moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
فکوهی روند اجتماعی شدن را در جامعه ایرانی نسبت به جامعه غربی روندی معکوس می‌داند و معتقد است که در غرب اجتماعی شدن زنان ابتدا از طریق ورود گسترده آن‌ها در بازار کار صنعتی اتفاق افتاد و سپس آن‌ها با ورود به دانشگاه‌ها توانستند سرمایه فرهنگی لازم برای دست‌یابی به مشاغل بالاتر اجتماعی را به دست بیاورند. در حالی که در ایران با موقعیتی تقریباً معکوس روبه‌رو هستیم. یعنی سرمایه فرهنگی افزایش یافته‌است ولی ورود به بازار کار عقیم مانده‌است. با افزایش سرمایه فرهنگی این امکان برای زنان فراهم می‌شود که به زنان امکان برخورداری از استقلال مالی از طریق یافتن فرصت‌های شغلی بالاتری را بدهد و از این رو آن‌ها را در نهاد خانواده مستقل کند. همراه با استقلال مالی زن، سست شدن نهاد خانواده در مرحله نخست و بالا رفتن نرخ طلاق نیز همراه است. او بر این باور است که ایران چاره‌ای جز آن ندارد که اصلاحاتی بسیار هوشمندانه در بازار کار خود انجام‌دهد تا هم موقعیت‌های شغلی را به‌طور کلی افزایش دهند و هم توزیع شغلی را میان زنان و مردان بالا ببرد.
به عقیده فکوهی تأثیر تحصیلات عالیه زنان در جامعه ایران نه فقط از این رو که امروز زنان تقریباً در همه حوزه‌ها، به رغم هژمونی نظام‌های ضد زن، در صف اول قرار دارند و بسیاری از تغییرات به دست و اراده آن‌ها انجام می‌شود، بلکه از آن رو که حضور زنان تحصیل‌کرده یعنی دارای سرمایه فرهنگی بالا سبب بالا رفتن مصرف فرهنگی زنان، که به معنی تغییر گسترده ساختارهای زندگی روزمره و دگرگونی رابطه با زمان و مکان در حوزه‌های روزمرگی‌است، می‌شوند که جامعه اصولاً قادر نباشد از حد خاصی بیشتر از ابزارهای خشونت و سلطه استفاده کند. تحصیل زنان از این رو سبب نوعی خودآگاهی و جریان یافتن موقعیت زنانه در جامعه می‌شود که بی‌شک آلترناتیوهای تغییر و بهبود را در خود خواهد داشت.
به باور وی امواج جدید و پی‌درپی‌ای که پس از دهه ۱۹۶۰ و تا امروز به ویژه در حوزهٔ دانشگاهی به وجود آمدند، باز هم مجموعهٔ بزرگ دیگری از نظرات را مطرح کردند که فمینیسم کلاسیک را پشت سر گذاشته و به گونه‌های مختلف آن را نقد و تکمیل می‌کردند. چهرهٔ بارز در این حرکات را می‌توان در نظریه‌پردازی چون لیلا ابولقود - انسان‌شناس آمریکایی فلسطینی‌تبار - مشاهده کرد که مسئلهٔ حجاب را در قالب شکلی از اجتماعی شدن زنان در جوامع اسلامی مطرح می‌کند که به زنان امکان و آزادی بیشتری برای حضور در ساختارهای مردانه می‌دهد و نه مانعی برای این حضور.
فکوهی بر این باور است که باور یا عدم باور به تفکیک جنسیتی مشاغل یکی از مباحث کلیدی‌است که ما را از گفتمان فمینیستی جدا می‌کند. بسیاری از فمینیست‌ها از مفهوم "برابری" نوعی اسطوره می‌سازند که در خود دارای تناقض است و به همین دلیل به سرعت در برابر چند پرسش درمی‌ماند. وی بر این باور است که نباید برابری را صرفاً در ابعاد مثبت آن در جوامع مفروض خواست و ابعاد منفی را حذف کرد. پرسش این است که آیا می‌توان صرفاً تعداد زنان جراح را بالا برد اما تعداد زنان جنایتکار را پایین نگه‌داشت. به باور وی جراحی ساختاری‌ است ذاتاً خشونت‌بار ولو آنکه استفاده از آن در شکل فرهنگی "تلطیف" (فرازش یافته) شده باشد. این بدین معناست که اگر تعداد زنان جراح کم است تا حد زیادی (در کنار سایر دلایل) به همان دلیل است که تعداد زنان جنایت‌کار کم است. اگر ما در حوزه‌های نظامی و همه حوزه‌هایی که به ناچار ولو به سود جامعه ناچارند از خشونت استفاده کنند، تعداد اندکی زن داریم، دلیلش دقیقاً همان است که در حوزه‌های عدم‌خشونت مثلاً در جامعه پرستاران، در ساختارهای آموزش و پرورش و غیره تعداد زیادی زن داریم.
وی در ارتباط با زنانه و مردانه بودن رشته‌های تحصیلی بر این باور است که با وجودی که ساختارهای مردانه در بسیاری موارد زنان را به سوی گروهی خاص از مشاغل هدایت کرده‌اند اما این امر نافی آن نیست که زنان خود نیز این ساختارها را ترجیح می‌داده‌اند. تجربه روان‌شناسان و رفتارشناسان در سال‌های اخیر نشان داده‌است که تربیت تنها یکی از عوامل تعیین‌کننده در شکل‌گیری شخصیت‌های زنانه و مردانه‌است، طبیعت زنان و مردان و از آن مهم‌تر ساختارهای شکل دهنده به نقش‌های اجتماعی نیز بسیار در این میان مهم بوده‌اند.
فکوهی برای استناد گفته‌هایش نظریات سوزان پینکر و کامیی پالیا را بیان می‌کند. سوزان پینکر روان‌شناس کانادایی نیز، البته با توجه به تفاوت‌های ژنتیک و هورمونی در کنار تفاوت‌های فرهنگی و در چرخه‌های پیچیده با آن‌ها، معتقد است که قابلیت‌های زنانه و مردانه در نظام‌های اجتماعی با یکدیگر متفاوتند و به قول او: در توزیع مهارت‌های ذهنی یا عاطفی، تعداد مردان در دو سوی نهایی منحنی بیشتر است در حالی که زنان در حد میانگین تمرکز دارند. این امر بدان معنا است که ما در میان جنایتکاران و نوابغ، تعداد بیشتری پسر داریم تا دختر و کامیی پالیا نیز می‌نویسد: ما موتزارت زن نداشته‌ایم چون در میان زنان شخصیتی مانند جک آدمکش [قاتل معروف زنجیره‌ای] نیز نداشته‌ایم.
فکوهی در رابطه با سازوکاری تبعیض مثبت در ایران بر این باور است که نمی‌توان در ساختارهای کاری بر اساس ایدئولوژی برابرگرای مطلق به تقسیم کاری کاملاً یکسان رسید چون این به معنای از میان رفتن جنسیت نیز هست. اما به هیچ رو نباید مانع از حضور زنان در هیچ رشته و موقعیت اجتماعی شد. به خصوص هرگونه تبعیض تحصیلی برای زنان جامعه را به سوی تخریب فرهنگی می‌برد. وی بر این باور است که باید برای زنان سیستم‌های تبعیض مثبت برای کاریابی ایجاد شود تا زنان تحصیلکرده و اجتماعی ‌شدهٔ ما بتوانند به صورت وسیع‌تری وارد بازار کار شده و حضور آن‌ها صرفاً در چارچوب‌هایی همچون هنر و ادبیات باقی نماند.
فکوهی معتقد به نظریه زنانه شدن جهان است. زنانه شدن جهان فرایندی عمومی و جهان‌شمول است که در آینده، سبب خواهدشد گروه بزرگی از مشاغل که امروز "مردانه" نامیده ‌می‌شوند از میان بروند. به باور وی، انتقال مشاغل سخت بدنی به ماشین و تحول پزشکی از دخالت‌های "خشونت‌آمیز" (جراحی) به دخالت‌هایی از نوع پرتونگاری از نشانه‌های آن هستند. به همان اندازه که جراح زن کم هست، می‌توان متخصص رادیولوژی زن زیاد داشت. به عقیده وی این صرفاً یک تقسیم کار نیست بلکه نوعی تغییر ایدئولوژی‌ها و رویکردهای نظری–کنشی‌است.
ناصر فکوهی در نقد نژادپرستی، دگر ستیزی، تحقیر دیگران و… توسط ایرانیان در مطالب و سخنرانی‌هایش به این موضوع بارها پرداخته‌است. فکوهی معتقد است اگر رویه ای که صدا و سیمای ایران گاهی نسبت به اقوام انجام می‌دهد در یک کشور دموکراتیک و دارای پیشینه فرهنگی رخ دهد، هر یک از سازندگان این نوع فیلم و کلیپ‌ها قابل تعقیب قضایی هستند. وی بر این باور است، کسانی که در توئیت‌ها و کامنتهای شبکه‌ای خود، بدترین دشنام‌ها را نثار محرومترین مردم کشور ایران می‌کنند اگر در کشوری دموکراتیک بودند تقریباً همگی با مجازات‌های جریمه سنگین به جرم نژادپرستی و حتی با خطر زندان روبرو بودند.
فکوهی در نقد فیلم لاتاری نوشت مردم ایران در زمان جنگ با عراق شعارهای نژادپرستانه نمی‌دادند اما الان با باز گذاشتن دست «متفکران پان‌ایرانیست» فاشیست رونق پیدا کرده‌است. مسئولان در برابر اینکه چرا کاری در این مورد، برای برخورد با پان ایرانیست‌ها و لمپن‌ها انجام نمی‌گیرد حتی به آن‌ها جایزه هم داده می‌شود و تقدیر هم می‌گردند، پاسخی ندارند باید متأسفانه و احتمالاً در انتظار خطرات و تهدیدات و تیره‌روزی‌های بزرگی در آینده باشیم.
فکوهی شعارهایی نژادپرستانه در ورزشگاه‌ها را در شأن هیچ مردم متمدنی نمی‌بیند. وی دامن زدن به آتش نژادپرستی را نقد می‌کند و می‌گوید این رویه می‌تواند در نهایت شعله نفرت را به خودمان برگرداند. تجربه قرن بیستم نشان داده که فحاشی‌های نژادپرستانه سرانجام به قتل‌عام‌ها و جنگ‌هایی کشیده شدند که میلیون‌ها قربانی بر جای گذاشتند. فکوهی نمونه و مصداق عینیِ نژادپرستی و توهین و تحقیر به دیگری را در کامنتهای موجود در شبکه‌های اجتماعی می‌بیند.
از نظر ناصر فکوهی فرهنگ به مجموع مختصات مادی و غیرمادی عمدتاً اکتسابی و تا اندازه‌ای انتسابی در یک جامعه در یک مقطع زمانی/مکانی خاص اطلاق می‌شود که به آن جامعه هویت و انسجام درونی و بیرونی داده و آن جامعه برای حفظ خود، آن را به صورت نسلی و از طریق ابزارهای آموزشی در محور زمانی از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌کند. از نظر وی دیگر جامعه‌ای با فرهنگ خالص وجود ندارد و مسئله اصالت فرهنگی مدت‌هاست که زیر سؤال رفته. به باور او همه فرهنگ‌ها در درجه‌های مختلف به یکدیگر پیوندخورده و با یکدیگر آمیخته و در حال تبادل فرهنگی با یکدیگر هستند و فرهنگی که این تبادل با محیط را به هر شکلی قطع کند، خود را محکوم به نابودی دیر یا زود خواهد کرد. به عقیدهٔ وی آنچه همه با نام فرهنگ غرب می‌شناسند، چیزی نیست جز ترکیب فرهنگ یونانی – رومی از یک سو، فرهنگ یهودی-مسیحی از سوی دیگر و فرهنگ اسلامی از سوی سوم، که در ترکیبی تاریخی و در طول صدها سال در دو سوی دریای مدیترانه شکل گرفت و سپس به دلیل وقوع انقلاب صنعتی به وسیله اروپا جهانی شد؛ بنابراین برای یافتن "فرهنگ" خالص به احتمال قوی باید از موقعیت انسانی خارج شد تا فرهنگ‌هایی صرفاً مبتنی بر یک جامعه بسیار کوچک مثلاً یک دسته جماعتی پیدا می‌کرده‌ایم که رابطه‌ای با هیچ جامعه و جماعت دیگری نداشته باشند.به عقیدهٔ ایشان هر جامعه‌ای می‌تواند به صورت داوطلبانه و با تکیه بر گروهی از پیش شرط‌ها، در قالب قراردادی نوعی "اصالت" و "انسجام" فرهنگی ایجاد کند و همان را پایهٔ پیوند میان اعضایی کمابیش گسترده خود بگیرد.
فکوهی زبان را یکی از این قراردادها می‌داند که با گسترش پهنهٔ مفهوم‌پذیری مشترک، ایجاد اشتراک و محوریت فرهنگی می‌کند. سایر باورهای نمادین و بسیاری از مهارت‌ها و محصولات مادی را نیز جز خاصیت‌هایی می‌داند که می‌توانند به‌عنوان قرارداد نقش اصالت فرهنگی را ایفا کنند.
از نظر فکوهی به دلیل وقوع انقلاب اطلاعاتی و به وجود آمدن جهان شبکه‌ای باید در انتظار دگرگونی‌های بی‌شماری در ساختارها و مفاهیم و روابط اجتماعی باشیم. از این رو وی نظام‌های مربوط به فرهنگ عمومی و مفهوم دانشگاه را در حال دگرگون شدن می‌بیند و معتقد است که به ‌زودی در سیمایی کاملاً جدید، جامعه با آن‌ها روبه‌رو خواهد بود. از نظر وی از سال‌های دهه ۱۳۳۰، تحولات عظیمی در ایران شروع به رخ دادن کردند که مهم‌ترین آن‌ها، بالا رفتن درآمدهای مادی جامعه بود. افزایش قیمت نفت در بازارهای جهانی و بالا رفتن تولید نفت ایران و ملی شدن آن، همگی سطح درآمدهای ملی را در ایران به شکل چشم‌گیری از دهه ۱۳۳۰ افزایش دادند، در دهه بعد این افزایش چنان سرسام‌آور بود که نظام اجتماعی را به کلی در هم ریخت و به یکی از دلایل اصلی انقلاب اسلامی بدل شد. وی ما حصل افزایش چشم‌گیر سطح درآمدهای ملی در ایران را، از جمله عواملی می‌داند که در سال‌های ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۰، با افزایش امکان عملی سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های مادی جامعه، منجر به تغییرات کلی در فرهنگ عمومی شد. در طی این سه دهه مدارس و دانشگاه‌های زیادی ساخته شدند، سطح سواد عمومی بالا رفت. مراکز فرهنگی، مطبوعات، کتابخانه‌ها و ناشران و کتابفروشی‌ها، سینماها و نمایشگاه‌ها و تئاترها و غیره ساخته شدند.
بعد از گذشتن از سه دهه و ورود جامعه جوان به دانشگاه‌ها باعث دیجیتال شدن جامعه ایران شد. به باور فکوهی جوان بودن جامعه کمک بسیار زیادی به این فرایند کرد؛ و این موارد برخی از پارامترهایی بوده‌اند که به افزایش این سرمایه فرهنگی دامن زدند. از جمله این پارامترها می‌توان به سازوکارهای سنتی در حوزه‌هایی همچون خویشاوندی و خانواده یاد کرد که برای مثال در ازدواج‌ها و روابط خانوادگی، سبب شد، سرمایه فرهنگی در قالب سرمایه تحصیلی به یک سرمایه اجتماعی تبدیل شود و بنابراین حتی فقیرترین قشرها جامعه نیز به دنبال کسب آن باشند.
از نظر جامعه‌شناسان نظام‌های آموزش رسمی، پیش از انقلاب‌های بورژوازی قرون هجده و نوزده و به وجود آمدن دولت‌های ملی (یا دولت-ملت‌ها) چندان مطرح نبودند. اما با به وجود آمدن دولت‌های ملی همه چیز دچار دگرگونی شد و دولت‌های ملی اروپایی برای ایجاد سلطه خود ناچار بودند نه تنها زبان‌های میانجی یا رسمی را حاکم کنند بلکه باید نظام آموزشی همگانی و رایگانی را ایجاد می‌کردند تا همه افراد جامعه را از خلال آن به فرهنگ ملی نسبتاً یکسانی برسانند. هم‌اکنون سلطه اهداف ایدئولوژیک و هژمونیک را در تمام نظام‌های رسمی آموزش می‌توان به روشنی دید. نظام آموزشی ایران همچون سایر نظام‌های آموزشی دارای ایراداتی‌است و از نظر فکوهی همان آسیب‌هایی که در کل نظام‌های آموزش رسمی در جهان وجود دارد در نزد ایران نیز به صورت حادتری وجود دارد. در ایران نظام‌های آموزشی از کودکان و نوجوانان "اطاعت" و "سر به زیری" و "آموختن" آنچه به آن‌ها آموزش داده‌می‌شود را می‌خواهند، کودکان نیز چنین کاری را به ظاهر انجام می‌دهند، اما در واقع هیچ‌یک از این موارد را در خود درونی نمی‌کنند. وی معتقد است که الزامات نظام‌های آموزشی آسیب‌هایی به روند آموزش وارد می‌کند و اگر این الزام‌های آموزشی وجود نداشته باشد، نظام آموزشی ایران با انحراف‌های کمتری در سطح نظام اجتماعی برخورد خواهد کرد؛ و پیشنهاد می‌کند که نظام آموزشی باید الزامات و شرایط جدید جامعه شبکه‌ای را بپذیرد و سپس آنکه ویژگی‌های محلی، ملی و جهانی را با یکدیگر در یک برنامه همگن و یکپارچه ترکیب کند و معتقد است در این جهان اصل نه بر "انباشت" و "حفظ" دانش و حتی شاید با کمی مبالغه گفته شود، "تولید" دانش، بلکه بر سر چگونگی به "اشتراک" گذاشتن دانش و "توزیع" و "پراکنش" آن و مدارهای این توزیع و چگونگی پیوند خوردن مدارهای توزیع دانش با سایر مدارها از جمله مدارهای کنش، بازتعریف و بازتولید دانش و همچنین بر سر چگونگی تلفیق اشکال پیش اطلاعاتی شناخت، یعنی عمدتاً شناخت علمی، با به رسمیت شناخته شدن سایر اشکال شناخت از جمله شناخت‌های مردمی (دانش قومی) و شناخت‌های شهودی ‌است. همچنین ایشان آموزش در نظام‌های جدید رسمی را در صورتی که به سوی ایدئولوژیک شدن بروند را باعث به صفر رسیدن کارایی آن‌ها می‌داند.
از سال ۱۳۸۷ طرح بومی‌گزینی توسط دولت وقت در پذیرش دانشجویان در ایران اعمال شد که این طرح با اعتراض‌هایی روبه‌رو شد و پس از مدتی این طرح توسط نمایندگان مجلس به بومی‌گزینی جنسیتی تبدیل شد.
یکی از معترضان به این طرح فکوهی بود، وی این طرح را قابل اجرا نمی‌داند و معتقد است هر طرحی که قرار است اجرا شود باید دید که سیستم اجتماعی می‌تواند آن را بپذیرد و درونی کند یا نه. او طرح بومی گزینی را تنها به شیوه مکانیکی و در کوتاه مدت قابل اجرا می‌داند و این سیستم را بر اساس برابری نمی‌بیند. او دلیل را این چنین مطرح می‌کند که دانشگاه‌های بزرگ و مهم کشور در کلان‌شهرها احداث شده‌اند و اعتبار دانشگاه تهران یا دانشگاه شهرهای بزرگی همچون تبریز یا اصفهان را نمی‌توان با دانشگاه‌های کوچک مثلاً ایلام یا بابلسر مقایسه کرد؛ و اجرای این طرح نابرابری را چند برابر می‌کند. ایشان از منظر علمی نیز اجرای طرح را باعث ضعف دانشگاه‌های پیرامون می‌داند، و معتقد است که عرف جامعه تعیین می‌کند که جامعه چگونه باشد نه قانون؛ و حل کردن خیلی از مشکلات را قانون را بی‌نتیجه می‌داند و حل این مشکل را تنها از راه فرهنگی پیشنهاد کرد.
او بار منفی طرح بومی گزینی را همچون طرح سهمیه بندی جنسیتی، از بار مثبت شان بسیار بیشتر می‌داند. ایشان در مورد طرح سهمیه بندی جنسیتی، طرح را موجب گرایش دختران به نظام‌های خصوصی آموزشی یا به کیفیت‌های پائین‌تر تحصیلی می‌داند که در نهایت موجب ضربه به دختران می‌شود. همچنین از مهم‌ترین پیامدهای این طرح و جلوگیری از تحصیل دختران در مناطق دلخواه‌شان می‌توان به فرار از خانه یا ازدواج‌های زودرس که به طلاق‌های زود هنگام می‌انجامد اشاره کرد. ایشان از ابعاد منفی طرح بومی گزینی را افزایش فاصله بین مرکز و پیرامون کشور و موجب تنش بین آن‌ها می‌داند. فاصله افتادن بین پیرامون و مرکز را باعث تهدید شدن انسجام ملی می‌بیند. ایشان همچنین در مورد اجرای هر طرح پیشنهاد می‌کند که به طرح عقلانی تری که مورد تأیید جامعه‌شناسان و متخصصان دیگر حوزه‌ها نیز قرار گرفته رجوع شود و عقلانی‌تر آن است که به شکل پایلوت در جایی پیاده شود و در یک پروسه زمانی دو تا پنج ساله نتیجه‌اش را مورد ارزیابی قرار دهند. فکوهی اجرای طرح بومی‌گزینی را مغایر با دو سند برنامه چهارم توسعه و و سند چشم‌انداز ۲۰ ساله می‌داند.
فکوهی کشور ایران را دارای پتانسیل و نیاز بالایی در زمینهٔ پژوهش‌های انسان‌شناسی می‌داند. از نظر وی ایران کشوری چند قومی و چند زبانی، با فرهنگی تاریخی و بسیار غنی و سبک‌های زندگی و انواع فرهنگی بی‌شمار است و این تنوع سبب می‌شود که تقریباً هیچ موضوعی را در هیچ زمینه‌ای، بدون در نظر گرفتن فرهنگ خاصی که آن موضوع به آن پیوند می‌خورد، نتوان بررسی کرد و هیچ برنامهٔ عمرانی و ساختاری و حتی برنامه‌های کوتاه و میان مدت را در زمینهٔ اجتماعی، بدون چنین پژوهش‌هایی نتوان به پیش برد یا امید به موفقیت آن‌ها داشت. همچنین او پژوهش‌های مردم‌شناسانه را حداقل تا ۵۰ سال آینده به‌طور روزافزونی رو به افزایش می‌داند. از نظر ایشان انسان‌شناسی در ایران عمدتاً هم‌چون سایر علوم اجتماعی به وسیلهٔ مردم‌شناسان غربی آغاز شد که تمایل داشتند روی آنچه برای آن‌ها "جالب" بود، به‌ویژه عشایر و زندگی روستایی مطالعه کنند و این مطالعات را نیز بیشتر با نگاهی "بیگانه‌گرا" یعنی بر چیزهایی انجام می‌دادند که برای‌شان "عجیب" و "شگفت‌آمیز" می‌آمد. اما در ایران افرادی از جمله علی بلوکباشی توانستند انسان‌شناسی جدید را در ایران ممکن سازند. همچنین نادر افشار نادری و هوشنگ پورکریم و دیگر استادان دانشکدهٔ علوم اجتماعی هم‌چون محمود روح‌الامینی که این رشته را در ایران راه‌اندازی کردند. فکوهی مشکل اصلی انسان‌شناسی در ایران را نبود و کمبود نیروی متخصص در سطح دکتری دانست، زیرا این رشته هنوز دارای مقطع دکتری در دانشگاه تهران و سایر دانشگاه‌ها نیست.
فکوهی کارهای انجام شده توسط جامعه‌شناسان داخلی را در ارتباط با اندیشه‌های عربی و از آن هم کمتر اندیشه هندی و اندیشه چینی و غیره در ایران را در وضعیتی فاجعه بار می‌داند، از نظر وی جامعه ایرانی باید با اندیشمندان جهان عرب و با ترجمه و معرفی اندیشمندان عرب به کشور ایران مسیر تقارب و شناخت را بیشتر کنند. ایشان در علوم‌اجتماعی و تفکر تاریخی هیچ اندیشمندی را به اهمیت ابن‌خلدون برای کشور ایران مهم نمی‌داند، این در حالی‌است که تقریباً هیچ کتاب ارزشمندی دربارهٔ او در ایران وجود ندارد و آمار کتاب‌های ابن‌خلدون که به صورت انتقادی ترجمه شده‌اند را در کشور اصلاً نمی‌بیند. حال آنکه در کشوری مانند فرانسه ترجمه‌های دقیق و انتقادی بسیاری نه فقط از ابن‌خلدون بلکه از اکثر متفکران اسلامی و ایرانی دوران کلاسیک وجود دارد. از نظر او غرب بر روی اندیشه عربی خوب کار کرده‌است؛ و پیشنهاد می‌کند که جامعه‌شناسان ایرانی به‌طور مستقیم اندیشه عربی را بشناسند و این شناخت نباید از طریق آثار غربی یا اندیشمندان عربی که در آکادمی‌های غرب، مانند ادوارد سعید، تحصیل کرده‌اند حاصل شود، بلکه بیشتر از طریق ترجمه مستقیم و انتقادی این آثار که لازمه این کار را تربیت نیروی متخصص می‌داند که هم زبان بدانند و هم حوزه علمی در این زمینه را بشناسد باید کسب شود. وی دربارهٔ جریانات بهار عرب این تحولات را ناشی از جریان‌های فکری در دنیای عرب می‌داند. در این زمینه وی به مقاله مهمی از العلاوی در اوت ۲۰۱۰ در لوموند دیپلماتیک اشاره کرد که در آن این تحلیل مطرح می‌شود که بسیاری از روشنفکران عرب به دلیل وحشتی که از «بنیادگرایی دارند» در پناه دولت‌های استبدادی قرار گرفته و عملاً از آن‌ها حمایت می‌کنند. وی در دومین جلسه از جلسات نقد کتاب «انسان‌شناسی و فرهنگ» -که با همکاری پژوهشکدهٔ هنر و فرهنگ جهاد دانشگاهی برگزار می‌شود- به سخنرانی آدونیس در کتابخانهٔ ملی الجزایر اشاره کرد و گفت: آدونیس، شاعر معروف جهان عرب، در سخنرانی چند ماه پیش خود که پیش از تحولات کنونی جهان عرب بود روشنفکران عرب را افرادی ترسو و بی‌فایده قلمداد کرد که کار آن‌ها خدمت به قدرت‌های فاسد است.
وی در همایش منطقه‌ای «تفکر اجتماعی و جامعه‌شناسی در خاورمیانه معاصر» که به مدیریت انجمن جامعه‌شناسی ایران و با همکاری و حمایت شماری از نهادهای پژوهشی داخلی و همچنین با همکاری انجمن بین‌المللی جامعه‌شناسی و بنیاد علم و فرهنگ استانبول ترکیه در خرداد ماه ۱۳۹۰ در ساختمان گنجینه اسناد ملی ایران با هدف توسعه مناسبات تفکر اجتماعی و جامعه‌شناسی در جوامع خاورمیانه و تعامل علوم‌اجتماعی جدید و سنت‌های فرهنگی و دینی این جوامع با تأکید بر نقش متفکران اجتماعی مسلمان انجام شد در مورد بهار عرب علوم‌اجتماعی و در راس آن‌ها جامعه‌شناسی را دارای نقشی تعیین‌کننده درچشم‌انداز آتی این منطقه می‌داند که این نقش می‌تواند بسیار فراتر از نقش دانشگاهی و پژوهشی عمل کند، او در سخنرانی خود به طرح این موضوع و ارائه خطوط کلی که می‌توان میان یک استراتژی آکادمیک از یک سو و یک جامعه‌شناسی فعال سیاسی از سوی دیگر با هدف تأمین آینده بهتری برای مردم منطقه، ترسیم کرد را ارائه داد.
فکوهی می‌گوید:
او بر این باور است که استفاده از ابزار زور بیشتر از آنکه یک درمان باشد، یک داروی مخدر و آرام‌بخش خطرناک است؛ زیرا علائم هشداردهندهٔ بیماری و نقاطی که باید بیشتر به آن‌ها توجه کرد را خاموش می‌کند. "درد" در سیستم آناتومیک بدن، معادلی برای "تنش" در سیستم اجتماعی‌است، بنابراین وقتی عضوی به درد می‌آید، علامتی به انسان داده‌می‌شود که "تشخیص" و درمان نیز تنها از همان نقطه می‌توان آغاز شود. داروی آرام‌بخش اما درد را از میان می‌برد و بیماری را از چشم پنهان و نقاط حساس را به نقاطی شبیه به سایر نقاط تبدیل می‌کند، از این رو در تشخیص، هیچ ‌چیز به اندازه مواد مخدر خطرناک نیستند. وی راه‌حل مشکلات فرهنگی و سیاسی را افزایش آزادی‌های مدنی، باز کردن فضای جامعه، بالا بردن امید و نشاط در آن و غیره می‌داند و معتقد است که جامعه اصل است و نه قدرت، بنابراین باید میان قدرت و جامعه هماهنگی به وجود بیاید.
فکوهی بعد از مرگ بن لادن یادداشتی در روزنامه شرق با عنوان مرثیه‌ای برای یک هیولا نوشت. تحلیل وی از مرگ بن لادن این چنین است که وی بن لادن را نه در رأس یکی از مخوف‌ترین سازمان‌های تروریستی جهان بلکه در رأس یکی از گسترده‌ترین دستکاری‌های ایدئولوژیک تاریخ جهان بعد از جنگ جهانی دوم، می‌داند که خود را در قالب ایدئولوژی وهابیت و سازمان القاعده نشان می‌داد، سازمانی ساخته و پرداخته آمریکا با هدف از پیش اعلام‌شده و روشن از پای درآوردن نفوذ شوروی در افغانستان و ممانعت از پیش‌رفت رقیب اصلی ایالات متحده در جنگ سرد به سوی آب‌های گرم جنوبی. وی مرگ بن لادن را نوعی دستکاری افکار عمومی می‌داند و معتقد است که قدرتمندان و نظامی‌گرایان جهان کنونی، هر بار بیش از پیش نشان می‌دهند که هنوز از قدرت بزرگی برای دستکاری افکارعمومی برخوردارند و می‌توانند دیدگاه‌های انتقادی را به ساده‌ترین دیدگاه‌های تقلیل یافته به جنگ "خوب"ها با "بد"ها در یک فیلم "وسترن" تبدیل کنند؛ و همین خطرات آتی را برای جهان می‌سازد. وی اساسی‌ترین نکته را نه در مرگ و سرنوشت محتوم دیکتاتورها و تروریست‌ها بلکه در بلایی می‌داند که در این میان بر سر مردمان بی‌دفاع و قربانی این بازی‌های استراتژیک می‌آید.
حامد قدوسی در مقاله‌ای تحت عنوان "در نقد تورم روشن‌فکرانه چپ" مقالهٔ فکوهی را که در ویژه‌نامهٔ نوروزی سال ۱۳۸۳ با عنوان "لذت مقاومت‌ناپذیر چرخش به راست" چاپ کرده بود را مورد نقد قرار داد. فکوهی در مقالهٔ خود روشن‌فکران را به علت تمایل تدریجی به ایده‌های اقتصاد بازار و نیز چیزی که فرایند جهانی‌سازی می‌نامید را انتقاد کرد و در مقابل قدوسی مقاله فکوهی را این چنین معرفی می‌کند:
در یادداشتی تحت عنوان "آدورنو در نازی‌آباد" فکوهی از واحد صنف استادان دانشگاه حمایت کرده و این یاداشت و حمایت او توسط نویسنده‌ای در خبر آنلاین مورد نقد قرار می‌گیرد. نویسنده در خبرآنلاین صنف دانشگاه را همچون دیگر اصنافی که دادوستد یا فعالیت در صنف خود را مخصوص اعضای خود می‌دانند، و مثلاً وارد کردن یا ارائه محصولی مختص به کار خویش توسط افراد غیر عضو را خلاف اخلاق صنفی می‌شمارند، استادان صنفی دانشگاه را نیز از نظر وی نویسنده ناصر فکوهی را به خاطر یادداشتش در دفاع از واحد صنفی، از هواداران ضمنی تأسیس چنین صنفی می‌داند. به باور نویسندهٔ خبرآنلاین فکوهی هنوز صلاح ندیده‌است که این هواداری را علناً اعلام کند. نویسندهٔ خبرآنلاین مثالی از واحد مترجمان می‌آورد و می‌گوید: درست شبیه توصیه برخی مترجمان برای تأسیس نوعی سازمان یا مؤسسه نظارت بر ترجمه، با این هدف که هر از راه رسیده‌ای که چهار ترم انگلیسی یا آلمانی خوانده‌است به سراغ ترجمه ادبیات و فلسفه نرود. حقوق بشر مورد نظر ایشان را باید شاملِ حقوق این قشر نیز دانست. همچنین نگارندهٔ نقد، یاداشت فکوهی را نوعی شکایت که واجد نوعی ته صدای دولت است می‌داند. همچنین آوردن لفظ "کار احمقانه" را توسط یک استاد دانشگاه انسان‌شناس نکوهیده می‌شمارد. در بخشی دیگری از این نقد، نویسنده فکوهی را مرتکب تپقی فرویدی می‌داند و این تپق را در تیتر یادداشت فکوهی با عنوان "آدورنو درنازی‌آباد" می‌کاود. فکوهی در یاداشت خود تئودور آدورنو را در ردیف متفکران پست‌مدرن آورده‌است، و از نظر منتقد یادداشت فکوهی، آدورنو در تقسیم‌بندی‌های آکادمیک نیز اصلاً در ردیف پست‌مدرن نمی‌گنجد. منتقد یادداشت، آوردن لفظ نازی‌آباد در تیتر را به این دلیل می‌داند که نازی‌آباد جایی‌است که دورترین فاصله را با این قسم تفکر دارد و همچنین اشاره به محله‌های دیگر تهران و ایران می‌کند که محله‌های دیگر تهران و حتی ایران نیز به یکسان دچار این فاصله مفروض‌اند؛ و در انتهای پاراگراف چنین سؤال و جوابی را مطرح و پاسخ می‌دهد.
فکوهی در مقالهٔ خود پسامدرن و دخالت و آمیختگی فلسفه با علوم‌اجتماعی را اسلحه‌ای مخرب برای علوم‌اجتماعی و بلای جان آن در ایران امروز می‌داند. جدای از منتقد در خبرآنلاین نویسنده‌ای دیگر با نام
آرمان شهرکی این مورد را در تارنمای انسان‌شناسی و فرهنگ نقد کرد. منتقد این یادداشت بخش عمده‌ای از انسان‌شناسی چه به‌عنوان یک اندیشه و بسته فکری و چه به‌عنوان یک رشته دانشگاهی، "پادرهوا" و "معلق" می‌داند. "سیاست فرق"، "نسبی بودن در عین حفظ مشترکات"، "بدیل‌های نگرشی" جهت پرداختن به موضوعاتی در جهان‌ سوم و آمریکای لاتین، به چالش طلبیدن "روایتهای کلان" و به‌طور کل آشتی‌دادن انسان‌شناسی و توسعه، همگی را از رهاوردها و تحفه‌های پست‌مدرن برای علوم‌اجتماعی به‌طور اعم و انسان‌شناسی و توسعه به‌طور اخص می‌داند.
ناصر فکوهی تا سال ۱۳۹۰، ۱۱ کتاب نوشته‌است که ۲ جلد از آن‌ها در دست انتشارند. آثار تألیفی وی عبارتند از:
ناصر فکوهی کتاب‌های زیادی در حوزه‌های مختلف من‌جمله، ادبیات، هنر و تاریخ را ترجمه کرده‌است، اما بیشتر ترجمه‌های او در زمینهٔ انسان‌شناسی بوده‌است. فکوهی تاکنون ۲۰ کتاب را ترجمه کرده‌است. این کتاب‌ها عبارتند از:
سمت کنونی ناصر فکوهی، مدیر وبگاه و عضو هیئت مؤسس "مؤسسهٔ انسان‌شناسی و فرهنگ" است.
آرشاک قوکاسیان (زادهٔ ۶ مهر ۱۳۲۳ در تهران) دوبلور ایرانی است. او در فاصله سال‌های ۱۳۳۹ تا ۱۳۵۶ به جای شخصیت‌های جوان در بسیاری از فیلم‌های سینمائی و سریال‌های ایرانی و خارجی گویندگی کرده‌است. از معروف‌ترین گویندگی‌های آرشاک قوکاسیان در نقش عمار در فیلم سینمائی "محمد رسول‌الله" و نیز نقش گویی او به جای شخصیت سعید در سریال "دایی جان ناپلئون" با بازی سعید کنگرانی است. عطاءالله کاملی معصومیت و نجابت را ویژگی صدای او می‌داند.
آرشاک قوکاسیان در سال ۱۳۲۳ در یک خانوادهٔ ارمنی به دنیا آمد. پدرش به کار طلاسازی اشتغال داشت و او نیز در نوجوانی این حرفه را از پدرش آموخت. آرشاک کار دوبله را از سال ۱۳۳۹ شروع کرد، وی ورود خود به دنیای دوبله و موفقیت خود را در این حرفه مدیون مدیران دوبلاژی چون هوشنگ لطیف پور، سعید شرافت و احمد رسول‌زاده می‌داند.
بر اساس آنچه که خود او گفته، وی قبل از انقلاب ایران (۱۳۵۷) فعالیت خود را تا سال ۱۳۵۴ ادامه داده‌است، هرچند که صدای او در برخی نقش‌ها در سال‌های بعد نیز شنیده می‌شود، مثلاً به جای سعید کنگرانی در فیلم سینمائی "در امتداد شب" (ساخته پرویز صیاد) که محصول ۱۳۵۶ می‌باشد. یکی دیگر از نمونه کارهای آرشاک، دوبله او در نقش عمار در فیلم سینمایی "محمد رسول‌الله" بود، که پس از اکران در سینماها از تلویزیون ایران نیز پخش شد.
وی در سال ۱۳۶۱ به کانادا رفت و تا سال ۱۳۸۸ در سکوت محض در آن کشور اقامت داشت و درحرفهٔ طلاسازی فعالیت می‌کرد.
در اسفند ۱۳۸۸ امیرهوشنگ زند مدیر دوبلاژ فیلم "هوش مصنوعی" ساخته استیون اسپیلبرگ با اعلام بازگشت آرشاک قوکاسیان به ایران از ادامه فعالیت‌های او در عرصه دوبله خبر داد. در این فیلم او به جای سم روباردس گویندگی کرد. برخلاف نقش‌هایی که آرشاک پیش از این می‌گفت، نقش او درهوش مصنوعی حدود ۴۰ سال سن داشت.
آیین بزرگداشت آرشاک قوکاسیان و رونمایی از مستند «قصهٔ آرشاک» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی ابوالفضل توکلی شامگاه یکشنبه ۶ مهر ۱۳۹۹ در سالروز تولد او برگزار شد.
برخی از به یاد ماندنی‌ترین کارهای او عبارتند از: "بر باد رفته": به جای باند بروکس در نقش چارلز همیلتون / "گتسبی بزرگ": اسکات ویلسون در نقش جرج ویلسون/۷ مرد ارتشی به جای اَلکساندِر فو شنگ /"شاهزاده و گدا": به جای مارک لستر /آمر اکبر آنتونی /به‌جای ریشی کاپور "زد": به جای ژاک پرن/ به جای گریک هیگن در نقش عمار در فیلم "محمد رسول‌الله" و به جای سعید کنگرانی در تقریباً تمامی نقش آفرینی‌های این هنرپیشه. در انیمیشن تن تن و معبد خورشید به جای تن تن/سفر به مرکز زمین (انیمیشن)به جای الک(جنگ ستارگان امید تازه)به جای مارک همیل
آرشاک قوکاسیان در فیلم سینمایی ندارها ساخته‌ی محمد عرب (کارگردان)در صحنه‌ی کوتاهی ایفای نقش کرده است.
با سفید خان اشتباه نشود
سفید یخچالی یا سفید یخی رنگ سفید است که حالت سرد داشته باشد. این رنگ از ترکیب سفید با مقدار بسیار اندکی آبی به دست می آید.
در تاریخ هند از رنگ سفید یخچالی برای
لباس محمدشاه در زمان گورکانی هند استفاده شده است
نوک مدادی نوعی رنگ خاکستری است که رنگی شبیه مداد سیاه (که از جنس گرافیت می‌باشد) دارد. گرافیت نور را به طور کامل جذب نمی‌کند و بخشی از نور بازتاب می‌شود. به همین دلیل با وجود اینکه مداد سیاه نامیده می‌شود، در واقع نوعی رنگ خاکستری دارد.
تائیس معشوقه اسکندر مقدونی است و نیز می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
تائیس رمانی است از آناتول فرانس رمان‌نویس فرانسوی دربارهٔ زنی به نام تائیس.
این رمان که در ۱۸۹۰ چاپ شد، داستان زاهدی مسیحی به نام پافنوس است که شیفتهٔ تائیس روسپی اسکندرانی می‌شود و به زهد چندساله اش پشت پا می‌زند.
فرانس، آناتول؛ "خدایان تشنه‌اند"، ترجمه کاظم عمادی، نشر جامی
رنگ کرم گستره رنگ روشنی است که از ترکیب هر سه رنگ اصلی (زرد، سرخ، آبی و صورتی) و سفید به دست می‌آید و سفید غلبه دارد. گسترهٔ کرم شامل رنگهایی گرم، خنثی، تا گرم است. نام این رنگ از کرم خوراکی (خامه یا سرشیر) در زبان‌های اروپایی گرفته شده‌است و همرنگ خامه طبیعی است.
رنگ سفید مایل به زردی به مناسبت رنگ کرم (خامه)، نخودی.
رنگ‌های نزدیک: شیری، استخوانی، نخودی، بژ، نبات، خاکی.
مانی مشعوف، یک تاجر آمریکایی-ایرانی است. او فارغ‌التحصیل رشته علوم سیاسی، از دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو در سال ۱۹۶۶ میلادی است. وی همچنین بنیانگذار و رئیس فروشگاه‌های زنجیره‌ای بی‌بی استورس است. مانی مشعوف، مبلغ ۱۰ میلیون دلار به عنوان کمک به دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو هدیه داد. در سال ۲۰۰۶ ماهنامه فوربس وی را با ثروتی در حدود۱/۵ میلیارد دلار به عنوان سومین ثروتمند ایرانی جهان معرفی کرده‌است.#754 Manny Mashouf & family - Forbes.com
زبان رومانش (به رومانش: rumantsch)، یکی از چهار زبان رسمی کشور سوئیس به‌همراه زبان‌های آلمانی، فرانسوی و ایتالیایی است. زبان رومانش، یکی از زبان‌های خانواده زبانی ایتالیک و از شاخه زبان‌های رائتی-رومی است. زبان‌شناسان، زبان لاتین عامیانه رومیان ساکن این منطقه را، که در عصر روم باستان بدان سخن می‌گفتند، مادر این زبان می‌دانند. البته این زبان، با زبان‌های دیگر خانواده زبان‌های ایتالیک، ازجمله زبان فرانسوی، زبان لمباردی و زبان اکسیتان در ارتباط است. در سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی در سوئیس، این زبان توسط ۳۵٬۰۹۵ تن از ساکنان کانتون گراوبوندن (گریسون) به‌عنوان زبانی که بیشترین تسلط را بر آن داشته‌اند، انتخاب شد.
یاسی رنگ بنفش روشن است. نام آن برگرفته از گل یاس بنفش است. این رنگ ترکیبی از رنگ سرد آبی با رنگ صورتی می‌باشد.
ایرینا بیلیک خواننده و ترانه‌سرای اوکراینی است.
ایرینا بیلیک، متولد ۱۹۷۰ در کیف، خواننده و ترانه‌سرای اوکراینی است. او اولین ترانه خود را در سن ده سالگی نگاشته و در سال ۱۹۹۵ در مقابل رئیس جمهور وقت آمریکا بیل کلینتون اجرای زنده موسیقی داشته است. او تا کنون دوازده آلبوم موسیقی ( از جمله یکی به زبان لهستانی و جند تایی به روسی و بقیه به اوکراینی) و تعداد زیادی کلیپ ویدئویی ارائه کرده و همچنان نقش فعالی در صنعت موسیقی دارد.
ایرینا بیلیک در بیست و هفتم اکتبر سال ۲۰۰۷ با دمیترو دیکوسار بیست و دو ساله ( شریک رقص او در شوی تلویزیونی " رقص با ستاره‌ها " ) ازدواج کرد. مراسم عروسی آن دو در شهر ریو دوژانیرو کشور برزیل برگزار شده است.
گادفری هانسفیلد (۲۸ اوت ۱۹۱۹–۱۲ اوت ۲۰۰۴) دانشمند انگلیسی و یکی از مخترعان سیستم‌های نوین سی تی اسکن است.bmj.com Sign In Page
وی از بنیان‌گذاران این نوع پویشگر در دههٔ ۷۰ میلادی بود، و به همین دلیل به همراه آلن کورماک آمریکایی برنده جایزه نوبل پزشکی سال ۱۹۷۹ می‌باشد.Godfrey N. Hounsfield - Autobiography وی در سال ۲۰۰۴ درگذشت.
واحد هونسفیلد به افتخار او نام‌گذاری شده.
آلن مک‌لوید کورمک ، (۲۳ فوریه ۱۹۲۴ در آفریقای جنوبی - ۷ مه ۱۹۹۸) دانشمند آمریکایی و یکی از مخترعین سیستم‌های نوین سی تی اسکن است.
وی از بنیان‌گذاران این نوع پویشگر در دههٔ ۷۰ میلادی بود، و به همین دلیل به همراه گودفری هاونسفیلد برنده جایزه نوبل پزشکی سال ۱۹۷۹ می‌باشد.Allan M. Cormack - Autobiography
وی که استاد دانشگاه تافتز بود و در سال ۱۹۹۸ درگذشت.
متیل‌تستوسترون که با نام‌های تجاری اندروئید ، اندروید، اندرورال ، متاندِرِن، تِستِرد و ویریلون شناخته می‌شود، یک استروئید آنابولیک است که برای درمان نقص‌های تستوسترون در مردان مورد استفاده قرار می‌گیرد.
متیل تستوسترون یک آندروژن خوراکی است. آندروژن‌ها جهت رشد و نمو طبیعی اعضاء جنسی مردانه و ظهور خصوصیات ثانویه جنسی لازم می‌باشند. این هورمون‌ها همچنین نگهداری و دفع برخی املاح را کنترل نموده و در متابولیسم پروتئین (تعادل نیتروژنی) نیز دخالت دارند. آندروژن‌ها همچنین با کمک در ترشح فاکتور محرک خونسازی موجب تحریک تولید گلبول قرمز می‌شوند..
فری‌کد یک مدل‌گر سه‌بعدی CAD (طراحی به کمک رایانه) عمومی کاملاً آزاد (تحت مجوز GPL و LGPL) است. FreeCAD به منظور استفاده در مهندسی مکانیک و طراحی صنعتی آماده شده ولی می‌تواند در دیگر رشته‌ها مانند معماری نیز کاربرد داشته باشد.
صهیونیسم اسلامی به مفهوم یا تفکری گفته می‌شود که در آن برخی مسلمانان معتقد به یا موافق با بازگشت یهودیان به سرزمین مقدسشان اسرائیل هستند.
مسلمانان دیگری نیز در طول تاریخ با حرکت صهیونیسم موافق بوده، از جمله برخی کردها،The Natural Alliance of Kurdistan and Israel - Op-Eds - Israel National News"The Kurds: a concise handbook". Mehrdad R. Izady. Taylor & Francis, 1992. pp.162 و برخی از مسلمانان شمال آفریقا."Islam, Islam, Laïcité, and Amazigh Activism in France and North Africa" (2004 paper), Paul A. Silverstein, Department of Anthropology, Reed CollegeMEMRI - Middle East Media Research Institute فیصل اول پادشاه عراق نیز در سال ۱۹۱۹ اعلام داشت:به قرارداد فیصل-وایزمن در سال ۱۹۱۹ مراجعه گردد:Weisgal (Ed.). (1977). Chaim Weizmann to Arthur Balfour, The Letters and Papers of Chaim Weizmann. Series A, Volume VIII. Israel University Press.
