moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در طول ماه‌هایی که سلطان آلپ ارسلان در حوالی حلب بود، فرستاده امپراتور بیزانس همراه با مکتوبی نزد او آمد. در این مکتوب پیشنهاد شده‌بود که در عوض باز پس دادن ملازگرد؛ اخلاط و منبج به سلطان واگذار شود، در صورت عدم پذیرش این پیشنهاد امپراتور با یک اردوی عظیم اقدام به لشکرکشی خواهد کرد. آلپ ارسلان با برخوردی تحقیرآمیز فرستاده بیزانس را بازگردند. پس از آن آلپ ارسلان با هدف رفتن به مصر از حلب خارج شد و بعد از یک روز در مسیر جنوب با خبر شد که دیوجانوس همراه با اردویی بزرگ که در زمستان تشکیل داده‌بود، در حال پیشروی به سوی شرق آناتولی است. هدف امپراتور بیزانس بیرون راندن ترکان تازه سکونت یافته از آناتولی و حتی استیلا یافتن بر ممالک اسلامی به ویژه از بین بردن دولت سلجوقیان ایران بود.
اردوی بیزانس از سپاهیان ایالت‌های بالکان و مناطق بیتینی، کاپادوکیه، کیلیکیه، طرابوزان، ارمنستان بیزانس و سربازان مزدور اسلاو، بلغار، ژرمن (گوت)، فرانک، گرجی، پچنگ، اوغوز و قبچاق تشکیل شده‌بود. شمار سپاهیان این اردو در حدود ۴۰ تا ۲۰۰ هزار نفر ذکر شده که شمار زیادی از آن‌ها در کویر گیر افتادند. دیوجانوس که از شمار زیاد سپاهیان خود دچار غرور شده و نسبت به پیروزی خود مطمئن بود، هوای استیلا بر سراسر جهان اسلام و ایران را در سر می‌پروراند؛ چنان‌که پیشاپیش حکومت عراق، سوریه، خراسان و ری را به فرماندهان خود نوید داده‌بود. حتی منابع به قصد بیزانسی‌ها برای تبدیل مساجد به کلیسا نیز اشاراتی کرده‌اند. دیوجانوس پیش از حرکت دادن اردوی عظیم خود از استانبول، در ۱۳ مارس ۱۰۷۱ میلادی در کلیسای ایاصوفیه حضور یافته و در آیین دینی شرکت جسته و سپس همراه با اردو به سوی شرق حرکت کرد. اردو از اسکی شهر گذشته و با عبور از وادی قزل ایرماق وارد سیواس شد و سپس از آن‌جا به ارض روم رفت. آلپ ارسلان هنگامی که به سوی شام می‌رفت از حرکت امپراتور بیزانس به طرف شرق آناتولی خبر دار شد. در همین اثنا فرمانده امیر افشین سردار ایرانی، که از آناتولی بازگشته‌بود خطاب به سلطان اعلان داشت:
سلطان بعد از دریافت خبر مزبور و شنیدن گزارش امیر افشین، از مسیر حرکت خود بازگشت و با عبور از فرات و راه دیار بکر به اخلاط عزیمت نمود. باسیل ارمنی فرماندهٔ قوای بیزانس در شرق در ارض روم به امپراتور پیوست و به او چنین خبر داد که آلپ ارسلان از ترس به عراق عقب‌نشینی کرده‌است. در این اثنا امپراتور بخشی از قوای نظامی خود را برای تأمین امنیت پشت جبههٔ خود به گرجستان گسیل داشت و دو فرمانده به نام‌های اورسل و تارخانیوتس را همراه با ۳۰ هزار سپاه جلودار به اخلاط و ملازگرد فرستاد. این سپاه مأمور گشودن راه‌ها و تهیه تدارکات و انجام تمهیداتی بود که مانع از بازگشت سلطان شود. خود امپراتور نیز همراه با اردو از پشت سر این سپاه شروع به حرکت کرده و در طول مسیر توانست قلعه ملازگرد را که فاقد قوای محافظ کافی بود، فتح کند. از این رو دچار غرور و سرمستی شد، تا جایی که هوای دستیابی به پیروزی‌های بزرگ‌تر به فکرش خطور کرد. آلپ ارسلان بعد از شنیدن خبر لشکرکشی دیوجانوس به ملازگرد برای آن که سریعتر به آن منطقه برسد و مقدمات دفاع را فراهم سازد مسیر حرکت خود را تغییر داد. او که در حلب مشغول تهیه و تدارک جنگ بود با کسب خبر سقوط ملازگرد بر سرعت خود افزود. آلپ ارسلان تحت چنین شرایط سختی ناچار نیروهای پیر و مسن‌تر اردو را معاف کرد و با اردویی مرکب از سپاهیان کم شمار اما جوان و نیرومند به سوی اخلاط پیش تاخت. آلپ ارسلان که در اخلاط بود برای تدارک مقابله با هر پیش‌آمدی خواجه نظام‌الملک را همراه با همسر و فرزندان خود به همدان گسیل داشت. از طرف دیگر یک گروه سواره‌نظام نیز برای کسب اطلاع از وضعیت اردوی بیزانس، به سوی ملازگرد گسیل داشت. همزمان با آمدن آلپ ارسلان به شهر اخلاط، دو فرمانده جلودار بیزانسی نیز در حال پیشروی به سمت اخلاط بودند. صاندوق، سردار سلجوقی که پیش از این در غزوات آناتولی به شهرت بسیار رسیده‌بود و اکنون در اخلاط به سر می‌برد، همراه با سپاه جلودار سلجوقیان به سوی سپاهیان بیزانس یورش برده و آن‌ها را نابود ساخت. در این هجوم صلیب بزرگ که پیشاپیش سپاه بیزانس حمل می‌شد به دست سپاه سلجوقی افتاد و برای این که خلیفه مسلمین از پیروزی سپاه اسلام آگاه گردد، صلیب مذکور به همدان نزد نظام‌الملک فرستاده شد تا توسط او برای خلیفه ارسال شود.
امپراتور بیزانس که تصور می‌کرد آلپ ارسلان هنوز به اخلاط نیامده خواهان آگاهی از وضعیت اخلاط بود که فرمانده باسیل ارمنی به امپراتور چنین آگاهی داد:
این حمله صورت گرفت اما همهٔ سپاهیان یا کشته شدند یا به اسارت درآمدند چنان‌که حتی یک نفر باقی نماند تا امپراتور را از نتیجه این حمله آگاه سازد. آلپ ارسلان نیز همراه اردوی خود از اخلاط به سمت شمال در حال پیشروی بود، در نتیجه دو اردو به جایی رسیدند که از فاصله‌ای نه چندان دور یکدیگر را می‌دیدند؛ آن‌ها به صف آرایی در برابر هم پرداختند (۲۴ اوت / ۲۵ ذی‌القعده).شمار سپاهیان سلجوقی چندان زیاد نبوده‌است. چنان‌که در منابع آن دوران آمده‌است، مجموع سپاهیان سلجوقی به حدود ۲۰ تا ۳۰ هزار نفر می‌رسید. در اردوی سلجوقی در کنار آلپ ارسلان سرداران بزرگی همچون ساوتکین، افشین، گوهر آیین، تارانگ، صاندوق و آیتکین بودند. می‌توان احتمال داد که همراه با افشین افرادی همچون احمد شاه سلجوقی، دیلماچ اوغلی احمد و توتوس اوغلی نیز حضور داشته‌اند. سپاهیان دو اردو تفاوت فاحشی با یکدیگر داشتند. اردوی بیزانس از لحاظ دینی و ملی از عناصری تشکیل شده‌بود که هیچ وجه اشتراکی با هم نداشتند؛ حتی با یکدیگر دشمنی نیز می‌ورزیدند. در مقابل، اردوی سلجوقی بسیار هماهنگ و متجانس بود. گذشته از آن تحت فرماندهی سلطان جوان و نیرومندی بودند که پیش از این پیروزی‌های بزرگی را به دست آورده‌بود. هم چنین دارای فرماندهان با تجربه‌ای نیز بودند. سپاهیان سلجوقی که بنابر آمال دینی متحد شده‌بودند، از عواقب شوم و مصیبت بار شکست احتمالی که متوجه جهان اسلام بود به خوبی آگاهی داشتند. علاوه بر آن اندیشه جهاد در راه دین و تصرف آناتولی که برای ایشان دارای اهمیت بسیاری بود، موجب یکپارچگی‌شان شده‌بود. سپاهیان ترکمان که در گذشته هجوم‌های متعددی را به منظور ضربه زدن به بیزانس به آناتولی انجام داده‌بودند و در این حملات تجربه‌های خوبی را آموخته‌بودند، اکنون از توانایی‌های خود اطمینان داشتند و کاملاً بر اوضاع مسلط بودند.
آلپ ارسلان که نسبت به نتیجه و عواقب وقوع جنگ اندیشناک بود، ایلچی خلیفه، یعنی ابن محلبان را همراه با ساوتکین، برای طرح پیشنهاد صلح نزد امپراتور بیزانس فرستاد اما رومانوس، مغرور از شمار سپاهیانش، با فرستادگان سلطان برخوردی تحقیر آمیز نمود و پیشنهاد صلح را رد کرد. سلطان در پیشنهاد خود خواستار برقراری یک صلح دائمی میان دو دولت شده‌بود. البته روایتی نیز هست که بنابر آن، هدف سلطان از فرستادن آن‌ها کسب آگاهی از وضعیت دشمن و موقعیت نظامی اردوی بیزانس بود. دیوجانس ضمن رد پیشنهاد سلطان خطاب به فرستادگان سلطان با رفتاری تحقیرآمیز گفته‌بود: «قرار متارکه جنگ را در ری امضاء خواهیم کرد.» آلپ ارسلان از جواب رد رومانوس بسیار متأثر شد و خود را برای یک جنگ حتمی آماده ساخت.
