپینال و خاویر البو به آن‌ها پیوستند. در ظرف مدت کوتاهی ۱۵۰۰نفر دیگر به اعتصاب پیوستند. چند ساعت بعد جمعیت هزاران برابر شد بطوریکه دیکتاتوری نظامی نتوانست کاری از پیش ببرد و به ناچار تن به دموکراسی داد.
موفق به سرنگونی دیکتاتوری نظامی ژنرال هوگو Banzer سوارز او را مجبور به شروع واقعی دموکراتیک و باز نمی‌شم به عنوان اصل برنامه‌ریزی شده‌است.
جدول زیر فهرست والیان ولایت تخار افغانستان است.
جدول زیر فهرست والیان ولایت اروزگان افغانستان است.
جدول زیر فهرست والیان ولایت میدان وردک افغانستان است.
جدول زیر فهرست والیان ولایت زابل افغانستان است.
بنیاد روزنوالد (که همچنین با نام بیناد جولیوس روزنوالد نیز شناخته می‌شود) در سال ۱۹۱۷ توسط جولیوس روزنوالد و خانواده اش با هدف «رفاه بشریت» تأسیس شد.http://www.blackpast.org/aah/rosenwald-fund-schools-1912-1932 روزنوالد در سال ۱۸۹۵ به‌طور شریکی مالک شرکت خرده فروشی سیرز شد و به عنوان رئیس آن از سال ۱۹۰۸ تا ۱۹۲۲ مشغول به کار بود. وی همچنین تا تا زمان مرگش در ۱۹۳۲ رئیس هیئت مدیره آن نیز بود. او به مسائل اجتماعی به ویژه آموزش و پرورش برای آفریقایی آمریکایی‌ها در بخش‌های روستایی جنوب که منزوی شده بود و به‌طور مداوم از کم بود بودجه رنج می‌برد علاقه‌مند شد. وی به واسطهٔ بوکر تی. واشینگتن انجمن معمول و صنعتی تاسکیگی (که امروزه به نام دانشگاه تاسکیگی شناخته می‌شود) را تأمین بودجه کرد تا با تأسیس آن از تحصیل سیاه پوستان حمایت کند.
مدلین پچ (؛ زادهٔ ) یک بازیگر و یوتیوبر اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ریوردیل اشاره کرد.
او با خواننده آمریکایی تراویس میلز (به انگلیسی: travis mills) در رابطه بود اما آنها در سال ۲۰۱۹ از یکدیگر جدا شدند.
اشلی مورای (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ریوردیل" اشاره کرد.
الیوت نایت (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به روزی روزگاری، چگونه از مجازات قتل فرار کرد و خون‌بهای میلیونر اشاره کرد.
سارا هیبل (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به هاوایی فایو-زیرو و ریوردیل اشاره کرد.
راس باتلر (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ، ، ۱۳ دلیل برای اینکه، ساحل جوان ۲ و ریوردیل اشاره کرد.
کریستیان ناوارو (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. ناوارو بیش‌تر برای بازی در نقش تونی پادیلا در سریال "۱۳ دلیل برای اینکه" شناخته می‌شود. از دیگر آثار وی می‌توان به فیلم‌های "هرگز می‌توانی مرا ببخشی؟" و "بوشوک" اشاره کرد.
برایان دارسی جیمز (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به همسر خوب، پذیرش، اسپات‌لایت و اشاره کرد.
جیک نورمن (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به جسی و اسپارک اشاره کرد.
هلند-رنتوس نام یک شرکت تولیدکنندهٔ ابزار پیشگیری از بارداری بود. طرفداران پیشگیری از بارداری شرکت هلند-رنتوس را در سال ۱۹۲۵ با هدف افزایش دسترسی ابزار پیشگیری از بارداری با کیفیت بالا تأسیس کردند که به‌طور خاص به تولید دیافراگم که روش پیشنهادی مارگارت سنگر بود می‌پرداخت.Tone, Andrea (2002). Devices and Desires: A History of Contraceptives in America, Hill and Wang, pp 127–128.
سازمان ملل متحد نشستی را با نام کنفرانس بین‌المللی جمعیت و توسعه که با نام اختصاری آی‌سی‌پی‌دی نیز از آن یاد می‌شود در شهر قاهره و در کشور مصر از تاریخ ۵ تا ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۴ برگزار کرد.http://www.unfpa.org/icpdنتیجهٔ آن سند راهنمای قانونی برای صندوق جمعیت سازمان ملل متحد است.
۲۰٬۰۰۰ نماینده از دولتهای مختلف نمایندگان سازمان ملل و رسانه‌ها جهت بحث دربارهٔ موضوعات مختلف از جمله مسائل مربوط به جمعیت، مهاجرت، مرگ‌ومیر نوزادان، پیشگیری از بارداری، تنظیم خانواده، تحصیلات زنان و حفاظت از زنان در برابر خدمات غیر ایمن سقط جنین گرد هم آمدند.
نخستین کنفرانس جمعیت جهانی توسط جامعه ملل و مارگارت سنگر سازمان یافت که از ۲۹ اوت تا ۳ سپتامبر ۱۹۲۷ در سل سنترال و در ژنو، سوئیس برگزار شد.
سازمان ملل متحد پشتیبان نخستین کنفرانس جمعیت جهانی که در سال ۱۹۵۴ در رم انجام گرفت و همچنین دومین آن که در سال ۱۹۶۵ بلگراد بود و سومین کنفرانس جمعیت جهانی در سال ۱۹۷۴ که در شهر بخارست برگزار شد و همین‌طور چهارمین کنفرانس در ۱۹۸۴ که مکزیکو سیتی انجام می‌شد نیز بود.
این کنفرانس توجه زیادی را به دلیل اختلافات در مورد ادعای حقوق باروری از طرف رسانه‌ها به خود جلب کرد.
سریر مقدس و چندین کشور بزرگ اسلامی از منتقدان سرسخت آن بودند. همین‌طور رئیس‌جمهور وقت آمریکا بیل کلینتون به دلیل شرکت در این کنفرانس مورد انتقادات زیادی از طرف محافظه‌کاران قرار گرفت با نظر به اینکه رونالد ریگان در کنفرانس پیشین که در سال ۱۹۸۴ و در شهر مکزیکو سیتی بود شرکت نکرد و آن را مورد حمایت مالی نیز قرار نداد. در آن زمان سخنگوی رسمی دفتر سریر مقدس اسقف اعظم رناتو مارتینو بود.
در طول کنفرانس بین‌المللی جمعیت و توسعه و پس از آن برخی از گروه‌های علاقمند تلاش کردند تا بهداشت باروری را طوری تفسیر کنند تا به عنوان تنظیم خانواده یا حق سقط جنین در نظر گرفته شود. با این حال، این تفاسیر منعکس کننده اجماع به دست آمده در کنفرانس نبود.
