moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ناحیه دکاتور (به انگلیسی: Decatur Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ون بیورن، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه دیپ ریور (به انگلیسی: Deep River Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ارناک، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه دیرفیلد (به انگلیسی: Deerfield Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ایزابلا، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه دیرفیلد (به انگلیسی: Deerfield Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لپیر، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه دیرفیلد (به انگلیسی: Deerfield Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لیوینگستون، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه دیرفیلد (به انگلیسی: Deerfield Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان میکوستا، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه دلاور (به انگلیسی: Delaware Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سانیلاک واقع شده‌است.
ناحیه دنور (به انگلیسی: Denver Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ایزابلا، میشیگان واقع شده‌است.
یون الفستروم (؛ – ) بازیگر اهل سوئد بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۷۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "موسیقی در تاریکی"، "درسی در عشق" و "تابستانی پر از خوشبختی" اشاره کرد.
ناحیه دنور (به انگلیسی: Denver Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان نیویگو، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه دیکسون (به انگلیسی: Dickson Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان منیستی، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه داگلاس (به انگلیسی: Douglass Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مونتکالم، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه دوور (به انگلیسی: Dover Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لیک، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه دوور (به انگلیسی: Dover Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان آتسگو، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه دویل (به انگلیسی: Doyle Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اسکولکرافت واقع شده‌است.
ناحیه دریدن (به انگلیسی: Dryden Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لپیر، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه دانکن (به انگلیسی: Duncan Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هوگتون واقع شده‌است.
فولکه سوندکوئیست (؛ – ) بازیگر اهل سوئد بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "توت‌فرنگی‌های وحشی"، "ساعت گرگ و میش" و "تابستانی پر از خوشبختی" اشاره کرد.
ناحیه دویت (به انگلیسی: Dwight Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هیورن، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه ایگل هاربر (به انگلیسی: Eagle Harbor Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در Keweenaw County واقع شده‌است.
ناحیه ایگل (به انگلیسی: Eagle Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کلینتون، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه ایستون (به انگلیسی: Easton Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان آیونیا، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه ایتون راپیدز (به انگلیسی: Eaton Rapids Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ایتون، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه ایتون (به انگلیسی: Eaton Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ایتون، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه اکو (به انگلیسی: Echo Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان انتریم، میشیگان واقع شده‌است.
بنیت نیلسون (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل سوئد است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "صدای همهمه" و "دوران گرگ" اشاره نمود.
ادن (به انگلیسی: Eden Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ماسون، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه ادنویل (به انگلیسی: Edenville Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان دانیلز، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه الک (به انگلیسی: Elk Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لیک، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه الک (به انگلیسی: Elk Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سانیلاک واقع شده‌است.
ناحیه الکلند (به انگلیسی: Elkland Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان تاسکولا، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه الیس (به انگلیسی: Ellis Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان چبویگان، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه الزورث (به انگلیسی: Ellsworth Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لیک، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه الم ریور (به انگلیسی: Elm River Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هوگتون واقع شده‌است.
بارد اووه (؛ – ) بازیگر، خواننده و صداپیشه اهل نروژ بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "اروپا"، "مده‌آ"، "تورمولینوس ۷۳"، "گرترود"، "قلمرو"، "سرآوران"، "دوران گرگ" و "تفنگدارها" اشاره کرد.
ناحیه المر (به انگلیسی: Elmer Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اسکودا واقع شده‌است.
ناحیه الموود (به انگلیسی: Elmwood Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان تاسکولا، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه امرسون (به انگلیسی: Emerson Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گراتیت، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه امت (به انگلیسی: Emmett Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سنت کلیر، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه امپایر (به انگلیسی: Empire Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در Leelanau County واقع شده‌است.
ناحیه آنساین (به انگلیسی: Ensign Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان دلتا، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه انسلی (به انگلیسی: Ensley Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان نیویگو، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه اینترپرایز (به انگلیسی: Enterprise Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان میسوکی واقع شده‌است.
ناحیه اروین (به انگلیسی: Erwin Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گوگبیک، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه اسکس (به انگلیسی: Essex Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کلینتون، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه ایوارت (به انگلیسی: Evart Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اوسکئولا، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه ئوه لاین (به انگلیسی: Eveline Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان شارلووی، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه اورت (به انگلیسی: Everett Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان نیویگو، میشیگان واقع شده‌است.
ماریا آنتونیو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل سوئد است.http://www.svd.se/kulturnoje/scen/suverana-dinosaurier-sjuder-av-spellust_464499.svd
ناحیه اور-گرین (به انگلیسی: Evergreen Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مونتکالم، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه همیشه سبز (به انگلیسی: Evergreen Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سانیلاک واقع شده‌است.
ناحیه یوینگ (به انگلیسی: Ewing Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مارکت، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه اکستر (به انگلیسی: Exeter Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مونرو، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه فیرفیلد (به انگلیسی: Fairfield Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان شیاواسه، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه فیرگروو (به انگلیسی: Fairgrove Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان تاسکولا، میشیگان واقع شده‌است.
پول‌پرست (به انگلیسی: Gold Digger) یک اصطلاح برای یک فرد است، به‌طور معمول یک زن که در یک نوع از رابطه ای است که آن رابطه برای پول پابرجاست و عشقی در آن رابطه وجود ندارد. اگر آن رابطه به ازدواج تبدیل شود، نوعی ازدواج مصلحتی خواهد بود.
اصطلاح پول‌پرست اصطلاحی عامیانه است که ریشهٔ آن در میان دختران کر و کارگران جنسی در اوایل قرن بیستم است. در چاپ، این اصطلاح را می‌توان در کتاب رکس بیچ در سال ۱۹۱۱ به نام «نئر-خوب» و در کتاب خاطرات «جنگ من با معاون» نوشته ویرجینیا بروکس یافت. در فرهنگ لغت آکسفورد و در فرهنگ لغت عامیانه تاریخی رندوم هاوس آمده‌است که این اصطلاح برای زنان مشخص است زیرا احتمال دستیابی آنها به یک مرد ثروتمند برای دستیابی یا حفظ سطح وضعیت اقتصادی - اجتماعی بسیار بیشتر است.
ناحیه فیرپلین (به انگلیسی: Fairplain Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مونتکالم، میشیگان واقع شده‌است.
هگرستین () یک بخش شهری در استکهلم است که از ادغام دو منطقهٔ هگرستین و لیلیه‌هولمن در ۱ ژانویهٔ ۲۰۰۷ میلادی ایجاد شد.
ناحیه فیتورن (به انگلیسی: Faithorn Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان منامنی، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه فاون ریور (به انگلیسی: Fawn River Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سنت ژوزف، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه فیایت (به انگلیسی: Fayette Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هیلزدیل، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه فیف لیک (به انگلیسی: Fife Lake Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گراند تراوس، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه فلورانس (به انگلیسی: Florence Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سنت ژوزف، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه فلین (به انگلیسی: Flynn Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سانیلاک واقع شده‌است.
ناحیه فورد ریور (به انگلیسی: Ford River Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان دلتا، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه فورست هوم (به انگلیسی: Forest Home Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان انتریم، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه فورست (به انگلیسی: Forest Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان چبویگان، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه فارست (به انگلیسی: Forest Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جنسی، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه فارست (به انگلیسی: Forest Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان میسوکی واقع شده‌است.
ناحیه فارستر (به انگلیسی: Forester Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سانیلاک واقع شده‌است.
ناحیه فورک (به انگلیسی: Fork Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان میکوستا، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه فاستر (به انگلیسی: Foster Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اوگماو واقع شده‌است.
ناحیه فرانکلین (به انگلیسی: Franklin Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کلیر، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه فرانکلین (به انگلیسی: Franklin Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هوگتون واقع شده‌است.
ناحیه فریزر (به انگلیسی: Fraser Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بی، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه فردونیا (به انگلیسی: Fredonia Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کالهاون، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه فری سویل (به انگلیسی: Free Soil Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ماسون، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه فریمن (به انگلیسی: Freeman Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کلیر، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه فریمونت (به انگلیسی: Fremont Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ایزابلا، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه فریمونت (به انگلیسی: Fremont Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سانیلاک واقع شده‌است.
ناحیه کلیتون (به انگلیسی: Clayton Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ارناک، میشیگان واقع شده‌است.
ناحیه کورتیس (به انگلیسی: Curtis Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان آلکونا، میشیگان واقع شده‌است.
ابوالقاسم لباسچی (۱۳۰۴ تهران) فعال سیاسی عضو حزب ایران و شورای مرکزی جبهه ملی ایران، از بنیانگذاران جامعه بازرگانان و اصناف و پیشه وران تهران و نماینده بازاریان در نهضت مقامت ملی و شورا ی مرکزی جبهه ملی ایران بود.