امام خاص سلطان، محمد بن عبد الملک بخارایی، خطاب به آلپ ارسلان در سخنانی نویدبخش و امیدوارکننده گفت:
این سخنان به آلپ ارسلان دلگرمی دو چندان داد. آلپ ارسلان در روز چهارشنبه ۲۵ ذیقعده ۴۶۳ هجری / ۲۴ اوت ۱۰۷۱ میلادی بعد از شنیدن پاسخ رد به پیشنهاد صلح از سوی دیوجانوس، تدابیر لازم دفاعی را اتخاذ کرد، از جمله بخشی از سپاه را به کمینگاه‌ها فرستاد و سکنات دشمن را به خوبی زیر نظر گرفت. گذشته از آن، از صبح پنج‌شنبه تا سحرگاه جمعه، سپاه سلجوقی با فریاد تکبیرها و کوبیدن بر طبل‌ها و نواختن شیپورها و سر دادن نعره‌ها و پرتاب بی‌امان تیرها و از این قبیل اعمال غوغایی به پا کرد که سپاه روم از فرط بی‌خوابی و شدت خوف و هراس دچار حیرت و اضطراب شد.
در صبح روز ۲۱ ذی القعده ۴۶۳ هجری / ۲۶ اوت ۱۰۷۱ میلادی هر دو سپاه به صف آرایی در برابر هم پرداختند. فاصله میان مواضع دو سپاه به یک فرسخ می‌رسید. سلجوقیان بنا بر عادتی که داشتند پیش از شروع جنگ یک بار دیگر به طرح پیشنهاد صلح پرداختند. بر این اساس سلطان آلپ ارسلان نیز بار دیگر به طرح پیشنهاد صلح پرداخت، اما رومانوس این پیشنهاد را به حساب ترس گذاشته، آن را رد کرد. آلپ ارسلان بعد از خواندن نماز جمعه لباس سفید به تن کرد، از اسب فرود آمد به مسجد رفت و به راز و نیاز با خدا پرداخت. سپس از سجده برخاست و ضمن خطابهٔ زیر که برای سپاهیان ایراد کرد اوج ایمان و جسارتش را نشان داد:
سپاهیان تحت تأثیر سخنان سلطان گفتند: «به هیچ رو از امر تو سر برنخواهیم زد. سپس همگی گریه سر داده و به جهت اندیشناک بودن از سرانجام جنگ برای آخرین بار از هم حلالیت طلبیده و با یکدیگر وداع گفتند.» سپس سلطان زین اسبش را محکم بست و بنابر یک عادت قدیمی دم اسبش را نیز گره زد، هم چنین تیر و کمانش را نیز انداخت و به جای آن شمشیر و گرزش را برداشت. تمام سپاه نیز چنین کردند. سلطان در آخرین خطابه خود چنین گفت:
این خطابه مانند آخرین وصیت‌های سلطان بود. در این اثنا اردوی بیزانس نیز مشغول مراسم دینی بود. در نهایت بعد از ظهر روز جمعه جنگ شروع شد، سلجوقیان با فریاد سر دادن و کوبیدن بر طبل‌ها و نواختن شیپورها اقدام به تحریک سپاهیان بیزانس کردند. در حقیقت سپاهیان سلجوقی به علت قلت نیروی نظامی‌شان بود که دست به چنین اعمالی می‌زدند، چرا که می‌خواستند دشمن دست به هجوم بزند و بعد از پیشروی آن‌ها لشکریانی که پیشتر در کمینگاه موضع گرفته بودند، بتوانند از پشت سر، سپاه بیزانس را مورد حمله و هجوم قرار دهند.
شکل اردوی روم بدین صورت بود:
سپاهیان بیزانس صف بسته و سپرها را بر دست گرفته و آمادهٔ جنگی کلاسیک بودند. سپاهیان سلجوقی به چهار قست تقسیم شده‌بودند و با اتخاذ تاکتیک جنگی ترکها به نام «توران» یا «هلال» که پیش از آن بارها موجب پیروزی سلجوقیان شده‌بود، آماده جنگیدن بودند. از این چهار قسمت، دو گروه در تپه‌های مشرف به صحنه نبرد کمین کرده‌بود، گروه سوم که وظیفه‌اش محاصره دشمن از پشت سر بود نیز در مواضع مناسبی مستقر شده‌بود، آلپ ارسلان نیز در مرکز اردو و در موضعی مقابل دیوجانوس جای گرفته‌بود. ابتدا کمانداران سلجوقی اقدام به پرتاب بی‌امان تیر کردند و سپس قوای مرکزی تحت پوشش آن‌ها اقدام به پیشروی نمودند. مرکز اردوی روم به فرماندهی دیوجانوس که دید قوای مرکزی مهاجم سلجوقی کم شمار است، به هوس نابود کردن آن‌ها با تمام قوا اقدام به حمله متقابل کرد. سلجوقیان به آرامی شروع به عقب‌نشینی کردند و بیزانسی‌ها به تعقیب آن‌ها پرداختند. بدین ترتیب با برخاستن غوغا و گرد و غبار در صحنه میدان، یک نبرد تاریخی که در کشمکش چند سده میان مسلمانان و بیزانس یک نقطه عطف به حساب می‌آید، شروع شد. در این جنگ نیز سلجوقیان با توسل به هجوم و عقب‌نشینی تاکتیکی (تاکتیک تیراندازی پارتی)، مهارت خود را در جنگ به خوبی نشان دادند. سلجوقیان ضعف ناشی از کم شمار بودن سپاه خود را با توسل به این تاکتیک جبران کردند و به بیزانسی‌ها اجازه پیش بردن جنگ منظم و کلاسیک را ندادند و به همین جهت در نقشهٔ نظامی خود پیروز شدند. با پیشروی سپاه بیزانس، قوای سلجوقی که در کمینگاه بودند یکباره شروع به حمله و هجوم کردند و دشمن را دچار حیرانی و سرگشتگی ساختند.
در این اثنا سواران ترک‌تبار اوغوز و پچنگ سپاه سلجوقی که در جناح اردوی بیزانس بودند، بنا بر نقشه‌ای که از قبل با سپاه سلجوقی طرح کرده‌بودند؛ به سپاهیان سلجوقی پیوستند. این اقدام آن‌ها باعث شد که سپاهیان بیزانسی همگی دچار حیرت و اضطراب شده و روحیه‌شان را از دست بدهند. مهارتی که سپاه سلجوقی در هجوم و عقب‌نشینی تاکتیکی به کار بست باعث شد که امپراتور بیزانس به دلیل پیشروی تدریجی از اردوگاه خود بسیار دور شده و در هنگام غروب آفتاب درست به جایی برسد که محل کمینگاه‌های بخشی از سپاه سلجوقی بود. امپراتور بعد از آن‌که سپاه سلجوقی دست به هجوم همه‌جانبه زد، تازه به خطای خود پی برد و به فکر عقب‌نشینی افتاد اما اردوی بیزانس در محاصره سختی قرار گرفته‌بود. آندرونیکوس که فرمانده قوای احتیاط بود، تلاش امپراتور برای عقب‌نشینی را به شکل شکست به اطرافیان وانمود کرد و همراه با سپاهیان تحت امر خود اقدام به فرار نمود. همین امر موجب گریز سپاهیان ارمنی از اردو شد. رومانوس که اردویش در حال از هم پاشیده شدن بود تنها نظاره می‌کرد. با شکست جناح راست اردوی بیزانس در همان ابتدا، رومانوس سعی کرد تا از جناح چپ برای آن‌ها کمک بفرستد اما موفق نشد. آلپ ارسلان خود شخصاَ در جبهه مقابل جنگ را اداره می‌کرد و حتی گاهی خود در جنگ شرکت می‌کرد. در این هرج و مرج، عقب‌نشینی امپراتور به طرف قرارگاه و خزانه‌اش باعث سردرگمی و از هم پاشیده‌شدن سپاه بیزانس شد. با این حال امپراتور بیزانس قهرمانانه به جنگ ادامه داد. سپاهیان سلجوقی اردوی بیزانس را نابود ساختند و آن‌ها را مجبور به فرار کردند. سرانجام امپراتور که از ناحیه دست زخمی شده‌بود و از اسب به زمین افتاده بود توسط یکی از سربازان ترک سپاه ایران به اسارت درآمد.
سرانجام جنگ با اسارت امپراتور بیزانس و همراهانش پایان یافت و امپراتور نزد سلطان آورده‌شد. با تاریک شدن هوا سپاهیان بیزانس همگی محو و نابود شدند و فراریان آن‌ها نیز مورد تعقیب قرار گرفتند. بخش اعظم سپاهیان بیزانس در این جنگ کشته شدند. غنایم به دست آمده نیز از حد فزون بود. این جنگ با پیروزی قاطع سپاهیان سلجوقی پایان یافت. اگر چه در شب نیز زد و خوردهای پراکنده‌ای رخ داد اما در سرنوشت جنگ تأثیری نداشت. هنگام صبح دیگر چیزی از اردوی بیزانس باقی نمانده‌بود. بسیاری کشته شده‌بودند و شمار زیادی به اسارت درآمده یا از صحنه جنگ گریخته بودند. امپراتور و بزرگان اردوی او در میان اسرا بودند. در ابتدا نسبت به این‌که آیا واقعاً او امپراتور است شک و تردید داشتند اما پس از اعتراف فرستادگان سلجوقی که امپراتور را از نزدیک دیده‌بودند و همچنین فرماندهان سپاه روم شک‌شان بر طرف شده و سرانجام رومانوس به حضور آلپ ارسلان آورده‌شد. آلپ ارسلان با او بسیار محترمانه رفتار کرد و به وی گفت: «ای امپراتور! متأثر نباش، ماجرای انسان‌ها همین است.» سپس برای او خیمه و خرگاه خاصی اختصاص داد و افرادی را برای خدمت به او گمارد و با او همانند یک میهمان برخورد کرد. بنابر روایات مختلف آن روز میان سلطان و امپراتور گفتگوی تاریخی زیر صورت گرفت.
