moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
او ۲۰۰ متر پایانی را بیش از ۱٫۵ ثانیه سریعتر از ۲۰۰ متر ابتدایی دویده بود، در حالی‌که دوندگان ۴۰۰ متر ۲۰۰ متر پایانی را به‌طور میانگین ۲ ثانیه کندتر از ۲۰۰ متر آغازین مسابقه می‌دوند، این موضوع مؤید نظر افرادی بود که عدم پیدایش خستگی و تولید نشدن اسید لاکتیک در چیتا را مزیت بزرگی برای پیستوریوس می‌دانستند.
به سفارش آی‌ای‌ای‌اف در نوامبر ۲۰۰۷ گرت‌پیتر بروگمن دانشمند آلمانی آزمایش بر روی پاهای مصنوعی پیستوریوس را به درخواست فدراسیون بین‌المللی دو و میدانی آغاز کرد. در مطالعه او مشخص شد که پاهای پیستوریوس با دریافت ۲۵٪ انرژی کمتر نسبت به پاهای طبیعی، به سرعت برابر با آن‌ها می‌رسند و چون به جهش عمودی کمتری منجر می‌شوند با ۳۰ درصد فعالیت کمتر بدن را از جا می‌کنند.
در ماه دسامبر سال ۲۰۰۷ بروگمن به روزنامه آلمانی دی وِلت گفت که پیستوریوس از مزیت قابل توجهی نسبت به دوندگان پای مصنوعی برخوردار است.
اسکار پیستوریوس در فوریه ۲۰۱۳ به اتهام قتل نامزد ۲۹ ساله‌اش به نام استین کمپ، دستگیر شد. وی متهم شد در این حادثه که در ساعت ۳ بامداد ۱۴ فوریه ۲۰۱۳ (روز ولنتاین) در مجتمعی ویلایی در حاشیه شهر پرتوریا روی داد با شلیک به سر و بالاتنه دوست‌دخترش، وی را به قتل رسانده‌است. اولین جلسه دادگاه این قتل در ۱۵ فوریه برگزار شد و وی تفهیم اتهام شد. محاکمه دادگاهی پیستوریوس در رابطه با این پرونده از مارس ۲۰۱۴ آغاز شد. در بیانیه‌ای که توسط وکیل اسکار پیستوریوس در دادگاه خوانده شد، گفته‌شد که وی دوست دخترش را تصادفاً کشته‌است؛ ولی دادستان معتقدبود قتل عمد صورت گرفته‌است، چون پیستوریوس چهار بار شلیک کرده‌است، و هیچ دلیلی برای اینکه دزد به دستشویی برود و در را قفل کند وجود ندارد. در نهایت اسکار پیستوریوس از اتهام «قتل عمد» تبرئه شد، قاضی دادگاه اسکار پیستوریوس، قهرمان المپیک، اعلام کرد او عامداً مرتکب قتل دوست دخترش نشده‌است.
سرانجام وی به علت قتل عمد در دادگاه به ۱۳ سال زندان محکوم شد.
نمودار درختی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لیستویانکا نام منطقه‌ای مسکونی و نیمه‌روستایی در منطقه تیاژین، استان کمروفو، در منطقه سیبری کشور روسیه است. این منطقه مسکونی نزدیک نقطه تلاقی رود آنگارا و دریاچه بایکال قرار دارد. بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۲ جمعیت لیستویانکا برابر ۱۷۴۵ نفر است.
منطقه تیاژین از جمله لیستویانکا یکی از بهترین مناطق سیبری برای تولید قله‌جات، شیر و گوشت به‌شمار می‌رود.
با وجود کوچک بودن لیستویانکا، این منطقه یکی از جاذبه‌های اصلی توریستی در منطقه سیبری به شمار می‌رود. به همین علت در این منطقه هتل‌ها، رستوران‌ها و کافه‌های متعددی برای پذیرش از مسافران وجود دارد.
این روستا زادگاه فضانورد روسی الکسی لئونوف است.
حیره یکی از شهرهای استان نجف در کشور عراق قرار دارد که از شهرهای قدیم میان‌رودان است که در نزدیکی ۶٫۵ کیلومتری جنوب شهر نجف کنونی قرار گرفته بوده. حیره توسط شاپور یکم ساخته شد و او مهرزاد مرزبان حیره را برای حصار تازیان گماشت.شهرستان‌های ایرانشهر ص ۳۹
این شهر پایتخت ملوک لخمی بود که آن‌ها نیز خود فرمان‌بردار پادشاهان ساسانی بودند. با بزرگ شدن شهر کوفه، از آبادانی حیره کاسته شد و سپس به تدریج از میان رفت. نام حیره از ریشه‌ای آرامی به معنی اردوگاه مرکب از خیمه‌ها است.مصاحب، غلامحسین (به سرپرستی). "دائرةالمعارف فارسی"، سرواژه: حیره.
این منطقه از مراکز مهم فرهنگی اعراب بوده و از این مرکز ساز ایرانی بربط به دنیای عرب معرفی گردید.
همزمان با سقوط پارت‌ها و اغتشاشاتی که در بخش غربی امپراطوری روم و به خصوص در شهر تدمر پیدا شد، شهری در کرانه فرات به وجود آمد که در تاریخ تازیان از یک سو و از سوی دیگر، در تاریخ ایران نقشی چشم‌گیر بازی کرد و مرکزآمیزش این دو نژاد گردید.
در یک فرسخی جنوب کوفه شهر حیره قرار داشت. نام این شهر در کتاب‌های سریانی و رومی نیز علاوه بر کتب عربی به عنوان شهری ایرانی فراوان ذکر شده. تاریخ این شهر اساساً از تاریخ ایران جدا نیست. چیزی که تا حدی تاریخ‌های عرب را سر و سامان می‌بخشد، تاریخ‌های یونانی و لاتینی است که خود در جنگ‌های ایران و روم دخالت مستقیم داشتند و در این باره خاموش ننشسته‌اند. این تاریخ‌ها از اعراب حیره به نام (اعراب ایران) و از غسانیان به عنوان (اعراب روم) نام می‌برند.
هیچ وسیله‌ای نیست که بتوانیم در مورد اصل اعراب یا دیگر ساکنان حیره نظری دقیق ارائه دهیم؛ زیرا روایات موجود سخت مبهم و افسانه‌آمیز است. در میان این قبایل نام تَنوخ بیستر به چشم می‌خورد و ایشان در حدود حیره و شهر انبار (یا پیروز شاپور) در چادرهای خود می‌زیستند. این اعراب ممکن است در زمان اغتشاشات داخلی اشکانیان در عراق جای گرفته باشند. لکن تردید نیست که آمدن ایشان به عراق آرام و بدون خون‌ریزی رخ نداده‌است. اما همین که بدویان در این نواحی جای می‌گزیدند، دیگر بیرون راندن آنان سخت دشوار می‌گشت. به این جهت شاهان ایرانی می‌کوشیدند از این بدویان، شهرنشینانی بسازند که ضمناً سدی در مقابل دیگر تازیان بیابان‌گرد شوند.
گروه بزرگی از ساکنان حیره را عباد می‌خواندند و اینان بدون تردید همان مسیحیان حیره بودند. در اینکه اصل واژه عباد چیست و عباد خود از کجا آمده‌اند، سخن بسیار رفته‌است که اغلب خالی از افسانه نیست. گویند گروهی نزد کسری انوشیروان رفتند که نامشان همه با عبد شروع می‌شد. کسری گفت: پس شما همه عباد هستید. یا چون شاهپور به آنان حمله کرد، ایشان شعاری از این قرار برگزیدند: یا آل عبادالله، از آنجا آن‌ها را عباد خواندند. لکن ایشان گروهی شهرنشین بودند که به قول روتشتاین از قبایل گوناگون تشکیل یافته بودند زیرا خانواده‌هایی بزرگ که از آن میان نامشان باقی‌مانده همه از قبایل گوناگون بودند مانند: خانواده عدَیِ بن زید (از تمیم)، بنومَرِینا (از لَخم) و بُقَیله (از ازد).
حلیفیان مردمان نقاط گوناگونی بودند که به حیره روی آورده با ساکنان آن هم‌پیمان شده بودند و خود را تحت حمایت ایشان نهاده بودند. ظاهراً این حلیفان از دزدان و غارتگران وجانیان که زندگی فقیرانه‌ای داشتند تشکیل یافته بود.
علاوه بر آنچه گذشت تردیدی نیست که دسته‌های دیگری به صورت اقلیت در شهر حیره ساکن شده بودند. از آن جمله‌اند ساکنان عراق قدیم که از بقایای بابلیان و سریانیان بوده و به نام نبطی شهرت داشتند. لهجه خاص این افراد در لهجه عربی اصیل حیره بی‌تاثیر نبوده‌است.
اگرچه از ساکنان ایرانی حیره اطلاع دقیقی نداریم، لکن به قطع می‌توان گفت که خانواده‌های متعددی از پارسیان به حیره کوچیده بودند. از سوی دیگر می‌دانیم که برخی از پادشهان ایران دسته‌هایی سپاه که مسلماً ورزیدگی فراوان داشتند در اختیار امیران حیره قرار می‌دادند. برخی از این سپاه‌ها مدتی نزد ایشان می‌ماندند و سپس جای خود را به دسته‌های تازه‌ای می‌سپردند. از آن جمله است سپاهی که به شهباء یا وضائع شهرت یافته بود و تحت فرمان نعمان اول قرار داشت.
علاوه بر ایرانیان دسته‌هایی از یهودیان نیز بودند که ظاهراً بعد از اسارت بزرگ بابل در این ناحیه ساکن بودند و برای خود مدارسی ساخته بودند و رییسی داشتند. همچنین گروهی از بت‌پرستان که شاید اکثریت اهل حیره را تشکیل می‌دادند در آن‌جا ساکن بودند. از سوی دیگر گروه بیشماری از اهل حیره به آیین مسیحیت گرویده بودند که به دسته‌های مختلفی تقسیم می‌شدند و هر دسته از یکی از مذاعب نصاری پیروی می‌کردند. در این میان نسطوریان بزرگترین جمعیت مسیحی را تشکیل می‌دادند. دلیل آن نیز پناهنده شدن گروهی از ایشان به دربار ایران و حمایت ساسانیان از آیین آنان بوده‌است."راه‌های نفوذ فارسی در فرهنگ و زبان عرب جاهلی"، ص ۱۴۵ تا ۱۵۰.