برای اتحادیه اروپا، که قوانین مربوط به سقط جنین محدودیت کمتری از جاهای دیگر است، ریاست شورا به وضوح اعلام کرده‌است که تعهد شورا برای ارتقاء «سلامت باروری» شامل ترویج و تبلیغ سقط جنین نمی‌شود.European Parliament, 4 December 2003: Oral Question (H-0794/03) for Question Time at the part-session in December 2003 pursuant to Rule 43 of the Rules of Procedure by Dana Scallon to the Council. In the written record of that session, one reads: Posselt (PPE-DE): “Does the term 'reproductive health' include the promotion of abortion, yes or no?” – Antonione, Council: “No. ” به همین ترتیب، کمیسیون اروپا در پاسخ به پرسش یکی از نمایندگان پارلمان اروپا، توضیح داد:
اصطلاح «سلامت باروری» توسط سازمان ملل متحد در سال ۱۹۹۴ در کنفرانس بین‌المللی جمعیت و توسعه قاهره تعریف شد. کشورهای عضو اتحادیه برنامه اقدام تصویب شده در قاهره را تأیید کردند. اتحادیه هرگز تعریفی جایگزین از «سلامت باروری» را در تعریف برنامه اقدام اتخاذ نکرده‌است، که هیچ اشاره ای به سقط جنین ندارد.European Parliament, 24 October 2002: Question no 86 by Dana Scallon (H-0670/02)
در رابطه با ایالات متحده، فقط چند روز قبل از کنفرانس قاهره، رئیس هیئت نمایندگی ایالات متحده، معاون رئیس‌جمهور ال گور، برای این پرونده اعلام کرده بود:
«اجازه دهید یک موضوع غلط را از روی میز برداریم: ایالات متحده به دنبال ایجاد حق بین‌المللی جدید برای سقط جنین نیست و ما معتقد نیستیم که سقط جنین باید به عنوان روش تنظیم خانواده تشویق شود.»Jyoti Shankar Singh, Creating a New Consensus on Population (London: Earthscan, 1998), 60
چند سال بعد، موضع دولت ایالات متحده در این بحث توسط الن سائوربری سفیر ایالات متحده در سازمان ملل متحد مورد تأیید دوباره قرار گرفت، هنگامی که وی در جلسه کمیسیون سازمان ملل متحد دربارهٔ وضعیت زنان اظهار داشت که: "سازمان‌های غیردولتی در تلاش هستند تا ادعا کنند که پکن به نوعی به ایجاد حق بنیادی شناخته شده بین المللی برای سقط جنین کمک می‌کند یا به آن کمک می‌کند "Lederer, AP/San Francisco Chronicle, 1 March 2005Leopold, Reuters, 28 February 2005
طبق اعلام رسمی کنفرانس بین‌المللی جمعیت و توسعه نمایندگان کنفرانس در مورد چهار هدف کمی و کیفی زیر به توافق رسیدند:
کنفرانس بین‌المللی جمعیت و توسعه در نوامبر ۲۰۱۹ در شهر نایروبی برگزار شد. این نشست ۲۵ امین سال برگزاری این کنفرانس بود.
دولتهای کنیا، دانمارک و صندوق جمعیت سازمان ملل متحد در حال برگزاری این اجلاس هستند و این یک بستر برای همه علاقمندان به پیگیری سلامت و حقوق جنسی و باروری است که شامل وظایف مسئولین، سازمان‌های جامعه مدنی (سازمان‌های مدنی)، سازمان‌های بخش خصوصی، گروه زنان، شبکه‌های جوانان، سازمان‌های با پایه مذهبی و غیره برای بحث و گفتگو است تا در مورد اقدامات تکمیلی برنامه اقدام کنفرانس بین‌المللی جمعیت و توسعه توافق کنند.
روئوره (به ایتالیایی: Roure) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده‌است. روئوره ۵۹٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۸۹۷ نفر جمعیت دارد و ۷۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
موسسو (به ایتالیایی: Mosso) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بیه‌لا واقع شده‌است. موسسو ۱۸٫۲۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۶۹۲ نفر جمعیت دارد و ۶۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویو (به ایتالیایی: Viù) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده‌است. ویو ۸۴٫۱۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۳۹ نفر جمعیت دارد و ۷۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کاستانیتو (به ایتالیایی: Castagnito) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است. کاستانیتو ۷٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۰۰۷ نفر جمعیت دارد و ۳۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کارو (به ایتالیایی: Carrù) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است. کارو ۲۶٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۳۷۶ نفر جمعیت دارد و ۳۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
موره‌لو (به ایتالیایی: Murello) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است. موره‌لو ۱۷٫۳۳ کیلومتر مربع مساحت و ۹۶۱ نفر جمعیت دارد و ۲۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کاستلار (به ایتالیایی: Castellar) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است. کاستلار ۳٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵۳ نفر جمعیت دارد.
شبیه‌سازی مخزن () بخشی از مهندسی مخزن است، که با بهره‌گیری از مدلسازی کامپیوتری، دینامیک شاره‌ها را در محیط متخلخل پیش بینی می‌نماید. مدلهای ریاضی شبیه‌سازی شده از مخازن زیرزمینی نفت و گاز، در توسعه میادین هیدروکربوری، توسط شرکت‌های نفتی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
چهارمین کنفرانس جهانی زنان: اقدام برای برابری، توسعه و صلح نام همایشی بود که توسط سازمان ملل متحد از تاریخ ۴ تا ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۵ در شهر پکن و در کشور چین تشکیل شد.
منشور ملل متحد(۱۹۴۵) شامل مقررات برای برابری بین مردان و زنان (فصل هفتم، ماده ۸) بود. متعاقباً از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۷۵ بسیاری از مقامات رسمی زن که در سازمان ملل بودند و همچنین رهبری جنبش‌های زنان در سطح جهانی را بر عهده داشتند تلاش کردند تا این اصول را به عمل تبدیل کنند و مجمع عمومی سازمان ملل متحد یک قطعنامه را تصویب کرد. (قطعنامهٔ ۳۰۱۰) که به موجب آن سال ۱۹۷۵ سال بین‌المللی زنان نام گرفت. در دسامبر ۱۹۷۵ مجمع عمومی سازمان ملل متحد قطعنامهٔ دیگری را تصویب کرد (قطعنامه ۳۱/۱۳۶) که بر مبنای آن سالهای ۱۹۷۶–۱۹۸۵ باید «دهه زنان» باشد.
جام باشگاه‌های تهران ۱۳۲۵ مسابقات قهرمانی باشگاه‌های فوتبال تهران بود که در سال ۱۳۲۵ در شهر تهران و ورزشگاه امجدیه برگزار شد. تیم‌های سرباز و دوچرخه‌سواران به ترتیب به عناوین قهرمانی و نایب قهرمانی رسیدند.
در مهر ۱۳۲۵، به پیشنهاد فریدون کشاورز، وزیر فرهنگ در کابینه احمد قوام، انجمن تربیت بدنی و پیشاهنگی ایران منحل شد و سید علی شایگان، معاون وزیر فرهنگ، رئیس انجمن تربیت بدنی ایران شد. ماه بعد قوانین شرکت کردن تیم‌های تهران در این مسابقات به تصویب انجمن تربیت بدنی رسید و تاریخ شروع برگزاری مسابقات روز پنجشنبه ۳۰ آبان مقرر شد. قرعه‌کشی مسابقات نیز در روز سه‌شنبه ۲۸ آبان ساعت ۵:۳۰ بعد از ظهر انجام شد.
بر اساس انجمن تربیت بدنی قوانین ثبت نام تیم‌ها بدین شکل معرفی شدند: ۱- هر تیم باید حداکثر ۱۸ نفر باشد که حداقل ۱۷ ساله و از اتباع ایران باشند. دانش آموزان و مربیان ورزش حق بازی ندارند اما ورزشکاران ورزش‌پیشه و دانشجویان مدارس عالی و دانشکده‌ها را می‌توان معرفی کرد. ۲- اساس هر تیم ضمن درخواست شرکت با قید نام و نام خانوادگی، تاریخ تولد با قید روز، شماره شناسنامه و محل دور، نام باشگاه، شغل و نشانی بازیکن با سه قطعه عکس ۴×۶ . ۳- شرکت کنندگان در تیم باشگاه تا دو سال حق تغییر باشگاه را ندارند. ۴- مسابقات از روز پنجشنبه ۳۰ آبان و جمعه اول آذر ۱۳۲۵ شروع می‌شود.
مسابقات با شرکت ۲۱ تیم در دو گروه برگزار شد. در گروه الف ۹ و در گروه ب ۱۲ تیم شرکت داشتند. تیم‌های گروه الف عقاب، شاهین، بانک ملی، میهن‌پرور، سرباز، دارایی، سرباز جوان، شرق، دوچرخه‌سواران و تیم‌های گروه ب فاتح، پیروز، نادر جوان، پست و تلگراف، غرب سیروس، اردون، دماوند، روئین تن، رعد، جوانان، تهران‌جوان بودند.
بازی نهایی در روز جمعه چهارم بهمن ماه بین دو تیم سرباز و دوچرخه سواران برگزار شد که در پایان سرباز با پیروزی بر دوچرخه‌سواران قهرمان تهران در آن سال شد. تیم شاهین نیز عنوان سومی را از آن خود کرد.
