moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
فیلم داستان مرز بین «عشق»، «جذابیت» و «تعهد» را روایت می‌کند. سه جوان در هند در حال تغییر، تلاش می‌کنند ارتباط این سه مفهوم را نسبت به یکدیگر پیدا کنند…
«او درنگ نخواهد کرد» () یک فیلم هندی است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد.
یک فرد متخصص به عنوان یک مأمور، به روستایی منتقل می‌شود که توسط یک خلافکار محلی اداره می‌شود و…
«غریبه‌ها» () یک فیلم هندی در سبک کمدی رمانتیک است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به رانبیر کاپور، پریانکا چوپرا، زاید خان، و انوپم کهیر اشاره کرد.
زاید خان در این فیلم نقشی کوتاه دارد .
پس از چندین اقدام ناموفق در خودکشی، یک زوج تصمیم می‌گیرند با هم زندگی کرده و در روز سال نو یکدیگر را به قتل برسانند…
شدووز () یک گروه اینسترومنتال راک بریتانیایی است. آنان در طی سال‌های ۱۹۵۰ تا ۲۰۰۰، ۶۹ ترانه در جدول تک‌ترانه‌های بریتانیا داشته‌اند که ۳۵تا از این تعداد با نام شدووز و ۳۴تا با نام کلیف ریچاردز و شدووز عرضه شده است. گروه یکی از پیشروان موسیقی بیت بریتانیایی محسوب شده و همچنین به عنوان یک گروه اینسترومنتال سرشناس شناخته می‌شود. سبک موسیقی شدووز در طول سال‌ها بسیار تغییر کرده و از پاپ، راک و سرف راک تا موسیقی تحت تاثیر جز را دربرمی‌گیرد.
هنک ماروین و کلیف ریچارد از جمله اعضای این گروه بوده‌اند.Otago Daily Times, New Zealand, 2 June 2001 newspaper article with Jet Harris stating Field's intention to reunite the Shadows (article "Scoop, from out of left field")"Cliff Richard - Aug 29 1958" in Crampton, L., Lazell, B., Rees, D in: "Guinness Book of Rock Stars" Guinness Publ. Co. Middlesex 1989
«شادکامی» () یا رنگ شادی یک فیلم هندی در سبک کمدی است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد.
فیلم‌های شادکامی دو برابر و شادکامی مطلق دنباله این فیلم است.
چهار کلاهبردار در خانه یک زن صبور زندگی می‌کنند اما زن صبرش تمام شده و آنها را بیرون می‌کند. پس از چند کلاه‌برداری آنها توسط پلیس دستگیر شده و در حومه شهر رها می‌شوند…
«بیلویِ آرایشگر» () فیلمی در ژانر کمدی است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد.
داستان فیلم دربارهٔ رابطه دوستانه «سوداما» و «کریشنا» است.
هنری سوم ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فرید احمدی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال است.
«کریش ۳» () یک فیلم هندی در سبک علمی–تخیلی و ابرقهرمانی به کارگردانی راکیش روشن است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به هریتک روشن و پریانکا چوپرا اشاره کرد.
این فیلم سومین قسمت از سری فیلم‌های کریش پس از فیلم‌های یکی پیدا شد و کریش می‌باشد.
پس از شکست دکتر سیدهان آریا و نجات پدرش از چنگ او، کریش به مبارزات خود علیه ظلم و بدی ادامه می‌دهد و جان مظلومین و بیگناهان را نجات می‌دهد. اکنون که کریش زندگی زناشویی خوبی را با همسر خود پریا(پریانکا چوپرا) تجبره می‌کند ناگاه در این بین اتفاقاتی میفتد، یک ویروس ناشناخته در نامبیا جان هزاران نفر را می‌گیرد.این ویروس را یک دانشمند نابغه و فلج به نام کال ساخته است، کال همچنین با ترکیب دی ان ای انسان و جانوران موجوداتی عجیب و وفادار به خودش خلق کرده‌است.روهیت مهرا موفق می‌شود واکسن این بیماری را بسازد، کال که برای پیوند مغز استخوان و نجات از فلجی به دنبال فردی است که ژنتیک او با کال یکسان باشد متوجه می‌شود که احتمالاً روهیت مهرا با او نسبتی دارد برای همین پریا عروس روهیت را که حامله است می رباید تا از فرزند او استفاده کند و یکی از انسان-جانوران خودش به نام کایا(کانگانا رانوت) را که قادر به تغییر شکل است به جای پریا قرار می‌دهد.
روهیت به سنگاپور می‌رود تا متوجه ماجرا شود، آن جا می فهمد که دکتر آریا از دی ان ای او کودکی خلق کرده که فلج بوده و سپس قصد نابودی کودک را داشته اما او به پرورشگاه منتقل شده‌است.روهیت توسط کال دستگیر می‌شود و آن جا از مغز استخوان او استفاده می‌کند تا سلامت خودش را بازیابد.از طرفی کریش متوجه می‌شود که کسی خودش را جای پریا قرار داده است وقتی کایا را تحت فشار می گذارد او که به کریش علاقه‌مند شده‌است حقیقت را می گوید و او را به مقر کال می برد.پس از رسیدن به این محل کریش از کال شکست می خورد و کشته می‌شود اما روهیت به کمک نور خورشید او را درمان می‌کند ولی خود روهیت نقش فیلتر را ایفا می‌کند و خودش از بین می‌رود.
در پایان کریش که نجات یافته به شهر می‌رود و در مبارزه با کال با استفاده از نور خورشید کال را ذوب می‌کند و موفق می‌شود مردم را نجات دهد.
«حیدر» () یک فیلم هندی است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به شاهد کاپور و تابو اشاره کرد.
این فیلم در رنکینگ بهترین فیلم های اقتباسی از هملت، در رتبه هفتم قرار دارد
مرد جوانی پس از ناپدید شدن پدرش به کشمیر بازمی‌گردد و به سراغ عمویش می‌رود، کسی که در ناپدید شدن پدرش دست داشته‌است. فیلمنامه این فیلم اقتباسی از نمايشنامهٔ هملت اثر ویلیام شکسپیر است.
«رام جانه» (، ) یک فیلم «سوپر دراماتیک» هندوستانی است که در سال ۱۹۹۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به شاهرخ خان و جوهی چاولا اشاره کرد.
«رام جانه» توسط پلیس‌های فاسد دستگیرشده و روانه زندان می‌شود. پس از چند سال او آزاد شده و به خیابان‌ها بازمی‌گردد. او تصمیم می‌گیرد به بچه‌های محلی کمک کند تا دچار فساد نشوند و…
ساپادره (Sapadere) در ۴۰ کیلومتری مرکز شهر آلانیا و ۱۷۵ کیلومتری فرودگاه آنتالیا قرار دارد.
نام ساپادره در ترکی به معنای درهٔ دورافتاده و دور از جاده است."Sapadere". 2018. Nişanyan Sözlük. Accessed August 24 2018. ." Sapadere Kanyon Hakkında ". 2018. Sapaderecanyon.Com. Accessed August 25 2018. .
این دره توسط فرسایش آب و یخ و باد به وجود آمده‌است.
لایه‌های سنگ در طول هزاران سال شکل گرفته‌اند.
این دره به طول ۳۶۰ متر و عمق ۴۰۰ متر است و در فاصله ۳ کیلومتری روستای ساپادره واقع شده‌است. یک مسیر چوبی با صفحه‌های چوبی و فولادی و پیچ‌های تودرتو در سال ۲۰۰۸ افتتاح شد. در پایان این گذرگاه و ۳۰۰ متری داخل دره آبشاری واقع شده‌است.
این منطقه سالیان متمادی به عنوان یک گنج برای بومیان به‌شمار می‌آمد تا اینکه توسط شهرداری آلانیا بر روی نقشه آلانیا به عنوان منطقه طبیعی گردشگری ثبت شد. ابریشم‌بافی در خانه‌های روستایی قدیمی و مسجدها همیشه مورد علاقه گردشگران این منطقه بوده‌است.
لیره یکای پول برخی از کشورهای جهان در اروپا، آسیا و آفریقا است. نام آن از کلمه «لیبرا» استخراج شده که در زبان لاتین به معنای وزن یا تعادل است. از این ریشه عبارت «لیبرا پوندو» ساخته شد که به معنای یکای وزن پوند است.واژه یابآبادیس
لیره در کشورهای عربی به نام پوند(pound) هم بر روی مسکوکات و اسکناس‌ها نوشته می‌شود.
در اسرائیل تا سال ۱۹۸۰ یکای پول لیره نام داشت ولی امروزه با نام شکل جدید اسرائیل رایج می‌باشد.
کشورهای ایتالیا، واتیکان، مالت و سان مارینو نیز از سال ۲۰۰۲ همزمان با اجرایی شدن سیستم یکای پول اروپا یورو، اقدام به ضرب سکه و چاپ اسکناس با یکای یورو نمودند و علاوه بر لیره از یورو نیز در معاملات استفاده می‌کنند.
قلعه اَحمَدَک بالاترین سازه در قلعه آلانیا می‌باشد. این قلعه در استان آنتالیای ترکیه واقع شده‌است.
این مکانی است اثری به جا مانده از معماری یونانی است.
بعد از اینکه علاالدین کیقباد به علائیه (آلانیا) حمله کرد سلجوقیان این ساختار معماری را خراب نکردند اما آنچه را که لازم بود در بالای آن ساختند و آن مکانی بود که فرماندهٔ قلعه در ان زندگی می‌کرد. این مکان یک سال بعد از برج قرمز ساخته شد.
برج بزرگ احمدک شامل یک جفت بخش است.
این برج شامل تانکرهای زیاد و حمام‌های ترکی و کوره‌های زیادی می‌باشد. تمام شهر آلانیا را می‌توان از این برج دید. زمانی که بزرگان سلجوقی به آلانیا می‌آمدند در این برج از آنها پذیرایی می‌شد.
