moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مشکل تعادل میان تولید (به تعبیر وری «بازتولید») و مصرف با بررسی دو مورد متضاد عدم تعادل مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرد. مشارکت وری این‌جا شدیداً به فرضیه‌های اساسی نظری نظریهٔ کنش او مرتبط است. این موضوع در مسائل خود نیز بسیار اصیل است.Verri, P. (1781) "Discorso sull'indole del piacere e del dolore (1st edition 1773, 2nd ed. 1881)", in Id. , Del piacere e del dolore ed altri scritti di filosofia ed economia, R.De Felice ed. , Feltrinelli, Milano 1964.(page-137-139)
مورد اولی زمانی اتفاق می‌آفتد که مصرف ملی بیش از تولید بوده و موازنه تجارت نامطلوب باشد. برخلاف هیوم، وری به خروج پول و کاهش تورم ناشی از آن توجهی ندارد. علاقه بیشتر معطوف میکانیزم‌های واقعی تعادل مجدد است. دو راه حل ممکن به بی‌تعادلی وجود دارد: اول آن منفی است و شامل عامل حرکت (مهاجرت بخشی از قوه کار) می‌شود. زمانی که راه حل دوم رایج شود، شاخه‌های جدید تولیدی در کشور ایجاد می‌گردند: این صنعت‌های جدید از لحاظ کیفیت و قیمت با آن‌های که در خارج قرار دارند و تقاضا به کالاهای وارد شده از آن وجود دارد، به رقابت می‌پردازند. این روند تعویض واردات، موازنه تجارت را تعادل مجدد می‌بخشد. با افزایش سایر بازار داخلی بهبودی در کشور رشد می‌کند. نقش ایده‌ها در این تصویر مرکزی است: یک صنف افراد موجودیت تقاضای ملی برای کالای‌های خاص را می‌دانند و نسبت به رقبای خارجی در شرایط بهتر آن را تولید می‌کنند.Verri, P. (1781) "Discorso sull'indole del piacere e del dolore (1st edition 1773, 2nd ed. 1881)", in Id. , Del piacere e del dolore ed altri scritti di filosofia ed economia, R.De Felice ed. , Feltrinelli, Milano 1964.
در مورد دومی، مصرف کم‌تر از تولید است و موازنه تجارت مطلوب می‌باشد. در واقع، وری خود را درگیر نمایش این می‌سازد که یک موازنه مطلوب تجارت در شرایط خاصی امکان‌پذیر است که تورم یک پیامد الزامی آن نبوده و نهایتاً رشد جنبه واقعی اقتصاد با آن سازگار باشد. تورم صرف در صورتی اتفاق می‌افتد که تقاضای اضافی پولی با سختی‌های طرف عرضه تضاد داشته باشد (در این مورد، پول در دستان یک تعداد فروشندگان اصلاح ناشده «متوقف می‌شود»). با این حال؟ این مورد در یک ملت «مؤدب» زیاد محتمل نیست. وری این‌جا یک نوع میکانیزم انتقال هیوم-کانتیلون را بدون تورم توصیف می‌کند. پول اضافی که دست به دست می‌شود، صنعت را تحریک کرده و فاکتورهای بیکاری را سر کار می‌آورد. میکانیزم رشد خودپایدار وری مبتنی بر عاید روزافزون، نیازمندی‌های جدید و تولیدات جدید، نتیجه این انگیزه اولی است. این‌جا نیز، روحیه کارآفرینی یک بخش مهم را بازی می‌کند.Verri, P. (1781) "Discorso sull'indole del piacere e del dolore (1st edition 1773, 2nd ed. 1881)", in Id. , Del piacere e del dolore ed altri scritti di filosofia ed economia, R.De Felice ed. , Feltrinelli, Milano 1964 (page-151)
مانند بخش‌های دیگر مشارکت اقتصادی او، نظریهٔ توزیع وری نیز از نظریهٔ نیازمندی‌ها و خواست‌ها نشأت می‌کند. وری مانند بیشتر اقتصاددانان آن زمان جامعه‌ای را ترجیح می‌دهد که در آن وزنه‌ای طبقه متوسط بیشتر باشد. اعضای این طبقه به دلیل نیازمندی‌های شان انگیزه می‌گیرند تا سخت کار کرده شرایط زندگی شان را بهتر سازند. نامساوات در ثروت تا جاییکه معتدل و تدریجی باشد، یک انگیزه دیگر است که به همه امید برای برتر ساختن میزان اجتماعی می‌دهد. از سوی دیگر، زمانی که نامساوات بسیار بلند باشد، جامعه محکوم به فقر و یک وضعیت غیرپویا می‌شود. زمین‌داران ثروت‌مند، توجهی به کالاهایشان نداشته و تشویشی در مورد بهزیستی در آینده ندارند. از سوی دیگر، مردم فقیر، آن‌قدر فقیر هستند که با نیازمندی‌های بلندتر متأثر نمی‌شوند و امید بهتر ساختن شرایط زندگی شان را ندارند. درست مانند وضعیت نام‌تمدن، فقرا نیازمندی‌های اساسی دارند اما تصور و خواسته‌ای در زندگی آن‌ها نقشی ندارد. مساوات مطلق دارایی یک راه حل بهتر نیست. یگانه تأثیر قوانین رومی‌های زمین‌دار و نهادهای مشابه، از بین بردن امیال و ممانعت از توسعه است.Verri, P. (1781) "Discorso sull'indole del piacere e del dolore (1st edition 1773, 2nd ed. 1881)", in Id. , Del piacere e del dolore ed altri scritti di filosofia ed economia, R.De Felice ed. , Feltrinelli, Milano 1964 (page-151)
در سال ۱۷۶۳ میلادی، مطالعات ابتدائی وری Meditiazioni sulla felicita – که معمولاً به عنوان یک رساله فلسفی طبقه‌بندی می‌شود – نوشته شد. وری بخش‌های بنیادی روی‌کردش دربارهٔ زندگی مدنی را بیان می‌کند. پس از آن، زمانی که مقاومت در برابر کارهای اصلاح طلانه او در مدیریت بیشتر می‌شود، وری خود را بیشتر به فلسفه وقف می‌کند. در سال ۱۷۷۳ میلادی او Dell'indole del piacere e del dolore («گفتمان در مورد لذت و درد») و متعاقباً در سال ۱۷۷۷ میلادی Osservazioni sulla tortura («مشاهدات در مورد شکنجه») را نوشت که در آن بر بی‌فایده و ظالمانه بودن شکنجه تأکید دارد.
او استدلال می‌کند که خواسته‌های بیش از حد که فراتر از امکان یا «توانایی» باشند، ناخوشنودی بار می‌آورند. جست‌جوی خوشحالی در قالب حذف ناخوشنودی یک مسئله محوری در فلسفه سیاسی پیترو وری را شکل می‌دهد. او از آغاز به عنوان یکی از پیشتازترین نمایندگان دیدگاه‌های یودیمونیا قرن هجدهم ظاهر می‌شود. وری استدلال می‌کند که خوشحالی را می‌توان به دو شکل جست‌جو کرد. خوشحالی در واقع، دربرگیرنده کاهش تفاوت بین دو عنصر خواسته‌ها و توانایی است: این کاهش می‌تواند از طریق عمل کردن بر هر یک آن دو عامل به‌دست آید؛ بنابراین می‌توان گفت که موضوع خوشحالی زمانی که به یک تفاوت پایین آورده شود، یا از طریق «علاوه کردن» (قدرت) یا با «کم کردن» (خواسته‌ها) به‌دست آورده می‌شود. وری اعلام می‌کند که علاوه کردن بهتر است. علاوه کردن در قالب بزرگ‌سازی توان، مسیر اصلی به سعادت و خوشحالی را در مقایسه با بررسی‌کردن خواسته‌ها فراهم می‌کند. اما وری به عنوان شرطی برای خوشحالی، بر خلاقیت تأکید ویژه‌ای می‌کند تا این‌که از هر چه در اختیار داریم از آن لذت ببریم.(Verri, P. (1781) "Discorso sull'indole del piacere e del dolore (1st edition 1773, 2nd ed. 1881)", in Id. , Del piacere e del dolore ed altri scritti di filosofia ed economia, R.De Felice ed. , Feltrinelli, Milano 1964)Bruni, Luigino, and Pier L. Porta. "Economia Civile and Pubblica Felicita in the Italian Enlightenment." History of Political Economy. 35 (2003): 361. Print.(page-366)
دو اثر مهم او (گفتمان در مورد ماهیت لذت و درد (Discourse on the Nature of Pleasure and Pain)، ۱۷۷۳؛ ریاضیت برای سعادت (Meditations on Happiness)، ۱۷۸۱) حاوی ایده‌های جدید و مبتکرانه در مورد عمل‌کرد درد و قانون تضادها است که پس از او کانت، شوپنهاور و وونت آن را پذیرفته و توسط دوموند، بویلیر و ریگالیا مورد بحث قرار گرفت.1 Bouvy, Le comte Pietro Verri et son temps, Paris, 1893.
