moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
عرق سرد برای نخستین بار شنبه ۱۴ بهمن ماه ۱۳۹۶ در جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و از روز چهارشنبه ۴ مهرماه ۱۳۹۷ نیز به سرگروهی سینما کورش در سراسر کشور به صورت گسترده اکران شد. عرق سرد در نخستین حضورهای بین‌المللی خود، در فرانسه و ژاپن با جشنواره‌های بین‌المللی فیلم سن ژان دو لوز و توکیو به ترتیب از روزهای سه شنبه ۱۰ مهر ۱۳۹۷(۰۲ اکتبر ۲۰۱۸) و سه شنبه هشتم آبان ماه ۱۳۹۷(۳۰ اکتبر ۲۰۱۸) به نمایش در آمد. سوئد با جشنواره بین‌المللی فیلم استکهلم از روز پنجشنبه ۱۷ آبان ماه ۱۳۹۷(۰۸ نوامبر ۲۰۱۸)، میزبان فیلم عرق سرد بود. عرق سرد برای نخستین بار در کانادا، با جشنواره فیلم سینه ایران تورنتو از روز شنبه ۲۶ آبان ماه ۱۳۹۷(۱۷ نوامبر ۲۰۱۸)، به نمایش در آمد. فرانسه از روز چهارشنبه هفتم آذرماه ۱۳۹۷(۲۸ نوامبر ۲۰۱۸)، با اکران عمومی گسترده، میزبان فیلم عرق سرد بود.
فیلم در رای منتقدان انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران و همچنین مجلات تخصصی سینمایی و فرهنگی مانند مجله‌ی فیلم، در فهرست آثار شاخص و تحسین‌شده‌ی سال قرار گرفت. مجید اسلامی منتقد و سردبیر نشریه‌ی اینترنتی «چهار» در بین آثار جشنواره فجر ۹۶، بالاترین امتیاز را به عرق سرد اختصاص داد. امیرحسین سعادت، منتقد این نشریه‌ نیز ضمن برشمردن عرق سرد به عنوان امتیازی چشم‌گیر برای سهیل بیرقی، این فیلم را گویای تعالی یافتن خودآگاهی و شکیبایی سینمای ایران دانست. مسعود فراستی هم در برنامه‌ی آپوستروف عرق سرد را یک فیلم ملی دانست که فیلمنامه‌اش ادا و اطوار ندارد. سعید قطبی‌زاده، دیگر منتقد این برنامه نیز در یادداشتی که در صفحه‌ی اینستاگرام خود درباره‌ی رهاوردهای جشنواره‌ی فجر ۹۶ منتشر کرد، «هوش بالای سهیل بیرقی در انتخاب سوژه» و «روایت ساده اما مؤثر فیلم» را در کنار «پختگی و بلوغ باران کوثری»، «ظهور امیر جدیدی در قامت ستاره‌ای که با بازیگری و نقش‌آفرینی بیگانه نیست» و «تیپ‌سازی ماهرانه سحر دولتشاهی که هر لحظه امکان بدل شدن به چیزی علیه خودش را داشت» از امتیازات مثبت فیلم و جشنواره عنوان کرد. کیوان کثیریان در کنار خوش‌ساخت و روان خواندن فیلم، از جسارت آن در پرداخت به مضمون‌اش تمجید کرد.
منتقدانِ طرفدار فیلم همچنین نقاط قوت آن را انسجام و پیوستگی درونی، پایان‌بندی هوشمندانه و دوری از تصویر کلیشه‌ای در ارائه‌ی تصویر «زن» دانستند.
تلویزیون ایران هم از پخش تیزر عرق سرد سر باز زد. بیرقی علت آن را ممنوع‌التصویر بودن باران کوثری اعلام کرد. امیر جدیدی در فیلم نقش مجری صداوسیما را بازی می‌کند. همین موضع باعث شد برخی از خبرنگاران صداوسیما در نشست خبری فیلم از تصویرسازی یک مجری تلویزیون در آن انتقاد کنند. بیرقی در پاسخ گفت تفکر حاکم بر این سازمان ریاکارانه است و او همین موضوع را در فیلم نشان داده.
طبق سنت هرساله‌ی صدا و سیما، برنامه‌ی هفت در مدت جشنواره‌ی فجر سال ۹۶ هر شب از شبکه‌ی سه پخش می‌شد و به معرفی و نقد و بررسی آثار جشنواره می‌پرداخت. تمامی فیلم‌های شرکت‌کننده در جشنواره مورد بررسی قرار گرفتند، به جز فیلم عرق سرد که اجازه‌ی پرداختن به آن صادر نشد.
روزنامه‌ی اصول‌گرای جوان این فیلم را «فمینیستی» و «مایه‌ی خجالت» دانست. تیتر «عرق تگری» عنوان دیگری بود که رسانه‌های مخالف فیلم ضمن انتقاد از صحنه‌های قلیان کشیدن و مسواک زدن فیلم درباره‌ی آن به کار بردند. خبرگزاری تسنیم با تیترهای «تسویه حساب فمینیستی با مرد و مذهب» و «فمینیسم افراطی، با طعم فوتبال» به نقد فیلم پرداخت و خبرگزاری فارس به نقل از موسسۀ آفاق فرهنگ، عرق سرد را «روایتی غربی از مسئله‌ای بومی» خواند و آن را «تشویق‌کننده‌ی جامعه‌ی زنان به راه‌اندازی جنبش و جریان مطالبه‌گری حقوقی زنان» دانست. خبرگزاری مشرق هم این فیلم را «نمونه‌ای از بلوغ ریاکاری در سینما» قلمداد کرد.
در سال ۹۷ و زمان اکران عمومی عرق سرد، قرار بود مشابه فیلم‌های دیگر، عرق سرد در ۱۲۰ سالن اکران شود، اما حوزه هنری یک روز مانده به شروع اکران فیلم، بدون اعلام حضوری یا کتبی، فیلم را تحریم کرد و تمام ۹۷ سالن وابسته به این نهاد که به اکران عرق سرد اختصاص داده شده بود، از این فیلم گرفته شد. حتی پردیس هویزه که در میان اکران فیلم به حوزه هنری واگذار شد، به محض واگذاری فیلم روی پرده را پایین آورد. فیلم نهایتاً تنها با حدود ۴۰ سینما به اکران خود ادامه داد.
در پی این تحریم، کانون کارگردانان سینمای ایران علیه این تصمیم بیانیه‌ای صادر کرد و در آن از این که «حوزه هنری پا را از قانون فراتر گذاشته و اقدام به تشکیل شورای پروانه نمایش موازی برای سانسور مجدد آثار هنرمندان بعد از پروانه نمایش ارشاد کرده است»، انتقاد کرد. در پی انتشار این بیانیه، یزدان عشیری، مدیر روابط عمومی حوزه هنری گفت که به این نتیجه رسیده‌اند که با توجه به موضوعاتی که در فیلم عرق سرد مطرح می‌شود و محتوای آن، نمی‌توانند این فیلم را در اولویت‌های نمایش خود قرار دهند. به همین علت این فیلم از اول هم در هیچ کدام از سالن‌های آن‌ها [حوزه هنری] نمایش داده نشده است.
اکران مردمی عرق سرد که قرار بود روز نوزدهم مهر ماه در پردیس‌های اطلس و گلشن مشهد برگزار شود، بدون ذکر دلیل لغو شد. سهیل بیرقی در مصاحبه‌ای نارضایتی‌اش از این اتفاق را این‌گونه بیان کرد که «تنها کاری که می‌توانسته‌اند بکنند اکران‌های مردمی بوده که آن را هم دارند از آن‌ها می‌گیرند. آن‌ها [عوامل فیلم] قرار بوده به مشهد بروند و در آن‌جا فیلم را با مردم ببینند که اجازه ندادند.»
طیبه سیاوشی، عضو فراکسیون مجلس، در زمان برگزاری جشنواره‌ی فجر با اشاره به طرح مجلس برای اصلاح قانون گذرنامه و تسهیل برخی موارد خروج زنان از کشور بدون داشتن اذن همسر، به دیگر نمایندگان مجلس پیشنهاد داد به تماشای عرق سرد بنشینند. کمیسیون فرهنگی و کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس هم در سالن ارشاد به تماشای فیلم نشستند. شهین‌دخت مولاوردی و بهرام سرمست هم در اکران عرق سرد حضور پیدا کردند.
مدتی بعد، در مجلس دهم تلاش‌هایی برای اصلاح قانون گذرنامه انجام شد تا در صورت ممانعت شوهر از خروج همسر برای حضور در مجامع علمی، فرهنگی و ورزشی، دادگاه برای خروج خانم تصمیم‌گیری کند. این طرح به دلیل مخالفت‌هایی به تصویب نرسید.
در سال‌های پس از اکران فیلم، مجدداً اتفاقاتی شبیه ماجرای فیلم در ورزش‌های مختلف زنان رخ داد.
در حالی که قرار بود عرق سرد از ۴ مهر ۹۷ به سرگروهی سینما آزادی اکران شود، یک روز مانده به اکران مورد تحریم حوزه هنری قرار گرفت و ۹۷ سالن وابسته به این نهاد، از فیلم گرفته شد و اکران آن با حدود ۲۰ سینما آغاز شد. با این حال پس از دو هفته فروش مجموع درآمدهای داخلی عرق سرد میلیاردی شد و بعد از ۸ هفته از مرز فروش سه میلیارد تومان عبور کرد.
عرق سرد در کشورهای زیادی از آسیا، اروپا، آمریکا و اقیانوسیه اکران شد.
این فیلم به صورت رسمی و با زیرنویس انگلیسی و فرانسوی در سایت آمازون به فروش می‌رسد.
