moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
داستان واقعی نوجوانی بنام ریچارد که در سن ۱۴ سالگی به عنوان نیروی مخفی اف‌بی‌آی برگزیده می‌شود اما بعدها به جرم حمل مواد مخدر به حبس ابد محکوم می‌شود.
در فوریه ۲۰۱۵، استودیو ۸ فیلمنامه خاصی را دریافت کرد که به نویسندگی لوگان میلر، نوح میلر و اندی ویس نوشته شده بود و «ریک، پسر سفیدپوست» نام داشت. در نوامبر ۲۰۱۶ متیو مک کانهی به عنوان بازیگر به پروژه پیوست و همچنین یان دمانگ به عنوان کارگردان فیلم انتخاب شد. دارن آرنوفسکی و اسکات فرانکلین، به ترتیب از شرکت‌های پروتوزا پیکچرز و ال بی آی اینترتینمنت بنرز به عنوان تهیه‌کننده فیلم انتخاب شدند. در ژانویه ۲۰۱۷ بروس درن و جنیفر جیسن لی به بازیگران فیلم پیوستند.
در ۱۴ مارس ۲۰۱۷ فیلمبرداری پروژه آغاز شد.
قرار بود این فیلم در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۸ اکران شود، اما چندروزی به تأخیر افتاد و نهایتاً تاریخ اکران این فیلم ۲۶ ژانویه ۲۰۱۸ تعیین شد.
کریستو گونزالز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر در پست مهاجم برای رئال مادرید کاستیا بازی می‌کند.
از دیگر باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تنریف اشاره کرد.
آرون نیگس اسکلاپس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به والنسیا، خرز، ایراکلیس، رنجرز، سلتاویگو، رکریتیوو اوئلوا، آلمریا، الچه، براگا و جوهور دارالتعظیم اشاره کرد.
او برادر بزرگ‌تر سائول نیگس بازیکن اتلتیکو مادرید است.
امیلیو ان‌سوئه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال دورگهٔ اهل اسپانیا و گینه استوایی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال میدلزبرو، رئال مایورکا، رئال سوسیداد، و تیم ملی فوتبال گینه استوایی اشاره کرد.
خوزه ماریا آمو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
وی در تیم‌های ملی فوتبال Spain U16 Spain U17 Spain U18 Spain U19 بازی کرده‌است.
آلوارو فرناندز یورنته (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
وی در تیم‌های ملی فوتبال Spain U18 Spain U19 Spain U20 بازی کرده‌است.
تقسیم یک فرم ملودیک در موسیقی ترکی، عربی، یونانی و مناطق خاورمیانه است که متشکل از بداهه نوازی است و معمولاً قبل یک قطعهٔ موسیقی سنتی اجرا می‌شود.
تقسیم به طور سنتی از یک روند ملودیک مشخص پیروی می‌کند که از نت پایهٔآن مقامی که موسیقی در آن است شروع می شود، و در چند میزان اول در اجناس پایینی آن مقام باقی می‌ماند تا شنونده را با مقام آشنا کند. پس از این مقدمه، بداهه‌نوازی ممکن است در بخش‌های دیگر مقام صورت بگیرد یا با پرده‌گردانی به دیگر مقام‌ها همراه باشد اما نهایتاً با فرود به نت پایهٔ مقام اصلی همراه خواهد بود.
تقسیم یا به صورت تک‌نوازی با ساز اجرا می‌شود یا در آن یک ساز توسط ساز دومی نظیر یک ساز کوبه‌ای همراهی می‌شود. تقسیم ممکن است در یک مقام باشد یا بین چند مقام پرده‌گردانی کند اما اصولاً بر اساس قطعه‌ای از پیش ساخته نیست بلکه به شکل بداهه نواخته می‌شود.
معمولاً تقسیم توسط کسی که با پیچیدگی‌های مقام‌های موسیقی آشنایی کامل دارد اجرا می‌شود. در موسیقی ترکی، علاوه بر تقسیم که معمولاً با ساز اجرا می‌شود، فرم موسیقایی مشابهی برای آواز به کار می‌رود که به آن «غزل» یا «قصیده» گفته می‌شود.
به گفتهٔ دیمیتری کانتمیر، عالی‌ترین نوع تقسیم‌ها، که فقط عدهٔ محدودی از نوازندگان قادر به اجرای آن بوده‌اند، «تقسیم کلی» نام می‌گرفته که در آن تمام مقام‌های موسیقی اجرا می‌شده‌اند. اجرای چنین تقسیمی گاهی ساعت‌ها طول می‌کشیده و هدف غائی بسیاری از نوازندگان بوده‌است.
تقسیم‌هایی که اینک در موسیقی ترکی متداول هستند، معمولاً کوتاه هستند (۱ تا ۲ دقیقه)، و در سه نوع اصلی طبقه‌بندی می‌شوند: تقسیم‌های «ورودی» قبل از اجرای یک قطعه که در یک مقام خاص آهنگسازی شده می‌آیند، تقسیم‌های «بینابینی» بین دو قطعهٔ موسیقی می‌آیند، و تقسیم‌های «گذری» برای پرده‌گردانی از یک مقام به مقام دیگر استفاده می‌شوند. تقسیم‌های طولانی‌تر (که معمولاً زیر ۱۰ دقیقه هستند) گاهی در جمع خصوصی موسیقی‌دانان اجرا می‌شوند یا در آلبوم‌های موسیقی شنیده می‌شوند اما معمولاً در اجراهای عمومی به کار نمی‌روند. احتمال دارد که فراگیر شدن اجراهای کوتاه‌تر تقسیم، ناشی از محدودیت صفحه گرامافون باشد که اجازهٔ ضبط بیشتر از ۳ تا ۳٫۵ دقیقه موسیقی را نمی‌داد و در نتیجه رادیوها را هم از پخش قطعات طولانی‌تر ناتوان می‌کرد.
برای توصیف روند اجرای مقام‌ها در تقسیم‌های موسیقی ترکی، از لفظ «سیر» استفاده می‌شود. سیر می‌تواند بالارونده باشد (با شروع از نت پایه و صعود به نت‌های بالاتر)، پایین‌رونده باشد (با شروع یک اکتاو بالاتر از نت پایه و پایین آمدن به سمت آن) یا ترکیبی از این دو باشد (با شروع از میانهٔ مقام، از آنچه نت برجسته نامیده می‌شود و گسترش به سمت نت پایه یا یک اکتاو بالاتر از آن). بسیار از تقسیم‌ها ساختار الف-ب-الف دارند، به این شکل که ابتدا قسمتی با شروع از نت پایهٔ مقام اصلی نواخته می‌شود که به آن «زمین» می‌گویند، و پس از آن به قسمت‌های دیگری از مقام یا مقام‌های دیگر پرده‌گردانی صورت می‌گیرد که به آن «میان» اطلاق می‌گردد؛ در نهایت موسیقی به همان نت پایه (یا زمین) بازگشت می‌کند.
تقسیم در ابتدای دوره حکومت عثمانی رواج یافت و در موسیقی دراویش رایج بود که چند تقسیم، با یک پیش‌درآمد دنبال شود و پس از آن موسیقی سازی برای رقص سماع نواخته شود.
اگر چه پیش از این دوره نیز فرم‌های موسیقایی بدون متر در ترکیه رواج داشت (از جمله نشید و استحاله)، اما به نظر می‌رسد که تقسیم در اوایل سدهٔ ۱۷ میلادی شکل گرفته و از این فرم‌های موسیقی و نیز از تجوید (شکلی از خواندن قرآن با موسیقی بدون متر) منشعب شده‌است.
مارک کوکوریا ساستا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که برای باشگاه چلسی بازی می‌کند.
کوکوریا متولد آللا، بارسلونا، کاتالونیا است. وی قبل از حضور در تیم‌های جوانان اسپانیول در سال ۲۰۰۶، در فوتسال در تیم آللا شروع به بازی کرد؛ در سال ۲۰۱۲، او به بارسلونا منتقل شد. در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۶، در حالی که هنوز جوان بود، با شروع کار مسیریابی ۴–۰ در سگوندا دیویژن برابر هاسپیتالت، اولین حضور خود را با تیم رزرو انجام داد.
کوکوریا با ۱۷ بازی برای این تیم همکاری کرد و به سگوندا دیویژن در بازی‌های پلی آف راه یافت. در ۷ ژوئیه ۲۰۱۷، او قرارداد خود را تا سال ۲۰۲۱ تمدید کرد که بند ۱۲ میلیون یورویی در آن قرار داشت. او اولین بازی حرفه ای خود را در تاریخ ۱ سپتامبر در یک تساوی ۲–۲ مقابل گرانادا انجام داد.
کوکوریا اولین بازی تیم اول خود را در تاریخ ۲۴ اکتبر ۲۰۱۷ انجام داد و به عنوان جایگزین دیر هنگام لوکاس دینیه در پیروزی ۳–۰ کوپا دل ری در برابر رئال مورسیا قرار گرفت. او در ۱۷ مارس نخستین گل بزرگسالان خود را به ثمر رساند که این گل را تنها در یک شکست خانگی برابر لورکا به ثمر رساند.
در ۳۱ اوت ۲۰۱۸، کوکوریا به مدت یک سال با بند خرید ۲ میلیون یورو به ایبار در لالیگا قرض داده شد. در پایان قرارداد خود، ایبار بند کوکوریا را فعال کرد و او را به عنوان بازیکن ثابت برای این تیم تبدیل کرد. همراه با نقل و انتقالات، بارسلونا گزینه بازخرید ۴ میلیون یورویی او را فعال کرد.
در تاریخ ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۹، پس از گذشت ۱۶ روز از بازی‌های ایبار، بارسلونا بند بازخرید کوکوریا ۴ میلیون یورویی را در پی داشت که تنها برای قرض دادن وی به ختافه دو روز بعد برای فصل ورودی بود. در ۳ مارس ۲۰۲۰، ختافه گزینه خود را برای خرید ۶ میلیون یورو فعال کرد و دیگر او را به بارسلونا پس نداد.
