moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
داستان ۸
گلکو(بهار کاتوزی) دختری است ۲۲ ساله که تمام اعضای خانواده‌ی خود را در زلزله از دست داده است. تنها سرگرمی او نوشتن ترانه و خواندن ترانه‌هایش در رادیوی شب است و درآمد او، از طریق ریسندگی در یک کارگاه. او در دفاع از خود در برابر یک متجاوز، او را از پله‌ها به پایین پرتاب می‌کند و به جرم قتل زندانی می‌شود. او پس از تحمل دوره‌ای حبس از زندان آزاد می‌شود و در آزادی، حکایتش را برای مردی(احمد ساعتچیان) روایت می‌کند که خواستگار اوست. مرد شجاعت او را می‌ستاید و از او درخواست ازدواج می‌کند.
داستان ۹
مرد(رامین ناصر نصیر) و همسر نابینایش(الیکا عبدالرزاقی) زندگی آرامی دارند. تا جایی که مرد به بحران عدم قطعیت بر می‌خورد که آیا همسرش زنده است یا نیست؟ بیناست یا نایبنا؟ اصلا وجود دارد یا ندارد؟
داستان ۱۰
تمامی شخصیت‌های داستان‌های گذشته سوار یک تاکسی می‌شوند که راننده‌اش-یوسف اکرمی-(مجتبی رستگار)، با رنج زندگی خود را می‌گذراند... آن‌ها در برابر یوسف به خرده‌جنایت‌های خود اعتراف می‌کنند.
خاطرات یک خبرنگار یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۷ به کارگردانی رسول صدرعاملی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی می‌باشد که از شبکه پخش شد.
کارگردان: رسول صدرعاملی
نویسندگان: فریدون جیرانی - رسول صدرعاملی
مدیر تصویربرداری: فرهاد صبا
صدابردار: مجتبی مرتضوی
دستیار تولید: مجید معافی
مجری طرح: محمد مهدی عسگرپور
تهیه کننده: سیمافیلم
محصول: 1375
هفت قسمت 50 دقیقه ای
تصویربرداری این سریال از اول ابان 1375 در فرانسه شروع شد.
داستان مجموعه درباره خبرنگاری است که برای پیداکردن خلبانی که امام خمینی را تا ایران همراهی کرده بود به فرانسه می رود...
خاتون یک مجموعه تلویزیونی ایرانی محصول سال ۱۳۸۱ به کارگردانی فیاض موسوی، نویسندگی سعید قاسمیان، سینا سعیدورزی، فیاض موسوی، مسعود ریاعی، یاسین عرب زاده و تهیه‌کنندگی مسعود ریاعی است که از شبکه یک پخش شد. این مجموعه در ۳۰ قسمت تهیه شد.
خاتون سادات داستان زندگی پیرزنی دلسوز، باشعور و مقتدر است که در طول داستان، برخوردها و روابط او با اعضای خانواده اش و افرادی دیگر در فضایی طنزآمیز به تصویر کشیده می‌شود. تمام فرزندان خاتون سادات ازدواج کرده‌اند. یک روز مانده به آغاز ماه رمضان، آخرین دختر او نیز ازدواج می‌کند و او در خانه بزرگ و قدیمی اش تنها می‌ماند. فرزندان او پس از این که نمی‌توانند او را قانع کنند که به خانه یکی از آنها بیاید، در نهایت تصمیم می‌گیرند هر کدام یک شب پیش او بمانند. حضور فرزندان، نوه‌ها و سایر اعضای خانواده، با گرایش‌های مختلف، ماجراهای متفاوتی را ایجاد می‌کند.
خاکستر و باد یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۰ به کارگردانی جهانبخش لک، محصول شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران می‌باشد.
خانه آرزوها یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۰ به کارگردانی ، نویسندگی و تهیه‌کنندگی حسین سهیلی‌زاده می‌باشد که از شبکه دوم سیما پخش شد.
خانهٔ بخت یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۸ به کارگردانی شاپور قریب، نویسندگی و تهیه‌کنندگی می‌باشد که از شبکه پخش شد.
خانه به خانه یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۵ به کارگردانی کیانوش عیاری، می‌باشد که از شبکه یک پخش شد.
خانه عروسک‌ها یک مجموعه تلویزیونی، در ژانر کودک محصول سال ۱۳۶۰–۱۳۵۸ به کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی جمشید عظیمی‌نژاد می‌باشد که هر پنجشنبه از شبکه یک تلویزیون ایران پخش می‌شد و در زمان خود، برنامه پرمخاطبی محسوب می‌شد. آریا عظیمی‌نژاد و خواهرش پوپک، ایفاگران اصلی نقش در این سریال بودند.
«خانه عروسک‌ها» داستان زندگی اکبر آقا نمایشی بود که با دختر و پسرش زندگی می‌کرد. او کوچه ای به نام خودش ساخته بود که خانه عروسک‌ها در آن قرار داشت. آریا و پوپک در این مجموعه در نقش و با نام واقعی خودشان بازی می‌کردند. سری نخست این مجموعه سال ۱۳۵۸ ضبط و پخش شد و ادامه‌اش در سال ۱۳۵۹ بعد از شروع جنگ روی آنتن رفت.
خانهٔ ما یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۶ به کارگردانی مجتبی یاسینی می‌باشد که از برنامه کودک و نوجوان شبکه دو سیما پخش شد.
خانه مهر یک مجموعه تلویزیونی مناسبتی محصول سال ۱۳۸۱ به کارگردانی جواد افشار (تلویزیونی) و مجید عباسی (هنری)، نویسندگی علیرضا حسینی و تهیه‌کنندگی سعید عباسی می‌باشد که از شبکه سه پخش شد. این مجموعه در ۵ قسمت ۵۷ دقیقه تهیه شد.
مجری جوان در قالب حکایتگران «خانه مهر» به ایفای نقش می‌پردازند و زندگی‌نامه فاطمه زهرا اجرای نمایش دربارهٔ بخش‌هایی از زندگانی وی، روایت چند حدیث از وی، نماهنگ از بخش‌های مختلف این برنامه است.
خانه نیکو یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۹ به کارگردانی مسعود کرامتی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی می‌باشد که از برنامه کودک و نوجوان شبکه پخش شد.
حکایت‌ها یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۱ به کارگردانی مجتبی یاسینی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی می‌باشد که از شبکه پخش شد.
حنانه یک فیلم تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۷ به کارگردانی مصطفی یارمحمودی، می‌باشد که از شبکه یک پخش شد.
خبرنامه یک مجموعه تلویزیونی محصول سال۱۳۶۶ به کارگردانی منصور تهرانی، نویسندگی محمد کیانی و تهیه‌کنندگی محمد کیانی می‌باشد که از شبکه پخش شد.
دو برادر به نام‌های «یدالله» و «اسماعیل» در قهوه‌خانه بینِ راهی پدرشان در حاشیه جاده قم-اراک در روستای راهجرد کار می‌کنند و در جریان پیروزی انقلاب اسلامی قصد دارند با فعالیت سیاسی، مردم روستای خود را با پخش اعلامیه از اخبار روز مطلع کنند. اعلامیه‌ای که آنها بین مردم پخش می‌کنند «خبرنامه» نام دارد.
خبرنگار خارجی یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۵–۱۳۷۶ به کارگردانی محمدحسین لطیفی، نویسندگی رضا مقصودی و انسیه شاه‌حسینی (بازنویسی) و تهیه‌کنندگی رامین عباسی‌زاده می‌باشد که از شبکه سه پخش شد. این مجموعه در هشت قسمت تهیه شد.
کاترین خبرنگار فرانسوی برای تهیه فیلم از جنگ ایران و عراق عازم جبهه‌های نبرد می‌شود. او سابقه ذهنی بسیار بدی نسبت به ایرانیان داشته و فضایی را که در جبهه می‌بیند تحت تأثیر قرار می‌گیرد. به اجبار به فرانسه برمی گردد. کمی بعد برای بار دوم به ایران سفرمی کند. این بار همسفر او کورش یکی از همکلاسیهای قدیمی اش در فرانسه است. به همراه کورش راهی مناطق جنگ زده می‌شود. سربازان ایرانی، کشتار حلبچه و نهایتاً کشته شدن فرمانده ایرانی کاترین را تحت تأثیر قرار می‌دهد. پس از بازگشت به فرانسه گزارش خود را به شرط چاپ کامل و بدون دخل و تصرف به روزنامه می‌دهد.
خواب بلند یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۹۲ به کارگردانی احمد کاوری، نویسندگی حمید رضا حصاری، سمیه تاجیک و مونا انوری‌زاده و تهیه‌کنندگی مصطفی علمی‌فرد می‌باشد که از شبکه سه پخش شد. خواب بلند، محصول گروه سریال‌های تلویزیونی سیمافیلم است و در ۷ قسمت ۴۵ دقیقه‌ای تهیه شد.
صبا و امیر زوج روزنامه‌نگاری هستند که در دفتر یک روزنامه فعالیت می‌کنند. در بحبوحهٔ انتخابات ۱۳۸۸ ریاست جمهوری مقاله ای توسط صبا تنظیم می‌شود که به خاطر شرایط ملتهب جامعه برای چاپ آن، با مخالفت همسرش امیر که سردبیر روزنامه نیز است مواجه می‌شود. این امر باعث کدورت بین آن‌ها می‌شود و صبا نیز به کشورش بدبین می‌شود و بیان می‌کند که در این کشور آزادی وجود ندارد تا این که…
برخی عوامل سازنده این مجموعه عبارتند از:
خانواده محبوب یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۷ به کارگردانی حسین فرخی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی می‌باشد که از شبکه پخش شد.
حسینیه یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۶۵–۱۳۶۴ به کارگردانی سیداحمد میرعلایی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی می‌باشد. این مجموعه محصول شبکه یک بود که پخش نشد.
