moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مثنوی دوم از مثنوی‌های کلیات بیدل دهلوی است؛ و بر وزن «مفاعیلن مفاعیلن فعولن» و به پیروی «یوسف و زلیخا» عبدالرحمن جامی، که مشتمل بر حدود شش‌هزار بیت است.
"طُوَرِ معرفت" مثنوی دوم از مثنویات عرفانیات بیدل دهلوی است که بر وزن «یوسف و زلیخا» ی جامی و «شیرین و خسرو» ی امیرخسرو دهلوی است که در هزار و سیصد بیت است و سفرنامه‌ای رمزی است که آن را طور معرفت می‌نامیده‌اند. بیدل در این مثنوی مانند شبستری کوه طور یا سینا را مقام تجلی و جلوه دانسته‌است. این مثنوی دارای سه‌هزار بیت است.
مثنوی عرفان که در وزن حدیقةالحقیقه سنایی در طول ۳۰ سال تکمیل شده‌است و شامل یازده‌هزار بیت است.
تقریباً مجموعه ای از آثار او در سال ۱۲۹۹هجری قمری در چاپخانهٔ صفدری در بمبئی به اهتمام ملا نور دین بن جیواو به دستور مختار شاه کشمیری و ملا عبدالحکیم مرغینانی نوشته شده‌است. چند بار هم در هند و ماوراءالنهر -گاهی غزلیات و گاهی هم غزلیات با یکی دو اثر دیگر وی چاپ شده بود؛ ولی هیچ‌یک از این نسخه‌ها شامل همهٔ آثار بیدل نبوده‌است. تنها نسخهٔ چاپخانه صفدری نسبت به تمام نسخه‌های چاپ‌شده کامل‌تر بود، اما این نسخه نیز تمام آثار منظوم و منثور بیدل را در برنداشت و سرشار از خطاهای املایی بود. گذشته از آن چون نوشتن کتاب در متن و حاشیه صورت گرفته بود، برای خواننده خسته‌کننده بود. با وجود کمبودهای موجود در کتاب، نسخه‌های آن نایاب شده بود.
نسخهٔ جامع دیگری بعدها توسط سردار نصرالله خان نائب السلطنه در چاپخانهٔ کابل به شکل حروفی با قطع بزرگ، زیر چاپ رفت. اما چاپ نسخهٔ مذکور، که در ترتیب و تدوین آن جمعی از ادیبان افغانستان اهتمام ورزیده بودند، نزدیک به پایان ردیف دال رسیده بود که با مرگ نائب‌السلطنه ناتمام ماند.
در نهایت در سال ۱۳۴۱ اولین جلد از کلیات بیدل شامل غزلیات در چاپخانهٔ معارف افغانستان چاپ شد و به همین ترتیب نسخه‌های بعدی تا سال ۱۳۴۴ به صورت کامل در همین چاپخانه چاپ شدند.
تا کنون کلیات بیدل دهلوی توسط افراد مختلفی تصحیح شده‌است. نسخهٔ کابل که توسط خلیل‌الله خلیلی و خال‌محمد خسته تصحیح شده‌است که شامل کلیهٔ آثار اوست. علاوه بر این نسخهٔ دیگری از غزلیات بیدل توسط عباس داکانی و اکبر بهداروند تصحیح شده‌است.
دوره پارینه‌سنگی زیرین در شبه‌جزیره کره و منچوری از حدود یک میلیون سال پیش آغاز شد.Christopher J. Norton, "The Current State of Korean Paleoanthropology", (2000), "Journal of Human Evolution", 38: 803-825. قدمت نخستین سفال‌های کره به حدود ۸ هزار سال پیش از میلاد بازمی‌گردد. دوران نوسنگی در حدود ۶ هزار سال پیش از میلاد در کره آغاز شد و کره در ۲ هزار سال پیش از میلاد وارد عصر برنز و در حدود ۷۰۰ پیش از میلاد وارد عصر آهن شد.Jong Chan Kim, Christopher J Bae, "Radiocarbon Dates Documenting The Neolithic-Bronze Age Transition in Korea" , (2010), "Radiocarbon", 52: 2, pp. 483-492.
تاریخ کره به عصر برنز برمی‌گردد. در سال ۱۹۴ پیش از میلاد یک سردار فراری چینی به نام ویمن قدرت را در این منطقه به دست گرفت؛ ولی چندی نینجامید که دودمان هان در چین، حکومت وی را سرنگون ساخت و کره جزئی از امپراتوری چین شد. کره در ۱۰۸ پیش از میلاد به چهار مستعمره مجزای چین تقسیم شد.
در حدود سال‌های ۵۰ پیش از میلاد تا ۶۶۰ میلادی سه دولت سلطنتی در شبه جزیره کره تشکیل یافت که عبارت بودند از: شیلا، باکجه و گوگوریو که در میان آن‌ها دولت شیلا از اقتدار بیشتری برخوردار بود. در همین ایام آئین بودائی رواج یافت. بعدها دولت شیلا اقتدار را به دست آورد و موفق شد به کمک چین، باکجه را در سال ۶۶۰ و گوگوریو را در سال ۶۶۸ به خاک خود ضمیمه نماید. در سال ۶۷۶ میلادی کشور متحد جدید توانست قوای چین را از خاک کره بیرون رانده و کنترل کامل شبه جزیره کره را در دست گیرد.
در سال ۹۱۸ میلادی بار دیگر فرمانروایی به نام تائجو وانگ گان توانست حکومت واحدی را در شبه جزیره کره تشکیل دهد و نامش را گوریو گذاشت. اما این حکومت نیز چندی بعد همچنان تحت نفوذ اعیان و اشراف ایالات مختلف که از اعقاب کشور شیلا محسوب می‌شدند قرار گرفت. با این همه حکومت گوریو تا سال ۱۲۳۱ به طول انجامید تا آنکه در آن سال قوم مغول کشور را تصرف کرد و به دنبال آن آئین کنفوسیوس در کره رواج یافت. در سال ۱۲۶۰ حکومت مغولان پایان یافت و حکومت گوریو دوباره برقرار شد.
با شروع ایسونگمن ری در سال ۱۹۴۸، مجموعه ای از دولت‌های استبدادی با پشتیبانی و نفوذ آمریکایی‌ها در کره جنوبی قدرت را به دست گرفتند. با کودتای پارک چونگ هی در سال ۱۹۶۱، سیاست اقتصادی جدیدی آغاز شد. به منظور ارتقاء توسعه اقتصادی، از سیاست صنعتی‌سازی صادرات‌محور استفاده شد. پارک اقتصاد کره جنوبی را از طریق سلسله برنامه‌های پنج ساله بسیار موفق توسعه داد. توسعه اقتصادی کره جنوبی با حمایت از چایبول، شرکت‌های بزرگ خانوادگی مانند سامسونگ، هیوندای، گروه اس‌کی و ال‌جی رخ داد. چایبول از طریق معافیت مالیاتی و وام ارزان قیمت، حمایت مالی را به دست آورد و از نیروی کار ارزان کره جنوبی برای تولید محصولات صادراتی بهره برد. دولت آموزش و پرورش را در اولویت بسیار بالایی قرار داد تا بتواند جمعیتی تحصیل‌کرده را ایجاد کند که بتواند در تولید اقتصاد مؤثر باشد. با وجود بی‌ثباتی سیاسی گاه‌وبیگاه، اقتصاد کره جنوبی پس از آن تقریباً چهل سال، در دوره‌ای به نام معجزه رود هان، شاهد رشد عظیمی بود. این معجزه بی‌نظیر اقتصادی کره جنوبی را از یکی از فقیرترین کشورهای جهان پس از جنگ کره به کشوری کاملاً توسعه‌یافته در یک نسل منتقل کرد.
کره جنوبی سرانجام به دلیل تقاضای مردمی برای اصلاحات سیاسی در سال ۱۹۸۷ به یک دموکراسی در بازار منتقل شد و در سال بعد به عنوان دومین کشور آسیایی میزبان بازی‌های المپیک تابستانی در سال ۱۹۸۸ شد. اقتصاد کره جنوبی از صادرات صنعت ارزان و با ارزش پایین، سرانجام به سمت صنایع با ارزش بالاتر همچون فناوری اطلاعات، کشتی‌سازی، خودروسازی و صنایع پتروشیمی حرکت کرد. امروز کره جنوبی یک اقتصاد پیشرو و یک نیروگاه فناوری است و حتی کشورهایی مانند ایالات متحده در فناوری اطلاعات و ارتباطات با آن رقابت می‌کند. فرهنگ پاپ کره جنوبی نیز در سال‌های اخیر در پدیده ای معروف به موج کره‌ای در خارج از کشور رونق گرفته‌است.
به دلیل نفوذ شوروی، کره شمالی یک دولت کمونیستی با رهبری ارثی با پیوندهایی با چین و اتحاد جماهیر شوروی، تأسیس کرد. کیم ایل سونگ تا زمان مرگش در سال ۱۹۹۴ رهبر عالی شد، پس از آن پسرش کیم جونگ ایل قدرت را به دست گرفت. فرزند کیم جونگ ایل، کیم جونگ اون رهبر فعلی است که پس از مرگ پدرش در سال ۲۰۱۱ قدرت را به دست گرفت. پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی در ۱۹۹۱، اقتصاد کره شمالی در مسیر نزولی شدید قرار گرفت و در حال حاضر به شدت متکی به کمک‌های بین‌المللی برای مواد غذایی و تجارت با چین است.
بزرگترین و تاثیر گذارترین پادشاهان در کره سجونگ کبیر، شاه مونمو کبیر و گوآنگ گائتو بزرگ بودند.
ساکای ماساهیسا ; – ) سامورایی اهل ژاپن بود. در نبرد آنه‌گاوا یکی از فرماندهان بود.