پدرو آلخاندرو زالایا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
وی در تیم‌های ملی فوتبال Spain U17 Spain U19 بازی کرده‌است.
آلخاندرو پوزو پوزو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
وی در تیم‌های ملی فوتبال Spain U19 بازی کرده‌است.
آیتور بونوئل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Spain U18 Spain U19 Spain U20 بازی کرده‌است.
خوزه لوئیس گارسیا وایا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست هافبک میانی برای باشگاه لوانته در لا لیگای اسپانیا بازی می‌کند.
وی همچنین سابقه بازی در تیم های هرکولس و ویتوریا گیماریش و همچنین سابقه بازی در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷سال، زیر ۱۸سال، زیر ۱۹سال، زیر ۲۰سال و زیر ۲۱سال اسپانیا را در کارنامه خود دارد.
مانوئل گارسیا آلونسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به منچستر سیتی، آلاوس، ناک بردا، تولوز و اسپورتینگ خیخون اشاره کرد.
استپی تیره‌ریش نام یک گونه از سرده استپی است. سرده استپی در ایران در حدود ۲۰ گونه گیاه گندمی چندساله و یکساله دارد.
کارلوس فرناندز لونا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Spain U16 Spain U19 بازی کرده‌است.
استپی قفقازی نام یک گونه از سرده استپی است. سرده استپی در ایران در حدود ۲۰ گونه گیاه گندمی چندساله و یکساله دارد.
استپی کرجی نام یک گونه از سرده استپی است. سرده استپی در ایران در حدود ۲۰ گونه گیاه گندمی چندساله و یکساله دارد.
استپی بویراحمدی نام یک گونه از سرده استپی است. سرده استپی در ایران در حدود ۲۰ گونه گیاه گندمی چندساله و یکساله دارد.
استپی بیابانی نام یک گونه از سرده استپی است. سرده استپی در ایران در حدود ۲۰ گونه گیاه گندمی چندساله و یکساله دارد.
استپی کردستانی نام یک گونه از سرده استپی است. سرده استپی در ایران در حدود ۲۰ گونه گیاه گندمی چندساله و یکساله دارد.
استپی صخره‌پسند نام یک گونه از سرده استپی است. سرده استپی در ایران در حدود ۲۰ گونه گیاه گندمی چندساله و یکساله دارد.
استپی کوهستانی نام یک گونه از سرده استپی است. سرده استپی در ایران در حدود ۲۰ گونه گیاه گندمی چندساله و یکساله دارد.
پیش‌سیاره یا پروتوپلانت ، جنین سیاره‌ای بزرگی است که در داخل یک دیسک پیش‌سیاره‌ای ایجاد شده و روند ذوب داخلی آن برای ایجاد لایه‌های تمایز انجام شده‌است. به نظر می‌رسد که "پیش‌سیاره‌ها"؛ از خرده‌سیاره‌هایی با اندازه‌ای در حدود یک کیلومتر، که از نظر گرانشی مدارهای یکدیگر را پیوسته آشفته می‌ساخته‌اند، تشکیل شده‌باشند که؛ با برخورد با یکدیگر، به تدریج از ائتلاف خرده‌سیارک‌ها به سیارهٔ غالب تبدیل گردیده‌اند.
در مورد سامانهٔ خورشیدی، تصور می‌شود که با برخورد خرده‌سیارک‌ها، چند صد جنین سیاره‌ای ایجاد شده‌باشد. چنین جنین‌هایی به سرس و پلوتو شبیه بوده و با توده‌های جرمی از 1022 to 1023 kg کیلوگرم و چند هزار کیلومتر قطر بوده‌اند. در طول صدها میلیون سال، آنها نیز با یکدیگر برخورد کردند. دنبالهٔ جریان دقیق اینکه برخوردهای سیاره‌ای با برخورد جنین‌های سیاره‌ای با هم مواجه بوده دانسته نیست، اما تصور می‌شود که اولین برخوردها «نسل» جنین‌ها را با نسل دوم که شامل جنین‌های کم‌تر اما بزرگ‌تر است جایگزین شده‌است. اینها به نوبهٔ خود برای ایجاد نسل سوم جنین‌های کمتر، اما حتی بزرگتر ناچار به برخورد بوده‌اند. در نهایت تنها تعداد انگشت شماری از جنین‌ها باقی ماندند که برای تکمیل گِرد هم آیی سیاره‌ها مناسب بود.
استپی زبانه‌ای نام یک گونه از سرده استپی است. سرده استپی در ایران در حدود ۲۰ گونه گیاه گندمی چندساله و یکساله دارد.
استپی کویری نام یک گونه از سرده استپی است. سرده استپی در ایران در حدود ۲۰ گونه گیاه گندمی چندساله و یکساله دارد.
استپی طناز نام یک گونه از سرده استپی است. سرده استپی در ایران در حدود ۲۰ گونه گیاه گندمی چندساله و یکساله دارد.
استپی کندوانی نام یک گونه از سرده استپی است. سرده استپی در ایران در حدود ۲۰ گونه گیاه گندمی چندساله و یکساله دارد.
خطرناک‌ترین شکار () فیلمی در ژانر ماجراجویی، ترسناک و معمایی به کارگردانی اروینگ پیکل و ارنست بی. شودزاک است که در سال ۱۹۳۲ منتشر شد. این فیلم اقتباسی از داستانی کوتاه به همین نام نوشته ریچارد کانل است.
سه عصر () فیلمی در ژانر کمدی رمانتیک و نقیضه به کارگردانی باستر کیتون و ادوارد اف کلاین است که در سال ۱۹۲۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به باستر کیتون، والاس بیری، جو رابرتز، و لایونل بلمور اشاره کرد.
گل استکانی شابیلی نام یک گونه از سرده گل‌استکانی است.
کرینوم () نام یک سرده از تیره نرگسیان است.
کرینوم آمریکایی نام یک گونه از سرده کرینوم است.
تریستاگاما نام یک سرده از زیرخانواده پیازیان است.
آگاپانتوس (نام علمی: AGAPANTHUS ORIENTALIS)، عضوی از گروه خانواده سوسنیان و بومی منطقه آفریقای جنوبی می‌باشد.
از نام‌های دیگر این گیاه می‌توان به سوسن آفریقایی (به انگلیسی: AFRICAN LILY) اشاره کرد.
گل‌های توپی‌شکل این گیاه یکی پس از دیگری در سراسر تابستان ظاهر می‌شوند. تا زمانی که دور از سرمای زمستان باشد، هیچ مشکل دیگری در پرورش این گیاه نیست. تا بهار به آب کم نیاز دارد. از بهار به بعد با دادن آب و مواد غذایی رشد خود را آغاز می‌کند. گلدان آن را عوض نکنید زیرا محیط پر ریشه مناسب‌تر است.
پانکراتیوم نام یک سرده از تیره نرگسیان است.
گل خون، سوسن سرخ نام یک گونه از تیره نرگسیان است.
دانه برفی بهاری نام یک گونه از سرده دانه برفی است.
کن باس(CAN bus) یک شبکه ناحیه کنترلی (Controller Area Network) یک استاندارد bus است که قابلیت برقراری ارتباط بین میکروکنترلر ها و دستگاه ها بدون نیاز به کامپیوتر میزبان را ایجاد می کند . این یک پروتکل مبتنی بر پیام است که در واقع برای سیم کشی برق چندگانه در خودروها به منظور صرفه جویی در مصرف مس ایجاد شده است، اما در بسیاری از موارد دیگر نیز کاربرد دارد .
برای هر دستگاه ، داده ها در یک فریم به صورت متوالی ارسال می شوند ، اما اگر بیش از یک دستگاه به طور همزمان داده ارسال کنند ، دستگاه با اولویت بالاتر می تواند به ارسال ادامه دهد و سایر دستگاه ها عقب نشینی می کنند . فریم ها توسط همه ی دستگاه های موجود دریافت می شود .
باس استاندارد CAN به دلیل مزایای کلیدی زیر، عملاً در تمام وسایل نقلیه و بسیاری از ماشین‌ها استفاده می‌شود:
1)   ساده و کم هزینه
ای سی یو ها از طریق یک سیستم CAN واحد به جای خطوط سیگنال آنالوگ پیچیده مستقیم ارتباط برقرار می کنند در نتیجه باعث کاهش خطاها، وزن، سیم کشی و هزینه ها می شوند.
2)   دسترسی آسان
گذرگاه CAN یک "نقطه ورود" را برای برقراری ارتباط با تمام ECU های شبکه فراهم می کند که امکان تشخیص مرکزی، ثبت داده ها و پیکربندی را فراهم می کند.
3)    فوق العاده قوی
این سیستم در برابر اختلالات الکتریکی و تداخل الکترومغناطیسی قوی است که برای کاربردهایی اهمیت ایمنی بسیار بالا باشد (مانند وسایل نقلیه) ایده آل است‌.
4)    کارآمد
فریم‌های CAN بر اساس شناسه(ID) اولویت‌بندی می‌شوند تا داده‌های اولویت‌دار فوراً بدون ایجاد وقفه در سایر فریم‌ها یا خطاهای CAN به گذرگاه دسترسی پیدا کنند.
توسعه سیستم کن باس در سال ۱۹۸۳ در شرکت بوش آغاز شد. پروتکل به طور رسمی در سال ۱۹۸۶ در انجمن مهندسان خودرو (SAE) در دیترویت، میشیگان منتشر شد. اولین تراشه کنترل‌کننده CAN که توسط اینتل در سال ۱۹۸۷ و سپس توسط فیلیپس تولید و معرفی شده اند .
مرسدس بنز W140 عرضه شده در سال ۱۹۹۱، اولین خودروی تولیدی دارای سیستم سیم کشی چندگانه بر اساس CAN بود.
