moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
(د) پس از تغییر شکل ماده از موقعیت اولیه تصویر مرجع، زیر مجموعه در تصویر تغییر شکل یافته با زیر مجموعه تصویر مرجع مطابقت داده می شود.
(ه) هنگامی که زیر مجموعه تطبیق داده شد، DIC جابجایی نسبی مرکز زیر مجموعه را بین تصاویر مرجع و تغییر شکل یافته محاسبه می کند.
برای محاسبه دقیق تر الگوی تغییر شکل یافته، DIC با ردیابی زیرمجموعه‌های متعدد، میدانی از جابجایی‌ها را محاسبه می‌کند. همان روش قبلی تکرار می شود اما این بار تعداد بیشتری از زیر مجموعه‌ها با اندازه‌ی مساوی برای به دست آوردن میزان جایجایی اندازه گیری می شود.
همبستگی گسسته دوبعدی formula_1 را می‌توان به روش‌های مختلفی تعریف کرد، یکی از این موارد در زیر آمده استhttps://en.wikipedia.org/wiki/Digital_image_correlation_and_tracking:
در اینجا "f"("m", "n") شدت پیکسل در نقطه ی ("m", "n") در تصویر اصلی و "g"("m", "n") شدت پیکسل تصویر در نقطه ی ("m", "n") بعد از تغییرات و همچنین formula_3 و formula_4 میانگین شدت در "f" و "g" می باشد.
یکی از راه‌های دسته‌بندی الگوریتم‌های DIC، ابعاد جابجایی‌های محاسبه‌شده است. برای تصاویری که تنها توسط یک دوربین جمع آوری شده اند، تنها دو بعد جابجایی قابل تشخیص است. به این DIC دو بعدی یا 2-DIC می گویند (همچنین معمولاً به عنوان 2D-DIC نوشته می شود). هنگامی که تصاویر از بیش از یک دوربین استفاده می شود، عمق آنرا نیز می توان اندازه گیری کرد. این DIC سه بعدی یا 3-DIC (همچنین معمولاً به عنوان 3D-DIC نوشته می شود) نامیده می شود.https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/
2D-DIC فرض می‌کند که تغییر شکل‌های نمونه به صفحه‌ای موازی با دوربین محدود می‌شود. در عمل، حرکت خارج از صفحه می‌تواند منبع بزرگی از خطا برای DIC دو بعدی باشد، همچنین، تصاویر می‌توانند دارای اعوجاج‌هایی باشند که سبب ایجاد خطا در اندازه‌گیری‌های DIC خواهند شد.
نکته حائز اهمیت این است که 3D-DIC تنها توانایی اندازه گیری جابجایی ها روی سطح یک ماده را دارد و تغییرات حجم قابل اندازه گیری نیست. در این مورد از همبستگی حجم دیجیتال (DVC) استفاده می شود. برای اندازه‌گیری جابه‌جایی‌ها در یک جامد، سیستم تصویربرداری باید بتواند درون ماده را ببیند و الگوریتم‌های DIC باید برای ثبت جابه‌جایی‌ها در حجم گسترش یابد.Pan, Bing; Wang, Bo (2020). Some recent advances in digital volume correlation. Optics and Lasers in Engineering, 106-189.
برای مطابقت تصاویر مرجع و تغییر شکل یافته، DIC ویژگی هایی را روی سطح نمونه ردیابی می کند که در مجموع الگوی اسپکل را تشکیل می دهند. گاهی اوقات، سطح نمونه به طور ذاتی دارای ویژگی هایی است که برای یک الگوی اسپکل طبیعی کافی است، اما معمولاً یک الگوی اسپکل مصنوعی باید روی نمونه اعمال شود. کیفیت نتایج DIC به شدت به الگوی اسپکل بستگی دارد و الگوهای بهینه باید شرایط زیر را برآورده کنند:
الف)این الگو باید سطح نمونه را در ناحیه مورد نظر بپوشاند.
ب)ویژگی هایی که الگو را تشکیل می دهند (اسپکل ها)، باید در موقعیت تصادفی اما از نظر اندازه یکنواخت باشند.
ج)استفاده از طرح های اسپکل صلب به جای طرح های قابل تغییر شکل، خطاهای نسبتاً کوچکی را در اندازه گیری DIC ایجاد می کند. به عبارت دیگر، الگو به طور کامل به نمونه چسبیده است، اما در مقایسه با نمونه به راحتی تغییر شکل می دهد.طرح های اسپکل قابل تغییر شکل ایده‌آل هستند، زیرا سبب پایداری در محیط آزمایش می شوند. به عنوان مثال، برای آزمایش در دمای بالا، الگوی تحت گرما پوسیده یا تیره نمی شود.
د)طرح های اسپکل باید دارای حداقل چگالی در حدود 50٪ بر روی سطح نمونه باشند. وقتی الگو دارای طرح‌های خیلی کم یا خیلی زیاد باشد، این امر منجر خطاهایی در اندازه گیری تغییرات در سطح می شوند.
در بیشتر موارد، سطح طبیعی نمونه بهترین الگوی قابل دستیابی نیست. راه های زیادی برای اعمال طرح های اسپکل مصنوعی وجود دارد و تکنیک های اصلی در زیر ذکر شده است.
طرح‌های اسپکل ایجاد شده با رنگ آمیزی به دلیل سازگاری رنگ با اکثر مواد مهندسی محبوبند. طرح‌های اسپکل با کیفیت بالا را می توان به سرعت با پاشش رنگ اعمال کرد. از آنجایی که رنگ هایی غیر از سیاه و سفید ذاتا وضوح کمتری دارند، رنگ های سیاه و سفید توصیه می شوند. استفاده از رنگ سفید به‌عنوان پس‌زمینه و سیاه به‌عنوان اسپکل ترجیح داده می‌شود، زیرا رنگ سیاه وضوح بهتری را نسبت به رنگ سفید دارد.
اگر نمونه دچار تغییر شکل‌های بزرگ و/یا نرخ کرنش بالا می‌شود، آزمایش باید در 24 تا 48 ساعت پس از رنگ‌آمیزی انجام شود. با خشک شدن رنگ توانایی تغییر شکل با نمونه کاهش می یابد. طیف وسیعی از اندازه های اسپکل را می توان با رنگ آمیزی تولید کرد.
برای مواد هایپرالاستیک (از جمله بسیاری از الاستومرها، پلیمرها و مواد زیستی)، رنگ کشش کافی برای تغییر شکل همراه سطح مورد نظر را ندارد. جوهرها و رنگ‌هایی که در مواد نمونه نفوذ می‌کنند، گزینه‌ی مناسبی برای ایجاد طرح‌های اسپکل هستند. برای اعمال جوهر یا رنگ می توان از مهر زدن، اسپری کردن و شابلون زدن استفاده کرد. به عنوان مثال، بافت نرم بیولوژیکی را می توان با متیلن آبی رنگ آمیزی کرد.
برای مواد مرطوب یا چسبنده، ذرات پودر کارایی بهتری نسبت به رنگ دارند. پودر گرافیت برای اسپکل های تیره مورد توجه است و همچنین از آلومینا یا اکسید منیزیم برای پوشش سفید می توان استفاده کرد. یکی دیگر از کاربردهای طرح های پودری، دستیابی به لکه های کوچکتر نسبت به طرح‌های رنگ شده است. با استفاده از ترکیبی از فیلترها و هوای فشرده، الگوهای ذرات پودری کوچکتر از 10 میکرون را می توان بر روی یک نمونه صاف/صیقل داده شده قرار داد تا یک طرح اسپکل تشکیل شود.
در برخی موارد می توان سطح نمونه را با برش لیزری حکاکی کرد. این روش الگوهایی را ارائه می دهد که در طول آزمایش های دمای بالا بدون تغییر باقی می مانند.
برای سطح‌های با ابعاد میکرون می توان از نانوذرات خود مونتاژ شده استفاده کرد. نانو ذرات با ایجاد طرح‌های اسپکل کوچک، دقت اندازه گیری را افزایش دهد.
مرحله کلیدی جمع آوری داده برایDIC گرفتن تصاویر است. اولین نکته، انتخاب بزرگنمایی تصویر مناسب است. بزرگنمایی تصویر بستگی به مقیاس طول نمونه ها و سطوحی که در طی آزمایش ها مورد بررسی قرار می گیرند، دارد. الگوریتم‌هایDIC ذاتاً از مقیاس طول مستقل هستند، بنابراین تبدیل مقیاس طول فیزیکی از بزرگ‌نمایی تصویر ناشی می‌شود.
ایجاد یک راه اندازی موفق DIC مستلزم انتخاب صحیح تجهیزات است. برای سیستم های DIC نوری با دوربین، لنز و چراغ، چند معیار انتخاب وجود دارد که سیستم را بهینه می کند:
امروزه فناوری DIC جایگاه ویژه‌ای در صنایع مختلف پیدا کرده است و کاربردهای متنوعی از پزشکی تا صنایع بزرگ و ساختمان سازی را به خود اختصاص داده است. در زیر به چند مورد از این کاربردها اشاره شده است.
استخراج هیدرولیک نوعی استخراج معدنی است که از جت‌های آب پرفشار برای جابجایی مواد سنگی یا جابجایی رسوب استفاده می‌کند.Paul W. Thrush, "A Dictionary of Mining, Mineral, and Related Terms", US Bureau of Mines, 1968, p.560. در استخراج رسوبی طلا یا قلع، دوغاب آب_رسوب به دست آمده به سمت جعبه‌های آبکشی هدایت می‌شود تا طلا یا قلع را جدا کنند. این روش برای استخراج کائولن و زغال سنگ نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.
