moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در میانه سدهٔ هجدهم که بحران انحطاط هنرها و لزوم چاره‌جویی احساس می‌شد، وینکلمان (مورخ هنر و باستان‌شناس آلمانی) راه حل مسئله را در بازگشت به اصول حقیقی هنر یونان یافت. او در «تاریخ هنر باستان» (۱۷۶۴ م)، فرایند طبیعی تولد، بلوغ و زوال هنرها را به گونه دیگری مورد بحث قرار داد. به عقیده او هنر کلاسیک یونان و هنر رنسانس ایتالیا از سادگی و بی‌آلایشی مناسب برای پیشرفت برخوردار بودند، ولی از آنجا که هنرهای کامل شده و پیچیده ادوار بعدی در بطن خود نطفه‌های تکلف و ظرافت بیش از حد را حمل می‌کردند، در نظام‌های سیاسی مستبد (از قبیل پادشاهی لوئی چهاردهم) به تباهی کشانده شدند. بدین سان، وینکلمان نیز پیشرفت هنر را ناشی از نیروهای ذاتی و درونی آن دانست، اما تفاوت وی با مورخان پیشین در این بود که کتاب خود را به تاریخ هنر -و نه تاریخ زندگی هنرمندان- تخصیص داد. او پیکره‌سازی و نقاشی را اصیل‌ترین تجلی روح یک ملت می‌شمرد. این بینش بعد از طریق فلسفه تاریخ هگل (تاریخ به مثابه آشکارسازی روح جهانی) استحکام بیشتری یافت و باعث توسعه تاریخ‌نویسی هنر در کشورهای آلمانی زبان شد (بی‌سبب نبود که رشته تاریخ هنر نخست در دانشگاه‌های آلمان و اتریش رسمیت یافت).
اوایل سده نوزدهم با ظهور رمانتیکها که هدف هنر را بیان احساس‌ها و ادراکات فردی هنرمند می‌دانستند، دیدگاه مورخان نیر تغییر کرد. یاکوب بورکهارت، مورخ سوییسی با نگاهی رمانتیک و بدبینانه به جهان مدرن می‌نگریست و پسرفت ارزش‌های فرهنگی و معنوی را در آن می‌دید. او با تألیف کتاب «تمدن رنسانس در ایتالیا» (۱۸۶۰) از نخستین کسانی بود که هنر را در بافت فرهنگی آن مورد مطالعه قرار داد. وی معتقد بود که انسان رنسانس بر وجود خویش به عنوان «یک فرد معنوی» آگاهی یافته‌است، حال آنکه پیش از آن دوران، انسان خود را صرفاً عضوی از یک نژاد، قوم، صنف و خانواده می‌شمرد.
در سال‌هایی که گرایش‌های ضد رمانتیک در فرانسه اوج گرفته بود، ایپوُلیت تن، مورخ و منتقد فرانسوی نظریهٔ «تأثیر تعیین‌کننده عوامل محیطی بر اثر هنری» را طرح کرد. او در کتاب «فلسفه هنر» (۱۸۶۵ م)، به مقایسه تاریخ هنر با گیاه‌شناسی پرداخت: همان‌طور که تغییرات دمای فیزیکی ظاهر این یا آن گونهٔ گیاهی را تعیین می‌کند، نوعی گرمای اخلاقی نیز وجود دارد که تغییرات آن مشخص کنندهٔ ظاهر این یا آن نوع هنر است. تِن فلسفه پوزیتیویسم را به حوزه هنر آورد و با نوشته‌هایش بر جنبش‌های رئالیسم و ناتورالیسم بسیار تأثیر گذاشت.
اواخر سده نوزدهم، مقارن با سست شدن اعتقاد به ترقی تمدن غربی، نظریه‌های تازه‌ای در تاریخ هنر پدید آمدند. مورخان تحت تأثیر جنبش‌هایی مانند امپرسیونیسم و زیبایی‌شناسی «دید ناب»، پژوهش‌های خود را بر پایه تجزیه و تحلیل فرم قرار دادند. آلویس ریگل، مورخ اتریشی دگرگونی سبک در گذر زمان را ناشی از تمایل ذاتی انسان به تغییر دانست. ایده اصلی او در کتاب‌هایش، از جمله «تاریخ تزیین» (۱۸۹۳ م) این بود که سبک‌های پذیرفته شده در مکان‌ها و دوره‌های مختلف، «اراده معطوف به فرم» را ولو به طرزی ناآشکار منعکس می‌کنند و بنابراین، بحث ترقی و افول در تاریخ هنر نامربوط و بی معناست (تأثیر این نظریه را در شماری از مورخان سده بیستم، از جمله کنت کلاژک می‌توان دید). هاینریش ولفلین سوییسی در نوشته‌هایش کوشید تبعیت سبک از اصول تکاملی را نشان دهد. در کتاب «هنر کلاسیک» (۱۸۹۹ م) با بررسی نقاشی و پیکره‌سازی رنسانس ایتالیایی، معیارهایی برای تجزیه و تحلیل سبک ارائه کرد و این معیارها را در «اصول تاریخ هنر» (۱۹۱۵ م) به‌طور کامل بسط داد. موضوع این کتاب، بررسی تفاوت هنر رنسانس و هنر باروک بر اساس تمهیدات بصری متباین است. مفاهیم متقابل مورد بحث او عبارتند از: خطْ‌پردازانه / نقاشانه، ترکیب‌بندی مسطح / رو به درون، فرم بسته / باز، کثرت / وحدت، وضوح / عدم وضوح موضوع کار. این اصطلاحات وُلْفلین بعداً در تجزیه و تحلیل صوری هرگونه نقاشی بازنمودی متداول شد.
ریگل، ولفلین و بِرِنسون (مورخ آمریکایی) در بررسی‌های سبک از علم روانشناسی رایج در سدهٔ نوزدهم بهره گرفتند، اما آنری فوسیون فرانسوی با برداشتی زیست‌شناسانه از ماهیت تاریخ هنر، جهت تازه‌ای به رویکرد فرمالیستی داد. او در کتاب «هنر غرب» (۱۹۳۸ م) که تحقیقی دربارهٔ هنر رومانسک و هنر گوتیک بود، بر جنبه‌های فنی خلاقیت هنری تأکید کرد و اینکه هنرمند چگونه به امکانات و محدودیت‌های مواد کارش پاسخ می‌دهد. در دهه‌های نخست سده بیستم ادعای استقلال «علم هنر» بحث‌های بسیاری را برانگیخت. مسئله این بود که آیا می‌توان اثر هنری را خارج از بافت تاریخی آن صرفاً بر مبنای فرم بررسی کرد؟ اَبی واربورگ (مورخ آلمانی) تحلیل صوری وُلفلین از هنر رنسانس را ناکافی دانست و کوشید این هنر را در ارتباط با تاریخ روشنفکری آن زمان توضیح دهد. او چندان نوشته‌ای از خود به جای نگذاشت، اما مدارک بسیاری را برای پژوهشگران انگلیسی فراهم آورد. امیل مال، مورخ فرانسوی نیز در نوشته‌هایش بر اهمیت موضوع در آثار هنری تأکید می‌کرد.
یک زیستگاه فضایی گونه‌ای از ایستگاه فضایی است که به عنوان یک جایگاه دائمی و نه به‌عنوان یک گزینه ساده-ایستگاه یا دیگر مراکز تخصصی درنظرگرفته شده‌است. هیچ زیستگاه فضایی تاکنون ساخته نشده اما بسیاری از مفاهیم طراحی توسط نویسندگان کتاب‌های علمی‌تخیلی با درجات مختلفی از واقع‌گرایی (طراحی مهندسان) شبیه‌سازی‌شده‌اند.
پرواز شمارهٔ ۳۸۷ سبو پسیفیک یک پرواز برنامه‌ریزی‌شدهٔ داخلی بود که توسط شرکت هواپیمایی سبو پسیفیک از شهر مانیل، فرودگاه بین‌المللی نینوی آکوئینو به فرودگاه لومبیا در کاگایان د اورو در میندانائو انجام می‌شد. در ۲ فوریه ۱۹۹۸ میلادی، یک فروند مک‌دانل داگلاس دی‌سی-۹ با عمر ۳۱ سال به دامنهٔ کوه سوماگایا برخورد کرد که باعث کشته‌شدن همهٔ ۱۰۴ سرنشین این هواپیما شد.
هواپیمایی که در این سانحه سقوط کرد، یک فروند مک‌دانل داگلاس دی‌سی-۹ با شمارهٔ ثبت RP-C1507 بود و در سپتامر ۱۹۶۷ میلادی به ایر کانادا تحویل داده شده‌بود و در مارس ۱۹۹۷ میلادی توسط سبو پسیفیک خریداری شد.
خلبانان دستورالعمل‌های لازمه پیش از پرواز را انجام داده و بر روی باند فرودگاه بین‌المللی نینوی آکوئینو قرار می‌گیرند. هواپیما رأس ساعت ۹:۱۶ دقیقهٔ صبح، فرودگاه نینوی آکوئینو را ترک می‌نماید. پس از گذشت یک ساعت و بیست دقیقه، پرواز شمارهٔ ۳۸۷ در فرودگاه دنیل ز. روموالدز فرود آمده تا بار خود را که شامل لاستیک‌های زاپاس بوده در این فرودگاه تحویل دهد. ۹ دقیقه بعد این هواپیما مجدداً به پرواز درآمده و به سمت مقصد نهایی خود یعنی فرودگاه لومبیا حرکت می‌کند. هواپیما به ۶۸ کیلومتری فرودگاه لومبیا رسیده و در این لحظه خلبانان پرواز ۳۸۷ با مرکز کنترل ترافیک هوایی تماس گرفته و موقعیت خود را اعلام می‌کنند. مرکز کنترل ترافیک هوایی دستورالعمل آغاز کاهش ارتفاع جهت فرود در فرودگاه لومبیا را صادر می‌نماید، لذا هواپیما کاهش ارتفاع خود را آغاز می‌نماید. پس از گذشت حدود سه دقیقه، ناگهان پرواز شمارهٔ ۳۸۷ از روی صفحهٔ رادار ناپدید می‌شود. تلاش مأموران کنترل ترافیک هوایی جهت برقراری ارتباط با خلبانان بی‌فایده بوده و پاسخی را در برندارد.