بوش نسخه های متعددی از مشخصات CAN را منتشر کرد که آخرین نسخه آن در سال ۱۹۹۱ به عنوان CAN 2.0 منتشر شد .این مشخصات دارای دو قسمت است . قسمت A برای فرمت استاندارد با شناسه ۱۱ بیتی و قسمت B برای فرمت توسعه یافته با شناسه ۲۹ بیتی است . دستگاه CAN که از شناسه ۱۱ بیتی استفاده کند ، به طور معمول CAN 2.0A و دستگاه CAN که از شناسه ۲۹ بیتی استفاده کند ، به طور معمول CAN 2.0B نامیده میشوند . این مشخصات و استاندارد ها به صورت رایگان در دسترس هستند .
در سال ۱۹۹۳، سازمان بین المللی استاندارد (ISO) استاندارد CAN ISO 11898 را منتشر کرد که سپس به دو بخش تغییر یافت . یک بخش ، لایه پیوند داده ها را پوشش می دهد و بخش دیگر ، لایه فیزیکی CAN را برای CAN با سرعت بالا پوشش می دهد .
بوش نیز همچنان در گسترش استانداردهای CAN فعالیت می کند . در سال 2012، بوش CAN FD 1.0 یا CAN با نرخ داده انعطاف پذیر را منتشر کرد.
CAN Bus یکی از پنج پروتکل مورد استفاده در استاندارد های تشخیص خودرو OBD)-II) است .
می توان به کاربرد آن در وسایلی مانند : وسایل نقلیه مسافربری ، کامیون ، اتوبوس ، کشتی ، تجهیزات کشاورزی ، تجهیزات پزشکی ، آسانسور ، پله برقی ، پرینتر های سه بعدی و... اشاره کرد .
خودروهای مدرن ممکن است تا ۷۰ واحد کنترل الکترونیکی (ECU) برای زیر سیستم‌های مختلف داشته باشند. به طور معمول بزرگرترین پردازنده ، واحد کنترل موتور می باشد .بعضی دیگر نیز برای رانندگی اتوماتیک ، سیستم کمک راننده پیشرفته (ADAS) ، کیسه هوا ، ترمز ضد قفل ، کروز کنترل، سیستم های صوتی ، در و پنجره ، تنظیم آینه و باتری و... استفاده می شود . یک زیرسیستم ممکن است نیاز به کنترل محرک ها و یا دریافت بازخورد از حسگرها داشته باشد. استاندارد CAN برای رفع این نیاز ایجاد شد. یکی از مزایای مهم این است که اتصال بین سیستم‌های مختلف نقلیه می‌تواند طیف گسترده ای از ویژگی های ایمنی، اقتصادی و راحتی را با استفاده از نرم‌افزارها به تنهایی اجرا کند . در حالی که موارد قدیمی ، هزینه و پیچیدگی زیادی را به همراه داشت .
CAN یک استاندارد گذرگاه سری چندگانه برای اتصال واحدهای کنترل الکترونیکی (ECUs) که با عنوان گره نیز شناخته می شوند، است . به دو یا چند گره برای ایجاد ارتباط در شبکه CAN نیاز است. یک گره ممکن است با دستگاه هایی با منطق دیجیتال ساده ارتباط برقرار کند ، مثل PLD، یا از طریق FPGA به یک کامپیوتر که نرم افزار گسترده ای را اجرا می کند. چنین کامپیوتری ممکن است دروازه ای باشد که به یک کامپیوتر عمومی (مانند لپ تاپ) اجازه می دهد که از طریق یک پورت USB یا اترنت با دستگاه های موجود در شبکه CAN ارتباط برقرار کند.
همه گره ها از طریق یک گذرگاه دو سیم معمولی به یکدیگر متصل می شوند . سیم ها با مقاومت مشخصه اسمی 120 Ω هستند.
هر گره نیاز به یک سری موارد مشخص دارد . این موارد شامل :
پردازنده میزبان تصمیم می گیرد که پیام های دریافتی چه معنی ای دارند و چه پیام هایی را می خواهد انتقال دهد . سنسورها، محرک ها و تجهیزات کنترل می توانند به پردازنده میزبان متصل شوند.
که معمولا بخشی جدایی ناپذیر از یک میکروکنترلر است .
روند دریافت : کنترلر CAN بیت های سریالی دریافتی از گذرگاه را تا زمانی که یک پیام کامل دسترس باشد، ذخیره سازی می کند .
روند ارسال: پردازنده میزبان ، پیام های انتقال را به کنترلر CAN ارسال می کند ، که در صورت آزاد بودن گذرگاه ، بیت ها را به صورت سریالی به گذرگاه ارسال می کند.
این فرستنده و گیرنده باید توسط استانداردهای ISO 11898-2/3 تعریف شده باشد .
روند دریافت: جریان داده را از سطوح گذرگاه CAN به سطوحی کنترلر CAN استفاده می کند ، تبدیل می کند . به طور معمول دارای یک سری مدارهای محافظ برای محافظت از کنترلر CAN می باشد .
روند انتقال: جریان داده را از کنترلر CAN به سطوح گذرگاه CAN تبدیل می کند.
هر گره قادر به ارسال و دریافت پیام ولی نه به طور همزمان می باشد . یک پیام یا فریم در اصل شامل یک شناسه ، که نشان دهنده اولویت پیام و حداکثر هشت بایت داده است، می باشد .
دستگاه هایی مانند حسگرها، محرک ها و تجهیزات کنترلی توسط یک شبکه CAN متصل می شوند. این دستگاه ها از طریق پردازنده میزبان، کنترلر CAN و فرستنده گیرنده CAN به گذرگاه متصل می شوند.
CAN یک پروتکل با سطح پایین می باشد و به طور ذاتی از ویژگی های امنیتی پشتیبانی نمی کند. همچنین هیچ رمزگذاری در پیاده سازی های استاندارد CAN نیز وجود ندارد. در نتیجه برای بیشتر پیاده‌سازی‌ها انتظار می رود که برنامه‌ها مکانیسم‌های امنیتی خود را ایجاد کنند .
https://en.wikipedia.org/wiki/CAN_bus
گراهام جونیور تیلت الیسون (متولد ۲۳ مارس ۱۹۴۰) دانشمند علوم سیاسی آمریکایی و استاد مدرسه دولتی جان اف. کندی در دانشگاه هاروارد است.
کتاب "بازسازی سیاست خارجی: پیوند سازمانی" که با همکاری پیتر سنتون نوشت و در سال ۱۹۷۶ منتشر شد، تا حدودی بر سیاست خارجی دولت جیمی کارتر، رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا در اوایل سال ۱۹۷۷ تأثیر گذاشت. از سال ۱۹۷۰، الیسون همچنین یک تحلیلگر برجسته سیاست امنیت ملی و دفاعی ایالات متحده با علاقه خاص به موضوعات سلاح‌های هسته ای و تروریسم بوده‌است.
نخستین اصلاح‌شده (انگلیسی: First Reformed) یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۲۰۱۷ میلادی است که نویسنده و کرگردان آن پل شریدر است. این فیلم با بازی ایثن هاک، آماندا سایفرد، و سدریک اینترتینر داستان یک کشیش پروتستان در یک کلیسانی تاریخی را بازگو می‌کند که با ابهامات و سوالاتی دربارهٔ اخلاق و ایمان روبرو است. شخصیت و داستانِ نقشِ ایتن هاک بر اساس رمان "خاطرات یک کشیش روستا"، نوشتهٔ ژرژ برنانوس اقتباس شده‌است که در سال ۱۹۵۱ میلادی نیز فیلمی فرانسوی به‌نام "خاطرات یک کشیش روستا" براساس آن ساخته شده‌بود.
"نخستین اصلاح‌شده" برای نخستین بار در ۳۱ اوت ۲۰۱۷ در هفتاد و چهارمین جشنواره فیلم ونیز اکران شد، و در ۱۸ مه ۲۰۱۸ با ای ۲۴ در ایالات متحدهٔ آمریکا به‌صورت عمومی به نمایش درآمد. این فیلم مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و بازی خوب هاک و کارگردانی قوی شریدر تحسین شد. این فیلم هم توسط هیئت ملی نقد و هم مؤسسهٔ فیلم آمریکایی به‌عنوان یکی از ۱۰ فیلم برتر سال ۲۰۱۸ انتخاب شد. در جوایز فیلم‌های مستقل، "نخستین اصلاح‌شده" برای بهترین فیلم، بهترین بازیگر مرد، بهترین کارگردان، و بهترین فیلم‌نامه نامزد شد، در حالی که شریدر برای نخستین‌بار نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی نیز شد.
«نخستین اصلاح‌شده» نام یک کلیسای کوچک تاریخی است در اسنوبریج، شمال ایالت نیویورک که ۲۵۰ سال از ساخت آن توسط مهاجرین هلندی می‌گذرد. یک کشیش میان‌سال پریشان‌احوال به نام ارنست تولر (Ernst Toller) که از گذشتهٔ غم‌انگیزی عبور کرده با لطف جوئل جفرز (Joel Jeffers) متولی سیاه‌پوست و کشیش ارشد دیگر کلیسای مدرن منطقه در این کلیسای مشهور به کار مشغول می‌شود. تولر که در یک خاندان خادم کلیسا بزرگ شده دارای سابقهٔ خدمت در ارتش است و پسر جوان خود را در جنگ عراق از دست داده‌است. عوارض این فقدان گسترده بوده و موجب شده تا همسرش نیز از او جدا شود. هم‌اکنون او با این درهم‌شکستگی و بیماری جدی معده برای معدود مراجعه‌کننده‌ها خطابه‌های نه‌چندان آتشین ایراد کرده و برای اندک توریست‌ها به‌عنوان راهنما عمل می‌کند. او از اینکه این کلیسا فقط محل عبادت نیست کمی آزرده‌است و با آنچه زندگی برای او خواسته‌است در ستون‌های ایمانش تَرک‌های تردید دارد ظاهر می‌شود. اندیشه‌هایش را مدام یادداشت می‌کند اما پس از مدتی آن‌ها را از بین می‌برد. در همین ایام زن جوانی به نام مری (Marry) به همراه همسرش از کشیش دعوت می‌کند تا برای گفتگو با شوهرش که وضعیت روحی مناسبی ندارد به خانهٔ آن‌ها بیاید. مایکل شوهر مری یک طرفدار متعصب محیط زیست است و از اینکه همسر باردارش می‌خواهد در دنیایی که آیندهٔ آن به دلیل مخاطرات محیط زیستی کاملاً تاریک است بچه‌ای را به دنیا بیاورد سخت آشفته‌است. مایکل نگرانی‌های عمیق خود را طی این گفتگو با کشیش تولر در میان می‌گذارد. کشیش هم با اشاره‌ای کوتاه به سرنوشت خودش سعی در تعدیل افکار مایکل دارد و از او تقاضا می‌کند تا دیدارهای دیگری داشته باشند.
