moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
با وجود آنکه بر طبق شریعت اسلام، زنان از حکم وجوب جهاد ابتدایی معاف هستند، اما به گواه تاریخ اسلام، نقش‌آفرینی‌هایی را در جنگ‌های اسلام داشته‌اند. در جنگ‌های محمد از زنان بسیاری که در زمینه آب‌رسانی، پرستاری از مجروحان جنگی، تهیه غذا برای جنگاوران و انتقال اجساد کشتگان کمک می‌کردند، یاد شده‌است. در جنگ احد، از جنگاوری زنی به نام ام عماره یاد شده‌است که به هنگام فرار لشکریان مسلمان و تنها گذاشتن محمد، از وی با سلاح محافظت می‌کرد. در موراد دیگری نیز از درگیری زنان مسلمان یاد شده‌است که حمله صفیه دختر عبدالمطلب در جنگ خندق به مهاجمان قبیله بنی‌قریظه از آن دست است. در دیگر جنگ‌ها همچون نبرد کربلا نیز زنان حضور فعالی در جنگ‌های اسلامی داشتند. زینب بنت علی از بارزترین زنان فعال در این زمینه نزد شیعه به‌حساب می‌آید. در تاریخ اسلام همچنین از حضور زنان در مقام فرماندهی سپاه جنگ نیز یاد شده‌است. عایشه از فرماندهان جنگ جمل بود که در مقابل علی بن ابی‌طالب لشکرکشی کرد. پس از اسارت او نیز علی چهل تن از زنان را به لباس مردانه مجهز کرد و عایشه را با آنها به مدینه فرستاد. بر اساس گزارش منابع اسلامی، زنان در دو جنگ خیبر و بنی‌قریظه نقش فعال داشته‌اند و سهمی از غنایم را نیز کسب کرده‌اند. البته غالباً بهره زنان از غنائم به جهت فعالیت کمترشان در جنگ، کمتر از مردان است. بر اساس گزارش‌هایی، محمد به زنان حاضر در جنگ، از غنائم نصیبی قرار نمی‌داد و آنها را با هدایایی راضی می‌کرد. بر اساس فقه اسلامی، غنائم بر اساس میزان مشارکت جنگجویان تقسیم می‌شود. طبق گزارش‌هایی، زنان همواره در ساقه سپاهیان اسلام قرار می‌گرفتند تا از اسارت و آسیب محافظت شوند. در گزارش‌هایی، از ۳۴ زن که در ۱۲ غزوه محمد شرکت نظامی داشتند به صراحت یاد شده‌است. در این میان غزوه خیبر با حضور ۲۰ زن و اُحُد با ۱۴ زن، بیشترین مشارکت زنان در غزوات را به ثبت رسانده‌اند. در میان زنان نیز ام سلمه با حضور در ۸ غزوه بیشترین حضور در جبهه‌های اسلام را داشته‌است. دعوت از زنان برای شرکت در جهادهای ابتدایی — در مقابل جهاد دفاعی — در هیچ فرقه اسلامی مسبوق به سابقه نبوده‌است اما سلفیان جهادی، برای اولین بار از زنان دعوت کردند تا در «جهاد مقدس» شرکت کنند. رسانه‌ها از نوعی جهاد به عنوان جهاد نکاح یاد کردند که همواره از سوی جریان‌های سلفی تکذیب می‌شود.
در نظام سیاسی اسلام، علاوه بر اینکه منعی در خصوص فعالیت‌های اجتماعی زنان وجود ندارد، بلکه بر اساس آموزه‌هایی از اسلام، بر نقش اجتماعی زنان تأکید شده‌است. سنبل در "دانشنامه زنان و اسلام"، این پدیده را بلعکس ترسیم می‌کند و معتقد است که در متون فقهی و تئوری اسلامی، زنان به منزوی بودن ترغیب شده‌اند اما در جهان اسلام، زنان تاریخ‌ساز بسیاری وجود داشته‌است. به‌طور کلی دو دیدگاه در اینباره مطرح شده‌است که بر مبنای یکی از آنها، زنان به عنوان قربانیان درمانده و منفعل به تصویر کشیده شده‌اند و هویت و موقعیت آنان به مردان متکی است و در مقابل دیدگاه دیگری با وجود محدودیت‌های شرعی برای زنان مسلمان، آنان نقش مهمی در جامعه و خانواده برعهده دارند. بنابر گزارش‌هایی، با ظهور اسلام، تحول‌های جدی در رویکرد به نقش زنان در اجتماع به ویژه در قرآن و روایات صورت گرفته‌است. در اسلام به زنان به عنوان نیمی از پیکره حیات بشری پرداخته شده‌است. با ورود اسلام به ایران نیز وضعیت زنان با وجود تفاوت‌ها در مناطق شمالی، مرکزی و جنوبی، تغییر رویه‌هایی صورت پذیرفت ولی زنان همچنان در موقعیت مناسبی قرار نگرفتند. این رویه پس از انقلاب مشروطه تغییر کرد و حضور زنان در شغل‌های دولتی افزایش یافت. با انقلاب اسلامی در ایران فرصت‌های جدیدی در خصوص مشارکت اجتماعی زنان شکل گرفت. از نکاتی که در مشارکت‌های اجتماعی زنان از جانب شریعت اسلام مورد توجه قرار گرفته‌است، عدم آسیب دیدن بنیان خانواده بر اثر مشارکت اجتماعی زنان است. بر همین اساس، الگوی اسلامی مشارکت اجتماعی زنان، ایفای نقش در خانواده به صورت اولویت است تا به واسطه تحکیم خانواده، نقش زنان در حیات اقتصادی و اجتماعی جامعه نیز نمایان باشد. مسئله حجاب و تأثیر آن بر فعالیت‌های اجتماعی زنان نیز مورد توجه منابع تحلیلی قرار گرفته‌است. در این خصوص حجاب برای زنان مسلمان عاملی برای ناشناس بودن، حفظ حرمت و ایجادکننده شرایط برای حضور در جمع مردان است. میلانیبه انگلیسی: Fabio Milani در این خصوص معتقد است که حجاب دیگر نشان‌دهنده جداسازی زنان از مردان نیست و تسهیل‌کننده دسترسی آنان به اجتماع می‌باشد. ورزش بانوان نیز از دیگر فعالیت‌های اجتماعی امروزه آنان به‌شمار می‌رود؛ اسلام در خصوص ورزش بانوان به صورت مشخص، سخنی نداشته‌است اما به‌طور کلی ورزش را به جهت حفظ سلامتی توصیه کرده‌است. از این اطلاق‌ها در روایت می‌توان جواز ورزش بانوان را برداشت کرد. مواردی چون اختلاط زنان و مردان، نگاه به نامحرمان و حجاب و پوشش اسلامی از چالش‌های ورزش بانوان در کشورهای اسلامی بوده‌است.
در حوزه فعالیت‌های اجتماعی زنان، سلفیت دیدگاه متفاوتی از دیگر جریان‌های فکری مسلمان از خود نشان داده‌است. سلفی‌ها با مخالفت شدید با مدرنیسم، بدون توجه به اقتضائات زمان و با توجه به تعالیم منابع سلفی، مخالف سرسخت اختلاط زنان با مردان بوده‌اند. از نگاه سلفیان، هرگونه اختلاط زنان با مردان ممنوع است و بر همین اساس هرگونه مشارکت سیاسی، زیارت قبور و حتی رانندگی برای زنان ممنوع و غیرشرعی عنوان شده‌بود. با این وجود جریان سلفیان درباری که همان قرائت رسمی علمای وهابی است، با توجه به اینکه از دو عقیده «تقدم امر سیاسی بر امر دینی» و «مصلحت‌اندیشی» پیروی می‌کنند، و با توجه به اصلاحات شاهزاده محمد بن سلمان در عربستان سعودی — کانون وهابیت جهان — باعث عقب‌نشینی علمای وهابیت از عقیده‌های پیشین خود حمایت از جایگاه زنان در اصلاحات سکولاریسم عربستان شده‌است. اصلاحات بن سلمان آزادی‌های اجتماعی بسیاری را به زنان داد که با مخالفت‌های علمای سلفی مواجه شد. در برابر جریان سلفیان سنتی، جریان نوپایی با عنوان سلفیان اصلاحی شکل گرفت که اخوان‌المسلمین یکی از آنها بود. این جریان نگاهی اصلاحی و تعدیل‌شده نسبت به نگاه سلفیان سنتی داشت و نسبت به مشارکت اجتماعی زنان دیدگاه‌های آزادانه‌تری ارائه می‌کرد. رویکردهای جدیدی چون ترجیح تک‌همسری، برابری زن و مرد در ارزش‌ها، جواز حضور زنان در اجتماعات و نقد سنت‌های ایستای گذشته از نوآوری‌های این جریان بود. در کنار این دو جریان، جریان سوم، سلفی‌های جهادی بودند که شامل طالبان، داعش، القاعده، بوکو حرام و… می‌شود. این جریان نگاهی متکثر نسبت به زنان دارد و بیشتر بر مبنای نظرات سید قطب دیدگاه‌شان را شکل داده‌اند. جریان سلفیان جهادی، به عنوان یک جریان اعتراضی یاد می‌شود که نسبت به بسیاری از ارزش‌های جوامع مسلمان از جمله حقوق زنان معترض بوده و به همین جهت شکل گرفته‌است.