مطالعه جامع نوشته‌های اقتصادی و فلسفی وری در امر تجزیه و تحلیل تأثیر متقابل میان نظریهٔ حس اخلاقی، قانون‌گذاری و چارچوب رقابتی اقتصاد بازار یک طرز دید جدیدی را پیشنهاد می‌کند که با فهم رابطه مشابه در سایر نویسندگان قرن هجدهم، از جمله آدام اسمیت، بی‌ربط نیست. به این دلیل که Meditazioni وری به وضوح در تحقیق «تاریخی» عواطف اخلاقی و روشی که این‌ها ممکن است بر پی‌گیری منافع خصوصی یا عمومی و ویژگی‌های قانون‌گذاری تأثیر بگذارند، ریشه دارد.Porta, Pier L, and Roberto Scazzieri. Pietro Verri's Contribution to the Economic Theory of the 18th Century: Commercial Society, Civil Society and Governance of the Economy. Milano: Università di Milano, Istituto di Economia Politica, 1998. Print.(page-27)
تأثیر وری را می‌توان ابتدا در دوست و همکارش از قهوه‌خانه (Il Caffè) در اثر معروف بیکاریا در مورد جرایم و مجازات، دید. بیکاریا به‌صورت گسترده از وری الهام گرفته و توسط او دفاع شده‌است. در مقاله هذا پیشنهاد می‌شود که برخی از اصول اساسی اقتصاد سیاسی پیترو وری با توجه به شهودات و قضایا و نظریات خاص بازنگری شود: به‌طور مثال، آن‌ها با مفهوم اقتصاد خود وری – مفهوم اصلی آن – ربط داده شوند. فیلسوف قرن هجدهم، کاندیلاک ظاهراً با ایده‌های وری در مورد اصلاح زمین هم‌نظر بوده‌است. در قرن نوزدهم، جین باپتیست سی رویه مطلوبی را در برابر برخورد وری با کار مؤلد و غیر مؤلد نشان داد.Porta, Pier L, and Roberto Scazzieri. Pietro Verri's Contribution to the Economic Theory of the 18th Century: Commercial Society, Civil Society and Governance of the Economy. Milano: Università di Milano, Istituto di Economia Politica, 1998. Print.Carlo Capra. Pietro Verri e il suo tempo, 2 vols. Milano: Cisalpino (ed.), 1999. (page-424) Pp. X-1137. .
همچنین کتاب‌های وری به وولتایر رسید و طبق گزارش دی فیلیس، وولتایر کتاب Meditazioni وری را چنین توصیف کرده‌است که «واقعی‌ترین، عاقلانه‌ترین و واضح‌ترین» کتابی است که او دربارهٔ اقتصاد سیاسی خوانده‌است، اما در کارهای وولتایر هیچ نامه‌ای از وولتایر به وری یا هیچ نوع ارجاع مشابه به کار وری در ویرایش معیاری جمع‌آوری شده و ولتایر دیده نمی‌شود. با این حال، کاسپاری سپاس‌گزاری وولتایر به وری را به دلیل فرستادن یک نسخه Meditazioni به او دقیقاً در تاریخ ۱۹ مارس ۱۷۷۲ میلادی در حاکمیت مائوری، ذکر می‌کند.(Felice 1964, p. 127)(Caspari 1929, p. 240 and note)
کتابخانه شخصی آدام اسمیت شامل دو کاپی اقتصاد سیاسی وری (سال ۱۷۷۱ و ۱۷۷۲) می‌شد. توانایی مطالعه ایتالیایی آدام اسمیت به خوبی مستندسازی شده‌است. مضامین تأثیر محتمل وری بر اسمیت (این تحلیل مبتنی بر مقایسه اقتصاد سیاسی وری با ثروت ملت‌های اسمیت می‌باشد) می‌تواند به شکل ذیل خلاصه شود:
با وجود ارجاع‌های مناسب مراجع همانند مک‌کولوچ و انگرام به وری، ثروت وری به عنوان یک اقتصاددان نسبت به شایستگی‌هایش کم‌تر بود.
در سال ۱۷۷۷ میلادی، او Storia di Milano («تاریخ میلان»، در دو جلد، ۱۷۸۳ و ۱۷۹۸ میلادی)، یک نمونه برجسته تاریخ‌نگاری روشن‌گری، را شروع کرد. اصلاح طلبی کلیسایی جوزف دوم اتریش الهام‌بخش کتاب Dialogo fra Pio VI e Giuseppe II a Vienna («دیالوگ بین پیوس ششم و جوزف دوم در وین»، ۱۷۸۲ میلادی) و متعاقباً La Decadenza del Papa («زوال پاپ») او شد که از ناامیدی او از نبود تأثیرات ایده‌های روشن‌گری بر حکومت پاپ‌ها مشخص می‌شود. استبداد فزاینده جوزف دوم باعث شد تا وری همه سمت‌هایش در اداره اتریش لومباردی را در سال ۱۷۸۶ میلادی ترک کند؛ ده سال بعد، پس از تهاجم فرانسه، او به عنوان یک عضو شهرداری میلان بازگشت و یکی از مؤسسین جمهوری سیزالپین شد. با این حال، وری هرچند با افراط جاکوبین مخالفت می‌کرد، امکان بهبود اخلاقی و اقتصادی پس از انقلاب فرانسه را استقبال کرد که به باور او به نوبه‌ای خود متأثر شده از جنبش روشن‌گری بود. در سال ۱۷۸۶ میلادی او به عنوان عضو خارجی آکادمی سلطنتی علوم سوئدی انتخاب شد.
در شب ۲۸ ژوئن ۱۷۹۷، در جریان یک ملاقات در تالار شهرداری، او به عمر شست و هشت سالگی و در اثر سکته ناگهانی درگذشت. او در کلیسای مریم مقدس لازارتو دی اورناگو، نزدیک همسر اولش دفن شد.
از دوصدمین سال‌یاد مرگ وری بر روی استمپ پستی ایتالیا در سال ۱۹۹۷ یادبود به عمل آمد.
براآن، پسر برات است که به عنوان اجداد گائل‌ها توصیف می‌شود. که اگرچه به‌طور کلی به عنوان یک افسانه در نظر گرفته می‌شود، اما فتح ایرلند توسط افرادی که از شبه جزیره ایبری در دوران ماقبل تاریخ آمده‌اند، با یک مطالعه ژنتیکی که در سال ۲۰۰۶ در دانشگاه آکسفورد انجام شد، مطابقت دارد، این مطالعه به این نتیجه رسید که اکثریت مردم جزایر بریتانیا در واقع از نسل کشاورزان نوسنگی که از نواحی ساحلی شمال اسپانیا گذشته‌اند، بوده‌است.
در اساطیر، گائل‌ها سرانجام با کشتی به ایبریا می‌روند و آن را فتح می‌کنند. در آنجا یکی از رهبران آنها به نام براآن شهری تأسیس می‌کند و برج بزرگی نیز می‌سازد. از بالای برج، پسرش به ایرلند نیز نگاه می‌کند. بدین ترتیب گائل‌ها به همراه برخی از پسران براآن، از بریگانتیا به ایرلند می‌روند و موافقت می‌کنند که آن را بین خود تقسیم کنند.
پسر براآن، «بیل» بود که او (یعنی بیل) خودش پدر میل اسپهانی (سرباز اسپانیایی) بود که گفته می‌شود جد مردم ایرلند است.
براآن یا براهان، حومه مرکزی و جنوب شرقی شهرستان اصفهان می‌باشد. «براآن» از دشت‌های حاصلخیز شرق اصفهان است که رودخانه زاینده رود با عبور از میان این سرزمین، آن را به دو بخش شمالی و جنوبی جدا کرده‌است.
براآن اصفهان دشتی پهناور و مسطح و با «آب فراوان» و منتهی به بیابان‌های خشک پیرامون بوده‌است که جذابیت ویژه خود را از آبادی زمین‌های کشاورزی‌اش کسب می‌کرده‌است و آب طبیعی زاینده‌رود متعلق به کشاورزان آن سرزمین بوده‌است. زمین‌های بایر اطراف روستاها گسترده بوده و تمام دشت براآن در بیرون از محدودهٔ زمین‌های کشاورزی، به زمین‌های خشک و بیابانی انجامیده می‌شود. آب فراوان، نیزار و باتلاق‌های فراوانی به‌طور ویژه و خاص در این دشت تاریخی به دلیل همسایگی و نزدیکی‌اش با زاینده‌رود وجود داشته‌است. حوضه سنتی آبریز زاینده‌رود از لنجان علیا آغاز و تا مزارع بن رود در اطراف تالاب گاوخونی ختم می‌شده‌است.
در این دشت بزرگ، که در دو سوی زنده رود واقع‌شده بوده‌است بیشتر غله کاری انجام می‌شده. روستاهایی که از کاریز نیز برخوردار بودند صیفی‌کاری نیز، می‌کرده‌اند، و هندوانه و پنبه و جوذق نیز کاشته می‌شده‌است. آب رودخانه برای کشت برنج و آبیاری باغها، صیفی‌کاری و … استفاده می‌شد، و در پاییز برای کشت گندم و جو به سمت مزارع می‌رفت. بارش‌های فصلی و هرزآبه‌های زمین‌های بالادستی نیز از طریق رودخانه به سمت مزارع رودشت ورزنه جاری می‌شده‌است.
در فراز روزگار کشاورزی در این سرزمین افزون بر گندم‌کاری، صیفی‌جات و چغندر قند نیز در حد فراوانی تولید می‌کردند. در براآن اصفهان هر مادی پس از گذر کردن از آبادی یا مزارع گوناگون به یک تالاب یا خندق ختم می‌شد که این جایگاه‌های پرآب کوچک زیستگاه ماهیان، پرندگان و جوندگان بوده‌است و از سوی دیگر روباه و شغال‌ها نیز افزون بر زندگی و شکار جوندگان در مزارع کشاورزی، در گوشه و کنار این تالاب‌ها مشاهده می‌شده‌اند.
علاوه بر کشاورزی در روستاهای براآن کشاورزان همواره تعدادی دام سبک یا سنگین داشتند، گله‌های گسترده گوسفند و بز در این دشت هستی یافته بوده‌است.
بسیاری از روستاهای منطقه براآن دارای کاریز بوده‌است که به آنها روستاهای «قنات آب» نیز می‌گفته‌اند.
براآن سرزمین ویژه و ایده‌آلی برای کشاورزی بوده‌است و محصول فراوان آن غلات و فراورده‌های باغی می‌بوده‌است. محصول «برنج» ازجمله محصولات اصلی براآن اصفهان بوده‌است؛ و دامداری نیز در آنجا رواج داشته‌است.
