moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در سال ۱۳۳۷، پادشاه فیلیپ ششم تیول آکیتن (که اساساً مربوط به گاسکونی است) را از ادوارد سوم انگلستان پس گرفت. ادوارد به نوبه خود ادعا کرد که کل پادشاهی فرانسه به دلیل اینکه تنها نوه پادشاه فیلیپ چهارم است به وی تعلق دارد. این امر جنگ صد ساله را آغاز کرد، که در آن هر دو دودمان پلانتاژنه و دودمان والوآ ادعای برتری بر آکیتن داشتند. در سال ۱۳۶۰، هر دو طرف عهدنامه بریتانی را امضا کردند که در آن ادوارد از ادعای خود بر تاج و تخت فرانسه چشم پوشی کرد، اما به عنوان لرد آکیتن (و نه صرفاً دوک) باقی ماند. با این حال، زمانی که این معاهده در سال ۱۳۶۹ شکسته شد، هم این ادعای انگلیسی‌ها و هم جنگ از سر گرفته شد. در سال ۱۳۶۲، پادشاه ادوارد سوم، به عنوان لرد آکیتن، پسر بزرگ خود ادوارد، شاهزاده ولز را شاهزاده آکیتن کرد. در سال ۱۳۹۰، پادشاه ریچارد دوم، پسر ادوارد شاهزاده سیاه، عموی خود جان گونت را به عنوان دوک آکیتن منصوب کرد. این عنوان به فرزندان جان منتقل شد، اگرچه آنها به تاج و تخت تعلق داشتند، زیرا پسر جان گونت، هنری بولینگبروک، دوک هرفورد، موفق شد سلطنت را از ریچارد دوم غصب کند، بنابراین «وارث» لقب دوک آکیتن از پدرش، به نوادگانش پس از پادشاه شدن منتقل شد. پسر او، هنری پنجم به عنوان پادشاه انگلستان و لرد آکیتن از ۱۴۰۰ تا ۱۴۲۲ بر آکیتن حکومت کرد. او به فرانسه حمله کرد و در محاصره هارفلور و نبرد آزینکورت در سال ۱۴۱۵ پیروز شد. او با معاهده تروا در سال ۱۴۲۰، موفق شد سلطنت فرانسه را برای خانواده خود به دست آورد. هنری پنجم در سال ۱۴۲۲ درگذشت، زمانی که پسرش هنری ششم تاج و تخت فرانسه را در سنین جوانی به ارث برد. در کمتر از یک سال، سلطنت او شاهد از دست دادن تدریجی کنترل انگلیس بر فرانسه بود.
پادشاهان فرانسه از دودمان والوآ، با ادعای برتری بر آکیتن، عنوان دوک را به وارثان خود، دوفن در طول سال‌های ۱۳۴۵ و ۱۴۱۵ اعطا کردند: ژان دوم (۱۳۴۵–۵۰)، شارل هفتم (۱۳۹۲–۱۴۰۱)، و لوئی (۱۴۰۱–۱۵). پیروزی فرانسه با نبرد کاستیون در سال ۱۴۵۳ کامل شد. انگلستان و فرانسه اسماً ۲۰ سال دیگر در جنگ باقی ماندند، اما انگلیس به دلیل تشدید درگیری‌های داخلی در موقعیتی برای ادامه نبرد و دفاع از ادعای خود نبود. جنگ صد ساله رسماً با پیمان پیکینی در سال ۱۴۷۵ به پایان رسید. با پایان جنگ صد ساله، آکیتن تحت فرمان مستقیم پادشاه فرانسه بازگشت و در اختیار پادشاه باقی ماند. فقط گاهی لقب دوک آکیتن به یکی دیگر از اعضای این سلسله و به عنوان یک تمایز کاملاً اسمی، اعطا می‌شد.
انگوت، شهری در بخش مرکزی شهرستان انگوت در استان اردبیل ایران است. این شهر، مرکز شهرستان انگوت است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر انگوت برابر با ۲٬۶۴۵ نفر (۷۱۷ خانوار) است.
بوریس ورمانت (؛ – ) تهیه‌کننده فیلم، و تدوین‌گر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "درخت در یک لوله آزمایش" اشاره نمود.
پیت اسمیت (؛ – ) تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان، بازیگر، راوی و صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "درخت در یک لوله آزمایش" و "صورت‌غذا" اشاره نمود.
همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین فیلم کوتاه و جایزه اسکار افتخاری شده‌است.
لو پولاک (؛ – ) آهنگساز، موسیقی‌دان و ترانه‌سرای اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "دیوانگان رقص" اشاره نمود.
نام وی در سال ۱۹۷۰ در تالار مشاهیر ترانه‌سرایی ثبت شد.
دوریس مریک (؛ – ) بازیگر و مدل اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بهشت می‌تواند صبر کند"، "صدای بلند"، "احمق آمریکایی خوش‌تیپ"، "آهنگ منقطع" و "زمانی برای کشتن" اشاره کرد.
فرانک فنتون (؛ – ) بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "چه زندگی شگفت‌انگیزی"، "بوفالو بیل"، "یک صدای مهیب"، "بادیگارد"، "کشتی مین‌روب"، "رزی پرچ‌کن"، "مخاطره"، "سه راز" و "سرنوشت" اشاره کرد.
بی. اف. زیدمن (؛ – ) تهیه‌کننده فیلم، بازیگر، تدوین‌گر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "هیچ‌چیز بجز دردسر"، "سربازان نیروی هوایی" و "تازه ازدواج‌کرده" اشاره نمود.
جو یول (؛ ۳۰ آوریل ۱۸۹۲ – ۳۰ مارس ۱۹۵۰) بازیگر اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۲ تا ۱۹۵۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "هیچ‌چیز بجز دردسر"، "ماه نو"، "زیگفلد کبیر"، "سریع و خشمگین"، "بیا با من زندگی کن"، "گریز"، "زن سال"، "سربازان نیروی هوایی"، "دو دختر و ملوان"، "چهارراه هفتم"، "لاغرخان میره خونه" و "تصویر دوریان گری" اشاره کرد.
فیلیپ مریویل (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس، نمایشنامه‌نویس و بازیگر اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "آقا و خانم اسمیت"، "هیچ‌چیز بجز دردسر"، "جلادان هم می‌میرند"، "بیگانه"، "ماجرا"، "خواهر کنی"، "این زمین مال من است" و "خشم در بهشت" اشاره کرد.
رابرت اِمِـت اوکانر (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۵۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
عشق، شرافت و سلوک () یک فیلم صامت کمدی به کارگردانی اف. ریچارد جونز و ارل سی. کنتون است که در سال ۱۹۲۰ منتشر شد.
زاغی آفریقایی ، یک عضو آفریقایی از خانواده کلاغ‌ها است و تنها عضو از سردۀ Ptilostomus است. بر اساس یافته‌های اخیر، نزدیک‌ترین همبستگی آن با زاغ‌های زمینی آسیای مرکزی است.
این پرنده سیاه‌رنگ مانند زاغی‌ها دارای دم بلند است و واژۀ "afer" در نام علمی نیز به به واژۀ آفریقایی نسبت داده می‌شود.
پائینِ مزرعه () یک فیلم بلند صامت آمریکایی است که در سال ۱۹۲۰ منتشر شد.
یون جو-هی (؛ زادهٔ ۲۱ فوریه ۱۹۸۵) بازیگر اهل کره جنوبی است.
ری گری (؛ – ) بازیگر و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "شیخ اعرابی"، "مالی ئو"، "پائین مزرعه" و "سالومه در برابر شنندوا" اشاره نمود.
پارک شی هو (؛ زادهٔ پارک پیونگ-هو در ۳ آوریل ۱۹۷۸) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ سرگرمی خود را به عنوان مدل و بازیگر تئاتر شروع کرد، سپس به‌طور رسمی فعالیت خود را در تلویزیون در سال ۲۰۰۵ آغاز کرد. پس از چند سال بازی در نقش‌های مکمل، پارک شی هو با سریال‌های کمدی رمانتیک محبوب سال ۲۰۱۰ به نام‌های "ملکه وارونه" و "پرنسس دادستان" به شهرت رسید. به دنبال آن، او نقش‌های اصلی در درام تاریخی "عشق شاهزاده خانم" و فیلم دلهره‌آور "اعتراف به قتل" ایفا کرد.
پارک پیونگ هو حرفهٔ بازیگری خود را در سال ۱۹۹۷ با حضور در نقش‌های سیاهی‌لشکر و بیت پارت‌ها در تئاتر آغاز کرد و نخستین نقش اصلی خود را در تئاتر "زندگی بیست نیانگی" انجام داد. در طی این زمان، او همچنین به عنوان مدل فعالیت می‌کرد، پیش از اینکه بازیگری خود را در تلویزیون از طریق ایفای یک نقش کوچک در قسمت‌های ۱ و ۲ مجموعهٔ تلویزیونی سال ۲۰۰۵ به نام "دختر محبوب چون هیانگ" آغاز کند.
سسک زمینی بیکول ، یک گونه از پرندگان گنجشک‌سان از خانواده سسکان ملخی است. این گونه بومی جزیره لوزون در فیلیپین است که در بخش‌های جنوبی این جزیره یافت می‌شود. به همراه گونه‌های دیگری که همنوع بودند از جمله سسک زمینی کوردیلرا و سسک زمینی سیرا مادره یکی از گریزان‌ترین پرندگان در این کشور هستند. زیستگاه طبیعی آن جنگلی‌های دشتی نمناک گرمسیری است. نابودی زیستگاه آن را تهدید می‌کند.