قطعه موسیقی تکه‌ای است که روی نوار مغناطیسی یا دیگر ابزارهای ثبت صدا، ضبط می‌شود.
یک قطعه گِــردایه‌ای از ترانه و ملودی است که از سوی تنظیم‌کننده با هم جور می‌شوند و با تشکیل دادن یک مجموعهٔ یگانه، تبدیل به واحدی مستقل با نامی ویژه می‌شود. مانند قطعه‌ای با نام رؤیای ما که یغما گلرویی ترانهٔ آن را گفت و شادمهر عقیلی ساختِ آهنگ و تنظیم‌ آن را بر دوش داشت و با صدای شادمهر و ابی روانهٔ بازار موسیقی فارسی شد.
یک قطعه موسیقی می‌تواند به صورت تک اهنگ یا در شمار یک آلبوم عرضه شود.
شکل آب () فیلمی آمریکایی در ژانر فانتزی تاریک و رمانتیک به کارگردانی گی‌یرمو دل تورو است. فیلمنامه این فیلم توسط خود دل تورو و ونسا تیلور به رشته تحریر درآمده‌است. از جمله بازیگران فیلم می‌توان به سالی هاوکینز، مایکل شنون، ریچارد جنکینز، داگ جونز، مایکل استولبارگ و اکتاویا اسپنسر اشاره کرد. داستان فیلم در سال ۱۹۶۲ و در شهر بالتیمور اتفاق می‌افتد و وقایع زنی لال بنام الیسا را دنبال می‌کند که در آزمایشگاهی دولتی به عنوان نظافتچی کار می‌کند. با ورود موجود دوزیست عجیبی به آزمایشگاه، رابطه‌ای عاشقانه بین الیسا و آن موجود شکل می‌گیرد که این سبب آغاز ماجراهایی پر از خطر برای او می‌شود.
نخستین نمایش "شکل آب" در طی هفتاد و چهارمین جشنواره فیلم ونیز بود. فیلم مورد تحسین و استقبال منتقدان قرار گرفت و دل تورو در نهایت توانست جایزه شیر طلایی را از آن خود کند.
فیلم همچنین در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۷ نیز اکران شد. "شکل آب" تحسین گسترده منتقدان و تماشاگران را در پی داشته و منتقدان قلم داستانی، کارگردانی، موسیقی، جلوه‌های ویژه و بازی سالی هاوکینز را ستودند. بسیاری از منتقدان "شکل آب" را حتی از هزارتوی پن نیز که اکثراً به عنوان بهترین فیلم دل تورو شناخته می‌شود، اثر بهتر و پویا تری دانستند."شکل آب" در مجموع ۱۷۳٫۲ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد در حالی که تنها ۱۹٫۵ میلیون دلار خرج ساختنش شده بود.
"شکل آب" جدا از تحسین منتقدان، نامزد و برنده جوایزهای متعدد از جشنواره‌ها و مراسم‌های سینمایی شد. بنیاد فیلم آمریکا "شکل آب" را یکی از ده فیلم برتر سال ۲۰۱۷ دانست."شکل آب" در نودمین دوره جوایز اسکار موفق به نامزد شدن در ۱۳ رشته مختلف شد. از جمله: جایزه اسکار بهترین فیلم، جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن برای سالی هاوکینز، جایزه اسکار بهترین کارگردانی و جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی برای دل تورو. "شکل آب" بیشترین نامزدی را در این مراسم داشت و در نهایت موفق شد چهار جایزه اسکار بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین موسیقی متن و بهترین طراحی صحنه را به دست آورد. همچنین این فیلم در هفتاد و پنجمین مراسم گلدن گلوب نامزد پنج جایزه بود که توانست جایزه گلدن گلوب بهترین کارگردانی و جایزه گلدن گلوب بهترین موسیقی را برای الکساندر دسپلا به‌دست آورد. "شکل آب" در هفتاد و یکمین دوره جوایز فیلم بفتا نیز موفق به نامزدی در ۱۲ رشته از جمله جایزه بفتای بهترین فیلم شد اما در نهایت توانست سه جایزه بهترین کارگردانی، بهترین موسیقی و بهترین طراحی لباس را به‌دست آورد.
سال ۱۹۶۲ در شهر بالتیمور، الیسا زن جوانی است که به علت آسیبی که در دوران کودکی از ناحیه گردن دیده، توانایی حرف زدن خود را از دست داده و با زبان اشاره با دیگران ارتباط برقرار می‌کند. الیسا به عنوان نظافتچی در یک آزمایشگاه دولتی و فوق پیشرفته کار می‌کند. الیسا از زندگی خود چندان راضی نیست. او با کسی ارتباط خاصی ندارد و لحظات آرام و صمیمی را تنها با دو نفر تجربه می‌کند:همسایه خود گیلز که پیرمردی هنرمند و همجنس‌گرا است و زلدا که زنی آفریقایی-آمریکایی و همکار او در آزمایشگاه است. با ورود موجود عجیب دو زیستی به آزمایشگاه اوضاع برای الیسا عوض می‌شود. کسی که مسئول تحقیق بر روی این موجود است شخصی بنام سرهنگ ریچارد استریکلند می‌باشد که فردی خشن و جدی است. الیسا در طی حضور متعددش در محل نگهداری موجود که درون مخزن آبی نگهداری می‌شود با او ارتباط برقرار کرده به مرور رابطه‌ای عاشقانه بین این دو شکل می‌گیرد. الیسا که در طی اتفاقاتی متوجه می‌شود سرهنگ قصد کشتن این موجود را دارد تصمیم به فراری دادن او می‌گیرد. تصمیمی که جان خودش و عزیزانش را با خطر بزرگی رو به رو می‌کند…
ایده اولیه "شکل آب" اولین بار وقتی به ذهن گیرمو دل تورو رسید که او در سال ۲۰۱۱ در حال صحبت کردن با دنیل کاروس برای ساخت فیلمی فانتزی/عاشقانه بود.دل تورو همچنین هنگام نوشتن فیلمنامه از فیلم کوتاهی بنام «فضای بین ما» (محصول سال ۲۰۱۵) و رمان «خانم کالیبان» الهام گرفت. دل تورو همچنین از فیلم موجودی از باتلاق سیاه به عنوان مهم‌ترین منبع الهامش در ساخت فیلم نام برد. دل تورو می‌گوید وقتی این فیلم را در زمان بچگی دیده تصویر موجودی که از آب بیرون می‌آید از ذهنش خارج نشده‌است. در اصل ایده اولیه دل تورو این بود که فیلم موجودی از باتلاق سیاه را به شیوه خودش بازسازی کند و فیلمی بسازد که از نگاه هیولا وقایع را نشان بدهد اما این تصمیم با مخالفت استودیو رو به رو شد.
دل تورو کمی در ایده‌هایش تجدید نظر و فیلمنامه را بازنویسی کرد. او وقایع داستان را از زمان حال به سال ۱۹۶۲ و دوران جنگ سرد برد زیرا به نظرش بیننده اینگونه بهتر با داستان کنار می‌آمد. دل تورو در این باره می‌گوید: «این از آن داستان‌های جن و پری است که اگر به مخاطب بگویی در دهه ۶۰ اتفاق افتاده او کمی با گارد باز تر به تماشای فیلم می‌نشیند و بیشتر به داستان و شخصیت‌ها توجه می‌کند و این چیزی است که من دنبالش بودم. من می‌خواستم تماشاگر به جای اینکه به این فکر کند که این‌جای فیلم با عقل جور در نمی‌آید به شخصیت‌ها توجه کند.»
فیلمبرداری از تاریخ ۱۵ اوت ۲۰۱۶ در همیلتون، انتاریو شروع شد و در تاریخ ۶ نوامبر ۲۰۱۶ نیز به پایانرسید.
دل تورو "شکل آب" را اثر ویژه و شخصی خود می‌داند. او در گفتگویی با ایندی‌وایر در این باره گفته‌است: «این فیلم برای من یک فیلم حال خوب کن است. من ۹ فیلم ساختم و در همه آن‌ها ترس‌ها و رویاهای کودکی ام را به تصویر کشیدم اما این اولین بار است که من در فیلمم به عنوان یک بزرگسال به داستان نگاه کردم. این فیلم در مورد چیزهایی است که برای من به عنوان یک بزرگسال مهم و حتی نگران‌کننده است. دارم دربارهٔ اعتماد، عشق پنهان، سکس و جایی که قرار است برویم صحبت می‌کنم. این‌ها چیزهایی نیست که من وقتی ۹ یا ۱۰ ساله بودم نگرانشان بوده باشم.»
الکساندر دسپلا وظیفه ساخت موسیقی فیلم را برعهده گرفت. این اولین همکاری بین دسپلا و دل تورو می‌باشد. موسیقی متن فیلم با استقبال بالایی همراه شد و دسپلا برای ساخت آن جوایز متعددی همچون گلدن گلوب و اسکار دریافت کرد.جدا از موسیقی متنی که دسپلا برای فیلم ساخت، از تعدادی ترانه کلاسیک نیز در فیلم استفاده شد که این ترانه‌ها همراه با موسیقی متن اصلی فیلم در غالب یک آلبوم در تاریخ ۱ دسامبر ۲۰۱۷ در دسترس عموم قرار گرفت.