تفکر فمینیسم در جهان اسلام، به دو صورت ظهور کرد. نوع اول آن در قرن نزدهم شکل گرفت و بر اساس آن، زنان مسلمان طی افزایش تحصیلات و بالارفتن سطح آگاهی و با بالارفتن سرح ارتباط‌های اجتماعی و ارتباط بیشتر با جامعه؛ با الهام از مفاهیم فمینیسیم غربی، و استفاده از برداشت‌های رایج و سنتی از قرآن، به دنبال تغییر اوضاع اجتماعی بودند. این گروه در متن جریانات اصلاح طلب اسلامی شکل و گسترش یافتند و به نام فمینیسم مسلمان شناخته می‌شدند. نوع دوم فمینیسم اسلامی نام داشت و در اواخر قرن بیستم شکل گرفت. این گروه از زنان مسلمان که به فمینیست‌های هرمنوتیک نیز شهره شدند، سعی در اثبات برابری جنسیتی از قرآن بودند. فمینیسم اسلامی از زمان پیدایش خود برای اثبات مدعاهایشان، از منابع اسلامی استفاده می‌کردند. یکی از جنبه‌های ابتکاری این جریان، ارجاع دادن زنان مسلمان که عموماً آموزش دینی به صورت رسمی ندیده بودند را به متن قرآن و نه تفاسیر نگاشته شده توسط مردان با روحیه مردسالارانه سوق می‌داد. به عقیده این گروه، برابری و عدالت درون یک نظام مردسالارانه هرگز محقق نمی‌شود و از همین رو با مردسالاری در اسلام مبارزه می‌کنند. این گروه معتقدند آیات زیادی از قرآن برابری زن و مرد را تأیید می‌کنند و تفسیرهای حاوی مفهوم برتری مذکر را انعکاس دهنده فرهنگ مردسالارانه پیش از قرآن و ترکیب فقه کلاسیک با مفاهیم و رفتارهای مردسالارانه آن زمان می‌دانند. روش‌شناسی پایه فمینیسم اسلامی شامل روش‌های کلاسیک اجتهاد — بررسی استقلال منابع دینی — و تفسیر است و علاوه بر این دو روش، روش‌های تحلیل زبان‌شناختی، تحلیل ادبی، جامعه‌شناختی، روان شناختی و… نیز به کار گرفته می‌شوند. این دیدگاه نسبت به تفاسیر، با انتقادهایی از جانب متفکرانی چون ممتازعلی و سید قطب روبرو شد. این منتقدان بر این باور بودند که تفسیر قرآن نیازمند درجه‌ای از علم و آگاهی در موضوع تفسیر، لغت عرب و کلام است. از دیگر انتقادها به این جریان، اشتباه در استعمال واژه تساوی به جای تشابه و همین‌طور خلط بین دو معنای برابری و همانندی است. این جریان در بیشتر جوامع اسلامی فعال است و معمولاً توسط زنان دانشگاهی و فعالان حقوق زنان هدایت می‌شود. آمنه ودود، رفعت حسن، فاطمه نسیف که در حوزه قرآن فعال هستند؛ عزیز ال هیبن و سردار علی که به بازخوانی قرآن و شریعت مشغول هستند؛ و هدایت توکسال و فاطمه مرنیسی، که در زمینه خوانش مجدد حدیث فعال هستند، از جمله زنان کنشگر فمینیست اسلامی به حساب می‌آیند.
در اوایل قرن نوزدهم میلادی، با تأثیر اندیشه‌های غرب جدید بر جوامع مسلمان، شکل‌گیری مباحث تازه‌ای دربارهٔ وضع زنان در جوامع اسلامی صورت گرفت. بر این اساس، با توجه به استعمار کشورهای اسلامی و جریان روشنفکری در این کشورها، موقعیت زنان مسلمان مورد انتقادهایی قرار گرفت و تلاش شد تا علاوه بر تعریفی جدید از مناسبات اجتماعی زنان و مردان، مسئله زنان نمادی برای موفقیت حکومت‌ها در سیاست اصلاح و نوسازی شود. همین امور سبب شد تا طرح مسائلی چون چگونگی تعامل شریعت اسلام با زنان، تأثیر این احکام در منزوی کردن زن مسلمان، ضرورت مشارکت دادن زنان در فرایند توسعه و ترقی جامعه و حقوق زنان مسلمان از مباحث مهم و مناقشات اصلی در جوامع اسلامی گردد. این مسئله در ایران، در دوره قاجار آغاز شد و پس از مشروطیت اوج گرفت و به مباحثی چون لزوم آموزش زنان، ارتقای حقوق مدنی، و در نهایت ورود زنان به مناسبات اجتماعی، اقتصادی و سیاسی منجر شد. پس از آن در دوره پهلوی اول، اقدامات دیگری در این زمینه همچون تسهیل تحصیل بانوان و تدوین و تصویب قانون ازدواج که به مسائلی چون سن ازدواج و لزوم ثبت ازدواج صورت گرفت. در اوایل قرن بیستم میلادی، شماری از متفکران نواندیش مسلمان، نیاز جامعه را در بازسازی چهره اسلام دیدند. ظهور ناسیونالیسم نیز به این اقدام سرعت بخشید و پاسخگویی به غرب منتقد نیز اهمیت آن را دوچندان کرد. از همین رو بسیاری از اصطلاح‌طلبان لیبرال مسلمان دریافتند که تغییر باید از درون خانواده‌های اسلامی آغاز شود؛ بنابراین آنها به شدت با افزایش تحصیلات زنان و لغو تعدد زوجات گام‌هایی را برای این هدف، برداشتند. این کوشش‌ها به اصلاح قانون طلاق و در پی آن کاهش آمار طلاق در مناطق مسلمان، لغو تعدد زوجات در منطقه خاورمیانه، جلب مشورت دختر در ضمن اذن پدر برای ازدواج، ایجاد فرصت‌های تحصیلی بیشتر برای بانوان، ایجاد زمینه برای کنترل موالید و لغو محدودیت‌های حجاب در کشورهای مسلمان انجامید.
به گزارش حاطوت — از پزشکان لبنانی — عده‌ای از دانشمندان پیشین برای جنین، دو مرحله پیش از دمیده‌شدن روح و پیش از آن را معتقد بوده‌اند و مرز این دو مرحله را چهارماهگی می‌دانستند و پایه این امر نیز حرکت جنین از چهارماهگی در شکم مادر است. با این حساب، سقط جنین نیز در نظر دانشمندان با نظرات مختلفی مواجه شده‌است. ممنوعیت سقط جنین پس از چهارماهگی، ممنوعیت سقط جنین در همه موارد یا جواز سقط جنین در همه موارد، سه دیدگاه اصلی در این زمینه است. رسم سقط جنین تا پیش از ظهور اسلام رواج داشت و با نام «وئاد» شناخته می‌شد. پس از ظهور اسلام، سقط جنین به‌طور کلی ممنوع و مجازات‌های سنگین دنیوی و اخروی برای آن وضع شد. مجازات‌هایی که برای سقط جنین در اسلام وضع شده‌است، پرداخت یک دهم دیه برای جنین زیر چهارماه و دیه کامل بعد از ماه چهارم از جرایم نقدی این عمل در اسلام است. بر اساس اعتقاد مذاهبی چون شافعی‌ها و حنفی‌ها، دفع هر بافتی که توسط متخصصان، محصولی از محصولات لقاح باشد، در حکم سقط جنین تصور می‌شود. البته در این موارد استثنائاتی نیز لحاظ می‌شود. در مسیحیت نیز این اقدام با عنوان اجبار غیرمنصفانه گزارش شده‌است. بر اساس قوانین حقوقی ایران، مصوب ۱۳۸۴ سقط درمانی با تشخیص سه متخصص و تأیید پزشکی قانونی برای مواردی که جنین معلول یا حضور او برای مادر تهدید جانی باشد، مجاز شمرده شده‌است. با این وجود فقهای اسلامی در این مورد نیز اختلاف نظر داشته و بین ممنوعیت کامل سقط جنین حتی جنین معلول تا جواز سقط جنین قبل از چهارماهگی به شرط معلولیت و عسر و حرج مادر، فتوا داده‌اند.
جلوگیری از بارداری از حقوقی تلقی می‌شود که زن و مرد از آن بهره‌مند هستند و هرکدام می‌توانند با استفاده از دارو یا لوازم ضدبارداری، نسبت به آن اقدام نمایند. یکی از راه‌های جلوگیری از بارداری، عقیم‌سازی است. در این خصوص بین فقهای اسلامی اختلاف‌هایی گزارش شده‌است. در این میان، فتوا به حرمت کامل عقیم‌سازی به جهت اضرار به نفس وجود دارد. در مقابل فتوای دیگری که اضرار به نفس را در صورت وجود یک انگیزه عقلایی جایز شمرده‌است قرار گرفته‌است. بر این اساس برخی فقهای اسلامی به جواز عقیم‌سازی با وجود مصالحی، رای داده‌اند. در قوانین حقوقی ایران نیز ممنوعیتی برای عقیم‌سازی وجود ندارد و این اقدام در مواردی به صورت رایگان صورت می‌گیرد.
