moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
قانون فدرال ممنوعیت سلاح‌های تهاجمی که در سال ۱۹۹۴ تصویب شده بود، ده سال بعد در سال ۲۰۰۴ منقضی شد. این قانون مالکیت سلاح‌های نیمه خودکار با ظرفیت خشاب بیشتر از ۱۰ گلوله را محدود می‌کرد.http://www.bbc.co.uk/persian/world/2012/12/121219_u02_obama_gun_control_proposals.shtml
هر زمان که تعدادی از شهروندان توسط سلاح گرم کشته می‌شوند گروه‌های مخالف با آزادی سلاح گرم دست به مخالفت می‌زنند ولی به علت نفوذ زیاد لابی انجمن ملی سلاح (NRA) بحث‌ها به تدریج به فراموشی سپرده می‌شوند.
پس از بروز واقعه تیراندازی دبستان سندی هوک در نیوتاون، حدود ۲۰۰ نفر در واشنگتن در حالی که شمع در دست داشتند، در محوطه مقابل کاخ سفید تجمع کردند. گروهی از این تجمع‌کنندگان خواهان اقدام دولت برای کنترل استفاده از سلاح‌های گرم در آمریکا بودند.
بار دیگر ماجرای قتل دو خبرنگار (۲۶ آگوست ۲۰۱۵) در پخش زنده تلویزیونی در شبکه تلویزیونی محلی "دبلیو دی بی جی ۷" وابسته به شبکه تلویزیونی سی‌بی‌سی فعالیت می‌کردند، موجب اعتراضات مردم آمریکا در مورد قوانین حمل سلاح گردید. در این حادثه، الیسون پارکر ۲۴ ساله و فیلمبردار، آدام وارد ۲۷ ساله، در تیراندازی مستقیم و از نزدیک به ضرب گلوله کشته شدند.
تفنگ‌های بیشتر، جرم کمتر کتابی از جان لات است که می‌گوید نرخ جرایم خشونت‌آمیز وقتی ایالات حمل اسلحه در نهان، با اعطای مجوز را مجاز شمارند کاهش می‌یابد. او نتایج بررسی آماریش را بر هر شهرستان ایالات متحده در طول ۲۹ سال ارائه می‌دهد.
از بین مقالاتی در کنفرانسی در مدرسه حقوق ییل در حمایت از کتاب لات:
Other refereed empirical academic studies besides the original paper with David Mustard that have supported Lott's conclusions include the following.
مطالعاتی که خلاف لات استدلال می‌کنند:
سه نسخه از این کتاب وجود دارد که همه توسط انتشارات دانشگاه شیکاگو منتشر شده‌اند.
پایانۀ فضایی امام خمینی، نخستین پایگاه سکوی ثابت با قابلیت حمل محمولۀ یک تنی ایران است که وزیر دفاع ایران احمد وحیدی در تاریخ ۱۵ خرداد سال ۱۳۹۱ اعلام کرد. پایانه به‌طور رسمی در ۵ مرداد ۱۳۹۶ با پرتاب آزمایشی ماهواره‌بر سیمرغ به فضا افتتاح شد.
این پایانه در جنوب‌غربی استان سمنان واقع شده‌است و همچنین قادر است نیازهای لازم کشور در مدار پایینی زمین (مدار LEO) را پوشش دهد.
این مرکز فضایی در حدود ۲۳۰ کیلومتری جنوب‌شرق تهران قرار دارد.
در فوریۀ ۲۰۱۹ مقامات ایران ضمن اعلام خبر وقوع آتش‌سوزی در سازمان فضایی اعلام کردند که در این آتش‌سوزی سه پژوهشگر کشته شدند. آسوشیتدپرس نوشته بود که انفجار در ایستگاه فضایی امام خمینی حتی توجۀ ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا را نیز به خود جلب کرد و وی در این باره در توئیتر خود اشاره کرد. ترامپ در توئیت خود نوشته بود: «برای ایران بهترین آرزوها را دارم و امیدوارم بتواند متوجه شود که چه اتفاقی در سایت یک افتاده‌است.»
به گزارش رسانه‌ها تصاویر ماهواره‌ای و اظهارات مقام‌های ایران نشان می‌دهد که جمهوری اسلامی ایران در حال آماده‌شدن برای پرتاب ماهواره به فضا است؛ این در حالی است که ایالات متحده این اقدام را بخشی از تلاش جمهوری اسلامی ایران برای توسعۀ برنامۀ موشکی‌اش می‌داند. به گزارش آسوشیتدپرس، تصاویر ماهواره‌ای که از سوی شرکت «پلنت لبز» مستقر در سانفرانسیسکو منتشر و به تأیید کارشناسان مؤسسۀ مطالعات بین‌المللی میدل‌بری رسیده‌است، نشان می‌دهد که فعالیت‌هایی در سکوی پرتاب این مرکز فضایی در حال انجام است و خودروهای بیشتری به محل رفت‌وآمد می‌کنند؛ و افزایش این فعالیت‌ها همزمان با گزارش‌های رسانه‌های دولتی و نیمه رسمی ایران از آغاز جشن‌های ۴۱ سالگی انقلاب اسلامی در این کشور است.
محمد جواد آذری جهرمی، وزیر فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران دوشنبه شب ۷ بهمن ماه در توئیتی ضمن پاسخ به گزارش رادیو ملی آمریکا (ان‌پی‌آر)، تأیید کرد که ایران قصد دارد یک سیستم ماهواره‌ای به‌نام «ظفر» را راه‌اندازی کند.
زُلتان کُدای (زادهٔ ۱۶ دسامبر ۱۸۸۲ – درگذشتهٔ ۶ مارس ۱۹۶۷) آهنگساز، پژوهشگر موسیقی و فرهنگ فولکلور، قوم‌موسیقی‌شناس، زبان‌شناس، فیلسوف و سه بار برندهٔ جایزه کشوت اهل مجارستان بود.
کدای در دانشگاه و کنسرواتور بوداپست تدریس می‌کرد. موسیقی او با تأثر از ملودی‌های فولکوریک شامل اپرای ، کر آوازهای مذهبی ، کنسرتو برای ارکستر، ویولن و کوارتت سازهای زهی و موسیقی مجلسی است.
کدای در کچکمت به دنیا آمد ولی بیشتر کودکی خود را در گالانتا (امروزه در اسلواکی) گذراند. او در کودکی نواختن ویلن را آموخت و در گروه کر کلیسا نیز می‌خواند و قطعاتی نیز برای اجرا می‌نوشت. او در سال ۱۹۰۰ در وارد دانشگاه بوداپست و آکادمی موسیقی شد.
در سال ۱۹۰۵ برای جمع‌آوری موسیقی به روستاها رفت و آنها را بر روی سیلندرهای گرامافون ضبط کرد. در سال ۱۹۰۶ پایان‌نامه دکتری خود را در مورد ترانه عامیانه مجارستان با عنوان "ساختار تحلیل شده در موسیقی فولکلور مجار" نوشت. در این زمان با بلا بارتوک ملاقات کرد، که او را برخی از روش‌های مربوط به جمع‌آوری آهنگ‌های فولکلور آشنا کرد و هر دو دوست مادام العمر و از بزرگان موسیقی مجارستان شدند.
کدای پس از دریافت مدرک دکتری در رشته‌های فلسفه و زبان‌شناسی، برای سفر مطالعاتی به پاریس رفت و با موسیقی کلود دبوسی آشنا شد. در ۱۹۰۷ به بوداپست بازگشت و به عنوان معلم تئوری موسیقی در فرهنگستان موسیقی منصوب شد و در ۱۹۰۸ به عنوان معلم آهنگ‌سازی مشغول به کار کرد.
او پس از آن بی وقفه به جمع‌آوری موسیقی فولکلور و آهنگسازی ادامه داد: دو کوارتت زهی ۱۹۰۹ و ۱۹۱۷، سونات برای ویلنسل و پیانو ۱۹۱۰، سونات برای ویلنسل سولو ۱۹۱۵ و دوئو برای ویولن و ویلنسل ۱۹۱۴ نوشت.
او تا سال ۱۹۲۳ هیچ موفقیت رسمی نیافت، تا آنکه "سالموس هونگاریکوس" برای اولین بار در کنسرتی در مراسم پنجمین سالگرد اتحاد بوداپست را اجرا کرد. به دنبال این موفقیت کدای به سرتاسر اروپا سفر کرد تا اجرای آثار خود را رهبری کند.
کدای نسبت به یافتن راه کارهایی مناسب برای حل مشکلات آموزش موسیقی، بسیار علاقه‌مند بود و نوشته‌های فراوان و مؤثری در زمینه روش‌های تحصیل موسیقی و همچنین یادگیری آهنگسازی برای کودکان از خود به جای گذاشت.
در اوایل سال ۱۹۳۵ به همراه همکارش ینو آدام پروژه دراز مدتی را به منظور بهبود آموزش موسیقی در مدارس ابتدایی و متوسطه آغاز نمودند و بعدها حتی تأثیر ژرفی بر روی تحصیل موسیقی بین‌المللی گذاشت. روش تدریس موسیقی مجار که از سال‌های ۱۹۴۰ توسعه یافت بر پایه متود کدای و تحقیق‌های جامع وی بنا شد.
کدای به ساخت موسیقی برای گروه‌های حرفه‌ای پرداخت که برخی از آثار مطرح او به قرار زیر است:
کدای در جنگ جهانی دوم در بوداپست ماند و در ۱۹۴۲ از تدریس بازنشسته شد. یک سال بعد به عنوان رئیس انجمن هنرهای مجار منصوب شد و در ۱۹۶۲ سفارشاتی را برای ساخت موسیقی از جمهوری خلق مجارستان دریافت می‌نمود.
همچنین ریاست انجمن موسیقی فولکلور بین‌المللی و ریاست افتخاری انجمن بین‌المللی برای آموزش موسیقی از دیگر مسئولیت‌های او بود.