"شکل آب" نقدهای مثبتی دریافت کرد و فروش خوبی را نیز تجربه کرد.
فیلم در طول سه هفته انتشار محدود خود ۴٫۶ میلیون دلار فروخت. "شکل آب" اکران گسترده خود را از تاریخ ۲۲ دسامبر ۲۰۱۷ همراه با فیلم‌هایی همچون "کوچک کردن"، "آوازخوان حرفه‌ای ۳"، "پدران جایگزین" و "تاریک‌ترین لحظات" شروع کرد و ۳ میلیون دلار در آخر هفته خود بلیط فروخت.
"شکل آب" در ۷۲۶ سالن سینما اکران شده بود.فیلم در چها روز آغازین کریسمس ۲۰۱۸، ۴ میلیون دلار دیگر نیز به فروش خود اضافه کرد. تا اواخر مارس ۲۰۱۸، "شکل آب" ۶۲٫۸ میلیون دلار در آمریکا و کانادا و ۱۱۰٫۵ میلیون دلار نیز در دیگر نقاط دنیا فروش کرد و در نهایت مجموع فروش خود را به ۱۷۳٫۲ میلیون دلار رساند.
راتن تومیتوز گزارش کرد که ۹۲٪ منتقدان نسبت به "شکل آب" نظر مثبتی داشته‌اند که این درصد از روی ۲۷۲ نقد به‌دست آمده که در مجموع نمره بسیار خوب ۸٫۴/۱۰ را نصیب فیلم می‌کند. نظر کلی منتقدان راتن تومیتوز می‌گوید: «"شکل آب" گیرمو دل تورو از لحاظ بصری جزو بهترین هاست به همراه داستانی جذاب و هیجان انگیز و حضور درخشان سالی هاوکینز در نقش اصلی.»در سایت متاکریتیک نیز، فیلم موفق شد نمره ۸۶/۱۰۰ را بگیرد که این میانگین از روی ۵۱ نقد به‌دست آمده‌است که به معنای «تحسین جهانی» است.
بن کرول،منتقد ایندی‌وایر به فیلم امتیاز کامل داد و درباره‌اش نوشت: «"شکل آب" از زیباترین کارهای دل تورو است. یک اثر قدرتمند احساسی از کسی که در سرگرم کردن تماشاگر و تفریح کردن با داستانهایش استاد است.»پیتر ترورس در رولینگ استون ۳/۵ ستاره از ۴ ستاره داد. او کارگردانی دل تورو و فیلمبرداری فیلم ستود و در بخشی از نقد خود نوشت: «با اینکه فیلم را سراسر شکنجه و عذاب فرا گرفته اما این رابطه عاشقانه غیرمعمول بین دو شخصیت داستانی است که ما را مجذوب فیلم می‌کند. دل تورو خالق این جهان عجیب است و به شخص هیچ ایده‌ای دربارهٔ اینکه او چگونه توانسته چنین دنیایی را خلق کند ندارم.»
هالی بانت در مینه‌سوتا دیلی نظر مثبتی دربارهٔ فیلم داشت و نوشت: «نسبت به بقیه فیلم‌های دل تورو، "شکل آب" حساسیت کمتری نسب به تعریف داستان خود دارد اما با این حال فیلم ظریف و هیجان انگیز است.» منتقد ریکس رید اما نظر منفی دربارهٔ "شکل آب" داشت. او تنها ۱ ستاره از ۴ ستاره به فیلم داد و فیلم را خسته‌کننده و تکراری دانست.
"شکل آب" از سوی بسیای از منتقدان و مجلات سینمایی در لیست ده فیلم برتر سال ۲۰۱۷ قرار گرفت.
"شکل آب" در نودمین دوره جوایز اسکار در ۱۳ رشته نامزد دریافت جایزه اسکار شد و در نهایت توانست ۴ جایزه بهترین طراحی صحنه، بهترین کارگردانی؛ بهترین موسیقی متن و بهترین فیلم را به‌دست آورد. بعد از فیلم ""؛ "شکل آب" اولین فیلم فانتزی است که بعد از ۱۴ سال توانست برنده جایزه اسکار بهترین فیلم شود.
"شکل آب" در مراسم‌ها و جشنواره‌های مختلف سینمایی نامزد و برنده چندین جایزه شد که از جمله آن‌ها می‌توان به جایزه گلدن گلوب بهترین کارگردانی و جایزه بفتای بهترین موسیقی متن اشاره کرد.
در فوریه ۲۰۱۸، وکیل دارایی پائول زیندل (نمایشنامه‌نویس آمریکایی که در مارس ۲۰۰۳ درگذشت) در دادگاه ناحیه‌ای ایالات متحده آمریکا، از گیرمو دل تورو و دنیل کاروس به عنوان کارگردان و تهیه‌کننده فیلم به اتهام سرقت ادبی شکایت کردند. دلیل اصلی شکایت که دوازده صفحه جزئیات را شامل می‌شد، ادعا می‌کرد که ایده اصلی داستانی، شخصیت‌ها، عناصر و درون مایه داستانی "شکل آب" از یکی از نمایشنامه‌های زیندل بنام «بگذار زمزمه تو را بشنوم» کپی شده‌است. زیندل این نمایشنامه را در سال ۱۹۶۹ نوشت و داستان آن دربارهٔ زنی بود که در آزمایشگاه به عنوان نظافتچی کار می‌کند و سعی می‌کند یک دلفین را که بر روی آن آزمایش‌های غیرانسانی انجام می‌شود را از آزمایشگاه فراری دهد. در شکایت جزئیات زیادی مطرح شده‌است که ادعا می‌کند "شکل آب" یک «سرقت ادبی واضح» است.Eliza Berman, Everything to Know About the Shape of Water Plagiarism Controversy, "Time" (March 1, 2018).
گیرمو دل تورو بعد از آگاهی از این اتفاق، اتهام سرقت ادبی را به شدت رد کرد و گفت: «من هرگز این نمایشنامه را نخوانده یا نمایش آن را ندیده‌ام. پیش از ساخت "شکل آب" یا حتی هنگام ساخت نیز حتی یک نفر در مورد این نمایشنامه به من چیزی نگفت و من اطلاعی از آن نداشتم.»
کمپانی سازنده فیلم، یعنی فاکس سرچ‌لایت نیز همچون دل تورو این اتهام را رد کرد و آن را یک «کمپین ننگین» برای ضربه زدن به موفقیت فیلم دانست. در اعلامیه ای که فاکس سرچ‌لایت منتشر کرد، می‌خوانیم: «مطرح شدن این اتهام آن هم در زمان رای‌گیری آکادمی برای مراسم اسکار فقط یه اقدام شیطنت آمیز است تا به فیلم و شرکت ما آسیب بزند. ما قطعاً در این مورد از خودمان دفاع می‌کنیم و خیلی واضح اعلام می‌کنیم که فیلمی اصیل ساخته‌ایم.»
بورگوارد یک برند خودروسازی آلمانی است که در سال ۱۹۱۹ توسط مهندس و طراح معروف آلمانی یعنی کارل اف دبلیو بورگوارد (۱۰ نوامبر ۱۸۹۰ – ۲۸ ژوئیه ۱۹۶۳) در شهر برمن آلمان تأسیس شد. این کمپانی که با ۲۳ هزار پرسنل یکی از مهم‌ترین کارخانجات صنعتی آلمان به‌حساب می‌آمد تا سال ۱۹۶۱ به تولید خودرو ادامه داد.
در ۲۱ مه سال ۲۰۰۸ کریستین بورگوارد، نوهٔ کارل اف دبلیو بورگوارد بنیان‌گذار این کمپانی، به همراه شریک خود کارل هایز نوس، این کمپانی با اصالت آلمانی را دوباره احیا کردند. کریستین بورگوارد هدایت این شرکت را در دست گرفت و تمام تلاش خود را برای بازگرداندن این کمپانی به‌روزهای اوج موفقیت خود کرد. این کمپانی به همین منظور مدیر طراحی سابق مینی (برند آلمانی زیرمجموعهٔ ب ام و)، آندرس وارمینگ را نیز جذب خود کرد تا در حوزه طراحی، کاملاً به‌روز و مطابق با سلایق حال حاضر مشتریان در جهان باشد. علاوه بر این فیلیپ کوهن مدیر سابق بخش مهندسی کمپانی تولیدکننده خودروهای لوکس رولز-رویس موتور کارز و مدیر سابق بخش‌های متعدد کمپانی ب ام و نیز در بورگوارد به عنوان مدیر ارشد فناوری (Chief Technology Officer) این کمپانی آلمانی منصوب شد. این تلاش‌ها و سرمایه‌گذاری‌ها در سال ۲۰۱۵ با رونمایی خودرویی با نام BX7 در نمایشگاه بین‌المللی خودروی ژنو به ثمر نشست. به بیان کمپانی بورگوارد، این تازه شروع کار است و کمپانی آلمانی بورگوارد برای بازگشتن به اوج خود برنامه‌های بسیاری در پیش دارد و قرار است تا سال ۲۰۲۲ این کمپانی ۱۱ خودروی جدید به بازار عرضه کند.
کارل اف دبلیو بورگوارد در اواخر قرن ۱۹ در زمانی به دنیا آمد که صنعت اتومبیل آلمان هنوز در دوران طفولیت خود قرار داشت. زندگی او از بدو تولد به نوعی با اتومبیل مرتبط شده بود. بعضی‌ها او را پیش‌قدم اتومبیل آینده می‌دانستند و بعضی دیگر او را نابغه اتومبیل ساز قلمداد می‌کردند و به‌عنوان شخصیت موفق آن زمان می‌درخشید.