ابوالقاسم لباسچی فعالی سیاسی متولد ۱۳۰۴ در تهران بود.
لباسچی پس از شهریور ۱۳۲۰ و بازشدن فضای سیاسی کشور ابتدا در حزب توده و سپس در حزب ایران فعالیت کرد. او به همراه حسین راسخ افشار، محمدحسن شمشیری، اسماعیل کریم آبادی، حسن قاسمیه جامعه بازرگانان و اصناف و پیشه وران تهران را پایه‌گذاری نمود. این سازمان از دولت ملی دکتر مصدق حمایت می‌کردند. او پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ پانزده نفر از اعضای این جامعه دستگیر و تبعید شد.شاه حسینی، حسین- آن سوی خاطره ها
او در جبهه ملی ایران در سال ۱۳۳۹ نیز فعال بود و مسئول امور چاپی جبهه ملی را بر عهده داشت.تاریخ شفاهی ایران - دانشگاه هاروارد- مصاحبه با ابوالقاسم لباسچی و در همین دوران بارها دستگیر شد.
در سال ۱۳۵۶ و با شرع انقلاب لباسچی در تشکیل اتحاد نیروهای جبهه ملی ایران در سال ۱۳۵۶ فعالیت کردهhttps://historydocuments.org/sanad/?page=show_document&id=t79xxpo49fkwو از سوی جامعه بازار به عضویت در شورای مرکزی جبهه ملی انتخاب می‌شود. او از پایه‌گذاران صندوق حمایت از اعتصابیون در دوران انقلاب بود که با حمایت از کارمندان دولت و دانشگاهیان اعتصاب کننده تعهد پرداخت حقوق آنان را در صورت جلوگیری دولت از دریافتی‌هایشان را برعهده داشت. او همچنین به همراه محمود مانیان برگزار کننده و تأمین کننده هزینه‌ها و موارد مربوط به نماز عید فطر در سال ۱۳۵۷ در تپه‌های قیطریه بود.تاریخ شفاهی ایران - دانشگاه هاروارد- مصاحبه با ابوالقاسم لباسچیجبهه ملی ایران به روایت ساواک -مرکز بررسی تاریخی اسناد -ص 237 - شابک ۹۶۴−۵۷۹۸−۱۱−۶
وی پس از انقلاب به عنوان عضو هیئت اجرایی جبهه ملی انتخاب می‌شود و بعد از صدور فتوای ارتداد جبهه ملی ایران در ۲۵ خرداد ۱۳۶۰ و در تقابل جامعه بازرگانان و اصناف و پیشه وران تهران با نخست‌وزیری رجایی و فعالیت‌هایش مجبور به ترک ایران می‌گردد.http://www.melliun.org/didgah/d09/09/05moayadz.htm جبهه ملی ایران در دهه ۶۰ - مهدی موید زاده
قدرالدین اصلانف () (۲۹ مه ۱۹۴۷ در ناحیه رشت – نوامبر ۱۹۹۲) رئیس‌جمهور موقت تاجیکستان از ۳۱ اوت تا ۲۳ سپتامبر ۱۹۹۱ بود. او با استعفای رئیس‌جمهور پیشین، قهار محکموف، به عنوان رئیس موقت شورای عالی شوروی انتخاب شد. یکی از نخستین اقدامات اصلانف به عنوان رهبر امضای فرمانی برای توقف کلیه فعالیت‌های حزب کمونیست تاجیکستان و ملی شدن املاک این حزب بود. سپس کنگره حزب کمونیست تاجیکستان در نیمه دوم سپتامبر ۱۹۹۱ تشکیل جلسه داد تا انحلال حزب کمونیست اتحاد شوروی را اعلام کند. وی همچنین فرمانی را امضا کرد که ۹ سپتامبر را به عنوان روز استقلال مشخص می‌کرد. در ۲۰ سپتامبر ۱۹۹۱، اصلانف از حزب کمونیست تاجیکستان و همچنین از دفتر سیاسی آن استعفا داد. در ۲۳ سپتامبر، نیروهای محافظه‌کار در دولت تاجیکستان اصلانف را برکنار کردند. رحمان نبی‌اف، دبیر اول حزب کمونیست، به عنوان رئیس‌جمهور گماشته شد و در همان روز وضعیت اضطراری اعلام شد. یک سال بعد، در طی مراحل نخست جنگ داخلی که پس از فروپاشی شوروی سراسر تاجیکستان را فرا گرفت، گزارش شد که اصلانف در نوامبر ۱۹۹۲ گم شده‌است. به گفته یک منبع، وی توسط شبه‌نظامیان جبهه مردمی طرفدار دولت کشته شد.
جبار رسولف () (۱۰ ژوئیه ۱۹۱۳ – ۴ آوریل ۱۹۸۲) دبیر اول حزب کمونیست تاجیکستان از ۱۲ آوریل ۱۹۶۱ تا ۴ آوریل ۱۹۸۲ بود.
جبار رسولف در ۱۰ ژوئیه ۱۹۱۳ در خجند ولایت سمرقند (تاجیکستان امروزی) در یک خانواده کارگر زاده شد. در سال ۱۹۳۴ او از انستیتوت پنبه آسیای میانه فارغ‌التحصیل شد. وی از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۸ به عنوان پنبه‌کار در یک ایستگاه کشاورزی کار کرد.
رسولف از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۱ رئیس دپارتمانت و معاون کمیسرای کشاورزی جمهوری شوروی سوسیالیستی تاجیکستان بود. سپس او به عنوان کمیسرای کشاورزی جمهوری شوروی تاجیکستان گماشته شد. در سال ۱۹۴۶، وی به عنوان وزیر محصولات صنعتی جمهوری شوروی تاجیکستان و سپس به عنوان سفیر شوروی در توگو (۱۹۶۰–۱۹۶۱) منصوب شد.
او در سال ۱۹۸۲ درگذشت و در دوشنبه به خاک سپرده شد.
دانیل ژیماره (متولد ۱۱ ژوئن ۱۹۳۳) اسلام‌شناس فرانسوی است. از جمله آثار او، تصحیح کتاب "مشکل الحدیث" است.
تفسیر قرآنی و زبان عرفانی کتابی از پل نویا است که در آن نویسنده به اصطلاحات عرفانی می‌پردازد.
نویا در این کتاب، بسط و تکامل زبان و تفکر عارفان را تحت‌تأثیر زبان قرآن و مفاهیم آن می‌داند. به باور او، تجربهٔ عرفانی مبنای تفسیر قرآن قرار گرفته و سپس زبان قرآن برای بیان این تجارب به‌شکل مستقل استفاده شده‌است.
دانیل ژیماره معتقد است این کتاب مرحله نوینی در مطالعات عرفان اسلامی است.مقدمهٔ کتاب
این کتاب را از مهم‌ترین کتاب در زمینهٔ زبان عرفانی دانسته‌اند.
این کتاب با ترجمهٔ اسماعیل سعادت در سال ۱۳۷۳ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان کتاب شایسته تقدیر معرفی شد."آیینه دوران: گزارش سی و شش دوره کتاب سال ایران"، تهیه و تنظیم مؤسسه خانه کتاب، تهران: خانه کتاب، ۱۳۹۷
تای هیکی به معنی تواریخ صلح بزرگ یک گونکی مونوگاتاری است که در اواخر قرن ۱۴ میلادی نوشته شده و دوره‌ای مابین ۱۳۱۹ تا ۱۳۶۷ میلادی را پوشش می‌دهد. این کتاب در درجه اول با دوره نانبوکوچو، دوره جنگ بین دربار شمالی آشیکاگا تاکائوجی در کیوتو و دربار جنوبی امپراتور گودای‌گو در یوشینو، نارا در ژاپن سرو کار دارد.
سروزیر تاجیکستان عنوانی است که به رئیس دولت کشور تاجیکستان گفته می‌شود. سروزیر پس از رئیس‌جمهور دومین فرد نیرومند کشور است. سروزیر کار کابینه را هماهنگ و به رئیس‌جمهور در اجرای وظایف دولت مشاوره و کمک می‌کند. قاهر رسول‌زاده سروزیر کنونی تاجیکستان است.
پل نویا
(۱۹۲۵ - ۱۹۸۰) اسلام‌شناس و عرفان‌پژوه فرانسوی بود.
مهم‌ترین اثر او، "تفسیر قرآنی و زبان عرفانی" است که در آن به ارتباط میان بسط و تکامل زبان و تفکر عارفان و زبان قرآن و مفاهیم آن می‌پردازد.