زلتان کدای، یکی از مشهورترین و بزرگترین چهره‌های هنری تاریخ مجارستان در ۱۹۶۷ در بوداپست از دنیا رفت. در سال ۱۹۶۶، سال پیش از درگذشت او، کوارتت زهی وی به افتخار او به نام "کوارتت کدای" ثبت شد.
فتوایمپکت یک نرم‌افزار گرافیکی ویرایش عکس محصول شرکت یولید سیستمز است. این برنامه همچنین شامل ابزارهای مختلف برای ویرایش صفحات html می‌باشد. آخرین نسخه این نرم‌افزار X3 یا ورژن ۱۳ آن است.
در دسامبر ۲۰۰۶ شرکت کورل صاحب شرکت یولید سیستمز شد. تا سپتامبر ۲۰۰۹ پشتیبانی و گسترش فتوایمپکت ادامه پیدا کرد اما بعد از آن شرکت کورل از ادامه گسترش فتوایمپکت و چند نرم‌افزار دیگر یولید سیستمز خودداری کرد و گسترش آنها را متوقف نمود. در عوض، کورل توجه خود را بر روی گسترش نرم‌افزار پینت شاپ پرو، نرم‌افزار ویرایش عکس دیگر خود متمرکز کرد. فتوایمپکت هنوز توسط کورل به فروش می‌رسد.
لئون از شهرهای کشور مکزیک است. لئون در ایالت گوآناخوآتو قرار دارد. مساحت این شهر ۱٫۲۱۹٫۶۷ کیلومترمربع است.
زاپوپان از شهرهای کشور مکزیک است که در ایالت خالیسکو قرار دارد و جمعیتش طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۱٫۱۴۲،۴۸۳ نفر بوده است.
نساهوآلکویوتال از شهرهای کشور مکزیک است. این شهر در ایالت مکزیک قرار دارد و جمعیت آن طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۱٫۱۰۹٫۳۶۳ نفر بوده است.
حسن‌خان سالار معروف به سالار پسر پنجم الله‌یار خان آصف‌الدوله و پسر بزرگ مریم خانم دختر پنجم فتحعلی‌شاه (خواهر تنی شاهزاده محمد تقی میرزا حسام السلطنه) و پسردایی محمدشاه قاجار بوده است. وی در دورانی که استانداری خراسان را برعهده داشت دست به شورشی زد که ۵ سال به طول انجامید. این شورش یکی از مهمترین حوادث دوره سلطنت قاجاریه بود که در دوران صدراعظمی میرزاتقی‌خان امیرکبیر این شورش برچیده شد.فتنه محمد حسن خان سالار در خراسان
بودهی لینوکس ، یک توزیع سبک از بین توزیع‌های گنو/لینوکس به‌شمار می‌آید که بر پایهٔ اوبونتو می‌باشد و از مدیر پنجرهٔ اینلایتنمنت استفاده می‌کند. فلسفه ایجاد بودهی لینوکس این بوده‌است که محیطی را با حداقل امکانات مورد نیاز کاربران، فراهم آورد. از این رو، فقط بسته هاس اساسی و برنامه‌های حیاتی نظیر مرورگر وب (میدوری (ابهام‌زدایی))، اداره‌کنندهٔ فایل‌ها (EFM) و شبیه‌ساز ترمینال (اصطلاح‌شناسی) را به صورت پیشفرض در خود جای داده است؛ و به عقیده توسعه دهندگانش هیچ گونه نرم‌افزار و خصیصهٔ اضافه‌ای را شامل نمی‌شود. از آنجا که بودهی لینوکس می‌خواهد سیستمی با نرم‌افزارهای سبک ارائه دهد، یک بانک اطلاعاتی آنلاین از نرم‌افزارهای سبک تهیه کرده که فقط با کلیک بر روی apturl نرم‌افزارها، می‌توان آن‌ها را نصب کرد.
علاوه بر نسخه استاندارد بودهی لینوکس که با پردازنده‌های اینتل سازگار است، یک نسخه آلفا برای تبلت‌های با پردازنده ARM نیز ارائه می‌شود که بر پایهٔ دبیان است.
بودهی لینوکس برای اجرا به سیستمی با ۱۲۸ مگابایت حافظه اصلی، ۱٫۵ گیگابایت فضای دیسک سخت و پردازنده‌ای با قدرت پردازش ۳۰۰ مگاهرتز، نیاز دارد. با توجه به اینکه بودهی لینوکس از اینلایتنمنت DR17 بهره می‌برد، توانایی ایجاد افکت‌ها و حرکت‌های زیبایی را حتی بر روی سخت‌افزارهای ضعیف دارد. باستناد به یک آزمایش مستقل، بودهی لینوکس نرم‌افزار گیمپ را در ۴٫۷ ثانیه اجرا و اوبونتو این نرم‌افزار را در مدت ۱۱٫۱ ثانیه اجرا کرده‌است. مدیر پنجرهٔ اینلایتنمنت یک ابزار ویژه برای بودهی لینوکس به‌شمار می‌آید زیرا هم اینلایتنمنت و هم ابزارهای تولید شده توسط بودهی لینوکس به زبان برنامه‌نویسی سی نوشته شده‌اند.
بودهی لینوکس از نوعی انتشار غلطان موسوم به "semi-rolling" استفاده می‌کند؛ به این صورت که هسته اصلی بودهی لینوکس با توجه به دورهٔ زمانی به روز شدن اوبونتو (نسخهٔ با پشتیبانی طولانی مدت)، به روز می‌شود ولی در بین این به روز رسانی‌های اصلی، فعالیت‌هایی برای به روز ماندن نرم‌افزارهای کاربران، انجام می‌گیرد؛ یعنی اینکه بعد از نصب آخرین نسخهٔ بودهی لینوکس، هر ۲ سال یکبار باید دوباره آن را نصب کرد و در این ۲ سال می‌توان همواره از آخرین نسخه‌های برنامه‌های کاربردی، استفاده کرد.
اعداد عربی به ده رقم 0-1-2-3-4-5-6-7-8-9 گفته می‌شود که در عددنویسی هندی-عربی از آنها استفاده می‌شود. عددنویسی هندی-عربی توسط ریاضی‌دانان هندی به وجود آمد و توسط ریاضیدانان مسلمان مورد استفاده قرار گرفت و سپس به اروپا راه یافت و توسط آنان در همه جای دنیا گسترش یافت و جایگزین سیستم‌های عددنویسی پیشین گردید.
ایده نوشتن اعداد بر اساس ارزش مکانی (موقعیت‌های یکان, دهگان , ... ) توسط ریاضیدانان هندوستان معرفی شد.
دلیل اینکه این ارقام در اروپا و قاره آمریکا بیشتر به عنوان "اعداد عربی" شناخته می شوند این است که در قرن دهم توسط عرب زبانان اسپانیا و شمال آفریقا که در آن زمان از لیبی تا مراکش از این اعداد استفاده می کردند، به اروپا معرفی شد. در قسمت شرقی شبه جزیره عربی، اعراب از اعداد عربی شرقی یا اعداد «مشریکی» استفاده می کردند: 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9
خوارزمی کتاب حساب الهند را در ۸۲۵ میلادی نوشت و الکندی مستقلا کتاب فی استعمال اعداد الهندی را در ۸۳۰ میلادی نوشت. در قرن بعد کوشیار گیلانی کتاب فی اصول حساب الهندی را نوشت
این دستگاه اعداد پس از فتح اندلس توسط اروپاییان و دسترسی ایشان به کتاب‌های مسلمانان مانند علوم دیگر از جمله فیزیک نور به زبان‌های اروپایی مانند زبان لاتین ترجمه شد و به کشورهای اروپا منتقل می‌گردد.http://www.iranicaonline.org/articles/arabic-i. این دستگاه اعداد و ارقام آن، به‌آهستگی توسط مردم اروپا، از طریق کتاب‌ها، روابط تجاری و فرهنگی، و مستعمره‌سازی در سرتاسر جهان منتشر گردید. این دستگاه امروزه دستگاه غالب عددی در جهان است به‌شمار می‌آید.
عددنویسه‌های مورد استفاده در اعداد فارسی با عددنویسه‌های مورد استفاده در اعداد عربی تفاوت داشته و کد یونی‌کد متفاوتی دارند حتی اگر ظاهر یکسان یا شبیه به هم داشته باشند (برای مثال، رقم سه فارسی «۳» با کد یونی‌کد U+06F3 و رقم سه عربی «٣» با کد یونی‌کد U+0663 با یکدیگر متفاوتند). با این حال، عددنویسه‌هایی که در اردو، سِندی و دیگر زبان‌های آسیای جنوبی استفاده می‌شوند، دارای کد یونی‌کد یکسان با فارسی هستند.https://en.wikipedia.org/wiki/Eastern_Arabic_numerals#Numerals
محمد ناصر الدین البانی (۱۹۹۹–۱۹۱۴) یکی از عالمان سلفی جهادی در قرن بیستم بود که در زمینه‌های فقه و حدیث تخصص داشت. او نویسنده‌ای پرکار و سخنوری فعال بود.
در سال ۱۳۳۳هـ. ق مطابق با ۱۹۱۴م در شهر اشکودر پایتخت حکومت آلبانی در خانواده‌ای فقیر، متدین و اهل علم دیده به جهان گشود.
پدرش «نوح نجاتی» بعد از اینکه دروس دینی را در مدارس دینی آستانه قدیم استانبول امروزی، پایتخت دولت عثمانی فرا گرفت، برای خدمت دین و آموزش مردم به سرزمینش آلبانی برگشت، و مردم برای یادگرفتن امور شرعی به وی مراجعه می‌کردند.