پدر کارل، بازرگان زغال بود ولی خانواده‌اش که شامل ۱۲ فرزند می‌شد مرفه نبودند. آنچه کارل را از دیگر فرزندان متمایز می‌ساخت علاقه و اشتیاق او به مطالعه مهندسی مکانیک بود. او حتی به علت کنجکاوی، همیشه اجزای اسباب‌بازی‌های خود را جدا و دوباره سرهم می‌کرد. جالب است که کارل بورگوارد با فنرها، جعبه‌دنده، جعبه‌های پلاستیکی و دیگر مصالح ازکارافتاده مدل‌های کوچک اتومبیل می‌ساخت. از آن زمان به بعد، اتومبیل‌سازی بزرگ‌ترین هدف او شد. استعداد او توجه دیگران را نیز به خود جلب کرد. او مکرر با صدای بلند می‌گفت: می‌خواهم یک خودرو بسازم. سال‌ها سپری شد و کارل ۱۸ ساله شد. او در مکتب مهندسی هامبورگ و انستیتو سلطنتی هانور درس می‌خواند و به‌طور سیستمی دانش‌های مهندسی مکانیکی را می‌اندوخت. مطالعه این سال‌ها بود که زیربنای محکمی برای خلق برند برجسته بورگوارد بنا نهاد.
کارل جوان یک مهندس با دیدگاه بازاریابی بود. از نیاز مشتریان آگاه بود و خوب می‌دانست چگونه به نیاز آن‌ها پاسخ دهد. با مشاهده، بررسی و تحلیل دریافت که برندهای بزرگ و مهم مثل مرسدس بنز و ب ام و، از بازار محدودی بهره می‌بردند و برای دست یافتن به دیگر بازارهای بالقوه بیرون از آلمان یا اروپا تلاش نمی‌کردند. آن‌ها به بزرگ‌ترین شهر بندری آلمان یعنی برمن توجه نمی‌کردند که در واقع از امتیازات بالقوه زیادی برخوردار بود. این بود که کارل گام مهمی برداشت و بر موضوع صادرات تأکید کرد و به سرعت خط تولید محصولات صادراتی را گسترش داد. خیلی زود این حرکت مهم و خلاقانه برایش موفقیت بزرگی در توسعه فروش به ارمغان آورد. در واقع این تصمیم آینده نگرانه بود که این شرکت کوچک را مشهور ساخت و به‌سرعت به بزرگ‌ترین صادرکننده اتومبیل آلمان تبدیل شد. تا سال ۱۹۳۹، نابغه اتومبیل ساز، کارل بورگوارد یک امپراتوری بزرگ اتومبیل که شمال آلمان را تحت کنترل خود داشت ساخته بود.
این موفقیت بزرگ می‌تواند ناشی از علاقه او به خودرو از دوران کودکی قلمداد شود. وقتی‌که بار دیگر از او انگیزه‌اش را پرسیدند، جواب او همچنان ساده و محکم بود: «می‌خواهم یک خودرو بسازم.»
کارل بورگوارد با شور و شوق به رؤیای کودکی‌اش اصرار کرد و برند بورگوارد را به سطح بالایی رساند. با پایداری، جسارت و توانایی سرانجام توجه و احترام سراسر جهان را به سمت خود معطوف کرد.
در سال ۱۹۴۹ بورگوارد هانزا ۱۵۰۰ را در نمایشگاه خودرو ژنو در معرض نمایش قرار دارد که اولین خودرو با طراحی قایق مانند در اروپا و همچنین اولین خودرو عرضه‌شده در آلمان بعد از جنگ جهانی دوم محسوب می‌شد. عرضه این خودرو باعث تنوع طراحی در آلمان گردید و تبدیل به سابقه تاریخی چند فرهنگی شد.
به‌عنوان خودروی افسانه‌ای آلمان، در سال ۱۹۵۴ بورگوارد مشهورترین خودروی خود را با نام ایزابلا به بازار عرضه کرد. بورگوارد ایزابلا نه‌تنها در آلمان محبوب بود بلکه رضایت جهانیان را به خود جلب کرد و به عنوان یک خودروی اسپرت، استانداردهای جدیدی را در جهان تعریف کرد. به این ترتیب بورگوارد بیش از ۲۰۰ هزار دستگاه از ایزابلا را در کشورهای مختلف جهان فروخت.
در سال ۱۹۵۹ بورگوارد مدل پی ۱۰۰ را به بازار عرضه کرد که از موتور شش سیلندر و فضای داخلی بسیار بزرگ بهره‌مند بود.
بورگوارد پی۱۰۰ اولین خودروی اروپایی به‌حساب می‌آید که از قابلیت انقلابی تعلیق پنوماتیک (بادی) بهره می‌برد به صورتی که صرف‌نظر از بار و شرایط رانندگی، ارتفاع خودرو همیشه ثابت باقی می‌ماند. این خودرو بسیار مورد تحسین قرار گرفت و در صنعت خودروسازی آلمان به نماد خودروهای لوکس با سطح رفاهی بالا تبدیل شد.
در سال ۱۹۵۰، خودروی بورگوارد گولیات جی پی ۷۰۰ برای اولین بار از فناوری تزریق مستقیم سوخت استفاده کرد. این سیستم مصرف سوخت و انتشار گازهای گلخانه‌ای را به‌طور قابل‌توجهی بهبود می‌بخشد. این خودرو در عصر جدید به عنوان بنیان‌گذار موتورهای قدرتمندتر و با کارایی بالا شناخته شد.
در سال ۱۹۶۱، یک‌میلیون اُ مین خودروی بورگوارد از خط تولید خارج شد و زودتر از مرسدس بنز و ب ام و به باشگاه تولیدکنندگان خودروی میلیونی وارد شد و به سلطان فروش برندهای اتومبیل‌های لوکس آلمان تبدیل شد.
موفق‌ترین مدل بورگوارد، ایزابلا بود که پرفروش‌ترین خودرو در میان هم‌رده‌هایش به حساب می‌آمد و به زیباترین خودرو شهرت داشت. ایزابلا مستقیماً با مرسدس بنز ۱۸۰ رقابت می‌کرد و به دلیل کیفیت عالی، قیمت مناسب و ظاهر شیک در مقایسه با مرسدس بنز و ب ام و، رضایت بیشتر مشتریان را به خود جذب کرد.
در زمان اوج درخشش بورگوارد، این برند آلمانی تمام جهان را فراگرفت. به‌عنوان بزرگ‌ترین صادرکننده اتومبیل آلمان، بورگوارد با صادرات به اروپا، آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی، آفریقا و آسیا توانست ۶۳٫۵٪ از کل حجم صادرات اتومبیل این کشور را به خود اختصاص دهد.
بورگوارد بیشترین خطوط تولید را در جهان احداث کرده بود که شامل خودروی متوسط، خودروی کوچک، خودروی صحرایی، کامیون سنگین، کامیون سبک، خودروی آتش‌نشانی، خودروی زره‌پوش، تانک و حتی هلیکوپتر بود و با در نظر گرفتن امکانات بیشتر در صنعت اتومبیل‌سازی اقدام به تولید فناوری و تجربیات در این زمینه کرده بود.
برای کارل بورگوارد، چیزی بهتر از برنده شدن خودرویش در مسابقه اتومبیلرانی نبود و با این کار هیجان ملی را با سرعت‌بالایش و کنترل سریعش بالا می‌برد. کارل معتقد بود که نیروی تحرک از رویاهای فراموش نشده و آرزوهای غیرقابل توقف سرچشمه می‌گیرد. به همین خاطر، تصمیم به اثبات شکست رقیب خود و مغلوب ناپذیر کردن خودرویش گرفت.
بورگوارد، ۵۱ رکورد مسابقه اتومبیلرانی جهانی را شکست. در سال ۱۹۵۰، بورگوارد در مسابقات گرند پری فرانسه شرکت کرد و ۱۲ رکورد را شکست و رسانه‌ها بورگوارد و پورشه را «دو قهرمان میدان» عنوان کردند. در میدان مسابقه فرانسه در سال‌های ۱۹۵۱ و ۱۹۵۴، بورگوارد موفق شد تا رکورد تیمی را بشکند که ۱۹ رکورد موتورسیکلت و ۱۸ رکورد اتومبیل را شکسته بوده‌است.
در آن زمان بورگوارد رشد کرد و به سلطان سرعت تبدیل شد. سال بعد، هانزا 1500RS که به شاسی جدید و موتور ۱٫۵ لیتری مجهز بود عرضه شد. این اتومبیل از طراحی سیلندر جدید و دو کاربراتور و حداکثر قدرت ۱۱۰ اسب بخار برخوردار بود که از موتور پورشه اسپایدر، ۱۰ اسب بخار بیشتر بود. این موتور جدید به قهرمانی بورگوارد در مسابقات نوربرگرینگ ۱۰۰۰ کیلومتری در میان هم‌رده‌هایش کمک بسیاری کرد. وقتی‌که سال ۱۹۵۴ فرارسید، آدولف برودیس راننده افسانه‌ای همراه باهم تیمی‌هایش ۱۸ رکورد را شکستند که در میان آن‌ها سه تا از این رکوردها هنوز به‌عنوان رکورد جهانی باقی‌مانده‌است. موتور قدرتمند (20PS 400-LP Lloyd) بزرگ‌ترین یاری‌کننده او بود.
دیری نپایید تا طراحان بورگوارد، موتور۱٫۵ لیتری ۴ سیلندر ایزابلا که به‌عنوان یک مرجع بود را با سیستم تزریق مستقیم بنزین و احتراق دوگانه تولید کردند که قدرت ۱۵۰ اسب بخار را می‌توانست تولید کند. این عمل موقعیت رهبری بورگوارد در فناوری اتومبیلرانی را محکم‌تر ساخت و ضامن موفقیت‌های فراوانی شد که نمونه پایداری و قدرت بورگوارد عنوان می‌شود.
