moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مفهوم منابع بی‌پایان کمی پیچیده‌است زیرا در کل مفهوم منابع پیچیده‌است و مداوم در حال تغییر است. از جمله عواملی که می‌توانند موجب تغییر مفهوم منابع شوند می‌توان به ظهور تکنولوژی‌های جدید اشاره کرد (که معمولاً شرایط بهره‌برداری را بهتر می‌کنند)، یا تغییر در نیازهای انسان یک عامل دیگر تغییر مفهوم است و همچنین تغییرات اقتصادی هم می‌توانند به مقدار کمی تأثیرگذار باشند (مثلاً تغییر قیمت مواد یا تغییر قیمت هزینه‌های بهره‌برداری). از یک طرف، منبع یک مادهٔ معدنی می‌تواند در یک مقطع زمانی کمیاب شود و تبدیل به یک مادهٔ استراتژیک و حیاتی شود، اما از طرفی دیگر کاربرد یک ماده ممکن است کاهش شدید پیدا کند و منبع آن به یک‌باره یک منبع بی‌پایان در نظر گرفته شود و در نهایت اگر آن کاربرد آن ماده کاملاً از بین برود، منبع بلااستفاده می‌شود. دو عامل پیچیده‌ای که در بررسی منابع طبیعی اثرگذارند امکان بازیافت مادهٔ درون منبع و در دسترس بودن جایگزین‌های مناسب برای آن می‌باشند.
دولت آمریکا در ۷ دسامبر سال ۱۹۴۱ به یک‌باره توجهش به مسائل مربوط به منابع جلب شد، زیرا کمی قبل از آن کشور ژاپن عرضهٔ قلع و کائوچو را به آمریکا قطع کرد و دستیابی این کشور به بعضی مواد دیگر از جمله تنگستن نیز بسیار سخت شد. در این شرایط این مواد معدنی به مواد استراتژیک و حیاتی تبدیل شدند. پس از پایان جنگ جهانی دوم، دولت آمریکا ذخیره‌ای از مواد استراتژیک و حیاتی تشکیل داد که شامل حدود ۱۰۰ مادهٔ مختلف می‌شد و خریداری آن‌ها یا نقداً صورت گرفت یا از طریق مبادلهٔ محصولات کشاورزی آمریکا. در بلندمدت، کمیاب بودن قلع باعث شد که فویل آلومینومی به صورت کامل جایگزین فویل حلبی شود و همچنین کنسروهای حلبی هم با کنسروهایی از جنس فولاد پلیمری جایگزین شدند.
با تغییرات تکنولوژیک و اقتصادی در طول زمان منابع دچار تغییر می‌شوند؛ هرچه بهره‌برداری و غنی‌سازی منابع پیشرفته‌تر شود، به درجهٔ (درصد) خلوص کمتری نیاز خواهد بود. درجهٔ خلوص لازم در سال ۱۹۰۰ میلادی برای استخراج مس ۴٪ بود که با پیشرفت تکنولوژی در طول زمان کاهش پیدا کرد و در سال ۲۰۰۰ به ۰٪/۴۴ رسید.
در زمان جنگ سرد، اتحاد جماهیر شوروی تلاش می‌کرد تا با تصرف منابع مواد معدنی استراتژیک در کشورهای جهان سوم، دسترسی بلوک غرب را به این مواد محدود کند. در نتیجهٔ این اقدامات، اصطلاح «جنگ منابع» مرسوم شد. در جنگ منابع، کشور مغلوب تلاش خواهد کرد که با جایگزین کردن موادی دیگر، نیاز خود را به منبع کمیاب کاهش دهد. یکی از راه‌های جایگزین کردن یک منبع، ساختن مواد مصنوعی است، برای مثال، الماس‌های صنعتی می‌توانند جایگزین نسبتاً مناسبی برای الماس طبیعی باشند. یک راه دیگر جایگزین کردن یک منبع، بازیافت مواد آن است. عمل بازیافت به این بستگی دارد که مادهٔ مورد نظر پس از مصرف از بین می‌رود یا خیر.
مواد استراتژیک و حیاتی به عنوان بدترین حالت برای یک منبع فرض می‌شوند، اما اگر امکان جایگزینی یا بازیافت وجود داشته باشد از این حالت کمی فاصله می‌گیرند. بهترین حالت برای یک منبع حالت فراوانی (وفور) است. منبعی که مادهٔ درون آن کاربرد بسیار کمی داشته باشد، وافر نامیده می‌شود؛ مثلاً منبع کائولینیت برای تولید بوکسیت. یک منبع وافر تقریباً شبیه منبع بی‌پایان فرض می‌شود. منابع شناخته‌شده آن‌هایی هستند که مکان، درجهٔ خلوص، کیفیت، و مقدارشان بر اساس مستندات ژئولوژیک مشخص باشد یا برای آن تخمینی وجود داشته باشد. پایهٔ ذخیرهٔ یک منبع به آن بخش از یک منبع شناخته‌شده گفته می‌شود که برای دسترسی به آن در آینده، پتانسیل قابل قبولی وجود داشته باشد. ذخایر به آن بخش از پایهٔ ذخیره گفته می‌شود که قابلیت استخراج آن از نظر اقتصادی وجود دارد. باید توجه داشت که استخراج ذخایر می‌تواند مشمول مالیات یا مخالفت‌های عمومی واقع شود و در ارزش‌گذاری ذخایر باید به این موارد نیز توجه داشت.
هریسون براون (Harrison Brown) و دستیارانش اظهار داشتند که درجهٔ خلوص لازم برای بهره‌برداری منابع فلزی روز به روز کمتر خواهد شد. مواد جدیدی نیز کشف می‌شود که نتیجهٔ پیشرفت‌های تکنولوژیک خواهد بود. این مواد جدید هم می‌توانند به عنوان جایگزین منابع کنونی استفاده شوند هم ویژگی‌های جدیدی خواهند داشت که می‌تواند مورد بهره‌برداری قرار گیرد. بازیافت مواد بسیار بیشتر می‌شود و به طریق کارآمدتری صورت خواهد پذیرفت. در نهایت امر، مواد معدنی و فلزات را می‌توان از صخره‌های معمولی نیز استخراج نمود. از۱۰۰ تُن تخته‌سنگ معمولی می‌توان ۸ تن آلومینیوم، ۵ تن آهن، و ۰/۶ تن تیتانیوم استخراج کرد.
از نگاه برخی از اقتصاددانان، تعداد موادی که می‌توانند جایگزین یک مادهٔ به خصوص باشند تقریباً بی‌نهایت است. این دیدگاه با توجه به قابلیت صنایع شیمیایی برای تولید مواد شکل گرفته‌است. در صنایع شیمیایی، این امکان وجود دارد که با استفاده از مواد اولیهٔ متفاوت، محصولات نهایی یکسان تولید شوند. برای مثال، می‌توان از پلاستیک یک رسانای الکتریکی مناسب تولید کرد. از آن جایی که قدرت همهٔ مواد ۱۰۰ برابر کمتر از میزانی است که روی کاغذ برای آن‌ها تعیین می‌شود، باید امکان تقویتشان وجود داشته باشد تا در استفاده از آن‌ها مقدار مورد نیاز کاهش یابد. کمپانی‌های استخراج معدن در آینده با تنوع بیشتری در محصولاتشان روبه‌رو خواهند شد. اقتصاد جهانی در حال گذار از ماده‌های معدنی به خدمات است و به نظر می‌رسد که سرعت رشد جمعیت جهانی کاهش یافته‌است که این نشان‌دهندهٔ کاهش رشد تقاضا برای مواد معدنی خواهد بود. در آینده، بیشتر مواد معدنی از تخته‌سنگ‌های نسبتاً غیرمعمول به دست خواهند آمد و از هر عملیات بهره‌برداری، روز به روز مواد جانبی بیشتری حاصل خواهد شد و تجارت مواد معدنی افزایش می‌یابد.
هرچه اثر پیشرفت‌های تکنولوژیک بر مواد معدنی بیشتر و بیشتر می‌شود، منابع این مواد به حالت بی‌پایان نزدیک‌تر خواهند شد. در طول زمان، تعداد موادی که منابع بی‌پایان برای آن‌ها تعریف می‌شود بیشتر شده‌اند و تعداد مواد استراتژیک و حیاتی کمتر. با استفاده از تکنولوژی‌های جدید، الماس‌های مصنوعی هم به لیست موادی که دارای منابع بی‌پایان هستند اضافه شدند؛ چون که می‌توانیم با استفاده از یک نوع کربن، به راحتی آن را تولید کنیم.
یکی از دیگر از پیشرفت‌های تکنولوژیک که بر دسترسی مواد تأثیر زیادی گذاشته‌است، مربوط به اکتشافات دریایی است. کاوش‌هایی که در کف اقیانوس‌ها صورت گرفته‌است، حاکی از منابع سرشار مواد معدنی در اقیانوس‌هاست. امروزه با استفاده از روبات‌های پیشرفته، بهره‌برداری از منابع کف اقیانوس‌ها وجود امکان‌پذیر شده‌است. از طریق ارتباطات ماهواره‌ای با این روبات‌ها، شرکت‌ها قادر خواهند بود از فواصل دور به بهره‌برداری از این منابع بپردازند که در نتیجهٔ این امکان، هیچ خطری متوجه کارگران این شرکت‌ها نخواهد شد. چنین تکنولوژی‌هایی تعداد کارگران مورد نیاز و هزینه‌های استخراج را نیز به شدت کاهش می‌دهند؛ بنابراین، بسیاری از مواد معدنی و فلزی را می‌توان از منابع غیرمعمول به دست آورد که دارای ذخیرهٔ بسیار زیادی هم هستند.
در نهایت چه منبعی را بی‌پایان تعریف می‌کنیم؟ تعریف ای‌اس‌تی‌ام بین‌الملل (ASTM) برای یک منبع بی‌پایان این است که در مقیاس زمانی بشر، پایان‌ناپذیر باشد. مثال‌های این تعریف انرژی خورشیدی، انرژی امواج، و انرژی بادی هستند که می‌توان به آن‌ها نمک، سنگ، منیزیم، الماس، و برخی دیگر از مواد معدنی را هم اضافه کرد. یک تحقیق بیوژئوفیزیکی که جنبه‌های پایداری را مورد بررسی قرار داده بود، یک قاعدهٔ آینده‌نگرانه تعیین کرد که بر طبق آن، ذخیرهٔ یک منبع باید به مدت ۷۰۰ سال دوام بیاورد تا به پایداری برسد یا یک منبع بی‌پایان تعریف شود؛ در بدترین حالت، ۳۵۰ سال.
