moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
عبارت codice_1 یک اشاره‌گر نامیده می‌شود و مکانی از حافظه را که با مقدار فعلی codice_2 مشخص شده‌است، می‌خواند. اثر خواندن از یک اشاره گر توسط مدل حافظه معماری مشخض می‌شود. هنگام خواندن از حافظه استاندارد برنامه، به دلیل ترتیب دستور خواندن حافظه، عوارض جانبی وجود ندارد. در برنامه‌نویسی سیستم‌های جاسازی شده، بسیار رایج است که I/O با نقشه حافظه داشته باشیم که در آن دستورهای I/O باعث خواندن و نوشتن در حافظه یا تغییر در حالت عملکرد پردازنده، که عوارض جانبی بسیار قابل مشاهده است، می‌شود. برای مثال بالا، فرض کنید که نشانگرها به حافظه برنامه منظم بدون این عوارض جانبی اشاره می‌کنند. کامپایلر آزاد است که این خوانش‌ها را به نحوی که مناسب می‌داند، مرتب کند و هیچ عوارض جانبی قابل‌مشاهده برنامه وجود نخواهد داشت.
اگر مقدار تخصیص داده شده هم اشاره گر غیرمستقیم باشد چه می‌شود؟
در این قسمت، اینکه زبان به کامپایلر اجازه تقسیم را به صورت زیر بدهد، بعید به نظر می‌رسد.
این در اکثر موارد ناکارآمد است و نوشتن اشاره گر می‌تواند اثر جانبی بر روی وضعیت قابل مشاهده ماشین داشته باشد. کامپایلر اجازه این تبدیل تقسیم را نمی‌دهد، بنابراین تنها نوشته‌ها در مکان حافظه sum باید به‌طور منطقی از سه اشاره گر خوانده شده از عبارت پیروی کنند.
اما فرض کنید برنامه‌نویس نگران سرریز اعداد صحیح بوده و این عبارت را در سطح برنامه به صورت زیر تقسیم کند:
عبارت اول دو خوانش حافظه را کد می‌کند، که باید قبل از اولین نامه به codice_3 باشد (به هر ترتیب). عبارت دوم دو خوانش حافظه (به هر ترتیب) را کد می‌کند که باید قبل از به روز رسانی دوم codice_3 باشد. این امر ترتیب دو دستور اضافه را تضمین می‌کند، اما به‌طور بالقوه یک مشکل جدید برای نام مستعار آدرس را معرفی می‌کند: هر کدام از این نکته‌ها می‌توانند به‌طور بالقوه به مکان حافظه مشابه مراجعه کنند.
برای مثال، فرض کنید در این مثال codice_5 و codice_3 نام مستعار در یک مکان حافظه دارند و هر دو نسخه برنامه را با codice_3 برای هر دو بازنویسی کنیم.
اینجا هیچ مشکلی وجود ندارد. مقدار اصلی چیزی که ما در ابتدا به عنوان codice_5 نوشتیم در تخصیص به codice_3 و همچنین مقدار اصلی codice_3از بین می‌رود، اما این در وهله اول بازنویسی شده بود و هیچ نگرانی خاصی ندارد.
در اینجا مقدار اصلی codice_3 قبل از اولین دسترسی، بازنویسی می‌شود و در عوض معادل جبری بدست می‌آید:
که یک مقدار کاملاً متفاوت را به codice_3 به دلیل تنظیم مجدد دستورها اختصاص می‌دهد.
به دلیل اثرهای احتمالی، تغییر یافتن مجدد دستورهای اشاره‌گر بدون به خطر انداختن اثرهای برنامه قابل‌مشاهده دشوار است. در حالت معمول، ممکن است هیچ نام مستعاری وجود نداشته باشد، بنابراین به نظر می‌رسد که کد مانند قبل اجرا شود. اما در حالتی که نام مستعار وجود دارد، خطاهای شدیدتر ممکن است رخ دهد. حتی اگر این موارد به‌طور کامل در اجرای عادی وجود نداشته باشند، دری را برای یک دشمن مخرب باز می‌کند تا در جایی که نام مستعار وجود دارد، ورودی ایجاد کند، که منجر به یک سوء استفاده امنیتی از رایانه می‌شود.
ترتیب مجدد امن برنامه قبلی به شرح زیر است:
در نهایت حالت غیر مستقیم با فراخوانی تابع اضافه را در نظر بگیرید :
کامپایلر ممکن است ارزیابی اشاره گرهای codice_13 و codice_14 را زودتر انتخاب کند، ممکن است ارزیابی codice_14 را به بعد از فراخوانی تابع codice_16 یا ارزیابی codice_13 را به بعد از فراخوانی تابع codice_18 به تعویق بیندازد. اگر تابع codice_16 و codice_18 اثر جانبی قابل مشاهده نداشته باشند، هر سه گزینه برنامه‌ای با اثر قابل‌مشاهده مشابه تولید خواهند کرد. اگر پیاده سازی codice_16 یا codice_18 دارای اثر جانبی هر اشاره‌گر باشد، این سه گزینه می‌توانند جلوه‌های برنامه قابل مشاهده مختلفی را ایجاد کنند.
به‌طور کلی، زبان‌های کامپایل شده به اندازه کافی دقیق نیستند تا کامپایلر به‌طور رسمی در زمان کامپایل مشخص کند که کدام اشاره گرها نام مستعار دارند و کدام‌ها ندارند. امن‌ترین کار این است که کامپایلر فرض کند که همه اشاره گرها همیشه نام مستعار دارند.
در نتیجه، بسیاری از زبان‌های کامپایل‌شده سطح بالا، مانند C و ++C، طوری تکامل یافته‌اند تا مشخصات معنایی پیچیده تری داشته باشند در این مورد که کامپایلر در کجا مجاز است در مرتب‌سازی مجدد کدها برای دستیابی به بالاترین عملکرد ممکن، مفروضات خوش‌بینانه داشته باشد، و در کجا باید برای جلوگیری از خطر معنایی، مفروضات بدبینانه ای را ایجاد کند.
تا حد زیادی بزرگ‌ترین دسته‌بندی از عوارض جانبی در یک زبان رویه ای شامل دستورهای نوشتن حافظه است، بنابراین قوانین مربوط به ترتیب حافظه جزء غالب در تعریف معنایی ترتیب برنامه هستند. مرتب سازی مجدد فراخوانی‌های توابع بالا، ممکن است به نظر متفاوت باشند، اما این معمولاً به نگرانی‌هایی تبدیل می‌شود که در مورد اثر حافظه داخلی در تعامل با دستور حافظه است.
کامپایلرهای مدرن بعضی وقت‌ها با استفاده از یک قاعده as-if یک گام جلوتر می‌روند، که در آن هرگونه ترتیب مجدد (حتی در بین عبارت‌ها) در صورتی که تأثیری بر نتایج معناشناسی برنامه نداشته باشد، مجاز است. بر اساس این قانون، ترتیب دستورها در کد ترجمه شده می‌تواند به شدت از ترتیب برنامه مشخص شده متفاوت باشد. اگر کامپایلر مجاز باشد در مورد دستورهای اشاره گر متمایز با عدم همپوشانی مستعار در موردی که چنین نام مستعاری وجود داشته باشد، مفروضات خوش‌بینانه داشته باشد (این امر معمولاً به عنوان یک برنامه نامناسب طبقه‌بندی می‌شود که رفتار نامشخصی از خود نشان می‌دهد)، نتایج نامطلوب یک تبدیل کد - بهینه‌سازی تهاجمی قبل از اجرای کد یا بازرسی مستقیم کد غیرممکن است. قلمرو رفتار تعریف‌نشده، تقریباً جلوه‌های نامحدود دارد.
این مسئولیت برنامه‌نویس است که مشخصات زبان را به گونه ای در نظر بگیرد تا از نوشتن برنامه‌هایی که در آن معنا در نتیجهٔ هر گونه بهینه سازی کامپایلر تغییر می‌کند، جلوگیری کند. Fortran به‌طور سنتی بار زیادی را بر دوش برنامه نویسان قرار می‌دهد تا از این مسائل آگاه باشد چرا که زبان های برنامه‌نویسی C و C++ چندان از این موارد عقب نیستند.
برخی از زبان‌های سطح بالا، ساختارهای اشاره گر را به‌طور کلی حذف می‌کنند چرا که این سطح هوشیاری و توجه به جزئیات بسیار بالاست و حتی در بین برنامه‌نویسان حرفه‌ای نمی‌توان آن را حفظ کرد.
