moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
یکی از مهم‌ترین اصول بوشیدو و رعایت ویژگی آبرومندی است. به این ترتیب که یک جنگاور و دلاور همیشه باید بکوشد که شرافتمندانه زندگی کند و در مبارزات برای پیروزی مردانه بجنگد و در شکست نیز آماده خودکشی باشد. حتی این نوع اقدام در تاریخ معاصر ژاپن نیز مشاهده می‌شود.
پس از دوره ادو مربیان و متفکران مسیحی مانند نیتوبه اینازو (۱ سپتامبر ۱۸۶۲–۱۵ اکتبر ۱۹۳۳) تأثیر بسیاری بر ادبیات و تفکر بر جای گذاشتند و باعث ایجاد شکاف در بوشیدو و وارد شدن افکار غیر ژاپنی در این آیین شدند.
هاگاکوره (پوشیده با برگ‌ها) اثر یاماموتو تسونه‌تومو یک سامورایی و ملازم خاندان نابه‌شیما، از مدون‌ترین کتاب‌های نوشته شده دربارهٔ اصول و ظرافت‌های بوشیدو است و طی سیصد سال اخیر به نوعی آیین‌نامهٔ سلحشوران ژاپن محسوب شده به‌طوری‌که به نوعی راه و رسم سامورایی‌ها را در دوران‌های جنگ و صلح مشخص ساخته‌است. در اینجا به چند مورد آن اشاره می‌شود:
یکی از اصول سامورایی‌ها، اعتقاد به خودکشی جوانمردانه است که، در ژاپن به «هاراکیری» یا «سپّوکو» معروف است. خودکشی جوانمردانه، ریشه در اعتقادات عمیق سامورایی‌ها دارد، که آنها به مرگ باعزت و شرافت از آن یاد می‌کنند. به‌صورتی که در هنگام شکست و در خطر افتادن جانشان، ترجیح می‌دهند که با خودکشی زیر بار ذلتِ دستگیری، زندانی‌شدن و اسارت نروند.
به همین دلیل یک سامورایی واقعی همیشه دو قطعه شمشیر به همراه خود دارد: یکی بلند برای جنگیدن و کشتن، و دیگری کوتاه (خنجر) برای خودکشی به هنگام شکست و ننگ. خودکشی مردانه به هنگام شکست و ذلت اصطلاحاً هاراکیری نامیده می‌شود. در هاراکیری شخص آداب نیایش به جا آورده و به حالت تمرکز نشسته و با خونسردی شکم خود را با خنجری به نام «تانتو» از چپ به راست می‌درد. هاراکیری آن چنان در فرهنگ و سنت ژاپنی اثرگذار بوده، که در طی تاریخ بارها افراد عام و خاص اقدام به این عمل نموده‌اند.
قولنجی (قولونجو)، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران واقع شده‌است.این روستا مرکز دهستان انزل جنوبی می باشد. اکثر اهالی روستا ترک آذربایجانی با مذهب سنی حنفی یا کره سنی و اقلیت بزرگی نیز تُرک شیعه مذهب هستند.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۹۵۵ نفر (۱۲۲۴ خانوار)
محل درآمد مردم این دهستان (قولنجی) بیشتر از راه کشاورزی، رانندگی و کارهای ساختمانی و ماشین‌های سنگین است.
در سال‌های ۱۹۱۸ و ۱۹۱۹ قولنجی مقر سربازان سپاه عثمانی بوده‌است.
از مشاهیر قولنجی می‌توان به نام‌هایی همچون حاج قیلینج خان، محمد علی بوزقورت(۱۹۴۸–۱۸۸۶)مشهور به «غازی بوزقورت»(Gazi Bozkurt) که مزارش در استان هکاری ترکیه است و دده کاتیب (۱۳۰۴–۱۳۸۷) عالم و شاعر مشهور آذربایجان اشاره کرد که از شعرای بزرگ تاریخ آذربایجان به‌شمار می‌روند.http://urmu.freeoda.com/meqaleler/tokhaye_sonni_azerbaijan_gharbi.htm
در قولنجی زیارتگاهی وجود دارد که آن را مزار یکی از اصحاب پیامبر اسلام بنام «عبدالله بن حسان خزرجی انصاری مدنی» معروف به «ابوالقاسم» می‌دانند. مردم به او «شاه ابوالقاسم» می‌گویند.
گردو، گیلاس، بادام، انگور و سیب مهم‌ترین محصولات روستای بزرگ قولنجی هستند.
قطعهٔ ۳۳ بهشت زهرا مدفن بسیاری از کشته‌شدگان انقلاب ایران و مبارزان سیاسی است که در مسائل سیاسی کشته‌ شده اند.
این قطعه در شرق بهشت زهرا، پشت ساختمان غسالخانه قدیمی و در جنوب قطعهٔ هنرمندان (قطعه ۸۸) قرار گرفته‌است. قطعه ۳۳ در گذشته حصاری سیمانی داشت و بعضی از قبرهایش سنگ قبر نیز ندارند.http://asre-nou.net/1383/khordad/20/m-beheshtezahra.html در سال ۱۳۸۴ گفته شد که سازمان بهشت زهرا قصد دارد این قطعه را بازسازی کند اما مخالفان معتقد بودند این کار تخریب بخشی از تاریخ و هویت ایران است.gooya news :: politics: ساماندهی خاوران و قطعه ۳۳ بهشت زهرا یا تخریب آن ها؟ صدای آلمان این نگرانی‌ها پس از انجام بازسازی توسط شهرداری برطرف شد.
در این قطعه بیش از ۶۵۰ قبر وجود دارد که ۱۲۰ قبر متعلق به مبارزان سیاسی است که توسط حکومت پهلوی اعدام شدند یا در درگیری‌های مسلحانه کشته شدند. در غرب این قطعه نیز قربانیان بی‌نام و نشان اعدام‌های سال ۱۳۶۰ در قطعه ۴۱ بهشت زهرا دفن شده‌اند. در اوایل انقلاب افرادی از روی ناآگاهی یا کینه‌توزی به قبرهای این قطعه حمله می‌کردند و سنگ قبرها را می‌شکستند.