اگر یک منبعی که تا ۷۰۰ سال دوام می‌آورد را منبع بی‌پایان تعریف کنیم، منابعی که بین ۳۵۰ تا ۷۰۰ سال باقی می‌مانند را منابع وافر می‌نامیم. این که از یک منبع تا چه زمانی می‌توان بهره‌برداری کرد، بستگی به نیاز بشر و تغییرات تکنولوژیک در استخراج منبع دارد؛ همچنین، امکان بازیافت و در دسترس بودن جایگزین‌های مناسب هم بر طول عمر منابع تاثیرگذارند. اتمام منابع اتفاق نمی‌افتد، مگر آن که تأثیر این عوامل از بین برود: وجود و در دسترس بودن مواد جایگزین، امکان و میزان بازیافت، تولید پربازده محصولات نهایی حاصل از آن، دوام بیشتر محصولات نهایی، و چند عامل دیگر.
منابع بی‌پایان می‌توانند به منابع کهن (Paleoresource) تبدیل شوند. منبعی کهن تعریف می‌شود که تقاضای موجود برای مادهٔ درون آن یا بسیار کم باشد یا اصلاً وجود نداشته باشد؛ یک مادهٔ رهاشده که انسان دیگر به آن نیاز ندارد. متداول‌ترین مثالی که برای یک مادهٔ رهاشده آورده می‌شود، سنگ چخماق است. دیگر مثال‌ها شامل کنسروهای حلبی، فویل حلبی، تخته‌سیاه‌های اسلیتی، و استفاده از رادیوم در پزشکی می‌شود. رادیوم توسط کبالت-۶۰ و دیگر ایزوتوپ‌های پرتوزای آن، جایگزین شده‌است که بسیار ارزان‌تر هستند و در پرتودرمانی کاربرد زیادی دارند. سرب ضدزنگ نیز که به عنوان پوشش کابل استفاده می‌شد، با پلاستیک جایگزین شده‌است.
یکی از عوامل بسیار مؤثر در از میان رفتن استفادهٔ یک ماده، انگیزه‌های مردم است. برای مثال، زغال‌سنگ که زمانی تقاضای بسیار زیادی برای آن وجود داشت، امروزه با کاهش شدید تقاضا مواجه شده‌است. چرا که مردم با اطلاع از این تأثیرات مخرب آن بر محیط زیست و همچنین با توجه به وجود جایگزین‌های ارزان‌تر، ترجیح می‌دهند دیگر از آن استفاده نکنند. در نتیجهٔ عدم استفادهٔ برخی از مردم، تولیدکنندگان زغال‌سنگ با کاهش تقاضا مواجه می‌شوند و به جایی می‌رسند که با توجه به هزینه‌های استخراج، تولید آن دیگر صرفهٔ اقتصادی ندارد. در نتیجه، استخراج زغال‌سنگ متوقف می‌شود و دیگر افرادی هم که به استفاده از آن ادامه می‌دادند، مجبور می‌شوند از جایگزین‌های آن استفاده کنند.
اقتصاد جنگل در واقع بخشی از اقتصاد منابع طبیعی است. اما بعضی از ویژگیهای جنگل باعث می‌شود که اقتصاد جنگل به‌طور جداگانه مورد بررسی قرار گیرد[۱].
در نظام سرمایه‌داری آنالیزهای اقتصادی در جنگل بر روی محصولات چوبی انجام می‌گیرد برای اینکه به راحتی قابل ارزش گذاری هستند؛ مثلاً قیمت ۱ متر مکعب چوب در بازار مشخص است؛ ولی از دیدگاه اجتماعی، جنگل علاوه بر ارزش محصولات جوبی، محصولات غیر بازاری هم دارد. مانند ارزش حیات وحش، تفریحات جنگل، ارزش حفاظتی جنگل از فرسایش آبی و بادی، تأمین آب منابع زیرزمینی و…
۱- محمدی لیمائی، سلیمان، اقتصاد جنگل، جزوه درسی، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه گیلان، ۱۳۹۴
فرماندهی یگان‌های ویژه فراجا مجموعه‌ای از یگان‌های عملیاتی تابعه فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران است، که در سال ۱۳۷۰ تأسیس شد.
یگان ویژه به‌عنوان «سرکوب‌گرترین نیروی ضدشورش جمهوری اسلامی» یاد شده‌است. پیشینهٔ عمر یگان ویژه به شکل حدودی با عمر شورش‌های خیابانی در دوران جمهوری اسلامی، برابری کرده‌است؛ در همین هنگام، اگر شهرت کمیته‌های وابسته در بگیر ببند و یورش بردن به مهمانی‌ها و گشت و ایست‌های بازرسی بوده‌است، یگان ویژه تمام این کارها را در خیابان به برخورد مسلحانه با معترضان و منتقدها و به گلوله‌بستن و کشتار چنین کسانی تبدیل کرد. تا سال ۱۴۰۰، یگان ویژهٔ فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران، هشت تجربهٔ بزرگ در سرکوب اعتراضات داشته‌است. در یکی از خونین‌ترین سرکوب‌های خیابانی تاریخ نظام جمهوری اسلامی، که تنها در سه روز میان ۲۴ تا ۲۶ آبان ۱۳۹۸ رخ داد، یگان ویژه مهم‌ترین نیرویی بود که برای سرکوب در خیابان‌ها حاضر شد. این کشتار و خشونت‌ها، با تحریم‌های حقوق بشری برای فرماندهان همراه بوده‌اند. این یگان در سال ۱۳۹۱ تعداد ۶۰ هزار نفر نیروی آماده به خدمت داشت.ناگفته‌های احمدی مقدم از فتنه 88/ 70 میلیون خسارت به مردم پرداخت کردیم
به نقل از رادیو فردا یگان ویژه در سال 2019 بیش از 20 هزار نیرو برای امنیت تامین اربعین فرستاده است البته به این معنا نیست که تمام نیروهای یگان ویژه در سراسر ایران فراخوانده باشند
کلیه یگان‌های ویژه در سراسر کشور به لحاظ سلسله مراتب نظامی، زیرمجموعه ستاد فرماندهی یگان‌های ویژه فراجا اداره می‌شوند. قرارگاه آن در تهران، و فرماندهی آن بر عهده سردار سرتیپ پاسدار حسن کرمی است. وی سابقه فرماندهی انتظامی استان اصفهان را دارد. پیش از این، سردار سرتیپ پاسدار عزیزالله رجب‌زاده و سردار سرتیپ پاسدار سید مجتبی عبداللهی، فرماندهی یگان‌ ویژه را عهده‌دار بوده‌اند.
به لحاظ عملیاتی، یگان‌ ویژه در هر استان تحت امر فرماندهی انتظامی استان مربوط بوده که در پایتخت، فرماندهی انتظامی تهران بزرگ این امر را عهده‌دار است.
یگان ویژه فراجا شامل تیپ‌های عملیاتی و احتیاط در تهران و سایر استان‌های کشور است:
ماموریت‌های نیروهای یگان ویژه در سه بخش مختلف تقسیم شده‌است:یگان ویژه نوپو، سری‌ترین پلیس ایران "خبرگزاری فردا"
یگان ویژه به‌عنوان «سرکوب‌گرترین نیروی ضدشورش جمهوری اسلامی» یاد شده‌است. پیشینهٔ عمر یگان ویژه به شکل حدودی با عمر شورش‌های خیابانی در دوران جمهوری اسلامی، برابری کرده‌است؛ در همین هنگام، اگر شهرت کمیته‌های وابسته در بگیر ببند و یورش بردن به مهمانی‌ها و گشت و ایست‌های بازرسی بوده‌است، یگان ویژه تمام این کارها را در خیابان به برخورد مسلحانه با معترضان و منتقدها و به گلوله‌بستن و کشتار چنین کسانی تبدیل کرد. آمارهای نهادهایی چون عفو بین‌الملل می‌گفت که دست‌کم ۳۰۴ تن، تنها در سه روز اعتراض‌های آبان ۱۳۹۸ توسط نیروهای امنیتی کشته شدند و نیروهایی که حکومت در خیابان فرستاد نیز بیشتر نیروهای یگان ویژه و لباس‌شخصی‌ها بوده‌اند. تا سال ۱۴۰۰، یگان ویژه نیروی انتظامی، هشت تجربهٔ بزرگ در سرکوب اعتراضات داشته‌است. در یکی از خونین‌ترین سرکوب‌های خیابانی تاریخ نظام جمهوری اسلامی، که تنها در سه روز میان ۲۴ تا ۲۶ آبان ۱۳۹۸ رخ داد، یگان ویژه مهم‌ترین نیرویی بود که برای سرکوب در خیابان‌ها حاضر شد. اسماعیل احمدی مقدم، فرماندهٔ پیشین ناجا، اعلام کرد که در تظاهرات تاسوعا و عاشورای ۱۳۸۸ هواداران جنبش سبز، خودروی نیروی انتظامی، مردم را زیر کرده‌است.
این کشتار و خشونت‌ها، با تحریم‌های حقوق بشری همراه بوده‌اند؛ در نمونه‌ای در فروردین ۱۴۰۰، حسن کرمی فرماندهٔ یگان‌های ویژه ناجا، حسین اشتری فرماندهٔ نیروی انتظامی جمهوری اسلامی، غلامرضا ضیایی رئیس زندان اوین و شماری دیگر، به اتهام سرکوب کردن خشن اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران، به فهرست تحریم‌های حقوق بشری اتحادیه اروپا افزوده شدند.