سلطان آلپ ارسلان: «برای ایجاد صلح و دوستی در میان ما، من فرستادگان خلیفه را نزد تو فرستادم اما تو عناد ورزیدی. برای بازگرداندن دشمنانم که به تو پناه جسته‌بودند، افشین را همراه هیأتی نزد تو فرستادم، اما این درخواست را اجابت نکردی. دیروز غروب کسانی را نزد تو فرستادم و خواهان ترک جنگ شدم اما تو پاسخ رد دادی و گفتی که چگونه می‌توانم در پاسخ به حملاتی که به قلمروام می‌شود به قلمرو اسلام حمله نیاورم و بازگردم.» سلطان در ادامه خطاب به امپراتور که در غل و زنجیر بود گفت: «این است نتیجه سرکشی تو.» دیوجانوس در جواب سلطان گفت: «سرنوشت خود و مملکتم در دست تو است. در چنین وضع و حالی در مقابل تو ایستاده‌ام. از توبیخ و سرزنش در گذر و آنچه را که خواهی، بکن.» سلطان گفت: «اگر تو پیروز می‌شدی با من چه می‌کردی؟» امپراتور گفت: «یا امر به جدا کردن سرت می‌دادم یا تو را به دار می‌آویختم.» سلطان گفت: «گمان می‌کنی من با تو چه خواهم کرد؟» امپراتور گفت: «سه کار تو رواست؛ اول آن‌که مرا بکشی، دوم آن‌که شهر به شهر به نشانه پیروزیت بگردانی، سوم که ممکن نیست، عفو و بخشش من در مقابل باج و خراج است.» سلطان گفت: «در حق تو جز عفو و بخشش اندیشه‌ای دیگر ندارم.»
در پایان گفتگوی سلطان و امپراتور میان آن دو پیمان نامه‌ای بسته شد که به موجب آن امپراتور موارد زیر را قبول و نسبت به انجام آن‌ها متعهد شد:
امپراتور در پاسخ سلطان اظهار داشت که اجابت این شروط در گرو آن است که صحیح و سالم به کشور بازگردم و بار دیگر بر تخت سلطنت قرار گیرم. سرانجام آلپ ارسلان، دیوجانوس را با دو فرمانده و گروهی از سپاه راهی بیزانس نمود. خود نیز یک فرسخ او را مشایعت کرد. علاوه بر آن مبلغ ۱۰ هزار دینار نیز به عنوان خرجی راه به او داد. بدین ترتیب دیوجانوس تحت حمایت عساکر سلجوقی از راه ارض روم به سوی مملکت خود بازگشت. اما بیزانسی‌ها امپراتورشان را بعد از بازگشت عزل کرده و اعلام کردند که مسیح از او رو تافته، بر چشم‌های او میل کشیده و در صومعه ای محبوس‌اش ساختند. دیوجانوس از شدت غم و اندوه در آن دیر جان باخت (۱۰۷۲ میلادی).
آلپ ارسلان که چند تن از سرداران خود را در بعضی نواحی مسخر شده برای احتیاط مستقر ساخته‌بود با اطلاع از انجام نشدن مفاد معاهده به سرداران خود دستور داد که هر کدام جداگانه به سرزمین روم یورش برند و ناحیه‌ای را که تصرف کردند بر آن‌جا فرمانروا باشند. به دنبال این فرمان سرداری موسوم به میر سلیق، ارض روم و نواحی مربوط به آن‌جا را تصرف کرد و امیر آرتق بر ماردین آمد وی بر منجگرد، ملیط، خرت پرت و حوالی آن‌جا مسلط شد و امیر دانشمند بر قیصریه، رمید، سیواس، دولو، توقات، نکیسار و آماسیه چیره شد و امیر جاولی بر مرعش و هرنوس دست یافت و امیر منگوجک غازی بر ارزنجا، کوماخ و کوغونیه و نواحی پیرامون آن ولایات چیره شد. این فرمان آلپ ارسلان نقطهٔ جدیدی در تمدن اسلامی و تاریخ آناتولی رقم زد.
اهمیت بسیار زیاد پیروزی سلجوقیان در جنگ ملازگرد، در آن زمان به خوبی دانسته‌شد. آلپ ارسلان با فرستادن فتح‌نامه به خلیفه و نیز دیگر نقاط جهان اسلام، خبر پیروزی جنگ ملازگرد را مژده داد. فتح‌نامه‌ای که برای خلیفه فرستاده شده‌بود در طی مراسمی که با حضور ارکان و بزرگان دولت عباسی در نزد خلیفه بر پا شده‌بود قرائت شد. بدین ترتیب پیروزی بزرگی که برای اولین بار در تاریخ منجر به اسارت امپراتور بیزانس شد، از سوی مسلمانان سلجوقی به نحوی با شکوه جشن گرفته شد. مسلمانان ارزش و بهای آن را به خوبی دریافتند و آن را با فتوحات بزرگ دوران عمر چون فتح قادسیه و یرموک برابر می‌دانستند. شاعران خطاب به آلپ ارسلان که فاتح جنگ ملازگرد بود، قصیده‌های ستایش آمیزی سرودند. ارزش این نبرد چنان بود که مورخان بدان لقب جنگ خندق دوم جهان اسلام را اعطا کردند.
بیزانسی‌ها هنگامی که از آن نبرد سخن می‌گفتند، تنها از آن با عبارت «آن روز وحشت‌انگیز» یاد می‌کردند.
این پیروزی تنها به شکست و اسارت امپراتور بیزانس منتهی نشد بلکه سد استوار امپراتوری بیزانس برای همیشه در برابر ترکان و مسلمانان فرو ریخت تا شروعی برای وقایع بعدی در منطقه آسیای صغیر باشد. در طول یک سده جمعیت بزرگی از ترکان اوغوز به سوی آناتولی مهاجرت کردند. تصرف آناتولی از سوی اُغوزها در عین حال که موجب نجات جهان اسلام از مخاطرات و تهدیدات جدی امپراتوری بیزانس شد، با تصرف آسیای صغیر و ایجاد یک مدنیت نوین اسلامی برای جهان اسلامی موهبتی نیز به حساب می‌آمد. تأسیس امپراتوری سلاجقه روم توسط نوادگان ارسلان اسرائیل از اولین پیامدهای این پیروزی است.
فتح ملازگرد سرآغاز مرحله جدیدی برای فتح تمام آناتولی بود. ترکان سلجوقی پس از پیروزی بر بیزانسی‌ها در ملازگرد به پیشروی خود ادامه دادند و علاوه بر آسیای صغیر بر مناطقی از جمله فلسطین نیز در سال ۱۰۸۷ میلادی مسلط شدند. ترکان که تا پیش از این نبرد گاهی توسط بیزانسی‌ها به عنوان مزدور به کار می‌رفتند چنان‌که در سال ۱۰۷۰ میلادی، برادر خوانده طغرل بیک به مزدوری بیزانسی‌ها رفت، از این پس کارشان تا به جایی کشید که حتی در امور داخلی امپراتوری بیزانس هم دخالت می‌کردند. فتوحات پیش از جنگ ملازگرد در دوران طغرل و آلپ ارسلان دارای ویژگی‌ها و نتایج زیر بود:
بدین ترتیب ترکمانان سلجوقی از این زمان به بعد سیاست تصرف و استقرار در آناتولی را در پیش گرفتند. اگر پیمان‌نامه میان دیوجانوس و آلپ ارسلان اجرا می‌شد و حملات ترکان به آناتولی متوقف می‌گشت جنگ ملازگرد از چنان اهمیت تاریخی‌ای برخوردار نمی‌شد؛ اما از آن‌جا که دیوجانوس پس از بازگشت به بیزانس کشته شد و پیمان‌نامه مزبور تحقق نیافت، بار دیگر حملات ترکان سلجوقی به آناتولی از سر گرفته شد و این‌بار ماهیت حملات ترکان به آناتولی تفاوت‌های فاحشی با حمله‌های پیش از آن یافت. از جمله از آن‌جا که اردوی بیزانس در جنگ ملازگرد دچار شکست و نابودی شد، بعد از آن دیگر در برابر حمله‌های بعدی دفاع و مقاومت جدی صورت نگرفت. در نتیجه عدم مقاومت جدی از سوی بیزانس، ترکمانان به راحتی در قلمرو آناتولی پراکنده شدند و تنها دو سال بعد از مرگ دیوجانوس توانستند خود را تا سواحل دریای مرمره و اژه برسانند و جایی نماند که در آناتولی زیر پا نگذارند. مهاجمان ترک سلجوقی در حمله‌هایی که پیش از جنگ ملازگرد به قلمرو آناتولی انجام می‌دادند، بعد از به دست آوردن غنایم بار دیگر به مراکز خود در اخلاط و حلب بازمی‌گشتند. علاوه بر آن حمله‌هایی بعد از جنگ ملازگرد صورت می‌گرفت که در حقیقت در تداوم حمله‌های پیش از جنگ مزبور بود. اگر آن حمله‌ها نبود و به واسطه آن‌ها خطوط دفاعی بیزانسی‌ها در هم شکسته نمی‌شد، مهاجمان ترک سلجوقی در حملات جدید خود نمی‌توانستند به راحتی و به سرعت خود را به آناتولی مرکزی برسانند و از آن‌جا به دیگر نقاط آناتولی نیز حمله کنند. اصولاً این که کمی بعد از جنگ ملازگرد مهاجمان ترک توانستند در آناتولی تعدادی امیرنشین ایجاد کنند، حاکی از آن است که جنگ‌ها و فتوحات آن‌ها با یک سیاست مشخص دنبال می‌شده‌است. این وضعیت نشان دهنده یک مرحله کاملاً جدید در فتح آناتولی است. بعد از پیروزی ملازگرد رویدادهای بسیار مهمی رقم خورد؛ از جمله این‌که ترکمانان سراسر آناتولی را فتح کرده و در قسمت‌های مختلف آن استقرار یافته و موفق به تأسیس یک دولت مستقل شدند. آن‌ها با ساکنان بومی آناتولی درآمیخته و اسلام را در آناتولی گسترش دادند. پس از این نبرد تمدن یونانی و آداب عیسوی رو به زوال نهاد و تمدن و آداب اسلامی و زبان فارسی و بسیاری از شاخصه‌های فرهنگ ایرانی به تدریج جای آن‌ها را گرفت. ساکنین ارمنستان و کاپادوکیه که به دلایل مذهبی و مالی دشمن بیزانس بودند، دیگر بر وعده‌های بیزانس برای دفاع از آن‌ها دل نبستند و با مهاجمان سلجوقی همچون نجات دهنده خود برخورد کردند. حتی بعضی از عناصر متشکله آن‌ها مثل کلنی‌های نظامی مرزی و غیره که با بیزانس بیش از مسلمانان ناسازگار بودند در جای خود به تازه واردان می‌پیوستند.