سانگ میونگ-سئوب (زاده ۲۹ ژوئن ۱۹۸۴) تکواندوکار کره جنوبی و عضو تیم تکواندو دانشگاه کیونگ هی است. او ۱٫۷۷ متر قد و ۶۹ کیلوگرم وزن دارد.
سانگ در تیم تکواندو کره جنوبی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ که در آتن یونان برگزار شد، حضور داشت. وی پس از باخت در برابر هادی ساعی بنه‌کهل، که در نهایت برنده مدال طلا شد، مدال برنز را کسب کرد. سانگ برای دستیابی به مدال برنز دیگو سیلوا از برزیل را در دیدار شانس مجدد شکست داد.
اولین دولت عربستان سعودی یا امیرنشین درعیه، کشوری است که محمد بن سعود - امیر درعیه -آن را در سال ۱۱۵۷ ق / ۱۷۴۴ میلادی در میانه شبه جزیره عربستان بنیان نهاد و درعیه را به پایتخت منطقه زیر نفوذ قدرت خود تبدیل کرد. اولین دولت عربستان سعودییاغی و شاکر (2010). التاریخ الإسلامی الحدیث و المعاصر. ص 68 تا پایان آن در سال ۱۲۳۳ ق / ۱۸۱۸ م همچنان گسترش یافت؛ اما به دست ارتش عثمانی به رهبری ابراهیم پاشا فروپاشید.
شبه جزیره عربستان به چندین بخش یعنی حجاز، نجد عسیر، احساء، مخلاف سلیمانی و یمن تقسیم شده‌است. بسیاری از بخش‌های حجاز و تهامه تابع خوانین مکه و جزئی از امپراتوری عثمانیالعثیمین، تاریخ المملکة، مکتبة العبیکان، الریاض، ط13، ج1، ص23. به‌شمار می‌آمد.
سونگ یو چی (متولد ۱۶ ژانویه ۱۹۸۲ در شولین ، شهرستان تایپه (شهر جدید تایپه)، تایوان ) ورزشکار تکواندو از جمهوری چین است. وی در المپیک تابستانی ۲۰۰۸ که در پکن چین برگزار شد، به رقابت پرداخت و مدال برنز را بدست آورد.
گوتابایا راجاپاکسا (؛ زادهٔ ) هدایت ارتش سری‌لانکا را در مقابله با ببرهای تامیل تا پایان جنگ داخلی سریلانکا برعهده داشت. در خانواده‌ای که از مقامات حکومتی بودند در استان جنوبی (سری‌لانکا) متولد شد، راجاپاکسا در کالج آناندا و کالج کلمبو تحصیل کرد و بعد در آوریل ۱۹۷۱ به ارتش سریلانکا پیوست و وارد آکادمی ارتش سریلانکا شد.
در ۲۰۱۸ در انتخابات ریاست‌جمهوری سریلانکا (۲۰۱۹) کاندیدای ریاست‌جمهوری شد و توانست با به چالش کشیدن طرفداری ملی، توسعه اقتصادی و امنیت ملی به پیروزی دست یابد. وی اولین کسی است که سابقه نظامی دارد و به عنوان رئیس‌جمهور سریلانکا انتخاب می‌شود و همچنین اولین کسی است که به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب می‌شود که پیش از این سابقه منتخب شدن در این امور را نداشته‌است.
گوتابایا راجاپاکسا]
ایسکی بریتون ، یک موج‌سوار ایرلندی با دکترای محیط زیست و جامعه، دانشگاه Ulster است.
در سال ۲۰۱۰، او پنجمین عنوان پیاپی قهرمانی مسابقات موج‌سواری ملی ایرلند را کسب کرد isasurf past champions و در سال ۲۰۰۹ قهرمان تور حرفه ای انگلیس شد. UK pro surf history
در وبسایت ایسکی بریتون گفته شده در دهه ۱۹۶۰ مادربزرگش در بازگشت از سفر آمریکا تخته‌های موج سواری بهمراه میاورد تا مشتریان هتلش از آن‌ها اسفاده کنند. پس از آن فرزندان او، از جمله پدر ایسکی به این ورزش مشغول می‌شوند. ایسکی از ۴ سالگی شروع به موج سواری می‌کند.
ایسکی با هدف ترویج موج سواری و آموزش آن خصوصاً به زنان کشورهای اسلامی و برابری جنسیتی از طریق این ورزش به کشورهای مختلفی از جمله ایران سفر کرده‌است.
او ابتدا در سال ۲۰۱۰ برای پیدا کردن ساحل مناسب برای موج سواری در چابهار و پس از آن در سال ۲۰۱۳ با خانم ماریون پوازو (Marion Poizeau) مستندساز فرانسوی برای ساخت مستند «به سوی دریا» با هدف آموزش ایران آمدند و تا ۳ سال بعد از آن فعالیت خود را هر ساله با هدف آموزش افراد بیشتر با کمک شاگردان محلی خود انجام داد.
شهلا یاسینی از شاگردان او پس از آموزش شنا و قواصی، در سال ۲۰۱۳ توسط ایسکی آموزش موج سواری را آغاز کرد. او هرگز امکان شرکت در مسابقات را نیافت.
ونوس بلوچی دختر ۹ ساله که آرزوی قهرمانی جهان را دارد و داود خدیر نوجوان ۱۷ ساله از استان سیستان و بلوچستان و خانم ویانا نیازی سامانی از تهران برای سال ۲۰۲۰ مورد حمایت و بورسیه انجمن بین‌المللی موج سواری قرار گرفتند.
جورج هیل هودل جونیور (۱۰ اکتبر ۱۹۰۷–۱۶ مه ۱۹۹۹) یک پزشک آمریکایی است. بعد از قتل الیزابت شورت یا کوکب سیاه در سال ۱۹۴۷، هودل یکی از مظنونین پرونده شد. او هیچگاه رسماً متهم نشد و بعد از مرگش و با گفته‌های پسرش استیو هودل، یک کارآگاه جنایی در لس آنجلس، اتهامش بیش از پیش مورد توجه قرار گرفت و گفته شد که او مسئول مرگ شورت و چند قتل دیگر بوده‌است. پیش از پرونده کوکب، برای مرگ منشی اش، روث اسپالدینگ، در لیست مظنونین قرار گرفت ولی متهم نشد. او به تجاوز به دخترش، تامار هودل، نیز متهم شد ولی تبرئه شد. هودل چندین بار از کشور فرار کرد و بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۹۰ را در فیلیپین گذراند.
جورج هیل هودل جونیور در ۱۰ اکتبر ۱۹۰۷ متولد شد و در لس آنجلس کالیفرنیا بزرگ شد. والدین او جورج هودل سینیور و استر هودل، اجداد یهودی و روسیه ای داشتند.Weller, Sheila (June 2015). "Uncovering the Secrets of the Black Dahlia Murder" (PDF). DuJour. New York City: DuJour Media. Archived from the original (PDF) on February 6, 2019 – via SteveHodel.com. تنها پسرشان بسیار تحصیل کرده و باهوش بود (بهره هوشی ۱۸۶). او نابغه موسیقی نیز بود و در شراین ادیتوریوم لس آنجلس، کنسرت‌های تک نفره پیانو برگزار می‌کرد. سرگئی راخمانینف برای شنیدن کارهایش به خانه آن‌ها می‌آمد. هودل به دبیرستان ساوث پاسادنا رفت و در ۱۵ سالگی فارغ‌التحصیل شد و وارد مؤسسه فناوری کالیفرنیا در پاسادنا شد."George Hill Hodel Jr (Deceased), South Pasadena, CA California". South Pasadena High School Alumni Association - Classes of 1907-2018. South Pasadena Public Library, 2011. 2011. Retrieved 4 February 2019. George graduated early from South Pasadena High in 1923 and later that year at only age 15, entered Cal Tech. اما یک سال بعد خبر رسوایی رابطه جنسی او با همسر یکی از اساتید پخش شد و او مجبور به ترک دانشگاه شد. آن زن باردار شد و هودل می‌خواست با هم بچه را بزرگ کنند ولی زن نپذیرفت و در عین حال، ازدواجش نابود شد.Hodel, Steve (2015) [2003]. Black Dahlia Avenger: One of the Most Notorious Murders of the Twentieth Century … Solved! (updated ed.). Arcade Publishing. ISBN 978-1-62872-439-4.
تا سال ۱۹۲۸، هودل با زنی به نام امیلیا به صورت غیررسمی ازدواج کرد و صاحب پسری به نام دانکن شد. در دهه ۱۹۳۰ به صورت قانونی با مدلی از سن فرانسیسکو به نام دوروتی آنتونی ازدواج کرد و صاحب دختری به اسم تامار شد.
هودل در ژوئیه ۱۹۳۲ از دانشکده پیش-پزشکی برکلی فارغ‌التحصیل شد و سریع در دانشگاه پزشکی کالیفرنیا، سن فرانسیسکو ثبت نام کرد و در ژوئیه ۱۹۳۶ مدرکش را گرفت.Hodel, Steve (2015) [2003]. Black Dahlia Avenger: One of the Most Notorious Murders of the Twentieth Century … Solved! (updated ed.). Arcade Publishing. ISBN 978-1-62872-439-4.
بعد از موفقیت در رشته خود و اخذ مقام ریاست اداره بهداشت اجتماعی شهر، تا دهه ۱۹۴۰ جایگاه بالایی در جامعه لس آنجلس کسب کرد. او شیفته جنبه تاریک فراواقع گرایی و فساد همراه با آن صحنه هنری بود و با هنرمندانی چون من ری و جان هیوستون رفاقت داشت. هودل همراه با ری و تنی چند از فراواقع گرایان به سادومازوخیسم و جنبه تاریک تر هنر و فلسفه علاقه داشت و همراه با مردان جوان تر هالیوود شیفته جشن، نوشیدن و زن بازی بود.Weller, Sheila (June 2015). "Uncovering the Secrets of the Black Dahlia Murder" (PDF). DuJour. New York City: DuJour Media. Archived from the original (PDF) on February 6, 2019 – via SteveHodel.com.
