moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
هدر باری و جنی یک دفتر املاک و مستغلات روستایی را کشف می‌کنند که توسط دارلا یک نماینده بیمه اشغال شده و دوست پسر خود ویلمر راننده کامیون را برای کمک به آنها فراخوانی می‌کند. در همین حال…
دنیای ژوراسیک: سقوط پادشاهی یک فیلم آمریکایی در ژانر علمی-تخیلی و اکشن است که در سال ۲۰۱۸ اکران شد. کارگردانی فیلم را خوان آنتونیو بایونا برعهده دارد. دنیای ژوراسیک : سقوط پادشاهی ادامه فیلم دنیای ژوراسیک می‌باشد و در مجموع پنجمین قسمت از مجموعه فیلم‌های پارک ژوراسیک محسوب می‌شود.
دنباله فیلم با عنوان "" در سال ۲۰۲۲ اکران خواهد شد.
خوان آنتونیو بایونا قراراست تولید دنباله فیلم دنیای ژوراسیک را از ماه فوریه ۲۰۱۷ آغاز کند و بخش‌هایی از فیلمبرداری قرار است مانند نسخه اول در هاوایی انجام شود، ۲۳ سال پیش نیز فیلم پارک ژوراسیک در همین مکان فیلمبرداری و تولید شد. با این حال بخش زیادی از فیلمبرداری قرار است در لندن انجام شود.
دنیای ژوراسیک ۲ ادامه فیلم قبلی را روایت می‌کند در جزیره ای که دایناسورها در آن قرار دارند یک آتشفشان فعال شده‌است، فعالان محیط زیست از کنگره آمریکا می خواهند تا جان دایناسورها را نجات دهد، اما کنگره قبول نمی‌کند.بنجامین لاکوود(جیمز کرامول) که به همراه جان هموند بنیان‌گذار این روش تحقیقی بوده‌است از کلیر دیرنینگ(برایس دالاس هاوارد) می‌خواهد تا به جزیره برود و به نجات جان دایناسورها کمک کند.کلیر با اوون گریدی(کریس پرت) دیدار می‌کند و از او می‌خواهد تا به جزیره برگردند، اوون با اکراه این درخواست را می پذیرد.
وقتی آن‌ها به جزیره می‌روند با خیانت افرادی که از سوی لاکوود به کار گرفته شدند مواجه می‌شوند و در حالی که آن نیروها می خواهند تا اوون و کلیر و همراهانشان را در جزیره رها کنند آن‌ها مخفیانه وارد کشتی می‌شوند و همراه دایناسورها به شهر باز می‌گردند.از طرفی نوهٔ لاکوود که میسی نام دارد متوجه می‌شود که الی مایلز که دستیار لاکوود است می‌خواهد دایناسورها را به افراد بفروشد و به پدربزرگش خیانت کند.وقتی لاکوود از مایلز در این باره می پرسد و می‌خواهد تا خودش را تحویل دهد مایلز لاکوود را می‌کشد.
پس از رسیدن به ملک لاکوود اوون و کلیر دستگیر می‌شوند .در مراسم حراج دایناسورها کلیر و اوون که موفق به نجات خود شده‌اند با استفاده از دایناسورها مراسم را به هم می‌ریزند، اکثر حاضران در حراج کشته می‌شوند کلیر و اوون جان میسی را نجات می‌دهند و می فهمند او واقعاً نوهٔ لاکوود نیست و با دستکاری ژنتیکی ساخته شده‌است. و در پایان وقتی بقیه دایناسورها در اثر از بین رفتن سیستم تهویه در حال از بین رفتن هستند کلیر در قفس‌ها را باز می‌کند و می‌خواهد دکمه خروج را بزند اما اوون مانع او می‌شود .اما میسی در یک لحظه در را باز می‌کند و باعث خروج همهٔ دایناسورها می‌شود و می‌گوید آن‌ها هم مثل من زنده هستند وحق زندگی دارند.در انتهای داستان دایناسورها وارد طبیعت می‌شوند و با ورودشان به شهرها زندگی انسان‌ها را به خطر می اندازند.
سفین کالیش پیش از این محمد سفین کالیش؛ در ۱۵ سالگی از پروتستانی به شیعهٔ زیدی تغییر دین داد. او دارای کرسی تدریس در رشته کلام اسلامی دانشگاه مونستر آلمان است. کالیش در ۲۰۰۸ اعلام کرد به این نتیجه رسیده که محمد پیامبر ممکن است هرگز وجود نداشته‌است و یک شخصیت خیالی باشد.Professor Hired for Outreach to Muslims Delivers a Jolt". The Wall Street Journal. November 15, 2008
سفین کالیش در ۱۵ سالگی از مسیحیت پروتستانی به اسلام تغییر دین داد و شیعهٔ زیدی را برای خود انتخاب کرد. در ۱۹۹۷ دکترای فقه اسلامی را دریافت کرد. کالیش عضو شورای اداری آکادمی مسلمانان آلمان بود و برای مرکز اسلامی شیعیان هامبورگ کار می‌کرد. از ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۰ استاد دین اسلام در مرکز مطالعات دینی دانشگاه مونستر بود. کالیش در ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ در وجود تاریخی محمد (همچنین عیسی و موسی) اظهار تردید کرد. او پس از آن دپارتمان خود را به «تاریخ اندیشمندی خاور میانه در دوره پسا-عتیق» تغییر نام داد.
بدون پسران زندگی معنا ندارد فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی هربرت راس است. در این فیلم بازیگرانی همچون ووپی گلدبرگ، مری-لوئیز پارکر، درو بریمور، متیو مک‌کانهی، جیمز رمار، بیلی ورث، آنیتا جیلت، دنیس بوتسکاریس، استل پارسونز و ایمی آکوئینو ایفای نقش کرده‌اند.
پایپر انیمیشنی کوتاه محصول استودیوهای انیمیشن پیکسار در سال ۲۰۱۶ است. این انیمیشن ۶ دقیقه‌ای توسط اَلن باریلارو نوشته و کارگردانی شده است. این انیمیشن در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار برنده جایزه اسکار بهترین پویانمایی کوتاه شد.
عزیز () فیلمی در ژانر ترسناک به کارگردانی میکی کیتینگ است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد.
بیابان نییری (Nyiri) یا نییکا (Nyika) یا تارو (Taru)، نام بیابانی در جنوب کنیا است. این بیابان در شرق دریاچهٔ ماگادی و میان پارک‌های ملی آمبوسلی، ساوو غرب و نایروبی قرار دارد. این بیابان بخش زیادی از استان کاجیادو را اشغال کرده‌است. دلیل خشکی این منطقه، سایه باران کوه کلیمانجارو است.
جایزه ابوالحسن نجفی جایزه‌ای است که به‌افتخار ابوالحسن نجفی از سوی شهر کتاب به یک ترجمه برجسته ادبی اهدا می‌شود.فراخوان نخستین دوره جایزه ابوالحسن نجفی منتشر شد
این جایزه با هدف پاسداشت یاد ابوالحسن نجفی در عرصه ترجمه و تشویق مترجمان در اعتلای زبان فارسی برگزار می‌شود. اولین دوره اعطای جایزه در سال ۱۳۹۵ برگزار شد.
در سال ۱۳۹۹، امید طبیب‌زاده جایزهٔ کتاب سال خود را (برای کتاب "طبقه‌بندی وزن‌های شعر فارسی") به نهاد برگزاری جایزه اهدا کرد.
هومی بابا (متولد ۱۹۴۹) استاد زبان انگلیسی و ادبیات اهل هند، و مدیر مرکز علوم انسانی دانشگاه هاروارد در آمریکا با بورس آن روتنبرگ است. او یکی از مهم‌ترین چهره‌ها در مطالعات پسااستعماری معاصر است و واژه‌های جدید و مفاهیم کلیدی مانند دورگه بودن، تقلید، تفاوت، و دلسردی را به این حوزه واردHuddart, David. کرده‌است. وی با این کلمه‌ها سعی می‌کند نشان بدهد مردم استعمار زده چطور در برابر قدرت استعمارگر مقاومت کرده‌اند. در سال ۲۰۱۲، او جایزه ادبیات و آموزش و پرورش پادما بوشان را از دولت هند دریافت کرد.
وی در بمبئی، در هند در یک خانواده پارسی به دنیا آمد، بعدها از کالج الفینستون در دانشگاه بمبئی فارغ‌التحصیل شد و کارشناسی ارشد و دکترای خود را در زمینه زبان و ادبیات انگلیسی از کلیسای مسیح، دانشگاه آکسفورد دریافت کرد.
پس از ده سال استادی در گروه زبان انگلیسی دانشگاه ساسکس، بابا در دانشگاه پرینستون کمک هزینه تحصیلی دریافت کرد و همراه با دریافت همزمان بورس قدیمی استاد مدعو اولد دومینیون آغاز به کار کرد. او در دانشگاه پنسیلوانیا با دریافت بورس استاد مدعو استاینبرگ مجموعه ریچارد رایت را تدریس کرد. در کالج دارتموث، عضو هیئت علمی دانشکده نقد و نظریه شد و از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ در دانشکده علوم انسانی دانشگاه شیکاگو با بورس چستر دی تریپ تدریس می‌کرده‌است. در سال‌های ۲۰۰۱–۰۲، با دریافت بورس استاد مدعو برجسته در دانشگاه کالج لندن تدریس کرده‌است و ازسال ۲۰۰۱ با دریافت بورس آن روتنبرگ، استاد رشته زبان انگلیسی و زبان و ادبیات آمریکایی در دانشگاه هاروارد بوده‌است. بابا عضو تحریریه مجله علمیِ فرهنگ عمومی بوده‌است که از سوی انتشارات دانشگاه دوک منتشر می‌شود و جایزه پادما بوشان را ازسوی دولت هند در سال ۲۰۱۲ دریافت کرده‌است.
