moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این باشگاه که در سال ۱۹۵۸ تأسیس شده است سابقه ۷ قهرمانی در لیگ حرفه‌ای فوتبال الجزایر، ۸ قهرمانی در جام حذفی فوتبال الجزایر و ۲ قهرمانی در لیگ قهرمانان آفریقا را در کارنامه دارد.
باشگاه فوتبال شباب بلوزداد () یک باشگاه فوتبال در شهر بلوزداد، الجزایر است.
این باشگاه که در سال ۱۹۶۲ تأسیس شده است سابقه ۶ قهرمانی در لیگ حرفه‌ای فوتبال الجزایر و ۶ قهرمانی در جام حذفی فوتبال الجزایر را در کارنامه دارد.
بمب‌گذاری‌های آنکارا ۲۰۱۵ در روز ۱۰ اکتبر سال ۲۰۱۵ میلادی در ساعت ۱۰:۰۵ به وقت محلی در آنکارا پایتخت ترکیه رخ‌داد، ۲ بمب توسط ۲ بمب‌گذار انتحاری در میان انبوه راهپیمایان «صلح برای دموکراسی» در مقابل ایستگاه راه‌آهن آنکارا منفجر شدند. تا اکتبر ۲۰۱۶ تعداد کشتگان ۱۰۲ نفر بوده‌است.
از این انفجارها به عنوان مرگبارترین حملات در ترکیه یاد می‌شود، راه‌پیمایی که در آن انفجار رخ در اعتراض به درگیری بین دولت و نیروهای کرد، به وجود آمده بود. احمد داود اوغلو، نخست‌وزیر ترکیه در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۵ اعلام کرد که مظنون اصلی این بمب‌گذاری‌ها، گروه موسوم به داعش است.
پایگاه خبری احوال در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۸ گزارش داد که گزارشی «فوق محرمانه» در اختیار دارد که نشان می‌دهد حزب عدالت و توسعه برای انجام این حملهٔ تروریستی به اعضای داعش فرمان داده‌است. این پایگاه خبری مدعی شده که این گزارش را مرکز وضعیت و امنیت امنیت اتحادیهٔ اروپا (EUINTCEN) چند روز پس از حادثه تهیه کرده و به مقامات عالی اتحادیهٔ اروپا ارائه کرده‌است.آژانس خبری فرات: "گزارش "مخفیانه" اتحادیه اروپا: حمله انفجاری در آنکارا کار آ.ک.پ بوده‌است" (انگلیسی)، نوشته‌شده در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۸؛ بازدید در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۸. در این گزارش همچنین به شباهت این حمله با حملهٔ سوروچ نیز اشاره شده و خاطرنشان شده‌است که حزب سوسیالیست ستمدیدگان (اُ.س. پ) در هر دو عملیات هدف حمله قرار داشته‌است؛ بنابراین گزارش اگرچه انتحاری بودن عملیات انتساب آن را به داعش را شدت می‌بخشد، اما مسائلی از قبیل عدم حضور مأموران پلیس در هر دو تظاهرات و عدم کنترل اتوبوس‌های تظاهرکنندگان حاکی از همکاری آن‌ها با مقامات حزب حاکم عدالت و توسعه است.آژانس خبری فرات: "گزارش "مخفیانه" اتحادیه اروپا: حمله انفجاری در آنکارا کار آ.ک.پ بوده‌است" (فارسی)، نوشته‌شده در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۸؛ بازدید در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۸.خبرگزاری کُردپرس: "نقش حزب حاکم ترکیه در مرگبارترین حملۀ تروریستی تاریخ ترکیه علیه کردها" (فارسی)، نوشته‌شده در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۸؛ بازدید در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۸.
باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر () یک باشگاه فوتبال در شهر الجزیره، الجزایر است.
این باشگاه که در سال ۱۹۳۷ تأسیس شده است سابقه ۶ قهرمانی در لیگ حرفه‌ای فوتبال الجزایر، ۸ قهرمانی در جام حذفی فوتبال الجزایر و نایب قهرمانی لیگ قهرمانان آفریقا در سال ۲۰۱۵ را در کارنامه دارد.
بهیمراو رامجی آمبدکار ; متولد ۱۴ آوریل ۱۸۹۱ – درگذشته ۶ دسامبر ۱۹۵۶)، حقوق‌دان، اقتصاددان، سیاست‌مدار و اصلاح‌گر اجتماعی هندی است. او به باباصاحب مشهور است چراکه الهام‌بخش جنبش مدرن بودایی و کارزار مخالفت با تبعیض‌های اجتماعی علیه دالیتها (نجس‌ها) و همچنین حمایت از حقوق زنان و کارگران بوده‌است. او اولین وزیر قانون هند استقلال‌یافته و معمار اصلی قانون اساسی هند است.
آمبدکار دانشجویی پرتلاش بود و از این طریق توانست مدرکی در قانون و چندین دکترا از دانشگاه کلمبیا و مدرسه اقتصاد لندن به دست بیاورد و به خاطر تحقیقات‌اش در قانون، اقتصاد و علوم سیاسی، به عنوان محقق شناخته شود. او در ابتدا یک اقتصاددان، استاد دانشگاه و وکیل بود اما پس از آن، بیشتر به خاطر فعالیت‌های سیاسی‌اش شناخته می‌شود؛ او درگیر کارزار و مذاکرات استقلال هند شد، به انتشار مجلاتی پرداخت که حقوق سیاسی دالیت‌ها و آزادی اجتماعی برای آن‌ها را مطالبه می‌کرد و کمک قابل توجهی به تأسیس دولت هند کرد. در ۱۹۵۶ بودایی شد که شروعی بود برای تغییر دین توده‌های دالیت.
در ۱۹۹۰، جایزه بهارات راتنا که بالاترین جایزه غیرنظامی هند محسوب می‌شود، سال‌ها پس از مرگش به نام او اعطا شد. میراث آمبدکار شامل بناهای یادبود و اشاره‌های بی‌شماری به او در فرهنگ عامه است.
آمبدکار در شهرک و اردوگاه نظامی مهو در ایالت مرکزی (در حال حاضر مادیا پرادش) متولد شد. او آخرین و چهاردهمین فرزند رامجی مالوجی ساکپال، افسر ارتش بود. پیشینه خانواده‌اش به مردمان مرآتی می‌رسید از ایالت مهاراشترا. در نتیجه آمبدکار در طبقه‌ایCaste فرودست به دنیا آمد (دالیت) جایی که نجس قلمداد شد و در معرض تبعیض‌های اجتماعی - اقتصادی قرار گرفت. اجداد آمبدکار برای زمانی طولانی در ارتش کمپانی هند شرقی بریتانیا خدمت می‌کردند و پدر او نیز در ارتش هندی- بریتانیایی مستقر در اردوگاه مهو خدمت می‌کرد. اگرچه آن‌ها به مدرسه می‌رفتند اما آمبدکار و دیگر کودکانی که از طبقه فرودست (نجس) بودند، از بقیه جدا می‌شدند و بهره کمی از توجه و کمک معلمان می‌بردند. آن‌ها مجاز نبودند در کلاس درس بنشینند. وقتی تشنه می‌شدند، باید کسی از طبقه اجتماعی فراتر آب را از بالا در دهان‌شان می‌ریخت چراکه آنان مجاز نبودند آب یا ظرفش را لمس کنند.
از سال ۱۹۴۸، آمبدکار دچار دیابت شد. او به علت عوارض جانبی دارو و ضعف بینایی از ماه ژوئن تا اکتبر در سال ۱۹۵۴ در رختخواب بود. او به‌طور فزاینده ای از مسائل سیاسی دلسرد شده بود، که باعث فرسایش در او شد. سلامت او در طول سال ۱۹۵۵ بدتر شد. سه روز پس از اتمام مقاله نهایی خود به نام بودا و دشمن او، آمبدکار در ۶ دسامبر ۱۹۵۶ دربستر در خانه خود در دهلی درگذشت.
چی‌زیت ۴۵۲ یک تفنگ خفیف چکی ساخت شرکت اسلحه‌سازی چک در اوهرسکی برود است که در چهار کالیبر (.22 Long Rifle, .22 WMR, .17 HMR, and .17 HM2) طراحی و تولید می‌شود.این سلاح با نام تجاری BRNO 2 یک سلاح بسیار با کیفیت و شناخته شده در ایران و جهان است از ویژگیهای این سلاح تعداد خان این اسلحه است که دارای 12 خان راست گرد میباشد.دقت و کیفیت ساخت بالای این سلاح باعث شده هنوز هم شرکت CZ چک این سلاح را تولید و در دسترس علاقه مندان به تمرین تیراندازی قرار دهد.
سرود ملی هندوراس () در سال ۱۹۱۵ رسمیت یافت. متن آن نوشته آگوستو کنستانسیو کوئلو و آهنگ‌ساز آن کارلوس هارتلینگ است.
جام جهانی فوتسال ۲۰۱۶ هشتمین دوره مسابقات جام جهانی فوتسال است که از ۲۵ شهریور تا ۱۰ مهر ۱۳۹۵ زیر نظر فدراسیون بین‌المللی فوتبال نهاد اداره‌کننده ورزش فوتبال در کلمبیا برگزار شد.