درک کامل از معناشناسی ترتیب حافظه به عنوان یک تخصص در میان گروهی از برنامه‌نویس‌های حرفه ای که در این زمینه بهترین هستند، در نظر گرفته می‌شود. اکثر برنامه نویسان به درک کافی از این مسائل در حوزه معمولی تخصص خود رضایت می‌دهند. در نهایت برنامه نویسانی هستند که چارچوب‌های نرم‌افزاری را برای پشتیبانی از مدل‌های محاسباتی همزمان ایجاد می کنند.
توجه داشته باشید که متغیرهای محلی را نمی‌توان بدون نام مستعار فرض کرد، اگر یک اشاره‌گر به چنین متغیری در اشاره کند :
ما نمی‌دانیم که تابع f با اشاره گر داده شده به a چه کرد. در ساده‌ترین حالت، f مقدار جدیدی برای متغیر a می‌نویسد و عبارت به ترتیب اجرا تعریف نشده‌است. f می‌تواند چنین رفتاری را با اعمال واجد شرایط ثابت در اعلان آرگومان اشاره گر پنهان کند و عبارت به درستی تعریف شود؛ بنابراین، فرهنگ C/C++ مدرن تا حدودی در مورد دادن اعلان‌های آرگومان تابع واجد شرایط ثابت در همه موارد قابل اجرا، وسواس زیادی پیدا کرده‌است.
زبان‌های C و ++C به اجزای داخلی تابع codice_16 این اجازه را می‌دهند تا صفت سازگاری را به عنوان یک مصلحت خطرناک نشان دهد. اگر تابع codice_16 این کار را به گونه ای انجام دهد که بتواند عبارت بالا را از هم بشکند، در مرحله اول نباید نوع آرگومان اشاره گر را به عنوان ثابت اعلام کند.
سایر زبان‌های سطح بالا به یک تضمین قوی بدون هیچ حفره حلقه ای برای نقض متمایل می‌شوند. اگر برنامه شما کتابخانه ای را که به زبان برنامه‌نویسی دیگری نوشته شده‌است پیوند دهد، همه شرط‌ها روی این زبان تضمین نمی‌شود (اگرچه این طراحی به شدت بد در نظر گرفته می‌شود).
این مانع‌ها از مرتب سازی مجدد دستورها توسط کامپایلر در طول زمان کامپایل جلوگیری می‌کنند ولی مانع از مرتب سازی مجدد توسط CPU در طول زمان اجرا نمی‌شوند.
در بسیاری از زبان‌های برنامه‌نویسی، انواع مختلفی از مانع‌ها را می‌توان با دستورهای دیگر (مانند بارگذاری، ذخیره، افزایش اتمی، مقایسه اتمی و مبادله) ترکیب کرد، بنابراین به هیچ مانع حافظه اضافه ای نیاز نیست. بسته به معماری پردازنده که هدف است، این ساختارهای زبان به دستورالعمل‌های ویژه، به دستورالعمل‌های متعدد (به عنوان مثال مانع و بار)، یا به دستورالعمل‌های معمولی، بسته به تضمین‌های ترتیب حافظه سخت‌افزاری، ترجمه می‌شوند.
چند مدل سازگاری با حافظه برای سیستم SMP وجود دارد:
در برخی از CPUها
بسیاری از معماری‌ها با پشتیبانی SMP دارای دستورهای سخت‌افزاری خاصی هستند که برای خواندن و نوشتن در طول زمان اجرا هستند.
برخی از کامپایلرها از تابع ذاتی پشتیبانی می‌کنند که دستورهای مانع حافظه که از نوع سخت‌افزاری هستند را خارج می‌کنند:
کمی خوشی کمی سختی یا دوست‌داشتن کم و کمی سختی فیلمی هندی محصول سال ۲۰۰۹ و به کارگردانی کیشور کومار پارداسانی است. در این فیلم بازیگرانی همچون سیدارت نارایان، تمنا باتیا، پراکاش راج، رامیا کریشنان و نثار ایفای نقش کرده‌اند.
سپاه اول انزاک () سپاه پیاده‌نظام و مجموعه‌ای از ۳ لشکر نیروی زمینی بریتانیا و تحت امر سپاه ارتش استرالیا و نیوزلند بود، که در سال ۱۹۱۶ تأسیس شد و در سال ۱۹۱۷ منحل گردید.
احساس کردن رباتیک یک بخش فرعی از علم رباتیک است که قصد دارد توانایی مشاهده را به ربات بدهد. حواس رباتیکی ربات هایی با توانایی احساس کردن اطراف خود می سازد و معمولا به عنوان واکنش نشان دادن ربات برای اینکه ربات بتواند حرکات خود را بر اساس ورودی احساس شده تنظیم کند استفاده می شود. سنجش رباتیک به طور کلی به ربات توانایی دیدن، لمس کردن، شنیدن، و حرکت کردن، و استفاده از الگوریتم هایی که به واکنش محیط یا اطلاعات مربوط به حواس نیازمند است را می دهد.حواس رباتیکی در برنامه هایی مانند اتوماسیون خودرو، پروتزهای رباتیکی و ربات‌های صنعتی، پزشکی، ربات های مخصوص سرگرمی وربات های آموزشی مهم است.
سیستم احساس بینایی میتواند بر اساس هر چیزی از دوربین های سنتی ،ردیاب آوایی و لیزر ها گرفته تا تکنولوژِی های جدید شناسایی فرکانس های رادیویی(RFID) که سیگنال های رادیویی را به یک برچسب روی یک شی می فرستد و یک کد شناسایی را برمی گرداند.همه ی چهار راهکار این سه رویه را هدف قرار می دهند:احساس، برآورد کردن و تطابق.
کیفیت تصویر در برنامه هایی که به دید رباتیکی بی نقص نیاز دارند، مهم است.الگوریتم که بر اساس تبدیل موجک برای ادغام کردن عکس های طیف های مختلف و کانون های مختلف است، کیفیت تصویر را بهبود می بخشد. ربات ها می توانند اطلاعات دقیق تری از تصویر بهبودیافته را به دست بیاورند.
سنسور های ویژوال به ربات کمک می کند تا اطراف خود را شناسایی کند و حرکت درست را انجام دهد.ربات های عکس محیط در همان لحظه را از سنسور ویژوال انالیز می کنند. نتیجه انالیز با عکس نهایی یا متوسط ایده ال مقایسه می شود، تا حرکت مناسب برای رسیدن به هدف نهایی یا حالت ایده ال تصمی گیری شود.
پوست الکترونیکی در واقع الکترونیک هایی انعطاف پذیر، الاستیک و خود درمانگر هستند که می توانند توانایی های پوست انسان و حیوانات را به طور مشابه داشته باشند. بخش بزرگی از مواد معمولا دارای قابلیت های حس کردن هستند که برای ساختن توانایی های پوست انسان برای واکنش نشان دادن به عوامل محیطی مانند تغییرات دما و فشار در نظر گرفته اند.
پیشرفت ها در تحقیقات پوست الکترونیکی روی طراحی کردن موادی که قابل کشیدن،محکم و انعطاف پذیر هستند، تمرکز دارد. پژوهش درباره ی زمینه های جداگانه لوازم الکترونیکی انعطاف پذیر و حس لامسه به خوبی پیشرفت کرده است. اگرچه طراحی پوست الکترونیکی باعث به دست امدن پیشرفت هایی در بسیاری از حوزه های پژوهش درباره مواد لازم، بدون فدا کردن سود های جداگانه در هر زمینه شده است. ترکیب موفقیت امیز امکانات مکانیکی انعطاف پذیر و قابل کشش با سنسور ها و همچنین توانایی خود درمانگری میتواند راه را برای بسیاری از برنامه های ممکن که شامل رباتیک نرم، مبحث اعضای مصنوعی، هوش مصنوعی، و نمایش سلامت باز کند.
پیشرفت های اخیر در زمینه پوست الکترونیکی روی متحد کردن مصالح سبز ایده آل و هشیاری از محیط در پروسه ی طراحی متمرکز شده اند.به عنوان یکی از چالش های اصلی که تولید پوست الکترونیکی با آن مواجه است ، توانایی مصالح برای مقاومت در برابر کشش مکانیکی و دربرداشتن توانایی حس کردن یا امکانات الکترونیکی، قابلیت بازیافت شدن، و قابلیت های خود درمانگری مسایلی هستند که در طراحی اینده پوست های الکترونیکی جدید به ان انتقاد می شود.
نمونه های شرایط فعلی پیشرفت ها در زمینه پوست های ربات در اواسط سال 2022 عبارت است از انگشت رباتیکی پوشیده از نوعی از پوست مصنوعی انسان زنده، پوست الکترونیکی که احساسات واقعی پوست مانند لمس کردن و درد را به یک دست رباتیکی می دهد، سیستم پوست الکترونیکی و یک ماشین رابط انسان و ربات که می تواند درک لمسی از راه دور که قابل پوشش است ویا حواس رباتیکی از مواد خطرناک و پاتوژن ها ، و همچنین پوست ربات مبتنی بر هیدروژل با حسگر لمسی چندلایه.