دیری نگذشت که حکومت آلبانی را فردی لائیک به نام احمد زوغو بدست گرفت، و مسلمانان تحت فشار شدیدی قرار گرفتند، او کشف حجاب و پوشیدن لباسهای غربی را اجباری نمود، همین مسئله باعث شد تا پدر شیخ و گروهی از مردم برای حفظ دین و ایمان و آینده فرزندان خود به فکر هجرت بیفتند؛ و شهر دمشق را که در سرزمین شام قرار دارد انتخاب نمودند.
محمد ناصر الدین کودکی ۹ ساله بود که همراه پدرش به شام هجرت کرد؛ و برای اولین بار به مدرسه ابتدائی «اسعاف خیری» در دمشق پا گذاشت، و پدرش پس از پایان دوره ابتدائی وی را از مدرسه بیرون نمود، و خودش به آموزشوی همت گماشت، و قرآن، تجوید، نحو و صرف و فقه مذهب حنفی به وی آموخت.
همچنین محمد ناصر الدین بعضی از علوم دینی و عربی را نزد بعضی از دوستان پدرش مثل شیخ «سعید برهانی» فرا گرفت، و از شیخ «راغب طباخ» اجازه روایت حدیث دریافت کرد.
البانی در بیست سالگی پس از مطالعه مجله «المنار» شیخ رشید رضا، بسوی علم حدیث روی آورد. خود البانی می‌گوید: روزی در یکی از کتابفروشیها یک شماره از مجله «المنار» را دیدم، که در آن سید رشید رضا، دربارهٔ کتاب احیاء علوم الدین اثر غزالی، و خوبی‌ها و اشکالاتی که در این کتاب وجود دارد بحثی علمی نموده بود، من برای اولین بار چنین نقد علمی را می‌دیدم، همین مسئله باعث شد تا تمام مجله را بخوانم، و آنگاه تخریج حافظ «عراقی» را بر کتاب «احیاء علوم» مطالعه و بررسی کنم، و چون خریدن پول کتاب را نداشتم آن را به عاریت گرفتم و خواندم، وقتی که آن تخریج دقیق را دیدم، تصمیم گرفتم از آن کتاب نسخه برداری کنم، و گمان می‌کنم این کوشش و تلاشی که در این راه صرف نمودم مرا تشویق کرد، و به ادامه این کار علاقه‌مند ساخت.
البانی اولین کار علمی خود را بر کتاب حافظ «عراقی» (المغنی عن حمل الأسفار، تخریج إحیاء علوم) آغاز نمود؛ و بعدها می‌گفت: «از لطف و مرحمت خداوند در این کتاب فوایدی بسیار پیدا کردم.
وی حرفه ساعت‌سازی را از پدر آموخت و در این فن استادی ماهر گردید، و از این راه امرار معاش می‌نمود.
البانی می‌گفت: «نعمت‌های خداوند بر من بیشمار است، شاید مهمترین آن‌ها دو تا باشد: هجرت پدرم به شام و آموزش حرفه ساعت‌سازی به من».
البانی چون کتاب‌های مورد احتیاج خود را نمی‌توانست خریداری نماید، و نیز در میان کتاب‌های پدرش یافت نمی‌شد، به بزرگترین کتابخانة شام یعنی «کتابخانه ظاهریه» روی آورد، در آن کتابخانه علاوه از کتاب‌های چاپی هزاران جلد از نسخه‌های خطی و نادر وجود داشت؛ و البانی روزانه شش تا هفت ساعت برای مطالعه و نسخه برداری در آنجا می‌نشست و مشغول مطالعه و جستجو می‌شد. نتیجه این مطالعات و تحقیقات در تألیفات البانی در فهرست نمودن کتاب‌های حدیث که برای کتابخانة ظاهریه تهیه نموده آشکار است.
البانی راه و روش سلفی را انتخاب نمود، و با صوفی‌گری به مبارزه برخاست و با پیروان آن‌ها جدال و مناقشه نمود.
البانی با برگزار کردن جلسه‌های علمی در مساجد و منازل، و همچنین مسافرت به شهرهای دیگر مانند حلب، لاذقیه، حمص، حماه، وغیره، مردم را به روش سلفیون دعوت کرد.
دعوت محمد البانی تنها به داخل کشور سوریه محدود نمی‌شد بلکه به کشورهای هم جوار و همسایه آن مانند اردن و لبنان نیز تأثیر گذاشت.
البانی در دانشگاه اسلامی مدینه:
البانی برای تدریس و استادی کرسی حدیث در دانشگاه اسلامی مدینه فراخوانده شد و مدت ۳ سال در آن شهر تدریس نمود.
البانی بیشتر از شش ماه به زندان افتاد، و او قبل از این هم در سال ۱۹۶۷م به مدت یک ماه زندانی شده بود.
البانی در زندان «صحیح مسلم» را مختصر نمود، قابل ذکر است که این غیر از آن مختصری است که امام منذری انجام داد، که شیخ آن را نیز تحقیق نموده‌است.
البانی در زندان برای زندانیها تبلیغ می‌کرد و نماز جمعه و جماعت بر پا می‌نمود.
البانی، اندکی بعد از آزادی از زندان سوریه به اردن هجرت کرد، و بعد دوباره به سوریه برگشت، و از آنجا به بیروت، سپس به امارات، و در نهایت به اردن رفت و در شهر «عَمَّان» پایتخت اردن مسکن گزید.
البانی کتاب‌های بسیاری را تحقیق و تخریج نموده، و کتاب‌های متعددی نیز تألیف نموده است، و بیشتر کتاب‌های او تا بحال چاپ نشده‌است، حدود چهل کتاب تا بحال چاپ گردیده‌است.
در سال ۱۹۹۹ میلادی جایزه بین‌المللی ملک فیصل بخاطر خدمات وی دربارهٔ کتاب‌های حدیث و سنت پیغمبر اکرم به وی تعلق گرفت.
برخی از کتاب‌های البانی عبارتند از:
۱ـ صلاه العیدین، ۲ـ مناسک الحج، ۳ـ فهرس مسند الإمام أحمد، ۴ ـنقد نصوص حدیثیة فی الثقافة الإسلامیة، ۵ ـ الحدیث حجة بنفسهفی العقائد والأحکام، ۶ ـ منزلة السنة فی الإسلام، ۷ ـ سلسلة الأحادیث الصحیحة فی الإسلام، ۸ ـ سلسلة الأحادیث الضعیفة، ۹ ـ خطبة الحاجة، ۱۰ ـ صفة صلاة النبی ص، إرواء الغلیل، ۱۱ـ تمام المنَّة فی التعلیق علی فقه السنَّة، ۱۳ ـ ظلال الجنَّة، ۱۴ ـ نیل المرام، ۱۵ ـ صحیح الجامع الصغیر وزیادته، ۱۶ ـ نصب المجانیق.
۱ ـ حمدی عبدالمجید.
۲ ـ عبدالرحمن عبدالخالق.
۳ ـ دکتر عمر سلیمان الأشقر.
۴ ـ خیرالدین وائلی.
۵ ـ محمد عید عباسی.
۶ ـ محمد ابراهیم شقره.
۷ ـ عبدالرحمن عبدالصمد.
۸ ـ مقبل بن هادی الوادعی.
۹ ـ زهیر الشاویش.
۱۰ ـ علی خشان.
۱۱ ـ محمد جمیل زینو.
۱۲ ـ علی حسن عبدالحمید.
۱۳ ـ أبو إسحاق الحوینی.
۱۴ ـ محمد إبراهیم الشیبانی.
۱۵ ـ دکتر عاصم القریوتی.
البانی در اواخر عمرش دچار بیماری‌های سختی شد بحدّی که در روز وفات وزنش کمتر از ۳۰ کیلوگرم شده بود، ولی با این وجود عقل و حافظه و ذهنش سالم بود و کسانی که به عیادتش می‌آمدند برخی را با نام و برخی دیگر را با شکل و قیافه می‌شناخت. در ایام بیماری هرگاه احساس می‌کرد که کمی حالش بهتر است به بحث و جستجو و مطالعه مشغول می‌شد و اگر توانایی نداشت به یکی از فرزندان یا کسانی که اطراف او بودند دستور می‌داد که فلان کتاب را بیاورید و برایم بخوانید.
و نهایتاً البانی قبل از غروب آفتاب روز شنبه ۲۲ جمادی‌الاول ۱۴۲۰ مطابق با ۲ اکتبر ۱۹۹۹ در سن ۸۵ سالگی درگذشت.
کیک پاپ ، نوعی کیک کوچک است که بر سر چوب آبنبات نصب می‌شود. کیک پاپ از مخلوط کردن خرده‌های کیک و یخ‌چینه یا شکلات تشکیل می‌شود. شکل ظاهری آن شبیه کیک توپی با پوشش شکلات یا یخ‌چینه است و معمولاً روی این پوشش به اشکال گوناگون تزیین می‌شود.
الله‌یار خلعتبری، استاد بازنشسته تاریخ دانشگاه شهید بهشتی و نویسنده ایرانی است.
الله‌یار خلعتبری در سال ۱۳۲۶ش. در شهرستان قزوین دیده به جهان گشود.دکتر اللهیار خلعتبری وی پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی، راهنمایی و متوسطه در سال ۱۳۴۳ش. در شهرستان شهسوار (تنکابن) موفق به اخذ دیپلم گردید. ایشان تحصیلات کارشناسی خود را در رشته فلسفه اسلامی (معقول) دردانشگاه تهران به پایان برد و پس از آن برای ادامه تحصیل راهی اروپا شد و به فرانسه رفت و از دانشگاه سوربن مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته تاریخ فلسفه به سال ۱۳۵۱ش. دریافت کرد و در همان دانشگاه برای تحصیلات دکتری در رشته تاریخ اقدام کرد و در نهایت سال ۱۳۵۵ش. موفق به اخذ مدرک دکتری شد.
او از نوادگان محمد ولی خان تنکابنی معروف به سپهدار تنکابنی یا سپهدار اعظم است.