اعضای تیم سرباز که در مسابقات این فصل قهرمان شدند عبارتند از: سرهنگ مصطفی بهارمست (پدر اسفندیار بهارمست)، امیر خلیلی، محمد خاتم (بعدها فرمانده نیروی هوایی شد و در سال ۵۴ درگذشت.)، حسین سرودی (در سال های ۴۰ و ۴۶ رییس فدراسیون فوتبال شد.)، حسن کردستانی، خلیل محسنی، مصطفی مکری (در سال های ۳۸ و ۴۶ رییس فدراسیون شد)، محمد اشرفی، حسین رازی، فتح الله مین باشیان (فرمانده نیروی زمینی ارتش شد)، خسرو اهری، محمد خسروپنا.
جام باشگاه‌های تهرانباشگاه فوتبال استقلال تهران
روزالیند هریس (زاده ۱۹ مارس ۱۹۵۳) بازیگر آمریکایی است.
«عیسایِ خوب و مسیحِ شریر» () رمانی از فیلیپ پولمن است که در سال ۲۰۱۰ توسط کنون‌گیت منتشر شد. کتاب بازگوی زندگی عیسی ناصری به گونه‌ای است که گویی او دو نفر است: «عیسی» و «مسیح»، که شخصیت‌هایی متضاد دارند؛ عیسی مردی اخلاق گراست و دیگری، برادرش مسیح، شخصیتی حسابگر که در پی استفاده از میراث عیسی است تا کلیسایی قدرتمند بر پا کند.
فیلیپ پولمن دربارهٔ این کتاب گفت که با دقت در کتاب مقدس متوجه شده که نام مسیح حدود ۵ برابر بیشتر از نام عیسی تکرار شده‌است. او از همین نکته استفاده کرده و تصمیم گرفته که این شخصیت را دو قسمت کند.
کتاب واکنشهای متفاوتی بین مسیحیان متعصب و اهالی ادبیات داشت. برخی او را به خداناباوری منتسب می‌کنند و گروهی دیگر این کتاب را از نظر ادبی اثری قانع کننده می‌دانند و معتقدند پولمن با به چالش کشیدن باورهای تثبیت شده درصدد ایجاد سؤال برای خواننده است.
کریستوفر هیچنز، نویسندهٔ «خدا بزرگ نیست»، که پیشتر مجموعهٔ «نیروی اهریمنی‌اش» فیلیپ پولمن را ستوده بود، از «عیسی خوب و مسیح فرومایه» انتقاد کرد. به گفتهٔ هیچنز پولمن یک «خداناباور پروتستان» است که تنها از دین سازمان‌یافته انتقاد می‌کند و با آموزه‌های دینی مشکلی ندارد.
سباستین پیگوت (زاده ۱۴ فوریه ۱۹۸۳) خواننده-ترانه‌پرداز، بازیگر کانادایی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به اره سه‌بعدی، شاعر اشاره کرد.
ناتالی کریل بازیگر کانادایی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به بازی مالی، کازینو جک، هالیوودلند اشاره کرد.
نیکولای ورگلند (; – ) کشیش، نویسنده و سیاستمدار اهل نروژ بود. وی عضو مجلس مؤسسان نروژ بود که قانون اساسی نروژ را در ۱۷ می ۱۸۱۴ تدوین کرد. او یکی از دو نماینده منتخب از شهر کریستیان ساند برای مجلس مؤسسان در سال ۱۸۱۴ بود. او اتحادیه‌ها را نمایندگی می‌کرد و در شرایط مناسبی وارد مجلس مؤسسان شد و پیش‌نویس قانون اساسی را ارائه داد.
قلعه تونسبرگ () یک قلعه قرون وسطایی واقع در شهر تونسبرگ نروژ می‌باشد که بیش از ۳۰۰ سال این شهر توسط این قلعه مورد حفاظت قرار گرفته‌است.
به‌طور عام این باور وجود دارد که تونسبرگ قدیمی‌ترین شهر نروژ بوده و یکی از قدیمی‌ترین استحکامات نروژ می‌باشد.
به گفته اسنوری استورلوسون (Snorri Sturluson) ادیب، مورخ و سیاست‌مدار ایسلندی، تونسبرگ قبل از نبرد هافرسفیورد بنا شده در زمان پادشاه هارالد یکم. نخستین پادشاه نروژ توانست نروژ را متحد کند.
این قلعه محل مهمی برای تجارت بوده ولی در حال حاضر فقط خرابه‌های این قلعه قرون وسطایی باقی مانده‌است.
در سال ۱۸۸۰ برج مدرن تونسبرگ به عنوان یادبود تاریخی این قلعه در همین محل بنا شد.
سال ۱۹۷۱ مقامات محلی ساخت داخلی را بهبود بخشیدند و لوحه‌های جدیدی در داخل برج نصب شد.
موتور پنوماتیک یا موتور هوای فشرده نوعی از موتور است که با هوای فشرده کار می‌کند و انرژی مکانیکی خود را از انبساط هوای فشرده می‌گیرد. موتورهای پنوماتیک به‌طور کلی انرژی هوای فشرده را به ماشین در سراسر موتور خطی یا چرخشی تبدیل می‌کنند. موتور خطی (طولی) می‌تواند از دیافراگم یا محرک پیستون ساخته شده باشد. در حالی که موتور چرخشی از موتور هوایی بادنما، موتور هوایی پیستون، توربین هوایی یا چرخ دنده موتور ساخته شده‌است.
موتورهای هوایی در شکل‌های متفاوت از دو قرن پیش وجود دارند؛ که در اندازه‌های موتورهای دستی یا ماشینی با چند صد اسب بخار دسته‌بندی شده‌‌است. بعضی از انواع آن به پیستون و سیلندر بستگی دارد. بقیه به شکاف چرخان یا بادنماها (موتورهای بادنما) بستگی دارد و بقیه از توربین‌ها استفاده می‌کنند، بسیاری از ماشین‌های فشرده‌کننده هوا عملکردشان به وسیله گرمای هوای وارد شده یا موتورشان تقویت می‌شود.
موتورهای هوایی (بادی) در صنعت ابزار دستی موفقیت گسترده ایی داشته‌اند. اما در سطح محدود در خواست‌های صنعتی ساکن و غیر متحرک استفاده شده‌اند. تلاش‌های همیشگی می‌شود تا برای صنعت حمل و نقل در حد گسترده استفاده شوند. هر چند موتورهای هوایی در صنعت حمل و نقل برای اینکه به عنوان یک مورد با دوام شناخته بشود باید بر بی‌کیفیتی اش غلبه کند.
برای دستیابی به حرکت خطی از هوای فشرده، سیستم پیستون بیشترین استفاده را دارد. هوای فشرده به یک محفظه هوای فشرده که شفت پیستونی را می‌چسبانید، تغذیه می‌شود. همچنین در داخل این محفظه، در اطراف شفت پیستون بهار می‌چرخد تا محفظه کاملاً باز شود، در حالی که هوا به داخل اتاق تزریق نمی‌شود. همان‌طور که هوا به داخل محفظه تغذیه می‌شود نیرو بر روی شفت پیستون بر نیرویی که بر روی بهار اعمال می‌شود غلبه می‌کند. همان‌طور که هوا بیشتر به محفظه تغذیه می‌شود، فشار افزایش می‌یابد و پیستون شروع به حرکت در اتاق می‌کند. هنگامی که حداکثر طول آن حداکثر می‌رسد، فشار هوا از محفظه آزاد می‌شود و بهار را به پایان می‌رساند و بسته را خاموش می‌کند تا به موقعیت اصلی خود بازگردد.
موتورهای پیستونی اغلب در سیستم‌های هیدرولیک استفاده می‌شوند. اساساً، موتورهای پیستونی همانند موتورهای هیدرولیکی هستند، به جز آن‌ها برای تبدیل انرژی هیدرولیک به انرژی مکانیکی استفاده می‌شود.
