moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در لندن، تعداد کمی از محله‌ها دارای فروشگاه‌های جنسی دارای مجوز هستند. در منطقه سوهو در شهر وست مینستر تعداد انگشت شماری از فروشگاه‌های جنسی توسط کارل اسلک در اوایل دهه ۱۹۶۰ افتتاح شد و در اواسط دهه ۱۹۷۰ تعداد آنها به ۵۹ مورد افزایش یافت. برخی از آنها دارای اتاق‌های پشتی «مخفی» بودند که در آن عکس‌ها و رمان‌های هاردکور می‌فروشند، از جمله نسخه‌های Olympia Press.
در دهه ۱۹۸۰، پاکسازی افسران پلیس فاسد، همراه با کنترل‌های جدید و شدیدتر صدور مجوز توسط شهر وست مینستر، منجر به سرکوب اماکن غیرقانونی در سوهو شد. در اوایل دهه ۱۹۹۰، شورای هاکنی لندن به دنبال تعطیلی Sh! امپریوم شهوانی زنان، چون مجوز نداشتند. ش! شورا را به دادگاه برد و در نتیجه حق بازماندن را به دست آورد، زیرا دلایل کافی برای تعطیلی وجود نداشت. در سال ۲۰۰۳، فروشگاه‌های زنجیره ای لباس زیر زنانه و اسباب بازی‌های جنسی آن سامرز، حق تبلیغات برای دستیاران فروشگاه در مراکز کار را به دست آورد، که در ابتدا تحت محدودیت‌هایی در مورد تبلیغاتی که می‌توانست توسط صنعت جنسی انجام شود، ممنوع شد. در سال ۲۰۰۷، شورای شهر بلفاست مجوز یک فروشگاه جنسی در ایرلند شمالی را دریافت نکرد. مغازه اعتراض کرد و پیروز شد، اما این امر توسط مجلس اعیان لغو شد.
صدور مجوز یا بسته شدن فروشگاه‌های جنسی بدون مجوز، همراه با تغییرات فرهنگی مانند کاهش قابل توجه سانسور عمومی و در دسترس بودن آماده رابطه جنسی غیرتجاری، و در دسترس بودن مطالب جنسی آنلاین، منطقه چراغ قرمز سوهو را به فقط کاهش داده‌است. یک منطقه کوچک این شهرستان دارای ۱۵ فروشگاه جنسی دارای مجوز و چندین فروشگاه بدون مجوز باقی مانده‌است. Islington و Camden هر کدام چندین فروشگاه جنسی دارند. اولی سه سینمای پورنوگرافی نیز دارد.
در ایالات متحده، مجموعه ای از تصمیمات دادگاه عالی در دهه ۱۹۶۰ (بر اساس اولین متمم قانون اساسی ایالات متحده) به‌طور کلی فروشگاه‌های جنسی را قانونی کرد، در حالی که هنوز به ایالت‌ها و حوزه‌های قضایی محلی اجازه می‌داد آنها را از طریق منطقه بندی محدود کنند. مقررات منطقه بندی اغلب باعث می‌شد که مغازه‌ها یا در حومه شهر واقع شوند یا در یک منطقه واحد جمع شوند و نوعی منطقه چراغ قرمز از فروشگاه‌های بزرگسالان و اتوبوس ایجاد شود
موارد در دهه ۱۹۸۰، تقریباً تمام فروشگاه‌های جنسی آمریکایی به مشتریان تقریباً کاملاً مرد اختصاص داشتند. درها اغلب دارای یک پیچ L شکل بودند به طوری که مردم در خیابان نمی‌توانستند داخل را ببینند. گسترش ایدز به عنوان انگیزه.
از یک طرف، فروشگاه‌هایی شبیه به آن سامرز انگلستان وجود دارد که به سمت خطوط تولید «نرم تر» تمایل دارند. ارتعاشات و زاندریا. طبقه دوم فروشگاه‌ها معمولاً کسب‌وکارهای جامعه‌محور بسیار آگاهانه هستند، از مجموعه‌های سخنرانی حمایت می‌کنند و فعالانه درگیر مسائل مربوط به سلامت جنسی هستند و غیره.
بیوک وطنخواه (زاده ۱۳ بهمن ۱۳۲۱ در تبریز) بازیکنان سابق تیم ملی فوتبال ایران بوده‌است.
بیوک از سنین کودکی به فوتبال علاقه داشت و توانست در ۱۷ سالگی در تیم ملی فوتبال ایران بازی کند.
او در تیم‌های باشگاه فوتبال راه آهن، تاج، باشگاه فوتبال شاهین و پرسپولیس (۱۳۵۳-۱۳۴۶) بازی کرده‌است.همچنین او در سالهای ۱۳۵۱-۱۳۵۰ کاپیتان پرسپولیس بدون است. وی در سال ۱۳۵۳ بازنشسته شد.
بعد از بازنشستگی او مربی تیم امید پرسپولیس شد و سپس در تاریخ ۲۶ اردیبهشت ۱۳۵۴ به عنوان مربی تیم بزرگسالان پرسپولیس انتخاب شده.
نایلون گونه‌ای پلیمر ترکیبی و پلی‌آمید است که نخستین بار در ۲۸ فوریهٔ ۱۹۳۵ توسط والاس کاروترز در مرکز پژوهش دوپونت ساخته شد. نایلون یکی از پرکاربردترین پلیمرها در دسترس عموم است. مونومرهایی که در اثر ترکیب حاوی گروه‌های آمید (CONH-Amides-) هستند تولید پلی‌آمیدها را کرده و تحت عنوان نایلون (Nylon) شناخته می‌شوند.
نایلون گونه‌ای از گرمانرم است که از مواد نرم ساخته شده‌است. نخستین کاربری‌های تجاری از نایلون در ساختن برس مسواک (۱۹۳۸) و جوراب زنانه (۱۹۴۰) بود. این مواد از واحدهای تکرارشونده که با پیوند پپتاید (یا پیوند شیمیایی آمید) به یکدیگر پیوند یافته‌اند، تشکیل شده و نوعی پلی‌آمید است. نایلون نخستین پلیمر ترکیبی موفق در بازرگانی است. هدف از ساخت نایلون آن بود که چون در دوران جنگ جهانی دوم، ابریشم کمیاب شده بود، نایلون جایگزین ترکیبی ابریشم شود و بتوان چیزهایی را که با ابریشم ساخته می‌شد با این ماده ساخت؛ این ماده در آن دوران در ساخت برخی وسایل نظامی چون چتر نجات، جلیقه توپ‌خانه ضدهوایی و تایرهای بسیاری از انواع خودروهای نظامی به‌کار رفت.
نایلون ۶ و نایلون ۶٬۶ مهم‌ترین پلی‌آمید هستند که در صنعت نساجی و در تولید فرش و موکت نیز کاربرد دارد.
نایلون ۶ یا پلی‌کاپرولاکتم توسط پائول اسکلاک در هنگام بهبود خواص نایلون ۶۶ به وجود آمد. نایلون ۶۶ پلی‌آمیدی نیمه‌کریستالی است. نایلون ۶ برخلاف دیگر نایلون‌ها و نایلون ۶۶، یک پلیمر تراکمی است که باعث تفاوت ویژگی آن با دیگر نایلون‌ها می‌شود.
منومر نایلون ۶ عبارتست از اتا-آمینوکاپروئیک اسید ɛ-Amino Caproic یا لاکتوم آن یعنی کاپرولاکتم (Caprolactom) با فرمول شیمیایی CH2)5C(O)NH).