نام‌های بعضی از دفن شدگان سرشناس بدین شرح می‌باشد:
شریفاباد، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران. عمده فعالیت مردم این روستا دامداری سنتی و کشاورزی دیمی است.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳۱ نفر (۲۷ خانوار)
ستاره‌ساز فیلمی است از کارگردان ایتالیایی، جوزپه تورناتوره با بازی سرجیو کاستلیتو و آهنگسازی انیو موریکونه.
این فیلم نامزد دریافت اسکار بهترین فیلم خارجی در سال ۱۹۹۶ شد.
فیلم دربارهٔ شخص دجالی است که خود را استعدادیاب کمپانی فیلمسازی یونیورسال معرفی می‌کند و با گرفتن ۱۵۰۰ لیر از هر یک از فریب خوردگان سادهٔ روستایی سیسیل از آنان تست بازیگری می‌گیرد.
در واقع فیلم حکایت جامعهٔ بیماری است که به کسی احتیاج دارد که به آنها وعده‌های واهی و دلگرمی بیهوده بدهد و مردم او را منجی خود بدانند.
تعدادی از دیالوگ‌های به یادماندنی این فیلم عبارتند از: «ما آخرین پادشاه را با رودهٔ آخرین پاپ دار زدیم.» و «من عاشق فیلم‌های عاشقانه‌ام که در آن مردم همدیگر را می‌بوسند و پس از آن خوشحالند.»
حزب زحمتکشان افغانستان نام شاخه پرچم حزب دموکراتیک خلق افغانستان بود. در سال ۱۳۵۶ خورشیدی شاخه‌های خلق و پرچم وحدت کردند و هر دو شاخه دارای یک نام شدند.
اُستان جَبَل لُبنان یکی از استان‌های کشور لبنان است.
مرکز این استان شهر بعبدا است.
بیشتر جمعیت این استان را پیروان مسیحیت تشکیل می‌دهند. اقلیت بزرگی از مسلمانان و دروزها نیز در این استان ساکنند.
محمود بریالی ، آخرین رهبر حزب دموکراتیک خلق افغانستان و بنیانگذار نهضت فراگیر دموکراسی و ترقی افغانستان بود.
فریبا خاتمی (زادهٔ ۱۳۲۲ در تهران) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون ایرانی است.
فریبا خاتمی در سال ۱۳۲۲ در تهران متولد شد. او پس از اتمام تحصیلات متوسطه در ۱۹ سالگی با بازی در فیلم‌های تبلیغاتی فعالیت هنری خود را آغاز نمود.
وی نخستین بار در سال ۱۳۴۲ با فیلم "دوستت دارم" مقابل دوربین قرار گرفت.
برمن یکی از شهرهای آلمان و مرکز ایالت برمن است. برمن دارای یکی از زیباترین مجموعه‌های شهرسازی است. بازار شهرداری با ساختمان‌های سبک باروک و دورهٔ رنسانس، ادای دین به تاریخ پُرباری است که آغاز آن به سال ۸۸۸ و تصویب قانون تجارت شهری بازمی‌گردد. برمن، دومین شهر پرجمعیت در شمال آلمان و دهمین در کل آلمان است. شهر برمن و بندر برمرهافن به عنوان شهرهای ایالت برمن هستند.
در سال ۱۵۰ میلادی، بطلمیوس جغرافیدان، شهرک و گروه کوچکی از خانه‌ها را با نام فابیانوم را توصیف کرد که امروزه آن را با نام برمن می‌شناسیم. در سال ۷۸۷میلادی برمن، دارای اولین اسقف خود شد. در سال۱۰۳۲، دیوار اولیهٔ شهر بنا نهاده شد و تجارت با هلند، نروژ و انگلستان رو به رونق نهاد و سبب شد که این شهر اهمیت بیشتری پیدا کند.
نماد شهر برمن، الاغ و سگ و گربه و خروسی هستند که بر یک دیگر سوار هستند. این نماد به یکی از داستان‌هایی برمی‌گردد که برادران گریم، آن‌ها را جمع‌آوری کرده‌اند. نام این داستان موسیقی‌دانان شهر برمن است.
بر اساس این داستان، خر که از کار کردن زیاد و خستگی، کار خود را رها می‌کند، در میانهٔ راه به این حیوانات برمی‌خورَد و آن‌ها یکی‌یکی با او همراه می‌شوند و به شهر برمن می‌رسند و در آنجا یک گروه موسیقی تشکیل می‌دهند.
این شهر در سال ۲۰۱۵ میلادی ۵۵۷٬۴۶۴ نفر جمعیت داشته‌است که از این تعداد ۸۹٬۷۱۳ نفر (۱۶٪) تابعیت خارجی داشته‌اند. علاوه بر این، در سال ۲۰۱۷ میلادی ۳۲٪ از جمعیت شهر نژاد غیر آلمانی داشته‌اند."Bevölkerung mit Migrationshintergrund I", (German). Retrieved 16 May 2019.
تعداد اقلیت‌های در برمن از نظر ملیت تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۵:
برمن، توسعهٔ خود را وام‌دار تجارت دریایی، به ویژه تجارت قهوه، است. کارخانهٔ قهوهٔ یاکوب (جاکوب) در این شهر واقع است. امروزه در شهر برمن و ۶۰ کیلومتر دورتر از آن بندر برمن تشکیل شده، از هر سه نفر یک نفر در بندر مشغول به کار است. بزرگ‌ترین شرکت برمن دایملر کرایسلر است.
شرکت راین متال و اطلس الکترونیک، که قطعات الکترونیکی برای مصارف نظامی و شهری می‌سازند در این شهر واقع شده‌است. همچنین وجود شرکت دفاعی هوا و فضای اروپا (ای آ دی اس) و شرکت (اوها ب)
که مونتاژ نهایی هواپیمای ایرباس را انجام می‌دهند، به اقتصاد این شهر کمک کرده‌است.