مأموران کنترل ترافیک هوایی به سرعت اعلام شرایط اضطراری نموده و تیم‌های جستجو و نجات سریعاً وارد عمل می‌گردند. هواپیما در منطقه ای کوهستانی از صفحه رادار ناپدید شده‌است و در زمان ناپدید شدن آن، مه و باران شدیدی در آن منطقه وجود داشته‌است. هوا در آن منطقهٔ کوهستانی به‌شدت سرد و برف سنگینی تمام منطقه را پوشانده‌است به‌طوری که پیدا کردن محل سقوط احتمالی هواپیما توسط تیم‌های جستجو و نجات را بسیار دشوار نموده‌است.
گفته‌های ساکنین محلی تمامی احتمالات را به یقین تبدیل می‌کنند. آن‌ها ادعا می‌کنند که در حدود ساعت ۱۱ صبح صدای انفجار مهیبی را از یکی از کوهستان‌های اطراف شنیده‌اند. در نهایت پس از گذشت ۳ روز، تیم‌های جستجو و نجات محل وقوع سانحه را پیدا می‌کنند. تمامی سرنشینان این پرواز در این سانحه جان خود را از دست داده‌اند. هواپیما نیز به‌دلیل شدت برخورد با کوهی به نام سوماگایا، به‌طور کامل از بین رفته‌است.
هواپیما به دلایلی نامعلوم چیزی در حدود پانصد متر پایین‌تر از قلهٔ کوه و دو مایل خارج از مسیر اصلی پرواز که هواپیما باید بر روی آن پرواز می‌کرده به کوه برخورد کرده‌است. بقایا و اجساد سرنشینان طی چند روز با سختی فراوان از محل سانحه منتقل می‌گردند. تیم بررسی سوانح کار خود را جهت پیدا نمودن هرگونه سرنخ احتمالی آغاز می‌نماید. بازرسان بررسی سوانح بقایای هواپیما را جهت پیدا نمودن هرگونه اثری از وجود حملات تروریستی و انفجار بمب یا موشک مورد بررسی قرار می‌دهند که پاسخ منفی است.
تنها چیزی که ثبت‌کنندهٔ داده‌های پرواز نشان می‌دهد این است که پیش از برخورد هواپیما با کوه، هواپیما از حالت خلبان خودکار خارج شده و به صورت دستی در حال پرواز بوده‌است. یکی از افرادی که در حال جستجو در میان بقایای هواپیما بوده نقشه‌ای را که توسط خلبانان در حال استفاده بوده را می‌یابد. بازرسان با بررسی این نقشه به نکتهٔ قابل توجهی پی می‌برند. ارتفاع کوه سوماگایا، کوهی که هواپیما در میانه آن به آن برخورد کرده‌بود در این نقشه پنج هزار پا بالای سطح آب‌های آزاد نشان داده شده‌است درحالی که ارتفاع این کوه در واقع شش هزار پا بالای سطح آب‌های آزاد است.
بازرسان حدس می‌زنند که به احتمال زیاد این اشتباه موجود در نقشه‌ای که توسط سازمان هوانوردی فیلیپین چاپ شده‌است خلبانان را به اشتباه انداخته‌است. خلبانان به احتمال زیاد تصور کرده‌اند که نسبت به قله این کوه ارتفاع ایمن دارند در حالی که در حال پرواز به سمت مرکز کوه بوده‌اند. وجود مه شدید نیز دیدن کوه را برای آن‌ها غیرممکن ساخته‌بود. اما بازرسان هیچ دلیل و مدرکی ندارند که علت اصلی وقوع سانحه را به آنان نشان دهد. تیم بررسی سوانح در نهایت به دلیل به دست آوردن حداقل مدارک، خلبانان پرواز را به دلیل کنترل ناصحیح و نادرست هواپیما و عدم آموزش مناسب به عنوان مقصران احتمالی این سانحه معرفی کرد.
کدپن یک جامعه آنلاین برای آزمایش و نمایش تکه کدهای اچ‌تی‌ام‌ال، سی‌اس‌اس و جاوااسکریپت است. کدپن به عنوان یک ویرایشگر کد آنلاین و محیط یادگیری متن‌باز عمل می‌کند، که در آن توسعه دهندگان می‌توانند تکه کدهایی به نام «پن» بسازند و آن‌ها را تست کنند. این شرکت در سال ۲۰۱۲ توسط الکس وزکویز، تیم سبت و کریس کویر تأسیس شد.CodePen "About page" , "Codepen.io", 17 March 2016. کارمندان آن در محیطهای غیرمتمرکز و دورکاری کار می‌کنند و به ندرت با یکدیگر ملاقات می‌کنند. کدپن یکی از بزرگ‌ترین جوامع برای طراحان وب و توسعه دهندگان است تا مهارت‌های کدنویسیThiago Pontes and Maxwell Da Silva "Building a Cross Platform 360-degree Video Experience at The New York Times", "", 11 November 2016. خود را به نمایش بگذارند، و دارای حدود ۳۳۰٬۰۰۰ کاربر ثبت‌نام‌شده و ۱۶٫۹ میلیون بازدیدکننده در ماه است.
فیلترینگ بوگون به عمل فیلترینگ بوگون‌ها گفته می‌شود. در زبان انگلیسی بوگون واژه‌ای ساختگی از ریشه بوگوس به معنای عنصر جعلی است. بوگون‌ها نشانی‌های آی‌پی جعلی تحت یک شبکه رایانه‌ای هستند. بوگون‌ها شامل بسته‌های آی‌پی در اینترنت می‌شوند که حاوی آدرس‌هایی هستند که توسط سازمان‌های ثبت آی‌پی همچون آیانا و ثبت اینترنت منطقه‌ای تعیین هویت نشدند. به آن دسته از فضاهای تحت شبکه که مشمول نشانی‌های جعلی هستند، فضای بوگون گفته می‌شود. Updated by RFC 6761.
استوانهٔ اونیل یک زیستگاه فضایی است که فیزیکدان آمریکایی جرارد اونیل در سال ۱۹۷۶ در کتاب خود طراحی کرد. اونیل پیشنهاد استعمار فضا را در سده ۲۱ برای به‌کارگیری مواد استخراجی از ماه و سپس از دیگر سیارک‌ها را داد.
نقاش باد (به انگلیسی: The Painter of the wind) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره‌ای است که در سال ۲۰۰۸ با بازی مون گیون یانگ و پارک شین-یانگ بر اساس پرفروشترین رمان تاریخی لی جونگ کی ساخته شده‌است.
شین یون بوک که یک نقاش جوان با استعداد است، خود را به عنوان یک پسر برای جستجوی قاتل پدرش مبدل می‌کند. او با کیم هونگ دو که یک متخصص نقاش است آشنا می‌شود و او را به سمت تبدیل شدن به یک هنرمند بزرگ هدایت می‌کند و دوستی قوی خود را با مربی و شاگرد ایجاد می‌کند.
در سال ۱۷۶۶، کانگ سونگ، نقاش و عضو ارشد داوآسو، آکادمی نقاشی، پس از اینکه به‌طور مخفیانه توسط پسر شاهزاده پرنسس، که بعدها به شاه جونجو معروف شد، به قتل رسید. کمیته قصر می‌خواست که یک تصویر پرتره شاهزاده را بکشد. سئو جینگ، یکی دیگر از اعضای Dohwaseo، در حالی که تحقیق در مورد مرگ کانگ سو هانگ، یافت شد. علاوه بر این، همسر سئو جینگ به قتل رسید و دخترش گم شد. ده سال بعد، کیم هنگ د، یکی از اعضای ارشد داوهواسو، شین یون بوک را کشف می‌کند. دانشجوی جدید Hong-do کشف استعداد بزرگی در یون-بو و تلاش می‌کند تا از دانش آموزان از توطئه‌هایی که او را محاصره می‌کنند، محافظت کند. شاه جونجو همچنین استعداد فوق‌العاده یون بوک را کشف می‌کند. کیم هیونگ و شین یون بوک به عنوان چشم شاه به تصویر کشیده شده‌اند و واقعیت واقعی مردم معمول را نشان می‌دهند. با این حال، مقامات قصر قدرتمند توافق دارند که از دو نقاش خلاص شوند و به زودی پس از آن از دووهوئوزو خارج می‌شوند. سپس پادشاه به‌طور مخفیانه این جفت را سفارش می‌دهد تا تصویری از پدرش که ده سال پیش توسط کانگ سو-هانن نقاشی شده‌است را پیدا کند. کیم هیونگ و شین یون بوک در بازیابی پرتره، غلبه بر موانع و تله‌های خطرناکی که توسط دشمنان ایجاد شده‌اند، موفق هستند. بازیابی نقاشی نیز به افشای رازهای مرگ Seo Jing، که در واقع پدر شین یون بوک است، را نشان می‌دهد. در این فرایند، کیم هونگ متوجه می‌شود که او واقعاً با شین یون بوک دوست است. با این حال، او تلاش می‌کند تا او را ترک کند، زیرا او می‌داند که این امر غیرممکن است. اما به تعجب همه، حقیقت آشکار شده‌است. شین یون بوک در واقع یک زن است. او خود را به عنوان مردی که به دانو سایو، مؤسسه محدود به مردان محدود شده بود، پنهان کرده بود تا حقیقت را در مورد مرگ پدرش کشف کند.
این مجموعه، در سالهای ۱۳۹۴ و ۱۳۹۵ از چند شبکه استانی برای اولین بار پخش شد، بعدها در پاییز سال ۱۳۹۷،شبکه امید مجدداً به بازپخش آن پرداخت.