قرآن دربارهٔ ختنه اعم از زنان و مردان صحبتی نمی‌کند و در منابع روایی اسلامی، سخنان در رد یا کراهت این ختنه برای زنان، سخنانی به میان آمده‌است. در این میان روایتی از محمد گزارش شده‌است که به این کار توصیه شده‌است و از اجبار در آن نهی شده‌است؛ اما این روایت توسط منابع سنی مورد انتقادهایی در تأیید و اثبات قرار گرفته‌است. با این وجود منابع اسلامی در حکم آن دچار اختلاف هستند. در میان مذاهب اهل سنت، حنبلی‌ها ختنه زنان به شدت مکروه قلمداد شده‌است و از شیعیان، تنها در میان شیعیان مستعلوی این ختنه مرسوم است. بر اساس روایتی از ابن بابویه در منابع روایی شیعه، از علی بن ابی‌طالب گزارش شده‌است که ختنه زنان واجب نیست. از همین رو با توجه به شرایط فرهنگی شیعیان عراق و ایران، این رسم در بین شیعیان مرسوم نیست. این رسم در کشورهای آفریقایی مسلمان شیوع بیشتری دارد و در کشورهای مصر، سودان و مالزی گزارش شده‌است. ختنه دختران که در منابع فقهی با اصطلاح «خفض» شناخته می‌شود، به معنای بریدن پوست تاج مانند قسمت بالایی مجاری ادراری زنان است. البته ختنه به صورت‌های دیگری نیز بر روی زنان اجرا می‌شود. بنابر گزارش "دایرة المعارف بزرگ اسلامی"، این عمل در واقع ارتباطی به دین اسلام ندارد. محمد غزالی، از دانشمندان سنی معاصر در مصر، در اینباره معتقد است که ختنه زنان یک عمل شیطانی است و محمد هیچ‌کدام از دخترانش را ختنه نکرده‌است. این رسم در میان فرقه‌هایی که ختنه را واجب می‌دانند همچون شافعی‌ها، رواج چندانی ندارد و تنها شافعی مذهبان مصر و یمن به این امر اعتنا می‌کنند. بر اساس روایتی از محمد که به ام عطیه در خصوص ختنه زنان سفارش‌هایی می‌کند، شماری از فقیهان عمل ختنه دختران را کرامت و فضیلتی برای آنان برشمرده‌اند و در مقابل گروهی با استناد به روایاتی دیگر، این عمل را خلاف شریعت اسلام دانسته‌اند. در مجموع، چهار فرقه اهل سنت، تنها شافعی‌ها «خفض» را واجب و الباقی آن را نیکو شمرده‌اند. به اعتقاد نور قسّام‌علی، از اسلام به صورت متناقضانه‌ای هم برای توجیه و هم برای محکوم کردن این عمل استفاده شده‌است. بر اساس داده‌های موجود، این رسم، به عنوان رسمی محلی که پیشینه‌ای قبل از اسلام داشته‌است، با ورود اسلام به مناطق مختلف، توسط فقیهان با توجیهاتی مواجه شد و به مرور زمان به سنتی اسلامی درآمد. از همین رو شماری از فقیهان مسلمان این رسم را سنتی اسلامی دانسته و به آن توصیه کرده‌اند. به گزارش "دانشنامه جهان اسلام"، این عمل بار روانی و جسمی وخیمی بر زنان داشته‌است و از لحاظ بهداشتی و پزشکی، دارای عوارض منفی است.
از مسائل مورد توجه هنرمندان مسلمان، به تصویر کشیدن شخصیت‌های قرآنی است. در این خصوص، تصاویری که از زنانی در قرآن مورد اشاره قرار گرفته‌اند، مورد بررسی‌هایی قرار گرفته‌است. در تصاویری که از حوا به ثبت رسیده‌است، او را زنی وسوسه‌کننده به تصویر کشیده‌اند. از دیگر موارد مورد توجه در هنر اسلامی، به تصویر کشیدن زلیخا بوده‌است. اولین پیکرنگاری‌ها از زنان در عصر هنر اسلامی، به اوایل قرن دوم هجری بر می‌گردد. این پیکرنگاری‌ها در کاخ‌های خلفا برای تزئین صورت می‌گرفت و بیشتر در شام و عراق مرسوم بود. زنان در این نقاشی‌ها بیشتر به شکل رقصنده، نوازنده یا ساقی نقاشی می‌شدند. با وجود اینکه این آثار در دوره اسلامی به تصویر کشیده شده‌اند، اما کمتر از روح و معنویت اسلامی در آن دیده می‌شود؛ بنابراین، آثار به جا مانده از سده‌های اول اسلامی، به جهت در خدمت حاکمیت بودن هنر و عدم التزام عمیق حاکمان به شریعت اسلام، زنان تصویرنگاری شده بیشتر در حرمسراها و مجالس لهو بوده‌اند. با گذشت زمان و فراگیری فرهنگ اسلامی در میان عموم مردم، تصاویر زنان به صورت اسطوره‌ای و نمادین با بیانی پاک و قابل احترام نگارگری شده‌اند. در حوزه هنر، یکی از تحریف‌های صورت گرفته، نقاشی زنان سرتاپا پوشیده مسلمان در انظار عمومی و زنانی کاملاً برهنه در خلوت‌گاه‌ها و حرمسراها بوده‌است که بیشتر در دوران محدودیت‌های ویکتوریا به تصویر کشیده شده‌اند و تصویر اشتباهی از زن مسلمان به غرب منتقل می‌کردند.
شور و عشق یوسف و زلیخا در ادبیات عرفانی اسلامی توسعه بسیاری یافته‌است. دراین خصوص تفاسیر عرفانی، زلیخا را نمادی برای عالم سفلی و ماده در نظر گرفته‌است و در مقابل، یوسف را، شخصی توصیف می‌کنند که در جستجوی عرفان است. در این میان، گروهی از نویسندگان عرفانی، زلیخا را بابت گناه‌کار جلوه کردن یوسف شماتت کرده‌اند و گروهی دیگر، عشق زلیخا به یوسف را تمجید می‌کردند. در این میان عشق زمینی، به عشق آسمانی بنده نسبت به خدا نیز تفسیر شده‌است. شاعران عرفانی نیز روح زن را تحریک‌کننده به شر توصیف کرده‌اند.
متون دینی و ادبی در صدر اسلام، بهترین منابع برای شناخت جایگاه زنان در عصر صدر اسلام هستند. همچنین اشعار جاهلی، بیشترین سهم را در شناخت فرهنگ حاکم بر عصر جاهلیت پیش از اسلام را داراست و برخی گزاره‌های تاریخی پراکنده و آیاتی از قرآن، دیگر منابع در دسترس برای شناخت عصر جاهلیت به حساب می‌آیند. از میان منابع اولیه که به زندگی زنان صدر اسلام پرداخته‌است، می‌توان به کتاب‌های "طبقات" ابن سعد و "الاصابه" ابن حجر اشاره کرد. پس از آن در دوره‌های مختلف به شرح حال زنان در هر عصر پرداخته شده‌است. عبدالحلیم محمد ابوشقه، در کتابی با عنوان "تحریر المراة فی عصر الرساله" به وضعیت زنان در صدر اسلام پرداخته‌است و به صورت مفصل، به شرح احوالات زنان در آن دوره پرداخته‌است. از تحقیقاتی که حضور زنان در فعالیت‌هایشان در صدر اسلام را موضوع تحقیق خود قرار داده‌اند می‌توان به "اثرات نقش زنان در جنگ‌های پیامبر اسلام (ص) تا خلفای راشدین" اثری از فاطمه خدامیان، "تأثیر تعارض سنن جاهلی و آموزه‌های دینی بر فعالیت‌های سیاسی زنان در دوران بنی‌امیه و عصر اول بنی‌عباس" اثر آزیتا رضوی، "جایگاه اجتماعی زنان از منظر قرآن" اثر سودابه اکبری، کتاب "نقش زن در جنگ‌های صدر اسلام" اثر بتول دهخوارقانی و کتاب "زن، دین، سیاست" اثر زهرا آیت‌اللهی اشاره کرد. احمد حیدری نیز در کتابی با عنوان "بزرگ زنان صدر اسلام" به مقایسه جایگاه اجتماعی زنان قبل از اسلام و پس از آن پرداخته‌است.
با شروع سازوکارهایی در قرن نوزدهم میلادی، برای نوین‌سازی چهره زنان مسلمان، متفکران و متلکمان مسلمان در پاسخ به دیدگاهی که اسلام را عامل مظلومیت و عقب‌ماندگی زن مسلمان می‌دانست، دست به تألیف آثار متنوعی زدند. در این میان کسانی چون قاسم امین مصری و نظیره زین‌الدین سعی کردند تا به نقد دیدگاه‌های سنتی و اسلامی بروند و در خلال آن به طرح رویکردهای نوین و غالباً با الهام از آموزه‌های جریان فمینیسم، سنت اسلامی را به گونه‌ای تفسیر و تاویل کنند. در مقابل کسانی چون محمد عبدُه، محمدحسین طباطبایی، سید قطب و مرتضی مطهری سعی کردند در آثارشان، حقوق بنیادین زن در اسلام را ضمن دفاع از احکام اسلامی و با نقد دیدگاه‌های جدید دربارهٔ حقوق زن، تشریح کردند. از آثاری که با موضوع فمینیسم اسلامی منتشر شده‌اند، "ماهنامه زنان" که به مالکیت شهلا شرکت است که در تهران و از سال ۱۹۹۲ میلادی منتشر می‌شد. این مجله توانست در سال ۱۹۹۴ به صدای اصلی برای اصلاح وضعیت زنان در ایران مبدل شود. با حکم رضاشاه پهلوی در خصوص منع استفاده از حجاب در ایران، آثار متعددی در موضوع اثبات حکم شرعی بودن حجاب نگارش یافت. این رساله‌ها که با عنوان حجابیه مشهور بودند، در سال ۱۳۲۹ ه‍.ش با نگارش رساله‌ای با عنوان "وجوب الحجاب و حرمة الشراب" اثر محمدصادق ارومی فخرالاسلام — از نو مسلمانان مسیحی — آغاز شد. بیشتر این رساله‌های موسوم به حجابیه بین سال‌های ۱۳۰۶ تا ۱۳۰۷ نوشته شدند و با سقوط رضاشاه در شهریور ۱۳۲۰ و لغو این حکم در ۱۳۲۲ ه‍. ش، مجال برای نگارش آثار در این زمینه، فراهم شد و آثار بسیاری در این موضوع نگارش یافت. از دیگر کتاب‌ها با موضوع حجاب اسلامی، کتاب مسئله حجاب مرتضی مطهری است که در موضوع دفاع از حجاب نگارش یافته‌است.
بخش مهمی از احکام کتب فقهی، در موضوع حقوق زنان تدوین شده‌است، با این وجود، فقیهان مسلمان آثاری را به صورت مستقل با این موضوع تدوین کرده‌اند. "کتاب النساء" اثر جعفر بن محمد قولویه، "احکام النساء" اثر شیخ مفید و "احکام النساء" ابن جوزی، از این دست آثار هستند. مدخل "زنان و قرآن" که در "دانشنامه قران لیدن" توسط روث رودد نوشته شده‌است، از تحقیقات خاورشناسان در موضوع زنان و اسلام است. مقاله «تحلیل مدخل زنان و قرآن در دایرةالمعارف قرآن» و همین‌طور «بررسی و نقد مقاله زنان و قران» از تحقیقاتی هستند که به بررسی و نقد این مدخل پرداخته‌اند. در سی سال گذشته، آثار و تحقیقات متعددی با موضوع نقش زنان در جامعه اسلامی صورت گرفته‌است بیشتر این نوشته‌ها به بر وضعیت نقش فرودست زنان در یک سیستم اجتماعی تفکیک شده متمرکز بودند.
