moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
رومی ها برای اولین بار بتن هیدرولیک را قبل از پایان قرن دوم قبل از میلادی مسیح ، در سازه‌های زیر آب ساحلی احتمالاً در بندرهای اطراف Baiae به کار برده اند. Oleson et al., 2004, The ROMACONS Project: A Contribution to the Historican and Engineering Analysis of the Hydrauilc Concrete in Roman Maritime Structures, International Journal of Nautical Archaeology 33.2: 199-229 بندر قیصریه (22-15 قبل از میلاد) نمونه ای از کاربرد فناوری بتن رومی زیر آب در مقیاس بزرگ است، که برای ساخت آن مقادیر زیادی پوزولانا از پوتئولی وارد شد. Hohlfelder, R. 2007. "Constructing the Harbour of Caesarea Palaestina, Israel: New Evidence from ROMACONS Field Campaign of October 2005". International Journal of Nautical Archaeology 36:409-415.
رای بازسازی شهر رم، که پس از آتش سوزی در سال 64 بعد از میلاد قسمت‌های زیادی از این شهر ویران شد، آیین نامه ساختمانی جدید نرون عمدتاً استفاده از بتن آجری را مطرح کرد. به نظر می‌آید که این امر سبب تشویق توسعه صنایع آجر و بتن شده است.
بتن رومی نیز همانند هر بتن دیگری از یک سنگدانه ، ملات هیدرولیک و یک چسب مخلوط شده با آب که به مرور زمان سخت می شود، تشکیل شده است. ترکیب سنگدانه ها گوناگون بوده و شامل قطعات سنگ، کاشی سرامیک ، آهک و قلوه سنگ از بقایای ساختمان های قبلی تخریب شده بود. در رم، توف یه دلیل در دسترس بودن، اغلب به عنوان سنگدانه مورد استفاده واقع می شد.
گچ و آهک زنده (کلسیم اکسید)به عنوان ماده چسباننده استفاده می شد. استفاده از گرد و غبارهای آتشفشانی که پوزولانا یا "شن گودال" نامیده می‌شوند، از جایی که می‌توانستند به دست بیاورند، مطلوب ومورد علاقه بوده است. پوزولانا بتن را نسبت به بتن امروزی در برابر آب نمک مقاوم تر می سازد. ملات دارای پوزولانا محتوی درصد بالایی از آلومینا و سیلیس بود.
پژوهش‌های اخیر (2023) نشان داده است که کلاست‌های آهک، که پیشتر نشانه‌ای از تکنیک ضعیف کلوخه شدن در نظر گرفته می‌شد، با نفوذ آب به هر شکافی واکنش نشان می‌دهند. این واکنش سبب تولید کلسیم واکنشی می‌شود که به کریستال‌های کربنات کلسیم جدید اجازه می‌دهد تا شکاف‌ها را تشکیل دهند و دوباره ببندند. کلاسه‌های آهک دارای ساختاری شکننده‌ هستند که به احتمال زیاد در روش «اختلاط داغ» با آهک زنده به جای آهک خشک شده سنتی ایجاد شده است، که در نتیجه‌ی آن ترک‌ها ترجیحاً در میان کلاسه‌های آهک حرکت می‌کنند، فلذا به طور بالقوه نقش مهمی در مکانیسم خود ترمیمی دارند. .
بتن، و به ویژه ملات هیدرولیکی مسبب چسبندگی آن، نوعی سرامیک ساختاری است که کاربرد آن عمدتاً از شکل پذیری رئولوژیکیاش در حالت خمیری نشات می گیرد. گیرش و سخت شدن سیمان‌های هیدرولیک حاصل از هیدراتاسیون مواد و در پی آن برهمکنش شیمیایی و فیزیکی این محصولات هیدراتاسیون است. این تنظیمات ملات‌های آهکی که رایج‌ترین سیمان‌ جهان در دوره‌ی پیش از روم بودند، متفاوت بود.بتن رومی پس از گیرش و سخت شدن، خاصیت پلاستیکی کمی از خود نشان داد، اگرچه مقاومت خاصی را در برابر تنش های کششی حفظ کرد.
گیرش و سخت شدن سیمان پوزولانی شباهت زیادی با گیرش و سخت شدن سیمان پرتلند مدرن دارد. ترکیب سیلیس بالا سیمان پوزولانای رومی بسیار نزدیک به سیمان مدرن است که سرباره کوره بلند، خاکستر بادی یا دود سیلیس به آن اضافه گشته است.
استحکام و طول عمر بتن رومی دریایی از واکنش آب دریا با مخلوطی از خاکستر آتشفشانی و آهک زنده برای ایجاد کریستالی کمیاب به نام توبرموریت که ممکن است در برابر شکستگی مقاومت کند، بهره می‌گرفت. زمانی که آب دریا درون شکاف های ریز بتن رومی نفوذ می‌کند، با فیلیپسیت که به طور طبیعی در سنگ های آتشفشانی یافت می شود، واکنش نشان می‌دهد و در نتیجه این واکنش، کریستال‌های آلومینی توبرموریت ایجاد می شود. نتیجه این فرآیند کاندید شدن بتن رومی ببه عنوان "بادوام ترین مصالح ساختمانی در تاریخ بشر" است.در مقابل این ویژگی بتن رومی، بتن مدرنی که در معرض آب شور قرار می گیرد در طی چند دهه خراب می شود.
بتن رومی یکار رفته در مقبره Caecilia Metella گونه ای دیگری با پتاسیم بالا است که باعث ایجاد تغییراتی می شود که "مناطق سطحی را تقویت می کند و به طور بالقوه به بهبود عملکرد مکانیکی کمک می کند".
برای محیطی مانند شبه جزیره ایتالیا که مستعد وقوع زلزله می باشد، وقفه در کار و ساخت و سازهای داخلی درون دیوارها و گنبدها ناپیوستگی در توده بتنی ایجاد کردند.قسمت‌هایی از ساختمان می‌توانند زمانی که زمین برای تحمل چنین تنش‌هایی حرکت می‌کند مقدار کمی جابه‌جا شده و استحکام کلی سازه را افزایش دهند. به همین دلیل آجر و بتن به کار رفته انعطاف پذیر بودند. امکان دارد که دقیقاً به همین علت باشد که با وجود اینکه بسیاری از ساختمان‌ها به دلایل مختلف دچار ترک خوردگی شدید شده‌اند، اما تا به امروز همچنان پابرجا هستند.
فناوری دیگری که برای بهبود مقاومت و پایداری بتن به کار برده می شد، درجه بندی کردن آن در گنبدها بود. برای مثال می توان به پانتئون اشاره کرد که در آن سنگدانه های ناحیه گنبد بالایی از لایه های متناوب توف سبک و پوکه تشکیل شده است که بتنی با چگالی می‌باشد . در پی سازه سنگدانه از سنگ تراورتن به ّکار رفته است که چگالی بسیار بالاتری معادل دارد . K. de Fine Licht, The Rotunda in Rome: A Study of Hadrian's Pantheon. Jutland Archaeological Society, Copenhagen, 1968, pp. 89–94, 134–35
مطالعات علمی بر روی بتن رومی از سال 2010 توجه رسانه ها و صنعت را به خود جلب کرده است. به علت دوام غیرمعمول بتن رومی ، طول عمر و کاهش ردپای محیطی آن، شرکت‌ها و شهرداری‌ها شروع به کشف استفاده از بتن سبک رومی در آمریکای شمالی کرده اند. این کار شامل جایگزین کردن خاکستر آتشفشانی با خاکستر بادی زغال سنگ است که خواصی مشابه دارد. طرفداران استفاده از این روش می گویند که بتن ساخته شده با خاکستر بادی می تواند تا 60 درصد هزینه کمتری داشته باشد چرا که به سیمان کمتری احتیاج دارد. همچنین به دلیل دمای پخت کمتر و طول عمر بسیار بیشتر، ردپای محیطی کاهش می‌یابد. نمونه‌های قابل استفاده از بتن رومی که در معرض محیط‌های خشن دریایی قرار گرفته‌اند،قدمت 2000 ساله دارند و دارای سایش کم یا بدون سایش هستند. M. D. Jackson, S. R. Chae, R. Taylor, C. Meral, J. Moon, S. Yoon, P. Li, A. M. Emwas, G. Vola, H.-R. Wenk, and P. J. M. Monteiro, "Unlocking the secrets of Al-tobermorite in Roman seawater concrete", "American Mineralogist", Volume 98, pp. 1669–1687, 2013.
در سال 2013، دانشگاه کالیفرنیا برکلی مقاله ای منتشر کرد که مکانیسمی را برای نخستین بار توضیح می‌دهد که با استفاده از آن ترکیب پایدار کلسیم، آلومینیوم، سیلیکات، مواد را به یکدیگر متصل می کند. همچنین در طول پروسه تولید آن، کربن دی اکسید کمتری نسبت به هر فرآیند تولید بتن مدرن در جو منتشر میگردد. از معایب آن می توان به زمان بیشتر برای برای خشک شدن و مقاومت مقداری کمتر نسبت به بتن مدرن، علیرغم دوام بیشتر آن ، اشاره نمود. تصادفی نیست که ضخامت دیوارهای ساختمان‌های رومی از دیوارهای ساختمان های مدرن بیشتر هستند. با وجود این، بتن رومی چندین دهه پس از اتمام ساخت و ساز همچنان در حال افزایش استحکام خود بود، که این موصوع در مورد بتن های مدرن صادق نیست.
