moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در این دنباله هر عدد صحیح دقیقاً یک بار ظاهر می‌شود، formula_4 نیز در صورت ذکر در نظر گرفتن مجموع جزئی صفر جمله از سری ظاهر می‌شود؛ که بیانگر شمارا بودن مجموعه اعداد صحیح formula_5 است. این دنباله به وضوح نشان می‌دهد که سری به هیچ عدد مشخصی همگرا نمی‌شود، زیرا برای هر "x" می‌توان یک نقطه یافت که پس از آن همه مجموع‌های جزئی خارج از بازه‌ی ["x"−1, "x"+1] قرار گیرند. بنابراین ۱ − ۲ + ۳ − ۴ + … واگرا است.
از آنجایی که جملات سری یعنی از الگوی ساده‌ای پیروی می‌کنند، می‌توان جملات سری ۱ − ۲ + ۳ − ۴ + … را جابه‌جا و جملات مختلف را با هم جمع زد تا به یک عدد مشخص رسید. با فرض اینکه بتوان به مجموع این سری عدد "s" را متناظر کرد، شیوه‌ی جمع‌زنی زیر عدد Hardy (p.6) این روش را به همراه محاسبه‌ی مجموع سری گراندی ارائه می‌کند. را به دست می‌دهد:
بنابراین formula_7. این روش در تصویر سمت راست نمایش داده شده است.
با وجود اینکه سری ۱ − ۲ + ۳ − ۴ + … دارای یک مجموع به معنای معمول آن نیست، طبیعی‌ترین مجموعی که می‌توان به این سری نسبت داد همان رابطه است. تعریفی تعمیم‌یافته از «مجموع» یک سری واگرا، روش تجمیع کردن یا روش تجمیع‌سازی نام دارد. روش‌های گوناگون زیادی برای این کار وجود دارند (که برخی از آن‌ها در پایین استفاده شده‌اند) و یکی از مشخصات مطلوب برای چنین روش‌هایی، داشتن اشتراکاتی با روش‌های تجمیع معمولی سری‌ها است.
آنچه از تجمیع سری مورد نظر به روش بالا استنتاج می‌شود در واقع این است: با فرض داشتن یک روش تجمیع‌سازی خطی و پایدار برای تجمیع زدن سری ۱ − ۲ + ۳ − ۴ + …، نتیجه حاصل Hardy p.6 خواهد بود. همچنین، از آنجایی که
چنین روشی باید برای مجموع سری گراندی را بدهد.
دنباله‌های دیگری نیز همانند این دنباله وجود دارند. برای نمونه، می‌توان نشان داد که دنباله زیر به عدد formula_9 همگرا است. این در حالی است که دنباله تنها از اعداد ۰ و ۱ تولید شده‌است و نباید انتظار داشت به عددی ناکامل همگرا شود.
آفتاب‌پَرَست یکی از خزندگان است از خانوادهٔ آفتاب‌پرستانChamaeleonidae و یکی از معروف‌ترین انواع خزندگان دو زیست به‌شمار می‌آید. طول بدن آن‌ها از ۱٫۵ سانتی‌متر ۷۵ سانتی‌متر متغیر است.
آفتاب‌پرست بدنی پهن دارد که از دو پهلو به هم فشرده شده‌است. این جانور دارای چشم‌های برجسته و بیرون آمده‌است که هریک به‌طور مستقل حرکت می‌کند و می‌تواند هم‌زمان جهات مختلف را ببیند. این جانور آهسته حرکت می‌کند و زبان چسبندهٔ بزرگی دارد که به بیرون پرتاب می‌کند و با آن حشرات را شکار می‌کند. دُم باریک و بلندی دارد و می‌تواند به دور شاخه‌ها بپیچد و جابه‌جا شود. همچنین می‌تواند به سرعت رنگ پوست خود را تغییر دهد و هم رنگ محیط خود شود.
".Grzimek’s Animal Life Encyclopedia", eds. Volume 6: Reptiles
تقریباً نیمی از گونه‌های آفتاب‌پرست در جزیرهٔ ماداگاسکار زندگی می‌کنند. تاکنون حدود ۱۶۰ گونه از آفتاب‌پرست شناخته شده‌است. آن‌ها از آفریقا به جنوب اروپا و نیز جنوب آسیا تا سریلانکا پراکنده شده‌اند. آن‌ها همچنین در ایالات متحده، مناطقی مانند هاوایی، کالیفرنیا و فلوریدا دیده شده‌اند.Daly, Natasha (2017). "Inside the Secretive World of Florida's Chameleon Catchers". "National Geographic".http://www.kanoon.ir/Article/17933
چشم آفتاب‌پرست توانایی دید ۳۶۰ درجه را دارد و در یک‌زمان می‌تواند هر دو جهت را ببیند. چشم‌های آفتاب‌پرست متمایز از هر خزندهٔ دیگری است. آن‌ها می‌توانند به‌طور جداگانه و همزمان بر روی دو جسم متفاوت تمرکز کنند، که به آن‌ها اجازه می‌دهد تا چشمان خود را به‌طور مستقل از یکدیگر حرکت دهند.Ott, M.; Schaeffel, F.; Kirmse, W. (1998). "Binocular vision and accommodation in prey-catching chamaeleons". "Comparative Physiology A". 182 (3): 319–330.
هنگامی که آن‌ها طعمه را ببینند، هر دو چشم آن‌ها در همان جهت متمرکز می‌شود و دید آن‌ها بسیار تیز و عمیق می‌شود. آفتاب‌پرست بینایی بسیار خوبی در میان خزندگان دارند که به آن‌ها کمک می‌کند تا حشرات کوچک را از راه دور (۵–۱۰ متر) شکار کنند.
آفتاب‌پرست‌ها می‌توانند نور مرئی و اشعهٔ ماورای بنفش را ببینند.Chamaeleon News, August 2004". "Chameleonnews.com". Archived from the original on 22 January 2008. Retrieved 1 November 2017. آفتاب‌پرست در معرض نور ماوراء بنفش سطح رفتار اجتماعی و فعالیت خود را افزایش می‌دهد و بیشتر تمایل به حمام آفتاب گرفتن و تغذیه دارد. همچنین به احتمال زیاد برای تولید مثل نیز به اشعهٔ ماوراء بنفش نیاز دارند.
زبان‌های پرتابه‌ای که ۱٫۵ تا ۲ برابر طول بدن آن‌ها است. آفتاب‌پرست برای شکار طعمهٔ خود که در فاصله‌ای دور قرار دارد از زبانش استفاده می‌کند. زبان آفتاب‌پرست‌ها عملکرد بسیار بالایی دارند و در ۰٫۰۷ ثانیه می‌تواند به شکار برسد. زبان آفتاب‌پرست عضله‌ای بسیار قدرتمند است که با ضربه به طعمهٔ آن را به سمت خود می‌مکد.
آفتاب‌پرست‌ها با استفاده از پاهای قدرتمند خود می‌توانند میان درختان حرکت کنند. پاها ظاهری انبرک مانند دارند. هر یک از پاهای آفتاب‌پرست دارای پنج انگشت هست که این پاهای تخصصی به آفتاب‌پرست کمک می‌کند تا روی شاخه‌های باریک یا ناهموار به خوبی حرکت کنند. هر یک از انگشتان نیز دارای پنجه‌های تیزی می‌باشد که هنگام بالا رفتن از درختان و صخره‌ها به آنها کمک می‌کند.
آفتاب‌پرست نر معمولاً آراسته‌تر است. بسیاری سر یا صورت زیبایی دارند، برآمدگی بینی و نیز برآمدگی شاخ مانندی دارند. بعضی دیگر نیز تاج‌های بزرگی را در بالای سر خود دارند.
آفتاب‌پرست نمی‌تواند زیاد بشنود. آفتاب‌پرست نیز مانند مار گوش خارجی یا میانی ندارد. با این حال، آفتاب‌پرست‌ها ناشنوا نیستند. آنها می‌توانند فرکانس‌های صوتی در محدوده ۲۰۰–۶۰۰ هرتز را تشخیص دهند.
گونه‌های مختلف آفتاب‌پرست می‌توانند رنگ خود را تغییر دهند و به رنگ‌های گوناگونی مانند صورتی، قرمز، نارنجی، سبز، سیاه، بنفش قهوه‌ای و زرد و رنگ های ترکیبی در بیایند. آن‌ها این توانایی را به دلیل سلول‌های رنگیزه‌دار ویژه‌ای به نام کروماتوفور که در پوست خود دارند، به دست آورده‌اند. این سلول‌ها به پیام‌های هورمونی و عصبی پاسخ می‌دهند و باعث تغییر رنگ پوست آفتاب‌پرست می‌شوند.
پوست آفتاب‌پرست سه لایه از کروماتوفورها دارد:
دانه‌های رنگیزه‌ای که در هر دسته از سلول‌های کروماتوفور وجود دارد، طول موج‌های معینی را جذب می‌کنند و بازتاب می‌دهند. در ملانوفورها این دانه‌های رنگیزه می‌توانند به صورت متفاوت درون شاخه‌های دندریتی پراکنده شوند و در نتیجه انباشتشان در پوست تغییر می‌کند. با تغییر انباشت هر کدام از رنگیزه‌ها در پوست، رنگی که از پوست آفتاب‌پرست به چشم ما نمود می‌یابد، تغییر می‌کند. این دگرگونی‌ها را پیام‌های عصبی و هورمونی هماهنگ می‌کنند.