در سوی دیگر این موارد، در مرداد ۱۳۹۳، حسن کرمی، فرمانده نیروهای یگان ویژه نیروی انتظامی ایران اعلام کرد که در جریان اعتراض‌های بعد از انتخابات ۱۳۸۸، «خطاهایی» از یگان ویژه سر زده‌است. کرمی، فرمانده یگان ویژه «مردمی نبودن یگان‌های ویژه» را دلیل این «برخوردها» توصیف کرد. در یکی از فیلم‌های منتشر شده در اینترنت، نیروهای یگان ویژه با باتون، به خودروی شهروندی یورش می‌برند که مأمور دیگری (احتمالاً نهاد دیگر) مانع ادامه یافتن شد.
cat.دامنه‌ای است که برای منطقه کاتالان اسپانیا تعیین شده‌است هر چند با توجه به شباهت این عبارت با عبارت culture گاهی به مفهوم دامنه‌های متعلق به مراکز فرهنگی هم به کار می‌رود.
http://en.wikipedia.org/wiki/.cat
تورنتو اف‌سی یک تیم فوتبال در شهر تورنتو در کانادا است که در لیگ برتر فوتبال آمریکا (ام اس ال) بازی می‌کند.
قهرمانی لیگ‌برتر 2017
بهتر تیم همان سال
نیویورک رد بولز یک تیم فوتبال در شهر نیویورک در آمریکا است که در لیگ برتر فوتبال آمریکا (ام‌ال اس) بازی می‌کند.
این تیم پیش‌از این تا سال ۲۰۰۶ با نام نیویورک/نیوجرسی مترو استارز شناخه می‌شد که در این سال با خرید سهام آن توسط شرکت رد بول به نیویورک رد بولز تغییر نام داد.
ورزشگاه خانگی این تیم ورزشگاه ردبول آرنا (نیوجرسی) است. شرکت رد بول مالک این باشگاه می‌باشد.
ریپواری یکی از گویش‌های ژرمنی غربی است. این زبان در سه کشور آلمان، بلژیک، و هلند تکلم می‌شود.
ملکه گِمّه‌ای (۶۶۱ تا ۲۹ دسامبر ۷۲۱) چهل و سومین فرمانروای ژاپن بود. او پنجمین زنی بود که بر تخت امپراتوری ژاپن نشست. دوران حکومت او از سال ۷۰۷ تا ۷۱۵ میلادی بود. پیش از رسیدن به مقام امپراتوری نام او آبه‌هیمه بود.
گِمّه‌ای چهارمین ملکه از هشت ملکه در طول تاریخ ژاپن بود.
قبل از به قدرت رسیدن نام شخصی او آبه هیمه بود.
ملکه گِمّه‌ای چهارمین دختر امپراتور تنجی بود و خواهر ناتنی کوچکتر ملکه جیتو از یک مادر متفاوت بود. مادر او، می نو ایراتسو (همچنین به عنوان سوگا هیمه شناخته می‌شود)، دختر " اودایجین نو کارو نو یاکادا نو ایشیکاوا نو مارو " بود (او همچنین به عنوان سوگا یامادا نو او اومی شناخته شده بود).
گِمّه‌ای همسر ولیعهد کوزاکابه نو میکو، پسر امپراتور تممو و ملکه جیتو بود. پس از مرگ پسرش امپراتور مومو در سال ۷۰۷، او به تخت نشست. او به این جهت به این مقام رسید که پسر امپراتور مومو یعنی نوه او، هنوز برای تصدی مقام امپراتوری بسیار کوچک بود و قادر به انجام مسئولیت‌های امپراتوری نبود.
پس از آن که ملکه گِمّه‌ای مقر دولت خود را به نارا منتقل کرد، این مکان به عنوان پایتخت هفت حکومت بعدی باقی‌ماند. در نتیجه در پی سلطنت کوتاه مدت او نارا به مکان مهمی تبدیل شد.
در ابتدا برنامه‌ریزی شده بود تا او تا زمان بلوغ نوه اش در قدرت باقی بماند با این حال، در سال ۷۱۵، گِمّه‌ای مجبور شد به نفع خواهر بزرگتر امپراتور مومو که بعداً به عنوان ملکه گنشو شناخته شد کناره‌گیری کند. گنشو نیز در نهایت توسط برادر کوچکترش از قدرت خلع شد و برادرش با نام امپراتور شومو به تخت نشست.
ملکه گِمّه‌ای به مدت هشت سال حکومت کرد. هفت ملکه دیگر جانشینان خود را اغلب از میان مردان و از اصل و نسب سلطنتی پدری انتخاب می‌کردند به همین دلیل برخی از تاریخدانان به این عقیده‌اند که حکومت زنان موقت بوده و جانشینی مردان تا قرن ۲۱ ادامه دارد. ملکه گِمّه‌ای، که دخترش پس از او به قدرت رسید، تنها استثناء در این منوال متداول باقی‌مانده است.
پس از کنارگیری، او به عنوان دایجو تنو شناخته می‌شد و دومین زن پس از ملکه جیتو بود که به این عنوان رسید. ملکه گِمّه‌ای در دوران بازنشستگی تا مدت هفت سال یعنی تا زمان مرگش در سن شصت و یک سالگی زندگی کرد.
آرامگاه ملکه گِمّه‌ای شناخته شده‌است. این ملکه بنا به سنت در بنای یادبود شینتو واقع در نارا به خاک سپرده شد.
آرامگاه ملکه گِمّه‌ای را امروزه می‌توان در نارازاکا-چو در شهر نارا بازدید کرد.
میل یا ثو واحدی اندازه گیری برابر ۰٫۰۰۱ اینچ است.
نخستین استفاده از این واحد به جوزف ویتوورث نسبت داده میشود.
جشنواره بین‌المللی فیلم کارلووی واری یک جشنواره فیلم است که هرساله در ماه ژوئیه در شهر کارلووی واری در شمال غربی کشور جمهوری چک برگزار می‌شود. جشنواره کارلووی واری که از سال ۱۹۴۶ آغاز به‌کار کرده‌است مهمترین جشنواره اروپای مرکزی و شرقی به‌شمار می‌رود. این جشنواره دارای دو بخش رقابتی و غیررقابتی است و جایزه اصلی آن "گوی بلورین" نام دارد. هدف جشنواره کارلووی واری بر مبنای جایگاه ژئوپلیتیکال جمهوری چک در مرز اروپای شرقی و غربی بنا نهاده شده‌است. کارلووی واری سالیانه حدود ۲۰۰ فیلم جدید را از سراسر جهان در جمهوری چک به نمایش می‌گذارد.
نخستین دوره جشنواره فیلم کارلووی واری در ماه اوت سال ۱۹۴۶ به شکل غیر مسابقه‌ای برگزار شد. این جشنواره از سال ۱۹۴۸ به جشنواره‌ای رقابتی تبدیل شد و جایزه گوی بلورین نیز در همان سال به وجود آمد. این جشنواره از سال ۱۹۵۹ به بعد، هر دو سال یکبار با جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو به صورت یک سال در میان برگزار می‌شد. این جشنواره از سال ۱۹۹۴ تا کنون به صورت سالانه برگزار می‌شود.
جشنواره کارلووی واری به‌عنوان بزرگترین رویداد سینمایی اروپای شرقی، بیش از ۴۰ سال در فضای بسته سیاسی چکسلواکی سوسیالیست برگزار می‌شد. پس از تغییرات سیاسی اجتماعی این کشور در پی انقلاب مخملی کشورهای بلوک شرق در سال ۱۹۸۹، مدیریت جشنواره به گروهی تازه از هنرمندان سپرده شد و در طی چند سال به جشنواره‌ای سازمان یافته تبدیل گردید.
میهمانان جشنواره از فرصتی بی‌نظیر برای تماشای جدیدترین فیلم‌ها، کشف استعدادهای تازه و ملاقات و گفتگو با چهره‌های سرشناس هنری، سیاسی و اقتصادی بهره‌مند خواهند شد. این جشنواره محلی است که مخاطبان حرفه‌ای سینما را قادر می‌کند به تماشای جدیدترین آثاری که در جشنواره‌های بزرگی همچون کن و برلین توجه زیادی را به خود جلب کرده‌اند بنشینند.
وون (نماد: ₩؛ کد: KRW) یکای پول کره جنوبی است. یک وون به ۱۰۰ جیون، زیر واحد پولی، تقسیم می‌شود. جیون دیگر برای معامله‌های روزمره استفاده نشده و فقط در نرخ ارز خارجی ظاهر می‌شود. وون توسط بانک کره مستقر در سئول صادر می‌شود.
وون قدیمی همسان یوان چین و ین ژاپن بود که هر دو از دلار نقره اسپانیایی-آمریکایی مشتق شده بودند. این کلمه از هانجا 圓 (원، وون) به معنی «گرد» گرفته شده‌است که شکل دلار نقره‌ای را توصیف می‌کند. وون به ۱۰۰ جیون (کره‌ای: 전؛ هانجا: 錢؛ RR: jeon ; MR: chŏn) تقسیم می‌شود، که خود همسان واحد وزن چینی و به‌طور کلی مترادف پول است. وون کنونی (۱۹۶۲ تا کنون) فقط در هانگول نوشته شده‌است و به طور رسمی هیچ هانجایی با آن مرتبط نیست.
وون کره‌ای، یوآن چین و ین ژاپن همگی از دلار نقره اسپانیایی-آمریکایی مشتق شده بودند، سکه‌ای که در قرن ۱۶ تا ۱۹ برای تجارت بین‌المللی بین آسیا و آمریکا استفاده می‌شد.
در دوران استعمار ژاپن (۴۵–۱۹۱۰)، وون با ین کره جایگزین شد که برابر ین ژاپن بود.
پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵، کره تقسیم شد و در نتیجه دو واحد پولی جداگانه، که هر دو وون نامیده می‌شد، برای جنوب و شمال پدید آمد. هر دو وون جنوبی و شمالی با نرخی همسان جایگزین ین شدند. اولین وون کره جنوبی به ۱۰۰ جیون تقسیم می‌شد.
در تاریخ پانزدهم فوریه ۱۹۵۳ وون با هوان با نرخ یک هوان در برابر صد وون جایگزین شد. هوان تا نهم ژوئن ۱۹۶۲ به فعالیت خود ادامه داد تا اینکه در تاریخ دهم ژوئن ۱۹۶۲ با ظهور وون دوم به فعالیت خود پایان داد.