موتورهای پیستونی اغلب در سری دو، سه، چهار، پنج یا شش سیلندر استفاده می‌شود که در یک محفظه قرار می‌گیرند. این اجازه می‌دهد تا نیروی بیشتری توسط پیستون تحویل داده شود، زیرا موتورهای چندگانه در زمانهای مشخصی از چرخه خود همگام با یکدیگر هستند.Engineers Edge. Pneumatic actuator design and operation. Retrieved from http://www.engineersedge.com/hydraulic/pneumatic_actuator.htm Jump up ^ Technology zone-air motor. Retrieved from "Archived copy". Archived from the original on 2010-02-11. Retrieved 2010-03-09.
یک نوع موتور پنوماتیک که به عنوان یک موتور توربو دوار شناخته می‌شود، از هوا برای تولید چرخشی به یک شافت استفاده می‌کند. عنصر چرخشی یک روتور شکاف است که بر روی شفت درایو نصب می‌شود. هر اسلات روتور با یک تکه مستطیلی کشویی آزاد می‌شود. انحناها با توجه به طراحی موتور، به دیوارهای مسکونی با استفاده از چشمه‌ها، عمل طب مکمل یا فشار هوا گسترش می‌یابد. هوا از طریق ورودی موتور حرکت می‌کند که بر روی لبه‌ها حرکت می‌کند و حرکت چرخشی شفت مرکزی را ایجاد می‌کند. سرعت چرخش می‌تواند بین ۱۰۰ تا ۲۵۰۰۰ دور در دقیقه بسته به عوامل متعددی که شامل مقدار فشار هوا در ورودی موتور و قطر محفظه.
یک برنامه کاربردی برای موتورهای هواپیما نوعی موتور دیزلی یا گاز طبیعی صنعتی است. انرژی ذخیره شده به شکل هوای فشرده، نیتروژن یا گاز طبیعی وارد محفظه موتور مهر و موم شده و فشار را در برابر لبه‌های یک روتور. این باعث می‌شود که روتور با سرعت بالا تبدیل شود. از آنجا که فلاش چرخ موتور نیاز به مقدار زیادی گشتاور برای شروع موتور، استفاده از چرخ دنده‌ها استفاده می‌شود. چرخ دنده‌های کاهش می‌دهد سطح گشتاور بالا با مقادیر کمتر از ورود انرژی. این چرخ دنده‌ها اجازه می‌دهد تا گشتاور کافی تولید شده توسط چرخ دنده موتور در حالی که توسط چرخ دنده، دنده موتور هوا یا هوا شروع.Technology zone-air motor. Retrieved from "Archived copy". Archived from the original on 2010-02-11. Retrieved 2010-03-09. ^ Jump up to: a b Vane-type motors. Retrieved from "Archived copy". Archived from the original on 2009-10-19. Retrieved 2010-03-09.
Engineers Edge. Pneumatic actuator design and operation. Retrieved from http://www.engineersedge.com/hydraulic/pneumatic_actuator.htmVane-type motors. Retrieved from "Archived copy". Archived from the original on 2009-10-19. Retrieved 2010-03-09.
در نرم‌افزار مالکیتی، یک توافقنامه مجوز کاربر نهایی یا قرارداد مجوز نرم‌افزار، قراردادی است خریدار و صادر کننده مجوز که حق استفاده از نرم‌افزار را به خریدار می‌دهد. این مجوز ممکن است علاوه بر حقوق طبیعی خریدار از جمله دکترین اولین فروش و (آزادی در استفاده، بایگانی، فروش مجدد و پشتیبان‌گیری با محدودیت‌های قانونی)، راه‌های مجاز استفاده از نسخه را تعریف کند.
بسیاری از تولیدکنندگان نرم‌افزار، قراردادها را تنها به صورت دیجیتال تهیه کرده و از طریق گذاشتن پیوند، قبل از نصب نرم‌افزار از کاربر می‌خواهند که آن را «قبول کند». از آنجایی که کاربر معمولاً تا پیش از سفارش و خرید نرم‌افزار، این قرارداد را نمی‌بیند، این اسناد ممکن است به عنوان قرارداد الحاقی به حساب آیند.
اقلیت حاکم به گروهی گفته می‌شود که با وجود اینکه نمایندهٔ درصد کوچکی از جمعیت جامعه هستند، قدرت اقتصادی، سیاسی، یا فرهنگی آن جامعه را در دست دارند. این عبارت بیشتر برای اشاره به گروه‌های قومیتی استفاده می‌شود که در چارچوب نژاد، دین، تابعیت، قبیله، و فرهنگ تعریف می‌شوند. برای مثال آفریقای جنوبی در دوران رژیم آپارتاید تحت حکومت اقلیت آفریکانرهای سفید قرار داشت. از اقلیت‌های حاکم معاصر دیگر می‌توان از سیاهپوستان آمریکایی در لیبریا، اعراب سنی در عراق بعثی، علویان در سوریهٔ تحت حکومت خانواده اسد، و توتسی‌ها در رواندا نام برد.
ریزشهاب‌سنگ (انگلیسی: Micrometeorite) یک ذره فرازمینی است در اندازه‌های ۵۰ میکرومتر تا ۲ میلیمتر که معمولاً روی سطح زمین پیدا می‌شود و اساساً ریزشهابواره‌هایی هستند که با گذر از جو زمین از بین نرفته و به سطح زمین می‌رسند. ریز شهابسنگها از شهاب سنگ‌ها کوچکتر، فراوانتر، دارای ترکیبات متنوعتر و یک زیرمجموعه از غبار کیهانی هستند که همچنین شامل ذرات غبار بین سیاره‌ای هم هستند.
ریزشهاب‌سنگ‌ها با سرعت بالا (حداقل ۱۱ کیلومتر بر ثانیه) وارد جو زمین می‌شوند و از طریق اصطکاک و فشرده سازی اتمسفر گرم می‌شوند. هر ذره ریزشهاب‌سنگ بین ۹-۱۰ و ۴–۱۰ گرم وزن دارند.
فرد لارنس ویپل برای اولین بار مفهوم «ریز شهابسنگ» را برای توصیف اشیایی در اندازه گرد و غبار که به زمین می‌رسند به کار برد. گاهی اوقات شهابسنگها و ریزشهاب‌سنگ‌ها به جو زمین وارد می‌شوند و به عنوان شهابواره یا «تیر شهاب» قابل مشاهده هستند.
بافت ریزشهاب‌سنگ‌ها به این دلیل که ترکیب اصلی ساختاری و معدنی خود را با درجه حرارتی که در هنگام ورود به جو زمین بدست می‌آورند و سرعتی که دارند، منحصربفرد است. در مجموعه آنها از ذراتی که ذوب نشده و بافت کانی‌شناختی خود را حفظ کرده‌اند تا ذراتی که بخش اعظم جرم خود را از طریق تبخیر دست داده‌اند یافت می‌شود. دسته‌بندی ریزشهاب‌سنگ‌ها بر اساس ترکیب و درجه دمایی که دیده‌اند می‌باشد.ریشه‌های فرا زمینی ریزشهاب‌سنگ‌ها توسط بررسی‌های زیر مشخص شده‌است:
ریزشهاب‌سنگ‌ها از رسوبات دریاهای عمیق، سنگ‌های رسوبی و رسوبات قطبی جمع‌آوری می‌شوند و در حال حاضر مهمترین منبع جمع‌آوری آنها برف و یخ قطبی است.