جریان داده همزمان (SDF) محدودیتی در شبکه‌های فرآیند کان است که در آن تعداد نشانه‌های خوانده شده و نوشته شده توسط هر فرآیند از قبل مشخص می‌شود. در برخی از موارد، می‌توان فرایند‌ها را به گونه ای برنامه ریزی کرد تا کانال های FIFO را محدود کنند.
sdf نمی‌تواند فرآیندهای ناهمزمان را در نظر بگیرد زیرا نرخ خواندن/نوشتن توکن آن‌ها متفاوت خواهد شد. عملاً می توان شبکه را تقسیم به زیرشبکه های همگامی کرد که با پیوندهای ناهمزمان به یکدیگر متصل شده اند. یا یک ناظر زمان اجرا می تواند انصاف و سایر ویژگی‌های مورد نظر را اعمال کند.
SDF ها برای مدل‌سازی کردن روتین‌های پردازش سیگنال دیجیتال (DSP) مفید است. در اصل مدل‌ها را می‌توان برای مورد هدف قرار دادن سخت‌افزار موازی مانند FPGA ، پردازنده‌هایی که دارای مجموعه دستورالعمل‌های DSP هستند مانند Hexagon Qualcomm و سایر سیستم‌ها کامپایل کرد.
آواز فاخته (انگلیسی: Cuckoo Song) نوشته فرانسیس هاردینگ، یک رمان فانتزی کودکان یا بزرگسالان است که در ۸ مه ۲۰۱۴ توسط مک‌میلن در بریتانیا و توسط آبرامز آمولت در ایالات متحده منتشر شد. این رمان برنده جایزه رابرت هولدستاک ۲۰۱۵ برای بهترین رمان فانتزی شد و در فهرست نهایی مدال کارنگی ۲۰۱۵ قرار گرفت.
داستان در اوایل دهه ۱۹۲۰، چند سال پس از جنگ جهانی اول اتفاق می‌افتد. این داستان عمدتاً در شهر خیالی-انگلیسی الچستر اتفاق می‌افتد. الچستر در کنار یک تپه است و پل‌های زیادی دارد. همچنین دارای یک عالم اموات پری به نام آندِربِلی است که توسط موجودات پری فراموش شده است. هاردینگ به ما می‌گوید که نام گریمر، برکه‌ای که تریس از آن نجات یافته است، از نام برکه‌ای در روستای مادربزرگش، ویکام اسکیت در سافولک گرفته شده است. شخصیت ویولت پریش بر اساس مادربزرگش است که به‌عنوان یک زن جوان با ورود به آن‌جا با موتور سیکلت روستای زادگاهش را شوکه کرد.
تریس از زمان نجات از گریمر، حوضچه‌ای در نزدیکی کلبه تعطیلات آن‌ها در لوور بنتلینگ، حالش خوب نیست. حافظه‌اش مبهم است، او می‌بیند که عروسک‌هایش زنده می‌شوند. او اشتهای زیادی داشته و میل به خوردن دارایی‌هایش و همچنین غذا دارد. او برگ‌های مرده‌ای را در موهایش پیدا می‌کند و اشک‌هایش تار عنکبوت هستند. خواهرش، پن، با انتقام از او متنفر است و دربارۀ او کنجکاوی می‌کند. در خانه‌ای در الچستر، او متوجه می‌شود که یک بیسایدر نامه‌هایی از برادر مرده‌اش، سباستین، تحویل می‌گیرد که می‌نویسد در یک زمستان همیشگی گیر افتاده است. با گرفتن آن، او در مورد آندِربِلی که در آن بسیاری از سایرِن‌ها در آن زندگی می‌کنند، می‌آموزد و او فقط هفت روز فرصت دارد تا زندگی کند.
تریس به‌دنبال پن، به جلسه‌ای با معمار می‌رود. پن اعتراف می‌کند که تریس را به سمت گریمر هدایت کرده تا ربوده شود. کناری‌ها یک عروسک چوبی حاوی تعدادی از دارایی‌های تریس را به گریمر انداختند که با ظاهر و برخی از خاطرات تریس تغییری ایجاد کرد. او که یاد می‌گیرد تریس واقعی نیست، اکنون خود را به عنوان نه-تریس معرفی می‌کند.
آقای گریس خیاط، تریس را در معرض دید والدینش قرار می‌دهد و از آن‌ها می‌خواهد که او را بسوزانند. قلم او را نجات می‌دهد، زیرا نسبت به وضعیت نه-تریس دلسوز شده است. ویولت پریش به آن‌ها کمک می‌کند تا از دست آقای گریس و والدینش در امان باشند. دختران از آندِربِلی دیدن می‌کنند تا با شریک ملاقات کنند، او توضیح می‌دهد که ربوده شدن تریس برای مجازات پدرش به‌دلیل شکستن توافق با معمار بود.
نه-تریس اکنون به دنبال یافتن و نجات تریسِ واقعی از دست معمار است. او همچنین می‌خواهد روح سباستین را آزاد کند و زندگی خودِ نه-تریس را فراتر از طراحی هفت روزه‌اش طولانی کند.
در نهایت نه-تریس موفق می‌شود با به دام انداختن یکی از وسایلش در ساعت برادرش خود را نجات دهد و سباستین را از برزخ زندگی پس از مرگ رها کند در حالی که ویولت را از نفرین زمستانی نجات می‌دهد.
در دسامبر ۲۰۲۰ اعلام شد که "آوازِ فاخته" توسط سارا دلارد، فیلمنامه‌نویس، برای نتفلیکس اقتباس خواهد شد.
دروازه بندی (قطع و وصل کردن متناوب) ساعت یک تکنیک رایج است که در خیلی از مدارهای همگام برای کاهش هدر رفتن توان دینامیکی، با حذف کردن سیگنال ساعت زمانی که مدار در حال استفاده نیست یا سیگنال ساعت را نادیده می گیرد، استفاده می شود. دروازه بندی(قطع و وصل کردن) ساعت با هرس کردن درخت ساعت ، با افزودن منطق های بیشتر به مدار ساخته شده در مصرف انرژی صرفه جویی می کند. هرس ساعت بخش هایی از مدرا را غیر فعال میکند تا فلیپ فلاپ‌های موجود در آنها دیگر نیازی به تغییر حالت ندارند. تغییر دادن حالت ها انرژی استفاده می کند. زمانی که فلیپ فلاچ ها در حال تغییر نیستند، مصرف انرژی مقیاس بندی به صفر می رسد و فقط منجر به جریان های نشتی می شود.
اگرچه مدارهای ناهمگام طبق تعریفشان "ساعت" جهانی ندارند، اما اصطلاح دروازه‌بندی ساعت کامل را استفاده میکنند تا نشان دهند تکنیک های مختلف دروازه بندی و قطع و وصلی ساعت تنها تقریبی از رفتار وابسته به داده نشان‌داده‌شده توسط مدارهای ناهمگام هستند . زمانی که میزانه ای که در آن کسی ساعت یک مدار همگام را دروازه می کند به صفر نزدیک می شود، مصرف برق آن مدار به مدار ناهمگام نزدیک می شود: مدار انتقال منطق ها را تنها زمانی که به طور فعال در حال محاسبه است، تولید می کند.
یک راه حل جایگزین برای دروازه بندی ساعت استفاده از منطق فعال سازی ساعت (CE) در مسیر داده همگام سازی شده است که از مالتی پلکسر ورودی استفاده میکند، به طور مثال، برای فلیپ فلاپ نوع دی با استفاده از نماد گذاری زبان C/ Verilog به صورت Dff= CE? D: Q ؛ که در آن : Dff ورودی D از فلیپ فلاپ نوع D است و D مقیاس اطلاعات ورودی است (بدون ورودی CE) Q، نیز خروجی فلیپ فلاپ نوع D است. این نوع از دروازه بندی ساعت بدون شرایط مسابقه است و برای طراحی های FPGA و برای دروازه بندی ساعی مدار های کوچک ترجیح داده میشود. برای طراحی های FPGA فلیپ فلاچ های نوع D یک ورودی سیگنال CE اضافه دارد.
دروازه بندی ساعت با استفاده کردن حالت های متوصل به ثبات ها کار میکند و انها را برای دروازه بندی کردن ساعت استفاده میکند. یک طراحی باید از این شرایط فعال سازی برخوردار باشد تا تواند از دروازه بندی ساعت بهره مند شود. این فرایند دروازه بندی ساعت میزان زیادی از انرژی و سطح استفاده شده را کم میکند .زیرا تعداد زیادی از تسهیم کننده ها را حذف کرده و با منطق دروازه بندی ساعت جایگزین میکند . این منطق دروازه بندی ساعت عموما به صورت سلول های «دروازه ساعت یکپارچه»(ICG) است. هرچند منطق دروازه بندی ساعت درخت ساختار ساعت را تغییر میدهد از آنجایی که منطق دروازه بندی ساعت در درخت ساعت پیاده سازی میشود.