دو کشوری که پیشنهاد خود را ارائه دادند:
چهار کشوری که عقب‌نشینی کردند:
بالاخره توسط سازمان اجرایی فیفا در تاریخ ۷ خرداد ۱۳۹۲ کشور کلمبیا به عنوان میزبان این رقابت‌ها انتخاب شد.
کل تیم‌های واجد شرایط ۲۴ تیم هستند که ۲۳ تیم به صورت مسابقات مقدماتی صعود می‌کنند و یک تیم میزبان که تیم کلمبیا صعود می‌کنند.
قرعه کشی رسمی رقابت‌ها در تاریخ ۹۱ bمه ۲۰۱۶ در مرکز کنفرانس پلازا مایور شهر مدئین برگزار شد. جایگاه تیم‌ها در گلدان‌ها بر اساس آخرین رده‌بندی تیم‌ها در فدراسیون جهانی فوتبال، فیفا در همان سال تعیین شد. البته تیم میزبان یعنی کلمبیا جایگاهش مشخص و تیم اول گروه اول تعیین شد. همچنین نوع جایگاه بر اساس اینکه از یک کنفدراسیون نمی‌شود بیشتر از دو تیم در یک گروه حضور داشته باشد تنظیم شد که در نهایت گلدان‌ها بر اساس جدول زیر چینش شد:
(م) میزبان
جوایزی که در این مسابقات اهدا خواهد شد به شرح زیر است:
تفنگ بی‌بی نوعی اسلحه بادی است که گلوله‌های فلزی گرد شلیک می‌کند. این سلاح‌ها که ممکن است به شکل پیستول، ششلول و تفنگ و نیز فلزی یا پلاستیکی باشند، نمونه بدلی سلاح‌های آتشین واقعی هستند.
گلوله‌های ایرسافت از جنس فولاد و روکش روی یا مس و معمولاً به قطر ۴.۵ میلی‌متر هستند.
باشگاه فوتبال نصر حسین دای یک باشگاه فوتبال در شهر الجزیره، الجزایر است.
این باشگاه که در سال ۱۹۴۷ تأسیس شده است سابقه یک قهرمانی در لیگ حرفه‌ای فوتبال الجزایر و یک قهرمانی در جام حذفی فوتبال الجزایر را در کارنامه دارد.
اتو شرایر (زاده ۳ مارس ۱۹۰۱ در وین-درگذشته ۲ ژوئن ۱۹۲۹ در هامبورگ) ریاضیدان اهل اتریش بود.
شرایر از سال ۱۹۲۰ در دانشگاه وین آغاز به تحصیل کرد و در سال ۱۹۲۳ زیر سرپرستی فیلیپ فورتوِنگلر درجه دکتری ریاضی را با رساله ای با نام «درباره توسیع گروهها» به دست آورد. سپس در نزد امیل آرتین در دانشگاه هامبورگ درجه شایستگی را کسب نمود. سپس به استادی دانشگاه روستوک رسید. شرایر با تشویق کورت رایدمایستر به نظریه گروهها دلبسته شد و کارهای ماکس دن در این زمینه را مورد مطالعه قرار داد. وی در سال ۱۹۲۷ ثابت نمود که گروه بنیادی گروههای کلاسیک لی گروهی آبلی است. او همچنین قضیه ژردان-هولدر را ارتقا داد و نیز در هامبورگ با همکاری امیل آرتین قضیه نامبردار به آرتین-شرایر را به اثبات رساند.
امانوئل اشپرنر در سال ۱۹۲۸ در هامبورگ با سرپرستی شرایر درجه دکتری را دریافت نمود.
سینمای نیجریه که اغلب بدان نالیوود گفته می‌شود، متشکل از فیلم‌هایی است که در نیجریه ساخته می‌شوند. تاریخ سینمای نیجریه تا اواخر قرن نوزدهم و تا دوره مستعمراتی در اوایل دهه ۱۹۰۰ قدمت دارد.
سینمای نیجریه که اغلب به شکل غیررسمی به عنوان نالیوود شناخته می‌شود، شامل فیلم‌های تولید شده در نیجریه است. تاریخچه آن به اواخر قرن نوزدهم و به دوران استعمار در اوایل قرن بیستم بازمی‌گردد. تاریخچه و توسعه صنعت سینمای نیجریه به‌طور کلی در چهار دوره اصلی طبقه‌بندی می‌شود: دوران استعمار، عصر طلایی، عصرفیلم ویدئویی و سینمای نوظهور نیجریه.
فیلم به عنوان یک رسانه برای اولین بار در اواخر قرن ۱۹ به نیجریه وارد شد؛ به شکل کینتوسکوپ و به زودی در اوایل قرن بیستم با دستگاه‌های پیشرفته‌ای برای نمایش فیلم جایگزین شدند و اولین مجموعه از فیلم‌ها در سالن یادبود گلوور در لاگوس از ۱۲ تا ۲۲ اوت ۱۹۰۳ به نمایش درآمد. اولین فیلم بلند ساخته‌شده در نیجریه فیلم "پالاور" در سال ۱۹۲۶ به کارگردانی جفری بارکاس است که اولین فیلمی بود که بازیگران نیجریه‌ای را در نقش‌های مهم جلوی دوربین برد. از سال ۱۹۵۴، ون‌های سیار سینما برای حداقل ۳٫۵ میلیون نفر در نیجریه فعالیت می‌کردند و فیلم‌های تولیدشده توسط واحد فیلم نیجریه به صورت رایگان در ۴۴ سینمای موجود نمایش داده می‌شدند. اولین فیلمی که به‌طور کامل متعلق به واحد فیلم نیجریه است، "فینچو" (۱۹۵۷)ساخته سام زبا است که همچنین اولین فیلم نیجریه‌ای است که به صورت رنگی فیلمبرداری شده‌است.
پس از استقلال نیجریه در سال ۱۹۶۰، تجارت سینما به سرعت گسترش یافت و خانه‌های سینمایی جدید تأسیس شد. در نتیجه، فیلم‌های نیجریه‌ای در سینماها در اواخر دهه ۱۹۶۰ تا دهه ۱۹۷۰ افزایش یافتند، به‌ویژه تولیدات نیجریه غربی، به دلیل اینکه بازیگران سابق تئاتر مانند هوبرت اوگاندو موزس اولایا به پرده بزرگ راه یافتند. در سال ۱۹۷۲، فرمان بومی سازی توسط یعقوب گون صادر شد که خواستار انتقال مالکیت حدود۳۰۰ سالن سینما از صاحبان خارجی آنها به نیجری‌ها شد که منجر به ایفای نقش‌های فعال نیجری در سینما و فیلم شد.رونق نفت از سال۱۹۷۳ تا ۱۹۷۸ نیز کمک زیادی به تقویت خود به خود فرهنگ سینما در نیجریه کرد؛ زیرا افزایش قدرت خرید در نیجریه باعث شد طیف وسیعی از شهروندان درآمد خوبی داشته باشند تا برای سینما و تلویزیون خانگی خرج کنند. پس از چند فیلم با اجرای متوسط، "پاپا آجاسکو" (۱۹۸۴) ساخته ویل آدنوگا اولین فیلم پرفروش شد و در مدت سه روز تقریباً ۶۱۰۰۰ پوند (تقریباً ۲۱۵۵۲۶۷۳ ₦ ۲۰۱۵) به دست آورد. یک سال بعد، "موسی بولاتان" (۱۹۸۵) اثر موسی اولایا نیز در مدت پنج روز به ۱۰۷۰۰۰ پوند (تقریباً ۲۰۱۵ ₦۴۴۱۸۰۴۹۹) رسید.
پس از افول دوران طلایی، صنعت فیلم نیجریه دومین رونق بزرگ را در دهه ۱۹۹۰ تجربه کرد که ظاهراً با اکران فیلم ویدیویی "زندگی در اسارت" (۱۹۹۲) آغاز شد. این صنعت در اواسط دهه ۲۰۰۰ به اوج خود رسید و به دومین صنعت بزرگ فیلم در جهان از نظر تعداد تولیدات سالانه تبدیل شد و آن را بالاتر از سینمای آمریکا و پس از هند قرار داد. این فیلم کم‌کم پرده‌های سینما در سراسر قاره آفریقا و در نتیجه کارائیب و دیاسپورا را اشغال کرد، با تأثیرگذاری چشمگیر فیلم‌ها بر فرهنگ‌ها و بازیگران فیلم در سرتاسر این قاره به نام‌های معروف تبدیل شدند. این رونق همچنین منجر به واکنش شدید علیه فیلم‌های نیجریه‌ای در چندین کشور شد که با تئوری‌هایی مانند «نیجری‌سازی آفریقا» همراه بودند.
از اواسط دهه ۲۰۰۰، در دوران افول دوران فیلم‌های ویدئویی، سینمای نیجریه برای ارتقای کیفیت و حرفه‌ای شدن تولیدات و صنعت خود، دستخوش تغییر ساختاری شده‌است، فیلم "ارقام پنهان" (۲۰۰۹) که به‌طور گسترده‌ای به عنوان نماد چرخش اصلی سینمای نیجریه معاصر شناخته می‌شود. از آن زمان تاکنون یک تجدید حیات در موسسات سینمایی و بازگشت مداوم فرهنگ سینما در نیجریه رخ داده‌است. از سال ۲۰۱۳، سینمای نیجریه بر طبق ارزش و درآمد حاصل از آن به عنوان سومین صنعت فیلم با ارزش در جهان رتبه‌بندی شده‌است.