دومین همسر قانونی هودل، زن سابق جان هیوستون، یعنی دوروتی هاروی بود که در سال ۱۹۴۰ با هم ازدواج کردند. هودل همسرش را «دورِرو» صدا می‌زد تا در میان دوستانشان، با زن دیگرش دوروتی آنتونی اشتباه نشود؛ ولی مطبوعات او را با نام دوروتی هیوستون-هودل می‌شناختند.
هودل در سال ۱۹۴۵ یک خانه ساودن خرید و از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۰ در آن ملک هالیوودی زندگی کرد. آن سازه در سال ۱۹۲۶ توسط لوید رایت (پسر معمار معروف آمریکایی، فرانک لوید رایت) ساخته شده بود و تا به امروز تحت عنوان نقطه تاریخ لس آنجلس شناخته می‌شود. هودل در این خانه بزرگ مشغول چندهمسری بود: در اواخر دهه ۱۹۴۰ و در دوره مرگ اسپالدینگ و شورت، هودل با «دوررو» و سه فرزندشان (از جمله استیون که بعداً کتابی دربارهٔ یک پرونده نوشت تا ثابت کند که جورج هودل قاتل بوده)، با اولین همسر قانونیش دوروتی آنتونی و دخترشان تامار و گاهی با همسر غیررسمی اش امیلیا (مادر بزرگ‌ترین فرزند هودل) آنجا زندگی می‌کرد.Hodel, Steve (2015) [2003]. Black Dahlia Avenger: One of the Most Notorious Murders of the Twentieth Century … Solved! (updated ed.). Arcade Publishing. ISBN 978-1-62872-439-4. به علاوه گاهی به سراغ معشوقه‌های موقتی می‌رفت. بعداً چندین شاهد به چنین روابطی بین او و شورت اشاره کردند.Hodel, Steve (2015) [2003]. Black Dahlia Avenger: One of the Most Notorious Murders of the Twentieth Century … Solved! (updated ed.). Arcade Publishing. ISBN 978-1-62872-439-4.
هودل در مارس ۱۹۵۰ از آمریکا به هاوایی رفت که آن زمان جزء قلمرو ایالت متحده بود. در آن جا با یک زن فیلیپینی سطح بالا به نام هورتنسیا لاگودا ازدواج کردWeller, Sheila (June 2015). "Uncovering the Secrets of the Black Dahlia Murder" (PDF). DuJour. New York City: DuJour Media. Archived from the original (PDF) on February 6, 2019 – via SteveHodel.com. (بعد از ۴ فرزند، آن‌ها در دهه ۱۹۶۰ از هم جدا شدند؛ این زن بعداً با نام هورتنسیا استارک عضو کنگره فیلیپین شد). هودل در سال ۱۹۹۰ به آمریکا بازگشت و برای چهارمین بار در سن فرانسیسکو به صورت قانونی با زنی به نام جون ازدواج کرد و تا آخر عمرش همان‌جا ماند. او در سال ۱۹۹۹ در ۹۱سالگی فوت کرد.
اولین بار در سال ۱۹۴۵ و بعد از مرگ منشی اش، روث اسپالدینگ، در اثر اوردوز مواد پلیس به هودل مظنون شد. گفته می‌شد هودل این زن را کشته تا رد پای کلاهبرداری مالی خود را بپوشاند (مثلاً از بیماران بابت آزمایش‌هایی پول می‌گرفت که هرگز انجام نمی‌شدند) و می‌خواسته از چندین راز باارزش محافظت کند که از طریق مشتریانش در ارائه خدمات سقط غیرقانونی، راجع به پلیس و سیاستمداران به دست آورده بوده‌است.Weller, Sheila (June 2015). "Uncovering the Secrets of the Black Dahlia Murder" (PDF). DuJour. New York City: DuJour Media. Archived from the original (PDF) on February 6, 2019 – via SteveHodel.com. در این زمان، هودل مدتی به چین رفت و با اداره امداد و توانبخشی سازمان ملل کار کرد. این اتفاقات نخستین بار در سال ۲۰۰۴ مورد توجه عموم قرار گرفتند.
در ۱۵ ژانویه ۱۹۴۷، جسد عریان الیزابت شورت ۲۲ساله در کوچه ای خالی در لیمرت پارک لس آنجلس پیدا شد. شورت به شکلی وحشیانه مثله شده بود. بدنش از کمر دو نیم شده و دهانش گوش تا گوش بریده شده بود. این پرونده توجه زیادی به خود جلب کرد و یکی از بزرگ‌ترین تحقیقات در تاریخ واحد پلیس لس آنجلس شد. این پرونده هیچ وقت حل نشد. اما مقامات در آن زمان با صدها مظنون صحبت کردند و نهایتاً روی ۲۵نفر متمرکز شدند که جورج هیل هودل جونیور نیز در میانشان بود. چندین جنبه این پرونده ارتباط قدرتمندی با فراواقع گرایی و به خصوص کارهای من ری داشت.Weller, Sheila (June 2015). "Uncovering the Secrets of the Black Dahlia Murder" (PDF). DuJour. New York City: DuJour Media. Archived from the original (PDF) on February 6, 2019 – via SteveHodel.com.
در اواخر سال ۱۹۴۹، دختر نوجوان هودل به نام تامار او را به تجاوز جنسی و باردار کردنش متهم کرد (بچه به صورت غیرقانونی سقط شد). هودل پس از یک جلسه دادسی پرسروصدا تبرئه شد.Nelson, Mark; Bayliss, Hudson (2006). Exquisite Corpse: Surrealism and the Black Dahlia Murder. New York City: Bulfinch Press. p. 26. ISBN 0-8212-5819-2. در این ماجرا سه شاهد وجود داشت که در اقدامات جنسی نیز مشارکت کردند. دو نفر از آن‌ها در دادگاه شهادت دادند و سومی حرفش را پس گرفت و عقب‌نشینی کرد. گفته می‌شود که جورج هودل او را تهدید و مجبور به سکوت کرده بوده‌است. دادگاه باعث شد تامار دروغگو به نظر برسد و گفته شد تمام اتهام تجاوز را برای جلب توجه از خود درآورده است.
هودل در سال ۱۹۴۹ و بعد از دادرسی به تجاوز جنسی، به یکی از مظنونین قتل الیزابت شورت تبدیل شد. ابتدا اتهامات جنسی بررسی شدند و مشخص شد که تامار ادعا کرده که پدرش قاتل کوکب است.Weller, Sheila (June 2015). "Uncovering the Secrets of the Black Dahlia Murder" (PDF). DuJour. New York City: DuJour Media. Archived from the original (PDF) on February 6, 2019 – via SteveHodel.com. مدرک پزشکی هودل نیز شک‌ها را بیشتر کرد چون فرضیه این بود که هرکس جسد شورت را دونیم کرده، مهارت‌های جراحی داشته‌است. حداقل هشت شاهد ادعا کردند که از نزدیک از رابطه بین شورت و هودل در سال ۱۹۴۶ خبر داشته‌اند. جزئیات کامل تحقیق تنها در سال ۲۰۰۳ ارائه شد، یعنی زمانی که «پرونده جورج هودل-کوکب سیاه» در صندوق دفتر دادستان ناحیه لس آنجلس کشف شد. این پرونده نشان داد که در سال ۱۹۵۰، هودل مظنون اصلی کوکب سیاه بود. از ۱۵ فوریه تا ۲۷ مارس ۱۹۵۰ نیز پلیس در ملک شخصیش اش در هالیوود شنود کار گذاشته بوده‌است. رونویس مکالمه‌ها فاش کرد که هودل در کار سقط غیرقانونی بوده، به نیروهای پلیس رشوه می‌داده و احتمالاً در مرگ منشی اش و الیزابت شورت دست داشته‌است. او در نوارهای پلیس می‌گوید:Hodel, Steve (2015) [2003]. Black Dahlia Avenger: One of the Most Notorious Murders of the Twentieth Century … Solved! (updated ed.). Arcade Publishing. ISBN 978-1-62872-439-4.
فرض کنیم من کوکب سیاه را کشتم. حالا نمی‌توانند چیزی را ثابت کنند. آن‌ها دیگر نمی‌توانند با منشی ام صحبت کنند چون او مرده. فکر می‌کردند چیز مشکوکی وجود داشته. درهرحال، حالا شاید فهمیده باشند. کشتمش. شاید واقعاً من منشی ام را کشتم.
در ژوئن ۱۹۴۹ و بعد از قتل لوییز اسپرینگر یا «قتل شاخه سبز» نیز هودل یکی از مظنونین بود و از او بازجویی شد. البته شواهد مرتبط با این اتهام تا ژوئیه ۲۰۱۸ در دسترس عموم قرار نگرفت.
در اکتبر ۱۹۴۹، نام جورج هودل در یک گزارش مکتوب و رسمی برای هیئت منصفه آمد و از او به عنوان یکی از پنج مظنون اصلی قتل شورت یاد شد ولی هیچ‌یک از این مظنونین برای بررسی اتهام فراخوانده نشدند. در آوریل ۱۹۵۰، جمیسون به شواهد کافی رسید و می‌خواست هودل را برای قتل شورت دستگیر کند ولی او دوباره آمریکا را ترک کرد. هودل مدرکی در روانپزشکی گرفت و به مدت ۳سال در زندان منطقه ای هاوایی، به زندانی‌ها مشاوره داد. سپس به فیلیپین رفت و خانواده جدیدی تشکیل داد و ظاهراً تا سال ۱۹۹۰ همان‌جا ماند. نهایتاً او در سال ۱۹۹۹ و بدون ثبت هیچ اتهامی فوت کرد. اما پسرش استیو نوشته که به باور او، جورج هودل از سال ۱۹۵۸ تتا ۱۹۸۸ (به خصوص ۱۹۶۶–۱۹۶۹)، هرساله چندین بار به آمریکا می‌آمده تا قتل‌های بیشتری مرتکب شود و بعد به فیلیپین برمی‌گشته‌است.Hodel, Steve; Pezzullo, Ralph (2009). Most Evil: Avenger, Zodiac and the Further Serial Murders of Dr. George Hill Hodel. Dutton. ISBN 978-0-525-95132-2.
