بهاءالله در سال ۱۸۷۵ از عبدالبهاء که در آن زمان سی و یک سال داشت، خواست که چند صفحه در بارهٔ ویرانی عالم و بازسازی آن بنویسد تا جزم‌اندیشان دست از تعصب بردارند و به پیام الهی گوش فرا دهند.Fayḍí, M. (1971) "Hayat-i-Hadrat-i-‘Abdul-Baha va havadith-i-dawriy-i-mithaq’" Tehran: Mu’assisiy-i-Milliy-i-Matbu’at-i-Amri."," p. 42 حاصل کار کتابی شد که به «رساله مدنیه» شهرت یافت و اولین بار در سال ۱۸۸۲ در بمبئی، هند، و مجدداً در سال ۱۹۱۱ در مصر به چاپ رسید. شوقی افندی کتاب را «سهم برجسته عبدالبهاء در سازماندهی مجدد جهان» می‌داند.Shoghi Effendi ‘World Order of Bahaullah’ page 37 رساله مدنیه اثری چندلایه و چند وجهی است که برای مطالعه در زمینه‌های گوناگون از جمله مطالعات ادبی، تاریخی، مذهبی، فلسفی و اجتماعی-سیاسی قابل استفاده می‌باشد. عبدالبهاء تصمیم گرفت که کتاب را به صورت ناشناس بنویسد، تا واضح و مبرهن گردد که مقصدی جز خیر کل نداشته،Yazdani, M. (2003a) "Awda’-i-ijtima’i-i-Iran dar ‘ahd-i-Qajar az khilal-i-athar-i-mubarakiy-i-Baha’i". Hamilton. ON: Association for Baha’i Studies in Persian. : 103–134 و احتمالاً شاید امکان خواندنش را هم در بین مردم افزایش دهد.Saiedi, N. (2000) An Introduction to Abdul-Baha’s "the Secret of Divine Civilization". : 1, 21. https://user-hrqc9mo.cld.bz/English-Publications/ Abdul-Baha-s-Secret-of-Divine-Civilization1. Saiedi, N. (2000) An Introduction to Abdul-Baha’s "the Secret of Divine Civilization". : 1, 11. https://user-hrqc9mo.cld.bz/English-Publications/ Abdul-Baha-s-Secret-of-Divine-Civilization عبدالبهاء در نگارش رسالهٔ مدنیه پیام خود را در چارچوبی از روند اصلاحات و نوسازی در ایران ارائه داد که توسط میرزا حسین خان مشیرالدوله دولتمرد اصلاح‌گر آغاز شده و به تصویب ناصرالدین شاه رسیده بود.Momen, M. (1983) The Bahá’i Influence on the Reform Movements of the Islamic World in the 1860's and 1870's. "Baha’i Studies Bulletin." P.47f. https://hurqalya.ucmerced.edu/journals/bsb این در حالی بود که در سال ۱۸۷۵، روند اصلاحات با برکناری مشیرالدوله از سمت نخست‌وزیری توسط شاه در پی مخالفت‌های برخی از روحانیون شیعه و شاهزادگان قاجار، متوقف شده بود. به گفتهٔ نادر سعیدی، جامعه‌شناس، رساله مدنیه به طرح رویکردی جدید به مدرنیته و خردگرائی می‌پردازد که علم و ارزش‌های معنوی را در بستر رویکرد تاریخی و جهانی به مسئله فرهنگ و جامعه با هم هماهنگ می‌کند.Saiedi, N. (2000) An Introduction to Abdul-Baha’s "the Secret of Divine Civilization". : 1, 21. https://user-hrqc9mo.cld.bz/English-Publications/ Abdul-Baha-s-Secret-of-Divine-Civilization. عبدالبهاء تصریح می‌کند که مدرنیته اصیل بدون ترکیب ابعاد مادی با ابعاد معنوی یا اصول اخلاقی تمدن امکان‌پذیر نیستSaiedi, N. (2000) An Introduction to Abdul-Baha’s "the Secret of Divine Civilization". : 1, 11. https://user-hrqc9mo.cld.bz/English-Publications/ Abdul-Baha-s-Secret-of-Divine-Civilization با این حال سعیدی تأکید می‌کند که پیام این کتاب به مراتب کلی‌تر و جهانی‌تر از محیط معاصر آن است.Saiedi, N. (2000) An Introduction to Abdul-Baha’s "the Secret of Divine Civilization". : 1, 11. https://user-hrqc9mo.cld.bz/English-Publications/ Abdul-Baha-s-Secret-of-Divine-Civilization مؤمن، مورخ، در راستای پیام کلی‌تر کتاب بیان می‌دارد که عبدالبهاء مثال‌هایی متعدد از تاریخ ذکر می‌کند که در آن یک گرایش دینی جدید (مانند پیام مسیح یا رسالت محمد) توانسته‌است تمدن‌هایی رو به زوال و دچار خمودت را احیاء کرده و به مقامی والا برساند. او با بیان این مثال‌ها می‌خواهد به صورت غیر مستقیم نتیجه بگیرد که تنها یک گرایش دینی جدید (از نظر عبدالبهاء همان دینی که پدرش تأسیس کرده‌است) می‌تواند باعث احیای جهان اسلام شود.Momen, M. (1983) The Bahá’i Influence on the Reform Movements of the Islamic World in the 1860's and 1870's. "Baha’i Studies Bulletin." 2. 2: pages 46-65. https://hurqalya.ucmerced.edu/journals/bsb