دست‌های قدرت (به چینی: 推手؛ پین‌یین: Tuī Shǒu) یک فیلم کمدی-درام محصول ۱۹۹۱ به کارگردانی انگ لی، فیلم‌ساز تایوانی است که اولین کارگردانی بلند او بود. سیهونگ لونگ در نقش یک استاد تای چی چوان چینی که در نیویورک زندگی می‌کند، بازی می‌کند و تلاش می‌کند جایگاه خود را در جهان پیدا کند. این فیلم تضاد بین ایده‌های سنتی چینی در مورد روابط کنفسیوس‌گرایی در یک خانواده و تأکید غیررسمی‌تر غرب بر فرد را نشان می‌دهد.
این محصول مشترک تایوان و آمریکا به‌طور مستقل تولید شد و چندین نفر از همکاران مکرر لی از جمله فیلمنامه‌نویس جیمز شیمس و تدوینگر تیم اسکوایرز در آن حضور دارند. این فیلم به صورت اکران در سینماها در تایوان منتشر شد، اما چندین سال در ایالات متحده اکران گسترده‌ای نداشت.Dariotis and Fung, p. 193. مورد استقبال منتقدان قرار گرفت و چندین جایزه از جمله سه جایزه اسب طلایی به دست آورد.
در ابتدا قرار بود که دوره فیلمبرداری این فیلم سه هفته باشد، اما با اصرار کارگردان مدت زمان فیلمبرداری را به چهار هفته تغییر دادند. قبل از شروع فیلمبرداری، بازیگران دو هفته را صرف تنظیم و تمرین کردند.
پتر پالوخ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسلواکی است.
وی عضو تیم ملی فوتبال چکسلواکی در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ بوده‌است.
پتر فیبر (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اسلواکی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال داک ۱۹۰۴ دونایسکا استردا و باشگاه فوتبال خنک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال چکسلواکی و اسلواکی بازی کرده‌است.
فرانتیشک استراکا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل جمهوری چک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ، باشگاه فوتبال هانزا روستوک، و باشگاه فوتبال بروسیا مونشن‌گلادباخ اشاره کرد.
یان کوتسیان (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اسلواکی است.
استانیسلاو گریگا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اسلواکی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دوکلا پراگ، باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ، باشگاه فوتبال ژیلینا، باشگاه فوتبال راپید وین، و باشگاه فوتبال فاینورد اشاره کرد.
میلان لوهووی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسلواکی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سن-اتین، دوکلا پراگ، باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون، باشگاه فوتبال پائوک، باشگاه فوتبال اسلوان براتیسلاوا، و باشگاه فوتبال سنت ترویدنس اشاره کرد.
ایوو کنوفلیچک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دوکلا پراگ، باشگاه فوتبال سن پائولی، باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ، و باشگاه فوتبال بوخوم اشاره کرد.
ویلیام هیراوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسلواکی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بانیک استراوا، باشگاه فوتبال تولوز، باشگاه فوتبال ژیلینا، و باشگاه فوتبال روژمبرک اشاره کرد.
ولادیمیر کینیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسلواکی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ژیلینا و باشگاه فوتبال اسلوان براتیسلاوا اشاره کرد.
ولادیمیر وایس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اسلواکی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ و باشگاه فوتبال داک ۱۹۰۴ دونایسکا استردا اشاره کرد.
- Traditional Technology viewed from Modern Science" by Tatsuo INOUE
در اولین فرایند تولید فولاد در ژاپن از سنگ آهن استفاده می‌شد. فرایند ساخت فولاد تاتارا با استفاده از شن و ماسه آهن‌دار در استان کیبی انجام می‌شد که بعدها، مبدأ مدرسه شمشیرسازی بیزن شد. "کیبی" روی یک مسیر تجاری مهم قرار داشت که در سرتاسر ژاپن کشیده شده بود، و همیشه ناحیه بزرگ تولید سنگ آهن بود. در حدود اواسط قرن ششم، فولادسازی با استفاده از شن و ماسه آهن‌دار از کیبی به نقاط مختلف ژاپن گسترش یافت. در غرب ژاپن از یک کوره جعبه‌ای شکل متفاوت از سبک چینی و کره ای برای تصفیه آهن استفاده می‌شد و در شرق ژاپن نیز از یک کوره جعبه‌ای شکل و هم یک کوره عمودی منحصر به فرد ژاپنی استفاده می‌شد.History of Iron and Steel Making Technology in Japan ーMainly on the smelting of iron sand by Tataraー. Mitsuru Tate (2005). Tetsu-to-Hagane Vol. 91. The Iron and Steel Institute of Japan.たたらの歴史 たたら製鉄の進歩 (Progress of Tatara Iron Making). Yasugi Cityたたら」の発祥と発展 (Changes in Japanese Tatara Iron Making Technology). Yasugi Cityたたら製鉄の歴史と仕組み. Nagoya Japanese Sword Museum Nagoya Touken World
در قرون وسطی، کوره‌ها برای تولید فولاد بیشتر و دارای کیفیت بالاتر گسترش یافته و بزرگ‌تر شدند. برای تولید "تاماهاگانه" مطلوب مهم است که تمام رطوبت آن از بین برود. برای همین، تأسیسات زیرزمینی عظیم و پیچیده‌ای نیز برای گرم نگه داشتن کوره و کاهش رطوبت مورد استفاده قرار گرفتند. علاوه بر این، از روش جدیدی برای جمع‌آوری شن و ماسه آهن به نام "کانا ناگاشی" (鉄穴流) که می‌توانست شن و ماسه آهن بیشتری را از آبراه‌ها جمع‌آوری کند، استفاده شد.History of Iron and Steel Making Technology in Japan ーMainly on the smelting of iron sand by Tataraー. Mitsuru Tate (2005). Tetsu-to-Hagane Vol. 91. The Iron and Steel Institute of Japan.たたらの歴史 たたら製鉄の進歩 (Progress of Tatara Iron Making). Yasugi Cityたたら」の発祥と発展 (Changes in Japanese Tatara Iron Making Technology). Yasugi Cityたたら製鉄の歴史と仕組み. Nagoya Japanese Sword Museum Nagoya Touken World
در دوره ادو، فولادسازی تاتارا بهبود یافت و مانند فولادسازی تاتارای امروزی در ژاپن شد. فولادسازی تاتارا در ساختمانی به نام "تاکادونو" (高殿) انجام می‌شد. فضایی به نام "هوندوکو" (本床) که در آن زغال چوب گذاشته می‌شد و فضایی به نام "کوبون" (小舟) که دارای شکافی تونل مانند بود، در زیر کوره فولادسازی نصب می‌شدند و ساختار زیرزمینی که با نام "هوندوکو زوری" (本床釣り) را کامل می‌کردند. در اواخر دهه ۱۶۰۰، فولادسازی تاتارا به کمک یک اختراع انقلابی تغییر کرد. یک دمنده با پا به نام "تمبین فویگو" (天秤鞴) که می‌تواند مقدار زیادی هوا را به داخل کوره بدمد تا دمای آن افزایش یابد. در نتیجه می‌توان فولاد را با کیفیت بالاتر و مقادیر بیشتر تولید کرد.History of Iron and Steel Making Technology in Japan ーMainly on the smelting of iron sand by Tataraー. Mitsuru Tate (2005). Tetsu-to-Hagane Vol. 91. The Iron and Steel Institute of Japan.たたらの歴史 たたら製鉄の進歩 (Progress of Tatara Iron Making). Yasugi Cityたたら」の発祥と発展 (Changes in Japanese Tatara Iron Making Technology). Yasugi Cityたたら製鉄の歴史と仕組み. Nagoya Japanese Sword Museum Nagoya Touken World
در سال ۱۹۲۰، کوره‌های تاتارا دیگر از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نبودند و همگی پس از ورود کوره بلند غربی به ژاپن بسته و منحل شدند و با معرفی تکنیک‌های تولید فولاد مدرن به ژاپن، روش "تاتارا" کاربرد زیادی نداشت. به هر حال، با فعالیت‌های ژاپن در چین و نزدیک شدن جنگ جهانی دوم، تقاضا از سوی ارتش برای شمشیرهای سنتی ژاپنی، باعث ایجاد تشکیلاتی برای احیای روش "تاتارا" شد. سال ۱۹۳۳ در "یوکوتاـ چو"، دوره ریاست "شیمانه"، "یاسوکونی"، "تاتار"ایی به منظور تأمین "تاماهاگانه" مورد نیاز "نیهون تو تانرِن کای" در معبد "یاساکونی" واقع در توکیو ایجاد کرد. "تاتارا" یک بار دیگر در پی شکست ژاپن در اواخر جنگ، سال ۱۹۴۵ تعطیل شد.
پس از مصادره و تقریباً تخریب شمشیرهای ژاپنی بدست نیروهای متفقین اشغالگر، "نیهون بیجوتسو توکِن هوزون کیوکای" تشکیل شد (NBTHK، انجمن حراست از شمشیرهای ژاپنی). یکی از اهداف NBTHK حراست از شمشیرهای ژاپنی و همچنین تولید آن به عنوان یک فرهنگ سنتی بود. در سال ۱۹۷۷ با موافقت اداره محیط زیست دولت ژاپن، یک کوره تاتارا را برای ساخت شمشیزهای ژاپنی تأسیس کرد.