زبان نقد
هومی بابا در تقابل با آنچه «کلیشه‌های ایده آلیسمِ سیاسی» می‌نامد، معتقد به نوعی «زبان نقد» است. در شیوه‌های رایج نقد سیاسی، معمولاً نقدهایی کلیشه ای بدون توجه به ساختار تاریخی- اجتماعیِ کشورهای مستعمره، صرفاً راه کارهایی استاندارد شده برای نقد استفاده می‌کنند. این نقدهای کلیشه ای چندان توجهی به تاریخِ متفاوت کشورهای مستعمره و تجربهٔ اجتماعیِ خاص آن‌ها ندارند. از نظر او این نوع زبان نقد به این دلیل تأثیرگذار است که می‌تواند «بر زمینه‌های پیش فرضِ تقابل‌های دوگانه غلبه یابد و فضایِ ترجمه را بگشاید: به بیانی کنایی، و یک فضایِ دورگه، جایی که ساختنِ یک ابژهٔ سیاسیِ جدید؛ نه آنچه می‌شناختیم و نه آنچه «دیگر» است، به صورتی درخور، انتظاراتِ سیاسیِ ما را انتقال[یا تغییر] می‌دهد و آنگونه که باید، همین فرم هایِ بازشناساییِ لحظهٔ امر سیاسی را تغییر می‌دهد» (مکانِ فرهنگ، به نقل از Huddart,2006:17).
این نوع نقد در رابطه با کلیشه‌ها به ما هشدار می‌دهد. بابا نشان می‌دهد که دانش و معرفت کلیشه ای در برابر مردم مستعمره، همزمان که به عنوان ابزار کنترلِ مستعمره نشینان به کار می‌رود، از دسترسِ نقدِ روشنگرانه یا دلیل تراشی‌های فلسفی برای مشروع جلوه دادن مأموریتِ «متمدن سازی» استعمار، به دور می‌ماند. وی در «مکانِ فرهنگ» می‌نویسد: «وقتی جمعیتِ بومی را توسط چنین اصطلاحاتی [اصطلاحات و خصوصیات کلیشه ای] می‌شناسیم، فرم‌های تبعیض آمیز و اقتدارآمیزِ کنترل سیاسی، مناسب تلقی می‌شوند؛ بنابراین جمعیت مستعمره، هم علت و هم معلول این سیستم تلقی می‌شوند و در تسلسل تفسیرها، زندانی می‌گردند»(Bhaba1994:83).
بنابراین، «گفتمان استعماری» با استفاده از چنین کلیشه‌ها، و سوژه-مکان‌هایی دست به تفسیر یا به بیان بهتر، برساختنِ وقایعِ کشورهای استعماری می‌زند.
بابا، گفتمان استعماری به مثابهٔ یکی از سازوبرگ‌های قدرت، اینگونه معرفی می‌کند:
«این [گفتمان] سازوبرگی است که شناسایی و انکارِ تفاوت‌های نژادی/فرهنگی/تاریخی را به کار می‌اندازد. … هدفِ گفتمان استعماری، تفسیر استعمارشده به عنوان جمعیتی از افرادِ تباه، بر اساسِ ریشه‌های قومی شان است، تا بتواند فتح [آن کشورها] و بنانهادنِ سیستمِی از حکومت گری و راهبردسازی را توجیه کند»(ibid:70).
بابا در نقد خود از گفتمان استعماری از مفاهیم لاکانی بهره می‌گیرد. برای مثال مفهوم «مرحلهٔ آیینه ای» که اشاره به زمانی دارد که کودک با دیدن تصویر خود در آینه_ استعاره ای از مشاهدهٔ دیگران که به ما واکنش نشان می‌دهند_ به این پی می‌برد که وجودی مجزا از مادر و پدر دارد و صرفاً بمبارانی از یاخته‌های بی معنا نیست بلکه کلیتی همگون در قالبِ یک پیکر دارد. البته لاکان تأکید می‌کند که این شناخت اساساً شناختی خطاست چرا که مرحلهٔ آیینه ای فقدانی بنیانی در شخصیت فرد را می‌پوشاند، فقدانی که هرگز پُر نمی‌شود. بر همین اساس بابا اشاره می‌کند که اساساً احساسِ کامل بودنی که در تصویر حاصل از کلیشه‌ها، به ما القا می‌شود، همیشه در معرض تهدیدِ یک فقدان قرار دارد. چرا که کلیشه‌ها نیز اساساً برای پوشاندن ناشناختگیِ چیزهای جدید به وجود آمده‌اند. به علاوه لاکان اشاره می‌کند که مایه‌های نارسیسیسم (خودپرستی) و پرخاشگری نیز از همین مرحلهٔ شناختیِ کودک نشأت می‌گیرند. دو خصلتی که در بازخوانی بابا از گفتمان استعماری نیز، اهمیت بنیادین دارند. استعمارکننده برتری و فرادستی اش را با پرخاشگری اعلام می‌کند، اما از همین نکته می‌توان دریافت که همیشه نگرانِ هویتِ خود است که به هیچ وجه به پایداریِ آنچه که ادعا یا تظاهر می‌کند نیست(Huddart 2006:28-29). به همین دلیل است که نگاه استعمارگر همیشه نگاهی «مضطرب» است. نباید فراموش کرد که استعمارگر برای این به «دیگری» «خیره» شده‌است که بتواند هویتِ یکدستی برای خود بسازد. هویتی که اساساً نمی‌تواند به هیچ وجه بدون خلل باشد. به همین دلیل است که به نظر بابا هم دربرابر تصویر کلیشه ای استعمار شونده‌ها مقاومت کرد و هم دربرابر تصویر یکدست و خالی از خلل استعمارکننده!
یکی از ایده‌های اصلی او دوگانه سازی/درهم‌آمیزی است. او این مفهوم را از نوشته‌های ادوارد سعید گرفته‌است و برای توصیف ظهور اشکال جدید فرهنگی از موقعیت چند فرهنگی به کار می‌برد. او معتقد است استعمار از بین نرفته‌است و همچنان مزاحم تاریخ و فرهنگ استعمارشدگان است، پس ما باید درک مان از روابط میان فرهنگی را متحول کنیم. او با به‌کارگیری روش پساساختارگرا برای بررسی متون استعماری، مطالعات پسااستعماری را پیش برد.
اصطلاح «درهم‌آمیزی» (Hybridity) مانند بسیاری از نظریه‌های نقد، به ایجاد فرهنگی تلفیقی/پیوندی (Hybrid) از برخورد چند فرهنگ مختلف و انعکاس این پدیده در ادبیات جهان اشاره دارد. آنچه نظریهٔ هومی‌بابا، را در این میان برجسته می‌کند توصیف خاص او از فرایند درهم‌آمیزی و چگونگی ایجاد یک فرهنگ پیوندی است. به گفتهٔ او بر روی مرز فرهنگ‌ها و خرده‌فرهنگهای هم‌جوار، شکاف‌هایی وجود دارد که امکان نشت فرهنگ‌ها در یکدیگر و شکل‌گیری فرهنگی جدید را فراهم می‌کند.
ایده تردید، می‌گوید فرهنگ محصول برداشت‌ها و ابعاد مختلف است. بابا ادعا می‌کند که این دوگانگی باعث بروز شکاف در هویت شخص استعماردیده است که ترکیبی میانه از هویت فرهنگی خود و هویت فرهنگی استعمارگر می‌شود. تردید یکی از دلایلی است که قدرت استعماری تا این میزان نابهنگام و مربوط به گذشته‌است. دال استعماری قدرت معنای خود را بر اساس "سناریوی تلخ تفاوت استعماری، نژادی یا فرهنگی به دست می‌آورد و چشم قدرت را به یک تصویر یا هویت کهنه مربوط به قدیم می گرداد؛ ولی این تصویر هیچ وقت نمی‌تواند اصیل (چون محصول تکرار است) و همسان (تفاوتی دارد که آن را تعریف می‌کند) باشد. "Bhabha, Homi K. "The Location of Culture". این باعث جلوه دو بعد از گفتمان استعمار می‌شود: اختراع و تسلط از یک سو و از سوی دیگر جابجایی و فانتزی.
بابا اندیشه تفاوت (difference) فرهنگی را به عنوان جایگزین گونه گونی (diversity) فرهنگی معرفی می‌کند. در تنوع فرهنگی، فرهنگ «هدف دانش تجربی» آیت و قبل از داننده وجود دارد ولی در تفاوت فرهنگی، فرهنگ جایی است که دو یا چند فرهنگ با هم مواجه می‌شوند و بیشتر مشکلات در این‌جا است که رخ می‌دهد، «روند بیان فرهنگ به عنوان آگاهی» ساخت گفتمانی دارد و از پیش تعیین شده نیست بیان به معنی عمل اظهار و ابراز یک فرهنگ است که در فضای سوم صورت می‌گیرد. فرهنگ هرگز ا پیش داده شده نیست، بلکه باید ادا شود. تفاوت فرهنگی از طریق بیان کشف و شناخته می‌شود. روند بیان، بین امر سنتی، سیستم پایدار مرجع از یک سو و نفی یقین فرهنگ در بیان امر فرهنگی، معانی، استراتژی‌ها، اکنون سیاسی، به عنوان عمل سلطه، یا مقاومت ایجاد تفکیک می‌کند؛ بنابراین، تفاوت فرهنگی فرایند شناسایی است، در حالی که تنوع فرهنگی فرایند تطبیق است و طبقه‌بندی شده‌است. علاوه بر این، امکان تفاوت و بیان است که می‌تواند دال پوست / فرهنگ را از تثبیت سنخ‌های نژاد آزاد کند ولی کلیشه‌ها مانع گردش و بیان دال «نژاد» به عنوان چیزی غیر از آن می‌شوند. یکی از جنبه‌های مهم گفتمان استعماری و پسااستعماری وابستگی آن‌ها به مفهوم «ثبات» (fixity) در ساخت غیریت است. ثبات به معنای تکرار، سفتی و نظم ثابت و همچنین اختلال است. کلیشه بستگی به این مفهوم از ثبات دارد. کلیشه یک «هویت» ایجاد می‌کند که از تسلط و لذت به همان اندازه ریشه می‌گیرد که از اضطراب و دفاع از امر غالب، «چون شکلی از باورهای متعدد و متناقض به پذیرش و انکار تفاوت است.»