برمن همچنین نقشی مهم را در صنایع غذایی ایفا می‌کند. در کنار کارخانهٔ آبجوی بکس، کارخانه‌های کلوگز و کرافت هستند.
دانشگاه برمن و دانشگاه یاکوب و همچنین مدرسهٔ عالی برمن از مهمترین مراکز آموزشی این شهر به‌شمار می‌روند.
مهمترین زمینهٔ فعالیت ورزشی در این شهر، فوتبال می‌باشد. تیم باشگاه ورزشی وردر برمن در این شهر بوده و طرفداران زیادی را به خود اختصاص می‌دهد. قایقرانی از دیگر فعالیت‌های ورزشی در این شهر محسوب می‌شود. وجود رودخانهٔ وزا در این شهر سبب شده‌است که علاقه‌مندان به این ورزش بتوانند به رشته ورزشی خود بپردازند.
فرودگاه برمن در ۳ کیلومتری جنوب این شهر واقع شده‌است، همچنین برمن به راه‌آهن سراسری آلمان متصل است و ایستگاه مرکزی برمن به‌عنوان ایستگاه راه‌آهن اصلی شهر در سال ۱۸۴۷ تأسیس شده‌است، ترابری عمومی نیز توسط سیستم تراموا برمن، اس-بان برمن و اتوبوسرانی انجام می‌شود.
آزادوار، روستایی است از توابع بخش هلالی، شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران. این روستا زادگاه فرهیختگان بزرگی از جمله عطاملک جوینی، تاریخ نگار و ادیب معروف قرن هفتم هجری است. در گذشته تاریخی آزادور شهر و مرکز ولایت جوین (شهرستان های جوین و جغتای کنونی) بوده است.
آرامگاه حسن غزنوی، شاعر پارسی گوی قرن ششم در آزادوار قرار دارد.
آزادوار به معنای «خوی و خصلت آزادان» و «همچون آزادمردان» ذکر شده‌است.
آزادوار از شهرهای تاریخی بوده و مرکز ولایت جوین، که در کتب تاریخی از آن یاد شده‌است.
بلاذری و یعقوبی از ولایت جوین نام برده و می‌نویسند :
شمس‌الدین مقدسی در کتابش احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم از آزادوار نام برده می‌نویسد:
اصطخری و ابن‌حوقل از آزادوار به عنوان یکی از شهرهای نیشابور چون بوزجان ،زوزَن، ترشیز و سوزوار یاد می‌کنند.
در کتاب حدودالعالم آزادوار «شهرکی» توصیف شده و ذکر شده:
ابوعبدالله حاکم نیشابوری در مورد فتح آزادوار توسط اعراب می‌نویسد:
گردیزی پس از فتح آزادوار توسط اعراب نوشته‌است:
یاقوت حموی که خود این آزادوار را دیده‌است می‌نویسد:
حمدالله مستوفی از آزادوار به عنوان «دیه آزادوار» یاد کرده‌است.
لسترنج از دو راه ارتباطی بسطام (در ایالت قومس) و نیشابور سخن می‌گوید می‌نویسد :
بنا به نظر گابریل هانوتو پس از یورش مغول آزادوار همچنان موقعیت ارتباطی خود را داشته‌است ولی تا مدت‌ها آبادانی پیشین را بازنیافت. (گابریل، ۲۹۵)
آزادوار در دوره صفوی آباد بوده، زیرا نام آن در کنار حاکم‌نشینهای دیگری چون ابیورد، نسا، اسفراین و تربت آمده و مبلغ مالیات پرداختی آن به بیگلربیگی مشهد پرداخت می‌شده‌است. این مبلغ ۱۳۹ تومان و ۵۳۰‘۳ دینار بوده‌است.(باستانی پاریزی، ۱۹۳)
بنا به نوشته محمدحسن اعتمادالسلطنه آزادوار در دوره قاجار آبادی و اهمیت خود را از دست داده‌است. او می‌نویسد سفال‌های باقی‌مانده از قرن چهارم تا دوره صفویه در آزادوار قابل بررسی است و مشاهده است.
آزادوار براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۷۲۰ نفر (۳۸۸ خانوار)
در سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آزادوار ۱۴۴۲ نفر بوده‌است.
اناوی، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران .
این روستا در دهستان پایین جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۹۱ نفر (۷۴ خانوار)
از مناطق دیدنی آن میتوان به تپه مرشد و دره گرو اشاره نمود
۲.اطلاعات محلی بومی
ایستگاه آزادور، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان پایین جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۰۰۴ نفر (۲۵۲ خانوار)
محمدیه، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان پایین جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۱۴ نفر (۶۸ خانوار)
حاجی‌آباد، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان پایین جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۵۹ نفر (۴۶ خانوار)
پایین جوین، دهستانی از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران است.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این دهستان (۳٬۰۵۱خانوار) برابر با ۱۲٬۵۳۶نفر بوده است.
حسین‌آباد، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان پایین جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال 1395 جمعیت آن 1400 نفر (371 خانوار)
موقعیت جغرافیایی روستا:
روستای حسین آبادپایین جوین در استان خراسان رضوی شهرستان جغتای بخش هلالی به طول جغرافیای 56 درجه 45 دقیقه وعرض جغرافیای 36 درجه 46 دقیقه واقع شده است .کوه حرده جوین با ارتفاع 1223 متر در 3/5 کيلومتري شمال ، کوه مراد با ارتفاع 1250 متر در 6/5 کيلومتري شمال غرب و کوه کمر سرخ با ارتفاع 1332 متر در 7 کيلومتري جنوب آبادی واقع است.موقعیت نسبی : این روستا از سمت شمال به کوه میاندشت محدود می شود و از سمت جنوب به امتداد کوه های سرحد منتهی می شود از سمت غرب به روستای خلیل اباد محدود می شود همچنین از طرف شرق به روستای فیض اباد وصل می باشد
طبق آخرین آمار سرشماری نفوس و مسکن که در سال 95 صورت گرفت روستای حسین آباد دارای 371 خانوار بوده است و جمعیت روستا حدود 1400 نفر بوده با توجه با آمار جمعیتی دهستان پایین جوین در این بخش 3530 خانوار برابر با 12617 نفر سکونت دارند
از رودخانه های این اطراف میتوان به رودخانه فصلی جوین (کهنه)که از 1/5 کیلومتری شرق روستا می گذرد اشاره کرد
ا2 قنات جودی که ان نیز از کوههای کهنه سرچشمه می گرفته .وبعد از طی مسیر در غرب روستا زمین هایی به همین نام یعنی جودی را سیراب می کرده
خلیل‌آباد، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
مقبره سید حسن غزنوی شاعر پارسی سرای قرن ششم هجری در مجاورت این روستا و در فاصلهٔ کمتر از یک کیلومتر از آن قرار دارد.