در سال ۱۹۷۷، انجمن حفظ شمشیرهای هنری ژاپنی و سلاح‌های گرم تاریخی ("Nihon Bijutsu Token Hozon Kyokai") با موافقت اداره محیط زیست دولت ژاپن، یک کوره تاتارا را برای ساخت شمشیرهای ژاپنی تأسیس کرد.History of Iron and Steel Making Technology in Japan ーMainly on the smelting of iron sand by Tataraー. Mitsuru Tate (2005). Tetsu-to-Hagane Vol. 91. The Iron and Steel Institute of Japan.たたらの歴史 たたら製鉄の進歩 (Progress of Tatara Iron Making). Yasugi Cityたたら」の発祥と発展 (Changes in Japanese Tatara Iron Making Technology). Yasugi Cityたたら製鉄の歴史と仕組み. Nagoya Japanese Sword Museum Nagoya Touken World
شمشیرهای سنتی ژاپنی از ماده ای به نام "تاماهاگانه" ساخته می‌شوند. ماده پایه ای که "تاماهاگانه" از آن تولید می‌شود، "ساتِتسو" ـ شن و ماسهٔ آهن‌دار ـ نام دارد. فرایند تولید "تاماهاگانه"، بیش از هزار سال قدمت دارد. تکنولوژی تولید "تاماهاگانه" از طریق چین و کره به ژاپن آمده‌است. چون در زمان‌های گذشته، "اوکو-ایزومو" در ناحیه "سان این" مرکز ساخت "تاماهاگانه" در ژاپن بوده‌است. فولاد، یا ، در تأسیسات شیمان برای شمشیرهای ژاپنی (، که معمولاً با نام شناخته می‌شوند) ذوب می‌شود یکی از معدود کوره‌های "تاتارای" باقی مانده، کوره "تاتارا" Nittoho در استان شیمانه، ژاپن است.
اصطلاح «تاتارا» اولین بار در "کوجیکی" (در سال ۷۱۲) و در "Nihonşoki" (در سال ۷۲۰) گردآوری شد. از لحاظ تاریخی، چندین کاراکتر "کانجی" برای بیان اصطلاح «تاتارا» استفاده می‌شده‌است. امروزه اصطلاح «تاتارا» برای فناوری فولادسازی با استفاده از شن و ماسه آهن‌دار به کار می‌رود که از دوران باستان تا دوره ادو شکوفا شده‌است.たたら」の発祥と発展 (Changes in Japanese Tatara Iron Making Technology). Yasugi City
فرایند ذوب مورد استفاده در این روش با فرایند ذوب مورد استفاده در روش تولید انبوه فولاد مدرن متفاوت است. یک ظرف سفالی به ارتفاع حدود ۱٫۱ متر، به طول ۳ متر و با عرض ۱٫۱ متر ساخته می‌شود. نام این "ظرف، تاتارا" است. پس از خشک شدن تاتارا، آن را می‌پزند تا تمام رطوبت آن تبخیر شود. آتش زغال، از زغال چوب کاج نرم شروع می‌شود. سپس، فلزکار منتظر می‌ماند تا آتش به دمای مناسبی برسد. در این مرحله، فلزکار اضافه کردن شن و ماسه آهن‌دار (معروف به "ساتتسو)" را هدایت می‌کند. تا ۷۲ ساعت بعد، این لایه با زغال سنگ و شن و ماسه آهن‌دار بیشتری پوشانده می‌شود. چهار یا پنج نفر باید دائماً روی این فرایند کار کنند.
ساخت "تاتارا" حدود یک هفته زمان می‌برد. هنگامی که فرایند انجام شد، وان سفالی شکسته می‌شود و شکوفه‌های فولادی که به عنوان "کرا" شناخته می‌شود، حذف می‌شوند. در پایان این فرایند، "تاتارا" حدود ۱۰ تن "ساتتسو" و ۱۲ تن زغال چوب مصرف کرده و حدود ۲٫۵ تن "تاماهاگانه" باقی خواهد ماند.
در سال ۱۹۷۷، انجمن حفاظت از شمشیرهای هنری ژاپنی (Nittoho) به همراه آژانس امور فرهنگی دولت ژاپن و Hitachi Works Yasugi Special Steel، شرکت Nittoho "Tatara" را در استان شیمانه ساختند تا فولاد لازم برای تولید شمشیرهای ژاپنی و سلاح گرم تاریخی را فراهم کند. Nittoho "Tatara" توسط Yasugi Works مدیریت می‌شود و فقط در ماه‌های زمستان قابل بهره‌برداری است.
یوزف ونگلوش (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اسلواکی بود.
محسن رضازاده قراقلو یکی از بازداشت شدگان عربده کش در سال ۱۴۰۱ است. او در تهران بازداشت شده و توسط دادگاه انقلاب تهران شعبه ۲۶ به محاربه متهم و به اعدام محکوم شده‌است.
او توسط دادگاه انقلاب به محاربه محکوم شده است. در دادگاه‌های برگزار شده او به وکیل مورد نظر خود دسترسی نداشته‌است و اصول دادرسی عادلانه در مورد وی اعمال نشده‌است.
با توجه به اتهام محاربه، او در صورت محکوم شدن، احتمال روبه‌رو شدن با حکم اعدام را دارد.
کوردر درام یک شرکت تولیدکننده سازهای کوبه‌ای مستقر در هانتسویل آلاباما بود.
زنگ یا زنج در منابع اسلامی، نامی است که جغرافی‌دانان مسلمان به بخش خاصی از جنوب شرق آفریقا اطلاق می‌کردند. مردم بومی بانتوتبار این منطقه نیز زنگی نامیده می‌شدند. این واژه ریشه واژگان زنگبار («ساحل زنگ») و دریای زنگ است.
واژه لاتین‌شده "زینگیوم" (Zingium) نام باستانی مناطق ساحلی کنیا و تانزانیای امروزی در جنوب شرق آفریقا است. معماری سکونتگاه‌های تجاری این منطقه امروزه یک موضوع مطالعه در برنامه‌ریزی شهری است. سکونتگاه‌های ساحلی زنگ تا سده‌ها منبع عاج، طلا و برده در کرانه‌های اقیانوس هند بودند.
جغرافی دانان از لحاظ تاریخی سواحل شرقی آفریقا را به‌طور کلی به چندین منطقه بر اساس ساکنان مربوطه هر منطقه تقسیم کردند. منابع عربی و چینی، منطقه عمومی را که در جنوب مصر، حبشه و بربره (سومالی) قرار داشت را زنگ ذکر کرده‌اند..
زنج در مجاورت جنوب شرقی آفریقا قرار داشت و مردمانی بانتو زبان به نام زنگ در آن ساکن بودند. منطقه اصلی زنگ از قلمرو جنوب راس کامبونی کنونی (جنوبی‌ترین منطقه سومالی) تا جزیره پمبا در تانزانیا امتداد داشت. در جنوب پمبا، سفاله در موزامبیک کنونی قرار داشت که مرز شمالی آن احتمالاً پانگانی بوده‌است. فراتر از سفاله قلمرو مبهم واق‌واق نیز در موزامبیک بود. مسعودی، تاریخ‌نگار و جغرافی‌دان عرب سده دهم، سفاله را دورترین حد منطقه زنگ توصیف می‌کند و لقب پادشاه آن را مفالمه ذکر می‌کند که واژه‌ای بانتو است.
واژه زنگ و مشتقات آن در ادبیات فارسی کاربرد فراوان دارد. ضرب‌المثل «یا زنگی زنگ، یا رومی روم» اشاره به پرهیز از دورویی از ضرب‌المثل‌های پرکاربرد فارسی است. نظامی نیز می‌گوید:
فردوسی نیز در "شاهنامه" اینچنین به زنگ اشاره کرده:
سعدی نیز در "بوستان" اینچنین می‌گوید:
مولانا نیز در "دیوان شمس" بیان کرده:
آدیداس فینال (به انگلیسی: Adidas Finale) یک برند توپ فوتبال ساخت شرکت آدیداس است. پس از اینکه آدیداس قرارداد تأمین کننده رسمی را از نایک در سال ۲۰۰۰ بر دست گرفت؛ این توپ تبدیل به توپ رسمی و فعلی لیگ قهرمانان اروپا، لیگ قهرمانان اوپای زنان، و لیگ جوانان شد. طراحی داخلی و خارجی تغییرات توپ نشان دهنده پیشرفت‌هایی در فناوری‌های فوتبال گرفته شده از دیگر توپ فوتبال‌های تولید شده آدیداس است. طراحی خارجی «استاربال» بر اساس ستاره های لیگ قهرمانان اروپا و لوگوی لیگ قهرمانان زنان است. توپ هر سال نام برندسازی "آدیداس فینال" را نگه می دارد، به جز پسوند برای تعیین سال.
در طول معرفی آن "آدیداس فینال" تنها در مراحل آخر رقابت‌های لیگ قهرمانان مورد استفاده قرار می‌گرفت؛ دیدن توپ‌های دیگر در دورهای اولیه غیرمعمول نبود و معمولاً توسط تولیدکننده لباس یا تأمین‌کننده توپ برای لیگ داخلی تیم میزبان، از جمله دیگر توپ‌های آدیداس ارائه می‌شد. با این حال، از سال ۲۰۰۷–۲۰۰۶، "فینال آدیداس" در تمام مراحل مسابقه مورد استفاده قرار گرفت، از جمله دور پلی‌آف که در سال ۱۰–۲۰۰۹ معرفی شد و مراحل گروهی را دنبال کرد. این توپ‌ها در دیگر رقابت‌های اروپا نیز دیده می‌شوند. آن‌ها همچنین گهگاه در لیگ قهرمانان زنان اروپا با گرافیک مشابهی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
این توپ توسط آدیداس ساخته می‌شود چرا که برند آلمانی این قرارداد را از نایک در سال ۲۰۰۰ بر دست گرفت، و در ابتدا بر اساس آدیداس ترسترا سیلوراستریم، توپ مسابقه رسمی جام باشگاه های اروپا ۲۰۰۰ در هلند و بلژیک توسعه یافت. این توپ همچنین با همان نوع مواد مورد استفاده برای ساخت آدیداس فیورنوا ساخته شده‌بود، به جز البته گرافیک.