از این بنای تاریخی در طول دوران به خوبی محافظت شده است و امیر قهرمان ساوجی‌زاده آن را در سال ۱۴۲۳ بازسازی نمود.
دروازه منحنی در شهر آلانیا ترکیه قرار دارد.
بر طبق سرلوحه‌ها ی کشف شده دروازهٔ منحنی در سال ۱۲۲۷ ساخته شد.
این دروازه تفاوت زیادی با دروازه‌های دیگر دارد.
چشم انداز این محل بسیار تماشایی است.
شما می‌توانید مرکز شهر و دریای آبی سیر آلانیا را از ارتفاع ۱۵۰-۱۶۰ متری ببینید.
کوه‌های توروس نیز از این مکان بسیار شگفت انگیز است.
در یکی از برج‌ها پرچم کشور ترکیه قرار دارد.
از این دروازه ببینید که دیوارهای قلعه از آجرهای بزرگ ساخته شده‌است و از بقبه بلند تر هستند.
شما می‌توانید سازه‌های حفاظتی مخصوص این برج را در دوره‌های مختلف ببینید: ویژگی یونانی آجرهای بزرگ در اواخر دورهٔ بیزانس و معماری سلجوقی و عثمانی.
این دروازه برای مردم آلانیا خاص است. در ماه رمضان و زمانی که الکتریسیته وجود نداشت از این دروازه زمان افطار را با شلیک توپ اعلام می‌کردند و مردم برای تماشای آن به آین مکان می‌آمدند.
صدای شلیک توپ از کوه‌های توروس منعکس می‌شد و تمام روستاهای اطراف صدای آن را می‌شنیدند. اگرچه امروزه به دلیل وجود الکتریسیته و ساعت به این کار نیاز نیست اما این سنت محفوظ مانده‌است و توپ حتی در این زمان نیز شلیک می‌شود.
سه دروازهٔ دیگر وجود دارد که به صورت محرمانه است و برای مقاصد نظامی استفاده می‌شده‌است. مهم‌ترین آن‌ها نزدیک فانوس دریایی آلانیا وجود دارد.
این دروازه اکنون استفاده نمی‌شود و بسته نگه داشته شده‌است.
خانه و موزه آتاتورک در محله ی Sekerhane در خیابان Azakoglu در شهر آلانیا ترکیه قرار دارد.
این بنا یک خانه سنتی در آلانیا است که شامل سه طبقه چوبی و سنگ تراشی است که روی سطحی متقارن ساخته شده است که در آن تمام اتاق ها به یک منطقه نشیمن مرکزی باز می شود.
تاریخ ساخت این بنا مشخص نیست اما گفته شده که سازنده اصلی آن مردی به نام Beyri Usta بوده است.
این خانه که توسط Mr. Rifat Azakoglu به وزارت فرهنگ و گردشگری اهدا شده بازسازی و در سال 1987 به عنوان خانه و موزه ی آتاتورک برای همگان باز شد.
آتاتورک زمانی که در سال 1935 به آلانیا آمد از این خانه بازدید نمود و برای مدتی در این خانه استراحت کرد.
در طبقه ی اول موزه تصویرها و کالاهای شخصی آتاتورک از موزه ی آرامگاه آتاتورک در آنکارا وجود دارد مانند تلگرافی که اتاتورک در زمان حیاتش به آلانیا فرستاد.
در بین 15 کالای شخصی آتاتورک در موزه یک پیراهن، یک یقه، یک جفت جوراب، یک ژاکت نطامی‚ یک جفت لباس خواب، یک شال گردن، یک لباس صبحگاهی، یک برس کفش، یک چنگال و یک مجموعه چاقو وجود دارد.
اتاق های طبقه ی دوم با مبلمان ها و اشیای قومی حاکی بر سنت های منطقه ی آلانیا تزیین شده است.
این اتاق ها شامل یک تختخواب‚ اتاق بچه‚ اتاق نشیمن‚ اتاق مهمان و اتاق مطالعه است.
چاتال‌هویوک از آثار مهم دوره نوسنگی در دشت قونیه آناتولی (ترکیه) است که تاریخ آن به ۶۵۰۰ تا ۵۷۰۰ پ. م برمی‌گردد و آن را می‌توان از نخستین تلاش‌های بشر برای پی‌ریزی زندگی شهری دانست. چتل‌هویک بزرگترین و پیچیده‌ترین مناطق باستانی بازمانده از دوران نوسنگی است که تاکنون توسط باستان‌شناسان کشف و حفاری شده.کوستوف، صفحهٔ ۵۰
شهر چاتال‌هویوک که حدود ده هزار نفر جمعیت داشته تجارت ابسیدین در منطقه را کنترل می‌کرده‌است. در آن زمان، ابسیدین یا شیشه آتشفشانی بهترین ماده برای ساخت ابزارهای نوک‌تیز بود و ازین رو تجارت آن موجب ایجاد صنعتی پرسود گشت که این خود باعث ثروتمند شدن شهر چاتال‌هویوک گشت.
چاتال‌هویوک، برخلاف دیگر شهرهای نوسنگی مانند اریحا، حصار شهری و برخلاف شهرهایی مانند خیروکیتیا هیچ کوچه و خیابانی ندارد. مهم‌ترین ویژگی چاتال‌هویوک این است که خانه‌ها به همدیگر چسبیده‌اند و تنها راه ورود به آن‌ها از طریق پشت بام است. این ویژگی باعث می‌شود که استحکام آن‌ها از خانه‌های تک ایستاده بیشتر شود و هم‌چنین دفاع از شهر آسان شود. به‌طوری‌که اگر دشمن می‌توانست دیوار بیرونی شهر را بشکند به جای این‌که وارد شهر شود، داخل اتاق دیگری می‌شد که مدافعانش روی پشت بام آن قرار داشتند و این امر برای آن‌ها خطرآفرین بود.
نقاشی‌ای که بر روی یکی از معابد چاتال‌هویوک به دست آمده‌است نشان می‌دهد که این شهر بر اساس نقشهٔ قبلی ساخته شده‌است. اندازهٔ خانه‌های چاتال‌هویوک مختلف است ولی نقشهٔ یکسانی دارند. جنس دیوارهایش از خشت خام است و دیوارها و کف اتاق‌ها را رنگ‌آمیزی می‌کردند. نقشهٔ ساختمان‌های معابد با نقشهٔ خانه‌ها یکسان است، ولی دیوارها با نقاشی‌هایی مذهبی مربوط به الهه مادر تزئین شده‌اند.
جیمز ملارت محوطهٔ چتل‌هویوک را در ۱۹۶۱ کاوش کرد. ملارت و تیمش بیش از ۱۵۰ بنا و اتاق در چتل‌هویوک یافتند که با نقاشی، حکاکی، و مجسمه تزئین شده بودند. این کشفیات تأثیر مهمی در ادبیات باستان‌شناسی و به ویژه در زمینهٔ مطالعهٔ سازوکار پیدایش ساختارهای فرهنگی و اجتماعی در خاور نزدیک نوسنگی داشتند. بنابر آرای ملارت، چتل‌هویوک مکان گردهم‌آیی مهمی برای پرستش الهه مادر بوده‌است. بسیاری از باستان‌شناسان با نظریات او مخالفت کردند. با اخراج ملارت از ترکیه، محوطهٔ چتل‌هویوک برای ۳۰ سال تعطیل ماند تا این که کاوش‌ها در دههٔ ۱۹۹۰ از سر گرفته شد.
در سال ۲۰۱۸ زمین-باستان‌شناس سوئیسی-آلمانی با کمک پسر جیمز ملارت گزارشی منتشر کرد که بنا بر آن ملارت برای پشتیبانی از نظریاتش دست به مجموعه‌ای گسترده از جعلیات زده‌است."Famed Archaeologist 'Discovered' His Own Fakes at 9,000-Year-Old Settlement""Famous Archaeologist Faked Ancient Discoveries at 9,000-Year-Old Site in Europe and Elsewhere"
در بازرسی از خانهٔ ملارت معلوم شد که بسیاری از کشفیات چتل‌هویوک جعلی بوده‌اند و او به نوعی یک «کارگاه جعل شواهد» داشته‌است.
آنارشی یا اقتدارگریزی (به انگلیسی: anarchy) در نظریه روابط بین‌الملل، وضعیتی در نظام بین‌الملل است که در آن هیچ رهبر یا اقتدار مافوقی در نظام بین‌الملل وجود ندارد. در چنین وضعیتی هیچ حاکمیت جهانی یا حکومت جهانی وجود ندارد. در این وضعیت قدرتی مافوق و اجبارآمیز وجود ندارد تا بتواند منازعات را حل کند، قانون را اجرا کند یا به نظام جهانی نظم دهد، آن گونه که در سیاست داخلی وجود دارد.گریفیتس، مارتین، (1388)، دانشنامه روابط بین‌الملل و سیاست جهان، ترجمه علیرضا طیب، تهران: نشر نی، صفحه 62.
در روابط بین‌الملل معمولا «آنارشی» را نشانگر وجود آشوب، بی‌نظمی و کشمکش در جهان نمی‌دانند، بلکه روابط منظم میان دولت‌ها در یک نظام آنارشیک بین‌الملل ممکن است. آنارشی پایه‌های لازم برای پارادایم‌های رئالیست، لیبرال، نئورئالیست و نئولیبرال در روابط بین‌الملل را فراهم می‌کند. تئوری سازه‌انگاری این گزاره که آنارشی شرط بنیادین نظام بین‌الملل است را به چالش می‌کشد. پژوهشگر برساخت‌گرا السکاندر ونت معتقد است: «آنارشی آن است که دولت‌ها باور می‌کنند».