صهیونیسم به رغم توفیقات بزرگ و کارساز در میان جوامع یهودی و مسیحی که به ظهور فرقه‌های صهیونیسم یهودی و صهیونیسم مسیحی انجامید، در جهان اسلام و در میان مسلمانان توفیقی نداشت. البته جریانها و شخصیت‌هایی ظهور کردند که به نوعی «صهیونیسم اسلامی» گرایش نشان دادند. دو فرقه احمدیه و بهایی را می‌توان از این جریانها بحساب آورد. تفسیر آنها از برخی آیات قرآن موید ادعای صهیونیسم بر سرزمین فلسطین بود. اما عملاً این فرقه‌ها نیز موفقیت (یا تمایل) جدی در ترویج ارزشهای صهیونیستی در جهان اسلام نداشتند.
صلح امارات و بحرین آن تحول خطیری است که می‌تواند زمینه تولد صهیونیسم اسلامی در جهان اسلام و شکل‌گیری فرقه‌ای جدید در میان مسلمانان باشد؛ فرقه‌ای که می‌تواند مسلمان باشد و براساس ارزشها و اعتقادات اسلامی، صهیونیسم و ادعاهای آن و دوستی با آن را توجیه کند. براین اساس اشغال فلسطین و تصاحب آن می‌تواند اراده و تقدیر الهی قلمداد شود و یهودیان در این سرزمین صاحب حقی ویژه شناخته شوند و صلح با یهودیان، در هر شرایطی، فرضیه‌ای دینی بحساب آید.
خلیل محمد استاد حقوق اسلامی دانشگاه ایالتی سن دیگو ذکر کرده که آیه ۲۱ سوره ۵ قرآن، و تفاسیر دینی قرون وسطی از قرآن می‌گویند که اسرائیل متعلق به یهودیان است. بدین ترتیب او آن را چنین ترجمه می‌کند:
محمد در اینجا «مقرر داشته» را به معنای کلام آخر خدا در این زمینه می‌داند. در واکنش، او انبوهی از نامه‌های نفرت آمیز دریافت کرد.
متیل ارگونوین
رده درمانی: داروهای انقباض رحمی
نام تجاری: مترژن
متیل ارگونوین به‌منظور پیشگیری و درمان خون‌ریزی پس از زایمان یا سقط جنین به‌کار برده می‌شود. در درمان سقط ناقص نیز ممکن است به‌کار برده شود. ترکیبات ارگونوین در درمان میگرن نیز نقش دارند.
متیل ارگونوین عضله رحم را مستقیماً تحریک می‌کند. انقباض دیواره ‌رحم و اطراف رگ‌های خون‌ریزی دهنده درمحل جفت سبب توقف خون‌ریزی می‌شود. متیل ارگونوین شبیه دیگر آلکالوئیدهای ارگوت، باتحریک گیرنده‌های سروتونین و آلفا آدرنرژیک سبب انقباض عروق ‌سرخرگی می‌شود. اثرات اکسیتوسیک ‌متیل ارگونوین بیش از اثرات عروقی آن ‌می‌باشد.
مهمترین عوارض جانبی دارو شامل آهسته‌ شدن ضربان قلب، درد قفسه سینه، واکنش‌های آلرژیک، اسپاسم‌ عروق محیطی، تهوع و استفراغ (خصوصاً پس از تزریق داخل وریدی)، درد معده یا شکم، اسهال، سرگیجه، تعریق و وزوز گوش می‌باشند.
سقط جنین گاهی در اثربخشی سردردهای میگرنی هم نقش دارد .
متیل سلولز
رده درمانی: ملین‌ها
اشکال دارویی: پودر
متیل سلولز محلول در آب بوده در درمان یبوست به‌کار برده می‌شود. متیل سلولز در صنایع غذایی (قوام دهنده و امولسیونه)و آرایشی نیز کاربرد دارد.
متیل سلولز از ترکیبات سلولز بوده و در بدن انسان قابل جذب نیست لذا نوعی ملین اسموتیک است.
در صنایع چسب درساخت چسب کاغذ بعنوان ماده اصلی مصرف میشود.
چون فاقد جذب خوراکی است عوارض چندانی ندارد، ممکن است مصرف زیاد آن موجب اسهال شود.
جلال چراغ‌پور از کارشناسان و مربیان فوتبال ایران است.
وی در بازی‌های آسیایی ۱۹۸۲ سرمربی تیم ملی فوتبال ایران بوده و در یک چهارم نهایی در وقت اضافه یک به صفر مغلوب کویت گردید (تیم کویت در آن سال از بازیهای جام جهانی 1982 به بازیهای آسیایی دهلی آمده بود).
در سال ۱۳۷۳ به همراه همایون شاهرخی و بهمن صالح نیا در سمت مربی در کنار حسن حبیبی (سرمربی تیم ملی) به مربیگری تیم امید (المپیک) ایران پرداخت. وی همچنین در همان سال ریاست کمیته آموزش فدراسیون فوتبال را نیز بر عهده داشت.
وی سرمربی تیم استقلال اهواز (سال ۱۳۸۱)، باشگاه بانک تجارت، تیم فوتبال المپیک ۱۹۹۴، تیم‌های پایه پرسپولیس، نیروی زمینی، استقلال اهواز، همچنین مدیر فنی استیل آذین، سپیدرود رشت و تراکتورسازی تبریز بوده‌است.
اکی هرب به انگلیسی : (Echeherb)، دارویی گیاهی است که به عنوان تقویت کنندهٔ سیستم ایمنی بدن به کار برده می‌شود.
رده درمانی: تقویت کننده سیستم ایمنی .
اشکال دارویی: قرص روکش دار.
جهت افزایش ایمنی بدن، به منظور پیشگیری از ابتلا به عفونت‌های شایع (مثل سرما خوردگی‌های مکرر و...)و به طور کلی در مواردی که تقویت سیستم ایمنی بدن مد نظر قرار دارد.
منبع دیگر: اکی هرب به عنوان تقویت کنندهٔ قدرت دفاعی بدن در برابر عفونتهای میکروبی و ویروسی بویژه عفونتهای مجاری تنفسی، عفونتهای ادراری و همچنین در سرماخوردگی، تقویت سیستم ایمنی بدن در موقع انجام ورزشهای سنگین و خستگیهای مفرط به کار برده می‌شود.
برخی منابع: داروی «اکی هرب» از گیاه اکیناسه پورپورا Echinacea purpurea ساخته می‌شود .
داروی اکی هرب در موارد سل، کلاژنوزیس، لکوزیس، بیماری MS، ایدز و عفونت HIV و همینطور در اختلالات اتوایمیون، منع مصرف دارد.
در حاملگی، شیردهی و کودکان زیر ۲ سال نیز، باید با احتیاط از این دارو استفاده کرد.
مصرف این دارو، به صورت ممتد، بیش از ۸ هفته توصیه نمی‌شود.
گاهی مصرف اکی هرب در افراد حساس به تیرهٔ کاسنی (کاسنی‌سانان) عوارض آلرژیک بروز می‌کند.
دستگاه ایمنی
دانشگاه بین‌المللی چابهار دانشگاهی غیرانتفاعی و غیردولتی است که در سال ۱۳۸۱ با مجوز وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در چابهار بنیان گذاشته شده‌است.
رتبه‌ این دانشگاه در پایگاه مرجع دانشگاه‌های ایران در مرداد ۱۳۹۹، ۹۸ در بین دانشگاه‌های دولتی و ۳۰۵ در بین کل دانشگاه‌های کشور اعلام شده است.
دانشگاه بین‌المللی چابهار در سال ۱۳۸۸ در ۱۰ رشته تحصیلی در دورهٔ کارشناسی فعالیت می‌کند که تحصیل موفقیت‌آمیز در هر یک از این دوره‌ها منجر به اخذ مدرک کارشناسی می‌شود.
۸ رشته با همکاری دانشگاه لندن ارائه و امتحانات آن در پایان سال تحصیلی توسط همان دانشگاه برگزار و ارزیابی شده و در نهایت مدرک کارشناسی نیز توسط دانشگاه لندن داده می‌شود. همچنین پس از معادلسازی، یک مدرک کارشناسی توسط دانشگاه چابهار نیز به دانش‌آموختگان داده می‌شود.
این دانشگاه اهداف خود را چنین بیان کرده‌است:
این دانشگاه بورسیه ای تحت عنوان بورس بین المللی سواحل مکران در دو مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد به افراد دارای تابعیت کشورهای افغانستان، پاکستان، هند، تاجیکستان، قزاقستان، عمان و چین اهدا می کند، و این بورسیه سه نوع به شرح بورسیه کامل (شهریه دانشگاه، خوابگاه و بیمه درمانی رایگان)، بورسیه آموزشی (فقط شهریه رایگان)، بورسیه ۵۰% (۵۰٪ تخفیف در شهریه) دارد؛ شرط دریافت این سه نوع بورسیه تسلط و آشنایی کامل به زبان فارسی است.
دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار در بندر چابهار (تنها بندر اقیانوسی ایران) واقع است و به آموزش علوم و رشته‌های مربوط به دریانوردی و علوم و فنون دریایی می‌پردازد.
این دانشگاه که در بندر فوق راهبردی و بازرگانی چابهار قرار دارد هم‌اکنون به عنوان یکی از دانشگاه‌های تخصصی و قطب آموزش و پژوهش صنعت دریانوردی و علوم دریایی ایران و خاورمیانه است و دارای ۳ دانشکده و حدود ۳ هزار تن دانشجو در حال تحصیل دارد.
در سال ۱۳۵۵ با همکاری دانشگاه ساوت‌همپتون انگلستان و دانشگاه سیستان و بلوچستان با نام «دانشکده دریانوردی و علوم دریایی چابهار» برای پرورش نیروی متخصص ناوگان دریایی کشور بنیان گذاشته شد و مدیریت و راهبری آن توسط مستشاران و مدرسان انگلیسی انجام می‌گرفت.