قبل از اواخر دوره ساسانی در متون ادبی فارسی از گربه‌ها ذکری نشده بود. در اسطوره‌شناسی زرتشتی گفته می‌شود گربه (گوربگ) را روح شیطانی آفریده است و در متون پهلوی آن را در «گونه‌های گرگ» که بسی منفورند طبقه‌بندی می‌کنند. بنا بر یک افسانه زردشتی که در دادستان دنیگ ذکر شده گربه از جماع جمک خواهر جم با یک دیو به وجود آمد.
به‌هرحال گربه از قبلتر شناخته شده بود، چرا که پارتیان گربه ایرانی موبلند صادر می‌کردند. دمبک در بازسازی حدسی تاریخ گربه ایرانی معتقد است که کمبوجیه بود که نژادی از گربه را از مصر آورد که بعدها به صورت گربه خزدار ایرانی درآمد.
رود قره کهریز یا رودخانهٔ کرهرود که به نام رودخانه خشکه نیز معروف است، رودی است که منطقه شهر اراک جریان دارد. این رود ۸ ماه در سال دارای مقادیر قابل توجهی آب است که در آن جریان داشته و از آن به طور متوسط یک متر مکعب آب در ثانیه رد می‌شود. این رود به کویر میقان می‌ریزد.
در ریاضیات و رایانش، یک مُـمَیز برای جدا کردن قسمت کسری بعد از ممیز (از ممیز به سمت راست) از بخش اعداد صحیحش (از چپ تا ممیز) در دستگاه اعداد عربی کار می‌رود. لغت "ممیز" یک واژه عمومی است که در تمامی دستگاه‌های پایه‌های عددنویسی کاربرد دارد. در دستگاه اعداد ده‌دهی به آن "نشانهٔ اعشار" یا "جداکنندهٔ اعشار" نیز می‌گویند.Wikipedia contributors, "Radix point,"، December 18, 2012.
در کشورهای مختلف آن را به‌صورتهای متفاوت نگارش میکنند. در کشورهای فارسی زبان و عرب آن را به صورت خط مورب استفاده می‌کنند، در حالیکه در بسیاری از کشورها از ویرگول به‌جای آن بهره می‌برند و در کشورهای انگلیسی زبان از نقطه استفاده می‌کنند.
جداکننده اعشار از نشانه‌های خط فارسی‌ست که برای جدا کردن اعشار شماره از بخش صحیحش به کار می‌رود. شکل اصلی آن یک خط کج شبیه «ر» بدون انحنا است؛https://en.wikipedia.org/wiki/Decimal_separator#Other_numeral_systems:~:text=In%20Persian,%20the%20decimal%20separator%20is%20called%20momayyez. مانند ۲۲٫۶۳۵ (بیست و دو ممیز ششصد و سی و پنج هزارم).
استاندارد ۶۲۱۹ موسسهٔ استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران، نویسه‌ای که برای ممیز فارسی در رایانه‌ها استفاده می‌شود را طبق استاندارد یونیکد، دارای شناسهٔ U+066B تعریف نموده است. این نویسه در صفحه کلید استاندارد فارسی با کلید تایپ می‌شود.
با نظر به محاسبات در قسمت "مثالها"ی این مقاله می‌توان اینگونه تعریف کرد که بدون در نظر گرفتن پایه یک عدد، اولین جایگاه عددی از "ممیز" به سمت چپ دارای توان صفر بوده و هر عدد از آن که به سمت چپ میرود یک واحد به توان آن اضافه میگردد و از ممیز به سمت "راست" هر عدد یک توان منفی گرفته و با همین قانون ادامه می یابد:
خدایان هندو بسیار زیاد هستند
در ریگ ودا ۳۳ خدا شرح داده شده‌است.Daniélou (1991). pp. 78–84.
خدایان هندی شخصیت‌های مقدس هندوها است.
اگرچه هندوان در ظاهر بت می‌پرستند اما حقیقت این است که دانایان، حکیمان و هندوان با سواد، خدای یکتا را می‌پرستند و معتقدند که ذات مطلق الهی یگانه است ولی قشر فقیر و کم سواد هندوستان تا حدود زیادی به همان مظهر مادی توجه دارند و آن را می‌پرستند اما این نیز به معنی کفر آنان نیست. هندوان معتقدند که این خدایان، مظاهر گوناگون همان خدای یکتا هستند در این باره در ریگ ودا (یکی از چهار ودای موجود) آمده‌است:
«بر هر ثابت و جنبنده و نیز بر هر آنچه را ه می‌رود وبر هر آنچه می‌پرد و بر تمام این آفرینش رنگارنگ، تنها یک خدا فرمانروایی می‌کند.»
آفریدگار در این آیین، برهما (Brahma)نامیده می‌شود که مظهر آفرینش است. سایر خدایان مهم هندو عبارتند از:
ویشنو ۱۰ مظهر یا نماد دارد. خدای مظهر بقا و زندگی روی زمین است.
شیوا معتقد بوده‌است که تمامی کائنات همواره در حال رقص جاودانه‌ای هستند و او این رقص را ایجاد کرد و خودش به انجام آن می‌پرداخت. رقص هندی که بسیاری از حرکات یوگا را در خود دارد، فقط برای سرگرمی یا تفریح نیست بلکه یک رقصنده با ایمان هنگام انجام این حرکات به حالت خلسه رفته و به آرامش دست می‌یابد. این رقص موجب نشاط و شادی روح وروان نیز می‌شود.
رقصها نیز انواع متنوع و مختلفی دارند.
او در این آیین نماد زیبایی نیز محسوب می‌شد.
رام ماه مانند که یکی از مظاهر ویشنو روی زمین است)
-ایندرا Indra(خدای باستانی اقوام آریایی که خدای رعد و برقو((خشم)) است)
سوریا (ایزد)
صلیب شکسته- گردونهٔ خورشیدبهزاد کشمیری پور، چاپ هجدهم کتاب «شرم‌آور» هیتلر در ایران، رادیو آلمان یا سواستیکا (به سانسکریت: स्वस्तिक) یک چلیپا
از نشانه‌های خورشید است.
تقدس خورشید در اقوام متعددی بوده و در برخی از فرهنگ‌ها نشانه‌های این اعتقاد باقی مانده‌است. در بین‌النهرین «شمس یا شاماش» خورشید را می‌پرستیدند، این ایزد در دستش شیئی را نگاه می‌داشت که به تیغه اره همانند بود و سوار بر گردونه‌اش به سوی باختر می‌راند. در مصر خورشید، عنوان بزرگ‌ترین خدا را داشت و بنام رع (Re) مشهور بود. «قوم سلت SOL یعنی ستاره خورشید را پرستش می‌کردند و خدای فنیقیان همانند نام ستاره خورشید در لغت قوم سلت EL می‌باشد. قوم اینکا دارای معبد خورشید بوده که دیوارهایش پوشیده از ورقه‌های طلا بوده و الان در سرزمین پرو واقع است. همچنین هرم خورشیدی بسیار با شکوهی از تمدن قوم از تک در مکزیک باقی مانده‌است.»
توجه به خورشید در نزد ایرانیان باستان امری معمول بود و تقدس خورشید به صورت آشکارا ظاهراً تا زمان روی کار آمدن ساسانیان ادامه داشت. این تقدیس به صورت وسیعی در ادبیات فارسی هم منعکس شده‌است. احترام به خورشید در قرآن مجید هم دیده می‌شود و حتی اسم یکی از سوره‌های مبارکه قرآن به این نام است.
ازگل‌ها و گیاهان، نیلوفر آبی (لوتوس) و گل آفتابگردان، از درختان نخل و سرو و کاج نمادهای خورشید هستند. از عناصر، آتش و از رنگ‌ها سرخ و زرد و از فلزات طلا منسوب به خورشید هستند. شکل هندسی مربوط به خورشید دایره است.»
«سنت پرستش مهر به دوران‌های بسیار کهن برمی‌گردد. در هند دوران و دایی نام او به صورت «میتره» با مفهوم پیمان و دوستی ظاهر می‌شود و یکی از خدایان گروه فرمانروا است و با «ورونه» جفت جاویدانی را تشکیل می‌دهند که از سوی مردم به یاری خوانده می‌شوند در سنت هندی نیز میترا گردونه‌ای درخشان و اقامتگاهی زرین دارد. میترا در سنت دینی زرتشتی در مقامی پایین تراز اهورامزدا قرار می‌گیرد و آفریده او محسوب می‌شود تا از آفرینش او پاسداری کند. او خدای پیمان است و وظیفه مهم او نظارت بر همة پیمان‌هاست. او ایزد فروغ و روشنایی و از بزرگ‌ترین ایزدان آیین زرتشتی محسوب می‌شود.»
«میتره ـ ورونه زوج خدایی جوان هستند که چشمان آن‌ها خورشید می‌باشد. منزلگاهشان زرین و در آسمان است. آنان شهریاران و فرمانروایان مطلق کیهان‌اند. این زوج خدا پدید آورنده آذرخش و باران‌اند. البته باید گفت که مهرو خورشید متفاوت است، مهر یا میترا پیش از خورشید ظاهر می‌شود و همراهی او با خورشید باعث شده‌است که بعدها مهر معنی خورشید پیدا کند.»