قطار آن شب، یک فیلم سینمایی به نویسندگی بهروز رشاد و حمیدرضا قطبی، کارگردانی حمیدرضا قطبی و تهیه‌کنندگی بهروز رشاد محصول سال ۱۳۹۷ است. این فیلم از ۲ بهمن ۱۳۹۸ اکران شد اما در پی شیوع ویروس کرونا در ایران و تعطیلی سینماها، اکران آن ناتمام ماند و پس از آن از ۱ تیر ۱۳۹۹ در برنامهٔ اکران تابستانی سینماها قرار گرفت.
این فیلم در سی و دومین جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان برندهٔ پروانهٔ زرین بهترین فیلم کودک از نگاه داوران کودک، دیپلم افتخار بهترین بازیگر و پروانهٔ زرین جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران و جایزهٔ نوآوری شد. قطار آن شب، همچنین در بخش رقابتی بیست و پنجمین دورهٔ جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم کودک و نوجوان اشلینگل آلمان حضور دارد.
در خلاصهٔ داستان فیلم آمده‌است: «دختربچه‌ای قول خانم نویسنده‌ای را که در قطار با او آشنا شده‌است، آنقدر جدی می‌گیرد که مدت‌ها در انتظار تلفن و دیدار مجدد او است. اما این موضوع برای نویسندهٔ بدقول، فقط دستمایهٔ نوشتن یک داستان جدید می‌شود و خیال و واقعیت درهم می‌آمیزد. تلاش دختربچه برای رهایی از دلتنگی‌ها و کابوس و همچنین کمک‌های پدر، ناشر نویسنده و مسئول ایستگاه قطار که خودش سوژهٔ قبلی خانم نویسنده بوده‌است، حوادث تازه‌ای را رقم می‌زند.»
آرمسمیر یا علفزار اسلحه، که همچنین به عنوان خانه ساموئل کلت معروف است، یک خانه تاریخی است که در خیابان ۸۰ واترزفیلد در هارتفورد، کانکتیکات واقع شده‌است. این خانه سازنده سلاح گرم ساموئل کلت بود. آرمسمیر در سال ۱۹۷۶ به عنوان یک مکان تاریخی ملی ثبت شد.
موگوشا در ۲۲ سالگی، بهترین گلزن لیگ دسته اول مونته‌نگرو در سال ۲۰۱۴ شد. او در ۲۹ بازی لیگ، ۱۵ گل به ثمر رساند. در نتیجه عملکرد وی، باشگاه‌های خارجی تمایل به جذب او پیدا کردند. موگوشا در تابستان ۲۰۱۴، با قراردادی سه ساله، به کایزرسلاوترن پیوست تا حضور در بوندس‌لیگا ۲ را تجربه کند. در ژانویه سال ۲۰۱۵، پس از تنها دو بازی (یک بازی در لیگ و یک بازی در جام حذفی)، برای باقی فصل، به ارتسگبیرگ آئو قرض داده شد. گزینه خرید به این تیم پیشنهاد نشده بود. بعد از اینکه آئو در پایان فصل به لیگا ۳ سقوط کرد؛ موگوشا به کایزرسلاوترن بازگشت. وی سپس به مونیخ ۱۸۶۰ پیوست.
در ۱۵ اوت ۲۰۱۵، وی قراردادی سه ساله را با مونیخ ۱۸۶۰ به امضا رساند. در ۲۷ نوامبر ۲۰۱۵، موگوشا نخستین گل خود برای این باشگاه را در جام حذفی فوتبال آلمان به ثمر رساند تا در پیروزی ۲–۱ برابر ماینتس، ایفای نقش کند.http://www.espnfc.us/match?gameId=433491
موگوشا در ژانویه ۲۰۱۸ به اینچئون یونایتد، تیم حاضر در کی‌لیگ، پیوست. وی در ژانویه ۲۰۱۹، قرارداد خود با این تیم را تا سال ۲۰۲۱ تمدید کرد. در تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۱۹، او در تساوی ۳–۳ با اولسان هیوندای، توانست برای تیمش هت-تریک کند.
وی نخستین بازی خود برای مونته‌نگرو را در ۸ ژوئن ۲۰۱۵ و در دیداری دوستانه برابر دانمارک انجام داد.https://www.skysports.com/football/denmark-vs-montenegro/teams/338852 موگوشا نخستین گل خود را در ۲۶ مارس ۲۰۱۷ و در مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ برابر لهستان به ثمر رساند.
Budućnost Podgorica
یک پروکنسول یک مأمور دولتی در جمهوری روم بود که به نیابت از یک کنسول در ایالات روم به انجام وظیفه می‌پرداخت. وی معمولاً خود سابقاً کنسول بود.
در جمهوری روم، فرماندهی نظامی یا به اصطلاح "ایمپریوم"، رسماً و قانوناً توسط یک کنسول اعمال می‌شد. هر ساله دو کنسول و تنها برای بازه زمانی یکساله منصوب می‌شدند. آنان نمی‌توانستند دوبار متوالی به عنوان کنسول خدمت کنند. اگر یک جبهه نظامی در پایان سال خدمتِ یک کنسول هنوز در جریان می‌بود، آن کنسول با انقضای مدت خدمتش (با پایان یافتن سال) ممکن بود از سوی سنا به عنوان "پروکنسول" برگزیده شود. این سنت سبب می‌شد فرماندهی نظامی یک نبرد با وجود تعویض مکرر و سالانهٔ کنسول‌ها همچنان تداوم داشته باشد و تعویض کنسول‌ها لطمه ای به تداوم فرماندهی وارد نکند. امّا در دوران امپراتوری روم، پروکنسول عنوانی بود که به فرمانداران غیرنظامی اعطا می‌شد و دیگر جنبهٔ نظامی نداشت.
این منصب برای حل معضل نادر نظام سیاسی روم ایجاد شده بود. معضل این بود که تنها کنسول می‌توانست یک ارتش را رهبری کند، امّا تعویض سالانه کنسول‌ها ممکن بود در تداوم و یکپارچگی رهبری نظامی خلل ایجاد کند. اگر طول مدت مجاز کنسولی (دوازده ماه) در اواسط نبرد نظامی به اتمام می‌رسید، آنگاه وی می‌توانست از سوی سنا به عنوان پروکنسول برگزیده شود تا بدین ترتیب فرماندهی نبرد توسط وی ادامه یابد.
پوبیلیوس یکی از دو کنسولِ سال ۳۲۷ق. م بود. زمانی که در پایان سال، مدت زمان تصدی اش به اتمام رسید (منقضی شد) ارتش وی در اواسط محاصرهٔ شهر نئاپولیس(ناپل امروزین) بود. مجمع مردم به جای آنکه ریسک تغییر فرماندهی را در چنین لحظهٔ حساسی بپذیرد، رأی داد که وی باید حتی پس از انقضای مدت کنسولی اش، هدایت نبرد را به عنوان پروکنسول ادامه دهد. برای همین پوبیلیوس تبدیل به نخستین پروکنسول روم شد.
با توسعه و گسترش در خارج از مرزهای ایتالیا و انضمام قلمروهای خارجی به جمع ایالات رومی، پروکنسول تبدیل به یکی از سه نوع حاکمان محلی روم شد. دو تای دیگر عبارت بودند از پرایتور و پروپرایتور.Livy, "The History of Rome", 8.22–23, 9.42, 410.16.1–2 Dionysius of Halicarnassus, "Roman antiquities," 17/18.4.5.
به لحاظ نظری، پروکنسول‌ها به نیابت از یک کنسول انجام وظیفه می‌کردند؛ امّا در عمل، منصب پروکنسولی اغلب همچون تمدید طول مدت مجاز کنسولی نگریسته می‌شد. این تمدید تنها در خارج از دیوارهای شهر روم اعتبار داشت. این منصب در حقیقت نوعی گسترش (تمدید) فرماندهی نظامی یک کنسول بود.Livy, "The History of Rome", 8.22–23, 9.42, 410.16.1–2 Dionysius of Halicarnassus, "Roman antiquities," 17/18.4.5.
در طول دومین جنگ سامنی، روم تعداد لژیون‌هایش را افزایش داد. منصب پروپرایتوری هم راه اندازی شد. اینان در حقیقت پرایتورهایی بودند که ایمپریومِ(اقتدار عالیهٔ نظامی) آنان تمدید شده بود و بدین ترتیب جواز هدایت یک ارتش ذخیره را بدست آوردند. پروپرایتورها اختیار رهبری یک ارتش را داشتند، درحالی که پروکنسول‌ها دو ارتش را.Livy, "The History of Rome", 8.22–23, 9.42, 410.16.1–2 Dionysius of Halicarnassus, "Roman antiquities," 17/18.4.5.
در دوران جمهوری دو پروکنسول بودند که سابقهٔ تصدی منصب کنسولی را نداشتند؛ یکی از آنان شیپیونه آفریکانو بود. در طول دومین جنگ کارتاژ (۲۱۸ق. م تا ۲۰۱ق. م) شیپیونه آفریکانو داوطلب رهبری دومین لشکرکشی روم علیه کارتاژی‌ها در اسپانیا شد. وی جوانتر از آن بود که کنسول شود، برای همین با رأی مجمع مردمی به عنوان پروکنسول برگزیده شد.Richardson, J. S, Hispaniae, "Spain and the development of Roman Imperialism, 218–82 BC," pp. 64–71.
