moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آنها در ۱۲ دسامبر دوباره حرکت کردند پارادو که گروه را هدایت می‌کرد به همراه دوستانش پس از ۳ روز راهپیمایی به قله یک کوه رسیدند. آن‌ها در زمان صعود با کمبود اکسیژن نیز مواجه بودند. اما به این فکر می‌کردند که پس از رسیدن به قله راه سرازیری را در پیش گرفته و در نهایت می‌توانند به طرف کشور شیلی بروند. اما وقتی به قله رسیدند آنچه ملاحظه کردند برایشان غیر باور بود. تا چشم کار می‌کرد کوه‌های متعدد دیده می‌شد. آن‌ها می‌دانستند پایین رفتن از قله انرژی زیادی از آنان خواهد گرفت اما فکری به نظرشان رسید. «کانه سا» به سمت دم هواپیما بازگشت تا با بدنه فلزی هواپیما چند سورتمه درست کند. پس از آماده شدن سورتمه‌ها آن‌ها وقتی به تدریج از کوه پایین می‌آمدند یک دره کوچک را دیدند که یک رودخانه در میان آن در جریان بود. تصمیم گرفتند وقتی به پایین دره رسیدند در مسیر رودخانه حرکت کنند آن‌ها پس از چند روز راهپیمایی تعدادی گاو را در آن سوی رودخانه دیدند که مشغول چرا هستند. این موضوع برایشان باور کردنی نبود.
از خستگی مفرط دیگر جان نداشتند که راه بروند به ناچار در همان محل آتشی روشن کردند تا هم گرم شوند و هم اگر کسی در آن محل بود از حضور آن‌ها مطلع شود. پس از چند ساعت آن‌ها یک مرد را در حالی که بر روی اسب سوار بود در آن سوی رودخانه دیدند. «کانه سا» در ابتدا فکر می‌کرد دچار توهم شده‌است اما وقتی یک نفر به سه نفر تبدیل شد موضوع از شکل توهم خارج شد و آن‌ها تلاش کردند تا با سر و صدا اعلام کنند که به کمک نیاز دارند. سوار و همراهانش رفتند و آن‌ها تصمیم گرفتند که پس از استراحت شبانه فردا به راهشان ادامه دهند اما روز بعد آن مرد با مقداری غذا به کنار رودخانه بازگشت. او خودش را کاتلان معرفی کرد و غذاها را برای آن‌ها پرتاب کرد. بعد گروه با یک ماتیک قرمز بر روی کاغذ یادداشتی نوشته و آن را دور یک سنگ پیچیده و به آن سوی رودخانه پرتاب کردند. کاتلان موضوع را به پسرانش گفت و بعد به گروه یاد داد که چگونه به مسیرشان ادامه دهند تا به یک پل برسند و بتوانند به آن سوی رودخانه بروند. قرار شد تا زمانی که آن‌ها به پل برسند پسرهای کاتلان نیز موضوع را خبر داده و گروه کمکی را به محل بیاورند. گروه پس از راهپیمایی و عبور از پل به روستای پونته رسیدند و در آنجا مستقر شدند.
در این بین ارتش شیلی از موضوع با خبر شد و اقدام به انتقال گروه به سانتیاگو نمود. در همین حین نیز هلیکوپترهای ارتش علی‌رغم مه گرفتگی پرواز کرده و توانستند بقیه بازماندگان را پیدا کنند. تا آن زمان همه فکر می‌کردند تمام سرنشینان هواپیما مرده‌اند. با انتشار خبر نجات افراد، گروه‌های مختلف خبری به منطقه آمدند تا گزارش‌های دست اول را از ماجرا تهیه کنند. هلیکوپترها در آب و هوای توفانی افراد را پیدا کردند اما به سبب مه غلیظ نتوانستند نیمی از افراد را نجات دهند بنابراین باز هم یک گروه مجبور شد یک شب دیگر را در باقی‌مانده هواپیما سر کند. صبح فردا بقیه افراد نیز نجات یافته و مستقیماً به بیمارستان برده شدند. اکثر آن‌ها دچار کم‌آبی بدن، سوء تغذیه و شکستگی اعضای بدن بودند. پس از نجات گروه، شایعات بسیاری در مورد آن‌ها ساخته شد به همین جهت پس از بهبودی نسبی آن‌ها یک مصاحبه مطبوعاتی در روز ۲۸ دسامبر در دانشگاه استلا برگزار شد تا همه چیز روشن شود. پس از پایان ماجرا در محل سقوط هواپیما و محل دفن کشته شدگان با قرار دادن سنگ‌ها روی یکدیگر و یک تابلوی آهنی، یک بنای یادبود ساخته شد. تمامی بقایای هواپیما نیز سوزانده شد تا دیگر هیچ نوع کنجکاوی نسبت به این ماجرا وجود نداشته باشد. پس از آن کتاب‌های متعددی از این ماجرا تهیه و چاپ شد و اولین کتاب را دو سال پس از حادثه یکی از بازماندگان به نام «آندریاس سورویوس» منتشر کرد. او در مورد دلیل انتشار کتاب گفته‌است «در مورد این حادثه حرف‌های زیادی زده شده، من این کتاب را نوشتم تا به صورت دقیق توضیح دهم که چه بر ما گذشت»
نورتروپ اف-۲۰ تایگرشارک جت جنگنده تک‌موتوره و تک‌سرنشینه‌ای بود که با تکامل طراحی جنگنده اف-۵ تایگر در شرکت نورتروپ ساخته شد.
در واقع جنگنده اف -۵ باهدف یک جنگنده صادراتی توسعه یافت در آن زمان هر کدام از ابرقدرتها سیاستهای صادراتی خاص خود را داشتند در شوروی معمولاً یک نسخه ساده و دانگرید شده از محصول اصلی خود را صادر می‌کردند که موسوم به مدل میمون بود زیرا بسیار ضعیف تر از نسخه اصلی و گاهی تنها نام و ظاهری مشابه داشت.
به‌طور مثال میگ‌های ۲۳ که به لیبی و عراق صادر شد از رادار میگ ۲۱ برخوردار بودند که توان شلیک موشک هدایت راداری را هم نداشتند و فقط برای کشف هدف استفاده می‌شدند. این جنگنده‌ها یکی از بدترین جنگنده‌های صادراتی شوروی بودند که حتی به اندازه میگ ۲۱ هم کارایی نداشتند زیرا فاقد چالاکی و مانورپذیری میگهای ۲۱ بودند، این سیاست با چند هدف انجام می‌گرفت نخست جلوگیری از افشای اطلاعات محرمانه سلاح نسخه اصلی که در خدمت کشور سازنده بود و دوم اگر روزی بنا به دلایلی در مقابل کشورسازنده به کار گرفته شدند کارایی آنها از شریط برابر با نسخه اصلی برخوردار نباشد.
در غرب هم چنین سیاستی در دستور کار قرار گرفت، البته به روش دیگری، چند سانحه که ضربات سنگینی به غرب و مشخصا ایالات متحده وارد کرد که بر اثر افشای اطلاعات سلاح‌های صادر شده ایجاد شد مانند موشک سایدوایندر شلیک شده از اف ۸۶ تایوانی که به میگ چینی برخورد ولی براثر اختلال در سیستم‌های موشک منفجر نشد و کلاهک عمل نکرد انهم در شرایطی که بخشی از ان از بدنه عبور کرده بود و همانگونه خلبان چینی فرود آمد و پس از خروج موشک از بدنه به اتحاد شوروی ارسال و در آنجا پایه ای برای ساخت اولین موشک هوا به هوای شوروی شد.
در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ سرعت پیشرفت حیرت‌انگیز در صنایع نظامی سبب شد که از جنگنده‌های نسل اول که از توپ بعنوان سلاح اصلی بهره می‌گرفتند و حداکثر سرعت برای آنها ۹۰۰ کیلومتر در ساعت بود به جنگنده‌هایی با بیش از دو ماخ سرعت و مجهز به سلاح‌های هدایت راداری نسل سوم برسیم لذا جنگنده یک جنگ‌افزار پیشرفته به حساب می‌آمد که انبوهی از فن آوری‌هایی که برخی لبه فن اوری‌های پیشرفته کشور سازنده بودند، لذا در ایالات متحده هم تجدید نظر در مقررات صادرات سلاح در دستور کار قراد گرفت کلی نه به شکلی که در شوروی انجام می‌گرفت کابینه پرزیدنت کندی طی تصمیم به شرکت‌های سازنده اعلام کرد که جهت فروش به متحدان ایالات متحده در خارج از ناتو یک جنگنده ساده که فاقد فن اوری‌های پیشرفته کشور سازنده باشد را توسعه دهند و در میان طرح‌های موجود اف ۵ از همه مناسب تر بود این جنگنده ارزان، کارآمد و ساده بود و خصوصاً در قالب کمکهای نظامی ایالات متحده به تعداد بالا می‌توانست به متحدان فقیر ایالات متحده تحویل شود.