در سالهای ۱۸۷۳ تا ۱۸۷۶ با عملیات HMS چلنجر برای اولین بار از رسوبات دریای عمیق مقداری ریزشهاب‌سنگ ذوب شده جمع‌آوری شد. در سال ۱۸۹۱، موری و رنارد «دو گروه از ریزشهاب‌سنگ‌ها را پیدا کردند: اول، گویچه مغناطیسی سیاه و سفید، با یا بدون هسته فلزی؛ دوم، گویچه رنگ قهوه ای شبیه به کندرول، با ساختار بلوری». در سال ۱۸۸۳، آنها ابراز کردند که این گویچه‌ها فرازمینی هستند، زیرا به دور از منابع زمین یافت نشدند و شباهت مغناطیسی و هسته‌های فلزی آهن-نیکل (Fe-Ni) آنها شبیه آهن فلزی یافت شده در سنگ‌های آتشفشانی نبود. گویچه‌ها بیشتر در رسوباتی که به آهستگی و در مدت طولانی ایجاد می‌شوند تجمع یافته بودند، به خصوص رسوبات خاک رس. علاوه بر کره‌هایی با هسته فلزی Fe-Ni، برخی از گویچه‌های بزرگتر از ۳۰۰ میکرومتر حاوی یک هسته از عناصر از گروه پلاتین بودند.
عهد تمیمی (، زاده )؛ دختر کنشگر فلسطینی است به دلیل مبارزه با اشغالگر کرانه باختری رود اردن شهرت یافت. تصاویر مقابله او با نیروهای اسراییلی از ایام کودکی در رسانه‌های جهان بازتاب یافته بود. مقاومت او در برابر نظامیان اسراییلی وی را به قهرمان ملی فلسطینیان تبدیل کرده‌است. وی چندین بار توسط نظامیان اسراییلی بازداشت شده‌است. بازداشت وی انتقادات را به جهت نقض حقوق کودکان متوجه اسراییل کرده‌است. تظاهرات‌هایی در اروپا برای آزادی وی از زندانهای اسراییل ترتیب داده شد. نمایندگی اروپا در رام‌الله و بیت‌المقدس نیز در بیانیه‌ای خواستار آزادی او و دیگر کودک دستگیرشده فلسطینی شد.وی بابت تهاجم به یک سرباز اسرائیلی به زندان افتاد. وی به آن سرباز سیلی و لگد زده بود.
سارو قهرمانی (زادهٔ ۹ خرداد ۱۳۷۲ – درگذشتهٔ ۲۲ دی ۱۳۹۶) شهروند کرد ایرانی بود که پس از شرکت در تظاهرات اعتراضی علیه حکومت ایران در روز ۱۳ دی ۱۳۹۶ در شهر سنندج توسط مأموران امنیتی ربوده شد و بنا به گفته خانواده وی، روز ۲۲ دی خبر درگذشت وی پس از گذشت ۱۱ روز از بازداشت وی توسط اداره اطلاعات سنندج به خانواده داده شد و روز ۲۳ دی ماه پیکر او فقط با حضور پدر و مادر وی به خاک سپرده شد.«جنازه» سارو قهرمانی به خانواده‌اش «تحویل داده شد»سارو قهرمانی سومین بازداشتی جان باخته در زندان
گفته می‌شود سارو قهرمانی در ۱۸ سالگی به عنوان زندانی سیاسی برای یک‌سال و نیم، زندانی بوده‌است. برخی رسانه‌های حکومت ایران اعلام کردند که وی از اعضای سازمان کومله بوده‌است اما عبدالله مهتدی دبیرکل کومله ایران و رضا کعبی جانشین دبیرکل حزب کومله زحمتکشان کردستان وابستگی وی را تایید کردند.
خانواده سارو قهرمانی گفتند که وی پس از شرکت در اعتراضات خیابانی سنندج ناپدید شده بود و بعد از ۱۱ روز دو نفر از نیروهای امنیتی به درب منزل پدرش مراجعه و خبر مرگ سارو را به خانواده اطلاع می‌دهند و به آنها اعلام می‌کنند بدون سر وصدا آماده باشند فردا صبح آنها را می‌برند به پزشکی قانونی برای تأیید هوئیت و از همان‌جا به بهشت محمدی انتقال می‌دهند و در حضور پدر و مادر سارو را دفن می‌کنند خود نیروهای امنیتی. یکی از نزدیکان سارو قهرمانی روز شنبه ۲۳ دی به نقل از مادر سارو قهرمانی تأکید کرد که بر روی جنازه پسرش آثار ضرب و شتم وجود داشته‌است. مأموران امنیتی ایران خانواده قهرمانی را تهدید کرده‌اند که حق مصاحبه با رسانه‌ها را ندارند.
مادر سارو قهرمانی، پس از کشته شدن فرزندش با ساختن اکانتی در اینستاگرام به عنوان «سارو عشق مادر» شروع به انتشار عکس‌های او از دوران مختلف زندگی‌اش کرده‌است.
سرهنگ محمد رضا آرین می‌گویند سارو تنها یک صدا دارد انهم مادرش شیرین خواهر فرهاد است
محمدرضا آرین، سرهنگ سابق نیروی انتظامی و شوهرخاله سارو قهرمانی در گفتگو با کیهان لندن، ابراز می‌دارد که «فرماندار سنندج صحبت از تهدید فرد یا افرادی با اسلحه، توسط سارو در ۴ دی می‌کند. این درحالیست که سارو تا غروب ۱۳ دی بدون مشکل و مخفی کاری در شهر و در بین خانواده حضور داشته‌است و اگر کسی شکایتی علیه او مطرح کرده بود، بدون شک در روزهای بعد مأمورین انتظامی برای جلب او یا حداقل احضارش می‌بایستی به محل زندگی سارو مراجعه می‌کردند.» فرماندار سنندج بعداً اظهار داشت که سارو در یک درگیری مسلحانه در نزدیکی ترمینال کشته شده‌است که این سرهنگ بازنشسته نیروی انتظامی از اینکه چنین درگیری مسلحانه‌ای درون شهر اتفاق افتاده باشد و کسی از شهروندان از آن مطلع نشده باشد ابراز تحیر می‌کند. محمدرضا آرین همچنین با اشاره به جوان دیگری به نام کیانوش زند که وی نیز همانند سارو قهرمانی در طی اعتراضات کشته شده‌است، از وجود آثار فراوان شکنجه و کبودی‌های متعدد بر بدن سارو بدون وجود هیچگونه علامت گلوله بر بدن وی ناشی از درگیری مسلحانه و تیراندازی خبر می‌دهد و می‌پرسد «اگر سارو در غروب ۱۳ دی در درگیری مسلحانه کشته شده‌است، چرا ۱۱ روز بعد به خانواده‌اش اطلاع داده‌اند؟ آیا در این یازده روز می‌خواستند از یک جنازه بازجویی کنند؟!» سرهنگ آرین، همچنین خبر از دو مرتبه احضار محمد قهرمانی، پدر سارو قهرمانی به اداره اطلاعات سنندج می‌دهد و در ادامه می‌افزاید وی را با متنی از پیش تعیین شده مجبور به اعترافات تلویزیونی کردند. وی هم‌زمان از حضور سنگین نیروهای لباس شخصی و اطلاعاتی در منزل محمد قهرمانی خبر می‌دهد.
روز ۲۴ دی ماه نیز یکی دیگر از نزدیکان خانواده سارو قهرمانی در این باره گفت: «بعد از این که خبر کشته شدن سارو توسط نیروهای امنیتی منتشر شد، مأموران وزارت اطلاعات آمدند و پدر سارو را با خودشان بردند و چند ساعت بعد آن ویدئو در صدا و سیما آنهم به زبان کردی منتشر شد و از پدر یر علیه پسر اعتراف اجباری گرفتند، من نمی‌دانم آنجا چه گفتند یا چه تهدیدی کردند اما آن ویدئو اعتراف اجباری یک پدر علیه پسرش است.»
همچنین در روز ۲۴ دی ۱۳۹۶ که خبر کشته شدن سارو برای اولین بار منتشر شد، بهاره رهنما بازیگر سینما و تلویزیون با انتشار عکسی مشترک با سارو قهرمانی، ضمن همدردی با خانواده وی اظهار داشت که سارو به عنوان پیک تا سال گذشته در رستوران وی مشغول به کار بوده‌است. کمی پس از توییت‌های این بازیگر در تسلیت کشته شدن سارو قهرمانی، وی اقدام به انتشار توییت‌هایی مبنی بر تهدید شدن توسط فرمانداری سنندج کرد.