استخراج هیدرولیک، از روش و تکنیک‌های روم باستان برگرفته شده و توسعه یافته‌است، رومیان از آب برای حفاری ذخایر نرم زیرزمینی استفاده می‌کردند. شکل مدرن استخراج هیدرولیک، با استفاده از جتهای آب تحت فشار تولید شده توسط نازلی به نام «مانیتور»، در دهه ۱۸۵۰ تحت تأثیر تب طلا در کالیفرنیا در ایالات متحده به وجود آمد. اگرچه این روش در استخراج مواد معدنی غنی از طلا موفقیت‌آمیز عمل کرد، اما استفاده گسترده از این فرایند منجر به آسیب‌های زیست‌محیطی گسترده‌ای مانند افزایش بروز سیل و فرسایش، مسدود شدن آبراه‌ها با افزایش میزان رسوبات و پوشیده شدن زمین‌های کشاورزی با رسوبات شد. این مشکلات منجر به تنظیم قانونی استفاده از آن شد. از استخراج هیدرولیک به اشکال مختلف در سراسر جهان استفاده می‌شود.
پیش ساز استخراج هیدرولیک عمل آب‌کشی زمین است و توسعه‌ای که به نام «هوشینگ» نیز شناخته می‌شود، که در آن جریان‌های سطحی آب منحرف می‌شوند تا شن‌های طلادار را فرسایش دهند. این روش در ابتدا در امپراتوری روم در قرن‌های اول قبل از میلاد و بعد از میلاد استفاده می‌شد و در سراسر امپراتوری روم، در هرمنطقه‌ای که رسوبات آبرفتی وجود داشت، گسترش پیدا کرد.Paul W. Thrush, "A Dictionary of Mining, Mineral, and Related Terms", US Bureau of Mines, 1968, p.515. رومی‌ها آب‌کشی زمین برای از بین بردن اضافه بار و بقایای طلا در لاس مدولاس اسپانیا و دولاوکوتی در بریتانیای کبیر به کار بردند. همچنین این روش در انگلستان و ولز الیزابتی (و بندرت اسکاتلند) به منظور توسعه معادن قلع، سرب و مس استفاده شد.
مهندسان رومی در قرون اول قبل از میلاد و پس از میلاد، زمانی که امپراتوری روم به سرعت در اروپا در حال گسترش بود، در مقیاس وسیعی از آب استفاده می‌کردند. رومی‌هااز فرآیندی که بعدها به نام
«هوشینگ» شناخته شد استفاده کردند، در این فرایند حجم زیادی از آب را در یک مخزن در بالای منطقه‌ای که قرار بود استخراج شود، ذخیره کرده و سپس آب به سرعت آزاد می‌شد. موج حاصل از آب، بار اضافی و سنگ بستر را از بین برد. سپس، بر روی رگه‌های طلا در سنگ بستر با استفاده از تعدادی تکنیک کار می‌شد و دوباره از نیروی آب برای حذف زباله‌ها استفاده می‌شد. بقایای موجود در لاس مدولاس و مناطق اطراف آن، زمین لم یزرع مناظر را در مقیاسی عظیم نشان می‌دهد که با توجه به هیدرولیک کردن، غنی از سپرده طلا آبرفتی است. لاس مدولاس در حال حاضر میراث جهانی یونسکو است. این سایت بقایای حداقل هفت قنات بزرگ تا طول را نشان می‌دهد که منابع زیادی از آب را به سایت تغذیه می‌کند. پلینی بزرگ (تاریخ‌نگار روم باستان) عملیات استخراج طلا را در کتاب "تاریخ طبیعی" خود که در قرن اول پس از میلاد منتشر شد، به‌طور واضح شرح داده‌است. پلینی در دهه ۷۰ پس از میلاد در هیسپانیا تاراکوننسیس دادستان بود و خود شاهد این عملیات بود. استفاده از هوشینگ از طریق بررسی‌های میدانی و باستان‌شناسی در دولاوکوتی واقع در ولز جنوبی، تنها معدن طلای رومی شناخته شده در بریتانیای کبیر، تأیید شده‌است.
شکل امروزی استخراج هیدرولیک که با استفاده از جت‌های آبی که تحت فشار بسیار بالا آب را از طریق شلنگ‌ها و نازل‌ها به سوی سنگ‌های مرتفع دارای طلا هدایت می‌کنند، انجام می‌گیرد، برای اولین بار توسط ادوارد متسون در سال ۱۸۵۳ و در جریان تب طلای کالیفرنیا، در نزدیکی نوادا سیتی، کالیفرنیا مورد استفاده قرار گرفت.Randall Rohe (1985) "Hydraulic mining in the American West", Montana: The Magazine of Western History, v.35, n.2, p.18-29. متسون از شلنگ کرباسی استفاده کرد که بعدها در دهه ۱۸۶۰، شلنگ کرینولین جایگزین آن گشت. در کالیفرنیا، برای استخراج هیدرولیک اغلب آب را از مکان‌های مرتفع‌تر برای فواصل طولانی می‌بردند تا حوضچه‌ها را چند صد فوت بالاتر از منطقه مورد استخراج قرار دهند. معدن‌کاری هیدرولیک کالیفرنیا از رسوبات شن بهره‌برداری کرد و آن را به نوعی از استخراج پلاسر تبدیل نمود.
معدنچیان اولیه پلاسر در کالیفرنیا متوجه شدند که هرچه شن بیشتری پردازش شود، احتمال یافتن طلای بیشتری وجود دارد. معدنچیان به جای استفاده از قاب‌ها، جعبه‌های آبکشی، تشت‌های بلند و غلتانک‌ها، به منظور یافتن راه‌هایی برای پردازش مقادیر بیشتر شن و با سرعت بیشتر، همکاری کردند. استخراج هیدرولیک به بزرگ‌ترین و مخرب‌ترین شکل استخراج پلاسر تبدیل شد. آب از طریق یک شیلنگ کرباسی بزرگ به داخل کانالی که به صورت ممتد باریک می‌شود، هدایت می‌شد و از طریق یک نازل آهنی غول پیکر به نام «مانیتور» به خارج هدایت می‌شد. از جریان با فشار فوق‌العاده بالا از طریق دریچه‌های عظیم برای شستن کل دامنه تپه‌ها استفاده می‌شد.
در اوایل دهه ۱۸۶۰ در حالی که استخراج هیدرولیک در اوج خود بود، استخراج پلاسر در مقیاس کوچک، تا حد زیادی لایه‌های سطح غنی پلاسر را خسته کرده بود، و صنعت معدن به سنگ سخت (با نام استخراج کوارتز در کالیفرنیا) یا استخراج هیدرولیک، که به تشکیلات بزرگ‌تر و سرمایه و بودجه بسیار بیشتر نیاز داشت، روی آورد. تخمین زده می‌شود که ۱۱ میلیون اونس طلا (تقریبا به ارزش ۷٫۵ میلیارد دلار با احتساب قیمت‌های اواسط سال ۲۰۰۶) توسط استخراج هیدرولیک در تب طلای کالیفرنیا، در اواسط دهه ۱۸۸۰ بازیابی شده باشد.
در حالی که استخراج معدنی هیدرولیک میلیون‌ها دلار درآمد مالیاتی برای ایالت ایجاد نمود و از جمعیت زیادی از معدن‌چیان در کوهستان حمایت می‌کرد، تأثیرات مخربی بر محیط طبیعی ساحلیو سیستم‌های کشاورزی در کالیفرنیا داشت. میلیون‌ها تن خاک و آب به رودخانه‌های کوهستانی می‌ریخت که رودخانه‌هایی را که به دره ساکرامنتو می‌ریزند، تغذیه می‌کردند. هنگامی که رودخانه‌ها به دره‌های نسبتاً مسطح می‌رسند، سرعت آب کاهش و عرض رودخانه‌ها افزایش می‌یابد و رسوبات در دشت‌های سیلابی و بستر رودخانه انباشته می‌شود که باعث بالا آمدن رودخانه‌ها و انتقال آن‌ها به کانال‌های جدید و طغیانشان از سواحل خود و در نتیجه بروز سیلابی بزرگ (مخصوصا در دوره ذوب بهاری) شد.
شهرها و شهرک‌های دره ساکرامنتو تعداد فزاینده‌ای از سیل‌های ویرانگر را تجربه کردند، در حالی که بالا آمدن بستر رودخانه‌ها مسیریابی در رودخانه‌ها را به‌طور چشمگیری دشوار می‌کرد. شاید هیچ شهر دیگری به اندازه ماریس ویل نعمت و عذاب ناشی از استخراج طلا تجربه نکرده باشد. ماریس ویل که در محل تلاقی رودخانه یوبا و رود فیدر دارد، آخرین نقطه «پرش» معدنچیانی بود که برای جستجوی ثروت خود به سمت کوهپایه‌های شمالی می‌رفتند. کشتی‌های بخار حامل معدنچیان و تدارکات از سانفرانسیسکو، از رودخانه ساکرامنتو و سپس رود فیدر به ماریس ویل جایی که مسافران و محموله‌های خود را تخلیه می‌کردند، رفتند. ماریس ویل در نهایت یک خاکریز پیچیده برای محافظت از شهر در برابر سیل و رسوب ایجاد کرد. استخراج هیدرولیک مشکل سیل را در ماریس ویل به شدت تشدید کرد و آب رود فیدر را به شدت کم عمق کرد به طوری که تعداد کمی از قایق‌های بخار می‌توانستند از رودخانه ساکرامنتو به سمت اسکله‌های ماریس ویل حرکت کنند. رسوب به جا مانده از چنین تلاش‌هایی توسط لایروبی معدن در Yuba Goldfields واقع در نزدیکی ماریس ویل بازفرآوری شد.
منظره فرسایش یافته باقی مانده در محل استخراج هیدرولیک را می‌توان در پارک تاریخی ایالتی Malakoff Diggins در شهرستان نوادا، کالیفرنیا مشاهده کرد. همچنین منظره مشابهی را در Las Médulas در شمال اسپانیا می‌توان مشاهده کرد، جایی که مهندسان رومی ذخایر آبرفتی غنی از طلای رودخانه سیل را از زمین جدا کردند. پلینیوس (تاریخ‌نگار روم باستان) در کتاب "تاریخ طبیعی" خود ذکر می‌کند که اسپانیا در نتیجه عملیات سنگ‌شویی زمین به دریا و دریاچه‌های محلی تجاوز کرده‌است.