در دوره ی جدید نیز شرکت بورگوارد ماشین های جدیدی مانند ایزابلا کانسپت را تولید کرده است.
بورگوارد BX7 یک SUV لوکس به حساب می‌آید که به‌عنوان اولین محصول این شرکت آلمانی پس از بازیابی قدرتش در نمایشگاه بین‌المللی خودروی ژنو ۲۰۱۵ به نمایش درآمد.
این شاسی‌بلند آلمانی موفق شده تا در سال ۲۰۱۷ برنده جایزه طراحی Red Dot Design شود.
طراحی داخلی این خودرو مجهز به فناوری‌های کاربرپسند و منحصربه‌فرد است که ارائه‌کننده تجربه تعاملی کاربر همراه باظرافت و زیبایی می‌باشد. طراحی بیرونی آن نیز با الهام گرفتن از اتومبیل اصیل ایزابلا به سرانجام رسیده‌است.
بورگوارد BX7 در دو مدل ساده و TS عرضه‌شده‌است. مدل TS دارای ویژگی‌های منحصربه‌فرد می‌باشد که شامل فضای کابین مجلل‌تر، جلوپنجره‌ای متفاوت با الگوهای مشبک الماس مانند که شبیه به آرم این کمپانی طراحی شده، چرخ‌های بزرگ‌تر و به‌طورکلی ظاهری اسپرت تر می‌باشد که در مدل‌های پنج، شش یا هفت سرنشین عرضه می‌شود.
بورگوارد BX7 در تمام مدل‌ها از پیشرانهٔ ۴ سیلندر خطی ۲ لیتری توربوشارژ بهره می‌برد که توانایی تولید ۲۲۴ اسب بخار و ۳۰۰ نیوتن متر را دارد. این خودرو از جعبه‌دندهٔ هفت سرعته دو کلاچه ساخت شرکت بورگ‌وارنر بهره می‌برد که قدرت تولیدشده را به هر چهارچرخ انتقال می‌دهد.
بورگوارد BX5 یک خودروی SUV لوکس سایز متوسط محسوب می‌شود که در واقع می‌توان به آن نسخهٔ کوچک‌تر BX7 گفت. این خودرو که دارای امکانات ارتباطی پیشرفته است برای اولین بار در نمایشگاه بین‌المللی خودروی ژنو در سال ۲۰۱۶ یک سال پس از برادر بزرگ‌ترش BX7 رونمایی شد.
این شاسی‌بلند آلمانی نیز مانند مدل BX7 موفق شد تا در سال ۲۰۱۷ برنده جایزه طراحی Red Dot Design شود.
این خودروی ۵ سرنشینه از پیشرانهٔ ۱٫۸ لیتری توربوشارژ بهره می‌برد که توانایی تولید ۱۹۰ اسب بخار را در ۵۵۰۰ دور بر دقیقه و ۲۸۰ نیوتن متر را در ۱۷۵۰ تا ۴۵۰۰ دور بر دقیقه دارد.
مدل کانسپت بورگوارد BXi7 با پیشرانهٔ تمام برقی نیز در نمایشگاه خودروی شانگهای ۲۰۱۷ معرفی‌شد که می‌تواند ۲۷۲ اسب بخار قدرت و ۴۰۰ نیوتن متر گشتاور تولید کند. بنا بر ادعای شرکت سازنده، این خودرو با یک‌بار شارژ کامل حدوداً می‌تواند ۵۰۰ کیلومتر را طی کند و به حداکثر سرعت ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد.
به بیان بورگوارد این خودرو قابلیت این را دارد که تنها با ۳۰ دقیقه اتصال به درگاه شارژ سریع تا ۸۰ درصد شارژ آن افزایش یابد و از شتاب ۰ تا ۱۰۰ معادل ۶٫۵ ثانیه برخوردار است.
این خودرو ازنظر ظاهری تفاوت‌هایی با مدل BX7 دارد که شامل جلوپنجره‌ای متفاوت با الگوهای مشبک الماس مانند که شبیه به آرم این کمپانی طراحی‌شده و استفاده از رده‌های رنگی آبی در بسیاری از قسمت‌ها است که شامل بخش‌هایی مانند جلوپنجره، چراغ‌های جلو، آینه‌ها، رینگ‌ها، صندلی‌ها، داشبورد و… می‌باشد.
پس از گذشت چیزی بیش از ۶ دهه از تولید ایزابلا، بورگوارد بار دیگر نام این خودرو را زنده کرد و کانسپت ایزابلا را در نمایشگاه بین‌المللی خودروی فرانکفورت ۲۰۱۷ رونمایی کرد. این کانسپت زیبا، یک کوپهٔ ۴ در و ۴ سرنشین است که نمادی برای طراحی خاص کمپانی، یعنی طراحی شناور می‌باشد که به‌زودی برای بیشتر مدل‌ها اجرا خواهد شد.
برند بورگوارد در کشور چین توسط فوتون موتور تولید میشد. با حذف تحریم‌های ایران، تام انلیکر قائم‌مقام کمپانی بورگوارد در اواسط فروردین‌ماه ۱۳۹۶ به ایران آمد و با شرکت‌های بزرگ خودرویی مانند ایران‌خودرو و گروه بهمن و کیان موتور وارنا مذاکراتی انجام داد. در این زمینه تام انلیکر بیان کرد: کشور ایران دارای بازاری کاملاً مستعد برای خودروهای SUV و کراس اوور است و همچنین این کشور دارای چشم‌انداز روشن اقتصادی نیز می‌باشد از این رو این شرکت باسابقه آلمانی، پس از احیای فعالیت‌های خود در طول یک سال گذشته، تصمیم گرفت تا تمام تلاش خود را برای پیدا کردن شریکی توانمند، مقتدر و باانگیزه برای عرضه محصولات به‌روز و پیشرفته خود به بازار ایران بکند و از طریق این شریک قدرتمند در بازار ایران حضور پیدا کند چراکه ما معتقدیم که ظرفیت‌های موجود در صنعت خودرو و قطعه‌سازی ایران می‌تواند فرصت مناسبی را برای ما فراهم کند. حال هرچند که نمونه‌هایی از خودروهای بورگوارد با پلاک آزمایش فنی توسط گروه بهمن به ایران واردشده بود ولی بورگوارد با این شرکت به نتیجه نرسید. در نهایت بورگوارد طی مراسم رسمی در شهر برمن آلمان شرکت کیان موتور وارنا را به‌عنوان نماینده انحصاری خویش برگزید. کیان موتور وارنا علاوه بر واردات مدل‌های BX7 و BX5 قصد دارد تا در آینده خط مونتاژ این خودروها را نیز در ایران راه بیندازد. گروه بورگوارد در سال ۲۰۲۲ میلادی به دلیل کسری بودجه منحل شد.
ایپک اردم (، زاده ۱۹۸۴) یک بازیگر اهل ترکیه است. او در بورسا زاده شد و از سال ۲۰۰۳ فعالیت خود را آغاز کرد.
آرنولد شوارتزنگر در بیش از ۳۰ فیلم ظاهر شده و همچنین کارگردانی و تهیه‌کنندگی را نیز تجربه کرده‌است. او کارهای حرفه‌ای خود را در درجه اول با نقش‌های کوچک در فیلم و تلویزیون آغاز کرد. برای اولین نقشش در سینما، او به عنوان «آرنولد قوی» شناخته شد.
خانات آوار یک حکومت کوچک و مسلمان بود که مدتی طولانی کنترل مناطق غرب داغستان در قفقاز شمالی را از قرن سیزدهم تا نوزدهم میلادی در اختیار داشت.
با سقوط دولت مسیحی سریرها در ابتدای قرن دوازدهم میلادی، آوارهای قفقاز تحت تاثیر موج اسلامی شدن قرار گرفتند.
با هجوم مغولان به فرماندهی سبتای در سال ۱۲۲۲ میلادی منطقه، دچار درگیری و هرج و مرج نظامی شد. اگرچه آوارها متحد و حامی محمد خوارزمشاه در مبارزه و جنگ او با مغولان بودند سند تاریخی ای برای اثبات هجوم مغولان به سرزمین های آوارها در دست نیست.
فردی مرتنس (؛ زادهٔ ۱۳ فوریهٔ ۱۹۵۲) رکابزن حرفه‌ای سابق اهل بلژیک است که در رشتهٔ دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد. او توانست دو بار قهرمان استقامت جادهٔ جهان (۱۹۷۶ و ۱۹۸۱) و یک بار برندهٔ ووئلتا اسپانیا (۱۹۷۷) شود. همچنین در ۳۶ مرحلهٔ گرند تورها و چندین مسابقهٔ یک‌روزه و مرحله‌ای پیروز شد. مرتنس هم‌دورهٔ ادی مرکس بود و هواداران و خبرنگاران بلژیکی میان این دو رکابزن، مردد بودند. زندگی او با بدهی و الکل آمیخته شد و پرداخت یک بدهی مالیاتی برای او بیست سال به طول انجامید.Van Walleghem, Rik; Zwart-Wit (B) 2012
مرتنس در نیوپر زاده شد و به گفتهٔ همسرش کارین، فرزند زوجی از طبقهٔ متوسط بود که به شدت کار می‌کردند.Maertens, Carine, in introduction to Van Walleghem, Rik; Zwart-Wit (B) 2012 مادرش مغازهٔ خواروبار و روزنامه‌فروشی داشت. پدرش نیز عضو شورای محلی بود و خشکشویی داشت. مرتنس سه برادر داشت که یکی از آن‌ها به نام ماریو نیز دوچرخه‌سوار حرفه‌ای بود. مرتنس به مدرسهٔ سنت برنادوس در نیوپر رفت و استعداد خود در یادگیری زبان‌ها را نشان داد. هنگامی که حرفه‌ای شد، افزون بر هلندی، زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و ایتالیایی را می‌فهمید. سپس به دانشگاهی در اوستنده رفت.