در سال ۱۳۵۷ با پیروزی انقلاب اسلامی ایران و استقرار انقلاب فرهنگی کلیه مدرسین غیر ایرانی، دانشگاه را ترک گفتند و همهٔ امور آموزشی، پژوهشی و اجرایی به استادان ایرانی واگذار شد. به عبارت دیگر همهٔ دروسی که پیشتر توسط استادان خارجی تدریس می‌شد اینک توسط استادان ایرانی به ویژه دانش‌آموختگان ممتاز این دانشگاه که مدارک خود را با استفاده از بورس وزارت علوم، تحقیقات و فناوری یا همین دانشگاه در دانشگاه‌های طراز اول خارج از کشور گرفته‌اند ارائه، تدریس و مدیریت می‌شود.
این دانشگاه در سال ۱۳۸۱ از دانشگاه سیستان و بلوچستان منفک گردید و به عنوان یک مرکز آموزش عالی دریانوردی و علوم دریایی مستقل کار خود را تا سال ۱۳۸۴ ادامه داد. با عنایت به ارتقاء کیفی محتواهای دوره های آموزشی، رعایت استانداردهای بین المللی آموزشی و استقبال داوطلبان تحصیل در رشته های تخصصی علوم و فنون دریایی در داخل کشور این مرکز آموزش عالی از تیر ۱۳۸۴ از مرکز آموزش عالی به مرتبه "دانشگاه" ارتقا یافت و رشته‌های جدیدی در مقاطع مختلف تحصیلی از قبیل مهندسی کشتی‌سازی، مهندسی الکترونیک و مخابرات دریایی و مهندسی شیلات، مهندسی عمران، مدیریت بازرگانی دریایی، حمل و نقل دریایی، مدیریت حمل و نقل دریایی بین قاره ای، بندر و کشتیرانی و اقتصاد بازرگانی، زیست شناسی دریا، شیلات و آبزیان، شیمی دریا، بنادر و سازه های دریایی، هیدرو مکانیک کشتی، محیط زیست دریایی، کنترل آلودگی دریا، علوم شیلاتی تکثیر و پرورش آبزیان، فرآوری محصولات شیلاتی، صید و بهره برداری آبزیان و ... نیز به رشته‌های پیشین افزوده گردید.
این دانشگاه برای تربیت دانشجویان برخی از رشته‌های تحصیلی که جنبه بین‌المللی دارند، بر اساس کنوانسیون اس‌تی‌سی‌دبلیو (STCW) و مقررات سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO) تابعه سازمان ملل متحد ملزم به ارائه دروس تخصصی و الزامی به زبان انگلیسی و بر اساس استانداردهای بین‌المللی است. با استقرار مدیریت سیستم کیفیت در این دانشگاه، کیفیت و کمیت محتوای دروس برخی از دوره‌ها، توانمندی مدرسین، امکانات آموزشی، پژوهشی، برگزاری دوره‌های تخصصی، امتحانات و امکانات رفاهی این دانشگاه توسط بازرسانی از سوی سازمان‌های DNV , TÜV NORD و سازمان بنادر و دریانوردی ایران به صورت ادواری و تصادفی ممیزی می‌گردد تا با استانداردهای جهانی تطبیق نماید.
در حال حاضر این دانشگاه با ۳۲ رشته / گرایش در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری و به صورت روزانه تمام وقت، شبانه و دوره پردیس دانشگاه یکی از مطرح‌ترین دانشگاه‌های علمی و تحقیقاتی در زمینه‌های علوم و فنون دریایی در منطقه است. این دانشگاه تا پایان سال ۱۳۹۳ تنها در رشته مهندسی دریا - دریانوردی حدود سه هزار نفر نیروی متخصص دریانورد در گرایش‌های فرماندهی عرشه، موتورخانه و الکترونیک و مخابرات دریایی برای ناوگان کشتیرانی تجاری تربیت و فارغ‌التحصیل نموده‌ و در خود کفایی نیروی انسانی دریانورد ماهر و دارای دانش آکادمیک کمک شایانی به صنایع حمل و نقل دریایی کشور و منطقه نموده است.
محمدعلی گرامی (زادهٔ ۱۳۱۷ خورشیدی، قم) از مراجع تقلید شیعه ایرانی است.سایت رسمی محمدعلی گرامی
فعالیتهای علمی وی شامل: فقه و اصول، تفسیر و علوم قرآنی است.
محمد علی گرامی، فعالیت سیاسی و مبارزهٔ خود را پس از آشنایی با سید روح‌الله خمینی آغاز کرد.
فرودگاه کنارک (OIZC-ZBR) فرودگاهی در کنارک در شهرستان کنارک است که به دلیل فاصلهٔ حدود ۵۰ کیلومتری با بندر راهبردی چابهار، رفت‌وآمد فراوانی در آن صورت می‌گیرد.این فرودگاه نظامی در دهه ی ۵۰ شمسی توسط آمریکایی ها ساخته شد.
تجهیز این فرودگاه توسط منطقه آزاد چابهار منتفی شده و قرار است که به زودی فرودگاه بین‌المللی چابهار در منطقه آزاد تجاری-صنعتی چابهار ساخته شود.
مجوز ارائه خدمات فرودگاهی در فرودگاه کنارک-چابهار نیز بر اساس مصوبه کمیته هوانوردی توسط علی‌رضا جهانگیریان معاون وقت وزیر راه و شهرسازی و رئیس سازمان هواپیمایی کشوری به شرکت عقاب عسلویه واگذار شده‌است. بر اساس مصاحبه با مسئولان ارشد این شرکت بهره‌بردار تعداد کل پروازهای انجام شده تنها در اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۶ در این فرودگاه بین‌المللی ۸۱ پرواز شامل ۹۵۴۹ مسافر ورودی و ۱۰۷۳۶ مسافر خروجی توسط ۵ شرکت هواپیمایی بوده‌است. در حال حاضر باند پروازی این فرودگاه به منظور برگزاری پروازهای شب، تجهیز شده‌است.با هواپیمایی کیش ایر به شهر دبی پرواز مستقیم دارد.
شهرداری کینگبورو ( "Municipality of Kingborough" ) یا انجمن کینگبورو، قلمرو دولت بومی تاسمانیا شمرده می شود. در جنوب هوبارت جای گرفته است.
شهرک کینگستون از آبادی‌های ماهواره ای هوبارت و ناحیه‌های پیرامون را در بر دارد؛ هم چون چند شهرک پیرامونی:
جزیره برونی نیز در این قلمرو است.
فهرست کشور ها بر پایه هزینه های نظامی، فهرست کشورها بر اساس هزینه‌های اختصاص داده شده به حوزه نظامی می‌باشد که معمولا بر پایه میلیارد دلار است. این ارقام بر اساس پژوهشی درباره رتبه‌بندی هزینه‌های نظامی در سال ۲۰۲۰ از سوی "انستیتوی بین‌المللی پژوهش‌های استراتژیک (IISS)" ارائه شده است.
آمریکا
آمریکا به عنوان عضوی از پیمان ناتو که بزرگترین بودجه نظامی را دارد، با ۸۰۰ میلیارد و ۶۷۲ میلیون دلار (برابر با حدود ۷۰۰ میلیارد یورو) یعنی چهار برابر چین (با ۲۹۳ میلیارد دلار) و بیش از ۱۲ برابر روسیه (با ۶۵ میلیارد دلار) در صدر این فهرست قرار گرفته است. این میزان هزینه نظامی ایالات متحده آمریکا برابر است با ۴۰ درصد کل هزینه‌های نظامی در سطح جهان.
بر پایه این پژوهش، در میان کشورهای اروپایی عضو ناتو، بریتانیا با ۶۱،۵ میلیارد دلار هزینه نظامی سال ۲۰۲۰ در جایگاه نخست قرار دارد. پس از آن فرانسه با ۵۵ میلیارد دلار و آلمان با ۵۱،۳ میلیارد دلار جایگاه دوم و سوم را به خود اختصاص داده‌اند.
برای تشخیص واقعی بودجه نظامی ایران، بایستی نظام یارانه ای و سربازی اجباری را هم لحاظ کرد. مثلا در قیاس با ایالات متحده آمریکا و سایر کشورها با اقتصاد آزاد، در امریکا باید سوخت را ازاد خریداری کرد ولی در ایران، یارانه غیرمستقیم دارد. بعلاوه که در ایران، سربازان اجباری، حقوق و مزایای آنچنانی دریافت نمی‌کنند. آب، برق، گاز و حتی موادغذایی هم از یارانه دولتی بهره‌ای دارند و این موجب کاهش جدی هزینه‌های نظامی و لحاظ نشدن آن می‌شود. در کل، علت اصلی ارزان‌قیمت بودن تولیدات نظامی ایران نیز استفاده از یارانه غیرمستقیم است. البته برای تشخیص قدرت نظامی واقعی یک کشور، صرف نگاه به بودجه نظامی سالانه اشتباه است زیرا این امکان وجود دارد که بودجه نظامی زیادی برای کشوری مثل ایران وجود نداشته باشد اما آن کشور دارای زیرساخت‌ها و تسلیحات نظامی قدرتمندی باشد که یا از گذشته ذخیره شده و یا از یارانه غیرمستقیم استفاده می کند. ضمنا ساختار سربازی اجباری در کشورهایی مثل عربستان سعودی، آمریکا، چین و... وجود ندارد که این به معنای اختصاص بخشی از بودجه ایشان به حقوق نظامیان می باشد و متعاقبا این در ایران متفاوت است.
