moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
فرماندار نیکی هیلی در سال ۲۰۱۶ گفت: «من طرفدار زندگی نیستم زیرا حزب جمهوری خواه به من می‌گوید. [. . .] من طرفدار زندگی هستم زیرا همه ما تجربیاتی از معنای داشتن یکی از این کوچولوهای خاص در زندگی خود داشته‌ایم.»
لری گرومز، سناتور جمهوری‌خواه چارلستون در سال ۲۰۱۸ گفت: «من معتقدم که تمام زندگی مقدس است، که یک کودک متولد نشده حق زندگی دارد، درست مانند کودکی که قبلا تولد را تجربه کرده‌است.»
نماینده ایالت کارولینای جنوبی نانسی میس در رابطه با ممنوعیت شش هفته ای سقط جنین "ضربان قلب جنین" در سال ۲۰۱۹، زمانی که در حین سخنرانی ۱۰ دقیقه ای در مورد اصلاحیه ای که ارائه کرده بود، در صحن مجلس گفت: "من آنقدر محکم روی تریبون چنگ زده بودم که فکر می‌کردم من قرار بود آن را از روی زمین بیرون بکشد. [. . .] از زبانی که همکارانم استفاده می‌کردند عصبانی بودم. می‌گفتند تجاوز جنسی تقصیر زن است. این زنان را بچه کش و قاتل نامیدند. این زبان نسبت به زنان، به ویژه قربانیان تجاوز جنسی یا زنای با محارم، بسیار تحقیرکننده است. و من با خودم گفتم من آن گاو نر را تحمل نمی‌کنم ----. تقریباً داشتم توی میکروفون داد می‌زدم. من یک سخنرانی بسیار پرشور برای همکارانم ایراد کردم و این همان چیزی بود که این استثناء را از بین برد.»
پنگوئن کوچک استرالیایی ، که پنگوئن پری نیز نامیده می‌شود، گونه‌ای از پنگوئن‌ها از سردهٔ پنگوئن‌های کاکل‌دار کوچک از استرالیا و منطقهٔ اوتاگو در نیوزیلند است. این گونه در سال ۱۸۲۶ با نام "Spheniscus" "novaehollandiae" توصیف شد بعداً با عنوان "Eudyptula" "minor" "novaehollandiae"، به‌عنوان زیرگونه‌ای از پنگوئن کوچک طبقه‌بندی شد. پس از یک پژوهش در سال ۲۰۱۶، "این" پنگوئن دوباره به‌عنوان یک گونهٔ متمایز شناخته شد.
این گونه معمولاً بین رشد می‌کند و به‌طور متوسط ۱٫۵ کیلوگرم (۳٫۳ پوند) وزن دارد. سر و قسمت‌های بالایی به رنگ آبی است و پوشش‌های گوش خاکستری تیره‌ای که در زیر آن از چانه تا شکم به رنگ سفید در می‌آیند. باله‌های آن‌ها آبی رنگ است. نوک خاکستری سیاه تیره است و ۳ تا ۴ سانتی‌متر طول دارد.
بالرین یا رقصنده باله فردی است که هنر باله کلاسیک را تمرین می‌کند و ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
نهوشتان () در کتب پادشاهان (دوم پادشاهان ۱۸:۴؛ نوشته شده در حدود ۵۵۰ قبل از میلاد)، نامی که به تصویر برنزی مار روی میله داده شده‌است. این تصویر در کتاب سفر اعداد توضیح داده شده‌است، جایی که یهوه به موسی دستور داد که آن را برپا کند تا بنی‌اسرائیل که آن را دیدند درمان شوند و از مرگ در امان بمانند. نیش «مارهای آتشین»، که یهوه فرستاده بود تا آنها را به خاطر صحبت علیه او و موسی مجازات کند (اعداد ۲۱:۴–۹).
کامئو () روشی است برای سنگ‌تراشی شیئی که مانند نگین حکاکی شده، جواهر یا ظرف. تقریباً همیشه دارای یک نقش‌برجسته (روشن) برجسته. در تضاد با اینتاگلیو که تصویری تیره دارد.
دنباله بدون عنوان "شکارچیان روح: افترلایف" یک فیلم کمدی در سبک داستان ماوراء طبیعی آمریکایی به کارگردانی گیل کنان بر اساس فیلمنامه‌ای است که جیسون رایتمن و کنان آن را نوشته‌اند. این فیلم دنباله‌ای بر فیلم (۲۰۲۱) و پنجمین فیلم از مجموعه فیلم‌های شکارچیان روح است. در این فیلم فین ولفهارد، مکینا گریس، سلست اوکانر، کری کون، پل راد و ارنی هادسون دوباره نقش‌های خود را ایفا می‌کنند و بازیگران جدیدی از جمله کمیل نانجیانی، پتن اسوالت، جیمز آکاستر و امیلی آلین لیند اضافه شده‌اند.
پس از موفقیت ، سونی دنباله آن را در آوریل ۲۰۲۲ اعلام کرد و رایتمن به عنوان کارگردان بازگشت. کنان در دسامبر ۲۰۲۲ کارگردانی رایتمن را بر عهده گرفت، در حالی که بقیه بازیگران نقش‌های خود را تکرار کردند. بازیگران جدید از جمله نانجیانی، اسوالت، آکاستر و لیند در مارس ۲۰۲۳ معرفی شدند و فیلمبرداری از همان ماه آغاز شد. این فیلم قرار است توسط گروه سینمایی سونی پیکچرز در ۲۰ دسامبر ۲۰۲۳ منتشر شود.
دید () چیزی است که در رؤیا دیده می‌شود، خلسه، یا جذبه مذهبی، به ویژه ظاهری فراطبیعی که معمولاً وحی یا مکاشفه (مذهب) را می‌رساند. دیدها عموماً وضوح بیشتری نسبت به رؤیا‌ها دارند، اما به‌طور سنتی مفاهیم روانشناختی کمتری دارند. رؤیاها از سنت‌های معنوی سرچشمه می‌گیرند و می‌توانند چشم‌اندازی به ماهیت و واقعیت انسان ارائه دهند. نبوت اغلب با رؤیا همراه است.
من هم کارگرم و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۶ و به کارگردانی سی.وی. سریدهار است. در این فیلم بازیگرانی همچون کمال حسن، آمبیکا، جایشانکار و دویکا ایفای نقش کرده‌اند.
آن‌سوی رودخانه و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۲ و به کارگردانی گویند مونیس است. در این فیلم بازیگرانی همچون ساچین، سادهانا سینگ و لیلا میشارا ایفای نقش کرده‌اند.
پیتر پن؛ یا، پسری که بزرگ نمی‌شود (انگلیسی: Peter Pan; or, the Boy Who Wouldn't Grow Up) که اغلب به سادگی با نام پیتر پن شناخته می‌شود، اثری از جی.ام. بری، در قالب یک نمایشنامه در سال ۱۹۰۴ و رمانی با عنوان پیتر و وندی در سال ۱۹۱۱، که اغلب در پیتر پن و وندی گسترش یافته‌است. هر دو نسخه داستان پیتر پن، پسر بچه‌ای شیطون را روایت می‌کنند که می‌تواند پرواز کند و ماجراجویی‌های زیادی در ناکجا آباد دارد که پری‌های دریایی، پری، «هندی‌ها» (آمریکایی-هندی) و دزدان دریایی در آن زندگی می‌کنند. داستان‌های پیتر پن همچنین شامل شخصیت‌های وندی دارلینگ و دو برادرش جان و مایکل، پری پیتر تینکربل، پسران گمشده و کاپیتان هوک می‌شود. این نمایشنامه و رمان از دوستی بری با خانواده لولین دیویس الهام گرفته شده‌است. بری سال‌ها پس از اولین نمایشنامه آن را تا زمان انتشار فیلمنامهٔ نمایشنامه در سال ۱۹۲۸ بازبینی کرد.
کلیسای قدیمی سنت پیتر () ساختمانی بود که از قرن ۴ تا ۱۶ برپا بود، جایی که سنت جدید در آن قرار داشت. کلیسای پیتر (⎘ קליסאי סן פיטרו) امروز در شهر واتیکان वातिकान) برپاست. ساخت کلیسایی که بر روی سایت تاریخی سیرک نرون ساخته شده‌است، در زمان کنستانتین بزرگ آغاز شد. نام «کلیسای قدیمی سنت پیتر» از زمان ساخت کلیسای فعلی برای تشخیص این دو بنا استفاده شده‌است.
کیسیلین یا کیسیلیانوس در سال ۳۱۱ پس از میلاد مسیح، اسقف اسقف‌نشینی کارتاژ در شمال آفریقا شد. انتصاب او به عنوان اسقف منجر به مناقشه دوناتیسم در امپراتوری روم پسین شد. او همچنین یکی از تنها پنج اسقف غربی در اولین شورای نیقیه بود. امپراتور کنستانتین با دخالت در ماجرا، ابتدا او را احضار کرد و در ایتالیا بازداشت کرد اما در ۱۰ نوامبر ۳۱۶ او را تبرئه کرد. کیسیلیانوس تا سال ۳۴۵ زندگی کرد.‏
کیسیلین یک اسقف کارتاژ بود که از اسقف خود منسوریوس در مخالفت با «فرقه متعصب شهادت» حمایت می‌کرد. منسوریوس از هر کسی که به میل خود خود را تسلیم دولت روم کرده، یا به داشتن نسخه‌هایی از کتاب مقدس که داشتن آن ممنوع شده ولی او این نسخه‌ها را رها نمی‌کنند و به این کار خود افتخار می‌کند، منع می‌کرد. برخی از این افراد جنایتکار و بدهکار به دولت بودند که فکر می‌کردند به این وسیله می‌توانند خود را از شر زندگی سخت خود خلاص کنند، یا خاطره اعمال ناشایست خود را از بین ببرند، یا حداقل پولی به دست آورند و در زندان از تجملاتی که توسط دولت ارائه می‌شود لذت ببرند.Barnes, Timothy David. "Constantine and Eusebius" (Harvard University Press, 1981)p. 55.