تمام دشت براآن در خارج از محدوده زمین‌های کشاورزی به زمین‌های خشک و بیابانی منتهی می‌شود. براآن اصفهان تا قبل از خشک شدن زاینده رود، یکی از مهم‌ترین کانون‌های کشت و زرع ایران زمین محسوب می‌شد. براآن اصفهان دشتی وسیع و مسطح است که جذابیت خود را از آبادی زمین‌های کشاورزی و با آب فراوان اش کسب می‌کرده‌است و برداشت محصول در براآن عالی بوده‌است. اما به دلیل کاهش بارندگی و کم شدن آب زنده رود و با خشک‌سالی و خشک شدن زاینده رود به تدریج شخم، گاوآهن، گاوچاه و … به کنار رفت.
خشکی زاینده‌رود موجب شد ژرفای آب چاه‌های حفاری بیشتر شود که آب حاصل نیز دارای املاح زیاد شده و ورود آن به خاک، خاک براآن اصفهان را ویران نمود. هنگامی که آب چندانی در رودخانه برای زراعت نبود، محصولی نیز کشت نشد، و ازآنجایی‌که در دورتادور براآن اصفهان محیطی بیابانی در اطراف مزارع وجود داشت درنتیجه در خشک‌سالی عظیم با نابودی زراعت، خاک و شن کویر، بیشتر هم وارد مزارع شد.
در روستاهای براآن، کشاورزان همواره شماری دام سبک یا سنگین داشتند، وانگهی با خشک‌سالی و نابودی زراعت گله‌های گوسفند و بز نیز از بین رفتند.
دهستان‌های براآن شمالی و جنوبی که دارای روستاهای زیادی هستند، در زیر مجموعه بخش مرکزی شهرستان اصفهان قرار دارند.
دهستان براآن شمالی بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۵۲۱ نفر (۴۷۶۱ خانوار) بوده‌است.
محدوده براآن شمالی از سرزمین جی آغاز و پایان آن دشت جلگه است. براآن شمالی به مرکزیت روستای «دَستجاء» دست‌کم ۲۹ آبادی در زیرمجموعه خود دارا است. در براآن شمالی بیش از ۱۰ مادی وجود داشت که از پرآوازه‌ترین آن می‌توان به کاج، شور دز، حسین‌آباد، اشکشان، مُنشیان، دولاب و … اشاره کرد. اسپارت اصفهان، روستایی از توابع براآن شمالی است.
دهستان براآن جنوبی در مسیر جادهٔ اصفهان-ورزنه واقع شده‌است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵٬۲۱۰ نفر (۴٬۰۴۸ خانوار) بوده‌است.
روران به عنوان پرجمعیت‌ترین روستای دهستان براآن جنوبی شناخته شده‌است.
در براآن از «گاوهای نر سیستانی» برای آبکشی استفاده می‌کردند که به «گاو چاه» شهرت داشتند.
اسکات جی. شنکر (Scott J. Shenker) (متولد ۲۴ ژانویه ۱۹۵۶ در الکساندریا، ویرجینیا)، یک دانشمند علوم کامپیوتر آمریکایی و استاد علوم کامپیوتر در UC برکلی است. او همچنین رهبر گروه اینترنت توسعه‌پذیر در مؤسسه بین‌المللی علوم کامپیوتر در دانشگاه برکلی، کالیفرنیا است.
شنکر در طول دوران حرفه‌ی‌اش، در زمینه‌های تحقیق زمان‌بندی پردازنده‌های کم مصرف انرژی، شریک سازی منابع و شبکه سازی نرم‌افزاری سهم داشته‌است. در سال ۲۰۰۲ میلادی، او جایزه SIGCOMM را به عنوان قدردانی از «مشارکت او در طراحی و مهندسی اینترنت، تقویت همکاری‌های تحقیقاتی و به عنوان یک الگو برای تعهد و دقت فکری در تحقیقات شبکه سازی» دریافت کرد.
شنکر یک محقق بلندپایه ISI است. بر اساس گوگل اسکولار، او با مجموع بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ ارجاع، یکی از پنج دانشمند علوم کامپیوتر آمریکایی است که بالاترین رتبه را دارند.See Scott Shenker's Google Scholar Profile
شنکر لیسانسش را در سال ۱۹۷۸ از دانشگاه براون در رشته فیزیک و دکترایش را در سال ۱۹۸۳ میلادی در رشته فیزیک از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد. در سال ۲۰۰۷ میلادی او از همان دانشگاه، دکترای افتخاری به‌دست‌آورد.
پس از کار کردن به عنوان دانشیار فوق دکترا در دانشگاه کرنل، او به جمع کارمندان تحقیقاتی زیراکس PARC پیوست. او در سال 1998 PARC را ترک کرده و در تأسیس مرکز AT&T برای تحقیقات اینترنت کمک کرد که بعداً به نام مرکز ICSI برای تحقیقات اینترنت (ICIR) تغییر نام یافت.
شنکر در سال ۱۹۹۵ میلادی در رشته زمان‌بندی پردازنده کم مصرف انرژی سهم گرفته و همراه با فرانسس یاو و آلن دیمیرز مقاله‌ای را در مورد زمان‌بندی مبتنی بر ضرب‌الاجل نوشتند.
اسکات شنکر در سال ۲۰۰۲ میلادی جایزه SIGCOMM را به عنوان قدردانی از «مشارکت او در طراحی و مهندسی اینترنت، تقویت همکاری‌های تحقیقاتی و به عنوان یک الگو برای تعهد و دقت فکری در تحقیقات شبکه سازی» دریافت کرد.
او در سال ۲۰۰۶ میلادی، جایزه IEEE اینترنت را برای «مشارکت در خصوص درک شریک سازی منابع در اینترنت» دریافت کرد.
او از اعضای ACM و IEEE و عضو آکادمی ملی مهندسی است. در سال ۲۰۱۶ او عضو آکادمی هنرها و علوم آمریکا شد. شنکر برادر استیفن شنکر (نظریه‌پرداز نظریه ریسمان‌ها) است.
شنکر رهبر جنبش برای شبکه‌سازی نرم‌افزاری (SDN) است. او یکی از مؤسسین بنیاد شبکه‌سازی باز (Open Networking Foundation) و شبکه‌های Nicira می‌باشد.
پرتقال ریوکیو () یک گونه از مرکبات وحشی است که ویژگی‌های آن به تازگی مشخص شده‌است.
پرتقال ریوکیو بومی جزایر ریوکیو و جزیره‌های مجاور آن است و نزدیکترین نسبت آن با پرتقال ماندارین در سرزمین اصلی ژاپن است. مانند سایر مرکبات، پرتقال ریوکیو هم از خانواده سدابیان به‌شمار می‌آید.
پرتقال ریوکیو و پرتقال ماندارین بیش از ۲ میلیون سال است که از هم جدا شده‌اند. دورگه‌گیری آن با گونه‌های سرزمین اصلی باعث ایجاد زیرگونه‌های منحصر به‌فرد پرتقال در جزایر شده‌است.
لولو وانگ (زادهٔ ) نویسنده زاده چین است که از سال ۱۹۸۶ در هلند زندگی می‌کند. وی رمان‌نویسی پرفروش و همچنین ستون‌نویس است.
لولو وانگ در ۲۲ دسامبر ۱۹۶۰ در پکن چین زاده شد. مادرش معلم ادبیات بود. در دانشگاه پکن وانگ دروسی شامل زبان و ادبیات انگلیسی را خواند. پس از فارغ‌التحصیلی، او در دانشگاه تدریس کرد و پس از آن در سال ۱۹۸۶ در سن ۲۶ سالگی به هلند رفت. در آنجا وی در دانشگاه علوم کاربردی زوت در ماستریخت به تدریس چینی پرداخت.
سر توماس مان (Sir Thomas Mun) (۱۷ ژوئن ۱۵۷۱ – ۲۱ ژوئیه ۱۶۴۱ میلادی)، یک نویسنده انگلیسی بود که پیرامون اقتصاد می‌نوشت و غالباً به عنوان آخرین مرکانتیلیست‌های اولیه شناخته می‌شود. او به‌طور برجسته، به دلیل کار به عنوان مدیر کمپانی هند شرقی معروف است. مان بنابر عقیده قوی که به دولت داشت و تجربه قبلی‌اش به عنوان تاجر، نقش برجسته‌ای را در جریان رکود اقتصادی که در سال ۱۶۲۰ میلادی آغاز شد، بر عهده گرفت. مان برای دفاع از کمپانی هند شرقی و کسب مجدد ثبات اقتصاد انگلستان، کتاب A Discourse of Trade from England unto the East-Indies (گفت‌مان تجارت از انگلستان به هند شرقی) را منتشر کرد.
مان از طریق اصول مرکانتیلیستی یک مجموعه پیشنهادی با عنوان «راهکارهای غنی‌سازی یک سلطنت» را با محوریت حصول اطمینان از این‌که صادرات بیش از واردات است، ترتیب داد. به عبارت دیگر، مان از دستیابی یک موازنه مثبت تجاری که منجر به افزایش تدریجی سرمایه انگلستان شود، دفاع می‌کرد. توماس مان همچنین به‌طور گسترده به عنوان یک متفکر خبره و ماهر شناخته می‌شود و بخش بسیار مهم تاریخ نظری اقتصادی شده‌است.