فهرست زیر لیست کشورها بر اساس هزینه‌های اختصاص داده شده به حوزه نظامی می‌باشد که توسط مؤسسه بین‌المللی صلح استکهلم در سال ۲۰۱۸ مربوط به سال ۲۰۱۷ ارائه شده‌است که در آن آمریکا با ۷۹۶ میلیارد دلار، رتبه اول را دارا است.The Top 15 Military Spenders, 2008
بیست کشور با بیشترین بودجه نظامی در دنیا از۱۹۶۰ تا ۲۰۱۹
List of countries by military expenditures
محمدرحیم متقی ایروانی (۲۱ بهمن ۱۲۹۹ در شیراز – ۱۲ اسفند ۱۳۸۴ در لندن) کارآفرین و سرمایه‌دار ایرانی، و بنیان‌گذار کفش ملی بود.او گروه صنعتی ملی را که در اسفند ۱۳۳۰ بنا نهاده بود، با تقریباً ۱۰ هزار کارمند و کارگر و تولید ۲۵٬۰۹۸٬۰۰۰ جفت کفش در سال ۱۳۵۶، به یکی از موفق‌ترین گروه‌های صنعتی ایران در قرن بیستم تبدیل کرد. زمینه تاریخی این موفقیت با رویگردانی استراتژیک از دولتفرمایی اقتصاد ملی و بازرگانی خارجی در سال‌های باثبات پس از جنگ جهانی دوم فراهم آمد.
ایروانی، طی سال‌های ۱۳۳۵ تا ۱۳۵۷ بیش از ۵۰ شرکت تأسیس کرد و برای کارگرانش خانه‌های سازمانی ساخت و سرویس رایگان ایاب و ذهاب در نظر گرفت. کسب و کار او توسعه پیدا کرد و در سال ۱۳۵۷ کفش ملی و مجموعه شرکت‌های وابسته به محمدرحیم متقی ایروانی، در جریان مصادره‌های ابتدای انقلاب، مصادره شد و به دلایل ضعف مدیریت و واگذار نکردن آن به بخش خصوصی ۴ میلیارد و هشتصد میلیون ریال آن زمان ضرر داد.
ایروانی پس از انقلاب به آمریکا رفت و کودکان تحت نظرش، که آن زمان ۱۴ تا ۱۶ ساله شده بودند را هم، با هزینهٔ خود به خارج از کشور برد و در آنجا کارخانهٔ چرمسازی بوستون را تأسیس کرد و باز هم کفش تولید کرد.
او در سال ۱۳۲۴ در رشته حقوق قضایی از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شده بود. آنچه را که ایروانی در شرایط مناسب تاریخی با حقوقدانی، نیازشناسی و بازارشناسی ساخته بود پس از انقلاب ایران (۱۳۵۷) مصادره و به تملک دولت درآمد.
او پس از کشته شدن برادرش محمدرضا، در ۶ مرداد ۱۳۵۹ با شعار «به گذشته فکر نکنید فقط به آینده بیندیشید» با همسرش زینت، از آلمان به کانادا و سپس به آمریکا رفت.
اینبار بر اساس آنچه سی سال پیشتر در مهرآباد تهران و اسماعیل‌آباد کرج ساخته بود از سال ۱۹۸۱ در حوالی شهر آتلانتا در ایالت جورجیا «پارک صنعتی کامن ولث» و صنایع جورجیا و کارخانجات کفش اوکاباشی را با مشارکت شرکت‌های ایتالیایی و ژاپنی که در ایران با او همکاری داشتند بنیان نهاد.
ایروانی پس از انقلاب و مصادره شرکت کفش ملّی ابتدا کارخانه کفش و چرمسازی را در بوستون آمریکا تأسیس کرد و سپس در قاهره کارخانه کفش استاندارد را تأسیس کرد.رحیم ایروانی سرانجام در ۱۲ اسفند ۱۳۸۴ بعد از یک روز کامل کاری درگذشت.
رحیم ایروانی در سال ۱۳۴۳ شرکتی به نام شرکت کانون مشاوره اقتصادی را به منظور تربیت و پرورش ۲۲ کودک دوماهه تا ۲ساله تأسیس کرد تا در آینده این کودکان از مدیران بنگاه‌های صنعتی او بشنود. قرار بر این شد قسمت عمده بودجه کانون به مصارف تحصیلی این اطفال برسد و لوازم خوراک پوشاک و وسایل زندگی ساده و کم خرج باشد. همچنین هیچ‌کدام از این اطفال نیز پس از رسیدن به سن ۱۸ سالگی هیچ تعهدی نسبت به کانون ندارند و مختارند که هرجور که خواستند در اجتماع زندگی کنند. فقط انتظار مؤسسه این است که نسبت به تحصیل جدی باشند و تمسک به دین اسلام و حسن اخلاق را پیشه خود سازند. با وقوع انقلاب اسلامی ایروانی این کودکان را که آن زمان ۱۴ تا ۱۶ ساله بودند با خود به خارج از کشور برد.
نقض حقوق بشر توسط نظام جمهوری اسلامی ایران - که در میان مخالفان جمهوری اسلامی ایران با عبارت «جنایات جمهوری اسلامی ایران»(به زبان انگلیسی: "Crimes of the Islamic Republic of Iran") شناخته می‌شود - مجموعه اقداماتی است از سوی نظام جمهوری اسلامی ایران یا نیروهای نیابتی و مورد پشتیبانی آن برای حفظ و تقویت نظام جمهوری اسلامی ایران، انتقام‌گیری از مخالفان یا کمک به متحدان خود، از آغاز انقلاب ۱۳۵۷ ایران که تا کنون در جریان است و باعث آسیب به بسیاری از مردم و نیز نقض حقوق اساسی بشر شده‌است. نظام جمهوری اسلامی ایران از چند جهت، متهم به نقض حقوق بشر است؛ این اتهامات در برخی موارد، جنبهٔ دینی و در برخی موارد دیگر، جنبهٔ سیاسی دارد و گاهی نیز دربردارنده هر دو. برخی از سیاست‌مداران، همانند محمود احمدی‌نژاد صرفاً متهم به جنایات جنگی هستند؛"The Case Against Israel's Enemies". Alan M. Dershowitz. John Wiley and Sons, 2009 pp.187 در حالی‌که برخی دیگر از مسئولان جمهوری اسلامی ایران، برای اتهامات تروریستی، تحت تعقیب مراجع قضایی بین‌المللی، همانند پلیس بین‌الملل قرار دارند. از نخستین روزهای انقلاب اسلامی به بعد، نظام جمهوری اسلامی ایران، احکامی همچون: بریدن انگشتان دست، قطع دست و پا، گردن‌زنی، پرتاب از بلندی، سنگسار، ترورهای سازمان‌یافته و حکومتی، تیرباران و اعدام فردی و گروهی مخالفان با طناب دار را اجرا کرده‌است.
وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران از جانب ایرانیان و از جانب فعالان حقوق بشر، نویسندگان و سازمان‌های مردم‌نهاد بین‌المللی، مورد انتقاد قرار گرفته‌است. در دوران حکومت جمهوری اسلامی ایران، مجمع عمومی سازمان ملل متحد به‌جز دو سال، همه ساله، قطعنامه‌ای در مورد نقض حقوق بشر به‌وسیلهٔ حکومت جمهوری اسلامی، صادر کرده‌است. در قطع‌نامهٔ مجمع عمومی سازمان ملل متحد به شمارهٔ A/RES/۶۴/۱۷۶ که در فروردین ۱۳۸۹ منتشر شد،متن به فارسی ترجمه شدهٔ قطعنامهٔ شمارهٔ A/RES/64/176 سازمان ملل متحد پیرامون وضعیت حقوق بشر در ایران وبگاه جامعهٔ دفاع از حقوق بشر در آلمان IGFM این مجمع ایران را در بسیاری موارد محکوم کرد؛ از جمله، در رویارویی دولت با معترضان نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸). حکومت جمهوری اسلامی ایران به‌گونهٔ سختگیرانه‌ای آزادی‌های مدنی از جمله، آزادی سخنرانی، مطبوعات، تجمعات، انجمن‌ها و آزادی‌های شخصی را زیر پا می‌گذارد و در مسیر آزادی‌های مذهبی نیز مانع ایجاد کرده‌است.
ایران، قرارداد عضویت در دیوان کیفری بین‌المللی را رسماً نپذیرفته‌است. برخی این سیاست عدم پذیرش ایران را ناشی از ترس دولت‌مردان ایران از محاکمه در این دادگاه دانسته‌اند. جمهوری اسلامی ایران به‌همراه بازوی سیاسی–نظامی آن که سپاه پاسداران است، به اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی-سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷، قتل‌های زنجیره‌ای ایران، عملیات‌های تروریستی خارجی، همکاری با رژیم بشار اسد، یهودستیزی، سادات‌سالاری جنگ‌افروزی در سوریه، عراق و یمن و چند کشور دیگر، همچنین سرکوب اعتراضات، اعدام معترضان، حمله وحشیانه به مردم در خیابان‌ها، به‌کارگیری اسلحه ساچمه‌ای و جنگی علیه مردم معترض و بی دفاع و موارد زیادی نقض حقوق مردم ایران و مواردی از این دست متهم شده‌است.
با شروع جنبش اسلامی در ایران و آتش زدن سینما رکس آبادان در ۲۸ مرداد ۱۳۵۷ به دست مسلمانان بنیادگرا، چرخشی مهم در نخستین خصیصهٔ تروریسم اسلامی روی داد. با واقعهٔ سینما رکس آبادان برای اولین بار مردم عادی هدف سوءقصد اسلامگرایان قرار گرفتند و حدود ۴۰۰ نفر از شهروندان عادی ایران به دست اسلامگرایان در آتش سوزانده شدند. این فاجعه بهانه‌ای بود برای سامان بخشیدن و گسترش دادن انقلاب ۱۳۵۷ ایران؛ در ابتدا سید روح‌الله خمینی بدون هیچ مدرک و سندی، مقصر این آتش‌سوزی را ساواک و محمدرضاشاه دانست. سپس حسین تکبعلی‌زاده مجرم شناخته شد.
در سال ۲۰۰۷ [۸۶-۱۳۸۵ خورشیدی] نیروهای انتظامی ۱۵۰ هزار نفر را در جریان مبارزه با بدحجابی دستگیر و آن‌ها را مجبور به نوشتن «تعهدنامه» کردند تا ضوابط پوشش را مطابق با استانداردهای دولتی مراعات کنند.