میتوان برای اضافه کردن منطق دروازه بندی ساعت در طراحی از روش های متفاوت استفاده کرد:
هرگونه تغییر RTL برای بهبود بخشیدن به دروازه بندی ساعت باعث تغییرات عملی در طرح میشود ( زیرا ثبات مقدار های متفاوتی نگه میدارد) که نیاز به تایید دارد.
دروازه‌بندی ساعت متوالی فرآیند استخراج/انتشار شرایط فعال به عناصر متوالی بالادستی/پایین‌دستی است، به‌گونه‌ای که ثبات های اضافی را می‌توان دروازه بندی ساعتی کرد.
تراشه هایی که برای کار کردن با باتری طراحی شدند یا به برق بسیار کمی نیاز دارند مانند تراشه هایی که بر روی وگوشی های موبایل ، دستگاه های پوشیدنی و غیره استفاده شده اند، انواع مختلفی از دروازه بندی ساعت ر در کنار هم پیاده سازی میکنند. در یک انتها دروازه بندی ساعت به صورت دستی با استفاده از نرم افزار است،  که درایور در آنجا ساعت های متفاوت را با یک کنترل کننده بیکار قعال یا غیر فعال میکند. در انتهای دیگر دروازه بندی ساعت خودکار است، در آنجا میتوان به  سخت افزار گفت ایا کاری برای انجام دادن دارد یا خیر، و ساعتی که نیازی به آن نداریم را خاموش میکند. این حالت ها میتوانند با یکدیگر در تعامل باشند و بخشی از یک درخت فعال سازی باشند. به طور مثال، یک پل یا گذرگاه بین المللی شاید از دروازه بندی خودکار استفاده کند که تا زمانی که واحد پردازنده مرکزی یا یک موتور DMA نیاز به استفاده از آن دارد روشن شود و قبل از آن خاموش باشد، در حالی که تعدادی از دستگاه های جانبی آن گذرگاه در صورت بلا استفاده بودن به طور دائم در آن صفحه خاموش باشند.
فرانسیس هاردینگ (انگلیسی: Frances Hardinge؛ متولد ۱۹۷۳) نویسنده بریتانیایی کودکان است. اولین رمان او، «"پرواز در شب"»، در سال ۲۰۰۶ برنده جایزه شد و به‌عنوان یکی از بهترین کتاب‌های مجله کتابخانه مدرسه فهرست شد. رمان «"درختِ دروغ"» او در سال ۲۰۱۵ برنده جایزه کتاب کاستا در سال ۲۰۱۵ شد، این اولین کتاب کودکی بود که پس از «"جاسوس کهربایی"» فیلیپ پولمن در سال ۲۰۰۱ برنده شد. او همچنین برای رمان‌هایش و همچنین برخی از داستان‌های کوتاهش در فهرست نهایی قرار گرفته و جوایز دیگری نیز دریافت کرده است.
هاردینگ در برایتون انگلستان متولد شد و در چهار سالگی آرزوی نوشتن داشت. او در کالج سامرویل، دانشگاه آکسفورد زبان انگلیسی خواند و بنیان‌گذار کارگاه نویسندگان در آن‌جا بود.
حرفه نویسندگی او پس از برنده شدن در مسابقه مجله داستان کوتاه آغاز شد. مدت کوتاهی پس از برنده شدن، او "پرواز در شب" را در اوقات فراغت خود نوشت و پس از اصرارِ یکی از دوستان، آن را به ناشران مک‌میلن نشان داد.
هاردینگ اغلب با کلاه سیاه دیده می شود و از پوشیدن لباس‌های قدیمی لذت می‌برد.
لارینه (به لاتین: Laryne) یک منطقهٔ مسکونی در اوکراین است که در شبه‌جزیره کریمه واقع شده‌است. لارینه ۲۹۲ نفر جمعیت دارد و ۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خانجال‌قلعه (به لاتین: Khanzhalkala) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان محرم‌کند واقع شده‌است. خانجال‌قلعه ۰ نفر جمعیت دارد.
در علوم کامپیوتر ، صفحه‌بندی سایه برای ارائه تجزیه ناپذیری و (دو ویژگی ) در سیستم‌های پایگاه داده است. یک "صفحه" در این زمینه به یک واحد ذخیرسازی فیزیکی (شاید بر روی یک هارد دیسک)، به‌ طور معمول از مرتبه ۱ الی ۶۴ اشاره دارد.صفحه‌بندی سایه نوعی استفاده از تکنیک کپی روی نوشتن است که از به روزرسانی درجای صفحات جلوگیری می‌کند. هنگامی که یک صفحه در حال اصلاح شدن است، یک "صفحه‌ی سایه" اختصاص داده می‌شود.از آن‌جایی که صفحه سایه هیچ مراجعی ندارد (از صفحات دیگر روی دیسک)، آن را به صورت آزادانه بدون توجه به محدودیت‌های سازگاری و غیره می‌توان تغییر داد.زمانی که صفحه آماده به ماندگار شدن است، تمام صفحاتی که به صفحه اصلی ارجاع داده شده‌اند به روز می‌شوند تا به جای آن به صفحه جایگزین جدید مراجعه کنند. چراکه صفحه تنها زمانی که آماده‌است ”فعال می‌شود” است.اگر صفحه‌های ارجاع دهنده هم باید به روش صفحه‌بندی سایه به روز رساتی شوند، این روش می‌تواند چندین بار تکرار شود و بسیار پرهزینه باشد. یکی از راه حل‌هایی که توسط ( (WAFL به کار گرفته شود، سیستم فایل قرار است درباره ساختن ماندگاری تنبل باشند(یعنی ذخیره سازی پشت سرهم). این کار با کاهش بسیاری از نوشتن‌ها در نقاط مهم در سلطه مراتب ارجاعی (مثلاً یک سوپر بلوک سیستم فایل) به بهای تأخیر زیاد تعهد، عملکرد را به صورت قابل توجهی افزایش می‌دهد.ثبت پیش‌نویس ثبت وقایع راه محبوب‌تری است که از به روز رسانی‌های لحظه‌ای استفاده می‌کند.صفحه‌بندی سایه شبیه به استاد قدیم-استاد جدید تکنیک پردازش دسته ای در سیستم های پایگاه داده مرکزی استفاده شد. در این سیستم‌ها، خروجی هر دسته (احتمالاً کار یک روزه) بر روی دو دیسک جداگانه یا شکل دیگری از رسانه ذخیره‌سازی نوشته می‌شد. یکی برای پشتیبان نگه داشته شد، و دیگری به عنوان نقطه شروع برای کار روز بعد استفاده شد.صفحه‌بندی سایه نیز شبیه به است، چراکه از به روز رسانی در محل دوری می‌شود.
.File System Design for an NFS File Server Appliance (PDF). 1994. Retrieved 1 November 2019
محمد عظیم (زاده ۱۵ دسامبر ۱۹۹۰) همچنین مشهور به عظیم یک هنرمند تلویزیون واقعیت هندی می باشد که بیشتر در سریال های تلویزیونی تامیل نقش آفرینی می کند. وی در نخستین سریال خودش در سال ۲۰۱۲ به اسم "مایا" در کنار هنرمند زن وانی بوجان شروع به فعالیت نمود. او سپس در سریال های گوناگون در بسیاری از شبکه های تلویزیونی نیز دیده شد. او همچنین در سریال هایی همانند "پریامانوال" ، "پاگال نیلاو" و "کادایاکوتی سینگام دیده" شد. او همچنین برنده "فصل ششم بیگ باس تامیل" می باشد.
در سال ۲۰۱۸، عظیم با نامزدش سید زویا در شهر چنای ازدواج نمود، ولی در سال ۲۰۲۱ این زوج تصمیم به جدا شدن از یکدیگر و تماس با یکدیگر نمودند و سپس آنان از یکدیگر جدا شدند.
لواشی () یک شهرک در ناحیه داغستان در کشور روسیه است.
فرآیندی است که در طراحی برنامه‌های کاربردی کامپیوتری گنجانده شده‌است که صفحات وب را بر اساس تقاضا (به صورت پویا) با دسترسی به پایگاه‌های داده پشتیبان تولید می‌کنند.