بیشتر مردم می‌پندارند که آفتاب‌پرست‌ها رنگشان را برای هم رنگ شدن با محیط تغییر می‌دهند. اما پژوهش‌های دانشمندان نشان می‌دهد که نور، دما و روحیهٔ جانور باعث تغییر رنگ آفتاب‌پرست می‌شود. گاهی تغییر رنگ باعث آسایش بیشتر جانور می‌شود. گاهی به جانور کمک می‌کند با آفتاب‌پرست‌های دیگر ارتباط برقرار کند.
مار زهرافکن (که در انگلیسی به نام‌های Gaboon viper, butterfly adder، forest puff adder، swampjack،Mallow D, Ludwig D, Nilson G. 2003. True Vipers: Natural History and Toxinology of Old World Vipers. Krieger Publishing Company, Malabar, Florida. 359 pp. . معروف است) نوعی مار است که خطرناک‌ترین زهرها را در میان دیگر مارهای زهردار دارد.
دندان‌های نیش این افعی‌ها بزرگ‌ترین دندان نیش بین تمام مارهاست. این مارها می‌توانند با هر بار حمله سم مورد نیاز برای کشتن سی نفر را تزریق کنند.
میانگین طول بالغ آن‌ها ۱۵۲–۱۲۲ سانتی‌متر است که حداکثر به ۲۰۵ سانتی‌متر می‌رسد
منطقه جنوب شرق آسیا یا گاهی آسیای جنوب شرقی شامل هفت کشور اصلی آسیا و سه کشور جزیره‌ای می‌باشد.
جنوب شرق آسیا مساحت دارد. این منطقه بیشتر شامل سرزمین‌های کوهستانی و جنگل‌های استوایی، همراه با ساحل ماندابی است.
جنوب شرق آسیا از سه بخش عمده خشکی و دریایی و کوهستانی تشکیل می‌شود. "ناحیه دریایی جنوب شرق آسیا یا جزایر جنوب شرق آسیا"' ا بخش‌های جزیره‌ای و دریایی منطقه جنوب شرقی آسیا هستند. ناحیه خشکی با عنوان سرزمین اصلی جنوب شرق آسیا (هندوچین) شناخته می‌شود.
تفاوت اصلی جمعیتی مجموعه دریایی جنوب شرق آسیا از منطقه خشکی هندوچین دراین است که جمعیت بخش دریایی عمدتاً متعلق به گروه‌های آسترونزی هستند.
مرکز ملی پزشکی مکمل و جایگزین یکی از آژانس‌های دولتی در کشور ایالات متحده آمریکا است.
این سازمان زیر نظر موسسات ملی بهداشت ایالات متحده آمریکا اداره می‌شود.
این مرکز در ماه اکتبر سال ۱۹۹۱ تحت نام «اداره طب جایگزین» تأسیس گردید که بعداً در اکتبر ۱۹۹۸ به «مرکز ملی پزشکی مکمل و جایگزین» تغییر نام یافت.
منتقدین اینطور مطرح کرده‌اند که با وجود عمومی شدن اهداف و بودجه دهی، این سازمان و زیر مجموعه اش، اداره پزشکی جایگزین، بیش از ۸۰۰ میلیون دلار روی چنین تحقیقاتی از سال ۱۹۹۱ صرف کرده‌اند اما حتی نتوانسته‌اند اثر بخشی یکی از روشهای جایگزین درمان را نشان دهند یا اعلام کنند که هر یک از شاخه‌های پزشکی جایگزین بی‌فایده است.
جی‌ام‌اس (به انگلیسی:"Growling Mad Scientists"، "GMS") (به معنی: "دانشمندان دیوانهٔ غُرغُرو") یک گروه موسیقی هلندی در سبک سایکدلیک ترنس (خلسهٔ روان‌گردان) و مستقر در شهر آمستردام است که از محبوبیت خاصی در این سبک از اواسط دههٔ نود تا به اکنون دارد. جی‌ام‌اس توسط ساجاهان متکین (ریکتم) و جوو کوینتروس (بانسی) در شهر آمستردام شکل گرفت.
دلیل انتخاب آمستردام به عنوان مقر گروه بین‌المللی بودن این شهر است.
جی‌ام‌اس در ساله ۱۹۹۹ اسپان رکورد را تأسیس کرد که اولین لیبل موسیقی سایکدلیک ترنس در ایالات متحده آمریکا و در ایبیزا در کشور اسپانیا است.
ریکتم وقتی که ۱۴ سالش بود با بانسی که در یک کافی شاپ با هم کار می‌کردند آشنا شد. وقتی ریکتم ۱۵ سالش بود مدرسه را ترک کرد و به هندوستان سفر کرد و به شهر گوا رفت تا در آنجا در میهمانیهای ترنس شرکت کند. بعد از بازگشتش به آمستردام در ساله ۱۳۷۴ به دومین سفر خود با بانسی به هندوستان رفت و در آنجا تصمیم به ساختن موسیقی با دوست خود بانسی گرفت و تشکیل گروه دانشمندان دیوانهٔ غُرغُرو یا جی‌ام‌اس. در حال حاضر هر ۲ عضو جی‌ام‌اس در شهر ابیزا زندگی می‌کنند و در حال دی‌جی‌گری و تولید موسیقی هستند.
حل شده واژهٔ انگلیسی The Unraveling به معنی واچیدگی، ریش‌ریش شدن، افشاء، و از هم باز شدن کلاف گره‌خورده است. نخستین آلبوم گروه پانک راک رایز اگنست می‌باشد که در ۲۴ آوریل ۲۰۰۱ انتشار یافت. این آلبوم به تهیه‌کنندگی مس جورجینی صورت گرفت. این آلبوم دو آهنگ اضافی نیز داشت.
مریم آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.مالکيت روستاي فوق در گذشته متعلق به بزرگ مالکي بوده است که در اين استان در بسياري از روستاهاي املاک و اراضي زيادي داشته است . شخص مذکور دو دختر به نام هاي مريم و معصومه داشته است به همين دليل نام دو روستا را در اين استان به نام دخترهايش نامگذاري مي کند ، به طوري که يکي از روستاها را معصوم آباد و ديگري را مريم آباد نام نهاده است .
در مورد پيشينه تاريخی روستا و اين که چگونه پديد آمد اطلاعات دقيق و مستندی در دست نيست تنها مطالبی که می شود بدان ها اشاره کرد کشفيات و نقل قول های سالمندان روستاست . خاطرات و شنيده های سالخوردگان روستا در مورد سابقه روستا در مکان فعلی به چند صد سال می رسد . و از قبل از آن چيزی نشنيده و نمی دانند تنها به اين بسنده می کنند که قبل از آن هم سکونت در اين مکان رواج داشته است
این روستا در دهستان استرآباد جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۷۸۸ نفر (۱۹۶ خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
ولیک آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان استرآباد جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۹۷ نفر (۱۳۵ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
فیض آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان استرآباد جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۹۱۱ نفر (۲۱۱ خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
کوی صدف ("قزاق محله")، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان استرآباد جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱٬۷۱۲ نفر (۳۳۶ خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
باغ گلبن، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان استرآباد جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۹۲۴ نفر (۲۲۶ خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
در تاریخ 23 فروردین 1398 دهیار پر تلاش،فداکار،دلسوز،مهربان و متدین روستای باغ گلبن در حین انجام وظیفه شما بخوانید غیر وظیفه در روستا به علت بیماری قلبی درگذشت بی شک تلاش های شبانه روزی و احترام به کودکان تا کهن سالان آن دهیار پرتلاش در راه پیشرفت روستا بر هیچ کسی پوشیده نیست و پروازش فراموش نشدنی است
روحش شاد و یادش گرامی
نصرآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در [[استان گلستان. روستایی درشرق گرگان است وازجنوب به جنگل وروستای باغ گلبن متصل وازشرق به روستای نومل وازغرب به اوزینه گرگان متصل می‌باشد.
این روستا در [[دهستان استرآباد جنوبی]] شرق شهرستان گرگان قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۹۵جمعیت آن ۴۰۰۰ نفر (۷۷ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ولادیمیر ایوانف گویش انها را مانند دیگر استرابادیها استرابادی اصیل میدانست.
[[رده:روستاهای شهرستان گرگان]]
نومل، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان استرآباد جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال 1390 جمعیت آن 1٬520 نفر (390 خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
سیاه تلو، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران. این روستا زادگاه شهید مدافع حرم افشین ذورقی بحری می باشد.
این روستا در دهستان استرآباد جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱٬۵۰۶ نفر (۳۳۵ خانوار) بوده است. مساحت این روستا 19.2 هکتار می باشد.درگاه ملی آمار ایران
جلین شهری در بخش مرکزی شهرستان گرگان استان گلستان ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۷٬۴۱۷ نفر (در ۲٬۱۶۱ خانوار) بوده‌است.