توپ "فینال" شامل یک طراحی منحصر به فرد است که از لوگوی «استاربال» لیگ قهرمانان اروپا الهام گرفته‌بود. "فینال" نرم‌تر، سریع‌تر، و دقیق‌تر از هر توپ آدیداس دیگر قبل از آن است و همچنین آن دارای لایه‌ای از گاز پر از میکرو بالن بسیار فشرده، با اندازه‌ای برابر (فوم ترکیبی).
تا فینال فصل ۰۶–۲۰۰۵، "آدیداس فینال" از طراحی سنتی پنل بیست‌وجهی بریده‌شده برای توپ‌های خود استفاده می‌کرد. از آن به بعد پنل‌ها به مانند همان توپ آدیداس تیم‌گایست هستند. از سال ۲۰۰۵–۲۰۰۴ ساختار توپ همان توپ‌های آدیداس روتیرو بود که برای یورو ۲۰۰۴ استفاده می‌شد که پنل‌های پیوندی حرارتی داشت.
از فینال سال ۲۰۱۰ پنل‌ها شکل لوگوی استاربال مسابقات را به خود گرفت. در طراحی پنل‌ها در سال ۲۰۱۹ تجدید نظر شده‌است که پیش از این در لبه‌ها متصل بود، اما پنل‌ها هم‌اکنون برای بهبود دوام همپوشانی دارند.
هر فصل در لیگ قهرمانان، رنگ ستاره‌های روی توپ تغییر می‌کند. اولین توپ، در سال ۰۱–۲۰۰۰ نقره‌ای بود و پس از آن سیاه در سال ۰۲–۲۰۰۱، سپس آبی تیره در سال ۰۴–۲۰۰۳، و قرمز در ۰۵–۲۰۰۴ بود. پس از آن آبی روشن در سال ۲۰۰۶–۲۰۰۵ ارائه شد. طراحی توپ فصل بعدی در فینال این فصل مورد استفاده قرار گرفت. یک توپ آبی روشن برای بیشتر فصل ۰۶–۲۰۰۵ مورد استفاده قرار گرفت اما در فینال بین آرسنال و بارسلونا که در استاد دو فرانس پاریس برگزار شد با توپی با همان پنل‌های آدیداس +تیم‌گایست جایگزین شد اما با ستاره‌های صورتی تزئین شد. برای فصل ۰۷–۲۰۰۶، توپ ستاره‌های خاکستری کمرنگ به رنگ‌های قرمز و سفید داشت و توپ فینال آتن یک نقره‌ای کروم فلزی با آبی سلطنتی و سفید بود. برای فصل ۰۸–۲۰۰۷، توپ با ستاره‌های نارنجی و سیاه و سفید با طرح خاکستری تزئین شد. برای فینال فصل ۰۸–۲۰۰۷ در مسکو، توپ دارای ستاره‌های خاکستری و قرمز با طرح طلایی بود. توپی که برای فصل ۰۹–۲۰۰۸ استفاده می‌شد سیاه و سفید با طرح سبز بود.
هر توپ مسابقه‌ای که برای استفاده در فینال در نظر گرفته شده‌است با مکانی که قرار است بازی نهایی در آن انجام شود علامت‌گذاری می‌شود. به‌عنوان مثال فینال لیگ قهرمانان اروپا ۰۵–۲۰۰۴ در استانبول ترکیه برگزار شد و به این ترتیب توپ‌های فینال ستاره‌های آبی–نقره‌ای با طرح استانبول علامت‌گذاری شد.
ژائو هایلین ( زادهٔ ) کشتی‌گیر بازنشستهٔ چینی در دستهٔ فوق سنگین‌وزن کشتی فرنگی مردان است. او در طول دوران کشتی خود دو مدال شامل یک طلا (۲۰۰۰) و یک برنز (۱۹۹۹) در مسابقات قهرمانی آسیا و یک مدال برنز در دستهٔ ۱۳۰ کیلوگرم بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ بانکوک را کسب کرده‌است. او نماینده چین در المپیک ۲۰۰۰ سیدنی بود.
او به عنوان نمایندهٔ تیم ملی کشتی چین با کسب مقام پنجم در دستهٔ فوق سنگین‌وزن مردان (۱۳۰ کیلوگرم) و کسب سهمیه از چهارمین چرخهٔ مسابقات انتخابی المپیک در دنور، کلرادو، ایالات متحده، به بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ در سیدنی راه یافت. در آنجا، او بازی ابتدایی خود را به هکتور میلیان قهرمان سنگین‌وزن المپیک ۱۹۹۲ بارسلون از کوبا با نتیجهٔ نزدیک ۱–۰ باخت اما در دیگر دیدار گروهی خود هلگر هالیک از استونی را با نتیجهٔ ۳–۲ برد و در جایگاه چهاردهم قرار گرفت.
یوآنا شینکیویچ (؛ زادهٔ ۱۷ ژوئیه ۱۹۵۲) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ما همه مسیح هستیم"، "تبر"، "حوزه استحفاظی ۱۳"، "مارپیچ"، "در خوشی و سختی"، "کارآگاهان جنایی"، "پرستار کودک"، "ماگدا ام." و "پدر متیو" اشاره نمود.
تریکسون درامز یک شرکت آلمانی تولید آلات موسیقی است که در سال ۱۹۴۷ توسط کارل-هاینز وایمر تأسیس شد. درام‌های تریکسون به دلیل نوآوری‌های خود در ساخت، از جمله پوسته‌های مخروطی و بیضی شکل، و طراحی‌های منحصر به فرد در سخت‌افزار نصب، قابل توجه بودند. خط تولید شرکت در نهایت شامل ویبرافون، زیلوفون، کنگا و بسیاری از پایه‌ها و اتصالات درام بود.
اسلینگرلند درام یک تولیدکننده درام در ایالات متحده آمریکا است. این شرکت در سال ۱۹۱۲ تأسیس شد و قبل از دهه ۱۹۸۰، از چندین دهه شهرت در صنعت برخوردار بود. پس از توقف فعالیت در اوایل دهه ۱۹۸۰، اسلینگرلند توسط شرکت گیتار گیبسون خریداری شد، که برای مدت کوتاهی آن را احیا کرد و تا نوامبر ۲۰۱۹، قبل از فروش به درام ورکشاپ، که اعلام کرده بود قصد راه اندازی مجدد این برند را دارد. مالک آن بود.
یوروپاس (به انگلیسی: Europass) یک توپ فوتبال ساخت شرکت آدیداس است. این توپ رسمی مسابقات جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ بود. این توپ در ۲ دسامبر ۲۰۰۷ در جریان قرعه کشی گروهی برای تورنمنت نهایی رسماً ارائه شد. برای فینال از یک نسخه نقره‌ای به نام «یوروپاس گلوریا» استفاده شد. همین توپ اما با طراحی متفاوت (بسته به رقابت) از سال ۲۰۰۸ تا سال ۲۰۰۹ در لیگ قهرمانان اروپا و در سوپر جام اروپا ۲۰۰۹ و لیگ اروپا ۱۰–۲۰۰۹ مورد استفاده قرار گرفت.
"تراپاس" مشابه توپ "یوروپاس" در مسابقات زیر ۲۱ سال اروپا ۲۰۰۹ و قهرمانی زنان اروپا و همچنین برخی مسابقات بین‌المللی مورد استفاده قرار گرفت.
توپ از ۱۴ پنل به جای ۳۲ پنل سنتی ساخته شده‌است. این یک تکامل از آدیداس تیم‌گایست، مورد استفاده برای جام جهانی ۲۰۰۶ در آلمان انجام شده‌است. لبه‌ها به جای دوخته شدن به صورت حرارتی پیوند می‌شوند و از چسب ویژه‌ای برای دوام و مقاومت در برابر آب استفاده می‌شود.
اکثریت انتقاداتی که توپ با آن مواجه بود از دروازه‌بان‌ها به وجود آمد. آندریاس کوپکه مربی دروازه‌بانان آلمان به خبرنگاران گفت: «اساساً هیچ‌کس صد در صد از این توپ راضی نیست.» وی افزود: «گریه کردن برای این موضوع بی‌معنی است» و افزود: تیمش سعی کرده‌بود از آن بهترین بهره را ببرد. «اما من فکر نمی‌کنم ما گل‌های بیشتری به دست بیاوریم چون توپ می‌چرخد.»
ینس لمان دروازه‌بان آلمانی از این توپ شکایت کرده‌بود و خاطر نشان کرد: «من با توپ‌های رسمی چند مشکل داشتم، تازه از هفته پیش شروع به کار با آن‌ها کردم اما با توپ‌هایی که برای جام جهانی ۲۰۰۶ استفاده می‌شد بسیار متفاوت هستند. در طول نیمه اول برای گرفتن توپ رفتم و کمی شروع به شناور شدن کرد.»
دروازه‌بان اتریش، الکس مانینر و همچنین پیتر چک دروازه‌بان چک نیز نارضایتی خود را اعلام کردند بیان داشتند: «این توپ دوست دوازه‌بان نیست.»
دروازه‌بان‌های ایتالیایی هم به همین ترتیب از توپ چندان راضی نبودند. جانلوئیجی بوفون گفت: «شاید فقط باید به آن عادت کنیم. اما مهم نخواهد بود، من به هر حال توپ را می‌گیرم.» در همین حال مارکو آملیا به خبرنگاران گفت: «توپ جهتش را تغییر می‌دهد. برای این که در تلاش برای متوقف کردن آن به هم نخوریم، بهتر است آن را مشت کنیم.»