یکی از شماس‌های (در مسیحیت از خادمان کلیسا) کارتاژ به نام «فلیکس آپتونگا» متهم به نوشتن نامه‌ای توهین‌آمیز علیه امپراتور ماکسنتیوس شد. گفته می‌شد که منسوریوس شماس خود را در خانه خود پنهان کرده و به روم احضار شد. او تبرئه شد، اما در سفر بازگشت درگذشت. او قبل از خروج از آفریقا، زیور آلات طلا و نقره کلیسا را به پیرمردان خاصی داده بود و همچنین فهرستی از این آثار را به زنی مسن داده بود تا آن را به اسقف بعدی برساند.Chapman, John. "Donatists." The Catholic Encyclopedia Vol. 5. New York: Robert Appleton Company, 1909. 17 October 2022
با مرگ منسوریوس (حدود ۳۱۱)، کیسیلیانوس به عنوان جانشین او معرفی شد. جهان دینی کارتاژ خود را به‌طور کلی به دو بخش تقسیم کرد، احزاب میانه‌رو و سخت‌گیران، یا موافقان و مخالفان اصول کیسیلیانوس. در رأس آن بانوی متدین و ثروتمندی به نام «لوسیلا» قرار داشت که به دلیل احترام خرافی به یادگار مقدس شهید‌ان توسط شماس بزرگ به شدت مورد سرزنش قرار گرفته بود.Wace, هنری؛ پیرسی، ویلیام سی. ویرایش. (1911). "Caecilianus". فرهنگ زندگینامه و ادبیات مسیحی تا پایان قرن ششم (ویرایش سوم). لندن: جان موری.
حزب سختگیر در اسقف‌نشینی کارتاژ می‌خواست جای خالی اسقف منسوریوس را با یکی از پیروان خود پر کند. دو کشیش، بوتروس و کالستیوس، که هر کدام انتظار داشتند انتخاب شوند، موفق شده بودند که فقط تعداد کمی از آرا را داشته باشند. کیسیلین، شماس بزرگ، به درستی توسط تمام مردم انتخاب شد، بر صندلی منسوریوس قرار گرفت و توسط «فلیکس آپتونگا»، اسقف آپتونگا تقدیس شد. پیرمردانی که مسئولیت گنج کلیسا را بر عهده داشتند، موظف بودند آن را واگذار کنند. آنها با بوتروس و کالیستیوس همراه شدند تا اسقف جدید را به رسمیت بشناسند.
سکوندوس از تیگیسیس، توسط حزب سختگیر به کارتاژ دعوت شده بود. او آمد، با حضور ۷۰ اسقف، فلیکس آپتونگا از آپتونگا به عنوان یک خائن به مذهب محکوم شد و در نتیجه ادعا شد که هر گونه انتصابی که توسط او انجام شود بی‌اعتبار است.
خود کیسیلین به شدت غیرضروری و بی رحمانه متهم شد. او را به عنوان "تیرانوس" و "کارنیفکس" ("قصاب") محکوم کردند. کیسیلین کلیسای جامع و کلیسای جامع کیپریان را در اختیار داشت و مردم با او بودند، به طوری که او حاضر نشد در مقابل مجلسی با تعصب حاضر شود. اما اعلام کرد که مایل است آنها را در تمام مسائل شخصی راضی کند و پیشنهاد داد، اگر حق با آنها بود، منصب اسقفی خود را واگذار کند و تسلیم مجدد شود.
سکوندوس از تیگیسیس اسقف نومیدیا، با تکفیر کیسیلین و حزبش و تعیین اسقف خود خواننده ماژورینوس، یکی از اعضای خانواده خانم لوسیلا، وارد عمل شد.
کلیسای شمال آفریقا وارد شکاف دینی شد. حزب کیسیلیانوس از حزب ماژورینوس جدا شد و دنیای مسیحیت با آتش‌سوزی، تکفیر، توهین، افترا و زدن اتهامات متقابل روبرو شد. هر دو طرف با اطمینان حمایت دولت را پیش‌بینی کردند. اما کنستانتین بزرگ که در آن زمان در گال بود، طرف کیسیلیانوس را گرفت. او در سخنان خود به مسیحیان استان، و در فرامینش به نفع کلیسای آنجا، صریحاً تصریح کرد که حزب ماژورینوس باید کنار گذاشته شود: به نظر او، نظرات آنها «دیوانگی» افراد «بی عقل» بود. " طرف سختگیر به عدالت امپراتور متوسل شد و خواستار تحقیق کامل در گال شد. کنستانتین موضوع را به میلتیادس (پاپ)، اسقف روم ارجاع داد.شاف، فیلیپ. "تاریخ کلیسای مسیحی"، جلد. III، 3rd revision, 1889, CCEL
میلتیادس بومی آفریقا،کیرش، یوهان پیتر. "پاپ سنت میلتیادس." دایرةالمعارف کاتولیک جلد. 10. نیویورک: شرکت رابرت اپلتون، 1911. 17 اکتبر 2022 و یک شهروند رومی بود. میلتیادس که نمی‌خواست رابطه‌اش را با امپراتور به خطر بیندازد، اما همچنین تمایلی به ریاست شورایی با نتیجه نامشخص نداشت، روند رسیدگی را به یک کلیسا تغییر داد و ۱۵ اسقف ایتالیایی را منصوب کرد،O'Malley, John (2009). "تاریخ پاپ‌ها: از پیتر تا امروز". Lanham, MD: مؤسسات دولتی. 2009، ص. 31 علاوه بر سه اسقف گالی که توسط امپراتور توصیه شده بودند.
۳۱۳ پس از میلاد در رم، در لاتران، به ریاست ملکیادس (میلتیادس)، شورای لاتران به مدت سه روز از ۲ تا ۴ اکتبر برگزار شد. هر طرف با ده اسقف ظاهر شد. دوناتوس مگنوس، اسقف نقرین (بخشی در الجزایر کنونی)، در نومیدیا (یک قلمروی پادشاهی باستانی)، رهبری حزب ماژورینوس را برعهده داشت. این فرایند بر اساس دادرسی مدنی رومی، با اصرار میلتیادس بر قوانین سختگیرانه شواهد و استدلال، الگوبرداری شد. این امر دوناتیست‌هایی را که شورا را بدون ارائه پرونده خود ترک کردند، ناامید کرد و همین امر باعث شد که میلتیادس به‌طور پیش‌فرض به نفع کیسیلیانوس حکمرانی کند.بوریس، رونالد دی. از قرن دوم تا پنجم. Eugene, OR: Wipf and Stock Publishers. 2012. ص. 78 بنابراین شورا تنها پس از سه جلسه به پایان رسید. پاپ کاسیلیانوس را به عنوان اسقف کارتاژ حفظ کرد و آموزه‌های دوناتوس را محکوم کرد."The Papacy: an Encyclopedia". جلد 2. (Levillain, Philippe, ed.) شهر نیویورک: Routledge. 2002. ص. 993
اتهامات شخصی علیه کیسیلیان بررسی و رد شد و حزب او نمایندگان کلیسای ارتدکس کاتولیک را اعلام کرد. اعلام شد که خود دوناتوس قوانین کلیسا را نقض کرده‌است و پیروان او فقط به شرط اتحاد مجدد با حزب کیسیلیان مجاز به حفظ حیثیت و مقام خود بودند. تلخی این تصمیم با پیشنهاد دوستانه سازش کیسیلیان اصلاح شد. اما پیشرفت‌های او رد شد و فریاد بی‌عدالتی بلند شد. سختگیران اصرار کردند که این اشتباه بود که نظر بیست نفر باید نظر هفتاد نفر را رد کند. و آنها ابتدا از کمیسران امپراتوری خواستند که مسائل را در خود کارتاژ بررسی کنند و سپس شورایی برای بررسی گزارش آنها و تصمیم‌گیری در مورد اطلاعات آن احضار شود. دوناتیست‌ها مجدداً به امپراتور متوسل شدند که او با تشکیل شورای آرل به خواست آنها پاسخ داد.
به دستور کنستانتین برای شورای آرل حقوقدانان به کارتاژ رفتند، اسناد را جمع‌آوری کردند، اظهارات شاهدان را جدول‌بندی کردند و گزارش خود را در برابر اسقف‌ها ارائه کردند. این شورا به ریاست اسقف مارینوس، در اسقف‌نشینی کاتولیک رومی آرل از حدود ۲۰۰ نفر تشکیل شده بود. بین چهل تا پنجاه رئیس در شورا توسط اسقف‌ها یا نمایندگان نیابتی نمایندگی می‌شد. اسقف‌های لندن، یورک و لینکلن آنجا بودند. پاپ سیلوستر یکم نمایندگان خود را فرستاد.
این شورا یافته‌های شورای رم را تأیید کرد و اعتبار انتخاب کیسیلین کارتاژی را بار دیگر تأیید کرد و تکفیر دوناتوس، اسقف نقرین را نیز تأیید کرد و اتهامی که علیه مقدس‌کنندهٔ کیسیلین، فلیکس مطرح شده بود را بی‌اساس دانست.شاهان، توماس. «سینودهای آرل». دایرةالمعارف کاتولیک جلد. 1. نیویورک: شرکت رابرت اپلتون، 1907. 17 اکتبر 2022 این مهم‌ترین مجمع کلیسایی بود که جهان مسیحیت تاکنون به خود دیده بود. و تصمیمات آن برای کلیسا اهمیت دائمی داشت. بیست و دو قانون آن در مورد سوء استفاده‌های مختلف که از زمان آزار و اذیت دیوکلتیان (۲۸۴–۳۰۵) در زندگی کلیسایی رخنه کرده بود، از مهم‌ترین اسناد و مدارک تشریع اولیه کلیسایی است.