اسلام آباد جلین، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان استرآباد جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱٬۲۸۸ نفر (۲۷۸ خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
چهارباغ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان استرآباد جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲۰۵ نفر (۷۵ خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
البنه جمعیت ان در تابستان بالغ بر 500 خانوار است که به دلیل سرمای شدید زمستان به گرگان و شاهرود مهاجرت می کنند.
شاه کوه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران است.
این روستا جنوبی‌ترین روستای استان گلستان از لحاظ مختصات جغرافیایی است.
شاهکوه روستایی است کوهستانی واقع در البرز مرکزی که از شمال به گرگان و از جنوب شرقی به شاهرود و از جنوب غربی به دامغان می‌رسد و از نظر تقسیمات استانی در حوزه استان گلستان قرار می‌گیرد. این روستا در ارتفاع ۲۰۰۰ متری دریا قرار دارد و با شهرهای گرگان و شاهرود ارتباط زمینی از طریق راه شوسه دارد. شاهکوه به علت موقعیت کوهستانی خود دارای تابستان‌هایی معتدل و زمستان‌هایی سرد است و مردم آن به کارهای کشاورزی و دامپروری اشتغال دارند. در پاییز و زمستان مردم این منطقه به علت سردی هوا و عدم امکان کشت‌وکار به شهرهای گرگان کوچ می‌کنند. اما در تابستان شاهکوه جمعیت فراوانی را در خود جای می‌دهند و جمعیت آن به حدود پانصد خانواده می‌رسد.
اصلطاح مردم اصیل و بومی شاهکوه را اگر بخواهیم در زمان ایران باستان به کار ببریم باید آن را به ساکنین اولیه این منطقه که قبل از مهاجرت هندی‌ها که در منطقهٔ «هندی سر» زندگی می‌کردند اطلاق کنیم. قوم دهقان‌ها با ورود به منطقه شاهکوه کم‌کم مراتع و زمین‌های بکر کشاورزی را به زیر سلطه خود درآوردند. این قوم از ۳۵۰۰ سال پیش از میلاد تابه امروز در این منطقه زندگی کرده‌اند. دهقان‌ها از اولین کشاورزان منطقه شمال (هیرکان و گرگان) بودند. این مردم کشاورزی را به اقوام دیگری که در در کنار و همسایگی این منطقه بودند آموختند.
روستای شاه‌کوه از توابع بخش مرکز شهرستان گرگان، در ۶۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر گرگان قرار دارد.
این روستا، از شمال به کوه خوش دشتی، از غرب به کوه شیرکش، از جنوب به کنودره و رودخانه فصلی رودبار دله محدود می‌شود. کوه سیاه‌پوش و کوه ترکه چال از دیگر کوه‌های اطراف این روستا هستند. کوه گاوکشان در ۶ کیلومتری جنوب شرقی روستا و کوه سرلیسه در ۵ کیلومتری شمال روستا واقع شده‌اند.
روستای شاهکوه، تحت تأثیر اقلیم کوهستانی زمستان‌های سرد و تابستان‌های معتدل دارد. ارتفاع روستا از سطح دریا ۲۵۴۰ متر و میانگین بارندگی سالانه آن ۵۸۴ میلی‌متر گزارش شده‌است.
رابینو، در سفرنامه خود از کاروانسرای قزلق و رباط سفید در فاصله چند کیلومتری آن یاد کرده‌است. این روستا در گذشته، در مسیر جاده اصلی و شاهراه ارتباطی بین خراسان بزرگ و شاهرود بوده‌است.
براساس نتایج سرشماری سال ۱۳۷۵، روستای شاهکوه ۶۷۱ نفر جمعیت داشته‌است که در سال ۱۳۸۵ به ۷۰۰ نفر افزایش یافته‌است.
درآمد اکثر مردم روستای شاهکوه از فعالیت‌های زراعی، باغداری و دامداری تأمین می‌شود. تعدادی از مردم نیز در بخش خدمات و صنایع دستی اشتغال دارند.
محصولات عمده زراعی آن شامل گندم، جو، سیب‌زمینی و سبزیجات است. انواع محصولات باغی از قبیل زردآلو، سیب و بادام در روستا به عمل می‌آید.
روستای کوهستانی شاهکوه با بافت مسکونی متراکم در شیب ملایمی استقرار یافته‌است. سقف خانه‌ها، مسطح با پوششی از کاهگل و چوب است که اکثراً در یک طبقه و ندرتاً دو طبقه ساخته شده‌اند. کالبد خانه‌ها و کاربری فضاهای درونی آن از نوع فعالیت و معیشت ساکنین متأثر شده و با اقلیم کوهستانی منطقه سازگاری یافته‌است. مصالح به کار رفته در ساخت خانه‌ها عمدتاً بومی و شامل سنگ، گل، خشت و چوب می‌باشد.
این روستا دو محله بزرگ به نام ده میان و ده دره دارد.
روستای شاهکوه در امتداد دره دینو و کنودره واقع شده‌است و پیرامون آن را کوه‌های خوش دستی، شیرکش، ترکه چال، سیاهپوش، گاوکشان و سرلیسه فرا گرفته‌اند. کوه نیمه جنگلی و بسیار زیبای سرلیسه در ۵ کیلومتری شمال غربی روستا، با ارتفاع ۲۹۱۰ متر یک مقصد طبیعت گردی است و کوهنوردان بسیاری را به سوی خود جلب می‌کند. رشته کوه گاوکشان در ۶ کیلومتری جنوب غربی روستا واقع شده و با ارتفاع ۳۸۱۳ متر یکی از بلندترین ارتفاعات استان و سرچشمه رودهای سرتنگه، چهارده و آب ترودبان است. دامنه‌های شمالی این کوه به شهرستان گرگان و دامنه‌های جنوبی آن به شهرستان‌های شاهرود و دامغان مشرف است. یخچال‌های طبیعی رشته کوه‌های گاوکشان، بر زیبایی و جذابیت ارزش‌های گردشگری ورزشی آن افزوده‌است.
از دیگر جاذبه‌های طبیعی روستا می‌توان به رودخانه فصلی رودبار دله اشاره کرد. کاروانسراهای قزلق و رباط سفید آثار تاریخی برجسته نزدیک این روستا است. این کاروانسرا در ۴ کیلومتری شمال روستای چهارباغ و در مسیر راه دهانه قزلق به شاهکوه قرار دارد. رابینو در سفرنامه خود از این کاروانسرا یاد می‌کند. در ساخت کاروانسرا بیشتر از سنگ، آجر و گچ استفاده شده و شامل تالار، قهوه‌خانه، اتاق‌ها و دالان‌های فراوان و سقف گنبدی می‌باشد. چشمه ضلع شمالی کاروانسرا، آب آن را تأمین می‌کرده‌است. این کاروانسرا در مسیر راه باستانی و شاهراه خراسان به شاهرود ساخته شده‌است. این روستا از طریق شهر گرگان، با جاده‌ای آسفالت قابل دسترسی است.
این مطلب خلاصه‌ای از مصاحبه دکتر «علی‌اکبر جلالی»، نظریه‌پرداز موج چهارم برگرفته از آخرین شماره ماهنامه «همه چیز» است
درآسیاب، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان استرآباد جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲۱۴ نفر (۷۸ خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
توسکاستان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران می‌باشد.
این روستا در دهستان استرآباد جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۹۶ نفر(۲۵) خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایرانمردمان روستای توسکاستان مردمان مازندرانی تبار شهر مجن وپابند هستند که در این روستا زندگی میکنند.
این روستا در دهستان استرآباد جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۹۶ نفر (۲۵ خانوار) بوده است. [۱]
روستای باغ گلبن، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان استرآباد جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۵۲۶ نفر (۱۲۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
خیرات ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان استرآباد جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۳۴۸ نفر (۸۴ خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
اصفهان‌کلاته ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
مردم این روستا به زبان طبری و فارسی سخن می گویند.
این روستا در دهستان استرآباد جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۸۷۶ نفر (۲۴۹ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران این روستا دارای فرهیختگان بسیار زیادی می‌باشد که می‌توان قاطعانه آن را یکی از مراکز علمی استان گلستان نامید. شغل اصلی مردمان این روستا کشاورزی می‌باشد. این روستا اولین دهکده سبز ایران نیز نامیده شده‌است.
محصولات کشاورزی روستای اصفهانکلاته غالبا برنج ، گندم ، لوبیا روغنی و سیب زمینی و است که به تازگی اهالی آن به ایجاد باغ‌های میوه رو آورده‌اند .روستای اصفهانکلاته به لحاظ موقعیت آب و هوایی مناسب و نیز به دلیل همجوار بودن با جنگل گرمابدشت و جنگل روستای قرن آباد به عنوان اولین دهکده سبز استان گلستان و نیز کشور در سال 1383 معرفی گردید .
ساکنین روستای اصفهانکلاته را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد
۱: ساکنان اصیل
۲: ساکنان جدید
ساکنان اصیل آن دسته از ساکنانی هستند که از زمان تأسیس روستا در آنجا بودند و هستند و جمعیت عمدهٔ روستا را نیز تشکیل می دهند از جمله خانوده‌های طبرسا و طبری را می‌توان نام برد.