دیوان اشعار سید حسن غزنوی مشتمل بر قصاید، ترجیعات، رباعیات و غزل می‌باشد که مشتمل بر پنج هزار بیت است
سید حسن در فاصله سالهای ۵۴۰ - ۵۵۶ هجری - در این منطقه درگذشت و آرامگاهش بین روستاهای خلیل‌آباد و آزادوار و در مجاورت قبرستان روستای خلیل‌آباد واقع شده است.
شیخ عبدالکریم ملقب به آخوند بزرگ که از علمای اواخر دوره قاجار بوده است و مدتی تصدی امور دیوانی و جمع‌آوری خراج را در بخش‌هایی از قلمرو حکومت سردار مفخم از جمله جوین برعهده داشته است در فاصله سالهای ۱۲۷۰ تا۱۲۹۹ هجری خورشیدی در این روستا می زیسته است. مدتی پس از درگذشت سردار، شیخ عبدالکریم نیز در قریه خلیل‌آباد جوین درگذشت و در جوار آرامگاه سید حسن غزنوی مدفون شد.
این روستا در دهستان پایین جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۵۱ نفر (۸۵ خانوار)
شفیع‌آباد، روستایی از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا غربی ترین نقطه استان خراسان رضوی از لحاظ مختصات جغرافیایی و مسکونی بودن است.
این روستا در دهستان پایین جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۷۴ نفر (۷۹ خانوار)
عبدل‌آباد، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان پایین جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۶۹ نفر (۹۱ خانوار)
فرآشیان ، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان پایین جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۰۲۰ نفر (۴۷۲ خانوار)
فیض‌آباد، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان پایین جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۹۹ نفر (۱۸۷ خانوار)
قلعه نو، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.روستای قلعه نو از شرق به روستاهای آزادوار و حاجی آباد و شهرستان جغتای و از غرب به روستای شفیع آباد و صادق آباد و شهرستان جاجرم مشرف میباشد.این روستا غربی ترین منطقه خراسان رضوی و هم جوار با استانهای خراسان شمالی و سمنان می‌باشد .
فرهنگ و آداب و رسوم مردم این روستا به دلیل وجود کرمانج‌ها و سالها زندگی در کنار آنها و همجواری آن با خراسان شمالی،کمی نزدیک به آداب و رسوم خراسان شمالی است.
به گفته قدیمی های این روستا,شاید یکی از دلایل انتخاب اسم این روستا وجود قلعه‌ای با چهار برج«معروف به چهاربرجه» باشد، بخش داخلی این برج تخریب شده و فقط بخش هایی از اون باقی مانده است.
.نویسنده:دکتر سید محمدرضا قلعه نوی
این روستا در دهستان پایین جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت ۱۵۵۶ نفر (۴۲۵ خانوار)
کلاته گز، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان پایین جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱۰ نفر (۳۰ خانوار)
گلشن‌آباد، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان پایین جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۷۷ نفر (۱۲۳ خانوار)
محمدآباد گفت، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان پایین جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۲٬۷۱۹ نفر (۷۴۰ خانوار)
زرقان، روستایی است از توابع ایران , استان خراسان رضوی , شهرستان جغتای , بخش مرکزی. مردم روستای زرقان به زبان فارسی خراسانی صحبت می‌کنند.https://www.irna.ir/news/84307621/%DA%AF%D9%88%DB%8C%D8%B4-%D8%B3%D8%A8%D8%B2%D9%88%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AB-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%85%D9%88%D8%B3-%D9%85%D9%84%DB%8C-%D8%AB%D8%A8%D8%AA-%D8%B4%D8%AF
این روستا در بخش هایی از دهستان جغتای قرار داشته و طبق آخرین سرشماری عمومی آمار ایران، روستای زرقان با بیش از 890 خانوار و دارا بودن جمعیتی بالغ بر نزدیک ۲۰۰۰نفر، یکی از بزرگترین روستاهای جغتای محسوب می‌گردد، شغل اغلب اهالی کشاورزی و دامپروری و معدن درآمد اهالی این روستا از همین راه تأمین می‌شود.