در واقع اف ۵ یکی از موفق‌ترین جنگنده‌های ساخت غرب بود که صادر شد و اغلب کشورها آن را بخدمت گرفتند این جنگنده توان چند منظورگی خوبی داشت و یک شکاری بمب افکن بسیار کارآمد بود که از نظر فنی هم قابلیت سوءاستفاده را محدود کرده بود زیرا موتورهای آن ضعیف‌ترین موتورهای نظامی بودند که تا به امروز تولید شده و مناسب کپی یا الگو برداری از آن نبودند و رادار هم یک رادار بسیارساده بارد محدود بود که در برخی کشورها آن را برداشته بودند دو توپ ساخت ساخت کمانی کلت هم روی ان قرار داشت که در جنگنده‌های دیگر آمریکا از ان استفاده نشده بود این جنگنده تا دهه ۱۹۸۰ بخوبی نیازهای کشورهای دارنده را پاسخگو بود ولی از در اواخر دهه ۱۹۷۰ و برای شرکت در رقابت برای بخدمت گرفتن جنگنده سبک کشور ایالات متحده تورث روپ نسخه جدیدی برپایه اف ۵ توسعه داد که البته با نیاز اعلام شده در نیروی هوایی آمریکا تطبیق داده شده بود جنگنده از اف ۵ بزرگتر بود و از یک موتور بهره می‌برد تا مصرف سوخت بهینه تر شود و مجموع نیروی تولید شده این موتور بیش از مجموع دو موتور اف ۵ بود انهم با مصرف بسیار بهینه تر جنگنده توان بارگذاری سوخت و مهمات بیشتری را داشت و ۵/۵ تا ۶ تن ظرفیت علمی آن بود و زیر هر بال یک جایگاه بیشتر از اف ۵ داشت در کل جنگنده ای بسیار کارامد و مناسب بود ولی مشکل این بود که بسیار دیر معرفی شد و زمانی به نیروی هوایی آمریکا پیشنهاد شد که اف -۱۶ در خط تولید بود جالب است بدانید این جنگنده توان شلیک موشک رادار نیمه فعال اسپارو را داشت انهم در شرایطی که اف ۱۶ دستکم در مدل‌های پایه فاقد آن بودند در کل با اینکه کارایی کلی آن از اف ۱۶ بهتر بود ولی مشکل این بود که نیروی هوایی انتخاب خود را کرده بود و دیگر قادر به استفاده از یک نسخه موازی نبود.
نورث روپ مدتی کوشید که با بازاریابی ان به کشورهای کاربر اف ۵ آنرا عرضه کند ولی پنتاگون پشتیبانی از ابن جنگنده انجام نمی‌داد و بیشتر ترجیح می‌داد اف ۱۶ فروش باشد تا با بالا رفتن تیراژتولید قیمت هر واحد برای خود این کشور ارزانتر تمام شودو کشورهای دیگر مانند ایران کره جنوبی و … اف ۱۶ را ترجیح می‌دادند که در خدمت کشور سازنده هم بود لذا پشتیبانی فنی و قطعات یدکی ان در دسترس قرار داشت.
از طرفی در دهه ۱۹۸۰ زمانیکه اف ۲۰ وارد میدان شد تب ساخت جنگنده در اغلب کشورها بالا گرفته و دیگر ایالات متحده تأمین کننده عمده بحساب نمی آمد، نسخه‌های مختلف میراژ در بازار در دسترس کشورها بود، تورنادو، جگوار، لاوی، کفیر میتسوبیشی اف ۱ و تی ۲ از جمله جنگنده‌هایی بود که در بازار قرار داشت که برخی به مداتب ارزانتر از اف ۲۰ بودند و اغلب کشورها بدنبال توسعه یک جنگنده بومی بودند و همین عوامل سبب شد این جنگنده ناکامی بزرگ لقب گیرد و هرگز تولید نشود.
این جنگنده از یک موتور جدید بهره می‌برد که عملکرد آن را به طرز قابل توجهی بهبود بخشیده بود و سامانه‌های اویونیک مدرن و الکترونیک بسیار پیشرفته ای چون یک رادار انعطاف‌پذیر و نیرومند برای آن تعبیه شده بود. اف-۲۰ در مقایسه با اف-۵ بسیار سریع‌تر بود و از توانایی درگیری‌های هوا به هوای فراتر از میدان دید هم برخوردار شده بود و توانایی شلیک بیشتر سلاح‌های هوا به زمین آمریکایی را نیز داشت. اف-۲۰ با این توانایی‌ها می‌توانست با جنگنده‌های معاصر خود همچون اف-۱۶ رقابت کند آن هم در حالی‌که هزینه خرید و استفاده از آن بسیار پایین‌تر بود.
در کل می‌توان گفت طراحی اف-۲۰ به پروژه‌ای در وزارت دفاع آمریکا به نام "اف‌ایکس" بر می‌گردد. در این پروژه قرار بود جنگنده‌ای ساخته شود که توانایی نبرد با جدیدترین جنگنده‌های روسی را داشته باشد اما در عین حال از تکنولوژی‌های حساس نیروی هوایی آمریکا استفاده نکرده باشد. به این ترتیب این جنگنده را می‌شد با خیال راحت به مشتریان خارجی فروخت بدون اینکه از انتقال تکنولوژی آن به شوروی در صورت افتادن آن به دست دشمن نگرانی داشت. اف‌ایکس از برنامه‌هایی بود که بر اساس سیاست‌های سختگیرانه صادرات سلاح دولت جیمی کارتر تنظیم شده بود و نورتروپ بسیار امیدوار به موفقیت آن در بازار بین‌المللی بود اما روی کار آمدن رونالد ریگان و تغییر سیاست‌های آمریکا به این معنی بود که اف-۲۰ بایستی با جنگنده‌هایی چون اف-۱۶ رقابت کند. اف-۲۰ نتوانست در این رقابت نظر مشتریان خارجی را به خود جذب کند و پس از ساخت تنها سه نمونه از این هواپیما در سال ۱۹۸۶ برنامه تولید این جنگنده متوقف شد. در واقع اف ۲۰ جنگنده ای بود که تولد ان حاصل سیاست‌های دولتها در آمریکا بود و ناکامی وی هم به همین دلیل بود.
زمانی که دولت کندی در سال ۱۹۶۱ به قدرت رسید، وزارت دفاع آمریکا مأمور شد تا در مورد یک هواپیمای جنگنده ارزان قیمت تحقیق کند که ایالات متحده آمریکا بتواند آن را به متحدان خود در قالب سند کمک دفاعی متقابل پیشنهاد دهد. چندین پروژه مورد مطالعه قرار گرفتند از جمله نمونه‌هایی سبک همچون لاکهید اف-۱۰۴ استارفایتر و ووت اف-۸ کروسیدر، همچنین تمام طرح‌های جدید نورثروپ ان-۱۶۵-اف. نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا در ۲۳ آوریل ۱۹۶۲، وزیر دفاع را از از انتخاب ان-۱۶۵-اف با عنوان اف-۵ «فریدام تایگر» مطلع ساخت. ۸۴۵ فروند اف-۵ باید تولید می‌شد.
مانند میگ-۲۱ شوروی بسیار مورد استقبال واقع شد، نیروی هوایی آمریکا برنامه "هواپیمای جنگنده بین‌المللی" را به راه انداخت برای دسترسی همپیمانان خود به طرحی معادل با طرح شوروی. نیروی هوایی آمریکا به دنبال یک جنگنده سبک با قابلیت رقابت با میگ بود، با قیمت ارزان‌تر در صورتی که در تعداد بالا خریداری شود و با هزینه نگهداری و عملیاتی مناسب برای کشورهای خریدار. اگرچه تعداد کارخانه‌های بسیاری طرح‌هایی را شروع کردند اما نورثروپ با اف-۵ خود هنوز در صدر قرار دارد. شرکت پیشنهاد ارتقای به اف-۵ تایگر ۲ با رادار ای‌ان/ای‌پی‌کیو-۱۳۵ و تغییرات دیگری برای افزودن قابلیت استفاده از موشک هوا به هوای ایم-۹ سایدوایندر از روی بال را داد. در تاریخ بیستم نوامبر ۱۹۷۰ شرکت نورثروپ اعلام خروج از قرارداد "هواپیمای جنگنده بین‌المللی" کرد. نورثروپ اف-۵ای/اف تایگر دو را در این دوره تولید کرد، محصولی که در سال ۱۹۸۶ پس از تولید ۱۳۹۹ فروند متوقف شد.
در پایان ده هشتاد میلادی نیروی هوایی جمهوری چین (تایوان) نیاز پیدا کرد به یک هواپیمای جنگنده که مقابله کند با نیروی هوایی جمهوری خلق چین. به‌طور خاص او به دنبال یک هواپیما با قابلیت شلیک موشک هوا به هوای ایم-۷ اسپارو بود. در این دوران ایالات متحده آمریکا پس از سفر مشهور نیکسون به چین در سال ۱۹۷۲ در حال ارتباط برقرار کردن با جمهوری خلق چین بود. چین حمایت آمریکا از تایوان را برخلاف منافع خود قلمداد می‌کرد و وزارت خارجه آمریکا محتاطانه به دنبال گسترش روابط خود بود. آمریکا صادرات تمام جنگنده‌های خود را که قابلیت استفاده از موشک ایم-۷ بودند را متوقف ساخت حتی اولین نمونه‌های مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲. وزارت خارجه آمریکا استفاده از هواپیمای جنگنده کفیر را به جایی فانتوم پیشنهاد کرد، که از طرف تایوان رد شد. البته تایوان هنوز به تولید اف-۵ تحت لیسانس آمریکا ادامه می‌داد، چیزی که موجب شد که وزارت دفاع از نورثروپ بخواهد که در مورد قابلیت نصب راداری برای موشک ایم-۷ بر روی تایگر۲ به عنوان یک جایگزین مطالعه کند. این تحقیق در حقیقت اولین مطالعه از سری تحقیقات برای اف-۵جی بود.
در بهار ۱۹۷۷، دولت کارتر یک سیاست جدید صادرات نظامی را اعلام کرد که فروش برترین فناوری‌ها به کشورهای عضو پیمان ناتو و استرالیا و ژاپن با محدودیت مواجه می‌ساخت.Frey, Lieutenant Colonel William. "The F-20, Saga of an FX." "Air University Review", May–June 1986. کارتر رسماً اعلام کرد که «ایالات متحده آمریکا نمی‌تواند هم‌زمان هم قهرمان صلح جهانی باشد و هم اولین صادر کننده سلاح‌های جنگی در جهان.» پیشتر هیچ سیاست منسجمی نبود که به نگرانی راجع به رسیدن آخرین فناوری‌های آمریکایی به دست شوروی بپردازد.Lieutenant Colonel William Frey, " The F-20, Saga of an FX ", Air University Review, mai—juin 1986.