شرکت سوفی دولاک (sophie dulac) پخش‌ این فیلم در کشور فرانسه را برعهده داشت. این فیلم در نه اقلیم اکران شد. در فرانسه به صورت سراسری در اکثر شهرهای این کشور به نمایش درآمد و فقط در سه روز نخست افتتاحیه‌ بیش از بیست‌هزار نفر به تماشای فیلم نشستند که در نوع فیلم‌های خارجی اکران‌شده در فرانسه آمار بسیار بالایی تلقی می‌شود، در نهایت نیز به فروش چشمگیری در فرانسه دست پیدا کرد.
تمجید رسانه‌های رسمی این کشور مثل فیگارو، تلراما و لوموند در مقاله‌هایی که برای این فیلم نوشتند، تاثیر به‌سزایی در این فروش داشت. تلراما توانایی بیرقی در پرداختن به پیچیدگی متحد ماندن زنان، در جامعه‌ای که خرد جمعی همراه با کنار آمدن با مرد زورگوست، ستایش کرد. این رسانه همچنین صحنه‌ی مسواک‌زدن را از جسورانه‌ترین صحنه‌های سینمای ایران دانست.
فیگارو هم عرق سرد را ضرورتی برای مقابله در برابر اتفاقی اجتماعی که در ایران امروز و زندگی دوگانه‌ی ایرانی‌ها رایج است خواند و بازی باران کوثری را «فوق‌العاده» ارزیابی کرد.
لوموند هم ضمن تحسین بازی کوثری، اشاره کرد که بیرقی توانسته در ترسیم نقش همسر (امیر جدیدی) تصویری هوشمند و نگران‌کننده از مردی سلطه‌جو و فریبکار تصویر کند.
این فیلم در مناطق زیر اکران شد: فکرسیکا، موناکو، آندورا، گویان فرانسوی، گوادلوپ، (لا دسیراد، لس‌سنتز، ماری گالانته، خیابان بارتلیمی) ریونیون و مارکتینگ؛ پلی‌تزی فرانسه، (جزایر تاهیتی، جزایر سوسیته، جزایر مارکزاس، تواموتوس، جزایر گامبیه، جزایر توبوای) و کالدونیای جدید، والیس و فوتونا، کورسکا، مایوت، سن‌پیر و میکلون، سن بارتلی و سن‌مارتین؛ سرزمین‌های جنوبی و جنوب فرانسه (جزایر کرگوئلن، جزیره آمستردام، سنت پاول، جزایر کروست، لند آدلی، جزایر پراکنده).مدرک
مثلث مغزی یا فورنیکس (به انگلیسی: Fornix) شامل الیافی است که قسمت‌های مختلف یک نیمکره مغز و همچنین قسمت‌های بویایی بین دو نیمکره را به هم ارتباط می‌دهد. دارای ستون‌های قدامی یا ستون‌های مثلث مغزی (Columns of fornix) و ستون‌های خلفی یا ساق‌های مثلث مغزی (Crura of fornix) و الیاف عرضی به نام رابط پاراهیپوکامپ می‌باشد که این الیاف مناطق پاراهیپوکامپ دو طرف را به هم ارتباط می‌دهند. به آن کمان مغزی هم می‌گویند.
مثلث مغزی مادهٔ سفیدی است به شکل مثلث که قاعدهٔ آن در عقب قرار دارد، سطح فوقانی آن در عقب به جسم پینه ای و در جلو به Septum Pellucidum متصل می‌شود. سطح تحتانی آن مربوط به تالاموس و بافت مشیمیهٔ فوقانی است. از راس این مثلث دوپایه به جلو و پایین رفته و پس از عبور از جلوی سوراخ مونرو به اجسام پستانی ختم می‌شوند. از دو ناحیهٔ خلفی مثلث مذکور دوپایه به نام Crus از عقب تالاموس پایین رفته به طوری که امتداد آن در جلو فیمبریا (Fimbria) نامیده می‌شود.
کارفنتانیل () یک آنالوگ ساختاری از ترکیب فنتانیل و از مشتقات تریاک مسکن شبه مخدر است. این ماده ۱۰٬۰۰۰ برابر قویتر از مرفین است، و قوی‌ترین مواد شبه مخدر مصرفی تجاری در جهان بشمار می‌رود. کارفنتانیل برای اولین بار در سال ۱۹۷۴ توسط تیم شیمیایی در جیسون فارمیسویتیکا که شامل پل جانسن بود ترکیب گردید. کارفنتانیل تحت نام تجاری ویلدنیل به عنوان عامل بیهوش‌کننده عمومی برای حیوانات بزرگ مانند فیل‌ها در بازار عرضه می‌شود.
سمیت کارفنتانیل در انسان و در دسترس بودن آن در بازار آزاد به لحاظ استفاده بالقوه آن به عنوان سلاح کشتار جمعی توسط کشورهای یاغی و گروه‌های تروریستی موجب نگرانی شده‌است.
کارفنتانیل به عنوان برنامه II تحت قانون مواد کنترل شده در اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا با DEA ACSCN از ۹۷۴۳ و تراکم تولید سالانه در ۲۰۱۶ با کمیت تعیین شده ۱۹ گرم توسط دولت طبقه‌بندی شده‌است.
در سال ۲۰۱۲، یک تیم از محققان آزمایشگاه‌های دفاع شیمیایی و زیست‌محیطی بریتانیا در پورتون داون، کارفنتانیل و رمی فنتانیل را در لباس دو بازماندهٔ بریتانیا از گروگان‌گیری در تئاتر مسکو در سال ۲۰۰۲ و در ادرار بازمانده سوم پیدا کردند. این تیم نتیجه گرفت که ارتش روسیه از یک مایع آئروسل کارفنتانیل و رمی فنتانیل برای پایان دادن به گروگان‌گیری چچن در تئاتر مسکو استفاده کرده‌است.
نویسندگان مقاله قبلی در سالنامه فوریت‌های پزشکی از شواهد موجود مبنی بر اینکه خدمات اورژانسی مسکو در جریان استفاده چنین ماده قرار نداشته‌اند، مورد توجه قرار گرفت اما دستور داده شد تا شبه مواد مخدر را وارد کنند. صدها تن از بیماران، بدون اینکه در جریان باشند در معرض دوزهای بالا شبه مواد مخدر قوی قرار گرفتند.
کارکنان اورژانس به اندازه کافی نالوکسان یا نالتروکسان (دو نوع از متداول‌ترین داروهای ضد مواد شبه مخدر) برای خنثی کردن کارفنتانیل و رمی فنتانیل و نجات جان بسیاری از قربانیان نداشتند. تعداد ۱۲۵ نفر از کسانی که معرض گاز مورد استفاده برای نجات گروگان‌ها بکار گرفته شده بود مشخص گردید که فوت آن‌ها بر اثر هر دو نوع نارسایی تنفسی و استنشاق گاز و هوا در زمان حادثه بوده‌است.
نویسندگان بر این عقیده هستند که تنها عناصر فعال گاز نابودکننده فرضیه کارفنتانیل و رمی فنتانیل بوده‌اند و بدترین خطر برای قربانیان تئاتر که دچار توقف تنفس شده‌اند محسوب می‌شوند. تهویه مکانیکی و / یا درمان با داروهای ضد شبه مخدر ممکن بود که بسیاری از جانها را نجات دهد.
یک مقاله در آسوشیتدپرس سال ۲۰۱۶، «سلاح شیمیایی برای فروش: مواد مخدر غیرقابل کنترل چینی»، فنتانیل، کارفنتانیل و دیگر مشتقات بسیار قوی فنتانیل، به‌طور فعال توسط چندین شرکت شیمیایی چینی به فروش می‌رسند. کارفنتانیل تا اول مارس ۲۰۱۷، ماده شیمیایی کنترل نشده‌ای در چین بود و تا آن زمان به صورت قانونی تولید می‌شد و به صورت آشکارا از طریق اینترنت به فروش می‌رسید.
مقامات در لتونی و لیتوانی گزارش داده‌اند که کارفنتانیل را در اوایل سال ۲۰۰۰ به عنوان یک داروی غیرقانونی توقیف کرده‌اند.
حوالی سال ۲۰۱۶، ایالات متحده و کانادا افزایش قابل توجهی در حمل و نقل کارفنتانیل و سایر مواد مخدر قوی به مشتریان در شمال آمریکا از شرکت‌های عرضه‌کننده مواد شیمیایی چین گزارش نموده‌اند. در ماه ژوئن سال ۲۰۱۶، پلیس سواره نظام سلطنتی کانادا، یک کیلوگرم کارفنتانیل را که از چین فرستاده شده بود، در جعبه ای با نام «لوازم جانبی چاپگر» ضبط کرد. براساس آژانس خدمات مرزی کانادا، این محموله حاوی ۵۰ میلیون دوز مهلک مواد است که برای از بین بردن کل جمعیت کشور کفایت می‌کند. این مواد در بسته‌هایی تعبیه شده بود که روی آن‌ها لیبل کارتریج تونر برای Hewlett-Packard LaserJet خورده بود. آلن لای، افسر مسئول پلیس سواره نظام سلطنتی کانادا در کالگری، که به نظارت بر تحقیقات جنایی کمک کرده بود، گفت: «ما نمی‌دانیم که چرا ماده ای با این قدرت کشندگی وارد کشورمان می‌شود.»
مقاله ای در تایم در ماه نوامبر ۲۰۱۶: «هروئین با مواد جدید غافلگیر شده: آنچه که در مورد کارفنتانیل بایستی بدانید» بیش از ۳۰۰ مورد از مصرف بیش از حد کارفنتانیل و چندین مرگ ناشی از مواد مخدر از اوایل ۲۰۱۶ در چندین ایالت از جمله اوهایو، ویرجینیای غربی، ایندیانا، کنتاکی و فلوریدا گزارش شده‌است. در سال ۲۰۱۷، یک فرد اهل میلواکی، ویسکانسین از مصرف بیش از حد کارفنتانیل درگذشت. به احتمال زیاد به‌طور ناخواسته و در اثر اشتباه با مواد مخدر دیگری مانند هروئین یا کوکائین بوده‌است. کارفنتانیل اغلب با هروئین یا توسط کاربرانی که معتقدند هروئین مصرف می‌کنند مورد استفاده قرار می‌گیرد. کارفنتانیل یا به هروئین اضافه می‌شود یا به عنوان هروئین فروخته می‌شود، زیرا ارزان‌تر است. خرید و ساختن آن آسان‌تر از هروئین واقعی است (شرکت‌های چینی تبلیغ و فروش کارفنتانیل را از طریق اینترنت انجام می‌دهند و به مشتریان خود در دیگر کشورها مشاوره ارائه می‌دهند که چگونه به صورت غیرقانونی آن را وارد کشور کنند).