لخمی‌ها تا به‌طور تقریبی تا سال ۶۰۲ میلادی (سال دقیق زندانی شدن و قتل نعمان سوم به‌درستی مشخص نیست) بر سر کار بودند، در این زمان خسرو پرویز بر نعمان سوم پسر منذر و ملقب به ابوقابوس واپسین شاه این دودمان بدگمان شد و او را کشت و به روایتی در زیر پای فیل افکند. دلیل این بدگمانی را برخی این نوشته‌اند که او شکست خود از بهرام چوبین را قصور نعمان می‌دانست. برخی نیز پیروی نعمان از آیین نسطوری که مخالف با کیش همسر رومی خسرو بوده را موجب دسیسه برای کشتنش دانسته‌اند. از آن پس سرزمین زیر فرمان لخمی‌ها، به‌طور مستقیم زیر نظر شاهنشاهی ایران کنترل می‌شد.
خسرو پرویز بعد از کشتن نعمان سوم، ایاس بن طائی را به جای وی والی حیره و تمامی ولایاتی کرد که به دست نعمان بود. ایاس قریب ۹ سال نظر به روایات با نظارت و همدستی یک نمایندهٔ ایرانی به نام نخیرگان حکومت می‌کرد.تقی‌زاده، ص ۱۴۷ در سال ۶۱۸ میلادی پس از ایاس یک حاکم ایرانی به اسم آزادبه قریب به ۱۷ سال تا سال ۶۳۳ میلادی در آن خطه حکومت داشت. پسر نعمان سوم که منذر نام داشت و به منذر پنجم و غرور معروف شد، باز پس از چندی در سال ۱۱ هجری در موقع ارتداد قبائل عرب در بحرین سری بلند کرده و به ریاست عرب‌های مرتد انتخاب شد و چند ماهی امارت کرد ولی در جنگ جواثا یا یکی از جنگ‌های مقارن آن به دست مسلمین کشته شد و تسلطی در حیره نداشت.
۱۰ ربیع‌الاول، دهمین روز ماه ربیع‌الاول در تقویم هجری قمری است.
در تقویم هجری قمری قراردادی این روز ۷۰مین روز سال است.
ایران از سال ۱۹۹۰ تا سال ۲۰۱۲ بعد از کره جنوبی دومین سرعت رشد شاخص توسعه انسانی در دنیا را داشته‌استایران ازلحاظ شاخص توسعهٔ انسانی در سال ۲۰۱۸ میلادی در رتبهٔ ۶۰ از بین ۱۸۸ کشور جهان، بالاتر از کشورهای برزیل مکزیک سریلانکا ونزوئلا، و پس از کشورهای بوسنی و هرزگوین، قزاقستان، آذربایجان قرار گرفته‌است.مقام هفتادم را در شاخص توسعهٔ انسانی احراز کرد همچنین در رتبه‌بندی منطقه‌ای رتبهٔ هشتم خاورمیانه به ترتیب پس از اسرائیل، امارات متحده عربی، قبرس، قطر، بحرین، کویت و عربستان قرارداشته‌است. شاخص توسعه انسانی ایران در سال ۲۰۲۱ برای چهارمین سال پیاپی کاهش پیدا کرده و به اندازه سال ۲۰۱۴ رسیده‌است. این شاخص در سال ۲۰۲۱ به ۰٫۷۷۴ رسید. در سال ۲۰۱۷ این آمار به اوج خود یعنی ۰٫۷۸۹ رسید ولی پس از آن افت کرد.
آموزش پایه در ایران برطبق قانون اساسی اجباری است. نرخ سواد در ایران ۸۶٫۸ درصد است. ایران ازنظر نرخ سواد در رتبهٔ۸۹ جهان قرار دارد.
امید به زندگی در لحظهٔ تولد در ایران ۷۵٫۵سال است که از این لحاظ در رتبهٔ ۶۲ جهان قراردارد. کشور ژاپن با امید به زندگی۸۳٫۷ سال در رتبهٔ اول جهان قرار دارد.
درآمد سرانه هر ایرانی از لحاظ «قدرت خرید» بر اساس‌معلم برابر ۱۲ دلار است. ایران با این سرانه در رتبه‌های آخر جهان قرار می‌گیرد. این در حالی است که تولید ناخالص داخلی ایران در رتبه ۶۶ جهانی جای دارد.https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_GDP_(PPP)_per_capita
ایران در شاخص توسعهٔ انسانی در سال ۲۰۱۵ نمرهٔ ۸۷/۷۷۴ و رتبهٔ ۶۹ را به‌دست آورده‌است. در سال ۲۰۱۳ نمرهٔ ۸۷/۷۴۹ و در سال ۲۰۱۲ نیز نمرهٔ ایران در این شاخص ۸۷/۷۴۹ اعلام شده بود. بااین‌حال، ایران در رتبه‌بندی جهانی ازنظر توسعهٔ انسانی نزول ۲پله‌ای داشته‌است. رتبهٔ ایران ازنظر میزان توسعهٔ انسانی درمیان ۱۸۷ کشور جهان در سال ۲۰۱۳، ۷۵ اعلام شده‌است. این درحالی است که ایران در سال ۲۰۱۲ رتبهٔ ۷۳ را از این نظر به خود اختصاص داده‌بود.گزارش توسعهٔ انسانی ۲۰۱۴ ، خبر اقتصادی
دوزان، روستایی است از توابع بخش بربرود شرقی در استان لرستان ایران و در کنار بزرگراه اصفهان_ الیگودرز واقع شده‌است؛مردم این روستا اصالتا از ایل بختیاری هستند.
این روستا در دهستان بربرود شرقی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۹۵جمعیت آن ۱۰۳۱نفر (۳۶۰ خانوار) بوده‌است. همچنین این روستا، پر جمعیت ترین روستای بخش بعد از چمن سلطان می‌باشد.درگاه ملی آمار ایران
این روستا از سال ۱۳۹۹ به پیشنهاد نماینده و تصویب هیات وزیران، به عنوان مرکز دهستان بربرود شرقی شناخته می شود.
محصولات کشاورزی این روستا شامل گندم، جو، حبوبات و صیفی‌جات است. باغ‌های آن بیشتر به کشت انگور اختصاص دارد.
این روستا یکی از مهم‌ترین معادن سنگ زینتی و گرانیت کشور را در خود جای داده‌است.
روستای دوزان دارای سه بخش به نام‌های: حسن‌آباد (قسمت غربی و مشرف به جاده قدیم اصفهان - حاجی‌آباد (هاشم‌آباد)(بخش مشرف به امامزاده غیفر ابن علی) و قسمت مرکزی روستا که در گذشته بر روی بلندی‌ها مرکزی منطقه ساخته شده‌است می‌باشد.
خوانین: بهمن خان اسعد بختیاری - سیف ا.. خان اسعد بختیاری- سهراب خان بختیاری- غلامرضا خان ارشد بختیاری - بی بی تاجول.
کدخداها: کدخدا قاسم حاتمی - کدخدا اسکندر محرابی - کدخدا اسفندیار محرابی - کدخدا حمزه احمدی - کدخدا ابوطالب - کدخدا ابوالقاسم سرلک- کدخدا فرج ا… حاتمی - کدخدا نبی روشنی - کدخدا منصور روشنی
روستای دوزان در دهه‌های گذشته به دلیل دارا بودن جمعیتی بیش از ۲۵۰۰نفر دارای مشاغل، صنعتگران و هنرمندان بسیاری بوده‌است که در ذیل به نمونه‌هایی از آنها اشاره می‌شود.
پزشک گیاهی: مرحوم عظیم علامی - مرحوم معصومه حاتمی
ماما: مرحومه صاحبجان روشنی
شکسته بند: مرحوم حاج محمد علی روشنی - مرحوم آقا رضا نظری
نمد مال: مرحوم عسگر حسین دوزانی - حسن ایزد پناهی - مرحوم استاد علی کاکاوند - حسن احمدی
مسگر: فرج آقا سهرابی
نجار: مرحوم استاد محمد - مرحوم استاد غلامرضا - ابولحسن کایگانی - مرحوم استاد رحمان
دَلّاک(سلمانی) : دَلّاک مرحوم علی محمد روشنی - دَلّاک مرحوم سید محسن رحیمی - دَلّاک امان الله آصفی
آسیابان: مرحوم محمود زارعی - مرحوم ابوالقاسم صفری - مرحوم جواد عزیزی مرحوم علیرضا روشنی (علی میرزا)
تجار (چوبدار): مرحوم حاج غلام نظری - مرحوم حاج قدرت روشنی - حاج علی اکبر حاتمی - مرحوم حسین اقاحاتمی - حسین روشن ضمیر- حاج اکبر آقا حاتمی - مرحوم اصغر نوروزی - حسین حاتمی - مرحوم خداکرم نظری - مرحوم حاج احمد علی روشنی
سبد بافی: مرحوم صفر رجبی
رنگرز: مرحوم علی اکبر رنگرز خوانساری
تفتگر و چینی بند زن: مرحوم علی اصغر حاتمی
نقشه قالی: غلامرضا حاتمی
معمار و بنا: مرحوم کربلایی سید احمد رحیمی - مرحوم سید رضا رحیمی -ماشالا هاشمی - مرحوم محمد علی رجبی - نورا… عزیزی - مرحوم محسن بربرودی - قدرت زارعی - مرحوم علی اصغر حاتمی (طاق ضربی)
نصاب دار قالی :مرحوم احمد حاتمی مرحوم سید اسدااله موسوی
قصاب: مرحوم ماشالا حاتمی - مرحوم عبدا… روشنی - مرحوم حاج قدرت روشنی - مرحوم خداکرم نظری - احمد نظری - حسین حاتمی - ابراهیم قربانی - حسین روشن ضمیری - مرحوم صفر رجبی_ سید ابوالقاسم رحیمی
خواربار فروش: یدا.. چراغی - مرحوم حاج محد صادق روشنی - مرحوم حاج غلام نظری - مرحوم نصرا.. حاتمی - مرحوم حسین آقا اصفی - مرحوم میرزا علی آدینی - رضا ادینی
لحاف دور: مرحوم استاد علی کاکاوند - مرحوم نریمان سرلک - مرحوم حسن احمدی - حیدر سرلک - عنایت کاکاوند
باغبان: مرحوم علیشاه روشنی - مرحوم عبدالرضا نظری - مرحوم محمد ایزدپناهی - مرحوم سید حمزه موسوی
دشتبان (پاکار): مرحوم غلامحسین روشنی - مرحوم جواد عزیزی
ساخت تنور: صفیه حاتم دوزانی (همسر مرحوم سید ابوالقاسم رحیمی) مرحوم کبری عزیزی (همسر مرحوم نریمان سرلک) مرحوم سیده بتول فتحی (همسر نبی کاویانی)
مربی قرآن: مرحوم ملا علی اصغر آصفی
مرحوم آخوند ملا نصرا… آصفی (دانشمند)- مرحوم آخوند ملا محمود آصفی - مرحوم میرزا احمد آصفی (دانشمند)- مرحوم ملاکریم نوروزی - مرحوم ا… رحم کاویانی - مرحوم ملا علی اصغر آصفی
خیرین امامزاده غیفر ابن علی: مرحوم حاج علی حسین علی حسینی و ...