دانشنامه‌ها
ژورنال‌ها
مرتضی الویری (زاده ۲ آذر ۱۳۲۷ در دماوند) سیاستمدار ایرانی است که رئیس سابق شورای عالی استان‌ها و عضو دوره پنجم شورای شهر تهران و رئیس سنی آن نیز بوده‌است. او نماینده سه دوره اول مجلس شورای اسلامی، رئیس سازمان مناطق آزاد تجاری، شهردار اسبق تهران و سفیر ایران در اسپانیا بوده‌است.
الویری در سال ۱۳۴۶ برای تحصیل در رشته مهندسی برق وارد دانشگاه صنعتی شریف کنونی شد و به انجمن اسلامی دانشجویان پیوست. به همراه افرادی همچون حسین شریعتمداری و اصغر نوروزی در دماوند انجمن کاوش‌های دینی و علمی را تأسیس کردند که به ارائه بحث‌های روشنفکری دینی می‌پرداخت. مدتی نیز با سازمان مجاهدین خلق همکاری داشت و در عملیات بمب‌گذاری دفتر مجله "این هفته"، اولین مجله سکسی ایران، نقش داشت.گفتگو با مرتضی الویری درباره سوابق مبارزاتی‌اش روزنامه اعتماد، ۲۳ شهریور ۱۳۸۸ سپس مؤسس و عضو شاخص گروه فلاح شد که به مبارزه سیاسی علیه حکومت پهلوی می‌پرداخت. پس از انقلاب ۱۳۵۷ این گروه به همراه ۶ گروه دیگر سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی را تشکیل دادند و الویری به نمایندگی از گروه فلاح در شورای مرکزی این سازمان عضویت داشت.اختلاف، انحلال، احیا همشهریتاریخچه سازمان در مصاحبه رادیو گفتگو با بهزاد نبوی (بخش سوم) پایگاه اطلاع‌رسانی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران، ۳ خرداد ۱۳۸۸
الویری دارای لیسانس مهندسی برق از دانشگاه صنعتی شریف و فوق لیسانس مدیریت از مرکز آموزش مدیریت دولتی ایران است.زندگینامه وبگاه رسمی مرتضی الویری
الویری در انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) رئیس "کمیته صیانت از آرای مهدی کروبی" بود.محتشمی پور: بنیانگذار کمیته صیانت از آرا امام بود وبگاه مجمع روحانیون مبارز و پس از انتخابات یکی از اعضای "کمیته پیگیری امور بازداشت شدگان و آسیب‌دیدگان حوادث اخیر" به‌شمار می‌رود که در تاریخ ۱۷ شهریور بازداشت شد.مرتضی الویری، علیرضا بهشتی و پلمپ دفتر کروبی دویچه‌وله او سرانجام در روز شنبه ۹ آبان ۱۳۸۸ با تودیع وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی و با حکم قاضی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب، از زندان آزاد شد.
سمیر امین (زادهٔ ۳ سپتامبر ۱۹۳۱ در قاهره – درگذشتهٔ ۱۲ اوت ۲۰۱۸) اقتصاددان مارکسیست مصری-فرانسوی و از نظریه پردازان مشهور توسعه به ویژه در حوزه آفریقا بود که در داکار پایتخت سنگال زندگی می‌کرد. وی برای نخستین بار نظریه اروپامحوری را در ۱۹۸۸ ارائه کرد.
پدر سمیر مصری و مادرش فرانسوی بود و هر دو آن‌ها پزشک بودند. او بیشتر جوانی و کودکی خود را در پورت سعید گذراند و تحصیلات خود را در مدارس فرانسوی ادامه داد. با آمدن به فرانسه امین به حزب کمونیست فرانسه (Parti communiste français به اختصار: PCF) پیوست اما سپس از مارکسیسم شوروی فاصله گرفت و برخی مواقع با گروه‌های مائوئیست همراه می‌شد. امین با دیگر دانشجویان مجله‌ای با عنوان «دانشجویان ضد استعمارگر» یا Étudiants Anticolonialistes چاپ کردند.
سمیر امین دکترای اقتصاد خود را در پاریس از دانشگاه سوربن گرفت و به عنوان استاد اقتصاد در دانشگاه‌های داکار و پاریس تدریس کرد. او در داکار ریاست «سازمان آفریقایی توسعه و برنامه‌ریزی اقتصادی» را بر عهده داشت.
Wikipedia contributors, "Samir Amin," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Samir_Amin&oldid=223947026 (accessed July 6, 2008).
لابوآن جزیره اصلی ناحیه فدرال لابوآن مالزی است. لابوآن بیشتر به عنوان یک مرکز مالی فراساحل، مقصد گردشگری اهالی برونئی و غواصی شهرت دارد.
بندر لابوآن یا ویکتوریا، شهر اصلی ناحیه فدرال لابوآن (جزیره‌ای در کرانه شمالی بورنئو) در مالزی است. البته نام ویکتوریا، زیاد در مورد این شهر به‌کار می‌رود. در عوض نام بندر لابوآن (در جاوه‌ای نیز به همین شکل نوشته و خوانده می‌شود) به عنوان نام رسمی کاربرد دارد.
مراکز مالی، بورس آزاد و بانک‌های بین‌المللی، شرکت‌های بیمه و شرکت‌های امانی در این شهر مستقر هستند. پارک مالی ویکتوریا دارای تالار همایشی با گنجایش ۱٬۵۰۰ نفر و مرکز بزرگ خرید و مدرن است. به هرحال عمده‌ترین عامل شهرت این بندر و جزیره، بورس آزاد بین‌المللی لابوآن است که در این شهر مستقر است. نام لابوآن از واژهٔ مالایی "لابوهان" به معنی لنگرگاه ریشه گرفته‌است.
ناحیهٔ فدرال لابوآن شامل جزیره لابوآن (۷۵ کیلومتر مربع) و شش جزیره کوچکتر دیگر است که در مجموع دارای مساحتی برابر یا ۹۲ کیلومتر مربع هستند.
این جزیره‌ها (جزیره را به مالزیایی "پالائو" می‌گویند) از این قرارند: بورونگ، دات، کورامان، پاپان، روسوکان کسیل و روسوکان بسار.
جزیره‌ها در فاصلهٔ ۸ کیلومتری کرانهٔ بورنئو، در نزدیکی ایالت مالزیایی صباح و برونئی دارالسلام، بر کرانه شمالی خلیج کوچک برونئی، رودرروی دریای جنوبی چین جای دارند. جزیره لابوآن عمدتاً مسطح و موجی شکل است و بلندترین نقطهٔ آن تنها ۸۵ متر ارتفاع دارد.
بیشتر از ۷۰ درصد از جزیره همچنان دارای پوشش گیاهی است.
بندر لابوآن که در گذشته با نام ویکتوریا شناخته می‌شد، شهر و بندر اصلی این ناحیه‌است و رودرروی خلیج کوچک برونئی جای دارد. معمولاً ناحیه فدرال لابوآن به ۸ بخش اداری، تقسیم می‌شود.
بر اساس آمار سال ۲۰۰۷، جمعیت لابوآن برابر با ۸۵٬۰۰۰ نفر بوده‌است. ترکیب نژادی ناحیه طبق آمار سال ۲۰۰۰ از این قرار است:
در گذشته لابوآن بخشی از سلطان‌نشین برونئی بود. در سال ۱۸۴۶ میلادی، پس از کشف زغال‌سنگ در آن به تصرف انگلیسی‌ها درآمد. این جزیره به مدت ۱۱۵ سال تحت اشغال انگلیس بود. سرانجام در سال ۱۹۶۳ میلادی، به فدراسیون مالزی پیوست.نگاهی به جاذبه‌های مالزی، مالزی تمام آسیا وب‌گاه روزنامه دنیای اقتصاد
مبحث اسلام و کودکان شامل حقوق کودکان در اسلام، وظایف کودکان در قبال پدر و مادرشان، و حقوق پدر و مادر بر فرزندانشان، هم فرزندان بیولوژیکی و هم فرزندخواندگان می‌شود. همچنین برخی از اختلافات در زمینه حقوق، با توجه به مذاهب مختلف بحث می‌شوند.
محمد هفت فرزند داشت، سه پسر و چهار دختر. تمام پسرانش، از جمله ابراهیم بن محمد، در کودکی درگذشتند. محمد همچنین یک پسرخوانده داشت، با نام زید، که گفته می‌شود مورد شفقت پدری محمد بود. محمد همچنین چهار نوه دختری داشت، حسن بن علی و [[حسین بن علی]،[زینب بنت علی]و[اُم کُلثوم بنت علی]
[[فقها|فقهای شیعه]] تقریباً اتفاق نظر دارند که اگر پدر یا جد پدری فرزند خود را عمدا بکشد، [[قصاص]] نمی‌شود؛ اما این حکم در مورد مادر وجود ندارد.
[[علامه حلی]] می‌گوید: «پدر اگر فرزندش را بکشد قصاص نمی شود. اما فرزند اگر پدرش را بکشد قصاص می شود. همچنین مادر اگر فرزندش را بکشد قصاص می شود و بقیه خویشاوندان مانند اجداد، جدات مادری، برادران، خواهران، عموها، عمه ها، خاله ها و دایی ها قصاص می شوند».
فقهای [[سنی|اهل سنت]] برخلاف فقهای شیعه، مادر را در قتل فرزند، همچون پدر، معاف از مجازات می‌دانند.
کاشانی در این زمینه می‌گوید: «شرط قصاص آن است که مقتول جزئی از قاتل نباشد. بنابراین اگر پدر، فرزند خود را بکشد قصاص نمی شود و همین طور است اگر پدر پدر یا پدر مادر و بالاتر، نوه خود را بکشد یا مادر، فرزند خود را بکشد»
حدیثی از محمد، "بزرگ ترینِ گناهان بزرگ" را شرک و سرپیچی از اطاعت پدر و مادر می‌داند.