پس از این جنگ و در ادامه روند فتوحات ترک‌ها در آسیای صغیر که یکی از مناطق مهم و حیاتی برای بیزانس بود، وسعت قلمرو بیزانس به نصف رسید و از قدرت آن به حد زیادی کاست. این نبرد باعث ایجاد یک امپراتوری یکپارچه در ایران و از آسیای میانه و فرارود گرفته تا سرزمین شام، عربستان و آسیای صغیر گردید و این قدرت بدون رقیب در شرق برای نخستین بار دنیای مسیحیت را به فکر بسیج شدن علیه مسلمانان انداخت؛ همچنین، آن‌ها شهرهای مقدس مسیحیان نظیر اورشلیم را نیز تسخیر کرده‌بودند. امپراتور الکسیوس یکم، امپراتور بیزانس که برای مقابله با سلجوقیان به کمک احتیاج داشت در سال ۱۰۹۵ میلادی از کلیسای رُم کمک طلبید؛ با این استدلال که مسیحیان شرقی و غربی باید در یک جنگ مقدس به هم بپیوندند تا سلجوقیان غیر مسیحی را از آسیای صغیر بیرون رانده و شهرهای مقدس مسیحی را نیز بازپس گیرند. با موافقت پاپ اوربان دوم، جنگ‌های صلیبی برای آزاد سازی آسیای صغیر، فلسطین و اورشلیم آغاز شد. نبرد ملازگرد در عین حال موجب بروز تحولات اساسی در بنیادهای قبیله‌ای ترکان شد و با استقرار در آناتولی و با اتکا به دین اسلام و ادبیات، تفکر و جهان بینی کاملاً نوینی یافته و توانستند جامعهٔ تازه‌ای را مبتنی بر فرهنگ یکجانشینی بنا نمایند.
مسجد جامع چاملیجا در استانبول، به عنوان بزرگترین مسجد ترکیه، در سال ۲۰۱۹ افتتاح شد و دارای چهار مناره است که ۱۰۷٫۱ متر طول دارد، و یادآور نبرد ملازگرد در سال ۱۰۷۱ میلادی است.
فیلم سینمایی ملازگرد 1071 (malazgirt 1071) به کارگردانی ازگور آکار و با بازی هنرمندانی نظیر چنگیز جوشکن، در خصوص حوادث این نبرد است.
تاریخ‌نگاری‌های بیزانسی عبارتند از:
ایمنی از مکر خدا نوعی افراط در رجا و امیدواری به خدا است.فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی؛ ترجمه الحقائق مولی محسن فیض کاشانی، مدرسه عالی شهید مطهری، تهران، چاپ اول، 1387 ش، ص 329. ایمنی از مکر خداوند به معنی ایمن بودن از سلب عطایای الهی توسط خداست.فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی؛ الحقائق فی محاسن الأخلاق - قرة العیون فی المعارف والحکم، مؤسسه دارالکتاب الاسلامی، قم، چاپ دوم، 1423ق. 2002م، ص 19. به این معنی که آدمی از عذاب الهی و امتحانات او ایمن نشیند و از عظمت او واهمه نداشته باشد.نراقی، ملا احمد؛ پیشین، ص 179.
ایمنی از مکر خدا از گناهان کبیره در اسلام است.
در قرآن دراینباره چنین آمده‌است:
در یکی از دعاهای زین‌العابدین چنین آمده‌است:
هند صبری (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل تونس است که در مصر زندگی می‌کند. مجلهٔ عربین بیزنس صبری را در لیست صد زن قدرتمند سال ۲۰۱۳ قرار داده‌است.
وی به عنوان اولین ستاره زن عرب در سال ۲۰۱۹ برنده جایزۀ سینمای استارلینگ در جشنواره فیلم ونیز شد.
روش ریخته‌گری ضد جاذبه یا ریخته‌گری با کشش خلاء یا (Counter gravity casting)، یکی از روش‌های ریخته‌گری با قالب دائمی در فرایند ریخته‌گری است. این روش دارای برتری‌هایی در مقایسه با دیگر روش‌های سنتی ریخته‌گری است. این فرایند می‌تواند در ساختن پروفیل‌هایی با لبه‌ها و دیواره‌های نازک استفاده شود و فراورده را با صافی و جلای عالی سطح ارائه دهد. در ریخته‌گری خلاف گرانشی خواص مکانیکی محصول معمولاً ۱۰ تا ۱۵ درصد بهتر از روش ریخته‌گری گرانشی در ریخته‌گری با قالب‌های دائمی است. این فرایند برای تولید قطعاتی در بازهٔ وزنی حدود قابل استفاده است.Degarmo, E. Paul; Black, J. T. ; Kohser, Ronald A. (2003), Materials and Processes in Manufacturing (9th ed.), Wiley, .
از اوایل قرن گذشته میلادی، تلاش­های مختلفی توسط مهندسین برای انتقال جریان فلز مذاب به درون قالب برخلاف جهت جاذبه زمین و تولید قطعات ریختگی انجام شده‌است. قالب­ها معمولاً درون یک جعبه خلاء قرار گرفته و توسط یک لوله پرکننده که تا خارج از قالب ادامه دارد پر می­شوند. لوله پرکننده در فلز مذاب غوطه ور بوده و اعمال خلاء در اطراف قالب فلزی باعث مکش مذاب به درون قالب می­گردد. در ابتدا فقط از قالب­های فلزی استفاده می­شد بطوری که در خلال جنگ جهانی دوم بسیاری از قطعات ریختگی آلومینیومی با کیفیت عالی به کمک ریخته­گری ضدجاذبه ساخته شدند، مشکل قالب­های فوق نفوذ ناپذیر بودن آن­ها و عدم امکان تخلیه هوای درون قالب می­باشد که جهت رفع این مشکل از منافذ کوچک تخلیه هوا در درون قالب­ها استفاده شد. در اوایل دهه 1970، روش­های جدیدی برای توسعه فرایند ریخته­گری ضدجاذبه در قالب­های غیرفلزی نفوذ پذیر ابتدا با استفاده از قالب­های سرامیکی دقیق و بعداً با استفاده از قالب­های ماسه­ای با چسب دمای پایین به کار گرفته شد. انواع فرایندهای ریخته­گری ضدجاذبه در فشار پایین به‌طور گسترده­ای توسط علامت­های اختصاری شناخته می­شوند؛ بنابراین، در ادامه از این اختصارها جهت سهولت بیان استفاده می­شود. انواع فرایندهای ریخته­گری ضدجاذبه با فشار پایین عبارتند از :
از فرایند CLA برای ریخته¬گری تمامی فلزاتی که به‌طور معمول در هوا ذوب می¬شوند می¬توان استفاده کرد. مهم‌ترین مزایای این فرایند عبارتند از:
الف- امکان قالب¬گیری تعداد زیادی قطعه به صورت همزمان در هر نوبت قالب¬گیری
ب- بهره ریخته¬گری بالا (حدود 90%) چراکه فلز مذاب درون سیستم راهگاهی مجدداً به درون پاتیل باز می¬گردد.
ج- کاهش عیوب ریخته¬گری به دلیل آنکه لوله پرکننده همواره زیر لایه سطحی مذاب قرار دارد لذا مذاب تمیز و عاری از آخال وارد قالب می¬شود.
د- امکان تولید قطعات ظریف نازک با ضخامت دیواره¬ای به کوچکی 75/0 میلی¬متر به راحتی در حجم بالا و هزینه پایین وجود دارد.