وقتی کع که برنامه‌ها در محیط‌ها چند لایه‌ای گسترش پیدا می‌کند که شامل کلاینت‌های مبتنی بر مرورگر، سرورهای برنامه‌های کاربردی وب و پایگاه داده‌های پشتیبانی می‌شوند، [1] [2] حافظه پنهان پایگاه داده سطح متوسط برای دستیابی به مقیاس‌پذیری و عملکرد بالا استفاده می‌شود
در معماری سه لایه، لایه نرم افزار کاربردی و ردیف ذخیره سازی داده ها می توانند در میزبان های مختلف باشند. سرعت یک برنامه را می توان با سرعت شبکه محدود کرد. این محدودیت را می توان با داشتن پایگاه داده در لایه برنامه به حداقل رساند. از آنجایی که نرم افزار پایگاه داده تجاری به طور گسترده از منابع سیستم استفاده می کند، داشتن برنامه کاربردی و پایگاه داده در یک میزبان همیشه عملی نیست. در این مورد، یک برنامه پایگاه داده سبک تر می تواند برای ذخیره داده ها از سیستم مدیریت پایگاه داده تجاری استفاده شود.
در حافظه پنهان پایگاه داده‌ها با توضیع بار کاری پرس وجو از درون چندین سیستم ارزان فرانت‌اند مقیاس پذیر را بهبود می‌دهد. این انعطاف‌پذیری در پردازش داده‌ها پیروی می‌کند: برای مثال داده‌های مشتریان ویژه رامی‌شود در حافظه پنهان کرد در صورتی که داده‌های مشتریان عادی را نمی‌توان پنهان کرد. حافظه‌ی پنهان می‌تواند در دسترس بودن داده‌ها را با ارائه‌ی خدمات مستمر برای برنامه‌هایی که تنها جداول ذخیره شده در حافظه پنهان وابسته هستند. حتی اگر سرور پشتیبان در دسترس نباشد بهبود می‌دهد. مزیت دیگر بهبود سرعت دسترسی به داد‌ها است که به واسطه محلی بودن داده‌ها و هموارسازی پیک‌های بار با اجتناب از رفت و آمد بین سطح میانی و سطح داده ایجاد می‌شود.
سلسله‌مراتب کش یا کش‌های چند سطحی به معماری حافظه اطلاق می‌شود که از سلسله‌مراتبی از حافظه‌های ذخیره‌سازی بر اساس سرعت‌های مختلف دسترسی به داده‌های کش استفاده می‌کند. داده‌های پرکاربرد در حافظه‌های پرسرعت ذخیره می‌شوند که امکان دسترسی سریع‌تر توسط هسته‌های واحد پردازش مرکزی (CPU) را فراهم می‌کنند.
سلسله‌مراتب کش یک شکل و بخشی از سلسله مراتب حافظه است و می‌توان آن را شکلی از ذخیره‌سازی لایه‌ای در نظر گرفت. هدف از این طراحی این بود که هسته‌های CPU با وجود تأخیر در حافظه اصلی، سریع‌تر پردازش شوند. دسترسی به حافظه اصلی می‌تواند به عنوان یک گلوگاه برای عملکرد هسته CPU عمل کند زیرا CPU منتظر داده‌است، در حالی که تمام حافظه اصلی را سریعتر کردن ممکن است بسیار گران باشد. حافظه نهان با سرعت بالا، مصالحه‌ای است که امکان دسترسی پرسرعت به داده‌هایی را که بیشتر توسط CPU استفاده می‌شود، فراهم می‌کند و سرعت کلاک CPU را سریع‌تر می‌سازد.
در تاریخ توسعه رایانه و تراشه‌های الکترونیکی، دوره ای وجود داشت که افزایش سرعت CPU از افزایش سرعت دسترسی به حافظه پیشی گرفت. شکاف بین سرعت CPU و حافظه به این معنی است که CPU اغلب بیکار است. پردازنده‌ها به‌طور فزاینده ای قادر به اجرای مقادیر بیشتری از دستورالعمل‌ها در یک زمان معین بودند، اما زمان مورد نیاز برای دسترسی به داده‌ها از حافظه اصلی مانع بهره‌مندی کامل برنامه‌ها از این قابلیت می‌شد. این موضوع انگیزه ایجاد مدل‌های حافظه با نرخ دسترسی بالاتر به منظور بهره‌برداری از پتانسیل پردازنده‌های سریع‌تر را ایجاد کرد.
این منجر به مفهوم حافظه نهان شد که اولین بار توسط موریس ویلکس، دانشمند کامپیوتر بریتانیایی در دانشگاه کمبریج در سال ۱۹۶۵ ارائه شد. او چنین مدل‌های حافظه را «حافظه برده» نامید. تقریباً بین سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۹۰، مقالاتی از Anant Agarwal, Alan Jay Smith, Mark D. Hill, Thomas R. Puzak و دیگران دربارهٔ طراحی‌های حافظه کش بحث شدند. اولین مدل‌های حافظه نهان در آن زمان پیاده‌سازی شدند، اما حتی زمانی که محققان در حال بررسی و پیشنهاد طرح‌های بهتر بودند، نیاز به حافظه سریع‌تر ادامه داشت. این نیاز از این واقعیت ناشی می‌شود که اگرچه مدل‌های کش اولیه تأخیر دسترسی به داده‌ها را بهبود می‌بخشیدند، با توجه به هزینه و محدودیت‌های فنی، امکان نزدیک شدن ظرفیت حافظه نهان یک سیستم به اندازه ظرفیت حافظه اصلی وجود نداشت. از سال ۱۹۹۰ به بعد، ایده‌هایی مانند افزودن یک سطح کش دیگر (سطح دوم)، به عنوان پشتیبان برای حافظه نهان سطح اول ارائه شد. Jean-Loup Baer, Wen-Hann Wang, Andrew W. Wilson و دیگر محققان تحقیقاتی در مورد این مدل انجام دادند. هنگامی که چندین شبیه‌سازی و پیاده‌سازی مزایای مدل‌های کش دو سطحی را نشان دادند، مفهوم کش چند سطحی به عنوان یک مدل جدید و به‌طور کلی بهتر از حافظه‌های کش مورد توجه قرار گرفت. از سال ۲۰۰۰، مدل‌های کش چند سطحی مورد توجه گسترده قرار گرفته‌اند و در حال حاضر در بسیاری از سیستم‌ها، مانند کش‌های سه سطحی که در محصولات Core i7 اینتل وجود دارند، پیاده‌سازی می‌شوند.
دسترسی به حافظه اصلی برای هر اجرای دستورالعمل ممکن است منجر به پردازش کند شود، با سرعت کلاک که بسته به زمان مورد نیاز برای یافتن و واکشی داده‌ها می‌باشد. به منظور نهان کردن این تأخیر حافظه از پردازنده، از کش داده استفاده می‌شود. هر زمان که داده مورد نیاز پردازنده باشد، از حافظه اصلی گرفته شده و در ساختار حافظه کوچکتر به نام کش که همان حافظه نهان است ذخیره می‌شود. اگر نیاز بیشتری به آن داده وجود داشته باشد، ابتدا قبل از رفتن به حافظه اصلی، حافظه نهان جستجو می‌شود. این ساختار از نظر زمان صرف شده برای جستجو و واکشی داده‌ها با توجه به حافظه اصلی به پردازنده نزدیکتر است. مزایای استفاده از کش را می‌توان با محاسبه میانگین زمان دسترسی (AAT) برای سلسله مراتب حافظه بدون و با کش ثابت کرد.
حافظه نهان، که ظرفیت کوچکی دارد، ممکن است منجر به از دست دادن مکرر شود - زمانی که جستجو در حافظه نهان اطلاعات مورد نظر را برنمی‌گرداند - که منجر به فراخوانی حافظه اصلی برای واکشی داده می‌شود. از این رو، AAT تحت تأثیر نرخ باخت (miss rate) هر ساختاری است که از آن داده‌ها را جستجو می‌کند.
AAT = hit time + ((miss rate) * (miss penalty))
AAT برای حافظه اصلی توسط Hit time داده می‌شود. AAT برای حافظه‌های کش توسط فرمول زیر داده می‌شود:
Hit time + (Miss rate × Miss Penalty )
زمان برد (Hit time) برای حافظه نهان کمتر از زمان برد برای حافظه اصلی است، بنابراین AAT برای بازیابی داده‌ها در هنگام دسترسی از طریق کش به جای حافظه اصلی، به‌طور قابل توجهی کمتر است.
در حالی که استفاده از کش ممکن است تأخیر حافظه را بهبود بخشد، ممکن است به دلیل نحوه سازماندهی و پیمایش حافظه نهان، همیشه منجر به بهبود زمان برای واکشی داده‌ها نشود. به عنوان مثال، کش‌های با نگاشت مستقیم که اندازه یکسانی دارند، معمولاً نسبت به کش‌های کاملاً اشتراکی، نرخ باخت بالاتری دارند. این ممکن است به معیار کامپیوتری که پردازنده را آزمایش می‌کند و الگوی دستورالعمل‌ها نیز بستگی داشته باشد. اما استفاده از یک کش کاملاً اشتراکی ممکن است منجر به مصرف انرژی بیشتر شود، زیرا هر بار باید کل کش را جستجو کند. به همین دلیل، مبادله بین مصرف انرژی (و گرمای مربوطه) و اندازه حافظه نهان در طراحی کش بسیار مهم می‌شود.