سکه‌های ۱۰ و ۵۰ هوانی به ارزش ۱ و ۵ وون تا سال ۱۹۶۶ به فعالیت خود ادامه دادند تا اینکه سرانجام در تاریخ ۱۶ اوت همان سال سکه‌های وون معرفی شدند؛ البته سکه‌های ۱۰ و ۵۰ هوانی تا سال‌ها پس از آن از اعتبار برخوردار بودند تا اینکه در تاریخ ۲۲ مارس ۱۹۷۵ منسوخ شدند. تا پیش از معرفی سکه‌های وون جدید که از گاه‌شماری میلادی بهره می‌برد، سکه‌های پیشین همگی از گاه‌شماری کره‌ای بهره می‌بردند.
نخستین سری از اسکناس‌ها را شرکت بریتانیایی دی لا رو چاپ می‌کرد تا اینکه پس از مدتی شرکت ضرابخانه و چاپ امنیتی کره این مسئولیت را بر عهده گرفت.
در سری منتشر شده در سال ۱۹۷۲ ویژگی‌های امنیتی تازه‌ای همچون ته‌نقش، فیبر پرتو فرابنفش و نخ امنیتی به اسکناس‌ها افزوده شد. این سری از اسکناس‌ها با روش فرونقش به چاپ رسیدند. مشکل‌هایی پیرامون موضوع اسکناس ۱۰,۰۰۰ وونی سبب شد تا با تاخیری یک‌ساله به دیگر اسکناس این سری بپیوندد.
در سال ۱۹۸۲ اسکناس ۵۰۰ وونی با سکه هم‌ارز خود جایگزین شد.
شین سایمدانگ تنها زنی است که تاکنون نگاره‌اش بر روی اسکناس‌های وون نقش بسته است. این اسکناس در تاریخ ۲۳ ژوئن ۲۰۰۹ به چاپ رسید.
براونشوایگ (, ) شهری در ایالت نیدرزاکسن در آلمان است که در شمال کوه‌های هارتس قرار دارد و در سال ۲۰۲۱ میلادی ۲۴۸٬۸۲۳ نفر جمعیت داشت.
براونشوایگ یک مرکز بازرگانی قدرتمند و تأثیرگذار در آلمان قرون وسطی بود که از قرن سیزدهم تا هفدهم در اتحادیهٔ هانزا عضویت داشت. این شهر پایتخت سه ایالت بود: شاهک‌نشین براونشوایگ-ولفن‌بوتل (۱۲۶۹–۱۴۳۲، ۱۷۵۴–۱۸۰۷، و ۱۸۱۳–۱۸۱۴)، دوک‌نشین براونشوایگ (۱۸۱۴–۱۹۱۸) و ایالت آزاد براونشوایگ (۱۹۱۸–۱۹۴۶).
امروزه براونشوایگ دومین شهر بزرگ در نیدرزاکسن و مرکز اصلی تحقیقات علمی و توسعه است.
لیل اوراسیایی یک پرنده شکاری از خانواده شاهینان است.
لیل، شاهینی کوچک و لاغر به طول ۲۹ تا ۳۶ سانتیمتر، فاصلهٔ دو سر بال ۷۴ تا ۸۴ سانتیمتر و وزن ۱۷۵ تا ۲۸۵ گرم است. لیل هوازی‌ترین شاهین‌هاست، به‌طوری‌که حتی حشرات بزرگی چون سنجاقک را بعد از شکار و در حال پرواز می‌خورد. لیل مهارت خاصی در شکار پرستو و حتی بادخورک دارد و چلچله‌های خانگی صدای هشدار خاصی برای اعلام حضور لیل به همنوعان خود دارند. خفاش‌های کوچک و دیگر پرندگان کوچک همچون پیپت‌ها و چکاوک‌ها از دیگر شکارهای لیل هستند. این پرنده بیشتر در سحرگاه و شامگاه فعال است.
فرهنگ مایکوپ (از حدود ۳۵۰۰۰ تا ۲۵۰۰ پیش از میلاد) نام یک فرهنگ باستان‌شناختی مربوط به عصر برنز است.
مرکزیت فرهنگ مایکوپ در جمهوری امروزی آدیغیه در جنوب روسیه بود. محدوده این فرهنگ از شبه جزیره تامان تا تنگه کرچ و تا نزدیکی مرزهای داغستان امروزی ادامه داشت.
نام این فرهنگ از گورهای شاهانه‌ای که در منطقه مایکوپ، مرکز جمهوری آدیغیه کشف شد، گرفته شده‌است.
گورپشته مایکوپ که دست‌ساخته‌های زرین و سیمین فراوانی در آن یافت شده نخستین بار در سال ۱۸۹۷ کشف شد.
فرهنگ مایکوپ با فرهنگ کورا-ارس (۳۵۰۰—۲۲۰۰ پیش از میلاد) هم‌زمان است و از آن تأثیر پذیرفته‌است. فرهنگ کورا-ارس به جز بخشی از قفقاز در بخشی از آناتولی نیز حضور داشته‌است.
کمباین‌سازی ایران (ایران جان‌دیر سابق) شرکت ایرانی تولیدکننده ماشین‌آلات کشاورزی است، که در سال ۱۳۴۸ با همکاری شرکت جان‌دیر ایالات متحده آمریکا، در اراک تأسیس شد. این شرکت، اولین و بزرگ‌ترین کارخانه تولیدکننده در ایران و خاورمیانه است. این شرکت در ۱۳ ژانویه ۲۰۲۱ در فهرست تحریم‌های وزارت خزانه‌داری آمریکا قرار گرفت.
شرکت کمباین‌سازی ایران در تاریخ ۱۵ آذر ماه ۱۳۴۸ در اداره ثبت شرکت‌ها و مالکیت صنعتی شهرستان تهران تحت شماره ۱۳۵۶۹ به نام شرکت جانساز (سهامی خاص) به ثبت رسید و طی سال‌های ۱۳۴۹ و ۱۳۶۱ به‌ترتیب ابتدا به شرکت ایران جان‌دیر و سپس به شرکت کمباین‌سازی ایران، تغییر نام پیدا کرد و نهایتاً به موجب مصوبه مجمع عمومی فوق‌العاده مورخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۰ نوع شرکت از سهامی خاص به سهامی عام تبدیل گردید.
در سال ۲۰۰۸ مدیرعامل کمباین‌سازی ایران بیان کرد که چین برای یک سرمایه‌گذاری مشترک با این شرکت ابراز آمادگی کرده‌است.
وزارت خزانه‌داری آمریکا در ۱۳ ژانویه ۲۰۲۱ شرکت کمباین‌سازی ایران را تحریم کرد و به فهرست «اتباع به طور ویژه معین‌شده» (اس‌دی‌ان) اضافه کرد. استیون منوشن، وزیر خزانه‌داری آمریکا، گفت: «این موسسه‌ها طبقه خواص [حکومت] ایران را قادر می‌کنند که یک نظام فاسد مالکیت بر بخش‌های بزرگی از اقتصاد ایران را حفظ کنند. ایالات متحده به هدف گرفتن کسانی که ادعا می‌کنند به مردم ایران کمک می‌کنند اما ثروت خود را افزایش می‌دهند، ادامه می‌دهد.»
تولید کمباین غلات محصول اصلی این شرکت، از سال ۱۳۵۲ با همکاری شرکت جان‌دیر شعبه آلمان، آغاز و در طول این سال‌ها با تولید ۱۰٬۴۳۵ دستگاه کمباین، شامل کمباین‌های سبک و سنگین و نیمه‌سنگین، بیش از ۹۰٪ درصد بازار فروش این محصول در ایران در اختیار این شرکت، قرار گرفته‌است.
تولید بیلر یا همان بسته‌بند علوفه، از سال ۱۳۶۸ با خرید و انتقال تکنولوژی از شرکت جان‌دیر شعبه فرانسه با وضعیتی مشابه تولید کمباین شروع شد و امروزه با تولید ۳٬۹۸۳ دستگاه، در شرکت کمباین‌سازی ایران، بیش از ۹۵٪ درصد از بازار فروش بیلر در ایران، در اختیار این شرکت می‌باشد.
محصولات این شرکت به اسپانیا، ونزوئلا، چین، قزاقستان، ازبکستان، تاجیکستان، افغانستان، پاکستان، عراق و زیمبابوه صادر شده‌اند.
مایکوپ (به روسی: Майко́п، به آدیغی: Мыекъуапэ/Myequape) شهری است در روسیه. این شهر مرکز جمهوری آدیغیه است.
شهر مایکوپ در کرانهٔ راست رودخانهٔ بـِلایا (از شاخه‌های کوبان) واقع شده و در ۱۶۰۰ کیلومتری جنوب مسکو قرار دارد.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۲ میلادی ۱۵۶٬۹۳۱ بود.
شهر مایکوپ در سال ۱۸۵۷ به عنوان یک دژ قزاق‌های روسی کوبان بنیاد شد و در دوره پایانی جنگ قفقاز در ۱۸۵۸–۱۸۶۳ نقش یک دژ مرزی مهم را ایفا کرد.
مایکوپ در سال ۱۸۷۰ رسماً تبدیل به شهر شد.
فرهنگ مایکوپ که یکی از فرهنگ‌های باستان‌شناختی مربوط به عصر برنز است نام خود را از این شهر گرفته‌است زیرا بازمانده‌های این فرهنگ در سال ۱۸۹۷ در این منطقه کشف شد.
در سال ۱۹۱۱ در نزدیکی مایکوپ نفت کشف شد.
گروه‌های قومی در شهر (داده‌های ۲۰۰۲):
Wikipedia contributors, "Maykop," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed December 30, 2009).
گربه نره و روباه مکار از شخصیت‌های داستان "ماجراهای پینوکیو"، اثر نویسنده ایتالیایی کارلو کُلودی هستند که در طول داستان همواره سعی در فریب پینوکیو، شخصیت اصلی داستان، دارند.
در ایران، امیرحسین خسروی در نقش گربه نره و ابوالفضل رضاپور در نقش روباه مکار اجرا شده‌ است.
بازی پینوکیو
دیوید لوین (زاده ۲۰ دسامبر ۱۹۲۶- درگذشته ۲۹ دسامبر ۲۰۰۹) کاریکاتوریست آمریکایی بود. کارهای او که بیشتر چهره‌های ادبی را می‌کشید در نشریات ادبی و فرهنگی آمریکایی به ویژه در مجله نیویورک ریویو آو بوکز منتشر می‌شد.