المقنع کتابی از شیخ صدوق است.
تصحیح این کتاب که در سال ۱۳۷۳ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان کتاب شایسته تقدیر معرفی شد."آیینه دوران: گزارش سی و شش دوره کتاب سال ایران"، تهیه و تنظیم مؤسسه خانه کتاب، تهران: خانه کتاب، ۱۳۹۷
قرآن کریم، همراه با ترجمه و توضیحات و واژه‌نامه نسخه‌ای از قرآن با ترجمهٔ بهاءالدین خرمشاهی است که در سال ۱۳۷۴ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان کتاب شایسته تقدیر معرفی شد."آیینه دوران: گزارش سی و شش دوره کتاب سال ایران"، تهیه و تنظیم مؤسسه خانه کتاب، تهران: خانه کتاب، ۱۳۹۷
تربیت و جامعه‌شناسی کتابی از امیل دورکیم است.
این کتاب با ترجمهٔ علیمحمد کاردان در سال ۱۳۷۶ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان کتاب شایسته تقدیر معرفی شد."آیینه دوران: گزارش سی و شش دوره کتاب سال ایران"، تهیه و تنظیم مؤسسه خانه کتاب، تهران: خانه کتاب، ۱۳۹۷
الفصول المهمه فی اصول الائمه کتابی از محمد بن حسن حر عاملی است.
تصحیح این کتاب در سال ۱۴۱۸ق منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان کتاب شایسته تقدیر معرفی شد."آیینه دوران: گزارش سی و شش دوره کتاب سال ایران"، تهیه و تنظیم مؤسسه خانه کتاب، تهران: خانه کتاب‏‫، ۱۳۹۷
الهداية في الأصول و الفروع کتابی از شیخ صدوق است.
تصحیح این کتاب در سال ۱۳۷۶ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان کتاب شایسته تقدیر معرفی شد."آیینه دوران: گزارش سی و شش دوره کتاب سال ایران"، تهیه و تنظیم مؤسسه خانه کتاب، تهران: خانه کتاب‏‫، ۱۳۹۷
روز استقلال تاجیکستان () که رسماً روز استقلال جمهوری تاجیکستان نامیده می‌شود، روز ملی کشور تاجیکستان است. این روز سالانه در تاریخ نهم سپتامبر گرامی داشته می‌شود. این روز در بیشتر سال‌ها برابر با ۱۸، گاه ۱۹ و به ندرت ۱۷ شهریور (سنبله) در ایران و افغانستان است.
تاریخ المصادر کتابی از احمد بیهقی است
تصحیح این کتاب در سال ۱۳۷۶–۱۳۶۶ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان کتاب شایسته تقدیر معرفی شد."آیینه دوران: گزارش سی و شش دوره کتاب سال ایران"، تهیه و تنظیم مؤسسه خانه کتاب، تهران: خانه کتاب، ۱۳۹۷
دانلد استیلو (م. ۱۹۴۱) زبان‌شناس آمریکایی متخصص زبان‌های ایرانی است. او در دانشکده زبان‌شناسی مؤسسه ماکس پلانک فعال بوده‌ است.https://pure.mpg.de/cone/persons/resource/persons72990
استیلو پیشگام گویش‌شناسی خانواده زبان‌های ایرانی بوده و کار او به کار میدانی و نظری زبان‌شناسی در این زمینه شکل داده‌ است. او در زمینه زبان‌های فارسی، تاتی، وفسی، ارمنی، آذربایجانی، گیلکی، آرامی و بسیاری از دیگر زبان‌ها مطالعات خود را منتشر کرده‌ است. او در دانشگاه‌های جرج تاون، یو سی ال ای، شهری نیویورک، واشینگتن، آکادمی علوم گوتینگتن و مؤسسه انسان‌شناسی تکاملی ماکس پلانک تدریس و پژوهش کرده‌ است. او دارای پی اچ دی زبان شنساسی از دانشگاه میشیگان با تمرکز بر زبان‌های ایرانی است. او از زمان بازنشستگی در سال ۲۰۱۱ در هلند زندگی می‌کند و به نوشتن در زمینه زبان‌های ایرانی و ترکی ادامه می‌دهد. انجمن آموزگاران فارسی آمریکا در سال ۲۰۱۴ به پاس دهه‌ها خدمت به زمینه‌های فارسی و زبان‌های ایرانی جایزه دستاورد عمر خود را به دان استیلو اعطا کرد.https://www.youtube.com/watch?v=n4vFYEO2TSc
پیمان راولپندی یا پیمان ۱۹۱۹ افغانستان و انگلستانN. A. Khalfin, "Anglo-Afghan Treaties and Agreements of the 19th and 20th Centuries" Retrieved 26 June 2012. پیمان پایان‌دهنده جنگ سوم افغان و انگلیس بود. این پیمان در ۸ اوت ۱۹۱۹ در راولپندی بسته شد. انگلستان طی آن استقلال افغانستان را به رسمیت شناخت (طبق ماده ۵) و توافق کرد که دیگر از تنگه خیبر نگذرد و به افغانستان یارانه ندهد. افغانستان نیز طبق مفاد این پیشمان کلیه پیمان‌نامه‌های مرزی قبلاً توافق‌شده با هند، انگلیس را پذیرفت. بنابراین افغانستان به عنوان یک کشور مستقل پذیرفت که مرز دیورند به عنوان یک مرز بین‌المللی میان این دو کشور باشد.
منطقه بیاویستوک واحدی اداری از آلمان نازی بود که در زمان جنگ جهانی دوم و پس از عملیات بارباروسا (حمله به اتحاد جماهیر شوروی) ایجاد شد. این منطقه در جنوب شرقی پروس خاوری، در شمال شرقی لهستان فعلی، و همچنین در بخش‌های مجاور کوچکتری از بلاروس و لیتوانی امروزین واقع شده بود.
این سرزمین در شرق خط مولوتوف–ریبنتروپ قرار داشت و در نتیجه توسط اتحاد جماهیر شوروی اشغال شد و زیر جمهوری شوروی سوسیالیستی بلاروس قرار گرفت. پس از حمله آلمان به اتحاد جماهیر شوروی در ژوئن ۱۹۴۱، بخش غربی بلاروس شوروی (که تا سال ۱۹۳۹ متعلق به جمهوری لهستان بود) تحت اداره مدنی آلمان ("Zivilverwaltungsgebiet") قرار گرفت. این منطقه به عنوان «بِتزیرک بیاویستوک» از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۴ تحت اداره آلمان بود بدون اینکه به‌طور رسمی در رایش آلمان ادغام شود.Marcin Markiewicz, Bezirk Bialystok (in) "Represje hitlerowskie wobec wsi białostockiej", (PDF file, direct download 873 KB) Biuletyn IPN nr 35-36 (12/2003-1/2004), . Internet Archive.
این منطقه به دلیل اهمیتی که از دیدگاه نظامی به عنوان یک سر پل در ساحل نمان برایش متصور بود، تأسیس شد. آلمان بنا به ادعای تاریخی ناشی از سومین تجزیه لهستان، که بیاویستوک را از ۱۷۹۵ تا ۱۸۰۶ به پادشاهی پروس داده بود، حتی در طول جنگ جهانی یکم تمایل داشت تا این منطقه را به خاک خود منضم کند. برخلاف دیگر سرزمین‌های لهستان شرقی که پس از جنگ جهانی دوم به‌طور دائم به خاک اتحاد جماهیر شوروی ضمیمه شدند، بیشتر سرزمین‌های منطقه بیاویستوک بعدها به لهستان بازگردانده شدند.
پس از آغاز عملیات بارباروسا علیه اتحاد جماهیر شوروی، سربازان در حال پیشروی ورماخت ۳۷۹ نفر را در این منطقه به قتل رساندند، ۳۰ دهکده را «آرام» ساختند، و ۶۴۰ خانه و ۱٬۳۸۵ ساختمان صنعتی را در منطقه سوزاندند.Marcin Markiewicz, ""Represje hitlerowskie wobec wsi białostockiej" (Nazi Repressions Against the Białystok Countryside)" in Bulletin of the Institute of National Remembrance (Biuletyn Instytutu Pamięci Narodowej), issue: 121, pages: 65-68. گردان پلیس ۳۰۹ در ۲۷ ژوئن ۱۹۴۱ حدود ۲۰۰۰ یهودی را در کنیسه بزرگ بیاویستوک سوزاند.