کلیسای ارمنیان () (نام رسمی: کلیسای سنتی قدیس رستاخیز) یک بنای قدیمی مذهبی مربوط به کلیسای حواری ارمنی است، واقع در محله ارمانیتولا در قسمت قدیمی شهر داکا در بنگلادش می‌باشد. این کلیسا که در سال ۱۷۸۱ میلادی تأسیس شده، گواه وجود جامعه ارمنیان قابل توجهی در این منطقه در قرنهای هفدهم و هجدهم میلادی می‌باشد. با توجه به اینکه جامعه ارمنیان از داکا کوچ کرده، بناهای مذهبی آن در این شهر کمیاب هستند ولی کلیسا به عنوان یک بنای تاریخی مهم، جزو میراث ملی این کشور دسته‌بندی شده‌است.
تعداد زیادی از ارمنیان به دنبال تسخیر کشورشان توسط پارس‌ها، راه مهاجرت را در پیش گرفتند. تعداد زیادی از آنها در هند و بطور خاص در منطقه بنگال مستقر شدند. حضور آنها در داکا مربوط به سده هفدهم میلادی است. آنها به سرعت شهرت زیادی به خاطر تبحرشان در کسب و کار بدست می‌آورند. در داکا تجار ارمنیان در تجارت چرم و پارچه‌ای که از پنیرک گرفته می‌شد، شهرت یافتند. موفقیت این تجارت برخی از آنها را متقاعد کرد که در ناحیه بنگال بطور طولانی‌مدت مستقر شوند. محله ارمنیان شهر داکا ارمانیتولا نام دارد.
ارمنیان که مناسک مذهبی‌شان از نوع شرقی خاصی بود، کلیسای خود را در سال ۱۷۸۱ میلادی در وسط محله تجاری پردرآمدشان تأسیس کردند. قبرستان ارمنیان پیش از آن در همین محل بود و کلیسا نیز در کنار آن احداث شد. برخی از سنگ قبرهایی که امروز نیز می‌توان دید قدمت بیشتری از خود کلیسا دارند. یک ارمنی بنام آقامینوس کاتاچیک، زمین متعلق به خودش را اهدا کرد تا روی آن این کلیسا بنا شود.http://www.lonelyplanet.com/bangladesh/dhaka/sights/religious/armenian-church-holy-resurrection
حدود پنجاه سال بعد از احداث این کلیسا، یک برج و یک ساعت در قسمت غربی آن اضافه شد. صدای زنگ این ساعت تا ۴ کیلومتر شنیده می‌شد و شاخص رسمی ساعت در این منطقه به‌شمار می‌آمد. این ساعت در سال ۱۸۸۰ میلادی از کار افتاد و زمین‌لرزه‌ای در سال ۱۸۹۷ میلادی باعث فروریختن برج آن شد.http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/south_asia/2645617.stm
امروز در اوایل سده بیست و یکم تقریباً همه ارمنیان، داکا و بنگلادش را ترک کرده‌اند و هیچ کشیش ارمنی در این کشور حضور ندارد. گرچه هنوز یک ارمنی رسیدگی به آن را عهده‌دار است، اما کلیسا به ندرت درهای خود را باز می‌کند. این کلیسا در فهرست میراث ملی بنگلادش گنجانده شده‌است.
نقشه کلیسا به شکل مستطیلی است. دارای چهار در می‌باشد. دارای ۲۷ پنجره است. محیط داخلی آن به سه بخش تقسیم شده: عبادتگاهی که با نرده بسته شده، یک بخش میانی و محیط دیگری که با پرده برای زنان و کودکان جدا شده‌است.
قبرستان قدیمی که دور کلیسا چیده شده‌است تبدیل به حیاطی با انبوهی سنگ قبر شده‌است. ۳۵۰ نفر در آن دفن شده‌اند و قدیمی‌ترین سنگ قبر آن مربوط به سال ۱۷۶۲ میلادی، یعنی چند سال قبل از احداث کلیسا می‌باشد. این قبرستان یادگار جامعه ارمنیان است که سابقاً زندگی پر رونقی در داکا داشته ولی الآن دیگر در آن حضور ندارد.
تقویم یونانی یونانیان اولین قوم متمدن اروپایی بودند که از علوم و فنون عصر خویش آگاه بودند و بر دیگران برتری داشتند. اطلاعاتی که از آنان در خصوص علم گاهشماری به دست ما رسیده نشان می‌دهد که چه قدر به مسائل مربوط به نجوم آشنایی داشتند و برای تعیین متن و تنظیم تقویم چه اصولی را ابداع کردند. در حقیقت دقت آنان در حساب سال و ماه، تطبیق سال شمسی با ماه قمری و درستی آن با توجه به کمبود امکانات در آن روزگار در خور تحسین است.
از خصوصیات خاص مردم یونان علاقه به ورزش، تربیت قهرمانان ورزشی، تشویق قهرمانان، دادن صفت و عنوان خدایی بوده‌است ویل دورانت در این باره می‌گوید: ورزش در یونان قدیم از اصول مذهب بود و تمام خدایان و نیمه خدایان آنان ورزشکار بودند جشن‌ها و عیدهای فراوانشان آنقدر اهمیت داشته که در ایام بازی‌های ورزشی جنگ‌ها تحریم و رنج‌های اقتصادی مردم تا اندازه‌ای برایشان کم می‌شد؛ تقویم آنان جنبهٔ دینی داشت و بیشتر ماه‌های سال به نام اعیاد مذهبی که در آن ماه برپا می‌شد نام گذاری می‌شد مسابقت که امروزه در سطح جهانی اجرا می‌شود یادگار مردم یونان باستان است که هنوز هم پابرجا و مورد توجه همهٔ دنیا است.
این جشن‌ها در فصلی از سال که از نظر جوی مناسب بود و از حداکثر نور مهتاب در ایام بازی‌ها برخوردار بود تنظیم می‌شد. آن‌ها تقویمی را در طی سال‌ها به وجود آوردند که امروزه به نام تقویم یونانی بر مبنای معروف است.
برگزاری اولین جشن ورزشی سر آغاز این تقویم است بازی‌های هرگول و هرگلوس تأسیس شده‌است و از سال ۷۷۶ قبل از میلاد تاریخی است که برای اولین بار در دفاتر مخصوص ثبت شده‌است.
سال یونانی‌ها شمسی و ماه‌هایشان قمری بود و حساب سال بر مبنای شمسی و حساب ماه بر مبنای قمری و مطابقت آن‌ها نسبت به هم محاسبه می‌شد که لازمهٔ آن آشنایی با مسائلی بود که ریاضی‌دانان یونانی مانند متون ترتیب آن را معین می‌کردند. آغاز سال از اول تابستان بوده‌است یونانیان تقویم خود را به صورتی تنظیم می‌کردند که در اوایل تابستان ماه در آسمان حالت بدر را می‌گذرانید و با استفاده از روشنایی ماه جشن‌های انجام می‌گرفت ماه‌های قمری سال براساس اسامی قهرمانان و خدایان یونانی نام‌گذاری می‌شد. ویل دورانت می‌گوید مورخان یونانی وقایع هر دو را برحسب نام و عصر قهرمانان آن دوره نام گذاری می‌کردند.
یونانیان باستان برای این که هم محل جشن‌های در یک نقطه از فصول سال ثابت بماند و هم از روی حرکت ماه در آسمان و حالات مختلف آن تقویم‌شان گویا باشد سال‌های شمسی و ماه‌های قمری را مطابقت می‌دادند، یعنی تقریباً آغاز سال با اوایل ماه قمری نیز مطابقت داشته باشد ریاضی‌دانان یونانی فهمیده‌بودند که با یک اصول ریاضی می‌شود ماه‌های قمری را در سال‌های شمسی به کار گرفت و می‌شود پیش‌بینی کرد که چندین سال قمری با چندین سال شمسی برابر است. با ایام ۹۹ ماه قمری این اصول گاهشماری در سدهٔ ۵ قبل از میلاد مسیح در یونان باستان به کار گرفته می‌شد و یونانیان به این طریق سال شمسی را با ماه قمری تطبیق می‌دادند و متون ریاضی‌دان و ستاره‌شناس معروف یونان در دهه‌های آخر سده پنجم ق. م تقویم دورهٔ نوزده ساله را که جامع‌تر است پیشنهاد کرد.
متون با یک حساب دقیق نشان داد که ایام ۱۹ سالهٔ شمسی برابر است با ایام ۲۳۵ ماه قمری. او در سال ۴۳۲ ق. م یک تقویم ۱۹ ساله شمسی قمری به جامعه یونان پیشنهاد کرد در تقویم او در داخل یک دوره ۱۹ ساله ۷ سال دارای ۱۳ ماه قمری و ۱۲ سال دارای ۱۲ ماه قمری حساب شده‌است او در فرمول خود از این ۲۳۵ ماه، ۱۱۰ ماه را به نام ماه‌های ناقص یا ۲۹ روزه و ۱۲۰ ماه آن را ماه‌های کامل با ۳۰ روزه حساب کرد در نتیجه این ۲۳۵ ماه برابر با ۶۹۴۰ روز است. در آغاز هر یک از سال‌های دورهٔ اول وضع ماه به هر صورتی بود در کلیهٔ سال‌های این دورهٔ نوزده ساله وضع به همان صورت بود و این موضوع از خصوصیات بزرگ اصول متون می‌باشد. متون جدولی را درست کرد که در آن نشان می‌دهد در یک دورهٔ نوزده ساله روزهای ماه قمری در هر یک از سال‌ها چگونه است مثلاً او سالی را در آغاز قرار داده‌بود که آغاز آن سال آغاز دیدن هلال بود همشهری‌های متون جدولش را با آب طلا بر روی ستون‌های معبدی ثبت کردند به همین دلیل عدد طلایی همان عدد ترتیبی سال‌ها در جدول متون است. در دورهٔ ۱۹ ساله به ترتیب سال‌های ۳، ۵، ۸، ۱۱، ۱۳، ۱۶ کبیسه‌اند یعنی ۱۳ ماه ۳۸۴ یا ۳۸۵ روزه و بقیهٔ سال‌ها دارای ۱۲ ماه و ۳۵۴ روز است.