ساکنان جدید آن دسته از ساکنانی هستند که در سال‌های اخیر( از صد سال پیش تا به الان) به روستا مهاجرت کردند و هم‌اکنون نیز در این روستا ساکن هستند.
مانند خانواده های(اعتراف،اقامحمدی،مهاجر،محبی پور و...)
مردم روستای اصفهانکلاته به زبان مازندرانی گویش می‌کنند.
دودانگه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
این روستا از ضلع جنوب غربی با روستای اصفهانکلاته و از ضلع شرقی با روستای آهنگر محله همسایه می‌باشد .
شغل غالب مردم کشاورزی و دامداری به روش سنتی می‌باشد .
مردم این روستا به زبان طبری استرآبادی و فارسی سخن می گویند.
این روستا در دهستان استرآباد جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۷۷۸ نفر (۲۱۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
آهنگرمحله در زبان محلی (انگرمله )، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در حدود 11 کیلومتری شرق شهر گرگان در حاشیه جنگل قرار دارد که زمینهای کشاورزی ان سه هزار هکتار می‌باشد.
عمدا کشت این روستا گندم - برنج -سیب زمینی- سویا - کلزا و دیگر محصولات کشاورزی است . شایان ذکر است که باغداری و دامداری از کارهای مهم مردم سختکوش آهنگرمحله می‌باشد. .
اهنگرمحله با سه هزار زمین زراعی نقش مهمی در اشتغال برای نشای برنج - برداشت سیب زمینی و ... در شهرستان گرگان دارد.
این روستا در دهستان استرآباد جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱٬۹۹۷ نفر (۵۲۵ خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
قرن آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان استرآباد جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱٬۹۶۱ نفر (۵۰۷ خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
قلعه محمود، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
www.ghalemahmood.ir
ادرگاه ملی آمار ایران وب سایت رسمی روستای قلعه محمودwww.ghalemahmood.ir
شیرعلی آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
نامگذاری شیرعلی آباد بر پایه نام «شیرعلی شیرخان (شیخ ویسی)» فرزند یوسف انجام گرفته بود.اکثر اقوام این روستا سیستانی و از طائفه شیخ ویسی میباشند
این روستا در دهستان انجیرآب قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۳۹ نفر (۱۱۰ خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
کریم آباد ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان انجیرآب قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲٬۸۰۸ نفر (۷۳۵ خانوار) بوده‌است.زنان و مردان این روستا سخت کوش و اهل کار و تلاش و مبادی اداب هستند. شغل اصلی انها کشاورزی است .البته پرورش قارج و زنبور عسل نیز شغل بعضی زنان روستا است . .مراتع بخشی از این روستاکه سابقا برای چرای دام مورد استفاده قرار می گرفت توسط تربیت بدنی به استودیوم ورزشی و خوابگاه ورزشگاران تبدیل شده است .پشنهاد شده است که بدلیل تعدد ورزشگاههای احداثی در این روستا و اینکه پیست موتور سواری نیز توسط شهرداری گرگان در اینجا پیش بینی شده است اسم کریم اباد به دهکده المپیک تغییر نماید .
امامزاده محسن
استادیوم 15000 نفری.
باغهای الو.هلو .باغهای پرتقال و مزارع سر سبز و چاههای پر اب و جویهای روان زلال .
مارمرده ، پشته زیک (حلوای کنجد ) ، ماش پتی و ساک و اصلی ترین دسر کریم ابادی نوعی حلوا برنج است که به روشی خاص طبخ می گردد و اصولا در مراسمها بویژه عزاداریها مورد استفاده قرار می گیرد طمهای مختلف ان از جمله گردویی و زعفرانی ان بسیار لذیذ است ...
صنایع دستی :قلاب بافی های زیبا حاصل دسترنج زنان کریم اباد است
مامایی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران. فاصله این روستا تا شهر حدود 5 کیلومتر است
روستاهای هم جوار این روستا کریم آباد سیستان محله می‌باشد
شغل اکثر افراد در این روستا کشاورزی و دام پروری است
این روستا زمین های حاصلخیز دارد. محصولاتی مانند برنج ، گندم ، ذرت، گوجه فرنگی، خیار، و سبزیجات کشت میشود.
این روستا در دهستان انجیرآب قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۴۷۸ نفر (۱۱۷ خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
سیستانی محله، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران است .
این روستا در دهستان انجیرآب قرار داشته و حدود ۱۵۰۰نفر جمعیت دارد.
سلیمان تپه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان انجیرآب قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۳۱۹ نفر (۷۳ خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
اوجابن، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.اوجابن از شرق به روستای کریم اباد و از شمال غربی به روستای قلعه محمود و شیر علی اباد و از جنوب به روستای زنگیان یا زنگی محله ختم میشود.فاصله‌ی روستا تو کمربندی ۳ کیلومتر و تا مرکز شهر گرگان(فلکه شهرداری) هفت کیلومتر میباشد.
این روستا در دهستان انجیرآب قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۷۶۹ نفر (۱۸۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم اوجابن به زبان مازندرانی صحبت می کنند.واژه‌نامه بزرگ تبری، گروه پدید آورندگان به سرپرستی: جهانگیر نصراشرفی و حسین صمدی، سال 1377، جلد اول، ص 31
لاملنگ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان انجیرآب قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۵۵۸ نفر (۱۳۷ خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
در سال ۱۳۴۷ کامران شیردل به هم‌راه نصرت کریمی در فیلم «اون شب که بارون اومد» به این روستا پرداخته شده است.
فتحه باغ یا فتح باغ یا فته باغ ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
پل ورودی شهر گرگان ( از مسیر ساری ) از زمان قدیم به نام همین روستا یعنی فتحه باغ نامیده می شده است ‌.
این روستا از شمال شرق به روستای لاملنگ ، از شمال غرب به روستای عیسی محله ، از شرق به تپه راهنمایی ، از غرب به جاده روستای هاشم آباد ، از جنوب شرق به ستاد فرماندهی انتظامی استان گلستان و از جنوب به بزرگراه گرگان ساری و ورودی شهر گرگان و هتل آذین متصل است .
ساکنان قدیمی روستا :
علی اکبر دیلمی ، محمد سلطانی ، محمد گرامی ، قنبر مقیسه ، حسین مقیسه ، صمد حسنی ، حسین حسنی ، سبز علی حسنی ، نجف حسنی ، محمد علی حسنی ، قربان رزم دیده ، حمید رحیمی ، حسن قزاق ، صفرعلی حیدری ، قربان علی حیدری ، میرزا حسن غلامی ، صفر علی براتی ، ابوالفضل غلامی ‌.
ساکنان روستا از اقوام هزارجریب ، کاشمری ، سبزواری ، ترک قوچان ، سیستانی هستند که علاوه بر لهجه و گویش خاص خود از لهجه و گویش گرگانی بسیار زیاد استفاده می کنند .
اکثر اموات این روستا در قبرستان امامزاده سلیمان روستای لاملنگ و یا امامزاده عبدا... در شهر گرگان دفن گردیده اند .
قبل از پیروزی انقلاب اسلامی علی اکبر دیلمی ارباب دو روستای فتحه باغ و لاملنگ بود و حجم زیادی از زمین ها و املاک این دو روستا جزء اموال او بود و پس از انقلاب اسلامی حدود ۹۵ درصد از زمین های او توسط دولت بین افراد ساکن در این دو روستا و کشاورزانی که بر روی زمین ها کار و تلاش می کردند به صورت اقساط با قیمت بسیار کم تقسیم و فروخته شد . و مابقی به زمین ها به برادر و خواهر او واگذار گردید .
شغل اصلی اکثر ساکنان روستا کشاورزی و باغداری است و در این بین تعدادی هم دامدار هستند.
محصولات اصلی کشاورزی روستا شامل خیار ، گوجه ، کلم ، گندم ، تخمه کدو ، کلزا است . در گذشته پنبه اصلی ترین محصول کشاورزی روستا بود که به دلیل عدم حمایت توسط مراجع مربوطه دیگر کشاورزان نسبت به کاشت آن تمایلی ندارند .
این روستا در دهستان انجیرآب قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۲۱ نفر (۳۱ خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
ابراهیم آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان انجیرآب قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۸۰ نفر (۴۶ خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
سعدآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
از مناطق دیدنی روستای سعدآباد جنگل رنگو ( مساده) و امام زاده آن میباشد.اهالی سعدآباد به زبان طبری و با لهجه طبری گرگانی صحبت میکنن. مردمان سعدآباد و اهالی قدیمیه گرگان سعدآباد را سادِوا مینامند.
ناگفته نماند که یک سعدآباد دیگر در شهرستان شمیرانات تهران قرار دارد که مردم بومی و قدیمی آنرا سادِوا مینامند که در گذشته جز طبرستان بزرگ بود.