به دلیل آسانی تهیه و تصفیه، از کاپرولاکتم استفاده می‌شود. کاپرولاکتم مادهٔ کریستالی سفیدرنگ با نقطهٔ ذوب ۶۸–۶۹ درجهٔ سانتی‌گراد است. پلیمریزاسیون کاپرولاکتم و تبدیل آن به نایلون ۶ به روش‌های مختلفی انجام می‌گیرد که مهم‌ترین آن‌ها به صورت زیر است:
اضافه کردن آب به کاپرولاکتم، حلقهٔ منومر را باز کرده و آن را تبدیل به اتا-آمینوکاپروئیک اسید (ɛ-Amino Caproic) می‌کند.
مولکول اسید آمینوکاپروئیک با یک مولکول دیگر از لاکتم ترکیب شده و دی‌مر و سپس با مولکول دیگر ترکیب شده، تری‌مر و بالاخره پلیمر تشکیل می‌شود.
پس از تهیهٔ پلیمر مذاب با هریک از روش‌های فوق، آن را به‌صورت نوار در آب منجمد کرده و پس از تبدیل به گرانول و شستشوی کامل (به منظور برطرف کردن منومر) آن را کاملاً خشک کرده و جهت ریسیدن مذاب و تهیهٔ الیاف به‌کار می‌برند.
از ویژگی‌های نایلون ۶ می‌توان به سختی، استحکام کششی بالا، درخشندگی و قابلیت ارتجاعی (الاستیسیتهٔ مناسب) می‌توان اشاره کرد. همچنین منسوج نایلون ۶ در برابر مواد شیمیایی چون اسیدها و بازها، سایش و چین و چروک مقاوم است.
در سال ۲۰۱۰ بیش از ۴ میلیون تن از نایلون ۶ تولید شد که حدود ۶۰٪ آن برای تولید لیف، ۳۰٪ آن برای تولید رزین و ۱۰٪ آن برای تولید فیلم استفاده شد. امروزه به‌دلیل استحکام بالا، کاربردهای بیشتری برای استفاده از نایلون ۶ به‌وجود آمده‌است. از جمله برای ساخت قطعه در صنعت خودروسازی (مانند چرخ‌دنده‌ها، اتصالات، یاتاقان) و…
نایلون ۶ به‌عنوان برس مسواک، بخیهٔ جراحی، سیم در سازهای موسیقی آکوستیک و کلاسیک از جمله گیتار، ویولن، ویولنسل و … استفاده می‌شود. همچنین در ساخت انواع طناب، رشته، کابل تایر و … و همین‌طور در جوراب‌بافی و لباس‌های کشباف استفاده می‌شود.
منومرهای تشکیل‌دهندهٔ نایلون ۶۶ عبارت‌اند از هگزامتیلن دی‌آمین (با شش اتم کربن) و آدیپیک اسید (با شش اتم کربن) که پس از متراکم شدن به‌صورت پلی هگزامتیلن آدیپامید که به نام نایلون ۶۶ معروف است، درمی‌آید.
محلول منومرهای هگزامتیلن‌دی‌آمین (۶۰–۷۰ درصد) و آدیپیک اسید (۲۰ درصد) را به‌طور جداگانه در متانول تهیه کرده و سپس آن‌ها را با هم مخلوط می‌کنند تا نمک نایلون ۶۶ در متانول رسوب کند.
نمک نایلون ۶۶ را چندین بار با متانول خالص شستشو داده و پس از سانتریفیوژ آن را خشک می‌کنند و در نتیجه پودری از کریستال‌های سفیدرنگ با نقطهٔ ذوب ۱۹۰–۱۹۱ درجه به‌دست می‌آید.
محلول ۶۰ درصد از نمک نایلون ۶۶ در آب مقطر تهیه کرده و آن را همراه با ۰٫۵ درصد استیک اسید به عنوان تثبیت‌کنندهٔ گروه‌های آخر (یا تثبیت‌کنندهٔ مناسب دیگر) وارد اتوکلاو می‌کنند. هوای داخل اتوکلاو را به‌وسیلهٔ پمپ خلأ یا عبور گاز بی‌اثر مانند ازت یا هیدروژن تخلیه می‌کنند. در غیر این صورت، وجود اکسیژن در محیط عمل موجب اکسایش پلیمر خواهد شد.
دمای مخزن را به ۲۲۰ درجهٔ سانتی‌گراد رسانده و سپس آن را در مدت ۱–۲ ساعت به ۲۷۰–۲۸۰ درجهٔ سانتی‌گراد می‌رسانند عمل پلیمریزاسیون را به مدت ۴ ساعت در ۲۸۰ درجهٔ سانتی‌گراد ادامه می‌دهند و در حین عمل پلیمریزاسیون با کنترل فشار، آب تشکیل شده از فعل و انفعال را به‌صورت بخار آب خارج می‌سازند و بالاخره فشار مخزن را به ۱ اتمسفر کاهش می‌دهند. عمل خارج شدن آب از مخزن، عمل به‌هم زدن پلیمر مذاب تشکیل شده را نیز انجام می‌دهد. محصول پلیمر حاصل معمولاً حاوی مقدار کمی (حدود ۱ درصد) اولیگومرهای حلقوی است.
پس از تکمیل عمل پلیمریزاسیون پلیمر مذاب را به‌وسیلهٔ فشار گاز ازت خالص از سوراخ‌های مناسب به‌صورت نوار یا رشته به داخل آب سرد هدایت کرده و پس از انجماد آن را به قطعات کوچک (گرانول) تبدیل می‌کنند.
گرانول‌های تهیه شده (با نقطهٔ ذوب ۲۶۵ درجه) از تولیدات مختلف را به منظور یکنواختی محصولات با هم مخلوط کرده و پس از آماده و خشک کردن تحت پوشش گاز ازت، به دستگاه ریسندهٔ مذاب هدایت می‌کنند و بالاخره عمل ریسیدن مذاب و عمل کشیدن فیلامنت انجام می‌گیرد.
در سال ۲۰۱۱ تولید جهانی نایلون ۶٬۶–۲ میلیون تن بود. در آن زمان بیشتر از نیمی از نایلون ۶٬۶ تولید شده برای نساجی و تولید الیاف، و باقی‌ماندهٔ آن برای تولید رزین استفاده می‌شد.
نایلون ۶٬۶ به‌دلیل ساختار ۳بعدی خود دارای مقاومت مکانیکی بالا، استحکام، ثبات خوب گرمایی و مقاومت در برابر مواد شیمیایی و… است. از این رو به‌عنوان لیف برای منسوجات، فرش، موکت و قطعات قالب‌گیری و قطعات خودرو (مانند انتهای مخزن رادیاتور، لوله‌ها، پروفیل‌ها، تسمه نقاله، عناصر عایق برق، تابه روغن و … استفاده می‌شود.
غیر از نایلون ۶ و نایلون ۶۶ که در صنعت نساجی به‌صورت لیف مصرف می‌شوند، نایلون‌های دیگر نیز عرضه شده‌اند که بیشتر آن‌ها در مراحل اولیهٔ تولید خود هستند یا به‌علت گرانی مواد اولیه در سطح تجارتی تولید نمی‌شوند. مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:
یکی از بیشترین سؤالاتی که توسط اکثر سفارش‌دهنده‌ها پرسیده می‌شود این است که تفاوت نایلون و نایلکس در چیست یا اصلاً تفاوتی وجود دارد؟ پیش از جواب دادن به این سؤال، هریک به‌صورت جداگانه تعریف می‌شوند:
همان‌طور که مشخص شد بین نایلون و نایلکس تفاوت‌هایی وجود دارد اما این تفاوت فقط به مواد سازندهٔ اولیه محدود نمی‌شود. نایلون و نایلکس علاوه بر مواد اولیه در ظاهر و مصرف نیز باهم تفاوت‌هایی دارند.