بلافاصله درخواستی برای بررسی مجدد از شورا به خود امپراتور انجام شد. کنستانتین عصبانی شد. اما پس از مدتی تأخیر دستور داد تا شخصاً در مورد پاسخ سؤال صحبت کنند. این در سال ۳۱۶ بعد از میلاد در میلان رخ داد. امپراتور تصمیم‌های قبلی رم و آرل را تأیید کرد و قضاوت خود را با قوانین و احکامی که در آن اموال حزب ماژورینوس مصادره شد، آنها را از کلیساها محروم کرد و شورش آنها را با مرگ تهدید کرد، دنبال کرد.
بابا نوئل ۲ فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی مایکل لمبک است. در این فیلم بازیگرانی همچون تیم آلن، الیزابت میچل، جاج رینهولد، وندی کروسون، دیوید کرامهولتز، اریک لوید، اسپنسر برسلین، لیلیانا مومی، آیشا تایلر، پیتر بویل، جی توماس، کوین پولاک، آرت لافلئور، مایکل دورن و مالی شنون ایفای نقش کرده‌اند.
این فیلم دنباله فیلم بابا نوئل و دنباله آن است.
دریچه‌ها سومین آلبوم استودیویی از خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی ملانی مارتینز است که در ۳۱ مارس ۲۰۲۳ از طریق آتلانتیک رکوردز به انتشار رسید. پیش‌تر دو تک‌آهنگ از این آلبوم از جمله «» در ۱۷ مارس ۲۰۲۳ و «باطل» در ۲۹ مارس ۲۰۲۳ منتشر شدند. نسخه دلوکس آلبوم با همراهی سه ترانه جدید در ۵ آوریل ۲۰۲۳ منتشر شد.
سواره‌نظام فیلمی محصول سال ۱۹۵۹ و به کارگردانی جان فورد است. در این فیلم بازیگرانی همچون جان وین، ویلیام هولدن، کانستنس تاورز، الثیا گیبسون، کن کرتیس، ویلیس بوشی، بینگ راسل، هنک وردن، دنور پیل، استروتر مارتین، باسیل رویسدل، ویلیام «بیل» هنری، آنا لی، ویلیام فارست، راسل سیمپسون و جک پنیک ایفای نقش کرده‌اند.
آرماند فراپیه (۲۶ نوامبر ۱۹۰۴–۱۷ دسامبر ۱۹۹۱) پزشک، میکروبیولوژیست و متخصص سل اهل استان کبک در کانادا بود.
او در سالابری-دو-ولیفیلد به دنیا آمد. مادرش در سال ۱۹۲۳ بر اثر بیماری سل درگذشت. این به شدت او را تحت تأثیر قرار داد و به همین دلیل، مسیر شغلی‌اش به سمت مبارزه با این بیماری سوق یافت. او در سال ۱۹۳۰ مدرک پزشکی و در ۱۹۳۳، کارشناسی علوم را از دانشگاه مونترال گرفت. در سال ۱۹۳۸، او مؤسسه میکروبیولوژی و بهداشت مونترال را با الگوبرداری از انستیتو پاستور پاریس و آزمایشگاه‌های کانات دانشگاه تورنتو بنیان نهاد و به مدت ۳۸ سال به عنوان مدیر آن خدمت کرد. مؤسسه در سال ۱۹۷۵ به انستیتو آرماند-فراپیر تغییر نام داد.
ایموجن هلست (; – ) آهنگساز، تنظیم کننده، رهبر ارکستر، معلم، موسیقی‌شناس و مدیر جشنواره بریتانیایی بود. او که تنها فرزند آهنگساز گوستاو هولست است، به‌ویژه برای کارهای آموزشی در دارتینگتون هال در دهه ۱۹۴۰ و برای ۲۰ سال مدیریت هنری مشترک جشنواره آلدبورگ شناخته شده‌است. او علاوه بر آهنگسازی، زندگینامه، مطالب آموزشی فراوان و چندین کتاب در مورد زندگی و آثار پدرش نوشت.
هولست از سنین جوانی استعدادی شکوفا در آهنگسازی و اجرا از خود نشان داد. پس از حضور در مدرسه ایوتن و مدرسه دخترانه سنت پل، او وارد کالج سلطنتی موسیقی شد. در آنجا مهارت‌های خود را به عنوان رهبر ارکستر پرورش داد و جوایز بسیاری را برای آهنگسازی دریافت کرد.
هلست که به دلایل سلامتی قادر به پیگیری جاه طلبی‌های اولیه خود برای پیانیست یا رقصنده شدن نبود، بیشتر دهه ۱۹۳۰ را به تدریس و به عنوان یک سازمان دهنده تمام وقت برای انجمن رقص و آهنگ محلی انگلیسی گذراند. این وظایف فعالیت‌های آهنگسازی او را کاهش داد، اگرچه او ترتیبات زیادی برای آهنگ‌های محلی انجام داد. پس از خدمت به عنوان یک سازمان دهنده برای شورای تشویق موسیقی و هنر در آغاز جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۴۲ او شروع به کار در دارتینگتون کرد. او در نه سال زندگی در آنجا، دارتینگتون را به عنوان مرکز اصلی آموزش و فعالیت موسیقی تأسیس کرد.
در اوایل دهه ۱۹۵۰، هلست دستیار موسیقی آهنگساز، نوازنده پیانو و رهبر ارکستر بنجامین بریتن شد، به آلدبورگ نقل مکان کرد و شروع به کمک به سازماندهی جشنواره سالانه آلدبورگ کرد. در سال ۱۹۵۶ او مدیر هنری مشترک جشنواره شد و در طی ۲۰ سال بعد به آن کمک کرد تا در زندگی موسیقی بریتانیا جایگاه برتری پیدا کند.
در سال ۱۹۶۴ او کار خود را به عنوان دستیار بریتن رها کرد تا حرفه آهنگسازی خود را از سر بگیرد و بر حفظ میراث موسیقی پدرش تمرکز کند. موسیقی خود او به‌طور گسترده‌ای شناخته شده نیست و مورد توجه انتقادی کمی قرار گرفته‌است. بسیاری از آن منتشر و اجرا نشده‌است. اولین ضبط‌های اختصاص داده شده به آثار او که در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۲ منتشر شد، به گرمی مورد استقبال منتقدان قرار گرفت. او در سال ۱۹۷۵ به عنوان CBE منصوب شد و افتخارات علمی متعددی دریافت کرد. او در آلدبورگ درگذشت و در حیاط کلیسای آنجا به خاک سپرده شد.
ایموجن هولست در ۱۲ آوریل ۱۹۰۷ در خیابان گرنا ۳۱، ریچموند، شهری کنار رودخانه در غرب لندن به دنیا آمد. پدر او گوستاو تئودور هولست، آهنگساز مشتاقی بود که در آن زمان به عنوان معلم موسیقی کار می‌کرد. مادرش ایزوبل، "خواهرزاده" هریسون بود. خانواده هولست، با نسب مختلط سوئدی، آلمانی و لتونیایی، از سال ۱۸۰۲ در انگلستان بودند و چندین نسل موسیقیدان بودند.
گوستاو از این سنت خانوادگی پیروی کرد. هنگامی که در کالج سلطنتی موسیقی (RCM) تحصیل می‌کرد، با ایزوبل هریسون آشنا شد که در یکی از گروه‌های کر آماتوری که او رهبری می‌کرد آواز می‌خواند. او بلافاصله جذب او شد و در ۲۲ ژوئیه ۱۹۰۱ ازدواج کردند
گوستاو هولست در حالی که تلاش می‌کرد خود را به عنوان آهنگساز معرفی کند، ابتدا به عنوان ترومبونیست ارکستر و بعداً به عنوان معلم کار کرد. در سال ۱۹۰۷ او در مدرسه دخترانه جیمز آلن در دالویچ و مدرسه دخترانه سنت پل (SPGS) در هامرسمیت، جایی که مدیر موسیقی بود، به تدریس مشغول شد. از سال ۱۹۰۷ او به عنوان مدیر موسیقی در کالج مورلی، یک مرکز آموزش بزرگسالان در منطقه واترلو لندن، فعالیت کرد.
هنگامی که ایموجن هنوز خیلی کوچک بود، خانواده از ریچموند به خانه کوچکی در نزدیکی بارنز نقل مکان کردند که آن را از یکی از اقوام اجاره کرده بودند. خاطرات اصلی ایموجن از این خانه مربوط به کار پدرش در اتاق آهنگسازی او در طبقه آخر بود که بازدید از آن ممنوع بود.
زمان شکار () یک فیلم اکشن دلهره‌آور ویران‌شهری محصول ۲۰۲۰ کره جنوبی به نویسندگی و کارگردانی یون سونگ هیون است. این فیلم در ۲۳ آوریل ۲۰۲۰ در سراسر جهان از طریق نتفلیکس منتشر شد. این فیلم در نسخهٔ ویران‌شهری کره جنوبی واقع شده‌است و داستان گروهی از دوستان را دنبال می‌کند که نقشهٔ یک سرقت را می‌کشند و پس از انجام مأموریت، توسط یک قاتل مرموز تعقیب می‌شوند.
کریم سلمان (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل عراق بود.
جلال شاکر () بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
بسام شاکر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است.