فرایند CLA جهت ساخت کلیه آلیاژهای فلزی در صنایع مختلف استفاده می¬شود. در صنایع خودروسازی برای تهیه اجزاء سیستم فرمان، قطعات گیربکس، محفظه پیش احتراق دیزل¬ها و انگشتی سوپاپ به کار می¬رود. در میان اجزاء تولید شده برای هواپیماها و صنایع هوافضا می¬توان به پروب¬های حرارتی، پروانه¬های پمپ سوخت، اجزاء بال¬ موشک، قطعات ترمز، بدنه پمپ¬ها و قطعات بدنه اشاره کرد. کاربردهای دیگر این روش شامل تولید قطعات بی¬شماری از ماشین¬آلات، قطعه سر چوب گلف، تیغه-ها، سوئیچ¬های کوچک، قطعات قفل، اجزاءاسلحه¬، اتصالات و شیرآلات می¬باشد.Samuel P. Wetherill, “Counter gravity die casting of high melting-point metals”, Journal of the Franklin Institute, Vol. 224, Issue 2, pp. 153–162, 1937.
شکل1-2 مراحل فرایند ریخته­گری CLV را نشان می­دهد. مراحل ریخته‌گری شامل تهیه ذوب در خلاء و مونتاژ قالب در محفظه خلاء جداگانه­ای در بالای محفظه ذوب می­باشد. پس از آماده سازی ذوب، دریچه بین دو محفظه باز شده و مذاب تحت تأثیر جریان خلاء از بوته به درون قالب کشیده می­شود و به محض پر شدن قالب جریان خلاء قطع و با ورود گاز خنثی آرگون به درن قالب، مذاب اضافی به بوته باز می­گردد و جریان گاز تا انجماد کامل ادامه دارد. واضح است که مزایای استفاده از فرایند CLA در فرایند CLV نیز برقرار می­باشد. با این تفاوت که در روش CLA فلز در هوا ذوب شده در صورتی که در روش CLV فلز تحت خلاء ذوب می­گردد. مهم‌ترین مزایای این روش عبارتند از:
الف- امکان ذوب آلیاژهای فعال به ویژه سوپر آلیاژهای شامل آلومینیوم، تیتانیوم، زیرکونیوم و هافنیوم
ب- توانایی پر کردن مقاطع نازک و تولید قطعات ریختگی ظریف و عاری از اکسیدهای فلزی به طوری که قطعات ریخته­گری دارای سطح زیاد با ضخامت جداره 5/0 میلی­متر را می­توان بدون آخال با این روش تهیه نمود.
روش CLV امکان تولید اجزاء موتورهای توربین­های گازی با پایین­ترین سطح ناخالصی­های اکسیدی نظیر آلیاژهایی چون 509MAR-M و 125Rene را از جنس هافنیوم و زیرکنیم فراهم می­کند. همچنین در طراحی بدنه محفظه احتراق موتورهای جت که از ورق­های نورد و جوش­کاری استفاده می­شود می­توان ورقه­های ریختگی جداره نازک با ضخامت 5/0 میلی‌متر که از فرایند CLV تهیه می­شود را جایگزین ورق­های نورد و جوش­کاری نمود که باعث انتقال حرارت بهتر و ماشین­کاری حداقل همراه با کاهش خستگی حرارتی می­گردد. چنین محفظه­های احتراقی تأمین‌کننده دماهای بسیار بالاتری هستند. قیمت مناسب و کیفیت بالای روش فوق منجر با استفاده ار این روش در صنایع مختلف هوا و فضا نظیر قطعات ایرودینامیکی و چرخ­های توربو شارژرها شده‌است. W.Q. Jie, X. L. Li, Q.T. Hao, “Counter-Gravity Casting Equipment and Technologies for Thin-Walled Al-Alloy Parts in Resin Sand Moulds”, Materials Science Forum, Vol. 618-619, pp 585-589, 2009X. L. Li, Q.T. Hao, W.Q. Jie, Y. Zhou, “Development of pressure control system in counter gravity casting for large thin-walled A357 aluminium alloy components”, Transactions of Nonferrous Metals Society of China, Vol. 18, No. 4, pp 847-851. 2008..
فرایند CV در شکل 1-3 نشان داده شده‌است. از این فرایند برای ریخته­گری قطعات ضخیم و قطعاتی که عملاً قابلیت تولید توسط فرایندهای CLV و CLA را ندارند استفاده می­شود. همانطور که در شکل 1-3 نشان داده شده‌است، جریان مذاب توسط یک شیر کنترل قطع و وصل می­شود، به طوری که با اعمال خلاء در محفظه قالب، مذاب به درون قالب هدایت شده و پس از پر شدن قالب، جریان مذاب توسط شیر کنترل قطع می­شود. فرایند CV فراهم‌کننده شرایط لازم برای پرکنندگی مناسب در ریخته­گری قطعات نازک همراه با بهبود پاکیزگی ذوب نسبت به دیگر روش­ها و قابل اعمال بر روی تمام روش­های قالب­گیری می­باشد.
کاربردهای این روش بسیار زیاد است. از کاربردهای این روش می­توان به تولید بدنه‌های شیرآلات، پره­های بزرگ موشک­ها و قطعاتی که دارای ضخامت مقاطع مختلف می­باشد، اشاره کردH. Wang, X.Y. Zhou, B. Long, H.Z. Liu, “Compression behavior of Al2O3k/Al composite materials fabricated by counter-gravity infiltration casting”, Materials Science and Engineering A, Vol. 582, pp. 316–320, 2013..
فرایند CLAS (شکل 1-4) مورد استفاده برای ریخته­گری در ماسه بوده و کاملاً متفاوت از فرایندهای دیگر بحث شده در بالا می­باشد. در واقع با این روش می­توان قطعات ریختگی ظریف را تحت فشارهای خلاء کم در ماسه تهیه نمود بدون آنکه آخال­ها وارد قطعه شوند. مراحل تولید بدین ترتیب است که پس از قالب­گیری قظعات در ماسه، با اعمال خلاء در بالای درجه، مذاب از کف درجه زیری به درون قالب کشیده شده و قالب پر می­شود. این فرایند دارای قابلیت منحصر به فرد ریخته­گری مقاطع نازک در درجه خلاء پایین است. از آنجا که فلز از قسمت تمیز مذاب گرفته می­شود و ریخته­گری در دماهای پایین انجام می­گیرد، ناخالصی­های مذاب به مراتب کمتر از قطعاتی است که در ریخته­گری تحت جاذبه تولید می­شوند. توضیح آنکه در ریخته­گری قطعات ضخیم دیواره، می­توان از تغذیه­‌های کور استفاده کرد.
ریخته گری تحت فشار
ریخته گری گریز از مرکز
فرایندهای شکل دهی
نوربورگ‌رینگ یا پیست نوربورگ () مجتمع ورزش‌های موتوری به ظرفیت ۱۵۰ هزار نفر است که در نوربورگ در راینلاند-فالتس قرار دارد. این مجتمع شامل یک پیست مسابقه‌ای جایزه بزرگ است که در سال ۱۹۸۴ ساخته شده‌است. پیست دیگری به طول بیشتر که «حلقه شمالی» نامیده می‌شود، در دههٔ ۱۹۲۰ پیرامون شهر و قلعهٔ قرون وسطایی نوربورگ در کوه آیفل ساخته شده‌است. طول حلقه شمالی ۲۰٫۸ کیلومتر است و بیش از ۳۰۰ متر اختلاف ارتفاع از پایین‌ترین تا بالاترین نقطهٔ آن وجود دارد. جکی استوارت این پیست را «جهنم سبز» نامید.
در ابتدا پیست شامل چهار پیکربندی بود: مسیر کاملGesamtstrecke به طول ۲۸٫۲۶۵ کیلومتر که شامل حلقه شمالیNordschleife به طول ۲۲٫۸۱۰ کیلومتر و حلقه جنوبیSüdschleife به طول ۷٫۷۴۷ کیلومتر بود. یک مسیر ۲٫۲۸۱ کیلومتری برای گرم کردن نیز وجود داشت.
بین سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۳ محدودهٔ آغاز و پایان تخریب شد تا مسیر جایزه بزرگ جدیدی ساخته شود. اکنون این مسیر برای همهٔ مسابقات عمده و بین‌المللی به کار می‌رود. هرچند مسیر کوتاه شدهٔ حلقه شمالی هنوز برای مسابقه، تمرین و دسترسی عمومی استفاده می‌شود.
در اوایل دههٔ ۱۹۲۰ مسابقاتی در جاده‌های عمومی کوه‌های آیفل برگزار می‌شد که پس از مدت کوتاهی، خطرناک و غیرعملی بودن آن ثابت شد. برگزار کنندگان مسابقه تصمیم گرفتند پیست مسابقه‌ای با الهام از پیست‌های موجود مانند مونتزا بسازند. قرار بود نوربورگ‌رینگ ویترین مهندسی خودروسازی و استعدادهای اتومبیل‌رانی آلمان باشد. ساخت پیست در سپتامبر ۱۹۲۵ آغاز شد.
پیست در بهار ۱۹۲۷ کامل شد و مسابقات آیفل در آنجا ادامه یافت. نخستین مسابقه در ۱۸ ژوئن همان سال برگزار شد. پیست در روزهای آخر هفته و بعدازظهرها به عنوان مسیر عبوری یک‌طرفه بر روی عموم باز بود. مسیر کامل شامل ۱۷۴ پیچ بود و پهنای متوسط آن ۸ تا ۹ متر بود.