توماس مان در ژوئن ۱۵۷۱ میلادی به دنیا آمد. او سومین پسر یک خانواده قابل توجه لندن بود که در نزدیکی سنت آندریو هوبارد زندگی می‌کردند، جاییکه در ۱۷ ژوئن ۱۵۷۱ غسل تعمید داده شد. پدرش، جان مان و پدر اندرش هردو از طریق بزازی امرار معاش می‌کردند. پدربزرگش که او هم جان مان نام داشت، در ضراب‌خانه سلطنتی انگلستان، پیشرو پولداران بود. از طریق روابط خانوادگی‌اش، می‌توان فرض کرد که توماس در مورد مسائل مربوط به ارز و اقتصاد به عنوان یک کل، بینش به‌دست آورده‌است. او به سن چهل و یک سالگی با اورسولا مالکوت ازدواج کرده و صاحب سه کودک شدند: جان، ان و ماری. آن‌ها محله سنت هلن بیشاپسگیت را به عنوان خانه شان انتخاب کردند.Biographical Notes on Thomas Mun (1571-1641)
در مورد تحصیلاتش چیزی در دسترس نیست اما شغل توماس به عنوان یک تجار در حدود سال ۱۵۹۶ میلادی آغاز یافت، زمانی که او عضو شرکت مرسرز بود و در مدیترانه، مخصوصاً با ایتالیا و شرق میانه تجارت می‌کرد. او به عنوان یک تجار فعال موفق بود و توانایی این را داشت که یک ثروت بزرگ را جمع آورد. در سال ۱۶۱۵ میلادی، مان به دلیل موفقیتش، به عنوان مدیر کمپانی هند شرقی انتخاب شده و در سال ۱۶۲۲ میلادی به عنوان عضو کمیسیون دائمی تجارت منصوب شد. باقیمانده زندگی حرفه‌ای خود را صرف مدافعه و ترویج منافع کمپانی هند شرقی کرد.Introduction to England's Treasure by Forraign Trade, or The Ballance of Our Forraign Trade Is the Rule of Our Treasure by Thomas Mun
در ارتباط با سلطنت بریتانیا، کمپانی هند شرقی یکت تجارت؛ تجاری بود که به منظور مستعمره سازی زمین‌های جدید ایجاد شده و به دنبال تجارت با هند شرقی بود. مان در سال ۱۶۱۵ میلادی به عنوان مدیر این شرکت انتخاب شد و تصمیم گرفت تا مطمئن شود که این شرکت با تمام ظرفیت فعال است. برای دستیابی به این هدف سرمایه باید به حد اکثر رسانیده شده و صادرات افزایش میافت. در سال ۱۶۲۰ میلادی در جریان آغاز رکود، نقش مان در اقتصاد بسیار افزایش یافت. او مجبور ساخته شد تا نتنها از کمپانی هند شرقی و فعالیت‌هایش دفاع کند، بلکه همچنین در امر درست کردن اقتصاد با حکومت کمک نماید.
بحران تجارت که نهایتاً منجر به رکود شد، از دو رویداد جداگانه ناشی شده بود. اول، از طریق کمپانی هند شرقی، انگلستان در مقایسه با صادراتش، با نرخ بسیار بالاتر از هند واردات می‌کرد. این موازنه منفی تجارت، یا کسر تجارت، به این معنی بود که انگلستان بیش از مبلغی که بیرون می‌فرستاد، داخل می‌آورد که بر اساس اصول مرکانتیلیسم مخرب واضح اقتصاد بود. دوم، برای پرداختن پول تمام واردات، انگلستان فلزات قیمتی را به هند فرستاد. به عنوان تنها عامل تعیین‌کننده ثروت در دهه ۱۶۰۰، به دلیل این واقعیت که پول کاغذی هنوز در اروپای شرقی کاربرد نداشت، صادر کردن فلزات قیمتی به‌طور کلی شنیده نشده بود. با این حال، برای کمپانی هند شرقی، ممنوعیت‌های صادرات شمش کاهش یافت. با توجه به این شرط، مبادله نقره با تجملات، توجه منفی زیادی را به کمپانی هند شرقی متوجه ساخت؛ شهروندان معتقد بودند که این یک فکتور بزرگ در رکود اقتصادی است. در این زمان مان به عنوان نماینده شرکت معرفی شد. وظیفه او این بود که نام شرکتش را پاک کرده و مشتریانش و مردم عوام را متقاعد سازد که اقدامات در دست گرفته شده نهایتاً به خوبی آن‌ها است. او دیدگاه‌هایش را از طریق کتاب منتشر شده اش، A Discourse of Trade from England Unto the East Indies منتقل ساخت.John Ramsay McCulloch, A Select Collection of Early English Tracts on Commerce from the Originals of Mun, Roberts, North, and Others (1856)
به گفته مان، تجارت خارجی بهترین روش برای افزایش ثروت یک ملت است. به‌صورت خاص، برای افزایش واردات نیاز بود تا صادرات انجام شود. تمام سیاست‌های دیگر اصلاحی اقتصادی، در قدم دوم قرار داشتند. قسمی که او در خزانه انگلستان بر اساس تجارت خارجی (England’s Trasure by Foreign Trade) می‌گوید، ما باید «در مقایسه به مقداری که سالانه از خارجی‌ها مصرف می‌کنیم، بیشتر به آن‌ها بفروشیم» برای دستیابی به این موازنه مثبت تجارت، مان یک فهرست معیارهای را ارائه کرده و از انگلستان درخواست کرد تا از آن پیروی کند:
اثر سال ۱۶۲۱ مان، گفتمان تجارت از انگلستان به هند شرقی، در بیشترین بخش، دفاعیه اخلاق شرکت است. با توجه به روی‌کرد کمپانی هند شرقی در امر صادرات نقره، اجماع عمومی بر خلاف این شرکت جریان داشت؛ آن‌ها در خطر از دست دادن انحصار تجارت بودند. این کتاب به منظور پاسخ به مصرفی بود که کمپانی هند شرقی مسؤل کم‌بود نقره و بنابراین، رکود شناخته شده بود. مان با شدت و متقاعد کننده استدلال کرد که از دست دادن فلزات قیمتی، به خودی خود، مخرب اقتصاد نیست. مان ادعا کرد که به‌صورت غیر مستقیم، راهکارهای کمپانی هند شرقی در واقع اقتصاد را فربه می‌سازد. نتنها این‌که برخی از کالاهای وارد شده زمانی که دوباره صادر می‌شوند (مخصوصاً به قاره)، سود بیشتر ایجاد می‌کنند، بلکه رشد صنعت حمل و نقل و استخدام کارگران حمل و نقل بسیار افزایش یافته‌است.Mun, ThomasEast India Company and Thomas Mun
نهایتاً، مان در تلاشش برای تطهیر نام کمپانی هند شرقی موفق بود و فشار بزرگ‌ترین حمله کنندگان خود را دور کرد. دفاعیه فوق‌العاده او در سال ۱۶۲۲ یکی از دلایل اصلی بود که او به عنوان عضو کمیسیون دایمی تجارت انتخاب شد. فعالیت اصلی مان در این کمیته، فراهم کردن پیشنهادها به دولت در راستای سیاست اقتصادی بریتانیا بود.Thomas Mun member of the governments standing commission on trade
فهرست انقلاب‌های فرهنگی، فکری، فلسفی و فناوری اصطلاح انقلاب برای اشاره به روندهایی استفاده می‌شود که منجر به تغییرات اجتماعی بزرگ خارج از حوزه سیاسی شده‌است. مانند تغییرات در آداب، فرهنگ، فلسفه یا تکنولوژی. بسیاری از آنها جهانی بوده‌اند در حالی که برخی دیگر تنها به یک کشور محدود شده‌اند.
چنین انقلاب‌هایی عبارتند از:
آیدا صادقی بازیگر ایرانی است که برای بازی در فیلم آفساید به کارگردانی جعفر پناهی برنده جایزه بهترین بازیگر از جشنواره فیلم خیخون شد. او در تئاتر نیز فعال است.
برناردو هابرمن (Bernardo Huberman)، عضو و معاون تیم سیستم‌های Next-Gen است. او همچنین استاد مشاور در دپارتمان فیزیک کاربردی و برنامه سیستم نمادین در دانشگاه استنفورد می‌باشد. هابرمن دکترایش را از دانشگاه پنسلوانیا در رشته فیزیک کسب نموده است.CableLabs
هابرمن که اصالتاً اهل آرژانتین است، کارشناسی ارشدش را در سال ۱۹۶۶ میلادی از دانشگاه بوئنوس آیرس آرژانتین گرفت. او دکترایش را در سال ۱۹۷۱ میلادی در رشته فیزیک از دانشگاه پنسلوانیا دریافت کرد. هابرمن به عنوان دانشمند مدعو در مؤسسه لاو-لانگوین در گرینوبل، فرانسه و مؤسسه فیزیک نظری، دانشگاه عبرانی اورشلیم، اسرائیل کار کرد. او همچنین در دانشگاه پاریس، École Normale Supérieure، در پاریس فرانسه، مؤسسه نیلزبور در کوپنهاگ دنمارک و دانشگاه اروپائی تجارت، INSEAD در فرانسه، استاد مدعو بود. او در مرکز آسپن برای فیزیک بین سال‌های ۱۹۸۰–۱۹۸۳ به عنوان معتمد و منشی ایفای وظیفه کرده‌است.
هابرمن در اصل در فیزیک ماده متراکم، از هادی‌های سوپرآیونیک گرفته تا ابرسیال‌های دو بُعدی کار کرده و در نظریه‌ای پدیده‌های بحرانی در سیستم‌های کم بعدی سهم داشته‌است. او یکی از کاشفین هرج و مرج در تعدادی از سیستم‌های فیزیکی بود و همچنین تعدادی از خصوصیات جهانی را در سیستم‌های غیر خطی دینامیکی ایجاد کرد. تحقیقات او در مورد دینامیک‌های ساختمان‌های پیچیده منجر به کشف فرا انتشار در سیستم‌های مرتبه‌ای شد.