با گسترش و وسعت یافتن روم، نیاز به حاکمان ایالتی رو به فزونی گذاشت. ایالات سیسیل در ۲۴۱ق. م و کورسیکا و ساردینیا در ۲۳۸ق. م به جمهوری منضم شدند. در ۲۲۷ق. م، دو پرایتور به ادارهٔ این دو ایالت نامبرده منصوب شدند. زمانی که ایالات هیسپانیا سیتریورو هیسپانیا اولتریوردر ۱۹۷ق. م ایجاد شدند، دو پرایتور دیگر نیز اضافه شدند. پس از آن حتّی با وجود افزایش شمار ایالات، دیگر به تعداد پرایتورها افزوده نشد؛ بلکه رسم بر این شد که اقتدار ("ایمپریوم") کنسول‌ها و پرایتورها را در پایان مدت مجاز تصدی شان، تمدید کنند و سپس آنان را به حکومت ایالات بفرستند.Livy, "The History of Rome", 41.8.
برخی از مأمورین مستعمراتی امپراتوری بریتانیا را با عنوان پروکنسول می نامیدند، از جمله آلفرد میلنر در آفریقای جنوبی، لرد کرزن در هند بریتانیا، لرد لوگارد در نیجریه، و لرد کیچنر در مصر و سودان.Alan Knight, "Britain and Latin America" in Andrew Porter (ed), "The Oxford history of the British Empire. Vol. 3, The nineteenth century", 1999, Oxford University Press. این رهبران مستعمراتی قادر به اِعمال ابتکارات شخصی بودند، حتّی هنگامی که حکومت لندن نسبت به ابتکارات بی میلی نشان می داد. کابینه های حزب محافظه‌کار غالباً نسبت به این ابتکارات بیشتر بردباری به خرج می دادند تا کابینه های حزب لیبرال.Lord, p. 14.
از بسیاری از فرماندهان و سفیران امریکایی به عنوان پروکنسول نام برده می شد. ویلیام هوارد تافت در فیلیپین (1903-1900)، لئونارد وود در کوبا، لوسیوس دی کلای در آلمان تحت اشغال متفقین، داگلاس مک آرتور در جمهوری اول کره، ادوارد لانسدال در ویتنام جنوبی، وسلی کلارک در بوسنی در 99-1994، پل برمر در حکومت ائتلاف موقت عراق در 2003، و دیوید پترائوس در عراق (08-2004) و افغانستان در 11-2010.Lord, pp. vii, 21, 67, 133.
ماکس وبر رهبری را به سه گونه تقسیم نموده‌است؛ رهبری سنتی، رهبری قانونی-عقلانی (بوروکراتیک)، و رهبری کاریزماتیک. یک پروکنسول می‌توانست همزمان یک بوروکرات قانون-مدار و یک شخصیّت کاریزماتیک باشد.Lord, Carnes, "Proconsuls: Delegated Political-Military Leadership from Rome to America Today", 2012, Cambridge University Press, p. 2. .
. Pubilius
. Neapolis
. Second Samnite War
. Hispania Citerior
. Hispania Ulterior
قوم ماد یا مردم ماد قومی ایرانی بودند که حدود سه-چهار سده پس از شروع زوال شهرهای عصر برنز در فلات ایران، به تدریج وارد این سرزمین شدند. این‌ها بخشی از مردمانی بود که در مهاجرت آریایی‌ها به فلات ایران، شرکت داشتند. این قوم به همراه پارس‌ها، پارت‌ها، سکاها و…، در روزگار خود به آریاییان مشهور بودند و یکی از قبایل آنان، آری زانتو نام داشت؛ نامی که به معنای «دودمان آریاییان» است.
کتیبه های آشوری و بابلی اطلاعاتی به ما درباره مادها می دهد، ولی منبع اصلی ما درباره مادها، گزارش مورخین یونانی به ویژه هرودوت است.Planhol, Xavier de, Yarshater, Ehsan, Hinnells, John R., Frye, Richard N., Brunner, Christopher J., Skjærvø, Prods Oktor, Windfuhr, Gernot L., Huyse, Philip, Fouchécour, Charles-Henri de, Kreyenbroek, Philip G. et al., “IRAN”, in: Encyclopaedia Iranica Online, © Trustees of Columbia University in the City of New York. Online abgerufen am 25 July 2023 <http://dx.doi.org/10.1163/2330-4804_EIRO_COM_3478>
Erste Online-Publikation: 2020
Erste Druckedition: 20041215
مطابق منابع کهن آشوری و یونانی و ایرانی در مجموع معلوم می‌گردد که شش طایفهٔ تشکیل‌دهندهٔ اتحاد مادها عبارت بودند از بوسیان، استروکاتیان، بودیان آریزانتیان و مغ‌ها و سرانجام پارتاکانیان. به گزارش هرودوت (کتاب اول بند ۹۶) مادها پانصد سال (۱۲۷۴ ق. م تا ۷۵۴ ق. م) تابع آشوریان بودند. برس مورخ کلدانی به این عقیده بود که مادی‌ها ۲۵۰۰ سال ق. م بابل را تسخیر کردند و ۲۲۴ سال بر بابل حکومت کردند ولی محققان تصور می‌کنند که مردمی از فلات ایران مانند کاسی‌ها بابل را گرفته‌اند و به مناسبت اینکه از طرف غربی فلات ایران به بابل رفته بودند برس این مردم را مادی دانسته‌است.
آنچه از متون آشوری برمی‌آید، آن است که مادها از سدهٔ نهم تا هفتم پیش از میلاد نتوانسته بودند چنان پیشرفتی بیابند که سبب هم‌گرایی و اتحاد و سازمان‌یافتگی قبایل و طوایف پراکندهٔ ماد بر محور یک رهبر و فرمان‌روای برتر و واحد که بتوان وی را پادشاه کل سرزمین‌های مادنشین نامید شده‌باشند. پادشاهان آشور در ضمن لشکرکشی‌های پرشمار خود به قلمرو سکونت مادها، همواره با شمار فراوانی از «شاهان محلی» روبه‌رو بوده‌اند و نه یک پادشاه واحد حاکم بر کل سرزمین‌های مادنشین. بعدها، در سده‌های نهم و هشتم پیش از میلاد، قدرت مادها تا حدی زیادی افزایش یافت و نقش آن‌ها برجسته شد و سرانجام در سدهٔ هفتم پیش از میلاد، سرتاسر غرب ایران و برخی از مناطق نزدیک آن به مادها تعلق یافت؛ بنابراین، مرزهای ماد در طول چند صد سال، به‌تدریج و رفته‌رفته تغییر کرد؛ با این حال، گسترهٔ جغرافیایی دقیق ماد ناشناخته باقی مانده‌است.
به مادها در سال‌نامه‌های آشوری نو از سال ۸۳۶ پیش از میلاد به بعد تا اواخر سوگند فئودالی اسارحدون (۶۷۲ پ. م) اشاره شده‌است، آن‌ها توسط شاهک‌نشین‌های کوچک اداره می‌شدند: پادشاهی مرکزی تأسیس نشده‌بود و اساس چیزهایی که بعداً به دیاکو، قاضی افسانه‌ای نسبت داده شد، هنوز وجود نداشت.
استرابون اعتقاد دارد نواحی تپور و ری و دروازه کاسپین بخشی از سرزمین ماد بود که اشکانیان بر آن سلطه یافتند و می‌نویسد:Parts of the Parthian country are Comisene and Chorene, and, one may almost say, the whole region that extends as far as the Caspian Gates and Rhagae and the Tapyri, which formerly belonged to Media. strabo (11.9.1)
در پایان هزارهٔ دوم پیش از میلاد، قبیله‌های مادی، استقرار در قلمروی غرب ایران که بعدها ماد نامیده شد را آغاز کردند؛ جایی که در آن زمان نشیمن‌گاه شاهک‌نشین‌های فراوان و گروه‌های قومی و زبانی گوناگونی مانند گوتی‌ها، لولوبی‌ها، کاسی‌ها و هوری‌ها بود. بعدها، در سده‌های نهم و هشتم پیش از میلاد، قدرت مادها تا حدی زیادی افزایش یافت و نقش آن‌ها برجسته شد و سرانجام در سدهٔ هفتم پیش از میلاد، سرتاسر غرب ایران و برخی از مناطق نزدیک آن به مادها تعلق یافت؛ بنابراین، مرزهای ماد در طول چند صد سال، به‌تدریج و رفته‌رفته تغییر کرد؛ با این حال، گسترهٔ جغرافیایی دقیق ماد برای ما ناشناخته باقی مانده‌است.
در دورهٔ نخستین، مرزهای غربی شاهک‌نشین‌های ماد که از یکدیگر مستقل بودند، از مرزهای غربی دشت همدان فراتر نمی‌رفتند. اطلاعات ما دربارهٔ حدود شمالی و شرقی ماد بسیار اندک است. با این حال، سرزمین اصلی ماد، آن‌گونه که آشوری‌ها از اواخر سدهٔ نهم پیش از میلاد تا آغاز سدهٔ هفتم پیش از میلاد آن را می‌شناختند، از سوی شمال به گیزیل بوندا محدود می‌شد که گیزیل بوندا در کوه‌های قافلان‌کوه در شمال دشت همدان قرار داشت؛ از سوی غرب و شمال غرب نیز محدودهٔ آن از دشت همدان فراتر نمی‌رفت و به کوه‌های زاگرس محدود می‌شد، به جز در جنوب غربی که مادها تا دره‌های زاگرس را در اختیار داشتند که این مرز در دامنهٔ کوه‌های گرین واقع شده بود و ماد را از الیپی، پادشاهی‌ای در نواحی پیشه‌کوه به سمت جنوب کرمانشاه، جدا می‌کرد. از سوی جنوب نیز مرز ماد به منطقهٔ ایلامی سیماشکی محدود می‌شد که امروزه با درهٔ خرم‌آباد تطبیق داده می‌شود.