خدای خورشید (سوریا)
در هند خدای خورشید بانام سوریا شناخته می‌شود و یکی از مهم‌ترین خدایان و دایی محسوب می‌شود. این خدا از یکسو تجلی عظمت آتش الهی است و از دیگر سوی منبع و منشأ نور، گرما. حیات و معرفت است. اشراف سوریا به جهان با برج‌های دوازده‌گانه خورشید در طول سال نسبت دارد. سوریا مرکز عالم خلقت است که درمرز سپهرهای متفاوت قرار گرفته‌است. برفراز خورشید، افلاک غیر متجلی و غیر ظاهر قرار دارند که حوزه حکمرانی حاکم اعظم کائنات است و تحت آن کرات و سپهرهای ظاهر (چون ماه و زمین و دیگر سیارات) واقع شده‌اند. پس جایگاه خورشید حد اتصال دو مرتبه وجود (متجلی و نامتجلی) است و او نماینده هر دو وادی به‌شمار می‌رود. خورشید برای انسان بدوی قوی‌ترین عنصر وجود و مهربان‌ترین قوای طبیعت بوده و قاعدتاً می‌بایست جزو اولین خدایان و معبودان برای او بوده باشد. حیات و بقای انسان بدوی به حضور خورشید متکی بوده و لذا خورشید که منشأ نور، قدرت روحانی و قوای فکری و نیروهای طبیعی بوده نزدیکترین پدیده به ذات جاودانی الهی شمرده می‌شد.»۵
«هر آنچه که از آغاز تا انجام بوده و خواهد بود از خورشید نشأت گرفته. درجه تقدس خورشید گاه به مرتبه فرد اولیه می‌رسد و با قربانی کیهانی یکی می‌شود. پروردگار تولید نسل‌ها به خورشید تبدیل می‌شود و همة موجودات زنده از او متولد می‌گردند، او توسط انوار تابناک خود به غذا و غلات جان می‌بخشد، وقتی که خورشید طلوع می‌کند به ربع شرقی وارد می‌شود و بقای موجودات را به شعاع‌های خود تضمین می‌کند، آنگاه جهات غرب و جنوب و شمال و بالا و پایین را و هر آنچه که در میان آنهاست منور می‌سازد.
صفات ظاهری سوریا «در آئین هندو سه خورشید خدائی ودائی یعنی سوریا، سوینزی و یرسوت تبدیل به یک خدا و جذب سوریا می‌شوند.» سوریا در آئین هندو خیرخواه انسان و نماد او صلیب شکسته‌ای است که نشانه بخشندگی است. او را کشنده اهریمنان می‌دانند. در خصوص صفات ظاهری خدای خورشید اشارات زیادی است و اکثر شمایل‌ها و تصاویر آنان بر اساس تجویز همین متون شکل می‌یابند.
«خدای خورشید گیسوان و ریشی طلایی دارد. تمام وجود او حتی نوک ناخن‌هایش مشعشع و تاباناست چشمانش قهوه‌ای رنگ است او مرتبه‌ای ورای تمام شیاطین دارد. پس هر که وی را بشناسد و صفات او را دریابد خود به مرتبه‌ای رفیع تر از جایگاه کل شیاطین ارتقاء می‌یابد. گردن او به شکل صدف لاکپشت است او با دستبند و تاجی زرین خود را آراسته و از تلألوی آن زوایای آسمان منور می‌گردد.»
خورشید دو بازوی بلند و یک بازوی کوتاه دارد (منظور شعاع‌های خورشید است) او چکمه‌های بلند به پا دارد و کمربند مرصع به کمر بسته. سوار بر ارابه‌ای از طلا در دل تاریکی سیر می‌کند و فانی و جاوید را در مکان‌های مناسب خویش قرار می‌دهد. ارابه سوریان یک چرخ دارد و توسط چهار یا هفت اسب مادیان کشیده می‌شود و گاهی نیز یک اسب هفت سر که در شعاع‌های نور محصور گشته‌اند، ارابه سوریا را پیش می‌برند و سوریا برگل نیلوفری بر فراز این ارابه زرین می‌نشیند.
«ارابه ران خورشید آرونا به معنی سرخ‌فام نام دارد … او در جلوی سوریا بر روی ارابه می‌ایستد و جهان را از شدت خشم سوزنده خورشید در امان نگه می‌دارد. سوریا در معابدی که به معابد خورشید شهرت دارند عبادت می‌شود وفور سنگ درهند و رواج هنر حجاری موجب گشته که اکثر تندیس‌ها در سنگ‌های موجود در مناطق مختلف ساخته شوند و به همین خاطر اکثر تندیس‌های به جای مانده از سوریا از سنگ هستند.»
نام‌های خورشید
«مشهورترین نام‌های خورشید عبارتند داز: سوریا (ثریا) یعنی درخشنده و از ریشه Surya که آن هم از ریشه Sur یا Swar به معنی درخشش و تابش اخذ شده‌است و نام دیگر خورشید آدی تیا یعنی گستره ازلی و نیز به مفهوم منبع و منشأ نیز آمده‌است».
نمادهای سوریا گردش نظام کائنات از دیرباز در نمادهای باستانی خاورمیانه رواج داشته‌است. یکی از نمادهای غیر شمایلی در هند چرخ دارما است که به‌طور انتزاعی به معبود اشاره دارد. چرخ یا دیسک خورشیدی مظهری از خداوند است. «مادامی که چرخ کائنات بر محور اصلی‌اش که همان قانونمندی ازلی هستی است استوار باشد خللی در نظام هستی رخ نمی‌دهد». ۱۲ این صفحه مشعشع در هنگام مقابله با نیروهای تاریکی و ضد یزدانی به سلاحی مهلک تبدیل می‌شود و در این حالت چون تیغه برنده شمشیری جاودانی که همان لبه تیز عقل مطلق است می‌درخشد و سر از تن نیروهای جهل جدا می‌کند.
«در برخی موارد این آلت به چرخی با شش شعاع تبدیل می‌شود. (اشوک چکر) همان چرخی که در پرچم هند نماد هندوستان است این چرخ از گردش گردونه حیات، سپری شدن زمان، طی شدن روز، ماه و سال و ظهور و افول ادوار هستی حکایت می‌کند.»
شش شعاع این چرخ اشاره به شش جهت (چپ، راست، پیش، پس، بالا و پایین) دارد که همگی حول یک نقطه و محور که همان نقطه اتکاء هستی است در گردش می‌باشند. اگر مرکز چرخ جابجا شود و محور آن از جای خود حرکت کند نظام کائنات فرو می‌ریزد. به اعتقاد بودائیان چرخ از پنج اصل ترکیب شده‌است که همان پنج عنصر (خاک، زمین، آب، آتش و باد) تلقی می‌شوند.
نماد دیگر خورشیدپرستی و میتراییسم در اعتقاد آریاییان همان چلیپا یا گردون مهر است، که به اعتقاد پیشینیان دربردارنده نیروهای آسمانی بوده و کاربردی وسیع دارد. این نشانه در هر منطقه‌ای مفهومی خاصی داشته‌است در ایران و هند و نزد قوم آریایی مظهر و نشانه خورشید بوده‌است. آنان معتقد هستند که هر شاخه از این علامت جایگاه یکی از عناصر چهارگانه است. بدین ترتیب چهار عنصر با هم و با چرخش خود نظام طبیعت و ذات آفرینش را حفظ می‌کنند. این نشانه در ایران به شاهین و فروهر نیز بسیار نزدیک است. مرکز این نشان، نماد مرکزیت و وحدت الهی است و این هما گردونه‌ای است که مهر بر آن می‌نشیند و چهار اسب سفید نامیرای مینوی آن را می‌کشند.
ـزیگزاک: زیگزاک‌های پیاپی نمادی برای اشعه‌های خورشید هستند.
ـ گل لوتوس: این گل را اصلاحاً گل خورشید نیز می‌گویند. این گل متعلق به مهر و سمبل آفتاب و نیروی آنکه نگهدارنده زمین است.
سرو: درخت سرو یا کاج ویژه خورشید است. درختی همیشه سبز و با طراوت. نشانه بهار و در عین حال مظهر و جنبه مطرح و مثبت زندگی است.»
چند نمونه از آثار به جای مانده از نقش خدای خورشید
«یک نمونه از این نقش‌ها، پیک رغولدیس بودا است در بامیان. در زیر یکی از طاق‌های این دیوار تزئینات وسیعی بکار رفته که موضوع آن مستقیماً ارتباط دارد با خدای خورشید. در این نقش خدای خورشید بر گردونه‌ای است که چهار اسب بالدار آن را می‌کشند و اسبان دو به دو در طرفین بحالت نیمرخ قرارگرفته‌اند. هاله بزرگی دور خدا را فرا گرفته و شعاع‌های کوتاهی دارد که این یادآور هاله‌های شعاع دار ایرانی است. هم چنین شمشیر دراز و نیزه‌ای که خدا در دست دارد و شنل بزرگ او که در قسمت سینه بسته می‌شود و نیز چهره اطرافیان او که همگی ریشدار و حالت جدی دارند همه جزئیاتی از هنر ساسانی را نشان می‌دهند..
«نمونه دیگر نقش برجسته‌ای از ماتورا است که خدای سوریا را سوار بر گردونه خود نشان می‌دهد هم چنین تندیس مرمر سفید سوریا در عبادتگاه برهمنی خیرخانه در منطقه کابل که مربوط است به قرون پنجم و ششم میلادی نمونه دیگری از این نقش‌ها می‌باشد. در این نمونه اخیر نیز باز تأثیر هنر ایرانی به وضوح می‌توان مشاهده نمود، از آن جمله لباس و جامه خدا و دستیاران او، و حتی حالت کسی که به خدای خورشید تاجی را اهدا می‌کند از سنت ایرانی مایه گرفته‌است..