تقلید هم مانند مفهوم دوگانگی یا دورگه‌ای، کنایه‌ای از حضور است. تقلید هنگامی رخ می‌دهد که اعضای یک جامعه استعمارزده از فرهنگ استعمارگران تقلید می‌کنند. لاکان می‌گوید "اثر تقلید، استتار است … مساله همرنگی با جماعت و همنوایی با پس زمینه نیست، چون پس زمینه لکه لکه است." تقلید نشان می‌دهد استعمار مایل است یک غیر [دیگری] اصلاح‌شده و قابل تشخیص داشته باشد که موضوع تفاوتی است که، به قول بابا: "تقریباً یکسان است، اما کاملاً همان نیست". بنابراین، تقلید بیانی دوگانه است، استراتژی‌ای که با تجسم قدرت، غیر را مال خود می‌کند. در عین حال تقلید نشانه‌ای از عدم تناسب است، "تفاوت یا تمرد و نافرمانی که عملکرد استراتژیک غالب قدرت استعماری را انسجام می‌بخشد، نظارت را تشدید می‌کند و تهدیدی قریب‌الوقوع برای دانش نرمال و قدرت انضباطی" ایجاد می‌کند. به این ترتیب تقلید به رعیت استعماری یک حضور جزئی می‌بخشد، چنان‌که انگار "امر استعماری" در بازنماییی خود در چارچوب گفتمان سلطه وابسته است. جالب آن که استعمارگران مایلند با تقلید، با بازنوشتن و تکرار، از طریق نمایندگی خرد،"معتبر" جلوه کنند؛ ولی بابا تأکید می‌کند تقلید، به معنای همسان سازی ناشی از خودشیفتگی استعمارگران نیست که رعیت استعماری در هویتش چیزی از حضور استعمارگر نداشته باشد بلکه نوعی "دوبینی است که ضمن افشای تردید گفتمان استعماری مخل قدرت او نیز هست، دوبینی‌ای که محصول نمایش و فهم جزئی از رعیت استعمار است، جلوه‌هایی از دوگانگی، موضوع جزئیِ کنایه میل استعماری است که مدالیته و نرمالیته گفتمان غلبه را، که آن‌ها در او رعیت ناجور استعمار اند بیگانه می‌سازد. "
تصاحب استعماری اکنون یک دید جزئی از حضور استعمارگران به دست می‌دهد و این باعث می‌شود تمایل مستعمره نشینان وارونه بشود؛ نگاه خیره غیر، نقطه مقابل نگاه خیره استعمارگر است که بینش وی مثل نگاه خیره شجره نامه دارشده‌است و فرد به حاشیه رانده شده را آزاد می‌کند و وحدت انسان را که از طریق آن حاکمیت خود را تمدید کرده‌است می‌شکند؛ بنابراین ناظر خود منظور می‌شود و بازنمایی جزئی" کل مفهوم هویت را دوباره تعریف ی کند و آن را از ذات بیگانه می‌نماید. "
در نتیجهٔ این تقلید، هویت استعمارگر که معمولاً خود را در تقابل با هویت کاملاً متفاوت استعمارشده تعریف می‌کند، دچار سردرگمی می‌شود و در برابر تغییرهای جزئی از خود انعطاف نشان می‌دهد. همین تغییرهای جزئی، پایه‌های قطعیت و ثبات هویت استعمارگر را سست می‌کند. هومی‌بابا، که در میان نظریه‌پردازان پسااستعماری به خوشبینی معروف است، این امر را به فال نیک می‌گیرد و فرهنگ درآمیخته یا پیوندی را سد راه تثبیت دوقطبی استعمارگر/استعمارشده می‌داند.
فضای سوم منطقه مبهمی است که در تعامل بین دو یا چند فرد / فرهنگ رخ می‌دهد (این مفهوم با مفهوم مکان سوم (third place) ادوارد سوجا قابل قیاس است. فضای سوم احساس ما را از هویت تاریخی فرهنگ به چالش می‌کشد تا آن را یک نیروی یکتا و همگن ساز ندانیم که گذشته آن را تصدیق و سنت ملی مردم آن را ابقا کرده‌است". در این بخش تردیدآلود از گفتمان شرایط گفتمانیِ بیان شکل می‌گیرد و "روایت غرب را که با زمانِ همگن و پیوسته نوشته شده‌است تغییر می‌دهد." و برای این کار "زمانمندی بیان را تخریب می‌کند". بابا می‌گوید "بیان و سیستم فرهنگ در این فضای متناقض و تردیدآلود بیان شده‌اند." [۵] در نتیجه، نمی‌توان به‌طور سلسله مراتبی به اصالت ذاتی یا خلوص فرهنگ معتقد بود. بیان، نشان می‌دهد که فرهنگ تثبیت ندارد و هر نشانه را می‌توان هر بار به نحو جدیدی مالک شد، ترجمه کرد و تاریخیت بخشید.
این فضای بینابینی میدانی است که در آن هر فرهنگ با افشای ابهام‌ها و تردیدهای موجود در فرهنگ دیگر، ادعای اعتبار و کمال مطلق دیگری را به چالش می‌کشد. فضای سوم بیان، درزی میان مرزهای متزلزل است که فرهنگ‌های مختلف، خلوص مفروض خود را در آن از دست می‌دهند و پایشان به قلمرو یکدیگر باز می‌شود.
کار بابا در اندیشه پسااستعماری بیش از هر چیز ملهم از نظریه پساساختارگرایی است از جمله واسازی دریدا، روانکاوی لکان و مفهوم گفتمان میشل فوکو.W. J. T. Mitchell, "Translator translated" (interview with cultural theorist Homi Bhabha). نیز بابا در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۹۵ با دبلیو جی تی میچل می‌گوید ادوارد سعید بیشتر از هر نویسنده‌ای او را تحت تأثیر قرار است. در علوم اجتماعی، ادوارد دبلیو سجا بیش از هر کسی از روش‌های بابا برای درک مفهوم فضا، عمل، و بازنمایی تکیه کرده و این مفاهیم را پیش برده‌است.
هومی بابا خاطر به استفاده از زبان غیرقابل فهم و لفاظی‌های غامض مورد انتقاد است. در سال ۱۹۹۸، مجله فلسفه و ادبیات (Philosophy and Literature) جایزه دوم «بدنویسی» را به وی اهدا کردThe Bad Writing Contest, Press Releases, 1996–1998 , accessed 4 April 2010. این نشریه در توضیح این جایزه می‌نویسد به «بدترین ترکیب‌ها و عباراتی (از دیدگاه سبک) که در تمام کتاب‌های علمی و مقالات یافت می‌شود» اهدا می‌شود. بابا این جایزه را برای این جمله که در مکان فرهنگ (روتلج، ۱۹۹۴) آورده‌است دریافت کرد:
مارجوری پرلوف استاد بازنشسته زبان انگلیسی در دانشگاه استنفورد می‌گوید از شنیدن خبر عضویت هومی بابا در هیئت علمی دانشگاه هاروارد دچار «نگرانی» شده‌است و به نیویورک تایمز گفته‌است که «او هیچ چیزی برای گفتن ندارد.» کریسپین میلر استاد مطالعات رسانه دانشگاه نیویورک در مرد نوشته‌های بابا می‌گوید: «کلام او هیچ معنایی جز واژه‌های ابداعی و قلمبه ندارد، اغلب اوقات متنی را که او نوشته‌است نمی‌فهمم».Emily Eakin, "Harvard's Prize Catch, a Delphic Postcolonialist", "", 17 November 2001.
هومی بابا در مصاحبه سال ۲۰۰۵ از این انتقادات ابراز دلخوری کرد و گفت نباید انتظار داشت فیلسوفان از «زبان معمولی افراد معمولی» استفاده کنند بلکه باید به طریق دیگری از زبان استفاده کنند که هر رهگذری متوجه نشود.Sachidananda Mohanty, Literary Review: "Towards a global cultural citizenship" , "The Hindu", 3 July 2005. تری ایگلتون ذیل مجموعه «خداحافظی با روشنگری» در انتقاد از کارهای وی در گاردین (۱۹۹۴ فوریه ۸) می‌نویسد «هدف بابا این است که تمام دکترین‌های مهم در روشنگری غرب، از ایده پیشرفت تا وحدت نفس، از کاربست کلاسیک هنر تا مفاهیم قانون و مدنیت را در نوشته‌های خود به نحوی وارد کند». مثلاً بابا می‌گوید ایده و عمل لائیسیته در حال تغییر است و هند را به عنوان مثالی از امکان جایگزین مطرح می‌کند.Poddar, Prem and Srinivasan Jain. او از تمام دارندگان کرسی ارشد در دانشگاه هاروارد کمتر به صورت فردی جزوه و مقالات نوشته‌است.
همسر او ژاکلین، وکیل و استاد دانشگاه هاروارد است که تاکنون سه فرزند به نام‌های لئا، ایشان و ساتیا به دنیا آورده‌است.
تونی رومینگر (زادهٔ ۲۷ مارس ۱۹۶۱ در وایله دانمارک) رکابزن حرفه‌ای سابق سوئیسی است که در رشتهٔ دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد و توانست سه بار در سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ برندهٔ ووئلتا اسپانیا و یک بار در سال ۱۹۹۵ برندهٔ جیرو دیتالیا شود.
رومینگر دوچرخه‌سواری را دیر آغاز کرد. گفته می‌شود که به دلیل رقابت با برادرش تحریک شد که وارد دوچرخه‌سواری شود. او در تایم تریل، سربالایی و ریکاوری قدرتمند بود.
رومینگر در تور دو فرانس با میگل ایندوراین رقابت می‌کرد و در سال ۱۹۹۳ بر سکوی دوم ایستاد و برندهٔ پیراهن کوهستان شد. او با سه پیروزی در ووئلتا رکورددار بود تا این که روبرتو اراس توانست در سال ۲۰۰۵ چهارمین قهرمانی خود را در ووئلتا به دست آورد.
در سال ۱۹۹۴ رومینگر توانست دو بار رکورد یک‌ساعت رکابزنی را در مدت چند روز بشکند. او در پیست بوردو مسافت‌های ۵۳٫۸۳۲ کیلومتر و ۵۵٫۲۹۱ کیلومتر را در یک ساعت طی کرد.