در صورت رخ دادن یک باخت (miss) توسط کش، هدف استفاده از چنین ساختاری بی فایده می‌شود و رایانه باید برای واکشی داده‌های مورد نیاز به حافظه اصلی برود. با این حال، با یک کش چند سطحی، اگر کامپیوتر نزدیکترین حافظه نهان به پردازنده (حافظه نهان سطح یک یا L1) را از دست بدهد، سپس در نزدیکترین سطح (های) کش بعدی جستجو می‌کند و تنها در صورتی به حافظه اصلی می‌رود که این سطوح شکست بخورند. روند کلی این است که حافظه نهان L1 کوچک و در فاصله ۱ تا ۲ سیکل ساعت CPU از پردازنده نگه داشته شود. در حالی که در سطوح پایین‌تر ظرفیت بیشتری نسبت به L1 داریم از این رو این سطوح دورتر ولی با نرخ باخت کمتری نسبت به L1 هستند. این منجر به AAT بهتری می‌شود. تعداد سطوح حافظه نهان توسط معماران سخت‌افزار با توجه به نیازهای آنها پس از بررسی معاوضه بین هزینه، AAT و اندازه تعیین و طراحی می‌شوند.
با مقیاس‌بندی فناوری که به سیستم‌های حافظه امکان می‌دهد روی یک تراشه قرار گیرند، اکثر پردازنده‌های مدرن تا سه یا چهار سطح کش دارند. کاهش AAT را می‌توان با مثال زیر درک کرد، جایی که کامپیوتر AAT را برای پیکربندی‌های مختلف تا حافظه نهان L3 بررسی می‌کند:
مثال: main memory = 50 ns, L1 = 1 ns with 10% miss rate, L2 = 5 ns with 1% miss rate, L3 = 10 ns with 0.2% miss rate
در یک کش مجزا (Banked Cache)، کش به یک حافظه نهان اختصاص داده شده برای ذخیره‌سازی دستورالعمل‌ها و یک کش اختصاص داده شده به داده‌ها تقسیم می‌شود. در مقابل، یک کش یکپارچه (Unified Cache) حاوی دستورالعمل‌ها و داده‌ها در همان کش است. در طول یک فرایند، حافظه نهان L1 (یا سطوح بالاتر نسبت به اتصال به پردازنده) توسط پردازنده برای بازیابی دستورالعمل‌ها و داده‌ها قابل دسترسی است. نیاز به اجرای همزمان هر دو اقدام به چندین پورت و زمان دسترسی بیشتر در یک کش یکپارچه نیاز دارد. داشتن چندین پورت به سخت‌افزار و سیم کشی اضافی نیاز دارد که منجر به ساختار قابل توجهی بین حافظه نهان و واحدهای پردازش می‌شود. برای جلوگیری از این امر، کش L1 اغلب به عنوان یک کش مجزا سازماندهی می‌شود که منجر به پورت‌های کمتر، سخت‌افزار کمتر و به‌طور کلی زمان دسترسی کمتر می‌شود.
پردازنده‌های مدرن دارای حافظه‌های نهان تقسیم شده هستند، و در سیستم‌هایی با کش چندسطحی، حافظه‌های نهان سطح بالاتر ممکن است یکپارچه باشند در حالی که سطوح پایین‌تر تقسیم شده هستند.
اینکه آیا یک بلوک موجود در لایه کش بالایی می‌تواند در سطح حافظه نهان پایین نیز وجود داشته باشد، توسط خط مشی گنجاندن سیستم حافظه کنترل می‌شود، که ممکن است مشمول (Inclusive)، انحصاری (Exclusive) یا غیر مشمول غیر انحصاری (NINE: Non-Inclusive Non-Exclusive) باشد.
با یک سیاست مشمول، تمام بلوک‌های موجود در کش سطح بالا باید در حافظه نهان سطح پایین نیز وجود داشته باشند. هر مؤلفه کش سطح بالایی زیرمجموعه ای از مؤلفه کش سطح پایین است. در این حالت، از آنجایی که بلوک‌ها تکراری هستند، مقداری از حافظه هدر می‌رود. با این حال، بررسی سریعتر است.
تحت یک سیاست انحصاری، تمام اجزای سلسله مراتب کش کاملاً انحصاری هستند، به طوری که هیچ عنصری در کش سطح بالایی در هیچ‌یک از اجزای کش پایین وجود نخواهد داشت. این امکان استفاده کامل از حافظه کش را فراهم می‌کند. با این حال، تأخیر دسترسی به حافظه زیاد است.
سیاست‌های فوق مستلزم رعایت مجموعه ای از قوانین به منظور اجرای آنها است. اگر هیچ‌یک از این موارد اجباری نباشد، خط مشی دربرگیرنده حاصله، غیر مشمول غیر انحصاری (NINE) نامیده می‌شود. این بدان معنی است که حافظه نهان سطح بالایی ممکن است در حافظه نهان سطح پایین وجود داشته یا نداشته باشد.
دو خط مشی وجود دارد که روشی را که در آن یک بلوک کش اصلاح شده در حافظه اصلی بروز می‌شود، تعریف می‌کند: نوشتن همزمان (Write Through) و نوشتن هنگام جایگزینی (Write Back).
در مورد خط مشی نوشتن همزمان، هر زمان که مقدار بلوک کش تغییر کند، در سلسله مراتب حافظه سطح پایین نیز اصلاح می‌شود. این خط مشی تضمین می‌کند که داده‌ها به‌طور ایمن ذخیره می‌شوند، همان‌طور که در سراسر سلسله مراتب نوشته شده‌اند.
با این حال، در مورد سیاست نوشتن هنگام جایگزینی، بلوک حافظه نهان تغییر یافته تنها زمانی در سلسله مراتب سطح پایین به روز می‌شود که بلوک حافظه نهان خارج شود. یک «بیت کثیف» (Dirty Bit) به هر بلوک حافظه نهان متصل می‌شود و هر زمان که بلوک کش اصلاح شود تنظیم می‌شود. در طول اخراج، بلوک‌های دارای بیت کثیف تنظیم شده در سلسله مراتب سطح پایین نوشته می‌شوند. تحت این سیاست، خطر از دست رفتن داده وجود دارد، زیرا آخرین نسخه تغییر یافته از یک داده فقط در حافظه نهان ذخیره می‌شود و بنابراین باید برخی از تکنیک‌های اصلاحی را رعایت کرد.
در مورد عمل نوشتن که در آن بایت در بلوک کش وجود ندارد، بایت ممکن است همان‌طور که توسط یک خط مشی اختصاص دادن نوشتن یا نوشتن عدم تخصیص تعیین می‌شود به حافظه نهان آورده شود. سیاست تخصیص نوشتن بیان می‌کند که در صورت اشتباه نوشتن، بلوک از حافظه اصلی واکشی می‌شود و قبل از نوشتن در حافظه نهان قرار می‌گیرد. در خط مشی نوشتن عدم تخصیص، اگر بلوک در حافظه نهان گم شود، در سلسله مراتب حافظه سطح پایین‌تر بدون واکشی بلوک در حافظه نهان می‌نویسد.
ترکیبات رایج این خط‌مشی‌ها عبارتند از "write block", "write allocate", and "write through write no-allocate".
یک کش اختصاصی (Private Cache) به یک هسته خاص در یک پردازنده اختصاص داده می‌شود و هیچ هسته دیگری نمی‌تواند به آن دسترسی داشته باشد. در برخی از معماری‌ها، هر هسته، حافظه نهان خصوصی خود را دارد. این خطر بلوک‌های تکراری را در معماری کش سیستم ایجاد می‌کند که منجر به کاهش استفاده از ظرفیت می‌شود. با این حال، این نوع انتخاب طراحی در معماری کش چند لایه نیز می‌تواند برای تأخیر کمتر دسترسی به داده، خوب باشد.
کش اشتراکی، کشی است که توسط چندین هسته قابل دسترسی است. از آنجایی که به اشتراک گذاشته شده‌است، هر بلوک در حافظه نهان منحصر به فرد است و بنابراین نرخ برد بیشتری دارد زیرا هیچ بلوک تکراری وجود نخواهد داشت. با این حال، تأخیر دسترسی به داده‌ها می‌تواند با تلاش چندین هسته برای دسترسی به حافظه نهان افزایش یابد.