تفاوت نایلون با نایلکس در مواد تشکیل‌دهندهٔ آن‌هاست. در نایلون مواد از پلی‌اتیلن سبک تشکیل شده‌است در حالی که مواد اولیهٔ نایلکس برخلاف نایلون، دارای پلی‌اتیلن سنگین هستند. البته این نکته نیز قابل ذکر است که تمامی مواد تشکیل‌دهندهٔ نایلکس از جنس پلی‌اتیلن سنگین نیستند و حدود ۸۰٪ آن سنگین است و ۲۰٪ باقی ماندهٔ آن ساخته شده از پلی‌اتیلن است. دلیلی که این ترکیب برای تولید و ساخت نایلکس انتخاب شده این است که به نایلکس شفافیت، نرمی، دوخت‌پذیری بالا و … بدهد.
فرق اصلی در شکل ظاهری نایلون و نایلکس این است که نایلون نسبت به نایلکس از نرمی، انعطاف‌پذیری، شفافیت و براقی بیشتری برخوردار است. در حالی که شکل ظاهری نایلکس به‌صورت خشک و مات است. نایلکس را می‌توان در ضخامت‌های بسیار نازک تولید کرد درحالی‌که نایلون این قابلیت را ندارد.
یکی از عمده‌ترین سوالاتی که ذهن افراد را به خود درگیر کرده‌است این است که آیا می‌توان به‌راحتی نایلون و نایلکس را از یک دیگر تشخیص داد؟
باید بگوییم بله می‌شود. به‌راحتی می‌توان با لمس و اندکی دقت و توجه این دو الیاف مصنوعی را از یکدیگر تشخیص داد. اگر پلاستیک نرمی را در دست گرفتید و مچاله کردید، اگر از خود صدای کمی را تولید کرد می‌توان تشخیص داد که این پلاستیک نایلون است درحالی‌که هنگام مچاله کردن، نایلکس صدا می‌دهد یا به اصطلاح دارای صدای خش‌خش است.
کتاب تکمیل عمل نساجی جلد ۱۱ شیمی نساجی و مقدمات تکمیلی، دکتر میرهادی سیداصفهانی
https://en.wikipedia.org/wiki/Caprolactam
https://en.wikipedia.org/wiki/Nylon_66
https://en.wikipedia.org/wiki/Nylon_6
گَنگ بَنگ نام عملی است که فرد در حین آمیزش جنسی به اجرای اعمال دیگر جنسی برای اشخاص دیگر نیز می‌پردازد. در صورتی که فرد تمایلی به انجام این کار نداشته باشد و وادار شده باشد این عمل گنگ رِیپ خوانده می‌شود که نوعی از تجاوز جنسی است.
از سال ۱۹۸۰ به بعد این عمل در فیلم‌های پورن به نمایش درآمد اما در بیشتر مواقع در این فیلم‌ها تعداد مردان حاضر بین شش تا دوازده مرد بوده‌است در حالیکه حداقل آن سه مرد بوده‌است (به حضور دو مرد تگ تیم گفته می‌شود). در گنگ بنگ معمولا تعداد مردان از زنان بیشتر است ولی اگر تعداد زنان بیشتر باشد به آن ریوِرس گنگ بنگ گویند و اگر این زنان سلطه‌گر باشند به آن فِمدام گنگ بنگ گویند.
اِیسْبیرن سوِنسن (زادهٔ ۱۶ آوریل ۱۹۶۴ - درگذشتهٔ ۱۴ ژوئن ۲۰۰۸) نوازندهٔ پیانو جَز اهل سوئد و بنیان‌گذار گروه پیانو جَز ای.اِس.تی بود. سونسن در سال‌های پایانی قرن بیستم، به یکی از موفق‌ترین موسیقی‌دانان سبک جَز در اروپا تبدیل شده بود، پیش از آن‌که در ۴۴ سالگی در سانحهٔ غواصی جان‌اش را از دست بدهد.
سونسن از سن بسیار پایین با موسیقی کلاسیک و جَز آشنا شد. مادرش نوازندهٔ پیانو کلاسیک و پدرش از علاقه‌مندان به موسیقی جَز بود. سونسن ابتدا به موسیقی کلاسیک علاقه نشان داد. در نوجوانی به موسیقی راک هم تمایل نشان داد و به اتفاق همکلاسی‌های‌اش چند گروه گاراژ راک تشکیل دادند. این پیش از آن بود که به موسیقی کلاسیک بازگردد و در نهایت مسیر اصلی‌اش را به سمت جَز بپیماید. در ۱۶ سالگی وارد مدرسهٔ موسیقی شد و به فراگیری پیانو پرداخت. در سال‌های بعد وارد کالج موسیقی سلطنتی استکهلم شد و تحصیلات موسیقی‌اش را ۴ سال در آنجا ادامه داد.
در سال ۱۹۹۰ به‌همراه دوست دوران کودکی‌اش Magnus Öström که پرکاشن می‌نواخت یک گروه ۲ نفره تشکیل دادند. در سال ۱۹۹۳ Dan Berglund به‌عنوان باسیست به آن‌ها پیوست و به این ترتیب ای.اِس.تی شکل گرفت. آن‌ها اولین آلبوم‌شان با نام "When Everyone Has Gone" را در همان سال منتشر کردند و در سال‌های بعد آوازهٔ شهرت‌شان در صحنهٔ موسیقی جَز شمال اروپا پیچید. سونسن در سال ۱۹۹۵ و ۱۹۹۶ نامزد دریافت عنوان «بهترین نوازندهٔ جَز سال» سوئد شد.
گروه با انتشار آلبوم "Gagarin’s Point Of View" به شهرت بین‌المللی رسیدند و این اولین آلبوم آن‌ها بود که خارج از کشورهای اسکاندیناوی منتشر شد. در پی انتشار ۲ آلبوم "Good Morning Susie Soho" (۲۰۰۰) و "Strange Place For Snow" (۲۰۰۲) موسیقی آن‌ها مورد توجه مخاطبان آمریکایی هم قرار گرفت. ای.اِس.تی در سال ۲۰۰۹ یک تور ۹ ماهه در اروپا، ایالات متحده و ژاپن برگزار کردند. آلبوم‌های "Seven Days Of Falling" (۲۰۰۳)، "Viaticum" (۲۰۰۵) و "Tuesday Wonderland" (۲۰۰۶) به همان اندازه که تحسین منتقدان و مخاطبان را برانگیختند و نامزد دریافت چندین جایزه شدند در جدول‌های فروش موسیقی جَز و پاپ هم موفق بودند. آن‌ها اولین دستهٔ موسیقی جَز اروپایی بودند که تصویرشان روی جلد مجلهٔ داون بیت چاپ شد.شمارهٔ ماه مه ۲۰۰۶
آخرین آلبوم ای.اِس.تی با عنوان "E.S.T. Live in Hamburg" که مربوط به اجرای سال ۲۰۰۶ گروه در هامبورگ آلمان بود، در نوامبر ۲۰۰۷ روانهٔ بازار شد. پیش از مرگ سونسن در سال ۲۰۰۸ گروه مشغول انجام یک تجربهٔ جدید در تلفیق اصوات دیجیتالی و مکانیکی و بسط دادن آن‌ها در قالب موسیقی جَز بودند. سونسن به‌غیر از ای.اِس.تی، آلبوم‌هایی با دیگر هنرمندان سوئدی مانند Nils Landgren و ویکتوریا تولستوی ضبط کرد.