سسک زمینی کوردیلرا که با نام‌های الیکایی‌لیکوی رابور یا الیکایی‌لیکوی لوزون نیز شناخته می‌شود، یک گونه از پرندگان است که در حال حاضر در خانواده سسکان ملخی جای می‌گیرد. این گونه بومی فیلیپین است که در شمال غربی لوزون در دامنه‌های رشته‌کوه کوردیلرا یافت می‌شود. برخی از آرایه‌شناسان همچنان این گونه‌ را در لیکویان جهان قدیم و برخی دیگر در لیکویان زمینی فهرست می‌کنند. هیچ عکس شناخته‌شده‌ای از سسک زمینی کوردیلرا زنده در طبیعت وجود ندارد.
سسک زمینی سیرا مادره یک گونه از پرندگان گنجشک‌سان از خانواده سسکان ملخی است. این گونه بومی فیلیپین در جزیره لوزون و در شمال شرق و شرق آن در دامنه‌های سیرا مادره است. زیستگاه آن در دشت نمناک گرمسیری و پایین‌دست جنگل‌های کوهستانی گرمسیری است. این پرنده به همراه نزدیکترین خویشاوندان خود، سسک زمینی کوردیلرا و سسک زمینی بیکول به دلیل ماهیت بسیار خجالتی خود یکی از دست‌نیافتنی‌ترین پرندگان در این کشور هستند. در حالی که به‌طور رسمی تهدید نمی‌شود، گفته می‌شود که جمعیت آن به دلیل نابودی زیستگاه از طریق جنگل‌زدایی در حال کاهش است.
سلیم سرسیاه یا سلیم کلاهدار یک گونه از پرندگان خانواده سَلیمان است. این گونه بومی جنوب استرالیا است، جایی که در سواحل اقیانوس و تالاب‌های زیرساحلی زندگی می‌کند. دو زیرگونه شناخته‌شده وجود دارد که جمعیت‌های شرقی و غربی را تشکیل می‌دهند. زیرگونه شرقی نگرانی بیشتری برای حفاظت دارد، با فهرست‌بندی‌ها از آسیب‌پذیر در استرالیای جنوبی و ویکتوریا تا در بحران انقراض در نیو ساوت ولز.
زندگی همین است () یک فیلم کمدی درام آمریکایی محصول سال ۱۹۸۶ به کارگردانی بلیک ادواردز و با بازی جک لمون و جولی اندروز است.
سلیم گلوگندمی ، یک گونه از پرندگان خانوادهٔ سَلیمان در سردهٔ "Oreopholus" است که از نظر گونه‌های زنده تک‌نماد است. یکی از خویشاوندان پیشاتاریخ، "Oreopholus orcesi"، از بقایای فسیلی توصیف شده‌است.
در رشته کوه‌های آند در آرژانتین، بولیوی، شیلی و پرو زادآوری می‌کند. مهاجران نازادآور به اکوادور، برزیل و اروگوئه می‌رسند و در جزایر فالکلند سرگردان است.
زیستگاه‌های طبیعی آن عبارتند از درختچه‌زار‌های خشک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، علفزارهای معتدل، علفزارهای نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری در کوه‌ها و مراتع.
لی سو کیونگ (؛ زادهٔ ۲۴ اکتبر ۱۹۹۶) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در فیلم "یونگسون" شناخته می‌شود.
سلیم‌های سرسیاه ، یک سرده از سلیم‌ها است که از دو گونه موجود و در معرض تهدید تشکیل شده‌است. گاهی آن را مترادف "سلیم‌های طوق‌دار" در نظر می‌گیرند.
لی سو کیونگ (؛ زادهٔ ۱۳ مارس ۱۹۸۲) بازیگر اهل کره جنوبی است.
سلیم‌های گلوگندمی ، یک سرده از پرندگان وابسته به خانوادهٔ سَلیمان است. سلیم گلوگندمی ("Oreopholus" "ruficollis)" تنها گونهٔ موجود است، اگرچه گونه دیگری به نام "Oreopholus orcesi"، در پلیستوسن پسین در اکوادور شناخته شده‌است.
ابو غراب (عربی: أبو غراب ) محلی در مصر است که در ۱۵ کیلومتری جنوب قاهره بین سقاره و جیزه و حدود ۱ کیلومتری شمال ابو صیر در لبه فلات کویر در کرانه غربی رود نیل واقع شده‌است. این محل بیشتر برای معبد خورشید پادشاه نیوسررع، بزرگترین و بهترین معبد خورشیدی حفظ شده، و همچنین معبد خورشید اوسرکاف، که هر دو در قرن ۲۵ قبل از میلاد در دوره پادشاهی قدیم ساخته شده‌اند، شناخته شده‌است. شواهد حاکی از آن است که شش معبد خورشیدی در طول سلسله پنجم ساخته شده‌است، با این حال، تنها دو معبدی که قبلاً ذکر شد (نیوسررع و اوسرکاف) حفاری شده‌اند. ابو گوراب همچنین محل دفن دوره‌های اولیه است که قدمت آن به سلسله اول بازمی‌گردد.
پرستوهای کوهی یک سرده از پرندگان خانواده پرستویان است که گونه‌های آن در کوه‌های آند در آمریکای جنوبی ساکن هستند.
این سرده دارای سه گونه است:
کیم جی-هون (؛ زادهٔ ۹ مه ۱۹۸۱) بازیگر اهل کره جنوبی است.
خدمات تلفن واتیکان برای نخستین بار به‌طور رسمی در سال ۱۹۳۰ بنیانگذاری شد در سال ۲۰۰۲، قسمتی از اداره مخابرات استان شد و بر کل نیازهای مخابراتی شهر واتیکان برسی می آنجا می‌دهد.
کد تلفن / کد کشور تخصیص داده شده برای شهر واتیکان +۳۷۹ است. اما این کدمورد استفاده قرار نمی‌گیرد. در بدیل، شهر واتیکان از کد کشور +۳۹ ایتالیا استفاده می‌نمایند و شماره تلفن‌هایی را که با ۶۹۸ آغاز می‌شوند در کد منطقه ای ۰۶ برای رم تخصیص می‌دهد.
کیم جی-هون (؛ زادهٔ ۹ ژانویه ۲۰۰۰)، همچنین با نام جی هون نیز شناخته می‌شود، خواننده و بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ بازیگری خود را به عنوان بازیگر کودک آغاز کرد و در سال ۲۰۱۳ در مجموعهٔ تلویزیونی نوجوانانهٔ "ملودی عشق" ایفای نقش کرده‌است.
پل آرون (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه‌ای اهل استونی است.
کیم جی-هون (؛ زادهٔ ۱۹۷۱) کارگردان فیلم اهل کره جنوبی است.
یان اهلوست (؛ زادهٔ ) شطرنج‌باز اهل استونی-ایالات متحده آمریکا است.
ال. اس. استاوریانوس ؛ (۱۹۱۳–۲۳ مارس ۲۰۰۴) تاریخ‌نگار یونانی-کانادایی بود. تأثیرگذارترین کتاب‌های او «یک تاریخ جهانی: از پیش از تاریخ تا سده بیست و یکم» و «بالکان از ۱۴۵۳» است. او یکی از اولین مورخانی بود که دیدگاه‌های شرق‌شناسی امپراتوری عثمانی را به چالش کشید.
استاوریانوس در سال ۱۹۱۳ در ونکوور، بریتیش کلمبیا، کانادا زاده شد. از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۷۳ در اوانستون و گلنکو و از سال ۱۹۷۵ در لا جولا، کالیفرنیا ساکن بود. او مدرک کارشناسی رشته تاریخ را از دانشگاه بریتیش کلمبیا و کارشناسی ارشد و دکتری را از دانشگاه کلارک در ووستر، ماساچوست گرفت.
استاوریانوس به هیئت علمی دانشگاه کویینز در کینگستون، انتاریو و کالج اسمیت در نورتهامپتون، ماساچوست پیوست. در سال ۱۹۴۶ استاد دانشگاه نورث‌وسترن شد. پس از بازنشستگی از نورث‌وسترن در سال ۱۹۷۳، تا سال ۱۹۹۲ در بخش تاریخ دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو فعالیت داشت.
همسرش، برتا کلسو در ۴۷ سالگی در سال ۱۹۸۷ درگذشت. خود نیز در ۲۳ مارس ۲۰۰۴ در ۹۱ سالگی بر اثر نارسایی تنفسی در بیمارستان اسکریپس مموریال در لا جولا رنچ، کالیفرنیا، ایالات متحده درگذشت.
؛ فهرست زمانی
اما موسکات (زاده ) خواننده و مدل مالتی است.
او نماینده مالت در یوروویژن ۲۰۲۲ بود.
روز ملی جبل الطارق که هر ساله درتاریخ ۱۰ سپتامبر جشن گرفته می‌شود، روز ملی رسمی قلمرو فرادریایی بریتانیا جبل الطارق است. این روز یادآورنخستین همه‌پرسی حاکمیت جبل الطارق در تاریخ ۱۹۶۷ است، که در آن از رای‌دهندگان جبل الطارق پرسش‌های نمودند که آیا می‌خواهند زیرحکومت اسپانیا گذر کنند یا زیر حکومت بریتانیا بمانند، با نهادهای خودمختار.Ministry of Defence – Gibraltar soldiers celebrate their National Day in Iraq
در سال ۱۹۹۲، جو بوسانو، وزیر ارشد جبل الطارق، به سازمان ملل سفر نمود تا در دربارهٔ حق تعیین سرنوشت الهام بخش تشدید گروه خود تعیین‌کننده برای جبل الطارق (اس دی جی جی) باشد که در آن وقت توسط دنیس متیوز، یکی از اعضای گروه اداره می‌شد. عضو فعال حزب ادغام با بریتانیا (ای دبیلیو بی پی). به جهت ایجاد حمایت مردمی برای تعیین سرنوشت، آنها نخستین روز ملی را در میدان جان مکینتاش ("پیازا") در ۱۰ سپتامبر ۱۹۹۲ به مناسبت بیست و پنجمین سالروز برگزاری همه‌پرسی حاکمیت در سال ۱۹۶۷ برگزار کردند. به‌طور تصادفی، ۱۰ سپتامبر همچنین روزی بود که شورای قانونگذاری جبل الطارق در تاریخ ۱۹۶۴ نماینده و سرپرست امور داخلی شد.