چندین استثنا وجود داشت، اسرائیل و مصر می‌توانستند مدل‌های ارتقا یافته‌ای را بر اساس توافق کمپ دیوید تهیه کنند، اسرائیل علاوه بر آن می‌توانست اف-۱۵ را بخرد، که (اف-۱۵) یک مولفه کلیدی در فناوری‌های دفاع هوایی ایالات متحده آمریکا محسوب می‌شد. دریافت اف-۱۴ از سوی ایران به همراه صادرات فناوری‌های پیشرفته ادامه داشته تا وقتی که با مشکل مواجه شد یعنی زمانی که فاش شد ایران یک موشک ایم-۵۴ فینیکس را به شوروی فروخته‌است."Iran Arms Concern." "Aviation Week & Space Technology", 19 February 1979.
بر اساس این سیاست سفارش اف-۱۶ از سوی کره جنوبی در ابتدا متوقف شد، اما در ادامه و با تقویت روابط دوجانبه برای صادرات اف-۱۶ به کره جنوبی مجوز صادر شد. با وجود این استثنائات سیاست صادرات برای بسیاری از مشتریان قبلی و مشتریان بالقوه یک دست‌آورد محسوب می‌شد. اف-۵جی یک ارتقای مربوط به اف-۵ای بود و با توجه به اینکه که بر روی مدل‌های رقیبش محدودیت صادرات وضع شده بود به نظر مجاز بود به کشورهای دیگر صادر شود، ولی در نهایت کارتر پرونده فروش اف-۵جی به تایوان را نیز برای همیشه بست.
در سال ۱۹۷۹ مشکلات محدودیت صادرات خودش را نشان داد. شوروی فروش مدل‌های جدید هواپیما را به مشتریانش ادامه داد، این باعث قرار گرفتن متحدان آمریکا در موضع ضعف نسبت به متحدان شوری می‌شد. در پی دست رد ایالات متحده آمریکا بر سینه مشتریان، کشورها نیز به دنبال فروشندگان دیگری برای هواپیمای جنگنده مدرن رفتند، بمانند داسو میراژ ۲۰۰۰ فرانسه. به عقیده باری بلیچمن، معاون آژانس کنترل سلاح و خلع سلاح، کاهش فروش سلاح به خارج از سوی آمریکایی‌ها در واقع کشورها را تشویق کرد که به سمت عرضه‌کنندگان دیگر بروند و فروش سلاح افزایش یافت. در زمان فروش بر روی تایوان فشار قابل توجهی برای تهیه یک هواپیما وجود داشت.
وزارت امور خارجه پیگیر این موضوع شد که ایالات متحده آمریکا به یک مدل هواپیمای مدرن مانند اف-۵ای که در دهه هفتاد بود، برای دهه هشتاد نیاز دارد. تحت اشراف کارتر پیشنهاد داده شد که یک مدل جنگنده جدید برای ایفای این نقش با فناوری‌ای که فروش آن برای آمریکا خطرناک نباشد ساخته بشود. در ژانویه ۱۹۸۰ پس از مطالعات طولانی، کارتر مجوز توسعه یک جنگنده جدید با هدف صادرات به نام اف‌ایکس را صادر کرد. اف ایکس باید نسبت به اف-۵ای برتر باشد با این قید که نباید از آخرین فناوری سیستم اویونیک بهره ببرد. بر خلاف سند کمک دفاعی متقابل که پروژه اف-۵ای را رقم زد، اف ایکس باید کاملاً از بخش خصوصی تأمین مالی شود. به علاوه شرکت‌ها نمی‌توانند به‌طور مستقیم هواپیما را به بازار عرضه کنند، تمام معاملات باید تحت مدیریت وزیر دفاع صورت بگیرد.
نورثروپ و جنرال داینامیکس برای اف ایکس اعلام آمادگی کردند. اف-۱۶/ ۶۹ جنرال داینامیک یک نمونه محدود شده از اف-۱۶ ای بود که با موتور جنرال الکتریک جی۷۹ به جای پرات اند ویتنی اف۱۰۰ و یک اویونیک پایین‌تر مجهز شده بود که عنوان گزینه جنرال داینامیکس برای پروژه اف ایکس مطرح شد؛ و نورثروپ نیز همان اف-۵جی خود را پییشنهاد کرد.
شهرام گودرزی (زادهٔ ۱۵ فروردین ۱۳۶۶ در ممسنی) بازیکن فوتبال اهل ایران است. کاپیتان تیم فوتبال فجرسپاسی شیراز است,
او همچنین سابقهٔ حضور در باشگاه‌های برق شیراز، فجر سپاسی شیراز، شهرداری تبریز و مس کرمان را به عنوان بازیکن دارد.
شهرام گودرزی در اینستاگرام
ارشاد یوسفی (زادهٔ ۲۸ شهریور ۱۳۶۰ در مشهد) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست دروازه‌بان بازی می‌کند. و اکنون مربی باشگاه ستارگان فردا می باشد در کنار مهرداد بابایی
آخرین به روز رسانی ۳۱ اوت ۲۰۱۳
قهرمانی با سپاهان در لیگ برتر ۸۲
قهرمانی با تیم ملی در بازیهای آسیایی بوسان ۲۰۰۲
وین بزرگترین شهرستان در ناحیهٔ پواتو-شارنت در کشور فرانسه است که در شمال شرقی این ناحیه قرار دارد. نام این شهرستان از رود وین گرفته شده‌است.
وین یکی از ۸۳ شهرستان اولیه‌ایست که در ۴ مارس ۱۷۹۰ در طی انقلاب فرانسه ایجاد شد. این شهرستان که خود از بخش‌هایی از استان‌های سابق پوآتو، تورن و بری به‌وجود آمده‌است در شمال شرقی ناحیهٔ پواتو-شارنت قرار داشته و با مساحت ۶٬۹۹۰ کیلومتر مربع، بزرگترین شهرستان از مجموع ۴ شهرستان تشکیل‌دهندهٔ این ناحیه شناخته می‌شود. همچنین جمعیت این شهرستان در سال ۲۰۰۹ برابر با ۴۲۶٬۰۶۶ نفر بوده‌است.
وین با شهرستان‌های شارانت در جنوب، دو-سور در غرب، من الوآر در شمال غربی، اندر الوآر در شمال، اندر در شرق و او وین در جنوب شرقی هم‌مرز است.
تولید پنیر از شیر بز یکی از مهمترین صنایع وین به‌شمار می‌رود.
از مهمترین نقاط دیدنی و توریستی در وین می‌توان به شهربازی فوتوروسکوپ، کلیسای سن-سوان-سور-گرتومپ که در فهرست میراث جهانی یونسکو جای دارد و خود شهر پواتیه که دارای دیدنی‌هایی تاریخی و هنری همچون کاخ پواتیه و کلیسای اگلیز نوتر-دام لا گراند است اشاره نمود.
موسی بلوچ متولد آبان ماه ۱۳۴۵ و از کودکی ساز دونلی و تنبوره را آموخته و بیش از ۱۰سال بود که در جشنواره‌های موسیقی حضور داشت. موسی بلوچ نوازنده اهل نیکشهر است.خبرگزاری مهرهمشهری آنلاین
«موسی بلوچ» از ۱۵ سالگی به نواختن دونلی پرداخت. او در جشنواره‌های مختلف داخلی شرکت کرده و جوایز متعددی کسب کرده‌است. او برنامه‌هایی در کشورهای فرانسه، ایتالیا، آلمان، سوئد و نروژ داشت که جوایز مختلفی نیز کسب کرد. وی همچنین آهنگ بیش از۵ تئاتر استانی را ساخت و در همه موارد مقام نخست موسیقی متن را به خود اختصاص داد.
موسی بلوچ در پنجشنبه ۲۲ دی ماه ۱۳۹۱ درگذشت. او حین رانندگی در مسیر روستای محل زندگی‌اش به نیک شهر چابهار بر اثر تصادف مجروح شد و قبل از رسیدن به بیمارستان جان باخت. بیمارستان نیک‌شهر امکانات کافی نداشت و قرار بود موسی بلوچ به بیمارستان چابهار منتقل شود که در مسیر درگذشت. بلوچ از مفاخر موسیقی و نوازندگی دست ساز «دونلی» شهرت داشت. بلوچ در روستای «ملوران» بخش بنت از توابع شهرستان نیکشهر در استان سیستان و بلوچستان زندگی می کرد. او به دلیل مشکل اقتصادی در کنار نوازندگی، راننده تاکسی بود.
(e-rasaneh.ir)
نادسن یک نام خانوادگی با ریشهٔ اسکاندیناویایی است.
نادسن به یکی از افراد زیر اشاره دارد:
نِفِریرکارَع کاکای سومین پادشاه دودمان پنجم از پادشاهی کهن مصر است. بخش "نفریر-کا-رع" در نام او به معنای «روان رع زیبا است» می‌باشد.
اطلاعات کمی درباره دوران فرمانروایی نفریرکارع وجود دارد. مان‌تو در فهرست پادشاهان خود دوره‌ای ۲۰ ساله برای او ذکر می‌کند و این در تناقض با دوره ۵ ساله نوشته شده در سنگ پالرمو است. مصرشناسانی همچون میروسلاو ورنر بر این باورند که دوره حکومت او باید کمتر از ۲۰ سال می‌بوده چرا که هرم او نیمه‌کاره رها شده.
دوران او از این لحاظ که تعداد زیادی نوشته‌های ثبت‌شده درباره خوبی و مهربانی او باقی ماند، غیرعادی است. هنگامی که یکی از اشراف و درباریان سالخورده به نام "راور" به ناگهان و در طی مراسمی مذهبی توسط گرز شاه لمس می‌شود - وضعیتی خطرناک که در آن شخص می‌توانست حکم مرگ دریافت کند یا از دربار اخراج شود چرا که فرعون به عنوان خدایی زنده در اسطوره‌های پادشاهی کهن ظاهر می‌شد - نفریرکارع نه تنها به سرعت او را می‌بخشد که از درباریان می‌خواهد تا کسی به راور تعرض نکند. در سنگ‌نوشته‌ای از زبان راور در آرامگاهش در جیزه آمده است:
بیماری‌های دستگاه گوارش به همهٔ بیماری‌هایی که مربوط به دستگاه گوارش باشد گفته می‌شود. این شامل بیماری‌های مری٬ معده٬ سه بخش اول٬ دوم و سوم دوازدهه (دئودنوم)٬ تهی‌روده (ژژونوم)٬ چم‌روده (ایلئوم)٬ ایلئوسکال و مجموعهٔ رودهٔ بزرگ (شامل کولون صعودی٬ عرضی و نزولی)٬ سیگموئید و راست‌روده (رکتوم) می‌شود.