مناطق گسترده‌ای از زمین‌های کشاورزی واقع در دره ساکرامنتو زیر رسوبات معدنی به‌طور عمیق مدفون شده بود. کشاورزان که زمین‌های کشاورزی آن‌ها غالباً توسط آب‌های سیل ویران شده بود، خواستار پایان یافتن استخراج هیدرولیک شدند. در مشهورترین مبارزه قانونی کشاورزان علیه معدنچیان، کشاورزان شکایت خود را از عملیات استخراج هیدرولیک و پرونده تاریخی "Woodruff v." "شرکت معدن و شن بلومفیلد شمالی" به دادگاه منطقه ای ایالات متحده در سانفرانسیسکو رسانند، جایی که قاضی لورنزو ساویر به نفع کشاورزان تصمیم گرفت و استخراج هیدرولیک را در ۷ ژانویه ۱۸۸۴ ممنوع اعلام کرد و نیز اعلام نمود که استخراج هیدرولیک «مایه رنجش عمومی و خصوصی» است. او دستور به عملی کردن این تصمیم در مناطق منشعب از نهرها و رودخانه‌های قابل کشتیرانی را داد.Hydraulic mining outlawed accessed 19 Jan 2014 استخراج هیدرولیک در مقیاس بسیار کوچکتر، زمانی که کنگره ایالات متحده قانون Camminetti را تصویب کرد، پس از سال ۱۸۹۳ آغاز شد که در صورت ساخت سازه‌های حوضه نگهداری رسوب، چنین معدنکاری را مجاز می‌کرد. این اتفاق منجر به تعدادی عملیات در بالای آبگیرهای (سد) رسوب‌گیری و سدهای تخت چوبی شد. بیشتر زیرساخت‌های تحویل آب موردنیاز در استخراج هیدرولیک در اثر سیل سال ۱۸۹۱ از بین رفته بود، بنابراین، این مرحله بعدی از استخراج و معدن کاری در مقیاس بسیار کوچکتر در کالیفرنیا ادامه یافت.
با وجود اینکه این فناوری به دلیل پذیرش و استفاده گسترده در کالیفرنیا، عموماً به این منطقه مرتبط است، این فناوری به‌طور گسترده به داکوتای جنوبی (دودوود در ۱۸۷۶)، آیداهو (آیداهو سیتی در ۱۸۶۳)، کلرادو (کلیر کریک، سنترال سیتی و برکنریج در ۱۸۶۰)، اورگان (جکسونویل در ۱۸۵۶)، آریزونا. Lynx Creek در ۱۸۶۸)، مونتانا (باناک در ۱۸۶۵)، آلاسکا (فربنکس در ۱۹۲۰)، بریتیش کلمبیا (کانادا) و نیز خارج از قاره آمریکا صادر شد. این فناوری به‌طور گسترده در Dahlonega، جورجیا استفاده شد و همچنان در کشورهای در حال توسعه مورد استفاده قرار می‌گیرد واستفاده از آن اغلب با پیامدهای زیست‌محیطی ویرانگرهمراه است. ویرانی‌ها و تخریب‌های ناشی از استفاده از این روش در استخراج معدن سبب آن شد که ادوین کارتر، «طبیعت‌شناس کلبه چوبی» از معدن کاری به جمع‌آوری نمونه‌های موجود در حیات وحش از سال ۱۸۷۵ الی ۱۹۰۰، دربرکنریج، کلرادو ایالات متحده روی آورد.
استخراج هیدرولیک همچنین در طول تب طلا در استرالیا مورد استفاده قرار گرفت که به آن آبکشی (یا سنگ شویی کردن) هیدرولیک می‌گفتند. یکی از مکان‌های قابل توجه در اورینتال کلایمز در نزدیکی Omeo در ویکتوریا بود، با شواهد فراوانی از آسیب که هنوز هم امروزه قابل مشاهده است، که بین دهه ۱۸۵۰ و اوایل دهه ۱۹۰۰ مورد استفاده قرار گرفت.
از استخراج هیدرولیک به‌طور گسترده در تب طلای اوتاگو مرکزی استفاده شد که در دهه ۱۸۶۰ در جزیره جنوبی نیوزیلند رخ داد، جایی که به عنوان "sluicing" نیز شناخته می‌شد.
با شروع از دهه ۱۸۷۰، استخراج هیدرولیک به یکی از پایه‌های اصلی استخراج قلع آبرفتی در شبه جزیره مالایی تبدیل شد.Mark Cleary and Kim Chuan Goh, "Environment and Development in the Straits of Malacca", London: Routledge, 2000, p.47.accessed 5 November 2009.این روش قبلاً در شهرستان پولک فلوریدا برای استخراج سنگ فسفات مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است.George J. Young, "Elements of Mining", 4th ed. , New York: McGraw-Hill, 1946, p.436-438.
استخراج هیدرولیک علاوه بر کاربرد آن در استخراج ثابت معدن، می‌تواند به عنوان یک عملیات خاکی استفاده شود که عمدتاً برای تخریب تپه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای مثال Denny Regrade در سیاتل تا حد زیادی با استخراج هیدرولیک انجام شد.
استخراج هیدرولیک، روش اصلی استخراج کائولینیت در معادن کورنوال و دوون واقع در جنوب غربی انگلستان است.
در عملیات بدر (۱۹۷۳) که آغازگر جنگ یوم کیپور بود، مصر برای شکستن دیوار شنی بار لو لاین در کانال سوئز از روش استخراج هیدرولیک استفاده کرد.
شرکت طلا و اورانیوم ایست راند (ERGO) یک مرکز تصفیه مجدد باطله‌های سطحی طلا است که از سال ۱۹۷۷ در حال بهره‌برداری در میادین طلای راند آفریقای جنوبی است. در این تأسیسات از مانیتورهای هیدرولیک برای ایجاد دوغاب از سایت‌های باطله قدیمی‌تر (و در نتیجه غنی‌تر) استفاده می‌شوند و حاصل را به کارخانه تغلیظ در فاصله زیاد و طولانی پمپاژ می‌کند.
این تأسیسات ماهانه نزدیک به دو میلیون تن باطله را با هزینه پردازش کمتر از ۳٫۰۰ دلار آمریکا در تن پردازش می‌کند(۲۰۱۳). طلا تنها با نرخ گرم در تن ۰٫۲۰ بازیافت می‌شود، ولی این بازده کم، با هزینه بسیار کم پردازش و بدون نیاز به استخراج یا آسیاب پر هزینه و پرخطر برای بازیابی جبران می‌شود.
لعاب‌های به دست آمده به دورتر از مناطق ساخته شده پمپ می‌شوند که امکان توسعه اقتصادی زمین‌های نزدیک به مناطق با ارزش تجاری و سابقاً پوشیده شده توسط باطله‌ها را، فراهم می‌کند. در حال حاضر، زباله‌های تاریخی معدنی زرد رنگ در اطراف ژوهانسبورگ تقریباً نادر هستند و فقط در عکس‌های قدیمی‌تر مشاهده می‌شوند.
پیریت و اورانیوم (برای فرایند تولید سولفوریک اسید) نیز به عنوان محصولات مشترک از فرایند جریان قابل بازیابی با شرایط مناسب اقتصادی هستند.
جت‌های آب پرفشار به منظور شکستن درز زغال سنگ و شستن دوغاب زغال سنگ حاصل و هدایت آن به سمت نقطه جمع‌آوری، در استخراج زیرزمینی زغال سنگ استفاده می‌شود.Paul W. Thrush, "A Dictionary of Mining, Mineral, and Related Terms", US Bureau of Mines, 1968, p.560. نازل آب فشار بالا «هیدرو مانیتور» نامیده می‌شود.
باتری گرانشی وسیلهٔ ذخیرهٔ انرژی است که انرژی‌گرانشی را ذخیره می‌کند، انرژی ذخیره شده در یک جسم ناشی از تغییر ارتفاع در اثر گرانش است که به آن انرژی‌پتانسیل نیز می‌گویند. یک باتری گرانشی با استفاده کردن از انرژی یک سیستم به بالابردن جرمی برای تولید و افزایش انرژی پتانسیل گرانشی کمک می‌کند، سپس برای تبدیل انرژی‌پتانسیلی به الکتریسیته رها می‌شود؛ و از طریق یک مولد الکتریکی برق تولید می‌کند. انرژی تولید شده از باتری‌های گرانشی در دسته انرژی‌های پایدار قرار می‌گیرد. یک مدل از باتری گرانشی، باتری‌هایی هستند که جرمی مانند یک بلوک بتن متصل به مولد الکتریکی را برای تولید برق روبه پایین رها می‌کنند. رایج‌ترین باتری گرانشی در نیروگاه تلمبه ای ذخیره ای استفاده می‌شود، جایی که آب برای ذخیره انرژی به ارتفاعات بالاتر پمپ می‌شود و برای تولید برق به وسیله توربین‌های آبی رها می‌شود.
اولین مدل دستگاهی که از گرانش برای ایجاد حرکت مکانیکی استفاده می‌کرد، ساعت‌آونگی بود؛ که در سال ۱۶۵۶ توسط کریستیان‌هویگنس اختراع شد. ساعت توسط نیروی گرانش و با استفاده از یک مکانیسم‌فرار کار می‌کرد که باعث می‌شد آونگ به جلو و عقب حرکت کند. از آن موقع، باتری‌های گرانشی به سیستم‌هایی تبدیل شده‌اند که می‌توانند نیروی گرانش را مهار کرده و از ان برای ذخیره‌سازی انرژی در مقیاس بزرگ برای تولید الکتریسیته استفاده کرد.