در پردازنده‌های چند هسته‌ای، انتخاب طراحی برای ایجاد حافظه نهان اشتراکی یا اختصاصی بر عملکرد پردازنده تأثیر می‌گذارد. در عمل، کش سطح بالایی L1 (یا گاهی اوقات L2) به صورت اختصاصی و کش‌های سطح پایین به صورت اشتراکی پیاده‌سازی می‌شوند. این طراحی نرخ دسترسی بالایی را برای کش‌های سطح بالا و نرخ‌های باخت پایین را برای کش‌های سطح پایین فراهم می‌کند.
اشکال سخت‌افزاری، یک نقص در طراحی، ساخت و یا عملکرد درسخت‌افزار کامپیوتر است که باعث انجام عملیات اشتباه میشود. اشکال‌های نرم‌افزاری به نقص در کد اشاره دارند و زمینه‌ی اصلی‌ای هستند که چنین خطاهایی، به عنوان "باگ" شناخته میشوند. واسط بین سخت‌افزار و نرم‌افزار، میکروکد و سفت‌افزار هستند، که ممکن است آنها نیز چنین عیوبی را دارا باشند. به طور معمول، باگ با عیب فنی، فرق نامحسوسی دارد. گلیچ(glitch) یا عیب فنی، شاید بیشتر زودگذر باشد تا اساسی. باگ همچنین با "تغییر جهت"(quirk) که ممکن است طبیعی یا سودمند به شمار آید، فرق دارد. اصلاحیات (اصلاحاتی در مستندات) ممکن است توسط سازنده منتشر شود، که به چنین عملیات ناخواسته‌، اشاره دارد. "اصلاحیات" بعضی اوقات به خود نقص‌ها گفته میشود.== تاریخچه ==
ریشه‌ی کلمه‌ی "bugbear" و "bugaboo" که اصطلاحاتی به معنی یک هیولا هستند، از کلمه"bugge" آمده است. "bugge" یک کلمه انگلیسی‌میانه است.
اصطلاح "باگ" برای بیان عیوب استفاده میشود. این اصطلاح از سال 1870 بخشی از زبان عامیانه مهندسی و کامپیوترهای الکترونیکی و کامپیوترهای نرم‌افزاری قدیمی بوده است. ممکن است از اصطلاح "باگ" دراصل در مهندسی سخت‌افزار برای بیان عیوب مکانیکی استفاده شده باشد. برای مثال، توماس ادیسون در نامه‌ای به شریکش در سال 1878، نوشته:"در تمامی اختراعات من اینگونه بوده است. اولین قدم شهود است و ناگهانی اتفاق می‌افتد، بعد مشکلات شروع میشوند، چیزی آشکار میشود و بعد "باگها" که به عیوب و مشکلات کوچک گفته میشود، خودشان را نشان میدهند , ماه‌ها مشاهده، مطالعه، و آزمایش، قبل از موفقیت تجاری لازم است، در غیر این صورت شکست، قطعی است."توپ بافل، اولین بازی مکانیکی پینبال بود، که در سال 1931 به "باگ نداشتن" معروف بود. به عیوب ابزارهای ارتش در جنگ جهانی دوم به عنوان باگ (یا گلیچ) اشاره میشود. در فیلم "فرمان پرواز" در سال 1942، لوییز دیکینسون ریچ، درباره یک ماشین یخ‌خردکن خودکار، گفت، "خرد کردن یخ متوقف شده، تا وقتی که سازنده آن باگ‌هایش را رفع کند."
آیزاک آسیموف، از اصطلاح "باگ" برای شرح دادن مشکلات رباتش در داستان کوتاه "آن خرگوش را بگیر" که در سال 1944 منتشر شد، استفاده کرد.
اصطلاح "باگ" در گزارشی از مهندس کامپیوتر، گریس هاپر، کسی که علت خطا در یک کامپیوتر الکترومکانیکی اولیه را عمومی کرد، استفاده شده است. نسخه‌ای از داستان:در سال 1946، وقتی هاپر از خدمت تمام وقت، آزاد شد، به دانشکده هاروارد در آزمایشگاه محاسبات پیوست، جایی که کارش را روی مارک دوم و مارک سوم ادامه داد. ماموران، مشکل را در مارک دوم ردیابی کردند و حشره‌ای که در نیروگر گیر افتاده بود را پیدا کردند، که باعث ساخته شدن اصطلاح "باگ" به معنای حشره، شد. این حشره با دقت برداشته شد و در کتاب سوابق قرار داده شد. به دنباله ی اولین باگ، امروزه ما به مشکلات یا گلیچ‌های یک برنامه، باگ می‌گوییم.هاپر صراحتا اعتراف کرده که باگ را پیدا نکرده است. تاریخ کتاب سوابق 9 سپتامبر 1947 بود. مامورانی که آن را پیدا کردند، از جمله ویلیام بیل برک، با این اصطلاح مهندسی آشنا بودند و حشره را با یادداشت "اولین باگ واقعی پیدا شد." نگه داشتند. هاپر عاشق بازگو کردن این داستان بود. این کتاب سوابق، همراه با حشره در آن، بخشی از کلکسیون اسمیسونیان موزه ملی تاریخ آمریکا است.
گاهی اوقات کاربران از عملیات ناخواسته یا ثبت‌نشده سخت‌افزار، برای رسیدن به اهدافی استفاده میکنند، در این صورت یک نقص میتواند یک ویژگی به شمار آید. کلمه مخفف "ایبنایوا" به معنی "این یک باگ نیست، این یک ویژگی است" از این نکته، نشات گرفته است. برای مثال، دستورالعملهای ثبت نشده، که به عنوان رمزعمل‌های غیرقانونی شناخته میشوند، در فناوری ماس 6510 از کمودور 64 و فناوری ماس 6502 از کامپیوترهای اپل 2 گاهی مورد استفاده قرار میگیرند. بطور مشابه برنامه‌نویسان در آمیگا از عملیات ناخواسته‌ی کمک‌پردازنده، برای تولید جلوه‌های جدید یا بهینه‌سازی، استفاده کردند.
بعضی از عیوب در سخت‌افزار ممکن است باعث آسیب‌پذیری‌های امنیتی شوند، یعنی حفاظت از حافظه یا دیگر ویژگی‌ها به خوبی کار نکنند. از سال 2017، رشته‌ای از آسیب‌پذیری‌های امنیتی، در پیاده‌سازی اجرای پیش‌بینانهمعماری پردازنده‌های معمولی‌ای پیدا شد، که اجازه نقض در سطح امتیازی را میدادند.
در سال 2019، محققان کشف کردند که یک حالت دیباگ سازنده، که به VISA معروف است، دارای یک ویژگی ثبت نشده در مرکز کنترل‌کننده پلتفرم اینتل، که به عنوان تراشه شناخته میشود، است. این ویژگی باعث شده این حالت در یک مادربرد عادی، قابل دسترس باشد، که احتمالا باعث آسیب‌پذیری امنیتی شده است.
سری CPU‌های پنتیوم اینتل، دو باگ شناخته شده داشت که بعد از ورود به بازار کشف شد، باگ اف‌دی‌ای‌وی که باعث تاثیر روی ممیز شناور میشد. این باگ منجر به فراخوان در 1994 شد. و باگ F00F که در سال 1997 کشف شد که باعث میشد پردازنده از کار کردن متوقف شود تا وقتی که دوباره راه اندازی شود.
بوزو (به انگلیسی: Bozoo) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مونرو، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بوزو ۶۷۶٫۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بردلی (به انگلیسی: Bradley) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بونی، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بردلی ۱۹۹٫۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برنت‌ویل (به انگلیسی: Brantville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گرین‌بریر، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. برنت‌ویل ۷۰۴٫۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
براچر (به انگلیسی: Braucher) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پوکاهانتس، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. براچر ۸۹۳٫۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بریم (به انگلیسی: Bream) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کاناوا، ویرجینیای غربی واقع شده‌است.
بریس (به انگلیسی: Breece) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بونی، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بریس ۲۳۱٫۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بریدن (به انگلیسی: Breeden) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مینگو، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بریدن ۲۵۲٫۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برتز (به انگلیسی: Bretz) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پرستون، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. برتز ۵۵۱٫۰۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بروئر هیل (به انگلیسی: Brewer Hill) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مونونگالیا، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بروئر هیل ۲۸۵٫۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هانگی توکلی (به فارسی : فرهنگ توکلی); همچنین تحت عنوان هانگی نیز نام برده می شود. او یک ترانه سرا و تهیه کننده موسیقی ایرانی می باشد. توکلی در اندازه سال‌های فعال خودش از سال ۲۰۰۴، بیش از ۳,۵۰۰ آهنگ تولید کرده و بیش از ۴,۸۰۰ موزیک انتشار کرده برای هنرمندان گوناگون همانند بعضی از موسیقی های موفق بین‌المللی نوشته است. تولید های او بیشتر به علت طعم ارکستری خاورمیانه ای او شناخته می شود. با این شرایط کنونی، توکلی همچنین موزیک های گوناگونی به سبک پاپ و هیپ هاپ را برای بیش از ۱۵۰ هنرمند ایرانی و بین المللی تولید نموده است.