مانند ازوفاژیت، اولسر پپتیک معده و دوازدهه، هلیکوباکتر پیلوری و گاستریت گاستروآنتریت
مانند سندروم رودهٔ تحریک‌پذیر و بیماریهای التهابی روده و کولیت زخمی
هپاتیت (Viral hepatitis, Autoimmune hepatitis, Alcoholic hepatitis) سیروز (PBC) کبد چرب (NASH) "vascular" (Hepatic veno-occlusive disease, پرفشاری ورید باب، Nutmeg liver ) سیروز کبدی نارسایی کبد (انسفالوپاتی کبدی، نارسایی برق‌آسای کبد) Liver abscess (Pyogenic, Amoebic) Hepatorenal syndrome Peliosis hepatisهموکروماتوزبیماری ویلسون
پانکراتیت (Acute, Chronic, Hereditary) Pancreatic pseudocyst Exocrine pancreatic insufficiency Pancreatic fis
کله‌سیستیت سنگ کیسه صفرا/سنگ کیسه صفرا Cholesterolosis Rokitansky-Aschoff sinuses Postcholecystectomy syndrome
کلانژیت (PSC, Ascending) Cholestasis/Mirizzi's syndrome Biliary fistula Haemobilia سنگ کیسه صفرا/سنگ کیسه صفرا"common bile duct" (سنگ کیسهٔ صفرا، Biliary dyskinesia)
بی‌بی شهرزادکتابی نوشتهٔ شیوا ارسطویی است. این کتاب در سال ۱۳۸۳ توسط نشر قطره منتشر شده‌است.
چاپ نخست این کتاب توسط نشر باران در سوئد منتشر شده بود و بعدا در ایران مجوز نشر گرفت.
شخصیت اصلی داستان زنی نقاش و روشنفکر به نام شهرزاد است. او با مردی به نام علی ازدواج کرده‌است تا زندگی آرامی داشته باشد، و خود را از جنگیدن خلاص کند. علی که مردی عیاش است در گذشته با مریم رابطه داشته‌است. در نبود علی مریم برای دریافت پولش به خانه او می‌اید و با شهرزاد مواجه می‌شود. مریم دختری جذاب با زیبایی اثیری است، که چشمانی سرگردان دارد. همین چشمان سرگردان مریم، شهرزاد را مجذوب می‌کند و دختر تابلوی نقاشی خود را که مدتی در جست و جوی او بود حاضر در پیش روی خود می‌بیند.
دوستی مریم و شهرزاد که از همان دیدار نخست شکل می‌گیرد و شهرزاد را درون زندگی مریم می‌برد.
مریم که معشوقهٔ خشایار است، بعد از مدتی نگران آیندهٔ خود می‌شود و سعی می‌کند با استفاده از جنینی که در شکم دارد، خشایار را وادار کند که با او ازدواج کند.
چهرهٔ دیگر داستان گلی دختر علی است که زشتی‌ها و فسادی که در دنیای اطراف خود دیده‌است او را گوشه گیر و غم زده کرده‌است. او از خود و هر چه او را آزار می‌دهد فرار می‌کند.
این داستان که به شیوه نو نوشته شده است، روایت همه شهرزادها است و نویسنده مسایل و معضلات زنان را بررسی می‌کند. شهرزاد مظهر زنانگی است. همه غم‌ها، رنج‌ها و… که در طول تاریخ بر زنان تحمیل شده‌است، نسل به نسل به تمام زنان منتقل شده‌است.
در رگ تمام زنان داستان خون شهرزاد جریان دارد.
گلی، شهرزاد، مریم، … همه نوادگان بی بی شهرزاد هستند.
درپشت جلد کتاب چند خطی ار محتوای کتاب نقل شده‌است:
«پدرمن یک زن است، یک زن نقاش. یک شب یک زن نقاش، مادرم را نقاشی کرد. یک شب دیگر، نقاشی را گرفت بغلش و خوابید. رنگ‌ها با هم قاطی شد. گفت بشو! شدم. بس که می‌دانم. چیزهایی که هیچ کس نمی‌داند. من دخترم. می‌دانم که پسر به دنیا نمی‌آیم. آخر من از نواده‌های بی‌بی شهرزاد هستم. بی‌بی همه ما را زن آرزو کرد. خدا آرزوی او را شنید و ما را آفرید. نام تمام اجداد من، حتی اگر به نام‌های دیگر صداشان زده باشند، شهرزاد است. حتی مادر من، مریم، که از شهرزاد بودن چیز زیادی سرش نمی‌شد, وقتی من را آبستن می‌شد نامش شهرزاد بود...»
در کارهای ارسطویی، زنی دیده می‌شود که در جامعه‌ای مذکر، در جست‌وجوی هویت مؤنث خودش است. در «بی‌بی شهرزاد» راوی عملاً شناسنامه‌اش را گم کرده‌است.
در این داستان قسمت اصلی ماجرا از زبان شهرزاد نقل می‌شود؛ اما بخش‌هایی از داستان توسط شخصیت‌های دیگر نقل می‌شود که داستان را جذاب‌تر می‌کند.
رمزنگار چهارم ریوست با کوته‌نوشت RC4 یک رمز دنباله‌ای است که در هر زمان یک بلوک از عناصر ورودی را پردازش کرده و یک بلوک خروجی برای آن بلوک ورودی تولید می‌کند. یک رمز دنباله‌ای، عناصر ورودی را به‌طور پیوسته پردازش کرده و همین‌طور که جلو می‌رود عناصر متن رمزنگاری شده را تولید می‌کند. اگرچه رمزهای قالبی بسیار متداول‌ترند ولی در برخی کاربردها یک رمز دنباله‌ای گزینه‌ای مناسب‌تراست. متداول‌ترین رمز دنباله‌ای RC4 است.
در رمزنگاری، RC4 متداول‌ترین نرم‌افزار رمزنگاری است و در پروتکل‌هایی همچون (Secure Socket Layer (SSL برای محافظت از ترافیک شبکه و WEP برای امن کردن شبکه‌های بی‌سیم استفاده می‌شود. RC4 دارای ویژگی‌های قابل توجهی، مانند سادگی و سرعت آن در نرم‌افزار است.
مطالعات گسترده‌ای در رابطه با روش‌های حمله به RC4 انجام شده‌است ولی هیچ‌کدام از این روش‌ها برای حمله به RC4 با کلیدی که دارای طول منطقی همچون ۱۲۸ بیت باشد عملی نبوده‌اند. یک مورد جدی در [FLUH1] مطرح شده‌است که در آن محققان نشان دادند پروتکل WEP که برای محرمانگی در شبکه‌های محلی بی‌سیم مورد استفاده قرار می‌گیرد، در برابر نوعی حمله بخصوص آسیب‌پذیر است؛ ولی در واقع مشکل ربطی به RC4 نداشت بلکه به روشی که کلیدها برای استفاده در ورودی RC4 تولید می‌شوند، بستگی داشته‌است. این مشکل در سایر کاربردهایی که از RC4 استفاده می‌کنند مشاهده نشده و در WEP نیز با تغییر روش تولید کلیدها، مشکل حل شده‌است.
RC4 یک رمز دنباله‌ای است که توسط رونالد ریوست از اعضای شرکت RSA Security در سال ۱۹۸۷طراحی شد. RC4 از نظر تجاری مدت‌ها از سوی شرکت RSA Security پنهان نگه داشته شده بود و در نهایت این الگوریتم در سپتامبر ۱۹۹۴ لو رفت.
مهمترین فاکتورهای موفقیت RC4 در محدوده وسیع کاربردهای آن، سادگی و سرعت آن است و اینکه پیاده‌سازی آن هم در سخت‌افزار و هم در نرم‌افزار کارآمد است و همچنین توسعه آن بسیار ساده‌است.
RC4 یک رمز دنباله‌ای با طول کلید متغیر بوده و عملیات آن روی بایت‌ها انجام می‌شود. الگوریتم بر مبنای استفاده از یک جایگشت تصادفی بنا نهاده شده‌است. RC4 یک جریان شبه تصادفی از بیت‌ها تولید می‌کند. خروجی تولیدکننده شبه تصادفی که یک دنبالهٔ کلید (keystream) نامیده می‌شود با دنباله متن سادهٔ ورودی به صورت یک بایت در هر زمان و به صورت عمل XOR روی بیت‌ها ترکیب می‌شود. عمل رمزگشایی نیز به صورت مشابه انجام می‌شود. برای تولید دنبالهٔ کلید، کد استفاده از یک حالت داخلی پنهانی را میسر می‌سازد که شامل دو قسمت است:
جایگشت با یک طول کلید متغیر آغاز می‌شود که معمولاً بین ۴۰ تا ۲۵۶ بیت است، که با استفاده از الگوریتم زمانبندی کلید (KAS) انجام می‌شود. بعد خاتمه این مرحله، جریانی از بیت‌ها با استفاده از الگوریتم تولید شبه تصادفی (PRGA) تولید می‌شود.
الگوریتم زمانبندی کلید با کوته‌نوشت KSA برای مقداردهی اولیه جایگشت در آرایه S استفاده می‌شود. keylength به عنوان تعداد بایت‌های کلید تعریف می‌شود که می‌تواند بین ۱تا ۲۵۶ باشد ولی معمولاً بین ۵ و۱۶ است و به تبع آن، طول کلید نیز معمولاً بین۴۰ و ۱۲۸ بیت خواهد بود. ابتدا آرایه S برای ایجاد جایگشت مقداردهی اولیه شده و سپس S برای ۲۵۶ تکرار در PRGA پردازش می‌شود و هم‌زمان نیز بایت‌های مربوط به کلید را تولید می‌کند.