نخستین فرمان برای اجرای مدیریت مدنی در این مناطق تازه اشغال شده در ۱۷ ژوئیه ۱۹۴۱ صادر شد. مرزهای این منطقه از برآمدگی جنوب شرقی پروس خاوری (مثلث سوواوکی) در راستای رودخانه نمان تا موستی (به استثنای گرودنو)آغاز می‌شدند، شامل واوکویسک و پروژانی تا رود بوگ در غرب برست-لیتوفسک، و سپس مرزهای دولت عمومی تا پروس خاوری را دنبال می‌کردند.
تا پایان ژوئیه ۱۹۴۱، بیاویستوک تحت مدیریت مقام‌های نظامی بود، سپس به دولت مدنی واگذار شد. «منطقه بیاویستوک» در ۱ اوت ۱۹۴۱ تأسیس شد و همزمان از مناطق عملیاتی ارتش آلمان در اتحاد جماهیر شوروی مستثنی شد. از آن هنگام تا سال ۱۹۴۴، گشتاپو و اس‌اس در این منطقه دست به اعدام زدند، و برای نمونه در جنگل‌های نووسیووکی در نزدیکی خوروشچ که ۴۰۰۰ تن در آن اعدام شدند. در همان هنگام، برخی از مناطق کوچکتر در شرق مرزهای آلمان و شوروی ۱۹۳۹–۱۹۴۱ در منطقه شارفِن‌وایسه در پروس خاوری (اوستروونکا کنونی) ادغام شدند.
مرکز اداری این منطقه شهر بیاویستوک لهستان بود. رئیس عالی پروس خاوری و گاولایتر اریش کخ از کونیگسبرگ (کالینینگراد امروزی) نخست به عنوان کمیسار مدنی برای منطقه، و بعدها به عنوان رئیس اداره مدنی ("Chef-der-Zivilverwaltung") گماشته شد.
هاینریش هیملر در تاریخ ۳۰ ژوئن ۱۹۴۱ از منطقه تازه تشکیل شده "بتزیرک بیاویستوک" بازدید کرد و گفت که به دلیل خطرات احتمالی جنگ‌های پارتیزانی، نیروهای بیشتری در منطقه مورد نیاز هستند. تعقیب و گریز پس از عقب‌نشینی سریع ارتش سرخ، خلأیی امنیتی را پدیدآورد که نیازمند استقرار فوری نیروهای اضافی بود. به منظور مقابله با این «تهدید تازه»، ستاد گشتاپو اقدام به راه‌اندازی "Kommando SS Zichenau-Schroettersburg" کرد که تحت هدایت "اس‌اس-اوبراشتورمفورر" هرمان شاپر از ایستگاه فرعی شروترسبورگ (پوتسک) با مأموریت فوری برای کشتن یهودیان، کمونیست‌ها و همکاران NKVD در سراسر روستاها و شهرهای محلی این منطقه بود. در ۳ ژوئیه، تشکیلات اضافی "شوتزپولیتزای"، از دولت عمومی فراخوانده شده و به بیاویستوک رسید. این تشکیلات توسط "اس‌اس-هاوپت‌اشتورمفورر" ولفگانگ بیرکنر، از جمله کهنه‌سربازان آینزاتس‌گروپ ۴ در جریان تهاجم به لهستان در سال ۱۹۳۹، هدایت می‌شد. واحد کمکی، به نام «کماندو بیاویستوک»، توسط "اس‌اس-اوبراشتورمبانفورر" ابرهارد شونگارت به دستور اداره امنیت اصلی رایش فرستاده شد چرا که گزارش‌هایی مبنی بر فعالیت چریکی شوروی در منطقه با کمک یهودیان به آنها فرستاده شده بود. Thomas Urban, "Poszukiwany Hermann Schaper", Rzeczpospolita, 01.09.01 Nr 204 مرحله نخست آزار و اذیت یهودیان توسط نازی‌ها بیشتر شامل اعمال مجازات جمعی در روستاهای گوناگونی بود که هر نوع تهدید واقعی یا خیالی در آن‌ها شناسایی می‌شد. عملیات ترس‌افکنی برای جلوگیری از کمک به جنبش‌های چریکی طراحی شده بودند، اما بیشتر دست‌آویزی برای به‌صف‌کشی و آزار و اذیت یهودیان محلی قرار گرفتند. ساختمان‌های مورد هدف نابود می‌شدند، اموالشان به سرقت می‌رفت، و جوامع محلی کشته یا به اردوگاه‌های کاری یا زندان‌ها فرستاده می‌شدند. "گروپنفورر" نِبه در ۱۴ نوامبر ۱۹۴۱ به برلین گزارش داد که تا آن هنگام ۴۵٬۰۰۰ تن از این افراد حذف شده‌اند.
در ۱ نوامبر ۱۹۴۱، شهر گرودنو (محل گتو گرودنو که در همان هنگام تأسیس شده بود) و مناطق مجاور آن از رایخس‌کومیساریات اوستلاند به منطقه بیاویستوک منتقل شدند.
آزار و اذیت شیعیان کشمیر در زمان قرون وسطی، که در تاریخ کشمیر به عنوان تاراجِ شیعه یاد شده‌است، عبارت است از ده کشتارهای شیعیان کشمیر که در سالهای ۱۵۴۸، ۱۵۸۵، ۱۶۳۶، ۱۶۸۶، ۱۷۱۹، ۱۷۴۱، ۱۷۶۲، ۱۸۰۱، ۱۸۳۱و ۱۸۷۲ میلادی توسط روحانیون سنی و شبه نظامیان منطقه و خارج انجام شده‌است.Zaheen, "Shi'ism in Kashmir, 1477–1885", International Research Journal of Social Sciences, Vol. 4(4), 74–80, April (2015).Andreas Rieck, "The Shias of Pakistan", p. 3, Oxford University Press, (2016).
در سال ۱۳۸۱ میلادی، پس از حمله تیمور به ایران، میر سید علی همدانی، یک صوفی ایرانی با تعداد زیادی از شاگردان وارد کشمیر شد و به تبلیغ اسلام پرداخت. او عشق به اهل بیت را در قلب تازه گرویدگان نهادینه کرد و کتابها و رساله‌های زیادی نوشت. تشیع به شکل واضح تر توسط میر شمس الدین عراقیProf. Saiyid Athar Abbas Rizvi, "", Vol. 1, pp. 168–169, Mar'ifat Publishing House, Canberra (1986). که پدربزرگش سید محمد نور بخش از پیروان میر سید علی همدانی بود و دارای احترام ویژه در ایران، قندهار، کابل و کشمیر بود. میر شمس الدین در سال ۱۴۸۱میلادی وارد کشمیر شد و سپس به ایران بازگشت. بیست سال بعد در سال ۱۵۰۱ میلادی، او به همراه هفتصد صوفیان و مبلغان شیعه مذهب دوباره به کشمیر آمد. در سال ۱۵۰۵ میلادی، پادشاه سلسله شاه میر به تشیع روی آورد و قبیله چکان کشمیر نیز همین کار را کرد. میر شمس الدین عراقی در دره‌های هیمالیا سفر کرد و تشیع را از سکردو به تبت گسترش داد و هزاران هندو و بودایی را به تشیع تبدیل کرد و همزمان دوران حکومت سلسله چکان هم آغاز شد.P. N. K. Bamzai, "Cultural and Political History of Kashmir", Vol. 2, pp. 362-363, M. D. Publications, New Delhi (1994). در سال ۱۵۸۶ میلادی، کشمیر با امپراتوری مغول ادغام شد. مغول‌ها افسران با استعدادی را منصوب کرد و سهم بسزایی در زندگی فرهنگی و اقتصادی کشمیر داشت.Christopher Snedden, "Understanding Kashmir and Kashmiris""," Oxford University Press, p.  29, (2015). . در سال ۱۷۵۳ میلادی کشمیر توسط احمد شاه ابدالی فتح شد،P. N. K. Bamzai, "Cultural and Political History of Kashmir", Vol. 2, p. 427, M. D. Publications, New Delhi (1994). که فرزندان وی بر کاشمر حکومت کردند تا اینکه در ۱۸۱۹ میلادی آن را به دست سیک‌ها از دست دادند.P. N. K. Bamzai, "Cultural and Political History of Kashmir", Vol. 2, p. 469, M. D. Publications, New Delhi (1994). با معاهده آمریتسار که در سال ۱۸۴۶ میلادی بین انگلیس و مهاراجه گلاب سینگ جامو امضا شد، کشمیر تحت حکومت دوگرا قرار گرفت.P. N. K. Bamzai, "Cultural and Political History of Kashmir", Vol. 3, p. 666, M. D. Publications, New Delhi (1994).