اولین نیروگاه تلمبه ای ذخیره‌ای(PSH) مبتنی بر جاذبه در سال ۱۹۰۷ در سوئیس توسعه یافت. این شرکت در سال ۱۹۳۰ توسط شرکت کانکتیکات الکتریک و پاور کمپانی به ایالات‌متحده آمد. تا سال ۲۰۱۹ , مجموع ظرفیت جهان برای (psh)، ۱۶۸گیگاوات بوده. ایالات‌متحده دارای ۲۳ گیگاوات انرژی از PSH , تقریباً ۲٪ از سیستم تأمین انرژی و ۹۵ درصد ذخیره انرژی در مقیاس صنعتی در ایالات‌متحده است. نیروگاه تلمبه ای ذخیره‌ای در حال حاضر بزرگترین شکل ذخیره‌سازی انرژی شبکه در جهان است.
در سال ۲۰۱۲، مارتین‌ریدیفورد و جیم‌ریوز نمونه اولیه کارآمد باتری گرانشی سبک را توسعه دادند؛ یک باتری گرانشی در مقیاس کوچک که اکنون در برخی کشورها به صورت تجاری در دسترس است.
انرژی وَولت(Energy Vault)، یک شرکت ذخیره‌سازی‌انرژی است که در حال حاضر روی توسعه باتری‌های گرانشی در مقیاس بزرگ‌تر تحقیق و آزمایش می‌کند. انرژی وَولت که توسط بیل‌گراس، آندریا پدرتی و رابرت پیکنی در سال۲۰۱۷تأسیس شد؛ در حال گسترش نمونه اولبه باتری‌های گرانشی سبک در مقیاس بزرگتر است. آن‌ها در حال توسعه جرثقیلی هستند که از رها کردن بلوک‌های بتنی به جای آب، برق تولید می‌کند. انرژی وَولت تاریخ عرضه‌محصول خود را مشخص نکرده‌است، اما نمونه اولیه آن در دست ساخت است تا یک فناوری ذخیره‌سازی طولانی مدت امیدوارکننده باشد. در اواخر سال۲۰۲۰، شرکت سوئیسی در آربدو-کاستیون شش جرثقیل نصب کرد که در یک برج به ارتفاع ۱۱۰ متر نصب شده بود که یک بلوک‌بتنی ۳۵ تنی را بالا و پایین می‌برد که می‌توانست ۸۰ مگاوات ساعت انرژی‌ذخیره کند.
شرکت، کربن کاسکادیا، یک شرکت فناوری آب و هوایی مستقر در پورتلند، اورگان، با همکاری دانشگاه بریتیش کلمبیا در حال توسعه یک باتری انرژی بالقوه برای پایداری شبکه تجدیدپذیر است. هدف پروژه آزمایشی آنها ارائه یک مفهوم قابل تجاری‌سازی است که می‌تواند برای گنجاندن چندین گیگاوات ذخیره‌سازی جدید خورشیدی و بادی که در دهه آینده به صورت آنلاین به بازار عرضه می‌شود، توسعه یابد، زیرا جهان در حال پیشرفت به سمت کربن زدایی از شبکه تولید برق می‌کند.
گراویتریسیتی (Gravitricity)، یکی دیگر از شرکت‌های تولید باتری‌های گرانشی، در حال کار بر روی رویکرد دیگری برای یک سیستم ذخیره انرژی جدید است. گراویتریسیتی، که در سال ۲۰۱۱ توسط تأسیس شد؛ یک نمونه‌اولیه باتری گرانشی ۱۰ متری ۲۵۰ کیلوواتی در اسکاتلند ساخت که عملیات آزمایشی و اتصال به شبکه آن را در سال ۲۰۲۱ آغاز کرد. در آوریل ۲۰۲۱، گراویتریسیتی یک باتری گرانشی نصب کرد که اولین نیروی خود را در سایتی در ادینبورگ تولید کرد.
باتری‌های گرانشی می‌توانند طرح‌ها و ساختارهای متفاوتی داشته باشند، اما همه باتری‌های گرانشی از خواص فیزیک یکسانی برای تولید انرژی استفاده می‌کنند. انرژی پتانسیل گرانشی کار مورد نیاز برای حرکت یک جسم در جهت مخالف گرانش زمین است که با معادله زیر بیان می‌شود.
که در آن U انرژی‌پتانسیل گرانشی است، m جرم جسم، g شتاب جسم ناشی از گرانش است(9.8 m/s روی زمین)، و h ارتفاع جسم است؛ با استفاده از اصل کار-انرژی، مقدار کل انرژی تولید شده را می‌توان با معادله زیر بیان کرد.
که در آن E مقدار کلی انرژی تولید شده و h1 و h2 بیانگر ارتفاع اولیه و نهایی شی می‌باشند. تغییر انرژی به‌طور مستقیم با جابجایی عمودی جرم مرتبط است؛ هر چه جرم بالاتر برود، انرژی پتانسیل گرانشی بیشتری ذخیره می‌شود. همچنین تغییر انرژی مستقیماً با جرم یک جسم مرتبط است؛ هرچه جرم سنگین‌تر باشد، تغییرات در انرژی بیشتر می‌شود.
در باتری‌گرانشی، جرمی جابجا یا بلند می‌شود؛ تا انرژی پتانسیل گرانشی تولید کنیم که منجر به تولید برق شود. باتری‌های گرانشی، انرژی پتانسیل‌گرانشی را با بالا بردن یک جرم به ارتفاع معینی با استفاده از پمپ، جرثقیل یا موتور، ذخیره می‌کنند. پس از بالا بردن جرم، انرژی‌پتانسیل‌گرانشی را براساس جرم جسم و میزان ارتفاع آن ذخیره می‌کند. حال انرژی که در آن ذخیره شده به برق تبدیل می‌شود. جرم پایین می‌آید تا به ارتفاع اولیه خود برگردد که باعث چرخش ژنراتور و ایجاد برق خواهد شد.
یک مدل باتری گرانشی از یک ساختار بسیار بلند با جرم سنگین استفاده می‌کند. این سازه بلند را می‌توان در بالای سطح زمین ساخت، مانند یک ساختمان بلند یا برج، یا می‌توان یک حفره عمیق در سطح زمین تا عمق معینی حفر کرد تا باتری با مشخصات لازم درست شود. یک جرم با استفاده از یک سیستم قرقره به بالای برج یا بالای سوراخ برده می‌شود. انرژی اولیه ای برای بلند کردن جرم مورد نیاز است، اما این انرژی معمولاً انرژی اضافی است که در طول زمان‌هایی که تولید برق بیشتر از تقاضا است، استفاده می‌شود. هنگامی که انرژی اضافی تمام می‌شود، با جابجایی جرم به وسیله ژنراتور به تولید برق پرداخت.
فناوری ذخیره وزن بالا (LWS) توسط شرکت انرژوزاپاس(Energozapas) توسعه یافته‌است. اصل عملیاتیLWSمبتنی بر مصرف برق در حین بلندکردن وزنه‌ها (به ارتفاع چند صد متری) به صورت عمودی با توجه به میدان گرانشی‌زمین و تولید انرژی در هنگام پایین آمدن وزنه هاست. بلوک‌های جامد ساخته شده از خاک فشرده به عنوان وزنه عمل می‌کنند. سازه باربر یک سازه بتن مسلح است که با کمک ربات‌های سازنده ساخته شده‌است. فناوری انرژوزاپاس امکان ساخت انبارهای انرژی در مقیاس صنعتی را با توان ۱۰ مگاوات ایجاد می‌کند. طول عمر ذخیره‌سازی ۵۰ سال است؛ و راندمان رفت و برگشت ۸۳٪ است.
انرژی تجدیدپذیر Lift از نوعی باتری گرانشی استفاده می‌کند. ونحوه کار ان به این صورت است که برای ذخیره انرژی، ظروف گاز شناور توسط یک وینچ به داخل آب کشیده می‌شوند، سطح آب صدها متر بالا می‌رود. سپس چرخه معکوس می‌شود و با بالا آمدن ظروف گاز برق تولید می‌شود. زیرساخت نسبتاً کمی برای ساخت ان نیاز است، باتری‌ها را می‌توان در نزدیکی مراکز عمده جمعیت قرار داد و راندمان رفت و برگشت ۸۵+٪ است؛ و سیستم را می‌توان از KWH به GWH مقیاس کرد.
انرژی وَولت، در حال توسعه باتری‌های گرانشی در مقیاس بزرگ است. باتری گرانشی که آنها روی آن کار می‌کنند یک برج ذخیره انرژی است که از بلوک‌های سیمانی ساخته شده‌است. جرثقیل‌های ۱۲۰ متری از انرژی اضافی شبکه برق برای بلند کردن و چیدن بلوک‌های بتنی استفاده می‌کنند که هر کدام ۳۲ تن وزن دارند؛ انرژی زمانی بازیابی می‌شود که بلوک‌ها برای تولید انرژی با چرخاندن ژنراتور پایین بیایند. یک واحد تجاری می‌تواند ۲۰مگاوات برق یا انرژی به اندازه مورد نیاز ۲٬۰۰۰ خانه سوئیسی در روز ذخیره کند.
نوع باتری گرانشی گراویتریسیتی شامل یک وینچ/ژنراتور برقی قابل تبدیل، کابل‌ها، یک وزنه بزرگ و شفت عمودی است که در ابتدا با استفاده از شفت‌های معدنی غیرقابل استفاده به عمق ۱۵۰ تا ۱۵۰۰ متری زیر زمین می‌رود. وینچ الکتریکی وزنه ای از ۵۰۰ تا ۵۰۰۰ تن را به بالای شفت می‌برد. هنگامی که وزن کاهش می‌یابد؛ وینچ الکتریکی را در یک میدان مغناطیسی می‌چرخاند تا انرژی تولید کند. این سیستم ۱۰ مگاوات ساعت برق تولید می‌کند که برای تامیین برق دو ساعت ۱۳۰۰۰ خانه کافی است. همچنین می‌توان باتری را کنترل کرد تا وزنه را به سرعت پایین آورد تا یک انرژی پرقدرت داشته باشد.