رومینگر در سال ۱۹۹۷ به دلیل شکستگی ترقوه بازنشسته شد. او اکنون مدیر برنامهٔ ماتیاس براندل دوچرخه‌سوار اتریشی است.
در ووئلتا اسپانیای ۱۹۹۲، رومینگر در نخستین تایم تریل انفرادی به دلیل مصدومیت زانو حدود ۳ دقیقه زمان از دست داد. دو روز بعد در مهم‌ترین مرحلهٔ کوهستانی در پیرنه، رومینگر سایر رقیبان را در آخرین سربالایی پشت سر گذاشت و دومین نفری بود که از خط پایان آن مرحله گذشت. در آخرین تایم تریل، رومینگر توانست با عملکرد خوب خود، رهبر رده‌بندی اصلی شود. در آخرین مرحلهٔ کوهستانی نیز رومینگر به پیروزی رسید و در پایان مسابقه، به عنوان نخستین رکابزن سوئیسی که توانسته‌است برندهٔ ووئلتا اسپانیا شود، معرفی شد.
در سال ۱۹۹۳، رومینگر بخت نخست قهرمانی در ووئلتا بود. او نخستین حملهٔ خود را در مرحلهٔ ۱۱ انجام داد و با پیروزی در این مرحلهٔ کوهستانی حدود یک دقیقه از اختلاف خود با الکس زوله رهبر مسابقه را جبران کرد و فاصله را به ۱۸ ثانیه رساند. در مرحلهٔ کوهستانی والدزکارای، رومینگر توانست از زوله پیش بیفتد و رهبری را به دست گیرد. در آخرین مرحلهٔ کوهستانی نیز از ضعف زوله در سرپایینی بهره برد و برتری خود را به بیش از یک دقیقه افزایش داد. در آخرین مرحله که تایم تریل بود، زوله به پیروزی رسید؛ ولی نتوانست از رومینگر پیشی گیرد و در پایان مسابقه، رومینگر به دومین قهرمانی خود در ووئلتا دست یافت. رومینگر قهرمانی رده‌بندی کوهستان و رده‌بندی امتیازی را نیز به دست آورد و پس از ادی مرکس، به دومین رکابزنی تبدیل شد که توانسته‌است در یک مسابقهٔ گرند تور، برندهٔ هر سه رده‌بندی اصلی شود.
در همان سال، رومینگر در تور دو فرانس نیز شرکت کرد. ضعف تیم سی‌ال‌ای‌اس در تایم تریل تیمی مرحلهٔ چهارم باعث شد که سه دقیقه دیرتر از تیم نخست، از خط پایان بگذرند و رومینگر زمان زیادی را از دست داد. مرحلهٔ دهم، نخستین مرحلهٔ کوهستانی بود و در آلپ برگزار می‌شد. رومینگر حمله کرد تا زمان از دست رفته را جبران کند؛ ولی میگل ایندوراین او را تعقیب کرد و رومینگر با وجود پیروزی در مرحله، نتوانست برتری زمانی نسبت به ایندوراین کسب کند. در مرحلهٔ بعد نیز همین اتفاق افتاد و رومینگر جلوتر از ایندوراین برنده شد تا در رده‌بندی اصلی به رتبهٔ چهارم صعود کند. در مرحلهٔ ۱۵ که نخستین مرحلهٔ کوهستانی در پیرنه بود نیز تلاش رومینگر برای فاصله گرفتن با ایندوراین ناکام ماند؛ ولی در مرحلهٔ بعد، توانست اندکی از فاصلهٔ خود با ایندوراین را کاهش دهد. در مرحلهٔ ۱۹ که تایم تریل انفرادی بود، رومینگر به سومین پیروزی خود دست یافت و در رده‌بندی اصلی به رتبهٔ دوم رسید و توانست تنها سکوی خود در تور دو فرانس را به دست آورد.
در سال ۱۹۹۴ رومینگر برای سومین بار برندهٔ ووئلتا شد. او توانست برندهٔ هر سه تایم تریل مسابقه شود و در سه مرحلهٔ کوهستانی نیز به پیروزی رسید. رومینگر که در پرولوگ، پیراهن طلایی را به دست آورده‌بود، آن را تا پایان مسابقه حفظ کرد.
در سال ۱۹۹۵ رومینگر در ووئلتا شرکت نکرد، ولی در جیرو دیتالیا حضور یافت. برخی رومینگر را بخت نخست قهرمانی می‌دانستند. او توانست برندهٔ تایم تریل مرحلهٔ دوم شود و رهبری جیرو را به دست گیرد. در مرحلهٔ چهارم نیز در آخرین دور مسابقه، حمله کرد و پس از پشت سر گذاشتن گروه پیشتاز، برندهٔ مرحله شد. در انتهای مرحلهٔ هفتم نیز حمله کرد؛ ولی سایر رقیبان رده‌بندی اصلی واکنش نشان دادند. رومینگر در تایم تریل مرحلهٔ ۱۰ نیز پیروز شد و اختلاف خود با رقیبان را افزایش داد. او توانست در تایم تریل مرحلهٔ ۱۷ نیز به پیروزی دست یابد. در سایر مراحل نیز رومینگر توانست در برابر حملهٔ رکابزنان تعقیب‌کنندهٔ خود مقاومت کند و رهبری مسابقه را تا پایان حفظ کرد. در پایان مسابقه، رومینگر نخستین قهرمانی خود در جیرو دیتالیا را به دست آورد. افزون بر این، رومینگر برندهٔ رده‌بندی امتیازی نیز شد.
رومینگر در سال ۱۹۹۶ در ووئلتا شرکت کرد و در پایان، بر سکوی سوم ایستاد. همچنین توانست برای دومین بار، برندهٔ پیراهن کوهستان این تور شود. او در همان سال در تور دو فرانس نیز شرکت کرد و توانست با دوم شدن در مرحلهٔ ۷، در رتبهٔ سوم رده‌بندی اصلی قرار گیرد. ولی در مرحلهٔ ۱۷ زمان زیادی را از دست داد و به رتبهٔ دهم سقوط کرد. در سال ۱۹۹۷ رومینگر در ووئلتا نتایج خوبی به دست نیاورد. سپس در تور دو فرانس شرکت کرد و پس از مرحلهٔ دوم، در حالی که در رتبهٔ چهارم قرار داشت، از مسابقه کناره‌گیری کرد و در همان سال، بازنشستگی خود را اعلام کرد.
جشنواره مردمی فیلم عمار یک جشنواره‌ی فیلم و مستند است. در سال ۱۳۸۹ این جشنواره فیلم از سوی طرفداران نظام جمهوری اسلامی ایران مصادف با اولین سالگرد رخداد راه‌پیمایی ۹ دی‌ماه ۱۳۸۸ و همچنین از پیامد‌های پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم ایران، با عنوان «جشنواره مردمی فیلم عمار» فعالیت خود را آغاز کرد. نام این جشنواره از عمار یاسر صحابی پیامبر اسلام و از نخستین مسلمانان و همچنین از طرفداران علی بن ابی طالب امام اول شیعیان، برگرفته شده است. این جشنواره با استفاده از صفت «مردمی» تمایز خاصی را با دیگر جشنواره‌های فیلم برای خود اتخاذ کرده است. این جشنواره، دی‌ماه هر سال در ایران برگزار می‌شود.
«نادر طالب‌زاده»، دانش آموخته «دانشگاه کلمبیا»، فیلمساز، مستندساز، برنامه‌ساز مشهور تلویزیونی با داشتن برنامه‌های تلویزیونی عصر و راز در سازمان صدا و سیما جمهوری اسلامی ایران در کارنامه خود، از افراد مؤثر در تأسیس شبکه افق سیما و عضو هیئت اندیشه‌ورز این شبکه تلویزیونی که وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، هم‌بنیان‌گذار و دبیر اسبق این جشنواره و همچنین «وحید جلیلی» قائم مقام فعلی سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران در امور فرهنگی و دبیر ستاد تحول رسانه ملی، هم‌بنیان‌گذار و رئیس اسبق شورای سیاست گذاری این جشنواره است.
بعد از درگذشت «نادر طالب‌زاده»؛ «سهیل اسعد»، با تابعیت کشور آرژانتین با نام آرژانتینی «ادگاردو روبین»، دانش آموخته دانشگاه جامعه المصطفی در قم و برنامه ساز تلویزیونی در شبکه هیسپان‌تی‌وی در سازمان صدا و سیما جمهوری اسلامی ایران دبیر کنونی این جشنواره است.
«سعید خورشیدی» از دانش‌آموختگان «دانشگاه امام صادق» نیز پس از «وحید جلیلی» و در حال حاضر رئیس فعلی شورای سیاست گذاری جشنواره شد.
در بحبوحه‌ی درگیری «سازمان سینمایی» با «خانه سینما»، این جشنواره پس از آن که آثار تولید شده در مورد پیامدهای انتخابات ریاست‌جمهوری دهم ایران، در صدا و سیما جمهوری اسلام ایران و دیگر جشنواره‌ها پخش نشد، با «اکران مردمی» آثار در ۳۰ نقطه کشور آغاز شد.
دبیرخانه جشنواره، فراخوان ثبت نام و دریافت آثار چهاردهمین جشنواره مردمی فیلم عمار را در ۹ مهرماه ۱۴۰۲ منتشر کرد. از تغییرات قابل توجه در این فراخوان نسبت به ادوار گذشته، اضافه شدن قالب تولیدات فضای مجازی در بخش رقابتی جشنواره و اعلام اولویت موضوعی در مقوله‌ای به اصطلاح «نظم جدید جهانی» است. نظم جدید جهانی اصطلاحی است که «سید علی خامنه‌ای» رهبر جمهوری اسلامی ایران در صحبت‌های خود در ۶ اردیبهشت ۱۴۰۱ مصادف با ماه رمضان در دیدار با دانشجویان طرفدار نظام جمهوری اسلامی ایران استفاده کرده بود.