در ۱۴ ژوئن ۲۰۰۸ سونسن که در حوالی جزیرهٔ Ingarö-خارج از استکهلم- مشغول غواصی بود ناپدید شد. پس از مدتی جستجو بالاخره غواص‌های همراه سونسن او را بیهوش در بستر دریا یافتند. با توجه به وخامت حال سونسن، پیکرش را به سرعت و با هلیکوپتر به بیمارستان دانشگاه کارولینسکا رساندند اما موفق به نجات او نشدند. سونسن در زمان مرگ ۴۴ ساله، دارای همسر و ۲ فرزند بود.
موکا (موچا) با توجه به ریشه های غیر فارسی ممکن است ترجمه شده یا اشاره به کلمه های ، ، ، یا حتی باشد.
دونا دونا یا دانا دانا (דאַנאַ דאַנאַ)، که همچنین با عنوان: דאָס קעלבל نیز، شناخته می‌شود و آن را به صورت: «Dos Kelbl»، یا: The Calf، به معنای گوساله نیز می‌شناسند، آهنگی است به زبان ییدیش، که نخستین بار در تئاتری اجرا شد که مضمون آن در مورد گوساله‌ای بود که روند داستان، نهایتاً به کشتار یا ذبح او، منجر می‌شد. این آهنگ به نوعی، منعکس‌کننده وضعیت یهودیان در جریان هولوکاست (کشتار دسته جمعی یهودیان، در جریان جنگ جهانی دوم) بود. عنوان این آهنگ (دونا دونا) صورت دیگری از کلمهٔ آدونائی است، که یک نام یهودی برای خدا محسوب می‌شود.
دانا دانا برای هارون زیتلین، که یکی از مراحل تولید پروژهٔ موسوم به استرک (مربوط به سالهای: ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۱) بود، نوشته شده، و موسیقی آن، توسط شولوم اسکوندا آهنگساز نامدار یهودی پدید آمده بود. اشعار، اجراها، بخش‌های مختلف، و سایر موارد مرتبط با این آهنگ، به صورت آنلاین در آرشیوهای دیجیتال تئاتر ییدیش در دسترس و قابل دستیابی هستند. شعر این آهنگ به صورت تایپی بر صفحه‌ای به زبان ییدیش درج شده و دست نوشته این اشعار ییدیش نیز، در اجرای آن با پیانو آشکار شده و مورد اجرا قرار گرفته‌است. متن زیربنایی و اولیه این آهنگ و همین‌طور قسمت‌های مختلف آن موجود است، و به گونه‌های دیگر نیز به زبان لاتینی درآمده و نسخهٔ آوایی دیگری از آن پدید آمده، که به زبان نزدیک به زبان آلمانی به اجرا درآمده‌است.
یک ارکستر مخصوص، ملودی دانا دانا را در برخی بخش‌های استرک به اجرا درآورد. اصل این آهنگ، یک آهنگ دوچهارم(۲/۴) در سل مینور است که برای یک دوئت (آواز یا موسیقی دو نفری) نوشته شده که توسط یک مرد و یک زن اجرا شود، و گروه کر (دسته سرودخوانان) و ارکستر آنان را همراهی نمایند. شولوم اسکوندا، این آهنگ را با عنوان: «دانا»، برای موسیقی ارکستری و با عنوان «دانا دانا» برای اجرای آوازی تنظیم کرده بود. متن ییدیش آن، با الفبای لاتین نوشته شده بود. اسکودا، «آندانتینو» را که اجرای بسیار آرامی از این آهنگ بود و همین‌طور «سمپر استاکاتو» را که همیشه به صورت بریده بریده و فشرده اجرا می‌شود، برای اجرا توسط گروه کر، نوشت. ملودی مقدماتی این آهنگ نیز، در پایان این ترانه مورد استفاده قرار گرفت. وی همچنین «موسو پیو» را که با سرعتی بیشتر اجرا می‌شود، برای اجتناب نمودن از برخی تغییر ریتم‌های آهنگ که با تأکید بر سازهای بادی صورت می‌گرفت، نوشت. در نوشته اسکوندا ابتدا، یک زن (که اسکوندا، در نوشته اش این زن را: "she" خوانده‌است)، چهار خط میزان (بار) از ترانه را می‌خواند، و پس از آن، یک مرد (که اسکوندا وی را، "he" نوشته‌است)، چهار خط بعدی ترانه را اجرا می‌کند. این دو خواننده، از بند برگردان [موتیف یا ترجیع بند ترانه] به بعد، به اتفاق یکدیگر ترانه را اجرا می‌کنند و به اصطلاح همآواز می‌شوند. اگرچه طی خواندن سومین قسمت از «دانا داناً (=» دانا دانا دانا دانا...")، مرد خواننده، گاهی با استفاده از جنبش‌های صوتی [=تحریرهای؟] جداگانه، کمی پائینتر از ملودی آهنگ، می‌خواند. ملودی این آهنگ، به صورت پی در پی و موتیف وار، تکرار می‌شود. سپس مرد خواننده، ملودی را اجرا می‌کند و زن خواننده، گاهی «دونا» را تکرار می‌کند، و گاهی دیگر واژه «آه» را با صدایی بالا و و پاساژها (تغییر صوتها) ی فنی اجرا می‌نماید. اسکوندا «مولتو ریت» را که دارای ریتمی بسیار آرام و به تدریج کندشونده‌است، برای پایان دادن به نسخهٔ اولیه این آهنگ نوشت. به هر حال برخی تفاوت‌ها میان ترانه اصلی و ملودیی از این آهنگ، که به خوبی شناخته شده و شهرت یافته‌است، وجود دارد. اسکوندا «هاهاها» را نیز برای اجرای گروه کر به صورت شکسته شکسته، همراه با ارکستر زهی نوشت.
اسکوندا، دانا دانا را، ضمن تغییر دادن تلفظ آن به صورت «دونا دونا» [دونا، گاهی بانو نیز ترجمه شده‌است]، به انگلیسی نیز ترجمه نمود. اما این نسخه در زمینه کسب محبوبیت توفیق چندانی حاصل نکرد. این ترانه مجدداً در اواسط دهه ۱۹۵۰، توسط آرتور کویس و تدی شوارتز به انگلیسی ترجمه شد که البته این بار، متن اجرای این ترانه به خوبی شناخته شد و شهرت یافت. این محبوبیت، به خصوص وقتی به اوج خود رسید که جوآن بائز در سال ۱۹۶۰، داناوان در سال ۱۹۶۵ و پتی دوک در سال ۱۹۶۸ به اجرای این ترانه پرداختند.
دانا دانا به زبان‌های گوناگون دیگر، از جمله زبانهای آلمانی، فرانسوی، ژاپنی، عبری، و روسی ترجمه و ضبط شده‌است و موسیقیدانان و اجراکنندگان دیگری همچون آندره زویگ، چاوا آلبرشتاین، استر اوفاریم، تئودور بیکل، کارستن ترویکه، سومی جو، کلود فرانکوئیس، و هلن رولز همراه با دوروتی به اجرای این آهنگ پرداخته‌اند.