شکل دیگری از باتری‌گرانشی، نیروگاه‌تلمبه‌ای ذخیره‌ای (PSH) است؛ که بزرگترین شکل ذخیره‌سازی انرژی در شبکه است.PSH به جای یک جرم جامد از آب استفاده می‌کند که قبل از آزاد شدن از طریق توربین‌ها برای ایجاد انرژی از مخزن پایینی به مخزن بالاتر پمپ می‌شود. پیشنهاد جایگزین استفاده از یک مایع با چگالی بالا، برابر متراکم‌تر از آب است که نیاز به ارتفاع کمتری دارد و در نتیجه اندازه و هزینه زیرساخت‌های لازم را کاهش می‌دهد.
ذخیره انرژی توسط ریل مفهومی است که در آن از انرژی تجدیدپذیر اضافی برای راه اندازی واگن‌های قطار سنگین در سربالایی در زمان‌هایی که تقاضای انرژی کم است استفاده می‌شود. انرژی پتانسیل بعداً با استفاده از ترمز احیا کننده در هنگام چرخش در سراشیبی آزاد می‌شود و به عنوان یک باتری‌گرانشی عمل می‌کند. یک تأسیسات به نام گرویتی لاین (Gravity Line) در اکتبر ۲۰۲۰در نوادا شروع به ساخت این مدل به صورت کاربردی کرد؛ گرویتی لاین در حال ساخت یک منبع ذخیره‌سازی ریلی پیشرفته (Advanced Rail Energy Storage (ARES)) واقع در معدن سنگریزه گیمبیرد پیت در دره پاهرومپ نوادا است. انتظار می‌رود این تاسیسات۵۰ مگاواتی انرژی تجدیدپذیر اضافی را از منابع غربی ایالات متحده ذخیره کرده و تا ۱۵ دقیقه خدمات تنظیمی را با ظرفیت کامل تحویل دهد.
گرویتی لاین یک چراغ گرانشی کوچک است که با بلند کردن دستی کیسه ماسه یا سنگ به سمت بالا عمل می‌کند و سپس برای تولید انرژی رها می‌شود. گرویتی لاین برای کمک به تقریباً یک میلیارد نفر در جهان که منبع برق ندارند طراحی شده؛ و نیاز افرادی که به برق دسترسی ندارند را از اتکا به لامپ‌های نفت سفید که گران، خطرناک و آلوده کنننده هستند، بی‌نیاز می‌کند.
هزینه باتری‌های گرانشی بسته به طراحی متفاوت است.
هزینه بهره‌برداری از انرژی آبی ذخیره‌سازی پمپ شده ۱۶۵ دلار در هر کیلووات ساعت، با هزینه ترازشده انرژی(LCOS)، ۰٫۱۷ دلار در کیلووات ساعت است. پمپ‌ها و توربین‌های سیستم‌های PSH تا ۹۰ درصد بازدهی، کار می‌کنند.
انرژی وَولت، پیشنهاد کرد که سیستم باتری الکتریکی از ۷ تا ۸ میلیون در نظر گرفته شود. که دارای LCOS 0.05 دلار در کیلووات ساعت و راندمان رفت و برگشت ۸۸–۹۲٪ است. این در مقایسه با LCOS باتری‌های لیتیوم یونی ۵۰ درصد ارزان‌تر است که ۰٫۲۵ دلار در کیلووات ساعت تا ۰٫۳۵ دلار در کیلووات ساعت هستند.
انتظار می‌رود که ۲۵۰ هزار کیلووات برق به میزان ۱٫۲۵ میلیون دلار باشد و وعده دوره عمر ۵۰ ساله و بازده ۸۰ تا ۹۰ درصد را می‌دهد. هزینه‌های نسبی تأسیسات ذخیره‌سازی گرانشی که از وزنه‌های ۲۰۰۰ تنی آویزان شده از وینچ‌های موجود در میل‌های معدنی بلااستفاده استفاده می‌کنند، در مقایسه با باتری‌های لیتیوم یونی، نشان می‌دهد که اگرچه «هزینه اولیه بالاست»، عمر ۲۵ ساله این تجهیزات - بدون تخریب ظرفیت در حین استفاده - یک «پیشنهاد قانع کننده» برای اهداف توازن شبکه در مقیاس بزرگ ایجاد می‌کند.
برخلاف نیروگاه تلمبه ای ذخیره‌ای، پنل‌های خورشیدی و توربین‌های بادی، که فقط در شرایط خاص یا در مناطق خاصی می‌توانند کار کنند، باتری‌های گرانشی مانند باتری‌هایی که توسط انرژی وَولت، و گراویتریسیتی پیشنهاد شده‌اند را می‌توان در هر نقطه از جهان ساخت و از مواد موجود در محل ساختمان استفاده کرد. باتری‌های گرانشی انرژی خورشیدی و باد را بادوام‌تر می‌کنند، زیرا می‌توانند انرژی اضافی را که در ساعات اوج مصرف تولید می‌کنند ذخیره کرده و بعداً در صورت نیاز توزیع کنند.
باتری‌های جاذبه برای جفت شدن با راه‌حل‌های انرژی تجدیدپذیر طراحی شده‌اند که منابع آن (نور خورشید، باد و غیره) اغلب متغیر هستند و لزوماً با تقاضا منطبق نیستند. امید است که آن‌ها هزینه بلند مدت بهتری نسبت به باتری‌های شیمیایی داشته باشند، در حالی که مشکلات زیست‌محیطی کمتری نسبت به دیگر راه‌حل‌های ذخیره‌سازی سنتی مانند ذخیره آب پمپ شده دارند. پیش‌بینی می‌شود که سیستم‌های باتری الکتریکی قادر به تأمین فوری قدرت طی مصرف پیک باشند که ممکن است به آن‌ها امکان تکمیل یا جایگزینی سوخت فسیلی را بدهد . انتظار می‌رود سیستم‌های واحد وزنی بتوانند در کم‌تر از یک ثانیه به تولید برق کامل برسند.
بنابراین، استفاده از باتری‌های گرانشی در مقیاس بزرگ‌تر، نیاز به سوخت‌های فسیلی را کاهش می‌دهد و به‌طور قابل توجهی انتشار CO2 را کاهش می‌دهد.
باتری‌های گرانشی نسبت به باتری‌های لیتیوم یونی سازگارتر با محیط زیست هستند، زیرا باتری‌های لیتیوم یونی عمر کوتاه‌تری دارند و در صورت نیاز به دور انداختن آنها مشکلاتی ایجاد می‌شود.
از سال۱۸۷۰ تا ۱۹۳۰، اصطلاح «باتری گرانشی» برای توصیف مجموعه‌ای از انواع باتری‌های محبوب استفاده شد که در آن از گرانش برای جدا نگه داشتن اجزای شیمیایی بر اساس چگالی مربوطه استفاده می‌شد.
والنتینا آناتولیوْنا شوْچنکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و مبارز پیشین موای تای قرقیزستانی-پرویی است. او در رده مگس‌وزن زنان برای یواف‌سی رقابت می‌کند، جایی که هم‌اکنون قهرمان مگس‌وزن زنان یواف‌سی است. شوچنکو پس از شکست جوانا ژدرژیچک در یواف‌سی ۲۳۱ قهرمان این دسته شد.
نبرد لاذقیه ( ; ) یک اقدام دریایی کوچک اما انقلابی در جنگ یوم کیپور بود که در ۷ اکتبر ۱۹۷۳ بین اسرائیل و سوریه انجام شد. این نبرد، نخستین نبرد دریایی در تاریخ بود که شاهد نبرد بین قایق‌های موشکی مجهز به موشک‌های سطح‌به‌سطح و استفاده از فریب الکترونیک بود.
در آغاز خصومت یوم کیپور، نیروی دریایی اسرائیل برای از بین بردن توانایی‌های دریایی سوری‌ها که به قایق‌های موشک‌انداز کلاس کومار و کلاس اوسا ساخت شوروی مجهز شده بودند، اقدام کرد. قایق‌های موشک‌انداز سوریه مجهز به موشک‌های ضدکشتی P-15 Termit (نام‌گذاری ناتو: SS-N-2 "Styx") ساخت شوروی با برد دو برابر موشک‌های ضدکشتی گابریل اسرائیلی بودند.Rabonovich, "The Boats of Cherbourg", pp. 256–262.
در آغاز جنگ ۱۹۷۳، نیروی دریایی اسرائیل به بندر لاذقیه سوریه حمله کرد. برای این منظور، اسرائیلی‌ها پنج قایق موشک‌انداز و دو فروند کشتی با چهار هلیکوپتر فرستادند. هلیکوپترها دارای تجهیزات ESM, خاشه و ارتقاء اکو مکانیکی/الکترونیکی بودند. هدف این نیرو، حملهٔ موشکی و تفنگی به این بندر سوریه بود. قرار بود از هلیکوپترها برای نظارت سطحی، EW، ردیابی جنگ‌افزاری و به‌عنوان طعمه استفاده شود.
چهار قایق موشک‌انداز کلاس ساعر ۳ و یک قایق موشک‌انداز ساعر ۴ نیروی دریایی اسرائیل، در دو ستون موازی به سمت بندر لاذقیهٔ سوریه حرکت کردند. در ستون غربی، قایق‌های موشک‌انداز "میزنک" (Blast)، "گاعش" (Storm) و "حنیت" (Spear) قرار داشتند. ستون شرقی از قایق‌های موشک‌انداز "میوتک" (Reliance) و "ریشف" (Spark) تشکیل شده بود.