واژه‌ی آنارشی به شکل تحت‌اللفظی به معنای «بدون رهبر» است. این واژه از ترکیب پسوند یونانی «آن» به معنی بدون و کلمه‌ی «آرخ» با ریشه‌ی هندو-اروپایی به معنی «آغازیدن» یا «پیشرو بودن» تشکیل شده است. این واژه از واژه‌ی یونانی «آنارشیا» (ἀναρχία) اقتباس شده است که معنای «نبود رهبر» دارد. در کاربرد رایج آنارشی هم به معنای نبود حاکم و هم هرج و مرجی که تصور می‌شود در پی نبود حاکم رخ خواهد داد استفاده می‌شود. Roberts, James, "Anarchy", in "The Internet Encyclopaedia of International Relations", Towson University
معمولا صلح‌گرای بریتانیایی گ. لوز دیکنسون را نخستین فردی می‌دانند که «آنارشی» را به عنوان اصطلاحی در علم سیاست در کتاب‌های خود با نام «آنارشی اروپایی» (۱۹۱۶)، جنگ: طبیعت، علت و درمان آن (۱۹۲۳) و آنارشی بین‌المللی (۱۹۲۶) به کار برد. برخی معتقدند که دیکنسون از آنارشی در بافتاری استفاده کرده بود که با کاربرد مدرن آن در روابط بین‌الملل همخوانی ندارد. جک دانلی معتقد است که کتاب «صلح‌گرایی کافی نیست» (۱۹۳۵) نوشته‌ی فیلیپ کر نخستین کتابی است که از کلمه‌ی آنارشی مطابق معنای امروزین آن در روابط بین‌الملل استفاده کرده است.
کنث والتز با کتاب خود نظریه‌ی سیاست بین‌الملل (۱۹۷۹) باعث یک تغییر گفتمانی در روابط بین‌الملل شد. یک پژوهش نشان می‌دهد کلمه‌ی آنارشی در کتاب‌های روابط بین‌الملل تا قبل از سال ۱۹۷۹ به طور متوسط ۶.۹ بار استفاده می‌شد اما این عدد بعد از سال ۱۹۷۹، ۳۵.۵ بار در کتاب‌های روابط بین‌الملل استفاده شده است. نسخه‌ی ویژه‌ای از مجله‌ی سیاست جهان در سال ۱۹۸۵Oye, Kenneth A. (21 March 1986). "Oye, K.A.: Cooperation under Anarchy (Paperback)". "press.princeton.edu". و کتاب نئولیبرالیسم و منتقدان آن (۱۹۸۶) با ویرایش رابرت کوهین به طور مفصل به استفاده‌ی کنث والتز از واژه‌ی آنارشی و نقش آن در توضیح روابط بین‌الملل پرداخته است. از آن پس این واژه در پژوهش‌های روابط بین‌الملل از اهمیت ویژه‌ای برخوردار شده است.Miller, Benjamin (1995). "". "The University of Michigan Press".
خط خطی ماهنامه ای به زبان طنز است که از فروردین ۱۳۹۰ تا کنون منتشر می‌شود و نگاهی عامه پسندانه و طنز به وقایع روز دارد.شناسنامه ماهنامه خط خطی در سایت مگ ایران
مجله خط خطی سه دوره تحریریه داشته است، از ابتدا به عنوان یک نشریه تبلیغاتی طنز با بهترین کیفیت چاپ و کاغذ منتشر شد و امین مویدی سردبیر و احسان ناظم بکایی مدیر تحریریه بود. سپس یک شورای سیاستگذاری تشکیل شد و سه دبیر موضوعی برای طنز سیاسی (نیما دهقانی، بعدا شهرام شهیدی) طنز اجتماعی (سوشیانس شجاعی فرد) و طنز فرهنگی و ورزشی (مسعود مرعشی) تعیین شدند و هادی حیدری معاون سردبیر شد. دوره سوم با سردبیری شهرام شهیدی با حفظ بدنه قبلی و بدون حضور دبیران پیشین بوده است.
تعدادی از همکاران مجله طنز خطخطی عبارتند از: نازنین جمشیدی، مهیار چاره‌جوی، بزرگمهر حسین‌پور، همایون حسینیان، حسام دادخواه، کامبیز درم‌بخش، علی دریاکناری، محمدعلی رمضانپور، پدرام سلیمانی، آیدین سیارسریع، مهرداد نعیمی، احمد عربانی، مهدی عزیزی، حسن غلامعلی‌فرد، ابراهیم اسدی، علیرضا کاردار، احمدرضا کاظمی، احسان گنجی، ابوالفضل محترمی، فیروزه مظفری، مهرشاد مرتضوی، امین منتظری، وحید میرزایی، سعید نقدی
غرفه خط خطی در چند دوره نمایشگاه مطبوعات، حائز رتبه غرفه برتر شده است.
قلب اژدها ۳: نفرین جادوگر () یک فیلم ویدئویی محصول مشترک آمریکا، انگلستان و رومانی در ژانر فیلم فانتزی و ماجراجویانه به کارگردانی کالین تیگ که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. همچنین این فیلم دنباله‌ای بر فیلم محسوب می‌شود.
هنگامی که شوالیه‌ای به نام گَرت به جستجوی یک ستاره دنباله دار که شایعه شده در آن مقداری طلا هست، می‌رود و به جای آن با یک اژدها مواجه می‌شود و…
(۲۰۱۷)
قلب اژدها: انتقام (۲۰۲۰)
علاء الدین کیقباد (یکم) بن کیکاوس یازدهمین سلطان از سلجوقیان روم بود . بعد از مرگ سلطان کیخسرو یکم، علاءالدین کیقباد با برادرش کیکاووس یکم برای به دست آوردن تاج و تخت با هم وارد جنگ شدند که علاءالدین شکست خورد و اسیر شد و به زندان انداخته شد. وی بین سال‌های ۱۲۲۰–۱۲۳۷ حکومت کرد. وی فرزند کیخسرو یکم بود. در زمان حکومت وی وسعت قلمروی سلاطین روم گسترش یافت
علاءالدین کیقباد یکم (۶۳۴–۶۱۶ ه ق) پادشاه سلجوقیان روم و ملوک شام بود. الملک الاشرف بعد از سقوط اخلاط با علاءالدین کیقباد یکم و امرای ایوبی حلب و موصل و الجزیره بر ضد جلال‌الدین خوارزمشاه طرح اتحادی قوی ریخت و به دعوت علاءالدین کیقباد، پادشاه مصر الملک الکامل برادر الملک الاشرف نیز در این اتحاد وارد شد. علاءالدین کیقباد توانست در جنگی چهار روزه در محلی به نام یاسی چمن از نواحی ارزنجان و در ۲۸ رمضان سال ۶۲۷ شکستی سخت بر سپاهیان خوارزمشاه و برادرش رکن‌الدین غورسانچی وارد کند. بعد از شکست یافتن جلال الدین لشکریان علاء الدین ارزروم را مسخر کردند و سپاهیان الملک الاشرف نیز به شهر اخلاط وارد شدند و چون الملک الاشرف بیم حملهٔ مجدد جلال‌الدین را داشت از جلال‌الدین که در این هنگام در آذربایجان بود تقاضای صلح کرد و او نیز چون خبر رسیدن سپاه مغول به آذربایجان را شنید با اکراه صلح را پذیرفت و قرار شد این سه تن هر کدام هر چه اراضی در دست دارند مالک باشند و بعدها معترض یکدیگر نشوند.سلطان علاءالدین کیقباد در سال ۱۲۳۷ با توطئه وزیرش سعادت الدین کوپک و همسرش محبره خاتون با خوردن سم به قتل رسید.
بورنو ایالتی در شمال شرق نیجریه، به مرکزیت شهر مایدوگوری است. تشکیل این ایالت به سال ۱۹۷۶ و زمان تقسیم ایالت شمال شرقی برمی‌گردد. تا سال ۱۹۹۱ ایالت یوبه قسمتی از این ایالت محسوب می‌شد.
مجلس مؤسسان دوم در سال ۱۳۲۸ خورشیدی برای تغییر قانون اساسی مشروطه ۱۲۸۵ در ایران تشکیل شد. محمدرضا شاه دستور تشکیل مجلس مؤسسان را در اسفند ۱۳۲۷ صادر و پیگیر بدست آوردن امتیازی سلطنتی شد که به او این حق و اجازه را می‌داد که مجلس را منحل اعلام و به منظور تشکیل مجلس جدید، یک انتخابات جدید برگزار نماید. او همچنین روشی برای اصلاحیه‌های بعدی قانون اساسی مشخص کرد. اصلاحات در ۲۰ اردیبهشت ماه ۱۳۲۸ به اتفاق آراء مجلس مؤسسان تأیید شد.
شاه در طول سال گذشته به عنوان قسمتی از طرح‌های مختلف خود برای افزایش قدرت شهریاری و سلطنتی، تغییراتی را در قانون اساسی ایجاد کرده بود. دیپلمات‌های بریتانیایی و آمریکایی که فکر می‌کردند برهم زدن تعادل در اصل تفکیک قوا کاری منطقی نیست، شاه را علیه این حرکت مورد نصیحت و توصیه قرار داده بودند. شاه در ۱۵ بهمن ۱۳۲۷ با شلیک گلوله مورد سوءقصد قرار گرفت و در این ماجرا دو گلوله به او آسیب رساندند. در عصر همان روز، دولت حکومت نظامی اعلام کرد و طی یک نشست ویژه در مجلس، قوانین سختی علیه مخالفان و دشمنان سیاسی شاه در نظر گرفته شد. فرد تروریست، مظنون به ارتباط و وابستگی به گروه بنیادگرای فدائیان اسلام و با احتمال ضعیفتر مظنون به ارتباط با حزب کمونیست گرای توده ایران بود. مجلس، حزب توده را غیرقانونی و یاغی اعلام کرد و رهبران آن را دستگیر نمود. شاه، عملاً آیت‌الله ابوالقاسم کاشانی را که با فدائیان اسلام نوعی اتحاد استراتژیک را تشکیل داده بود، تبعید کرد. در شرایطی که فضایی از همدردی ملی برای سلطنت برپا گشته بود، شاه خواستار برپایی مجلس مؤسسان شد تا اصلاحاتی در قانون اساسی ایجاد شود که قدرت بیشتری به شاه بدهد. او اعضای مجلس مؤسسان را از بین حامیان خود انتخاب کرد. همچنین فشار برای تشکیل مجلس سنای ایران را بیشتر کرد. سنا در واقع مجلس اعلا محسوب می‌شد که در قانون مشروطه ۱۲۸۵ پیش‌بینی شده بود اما هرگز تا به آن روز تشکیل نشده بود و انتظار می‌رفت که مجلس سنا طرفدار شاه باشد.Ervand Abrahamian مارس و آوریل ۱۹۷۹. ( (MERIP)) (75–76 Iran in Revolution): 3–8.