آدیداس به تمام انتقادها پاسخ داد و گفت: «ساختار جدید سطح توپ به بازیکنان اجازه می‌دهد تا آن را در تمام شرایط آب و هوایی کاملاً کنترل و هدایت کنند.» همچنین اشاره کرد که بافت جدید سطح توپ بر روی غشای بیرونی تضمین کننده «چسبیدن مطلوب بین توپ و کفش»، و همچنین چسبیدن بهتر بین دستکش و توپ برای دروازه‌بان است.
آدیداس روتیرو (به پرتغالی: Adidas Roteiro ) یک توپ فوتبال ساخته شرکت آلمانی آدیداس است. این توپ رسمی بازی‌های جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ در پرتغال بود و بعدها، توپ رسمی مسابقات جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۴ بود که یک ماه بعد در چین برگزار شد. «روتیرو» در زبان پرتغالی به معنای «نقشه راه» یا «نمودار ناوبری» است و اشاره‌ای به کشفیات انجام شده توسط پرتغالی‌ها در قرن ۱۵ و ۱۶ به ویژه توسط واسکو دو گاما بود. این توپ توسط آدیداس ساخته شده و در تاریخ ۱ دسامبر ۲۰۰۳ (۱۰ آذر ۱۳۸۲) در لیسبون رونمایی شد.
برای اولین بار در یک تورنمنت بزرگ فوتبال، تک تک توپ‌ها در یورو ۲۰۰۴ برای هر بازی شخصی سازی شد. توپ‌های روتیرو نام تیم‌های مسابقه، تاریخ، نام ورزشگاه و طول و عرض جغرافیایی نقطه مرکز زمین را بر روی خود نقش کرده بودند. این اولین توپی بود که یک تکنیک نوآورانه تولید پیوند حرارتی را که توسط آدیداس توسعه یافته‌بود، به نمایش آورد. آدیداس ۲۳۰۰ توپ برای بازی‌ها و جلسات تمرینی برای این تورنمنت تأمین می‌کرد.
عباس درویش‌توانگر ریزی جانباز جنگ ایران و عراق، روزنامه‌نگار و تهیه‌کننده بولتن‌های محرمانه برای نهادها و مقام‌های نظام جمهوری اسلامی ایران است. او مأمور امنیتی و مدیر ارشد خبرگزاری‌های تسنیم و فارس، نزدیک به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بوده‌است. او در آذر ۱۴۰۱ پس از هک خبرگزاری فارس توسط گروه بلک ریوارد و افشای بولتن‌ها بازداشت شد. او این بولتن‌های تک نسخه‌ای را برای حسین سلامی، فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، تهیه می‌کرد. در این اسناد و فایل‌های صوتی، سیاست‌های جمهوری اسلامی برای سرکوب خیزش انقلابی مردم علیه جمهوری اسلامی و اطلاعات و نظرات مقام‌های حکومتی نشان داده می‌شوند.
عباس درویش‌توانگر که سابقه حضور در جبهه‌های جنگ تحمیلی ۸ ساله را دارد و جانباز نیز هست، فعالیت رسانه‌ای خود را از میانهٔ دهه شصت خورشیدی در روزنامه رسالت، نخستین روزنامه جناح اصولگرا، و همکاری با احمد توکلی آغاز کرد. سپس در دهه ۱۳۷۰به جایگاه دبیری سرویس اقتصادی آن روزنامه ارتقاء یافت.
او برادر مجتبی درویش‌توانگر است که در سال ۱۳۹۸ نماینده دوره یازدهم مجلس شد که او هم عضو گروه اقتصادی روزنامه رسالت بود؛ از دیرپاترین رسانه‌های محافظه‌کار که شماری از مدیران و نویسندگان آن سال‌هاست با حکم خامنه‌ای عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام هستند.
اولین زمینه‌های بولتن نویسی عباس درویش‌توانگر در نوشته‌های او در رسالت دیده می‌شود. برخی از آثار او در این روزنامه می‌توانسته زمینه‌ساز برخوردهای امنیتی و قضایی با افراد باشد.
او در دهه ۷۰ خورشیدی عضو «جامعه اسلامی دانشجویان» بود، که تحت تأثیر جریان اصولگرای موسوم به راست سنتی شکل گرفته بود و حکومت آرام آرام آن را در برابر «دفتر تحکیم وحدت» تقویت می‌کرد. ارتباط با دانشجویان و حضور در جمع‌های دانشجویی فرصت نوشتن علیه رقبای آن زمان «جامعه اسلامی دانشجویان» را به توانگر می‌داد.
توانگر سپس به عضویت جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی درآمد و از زمان برگزاری دومین کنگره آن در سال ۱۳۸۲ تا تازه‌ترین کنگره آن در سال ۱۴۰۰، همواره یکی از اعضای شورای مرکزی آن بوده‌است. این جمعیت تشکلی اصولگراست که در اواسط دهه ۷۰ خورشیدی تأسیس شد و چهره‌هایی همچون حسین فدایی، محمود احمدی‌نژاد و الیاس نادران از اعضای شناخته شده‌تر و مؤثر آن بوده‌اند.
از فعالیت‌های دیگر توانگر، سال‌ها تولید بولتن برای شورای سیاستگذاری ائمه جمعه قبل از بولتن‌نویسی برای فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بوده‌است.
با تأسیس خبرگزاری فارس در اواخر دهه ۷۰ خورشیدی که از سوی فرماندهان ارشد سپاه مدیریت می‌شد و بودجه آن هم از سوی سپاه می‌آمد، عباس درویش‌توانگر از رسالت به این نهاد خبری تازه تشکیل رفت که نخستین بازوی اجرای استراتژی توسعه مشارکت سپاه پاسداران در فضای اطلاع‌رسانی و جریان‌سازی خبری به‌شمار می‌رود. درویش‌توانگر سردبیر و معاون خبرگزاری فارس شد.
او همزمان، مدتی هم در راه‌اندازی خبرگزاری تسنیم که آن هم وابسته به سپاه بود شرکت داشت که توسط گروهی از اعضای انشعاب کرده و ناراضی فارس تأسیس شد. او قائم مقام این خبرگزاری شد که مدیرعامل آن سرتیپ حمیدرضا مقدم‌فر بود که اکنون معاون فرهنگی فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است.
توانگر تنها ۳ ماه مانده به برگزاری انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸، با همراهی تعدادی دیگر از روزنامه‌نگاران جریان اصولگرا، «انجمن صنفی روزنامه‌نگاران و خبرنگاران ایران» را در تقابل با انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران تأسیس کرد که روزنامه‌نگاران اصلاح‌طلب در آن حضور و فعالیت پررنگی داشتند.
عباس درویش‌توانگر پس از بازداشتی کوتاه، از خبرگزاری تسنیم دوباره به خبرگزاری فارس بازگشت. او که نفر دوم فارس بود، در عمل به یکی از قدرتمندترین افراد سپاه پاسداران در شبکه‌های رسانه‌ای و خبری آن نهاد تبدیل شده بود، از جمله با تهیه بولتن و خوراک اطلاعاتی هفتگی برای فرمانده سپاه پاسداران تأثیر و نفوذی ویژه داشت.
در پی هک سرورهای خبرگزاری فارس توسط گروه بلک‌ریوارد در نیمه نخست آذر ماه ۱۴۰۱، این گروه بیش از ۱۶۰ گیگابایت اطلاعات از خبرگزاری فارس را افشا کرد که بخشی از آن «بولتن‌هایی» بود که با عنوان «مطالب محرمانه» تنها برای حسین سلامی، فرمانده کل سپاه پاسداران، تهیه و ارسال می‌شد. رسانه‌ها مطالب این بولتن‌ها را سوژه گزارش‌های متعدد قرار دادند. به دنبال این رسوایی عباس درویش‌توانگر که تولیدکننده آن بولتن‌ها بود روانه بازداشتگاه شد. در این بولتن‌های پرحجم و طولانی که عباس درویش‌توانگر به صورت هفتگی تهیه می‌کرده، بخشی وجود دارد دربارهٔ علی خامنه‌ای که عموماً در رسانه‌ها منتشر نمی‌شده‌است و بخشی هم دربارهٔ شایعات و اظهارت نظرها دربارهٔ اوست.
روزنامه آرمان ملی در یادداشتی که روز دوشنبه، ۱۴ آذر ۱۴۰۱، منتشر کرد با اشاره به شایعاتی که در رسانه‌های اجتماعی، به‌ویژه توییتر، وجود داشت از احتمال بازداشت عباس توانگر به وسیله نیروهای امنیتی وابسته به جمهوری اسلامی در روز پنجشنبه ۱۰ آذر خبر داد. در یادداشت این روزنامه ادعا شد عقبه بازداشت احتمالی عباس توانگر را باید در دستور علی القاصی، رئیس کل دادگستری استان تهران، دید که درست پس از «حمله سایبری» به خبرگزاری فارس، دستور تشکیل کارگروهی را داد تا ابعاد این واقعه را مورد بررسی قرار دهند.
تأیید خبر بازداشت او پس از ساعات‌ها اخبار ضدونقیض در صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد. روز سه‌شنبه پانزده آذر ۱۴۰۱ (شش دسامبر ۲۰۲۲) مسعود ستایشی، سخنگوی قوه قضاییه ایران نیز در جریان نشست خبری خود، بازداشت او را تأیید کرد.