بر اساس مقاله درج شده در آسوشیتد پرس تحت عنوان، «سلاح شیمیایی برای فروش: مواد مخدر غیرقانونی چین»، سمیت کارفنتانیل با گاز اعصاب مقایسه شده‌است. این مقاله به نقل از اندرو سی. وبر، معاون وزیر دفاع آمریکا برای برنامه‌های مبارزه با مواد هسته ای، شیمیایی و میکروبی از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۴، می‌گوید: «این یک سلاح است. شرکت‌ها نباید آن را برای هر کسی ارسال کنند.» وبر اضافه می‌کند: «کشورهایی که ما نگران آن هستیم، علاقه‌مند به استفاده از آن برای اهداف تهاجمی هستند… ما همچنین نگران هستیم که گروه‌هایی مانند داعش می‌تواند آن را به صورت تجاری سفارش دهد.» وبر شیوه‌های مختلفی را که کارفنتانیل می‌تواند به عنوان یک سلاح مورد استفاده قرار گیرد مانند ضربه زدن به نیروهای نظامی و به گروگان گرفتن آنان یا کشتن شهروندان در محیط‌های بسته نظیر ایستگاه‌های قطار را شرح می‌دهد.
احمد غنی زاده (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار ایرانی‌تبار اهل نروژ است.
مسعود قره‌خانی (زادهٔ ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۲) سیاستمدار ایرانی‌تبار اهل نروژ و عضو حزب کارگر نروژ از شهر درامن است. او از ۲۰۱۷، نمایندهٔ پارلمان از حوزهٔ بوسکرود است و از ۲۰۲۱ ریاست استورتینگه ( قوهٔ مقننهٔ عالی نروژ) را بر عهده دارد.
در ۲۴ نوامبر ۲۰۲۱ حزب کارگر قره خانی را به دنبال استعفای اوا کریستین هانسن پس از یک رسوایی به دلیل استفاده از امکاناتی که واجد آن شرایط نبوده (مسکن) در پارلمان، نامزد کرد. او یک روز بعد به‌طور رسمی به عنوان رئیس پارلمان انتخاب شد. او اولین مهاجر در تاریخ نروژ است که به عنوان رئیس پارلمان نروژ یا استورتینگ انتخاب شده‌است.
مسعود قره خانی، در ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۲ در پایتخت ایران، تهران متولد شد و در کودکی در سال ۱۹۸۷ میلادی همراه خانواده، به نروژ مهاجرت کرد. او اصالتاً تُرک زبان و اهل پیرانشهرسیاستمدار پیرانشهری رئیس مجلس نروژ شد‍‍ نامزدی یک ایرانی‌تبار دهه شصتی برای ریاست پارلمان نروژ: با یک دلار پول در جیب مهاجرت کردیماست. درسال ۲۰۱۷، مسعود قره خانی به نمایندگی از حزب کارگر نروژ، از حوزهٔ انتخاباتی بوسکرود وارد مجلس ملی نمایندگان نروژ شد. قره خانی در رشتهٔ رادیوگرافی تحصیل کرده‌است. وی بین سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸ به عنوان رادیولوژیست در بیمارستانهای مختلف نروژ مشغول کار بوده‌است.
قره خانی از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷ رهبری سازمان جوانان حزب کارگر نروژ در بوسکرود را بر عهده داشته و بین سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ منشی استان، در حزب کارگر نروژ شعبهٔ بوسکرود بوده‌است. در دورهٔ بین سالهای ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ مسعود قره خانی، عضو شورای استان بوسکرود و شورای شهرداری آوور ایکر بوده‌است. او از سال ۲۰۱۱ عضو شورای شهرداری درامن و عضو علی‌البدل در مجلس ملی نمایندگان نروژ، بین سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ بوده‌است.
بخشی از سخنرانی مسعود قره خانی به عنوان نمایندهٔ حزب کارگر نروژ در رقابت تبلیغاتی نامزدی ریاست شورای شهر درامن (از بایگانی حزب کارگر نروژ ۲۷ ماه مه ۲۰۱۲ میلادی):
لیسا فروزان تونی (؛ زادهٔ ) یک کمدین، هنرپیشه ایرانی‌تبار اهل نروژ است.
لیسا فروزان تونی؛ یا لیسه تونه، یک استندآپ کمدین نروژی است. وی در تهران، به دنیا آمده؛ و از دوران نوزادی، به فرزند خواندگی، در نروژ پذیرفته شده‌است. لیسه، دوران کودکی را در تروندهایم، گذرانده‌است. شهرت لیسه تونه، از سال ۱۹۹۹م، به عنوان یک نویسنده و مجری سرزنده و شاد، آغاز شد. به خصوص به واسطه برنامه ای با عنوان خود دیگر، که وی در آن نقش یک پسر پاکستانی، به نام علی رضا، را ایفا می‌کرد. در سال ۲۰۰۳ م، وی برنده جایزه بهترین برنامه کمدی سال شد. از دیگر موفقیت‌های وی، از جمله بازی
در نسخه‌های بالیوودی نمایشنامه‌های ایبسن بر صحنه تئاتر نوین اسلو بوده‌است.https://snl.no/Lisa_Tønne
محمود امیری مقدم (؛ زادهٔ ۲۱ آوریل ۱۹۷۱) عصب‌پژوه، و فعال حقوق بشر ایرانی‌تبار اهل نروژ است.
محمود امیری-مقدم چند سال اول زندگی خود را در شهر کرمان سپری کرد. وی سال ۱۹۸۵ یعنی زمانی که ۱۴ سال داشت، به عنوان پناهنده از طریق کشور پاکستان به کشور نروژ رسید.
امیری-مقدم تحصیلات پزشکی خود را در سال ۱۹۹۶ در دانشگاه اسلو به پایان رساند و بعدتر موفق به کسب مدرک دکترا در «مرکز علوم اعصاب و زیست‌شناسی» همین دانشگاه شد. او در سال ۲۰۰۴ مدال طلای بهترین دکترای پزشکی در دانشگاه اسلو را از سوی پادشاه نروژ دریافت کرد. امیری-مقدم همچنین یکی از همکاران پیتر آگره بود که در سال ۲۰۰۳ جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد. امیری-مقدم یک سال را نیز در سال ۲۰۰۶ برای اخذ مدرک فوق دکترا در مدرسه پزشکی هاروارد سپری کرده‌است.
امیری-مقدم جایزه «اندرس جارا» () را که یک جایزه پزشکی برای دانشمندان جوان است در سال ۲۰۰۸ دریافت کرد. او همچنین عضو «» نروژ است.
در سال ۲۰۱۳ امیری-مقدم توسط یک گروه مستقل به عنوان یکی از ۱۰ «درخشان‌ترین ذهن‌ها» در نروژ برگزیده شد. این لیست در روزنامه وی جی VG نروژ منتشر شده بود.
امیری-مقدم همچنین به عنوان یک مدافع حقوق بشر شناخته شده‌است و برای فعالیت‌های کم‌نظیر خود در راه مبارزه با نقض حقوق بشر در ایران، در سال ۲۰۰۷ موفق به کسب جایزه حقوق بشر سازمان عفو بین‌الملل نروژ شد.
امروز او به عنوان استاد دانشگاه پزشکی و رئیس آزمایشگاه علوم اعصاب مولوکولی در دانشگاه اسلو کار می‌کند. او همچنین بنیانگذار سازمان حقوق بشر ایران است که مسئله نقض حقوق بشر در ایران را نظارت می‌کند و یکی از مهم‌ترین مجموعه‌های حقوق بشری در راه مبارزه با مجازات اعدام در ایران به‌شمار می‌رود. سازمان حقوق بشر ایران پشتیبانی، توانمند سازی جامعه مدنی و لغو مجازات اعدام در ایران را از اهداف اصلی خود قرار داده‌است.
رضا رضایی (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار ایرانی‌تبار اهل نروژ است. او از اعضای حزب مارکسیست چپ قرمز در این کشور است.
مینا حاجیان (؛ زادهٔ ) مجری رادیو ایرانی‌تبار اهل نروژ است.
مینا آدم‌پور (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار و پزشک ایرانی تبار اهل نروژ است.
سارا نیکول اندرسون (؛ زادهٔ ) یک مدل (شخص)ایرانی‌تبار اهل نروژ است.
گریگور اودیان (؛ – ) سیاست‌مدار، حقوقدان و نویسنده ارمنی‌تبار اهل عثمانی بود.
وی عموی نمایش‌نامه‌نویس و نویسنده برجسته ارمنی، یروانت اودیان بود..
اودیان یک چهره کلیدی در تأسیس قانون اساسی ملی ارمنیان و قانون اساسی ۱۸۷۶ عثمانی بود.
هاروت شیتیلیان (; ؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار ارمنی‌تبار اهل کانادا است.
دبیرستان استایوسنت ( ; ) که به سْتای یا استایوسنت مشهور است، گزینشی‌ترین از بین نه دبیرستان تخصصی در نیویورک، آمریکاست. این مدرسه که توسط اداره آموزش نیویورک اداره می‌شود به ساکنین این شهر آموزش پیشرفته بدون شهریه ارائه می‌کنند. استایوسنت یک دبیرستان هنرهای آزاد متمرکز بر آماده‌سازی دانشگاهی علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات است.