جابر شاکر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الکهربا، باشگاه ورزشی الطلبه، باشگاه ورزشی الزورا، باشگاه فوتبال النفط، و باشگاه فوتبال الشرطه (عراق) اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال عراق بی، و عراق، بازی کرده‌است.
لطیف شندل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
ضیا شاؤول (؛ زادهٔ) بازیکن فوتبال است.
عدی شهاب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
محمد شوکان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است.
هیردی سیامند (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی اربیل اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال عراق و اقلیم کردستان بازی کرده‌است.
صلاح‌الدین سیامند (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی اربیل و باشگاه ورزشی الزورا اشاره کرد.
احمد صبحی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
محمد طبره (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل عراق است.
شامل طبره () بازیکن فوتبال اهل عراق است.ref>
زیر تحسین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است.
حسین علی ثجیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
محمد ثامر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
کاظم وعل (; – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
فالح حسن وصفی () بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل عراق است.
سعدی یونس (; – )وفاة اللاعب الدولي السابق سعدي يونس واتحاد الكرة يصدر بياناً بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
علی یوسف (؛ زادهٔ در عراق) بازیکن فوتبال اهل عراق است که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال صنعت نفت آبادان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.
اعتراضات ۱۴۰۲ ایران شامل تجمع‌ها و اعتراضات در اشکال گوناگون در ایران است که در سال ۱۴۰۲ رخ داده‌اند. منشأ این اعتراضات مشکلات اقتصادی، رخدادهای اجتماعی، قومی، مذهبی، سیاسی، فرهنگی و عدم پاسخگویی به خواسته‌های اقشار مختلف مانند دانشجویان، معلمان، کارگران، بازنشستگان، زنان، مردان، نوجوانان، جوانان، سالمندان و… هست که به صورت تجمع‌های مسالمت‌آمیز و اعتراض انجام می‌شوند.هدف اعتراضات ملت ایران تشکیل حکومتی براساس علوم انسانی و سکولاریسم است.
معلمان به دلیل مشکلات معیشتی در ۸ شهر مختلف مانند تبریز، بجنورد، زنجان، همدان، اردبیل، کرمانشاه، ملایر و ارومیه تجمع‌های اعتراضی برپا کردند. معلمان معترض در برخی از شهرها مانند تبریز در مقابل اداره آموزش و پرورش مرکز استان آذربایجان شرقی برای اعتراض به وضع معیشتی فرهنگیان سفره خالی پهن کردند. آنها می‌گویند که «معیشت، منزلت، حق مسلم ماست» و اجرای کامل رتبه‌بندی را حق خود و نتیجه رنج خویش می‌دانند. معلمان معترض خواهان آموزش رایگان و باکیفیت برای دانش‌آموزان و بیمه کارآمد برای فرهنگیان شاغل و بازنشسته هستند.
به گزارش شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، اعتراضات معلمان دست‌کم در استان‌های همدان، آذربایجان غربی، بوشهر، فارس و خراسان رضوی برگزار شده‌است.
معلمان در شهرهای تهران، کرج، رباط‌کریم، همدان، ملایر، کرمانشاه، اهواز، ارومیه و نیشابور در مقابل اداره‌های کل آموزش و پرورش تجمع اعتراضی برپا کردند. در کرج شمار نیروهای سرکوبگر بیشتر از معلمان بود و با مقاومت معلمان برای ادامه تجمع، «درگیری پیش آمد و یک معلم مرد نیز بازداشت گردید. هچنین گروهی از معلمان اهواز در اعتراض به رتبه‌بندی معلمان، مسمومیت سریالی دانش‌آموزان و اطلاعیه آموزش و پرورش دربارهٔ برخورد با دانش‌آموزان بدون حجاب، در مقابل اداره کل آموزش و پرورش خوزستان تجمع اعتراضی برپا کردند.
شورای تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران از انتقال انوش عادلی، محمود صدیقی‌پور و عزیز قاسم‌زاده، سه نفر از فعالان صنفی فرهنگیان گیلان، برای تحمل «حکم یک سال حبس» که از سوی دادگاه انقلاب صادر شده خبر داد.
در هجوم نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی به خانه محمد حبیبی، سخنگوی بازداشت‌شدهٔ کانون صنفی معلمان، تعدادی از معلمان و فعالان کارگری شامل: ریحانه انصاری‌نژاد، عسل محمدی، هیراد پیربداقی، آنیشا اسدالهی، سروناز احمدی، کامیار فکور، حسن ابراهیمی، ژاله روح‌زاد و الدوز هاشمی هنگام دیدار با خانواده حبیبی دستگیر و به زندان اوین منتقل شدند. شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران اعلام کرده که در این یورش خشونت‌بار "یکی از معلمان زن دچار حمله قلبی گردید.
بر اساس اعلام «شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران» و تصاویر منتشر شده، تجمعات اعتراضی معلمان در تهران در مقابل مجلس و در سایر شهرهای کشور در مقابل ادارات کل آموزش و پرورش برگزار گردید. این تجمع‌ها با شعار مشترک «عصیان در من زبانه می‌کشد» برگزار گردید و معلمان در شهرهای مختلف مانند استان‌های کرمانشاه، مرکزی، و خوزستان بر مطالبات خود پای فشردند.
معلمان در شهرهای اهواز، کرمانشاه، اراک، شوش، تربت حیدریه، همدان، اصفهان، سنندج، اسلام‌آباد غرب، قزوین و هرسین کرمانشاه در برابر اداره مرکزی آموزش و پرورش این شهرستان‌ها تجمع‌های اعتراضی برپا کردند. نیروی انتظامی در سنندج قصد جلوگیری از ادامه یافتن تجمع و جلوگیری از راهپیمایی معترضان را داشت که در برخی موارد با معلمان درگیر شدند. در اراک والدین دانش‌آموزان نیز به همراه فرزندان خود در تجمع اعتراضی معلمان شرکت کردند. همچنین بنا به گزارش «شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران» عاتکه رجبی یک معلم روستا در مشهد که پس از اعتصاب غذا در جریان اعتراضات اخیر در واکنش به سرکوب دانش‌آموزان، اخراج شده بود، بازداشت گردید و منزل این معلم جوان نیز توسط مأموران امنیتی جمهوری اسلامی تفتیش گردید.
هیئت تجدیدنظر رسیدگی به تخلفات اداری کارمندان وزارت آموزش و پرورش، محمدرضا علیجانی، دبیر آموزش و پرورش در شهرستان چناران، را به بازنشستگی اجباری محکوم کرد.
سه معلم زندانی، انوش عادلی، عزیز قاسم‌زاده و محمود صدیقی‌پور، از اعضای هیئت‌مدیره کانون صنفی معلمان گیلان که از ۱۹ فروردین‌ماه امسال در زندان لاکان رشت به سر می‌برند، ممنوع‌الملاقات و از دسترسی به تماس تلفنی نیز محروم شدند. شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان در واکنش به این موضوع، آن را عملی غیرقانونی و در تضاد با حقوق زندانی خواند. بنا بر گزارش کانال شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، دو تن از معلمان بنام‌های عاتکه رجبی، اهل مشهد و صفی خانپور در سنندج، در اعتراض به بازداشت غیرقانونی خود دست به اعتصاب غذای خشک زده‌اند.
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، با ابراز نگرانی از تداوم بی‌خبری از سرنوشت عزیز قاسم‌زاده، عضو هیئت مدیره و سخنگوی کانون صنفی معلمان گیلان، اعلام کرد: «در حال حاضر فعالان حقوق معلمان از جمله مهدی فتحی، محمدحسین سپهری، اسماعیل عبدی، مسعود فرهیخته، احمد حیدری، فرزانه ناظران‌پور، رسول بداقی، جعفر ابراهیمی، محمد حبیبی، محسن عمرانی، هاشم خواستار، حسین رمضان‌پور، امید شاه‌محمدی، محمد قناتی و شهناز هاشمی در زندان به سر می‌برند.
به گفته شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی معلمان، دادگاه انقلاب شیراز، معلمان معترض: اصغر امیرزادگان، محمدعلی زحمتکش، غلامرضا غلامی، مژگان باقری، افشین رزمجویی و ایرج رهنما را به پنج سال زندان محکوم کرده‌است. عبدالرزاق امیری و زهرا اسفندیاری نیز توسط دادگاه بدوی هر یک به دو سال حبس با پای‌بند محکوم شده‌اند.
بنا بر خبر شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، برای زهرا صیاد دلشادپور، دبیر آموزش و پرورش در بندر انزلی حکم بازنشستگی اجباری اجرا شده‌است.
حکم بدوی صادر شده علیه «سارا سیاه‌پور»، معلم و عضو فعال کانون صنفی معلمان ایران (تهران) توسط دادگاه تجدیدنظر تأیید و به شعبه ۱ اجرای احکام زندان اوین ارسال گردید. وی که در شهریور ۱۴۰۱ نیز توسط اطلاعات سپاه ثارالله بازداشت شده بود در تمامی مراحل دادگاه خود، از دسترسی به وکیل محروم بوده‌است.
در شهر شیراز گروهی از معلمان در اعتراض به زندانی کردن فعالان صنفی معلمان و رسیدگی نشدن به مشکلات آنها دست به تجمع اعتراضی زدند. معلمان در این تجمع اعتراضی شعارهای «معیشت، منزلت، حق مسلم ماست»، «معلم زندانی آزاد باید گردد» و «معلم داد بزن، حقتو فریاد بزن» سر دادند. این تجمع اعتراضی در حالی برگزار شد که ماه گذشته برای ۸ نفر از معلمان استان فارس مجموعاً حکم ۳۴ سال حبس صادر شده بود.