به خاطر تکرارهای زیاد، PRGA حالت و خروجی‌های دنباله کلید را بهبود می‌دهد. در هر بار تکرار، الگوریتم تولید شبه تصادفی The pseudo-random generation algorithm با کوته‌نوشت PRGA مقدار i را افزایش می‌دهد و سپس مقدار [S[i را با j جمع می‌کند، مقادیر [S[i و [S[j را با هم جابجا کرده و سپس مقدار S[i]+S[j] mod 256 را محاسبه کرده و به عنوان شاخصی برای واکشی S که در واقع خروجی الگوریتم است، استفاده می‌کند. هر عنصر S با یک عنصر دیگر حداقل یک بار در هر ۲۵۶ تکرار جابجا خواهد شد.
خیلی از جریان‌های رمزشده بر مبنای شیفت رجیسترهای بازخورد خطی هستند این در حالی است که پیاده‌سازی این سیستم‌ها در سخت‌افزار کارآمد هستند ولی در نرم‌افزار اینچنین نیستند. در طراحی RC4 از استفاده از LFSRها پرهیز می‌شود و بنابراین برای پیاده‌سازی نرم‌افزاری ایده‌آل است چرا که فقط نیازمند دستکاری بایت‌ها ست. RC4 از ۲۵۶ بایت حافظه برای آرایه حالت، [S[0 تا S[255]، k بایت حافظه برای کلید، [key[0 تا [key[k-1، و متغیرهای عددی i, j و y استفاده می‌کند.
بردارهای تست زیر رسمی نیستند ولی برای تست کردن برنامه‌های RC4 راحت مناسب و راحت هستند. کلیدها و متن‌های اصلی همگی در مد اسکی هستند و دنباله کلید و متون رمزنگاری شده در مد دستگاه اعداد پایه ۱۶ هستند.
ملاحظات زیر در طراحی یک رمز دنباله‌ای ذکر شده‌است:
با یک مولداعداد تصادفی با طرح مناسب، یک رمز دنباله‌ای می‌تواند به هممان ندازه یک رمز قالبی با همان طول کلید، امن باشد. مزیت اصلی رمزهای دنباله‌ای این است که رمزهای دنباله‌ای تقریباً همیشه سریع‌تربوده و نسبت به رمزهای قالبی از حجم برنامه کمتری استفاده می‌کنند. به عنوان مثال رمز RC4 می‌تواند تنها با چند خط برنامه کامپوتری پیاده‌سازی شود. جدول زیر زمان اجرای RC4 را با سه رمز قالبی معروف مقایسه کرده‌است:
خوبی یک رمز قالب در این است که می‌توان از کلید رمز بارها استفاده کرد. در رمز دنباله‌ای اگر دو متن ساده با یک کلید یکسان رمزگاری شوند، آنگاه شکستن رمز غالباً بسیار آسان خواهد بود. اگر دو دنباله متن رمزنگاری شده با هم XOR شوند، نتیجه با XOR دو متن ساده نظیر آن‌ها یکسان خواهدبود. حال اگر متن ساده، دنباله کوتاهی همانند کارت‌های اعتباری باشند، عمل شکستن رمز ممکن است موفقیت‌آمیز باشد. برای کارردهایی همچون کانال‌های مخابرهٔ داده یا مرور لینک‌های وب که نیازمند رمزنگاری/رمزگشایی دنباله‌های دیتا دارند، یک رمز دنباله‌ای می‌تواند گزینه بهتری باشد. برای کاربردهایی مانند انتقال فایل، پست الکترونیک و پایگاه داده که با بلوک‌های دیتا سروکار دارند رمزهای قالبی می‌توانند مناسب‌ترباند. با این وجود هر دو نوع رمز تقریباً در هر کاربردی قابل استفاده‌اند.
به دلیل اینکه RC4 یک رمزنگاری دنباله‌ای است سازگارتر از رمزهای قالبی است، و در صورتی که با یک کد احراز هویت پیام (MAC) ترکیب نشود رمزنگاری نسبت به حملهٔ تغییر بیت‌ها آسیب‌پذیر خواهد بود.
همان‌طور که در بالا اشاره شد مهم‌ترین نقطه ضعف RC4 از ناکارآمدی زمان کلید ناشی می‌شود به این صورت که اولین بایت خروجی کلید را آشکار می‌کند، که این امر را می‌توان با در نظرنگرفتن بخش ابتدایی جریان خروجی تصحیح کرد. این روش بهRC4-dropN معروف است که N معمولاً بر ۲۵۶ بخش پذیر است (مانند ۷۶۸ یا ۱۰۲۴). تعدای از تلاش‌های انجام شده برای تقویت RC4 عبارت اند: RC4A, VMPC و RC+.
سورادیوت پل و بارت پرنیل نوع دیگری از RC4 را به نام RC4A.RC4A ارائه دادند از دو آرایه حالت S1 و S2 و از دو شاخص j1 و j2 استفاده می‌کند. هر زمان که i افزایش داده می‌شود، دو بایت تولید می‌شود:
"All arithmetic is performed modulo 256"
اگرچه این الگوریتم قوی‌تراز RC4 است ولی بازهم مورد حمله قرار گرفته‌است.
متغیر اصلاح ترکیب جایگشت Variably Modified Permutation Composition با کوته‌نوشت VMPC یکی دیگر از انواع RC4 است. از زمان‌بندی کلید همانند RC4 استفاده می‌کنند، اما تعداد تکرارهای آن به جای ۲۵۶ بار ۷۶۸ تکرار است.
RC4+ نسخه اصلاح شده از RC4 است با یک پیچدگی بیشتر در زمانبندی کلید سه-مرحله‌ای و همچنین تابع خروجی پیچیدگی بیشتری دارد به این صورت که چهار جستجوی بیشتر در آرایه S برای هر بایت خروجی انجام می‌دهد.
این الگوریتم هنوز به صورت قابل توجه، موشکافی نشده‌است.
قطعنامه ۳۷۷ مجمع عمومی سازمان ملل متحد معروف به قطعنامه اتحاد برای صلح متضمن این مفهوم است که اگر در مواردی شورای امنیت سازمان ملل متحد به علت وتو یکی از اعضای دائم خود نتواند به هنگام تهدید علیه صلح، نقض صلح یا عمل تجاوز اقدام مناسبی انجام دهد، وظیفهٔٔ صلح و امنیت بین‌المللی به عهدهٔ مجمع عمومی سازمان ملل متحد و شورای امنیت گذاشته می‌شود. در این حالت مجمع عمومی فوراً به موضوع رسیدگی می‌کند و حتی می‌تواند راهکارهایی را که به نظر ضروری می‌رسد همانند کاربرد نیروی نظامی، به دولت یا دولت‌های مربوط برای بازگرداندن صلح و امنیت بین‌المللی توصیه نماید. قطعنامهٔ اتحاد برای صلح بر اساس پیشنهاد ایالات متحده آمریکا با موافقت اولیهٔ ۷ عضو شورای امنیت (کانادا، فرانسه، ترکیه، فیلیپین، انگلستان، اروگوئه و ایالات متحده آمریکا)، در اکتبر ۱۹۵۰ به عنوان راهکاری برای خنثی نمودن وتو و مخالفت‌های مکرر شوروی سابق با اجرای اقدامات شورای امنیت در جریان جنگ کره به مجمع عمومی ارائه گردید.
قطعنامه آچسندین آچسن نام وزیر خارجهٔ ایالات متحده آمریکا در آن زمان بود. که نام دیگر قطعنامهٔ اتحاد برای صلح است، سرانجام بعد از ۱۴ روز بحث و تبادل نظر در مجمع عمومی با ۵۲ رأی موافق، ۵ رأی مخالف (چکسلواکی، لهستان، جمهوری سوسیالیستی اوکراین شوروی، اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و جمهوری سوسیالیستی بلاروس شوروی) و ۲ رأی ممتنع (هند و آرژانتین) در ۳ نوامبر ۱۹۵۰ تصویب شد.
به منظور سهولت و فوریت اقدامات مجمع عمومی در مواردی که شورای امنیت قادر به انجام وظایف خود نیست در قطعنامهٔ اتحاد برای صلح حالت تشکیل اجلاس فوق‌العاده فوری برای مجمع پیش‌بینی شده‌است. دبیر کل موظف است بنا به درخواست اعضای شورای امنیت (۹ رأی موافق، بدون حق وتو) یا تقاضای اکثریت اعضای سازمان ملل، ظرف ۲۴ ساعت مقدمات تشکیل جلسهٔ اضطراری را فراهم نماید تا مجمع بتواند تصمیمات لازم را اتخاذ نماید. اولین اجلاس فوق‌العاده فوری مجمع در قضیهٔ بحران کانال سوئز در ۲۹ اکتبر ۱۹۵۶ تشکیل گردید. در این اجلاس مجمع عمومی به جای شورای امنیت که بر اثر وتوهای پی در پی بریتانیا، شوروی سابق و همراهی اسرائیل از انجام وظایف خود ناتوان شده بود، با تصویب قطعنامه ۱۰۰۱ به طرفین متخاصم دستور آتش‌بس داد و نیروی فوری سازمان ملل متحد [یا نیروی امداد سازمان ملل متحد] را به منظور ایجاد امنیت و نظارت بر آتش‌بس در مصر ایجاد کرد.
تاکنون ۱۰ بار از راهکار قطعنامهٔ اتحاد برای صلح و تشکیل اجلاس فوق‌العاده فوری مجمع عمومی استفاده شده‌است.
چاق و لاغر نام مجموعه عروسکی است که در فاصله سال‌های ۱۳۶۵ تا ۱۳۶۹ از شبکه دو سیما پخش می‌شد.