سینمای بلغارستان به صنعت فیلم در بلغارستان اشاره دارد. سینمای بلغارستان در ژانویه ۱۹۱۵ با نمایش نخست فیلم بلند "بلغار زن‌نواز" آغاز شد. فرهنگ و هنر در بلغارستان برخاسته از هنر تاریخی اسلاوها و رومانیایی است. این روند هم به لحاظ جغرافیایی و هم به دلیل مناسبات تاریخی روی داده‌است. بلغارستان تا پایان جنگ جهانی دوم رژیم سلطنتی داشت. پدیده نوظهور سینما نیز مانند بسیاری دیگر از کشورهای پادشاهی، ابتدا به دربار وارد شد و پس از آن با تأسیس دفتری کوچک در صوفیه در فاصله سال‌های ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۰ فیلمسازی ابتدایی در این کشور پا گرفت.
سینمای بلغارستان بین سالهای ۱۹۱۰ تا ۱۹۳۹ یک مقطع تاریخی را سپری کرد. از ۱۹۴۶ با تثبیت رژیم کمونیستی در این کشور اوضاع و احوال فرهنگ و هنر دقیقاً شبیه بقیه کشورهای بلوک شرق بود. فرهنگی سفارشی و منطبق با آرمان‌های حزب کمونیست که هیچ خلاقیتی در آن بروز و ظهور نمی‌یافت.
عمده تولیدات سینمای بلغارستان در این دوره ثبت رخدادهای روز یا ساخت مستندهای تبلیغاتی و گزارشی بود. البته با ورود ادبیات ملی بلغارستان به سینمای این کشور در سال‌های دهه ۳۰ تولیداتی داستانی بر مبنای داستان‌ها و تاریخ شفاهی فرهنگ بلغاری کم‌کم به رونق رسید.
ورود بازیگران و کارگردان تئاتر صوفیه به سینمای این کشور نیز از دهه ۳۰ شروع گردید. با این‌همه تمام تولیدات سینمایی بلغارستان تا قبل از شروع جنگ جهانی دوم حقیقتاً آثاری نیمه حرفه‌ای محسوب می‌شدند.
از سال ۱۹۴۶دوره دوم سینمای بلغارستان شکل می‌گیرد. دولت با کنترل ایدئولوژی فرهنگی، سینما و تتاتر را قبضه می‌کند و در این مسیر بودجه مناسبی نیز برای ساخت فیلم‌های تبلیغاتی حزب کمونیست و آثار داستانی از همین دست نیز در اختیار هنرمندان قرار می‌گیرد.
از اواخر دهه ۴۰، برای آموزش علاقمندان به کارگردانی و سایر رشته‌های فنی سینما، بحث اعزام به کشورهایی نظیر اتحاد جماهیر شوروی، چکسلواکی و لهستان مورد توجه جدی کمیته فرهنگی حزب کمونیست قرار می‌گیرد و دراوایل دهه ۶۰ تقریباً اولین گروه از سینماگران بلغاری که از این مدارس فارغ‌التحصیل شده بودند جذب بدنه سینمایی این کشور شدند.
فیلمسازانی مانند کریستو کریستوف، لودمیل کرکوف، نیکولا کورابوف، ولو رادف، پیتر واسیلیف، متودی آندونوف، گئورگی دولگروف، رادوسلاو اسپاسوف و لودمیل استایکوف در دهه ۶۰ و۷۰ از مطرح‌ترین سینماگران بلغاری برشمرده می‌شدند.
در دهه ۶۰ فعالیت برای سینماگران زن نیز مهیا شد و بیانکا ژلوازکووا به عنوان اولین کارگردان زن تاریخ سینمای بلغارستان با ساخت آثاری مانند "ما جوان بودیم" ۱۹۶۱ و "بادکنک بسته" ۱۹۶۷ بسیار مورد استقبال قرار گرفت.
با اینهمه باید در نظر داشت دوره دوم فیلمسازی در بلغارستان بین سالهای ۱۹۴۶ تا ۱۹۸۹ اگرچه از نظر کمیت با تولید سالیانه ۲۵ فیلم به نظر قابل قبول جلوه‌گری می‌کند اما کیفیت آثار سینمای بلغارستان در این دهه‌های سرشار از خفقان و سانسور پلیسی عمدتاً حرفی برای گفتن نداشت.
در این سالها البته چند فیلم خوب مانند "سفرهای خشمگین" ساخته نیکولا کورابوف ۱۹۷۱ ،"آخرین تابستان" ساخته کریس کریستوف ۱۹۷۴، "تعادل" ساخته لودمیل کرکوف محصول ۱۹۸۳ نیز تولید شدند. یکی از موفق‌ترین فیلم‌های این دهه با نام "تفوق" (Advantage) ساخته گئورگی دولگروف محصول ۱۹۷۷ بود. فیلمی که در جشنواره برلین همان سال موفق شد به خرس نقره‌ای این فستیوال معتبر سینمایی برسد و سینمای بلغارستان را در آن سوی پرده آهنین نیز معرفی نماید. پیش از این نیز در سال ۱۹۷۲ فیلم "شاخ بز" ساخته متودی آندونوف موفق شده بود جایزه ویژه فستیوال فیلم کارلووی واری را تصاحب کند.
دوره سوم سینمای بلغارستان از سال ۱۹۸۹ و با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی آغاز می‌گردد. نبود منابع مالی تا سال ۱۹۹۲ چنان شدت گرفت که بیش از نیمی از بدنه سینمای بلغارستان عملاً جذب تلویزیون و تئاتر شدند و یا اینکه به کشورهای مجاور رفتند. اگرچه وضع سینمای رومانی و یا حتی مجارستان و حوزه بالکان نیز بهتر از آنها نبود.
در سال ۱۹۹۲ با سرمایه‌گذاری برخی از تجار بلغاری چند استودیوی خصوصی در صوفیه تأسیس گردید. یک دهه بعد بودجه دولتی نیز وارد بدنه سینمای بلغارستان شد و سینماگران قدیمی و چندین چهره جوان مانند ماریوس کورکینسکی و تونیسلاو هریستوف سینمای بومی این کشور را راهبری کردند. ضمن اینکه بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ استفان دنیلوف بازیگر پیشکسوت این کشور به عنوان وزیر فرهنگ در کابینه دولت بلغارستان حضور داشت. از آثار شاخص این دهه، ۲ فیلم از سینماگران کهنه‌کار بلغاری "لیدی زی" ساخته گئورگی دولگروف و "چشمان دزدیده" ساخته رادوسلاو اسپاسوف هر دو فیلم محصول ۲۰۰۵ قابل ذکرند.
همچنین در سال ۲۰۰۸ فیلم "رستگاری در گوشه‌ای از دنیای بزرگ" ساخته اسنفان کوماندارف به عنوان یکی از شانس‌های نامزدی اسکار بهترین فیلم خارجی زبان مطرح بود که البته در مرحله نهایی بین ۵ نامزد قرار نگرفت. از بازیگران سرشناس سینمای بلغارستان نیز افرادی مانند گِئورگی چِرْکِلُف، ایتسخاک فینتسی، ویکتوریا کولوا، تودور کولف، استویانکا موتافووا، استفان دنیلوف، نیکلای بینف، یوسیف سورچادژیف، نونا کوکانووا، کریل گوسپودینوف و کاتیا پاسکه‌لوا قابل اشاره هستند.
جشنواره بین‌المللی فیلم صوفیه (انگلیسی: Sofia International Film Festival) از جشنواره‌های مهم فیلم در اروپا به‌شمار می‌رود که اولین دوره آن در سال ۱۹۹۷ برگزار شد. این جشنواره در ماه مارس هر سال برگزار می‌شود.
طبق آمار سال ۲۰۱۱ در بلغارستان ۱۳۸ سالن سینما وجود دارد و جمعیت سینماروی این کشور سالیانه ۴ میلیون و ۷۲۲ هزار نفر برآورد شده‌است. سرانه تولید فیلم در بلغارستان سالیانه ۹ فیلم سینمایی و ۶ فیلم مستند است.
جهان اول، اصطلاحی بود که تا اواخر دوران جنگ سرد برای توصیف کشور‌های قلمرو سرمایه داری مثل آمریکا و بلوک غرب استفاده می‌شد، جهان دوم نیز به کشور های قلمرو کمونیستی یا سوسیالیستی مثل شوروی و بلوک شرق می گفتند که براساس شاخص توسعه انسانی و اقتصادی، اقتصاد، ثروت، امنیت و قدرت نظامی مرتب می شدند. کشورهای جهان اول سرمایه داری و صنعتی بودند. آنها نهادهای سیاسی و اقتصادی مشابهی داشتند و نفوذ خود را بر بخش هایی از جهان استعماری سابق، حفظ‌ کردند.