حصیر سرد یک فیلم تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۲ به کارگردانی محمدرضا معینی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی می‌باشد که در برنامه سیمای خانواده از شبکه یک پخش شد.
حقیقت در آینه یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۴ به کارگردانی اسماعیل میهن‌دوست، نویسندگی علیرضا اخلاقی و تهیه‌کنندگی می‌باشد که از برنامه سیمای خانواده شبکه یک پخش شد. این مجموعه داستان دو جوان است که برای کسب درآمد به کارهای خلاف رو می‌آورند و …ماهنامهٔ سینمایی فیلم، سال چهاردهم، شماره ۱۸۷، صفحهٔ ۲۴، اردیبهشت ۱۳۷۵فرهنگ مجموعه‌های تلویزیونی ایرانی
حامی یک مجموعه تلویزیونی در ۱۸ قسمت ۴۵ دقیقه ایی محصول سال ۱۳۸۱ به کارگردانی بهمن زرین‌پور، نویسندگی «مهرنوش خرسند» و تهیه‌کنندگی «مجید مولایی» و «احمد شهرابی فراهانی» می‌باشد که در سال ۱۳۸۱ از شبکه تهران پخش شد. این سریال در گروه فیلم و سریال شبکه پنج سیما با مشارکت کمیته امداد امام خمینی تهیه شده است.
قصه «حامی» داستان زندگی دختر جوانی به نام نرگس است که در ابتدای داستان با جوانی به نام شهاب ازدواج کرده و زندگی مشترک خود را آغاز می‌کنند. نرگس (ستاره اسکندری) علاقه زیادی به نویسندگی دارد، این در حالی است که همسر وی مهندس ساختمان است. این زندگی مشترک از همان آغاز با مشکلات و معضلات بسیاری رو به رو می‌شود؛ به نحوی که حتی نرگس را برای ادامه زندگی دچار تردید می‌کند، ولی با کمک دکتر حامدی (اردلان شجاع کاوه) پزشک بیمارستان و مساعدت‌های خیرخواهانه پدر دکتر حامدی (سعید نیک‌پور
) او کم‌کم به ادامه زندگی امیدوار می‌شود و…
حدیث دل یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۷ به کارگردانی حسین قاسمی جامی، می‌باشد که از شبکه یک پخش شد.
حرف تو حرف یک مجموعه طنز تلویزیونی محصول سال ۱۳۵۰ به کارگردانی حسن خیاط‌باشی می‌باشد.
نبرد النا () از نبردهای جنگ روسیه و عثمانی بود که در تاریخ ۲۶ ژوئن ۱۸۷۷ میان امپراتوری روسیه و امپراتوری عثمانی رخ داد و با پیروزی ارتش عثمانی به پایان رسید.
خورشید و ماه یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۰–۱۳۷۹ به کارگردانی مهدی حسینی‌وند، نویسندگی افشین احمدی و مهدی حسینی‌وند و تهیه‌کنندگی می‌باشد که از شبکه پخش شد.
این مجموعه قصهِ زندگی یک پیرزن ۶۵ ساله است که صاحب یک رستوران قدیمی است. تمام وسایل رستوران هم متعلق به پنجاه سال پیش است. خورشیدخانم خاطرات زیادی از این مکان دارد. در این میان برای داماد خورشیدخانم مشکل مالی به وجود می‌آید و او مجبور است رستوران را برای رفع مشکلش بفروشد. خورشیدخانم اول راضی به فروش رستوران نیست، ولی کم‌کم به این قضیه رضایت می‌دهد. داماد خورشیدخانم اولین مشتری را، که برای خرید رستوران می‌آید، نمی‌پسندد و …
دنیا حسینی‌وند
چشم بلبلی یک مجموعه نمایشی تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۷ به کارگردانی فروزان زاهدبیگی، کارگردانی تلویزیونی زهره جهانی، نویسندگی هنگامه مفید و تهیه‌کنندگی سوسن کرامتی می‌باشد که از برنامه کودک و نوجوان شبکه دو پخش شد. این مجموعه در ۵۲ قسمت ۱۵ دقیقه‌ای شد.
داستان این مجموعه دربارهٔ زندگی زن و شوهری است که بچه دار نمی‌شوند و آنها بعد از مدت‌ها نذر و نیاز صاحب بچه‌ای می‌شوند، اما این بچه رشد طبیعی ندارد، این بچه که همان «چشم بلبلی» است خیلی ریزه میزه و کم رشد است. ...
زبان اشاره انگلیسی یا زبان اشاره بریتانیایی که به اختصار BSL نامیده می‌شود، یک زبان اشاره‌ای است که در انگلستان استفاده می‌شود و زبان اول یا زبان ترجیحی برخی افراد ناشنوا در انگلستان است. این زبان از فضا استفاده می‌کند و شامل حرکت دست، بدن، سر و صورت است.
بسیاری از هزاران نفری که ناشنوا هستند، همچنین خویشاوندان ناشنوایان، مترجمان زبان اشاره یا عده دیگر که در تماس با جامعه ناشنوای انگلستان هستند از BSL استفاده می‌کنند. در سال ۲۰۱۱، ۱۵٬۰۰۰ نفر که در انگلستان و ولز زندگی می‌کردند، BSL را به عنوان زبان اصلی خود گزارش دادند.
تاریخچه زبان اشاره موجود در جوامع ناشنوا در انگلستان، به سال ۱۵۷۰ می‌رسد. زبان اشاره انگلیسی، همانند همه زبان‌ها، با اصلاح، اختراع و وارد شدن کلمات جدید، تکامل یافته‌است. توماس بریدود، یک معلم در ادینبورگ بود، که در سال ۱۷۶۰ آکادمی بریدوود را برای ناشنوایان و افراد گنگ تأسیس کرد که به عنوان اولین مدرسه برای ناشنوایان در بریتانیا شناخته می‌شود. دانش آموزان او فرزندان کارکنان بودند. استفاده اولیه او از یک نوع زبان اشاره و سیستم ترکیبی، اولین تدوین زبان اشاره انگلیسی بود.
دژ ماگلای () قلعه‌ای در شهرداری ماگلای در کشور بوسنی و هرزگوین است. این دژ ۱۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پژو پی۴ () یک خودرو بیابانگرد یا آفرود غیر زرهی است که توسط نیروهای مسلح فرانسه استفاده می شد. این خودرو که یک مدل مشتق از مرسدس بنز کلاس جی میباشد که تحت لیسانس شرکت مرسدس بنز توسط پژو تولید می شد، اما بعدا امتیاز مونتاژ این خودرو نظامی توسط شرکت پانهارد خریداری شد که اکنون در شرف جایگزینی با خودروی زرهی PVP میاشد. پژو P4 ظاهر تقریبا یکسانی با مرسدس بنز جی کلاس دارد (به غیر از چراغ ها و جلو پنجره) اما از نظر فنی کاملا خودروی متفاوتی می باشد. کمپانی پژو مجوز صادرات این خودرو نظامی را به هیچ کشوری نداشت به غیر از کامرون ، شیلی و اوکراین که قرارداد های نظامی و دفاعی با دولت فرانسه داشتند.
در اواخر دهه شصت میلادی، ارتش فرانسه تصمیم گرفت تا 10,001 خودروی جیپ خود را با یک خودروی نظامی جدیدتر جایگزین کند. تصمیم گرفته شد که خودوری جدید به قدری بزرگ باشد که گنجایش حمل چهار نفر را به همراه تجهیزات داشته باشد، همچنین به قدری سبک و کوچک باشد که بتوان آنرا با چتر از هواپیما به سطح زمین فرستاد.
بعد از کلی طراحی وتلاش بدلیل مشکلات و نقص های زیاد در طراحی، پژو قراردادی با مرسدس بنز تنظیم کرد که در ساخت P4 از طراحی های مرسدس بنز استفاده کند. مرسدس بنز که به سفارش شاه ایران مشغول ساخت و طراحی یک خودروی نظامی و آفرودی بود که بعدا کلاس جی نام گرفت، بصورت 50:50 در ساخت P4 با پژو شریک بود.
شاسی و اتاق و بدنه P4 توسط مرسدس بنز ساخته میشد، سپس اتاق ها به کارخانه پژو منتقل میشدند و در آنجا انجین، جعبه دنده یا گیربکس و سیستم های برقی خودور نصب میشد و رنگ آمیزی بدنه آن انجام میشد. دیگر مراحل ساخت این خودرو نیز توسط مرسدس بنز انجام میشد. جالب است بدانید که پژو از انجین استفاده شده برای پژو 504 و گیربکس پژو 604 را برای ساخت P4 استفاده می کرد.
ارتش فرانسه سفارش ساخت 15,000 عدد P4 را به پژو داد که این سفارش پس از مدتی به 13,500 کاهش یافت. تولید اولین محموله آن در سال 1982 به پایان رسید و به ارتش تحویل داده شد. بعد از مدتی در سال 1985 خط تولید P4 به شرکت پانهارد فروخته شد که 6000 عدد از آن تولید کرد که در اختیار نیرو های نظامی بود. از اواسط دهه نود میلادی از انجین و گیربکس مرسدس بنز در این مدل ها استفاده شد.
یک نسخه غیر نظامی نیز توسط پژو ساخته شد اما بدلیل قدرت کم آن نسبت به مرسدس بنز جی کلاس که چند سال قبل عرضه شده بود و همچنین قیمت بالای آن موفق نبود و پس از مدت کوتاهی تولید آن متوقف شد
در سال 2016، ارتش فرانسه 500 دستگاه خودروی technam masstech T4 VLTP سفارش داد که طی آن روند بازنشستگی P4 آغاز شد اما هنوز تعداد بسیاری از این خودرو ها توسط نیرو های نظامی فرانسه استفاده میشوند.
درخت روغن قلم نام یک گونه از تیره چیکوئیان است.