هر چند خبرگزاری فارس پس از درز جزئیات بولتن‌های تک نسخه‌ای در اطلاعیه‌ای مدعی شد محتوای آن‌ها شایعات فضای مجازی بوده و قابل استناد نیست و سعی کرد تا فضاسازی منتقدان را آرام کند ولی صدا و سیمای جمهوری اسلامی در روز دوشنبه ۱۴ آذر با پخش گزارشی علیه عباس توانگر به عنوان تولیدکننده این بولتن‌ها فرضیه‌های مختلفی را در خصوص دلایل بازداشت او مطرح کرد. در گزارشی پخش شد که آمنه‌سادات ذبیح‌پور، در این خصوص تهیه کرده بود و در آن عباس درویش‌توانگر چهره‌ای «خطاکار» معرفی شد که «دست به جعل اخبار و بولتن‌سازی زده‌است» و عنوان شد که پیش‌تر هم به دلیل «اشتباه‌هات زیادش مورد اعتراض قرار گرفته» بوده‌است. این گزارش او را «خبرنگاری» توصیف کرد که در جلسات مقام‌های نظام شرکت می‌کرد و «جسته و گریخته»، به اخباری دست می‌یافت. این گزارش همچنین تأکید کرد که «ع-ت» یا همان عباس توانگر در بازداشت است تا انگیزه‌های او از «بولتن‌سازی و جعل اخبار» مشخص شود. برخی رسانه‌ها این گزارش را تلاشی برای سرپوش گذاشتن بر رسوایی افشای فایل‌های صوتی و بولتن‌های محرمانه خبرگزاری فارس دانستند.
در رسانه ها آمده وثیقه وی از ۵۰۰ میلیون تومان تا چندمیلیارد تومان گفته می‌شود که کاربر صدرا علیان، اکانت وابسته به حلقه‌ خاص امنیتی، گفته وثیقه او ۵۰۰ میلیون تومان بوده است.
در اسفند سال ۱۳۹۱ در دوره‌ای که عباس درویش‌توانگر به معاونت خبرگزاری تسنیم رسید، او به شکل غیرمنتظره‌ای با شکایت دولت محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور وقت، بازداشت شد. اما مدت این دستگیری فقط چهار ساعت طول کشید که نشان می‌دهد نفوذ و قدرت افراد کمتر شناخته شده‌ای مانند او در آن زمان تا چه حد بوده‌است. عباس درویش‌توانگر پس از آزادی در اواخر سال ۱۳۹۱ گفت که علت بازداشتش انتشار مطلبی در خبرگزاری تسنیم در انتقاد از سیاست‌های اقتصادی احمدی‌نژاد بوده‌است، اما گزارش‌های تأیید نشده دلیل بازداشت او را باز هم در رابطه با یک بولتن محرمانه دیگر و شکایت دولت بابت خبری در یکی از آن‌ها عنوان می‌کرد.
آخرین فیش حقوق درویش توانگر مربوط به ماه آبان ۱۴۰۱ است که از هک‌شده خبرگزاری فارس به دست آمده‌است، با این حال حسین طائب، رئیس سابق سازمان اطلاعات سپاه، ۱۶ آذر، در سخنرانی خود در دانشگاه زنجان ادعا کرد درویش توانگر آخرین بار سمتی در خبرگزاری فارس نداشته و زمانی قائم مقام این رسانه بوده‌است. او همچنین درویش توانگر را به «بولتن‌فروشی» متهم کرد. ولی روز سه شنبه 1401/10/20 با قید وثیقه آزاد شد و سلامت جسمانی خوبی دارد.
محمد عمر ملازهی مشهور به مولانا «محمد عمر سربازی» از علمای شاخص اهل سنت و شیخ طریقت «نقشبندیه مجددیه» و بانی «منبع العلوم کوه ون» می باشد. هر چند تا پایان عمر در منطقه دورافتاده «کوه ون» زندگی کرد. اما تصانیف ویژه وی در علوم تفسیر «تبیین الفرقان»، حدیث«شرح های کتاب سته حدیث»، فقه و فتوا«فتاوای منبع العلوم کوه ون» و طب سنتی و عرفان باعث شهرت و اعتبار علمی زیادی برای وی در بین اهل سنت شده.
«مولانا محمد عمر سربازی بن ملا احمد بن ملا عبدالرحمن» در ۱۳۱۵ ه.ش در روستای «انزا» شهرستان «سرباز» بدنیا آمد. از سن ۹ سالگی تا دو سال به مدرسه دولتی رفت سپس در سال سوم احوالش دگرگون شده و بدنبال آن مدرسه را در پی علوم اسلامی برای همیشه رها کرد.
کتاب های ابتدایی دینی مانند «گلستان سعدی»، «میزان و منشعب»، «پنج کتاب»، «منیة المصلی»، «مختصر قدوری» در ده سالگی آموخت.
از ۱۱ سالگی بدست «غلام محمد دالبندینی نقشبندی» خلیفه مجاز شاه «ولی الله خراسانی» بیعت می کند. همچنین کتاب «نورالظلم» را نزدش فرا می گیرد. به نظر می رسد در هجرت تحصیلی او به «پاکستان» استاد بیعت وی تاثیر داشته؛ بر اساس زندگینامه وی استاد طریقتش او را تشویق به تحصیل علوم دینی می کند و او می پرسد: «مگر برای شما در تحصیل من کشفی رخ داده؟» استاد می گوید: «چرا عزیزم بلکه برای ما واضح شده است».
در سال ۱۳۲۸ ه.ش در ۱۳ سالگی و تا ۵ سال آینده را برای تحصیلات در «کراچی»، «پاکستان» می گذراند. ابتدا در سال اول به مدرسه «احرار الاسلام» می رود سپس در سال دوم وارد مدرسه بزرگ و مشهور «مظهر العلوم کراچی» می شود. مدیر مدرسه در آن دوران مولانا «محمد صادق» نام داشت، وی از فارغ التحصیلان مدرسه «دارالعلوم دیوبند» و از شاگردان خاص مولانا «محمود الحسن» ملقب به «شیخ الهند» می باشد.
ترجمه و تفسیر و حدیث را در نزد مولانا «فضل احمد کراچوی» همچنین فقه، نحو، بلاغت، تجوید و قرائت را از قاری «محمد رعایت الله دیوبندی» و علم ادب، صرف، اصول، و همچنین منطق را در محضر مولانا «عبدالحلیم افغانی» شاگرد خاص «انور شاه کشمیری» فرا گرفت. بعلاوه دروس دیگری را نزد علمای شاخص گذراند.
در زمان تحصیل رساله «وتد الایمان»، «خیرالمقاصد»، «حقیقت ایمان و اسلام» را تحریر میکند. همچنین مدرسه «حنفیة» را در محله «کلری» کراچی بنیان نهاد. پیروزی اش در مناظره با «جودپوری»، «عبدالحامد بدایونی» و «مفتی صاحبداد» سه نفری که از پیشوایان فرقه «بریلویت» بودند. برایش شهرت و اعتبار زیادی در نزد علمای «پاکستان» می آورد.
همینطور همکاری و فعالیت گسترده در نهضت «حزب احرار» به سرپرستی «شاه عطاء الله بخاری» معروف به «امیر شریعت» و رابطه مستقیم با رهبران آن به ویژه امیر آن یکبار موجب زندانی شدن وی می شود.
مولانا محمد عمر سربازی سرانجام در ۱۳۷۳ ه.ق تقریبا مصادف با ۱۳۳۳ ه.ش به وطن باز می گردد
مولانا محمد عمر سربازی پس از بازگشت به وطن پیاپی در سال۱۳۷۴ه.ق مصادف با ۱۳۳۳ ه.ش راهی «افغانستان» می شود تا راه تصوف را در نزد «غوث محمد هروی» فرزند «شاه ولی الله خراسانی» ادامه دهد. «غوث محمد هروی» در سال ۱۳۷۶ ه.ق معادل ۱۳۳۵ وفات نمود. مکرراً در ۱۳۷۷ ه.ق تقریبا مقارن ۱۳۳۶ ه.ش عازم «افغانستان» شد و به نزد مولانا ««شاه بهاالدین شهید» (فرزند و خلیفه ارشد غوث محمد هروی) تجدید بیعت نمود. پس از سه سفر عرفانی در محضر «شاه بهاالدین شهید» سلوک عارفانه خویش را در چهار سلسله عرفانی؛ نقشبندیه مجددیه، چشتیه، قادریه، سهروردیه به اتمام رساند.
«مکتوبات سربازی» مجموعه پاسخنامه های از وی می باشد که در بیش از هفت جلد جمع آوری شده . بیشتر محتویات آن جواب مریدان و شاگردان درباره مسائل و مکاشفات عرفانی و تعابیر خواب ها می باشد.
«خلاصه التصوف» نام کتابی از او در زمینه تصوف که اثبات تصوف از قرآن کریم و احادیث نبوی (ص) و خلاصه لطایف و مراقبات طریقه نقشبندیه در آن جمع شده است.
از مشهورترین خلفای وی می توان به «مولانا عبدالرحمن چابهاری» (برادر کوچکتر وی)، مولانا «عبیدالله افروخته» ،مولانا «محمد سلیم آزاد»، مولانا «شمس الحق فقهی، مولانا «جلال الدین صوری زهی»، مولانا «عبدالحق رودینی» اشاره کرد
و از شاگردان معروف وی می توان به دو فرزندش " حافظ عبدالله ملازهی" مدیر و حافظ احمد علی" مدیر داخلی منبع العلوم کوه ون و همچنین " مولوی عبدالعلی خیرشاهی"، مولوی محمد ملازهی " ، مفتی عبدالملک آرامش" ، "مفتی عبدالله امیری" و... نام برد.