پذیرش به استایوسنت نیازمند قبولی در آزمون ورودی دبیرستان‌های تخصصی است. هر نوامبر در حدود ۳۰۰۰۰ کلاس هشتمی و نهمی این آزمون ۳ ساعته را برای پذیرش در دبیرستان‌های تخصصی می‌دهند. در حدود ۹۰۰ تا ۹۵۰ متقاضی هر ساله پذیرفته می‌شوند.
عدنان مارال (به انگلیسی: Adnan Maral) بازیگر شناخته شده آلمانی ترک‌تبار متولد اول ژوئیه ۱۹۶۸ چیلدر، اردهان، ترکیه است.
عدنان مارال که در شهر فرانکفورت زندگی خود را گذرانده زندگی هنری خود را با تئاتر شروع و با سریال طنز ترکی برای مبتدیان که از شبکه تلویزیونی ARD (شبکه یک آلمان) پخش شد به یکی از چهره‌های تلویزیونی روز تبدیل شد.
عدنان مارال زندگی هنری خود را با تئاتر شروع کرده و برای بسیاری نمایش در دویچه‌تئاتر برلین به روی صحنه رفته‌است. در مارچ ۲۰۰۶، با بازی در نقش متین در سریال ترکی برای مبتدیان به تلویزیون ARD آمد که این نقش درخششی برای او بود. این سریال از مارس ۲۰۰۶ تا فوریه ۲۰۰۹ به نمایش درآمد که متین داستان، یک پدر میانسال ترک‌تبار دارای دو فرزند است که با یک مادر آلمانی ازدواج می‌کند و خانواده شش نفره آنها تصمیم می‌گیرند در یک خانه و با هم در برلین زندگی کنند. مارال برای ایفای این نقش جایزه بین‌المللی تلویزیون آلمان را از آن خود کرد.
او همچنین در سریال معروف تات‌اورت نیز ایفای نقش کرده‌است.
پرورش اخلاقی () متمرکز است بر پیدایش و دگرگونی و فهم اخلاق از طفولیت تا بلوغ. اخلاق، در قلمرو پرورش اخلاقی، به منزله اصولی تعریف می‌شود برای اینکه افراد با توجه به عدالت و رفاه و حقوق دیگران چگونه باید با یکدیگر رفتار کنند. برای پژوهیدن چگونگی درک افراد از اخلاق، لازم است که باورها و عواطف و نگرشها و رفتارهایی از آنان را که به فهم اخلاقی مساعدت می‌کنند، ارزیابی شوند. قلمرو پرورش اخلاقی، نقش همسالان و والدین را در تسهیل پرورش اخلاقی، نقش وجدان و ارزش‌ها را، جامعه‌پذیری و تأثیرات فرهنگی را، همدلی و نوع‌دوستی را، پرورش مثبت‌نگر را می‌پژوهد. علاقه به اخلاق، بسیاری از رشته‌ها (مثلاً فلسفه، علم اقتصاد، زیست‌شناسی، علوم سیاسی) و تخصصها در روان‌شناسی (مثل روان‌شناسی اجتماعی، روان‌شناسی شناختی، روان‌شناسی فرهنگی) را دربرمی‌گیرد. تمرکز پژوهش روان‌شناسی پرورش اخلاقی، بر منشأها و دگرگونی در اخلاق در طول حیات است.
رئیس‌جمهور زیمبابوه رئیس کشور زیمبابوه است که توسط رای اکثریت مردم انتخاب می‌شود. پست ریاست جمهوری این کشور پس از استقلال را در سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۷، کنعان بانانا، و سپس رابرت موگابه؛ رئیس‌جمهور کنونی آن کشور، در اختیار داشته‌اند.
رئیس جمهور رئیس دولت نیز هست، زیرا پست نخست‌وزیری در سال ۱۹۸۵ لغو شد. این دفتر در نتیجهٔ مذاکرات سیاسی سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ بازسازی شد، اما پس از همه‌پرسی قانون اساسی سال ۲۰۱۳ دوباره لغو گردید.
طبق قوانین تصویب شده در همان رفراندوم، رئیس جمهور این سمت را حداکثر دو دورهٔ پنج ساله به عهده می‌گیرد. این مصوبه شامل گذشته (عطف به ماسبق) نمی‌شود.
دفتر رئیس جمهور زیمبابوه در سال ۱۹۸۰ تأسیس شد، زمانی که این کشور به استقلال خود از انگلستان دست یافت. وزیر متدیست کنعان بانانا، نخستین رئیس جمهور شد و تا سال ۱۹۸۷ در این سمت که بیشتر تشریفاتی بود ادامه یافت. قدرت واقعی به نخست‌وزیر، رابرت موگابه اختصاص داده شد. در سال ۱۹۸۷، موگابه پس از تصویب قانون اساسی به عنوان رئیس جمهور اجرایی جانشین رئیس جمهور بانانا شد.
اداره آموزش نیویورک () از ادارات حکومت نیویورک است که سامانه مدارس دولتی این شهر را مدیریت می‌کند. بخش مدرسه ای شهر نیویورک بزرگترین سامانه مدارس در ایالات متحده آمریکا، با بیش از ۱٫۱ میلیون دانش آموز است که در بیش از ۱٬۸۰۰ مدرسه تحصیل می‌کنند. این اداره همه پنج بخش نیویورک را پوشش می‌دهد و بودجهٔ سالانهٔ آن ۲۵ میلیارد دلار است.
موزه هنرهای زیبای مونترال ( ; ) یک موزه هنر در مونترآل بزرگترین شهر استان کبک در کانادا است. این موزه بزرگترین موزه شهر مونترآل و یکی از برجسته‌ترین موزه‌های کانادا است. این موزه در سایت تاریخی میدان طلایی مایل در امتداد خیابان شربروک واقع است.
این موزه با پنج نگارخانه در مجموع را اشغال کرده که دارای فضای نمایشگاهی است. با گشایش نگارخانه‌های جدید در سال ۲۰۱۶ این موزه به هجدهمین بزرگترین موزه هنر در آمریکای شمالی تبدیل شده‌است. مجموعه دائمی موزه شامل حدود ۴۴٬۰۰۰ اثر در سال ۲۰۱۳ بوده‌است. «اتاق مطالعه» اصلی انجمن هنر در مونترال پیشرو کتابخانه‌های موزه‌های امروزین و قدیمی‌ترین کتابخانه هنر در کانادا بشمار می‌رود.
بنای موزه هنرهای زیبای مونترال ترکیبی از ساختمان‌های مرمت شده تاریخی و بنای ساخته شده در دهه نود است. موشه سفدی معمار این موزه یکی از نام‌هایی است که در شهر مونترال آثار قابل تأملی به جا گذاشته‌است.
در کنار نمایشگاه‌های موقت، در نمایشگاه‌های دائمی موزه سیر هنرهای تجسمی را از قرن شانزدهم تا قرن بیستم معرفی می‌شود. بازدید از این موزه غیر از بخش نمایشگاه‌های موقت، رایگان است.
دکتر آلمانی یا واکولدا () فیلمی آرژانتینی در ژانر تاریخی و درام است که محصول سال ۲۰۱۳ میلادی می‌باشد. کارگردان، تهیه‌کننده و فیلمنامه‌نویس این فیلم لوسیا پوئنزو بود. فیلمنامه بر اساس رمان "Wakolda" ساخته شده که پوئنزو سال ۲۰۱۱ منتشر کرده‌بود. مطرح‌ترین ستارهٔ سینمایی این فیلم آلکس برندمول در نقش افسر نازی و دکتر یوزف منگله بدنام برای انجام آزمایش‌های انسانی نازیها در اردوگاه کار اجباری آشویتس بوده‌است. همچنین بازیگران دیگری که در فیلم نقشی ایفا کردند، فلورنسیا بادو، ناتالیا اوریرو، دیگو پرتتی، النا راجر و گوئیرمو پفنینگ بوده‌اند.
یوزف منگله در تبعیدش در آرژانتین در سال ۱۹۶۰ به زندگی تحت یک هویت جدید پرداخته‌است و فیلم داستان زندگی او در تبعید را دنبال می‌کند.
موزهٔ دولتی روسیه (به زبان روسی: Государственный Русский музей) که در گذشته به نام «موزهٔ اعلاحضرت الکساندر سوم روسیه» (به زبان روسی: Русский Музей Императора Александра III) بود بزرگترین مرکز نگهداری هنرهای زیبا در سن پترزبورگ است. همچنین این موزه، بزرگترین موزه در کل کشور روسیه است.
می‌توان از موزه دولتی روسیه به عنوان گنجینه ای در قلب تاریخی سن پترزبورگ نام برد، موزه ای که از بزرگترین مجموعه هنری روسیه در مجموعه ای شگرف با معماری منحصربه فرد محافظت می‌کند.
این موزه در ۱۳ آوریل ۱۸۹۵ در پی فرمانروایی نیکلای دوم برای یادبود پدرش، الکساندر سوم تأسیس شد. آثار هنری موجود در موزه از کارهای هنری موجود در موزه ارمیتاژ، کاخ الکساندر و آکادمی سلطنتی هنر بود. پس از انقلاب ۱۹۱۷ روسیه بسیاری از مجموعه‌های شخصی، ملی اعلام شد و به موزهٔ دولتی روسیه منتقل شد که از آن جمله می‌توان به مربع سیاه کازیمیر ماله‌ویچ اشاره کرد.
موزه دولتی روسیه به عنوان اولین موزه هنری روسیه به دستور امپراتور الکساندر سوم تأسیس شد، اما بعد از آن در سال سال ۱۸۹۵ امپراتور نیکلای دوم دستور استقرار بنایی منحصربه فرد به نام موزه روسی الکساندر سوم را امضا نمود و تمام وظایف کاخ مایخولوفسکی با تمام ساختمان‌های اطرافش، خدمات و باغ به صورت انحصاری توسط خزانه دولت به آن محول شد. در ماه مه همان سال بازسازی فضای داخلی کاخ برای نگهداری از مجوعه‌های هنری به معماری به‌نام سویین (Svinyin) محول شد.