توکلی شرایط حسی مشهور به حس آمیزی را دارد که به علل آن ممکن است «بوم ها را با موسیقی یا موسیقی را با بوم ها به خاطر آورد» و به او این امکان را می دهد که تجسم موسیقی را حس نماید.
توکلی و فعالیت‌های موسیقی اش در قوانین ایران تحت عنوان موسیقی زیرزمینی برداشت می‌شد. جکومت ایران در آن وقت نظارت و پلایه های بسیاری بر صحنه موسیقی داشت. تاکنون، او کمپانی ضبط خودش، فلیپسیده پرودوکتیونس را مدیریت می کند و موزیک هایی را برای هنرمندان بومی آسیایی تولید می کند و همچنین موسیقی خودش را تولید می کند.
او در روز های میانی سال ۲۰۲۱ وارد جهان مدیریت ام ام ای شد و بعد از آن تیم الیت را راه اندازی نمود. توکلی نماینده بیش از ۱۵ جنگ جو در سبک ها و کلاس های وزنی گوناگون از ایران، برزیل و ازبکستان می باشد.
برایت (به انگلیسی: Bright) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان روان، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. برایت ۲۳۹٫۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برینک (به انگلیسی: Brink) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ویرجینیای غربی واقع شده‌است. برینک ۴۳۰٫۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بریسکو (به انگلیسی: Briscoe) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وود، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بریسکو ۱۸۴٫۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بریتن (به انگلیسی: Brittain) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان تیلور، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بریتن ۳۱۳٫۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوراخ () یک شهرک در کشور روسیه است که در ناحیه داغستان جای دارد.
بروهارد (به انگلیسی: Brohard) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بروهارد ۲۹۴٫۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بروکلین (به انگلیسی: Brooklin) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سامرز، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بروکلین ۴۲۱٫۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بروکساید (به انگلیسی: Brookside) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پرستون، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بروکساید ۷۶۴٫۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برونلند (به انگلیسی: Brounland) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کاناوا، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. برونلند ۱۸۸٫۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برونینگ (به انگلیسی: Browning) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جکسون، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. برونینگ ۳۴۹٫۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برون‌لو (به انگلیسی: Brownlow) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان تیلور، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. برون‌لو ۳۷۷٫۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برونز چپل (به انگلیسی: Browns Chapel) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مونونگالیا، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. برونز چپل ۵۹۷٫۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برونز میل (به انگلیسی: Browns Mill) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ویرجینیای غربی واقع شده‌است. برونز میل ۵۰۵٫۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گاگاتلی (به لاتین: Gagatli) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است. گاگاتلی ۵٬۵۹۱ نفر جمعیت دارد.
چانکو (به لاتین: Chanko village) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است. چانکو ۴۸۸ نفر جمعیت دارد.
برونزویل (به انگلیسی: Brownsville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لویس، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. برونزویل ۳۲۷٫۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برونتون (به انگلیسی: Brownton) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان باربر، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. برونتون ۳۳۸٫۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برونزبورگ (به انگلیسی: Brownsburg) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پوکاهانتس، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. برونزبورگ ۷۹۶٫۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ساری‌قوم (به لاتین: Sarykum) یک تپه ماسه‌ای در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است. ساری‌قوم در ذخیره‌گاه طبیعی داغستان و ۲۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ذخیره‌گاه طبیعی داغستان یک ذخیره‌گاه و پارک حیات وحش در شهرستان تاروموفسکی در ناحیه داغستان در کشور روسیه است.
جلگه پست ترک-کوما (به لاتین: Terek–Kuma Lowland) یک ناحیه و دشت در روسیه است. جلگه پست ترک-کوما ۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جزیره تیولنی (به لاتین: Tyuleny Island) یک جزیره در روسیه است که در داغستان و در نزدیکی خلیج کیزلیار واقع شده‌است.Ostrov Tyuleniy RS - EVS-Islands
درازای این جزیره ۱۰ کیلومتر (۶.۲ مایل) و پهنای آن ۶ کیلومتر (۳.۷ مایل) است. این جزیره یک ایستگاه هواشناسی هم دارد.Ostrov Tyuleny - Map
دژوفوداغ (به لاتین: Dzhufudag) یک کوه در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است. دژوفوداغ ۳٬۰۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.Джуфудаг — одна из высоких гор Агула|Вести Агула11 января 2020
بروس (به انگلیسی: Bruce) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بروس ۸۰۱٫۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
براش کریگ (به انگلیسی: Brush Creek) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بونی، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. براش کریگ ۲۳۵٫۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
براشتون (به انگلیسی: Brushton) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بونی، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. براشتون ۱۹۹٫۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
براکستون (به انگلیسی: Bruxton) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان رندولف، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. براکستون ۵۹۴٫۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
استپ چویا (به لاتین: Chuya Steppe) یک استپ و چمنزار در روسیه است که در جمهوری آلتای واقع شده‌است. استپ چویا --> متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برایس (به انگلیسی: Bryce) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فایت، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. برایس ۲۱۶٫۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باک (به انگلیسی: Buck) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سامرز، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. باک ۵۰۱٫۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوفالو کریگ (به انگلیسی: Buffalo Creek) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وین، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بوفالو کریگ ۱۶۷٫۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوفالو لیک (به انگلیسی: Buffalo Lick) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان روان، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بوفالو لیک ۲۶۰٫۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بولا (به انگلیسی: Bula) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مونونگالیا، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بولا ۲۹۸٫۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماشیباش () یک کوه در روسیه است که در جمهوری آلتای جای دارد.Маашейбаш; "Great Soviet Encyclopedia" in 30 vols. — Ch. ed. A.M. Prokhorov. - 3rd ed. - M. Soviet Encyclopedia, 1969-1978. (in Russian)
بالجر (به انگلیسی: Bulger) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لینکلن، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بالجر ۲۴۵٫۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بول ران (به انگلیسی: Bull Run) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پرستون، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بول ران ۴۰۴٫۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برچ (به انگلیسی: Burch) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مینگو، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. برچ ۲۲۴٫۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برچ‌فیلد (به انگلیسی: Burchfield) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وتزل، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. برچ‌فیلد ۲۶۰٫۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بردت (به انگلیسی: Burdette) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گرین‌بریر، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بردت ۶۹۰٫۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برنر (به انگلیسی: Burner) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پوکاهانتس، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. برنر ۸۸۹٫۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برنسایدز (به انگلیسی: Burnsides) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پوکاهانتس، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. برنسایدز ۶۱۳٫۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برنت هاوس (به انگلیسی: Burnt House) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ریچی، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. برنت هاوس ۲۴۹٫۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برن‌ول (به انگلیسی: Burnwell) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کاناوا، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. برن‌ول ۲۷۰٫۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لیگاند سه‌دندانه لیگاندیستکه دارای سه اتم است که می‌توانند به عنوان اتم‌های پذیرنده در یک کمپلکس شیمیایی عمل کنند.
لیگاندهای سه‌دندانه معروف شامل دی‌اتیلن‌تری‌آمین با سه اتمِ دهنده نیتروژن و آنیون ایمینودی‌استات که از یک نیتروژن آمین دپروتونه‌شده و یک جفت گروه کربوکسیلات تشکیل شده است.
در رایانه‌ها ، شمارنده‌های عملکرد سخت‌افزار ( HPC )، یا شمارنده‌های سخت‌افزار مجموعه‌ای از ثبات‌هایی با هدف خاص هستند که درون ریزپردازنده‌های امروزی تعبیه شده‌اند تا تعداد فعالیت‌های مرتبط با سخت‌افزار در سیستم‌های کامپیوتری را شمارش بکنند . کاربران پیشرفته اغلب برای انجام تحلیل عملکرد سطح پایین یا تنظیم عملکرد به آن شمارنده ها تکیه می‌کنند.
تعداد شمارنده‌های سخت‌افزاری در دسترس یک پردازنده محدود است، در حالی که هر مدل پردازشگر مرکزی ممکن است رویدادهای متنوعی داشته باشد که یک توسعه‌دهنده بخواهد اندازه‌گیری کند.هر شمارنده می تواند با اندیس یک نوع رویداد، برای نظارت بر آن برنامه ریزی شود، مانند باخت در حافظه نهان L1 یا پیش بینی نادرست شاخه.