آخرین باری که مسیر کامل برای مسابقات مهم به کار رفت سال ۱۹۲۹ بود. جایزه بزرگ‌های بعدی تنها در حلقه شمالی برگزار می‌شد. برای مسابقات کوچک‌تر و مسابقات موتورسیکلت از مسیر کوتاه‌تر و امن‌تر حلقه جنوبی استفاده می‌کردند.
پس از جنگ جهانی دوم، مسابقات در ۱۹۴۷ از سر گرفته‌شد و حلقه شمالی مسیر اصلی برای جایزه بزرگ آلمان در فرمول یک شد. گروه تازه‌ای از اربابان مسابقه مانند آلبرتو اسکاری، خوان مانوئل فانخیو، جیم کلارک و جکی استوارت حاکم مسابقه بودند.
در ۵ اوت ۱۹۶۱ هنگام تمرین برای جایزه بزرگ آلمان ۱۹۶۱ برای نخستین بار مسیر حلقه شمالی در مدت کمتر از ۹ دقیقه توسط فیل هیل طی شد. چند بار نیز مسابقات موتوجی‌پی آلمان در این پیست و عمدتاً حلقه جنوبی آن برگزار شد.
در سال ۱۹۵۳ مسابقه ۱۰۰۰ کیلومتر نوربورگ‌رینگ که رقابتی استقامتی بود معرفی شد. مسابقهٔ ۲۴ ساعتهٔ نوربورگ‌رینگ نیز در سال ۱۹۷۰ افزوده شد.
از اواخر دههٔ ۱۹۶۰ حلقه شمالی به‌طور افزاینده‌ای برای خودروهای فرمول یک خطرناک می‌شد. در سال ۱۹۶۷ مانعی پیش از مسیر مستقیم شروع و پایان افزوده شد تا سرعت در ورود به مسیر گاراژ کاهش یابد. این کار باعث افزایش ۲۵ متری مسیر شد. با این وجود، استوارت پس از پیروزی در جایزه بزرگ آلمان ۱۹۶۸ آن را «جهنم سبز» نامید. پس از تصادفی مرگبار در زندورت در سال ۱۹۷۰ رانندگان فرمول یک تصمیم گرفتند تا زمانی که اصلاحات اساسی در نوربورگ‌رینگ صورت نگرفته‌است، آن را تحریم کنند. همان گونه که سال گذشته چنین کاری را در پیست اسپا انجام داده بودند. تغییرات در کوتاه‌مدت امکان‌پذیر نبود و جایزه بزرگ آلمان به هوکنهایم‌رینگ که آن نیز اصلاح شده‌بود، منتقل شد.
حلقه شمالی برای تأمین درخواست‌های رانندگان فرمول یک بازسازی شد. چند برآمدگی کنار گذاشته شد، برخی پرش‌ها هموار شد و گاردریل حفاظتی نصب شد. مسیر مستقیم‌تر شد و تعداد پیچ‌ها کاهش یافت. میزبانی مجدد در نوربورگ‌رینگ میسر شد و برای شش سال دیگر (۱۹۷۱ تا ۱۹۷۶) میزبان جایزه بزرگ بود.
در سال ۱۹۷۳ پیچ گردش به چپ تازه‌ای افزوده شد تا سرعت در پیچ خطرناک کالنهارد کاهش یابد. کارهایی دیگری از جمله حذف پرش‌های مستقیمی اصلی و افزایش عرض آن و از جا کندن بوته‌های نزدیک پیست در مستقیمی اصلی، به منظور افزایش ایمنی انجام شد. با این وجود، به دلیل مسیر طولانی پیست و نبود فضای کافی برای اعمال تغییرات، برآوردن خواسته‌های رانندگان و مجریان فرمول یک، بسیار گران یا غیرممکن بود. تعداد مارشال و تیم پزشکی مورد نیاز برای مسیر ۲۲ کیلومتری پیست، ۵ برابر پیست‌های معمولی فرمول یک بود. با وجود اصلاحات ۱۹۷۱ هنوز امکان پرواز خودروها به بیرون پیست وجود داشت. ازاین‌رو تصمیم بر این شد که جایزه بزرگ ۱۹۷۶، آخرین میزبانی پیست قدیمی باشد.
نیکی لائودا که در آن زمان قهرمان جهان بود و تنها کسی است که حلقه شمالی را در کمتر از هفت دقیقه طی کرده‌است، پیشنهاد تحریم مسابقهٔ ۱۹۷۶ را داد. افزون بر ایمنی، دلیل دیگر او یکنواخت نبودن بارندگی در بخش‌های مختلف پیست بود. هنگامی که باران می‌بارید، برخی بخش‌ها تر و بخش‌های دیگر خشک بودند. سایر رانندگان مخالف لائودا بودند و مسابقه برگزار شد. لائودا هنگام خروج از یک پیچ در دور دوم، تصادف کرد و به شدت دچار سوختگی شد. برخی از رانندگان به نجات او شتافتند.
پس از آن، پیست قدیمی نوربورگ‌رینگ هرگز میزبان مسابقه‌ای نشد و جایزه بزرگ آلمان در سال ۱۹۷۷ به پیست هوکنهایمرینگ منتقل شد. موتوجی‌پی آلمان نیز در سال ۱۹۸۰ برای آخرین بار در این پیست اجرا شد.
طبیعت حلقه شمالی به گونه‌ای بود که ایمن‌سازی پیکربندی آن غیرممکن بود. روشن بود که تلاش برای بازگشت فرمول یک به این پیست، منوط به تغییرات اساسی در آن است. به همین منظور کار روی پیست جدیدی به طول ۴٫۵ کیلومتر پیرامون گاراژ قدیمی در سال ۱۹۸۱ آغاز شد.
در همان زمان، طول حلقه شمالی به ۲۰٫۸۳۲ کیلومتر کاهش یافت و از این نسخه با یک گاراژ کوچک اضافی در سال ۱۹۸۳ برای مسابقاتی مانند ۱۰۰۰ کیلومتر نوربورگ‌رینگ استفاده شد. در تمرین همان مسابقه، رکورد سریعترین دور پیست توسط اشتفان بلوف با خودروی پورشه ۹۵۶ به ثبت رسید که تاکنون دست‌نخورده باقی مانده‌است. (یک دلیل آن، برگزار نشدن مسابقات مهم در آن از سال ۱۹۸۴ است)
حلقه جنوبی سابق، تغییر داده نشد و چند سال بعد، متروک شد. این بخش در حال حاضر برای رفت‌وآمد عمومی استفاده می‌شود.
مسیر تازه در سال ۱۹۸۴ کامل شد و جی‌پی-اشترکه (مسیر جایزه بزرگ) نام گرفت. این مسیر بالاترین استانداردها را احراز می‌کرد؛ ولی سایه‌ای از مسیر قدیمی بود. برخی هواداران اعتقاد داشتند که این پیست نباید نوربورگ‌رینگ نامیده شود.
برای جشن افتتاح پیست، نمایشی در ۱۲ مه با شرکت شمار زیادی از رانندگان سرشناس برگزار شد. قهرمانان فرمول یک از جمله جک برابام، فیل هیل، جیمز هانت، نیکی لائودا، آلن پروست، ککه روسبرگ و آیرتون سنا در این نمایش حضور داشتند و همگی خودروی یکسان مرسدس ۱۹۰ای را راندند. سنا برنده شد و لائودا که از خط آخر آغاز کرده‌بود، با سبقت گرفتن از همهٔ رانندگان به جز سنا در رتبهٔ دوم قرار گرفت.
افزون بر سایر مسابقات مهم بین‌المللی، فرمول یک نیز به پیست بازگشت. جایزه بزرگ اروپای ۱۹۸۴ و جایزه بزرک آلمان ۱۹۸۵ در نوربورگ‌رینگ برگزار شد.
پس از نخستین قهرمانی میشائیل شوماخر، مقرر شد دو مسابقهٔ فرمول یک در آلمان برگزار شود و دومی با عنوان جایزه بزرگ اروپا در نوربورگ‌رینگ انجام شود. این مسابقه در سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۶ با همین عنوان و در سال ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ با عنوان جایزه بزرگ لوکزامبورگ برگزار شد.
در سال ۲۰۰۲ مسیر تغییر یافت و مانع کاسترول پیش از مستقیمی خط شروع با یک پیچ گردش به راست تیز جایگزین شد تا فرصتی برای سبقت گرفتن ایجاد کند. همچنین بک بخش امگاشکل افزوده شد. با این تغییرات، طول پیست به ۵٫۲ کیلومتر افزایش یافت.
افزایش هزینه ورودی فرمول یک و کاهش تماشاگر به دلیل گران بودن بلیت‌ها باعث زیان‌ده شدن دو پیست نوربورگ‌رینگ و هوکنهایمرینگ شده‌است. از سال ۲۰۰۷ جایزه بزرگ آلمان یک سال در میان در هر پیست برگزار می‌شود.
در سال ۲۰۰۷ فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی اعلام کرد هوکنهایمرینگ و نوربورگ‌رینگ یک سال در میان میزبان جایزه بزرگ آلمان خواهند بود و جایزه بزرگ ۲۰۰۷ در نوربورگ‌رینگ برگزار می‌شود. در سال ۲۰۱۴ مالکان جدید پیست نتوانستند قراردادی برای ادامهٔ میزبانی جایزه بزرگ آلمان در سال‌های فرد ببندند و جایزه بزرگ آلمان ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ لغو شد.