افتتاح رسمی موزه ملی روسیه در نوزدهم مارس سال ۱۸۹۸ انجام گرفت و مجموعه ای از موضوعات و کارهای هنری که از کاخ زمستان، گاتچینا و الکساندر، آکادمی هنر و موزه ارمیتاژ به این موزه آورده شدند. همچنین مجموعه‌های هنری اختصاصی به این موزه اهدا شد.
ساختمان موزه، کاخی است که در ۱۸۱۹ تا ۱۸۲۵ ساخته شد. معماری این کاخ به دلیل داشتن سالن‌های رقص (باله) فراوان مشهور است. در معماری این موزه به معماری ایتالیایی هم توجه شده‌است.Italianate opulent interiors , Russian Museum, Russia.
امروزه این موزه مجموعه‌ای متشکل از بیش از ۴۰۰ هزار اثر هنری از هنرمندان روسی را در دل خود جای داده و محلی دوست داشتنی و محبوب در بین علاقه‌مندان به هنر به‌شمار می‌رود. مجموعه ای با قدمت بیش از ۱۰۰۰ سال.
این موزه در مجتمعی به مساحت ۳۰ هکتار قرار گرفته، مجتمعی که میزبان دیگر بناهای جاودانه مربوط به قرن هجدهم و نوزدهم نظیر میخائیلوفسکی (Mikhailovsky)، اِستراگانوف (Stroganov)، کاخ‌های مرمر (Marble Palaces) و قلعه میخائیلوفسکی (Mikhailovsky Castle) است. همچنین باغ میخائیلوفسکی (Mikhailovsky Garden)، باغ تابستانی (Summer Garden)، باغ تابستانی پتر اول و کلبه پتر کبیر (Cabin of Peter the Grea) نیز جزوی از مجموعه این موزه به‌شمار می‌روند. موزه دولتی روسیه امروزه به عنوان یکی از پیشرفته‌ترین مجموعه‌های هنری، یک مرکز تحقیق، حفاظت و مطالعه نقش مهمی را در نظارت بر کار همه موزه‌های هنری جهان ایفا می‌کند.
می‌توان از موزه دولتی روسیه به عنوان گنجینه ای قابل توجه از هنرهای ملی نام برد که پیشرفت هنرهای تجسمی روسیه را از منشأ آن در پرتره از چهره یک شخصیت دینی مقدس وابسته به روم شرقی تا تجربه‌های متفاوت پیشرو یا آوانگارد (avant-garde) در اوایل قرن بیستم همزمان با انفجار ناگهانی هنرهای روسی در صحنه‌های بین‌المللی را به نمایش می‌گذارد.
این موزه میزبان یکی از جالب‌ترین نمایشگاه‌های دائمی موزه دولتی روسیه و دو مجموعه موقتی است. یکی از مجموعه‌ها مربوط به آثار اهدا شده به موزه در دهه ۱۹۹۰ توسط برادران ارژفسکی (Rzhevskiy)، یعقوب (Yakov) و یوسف (Iosef) است. اهدا کنندگانی که موفق به ساخت یکی از ماندگارترین مجموعه‌ها از آثار نقاشانی پرآوازه در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شده‌اند. این مجموعه بیش از ۵۰۳ قطعه هنری نظیر نقاشی، طراحی و آثار با ارزش هنری مانند ساعت‌های چینی و عتیقه را در دل خود جای داده‌است.
قصر استراگانف (Stroganov Palace Collections) در سال ۱۹۸۹ به موزه روسیه اضافه شد، ساختمانی تاریخی که به دستور امپراتریس الیزابت و با هنر معمار به نام فرانچسکو بارتولومئو راسترلی (Bartholomeo Rastrelli) طراحی و بنا گردید. می‌توان از خانواده استراگانوف به عنوان یکی از خانواده‌های برجسته روسیه نام برد، خاندانی که نه تنها نقش بسیار مهمی در تاریخ روسیه ایفا کردند بلکه در شکل‌گیری طبقه اشرافی و فرهنگی نقشی اساسی داشتند. این کاخ با هدف حفظ معماری اولیه و پرافتخارش در اواخر قرن هجدهم و اویل قرن نوزدهم مرتب تحت فرایندها نوسازی و مراقبت تدریجی توسط موزه روسیه قرار گرفت.
از سال ۱۹۵۴ که قلعه میخائیلوفسکی (Mikhailovsky Castle) به عضوی از خانواده موزه روسیه تبدیل شد، افتخار میزبانی تعداد بی‌شماری از مجموعه‌های هنری دوران مختلف به‌ویژه سده‌های هجدهم و نوزدهم را در کارنامه‌اش ثبت نمود. با توجه به اتمام پروژه نوسازی قلعه انتظار می‌رود که فضای کافی برای استفاده خانه مجسمه در ساختمان وجود داشته باشد. کلکسیون اصلی مجسمه‌های این مجموعه بیش از ۱۰۰ آثار هنرمندانه از مجسمه سازان روسی سده‌های هجدهم تا بیستم میلادی را در دل خود جای داده. سیستم راهنمای کامپیوتری این نمایشگاه بسیار دقیق و با سطح کیفی عالی سازماندهی شده‌است.
نزدیک‌ترین ایستگاه مترو به این موزه ایستگاه مترو گوستینی دور (Gostiny Dvor) و خیابان نوسکی (Nevsky pr) است.
ناتالی آلین لیند (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی در مجموعه تلویزیونی گاتهام نقش‌آفرینی کرده است.همچنین وی بیشتر بخاطر بازی نقش لورن استراکر در سریال با استعداد [gifted] معروف است
دوران کودکی () فیلم سینمایی محصول سال ۲۰۱۱ کشور آرژانتین است که در ژانر تاریخی-درام ساخته شد. این فیلم با کارگردانی بنجامین آویلا و با ایفای نقش بازیگرانی چون ناتالیا اوریرو، ارنستو آلتریو و سزار ترونسوسو موفق به کسب جوایز بسیاری در رقابت‌های مختلف گشت.
دوران کودکی تحسین منتقدان را در پی داشت و این فیلم برنده ده جایزه از آکادمی هنر و علوم سینمایی آرژانتین و پنج جایزه از انجمن منتقدان فیلم آرژانتین شد که شامل جوایز بخش‌های کندر نقره‌ای، جایزه بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامهٔ اصلی، بهترین بازیگر زن و بهترین بازیگر نقش مکمل زن بودند. آرژانتین این فیلم را به نمایندگی از خود در سال ۲۰۱۳ برای شرکت یافتن در جایزه اسکار بهترین فیلم زبان خارجی در فوریه ۲۰۱۳ ارائه داد اما این فیلم به نامزدی ۸۵اُمین جوایز اسکار راه نیافت.
این داستان در عصر جنگ‌های کثیف در برهه‌ای از تاریخ آرژانتین در زمان آخرین دیکتاتوری نظامی (۱۹۷۶–۱۹۸۳) این کشور بیان می‌شود. یک زن و شوهر که سرباز چریکی بودند، فرار کرده و در حال زندگی در کوبا با دو فرزند خود هستند. با کمک «عمو بتو» آن‌ها جعل هویت کرده و با هویت جدید خود در سال ۱۹۷۹ میلادی با هدف شرکت در اعتراضات چپ‌گرایانه در برابر کودتای نظامی به کشور بازمی‌گردند. حوادث این برهه از تاریخ از دیدگاه این خانواده در فیلم روایت می‌شود.
ناتالیا ماریسا اوریرو ایگلسیاس (به اسپانیایی: "Natalia Marisa Oreiro Iglesias"; ; زادهٔ ۱۹ مه ۱۹۷۷) بازیگر برندهٔ جایزه گرمی لاتین و هنرمند اروگوئه‌ای-آرژانتینی در زمینه‌های خوانندگی، بازیگری و طراح مد است. اوریرو زندگی حرفه‌ای خود را با تله‌نوولا آغاز کرد. از سال ۲۰۰۸ او در فیلم‌های درجه اول منطقه نقش داشت. ناتالیا اوریرو در کارهای خیریه و آگاهی‌رسانی اجتماعی فعالیت دارد و با سازمان‌هایی مانند صلح سبز و یونیسف همکاری می‌کند. یونیسف او را به عنوان یکی از سفیران خود در آرژانتین و اروگوئه در سپتامبر ۲۰۱۱ معرفی نمود.Natalia Oreiro Sexy Picture. Esquire (2010-07-30). Retrieved on 2011-11-12.
ناتالیا اوریرو، پیامی ویدیویی ضبط کرد که در آن از طرفداران آرژانتینی خود خواست تا در جمع‌آوری کمک‌های مالی که در چارچوب تله تون سالانه بنیاد ارامنه سراسری ارمنستان برگزار می‌شود، شرکت کنند. اوریرو گفت: «شعبه آرژانتین “یونیسف» نیز از طریق صندوق ارامنه «هایاستان» کمک مالی خواهد کرد. بودجه جمع‌آوری شده برای بازسازی مهدکودک در روستای وریشن در سیونیک استفاده خواهد شد.