هابرمن به مرکز تحقیقاتی پالو آلتو (PARC) در شرکت زیراکس پیوست، جاییکه در رشته علوم معلوماتی، او موجودیت انتقال فاز در سیستم‌های توزیع شده در پیمانه بزرگ را پیش‌بینی کرده و یک روی‌کرد اقتصادی را برای حل سوالات سخت محاسباتی ایجاد کرد. او سه کتاب در مورد ایکولوژی و محاسبه و ایکولوژی وب را تألیف یا ویراستاری کرده‌است.
در سال ۱۹۸۹ او و همکارانش اسپاون (Spawn)، یک سیستم بازار را برای تخصیص منابع در بین ماشین‌ها در شبکه‌های کامپیوتری، و چند سال بعد میکانیزم بازار حرارتی چند عاملی را برای کنترل محیط تعمیرها طراحی و به کار بردند. کار بعدی مشابه در لابراتوارهای HP به نام Tycoon جایزه Horizon برای خلاقیت را دریافت کرد. هابرمن پس از کار کردن در زیراکس PARC، عضو ارشد در لابراتوارهای HP شد.
پژوهش‌های دکتر هابرمن برای سالیان متعدد بر وب جهانی (World Wide Web) با تمرکز خاص بر دینامیک‌های رشد و کاربرد آن متمرکز بود. او با اعضای گروه‌اش تعدادی قانون‌مندی‌های قوی را کشف کردند مانند دینامیک‌های که رشد وب را تضمین می‌کنند و قوانینی که مشخص می‌سازد، چگونه کاربران وب‌گردی کرده و الگوهای تراکم مشاهده شده ایجاد کنند.
اخیراً، هابرمن رئیس میکانیزم‌ها و لابراتوار دیزاین در لابراتوارهای هولیت پاکارد بود، جاییکه کار او بر طراحی میکانیزم‌های جدید برای کشف و جمع‌آوری معلومات در سیستم‌های توزیع شده همچنین درک دینامیک‌های معلومات در شبکه‌های بزرگ متمرکز است.
علی بومنجل (; – ) سیاستمدار، وکیل و یک انقلابی اهل الجزایر بود. ali boumendjel
بومنجل در غلیزان در خانواده‌ای تحصیل کرده از منطقه بنی ینی به دنیا آمد، و در کالج دوویریر در البلیده تحصیل کرد و در آنجا با دیگر چهره‌های آینده انقلاب الجزایر مانند آبانه رامدان، بن یوسف بن خده و سعد دهلاب آشنا شد. او سپس حرفه خود را تغییر داد و به فراگرفتن قانون متمایل شد و روزنامه نگار مجله Egalité شد که تحت کنترل وحدت‌گرایان فرحات عباس بود.French soldiers killed Algerian lawyer in war of independence, Macron admits در طول انقلاب او به همراه جک ورجس یکی از وکلای بسیاری شد که برای ملی‌گرایان الجزایری کار می‌کرد. در سال ۱۹۵۵، پس از آزادی دوست قدیمی‌اش رامدان از زندان
همراه او به جبهه آزادیبخش ملی FLN پیوست. رامدان به بومنجل توصیه کرد جهت‌گیری حرفه‌ای خود را تغییر دهد
بنابراین او به بخش دعاوی حقوقی شرکت رویال داچ شل
پیوست در حالیکه هنوز در FLN به ستیزه‌جویی خود ادامه می‌داد.Autopsie d'un engagement Biographie .Ali Boumendjel, l'avocat martyr
علی در رشته حقوق تحصیل کرد و وکیل شد. بیداری سیاسی او در ایام جبهه ملی صورت گرفت. این با فراخوانی برای رهایی ملت الجزایر توسط مصالی الحاج و حساس بودن به تعهد و بسیج کمونیستی در کنگره مسلمانان مشخص شد. او از خدمت سربازی در ارتش فرانسه امتناع کرد که باعث شد لیستی از فعالیت‌های ضد فرانسوی برایش درست شود و به عنوان یک ملی‌گرای خطرناک شناخته شود. Ali Boumendjel, une reconnaissance d’État mais une histoire déjà bien là
بومنجل در ۹ فوریه ۱۹۵۷ دستگیر شد و بیش از یک ماه تحت شکنجه فرمانده پل اوسرس و افرادش قرار گرفت. در ۲۳ مارس، در ابیار، خارج از الجزیره، او را از طبقه ششم یک ساختمان به بیرون پرتاب کردند و در گذشت. مرگ او به عنوان خودکشی عنوان شد.French army ‘tortured and murdered’ Algerian independence figure Ali Boumendjel, President Macron admits چهل و سه سال بعد، در سال ۲۰۰۰، اوسرس اعتراف کرد که بومنجل به قتل رسیده‌است. Macron admits ‘torture and murder’ of Algerian freedom fighter Ali Boumendjel
یک خیابان و یک ایستگاه مترو در الجزیره و همچنین درزادگاهش، شهر علیزان، به نام او گذاشته شده است.
چاینا موتور باس () شرکت اتوبوس‌سازی هنگ کنگی است، که در سال ۱۹۲۳ تأسیس شد.
برندان مک‌فارلین (Brendan McFarlane) (زادهٔ ۱۹۵۱ میلادی)، یک فعال جمهوری‌خواه اهل ایرلند است. او در یک خانواده کاتولیک رومی متولد شده و در منطقه اردوین در شمال بلفاست، ایرلند شمالی بزرگ شد. او در ۱۶ سالگی بلفاست را ترک کرد، تا به عنوان کشیش در یک مکتب الهیات در شمال ولز، آموزش ببیند. مک‌فارلین در ۱۹۶۹ میلادی به ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند پیوست.
مک‌فارلین در یک خانواده شدیداً مذهبی کاتولیک و در یک منطقه جمهوری‌خواه، اردوین در شمال بلفاست بزرگ شد. او هنگامی که بسیار نوجوان بود، به عنوان دستیار کشیش در کلیسای محلی خدمت می‌کرد و زمانی که ۱۷ سال داشت به مکتب آموزش مسیحیت در ولز پیوست، جای که وی آموزش برای رسیدن به مقام کشیش را آغاز کرد. مک‌فارلین، متعاقب آغاز درگیری‌ها و پس از این‌که با چشمان خودش آشوب‌های خشونت‌آمیز را دید، در ۱۸ سالگی به ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند پیوست.
در ۱۹۷۶ میلادی، مک‌فارلین در ارتباط به حمله بر می‌خانه بایاردو واقع در خیابان ابردین و ناحیه پروتستان نشین بلفاست به‌نام شانکیل رود که در ۱۳ اگست ۱۹۷۵ رخ داده و در پی آن پنج نفر (سه مرد و دو زن) کشته شده و ۶۰ نفر دیگر زخم برداشت، محکوم به حبس ابد گردید. در یک مباحثه مجلس اعیان در ۱۹۹۵ میلادی، جری فیت که قبلاً از حزب سوسیال دموکرات و کارگر نمایندهٔ بلفاست غربی بود، ادعا نمود که مک‌فارلین سه عابر پیاده که در حال عبور از بایاردو بودند را به‌گونهٔ با سلاح مسلسل به قتل رساند، که گویا منفجره شده باشند. علت حمله بر می‌خانه این بود، که ادعا می‌شد نیروهای داوطلب اولستر (UVF) که منتسب به وفاداران بودند، به‌طور مکرر از این می‌خانه بازدید می‌کردند. ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در نخست مسئولیت حمله بر این می‌خانه را نپذیرفت. این حمله به عنوان بخشی از خشونت‌های فرقهٔ شدید انجام شد، که بی‌سابقه نبود. ارتش جمهوری‌خواه ایرلند ۸۸ غیرنظامی پروتستان را در حملات مشابهی در ۱۹۷۴ – ۱۹۷۶ میلادی به قتل رساند که حملات تلافی جویانه در مقابل حملات وفاداران به کاتولیک‌ها در همین دوره بود، که طی آن ۲۵۰ غیرنظامی به قتل رسیده بودند.CAIN database, Richard English, Armed Struggle, p.173
بر بنیاد گزارش خبرنگار پیتر تایلر، این حمله توسط ارتش جمهوری‌خواه ایرلند به عنوان یک عمل تلافی جویانه در مقابل کمین‌زدن گروه موسیقی میامی مستقر در دوبلین، توسط نیروهای داوطلب اولستر در ۳۱ ژوئیه ۱۹۷۵ بود که در نتیجه آن سه عضو این گروه تیرباران و کشته شدند. یکی از پنج نفری که در حمله بایاردو به قتل رسید، عضو نیروهای داوطلب اولستر به‌نام هاگ هاریس بود.Taylor, Peter (1999). "Loyalists". London: Bloomsbury Publishing Plc. p.149CAIN: Sutton Index of Deaths – 1975
مک‌فارلین تلاش نمود، تا با پوشیدن لباس کشیش در ۱۹۷۸ میلادی از زندان ماز فرار نماید. با ناکام شدن این کوشش، وضعیت دستهٔ ویژه از مک‌فارلین سلب گردیده و او به اعتصاب کثیف در بلاک‌های اچ ملحق شد.
لقب وی «بیک» گرفته شده از نام یک شرکت مشهور بیسکویت به‌نام مک‌فارلین لانگ بود، که حالا معروف به یونایتید بیسکویتس است. ریچارد اوراو، که نیز هم‌راه با مک‌فارلین در زندان بوده و نویسنده کتاب مردان پتو: داستانی ناگفته از اعتصاب غذای بلاک‌های اچ است، مک‌فارلین را به عنوان یک فردی که «دارای شش فوت قد و پر از رادمردی» بود و یک «آوازخوان عالی» که «شخصیت‌گیرا» داشت، توصیف نمود. اوراو هم‌چنین بیان داشت که مک‌فارلین از هواداران پر ذوق فوتبال گیلیک بود.