مطابق فرهنگ نامه انگلیسی کشمیر:
" "گفته می‌شود که تعداد سنی‌ها از شیعیان بسیار بیشتر هست… آنها (شیعیان) در محله ننداپور و حسن آباد، نزدیک دریاچه شهر زندگی می‌کنند." "اگرچه تعداد آنها بسیار اندک است، اما مردان این فرقه فعال‌ترین، زحمت کش‌ترین و مرفه‌ترین بخش جامعه مسلمانان را تشکیل می‌دهند." "بهترین کارگران کاغذ سازی و شال سازان در سرینگر شیعه هستند و برخی از ثروتمندترین مردان شهر به آن فرقه تعلق دارند" ".Charles Ellison Bates, "" p. 31, Calcutta, (1872-73).
در ۱۵۳۲ میلادی، سلطان سعید خان ارتش تحت فرمان میرزا حیدر دوغلات اعزام نمود که از کاشغر به بلتستان و لداخ حمله کرد.Prof. Saiyid Athar Abbas Rizvi, "", Vol. 1, p. 171, Mar'ifat Publishing House, Canberra (1986). او یک شکست نظامی متحمل شد و پس از مرگ سعید خان، به شاه مغول همایون در آگره پیوست. وی به دعوت یکی از دو جناح رقیب که به‌طور مداوم برای دستیابی به قدرت در کشمیر می‌جنگیدند، با همراهی چهار صد سرباز مغول، به کشمیر بازگشت. او به حکمرانی چک‌ها پایان داد. سلطنت وی سلطنت وحشت بود و شیعیان چاره ای جز "تقیه" نداشتند.Prof. Saiyid Athar Abbas Rizvi, "", Vol. 1, pp. 172-173, Mar'ifat Publishing House, Canberra (1986).غلام حسن کویهامی، ”تاریخ حسن“، جلد اول، باب: تاراج شیعه، ص ٤٨٠ تا ٤٨١، مؤسسه تحقیقاتی کشمیر، حکومت جموں و کشمیر، سرینگر (۱۹۶۰).وی نظر دانشمندان اهل سنت را در مورد کتاب "فقه احوط" اثر سید محمد نوربخش "جویا" شد، و آنها فتویٰ کفر را صادر نمودند. میرزا دوگلت می‌نویسد:" "بسیاری از مردم کشمیر که به شدت به این فرقه دل بسته بودند، خواه ناخواه آنها را به ایمان واقعی برگرداندم و بسیاری را کشتم." "تعدادی از آنها به تصوف پناه بردند اما آنها صوفی واقعی نیستند و چیزی جز اسم از تصوف ندارند." "J. N. Hollister, "", p. 148, Luzac and Co, London, (1953).سیاست تبعیض مذهبی میرزا روند زوال او را سریع تر کرد. این امر یک شورش همه‌جانبه را برانگیخت و دوغلات در پایان همان سال کشته شد و حکومت چک‌ها دوباره برقرار شد.P. N. K. Bamzai, "Cultural and Political History of Kashmir", Vol. 2, p. 374, M. D. Publications, New Delhi (1994).
به نظر می‌رسد این «تاراج» جزو یک سنت آزار و شکنجه است. بیشتر برده‌های خارجی در کاشغر (سین کیانگ امروزی) شیعیان تاجیک چین می‌بودند. مسلمانان ترک سنی از آنها با عنوان غالچا یاد می‌کردند و به این دلیل که با ساکنان ترک سنی متفاوت بودند، به بردگی گرفته می‌شدند. شیعیان در منطقه خوتان نیز به عنوان برده فروخته می‌شدند. مسلمانان سنی کاشغر شیعیان را به عنوان برده خرید و فروخت می‌کردند.
در سال ۱۵۵۴ میلادی، یک درگیری مذهبی بین سرباز شیعه یوسف ماندیو و یک روحانی سنی حبیب‌الله خوارزمی، قاضی آسیب جدی دید.Prof. Saiyid Athar Abbas Rizvi, "", Vol. 1, p. 178, Mar'ifat Publishing House, Canberra (1986). با این حال، قاضی جان سالم به در برد و یوسف به دلیل تلاش برای قتل وی، با عجله توسط قاضی سنی سنگسار شد. شیعیان خواستار رعایت عدالت و مجازات مردی شدند که حکم سنگسار یوسف را صادر کرد. میرزا مقیم، فرستاده اکبر، قاضی موسی و ملا یوسف را به قتل رساند و در نتیجه درگیری بین دو گروه شیعه و سنی ایجاد شد.P. N. K. Bamzai, "Cultural and Political History of Kashmir", Vol. 2, p. 377, M. D. Publications, New Delhi (1994).غلام حسن کویهامی، ”تاریخ حسن“، جلد اول، باب: تاراج شیعه، ص ٤٨١ تا ٤٨٢، مؤسسه تحقیقاتی کشمیر، حکومت جموں و کشمیر، سرینگر (۱۹۶۰).
یک درگیری شدید فرقه ای در سال ۱۵۶۸ میلادی رخ داد که منجر به تنش میان حاکم کشمیر و اکبر شد.J. N. Hollister, "", p. 148, Luzac and Co, London, (1953).
در سال ۱۵۸۵ میلادی، میرزا قاسم خان به کشمیر حمله کرد تا آن را به امپراتوری مغول ملحق کند. حکومت چک به پایان رسید و سرانجام در سال ۱۵۸۹ میلادی، اکبر پادشاه مغول به کشمیر آمد.J. N. Hollister, "", p. 148, Luzac and Co, London, (1953).
در اواخر قرن شانزدهم میلادی، احمد سرهندی، روحانی مشهور اهل سنت (۱۵۶۴–۱۶۲۴ م)، رساله ای را تحت عنوان " "رد روافض"" "نگاشته بود" تا کشتار شیعیان توسط عبدالله خان ازبک در مشهد را توجیه کند. در این رساله او می‌گوید:"از آنجا که شیعه لعنت بر ابوبکر، عمر، عثمان و یکی از همسران پاکدامن پیامبر را مجاز می‌داند، که خود خیانت محسوب می‌شود، طبق احکام خداوندی کشتن آنها و ظلم به آنها برای اعتلای دین واقعی، تخریب ساختمانهای آنها و توقیف اموال و دارایی‌های آنها جایز است."Yohanan Friedmann, "Shaykh Ahmad Sirhindi: An Outline of His Thought and a Study of His Image in the Eyes of Posterity", Chapter 5, Section 3, Oxford University Press (2001).اعتقاد خان که یازده سال پست والی کشمیر را در اختیار داشت، یک ستمگر بیرحم بود. او با شیعیان وحشیانه رفتار کرد.P. N. K. Bamzai, "Cultural and Political History of Kashmir", Vol. 2, p. 406, M. D. Publications, New Delhi (1994). یک صوفی نقشبندی خواجه خاوند محمود و شاگردان احمد سرهندی هم شیعیان را محکوم می‌کردند. در زمان حکومت ظفرخان، در سال ۱۶۳۶ میلادی، در حالی که مردم میوه می‌چیدند، مناظره ای بین یک شیعه و یک سنی رخ داد و به یک حمله همه‌جانبه به محله‌های شیعه منجر شد.Prof. Saiyid Athar Abbas Rizvi, "", Vol. 2, p. 37, Mar'ifat Publishing House, Canberra (1986)P. N. K. Bamzai, "Cultural and Political History of Kashmir", Vol. 2, p. 409, M. D. Publications, New Delhi (1994).غلام حسن کویهامی، ”تاریخ حسن“، جلد اول، باب: تاراج شیعه، ص ٤٨٢ تا ٤٨٣، مؤسسه تحقیقاتی کشمیر، حکومت جموں و کشمیر، سرینگر (۱۹۶۰).