همشهری دیگر متون، به نام کاپیلوس در سال ۳۳۴ ق. م دورهٔ ۷۶ ساله که ۴ برابر دورهٔ ۱۹ ساله متون بود را به وجود آورد؛ زیرا در دورهٔ ۱۹ ساله متون مدت زمان یک سال شمسی تقریباً سی دققه طولانی‌تر از اندازهٔ حقیقی آن بود و یک دوره ۵۰ ساله نزدیک به یک شبانه روز می‌شد اما در متد دوره‌ای ۷۶ ساله، ۷۶ سال اختلاف متد متون به یک شبانه روز می‌رسید و اگر از ۷۶ سال یک روز کم می‌شد طول سال شمسی به ۳۶۵ روز و ۶ ساعت می‌رسید و طول ماه قمری هم به ۲۹ روز و ۱۲ ساعت و ۴۴ دقیقه و ۳۵ ثانیه کمتر می‌شد که از طول حقیقی یک ماه قمری ۲۲ ثانیه بیشتر است. در این اصلاحیه ابتدای دوره سال ۳۳۰ ق. م با سال سوم از المپیاد دوره ۱۱۲ برابر بود.
یکی از منجمین یونان در سال ۱۲۵ ق. م با اندازه‌گیری دقیق طول مدت یک سال شمسی را ۳۶۵ روز و ۵۵ دقیقه و ۱۲ ثانیه تعیین کرد او برای درست کردن اشتباه متون و کالیپوس دوره ۳۰۴ ساله یعنی ۱۶ برابر دورهٔ متون و ۴ برابر دورهٔ کالیپوس را به وجود آورد که در این مدت یک روز دیگر از ایام سال در مدت ۳۰۴ ساله کم می‌شود و اشتباه درست می‌شود. در این اصلاحیه در طول هر ماه قمری ۲۹ روز و ۱۲ ساعت و ۴۴ دقیقه و ۲/۵ ثانیه کم می‌شود که با طول حقیقی ماه قمری اختلاف جزئی دارد و طول سال شمسی نیز ۳۶۵ روز و ۵۵ دقیقه و ۱۸/۵ ثانیه می‌شود که با طول سال شمسی معمول آن ۳/۵ ثانیه اختلاف دارد.
اگر حرکت تاریخ تقویم را در هر نقطه جهان مثل مصر، یونان و بین‌النهرین مطالعه کنیم می‌فهمیم که آن‌ها برای دقت و درستی در تعیین مواقیت و داشتن تقویم درست‌تر چه قدر سعی کردند و دانشمندان هر ملتی که نام بردیم برای رفع اشتباهات گذشتگان چه فعالیت‌هایی را نشان دادند که اقدامات دانشمندان یونانی در سال‌های پیش از میلاد از همین فعالیت‌ها می‌باشد.
یونانی‌ها احتمالاً هفته را از یهودیان آموختند و بعد مانند رومی‌ها اسامی ستارگان مشهور آلمانی را که با نام خدایان یونانی هم برابر بود برای ایام هفته انتخاب کردند.
تقسیم یک شبانه روز به ۲۴ قسمت و به کار بردن ساعت را نیز از بابلی‌ها آموختند.
دوره جدید متون یک سال قبل از میلاد مسیح است بنابر این باید سال ۴۳۹ را آغاز اولین دوره پیشنهاد کرد برای پیدا کردن دورهٔ متون و وضع ماه در آسمان یا زمان ماه قمری که امروزه در اصطلاح کلیسا اپاکت می‌گویند، باید این چنین عمل کرد. سال مورد نظر از تقویم میلادی را بر ۱۹ تقسیم کنیم که اینگونه عدد طلایی یا دورهٔ مربوطه به دست می‌آید بعد آن را در ۱۱ ضرب کرده و بر ۳۰ تقسیم می‌کنیم عدد به دست آمده باقی مانده روزهای اضافی ماه یا اپاکت است.
والتر وی. رابینسون (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی گزارشگر تحقیقی بوستون گلوب است که به مدت ۳۴ سال در آنجا به عنوان خبرنگار و ویراستار کار کرده‌است.
رابینسون از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۴ استاد ارشد روزنامه‌نگاری تحقیقی در دانشگاه نورت ایسترن بوستون ماساچوستبود. وی در حال حاضر ویراستار خبرنگار در تردد بوستون گلوب و همچنین استاد روزنامه‌نگاری دونالد رینولدز در مدرسه روزنامه‌نگاری و ارتباطات جمعی در دانشگاه ایالتی آریزونا است و همچنین استاد تمرین در دانشگاه نورت‌ایسترن می‌باشد. رابینسون با پوشش دادن به موارد سوءاستفاده‌های جنسی در کلیسای کاتولیک رومی، که با بوستون گلوب آن را منعکس کرد شخصاً برنده جایزه پولیتزر ۲۰۰۳ برای خدمات عمومی شد. آخرین تحقیق رابینسون در پیگیری تیم اسپات‌لایت به نام بدهکار جهنم نامیده شد که در آن روش‌های جمع‌آوری کنندگان بدهی را افشا کرد. این کار باعث شد برنده جایزه پولیتزر ۲۰۰۷ شود.
رابینسون از دبیرستان کالج بوستون و دانشگاه نورت‌ایسترن فارغ‌التحصیل شد. در دهه ۱۹۶۰ رابینسون تحصیلات دانشگاهی خود را متوقف کرد تا به ارتش بپیوندد. او در ژانویه ۱۹۶۸ به درجه ستوان دومی رسید. پس از دو سال در هاوایی، کاپیتان رابینسون به عنوان یک افسر اطلاعاتی با اولین بخش سواره‌نظام در ۱۹۷۰ برای خدمت راهی ویتنام شد. رابینسون هنگامی که در بوستون گلوب بود در این دوران یک خبرنگار محلی، ایالتی و ملی بود.او به‌طور مفصل در مورد غارت هزاران آثار هنری فرهنگی در دوران جنگ جهانی دوم کتاب نوشته‌است. او به چهار انتخابات ریاست‌جمهوری در سال‌های ۱۹۸۴، ۱۹۸۸، ۱۹۹۲، و ۲۰۰۰ پوشش داد. در سال‌های ۱۹۹۰ و ۱۹۹۱، او اولین سردبیر خاور میانه روزنامه گلوب سیتی بود و اولین جنگ خلیج فارس را پوشش داد. رابینسون از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۳ سردبیر این روزنامه و دستیار سردبیر اخبار محلی از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶ بود. او از سال ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹، خبرنگار اعزامی خارجی و خبرنگار ویژه اعزامی این روزنامه بوده‌است. او در این دوره از بیش از ۳۰ کشور خارجی و ۴۸ ایالت دیگر گزارش تهیه کرد. رابینسون به عنوان دستیار به مدت هفت سال مسئول تحقیقات، تیم اسپات‌لایت تا سال ۲۰۰۶ بود. در سال ۱۹۹۸، اولین جایزه مؤسسه باستان‌شناسی را برای خدمات عمومی دریافت کرد.
علاوه بر جایزه پولیتزر برای خدمات عمومی، بوستون گلوب، او جایزهٔ گولت اسمیت را به خاطر گزارش‌های تحقیقاتی از دانشگاه هاروارد دریافت کرد، جوایز خبرنگاران و ویراستاران تحقیق، جایزه حلقه سلدن و جایزه وورت بیانگام را نیز دریافت کرد، همه آنها به خاطر پوشش دادن به رسوای در کلیسای کاتولیک بوستون بود.
رابینسون موفق به دریافت جایزه مؤسسه باستان‌شناسی آمریکا و جایزه برجسته عمومی در سال ۱۹۹۸ شد،
در همان زمان (۱۹۹۷–۱۹۹۸)، رابینسون به تجارت و نمایش در زمان نازی‌ها در طول جنگ جهانی دوم را در موزه هنرهای تجسمی پوشش داد. رابینسون توسط مایکل کیتون در سال ۲۰۱۵ با فیلم اسپات لایت، برنده بهترین تصویر در ۸۸جایزه اسکار شد.
جبهه آزادیبخش کابیندا () یک گروه جدایی طلب است که برای جدایی کابیندا در شمال کنگو مبارزه می‌کند، این جبهه در سال ۱۹۶۳ در استان کابیندا بین کنگو برازاویل و جمهوری دموکراتیک کنگو تأسیس شد و هنوز نیز فعال است.AlʻAmin Mazrui, Ali. "The Warrior Tradition in Modern Africa", 1977. Page 227. این منطقه جایی است که حدود ۶۵ درصد نفت آنگولا از این مستعمره سابق پرتغال تولید می‌شود. در سال ۱۹۷۵، پرتغال از آنگولا خارج شد و کابیندا یکی از ۱۴ استان کشور شد. جبهه آزادیبخش کابیندا از قدرت و حمایت آفریقای جنوبی و کمک‌های رئیس‌جمهور جمهوری دموکراتیک کنگو موبوتو برخوردار شد.
در سال ۲۰۰۶ جبهه آزادیبخش با دولت آنگولا توافقنامه صلح را امضا کرد که بر اساس آن استقلال بیشتری برای جلوگیری از خشونت به این منطقه داده شد. اما شاخه‌های اپوزیسیون که از سال ۲۰۰۳ به عنوان بخشی از «جبهه آزادی‌بخش کابیندا-بخش نظامی"» شکل گرفته بودند، این توافقنامه را رد کردند و اصرار داشتند که همچنان مقاومت کنند.
فیلیپ هوگون، متخصص امور آفریقا، تعداد تلفات را بین سال‌های ۱۹۷۵ و ۲۰۰۶ حدود ۳۰٬۰۰۰ تخمین زد؛ و اضافه کرد که «تاریخ کابیندا و تاریخ آنگولا با یکدیگر متفاوت است و نوعی مشروعیت تاریخی و قضایی در ادعای استقلال وجود دارد، اما انگیزه واقعی نفت است .» آنگولا ۶۰ درصد از نفت خود را از کابیندا می‌گیرد، و ثروتی است که سیستم خوزه جمهوری کنگوادواردو دوس سانتوس، که ۳۰ سال رئیس‌جمهور بوده‌است، نمی‌تواند از آن دست بکشد؛ و به یمن کابیندا، که "کویت آفریقایی خوانده می‌شود، آنگولا تبدیل به یکی از مهمترین صادرکنندگان نفت در قاره آفریقا شده‌است.