قایق‌های موشک‌انداز اسرائیل توسط یک قایق اژدرافکن گشتی سوریه، شناسایی و این کشف به پایگاه اطلاع داده شد. اما قبل از هر گونه ارسال نیروهای پشتیبان سوری، در ساعت ۲۲:۲۸ نیروهای اسرائیلی به قایق اژدرافکن با استفاده از موشک گابریل یورش برده و قایق سوری، با شلیک توپ ۷۶ میلی‌متری از قایق‌های "میوتک" و "حنیت" به زیر آب رفت.
کشتی‌های اسرائیلی هنگامی که به سمت ساحل سوریه حرکت می‌کردند، با یک کشتی مین‌جمع‌کن کلاس تی۴۳ سوری به وزن ۵۶۰ تُن درگیر شدند و این بار با استفاده از چهار موشک ضدکشتی گابریل، این کشتی را نیز غرق کردند. در ساعت ۲۳:۳۰ اسرائیلی‌ها با دو قایق موشک‌انداز کلاس کومار و یک قایق موشک‌انداز کلاس اوسای سوری مواجه شدند. در همین حال، ۳ قایق موشک‌انداز در حال گشت‌زنی سوریه، از نزدیکی منطقهٔ بانس، به سمت شمال غرب برای حمله به نیروهای اسرائیلی رهسپار شدند. سوری‌ها ۸ تا ۱۲ موشک استایکس را به سمت کاروان اسرائیلی شلیک کردند که این قایق‌ها متعاقباً از رادار سوریه ناپدید شدند. قایق‌های موشک‌انداز سوری، موشک‌های استایکس خود را از راه دور شلیک کردند، اما با نزدیک شدن موشک‌ها، اسرائیلی‌ها از اقدامات متقابل الکترونیکی و پرتاب خاشه برای فریب دادن موفقیت‌آمیز موشک‌ها استفاده کردند. زمانی که قایق‌های اسرائیلی نزدیک‌تر شدند، ۵ موشک گابریل شلیک کردند که یکی از کومارها و قایق کلاس اوسا بلافاصله غرق شدند و کومار دومی هم آسیب دید. کومار سوری که سالم مانده بود سعی کرد فرار کند اما در آب‌های کم‌عمق، به گل نشست و در ساعت ۰۰:۲۶ با شلیک توپ ۷۶ میلی‌متری قایق‌های اسرائیلی، منهدم شد.
در جریان این درگیری دریایی، سایر قایق‌های موشک‌انداز سوریه موشک‌هایی را از داخل محدوده بندر لاذقیه پرتاب کردند. موشک‌ها درحالی که قایق‌های موشک‌انداز سوری بین کشتی‌های تجاری در بندر لنگر انداخته بودند پرتاب شدند). این موشک‌ها دچار اختلال شده یا هدایت خود را از دست دادند و دو کشتی تجاری خارجی (یکی یونانی و دیگری ژاپنی) که در کوتاه‌اسکله لنگر انداخته بودند مورد اصابت قرار گرفتند. هر دو کشتی تجاری در موتورخانه مورد اصابت قرار گرفتند.
نیروی دریایی سوریه تا پایان آن جنگ، در بنادر اصلی خود باقی ماند. در حالی که نبرد لاذقیه نخستین نبرد دریایی در تاریخ بین قایق‌های موشک‌انداز بود، اما اولین حادثه‌ای نبود که در آن یک قایق موشک‌انداز، کشتی دیگری را با استفاده از موشک غرق کرد. دو قایق موشکی کلاس کومار نیروی دریایی مصر، توانسته بودند ناوشکن اسرائیلی ایلات ساخت بریتانیا را در ۲۱ اکتبر ۱۹۶۷، اندکی پس از جنگ شش‌روزه، با استفاده از چهار موشک سطح‌به‌سطح ترمیت پی۱۵ غرق کنند...
اینترکانتیننتال مسکو () ساختمان ۴۵ طبقه با کاربری هتل، مستقر در شهر ورشو، لهستان است، که در سال ۲۰۰۳ احداث گردید.
باشگاه سرگرمی نینتندو یک باشگاه هواداران بود که توسط نینتندو عرضه شد. پیوستن به آن رایگان بود و اعضای آن یک اشتراک رایگان برای نینتندو Fun Club News دریافت کردند، مجله‌ای که دربارهٔ بازی‌ها و بازی‌های محبوبی که برای آینده نزدیک برنامه‌ریزی شده بود بحث می‌کرد. همچنین نکات و ترفندها، اخبار بازی‌های ویدیویی نینتندو و کمیک‌ها را ارائه می‌دهد.
از زمان راه اندازی ان ای اس در سال ۱۹۸۵، مدیر انبار و مدافع گیمر هاوارد فیلیپس و بازاریاب گیل تیلدن، یک کمپین بازخورد مصرف‌کننده از درج کارت‌ها در بسته‌های سخت‌افزاری و بازی‌های نینتندو راه اندازی کرده بودند و یک پایگاه داده از اطلاعات تماس مشتریان با نام‌ها و آدرس‌های پستی ساخته بودند. فیلیپس یک خط تلفن رایگان مشاوره گیم پلی را در نینتندو آمریکا راه اندازی کرد، با پنج یا شش مشاور در کارکنان. آنها می‌خواستند این مشاوره گیم پلی منابع فشرده را در قالب رسانه‌های جمعی ادغام کنند. فیلیپس گفت: «زمانی که برای اولین بار "ان ای اس" را در سال ۱۹۸۵ به بازار فرستادیم، خیلی سریع متوجه شدیم که بچه‌ها می‌میرند فقط برای به دست آوردن اطلاعات اضافی در مورد بازی‌ها نه فقط بازی‌های جدیدی که منتشر می‌شوند، بلکه همچنین چگونه آنها را بازی کنیم.»
"باشگاه سرگرمی نینتندو" در سال ۱۹۸۷ توسط گیل تیلدن و رئیس باشگاه سرگرمی هاوارد فیلیپس با انتشار "اخبار باشگاه سرگرمی نینتندو راه اندازی شد". چهار شماره اول خبرنامه از اواخر سال ۱۹۸۷ به صورت فصلی ارائه شد و سه شماره پایانی آن هر دو ماه یکبار بود. فیلیپس گفت: «بچه‌ها این مجله را دوست داشتند زیرا شامل عکس‌های صفحه نمایش بازی‌ها بود. قبل از اینترنت و VCRها، در واقع نشان دادن بازی‌ها به بچه‌ها تنها راه برای توضیح نحوه انجام ترفندها بود. آنها نمی‌توانستند آن را به صورت آنلاین جستجو کنند."
"نینتندو فان کلاب" از طریق کاتالوگ‌ها و آگهی‌های موجود در جعبه‌های سیستم سرگرمی نینتندو و همچنین در محتوای حداقل یک بازی به نام "Mike Tyson's Punch-Out به بازار عرضه شد!" "!". در فواصل بین راندها، وقتی مربی لیتل مک به او نکاتی می‌دهد تا به او کمک کند حریفش را شکست دهد، گاهی اوقات می‌گوید: «"join the Nintendo Fun Club today
پس از هفت شماره و ۶۰۰۰۰۰ مشترک، همراه با بیش از ۱۰۰ مشاور گیم پلی تلفنی، فیلیپس و تیلدن می‌خواستند حوزه بازاریابی منابع فشرده و غیر درآمدزا را ساده‌تر کرده و گسترش دهند. "نینتندو Fun Club News" به نفع مجله بسیار گسترده‌تر و جاه طلبانه "Nintendo Power" در اوت ۱۹۸۸ متوقف شد. اولین شماره آن برای اعضای باشگاه سرگرمی رایگان بود و یک مجله سنتی با اشتراک پولی بود.
در اینترنت آرشیو بایگانی شده‌است
پالازو لمباردیا () ساختمان اداری ۴۳ طبقه مستقر در شهر میلان، ایتالیا است، که در سال ۲۰۱۰ احداث گردید.
کازموپولیتن تواند ۲٪2F4 () ساختمان مسکونی ۴۴ طبقه مستقر در شهر ورشو، لهستان است، که در سال ۲۰۱۴ احداث گردید.
برج گاردوس () ساختمان ۳۶ متری مستقر در شهر بلگراد، صربستان است، که در سال ۱۸۹۶ احداث گردید.
دلفتچه پورت () ساختمان اداری ۴۱ طبقه مستقر در شهر روتردام، هلند است، که در سال ۱۹۹۱ احداث گردید.
ساوت بنک تاور () ساختمان اداری ۴۱ طبقه مستقر در شهر لندن، بریتانیا است، که در سال ۱۹۷۲ احداث گردید.
واحد ایگوز () گردان عملیات ویژه و جنگ چریکی زیرمجموعه لشکر ۹۸ چترباز از نیروی زمینی اسرائیل و تحت امر تیپ عوز است، که در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد. واحد ایگوز در درگیری‌های جنوب لبنان، انتفاضه دوم، جنگ اسرائیل و لبنان و نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه، به‌عنوان یگان عمل‌کننده در نبرد شرکت داشت.
واحد متسادا () یگان عملیات ویژه زیرمجموعه ستاد کل نیروهای دفاعی اسرائیل است، که در سال ۲۰۰۳ تأسیس شد.
واحد ۱۰۱ () یگان نیروهای ویژه زیرمجموعه نیروهای دفاعی اسرائیل بود، که در سال ۱۹۵۳ تأسیس شد. این یگان در سال ۱۹۵۴ منحل گردید.
لشکر ۱۴۶ هاماپاتز () لشکر زرهی زیرمجموعه فرماندهی شمالی از نیروی زمینی اسرائیل است، که در سال ۱۹۵۴ تأسیس شد.
یوئل استریک (؛ زادهٔ ۱۹۶۶) نظامی اهل اسرائیل است، که هم‌اکنون به‌عنوان فرمانده نیروی زمینی اسرائیل و فرمانده قرارگاه فرماندهی ارتش اسرائیل فعالیت می‌کند.