ویکو می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
«سلب حق یک رویا» نام یکی از ترانه‌های گروه ترش متال آمریکایی مگادث است. این ترانه متعلق به آلبوم ۱۹۹۲ آن‌ها با نام "شمارش معکوس برای انقراض" است که در همان‌سال به‌صورت تک‌آهنگ هم منتشر شد. تک‌آهنگ «سلب حق یک رویا» در زمان انتشارش تا رتبهٔ ۳۰ام جدول «پرفروش‌ترین آهنگ‌های جریان اصلی راک» در ایالات متحده صعود کرد.
دیوید الفسن -باسیست مگادث- در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۹۲ دربارهٔ «سلب حق یک رویا» گفته‌است: «این ترانه با اتفاق‌های ناخوشایند رخ‌داده برای خانوادهٔ من که در هارتلند مینه‌سوتا با کشاورزی روزگار می‌گذراندند مرتبط است. عنوان «سلب حق یک رویا» هم به حقوق معنوی و هم به مادیات اشاره دارد. سیاست‌گذاری‌های اشتباه دولت ریگان باعث شد آن‌ها همه‌چیزشان را از دست بدهند.»
دیو ماستین هم مضمون ترانه را مرتبط با عملکرد تحمیلی و سیاست‌های اقتصادی دوران ریگان و اثر منفی‌اش بر زندگی کشاورزان آمریکایی دانسته‌است.
قانون جرایم رایانه‌ای در سال ۱۳۸۸ برای تعیین مصادیق استفاده مجرمانه از سامانه‌های رایانه‌ای و مخابراتی به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید.
کلیات لایحه قانون جرائم رایانه‌ای در ۲۷ آبان ۱۳۸۷ با ۱۷۶ رأی موافق، ۳ رأی مخالف و ۲ رأی ممتنع به تصویب رسید. پس از رفع ایراداتی که شورای نگهبان به این قانون وارد کرده بود. در ۷ تیر ۱۳۸۸ قانون جرائم رایانه‌ای به تأیید شورای نگهبان رسید و رئیس‌جمهور ۱۰ تیر آن را برای اجرا ابلاغ کرد.قانون جرایم رایانه‌ای ابلاغ شد ایتنا
قانون جرایم رایانه‌ای در ۵ بخش و ۵۵ ماده تنظیم شده‌است. حبس و جریمه نقدی یا هر دو مجازات‌هایی است که برای مرتکبین این جرایم وضع شده‌است.
بحث جرایم رایانه‌ای در ایران ابتدا در اوایل دهه ۱۳۸۰ مطرح شد. آن زمان بیشتر حوزه‌هایی را در بر می‌گرفت که به جعل اسناد دولتی و شخصی مربوط می‌شد.
چنانکه اولین جرم رایانه‌ای در خرداد ۱۳۷۸ به ثبت رسید که در آن یک دانشجوی کامپیوتر و یک کارگر چاپخانه در کرمان، چک‌های تضمینی را جعل می‌کردند.توزیع فیلترشکن و لینک اینترنتی ممنوع بی‌بی‌سی فارسی، ۸ دی ۱۳۸۸
جعل اسکناس، بلیت شرکت‌های اتوبوسرانی، جعل اسناد دولتی از قبل گواهینامه رانندگی، کارت پایان خدمت، مدرک تحصیلی، اوراق خرید و فروش خودرو و چک‌های مسافرتی از دیگر موارد جرم رایانه‌ای در اوایل دهه ۸۰ به حساب می‌آمد.
با گسترش وسایل ارتباطی، کمیته‌ای با حضور وزارتخانه‌های اطلاعات، ارشاد، آموزش و پرورش، صداو سیما، ارتباطات و سازمان تبلیغات اسلامی تشکیل شد تا در باره فیلترینگ سایت‌ها تصمیم‌گیری کنند.
در این زمان بحث اولیه در باره جرایم رایانه‌ای تا حد زیادی تغییر کرد. برخی از وبلاگ‌نویسان و روزنامه‌نگاران به اتهام نوشتن مطالب در وبلاگ‌ها و سایت‌ها دستگیر شدند و به اتهاماتی مانند توهین به افراد و «مقدسات» یا افشای اسرار و اسناد دولتی محاکمه و مجازات شدند. و دولت با فیلترینگ گسترده سایت‌ها و کنترل سرعت اینترنت، به دنبال تعاریف و مصداق‌های تازه‌ای از جرایم اینترنتی برآمد.
جرایمی که در این قانون تعیین شده‌است شامل این موارد می‌گردد:متن کامل قانون جرائم رایانه‌ای مدیا نیوز
بر اساس ماده ۲۲ این قانون "کمیته تعیین مصادیق محتوای مجرمانه" شامل وزیر یا نمایندهٔ وزارتخانه‌های آموزش و پرورش، ارتباطات و فناوری اطلاعات، اطلاعات، دادگستری، علوم، تحقیقات و فناوری، فرهنگ و ارشاد اسلامی، رئیس سازمان تبلیغات اسلامی، رئیس سازمان‌ صدا و سیما و فرمانده نیروی انتظامی، یک نفر خبره در فناوری اطلاعات و ارتباطات به انتخاب کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی و یک نفر نمایندهٔ مجلس شورای اسلامی به انتخاب کمیسیون حقوقی و قضایی و تأیید مجلس شورای اسلامی می‌شود و ریاست کمیته به عهدهٔ دادستان کل کشور خواهد بود.
این کمیته در دی‌ماه ۱۳۸۸ فهرستی از مصداق‌های محتوای مجرمانه را ارائه داد.مصادیق مجرمانه قانون جرایم رایانه‌ای اتحادیه کانون‌های وکلای دادگستری ایران این فهرست در پنج فصل در بخش‌های «محتوی خلاف عفت و اخلاق عمومی، محتوی علیه مقدسات، محتوی علیه امنیت و آرامش عمومی، محتوی علیه مقامات و نهادهای دولتی و عمومی و محتوایی که برای ارتکاب جرایم رایانه‌ای و سایر جرایم» تهیه شده بود. بخشی از این فهرست به مواردی اشاره دارد که در قانون مجازات اسلامی نیز آمده‌است ولی در برخی موارد مصادیق ارائه‌شده تازگی دارد.
از جمله موارد ممنوع‌شده در این قانون انتشار فیلترشکن یا آموزش عبور از فیلترینگ می‌شود. این درحالی‌است که بسیاری از سایت‌ها در ایران فیلتر شده و کاربران با استفاده از فیلترشکن از این سایت‌ها استفاده می‌کنند.
مورد دیگر آن‌که اگر کسی لینک سایت‌هایی را که دارای «محتوی مجرمانه» هستند یا در آن‌ها نشانی‌های اینترنتی سایت‌های مسدود شده و نشریات توقیف شده آمده را منتشر کند، مجرم است. به اشتراک گذاشتن لینک‌ها نیز از جمله کارهای مرسوم در اینترنت است که کاربران اینترنتی این گونه لینک‌ها را در سایت‌ها و وبلاگ‌ها قرار می‌دهند.
در سال ۸۵ حدود ۷۹ پرونده در مورد جرایم رایانه‌ای به سیستم آگاهی کشور وارد شد که این آمار در سال ۸۶ به ۹۸ پرونده، در سال ۸۷ به ۱۲۸ پرونده و در شش ماه اول سال ۱۳۸۸ به ۱۱۱ پرونده رسید. که نشان‌دهنده سیر صعودی تعداد پرونده‌های این حوزه است. البته بسیاری از جرایم به دلایل مختلفی به مرحله تشکیل پرونده نمی‌رسند.
با این حال نسبت به رشد کاربرد رایانه در زندگی و امور جامعه در ایران افزایش جرایم رایانه‌ای کم بوده است.ضمانت اجرایی قانون جرایم رایانه‌ای چیست؟ آفتاب، ۸ آذر ۱۳۸۸
طبق اعلام نیروی انتظامی ۳۳ درصد پرونده‌های حوزه جرایم رایانه‌ای در خصوص موضوع دسترسی غیرمجاز به سیستم‌ها و داده‌های رایانه‌ای شامل دسترسی‌های غیرمجاز در حوزه کارهای بانکی و ۳۰ درصد پرونده‌ها با موضوع هتک حیثیت افراد و نشر اکاذیب، ۱۶ درصد پرونده‌ها با موضوع کلاهبرداری‌های اینترنتی یا برنامه نوشتن و فریب سیستم، ۶ درصد بحث تخریب و اختلال در داده‌های سیستم و ۵ درصد تکثیر غیرمجاز نرم‌افزارها است. ۹۵ درصد متهمان این حوزه مردان و بیشترین متهمان در گروه سنی ۱۸ تا ۳۵ سال هستند.
تبصره ماده ۱۵ ـ مفاد این ماده و ماده (۱۴) شامل آن دسته از محتویاتی نخواهد شد که برای مقاصد علمی یا هر مصلحت عقلایی دیگر تهیه یا تولید یا نگهداری یا ارائه یا توزیع یا انتشار یا معامله می‌شود.
سید جمال الدین موسوی گلپایگانی مرجع تقلید و از عرفای شیعه در سال ۱۲۹۵ (قمری) در روستای سعیدآباد گلپایگان به دنیا آمد.
گفته شده نسبتش با ۲۷ واسطه، به موسی کاظم می‌رسد. وی ۱۲ ساله بود که نزد برادرانش، درس را آغاز کرد. برای ادامه تحصیل، راهی گلپایگان شد و عمده علوم عربی و منطق را از علمای گلپایگان آموخت.
در سال ۱۳۱۱ (قمری) در سن ۱۶ سالگی، به اصفهان و بعد از آن به نجف رفت.
سید جمال‌الدین گلپایگانی علاوه بر فراگیری علوم اسلامی، تألیفاتی را داشته و شعر نیز می‌سروده‌است.
وی هنگام بازدید از حرم علی بن ابی‌طالب چنین سروده‌است:
آثاری که به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود:
۳. رساله استدلالی در غیبت (رساله‌های یاد شده همراه ۲۰ مسئله مهم استدلالی فقهی، در سال ۱۳۷۰ ه‍. ق، در چاپخانه حیدریه نجف اشرف چاپ شد)
از روحانیون معاصری که شاگردان وی بوده‌اند، از جمله:
سید جمال‌الدین گلپایگانی در عصر روز دوشنبه ۲۹ محرم ۱۳۷۷ (پنجم خرداد ۱۳۳۷)، در سن ۸۲ سالگی درگذشت و جسدش در وادی السلام نجف دفن گردید.