منطقه "کابیندا دارای موقعیت جغرافیایی منحصر به فرد در سرزمین کنگو - کینشاسا است، به جز منطقه غربی آن که به اقیانوس اطلس متصل می‌شود و دولت در آن اقدامات امنیتی و نظامی بعمل آورده‌است. انزوای جغرافیایی منطقه و سهولت ورود شورشیان از خاک مجاور کنگو باعث شده‌است که به‌دلیل وجود جنگ داخلی دولت نتواند آنرا کنترل کند. از سال ۲۰۰۲ با گسترش طوایف در هر دو طرف مرز و تمایل مردم هر قبیله برای کمک به اقوام و خویشاوندان خود در کابیندا، جنگها و شورش ادامه پیدا کرده‌است.
البیان هلدینگ یک شرکت خوشه‌ای است که در ریاض و کویت قرار دارد. این شرکت در سال ۱۹۸۰ تأسیس شد. طبق گزارش رویترز و سعودی گازت، البیان، اولین کمپانی سعودی است که باعث ایجاد رابطه اسلامی
با رینگت شد. به عنوان بخشی از سرمایه‌گذاری یک میلیارد رینگتی، البیان با تزریق دویست میلیون رینگت، این سرمایه‌گذاری را آغاز کرد.
عبدالرحمان الحماد (؛ زادهٔ ۱۹۷۰) تاجر و از اهالی کسب‌وکار اهل عربستان سعودی است. او یکی از صاحبان البیان هلدینگ و مدیر بیست شرکت دیگر در عربستان و شورای همکاری خلیج فارس است.
"او مثل دیوانه‌ها زندگی می‌کند"، یک ترانه موفق رتبه یک (نامبر وان) از ریکی مارتین، خواننده مشهور پورتوریکویی، است که ۲۳ مارس ۱۹۹۹ از آلبوم به نام خودش، ریکی مارتین، منتشر شد. این ترانه توسط دزموند چایلد و دراکو روسا نوشته شده‌است.
عبدالعزیز بن احمد آل‌سعود (؛ زادهٔ ) کارآفرین اهل کشور عربستان سعودی و یکی از اعضای خاندان آل سعود است.
والری آبیسالوویچ گرگیف(; ؛ ; ؛ "Gergity Abisaly Fyrt Valeri"؛ متولد ۲ مارس ۱۹۵۳) هنرمند مردمی روسیه، رهبر ارکستر و اپرا مدیر «شرکت اوستیایی اورجین» است.
او مدیر ارشد و مدیر هنری سالن نمایشی تئاتر مارینسکی و رهبر ارکستر ارشد ارکستر فیلارمونیک مونیخ و مدیر هنری جشنواره شب‌های سفید در سن پترزبورگ است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار مسروپ ماشتوتس مقدس، نقاب زرین، نشان الکساندر نوسکی، لژیون دونور (افسر)، نشان دوستی، قهرمان کار از فدراسیون روسیه، و هنرمند مردمی روسیه شده‌است.
عبدالعزیز بن ترکی بن طلال آل لجن (؛ زادهٔ ) تاجر، کارآفرین، سرمایه‌گذار و از اهالی کسب‌وکار اهل عربستان سعودی است. او یکی از اعضای خاندان آل سعود است.
موزه‌شناسی عبارت است از پژوهش بر روی موزه‌ها شامل پیشینهٔ موزه‌ها و نقش‌شان در جامعه و فعالیت‌های جانبی که در دست دارند مانند نمایشگاه‌گردانی، برنامه‌های عمومی و نگهداری از آثار تاریخی و گران‌بها و مطالعهٔ آنها.
آغاز موزه‌شناسی در اروپا به سدهٔ ۱۶ میلادی بازمی‌گردد به‌ویژه در دورهٔ عصر روشنگری که انسان‌شناسان، طبیعت‌گراها و مجموعه‌دارانی که تنها برای سرگرمی این کار را می‌کردند باعث گسترش موزه‌های عمومی شدند. همچنین مستعمره‌سازی در آن سوی دریاها باعث نظم دادن به دانش تاریخ طبیعی شد و ساختمان‌هایی که در آنها نمونه‌های ارزشمند نگهداری می‌شد را بیشتر کرد.
در سدهٔ ۱۹ میلادی، موزه‌ها به عنوان ابزاری برای بالا بردن فرهنگ عمومی شناخته می‌شد.
آنتون ام.جی. «تام» جرلز معروف به تام جرلز (به انگلیسی: Tom Gehrels; – ) یک ستاره‌شناس آمریکایی هلندی، استاد علوم سیاره‌ای در دانشگاه آریزونای توسان بود.
جوانه‌زنی فرایندی طبیعی است که از بذرها یا اسپورها جوانه خارج می‌شود و گیاهان برگها، جوانه‌های برگی یا بخش‌های پیشرفتهٔ جدید تولید می‌کنند. در زمینهٔ تغذیه، این اصطلاح به معنای عمل جوانه زدن دانه جهت مصرف به‌صورت خام یا پخته شده گفته می‌شود. معنای اصطلاحی جوانه زدن همچنین می‌تواند به معنی چیزی که به‌طور ناگهانی ظاهر می‌شود باشد."sprouting" at Vocabulary.com"sprout" at Cambridge Dictionary"sprout" at Dictionary.com
نایف بن فواز الشعلان (؛ زادهٔ ۱۹۵۶) دیپلمات و تاجر اهل عربستان سعودی است. او در یک دادگاه در فرانسه به جرم قاچاق موادمخدر محکوم شده‌است. او در زمینه نفت در کلمبیا و ونزوئلا سرمایه‌گذاری کرده‌است.
تهارقا (به انگلیسی: Taharqa; – ) همچنین نوشته شده با املای تهارکا (به انگلیسی: Taharka) یا طهارقا ، طرهاقا، طهراقا (به انگلیسی: Taharqo؛ به عبری مدرن: תִּרְהָקָה) فرعون سلسله بیست و پنجم مصر و پادشاهی از پادشاهی کوش (در حال حاضر سودان) بود.
قاچاق موادمخدر یا تجارت مواد دارویی غیرقانونی یک بازار سیاه جهانی است که شامل کشت، تولید، توزیع و فروش مواد مخدر می‌شود.
دینا الجهنی (؛ زادهٔ ) کارآفرین و از اهالی کسب‌وکار اهل عربستان سعودی است. او سردبیر پیشین مجله ووگ عربی است. همسر او یکی از اعضای خاندان آل سعود است.
فرانکوکراتیا یا فرانکوکراسی یا لاتینکراتیا یا ونیزکراتیا ()، دوره‌ای از تاریخ یونان که پس از جنگ صلیبی چهارم، توسط صلیبیون در منطقه تابع بیزانس ایجاد و تأسیس شد. این لفظ از نامی‌ست که مسیحیان ارتدکس به اروپاییان غربی کاتولیک مذهب می‌آید.
بامداد ۱۳ آوریل، بونیفاس هیئتی از افراد بلند مرتبه و روحانیون را به حضور پذیرفت، که شهر را به وی تقدیم کردند. پس از کنترل شهر، صلیبیون به غارت شهر پرداختند، که این غارت ۳ روز طول کشید و سبب شد تا تمام اشیای باستانی یونانی-رومی دزدیده شود یا از بین برود و فقط تعداد معدودی از آن‌ها شامل چهار اسب برنزی و قسمتی از جسد منسوب به جان باپتیست، که در کلیسای سنت مارکو قرار داشت، به دستور انریکو داندلو، به ونیز فرستاده شد. مابقی اشیای باقی‌مانده برنزی همچون مجسمه‌ها، تندیس و ظروف که میراث هنر یونانی-رومی بودند، طی دوره امپراتوری لاتین ذوب شدند، تا برای ضرب مسکوکات جدید به کار روند. بسیاری از شهروندان بیزانسی کشته و تمامی اموال آن‌ها دزدیده شد. صلیبیون در عبادتگاه‌ها به محراب‌ها حمله‌ور شدند، اشیاء مقدس را ربودند و تمامی تمثال‌های از جنس نقره و سنگ‌های قیمتی را از بین بردند و نان و شراب تبرک‌شده و خون ارزشمند را آلوده کردند.
پس از جنگ صلیبی چهارم، امپراتوری بیزانس به تعدادی دولت کوچک تحت حکومت بارون‌های صلیبی و امرای بیزانسی منقسم شد. مهم‌ترین نهاد امپراتوری لاتینی جدیدالتأسیس قسطنطنیه بود که به رهبری بالدوین، کنت فلاندر، در مقام امپراتور اداره می‌شد و فقط تعداد اندکی از صلیبیون به هدف خود، یعنی رسیدن به سرزمین مقدس، رسیدند و مابقی پس از پایان غارت، رهسپار شهر و خانه خود شدند. ونیزی‌ها پس از پایانی یافتن جنگ، طبق توافق با امپراتوری لاتین، بر سه هشتم قلمرو بیزانسم مسلط شدند.
در طی این غارت و حوادث پس از آن، چندین شخصیت اصلی و مهم یونانی و بیزانسی کشته یا تبعید شدند. در ابتدا آلکسیوس سوم به آلکسیوس پنجم خیانت کرد و اسباب قتل و مرگ وی توسط لاتینی‌ها را فراهم نمود، با این حال خود پس از مدتی توسط بونیفاس دستگیر و به جنوب ایتالیا تبعید شد و سرانجام در ۱۲۱۱ میلادی کشته شد. در سال ۱۲۰۵، کالویان، رهبر بلغارها، توانست صلیبیون لاتین را به کمک سواره نظام سبک خود، کومان‌ها، شکست دهد و در سال بعد از آن، امپراتور بالدوین، شکست سختی از نیروهای بلغار در نبرد آدریانوپل خورد، تا ضعف امپراتوری لاتین بیش از پیش مشخص شود. سرانجام در سال ۱۲۰۵ یا ۱۲۰۶، کالویان، دستور قتل وی را صادر کرد. تعدادی بر این اعتقادند که وی در برجی زندانی شد تا در همان‌جا محکوم به مرگ شود.