در توضیحات تولیدات فضای مجازی آمده است که صفحات مجازی، تولیدات انسان رسانه‌ای (با مثال ولاگ آمده‌است)، میکرو رسانه‌ها (تولیدات کوتاه صوتی تصویری اینترنتی، صفحات مجازی تولید محتوا و…منظور تولیدات کوتاه صوتی و تصویری فضای مجازی است.)، پادکست و برنامه اینترنتی در این بخش قابل شرکت است.
بیانیه ابتدایی فراخوان این جشنواره به این شرح است:«مبتنی بر گفتمان انقلاب اسلامی، هنر و هنرمند نمی‌توانند نسبت به واقعیت‌ها و نیازهای زمانه جامعه پیرامونی خویش بی‌تفاوت و خنثی باشند. امام بزرگوار این نکته را در پیام خود به هنرمندان چنین متذکر می‌شوند که «هنر در مدرسۀ عشق نشان دهندۀ نقاط کور و مبهم معضلات اجتماعی، اقتصادی،‏‎ ‎‏سیاسی، نظامی است.» توجه به این شاخصه هنر انقلابی، مستلزم آن است که هنرمندان انقلابی با رصد مداوم جبهه حق و باطل، تصویری به روز و جامع از قوت‌ها و ضعف‌ها و نیز ظرفیت‌ها و تهدیدات فراروی جامعه خود داشته باشند.
در شرایط شکل‌گیری نظم جدید جهانی، افول برخی ابرقدرت‌ها نظیر آمریکا و تلاش آن‌ها برای جلوگیری از تغییر روابط جهانی، برآمدن ملت‌ها و اقتدار ملت ایران به تبع انقلاب اسلامی، هنر انقلاب باید میدان‌دار تحول در کشور و جهان باشد. هنر انقلاب باید با بازنمایی چهره زشت بی‌عدالتی و ظلم فراگیر در ساختار نظم قدیم و مبشر نظم جدید متشکل از اراده و هویت ملت‌ها، نظمی مبتنی بر استقلال‌خواهی، عدالت‌خواهی، آزادی‌خواهی، پیشرفت‌خواهی، معنویت‌خواهی و وحدت و برادری. «جشنواره مردمی فیلم عمار» به مثابه تریبون مردم مسلمان و انقلابی ایران و هنر برآمده از هویت و آرمان‌های آنها بر خود تکلیف می‌بیند تا در شکل دادن به نظم جدید جهان، افشا و مفتضح‌ساختن نظام لیبرال‌دموکراسی، روایت پیشرفت و جهش ملت ایران و تحول در ساختارهای درونی و بیرونی کشور نقش آفرینی کند.
جشنواره مردمی فیلم عمار، مفتخر است که سال‌ها علمداری و دبیری‌اش بر عهده کسی بود که پیشتاز تولید آثار هنری و رسانه‌ای با این رویکرد بوده است. بر همین مبنا دبیرخانه جشنواره با یادکردی از مرحوم نادرطالب‌زاده، آغاز چهاردهمین جشنواره مردمی فیلم عمار را اعلام می‌کند.»
سیزدهمین جشنواره مردمی فیلم عمار از تاریخ ۱۴ الی ۲۲ دی‌ماه ۱۴۰۱، با محوریت «نهضت روایت زن ایرانی» برگزار شد.
نشست خبری سیزدهمین جشنواره با حضور «عزت‌الله علی‌وردی» پدر آرمان علی‌وردی، عضو بسیج که در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران جانباخت، «سهیل اسعد» دبیر جشنواره، «سعید خورشیدی» مسئول شورای سیاست‌گذاری و «حمید صالحی» دبیراجرایی جشنواره و همچنین خانواده جانباختگان طرفدار نظام جمهوری اسلامی ایران در خیزش ۱۴۰۱ ایران، در تاریخ ۱۶ آبان ماه ۱۴۰۱ در شهرک اکباتان تهران در مکان کشته شدن آرمان علی وردی و به اصطلاح «شهادتگاه آرمان علی‌وردی» برگزار شد. این مراسم با قرائت قرآن کتاب مقدس دین اسلام توسط «هلما احمدی» فرزند «پوریا احمدی» از جانباختگان خیزش ۱۴۰۱ ایران، شروع شد. مسئولین جشنواره از اصطلاح «اغتشاشات ۱۴۰۱» به جای خیزش ۱۴۰۱ استفاده کردند.
آیین افتتاحیه جشنواره در تاریخ ۱۴ دی‌ماه ۱۴۰۱ با قرائت قرآن کتاب مقدس دین اسلام توسط «متین جعفری» فرزند «داوود جعفری» جانباخته جنگ داخلی سوریه با داعش تحت عنوان «مدافع حرم» و اجرای «محمدرضا شهبازی»، مجری برنامه تلویزیونی پاورقی و طرفدار حاکمیت نظام جمهوری اسلامی ایران، در شبستان اصلی حرم شاهچراغ شیراز، با یادی از جانباختگان حمله به حرم شاهچراغ در سال ۱۴۰۱ که در این جشنواره به عنوان یک حمله «تروریستی» یاد می‌شود، برگزار گردید.
در بخش اهدای جوایز، برگزیدگان منتخب در بخش‌های پویانمایی، تولیدات تلوزیونی، فیلم ما، فیلمنامه و نماهنگ با حضور خانواده جانباختگان طرفدار نظام جمهوری اسلامی ایران تحت عنوان «خانواده شهدا» و داوران معرفی شدند و جوایز خود را دریافت کردند.
در ادامه از هنرمند و اکران کننده جشنوراه عمار «محمد جعفری» که جانباخته و طرفدار نظام حاکمیت تحت عنوان «انقلابی» است تقدیر به عمل آمده و «نشان سعید سیاح طاهری» به خانواده او اهدا شد. سعید سیاح طاهری، جانباخته ایرانی در منطقه خان طومان سوریه در جنگ با داعش بود. در ادامه با حضور خانواده سرایداران ( آرتین سرایداران) که در حمله به حرم شاهچراغ سه تن از اعضای خانواده (مادر، پدر و یک فرزند) جانباختند، همچنین با حضور خانواده محمدرضا کشاورز از جانباختگان حمله به حرم شاهچراغ «نشان سعید سیاح طاهری» دیگری به «محمدجواد جعفری» نماینده ستاد اکران مردمی استان گیلان به عنوان برترین اکران کننده مردمی اهدا گردید.
در این آیین با تقدیر از «سیدمیرزا ولی عجمیان» پدر روح‌الله عجمیان عضو بسیج که در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران جانباخت و «اشرف تمیمی» خواننده عربی نماهنگ سلام فرمانده، سرودی با مضامین سیاسی نظام جمهوری اسلامی ایران و با حضور فرزند «حسن‌علی عیسی‌پور» خادم حرم شاهچراغ که در حمله به حرم شاهچراغ جانباخت، نشان خادمی حرم شاهچراغ به ایشان اهدا شد.
همچنین با حضور پدر جانباخته روح الله عجمیان جایزه ویژه «دستکش ننه عصمت» به « سعید نعیمی» تهیه‌کننده نماهنگ «سلام فرمانده» به نمایندگی از «گروه سرود ماح لنگرود» اهدا گردید.
در این مراسم استاد «احد ده‌بزرگی» به شعرخوانی درباره جانباخته حملۀ پهبادآمریکایی به فرودگاه بغداد «قاسم سلیمانی» فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و فرمانده لشکر ۴۱ ثارالله کرمان در دوران جنگ ایران و عراق پرداخت. همچنین گروه فرزندان ایران سرود «شهدای شیراز» و گروه نسیم یار شیراز سرود «آرمان عزیز» را به اجرا درآوردند.
در بخش دیگری از این مراسم «گروه جهادی علمدار» که در زمان شیوع ویروس کرونا، فعالیت‌های داوطلبانه مختلفی از قبیل تأمین آبمیوه طبیعی برای بیماران و کادر درمان و... داشتند، با آبمیوه های طبیعی از حضار افتتاحیه پذیرایی کردند.
بخش پایانی این مراسم با همخوانی سرود «سلام فرمانده» با حضور کودکان و نوجوانان و همراهی عموم مردم همراه بود.
همزمان با نمایش مرکزی آثار این جشنواره از ۱۵ تا ۲۱ دی‌ماه ۱۴۰۱، نشست های تخصصی، ویژه برنامه آرمان روح‌الله، ویژه برنامه روایت زن ایرانی، ویژه برنامه یادبود نادر طالب‌زاده و... نیز در سینما فلسطین برگزار گردید.
ویژه برنامه آرمان روح‌الله با هدف تجلیل از هنرمندان طرفدار نظام حاکمیت در خیزش ۱۴۰۱ ایران در بخش گرافیک، شعر و موسیقی در سینما فلسطین تهران برگزار شد که برگزیدگان هربخش با حضور خانواده جانباختگان طرفدار نظام جمهوری اسلامی ایران تحت عنوان «خانواده شهدا» و اساتید و هنرمندان معرفی شدند و جوایز خود را دریافت کردند. همچنین دومین جایزه ویژه «دستکش ننه عصمت» به«محمدجواد طاهری» کاریکاتوریست طرفدار حاکمیت تحت عنوان «انقلابی» در خیزش ۱۴۰۱ ایران و جایزه ویژه «چادر گلگون جانباختگان شاهچراغ» به «حسن علی‌پور» مسئول گروه هنری «حرا» استان مازندران به علت طراحی و تولید محتوا مرتبط با موضوع خیزش ۱۴۰۱ ایران اهدا شد.
مراسم اختتامیه سیزدهمین جشنواره ۲۲ دی ۱۴۰۱ با پخش کلیپ قرائت قرآن کتاب مقدس دین اسلام توسط «فریدالدین معصومی» جانباخته حمله به حرم شاهچراغ و با اجرای خانم «فضه‌السادات حسینی»، مجری و گوینده اخبار سازمان صدا و سیما جمهوری اسلامی ایران، در سینما فلسطین تهران آغاز گردید.
دربخش اهدای جوایز برگزیدگان منتخب در بخش های مستند و داستانی با حضور خانواده جانباختگان طرفدار نظام جمهوری اسلامی ایران تحت عنوان «خانواده شهدا» و داوران از جمله «مهران رجبی»، «محسن آقاعلی‌اکبری»، «ابوالفضل اقبالی» و... معرفی شدند و جوایز خود را دریافت کردند.