جاده نام رمانی آمریکایی نوشته کورمک مک کارتی است که در سال ۲۰۰۶ چاپ شده‌است. این کتاب، داستانی پساآخرالزمانی را روایت می‌کند. رمان شرح سفر پدر و پسری (که در کتاب هیچ نامی ندارند) در دنیایی تباه است. این رمان دهمین کتاب کرمک مکارتی بعد از رمان "جایی برای پیرمردها نیست" می‌باشد که برنده دو جایزه ادبی مهم از جمله جایزه پولیتزر برای داستان در سال ۲۰۰۷ شد.
در سال‌های آینده. بر اثر حوادث نامعلوم جهان تغییر می‌کند. هیچ گیاهی نمی‌روید. غذایی نیست. همه مردم مرده‌اند و فقط تعداد معدودی باقی‌مانده‌اند که اکثر آن‌ها هم در حال نابودی اند.
حال که جهان به ویرانه‌ای عظیم تبدیل شده که آدمها از فرط گشنگی به خوردن یکدیگر روی آورده‌اند و عواطف انسانی جایشان را به غرایض بی رحم حیوانی داده‌اند، پدر و پسری در حال دور شدن از خطرات و آدمخواران هستند. تمام چیزی که برای آن‌ها مانده است در یک چرخ خرید که در آن وسایل و پتو هایشان را ریخته‌اند و یک اسلحه که در دست پدر است خلاصه می‌شود.
مرد برای حفظ و نجات فرزندش (که در طول کتاب بارها او را فرشته خطاب می‌کند و می‌تواند نماد ذره‌ای انسانیت باقی‌مانده باشد) به همراه او دست به سفری پرماجرا در جاده‌ای یخ زده می‌زند.
آن‌ها در طول سفر با افرادی برخورد می‌کنند. مثل یک دزد، یک پیرمرد نیمه جان و کور، عده‌ای آدمخوار، یک کودک و یک مرد نجات دهنده.
در سال ۲۰۰۹ از این رمان، فیلمی به کارگردانی جان هیلکات اقتباس شد با بازی درخشان ویگو مورتنسن.
در پائیز ۱۳۸۸ هجری شمسی رمان جاده با همین عنوان توسط محمدرضا قلیچ خانی زیر نظر نشر علم ترجمه و به بیرون عرضه شد.
خورخه رافائل ویدلا (زادهٔ ۲ اوت ۱۹۲۵ بوئنوس آیرس – درگذشتهٔ ۱۷ مه ۲۰۱۳) ۴۳امین رئیس‌جمهور آرژانتین از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱ بود. او پس از کودتایی که ایزابل مارتینز پرون را برکنار کرد، به قدرت رسید. پس از بازگشت دموکراسی به آرژانتین، او به خاطر نقض گستردهٔ حقوق بشر و «جنایت علیه بشریت» که در زمان حکومت او صورت گرفت، محاکمه و محکوم به حبس ابد شد.
ویدلا در ۲۹ مارس ۱۹۸۱ قدرت را به روبرتو ادواردو ویولا واگذار کرد. در ۷ آوریل ۱۹۸۲، ویدلا در مراسم ادای سوگند ژنرال ماریو بنجامین منندز به عنوان فرماندار جزایر مالویناس شرکت کرد. در پی شکست در جنگ فالکلند و در پی آن سقوط حکومت نظامیان در سال ۱۹۸۲، دموکراسی آرژانتین در سال ۱۹۸۳ احیا شد.
دولت جدید پیگرد افسران عالی‌رتبه را به دلیل جنایاتی که در دوران دیکتاتوری مرتکب شدند، در آنچه محاکمه حکومت نظامیان نامیده می‌شد، آغاز کرد. ویدلا به چندین قتل، آدم‌ربایی، شکنجه و بسیاری از جنایات دیگر محکوم شد. او به حبس ابد محکوم شد.
در سال ۱۹۹۰، رئیس‌جمهور کارلوس منم، ویدلا و بسیاری دیگر از اعضای زندانی سابق رژیم نظامی را عفو کرد. منم همچنین فرماندهان چریک‌های چپ را که متهم به تروریسم بودند عفو کرد. رئیس‌جمهور منم در یک سخنرانی تلویزیونی خطاب به ملت گفت: «من احکام را امضا کرده‌ام تا بتوانیم بازسازی کشور را در صلح، آزادی و عدالت آغاز کنیم… ما از رویارویی‌های طولانی و ظالمانه آمده‌ایم. زخمی در آن وجود داشت. شفا بده».
ویدلا برای مدت کوتاهی در سال ۱۹۹۸ زمانی که قاضی او را به جرم ربودن نوزادان در طول جنگ کثیف، از جمله فرزند سیلویا کوینتلا دساپارسیدا، و ناپدید شدن فرماندهان ارتش انقلابی خلق (ERP)، ماریو روبرتو سانتوچو، مجرم تشخیص داد، به زندان بازگشت. ویدلا ۳۸ روز را در بخش قدیمی زندان کازروس گذراند. به دلیل مسائل بهداشتی، وی بعداً به حبس خانگی منتقل شد.
پس از انتخاب رئیس‌جمهور نستور کرشنر در سال ۲۰۰۳، تلاش‌های گسترده‌ای در آرژانتین برای نشان دادن غیرقانونی بودن حکومت ویدلا صورت گرفت. دولت دیگر ویدلا را به عنوان رئیس‌جمهور قانونی کشور به رسمیت نمی‌شناخت و پرترهٔ او از مدرسهٔ نظامی حذف شد. در سال ۲۰۰۳، کنگرهٔ فینال Ley de Punto را که به تعقیب جنایات تحت دیکتاتوری پایان داده بود، لغو کرد. در سال ۲۰۰۵، دادگاه عالی آرژانتین حکم داد که این قانون مغایر با قانون اساسی بوده‌است. دولت پیگرد جنایات علیه بشریت را دوباره آغاز کرد.
در ۶ سپتامبر ۲۰۰۶، قاضی نوربرتو اویارباید حکم داد که عفوهای اعطا شده توسط رئیس‌جمهور منم خلاف قانون اساسی است. در ۲۵ آوریل ۲۰۰۷، یک دادگاه فدرال عفو رئیس‌جمهور ویدلا را لغو کرد و محکومیت وی را برای نقض حقوق بشر بازگرداند.
او در ۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۰ به دلیل اتهامات جدید نقض حقوق بشر در رابطه با مرگ ۳۱ زندانی که تحت حکومت او مرده بودند محاکمه شد. سه روز بعد، ویدلا مسئولیت کامل اقدامات ارتش خود را در دوران حکومت خود بر عهده گرفت و گفت: «من مسئولیت را به عنوان بالاترین مقام نظامی در طول جنگ داخلی می‌پذیرم. زیردستان من دستورهای من را اجرا کردند.» ویدلا مجرم شناخته شد و به حبس ابد محکوم شد. دستور داده شد که بلافاصله پس از محاکمه به یک زندان غیرنظامی منتقل شود. در صدور حکم، قاضی ماریا البا مارتینز گفت که ویدلا «مظهر تروریسم دولتی» است. ویدلا در طول محاکمه گفت که «دشمنان دیروز در قدرت هستند و از آنجا تلاش می‌کنند تا یک مارکسیست ایجاد کنند».
او در سال ۲۰۱۰ به جرم جنایت علیه بشریت در دادگاهی در آرژانتین محاکمه شد.BBC فارسی - جهان - محاکمه رهبر پیشین آرژانتین آغاز شد و در پی محاکمه به خاطر کشتارهای دوران حکومت دیکتاتوری‌اش در سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۳ میلادی که طی آن ۳۰ هزار نفر ناپدید شدند به حبس ابد محکوم شد.
در سال ۲۰۱۲ میلادی، دادگاه دیگری در آرژانتین، وی و چند تن از افسران ارشد حکومت وی را به جرم «رُبایش سازماندهی‌شده» حداقل ۴۰۰ کودک متعلق به خانواده‌های زندانی سیاسی چپ‌گرا در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۳ میلادی، محاکمه کرد. کودکان ربوده‌شده به حضانت خانواده‌های افسران نظامی طرفدار رژیم حاکم سپرده می‌شدند. این در حالی بود که بیشتر والدین کودکان ربوده‌شده، در زندان‌های حاکمان نظامی جان خود را از دست دادند. خورخه رافائل ویدلا به‌دلیل نقش‌اش در این جنایت به ۵۰ سال حبس محکوم شد.پنجاه سال زندان برای دیکتاتور 'کودک ربا' در آرژانتین، بی‌بی‌سی فارسی
خورخه رافائل ویدلا در ۱۷ مه ۲۰۱۳ در سن ۸۷ سالگی درگذشت.دیکتاتور درگذشت - پایگاه خبری تحلیلی فردا | Farda Newsخورخه رافائل ویدلا رهبر نظامی پیشین آرژانتین درگذشت
بازارهای محلی گیلان که از آن به نام بازارهای هفتگی گیلان نیز نام برده می‌شود، به‌طور منظم و مستمر از دیر باز با تنوع محصولات کشاورزی، صنعتی و با توجه به فصول مختلف سال در شهرهای بزرگ و کوچک و حتی روستاهای بزرگ و مهم گیلان برپا می‌شود.