به گفته روبن لوی، توسط اسلام هیچ محدودیت سنی ای برای ازدواج در نظر گرفته نشده‌است، و "کودکان کاملا کم سن و سالی می توانند شرعا به ازدواج درآیند".
در فقه شیعه نیز طبق [[فتوا|فتاوای]] برخی فقها، تفخیذ جایگزینی برای دخول با همسر نابالغ دانسته می‌شود، از جمله فتوای [[سید روح‌الله خمینی]] در [[تحریرالوسیله|تحریرالوسیله‌اش]] در این زمینه چنین است: «کسی که زوجه‌ای کمتر از نه سال دارد دخول او برای وی جایز نیست … اما سایر کام‌گیری‌ها از قبیل لمس به [[شهوت]] و آغوش گرفتن و تفخیذ اشکال ندارد هر چند [[شیرخوار|شیرخواره]] باشد.» البته برخی فقها با فتوای فوق مخالفند. مثلاً [[ناصر مکارم شیرازی]] می‌نویسد: کام‌گیری باید به مقدار متعارف باشد، و درمانند شیرخواره دلیلی بر جایز بودن این نوع کام‌گیری‌ها نیست.
[[پرونده:Children of Iran Of qom کودکان ایرانی، کودکان قمی 37.jpg|جایگزین=آموزش‌های مذهبی برای کودکان در مناطق محروم جنوب کرمان|بندانگشتی|220x220پیکسل|آموزش‌های مذهبی برای کودکان در مناطق محروم جنوب کرمان توسط یک خانم جلسه ای]]
در [[قرآن]] برای اشاره به کودکان و فرزندان، چندین واژه [[عربی]] به کار رفته‌است (مانند ذریه، غلام، ولد، ولید، مولود، طفل و صغیر) که همگی به نابالغان اشاره دارد. قرآن، وظایف والدین نسبت به فرزندانشان و وظایف فرزندان نسبت به والدین را به تفصیل بیان نکرده‌است. در قرآن، زنده به گور کردن نوزادان ممنوع شده‌است. قرآن از کشتن نوزادان حتی در صورت بیم از تنگ‌دستی، نهی کرده‌است.قرآن ۶:۱۵۱؛ ۶۰:۱۲؛ ۲:۴۹؛ ۷:۱۲۷؛ ۷:۱۴۱؛ ۱۴:۶؛ ۲۸:۴؛ ۴۰:۲۵ دوران شیر دادن به کودک دو سال تعیین شده‌است. در اسلام، [[ازدواج]] و رابطه جنسی با فرزندان ممنوع [[زنای با محارم]] محسوب می‌شود. شوهر به تأمین [[Ktri|هزینه]] کودکش ملزم شده‌است. قرآن، مهربانی و عدالت را با یتیمان توصیه می‌کندقرآن ۱۰۷:۲؛ ۸۹:۱۷؛ ۹۰:۱۴؛ ۷۶:۸ و بنا به قرآن، [[محمد]] خود یتیمی بود که از سوی خدا پناه داده شد.قرآن ۹۳:۶ پدر نمونه در اسلام، [[لقمان]] است که پسرش را تعلیم می‌دهد.قرآن، ۳۱:۱۲ قرآن، فرزند را نشانه برکت الهی می‌داند و در شمار پاداش‌های موعود به صالحان، فرزند بسیار را ذکر می‌کند.قرآن ۷۱:۱۱ در این حال، فرزند در کنار ثروت‌های دنیوی دیگر فتنه و وسیله آزمایش نام گرفته‌است که می‌توانند انسان را از یاد خدا غافل کنند.قرآن ۳:۱۴؛ ؛ ۱۸:۴۶؛ ۹:۵۵؛ ۱۰:۸۶؛۸:۲۶؛ ۶۴:۱۵؛ ۶۳:۹؛۳:۱۰؛۱۹:۷۷؛ ۳۴:۳۷؛ ۳۴:۳۰؛۲۶:۸۸؛ ۷۷:۱۱؛ ۷۴:۱۳؛ ۵۸:۱۷ قرآن به مؤمنان یادآوری می‌کند که دل‌بستگی به فرزند و اموال، نباید آن‌ها را از [[جهاد]] بازدارد.قرآن ۹:۲۴
<link rel="mw:PageProp/Category" href="./رده:ازدواج_در_اسلام"/>
[[رده:اسلام]]
[[رده:حقوق کودکان]]
[[رده:فقه]]
[[رده:کودکان]]
[[رده:مذهب و کودکان]]
[[رده:حقوق خانواده]]
جعبه پریبنو توالی ای از ۶ نوکلئوتید TATAAT می‌باشد که به عنوان بخشی از پروموتور جهت فرایند رونویسی در پروکاریوت‌ها الزامی است. Prinow box در پروکاریوت‌ها نقشی مشابه TATA box در یوکاریوت‌ها را داراست. این توالی توسط یکی از زیر واحدهای آنزیم RNA پلی مراز شناسایی می‌شود و به‌دنبال ان RNA پلی مراز در مرحلهٔ آغاز نسخه برداری به آن می‌چسبد.
همچنین این جایگاه‌ها جز اولین نقطاتی هستند که مولکول دو رشته‌ای DNA به هنگام رونویسی از این نقاط از هم باز می‌شوند تا یک رشته به عنوان الگو جهت رونویسی قرار بگیرد.
این توالی برخی مواقع، توالی ۱۰- هم نامیده می‌شود، زیرا به اندازه ۱۰ جفت باز در فرادست نقطه آغاز نسخه برداری واقع است. احتمال حضور هریک از نوکلئوتیدها در توالی‌های مختلف Prinow box به قرار زیر است:
صوت‌شناسی یا آکوستیک یکی از شاخه‌های علم فیزیک است و موضوع آن بررسی موج‌های مکانیکی در گازها، مایع‌ها و جامدها، از جمله نوسان‌ها، صدا، فراصوت و فروصوت است. کاربردهای آکوستیک در بسیاری از جنبه‌های زندگی امروز دیده می‌شوند و ساده‌ترین نمونه آن صنایع صوتی و نیز کنترل نویز (مکانیکی) است.
واژهٔ آکوستیک برگرفته از ریشهٔ یونانی ακουστικός، به معنای ""برای و از شنوایی"" و نیز از ἀκουστός به معنای "قابل شنیدن" است.http://www.perseus.tufts.edu/cgi-bin/ptext?doc=Perseus:text:1999.04.0057:entry=#3396
از نظر اهمیتی که آکوستیک یا علم صدا دارا می‌باشد می‌توان انتظار داشت که این موضوع در تاریخ علوم فیزیک جزو مطالب اساسی به‌شمار رفته باشد، در صورتی که چنین چیزی نیست، زیرا در قبال تاریخ سایر علوم، تاریخ آکوستیک قسمت از قلم افتاده و مهجوری بیش نیست. یکی از دلایل این مهجوریت تاریخی این است که نظریه اساسی اصلی راجع به انتشار و اخذ صوت از زمان‌های بسیار قدیم در تحولات فکر بشری پیدا شده و اسلوب این فکر همان است که امروزه مورد قبول ماست.
وقتی که به یک جسم جامد ضربه وارد می‌سازیم، تولید صدا می‌کند. تحت بعضی از شرایط صدای حاصل، بگوش انسان خوش آیند و مطبوع است و این در واقع اساس پیدایش علم موسیقی است که سالیان دراز قبل از تاریخ ضبط صوت، موجود بوده‌است، اما موسیقی، قرنها قبل از اینکه از نظر علمی مورد تحقیق قرار گیرد، جزو صنایع ظریفه محسوب می‌گردید. این مطلب مورد قبول عموم است که اولین فیلسوف یونانی که مبنای موسیقی را بررسی نموده‌است. فیثاغورث می‌باشد که ۶ قرن قبل از میلاد زندگی می‌کرده‌است.
تجربیات روزانه نشان می‌دهد که احساس شنیدن وقتی برای ما پیدا می‌شود که شیئی که در مجاورت ما واقع شده‌است به ارتعاش در آید؛ مثلاً اگر کنار ما جامی فلزی قرار داشته باشد چنانچه با یک قطعه فلز به بدنه جام بزنیم صدایی از آن به گوش می‌رسد، و اگر با دقت به آن نگاه کنیم ملاحظه می‌گردد که در حین صدا دادن لبه جام غیر واضح می‌باشد و این علامت ارتعاش سریع است. اگر در این هنگام پاندول سبک‌وزن ساده‌ای را به بدنه جام نزدیک کنیم ضربه‌های پشت سر هم بدنه جام را روی پاندول که دلیل ارتعاش آن است به خوبی مشاهده می‌کنیم. اما بعضی اوقات ارتعاش به اندازه‌ای سریع است که با چشم دیده نمی‌شود و باید با وسایل مختلف از قبیل وسیله فوق وجود آن را در اجسام ظاهر ساخت.
اغلب دیده‌ایم که با وجودی که پهلوی ریل راه‌آهن ایستاده‌ایم، صدای حرکت قطاری را که دور از ما واقع شده‌است نمی‌شنویم، و اگر بخواهیم صدای حرکت قطار مزبور را بشنویم یا باید گوش خود را به ریل بچسبانیم یا اینکه یک سر میله چوبی یا فلزی را به ریل چسبانده و سر دیگر را روی گوش خود بگذاریم، طوری‌که در هر دو حالت استخوان خارجی گوش به ارتعاش در آید. به همین دلیل است که دیاپازون را روی جعبه مخصوص قرار می‌دهند تا صدایش قوی شود.
فرکانس شنوایی انسان بین۲۰۰۰۰ – ۲۰ سیکل در ثانیه انجام می‌شود که دارای شدتی برابر ۶۰ – ۳۰ دسی بل می‌باشد. صداهای مختلف دارای شدت دسی بل متفاوت هستند. به عنوان مثال صدای صحبت انسان به‌طور معمول ۶۰ دسی بل و صدای موتور هواپیمای جت ۱۲۰ دسی بل است.