امامزاده غیفر ابن علی: مرحوم نادعلی ملکی - علیرضا ملکی - مرحوم سید ابراهیم هاشمی - مرحوم سید عظیم هاشمی - مرحوم سید عزیز هاشمی
متولیان مسجد جامع روستای دوزان: مرحوم میرزا علی آدینی - رضا آدینی - حسین آدینی - علی آدینی - غلام آدینی - مرحوم محسن بربرودی - مرحوم عبدرالرضا نظری- مرحوم عسگر حسین دوزانی - در حال حاضر مسجد جامع روستا به صورت هیئت امنا اداره می‌شود ومتولی آن گرگعلی فلاحی می‌باشد
بنیانگذاران مسجد قمر بنی هاشم حسین‌آباد: نصیر کایگانی - حسن حاتمی - غلامرضا حاتمی - استاد علی کاکاوند
مؤذن: مرحوم ابوالقاسم آصفی - مرحوم سید مرتضی موسوی - غلامرضا حاتمی - مرحوم محجمد حسن شهبازی - فضل ا… چراغی - ابوالقاسم مرادی - محمد ابراهیمی - گرگعلی فلاحی
مداحان اهل بیت: حسن مرادی - مرحوم حسن مظاهری - ا… رحم کاویانی - مرحوم حاج قدرت روشنی - مرحوم حاج پرویز براتی - رضا براتی رحم خدا نوروزی
تعزیه خوانان: نورا… مظاهری - مرحوم محمد ولی طالبی - مرحوم ا… رحم کاویانی - مرحوم عظیم علامی- حسن مرادی - عباس احمدی - مرحوم حاج پرویز براتی - حاج غلامحسن روشنی - رحم خدا نوروزی - مرحوم مسلم احمدی - مرحوم عبدالرضا نظری - کدخدا منصور روشنی - محسن بربرودی - مرحوم رجبعلی روشنی - مرحوم استاد علی کاکاوند- محمد آقا حاتمی رحم خدا نوروزی-مرحوم حاج قدرت روشنی..
گردآوری اطلاعات: شایان حاتمی
چنگ‌میان، روستایی است از توابع بخش دشت‌سر شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان دشت‌سر شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴۳ نفر (۱۱۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
مزار اکبر محمدی ، فعال حقوق دانشجویی ایران که در جریانات ۱۸ تیر ۱۳۷۸ دستگیر و شکنجه شد، پس از مرگ در زندان اوین بر اثر اعتصاب غذای خشک، در این روستا به خاک سپرده شد.
چنگ میان. [ چ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان دشت سر بخش مرکزی شهرستان آمل. در 12 هزارگزی خاور آمل و دو هزارگزی جنوب راه شوسه ٔ آمل به بابل واقع است. دشت و معتدل و مرطوب و مالاریائی است و 290 تن سکنه دارد. اهالی آن شیعه اند و به مازندرانی و فارسی تکلم کنند. از گرمرود هراز مشروب میشود. محصولش برنج، صیفی و حبوبات است. شغل اهالی زراعت وراهش مالرو است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3).
واژه ایرانیکا ممکن است به نوشتارهای زیر مربوط باشد:
ساینتیا ایرانیکا نام یک فصلنامه یا ژورنال علمی و معتبر ایرانی است که زیر نظر دفتر مطالعات و همکاری‌های بین‌المللی و معاونت پژوهشی دانشگاه صنعتی شریف در تهران به چاپ می‌رسد.
این ژورنال بر روی مقالات پژوهشی در رشته‌های مهندسی و علوم پایه تمرکز دارد. زبان انگلیسی زبان اصلی کار ژورنال است. آخرین ضریب تاثیر این ژورنال 1.435 در سال 1400 هجری شمسی است.
ساینتیا ایرانیکا در سال ۱۳۷۰ (۱۹۹۱ میلادی) با حمایت دانشگاه صنعتی شریف کار خود را به عنوان ژورنال علمی برای انعکاس پژوهش‌های علمی تجربی و نظری آغاز کرد. نسخه‌های آغازین این ژورنال توسط دانشمندان بنامی همچون پروفسور لطفی‌زاده مرور و بررسی می‌شد.
در سال‌های آغازین، هر نسخه از ژورنال بر روی مقالات یک رشته مهندسی یا علوم پایه تمرکز داشت. اما پس از مدتی این شیوه تغییر یافت و در حال حاضر هر نسخه از این فصلنامه دارای گزیده‌ای از مقالات در رشته‌های مختلف علوم و مهندسی است.
این ژورنال دارای یک هیأت ویراستار ایرانی، یک هیأت ویراستار منطقه‌ای و یک هیأت ویراستار بین‌المللی است. این سه هیأت در کنار هم زیر نظر ویراستار اصلی به کار نظارت بر کیفیت مقالات پژوهشی ارائه شده به ژورنال می‌پردازند.
پایه‌گذار و سردبیر این نشریه ابوالحسن وفایی است.
ساینتیا ایرانیکا به بهترین مقاله قبول شده از خارج از ایران، جایزه‌ای به نام «جایزه عمرخیام» اختصاص می‌دهد. این جایزه شامل لوح تقدیر و ۱۵۰۰ دلار وجه نقد است.
در جستجوی نمو نام پویانمایی رایانه‌ای بلند برندهٔ جایزه اسکار سال ۲۰۰۳ است. تهیه‌کنندگی فیلم را استودیوهای پیکسار و دیزنی به عهده داشتند. این فیلم از نگاه انجمن فیلم آمریکا، یکی از ۱۰ فیلم برتر جهان در سبک پویانمایی (انیمیشن) است.
در جستجوی نمو از نگاه انجمن فیلم آمریکا، یکی از ۱۰ انیمیشن بلند برتر در جهان است.Top 10 Animation
داستان فیلم در مورد یک دلقک ماهی به نام است که در مورد پسرش زیادی حساس است و او را در اقیانوس گم می‌کند و در پی آن با کمک ماهی به نام دوری به جستجوی نمو می‌پردازد. به تدریج و پس از جستجو برای یافتن نمو او متوجه می‌شود که نباید آنقدر مته به خشخاش بگذارد.
داستان نمو با وارد شدن یک ماهی کوچک به اقیانوس و روبرو شدن با خطرات شکارچیان ادامه می‌یابد. او که به همراه پدرش به این شرایط وارد می‌شود، پس از جدا شدن از پدرش مجبور می‌شود به تنهایی زندگی کند.
فیلم ۹۶۴ میلیون دلار فروش داشت.فروش در جستجوی نمو در وبگاه boxofficemojo دی‌وی‌دی فیلم پر فروش‌ترین دی‌وی‌دی در دنیا بوده‌است و تا سال ۲۰۰۶ بالغ بر ۴۰ میلیون کپی از دی‌وی‌دی فیلم به فروش رفته‌است.
قسمت‌های مانگای این سری تا سال ۲۰۲۲، بیش از ۱۳۰ میلیون نسخه در سراسر جهان به فروش رسانده، که آن را به یکی از پرفروش‌ترین مانگاهای تاریخ تبدیل کرده‌است.
"بلیچ" ماجراهای پسری دبیرستانی به نام ایچیگو کوروساکی است که توانایی دیدن ارواح را دارد. زندگی وی با برخورد با یک شینیگامی یا خدای مرگ که بر جریان گذر ارواح از دنیای انسان‌ها به دنیای بعد از مرگ نظارت می‌کنند بکلی دگرگون می‌شود. ایچیگو با روکیا کوچیکی که یک شینیگامی و بدنبال یک هولوHollow (یک روح گمگشته شرور) است، برخورد می‌کند. روکیا در حین نبرد با هولو بسختی مجروح می‌شود و به عنوان راه حل سعی می‌کند تا نیمی از ریاتسو یا نیروی روح خود را به ایچیگو بدهد تا او را قادر به نابودی هولو بسازد ولی در اتفاقی عجیب ایچیگو با گرفتن تقریباً تمامی نیروی روکیا تبدیل به یک شینیگامی می‌شود و می‌تواند براحتی هولو را شکست دهد. روکیا که بیشتر نیروی خود را از دست داده است مجبور است مدتی در دنیای انسان‌ها ماندگار شود تا بتواند نیروی خود را بازیابد. در همین حین ایچیگو هم مجبور است بجای روکیا وظیفه شینیگامی بودن را بر عهده بگیرد و با نبرد با هولوهای متعدد ارواح انسان‌ها را به دنیای بعد از مرگ که جامعه ارواح نام دارد رهنمون کند.