او در جریان اعتصاب غذای ۱۹۸۱ جمهوری‌خواهان که طی آن ۱۰ جمهوری‌خواه درگذشت، افسر فرمانده ارتش موقت جمهوری-خواه ایرلند در زندان ماز بود. او در مارس ۱۹۸۱ میلادی به عنوان افسر فرمانده جانشین بابی ساندز شد. زمانی که پرسیده شد چرا، گفته می‌شود که ساندز پاسخ داد: «چون تو اجازه می‌دهید من بمیرم». او چندی بعد، سال ۱۹۸۱ را چنین توصیف کرد: «احتمالاً بدترین سال زندگی‌ام. علی‌رغم دست‌آوردهای سیاسی، تلفات آن سال همیشه هم‌راه من است».
مک‌فارلین فرار از زندان ماز را رهبری کرد، فرار گروهی ۳۸ زندانی جمهوری‌خواه از زندان ماز در ۱۹۸۳ میلادی که در نتیجه آن یک زندانبان بر اثر ایست قلبی درگذشت. پانزده فراری ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در مجاورت زندان و چهار تن دیگر در اواخر همان روز دست‌گیر شدند، اما ۱۹ تن آن‌ها موفق به فرار شده و سه فراری هرگز دوباره دست‌گیر نشدند. بلافاصله پس از فرار، مک‌فارلین و چند زندانی دیگر یک خانه روستایی دورافتاده در درومور، شهرستان داون را تصرف نموده و اعضای آن را گروگان گرفتند. هرچند وی یک نقشه و قطب‌نما و سایر اقلام ضروری را از این ملک با خود برد، اما به هیچ عضو خانواده، از جمله دو طفل کوچک و یک نوزاد، آسیبی نرسید. او و سایر فراری‌ها به سمت منطقه مرزی ایرلند حرکت نموده و به فرار ادامه دادند.
پس از فرار از زندان، مک‌فارلین فعالیت خود در ارتش جمهوری‌خواه ایرلند را از سر گرفت. در دسمبر ۱۹۸۳، او متهم به ربودن مدیر اجرائی سوپرمارکیت به‌نام دان تایدی، به منظور تأمین مخارج مالی ارتش جمهوری‌خواه ایرلند، گردید. این آدم‌ربایی، بخشی از یک سری آدم‌ربایی‌ها و سرقت‌های مسلحانه بود، که توسط شورای نظامی ارتش جمهوری‌خواه موقت برای تأمین منابع مالی ارتش، در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی دستور داده شده بود. زمانی که تایدی داشت دختر ۱۳ ساله خود را به مکتب می‌برد، از طرف آنچه به عقیده او ایست بازرسی نیروهای پولیس ایرلند بود، متوقف گردید. اسلحهٔ بر پیشانی او گرفته شده و در موتر که در حال انتظار بود، افکنده شد. چند روز بعد تصویری از وی به اسوسیتد بریتیش فودز فرستاده شد، متعاقب آن تماسی دریافت گردیده و ربایندگان برای رهایی وی ۵ میلیون پوند ایرلندی درخواست نمودند.
پولیس ایرلند شمالی در نهایت در ۱۶ دسمبر ۱۹۸۳ رد تایدی و رباینده گان وی – همه چهار نفر – را در منطقه دیرادا وود در بالینامور، شهرستان لیتریم پیدا نمود. هنگام تبادل آتش که متعاقب آن تایدی توانست فرار کند، یک کارآموز پولیس و یک سرباز ارتش ایرلند (گاری شیهان و پاتریک کیلی) کشته شدند. آدم‌رباهای که تایدی را ربوده بودند، موفق به فرار شدند.,
در ۱۶ جنوری ۱۹۸۶، مک‌فارلین هم‌راه با یک زندانی فراری دیگر به‌نام جری کیلی در کشور هلند دست‌گیر گردیدند، آن‌ها دوباره ایرلند شمالی برگشت داده شده و مک‌فارلین بعداً در ۱۹۹۷ میلادی به قید التزام از زندان ماز آزاد گردید. در ۱۹۹۳ میلادی، او تنها زندانی بود که بیشترین وقت را در زندان ماز گذرانده بود.Neil Darbyshire, "1,550 obstacles to a solution for Ulster", "The Daily Telegraph" (London), 21 December 1993
در ۱۹۹۸ میلادی، مک‌فارلین نخست در جمهوری ایرلند به اتهام ربودن تایدی مجرم شناخته شد، اما او این حکم را بر مبنای این‌که نیروی پولیس یک تعداد مدارک حاوی اثر انگشت را از دست داده‌است، به چالش کشید – اثر انگشت‌ها، مدارک اصلی در این قضیه بودند. دادگاه عالی ایرلند در مارس ۲۰۰۶ فرمان داد، که دادگاه می‌تواند ادامه یابد.
مدارک پولیس ایرلند در ارتباط به اتهام ربودن تایدی مبنی بر شواهدی بود، که از محل آدم‌ربایی به‌دست آورده شده بود، از جمله یک کارتن شیر و یک ظرف پلاستیکی که روی آن‌ها اثر انگشت متهمین وجود داشت. هرچند این اقلام از مقر پولیس ایرلند در جریان نوسازی مفقود گردید، اما چون از این اثر انگشت‌ها عکس‌برداری شده بود، تحلیل‌های پزشکی قانونی روی آن انجام شد.
تاریخ دادگاه مک‌فارلین، ۳ اکتوبر ۲۰۰۶ تعیین شده بود. با این حال، تیم حقوقی وی یک بررسی قضایی ثانوی را در ماه می ۲۰۰۶ آغاز کردند، با استناد بر این‌که مک‌فارلین به علت «تاخیرهای سیستماتیک در پیشبرد دادگاه» ممکن است یک محاکمه عادلانه دریافت نکند. دادگاه وی تا این‌که دادگاه عالی ایرند در ۸ دسمبر ۲۰۰۶ در رابطه به این موضوع فرمان صادر کرد، به تأخیر افتاد. با این همه، نمایندگان مک‌فارلین باز هم در مورد این تصمیم، فرجام خواهی کردند. فرجام خواهی آن‌ها در نهایت به تاریخ ۶ مارس ۲۰۰۸ مردود شمرده شد، دادگاه وی در ۱۱ جون ۲۰۰۸ در دوبلین آغاز گردیده و تنها در ۲۶ جون زمانی که مدارک پولیس ایرلند بی‌اعتبار گفته شد، محکمه به تأخیر افتاد.
در سپتمبر ۲۰۱۰، پس از حکم دادگاه حقوق بشر اروپا، به مک‌فارلین غرامت داده شد. دادگاه دریافت که فرایندهای قضایی در ارتباط به قضیه آدم‌ربایی مدیر اجرائی سوپرمارکیت، دان تایدی «به‌طور غیرموجه طولانی» شده‌است. به حکومت ایرلند دستور داده شد تا مبلغ ۵٬۴۰۰ یورو به عنوان غرامت در مقابل آسیب‌های وارد شده و مبلغ ۱۰٬۰۰۰ یورو برای هزینه‌های حقوقی، بپردازد.
در اگست ۲۰۰۴، جری آدامز پیشنهاد نمود، که ارتش جمهوری‌خواه ایرلند ممکن است منحل گردد، تا از وجود آن به عنوان بهانه-ی برای تأخیر تفاهم‌نامهٔ برای تشریک-قدرت که شامل جمهوری‌خواهان نیز می‌گردد، استفاده صورت نگیرد. یک هیئت ارتش جمهوری‌خواه ایرلند که شامل مک‌فارلین نیز بود با تیپ ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند در آرمای جنوبی ملاقات نمودند تا ملاحظات آدامز مبنی بر خودداری از ایجاد شکاف میان گروه‌ها را به بحث بگیرند.
او حالا عضو «کمیته زندانیان پیشین» (Coiste na n-Iarchimí) است، سازمانی که برای رفاه زندانیان پیشین جمهوری‌خواه کار می‌کند.
شین فین او را به عنوان یک کارگر داوطلب توصیف می‌کند، او یک حامی پر طنین موضع‌های سیاسی این حزب بوده‌است که هم در کنار جری آدامز و هم در کنار جری کیلی در همایش‌ها حضور داشته و حمایت زندانیان پیشین را در مسیری که حزب روان است، جلب می‌کند.
مک‌فارلین یک گروه موسیقی، توان، را نیز بنیان‌گذاری کرده‌است، که به‌طور منظم در حلقه سرگرمی جمهوری‌خواهان اجراء می‌کند. او هم‌چنین به‌طور بسیار مکرر درها تفیلد هوز که یک می‌خانه مشهور در شهرستان هالی‌لندز در بلفاست است، اجراء می‌نماید.
مک‌فارلین هم‌چنین با جنبش ملی‌گرای باسک که یک جنبش بنیادگرا است، هم‌دردی نشان داده و رسانه‌های باسکی و هسپانیایی با وی در رابطه به موضوع فرایند صلح باسک و پیشنهاد رهایی زندانیان اتا (ETA) مصاحبه نموده‌اند. او زندانیان اتا را به عنوان کسانی توصیف نموده‌است، که هم‌مانند جمهوری‌خواهان ایرلند، در یک «مشقت مشروع» دخیل بوده‌اند.
او ازدواج کرده، صاحب فرزند است و در بلفاست شمالی زندگی می‌کند.
در فلمی ۲۰۱۷ تحت عنوان ماز به کارگردانی استیفن بورک که فرار از زندان ۱۹۳۸ را به نمایش درآورد، بازیگر تیم کرید نقش مک‌فارلین را بازی می‌کند.
نیروی هوایی قبرس () نیروی هوایی زیرمجموعه گارد ملی قبرس است، که در سال ۱۹۶۴ تأسیس شد.