بازارهای هفتگی گیلان، پابرجاترین نوع بازارهای دوره‌ای است که در ایران مشاهده می‌شود. این بازارها بخشی از یک سنت قدیمی هستند. قدمت آن تا حدی است که در سال 1698 Père de la Maze به «سه شنبه بازار مشهور کسکر» (مرکز خانات گسکر که بعدها ویران شد) اشاره می‌کند که «جمعیت شگفت‌انگیزی» را به صد مغازهٔ پیرامون یک کاروانسرا در کنار اقامتگاه خان مشرف به کرانهٔ مجاور رود، به خود جذب می‌کند. فریزر از بازارهای تولو بازار (تولم)، کیشماه (کسما) و طره گورام (طاهر گوراب) که هنوز وجود دارند، دیدن کرد و متوجه شد که «تولو بازار یکی از اماکن متعددی در گیلان است که در آن بازارها در یک روز خاص در هفته برگزار شده و دهقانان روستاهای مجاور را به خود جذب می‌کنند. در روزهای دیگر، فقط آلونک‌های خالی را می‌توان در آنجا دید.» اجناس بازارها به روایت ملگونف و نیم قرن بعدتر توسط رابینو نشان دهندهٔ شبکه‌ای از بازارهاست که اندکی از امروز متراکم تر بوده‌است. شمار محل‌های بازارها بین ۱۹۱۵ و ۱۹۷۳ از ۴۷ به ۳۶ کاهش یافت. این جاگیری موقعیتی کمتر احتمالاً نشان دهندهٔ امکانات حمل و نقل بهتر و تأثیر فزایندهٔ مراکز بازرگانی دائمی شهرهای اصلی است. در واقع، دیگر در دو شهر اصلی گیلان یعنی رشت و لاهیجان دیگر بازارهای هفتگی برگزار نمی‌شوند، ولی هنوز در همهٔ شهرهای دیگر حضور دارند و اگر چندین بازار از بخش جنوبی دلتای سفیدرود ناپدید شده‌اند، در فومنات و در کنار ساحل تالش، بازارهای جدیدی ایجاد شده‌اند نظیر هندخاله، نوخاله و زیدا در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ که ثابت می‌کند این نهاد اقتصادی و اجتماعی حیاتی است. بازارهای گیلانی هفته‌ای یک بار برگزار می‌شوند، در متراکم‌ترین بخش دلتای مرکزی دو هفته یک بار. پراکندگی روزهای بازار در سراسر هفته باعث توسعهٔ چرخه‌های بازار با هماهنگی زمانی نزدیک می‌شود. زمین مربعی بازار همه جا با ردیفهای مغازه‌های دائمی احاطه شده‌است، ولی این‌ها که در کنار بازرگانان متحرک قرار دارند در روزهای بازار به اوج فعالیت خود می‌رسند. این‌ها عموماً گیلک و نیز در غرب گیلان تالش و ترک خلخالند. بازار گیلانی جدا از عملکرد اقتصادی نقش‌های بسیار مهم اجتماعی دارد که در حیاتی بودنش نقش مهمی ایفا می‌کند: دهقانان در این بازارها شرکت می‌کنند نه فقط برای این که اجناس را خرید و فروش کنند بلکه برای این که اطلاعات مبادله کنند، خویشان یا دوستان را ببینند، دنبال همسر بگردند، شارلاتان‌ها را تماشا کنند یا صرفاً از محیط سرزندهٔ بازار لذت ببرند.http://www.iranicaonline.org/articles/bazar-v
این برنامه به مروز زمان شکل گرفته و در مناطق همجوار سعی بر آن بوده که تداخل زمانی بوجود نیاید. در مناطق معدودی، این بازارها در بیش از یکروزِ هفته برگزار می‌شود:http://polam.ir/1393/01/19/بازار-های-هفتگی-در-استان-گیلانتاریخچه بازارهای هفتگی در گیلان. گیلان‌نامه، جلد هفتم، رشت، انتشارات طاعتی، 199-203.
شنبه بازار
اسالم، اطاقور، بازکیاگوراب، بندرانزلی، بندر پیربازار، پاشاکی‌پشل، تجن‌گوکه، جورشر، دهشال (لاهیجان)، رانکوه، شبخوس‌لات، شیخعلی‌کلایه، گوراب‌پس (فومن)، لسکوکلایه، لشت نشا، لفمجان، لنگرود، لوشان، لولمان، ماسال، ناورود.
یکشنبه بازار
چوبر، خلیف‌آباد (تالش)، خمام، دستک (لاهیجان)، رودسر، صومعه‌سرا، کوچصفهان، گشت‌رودخان (فومن)، لولمان، منجیل.
دوشنبه بازار
آستانه اشرفیه، خشکبیجار، رحیم‌آباد، سنگر، سیاهکل، شفت، شلمان، ضیابر، کپورچال، کومله (لنگرود)، گوراب زرمیخ، هندخاله، لیسار.
سه‌شنبه بازار
اباتر، املش، پره‌سر، پاشاکی، دهکا و چهارده (آستانه)، دیلمان، رودبنه، جورشر، چهارده، فتیده، فومن، لفمجان، لشت نشا.
آقا سیدشریف، تازه‌آباد (سیاهکل)، خرارود(سیاهکل)، پونل، جیرده، چابکسر، چوکام، حسن‌رود، حویق، خشک نودهان، رستم‌آباد، رضوانشهر، رودبنه، زیده و نودهان (فومن)، شیخ‌محله، کسما، کوچصفهان، کیاشهر، لنگرود، لولمان، نصیرمحله، واجارگاه.
پنج‌شنبه بازار
آستانه اشرفیه، اطاقور، تالش، تولم‌شهر، خشکبیجار، رودبار، زیباکنار، سیاه‌رودآلیان، سیاهکل، شاقاجی، شاندرمن، طاهر گوراب، کلاچای، نوخاله (صومعه‌سرا).
خوآن دومینگو پرون (زاده ۸ اکتبر ۱۸۹۵ – درگذشته ۱ ژوئیه ۱۹۷۴) یک ژنرال و سیاستمدار آرژانتینی بود که پس از خدمت در مشاغل مختلف دولتی، از جمله وزیر کار و معاون رئیس‌جمهور، سه بار به عنوان رئیس‌جمهور آرژانتین انتخاب شد. او طی یک کودتای نظامی در سال ۱۹۵۵ از کار برکنار شد. پرون به سال ۱۹۷۳ به قدرت بازگشت و تا پیش از درگذشتش در ۱۹۷۴ و جانشینی همسر سومش ایزابل پرون به جای او، شش ماه در قدرت بود.
پرون و همسر دومش اوا نزد بسیاری از مردم آرژانتین محبوبیت گسترده‌ای داشتند و تا به امروز هم چنان به عنوان نماد حزب پرونیست شناخته می‌شوند. پیروان پرون‌ها تلاشهای آنان را برای محو فقر و تکریم کارگران می ستایند، در حالی که منتقدان، آنها را عوام فریب و دیکتاتور می‌دانند. پرونها نام خود را به جنبش سیاسی شناخته شده به نام پرونیسمو دادند که در آرژانتین امروز عمدتاً به وسیله حزب عدالتخواه نمایندگی می‌شود. از روی زندگی این دو یک تئاتر موزیکال موفق به نام اویتا و یک فیلم به همین نام ساخته شده است.
به عقیده محمد طبیبیان، پس از دوران کشمکش داخلی نظامیان یک سرهنگ کاریزماتیک به نام خوان پرون که در کودتا نقش داشت به تدریج به مقامات بالاتر رسید و قدرت را به دست گرفت. پرون به حسن رفتار و برخورد احترام‌آمیز با نیروهای تحت امر خود شهرت داشت. او منصفانه رفاه و پیشرفت آنها را با جدیت و صمیمیت مورد توجه قرار می‌داد و برای آن بی‌وقفه تلاش و دلسوزی صادقانه می‌کرد. به همین دلیل نیز از حمایت ارتش کودتا و طیف وسیعی از افسران و درجه‌داران جزء برخوردار بود و این امر به او کمک کرد تا در صدر قدرت قرار گیرد. پرون فرد بی‌سوادی نبود و از مقوله رهبران جهانی سومی از قماش افرادی چون صدام حسین و مانند آن به حساب نمی‌آمد که ریشه قدرت آن ها اوباش شهری بوده و خود نیز از زمره سرکردگان آنها به حساب می‌آمدند. او در سال های پیش از جنگ دوم در ایتالیا مأموریت اداری داشت و به همین دلیل نیز عروج حکومت فاشیستی موسولینی و غوغای عوام الناس به حمایت از او را از نزدیک دیده و پسندیده بود. هم چنین بسیار زیر تأثیر برنامه‌های اصلاحات اجتماعی موسولینی و قول‌های او برای بهبود وضع توده‌های و تصحیح روابط درونی جامعه به نفع آنها قرار گرفته بود. او از این شرایط درسهایی گرفت که بعداً مورد استفاده قرار داد. پرون هم چنین افسری بود اهل مطالعه و فکر، اما عمدتاً در حیطه نظامی‌گری و در باب تاریخ نظامی‌گری تألیفات داشت. او با این پس زمینه هنگامی که قدرت را بدست گرفت آتش احساسات قشرها محروم جامعه را برافروخت و همچنین برنامه‌هایی مانند تعیین حداقل دستمزد، تعیین حداکثر تعداد ساعات کار در هفته برای کارگران، توسعه امکانات آموزشی و خدمات اجتماعی را مطرح کرد. در مقابل آن صنعت‌گران بورژوازی نوپا را مورد حمایت قرار داد و از طرف دیگر آنها را در رویاروئی با مشکلات کارگری که زیر نفوذ کمونیستها بود حمایت می‌کرد. شعار خلاصه برنامه‌های او به این نحو جمعبندی می‌شد: «دوبال پرونیسم، عدالت اجتماعی و امداد اجتماعی». به این شعار چاشنی اتحاد ملی و مقابله با نفوذ آمریکا نیز اضافه می‌شد.
داود و لیلا یا دیوید اند لیلا یک فیلم مستقل کمدی ساخت آمریکا است.
داود و لیلا محصول کمپانی فیلمسازی نوروز فیلمز است.
فیلم بر اساس داستانی واقعی ساخته گردیده است.David and Layla Review - Read Variety's Analysis Of The Movie David and Layla لیلا و داود (دیوید) واقعی نیز در فیلم نقش‌هایی کوچک دارند، و لیلای واقعی لباس لیلای در فیلم را تهیه کرد.به نقل از سایت imdb
شعار فیلم:
داستان در محله بروکلین از شهر نیویورک اتفاق می‌افتد.