به نظر می‌رسد که قلمروی ماد از سوی شرق و جنوب شرقی به دشت کویر و سرزمین پَتوشَرا (Patušarra) محدود بود؛ سرزمین پتوشرا چنان‌که توسط شاهان آشوری توصیف شده‌است، در حاشیهٔ کویر نمک (احتمالاً دشت کویر) واقع شده بود. رشته کوه نزدیک پتوشرا را آشوریان «بیکنی» می‌نامیدند و از آن با عنوان «رشته کوه لاجورد» یاد می‌کردند. پژوهشگران معمولاً آن را با کوه دماوند که در شمال شرق تهران قرار دارد، برابر می‌دانند. پتوشرا ظاهراً همان منطقه‌ای‌ست که در فارسی میانه به‌صورت پَدشخوار ذکر شده‌است، جایی که در سده‌های میانی استخراج لاجورد از آن گواهی شده‌است. لاجورد که به عنوان خراج به آشوریان پرداخت می‌شد، «به واسطهٔ تجارت با مادی‌های مناطق شرقی به دست می‌آمد.» پتوشرا و کوه بیکنی، احتمالاً دوردست‌ترین قلمرو حکومت مادها بود که آشوری‌ها در طول بزرگ‌ترین توسعهٔ خویش در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم پیش از میلاد و دههٔ نخست سدهٔ هفتم پیش از میلاد، به آن نفوذ کرده بودند. با این حال، لوییس لوین استدلال می‌کند که کوه بیکنی به احتمال زیاد می‌بایست با رشته‌کوه الوند تطبیق داده شود که در غرب همدان قرار دارد؛ این تطبیق توسط استوارت کلیفورد براون و تعدادی دیگر از پژوهشگران مورد قبول واقع شده‌است. اگر تطبیق بیکنی با رشته‌کوه الوند درست باشد، به این معناست که آشوری‌ها هرگز از این کوه‌ها عبور نکردند و همهٔ سرزمین‌های مادی که تسخیر کردند یا برایشان شناخته‌شده بود، در غرب همدان قرار داشت.
مادها در سده هفتم پیش از میلاد موفق شدند بتدریج پادشاهی ماد را تشکیل دهند. این پادشاهی حکومتی بود که طی سده‌های میانی هزارهٔ یکم پیش از میلاد، از حدود ۶۷۸ پ.م. تا حدود ۵۴۹ پ.م. بر نواحی غربی و مرکزی فلات ایران حکمرانی می‌کرد. هرچند که دوران پادشاهی شاهان ماد و مدت پادشاهی آن‌ها و نیز ترتیب‌شان مورد مناقشه است، اما به‌گفتهٔ هرودوت، سلسلهٔ مادها شامل چهار شاه بود که به یک خانواده تعلق داشتند و به مدت ۱۵۰ سال فرمانروایی کردند و نام آن‌ها عبارت بود از دیاکو، فرورتیش، هووخشتره و ایشتوویگو. از میان این شاهان، تنها به هووخشتره و ایشتوویگو در متون میخی اشاره شده‌است. با این وجود، پژوهشگران برای یافتن نام دیاکو و پسرش فرورتیش در دیگر منابع مرتبط تلاش کرده‌اند. از این روی، رئیس قبیلهٔ ماننا، دَیائوکو نام داشت که چندین بار در متون آشوری نو (و نیز سال‌نامه‌ها) از دورهٔ سارگون دوم نامش ذکر شده‌است و با دیاکو که هرودوت ذکر کرده‌است، یکی دانسته می‌شود. از او در منابع آشوری به‌عنوان والی ماننا (šaknu) یاد شده‌است که با شاه اورارتو علیه فرمانروای ماننا متحد شده‌بود، اما توسط سارگون اسیر شد و در سال ۷۱۵ پیش از میلاد همراه با خانواده‌اش به سوریه تبعید گردید. او ظاهراً در همان‌جا درگذشت. مادها نقش مهمی در سقوط امپراتوری آشور نو در سال ۶۱۲ پیش از میلاد ایفا کردند. پایان حکومت مادها نیز با وجود افسانه‌هایی که در اطراف کوروش کبیر وجود دارد، همچنان در تاریکی است.
سفال‌ها تنوع بیش‌تری را نشان می‌دهند. انواع ظروف که نسبتاً از دوران اولیهٔ عصر آهن به‌دست آمده‌اند را می‌توان از یک منطقه با منطقهٔ دیگر مقایسه نمود؛ با این‌حال، ابزارها به‌طور گسترده‌ای با یکدیگر تفاوت دارند، زیورآلات، حکاکی‌شده و رنگ‌آمیزی شده‌اند و با یک فرهنگ همگون، تناسب ندارند. لویس لوین توجه‌مان را به این حقیقت جلب کرده که «گُل‌بند» در پاسارگاد با سکه‌های پساهخامنشی در ارتباط است: به‌نظر می‌رسد که هیچ نمونه‌ای برای نوع رایج سفال‌گری پیشاهخامنشی یا حتی ابتدای دوران هخامنشیان وجود ندارد. سفال خاکستری که اغلب آن را مادی می‌خوانند، نمی‌تواند مادی باشد زیرا از نظر زمانی بسیار کهن‌تر از آن است که بتوان آن را مادی خواند و همچنین از نظر جغرافیایی در نقاطی شمالی‌تر از محدودهٔ جغرافایی مادها یافت شده‌است. ابزارهای رنگ‌آمیزی‌شدهٔ سیلک ب و باباجان، از نظر سبک نقاشی تا حد زیادی به یکدیگر ارتباطی ندارند و شاید محصولات محلی و داخلی از گروه‌های جمعیتی تحت سلطه یا زیر نفوذ دولت ماد باشند.
نقاشی معماری در باباجان و نوشیجان را می‌توان با ابزارهای سبک هندسی نه‌چندان پیچیده در سیلک ب مقایسه کرد. علی‌رغم توصیفات هرودوت از ثروت مادها، مخصوصاً پایتخت آن‌ها هگمتانه، تاکنون جستجو برای یافتن آثار درباری به نتایج قانع‌کننده‌ای منجر نشده‌است و حتی گاهی اوقات به‌نظر می‌رسد که جستجو به ایجاد تحریف‌هایی نیز انجامیده‌است. در مورد آرامگاه‌های سنگی که ارنست هرتسفلد آن‌ها را به شاهزادگان مستقل ماد نسبت می‌داد، هوبرتوس فون گال استدلال متقاعدکننده‌ای انجام‌داده و آن‌ها را بسیار متأخرتر از آنی می‌داند که هرتسفلد فرض می‌کرد.
در حال حاضر، هیچ اطلاعات مستقیمی از نهادهای اجتماعی و سازمان‌های اقتصادی جامعهٔ ماد در دست نداریم. هرودوت اشاره می‌کند که مادها ۶ قبیله بودند که از میان آن‌ها فقط آریزانتیان، به‌معنای «دارای اصل و نسب بیشتر آریایی در مادها» دارای ریشه‌شناسی آشکار ایرانی است، اما در مورد دیگر قبایل تقریباً هیچ اطلاعاتی در دست نداریم. ظاهراً، برخی از عناصر سیستم مدیریتی و اداری مادها که از آشوریان آموخته بودند، تا پس از سقوط آشور نیز در استان‌های مادی ادامه داشت و مادها به تدریج این سیستم اداری را همچون نهادهای سنتی خودشان تصور می‌کردند. یانوش هارماتا کوشید تا منشأ سیستم اداری مادها را ردیابی کند و در این کار، مبنای استدلال‌های خود را عمدتاً بر روی داده‌های زبان‌شناسی قرار داد. وی به این نتیجه رسید که مادها دارای «سازمان اداری بسیار توسعه‌یافته‌ای بودند که پس از آن‌ها نیز این سیستم توسط هخامنشیان مورد استفاده و اقتباس قرار گرفت.» در هر صورت، جایگاه ساتراپ که هخامنشیان از آن استفاده می‌کردند، حتی پیش از ظهور دولت ماد نیز برای تعیین رؤسای مستقل وجود داشته‌است.
آگاهی ما دربارهٔ دین مادها بسیار اندک است. بین سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۷ میلادی، دیوید استروناخ بنایی که در حدود سال ۷۵۰ پیش از میلاد بنا شده‌بود را کاوش کرد و چنین به نظر می‌رسد که کاربری آن عمدتاً مذهبی بوده‌است. این سازه که در تپه نوشیجان، در حدود ۶۰ کیلومتری جنوب همدان قرار دارد، بر روی تخته سنگی به ارتفاع ۳۰ متر بنا شده‌است و شامل «نیایش‌گاه مرکزی»، «نیایش‌گاه غربی»، «دژ» و «تالار ستون‌دار» است که توسط دیواری آجری محصور شده‌است. نیایش‌گاه مرکزی به‌شکل بُرجی با محراب داخلی سه‌گوش بود. مساحت زمین آن ۱۱×۷ متر و دیوارهایش ۸ متر ارتفاع دارند. در نزدیکی گوشهٔ غربی محراب، آتشگاه پله‌داری کشف شد که از خشت و گل ساخته شده‌بود. چنان‌که می‌دانیم، آیین مذهبی آتش، میراث مشترک و رایج در بین اقوام هندوایرانی بود و نیایش‌گاه تپه نوشیجان، کهن‌ترین ساختمان از این نوع در ایران است که می‌شناسیم.