قدمت تاریخی دقیقی برای روستای زرقان تخمین زده نشده‌است، اما آمار متفاوتی از روستا ارائه شده‌است، یکی از قدیمی‌ترین آثار مکتوب دربارهٔ روستای زرقان را می‌توان به سفرنامه هوتم شیندلر اشاره کرد که حدود ۱۲۷سال پیش یعنی حدود سال ۱۲۵۵هجری شمسی به دستور ناصرالدین شاه قاجار برای ایجاد خطر تلگراف از شاهرود به مشهد، گذری نیز به روستای زرقان داشته‌است و اطلاعاتی جالب دربارهٔ روستای زرقان در سفرنامه خود آورده‌است، درسفرنامه هوتم شیندلر آمده‌است زرقون۴۰خانوار جمعیت دارد و دویست و نودو شش تومان مالیات می‌دهد و جزو حکومت سبزوار می‌باشد، زرقون دم رودخانه نوز است، خیلی زراعت دارد وبسیار درخت … مشاهده کامل متن گردو و میوه جات و سپیدار، و نزدیک زرقون یک معدن مس وجود دارد ولی ۹سال است که هیچ‌کس در این معدن کار نمی‌کند،براساس برخی از نقل قول‌ها زمانی که محمد پهلوان فرزند حیدر یکی از سرداران شاه زندیان برای در امان ماندن از خشونت آغامحمد خان قاجار به خراسان و روستای زرقان آمد. در روستای زرقان سکونت وجود داشته و محمد پهلوان با دختر یکی از اهالی ازدواج می‌کند، ولی به دلیل اینکه حرف زور خان روستا نپذیرفت اسیر توطئه شده و کشته می‌شود. شعری معروف از محمد پهلوان وجود دارد که از آن سال‌ها تاکنون، سینه به سینه در بین اهالی نقل شده‌است:در خانه بودم که بر سرم جنگ آمدشیربچه بودم، گریختنم ننگ آمداز دست زن ناخلف بی ایمانخون جگرم چو لاله در رنگ آمد طبق نقل قولی دیگر؛ اهالی روستای زرقان ابتدا گَبر نشین بوده، وهمچون عشایر، کوچ نشین، که طبق برخی شواهد احشام خود را در گاودان‌ها نگهداری می‌کردند، استفاده از این گاودان‌ها تا قبل از انقلاب ادامه داشته‌است بعدها اهالی روستای زرقان از وضعیت گبر نشینی به ساکتان فصلی تغییر رویه دادند، یعنی فقط در فصول سرد سال برای سکونت به روستا می‌آمدند و بقیه سال را باغ نشینی می‌کردند.آثار تاریخی روستا :از جمله آثار تاریخی روستای زرقان را می‌توان برج‌های دوقلوی روستا را در قدیم اشاره کرد، که امروزه فقط یکی از خرابه‌های این دوقلوها باقی‌مانده، به گفته قدیمی‌های روستا، از این برج‌ها برای دیده‌بانی و خبر رسانی به اهالی در خصوص حمله راهزنان یا دیگر بیگانگان استفاده می‌شده‌است که این دو برج از راهی زیرزمینی به هم متصل بوده‌اند. قلعه سِریان مکانی برای مخفی شدن اهالی در هنگام حمله راهزنان بوده‌است و به گفته سالخوردگان روستا حوضی در آن وجود داشته که اکنون فقط نامی از آن وجود دارد، هرچند در سال‌های گذشته عده‌ای سودجو برای یافتن اشیای باستانی در آن کاووش کرده بودند.فرهنگ اجتماعی اهالی زرقان قدمت دیرینه‌ای دارد که هنور بسیاری از پیشینه تاریخی روستا ناشناخته مانده‌است از جمله مساجد قدیمی روستا که هنوز آثاری از آنان باقی‌مانده و می‌توان به مسجد بالاده و مسجد کوچه باغ بالا اشاره کرد.خانه‌های گلی روستا جلوه‌ای دیگر از فرهنگ و تمدن روستا را نمایان نموده‌است.
روستای زرقان به دلیل شرایط طبیعی و چشم‌اندازهای طبیعی و بسیار زیبای خود، ارتفاعات زیبا و آب و هوای معتدل کوهستانی که جلا دهنده روح و جسم هر انسانی است، بر روی مخروطه افکنه امتداد رشته کوه‌های جغتای قرار دارد وجود بندهای خاکی و انشعاب رودخانه، طبیعت دل‌انگیز و فرح بخشی رادر اطراف روستای زرقان فراهم نموده‌است، علاوه بر دره‌های اطراف روستا، در مسیر رودخانه‌های زرقان به طرف شمال، به دلیل تغییر جنس خاک و وجود مارون‌های آهکی، رودخانه در بستر خود با فرسایش و انحلال زمین، طبیعت زیبایی را به نمایش گذاشته‌است که در نوع خود کم‌نظیر است.زرقان20
طبیعت موجود در روستای زرقان با هیچ‌یک از مناطق سبزوار و بخش‌های آن قابل مقایسه نیست و مورد تعجب توریست‌ها گردیده‌است.
مکان‌های دیدنی روستای زرقان عبارتست از:
سد زرقان
رودخانه سرآسیاب
بقایای برج تاریخی روستای زرقان
علی کودَر
قلعه سِریان
دوُری ری
اِمبروتی
رودخانه نِوِز
رودخانه کِلب قاسم
گردو، مهم‌ترین محصول روستای زرقان است که به خاطر مرغوبیت بالا و کیفیت عالی که دارد شهرت بسیار فراوانی در منطقه پیدا کرده‌است.
از انواع دیگر میتوان محصولات روستا به انگور، شیره‌انگور، بادام، هندوانه، عسل و سیب، اشاره کرد.
از جمله غذاهای محلی که می‌توان نام برد عبارتند از: فطیر، جوز و کمه (صبحانه محلی)، آش، شِروایی (سوپ محلی)، کله‌جوش، زرک جوش، لوشی جوش و بسیاری دیگر از غذاهای محلی روستا.
فریمانه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان جغتای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۶۳۶ نفر (۳۹۵ خانوار)
شهرستانک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جغتای در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان جغتای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۵)،جمعیت آن ۲۵۰۰ نفر ۷۲۵خانوار) بوده‌است.
جغتای، علاوه بر مرکز شهرستان نام دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران است.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این دهستان (۲٬۶۰۵خانوار) برابر با ۱۰٬۳۷۴نفر
زمند روستایی در دهستان جغتای بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۶۲۸ نفر (۲۰۸خانوار) بوده‌است.
کلاته میرعباس، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان جغتای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۶ نفر (۴ خانوار)
ابوچناری، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران. مردم روستای ابوچناری به زبان فارسی خراسانی با گویش سبزواری صحبت می‌کنند.
این روستا در دهستان جغتای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۳۵۲ نفر (۳۰۸ خانوار)
قائم یا چاه عمیق شماره یک زورزمند، روستایی در دهستان جغتای بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۵۲ نفر (۷۲خانوار) بوده‌است.