نخستین روز ملی به اندازه ای موفقیت‌آمیز بود که بهمن مردمی که به‌طور نا هنگامی به میدان آمدند نتوانست در میدان جان مکینتاش جای بگیرد. پس از آن دولت مسئولیت کمک به سازماندهی این رویداد را بر مسئولیت گرفت، زیرا حق تعیین سرنوشت را که جبل الطارقیان از تاریخ ۱۹۶۳ در سازمان ملل مطالبه می‌کردند، تقویت کرد؛ بنابراین، دولت ۱۰ سپتامبر را تعطیل رسمی اطلاع‌رسانی شدو به اس دی جی جی کمک هزینه داد تا آنها را اداره کند. در تاریخ ۱۹۹۳ محل برگزاری به میدان بزرگ گراند کازمیتز تغییر یافت تا اینکه در تاریخ ۱۹۹۸ بار دیگر به میدان دریایی گسترده‌تر تغییر یافت.
مخالفت فعال دولت اسپانیا با خودمختاری همراه با موضع منفی وزارت امور خارجه و مشترک المنافع، تصمیم اکثریت قریب به اتفاق جبل الطارعیان را قوی نمودکه تا تاریخ۲۰۰۰ برای استعمار زدایی خود طبق با روش عالیه تلاش کنند. منشور و تاریخ اهداف تعیین شده توسط سازمان ملل متحد برای نابودکردن استعمار.
در اضای، جک استراو، وزیر خارجه بریتانیا، حکومت مشترک با اسپانیا را پیشنهاد نمود که حس هویت ملی را که با روز ملی تقویت نمود، افزایش داد.
۱۰روز ملی، که در تاریخ۲۰۰۱ برگزار شد، حاوی سخنرانی ویلیام سرفاتی، رهبر وقت سی دی جی جی بود که بر مضامین هویت ملی، وحدت، مقاومت در برابر فشار اسپانیا و استعمار زدایی تأکید داشت.SDGG Speech 2001
روزهای ملی بعدی کمابیش آرام‌تر با میهمان‌های کمتر و سخنرانی‌های سیاسی کم تربوده است. در تاریخ ۲۰۰۷ اداره تظاهرات سیاسی توسط دولت از سی دی جی جی خارج شد. در تاریخ جولای ۲۰۰۸، دولت خبر داد که در قالب روز ملی را تغییر خواهد داد تا در همان تاریخ اجرایی شود. تغییر اصلی تصمیم آنها برای سازماندهی دیگر تجمع سیاسی بود. دلیل اسم برده شده اصرار بر جشن مدنی جبل الطارق بود تا احیای سیاسی. تغییرات دیگر حاوی جابجایی رویداد اصلی به میدان کوچکتر جان مکینتاش از میدان بزرگ کازمیتز، انتصاب شهردار جبل الطارق برای برگزاری مراسم اصلی به جای هر رهبر سیاسی، اهدای مدال افتخار جبل الطارق و قرائت روز ملی جبل الطارق بود. اعلام.Government of Gibraltar Press Release – Format changes to National Day
اتفاقات رسمی روز ملی جبل‌الطارق با مسابقه لباس‌های شیک و لوکس کودکان که در لابی ساختمان پارلمان در خیابان اصلی برگزار می‌شود و سپس یک مهمانی خیابانی در میدان جان مکینتاش برگزار می‌شود که در آن غرفه‌های غذا و نوشیدنی برپا می‌شود که غذاهای جبل الطاری مانند کالنتیتا را عرضه می‌کنند. سپس یک گروه کر مورد انتخاب مدرسه آهنگ‌هایی با مضمون جبل الطارق می‌خواند، یعنی مرا به جایی که متولد شده‌ام ببر و مدونای کوچک اروپا. بعد از آن اتقاق اصلی، قرائت اسامی دریافت کنندگان مدال افتخار جبل الطارق توسط شهردار و سخن رانی اعلامیه روز ملی جبل الطارق در قسمت بالای بالکن شهرداری برگزار می‌شود. این پیش از این با رهاسازی سنتی سی هزار بادکنک قرمز و سفید درقسمت بالای ساختمان پارلمان، به نمایندگی از جمعیت جبل الطارق، که از تاریخ ۱۹۹۲ در این روز نمایش دادهMinistry of Defence – Gibraltar soldiers celebrate their National Day in Iraq بود، دنبال شد. سنت جداسازی بالن در تاریخ ۲۰۱۶ به دلیل تهدیدی که برای حیات وحش، به ویژه حیات وحش دریایی ایجاد می‌کند، خاتمه یافته‌است. در این بین، گروه کر مدرسه، اکثر مردم را در خواندن سرود جبل الطارق رهبری می‌کند.
بعدها در میدان گراند کازمیتز جشنی برای کودک‌ها با قلعه‌های پرشور و سواری در میدان نمایشگاه برگزار می‌شود. موسیقی زنده کل بعدازظهر در گاورنرز رژه ("پیازلا") و راک آن راک کلوپ انتشار می‌شود، همه رایگان است، برخلاف جشنواره موسیقی جبل الطارق، پیشامدی که با پرداخت نمود پولی پایانی به روز ملی است.
از تاریخ۲۰۰۷، بحثی برای گروه پیرتر جامعه وجود داشته‌است.
روز با یک نمایش آتش بازی متناسب ۳۰ دقیقه ای که در شب از خال جدا شده در بندر جبل الطارق انتشار می‌شود و بعدها یک کنسرت راک به بالای قدرت می‌رسد.
در تاریخ ۲۰۰۸، دولت خبر دادکه فرمت جشن‌های "روز ملی جبل الطارق" را از امسال تغییر خواهد داد. این به دنبال قانون اساسی جدید بود که در آن بریتانیا عدل تعیین سرنوشت جبل الطارق را به رسمیت شناخت. دگرگونی در قالب به جهت اصراربر جشن مدنی جبل الطارق بود تا صرف نظر سیاسی. یک گردهمایی از جامعه در میدان جان مکینتاش برای یک پیشامدجشن اجماعی وجود دارد.
اس دی جی جی از حالت عدم فعالیت خود برگشت و یک گردهمایی سیاسی در میدان کازمات‌های بزرگ با حضور رهبر اس دی جی جی و احزاب سیاسی مخالف: حزب لیبرال جبل الطارق و حزب دموکراتیک مترقی ترتیب داد. این پیشامدحداکثر بین ۳۰ تا ۴۵ دقیقه برنامه‌ریزی شده بود و به شرکت کنندگان اجازه داده می‌شد در رویداد اصلی فعالیت‌های مدنی که در میدان جان مکینتاش برگزار می‌شود شرکت نمایند. سخنرانی‌ها کوتاه (حدود ۵ دقیقه زمان می‌برد) برای رهبر سی دی جی جی و سخنرانی‌های سه حزب دیگر بود. این رویداد با حضور خوبی همراه بود و به عنوان موفقیت‌آمیز تلقی شد.
دولت جی اس دی نماینده ای نفرستاد زیرا آنان تظاهرات اصلی را که در میدان جان مکینتاش برگزار شد تنها "رسمی" می‌دانستند.Government of Gibraltar Press Release – Government does not support the National Day political rally
در ژوئیه ۲۰۰۸، پیتر کاروانا، وزیر ارشد جبل الطارق، خبر نمود که دولت افکنشی برای جوایز مدنی ایجاد خواهد کرد که به نام مدالیون افتخار جبل الطارق نام برده می‌شود، که توسط پارلمان داده خواهد شد.Gibraltar Medallion of Honour این جایزه به‌طور رسمی سالانه توسط شهردار جبل الطارق پس از جداسازی بالن‌ها در "روز ملی جبل الطارق" داده می‌شود.Gibraltar Chronicle – 'We Are Gibraltar'
گیرندگان مدال افتخار جبل الطارق در تاریخ ۲۰۰۹ عبارت بودند از:Gibraltar Chronicle – 'We Are Gibraltar'
از تاریخ ۲۰۰۸، اعلامیه روز ملی جبل الطارق توسط شهردار جبل الطارق در یک نشست مدنی که در خارج از تالار شهر برگزار شد قرائت می‌شود. نخستین بار توسط شهردار سولمون لوی به صورت عمومی قرائت شد.Gibraltar National Day Declaration
رابرت الیس (؛ – ) بازیگر سینما و تلویزیون آمریکایی در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ بود. او آخرین بازیگری بود که نقش هنری آلدریچ را در سریال رادیویی "خانواده آلدریچ" بازی کرد.
رابرت الیس در شیکاگو، ایلینوی به دنیا آمد. او در مدارس حرفه‌ای کودکان در شهر نیویورک و هالیوود درس خواند و بعدها در دانشگاه کلمبیا در رشته هنرهای نمایشی تحصیل کرد.
الیس بر اثر نارسایی کلیه در سن ۴۰ سالگی در لس آنجلس درگذشت. وی در زمان مرگ تهیه‌کننده فیلم‌های آموزشی بود.
از فیلم‌هایی که الیس در آنها به ایفای نقش پرداخته‌است می‌توان به "ال پاسو" (۱۹۴۹) در نقش جک الکینز، "پیتر پن" (۱۹۵۳) در نقش پسر گمشده (صداپیشه)، "نیاگارا" (۱۹۵۳) در نقش مرد جوان، "خط دراز طوسی" (۱۹۵۵)، و "کشتی را ترک نکن" (۱۹۵۹) در نقش ملوان اشاره کرد.
بروک اسکالیون (زاده ) خواننده ایرلندی است.
او نماینده ایرلند در یوروویژن ۲۰۲۲ بود.