אויפן פירל ליגט דאָס קעלבל,
ליגט געבונדן מיט א שטריק,
הויך אין הימל פליט דאָס שװעלבל,
פרײט זיך, דרײט זיך הין און קריק.
לאכט דער װינט און קאָרן,
לאכט און לאכט און לאכט,
לאכט ער אָפּ א גאַנצן טאָג,
מיט אַ האלבער נאכט.
דאנא, דאנא, דאנא, דאנא,
דאנא, דאנא, דאנא, דאנא, דא,
דאנא, דאנא, דאנא, דא.
שרײַט דאָס קעלבל, יאָגט דער פּויער,
װער־זשע הײסט דיך זײן א קאלב,
װאָלסט געקענט צו זײן אַ פויגל,
װאָלסט געקענט צו זײן א שװאַלב.
לאכט דער װינט און קאָרן ...
בידנע קעלבער טוט מען בינדן,
װער עס האָט פליגל, פליט ארויפצו,
איז בײ קײנעם ניט קײן קנעכט
Oyfn firil ligt dos kelbil
ligt gebindin mit a shtrik
hoich in himil flit dos shvelbil
freit sich dreit sich hin un krik.
Lacht der vint in korn
lacht un lacht un lacht
lakht er up a tug a gantsin
mit a halber nacht.
Dana, dana, dana, dana,
Dana, dana, dana, da,
Dana, dana, dana, da.
Shreit dos kelbl zogt der poier
ver she heist dich zain a kalb
volst gekent tzu zain a foigl
volst gekent tzu sain a shvalb.
Lacht der vint in korn ...
Bidne kelber tut men bindn
un men shlept zey un men shecht
ver s'hot fligl, flit aroiftzu
is ba keinem nit kain knecht.
On a wagon bound and helpless
Lies a calf, who is doomed to die.
High above him flies a swallow
Soaring gaily through the sky.
The wind laughs in the cornfield
Laughs with all his might
Laughs and laughs the whole day through
And half the Summer's night
Dona, dona, dona, dona,
Dona, dona, dona, do,
Dona, dona, dona, do.
Now the calf is softly crying
«Tell me wind, why do you laugh?»
Why can’t I fly like the swallow
Why did I have to be a calf,
The wind laughs in the cornfield ...
Calves are born and soon are slaughtered
With no hope of being saved.
Only those with wing like swallow
Will not ever be enslaved.
بسته و بیچاره در ارابه‌ای
گوساله‌ای محکوم به مرگ افتاده است
پرستویی می‌پرد بر فراز سرش
در اوج شادمانه پرواز
باد در مزرعه ذرت شاد و خنده زنان می‌گذرد
می‌خندد و می‌خندد تا مادامی که روز جریان دارد
و حتی تا پاسی از شب گذشته
دونا، دونا، دونا، دونا
دونا، دونا، دونا، دون
اینک اما گوساله به نرمی می‌گرید که
«به من بگو ای باد، تو چرا می‌خندی؟»
«چرا من نمی‌توانم همانند آن پرستو پرواز کنم؟»
«چرا محکومم که گوساله باشم؟»
باد در مزرعه ذرت شاد و خنده زنان می‌گذرد:
گوساله‌ها، گوساله به دنیا می‌آیند و به زودی نیز سلاخی می‌شوند
بدون امید به نجات،
تنها آنان که بالهایی همانند پرستو دارند
هیچ‌گاه به بردگی گرفته نمی‌شوند
There's a calf with a mournful eye.
High above him there's a swallow
Winging swiftly through the sky.
How the winds are laughing
They laugh with all their might
Laugh and laugh the whole day through
And half the summer's night.
«Stop complaining,» said the farmer,
Why don't you have wings to fly with
Like the swallow so proud and free?"
How the winds are laughing ...
Calves are easily bound and slaughtered
Never knowing the reason why.
Like the swallow has learned to fly.
بسته در ارابه‌ای برای بازار
گوساله‌ای است با چشمی اشکبار
پرستویی است برفراز سرش در اوج آسمان،
که به تندی بال می‌زند و می‌پرد
بادهای وزان چطور می‌خندند؟
آری، آن‌ها با تمام وجودشان می‌خندند
می‌خندند و می‌خندند در تمام طول روز
و تا پاسی از شبِ تابستان
کشاورز به گوساله گفت: «بس است دیگر، شکایت نکن»،
«کی بهِت گفت که گوساله باشی؟»
«چرا بال نداری که باهاشون پرواز کنی؟»
«مثل اون پرستو، آن چُنان مغرور و رها؟»
گوساله‌ها به سادگی بسته و سلاخی می شن
و هیچ وقت دلیلش رو نمی فهمن
اما هر کس ارزش آزادی رو می فهمه
یادگرفته که بتونه مثل پرستو پرواز کنه
دربارهٔ اصل ترانه به زبان ییدیش این توضیح ضروری است که متن ارائه شده در اینجا، به همان صورتی درج شده که در برگه اصلی شعر [که در تاریخچه پیش گفته بدان اشاره شد]، ثبت شده‌است و به نظر می‌رسد که در پاراگراف مقدماتی آن، اشتباهات چاپی آشکاری وجود داشته باشد. ضمناً نسخه آوانگارانه (فونتیک) که متعاقب آن آمده‌است، در چند قسمت از آهنگ آشکار است.[مشهورترین و محبوبترین اجرای این آهنگ، اجرای خانم جوانا باز است که با شعر اصلاح شده توسط کویس و شوارتز است.]
آرش معیریان (زادهٔ ۲۵ آبان ۱۳۵۰ در تهران) کارگردان و تدوینگر ایرانی است.
سکوی نیمه شناور سازه دریایی ویژه‌ای است که برای عملیات اکتشاف و بهره‌برداری در آب‌های عمیق دریا ساخته شده است. این سازه می‌تواند پایداری خوبی به اندازه سکوهای ثابت حفاری داشته باشد.
این شناور نیمه‌غوطه‌ور بیشتر نیروی شناوری خود را از بالن‌های آبگیر که در زیر سطح دریا قرار دارند به‌دست می‌آورد.
زِیلاند یکی از استان‌های کشور هلند است که در جنوب غربی این کشور واقع شده‌است. مرکز این استان شهر میدل‌بورخ است.
جمعیت استان زیلاند ۳۸۰٬۰۰۰ نفر و مساحت آن در حدود ۲۹۳۰ کیلومتر مربع است که تقریباً ۱۱۴۰ کیلومتر از آن را آب و دریا تشکیل می‌دهد.
این استان از تعدادی جزیره تشکیل شده و با کشور بلژیک نیز مرز دارد. نام زیلاند به معنای «سرزمین دریا» است و بخش‌های بزرگی از این استان نیز در زیر سطح دریا واقع شده‌است.
گردشگری به ویژه ورود گردشگران آلمانی در تابستان‌ها به سواحل زیلاند از فعالیت‌های مهم اقتصادی این منطقه است. آخرین سیلاب بزرگ که باعث تلفات و آسیب‌های فراوان در زیلانت شد سیل ۱۹۵۳ دریای شمال است که باعث ساخت سازه‌های بزرگ آبی در این استان به منظور جلوگیری از سیلاب‌های بعدی شد.