جایزه ویژه «موزائیک»، مربوط به کف پوش حیاط مسجد خوزان شهر خمین است و بر روی آن مهمترین شعار سیاسی جمهوری اسلامی ایران در گردهمایی و راهپیمایی‌ها نقش بسته است. موزائیکی که بیش از سی سال قدمت دارند و عبارت آمریکا ستیزانه‌ای روی آن نقش بسته است. این جایزه با حضور خانواده «علی‌اصغر بیگلو» جانباخته دهه هشتادی خیزش ۱۴۰۱ ایران و «حسن صیاد خدایی» عضو سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و ترور شده توسط موساد در بحبوحه خیزش ۱۴۰۱ ایران، به خانم «رضوانه فتحی» کارگردان مستند «سفارت سیاه» اهدا شد.
در این آیین با پخش کلیپ و با حضور «محسن برمهانی» معاون سیما، «احمد میرعلایی»، «محسن علی‌اکبری»، «علیرضا سربخش»، «محمدتقی فهیم»، و سخنرانی «محمد خزاعی» رئیس سازمان سینمایی کشور و با اهدای «جایزه چفیه رسول خالقی‌پور» توسط همسر خلبان تازه جانباخته «صادق فلاحی» از «جمال شورجه» نویسنده و کارگردان ایرانی تقدیر به عمل آمد.
در این مراسم با پخش کلیپی از «نادر طالب‌زاده» و سخنرانی «سهیل اسعد» دبیر جشنواره و قرائت متن لوح و امضاء جمعی عهدنامه با او از مقام «نادر طالب‌زاده» تجلیل به عمل آمد.
با حضور فرزند «محسن فخری زاده» فیزیک‌دان هسته‌ای که توسط موساد ترور شد. نشان مردمی استقلال که منقش به تصویر جانباختگان هسته‌ای نظام جمهوری اسلامی ایران و «فریدالدین معصومی» دانشمند جانباخته حادثه‌ی حمله به شاچراغ و طرفدار نظام جمهوری اسلامی ایران است به «فاطمه حقیرالسادات»، «مریم گل‌آبادی»، «معصومه صابکی» و «فاطمه مطلق» به پاس تلاش و فعالیت برای استقلال کشور در حوزه های اقتصادی و پیشرفت اهدا گردید.
همزمان با برگزاری سیزدهمین جشنواره مردمی فیلم عمار، بخش «فیلم ما» با موضوع محوری «نهضت روایت زن ایرانی» ویژه دانش‌آموزان با هدف ایجاد نهضت تولید محتوای مردمی، کشف استعدادهای جدید و شناسایی سوژه‌های زن موفق ایرانی در قالب مسابقه فیلمسازی ایجاد شد.
در تاریخ ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ با اعلام خبر فراخوان دریافت آثار سیزدهمین دوره جشنواره فیلم عمار، ۳۴۴۰ اثر به دبیرخانه جشنواره رسید، که از میان ۶۴۵ اثر بخش «مستند» در موضوعات «نهضت جهانی مستضعفین»، «آرمان روح‌الله»، «جنگ اقتصادی و رویای ایرانی»، «تاریخ سیاسی»، «تاریخ فرهنگی، اجتماعی»، «ملت قهرمان» و « نقد درون گفتمانی» ۸۴ اثر به بخش مسابقه راه یافت و همچنین از میان ۴۸۷ اثر بخش «فیلم داستانی» ۳۴ اثر، از میان ۱۵۲ اثر بخش «پویانمایی» ۳۰ اثر، از میان ۲۷۲ اثر بخش «نماهنگ» ۲۳ اثر، از میان ۵۴۸ اثر بخش «برنامه تلویزیونی» ۵۷ اثر، از میان ۷۱۳ اثر بخش «فیلم ما» ۲۳ اثر، از میان ۶۲۳ اثر بخش«فیلمنامه» ۱۴ اثر به بخش مسابقه جشنواره راه یافتند.
دوره اول جشنواره مردمی فیلم عمار با هجده فیلم کار خود را آغاز کرد. موضوع اکثر این هجده فیلم متمرکز بر اعتراضات سراسری به نتایج انتخابات ۲۲ خرداد سال ۸۸ که از سوی حاکمیت نظام جمهوری اسلامی ایران و رسانه‌های رسمی‌اش عبارت «فتنه ۸۸» را به آن اتلاق می‌کرد. فیلم‌هایی که حتی سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران وقت هم از نمایش آن‌ها پرهیز می‌کرد.
ترس سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران از خشم طرفداران جنبش سبز باعث نمایش ندادن فیلم‌های این جشنواره در تلویزیون شد. در پی این برخورد صداوسیما انتقادات تند وحید جلیلی به ساختار صداوسیمای حکومت آغاز شد و از طرفی خانه سینمای ایران هم حاضر به اکران این «فیلم‌های سیاسی» نبود.
جشنواره عمار آثار خود را از طریق طرفداران جمهوری اسلامی ایران در پایگاه‌های بسیج، مساجد، هیئات مذهبی و تشکل‌های دانشگاهی به نمایش درآورد و این حرکت را «اکران مردمی» نامیدند.
داوود مرادیان دبیر اجرایی نخستین دوره این جشنواره بود.
آثار منتخب ۱۶ و ۱۷دی‌ماه سال ۱۳۸۹ همزمان با سینما سپیده­‌ی تهران در ۴ استان و ۳۰ نقطه کشور مانند مشهد، جیرفت، تبریز و شهرهای دیگر به نمایش درآمد.
در مراسم اختتامیه جشنواره، خانواده جانباختگان پیامد‌های پس از انتخابات ۱۳۸۸ و همچنین «حسن عباسی»، «شفیع آقامحمدیان»، «بهمن حبشی»، «ابوالقاسم طالبی»، «وحید جلیلی» و... در «تالار اسوه» واقع در محله دروازه دولت تهران، حضور داشتند. مجری مراسم اختتامیه «امیرحسین ثابتی» از مجریان کنونی شبکه افق وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، بود.
در این مراسم، هیئت داوران از «نادر طالب‌زاده» و «محسن اسلام‌زاده» برای تولید مستندهای «تقلب واقعی» و «خیابان شهادت» تقدیر کردند و سپس به معرفی برگزیدگان پرداختند.
حسین شمقدری، کارگردان مستند «یزدان تفنگ ندارد» و از برگزیدگان، در این مراسم جایزه خود را به خانواده محمد گلدوی، از کشته‌شدگان بمب گذاری سال ۱۳۸۹ در زاهدان و محمدرضا دهشیری نیز جایزه خود را به پدر حسین غلام کبیری از طرفداران حاکمیت که از کشته‌شدگان پیامد‌های پس از انتخابات ۱۳۸۸ بود، اهدا کرد.
اولین دوره جشنواره با همراهی «دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی»، «کانون فرهنگی مکتب الصادق (ع) تبریز»، «کانون فرهنگی مسجد امام سجاد (ع) جیرفت»، «مجمع مطالبه مردمی مشهد» برگزار گردید.
نخستین دوره جشنواره مردمی فیلم عمار همزمان با سالگرد راهپیمایی ۹ دی، در ۱۶ و ۱۷ دی‌ماه ۱۳۸۹ کلید خورد در این دوره فراخوان رسمی وجود نداشت و با شناسایی آثار و سازندگان، هجده اثر در قالب‌های فیلم کوتاه داستانی، فیلم مستند و نماهنگ به بخش مسابقه جشنواره راه یافتند.
دومین دوره جشنواره مردمی فیلم عمار از ۷ تا ۱۳ دی‌ماه سال ۱۳۹۰ همزمان با تهران در سی نقطه کشور برگزار شد. طبق گفته‌های نادر طالب‌زاده، شناسایی فیلمسازان طرفدار نظام جمهوری اسلامی ایران تحت عنوان انقلابی، از اهداف دومین جشنواره بود.
نشست خبری دومین جشنواره فیلم عمار با حضور «نادر طالب‌زاده» دبیر جشنواره، «وحید جلیلی» رئیس شورای سیاست گذاری و «حسین قرائی» دبیر اجرائی جشنواره، در تاریخ ۲ آذر ۱۳۹۰ برگزار شد. «نادر طالب‌زاده» در این نشست گفت: «یکی از تفاوت‌­های جشنواره عمار با دیگر جشنواره‌­ها، فراهم کردن امکانات برای دیده شدن آثار جوانان انقلابی است».
افتتاحیه­ این جشنواره دی ۱۳۹۰ در سالن سینما فلسطین تهران با سخنرانی پدر «علیرضا موحددانش» از جانباختگان و فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در جنگ ایران و عراق آغاز شد.
در این مراسم بیست نفر از مادران جانباختگان جنگ ایران و عراق حضور داشتند؛ که طرفداران حاکمیت از آن‌ها با نام «مادران شهدا» یاد می‌کنند.
مراسم اختتامیه دومین جشنواره مردمی فیلم عمار ۱۳ دی ۱۳۹۰ در سینما فلسطین برگزار شد. مجری اختتامیه جشنواره «محمدمهدی سیار» شاعر و ترانه سرای ایرانی طرفدار و شاغل در حاکمیت نظام جمهوری اسلامی ایران بود.
در ابتدای مراسم ضمن پخش سخنان «سید مرتضی آوینی» درباره «ذبیح الله بخشی» مشهور به «حاجی بخشی» و نمایش فیلمی از وی در دوران جنگ ایران و عراق، با سخنرانی مسعود ده نمکی روزنامه‌نگار، کارگردان و نویسنده و از اعضای سابق انصار حزب الله و از «ذبیح الله بخشی» تقدیر به عمل آمد. او روز قبل از اختتامیه جشنواره به علت مجروحیت در جنگ ایران و عراق درگذشت.
در ادامه آیین اختتامیه جشنواره، از برگزیدگان دومین دوره جشنواره فیلم عمار در بخش‌­های مختلف تجلیل به عمل آمد و «تندیس فانوس» به آنان اهدا شد. این مراسم ضمن پخش نماهنگی از آثار «امیر قویدل» با تقدیر و تشکر از همسر وی به کار خود پایان داد.