از سال ۱۹۲۷ که پیست افتتاح شده‌است، مسیر برای عموم قابل دسترس بوده‌است. حلقه شمالی در روزهای یکشنبه، بسیاری از روزهای شنبه و بعدازظهر هر روز به روی عموم باز است. در ماه‌های زمستان، بسته به شرایط آب‌وهوایی و کارهای نگهداری ممکن است مسیر برای هفته‌ها بسته باشد. در برخی بخش‌ها محدودیت سرعت وجود دارد.
کارین آلفردسون (؛ زادهٔ ۱۹۵۳) نویسنده، و روزنامه‌نگار اهل سوئد است. وی پس از فارغ‌التحصیل شدن در رشته خبرنگاری از دانشگاه اومئو، خبرنگار روزنامه آفتونبلادت شد.
آلفردسون برای مجله‌های مختلف از جمله افتن بلادت مقاله می‌نوشت. او تولیدکننده برنامه‌های متعدد تلویزیونی برای پخش در تلویزیون کانال SVT سوئد بود. وی از جمله مجری برنامه کانال ۴ تلویزیون سوئد بوده‌است. بسیاری از نوشته‌های او به مسایل زنان اختصاص دارد: اولین کتاب او «"شخص به کسی که عشق می‌ورزد او را کتک می‌زند"» بود و در آن به عکسهایی از اوللا لمبری و ضرب و شتمی که به بسیاری از زنان اعمال می‌شد، را توضیح می‌دهد. با سری رمانهای مهیج بنام «۸"۰ درجه از آب گرم"» با ایفای نقش اول دکتر شرایط زنان دردنیا شرح می‌دهد. در اولین رمان، تمرکزش روی آفریقای جنوبی بود، که اولین مدرک آکادمی جرم سوئد، را نصیب خود کرد، در رمان «"زنان طبقه دهم"» شرایط زنان در هانوی را برجسته می‌کند. در کتاب "«ساعت ۲۱٬۳۷ دقیقه"» ستم جنسی و واکنش کاتولیکها در لهستان را تشریح می‌کند. این کتاب با اینکه فقط به سوئدی چاپ شده بود، به دلیل انتقادی که به مقاومت دربرابر سقط جنین می‌کرد، جنجال زیادی را در لهستان براه انداخت.
کتاب چهارم با عنوان «"الهه ششم»"، وضعیت زنان در هند را توصیف می‌کند. کتاب شماره پنج او در ماه اوت سال ۲۰۱۱ با نام "«پسر در آسانسور۵۴"» منتشرشد و در پاکستان و دبی بازتاب پیدا کرد. این کتاب از طرف آکادمی جرم سوئد بهترین کتاب سال ۲۰۱۱ انتخاب شد. کتابهای او به زبانهای دانمارکی، هلندی، لهستانی و ایسلندی نیز ترجمه شده‌اند. او همچنین استاد مهمان روزنامه‌نگاری، در دانشگاه اومئو بود. او در تدوین مجموعه داستان "دختر خالکوبی" کمک کرده‌است. کتاب‌های او ازجمله داستان‌های جنایی‌اش، عمدتاً به مسایل زنان می‌پردازد. آلفردسون هم‌اکنون در استکهلم زندگی می‌کند.
آلفردسون در طول دهه ۱۹۸۰، بر این اعتقاد بود که باید دولت سوئد را به عنوان عامل اصلی، وادار کرد تا علیه خشونت خانگی اقدام کند. او مؤسس و مدیر مؤسسه «علت مرگ زن» بود که یک نهاد غیردولتی با هدف متوقف ساختن خشونت علیه زنان است و در ده کشور فعالیت داشت.
از اول ماه مه ۲۰۱۲ تا بهار ۲۰۱۵ کارین آلفردسون مدیریت این مؤسسه درکشورهای جنوب آفریقا، مالاوی، زامبیا، زیمبابوه و موزامبیک بر عهده داشت.
خوان کریسوستومو خاکوبو آنتونیو دِ آریاگا ئی بالسولا معروف به خوان کریسوستومو آریاگا (به اسپانیایی: Juan Crisóstomo Arriaga) (زادهٔ ۲۷ ژانویهٔ ۱۸۰۶ – درگذشتهٔ ۱۷ ژانویهٔ ۱۸۲۶) آهنگساز اسپانیایی باسک بود.
او در بیلبائو در شمال اسپانیا چشم به جهان گشود و در آغاز جوانی، ده روز پیش از بیست‌سالگی‌اش، در پاریس درگذشت. پس از مرگش به او لقبِ «موتسارتِ اسپانیایی» دادند؛ زیرا او و موتسارت چند خصوصیتِ مشترک داشتند: نخست این‌که خوان هم، مانند موتسارت، نبوغش در کودکی شکوفا شد و در جوانی درگذشت؛ دوم این‌که نام‌های اول و دوم تعمیدِ هردو آهنگساز مشابه بود؛ و سوم این‌که هردو در ۲۷ ژانویه به دنیا آمدند — البته خوان دقیقاً ۵۰ سال بعد از موتسارت متولد شد.
پدرش، خوان سیمون دِ آریاگا (Juan Simón de Arriaga)، و پسرِ بزرگترش به خوان کریسوستومو درسِ موسیقی دادند. خوان سیمون استعداد موسیقی داشت و در هفده‌سالگی در شهرِ بریاتوا (Berriatúa) ارگ می‌نواخته‌است. او در گِرنیکا کار می‌کرد و در سال ۱۸۰۴ به بیلبائو رفت و به تجارتِ پشم، برنج، موم، قهوه، و دیگر کالاها پرداخت. او تلاش می‌کرد استعدادِ موسیقاییِ شگفت‌انگیزِ کودکش، خوان کریسوستومو، را به گونه‌ای به مردم نشان دهد.
در سال ۱۸۲۱ پدرش او را به پاریس فرستاد تا در آنجا زیر نظر آهنگسازان و همچنین در کنسرواتوارِ موسیقی پاریس آموزش ببیند.
خوان کریسوستومو آریاگا یک اپرا، یک سمفونی، سه کوارتت زهی، و چند اثرِ دیگر تصنیف کرد.
یک سالن تئاتر عمومی در زادگاهش، بیلبائو، به افتخار او نامگذاری شده‌است.
گیل کاتاشویلی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل شوروی است.
فولمر (به انگلیسی: Fulmer) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در ساوت‌باکس واقع شده‌است. فولمر ۵٫۵۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴۸۵ نفر جمعیت دارد.
فایوی (به انگلیسی: Fyvie) یک روستا در بریتانیا است که در آبردین‌شایر واقع شده‌است.
گدزبی (به انگلیسی: Gaddesby) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Melton واقع شده‌است. گدزبی ۷۶۲ نفر جمعیت دارد.
گلشیلز (به انگلیسی: Galashiels) یک شهرک در اسکاتلند است که در اسکوتیش بوردرز واقع شده‌است. گلشیلز ۱۴٬۹۹۴ نفر جمعیت دارد.
گاردنزتاون (به انگلیسی: Gardenstown) یک روستا در بریتانیا است که در آبردین‌شایر واقع شده‌است.
گارفورث (به انگلیسی: Garforth) یک شهرک در بریتانیا است که در لیدز واقع شده‌است. گارفورث ۱۹٬۸۱۱ نفر جمعیت دارد.
گارواگ (به انگلیسی: Garvagh) یک روستا در بریتانیا است. گارواگ ۱٬۲۸۸ نفر جمعیت دارد.
گیدون (به انگلیسی: Gaydon) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Stratford-on-Avon واقع شده‌است. گیدون ۴۴۶ نفر جمعیت دارد.
گی‌هرست (به انگلیسی: Gayhurst) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در میلتون کینز واقع شده‌است. گی‌هرست ۱۲۸ نفر جمعیت دارد.
گیلستون (به انگلیسی: Gilston) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در East Hertfordshire واقع شده‌است. گیلستون ۲۲۸ نفر جمعیت دارد.
گیرتون (به انگلیسی: Girton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در کمبریج‌شر جنوبی واقع شده‌است. گیرتون ۴٬۵۵۹ نفر جمعیت دارد.
گیرون (به انگلیسی: Girvan) یک شهرک در اسکاتلند است که در ایرشایر واقع شده‌است. گیرون ۶٬۶۵۱ نفر جمعیت دارد.
گلامس (به انگلیسی: Glamis) یک روستا در بریتانیا است که در آنگوس واقع شده‌است.
گلنامن (به انگلیسی: Glanamman) یک شهرک در بریتانیا است که در کارمارتنشر واقع شده‌است. گلنامن ۲٬۲۶۱ نفر جمعیت دارد.
گریت ایتون (به انگلیسی: Great Ayton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در همبلتون واقع شده‌است. گریت ایتون ۴٬۶۲۹ نفر جمعیت دارد.
گریت بارفورد (به انگلیسی: Great Barford) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Bedford واقع شده‌است. گریت بارفورد ۱٬۹۳۰ نفر جمعیت دارد.
شهر وولشتاین خواهرخواندهٔ گریت بارفورد هست.
گریت بیلینگز (به انگلیسی: Great Bealings) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Suffolk Coastal واقع شده‌است. گریت بیلینگز ۳۰۲ نفر جمعیت دارد.
گریت بنتلی (به انگلیسی: Great Bentley) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در تندرینگ واقع شده‌است. گریت بنتلی ۲٬۲۵۳ نفر جمعیت دارد.
گریت برک‌هیل (به انگلیسی: Great Brickhill) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در الزبری ول واقع شده‌است. گریت برک‌هیل ۸۱۷ نفر جمعیت دارد.