نام کشور زلاند نو از نام این منطقه در هلند گرفته شده‌است. آبل تاسمان، دریانورد هلندی سرزمین نیوزلند را در سال ۱۶۴۲ کشف کرد و هلندی‌ها بعداً آن را زلاند نو نامیدند که در انگلیسی به صورت نیوزیلند درآمده‌است.
از شمال به جنوب:
لین کانوی مهندس کامپیوتر و زن ترنس آمریکایی است. او متولد ۱۰ ژانویه ۱۹۳۸ آمریکا است. او یک زن ترنس است و پس از آشکارسازی در جامعه نیز به عنوان زن شناخته شده‌است. او فعالیت‌های فراوانی برای افراد تراجنسی انجام داده‌است.
میدل‌بورخ یکی از شهرهای هلند و مرکز استان زیلاند در این کشور است.
شهر میدل‌بورخ در جنوب باختری هلند واقع شده و در حدود ۴۶ هزار نفر جمعیت دارد.
این شهر که در شبه جزیره والخرن قرار گرفته از سال ۱۲۱۷ به عنوان شهر رسمیت یافت. میدل‌بورخ در سده‌های میانه تبدیل به مرکز مهم بازرگانی میان انگلستان و شهرهای فلاندر بود. در سدهٔ ۱۷ یعنی در دوران طلایی هلند، شهر میدل‌بورخ از مراکز مهم کمپانی هند شرقی هلند به‌شمار می‌آمد.
Wikipedia contributors, "Middelburg," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed August 29, 2010).
رافائل با نام اصلیِ اس‌اس رافائلو (SS Raffaello) یک کشتی اقیانوس‌پیمای ایتالیایی بود که در سال ۱۹۷۶ به ایران فروخته شد. رافائل یکی از جاذبه‌های دیدنی و پرماجرای شهر بوشهر بود که در سال ۱۹۷۶ توسط دولت پهلوی، به عنوان تسویه بدهی تسهیلاتی ایتالیا که از سال‌ها قبل گرفته شد و دلیل آن هم عدم توانایی ایتالیایی‌ها برای بازپرداخت بدهی پیشینشان نیز بود. قرار بود هنر تاریخی طراحی ایتالیایی‌ها با هنر و صنعت مهندسی کشتی‌سازی آن زمان در هم ممزوج شود و دو شناور بزرگ را ایجاد کند. طراحی‌ها در ابتدا، دو کشتی را با بدنهٔ سیاه رنگ و دو دودکش بزرگ سفید نشان می‌داد. اما برخلاف دیدگاه سنتی کشتی‌سازان ایتالیایی، طراح این پروژه تصمیم به طراحی یک کشتی مدرن گرفت؛ بنابراین دوباره تیم طراحان دست به کار شدند و کشتی‌ای را با بدنهٔ سفید همراه با دو دودکش بزرگ مشبک به سرپرستی پروفسور «موتورینو» استاد دانشگاه پلی‌تکنیک تورین طراحی کردند. طراحی غریب و بی‌سابقه‌ای شده بود. در ۱۶ سپتامبر ۱۹۶۲ (یکشنبه ۲۵ شهریور ۱۳۴۱) ابتدا کلید ساخت خواهر کوچکتر، کشتی میکل آنژ زده شد. پنج ماه بعد ساخت جفت بزرگتر این کشتی آغاز شد و رافائل نیز رخ نشان داد. سه سال بعد در ۱۹۶۵ (۱۳۴۴ خورشیدی) بود که کشتی میکل آنژ به آب انداخته شد و سفر خود را میان بندر جنوا و نیویورک آغاز کرد. کمی بعد، رافائل به طول ۲۷۶ متر و عرض ۳۱ متر ساخته شد. رافائل را از همان ابتدا بسیار بزرگتر و مجلل تر ساخته بودند و فقط در دریای مدیترانه به سفرهای دریایی فرستاده می‌شد. پهنای کشتی رافائل ایتالیایی حدود ۶۰ متر و گنجایش ۱۸۰۰ مسافر را نیز داراست. این کشتی لقب شهرک دریایی را به خود گرفته و دلیل آن هم وجود امکانات متنوع و کافی بوده که در آن نیز فراهم بوده‌است. از جمله این امکانات نیز عبارتند از ۶ استخر مخصوص کودکان و بزرگسالان، ۷۵۰ سوئیت بزرگ و کوچک که در آن حمام‌هایی با مرمرهای گران‌بهای ایتالیایی نیز ساخته شده بودند. از دیگر امکانات کشتی رافائل می‌توان به سالن‌های سینما و تئاتر، زمین‌های ورزشی، استخر، هتل، تالارهای باشکوه، رستوران و … نیز اشاره کرد. هیچ‌کدام از کشورهای پیشرفتهٔ آن زمان چنین کشتی را نداشتند. هدف گرفتن رافائل، این بود که در یکی از جزایر ایران مستقر شود و جاذبه‌ای برای جهانگردان خارجی، از جمله ثروتمندان کشورهای حاشیه خلیج فارس باشد تا برای مدتی از امکانات تفریحی آن استفاده کنند.
در زمان جنگ ایران و عراق ، کشتی رافائل مورد هدف موشک های عراقی قرار گرفت و بسیاری از قسمت های آن خراب شد و اگرچه قابل تعمیر بود اما هیچ اقدامی برای نجات آن انجام نشد. تمام تجهیزات و امکانات کشتی در حد امکان باز شد، بطوریکه سیستم مخابراتی داخل کشتی در پایگاه دریایی بوشهر بعنوان یک تلفن داخلی مورد استفاده قرار می‌گرفت. همچنین سیستم مخابراتی این کشتی تا سال ۱۳۸۴ فعال بود و اغلب منازل مسکونی از آن استفاده می‌کردند.
در طول جنگ با یدک‌کش محل قرارگیری این کشتی را ۱۰۰۰ متر در کنار ساحل جابه‌جا کردند اما مجدد توسط یک موشک مورد اصابت قرار گرفته و بعدها به زیر آب رفت. بعد از آن نیز هیچ اقدامی برای نجات این مروارید گران بها انجام نشد و رافائل در اعماق خلیج فارس غرق شد و مورد هجوم غواصان محلی نیز قرار گرفت. تمامی گنجینه‌هایی که درون این کشتی به‌کار برده شده بود به یغما برده شد.
ایسبیرن سونسن تریو که به اختصار E.S.T. گفته می‌شود، یک گروه پیانو جَز سوئدی بود که در سال ۱۹۹۳ بنیان گذاشته شد.
اعضای گروه ایسبیرن سونسن (پیانو)، Dan Berglund (کنترباس) و Magnus Öström (درامز) بودند. آثار آن‌ها در زمان انتشارشان در اروپا با موفقیت عظیم تجاری و تحسین منتقدان روبرو شدند. آلبوم "Gagarin’s Point Of View" که باعث شهرت بین‌المللی ای.اِس.تی شد، اولین آلبوم آن‌ها بود که خارج از کشورهای اسکاندیناوی و با لیبل شرکت آلمانی اَکت منتشر شد.
ایسبیرن سونسن پیانیست و رهبر گروه در ژوئن سال ۲۰۰۸ در یک سانحهٔ غواصی درگذشت.
ناحیه تابشی لایه کروی بزرگی است که اطراف هسته را فرا می‌گیرد. کران بیرونی این لایه هفتاد درصد از شعاع خورشید را تا سطح آن می‌پیماید. ناحیه تابشی ۳۲ درصد از حجم و ۴۸ درصد از جرم خورشید را شامل می‌شود.