هرچند فهرست شاگردان وی خیلی طولانی است که نمی توان در این مطلب کوتاه جا داد اما قابل ذکر است که بسیاری از شارگردان وی در کشورهای همسایه مانند افغانستان، تاجیکستان و پاکستان مشغول فعالیت و زندگی هستند.
عنوان اغلب کتابها بدین قرار می باشد:
شون پاپدی () که به آن سوهان پاپدی هم می‌گویند، یک نوع شیرینی محلی در شبه‌قاره هند است. این نوع شیرینی در هند و بنگلادش بسیار پرطرفدار است.
ریشه این شیرینی ایرانی است و خود کلمه از کلمه سوهان مشتق شده‌است. در فارسی می‌توان به آن سوهان پشمکی گفت. باید توجه کرد که «شون» به صورت Soan نوشته می‌شود که همان سوهان (Sohan) است. و علت این نوع تلفظ آن است که در زبان بنگلادشی، صدای «س» وجود ندارد و به جای آن از «ش» استفاده می‌شود.
یرژی کالیشفسکی (؛ – ) بازیگر، کارگردان نمایش و کارگردان فیلم اهل لهستان بود."Jerzy Kaliszewski"
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "لهستان بازسازی‌شده"، "سربازان آزادی"، "قماری بالاتر از زندگی" و "دکتر مورک" اشاره نمود.
دکتر مورک () یک فیلم درام لهستانی به کارگردانی یولیوش گاردان است که در سال ۱۹۳۹ منتشر شد.
راموآلد گیراشینسکی (؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "دختر ژنرال پانکراتوف"، "شوهرم امشب چه می‌کند؟" و "دکتر مورک" اشاره کرد.
جام فدراسیون لبنان () یک جام سالانه فوتبال در لبنان بود. این رقابت‌ها پنج بار میزبانی شد و نقش جام لیگ داخلی را داشت.
نایکی اوردم (به انگلیسی: Nike Ordem) یک برند از توپ‌های فوتبال است که توسط شرکت نایکی طراحی شده‌است. این توپ شامل ۱۲ پنل در یک سیستم پوششی سه لایه، با الگوهای سنتی وصله شش ضلعی و پنج ضلعی، به مانند طراحی کلاسیک آدیداس در سال ۱۹۷۰ تلستار است.
"اوردم" که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد، اولین توپ فوتبال نایکی است که به جای دوخته شدن، پنل‌های با هم پیوند خورده دارد. ادعا می‌شود که گردتر است و بدون در نظر گرفتن جایی که ضربه می‌خورد یکنواخت تر عمل می‌کند، و تقریباً ضد آب است. یکی دیگر از تغییرات معرفی شده توسط "اوردم"، نقاشی تزئینی آن بود که به نام «تصمیم و پاسخ سریع رادار» نام‌گذاری شده‌بود تا توپ در طول بازی برای بازیکنان بیشتر قابل مشاهده باشد.
تغییرات مختلف طراحی برای رقابت‌های مختلف از جمله لیگ جزیره (از سال ۲۰۱۵)، سری آ، لا لیگا، سری آ برزیل، لیگ ملی فوتبال زنان، جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۵، کوپا لیبرتادورس ۲۰۱۵، کوپا آمریکا ۲۰۱۵ (نایکی کاچانیا) و کوپا آمریکای قرن (نایکی اوردم سینتو) تولید شده‌است.
مولتن اسنتک (به انگلیسی: Molten Acentec) توپ رسمی مسابقات جام ملت های آسیا ۲۰۱۹ است.
مولتن کورپوریشن که به طراحی توپ والیبال و بسکتبال معروف است، توسط امارات متحده عربی میزبان این تورنمنت برای طراحی توپ انتخاب شد. این اولین بار بود که مولتن برای یک تورنمنت فوتبال انتخاب می‌شد.
به گفته این شرکت، مولتن توپ‌های مسابقات را که به‌طور ویژه برای جام ملت‌های آسیا طراحی شده‌بود را با بهره‌گیری از طراحی اساسی مدل گل سرسبد مولتن وانتاگیو ۵۰۰۰ فوتبال برتر عرضه خواهد کرد.
محاسبه اندازه دانه در ریزساختارها زیرمجموعه متالوگرافی کمی محسوب می‌شود. در متالوگرافی وقتی دانه‌ها نمایان می‌شوند یکی از کارهای مهم همین گزارش و محاسبه اندازه دانه است و جزو اهداف متالوگرافی محسوب می‌شود.
ارگان‌هایی مثل کمیته بین‌المللی ASTM در حوزه متالوگرافی، روش‌هایی را ابداع کرده‌اند که چگونگی توصیف کمی ریزساختار مثل تعیین اندازه دانه ریزساختارها را شرح می‌دهند.
در ادامه به سه روش اساسی آن که توسط ASTM بیان شده می‌پردازیم.
این روش یکی از روش‌های ساده اندازه‌گيری دانه محسوب می‌شود. سيستم كار به اين صورت است که داخل تصویر ریزساختار خطوط صاف به طول برابر رسم می‌شود. سپس تعداد مرزدانه‌هایی که خطوط از آنها عبور کرده‌است شمارش می‌شود و میانگین آنها محاسبه می‌شود. طول خطوط صاف هم باتوجه به بزرگنمایی ریزساختار معلوم است. از تقسیم طول خطوط صاف، که باهم برابر هستند، بر میانگین تعداد مرزدانه‌های شمارش شده، اندازه متوسط دانه بدست می‌آید. البته امروزه این کار و محاسبات توسط کامپیوترها انجام می‌شوند.
این روش معمولا برای دانه‌های که ابعاد یکنواخت ندارد استفاده می‌شود.
این روش برخلاف روش قبل نیازی به شمارش دانه وجود ندارد و می‌توان گفت ساده‌ترین روش تعیین اندازه دانه است. در این روش تصویر بدست آمده از متالوگرافی را با توجه میزان بزرگنمایی (معمولا بزرگنمایی 100x) ریزساختار با مجموعه‌ای از تصاویر درجه‌بندی‌شده از 1 تا 10 مقایسه کرده و با روش آزمایش و خطا اندازه دانه تخمین زده می‌شود.فرمول محاسبه به شرح زیر است:
N=2∧(n-1)
که N تعداد دانه‌ها در یک اینچ مربع است(در بزرگنمایی 100x). n نیز عدد اندازه دانه در ASTM است (همان اعداد 1 تا 10).
البته لازم به ذکر است که این روش به دلیل وجود خطای انسانی برای تحقیقات دقیق علمی از دقت لازم برخوردار نیست.
در این روش یک دایره روی تصویر ریزساختار درنظر گرفته می‌شود که داخل آن باید حداقل 50 دانه قرار داشته باشد. تعداد دانه‌ها برابر است با مجموع دانه‌های داخل دایره و نصف دانه‌هایی که توسط محیط دایره قطع شده‌است. سپس باتوجه به بزرگنمایی ریزساختار، یک عدد ضریب بزرگنمایی (f) وجود دارد که با ضرب آن در تعداد دانه‌ها، تعداد دانه‌های داخل یک میلی‌متر مربع بدست می‌آید. زمانی که این روش به صورت دستی انجام می‌شود بخاطر شمارش و علامت‌گذاری 50 دانه داخل دایره، طولانی‌تر از روش‌های دیگر است.
همانطور که گفته شد تعیین اندازه دانه جزو اهداف متالوگرافی است که به سه روش اساسی رهگیری خطی، مقایسه و مساحت سنجی انجام می‌شود. البته باید متذکر شد که ساختار مواد از دانه‌های سه بعدی تشکیل شده‌است و تصویر بدست آمده از متالوگرافی، یک برشی دو بعدی از آن است؛ بنابراین عدد بدست آمده اندازه دقیق و واقعی نیست بلکه تخمینی از اندازه دانه‌ها است.
جام بین قاره‌ای ۱۹۶۴ پنجمین دوره از جام بین قاره‌ای فوتبال بود که بین باشگاه اینتر میلان ایتالیا، برنده جام باشگاه‌های اروپا ۶۴–۱۹۶۳، و تیم آرژانتینی ایندپندینته، برنده جام لیبرتادورس ۱۹۶۴ برگزار شد.http://www.linguasport.com/futbol/internacional/clubes/intercontinental/inter64.htm
رافائل پاتای (; – ) انسان‌شناس، مورخ، استاد دانشگاه، و ربی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ستون اشره () درخت یا ستون مقدسی است که در نزدیکی مکان‌های مذهبی کنعانی برای احترام به الهه مادر اوگاریتی اشره، همسر ال (خدا) قرار داشت.Sarah Iles Johnston, ed. "Religions of the Ancient World", (Belnap Press, Harvard) 2004, p. 418; a book-length scholarly treatment is W.L. Reed, "The Asherah in the Old Testament" (Fort Worth: Texas Christian University Press) 1949; the connection of the pillar figurines with Asherah was made by Raphael Patai in "The Hebrew Goddess" (1967) ارتباط ارجاعات ادبی به یک اشره و یافته‌های باستان‌شناختی مجسمه‌های ستونی یهودیان، بحث و جدل ادبیاتی را برانگیخته است.
الهه عبری () کتابی است در سال ۱۹۶۷ توسط رافائل پاتای، انسان‌شناس، مورخ و انسان‌شناس یهودی، که در آن نویسنده استدلال می‌کند که از نظر تاریخی، دین یهودیت دارای عناصر چندخداپرستی، به‌ویژه پرستش الهه‌ها ایزدبانو و فرقه الهه مادر بوده‌است.