این روستا در دهستان انجیرآب قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت ان ۱۶۹۰ نفر (۵۰۰خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
توشن، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان انجیرآب قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۹۸ نفر (۲۰۹ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
این روستا تقریباً در ۳ کیلومتری جنوب گرگان در استان گلستان قراردارد.
عکسی از توشن گلستان
http://toshan.persiangig.com/image/DSCF3105.jpg
فخرآباد و گلند تاریکی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان انجیرآب قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱٬۳۹۵ نفر (۳۲۵ خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
امیرآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان انجیرآب قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۴٬۱۱۹ نفر (۹۴۸ خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
روستای محمدآباد گرگان در ۴ کیلومتری شمال شهرستان گرگان استان گلستان و در مسیر جادهٔ آق قلا قرار گرفته‌است..
اهالی روستای محمدآباد در شکل‌گیری حرکت‌های آزادی‌خواهانه و انقلابی در منطقه، نقش مهمی را ایفا کرده‌ اند و همواره هزینه‌های آن را نیز پرداخته‌اند که مقاومت یک‌ساله‌ی آنان در برابر اصلاحات ارضیِ سال ۱۳۴۲ و شرکت گسترده اهالی در راهپیمایی‌هایی که منجر به شکل‌گیری انقلاب اسلامی ایران گردید، دلیل این مدعای آنان می‌باشد.
محمدآباد با تقدیم ۲۲ شهید در بعد از انقلاب و جنگ تحمیلی و ۳ آزاده و چندین جانباز و حضور مستمر در جبهه‌های جنگ، دِین خود را به کشور و انقلاب به خوبی ادا کرده‌اند.
محمدآباد گرگان در طول ۸ سال دفاع مقدس همواره به عنوان روستای نمونه‌ی شهرستان گرگان شناخته شده‌ است.
سردارِ شهید «صادق مکتبی»، فرمانده تیپ لشکر ۲۵ کربلا که در حال وضو گرفتن با اصابت یک خمپاره ۱۲۰ در کنارش به شهادت رسید.
این روستا در دهستان انجیرآب قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۵۱۹۲ نفر بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
http://mohammadabad-g.ir/?top-people-2
زندگی را خوش باش دومین تک‌آهنگ آلبوم ترانه اعلام خطر فرهنگ متضاد توسط گروه پانک راک رایز اگنست بیرون داده شد. این ترانه از جمله آثاری است که رایز اگنست در تمامی اجراهای خود می نوازند.
ویدئوی این ترانه در شیکاگو فیلم برداری و در ژانویه 2005 منتشر شده است.
نامزدی دورانی است که پس از توافق دو نفر برای ازدواج در آینده آغاز می‌شود. قرارداد نامزدی موجب پیدایش یک تعهد اخلاقی، نوعی نسبت خویشاوندی و آثار حقوقی می‌شود.
قواعد راجع به نامزدی در مواد ۱۰۳۵ تا ۱۰۴۰ قانون مدنی آمده و از مواد ۹۰ تا ۹۵ قانون مدنی سوئیس الهام گرفته‌استصفایی. ص ۳۳. به موجب این مقررات نامزدی یک عقد جایز است و هر یک از دو طرف می‌توانند آن را فسخ کرده و از ازدواج صرفنظر کنند. با این حال در صورتی که شخصی نامزدی را بدون علت موجهی بر هم زند، شخص دیگر می‌تواند مخارج متعارفی را که برای ازدواج متحمل شده از او مطالبه کندماده ۱۰۳۶ قانون مدنی که صراحتا این موضوع را بیان می‌کرد در سال ۶۱ حذف شد..
همچنین درصورت برهم‌خوردن نامزدی، هر یک از دو شخص و والدین آن‌ها می‌توانند هدایایی را که در دوران نامزدی به یکدیگر داده‌اند باز پس گیرندماده ۱۰۳۷ قانون مدنی.
نامزدی در مسیحیت با توجه به ریشه یهودی آن، از لحاظ تعهد همچون ازدواج می‌باشد.
لباس نامزدی در واقع نوعی لباس شب است اما معمولاً یا پر زرق و برق‌تر است و یا مدل پیچیده‌تری دارد که می‌توان بر اساس سلیقه خود مدل ساده و یا مدلی نزدیک به لباس عروس برای آن انتخاب کرد. در میان گزینه‌هایی مثل کت و دامن و بلوز و دامن و کت و شلوار و پیراهن، پیراهن توصیه می‌شود.
خویشاوندی رضاعی نوعی نسبت خانوادگی است که با شیر خوردن نوزاد از زنی که مادر طبیعی او نیست، حاصل می‌شود. تأثیر این نوع قرابت فقط در منع ازدواج میان خویشان رضاعی است و آثار دیگر قرابت نسبی مانند ارث بردن و انفاق در آن مطرح نیست.
این نوع از خویشاوندی مختص حقوق اسلامی و کشورهای مسلمان‌نشین است و پیشینه آن به سنت‌های اعراب پیش از اسلام می‌رسد. پس از اسلام نیز این نوع از خویشاوندی تأیید شد و هم‌اکنون نیز در قوانین کشورهای اسلامی (حتی قانون مدنی ترکیه که ترجمه قانون مدنی سوئیس است) به رسمیت شناخته شده‌است.صفایی. ص ۲۶۴
"رضاع" (با فتح یا کسر ر) به معنای شیر دادن و مکیدن شیر از سینهلغت‌نامه دهخدا، رضاع و "رضاعی" به معنای "همشیر" استلغت‌نامه دهخدا، رضاعی و در گفتار بیشتر کلمات برادر و خواهر (یا پدر و مادر) همشیر یا شیری به کار می‌رود .
آیه ۲۳ سوره نساء در بیان زنانی که ازدواج با آنان ممنوع است، می‌گوید: «... و امهاتکم اللاتی ارضعنکم و اخواتکم من االرضاعة» البته این آیه فقط ممنوعیت نکاح با مادر و خواهر رضاعی را بیان کرده اما در احادیث و اخبار دامنه خویشان رضاعی گسترش یافته و به عمو و عمه و دائی و خاله و اجداد و نوادگان نیز می‌رسدشهید اول محمد بن مکی، "«اللمعة الدمشقیه»" در تحریرالروضة فی الشرح اللمعة. ص ۳۲۸ در این زمینه حدیث معروفی از محمد است که می‌گوید: «یحرم من الرضاع ما یحرم من النسب» یعنی رضاع از حیث حرمت نکاح در حکم نَسَب (رابطه نسبی) است.صفایی. ص ۲۶۵ این حرمت برای ازدواج با خویشاوندان رضاعی همسر شخص نیز وجود داردماده ۱۰۴۷ قانون مدنی، بند ۱ و ۲
هر نوع شیر خوردنی ایجاد قرابت رضاعی نمی‌کند. قانون مدنی ایران بر پایه فقه امامیه پدید آمدن آن را مشروط به این کرده‌است که:ماده ۱۰۴۶ قانون مدنی
ترکمن‌های افغانستان گروهی از ترکمن‌ها هستند که زیاده در شمال، شمال‌غربی، و به‌طور دقیق در پنج ولایت و ۲۰ ولسوالی افغانستان زندگی می‌کنند. ترکمن‌ها مسلمان و پیرو مذهب سنی حنفی هستند. این ملیت با وجودی که امپراطوری‌های بیشماری را گذرانده‌اند ولی عمدتاً تا اوایل قرن بیستم کوچ‌نشین در آسیای مرکزی بودند. پس از آن به مرور زمان ده‌نشین و شهرنشین شدند. آن‌های که در افغانستان زندگی می‌کنند تا هنوز فرهنگ و زبان اصیل خود را حفظ کرده‌اند. ترکمن‌های کنونی افغانستان از عهد قدیم در صحراهای وسیع بخش سفلای رود سیردریا و بین دریاچهٔ خوارزم طور عائله‌ای و قبیله‌ای زندگی داشتند. این ملیت زمانی کشوری را به نام مرو داشتند؛ که وسعت بیشتر از ترکمنستان امروزی داشت. اکثریت ترکمن‌ها در نواحی شهرهای کابل، میمنه، شبرغان، سرپل، قندز، مزارشریف، سمنگان، هرات، بادغیس، تخار و بغلان از مدت زیاد به این‌سو زندگی می‌کنند، و عدهٔ محدودی از ترکمن‌های افغانستان در زمان حکومت بلشویک‌ها، که اکثراً مبارزین آزادی‌طلب ترکمنستان بودند، به ولایات شمالی افغانستان و هرات مهاجرت نموده در آنجا سکونت گزیدند. ترکمن‌ها بزرگان خود را خان‌بای یا باشی می‌گویند.
زبان ترکمنی از جمله زبان‌های آلتایی ترکی‌تبار از شاخهٔ اغوز غربی است.