میوه درخت روغن قلم، شیا نام دارد. شیا درختی بومی کشورهای مرکزی قاره آفریقا است که دارای میوه‌ای آجیلی است. دانه آن سرشار از چربی بوده و منبع استخراج نوعی روغن به نام کره شیا یا شی باتر می‌باشد. شیا یک منبع غذایی سنتی در آفریقا است. روغن شیا در تولید محصولات آرایشی و بهداشتی و همچنین به عنوان منبع چربی در رژیم غذایی و برخی مصارف دارویی کاربرد دارد.
گروند ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
طه الهاشمی (؛ ۱۸۸۸ – ۱۹۶۱) یک سیاست‌مدار اهل عراق بود که برای مدت کوتاه دو ماه، یعنی از ۳ فوریه تا کودتای ۱ آوریل ۱۹۴۱ نخست‌وزیر عراق بود.وی توسط شاهزاده عراق به عنوان جانشین رشید عالی گیلانی که همسو با نازی‌ها بود انتخاب شد.هنگامی که شاهزاده از ترس ترور از کشور گریخت، طه الهاشمی نیز استعفا داد و قدرت دوباره به‌دست رشید عالی گیلانی افتاد.
یاسین هاشمی، برادر بزرگ‌تر او نیز پیش از او دو دوره نخست‌وزیر عراق بود.
ب‌ام‌و سری ۴ () یک کوپه کامپکت تولید شده توسط کمپانی ب‌ام‌و است. اولین جزئیات رسمی سری ۴ به‌طور رسمی در ۵ دسامبر ۲۰۱۲ منتشر شد و جزئیات گویای این بود که ب‌ام‌و قصد دارد جایگزین کوپه سری ۳ جدید را با نام جدید سری ۴ تولید کند تا محصولات خانوادگی و اسپرت خود را از هم متمایز کند. این حرکت بعداً بعنوان الگو برداری از شرکت آئودی، که از چند سال قبل از سال ۲۰۱۲ نسخه‌های کوپه و کابریو خودروی ای۴ را با نام ای۵ عرضه می‌کند، عنوان شد.
تیم دوچرخه‌سواری فوناک () یک تیم دوچرخه‌سواری در کشور سوئیس بوده.
این تیم در سال ۲۰۰۰ تأسیس و در سال ۲۰۰۶ منحل شده‌است.
توماس بریدود (1715-1806) به عنوان یک آموزگار در آموزش ناشنوایان شناخته می‌شود. وی در تکامل زبان اشاره انگلیسی نقش عمده‌ای داشت.
وی در هیلدهیدفارم، کاوینگتون در لنارک شایر اسکاتلند به دنیا آمد.
سونیر دوال-پرودیر () یک تیم دوچرخه‌سواری در کشور اسپانیا بوده.
این تیم در سال ۲۰۰۴ تأسیس و در سال ۲۰۱۱ منحل شده‌است.
استودیو پاپ یک استودیو ضبط ایرانی است که در سال ۱۳۴۹ توسط الکسان پادماگریان ساخته شد.
الکسان پادماگریان، یک دندان‌پزشک بود که به دلیل علاقه زیاد به موسیقی استودیو پاپ را در سال ۱۳۴۹ با هزینه شخصی در تهران تأسیس کرد. در آغاز فعالیت، استودیو پاپ هم مانند استودیوهای دیگر از تجهیزات ابتدایی جهت ضبط صدا استفاده می‌کرد. در استودیوهای ضبط آن زمان، فقط امکان استفاده از دو کانال ورودی برای کلیه نوازندگان و خوانندگان وجود داشت بنابراین در هنگام ضبط، همه ارکستر و خوانندگان باهم اجرا می‌کردند. استودیوها محدود بودند به یک دستگاه ضبط و پخش ریل دو کانال (۲تراک) و یک میکسر. در آن زمان تعداد استودیوهای ایران بسیار کم و انگشت‌شمار بود.در سال ۱۳۵۰ با سرمایه‌گذاری مشترک و راهنمایی‌های ویگن داوودی که از صدابرداران با سابقه و شناخته شده ایران بود، اولین دستگاه ضبط موسیقی مولتی تراک با ۸ کانال ورودی آنالوگ از کشور سوئیس خریداری شد. به همراه این دستگاه، تجهیزات دیگری نیز وارد شد که مهم‌ترین آنان عبارت بودند از: آکوستیک مدرن، سیستم اکوی ای ام تی (EMT) و لیمیتر کمپرسور (Limiter Compressor). این وسایل، از پیشرفته‌ترین تجهیزات ضبط صدا در آن زمان به‌شمار می‌آمدند. پس از آن ضبط حرفه‌ای موسیقی با صدابرداری ویگن داوودی در استودیو پاپ آغاز شد.
ویگن داوودی تا سال ۱۳۵۴ همکاری خود را با این استودیو ادامه داد. پس از او محسن کلهر، کار صدابرداری خود را در استودیو پاپ آغاز کرد. محسن کلهر پیش از شروع همکاری با این استودیو، از سال ۱۳۳۷ صدابردار موسیقی و دوبلاژ بود. او به عنوان صدابردار، همکاری خود را با صدا و سیما از سال ۱۳۴۸ آغاز کرده بود. محسن کلهر پس از سال‌ها فعالیت هنری و ضبط آثار موسیقی ایران، در سال ۱۳۷۹ در تهران درگذشت.ناصر فرهودی و رحیم ناحی، که هر دو از دانش‌آموختگان دانشگاه صدا و سیما بودند، در سال ۱۳۵۵ به دعوت محسن کلهر همکاری خود را با عنوان صدابردار با این استودیو آغاز کردند. پس از درگذشت محسن کلهر، ناصر فرهودی مدیریت استودیو را به عهده گرفت که تا روز درگذشتش ۱۳ مرداد ۱۳۹۶، این مسئولیت را بر عهده داشت.حمیدرضا آداب، کامبیز شاهین‌مقدم، میلاد فرهودی و امید اصغری از جمله صدابردارانی هستند که در سال‌های بعد در کنار ناصر فرهودی به ضبط آثار موسیقی در این استودیو ادامه دادند. با ورود سیستم‌ها و تجهیزات دیجیتالِ ضبط موسیقی و صدا، استودیو پاپ نیز از این امکانات بهره برد.
در استودیو پاپ آثار موسیقی بسیاری ضبط شده‌است که از آن میان به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
فرهاد مهراد، داریوش، گوگوش، ابی، هایده، مهستی، فرامرز اصلانی، ستار، حمیرا، مازیار، مرتضی، نوش آفرین، شهره صولتی، لیلا فروهر، حسن شماعی زاده، فرزین، شهرام شب‌پره، نلی، بتی، پوران، گلپایگانی، ایرج و …و آثار آهنگسازانی همچون: واروژان، محمد اوشال، اسفندیار منفردزاده، فرید زلاند، بابک بیات، منوچهر چشم آذر، ناصر چشم‌آذر، آندرانیک، پرویز مقصدی، صادق نوجوکی، جهانبخش پازوکی و …
تیم ریدیوشک () یک تیم دوچرخه‌سواری در کشور ایالات متحده آمریکا بوده.
این تیم در سال ۲۰۰۹ تأسیس و در سال ۲۰۱۱ منحل شده‌است.
تیم دوچرخه‌سواری یو.اس. پوستال سرویس () یک تیم دوچرخه‌سواری در ایالات متحده آمریکا بود.
این تیم در سال ۱۹۸۸ تأسیس و در سال ۲۰۰۷ منحل شده‌است.
حسین شهبازیان (زادهٔ ۱۲۹۷ – درگذشتهٔ ۶ مرداد ۱۳۹۶) موسیقی‌دان و نوازنده ویلن اهل ایران بود.خبرگزاری ایلنا، سال انتشار ۱۳۹۶ایسنا، سال انتشار ۱۳۹۶
حسین شهبازیان در سال ۱۲۹۷ ه‍.خ در تهران متولد شد. او از ۱۷ سالگی آموختن ساز ویلن را آغاز کرد. ضیاء سیحون، اولین استاد وی در این زمینه بود. حسین شهبازیان در ادامه به کلاس درسابوالحسن صبا رفت و به آموختن ردیف‌های موسیقی ایرانی پرداخت. او سال‌های متوالی در کلاس استادان خارجی و ایرانی به آموختن موسیقی کلاسیک پرداخت و هنرجویان بسیاری را پرورش داد.
با افتتاح رادیو در ایران، شهبازیان سال‌ها به عنوان نوازنده و رهبر ارکستر شماره ۳ رادیو ایران فعالیت داشته و با خوانندگان بسیاری همکاری کرد. وی کارمند بازنشسته وزارت فرهنگ بود. او علاوه بر تدریس موسیقی، به آهنگسازی نیز می‌پرداخت. فریدون شهبازیان، آهنگساز و رهبر سابقِ ارکستر ملی ایران، فرزند حسین شهبازیان است.
حسین شهبازیان، ۶ مرداد ۱۳۹۶ به دلیل کهولت سن درگذشت. پیکر حسین شهبازیان، ۹ مرداد ۱۳۹۶ در بهشت زهرا تشییع و در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد. همچنین مراسم ترحیم او، ۱۲ مرداد ۱۳۹۶ در مسجدالنبی ولنجک تهران، با حضور هنرمندان برگزار شد.
انگلیسی اسکاتلندی یا انگلیسی معیار اسکاتلند (SSE) به زبان انگلیسی گفته می‌شود که در کشور اسکاتلند رواج دارد.
علاوه بر تلفظ، گرامر و اصطلاحات متمایز، انگلیسی اسکاتلندی دارای واژگان متمایز است، به ویژه در مورد موسسات اسکاتلند مانند کلیسای اسکاتلند، دولت محلی و سیستم‌های آموزشی و حقوقی.