کشورهای کمتر توسعه‌یافته یا کشورهای توسعه‌نیافته (Least Developed Countries یا LDCs) کشورهایی‌اند که طبق گزارش سازمان ملل متحد تنها به توسعه‌های بسیار ناچیزی در زمینه‌های اجتماعی-اقتصادی دست یافته‌اند. تعیین مصداق برای معیار توسعه یافتگی همواره مورد بحث بوده‌است، اما به‌طور کلی معیارهای اقتصادی معمولاً شاخص اصلی کشورهای توسعه یافته بوده‌است. برای مثال، میزان سرانه درآمد یکی از مهم‌ترین معیارها است، و بنابراین، کشورهایی که دارای نرخ تولید ناخالص داخلی پایینی هستند، توسعه نیافته محسوب می‌شوند.
معیار مهم اقتصادی دیگر، میزان صنعتی بودن کشور است. یکی دیگر از معیارهایی که اخیراً مورد توجه قرار گرفته، شاخص توسعه انسانی می‌باشد. این شاخص، معیارهای اقتصادی نظیر درآمد را با امری همچون میزان امید زندگی و سطح آموزش عمومی ترکیب می‌کند. به این ترتیب، کشورهایی که دارای نمرهٔ پایینتری در شاخص توسعه انسانی هستند، توسعه نیافته محسوب می‌شوند.
به این دلیل که محصور در خشکی بودن کشورها زیان‌های بسیاری بر توسعهٔ آنها دارد، بیشتر کشورهای توسعه‌نیافته در میان کشورهای در حال توسعه محصور در خشکی هم هستند. از این کشورها می‌توان افغانستان، نپال و بوتان را نام برد.
سه کشور زیمبابوه، غنا و پاپوآ گینه نو نیز دارای شرایط توسعه‌نیافتگی می‌باشند ولی افزوده شدن به این فهرست را نپذیرفته‌اند.
از میان ۵۴ کشور آفریقایی، تنها ۱۶ کشور از زمان آغاز نویسش فهرست هرگز دارای شرایط کشورهای توسعه‌نیافته به‌شمار نیامده‌اند.
۳۳ کشور در آفریقا، ۹ کشور در آسیا، ۳ کشور در اقیانوسیه و ۱ کشور در قاره آمریکا به عنوان کشورهای کمتر توسعه‌یافته طبقه‌بندی می‌شوند.
فهرست «کشورهای کمتر توسعه‌یافته» بر اساس طبقه‌بندی سازمان ملل همراه برخی از کشورهایی که در کشورهای در حال توسعه محصور در خشکی و کشورهای در حال توسعه جزیره‌ای کوچک وجود دارند، تعیین می‌شوند:
سه معیار (دارایی‌های انسانی، آسیب‌پذیری اقتصادی و درآمد سرانه ناخالص ملی) توسط کمیته سیاست توسعه هر سه سال یکبار ارزیابی می‌شود. کشورها باید دو مورد از سه معیار را در دو بررسی سه ساله متوالی داشته باشند تا برای خروج از فهرست در نظر گرفته شوند. کمیته سیاست توسعه توصیه‌های خود را برای تأیید به شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد ارسال می‌کند.
پس از شروع رده کشورهای کمتر توسعه‌یافته، شش کشور مستقل به وضعیت کشور در حال توسعه صعود کردند و دیگر در گروه «کشورهای کمتر توسعه یافته» دسته‌بندی نمی‌شوند:
باشگاه فوتبال اتحاد الحراش () یک باشگاه فوتبال در شهر الحراش، الجزایر است.
این باشگاه که در سال ۱۹۳۵ تأسیس شده است سابقه یک قهرمانی در لیگ حرفه‌ای فوتبال الجزایر و ۲ قهرمانی در جام حذفی فوتبال الجزایر را در کارنامه دارد.
سامنر رداستون (؛ زادهٔ -درگذشته ۱۱ اوت ۲۰۲۰) کارآفرین، سرمایه‌دار، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی بود که به‌عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت سی‌بی‌اس فعالیت می‌کرد. او مالک شرکت‌های ویاکوم، سی‌بی‌اس و پارامونت پیکچرز بود و از سهامداران اصلی شرکت‌های کلمبیا پیکچرز، فاکس قرن بیستم و اوریون پیکچرز بشمار می‌رفت.
ردستون از حامیان قدیمی حزب حزب دموکرات (ایالات متحده آمریکا) است، و به بسیاری از کمپین‌های دمکرات از جمله تد کندی، جان کری، و رهبر سابق اکثریت سنا تام دشل، ردستون در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۰۴) از جمهوری‌خواه جرج دابلیو بوش حمایت کرد چون استدلال می‌کرد بوش برای شرکتش و اقتصاد بهتر است. با وجود حمایت علنی از بوش او در رقابت‌های انتخاباتی به کری کمک مالی کرد."Guess Who's a Republican Booster?" (2004-09-24). "WSJ.com". The Wall Street Journal. Retrieved 2016-06-05.
مراسم نام ترانه‌ای از گروه جوی دیویژن می‌باشد که به عنوان اولین ترانهٔ نیو اردر در سال ۱۹۸۱ پس از مرگ ایان کرتیس منتشر شد. این ترانه توسط گروه جوی دیویژن و خود ایان کرتیس پیش از مرگ او نوشته شده بود.
نیو اردر این ترانه را به صورت رسمی دو بار منتشر کرد؛ یک‌بار در مارس ۱۹۸۱ و بار دیگر پس از ورود جیلین گیلبرت به گروه در سپتامبر ۱۹۸۱.
«مراسم» آخرین ترانه‌ای بود که توسط گروه جوی دیویژن منتشر شد و متن آن توسط ایان کرتیس نوشته شده‌است. از این ترانه در زمان جوی دیویژن ۳ نسخه مختلف وجود دارد که توسط ایان کرتیس خوانده شده‌اند. اولین نسخهٔ آن اجرای زنده‌ای از آخرین کنسرت آن‌ها در دانشگاه بیرمینگهام است که بعدها در آلبوم هنوز منتشر شد. دومین نسخهٔ آن در ۱۴ مه ۱۹۸۰ دقیقاً ۴ روز پیش از مرگ ایان کرتیس خوانده شد و پسان در آلبوم قلب و روح گنجانیده‌شد. سومین نسخهٔ آن در ۲ مه ۱۹۸۰ درست شده که فقط در بوتلگ قابل دسترسی است. تمام این نسخه‌ها توسط ایان کرتیس خوانده‌شده‌اند و متن آن‌ها قابل فهم نیست.
پس از مرگ ایان کرتیس، باقیماندگان گروه بنابه قولی که قبلاً همگی داده‌بودند (مبنی بر اینکه اگر یکی از آن‌ها گروه را رها کند، هیچ کس فعالیت گروه را تحت نام جوی دیویژن به پیش نخواهد برد) گروه نیو اردر را بنا نمودند. ترانهٔ «مراسم» توسط برنارد سامنر خوانده شد.New Order Story.
در مارس ۱۹۸۱ اولین نسخه «مراسم» توسط فکتوری رکوردز منتشر شد. مارتین هنت انتشار و پیتر سویل کارهای گرافیکی آن‌را به عهده گرفتند.
این ترانه توسط خواننده‌های زیادی کاور شده‌است.
کوپا ایرلاینز کلمبیا () شرکت هواپیمایی کلمبیایی است، که در سال ۱۹۹۲ راه‌اندازی شد و در سال ۲۰۱۰ توسط شرکت‌های کوپا ایرلاینز و یونایتد ایرلاینز خریداری گردید. شرکت کوپا ایرلاینز کلمبیا در حال حاضر روزانه به ۲۰ مقصد، در آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی و کارائیب، پروازهای مستقیم دارد.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر بوگوتا، کلمبیا قرار دارد و فرودگاه بین‌المللی ال دورادو به‌عنوان قطب این شرکت هواپیمایی محسوب می‌شود. شرکت کوپا ایرلاینز کلمبیا در حال حاضر در ناوگان هوایی خود، دارای ۱۸ فروند هواپیمای جت مسافربری می‌باشد.
بگو چی می‌خوای () فیلمی در ژانر کمدی رمانتیک به کارگردانی سیدنی لومت است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد.
شرک ( تولد ۲۷ نوامبر ۱۹۹۴– مرگ ۶ ژانویه ۲۰۱۱) نام گوسفندی از نژاد مرینوس است که از ترس پشم چینی فرار کرد و به مدت شش سال در کوه زندگی نمود.https://en.wikipedia.org/wiki/Shrek_(sheep) رشد پشم‌هایش در آن مدت باعث معروف شدن این گوسفند در کشور نیوزلند شد، به طوری که پشم چینی آن در برنامه زنده تلویزیونی به نمایش درآمد. بیش از ۲۷ کیلوگرم پشم از این گوسفند به دست آمد.
شرک به عنوان یک نماد ملی در نیوزلند تبدیل شد و در ماه مه ۲۰۰۴ دهمین سالگرد تولد شرک با حضورش در مجلس نیوزلند جشن گرفته شد. در این برنامه هلن کلارک نخست وزیر نیوزلند نیز حضور داشت.
در نوامبر سال ۲۰۰۶، سی ماه پس از نخستین باری که پشم چینی شده بود، بار دیگر پشم‌هایش چیده شد و این اتفاق بر یک قطعه یخ شناور در سواحل دنیدن افتاد.