دستوران، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران است.
مرکز این دهستان روستای دستوران می باشد.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این دهستان (۱٬۴۳۰خانوار) برابر با ۵٬۴۷۳نفر
الله‌آباد، روستایی در دهستان دستوران بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۹۸ نفر (در ۱۹۰ خانوار) بوده است.
کَهنه(Kahneh) یا کاهنه، روستایی در دهستان دستوران بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۸ جمعیت این روستا ۹۶۶ نفر (در ۲۷۸ خانوار) بوده است.
در خصوص معنی واژهٔ کهنه دو نظر وجود دارد
مردم روستا تا سالهای اخیر در مکالمات روز مره جهت معرفی کهنه از واژهٔ قلعه استفاده می‌نمودند و در حال حاضر نیز به سمت بالا و ضلع جنوبی روستا پشت قلعه و به سمت پایین و ضلع شمالی روستا زیر قلعه گفته می‌شود.
روستای کهنه در دوران گذشته بوسیلهٔ شش برج که در جناحین روستا(۳ برج ضلع شمال ،۳ برج ضلع جنوب) جهت ایمن بودن از خطر یورشها محصور بوده است.
روستای جاورتن: «جمعیت ۱۷۳ نفر (۵۲ خانوار)، بر مبنای سرشماری سال ۱۳۹۰. زبان فارسی؛ و پیشینهٔ تاریخی بیش از ۱۰۰۰ سال».
این روستا در دهستان دستوران قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۷۲ نفر (۵۰ خانوار)
شادمان، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان دستوران قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۷ نفر (۲۲ خانوار)
منیدر روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران. مردم این روستا به زبان فارسی خراسانی با گویش سبزواری صحبت می کنند. روستای منیدر در فاصله ۳۵ کیلومتری غرب جغتای قرار دارد. این روستا آخرین نقطه مرزی شهرستان جغتای بوده و با شهرستان میامی در استان سمنان و شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی همجوار است.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۷۵۲ نفر
کُدایگنایتر (به انگلیسی CodeIgniter) یک چارچوب نرم‌افزاری تحت وب متن‌باز است که برای ساختِ وبگاه‌های پویا به‌کار می‌رود. این فریم‌ورک که با زبان پی‌اچ‌پی نوشته شده‌است کار توسعهٔ نرم‌افزار را در سنجش با کدنویسی از آغاز شتاب می‌بخشد. این شتاب‌بخشی توسط کتابخانه‌های این فریم‌ورک انجام می‌شود که بسیاری از آن‌ها کارهای رایج را به‌سادگی انجام می‌دهند. نخستین نگارش همگانی کدایگنایتر در ۲۸ فوریهٔ ۲۰۰۶ بود و واپسین نگارش آن"۳٫۰٫۰" در ۳۰ مارس ۲۰۱۵ است.
کدایگنایتر از الگوی معماری مدل-نما-کنترل‌گر سود می‌برد. این فریم‌ورک در بسیاری از ویژگی‌ها و مفاهیم همانند روبی آن ریلز است.
اما دیگر ویژگی‌هایی که کدایگنایتر را متمایز می‌کند، عبارتند از:
همچنین دیگر ویژگی‌هایی را ارائه می‌کند که هنوز در دیگر فریم‌ورک‌ها به‌طور پیش‌گزیده ارائه نشده‌است.
کدایگنایتر نسبت به اکثر فریم ورک‌های فول استک مانند لاراول، کیک پی‌اچ‌پی و یی سرعت بیشتری دارد و یکی از فریمورک‌های سبک و سریع پی‌اچ‌پی می‌باشد.
کارایی نهایی وب اپلیکیشن به عوامل مختلفی مانند پایگاه داده، وب سرور، سیستم کش، نحوهٔ کد نویسی، پیچیدگی پروژه و … وابسته است و صرفاً استفاده از یک فریمورک خاص تضمینی بر سرعت بالا نخواهد بود.
به‌طور کلی، دلیل سرعت بالا و سبک بودن این فریمورک حذف امکانات غیر ضروری و ساختار ساده‌تر نسبت به سایر فریمورک‌های فول استک است.
برسل، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان دستوران قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳ نفر (۶ خانوار)
دستوران، روستایی در دهستان دستوران بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸۹۹ نفر (در ۲۸۸ خانوار) بوده است.
دستوران یکی از روستاهای کهن شهرستان جغتای استان خراسان رضوی است، که در فاصله تقریباً ۱۴ کیلومتری ایستگاه سنخواست واقع در مسیر خط راه آهن تهران-مشهد قرار دارد. فاصله آن از شهر جغتای تقریباً ۱۱ کیلومتر می‌باشد.
جبله نو، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان دستوران قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۰۱ نفر (۱۰۲ خانوار)
جبله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
نبرد نینوا جنگی میان شاهنشاهی ساسانی و امپراتوری بیزانس بود که در سال ۶۲۷ م روی داد و نتیجه آن پیروزی امپراتوری روم بود.
در سال ۶۲۷ م. ورق برگشت و سرنوشت جنگ‌های ایران و روم به سود رومیان شد. دراین سال در نبرد نینوا هراکلیوس با سپاه ایران روبروشد. فرمانده سپاه ایران در این نبرد مردی ارمنی بود که در نوشتارهای یونانی لقبش «رازتس» (Rhazates) آمده است. والتر کیگی (Walter Kaegi) شکل اصلی آن را راهزاد (Rahazad) و نام اصلی او را «رخوهان» (Roch Vehan) می‌داند. هراکلیوس سپاهی نزدیک ۵۰ هزار نفر داشت که ۴۰ هزارتن از آنان گوک ترکان (Gukturk) بودند. وقتی سپاه وی به ایران رسید ترکان به خاطر سرما و شرایط سخت زمستان ایران گریختند و هراکلیوس را با ده هزار تن تنها گذاشتند. سپاه ایران ۱۲ هزار تن بود. در این زمان به هراکلیوس خبر رسید که ۳ هزار تن نیروی کمکی به زودی به سپاه ایران خواهد رسید. از این رو وی نبرد را آغاز کرد. گویا در این نبرد رخ‌وهان هراکلیوس را به نبرد تن به تن فرامیخواند و هراکلیوس می‌تواند بر او چیره شده و او را بکشد. کشته شدن رخوهان باعث شکست روحیه سپاه ایران و روحیه گرفتن رومیان می‌شود. پس از هشت ساعت جنگ، رومیان پیروز می‌شوند و وقتی سه هزار نیروی کمکی ایرانی می‌رسد که دیگر کار از کار گذشته بود. از این زمان به بعد پیروزی رومیان آغاز می‌شود و هراکلیوس می‌تواند امپراتوری روم را از نابودی نجات دهد و دوباره شام و سوریه و فلسطین و مصر را پس از نزدیک ۱۵ سال در طی صلح سال ۶۲۸ م. با شیرویه (پسر خسرو دوم) و با لقب پادشاهی «قباد دوم» از ایرانیان پس بگیرد.