انگلیسی اسکاتلندی به دلیل ارتباط بین زبان اسکتی و انگلیسی استاندارد پس از قرن ۱۷ به وجود آمد. در نتیجه استفاده از انگلیسی توسط اسکاتلندیها، موجب شد بسیاری از سازوکارهای واجشناسی و انتقال لغوی، اغلب برای ادغام تغییر یابد؛ در نتیجه اغلب ناآشنایان با زبان‌شناسی این ادغام‌ها را با تاریخ انگلیسی اسکاتلندی اشتباه می‌گیرند.
"فقط برای تفریح: داستان یک انقلاب اتفاقی، "نام کتابی است که توسط لینوس توروالدز و دیوید دیاموند در سال ۲۰۰۱ نوشته شده‌است.
کتاب دربارهٔ زندگینامه لینوس توروالدز، خالق هسته لینوکس است. همچنین این کتاب دیدگاه لینوس دربارهٔ خودش و جنبش نرم‌افزار آزاد و توسعۀ هسته لینوکس را بیان می‌کند.
کتاب به زبان‌های مختلفی از جمله فارسی، انگلیسی، فنلاندی، سوئدی، آلمانی،ایتالیایی، ترکی استانبولی،لهستانی، روسی، پرتغالی، فرانسوی، هلندی ترجمه شده‌است.
این کتاب توسط جادی میرمیرانی، وبلاگ‌نویس ایرانی، برنامه نویس مشهور ایرانی و از اعضای شناخته شده جنبش نرم‌افزار آزاد در ایران، ترجمه شد که در ابتدا اجازه چاپ نگرفت. هرچند نسخه فارسی کتاب به شکل الکترونیکی و آزاد منتشر شد. مترجم در این مورد می‌نویسد:«این کتاب سال‌ها قبل ترجمه شد و هیچ وقت از وزارت محترم ارشاد اسلامی مجوز چاپ نگرفت. دلیل مجوز نگرفتن هیچ وقت گفته نشد. شاید چون لینوکس آزاد بود، شاید چون کلمه سکس توش بود که تنها چیزی در زندگی است که همه انجامش می دن ولی دوستان می گن هیچ‌کس نباید در موردش حرف بزنه و شاید هم چون پدر لینوس کمونیست بوده.»اما درنهایت، در آبان ۱۳۹۶ (با تغییر چند کلمه) کتاب توسط انتشارات پژوهندگان راه دانش به صورت کاغذی چاپ شد.
کتاب در ابتدا، نظریه لینوس دربارهٔ معنی زندگی را بیان می‌کند. طبق این طرز فکر:«در زندگی ۳ چیز معنادار است. این‌ها، سه انگیزه اصلی در زندگی انسان‌ها هستند. عواملی که باعث می‌شوند ما کارهایی را انجام دهیم که یک موجود زنده می‌کند. اولی بقا است، دومی نظم اجتماعی و سومی تفریح. هر چیزی در زندگی، به همین ترتیب است و بعد از تفریح هم دیگر چیزی نیست.
برای مثال سکس در ابتدا برای بقا شروع شد و بعد به یک مسئله اجتماعی تبدیل شد. به همین دلیل است که ازدواج می‌کنیم؛ اما حالا سکس دارد به یک جور تفریح تبدیل می‌شود.»
سمیرا سیاح (زاده اول آذر ۱۳۵۳ سانفرانسیسکو) بازیگر تلویزیون و سینما اهل ایران است.
چارلی گارد () ; (زاده – درگذشته ()) یک پسر انگلیسی از بدفونت در لندن بود که با یک بیماری ژنتیکی صعب العلاج به نام میتوکندریایی متولد شده بود. این بیماری باعث آسیب مغزی غیرقابل بازگشت و ضعف عضلانی نوزادان از جمله عضلات مورد نیاز برای نفس کشیدن می‌شود. برای این بیماری درمانی وجود ندارد و در دوران کودکی باعث مرگ می‌شود.
والدین او، کریس گارد و کانی یاتس، او را در اکتبر سال ۲۰۱۶ به بیمارستان خیابان اورموند (GOSH) بردند، زیرا او دچار تنگی تنفس شدید شده بود و زیر دستگاه تنفس مکانیکی قرار داده شد.
وضعیت او همچنان در حال بدتر شدن بود و بیماری ژنتیکی وی در ماه نوامبر تشخیص داده شد. پزشکان و والدین در ابتدا برای انجام آزمایش تجربی موافقت کردند، اما پس از آنکه کودک در ماه ژانویه ۲۰۱۷ تشنج گرفت، آسیب بیشتری به مغز او وارد شد، پس از آن پزشکان تلاش برای درمان را کنار گذاشتند، زیرا این ریل بی‌فایده بود و تنها افزایش و استمرار درد برای کودک را در پی داشت. این کودک نابینا و ناشنوا بود و مدام دچار تشنج می‌شد.
پزشکان بریتانیایی که احتمال درمان را نزدیک به صفر می‌دانستند برای متوقف کردن ادامه درد و رنج این کودک به خانواده او پیشنهاد قطع دستگاه‌های کمکی را ارائه کردند تا به کودک اجازه مرگ بدهند، اما والدین هنوز هم به درمان امید داشتند و درخواست کردند تا فرزندشان را به بیمارستانی در ایالات متحده آمریکا منتقل کنند تا از درمان‌های آزمایشی برای نجات وی استفاده شود.
بیمارستان با درخواست والدین برای انتقال به آمریکا مخالفت کرد و این موضوع موجب شکایت والدین چارلی به دادگاه و همچنین دیوان حقوق بشر اروپا شد. شکایت‌ها از طرف دادگاه و دیوان حقوق بشر اروپا رد شد و حکم دادگاه بدوی در دادگاه عالی بریتانیا نیز تأیید شد. در نهایت مادر و پدر چارلی در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۷ در بیانیه‌ای اعلام کردند که روند شکایت را متوقف کرده و قصد دارند که روزهای باقی‌مانده را در کنار کودک خود بگذرانند؛ ولی از دادگاه تقاضا کردند که کودک شان به خانه منتقل شود. دراین باره نیز دادگاه در تاریخ ۲۷ ژوئیه تصمیم گرفت و درخواست انتقال کودک به خانه رد شد و با رای دادگاه چارلی به یک بیمارستان کودکان منتقل شد. در روز بعد از انتقال، تنفس مکانیکی خارج شد و وی فوت کرد.
چارلی گارد یک هفته قبل از اولین سالگرد تولدش روز جمعه ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۷ در سن ۱۱ ماه و ۲۴ روز در لندن فوت کرد. والدین وی درگذشت وی را اعلام کردند.
داستان بیماری چارلی گارد و پیامدهای آن بطور گسترده‌ای در رسانه‌های بریتانیا و جهان بازتاب داشت و بسیاری را تحت تأثیر قرار داد.
رفراندوم ونزوئلا () یک رفراندوم غیررسمی در ونزوئلا است که در تاریخ ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۷ برگزار شد.
همه‌پرسی توسط مجمع ملی در پاسخ به بحران قانون اساسی و طرح‌های نیکولاس مادورو رئیس‌جمهور ونزوئلا برای تغییر قانون اساسی فراخوانده شد.
این همه‌پرسی یک عمل نافرمانی مدنی در زمینه استفاده از مقررات ۳۳۳ و ۳۵۰ قانون اساسی ونزوئلا است، این مقررات بیان این خواسته ونزوئلایی‌ها است که «هر رژیمی را که ارزش‌های دموکراتیک را نقض می‌کند» رد می‌کنند.
از آنجا که شورای ملی انتخابات و دیوان عالی عدالت در رفراندوم به رسمیت شناخته نشده‌است، اعلام شد که ۲۰۳۰ منطقه برای رای‌گیری عمومی در سراسر کشور برای خدمت به بیش از ۱۹ میلیون رای‌دهنده وجود دارد.
براساس گزارش‌های منتشر شده روز ۱۶ ژوئیه یک زن ۶۱ ساله که در صف رای‌گیری همه‌پرسی مخالفان در ونزوئلا بود، بر اثر تیراندازی یک مهاجم کشته شد. این فرد مسلح به سوی جمعیتی که برای رای‌دادن صف کشیده بودند آتش گشوده بود که منجر به مرگ این زن و جراحت سه نفر دیگر شد.
در ۶ ژوئیه ۲۰۱۷ میز گرد وحدت ۳ سؤال را مطرح کرد که مردم ونزوئلا به این سئوالات با «بله» یا «نه» پاسخ دهند، با این هدف که نتایج این همه‌پرسی اولین گام برای تغییر نظام سیاسی در ونزوئلا. باشد. سوالات عبارت بودند از:
ناظران این همه‌پرسی گفتند که بیش از ۷ میلیون نفر در این رفراندوم شرکت کردند و اکثریت رای‌دهندگان با طرح نیکلاس مادورو برای تشکیل مجمع ملی بازنویسی قانون اساسی کشور مخالفت کردند.
جنک یوگور (; ; زادهٔ ) فعال سیاسی، بیزنس‌من، ستون‌نویس و صاحبنظر سیاسی ترک-آمریکایی است. یوگور مجری اصلی و از مؤسسین "ترکان جوان" از برنامه‌های نظرپردازی اجتماعی و سیاسی لیبرال/ترقیخواه آمریکایی است. او پیش از شروع کار به عنوان نظرپرداز سیاسی، به اختصار به عنوان وکیل دستیار در واشینگتن دی سی و نیویورک کار کرد. یوگور در جوانی دیدگاه‌های محافظه کارانه داشت، از سقط جنین، تبعیض مثبت و فمینیسم انتقاد می‌کرد. او هم‌اکنون خود را ترقی‌خواه می‌شناساند.