اولین کاوش رافائل پاتای در مورد این موضوع در سال ۱۹۴۷ کتاب "انسان و معبد در افسانه و آیین یهودی باستان" (نیویورک: نلسون) بود، جایی که او به شواهد متنی اشاره می‌کند که در آثار بعدی او تکرار نشد.
الهه عبری این نظریه را از طریق تفسیر منابع باستان‌شناسی و متنی به عنوان مدرکی برای احترام به موجودات زنانه پشتیبانی می‌کند. الهه‌های عبری که در این کتاب شناسایی شده‌اند عبارتند از: اشره، آنات، عشتروت، آشیما، کروبی‌ها در هیکل سلیمان، شکینا و شخصیت عروس شبات
شناسایی مجسمه‌های ستون اشره، در این کتاب اولین بار بود که به این صورت شناسایی می‌شدند.
یانینا ویلچوونا (؛ زادهٔ ۲۱ مارس ۱۹۱۷–۱۷ سپتامبر ۱۹۷۹) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "دکتر مورک" و "بولک و لولک" اشاره نمود.
مرلین استون (; – ) مؤلف، مجسمه‌سازی، استاد اهل ایالات متحده آمریکا بود.
عیتا جبل (به عربی: عیتا الجبل) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان بنت جبیل واقع شده‌است. عیتا جبل ۴٫۹۹ کیلومتر مربع مساحت دارد ۶۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شقرا-دوبیه (به عربی: شقرا) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان بنت جبیل واقع شده‌است. شقرا-دوبیه ۱۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۶۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وقتی که خدا یک زن بود () عنوان آمریکایی کتابی است که توسط مجسمه‌ساز و مورخ هنر مرلین استون در سال ۱۹۷۶ منتشر شد.
استون تقریباً ده سال را صرف تحقیق در مورد تصاویر کمتر شناخته شده و گاه پنهان زنانه مقدس از جوامع اروپایی و خاورمیانه کرد تا برای تکمیل این کار آماده شود. در این کتاب، او این بازتاب‌های کهن‌الگوی زنان را به‌عنوان رهبران، نهادهای مقدس و مادرسالاران خیرخواه توصیف می‌کند، و همچنین آن‌ها را در تصویر بزرگ‌تری از چگونگی رشد جوامع مدرن ما به وضعیت نامتعادل کنونی می‌بافد. احتمالاً بحث‌برانگیزترین ادعای بحث‌برانگیز در کتاب تفسیر استون از این است که چگونه جامعه مادرسالار صلح‌آمیز و خیرخواهانه و سنت‌های ایزدبانو (از جمله مصر باستان) توسط قبایل باستانی از جمله عبرانیان و بعداً مسیحیان اولیه مورد حمله، تضعیف و در نهایت نابودی تقریباً کامل قرار گرفتند. برای انجام این کار، آنها سعی کردند هر نماد قابل مشاهده ای از زنانه مقدس، از جمله آثار هنری، مجسمه‌سازی، بافته‌ها و ادبیات را از بین ببرند. دلیل آن این بود که آنها می‌خواستند مرد مقدس به قدرت غالب تبدیل شود و بر زنان و انرژی‌های الهه حکومت کند. به گفته استون، تورات یا عهد عتیق از بسیاری جهات تلاشی مردانه برای بازنویسی داستان جامعه بشری، تغییر نمادگرایی زنانه به مردانه بود.
سیائو یو یک فیلم درام محصول سینمای تایوان به کارگردانی سیلویا چانگ، نویسندگی سیلویا چانگ و انگ لی، با بازی رنه لیو در اولین نقش سینمایی خود است که در سال ۱۹۹۵ اکران شد.
رنه لیو نامزد جایزه اسب طلایی بهترین بازیگر زن در سال ۱۹۹۴ و برنده جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم آسیا پاسیفیک در سال ۱۹۹۵ شد.
سیائو یو یک مهاجر غیرقانونی است که در کارگاهی در نیویورک کار می‌کند که در آن کارگران مورد استثمار قرار می‌گیرند. برای به دست آوردن گرین کارت معروف، او با ماریو ازدواج جعلی ترتیب می‌دهد، در حالی که دوست پسر واقعی او، جیان وی، تلاش می‌کند تا تابعیت بگیرد. دلایل ماریو برای این ترتیب به بدهی‌های قمار او مربوط می‌شود، و شغل او به عنوان یک نویسنده باعث می‌شود او در پرداخت صورت حساب‌هایش با مشکل مواجه شود. بین سیائو یو و ماریو یک پیوند ناخوشایند بر اساس درک متقابل شکل می‌گیرد، اما وقتی همسر ماریو، خواننده‌ای که زیاد سفر می‌کند، برمی‌گردد تا ببیند شوهرش با شخص دیگری است، اوضاع بدتر می‌شود.
نوروپاتی ایسکمیک قدامی عصب بینایی ()
یا سکته چشمی، یک وضعیت پزشکی است که شامل از دست دادن بینایی ناگهانی ناشی از قطع جریان خون در قسمت جلویی عصب بینایی میشود.
کنفدرالیسم دموکراتیک (به کردی: Konfederalîzma demokratîk) یک مدل سیستم سیاسی‌ست که توسط عبدالله اوجالان، رهبر حزب کارگران کردستان (پ.ک. ک) تئوریزه شده و بر پایه‌های اساسی فمینیسم، دموکراسی مستقیم، بوم‌شناسی سیاسی، چندگانگی فرهنگی، اقتصاد تعاونی، حق مشروع دفاع و خودگردانیِ شورایی استوار است. در اشاره به فلسفهٔ سیاسی عبدالله اوجالان از عبارت‌های کمونالیسم و آپوئیسم نیز استفاده می‌شود؛ فلسفه‌ای که در ابتدا تحت تأثیر نظریات بوم‌شناسی اجتماعیِ مورای بوکچین به عنوان راه‌کاری برای خواسته‌های خلقِ کُرد در ناحیهٔ خاورمیانه و همچنین رفع مشکلات اساسی جوامع طبقاتی در کشورهای این منطقه مطرح شد، و سپس به مرور به عنوان جنبشی انترناسیونالیستی (فراملی‌گرا) و ناسیونالیسم‌ستیز، در راه آزادی، مردم‌سالاری و رهایی از نظام‌های سرمایه‌داری مورد توجه جهانی قرار گرفت.
مبارزات آزادی‌خواهانهٔ پ.ک. ک به رهبری اوجالان، در ابتدا مبتنی بر ایده‌های مارکسیست-لنینیستی، در راستای تحقق یک دولت-ملتِ کُرد شکل گرفته بود؛ اما از سال ۱۹۹۵، و به ویژه پس از فروپاشی شوروی، این حزب چرخش فکری پیدا کرد و نه تنها از مطالبهٔ تشکیل دولت خودمختار کردستان دست کشید بلکه به نقد دولت-ملتها و سوسیالیسم دولتی برخاست. اوجالان اهداف جنبش آزادی‌خواه خلق کرد را بازتعریف کرد؛ ایدهٔ دولت‌سالاری و سوسیالیسمِ مرکزگرا را با سیاست ضداقتدارگرایِ سوسیالیسم لیبرترین جایگزین نمود؛ و آرمان تشکیل دولت کردستان بزرگ و مستقل از ترکیه را، به ایجاد یک نهاد خودگردان، دموکراتیک و غیرمتمرکز بر اساس ایده‌های کنفدرالیسم دموکراتیک تغییر داد.
در نظر اوجالان عوامل اصلی نابرابری‌های اقتصادی، تبعیض‌های جنسیتی و آسیب‌های محیط زیستی در جهان امروز، اقتدارگرایی و دیوان‌سالاریِ سوسیالیسم دولتی ست. او کنفدرالیسم دموکراتیک را به عنوان یک مدل مدیریت سیاسی و چارچوبی نوین برای خودسازمان‌دهیِ بدونِ دولت در هر نوع جامعه، از جمله شهرها، ادارات، واحدهای تولیدی، نهادهای آموزشی، یا گروه‌های قومی و جنسیتی معرفی می‌کند. این مدل سیاسی مبتنی بر خودگردانی و دموکراسی مشارکتیِ انجمن‌های محلی، پارلمان‌ها و شوراهای باز، شوراهای شهری و کنگره‌های بزرگ‌تر است که شهروندان در آن کارگزارانِ مستقیمِ جامعهٔ خودگردان هستند. افراد و گروه‌ها در چنین جامعه‌ای اجازه پیدا می‌کنند که بر محیط و فعالیت‌های مشترک خود تأثیر واقعی داشته باشند.
پدرسالاری در این فلسفه به عنوان محصول ایدئولوژیکِ تمرکزِ قدرت در ساختارِ دولت-ملت‌ها شناخته می‌شود و به اندازهٔ سرمایه‌داری خطرناک است. اوجالان کوشیده‌است تا با از هم گسیختنِ روابط نهادی و روانشناختی‌ای که در جوامع کاپیتالیستی برقرار است شکل تازه‌ای از جامعه را تصویر کند که زنانِ آن در تمام سطوحِ تصمیم‌سازی و سازمان‌دهی، نقش حیاتی و برابر با مردان دارند. به‌طور کلی فمینیسم، به ویژه با الهام گرفتن از مبارزات زنان در پ.ک.ک، و مبارزات یگان‌های مدافع زنان (ی.پ. ژ) یکی از پایه‌های اساسی کنفدرالیسم دموکراتیک به‌شمار می‌رود و ریاست مشترک (یک زن و یک مرد) از ملزومات همهٔ نهادها در این سیستم است.