در سال ۱۶۸۴ میلادی، چهارمین تاراج با یک مسئله مالی بین یک تاجر شیعه عبدالشکور و یک سنی به نام صادق آغاز شد. ادعا کردند که عبدالشکور به صحابه پیامبر توهین کرده و یک روحانی محلی علیه او "فتوا" داد. اهل سنت برای تنبیه دسته‌جمعی محله شیعه نشین حسن‌آباد حمله کردند. ابراهیم خان، والی کشمیر، به او پیشنهاد امنیت داد و سعی در کنترل اوضاع داشت، اما روحانیون سنی موفق شدند شبه نظامیان قبایل سنی پشتون را از کابل بیاورند. آنها فرماندار را وادار کردند که بازرگان شیعه، دو پسر و یک داماد او را تحویل دهد. ملا محمد طاهر مفتی، یک روحانی سنی، سعی کرد جلوی بلوه را بگیرد، اما خانه او را نیز به آتش کشیدند. یکی دیگر از شیعیان مشهور، بابا قاسم، توسط شبه نظامیان متجاوز گرفتار شد، و تحقیر شد و تا حد مرگ شکنجه شد. محل فرماندار ابراهیم خان به آتش کشیده شد. دولت تلاش کرد تا شورش‌ها را کنترل کند و برخی از عاملان فساد با مجازات اعدام روبرو شدند. شاه اورنگ زیب ابراهیم خان را از فرمانداری برکنار کرد و عاملان سنی را آزاد کرد.Jadunath Sarkar, "", vol. 5, pp. 323-325, Orient Longman Ltd, Delhi (1952).غلام حسن کویهامی، ”تاریخ حسن“، جلد اول، باب: تاراج شیعه، ص ٤٨٣ تا ٤٨٤، مؤسسه تحقیقاتی کشمیر، حکومت جموں و کشمیر، سرینگر (۱۹۶۰). این حادثه به عنوان بدترین درگیری فرقه ای در زمان حکومت اورنگ زیب یاد شده‌است.J. N. Hollister, "", p. 149, Luzac and Co, London, (1953).
در سال ۱۷۱۹ میلادی، شاهنشاه محمد شاه به تخت سلطنت مغول نشست. امپراتور قبلی به یک روحانی ملا عبد النبی، معروف به مهتوی خان، مقام ویژه "شیخ الاسلام" اعطا شده بود. محمد شاه سیاست خود را تغییر داد و ملا را از جایگاه خاص محروم کرد و "جاگیر" "را پس گرفت". ملا تصمیم گرفت با سازماندهی کارزار نفرت علیه هندوها و شیعیان بی نظمی در سلطنت ایجاد کند. این ماجرا به آشوب منجر شد، متعصبان اهل سنت شروع به حمله به خواص هندوها و شیعیان کردند و پلیس برای محافظت از آنها از زور استفاده کرد. در همین حال ملا عبد النبی کشته شد و شایعات مبنی بر توطئه ترور توسط یک سرباز شیعه منتشر شد. طرفداران ملا به رهبری پسرش شرف الدین به محله شیعیان زادی بل حمله کردند. این بی قانونی به مدت دو سال حاکم بود تا اینکه یک نیروی بزرگ مغول در سال ۱۷۲۲ میلادی به فرماندهی عبدالصمد خان از لاهور وارد کشمیر شد و شرف الدین رهبر شورشیان کشته شد.P. N. K. Bamzai, "Cultural and Political History of Kashmir", Vol. 2, pp. 420-421, M. D. Publications, New Delhi (1994).غلام حسن کویهامی، ”تاریخ حسن“، جلد اول، باب: تاراج شیعه، ص ٤٨٥ تا ٤٨٩، مؤسسه تحقیقاتی کشمیر، حکومت جموں و کشمیر، سرینگر (۱۹۶۰). نورمن هولیستر می‌نویسد:" "مسلمانان دوباره برای محاصره و ریختن خون به محله زادی بل رفتند." "ساکنان این محله شیعیان بودند." "در آنجا آنها شروع به کشتن و سوختن کردند." در ابتدا برای "مدت دو روز، مقاومت ادامه داشت، اما سر انجام مهاجمان پیروز شدند." "دو تا سه هزار نفر، که در آن محله بودند، از جمله تعداد زیادی از مسافران مغول، با همسران و خانواده‌هایشان کشته شدند." "اموالی به ارزش صد هزار روپیه غارت شد و این غارت برای دو یا سه روز ادامه داشت" ".J. N. Hollister, "", p. 149, Luzac and Co, London, (1953).این تاراج همزمان با جنگ قدرت در میان وزیران دهلی بود. عماد الملک برخی از روحانیون اهل سنت را جمع کرد و آنها علیه صفدر جنگ، که شیعه بود، اعلام جهاد کردند تا از ناموس سه خلیفه اول دفاع کند. این اقدام منجر به چندین کشتار خونین شیعیان در کشمیر و پنجاب شد.Jadunath Sarkar, "", Vol. 1, p. 303, Orient Longman Ltd, Delhi (1964).
در سالهای ۱۷۴۱ تا ۱۷۴۵ میلادی، شورشی علیه فرماندار مغول، عنایت الله ایجاد شد. پس از حمله نادرشاه به دهلی، معاون فرماندار ابو البرکات خان علیه ارباب خود قیام کرد و خود را پادشاه مستقل اعلام کرد و عنایت الله را در سال ۱۷۴۱ میلادی به قتل رساند. امپراتور مغول اسد یار خان را به عنوان فرماندار کشمیر منصوب کرد. این منجر به شورشی به رهبری دیر الله بیگ، با همراهی با برخی از سربازان شیعه شد. ابو برکت خان به عنوان انتقام، جنایات علیه غیرنظامیان شیعه سرینگر انجام داد.P. N. K. Bamzai, "Cultural and Political History of Kashmir", Vol. 2, p. 424, M. D. Publications, New Delhi (1994).غلام حسن کویهامی، ”تاریخ حسن“، جلد اول، باب: تاراج شیعه، ص ٤٨٩ تا ٤٩٠، مؤسسه تحقیقاتی کشمیر، حکومت جموں و کشمیر، سرینگر (۱۹۶۰).
در سالهای ۱۷۶۲ تا ۱۷۶۴ میلادی، حاکم افغانی کشمیر، بلند خان بامزی، شیعیان را مورد آزار و اذیت قرار داد. در منطقه زیر کنترل امیرخان جوان شیر، که از شیعیان حمایت می‌کرد، شایعه منتشر شد مبنی بر اینکه برخی از شیعیان به حبیب‌الله نوشهری ناسزا گفته‌اند. جمعیت خشمگین اهل سنت به محله زادی بل حمله کرد و خانه‌های متعلق به شیعیان را آتش زد. بلند خان دستور دستگیری شیعیان متهم به کفر را صادر کرد.P. N. K. Bamzai, "Cultural and Political History of Kashmir", Vol. 2, p. 439, M. D. Publications, New Delhi (1994).غلام حسن کویهامی، ”تاریخ حسن“، جلد اول، باب: تاراج شیعه، ص ٤٩٠، مؤسسه تحقیقاتی کشمیر، حکومت جموں و کشمیر، سرینگر (۱۹۶۰).در سال ۱۷۶۵ میلادی، یک روحانی شیعه حافظ عبدالله به دلیل تبلیغ تشیع، با سر بریدن مجازات شد.P. N. K. Bamzai, "Cultural and Political History of Kashmir", Vol. 2, p. 440, M. D. Publications, New Delhi (1994). در سال ۱۷۸۸ میلادی، هنگامی که فرماندار وقت جمعه خان الکوزائی برای کمک به شاهزاده تیمور به کابل رفت، شورش‌های فرقه ای رخ داد.P. N. K. Bamzai, "Cultural and Political History of Kashmir", Vol. 2, p. 456, M. D. Publications, New Delhi (1994).
در سال ۱۸۰۳ میلادی، درگیری‌های شدیدی بین شیعه و سنی درگرفت.P. N. K. Bamzai, "Cultural and Political History of Kashmir", Vol. 2, p. 462, M. D. Publications, New Delhi (1994).غلام حسن کویهامی، ”تاریخ حسن“، جلد اول، باب: تاراج شیعه، ص ٤٩١، مؤسسه تحقیقاتی کشمیر، حکومت جموں و کشمیر، سرینگر (۱۹۶۰).فرهنگ انگلیسی کشمیر یادداشت می‌کند:" "در زمان حکومت افغان‌ها، شیعیان مجاز نبودند عزاداری محرم را برگزار کنند." "در زمان عبدالله خان، که خود را از تخت کابل جدا کرده بود، آنها سعی در مراسم گرفتن داشتند. اما مورد حمله و غارت قرار گرفتند و خانه‌های آنها سوخته شد. حدود ۱۵۰ نفر از آنها (زیرا اون ایام تعداد بسیار کمی در شهر وجود داشت) را جمع کردند، بینی آنها را سوراخ کرده همه آنها را با یک طناب بهم دیگر گره زدند، و مجبور رژه رفتن از بازارها کردند" ".Charles Ellison Bates, "" p. 31, Calcutta, (1872-73).