هوانگ سونگ-اون (؛ زادهٔ ۳۱ اکتبر ۱۹۸۸) بازیگر، مدل و خواننده اهل کره جنوبی است. او عضو گروه موسیقی مختلط تمپروری آیدلز زیر نظر وای‌جی انترتینمنت بود. او در فیلم‌ها، مجموعه‌های تلویزیونی ورایتی شوها و موزیک ویدئوهای مختلفی حضور پیدا کرده‌است.
هونگ جی-یون (؛ زادهٔ ۳ مارس ۱۹۹۱) بازیگر اهل کره جنوبی زیر نظر کی‌ایست است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی "عشق اول من" (۲۰۱۹) و "ووری باکره" (۲۰۲۲) شناخته می‌شود.
نام گی-ئه (؛ زادهٔ ۱۳ سپتامبر ۱۹۶۱) بازیگر اهل کره جنوبی است.
ظریفه پاشائونا مگویان معروف به ‌زارا (؛ زادهٔ ) خواننده و بازیگر کردتبار اهل روسیه است.
پارک شی-اون (؛ زادهٔ ۱ اوت ۲۰۰۱) خواننده و بازیگر اهل کره جنوبی است. پس از آغاز فعالیت به عنوان بازیگر کودک در سال ۲۰۱۴، او در چندین فیلم و مجموعهٔ تلویزیونی حضور پیدا کرد و برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر زن جوان در مراسم جوایز درامای اس‌بی‌اس ۲۰۱۸ به خاطر نقشش در "هنوز ۱۷" شد. او در جی‌وای‌پی انترتینمنت، هم کارآموز بازیگری و هم کارآموز خوانندگی بود اما در سال ۲۰۱۹ پس از اینکه جی‌وای‌پی اکتورز منحل شد، او کمپانی را ترک کرد. پس از امضای قرارداد با 'های آپ انترتینمنت' در دسامبر ۲۰۱۹، او به عنوان عضوی از گروه دخترانهٔ استی‌سی در نوامبر ۲۰۲۰ فعالیت خود را آغاز کرد. او دختر بازیگر پارک نام-جونگ، یکی از مشهورترین بازیگران دههٔ ۱۹۸۰ میلادی در کره جنوبی، است.
الکساندر همیلتون بولاک (Alexander Hamilton Bullock) (زادهٔ ۲ مارس، ۱۸۱۶ – درگذشتهٔ ۱۸ژانویه، ۱۸۸۲)، وکیل، سیاستمدار و بازرگان آمریکایی اهل ماساچوست بود. او که در ابتدا عضو حزب ویگ و سپس جمهوری‌خواه شد، سه دوره (۱۸۶۶–۱۸۶۹) به عنوان بیست و ششمین فرماندار ماساچوست خدمت نمود. او قبل از جنگ داخلی آمریکا، با گسترش برده‌داری فعالانه مخالفت نمود و در انجمن کمک‌های مهاجرتی نیوانگلند که در سال ۱۸۵۵ برای اسکان لغو طلبان در قلمروی کانزاس تأسیس شده بود، نقش عمده داشت. او برای چندین سال مشغول کاروبار بیمه در شهر ووستر بود که در آنجا برای یک دوره به عنوان شهردار نیز انجام وظیفه نمود.
بولاک در رشته حقوق تحصیل کرد و با یک عضو خانواده ثروتمند هازارد که تولیدکنندگان اسلحه بودند، ازدواج نموده به ثروتمندترین مرد ایالت تبدیل شد. او در جریان جنگ در بخش قانون‌گذاری مجلس خدمت نمود و در استخدام نیرو برای جنگ نقش فعال داشت. او خواهان گسترش راه‌آهن و اعتدال در این ایالت بود.
الکساندر همیلتون بولاک پسر سارا دیویس و روفاس بولاک در ۲ مارس، ۱۸۱۶ در شهر رویالستون ماساچوست به‌دنیا آمد. پدر او بازرگان و دهقان بود که یک آسیاب کوچک نیز داشت و در امور سیاسی محلی فعال بود. او قبل از رفتن به آکادمی لستر در مدارس محلی شرکت کرد.Crane, pp. 19–20 بولاک در سال ۱۸۳۶ از کالج آمهرست و در ۱۸۴۰ از مدرسهٔ حقوق هاروارد فارغ شد. سپس به دادگاه ماساچوست پذیرفته شد و به شرکت حقوقی اموری واشبورن در ووستر پیوست.Crane, p. 20 با این حال از حقوق کناره‌گیری نموده در کاروبار بیمه به عنوان نماینده مشغول شد. او در نهایت به شرکت ایالتی تضمین زندگی مشترک که جان دیویس اولین رئیس آن بود، پیوست.Rice, p. 380
در سال ۱۸۴۲ بولاک در سیاست و خدمات عامه فعالیت خود را آغاز نمود. او به عنوان دستیار نظامی جان دیویس که فرماندار ماساچوست در آن سال بود، خدمت کرد که از آن به بعد او به نام سرهنگ بولاک یاد می‌شد.Devens, p. 6 همچنین او در آن سال سردبیر روزنامه ملی ایگیز که یکی از روزنامه‌های ویگ بود شد و سال‌ها با آن روزنامه همکاری نمود.Devens, p. 7
بولاک در سال ۱۸۴۴ با الویرا هازارد دختر آگستس جورج هازارد از آنفیلد، کنتیکت، ازدواج نمود. آنها صاحب سه فرزندNutt, p. 17 شامل کاشف فانی بولاک ورکمن بودند.James, p. 672 پدر الویرا صاحب یک زرادخانه بزرگ بود. بعد از مرگ او در سال ۱۸۶۸، بولاک‌ها ثروت چشمگیر را به ارث برده و یکی از ثروتمندترین خانواده‌های این ایالت شدند.Pauly, p. 33
بولاک برای بار نخست در سال ۱۸۴۴ به عنوان ویگ به مجلس نمایندگان ماساچوست برگزیده شد و تا سال ۱۸۴۸ به مدت دو سال رئیس کمیته‌ای قضایی بود. در سال ۱۸۴۹ او در مجلس سنای ماساچوست انجام وظیفه نمود. در سال ۱۸۵۴، بولاک یکی از مدیران انجمن کمک‌های مهاجرتی نیوانگلند شد که توسط ایلی تایر بمنظور ارسال پناه‌جویان ضد برده‌داری به قلمروی کانزاس بعد ازینکه قانون کانزاس-نبراسکا مشخص نموده بود که برده‌داری در این سرزمین باید توسط حاکمیت مردمی تعیین شود تأسیس گردیده بود.Devens, p. 9
هنگامیکه ووستر به عنوان یک شهر در سال ۱۸۴۸ شناخته شد، بولاک برای خدمت در مراسم افتتاحیه شورای عمومی انتخاب شد.Rice, p. 19 او نخستین بار در سال ۱۸۵۳ برای شهردار شدن شهر ووستر اقدام نمود اما در انتخابات شکست خورد.Rice, p. 25 در سال ۱۸۵۹، او به عنوان شهردار ووستر برگزیده شد و ویلیام دبلیو رئیس‌جمهوری‌خواه را با تفاوت اندک شکست داد. او در جریان دوره یک سالهٔ خود ۱۰۰۰ دلار حقوق خود را برای اهدا مدال به دانش آموزان برگزیده مدرسه در شهر اختصاص داد.Rice, p. 31 این شهر اجازه تأسیس کتابخانه عمومی را داد و او زمین را برای بازسای آن مهیا نمود. او در سال ۱۸۶۰ برای انتخابات مجدد اقدام نکرد.Rice, p. 33
در سال ۱۸۵۵ بولاک به عنوان عضو انجمن عتیقه فروشی آمریکا مستقر در ووستر برگزیده شد. بعداً از سال ۱۸۶۰ الی ۱۸۶۳ به عنوان رئیس انجمن باغبانی شهر ووستر خدمت کرد.