گَفْت روستایی خوش اب و هوا در دهستان دستوران بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۹۹ نفر (در ۱۵۹ خانوار) بوده است.
میان جوین، دهستانی از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران است.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این دهستان (۲٬۸۱۲خانوار) برابر با ۱۱٬۵۶نفر
حجت‌آباد، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان میان جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۰۰ نفر (۱۲۶ خانوار)
راه‌چمن روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان میان‌جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۳۷۲ نفر (۳۶۸ خانوار)
مردم این روستا به زبان ترکی سخن میگویند
90 درصد روستا باسواد هستند-و
ابویسان، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران. زبان مردم روستا ترکی خراسانی می‌باشد.ایران‌ویلج
این روستا در دهستان میان جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیّت آن ۷۳۹ نفر (۱۸۵ خانوار)
این روستا در دهستان میان جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۳ نفر (۲۵ خانوار)
ریواده شهری از توابع بخش هلالی شهرستان جغتای در استان خراسان رضوی ایران است.http://dotic.ir/news/1658
ریواده در بهمن ۱۳۹۶ از سوی وزارت کشور به شهر ارتقاء یافت.
گود پهلوان ججو ریواده هر ساله در هشتم فروردین ماه میزبان عاشقان کشتی با چوخه از سراسر کشور است.کشتی با چوخه، ویکی‌پدیا
ریواده در ۲۵ کیلومتری شمال جغتای و ۶۰ کیلومتری جنوب غرب اسفراین در حاشیه جاده جوین به جاجرم قرار دارد.
ریوا چنان‌که در فرهنگ لغت معین آمده به معنای تدبیر است. در گذشته به کسانی که مردم برای مشورت به آنان مراجعه می‌کرده‌اند، ریواده یا ریواگو می‌گفته‌اند.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲٬۴۴۷ نفر (۷۰۹ خانوار) بوده‌است.
از اماکن تاریخی این شهر می‌توان به برج ریواده با قدمتی ۷۰۰ ساله اشاره کرد.
سامقان، روستایی است از توابع بخش هلالی در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
سامقان سالهاست
مهد زعفران و پسته در منطقه است
این روستا در دهستان میان جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۴۸ نفر (۱۲۷ خانوار)
خداشاه شهری است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.که در این شهر بقعه ای هست به نام احمد ابن علی خداشاهی
این روستا در دهستان میان جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۴۰۰جمعیت ۳۰۰۰ نفر (۱۰۰۰ خانوار)
پاکور یکم (مرگ در ۳۸ پ. م) یک شاهزاده اشکانی و پسر و وارث ارد دوم شاهنشاه اشکانی بود. پس از نبرد حران علیه رومیان اشکانیان تلاش کردند تا مناطق تحت کنترل رومیان در غرب آسیا را به تصرف خود درآورند و پاکور به عنوان یکی از فرماندهان برجسته عمل می کرد. اگرچه در ابتدا اشکانیان موفق بودند، اما توسط رومیان دفع شدند. خود پاکور در نبرد کوه گنداروس شکست خورد و کشته شد. مرگ او باعث یک بحران جانشینی شد که در آن پدرش، که به شدت از مرگ پسر مورد علاقه‌اش رنج می‌برد، تاج و تخت را به پسر دیگرش فرهاد چهارم به عنوان وارث جدیدش واگذار کرد.
اولین بار از پاکور در ۵۱ پ. م به عنوان فرمانده سپاه اشکانی در هنگام حمله به استان سوریه روم یاد شده‌است. با این حال، به دلیل سن پایین پاکور، احتمالاً سپاه اشکانی توسط اوساکس فرمانده اشکانی هدایت می‌شده‌است. به گفته دیون کاسیوس،Cassius Dio 40, 28–30. مورخ رومی، سپاه اشکانی انطاکیه را محاصره کرد، اما آن‌ها نتوانستند شهر را تصرف کنند و عقب‌نشینی کردند. در جریان این رویداد، اوساکس طی یک ضد حمله رومی‌ها تحت فرماندهی ژنرال رومی گایوس کاسیوس لونگینوس کشته شد، و این باعث شد که نیروهای اشکانی تحت فرمان پاکور به سرزمین خود بازگردند.
مدتی بعد، کنسول روم، مارکوس کالپورنیوس بیبولوس، به عنوان فرماندار سوریه منصوب شد و سعی کرد اشکانیان را علیه یکدیگر تحریک کند. او با یک ساتراپ اشکانی که نسبت به پادشاه ارد دوم کینه داشت، دوستی نزدیک داشت. او با کمک ساتراپ شاهزاده جوان پاکور را فریب داده و او را بر ضد پدرش به شورش تحریک کردند و تحت نام پاکور بر علیه ارد لشکر کشی می‌کردند. حتی سکه‌هایی با تصویر پاکور برای مدت کوتاهی ضرب شد. با این حال، پاکور و پدرش با یکدیگر آشتی کردند و ضرب این سکه‌ها متوقف شد. ساتراپ اشکانی که پشت این توطئه بود احتمالاً بعد از این اتفاقات اعدام شد.