رهبران جوان جهانی یا فوروم رهبران جوان جهانی، یک سازمان غیرانتفاعی مستقل است که از ژنو، سوئیس، تحت نظارت دولت سوئیس اداره می‌شود.
رهبران جوان جهانی که توسط کلاوس شواب از مجمع جهانی اقتصاد در سال ۲۰۰۴ راه اندازی شد توسط هیئتی متشکل از دوازده رهبر جهانی و صنعت، از ملکه رانیای اردن تا ماریسا مایر از یاهو! و یکی از بنیانگذاران ویکی‌پدیا جیمی ولز، اداره می‌شوند. .. See also the list of board members as of 25 March 2016. شواب این گروه را با یک میلیون دلار از جایزه دن دیوید ایجاد کرد، و کلاس افتتاحیه ۲۰۰۵ شامل ۲۳۷ رهبر جوان بود. رهبران جوان جهانی در نشست سالانه قهرمانان جدید که در سال ۲۰۰۷ تأسیس شد و به‌طور غیررسمی به عنوان «داووس تابستانی» شناخته می‌شود، در کنار شرکت‌های رشد جهانی و سایر هیئت‌ها در مجمع جهانی اقتصاد شرکت می‌کنند.
بروس نوسباوم از "بلومبرگ بیزنسویک" رهبران جوان جهانی به عنوان «انحصاری‌ترین شبکه اجتماعی خصوصی در جهان» یاد کرده، در حالی که خود این سازمان رهبران انتخاب شده را به عنوان نمایندگی کننده «صدا برای آینده و امیدهای نسل بعدی» توصیف می‌کند.
رهبران جوان جهانی که ۷۰ کشور مختلف را نمایندگی می‌کنند توسط فارغ التحصیلان آن برای دوره‌های شش ساله نامزد می‌شوند و در طول فرایند انتخاب در معرض وتو هستند. داوطلبان باید در زمان پذیرش کمتر از ۳۸ سال سن داشته باشند (به این معنی که رهبران جوان فعال ۴۴ ساله و کمتر هستند) و در رشته‌های خود بسیار موفق باشند. در طول این سالها، صدها نفر، از جمله سلبریتی‌های محبوب متعدد، در کنار دارندگان دستاوردهای بالا و نوآوران در سیاست، کسب و کار، دانشگاه‌ها، رسانه‌ها، و هنر صاحب این افتخار شده‌اند.Staff (2010), "Young global leaders focus energy and knowledge on better future for all", "Japan Times"
اعضا و فارغ التحصیلان برجسته رهبران جهانی جوان عبارتند از:
لیست دانشمندانی که فرضیه هاوقانونهای علمی واختراعات و...دردست اجرا دارند راخواستم ازسیستم.
یادتون هست؟
پیامدهای جنگ جهانی اول () شاهد تغییرات شدید سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی در سراسر اوراسیا، آفریقا و حتی در مناطقی خارج از مناطقی بود که مستقیماً درگیر آن بودند. چهار امپراتوری به دلیل جنگ فروپاشید، کشورهای قدیمی منسوخ شدند، کشورهای جدید شکل گرفتند، مرزها دوباره ترسیم شدند، سازمان‌های بین‌المللی تأسیس شدند و بسیاری از ایدئولوژی‌های جدید و قدیمی در اذهان مردم تثبیت شدند. جنگ جهانی اول همچنین تأثیری بر ایجاد دگرگونی سیاسی برای اکثر احزاب اصلی درگیر در مناقشه داشت و با ایجاد دگرگونی سیاسی برای اکثر طرف‌های اصلی درگیر در مناقشه و تبدیل آنها به دموکراسی نیابتی از طریق حق رأی عمومی تقریباً جهانی برای اولین بار در تاریخ، مانند آلمان انتخابات فدرال آلمان ۱۹۱۹، بریتانیای کبیر انتخابات عمومی ۱۹۱۸ بریتانیا، و ترکیه انتخابات عمومی ترکیه ۱۹۲۳.
از آتش‌بس در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ تا امضای معاهده صلح با آلمان در ۲۸ ژوئن ۱۹۱۹، متفقین محاصره دریایی آلمان را که در طول جنگ آغاز شده بود، حفظ کردند. از آنجایی که آلمان به واردات وابسته بود، تخمین زده می‌شود که ۵۲۳۰۰۰ غیرنظامی جان خود را از دست داده‌اند. تم.پی. هووارد، از دانشگاه شفیلد، می‌گوید که در یک دوره هشت‌ماهه پس از پایان درگیری، یک چهارم میلیون نفر دیگر از بیماری یا گرسنگی جان خود را از دست دادند. شرایط آتش‌بس اجازه می‌داد که مواد غذایی به آلمان ارسال شود، اما متفقین از آلمان می‌خواستند که ابزار (کشتیرانی) را برای انجام این کار فراهم کند. دولت آلمان موظف بود از ذخایر طلای خود استفاده کند، زیرا قادر به تأمین وام از ایالات متحده نبود.
نقشه‌برداری آسمان یا ب ررسی نجومی () بررسی نجومی یک نقشه یا تصویر کلی از یک منطقه از آسمان (یا از کل آسمان) است که به‌دنبال یافتن هدف رصدی ویژه‌ای نیست. از نگاهی دیگر، یک بررسی آسمانی ممکن است شامل مجموعه‌ای از تصویرها، طیف‌ها یا مشاهدات دیگر از اجرام باشد که نوع یا ویژگی مشترکی دارند. بررسی‌ها اغلب به یک باند از طیف الکترومغناطیسی به دلیل محدودیت‌های ابزاری محدود می‌شوند، اگرچه بررسی‌های چند طول موجی را می‌توان با استفاده از چند آشکارساز، که هر کدام به پهنای باند متفاوتی حساس هستند، انجام داد.See, for example,
نظرسنجی‌ها عموماً به عنوان بخشی از برنام ی تولید کاتالوگ اخترشناسی انجام شده‌است. جستجوی آنها همچنین ممکن است برای رویدادهای نجومی گذرا جستجو کنند. آنها اغلب از اختروگرافی‌های میدان وسیع استفاده می‌کنند.
هدفون‌های حذف‌سازنویز یا هدفون‌های نویزحذف‌ساز یا هدفون‌های نویززدا، هدفون‌هایی هستند که که با استفاده از کنترل نویزِ فعال صداهای ناخواستهٔ محیط را کم می‌کنند. این‌ها با هدفون‌های غیرفعال متفاوت هستند، صدای محیط را اصلاً کاهش نمی‌دهند، از روش‌هایی مانند عایق صوتی استفاده می‌کنند.
حذف‌سازی نویز گوش دادن به محتوای صوتی را بدون افزایش چشمگیر آن، ممکن می‌سازد. همچنین به خوابیدن مسافر در یک وسیله نقلیه با صدای زیاد مانند هواپیما کمک می‌کند. در یک محیط هواپیمایی، هدفون‌های نویزحذف‌ساز نسبت سیگنال به نویز را به قدر زیادی بیشتر از هدفون‌های کاهش دهنده نویز غیرفعال یا حالت بی‌هدفون افزایش می‌دهند و شنیدن اطلاعات مهم مانند اطلاعیه‌های ایمنی را راحت‌تر می‌کنند. هدفون‌های حذف نویز می‌توانند به اندازه کافی گوش دادن را بهبود ببخشند تا به‌طور کامل اثر یک فعالیت همزمان که موجب حواس‌پرتی می‌شود را خنثی کنند.. Recognition and recall of audio information improved when 65 dB(A) background noise was blocked by noise-cancelling headphones, and performance was "no different" when listening with the headphones while at the same time working a mathematical puzzle, than while trying to listen to the same audio with neither puzzle nor headphones.
برای حذف کردن بخش‌هایی با فرکانس پایین‌تر نویز، هدفون‌های نویزحذف‌ساز از کنترل فعال صدا یا ANC بهره می‌برند. یک میکروفون صداهای مورد هدف محیط را جذب می‌کند و یک تقویت‌کننده کوچک امواج صوتی که دقیقاً با صدای‌های ناخواسته هم فاز نیستند را تولید می‌کند. وقتی که فشار صوتیِ موج صدا بالا است، موج حذف کننده کم است (و بالعکس). امواج صوتی مخالف با هم دچار تصادم می‌شوند و خنثی یا «حذف» می‌شوند. اغلب هدست‌های حذف صدا در بازار مصرفی، شکل موج حذف صدا را در زمان واقعی به کمک فناوری آنالوگ تولید می‌کنند. در مقابل، سایر محصولات کنترل نویز و ارتعاش فعال از پردازش دیجیتال نرم در زمان واقعی استفاده می‌کنند.
تمرکز حذف صدا روی صوت‌های یکنواخت و بی‌حرکت مانند صدای جاده است و بر روی صداهای کوتاه/تند مانند صوت‌ها یا شکستن شیشه اثرگذاری زیادی ندارد. همچنین در حذف نویزهای فرکانس بالاتر مانند صدای افشانه بی تأثیر است. هدفون‌های نویزحذف‌ساز معمولاً عایق صدا را با ANC ترکیب می‌کنند تا کاهش صدا را در طیف فرکانس به حداکثر برسانند. همچنین حذف صدا می‌تواند بدون عایق صدا برای آسان‌تر شنیدن صداهای مورد هدف (مانند صوت‌ها) استفاده شود. حذف نویز برای خنثی‌سازی صدای محیط به دلیل جریان موردنیاز هرگز غیرفعال نیست، بنابراین ارجاع به حذف صدای غیرفعال در حقیقت به کالاهایی اشاره دارد که دارای عایق صدا هستند.