این مجموعه در ابتدا برای جشنهای دهه فجر و در ایامی که هنوز جنگ ادامه داشت ساخته شد و چاق کنایه از صدام و لاغر رئیس کوچک کنایه از عمو سام (آمریکا) و رئیس بزرگ کنایه از شیطان بود و این دو مأموریت داشتند تا جشن دهه فجر رو خراب کنند که همیشه ناکام بودند.
سری اول مجموعه چاق و لاغر در سال ۱۳۶۵ به کارگردانی مسعود رسام و ساسان امیرپور و به صورت نمایش عروسکی ساخته شد. در این مجموعه دو عروسک به نام‌های چاق و لاغر از طرف رئیس بزرگ مأموریت داشتند تا دست به خرابکاری بزنند؛ ولی با بی‌عرضگی خود همواره سبب عصبانی شدن رئیس بزرگ می‌شدند.
طراح و سازنده عروسک‌ها کامبیز صمیمی‌مفخم بود. حسن زارعی و حسن پورشیرازی به عنوان عروسک‌گردان و گویندگان دو عروسک چاق و لاغر در سری اول مجموعه بودند.
سری دوم مجموعه چاق و لاغر در سال ۱۳۶۶ به کارگردانی کامبیز صمیمی‌مفخم و به صورت نمایش عروسکی ساخته شد. این مجموعه به عنوان برنامه عیدانه در بهار سال ۱۳۶۶ از تلویزیون پخش شد.
مهدی وثوق و حسن پورشیرازی به عنوان عروسک‌گردان و گویندگان دو عروسک چاق و لاغر در سری دوم این مجموعه بودند.
سری سوم مجموعه چاق و لاغر در سال ۱۳۶۷ به کارگردانی حسن زارعی و به صورت نمایش عروسکی ساخته شد. این مجموعه به عنوان ویژه برنامه دهه فجر در بهمن سال ۱۳۶۷ از تلویزیون پخش شد.
حسن زارعی و رحیم دوستی به عنوان عروسک‌گردان و گویندگان دو عروسک چاق و لاغر در سری سوم این مجموعه بودند.
سری چهارم مجموعه چاق و لاغر با عنوان چاق و لاغر و رئیس بزرگ در سال ۱۳۶۸ به کارگردانی امیرحسین قهرایی و به صورت سریال تلویزیونی ساخته شد. چاق و لاغر که در سه سری اول مجموعه به صورت عروسک حضور داشتند، از سری چهارم به شکل دو انسان عروسک‌پوش درآمدند. اسدالله یکتا و کامران وصالی ایفاگر نقش چاق و لاغر در این مجموعه بودند. نقش «رئیس بزرگ» را هم «فریدون آهی» بازی می‌کرد.
به‌جای شخصیت چاق اصغر افضلی، لاغر جواد پزشکیان، و رئیس بزرگ امیر قطعه‌ای صحبت کرده‌اند.
در این مجموعه رئیس بزرگ تصمیم می‌گیرد که از شر دو مأمور خنگ خود خلاص شود و با نقشه‌هایش چاق و لاغر را از بین ببرد. قرقی (خودروی ژیان بدون راننده)، دفتر کارآگاهی و دزدگیر ویژه همگی از این سری وارد مجموعه می‌شوند.
سری پنجم و آخرین مجموعه چاق و لاغر با عنوان چاق و لاغر و مأمور سوم در سال ۱۳۶۹ به کارگردانی امیرحسین قهرایی و به صورت سریال تلویزیونی ساخته شد. همانند سری چهارم چاق و لاغر به شکل دو انسان عروسک‌پوش با بازی اسدالله یکتا و محسن حاتمی رامشه حضور داشتند. در این سری، اصغر افضلی به‌جای چاق و جواد پزشکیان به‌جای لاغر دوبله کردند.
در این مجموعه رئیس بزرگ با بازی حسین محب‌اهری و دوبله پرویز ربیعی سفارش ساخت ربات ایکس۶۲۵ را می‌دهد. مأموریت این ربات با بازی افشین سنگ‌چاپ و صدای پرویز نارنجی‌ها دزدیدن پسری نابغه و مخترع به نام سعید با بازی سعید شیخ‌زاده و دوبله مهوش افشاری است که بسیار بازی بومرنگ را دوست دارد. چاق و لاغر با استراق‌سمع تلفن رئیس خود از هدف وی مطلع می‌شوند و تصمیم می‌گیرند زودتر از ربات ایکس۶۲۵ سعید را بدزدند.
دو هفته‌نامه نشر اندیشه هفته نامه‌ای است که محل چاپ آن در شهر همدان است و در منطقه غرب کشور توزیع می‌شود. این هفته نامه دارای موضوعات سیاسی ، فرهنگی و اقتصادی مدیر مسئول آن عبدالعلی معظمی است.
سایت روزنامه
ساناز کیهان (۳۱ شهریور ۱۳۶۱ – ۲۵ دی ۱۳۹۰) بازیگر زن ایرانی بود.
ساناز کیهان زاده ۳۱ شهریور ۱۳۶۱ بود. وی در چندین سریال تلویزیونی و فیلم سینمایی، ایفای نقش کرده بود.
او در سریال‌های خط قرمز، تنگنا، شب آفتابی و فیلم نان، عشق و موتور هزار، «سوگند»، «کلاهی برای باران» و… بازی کرد؛ علاوه بر این، دو فیلم نامه را نیز به رشتهٔ تحریر درآورد.
ساناز کیهان در ساعت ۱۲ شب یکشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۰ به دنبال یک سانحه رانندگی و در اثر برخورد خودروی وی با یک درخت در مقابل حسینیه ارشاد تهران در سن ۲۹ سالگی در دم جان سپرد. وی موقع تصادف مرگبار همراه دوستانش در خودرو بود. او در قطعه ۲، ردیف ۱۲ بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
در مراسم ختم او در مسجد الجواد میدان هفت تیر تعداد زیادی از هنرمندان از جمله پویا امینی و شهرام حقیقت دوست، از هم بازی‌های او در سریال خط قرمز شرکت کردند.
اندیشه فولادوند () بازیگر سینما، تلویزیون، تئاتر، و شاعر ایرانی است. بازی او در سریال بازپرس (مجموعه تلویزیونی) از محبوب ترین آثار اوست.
نخستین حضور حرفه‌ای او در سینما، ایفای نقش «نقره» در فیلم "سربازهای جمعه" به کارگردانی مسعود کیمیایی است. او در فیلم‌های "مریم مقدس"، اپیزودهای سه‌گانه "ستاره‌ها"، "سنگ کاغذ قیچی"، "چهارانگشتی"، "سن پترزبورگ" و نیز "ایراندخت" به ایفای نقش پرداخته‌است.
فولادوند در سال ۱۳۶۱ در بیمارستان ۵۰۳ ارتش در تهران زاده شد. وی دانش‌آموخته کارشناسی فلسفه و کلام اسلامی است.
با اینکه نخستین بازی او در فیلم مریم مقدس بود؛ اما نخستین حضورش به صورت حرفه‌ای در فیلم سربازهای جمعه مسعود کیمیایی بود. بعد از این فیلم او مدتی از سینما دور بود تا اینکه دوباره با فیلم "ستاره‌ها" ساخته فریدون جیرانی به سینما بازگشت و بعد از آن دوباره به فعالیت‌های بازیگری خود ادامه داد. او برای ایفای نقش در فیلم سینمایی "سنگ اول" اثر ابراهیم فروزش برندهٔ نخل زرین بهترین بازیگر نقش اصلی زن از سومین جشنوارهٔ فیلم جام جم شد.
اندیشه فولادوند شعر هم می‌سراید. سال ۱۳۸۷ کتاب شعر "عطسه‌های نحس" را توسط نشر ثالث چاپ کرد که بازتاب گسترده‌ای در محافل ادبی داشت. سیزده قطعه از اشعار این کتاب، توسط شاعر به نام "آخرین حرف معاصر" با آهنگسازی فریبرز لاچینی اجرا و در بهمن ۱۳۹۰ رونمایی شد. کتاب شعر دوم او با نام "شلیک کن رفیق" سال ۱۳۹۳ توسط انتشارات ثالث به چاپ رسید. آلبومی نیز با نام "یک خیابان سهم یک افسانه نیست" از اشعارش و با موضوع جنگ و آهنگسازی کارن همایونفر سال ۱۳۹۲ منتشر کرد.
دراکولا (مجموعه نمایش خانگی)(۱۴۰۰) در نقش الناز
دَله یا راسوی بزرگ بزرگ‌جثه‌ترین عضو خانواده راسویان و بومی آمریکای شمالی و شمال اورآسیا است. دله یک گوشتخوار درشت و نیرومند است که بیشتر به یک خرس کوچک می‌ماند تا راسو.
شکل ظاهری او آمیزه‌ای از گورکن و یک خرس کوچک با خز زبر و تیره رنگ است که در هر سمت بدن یک نوار کم رنگ دارد. طول آن ممکن است به ۱/۲ متر و وزن آن حدوداً به ۲۷ کیلوگرم برسد.
نام علمی این حیوان "gulo" در زبان لاتین به معنی "حریص" یا "دله" است و معمولاً هم با همین لقب شناخته می‌شود همانطور که در ایران نیز خویشاوندان او همچون سمور و قاقم را دله می‌نامند. دلیل این لقب آنست که ولورین هم مثل دیگر خویشاوندان راسوسان خود به دلیل متابولیسم بالای بدنش باید به سرعت غذا بخورد و خیلی از اوقات دست به کشتار اضافه می‌زند و همچنین از درندگی و جسارت بسیار بالایی برخوردار است و به طعمه‌هایی چندین برابر بزرگتر از خود حمله می‌کند.
زیستگاه دله جنگل‌های متشکل از درخت‌هایی از جنس مخروطیان یعنی انواع کاج و صنوبر و سرو است.