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران از صادر شدن حکم بازنشستگی برای «زهرا عوض‌زاده»، عضو هیئت مؤسسان انجمن صنفی معلمان خراسان شمالی، خبر داد. همچنین انجمن صنفی معلمان فارس نیز طی بیانیه‌ای انتقال اخیر جعفر ابراهیمی بازرس شورای هماهنگی معلمان ایران به زندان قزل حصار را باعث بدتر شدن وضع جسمانی او اعلام کرد و هشدار داده‌است که مسئولیت هر نوع به خطر افتادن سلامت جسمانی ابراهیمی بر عهده مقام‌های قضایی حکومت و ریاست زندان است.
سه تشکل­ صنفی و سیاسی معلمان و فرهنگیان ایران شامل؛ مجمع فرهنگیان ایران اسلامی، انجمن اسلامی معلمان ایران، سازمان معلمان ایران با انتشار بیانیه‌ای به مناسبت شروع سال تحصیلی جدید، نسبت به «بحران عدالت، مشروعیت و کیفیت» در نظام آموزشی جمهوری اسلامی انتقاد کردند. لازم به ذکر است که در این بیانیه برخورد‌های قضایی و امنیتی با معلمان کنشگر صنفی و سیاسی، صدور احکام اخراج، بازخرید، بازنشستگی اجباری، صدور احکام زندان‌های طولانی مدت و پرونده‌سازی برای معلمان معترض در دادگاه‌های حکومتی، تبعید و بعضا قطع حقوق و حذف شمول رتبه‌بندی را از سایر بحران‌های موجود در سیستم آموزشی کشور دانسته است.
کانون صنفی معلمان استان بوشهر از صدور مجموع چهار سال و چهار ماه حبس برای چهار عضو خود خبر داد. عبدالرضا امانی‌فر و اصغر حاجب هرکدام به چهار ماه حبس تعزیری و مصادره اموال توقیفی محکوم شدند. همچنین محمود ملاکی و محسن عمرانی هرکدام به سه سال ممنوع شدن فعالیت آموزشی در محیط‌های علمی، دو سال حبس تعزیری و مصادره اموال توقیفی به نفع دولت، محکوم شدند.
به رغم مراجعات خانواده شاکر بوری نهادهای امنیتی و قضایی از دادن پاسخی روشن به آنها خودداری کرده‌اند. بعد از بازداشت مهدی اعتمادسعید در ۱۹ خرداد، همچنان وضعیتش برای همکاران و خانواده مبهم است. مهدی اعتمادسعید از زمان بازداشت تاکنون به وکیل دسترسی نداشته‌است. محمد صادقی، بازیگر معترض، هم که ۲۵ تیرماه در تهران بازداشت شده همچنان در بازداشت است. از طرف دیگر، حبیب موسوی، شاعر و نویسنده، روز ۹ مردادماه توسط اداره اطلاعات سپاه گرگان بازداشت شده و به زندان امیرآباد این شهر منتقل شده‌است.
انجمن قلم آمریکا، دستگیری مهدی یراحی خواننده و آهنگساز معترض را بازتابی از «سرکوب وحشیانه آزادی بیان توسط جمهوری اسلامی ایران» دانست
کانون کارگردانان سینمایی ایران طی صدور بیانیه‌ای خواستار آزادی لیلا نقدی‌پری طراح صحنه و لباس گردید. این کانون با توجه به اینکه ۱۰ روز از بازداشت این هنرمند می‌گذرد، نسبت به وضعیت او ابراز نگرانی نمود. همچنین کانون کارگردانان سینمای ایران در ادامه افزود: «کنار همکاران صنفی خود ایستاده‌ایم.»
پیکرهای داریوش مهرجویی، کارگردان نامدار ایران و همسرش وحیده محمدی فر که شامگاه۲۲ مهرماه به شکل فجیعی در ویلای خود در کرج به قتل رسیدند، در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران دفن شدند. تعداد زیادی از مردم و هنرمندان در این مراسم شرکت کردند. در این برنامه سینماگرانی مانند مسعود کیمیایی، مانی حقیقی و جعفر پناهی، بهمن فرمان‌آرا، داریوش فرهنگ، احمدرضا درویش و همچینین نسرین ستوده وکیل معترض زندانی شرکت داشتند. شرکت‌کنندگان در اعتراض به قتل هولناک این دو هنرمند علاوه بر شعار "مرگ بر قاتلان"، شعارهای ضدحکومتی از جمله "مرگ بر دیکتاتور"، "مرگ بر خامنه‌ای" نیز سر دادند.
محمد مهدی اسماعیلی وزیر ارشاد ممنوع‌الکار شدن بیش از ده بازیگر زنِ معترض و مخالف حجاب اجباری را تایید کرد. وی گفت ما پیش از این نیز اعلام کردیم که حجاب زدن برای زنان قانون است و ما قانون را اجرا می‌کنیم... کار کردن برای کسانی که قانون را اجرا نمی‌کنند امکان‌پذیر نیست.»
به دنبال تایید رسمی ممنوع‌الکار شدن تعدادی از بازیگران زن مخالف حجاب اجباری توسط وزیر ارشاد جمهوری اسلامی، تعدادی از هنرمندان سرشناس به این تصمیم حکومتی اعتراض کردند. رضا کیانیان، بازیگر سابقه دار سینما و تئاتر ایران در اینستاگرام خود نوشت: «قدر و اندازه هنرمندان را مردم هستند که تعیین می‌کنند. هنر و هنرمند را نمی‌توان با دیکته‌کردن از بالا تعیین کرد.» کتایون ریاحی یکی از بازیگران نوشت: «شرافتم اجازه کار در سینمای امروز را نمی‌دهد. شما کی باشید؟!»
ترانه علیدوستی یکی از بازیگران سینما که سال گذشته در پی حمایت از معترضان دستگیر شد نوشته است که دیگر تمایلی به بازی در فیلم ندارد. وی در ادامه نوشت: «من پارچه‌ای که خواهرانم را کشت برای فیلم‌های شما به سر نمی‌کنم... چون از آن حجاب اجباری که بر سر ما می‌گذارید... هنوز دارد خون می‌چکد».
دانشجویان مجسمه‌سازی دانشگاه هنر تهران در یک اقدام جمعی اعلام کردند تا وقتی که دانشجویان در بازداشت یا ممنوع‌الورود هستند، به سر کلاس نخواهند رفت. همچنین شورای صنفی دانشجویان دانشگاه حکیم سبزواری در ۶ بهمن سال گذشته، طی نامه‌ای خطاب به رئیس این دانشگاه حکم تعلیق حسن باقری‌نیا را ناعادلانه توصیف نمود.
امیرحسین مرادی و علی یونسی در سومین سالگرد زندانی شدن خود، طی ارسال پیامی به مردم ایران نوشتند: «این دیوارها در دل خود میزبان انسان‌های عاشقی بودند که برای آزادی ایران به استقبال سختی‌ها رفتند و با ایستادگی‌شان زندان اوین را تبدیل به نمادی مشترک از سرکوب در دو دیکتاتوری کردند.» آنها در این پیام اضافه کردند: «ما در پس رنج‌ها و سختی‌های این سالیان به فرارسیدن لحظه‌های شادی حقیقی، به طلوع زیبای صبح آزادی و به تحقق ایرانِ آزادِ آزاد یقین داریم.» شوراهای صنفی دانشجویان کشور طی صدور اطلاعیه‌ای از «تعلیق و اخراج ۴۳۵ دانشجو در پی اعتراضات اخیر در سراسر کشور» خبر داد.
در دانشکده‌های علوم اجتماعی، روان‌شناسی و علوم‌تربیتی دانشگاه تهران در اعتراض به سیاست‌های کنترل حجاب، سلب حق تحصیل و مسمومیت سریالی دختران دست به تجمع اعتراضی زدند.
سه دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی، هستی امیری، فرشته طوسی و ضیا نبوی در دادسرای اوین به اتهام تبلیغ علیه نظام تفهیم اتهام شدند. پرونده آنها به دنبال اعتراض‌شان به مسمومیت سریالی دانش آموزان مدارس دخترانه در ایران تشکیل شده‌است. به گزارش شوراهای صنفی دانشجویان کشور، زدوخورد شدیدی بر سر حجاب یکی از دانشجویان میان نیروهای حراست و دانشجویان دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران در محوطه این دانشکده رخ داد.
گروهی از دانشجویان دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تهران در اعتراض به احضار بیشتر از ده تن از دانشجویان این دانشگاه به کمیته انضباطی در رابطه با حجاب، تحصن و اعتصاب کردند.
شوراهای صنفی دانشجویان گزارش داد که به دنبال درگیری مأموران حراست دانشگاه تهران با عده‌ای از دختران دانشجو، سایر دانشجویان در اعتراض به این اقدام، شعارهای ضد حکومتی مانند: «دانشجو می‌میرد، ذلت نمی‌پذیرد» و «این همه سال جنایت، مرگ بر این ولایت» سر دادند.
یک روز پس از اعدام زندانیان خانه اصفهان، در دانشگاه‌های تربیت مدرس، تهران، بهشتی و زنجان دانشجویان با پوشیدن لباس‌های سیاه، با پلاکاردهایی که در دست داشتند به تحصن پرداختند و نسبت به اجرای حکم اعدام سعید یعقوبی، صالح میرهاشمی و مجید کاظمی، در محوطه دانشگاه‌های خود تجمع اعتراضی برپا کردند. شوراهای صنفی دانشجویان کشور می‌گوید: «در دانشگاه بهشتی این تجمع از همان ابتدای شکل‌گیری با برخورد فیزیکی حراست دانشگاه و ضرب و شتم دانشجویان پسر و دختر به دست این نیروها، به خشونت کشیده شد.»، اما تجمع دانشجویان معترض با سر دادن شعارهایی از جمله «مرگ بر دیکتاتور»، «این همه سال جنایت، مرگ بر این ولایت» و «قسم به خون یاران ایستاده‌ایم تا پایان» ادامه یافت. دانشجویان دانشکده هنرهای زیبا در دانشگاه «تهران» نیز با پوشیدن لباس سیاه، در اعتراض به اعدام صالح میرهاشمی، مجید کاظمی و سعید یعقوبی تحصن کردند.