رهبران جنگ چهارم نیز، سرانجامی همانند امپراتوری لاتین داشتند؛ انریکو داندولو سالخورده و بیمار پس از پایان یافتن جنگ چهارم در مه ۱۲۰۵ در ونیز مرد و در ۴ سپتامبر ۱۲۰۷، بونیفاس بر اثر کمین بلغارها کشته شد. پس از مرگ وی، پسرش توانست تا مدت‌ها بر تخت پادشاهی تکیه بزند؛ اما سرانجام در سال ۱۲۶۱ از میخائیل پالایولوگوس شکست خورد تا بار دیگر امپراتوری نیقیه به بیزانس بازگردد.
روز جهانی یادبود هولوکاست () روزی بین‌المللی است که هر سال در ۲۷ ژانویه به یاد تراژدی هولوکاست که در جنگ جهانی دوم رخ داد برگزار می‌شود. این روز یادآور نسل‌کشی است که منجر به مرگ حدود ۶ میلیون نفر یهودی، ۵ میلیون نفر اسلاوها، ۳ میلیون معلول شد. در تاریخ ۱ نوامبر ۲۰۰۵ در طی چهل و دومین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد قطعنامه‌ای اعلام شد که این قطعنامه پس از یک جلسه ویژه در ۲۴ ژانویه ۲۰۰۵ به تصویب رسید که به موجب آن مجمع عمومی سازمان ملل متحد شصتمین سالگرد آزادی اردوگاه‌های کار اجباری و پایان هولوکاست را اعلام کرد. در ۲۷ ژانویه ۱۹۴۵، اردوگاه آشویتس بزرگ‌ترین اردوگاه مرگ آلمان نازی، توسط ارتش سرخ آزاد شد. به‌موجب قطعنامه ۶۰/۷، روز ملی بزرگداشت یادبود قربانیان توسط رومان هرتسوگ رئیس‌جمهور فدرال آلمان ثبت شد و (روز یادبود قربانیان سوسیالیسم ملی) در ۳ ژانویه ۱۹۹۶ و روز یادبود هولوکاست در ۲۷ ژانویه هر سال از سال ۲۰۰۱ به بعد در بریتانیا برگزار می‌شود. روز یادبود هولوکاست نیز یک رویداد ملی در انگلستان است و در ایتالیا تعطیلات عمومی می‌باشد.
قطعنامه ۶۰/۷ که روز ۲۷ ژانویه را به عنوان روز جهانی یادبود هولوکاست مطرح کرد، از همه کشورهای عضو سازمان ملل متحد می‌خواهد که به خاطر احترام به قربانیان هولوکاست به این روز احترام بگذارند و برنامه‌های آموزشی مربوط به تاریخ هولوکاست را برای جلوگیری از تکرار [نسل‌کشی] تشویق می‌کند. هر گونه انکار هولوکاست را به عنوان یک رویداد رد می‌کند و هرگونه تحریک، آزار و اذیت یا خشونت علیه افراد یا جوامع بر اساس مبانی نژادی یا اعتقادات مذهبی را محکوم می‌کند. این سازمان همچنین خواستار حفظ و نگهداری مکانهای مربوط به هولوکاست شامل اردوگاه‌های مرگ نازی، اردوگاه‌های مراقبتی، اردوگاه‌های کار اجباری و زندان‌ها شده‌است و همچنین برای ایجاد یک برنامه تبلیغاتی و بسیج جامعه برای یادآوری و آموزش هولوکاست فراخوان داده‌است.
ماهیت متن قطعنامه روی دو موضوع تأکید دارد: اول بزرگداشت خاطره کسانی که در طول هولوکاست قتل‌عام شده‌اند، و دوم آموزش نسل‌های آینده برای وحشت از اینگونه اقدامات است.
"بنابراین روز بین‌المللی به خاطر قربانیان هولوکاست، روزی است که ما باید تعهد خود را نسبت به حقوق بشر تکرار کنیم. [...] ما همچنین باید فراتر از یادآوری، اطمینان حاصل کنیم که نسل‌های جدید این تاریخ را می‌دانند. ما باید درس‌های هولوکاست را به جهان امروز یادآوری کنیم؛ و ما باید تمام تلاش خود را انجام دهیم تا همه مردم بتوانند از حمایت و حقوق سازمان ملل حمایت کنند."
- پیام بان کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل متحد در تاریخ ۱۹ ژانویه ۲۰۰۸ به‌مناسبت روز بزرگداشت یادبود هولوکاست
در سال‌های ۲۰۰۶، ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸، هفته‌های یادبود هولوکاست در برنامه‌های سازمان ملل متحد برگزار شد. این برنامه بخشی از بخش اطلاع‌رسانی نهاد اطلاعات عمومی سازمان ملل متحد است که براساس قطعنامه ۶۰/۷ مجمع عمومی پایه‌گذاری شده بود.Sources: Calendar of events for the 2006 Holocaust Remembrance Week at United Nations Headquarters
مراسم یادبود در ایالات متحده آمریکا (موزه یادبود هولوکاست) در واشینگتن دی سی و در یَد و شِم در اورشلیم برگزار می‌شود.International Holocaust Remembrance Day on the Yad Vashem website
در اتریش از سال ۲۰۱۲ روز یادبود در Heldenplatz در وین برگزار می‌شود. پلت فرم گسترده «حالا علامت بگذارید» خواستار مشارکت جامعه مدنی در این مراسم شد. سخنرانان شامل بازماندگان هولوکاست، فعالان ضدفاشیست و سیاستمدارانی هستند که از طرف احزاب با گرایش‌های سیاسی مختلف می‌باشند.
چشم‌انداز نزدیک آرل نقاشی رنگ روغن است که در سال ۱۸۸۸ توسط پل گوگن کشیده شده‌است. این نقاشی در موزه هنر ایندیاناپلیس واقع در ایالت ایندیانا قراردارد.http://art-gauguin.com/gauguin_1880_second_88.html این نقاشی یک منظره روستایی در جنوب شرقی فرانسه را نشان می‌دهد.http://www.gauguin.org/landscape-near-arles.jsp
اواخر دسامبر ۱۸۸۸ گوگن و ون گوگ به مدت دو ماه در آرل فرانسه با یکدیگر زندگی کردند. علی‌رغم رابطه ناآرام آنها، این دوره از نظر هنری برای هردوی آنها مفید بود. نقاشی چشم‌انداز نزدیک آرل اولین اثر نقاشی گوگن در این دوره بود.
در فوریه ۱۹۴۴، خانم جولیان بابز، این تابلو را خریداری کرد و آن را به یاد همسر اولش ری آدامز به مدرسه هنر جان هرن اهدا نمود. این نقاشی هم‌اکنون در گالری کتی تارل به نمایش گذاشته شده‌است.
خالد بن عبدالله آل‌سعود (؛ زادهٔ ۱۹۷۳ - ۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۱) تاجر و از اهالی کسب‌وکار اهل عربستان سعودی است. او یکی از اعضای خاندان آل سعود است.
موارید هلدینگ ()
یک هلدینگ خصوصی در زمینه سرمایه‌گذاری است که در سال ۱۹۶۸ تأسیس شد.
ران دنیس (؛ زادهٔ ) کارآفرین اهل بریتانیا است.
منصور عجه ( ؛ زادهٔ - درگذشته ) کارآفرین، و مهندس سعودی-تبار اهل فرانسه است. او مالک ۲۱٪ از شرکت شرکت خودروسازی بریتانیایی گروه مک‌لارن است.
پیتر نوول (؛ – ) یک دانشمند، پزشک و پژوهشگر سرطان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
او یکی از دو کاشف کروموزوم فیلادلفیا و در زمان مرگش، استاد بازنشستهٔ پاتولوژی دانشگاه پنسیلوانیا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان بنجامین فرانکلین و جایزه پژوهش پزشکی بالینی لسکر-دی‌بیکی شده‌است.
دیوید هانگرفورد (؛ ۱۹۲۷ – ۱۹۹۳) یک دانشمند، و پژوهشگر سرطان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
او یکی از دو کاشف کروموزوم فیلادلفیا بود که نخستین ارتباط کشف‌شده مابین یک ناهنجاری ژنتیکی و نوعی سرطان محسوب می‌شد و مسیر پژوهش دربارهٔ سرطان را تغییر داده و راه را برای ساخت درمان‌های هدفمند سرطان هموار کرد.
درخت زیتون سعد یا زیتونة سعد فیلمی نمادگرا با بازیگری رانا شمیس بازیگر مطرح سینمای سوریه نام فیلم مستند به کارگردانی احمد زائری است. این فیلم که به تبعات جنگ در زندگی کودکان و مسائل مربوط به صلح می پردازذ توانست در جشنواره هیا مختلف ایرانی و غیر ایرانی ازجمله در نیوجرسی آمریکا به نمایش گذاشته شود.
این فیلم روایتی از پسربچه‌ای به‌نام «سعد» است که در جریان حمله تروریستی داعش به سوریه و توسط خمپاره‌های آنان بینایی خود را از دست می‌دهد. او و دوستانش زمانی که در زمین فوتبال مشغول بازی بودند، مورد حمله خمپاره‌ای داعش قرار گرفته و سعد چشمانش را از دست می‌دهد. پس از این واقعه، او خودش را در خانه زندانی می‌کند، دیگر به مدرسه نمی‌رود و خبری هم از فوتبال بازی کردن و سرکشی به درخت زیتون مورد علاقه‌اش نیست.