هنگام تهیه پیش‌نویس قانون اساسی اول در سال ۱۲۸۵، بر روی به دست آوردن فرمان سلطنتی برای دو مجلس قانونگذاری از مظفرالدین شاه قاجار توافق شد. شاه می‌توانست نیمی از ۶۰ نفر از اعضای مجلس اعلا که سنا نام داشت را تعیین کند. نیمی دیگر نمایندگان مجلس سنا باید در یک فرایند دو مرحله‌ای انتخاب می‌شدند. شاه انتظار داشت که با تأثیرگذاری بر مجلس سنا، بتواند روند قانون‌گذاری را کنترل کند. مظفرالدین شاه قاجار در ۸ دی ۱۲۸۵ قانون اساسی را امضا کرد اما ناگهان پس از چند روز در پی حمله قلبی جان خود را از دست داد. سیاستمداران تندرو و دیگر نمایندگان تدوین قانون اساسی موافق تشکیل سنا نبودند، و پس از مرگ شاه هیچ گونه اقدامی برای تشکیل آن صورت نگرفت. در اواسط سال ۱۲۸۶ خورشیدی، انجمن مجاهدین، گروهی از کارگران، صنعتگران و دهقانان که خواستار حق رأی بسیار گسترده‌تر برای مردان بودند، ابراز امیدواری کردند که مجلس سنا هرگز شکل نگیرد؛ چون معتقد بودند این امر باعث قدرتمندتر شدن اشراف می‌شود.Afary 1996, pp. 84–86
قانون اساسی اجازه داد که هیئتی از علمای اسلامی بر تصمیمات مجلس نظارت کنند و علما از حق رد کردن و مخالفت در روند قانون‌گذاری بهره‌مند شدند. آیت‌الله میرزا سید محمد طباطبایی یکی از کسانی بود که بر ترکیب و تصویب قانون اساسی ۱۲۸۵ تأثیر گذاشت، اما او هیچگاه بر تشکیل هیئتی از علما پافشاری نکرد. در برابر، خواسته‌های علما معمولاً توسط چندین نماینده مجلس اعلام می‌شدند.
از زمان بعهده گرفتن تاج و تخت در شهریور ۱۳۲۰، محمدرضا شاه جوان تلاش می‌کرد تا قدرت خود را افزایش دهد. او خواستار سلاح و مردان بیشتری برای ارتش در اختیارش بود و از آمریکا درخواست کمک‌های مالی می‌نمود. شاه در شهریور سال ۱۳۲۷ مدیر بانک ملی، ابوالحسن ابتهاج، را به ایالات متحده فرستاد تا از دولت هری ترومن درخواست کمک نظامی یا حمایت مالی کند و همچنین او این ایده را ارائه کرد که شاه می‌تواند مجلس سنا را که در قانون اساسی موجود بود و تا به آن روز اجرایی نگشته بود برپا و فعال کند. ابتهاج آرزوی شاه برای تغییر قانون اساسی را افشا کرد که به او اجازه می‌داد تا بتواند پارلمان را منحل اعلام و مجوز انتخابات جدید را صادر کند.
وزارت امور خارجه ایالات متحده به سفیر این کشور در ایران، جان کوپر ویلی پیام داد که با شاه دیدار کند و دیدگاه ترومن را به او منتقل کند بر پایه اینکه «ایالات متحده نیازی به اصلاحات قانون اساسی در ایران را نمی‌بیند از آنجایی که شاه، امور دفاعی و سیاست خارجی ایران را اداره می‌کند و ایالات متحده بیان کرد که شاه نباید اداره‌کنندهٔ سیاست داخلی باشد.» این پیام توسط جان لروژتل سفیر بریتانیا نیز بیان شد، کسی که به دنبال ثبات در صنعت نفت ایران و همچنان حفظ نفوذ در مجلس ایران بود. او بیان کرد که بریتانیا نیز با احترام نسبت به تغییرات قانون اساسی توصیه به احتیاط در این امر می‌نماید. وزارت امور خارجه ایالات متحده در دی ماه سال ۱۳۲۷ در گزارشی هدف دیپلماسی آمریکا در ایران را به عنوان پیشگیری از هر گونه گسترش نفوذ شوروی توصیف کرد. به این ترتیب، شاه به عنوان قابل اعتمادترین پشتیبان در مقابل تجاوز کمونیست در ایران شناخته شد. او از طرف ترومن به ایالات متحده دعوت شد تا دربارهٔ نگرانی‌های متقابل رایزنی کنند.Blake 2004, p. 50
در ۱۵ بهمن ۱۳۲۷، شاه از دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران که نماد موفقیت سکولار در برابر انحصار گذشتهٔ محققان اسلامی که قبلاً تمام جنبه‌های قضایی حکومت را کنترل می‌کردند، دیدار کرد. دیدار شاه هم‌زمان با جشن سالگرد دانشکدهٔ حقوق بود. کمی پس از ساعت ۱ پس از ظهر هنگامی که شاه از لیموزین خود به سوی دانشکده گام برمی‌داشت، ناصر فخرآرایی از محل استقرار خبرنگارن به او نزدیک شد و با یک هفت‌تیر شروع به شلیک کرد. نخستین شلیک به خطا رفت، اما نگهبانان شاه موفق به پوشش و محافظت از او نشدند. با وجود عدم دخالت نگهبانان، گلوله‌های دوم وسوم نیز به خطا رفت. گلوله چهارم به لب و گونهٔ شاه برخورد کرد که باعث آسیب دیدن آن‌ها و برخی از دندان‌های جلوی او شد. گلوله پنجم باعث زخمی شدن شانهٔ شاه شد و هنگامی که تفنگ در هنگام شلیک ششم گیر کرد فخرآرایی پا به فرار گذاشت. او توسط سربازان متوقف شد و بلافاصله با شلیک از فاصله نزدیک و ضربات قنداق تفنگ کشته شد.Milani 2012, pp. 131–133 شاه در ساعت ۷ بعد از ظهر از بیمارستان، به وسیلهٔ رادیو با کشور سخن گفت و از پشتیبانی مردم سپاس‌گزاری کرد. یک عکس از او روز بعد در روزنامه‌ها در حالی که لباس بیمارستان به تن داشت و چهرهٔ او پانسمان بود منتشر شد که نشان دهندهٔ وضعیت او بود.
ترومن رئیس‌جمهور ایالات متحده با ارسال یک پیام برای شاه، بازگشت سریع به سلامت را آرزو کرد.از جسد فخرآرایی یک کارت خبرنگاری روزنامه پیدا شد که نشان می‌داد که او برای روزنامه مذهبی مخالف سکولاریسم «پرچم اسلام» کار می‌کرد، و به روزنامه‌نگاران اتحادیه کارگری که به حزب توده نزدیک بود، حق عضویت پرداخت می‌کرد. او به عنوان عکاس خود را جا زده و اسلحه را در جعبهٔ دوربین مخفی کرده بود. شاه که در پی مقصر نشان دادن کمونیست‌ها بود، فرصت به دست آمده را مغتنم شمرد و این را دسیسه و نقشه توطئه گرانهٔ کمونیست‌ها و تندروهای مذهبی اعلام کرد و پس از آن فرمان اجرای قوانین حکومت نظامی را صادر کرد. او فرمان به تشکیل نشست اضطراری مجلس را در همان شب ترور را داد. به وسیلهٔ این نشست، شاه توانست مخالفان سیاسی اش را سرکوب کند و شامل منحل و ممنوعه اعلام کردن حزب توده می‌شد. شاه دستور بستن روزنامه‌هایی که منتقد سیاست‌هایش بودند را صادر کرد و به جرم فعالیت‌های خیانت‌آمیز، ۲۸ تن از رهبران حزب توده، از جمله اعضای برجسته شورای متحده مرکزی اتحادیه کارگران و زحمتکشان ایران را بازداشت کرد.