صوت در دو نوع مستقیم و غیر مستقیم دریافت می‌شود. صداهای مستقیم در یک فرم کروی انتقال یافته و از منبع به‌طور مستقیم به شنونده می‌رسند و این فرم کروی در حرکت باعث می‌شود در تمام جهت‌ها در یک زمان مشخص حرکت داشته باشد. در حالت غیر مستقیم صدا در اثر برخورد با یک سطح بازگشت یافته و سپس به دریافت‌کننده می‌رسد. صدا هم‌زمان که از مسیرهای مختلف خارج می‌گردد دریافت می‌شود.
کنترل آکوستیکی به معنی کنترل انتشار مستقیم و غیر مستقیم (مسیرهای ثانویه) توسط صوت است. برای فراهم نمودن یک صدای خوب در محیط باید به سه نکته توجه ویژه داشت اول کنترل و رسیدن صدای خوب به هر شخص به صورت مستقیم است که این موضوع خود بیانی از مباحث انتشار و بازگشت و کم کردن مدت زمان طنین جهت جلوگیری از هم پوشانی شدن صداها توسط یکدیگر است. دوم جلوگیری از ایجاد نویز یا نوفه بوده که از طریق انتخاب سایت مناسب دور از آلودگی صوتی، دیوارهای دوجداره، مصالح جاذب و دورسازی تأسیسات از چنین محیط‌هایی و همچنین قرار دادن فضاهای واسطه‌ای چون کریدور و انبار میان محیط خارج و فضاهای شنوایی است؛ و سوم استفاده از سیستم‌های صوتی ایدئال می‌باشد؛ که در واقع تقویت صدا توسط به‌کارگیری میکروفونها و بلندگوها و آمپلی‌فایرها با تعبیه یک اتاق کنترل است؛ که بسته به نوع به‌کارگیری متفاوت بوده و از سیستم‌های مختلفی می‌توان بهره برد.
امروزه برای کنترل صوت در استودیوها، اتاق‌ها ضبط، آمفی تئاترها، سالن‌ها سینما و… پنل‌هایی بر اساس دانش آکوستیک ساخته شده‌است که موجب کنترل صدا و جلوگیری از بازگشت صدا می‌گردند.
این پنل‌ها عمدتاً به سه دسته تقسیم می‌شوند:
این پنل‌ها دارای ساختار ویژه‌ای هستند که موجب جذب صدا می‌شوند و در نتیجه از بازگشت صدا (ریورب) جلوگیری می‌نمایند. از جمله این پنل‌ها می‌توان به فوم‌های (ابرهای پلی یورتان) جاذب اشاره کرد. نکته قابل توجه در مورد این پنل‌ها شکل این پنل‌ها می‌باشد، به‌طوری‌که شکل‌های هندسی (به عنوان مثال شکل تخم مرغ) این پنل‌ها با افزایش سطح جذب می‌تواند موجب جذب بیشتر صوت و کارایی بیشتر پنل آکوستیک گردد. از سوی دیگر اشکال مختلف این پنل‌ها می‌توانند اثرات متفاوتی بر روی جذب بگذارند به عنوان مثال نتایج یک تحقیق نشان می‌دهد با تغییر شکل جاذب گوه‌ای (هرمی مانند) به بیضی (تخم مرغی شکل) بهبود قابل توجه‌ای در جذب صدا در بسامدهای پایین به وجود آمده‌است.https://www.civilica.com/Paper-DMECONF02-DMECONF02_017=بررسی-تأثیر-شکل-جاذب-بر-جذب-صدا-در-بسامدهای-پایین.html
این پنل‌ها از اساسی‌ترین رکن‌های آکوستیک به ویژه استودیوها هستند و به نحوی ساخته شده‌اند که با برخورد امواج صدا به آن‌ها امواج در مسیرها متفاوت پراکنده می‌گردند و در نتیجه از بازگشت مجدد صدا در همان مسیر جلوگیری می‌نمایند. معمولاً این پنل‌ها از جنس پلاستوفوم (یونولیت) یا چوب ساخته می‌شوند. از انواع آن می‌توان به پنل‌های دیفیوزر دوبعدی و سه بعدی اشاره نمود. نکته قابل توجه در مورد این پنل‌ها این است که نباید از مواد سلول بازی از جمله اسفنج (ابر) ساخته شوند چرا که مواد سلول بازی نظیر اسفنج با توجه به خاصیت جاذب بودن خود نمی‌توانند موجب پخش شدن (پخش شدن امواج) شوندAcoustic Absorbers and Diffusers: Theory, Design and Applicatio.CRC Press .2009.Peter D'Antoni
پنل‌های جاذب پخش‌گر یا دیفیوزرابزوربر، تایل‌های آکوستیکی هستند که دو فرایند جذب و پخش را هم‌زمان انجام می‌دهند. معمولاً این پنل‌ها از یک لایه سخت و سلول بسته نظیر چوب بر روی سطح و یک لایه سلول باز نظیر فوم پلی یورتان در زیر پنل ساخته می‌شوند. سطح سخت دارای شیارها و اشکالی است که موجب پخش امواج صوتی می‌شود و فوم پلی یورتان سلول باز در زیر شیارها وظیفه جذب را انجام می‌دهد. این پنل‌ها موجب افزایش شفافیت صدا در محیط می‌گردند و در مجموع دارای کارایی بالاتری نسبت به هر دو پنل دیفیوزر و جاذب به تنهایی هستند. معمولاً این پنل‌ها در استودیوها و در کنترل روم کاربرد دارند ولی در دفاتر کار، سالن‌های اجتماعات و جاهایی که مشکل پیچش صدا یا هم آوایی وجود دارد نیز قابل استفاده می‌باشند.
کوچینگ یکی از شهرهای مالزی و مرکز ایالت ساراواک در شرق این کشور است. کوچینگ پرجمعیت‌ترین شهر در این ایالت و بزرگترین شهر در جزیرهٔ بورنئو و چهارمین شهر بزرگ در مالزی است. کوچینگ در ۱ اوت ۱۹۸۸ به شهر ارتقاء یافت.
کوچینگ پس از کوالالامپور، کلانگ، ایپوه و جوهر بهرو چهارمین ناحیه شهری پرجمعیت در مالزی است. جمعیت کوچینگ بر اساس آمار سال ۲۰۰۶، برابر با ۵۷۹٬۹۰۰ نفر بوده است که از این تعداد، ۱۴۳٬۵۰۰ نفر در کوچینگ جنوبی، ۱۳۳٬۶۰۰ نفر در کوچینگ شمالی و ۳۰۲٬۸۰۰ نفر در پاداوان ساکن هستند. ترکیب نژادی جمعیت از این قرار است: چینی‌ها (۲۲۰٬۴۰۰ نفر)، مالایی‌ها (۲۰۷٬۰۰۰ نفر)، ایبانها (۵۸٬۱۰۰ نفر) و هندی‌ها و دیگر گروه‌های نژادی.
شهر کوچینگ در بخش کوچینگ واقع شده است. این بخش، ناحیه‌ای به وسعت ۱٬۸۶۳ کیلومتر مربع را در برگرفته است و یکی از سه بخش محدوده کوچینگ است. بخش کوچینگ توسط ۳ دولت محلی اداره می‌شود.
دقیقاً مشخص نیست که نام "کوچینگ" در چه ریشه دارد. این نام در زبان مالایی، گربه معنی می‌دهد و املای آن مربوط به زبان مالایی کهن است. به هرحال در املای رسمی و امروزین مالایی به صورت "kucing" نوشته می‌شود، اما هر دو به یک شکل تلفظ می‌شوند. یک فرضیه بر این دلالت دارد که این نام دگرگون شدهٔ واژهٔ هندی "«کوچین»" به معنی بندر است.
فرضیه دیگر این است که نام شهر از میوهٔ «ماتا کوکینگ» یا «چشم گربه» ریشه گرفته است. فرضیه دیگر که باورپذیرتر به نظر می‌رسد، گویای این است که کوچینگ در واقع ترکیبی از «Ku» (کهن) و «Ching» (چشمه) به معنی «چشمه کهن» در زبان چینی است. به هرحال در حالی که این شهر دارای جمعیت چشمگیری از گربه‌ها نیست، اما به خاطر نام آن در بسیاری از آگهی‌های گردشگری از آن با لقب «شهر گربه‌ها» یاد شده است و در گوشه و کنار شهر تندیس‌های زیادی از گربه‌ها را می‌توان مشاهده کرد.
به مثالی که کلیّت یک حکم را از بین می‌برد، مثال نقض می‌گویند. در زبان انگلیسی به این روش از اثبات "Counterexample" گفته می‌شود.
- با استفاده از مثال نقض، ثابت می‌کنیم که یک حکم همواره درست نیست.
- اگر یک حکم فقط برای یک مثال، نادرست باشد؛ درستی آن حکم نقض می‌شود.
مثالی که نشان می‌دهد یک حکم کلی یا یک ادعا نادرست است را مثال نقض می‌گوییم
در منطق و به‌طور ویژه در ریاضیات و فلسفه، مثال نقض یا پادنمونه استثنایی است که در برابر یک حکم کلی بیان می‌شود.
برای مثال، در جملۀ «تمام دانش‌آموزان تنبل هستند» چون تنبلی به "همۀ" دانش‌آموزان نسبت داده شده‌است، اگر تنها یک دانش‌آموز پرتلاش وجود داشته باشد، مثال نقض حکم کلی خواهد بود و حکم نادرست است. در واقع با یک مثال حکمی را نقض می‌کنیم که به آن مثال نقض می‌گویند. نکته اینجاست که با مثال می‌توان نقض کرد، ولی با مثال نمی‌توان اثبات کرد که این مورد در هندسه مثال بسیار دارد.
به مثال‌هایی از این دست دقت بفرمائید ː
مثال ː حاصل‌ضرب هر دو عدد گنگ، عددی گنگ است.