نام «ناحیه تابشی» از آنجا ناشی می‌شود که انرژی در این ناحیه از طریق تابش منتقل می‌شود. فوتون‌ها از «هسته» بیرون آمده و از لایه‌های پایدار گاز می‌گذرد، اما در میان ذره‌های چگال گاز پراکنده شده و معمولاً هر فوتون برای پیمودن این ناحیه می‌تواند تا ۱٫۰۰۰٫۰۰۰ سال در راه باشد.
در پائین «ناحیه تابشی» چگالی ۲۲ گرم بر سانتی‌متر مکعب است و درجه حرارت ۸٫۰۰۰٫۰۰۰ کلوین. در بالای این ناحیه چگالی به ۰٫۲ گرم بر سانتی‌متر مکعب می‌رسد و حرارت تا ۲٫۰۰۰٫۰۰۰ کلوین کاهش می‌یابد.
ساختار ناحیه تابشی، از زمان تولد خورشید، بسیار پایدار بوده‌است. همچنین، درصد عناصر از بالای ناحیه تابشی تا سطح خورشید، تقریبا یکسان است.
ارمو روستایی در دهستان جنت رودبار بخش مرکزی شهرستان رامسر استان مازندران ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان این روستا بدون جمعیت بوده‌است.
جنت رودبار، روستایی است از توابع بخش دالخانی شهرستان رامسر در استان مازندران در کشور ایران.
این روستا در دهستان جنت‌رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۱ نفر (۷۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
جیرود، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان جنت‌رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
چورته، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان جنت‌رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دراز زمین، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان جنت‌رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸ نفر (۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دره دم، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان جنت‌رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
زروسرا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان جنت‌رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵ نفر (۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سرمشک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان جنت‌رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
نمک‌دره، روستایی است که در کیلومتر ۵۰ جاده میرزاکوچک خان (هریس) از توابع شهرستان رامسر شهرستان رامسر در استان مازندران ایران .
این روستا در دهستان جنت‌رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱392، جمعیت آن 400 نفر (100خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
گریکش، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان جنت‌رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳ نفر (۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
تلیچ کوه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان جنت‌رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸ نفر (۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سده، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان جنت‌رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱ نفر (۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
این روستا پل ارتباطی بین روستای نمکدره و دهستان جنت رودبار است . بیشتر بومیان قدیمی در این روستاکه ییلاق و قشلاق می‌کنند از روستای {کراتکوتی}رشیدیه به این روستا سفر می‌کنند.
گرکش، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان جنت‌رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲ نفر (۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
لیگاه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان جنت‌رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
اغوزکتی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان جنت‌رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱ نفر (۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
اکراسر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان جنت‌رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۳۵۰ نفر ۸۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ایزکی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان جنت‌رودبار قرار دارد و جمعیت آن در زمستان 5 نفر و در تابستان بیش از 500 نفر بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بزشی محله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
پلهم جان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان جنت‌رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶ نفر (۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
گراسماسر، روستایی مرتفع است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا به دلیل ارتفاع بسیار بالا و همچنین فاصله هوایی بسیار کم (15 کیلومتری) با دریا و قرار داشتن در البرز شمالی جز خنک ترین روستا و ییلاقات کشور می باشد، به طوری که حداکثر دمای روزانه آن در فصل تابستان به ندرت از 18 درجه بالاتر می‌رود، و به زمستانی در دل تابستان معروف است و حتی سابقه بارش برف در خرداد ماه و شهریور نیز دارد.
این روستا در قبل از دهستان جنت‌رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن حدود 12 خانوار بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کردخیل، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان جنت‌رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶ نفر (۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
گلین، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان جنت‌رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
لیماکده، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.اکثر مردمان لیماکده در فصل بهار و تابستان در این روستا زندگی می‌کنند.این روستا که به عنوان ییلاق تلقی می‌شود یکی از زیباترین ییلاقات شهرستان رامسر است.
این روستا در دهستان جنت‌رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن بیش از 100 نفر بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ولنگان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
چاک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
توله سر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان جنت‌رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.خانواده‌های صدیقی - قاسمی - قربانی در این منطقه به عنوان ییلاق استفاده می‌کنند.درگاه ملی آمار ایران
سرای دشت، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
اربه کله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۳ نفر (۶۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
پلسه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دوجه گنه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران است.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
راش پشته، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲ نفر (۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سرلیماک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۵ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سنگ پشته، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶ نفر (۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کش گرما، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰ نفر (۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
گاولیماک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۴ نفر (۵۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
گوگین، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
لرگ دشت، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
لیماک لام، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
ونه کوه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۰ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
جلمه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کوی پریان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
گهواره پشته، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱ نفر (۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بصل کوه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
در ضمن روستای بصل کوه زادگاه شهید سرلشگر حسین خلعتبری نیز است
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵۰ نفر (۱۸۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
چالَکرود نام روستایی است از توابع بخش دالخانی شهرستان رامسر در استان مازندران کشور ایران است .
تا سال ۱۳۹۰ شمسی مقبره دو یونانی به نام‌های «لئونیداس میکلیدیس» (ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ) درگذشته در ۱۹۱۷ میلادی معروف به «لیان صاحب» و زنی دیگر به نام «آناستازیا کاساندرا» (ΑΝΑΣΤΑΣΑ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ) درگذشته در ۱۹۱۷ میلادی در نزدیکی مسجد این روستا وجود داشت که به دلیل تعریض جادهٔ اصلی تخریب شد. البته این مقبره سالها قبل توسط خانوادهٔ این دو یونانی خالی شده بود. اطلاعات زیاد و درستی از چگونگی و دلیل دفن آنها در این منطقه در دست نیست.
همچنین پل فلزی چالکرود یکی از جاذبه‌های تاریخی فرهنگی این روستا است که توسط مهندسینی از شرکت اشکوداوُرکس که در زمان اشغال چکسلواکی توسط آلمان نازی به بخشی از تبدیل شده بود، در دوران سلطنت پهلوی اول بر روی رودخانه چالکرود ساخته شده‌است.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار گرفته و مرکز این دهستان بشمار می‌آید. بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵۷۷ نفر (۲۲۱ خانوار) بوده‌است.http://www.amar.org.ir/سرشماری-عمومی-نفوس-و-مسکن/نتایج-سرشماری/جمعیت-به-تفکیک-تقسیمات-کشوری-سال-1395
رودخانه چالک‌رود مرز مشترک رامسر با تنکابن است..
این رودخانه از چشمه‌های کوه‌های سمت شرقی اشکور علیا – بلور کوه (شاه سفید کوه) – سیاهکوه – اریه – نیر دره – سرگلچال – میثم سرا – شیرگاه – لاکتراشان – جهک – هلوستان – خشتله – بال گردن – گلین – آغوز کوتی – کوه‌های جنت رودبار سرچشمه گرفته پس از پیوستن به هم و عبور از روستاهای: گالش محله – شوستا – پس از گذشتن از زیر پل بزرگ آهنی به دریا می‌ریزد.