مصدق به‌طور مختصر به بازداشت خانگی محکوم شد و چون گروه فدائیان از مظنونان بود، کاشانی به لبنان تبعید شد.بعدها مشخص شد که فخرآرایی به تنهایی برای مدت سه سال نقشه ترور را برنامه‌ریزی کرده بود و دو بار برای آن اقدام کرده بود که هر بار نتوانست به اندازه کافی نزدیک شود. تفنگ را عبدالله ارگانی که دوست دوران کودکی او و یکی از تندروترین اعضای حزب توده بود و به برنامه ترور فخرآرایی علاقه‌مند بود تهیه کرده بود. همچنین کارت مطبوعات جعلی بوده‌است.Milani 2012, pp. 133–134
پس از تلاش برای ترور، فضای همدردی با شاه مردم ایران را فرا گرفته بود. شاه از این موقعیت برای برتری دادن هدف خود که افزایش قدرت سلطنت بود استفاده کرد.در ۲۶ بهمن ۱۳۲۷ مجلس برنامه هفت ساله شاه را که برنامه‌ای اقتصادی بود تصویب کرد که ریشه در شورای اقتصادی ای در ۲۰ فروردین سال ۱۳۲۵ داشت و نتیجه تشکیل یک هیئت برنامه‌ریزی عالی در سال ۱۳۲۶ بود. این طرح هفت ساله به عنوان یک نهاد مستقل و مستقل از نیروهای سیاسی در نظر گرفته شد، اما شاه آن را وسیله‌ای برای اقدامات اصلاحات ارضی که قدرت او را تقویت می‌کرد، دید. شاه با ترسیم ۲۵ درصد از پول حاصل، برای کمک به مبارزه با فقر در ایران، بیان داشت که برنامه هفت ساله، فقرای روستایی ناخوشنود را نسبت به نفوذ شوروی مقاومتر خواهد کرد. دیگران بر این باور بودند که تأکید زیادی بر کشاورزی، مانع از رشد ایران در نقش سنتی عرضه‌کننده منابع برای کشورهای قدرتمندتر خواهد شد. پیش از بهمن سال ۱۳۲۷، این طرح محبوب و مشهور نبود، از آنجایی که مجلس شورای ملی آن را به عنوان کاهش دهندهٔ نفوذ سیاسی خود در نظر می‌گرفت. با وجود رأی تصویب مجلس، طرح هرگز به آن صورت که برنامه‌ریزی شده بود به اجرا در نیامد. تا اردیبهشت ماه سال ۱۳۲۸، حدود ۴۰ درصد از منابع مالی به کمک‌های صنایع در حال ورشکستگی اختصاص داده شده بود، که با سهم ۱۴٫۳ درصدی پیش‌بینی شده در برنامه اولیه مغایرت داشت. ۴۰٪ دیگر برای تکمیل خطوط راه‌آهن گذاشته شد؛ طرح‌های شاه تحقق نیافت.شاه به عنوان بخشی از تلاش خود برای سرکوب تندروهای مذهبی از سید حسین بروجردی خواست تا صداهای همسو را در میان علما تقویت کند.
بروجردی، محقق ارشد اسلامی ایران، به سکوت سیاسی و اینکه علما نباید در سیاست دخالت کنند اعتقاد داشت. بروجردی پیشاپیش یک رویکرد اجرایی در رابطه با شاه ترتیب داده بود به این صورت که دامنهٔ سیاسی سکولار و دامنهٔ مذهبی برای پیشرفتشان نیاز به زیستن صلح‌آمیز با یکدیگر خواهند داشت. او یک کنفرانس مذهبی که برای ملاقات در شهر مقدس قم از ۱ اسفند ۱۳۲۷ آغاز شد، بر پا کرد. بروجردی ۲٬۰۰۰ شرکت‌کننده در کنفرانس را برای گفتگو پیرامون اینکه آیا علما باید در فعالیت سیاسی شرکت کنند، هدایت کرد. پس از بررسی دقیق، اجماع بر برای ماندگاری سکوت سیاسی ادامه یافت.Farsoun 1992, pp. 40–41 (روح‌الله خمینی از جمله افرادی بود که برای فعالیت سیاسی، بدون کسب موفقیتی، استدلال می‌کردند و در ۳ فروردین ۱۳۲۸ نیز در نامه‌ای سرگشاده از سید حسین بروجردی علت موافقت‌اش با تشکیل مجلس موسسان را جویا شد.) علما مجازاتی را برای نقض سکوت سیاسی تعیین کردند ممکن بود به طرد یا تکفیر فرد خاطی بینجامد. با این حال، برخی از علمای تندرو از جمله فدائیان و کاشانی که نفوذ خود را از تبعید اعمال می‌کرد همچنان فعال بودند.
در تاریخ ۸ اسفند ۱۳۲۷، مجلس در حمایت از لایحه شاه که خواستار تشکیل مجلس مؤسسان برای بازنگری قانون اساسی ۱۹۰۶ شده بود رأی داد.Afkhami 2008, [p. 117 https://books.google.com/books?id=pTVSPmyvtkAC&pg=PA117]
در فروردین ماه، شاه اعلام کرد که این مجلس را احضار کرده‌است و او سؤال را مطرح کرد که چگونه مجلس سنا که در قانون اساسی مشروطه پیش‌بینی شده بود برای اولین بار برگزار شود. برای پر کردن مجلس مؤسسان، شاه مردانی را انتخاب کرد که دیدگاه‌های دوستانه‌ای نسبت به خواسته‌هایش داشتند. سید محمد صادق طباطبایی، یکی از طرفداران کارآزموده سلسله پهلوی، به ریاست مجلس مؤسسان برگزیده شد. در حالی که نمایندگان در حال آماده شدن برای نشست بودند، شاه قوانینی علیه روزنامه‌های منتقد خانواده سلطنتی و قوانینی که مالکیت زمین‌های پادشاهی را که در ۱۳۲۰ تخت مالکیت عمومی قرار داده شده بود به مالکیت تحت شاه بازگشت دهند، تصویب کرد.احمد قوام نخست‌وزیر پیشین، که در تبعید و در پاریس به سر می‌برد، او در نامه‌ای سرگشاده که خطاب به شاه منتشر کرد، انتقاد بسیاری از هر تغییری در قانون اساسی نمود. قوام شاه را به طور منفی گرایانه با محمد علی شاه قاجار، حاکم منفور و کوتاه مدت ایران که به مبارزه با پیشرفت‌های دموکراتیکی که توسط پدرش در سال ۱۲۸۵ اجازه داده شده بود برخاست، مقایسه کرد. قوام گفت که اگر شاه همچنان به دنبال قدرت بیشتر باشد موجب به وجود آمدن یک عکس‌العمل شدید سیاسی در مقابلش خواهد شد؛ پیش‌بینی‌ای که که پس از چندی درستی آن به اثبات رسید. شاه به جای پاسخ مستقیم، ابراهیم حکیمی نخست‌وزیر پیشین را به انتشار یک پاسخ سختگیرانه و تنبیهی سوق داد و او را متهم به خیانت و تبانی با شوروی در هنگام غائله آذربایجان نمود.Milani 2012, p. 137 شاه برای روزنامه‌های تهران چاپ نخستین نامه و پاسخ او را ممنوع کرد؛ تنها نامه حکیمی اجازه انتشار یافت. شاه همچنین عنوان افتخارآمیز حضرت اشرف را که به سبب کسب افتخارهای دیپلماتیک به قوام اعطا کرده بود و حال تبدیل به خیانت گشته بود باز پس گرفت.Afkhami 2008, p. 99
مصدق برای آزادی برخی از دستگیرشدگان تلاش کرد و آن‌ها را ضمانت نمود. او موفق به آزاد کردن تقی فداکار رهبر کارگری شد. او نتوانست دیگر فعالان کارگری که دستگیر یا متهم به خیانت شده بودند را آزاد نماید. در ۳ اردیبهشت ۱۳۲۸، نوزده تن از آن‌ها توسط دادگاه نظامی تهران به دوره‌های مختلف زندان محکوم شدند. در ۲۸ اردیبهشت هشت تن از رهبران ارشد از جمله رضا روستا سازمان دهندهٔ کمونیستی کارگری، در دادگاه غیابی به اعدام محکوم شدند.Ladjevardi 1985, p. 263 هفت نفر از محکومین از شورای متحده مرکزی اتحادیه کارگران و زحمتکشان ایران بودند.
شاه در ۹ اسفند ۱۳۲۷ با پیشنهاد دولت محمد ساعد فرمان برگزاری انتخابات مجلس مؤسسان را صادر کرد. پس از این فرمان، نخست‌وزیر با حضور یافتن در جلسه مجلس، هدف از تشکیل مجلس مؤسسان را به صورت زیر برای نمایندگان اعلام کرد.
پس از آن انتخابات در شرایط اضطراری و تحت قوانین حکومت نظامی در کشور برگزار گردید که نتایج آن با شک و تردیدهایی همراه بود. سرانجام شاه در نخستین روز اردیبهشت ماه ۱۳۲۸ با سخنرانی خود این مجلس را بازگشایی کرد و مجلس مؤسسان آغاز به کار نمود.
نخستین جلسه مجلس به ریاست سنی ابراهیم حکیمی در ۱ اردیبهشت برگزار شد و همچنین در ادامه همین جلسه انتخابات هیئت ریسه نیز برگزار گردید که در نتیجهٔ آن محمدصادق طباطبایی با کسب ۲۰۴ رأی از مجموع ۲۳۲ رأی نمایندگان حاضر در جلسه به ریاست مجلس مؤسسان دوم برگزیده شد.
قانون اساسی که در سال ۱۳۲۸ اصلاح شد، تا سال ۱۳۳۵ و هنگامی که تعداد صندلی‌های مجلس، دو نفر افزایش و حق فرستادن دوبارهٔ قانون‌های مالی برای بازنگری به مجلس بوسیلهٔ شاه را داد، بدون تغییر باقی ماند. همه‌پرسی قانون اساسی سال ۱۳۴۱ به عنوان تصویب برنامه انقلاب سفید شاه صورت گرفت که شامل حق رأی زنان و آموزش اجباری کودکان بود. مصدق از سال ۱۳۲۹ تا ۱۳۳۲ به دنبال لغو مجلس سنا بود؛ که در نهایت پس از انقلاب ۵۷ از بین رفت. مجلس خبرگان قانون اساسی انقلابی در ۲۸ مرداد ۱۳۵۸ برای ایجاد یک قانون اساسی کاملاً جدید برای جمهوری اسلامی ایران که در همه‌پرسی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران سال ۱۳۵۸ تصویب شد، تشکیل گردید.
تاکسی در معنای عمومی یک وسیله نقلیه عمومی شهری است.