در سال ۱۸۶۱ بولاک دوباره به مجلس قانون‌گذاری ایالتی انتخاب شدDevens, p. 11 و تا سال ۱۸۶۶ خدمت نمود. در ژانویهٔ سال ۱۸۶۲ بولاک به عنوان رئیس مجلس انتخاب شد و تا سال ۱۸۶۵ با اتفاق آرا خدمت نمود.Devens, p. 13 او در استخدام نیرو برای ارتش اتحادیه نقش فعال داشت و در نظارت امور مالی ایالت در جریان جنگ کوشا بود.Devens, pp. 14–15 او از اصلاحات کارگری به ویژه قانون محدود کردن ساعات کاری پشتیبانی نمود.Montgomery, pp. 121–126 با وجودیکه خلأ قانونی گسترده‌ای وجود داشت، این قانون تا سال ۱۸۷۴ زمانیکه ده ساعت کار در این ایالت اجباری بود، وضع نشد.Blewett, pp. 133–134
در سال ۱۸۶۵ بولاک نامزدی حزب جمهوری‌خواه برای فرمانداری را پس از تصمیم جان ای اندرو برای شرکت نکردن در انتخابات مجدد دریافت نمود. بولاک در انتخابات عمومی ارتشبد جنگ داخلی داریوش کاناپه را شکست داد و برای سه دوره مسلسل خدمت نمود. بولاک در یک گروه غیررسمی جمهوری‌خواهان عضویت داشت که به نام باشگاه پرنده به‌خاطر اسم مؤسس آن (فرانسس دبلیو بیرد سرمایه‌گذار بزرگ) یاد می‌شد که به‌طور مؤثر حزب ایالتی جمهوری‌خواهان را کنترل می‌کرد و بر ادارات منتخب ایالت تا سال‌های ۱۸۷۰ تسلط داشت.Mohr, p. 3 او در جریان زمام‌داری خود امور مالی ایالت را بهبود بخشید و وام‌های مربوط به جنگ را کاهش داد.Schexnayder, p. 333 بولاک مدافع صریح حق رأی زنان بود. اگرچه قانون‌گذاران محافظه کارتر هیچگاه اجازه تصویب این قانون را ندادند.Mohr, p. 6 او همچنین طرفدار حمایت دولت از راه‌آهن بود و صورت حساب ارایه وام ۶ میلیون دلاری را در هر دوره خود برای خط آهن تروی و گرینفیلد و برای احداث تونل هوساک امضاء نمود.Mohr, p. 10 او همچنین مسئول استخدام بنیامین لاتروبی جونیر برای نظارت روی کار آن پروژهٔ نابسامان بود.Schexnayder, p. 306
از جنجالی‌ترین مسائل در دوران زمام‌داری بولاک قانون منع الکل در این ایالت بود که در سال‌های ۱۸۵۰ تصویب شد و جمهوری‌خواهان متحد را از هم جدا کرده بود. تسهیل نمودن مقرارت سختگیرانه قانون یا اجرای آنها همیشه در مجلس مورد بحث بود. بولاک در مخالفت با رویکرد آندرو برای سیاست عدم مداخله دولت، قانون منع را سختگیرانه تر از هر فرمانده دیگر آن دوره به اجرا درآورد. این سیاست به نحوی عامل کاهش میزان تفاوت پیروزی در سه انتخابات او بود.Baum, pp. 114–15, 123, 127, 129 در سال ۱۸۶۸ حامیان حقوقی مقررات ملایم، قانونی را برای لغو مسئولیت اجرای قانون توسط پلیس ایالتی تصویب کردند. بولاک این لایحه قانونی را با اشاره به اینکه پلیس فعالیت‌های حیاتی دیگری را انجام می‌دادند وتو کرد. در عین حال قانون جایگزین لغو با طرح صدور مجوز تصویب گردید. بولاک به این لایحه اجازه داد تا بدون امضاء او تبدیل به قانون شود. در سال ۱۸۶۹ مجلس محافظه‌کارتر اساسنامه ممنوعیت قبلی را بازگرداند.Mohr. pp. 7–9
جنبش روستایی ( , LMR) که قبلاً شکار، ماهیگیری، طبیعت و سنت‌ها ( ; ; سی پی ان تی، ) یک حزب سیاسی کشاورزی فرانسوی است که اهداف آن دفاع از ارزش‌های سنتی منطقه‌های روستایی فرانسه است. رهبر فعلی آن ادی پویالون است. این حزب سخن میگویدکه نه راست است و نه چپ، ولی به روش مجموع مردم روستایی را با گوناگونیشان نمایندگی می‌کند.
این حزب یکی از گروه بیشترین ریاست جمهوری نیکلا سارکوزی بود.
این حزب که در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد، در هر دو انتخابات اروپا در سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۴ بدون بهرمندی شرکت کرد. در تاریخ ۱۹۹۹، ۶ کرسی به دست گرفت که توسط ژان سن ژوزه که در صدر فهرست قرار داشت. این حزب در انتخابات بعدی پارلمان اروپا در تاریخ ۲۰۰۴ تمامی نمایندگی‌ها را از دست داد، هنگامی که کمتر از لااقل ۳ درصد آرا را به کسب نمود که به یک حزب اجازه می‌دهد هزینه‌های مبارزات انتخاباتی را بازپرداخت کند. در نتیجه با کسری سی هزار یورویی روبرو شد. در یک مرحله، ۳۲ عضو شورای منطقه ای داشت، اما همه آنها را در همان تاریخ از دست داد. بعد از این اتفاقات، بیشتر گروه سی پی ان تی به اتحادیه برای یک جنبش مردمی (آ ام تی) یا تلاطم برای فرانسه پیوستند، ولی این حزب همچنان استوار است و فردریک نیهوس، شکارچی از شمال فرانسه را به عنوان کاندیدای انتخابات معرفی کرد. انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۷. نیهوس تنها ۱٫۱۵ درصد آرا را به دست آورد که بسیار کمتر از ژان سن ژوزه در تاریخ۲۰۰۲ است.
در انتخابات پارلمان اروپا در تاریخ ۲۰۰۹، این حزب به نام شریک کوچک تلاطم برای فرانسه زیر آداب تلاطم سیاسی لیبرتاس به رهبری تاجر ایرلندی دکلان گانلی شرکت نمود. آنان ۴٫۸ درصد آرا را به کسب نمود، اما تنها یک کرسی، فیلیپ دو ویلیه، رهبر ام پی اف را به دست آوردند.
در تاریخ آگوست ۲۰۰۹، فردریک نیهوس، رئیس سی پی ان تی، تمایل خود را برای عضوشدن به کمیته رابط برای بیشتر ریاست جمهوری، که حزب حمایت کننده از سیاست‌های رئیس‌جمهور نیکلا سارکوزی را هماهنگ می‌کند، اعلام کرد.
بعد از کناره‌گیری فردریک نیهوس درتاریخ مارس ۲۰۱۶، ادی پویالون رهبری حزب را به بدست گرفت.
سی پی ان تی، به دلایل روشن، در منطقه‌های روستایی ویژه فرانسه با جامعه مهمی از شکارچیان قدرتمنداست. در مصب رودخانه سام در غرب ابویل، در بخش مانش و قست ژیروند قدرتمند است. در انتخابات اروپا در تاریخ ۱۹۹۹، سم ۲۵ درصد از آرا را در سام، ۱۵٫۴ درصد در مانچ، ۱۵٫۲ درصد در قسمت لند و ۱۱٫۹ درصد در ژیروند به دست آورد. در مقابل، حزب در آن سال به سختی ۱٪ از آرا را در بخش بارزرین آلزاس به دست آورد و در شرق فرانسه، بسیار صنعتی تر و بسیار کمتر کشاورزی، عملکرد ضعیفی داشت.
سی پی ان تی دارای سه عضو شورای عمومی است: یکی در سام، یکی در ژیروند و دیگری در بخش هرولت.
حمله راکتی به ماریوپل در تاریخ ۲۴ ژانویه ۲۰۱۵ توسط نیروهای جمهوری خلق دونتسک (طرفدار روسیه) انجام شد. نیروهای اوکراینی مشغول دفاع از این شهر دریایی استراتژیک بودند. ماریوپل در سال گذشته چندین بار مورد حمله نیروهای طرفدار روسیه قرار گرفته بود، از جمله در ماه‌های مه-ژوئن سال ۲۰۱۴ که در جریان آن شهر تحت کنترل نیروهای طرفدار روسیه گرفت اما نیروهای اوکراینی موفق به بازپس‌گیری شهر شدند و مجدداً در سپتامبر ۲۰۱۴ که شهر بار دیگر دیگر مورد حمله قرار گرفت اما نیروهای اوکراینی موفق به دفع حمله شدند.
در ۲۴ ژانویه سال ۲۰۱۵، شورای شهر و پلیس منطقه‌ای ماریوپل اعلام کردند: این شهر هدف راکت پرانی بی هدف و کور نیروهای طرفدار روسیه به وسیله راکت انداز دوربرد گراد قرار گرفته‌است که در نتیجه آن دستکم ۳۰ نفر کشته و ۱۲۸ نفر زخمی شده‌اند. مقامات اوکراینی گفتند که شورشیان و ارتش روسیه مسئول این حمله هستند. به گفته نهادهای اطلاعات اوکراین، این حمله به دستور فرماندهان ارتش روسیه انجام شده بود. در سال ۲۰۱۸، وب سایت تحقیقاتی بلینگ کت اعلام کرد که شواهدی وجود دارد که افسران روسی به‌طور مستقیم در این حمله دست داشته‌اند و تجهیزاتی که برای حمله به کار رفته‌اند از روسیه وارد اوکراین شده بودند. شورشیان حمله به ماریوپل را تکذیب کردند، اما رهبر آنها، الکساندر زاخارچنکو در همان روز خبر از حمله به شهر ماریوپل داد.
براساس گزارش هیئت نظارت ویژه سازمان امنیت و همکاری اروپا (OSCE) در اوکراین، راکت‌های گراد و اورگان از مناطق تحت کنترل نیروهای طرفدار روسیه شلیک شده‌اند. جفری دی. فلتمن، مسئول سیاسی سازمان ملل متحد گفت که این حملات "آگاهانه غیرنظامیان را هدف قرار داده " و قوانین بین‌المللی بشردوستانه را نقض کرده که می‌توانند جنایات جنگی محسوب شود. حمله به ماریوپل ۱۱ روز پس از حمله مرگبار به اتوبوسی در وولنواخا رخ داد. در جریان حمله راکتی به یک ایست بازرسی دولت اوکراین در شهر وولنواخا، یک اتوبوس مسافربری مورد هدف قرار گرفت که منجر به کشته شدن ۱۲ غیرنظامی شد. مقامات دولتی این حمله را به نیروهای جدایی طلب نسبت دادند، اما شورشیان انجام این حمله را تکذیب کردند.
ماریوپل و دبالتسفه عرصه‌های مهمی برای نیروهای طرفدار روسیه و اوکراین بودند زیرا هر دو شهر از نظر ترانزیتی برای طرفین اهمیتی حیاتی داشتند زیرا به عنوان «دروازه‌ای زمینی» برای اتصال به کریمه توصیف می‌شدند و از نظر استراتژیک برای طرفداران روسیه که در پی اتصال مناطق تحت کنترل خود به کریمه که تحت تصرف روسیه بود بسیار مهم بودند. نیروهای طرفدار روسیه قصد داشتند با تصرف این مناطق امنیت مناطق تحت کنترل جمهوری‌های دونتسک و لوهانسک را تأمین کنند.