مدتی می‌گذرد و شینیگامی‌های مافوق روکیا از اعمال و محل زندگی او که هنوز به جامعه ارواح بازنگشته با خبر می‌شوند و به جرم عمل غیرقانونی واگذاری قدرتش به ایچیگو او را دستگیر و به مرگ محکوم می‌کنند. ایچیگو با وجودی که نتوانست مانع از دستگیری روکیا شود تصمیم می‌گیرد با کمک چند نفر از همکلاسی‌های خود که دارای قدرتهای فراطبیعی هستند، و یک شینیگامی سابق به نام کیسکه اوراهارا و یوروایچی شیهویین، به جامعه ارواح سفر کند و روکیا را از مرگ نجات دهد. به محض رسیدن به جامعه ارواح، ایچیگو و گروهش مجبور به درگیری با زبده‌ترین افراد از ارتش شینیگامی‌ها می‌شوند.
بعد از مجموعه‌ای از اتفاقات آشکار می‌شود که اعدام روکیا و عملیات نجات او توسط ایچیگو همگی جزئی از نقشه بزرگ سوسکه آیزن (یک شینیگامی عالی رتبه که بنظر می‌آمد به قتل رسیده است) برای غصب کنترل جامعه ارواح بوده‌است. آیزن به شینیگامی‌ها خیانت می‌کند و از اینجا به بعد تبدیل به شخصیت منفی اصلی مجموعه می‌شود و شینیگامی‌ها هم با ایچیگو به اتحاد می‌رسند.
از این نقطه به بعد، بلیچ جنگ بین شینیگامی‌ها و آیزن را روایت می‌کند که قصد دارد با جمع‌آوری ارواح مردم شهر کاراکورا (محل تولد ایچیگو)، وسیله‌ای به نام "اوکن" خلق کند که او را قادر می‌سازد راهی برای رسیدن به محل اقامت پادشاه جامعه ارواح پیدا کند.
"نوشتار اصلی: ایچیگو کوروساکی"
بدن نمو طوری طراحی شده‌است که در مقابل شدیدترین جراحت‌ها هم مقاومت می‌کند، اما با این وجود متوج درد و رنج می‌شود. همچنین او نسبت به بیشتر سم‌های ساخته شده توسط کوروتسوچی مصونیت دارد؛ با این حال همواره مقداری پادزهر همراه خود دارد و حتی بسیاری از زهرها و پادزهرها را در تن خود نگهداری می‌کند. به همین دلیل بلعیده شدن او توسط هر کسی که به او حمله کند، تنها باعث مرگ مهاجم خواهد شد. او قدرت بدنی بالایی دارد و حتی می‌تواند دستش را مانند یک دریل سریع چرخانده و از میان موانع، راه باز کند.
قانون تثبیت قیمت‌ها در اولین سال فعالیت مجلس هفتم که همزمان با آخرین سال فعالیت دولت خاتمی بود (اسفند ۱۳۸۳) به تصویب رسید و حداد عادل رئیس مجلس آن را هدیه مجلس به مردم در سال جدید دانست.
ماده واحده - ماده (۳) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۸۳/۱۱/۶ به شرح زیر اصلاح می‌شود:
ماده ۳ - قیمت فروش بنزین، نفت‌گاز، نفت سفید، نفت کوره و سایر فراورده‌های نفتی، گاز، برق و آب، همچنین نرخ خدمات فاضلاب، ارتباطات تلفن و مرسولات پستی در سال اول برنامه چهارم، قیمت‌های پایان شهریور ۱۳۸۳ خواهد بود. برای سال‌های بعدی برنامه چهارم، تغییر در قیمت کالاها و خدمات مزبور طی لوایحی که حداکثر تا اول شهریور هر سال تقدیم می‌شود، پیشنهاد و به تصویب مجلس شورای اسلامی می‌رسد.
پیشنهاد هر قیمتی می‌باید همراه با توجیه اقتصادی، اجتماعی باشد.
تبصره ۱ - سایر دریافتی‌های مرتبط از جمله حق اشتراک، حق انشعاب، دیماند، عوارض و ... مشمول این حکم می‌باشند.
تبصره ۲ - دولت مکلف است تا پایان سال دوم برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران ضمن اتخاذ تمهیدات لازم برای کاهش مصرف فراورده‌های نفتی و افزایش ظرفیت حمل و نقل عمومی، نیاز داخلی به فراورده‌های نفتی را از محل تولیدات پالایشگاه‌های داخل کشور یا فراورده‌های جایگزین تولید داخل، تأمین نماید. صنایع خودروسازی و سایر کارخانجات مرتبط مکلف به برنامه‌ریزی جهت کاهش مصرف حامل‌های انرژی یا سازگار ساختن محصولات خود با فراورده‌های جایگزین، مانند گازطبیعی فشرده در خودروها، می‌باشند. دولت مکلف است سازوکار لازم را برای حمایت از اجرای این تبصره فراهم ساخته و بودجه مورد نیاز را برای حمایت از تغییرات یادشده در بودجه سالیانه پیش‌بینی نماید.
تبصره ۳ - دولت مکلف است تا پایان سال ۱۳۸۳ گزارش مربوط به اجرای وظیفه مندرج در ماده (۵) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۷/۱/۱۳۷۹ برای افزایش بهره‌وری و کاهش هزینه‌ها را تقدیم مجلس شورای اسلامی نماید.
تبصره ۴ - به منظور کاهش مصارف غیرضرور و صرفه‌جویی در مصرف برق و گاز، به شرکت‌های برق و گاز اجازه داده می‌شود از مصرف کنندگان غیرتولیدی با مصارف بالاتر از الگوی مصرف، جریمه مقطوع دریافت و به درآمد عمومی در خزانه واریز نمایند. دولت سقف‌های الگوی مصرف و میزان جریمه مذکور را هر سال ضمن تبصره‌های لایحه بودجه به مجلس شورای اسلامی پیشنهاد می‌نماید.
تبصره ۵ - صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران موظف است از طریق شبکه‌های سراسری و استانی خود نسبت به تنویر افکار عمومی در خصوص ضرورت اعمال مصرف بهینه در مصادیق ماده واحده اقدام و گزارش عملکرد خود را ماهانه به کمیسیون‌های برنامه و بودجه و محاسبات و انرژی مجلس شورای اسلامی تقدیم نماید.
تبصره ۶ – آئین نامه اجرائی این ماده واحده توسط سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور با همکاری دستگاه‌های اجرائی ذی‌ربط تهیه و حداکثر ظرف دو ماه از زمان ابلاغ به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.
تبصره ۷ - احکام مغایر با این ماده واحده در مواد آتی این قانون لغو می‌گردد.
این طرح به کاهش سرمایه‌گذاری در صنعت برق انجامیده و کمبود گسترده و قطع پیاپی برق در سال‌های بعد خصوصاً سال ۱۳۸۷ را به‌دنبال داشت.مرعشی:خاموشی‌های امروز از پیامدهای طرح تثبیت قیمت‌ها است (روزنامه دنیای اقتصاد،۱۶شهریور ۱۳۸۷)
تصویب‌کنندگان قانون تثبیت قیمت کالاهای اساسی در مجلس هفتم استدلال می‌کردند که افزایش قیمت بنزین و سایر حامل‌های انرژی نقش مهمی در افزایش نرخ تورم دارد و با تثبیت قیمت کالاهای اساسی می‌توان نرخ تورم را نیز کنترل کرد. این در حالی است که ریشه تورم نه در افزایش قیمت کالاهایی چون بنزین و امثال آن، بلکه در افزایش حجم پول در اقتصاد ایران نهفته است. در نتیجه نه تنها طرح تثبیت قیمت‌ها، برای درمان تورم کارگر نشد، بلکه نرخ‌های بالای تورم تداوم یافت و با توجه با تثبیت قیمت انرژی، قیمت واقعی (تورم‌زدایی شده) سوخت و کالاهایی مانند برق و آب، سال به سال کاهش و به تبع آن حجم یارانه‌های آشکار و پنهان سال به سال افزایش یافت تا در نهایت حجم عظیم یارانه‌ها به یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های اقتصاد ایران در پایان دهه هشتاد تبدیل شد.
بطلان این نظریه بدین گونه ثابت شده‌است که پس از افزایش حدود ۲۵۰ تا ۳۰۰ درصدی میانگین قیمت حامل‌های انرژی، پس از گذشت نه ماه از هدفمندسازی یارانه‌ها در ایران هزینه‌های تورمی ۲۰ تا ۲۵ درصدی اندازه‌گیری شده‌است.
شیث رضایی خنکدار (۱۳ فروردین ۱۳۶۳ در ساری با ریشهٔ سوادکوهی) بازیکن سابق تیم ملی فوتبال ایران و پرسپولیس است. او سابقه کاپیتانی در تیم پرسپولیس و بازی در رده‌های مختلف تیم ملی را دارد.
او از فصل ۸۳ عضو تیم پرسپولیس تهران شد. وی در نیم فصل دوم سال ۸۶–۸۷، به دستور افشین قطبی سرمربی تیم پرسپولیس از این تیم اخراج شد. این اخراج به معنای بازیکن آزاد اعلام شدن او نبود، شیث رضایی از حضور در تمرینات پرسپولیس و مسابقات منع شد.
پس از دربی شصت و نهم، او به دلایل نامعلومی توسط علی دایی، سرمربی پرسپولیس کنار گذاشته شد اما به دنبال سه شکست پیاپی این تیم در لیگ برتر و دریافت ۷ گل در دو بازی، دایی در نهایت موافقت کرد که کاپیتان تیمش دوباره در تمرینات حاضر شود.