نویسندگان کلاسیک، متفق‌القول از مغ‌ها به‌عنوان روحانیون زرتشتی یاد کرده‌اند و دیاکونوف چنین پنداشته‌است که «ایشتوویگو و حتی شاید هووخشتره، دینی را پذیرفته بودند که از آموزه‌های زرتشت الهام گرفته شده‌بود. (هرچند که این دین قطعاً با آموزه‌های پادشاه یکسان نبود)». با این حال، اکثر پژوهشگران با این دیدگاه موافق نیستند. مری بویس حتی چنین استدلال می‌کند که وجود مغ‌ها در ماد با آداب و رسوم و شیوه‌های پرستش خاص خودشان، مانع از تبلیغ مذهبی زرتشتیان آن‌جا بود. به‌احتمال قوی، نوعی از مزداگرایی با آداب و رسوم رایج هندوایرانی در اوایل سدهٔ هشتم پیش از میلاد در ماد شایع شد که با ویژگی‌های خاص آیین زرتشتی ناسازگار بود، در حالی که دین اصلاح‌شده توسط زرتشت تنها در نیمهٔ نخست سدهٔ ششم پیش از میلاد، تحت فرمانروایی آخرین شاهان ماد در غرب ایران شروع به گسترش کرد.
به‌عقیدهٔ نیبرگ چنین بنظر می‌رسد که دین ماد باستان یک دین ابتدایی مزدایی باشد. در ماد یک مزداپرست را "مَزْدَیزنَه" (mazdayazna) می‌خواندند که از صورت اوستایی آن "مَزْدیسنَه" (mazdayasna) آشکارا جدا می‌شود. آنان در دیرین‌ترین زمان، مجموعه‌ای از خدایان را که با آریایی‌ها میتانی همانندگی بسیار باید داشته‌باشند، می‌پرستیدند.
اطلاعات مربوط به پوشش مردم در دورهٔ مادها، عمدتاً منحصر به لباس‌های مردان است که این اطلاعات شامل دو دسته از منابعند: گزارش‌هایی که از نویسندگان کلاسیک ثبت شده‌است و آثار باستانی. این دسته که شامل آثار با ارزش باستانی‌اند را می‌توان به پنج دسته تقسیم کرد:
تاریخ فرهنگ ماد را می‌توان به دو دوره تقسیم کرد؛ یکی مربوط به دوران متقدم ماد و قبل از استقرار سلطهٔ کیش مُغان و دورهٔ دوم مربوط به زمان مُغان. مرز میان این دوره پایان قرن هفتم قبل از میلاد است. زندگی مردم نقاط دوردست غربی ظاهراً تحت تأثیر رسوم بابلیان قرار گرفته بود؛ مثلاً در مورد لباس چنین بوده‌است. در سمت شرقی جبال زاگرس لباسی که لولوبیان در هزارهٔ سوم قبل از میلاد می‌پوشیدند معمول بوده‌است: روی نیم تنه (پیراهنی آستین کوتاه-زانو) پوستی افکنده، بر شانهٔ چپ استوار می‌ساختند و گاهی پوست را از زیر کمربند رد می‌کردند. مردم ثروتمند پوست یوزپلنگ و مستمندان پوست گوسفند به کار می‌بردند. لباس مانائیان و دیگر قبایل اتحادیهٔ ماد و خود مادیها همین گونه بوده‌است. این رسم- یعنی افکندن پوست گوسفند بر شانه تا به امروز نیز در میان شبانان کوهستانی آذربایجان و کردستان محفوظ مانده‌است. موها را با نواری سرخ می‌بستند و ریش را می‌زدند. در تصاویر آشوری کلاه بلند نمدی یا تاج- که به زبان یونانی تیار نامیده می‌شود و مخصوص ساکنان ماد بوده- دیده نمی‌شود ولی چون کلاه مزبور هم در هزارهٔ سوم قبل از میلاد و هم در عصر هخامنشیان (قرن‌های ۴ و ۶ قبل از میلاد) متداول بوده بی شک در دوران مورد نظر نیز مرسوم بوده‌است. پاپوش مردم ماد موزه‌های نرم و نوک برگشته بود.
ادیث پرادا تأکید می‌کند که «در کُل، در هنر خاور نزدیک، تفاوت میان مردم غالباً بر اساس پوشاک آن‌ها مشخص می‌شد». مردان باستانی خاور نزدیک به پوشیدن لباس‌های گُشاد و آزاد، متشکل از دامن‌های چین‌دار، تن‌پوش‌های رویی پیچیده‌شده به دور بدن و تُنیک علاقه داشتند. احتمالاً در انتهای هزارهٔ دوم پیش از میلاد، ایرانیان مهاجر که در اوراسیا، جایی که آب و هوای متغیری زیادی داشته و زندگی به گله‌داری و استفاده از از اسب، به‌ویژه برای جنگ‌ها وابسته بود، لباسی با خود به درون ایران آورده باشند که در مسکن اولیه‌شان شکل گرفته بود. این لباس شامل کلاهی بلند، نیم‌تنه و شلوار چرمی تنگ و چسبان، بالاپوشی آستین‌بلند و چکمه می‌گردید.
ایرانی‌ها پیراهن چین‌دار خاور نزدیک را پذیرفته و آن را اصلاح کردند و به آن سربند و کلاه شیاردار بلندی که احتمالاً از سربند پَردار آشوری اقتباس شده بود، افزودند. از این رو گاهی اوقات پژوهشگران این سبک را «جامهٔ پارسی» و لباس برگرفته از آسیای میانه را «جامهٔ مادی» می‌نامند. این نام‌ها همیشه دقیق نیستند، با این حال هرودوت گواهی می‌دهد که «پارسیان» برحسب عادت، لباس «مادها» را می‌پوشیدند.
زبان مادی یک زبان هندواروپایی و زبان مادها بوده‌است که به‌همراه زبان‌های سکایی، اوستایی و پارسی باستان از جمله زبان‌های باستانی ایرانی محسوب می‌شوند. هیچ سندی در دست نیست که بتوان با آن صحت زبان مادی را تأیید کرد. اما زبان‌شناسان، با استفاده از ساختار کلمات و علم واژه‌شناسی، کلماتی در متون کتیبه‌های پارسی باستان، ایلامی و بابلی که با گرامر زبان خود سازگار نیست را شناسایی کردند و آن را در دسته‌بندی زبان مادی قرار دادند؛ برای نمونه در کتیبه‌های پارسی باستان واژه‌هایی دیده می‌شوند که برخلاف قواعد آوایی پارسی باستان است، که این واژه‌ها را باید مادی دانست.
اینکه تا چه اندازه، واژه‌ها و نام‌هایی را (که داده‌های ریشه‌شناختی آن‌ها را به‌درستی نمی‌توان از لحاظ معنایی و منطقی پذیرفت) که در روایات فرعی یونانی، ایلامی، بابلی و غیرهٔ دوران هخامنشی ثبت شده‌اند، تنها برپایهٔ معیارهای زبانی، ازجمله sp, z مادی و مانند آن، به‌طور قطع مادی دانست، قابل تصمیم‌گیری است، اما نام‌های پادشاه‌های محلی ماد از زاگرس و جای‌نام‌های مربوط که در منابع آشوری از زمان شلمنصر سوم (میانهٔ سدهٔ نهم پ. م) ذکر شده، استثناست.
ویژگی بارز زبان مادی با این شیوه به‌خوبی دریافتنی نیست: hv ایرانی> f مادی همانند havarnah ایرانی (xvarənah اوستایی) farnah مادی «فر» (که از سده‌های نهم و هشتم پ. م در نام اشخاص دیده شده‌است)، به‌تازگی کاملاً مادی بودن آن مردود دانسته شده یا این‌که باید جزو یکی از گویش‌های گوناگونِ مادی به‌شمار آید. مایرهوفر، تنها تعدادی واژه درزمینهٔ اصطلاحات حقوقی، سپاهی‌گری و نام‌های خاص از قلمرو پادشاهی هخامنشی را مادی دانسته‌است. درعین‌حال، اشمیت دربارهٔ برخی از آن‌ها تردید دارد؛ برای مثال، xšāyaθiya به‌معنی شاه، دارای /θiy/ (به‌جای /ti/ ایرانی> /šiy/ پارسی باستان) نیست، بلکه بیشتر thii هندوایرانی> /θiy/ پارسی باستان است، و بنابراین، لزوماً نباید مادی شمرده شود.
هیچ اثر مکتوبی از زبان مادی در دست نیست و مشخص نیست که این زبان اصولاً به رشتهٔ تحریر درآمده یا نه؛ اما از اشاراتی که در نوشته‌های مورخان یونانی نظیر کتسیاس، دینون و هرودوت به داستان‌ها، قصه‌ها و اشعار این دوره شده‌است، رد ادبیات روایی و سینه به سینه این دوره را می‌توان پی گرفت. برای نمونه، عشق استریانگایوس به زرینا، ملکهٔ سکاها و ناکام ماندن وی و داستان غنایی «زریادرس و اداتیس» را می‌توان نام برد که در مآخذ متعددی دیده می‌شود که به نظر مری بویس اصل مادی دارد و بعدها به‌صورت داستان گشتاسپ و کتایون در "شاهنامه" بازتاب یافته‌است. از دیگر آثار ادبی مادی می‌توان از داستان‌های حماسیِ مادی یاد کرد که به پایه‌گذاری دولت ماد انجامیده و در آثار کتسیاس نقل شده‌است.
به نظر می‌رسد که کوروش پادشاهی ماد را منسوخ نکرد، او و جانشینانش، عنوان‌های رسمی شاهان ماد و سیستم مدیریتی آن‌ها را پذیرفتند. در شاهنشاهی هخامنشی، ماد موقعیتش را به عنوان دومین استان بعد از پارس به دست آورد. اشراف‌زادگان مادی در همان جایگاهشان در حکومت کوروش و جانشینانش (به رغم شورش علیه داریوش یکم در ۵۲۱ پ.م. توسط گوبریاس باقی ماندند. اولین حکمران بابل بعد از فتح توسط پارس‌ها، یک مادی بود. در گاهشماری نبونئید، او به عنوان «حکمران دیار گوتیم» گواهی داده شده‌است که بابل را به‌دست آورده‌است. در اول هزارهٔ پ.م. گوتیم نام ماد، یا حداقل، قسمت غربی‌اش بود. همچنین ذکر شده که علاوه بر پارسی‌ها و ایلامی‌ها، مادی‌ها هم در گارد جاویدان ۱۰ هزار نفری هخامنشی خدمت می‌کردند.