کشمیر در سال ۱۸۱۹ میلادی توسط سیک‌ها فتح شد. این زمانی بود که سید احمد بریلوی، که بعداً به خاطر جنگ علیه امپراتوری سیک مشهور شد، با صدها پیروان خود در شهرهای شمال هند بر علیه عقاید و رسوم شیعه تبلیغ می‌کرد. سید احمد بارها تعزیه‌هایشان را تخریب نمود، امری که منجر به شورش و هرج و مرج شد.Andreas Rieck, "The Shia's of Pakistan", p. 16, Oxford University Press (2016). همزمان، در دوران فرمانداری بهما سینگ درگیری شدیدی رخ داد. در سال ۱۸۳۱ میلادی، منطقه شیعه نشین زادی بل به آتش کشیده شد.P. N. K. Bamzai, "Cultural and Political History of Kashmir", Vol. 3, p. 628, M. D. Publications, New Delhi (1994).غلام حسن کویهامی، ”تاریخ حسن“، جلد اول، باب: تاراج شیعه، ص ٤٩١ تا ٤٩٢، مؤسسه تحقیقاتی کشمیر، حکومت جموں و کشمیر، سرینگر (۱۹۶۰).در فرهنگ انگلیسی کشمیر آمده:" "در زمان فرماندار بهما سینگ، شیعیان سعی داشتند جشن محرم را برگزار کنند، اما سنیان خشمگین بر سر آنها افتادند، پانزده نفر از آنها را کشتند و اموال آنها را به یغما بردند و بازرگانان ایرانی، که دو یا سیصد نفر بودند، کشمیر را ترک کرده و از آن زمان هرگز در آنجا اقامت نکرده‌اند" ".Charles Ellison Bates, "" p. 31-32, Calcutta, (1872-73).در ماه مه ۱۸۳۱ میلادی، سید احمد بریلوی هنگام تلاش برای ورود به کشمیر در بالاکوت کشته شد.Altaf Qadir, "", p. 150, SAGE (2015).
در سال ۱۸۷۲ میلادی، در زمان رنبیر سینگ، حملات وحشیانه علیه شیعیان انجام شد. درگیری بظاهر مذهبی بود اما ریشه اقتصادی را نمی‌توان نادیده گرفت. بازار شال دست شیعیان بود، بخاطر پارچه‌های با کیفیت بالا که توسط بافندگان شیعه زادی بال تولید می‌شد.Mridu Rai, "Hindu Rulers, Muslim Subjects: Islam, Rights, and the History of Kashmir", p. 39, Hurst and Company, London (2004).غلام حسن کویهامی، ”تاریخ حسن“، جلد اول، باب: تاراج شیعه، ص ٤٩٢ تا ٤٩٤، مؤسسه تحقیقاتی کشمیر، حکومت جموں و کشمیر، سرینگر (۱۹۶۰).در فرهنگ انگلیسی کشمیر آمده:" "این اغتشاشات برای یک هفته ادامه داشت، و برای مدتی مانع تلاش‌های فرماندار شد. وی سرانجام خواستار کمک به نیروها شد. منطقه‌ها به خرابه‌ها تبدیل شدند؛ و تجارت برای مدتی کاملا متوقف شد. بخش بزرگی از شهر در حال خالی شدن بود." "شیعیان به هر سمت فرار می‌کردند. برخی به دنبال امنیت در کوه‌ها پناه بردند. عده ای دیگر در شهر در مکانهای مخفی ماندند." "بسیاری از زنان و کودکان شیعه از دست هم کیشان خشمگین خود در خانه‌های هندوها پناهندگی یافتند." "وقتی نظم به طور کامل برقرار شد، سرکرده‌های شورش دستگیر و زندانی شدند، علاوه بر صدها یا هزاران نفر، از قشر فقیر.""Charles Ellison Bates, "" p. 32, Calcutta, (1872-73).
خشونت علیه شیعیان پاکستان عبارت است از خشونت، تهدید و کشتار شیعیان پاکستان که توسط گروه های افراط گراانجام شده‌است.Abbas Zaidi, The Shias of Pakistan: Mapping an Altruistic Genocide, Faith-Based Violence and Deobandi Militancy in Pakistan, eds: J. Syed et al., Palgrave (2016).Pervez Hoodbhoy, "Could Pakistan Have Remained Pluralistic", p. 37, Faith-Based Violence and Deobandi Militancy in Pakistan, eds: J. Syed et al., Palgrave (2016).
According to a PhD thesis on terrorism in Pakistan, around 90 percent of religious terrorists are Deobandi by faith and many of them are Pashtun by ethnicity. شیعیان بیش از بیست درصد از جمعیت دویست میلیون نفری پاکستان را تشکیل می دهند. شیعیان در این کشور بسیار پراکنده اند و بیشترین جمیعت آنها در پنجاب و سند زندگی می کند.
اولین حادثه قتل شیعیان در این منطقه قتل عبدالله اشتر، پسر محمد نفس زکیه نوه بزرگ حسن ابن علی و چهارصد نفر از اصحاب وی به دست ارتش خلیفه عباسی منصور در سال۷۶۹ میلادی است.  دومین واقعه از این دست با سرنگونی امپراتوری شیعیان اسماعیلی در مولتان در سال ۱۰۰۵ میلادی توسط محمود غزنوی و تخریب مساجد و کشتار مردم به اوج خود رسید.  سیصد سال بعد، در زمان سلطان فیروز شاه تغلق (۱۳۵۸-۱۳۸۱)، نسخه های خطی مذهبی شیعه در دهلی سوزانده شد، آنها را تحقیر کردند و دور شهر گرداندند و عالمان آنها را ترور کردند.S. A. N. Rezavi, “”, in History of Science, Philosophy and Culture in Indian Civilization, Vol. 2, Part. 2: “Religious Movements and Institutions in Medieval India”, Chapter 13, Oxford University Press (2006).
امپراتوری مغول از نظر برابری مذاهب مثال زدنی بود. اگرچه در این دوره شیخ احمد سرهندی با نوشتن كتابی تحت عنوان "ردِ روافض" سعی در ایجاد هرج و مرج كرد،Yohanan Friedmann, "Shaykh Ahmad Sirhindi: An Outline of His Thought and a Study of His Image in the Eyes of Posterity", Chapter 5, Section 3, Oxford University Press (2001). اما حکومت از هیچ تلاشی برای انجام مسئولیت خود درقبال تامین امنیت جان و مال شهروندان شیعه و اطمینان از آن فروگذار نکرد.  در سال ١٥٨٨، هنگامی که ملا احمد تتوی، روحانی نامدار شیعه در لاهور، ترور شد، اکبر شاہ قاتل وی میرزا فولاد را دستگیر و وی را اعدام کرد.S. A. A. Rizvi, “”, Vol. I, pp. 233–234, Mar’ifat Publishing House, Canberra (1986).
سید نور الله شوشتری، یک مجتهد برجسته شیعه ساکن لاهور، در نامه ای بنام ملا قوسی شوشتری از اکبر شاه تمجید کرد و گفت:S. A. N. Rezavi, "The State, Shia's and Shi'ism in Medieval India ",Studies in People’s History, 4, 1, p. 32–45, SAGE (2017).
گرچه قاضی نورالله شوشتری در سال ۱۶۱۰ میلادی در زمان جهانگیر شاه زیر اثر شلاق جان خود را از دست داد، اما علت مرگ وی بیشتر سیاسی بود. جهانگیر از پدرش ناراضی بود.  اکبر به دلیل اعتیاد جهانگیر به شراب، خواست نوه خود را به عنوان جانشین خود معرفی کند. هنگامی که جهانگیر با کور کردن شاهزاده خسرو به قدرت رسید، خواص و اشراف دیوان عدالت اکبر مورد حمله قرار گرفتند و بدین ترتیب قاضی نورالله شوشتری با شلاق عمومی مجازات شد. این تحقیر باعث حمله قلبی شد و شوشتری در دم جان باخت.Sajjad Rizvi, “Shi’i Polemics at the Mughal Court: The Case of Qazi Nurullah Shushtari”, Studies in People’s History, 4, 1, pp. 53–67, SAGE (2017). جهانگیر و شاه جهان نیز پس از اکبر متعهد به صلح کل و زندگی مشترک در امپراتوری بودند.  از این رو، هنگامی که شیخ احمد سرهندی تلاش کرد تا نفرت مذهبی را علیه هندو ھا گسترش دهد، یک سال متحمل حبس شد. در دوره مغول، با این حال، عمده آزار و اذیت شیعیان تحت حکومت اورنگ زیب صورت گرفت.  اورنگ زیب از عالمان مذهبی متعصب بود و در سال ۱۶۸۰ میلادی سلطان نشین های شیعه را در دکن سرنگون کرد، مراکز یادگیری را در آنجا نابود کرد و بزرگداشت محرم را ممنوع کرد.  رهبر (داعیٔ مطلق) شیعیان بوهره، سیدنا قطب خان قطب الدین، ​​به قتل رسید.A. Truschke, "Aurangzeb: The Man and The Myth", Penguin, (2017). منطقه سرینگر کشمیر یک استثنا در شبه قاره هند قرون وسطایی است.  در آنجا، علمای سنی و شبه نظامیان داخلی و خارجی در سالهای ۱۵۴۸، ۱۵۸۵، ۱۶۳۶، ۱۶۸۶، ۱۷۱۹، ۱۷۴۱، ۱۷۶۲، ۱۸۰۱، ۱۸۳۱و ۱۸۷۲ میلادی ده قتل عام علیه شیعیان، معروف به ”تاراجِ شیعہ“ انجام دادند، که در طی آن محله شیعیان به یغما رفت، مردم ذبح شدند، زنان مورد تجاوز قرار گرفتند، کتابخانه ها سوزانده شد، اجساد قطع شد و اماکن مقدس آنها تخریب شد.Zaheen, "Shi'ism in Kashmir, 1477–1885", International Research Journal of Social Sciences, Vol. 4(4), 74–80, April (2015).Andreas Rieck, "The Shias of Pakistan", p. 3, Oxford University Press, (2016).