شادمرادمحله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۳ نفر (۷۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کلایه بن، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
بر خلاف زبان فارسی، در زبان های خانواده ایرانی شمال غربی به مانند گیلکی و مازندرانی صفت بعد از اسم می‌اید، در نتیجه واژه کلایه+بن معادل 'پایین قلعه' و 'نقطه پایینی قلعه' در فارسی می‌باشد.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۱۷ نفر (۲۸۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
لوسر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۳ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
لات محله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۵ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
اسیابسر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۰۰ نفر (۱۴۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
راجوب، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۰۲ نفر (۱۷۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بهارپشته، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۴ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
پیازکش، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۱ نفر (۵۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
جلو، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سرکوسرا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۱ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
طالش سرا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۰ نفر (۲۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
گل چیگی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳ نفر (۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
لرسانور، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۶ نفر (۸۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
لاتی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ازارچال، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۷ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بالاجلو، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
طلارسرشرقی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۸ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
طلار سر غربی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۶ نفر (۹۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کانگ سر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۸ نفر (۱۰۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
لتر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴۵ نفر (۱۲۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
لترنسا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
مازوباغسر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۴ نفر (۵۷خانوار) بوده‌است.
کاراغلب مردم آن کشاورزی و دامداری می‌باشد درگاه ملی آمار ایران
محصولات عمده آن مرکبات، چای، کیوی، عسل و محصولات دامی می‌باشد
دالخانی شهری که مرکز بخش دالخانی شهرستان رامسر در استان مازندران کشور ایران است. نام قبلی آن گالش محله بوده که همزمان با ارتقا به شهر، به دالخانی تغییر یافته است.
https://irna.ir/amp/85078320/شهر-دالخانی-به-نقشه-تقسیمات-کشوری-اضافه-شد
این شهر در بخش دالخانی قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۸۰۹ نفر (۲۷۸ خانوار) بوده‌است.http://www.amar.org.ir/سرشماری-عمومی-نفوس-و-مسکن/نتایج-سرشماری/جمعیت-به-تفکیک-تقسیمات-کشوری-سال-1395
تبدیل روستا دالخانی به شهر وزارت کشور
لیماک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان چهل‌شهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۱۰ نفر (۲۸۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
حسن سرا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سخت‌سر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۱ نفر (۲۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
گوهرسرا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سخت‌سر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۶ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
لپاسرک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۴۵ روستای لپاسرک ۷۹ نفر جمعیت در قالب ۱۳ خانوار داشته‌است که این رقم در سال ۱۳۵۵ به ۱۰۱ نفر در قالب ۱۹ خانوار رسیده‌است که نشاندهنده نرخ رشد ۲٫۵ درصدی می‌باشد.
در سر شماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۶۵ روستا دارای جمعیتی معادل ۱۵۵ نفر در قالب ۳۰ خانوار بوده‌است. عمده‌ترین عاما افزایش جمعیت روستا در این دهه زاد و ولد زیاد و گسترش بهداشت در روستا بوده‌است، از طرف دیگر تأمین گسترده انواع خدمات در روستا بعد از پیروزی انقلاب اسلامی توسط جهاد سازندگی باعث شد تا جمعیت در روستاها ماندگاری بیشتری داشته باشد.
در سرشمالی سال ۱۳۷۵ جمعیت این روستا به ۱۸۵ نفر در قالب ۴۲ خانوار رسیده‌است. برای دهه‌های ۶۵–۱۳۵۵ و ۷۵–۱۳۶۵ نرخ رشد به ترتیب ۴٫۳ و ۱٫۷ درصد به دست آمده‌است. در آخرین سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ روستا دارای ۲۴۲ نفر در قالب ۷۰ خانوار بوده که نرخ رشد ان در دهه ۸۵–۱۳۷۵، ۲٫۷ درصد بوده‌است. با استناد بر امار خانه بهداشت در سال ۱۳۸۹، ۲۳۲ نفر جمعیت در روستا ساکن بودند.
روستای لپاسرک در سال ۱۳۴۵ دارای ۱۳ خانوار با بعد خانوار ۶ نفر، در سال ۱۳۵۵، ۱۹ خانوار با بعد خانوار ۵٫۳ نفر، در سال ۱۳۶۵، ۳۰ خانوار بابعد خانوار ۵٫۲ نفر و در سال ۱۳۷۵ ،۴۲ خانوار با بعد خانوار ۴٫۴ نفر بوده‌است. در سال ۱۳۸۵ تعداد خانوار این روستا به ۷۰ خانوار با بعد خانوار ۳٫۴ نفر رسیده‌است. تعداد خانوارز روستا در سال ۱۳۸۹ حدود ۶۴ خانوار با بعد خانوار ۳٫۶ نفر بوده‌است. بعد خانوار در فاصله سالهای ۱۳۴۵ تا ۱۳۸۹ از رقم ۶ نفر به رقم ۳٫۶ نفر کاهش یافته‌است، این کاهش نشان از تغییرات اجتماعی عمیقی است که در جامعه در حال تحول ما در حال وقوع می‌باشد. تغییر سی ازدواج از سنین پایین به سنین بالا، حاکم شدن تفکر تک فرزندی نزد خانواده‌های جوان، بالا رفتن هزینه خانواده‌ها بواسطه ایجاد مطالبات جدید، تغییر نگرش‌ها در انجام فعالیت‌های اختصادی از حالت سنتی به مدرن و … از جمله دلایل کاهش بعد خانوار در سالهای اخیر می‌باشد. میل و رغبت نسل جوان به داشتن خانوارهای مستقل و تک هسته‌ای عامل اصلی افزایش تعداد خانوار در دهه‌های اخیر بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
موقعیت جغرافیایی روستای لپاسرک در موقعیت کوهپایه ای قرار گرفته‌است و شکل استقرار روستا به صورت پراکنده می‌باشد. اراضی کشاورزی ان به صورت اراضی باغی است
استان مازندران شامل ۳ ناحیه، غربی (به مرکزیت رامسر و نوشهر مشتمل بر چهار شهرستان رامسر، تنکابن، چالوس و نوشهر)، شرقی (به مرکزیت شهر ساری شامل ۶ شهرستان سوادکوه، قائمشهر، جویبار، ساری، نکاه و بهشهر) و میانی (به مرکزیت امل مشتمل بر ۵ شهرستان نور، امل، محمودآباد، بابل، بابلسر) می‌باشد.
طبق آخرین تقسیمات اداری - سیاسی شهرستان رامسر، روستای لپاسرک در دهستان سخت سر به مرکزیت سخت سر از بخش مرکزی واقع شده‌است. روستای مزبور از شمال و جنوب به اراضی منابع ملی، از سمت شرق به روستای طالش محله و از طرف غرب به روستای سفید تمشک محدود می‌شود.
روستای لپاسرک در موقعیت کوهپایه ای قرار گرفته‌است و شکل استقرار روستا به صورت پراکنده می‌باشد. اراضی کشاورزی ان به صورت اراضی باغی است و اراضی باغی ان نیز به صورت ابی می‌باشد. به لحاظ تیپ اراضی؛ زمین‌های این روستا جزو واحدهای اراضی درجه یک و دو کشاورزی می‌باشد. روستای مزبور از لحاظ موقعیت جغرافیایی در ۳۶ درجه و ۵۶ دقیقه عرض شمالی و ۵۰ درجه و ۳۷ دقیقه طول شرقی شده‌است.
دریاپشته، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سخت‌سر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷۰ نفر (۲۱۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سیاسان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سخت‌سر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن 520 نفر (100خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کلک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سخت‌سر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲ نفر (۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کلیج کوه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سخت‌سر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۲ نفر (۳۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
لیماکش، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سخت‌سر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۶ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
اسالم دشت، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سخت‌سر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴ نفر (۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
شادمنصورمحله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سخت‌سر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶۶ نفر (۱۲۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران