moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این محدوده مسکونی سرخپوستان (رزرویشن) دارای یک موزه، یک مرکز پرورش آبزیان صدف دار، یک مرکز آموزش و پرورش، یک مرکز فرهنگی و اجتماعی، زمین بازی،"Shinnecock Indian Reservation" , Parrish Art Museum. (retrieved 12 July 2010) و یک کلیسای پروتستان می‌باشد. این محدوده سه مایل (۵ کیلومتر) در غرب شهرک ساوت همپتون، نیویورک قرار دارد. در سال ۱۹۰۳ جمعیت آن به ۱۵۰ نفر می‌رسید. در سال ۲۰۱۲ تعداد اعضای سرخپوستان قبیلهٔ شینکوک به بیش از ۱۴۰۰ نفر رسید که بیش از نیمی از آنها در محدودهٔ مسکونی تعیین شده اقامت دارند."Shinnecock Indian Tribe History." "Access Genealogy." (retrieved 12 July 2010)
در سال ۲۰۰۵ این قوم تقاضای استرداد ۳۵۰۰ هکتار (۱۴ کیلومتر مربع) از زمین‌های ضبط شده قبیله شینکوک را در شهرک ساوت همپتون، واقع در نزدیکی محدوده مسکونی قبیله (رزرو) و میلیاردها دلار غرامت برای خسارات وارده به زمینهای استعماری را علیه نیویورک از دولت داد. ارزش املاک مورد اختلاف یک میلیارد دلار است و شامل باشگاه گلف شینوکاک هیلز می‌باشد که به گفته قوم شینکوک محل سنتی خاکسپاری درگذشتگان قبیله است.
این طرح دعوی قبیله در دادگاه، شکایتی علیه قوهٔ مقننهٔ نیویورک با اشاره به طریقهٔ تصویب حکم اجازهٔ خرید ۱۸۵۰۰ هکتار زمین‌های قبیله ای توسط استعمارگران در سال ۱۸۵۹ بود. این دعوی قرار اجاره نامهٔ ۱۰۰۰ ساله را که در سال ۱۷۰۳ مابین مقامات استعمار ساوت همپتون و افراد قبیله امضاء شده بود لغو کرد. این طرح دعوی در دادگاه اعلام داشت که در سال ۱۸۵۹ یک گروه سرمایه گذاران با نفوذ نیویورک برای لغو اجاره نامه با هم همدست شدند و عریضه ای جعلی مبنی بر اینکه از جانب تعدادی از اعضای قبیلهٔ شینکوک بوده به مجلس مقننهٔ فرستادند. با وجود اینکه بقیهٔ اعضای قبیله فوراً اعتراض کرده و عریضه را جعلی خواندند، مجلس مقننه خرید ۱۴ کیلومترمربع از سرزمین قبیله را توسط استعمارگران تصویب کرد.
یک فیلم مستند با عنوان «نقطه وجدان» در سال ۲۰۱۹ منتشر شد و در شبکهٔ دبلیو ان ای تی در شهر نیویورک و ایستگاه‌های مختلف پی بی اس نمایش داده شد. این فیلم مستند مبارزه برای حقوق مالکیت زمین و حفاظت از اماکن دفن اجدادی شینکوک طی یک دوره پنج ساله است. در این فیلم از یکی از فعالین حقوق قبیله شینکوک به ویژه بکی هیل-جنیا هم یاد می‌کند.
در سال ۲۰۰۷ قبیله شینکوک پیشنهاد تأسیس یک کازینو را برای ایجاد درآمد به منظور رفاه ساکنان و ایجاد فرصت‌های تحصیلی برایشان داد، اما انجام این پیشنهاد هنوز به جایی نرسیده‌است. در مذاکرات با ایالت نیویورک و دولت محلی، مدیریت قبیله موافقت می‌کند که مکانی خارج از منطقه همپتون‌ها برای محیط زیست بهتر باشد بپذیرد. در آن صورت اگر موفق شوند محلی را با مشارکت دولت بسازند، می‌توانند یک کازینو مخصوص بازی‌های گروه درجه III که نسبت به داشتن کازینو در داخل محدوده سکونت قبیله (رزرویشن) برای قبیله سودآورتر است؛ زیرا داخل رزرویشن فقط برای داشتن بازیهای گروه درجه II واجد شرایط هستند.
در ایالات متحده، تصور بر آن است که صید نهنگ در دهه ۱۶۵۰ شروع شد. ساکنین انگلیسی ساوت همپتون، افرادی چون جان اوگدن و جان کوپر با سرخپوستان قبیلهٔ شینکوک تعدادی قراردادهای گوناگون بستند که شرکت در صید نهنگ را مجاز می‌کرد. مهاجران انگلیسی آن زمان اصولاً کشاورز بودند و تجربهٔ زیادی در دریا نداشتند. از طرف دیگر سرخپوستان این قبیله که هم در زمینه دریانوردی و هم در شکار نهنگ بسیار ماهر بودند برای تجاری سازی صنعتی معروف به طرح نهنگ ضروری بودند.
طبیعتاً تعداد نهنگ‌های صید شده در یک فصل رابطهٔ مستقیم با مهارت صیادان نهنگ داشت. در نتیجه، مردان شینکوک اغلب ماه‌ها جلوتر از فصل صید، و حتی برای سال‌ها به‌طور مرتب به دعوت شرکت‌های صید نهنگ با آنها قرارداد می‌بستند. این ترتیب‌ها به طرز غیرقابل تصوری موفقیت‌آمیز بود، و شرکت‌های صید نهنگ به زودی در سرتاسر نیوانگلند دیده شد. صیادان سرخپوست به قدری با ارزش بودند که فرماندار وقت در سال ۱۷۰۸ قانونی وضع کرد که «سرخپوستان تحت استخدام شرکت‌های صید نهنگ از اول نوامبر تا پانزدهم آوریل از دستگیر شدن، مورد آزار و اذیت و بازداشت قرار گرفتن مصون می‌باشند». این گونه قراردادهای صید نهنگ با سرخپوستان قبیله شینکوک حداقل تا سال ۱۷۴۶ ادامه یافت.
صنعت صید نهنگ در اواسط سالهای ۱۷۰۰ به شدت نزول کرد؛ زیرا دیگر در نزدیکی ساحل وجود نهنگ‌ها به وفور سابق یافت نمی‌شدند. بنا بر این شکار نهنگ‌ها در پهنهٔ جهان گسترش یافت. و هنوز تا دهه ۱۸۰۰ وجود مردان شینکوک در این صنعت بسیار ارزشمند بود. قابل ذکر است که در ۱۸ آوریل ۱۸۴۵ یک سرخپوست شینکوک به نام الی ایزر، اولین سرخپوست آمریکایی بود که با کشتی صید نهنگ به نام منهتن وارد خاک ژاپن شد و در خلیج توکیو لنگر انداخت.
«وامپوم» عبارت است از صنعت صدف کاری که مخصوص سرخپوستان قبیلهٔ شینکوک می‌باشد. در اوایل دهه ۱۶۰۰، اولین مدرک ثبت شدهٔ اروپایی در بارهٔ سرخپوستان لانگ آیلند از یک مقام رسمی هلندی به نام ایزاک دو رازیرس به دست آمده‌است. وی لانگ آیلند را چنین توصیف کرد، که حدود ۳۳/۶ کیلومتر پهنای آن است و دارای چندین نهر و خلیج می‌باشد. این محل جایی است که بسیاری از وحشیان در آن زندگی می‌کنند. آنان که شینکوک نامیده می‌شوند با کشت ذرت و ساختن سوان (وامپوم) زندگی خود را تأمین می‌کنند."
به‌طور کلی چنین به نظر می‌رسد که سرخپوستان لانگ آیلند در دوران استعمار بزرگ‌ترین تولیدکننده وامپوم بودند که بیشتر آن را به عنوان خراج به قبایل بزرگتر یا قدرتمندتر پرداخت می‌کردند. همان‌طور که تولید وامپوم در طول دهه ۱۶۰۰ رشد کرد، تا اوایل قرن ۱۸ به یک پول رسمی مستعمرات تبدیل شد و ارز اصلی مورد استفاده در تجارت خز در آن زمان بود. نیاز به وامپوم به حدی شده بود که برای دسترسی نا محدود به آن، نام قبیلهٔ شینکوک و دیگر سرخپوستان لانگ آیلند، به عنوان تأمین کنندگان بی حد وامپوم در قراردادهای تجارت آزاد در فورت آلبانی، در سال ۱۶۶۴، گنجانده شدند.
در لانگ آیلند قبیلهٔ شینکوک و دیگر قبائل همسایگی آنها، بسیار مشتاق بودند که دسترسی به منابع طبیعی را از طریق بستن قراردادهای گوناگون با ساکنین لانگ آیلند برای خود حفظ کنند. در سال ۱۶۴۸ قبائل شینکوک، مونتاوک، منهست، و کرچاوگ زمین‌هایی را فروختند که تبدیل به شهر ایست همپتون نیویورک شد. بر اساس این پیمان: «(قبایل) حق ماهیگیری در همه مکان‌های مناسب را به جهت تهیهٔ وامپوم برای خود حفظ می‌کنند».
هنوز هم شواهد تأثیر شینکوک بر این صنعت دیده می‌شود. یک ابزار بزرگ به نام «بول ریک» یا «چنگک شینکوک» برای برداشت صدف است که در اواسط دهه ۱۸۰۰ ایجاد شده‌است.
خوانندهٔ آمریکایی مایکل جکسون (۱۹۵۸–۲۰۰۹)، ملقب به «سلطان پاپ»، به عنوان یکی از شاخص‌ترین چهره‌های فرهنگی قرن بیستم و یکی از موفق‌ترین و تأثیرگذارترین سرگرمی‌سازها محسوب می‌شود. دستاوردهای وی به تکمیل جداسازی تبعیض موسیقی عامه‌پسند در ایالات متحده کمک کرد و دوره ای از چندگانگی فرهنگی و ادغام را ایجاد کرد که نسل‌های بعدی هنرمندان از آن پیروی کردند.Roberts, "Kingdom", p. 36. نفوذ وی به الهام بخشیدن به روند مد و افزایش آگاهی از اهداف اجتماعی در سراسر جهان گسترش یافت.
جکسون در سال ۱۹۶۹ به عنوان خواننده اصلی جکسون فایو، گروهی که با برادران بزرگترش تشکیل شد، به یک ستاره کودک تبدیل شد.Warwick, p. 249. کنگره ایالات متحده آمریکا این گروه را به دلیل مشارکت در فرهنگ جوانان ایالات متحده به رسمیت شناخت، و جکسون مورد استقبال عموم مردم ایالات متحده قرار گرفت تا جایی که از زمان شرلی تمپل در دهه ۱۹۳۰ توانایی ایجاد یک ستاره کودک وجود نداشت. در اوایل دهه ۱۹۸۰، جکسون به یک شخصیت مسلط در فرهنگ مردمی و اولین سرگرم‌کننده آفریقایی-آمریکایی تبدیل شد که دارای یک طرفدار متقاطع قوی در تلویزیون موسیقی (ام‌تی‌وی) بود. موزیک ویدئوهای وی، از جمله ویدئوهای «بزن به چاک»، «بیلی جین» و «تریلر» از آلبوم "تریلر" در سال ۱۹۸۲، به دلیل شکستن موانع نژادی و تبدیل رسانه به یک فرم هنری و یک ابزار تبلیغاتی، شناخته شده‌اند. محبوبیت این ویدئوها باعث شهرت کانال تلویزیونی ام‌تی‌وی شد.Brackett, David. "Jackson, Michael (Joseph)". "Grove Music Online." Accessed October 1, 2019. موفقیت جکسون در این زمان، نجات صنعت موسیقی در اواخر دهه ۱۹۷۰، رکود اقتصادی و ایجاد انقلابی در آن زمان با آغاز تمرکز بازاریابی در آلبوم‌های پرفروش و ارائه ویدیو بود.
جکسون از طریق فیلم‌ها و اجراهای زنده خود، رقص‌های خیابانی را به محبوبیت رساند و آثارش به ویژه مون‌واک، مردم در سراسر جهان را به خود جلب می‌کند. وی به دلیل کمک به گسترش رقص در بین مخاطبان جهانی و تأثیرگذاری قابل مقایسه با آیکان‌های رقص مانند فرد آستر و سامی دیویس جونیور شناخته شده‌است. با زیبایی‌شناسی که از سنت فیلم موزیکال گرفته شده‌است، فیلم‌های "تریلر" زیرمجموعه ای از طراحان رقص را ایجاد کردند در حالی که دیگر هنرمندان پاپ به دنبال تولید فیلم‌های تبلیغاتی پیچیده رقص محور بودند. در دهه ۱۹۸۰، خصوصیات شخصی و تغییر شکل ظاهری جکسون منشأ جذابیت روزنامه‌نگاری تبلوید شد، پدیده ای که متهم شد به اتهامات کودک آزاری که در سال ۱۹۹۳ علیه وی مطرح شد. این عجایب و جنجال‌ها باعث الهام بخشیدن به تعداد زیادی از تصاویر و آثار هنری دیگر در جستجوی تصویر عمومی وی شد که در نمایشگاه ۲۰۱۸ "مایکل جکسون: روی دیوار" گالری ملی پرتره لندن ارائه شد.
جکسون طیف وسیعی از موضوعات را تحت تأثیر قرار داد، از تحصیلات افراد مشهور گرفته تا فرهنگ بصری گرفته تا مطالعات جنسیتی و جنسی، و موارد دیگر از جمله مواردی که ارتباط مستقیمی با حرفه خود ندارند.Roberts, "Popular Culture", p. 1. طبق مطالعه ای که در ژورنال مطالعات پان آفریقایی در سال ۲۰۱۰ منتشر شد، تأثیر او در دانشگاه با اشاره به خواننده در ادبیات مربوط به ارتباطات جمعی، روانشناسی، پزشکی، مهندسی و شیمی گسترش یافت.Hidalgo & Weiner 2010, pp. 14–28.Hidalgo & Weiner 2010, p. 25. شورای انگلیس با توجه به روابط فرهنگی بین‌المللی، جکسون را در فهرست «۸۰ لحظه ای که جهان را شکل داد» نامگذاری کرد.
جشن یا مراسم فیلمی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی مکس وینکلر است. در این فیلم بازیگرانی همچون مایکل آنگارانو، اوما تورمن، ریس تامپسون، لی پیس، جیک جانسون و ربکا میدر ایفای نقش کرده‌اند.
روابط اسرائیل و موریتانی به روابط دوجانبه تاریخی و کنونی اسرائیل و موریتانی اشاره دارد. در سال ۱۹۹۹، موریتانی سومین عضو اتحادیه عرب شد که اسرائیل را به عنوان یک کشور مستقل به رسمیت شناخت. دو کشور روابط کامل دیپلماتیک را در اکتبر ۱۹۹۹ برقرار کردند. با این حال، به عنوان پاسخی به جنگ غزه، روابط از سال ۲۰۰۹ مسدود شد.
موریتانی در نتیجه جنگ شش روزه ۱۹۶۷، دنبال تصمیم جمعی اتحادیه عرب (موریتانی تا نوامبر ۱۹۷۳ در لیگ پذیرفته نشد"The encyclopedia of the Arab-Israeli conflict: a political, social, and military history, Volume 1 A-H", Spencer Tucker, ABC-CLIO Inc, 2008, p127, accessed 25 December 2011 ) به اسرائیل اعلان جنگ داد و آن اعلامیه را تا حداقل سال ۱۹۹۱ معکوس نکردAmos Oz interview with Phillip Adams, 10 September 1991, re-broadcast on ABC Radio National 23 December 2011 و حدود ۳۲ سال تا اوایل اواسط سال ۱۹۹۹، به نظر می‌رسید اسرائیلی‌ها از وضعیت جنگ در جریان نیستند.
موریتانی پس از قطعنامه قبیله خارطوم در سال ۱۹۶۷، به همان روشی که اکثر کشورهای عربی که اسرائیل را به رسمیت شناختند، پایبند نبود.
به عنوان پاسخی به جنگ غزه، روابط با اسرائیل در ژانویه ۲۰۰۹ مسدود شد. در فوریه ۲۰۰۹، موریتانی سفیر خود را از اسرائیل فراخواند،< و در ۶ مارس ۲۰۰۹ پرسنل از سفارت اسرائیل در نواکشوت بیرون رانده شدند و به آنها ۴۸ ساعت فرصت داده شد تا موریتانی را ترک کنند. بر اساس اعلامیه وزارت امور خارجه اسرائیل، این کشور در اواخر روز رسماً سفارت را تعطیل کرد. در تاریخ ۲۱ مارس ۲۰۱۰ کلیه روابط دیپلماتیک بین دو کشور رسماً پایان یافت."Mauritania severs all diplomatic ties with Israel"
به دنبال توافق صلح اسرائیل و امارات متحده عربی در اوت سال ۲۰۲۰، وزارت خارجه موریتانی گفت که کشور وی به "خرد و قضاوت خوب" رهبری امارات متحده عربی برای امضای توافق‌نامه با اسرائیل برای توافق برای عادی سازی روابط اعتماد دارد و " امارات متحده عربی دارای حاکمیت مطلق و استقلال کامل در انجام روابط و ارزیابی خود است که مطابق با منافع ملی خود و منافع عرب‌ها است. "Mauritania supports 'good judgment' of UAE on Israel deal. August 16 2020. "Middle East Monitor". Retrieved September 12 2020.
رضا فلاح (۲۴ شهریور ۱۲۸۸–۱۴ شهریور ۱۳۶۱) مهندس، مشاور سیاسی و یکی از چهره‌های اثرگذار صنعت نفت ایران در زمان سلطنت محمدرضا پهلوی بود.
فلاح قائم‌مقام رئیس هیأت مدیرهٔ شرکت ملی نفت ایران و مسئول روابط بین‌المللی و بازاریابی این شرکت بود. به گفتهٔ اسدالله علم، فلاح مردی زیرک بود و شاه از او در مذاکرات پشت پرده با شرکت‌های نفتی استفاده می‌کرد.
رضا فلاح در ۲۴ شهریور ۱۲۸۸ در کاشان متولد شد.Reza Fallah Dies at 73; Ex - Iranian Oil Official, "The New York Times", December 16, 1982Abbas Milani, "Eminent Persians", Syracuse, New York: Syracuse University Press, 2008, pp. 139-142 پدرش سیدابراهیم فلاح، روحانی و زمین‌دار بود. فلاح مقطع دبستان را در کاشان گذراند و پس از آن وارد مدرسهٔ دارالفنون در تهران شد و توانست با نمرات عالی در رشتهٔ علوم فارغ‌التحصیل شود. در همان سال با بورسیهٔ شرکت نفت ایران و انگلیس، تحصیل در رشتهٔ مهندسی نفت در دانشگاه بیرمنگام انگلیس را آغاز کرد و در سال ۱۹۳۲ دکترای خود را در همین رشته دریافت نمود.
فلاح پس از دریافت دکترا، به مدت یک سال در مرکز تحقیقات بریتیش پترولیوم در لندن کار کرد و در سال ۱۳۱۳ به عنوان مهندس ارشد به پالایشگاه نفت آبادان منتقل شد. در سال ۱۳۱۸ آموزشگاه فنی نفت آبادان تاسیس شد و فلاح مدیریت آن را برعهده گرفت.
پس از ملی‌شدن صنعت نفت ایران در سال ۱۳۲۹ و تصویب قانون جایگزین‌کردن مدیران خارجی با اتباع ایرانی، شورای عالی نفت در سال ۱۳۳۰ فلاح را به جای مدیر انگلیسی پالایشگاه آبادان منصوب کرد.
فلاح بعدها سمت‌های کلیدی در صنعت نفت ایران به دست آورد از جمله مشاور نخست‌وزیر در امور نفت (۱۳۳۳)، عضو تیم مذاکره‌ قرارداد جدید با کنسرسیوم بین‌المللی نفت، عضو هیأت مدیرهٔ شرکت ملی نفت و مسئول امور فنی و بین‌المللی، و در نهایت قائم‌مقام رئیس هیأت مدیره و مدیرکل امور بین‌الملل شرکت ملی نفت در سال ۱۳۵۳.
در دههٔ ۴۰ و ۵۰، محمدرضا شاه مدیریت صنعت نفت ایران را به سه حوزه تقسیم کرده بود: مذاکرات نفتی پشت‌پرده و معامله با شرکت‌های خارجی به فلاح؛ امور مربوط به اوپک به جمشید آموزگار (وزیر دارایی)؛ و امور مدیریتی شرکت ملی نفت به منوچهر اقبال (مدیرعامل شرکت ملی نفت) واگذار شده بود. فلاح که به داشتن روابط دوستانه با شرکت‌های نفتی بزرگ شهره بود، اغلب در تیم مذاکرات نفتی ایران با آموزگار که گرایش‌های ناسیونالیستی داشت به اختلاف‌ برمی‌خورد و البته به گفتهٔ علم، شاه از عدم توافق این دو نفر ابداً ناراضی نبود.
در سال ۱۳۴۸، هنگامی که شاه به دنبال افزایش درآمد نفتی ایران بود، فلاح ایدهٔ ناموفق نفوذ به بازار داخلی نفت آمریکا را پیشنهاد کرد. در ۱۳۴۹، شاه به فلاح دستور داد که طرح فروش نفت به چین کمونیستی را بررسی کند و به علم گفت تا زمانی که فلاح معامله با کوبا، آفریقای جنوبی و شرکت نورثروپ را نهایی نکند اجازه نمی‌دهد از سمتش کناره‌گیری کند. علم در بهار ۱۳۵۲ نوشته است که فلاح تلفن زد تا موفقیتش در مذاکره با اعضای مختلف کنسرسیوم بین‌المللی نفت را خبر بدهد که در نتیجهٔ آن قرارداد ۱۹۵۴ کنار می‌رفت و به جای آن قراردادی بیست‌ساله برای تامین نفت توسط شرکت ملی نفت ایران به کنسرسیوم اجرا می‌شد. در سال ۱۳۵۲، فلاح مذاکرات مربوط به تاسیس یک جوینت‌ونچر برای بازاریابی نفت بین شرکت نفت آشلند و شرکت ملی نفت ایران را آغاز کرد. در همین سال کنفرانس اوپک در تهران برگزار شد و فلاح با پیشنهاد افزایش قیمت اعلامی نفت به ۱۲ دلار در هر بشکه، نقش مهمی به نفع ایران ایفا کرد.
فلاح در میان همکاران و هم‌عصران خود فردی محترم، مدیری توانا و مذاکره‌کننده‌ای زیرک و چیره‌دست قلمداد می‌شد که ذهن تحلیلی و کنترل فوق‌العاده‌ای بر زبان فارسی دارد.
فلاح در آستانه انقلاب ۱۳۵۷ به انگلستان مهاجرت کرد. پس از انقلاب، مهدی بازرگان از او دعوت کرد به ایران برگردد و مدیریت صنعت نفت را به دست بگیرد اما فلاح این دعوت را نپذیرفت.
او با مهین فلاح (۲۰۰۰–۱۹۱۹) ازدواج کرد.Reza Fallah Dies at 73; Ex - Iranian Oil Official, "The New York Times", December 16, 1982 آنها سه دختر داشتند: لیلی فلاح لارنس و جینا «کوکی» فلاح. دختر سوم وقتی در تهران زندگی می‌کردند در یک سانحه رانندگی جان خود را از دست داد.Abbas Milani, "Eminent Persians", Syracuse, New York: Syracuse University Press, 2008, pp. 139-142
فلاح در سال ۱۳۶۱ در لندن درگذشت. او در قبرستان بروکود به خاک سپرده شده‌ است.
سامِر اِسلَم یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه‌ای است که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی تهیه می‌شود و این دوره‌اش هم در ۲۱ اوت ۲۰۲۱ و در مجموعه ورزشی الیجنت شهر پارادایس ایالت نوادا برگزار شد. این رویداد سی و چهارمین سامراِسلم سالانه بود.
یازده مسابقه برگزار شد که یکی از آنها در پری-شو (کیک آف) بود. در مسابقه اصلی رومن رینز در مقابل جان سینا به برتری رسید تا از کمربند یونیورسال خود دفاع کند. شارلوت فلر، نیکی ای.اس.ایچ و ریا ریپلی را شکست داد تا قهرمان جدید کمربند زنان راو بشود. همچنین بکی لینچ پس از یک سال به دبلیودبلیوئی بازگشت و توانست بیانکا بلر را شکست دهد تا قهرمان جدید کمربند زنان اسمک‌داون بشود. همینطور ادج، سث رالینز را شکست داد. همچنین این رویداد شامل بازگشت براک لزنر به دبلیو دبلیو ای بود.
"سامر اسلم" شامل مسابقاتی بین دشمنی‌های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری‌هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه‌های راو یا اسمک‌داون پخش شده بود. کشتی‌گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می‌دهد و تنش را به حداکثر می‌رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می‌گیرند.
در ریاضیات، نظریه میدان رده‌ای (Class Field Theory) شاخه‌ای از نظریه جبری اعداد است که به توصیف توسیع‌های گالوایی از میدان‌های موضعی و سرتاسری می‌پردازد. اغلب اعتبار مفهوم "میدان رده‌ای" را به هیلبرت نسبت می‌دهند، اما این مفهوم پیش از آن هم نزد کرونکر آشنا بود و این وبر بود که در حقیقت اصطلاح مذکور را پیش از ظهور مقالات بنیادین هیلبرت ابداع نمود. ریشه تاریخی این نظریه به اثبات قانون تقابل مربعی توسط گاوس در انتهای قرن هجدهم میلادی بر می‌گردد. این ایده‌ها طی قرن بعدی توسعه یافتند و منجر به مجموعه‌ای از حدس‌ها توسط هیلبرت شدند که در پی آن توسط تاکاگی و آرتین اثبات شدند. این حدس‌ها و اثبات‌هایشان تشکیل بدنه اصلی نظریه میدان رده‌ای را می‌دهند.
روابط اسرائیل و آرژانتین به روابط بین‌الملل میان آرژانتین و اسرائیل اشاره دارد. هر دو کشور در ۳۱ مه ۱۹۴۹ روابط دیپلماتیک برقرار کردند.
روابط میان این دو کشور در سال‌های اولیه با شکارچیان نازی و زمانی که موساد نازی پیشین، آدولف آیشمن را دزدید با یکدیگر گره خورد با وجود اینکه این حرکت اعتراضات آرژانتین را به علت نقض حاکمیت آن را به همراه داشت. بلافاصله پس از جنگ جهانی دوم، آرژانتین پناهگاهی امن برای مقامات سابق نازی بود زیرا آنها سرمایه‌گذاری بسیار ضروری یا تخصص فنی را در آرژانتین به ارمغان آوردند.
طبق اسناد طبقه‌بندی نشده وزارت امور خارجه بریتانیا، اسرائیل پیش و در طول جنگ فالکلند به آرژانتین اسلحه فروخته‌است. فروش اسلحه به آرژانتین شامل هواپیماهایداگلاس ای-۴ اسکای‌هاوک بود که بعداً در جنگ با بریتانیا مورد استفاده قرار گرفت.
کارلوس منم اولین رئیس دولت آرژانتین بود که در سال ۱۹۹۱ از اسرائیل دیدار دیپلماتیک کرد. وی پیشنهاد کرد در مذاکرات بر سر بلندی‌های جولان میان اسرائیل و سوریه میانجی گری کند. با این حال، روابط بیشتر مورد آزمایش قرار گرفت هنگامی که حزب‌الله به ترتیب در ۱۹۹۲ و ۱۹۹۴ به بمب‌گذاری در سفارت اسرائیل و یک مرکز جامعه یهودیان مقصر شناخته شد. از سال ۲۰۱۳، تقریباً ۱۰۰ سازمان یهودی در سراسر آرژانتین خواستار لغو پیمان دولت با جمهوری اسلامی ایران در مورد حملات تروریستی AMIA توسط دولت شده‌اند.
در سپتامبر ۲۰۱۷، بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی با سفر رسمی به آرژانتین، اولین نخست‌وزیر اسرائیل شد که به آرژانتین و آمریکای لاتین سفر کند.Netanyahu Touches Down in Argentina for 'Historic' Latin America Visit
در ژانویه ۲۰۲۰، رئیس‌جمهور آلبرتو فرناندز برای اولین سفر ریاست جمهوری خود به خارج از کشور به اسرائیل سفر کرد. وی در آنجا به قربانیان هولوکاست احترام گذاشت و جلسه ای دوجانبه با بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر برگزار کرد که از وی بخاطرنگه داشتن حزب‌الله و شناختن آنها به عنوان یک سازمان تروریستی تشکر کرد، اقدامی که موریسیو ماکری رئیس‌جمهور سابق نیز انجام داد.
شنژو ۱۲ () (چینی: 号 号؛ پینیین: Shénzhōu shí'èr hào)، نام یک پرواز فضایی چینی است که در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۱ آغاز شد. این پرواز هفتمین پرواز فضایی چینی‌ها و هفتمین پرواز با سرنشین در برنامه فضایی شنژو است. این فضاپیما در حال حمل سه نفر از تیپ فضانوردی ارتش آزادیبخش خلق چین (PLAAC) در نخستین مأموریت با سرنشین به ماژول هسته تیانهی، نخستین ماژول ایستگاه فضایی چین تیانگونگ است.
گروه الروو ()یک شرکت توسعه املاک و مستغلات است که دفتر مرکزی آن در تل آویو ، اسرائیل قرار دارد. Al-Rov (Israel) Ltd (ALRO:Tel Aviv), Bloomberg Business" و در فهرست بورس اوراق بهادار تل آویو قراردارد.
فیلم‌برداری تک دوربین () به یک نوع روش فیلم‌سازی و ساخت ویدئو است.
فیلم‌برداری تک دوربین در اصل در دوران سینمای کلاسیک هالیوود در دهه ۱۹۱۰ به وجود آمد و هم اکنون نیز به عنوان یک حالت استاندارد در سینما شناخته می‌شود. در ساخت سریال‌های تلویزیونی ، هردو روش راه‌اندازی چند دوربین و تک دوربین به طور معمول استفاده می‌شوند.
دیدل-دی پروداکشنز () یک شرکت آمریکایی تهیه کننده تلویزیونی است که توسط گرگ دنیلز تاسیس شد. این شرکت برای مجموعه‌هایی مانند "پادشاه تپه" ، "اداره" ، "پارک‌ها و تفریحات" شناخته شده است.
هوارد کلاین () تهیه‌کننده تلویزیونی آمریکایی است. او بیشتر برای مجموعه تلویزیونی کارنیوال ساخته اچ‌بی‌او شناخته شده است.
بن سیلورمن (؛ زادهٔ ) مدیر اجرایی تولید، و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است.او همچنین رئیس هیئت مدیره شرکت تولیدی پروپاگات نیز می‌باشد.
از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ او به عنوان کمک‌مدیر شرکت یونیورسال تله‌ویژن خدمت می‌کرد.او همچنین کارگردان مجموعه‌هایی مانند "زنان قاتل"، "اداره" ، "جین باکره" ، "بتی بی‌ریخته" ، "مارکو پولو" و "تودورها بود.
خنده پس‌زمینه () به یک حاشیه صوتی جدا گفته می‌شود که معمولاً برای مجموعه‌های کمدی استفاده می‌شود و شامل یک صدای خنده از پیش ضبط شده یا زنده است.
لذت النساء کتابی هندی از حکایات شهوانی"Lazzat Un Nisa",translated by Jane Fine, 2002, Classex Books Private Limited, , 121 pages.The Hindu's article about Lazzat Un Nisa retrieved Dec 06, 2006"Lazzat un-niso" Nur publisher, 1991 به زبان فارسی است. این کتاب به هنر سکس و عشق ورزی پرداخته و با ادبیاتی شهوانی و پورنوگرافی به هوس‌افزایی کمک می‌کند. این کتاب در سال ۱۸۵۰ میلادی، توسط «محمد عبداللطیف موزدار مهدون» به زبان اردو و فارسی به صورت دستی تصویرپردازی و کتابت شده‌است.
نسخه اصلی در زمان سلطان عبدالله قطب شاه منتشر شد. در قرن پانزدهم، دربار بیدار از کارهای اروتیکی مانند "تذکره‌الشهوت" (فهرست داروهای ضد تبخال) و سرینگارا مانجاری (مطالب شهوانی) حمایت کرد. "لذت النسا" یکی از معدود آثار اروتیک باقی مانده از آن دوره است.Scent in the Islamic Garden: A Study of Deccani Urdu Literary Sources کتاب دیگری نیز وجود دارد که با استفاده از همان مطالب برای یک ویریر کوکاپوندات نوشته شده و از پارسی به روسی ترجمه شده‌است. در واقع این کتاب خود گرایش جنسی پورنوگرافی یا صریح ندارد. این مجموعه دستورالعمل‌هایی را ارائه می‌دهد که چگونه می‌توان زنان را از جنبه جنسی طبقه‌بندی کرد، از لباس آنها شروع می‌کند و به برخی از قسمت‌های بدن آن‌ها ختم می‌شود. اخیراً این کتاب به زبان ایتالیایی با نظرات تاریخ‌شناسانه‌ای در پیوست، در دسترس قرار گرفته‌است.
نسخه ای از واپسین نسخه‌های اصلی آن آخرین بار در موزه ایالتی در باغ‌های عمومی حیدرآباد دیده شده.
موضوع اصلی داستان مردی به نام هاریچند است که به دستور یک پادشاه راهی سفر می‌شود تا برای لذت‌های پادشاه هدایای عجیب و غریب و زنان زیبا جمع کند. این نسخه راهنمایی در مورد روش‌های مختلف جنسی ارائه می‌کند. این بخش دارای مطالبی دربارهٔ نحوه تحریک زن و مشاهدات بر اساس اندازه واژن زنان است"Lazzat Un Nisa",translated by Jane Fine, 2002, Classex Books Private Limited, شماره استاندارد بین‌المللی کتاب , 121 pages. و همچنین یک لیست مختصر دربارهٔ طول آلت مردانه دارد.
این کتاب دارای دوبیتی‌های مربوط به ماهیت مردان و ویژگی‌های زنان و مردان است. در حدود ۳۰ دوبیتی به توصیف «پادمینی» پرداخته که زنی با عالی‌ترین کیفیت در میان چهار نوع زن توصیف شده در کتاب است.
در این فصل سه نوع زن دیگر وجود دارد - چتانی، سانخینی و هاستینی. سپس دوبیتی‌های جداگانه در مورد روش‌های مختلف وجود دارد که باید با هر یک از چهار نوع زن انتخاب شود. همچنین علاوه بر آن موارد احتیاطی که باید در دوران بارداری رعایت شود نیز آمده‌است.
اداره () یک مجموعه تلویزیونی بریتانیایی در سبک مستندنما و کمدی موقعیت است که توسط بی‌بی‌سی دو در ۹ ژوئیه ۲۰۰۱ پخش شد. این مجموعه توسط ریکی جرویز و استیون مرچنت ساخته، نوشته و کارگردانی شده‌است. این مجموعه زندگی روزانه کارمندان شرکت کاغذ تخیلی ورنهم هاگ، شعبه اسلاو، انگلستان را نشان می‌دهد. جرویز همچنین خود در مجموعه نقش دیوید برنت را بازی کرده‌است.
دو فصل هشت قسمتی و ۲ قسمت ویژه کریسمس نیز ساخته شده‌است. زمانی که این مجموعه اولین بار پخش شد، نمرات آن پایین بود اما به مرور زمان بالاتر رفت و به یکی از موفق‌ترین سریال‌های کمدی بریتانیایی تبدیل شد. این مجموعه همچنین برروی بی‌بی‌سی جهانی و بی‌بی‌سی آمریکا نیز پخش شد.
تاریخ شیر شاهی متعلق به سال 1580 میلادی، یک اثر تاریخی است که توسط عباس خان سروانی نوشته شده."Abbas Sarwani", I.H. Siddiqui, The Encyclopaedia of Islam, Vol. XII, ed. P.J.Bearman, T. Bianquis, C.E.Bosworth, E. van Donzel and W.P.Heinrichs, (Brill, 2004), 1. این اثر یک "واقعه‌نویسی" است که تحت فرمان اکبر شاه، امپراطور مُغُل، گردآوری شده است و جزئیات حکومت شیر شاه سوری را شرح داده. این کار توسط اکبر به منظور تهیه اسناد دقیق در مورد دولت شیر شاه انجام شد که توانسه بود همایون، پدر اکبر، را در جنگی شکست داده و قلمرو او را فتح کند.
عباس کتاب "تاریخ شیر شاهی" را با استفاده از سبک فرهنگ محلی هندی-افغانی خود و نه به سبک و زبان فارسی استاندارد در آن زمان، نوشت. "Abbas Khān Sarwānī and the Tuḥfa-yi Akbar Shāhī. A Critical Study", Rahim Raza, East and West, Vol. 33, No. 1/4 (December 1983), 174.
امپراتریس میئونگ سئونگ (؛ ۱۷ نوامبر ۱۸۵۱ – ) به‌طور غیررسمی به عنوان ملکه مین شناخته می‌شود، اولین همسر رسمی گوجونگ کره، بیست و ششمین پادشاهی چوسان و اولین امپراتریس امپراتوری کره بود.
سوفیا دی مارتینو (؛ زادهٔ ) بازیگر سینما اهل انگلستان است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "دیروز"، "لوکی" اشاره کرد.
رزا هنسون (؛ ۵ دسامبر ۱۹۲۷ – ) نویسنده اهل فیلیپین بود. او نخستین فیلیپینی بود که که در سال ۱۹۹۲ داستان زندگی خود را به عنوان یکی از زنان آسایشگر (برده جنسی نظامی) نیروی زمینی امپراتوری ژاپن در طول جنگ جهانی دوم علنی کرد.
در الکترونیک و مخابرات، تزویج انتقال انرژی مطلوب یا نامطلوب از یک محیط مانند سیم فلزی یا فیبر نوری به محیط دیگر است.
تزویج همچنین انتقال انرژی الکتریکی از یک قسمت مدار به مدار دیگر است. به عنوان مثال، انرژی از طریق منبع تغذیه به یک بار الکتریکی با استفاده از اتصال رسانشی، که ممکن است مقاومتی یا سیم‌بندی باشد ، منتقل می‌شود. یک پتانسیل AC ممکن است با استفاده از یک خازن از یک بخش مدار به دیگر که دارای پتانسیل DC است، منتقل شود. انرژی الکتریکی ممکن است با استفاده از ترانسفورماتور از یک قسمت مدار به قسمت دیگر با امپدانس متفاوت منتقل شود. این به عنوان تطبیق امپدانس شناخته می‌شود. اینها نمونه‌هایی از تزویج القایی الکترواستاتیک و الکترودینامیکی است.
رسانش الکتریکی:
القای الکترومغناطیسی:
تابش الکترومغناطیسی:
انواع دیگر اتصال انرژی:
تلویزیون دریم ورکس یک شرکت پخش و تولید برنامه‌های تلویزیونی بود که بخشی از دریم ورکس پیکچرز بود. در سال ۲۰۱۳ در تلویزیون اَمبلین ادغام شد.
از تولیدات این شرکت می‌توان به اولیور بین، جوخه برادران، اقیانوس آرام، آمریکایی‌ها را نام برد.
هاسه‌گاوا تسویوشی ; – ) استاد، تاریخ‌نگار، مؤلف اهل ژاپن بود.
نیلو هالونن (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز پرش اهل فنلاند است.
یوکا هنتونن (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند بود.
رایمو هلمینن (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند بود.
ماتی هاوتاماکی (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز پرش اهل فنلاند است.
یانه هاپونن (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز پرش اهل فنلاند است.
هیکی ایکولا (؛ زادهٔ ) ورزشکار دوگانه اهل فنلاند بود.
مارتی هوهتالا (; – ) اسکی‌باز صحرانوردی اهل فنلاند بود.
کونراد هوبر (; – ) تیرانداز اهل فنلاند بود.
هیکی هیروونن (; – ) ورزشکار دوگانه اهل فنلاند بود.
یوها هیروی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل فنلاند است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره تیراندازی تفنگ سه وضعیت ۵۰ متر در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ اشاره کرد.
اونور تان (به ترکی: Onur Tan)، در ۲۴ ژانویه ۱۹۷۲ متولد شد. او در سال ۱۹۹۴ از دانشگاه آنادولو، دانشکده علوم ارتباطات، گروه سینما-تلویزیون فارغ التحصیل شد. او کار خود را به عنوان کارگردان در پروژه‌ای به نام "وقت خوب" آغاز کرد. او پس از پروژه‌های تلویزیونی مانند "آلانیا آلمان"، "اتاق ناشنوایان" و "بازی بیش از حد"، در پروژه‌های سینمایی مانند "برو به جایی که کادری می‌برد" نیز شرکت کرد. او کارگردانی فصل‌های ششم ، هفتم و هشتم را بر عهده داشت. او کارگردان سریال راهزنان در دنیا حکومت نمی‌کنند نیز است.
ایرو یاروی (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۸۸ اشاره کرد.
یوسی یوکینن (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به کارولینا هوریکانز و تمپا بی لایتنینگ اشاره کرد.
اولی یوکینن (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به نیویورک رنجرز، کلگری فلیمس، و فینیکس کایوتیس اشاره کرد.
ریستو یوسیلاینن (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز پرش اهل فنلاند بود.
آکیلس یاروینن (؛ ۱۹ سپتامبر ۱۹۰۵ – ۷ مارس ۱۹۴۳) ورزشکار دهگانه اهل فنلاند بود.
پائولی یانهونن (; – ) تیرانداز اهل فنلاند بود.
ارکی کاتایا (; – ) ورزشکار پرش با نیزه اهل فنلاند بود.
آکی کاروونن (; ) اسکی‌باز صحرانوردی اهل فنلاند بود.
یوکو کاریالاینن (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز نوردیک ترکیبی اهل فنلاند بود.
آنتی کالیوماکی (؛ زادهٔ ) ورزشکار پرش با نیزه اهل فنلاند بود.
آئولیس کالاکورپی (; – ) اسکی‌باز پرش اهل فنلاند بود.
ماریاتا کایوسما (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز صحرانوردی اهل فنلاند بود.
نیکو کاپانن (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند است.
شلدون گارون (؛ زادهٔ ) استاد تاریخ ژاپن در دانشگاه پرینستون اهل ایالات متحده آمریکا است.
سه حرفه‌ای یا رفقا (به 'بزن بریم بکشیم، رفیق') یک فیلم زاپاتا وسترن به کارگردانی سرجیو کوربوچی در سال ۱۹۷۰ است. در این فیلم فرانکو نرو، توماس میلیان، جک پالانس و فرناندو ری بازی می‌کنند. موسیقی متن فیلم توسط انیو موریکونه نوشته شده‌است.
"سه حرفه‌ای" در دسامبر ۱۹۷۰ در ایتالیا اکران شد. این فیلم در سال اکران خود در ایتالیا در مجموع ۱٬۴۵۱٬۷۸۲٬۰۰۰ لیره ایتالیا فروخت. در سال ۱۹۷۱ در آلمان غربی نیز اکران شد.
کمدی اداره () یا کمدی محل کار () یک نوع شوخی و کمدی در محل کار به ویژه در محل اداره است.این یک موضوعی است که از طرف روان‌شناسی صنعتی و سازمانی و فرهنگ مردمی مورد توجه زیادی قرار می‌گیرد.
شوخی و کمدی بخشی جدانشدنی از محل اجتماعی کار است ، و گفته می شود که ابزاری بالقوه برای بهبود رضایت کارگران و نتایج سازمانی است.مطالعات حاکی از آن است که شوخ طبعی می تواند انسجام ، خلاقیت ، انگیزه و انعطاف پذیری کارگران را در برابر مشکلات افزایش دهد. Wijewardena, Nilupama, Hartel, Charmine E. J., and Samaratunge, Ramanie. "A laugh a day is sure to keep the blues away: managers' use of humor and the construction and destruction of employees' resilience." In Wilfred J. Zerbe, Charmine E. J. Härtel and Neal M. Ashkanasy, eds., "Emotions and Organizational Dynamism" (Emerald Group Publishing, 2010), , pp. 259-278. Excerpts available at Google Books.Stephanie Dolgoff, "Funny business: why workplace teams that share laughs do better and more profitable work. (Yup, office yuks have been studied!)." "SUCCESS", May 1, 2012 .Karen E. Klein, "Humor in the Workplace", "Bloomberg Businessweek", November 5, 2007.
از طرف دیگر ، شوخ طبعی در محل کار (به ویژه شوخ طبعی منفی) نیز می تواند برای پیش‌داوری ،نژادپرستی، ایجاد فضای آزار جسمی یا جنسی یا استفاده از آن به عنوان یک ابزار مدیریتی برای تقویت اقتدار مدیریتی مورد سو استفاده قرار گیرد.
Ford, T. E., & Fitzgerald, C. M. "Sexist humor in the workplace: A case of subtle harassment." In Jerald Greenberg (Ed.), "Insidious Workplace Behavior" (Routledge, 2010), , pp. 175-206. Excerpts available at Google Books.
ایشایا شاماشا دیوید بیت-ضیا (زاده ۱۹۰۶مرگ ۲۰ دسامبر ۱۹۸۵) نویسنده و شاعر ایرانی آشوری بود. از او تعدادی کتاب و چندین نوشته به زبان آشوری به جای مانده‌است. برجسته‌ترین کتاب او که ۹۰۰ صفحه داشت، "تاشیتا باتناهریان آشور-باول" نام دارد. "."
ایشایا شماسا دیوید بت ضیا در سال ۱۹۰۶ در روستای رحیم آباد از شمعشا داوید، که یک شماس در کلیسای کاتولیک کلدانی و خینه که هر دو از دهکده‌ای در نزدیک گولان اورمیه بودند، زاده شد. با اینکه تمام خانواده و آشنایان دور و نزدیک او در نسل‌کشی آشوریان کشته شده بودند، وی و مادرش پس از پنهان شدن در انبار موفق به زنده ماندن شدند. پس از فرار به امپراتوری روسیه و سپس همدان، او و مادرش به بغداد نقل مکان کردند. وی در زمان حضور در عراق و پس از الهام از ویرانه‌های آشور در سفر به نینوا در سال ۱۹۲۹ نویسنده شد"." وی بیش از بیست سال در عراق زندگی کرد تا اینکه سرانجام به تهران مهاجرت کرد و در آنجا نوشته‌های خود را چاپ کرد..
مسیحیت و استعمار () اغلب با یکدیگر ارتباط نزدیکی دارند زیرا پروتستانتیسم و کاتولیک دین رسمی قدرت‌های استعماری اروپا بودند و از بسیاری جهات این دو به عنوان بازوهای مذهبی قدرت‌های استعماری عمل می‌کردند. به گفته ادوارد اندروز استاد کالج پراویدنس، مبلغان مسیحی که در ابتدا به عنوان «مقدسین قابل مشاهده»، نمونه‌هایی از تقوای کمال مطلوب در دریایی از وحشیگری مداوم به تصویر کشیده می‌شدند، در اواخر دوره استعمار و در نیمه آخر قرن بیستم، به عنوان گروه حمله ایدئولوژیک برای حمله‌های استعماری که تعصب آنها را کور کرده بود، عامل استعمار، کاتب و بهانه‌آور اخلاقی جهت استعمار تبدیل شدند.
در برخی مناطق، تقریباً تمام جمعیت مستعمره از سیستم اعتقادی سنتی خود خارج شده و به مسیحی تبدیل شدند، که استعمارگران آن را به عنوان دلیلی برای از بین بردن سایر عقاید، بردگی بومیان و بهره‌برداری از زمین‌ها و دریاها استفاده می‌کردند.Religion in the Andes: vision and imagination in early colonial Peru, S MacCormack - 1991Savage systems: Colonialism and comparative religion in Southern Africa, D Chidester - 1996Hindu-Catholic encounters in Goa: Religion, colonialism, and modernity, A Henn - 2014The History of Filipino Women's Writings by Riitta Vartti, An article from Firefly - Filipino Short Stories, Helsinki 2001"Philippine Gay Culture: Binabae to Bakla, Silahis to MSM (Queer Asia)", J. Neil Garcia,
مسیحیت مورد هدف منتقدان استعمار قرار گرفته‌است، زیرا از اصول دین برای توجیه کارهای استعمارگران استفاده می‌شد. به عنوان مثال، تویین فالولا تاریخ‌نگار نیجریه‌ای اظهار می‌دارد که برخی از مبلغان معتقد بودند که «برنامه استعمار در آفریقا مشابه مسیحیت بود». تویین فالولا به گفتهٔ یان اچ. بوئر یکی از مبلغان کلیسای یونایتد سودان استناد می‌کند: «استعمار نوعی امپریالیسم است که بر اساس یک فرمان الهی استوار است و برای به ارمغان آوردن آزادی - معنوی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی - با به اشتراک گذاشتن برکت‌های تمدن الهام گرفته از مسیح غرب با مردمی که از ظلم، جهل و بیماری شیطانی رنج می‌برند. این امر تحت تأثیر ترکیبی از نیروهای سیاسی، اقتصادی و مذهبی انجام می‌شود که با رژیمی همکاری می‌کنند که هم به دنبال منافع حاکم و هم حکومت است».
ادوارد اندروز استاد کالج پراویدنس می‌نویسد:
مایکل وود تاریخ‌نگار انگلیسی ادعا می‌کند که مردم بومی انسان محسوب نمی‌شدند و استعمارگران که توسط قرن‌ها قوم‌گرایی و یکتاپرستی مسیحی شکل گرفته بودند، از یک حقیقت، یک زمان و نسخه‌ای از واقعیت حمایت می‌کرد.Conquistadors, Michael Wood, p. 20, BBC Publications, 2000
اطلاعات بیشتر: استعمار، عصر کاوش
در عصر کاوش، کلیسای کاتولیک تلاش بزرگی را برای گسترش مسیحیت در دنیای جدید و تغییر دین بومیان آمریکا، سرخ‌پوستان و دیگر مردم بومی آغاز کرد. تلاش مبلغان بخش عمده و توجیهی جزئی برای تلاش‌های استعماری قدرت‌های اروپایی مانند اسپانیا، فرانسه و پرتغال بود. هیئت‌های تبلیغی مسیحی دست در دست با مردم بومی در جهت تلاش‌های استعماری کشورهای کاتولیک می‌رفتند. در قاره آمریکا و سایر مستعمرات آسیا و آفریقا، اکثر مأموریت‌ها توسط دستورهای مذهبی مانند آگوستینیان، فرانسیسکن‌ها، انجمن عیسی و فرقه دومینیکن اداره می‌شدند.
هم در پرتغال و هم در اسپانیا، مذهب بخشی جدایی ناپذیر از دولت بود و مسیحی‌سازی دارای مزایای سکولار و معنوی بود. هر جا که این قدرت‌ها سعی در گسترش قلمروها یا نفوذ خود داشتند، مبلغان به زودی از آن پیروی می‌کردند. با پیمان تردسییاس، دو قدرت جهان را بین خود به حوزه‌های انحصاری نفوذ، تجارت و استعمار تقسیم کردند. نظم جهانی کاتولیک رومی توسط هلند و انگلستان به چالش کشیده شد و از نظر تئوری، توسط کتاب ماره لیبروم (آزادی دریاها) اثر هوگو گروتیوس رد شد. سیاست‌های استعماری پرتغال و اسپانیا نیز توسط خود کلیسای کاتولیک روم به چالش کشیده شد. واتیکان (سریر مقدس) کنگره ترویج ایمان را در سال ۱۶۲۲ تأسیس کرد و تلاش کرد کلیساها را از نفوذ در شبه‌جزیره ایبریا جدا کند.
یان ون بوتسلار می‌نویسد که «برای شاهزاده هنری ناوگر و معاصرانش، کار استعماری بر ضرورت توسعه تجارت اروپایی و الزام به تبلیغ ایمان مسیحی استوار بود».
رهبران مسیحی و دکترین‌های مسیحی متهم به توجیه و ارتکاب خشونت علیه بومیان آمریکا در دنیای جدید شده‌اند.Carroll, Vincent, "Christianity on trial: arguments against anti-religious bigotry", p 87.
مقاله اصلی: ایستگاه‌های تبلیغ مسیحی اسپانیایی در آمریکا
آدریان ون اوس نویسنده "کتاب استعمار کاتولیک: تاریخ محلی گواتمالا" نوشته‌است:
اسپانیایی‌ها اولین کشورهای اروپایی بودند که آمریکای شمالی و جنوبی را مستعمره کردند. آنها عمدتاً از طریق کوبا و پورتوریکو و فلوریدا وارد منطقه شدند. اسپانیایی‌ها با فرمان واتیکان متعهد شدند که اتباع بومی بر جدید خود را به کلیسای کاتولیک تبدیل کنند. با این حال، اغلب تلاش‌های اولیه (چه از روی میل و چه اجباری) به طرز مشکوکی موفقیت‌آمیز بود، زیرا مردم بومی مذهب کاتولیک را به مراسم و اعتقادات سنتی دیرینه خود اضافه کردند. بسیاری از عبارات بومی، اشکال، شیوه‌ها و موارد هنری را می‌توان بت‌پرستی تلقی کرد و توسط مبلغان، نظامیان و غیرنظامیان اسپانیایی ممنوع یا نابود شدند. این‌ها شامل اقلام مذهبی، مجسمه‌ها و جواهرهای ساخته شده از طلا یا نقره بود که قبل از ارسال به اسپانیا ذوب می‌شدند.
در سال‌های اولیه بیشتر کارهای ایستگاه‌های تبلیغ مسیحی توسط دستورهای دینی انجام می‌شد. با گذشت زمان در نظر گرفته شد که یک ساختار کلیسایی معمولی در مناطق مورد تبلیغ ایجاد شود. این روند با تشکیل حوزه‌های قضایی خاص، به نام‌های «استان‌های حواری» و «معاونت‌های رسولی» آغاز شد. این کلیساهای در حال توسعه در نهایت با انتصاب یک اسقف محلی به وضعیت عادی اسقف نشینی درآمدند. پس از استعمارزدایی، این روند با تغییر ساختار کلیسا برای انعکاس واقعیت‌های جدید سیاسی-اداری، سرعت بیشتری یافت.Hastings, Adrian, "A World History of Christianity", Wm. B. Eerdmans Publishing, 2000, pp 330–349
رالف بائر میسیونرهای فرانسیسکن را اینگونه توصیف می‌کند که «بی‌تردید به امپریالیسم اسپانیا متعهد بودند و خشونت و اجبار فتح را به‌عنوان تنها روش عملی برای آوردن بومیان آمریکایی تحت حاکمیت نجات‌بخش مسیحیت. جردن می‌نویسد: «فاجعه تجاوز جنسی در آمریکای اسپانیایی به دست فاتحان، یکی از قوی‌ترین و تندترین نمونه‌ها در کل تاریخ تسخیر بشر بر تخریب بی‌رویه یک فرهنگ توسط یک فرهنگ دیگر به نام دین است.»"In the Name of God: Violence and Destruction in the World's Religions", M. Jordan, 2006, p. 230
آنتونیو دو مونتسینوس، یکی از روحانیون دومینیکن در جزیره هیسپانیولا، اولین عضو روحانیون بود که علناً همه اشکال بردگی و سرکوب مردم بومی قاره آمریکا را محکوم کرد.Hanke, Lewis. (1946) Free Speech in Sixteenth-Century Spanish America. "The Hispanic American Historical Review", 26,2:135–149. Page 142. متکلمانی مانند فرانسیسکو دو ویتوریا و بارتلمه د لاس کاساس مبانی کلامی و فلسفی را برای دفاع از حقوق بشر جمعیت‌های بومی مستعمره ایجاد کردند و بدین ترتیب پایه حقوق بین‌الملل را ایجاد و روابط بین ملت‌ها را تنظیم کردند.
بومیان آمریکا تنها پس از غلبه بر بیماری‌هایی که اروپایی‌ها منتشر کرده بودند، جای خود را به نیروی اروپایی‌ها دادند. بشارت بومیان در قاره آمریکا با استعمار خصوصی آغاز شد. تاج تلاش کرد قوانینی را برای محافظت از بومیان در برابر هرگونه جنگ ناعادلانه فتح وضع کند. اسپانیایی‌ها می‌توانستند جنگی را علیه کسانی که اقتدار پادشاهان را رد می‌کردند و آگاه بودند و مسیحیت را نیز رد می‌کردند آغاز کنند. آموزه ای توسعه یافت که اجازه می‌داد بومیان را در صورتی که غیرمتمدن بودند فتح کنند.
راهیان و یسوعی‌ها به جای آموزش زبان اسپانیایی به بومیان، زبان‌های بومی را یادگرفتند، زیرا سعی داشتند از آنها در برابر تأثیرهای منفی استعمارگران محافظت کنند. علاوه بر این، مبلغان معتقد بودند که نشان دادن جنبه‌های مثبت دین جدید به بومیان پس از همه‌گیری و فتح سختی که به تازگی رخ داده بود، مهم است.
مقاله‌های اصلی: استعمارگری فرانسه در قاره آمریکا و فرانسه استوایی
فرقه انجمن عیسی در دهه‌های ۱۶۵۰–۱۶۶۰ ایستگاه‌های تبلیغ مسیحیت را در میان ایروکواها در آمریکای شمالی ایجاد کرد. موفقیت آن‌ها در مطالعه زبان‌های بومی مورد قدردانی ایروکواها قرار گرفت که به آن‌ها کمک کردند تا در سال ۱۶۷۵ در منطقه دریاچه‌های بزرگ گسترش یابند.Daniel Hechenberger, "The Jesuits: History and Impact: From Their Origins Prior to the Baroque Crisis to Their Role in the Illinois Country." "Journal of the Illinois State Historical Society" 100#2 (2007): 85–109 Online.
در دهه ۱۸۳۰، مبلغان انجمن مری (ماریست)، ایستگاه‌های تبلیغ مسیحیت را در جزایر مختلف اقیانوس آرام گسترش دادند. رئیس این راسته ژان کلود کالین و اسقف ژان باتیست فرانسوا پومپلیه در ارتباط نزدیک با استعمار امپریالیسم و برنامه مستعمره‌سازی دولت فرانسه کار می‌کردند.William Jennings, "The First Marist Missionaries and French Colonial Policy in the Pacific (1836–42)." ""French History & Civilization" (2014), Vol. 5, pp 112–122. در هاوایی دولت محلی به شدت از انجمن مبلغان پروتستان از ایالات متحده امریکا به نام «پدران پیکوپوسین» که در سال ۱۸۲۷ در هونولولو تأسیس کرده بودند، حمایت می‌کرد. این مبلغان آمریکایی خواستار اخراج کاتولیک‌ها بودند تا اینکه نیروی دریایی فرانسه در سال ۱۸۳۹ به هاوایی رسید و در ماجرای لاپلاس به دولت محلی اولتیماتوم داد تا این کشور کاتولیک‌ها را تحمل کند.Mary Ellen Birkett, "Forging French Colonial Policy in the Pacific." "French Colonial History" 8.1 (2007): 155–169.
مأموریت‌ها و ابتکارات مختلف انجمن عیسی پیش از استعمار غرب در سراسر جهان، همراه و به دنبال آن بود. در دوک‌نشین بزرگ لیتوانی، از سال ۱۵۷۹ دانشگاه ویلنیوس که توسط انجمن عیسی تأسیس شد، رهبری اصلاح کاتولیک، ریشه‌کنی مذهب بومی و زبان لیتوانیایی را بر عهده داشت.. تقریباً در همان زمان در چین، کره (کشور) و ژاپن، مأموریت‌های یسوعی چند قرن پیش از تهاجمات نظامی غرب بود. هجوم‌ها نه تنها ایدئولوژیک بلکه علمی بودند - یسوعی‌ها تقویم قمری چینی را در سال ۱۶۴۵ اصلاح کردند، تغییری که به عنوان «آسیب شناختی» توصیف شد. هند در قرن هفدهم محلی برای مطالعه دین ودائی توسط مبلغین انجمن عیسی بود سپس مبلغان مسیحی‌سازی بومیان به آمریکای شمالی اعزام شدند. مأموریت‌های یسوعی‌ها در "روابط یسوعی‌ها دوسالانه" مستند شده‌است:
کارول بلکبرن نویسنده در کتاب "برداشت روح: ماموریت‌های یسوعی و استعمار در آمریکای شمالی، ۱۶۳۲–۱۶۵۰" از روابط یسوعی برای روشن کردن گفتگوی بین مبلغان یسوعی‌ها و مردم بومی شمال شرقی آمریکای شمالی استفاده می‌کند. در سال ۱۶۳۲، مبلغ انجمن عیسی پل لو ژیون که به تازگی به قلعهٔ کبک رسیده بود، اولین نامه روابط را برای مافوق خود در پاریس نوشت و نوشتن مجموعه ای از گزارش‌های مأموریت دوسالانه را آغاز کرد که به "روابط یسوعی" معروف شد.
بلکبرن تفسیری معاصر از روابط یسوعی ۱۶۳۲–۱۶۵۰ ارائه می‌کند و استدلال می‌کند که آنها متون استعماری هستند که در آن یسوعی‌ها از زبان، تصاویر و اشکال دانش برای مشروعیت بخشیدن به روابط نابرابری با مردم هورون و مردم اینو استفاده می‌کردند. در بسیاری از محتوای پیام‌ها نشان می‌دهد که اقدام‌های مقاومتی مردم بومی جنبه‌هایی از آموزه‌های یسوعی‌ها را دربرگرفته و آن‌ها را به گونه‌ای تغییر داده که اقتدار آنها را زیر سؤال می‌برد.
در سال ۱۷۲۱، یسوعی ایپولیتو دزیدری سعی کرد تبتی‌ها را مسیحی کند، اما اجازه به او داده نشد.
خود یسوعیان در استعمار اقتصادی شرکت داشتند، مزرعه‌های وسیعی را در پرو و آرژانتین[ تا به امروز تأسیس و اداره کردند. ایستگاه‌های انجمن عیسی در بین گوارانی‌ها سکونتگاه‌های مذهبی برای مردم بومی به‌ویژه در ناحیه ریو گرانده جنوبی جنوبی‌ترین ایالت برزیل، پاراگوئه و آرژانتین سه کشور همسایه در آمریکای جنوبی بودند که توسط فرمان انجمن عیسی در اوایل قرن هفدهم تأسیس شده و در قرن هجدهم با ممنوعیت فرمان در چندین کشور اروپایی منحل شدند.
مجموعه وسیعی از کارهای علمی در مورد بررسی درهم‌تنیدگی‌های بین مأموریت‌های وابستگان به انجمن عیسی، علوم غربی ناشی از دانشگاه‌های تأسیس‌شده توسط یسوعیان، استعمار و جهانی‌سازی وجود دارد. نظم یسوعی را می‌توان یکی از اولین نمونه‌های سازمان‌های جهانی و جهانی شدن دانست.
کمیسیون حقیقت و آشتی کانادا در خلاصه‌ای از گزارش نهایی خود که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد، به این نتیجه رسیده‌است که مدارس شبانه‌روزی نسل‌کشی فرهنگی مردمان بومی کانادا بوده‌است. مدارس شبانه‌روزی بین سال‌های ۱۸۷۰ و ۱۹۹۶ در کانادا وجود داشتند. در طول ۱۵۰ سال، حدود ۱۵۰۰۰۰ کودک بومی اغلب برخلاف میل والدین خود به این مدارس فرستاده شدند. به گفته کمیسیون حقیقت و آشتی کانادا، «این مدارس با بودجه دولت و تحت مدیریت کلیسا برای از بین بردن مشارکت والدین در رشد فکری، فرهنگی و معنوی کودکان بومی راه‌اندازی شدند» و بسیاری از دانش‌آموزان «از صحبت کردن به زبان خود و انجام فرهنگ خود منع شدند». این گزارش تصریح می‌کند که «این اقدامات بخشی از یک سیاست منسجم برای حذف بومیان به عنوان مردمان متمایز و جذب آنها در جریان اصلی کانادا بر خلاف میل آنها بود… زیرا [دولت] می‌خواست خود را از تعهدات قانونی و مالی در قبال مردم بومی رها کند. و بر زمین و منابع خود کنترل داشته باشد.» کمیسیون حقیقت و آشتی کانادا مرگ ۳۲۰۰ دانش‌آموز در مدارس را تأیید کرده‌است که ناشی از بدرفتاری، سهل‌انگاری، عدم مراقبت‌های پزشکی و خودکشی است، اما آنها تخمین می‌زنند که حداقل ۶۰۰۰ کودک در این مدارس جان خود را از دست داده باشند.‏
در سال ۲۰۲۱، گورهای دسته جمعی مدارس بومیان کانادا در مدرسه شبانه‌روزی بومیان ماریوال و مدرسه بومیان کملوپس، که بخشی از مدارس شبانه‌روزی بومیان کانادا بودند کشف شد. در کانادا اکثریت (۶۷ درصد) مدارس شبانه‌روزی توسط کلیسای کاتولیک اداره می‌شد و اداره ۳۳ درصد باقیمانده را کلیساهای انگلیکان، یونایتد و پرسبیتری برعهده داشتند.
در قلمرو روم در مدت کودکی شاپور دوم (دوران پادشاهی از ۳۰۹ تا سال ۳۷۹ میلادی) دگرگونی‌هایی پیش آمده بود که سبب می‌شد، تا امپراتور روم، در داخل سرزمین ایران نیز برای خود، هواخواهانی داشته باشد. قضیه عبارت بود از اینکه کنستانتین کبیر امپراتور روم در سال ۳۱۳ میلادی طبق فرمانی موسوم به، فرمان میلان، رسماً به آیین مسیح گروید و مسیحیت آیین رسمی رومیان شد که طبعاً وی را حامی مسیحی‌های ایران نیز می‌کرد.زرین کوب، ص ۴۵۰ این امر موجب می‌شد که وقتی شاپور در صدد جنگ با روم برآید، مسیحی‌هایی که در این اوقات در قلمرو شاهنشاهی ایران تعدادشان، تدریجاً زیاد هم شده بود، نسبت به روم علاقه و احساسات موافق نشان دهند و چنان‌که از قول خود شاپور نقل شده‌است در سرزمین وی سکونت ورزند و در عین حال دوستدار دشمن وی قیصر روم باشند.
مسیحیت در سال ۳۰۰ میلادی در ارمنستان به رسمیت شناخته شد و کنستانتین یکم امپراتور روم نیز در سال ۳۱۳ میلادی فرمان آزادی مسیحیان را صادر کرد.‏ کنستانتین در هنگام جنگ، اسقفان و روحانیون مسیحی را به همراه داشت تا برای پیروزی او دعا کنند.‏
این اوضاع آیین مسیحیت را که پیش از آن جز به عنوان یک آیین غیرمجاز قلمداد نشده بود به آیین دشمن تبدیل کرد این احوال سیاست تعقیب و تعصب را که از زمان کرتیر موبد، تقریباً فراموش شده بود، دوباره در ایران احیاء کرد.
با شروع جنگ با روم تعقیب و آزار مسیحی‌های ایران هم که شاه ایران به آن‌ها به چشم یک دشمن خانگی می‌نگریست، شروع شد. شاپور برخلاف موبدان عصر، ظاهراً مسیحی‌ها را بیشتر به عنوان یک مسئلهٔ سیاسی تلقی می‌کرد. تعقیب عیسویان ایران از سال ۳۳۹ میلادی آغاز یافت. در کتب سریانی «اعمال شهدا» آزار و تعقیب عیسویان که مدت دویست سال، با فواصل چند به طول انجامید، نوشته شده‌است. این کتب با اینکه از روی تعصب شدید نگاشته شده و به افسانه‌های بسیار زینت یافته‌است، از آنجا که متکی به اسناد و روایات معتبر است. از منابع بسیار خوب به‌شمار می‌آید.
اولین مبلغان انجمن عیسی در سال ۱۵۴۲ از پرتغال وارد کیوشو شدند و باروت را با خود به ژاپن آوردند. فرانسیسکو خاویر در سال ۱۵۵۰ وارد شد. بعدها، فعالیت‌های تبلیغی کلیسای کاتولیک منحصراً توسطیسوعی‌ها و فرقه‌های متعصب راهبان صدقه‌گیر مانند فرانسیسکن‌ها و فرقه دومینیکن انجام شد. هنگام غسل تعمید، به نوکیشان «نام مسیحی» پرتغالی داده می‌شد و تشویق می‌شدند تا عادات فرهنگی غربی را اتخاذ کنند. این عمل باعث ایجاد سوءظن شد که این نوکیشان در واقع عوامل خارجی هستند که برای براندازی نظم اجتماعی محلی کار می‌کنند.
اولین موفقیتی که مسیحیت در ژاپن شاهد بود در کیوشو رخ داد. تغییر دین اربابان محلی مانند اومورا سومیتادا، آریما یوشی‌سادا، و اوتومو سورین منجر به تغییر مذهب بسیاری از رعایای آنها شد. تغییر مذهب چندین مقام برجسته در منطقه جنوب ژاپن احتمالاً به دلیل ماهیت غیرمتمرکز دوره جنگ‌های داخلی ژاپن بود که در آن جنگ سالاران برای کنترل اراضی بین خود رقابت می‌کردند. این خلأ قدرت برخی از جنگ سالاران را به این باور رساند که گشودن بیشتر منطقه‌شان در برابر خارجی‌ها منجر به کسب مزیت خواهد شد.
در زمان اودا نوبوناگا، یسوعی‌ها از حمایت او برخوردار بودند. جانشین اودا نوبوناگا، تویوتومی هیده‌یوشی ابتدا از مسیحیت حمایت کرد، اما بعداً با انتشار فرمان اخراج مبلغان مسیحی از ژاپن سیاست خود را تغییر داد و فعالیت‌های تبلیغی را ممنوع کرد. پس از فتح کیوشو، هیده‌یوشی از جنوب ژاپن بازدید کرد و به این باور رسید که یسوعی‌ها ژاپنی‌ها را به عنوان برده به خارج از کشور می‌فروشند، مسیحیان عبادتگاه‌ها و معابد را ویران می‌کنند و مردم مجبور به گرویدن به مسیحیت می‌شوند که در نتیجه فرمان اخراج مبلغان مسیحی صادر شد. الساندرو والیگنانو، در ۱۴ دسامبر ۱۵۸۲ نامه ای به فرماندار کل فیلیپین به نام فرانسیسکو دو ساند نوشت و در آن اظهار داشت که «فتح ژاپن با قدرت نظامی غیرممکن است و تبدیل ژاپن به مسیحیت مهم‌ترین وظیفه کلیسا است.» محققان همچنین این نظریه را مطرح می‌کنند که هیده‌یوشی معتقد بود مأموریت واقعی مبلغان مسیحی تبدیل جمعیت ژاپنی به مسیحیت، سرنگونی دولت و تبدیل آن به یک مستعمره است.
در اواخر دهه ۱۵۸۰، مبلغ و مأمور انجمن عیسی، گاسپار کوئلیو تلاش کرد تا محوری از نوکیشان مسیحی (کیریشیتان) در میان اربابان فئودالی جنوبی یا دایمیوها ایجاد کند که از تصرف مسلحانه مسیحی بر ژاپن حمایت کنند. قرار بود تسلیحات از پایگاه‌های استعماری امپراتوری پرتغال در جنوب آسیا و جنوب شرق آسیا تهیه شود، اما این طرح توسط دولت تویوتومی هیده‌یوشی شناسایی شد و به نتیجه نرسید.
بعداً، در سال ۱۵۹۶، یک گالئون اسپانیایی در ساحل شیکوکو در طی حادثه کشتی سان فیلیپ خراب شد. ناخدای آن، پس از گفتگو، به مقام‌های ژاپنی القا کرد که شیوه عمل اسپانیایی برای براندازی جوامع بومی از درون، از طریق تغییر مسیحیت انبوه قبل از فتح است. تویوتومی هیده‌یوشی، مشاور ارشد (کانپاکو و سشو) امپراتور، اولین سرکوب مرگبار مسیحیت که به نام ۲۶ شهید ژاپن شهرت دارد را در این زمان آغاز کرد.
در سال ۱۶۳۷، ماتسوکورا کاتسوایه ارباب فئودالی قلمروی شیمابارا در جنوب ژاپن مالیات بالایی را بر مردم و مسیحیان تحمیل کرد. بالا بودن مالیات، همراه با قحطی، به شورش شیمابارا منجر شد. ابتدا این یک جنبش دهقانی بود، اما بعداً مسیحیان به شورش پیوستند و در نتیجه شوگون‌سالاری توکوگاوا مسیحیت را ممنوع کرد. این بزرگ‌ترین شورش در دوره ادو و تاریخ ژاپن بود و شوگون‌سالاری توکوگاوا را متقاعد کرد که مسیحیت تهدیدی برای آنها است و باعث شد ژاپن را برای تقریباً ۲۵۰ سال از جهان خارج منزوی کنند.
در سال ۱۸۲۵، محقق نظامی آیزاوا سیشیسای در دوره ادو مجموعه‌ای از مقاله‌ها را منتشر کرد تا به دولت شوگون‌سالاری توکوگاوا ارائه شود، در میان چیزهای دیگر، تهدید حاکمیت ژاپن توسط مسیحیت بود. در این مقاله‌ها، او مطرح کرد که قدرت‌های اروپایی و آمریکایی از مسیحیت به‌عنوان یک سلاح فرهنگی استفاده می‌کنند که بوسیله آن می‌توان جمعیت‌های بومی را علیه دولت‌های خود به منظور تسهیل فتح و استعمار به کار برد. این متن مستقیماً در مورد رویارویی دوران تویوتومی با یسوعی‌ها بحث می‌کرد و هشدار می‌داد که کشورهای آسیا، به‌ویژه ژاپن و چین، به‌عنوان آخرین ملت‌های بازمانده که سیاست‌های غیر مبتنی بر دین‌های ابراهیمی را حفظ می‌کنند، از نظر جغرافیایی و سیاسی منزوی شده‌اند.
اولین کسانی که در گوا در حاشیه جنوب غربی هندوستان به مسیحیت گرویدند، زنان بومی گوا بودند که با مردان پرتغالی ازدواج کردند که با آلفونسو دو آلبوکرکی در جریان فتح گوا توسط پرتغالی‌ها در سال ۱۵۱۰ وارد شدند.
مبلغان مذهبی مختلف (فرانسیسکن‌ها، دومینیکنها، یسوعی‌ها، آگوستینیان و غیره) از پرتغال به گوا فرستاده شدند تا منشور پاپ به نام رومانوس پونتیفکس را عملی کنند. پاپ در این منشور تبلیغ دین مسیح در آسیا را به پرتغالی‌ها (پادروادو) اعطا کرده بود. مقام‌های پرتغالی برای ترویج همسان‌سازی گواهای بومی با مردم پرتغال، در گوا از این مبلغان حمایت می‌کرد. افزایش سریع نوکیشان در گوا بیشتر نتیجه کنترل اقتصادی و سیاسی پرتغالی‌ها بر هندوها بود، که رعیت‌های پادشاهی پرتغال بودند. در دهه ۱۵۸۰، کل جمعیت گوا حدود ۶۰۰۰۰ نفر بود که جمعیت هندوها در آن زمان حدود یک سوم یا ۲۰۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شد.تفتیش عقاید گوا توسعه یافتهٔ تفتیش عقاید پرتغالی در هند پرتغالی بود. هدف آن اجرای ارتدکس کاتولیک و وفاداری به مقر رسولی روم پاپ بود. تفتیش عقاید در درجه اول بر نو مسیحیان متهم به انجام مخفیانه ادیان سابق خود و مسیحیان قدیمی مسیحیان قدیم متهم به دخالت در اصلاحات پروتستانی قرن شانزدهم متمرکز بود.تفتیش عقاید گوا در سال ۱۵۶۰ تأسیس شد، از ۱۷۷۴ تا ۱۷۷۸ برای مدت کوتاهی سرکوب شد و پس از آن ادامه یافت تا سرانجام در سال ۱۸۱۲ لغو شد.