شرک در سن ۱۶ سالگی پس از طی سه هفته نقاهت به درخواست صاحبش ،اوتانازی شد.
مِنارولا (به ایتالیایی: Menarola) یک شهرستان (کومونه) در ایتالیا است که در استان سوندریو در ناحیهٔ لمباردی واقع شده‌است.
منارولا ۱۴٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۴۰ نفر جمعیت دارد و ۷۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
معنویت عصر نو یا عصر جدید به مجموعه‌ای از عقاید و رسوم معنوی و مذهبی گفته می‌شود که در دهه ۱۹۷۰ (میلادی) در جهان غرب گسترش یافت. به دلیل ماهیت التقاطی این جنبش، به‌سختی می‌توان تعریف دقیق و جامعی از آن ارائه داد. بسیاری از پژوهشگران این حوزه از این پدیده با عنوان «جنبش عصر نو» یاد می‌کنند. اما برخی دیگر این اصطلاح را به دلیل اینکه حس اشتباه همگن بودن را به آن می‌بخشد به چالش کشیده‌اند.
جنبش عصر نو، گونه‌ای باطن‌گرایی غربی است و عمیقاً متأثر از سنت‌های قدیمی‌تر باطنی است. به ویژه آنانی که خود از علم غیب رایج در سده ۱۸ (میلادی) نشأت گرفتند. آثار امانوئل سویدنبرگ و فرانتس مسمر، نظریات معنویت‌گرایی، فرقهٔ اندیشه نو، و انجمن تئوسوفی از جمله جریانات تأثیرگذار و شایع غیب‌باوری بودند. برخی از جنبش‌های میانه سده ۲۰ (میلادی) چون آیین یوفو دهه ۱۹۵۰ (میلادی)، پادفرهنگ دهه ۱۹۶۰، و جنبش قابلیت انسانی نیز تأثیر قابل ملاحظه بر تکوین جنبش عصر نو داشتند. خاستگاه‌های اصلی جنبش دقیقاً معلوم نیست ولی اتفاق نظر بر آن است که در دهه ۱۹۷۰ (میلادی) به مرکزیت بریتانیا رشد کرد و دهه ۱۹۸۰ (میلادی) و دهه ۱۹۹۰ (میلادی) به شدت و به‌ویژه در آمریکا گسترش یافت.
ام‌جی‌ام هلدینگز () شرکت هلدینگ آمریکایی است، که در زمینه تهیه و توزیع فیلم، برنامه‌های تلویزیونی، سرگرمی و رسانه‌های گروهی فعالیت می‌نماید.
شرکت ام‌جی‌ام هلدینگز در سال ۲۰۰۵ توسط شرکت سونی راه‌اندازی شد و در حال حاضر متعلق به کنسرسیومی مشترک از شرکت‌های سونی، تی‌پی‌جی کپیتال، کامکست، پراویدنس اکوتی و گروه کوادرنگل می‌باشد.
دفتر مرکزی این شرکت در بورلی هیلز، لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا قرار دارد. شرکت ام‌جی‌ام هم‌اکنون مالک شرکت‌های مترو گلدوین مایر، یونایتد آرتیستز، اوریون پیکچرز و ام‌جی‌ام رکوردز می‌باشد.
عبدالله القصیمی (زاده ۱۹۰۷—درگذشت در ۹ ژانویه ۱۹۹۶) نویسنده سلفی و متفکر اهل عربستان سعودی در قرن بیستم بود که عاقبت به الحاد گرایید.
قصیمی ابتدا بسیار عقیده سلفی گری داشت و کتاب‌های بسیاری در این زمینه نوشت. بعدها او به خاطر تغییر نگرش رادیکالی خود از دفاع از سلفی‌گری به دفاع از اندیشه و تفکر آزاد و همچنین به خاطر نوشته‌های سکولار و شک‌گرایانه‌ای، به عنوان یکی از بحث‌برانگیزترین اندیشمندان در دنیای عرب یاد می‌شود. او مسئلهٔ وجود خدا را زیر سؤال برد و دین‌ها را به چالش کشید و مورد انتقاد قرار داد، که باعث این شائبه شد که او یک خداناباور شده‌است، در نتیجه، آثار او در تمامی دنیای عرب ممنوعه اعلام شد.
قصیمی کتابهای فراوانی نوشته‌است که معروف‌ترین آنها کتاب «الصراع بین الإسلام والوثنیة» در رد شیعیان است و علمای شیعه در کتاب‌های خود به رد وی پرداخته‌اند. برخی از کتاب‌های دیگر او عبارت است از:
دو بار در مصر و لبنان به جان او سوءقصد شد که هر دو بار جان سالم به در برد.
در نهایت در بیمارستان عین شمس در قاهره بر اثر سرطان چشم از دنیا فروبست. بر طبق وصیتش، او را در کنار همسرش در قبرستان باب‌الوزیر به خاک سپردند.
غریبه‌ای در میان ما () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی سیدنی لومت است که در سال ۱۹۹۲ منتشر شد.
هالیوود پیکچرز () شرکت آمریکایی تهیه و تولید فیلم و بخشی از شرکت والت دیزنی بود. این شرکت همانند تاچ‌استون پیکچرز و میراماکس بیشتر تولید فیلم‌های برای مخاطب بزرگسال را به عهده داشت.
فرانکلین تمپلتون () شرکت سرمایه‌گذاری آمریکایی است، که در زمینه مدیریت سرمایه‌گذاری، مدیریت صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک و صندوق‌های بازنشستگی فعالیت می‌نماید.
شرکت فرانکلین تمپلتون در سال ۱۹۴۱ توسط روپرت اچ. جانسون تحت نام شرکت فرانکلین راه‌اندازی شد. این شرکت در سال ۱۹۹۲ اقدام به خریداری شرکت تمپلتون نمود و در پی ادغام دو شرکت، فرانکلین تمپلتون شکل گرفت. شرکت فرانکلین تمپلتون در حال حاضر مالک بیش از ۲۰۰ صندوق سرمایه‌گذاری با سرمایه متغیر و ۷ صندوق سرمایه‌گذاری محدود می‌باشد.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر سان ماتیو، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا قرار دارد، همچنین دارای ۳۶ دفتر در کشورهای مختلف است. سهام این شرکت در بازار بورس نیویورک معامله می‌شود.
روپرت جانسون () (زاده ۱۹۴۱) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که در حال حاضر به‌عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت فرانکلین تمپلتون فعالیت می‌کند.
ادسیلیا رومبلی (زاده ۱۳ فوریه ۱۹۷۸) خواننده هلندی است.
او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۰۷ و مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۹۸ نماینده هلند بود.
فرورزونانس یک پدیده رزونانس غیر خطی است که بین خازن شبکه و اندوکتانس غیرخطی ترانس در هنگام اشباع رخ می‌دهد. این پدیده می‌تواند منجر به مشکلات عایقی شود.Miroslav poljak, Tomislav Kelemen,
Boris Bojanic ,” New experience with
ferroresonance”,
Technical Bulletin of
Koncar.
در فرورزونانس اضافه ولتاژهایی حتی تا ۴ پریونیت به وجود می‌آید که باعث آسیب عایقی می‌شود.Wareing, J.B. , Perrot, F. ”
Ferroresonance overvoltages in
distribution networks” , IEE
Colloquium on ,12 Nov 1997
محمود قندوز (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نصر حسین دای اشاره کرد. وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶ بوده است.
نصرالدین درید (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اتحاد الحراش، مولودیه وهران و الرجا اشاره کرد. وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ بوده است.
فتحی شبال (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر بوده است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به متز، باشگاه فوتبال نانسی، و لن اشاره کرد. وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ بوده است.
دوبروونیک نرتوا (به لاتین: Dubrovnik-Neretva County) یک شهرستان در کرواسی است.
شهرستان دوبروونیک نرتوا ۱٬۷۸۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۲۲٬۵۶۸ نفر جمعیت دارد.
ایستریا (به لاتین: Istria County) یک شهرستان در کرواسی است.
ایستریا ۲٬۸۱۳ کیلومترمربع مساحت و ۲۴۴٬۲۷۸ نفر جمعیت دارد.
کپریونیتسا-کریژوتسی (به لاتین: Koprivnica-Križevci County) یک شهرستان در کرواسی است.
کپریونیتسا-کریژوتسی ۱٬۷۴۸ کیلومترمربع مساحت و ۱۱۵٬۵۸۴ نفر جمعیت دارد.
کراپینا-زاگریه (به لاتین: Krapina-Zagorje County) یک شهرستان در کرواسی است.
کراپینا-زاگریه ۱٬۲۲۹ کیلومترمربع مساحت و ۱۳۲٬۸۹۲ نفر جمعیت دارد.
نورالدین قریشی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لیل، باشگاه فوتبال والنسین، و بوردو اشاره کرد. وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶ بوده است.
مایکل استوارت "مایک" پَتِرسون ()، دانشمند در زمینهٔ علوم رایانه اهل بریتانیا و از چهره‌های پیشرو در خصوص پژوهش در علوم نظری رایانه است. او تا سال ۲۰۰۷ میلادی رئیس مرکز تحقیقات ریاضیات گسسته و کاربردهای آن در دانشگاه وارویک، و رئیس گروه علوم کامپیوتر تا سال ۲۰۰۵ میلادی بود.