تاکسی همچنین ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
با سرودخوان جنگ در خطه نام و ننگ یادداشت‌های نادر ابراهیمی، از سفر به جبهه جنگ ایران و عراق، در فروردین ۱۳۶۵ است.نقد یک کتاب دفاع مقدس در دفتر نشر معارف
نویسنده همراه با ابراهیم حاتمی کیا با حضور در خرمشهر، جزیره مجنون و ... با حال و هوای رزمندگان ایرانی آشنا می‌شود.
چاپ اول کتاب توسط انتشارات اطلاعات در سال ۱۳۶۶ به زیور طبع آراسته شد. چاپ دوم در سال ۱۳۷۵ و توسط انتشارات سوره مهر منتشر شده است.
چاپ نخست این کتاب چند صفحه کمتر از صفحات کتاب در چاپهای بعدی است.
سالهای 1387-1388 چندی بعد از درگذشت نادر ابراهیمی کتاب باردیگر و پس از مدتها توسط نشر اطلاعات منتشر شد. این نسخه همان نسخه کتاب با صفحات کمتر است. عکس روی جلد این نسخه از کتاب تصویری از سامان اقوامی - فتوژورنالیست و عکاس وقت خبرگزاری ایسنا- بود.
معماری گرجی را بیشتر می‌توان از طریق بررسی بناهای سنتی روستایی، استحکامات نظامی و کلیساهای گرجستان شناخت.
خانه‌های سنتی روستایی منطقهٔ سْوانِتی، دارای برج‌های سنگی بلند، با شکاف‌هایی در دیواره‌ها است که در گذشته برای دیده‌بانی استفاده می‌شده‌است. طراحی این برج‌ها به گونه‌ای انجام شده‌است که بتوان افراد دشمن را با تیر و کمان یا تفنگ چخماقی مورد هدف قرار داد و از هجوم آنها به روستا جلوگیری نمود.مارشال لانگ، گرجی‌ها، ۱۵۷.
خانه‌هایی چوبی مشابه برج‌های «موسونویک‌ها» در منطقهٔ گوریا متداول است. این خانه‌ها بر روی پایه‌های محکم قرار دارد. ساکنان آن از طریق نربان به سکویی می‌رسند که بر روی اتاق‌های نشیمن باز می‌شود. حیوانات خانگی نیز بر روی زمین مرطوب قرار دارند. چنین سبکی اوضاع و احوال زندگی را در نواحی کم ارتفاع ساحلی مناسب می‌سازد.مارشال لانگ، گرجی‌ها، ۱۵۴.
شکل دیگر معماری سنتی متداول در گرجستان، خانه‌های روستایی «داربازی» است، که ویژگی اصلی آن سقفی سبد مانند و هرمی شکل به نام «گْویرْگْوینی» است که از کنده‌ها و تیرهای چوبی تراشیده، ساخته شده‌است. برای ساخت آنها ابتدا سطحی افقی می‌سازند، و تیرهای چوبی را طوری بر روی هم می‌چینند که، یک راستگوشه یا یک هشت ضلعی ایجاد شود. سپس لایه‌هایی از تیرهای چوبی را طوری روی هم قرار می‌دهند که، لایه‌ها هرچه بیشتر می‌شود، فضای بین آنها کمتر شده و در نهایت، در بالاترین نقطه حفره‌ای ایجاد می‌شود. این حفره هم به عنوان هواکش و هم به عنوان نورگیر کاربرد دارد.
شماری از نویسندگان مانند ویترویوس، شرحی از نمونهٔ باستانی داربازی آورنده‌اند. ویترویوس در اثر خود تحت عنوان «ده کتاب معماری» اینگونه نوشته‌است:
"مردم کولخیس در ناحیهٔ دریای سیاه، که جنگل‌های فراوانی دارد، تنهٔ درختان را به تمامی به طور افقی بر روی زمین به صورت چپ و راست قرار می‌دهند، و در میان آنها فضایی به جا می‌گذارند که با طول الوار مناسب باشد، و سپس بر روی آنها یک جفت دیگر از تنهٔ درختان را قرار می‌دهند به طوری که روی سر و ته جفت پیشین و با آنها زاویهٔ قائمه بسازد. این چهار تنهٔ درخت، فضایی را برای سکونت ایجاد می‌کنند. آنگاه الوارهایی یکی بر روی دیگری، در چهار گوشه روی هم می‌گذارند، به طوری که در زوایا یکدیگر را قطع کنند. به این ترتیب، با دیوارهایی از چوب که به طور عمودی روی پایین‌ترین سطح‌ها قرار می‌گیرد، برج‌های بلندی را می‌سازند. فواصل میان الوارها را، که به سبب ضخامت چوب‌ها ایجاد شده‌است، با مخلوطی از تراشه و گِل پر می‌کنند. اما در مورد سقف‌ها، با برین سرهای الوارهایی که یکدیگر را قطع می‌کنند، آنها را به تدریج در یک جا متمرکز نموده و آنها را از چهار طرف به شکل هرم بالا می‌برند. سپس آن را با برگ و گِل می‌پوشانند و سقف‌های برج‌های خود را به طرزی ناهموار معروف به "سنگ پشتی" می‌سازند."مارشال لانگ، گرجی‌ها، ۱۵۶.
خانه‌های داربازی امروزی، همراه با دگرکونی‌های محلی خود، در منطقه‌های کارْتْلی و سامْتْسْخِه و جاواخِتی در گرجستان به وفور یافت می‌شود. داربازی‌های امروزی بیشتر دارای درها و تیرهای چوبی سردر، شومینه‌ها، و همچنین صندلی‌ها و صندوق‌های چوبی ظریفی هستند و فنی که در تراشیدن آنها از چوب به کار رفته، با فن سنگ‌تراشی متداول در کلیساهای گرجی مطابقت دارد. در داربازی، ستونی چوبی محکمی به نام «دِدابُودْزی» (شاه ستون) وجود دارد که وزن سقف ستون مانند را تحمل می‌کند و به طرز جالبی نیز آراسته می‌شود.مارشال لانگ، گرجی‌ها، ۱۵۶–۱۵۷.
این نوع معماری همچنین در منطقه فریدن در استان اصفهان ایران وجود دارد که سکونتگاه گرجی‌هایی است که در زمان صفویه توسط شاه عباس سوم به آنجا کوچانده شده‌اند.
گرجی‌ها در فریدن، برای جلوگیری از آسیب به سقف ساختمان پس از پس بارش‌های سنگین برف، آنها را به این شکل مقاوم می‌ساختند.
معماران گرجی در اصفهان بناهای آجری زیادی ساخته‌اند. اغلب این بناها در دوران صفویه ساخته شده است و ترکیبی از عناصر معماری ایرانی-گرجی در آن به چشم می‌آید.
گرجی‌ها در مازندران نیز با الهام از معماری شرق مازندران عمارت‌هایی را در دوران صفویه و قاجاریه بنا کردند که برخی از این بناها همچنان پابرجاست.
کاخ صفی آباد، مجموعه فرح‌آباد و عمارت صیامی از جمله این بناها هستند.
شکل کوهستانی و صخره مانند گرجستان، برای محل‌های مسکونی زیر زمین یا روی پرتگاه، کاملاً مناسب است. بسیاری از آنها اصل و منشأ طبیعی دارند و از لحاظ افرادی که در عصر سنگ می‌زیستند، محل‌های مناسبی بوده‌است تا آنها صخره‌ها را تراشیده و شهری باستانی مانند «اوپلیستسیخه» را در زیر زمین بسازند.مارشال لانگ، گرجی‌ها، ۱۶۰.
شهر صخره‌ای دیگری نیز در گرجستان وجود دارد که آن را «واردزیا» نامیده‌اند. این شهر در قرن ۱۲ میلادی و در صخره‌های شیب دار عمودی ساخته شده‌است. برخلاف اوپلیستسیخه که در صخره‌های مسطح افقی قرار دارد. واردزیا دارای حدود پانصد اتاق است که شامل عبادت گاه، تالار پذیرایی، سرداب مخصوص نگاه داری شراب و اصطبل است که همهٔ آنها به وسیلهٔ راهروهای پیچ در پیچ مرکب از پله و گذرگاه به هم پیوسته‌اند. واردزیا دارای تعدادی طبقه است، که در نمای یک پرتگاه ساخته شده‌است. عبادت گاه سلطنتی آن با گچبری‌هایی آراسته شده، که آثار آن تا به امروز باقی‌مانده‌است. ظریف کاری‌های بسیار، حاکی از نبوغ هنرمندان گرجی، در قرون وسطی است.مارشال لانگ، گرجی‌ها، ۱۶۰–۱۶۱.
در سال ۱۵۵۲ میلادی طی یکی از چهار حملهٔ شاه تهماسب یکم به گرجستان، بسیاری از ویژگی‌های واردزیا مورد تخریب قرار گرفت. حسن روملو مورخ معاصر شاه تهماسب یکم، این واقعه را در کتاب «احسن التواریخ» شرح داده و گفته‌است که این محل مانند سد اسکندر و قلعه خیبر بوده‌است. همچنین نوشته‌است: «در داخل دژ گودالی به عمق ۱۰ متر و کلیسایی مرکب از چهار اتاق در آنجا ساخته شده و سطوح دیوارهای داخلی و خارجی آن را با طلا و لاجورد و شمایل قدیسان آراسته بودند. در یک اتاق، نیمکتی طویل قرار داده، و در اتاق دیگر تختی گذاشته بودند، و شمایلی را با طلا روکش کرده و با سنگ‌های گران بها پوشانده، و برای آن صورت بی جان، دو چشم از یاقوت ساخته بودند. در داخل کلیسا راهرو باریکی به طول ۱۵۰ متر در دل صخره تعبیه کرده بودند و همچنین کوشکی پنهانی برای استفاده در موقع خطر آماده ساخته، و در آن درب‌هایی از آهن و فولاد در اتاق‌های خارجی و یک درب از طلا در اتاق‌های داخلی گذاشته بودند.» در همین لشکرکشی، دژ ریززمینی مجاور در تموگوی را غارت کرده و به‌طور کامل ویران کردند. فرهنگستان علوم گرجستان، موارد تخریب شده از واردزیا را بازسازی کرده‌است. با توجه به تجاوزات مکرر دشمنان نیرومند گرجستان، شگفت‌انگیز است که، این همه آثار هنری و یادمان‌های معماری باستانی، هنوز حتی به صورت آسیب دیده، باقی‌مانده باشد.مارشال لانگ، گرجی‌ها، ۱۶۱–۱۶۳.