در آذرماه ۱۳۹۰ با اعلام خبر فراخوان دریافت آثار دومین دوره جشنواره ۲۷۶ اثر به دبیرخانه جشنواره رسید، که از میان ۱۵۹ اثر بخش «مستند» در موضوعات «بیداری اسلامی»، «تاریخ انقلاب اسلامی»، «فتنه ۸۸»، «جنگ نرم» و «نقد درون گفتمانی» ۵۰ اثر به بخش مسابقه راه یافت همچنین از میان ۳۰ اثر بخش «فیلم داستانی»، ۷ اثر، از میان ۲۲ اثر انتخاب شد.
سومین جشنواره مردمی فیلم عمار از تاریخ ۳ الی ۱۰ دی‌ماه سال ۱۳۹۱ هم‌زمان در تهران و سراسر کشور برگزار شد.
اولین نشست خبری سومین جشنواره مردمی فیلم عمار در تاریخ ۷ آذر ۱۳۹۱ و همچنین دومین نشست خبری در تاریخ ۲۷ آذر ۱۳۹۱ با حضور «نادر طالب‌زاده» دبیر جشنواره، «وحید جلیلی» رئیس شورای سیاستگذاری و «حامد بامروت‌نژاد» مدیر فعلی شبکه دوم سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی دبیر اجرایی جشنواره برگزار شد.
مراسم افتتاحیه با قرائت قرآن کتاب مقدس دین اسلام توسط «وحید جلیلی» و اجرای «محمدصادق باطنی» مدیر کنونی شبکه امید سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، در تاریخ ۳ دی‌ماه ۱۳۹۱ با حضور خانواده‌های جانباختگان جنگ ایران و عراق که طرفداران حاکمیت نظام جمهوری اسلامی ایران از آن‌ها با نام «خانواده شهدا» یاد می‌کنند و عموم مردم در سینما فلسطین آغاز شد. در این مراسم ضمن تقدیر از «بهزاد بهزاد‌پور» کارگردان، نویسنده، تدوین‌گر و بازیگر ایرانی از «رحیم مخدومی»، نویسنده عضو سازمان بسیج مستضعفین و خالق کتاب‌های ماندگار، تقدیر به عمل آمد. سخنران این مراسم «علیرضا پناهیان» از تاسیس‌کنندگان قرارگاه عمار بود. همچنین در افتتاحیه جشنواره از «محمد صیدالی» اکران‌کننده برتر ایذه، تقدیر شد.
در طول برگزاری جشنواره، فیلم‌های «قلاده‌های طلا»، «شکارچی شنبه»، «۳۳ روز»، «بازمانده» و چهار فیلم برگزیده‌ی جشنواره‌ی دوم با زبان عربی یا زیرنویس عربی در غزه به نمایش عمومی درآمد.
مراسم اختتامیه سومین جشنواره مردمی فیلم عمار ۱۰ دی ۱۳۹۱ در سینما فلسطین برگزار شد. بعد از تلاوت قرآن کتاب مقدس دین اسلام توسط «وحید جلیلی» رئیس شورای سیاستگذاری جشنواره، «محمدمهدی سیار» شاعر و ترانه‌سرای ایرانی طرفدار و شاغل در حاکمیت نظام جمهوری اسلامی ایران به عنوان مجری با شعری از خود، مراسم را شروع کرد.
در این مراسم بعد از سخنرانی «نادر طالب‌زاده» دبیر جشنواره، «عزت الله مطهری» مشهور به «عزت شاهی» از مخالفان دوران حکومت پهلوی به ایراد سخنرانی پرداخت. «احسان مینایی‌راد» مسئول ستاد اکران مردمی استان خراسان رضوی نیز در این مراسم بر روی سن رفت و توضیحات و خاطراتی از اکران‌های مردمی جشنواره ارائه داد.
در ادامه مراسم از شخصیت «سید داوود میرباقری» نویسنده و کارگردان سریال‌های مشهور «امام علی» و «مختارنامه»، تقدیر به عمل آمد.
در این مراسم «علیرضا قزوه» روی سن شعرخوانی کرد و همچنین «محمد گلریز» از خوانندگان برتر دوران هشت ساله جنگ ایران و عراق و « سعید قاسمی» نظامی بازنشسته و فعال سیاسی به سخنرانی پرداختند.
در ادامه اختتامیه دو فیلم‌ساز فرانسوی که برای شرکت در یک نشست هنری به ایران آمده بودند در جشنواره عمار نیز حاضر شدند و یک نفرشان روی سن آمد و صحبت کوتاهی انجام داد.
در این برنامه «اسماعیل یوسفیان» قهرمان مستند «مشتی اسماعیل»، «عسگر آقایی» قهرمان «مستند آخوند چینی» و «محمد رنجبر» قهرمان مستند «اخراجی‌های ۴» روی سن حاضر شدند و تندیس‌های فانوس و جوایز دیگر مختص بخش‌های مختلف را به برگزیدگان اهدا کردند.
در ۱۵ مهرماه ۱۳۹۱ با اعلام خبر فراخوان دریافت آثار سومین دوره جشنواره مردمی فیلم عمار، ۷۲۲ اثر به دبیرخانه جشنواره رسید، که از میان ۳۴۳ اثر بخش «مستند» در موضوعات «بیداری اسلامی»، «تاریخ انقلاب اسلامی و فتنه ۸۸»، «جنگ نرم» و «نقد درون گفتمانی» ۵۲ اثر به بخش مسابقه راه یافت همچنین از میان ۱۲۳ اثر بخش «فیلم داستانی»، ۱۱ اثر، از میان ۶۷ اثر بخش «پویانمایی»، ۱۶ اثر، از میان ۶۶ اثر بخش «نماهنگ»، ۱۶ اثر و از میان ۱۲۲ اثر بخش «فیلم‌نامه»، ۵ اثر به بخش مسابقه جشنواره راه یافتند.
چهارمین جشنواره مردمی فیلم عمار از تاریخ ۱۳ الی ۲۱ دی‌ماه سال ۱۳۹۲ همزمان در تهران و سراسر کشور برگزار شد. بخش «بین الملل» و بخش «فیلم ما» در این دوره به جشنواره اضافه شدند.
اولین نشست خبری چهارمین جشنواره مردمی فیلم عمار در تاریخ ۵ آذر ۱۳۹۲ با حضور «نادر طالب‌زاده» دبیر جشنواره، «وحید جلیلی» دبیر شورای سیاست‌گذاری و «حامد بامروت‌نژاد» دبیر اجرایی جشنواره برگزار شد.
نشست خبری اکران‌های مردمی چهارمین جشنواره درتاریخ ۴ دی‌ماه ۱۳۹۲ با حضور «حامد بامروت‌نژاد» دبیر اجرایی جشنواره، «سید ناصر حسینی‌پور» دبیر اکران‌های مردمی جشنواره فیلم عمار و «محمدهادی حاج‌کرمی» دبیر اجرایی اکران‌های مردمی جشنواره برگزار شد.
همچنین دومین نشست خبری در تاریخ ۱۱ دی‌ماه ۱۳۹۲ با حضور «نادر طالب‌زاده» دبیر جشنواره، «حامد بامروت‌نژاد» دبیر اجرایی و «سیدناصر حسینی‌پور» دبیر اکران‌های مردمی، برگزار شد.
آیین افتتاحیه چهارمین جشنواره با اجرای «محسن صفایی‌فرد» به‌عنوان مجری، در تاریخ ۱۳ دی‌ماه ۱۳۹۲ با حضور خانواده‌های جانباختگان جنگ ایران و عراق که طرفداران حاکمیت از آن‌ها با نام «خانواده شهدا» یاد می‌کنند و عموم مردم، در سینما فلسطین آغاز شد. در این مراسم «حامد زمانی» از خوانندگان ایرانی یکی از قطعات سیاسی و پرحاشیه خود را که رهبر جمهوری اسلامی ایران از آن تمجید کرده بود را به اجرا در آورد، همچنین این خواننده برای اولین بار از قطعه موسیقی جدید خود که محتویات آمریکاستیزی داشت، رونمایی کرد. «حجت الله ایوبی» رئیس وقت سازمان سینمایی کشور نیز در این آیین سخنرانی کرد.
در مراسم افتتاحیه با حضور خانواده‌ی جان‌باخته «ذبیح الله بخشی» مشهور به«حاجی بخشی» از خانواده‌ی جان‌باخته «امیرحسین فردی» نویسنده و فعال عرصه ادبیات داستانی تجلیل شد. همچنین از «شبکه تلویزیونی ماهواره‌ای المنار» که شبکه اطلاع‌رسانی و رسانه‌ای حزب‌الله لبنان است با حضور «نبیل حموده» مدیر دفتر این شبکه در تهران تقدیر به عمل آمد.
مراسم اختتامیه چهارمین جشنواره مردمی فیلم عمار ۲۱ دی ۱۳۹۲ در سینما فلسطین، با اجرای «محمدمهدی سیار» شاعر و ترانه‌سرای ایرانی طرفدار و شاغل در حاکمیت نظام جمهوری اسلامی ایران به عنوان مجری برگزار شد. در این مراسم «وحید جلیلی» مسئول سیاست‌گذاری جشنواره گزارشی ارائه دادند و همچنین «احمد جنتی» دبیر شورای نگهبان و رئیس فعلی مجلس خبرگان رهبری سخنران ویژه‌ی مراسم بودند. حامد زمانی خواننده مشهور و مطبوع در میان طرفداران حاکمیت نظام جمهوری اسلامی ایران نیز در مراسم حضور داشت و یکی از قطعات خود را به اجرا درآورد.
در این آیین از «فرج‌الله سلحشور» کارگردان مجموعه‌های تلویزیونی تاریخی و مذهبی چون «یوسف پیامبر»، توسط «احمد جنتی» دبیر شورای نگهبان و رئیس فعلی مجلس خبرگان رهبری تقدیر به عمل آمد.