جمعیت دقیق ترکمن‌های افغانستان نامشخص است. در بعضی منابع نوشته شده‌است که جوانان ترکمن بیشترین تلفات را در جنگ‌های داخلی شمال داشته‌اند. ترکمن‌ها به تناسب ازبک‌ها طی سال‌های جنگ تا حدودی از گزند جنگ دور مانده‌است؛ ترکمن‌ها مستقیماً در جنگ‌های داخلی سی و هفت سالهٔ افغانستان اشتراک نکرده‌اند، بلکه به‌واسطهٔ دولت‌های پیشین و موجوده، قوماندان تنظیمی، جنبش ملی امثال آن بزور به جنگ برده شده تلف شده‌اند. اعضای خانواده‌های قربانی پس از مرگ مرحوم از هیچ نوع کمک دولتی و غیردولتی برخورد دار نشده توسط اقارب نزدیک اعاشه و اباطه گردیده‌است.
یکی از مشکلات سرشماری ترکمن و ازبک، در این‌ست، که بیشتر از ۵۰ درصد ترکمن‌ها و ازبک‌ها تذکرهٔ تابعیت خود و خانوادهٔ خود را تنها زمانی اخذ می‌دارند، که به ادارات دولتی کاری در این‌مورد داشته باشند. در این قرن متمدن، اکثریت ترکمن‌ها هنوز شهر را بلد نیستند و نمی‌خواهند بلد شوند، چه رسد به علاقه‌مندی اینکه تذکرهٔ تابعیت را داشته باشند. معمولاً ارقام و احصاییه‌ها از گروه شهرنشینان ترکمن در نظر گرفته شده‌است. در مجموع گفته می‌توانیم که ترکمن‌ها و ازبک‌های افغانستان از کمترین کمک‌های خارجی مستفید گردیده‌اند. در شهر شبرغان و میمنه به نسبت کمترین کمک طور لازم آبادی صورت نگرفته‌است.
واژه‌های ترکمن و ترکمان در گذشته به تمامی قبایل ترک‌های اغوز به‌ویژه طایفه‌های کوچ‌نشین و مسلمان گفته می‌شد که این معنا اعم از کاربرد قوم ترکمن امروزین است. به این معنا که ترکمن‌های کنونی شاخه‌ای از ترکمن‌ها در نوشته‌های قدیمی فارسی هستند. در گذشته ترکمن نام عمومی بسیاری از اقوام ترک‌تبار به ویژه اقوام اغوز مسلمان کوچ‌نشین بود و نه صرفاً قومی که امروزه ترکمن نامیده می‌شود و شامل طوایفی است که در شرق دریای خزر از رود جیحون تا شمال خراسان و رود گرگان سکونت داشته‌اند.
همین‌طور در حال حاضر گروه‌های ترک‌تبار در عراق و سوریه به ترکمن معروفند که ارتباط نزدیکی با ترکمن‌های ساکن منطقهٔ میان‌رود جیحون و گرگان‌رود ندارند و از نظر تاریخی، زبانی و فرهنگی بیشتر به آذربایجانی و آناتولی شباهت دارند. این نام نخست با تلفظ «تو کو مونگ در دانشنامهٔ چینی» سدهٔ هشتم میلادی (تونگ تین فصل ۱۹۳). به قول تونگ تین، واژهٔ توکومنگ نام دیگری است که به کشور سوک تاک یعنی کشور آلانان اطلاق شده و اینان در آغاز تاریخ میلادی در مشرق تا مسیر سفلای سیردریا مستقر بودند که همین‌جا در قرن چهارم ه‍.ق (دهم میلادی) مقر اصلی اغزان گردیده بود. در کتب جغرافیایی عرب، ترکمان (الترکمان یا الترکمانیون) فقط توسط مقدسی در شرح چند شهر واقع در شمال و شمال غربی «اربیجاب» یا «سیرام» -که موقعیت آن درست معلوم نیست- آمده در باب اصل واژهٔ ترکمان در قرن پنجم به درستی معلوم نیست که آن را از ترکیب فارسی «ترک مانند» گرفته‌باشند.
نام ترکمن از قرن پنجم هجری (یازدهم میلادی) نخست به شکل جمع فارسی «ترکمانان» توسط نویسندگان افغانی مانند گردیزی و ابوالفضل بیهقی استعمال شده و به همان معنی اغوز در ترکی و غز در زبان فارسی‌دری به کار رفته‌است.
ترکمن نام دیواری در جنوب‌شرقی دریای خزر است که پیش از آمدن ترکمن‌ها به منطقه، برای جلوگیری از ورود صحرانوردان آسیای صغیر ساخته شده‌بود.
پیش از اوغوز خان دین و مذهب ترکمن‌ها الهه‌پرستی، آتش‌پرستی، شامانیزم (پرستش الهه‌ها و رب‌النوع‌های مختلف همچو آفتاب، مهتاب، آسمان، ستاره‌ها، گرگ و غیره بود) و قسماً به‌شکل پنهانی یکتاپرست بودند، ولی با ظهور اوغوز خان یکتاپرستی رشد یافت و اکثریت یکتاپرست شدند؛ و فعلاً تقریباً تمامی ترکمن‌های جهان مسلمان هستند، و ترکمن‌های که در سوریه، ایران و عراق زندگی می‌کنند اکثراً در مذهب تسنن هستند، ترکمن‌های بلغاریا در دین سلاوی (عیسوی) و ترکمن‌های سیبری جنوبی هنوز هم قسما در دین شامانیزم و قسمتاً عیسوی هستند.
ترکمن‌های افغانستان از شش قبیلهٔ عمدهٔ بنام‌های سالور، ساریق، ارساری، تکه ترکمن، علی ائلی، و چاودار تشکیل شده بیشتر در بالامرغاب، مروچاق عده‌ای هم در هرات و بلخ و مزار شریف به‌سر می‌برند. ۷۰ درصد ترکمن‌های مقیم افغانستان از قوم آرساری می‌باشند. آرساری بابا نواسهٔ سالار بابا (یکی از اسطوره‌های تاریخی ترکمن) می‌باشند. این قوم به همین اساس پایه‌گذاری شده‌است.
قرقین‌ها یکی از طایفه‌های بزرگ ترکمن هستند، که نسب شان از قرقین پسر یلدز خان پسر اوغوز خان گرفته شده‌است. اهالی قرقین در ولسوالی اندخوی، اطراف شبرغان زندگی دارند. عدهٔ محدودی از ترکمن‌های خلجی در ولایت قندوز زندگی دارند، که در تاریخ از آن‌ها به نام خلجی یاد شده‌است، ولی آن‌ها بنابر دلایل نامعلوم خود را (ایلچ) می‌نامند. در مناطق بادغیس و هرات و ولسوالی شاخ ولایت فاریاب تکه ترکمن‌ها زندگی می‌کنند. در ولسوالی شورتیپه، طایفه‌های از ترکمن زندگی می‌کنند، که در اصل بقایای حکومت‌های شآرتیپه‌ها هستند؛ که در تاریخ از آن‌ها نام برده شده‌است.
در مناطق موری چاق، بالا مرغاب، بادغیس و هرات افغانستان، طایفه‌های ساریق‌ها، تکه ترکمن‌ها، علیاولی‌ها و چوودرها اکثریت‌اند. سالورها (اولاده‌های سلجوقیان) -اکثراً در شبرغان و آقچه و اندکی هم در قندز زندگی دارند.
آرساری‌ها در متباقی ولایات کشور، همچو ولایت بلخ، ولسوالی اندخوی ولایت فاریاب، کندز، چشمهٔ شیر پلخمری، سمنگان، و کابل اکثریت‌اند. در هلمند و قندهار تکه ترکمن‌ها، سالارها و اقوام کهن ماساگیت ترکمن زندگی می‌کنند.
هکذا ترکمن‌ها در ولسوالی‌های شورتپه، کلدار در دولت‌آباد ولایت بلخ، ولسوالی‌های آقچه، منگجیک، خم‌اب و قرقین ولایت جوزجان، ولسوالی قلعه‌زال ولایت کندز (کهن‌دژ)، ولسوالی المار، قیصار، گرزیوان و کوهستان‌های ولایت فاریاب آی خانم ولایت تخار، امام صاحب و ولسوالی دشت ارچی، و قلعهٔ ذال و زرکمر، آق تیپه، ینگی آریق ولسوالی چهار دره، قریهٔ کلدار و تربوزگذر حیرتان و جیرتان، در ولایت سمنگان، در اطراف غربی پلخمری (چشمه شیر) ولسوالی‌های خمیاب و قرقین، ولسوالی‌های چهار گانهٔ اندخوی، در شهر میمنه، در ولسوالی‌های، چیچکتو، شاخ، ولسوالی درزاب، شهر سرپل، شهر بادغیس و ولسوالی‌های ولایت باد غیس، در تورغندی و اطراف شهر هرات، در فراه، هلمند، قندهار، ولایت غزنی و شهر کابل زندگی می‌کنند.
در نوشته‌های قرن هشتم اورخون هم از این قوم به نام تغز اوغوز (نُه اوغز) یاد شده‌است، بنابراین اغوز به نه قبیله مانند: اغوز، اویرات، آرلاد، جلایر، تاتار، قنقرات، قیات، کرائیت و مغول تقسیم شده‌است.
بزکشی یکی از ورزش‌های فرهنگی ترکمن‌ها می‌باشد که در زبان ترکمنی به نام اوغلق یاد می‌گردد. متباقی مسایل عمل و عکس‌العمل‌ها در بازی بزکشی، عیناً مانند دیگر اتباع افغانستان است. معمولاً بزکشی در روزهای خوشی، مراسم عروسی روزهای تاریخی اجرا می‌شود.