بنا به اعلام کمیته پیگیری بازداشت‌های دی ماه ۱۳۹۶ پیکر سارو قهرمانی برای خاکسپاری توسط مأموران امنیتی به خانواده او تحویل داده نشد و فقط پدر و مادر او اجازه یافتند که همراه با آمبولانس حامل پیکرش به بهشت محمدیه سنندج برای خاکسپاری بروند و دیگر اعضای خانواده وی اجازه حضور نیافتند.
در اعتراضات گسترده ایران در دی ماه ۱۳۹۶ شعارهای تندی علیه رهبران و سیاست‌های داخلی و منطقه‌ای حکومت ایران سر داده شد، و بر اساس گزارشها بیش از ۳۷۰۰ نفر بازداشت شده و کشته شدن دست کم ۲۲ تا ۲۵ نفر نیز تأیید شده‌است؛ ولی تاکنون هویت کشته‌شدگان اعلام نشده‌است. مقام‌های رسمی ایران مرگ «سینا قنبری» ۲۲ ساله را در بازداشتگاه قرنطینه اوین تأیید کردند. همچنین به دنبال رسانه‌ای شدن مرگ «وحید حیدری» در بازداشتگاهی در شهر اراک این خبر نیز تأیید شد در حالی که علت مرگ هر دو از طرف حکومت ایران خودکشی اعلام گردید اما این موضوع اعتراض خانواده‌های آنان را برای روشن شدن دلایل مرگ به دنبال داشته‌است. «محسن عادلی» نیز یکی دیگر از جانباختگان ناآرامی‌های دی ۱۳۹۶ در دزفول است که گفته می‌شود در بازداشتگاه جان خود را از دست داده‌است. اما مسئولان حکومتی علت مرگ وی را تیرخوردن در اعتراض‌های خیابانی اعلام کردند که پس از اعزام به بیمارستان جان باخته‌است.
اثر بازولد یکی از گونه های خطای دید است. اسم این خطای دید از نام کاشف آن یعنی ویلیام ون بازولد (۱۸۳۸-۱۹۰۷ میلادی) گرفته شده است. او کشف کرد که رنگ ممکن است در مجاورت رنگ های دیگر به گونه دیگری به نظر آیند.
این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که مناطق رنگی کوچک در کنار هم قرار می‌گیرند. به صورت دقیق تر این اتفاق را اثر ادغام ون بازولد میگویند.
اقتصاد دسترسی (به انگلیسی Access economy) بخشی از اقتصاد است که در مدل کسب و کار آن دسترسی به عرضه و تقاضای خدمات و کالاها تسهیل می‌شود و خود امر تسهیل دسترسی از طریق ابزارهای رایانه‌ای به یک کسب و کار مجزا تبدیل می‌شود. در این مدل‌های کسب و کار کالاها و خدمات به جای مالکیت؛ بر اساس «دسترسی» معامله می‌شوند: اقتصاد دسترسی به اجاره چیزها به‌طور موقت به جای فروش دائمی آنها اشاره دارد. این اصطلاح به عنوان اصلاحیه ای بر اصطلاح «اقتصاد تسهیمی» مطرح شد، چرا که بازیکنان بزرگ اقتصاد تسهیمی مانند: ایربی‌ان بی (Airbnb)، زیپکار و اوبر، شرکت‌های تجاری هستند که کسب و کارشان هیچگونه به اشتراک گذاری و تسهیم را در بر نمی‌گیرد.
این مدل برای اتصال عرضه‌کنندگان مایل به اجاره دارایی (به عنوان مثال آپارتمان برای اجاره یا خودرو خدمات حمل و نقل) با مصرف‌کنندگان اغلب از بستر فناوری مبتنی بر تلفن همراه استفاده می‌کند؛ این می‌تواند به کاهش نیاز به واسطه‌ها (به عنوان مثال سازمان‌های کسب و کار مانند شرکت‌های تاکسی) بین تأمین‌کننده و مصرف‌کننده منجر شود. همچنین این بسترها می‌تواند برای اتصال کارفرمایان و کارگران در فرصت‌های شغلی کوتاه مدت استفاده شود و جایگزین بنگاه‌های سنتی خدمات استخدامی و روابط کارفرما-کارمند شوند. اقتصاد دسترسی در سال ۲۰۱۵ جنبشی حدوداً ۲۶ میلیارد دلار بوده‌است.
تعداد افراد درگیر در اقتصاد دسترسی به راحتی قابل سنجش نیست. «اقتصاد دسترسی» یا اقتصاد بنا به تقاضا (on demand economy) برخی چالش‌های تنظیم مقرراتی و سیاسی ایجاد می‌کند، مانند: تعریف ماهیت رابطه شغلی، طراحی مقرراتی برای حفاظت از طرفین معاملات، از دست رفتن مالیات و دسترسی به شرکت‌های بزرگ که از تغییر شرکت‌های کوچک محلی به سمت شرکت‌های بزرگ فناورانه از راه دور ختم می‌شوند و دور زدن مقررات محلی (مانند الزام رانندگان تاکسی به ارائه صندلی چرخدار).The Economist-Workers on Tap-January 2015
نیترید آلومینیوم تیتانیوم(TiAlN) یا نیترید تیتانیوم آلومینیوم (AlTiN)؛ محتوی آلومینیوم بالاتر از 50 درصد) برای گروهی از پوششهای سخت پایدار فلزی متشکل از عناصر فلزی آلومینیوم و تیتانیوم و نیتروژن است. چهار ترکیب مهم (محتوی صد در صد فلز) در مقیاس صنعتی با استفاده از روش های رسوب دهی بخار فضایی ذخیره می شوند :
دلایل اساسی این که چرا پوشش های TiAlN نسبت به پوشش های تیتانیوم نیترید (TiN) کاربرد بیشتری دارند عبارت است از:
پدیده پیرسختی نشان داده شده است که عدم سازگاری در ساختار الکترونیکی مکانیکی کوانتومی منجربه ایجاد TiN و AlN شده است.
پوشش ها عمدتاً توسط رسوب قوس کاتدی و یا اسپکترومغناطیسی مگنترون رسوب گذاری می شوند . با وجودی که بیشتر پوشش های TiAlN و AlTiN به طور صنعتی به هدف آلیاژسازی با درصد مشخصی از آلومینیوم و تیتانیوم درهم آمیخته شده اند، ساخت پوشش TiAlN با استفاده از Al ,Tiخالص با روش رسوب قوس کاتدی انجام می پذیرد. پوشش های TiAlN و AlTiN از Al خالص و Tiخالص توسط رسوب قوس کاتدیک توسط NanoShield PVD تایلند از سال 1999 به طور صنعتی تولید شده است. با استفاده از تکنولوژی با اهداف جداگانه، امکان انعطاف پذیری بیشتر در مورد ساختار و ترکیب پوشش وجود دارد.
خواص Al66Ti34N عبارتند از:
یک نوع پوشش تجاری که برای بهبود مقاومت سایش ابزارهای کاربید تنگستن استفاده می‌شود AlTiN-Saturn است که از فاز پایدار فلزی سولفور ایجاد گردیده است.
پوشش ها گاهی اوقات با حداقل یکی از عناصر کربن، سیلیکون، بور و اکسیژن به دست می آیند تا خواص مطلوب برای کاربردهای خاص را بهبود بخشند. این پوشش ها همچنین برای ایجاد سیستم های چند لایه استفاده می شوند. به عنوان مثال، آنها را می توان در ترکیب با TiSiXN مورد استفاده قرار داد ( مانند بهره گیری از آنهایی که در خانواده پوشش Mpower از فاز پایدار فلزی سولفور قرار دارند). از انواع پوشش های ذکر شده در متن فوق برای محافظت از ابزارها از جمله ابزارهای ویژه در کاربردهای پزشکی استفاده می شود. آنها همچنین به عنوان پوشش تزئینی استفاده می شود.
یکی از مشتقات فناوری پوشش TiAlN نانوکامپوزیت های TiAlSiNهستند (نیترید سیلیکون آلومینیوم تیتانیوم)، که توسط SHM در جمهوری چک توسعه داده شده و در حال حاضر توسط Platit از سوئیس به بازار عرضه می گردد. پوشش TiAlSiN نانوکامپوزیتی دارای سختی فوق العاده و کارایی بالا تا درجه حرارت های بالا است.
حسین حسینی (زاده ۹ شهریور ۱۳۶۷) بازیکن فوتبال اهل ایران است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سایپا تهران، باشگاه فوتبال پیکان تهران، باشگاه فوتسال مس سونگون ورزقان و باشگاه فوتبال خیبر خرم‌آباد اشاره کرد.
اعدام با توپ روش اعدامی بود که در آن محکوم را به دهانهٔ توپ می‌بستند و با شلیک توپ اعدامش می‌کردند. جرج کارتر استنت در توصیف آن می‌نویسد:
سابقهٔ اعدام با توپ به قرن شانزدهم میلادی می‌رسد و تا اوایل قرن بیستم از آن استفاده می‌شد. امپراتوری پرتغال از سال ۱۵۰۹ و در طول قرن‌های شانزدهم و هفدهم در سراسر سرزمین‌هایش، از سری‌لانکا
تا موزامبیک
و برزیل،
و امپراتوری گورکانیان هند در طی قرن‌های هفدهم
و هجدهم،
به‌ویژه علیه شورشیان، از این روش بهره می‌بردند.
بااین‌حال از نظر تاریخی روش اعدام با توپ بیشتر با دولت استعماری راج بریتانیا شناخته می‌شود. حاکمان بریتانیایی، با استفاده از شیوه‌هایی که پیشتر از سوی حاکمان گورکانی اعمال می‌شد، اعدام با توپ را از نیمهٔ دوم قرن هجدهم در هند به کار گرفتند و به‌ویژه پس از شورش‌های سال ۱۸۵۷، برای مجازات شورشیان
و نیز سربازان فراری بومی
آنان را به دهانهٔ توپ می‌بستند.
نابودکردن بدن و پراکندن اندام‌ها در گستره‌ای وسیع نیز کارکرد آیینیِ ویژه‌ای در شبه‌قاره هند داشت، چرا که عملاً از اجرای مناسک گذار ترحیم در دین هندو (انتیشتی) و اسلام (غسل میت و خاک‌سپاری) جلوگیری می‌کرد، و کیفر محکوم پس از مرگ نیز ادامه می‌یافت.
استعمارگران خارجی به‌خوبی بر این امر واقف بودند.
آخرین مورد گزارش‌شدهٔ اعدام با توپ مربوط به افغانستان در سال ۱۹۳۰ است که در آن نیروهای محمد نادر شاه ۱۱ تاجیک از نزدیکان حبیب‌الله کلکانی را در شمال کابل با توپ اعدام کردند.
عمده‌ترین روش اعدام با توپ بستن محکوم در برابر لولهٔ سلاح و سپس شلیک توپ بوده‌است. مواردی از پر کردن سلاح با گلولهٔ توپ واقعی هم گزارش شده، اما در بیشتر موارد از فشنگ مشقی یا گلولهٔ خوشه‌ای استفاده می‌کرده‌اند. جیمز اتکینسون در توصیف اعدام سه راهزن به دستور شاه شجاع درانی پادشاه افغانستان در سال ۱۸۳۹ می‌نویسد:
بستن محکوم به جلوی توپ پیش از شلیک روش معمول در این‌گونه اعدام‌ها بوده‌است؛ باوجوداین در ۱۵۹۶ در قسطنطنیه موردی گزارش شده‌است که در آن ینی‌چری تبهکاری را در کیسه‌ای بستند، کیسه را داخل لولهٔ توپ تپاندند، و شلیکش کردند.
گزارش‌هایی نیز در مورد بستن محکومین به پرتابهٔ توپ و شلیک کردنشان در هوا وجود دارد. در یکی ازین موارد یک محکوم برهمین را، که به سلطان میسور حیدر علی گفته بود پس از مرگ می‌خواهد به ویکونتا (بهشت ویشنو) برود، به دستور او به تعدادی صاروخ بستند و به هوا شلیک کردند.
اعدام با توپ گاه منجر به پیامدهای غیرمترقبه‌ای می‌شد. یکی از این موارد اعدام دسته‌جمعی شورشیان در فیروزپور هند در سال ۱۸۵۷ بود که در آن نادانسته توپ‌ها به جای فشنگ مشقی با گلولهٔ خوشه‌ای پر شده‌بودند. تعدادی از تماشاچیانی که روبه‌روی توپ ایستاده بودند مجروح شدند که در برخی موارد این جراحت‌ها منجر به قطع عضو شد. برخی از سربازانی که به اندازهٔ کافی از توپ‌ها فاصله نگرفته بودند نیز مورد اصابت اندام‌ها و استخوان‌های معدومین قرار گرفتند و مجروح شدند.
در موردی دیگر سرباز محکومی همزمان با شلیک توپ خود را به زمین انداخت و باعث ایجاد صحنهٔ زیر به نقل از بمبئی گازت شد:
گزارش‌هایی نیز هستند که پرواز هراسناک پرندگان شکاری بر فراز میدان اعدام و شیرجه‌شان برای قاپیدن اندام‌های معدومین در هوا
یا خیز سگان برای بلعیدن جوارح باقی‌مانده در صحنه را به تصویر می‌کشند.
اعدام با توپ تاریخی دراز در شبه‌قاره هند دارد و برخی مورخان آن را «مجازات قدیمی گورکانیان» خوانده‌اند.
گفته می‌شود در ۶ مارس ۱۵۲۶، اندک زمانی پیش از تأسیس این امپراتوری به دست بابر، پسر او نصیرالدین همایون ۱۰۰ زندانی افغان را با توپ اعدام نمود.
بنا به گزارشی دیگر ششمین امپراتور گورکانی، اورنگ زیب، دستور داد یکی از رهبران شورشیان زطی در شمال هند را با بستن به دهانهٔ توپ اعدام کنند.
پس از دستگیری و اعدام شورشی سیک بنده سینگ بهادر نیز پسر او را به دستور امپراتور گورکانی فرخ‌سیر با توپ اعدام کردند.
البته اعدام با توپ در امپراتوری گورکانی محدود به شورشیان و معارضان نظامی نبود. برای مثال در حکایتی نقل‌شده از دوران حکومت جهانگیر شاه، او شش مُلا را به دلیل عقد کردن دختر هندوی ربوده‌شده‌ای برای صاحب‌منصبی مسلمان با توپ اعدام می‌کند.
در گزارشی دیگر از سال ۱۷۱۴ ارتش امپراتوری در راه مقابله با شورشیان با مزاحمت شدید دزدان مواجه بود. پس از اعدام دو دزد از قبیله مینا با توپ، حدت عمل دیگر دزدان را ترساند و آن‌ها دیگر مزاحمتی برای ارتش ایجاد نکردند.
در محاصرهٔ نظامی سال ۱۷۱۹ نیز مشکل سربازان فراری ارتش گورکانیان با به توپ بستن چهار سرباز فراری در حضور دیگر سربازان حل شد.
گزارش‌هایی مبنی بر اعدام با توپ در امپراتوری پرتغال وجود دارد. گفته می‌شود کاوشگر پرتغالی فرانسیسکو دی آلمیدا در سال ۱۵۰۹ تعدادی زندانی را در سری‌لانکا به نشانهٔ پایان درگیری‌ها در دابول با توپ اعدام کرد.
در جریان محاصرهٔ کلمبو توسط نیروهای هلندی در سال ۱۶۵۶ نیز ژنرال پرتغالی دستور داد مادر قحطی‌زده‌ای را که از حدت گرسنگی نوزادش را کشته و خورده بود به توپ ببندند، ولی در نهایت با پادرمیانی روحانیان و ریش‌سفیدان شهر عفو شد.
کاوشگر پرتغالی فرانسیسکو بارتو بین سال‌های ۱۵۶۹ و ۱۵۷۳ در تلاش بود که معادن طلای موتاپا در جنوب آفریقا را که در کنترل مسلمانان بودند فتح نماید. مأموریت بارتو به علت مرگ او در موزامبیک امروزی ناتمام ماند، ولی او هر مسلمانی را که در راه اسیر کرده بود «مثله کرد، به دار آویخت، سر برید، یا به توپ بست.»
همچنین گفته می‌شود در میانهٔ قرن هجدهم در شهر تته در شمال غربی موزامبیک پرتغال مجازات برده‌های نافرمان اعدام با توپ بوده‌است،
و گزارشی هم مبنی بر به توپ بستن یکی از شیوخ محلی منطقهٔ کانال موزامبیک به دستور فرماندار پرتغالی آن منطقه وجود دارد.
در سال ۱۶۱۸ نیز پرتغالی‌ها یکی از رهبران شورشیان بومی‌های برزیل به نام آمارو را با توپ اعدام کردند.
حکومت استعماری راج بریتانیا سابقه‌ای طولانی در اعدام سیپوی‌ها (یا سپاهی، سربازان وظیفه بومی) نافرمان یا فراری با توپ داشت. به نوشتهٔ یک مورخ، سنت به توپ بستن در راج بریتانیا از سال ۱۷۶۰ آغاز شد. تا پیش از آن روش معمول اعدام در ملأ عام «شلاق زدن تا مرگ» بود. در آن سال حکومت راج «مجازات قدیمی گورکانیان» یعنی اعدام با توپ را جایگزین شلاق زدن تا مرگ کرد، چرا که به نسبت آن عبرت‌آموزتر، عمومی‌تر، و انسانی‌تر بود. در ۱۷۶۱ در لکهیپور دستوری صادر شد مبنی بر اینکه «رهبر دزدان را به دهانهٔ توپ ببندند تا عبرتی برای دیگران باشد.»
بااین‌همه در مورد دادگاه‌های نظامی به نظر می‌رسد تا زمان شورش‌های ۱۸۵۷ این تصمیم‌ها را خود بومیان گرفته باشند، چرا که قاضیان از بین درجه‌داران بومی انتخاب می‌شدند و حاکمان بریتانیایی صرفاً نقش نظارتی و مشورتی داشتند.
در مارس ۱۷۶۴، یک صوبه‌دار (درجه‌دار بومی) را که به تشویق زیردستانش برای فرار و پیوستن به دشمندشمن مزبور شجاع‌الدوله حاکم ایرانی الاصل حکومت اود بود که چندی بعد در نبرد بکسر از نیروهای بریتانیایی شکست خورد. متهمش کرده بودند در حضور زیردستانش به دهانهٔ توپ بستند.
در سپتامبر همان سال هکتور مونرو ۲۴ یا ۲۵ نفر از «سرکرده»‌های یک گردان را که به دلیل «کمبود آذوقه»، «پرداخت نشدن پاداش‌ها»، بدی آب‌وهوا، و بیماری نافرمانی کرده‌بودند با توپ اعدام کرد. یکی از ناظران در مورد این اقدام مونرو نوشت «پس از آن رغبتی به نافرمانی مشاهده نشد» و گردان مزبور در پیروزی کمپانی هند شرقی در نبرد بکسر مشارکت داشت.
در ۱۷۷۵ یک فرمانده هندی به نام مکتوم صاحب فرمان مزدوران کمپانی هند شرقی بریتانیا را برای نقل مکان به بمبئی نادیده گرفت، و سربازان تحت کنترلش نیز به پیروی از او در جای خود باقی ماندند. پس از زدوخوردی خشن، مزدوران مکتوم صاحب را به دهانهٔ توپ بستند و افراد او که روحیه خود را باخته بودند به سوی بمبئی روانه شدند.
در ۱۷۸۲ دو سرباز نافرمان در باردامن و چهار نفر در باراکپور به اعدام با توپ محکوم شدند.
در زمان سومین جنگ انگلیس و میسور (۱۷۸۹ تا ۱۷۹۲) شش هنگ پیاده‌نظام به دلیل پرداخت نشدن مزدشان شورش کردند و فرمانده‌هایشان را گروگان گرفتند. بریتانیایی‌ها پس از برقراری نظم دو نفر از شورشیان پرسروصداتر را به توپ بستند. بااین‌همه اعدام با توپ تنها مختص به سربازان شورشی نبود و گاه سربازان فراری نیز به توپ بسته می‌شدند.
در سال ۱۷۹۸ و پس از شورش در گردان یکم توپخانهٔ چنای یک سرباز بریتانیایی به نام فارستر به اعدام با توپ محکوم شد. به نظر می‌رسد این مورد یک استثنا بوده باشد و به نوشتهٔ یک مورخ فارستر تنها مورد ثبت‌شده‌ای است که در آن حاکمان بریتانیایی یک اروپایی را به توپ بسته باشند.
در سال ۱۸۰۴ سربازان تحت فرمان کلنل برن از حرکت سر باز زدند ولی پس از به توپ بسته‌شدن دو نفرشان به سوی شهر پلول به راه افتادند.
پس از شورش ولور در سال ۱۸۰۶، که در آن سیپوی‌های شورشی نزدیک ۲۰۰ سرباز و درجه‌دار بریتانیایی را کشتند، ۱۰۰ نفر از شورشیان به اعدام محکوم شدند که اعدام شش نفرشان به وسیلهٔ توپ انجام گرفت.
در سال ۱۸۱۲ در تراونکور پس از کشف توطئه‌ای برای کشتار درجه‌داران اروپایی، دو نفر از توطئه‌گران به توپ بسته شدند.
در ۷ فوریهٔ ۱۸۱۹ بریتانیایی‌ها شش سرباز فراری را که تلاش داشتند به نیروهای راجهٔ معزول پادشاهی ناگپور بپیوندند دستگیر و با توپ اعدام کردند.
همچنین در سال ۱۸۳۲ در بنگلور، چهار نفر به اتهام توطئه برای کشتار تمام اروپایی‌های ساکن شهر به توپ بسته شدند و دو نفر دیگر تیرباران گشتند.
البته گاه محکوم به اعدام با توپ مشمول عفو یا تخفیف مجازات می‌شد. در سال ۱۷۸۴، پس از سرکوب شورشی که به علت کم بودن دستمزدها رخ داده بود، سپهبد لینگیک درجه پایین‌تر از فرماندار مَدرَس.
دستور داد دوازده نفر از سران شورشیان با توپ اعدام شوند. پس از اعدام یازده نفر از محکومان و بسته شدن نفر دوازدهم به توپ، فتیلهٔ توپ سوخت و توپ شلیک نکرد. پس از تکرار سه‌بارهٔ این اتفاق، محکوم از سپهبد لینگ پرسید که «آیا سرنوشت او این گونه مردن است؟» و لینگ او را عفو کرد.
در مدناپور در سال ۱۷۹۵ پنج سیپوی به اعدام با توپ و سه نفر هم به اعدام با طناب دار محکوم شده بودند. بااین‌حال پروندهٔ ایشان مورد بازبینی قرار گرفت و قرار شد حکمشان به اخراج از خدمت تخفیف یابد.
چند روز پس از شورش ۱۸۲۴ باراکپور، که به واسطهٔ نارضایتی سیپوی‌ها از فرستاده شدن به خط مقدم اولین جنگ انگلیس و برمه روی داد، یکی از سران شورشیان به نام بنده تیواری' که در لباس یک فقیر پنهان شده‌بود دستگیر و به اعدام با توپ محکوم شد، ولی در عوض او را با زنجیر از یک چوبهٔ دار آویزان کردند و برای چند ماه بدنش همان‌جا آویزان ماند.
در سال ۱۸۳۶ نیز سیپویی به نام رانگیش که از میدان نبرد گریخته و فرماندهان اروپاییش را تنها گذاشته بود به اعدام با توپ محکوم شد، ولی حکمش پس از بازنگری به تبعید ابد تخفیف یافت.