در ایران نیز نماد خورشید در نقش برجسته‌ها به صورت گردونه مهر یا خورشید (چلیپا) دایره، چرخ یا گل لوتوس و هم چنین نقوش حیوانی و گیاهی چندی نیز هستند که به عنوان نماد خورشید شناخته می‌شوند از آن جمله شیر، بزکوهی، عقاب یا شاهین، گاو … و نیز سرو و کاج می‌باشند. «اگر چه در ایران یک نمونه نقش برجسته نیز وجود دارد که نشانگر موجود مافوق طبیعی با گرزی در دست و هاله‌ای دور سرش، روی گل نیلوفر ستاره مانندی که نماد کهن آفتاب‌پرستی است ایستاده و این همانا مهر خدای خورشید است که در نقش برجسته‌های طاق بستان به چشم می‌خورد. این نقش برجسته مربوط است به سلطنت اردشیر دوم و از آنجایی که اردشیر دوم جانشین عادی و طبیعی شاپور دوم نبود، به همین دلیل مهر که به معنی عهد و پیمان بود، در پیکر نگاره او حضور دارد تا بدین گونه بازگوکننده پیمان اردشیر دوم و شاپور دوم باشد تا در زمان مناسب تاج و تخت به شاپور سوم منتقل شود.
اساس آیین هندوییسم بر تناسخ است یعنی نسخه و رونوشت یا کپی شدن؛ یعنی انسانی که می‌میرد به‌شکل دیگری مانند یک انسان خوشبخت یا یک انسان بدبخت یا یک حیوان دوباره ظاهر می‌شود. ممکن است میمون خود یک انسان بوده‌است؛ یا سگ یا هر حیوانی
مذهب هندو دستورهایی خاص در مورد غذای هندوان دارد. هندوان معتقدند که افراط در غذا سبب تنبلی جسم و انحطاط فکر می‌شود. اغلب هندوان در تمام طول عمر خود، لب به گوشت قرمز نمی‌زنند وعده‌ای نیز فقط گوشت مرغ و جوجه یا ماهی مصرف می‌کنند. هندوهای ارتدوکس یا بنیادگرا که به جینی معروف هستند هر گونه غذایی را که از موجود زنده گرفته شده باشد حرام می‌دانند. حتی تخم مرغ را چون آثار حیات در آن وجود دارد.
غذای هندوان غالباً شیر گاو و گاومیش و فراورده‌های شیر است اما شیر گاو زلئو و شتر را نمی‌خورند. برنج، جو، گندم، لوبیا، خردل، نارگیل، دانه‌های نباتی، انواع میوه و آجیل از غذاهای عمده هندوان است. همچنین مصرف سیر، پیاز، تربچه و قارچ برای هندوان و مخصوصاً براهمن‌ها ممنوع است. اگرچه این قوانین، کمی عجیب به نظر می‌رسد، اما نرم خویی و آرامش و قناعت مردم این سرزمین، ناشی از همین تغذیه است. اهمیت ندادن به خوراک و توجه به روح و روان، مهم‌ترین دلیل پرورش عارفان و ریشیانRishi بزرگ در هند است.
از دیگر معتقدات هندوییسم، تناسخ است. اعتقاد به تناسخ روح به این دلیل است که هندوان می‌گویند، انسان در طول یک عمر کوتاه، نمی‌تواند به رستگاری و شعور الهی دست یابد و برای همین هر کسی سلسله‌ای از چند زندگانی دارد و در هر زندگی بر حسب کارهای زندگی قبلی به قالبی در می‌آید، گاهی در غالب انسان و خدایان و گاهی در قالب حیوان و گیاه و آنقدر به این تناسخ ادامه می‌دهد تا به حقیقت مطلق الهی پی برده و رستگار شود.
مذهب هندو، هم مذهبی ساده و ابتدایی است و هم مذهبی پیچیده و فلسفی است. بر همین اساس هر فردی از هر طبقه جامعه می‌تواند به آن بگرود و از آن استفاده کند. به همین دلیل نیز در جامعه هندو، هم عارفانی هستند که به مقصد عالی رسیده‌اند و هم عامیانی هستند که هنوز قدمی در راه مذهب برنداشته‌اند.
اخلاق اساسی هندوییسم، بر پایه طهارت، ضبط نفس، آزادی، راستی و بی‌آزاری است. بسیاری تصور می‌کنند که هندوییسم یعنی ریاضت، اما چنین نیست. هندوییسم از زهد و ریاضت طرفداری نمی‌کند و اصرار هم ندارد که پیروانش امیال نفسانی را به کلی سرکوب کنند. این تفکر مورد تأیید پیروان مذاهب جینJain و بودا Buddhaاست اما هندوییسم برعکس، پیروانش را به ازدواج و تشکیل خانواده ترغیب می‌کند و یکی از مراحل برهمنی نیز ازدواج می‌باشد.
خدای آتش که با بجا آوردن آئین و نیایش صورت می‌گیرد او در هند هم زمینی است و هم ایزدی، فرزند آسمان و زمین است می‌گویند او را از آسمان به زمین آورده‌اند، هنگامی که مردم نثارها را بر او می‌افشانند و دعاها را می‌خوانند بر این باورند که آتش واسطهٔ میان انسان و خداست و در اینجاست که دو جهان به هم پیوند می‌خورند آگنی خدایی است که قربانی را دریافت می‌کند و به عنوان روحانی دینی آن را به خدایان تقدیم می‌دارد. همان‌طور که آتش همه پلیدی‌ها را پاک می‌کند آگنی هم همه گناهان و خطاها را تطهیر می‌کند.
میترا نیز با خورشید پیوند دارد. معنای لفظی میترا، که با ارتباط و اتصال دوستی مرتبط است، از نقش اساسی او در جوامع کوچک روستایی و در نتیجه جامعه بزرگ جهانی حکایت دارد. او را خدای خورشید نیز دانسته‌اند. میترا از خدایان مهم ریگ ودا است که از هم پیمانان وارونا بوده و نام او، همراه با نام وارونا آمده‌است. به عنوان مثال در ریگ ودا چنین آمده‌است: (ای میترا ـ وارونا ای فرمان روایان آسمانی که بر عرش مقدس حکم می‌رانید و روشنایی نور را نظاره می‌کنید و با ابرهای رنگارنگ خویش در دل رعد و برق ظاهر می‌شوید، و با معجزات خدایی خود آسمان را به بارش درمی‌آورید) میترا از خدایان سرشناس هند و اروپایی است (تصویر شماره ۱) تحقیقات باستان‌شناسی از وجود معابد مختلفی در هند، ایران، بین‌النهرین یونان، ایتالیا و آلمان که برای نیایش این معبود بنا شده‌است حکایت می‌کند. لفظ میترا (Mitra) از ریشهٔ mri به معنای (عهد و پیمان) اخذ شده‌است و از این جهت او را تضمین‌کنندهٔ ارتباط افراد و اجزاء مختلف اجتماع بشری با یکدیگر دانسته‌اند. اوست مظهر دوستی و محبت بین افراد بشر. میترا ذات پیمان است و فضایی که ارتباط مردم با یکدیگر بر آن استوار. وارونا که حاکم است، ضامن اجرای پیمان هاست. به عبارت دیگر میترا قانون‌گذار است و به چگونگی اجرای آن کار ندارد و وارونا ضامن اجرای لذا وحدت این دو معبود ضروری است. اگر این اتحاد صورت نگیرد، قوانین جاویدان هستی و ناموس خداوندی (ریتا) هرگز به مرحله اجرا در نخواهد آمد. به همین دلیل است که میترا و وارونا را اصحاب ریتا یا نگهبان ریتا نامیده‌اند.
میترا از خدایان آریایی است که پرستش او در ایران کهن نیز رواج داشته‌است در ایران باستان میترا خداوند عهد و پیمان دو جانبه و قرار دادهای بین دو ملت بوده‌است، و ایرانیان آن زمان، برای قطعی کردن قراردادهایی از این قبیل: گاو نری به درگاه او قربانی می‌کرده‌اند. بدین ترتیب میترا رفته رفته به عنوان عامل وصلت و محبت و رفاقت مورد پذیرش قرار گرفت و همچنین در زبان سانسکریت، میترا در جریان سپری شدن ایام، مفهوم دوستی پیدا کرد. در فارسی رایج کنونی نیز، میترا تبدیل به مهر شده‌است. مهر در اوستا، در کتیبه پادشاهان هخامنشی، میترا و در سانسکریت میترا آمده‌است. این لفظ در زبان پهلوی تبدیل به میتر شده و ما امروزه آن را مهر می‌نامیم. همچنین پیمان، محبت و خورشید از جمله معانی میترا است.
میترا در جهان
مقبولیت گسترده میترا در میان اقوام و قبایل گوناگون موجب شد که وارونا، خدای قدرتمند، هم پیمان جدایی ناپذیر او پس از گذشت ایام، از جایگاه رفیع خود به درجه اقیانوس‌ها نزول یافت، در حالی که میترا به عنوان مظهر همبستگی و دوستی، ایام را از عهد هند و اروپایی تا اواخر عهد رومیان، با پیروزی کامل درنوردید. میترا از این لحاظ دارای ویژگی استثنایی است.
دامنه سلطنت اکثر خدایان به محدودهٔ مشخص و در میان قبیله خاصی منحصر می‌گردد، ولی میترا قلوب مختلف را چنان تسخیر خود گردانید که نام‌های او در فرهنگ‌های متفاوت هنوز موجود است. میترا در زبان سانسکریت به معنای دوست، در یونانی به معنای گره، کمربند و سرپوش است.
همین لفظ در انگلیسی به معنای کلاه اسقفی و مراسم اعطای کلاه به مقام اسقف تبدیل شده‌است. میترا خدایی است که ۱۲ نشان منطقه البروج را سیر می‌کند و با کیهان‌شناسی یونانی نیز مربوط است.
او را گاو یا قوچی توصیف کرده‌اند که در مراسم باز پیدایی خورشید، هر ساله خود را قربانی می‌کند. یونانیان جشنی به نام میترا داشته‌اند که در آن، پس از اجرای مراسم قربانی، شراب می‌نوشیدند. به نظر می‌رسد این مراسم با رسوم قربانی ودایی و نوشیدن سوماً توسط خدایان مربوط بوده و از آن اخذ گردیده‌است. سوماً نوعی نوشیدنی جاودانی است که از گیاه سوماً تهیه شده و در اوستا از آن با همان لفظ یاد شده‌است. معمولاً وارونا در کنار میترا ظاهر شده به صورت میترا وارونا.