گرجی‌ها و ارمنی‌ها در معماری کلیساها بسیار موفق عمل کرده و سبکی مستقل و بدیع و فن ویژه‌ای در معماری به وجود آورده‌اند. آغاز کمال معماری مذهبی گرجی، مربوط به حدود قرن ۸ و ۹ میلادی است، زمانی که یک احساس احیای ملی‌گرایی در گرجستان راه یافت. ایجاد وحدت سیاسی بین سرزمین‌های گرجی به وسیلهٔ باگرات سوم در سال ۱۰۰۸ میلادی، منجر به شکوفایی بیشتر نبوغ معماری شده و در پیدایش کلیساهای بزرگ و مجموعه‌های صومعه‌ای مؤثر واقع شد، که در محیط با شکوه خودشان، با قله‌های پوشیده از برف قفقاز به عنوان زمینه، در جهان کم‌نظیر هستند. مهم‌ترین آنها عبارت اند از کلیسای جامع باگراتی، صومعه گلاتی، کلیسای جامع سوتیتسخولی و صومعه آلاوردی.مارشال لانگ، گرجی‌ها، ۱۶۳–۱۷۰.
سهم گرجستان در معماری در جهان، به ویژه تکامل سبک رومانسک، به خوبی ارزیابی نشده‌است و این امر به سبب عدم کفایت مورخانی است که دربارهٔ معماری نوشته‌اند. آنها نتوانسته‌اند در میان سبک‌های گرجی و ارمنی تفاوت قائل شوند، که اگرچه از لحاظ طرح و زمینه به یکدیگر شبیه‌اند، ولی از لحاظ تزئینات، حجاری، طرح و تناسب و همچنین در ترتیب محراب و جزئیات فراوان، با یکدیگر فرق دارند. ارمنی‌ها به الگوهای کاملاً هندسی و زاویه دار علاقه‌مند هستند، در صورتی که گرجی‌ها به طرح‌های مدور، شبکه دار و پر پیچ و خم، در رابطهٔ با نقش مایه‌های تزئینی «برگ‌های نخل»، علاقه دارند. سلیقهٔ ارمنی‌ها در حجاری - که تا حدودی شبیه به حجاری اسلامی است – در سنگ یادبود «خاچکار»، که ضمیمه‌ای برای همهٔ کلیساهای ارمنی به‌شمار می‌آید، در کلیساهای گرجی دیده نمی‌شود.مارشال لانگ، گرجی‌ها، ۱۷۵–۱۷۷.
کلیساهای گرجی و ارمنی، با وجود قرن‌ها بی‌توجهی، تخریب، غارت و زلزله پایدار مانده و هنوز هم پابرجاست که حاکی از محکم کاری معماران قفقازی در زمان‌های گذشته‌است.مارشال لانگ، گرجی‌ها، ۱۷۰.
کلیسای تثلیث گرگتی (Gergeti) در شمال شرقی گرجستان و خارج از شهر ستپانتسمیندا (Stephantsminda) در ارتفاع ۲۱۷۰ متری واقع شده است.
نام این بنا به علت قرارگیری روستای گرگتی در نزدیکی کلیسا، به کلیسای تثلیث گرگتی تغییر یافته است. همچنین این کلیسا در سمت راست رودخانه چخری (Chkheri) نزدیک به پنجمین کوه بلند گرجستان، کوه قازبگی بنا شده است.
این مکان در قرن چهاردهم در بالای کوه های شیب داری ساخته شده که توسط طبیعت خاصی احاطه گردیده است و در حال حاضر نمادی برای گرجستان محسوب می‌شود.
این کلیسا، چشم انداز بسیار زیبایی از کوه قازبگی را برای همگان ترسیم می‌کند.
گرجستان از لحاظ وجود بقایای ساختمان‌ها و قصرهای قدیمی غنی است که برخی از آنها عبارت اند از:
زیگفلد کبیر () فیلمی در ژانر زندگی‌نامه‌ای، موزیکال و درام به کارگردانی رابرت زی. لنرد است که در سال ۱۹۳۶ منتشر شد.
کشتار باگا ۲۰۱۵ به قتل‌عام و کشتار دسته جمعی اهالی شهر باگا و حومه آن در ایالت بورنو کشور نیجریه می‌پردازد، که در حد فاصل سوم تا هفتم ژانویه ۲۰۱۵، توسط گروه جهادی سلفی بوکو حرام به وقوع پیوست.
این حمله در تاریخ سوم ژانویه و با تصرف یک پایگاه نظامی که مقر نیروهای ضربت چند ملیتی بود آغاز شد، این پایگاه شامل نیروهای نظامی از چاد، نیجر و نیجریه بود. سپس شبه‌نظامیان هزاران نفر از مردم محلی را مجبور به ترک خانه‌های خود کردند و در همین بین مرتکب کشتار جمعی شدند، که در تاریخ هفتم ژانویه قتل‌عام به اوج خود رسید.
تالار گرگ کتاب داستانی تاریخی اثر نویسنده انگلیسی، هیلاری منتل است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. اتفاقات این کتاب که در فاصله سال‌های ۱۵۰۰ تا ۱۵۳۵ رخ می‌دهد، روایتی داستانی از زندگی تامس کرامول و صعود وی به قدرت در دربار هنری هشتم است. هیلاری منتل به خاطر نوشتن این کتاب در سال ۲۰۰۹ برنده جایزه ادبی من بوکر شد. این کتاب بخشی از یک سه‌گانه است که قسمت دوم آن به نام "اجساد را بیاورید" نیز در سال ۲۰۱۲ برنده جایزه بوکر گردید. همچنین قسمت سوم این سه‌گانه در سال ۲۰۲۰ با نام "آینه و نور" منتشر گردید.
سه دیدار با مردی که از فراسوی باور ما می‌آمد، اثری از نادر ابراهیمی درباره زندگی نامه سید روح‌الله خمینی است.
مجلدات اول و دوم کتاب را نادر ابراهیمی در بین سال‌های ۷۵ تا ۷۷ نوشته است. کتاب اگرچه سه جلدی است و نویسنده نیز بارها گفته که آن را در سه جلد نوشته، اما تنها دو جلد از آن در دست است و جلد سوم هرگز منتشر نشده و پس از درگذشت نادر ابراهیمی، کسی از سرنوشت جلد سوم خبر ندارد.
جلد نخست با عنوان «"رجعت به ریشه‌ها"» داستان بلندی دربارهٔ زندگی سید روح‌الله خمینی است، که نویسنده در آن کوشیده ابعاد مختلف شخصیتی او را در قالب داستان بررسی نماید. این مجلد شرح وقایع دوران کودکی خمینی و شکل‌گیری شخصیت وی است.جلد دوم «"در میانه میدان"» به دوران نوجوانی و آغاز مبارزات او میپردازد. جلد سوم «"حرکت به اوج"» که نوشته نشد. جلد های اول و دوم کتاب بین سال‌های ۱۳۷۵ تا ۷۷ نوشته شده‌اند.
نادر ابراهیمی در پایان جلد اول کتاب می‌نویسد:
کتاب نخستین‌بار توسط حوزه هنری در سال ۱۳۷۷ منتشر و هم‌زمان با بیست و پنجمین سالگرد درگذشت سید روح الله خمینی، تجدید چاپ شده است.
در سال ۱۳۹۹ در سالروز درگذشت روح الله خمینی انتشارات سوره مهر نسخه صوتی کتاب را با صدای وحید یامین‌پور منتشر کرد.
عوامل گروه اجرایی این نمایش نوویسنده و کارگردان: مهدی حاصل‌پور، مشاور کارگردان: دکتر مهدی حامدسقایان، بازیگران: بهمن عباس‌پور، کیومرث قنبری، حامد دولت آبادی، مجتبی بتوندی و مهسا ایرج پور بودند.
فصل اول کتاب «سه دیدار» با نام «نخستین دیدار»، به نوعی پیش درآمد داستان است. «دیدار دوم: ذرات خاطره در هوا معلق نخواهد ماند» فصل بعدی کتاب است که ابراهیمی طی آن، برش هایی از کودکی خمینی را روایت می کند. «دیدار سوم: این شیخ را نگین کنید!» ماجرای دیدار خمینی است با سید حسن مدرس. ابراهیمی در فصل چهارم دیداری رویا گونه را شرح می دهد که بین یک پیر و مریدش روی می دهد. فصل پنجم، رجعتی است به کودکی خمینی تا از آن جا نقبی بزند به گذشته های دور و ماجرای مبارزات سید مصطفی ـ پدر روح الله ـ را شرح دهد. در همین فصل، نویسنده به گذشته های دورتر هم می رود و زندگانی و پیشینه اجداد و نیاکان خمینی را شرح می دهد. فصل ششم کتاب، روایتی است از بیرون بردن همسر رضا خان و زنان درباری از حرم معصومه به رهبری او.جلد دوم سه دیدار به خاطراتی از پدر در ایام قبل از تولد او، استفاده از افکار و سخنان عمه (صاحبه خانم)، دوران مبارزه در جوانی، حضور با برادر جهت‏ تحصیل علوم حوزوی و... می پردازد.با آنکه در این کتاب، حوادث سیاسی مهمی چون کودتای ۲۸ مرداد و محاکمه مصدق را با بیانی دراماتیک روایت می کند؛ اما از نوشتن در باب زندگی شخصی و احوالات خمینی نیز غافل نمی ماند. از جمله این اتفاقات، بیماری وبایی است که در زادگاه او می آید و نیز رفتن برادران او به اصفهان و تنها ماندن روح الله نوجوان.