در این فیلم تلاش شده از زبان استعاره بهره گرفته شود. برای مثال نام فیلم و نام شخصیت پسربچه نیز استعاره و نماد است. سعد در زبان عربی به معنای خوشبختی و سعادت است و درخت زیتون نیز نماد صلح و دوستی است و نمادی از اینکه ریشه این پسر بچه در خاک کشور خودش است.
این فیلم، در جشنواره فیلم‌های «صلح آسیا» در پاکستان حضور پیدا کرد و نامزد بهترین فیلمنامه شد. «درخت زیتون سعد» هم‌چنین برنده بهترین صداگذاری، بهترین بازیگر نقش جوان (عبدالرحیم الحلبی) و بهترین فیلم از نظر مخاطبان در جشنواره As iFF (All Shorts Irvington Film Festival) در آمریکا شد.
این فیلم چندی پیش نیز به‌عنوان بهترین فیلم از نگاه مخاطبان در جشنواره فیلم نیویورک شناخته شد و همچنین توانست جایزه بهترین فیلم از جشنواره «ارلز کورت» لندن را از آن خود کند.
بهترین فیلم سال جشنواره ارلس کورت لندن و بهترین فیلمنامه و کارگردانی جشنواره کینو منچستر انگلستان.
بهترین فیلم از نگاه مخاطبان و بهترین فیلمنامه از جشنواره ارویگتون نیویورک.
کاندید دریافت جایزه بهترین فیلم کوتاه داستانی از جشنواره فیلم های کودکان تایوان ۲۰۱۸ را کسب کرده است.
لیگ دسته دوم فوتبال ایران ۷۹-۷۸ با حضور ۲۹ تیم برگزار شده است.
جایزه گروبر در ژنتیک () که در سال ۲۰۰۱ میلادی بنیان نهاده شد، یکی از سه جایزهٔ بین‌المللی است که توسط یک سازمان غیرانتفاعی مستقر در دانشگاه ییل به نام بنیاد گروبر اهدا می‌شود و مبلغ آن $۵۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکاست.
این جایزهٔ به هرگونه مشارکت برجسته و بسیار مهم در هر حوزه‌ای از علم ژنتیک تعلق می‌گیرد.
راز سکوت یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۱ به کارگردانی و تهیه‌کنندگی حسین حکمت‌جو، نویسندگی آرش قادری می‌باشد که از شبکه دو پخش شد. این مجموعه در ۱۰ قسمت تهیه شده‌است.
داستان این مجموعه در خصوص پرستار مسن مسیحی است که قبل از مرگ، پرده از راز اتفاق ۱۵ سال پیش می‌گشاید. موضوع از این قرار است که همسر بیمار آقای گلستان پس از تزریق آمپولی فوت می‌کند. کارآگاهان پلیس پس از مرگ به آقای گلستان مشکوک می‌شوند و از طرفی دختر آقای گلستان که وکیل قابلی است با دفاع از پدرش، سعی می‌کند از وی رفع اتهام نماید ولی …
از دیگر عوامل این مجموعه می‌توان به صدابرداران (جواد مقدسی و رضا اردلان)، تصویربرداران (حمید روزبهانی و هادی پوریان) و پیروز ارجمند (موسیقی) اشاره نمود.
جلبک حبابی ، که با نام مردمک ملوان هم شناخته می‌شود، گونه‌ای جلبک است که در اقیانوس‌های سراسر دنیا در مناطق گرمسیری و مناطق نیمه‌گرمسیری یافت می‌شود. این جلبک یکی از بزرگترین جانداران تک‌ سلولی است.
این گونه در تمام دریاهای گرمسیری و نیمه گرمسیری در اقیانوس اطلس و هند و اقیانوسیه  ساکن است.
بسته به وضوح آب  نهرها (مرجان ، صخره ها) ، از سطح تا عمق 80  متر یافت می شود.
مدرک اصلی یک مجموعه تلویزیونی محصول سال به کارگردانی مهدی صباغ‌زاده، نویسندگی خشایار الوند و تهیه‌کنندگی سعید حاجی‌میری می‌باشد که از شبکه یک پخش شد.این مجموعه در ۲۶ قسمت ۴۵ دقیقه‌ای تهیه شد.
این مجموعه، داستان افسرجوانی به نام «رضا صبوری» است که دانش‌آموخته دانشگاه علوم انتظامی است و به دایره قتل ادارهٔ آگاهی منتقل می‌شود تا در کنار سرهنگ رسول مودت، افسر قدیمی و کارکشتهٔ این دایره انجام وظیفه کند. این دو نفر در شیوه برخورد با مجرمین و کشف مسایل جنایی، با یکدیگر اختلاف نظر دارند اما با گذشت زمان و در جریان پیگیری پرونده‌های قتل، به درک و شناخت تازه‌ای از جامعه و یکدیگر می‌رسند.
دیگر عوامل سازنده سریال مدرک اصلی عبارتند از: تدوینگر: مهدی صباغزاده، مدیر تولید و مجری طرح: داریوش باباییان، مدیر تصویربرداری: حسن قلی‌زاده، نورپرداز: فریبرز سیگارودی، صدابردار صحنه: محمدرضا میرکمالی، طراح صحنه و لباس: ژیلا مهرجویی، طراح چهره‌پردازی: مسعود ولدبیگی، موسیقی: سید بهنام ابطحی، برنامه‌ریز: اصغر ندیمی، مدیر امور بازیگران: مهدی میامی، مدیر تدارکات: امیرهوشنگ حسینی، صداگذاری و میکس: عباس قهرمانی و حسین وفایی، کارشناس انتظامی: باقر گودرزی
لیدر با نام اصلی ساموئل استرنز، یک شخصیت خیالی ابرشرور در کتاب‌های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است. این شخصیت توسط نویسنده استن لی و طراح استیو دیتکو خلق شده‌است و برای نخستین بار در شمارهٔ ۶۲ از "تیلز تو استانیش" (دسامبر ۱۹۶۴) به عنوان دشمن شخصیت ابرقهرمان هالک حضور پیدا کرد. استرنز به عنوان سرایدار در بویسی، آیداهو کار می‌کرد تا اینکه در معرض پرتو گاما قرار گرفت. پرتو باعث جهش ژنتیکی و تبدیل او به موجودیتی ابر هوشمند با پوستی سبز شد که خود را "لیدر" نامید و پس از آن مشغول به جرم و جنایت شد.
تیم بلیک نلسون هنرپیشه آمریکایی نقش این شخصیت را در فیلم "هالک شگفت‌انگیز" (۲۰۰۸) ایفا کرده است.
کمال ادهم (؛ ۱۹۲۹ – ۱۹۹۹ کارآفرین و سیاست‌مدار اهل عربستان سعودی بود. او مدیر پیشین ریاست دستگاه اطلاعاتی عمومی بود.
تک‌شاخ سیبری سرده‌ای منقرض‌شده از خانوادهٔ کرگدن است که از اواخر دورهٔ میوسن تا دورهٔ پلیستوسن در اوراسیا می‌زیست و دست‌کم تا ۳۹ هزار سال پیش یعنی تا دورهٔ پلیستوسن پسین روی زمین وجود داشت. تک‌شاخ سیبری آخرین عضو بازماندهٔ "الاسموترینا" (Elasmotheriinae) بود که گروهی متمایز از کرگدن است و با گروهی که شامل کرگدن‌های موجود امروزی ("Rhinocerotinae") است تفاوت دارد. بر اساس فسیل‌ها و شواهد مولکولی تخمین زده می‌شود که این دو گروه از کرگدن، حداقل ۳۵ میلیون سال پیش از یکدیگر جدا شده‌اند.
تاکنون پنج گونه از این سرده شناسایی شده‌اند. این سرده اولین بار در دورهٔ میوسن پسین در چین ظاهر شده که احتمالاً از چینی‌دد تکامل پیدا کرده بوده و پس از آن به استپ پونتیک-کاسپین، قفقاز و آسیای مرکزی رسیده است. گونه‌ای از این سرده که بیشتر برای ما شناخته‌شده است، گونه‌ای به نام "E. sibiricum" است که به آن تک‌شاخ سیبری هم گفته می‌شود که هم‌اندازهٔ ماموت بوده و باور بر این است که یک شاخ بزرگ و کلفت روی پیشانی‌اش داشته است. "الاستومرس" مانند تمام کرگدن‌ها گیاهخوار بوده اما برخلاف سایر کرگدن‌ها و سم‌داران (به جز برخی جنوب‌سمان) دندان‌های آسیای بزرگ این گونه همواره رشد می‌کرده که احتمالاً برای سازگاری با چریدن بوده است. پاهای "الاستومرس" از پاهای دیگر کرگدن‌ها درازتر بوده و برای تاخت‌رفتن سازگاری یافته بوده و باعث می‌شده که "الاستومرس" در گام برداشتن شبیه به اسب باشد.
تک‌شاخ سیبری چهار تن وزن داشت و از نوعی علف خشک و سفت تغذیه می‌کرد.
با پایان آخرین عصر یخبندان و گرم‌شدن زمین در حدود ۴۰ هزار سال پیش، تک‌شاخ سیبری منقرض شد. این انقراض به معنی پایان حیات کل جمعیت این گونه از کرگدن بود.
تانی تاته‌کی، تانی کانجو ؛ ۱۸ مارس ۱۸۳۷ – )یک سپهبد ارتش امپراتوری ژاپن در دوره میجی در ژاپن بود.
رینکو راجگورو (زاده ۳ ژوئن ۲۰۰۱) بازیگر هندی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به وحشی و گله اشاره کرد.
نسل بعدی () یک پویانمایی رایانه‌ای علمی-تخیلی، اکشن و یک کار مشترک چینی-کانادایی-آمریکایی است. این فیلم در سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی کوین آدامز و جو کساندر ساخته شده‌است.
کانایاما سوکه‌نوری (؛ ۹ دسامبر ۱۸۳۷ – nishida, imperial japanese navy) فرد نظامی اهل ژاپن بود.
کوداما گنتارو (؛ – ) سیاست‌مدار اهل کشور ژاپن بود.
همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان بادبادک طلایی و نشان خورشید فروزان شده‌است.
کاواکامی سوروکو ; – ) سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان خورشید فروزان، و نشان بادبادک طلایی، نشان خورشید فروزان، و نشان گل داودی شده‌است.
اوکو یاسوکاتا (; – ) سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان بادبادک طلایی شده‌است.
دیوانه یا مرد بازیگوش فیلمی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی راج کومار گوپتا است. در این فیلم بازیگرانی همچون عمران هاشمی، ویدیا بالان، راجش شارما، نامت داس ایفای نقش کرده‌اند.
تردک گراهام (به انگلیسی: Graham cracker)، نوعی تردک است و برای اولین بار در ۱۸۸۰ میلادی تولید شد. اما تولید انبوه آن به دوران معاصر بر می‌گردد. این تردک به عنوان اسنک و گاهی نیز با عسل خورده می‌شود. از این تردک در غذا نیز استفاده می‌کنند.
کراکر گراهام تحت تأثیر آموزه‌های سیلوستر گراهام تولید شد. او عضو نهضت مخالفت با مصرف الکل بود و به شدت تحت تأثیر این جنبش مذهبی قرارگرفته بود. او باور داشت که یک رژیم غذایی گیاهی ساده همراه با نان سبوس دار، شیوه زندگی است که خداوند برای انسان تعیین کرده و هرکسی این رژیم غذایی را دنبال کند سالم خواهد ماند. آموزه‌های او با شیوع وبا در بین سال‌های ۱۸۲۶ تا ۱۸۳۷ طرفداران زیاد پیدا کرد. پیروان او یکی از نخستین جنبش‌های گیاه‌خواری در آمریکا را تشکیل دادند و محصولات مختلفی از جمله نان گراهام و آرد گراهام تولید و به بازار عرضه شدند.
آقای ایکس فیلمی محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی ویکرام بات است. در این فیلم بازیگرانی همچون عمران هاشمی، آمیرا دستور، آروندای سینگ، تانمی بات، نورا فتحی ایفای نقش کرده‌اند.
بابا نورالدّینِ رِشی (زادهٔ ۷۷۹ق/۱۳۷۷م- درگذشتهٔ ۸۴۲ق/۱۴۳۸م)، عارف و شاعر اهل کشمیر بود که به «شیخ نورالدین ولی» نیز شهرت دارد. اجداد او از فرمانروایان هندو، و ساکن کشتوار بودند و پدرش بعدها در کشمیر به دست سید حسین سمنانی - یا به قولی یاسمن رشی - اسلام آورد و گویا از این زمان سالارالدین نام گرفت. نورالدین در روستای کیمو در جنوب شرقی سرینگر در سال ۷۷۹ قمری، یا به قولی در ۷۵۷ قمری زاده شد.
نورالدین بیشتر تحت تأثیر تعالیم زاهدانهٔ سادهوها و حکمای هندو بود، تا عارفان و علمای مسلمان، و به همین سبب، هندوها او را «نانداریشی» و «نونده‌ریشی» (ریشی (یا رشی) در سنسکریت به معنی حکیم و فرزانه است) می‌خواندند. اما برخی او را از عارفان طریقت کبرویه و مرید میرمحمد همدانی، فرزند سیدعلی همدانی (د ۷۸۶ق/۱۳۸۴م)، یا به اشتباه، از مریدان خود سیدعلی همدانی دانسته‌اند. اما با توجه به اختلاف نظر و طریقت بابانورالدین با طریقهٔ کبرویه، در وجود چنین ارتباطی بین آن‌ها، تردید وجود دارد.
شیخ نورالدین در حدود سال ۸۰۹ ق در ۳۰ سالگی به زهد و ریاضت و عزلت گرایش یافت و در غاری در نزدیکی کیمو به عبادت و تفکر و ریاضت‌های سخت پرداخت؛ آنگاه به نشر اسلام و تربیت مریدان همت گمارد. بابا نورالدین در ۶۳ سالگی درگذشت و در روستای شرار شریف، واقع در جنوب غربی سرینگر، دفن شد. وی در کشمیر میان مسلمانان و هندوها محترم بود. آرامگاه او، همواره زیارتگاه مشتاقان و علاقه‌مندان است.
از مشهورترین شاگردان او باید از شیخ بام‌الدین، شیخ زین‌الدین و شیخ لطف‌الدین یاد کرد که هر ۳ تن به دست خود شیخ، اسلام آوردند. بعد از درگذشت شیخ، مریدانش طریقه و اندیشه‌های او را دنبال کردند و به زهد و ریاضت و تحمل سختی‌ها بیش از کسب دانش گرایش یافتند. آنان‌گوشت نمی‌خوردند و تنها به‌گیاهان خودرو، قناعت می‌کردند و همواره به خدمت مردم می‌پرداختند. اساس زندگانی متفکرانهٔ آنها بر «پاس انفاس» مبتنی بود. هر چند در "هفت اقلیم" از اهل و عیال ریشیان سخن به میان آمده، اما آنان تجرد را ترجیح می‌دادند، زیرا بر آن باور بودند که تأهل سد بزرگی در نیل به زندگی زاهدانه است.
بابانورالدین صاحب تألیف نبود، اما اشعاری به او نسبت داده، و او را در زمرهٔ نخستین شعرای کشمیر دانسته‌اند و اشعار او را در کنار اشعار لله دد، آورده‌اند. به گفتهٔ طالب اشعار و سخنان او در کتاب "رشی‌نامه" (ریشی‌نامه) ذکر شده، لیکن وی در انتساب تمامی اشعار به شیخ نورالدین تردید کرده، و معتقد است که برخی از آن سروده‌ها متعلق به نویسندگان بعد از اوست.
داستان ناقص ما فیلمی محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی موهیت سوری است. در این فیلم بازیگرانی همچون عمران هاشمی، ویدیا بالان، راجکومار رائو، مادهوریما تولی ایفای نقش کرده‌اند.
اتو مولر (; – ) نقاش و چاپگر اهل آلمان و از اعضای جنبش اکسپرسیونیستی پل بود.
مولر در لیبائو (در حال حاضر لوباکا، شهرستان کامینا گورا)، کامینا گورا، سیلسیا متولد شد. بین سالهای ۱۸۹۰ و ۱۸۹۲ آموزش لیتوگرافی را در گرلیتز و وروتسواو گذراند. از سال ۱۸۹۴ تا ۱۸۹۶ در آکادمی هنرهای زیبا در درسدن تحصیل کرد و تحصیلات خود را تا سال ۱۸۹۸ در آکادمی هنرهای زیبا، مونیخ ادامه داد. پس از اینکه فرانتس فون اشتوک او را در رده افراد فاقد توانایی و مهارت طبیعی طبقه‌بندی نمود، آکادمی مونیخ را ترک کرد.
بارتولومئو مانفردی (؛ ۲۵ اوت ۱۵۸۲ – ) نقاش اهل ایتالیا بود. او از چهره‌های برجستهٔ سبک کاراواجیستی در اوایل سدهٔ ۱۷ میلادی به‌شمار می‌رود.
بارتولومئو (Bartolomeo) یک نام کوچک مردانه ایتالیایی است که ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دل دادیم فیلمی محصول سال ۲۰۰۶ و به کارگردانی آدیتا دات است. در این فیلم بازیگرانی همچون عمران هاشمی، آشمیت پاتل، گیتا باسرا، میتون چاکرابورتی، کیتو جیدوانی، اودیتا گوسوامی ایفای نقش کرده‌اند.
شورش شینپورن یکی از از قیام‌های سامورایی سابق بود که در اوایل دوره میجی علیه جدید دولت میجی در ژاپن در کوماموتو در ۲۴ اکتبر ۱۸۷۶ رخ داد."Yubin hochi shinbun"
No. 1127 (Series 20). A contemporary account. Description in English.
پس از ۱۸۶۸ اصلاحات میجی، بسیاری از اعضای طبقه اجتماعی سامورایی از مسیری که ملت گرفته بودند ناراضی بودند. کاهش درآمد، ایجاد خدمت وظیفه عمومی و جایگزین آن بجای نقش سابق سامورایی‌ها، بسیاری از امتیازات اجتماعی سامورایی‌ها را از بین برده بود. مدرن سازی سریع (غربی شدن) کشور منجر به تغییرات بزرگی در فرهنگ ژاپن، نحوه لباس و جامعه شده بود. به نظر بسیاری از سامورایی‌ها این تغییرات تبدیل به خیانت به فلسفه سوننو جوئی (بیرون کردن اجنبی‌ها) شده بود رواج این فلسفه یکی از توجیهاتی بود که جهت سرنگونی شوگونسالاری توکوگاوا استفاده شده بود. شینپورن یک انجمن افراطی بیگانه‌هراسی از سامورایی‌های سابق استان کوماموتو تحت رهبری اوتاگورو تومو (۱۸۳۵–۱۸۷۶) بود که از تعالیم هایاشی اوئن تأثیر گرفته و رشد کرده بود. اعضا با توقف روند غربی سازی راضی نشدند؛ آن‌ها می‌خواستند ساعت را به عقب برگردانند و هر ردی از آن را از بین ببرند، از جمله لباس‌های غربی، استفاده از تقویم غربی گاه‌شماری میلادی و حتی استفاده از سلاح‌های غربی. اعضای شینپورن در هر زمانی نمک برای استفاده در تصفیه آیینی از آثار آلاینده‌های خارجی مانند برق، راه‌آهن و حتی کشیش‌های آیین بودایی ابه همراه داشتند. آن‌ها بخصوص از حکم‌های حکومتی که به خارجیان اجازه خرید زمین در ژاپن می‌داد تا مبلغین به گسترش مذهب مسیحیت بپردازند و ممنوعیت حمل شمشیر (فرمان هایتو) عصبانی بودند. همچنین شایعه ای مبنی بر اینکه امپراتور میجی در حال برنامه‌ریزی سفر به خارج از کشور بود، مورد نارضایتی آنان بود.