یکی از شخصیت‌های اصلی در آئین پرستش ودایی است که در این آئین‌ها هم خداست و هم گیاه، در فرهنگ ایران از آن با نام هوم یا هوما یاد می‌شود. نماد زمینی ایزد سومه نوشیدنی سکرآوری است که از گیاه زرد رنگ آن را می‌گیرند که آن را می‌سایند و شیرهٔ گرفته شدهٔ آن را از صافی پشمینه‌ای عبور می‌دهند و در خمره‌های آب و شیر می‌ریزند که زردی این مایع به اشعه‌های خورشید و روانی آن به ریزش باران تشبیه شده‌است از این رو سومه را سرور یا شاه رودها می‌نامند سومه دارای سیطره جهانی است و در میان خدایان نقش موبد را دارد و به آن نیرو می‌دهد سومه جنگجوی بزرگی است و موبدانی که سومه بنوشند، دشمنان را سریعاً از بین خواهند برد؛ بنابراین سومه خدایی است که در بردارنده نیرو، درمان، ارزانی‌کننده ثروت است و خدای قربانی و جنگجو می‌باشد و در روایتی آمده در نیمه نخست هر ماه ۳۶۳۰۰ خدا از سومه تغذیه می‌کنند و به جاودانگی می‌رسند و در نیمه دوم هر ماه سومه خوراک نیاکان مقدس است.
یمه:
شخصیت برجسته‌ای که از او در ریگ ودا سخن به میان آمده، او انسان نخستین است که پس از مرگ خدای مردگان شده و بر دنیای مردگان فرمان‌روایی می‌کند یمه همراه با خواهر خود یمی که در پهلوی جمیک است دیده شده او قهرمان برجسته‌ای در اساطیر هند و ایرانی است گفته شده یمه و یمی نخستین زن و مرد جهان بودند و به خواست یمی در حالی که از ناخشنودی میترا و ورونا بیمناک بودند، زن و شوهر شدند و نسل انسان از آن‌ها متولد شد و راهی که به راه نیاکان مشهور شد کشف کردند این راه راهی بود که مردگان را به بهشت هدایت می‌کرد؛ و یمه بعد از کشف راه نیاکان نخستین انسانی بود که مُرد و بعد از مرگ به شهریاری و دنیای مردگان دست یافت او شاه مردگان بود و مرگ را، راه یمه می‌دانست.
وارونا از دیگر خدایان آسمانی ریگ ودا است و همواره در کنار میترا ظاهر شده‌است و لفظ varuna – s را برخی با uranus لاتین و oranus یونانی معادل دانسته‌اند. وارونا و میترا بر پا دارنده قوانین روحانی و فیزیکی جهان هستند و لذا بیش از هر خدای دیگری با نظام کیهانی ریتا مرتبط هستند. در اوایل عهد ودایی، وارونا حاکم جهان بوده‌است. او را سلطان آسمان پر ستاره و نازل‌کننده باران می‌دانستند. با سپری شدن رمان، خدایی به نام ایندرا (خداوند رعد) صفت نزول باران را از او گرفت و به خود اختصاص داد؛ و رفته فته به مقام خدای اقیانوس‌ها نزول کرد.
در عهد ودایی، وارونا سلطان آسمان‌ها و ستارگان را در دل شب نصب می‌کند و در هنگام پگاه، آن‌ها را نامریی می‌سازد. اوست که ماه را به درخشش درمی‌آورد و خورشید را در پهنه آسمان سیر می‌دهد. او به پرواز پرندگان آگاه است. مسیر کشتی‌ها را می‌داند و راه دریا را می‌شناسد، او راز هست و هستی را می‌داند و از حقیقت و غیر حقیقت آگاه است. در نزول باران، میترا و وارونا با هم متحد و همیار هستند.
ارتباط و اتصال وارونا با آب (دریا، اقیانوس، رود) ناگسستنی است. او ضامن جاری گشتن رودها و پدید آمدن دریاها و اقیانوس‌ها است. اگر اقیانوس‌ها بر خلاف وارد شدن مدام آب رودخانه‌ها ی زیاد به آن‌ها، لبریز نمی‌شوند به خاطر قدرت سحرآمیز وارونا است. آبی که وارونا مظهر آن است و در ریگ ودا به آن به آن اشاره شده‌است تنها آب مادی نیست، بلکه آسمانی و ماورایی است همان منشأ و مبدأ همه عالم است و سلطه آن بر این آب گوارا قدرت و مرتبه او را نشان می‌دهد. لفظ وارونا varuna از ریشهٔ هند و اروپایی wer به معنای پیوستن مشتق شده‌است. وارونا به پرندگان پرواز و به باد وزیدن آموخت. او راز سلامتی را می‌داند، صد هزار دارو در ملکیت خود دارد و سرنوشت زن و مرد آگاه است. وارونا با قانون کیهانی ریتا مرتبط است، طبعاً حامی مبانی معنوی و روحیات اخلاقی نیز هست. او گناه کاران را در دام خود گرفتار می‌کند، آن‌ها را به مجازات می‌رساند یا مورد عفو قرار می‌دهد.
وارونا در ایران باستان
ژرژ دومزیل که مکتب هندوشناس است معتقد است که وجود آداب و سنن و زبان مشترک در یک یا چند قوم در دوره‌ای خاص، پدیده‌ای تصادفی نیست، بلکه از وجود اعتقادات و باورهای مشترک حکایت دارد. اشتراک میان ادیان هند و اروپایی موجب شد که برخی از خدایان کهن اقوام آریایی مرزهای جغرافیایی و حصارهای تاریخی را نادیده گرفته و در اساطیر جوامع مختلف جلوه گر شوند.
در این میان، ایرانیان و هندیان اشتراکات بسیاری داشته‌اند و تجربیات تاریخی مشابهی را نیز سپری کرده‌اند. تحقیقات موجود در وادی ادیان به وجود خدایان مشترک میان این دو قوم (ایران و هند)، پیش از جدایی از یکدیگر، گواهی می‌دهد. در اوستا لفظ اهورا به عنوان خدایان نیکی‌ها و دیوا به عنوان منشأ و سمبل بدی و پلیدی است. اهورای ایران از جمله خدایان آسمانی ایرانی است و قدمت آن به پیش از عهد زرتشت بازمی‌گردد. در یشت‌ها به برخی از صفات پیش از اهورا و مزدا اشاره شده و که به فرضیه انطباق اهورا و آسورا، یا به‌طور مشخص تر یگانگی وارونای هند با اهورای ایران قدرت می‌بخشد.
شمایل تصویر وارونا
وارونا در تصاویر به صورت مردی با چهره روشن و پوست سفید سوار بر یک جانور خارق‌العاده دریایی ترسیم شده‌است. این جانور ماکرا نام دارد حیوانی و دو پای جلوی او به صورت گوزن است و دمی چون دم ماهی دارد. کمندی در دست راست دارد. او بیشتر از جانب ماهی گیران اغلب در ایام قحطی مورد پرستش قرار می‌گرفته‌است. لیکن امروزه پرستش وارونا منسوخ شده و تمثال تصویر او ساخته نمی‌شود.
در اشعار ریگ ودا که بسیار معروف است خدای جنگجو و خدای طوفان است که به وجود آورنده باران‌های سیلابی و رعد و برق است او دارای صلاحی بنام وجره است که به معنی رعد می‌باشد همچنین نوشندهٔ شراب سومه است (نوشابهٔ جاودانگی بخشی است که قدرت خود را سومه می‌گیرد) در زمان تولد ایندره گفته شده آسمان و زمین چنان لرزید که همه کائنات معابد پا به فرار گذاشتند از دیگر صفات ایندره با وَرتَره جِن یا ورتره گن که دیو خشکسالی است مبارزه می‌کند چون که همه آب‌های زمین را نوشیده‌است و باعث قحطی و خشکسالی شده پس او را شکست می‌دهد و آب‌های زمین را آزاد می‌کند پس در حقیقت او خدای برکت بخش و جنگاور است و در ادبیات ودایی هند او به خدای بزرگ دره سند تبدیل می‌شود.
خدای فضا و هوا است از اسرار آمیزترین خدایان هند و ایرانی است و گفته شده به دیو نفس جهانی بنام یورشه ساخته شده و دنیا از بدن او ساخته شد و در بعضی دیگر روایات دیو شبیه به ایندره است یا ارابه ران ایندره است که در چنین حالتی ارابه از طلاست و هزار اسب او را می‌کشد پس می‌توان گفت ویو نماد حالت دیگری از خدایان جنگجو است که تحت هیچ نظامی در نمی‌آید و هیچ چیز قدرت مقاومت با او را ندارد.
رتا:
ایزدی که همکار و همراه ورونا است وظیفهٔ او به نظم درآوردن همه چیز است، نظم در طبیعت، نظم در تولد، همکاران او اوشاس و ایزد بانو سوریا - ساویتا، خدایانی که با خورشید و پرتو خورشید در ارتباط هستند می‌باشند، اوشاس الهام بخش زیباترین سرودهای ودایی است که در ریگ ودا ستایش شده و نفس بخش همه موجودات و بیدارکننده خفتگان از خواب مرگ است.
برهما:
از خدایان سه‌گانه که در اواخر دوران ودایی بنام خدای آفریننده خالق کل مورد پرستش قرار می‌گرفت و بعد از انجام وظایفش نسبت به خدایان دیگر مثل شیوا و ویشنو کمتر مورد پرستش قرار گرفت. در سراسر هند فقط دو یا سه معبد مخصوص به او وجود دارد. در واقع او را خدای خدای هندو می‌دانستند که بعد از آفرینش جهان دیگر روی زمین فعالیت و کاری ندارد، برهما به صورت شاهی تصور می‌شود دارای ۴ سر و مشغول خواندن کتاب وداها که او را سوار بر مرغابی سفیدی تجسم می‌نمایند و یکی از بزگان مقام او می‌گوین برهما ابتدا دارای ۵ سر بوده ولی چون خود را برتر از شیوا دانسته، شیوا هم یک سر او را قطع کرده‌است.