وی در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ عضو تیم ملی امید بود. وی در مهر ۱۳۸۵ برای شرکت در تورنمنت تدارکاتی LG، به تیم ملی دعوت شد. او اولین بازی ملی خود را در مقابل عراق در ۱۲ مهر ۱۳۸۵ انجام داد و در این دیدار توانست نخستین و تنها گل ملی خود را به ثمر برساند.
!!!!!کل!!۸۴!!۵!!۱۱!!۱!!-!!-!!۹۵!!۶
!!!!!کل!!۳۲!!۱!!۳!!۰!!۶!!۰!!۴۱!!۱
!!!!!کل!!۳۴!!۱!!۶!!۱!!۰!!۰!!۴۰!!۲
!colspan="3"|کل دوره
!۱۵۰!!۷!!۲۰!!۲!!۶!!۰!!۱۷۶!!۹
باید بدونی (حال داغون) ۲۱ دی ۱۳۹۴
همه جا اسم توئه (این آهنگ به مهرداد اولادی و هادی نوروزی تقدیم شده‌است) ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۵
تو فکرتم ۹ دی ۱۳۹۵
پر احساس ۱۷ اسفند ۱۳۹۵
کم آوردم بیا ۸ خرداد ۱۳۹۶
حباب ۲۷ تیر ۱۳۹۶
ای کاش ۲۵ اسفند ۱۳۹۶
عاشق که میشی ۳ خرداد ۱۳۹۷
در هفته دوازدهم فصل ۱۳۹۱–۱۳۹۰ پس از گلزنی پرسپولیس تهران به داماش گیلان شیث رضایی و محمد نصرتی حرکتی غیراخلاقی انجام دادند. ولی‌الله حسنی یکی از قضات دادگاه کیفری استان تهران خواستار حبس و شلاق محمد نصرتی و شیث رضایی، به دلیل حرکتی که «غیراخلاقی» نامید شد. این حرکت وی علاوه بر رسانه‌های ایران در رسانه‌های خارج از ایران نیز بازتاب داشت. شبکه فاکس نیوز و خبرگزاری فرانس پرس اخبار این اتفاق و محرومیت محمد نصرتی و شیث رضایی را منتشر کردند. البته خود وی، بعد از آن اتفاق هر گونه منظور و هدف غیراخلاقی را تکذیب کرده و مدعی شده بود که منظور از آن حرکت قلقلک دادن هم‌تیمی خود، بوده‌است. وی همچنین از علی دایی و عادل فردوسی‌پور انتقاد کرده بود. علی پروین، ضمن انتقاد از فدراسیون فوتبال ایران و سازمان لیگ، از جنجال‌های رسانه‌ای در مورد این مسئله انتقاد کرد. وی با نامناسب دانستن رفتار این دو بازیکن معتقد بود که نباید با شیث رضایی و محمد نصرتی به گونه‌ای برخورد شود، که آن‌ها به سرنوشت علی اکبریان دچار شوند. رویانیان مدیر عامل باشگاه پرسپولیس نیز از مخالفان جنجال رسانه‌ای دربارهٔ این اتفاق بود. در تاریخ ۱۳ آبان، رویانیان در برنامه ورزش و مردم اعلام کرد که شیث رضایی به علت انجام این حرکت، ۳۰۰ میلیون تومان جریمه و از تیم پرسپولیس اخراج شده‌است.
پس از اعلام رأی کمیته انضباطی و درخواست تجدیدنظر و اعتراض شیث رضایی، کمیته استیناف فدراسیون فوتبال ایران ۲۰ ماه محرومیت وی را به ۶ ماه محرومیت تقلیل داد.
پس از اتمام مهلت قرارداد وی با تیم پرسپولیس در پایان فصل ۹۱–۹۰، قرارداد او تمدید نشد و با عقد قراردادی یک ساله به تیم شهرداری تبریز پیوست.
کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال ایران پس از صعود شهرداری تبریز به لیگ برتر در سال ۱۳۹۲، پرونده تبانی تیم‌های یادآوران شلمچه و شهرداری بندر عباس و فولاد یزد و راهیان کرمانشاه و شهرداری تبریز را مطرح و بررسی کرد و در نهایت مربیان و بازیکنان و تیم‌های بسیاری را محروم و محکوم به پرداخت جریمه کرد که شیث رضایی، کاپیتان شهرداری تبریز، به پرداخت دویست میلیون ریال جریمه نقدی محکوم شد.
شورای ملی ایرانیان آمریکا که به اختصار نایاک نامیده می‌شود ، یک سازمان غیردولتی غیرانتفاعی ۵۰۱(سی)۳، مستقر در واشینگتن، دی.سی. در آمریکا است.https://www.niacouncil.org/mission-and-vision/?locale=en#:~:text=Mission%20%26%20Vision,-We%20envision%20a&text=NIAC%20Action%20is%20dedicated%20to,civil%20rights%20of%20all%20Americans.مدیریت این شورا را پیشتر تریتا پارسی برعهده داشته‌است و اکنون جمال عبدی بر عهده دارد.
نایاک در سال ۲۰۰۲ توسط تریتا پارسی، بابک طالبی و فرزین ایلیچ برای ترویج مشارکت مدنی ایرانی آمریکاییان پایه‌گذاری شد. نایاک از عدم جنگ با ایران دفاع می‌کند و از توافق هسته ای ایران پشتیبانی کرده‌است. نشریه "دهیل" (The Hill) کنگره کار نایاک در حمایت از توافق هسته ای ایران را یکی از «پیروزی‌های بزرگ لابیگری در سال ۲۰۱۵» خواند.
نایاک در یک گزارش نتیجه گرفت تحریم‌های آمریکا بر ایران در بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۲، بین ۱۳۵ تا ۱۷۵ میلیارد دلار درآمد از دست رفته در سال به اقتصاد آمریکا زیان وارد کرده‌است. پس از پیاده‌سازی توافق هسته ای و سبک شدن تحریم‌های ثانویه آمریکا بر ایران، این سازمان کارایی تحریم گسترده اقتصادی آمریکا بر تجارت با ایران را زیر سؤال برد.
نایاک به نیابت از دانشجویان ایرانی در آمریکا فعالیت کرده‌است. نایاک کارزاری را برای سیاست ویزای یک بار ورود آمریکا برای دانشجویان ایرانی رهبری کرد، تا دانشجویان ایرانی بتوانند ویزای کثیرالورود دریافت کنند. دولت اوباما در سال ۲۰۱۱ این سیاست را اجرا کرد.
نایاک با تلاش‌ها برای مصادره اشیای باستانی ایران در دانشگاه شیکاگو، موزه فیلد شیکاگو، دانشگاه هاروارد، و موزه هنرهای زیبای بوستون در چارچوب شکایات مطروحه علیه حکومت ایران مخالفت کرد. نایاک بین سال‌های ۲۰۰۶–۲۰۱۸, در رسانه‌ها، دادگاه‌ها، کنگره و کاخ سفید علیه تملک لوح‌های تخت جمشید مبارزه کرد.
این تلاش‌ها شامل حمایت از متمم‌های قانونی برای جلوگیری از تملک اشیای باستانی ایران، فراخواندن مستقیم کاخ سفید به مداخله برای حفاظت از لوح‌های تخت جمشید، و ارسال نامه‌هایی به دادگاه‌ها به نیابت از جامعه ایرانی آمریکایی برای تضمین حفاظت از میراث این جامعه بود.
در سال ۲۰۰۷ حسن داعی الاسلام، فعال سیاسی ایرانی-آمریکایی در آریزونا، به صورت علنی اعلام کرد که نایاک به لابی گری به نمایندگی از جمهوری اسلامی ایران مشغول است. در پاسخ، نایاک در سال ۲۰۰۸ از او به دلیل افتراء شکایت کرد. در نتیجهٔ طرح این دعوی، دادگاه به داعی امکان داد برای دفاع از خود از نایاک اکتشاف (Discovery) یا مطالبه اسناد بکند، بسیاری از اسناد داخلی تأسیس نایاک و ارتباطات پارسی با مقامات ایرانی و آمریکایی، از جمله انبوه ایمیل‌های او با جواد ظریف، نماینده وقت ایران در سازمان ملل متحد، آشکار شدند.https://ecf.dcd.uscourts.gov/cgi-bin/show_public_doc?2008cv0705-190 الی لیک خبرنگار امنیت ملی در روزنامهٔ واشینگتن تایمز اظهار داشت: «سؤالها در مورد اینکه آیا سازمان با استفاده از نفوذ خود برای لابی گری به نفع سیاست ایران در نقض قانون فدرال مشغول است بیشتر می‌شوند». این مقاله در ادامه ذکر کرد که «دو وکیل که برخی از اسناد را دیده‌اند گفتند شواهد کافی وجود ندارد که بتوان نتیجه گرفت تریتا پارسی در حال فعالیت به عنوان یک مأمور خارجی بوده‌است.»