آنها پرندگان و پستانداران کوچک را شکار می‌کنند و از لاشه جانوران نیز تغذیه می‌نمایند اما قادرند حتی حیوانات بسیار بزرگتر از خود همچون انواع گوزن را از پا درآورند.
دله چنان درنده‌خو و مهاجم است که می‌تواند سایر صیادان و حتی خرس را از صید خود دور نماید.
دله و گورکن در بسیاری از خصلت‌های رفتاری اشتراک دارند.
دله به خاطر درنده‌خویی و نیرومندیش در برابر اندازه و هیکلش که می‌تواند شکارهایی چندین برابر اندازهٔ خودش را بکشد، خیلی شهرت دارد.
ناماناره‌زوشی یا ناماناری‌زوشی یا ناماناره یا ناماناری نوعی سوشی است که در دوره موروماچی ( ۱۳۳۶ تا ۱۵۷۳ میلادی) به وجود آمد. اصل و روش تهیه مانند نوع قدیم‌تر سوشی ناره‌زوشی است و در آن ماهی در داخل برنج خوابانده شده و تخمیر می‌شود. تفاوت ناره‌زوشی با ناماناره‌زوشی تنها در زمان خواباندن است که در نوع جدیدتر بسیار کوتاه‌تر شده‌است. در این روش به مدت تقریبی ۲ هفته تا یک ماه ماهی خام در برنج قرار می‌گیرد. در این نوع بخاطر کوتاه شدن زمان تهیه، برنج بکار رفته مانند ناره‌زوشی از بین نرفته و برنج نیز به همراه ماهی قابل خوردن است اما مانند ناره‌زوشی بوی ناخوشایندی دارد. در تاریخچه سوشی پیدایش ناماناره‌زوشی آغاز تبدیل شدن سوشی از یک روش نگهداری غذا به یک دستور غذای جدید در آشپزی ژاپنی به‌شمار می‌آید.
غواصی فنی
اصطلاح غواصی فنی را نخستین بار مایکل مندونو که سردبیر مجله غواصی آکواکورپس (در حال حاضر از بین رفته)بود بکار گرفت.
اما مفهوم اصطلاح غواصی فنی درگیر شدن غواصان در برخی فعالیت‌های غواصی است که معمولاً فراتر از محدودیت‌های مجاز غواص تفریحی برشمرده میگردند به عنوان مثال در غواصی فنی برای رسیدن به عمق دلخواه غواصان از محدوده مجاز عمق (۴۲ متر) پا فراتر می‌گذارند.
غواصی فنی (که گاهی به عنوان غواصی تکنیکال نامیده می‌شود)غواصی است که بیش از غواصی تفریحی نیاز به آموزش‌های پیشرفته، تجربه گسترده، تجهیزات تخصصی و اغلب تنفس گازهای دیگر تنفسی غیر از هوا یا نایتروکس دارد.
بر اساس نظریه گروه خرس مدسه نمونه دولتی شیخ کلینی استان تهران برخی از اختلاف نظرهای حرفه‌ای در این میان وجود دارد. تا همین اواخر ،استفاده از نایتروکس درغواصی، غواصی فنی در نظر گرفته می‌شد، اما برخی می‌گویند که غواصی فنی هر نوع از غواصی است که ریسک بالاتری نسبت به غواصی تفریحی دارا است. با این حال، برخی از مدافعان معتقدند که باید به غواصی که به درون محیط‌های سرپوشیده نفوذ می‌کند باید غواص فنی اطلاق کرد و برخی دیگر به دنبال تعریف غواصی فنی صرفاً در محدوده غواصی مورد نیاز به برداشت فشار هستند.
به هر حال حتی کسانی که در تعاریف گسترده‌ای از غواصی فنی به توافق نظر رسیده اند، ممکن است در تعریف مرزهای دقیق میان غواصی فنی و تفریحی اختلاف نظرهائی داشته باشند.
یکی از مواردی که بر اساس آن و به‌طور کلی توافق شده‌است آن است که هر غوصی که در آن پارامترهائی مانند وجود سقف بالای سر مانع از امکان بالا آمدن عمودی امن و صعود مستقیم به سطح آب گردد باید خارج از محدوده غواصی تفریحی در نظر گرفته شود. بنابراین غواصی در چنین محیطهائی نیاز به آموزش‌های تخصصی همراه با صدور گواهینامه‌های پیشرفته دارد که شامل موارد زیر است :
غواصی‌های نیازمند به برداشت فشار(که در آن جذب گاز نیتروژن در بافت‌های بدن غواص مانع صعود امن و مستقیم و بدون توقف برداشت فشار میگردد)
غواصی در غار، آب‌های یخ زده یا کشتی‌های غرق شده(که نفوذ در محل مورد نظر (در یک غار یا کشتی غرق شده یا در زیر یخ) مانع صعود مستقیم به سطح میگردد)
"نوعی دیگر از غواصی که در آن غواصان نیاز به اموزشهای خاص داشته و فراتر از محدودیت‌های تفریحی غواصی می‌کنند.غواصی فنی بیشتر به عنوان فعالیتی است که شامل یک یا بیشتر از موارد زیر میگردد:غواصی فراتر از عمق ۴۰ متر/۱۳۰ فوت،نیاز به توقف در مرحله رفع فشار، غواصی در محیط‌های سرپوشیده فراتر از ۱۳۰ فوت خطی از سطح یا استفاده از مخلوط‌های گازی متعدد".
در غواصی فنی ممکن است غواصی در عمقی عمیق تر نسبت به محدوده ۱۳۰ فوتی (۴۰ متری) یا غواصی در محیطی سربسته بدون هیچ دسترسی مستقیم به سطح یا نفوذ نور طبیعی انجام گردد. چنین محیط‌هایی ممکن است شامل غارهای آب شیرین و آب شور و درون کشتی‌های غرق شده باشد. در بسیاری از موارد غواصی فنی نیاز است تا غواص برای رفع فشار برنامه‌ریزی نموده و در طول صعود به سطح تعدادی توقف برداشت فشار داشته باشد.
همچنین غواصی فنی و تنفس هوا در عمق‌های زیاد می‌تواند اختلالاتی مانند بی حسی و خواب الودگی نیتروژن نیتروژن نارکوسیس که به‌طور معمول در عمق ۱۰۰ فوت (۳۰ متر) یا بیشتر بروز نموده یا خطر مسمومیت اکسیژن بر اساس بالا رفتن فشار نسبی اکسیژن در مخلوط تنفسی را افزایش دهد. به همین دلیل در غواصی‌های فنی اغلب از مخلوط‌های دیگر تنفسی استفاده میگردد.
این عوامل باعث افزایش سطح ریسک شده و نیاز به آموزش‌های لازم را برای غواصی فنی به مراتب فراتر از آنچه که مورد نیاز برای غواصی تفریحی است می نماید. این یک تعریف نسبتاً محافظه کارانه از غواصی فنی است.
در غواصی فنی یا معادل آن ممکن است غواصی در محیط هائی که در آن غواص با خیال راحت نمی‌تواند به‌طور مستقیم به سطح بازگردد انجام شود یا به علت نیاز به رفع فشار ملزم به توقف‌های اجباری برداشت فشار گردد. در این شکل از غواصی اتکای بسیار بیشتری بر تجهیزات غواصی و آموزش غواصی شده چراکه غواص باید تا زمان ایمن صعود در زیر آب باقی بماند.
غواص در پایان هر غوص طولانی یا عمیق ممکن است نیاز به انجام توقف برداشت فشار برای جلوگیری از بیماری تراکم زدائی داشته باشد. زیرا گازهای بی‌اثر در سوخت و ساز بدن در گازهای تنفسی غواص، مانند نیتروژن و هلیوم، به بافت‌های بدن زمانی که تحت فشار بالا هستند در طول مرحله عمیق غواصی به هنگام استنشاق جذب بافت‌ها میگردند.
این گازهای حل شده را باید به آرامی از بافت‌های بدن و با "توقف" در اعماق مختلف در طی صعود به سطح آزاد نمود. در سال‌های اخیر،غواصان فنی به خطرهای تهدیدکننده با افزایش عمق پی برده‌اند و از توقف‌های برداشت فشار برای کاهش خطر تشکیل حباب قبل از صعود به سطح با استفاده از الگوهای علمی برداشت فشار مانند الگوی مدرج کاهنده حباب که از روش‌های سنتی جدولهای غواصی بسیار ایمن تر و کارآمدتراست بهره میبرند.
غواصان فنی مخلوط‌های گازی تنفسی مانند نایتروکس را در قسمت شروع و پایان غوص تنفس می‌کنند. برای جلوگیری از حالت بی حسی و خواب الودگی نیتروژن در حالی که در حداکثر عمق قرار دارند از تری میکس که در آن هلیم به جای نیتروژن در مخلوط تنفسی غواص گنجانده شده‌است استفاده می‌کنند و سپس در طی توقف رفع فشار در آب‌های بسیار کم عمق از اکسیژن استفاده می‌شود.
وجود فضای سرپوشیده و عدم امکان رسیدن مستقیم به سطح در فعالیت‌های زیر سقف فیزیکی به وجود می‌آورد:
غواصی فنی ممکن است در آبهائی که در آن چشم انسان میدان دید مناسبی ندارد یا بر اثر شرایطی خاص، نور بسیار کم است انجام گردد. از همین رو نیاز به دانش و مهارت گسترده و به‌کارگیری آن در چنین محیطی که اغلب ترکیبی از دید کم و جریان زیاد آب باعث دشواری‌های متعددی می‌شود بوده وازهمین رو غواصی فنی را فوق العاده مخاطره‌آمیز مینماید.
اگرچه گواهی نامه‌های تخصصی استاندارد شده‌ای برای غواصی در محیطهائی با دید بسیار محدود وجود ندارد اما برخی از مربیان خود دوره‌های آموزشی سفارشی خود را برای کمک به دیگران برای راحت‌تر کردن غواصی در چنین شرایطی ارائه نموده‌اند.