مرده داری و سوگواری ترکمن‌ها، در افغانستان همانند سایر اقوام ساکن در کشور است و فرق فاحشی ندارد. فقط یگانه مسلهٔ که نسبت بدیگران، متفاوت تر است، اینست که ترکمن‌ها در سه شب اول سوگواری، حتمی و حتمی غذا را در خانه خود پخته سپس با غذای پخته شده به منزل عزادار می‌روند و آن‌ها را در این سه شب تنها نمی‌گذارند، که توجه و جدیت بر این مسله را با مرور زمان در دیگر اقوام کمتر دیده می‌شود.
در فرهنگ ترکمنی سه آلهٔ موسیقی :(دوتار، نای، دایره و غیجک) از جمله اساسی‌ترین و کهن‌ترین آلات موسیقی می‌باشد. ترکمن‌ها این آلات موسیقی را در هنر موسیقی خود از دیر زمان‌ها استفاده کرده‌اند و می‌کنند. موسیقی کلاسیک و کهن ترکمن فاقد آلات موسیقی ضربی بوده، و امروز با گذشت زمان و همنوا با رشد موسیقی عصر و زمان آلات موسیقی ضربی نیز در آهنگ‌های ترکمنی شنیده می‌شود، با آنهم ترکمن‌ها شنیدن آهنگ‌های کلاسیک خود را، که در آن از آلات ضربی موسیقی استفاده نشده، بیشتر ترجیع می‌دهند. آهنگ‌های کلاسیک ترکمنی بیشتر بر اساس داستان‌های قدیمی ترکمنی توسط شاعران تصنیف گردیده، و توسط هنرمندان که در ترکمنی به نام (بخشی) یاد می‌گردند، کمپوز و اجرا گردیده و می‌گردد.
اساسی‌ترین غذای ملی ترکمن‌ها اشلکلی نام دارد.
پلو ترکمنی از قابلی ازبکی متفاوت تر است، پلو ترکمنی اکثراً بدون زردک (سبزی) و کشمش پخته شده و در صورت داشتن امکانات مالی به‌طور حتمی با روغن کنجد، و گوشت که اکثراً به‌شکل قیمهٔ به اندازه خردتر از چهار مغز می‌باشد یکجا می‌پزند.
آسمه چوربا -شوربای یخنی ترکمنی یک نوع غذا در بین ترکمن‌ها در خیرات‌ها مروج است به نام (دوغره مه)، که طرز پختن آن چنین است: پارچه‌های بزرگ گوشت را با پیاز، آب و نمک جوش می‌دهند، و بعد از خوب نرم شدن گوشت، آن را بوسیلهٔ پنجه یا دست تار-تار نموده و با پیاز خام خرد شده به شکل حلقه -حلقه و توته‌های نه بزرگتر از ۱، ۵×۱، ۵ سانتی‌متر نان که به‌شکل ایستاده که نام قدیمی آن (فیتیر) است مخلوط می‌کنند، و هر مهمان مکلف است که بعد از ورود به محل خیرات و دست شستن، نخست با انتخاب کاسهٔ مورد نظر اش، ازین مخلوط بخود بگیرد بعداً به آشپز دیگ شوربای یخنی خالص در مورد کم یا زیاد شدن یخنی شوربا در کاسه اش نظر بدهد. ترکمن‌ها بدینوسیله از سوء استفادهٔ اراکین در گوشت خوردن متفاوت تر جلوگیری، و غذا را برای همه یکسان می‌سازند.
غذای دیگر مورد علاقهٔ ترکمن‌ها، گوسفند تنوری به سبک چوپانی است.
ترکمن‌ها به چای سبز علاقه شدید دارند. کمتر اتفاق می‌افتد، که ترکمن را در حال نوشیدن چای سیاه ببینید. ترکمن‌ها به خوردن خربوزه علاقه شدید داشته معمولاً به کشت انواع مختلف خربوزه‌های که مورد پسند شان است می‌پردازند.
اکثر محلات ترکمن‌نشین ولسوالی آقچه، بهترین خربوزه‌ها را به مارکیت کشور عرضه می‌کنند.
دوغ شتر یکی از نوشابه خوب ترکمن‌ها است. در این اواخر نسبت نبودن شترها، تقریباً دیده نمی‌شود. این دوغ را در ترکمنی به نام (دویه چال) یاد می‌شود.
شوربای به نام (دوغره مه) نیز از پخت خانم‌های ترکمنی می‌باشد. دوغره مهٔ اصلی از نان فیتیر آماده می‌گردد؛ ولی می‌توان از نان خشک که چوریک نامیده می‌شود، آماده گردد.
نامزدی ترکمن‌ها، به‌طور حتمی بعد از پا در میانی ریش سفیدان و والدین دو نوجوان ازدواج‌کننده صورت پذیرفته و بر علاوهٔ مهر، تمامی مصارف عروسی و جهیز قبل از قبل بررسی و به تأیید پدر داماد گذاشته می‌شود، اگر مقدار اجناس فرمایش شده و مبلغ بیحد زیاد باشد، در آن صورت همین ریش سفیدان و متنفذین در کم کردن آن و قناعت دادن پدر عروس می‌کوشند. در ایام نامزدی ولو اگر عقد نکاح صورت گرفته باشد، داماد نه تنها که حق ملاقات با عروس را ندارد، بلکه حق گذر از منطقه یا کوچهٔ عروس را ندارد، و اگر چنین کرد، از طرف فامیل عروس مورد سرزنش جدی قرار می‌گیرد. بعد از ادای مهر و تمام اموال و مواشی تأیید شده توسط موسفیدان و متنفذین توسط والد یا کفیل داماد، پدر داماد مکلف است که وقت و ساعت ازدواج را به خواست عروس خیل‌ها قبول و خود را به آن عیار بسازد. بعد از قبولی وقت مراسم عروسی از طرف کفیلان عروس، پدر داماد مجبور و مکلف است، دعوت مفصلی را برای کسانیکه در ایام و ماه‌های نزدیک اقارب شان فوت کرده‌است با شمولیت موسفیدان و متنفذین داده پس از انجام دعایه بروح متوفی شان از آن‌ها اجازهٔ مراسم خوشی خود را اخذ بدارند. در ضمن یکی از شب‌های بعدی را به نام گنگاش (مصلحت)، که در زبان دری بمعنی جرگه یا جلسه است تعین کند، در شب گنگاش باز هم اقربا، متنفذین و چند تن از اقرباء نزدیک عروس دعوت شده، و کفیل داماد در مورد حجم غذای آماده شونده حاضرین را مطلع می‌سازد، و حاضرین نظر به آن سهمیهٔ هر گذر و منطقه و شهر را ارزیابی، و لست‌گیری دعوت شونده گان آغاز می‌گردد. در روز عروسی داماد ترکمن اکثراً حق ندارد، که برای تسلیم شدن عروس به درب والدین عروس برود، بلکه باید در خانه منتظر بنشیند. همینکه زنان داماد خیل می‌خواهند بخاطر حضور در مراسم قبول کردن عروس داخل منزل عروس خیل شوند، از طرف زنان عروس خیل با پاش دادن آرد خوراکی گندم به سر و صورت شان استقبال می‌گردند، که این موضوع را برای پر روزی شدن و نیک قدم شدن عروس در منزل داماد (بخت اش) تعبیر می‌کنند. عروس را در یک نمد پیچانده شده تا نزد شتری که باید او را حمل کند برداشته می‌برند، و در مسند گاه مخصوص که در بالای شتر از قبل به‌شکل شاهانه آماده شده می‌نشانند، در این هنگام عروس بغیر از لباس برتن داشته اش، باید چندین قبا و روپوش دیگر و زیورات مخصوص را، بپوشد و حجاب کامل داشته باشد. بمحض برداشتن چند قدم از منزل عروس به طرف کوچه، از چهار دور و بر محله، اطفال و نوجوانان قافلهٔ عظیم داماد خیلان را باید به کلوخ پرانی می‌گیرند، این کلوخ پرانی آنقدر جدی نبوده و اندازهٔ کلوخ‌ها اکثراً کوچکتر از آن است، که کسی را شدیداً افگار نماید. داماد در نیمه شب‌ها بعد از اشتراک در محفل خوشی و پایکوبی حق داخل شدن به حجلهٔ عروسی اش را در شب زفاف دارد. عروس ترکمن‌ها هیچگاه نباید، نام اصلی شوهر اش را در حین خطاب کردن بزبان گیرد، و تا زمان تولد فرزندش، شوهراش را به نام (برادر کلان یا خرد داماد) خطاب می‌کند و بعد از تولد فرزندش، شوهرش و فرزندش را بیک نام که به فرزندش داده‌اند، با کمی تفاوت لهجه وی یا اشارات متغیر خطاب می‌کند مثلاً پدر دستگیر، و این رسم و عنعنه تا آخر عمر در بین ترکمنهای اصیل باقی می‌ماند. همچنان عروس حق ندارد، تا تولد شدن دو سه فرزندش، به آواز به خشو و خسر اش سلام بدهد یا بدون تأکید و اجازهٔ آن‌ها هم‌صحبت شود، بلکه تا ایام یاد شده سلام خود را با خم شدن سر یا بدن ادا می‌کند.