در سپتامبر ۲۰۱۲، جان بیتس، یکی از قاضی‌های فدرال ناحیه‌ای آمریکا اتهام افتراء را وارد ندانست و اظهار داشت «پارسی و نایاک نتوانسته‌اند شواهد کافی در خصوص قصد سوء واقعی را نشان دهند، این که داعی الاسلام با آگاهی از دروغ بودن اتهاماتی که وارد کرده عمل کرده، یا در خصوص درستی آنها بی‌توجهی کرده.» در سال ۲۰۱۳، قاضی نایاک را محکوم به پرداخت $۱۸۳٬۴۸۰٫۰۹ به علاوه سود آن کرد تا بخشی از هزینه‌های دادگاه داعی الاسلام را جبران کند. قاضی بیتس بر این نکته تأکید کرد که کارهای رئیس نایاک «با این عقیده که او در اصل مدافع و وکیل رژیم جمهوری اسلامی بوده‌است ناسازگار نبود». قاضی به این نتیجه رسید که این منطقی است که بتوان ادعا کرد که نایاک به نمایندگی از رژیم جمهوری اسلامی در آمریکا لابی‌گری می‌کند. نایاک نسبت به این حکم درخواست تجدیدنظر کرد. در فوریه ۲۰۱۵، تصمیمی از سوی دادگاه استیناف حوزه ناحیه کلمبیای ایالات متحده «حکم کرد که نایاک به دستورهای متعدد دادگاه بی‌توجهی کرده و به‌طور نامناسب ارسال اسناد به داعی الاسلام را در جریان بخش اکتشاف دادرسی به تعویق انداخته و حتی برخی اسناد را نگه داشته‌است. در جریان محاکمه، نایاک اظهارات ضد و نقیضی در خصوص سیستم رایانه‌ای و ضبط خود داشته و آنگاه از آن ادعاها که بعدتر رد شده، به منظور کش دادن پروسه اکتشاف به مدت چند سال استفاده کرده‌است.» قاضی در خصوص انگیزه‌های ممکن نایاک گفت «با توجه به ناکامی شاکیان در توضیح عدم ارائه بسیاری از اسناد مرتبط، نمی‌توانیم نتیجه بگیریم واضح است باور به این که شاکیان با سو نیت فعالیت کرده‌اند غلط باشد»
ستونی از ایلای لیک منتشر شده در بلومبرگ ویو در سال ۲۰۱۵ اظهار داشت ایمیل‌ها نشان دهنده همکاری بین پارسی و محمدجواد ظریف سفیر وقت ایران در سازمان ملل و بعدتر وزیر امور خارجه ایران است. وبگاه نایاک تأیید کرد که «پارسی پس از مصاحبه با ظریف در مواقع متعدد برای کتابش با ظریف رابطه ای برقرار کرد.» این وبگاه اظهار داشت پارسی به خواست نمایندگان کنگره آمریکا برای دیدار با ظریف آنها را معرفی می‌کرد.
آوریل سال ۲۰۰۸ نایاک شکایتی را به دادگاه استیناف ناحیه کلمبیای ایالات متحده تسلیم کرد مبنی بر این‌که حسن داعی‌الاسلام از طریق وبلاگ‌ها و تبلیغات گسترده، این شورا و به‌طور ویژه ریاست آن تریتا پارسی را به لابی‌گری نظام اسلامی ایران در ایالات متحده متهم کرده‌است و به حیثیت این شورا و پشتیبانی مردمی آن آسیب رسانده‌است. حسن داعی‌الاسلام مدیر سایتی به نام Iranianlobby.com و فوروم ایرانی آمریکایی iranian-americans.com می‌باشد. پرونده در دست دادگاه ناحیه‌ای و دادگاه استیناف ناحیه کلمبیا تحت بررسی بود. دادگاه درخواست داعی‌الاسلام مبنی بر Motion to dismiss را رد کرد اما از نایاک برای تأیید خصمانه بودن تبلیغات داعی‌الاسلام علیه نایاک شواهد قابل تأیید خواست که فراهم شد. سپس داعی‌الاسلام با پرداخت هزینه درخواست حکم، خواستار حکم بازرسی کامپیوترهای نایاک برای یافتن تاریخچه نامه‌ها، پرونده‌ها، جلسات و شواهدی شد که این لابی‌گری را تأیید کنند.
طی جریان این بازرسی نایاک سه بار از دستور دادگاه مبنی بر بازرسی کامپیوترهای داخلی و خارجی کارمندانش و سرور این سازمان که توسط شرکت دیگری نگهداری می‌شد سرپیچی کرد و اطلاعات کاملی را ارائه نکرد و اظهاریه‌های ضد و نقیضی را در خصوص سیستم کامپیوتری داخلی ارائه کرد. برخی مدارکی که نایاک از ارائه آنها سرپیچی کرد نامه‌نگاری‌ها در تاریخچه مایکروسافت اوت‌لوک بودند. سرور جدید نایاک سال ۲۰۰۹ راه اندازی شده بود و داعی‌الاسلام مدعی شده بود که مدارک اصلی در سرور قدیمی هستند که ارائه نشده.
در فرایند بازرسی اسناد نایاک داعی‌الاسلام مدارکی را از تاریخچه آن طور که گفته شده‌است از سال ۱۹۹۹ ارائه کرد مربوط به یک سری سوالات متداول که از گروهی به نام "ایرانیان برای همکاری بین‌المللی" ("IIC") جمع‌آوری شده بودند که تریتا پارسی پیش از نایاک با آن گروه همکاری داشته‌است. در نسخه اصلی این مدارک IIC با عنوان یک گروه لابی («lobby») معرفی شده بود. در نسخه دومی از همان مدارک که آخرین بار در سال ۲۰۰۹ ویرایش شده بودند واژه لابی با «advocacy» یا مدافعه جایگزین شده بود. تریتا پارسی از این تغییر واژه اظهار بی‌اطلاعی کرد. دادگاه تشخیص داد که «این مدارک برای اثبات اینکه این فایل توسط خواهان‌ها (نایاک) به‌طور عمد دستکاری شده باشد کافی نیست» اما به عنوان شاهدی با اولویت بیشتر قبول شد و هزینه‌های داعی‌الاسلام برای درخواست حکم مربوط به او برگردانده شد.
جریان بازرسی به دلیل عدم همکاری نایاک با دادگاه به مدت چند سال به تأخیر افتاد و نهایتاً نایاک به خاطر سرپیچی مکرر از دستور دادگاه، عدم توجه به کارمزد وکلای دادگستری و مطابق ماده ۳۷ قوانین فدرال آئین دادرسی مدنی ایالات متحده مبنی بر افزایش هزینه‌های طرف مقابل دعوی بواسطه عدم همکاری در بازرسی مدارک جریمه شد تا بخشی از هزینه‌های داعی‌الاسلام برای درخواست‌های مکرر حکم بازرسی از محل جریمه‌های نایاک به او برگردانده شود از جمله هزینه احضاریه اشخاص سوم مرتبط با نامه‌نگاری‌های مربوط به نایاک یا آی‌آی‌سی که به دلیل عدم همکاری نایاک بود.
نایاک با استدلال‌های متعددی اعتراض کرد. یکی از استدلال‌ها این بود که در بین اطلاعاتی که ارائه نشده فهرست کسانی که از نایاک حمایت کرده‌اند وجود داشت که به ۴۳ هزار عضو می‌رسید که به ادعای نایاک نگران فاش شدن این اطلاعات و انتشار آنها در رسانه‌ها بودند. نایاک در ابتدا فقط پرونده‌های ۹ هزار عضو را ارائه کرده بود. این استدلال نیز رد شد چون حکم آغازین دادگاه حفاظتی بوده‌است و نایاک می‌توانست به جای سرپیچی از دستور دادگاه برای بررسی اطلاعات از شخص سوم کمک بگیرد. نهایتاً با توجه به شواهد موجود اینکه تریتا پارسی مدارکی را از عمد دستکاری کرده باشد ثابت نشد اما دادگاه اعلام کرد که نمی‌تواند سرپیچی تریتا پارسی برای بار دوم و سوم از دستور دادگاه که موجب هزینه‌های متعدد برای داعی‌الاسلام شدند را نادیده بگیرد.
نایاک از دیرباز با شایعات و اتهاماتی از سوی کنشگران نومحافظه‌کار و سازمان‌های ایرانی رقیب مبنی بر این که آلت دست حکومت اسلامگرای ایران است و قواعد حاکم بر لابیگری را دور زده مواجه بوده‌است. رهبران این سازمان هرگونه تخلف را انکار می‌کنند و حتی یک بار از یکی از اتهام‌زنندگان شکایت کردند؛ نایاک در آن شکایت به خاطر عدم احراز شرایط قانونی افترا شکست خورد و برایشان پرهزینه تمام شد را باختند.
در سال ۲۰۱۷، هوشنگ امیراحمدی، مدیر مرکز مطالعات خاورمیانه دانشگاه راتگرز آمریکا در مصاحبه‌ای با حسین دهباشی ادعا کرد که جواد ظریف در تأسیس نایاک نقش داشته‌است که این ادعا بعداً توسط جواد ظریف رد شد.
در ۲۶ می ۲۰۱۹ طوفانی توییتری توسط ایرانیان با هشتگ «نایاک برای ملاها لابی می‌کند» (NIACLobbies4Mullahs) ایجاد شد. ایرانیان آمریکا با بیش از ۲۵۰ هزار توییت اعلام کردند که گروه نایاک در آمریکا برای نظام جمهوری اسلامی لابی می‌کند و نماینده آنها نیست. این هشتگ توانست ترند اول بسیاری از کشورها شود.
در ژوئیه ۲۰۱۹ گروهی از ایرانیان مقیم آمریکای شمالی علیه فعالیت‌های نایاک در برابر ساختمان آن در واشینگتن گردهمایی اعتراضی برگزار کردند. آنها معتقد بودند نایاک صدای ایرانیان مقیم آمریکا نیست و نماینده جمهوری اسلامی است.
در ژانویه ۲۰۲۰، سه سناتور جمهوری‌خواه تد کروز، تام کاتن و مایک بران از ویلیام بار، دادستان کل آمریکا خواستند تا در مورد نقض بالقوه قوانین آمریکا توسط گروه نایاک تحقیق کنند. آنها معتقد بودند که گروه نایاک اگرچه ظاهراً برای بهبود درک متقابل مردم ایران و آمریکا تشکیل شده‌است، اما در واقع به نظر می‌رسد که در حال لابی‌کردن و انتشار پروپاگاندای نظام ایران در آمریکا است. آنها معتقد بودند هرچند که نایاک ادعا می‌کند در حال تلاش برای پیشبرد اولویت‌های جامعه ایرانی در آمریکا است اما این تنها نقابی است بر یک رشته رفتار خطرناک. این سه سناتور معتقد بودند که نایاک و گروه همزاد آن «نایاک اکشن» ممکن است قانون موسوم به «ثبت به عنوان عامل خارجی» را نقض کرده باشند. این قانون برای نظارت و کنترل تأثیرات خارجی بر سیاست داخلی آمریکا است.