انتخابات مجلس مؤسسان قانون اساسی ونزوئلا در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۷ در ونزوئلا برگزار شد. بر خلاف شورای قانون اساسی ۱۹۹۹، که بدنبال یک رفراندم تشکیل شد، انتخابات ۲۰۱۷ به فرمان ریاست جمهوری پرزیدنت نیکلاس مادورو تشکیل گردید. حزب مخالف دولت این انتخابات را تحریم کرده‌است. بر اساس مواد 347 و 348 قانون اساسی ونزوئلا رئیس‌جمهوری می‌تواند انتخابات مجمع موسسان قانون اساسی را اعلام نماید. جامعه بین‌المللی نیز از جمله چند کشور آمریکایی و اروپایی به همراه نهادهای چند ملیتی از قبیل مرکوسور و سازمان کشورهای آمریکایی، این انتخابات را محکوم کرده و آن را باعث تشدید تنش‌ها دانستند. همچنین در اولین واکنش به رای‌گیری روز ۳۰ ژوئیه، دولت ایالات متحده آمریکا روز دوشنبه ۳۱ ژوئیه نیکلاس مادورو رئیس جمهور ونزوئلا را مورد تحریم قرار داد، این شدیدترین اقدام دولت ترامپ تاکنون در واکنش به این انتخابات است که واشینگتن آن را یک انتخابات قلابی خوانده‌است.
طی چهار ماه اعتراضات بی‌وقفه و درگیری‌های خشونت‌آمیز در ونزوئلا که از ماه آوریل ۲۰۱۷ آغاز گردید بیش از ۱۲۰ تن کشته و هزاران نفر زخمی شدند. انتخابات روز یکشنبه نیز با تظاهرات گسترده و خشونت‌هایی همراه بود که حداقل ۱۰ کشته به جا گذاشت.
کمیسیون انتخابات ونزوئلا میزان مشارکت در انتخابات را ۴۱٫۵ درصد اعلام کرد در همین حال مخالفان میزان مشارکت را ۱۲ درصد اعلام کرده‌اند. قرار است مجلس مؤسسان جدید ضمن هدایت کشور برای دوره‌ای نامعلوم، همچنین جایگزین مجلس ملی کنونی شود که از سال ۲۰۱۶ در کنترل مخالفان است. دلیل این امر قانون اساسی ونزوئلا است. در تحریر قانون اساسی ونزوئلا این نکته در نظر گرفته شده‌است که نهادهای انتخابی از سوی مردم، فقط از سوی خود مردم قابل تغییر هستند. در ماده 347 قانون اساسی آمده است که مردم ونزوئلا قدرت اصلی تدوین قانون اساسی کشور هستند. و این قدرت را از طریق انتخاب مجلس مؤسسان ملی اعلام می‌کنند. مجلس موسسان ملی هم می‌تواند با مصوباتی می‌تواند نسبت به اصلاح حکومت، ایجاد سیستم قضایی نوین و تنظیم پیش‌نویس جدید قانون اساسی اقدام نماید. با افزایش بحران‌ها، ونزوئلا به عنوان مهم‌ترین صادرکنندهٔ نفت در آمریکای جنوبی عملاً دچار فروپاشی اقتصادی و اجتماعی شده‌است. بر اساس نظرسنجی‌ها ۸۰ درصد مردم ونزوئلا با نحوهٔ ادارهٔ توسط نیکولاس مادورا در کشورشان مخالفند. خولیو بورخس، رئیس مجلس ونزوئلا، که در کنترل مخالفان است، گفت مجلس تشکیل شده توسط حکومت مادورو را به رسمیت نمی‌شناسد. آمریکا نیز گفت مجلس مؤسسان ونزوئلا را قانونی نمی‌داند و «نیکلاس مادورو» را تحریم کرد.
پس از برگزاری رای‌گیری ۳۰ ژوئیه موج سرکوب دولت مادرو آغاز شد و در اول اوت ۲۰۱۷ دو رهبر مخالفان به نام‌های لئوپولدو لوپز و آنتونیو لِدزما دستگیر شدند. این دستگیری‌ها توسط دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا و آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل محکوم شد.
یکی از اهداف ایجاد مجلس مؤسسان قانون اساسی در ونزوئلا، بازنویسی قانون اساسی این کشور است. این در حالی است که در سال ۱۹۹۹ و در دوران زمامداری هوگو چاوز، رئیس جمهوری سابق ونزوئلا قانون اساسی این کشور بازنگری شد. نیکولاس مادورو در آن زمان وزیر امور خارجه بود و پس از مرگ چاوز در سال ۲۰۱۳ به ریاست جمهوری رسید.بر اساس فصل سوم قانون اساسی ونزوئلا در صورت بروز مشکل در کار دولت و با توجه به این ملت مظهر قدرت در این کشور است، مجلس موسسان برای اصلاح ساختار دولت، یا ساختار قضایی یا تدوین قانون اساسی جدید تشکیل می‌گردد
حدود دو سوم اعضای مجلس مؤسسان قانون اساسی توسط شهروندان محلی انتخاب خواهند شد در حالیکه گروه‌های اجتماعی طرفدار مادورو شامل اتحادیه‌های کارگری، شوراهای همگانی و دهقانان، یک سوم مابقی را انتخاب خواهند کرد.
بدنبال تحریم انتخابات توسط اپوزیسیون، تمامی کاندیداهای شورای قانون اساسی توسط دولت مادورو انتخاب شده و مورد حمایت قرار گرفته‌اند. انتخابات آتی منطقه‌ای و ریاست جمهوری نیز، ممکن است به تأخیر افتاده و در زمانبندی تعیین شده به موجب قانون جدید برگزار نشود زیرا هیچ خط زمانی برای بازنویسی آن داده نشده‌است.
به گفته مخالفان دولت نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهوری ونزوئلا، قصد دارد با استفاده از تشکیل مجلس مؤسسان قانون اساسی، در مقابل مجلس ملی این کشور که اکثریت آن در دست مخالفان رئیس‌جمهوری است، قدرت را قبضه کند. مجلس مؤسسان قانون اساسی ۵۴۵ عضو دارد و رقیب مجلس ملی خواهد شد.
از آوریل ۲۰۱۷ ونزوئلا صحنه اعتراضات و تظاهرات بی‌وقفه علیه دولت مادورو است. این اعتراضات در روزهای پیش از انتخابات و در روز اجرای آن نیز ادامه داشت.
روز یکشنبه ۳۰ ژوئیه هم‌زمان با شروع رای‌گیری، در سراسر کشور معترضان به خیابان‌ها ریختند و درگیری‌هایی میان پلیس و تظاهرکنندگان رخ داد و در طول روز ادامه داشت. این درگیری‌ها با خشونت و کشته شدن چند نفر همراه بود و در میان کشته شدگان یک رهبر جوان مخالفان دولت مادورو، یک نامزد هوادار دولت و یک سرباز وجود دارند.
از شروع دور جدید اعتراضات در ماه آوریل ۲۰۱۷ طی چهار ماه اعتراضات بی‌وقفه و خشونت‌آمیز در ونزوئلا تا پایان ژوئیه ۲۰۱۷، بیش از ۱۲۰ تن کشته و هزاران نفر زخمی شده‌اند. همچنین صدها نفر نیز توسط نیروهای امنیتی دستگیرشده‌اند.
درگیری‌های روز انتخابات ۳۰ ژوئیه و شب پیش از آن نیز حداقل ۱۰ کشته و تعدادی مجروح برجای گذاشته‌است. یکی از کشته شدگان ریکاردو کامپوس، فعال سیاسی مخالف دولت در حزب اقدام دموکراتیک است که در جریان تظاهرات کشته شد. همچنین ژوزه فلیکس پیندا، وکیل ۳۹ ساله نامزد هوادار دولت نیز جزو کشته شدگان است. به گفته یک مقام دولتی وی شب گذشته و پیش از آغاز رای‌گیری در خانه خود به قتل رسیده‌است. گفته می‌شود حداقل سه نفر نیز در ایالت غربی تاچیرا کشته شدند که دو نفر نوجوان و یک سرباز گارد ملی بوده‌اند.
اپوزیسیون این انتخابات را تحریم کرده بود و در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۷ یک رفراندوم برای رد این انتخابات برگزار کرده بود که بسیاری از مردم ونزوئلا در این همه‌پرسی شرکت کردند. اکثریت ونزوئلایی‌ها مجلس مؤسسان قانون اساسی پیشنهادی مادورو را غیردمکراتیک قلمداد می‌کنند.
لوئیزا اورتگا، دادستان کل ونزوئلا، از منتقدان دولت مادورو این رای‌گیری را بیان «آرزوهای دیکتاتور مابانه» توصیف کرد.
روز ۳۱ ژوئیه کمیسیون انتخابات ونزوئلا میزان مشارکت در انتخابات روز گذشته را ۴۱٫۵ درصد یعنی حدود هشت میلیون نفر از جمعیت سی میلیونی این کشور اعلام کرد و این در حالیست که مخالفان میزان مشارکت را ۱۲ درصد اعلام کرده‌اند. خولیو بورخس، رئیس مجلس ونزوئلا، که در کنترل مخالفان است، گفت مجلس تشکیل شده توسط حکومت مادورو را به رسمیت نمی‌شناسد و مجلس ملی به فعالیت‌های خود ادامه می‌دهد.
در ۲ اوت ۲۰۱۷ شرکت اسمارت متیک متخصص رأی‌گیری الکترونیکی که مسئول سازوکار انتخاباتی ونزوئلا است در یک کنفرانس مطبوعاتی در لندن اعلام کرد که آمار مربوط به‌شمار شرکت کنندگان در انتخابات مجلس مؤسسان ونزوئلا دستکاری شده‌است. این شرکت تأکید کرد که کوچکترین شکی در این رابطه ندارد و تفاوت ارقام واقعی انتخابات و آمار دولت ونزوئلا را دست کم یک میلیون رأی عنوان کرد.