می‌بینید که حاصل‌ضرب دو عدد بالا یک عدد گویا شده‌است، پس می‌توان این حکم کلی را رد کرد. در حقیقت به کمک یک مثال نقض توانستیم نادرستی یک حکم را ثابت کنیم.
مثالː تفریق دو عدد طبیعی، عددی طبیعی است.
این حکم صحیح نیست؛ زیرا می‌توان به عنوان مثال نقض formula_2 را عنوان کرد و نادرستی حکم را ثابت کرد.
مثالː formula_3 یا مربع هر عدد بزرگتر یا مساوی آن است.
می توان به عنوان مثال نقض عدد یک دهم را در نظر گرفت که این حکم کلی را نقض می‌کند. formula_4
فرما ادعا کرده بود که formula_5 همواره برابر با عددی اول است. البته به ازای مقادیر یک و دو سه و چهار همینطور است، اما بعداً لئونهارت اویلر نشان داد که به ازای formula_6 حاصل عدد formula_7 خواهد بود که عدد اولی نیست؛ زیرا بر عدد formula_8 بخش‌پذیر است. یعنی در واقع این ادعا به کمک یک مثال نقض رد شد.
Bernard R. Gelbaum, John M. H. Olmsted: "Counterexamples in Analysis". Corrected reprint of the second (1965) edition, Dover Publications, Mineola, NY 2003, ISBN 0-486-42875-3.
باغ‌های کندلوس سومین فیلم سینمایی ایرج کریمی محصول سال ۱۳۸۳ است. این فیلم روایت داستانی عاشقانه است.
بیژن (اوژن سیروسی)، علی (احسان امانی) و سعید (مسعود کرامتی) سه دوست‌ند که سفری را به سمت شمال ایران و منطقهٔ کندلوس آغاز می‌کنند تا گور دوستانشان، کاوه (محمدرضا فروتن) و آبان (خزر معصومی) را بیابند. زوجی که بر اثر ابتلا به بیماری سرطان در فاصلهٔ کوتاهی پس از یکدیگر درگذشته‌اند. این سفر بهانه‌ای می‌شود تا این سه دوست در مسیر رسیدن به گور دوستانشان داستان عشق آن‌ها، و سال‌های زندگی پایانی آن‌ها را دنبال کنند.
آبان به بیماری سرطان مبتلا بوده و از بیماری کاوه-نوعی دیگر از سرطان- بی‌اطلاع است. اما کاوه برای آزار ندادن آبان خبر بیماری خود را از او پنهان می‌کند. آبان با معرفی کردن دوست/خواهر معنوی خود آذر (بهناز جعفری) به کاوه تلاش می‌کند تا کاوه را پس از مرگ او تنها نگذارد. اما کاوه تفاهمی با آذر ندارد و فرصتی برای زندگی نیز، چرا که پیش از آبان می‌میرد…
کاوه و آبان در روزهای پایانی زندگی خود، روزهای گذشتهٔ خود را مرور می‌کنند:روزی که بدون آن که یکدیگر را بشناسند با هم تصادف کردند، آبان برای دیدار کاوه به بیمارستان آمد و آن‌ها-که هر دو علاقه‌مند به کوه و زندگی در طبیعت بودند- به عشق رسیدند.
سعید، بیژن و علی، پس از جستجوی بسیار در کندلوس و کمک گرفتن آن‌ها از یک رانندهٔ نعش‌کش علاقه‌مند به فلسفه (رضا ناجی)، مردی که متولی گورستان محلی است (سید ابراهیم عمادی) و زوجی که پس از ترک تهران به طبیعت کندلوس پناه آورده‌اند (شاهرخ فروتنیان و فریبا کامران) گور این زوج را می‌یابند. آن‌ها در پایان داستان به درک تازه‌ای از مفاهیمی مانند عشق، مرگ و زیستن رسیده‌اند. در پایان داستان مشخص می‌شود که دو نفر از این سه دوست در همان ابتدای داستان در تصادفی سخت در راه درگذشته‌اند؛ تنها سعید زنده مانده‌است که حالا سخت مجروح است و دارد داستان سفری را روایت می‌کند که رخ دادن یا ندادنش در ابهام است…
سعید آرزو می‌کند که کاش روزی به باغ‌های کندلوس برگردد.
موسیقی متن فیلم "باغ‌های کندلوس" توسط گروه موسیقی هال (نام پیشین گروه دنگ شو) ساخته شده‌است. موسیقی این فیلم، سه قطعهٔ بی‌کلام برای پیانو و سازهای زهی را در بر می‌گیرد. پیش از این، بنا بود که موسیقی باغ‌های کندلوس را سینا سلیمی -آهنگساز فیلم پیشین کریمی، چند تار مو- بسازد که این اتفاق با سفر ناگهانی سلیمی میسر نمی‌شود. با این حال، نام آهنگساز فیلم-با توجه به خبر آغازین ساخت فیلم- در اغلب منابع به اشتباه سینا سلیمی درج شده‌است.
روستای دشتک از توابع بخش درودزن دهستان ابرج شهرستان مرودشت، مختصات جغرافیایی ۵۲ درجه و ۲۸ دقیقه طول شرقی و ۳۰ درجه و ۱۷ دقیقه عرض شمالی، در تنگه کوه دشتک در شمال دشت درودزن قرار دارد. ارتفاع این روستا از سطح دریا ۲۰۴۰ متر است و آب و هوای آن در بهار و تابستان معتدل و در پائیز و زمستان سرد است.(منبع.۱)
دشتک یکی از قدیمی‌ترین روستاهای استان فارس است و به لحاظ استقرار در دشتی کوچک به نام دشتک معروف شده‌است. بقایای آثاری از دوره هخامنشیان در روستای دشتک به جا مانده‌است و تاریخ شکل‌گیری روستا براساس سنگ نوشته‌های گورستان قدیمی دشتک، به قرن هفتم ه ق مربوط است.(منبع۲)
مردم روستای دشتک به زبان فارسی به لهجه دشتکی صحبت می‌کنند، مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند.
براساس نتایج سرشماری سال ۱۳۷۵ جمعیت این روستا ۲ هزار و ۸۰۶ نفر بوده‌است که در سال ۱۳۸۵، به تعداد ۲ هزار و ۳۶۷ نفر کاهش یافته‌است.
فعالیت اکثر مردم روستای دشتک، باغداری و دامداری است. گروهی نیز به فعالیت‌های خدماتی و تولید صنایع دستی از جمله گیوه دوزی، قالی بافی و گلیم بافی می‌پردازند. محصولات باغی روستا شامل گردو، انگور، انار، بادام و گوشت، فراورده‌های لبنی و پشم گوسفند از محصولات دامی روستا است. پرورش زنبور عسل و تولید عسل به روش جدید و سنتی نیز رواج دارد.
روستای دشتک در محدوده کوهستانی استقرار یافته و بافت کالبدی آن به تبعیت از شیب محل استقرار، به صورت پلکانی شکل گرفته‌است. شبکه معابر روستا به عنوان شریان ارتباطی از الگوی نامنظم برمبنای نیاز مردم و محدودیت‌های توپوگرافی، شکل گرفته‌اند و غالب معابر به صورت پیچ در پیچ، نامنظم و کم عرض می‌باشد.(منبع ۳)
خانه‌های قدیمی روستا از سنگ، خشت و گل ساخته شده و با چینش پلکانی، خود جلوه زیبایی به روستا داده‌اند.
روستای کوهستانی دشتک، با اقلیم معتدل، پوشش جنگلی، باغات وسیع، چشمه ساران فراوان، آبشارهای زیبا و مناظر و چشم‌اندازهای دل نواز، به ویژه در فصول بهار و تابستان، فضای بسیار جذابی را برای بیننده فراهم می‌آورد. معماری پلکانی روستای دشتک جلوه بسیار چشم‌گیری به آن بخشیده‌است که بیننده خوش ذوق را به تحسین وا می‌دارد.
بنا بر اعلام روابط عمومی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری فارس، درخت چنار کهنسال روستا، یکی از قدیمی‌ترین درختان ایران و جهان به‌شمار می‌رود. این درخت که در محل هسته اولیه روستا قد برافراشته‌است به نظر برخی از دیرین شناسان طبیعی، قدمتی چهارهزار ساله دارد.(منبع ۴
امامزاده فخرالدین، از بناهای زیارتگاهی مورد احترام روستاست.
یکی از آثار جالب توجه، روستای دشتک، راه پله‌ای به نام کتل است. که یک هزار و ۲۰۰ پله سنگی دارد و در گذشته از طریق آن به نقاط دیگر تردد می‌نمودند. آسیاب‌های قدیمی روستا، مشتمل بر۶ آسیاب قدیمی است که در گذشته مورد استفاده مردم بوده‌است آسیاب‌های قدیمی نشانه‌های فرهنگی و از آثار تاریخی روستای دشتک است.
چشمه‌های معدنی خنار، نهروم، مرشدی، آبگری، ده گاه، دره و آبگرمی که آب‌های شفابخشی دارند. از جاذبه‌های طبیعی روستای دشتک به‌شمار می‌آیند و همجنین چشمه‌های بید چنگ، آب چغور، باغ جمال(باباجمال)، سی چاه، پای بیدی، دم تنگ، بیدک، عابدو، گردوک، تدک، باغک، سیبکی و چشمه گل که جشمه ساران زیبا واقع در کوه‌های اطراف روستای دشتک می‌باشند.
مردم روستای دشتک در اعیاد ملی به ویژه عید نوروز عید فطر و قربان به جشن و شادی می‌پردازند و در ایام عزاداری به ویژه در ماه محرم، مراسم سوگواری را برگزار می‌کنند.