مرتنس در یک جشن باشگاهی با کارین بروکرت آشنا شد. کارین در آن زمان ۱۵ ساله بود. آن دو در نوامبر ۱۹۷۳ ازدواج کردند و خانه‌ای در لمباردساید اجاره کردند.
مرتنس نخستین مسابقهٔ خود را در سال ۱۹۶۶ در وستهوک انجام داد. گروه شامل رکابزنان ۱۷ و ۱۸ ساله بود و مرتنس در رکاب زدن به همراه گروه مشکل داشت. البته دومین مسابقه‌اش شرایط بهتری داشت. در سال ۱۹۶۸ گواهینامه دریافت کرد و در دستهٔ رکابزنان تازه‌کار ۲۱ پیروزی کسب کرد.
مرتنس از پدرش درخواست کرد به او اجازهٔ ترک مدرسه را بدهد تا در مسابقات نوجوانان شرکت کند. او در ۶۴ مسابقهٔ نوجوانان پیروز شد.
پدر مرتنس او را به مدرسهٔ ورزش فرستاد و فعالیت او را همواره زیر نظر داشت. او نگران بود که تمایلات مردانهٔ فردی او را از آمادگی دور کند. از جمله یک بار که او را در حال معاشقه با دختری دید، دوچرخه‌اش را دو نیمه کرد.
مرتنس در ۵۰ مسابقهٔ آماتور پیروز شد؛ از جمله برندهٔ مسابقات قهرمانی کشور در ناندرن شد. در سال ۱۹۷۰ در مسابقات قهرمانی آماتور جهان دوم شد. در المپیک ۱۹۷۲ نیز در استقامت جادهٔ آماتور شرکت کرد. مرتنس در سال ۱۹۷۲ حرفه‌ای شد. ارنست کلناگو و ارکوله بالدینی به خانه‌اش رفتند تا پیشنهاد عضویت در تیم اس‌سی‌آی‌سی را به او دهند.
پدرش بیشتر تحت تأثیر پل کلایس که مالک دوچرخه‌سازی فلاندریا بود، قرار گرفت. کلایس با مربی‌اش بریک شوته به خانهٔ مرتنس رفت و او را ترغیب کرد که به تیم فلاندریا بپیوندد. کلایس امتیاز فروش دوچرخه‌های فلاندریا را به پدر مرتنس پیشنهاد کرد و خانواده به دلیل بیماری مادر، نیاز به امتیاز فروش داشتند.
کلناگو و بالدینی درآمد بیشتر و شروعی آهسته را پیشنهاد دادند؛ ولی در فلاندریا مرتنس سالانه در ۲۰۰ مسابقهٔ جاده، پیست و سیکلوکراس شرکت می‌کرد.Procycling, UK, issue 1 او از سازماندهی نامناسب تیم فلاندریا رنج می‌برد و از وزن فریم‌های آن شکایت داشت. به جای فلاندریا فریم‌ها را از ایتالیا تهیه و آن‌ها را به رنگ فریم‌های فلاندریا رنگ‌آمیزی می‌کرد.
مسابقه در ۲ سپتامبر در بارسلون برگزار شد. پیش از مسابقه مرتنس اعلام کرد علاقه‌ای به رکاب زدن برای مرکس ندارد. هواداران عصبانی مرکس نیز، به گفتهٔ مرتنس، شش بار روی پای او آب سرد ریختند.
مرکس در یک تپه فرار کرد. مرتنس که عدم تمایل سایر رکابزنان به دنبال کردن مرکس را دید، خودش به تعقیب او رفت. مرکس از این که مرتنس در حال دزدیدن بخت قهرمانی او بود، عصبانی بود. مرتنس در مسابقهٔ سرعتی بهتر از مرکس بود. مرتنس و مرکس نتوانستند همکاری کنند و لوئیس اوکانیا و فلیچه جیموندی به آن دو رسیدند. مرتنس پذیرفت که از مرکس حمایت کند تا او برنده شود. ولی سرعت مرتنس بیش از اندازه‌ای بود که مرکس بتواند با او بماند. جیموندی پشت سر مرتنس قرار گرفت. مرتنس دیر متوجه شد و جیموندی پیروز شد.
دشمنی میان مرکس و مرتنس برای دهه‌ها پابرجا ماند تا این که در سال ۲۰۰۷ با ملاقات آن دو در هتلی در فرانسه به پایان رسید.
مرتنس یکی از بخت‌های قهرمانی در اوستونی بود.Chany, Pierre (1988) La Fabuleuse Histoire de Cyclisme, vol 2, Nathan, France او در شرایط خوبی بود و تیم بلژیک از او حمایت می‌کرد. مسابقه در مسیری تپه‌ای در هشت دور به مسافت ۲۸۸ کیلومتر برگزار می‌شد. نخستین فرارها در دور آخر آغاز شد. مرتنس در ۷ کیلومتری خط پایان به همراه تینو کونتی فرار کرد و توانستند به فرانچسکو موزر و یوپ سوتملک که پیشتر فرار کرده‌بودند، برسند. موزر دو بار حمله کرد و مرتنس با او ماند؛ در حالی که سوتملک و کونتی عقب ماندند. در نهایت، مرتنس پیروز شد.
مرتنس غالباً از حمایت دو هم‌تیمی خود، مارک دمیر و میشل پولانتیه سود می‌برد. آنان مسیر او را در گروه رکابزنان باز می‌کردند.Dazat, Olivier (1987), Seigeneurs et Forçats de Vélo, Calmann-Lévy (France) خبرنگاران آن‌ها را سه تفنگدار نامیدند.
در سال ۱۹۷۶ مرتنس برندهٔ هشت مرحلهٔ تور دو فرانس شد تا قهرمانی رده‌بندی امتیازی را به دست آورد. او این موفقیت را در سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۸۱ تکرار کرد.
در بوئلتا آ اسپانیا ۱۹۷۷ مرتنس در ۱۳ مرحله پیروز شد و قهرمانی را به دست آورد. او در پرولوگ پیروز شد و از ابتدا تا انتهای مسابقه، رهبر رده‌بندی اصلی بود.
در همان سال در جیرو دیتالیا شرکت کرد و برندهٔ پرولوگ شد. مرتنس تا مرحلهٔ پنجم رهبر مسابقه بود و سپس آن را به موزر داد. تا مرحلهٔ هشتم، مرتنس در هفت مرحله پیروز شده‌بود. در بخش دوم این مرحله، مرتنس در نزدیکی خط پایان با ریک فان لیندن برخورد کرد و مچ دستش شکست. بنابراین مجبور شد از جیرو کناره‌گیری کند.
در سال‌های ۱۹۷۹ و ۱۹۸۰ مرتنس هیچ موفقیتی کسب نکرد و در مسابقات بزرگ، معمولاً در سربالایی‌های بی‌اهمیت عقب می‌افتاد یا پس از ۱۰۰ کیلومتر، از مسابقه خارج می‌شد. در سال ۱۹۸۱ به رقابت بازگشت و در مسابقات قهرمانی جهان در پراگ پیروز شد. او جلوتر از جوزپه سارونی و برنار اینو از خط پایان گذشت.
یک سال بعد، دوباره افول کرد و تنها در مسابقات کم‌اهمیت می‌درخشید تا بتواند بدهی‌های مالیاتی را پرداخت کند. او از عنوان قهرمانی خود در مسابقات قهرمانی جهان ۱۹۸۲ دفاع نکرد و اعلام کرد زانویش مصدوم شده‌است.
افزون بر گرند تورها مرتنس در چند مسابقهٔ مرحله‌ای از جمله پاریس–نیس، چهار روزه دانکرک، تور آندلس، تور بلژیک، تور لوکزامبورگ، تور ساردنی و تور کاتالونیا قهرمان شد.
با وجود این که مرتنس رکابزنی سرعتی بود، هرگز نتوانست یادبودهای کلاسیک را فتح کند. هرچند در تور فلاندر ۱۹۷۳ و لیژ–باستون–لیژ ۱۹۷۶ دوم شد که نزدیک‌ترین فرصت او برای قهرمانی یادبودها بود.
مرتنس و همسرش در مسائل مالی بی‌تجربه بودند. به گفتهٔ کارین، هنگامی که همسرش به اوج دوران حرفه‌ای رسید، پول سرازیر شد. مرتنس درآمد دوران فعالیتش را حدود ۱۰ تا ۱۵ میلیون فرانک فرانسه تخمین زد. به گفتهٔ همسرش، حامیان مالی، مربیان، حسابداران، ممیزان مالیاتی و مشاوران مالی با چرب‌زبانی و تملق‌گویی، اعتماد مرتنس و همسرش را به خود جلب می‌کردند. مرتنس ویلای بزرگی ساخت و برای آن پول زیادی قرض گرفت. در تجارت‌هایی سرمایه‌گذاری می‌کرد که چیزی درباره‌شان نمی‌دانست. در نهایت در شرایطی قرار گرفت که ویلایی شیک داشت؛ ولی هیچ پولی نداشت.Carine Maertens, introduction, Van Walleghem, Rik; Zwart-Wit (B) 2012
در سال ۱۹۷۸ مرتنس تنها نیمی از مبلغ قرارداد خود را دریافت کرد. در سال ۱۹۷۹ نیز هیچ درآمدی به او پرداخت نشد. او پول زیادی را به دلیل اعتماد به دیگران برای سرمایه‌گذاری از دست داد. از جمله در تجارت مبلمان ۷۵۰ هزار فرانک از پولش به دلیل آتش‌سوزی از بین رفت. در آن زمان با مأموران مالیاتی نیز درگیر بود. در نهایت، خانه، خودرو و اثاث خود را از دست داد. طبق محاسبهٔ خودش ۳۰ میلیون فرانک مالیات برایش بریده شد. مدت‌های طولانی بیکار بود و همسرش در خانه‌های مردم کار می‌کرد. این مشلات برای ۳۰ سال ادامه داشت تا این که در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۱ از هم جدا شدند.