فراموش‌شدگان استرالیایی () یک عبارت جدال‌برانگیز است که توسط عده‌ای به حدود ۵۰۰۰۰۰ کودک و کودکان مهاجر اطلاق می‌گردد.The Alliance for Forgotten AustraliansForgotten Australians
این کودکان در قرن بیستم به کمپ‌ها یا مؤسسات خارج از خانواده در استرالیا سپرده شدند تا مورد مراقبت قرار گیرند و بزرگ شوند. سنای استرالیا این عبارت را مخصوصاً هنگامیکه با گزارش «تحقیقات در مورد کودکان در کمپ‌های مراقبتی» در سال‌های ۲۰۰۳–۲۰۰۴ مواجه شد، بکار برد. کودکانی که خارج از خانواده مراقبت و بزرگ می‌شدند دلایل مختلفی داشت از جمله فقر یا فروپاشی خانواده. این در زمانی بود که حمایت کمی برای خانواده‌های بحران‌زده وجود داشت. کمپ‌های مسکونی که در نیمه نخست قرن بیستم توسط دولت یا سازمان‌های غیردولتی اداره می‌شدند از استانداردهای مراقبتی بیرون از خانواده برخوردار بودند. گاهی کودکانی که در این‌گونه کمپ‌ها نگهداری می‌شدند را برای مدت کوتاهی به پرورشگاه می‌آوردند. از سال‌های ۱۹۵۰ یک گرایش به سوی گروه‌های کوچکتر و از سال‌های ۱۹۷۰ حرکتی به سمت خارج از کمپ‌های مراقبتی نظیر مراقبت‌های خویشاوندی و پرورشگاهی شروع شد.‘Forgotten Australians’ and ‘Lost Innocents’Forgotten Australians and Former Child
بسیاری از این کودکان از سهل‌انگاری‌هایی که در کمپ‌ها در دوران مراقبت در حق آن‌ها شده یا سوء استفاده‌های جنسی یا فیزیکی که از آن‌ها شده بود رنج می‌برند. بازماندگان این نسل هنوز از آثار کودک آزاری این دوران در عذاب هستند. آسیب‌های دوران مراقبت تأثیرات منفی خود را حتی در دوران بلوغ روی افراد خارج شده از این‌گونه مؤسسات برجای گذاشته‌است. والدین و فرزندان این افراد این تأثیرات را نیز حس می‌کنند، که می‌تواند در نسل‌های بعد هم جاری شود. در سال ۲۰۰۹ یک مقام دولتی استرالیایی از مردمی که در چنین مؤسساتی پرورش یافته‌اند عذرخواهی کرد، که شامل فرزندان مهاجران بعدی هم می‌شد. بعداً عذرخواهی توسط کوین رود نخست‌وزیر نیز انجام شد. برخی مؤسسات دولتی طرح‌هایی جهت جبران خسارات برای بزرگسالانی که در دوران مراقبت مورد سوء استفاده قرار گرفته بودند پیشنهاد کردند و بودجه‌ای هم در نظر گرفتند.Apology to the Forgotten Australians and Former Child Migrants
موزه تمدن‌های اروپا و مدیترانه (به )؛ ؛ (به فرانسوی: Musée des Civilisations de l'Europe et de la Méditerranée) یک موزه ملی واقع در مارسی، فرانسه است. این موزه در ۷ ژوئن ۲۰۱۳ به عنوان بخشی از اقدامات مربوط به یک سالی که مارسی به عنوان پایتخت فرهنگی اروپا تعیین شد افتتاح گردید.
این موزه به تمدن اروپا و مدیترانه اختصاص داده شده و مجموعه دائمی آن نمایشگر تاریخ و فرهنگ تأثیرات متقابل در حوزه مدیترانه با رویکردی میان رشته‌ای به جامعه طی اعصار مختلف تا به دوران مدرن است.
مکان موزه تمدن‌های اروپا و مدیترانه یک بنای تاریخی مشرف به بندر قدیمی شهر است و رودی ریسیوتی با طراح‌هایش این بنا را به شیوه کنونی بازسازی کرده‌است.
این موزه با چهل هزار متر مربع فضا به معرفی تمدن‌های اروپایی و مدیترانه و سوژه‌های مختلفی در حوزه‌های مردم شناسی، جامعه‌شناسی، تاریخ و هنر اختصاص یافته‌است.
برونو سوزارلی رئیس موزه به یورونیوز گفته: به عنوان مثال ما در این موزه ابزاری داریم که در مصر باستان سکیه نامیده می‌شده‌است و ابزاری بوده که برای برداشتن آب از چاه در اطراف رودخانه نیل از آن استفاده می‌کردند. این چیز بسیار جالبی است و مسائل مربوط به تنظیمات آب را در منطقه مدیترانه نشان می‌دهد.
زیو گوراریه، مدیر کل سفارش گالری مدیترانه گفته: در این موزه، ما نمادهایی از ضیافت افلاطون را نیز داریم. ضیافت‌هایی که یونانی‌ها با شرکت در آن می‌توانستند دربارهٔ روابط شهروندی صحبت کنند و شرکت در آن فقط برای مردان مجاز بود و زنان و بردگان از ورود در این مجامع محروم بودند. در کنار این نمادها، می‌توانید تصویر زنانی را نیز ببینید که در دنیای امروز دربارهٔ تمام موضوعات شهروندی سخن می‌گویند.
تراموا کرفلد () سیستم تراموا در شهر کرفلد، آلمان است.
این تراموا که در سال ۱۸۸۳ تأسیس شده دارای ۴ خط، ۸۸ ایستگاه و ۳۶٫۷ کیلومتر طول می‌باشد.
تراموا دوسلدورف () سیستم تراموا در شهر دوسلدورف، آلمان است.
این تراموا که در سال ۱۸۷۶ تأسیس شده دارای ۷ خط، ۱۷۸ ایستگاه و ۷۸ کیلومتر طول می‌باشد.
تراموا بن () سیستم تراموا در شهر بن، آلمان است.
این تراموا که در سال ۱۸۹۱ تأسیس شده دارای ۳ خط و ۲۹٫۵۲ کیلومتر طول می‌باشد.
تراموا ماینتس () سیستم تراموا در شهر ماینتس، آلمان است.
این تراموا که در سال ۱۸۸۳ تأسیس شده دارای ۳ خط، ۴۲ ایستگاه و ۲۹٬۷ کیلومتر طول می‌باشد.
کیرنیتچ رودی در کشورهای آلمان و جمهوری چک است.
این رود که از شهرستان دیه‌چین جمهوری چک سرچشمه میگیرد پس از طی ۴۵ کیلومتر به رود البه می‌ریزد.
۸۰ میلیون () فیلمی درام است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ماگدالنا کومورک، الگا فریچ، یان فریچ، پاوئو دوماگاوا و آگنیشکا گروخوفسکا اشاره کرد.
«۸۰ میلیون» ساخته والدمار کژیستک محصول سال ۲۰۱۱ است. در این داستان پرماجرا اتحادیه همبستگی که اتحادیه سراسری و دربرگیرنده همه اتحادیه‌های صنفی و کارگری لهستان است، تلاش می‌کند طی یک دزدی نمایشی ۸۰ میلیون از حساب بانکی اتحادیه بیرون بکشد. این اتفاقات پیش از آن رخ می‌دهد که آن‌ها توسط مقامات کمونیستی سرکوب شوند.
فیلیپ بوبک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "۲ ایکس‌ال"، "در خوشی و سختی"، "اولا بی‌ریخته"، "هتل ۵۲"، "مجرد"، "۸۰ میلیون"، "در خیابان سپولنی"، "دوستان" و "اتاق خودکشی" اشاره کرد.
کیرنیتچتال یک شهرداری سابق در آلمان است که در زاکسن واقع شده‌است. کیرنیتچتال ۲٬۰۸۳ نفر جمعیت دارد. از سال ۲۰۱۲ این شهرداری بخشی از شهرک زبنیتس شده است.
۷۲ قهرمان () فیلمی در ژانر درام است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به لیو کای-چی اشاره کرد.
تراموا کیرنیتچتال () سیستم تراموا در زاکسن، آلمان است.
این تراموا که در سال ۱۸۹۸ تأسیس شده دارای ۱ خط، ۹ ایستگاه و ۷٫۹ کیلومتر طول می‌باشد.
مسابقه تحلیل داده ال تی پی پی یک مسابقه بین‌المللیست که هر سال با همکاری مدیریت بزرگراه‌های فدرال و انجمن مهندسان عمران آمریکا برگزار می‌شود. شرکت کنندگان در مسابقه باید با استفاده از داده‌های عملکرد بلندمدت روسازی به چالشی مهندسی جواب بدهند. برندگان هر سال در کنفرانس TRB اعلام می‌شوند.
پایگاه داده LTPP اطلاعات بیش از ۲۵۰۰ جاده در سراسر ایالات متحده و کانادا را در خود جا داده‌است. FHWA و ASCEدر تلاشی مشترک برای تشویق محققان سراسر جهان را این مسابقه را راه اندازی کردند. این مسابقه ابتدا در سال ۱۹۹۸ توسط مؤسسه حمل و نقل و توسعه (T & DI) انجمن مهندسان عمران آمریکا و LTPP FHWA معرفی شد. هدف از این مسابقه تشویق مشاوران، دانشگاهیان و دانشمندان داده در سراسر جهان است تا از پایگاه داده LTPP برای تولید دانش در مورد رفتار روسازی استفاده کنند.
مسابقه تجزیه و تحلیل داده LTPP دارای چهار قسمت متفاوت است:
دو دسته اول به دانشجویان و پژوهشگران محدود می‌شود. شرکت کنندگان در همه گروه‌ها باید کار خود را در یک مقاله خلاصه کنند. قسمت چالش برای هر شرکت کننده ای آزادست.
تراموا کمنیتس () سیستم تراموا در شهر کمنیتس، آلمان است.
این تراموا که در سال ۱۸۸۰ تأسیس شده دارای ۹ خط و کیلومتر طول می‌باشد.
گوستاف فون وانگنهایم (; – ) نجیب‌زاده، هنرپیشه، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان اهل آلمان بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش‌آفرینی کرده است، می‌توان به "نوسفراتو" به کارگردانی فریدریش ویلهلم مورنائو اشاره کرد. او در این فیلم در نقش توماس هاتر (جاناتان هارکر) بازی کرد.