در ادامه مراسم «نادر طالب‌زاده» دبیر جشنواره، به سخنرانی پرداخت و «ماریه پومیه»، استاد دانشگاه و مخالف «جنبش صهیونیسم فرانسوی»، روی سن حاضر شد و درباره مستندی که در آرژانتین راجع به موضوع رخ داده در سال ۱۹۹۴ ساخته بود صحبت کرد.
در ادامه آیین اختتامیه جشنواره، از برگزیدگان چهارمین دوره جشنواره فیلم عمار در بخش‌های مختلف تجلیل به عمل آمده و تندیس فانوس به آنان اهدا شد.
در تاریخ ۷ مهرماه ۱۳۹۲ با اعلام خبر فراخوان دریافت آثار چهارمین دوره جشنواره مردمی فیلم عمار، ۲۰۷۱ اثر به دبیرخانه جشنواره رسید، که از میان ۵۱۱ اثر بخش «مستند» در موضوعات «بیداری اسلامی و جهانی»، «اقتصاد مقاومتی»، «تاریخ معاصر ایران و فتنه ۸۸»، «جنگ نرم»، «روایت شهادت»، «روحانیت» و «نقد درون گفتمانی» ۱۱۷ اثر به بخش مسابقه راه یافت همچنین از میان ۲۶۵ اثر بخش «فیلم داستانی» ۲۸ اثر، از میان ۱۳۱ اثر بخش «پویانمایی» ۴۷ اثر، از میان ۱۲۲ اثر بخش «نماهنگ» ۴۰ اثر، از میان ۲۰۳ اثر بخش «فیلم‌نامه» ۱۹ اثر، از میان ۱۰۳ اثر بخش «فیلم‌ ما» 17 اثر، از میان ۸۹ اثر بخش «پژوهش و مقاله سینمایی» ۷ اثر، از میان ۱۴۷ اثر بخش «اقلام تبلیغی» ۱۶ اثر و از میان ۵۰۰ اثر بخش «بین الملل» ۱۸ اثر به بخش مسابقه جشنواره راه یافتند.
پنجمین جشنواره مردمی فیلم عمار از تاریخ ۱۰ الی ۱۹ دی‌ماه ۱۳۹۳ همزمان در تهران و سراسر کشور برگزار شد.
اولین نشست خبری پنجمین جشنواره مردمی فیلم عمار در تاریخ ۳ آبان ۱۳۹۳ با حضور «نادر طالب‌زاده» دبیر جشنواره، «وحید جلیلی» مسئول شورای سیاست‌گذاری و «حامد بامروت‌نژاد» دبیر اجرایی جشنواره برگزار شد.
نشست خبری اکران‌های مردمی پنجمین جشنواره در تاریخ ۱۸ آذرماه ۱۳۹۳ در «مسجد لولاگر تهران» و با حضور «صادق آهنگران» دبیر اکران‌های مردمی جشنواره، «محمدصادق باطنی» مسئول روابط عمومی جشنواره و «محمدهادی حاج‌کرمی» دبیر اجرایی اکران‌های مردمی جشنواره برگزار شد.
همچنین دومین نشست خبری در تاریخ ۸ دی‌ماه ۱۳۹۳ در «مسجد جامع خرمشهر» با حضور «نادر طالب‌زاده» دبیر جشنواره، «حامد بامروت‌نژاد» دبیر اجرایی، «صادق آهنگران» دبیر اکران‌های مردمی، «عبدالرضا رستمی‌فر» مسئول اکران‌های مردمی جشنواره در خوزستان برگزار شد.
در تاریخ ۲۹ آذر ۱۳۹۳ با حضور «حامد بامروت‌نژاد» دبیر اجرایی، «مهدی زمانپور کیاسری» از داوران و فیلمسازان جشنواره به همراه جمعی از مسئولان جشنواره در منزل «مصطفی احمدی روشن» از جانباختگان ترور شخصیت‌های هسته‌ای ایران، پوستر جشنواره رونمایی شد.
آیین افتتاحیه پنجمین جشنواره با قرائت قرآن کتاب مقدس دین اسلام توسط «حامد زمانی» و اجرای «سید محمدعلی صدری‌نیا» کارگردان مجموعه «دکتر سلام»، به عنوان مجری، در تاریخ ۱۰ دی‌ماه ۱۳۹۳ با حضور خانواده‌های جانباختگان جنگ ایران و عراق که طرفداران حاکمیت نظام جمهوری اسلامی ایران، از آن‌ها با نام «خانواده شهدا» یاد می‌کنند و عموم مردم در سینما فلسطین آغاز گردید.
در این مراسم «سکینه جمشیدی» معروف به «ننه سکینه»، بانوی محلاتی که هشت سال برای «نظامیان جنگ ایران و عراق» که در ادبیات مورد استفاده طرفداران حاکمیت نظام جمهوری اسلامی ایران عبارت‌های «جنگ تحمیلی» و یا «دفاع مقدس» نام برده می‌شود، نان می‌پخت به همراه پدر و مادر «سید مسعود شجاعی طباطبایی» روی سن حاضر شدند و از شخصیت «سید مسعود شجاعی طباطبایی» «کاریکاتوریست» و «گرافیست» تجلیل به عمل آمد و جایزه‌ی ویژه‌ی «دستکش ننه عصمت» به وی اهدا شد.
با حضور «عصمت فلکیان» مادر اهل یزد معروف به «ننه عصمت»، که در طول هشت سال جنگ ایران و عراق و بیش از بیست سال بعد از آن برای نظامیان و مرزبانان، دستکش می‌بافت و همچنین مادر «حسین و مجید جوادیان» از جانباختگان جنگ ایران و عراق، از «مسعود ده‌نمکی» روزنامه‌نگار، کارگردان و نویسنده و از اعضای سابق «انصار حزب الله» تقدیر به عمل آمد و جایزه ویژه «دستکش ننه عصمت» به وی اهدا شد.
همزمان با نمایش آثار منتخب در سینما فلسطین از تاریخ ۱۱ تا ۱۸ دی‌ماه ۱۳۹۳، برنامه های جانبی از جمله: کارگاه‌های آموزشی، اجرای تئاتر ،نشست‌های هنر-واقعیت، سخنرانی، کارگاه نقاشی، کارگاه تاریخ شفاهی و... برای علاقمندان مهیا شده بود.
مراسم اختتامیه پنجمین جشنواره ۱۹ دی ۱۳۹۳ در سینما فلسطین با قرائت قرآن کتاب مقدس دین اسلام توسط «وحید جلیلی» رئیس شورای سیاستگذاری جشنواره و اجرای «سید محمدعلی صدری‌نیا» کارگردان مجموعه «دکتر سلام» به عنوان مجری، برگزار شد. بعد از سخنرانی «نادر طالب‌زاده» دبیر جشنواره و همزمان با پخش کلیپی از «ننه سکینه» از نان‌های پخته شده توسط او از حضار پذیرایی شد.
در این آیین همزمان با پخش کلیپ معرفی از «صادق آهنگران» خواننده، نظامی و مداح طرفدار نظام جمهوری اسلامی ایران، این فرد پشت تریبون حاضر شد و به نوحه‌خوانی پرداخت و یکی از پدران جانباختگان جنگ ایران و عراق نیز به یاد ایام جنگ ایران و عراق در میان جمعیت میان‌داری کرد. با حضور همه خانواده جانباختگان جنگ حاضر در مراسم از «صادق آهنگران» با هدیه‌ی ویژه‌ی «سید علی خامنه‌ای» رهبر جمهوری اسلامی ایران که یک قرآن همراه با دست‌نوشته ایشان بود، تجلیل صورت گرفت.
در ادامه برنامه پدر یکی از جانباختگان جنگ ایران و عراق با ابیاتی که در مراسم سروده بود شعرخوانی کرد. در این مراسم «محمدرضا خردمندان» از برگزیدگان جشنواره پیشنهاد همیشگی شدن جایزه‌ی ویژه‌ی «دستکش ننه عصمت» را اعلام کرد. «حامد زمانی» از ترانه‌ی «و تازه اول عشق است...» رونمایی و به «صادق آهنگران» تقدیم کرد. مراسم اختتامیه با نمایش فیلم کوتاه «اشک مادر» پایان یافت.
در تاریخ ۹ مهرماه ۱۳۹۳ با اعلام خبر فراخوان دریافت آثار پنجمین دوره جشنواره مردمی فیلم عمار، ۲۵۱۷ اثر به دبیرخانه جشنواره رسید، که از میان ۵۵۷ اثر بخش «مستند» در موضوعات «بیداری اسلامی و جهانی»، «اقتصاد مقاومتی»، «تاریخ معاصر ایران و فتنه ۸۸»، «جنگ نرم»، «روایت شهادت»، «روحانیت» و «نقد درون گفتمانی» ۱۱۵ اثر به بخش مسابقه راه یافت همچنین از میان ۳۱۰ اثر بخش «فیلم داستانی» ۴۸ اثر، از میان ۹۵ اثر بخش «پویانمایی» ۲۶ اثر، از میان ۱۸۵ اثر بخش «نماهنگ» ۴۳ اثر، از میان ۱۲۷ اثر بخش «برنامه تلویزیونی» ۱۸ اثر، از میان ۱۲۷ اثر بخش «فیلم ما» ۳۰ اثر، از میان ۲۴۴ اثر بخش «فیلم‌نامه» ۱۸ اثر، از میان ۴۳ اثر بخش «پژوهش و مقاله سینمایی» ۱۶ اثر، از میان ۱۳۸ اثر بخش «اقلام تبلیغی» ۴۳ اثر و از میان ۶۹۱ اثر بخش «بین الملل» ۱۹ اثر به بخش مسابقه جشنواره راه یافتند.
ششمین جشنواره مردمی فیلم عمار از تاریخ ۸ الی ۱۷ دی‌ماه ۱۳۹۴، همزمان در تهران و سراسر کشور برگزار شد.
اولین نشست خبری ششمین جشنواره فیلم عمار در تاریخ ۲۴ مهر ۱۳۹۴ با حضور «نادر طالب‌زاده» دبیر جشنواره، «وحید جلیلی» مسئول شورای سیاست‌گذاری و «سید رسول منفرد» دبیر اجرایی و «محمدتقی اقبال» اکران‌کننده شهرستان نظرآباد استان البرز، برگزار شد.