شغل اصلی و کهن ترکمن‌ها مالداری، زراعت و تجارت می‌باشد. شغل زنان معاصر قشر زن قالین بافی و نمد بافی است، تعداد بسیار محدود مصروف گلیم بافی می‌باشند، زیرا گلیم بافی را به زن‌های ملیت ازبیک آموزش داده‌اند.
فعلاً در ولسوالی اندخوی بزرگ‌ترین رمه‌های گوسفند، که در سطح افغانستان بی‌نظیر است، مربوط ترکمن هاست. ترکمن‌ها در صنایع زیورات نقره انواع چپن‌ها و کلاه شهرت دارند.
زیورات مشخص و مربوط خانم‌ها و دوشیزه گان ترکمن را، که اکثر از نقره می‌باشد، تنها و تنها زرگران ترکمن می‌توانند بسازند. قشر زن ترکمن‌ها زیورات نقره را نسبت به طلا ترجیح می‌دهند و بیشتر علاقه‌مند به زیورات نقره هستند.
زیورات زنانهٔ ترکمن‌ها، در اصل همان آلات جنگی زن‌های ترکمن است، که امروز به شکل زیور و به اندازهٔ کوچکتر از اندازهٔ اصلی آن آلات و افزار جنگی، ساخته می‌شود.
کلاهی بلند سفید پشمی به نام (توققی) توسط دوشیزه گان و خانمان ترکمن استفاده می‌شود که اکثراً از پشم شتر بافته شده و نظر به نوعیت تار استفاده شده در آن، از ۱۰ دالر الی ۵۰ دالر ارزش دارد.
کلاه‌های قره قولی، به نام (سوم من) است. چپن‌های گرم در مجموع به نام (دون)، و چپن نازک بهاری به نام (یگتای) یاد می‌شود، و چپنی که از پشم شتر بافته می‌شود، به نام (چکمن) یاد می‌شود که، دیگر ملیتک‌ها نیز آن را بدون تغیر به همان نام ترکمنی اش یاد می‌کنند، و وقتیکه چکمن نازک و حرفه‌ای بافته شده باشد، آن را به نام ترکمنی (قاقمه) یاد می‌کنند.
در اوایل صنعت بافتن تمامی چپن‌ها مختص به ترکمن‌ها بود، ولی حالا اکثر مردمان دیگر سمت شمال نیز به این صنعت دست یافته‌اند، و آن را مربوط به خود می‌دانند، با آنهم بهترین چپن قاقمه را ترکمن‌ها می‌بافند.
چپن قاقمهٔ ترکمن، تنها و تنها از پشم شتر بافته شده، و رنگ سفید مایل بزردی دارد، و کاملاً سفید نیست، و این چپن در بین ترکمن‌ها همانند خود شتر اقدسیت دارد؛ و چپن شتری رنگ، در حقیقت همان قاقمهٔ ترکمنیست، که تکهٔ آن اکثراً از پشم شتر بافته می‌شود نام این چپن (دویه چکمن) است.
در اصل چپن غروی سفید مربوط صنعت قرقیزها و قزاق‌های افغانستان بود، که بعداً تمامی چپن دوزان از آن‌ها آموختند و تقلید کردن چپن سبز کرزی، مربوط منغت‌ها و دیگر طایفه‌های ترکمن هستند، که در افغانستان آن‌ها خود را ازبیک قطغنی می‌دانند، و طوایف بزرگ آن‌ها در آسیایی میانه از اصالت ترکمنی خود باخبراند. نام چپن ماشی نازک خط دار خورد، که در تن کرزی است، (یاشیل دون)
دعوت فیلمی به کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا محصول سال ۱۳۸۷ است. نویسندگی داستان فیلم را ابراهیم حاتمی‌کیا و چیستا یثربی بر عهده داشته‌اند. دعوت، فیلمی چند داستانی و پرستاره است.
چند خانواده متفاوت با بحرانی مشابه روبه‌رو می‌شوند و هرکدام از آن‌ها بنا به نگاه خاص خود واکنش‌هایی از خود بروز می‌دهند.
فیلم پیرامون مسئله سقط جنین است و پیام فیلم این است که «جنینی که به این دنیا دعوت شده نباید سقط شود» حتی اگر مادر آینده یک زن شصت ساله، یک زن بی شوهر (صیغه‌ای)، یک زن بازیگر که کارش را بیش از فرزند دوست دارد، زنی آواره در شهر با یک شوهر چاه بازکن یا زنی بریده از شوهر باشد.
یک اپیزود فیلم دربارهٔ دو دانشجو با بازی پژمان بازغی پس از فیلمبرداری حذف شده‌است که برخی دلیل حذف آن را ممیزی می‌دانند اما حاتمی کیا دلیل اصلی‌اش را طولانی شدن زمان فیلم عنوان کرده‌است.
جامعه‌شناسان و منتقدان نگاه حاتمی‌کیا را به سقط جنین در بارداری ناخواسته نقد کرده و می‌گویند سرنوشتی که کودکان فیلم حاتمی‌کیا دارند فقر و ترک تحصیل خواهد بود و نتیجه آن کودکان کاری هستند که به ناچار شغل پدرشان، تخلیه چاه را دنبال می‌کنند؛ و می‌پرسند «آیا در چنین شرایطی که کودکان مورد خشونتند و فقر و ناآگاهی بر خشونت علیه آنان دامن می‌زند باز هم باید این کودکان به دنیا بیایند؟»
به عقیده منتقدان حاتمی‌کیا خواستهٔ زن و آمادگی‌اش برای مادری را با دیدگاهی مردسالارانه و همسو با دیدگاه حکومت علیه کنترل جمعیت نادیده گرفته‌است.</ref name=bbc>
همچنین شخصیت‌های زن در فیلم دعوت ضعیف هستند و با نگاهی مردسالارانه طراحی شده‌اند. این مشکل در نمایشنامهٔ چیستا یثربی که از فیلمنامه‌نویسان "دعوت" است وجود دارد. حتی زنان تحصیل کرده، هنرمند، و دکتر در فیلم هم این ضعف و نگاه را دارند.
منتقدان پاسخی که فیلمساز به پرسش اساسی سقط جنین می‌دهد را «عاری از واقعیت» می‌دانند. همچنین نام فیلم و محتوایش تناقضی بزرگ دارد. منظور از نام فیلم، «دعوت شدن جنین به دنیا» است اما فیلم، در بیشتر اپیزودهایش اصل این دعوت را زیر سؤال می‌برد و با نشان دادن ناخوانده بودن میهمان، نقیض پیامی را که درصدد انتقالش است ثابت می‌کند.
از سوی دیگر، علاوه بر شخصیت پردازی ضعیف زنان و حتی مردان مکمل، ساختار اپیزودیک فیلم مشکل دارد. داستان‌های اپیزودها هم‌وزن نیستند و همچنین اپیزودها یک کل واحد را تشکیل نمی‌دهند. بازی مریلا زارعی، فرهاد قائمیان و گوهر خیراندیش خوب ارزیابی شده اما نقدهای زیادی بر بازی ضعیف محمدرضا فروتن وارد شده‌است.
زامدی: خاطرات گمشده یک مجموعه تلویزیونی انیمه است که ایده‌پردازی آن توسط استودیو بونز انجام گرفته و توسط سونی اینتراکتیو انترتینمنت، انیپلکس و بونز توسعه یافته است. پخش این مجموعه با افتتاح سرویس دانلود ویدئویی شبکه پلی‌استیشن شرکت سونی در نمایشگاه ای۳ در تاریخ ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۸ در ایالات متحده آمریکا و در ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۸ در ژاپن آغاز شد.
جمعیت آن (۹۸) نفر (۹ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن (۱۲۰) نفر (۱۱ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن (۷۰) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن (۹۰) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
وُلگوُدوُنسک شهری در کنار رود دون در جنوب غربی روسیه است. ولگودونسک یکی از بزرگترین شهرهای استان روستوف است و ۱۷۰ هزار نفر جمعیت دارد.
در ولگودونسک نیروگاه هسته‌ای، نیروگاه آبی، بندر بزرگ و کارخانه "اتومماش" ("Атоммаш") وجود دارد.
محمدرضا امامی اصفهانی از خوشنویسان صاحب‌نام ایران معاصر شاه عباس اول و شاه سلیمان صفوی و از شاگردان علیرضا عباسی بوده‌است.وبگاه آفتاب او عمری طولانی داشته و به او «امام خطاطان» گفته‌اند.فضایلی ص ۳۵۰ و ۳۵۱
او پدر محمد محسن امامی و جد علی‌نقی امامی بود که هر سه از کتیبه‌نویسان و خوشنویسان صاحب‌نام خط ثلث در دوره صفوی بوده‌اند و مجموعاً یک سده به کار کتیبه‌نگاری بناهای مختلف اصفهان، مشهد، قم و قزوین اشتغال داشته‌اند.