موزه هنر معاصر ماساچوست ()؛ یک موزه است که از تبدیل یک مجتمع کارخانه‌ای در آدمز شمالی، ماساچوست ساخته شده‌است. این موزه یکی از بزرگترین مراکز هنرهای تجسمی معاصر و هنرهای نمایشی در ایالات متحده است. مجتمع توسط سرمایه‌داری به‌نام آرنولد پرینت ورک ساخته شده بود که در عمل از سال ۱۸۶۰ تا سال ۱۹۴۲ برای شرکت اسپراگ الکترونیک مورد استفاده قرار می‌گرفت.
موزه هنر معاصر ماساچوست با ۱۹ نگارخانه عکس و فضای نمایشگاهی در سال ۱۹۹۹ گشایش یافت؛ و با نمایشگاه سال ۲۰۰۸ و ماه مه سال ۲۰۱۷ به حدود ۱۳۰٬۰۰۰ متر مربع گسترش پیدا کرد.
شرطی‌شدن یک فرایند یادگیری است، و ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ارادتمند، جانی دالر نام مجموعه نمایش‌های رادیویی بود که از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۲ از رادیوهای شبکه رادیویی سی‌بی‌اس آمریکا پخش می‌شد.
ارادتمند، جانی دالر همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جیل جانسون (زاده ۲۴ می ۱۹۷۳) خواننده، ترانه‌سرا سوئدی است.
او نماینده سوئد در مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۹۸ بود.
نشان گل خار () نشان باستانی و شریف گل خار، عنوان نشانی است بر پایهٔ نشان جوانمردی. نسخهٔ فعلی این نشان در سال ۱۶۸۷ و توسط پادشاه جیمز دوم (پادشاه انگلستان و ایرلند) تأسیس گردید که این موضوع با ادعای پیشگامی در جهت احیای این نشان صورت گرفت. این نشان قابل اعطا به طرفداران، شوالیه‌ها و شهبانوان و همچنین اعضای خاندان سلطنتی بریتانیا و پادشاهان خارجی است. علامت و نام اصلی برگرفته برای این نشان، بر پایهٔ گل خار که گل ملی اسکاتلند می‌باشد است.1687 Statutes, quoted in "Statutes" (1987), p6
۳۰۰۰ مایل به گریسلند فیلمی محصول سال ۲۰۰۱ و به کارگردانی دمیان لیچسلند است. در این فیلم بازیگرانی همچون کرت راسل، کوین کاستنر، کورتنی کاکس، کریستین اسلیتر، کوین پولاک، دیوید آرکت، جان لاویتس، هاوی لانگ، توماس هیدن چرچ، بوکیم وودبین، آیس-تی، لوئیس لومباردی، پل آنکا، دیزی مک‌کرکین ایفای نقش کرده‌اند.
هنری سَلت (; – ) هنرمند، دیپلمات، باستان‌شناس، گیاه‌شناس و مصرشناس اهل بریتانیا بود.
او برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده‌است.
هنری سلت در ۱۴ ژوئن ۱۷۸۰ در لیچفیلد به دنیا آمد او پسر توماس سلت و آلیس بات بود. پدرش یک پزشک بود. او کوچکترین فرزند از هشت فرزند این زوج بود. هنری به مدرسه‌ای در لیچفیلد به نام مارکت بوسورث رفت و سپس برای ادامه تحصیل به بیرمنگام که برادرش نیز آنجا ساکن بود، رفت. او از همان ابتدا به نقاشی‌های پرتره علاقمند شد. زمانی که در لیچفیلد بود، زیر نظر یک هنرمند آبرنگ به نام جان گلاور تحصیل کرد و بعد‌ها برای پیگیری این علاقه خود در سال ۱۷۸۹ به لندن رفت و در آنجا ابتدا زیر نظر جوزف فرینگتون و بعداً زیر نظر جان هاپنر مشغول به یادگیری نقاشی شد. پس از مدتی، او نقاشی پرتره را رها کرد.
رابرت پورتال مستندی درباره هنری سلت و مصر ساخت که در سال ۲۰۰۵ این مستند از بی‌بی‌سی نمایش داده شد.
جام جهانی فوتبال ۲۰۳۴ بیست و پنجمین جام جهانی فوتبال است، یک تورنمنت بین‌المللی فوتبال چهارساله که توسط تیم های ملی مردان اتحادیه‌های عضو فیفا به رقابت می‌پردازد و قرار است در عربستان سعودی میزبانی شود، زیرا این تنها کشوری است که پیشنهاد خود را به موقع برای مهلت فیفا در 31 اکتبر ۲۰۲۳ ارائه کرده است.
فیفا پس از تصمیم بحث برانگیز برای میزبانی جام جهانی ۲۰۳۰ در سه قاره (آفریقا، اروپا و آمریکای جنوبی) شرایط میزبانی را به آسیا یا اقیانوسیه محدود کرد. ناظران این موضوع را به‌عنوان هموار کردن مسیر برای عربستان سعودی برای میزبانی جام جهانی ۲۰۳۴ با کاهش قابل توجه پیشنهادهای میزبانی رقیب بالقوه توصیف کردند. جیانی اینفانتینو ، رئیس فیفا، همچنین روابط قوی با سلمان بن ابراهیم آل خلیفه ، رئیس کنفدراسیون فوتبال آسیا، که از پیشنهاد عربستان سعودی حمایت کرده است، دارد.
روند مناقصه برای جام جهانی ۲۰۳۴ در ۴ اکتبر ۲۰۲۳ آغاز شد و قرار است از همان شرایط جام جهانی ۲۰۳۰ استفاده کند. با توجه به سیاست چرخشی کنفدراسیون فیفا، تنها اتحادیه‌های عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا و کنفدراسیون فوتبال اقیانوسیه واجد شرایط میزبانی هستند. فیفا تصمیم گرفته بود جام جهانی ۲۰۳۰ را در سه قاره (آفریقا، اروپا و آمریکای جنوبی) میزبانی کند و جام جهانی ۲۰۲۶ نیز در آمریکای شمالی برگزار شود که به این معنی بود که جام جهانی ۲۰۳۴ لزوما باید در آسیا یا اقیانوسیه برگزار شود. ناظران این موضوع را به‌عنوان هموار کردن مسیر برای عربستان سعودی برای میزبانی جام جهانی ۲۰۳۴ با کاهش قابل توجه پیشنهادهای میزبانی احتمالی می‌دانستند.
آخرین مهلت دریافت سود تایید شده از سوی انجمن های مناقصه گزار ۳۱ اکتبر، ۲۵ روز پس از اعلام شرایط مناقصه است.
در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۳، جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا اعلام کرد که عربستان سعودی میزبان جام جهانی ۲۰۳۴ خواهد بود و این سومین باری است که کنفدراسیون فوتبال آسیا میزبان جام جهانی است، پس از مسابقات سال ۲۰۰۲ در کره جنوبی و ژاپن و تورنمنت ۲۰۲۲ در قطر. و دومین بار پس از قطر ۲۰۲۲ در خاورمیانه برگزار می‌شود.
پس از اینکه عربستان سعودی مناقصه ۲۰۳۰ خود را در کنار یونان و مصر کنار گذاشت، آنها تمرکز خود را به مناقصه انفرادی ۲۰۳۴ تغییر دادند. در صورت موفقیت آمیز بودن پیشنهاد، استراتژی های مشابه جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ قطر که در ماه های نوامبر-دسامبر بر خلاف برنامه‌ریزی معمول تابستان برگزار شد، ممکن است برای کاهش گرمای تابستانی این کشور مورد استفاده قرار گیرد، هرچند فدراسیون فوتبال عربستان بر این موضوع تاکید کرده است. برنامه‌ریزی برای میزبانی در تابستان مناقصه این کشور در ۴ اکتبر ۲۰۲۳ اعلام شد. در ۵ اکتبر، شیخ سلمان بن ابراهیم آل خلیفه، رئیس کنفدراسیون فوتبال آسیا، از پیشنهاد عربستان سعودی حمایت کرد. در نهم اکتبر، عربستان سعودی اعلام کرد که قصد نامه رسمی را ارائه کرده است، و بیانیه‌ای را به فیفا امضا کرده است تا برای میزبانی جام جهانی فوتبال ۲۰۳۴ شرکت کند، و بیش از ۷۰ انجمن مختلف عضو قبلاً از این پیشنهاد حمایت کرده‌اند.
اولین پیشنهاد برای جام جهانی فوتبال ۲۰۳۴ به عنوان یک پیشنهاد جمعی توسط اعضای انجمن کشورهای جنوب شرقی آسیا (ده کشور: برونئی ، کامبوج ، اندونزی، لائوس ، مالزی ، میانمار ، فیلیپین ، سنگاپور ، تایلند ، ویتنام ) پیشنهاد شده است. . ایده پیشنهاد ترکیبی آسه‌آن در ژانویه ۲۰۱۱ مطرح شد، زمانی که زین‌الدین نوردین ، رئیس سابق اتحادیه فوتبال سنگاپور در بیانیه‌ای گفت که این پیشنهاد در نشست وزرای خارجه آسه‌آن ارائه شده است، علیرغم اینکه کشورها نمی‌تواند مناقصه بدهد (زیرا این به انجمن های ملی بستگی دارد). در سال ۲۰۱۳، داتوک محمد فیصل حسن، رئیس المپیک ویژه مالزی و نوردین، ایده آسه‌آن برای میزبانی مشترک جام جهانی را یادآور شد. طبق قوانین فیفا از سال ۲۰۱۷، جام جهانی ۲۰۳۰ نمی‌تواند در آسیا (AFC) برگزار شود، زیرا اعضای کنفدراسیون فوتبال آسیا پس از انتخاب قطر در سال ۲۰۲۲ از مناقصه حذف شده‌اند. بنابراین، اولین پیشنهاد توسط یک عضو ای‌اف‌سی می‌تواند برای سال ۲۰۳۴ باشد.