اِمه فرنان داوید سزر (زاده ۲۶ ژوئن ۱۹۱۳ – درگذشته ۱۷ آوریل ۲۰۰۸) شاعر سیاه‌پوست فرانسوی‌زبان و فعال سیاسی فرانسوی بود.
اِمه سزر را از چهره‌های مهم ادبیات فرانسه و از روشنفکران برجسته ضد استعمار فرانسه در کارائیب و آفریقا می‌دانند.
سزر زادهٔ ۱۹۱۳ میلادی و اهل کشور جزیره‌ای مارتینیک در دریای کارائیب در آمریکای مرکزی بود.
وی شاعر، نمایشنامه‌نویس، نویسنده و چهره سیاسی معروفی است که برای استقلال کشورش تلاش فراوانی کرده‌است.
مادر امه سزر خیاط بود و پدرش کارمند اداره مالیات بود. سزر در سال ۱۹۳۲ میلادی در کنار تحصیلات عالی ادبی، نشریه‌ای را به نام «دانشجوی سیاه» منتشر کرد و در آن برای نخستین بار نویسندگان سیاه‌پوست می‌توانستند شیوه‌های نگارش ادبیات سنتی را مورد نقد و بررسی قرار دهند.شبکه خبر برنا، بازدید: مارس ۲۰۰۹.
امه سزر بعد از تحصیلات ابتدایی در مارتینیک، برای تحصیلات دانشگاهی به فرانسه رفت و هم‌زمان با تحصیلات نگارش اولین اثر شعری خود «دفتر بازگشت به زادبوم» را در سال ۱۹۳۵ آغاز کرد.
در پایان تحصیلاتش به مدت کوتاهی در دانشگاه تدریس کرد. آشنایی او در سال ۱۹۳۹ میلادی با شاعر نامدار سنگالی «لئوپولد سدار سنگور» باعث چاپ کتاب «دفتر بازگشت به زادبوم» بود که در آن برای نخستین بار واژه معروف وی «سیاه‌وارگی»Négritude به چشم می‌خورد. وی برای نخستین بار در همین سال از مفهوم «نگریتود» یا سیاهوارگی با غرور دفاع کرد.
سزر در مجموع چهارده اثر در زمینه شعر، جستار و نمایشنامه منتشر کرده‌است و در ده‌ها سمینار و همایش بین‌المللی سخنرانی کرده‌است.
تأسیس «بنیاد دانشجویان سیاهپوست» در پاریس، شهردار بودن در فور-دو-فرانس(fort de France) به مدت ۵۰ سال، و نوشتن ۸ کتاب شعر و ۴ نمایشنامه از جمله «فصلی در کنگو» و «یک توفان» از دیگر فعالیت‌ها و کارهای اوست.
سال‌های جنگ جهانی دوم سال‌های فعالیت‌های روشنفکرانه سزر بود. در سال ۱۹۴۱ امه سزر و سوزان روسی مجله ادبی تراپیک را با کمک دیگر مارتینیکی‌های روشنفکر مانند رنه منیل و آریستید موگه منتشر کرد تا وضعیت فرهنگی و از خود بیگانگی در مارتینیکی‌ها را به چالش بکشد. سانسورهایی که وجود داشت مانع از آن نشد که سزر سخنگو و مدافع هویت مارتینیکی‌ها باشد. او همچنین به آندره برتون شاعر سورئالیست فرانسوی که در زمان جنگ مدتی را در مارتینیک گذراند نزدیک شد. (هردو آن‌ها در سال ۱۹۴۰ با هم ملاقات کردند و برتون قهرمان کارهای سزر شد). این آشنایی باعث شد که امه سه زر به این جریان هنری - ادبی بپیوندد. اما همانگونه که منوچهر هزارخانی در مقاله‌ای نوشته، امه سزر از همان آغاز معتقد بود که نویسندگان سیاه‌پوست در آفرینش ادبی خود «نباید از هیچ‌کس» درس بگیرند.
در سال ۱۹۴۷کتاب شعر دفتر بازگشت به زادگاه که ابتدا در سال ۱۹۳۹ پس از رد توسط یک ناشر فرانسوی، منتشر شده بود بار دیگر منتشر شد. این کتاب آمیخته‌ای از شعر و نثر برای بیان افکارش در مورد هویت فرهنگی سیاهان آفریقایی در یک محیط استعماری بود. برتون مقدمه‌ای تحسین‌آمیز برای این مجلد که در سال ۱۹۴۷ چاپ شد نوشت و گفت «این شعر چیزی کمتر از بزرگترین بنای تغزلی در زمان ما نیست».https://en.wikipedia.org/wiki/Aimé_Césaire
در سال ۱۹۴۵، با حمایت از حزب کمونیست فرانسه (PCF)، سزر به عنوان شهردار فورت-دو-فرانس و نماینده مجلس ملی فرانسه برای مارتینیک انتخاب شد. او یکی از نگارندگان اصلی قانون ۱۹۴۶ برای تقسیم‌بندی مستعمرات سابق بود، نقشی که سیاستمداران استقلال گرا به خاطر آن اغلب به او انتقاد می‌کردند. مانند بسیاری از روشنفکران چپ در فرانسه، سزر در دهه‌های ۳۰ و ۴۰ به اتحاد جماهیر شوروی به عنوان منبعی برای رشد انسانی، فضیلت و حقوق بشر نگاه می‌کرد ولی او بعداً از کمونیسم سرخورده شد. در سال ۱۹۵۶، پس از سرکوب انقلاب مجارستان توسط اتحاد جماهیر شوروی، امه سزر با نامه‌ای به موریس تورز از حزب کمونیست فرانسه استعفا داد. او در سال ۱۹۵۸ حزب پیشرو مارتینیک را تأسیس کرد. نوشته‌های او طی این مدت بازتاب اشتیاق او برای مشارکت مدنی و اجتماعی اش بود. در سال ۱۹۵۵، او گفتاری را در ارتباط با استعمار، نژادپرستی استعماری، انحطاط، ریاکاری نوشت که در سال ۱۹۵۵ در روزنامه بررسی فرانسه تحت عنوان حضور آفریقایی منتشر شد. در سال ۱۹۶۰، بر اساس زندگی انقلابی هائیتی او توسن لورتور را به چاپ رساند. در سال ۱۹۶۹ اولین جلد از کتاب توفان مشابه نمایشنامه توفان ویلیام شکسپیر را برای مخاطبان سفید و سیاه نوشت.
او از سال ۱۹۸۳ تا ۸۸ رئیس شورای منطقه‌ای مارتینیک بود. او در سال ۲۰۰۱ از کار سیاسی کناره‌گیری کرد.
در سال ۲۰۰۶، او حاضر به دیدار با نیکولا سارکوزی رهبر اتحاد برای جنبش مردمی (UMP)، نشد زیرا اتحاد برای جنبش مردمی به قانون استعمار فرانسه رای داده بود و حضور فرانسه در کشورهای خارجی به ویژه در آفریقای شمالی را مثبت ارزیابی می‌کرد. ژاک شیراک نهایتاً این قانون بحث‌برانگیز را لغو کرد.
در آوریل سال ۲۰۰۸ سزر با مشکلات جدی قلب روبرو شد و به بیمارستان پیر زوبدا کیتمن در فورت دو فرانس رفت. او در آوریل سال ۲۰۰۸ در سن ۹۵ سالگی درگذشت.
سزر در استادیوم دیون فورت دو فرانس در بیستم آوریل سال ۲۰۰۸ تشییع شد و در گورستان لَژوایو به خاک سپرده شد. نیکلا سارکوزی رئیس‌جمهور وقت فرانسه در این مراسم حضور داشت ولی سخنرانی نکرد. پیر الیکر ۱۰۱ ساله، دوست و همفکر قدیمی سزر که سال‌ها به عنوان نماینده شهرداری تحت مسئولیت وی کار کرده بود تنها سخنران این مراسم بود و خطابه مراسم تشییع جنازه را خواند. همچنین مراسم گرامیداشت امه سزر از سوی نخست‌وزیری فرانسه در مقابل دانشگاه سوربن برگزار گردید که یک هیئت از مقاومت ایران نیز در آن شرکت داشت.
در پانزدهم ژانویه سال۲۰۰۷ به افتخار او فرودگاه لومانتن مارتینیک به نام فرودگاه بین‌المللی امه سزر نامگذاری شد. در ششم آوریل سال ۲۰۱۱ نیز پلاکی با نام امه سزر در پانتئون پاریس نصب شد.
لیست زیر آثار امه سزر همراه با سال انتشار را نشان می‌دهد.
اشعار امه سزر
سایر آثار سزر
ترجمه آثار به فارسی
بخشی از آثار امه سزر منجمله مقاله‌ها و نمایشنامه‌ها از جمله: گفتاری در باب استعمار، نژادپرستی و فرهنگ، فصلی در کنگو و نمایشنامه فاجعه کریستوف شاه در دهه چهل خورشیدی، توسط منوچهر هزارخانی به زبان فارسی ترجمه شده‌است. مجموعه شعر «دفتر بازگشت به زادبوم» امه سزر را نیز محمود کیانوش به فارسی برگردانده است.
مونترو (به فرانسوی: Montreux) نام یکی از شهرهای کانتون وو در غرب کشور سوئیس است. این شهر در کنار دریاچه ژنو و در دامنه‌های رشته‌کوه آلپ جای گرفته و تا دسامبر سال ۲۰۱۷، جمعیتی بالغ بر ۲۶٬۵۷۴ نفر داشته‌است.
دهکده گلیون در نزدیکی شهر مونترو واقع شده‌است.حضور دیپلمات‌های ایران و اسرائیل در نشستی محرمانه برای خلع سلاح اتمی، دویچه وله فارسی
Wikipedia contributors, "Montreux (Vaud)" Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://fr.wikipedia.org/w/index.php?title=Montreux_(Vaud)&oldid=28556863 (accessed April 17, 2008).