یهودیان، یونانیان و مصریان، و دیگر مردم‌های دنیای باستان، پارس‌ها را مادی خواندند و حکومت پارس‌ها را ادامهٔ ماد شمردند. به استناد برخی مدارک بابلی که بعد از فتح میانرودان توسط پارس‌ها، نوشته شده‌است، خیلی از مادها در مقام‌های عالی‌رتبه استانی، افسران نظامی، سربازهای سلطنتی، در بابل اشتغال داشتند. به علاوه، به نظر می‌رسد که مادها در بابل و دیگر شهرهای بزرگ به عنوان افراد خصوصی زندگی می‌کردند. اسناد میخی همچنین تأیید می‌کنند که تاجرهای بابلی با داد و ستدهای مختلفی در اکباتان و دیگر شهرهای مبادرت می‌ورزیدند.
مادها در نبرد هخامنشیان و یونانیان شرکت داشتند و به همراه کادوسیان و سکاها در یک جناح قرار داشتند و تحت فرماندهی آتروپات بودند. آریان مورخ یونانی ترکیب سپاه هخامنشی در جنگ گوگمل را چنین آورده‌است: باختری‌ها، سغدی‌ها و هندی‌های مجاور باختر به فرماندهیی بسوس والی باختر بودند. ساک‌ها که از سکاهای آسیایی و مستقلند ولی متحد داریوش می‌باشند و تحت فرماندهی ماباسس هستند. هندی‌های کوهستان تحت فرماندهی برسائت والی رخج بودند.
اتفاق خودش نمی‌افتد! فیلمنامه‌ای فیلم‌نشده از بهرام بیضایی است از سالِ ۱۳۸۱.https://www.mehrnews.com/news/169431/دو-فيلمنامه-ي-جديد-بهرام-بيضايي-در-نمايشگاه-كتاب-تهران-عرضه-مي
بیضایی فیلمنامه را به سالِ ۱۳۸۱ نوشت و انتشاراتِ روشنگران و مطالعاتِ زنان در سالِ ۱۳۸۴ به صورتِ کتاب منتشرش کرد.https://www.isna.ir/news/8107-06511/
بیضایی یک بار مجوّزِ ساختِ این تریلرِ سیاسیhttps://www.radiozamaneh.com/32250 را از دولتِ ایران گرفت.https://images.hamshahrionline.ir/hamnews/1383/830401/news/akhar.htm ولی فیلمش ساخته نشد.https://www.radiofarda.com/a/379273.html
اسکادی ممکن است از آوارها و خرابی‌های بزرگی که در مقطعی از تاریخ منظومهٔ خورشیدی، ایجاد شده و با ضربات پی‌در پی که فوبه را خاموش کرده‌اند تشکیل شده‌باشد.
این نام از اساطیر اسکاندیناوی گرفته شده‌است، جایی که اسکادی یک غول‌پیکر و همسر خدای ونیر نیورد است. نام ماه به عنوان اسکادی توسط منابع اولیه، با داده شد به عنوان یک تقریب گرافیکی از ایسلند نامهٔ "ETH." این املایی بود که در سال ۲۰۰۳ اعلام شد.IAUC 8177: "Satellites of Jupiter, Saturn, Uranus" 8 August 2003 (naming the moon) با این حال، اتحادیهٔ بین‌المللی اخترشناسی گروه کاری سیاره‌ای سیستم نامگذاری (WGPSN) تصمیم گرفت در اوایل سال ۲۰۰۵ به جای استفاده از ترجمه IAUC 8471: "Satellites of Saturn" 21 January 2005 (naming the moon) شکل صفت «اسکادین» در داستان‌ها یافت می‌شود.Cole (2010) "Kresley Cole Immortals After Dark: The Clan MacRieve"
یعقوب عیسی محصول تیم‌های پایه العربی است. در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۷، یعقوب عیسی نخستین بازی خود برای العربی را در برابر ام صلال و در لیگ ستارگان قطر انجام داد. وی به عنوان جایگزین محمد سالم به میدان رفت.
تا ابد فیلم سینمایی به کارگردانی امید امین‌نگارشی، نویسندگی امید امین‌نگارشی و امیرحسین دواتگر، تدوین مهرداد نصیری دهقان و به تهیه‌کنندگی محمد نجفی‌زاده و امیر گراوند محصول سال ۱۳۹۸ است.وب‌سایت خبرگزاری ایرنا «تا ابد»؛ فیلمی در مورد ربابانک جامع اطلاعات سینمای ایران لیست کامل عوامل فیلم تا ابد داستان فیلم حول محور ربا و نزول و تأثیر آن بر زندگی میگردد و همانطور که نهایتا به مخاطب نشان میدهد؛پول برای ما دو حالت دارد، یا ما را می بوسد یا می کشد
وومکس (انگلیسی: WOMEX) کوتاه شدهٔ عبارت: Worldwide Music Expo به معنای نمایشگاه جهانی موسیقی، یک پروژهٔ بین‌المللی پشتیبانی و توسعه موسیقی ملل است که مرکز آن در برلین مستقر می‌باشد. رویداد اصلی آن نمایشگاهی است که سالانه در مکان‌های مختلف در سراسر اروپا برگزار می‌شود. این رویداد شامل: یک نمایشگاه تجاری، نمایشگاه‌های جانبی، کنفرانس‌ها، اکران فیلم، جلسات شبکه سازی و جوایز است. در این نمایشگاه موسیقی‌دانان و شرکت‌های تولید آثار موسیقیِ آنها، امکان برقراری ارتباط برای تورهای بین‌المللی و پخش آلبوم را دارند.
درسال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱، وومکس در یک همکاری جدید با نمایشگاه موسیقی ملل کپنهاگ و با مشارکت جشنوارهٔ راسکیله، جشنوارهٔ جاز کپنهاگ و سازمان توریستی کپنهاگ، در شهر کپنهاگ دانمارک برگزار شد.
سایر مکان‌های برگزاری رویدادهای وومکس عبارتند از: برلین (۱۹۹۴، ۱۹۹۹، ۲۰۰۰)، بروکسل (۱۹۹۵)، مارسی (۱۹۹۷)، استکهلم (۱۹۹۸)، روتردام (۲۰۰۱)، اسن (۲۰۰۲، ۲۰۰۴)، نیوکاسل تا تین (۲۰۰۵)، سویا (۲۰۰۳، ۲۰۰۶، ۲۰۰۷، ۲۰۰۸)، تسالونیکی (۲۰۱۲)، کاردیف (۲۰۱۳)، سانتیاگو د کامپوستلا (۲۰۱۴ و ۲۰۱۶)، بوداپست (۲۰۱۵)، کاتوویتس (۲۰۱۷)، لاس پالماس (۲۰۱۸)، تامپرهٔ فنلاند (۲۰۱۹) و وومکس سال ۲۰۲۰ که بار دیگر در بوداپست برگزار می‌شود.https://www.womex.com/virtual/piranha_arts_1/news/womex_returns_to_in
وومکس در ماه اکتبر هر سال و در بسیاری از موارد، در هفتهٔ آخر اکتبر برگزار می‌شود. ثبت‌نام از طریق سایت در روز چهارشنبه، همزمان با برگزاری افتتاحیه انجام می‌شود. شرکت‌کنندگان در همایش می‌توانند از افتتاحیه، کنفرانس، نمایشگاه تجارت، نمایشگاه‌های جانبی عصرهای پنجشنبه، جمعه و شنبه و جوایز وومکس روز یکشنبه، آخرین روز از این رویداد بازدید نمایند. اگرچه وومکس در درجهٔ اول برای حرفه‌ای‌ها و بازدیدکنندگان تجاری در صحنهٔ موسیقی جهان در نظر گرفته شده‌است، اما مردم محلی و گردشگران نیز می‌توانند بلیط اکثر نمایشگاه‌های عصرانه را خریداری کنند.
وومکس از سال ۱۹۹۴ آغاز شد و بنیانگذاران آن: کریستوف بور‌کوفسکی و بن ما‌ندلسون بودند.
جوایز وومکس نخستین بار در سال ۱۹۹۹ معرفی شد. از آن زمان، وومکس هر سال جوایز خود را برای دستاوردهای ویژه در صنعت موسیقی بین‌المللی به هنرمندان یا متخصصان اهدا می‌کند. وومکس از سال ۲۰۰۶ و با هماهنگی با نمودارهای موسیقی جهانی اروپا و همچنین از سال ۲۰۱۷، هماهنگ با نمودار موسیقی جهان، سه جایزه برتر را برای شرکت‌های تولید آثار موسیقی که بیشترین آلبوم‌های برتر جدول را دارند، ارائه کرده‌است.
هلموت نورپوث (زاده ۱۹۴۳) یک دانشمند علوم سیاسی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی پروفسور دانشگاه استونی بروک می‌باشد. شهرت وی بیشتر به دلیل ارائه و اصلاح یک مدل برای پیش‌بینی نتایج انتخابات ریاست جمهوری آمریکا می‌باشد که از شش انتخابات اخیر ریاست جمهوری آمریکا، پنج مورد را به درستی پیش‌بینی کرده‌است. مدل وی پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ آمریکا را به درستی پیش‌بینی کرد.
نورپوت مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه آزاد برلین آلمان درسال ۱۹۶۶ دریافت کرد. سپس در دانشگاه میشیگان به تحصیل ادامه داد و از آن دانشگاه موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد و دکترا شد. وی پیش از ورود به دانشگاه استونی بروک، در دانشگاه کلن و دانشگاه تگزاس استادیار بود. در سال ۱۹۸۰، استادیار دانشگاه استونی بروک شد و در سال ۱۹۸۵ به درجه استاد تمام در این دانشگاه دست یافت.