نیروهای مسلح سومالی () مجموعه نیروهای مسلح سومالی است، که در سال ۱۹۶۰ تشکیل شد.
نیروی دریایی سومالی () نیروی دریایی زیرمجموعه نیروهای مسلح سومالی است، که در سال ۱۹۶۵ تأسیس شد.
نیروی هوایی سومالی () نیروی هوایی زیرمجموعه نیروهای مسلح سومالی است، که در سال ۱۹۵۴ تأسیس شد.
فولاد ضدزنگ SAE 304 (S.S 304)متداول‌ترین فولاد ضدزنگ می‌باشد. این نوع فولاد از دو عنصر اصلی غیرآهنی کروم (بین ۱۸٪ تا۲۰٪) و نیکل (بین ۸٪ تا 11٪) تشکیل شده‌است و یک فولاد ضدزنگ آستنیتی می‌باشد. نسبت به فولاد کربنی هدایت الکتریکی و حرارتی کمتری دارد. دارای خاصیت مغناطیسی است اما خاصیت مغناطیسی آن کمتر از فولاد است. مقاومت به خوردگی بالاتری نسبت به فولاد معمولی دارد و به دلیل قابلیت تبدیل آن به شکل‌های مختلف به‌طور گسترده‌ای استفاده می‌شود.Data sheet on SAE 304 stainless steel .
این ترکیب در سال ۱۹۲۴ توسط W. H. Hatfield در Firth-Vickers ایجاد شد و با نام تجاری "Staybrite 18/8 " روانة بازار شد.
این ترکیب توسط SAE International به عنوان بخشی از گریدهای فولاد SAE آن مشخص شده‌است. خارج از ایالات متحده، مطابق ایزو ۳۵۰۶ اتصال دهنده‌ها، معمولاً به عنوان فولاد ضدزنگ A2 شناخته می‌شود، در صنعت تجاری ظروف آشپزی به عنوان فولاد ضدزنگ ۸/۱۸ شناخته می‌شود. در سیستم واحد نامگذاری UNS S30400 است. درجه معادل ژاپنی این ماده SUS304 است. همچنین در استاندارد اروپا ۱٫۴۳۰۱ مشخص شده‌است.
فولاد ضدزنگ ۳۰۴ مقاومت عالی در برابر طیف وسیعی از محیط‌های آب و هوایی و بسیاری از محیط‌های خورنده دارد. در معرض ایجاد خوردگی حفره‌ای در محیط‌های کلریدی گرم و شکستگی ناشی از خوردگی در دمای بالای ۶۰ درجه سانتی‌گراد است. به نظر می‌رسد در دمای محیط نسبت به خوردگی حفره‌ای در آبی با حداکثر 400mg/l کلرید مقاوم است و در دمای ۶۰ درجة سانتی‌گراد این مقاومت به حدود 180mg/l کاهش می‌یابد.
فولاد ضدزنگ ۳۰۴ در دمای اتاق نسبت به آنیون‌های تیوسولفات آزاد شده از اکسیداسیون پیریت بسیار حساس است (همان‌طور که در زهاب اسیدی معادن با آن مواجه می‌شود) و زمانی که در تماس نزدیک با مواد رسی غنی از پیریت- یا سولفید- قرار می‌گیرد، می‌تواند خوردگی‌های شدید حفره‌ای را تحمل کند.
در خوردگی‌های شدیدتر که فولاد ضدزنگ ۳۰۴ در مقابل خوردگی حفره‌ای توسط کلریدها یا خوردگی کلی در کاربردهای اسیدی بسیار حساس است، معمولاً با فولاد ضدزنگ ۳۱۶ جایگزین می‌شود.
فولاد ضدزنگ ۳۰۴ در گستره‌ای از برنامه‌های خانه‌داری و صنعتی مانند ابزارهای حمل و نقل و پردازش مواد غذایی، پیچ‌ها، قطعات ماشین‌آلات، لوازم آشپزخانه و هِدِر ماشین مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین در معماری برای نماهای خارجی مانند قسمت‌های آب و آتش مورد استفاده قرار می‌گیرد. و نیز یک ماده سیمی رایج برای بخارسازهاست.
اسپیس اکس استارشیپ‌های اولیه از فولاد ضدزنگ SAE301 در ساختار خود استفاده کردند، قبل از اینکه برای مخزن آزمایشی SN7 و Starship SN8 به SAE 304L در سال ۲۰۲۰ انتقال پیدا کنند.
همگی ۳۰۴، 304H و 304L محتوای اسمی کروم و نیکل یکسانی دارند و بنابراین مقاومت در برابر خوردگی، سهولت ساخت و جوش‌خوردگی مشابهی دارند.
محتوای کربن 304H (UNS S30409) تا %۰٫۱۰–۰٫۰۴ درصد محدود می‌شود، که موجب استحکام آن در مقابل دمای بالا می‌شود.
محتوای کربن 304L (UNS30403) تا حداکثر ۰٫۰۳ درصد محدود می‌شود که از ایجاد حساسیت طی جوش‌کاری جلوگیری می‌کند. فرایند حساس سازی، تشکیل کاربید کروم در طول مرزهای دانه، زمانی که فولاد ضدزنگ در معرض دمای تقریبی ۱۵۰۰–۹۰۰ درجة فارنهایت (۸۲۰–۴۸۰ درجة سانتی‌گراد) قرار می‌گیرد، می‌باشد. تشکیل بعدی کاربید کروم در امتداد مرزهای دانه، منجر به کاهش مقاومت در مقابل خوردگی می‌شود و فولاد ضدزنگ را در محیطی که انتظار می‌رود ۳۰۴ در برابر خوردگی مقاوم باشد، مستعد خوردگی غیرمنتظره می‌کند. حملة خوردگی به مرزهای دانه با عنوان خوردگی مرز دانه‌ای شناخته می‌شود.
محتوای کربن 304 (UNS 30400) تا حداکثر ۰٫۰۸ درصد محدود شده‌است؛ بنابراین ۳۰۴ در مواردی مانند مخازن و لوله‌ها که محلول‌های خورنده وجود دارد و جوش‌کاری مورد نیاز است کاربردی نیست و 304L ترجیح داده می‌شود. کمبود حداقل محتوای کربن آن در کاربردهایی با دمای بالا که استحکام مناسب مورد نیاز است ایده‌آل نیست، بنابراین 304H ترجیح داده می‌شود؛ بنابراین ۳۰۴ معمولاً به میله‌هایی که اجزای آن به جوش‌کاری نیاز ندارند یا ورق‌های نازکی مانند سینک یا وسایل آشپزخانه که جوش‌کاری نشده‌اند، محدود می‌شود.
محتوای کربن تأثیر زیادی بر قدرت دمای اتاق دارد و بنابراین حداقل مشخصات کششی برای 304L، ۵ کیلو پوند بر اینچ مربع (۳۴ مگاپاسکال) کمتر از ۳۰۴ است. هرچند نیتروژن هم تأثیر زیادی بر قدرت دمای اتاق دارد و افزودن کمی نیتروژن، 304L با قدرت کششی مشابه ۳۰۴ را تولید می‌کند؛ بنابراین عملاً همة 304L با عنوان دوگانة 304/304L تولید می‌شود، به این معنی که حداقل محتوای کربن 304L و حداقل قدرت کششی ۳۰۴ را تضمین می‌کند.
قمری اینکا یا قمری مکزیکی یک قمری کوچک در قاره جهان جدید است. این گونه نخستین بار توسط جراح و طبیعت‌شناس فرانسوی رنه لسون در سال ۱۸۴۷ توصیف شد. طول آن به و وزن آن است. طول گستردگی بال‌های قمری اینکا به‌طور میانگین ۲۸٫۵ سانتی‌متر و حداکثر گستردگی بال‌ها ۳۲ سانتی‌متر است. این گونه باریک است، با بدن خاکستری مایل به قهوه‌ای پوشیده از پرهایی که شبیه یک الگوی پولک‌مانند است. دم آن دراز و مربعی است و دارای پرهای سفیدی است که ممکن است در هنگام پرواز بیرون بزنند. زیر بال‌ها مانند دیگر قمری‌های زمینی قرمزرنگ هستند و هنگام بلندشدن از زمین، بال‌ها صدایی متمایز و آرامی ایجاد می‌کنند.
موتور جت تنفس هوا (یا موتور جت مجرای) "موتور" جتی است که جت گازهای داغ خروجی از هوا ایجاد می‌کند که توسط چندین مرحله فشرده سازی گریز از مرکز، محوری یا رام به موتور وارد می‌شود، که سپس گرم می‌شود و از طریق یک دستگاه نازل منبسط می‌شود. آنها معمولاً موتورهای توربین گازی هستند. اکثر جریان جرم از طریق یک موتور جت تنفس هوا توسط هوای گرفته شده از خارج از موتور تأمین می‌شود و در داخل با استفاده از انرژی ذخیره شده به شکل سوخت گرم می‌شود.
همه موتورهای جت تنفس هوای عملی موتورهای احتراق داخلی هستند که مستقیماً هوا را با سوزاندن سوخت گرم می‌کنند و گازهای داغ حاصل از آن برای رانش از طریق یک نازل پیشران استفاده می‌شود، اگرچه تکنیک‌های دیگری برای گرم کردن هوا نیز آزمایش شده‌است (مانند موتورهای جت هسته ای). بیشتر طراحی‌های مدرن موتور جت توربوفن‌ها هستند که تا حد زیادی جایگزین توربوجت‌ها شده‌اند. این موتورهای مدرن از هسته موتور توربین گازی با نسبت فشار کلی بالا (حدود ۴۰:۱ در سال ۱۹۹۵) و دمای ورودی توربین بالا (حدود ۱۸۰۰ کلوین در سال ۱۹۹۵) استفاده می‌کنند"Gas Turbine Technology Evolution: A Designer's Perspective" Bernard L.Koff Journal of Propulsion and Power Vol20 No4 July–August 2004 Fig.34/41 و بخش زیادی از رانش خود را با یک توربین مرحله فن موتوردار، نه با رانش خالص اگزوز مانند یک توربوجت تأمین می‌کنند. این ویژگی‌ها با هم ترکیب می‌شوند تا راندمان بالایی نسبت به یک توربوجت ایجاد کنند. تعدادی از موتورهای جت از افکت ram ساده (ramjet) یا احتراق پالس (pulsejet) برای ایجاد فشرده سازی استفاده می‌کنند.