گیوه بافی، گلیم بافی و قالی بافی از هنرهای دستی مردم روستای دشتک می‌باشد. بازی محلی درنه بازی و لگد بازی در میان مردم روستای دشتک رواج دارد. موسیقی محلی مردم دشتک نیز غالباً با نی نواخته می‌شود و نغمه‌های محلی در مقام شوشتری خوانده و نواخته می‌شود. پوشاک محلی مردم روستای دشتک طرح‌های زیبا و شادی بخشی دارد. بنا بر اعلام روابط عمومی سازمان میراث فرهنگی وگردشگری استان فارس در تاریخ ۳/۲/۱۳۸۷ روستای دشتک به عنوان روستای هدف در توسعه گردشگری انتخاب شد.(منبع ۵. گردو، بادام، انار، گیوه از سوغات این روستا است..
دسترسی به روستای دشتک از طریق شهرهای مرودشت و کامفیروز و جاده‌های منتهی به این روستا از شهرهای مذکور آسفالت است.
گویش دشتکی
آربیز= الک. تلک= تخته پهن کردن خمیر نان. خشت = آجر نپخته. ارسی= کفش
لوزه= کفش پاره. کرره = سنگ آهکی. کهره= بزغاله
دوبر= کل، بز نر. غوچ= قوچ بسه= آستین لباس. چارقد= روسری
جل= پالان خر. اوکش= خورجین. خوره= جوال، نوعی خورجین
کولیک= خمره کوچک. کلدونه= قفل دروازه چوبی قدیمی. پسو = اتاق پشتی. کت= کمد چوبی قدیمی
لوده= سبد بزرگ حمل انگور. هولک= تاب بازی. تارک= خمره دهان گشاد جهت نگهداری آب انگور
ترشپلا= آبکش
سافد ون= خمره بزرگ جهت صاف نمودن آب انگور. تربه= توبره‌ای از جنس موی بز جهت صاف نمودن آب انگور
میل فرقه= پیچ چوبی جهت فشردن تفاله آب انگور. اوسین= چنگک جابجایی علوفه
کهواله= کیسه بزرگ بافته شده از موی بز
تنگ وبند= تسمه بزرگ برای محکم کردن بار الاغ.
هرس= تیرچوب بام خانه. اورده=چوب‌های نازک روی پشت بام.
هرچنه= ناودانی بام خانه
برجه= آب چک بام خانه. بون= بام خانه. پهک= پتک.
هره= اره
خیش=وسیله شخم. شربتین= کاسه کوچک. آو گردون= ملاقه پاتیل=دیگ مسی بزرگ
قزغون= دیگ مسی متوسط. تشتک= دیک مسی کوچک.
جوغن= هاون سنگی. آسک= آسیاب دستی. رز= درخت انگور آوشا= حیاط. قلا= کلاغ
کمونتر= کبوتر. بجشک= گنجشک
گیاهان منطقه دشتک: جاشیر، خرزهره، کمه، بی لهر، برنجاس، فرنجمشک، مشتره موشی،
راجونه، کلوس، پودن، بکلو، لیزک، سیرک، پرموسیر، قاضی اغا، اشکله، کنگر، هکل،
شنگشیره، میخ و بنجه، سیرموک، بادرنجون، پاسهک، بارهنگ، ضرآویی، سیاهدونه، سقز،
ازوو، کتیرا، کارده، گامور، شد ک، کهره پز، گنه چرا،
غذاهای محلی: قبورمه، می‌ده، جوزقندی، قیسی، بند مجک، آش بوی،
تند ک با، آش سگل، دوبا، آش کارده، رشته، کوفته برنجی، خورش کلم چندر، تلیت بابونه،
شله شلغم، پلو لیزک، پلو کنگر، ترشی سرکه جاشیر، ترشی خرکگ، کالمه کرکو، ترشی بی لهر،
ترشی ریواس، ترشی بنوشک، ترشی موسیر،
بازی‌های قدیمی دشتک: هفت سنگ، لپور بازی، قاب بازی، خاگ بازی، چش بگیرک، درنه بازی،
ترترک(گردو بازی)، هولک، هادنگه(الاکلنگ)،
چشمه‌های اطراف دشتک: خنار، ده گاه، مرشیدی، پای چنار، توباغی، زیر کره، سابوری، خورشیدی،
خانمجانی، بد ک، قنات، تره وره، خواجه مهدی، انجیرک، کهکوک، تدک، منارک، دم تنگ، پای بیدی،
باراغا، آو گری، پای توه، گرم آوشا، کاید مدی، بوا جمال، آو چغور، خرسو،
برروز، تمب شنک، (سایت دشتک)
نیوشا ضیغمی (زادهٔ ) بازیگر است. وی فعالیت خود را از سال ۱۳۸۲ آغاز کرد و در کارنامه هنری خود نامزدی دریافت جایزهٔ سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر برای نقش‌آفرینی در فیلم‌های "شوریده" (۱۳۸۳) و "حس پنهان" (۱۳۸۵) را دارد.
نیوشا ضیغمی در ۱۸ تیر ماه ۱۳۵۹ در تهران به دنیا آمد. او دیپلم معماری دارد، اما به دلیل قبولی در رشته روان‌شناسی کودک در دانشگاه سراسری، ترجیح داد در این رشته ادامه تحصیل دهد و لیسانس این رشته را از دانشگاه شهید بهشتی تهران گرفت. او می‌گوید با وجود مخالفت والدین، وارد حرفهٔ بازیگری شده‌است: «وقتی می‌خواستم وارد بازیگری شوم مادرم مخالفت نمی‌کرد، ولی آن دید مادرانه نسبت به آینده من را در نظر می‌گرفت اما پدرم با بازیگر شدن من زیاد موافق نبود. پدرم اصولاً کارهای علمی را دوست داشته و دارد و ترجیح می‌داد من پزشک یا مهندس شوم تا بازیگر. وقتی وارد این عرصه شدم و با کار آقای مسعود جعفری جوزانی شروع کردم و پس از آن هم بلافاصله وارد سینما شدم، در همان سال اول نتیجه خوبی حاصل شد، پدرم تغییر موضع داد و با کار من موافقت کرد.»
ضیغمی با شرکت در کلاس‌های آزاد بازیگری کانون سینماگران جوان واقع در کوچه نهم، خیابان بخارست، محله آرژانتین تهران بازیگری را فراگرفت و توسط این مؤسسه به مسعود جعفری‌جوزانی معرفی شد. پس از فارغ‌التحصیلی از این کلاس‌ها در مجموعهٔ تاریخی "در چشم باد" نقش یک دختر روستایی شمالی را ایفا کرد. او سپس در اولین تجربه سینمایی خود در فیلم "تردست" به کارگردانی محمدعلی سجادی ایفای نقش کرد و همین فیلم سبب همکاری دوباره ضیغمی و محمد علی سجادی در فیلم "شوریده" شد که برای بازی در این فیلم، نامزد دریافت سیمرغ بلورین از بیست و چهارمین جشنواره فیلم فجر شد و با بازیگرانی چون هدیه تهرانی رقابت کرد.
او در سال ۱۳۸۹ با آرش پولادخان، یک تاجر ایرانی ازدواج کرد و در اردیبهشت ۱۳۹۷ اولین فرزندشان به نام لنا را به دنیا آوردند. او در یک لایو در برنامه اینستاگرام اعلام کرد که مهریه او یک سکه طلا بوده‌است و همین مسئله منجر به جنجال در رسانه‌های ایرانی شد.
ضیغمی یکی از حامیان جدی صنایع دستی ایران به‌شمار می‌رود. او در گفت وگویی که با مدیر کل صادرات ایران داشت بر لزوم معرفی صنایع دستی کشور در بازارهای جهانی تأکید کرد. در مراسمی که در انجمن حامیان کودکان کار و خیابان برگزار شد، ضیغمی به عنوان سفیر کودکان کار ایران معرفی شد. او در این مراسم با بیان اینکه موضوع کودکان کار یکی از دغدغه‌های همیشگی‌اش بوده اظهار داشت: «وقتی سر چهارراه‌ها کودکان کار را می‌بینم با خودم می‌گویم سهم این بچه‌ها از دنیای کودکی چیست و چرا باید از همین سن و سال وارد چرخه کار شوند و بزرگ شدن را از همان روزهای اول کودکی مشق کنند.»
سید طه هاشمی (زاده ۱۳۳۷ در زرند)، روحانی، پزشک، پژوهشگر و سیاستمدار ایرانی و سفیر کنونی جمهوری اسلامی ایران در واتیکان است.
وی معاون فرهنگی و دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی،جانشین رئیس شورای عالی ارتباطات و اطلاع رسانی دانشگاه آزاد اسلامی، رئیس پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و نماینده قم در دوره پنجم مجلس شورای اسلامی نیز بوده‌است. دعوت دانشگاه آزاد از هنرمندان برای همکاری/ ایجاد تغییرات محسوس در مظاهر فرهنگی دانشگاه
سید طه هاشمی بعد از اتمام دوره دبیرستان در سال ۱۳۵۶ وارد دانشگاه شده و در رشته پزشکی مشغول به تحصیل شد. در خلال تحصیل در دانشگاه بدلیل علاقه به علوم دینی در ساعات فراغت به مطالعه و تحصیل در علوم حوزوی نیز می‌پرداخت. در سال ۱۳۶۷ با درجه دکتری فارغ‌التحصیل دانشگاه علوم پزشکی تهران شده و در سال ۱۳۶۸ برای ادامه تحصیلات حوزوی و انجام طبابت راهی حوزه علمیه قم شد. در همین زمان از رهبر ایران به ریاست مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی و همچنین به عضویت هیئت مدیره دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم منصوب گردید.
در سال ۱۳۷۵ از سوی مردم قم به نمایندگی در مجلس شورای اسلامی انتخاب شد و در سال ۱۳۷۶ به عضویت هیات رئیسه مجلس شورای اسلامی برگزیده شد. هاشمی در کنار مطالعات دینی و تحصیلات حوزوی در فقه و اصول و فلسفه صاحب مقالات متعدد و تألیفاتی در زمینه‌های فرهنگی و سیاسی بوده و همچنین آشنا و صاحب نظر در معماری ایرانی - اسلامی، موسیقی، شعر و ادبیات و سینما است.