دولت پرزیدنت دونالد ترامپ برگزاری انتخابات ۳۰ ژوئیه را محکوم کرد؛ و این کشور در ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۷ شماری از مقامات ارشد ونزوئلا را تحریم کرد و احتمال می‌رود که این تحریم‌ها رو به گسترش باشد. این تحریم‌ها سیزده تن از مقامات ارشد دولتی این کشور را شامل می‌شود که از فرماندهان ارتش و پلیس، رئیس شورای انتخابات و مسئول برگزاری انتخابات مجلس مؤسسان و یکی از معاونان شرکت نفتی دولتی هستند.
بدنبال برگزاری رای‌گیری برای انتخاب مجلس مؤسسان در ونزوئلا، دولت آمریکا مادورو رئیس‌جمهور این کشور را یک دیکتاتور خواند و روز ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۷ وزارت خزانه داری آمریکا بخش‌هایی از دارایی‌های مادورو رئیس‌جمهور ونزوئلا را مسدود کرد. استیون منوچین، وزیر خرانه داری آمریکا، از رای‌گیری ۳۰ ژوئیه برای تغییر قانون اساسی به عنوان «انتخابات نامشروع» نام برد و گفت: «مادورو یک دیکتاتور است که خواسته شهروندان کشورش را نادیده گرفته‌است.» وی گفت: «وضع این تحریم‌ها علیه نیکلاس مادورو به قصد روشن کردن موضع آمریکا در قبال سیاست‌های رژیم و همچنین اعلام حمایت آمریکا از مردم ونزوئلا که خواهان بازگشت کشور خود به یک دمکراسی کامل و شکوفا می‌باشند صورت گرفته‌است.» منوچین، مادورو را چهارمین رهبر خارجی دانست که در لیست سیاه قرار می‌گیرد. ژنرال هربرت مک مستر، مشاور امنیت ملی آمریکا نیز گفت که: «نیکلاس مادورو به باشگاهی ویژه ملحق می‌شود که شامل بشار اسد رئیس جمهور سوریه، کیم جونگ اون رهبر کره شمالی، و رابرت موگابه رئیس جمهور زیمبابوه است.» وی دربارهٔ انتخابات روز یکشنبه گفت این انتخابات ضربه‌ای کاری به دموکراسی در منطقه بود. نیکلاس مادورو نه تنها یک رهبر بد، بلکه اکنون یک دیکتاتور نیز است.
آمریکا روز چهارشنبه ۹ اوت ۲۰۱۷ تحریم‌هایی را علیه هشت مقام رسمی ونزوئلا در رابطه با نقش آن‌ها در ایجاد نهاد قانونگذاری جدید وفادار به نیکولاس مادورو اعمال کرد. این تحریم‌ها سیاست‌مداران و شخصیت‌های امنیتی را مورد هدف قرار داده ولی از اقدام علیه صنعت حیاتی نفت ونزوئلا خودداری نموده‌است. در میان مقاماتی که توسط ایالات متحده مورد تحریم قرار گرفته‌اند آدان چاوز برادر هوگو چاوز رئیس‌جمهور سابق ونزوئلا قرار دارد.
جامعه بین‌المللی، از جمله چند کشور آمریکایی و اروپایی به همراه نهادهای چند ملیتی از قبیل مرکوسور و سازمان کشورهای آمریکایی، این انتخابات را محکوم کرده و گفتند که این انتخابات فقط باعث تشدید تنش‌ها می‌شود.
روسیه، کوبا، نیکاراگوئه و بولیوی از مادورو حمایت کردند.
موج سرکوب پس از انتخابات ونزوئلا آغاز شد و «لئوپولدو لوپِز»، بنیان‌گذار حزب «ارادهٔ مردم» و «آنتونیو لِدِزما»، شهردار کاراکاس، دو رهبر مخالفان در اول اوت ۲۰۱۷ دستگیر و به نقطه نامعلومی برده شدند. در بیانیه دیوان عالی ونزوئلا آمده‌است که «لئوپولدو لوپز و آنتونیو لِدزما با صدور پیام‌هایی در شبکه‌های اجتماعی از محل سکونت خود در انتقاد از دولت، قوانین بازداشت خانگی را نقض کرده‌اند.» هر دو در منزل خود در حبس خانگی بسر می‌بردند، همسر «لئوپولدو لوپز» و دختر «آنتونیولِدِزما» با تلفن همراه خود ویدیوهای دستگیری این دو تن را ضبط کرده و بر روی شبکه‌های اجتماعی منتشر کردند.
دولت ونزوئلا روز شنبه ۵ اوت لئو پولدو لوپز را از زندان آزاد کرد اما او را در حصر خانگی قرار داد.
لوئیزا اُورتگا، دادستان کل ونزوئلا ۲ اوت ۲۰۱۷ دستور رسیدگی قضائی به اتهامِ تقلب و دستکاری در انتخابات مجلس مؤسسان را صادر کرد وی گفت برای این تحقیقات دو دادرس دادسرای کشور مسئول شده‌اند. پیش از این مدیرعامل شرکت انگلیسی اسمارت ماتیک که شرکت برگزارکنندهٔ انتخابات بود فاش کرده بود که میزان شرکت در رأی‌گیری بسیار کمتر از شمار اعلام شده توسط مقامات ونزوئلا بوده‌است. اورتگا همچنین خواهان لغو جلسه افتتاحیه مجلس مؤسسان به دلیل تقلب در انتخابات شد.
بامداد روز شنبه ۵ اوت ۲۰۱۷ یک روز پس از تشکیل مجلس مؤسسان ونزوئلا، این مجلس لوئیس اورتگا، دادستان کل این کشور را از کار برکنار کرد. در همین رابطه از محاصره ساختمان دادستانی کل و وزارت کشور توسط ارتش ونزوئلا خبر داده شد. دیوان عالی ونزوئلا گفت که اورتگا را محاکمه خواهد کرد. لوئیس اورتگا که از چهره‌های شناخته شده اپوزیسیون است بعد از اعلام برکناری به رسانه‌ها گفت این اقدام مجلس مؤسسان غیرقانونی است و او مبارزه علیه رژیم مادورا را ادامه خواهد داد. وی را از کار برکنار کرد.
ژولیو بورخس، رئیس مجلس ملی ونزوئلا در واکنش به برکناری لوئیس اورتگا و آغاز کار مجلس مؤسسان گفت: «اقدامات چند روز اخیر به معنی گروگان گرفتن نهادهای ونزوئلا توسط یک حزب سیاسی یا حزب نیکولاس مادورا، است». اورتگا در جریان اعتراضات و مخالفت‌های گسترده علیه مادورو، به یکی از مهم‌ترین مخالفان رئیس‌جمهور این کشور تبدیل شده‌است.
روز شنبه ۵ اوت بلوک بلوک تجاری-اقتصادی کشورهای آمریکای لاتین (مرکوسور) عضویت ونزوئلا در این بلوک را برای مدت نامعلومی به تعلیق درآورد. این اقدام توسط کشورهای عضو این بلوک تنها ساعاتی پس از برکناری لوییزا ارتگا، دادستان کل ونزوئلا توسط مجلس مؤسسان ونزوئلا حامی مادورو در سائوپائولوی برزیل انجام شد. مرکوسور در ماه دسامبر ۲۰۱۶ عضویت ونزوئلا را بخاطر عدم پایبندی به تعهداتش به حال تعلیق درآورده بود. وزیر امور خارجه برزیل علت این تصمیم‌گیری را ناتوانی کاراکاس در احیای دموکراسی در آن کشور عنوان کرد.
روز شنبه ۵ اوت همزان با برکناری اورتگا دادستان کل ونزوئلا، مجلس مؤسسان ونزوئلا اولین جلسه خود را برگزار کرد و دلسی رودریگز، وزیر امور خارجه پیشین ونزوئلا را به عنوان رئیس مجلس مؤسسان انتخاب کرد. وی در سخنرانی خود اتهامات مخالفان در مورد برقراری دیکتاتوری در ونزوئلا را رد کرد و بحران کنونی را نتیجه «تلاشهای فاشیست‌های راست‌گرا» خواند. مجلس مؤسسان با ۵۴۵ عضو در همان ساختمانی به کار خواهد پرداخت که مجلس ملی با اکثریت مخالفان نیز در همان محل است.
یک گروه از نظامیان مسلح صبح زود روز یکشنبه ۶ اوت ۲۰۱۷ به یک پادگان نظامی در شهر والنسیا در شمال غربی ونزوئلا حمله کردند که طی آن یک نفر کشته و یک نفر دیگر به شدت زخمی شده‌اند. در ویدئوی منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی مردانی با لباس نظامی گفتند که اعضای ارتش و مخالف دولت مادورو بوده و در حال قیام علیه ستم و آدم‌کشی هستند. رهبر این گروه به نام کاگوریپانو گفت: «این نه یک کودتای نظامی بلکه یک اقدام نظامی و غیرنظامی برای احیای مجدد نظم قانون اساسی است. ما خواهان تشکیل فوری یک دولت موقت هستیم.» مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا، گفت که جستجو برای یافتن این افراد ادامه دارد وی گفت: «این حمله در شهر والنسیا توسط ۲۰ نفر انجام شد. دو نفر کشته، یک نفر زخمی و هفت نفر دستگیرشده‌اند.»
روز یکشنبه در والنسیا تظاهراتی علیه دولت مادورو و در حمایت از قیام برگزار شد اما پلیس مردم را با گاز اشک آور متفرق کرد.
در تاریخ ۸ اوت ۲۰۱۷ شماری از نمایندگان پارلمان ملی که مخالف دولت مادورو هستند از حمله به ساختمان مجلس ملی خبر دادند. بنا به گفته این مخالفان شامگاه ۷ اوت تعدادی از اعضا و کارکنان مجلس جدید مؤسسان که توسط نفرات ارتش همراهی و پشتیبانی می‌شدند به ساختمان پارلمان این کشور به نام «کاخ قانونگذاری» حمله کرده و آن را به اشغال خود درآوردند. تصاویر منتشر شده در رسانه‌های اجتماعی افرادی را در تالار محل جلسات مجلس ملی نشان می‌دهد.