شیوا:
از خدایان محبوب هند است او در اوایل عصر ودایی پرستش می‌شده ولی در دوران بعد مقامش بالاتر رفته و به جای خدای «رودره» می‌نشیند (خدای جنگجو است که گاهی شوم و کشنده است و گاهی هم نجات دهنده) شیوا هم کشنده است هم خالق موجودات چون در اعتقادات هندی مسئله تناسخ وجود دارد یعنی همواره مرگ و حیات تداوم دارد و موجودات در نظام تناسخ تغییر شکل می‌دهند شیوا در این تغییرات و مرگ و زندگی نقش اساسی دارد. غالباً شیوا در حالت رقص روی جسد شیطان است که ۴ دست و از هر طرف باز می‌شود در هریک دست طبل کوچکی، و شعله‌ای فروزان و شکل هلال ماه نو بر روی سرش، گفته شده تقسیم آب رودخانه گنگ به هفت شعبه از گیسوان شیوا جاریست از سر و پای وجود شیوا نیروی حیات به جلوه در می‌آید و رقص او رمز سرعت، دوران تولد و مرگ است.
ویشنو:
در اندیشه‌های مردمان از دوران کهن جای خوبی دارد و در دوران کهن به عنوان مظهر خورشید بوده اما در اواخر عصر ودایی او یکی از سه خدای برتر محسوب می‌شود. به عقیدهٔ هندوها در روی زمین به شکل‌های مختلف ظاهر می‌شود یکی به شکل انسان در حالتی که انسان را هدایت می‌کند ظاهر می‌شود و در وداها ویشنو خدای نیک خواه است و از او به عنوان نگهدار شکست ناپذیر یاد می‌شود و این نشانه‌ای از جایگزین شدن او در تثلیث آئین هند است ویشنو در وداها خالق روشنایی است و سه گام او موجب پیدایش نور خورشید، آذرخش و آتش است در بعضی روایات منظور از سه گام، سه مرحلهٔ مکان خورشید در موقع طلوع، اوج و غروب است که دو گام او برای انسان قابل دیدن است و یک گام دیدنی نیست ولی در بعضی روایات دیگر این سه گام را، زمین، هوا و آسمان می‌دانند.
ویشنو به اشکال زیر فرود می‌آید:
۱- انسان نخستین ۲- قهرمان افسانه‌ای راما که نماد مردانگی ویستا است ۳- کریشنا (جوان چوپان خوش آواز) ۴- لاک‌پشت ۵- ماهی ۶- شیر ۷- خرس ۸- انسان و… در کل به ۹ صورت فرود می‌آید. ویشنو خدایی با ۴ دست است به صورت حلزون در یک دست اسلحه در دستی دیگر حلقه آهنین و در دست دیگر گرز و در یک دست دیگر نیلوفر آبی.
بهترین منابعی که ما را از چگونگی اعتقادات دینی شبه قاره هند در ادوار قدیم آشنا می‌سازد متن وداها خصوصاً کتاب مقدس ریگ ودا (۱۲۰۰ تا ۱۵۰۰ قبل از میلاد) می‌باشد. مطالعات نشان می‌دهد که ادیان هند از پرستش طبیعت و قوای طبیعی آغاز شده و رفته رفته با نفوذ تفکرات فلسفی و منطقی راه تکامل پیموده و پس از سیر و گذر از مرحلهٔ اوپانیشادها و ودانتا به صورت تفکر کنونی مذهبی هند درآمده‌است. ماکس مولر معتقد است که اساس مذاهب هند و اروپایی پرستش طبیعت بوده و نوع اعتقادات آن دوران، آینه صادقی است که معتقدات دینی ابتدایی انسان اولیه را به نمایش می‌گذارد در این مکتب، اساطیر محلی و زبان‌های قومی نقش ایفا نمی‌کنند.
۲. مکتب ژرژ دومزیل: در این مکتب به زبان‌های اقوام اعتنای خاصی شده و اعتقاد بر این است که در هر مذهب و تمدنی کتب مقدسه و اساطیری خاص وجود دارد. حال اگر اقوام هند و اروپایی زبان مشترکی داشته‌اند لذا می‌بایست اشتراک میان اعتقادات شان هم موجود بوده‌است. دومزیل از همین طریق یافته‌های ارزنده‌ای را در خصوص اشتراک اعتقادات ایران باستان، هند باستان و دیگر اقوام هند و اروپایی ارائه نمود.
ضریب علمی یا ضریب، قسمتی از یک عدد در نماد علمی یا عدد ممیز شناور است که شامل پایه و توان و رقم مهم میگردد، با نظر به علامت مثبت یا منفی توان، "ضریب علمی" میتواند نماینده یک عدد صحیح یا یک کسر باشد.Wikipedia contributors, "Significand,"، December 18, 2012.
شماره ۱۲۳/۴۵ میتواند نماینده یک "عدد ممیز شناور" در مبنای ده باشد با یک "رقم مهم" صحیح ۱۲۳۴۵ و یک توان ۲- که ارزش آن با محاسبه زیر تطابق دارد:
همین عدد همچنین میتواند نماینده یک عدد نرمال‌شده با یک ضریب کسری ۱/۲۳۴۵ و توان ۲+ نیز باشد:
و نهایتاً، این عدد میتواند در حالت استاندارد Language Independent Arithmetic یا (LIA) و چندین استاندارد زبان برنامه‌نویسی شامل اِی‌دی‌اِی یا Ada، سی، و فورترن نیز به صورت زیر به نمایش درآید:
وقتی در دستگاه اعداد دودویی کار میکنید، ضریب علمی با شماره تعداد بیت‌هایش تعریف میگردد. چون همیشه مهم‌ترین رقم یک بیت برای یک عدد نرمال‌شده «۱» است، معمولاً این بیت ذخیره نگردیده و به آن «بیت مخفی» گفته میشود. وابسته به شرایط، "بیت مخفی" ممکن است در شمارش تعداد بیت‌ها محاسبه نگردد.
برای مثال در استاندارد IEEE 754 که برای Double-precision تعریف گردیده است، به یک فرمت و حالت یکسان گاه به دو صورت متفاوت اشاره شده است در بیشتر موارد آنرا دارای ۵۳ بیت "ضریب علمی" با محاسبه بیت مخفی معرفی نموده و در برخی اوقات آنرا یک ضریب علمی ۵۲ بیتی، بدون شمارش بیت مخفی تعریف میکند.
نماد «بیت مخفی» تنها مخصوص اعداد در مبنای دو میباشد.
این کلمه به خاطر داشتن کاربردهای دوگانه برای استفاده، بسیار محل اختلاف بوده و به غیر از برخی از شرکت های آمریکایی به نظر نمی‌رسد مورد توافق افراد صاحب نظر و دانشمندان و مؤسسات بین‌المللی فعال در این عرصه باشد.
مطالعات بازار در پی شناسایی و گردآوری و تجزیه و تحلیل آن دسته از اطلاعاتی برمی‌آید که به فرصت‌های بهتری در ارائه و عرضه کالا یا خدمات خاصی می‌انجامد یا مشکلات و تهدیدهای پیش روی بازاریابی کالا یا خدمات خاصی را تبیین کرده و راهکارهای برون رفت از مشکلات را ارائه می‌دهد. مطالعات بازار امری حیاتی برای بنگاه‌های اقتصادی و تجاری به‌شمار می‌رود. از این طریق شرکت‌ها می‌توانند از یک فرصت تجاری جدید استفاده کنند و مشتریان فعلی خود را افزایش دهند. پی بردن به نقاط ضعف در بازار، رضایت مشتری را بیمه کرده و اقدامات بازاریابی مؤثر را برای مشتریان برنامه‌ریزی می‌کند. مطالعات بازار می‌تواند اطلاعاتی را در مورد وضعیت بازار رقبا فراهم کند که این خود باعث افزایش قدرت رقابتی و افزایش سود بنگاه می‌شود.
مدیران بنگاه‌ها و شرکت‌ها برای این که بتوانند اطلاعات دقیق‌تری از مشتریان یا رقبا یا دیگر نیروهای موجود در بازار به دست آورند، دست به انجام تحقیقات بازاریابی می‌زنند. گام‌های اجرایی در تحقیقات بازاریابی شامل شش مرحله اصلی است که عبارتند از: تحقیق مختصر اولیه، تهیه طرح تحقیق، تنظیم برنامه اجرایی، جمع‌آوری داده‌ها، آماده‌سازی و تحلیل داده‌ها و تهیه گزارش تحقیق.پایگاه مطالعات بازار
کلینیک محصول نوعی از تحقیقات بازاریابی است که با هدف شناخت نظرات مشتریان از محصولات و خدمات جدید یا قدیم شرکت انجام می‌گیرد.
کلینیک محصول درصدد یافتن نظرات مشتریان با در نظر گرفتن همه اصول مربوط به تحقیق بازار است. در کلینیک محصول، محصولات شرکت در معرض بازدید مشتریان احتمالی قرار می‌گیرد و آن‌ها نسبت به محصولات و خدمات شرکت اظهارنظر می‌کنند. این اظهارنظرها در مقاطع مختلف تولید و عرضه محصول مورد استفاده شرکت‌ها قرار گرفته و شرکت‌ها را در ارائه خدمات بهتر و مناسب‌تری یاری می‌رساند. کلینیک محصول بازوی مناسبی در جهت ارتقای سطح توانمندی بازاریابی شرکت‌ها است و با دقت بالایی می‌تواند نظرات مشتریان احتمالی را به شرکت منتقل کند.