بر اساس گزارش شوراهای صنفی دانشجویان کشور، حکومت جمهوری اسلامی، حداقل ۴۰ دانشجوی دختر دانشگاه هنر تهران را ممنوع‌الورود کرده‌است. این گزارش می‌افزاید که حراست این دانشگاه بدون تذکر قبلی و بدون هیچ سند و مدرکی مبنی بر تخلف این دانشجویان دست به این کار زده‌است. همچنین دو روز قبل هم حداقل ۲۰ دانشجوی ساکن در خوابگاه جلال آل احمد به مدت ۱۸ ماه از تحصیل منع و از خوابگاه اخراج شدند. در دانشگاه الزهرا نیز فعالان دانشجویی اعلام کردند که حداقل ۳۵ دانشجو به مدت یک تا دو ترم به دلیل عدم رعایت حجاب اجباری از تحصیل تعلیق شده‌اند.
هفت ماه بعد از مرگ مشکوک زهرا جلیلیان، دانشجوی نخبه دانشگاه تهران، خانواده و وکیل وی به روزنامه «اعتماد» گفتند دانشگاه، بدون هیچ مدرکی، علت مرگ زهرا را خودکشی اعلام کرده‌است و علیرغم اینکه ساختمان ۱۳ دوربین دارد، حراست هیچ‌گاه فیلم دوربین‌ها را به ما نشان نداد.زهرا جلیلیان دانشجوی دکترای رشتهٔ برق دانشگاه تهران اهل اسلام‌آباد غرب دو روز قبل از مرگش گفته بود: «به کشفی رسیدم که جایزه نوبل فیزیک را می‌گیرد. می‌ترسم اگر کسی بفهمد، آن را به زور از چنگم خارج کنند یا بلایی سرم بیاورند». برادر زهرا گفته‌است که پزشکی قانونی و وکیل ادعای خودکشی وی را رد می‌کنند
کانال‌های دانشجویان دانشگاه امیرکبیر، پلی‌تکنیک تهران، اعلام کردند که بصیر ابراهیم‌پور دانشجوی مهندسی مکانیک در دهم خرداد دچار حمله قلبی شد، اما با وجود اطلاع بلافاصله به «اورژانس دانشگاه»، پس از سپری شدن حدود ۴۵ دقیقه یک آمبولانس از خارج دانشگاه برای رسیدگی به حال این دانشجو وارد دانشگاه شد و تیم امدادی نتوانستند این دانشجو را از مرگ نجات دهند. در بیانیه شوراهای صنفی دانشجویان کشور با اشاره به «اطلاعیه هیئت رئیسه دانشگاه امیرکبیر»، آمده‌است: «ریاست و هیئت رئیسه دانشگاه امیرکبیر از اصلی‌ترین عوامل مقصر در مرگ این دانشجو هستند.»
گروهی از دانشجویان کارورز دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه در اعتراض به محقق نشدن درخواست‌هایشان در برابر ساختمان مرکزی این دانشگاه تجمع اعتراضی برپا کردند.
بر اساس گزارش شورای صنفی دانشجویان کشور پدرام معینی دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی سیاسی دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات دستگیر شد و پرهام نکوطلبان دانشجوی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی قم نیز به سمنان تبعید گردید.
فعال دانشجویی، آرمیتا پاویر دانشجوی رشته زیست سلولی و مولکولی دانشگاه مدنی آذربایجان توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود دستگیر و به مکان نامعلومی برده شد.
جمعی از دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی در بیانیه‌ای در محکومیت خشونت علیه دانشجویان این دانشگاه نوشتند: «تمام اعمال دانشجویان، از شرکت در کلاس‌ها گرفته تا حضور در کتابخانه و سالن غذاخوری تحت فشار حراست قرار دارد .»
بر اساس گزارش شوراهای صنفی دانشجویان کشور، «ساغر رحیمی‌شاد» و «زینب کیامفرد»، دو دانشجو کارشناسی رشته روزنامه‌نگاری دانشگاه علامه که قبلاً در کمیته انضباطی دانشگاه به دو ترم ممنوعیت از تحصیل محکوم شده بودند، تجدید حکم شده و در تاریخ ۱۲ تیر، از ورود به دانشگاه منع شده‌اند.همچنین حکم محرومیت از تحصیل علی اسماعیل فراهانی و علیرضا کاظمی مقدم نیز اجرا گردید.
بنا بر اطلاع‌رسانی شوراهای صنفی دانشجویان کشور، دست‌کم ۲۰۰ نفر از دانشجویان دخترِ دانشگاه بوعلی همدان بدون اخطار از قبل از خوابگاه محروم شده‌اند.
بنابر گزارش رسانه‌های دانشجویی، در طی روزهای اخیر نیروهای امنیتی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی اقدام به احضار تلفنی و تهدید ده‌ها تن از دانشجویان دانشگاه‌های فردوسی مشهد، علامه، امیرکبیر، خواجه نصیر، تربیت مدرس و اصفهان کرده‌اند.
شوراهای صنفی دانشجویان کشور طی یک گزارش کوتاه نوشته‌است که با توجه به نزدیک شدن به سالروز کشته‌شدن «مهسا (ژینا) امینی»، علی‌رغم اعلام قبلی مبنی‌بر اینکه شروع ترم ۲۵ شهریور خواهد بود، اما در اغلب دانشگاه‌های بزرگ کشور، تاریخ آغاز کلاس‌ها حداقل یک هفته به تعویق افتاده‌است.
به دنبال گسترش موج تعلیق و اخراج استادان معترض دانشگاه، تعدادی از تشکل‌های دانشجویی در بیانیه‌هایی به این موضوع اعتراض کرده و هشدار دادند که دانشگاه به محاصره دستگاه‌های امنیتی حکومت درآمده است. پیشتر از این نیز شوراهای صنفی دانشجویان کشور این اخراج و تعلیق استادان را بخشی از یک پروژه بزرگ «تصفیه دانشگاه‌ها در سراسر کشور» خوانده بود.
به موازات موج اخراج استادان و صدور احکام «تعلیق از تحصیل» برای دانشجویان معترض، گزارش‌ها حاکی از لغو کردن مجوز و مانع شدن از فعالیت شماری از تشکل‌های دانشجویی در دانشگاه‌های مختلف ایران است. در تازه‌ترین این اقدامات، مقام‌های دانشگاه علامه تهران علاوه بر لغو مجوز «انجمن دانشجویی آزاداندیش» این دانشگاه، دفتر این انجمن در دانشکده اقتصاد را نیز تصرف و تخلیه کردند.
شوراهای صنفی دانشجویان کشور اعلام کرد، حد‌اقل پانزده دانشجوی دانشگاه بیرجند به مدت یک ترم از تحصیل محروم شدند. گفته میشود، هیچ یک از دانشجویان تا زمان مواجهه با احکام صادره، از تشکیل پرونده‌ انضباطی برای آنها بی اطلاع بوده‌اند.
نهادهای حکومتی به منظور جلوگیری از اعتراضات، بیش از ۳۱۲۶ دانشجو و ۳۱ استاد دانشگاه را به دلیل رویه انتقادی آنها از حکومت از جمله همراهی با اعتراضات و اعتصابات و تظاهرات مسالمت آمیز در یکسال اخیر، به تنبیه‌هایی مانند ممنوعیت از ورود به دانشگاه، احضار، محرومیت از تحصیل و اخراج، محکوم کرده‌اند.
دانشجویان معترض در دانشگاه‌های تهران، دانشگاه بهشتی، دانشگاه الزهرا، دانشگاه علامه طبابایی، دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، دانشگاه تربیت مدرس و دانشگاه هنر تهران در پایتخت، در کنار دانشجویان دانشگاه هنر اصفهان، دانشگاه نوشیروانی بابل، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشگاه یزد، دانشگاه چمران اهواز، دانشگاه اصفهان و دانشگاه گیلان، طی صدور بیانیه مشترکی با عنوان «ما بازمی‌گردیم» نوشتند: «در سال گذشته ما دانشجویان همگام با دیگر اقشار مردم ایران صدای اعتراض به ستم و استبداد را در دانشگاه‌ها بلند کردیم و با همرزمان خود در خیابان‌ها پیمان مقاومت بستیم. قیمت این پیمان و ایستادگی برای ما البته که زیاد و دستاوردهای آن ماندگار بود؛ بازداشت، اخراج، تعلیق و تهدیدها بود، اما بعد از گذشت این یک‌سال باور داریم که به نقطه‌ای رسیده‌ایم که رو به جلو قدم در راهی بی‌بازگشت نهاده‌ایم که در بین همه ما دانشجویان تبدیل به آگاهی‌ای همگانی ما شده است.» هم‌زمان، گروهی از دانشجویان دانشکده هنرهای زیبا و دانشگاه هنر تهران نیز طی صدور بیانیه‌ای مشترکی در آغاز سال تحصیلی جدید، ضمن محکوم کردن سرکوب دانشجویان نوشتند: «با صدای بلند اعلام می‌کنیم که آن‌ها، آرزوی سکوت و انفعال دانشگاه و ما دانشجویان را به گور خواهند برد.»