• فرزانه منصوری همسر نادر ابراهیمی سال گذشته در گفت‎وگو با شهرستان ادب گفت:
• پس از انتشار نخستش در سال ٧٧ توسط انتشارات سازمان تبلیغات اسلامی حوزه هنری (که اکنون انتشارات سوره مهر در آن مقام قرار دارد) دیگر منتشر نشد تا ده سال بعد که نادر ابراهیمی درگذشت. آن زمان بود که سوره مهر (انتشارات حوزه هنری) تازه اعلام کرد که سه دیدار به زودی منتشر خواهد شد! اما باز منتشر نشد و تا چند سال بعد این روند ادامه پیدا کرد. از سال ۹۰ این موانع برطرف شد و در آن سال شش بار تجدید چاپ شد.
• سید روح الله خمینی
• نادر ابراهیمی
• کتاب شناسی نادر ابراهیمی
رنگ‌دیسه یا کروموپلاست یک پلاست و از اندامک‌های مسئول سنتز و ذخیرهٔ رنگدانه‌ها در برخی یوکاریوت‌های فتوسنتزکننده است.
انواع رنگ‌دیسه‌ها از جمله کروی ، عدس ، مستطیل ، لوبولار ، زاویه ای ، مثلثی و خاص با یکدیگر متفاوت است. این پوشش با غشاهای دوتایی پوشیده شده است و دارای چند پسوند در آن است. رنگ‌دیسه‌های رنگی ممکن است حاوی کریستال های کاروتن مانند هویج و پلاستیک گوجه فرنگی باشد.
رنگ‌دیسه‌ها حاوی رنگهای زیر است:
رنگ‌دیسه‌ها با توجه به درصد رنگدانه های موجود در آنها ، از جمله: کروموپلاست های قرمز ، زرد ، نارنجی و سایر کروموپلاست ها متفاوت است.
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/10/Plastids_types-fr.svg/800px-Plastids_types-fr.svg.png
فوتبال فیفا ۹۵ یک بازی ویدئویی در سبک ورزشی و شبیه‌ساز فوتبال است که دومین شماره از سری بازی‌های فیفا به شمار می‌آید. این بازی برای پیشانه سگا جنسیس منتشر شد.
در این بازی میشد روی بازیکنان حریف به طرز فجیعی خطا کرد و داور را خاموش کرد تا کارت نگیری،هم چنین امکان زدن کد مخفی و ورود لیگ کشورها از امکانات جدید این بازی بود.بطور کلی سری اول بازیهای فیفا جز فراموش نشدنی و ماندگار صنعت مجازی فوتبال هستند.
آیفونوگرافی به هنر تولید عکس با استفاده از گوشی‌های آیفون شرکت اپل گفته می‌شود. این سبک عکاسی به نوعی بخشی از عکاسی دیجیتال است که بر اساس آن عکس‌ها توسط آیفون گرفته شده و توسط نرم‌افزارهای ویرایش عکس روی سیستم‌عامل آی او اس ویرایش می‌شوند.
آیفونوگرافی از سال ۲۰۰۷ مطرح شد. از زمانی که نسل نخست گوشی‌های آیفون با دوربین دومگاپیکسلی وارد بازار شد. به مرور با افزایش وضوح تصویر در دوربین‌های آیفون، عکاسان حرفه‌ای‌تر هم این گوشی را برای عکاسی جدی مناسب دیدند. شبکه‌های اجتماعی مبتنی بر عکس مانند اینستاگرام به توسعه آیفونوگرافی و دیگر مدل‌های عکاسی با موبایل بسیار کمک کردند. همچنین نوآوری‌های تولیدکنندگان اپلیکیشن‌های عکاسی مانند هیپستاماتیک نیز بر اشتیاق عکاسان برای استفاده از آیفون به عنوان دوربین عکاسی کوچک، سریع و با کیفیت افزود. این سبک عکاسی در طول دوران کوتاهی باعث پدیدآمدن عکاسان بسیار مشهوری مانند رابرت جان شد.
جستارهای وابسته * تلفن هوشمند
""پانویس""
کشیم‌های کوچک یا شیرجه‌زن‌های سریع نام یک سرده از تیره کشیم است.
نوک‌ابلقی‌ها نام یک سرده از تیره کشیم است.
رولاندی‌ها نام یک سرده از تیره کشیم است.
سرخاکستری‌ها نام یک سرده از تیره کشیم است.
کفل‌پاها نام یک سرده از تیره کشیم است.
نام کفل‌پاها به قرارگیری پاهای آن‌ها به سمت عقب بدنشان اشاره دارد. گونه‌های این جنس در اروپا، آسیا، شمال و آمریکای جنوبی تولید مثل می‌کنند. بیشتر گونه‌های نیمکره شمالی در زمستان به مناطق ساحلی یا آب و هوای گرمتر مهاجرت می‌کنند. آنها در مناطق گیاهی دریاچه‌های آب شیرین زادآوری دارند و در لبه آب لانه می‌کنند، زیرا پاهای آنها خیلی در سمت عقب قرار گرفته و آسان راه نمی‌روند.
کفل‌پاها معمولاً دو تخم می‌گذارند و جوجه خود را به پشت حمل می‌کنند. همه گونه‌های این سرده شناگران و غواصان بسیار خوبی هستند و ماهی‌ها را در زیر آب دنبال می‌کنند. بزرگسالان دارای پرهای زادآوری چشمگیری هستند. در این مورد هیچ تفاوتی بین دو جنس وجود ندارد. در زمستان، پرهای آن‌ها سفید کدر و خاکستری است.
مارهای زنگی کوتوله نام یک سرده از تیره گرزه‌ماران است.
مار زنگی (سرده) نام یک سرده از تیره گرزه‌ماران است.
کشیم‌های نوک‌نیزه‌ای نام یک سرده از تیره کشیم است.
هماهنگ‌کننده آزیموث () نخستین کنترل کنندۀ برای سیستم صوتی کوادرافونیک بود. پینک فلوید یکی از نخستین گروه‌هایی بود که از آن در اجراهایش استفاده می‌کرد. دو نسخه از این دستگاه برای پینک فلوید ساخته شد که توسط ریچارد رایت، کیبوردیست گروه، کنترل شده و با چرخش اهرمک‌های آن، مکان پخش صدا تغییر می‌کرد. نخستین هماهنگ‌کننده آزیموث گروه پس از اجرا در کوئین الیزابت هال به سرقت رفت و دومین نسخه آن برای اجرا در رویال فستیوال هال ساخته شد که برای سال‌ها وضعیت نامشخصی داشت اما در سال از سال ۲۰۰۹ در موزۀ ویکتوریا اند آلبرت نگهداری می‌شود.
کلمبیا گرافوفون کمپانی () یک ناشر آثار موسیقی و یکی از نخستین ناشران موسیقی برای گرامافون بود که در دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی موفقیت بسیاری کسب کرد. بعدها این شرکت در ئی‌ام‌آی رکوردز ادغام شد
یک (به اسپانیایی:Uno) اولین قسمت مجموعه تلویزیونی بهتره با سال تماس بگیری، محصول شبکه ای‌ام‌سی است که در هشتم فوریه ۲۰۱۵ پخش شد. نویسندگی این قسمت را خالقان مجموعه، وینس گیلیگان و پیتر گولد بر عهده داشتند. گیلیگان در کنار نویسندگی، کارگردانی این قسمت را نیز بر عهده داشت.
شروع داستان در سال ۲۰۰۲ است، یعنی ۶ سال پیش از اینکه وکیل داستان، ساول گودمن، با والتر وایت (برایان کرانستون) آشنا شود.
قسمت اول این مجموعه موفق به کسب بازخوردهای مثبت منتقدین شد. همچنین با داشتن بیش از ۶٫۹ میلیون بیننده، رکوردی از خود در تاریخ شبکه‌های کابلی آمریکا به عنوان کسب‌کننده بالاترین رتبه قسمت اول یک سریال، از خود به جا گذاشت.
داستان فیلم با نمایش ساول گودمن در زمان حاضر شروع می‌شود. وی به عنوان کارگر یک کافی‌شاپ در خانه خود در حال استراحت و مشغول مشاهده نوار ویدئویی از تبلیغات خود با ناراحتی است.
سپس داستان به زمان سال ۲۰۰۲ برگشته و گودمن را که یک وکیل مدافع و با نام «جیمی مک‌گیل» است و در حال دفاع از سه نوجوان مجرم است را نشان می‌دهد. این سه نوجوان متهم به بریدن سر یک جسد و تجاوز به آن بودند. مک‌گیل در تلاش بود حرکات آن‌ها را اشتباهی کودکانه جلوه داده و دادگاه آن‌ها را مورد عفو قرار دهد که موفق نمی‌شود. سپس بعد از ختم جلسه، در راهروی دادگاه نسبت به کم بود پرداختی به وی شکایت می‌کند. زمانی که مک‌گیل به پارکینگ می‌رود، یک مشتری با او تماس گرفته و وی با تغییر صدای خود وانمود می‌کند که منشی در حال حرف زدن با آن‌ها است و قرار ملاقاتی با آن‌ها تنظیم می‌کند تا آن‌ها را در رستورانی ببیند. در حین خروج از پارکینگ دادگاه وی «مایک» (جاناتان بانکز را که نگهبان پارکینگ دادگاه بود را می‌بیند و جر و بحثی بین آن‌ها بر سر اینکه مک‌گیل برچسب مربوط به دادگاه جهتن خروج از پارکینگ را ندارد.