در ۲۲ ژانویه، شورشیان طرفدار روسیه سعی کردند به مواضع اوکراین در شمال شرقی شهر حمله کنند اما شکست خوردند. روز بعد، الکساندر زاخارچنکو عهد کرد که تا رسیدن به مرزهای استان دونتسک بجنگد. بنا بر گزارش‌ها، جدایی طلبان با استفاده از تجهیزات زرهی حمله را آغاز کردند و همچنین حملاتی در نزدیکی غرب شهر [ماریوپل] انجام دادند. بنا بر گزارش‌ها، دهکده تالاکوفکا توسط جدایی طلبان به شدت گلوله‌باران شد، اما نیروهای اوکراینی توانستند کنترل دهکده را حفظ کنند. آندری لیسنکو سخنگوی نیروهای مسلح اوکراین با تأیید پیشروی تانک‌های شورشیان و گلوله‌باران پست‌های بازرسی ارتش گفت که جدایی طلبان هنوز قادر به بمباران شهر نیستند، زیرا نیروهای اوکراینی به اندازه لازم به آنها اجازه پیشروی و نزدیک شدن به شهر را نداده‌اند. دیمیتری تیمچوک، یک وبلاگ نویس نظامی، در فیس بوک گزارش داد که کاروانی متشکل از تانک و خودروهای زرهی متعلق به جمهوری خلق دونتسک در حال پیشروی به سمت شهر هستند.
در ۲۴ ژانویه، پس از حمله راکتی که باعث مرگ تعدادی از مردم شد درگیری‌ها شدت گرفت. مقامات شهر ماریوپل اعلام کردند بر اثر اصابت راکت گراد به یک منطقه مسکونی ۲۰ نفر کشته شدند. تصاویر و ویدئویی‌هایی که از این حادثه گرفته شد حاکی از آتش گرفتن خودروها، ساختمان‌ها و آپارتمان‌ها در نتیجه این حمله بود. به نظر می‌رسد که این حمله با استفاده از یک راکت‌انداز چندگانه انجام شده‌است. یکی از ساکنان ماریوپل در تماس تلفنی با خبرگزاری فرانسه گفت که شورشیان موفق به تصرف فرودگاه این شهر شده‌اند، اما شورشیان هیچ اظهار نظری در این مورد کردند. این فرودگاه حدود ۲۰ کیلومتر پشت خطوط درگیری قرار داشت. شورشیان هر گونه مداخله در این حمله را رد کردند.
حملات راکتی یک روز پس از آن صورت گرفت که شورشیان توافق صلح را رد کردند و اعلام کردند که آنها اقدام به حمله چند جانبه علیه نیروهای اوکراینی خواهند کرد تا وسعت قلمرو خود را افزایش دهند. علیرغم انکار شورشیان، الکساندر زاخارچنکو، رهبر شورشیان دونتسک گفت که نیروهای وی حمله به ماریوپل را آغاز کرده‌اند و مذاکرات بیشتر با کی‌یف را رد کرد. زاخارچنکو گفت که «امروز حمله به ماریوپل آغاز کردیم. این بهترین یادبود ممکن برای همه مردگان ما خواهد بود.» زاخارچنکو حملات راکتی به ماریوپل را جوسازی ارتش اوکراین علیه جمهوری خلق دونتسک اعلام کرد و گفت نیروهای ما سیستم‌های راکتی ذکر شده را ندارند. او در ادامه افزود «به گفته منابع ما حمله از منطقه استاری کِریم که تحت کنترل ارتش اوکراین بوده انجام شده‌است.» تعداد کشته شدگان به ۲۷ نفر رسید همچنین تعداد زخمی‌ها نیز افزایش یافت. آرسنی یاتسنیوک نخست‌وزیر اوکراین خواستار برگزاری نشست فوری شورای امنیت سازمان ملل شد.
یک ایست بازرسی نظامی اوکراین نیز در این حمله هدف حمله قرار گرفت و منجر به مرگ یک سرباز شد. شورای شهر ماریوپل از شهروندان خواست که وحشت نکنند و در ادامه اعلام کرد «تمامی واحدها برای نبرد آماده هستند و تدابیر امنیتی در شهر تقویت شده‌است.» دبیرکل ناتو، ینس استولتنبرگ، حمله را محکوم کرد و از روسیه خواست حمایت از شورشیان را متوقف کند. پترو پروشنکو رئیس‌جمهور اوکراین این حمله را جنایت علیه بشریت دانست و سفر خود به عربستان سعودی را لغو کرد. او همچنین قول داد که «پیروزی کامل» بر شورشیان را به ارمغان بیاورد.
به گفته ناظران سازمان امنیت و همکاری اروپا، در این حمله از راکت‌های «گراد» و «اورگان» استفاده شده‌است که از روستاهای اوکتیابر (۱۹ کیلومتری شمال شرقی) و زایی چنکو (۱۵ کیلومتری شمال شرقی) که هر دو تحت کنترل نیروهای جدایی‌طلب هستند، شلیک شده‌اند. بعدها، شورشیان طرفدار روسیه گفتند که قصد حمله به ماریوپل را ندارند و حمله فقط برای تقویت مواضع در اطراف شهر انجام شده‌است.
روز بعد، رئیس‌جمهور پروشنکو قول داد که به درگیری‌های جاری در شهر ماریوپل پایان دهد. او در نشست اضطراری شورای امنیت اوکراین گفت که توافقنامه مینسک که در ۵ سپتامبر امضا شد تنها راه حل برای پایان دادن به درگیری‌ها است. او گفت که مکالمات رادیویی شنود شده ثابت می‌کند که شورشیان طرفدار روسیه پشت این حملات هستند. روسیه دست داشتن در این حمله را رد کرد و گفت که این حمله در نتیجه گلوله‌باران بی هدف مناطق مسکونی توسط نیروهای اوکراینی رخ داده‌است. پترو پروشنکو گفت که نیروهای اوکراینی اکثر شورشیان دخیل در حمله راکتی را کشته‌اند و تلفات شورشیان را ۱۱۰ تن اعلام کردند او در ادامه افزود که شش پرتابگر راکت گراد نیز منهدم شدند. همچنین پروشنکو اعلام کرد نیروهای امنیتی اوکراین (اس بی یو) توانسته‌اند یکی از افراد دخیل در حمله را دستگیر کنند و او را برای بازجویی به کی‌یف فرستاده‌اند.
سرویس امنیتی اوکراین (SBU) جدول زمانی دقیق حمله راکتی را منتشر کرد.
در ۲۷ ژانویه، اعضای گردان آزوف تمرینات خود در خارج از شهر را جهت آمادگی در برابر تهاجم احتمالی شورشیان به ماریوپل آغاز کردند. دو تن از اعضای گردان آزوف روز بعد در حمله به یک ایست بازرسی در نزدیکی شهر کشته شدند. به گفته نیروهای اوکراینی، در ۱ فوریه، روستاهای تالاکوفکا و پاولوپیل در نزدیکی شهر ماریوپل به شدت توسط شورشیان طرفدار روسیه گلوله‌باران شدند. بنابر ادعای ارتش اوکراین در ۳ فوریه، جدایی طلبان سعی کردند به ماریوپل حمله کنند اما آنها توانستند دو تانک جدایی طلبان را منهدم و تعدادی از آنان را بکشند.
در ۴ فوریه، والنتین نالیوایچنکو، رئیس اس بی یو اعلام کرد که آنها نیروهای دخیل در حمله به ماریوپل و افسر روسی که حمله را فرماندهی می‌کرد در یک عملیات ویژه کشته‌اند.
در ۱۰ فوریه، گارد ملی و گردان آزوف حمله ای را به شهر نووازوفسک آغاز کردند و به سرعت توانستند دهکده‌های شیروکِنه، پاولوپیل، کُومین تِرنوِ و اوکتیابر را تصرف کنند. نیروهای اوکراینی موفق شدند جدایی‌طلبان را تا دهکده ساخانکا عقب برانند. بنا بر گزارش گردان آزوف، آنها در ساخانکا با شورشیان درگیر شدند. با این حال، جنگ در این منطقه ادامه یافت؛ در اواخر آوریل، دویچه وله گزارش داد که شبه نظامیان طرفدار روسیه مواضع خود را در مرکز شیروکِنه را تقویت کرده‌اند.
فدریکا موگرینی، نماینده عالی اتحادیه اروپا در امور خارجی و سیاست امنیتی در بیانیه‌ای عمومی حمله را محکوم کرد. روسیه بیانیه پیشنهادی شورای امنیت سازمان ملل متحد را وتو کرد زیرا در این بیانیه پیشنهاد شده بود الکساندر زاخارچنکو که اعلامیه حمله به ماریوپل را صادر کرده بود مقصر خوانده شود؛ بیانیه سازمان ملل، اعلامیه زاخارچنکو را محکوم و غیرمسئولانه می‌خواند اما روسیه که جدایی طلبان را «نیروهای دفاع از خود» می‌خواند مانع از صدور این بیانه شد. این حمله و «اظهارات تحریک آمیز رهبران جدایی طلب» در نهایت توسط بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد محکوم شد. این حمله از سوی ناتو نیز محکوم شد.
لوی ترن متولد ۱۶ نوامبر ۱۹۸۳، بازیگر و مدل زن آمریکایی است که بیشتر برای بازی در نقش رونیک در فیلم اولین پاکسازی، دسی نگوین در سریال مک‌گیور و بازی در بی‌مصرف‌ها ۴ شناخته می‌شود.
لوی در ۱۶ نوامبر ۱۹۸۳ در سن خوزه، کالیفرنیا از پدر و مادر ویتنامی متولد شد. او می‌تواند انگلیسی و ویتنامی صحبت کند. او پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، مدرک لیسانس خود را در زمینه رشد کودک و نوجوان دریافت کرد و در عین حال در ریاضیات هم تحصیل کرد.
نمانیا گودلی که با نام نِنو نیز شناخته می‌شود، بازیکن فوتبال اهل صربستان است که در حال حاضر در پست مدافع برای باشگاه فوتبال سویا، از باشگاه‌های حاضر در لا لیگای اسپانیا بازی می‌کند.
گودلی اولین قرارداد حرفه ای خود را با باشگاه فوتبال ناک بردا در ژوئیه ۲۰۰۹ امضا کرد اما علیرغم اینکه چندین بار روی نیمکت حضور داشت در اولین فصل خود نتوانست حضور رسمی داشته باشد.