گریت بادورث (به انگلیسی: Great Budworth) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در چشر غربی و چستر واقع شده‌است. گریت بادورث ۳۳۹ نفر جمعیت دارد.
گریت کسترتون (به انگلیسی: Great Casterton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در راتلند واقع شده‌است. گریت کسترتون ۶۰۰ نفر جمعیت دارد.
گریت چسترفورد (به انگلیسی: Great Chesterford) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در آتلزفورد واقع شده‌است. گریت چسترفورد ۱٬۴۹۴ نفر جمعیت دارد.
گریت کلیفتون (به انگلیسی: Great Clifton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در الیردال واقع شده‌است. گریت کلیفتون ۱٬۱۱۴ نفر جمعیت دارد.
گریت دنهام (به انگلیسی: Great Denham) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Bedford واقع شده‌است. گریت دنهام ۱٬۵۵۳ نفر جمعیت دارد.
گریت ایستون (به انگلیسی: Great Easton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در آتلزفورد واقع شده‌است. گریت ایستون ۱٬۰۳۵ نفر جمعیت دارد.
گریت گرنزدن (به انگلیسی: Great Gransden) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در هانتینگدونشر واقع شده‌است. گریت گرنزدن ۱٬۰۲۳ نفر جمعیت دارد.
گریت هاروود (به انگلیسی: Great Harwood) یک شهرک در بریتانیا است که در Hyndburn واقع شده‌است. گریت هاروود ۱۰٬۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
گریت هورکسلی (به انگلیسی: Great Horkesley) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Colchester واقع شده‌است. گریت هورکسلی ۲٬۴۷۶ نفر جمعیت دارد.
گریت لنگتون (به انگلیسی: Great Langton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در همبلتون واقع شده‌است. گریت لنگتون ۳٫۰۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۲ نفر جمعیت دارد.
گریت لینفورد (به انگلیسی: Great Linford) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در میلتون کینز واقع شده‌است. گریت لینفورد ۱۹٬۳۵۰ نفر جمعیت دارد.
گریت لاملی (به انگلیسی: Great Lumley) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در County Durham واقع شده‌است. گریت لاملی ۳٬۶۸۴ نفر جمعیت دارد.
گریت میسندن (به انگلیسی: Great Missenden) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Chiltern واقع شده‌است. گریت میسندن ۱۰٬۱۳۸ نفر جمعیت دارد.
گریت پکستون (به انگلیسی: Great Paxton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در هانتینگدونشر واقع شده‌است. گریت پکستون ۱٬۰۰۷ نفر جمعیت دارد.
گریت والدینگفیلد (به انگلیسی: Great Waldingfield) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Babergh واقع شده‌است. گریت والدینگفیلد ۱٬۴۳۱ نفر جمعیت دارد.
گریت وارفورد (به انگلیسی: Great Warford) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در چشر شرقی واقع شده‌است. گریت وارفورد ۱٬۷۱۰ نفر جمعیت دارد.
گریت ویلبراهام (به انگلیسی: Great Wilbraham) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در کمبریج‌شر جنوبی واقع شده‌است. گریت ویلبراهام ۶۳۹ نفر جمعیت دارد.
گریت یلدم (به انگلیسی: Great Yeldham) یک روستا در بریتانیا است که در Great Yeldham واقع شده‌است. گریت یلدم ۱٬۸۴۱ نفر جمعیت دارد.
گریتر گلاسگو (به انگلیسی: Greater Glasgow) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است.
گرینهد (به انگلیسی: Greenhead) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در نورث‌آمبرلند واقع شده‌است. گرینهد ۳۸۵ نفر جمعیت دارد.
ایگور اسکلیاروف (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل شوروی است.
گارون (به انگلیسی: Gaerwen) یک روستا در بریتانیا است که در انگلسی واقع شده‌است. گارون ۱٬۵۵۱ نفر جمعیت دارد.
منا زکی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل مصر است. اگرچه او هیچ علاقه‌ای به بازیگری نداشت، به یکی از ستارگان سینمای مصر تبدیل شد. او به‌طور تصادفی دیداری با محمد صبحی، کارگردان مصری داشت، که همین باعث ورود او به سینمای مصر شد.
الکسی چردنیک (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی سابق فوتبال اهل شوروی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال ساوت‌همپتون و باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه اشاره کرد.
محمد صبحی (؛ زادهٔ ) کارگردان نمایش اهل مصر است. او اولین فیلم خود را در سال ۱۹۷۵ کارگردانی کرد.
آرویداس یانونیس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل شوروی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو اشاره کرد.
گریت مالورن (به انگلیسی: Great Malvern) یک شهرک در بریتانیا است که در میدلندز غربی واقع شده‌است.
احمد حلمی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، مجری تلویزیون، صداپیشه اهل مصر است.
او اولین فیلم خود را در سال ۱۹۹۸ کارگردانی کرد؛ و در سال ۱۹۹۹ به عنوان بازیگر در سینما حضوریافت. حلمی در بیش از ۲۵ فیلم مصری به عنوان بازیگر حضور داشته‌است.
علیرضا کتابی است که توسط آریان گلمکانی در سال ۲۰۱۲ به زبان انگلیسی (solacers- تسکین‌ها) نوشته شد و به چاپ رسید و در سال ۱۳۹۲ توسط شادی حامدی به فارسی و توسط تانیا سلتزر به آلمانی ترجمه شد.
سبک نوشتاری کتاب شرح حال است که به صورت شخص اول روایت می‌کند. در واقع کتاب شرح حال خود نویسنده است که در دهه چهل و قبل از انقلاب بیشتر در ایران زندگی می‌کرد.
کتاب در سال ۲۰۱۲ برنده جایزه ویلیام سارویان برای نویسندگان دانشگاه استنفورد آمریکا شد.
وادیم تیشچنکو (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اوکراین، از توابع شوروی سابق بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان باشگاه فوتبال دنیپرو اشاره کرد.
گرینلاون (به انگلیسی: Greenlawn) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سافک، نیویورک واقع شده‌است. گرینلاون ۹٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳٬۷۴۲ نفر جمعیت دارد و ۶۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نیوکی‌یاما (به انگلیسی: New Cuyama) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سانتا باربارا، کالیفرنیا واقع شده‌است. نیوکی‌یاما ۱٫۸۲۷ کیلومتر مربع مساحت و ۵۱۷ نفر جمعیت دارد و ۶۵۵٫۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایست گاردن سیتی (به انگلیسی: East Garden City) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان نساو، نیویورک واقع شده‌است. ایست گاردن سیتی ۷٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۲۰۸ نفر جمعیت دارد و ۲۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هیولت (به انگلیسی: Hewlett) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان نساو، نیویورک واقع شده‌است. هیولت ۲٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۸۱۹ نفر جمعیت دارد و ۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لیک‌ویو (به انگلیسی: Lakeview) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان نساو، نیویورک واقع شده‌است. لیک‌ویو ۳٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۶۱۵ نفر جمعیت دارد و ۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هامیلتون (به انگلیسی: Hamilton) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در نیویورک واقع شده‌است. هامیلتون ۱۰۷٫۴۴ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۶۹۰ نفر جمعیت دارد.
هک‌بری (به انگلیسی: Hackberry) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان موهاوی، آریزونا واقع شده‌است. هک‌بری ۴۵٫۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۵۲۳ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۹۲٫۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آریپکا (به انگلیسی: Aripeka) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در فلوریدا واقع شده‌است. آریپکا ۲٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰۸ نفر جمعیت دارد و ۱٫۵۲ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
گود هوپ (به انگلیسی: Good Hope) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ریورساید، کالیفرنیا واقع شده‌است. گود هوپ ۲۹٫۰۹۲ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۱۹۲ نفر جمعیت دارد و ۴۹۵٫۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سبرین (به انگلیسی: Serbin) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لی، تگزاس واقع شده‌است.
نورلند (به انگلیسی: Norland) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان میامی-دید، فلوریدا قرار دارد. نورلند ۹٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲٬۹۹۵ نفر جمعیت دارد.
ساوت فالزبرگ (به انگلیسی: South Fallsburg) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در نیویورک واقع شده‌است. ساوت فالزبرگ ۲٬۸۷۰ نفر جمعیت دارد.
گرین‌اکرز (به انگلیسی: Greenacres) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اسپوکن، واشینگتن واقع شده‌است. گرین‌اکرز ۸٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۱۵۸ نفر جمعیت دارد.
کالیمت-نورولت (به انگلیسی: Calumet-Norvelt) یک حوزه سرشماری در ایالات متحده آمریکا است که در پنسیلوانیا قرار دارد. کالیمت-نورولت ۱٬۶۸۲ نفر جمعیت دارد.
ویلیج شایرز (به انگلیسی: Village Shires) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در پنسیلوانیا واقع شده‌است. ویلیج شایرز ۳٬۹۴۹ نفر جمعیت دارد.
آبیکیو (به انگلیسی: Abiquiú) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در نیومکزیکو واقع شده‌است. آبیکیو ۲۳۱ نفر جمعیت دارد.
وینزبرگ، شهرستان هولمز (به انگلیسی: Winesburg) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در اوهایو واقع شده‌است. وینزبرگ، شهرستان هولمز ۱٫۶۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵۲ نفر جمعیت دارد و ۳۹۹٫۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلاوولت (به انگلیسی: Blauvelt) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان راکلند، نیویورک واقع شده‌است. بلاوولت ۱۲٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۶۸۹ نفر جمعیت دارد و ۶۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.