لیلا (به بازیگری شیوا رز) یک دختر کرد عراقی از شهر حلبچه است که بستگان خود را در جریان بمباران شیمیایی این شهر توسط صدام حسین از دست داده‌است. او تازه به آمریکا آمده و ویزایش در حال انقضا است. اقوام او از ترس اینکه دولت آمریکا او را دیپورت نکند، به فکر چاره می‌افتند و «دکتر احمدی» (علیرضا فرحناکیان) که یکی از دوستان خانوادگیشان است را برای ازدواج با او در نظر می‌گیرند. اما لیلا میلی به او ندارد، اما چاره‌ای هم ندارد. لیلا به رقص و آواز علاقه دارد، اما دختری خویشتن‌دار است که پایبند رسوم کهن مسلمان قوم خویش است.
دیوید (به بازیگری دیوید مسکو) از خانواده‌ای یهودی و مرفه‌است. او فیلمبردار یکی از کانالهای تلویزیونی محلی است. دیوید و همکار فرانسوی‌اش مدام بدنبال سوژه‌های سکسی، و علاقه زیادی به دختربازی دارند. دیوید بر خلاف والدینش زیاد علاقه‌ای به دین و مذهب ندارد. او نیز نامزدی دارد، اما زیاد با نامزد خود جوش نمی‌خورد.
تا اینکه روزی دیوید در حین کار و تهیه گزارش، لیلا را در عبور از خیابان می‌بیند و مدهوش زیبایی او می‌گردد. چندی می‌گذرد و باز دیوید و لیلا به همدیگر تصادفی برخورد می‌کنند و شعله علاقه لیلا در وجود دیوید زبانه می‌کشد. او دیوانه لیلا می‌شود و آخر سر از روانپزشک درمی‌آورد. دیوید رفته رفته به حدی مجنون لیلا می‌گردد که «همانند مجنون» شبانه از دیوار خانه لیلا بالا می‌رود تا به لیلا ابراز علاقه خود را از پنجره اعلام کند. او در این جریان از نردبان سقوط کرده و زخمی می‌شود، اما باز از هدف خود دست‌بردار نیست، ولی دایی لیلا او را از منزلش به بیرون می‌اندازد.
دیوید از آنجا که جوانیست که به سکس علاقه وافر دارد، در اوایل علاقه‌اش به لیلا جنبه بیشتر شهوانی دارد، اما رفته رفته شیفته فرهنگ و شخصیت لیلا می‌گردد، و در بدست آوردن لیلا راسخ‌تر شده و جدی‌تر به وی علاقه‌مند می‌شود. آنها سعی می‌کنند پدر و مادر دیوید را با لیلا آشنا کنند، اما پدر و مادر لیلا با لیلا در مورد بحث نزاع اسرائیل و فلسطین درگیر می‌شوند، و این دیدار منجر به شکست می‌شود. اتفاق مشابهی در دیدار دیوید از خانواده لیلا رخ می‌دهد. باز، اختلاف سر دعواهای سیاسی بین یهودیان و مسلمانان و سیاست وابسته به آن است.
دیوید نهایتاً متوجه می‌شود که برای بدست آوردن معشوقه‌اش مجبور است با او ازدواج کند. دیوید از لیلا خواستگاری می‌کند، اما لیلا این شرط را می‌گذارد که دیوید برای ازدواج باید مسلمان شود، حتی اگر فقط لفظی باشد. دیوید نهایتاً می‌پذیرد. اما این تصمیم دیوید سخت پدر و مادرش را آزرده می‌کند، و آنها او را طرد می‌کنند. اما دو معشوق جوان مصممند که این دیوار جدایی بین یهودیان و مسلمانان را از سر راه عشق به یکدیگر بردارند، لذا به فکر چاره می‌افتند، و تصمیم می‌گیرند که دیوید زبانی مسلمان شود تا مورد مقبول اقوام لیلا گردد، و از طرفی به والدین دیوید بگویند که دیوید سهواً به اسلام گرویده و در دل خود یهودی باقی خواهد ماند. این نقشهٔ آنها می‌گیرد، و هر دو با تمرکز روی مشترکات یهودیان و مسلمانان (مثلاً «مگر ما همه فرزندان ابراهیم نیستیم؟» یا «مترجم قرآن به انگلیسی یک یهودی‌الاصل بوده»، یا «اگر انشتین یهودی بوده، خوارزمی نیز مسلمان») موفق به رفع تدریجی موانع ازدواج خویش می‌شوند.
رفته رفته خانواده‌های هر دو طرف تسلیم عشق و علاقهٔ لیلا و داود به یکدیگر می‌شوند، و پیوند آن دو را با هم می‌پذیرند، و حاضر می‌شوند از موقعیت‌ها و ابراز اعتقادات سیاسی خود به نفع این وصلت چشم‌پوشی کنند. در صحنه نهایی فیلم، یهودیان و مسلمانان در مراسم ازدواج لیلا و داوود با هم در حال رقصند.
این فیلم منتخب رسمی ۱۸ فستیوال سینمایی در جهان بود (از جمله ۳ فستیوال در اسرائیل)، و تعداد ۵ جایزه را از آن خود گردانید.
روزنامه اسرائیلی جروزالم پست این فیلم (که با بودجه‌ای ناچیز ساخته شده است) را با فیلم My Big Fat Greek Wedding قیاس کرد.http://www.jpost.com/servlet/Satellite?cid=1184672477749&pagename=JPost/JPArticle/ShowFull
شیوا رز قریب افشار (زادهٔ ۸ فوریه ۱۹۶۹ سنتا مونیکا، کالیفرنیا) یک بازیگر فیلم‌های تلویزیونی و سینمایی آمریکایی است. پدر او پرویز قریب افشار مجری قدیمی و تهیه‌کنندهٔ برنامه‌های تلویزیونی است.
شیوا رز را بخاطر فیلم دیوید اند لیلا می‌شناسند، اما وی همچنین در سریال‌هایی همانند نقش بازی کرده‌است.
وی دانش آموختهٔ دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس است، و برای هافینگتن پست نیز قلم زده‌است.Shiva Rose
«تمام احمق‌ها ترک صحنه کردند» عنوان یازدهمین تک‌آهنگ از گروه هوی متال دیو است که همراه با آلبوم ای‌پی رویاهای پلید ببین در ۱۹۸۷ منتشر شد.
زراعت فرآیند کاشت، داشت و برداشت گیاهانی است که بعد از کاشت بذر یا جوانه، حداکثر یک تا چند سال محصول می‌دهند. گندم، جو، سیب زمینی، نیشکر، گوجهٔ فرنگی و هویج از جمله گیاهان زراعی هستند. زراعت در مقابل باغداری است که هدف آن کشت و پرورش درختان است.زراعت با هدف‌های زیر انجام می‌شود:
۱. تولید دانه به منظور تغذیهٔ انسان و دام مانند گندم، جو، ذرت و غیره.
۲. تولید و شاخ و برگ سبز برای تغذیهٔ دام مانند یونجه، شبدر، اسپرس.
۳. بدست آوردن ریشه، غده، برگ و گل گیاه به منظور تغذیه مانند چغندر قند هویج، کاهو و گل کلم.
۴. تولید غدهٔ سیب زمینی برای تهیهٔ نشاسته و ساقهٔ نیشکر برای تولید شکر.
۵. تولید گیاهان روغنی و لیفی برای تهیهٔ مواد خام صنایع تبدیلی در کشاورزی، در هر صورت عملیات برداشت از چیدن محصول تا نگهداری و انبار و ذخیره کردن محصولات را در بر می‌گیرد.
به‌طور کلی گیاهان زراعی را می‌توان به صورت‌های مختلفی از جمله بر اساس خصوصیات گیاه‌شناسی و تکاملی، هدف تولید و مورد مصرف، طول عمر گیاه، نیازهای محیطی و شرایط مطلوب رشد، عملیات زراعی و غیره گروه‌بندی نمود. محصولات زراعی به دلیل دارا بودن خصوصیات مختلف و چند هدفی بودن تولید، ممکن است در دو یا چند گروه مختلف قرار گیرند.
کاشت شامل فرآیندهای مختلفی می‌باشد که رعایت فرآیندهای مورد نظر موفقیت در کاشت را در پی خواهد داشت این فرآیندها شامل:
۱. شخم و آماده‌سازی مکانیکی و فیزیکی
۲. بذرپاشی یا کاشت و استقرار اولیهٔ گیاهان
۳. آبیاری و زه‌کشی یا مدیریت آب و هوا در خاک
۴. مصرف کود و نهاده‌های غذایی مورد نیاز گیاهان
پس تهیهٔ فیزیکی خوب خاک جزء نخستین عوامل مدیریت متناسب آن به‌شمار می‌رود، انتخاب و توالی گیاهان سازگار یا کشت تناوبی از جنبه‌های مهم دیگر هستند. مهم‌ترین عملیات تهیهٔ فیزیکی خاک توسط شخم صورت می‌گیرد.
شخم مشتمل بر عملیاتی است که منجر به زیرورو کردن، خرد کردن کلوخه‌ها و نرم کردن خاک می‌گردد. اهداف شخم عبارتند از:
۱. ایجاد شرایطی درخاک که جوانه زنی بذر، سبز شدن گیاهچه و توسعه ریشه را فراهم نماید.
۲. بالا بردن نفوذپذیری خاک نسبت به هوا، حرارت، و رطوبت و ایجاد شرایط لازم برای ذخیرهٔ بیشتر آب در خاک
۳. فراهم کردن محیط مناسب برای فعالیت موجودات زنده و مفید خاک و از میان بردن موجودات رقابت‌کننده مثل علف‌های هرز، آفات و عوامل بیماری‌زا
۴. زیر خاک کردن بقایای گیاهی یا کودهای مختلف (آلی و معدنی) مورد مصرف با خاک مزرعه و به رو آوردن مواد غذایی موجود در خاک که در اثر شست‌وشو به قسمت‌های زیرین خاک منتقل و از دسترس گیاه خارج شده‌اند.
به کلیهٔ عملیاتی که در فاصلهٔ جوانه‌زنی بذر تا برداشت محصول انجام می‌گیرد عملیات داشت گویند.
این عملیات، به عملیات آبیاری، تنک کردن، وجین کردن، سله شکنی، خاک دادن پای بوته‌ها، کود دادن، مبارزه با حشرات و آفات، کنترل آفات و بیماری‌ها، مبارزه با علف‌های هرز تقسیم‌بندی می‌شوند.
پس از اتمام دورهٔ رشد و نمو گیاه، هنگام برداشت محصول فرا می‌رسد.