انجمن مربیان حرفه‌ای غواصی (PADI) اجازه می‌دهد تا مربیان آن نسبت به شرایط مورد نیازخود (مانند دید محدود) به پژوهش، تهیه راهکارها و ارائه طرح درس دوره‌های تخصصی متمایز نموده و آن دوره تخصصی را به عنوان "تخصص متمایز" به مراکز پژوهشی انجمن مربیان حرفه‌ای غواصی ارجاع داده تا پس از تأیید برای آموزش دادن آن تخصص به دانشجویان خود مجوز آموزشی کسب نمایند.
غواصی فنی ممکن است با استفاده از مخلوطی از گازهای تنفسی به غیر از هوا مانند trimix، هلیوکس و هلی ایر. تنفس هوای معمولی (با ۲۱ درصد اکسیژن) در اعماق بیشتر از ۱۸۰ فوت (۵۵ متر) خطر مسمومیت با اکسیژن را دارا و مرگبار است. اولین نشانه مسمومیت اکسیژن معمولاً تشنج بدون هشدار است که معمولاً به مرگ می انجامد،البته گاهی اوقات غواص ممکن است علائمی هشدار دهنده قبل از تشنج حس کند که می‌تواند: توهم شنوایی و بصری، حالت تهوع، انقباض ناگهانی (به خصوص در صورت و دست‌ها)، تحریک‌پذیری و نوسانات خلق و خوی و سرگیجه باشد.
همچنین با افزایش فشار و عمق نیتروژن تبدیل به مخدر می‌شود و در نتیجه کاهش توانایی برای واکنش نشان دادن یا فکر کردن را به دنبال دارد. با اضافه کردن گاز هلیم به مخلوط تنفسی غواصان می‌توان این اثرات را کاهش داد زیرا هلیوم خواص مشابه را در عمق ندارد.
در این مخلوط گاز همچنین می‌توان میزان اکسیژن را به منظور کاهش خطر مسمومیت با اکسیژن کاهش داد. در این هنگام اکسیژن به زیر ۱۸ درصد کاهش می یابد که به نام ترکیب هیپوکسی شناخته شده‌است و می‌توان آن را به عنوان گاز تنفسی به‌طور امن استفاده کرد.
نایتروکس یکی دیگر از مخلوط گازی مشترک است، ولی به دلیل بالا بودن میزان اکسیژن در آن برای غواصی عمیق استفاده نمی‌شود. افزایش درصد اکسیژن در نایتروکس باعث بالا رفتن میزان جذب اکسیژن و کاهش جذب نیتروژن در بدن غواص میگردد. همچنین میزان کم درصد نیتروژن امکان انجام تعداد بیشتری غوص و غواصی‌های متعددی را نسبت به هوای تنفسی معمولی به وجود می‌آورد.
محدوده عمق نایتروکس بستگی به درصد اکسیژن استفاده شده در آن دارد و استفاده از نایتروکس نیاز به آموزش‌های بیشتر و دانش لازم به منظور استفاده بی‌خطر و درک اثرات این گازها بر روی بدن در غواصی دارد.
غواصان فنی ممکن است از تجهیزات غواصی غیرمعمول استفاده کنند. به‌طور معمول، غواصی فنی طولانی‌تر از مدت متوسط غواصی تفریحی است.غواصان فنی معمولاً حامل حداقل دو تانک، هر کدام با رگولاتور جداگانه خود می‌باشند. امروزه غواصان با استفاده گسترده از دوباره تنفس گر‌ها که امکان حمل و نقل آسانتری نسبت به غواصی با تانک‌های متعدد دارد مدت زمان و کار آئی غواصی خود را افزایش می‌دهند.
غواصی فنی نیاز به تجهیزات و آموزش تخصصی دارد. بسیاری از سازمانهای آموزش غواصی فنی وجود دارد:
غواصی فنی بین‌المللی(TDI)
اکتشافات جهانی زیر آب (GUE)
انجمن بین‌المللی اسکوبای حرفه ای (PSAI)
انجمن بین‌المللی غواصان نایتروکس و فنی (IANTD)
انجمن ملی مربیان زیر آب (NAUI) که تا سال 2009 بسیار محبوب بود.
علوم و فناوری غواصی (DSAT)، که بازوی فنی انجمن مربیان حرفه‌ای غواصی (PADI) است و با مشارکت پزیدون برای نخستین بار استفاده از دوباره تنفس گرهای تفریحی را تا عمق 100 متر ترویج داده است.
مدرسه‌های غواصی بین‌الملل (SSI) به تازگی آغاز کرده‌است.
باشگاه زیر آبی بریتانیا(BSAC) که به تازگی شروع به معرفی سطوح مهارت‌های فنی در دوره‌های آموزشی خود نموده.
ویکی‌پدیای انگلیسی. http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Technical_diving&oldid=473970730
سوشی ادو یا ادوزوشی یا توکیوزوشی به غذای سنتی ادو یا توکیوی سابق گفته می‌شود. یا به عبارت دیگر به نوعی سوشی گفته می‌شود که ماهی آن از خلیج توکیو تهیه شده باشد. سوشی ادو بیشتر از نوع نیگیری‌زوشی است و اندازهٔ سوشی کوچک و قابل جای گرفتن در دهان است و بر روی برنج ماهی‌های برش نازک مناسب فصل قرار می‌گیرد. در اصل در دوره ادو در یاتای یا دکه‌های سیار عرضه می‌شده و غذای لوکسی به‌شمار نمی‌رفته‌است. سوشی ادو را می‌توان یکی از اولین غذاهای فوری مخصوص کشور ژاپن به‌شمار آورد. از نظر نوشتن به هر سه طریق 江戸前鮨、江戸前鮓、江戸前寿司 نوشته شود، صحیح است.
امروزه آنچه که در جهان به نام سوشی شناخته می‌شود در اصل اشاره به همین نوع سوشی دارد. انواع آن عمدتاً نیگیری‌زوشی هستند که در منازل قابل تهیه نیستند و توسط آشپز متخصص تهیه می‌شود. به غیر از آن نوری‌ماکی، چیراشی‌زوشی و ایکااینروزوشی هستند که به ندرت تهیهٔ آنها در منازل دیده می‌شود.
هانایا یوهی (華屋与兵衛 Hanaya Yohei; ۱۷۹۹–۱۸۵۸) به عنوان مبتکر و پدیدآورنده ادومائه‌زوشی یا نیگیری‌زوشی شناخته می‌شود.
ساحورَع دومین فرعون دودمان پنجم مصر باستان بود. معنای نام او «آنکه به رع نزدیک است» می‌باشد.
ساحورع دومین پادشاه دودمان پنجم بود. او پسر شاه اوسرکاف و شهبانو نفرحتپس بود. از او هیچ فرزند یا همسر شناخته شده‌ای بر جای نمانده است. جانشین او نفریرکارع بود، نخستین فرعون با پنج نام. نفریرکارع نه تنها برادر یا فرزند ساحورع نبود که اصلیتش نیز شناخته شده نیست.
بنا بر افسانه‌ای در پاپیروس وستکار، ساحورع و برادرانش نوادگان خدای رع و کاهن‌بانو راجدد بوده‌اند. ساحورع به خاطر تصاویر زیبایی که از او در آرامگاه-معبدش و هرمش باقی مانده، نامدار است.
ساحورع شاه فعالی بوده. سنگ پالرمو چندین سفر اکتشافی به فرمان او را بر می‌شمارد که در صحرای سینا و ابو سمبل به منظور پیدا کردن سنگ‌های به درد بخور و سودمند انجام شده بودند. او همچنین هرمی برای خود ساخت. این هرم ساختمان‌های کناری دیگری از جمله آرامگاه-معبد نیز داشت. بر طبق سنگ پالرمو این فرعون ۱۲ سال فرمانروایی کرد. این زمان در نوشته‌های مان‌تو ۱۳ سال است.
ساحورع پسر شهبانو نفرحتپس و شاه اوسرکاف بود. همسر ساحورع نفرت‌نبتی بوده است اما تبار او شناخته شده نیست. ساحورع و نفرت‌نبتی دو پسر داشتند؛ شاهزادگان رانفر و نچریرنر که در تصویری به همراه پدر و مادرشان دیده می‌شوند. تصویر هورمساف، خاکارع، و نبانخره نیز در معبد-آرامگاه ساحورع کشیده شده‌اند ولی مشخصات مادرشان ناشناخته است.
محمد سوم به بیش از یک نفر اشاره دارد:
هانایا یوهی (華屋与兵衛 Hanaya Yohei; ۱۷۹۹–۱۸۵۸) در اواخر دوره ادو مبتکر و پدیدآورنده شیوه‌ای در درست کردن سوشی بود که امروزه به نام نیگیری‌زوشی شناخته می‌شود. او والدین خود را در کودکی در اثر ابتلا به بیماری واگیر از دست داد. در ادو و در محلهٔ ریوگوکو اقامت داشت. پس از سالیان زیاد کار دشوار توانست غذاخوری خود را به نام یوهی سوشی در این محله افتتاح کند. از وی به عنوان مبتکر سوشی کنونی یاد می‌شود. در هنگام اصلاحات تمپو و به اجرای در آمدن قانون تعدیل هزینه در ژاپن (قانون منع کالاهای لوکس) مدتی همراه با دیگر دست‌اندکاران صنعت سوشی به زندان افتاد. در داستانی که زندگی از او در دوره میجی نوشته شده‌است، علت به زندان افتادن او بکار بردن ماهی آناگو در سوشی ذکر شده‌است.
رستوران یوهی سوشی تا سال ۱۹۳۳میلادی توسط نسل‌های بعدی خانوادهٔ وی در همان محل اداره می‌شد و دایر بود.
عکس هانایا یوهی و توضیحات به زبان انگلیسی
هیت، روستایی در دهستان هیت بخش مرکزی شهرستان قصرقند استان سیستان و بلوچستان ایران است. این روستا، مرکز دهستان هیت است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲٬۳۹۵ نفر (۷۱۰ خانوار) بوده‌است.