از سوی دیگر دادگاه عالی ونزوئلا اعلام کرد که شهردار بخش چاکاو در شرق کاراکاس به ۱۵ ماه زندان محکوم شده‌است.
در تاریخ ۸ اوت ۲۰۱۷ یک حمله سایبری گسترده، باعث از کار افتادن ده‌ها وبسایت دولتی ونزوئلا شد. گروه حمله‌کننده که خود را «نگهبان‌های مضاعف» نامیده‌اند ضمن اعلام حمایت از مخالفان و معترضان به سیاست‌های دولت ونزوئلا، هدف از این حمله را اعتراض به «حکومت دیکتاتوری» مادورو اعلام کردند.
شهردار کاراکاس پایتخت ونزوئلا Muchacho در ۹ اوت ۲۰۱۷ با انتشار ویدئویی که در یک منطقه نامعلومی ضبط شده‌است از تمامی مردم ونزوئلا خواهان ادامه تظاهرات‌های ضد دولتی گردید.
براساس اعلام خانواده رائول ایسائیاس بادوئل( Raul Isaias Baduel) وزیر دفاع سابق ونزوئلا که منتقد دولت این کشور می‌باشد و برای سه هفته مفقود بود، در بازداشت سرویس‌های اطلاعاتی ونزوئلا می‌باشد، این موضوع توسط خانواده وی اعلام شد. دختر وزیر دفاع سابق در یک کنفرانس مطبوعاتی در ۲ سپتامبر گفت در یک تماس تلفنی از جانب طارق ویلیام دادستان جدید ونزوئلا محل بازداشت پدرش به خانواده اطلاع داده شده‌است او گفت پدرش در مرکز سرویس اطلاعات این کشور در کاراکاس در بازداشت می‌باشد. رائول ایسائیاس بادوئل که ۶۲ ساله است یک فرمانده سابق و بازنشسته ارتش می‌باشد از جانب اپوزیسیون ونزوئلا به عنوان یکی از برجسته‌ترین زندانیان سیاسی این کشور شناخته می‌شود. اپوزیسیون معتقد است که ۵۹۰ زندانی سیاسی در ونزوئلا وجود دارد.
سازمان ملل روز سه شنبه ۸ اوت ۲۰۱۷ ونزوئلا را برای استفاده بیش از حد از نیروهای انتظامی علیه تظاهرات‌های ضد دولتی محکوم کرد و گفت درگیری‌های اخیر در ونزوئلا ۱۲۴ کشته برجای گذاشته‌است و اعتقاد بر این است که نیروهای امنیتی و گروه‌های هوادار دولت نیکلاس مادورو مسئول مرگ حداقل ۷۳ تظاهرکننده از ماه آوریل تاکنون هستند. این اطلاعات بر اساس اطلاعات دریافتی از ۱۳۵ مصاحبه انجام شده در پاناما و ژنو طی ماه‌های ژوئن و ژوئیه ۲۰۱۷ بدست آمده‌است.
زید رعد الحسین رئیس کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل در بیانیه‌ای گفت: «بد رفتاری با تظاهرکنندگان شامل شکنجه بخشی از نقض حاکمیت قانون در ونزوئلا کشور آمریکای جنوبی عضو اوپک می‌باشد.» او گفت: «مسئولیت نقض حقوق بشر که ما شاهد آن هستیم از جانب بالاترین سطح دولت ونزوئلا می‌باشد.» این بیانیه افزود: «در حالیکه هیچ آمار و ارقام رسمی در رابطه با دستگیرشدگان وجود ندارد، تخمین‌های قابل اتکا نشان می‌دهد که بین اول آوریل که تظاهرات‌های مردمی شروع شد تا ۳۱ ژوئیه بیش از ۵۰۵۱ نفر به صورت خودسرانه دستگیرشده‌اند. بر اساس گزارش‌ها بیش از ۱۰۰۰ نفر کماکان زندانی هستند.»
این نهاد سازمان ملل از دولت ونزوئلا خواستار کنترل نیروهای امنیتی این کشور و تحقیق دربارهٔ آزارها و سرکوبی‌های صورت گرفته و آزادی افراد دستگیرشده گردید. همچنین بر تضمین محافظت از لوئیس اورتگا، دادستان کل تأکید شد.
روز ۴ سپتامبر ۲۰۱۷ امانوئل مکرون رئیس‌جمهور فرانسه با شخصیت‌های ارشد اپوزیسیون ونزوئلا که در حال اجرای تور اروپائی برای صف آرائی کردن فشار بین‌المللی علیه نیکولاس مادورو رئیس‌جمهور ونزوئلا هستند، ملاقات کرد. جولیو بورگس رئیس کنگره ونزوئلا گفت: «من بر فوریت بازگشائی درب برای کمک‌های انساندوستانه در ونزوئلا تأکید کردم و ماکرون گفت که مشتاق کمک است و ارسال کمک‌ها یک گزینه می‌باشد.»
سیمای اقتصاد ما یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۶۶ به کارگردانی محمدرضا پاسدار، می‌باشد که از شبکه یک پخش شد.
این برنامه اقتصادی ترکیبی از نقد، تحلیل و آیتم نمایش‌های طنز بود. دلیل محبوبیت برنامه در میان مخاطبان تلویزیون آن بود که هر کس به نوعی مسائل و مشکلات اقتصادی خود را در آن می‌دید.
اجرای این برنامه اقتصادی را احمد مندوب هاشمی به عهده داشت که در میان مردم با نام «آقای اقتصادی» معروف بود. این برنامه با تلفیق آیتم‌های نمایشی و بخش‌های کارشناسی به اقتصاد خانواده می‌پرداخت. در آیتم‌های نمایشی ناصر لقائی، محمد شیری، عباس محبوب، شاپور شهیدی و نیاز سلیمی به ایفای نقش‌های مختلف می‌پرداختند.
وبسایت ناصر لقائی
سه شین مقدس فیلم کوتاه تلویزیونی به کارگردانی خسرو ملکان، ساخته سال ۱۳۵۹ می‌باشد، که در نوروز ۱۳۶۰ از تلویزیون پخش شد.
سه، پنج، دو یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۹۰ به کارگردانی حسین سهیلی‌زاده، نویسندگی سعید جلالی بود. این مجموعه بار دیگر در سال‌های ۱۳۹۷ از شبکه آی فیلم و رمضان ۱۴۰۰ از شبکه امید و دی ۱۴۰۱ از شبکه نسیم به روی آنتن رفت.
حشمت سوری که از فوتبال متنفر است بعد از فوت عمویش تمام اموال او به وی می‌رسد، او با مشورت پسرش برای پول درآوردن یک تیم فوتبال(آذرخش) می‌خرد و مدیرعامل باشگاه می‌شود و پسرش را سرپرست باشگاه می‌کند، او با حقّه‌های دربندی مشاورش و دلال فوتبالی بیشتر ثروت بادآورده اش را از دست می‌دهد و دخترش با سیاوش رستمی و پسرش با شایسته دختر دربندی ازدواج می‌کنند. سیروس با گول‌زدن فرخ (برادر زن حشمت) دسته چک حشمت را می‌دزدد، و می‌خواهد به امارات برود و آنجا کار کند، ولی دوستش دست و پای او را می‌بندد و چک را به بانک می‌برد تا نقدش کند، ولی سیاوش و پیام سر می‌رسند و او را تحویل پلیس می‌دهند، حشمت باشگاه را تحویل رحمانی (رئیس هیئت مدیره) باشگاه می‌دهد و یک میوه فروشی به اسم سه پنج دو می‌زند.
سوانح العشاق یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۸ به کارگردانی حمید فرخ‌نژاد سعید بخشعلیان و جواد افشار و فرید سجادی‌حسینی و به نویسندگی حمید نعمت الله و هادی مقدم دوست و در پنج قسمت می‌باشد که از شبکه اول سیما پخش شد.
سوءظن یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۴ به کارگردانی عبدالرضا اکبری، نویسندگی و تهیه‌کنندگی می‌باشد که از برنامه «سیمای خانواده» شبکه ۱ پخش شد.
سوءتفاهم یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۷ به کارگردانی رضا سبحانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی می‌باشد که از شبکه یک پخش شد.
سلام زندگی یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۶ به کارگردانی مسعود شاه‌محمدی می‌باشد که از شبکه تهران پخش شد.
سلام، سلام یک مجموعه تلویزیونی طنز محصول سال ۱۳۷۶ به کارگردانی و تهیه‌کنندگی سیدعلی سمنانی و محصول شبکه پنج می‌باشد. «سلام سلام» به صورت جنگ و قطعات نمایشی بود.
فصل دوم مجموعه طنز" سلام سلام " در سال ۱۳۷۷ با اجرای رضا عطاران و پوپک گلدره و به تهیه‌کنندگی سیدعلی سمنانی به صورت جنگ و قطعات نمایشی درشبکه جهانی جام جم تولید شد. بازیگرانی چون مهران غفوریان، نصرالله رادش، سعید آقاخانی، یوسف تیموری، نادر سلیمانی، جواد رضویان، فاطمه هاشمی، نیما فلاح در این مجوعه زیبا ایفای نقش کردند.
سرزمین ملائک (نام ابتدایی: سفر به سرزمین ملائک) یک سریال محصول سال ۱۳۷۶–۱۳۷۵ به کارگردانی علی غفاری، می‌باشد که از شبکه یک پخش شد. فیلمبرداری این مجموعه دوم آبان ۱۳۷۵ به کارگردانی کمال تبریزی در ورامین آغاز شد؛ ولی کمال تبریزی از ادامه کار کناره گرفتند و دستیار اجرایی کارگردان علی غفاری کار را ادامه دادند.
روستای ملائک در جنگ ایران و عراق توسط رژیم بعث اشغال شده‌است. به کمک حاج قاسم و مصطفی، روستا آزاد می‌شود. مصطفی اسیر می‌شود و حاج قاسم پای خود را از دست می‌دهد. حاج قاسم و خانواده اش به روستا برمیگردند و شروع به بازسازی منزل خود می‌کنند. دشمن قصد تصرف دوباره این روستا را دارد که این بار نیز موفق نمی‌شود. پس از اتمام جنگ روستائیان بازمی‌گردند و به آبادانی روستایشان مشغول می‌شوند.
دانشسرا یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۰ به کارگردانی محمد عمرانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی می‌باشد که از برنامه «سیمای خانواده» شبکه یک پخش شد.
داوران یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۹۲ به کارگردانی احمد امینی بیژن میرباقری، نویسندگی سعید شاهسواری و تهیه‌کنندگی سعید شاهسواری است که از شبکه دو پخش شد. ابتدا قرار بر این بود که «داوران» به شکل اپیزودیک در ۱۰ قسمت فیلم تلویزیونی ساخته شود که در هر قسمت یک پروندهٔ حقوقی مطرح شود اما بعدها این کار به یک سریال ۱۴ قسمتی تبدیل شد.
به گفتهٔ امینی پنج اپیزود از سریال «داوران» به کارگردانی خودش نیز ساخته شده و دو اپیزود دیگر توسط بیژن میرباقری کارگردانی شده‌است.
متن‌های این مجموعه را جمیله دارالشفایی، اصغر عبداللهی و حمید گرشاسبی بر اساس طرحی از جمال امید به سرپرستی سعید شاهسواری نگاشته‌اند.
داستان این مجموعه دربارهٔ خانواده‌ای متشکل از داوران و وکلای حقوقی است که در هر قسمت، درگیر پرونده‌ای خاص می‌شوند و اعضای این خانواده چهار نفری، بازیگران ثابت این مجموعه هستند.
«آخرین دیدار»، «جایی همین نزدیکی»، «دورترها»، «یک کلمهٔ قشنگ»، «عکس یادگاری»، «مخفیانه» و «روز مبادا» اپیزودهای این مجموعه هستند.
داوطلب یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۲ به کارگردانی، نویسندگی مسعود تکاور و تهیه‌کنندگی می‌باشد که از شبکه یک پخش شد. این مجموعه در ۱۳ قسمت ۴۰ دقیقه ای تهیه شد.
مسعود دولو (کیوان محمودنژاد)، یکی از بازماندگان خانواده ای قاجاری، به بیماری لاعلاجی مبتلا می‌شود. او قصد دارد به جبهه برود؛ اما تمام تلاش خانواده این است که برای او معافی بگیرند و از اعزام او به جبهه جلوگیری کنند. سعید در طول حضور در جبهه، با رشادت و شهادت اطرافیانش، دچار تحول می‌شود و در مقطعی از داستان با اطلاع از این مسئله که دیگر مبتلا به بیماری لاعلاج نیست، مسیر زندگی اش عوض می‌شود…
در آخرین لحظه یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۴ به کارگردانی جواد انصافی، می‌باشد که از شبکه تهران پخش شد.
درد پنهان یک مجموعه نمایشی تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۴ می‌باشد که در برنامه سیمای خانواده از شبکه یک پخش شد.
ناریا ممکن است یکی از موارد زیر باشد:
سرزمین رؤیاها یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۱–۱۳۸۲ به کارگردانی مسعود آب پرور، حمید قدکچیان، مسعود رشیدی، نویسندگی حسن انصاریان و تهیه‌کنندگی امید نجیب‌زاده است که از برنامه کودک و نوجوان شبکه دو پخش شد.
این مجموعه به زندگی یک خانواده ۳ نفره می‌پرداخت که در آن رسول نجفیان در نقش پدر، مینا لاکانی در نقش مادر و متین عزیزپور در نقش پسرخانواده (سهیل) ایفای نقش می‌کردند. با اتفاقاتی که برای سهیل پیش می‌آید، زمینه ورود ۲ عروسک به نام دارا و سارا به قصه باز می‌شود
سفر به چزابه یک مجموعه تلویزیونی ۱۲ قسمتی محصول سال ۱۳۷۴ به نویسندگی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی رسول ملاقلی‌پور، می‌باشد که از شبکه دو پخش شد.
"سفر به چزابه" عنوان مجموعه‌ای بود که بر اساس دو فیلم "سفر به چزابه" و "نجات‌یافتگان"، سریال داستان گروهی گردشگر بود که به مناطق جنگی می‌روند و هر یک از آن‌ها از زمان جنگ داستانی در ذهن دارند. در این مجموعه، که ادامه فیلم سینمایی با همین نام است، نامه‌ای برای وحید کارگردان فیلم‌های جنگی، مریم امدادگر روزهای جنگ، فؤاد نویسندهٔ رمان‌های جنگی، جواد جانباز روشندل و دیگران ارسال می‌شود که آن‌ها را به بازدید از مناطق جنگی دعوت می‌کنند.
سرزمین افتخار یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۴۷ به کارگردانی شجاع‌الدین مصطفی‌زاده، نویسندگی و تهیه‌کنندگی می‌باشد که از شبکه پخش شد.
سرآغاز یک باغ یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۱ به کارگردانی علی پاکاریان، و تهیه کنندگی علی اکبر کرد و حسین مروی می‌باشد که از شبکه پخش شد.
دردسر بزرگ یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۶ به کارگردانی رحیم مرتضی‌وند، علی عبدالعلی‌زاده، علیرضا اقدم، مسعود ثروت و میترا مقدم، نویسندگی علی عبدالعلی‌زاده و تهیه‌کنندگی می‌باشد. این مجموعه هر روز نوروز ۷۷ از شبکه دو سیما پخش می‌شد.
دردسرهای طلایی یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۰ به کارگردانی شاپور قریب، نویسندگی حسن مهدوی‌فر و تهیه‌کنندگی عبدالله صادقی می‌باشد که از سیمای خانواده شبکه یک پخش شد.
این مجموعه به بررسی مسائل و مشکالت خانوادگی و اجتماعی در قالب طنز می‌پردازد.
در کنار هم یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۱ به کارگردانی فتحعلی اویسی، کارگردانی تلویزیونی مسعود فروتن، نویسندگی حسین مثقالی، شعله نیک‌روش، تهیه‌کنندگی سید کمال طباطبایی و برنامه‌ریز نوشا سعیدی می‌باشد که از شبکه یک پخش شد. این مجموعه در ۲۶ قسمت تهیه شد.
رکن‌آبادی، که یک وکیل بوده فوت می‌کند و پسرش پس از ۱۶ سال بعد از مرگ پدر به دفتر وکالت او می‌آید و هر کدام از اتاقهای آن را به یک نفر اجاره می‌دهد. از جمله یک ناشر، مهندس راه و ساختمان و دوست قدیمی پدر او که کار تزریقات و پانسمان انجام می دهد. این مجموعه در قالب طنز به بررسی مشکلات و تنگناهای جامعه می‌پردازد و آخرین بار سال ۱۳۹۸ از شبکه آی فیلم پخش شد.
دروازه ساعات یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۸ به کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی سیدجواد هاشمی می‌باشد که از شبکه سه پخش شد.
دوباره زندگی (با نام قبلی: دو به علاوه يازده) یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۳ به کارگردانی نادر مقدس، نویسندگی رضا مقصودی و تهیه‌کنندگی رضا جودی می‌باشد که از شبکه پنج پخش شد. این مجموعه در ۱۵ قسمت ۴۵ دقیقه‌ای تهیه شد.
این مجموعه داستان زندگی دو خواهر دوقلو است که در کودکی از هم جدا شده‌اند و یکی در خانواده‌ای مذهبی و دیگری در خانواده‌ای ثروتمند بزرگ شده‌اند. این دو خواهر در سن پیری همدیگر را پیدا می‌کنند، خواهر ثروتمند دامادی دارد که می‌خواهد تمام ثروت مادر زنش را بالا بکشد، در این میان خواهر دو قلویش متوجه می‌شود و…
بازیگران خردسال:
دوست یک فیلم تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۷ به کارگردانی عبدالرضا اکبری، می‌باشد که از برنامه سیمای خانواده شبکه یک پخش شد.
دوستان خوب (با نام پیشین: چون سرو قد کشیدن) یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۳ به کارگردانی فریدون حسن‌پور، نویسندگی مجید موسویان و تهیه‌کنندگی ایرج محمدی می‌باشد که از برنامه کودک و نوجوان شبکه دو پخش شد. این مجموعه در قسمت ۱۳ تهیه شد
این مجموعه دربارهٔ مشکلات و درگیریهای دو نوجوان به نام‌های سعید و ناصر است که هر بار با حوادثی روبرو می‌شوند.
دوستانه یک جنگ ادبی به کارگردانی محمد رحمانیان می‌باشد که از برنامه کودک و نوجوان شبکه دو پخش شد.
دولت عشق یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۱–۱۳۸۰ به کارگردانی حمید بهمنی و تهیه‌کنندگی رحیم رجائی می‌باشد که از شبکه دو پخش شد.
این مجموعه تلویزیون به زندگی محمدعلی رجایی از دوران کودکی تا زمان کشته شدن می‌پردازد.
دیدار یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۷ به کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی سیدجواد هاشمی می‌باشد که از شبکه سه پخش شد. این مجموعه در ۱۳ قسمت تهیه شد.
حمید نوجوان سیزده ساله ای است که از روی کنجکاوی در زیرزمین خانه لباس خون آلودی که جای گلوله دارد را پیدا می‌کند. حس کنجکاوی او در یافت این پیراهن سرآغاز اتفاقات و ماجراهای تازه ای می‌شود که …
راز و نیاز یا ناز و نیاز یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۹۰ به کارگردانی، نویسندگی فلورا سام و تهیه‌کنندگی مجید اوجی می‌باشد که در شب های قدر جایگزین سریال سقوط یک فرشته شد و از شبکه یک پخش شد.