در تابستان ۲۰۱۳ گودلی با مبلغی در حدود ۳ میلیون یورو به باشگاه فوتبال آزد آلکمار منتقل شد و قراردادی چهار ساله امضا کرد. پدرش در این زمان مدیر ناک بردا بود.
هم‌چنین اعلام شد باشگاه فوتبال پورتو نیز خواهان به خدمت گرفتن گودلی بوده‌است.
در ۶ مه ۲۰۱۵، اعلام شد که گودلی از فصل ۱۶–۲۰۱۵ به باشگاه فوتبال آژاکس خواهد پیوست. همراه با او، برادر کوچکترش دراگیشا به تیم جوانان آژاکس نقل مکان کرد و پدرش نبویشا استعدادیاب باشگاه شد که در درجه اول بر روی بازیکنان بالکان و صربستان تمرکز می‌کرد.
در ۵ نوامبر ۲۰۱۶، گودلی پس از بیان این‌که نمی‌تواند در حالی‌که جزء ۱۱ مرد اصلی نیست انگیزه داشته باشد، از تیم اول حذف شد.
در ۵ ژانویه ۲۰۱۷، آژاکس اعلام کرد که گودلی در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۷ با مبلغی حدود ۵٫۵ میلیون یورو به باشگاه فوتبال تیانجین تدا منتقل خواهد شد.
چند روز بعد، جان اوبی میکل، بازیکن اهل نیجریه باشگاه فوتبال چلسی نیز به این تیم پیوست.
در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۸، باشگاه فوتبال گوانگ‌ژو اعلام کرد که گودلی از تیانجین تدا به تیم آن‌ها منتقل شده‌است و قراردادی ۲ ساله امضا کرد. اما مبلغ انتقال اعلام نشد.
گودلی در ژوئیه ۲۰۱۸ به دلیل محدودیت تعداد بازیکنان خارجی از ترکیب تیم اصلی کنار گذاشته شد.
در ۲۳ اوت ۲۰۱۸، گودلی برای فصل ۱۹–۲۰۱۸ به باشگاه فوتبال اسپورتینگ در لیگ برتر فوتبال پرتغال قرض داده شد. این قرارداد در صورت تمایل طرفین امکان تمدید داشت.
در ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۹، گودلی با تیم اسپانیایی سویا قرارداد امضا کرد.
گودلی پس از بازی در سطح زیر ۱۹ و زیر ۲۱ سال، اولین بازی خود را برای صربستان در ۵ مارس ۲۰۱۴ در برد ۲–۱ خارج از خانه مقابل تیم ملی فوتبال ایرلند در یک بازی دوستانه پس از ورود به عنوان تعویضی در آخرین لحظات به‌جای آنتونیو روکاوینا به دست آورد. در سال ۲۰۱۴، گودلی چهار بار دیگر برای تیم ملی بازی کرد و دو بار مقابل جامائیکا، پاناما و برزیل بازی کرد.
او اولین گل ملی خود را در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۴ در پیروزی ۲–۰ خارج از خانه مقابل یونان به ثمر رساند.
جمشید سماواتیان (زادهٔ ۱۳۱۷ – درگذشتهٔ ۱۴۰۰) نقاش نوگرای ایرانی بود.
جمشید سماواتیان متولد ۱۳۱۷ در اصفهان بود و فعالیت هنری را از کودکی آغاز کرد. از سال ۱۳۳۸ وارد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد. سماواتیان از چهره‌های نسل دوم نقاشان نوگرای ایران، در دوره‌ای در دانشکده هنرهای زیبای تهران هنرآموزی می‌کرد که هم آموزه‌های علی‌محمد حیدریان از شاگردان برجسته کمال‌الملک، در دانشکده نفوذ داشت، هم دورهٔ هنرمندانی همچون علی اکبر صادقی، رویین پاکباز و عباس کیارستمی و هم استادان نوگرایی چون محمود جوادی‌پور به کار آموزش مشغول بودند.
او متأثر از هنرهای سنتی و دیوارنگاره‌های عصر صفوی زادگاهش اصفهان به خلق آثاری پرداخته که یادآور و نشان‌دهنده گذر زمان و تخریبی است که بر هنرهای سنتی ایران رفته‌است. سماواتیان با تسلط بی‌نظیر بر انواع ابزارها و تکنیک‌های غیرمتعارف، به احیای هنر گذشته ایرانی با نگاهی نو و بن‌مایه‌های انتزاعی اهتمام ورزیده‌است.
این هنرمند پیش‌کسوت، در نقاشی‌های نیمه‌فیگوراتیو خود از موادی چون خاک، گل، گچ، مواد ترکیبی، ورق‌های طلا و نقره همراه با شیوه‌های مختلف پتینه‌کاری بهره می‌گیرد تا فرسودگی، ریختگی و ترک‌ها را به نمایش بگذارد.به اعتقاد کارشناسان و اساتید حوزه نقاشی، همین استفاده از مواد غیرمتعارف به آثار او خصوصیتی معاصر بخشیده بود. صادق تبریزی از سماواتیان به عنوان پدر پتینه ایران یاد می‌کرد.
نخستین نمایشگاه انفرادی او سال ۱۳۴۳ در هتل هیلتون تهران برگزار شد. آخرین نمایشگاه انفرادی او با نام «میراث» از دهم تا بیست و یکم بهمن ۱۳۹۹ در نگارخانه «نگر» برگزار شد. او همچنین دارای نشان درجه یک هنر (دکترا) در نقاشی و عضو مؤسسه هنرمندان پیش‌کسوت ایران بود.
جمشید سماواتیان ۲۳ مهرماه ۱۴۰۰ در سن ۸۳ سالگی درگذشت.
کراسنی استرویتل (به لاتین: Krasny Stroitel) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان سوردلوف (بیشکک) واقع شده‌است. کراسنی استرویتل ۶۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یانوس کوم (; – ) دوچرخه‌سوار اهل استونی-نروژ بود.
اوا لوتا-کیبوس (؛ زادهٔ ) اسکیت‌باز نمایشی اهل استونی است.
لی دا هه (؛ زادهٔ بیون دا-هه در ۱۹ آوریل ۱۹۸۴) بازیگر کره‌ای استرالیایی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در سریال‌های کره‌ای "دختر من" (۲۰۰۵)، "شکارچیان برده" (۲۰۱۰) و "پادشاه هتل" (۲۰۱۴) و همچنین سریال‌های چینی "در واقع عشق" (۲۰۱۲) و "بهترین زوج" (۲۰۱۶) شناخته می‌شود.
در ادامه اعتصاب رانندگان شرکت واحد اتوبوسرانی تهران در سال ۱۴۰۰، از روز یکشنبه ۲۶ اردیبهشت گروهی از رانندگان و کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران، در اعتراض به نادیده گرفتن «مصوبه مزد شورایعالی کار و اعمال ۱۰ درصد افزایش حقوق برای کارگران شرکت واحد» به کارشان توقف زده و دست به اعتصاب و تحصن زدند. رانندگان و کارگران این شرکت مقابل ورودی واحد سوم اداره مرکزی شرکت تجمع کرده و شعارهایی برای دریافت مطالبات حقوقی خود سردادند.
روز یکشنبه ۲۵ اردیبهشت اعتصاب رانندگان شرکت واحد اتوبوسرانی تهران آغاز شد.
روز دوشنبه ۲۶ اردیبهشت نیز گروهی از رانندگان اتوبوس‌های بی‌آرتی تهران در اعتراض به مشکلات معیشتی و اجرا نشدن مصوبه افزایش ۵۷ درصدی حقوق کارگران در شهرداری، اعتصاب کردند.
رانندگان معترض روز دوشنبه در جریان برگزاری تجمع اعتراضی خود مقابل ساختمان این شرکت، شعارهایی همچون «شهردار بی‌لیاقت، استعفا، استعفا» سر دادند.
صبح سه‌شنبه، ۲۷ اردیبهشت، نیز اعتصاب رانندگان شرکت واحد اتوبوسرانی تهران ادامه یافت. کارکنان این شرکت می‌گویند تا تحقق مطالبات و آزادی کامل همکاران زندانی خود به اعتصاب خود ادامه خواهند داد.
شب چهارشنبه ۲۸ اردیبهشت، حسن سعیدی، از اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد، توسط نیروهای امنیتی در منزل خود بازداشت شد. بعد از بازداشت وی، مأموران ضمن تفتیش منزل، تلفن همراه او و سایر اعضای خانواده را ضبط کرده و با خود برده‌اند.
یکشنبه ۲۲ خرداد جمعی از رانندگان بازنشسته خطوط بی آرتی در مقابل سامانه ۳ اتوبوسرانی شرکت واحد تهران تجمع اعتراضی برپا کرده وخواستار رسیدگی به درخواستهای خود شدند.
بنا بر مصوبه شورای عالی کار، حقوق کارگران در سال ۱۴۰۱ باید دست‌کم ۵۷ درصد افزایش پیدا کند. کارگران می‌گویند با توجه به موج گرانی‌ها در ماه‌های اخیر، افزایش ۵۷ درصدی حقوق کارگران هم در قدرت خرید آنان تأثیر چندانی ندارد؛ با این حال هستند کارگرانی که یا به حقوقشان اضافه نشده یا اینکه شهرداری در سال جدید حقوق آنان را فقط ۱۰ درصد افزایش داده‌است.
به دنبال اعتصاب گسترده رانندگان خطوط بی‌آرتی تهران، گزارش‌هایی از از شلوغی و بلاتکلیفی مسافران در خیابان‌های اصلی شهر از جمله خیابان ولیعصر، میدان ونک و از کارافتادن سیستم حمل و نقل شهری منتشر شد.
ما دونگ-سوک (؛ زادهٔ ۱ مارس ۱۹۷۱) بازیگر کره‌ای–آمریکایی است.