وی دکترای خود را از دانشگاه کمبریج در سال ۱۹۶۷ میلادی تحت نظارت و سرپرستی دیوید پارک دریافت کرد.SIGACT genealogy datase او سه سال را در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) به سر برد و سپس در سال ۱۹۷۱ میلادی به دانشگاه وارویک رفت.
پاترسون به عنوان یک متخصص در علوم نظری رایانه با بیش از ۱۰۰ اثر منتشر شده، به ویژه در طراحی و تجزیه و تحلیل الگوریتم و تحلیل الگوریتم‌ها شناخته شده است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی عضو انجمن سلطنتی است.
طی اواخر دهه ۱۹۶۰ میلادی پاترسون نقش بزرگی در شناخت علوم نظری رایانه و اینکه به عنوان یک علم، بسیار نزدیک به ریاضیات اما متفاوت از آن است، ایفا کرد.Maurice Nivat, "About the birth of Theoretical Computer Science", abstract of talk held at Paterson’s 66th birthday.
وی از مشتاقان ورزش کوهنوردی است.
محمد قاسی سعید (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ بوده است.
عبدالله مجادی ؛ زادهٔ ۱۳ دسامبر ۱۹۵۷) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بوده است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به موناکو و استراسبورگ اشاره کرد. وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ بوده است.
کریم ماروک (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به مون‌پلیه، باشگاه فوتبال مولودیه وهران، و لیون اشاره کرد. وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶ بوده است.
صالح عصاد (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به پاری سن ژرمن اشاره کرد.
وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶ بوده است.
جمال مناد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد، باشگاه فوتبال القبائل، باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر، و بلننسس اشاره کرد. وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ بوده است.
رابح ماجر (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به والنسیا، پورتو، باشگاه ورزشی القطر، و باشگاه فوتبال نصر حسین دای اشاره کرد.
تاج بن سحاوله (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه وهران و باشگاه فوتبال لو آور اشاره کرد.
وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶ بوده‌است.
رشید حرکوک (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نوتس کانتی، باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز، باشگاه فوتبال چرتسی تاون، باشگاه فوتبال فلتم، و باشگاه فوتبال کریستال پالاس اشاره کرد. وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ بوده است.
جمال زیدان (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر و خنک اشاره کرد.
فوزی منصوری (؛ زادهٔ – ۱۶ مهٔ ۲۰۲۲) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
او عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶ بوده‌است.
عبدالحمید صادمی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال القبائل اشاره کرد. وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ بوده است.
فوزی بن خالدی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر اشاره کرد.
حلیم بن مبروک (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لیون و بوردو اشاره کرد. وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ بوده است.
محمد شعیب (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ بوده‌است.
فضیل مغاریه (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آفریقایی اشاره کرد. وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ بوده است.
العربی الهادی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
مراد عماره (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال القبائل اشاره کرد. وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶ بوده است.
رابح سعدان (؛ زادهٔ ) یک بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل الجزایر است.
وی فوتبال را از تیم مولودیه باتنه در سال ۱۹۶۴ شروع کرد، پس از چهار سال به تیم شباب قسنطینه پیوست اما یک سال بعد از این جدا شد و به عضویت تیم شبیبه الابیار درآمد، سعدان در سال ۱۹۷۱ به رن فرانسه پیوست و سپس در سال ۱۹۷۲ به تیم اتحاد البلیده رفت و در همین تیم پس از یک سال به فوتبال خود پایان داد.
سعدان مربی‌گری را از تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال الجزایر در سال ۱۹۷۹ شروع کرد، وی پس از آن چند دوره به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال الجزایر شناخته و در به همراه این تیم در دو جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ و ۲۰۱۰ حضور داشته است، از دیگر سوابق بین‌المللی سعدان میتوان به مربی‌گری در تیم ملی فوتبال یمن از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵ اشاره کرد.
علی لطفی محمود (زادهٔ ۶ اکتبر ۱۹۳۵ – درگذشته ۲۷ مه ۲۰۱۸) یک اقتصاددان و سیاست‌مدار اهل مصر بود. وی از ۴ سپتامبر ۱۹۸۵ تا ۹ نوامبر ۱۹۸۶ نخست‌وزیر مصر بود.
«نشانک» (badge) طرح مکملی است که گاهی‌اوقات یکی از عناصر موجود در نشان را بازمی‌نماید. نشانک‌ها را می‌توان به تنهایی یا همراه با نشان نمایش داد. نشانک نشانه‌ای مشخص بود که روی آستین خدمتگزاران و پشت و سینه سربازان و اصولاً کسانی که مادون رتبه آقا بودند و حق برخورداری از نشان‌ها را نداشتند قرار می‌گرفت، و به‌طور دقیق پدیده‌ای نشان‌شناسانه محسوب نمی‌شود. نشانک بخشی از نشان کامل نیست. از معروف‌ترین نمونه‌های نشانک‌ها شاخه گیاه جاروی دودمان پلانتاژنت‌ها و رُزهای سفید و قرمز خاندان یورک و خاندان لنکستر هستند. از آنجا که در لاتینی عبارت "planta genista" به معنای «گیاه جارو» است، بنابراین نشانک دودمان پلانتاژنت حکم نام-نشان نیز پیدا می‌کند.کلانی، رضا. مقدمه‌ای بر تاریخ و مبانی نشان‌شناسی، صص115و116
کلانی، رضا. مقدمه‌ای بر تاریخ و مبانی نشان‌شناسی، عصر نوین، تهران، ۱۳۹۴. شابک 8-24-7315-600-978 | گوگل‌بوک
شیره‌خوار یا دارکوب شیره‌خوار یا دارمَک نام یک سرده از تیره دارکوب است.
طراحی نشان‌ها در بسیاری موارد به صورت دلبخواهی و بر اساس تمایلات فرد انجام می‌شد، در حالی که در مواردی دیگر طراحی آنها در بستگی مستقیم با نام، محل سکونت، خاستگاه، یا شغل صاحب نشان صورت می‌پذیرفت. نشان‌های اخیر «نام-نشان‌ها» (به انگلیسی: Canting Arms) خوانده می‌شوند که نام، محل سکونت، خاستگاه، یا شغل صاحب نشان را بواسطه همسانی‌ها یا شباهت‌های تصویری بازتاب می‌دهند. برای مثال، اگر نام فامیل صاحب نشان "Smith" (این واژه در انگلیسی به معنای آهنگر (فلزکار) است.) باشد، با نقش سندان در مقام نگاره‌ای نمادین به نام صاحب نشان گریز زده می‌شود.کلانی، رضا. مقدمه‌ای بر تاریخ و مبانی نشان‌شناسی، ص.۱۳۳
شیره‌خوار پس‌سرسرخ نام یک گونه از سرده شیره‌خوار است.
شیره‌خوار سینه‌سرخ نام یک گونه از سرده شیره‌خوار است.
شیره‌خوار ویلیامسون نام یک گونه از سرده شیره‌خوار است.
شیره‌خوار شکم‌زرد نام یک گونه از سرده شیره‌خوار است.
قهرمانی فوتسال آسیا ۲۰۱۶ چهاردهمین دوره از مسابقات قهرمانی فوتسال آسیا بود که با حضور ۱۶ تیم از ۲۱ بهمن‌ماه تا ۲ اسفندماه ۱۳۹۴ در شهر تاشکند ازبکستان برگزار شد.
در این مسابقات ۱۶ تیم حضور داشتند.
تیم‌ها به چهار گروه A, B, C, D تقسیم‌بندی شدند.
دارشکنک نام یک زیرخانواده از تیره دارکوب است.
سرده "دارشکنک‌ها"
سرده "دارشکنک آفریقایی" (sometimes included in "Sasia")
سرده "ساسیا"
تورتونین () در مقیاس زمانی زمین‌شناسی یک اشکوب یا عصر از ردیف یا دور میوسن پایانی به‌شمار می‌رود که بازه زمانی از ۱۱٫۶۰۸ تا ۷٫۲۴۶ میلیون سال پیش را در بر می‌گیرد. این عصر در ستون چینه‌شناسی پس از اشکوب سراوالین و پیش از مسینین جای می‌گیرد.
سینمای رومانی به مجموع فیلم‌های ساخته شده در رومانی یا توسط فیلمسازان رومانیایی در خارج از این کشور گفته می‌شود.
سینمای رومانی در دهه ۲۰۰۰ میلادی با فیلم‌هایی همچون "مرگ آقای لازارسکو" (برنده نوعی نگاه جشنواره فیلم کن ۲۰۰۵) ، "چهار ماه، سه هفته و دو روز" (برنده نخل طلایی جشنواره فیلم کن ۲۰۰۷) ، مسئله بچه ( برنده خرس طلایی جشنواره فیلم برلین ۲۰۱۳) ، به من دست نزن ( برنده خرس طلایی جشنواره فیلم برلین ۲۰۱۸) و "جنجال بد اقبال یا پورن جنون آمیز ( برندهٔ خرس طلایی جشنواره فیلم برلین ۲۰۲۱)" برجستگی یافت.