برای منع رسیدن صدای فرکانس بالاتر به گوش، اغلب هدفون‌های خنثی کننده صدا به ایزوله شدن یا عایق صدا وابسته هستند. صدا با فرکانس بالاتر طول موج کوتاه تری دارد، و خنثی کردن این صدا به مکان‌یابی دستگاه‌هایی برای یافتن و بی‌اثر کردن آن در نزدیکی پرده گوش شنونده نسبت به آنچه در حالت فعلی از نظر فنی ممکن است، نیازمند می‌باشد یا به محاسبات دیجیتالی نیاز دارد که لوازم الکترونیکی هدفون را پیچیده می‌سازد.Reinhard Lerch, Gerhard Sessler, Dietrich Wolf: "Technische Akustik: Grundlagen und Anwendungen", Kapitel 14.7.3 "Kopfhörer – Hörertypen", Verlag Springer (2008), , Seite 431
هدفون‌های نویزحذف‌ساز مقدار صدایی که می‌توانند بر حسب دسی بل خنثی کنند را تعیین می‌نمایند. این‌عدد می‌تواند برای مقایسه کردن کالاها کاربردی باشد، اما تمام گزارش را بیان نمی‌کند، زیرا در فرکانس‌های گوناگون کاهش نویز را مشخص نمی‌کند.
در دهه ۱۹۵۰، دکتر لارنس جروم فوگل سیستم‌هایی را به وجود آورد و اختراعاتی را در زمینه حذف فعال نویز به‌طور خاص در درمورد هوانوردی پیشنهاد کرد. این‌سیستم طوری طراحی شده‌است که سروصدا برای خلبان‌ها در بخش کابین را کاهش دهد و به آسان‌تر کردن ارتباط و محافظت از شنوایی کمک کند. فوگل به عنوان مخترع حذف نویز فعال شناخته می‌شود و او یکی از اولین سیستم‌های هدفون حذف صدا را طراحی کرد. بعد از آن، ویلارد میکر یک مدل کنترل نویز فعال طراحی کرد که برای محافظت از شنوایی پیشرفته روی گوش‌بندهای اطراف استفاده شد. هدست‌های هوانوردی با قابلیت حذف نویز در حال حاضر به‌طور معمول در دسترس هستند.
در سال ۱۹۸۹، شرکت بوز "سری I Aviation Headset" خود را معرفی کرد که به اولین هدست ANR تجاری در دسترس تبدیل شد. این دستگاه یک تابع حذف صدا داشت و با باتری‌هاینیکل-کادمیم (با طول عمر باتری اسمی ۸ ساعت) یا با برق از هواپیما تغذیه می‌شد. هدست‌های هوانوردی سری I aviation headsets با پنجره‌های شفاف و واضح روی گوشواره‌ها یا با توجه به اینکه کلید روشن/خاموش و کنترل صدا روی ماژول کنترل متفاوت قرار دارند، از هم تشخیص داده می‌شوند.
چندین شرکت هواپیمایی از هدفون‌های حذف نویز در کابین‌های تجاری و درجه یک خود استفاده می‌کنند. بوز در سال ۱۹۹۹ تهیهٔ هدفون‌های نویزحذف‌ساز را برای خطوط هوایی آمریکا شروع کرد و در سال ۲۰۰۰ خط «آرامش آرام» را برای مصرف‌کنندگان عمومی عرضه نمود. حذف صدا به ویژه برای صدای موتور هواپیما اثرگذار است. در این موارد، هدفون‌ها تقریباً به همان اندازهٔ هدفون‌های معمولی هستند. وسایل الکترونیکی که مکان آنها در قسمت پایه‌دستی هواپیما است، صدا را از میکروفون پشت هدفون دریافت می‌کنند، آن را معکوس می‌نمایند و دوباره به سیگنال صوتی اضافه می‌کنند که دراین صورت صدای پس زمینه کاهش پیدا می‌کند
هدفون‌های نویزحذف‌ساز به عنوان کمک خواب نیز استفاده شده و می‌شوند. هر دو ایزوله کننده غیرفعال و حذف نویز فعال یعنی هدفون یا گوش‌گیر به امکان کاهش صداهای محیطی کمک می‌کنند، که به‌طور ویژه برای اشخاصی که دچار بی‌خوابی یا سایر اختلالات خواب هستند، که سر و صداهایی مانند بوق ماشین و خروپف روی خواب آنها مؤثر است، مفید می‌باشد. به همین دلیل، هدفون‌های خواب نویزحذف‌ساز و توپی‌های گوش برای پاسخگویی به این دسته از بیماران طراحی شده‌اند.
یک خطر عمومی وجود دارد که گوش‌دادن به موزیک با صدای زیاد در هدفون‌ها می‌تواند موجب حواس‌پرتی شنونده شود و به آسیب و تصادف بیانجامد. هدفون‌های نویزحذف‌ساز خطر بیشتری را به همراه دارند. چندین کشور و ایالت استفاده از هدفون را هنگام رانندگی یا دوچرخه سواری غیرقانونی اعلام کرده‌اند.
هنگامی که در ابتدا از هدفون‌های نویزحذف‌ساز استفاده می‌کنید، احساس فشار مانند معمولی است. این به دلیل عدم وجود صداهای با فرکانس پایین است که به عنوان اختلاف فشار بین گوش داخلی و خارجی درک می‌شود.Noise Cancelling Headphones | Office for Science and Society - McGill UniversityWhy Do Noise Canceling Headphones Hurt My Ears?Noise Cancelling Headphones Pressure on Ears: Why It Happens and What
مطالعه دسامبر ۲۰۱۶ در "مجله کاردرمانی هنگ‌کنگ" نشان‌داد که هدفون‌های حذف نویز به کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم یاری می‌رساند تا از عهدهٔ رفتارهای مربوط به واکنش بیش از اندازه و محرک‌های شنوایی بر بیایند.
هدفون‌های نویزحذف‌ساز اغلب اوقات قیمت بالاتری نسبت به هدفون‌های معمولی دارند. کنترل نویز فعال نیازمند برق است، که اغلب توسط یک درگاه USB یا یک باتری تأمین می‌شود که گاهی اوقات باید تعویض یا شارژ شود. بدون برق، برخی از سری‌ها حتی به عنوان هدفون‌های معمولی کار نمی‌کنند. هر باتری و وسایل الکترونیکی اضافی ممکن است اندازه و وزن هدفون را نسبت به هدفون‌های معمولی افزایش دهد. جریان حذف صدا ممکن است کیفیت صدا را کاهش دهد و صدای هیس با فرکانس بالا را اضافه کند، علی‌رغم اینکه کاهش صدا ممکن است منجر به کیفیت درک بالاتر صدا شود.
سپاه پیاده اسرائیل () سپاه پیاده‌نظام زیرمجموعه نیروی زمینی اسرائیل است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد. کلیه یگان‌های پیاده‌نظام ارتش اسرائیل، تحت امر این سپاه فعالیت می‌کنند.
سپاه زرهی اسرائیل () سپاه زرهی زیرمجموعه نیروی زمینی اسرائیل است، که در سال ۱۹۴۸ تأسیس شد.
سپاه توپخانه اسرائیل () سپاه توپخانه زیرمجموعه نیروی زمینی اسرائیل است، که در سال ۱۹۴۸ تأسیس شد.
سپاه اطلاعات رزمی اسرائیل () سپاه اطلاعات نظامی زیرمجموعه نیروی زمینی اسرائیل است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
فرماندهی جنگ ویژه ارتش جمهوری کره () یگان عملیات ویژه و ضدتروریسم زیرمجموعه ارتش جمهوری کره است، که در سال ۱۹۵۸ تأسیس شد.
گروه مأموریت ویژه ۷۰۷ () یگان نیروهای ویژه زیرمجموعه ارتش جمهوری کره است، که در سال ۱۹۸۱ تأسیس شد.
گری گرینجر (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، گیتارنواز ترانه‌سرا اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۷۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی بیشتر بابت همکاری‌هایش با راد استیوارت شناخته می‌شود.
فیل چن (؛ – ) موسیقی‌دان و نوازندهٔ گیتار بیس چینی‌تبار اهل جامائیکا بود. وی با هنرمندان بزرگی چون جف بک، راد استیوارت، دانوان، پیت تاونزند، اریک کلپتون، ری چارلز، جری لی لوئیس، باب مارلی، جیمی کلیف، جکسون براون و دورز همکاری داشت.
هربرت پولینگر (; ۱۸۷۸– ۱۹۶۱) تصویرگر و نقاش اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در موزه و مدرسه هنر پنسیلوانیا از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۵۸ تدریس می‌کرد.
جیم کریگِـن (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، گیتارنواز و ترانه‌سرای اهل بریتانیا است. وی با هنرمندان بزرگی چون راد استیوارت، د کوایر بویز، کتی ملوآ، جنیس ایان، کت استیونز، پیابو برایسن، جو کاکر، جولی دریسکال، ماری هد، مایک بت، راجر تیلور و ریتا کولیج همکاری داشته‌است.
وی همسر پیشین لیندا لوئیس و مدتی تهیه‌کننده موسیقی آثار وی بود.
خوشحال سادات معروف به ستر جنرال خوشحال سادات فرمانده نظامی و معین ارشد سابق وزارت امورداخله افغانستان و از قوم سادات پشتون بوده‌است.
بازی‌های جهانی سوارکاری ئی‌سی‌سی‌اُ ۲۰۲۲ در هرنینگ دانمارک میزبانی خواهد شد.https://inside.fei.org/media-updates/fei-announces-hosts-world-championships-and-world-cup-finalshttps://www.insidethegames.biz/articles/1087147/denmark-italy-2022-fei-world-champsاین مسابقات نهمین دوره از بازی‌های جهانی سوارکاری خواهد بود که توسط فدراسیون بین‌المللی سوارکاری هرچهارسال یکبار برگزار می‌شوند. برای بخش تیمی رشته‌های درساژ و پرش با اسب این نخستین باری خواهد بود که نتایج آن برای صعود به بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ مورد استفاده قرار خواهد گرفت.https://www.fei.org/stories/sport/herning-2022-one-year-go