سگ خوشبخت نام فیلم کمدی محصول ۱۹۲۱ سینمای آمریکا؛ که در این فیلم نخستین بار استن لورل و اولیور هاردی در کنار یکدیگر ظاهر شدند.
جنبش فدرالیست جهانی یک جنبش همگانی شهروندی با هموندان (اعضا) و سازمان‌های وابسته در سراسر جهان است که در سال ۱۹۴۷ در مونتروی سوئیس بنیان گذارده شد. این جنبش هم‌اکنون در شهر نیویورک در جایگاه مرکزی سازمان ملل می‌باشد. این جنبش سازمان‌ها و افرادی را گرد هم آورده‌است که از ساخت سامانهٔ فدرالی جهانی (global federal system) بنگاه‌های یکپارچهٔ نیرومند و مردم‌سالار با توان کامل و بر پایهٔ قانون اساسی که جوابگوی شهروندان جهان باشند و بخش کردن قدرت بین‌المللی میان نمایندگی‌های سراسری جدا را، پشتیبانی کنند.
اولیور نوروِل هاردی (؛ زاده ۱۸ ژانویه ۱۸۹۲ – درگذشته ۷ اوت ۱۹۵۷)، بازیگر و کمدین آمریکایی و یکی از اعضای زوج هنری لورل و هاردی بود. او با شریک کمدی خود استن لورل در ۱۰۷ فیلم کوتاه، فیلم بلند و نقش‌های افتخاری ظاهر شد. نخستین فیلم او "بابای زرنگ" نام داشت که در سال ۱۹۱۴ منتشر شد. هاردی در فیلم‌های صامت اولیه خود پیش از همکاری با هال روچ، با نام هنری «بیب هاردی» () حضور می‌یافت.
اولیور هاردی با نام اصلی «نورول هاردی» در هارلم به دنیا آمد. پدرش، که او هم «اولیور» نام داشت، یک کهنه سرباز ارتش ایالات مؤتلفه در جنگ داخلی آمریکا بود که در نبرد آنتی‌تام در ۱۷ سپتامبر ۱۸۶۲ مجروح و افسر سربازگیری «گروهان کی» از هنگ شانزدهم جورجیا شده بود و در عین حال به پدرش در اداره مزارعِ پنبه باقی‌مانده برای خانواده، کمک می‌کرد. او سپس بخشی از سهام یک شرکت خرده‌فروشی را خرید و به‌طور تمام وقت به‌عنوان مأمور جمع‌آوری مالیات در شهرستان کلمبیا مشغول به کار شد. مادر هاردی، «امیلی نورول»، دختر «توماس بنجامین نورول» بود که از نوادگان «سروان هیو نورول» از اهالی ویلیامزبرگ و مری فریمن بود. پدر و مادر هاردی در ۱۲ مارس ۱۸۹۰ ازدواج کردند. این دومین ازدواج مادرش و سومین ازدواج پدرش محسوب می‌شود.
آنان پس از ازدواج در سال ۱۸۹۱ و یک سال پیش از تولد اولیور، به مدیسون نقل مکان کردند. محل تولد اولیور هاردی احتمالاً هارلم است، اما برخی منابع محل تولدش را شهر کوینگتن (زادگاه مادرش) می‌دانند. پدرش کمتر از یک سال پس از تولد وی فوت کرد. اولیور کوچک‌ترین فرزند از پنج فرزند خانواده بود. برادر بزرگترش سام در «رودخانه آنکی» غرق شد. هاردی او را از رودخانه بیرون کشید، اما نتوانست او را احیا کند."This is Your Life", Episode December 1, 1954.
هاردی در کودکی گاهی بدقلق بود. او را در دوران کودکی به «کالج نظامی جورجیا» در میلجویل فرستادند. در سال ۱۹۰۵، زمانی که تنها ۱۳ سال داشت، برای ترم پاییزه به «کالج یانگ هریس» در شمال جورجیا فرستاده شد، اما او هنوز مشغول گذراندن دوره متوسطه آن مؤسسه بود که امروزه به عنوان آکادمی شناخته می‌شود. در آن روزگار، دوره‌های کوتاه ۲ ساله برای نوجوانان در کالج وجود نداشت. هاردی علاقه چندانی به تحصیلات رسمی نداشت و در عوض، از آغاز به موسیقی و تئاتر علاقمند بود. او به یک گروه تئاتر پیوست و بعدها از یک مدرسه شبانه‌روزی در نزدیکی آتلانتا فرار کرد تا به اجرای یک برنامه خوانندگی با گروهش برسد. مادرش که به استعداد او در خوانندگی پی برده بود، او را به آتلانتا فرستاد تا نزد معلم آواز آدولف دام-پیترسن به مطالعه موسیقی و صدا بپردازد. اولیور در برخی از این کلاس‌های آموزش آواز نیز شرکت نکرد تا در تئاتر آلکازار با هفته ای ۳٫۵۰ دلار آواز بخواند.
هاردی در نوجوانی، نامش را به «اولیور نوروِل هاردی» تغییر داد و نام کوچک «اولیور» را به‌عنوان ادایِ احترامی به پدرش اضافه کرد. نام او در سرشماری سال ۱۹۱۰ ایالات متحده به عنوان «اولیور ان. هاردی» ثبت شده‌است، و او از «اولیور» به عنوان نام کوچک خود در تمام سوابق قانونی بعدی، قباله‌های ازدواج، و غیره استفاده کرد. هاردی را در جکسون‌ویل به عضویت «لژ شماره ۲۰ سولومون فراماسونری» دعوت کردند که به او در تهیه اتاق و غذا در دوران آغازین فعالیت هنری-نمایشی‌اش کمک کرد. نام وی به همراه استن لورل در «سازمان برادری» «رسته اعظم موش‌های آبی» ثبت شده‌است.
در سال ۱۹۱۰، یک سالن سینما به نام «پالاس» در شهر محل زندگی اولیور در میلجویل افتتاح شد و او به عنوان متصدی آپارات، بلیط‌گیر، سرایدار و مدیر سالن استخدام شد. اولیور خیلی سریع شیفته صنعت نوپای سینما شد و بر این باور بود که خیلی بهتر از بازیگرانی که بر پرده می‌دید، می‌تواند بازی کند. یکی از دوستانش به او پیشنهاد کرد که به مکان ساخت فیلم‌ها در جکسون‌ویل نقل مکان کند، که این تغییر محل زندگی در سال ۱۹۱۳ میسر شد. او شب‌ها به‌عنوان خوانندهٔ کاباره و وودویل فعالیت داشت و روزها را در کمپانی تولیدی لوبین کار می‌کرد. در این زمان بود که او با یک نوازنده پیانو به نام مادلین سالوشین، آشنا شد و در ۱۷ نوامبر ۱۹۱۳ در میکن با او ازدواج کرد.
یک سال بعد، اولیور نخستین فیلم خود را با نام "بابای زرنگ" برای استودیوی لوبین ساخت که در آن با نام «او.ان. هاردی» حضور یافت. در زندگی شخصی‌اش، او را با نام «بیب» هاردی می‌شناختند و در بسیاری از فیلم‌های بعدی‌اش در لوبین نیز، مانند "بازگشت به مزرعه" (۱۹۱۴) با نام «بیب هاردی» بازی کرد. اولیور هاردی مردی درشت‌اندام بود با قد ۱٫۸۵ متر و وزنی در حدود ۱۳۶ کیلوگرم. این جثه درشت محدودیت‌هایی در قبول نقش‌ها برایش ایجاد می‌کرد. او اغلب به عنوان شخصیت شرور و منفی فیلم انتخاب می‌شد، اما در فیلم‌های کوتاه کمدی نیز نقش‌هایی داشت که هیکل بزرگش، مکمل آن نقش کمدی می‌شد. تا سال ۱۹۱۵، هاردی ۵۰ فیلم کوتاه یک حلقه‌ای در لوبین ساخت. سپس به نیویورک نقل مکان کرد و برای استودیوهای پتی، کازینو و ادیسون فیلم ساخت. اندکی بعد دوباره به جکسونویل بازگشت و در آنجا برای «شرکت فیلم‌سازی ویم کامدی» فیلم ساخت. این استودیو - پس از آنکه هاردی پی برد مالکان آن از حقوق و دستمزد کارمندان‌شان دزدی می‌کنند - بسته شد. اولیور سپس برای «استودیوی کینگ بی» که شرکت ویم را خرید، کار کرد و با بیلی روژ، بیلی وست (مقلد چارلی چاپلین) و بازیگر کمدی «اتل برتون پالمر» همکاری نمود. اولیور تا اوایل دهه ۱۹۲۰ به بازی در نقش شخصیت‌های منفی برای فیلم‌های بیلی وست ادامه داد و اغلب همان نقش‌هایی را بازی کرد که اریک کمبل در فیلم‌های چاپلین به عهده داشت.
بین سال‌های ۱۹۱۶–۱۹۱۷، طی دوره‌ای کوتاه، هاردی حرفه کارگردانی را تجربه کرد. طی این مدت، ده فیلم کوتاه را خودش به تنهایی یا به همکاری فردی دیگر کارگردانی نمود و خودش نیز در آنها بازی کرد.
اولیور در سال ۱۹۱۷ به لس آنجلس نقل مکان کرد و برای چندین استودیو هالیوودی به صورت کارمزدی کار کرد. او بین سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۳ بیش از ۴۰ فیلم برای ویتاگراف ساخت که در بیشتر آن‌ها با لری سمون همبازی بود. هاردی در سال ۱۹۱۹ از همسرش جدا شد و این زندگی مشترک ابتدا در نوامبر ۱۹۲۰ با طلاق موقتی و سپس در ۱۷ نوامبر ۱۹۲۱ با طلاق قطعی به پایان رسید. اولیور در ۲۴ نوامبر ۱۹۲۱، با هنرپیشه‌ای به نام «میرتل ریوز» ازدواج کرد. این ازدواج نیز سرانجام خوشی نداشت چون گفته می‌شد که ریوز الکلی شده بود.