مسینین () در مقیاس زمانی زمین‌شناسی بالاترین اشکوب یا آخرین عصر از ردیف یا دور میوسن به‌شمار می‌رود که بازه زمانی ۷٫۲۴۶ تا ۵٫۳۳۲ میلیون سال پیش را در بر می‌گیرد. این عصر در ستون چینه‌شناسی پس از اشکوب تورتونین و پیش از زانکلین (نخستین عصر از دور پلیوسن جای می‌گیرد.
در عصر مسینین و در حدود ۶ میلیون سال پیش، بحران شوری مسینین روی داد که باعث خشک‌شدن مجدد دریای مدیترانه شد.
نام مسینین توسط چینه‌شناس سوئیسی کارل مایر ایمار در سال ۱۸۶۷ معرفی شد. این نام از شهر مسینا در سیسیل ایتالیا گرفته شده که نهشته‌های تبخیری مسینین مربوط به این عصر در آنجا یافت می‌شود.
علویان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سراجوی غربی بخش مرکزی شهرستان مراغه واقع شده‌است.
مهدی سرباح (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اتحاد الجزایر و باشگاه فوتبال القبائل اشاره کرد. وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ بوده است.
مصطفی کویسی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد و باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر اشاره کرد. وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ بوده است.
ناتان (ناتی) لینیال (؛ زادهٔ ۱۹۵۳ میلادی در حیفا، اسرائیل). یک ریاضی‌دان، و مهندس رایانه اهل اسرائیل است.
یادگیری ماشینی، مولد اعداد شبه تصادفی، الگوریتم موازی و زمان‌بندی مغازه کارها از جمله حوزه‌های پژوهشی وی است.
لینیال در سال ۲۰۱۲ میلادی به عضویت انجمن ریاضی آمریکا پذیرفته شد.List of Fellows of the American Mathematical Society, retrieved 2013-01-27.
شعبان مرزقان () (زاده ۸ مارس ۱۹۵۹) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بوده‌است.
از باشگاه‌هایی که مرزقان در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نصر حسین دای و باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر اشاره کرد. وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ بوده‌است.
علی بن شیخ (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر اشاره کرد. وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ بوده است.
علی فرقانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال القبائل و باشگاه فوتبال نصر حسین دای اشاره کرد. وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ بوده است.
صالح لرباس (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال القبائل اشاره کرد. وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ بوده است.
حسین یاحی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد و لینفیلد اشاره کرد. وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ بوده است.
مصطفی دحلب () (زاده ۴ فوریه ۱۹۵۲) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بوده است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد، پاری سن ژرمن و نیس اشاره کرد. وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ بوده است.
عبدالقادر حر (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ بوده است.
جمال تلمسانی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به استاد رنس، باشگاه فوتبال شباب بلوزداد، رن، و باشگاه فوتبال لوریان اشاره کرد. وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ بوده است.
عبدالمجید بوربو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
یاسین بن طلعه (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر اشاره کرد. وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ بوده است.
رشید مخلوفی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سروت ۱۸۹۰، باشگاه فوتبال سن-اتین، و باستیا اشاره کرد.
وی همچنین سابقه بازی در تیم ملی فوتبال فرانسه و تیم ملی فوتبال الجزایر را دارد، مخلوفی در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ سرمربی تیم ملی فوتبال الجزایر بوده است.
آشکارسازهای یونیزاسیون گازی، وسایل ردیابی تابش هستند که در فیزیک ذرات برای آشکارسازی وجود ذرات یونیزان، و در کاربردهای مراقبت در برابر تابش برای اندازه‌گیری تابش یونیزان به کار می‌روند.
در این دستگاهها از آثار یونیزه‌کننده تابش بر روی یک حسگر پر از گاز استفاده می‌شود. اگر ذره‌ای انرژی کافی برای یونیزه کردن یک اتم یا مولکول گاز را داشته‌باشد، یون‌ها و الکترون‌های حاصل باعث ایجاد جریانی می‌شوند که قابل اندازه‌گیری است.
آشکارسازهای یونیزاسیون گازی گروه بسیار مهمی از تجهیزات مورد استفاده در ردیابی و اندازه‌گیری تابش به شمار می‌روند. نمودار نشان داده‌شده در شکل تغییرات تولید جفت یون در برابر تغییرات ولتاژ به‌کار رفته برای تابش تصادفی ثابت را نمایش می‌دهد.
سه نوع پایه‌ای آشکارسازهای یونیزاسیون گازی عبارت‌اند از:
هر سه نوع طراحی پایه‌ای یکسانی دارند که متشکل از دو الکترود است که توسط هوا یا یک گاز ویژه از هم جدا شده‌اند، اما هر کدام روش متفاوتی برای اندازه‌گیری تعداد کل جفت‌یونهای جمع‌آوری شده دارند.McGregor, Douglas S. "Chapter 8 - Detection and Measurement of Radiation." Fundamentals of Nuclear Science and Engineering, Second Edition. By J. Kenneth Shultis and Richard E. Faw. 2nd ed. CRC, 2007. 202-222. Print. قدرت میدان الکتریکی بین الکترودها و نوع و فشار گاز بکاررفته میزان پاسخ‌دهی آشکارساز به تابش یونیزان را تعیین می‌کند.
آشکارسازهای دود نوع یونیزان، در واقع "آشکارسازهای یونیزاسیون گازی" هستند که کاربرد گسترده‌ای دارند. یک منبع رادیواکتیو کوچک امریسیم در آن قرار داده می‌شود که جریانی را بین دو صفحه نگه دارد که یک حفره یونیزاسیون مؤثر تشکیل دهد. اگر دود میان صفحات، یعنی جایی که یونیزاسیون اتفاق می‌افتد، راه یابد، گاز یونیزه شده خنثی می‌شود و جریان کاهش می‌یابد. کاهش جریان باعث به صدا درآمدن زنگ هشدار می‌شود.
فهرست ناکامل زیر شامل آثار علیرضا مشایخی، موسیقیدان ایرانی و از پیشگامان موسیقی نو در ایران است.
عماد نخستین موشک بالستیک میان برد ایران است که قابلیت هدایت و کنترل تا لحظه اصابت به هدف را دارد. خبر ساخت و آزمایش این موشک نخستین بار توسط حسین دهقان وزیر دفاع ایران در ۱۹ مهر ۱۳۹۴ منتشر شد.
به گفته وزیر دفاع ایران، عماد اولین موشک دوربرد قابل کنترل و هدایت شونده ایران است که تا لحظه برخورد به هدف کنترل‌پذیر است و طراحی و ساخت این موشک توسط متخصصین وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح صورت گرفته‌است.
مسئولان ایرانی که معمولاً اسامی ادوات نظامی را از نام‌های اسلامی انتخاب می‌کنند دربارهٔ نام ""عماد"" سخنی نگفته‌اند اما روزنامه اخبار لبنان، می‌گوید این نامگذاری به گونه‌ای اشاره به رزمنده لبنانی عماد مغنیه است.http://www.al-akhbar.com/node/243751البته نام عماد به معنی ستون می‌تواند اشاره به ساخت موشکهایی با این نوع طراحی در آینده و در واقع مدل پایه بودن این موشک نیز است. ژنرال بازنشسته ارتش مصر به نام محمدعلی عبدالله البهلولی دربارهٔ نامگذاری و توان این موشک می‌گوید؛ این همان موشکی است که صهیونیستها و آمریکاییها باید از آن بترسند چون از تمام سامانه‌های پدافندی آنها قطعاً عبور خواهد کرد و همچنین ایران به دنبال ساخت انواع دوربردتر این نوع موشک است.
برد این موشک را ۱۷۰۰ تا ۲۵۰۰ کیلومتر و درصد خطای آن را یک چهارم خطای شهاب ۳ می‌دانند.
اما داود ترخانی این نظر را رد کرده و معتقد است که با قطعنامه ۱۹۲۹منافاتی ندارد.
بنجامین «بن» ویدر (۱۹۲۳–۲۰۰۸) یکی از مؤسسین فدراسیون جهانی پرورش اندام به همراه برادرش جو ویدر بود. وی تاجری کانادایی از مونترال بود که در دو عرصه پرورش اندام و تاریخ ناپلئونی شهره است.
او در مونترال به دنیا آمد، در یک خانواهده یهودی لهستانی که از لهستان مهاجرت کرده بودند. بن ویدر در جنگ جهانی دوم در ارتش کانادا خدمت سربازی را گذراند.
در عرصه پرورش اندام، وی شرکتی را با نام خود راه‌اندازی کرد که لوازم فیتنس و بدنسازی عرضه می‌کرد. او تا سال ۲۰۰۶ رئیس ifbb بود تا زمانیکه بازنشستگی اش را اعلام کرد.
بن ویدر از مدافعان سرسخت نظریه‌ای بود که مرگ ناپلئون را به یکی از همراهانش در زمان تبعید او نسبت می‌دهد. او در نوشتن کتابهای زیادی در این باره همکاری کرده‌است. از جمله قتل در سنت هلنا و قتل ناپلئون به همراه دیوید هاپگود. ویدر مؤسس جامعه جهانی ناپلئونی بود که ریاست آن را بر عهده داشت و مقالات پرشماری برای این سازمان نوشت.