موتور اصلی جت توربین گازی تنفس هوا، توربوجت بود. این مفهومی بود که توسط دو مهندس، فرانک ویتل در انگلستان و هانس فون اوهاین در آلمان، زنده شد. توربوجت هوا را فشرده و گرم می‌کند و سپس آن را به عنوان یک جت با سرعت بالا و دمای بالا برای ایجاد نیروی رانش تخلیه می‌کند. در حالی که این موتورها قادر به ارائه سطوح رانش بالا هستند، به دلیل طبیعت کم جریان جرم و سرعت زیاد اگزوز جت، در سرعت‌های بسیار بالا (بیش از ۱ ماخ) کارآمدتر هستند.
توربوفن‌های مدرن توسعه ای از توربوجت هستند. آنها اساساً یک توربوجت هستند که شامل بخش جدیدی به نام "مرحله فن هستند". موتور توربوفن به جای استفاده از تمام گازهای خروجی خود برای ایجاد نیروی رانش مستقیم مانند یک توربوجت، مقداری از قدرت را از گازهای خروجی داخل موتور استخراج می‌کند و از آن برای تأمین انرژی مرحله فن استفاده می‌کند. مرحله فن حجم زیادی از هوا را از طریق یک مجرا شتاب می‌دهد و "هسته موتور" (جزء واقعی توربین گاز موتور) را دور می‌زند و آن را به عنوان یک جت از عقب بیرون می‌کند و نیروی رانش ایجاد می‌کند. بخشی از هوا که از مرحله فن می‌آید، به جای اینکه به سمت عقب هدایت شود، وارد هسته موتور می‌شود و در نتیجه فشرده و گرم می‌شود. مقداری از انرژی برای تأمین انرژی کمپرسورها و فن‌ها استخراج می‌شود، در حالی که باقیمانده در قسمت عقب تخلیه می‌شود. این اگزوز پر سرعت و گاز داغ با اگزوز با سرعت پایین و هوای خنک از مرحله فن ترکیب می‌شود و هر دو به نیروی رانش کلی موتور کمک می‌کنند. بسته به اینکه چه نسبتی از هوای خنک در اطراف هسته موتور دور زده می‌شود، یک توربوفن را می‌توان موتورهای "بای پس" "کم، بای پس" "بالا یا بای پس بسیار بالا نامید."
"موتورهای بای‌پس پایین" اولین موتورهای توربوفن تولید شده بودند و بیشتر نیروی رانش خود را از گازهای اگزوز هسته داغ تأمین می‌کردند، در حالی که مرحله فن فقط مکمل این امر است. این موتورها هنوز هم معمولاً در هواپیماهای جنگنده نظامی دیده می‌شوند، زیرا دارای ناحیه جلویی کوچک‌تری هستند که در سرعت‌های مافوق صوت نیروی کششی کمتری ایجاد می‌کند و نیروی رانش تولید شده توسط موتور برای به حرکت درآوردن هواپیما بیشتر می‌شود. سطح سر و صدای نسبتاً بالای آن‌ها و مصرف سوخت زیر صوت در چنین کاربردهایی قابل قبول تلقی می‌شود، در حالی که اگرچه نسل اول هواپیماهای مسافربری توربوفن از موتورهای بای‌پس کم استفاده می‌کردند، سطح سر و صدای بالا و مصرف سوخت آن‌ها به این معنی است که آن‌ها برای هواپیماهای بزرگ از بین رفته‌اند. "موتورهای بای پس بالا" دارای یک فن بسیار بزرگتر هستند و بیشتر نیروی رانش خود را از هوای مجرای فن تأمین می‌کنند. هسته موتور نیرو را برای مرحله فن تأمین می‌کند و تنها بخشی از نیروی رانش کلی از جریان خروجی اگزوز هسته موتور می‌آید. یک توربوفن بای پس بالا بسیار شبیه به یک موتور توربوپراپ عمل می کند، با این تفاوت که از یک "فن" چند پره به جای یک ملخ چند پره استفاده می‌کند، و به یک مجرای متکی است تا جریان هوا را به درستی بردار برای ایجاد نیروی رانش است.
در چند دهه گذشته، حرکتی به سمت "موتورهای بای‌پس بسیار بالا صورت گرفته‌است" که از فن‌هایی بسیار بزرگتر از خود هسته موتور استفاده می‌کنند، که معمولاً یک طراحی مدرن و با راندمان بالا دو یا سه قرقره است. این راندمان و قدرت بالا همان چیزی است که به چنین فن‌های بزرگی اجازه می‌دهد تا قابل دوام باشند، و افزایش نیروی رانش موجود (تا ۷۵۰۰۰ پوند به ازای هر موتور در موتورهایی مانند رولزرویس ترنت XWB یا جنرال الکتریک GENx)، امکان حرکت به دوقلو بزرگ را فراهم کرده‌است. هواپیماهای موتوری، مانند ایرباس A350 یا بوئینگ ۷۷۷، و همچنین به هواپیماهای دو موتوره اجازه می‌دهد در مسیرهای طولانی روی آب، که قبلاً در حوزه هواپیماهای ۳ موتوره یا ۴ موتوره بودند، کار کنند.
موتورهای جت برای نیرو دادن به هواپیماها طراحی شده‌اند، اما برای نیرو دادن به خودروهای جت و قایق‌های جت برای تلاش‌های ثبت سرعت، و حتی برای مصارف تجاری مانند راه‌آهن برای پاک‌سازی برف و یخ از سوئیچ‌ها در راه‌آهن (نصب شده در واگن‌های ریلی ویژه) توسط مسیرهای مسابقه برای خشک کردن سطوح پیست پس از باران .(نصب شده در کامیون‌های مخصوص با خروج اگزوز جت بر روی سطح پیست).
موتورهای جت تنفس هوا تقریباً همیشه موتورهای احتراق داخلی هستند که نیروی محرکه را از احتراق سوخت داخل موتور بدست می‌آورند. اکسیژن موجود در اتمسفر برای اکسید کردن یک منبع سوخت، معمولاً یک سوخت جت مبتنی بر هیدروکربن، استفاده می‌شود. حجم مخلوط سوخته به شدت افزایش می‌یابد و هوای گرم شده را از طریق یک نازل پیشران هدایت می‌کند.
موتورهای توربین گازی:
موتور جت رم:
موتور جت احتراق پالسی:
دو مهندس، فرانک ویتل در بریتانیا و هانس فون اوهاین در آلمان، مفهوم توربوجت را به‌طور مستقل به موتورهای عملی در اواخر دهه ۱۹۳۰ توسعه دادند.
توربوجت‌ها از یک ورودی، یک کمپرسور، یک محفظه احتراق، یک توربین (که کمپرسور را به حرکت درمی‌آورد) و یک نازل پیشران تشکیل شده‌اند. هوای فشرده در محفظه احتراق گرم می‌شود و از توربین عبور می‌کند، سپس در نازل منبسط می‌شود تا یک جت پیشران با سرعت بالا تولید کند
موتورهای توربوجت دارای راندمان پیشرانه پایینی در حدود ۲ ماخ هستند و صدای جت زیادی تولید می‌کند که هر دو نتیجه سرعت بسیار بالای اگزوز است. هواپیماهای جت پیشران مدرن از توربوفن نیرو می‌گیرند. این موتورها با سرعت اگزوز کمتر، صدای جت کمتری تولید می‌کنند و سوخت کمتری مصرف می‌کنند. هنوز هم از توربوجت‌ها برای تأمین انرژی موشک‌های کروز میان برد استفاده می‌شود به دلیل سرعت بالای اگزوز، ناحیه جلویی کم، که کشش را کاهش می‌دهد و سادگی نسبی، که هزینه را کاهش می‌دهد.
اکثر موتورهای جت مدرن توربوفن هستند. کمپرسور کم فشار (LPC) که معمولاً به عنوان فن شناخته می‌شود، هوا را به یک کانال بای‌پس فشرده می‌کند در حالی که قسمت داخلی آن کمپرسور هسته را سوپرشارژ می‌کند. فن اغلب بخشی جدایی ناپذیر از یک LPC هسته چند مرحله ای است. جریان هوای بای پس یا به یک «نازل سرد» جداگانه منتقل می‌شود یا با گازهای خروجی توربین فشار پایین مخلوط می‌شود، قبل از اینکه از طریق «نازل جریان مخلوط» منبسط شود.
در دهه ۱۹۶۰ تفاوت چندانی بین موتورهای جت نظامی و غیرنظامی وجود نداشت، جدای از استفاده از پس سوز در برخی کاربردها (فوق صوت). امروزه از توربوفن‌ها برای هواپیماهای مسافربری استفاده می‌شود زیرا سرعت اگزوز آنها بهتر با سرعت پرواز زیر صوت هواپیما مطابقت دارد. در سرعت پرواز هواپیما، سرعت اگزوز موتور توربوجت بسیار زیاد است و انرژی را هدر می‌دهد. سرعت اگزوز کمتر از یک توربوفن باعث مصرف سوخت بهتر می‌شود. افزایش جریان هوا از فن، نیروی رانش بالاتری را در سرعت‌های پایین ایجاد می‌کند. سرعت اگزوز کمتر نیز صدای جت بسیار کمتری می‌دهد.