موج جدید فشار بر دانشجویان در ارتباط با حجاب اجباری همزمان با شروع سال تحصیلی ادامه دارد. به عنوان مثال سیگار، کفش چکمه ساق بلند با پاشنه و آرایش توسط دانشجویان از جمله مواردی است که در آیین‌نامه انضباطی دانشگاه علامه‌طباطبائی مربوط به سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ ممنوع اعلام شده است. همچنین در این آیین‌نامه، بر روی «رعایت موازین شرعی در ارتباط با نامحرم» تأکید شده و پوشیدن شال و کلاه بدون روسری یا مقنعه و پوشیدن روسری کوتاه ممنوع شده است.
حکم اخراج متین فرامرزپور، دانشجوی مهابادی توسط کمیته انضباطی دانشگاه فردوسی مشهد، به صورت شفاهی به او ابلاغ گردید. این دانشجو به دلیل امتناع از پذیرش اعتراف اجباری اخراج شده است.
بنابر گزارش «خبرنامه امیرکبیر» همزمان با شروع هفته سوم شروع کار دانشگاه‌ها، موج جدید برخوردهای امنیتی آغاز شده است و حداقل ۵۰ دانشجو به دفتر کمیته انضباطی این دانشگاه احضار شدند. در همین رابطه در گزارش کانال اطلاع رسانی روابط عمومی «دانشجویان متحد» نیز آمده است که سوم مهرماه «حراست» دانشگاه تهران مانع ورود دانشجویان با روسری شده و اعلام کرده است که برای ورود، دانشجویان «ملزم به پوشیدن مقنعه و مانتو تا پایین زانو هستند.»
یک دانشجوی بلوچ به نام عمران گرگیج ۲۲ ساله رشته کامپیوتر اهل زاهدان، توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران دستگیر شد. بازداشت عمران، پس از برگشت از مصلی زاهدان و در مسیر خانه توسط نیروهای امنیتی شده است.
آرمیتا پاویر، فعال دانشجویی و از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ از جانب دستگاه قضایی و نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران، جهت اخذ اعتراف اجباری تحت فشار شدید قرار دارد. این دانشجو یک ماه پیش برای بار دوم توسط نیروهای امنیتی بازداشت گردید.
در گزارش شوراهای صنفی دانشجویان کشور آمده است که در دانشگاه علامه طباطبایی حداقل ۲۰ نفر از زنان دانشجو که در دانشکده علوم اجتماعی این دانشگاه تحصیل می‌کنند، از ماموران حراست نامه‌های تهدید دریافت کرده‌اند.
دانشجوی کُرد و اهل سنندج به نام محمد عبداللهی پور توسط نیروهای امنیتی بازداشت گردید.
کانال دانشجویان پیشرو در مورد برخورد خشونت‌آمیز نیروهای حراست دانشگاه علامه با دانشجویان دختر این دانشگاه گزارش داد که نیروهای حراست این دانشگاه، به بهانه عدم رعایت حجاب احباری، یک دختر دانشجوی دانشکده ادبیات این دانشگاه را مورد حمله و «ضرب و شتم» قرار دادند.
هستی امیری و ضیاء نبوی، دانشجویان معترض به مسمومیت‌های سریالی در مدارس دخترانه ایران، در دادگاه تجدیدنظر به یکسال زندان محکوم شدند. مسمومیت‌های سریالی دانش‌آموزان از روزهای اولیه آذر ۱۴۰۱ در قم شروع شد و به سراسر ایران تسری پیدا کرد و مسئولان تأیید کردند که این حملات «عمدی» بوده است.
خبرنامه امیرکبیر، نزدیک به فعالان دانشجویی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، گزارش داد که نیروهای حراست در بیرون این دانشگاه از جمله در کافه‌های اطراف نیز با دانشجویان بدون احجاب اجباری کنتاکت کرده و «کارت دانشجویی» انها را ضبط می‌کنند.
چند تن از استادان دانشگاه هنر تهران به نام‌های محمدحسین عماد، حمید شانس، ایمان افسریان، پویا آریان‌پور، بیژن غنچه‌پور و رسول اکبرلو که در رشته مجسمه‌سازی در این دانشگاه تدریس می‌کردند به دلیل حمایت از اعتراضات اخراج شدند.
شوراهای صنفی دانشجویان کشور گزارش کرد که «محمد سلطانی و مهدی مطیع، از استادان دانشکده الهیات و معارف دانشگاه اصفهان، توسط «هیئت انتظامی استادان و رئیس این دانشگاه تعلیق شده‌اند.» این استادان دانشگاه در حالی تعلیق شده و حقوق آنها نیز قطع شده‌است که هنوز به اتهاماتشان رسیدگی نیز نشده و هیچ حکم قضایی یا انتظامی برای آنها صادر نشده‌است.
بنابر گزارش شوراهای صنفی دانشجویان کشور، به موازات موج اخراج و تعلیق کردن دانشجویان معترض، شماری از استادان در دانشگاه‌های باهنر کرمان، دانشگاه تهران و دانشگاه بهشتی، تحت عنوان «قطع همکاری» اخراج یا تعلیق شده‌اند.
به گزارش روزنامه اعتماد از دوره ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد تاکنون ۱۵۷ استاد دانشگاه در ایران اخراج شده‌اند. به گفته این روزنامه، از سال ۱۳۸۵ تا امروز به صدها استاد به اتهام این که نگرشی سکولار داشته یا منتقد حکومت بوده‌اند، حکم اخراج، ممنوعیت موقت یا دائم از تدریس و بازنشستگی اجباری داده شده‌است.
دربارهٔ اخراج استادان دانشگاه، به‌جای وزارت علوم، وزارت کشور جمهوری اسلامی بیانیه داد و نوشت: «اخراج اساتید حامی اعتراضات وظیفهٔ انقلابی وزارت علوم بود.» یکی از استاد دانشگاه دلیل اخراج خود را «مواضع به‌حق» خود در حمایت از معترضان اعلام نمود. آمنه عالی، استاد سرشناس دانشگاه علامه طباطبایی طی نامه سرگشاده‌ای بر موضعگیری‌های خود در زمان سرکوب، بازداشت و تعلیق دانشجویان و حمله به مدارس و تهدید دانش‌آموزان تأکید نموده و اضافه کرده‌است که ما معلم‌ها نمی‌توانیم و نباید مطیع و پیرو حکومت‌ها باشیم. یکشنبه پنجم شهریور نیز «کانون صنفی استادان دانشگاهی ایران» با صدور بیانیه اعتراضی، نسبت به «مداخله مخرب» دوایر دولتی، امنیتی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی در سیستم آموزش و دانشگاه‌ها هشدار داد.
کانون نویسندگان ایران با انتشار بیانیه‌ای در اعتراض به اخراج استادان دانشگاه، نسبت به تنگ‌تر شدن حلقه سرکوب دانشگاه و تکرار فاجعه دهه ۶۰ دانشگاه‌ها هشدار داد. در این بیانیه با اشاره به اینکه در هفته‌های اخیر ده‌ها استاد دانشگاه از کار اخراج شده‌اند، تأکید شده که این اخراج‌ها که با شیوه‌ها و بهانه‌های گوناگون صورت گرفته‌است، به‌طور آشکار ادامه سرکوب روزافزون دانشگاه‌ها است.
برنامه دولت رئیسی برای جذب ۱۵۰۰ تن از نیروهای سهمیه‌ای برای جایگزین‌سازی با اساتید اخراجی، ضربه کشنده‌ای به پیکره نهاد علمی کشور وارد می‌کند. این ضربه تنها با کودتای فرهنگی در سال۵۹ قابل قیاس می‌باشد
داریوش رحمانیان استاد دانشگاه می‌گوید: «مفهوم و تعبیر مثلاً اسلامی کردن دانشگاه … چیزی جز آب در هاون کوبیدن نیست و هزینه‌های سنگین روی دست کشور گذاشته چون علم و… دانش بشری، در ذات خودش سکولار است. به گفته وی: «در همین دانشکده خود ما، استادان بسیار سزاوار و شایسته‌ای هستند که فخر دانش ایرانند اما همچنان در وضعیت تعلیق و اخراج قرار دارند. همچنین روزنامه اعتماد ۹ شهریور، نوشت که نام ۵۲ نفر دیگر از استادانی که از شهریور ۱۴۰۰ تا ۸ شهریور امسال، از کادر آموزش عالی اخراج شده‌اند، به فهرست قبلی استادان اخراجی منتشر شده در این روزنامه، اضافه شده‌است.
مهام میقانی، استاد دانشکده هنرهای نمایشی پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران از این دانشگاه اخراج گردید. خبر گزاری هرانا قبلاً اسامی و هویت ۲۷ تن دیگر از اساتیدی که از دانشگاه اخراج، تعلیق یا با منع تدریس روبرو شده‌اند را به نام‌های وحید عیدگاه، جواد بشری، میلاد عظیمی، لیلی ورهرام، قاسم عزیزی، حسین مصباحیان، آرش بیدالله خانی، شیرزاد آزاد، آذین موحد، مهدی مطیع، محمد سلطانی، مسعود علیا و امیر مازیار، سمیه سیما، بهروز چمن آرا و سارا ملکان، محمدرضا نظری نژاد، رهام افغانی، علی شریفی زارچی، داریوش رحمانیان، حمیده خادمی، آمنه عالی، مهدی خویی، عزیز شفیعی زرقانی، بهارک اختردانش، محمدمهدی علومی، راحله علی مراد زاده، را جمع‌آوری کرده‌است.