در سال ۱۹۷۵ او به عضویت آردر آو کانادا در آمد و در سال ۲۰۰۶ به افسری در این جامعه ارتقاء یافت. در سال ۲۰۰۰ او نشان افتخار لژیون را که بالاترین افتخار کشور بوده و توسط خود ناپلئون پایه گذاشته شده بود را دریافت کرد. همچنین ویدر یکی از نامزدان جایزه صلح نوبل در ۱۹۸۴ و از اعضای تالار مشهورین کبک بود. مؤسسه مطالعات ناپلئونی و انقلاب فرانسه در دانشگاه فلوریدا اخیراً یک کرسی استادی به نام وی در دانشگاه ایجاد کرده‌است. همچنین وی دارای چندین مدرک دکترای افتخاری بود. در مجموع بن بیش از ۶۶ جایزه و افتخارات در طول زندگی اش دریافت کرد.
در سال ۲۰۰۸ او جایزه مادام العمر رقابت‌های آرنولد کلاسیک را در بیستمین سالگرد آن دریافت کرد که تنها هشت بار در طول تاریخ این رقابت اهدا شده بود. در سال ۲۰۰۶ او برخلاف انتظار از ریاست IFBB بازنشسته شد.
بن صاحب یکی از گسترده‌ترین کلکسیونهای خاطرات ناپلئون بود، شامل یکی از کلاه‌های بیکورن که ناپلئون در خلال حمله به روسیه در سال ۱۸۱۲ بر سر می‌گذاشت و امروزه فقط ۱۲ عدد از آن موجود است. بن ویدر سه هفته پیش از مرگش تمام مجموعه اش از مصنوعات ارزشمند ناپلئونی اش را به موزه فاین آرت مونترال اهدا کرد.
جیلدا بوتا (؛ زادهٔ ۲۹ ژوئیه ۱۹۵۹) یک نوازندهٔ پیانو اهل ایتالیاست.
او نوازندگی پیانو را در «هنرستان موسیقی جوزپه وردی» در میلان آموخت و در سال ۱۹۷۶ میلادی برندهٔ «جایزهٔ فرانتز لیست» شد و بلافاصله به عنوان نوازندهٔ پیانو در کنسرت‌ها شروع به کار کرد.
او در ساختِ چندین موسیقی فیلم سهیم بوده استhttp://www.allaboutjazz.com/php/article.php?id=21571 که یکی از مهمترین آنها، همکاری با آهنگساز برجستهٔ ایتالیایی و برنده جایزه اسکار، «انیو موریکونه» در فیلم «افسانه ۱۹۰۰» (به کارگردانی جوزپه تورناتوره) بود.
او برای مدت کوتاهی، همسر نوازندهٔ پیانوی جاز، میشل پتروچیانی بود.
ورزشگاه پامیر یک ورزشگاه چندمنظوره است که در شهر دوشنبه در کشور تاجیکستان جای گرفته است. این ورزشگاه با نام رسمی ورزشگاه مرکزی جمهوری خوانده می‌شود. هم اینک ورزشگاه بیشتر برای دیدارهای فوتبال بکار گرفته می‌شود و گنجایشی برابر با ۲۴٬۰۰۰ نفر دارد. این ورزشگاه هم‌اکنون ورزشگاه خانگی تیم ملی فوتبال تاجیکستان و باشگاه فوتبال استقلال دوشنبه است.
این ورزشگاه در کنار باغ وحش شهر دوشنبه جای گرفته است.
سیتیلینک () شرکت هواپیمایی ارزان‌قیمت اندونزیایی با کد یاتا QG است، که کلیه سهام آن، متعلق به شرکت گارودا ایندونزیا می‌باشد. شرکت سیتیلینک در سال ۲۰۰۱ به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از شرکت گارودا ایندونزیا فعالیتش را آغاز کرد. دفتر مرکزی سیتی‌لینک در جاکارتا، اندونزی واقع شده‌است و به ۱۶ مقصد، پرواز مستقیم انجام می‌دهد.
خطوط هوایی سیتیلینک در حال حاضر روزانه به ۱۶ مقصد پروازهای مستقیم دارد و در ناوگان هوایی خود، دارای ۳۵ فروند هواپیمای جت مسافربری می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر جاکارتا، اندونزی قرار دارد و فرودگاه بین‌المللی جواندا، فرودگاه هنگ نادیم و فرودگاه بین‌المللی سوئکارنو-هتا، قطب‌های این شرکت هواپیمایی به‌شمار می‌آیند.
تی‌یوآی‌فلای () شرکت هواپیمایی آلمانی است، که به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از گروه تی‌یوآی فعالیت می‌کند. شرکت تی‌یوآی‌فلای در سال ۲۰۰۷ توسط شرکت تی‌یوآی تراول راه‌اندازی شد و در حال حاضر روزانه به ۳۹ مقصد در اروپا، آسیا و آفریقا به صورت مستقیم خدمات انتقال مسافر را ارائه می‌نماید.
دفتر مرکزی شرکت تی‌یوآی‌فلای در شهر لانگنهاگن، آلمان قرار دارد و از فرودگاه کلن بن، فرودگاه بین‌المللی دوسلدورف، فرودگاه بین‌المللی فرانکفورت، فرودگاه هامبورگ، فرودگاه هانوفر-لانگنهاگن، فرودگاه مونیخ، فرودگاه زاربروکن و فرودگاه اشتوتگارت به‌عنوان قطب‌های خود استفاده می‌نماید. این شرکت در حال حاضر در ناوگان هوایی خود، دارای ۴۰ هواپیمای مسافربری می‌باشد.
مهدی رحمانیان (زاده ۵ تیر ماه ۱۳۴۶ در سپیدان) روزنامه‌نگار و سیاستمدار اصلاح طلب ایرانی است. وی صاحب امتیاز و مدیر مسئول روزنامه شرق است و با هدایت آن روزنامه در طول بیش از دو دهه توانسته است روشی جدید و عملگرا مبتنی بر منطق اصلاح طلبی اعتدالی و اقتصاد رسانهٔ مستقل فرهنگی-اجتماعی ارائه نماید که نتیجهٔ آن بقای روزنامهٔ شرق علی‌رغم بحران‌های سیاسی و اقتصادی این دو دهه است.
رحمانیان از سال ۱۳۹۳ عضو هیئت امنای سازمان جهانی تبلیغات IAA در جمهوری اسلامی ایران است.
وی که در وزارت کشور دوران اصلاحات عهده‌دار مسئولیت‌های مختلفی بود، با وجود نقش تأثیرگذارش در انتخابات ۱۳۹۲، ترجیح داد به کار خود در بخش خصوصی ادامه دهد.
تاگ آنگولا ایرلاینز () شرکت هواپیمایی حامل پرچم آنگولا است، که در سال ۱۹۳۸ تأسیس شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر لوآندا، آنگولا قرار دارد و فرودگاه کواترو دو فرویرو، قطب این شرکت هواپیمایی به‌شمار می‌آید.
شرکت هواپیمایی تاگ آنگولا ایرلاینز در حال حاضر روزانه به ۳۱ مقصد در آسیا، آفریقا و اروپا پروازهای مستقیم دارد. این شرکت در ناوگان هوایی خود، دارای ۱۴ فروند هواپیمای جت مسافربری می‌باشد.
یک قصه بهاری () فیلمی فرانسوی به کارگردانی اریک رومر است که در سال ۱۹۹۰ منتشر شد.
ایر ماداگاسکار () شرکت هواپیمایی حامل پرچم ماداگاسکار است، که در سال ۱۹۶۲ توسط ایر فرانس تأسیس شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر آنتاناناریوو، ماداگاسکار قرار دارد و فرودگاه ایواتو، قطب این شرکت هواپیمایی به‌شمار می‌آید.
شرکت هواپیمایی ایر ماداگاسکار در حال حاضر روزانه به ۳۶ مقصد در آسیا، آفریقا و اروپا پروازهای مستقیم دارد. این شرکت در ناوگان هوایی خود، دارای ۹ فروند هواپیمای جت مسافربری می‌باشد.
«یک تعطیلات کوتاه» () یک فیلم به کارگردانی ویتوریو دسیکا است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به فلوریندا بولکن، رناتو سالواتوری، آدریانا استی، و کریستین دسیکا اشاره کرد.
سفر () یک فیلم به کارگردانی ویتوریو دسیکا است که در سال ۱۹۷۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به سوفیا لورن، ریچارد برتون، و ایان بانن اشاره کرد.
«اسمش را آندره‌آ می‌گذاریم» () یک فیلم به کارگردانی ویتوریو دسیکا است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به نینو مانفردی، ماری‌آنجلا ملاتو، گوئیدو چرنیلیا، ساندرو دُری، میمو پُلی و آیسا میراندا اشاره کرد.
اوگانس هاروتیونی زانازانیان (؛ – ) بازیکن فوتبال در پست هافبک ارمنی‌تبار اهل اتحاد شوروی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آرارات ایروان، لرناگورتس، شیراک، اسپارتاک مسکو و باشگاه فوتبال لرناین آرتساخ اشاره کرد.