بعداً مالزی از مشارکت خارج شد، اما سنگاپور و سایر کشورهای آسه‌آن به کمپین ارائه پیشنهاد مشترک برای جام جهانی ۲۰۳۴ ادامه دادند. در فوریه ۲۰۱۷، آسه آن در جریان سفر جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا به یانگون، میانمار، مذاکراتی را درباره راه‌اندازی یک پیشنهاد مشترک انجام داد. در ۱ ژوئیه ۲۰۱۷، جوکو دریونو، نایب رئیس اتحادیه فوتبال اندونزی، گفت که اندونزی و تایلند قرار است رهبری کنسرسیومی از کشورهای جنوب شرق آسیا را در این مناقصه بر عهده بگیرند. دریونو افزود که با توجه به ملاحظات جغرافیایی و زیرساختی و فرمت گسترده (۴۸ تیم)، حداقل دو یا سه کشور آسه آن در مجموع در موقعیت لازم برای میزبانی مسابقات خواهند بود.
در سپتامبر ۲۰۱۷، بنجامین تان، معاون مدیرعامل لیگ ۱ تایلند ، در جلسه شورای فدراسیون فوتبال آسه‌آن (AFF) تأیید کرد که اتحادیه او «منافع خود را برای پیشنهاد و میزبانی مشترک» جام جهانی ۲۰۳۴ با اندونزی در نظر گرفته است. در همین مناسبت، داتو سری عزالدین احمد، دبیر کل فدراسیون فوتبال، تایید کرد که اندونزی و تایلند یک پیشنهاد مشترک ارائه خواهند کرد. اندونزی اولین تیم آسیایی و تنها کشور آسیای جنوب شرقی بود که در جام‌جهانی شرکت کرد، زمانی که این سرزمین به هند شرقی هلند معروف بود.
با این حال، در ژوئن ۲۰۱۸، یانگ دی‌پرتوان آگونگ، عضو کمیته اجرایی فیفا و سلطان پاهانگ،عبدالله پاهانگ که همچنین رئیس سابق فدراسیون فوتبال مالزی (FAM) است، ابراز علاقه کردند که به دو کشور برای میزبانی این مسابقات بپیوندند. جام‌جهانی با هم در همان سال، ویتنام برای پیوستن به مناقصه برای همان رقابت، با وجود برخی نگرانی‌های زیرساختی، ابراز علاقه کرد. این چهار کشور پیش از این در طول جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۷ میزبان یک رویداد فوتبال بوده‌اند.
در ژوئن ۲۰۱۹، نخست وزیر تایلند، پرایوت چان او-چا، اعلام کرد که تمام ۱۰ کشور آسه‌آن یک مناقصه مشترک برای میزبانی جام جهانی فوتبال ۲۰۳۴ ارائه خواهند کرد، اولین کشوری است که پیشنهاد ده کشور مشترک در تاریخ جام جهانی فوتبال را ارائه می‌دهد.
در ۹ اکتبر ۲۰۱۹، پنج کشور آسه‌آن به طور رسمی میزبانی جام جهانی فوتبال ۲۰۳۴ را پیشنهاد کردند. تایلند ابتکار عمل را رهبری می‌کند.
در ۱۵ ژوئن ۲۰۲۲، هون سن، نخست وزیر کامبوج، در نقش خود به عنوان رئیس آسه‌آن، گفت که از رهبران آسیای جنوب شرقی می خواهد تا برای میزبانی جام جهانی فوتبال در سال ۲۰۳۴ یا ۲۰۳۸ اقدام کنند.
استرالیا پس از ناموفق میزبانی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲، پیشنهاد مشترکی را با نیوزلند همسایه خود، یکی از اعضای اواف‌سی که با آنها میزبانی جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۲۳ را بر عهده داشتند، در نظر گرفته است. استرالیا این قصد را در آگوست ۲۰۲۱، مدت کوتاهی پس از موفقیت بریزبن در مناقصه میزبانی بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۳۲، دوباره برقرار کرد. پیشنهاد مشترک با اندونزی و سایر کشورهای آسه آن به جای نیوزلند نیز توسط فوتبال استرالیا مورد بحث قرار گرفت. با این حال، اندونزی تمایلی به پیشنهاد مشترک با استرالیا ندارد، زیرا این کشور نیز در مناقصه آسه آن برای همین رقابت شرکت می کند. یک پیشنهاد جایگزین این است که استرالیا و نیوزیلند به جای اندونزی در کنار مالزی و سنگاپور شریک شوند، حتی اگر هر دو کشور نیز در مناقصه آسه‌آن مشارکت داشته باشند.
مدیر اجرایی فوتبال استرالیا، جیمز جانسون، گفت که سازمان او در حال بررسی این امکان است که پس از پایان مهلت فیفا برای ارائه پیشنهادات تا ۳۱ اکتبر ۲۰۲۳، با این حال، یک چالش بزرگ برای این مناقصه نیاز به ساخت استادیوم‌های بیشتر یا گسترش استادیوم های فعلی مطابق با استانداردهای فیفا بوده است. اندونزی در حال مذاکره با استرالیا، سنگاپور و مالزی با پیشنهاد مشترک بود، اگرچه آنها در ۱۸ اکتبر از پیشنهاد عربستان خارج شدند و در عوض مانند بسیاری از ای‌اف‌سی از پیشنهاد عربستان حمایت کردند.
در ۳۱ اکتبر، فوتبال استرالیا بیانیه‌ای منتشر کرد و گفت که آنها تصمیم گرفته‌اند مناقصه را ندهند و عربستان سعودی را به عنوان تنها پیشنهاد باقی بگذارند.
سلما بیورنسدوتیر (زاده ۱۳ ژوئن ۱۹۷۴) خواننده، بازیگر ایسلندی است.
او نماینده ایسلند در مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۹۹ بود.
ابوبکر بن العربی () (زاده: ۴۶۸ هجری قمری – درگذشته: ۵۴۳ هجری قمری) با نام کامل محمد بن عبدالله بن محمد المعافری، معروف به قاضی ابوبکر بن العربی، الأشبیلی المالکی در سال ۴۶۸ هجری قمری در شهر اشیلیه متولد شد و در کشور خودش نزد ابی عبدالله بن منظور و ابی محمد بن خزرج خواندن و نوشتن آموخت وی سپس به همراه پدرش در سال ۴۸۵ هجری قمری به شام سفر کرد و به شاگردی جمعی از اساتید آن زمان مانند نصر المقدسی دانشمند و ابی الفضل بن الفرات و همچنین نفرات دیگری در بغداد مانند ابی طلحه النعالی و طراد و نیز در مصر در مکتب علی الغزالی و ابی بکر الشاشی و… درآمد.حسن حسنی عبد الوهاب. الإمام المازری (PDF). دارالکتب الشرقیة تونس. صفحة 49-55. اطلع علیه بتاریخ 4 أبریل 2015
او بخاطر دانشی که داشت مشهور شده بود، و هنرهای گوناگون مانند فقه و اصول و روایت را فراگرفت و در موضوعاتی مانند ادبیات و تفسیر و شعر نیز مسلط شد. او همچنین کتاب‌های فقه، دارایی و تفسیر، ادبیات و تاریخ را طبقه‌بندی کرد. وی در بهار ۵۴۳ هجری قمری در فاس از شهرهای مراکش درگذشت و در آنجا دفن شد. از ابن بیشکوال نقل شده‌است که راجع بوی گفته‌است: امام نگهبان، ختم دانشمندان و محققان اندلس است.
دوریس دراگوویچ (زاده ۱۶ آوریل ۱۹۶۱) خواننده، ترانه‌سرا کروات است.
او نماینده یوگسلاوی در مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۸۶ بود، او همچنین نماینده کرواسی در مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۹۹ بود.
استودیوی رقص جایی است که رقاصان در آن آموزش می‌بینند یا تمرین می‌کنند. این اصطلاح به‌طور معمول برای توصیف یک جایی است که برای این منظور ساخته شده یا مجهز شده‌است. استودیوی رقص به‌طور معمول شامل یک پوشش کفی صاف برای اتاق است. در بسیاری از موارد کفی اتاق طبقه‌بندی شده‌است، به‌این معنی که ساخت کف دارای یک درجه انعطاف‌پذیری و نرمی برای جذب تأثیر تمرین‌های رقص فشرده مانند پریدن است. این امر برای ارتقاء سلامت و ایمنی خوب حاضرین ضروری است.
پدیده فیلمی به کارگردانی علی احمدزاده به نویسندگی نازنین فراهانی محصول سال ۱۳۹۵ است.سرنوشت این فیلم همچنان نا معلوم است.
برادران المسابکی () (عبد المثی ماسابکی، فرانسیس ماسابکی، روفیل ماسابکی) سه برادر مقدس مارونیستی از دمشق هستند که در حین دعا توسط مسلمانان در حوادث ۱۸۶۰ در داخل کلیسای فرانسیسکن در دمشق کشته شدند. پاپ پیوس یازدهم آنها را در سال ۱۹۲۶ بعنوان قدیس اعلام کرد.الطوباویّون المسابکیّون بین حریر الأرض ونعیم السَّماء
کارلوس رویس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل گواتمالا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورنتو، اف‌سی دالاس، فیلادلفیا یونیون، باشگاه فوتبال لس‌آنجلس گلکسی، آریس سالونیک و دی‌سی یونایتد اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال گواتمالا سابقه ۱۳۲ بازی و ۶۸ گل دارد.
تفه یک شهردار در آمازوناس، برزیل است.
تفه در حدود ۵۲۵ کیلومتری از طریق هوا و یا ۵۹۵ کیلومتری توسط رودخانه به غرب مانائوس در جنوب به بانک ریو سالیموس (آمازون بالایی) در دریاچه تشکیل شده از دهانه رودخانه تفه واقع شده‌است. نزدیکترین شهر بزرگ کوآری ۱۹۲ کیلومتر در شرق تفه است.