مراقبت از سیستم پیشرفته (به انگلیسی: Advanced SystemCare) یک نرم‌افزار بهینه‌ساز سیستم است که توسط آی او بیت و با استفاده از دلفی ساخته شده و در حال حاضر برروی سیستم عامل مایکروسافت ویندوز اکس پی، ویندوز ۷، ویندوز ۸، ویندوز ۸٫۱، ویندوز ۱۰ و ویندوز ۱۱ قابل اجراست.
ها جی‌وون (؛ زادهٔ ۲۸ ژوئن ۱۹۷۸) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در درام‌های تاریخی "دامو" (۲۰۰۳)، "هوانگ جینی" (۲۰۰۶)، و همچنین ملودرام "چه اتفاقی در بالی افتاد" (۲۰۰۴) و مجموعهٔ کمدی رمانتیک "باغ مخفی" (۲۰۱۰) شناخته می‌شود.
آلمون وایتینگ بابیت (Almon Whiting Babbitt)First name also found as "Alman"; surname also found as "Babbit". (۹ اکتبر ۱۸۱۲Birth date also found as 1 October; birth year also found as 1813. - حدود ۷ سپتامبر ۱۸۵۶)، از رهبران اولیه جنبش قدیسان آخرالزمان، از پیشگامان مورمون و اولین منشی و خزانه‌دار قلمروی یوتا بود. او در یورش «بومیان آمریکایی شاین» در قلمروی نبراسکا در حالی که برای تجارت دولتی بین یوتا و واشینگتن دی سی در سفر بود، کشته شد.
بابیت در خانواده ایرا و نانسی بابیت در چشایر، ماساچوست به دنیا آمد.A. Gary Anderson, "Almon W. Babbitt and the Golden Calf" in H. Dean Garrett (ed.) (1995). "Regional Studies in Latter-day Saint Church History: Illinois" (Provo, Utah: Brigham Young University, ) pp. 35–54. او از دانشگاه ایالتی اوهایو در سینسیناتی فارغ‌التحصیل شد و مجوز وکالت در شش ایالت را دریافت کرد.Susan Easton Black, "The Choice", speech at Brigham Young University–Idaho in Rexburg, Idaho, 2 November 2004. وی در ۲۳ نوامبر ۱۸۳۳ با جولیا آن جانسون ازدواج کرد.Johnson was the older sister of prominent Latter Day Saint Benjamin F. Johnson. گفته می‌شود که بابیت در سال ۱۸۳۳ به کلیسای قدیسان آخرالزمان ملحق شده‌است. در سال ۱۸۳۴، او یکی از اعضای کمپ صهیون بود. او در ۲۸ فوریه ۱۸۳۵ به عنوان یکی از اولین دهه هفتادی‌ها توسط جوزف اسمیت جونیور در کلیسا منصوب شد. بابیت بعداً کشیش اعظم کلیسا شد.
بابیت در سال‌های ۱۸۳۷ و ۱۸۳۸ مُبَلغ کلیسا در کانادای علیا بود. او در سال ۱۸۳۸ تلاش کرد به میسوری نقل مکان کند، اما در زمره قدیسان آخرالزمانی بود که توسط ساکنین نامهربان رانده شدند. بابیت در نهایت در نائوو، ایلینوی مستقر شدند. در یک کنفرانس کلیسا در ماه مه ۱۸۳۹، بابیت، رابرت بی تامپسون و اراستوس اسنو به عنوان یک کمیته منصوب شدند تا سفر کنند، «تمام گزارش‌ها و نشریات افترا آمیز منتشر شده علیه کلیسا را جمع کنند».Joseph Smith (1902, B. H. Roberts ed.) "History of the Church", vol. 3, p. 345.
بابیت در سال ۱۸۴۱ به عنوان رئیس کلیسا کیرتلند استیک منصوب شد. در آنجا گفته می‌شد بابیت کشیشی از مقدسین آخرالزمان است که منابع مالی لازم برای نقل مکان به نائوو را نداشته‌است. در سال ۱۸۴۳، دوره تصدی بابیت در کیرتلند به پایان رسید و او به‌طور فعال وکالت را در نائوو شروع کرد. او اغلب گماشته می‌شد تا در حل اختلافات حقوقی، از مقدسین آخرالزمان دفاع کند. وقتی بابیت در نائوو بود، جوزف اسمیت جونیور او را برای عضویت در دو گروه انتخاب شد: گروه امنای صلح لازم در جلسات محکمه مسح شده و گروه شورای پنجاه نفر.
در سال ۱۸۴۴، بابیت به عنوان عضو مجلس نمایندگان ایلینویز انتخاب شد. در فوریه ۱۸۴۶، بابیت، جوزف ال. هیوود و جان اس. فولمر مسئولیت امور کلیسای نائوو را پس از خروج از کلیسا به‌طور مشترک به عهده گرفتند. پس از نبرد نائوو در سپتامبر ۱۸۴۶، بابیت و دو مرد دیگر قراردادی را امضاء کردند که طی آن منشور شهر نائوو را «واگذار» می‌کرد.
بابیت در سال ۱۸۴۸ به یوتا مهاجرت کرد تا به گردهمایی کلیسای عیسی مسیح مقدسین آخرالزمان (کلیسای اِل دی اِس (به رهبری بریگام یانگ بپیوندد. در یوتا، بابیت که یک دموکرات بود، وارد سیاست شد. در سال ۱۸۴۹، او توسط مجمع عمومی موقت ایالت دِزِرِت انتخاب شد تا به واشینگتن دی سی برود و به نمایندگی از مجمع، درخواست ایالت شدن بکند.Milton R. Hunter (1946). "Brigham Young the Colonizer" (2004 reprint, Whitefish, Mont. : Kessinger Publishing, ) p. 126. در عوض، دولت فدرال، قلمروی یوتا را ایجاد کرد و در سال ۱۸۵۳ بابیت به عنوان منشی و خزانه‌دار قلمروی منصوب شد. در این زمان، بابیت به‌طور مکرر با بریگام یانگ، فرمانده منطقه و ساکن کلیسای LDS درگیری داشت.Leonard J. Arrington (1986). "" (Urbana: University of Illinois Press, ) p. 234–235. این درگیری‌ها تا حدی به‌خاطر تمایلات بابیت بود؛ زیرا او خود را نماینده دولت فدرال ایالات متحده می‌دانست نه راهگشای سیاست‌های کلیسای طرفدار اِل دی اِس یانگ.
بابیت در سال ۱۸۵۱ گروهی از پیشگامان مورمون را به یوتا رهبری کرد.Mormon Pioneer Overland Travel, 1847–1868: Almon W. Babbitt Company (1851), churchofjesuschrist.org, accessed 2008-12-17.
بابیت علاوه بر درگیری‌هایش با بریگام یانگ، از همان روزهای اولیه حضورش در کلیسا، با تعدادی از رهبران قدیس آخرالزمان نیز جنگ داشت. در ۲۷ دسامبر ۱۸۳۳، بابیت و همسرش در پی یک شکایت نامشخص به شورای انتظامی احضار شدند. با این حال، به دلیل عدم حضور مدعیان در شورا، اتهامات رد شد. در ۱۹ اوت ۱۸۳۵، بابیت در پی اتهاماتی نظیر «عدم وفاداری به کلام عقلانیت»، به شورای عالی کلیسا احضار شد.Joseph Smith (1902, B. H. Roberts ed.). "History of the Church", vol. 2, p. 252. بابیت به جرم خود، یعنی عدم احترام به کلام حکمت، اعتراف کرد و اظهار داشت: «که از مثال رئیس‌جمهور جوزف اسمیت، جون و دیگران این اختیار را به دست آورده بود که بر خلاف کلام حکمت عمل کند، اما تصدیق نمود که اشتباه کرده‌است». شورا او را «سرزنش» کرد و «به او دستور داد که کلام حکمت و احکام خداوند را در همه حال رعایت کند».
جوزف اسمیت جونیور در ۲۸ دسامبر ۱۸۳۵ شکایتی را به شورای عالی کلیسا ارائه کرد و اعلام نمود که بابیت، خطاب به تعدادی از مقدسین آخرالزمان، از او «به بدی» یاد کرده‌است."Minutes of December 28, 1835", "Kirtland High Council Minutes (December 1832 – November 1837)". بابیت ادعا کرد که به دلیل برتری یافتن در یک مناظره، اسمیت از او کینه دارد. شورا تشخیص داد که بابیت علیه اسمیت اظهارات کذب بیان کرده و بابیت نیز اعتراف نمود که «اشتباه» کرده‌است. این درحالی بود که بابیت از اعتراف به دروغ خودداری کرد و موضوع مختومه شد.
بابیت بعدتر چهار بار به صورت جداگانه از کلیسا اخراج شد- در سال‌های ۱۸۳۹، ۱۸۴۱، ۱۸۴۳ و ۱۸۵۱- اما هر بار مدت کوتاهی پس از آن دوباره به عضویت درمی‌آمد."Biographical Registers: BABBIT, Alman (Almon)" , "BYU Studies", byu.edu, accessed 2008-12-17. در سال ۱۸۴۱ بابیت به‌خاطر نکوهش جوزف اسمیت و بیان این اظهارات مورد توجه قرار گرفت: «او مشتاق است تا حرف خود را به کرسی بنشاند… و گوساله‌ای طلایی برای طرفداران من بسازد تا آن را عبادت کنند».Doctrine and Covenants 124:84 (LDS Church ed.). بابیت قدیسان آخرالزمان را تشویق می‌کرد تا در مقر کلیسای قدیمی کیرتلند مستقر شوند و همان‌جا بمانند؛ چراکه وی در آنجا سهامدار اصلی بود. از آن سو، اسمیت قدیس‌ها را به نقل مکان به نائوو که به عنوان محل تجمع جدید تعیین شده بود، تشویق می‌کرد.Robert Bruce Flanders (1965). "Nauvoo: Kingdom on the Mississippi" (Urbana: University of Illinois Press, ) pp. 249–253.