دوازده تشکل صنفی هنرمندان ایران شامل جامعه مهندسان معمار ایران، انجمن عکاسان ایران، انجمن هنرمندان سفال‌گر، و انجمن تصویرگران خانه تئاتر، خانه سینما، خانه موسیقی ایران، انجمن خوش‌نویسان ایران، انجمن شاعران ایران، انجمن هنرمندان نقاش ایران، انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز ایران، انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، طی یک نامه سرگشاده، با اعتراض به فضای امنیتی در دانشگاه‌ها، خواستار توقف رفتارهای خشونت‌آمیز حکومتی، لغو کلیه احکام تعلیق، تبعید و محرومیت از تحصیل صادره شده بر ضد دانشجویان، توقف اخراج اساتید دانشگاه و بازگشت استادان اخراجی به دانشگاه‌ها» شدند.
غلامرضا نوری قزلجه، رئیس فراکسیون مستقلین مجلس، شخص ابراهیم رئیسی را مسئول اخراج اساتید دانشگاه‌ها دانست. او تحولات کنونی به منظور پاکسازی دانشگاه‌ها را خلاف روح قانون اساسی و خودکشی فرهنگی دانست. وی ایدئولوژیزه کردن دانشگاه‌ها را قتلگاه و پایان مسیر علم دانست که محصول آن چیزی جز بسته شدن مسیر پیشرفت و تحولات بنیادین علمی نخواهد بود.
ده‌ها چهره دانشگاهی در خارج ایران طی انتشار بیانیه‌ای تحت عنوان «بیانیه همبستگی با جامعه دانشگاهی ایران»، موج جدید تهدیدها، فشارها و اخراج‌ها در دانشگاه‌های ایران را محکوم نمودند. امضاکنندگان در این بیانیه نوشته‌اند که: «حکومت به دنبال هر بحران بزرگ سیاسی به سراغ دانشگاه می‌رود و بر شدت برخوردهای امنیتی و فشار خود به استادان و دانشجویان معترض اضافه می‌کند». آنها این «اعمال نظارت ایدئولوژیک» حکومت بر دانشگاه را ناقض اصول و معیارهای آکادمیک به رسمیت شناخته‌شده در جهان امروز دانسته‌اند.
از آغاز مهر سال جاری ۳۲ هزار استاد حق‌التدریس از دانشگاه آزاد اخراج و ۲۰ هزار دانشجوی ترم اول یا دوم مقطع دکتری همان دانشگاه جایگزین آنها شدند. بنا بر گزارش رسانه‌ها جایزه دانشجویان دکتری که بر کرسی استادی قرار گرفته‌اند، پرداختن شهریه کمتر است. لازم به توضیح است که اخراج ۳۲ هزار استاد دانشگاه بدون اطلاع‌ قبلی و در شرایطی انجام شده است که بعضی از آنها گفته‌اند که فرصت شغلی جدیدی ندارند، چرا که بعد از یک یا دو دهه تدریس در این دانشگاه، اکنون از سقف سنی استخدام در هیئت علمی دانشگاه‌ها یا سایر نهادهای دولتی رد شده‌اند و تنها منبع درآمدشان یعنی دانشگاه را از دست داده‌اند.
مهشید گوهری، استاد دانشگاه فردوسی مشهد در رشته ادبیات، به فرمان هیات رئیسه دانشگاه از دانشگاه اخراج گردید. با احتساب مهشید گوهری از اواخر تیرماه تاکنون، دستکم سی و شش تن از اساتید منتقد از جمله لیلی ورهرام، قاسم عزیزی، حسین مصباحیان، آرش بیدالله خانی، شیرزاد آزاد، آذین موحد، مهدی مطیع، محمدرضا نظری نژاد، رهام افغانی، علی شریفی زارچی، داریوش رحمانیان، حمیده خادمی، آمنه عالی، سمیه سیما، بهروز چمن آرا، سارا ملکان، مهام میقانی، محمد سعادتی، مهدی خویی، عزیز شفیعی زرقانی، بهارک اختردانش، محمدمهدی علومی، راحله علی‌ مراد زاده، وحید عیدگاه، جواد بشری، میلاد عظیمی، محمد سلطانی، مسعود علیا، امیر مازیار، آرمیتا سراج زاهدی، دو تن از اساتید دانشگاه تهران، محسن برهانی، علی اصغر خدایاری و آرمان ذاکری در دانشگاه‌های مختلف کشور از تدریس بر کنار شده و یا با محدودیت‌هایی مواجه شده‌اند. همه این استادان دانشگاه سابقه همراهی با اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ را دارند.
کانال دانشجویان متحد گزارش کرد که علی احمدی، استاد دانشکده ارتباطات دانشگاه علامه اخراج شده است و سپس اصافه نمود که:«سیل اخراج اساتید» در شرایطی ادامه دارد که طی ماه‌های گذشته نیز استادان دیگری مانند مرتضی مردیها، حمیده خادمی، مهدی خویی، آرمین امیر و آمنه عالی» از دانشگاه علامه اخراج شده‌اند.
هم چنین رئیس دانشگاه علوم پزشکی تهران طی حکمی زهرا احمدی‌نژاد، استاد این دانشگاه را به دلیل امضای چند بیانیه اعتراضی، «تعلیق» نمود. در«تفهیم اتهام» به زهرا احمدی‌نژاد «امضای شش نامه و بیانیه» آمده است که از جمله آنها، امضای بیانیه‌ «اعتراض به حملات زنجیره‌ای و سازمان‌یافته به مدارس دخترانه»، «نامه حمایت از اعتراضات قانونی دانشجویان»، امضای «بیانیه حمایت از اساتید دانشگاه شریف»، اعتراض به «برخورد، اخراج و تعلیق دانشجویان معترض» و... بوده است.
هیئت مدیره کانون وکلای البرز تصویب نمود که این کانون روز دوشنبه ۳۰ مرداد ۱۴۰۲ در واکنش به رویه فعلی قانون‌گذاری در خصوص این نهاد مستقل و جلب توجه نمایندگان مجلس، تعطیل خواهد بود. این اعتصاب یک‌روزه در عکس‌العمل به عملکرد نمایندگان مجلس و تصویب «مقرره جدیدی در رابطه با کانون وکلا می‌باشد.
جمعی از وکلای دادگستری در اعتراض به مصوبات اخیر مجلس مبنی بر تبعیت کانون وکلا از مصوبات هیئت مقررات‌زدایی وزارت اقتصاد، در مقابل ساختمان شورای نگهبان تجمع اعتراضی برپا کردند. آنها خواهان رد این مصوبه از سوی شورای نگهبان شدند. پیش از این نیز گروه‌هایی از وکلای دادگستری در استان‌های یزد، خراسان رضوی، خراسان جنوبی، کرمانشاه، چهارمحال و بختیاری و آذربایجان غربی روز پنجشنبه ۲ شهریور در اعتراض به این مصوبه مجلس در مقابل ساختمان کانون وکلای این استان‌ها، تجمع‌های اعتراضی برپا کرده بودند.
صالح نیکبخت، وکیل پایه یک دادگستری، وکیل پرونده مهسا امینی و داشتن وکالت بسیاری از پرونده‌های زندانیان و متهمین سیاسی از جمله مسعود نیکخواه، جعفر پناهی و اسکندر لطفی، به دلیل عدم پذیرش نظریه پزشک قانونی در مورد علت مرگ مهسا امینی توسط دادگاه انقلاب تهران، به یک سال حبس تعزیری و دو سال محرومیت از فعالیت در فضای مجازی محکوم گردید.
از بازداشت نیلوفر حامدی روزنامه‌نگار معترض بازداشت شده، ۲۰۰ روز گذشته اما همچنان وی در بازداشت «موقت» به‌سر می‌برد و پرونده او بلاتکلیف است. قبلاً جایزه بین‌المللی مطبوعات را انجمن «روزنامه‌نگاران کانادایی حامی آزادی بیان»، به دلیل شجاعت و حقیقت‌گویی در گزارش‌دهی، به‌طور مشترک به نیلوفر حامدی و الهه محمدی، دو روزنامه‌نگار زندانی در ایران اعطا کرده بود.
نیلوفر حامدی، خبرنگار روزنامه شرق، الهه محمدی خبرنگار روزنامه هم‌میهن و نرگس محمدی، روزنامه‌نگاران زندانی، به عنوان برندگان جایزه جهانی آزادی مطبوعات یونسکو، گیلرمو کانو ۲۰۲۳ معرفی شدند.
در گزارش جدید سازمان گزارشگران بدون مرز، ایران یکی از بزرگ‌ترین زندان‌های جهان برای روزنامه‌نگاران توصیف شده‌است. در این گزارش آمده‌است که روزنامه‌نگاران در ایران همیشه با خطر «بازداشت، بازجویی، حبس، زیر نظر بودن، اذیت و آزار و تهدید» مواجه هستند. بیش از ۷۰ روزنامه‌نگار که بسیاری از آن‌ها زن هستند در جریان اعتراضات بازداشت شدند. مدیرکل یونسکو نیز با اشاره به تهدیدهای زنان روزنامه‌نگار به دلیل تعهد آنها به حقیقت، ادای احترام کرد. در رتبه‌بندی سازمان گزارشگران بدون مرز در روز جهانی آزادی رسانه‌ها، جمهوری اسلامی ایران در رتبه ۱۷۷ از ۱۸۰ کشور بعد از کره شمالی، چین و ویتنام قرار گرفته‌است.
روزنامه‌نگار، نازیلا معروفیان، از بازرسی منزل خود توسط نیروهای امنیتی و احضار خود به دادسرای اوین خبر داد.
صدها کاربر شبکه‌های اجتماعی، خواستار آزادی نیلوفر حامدی و الهه محمدی خبرنگاران زندانی شدند.