در عصر قرون وسطی، شیعیان و سنی ها محرم را با هم برگذار می کردند.  ، یک تاجر هلندی که بین سالهای ۱۶۲۰ تا ۱۶۲۷ میلادی در آگره زندگی می کرد، روایتی از افراد حاضر در بزرگداشت محرم را بیان می کند:
"به یاد این فاجعه، آنها تمام شب را برای مدت ده روز گریه می کنند.  زنان به نوحه خوانی و غم و اندوه می پردازند.  این مردان دو تابوت تزئین شده در جاده های اصلی شهر با چراغ های زیادی حمل می کنند.  جمعیت زیادی با فریاد های عزاداری و سر و صدا بسیار در این مراسم شرکت می کنند.  واقعه اصلی در آخرین شب است، وقتی به نظر می رسد که یک فرعون همه نوزادان را در یک شب کشته است.  این غریو و جنجال تا چهلم آن روز ادامه دارد."S. A. A. Rizvi, “”, Vol. 2, p. 298, Mar’ifat Publishing House, Canberra (1986).
در قرن هجدهم میلادی، برای حمایت از سران روهیله علیه نوابانِ اود در دربار دهلی، شاه ولی الله (درگذشته ۱۷۶۲ م) و پسرش، شاه عبدالعزیز (درگذشته ۱۸۲۴ م.)، شعله های فرقه گرایی را برافروختند.S. A. A. Rizvi, “”, p. 227, Ma’rifat Publishing House, Canberra, (1980). شاه عبدالعزیز دهلوی کتابی بعنوان "تحفه اثنا عشریه" را علیه فرقه شیعه نوشت،S. A. A. Rizvi, "", p. 256, Ma’rifat Publishing House, Canberra, (1982). که آیت الله دلدار علی نقوی، محقق شیعه لکهنو، به آن جواب داد.  شاه عبدالعزیز در یکی از نامه های خود سنی ها را از ازدواج با شیعیان، پیشدستی در احوالپرسی و خوردن غذای آنها منع کرده است.S. A. A. Rizvi, "", pp. 207 – 208, Ma’rifat Publishing House, Canberra, (1982).
قرن نوزدهم با خشونت گسترده تری آغاز شد.  در سال ۱۸۰۲، ارتش وهابی از منطقه نجد واقع در عربستان سعودی کنونی به شهرهای مقدس کربلا و نجف حمله کرده و زیارتگاه های ائمه را در آنجا تخریب و غارت کرد و پنج هزار مسلمان شیعه را کشت.Charles Allen, “God’s Terrorists: The Wahhabi Cult and the Hidden Roots of Modern Jihad”, pp. 63–64, Abacus, (2006). این فاجعه الهام بخش سید احمد بریلوی (متوفی ۱۸۳۱ م) و شاه اسماعیل دهلوی (متوفی ۱۸۳۱ م) که متعلق به مکتب فکری شاه ولی الله در شبه قاره هند بودند، شد.  آنها، با صدها نفر از فدائیان خود، از سال ۱۸۱۸ میلادی تا ۱۸۲۱ میلادی در منطقه هایی مثل اود، بیهار و بنگال سفر کردند و به حسینیه ها حمله کردند.  پروفسور باربارا میتکاف می نویسد:
"دومین گروهی که مورد حمله سید احمد قرار گرفتند، کسانی بودند که تمایل به عقاید شیعی داشتند. وی به ویژه از مسلمانان خواست تا از حمل تعزیه ها، ماکت هایی از حرم های شهدای کربلا که در دسته های عزاداری حمل می شوند، دست بکشند. محمد اسماعیل دهلوی می نویسد:
'یک مومن واقعی باید شکستن تعزیه ها به زور را به اندازه شکستن بت ها،  پرفضیلت بشمارد اگر خودش نمی تواند آنها را بشکند، بگذارید به دیگران دستور دهد. حتی اگر این از توان او خارج است، بگذارید حداقل از آنها با تمام قلب و روح خود متنفر باشد و نسبت به آنها نفرت بورزد '.
گفته می شود، بدون شک با اغراق قابل توجهی، خود سید احمد هزاران حسینیه، ساختمانی که میزبان تعزیه هاست را، تخریب کرده است "B. Metcalf, “Islamic revival in British India: Deoband, 1860–1900”, p. 58, Princeton University Press (1982)..
در سال ۱۸۲۷ میلادی، آنها موفق به ایجاد یک دولت افراطی در پیشاور شدند. در مناطق پشتون نشین، آنها فقه حنفی را با عقاید وهابی ترکیب کردند.  آنها علاوه بر حمله به فرهنگ و سنت های پختون، دستور دادند که هر دختری باید پس از اولین دوره ی قاعدگی ازدواج کند.  همراهان سید احمد کسی را که نمی توانست در نماز جماعت شرکت کند شلاق می زدند.  او دختران محلی را مجبور به ازدواج با "مجاهدین" (سربازان شبه نظامی خود) می کرد.Dr. Mubarak Ali, "Almiyah-e-Tarikh", Chapter 11, pp.107-121, Fiction House, Lahore (2012).  هنگامی که مردم در مناطق پختون به تدریج علیه او شدند، شاه اسماعیل دهلوی گفت:
"از این رو، اطاعت از عالیجناب سید احمد بر همه مسلمانان واجب است.  هرکس در برابر خلافت و رهبری جنابش تسلیم نشود یا پس از ایمان آوردن او را رد کند، مرتد و مرتکب اعمالی شیطانی شده و کشتن او نیز همانند کشتار کافران قسمتی از جهاد است.  بنابراین، پاسخ مناسب به مخالفان پاسخ شمشیر است و نه قلم." مکاتیبِ سید احمد شهید (مخطوطه)، صفحہ ۷۵
روحانیون سنتی سنی در پیشاور بر علیه آنها فتوا دادند.  سرانجام، در سال 1831، سید احمد بارلوی و شاه اسماعیل فرار کردند و توسط سیک ها در بالاکوت با کمک پختون های محلی کشته شدند.Altaf Qadir, "", p. 150, SAGE, London (2015).
گرچه سید احمد بارلوی ترور شده بود، اما آتش فرقه گرایی در بعضی مناطق روشن شده بود. گزارش ۲۲ مارس ۱۸۴۰ روزنامه "دهلی اردو اخبار" درباره چنین بحث هایی را ببینید.
"شنیده شده که علی رغم اینکه روز هولی در دهم محرم بوده، به دلیل مدیریت فوق العاده توسط دادستان منطقه، وقایع با آرامش سپری شده.  هیچ شورشی وجود نداشته. محل خانم آمیر بیگم، بیوه شمس الدین خان، جایی که برخی از اهل تسنن قصد حمله به اجتماع بزرگداشت محرم و دسته تعزیه را داشتند، مکشوف شده اما این خبر به قاضی رسیده.  گفته می شود هنگامی که عالیجناب وی شب قبل از واقعه برای گشت زنی از خواب بیدار شده، از کلانتری بازدید کرده و به شدت به رئیس زندان و پلیس که مسئول بودند، اصرار کرده که هیچ فرد خارجی اجازه ورود به مجاورت خانه را نداشته باشد. از این رو مقدمات مناسبی در نظر گرفته شده و حتی یک کلمه مبنی بر مشاجره و درگیری نیز شنیده نشده".خواجه احمد فاروقی، ’’دهلی اردو اخبار ‘‘، ۲۲ مارس ۱۸۴۰م، دانش کده زبان اردو، جامعه دهلی، جمال پرنتنگ پریس دهلی، ۱۹۷۲.