در سال ۴۲ پ. م، کوینتوس لابیوس، شورشی رومی، خدمت به اشکانیان را آغاز کرد. بعداً در سال ۴۰ پ. م، اشکانیان تحت فرماندهی پاکور و لابیوس به سرزمین‌های روم حمله کردند. سپاه اشکانی از فرات عبور کرده و به آپامیا حمله کردند. حمله به آپامیا ناکام ماند اما لابینوس توانست پادگان‌های روم را در اطراف سوریه قانع کرده و آن‌ها را به نیروهای خود پیوند دهد تا به اهداف خود برسند. سپاه مشترک اشکانی - رومی سپس لوسیوس دسیدیوس ساکسا، فرماندار مارک آنتونی، را شکست داد و آپامیا را تصرف کرد. پس از شکست رومی‌ها در آپامیا، اشکانیان سپاه خود را تقسیم کردند. پاکور به جنوب رفته و شام را از سواحل فنیقیه تا فلسطین تصرف کرد. لابینوس به شمال رفت تا به تعقیب ساکسا برود و او را در کیلیکیه شکست داد و کشت. در یهودیه، معاون پاکور برزافره پادشاه هیرکانوس دوم را برکنار کرد و برادرزاده دوم آنتیگون دوم ماتیاس را به جای او به پادشاهی منصوب کرد.
موفقیت‌های اشکانیان طولانی نبود زیرا دیری نپاید که در سال ۳۹ پ. م، یک ضد حمله رومی به فرماندهی پوبلیوس ونتیدیوس باسوس در آسیای کوچک، لابینوس را شکست داد که متعاقباً دستگیر و اعدام شد.
پس از تهاجم به آسیای کوچک اشکانیان حمله دیگری به سوریه در ۳۸ پ. م، به رهبری پاکور انجام دادند. ونتیدوس، برای به دست آوردن وقت، با انتشار اخبار ساختگی به پاکور نشان داد که او باید از رود فرات در قالب معمول خود عبور کند. پاکور به این اطلاعات اعتماد نداشت و تصمیم گرفت از قسمتی از رودخانه که خیلی دورتر از پایین دست آن بود عبور کند. این همان چیزی بود که ونتیدیوس امیدوار بود اتفاق بیفتد و به او فرصت داد تا نیروهای خود را آماده کند.Smith, "Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology",pp. 1239
اشکانیان با بدون هیچ مقاومتی از سوی رومیان از رودخانه عبور کردند با این تصور که رومی‌ها ضعیف و ناتوان هستند و سپس به سمت شهر گنداروس در سیرستیکا پیش رفتند، چون که رومی‌ها هیچ تلاشی برای جلوگیری از عبور رودخانه نکردند.
هنگامی که اشکانیان به این شهر رسیدند با لژیونهای رومی روبرو شدند لژیون‌ها به‌صورت منظم در دامنه تپه‌ها ایستاده بودند و برای اشکانیان کمین کرده بودند به اشکانیان حمله کردند ، ونتیدیوس به نیروهای خود که از مزیت زمین‌های مرتفع برخوردار بودند، دستور داد که به سواران کماندار که گیر افتاده بودند حمله کنند و از شیب پیشروی کنند. سواران کماندار که مجبور به جنگ از نزدیک بودن از چهار جهت مورد تهاجم لژیونرها قرار گرفتن و به خاطر آن تلفات بسیاری دادند، زیرا آنها برای چنین حالت جنگی ای آمادگی نداشتند. سواره نظام اشکانیان شکست خورد، سرانجام پاکور در این نبرد کشته شده و سپاه روم به پیروزی دست یافت.Dando-Collins, Stephen."Mark Antony's Heroes",pp. 36–39. Published by John Wiley and Sons, 2008
پدر پاکور یکم، ارد دوم که غرق در غم و اندوه شده بود، پس از آن بزرگترین پسر خود، فرهاد چهارم را به عنوان جانشین خود برگزید.
نویسنده مسلمان ثعالبی گفته‌است که پاکور یکم (به "Afqūr Shāh") درفش کاویانی را بازیابی کرد و به انتقام تهاجم اسکندر به سرزمین ایران، لشکرکشی‌ها را علیه سرزمین‌های رومی آغاز کرد.
کلاته رضائیه، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان میان جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۱ نفر (۵ خانوار)
خسروشیر، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران. در دشت جوین واقع شده و شغل اصلی اهالی روستا کشاورزی ؛گندم وجو وچغندر وهندوانه و ذرت و خربزه و...می باشد .وبهترین فصل ان مرداد ماه می باشد چون میوه هایش رسیده است .
این روستا در دهستان میان‌جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۸۴ نفر (۱۰۰ خانوار)
گوری، روستایی است از توابع بخش هلالی در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
گویش مردم این روستا به زبان ترکی است و فارسی هم ب صورت رایج
این روستا در دهستان میان جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۸۸ نفر (۲۲۷ خانوار)
گوری روستایی در دهستان میان جوین بخش هلالی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱٬۰۰۰ نفر (۳۲۲خانوار) بوده‌است.
سیدآباد اکراد، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان میان‌جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۷۳ نفر (۸۰ خانوار)
عباس‌آباد قندی، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان میان جوین قرار دارد، و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۷۳ نفر (۱۲۵ خانوار)
نوباغ، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان میان جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۷۸ نفر (۱۶۷ خانوار)بر اساس سرشماری تقریبی ۲۰۲۲ جمعیت آن ۹۵۰ نفر (۲۵۰ خانوار)بوده است
جبهه واژه‌ای عربی و به معنای پیشانی است. مفهوم اصطلاحی آن در زبان فارسی فعلی خط مقدم جنگ و میدان جنگ و محلی است که قوای دو کشور با همدیگر به مبارزه می‌پردازند.
علوم دینی، مجموعه‌ای از دانش ها و آگاهی‌هایی است که معمولاً مبلغان یک دین آن را به شکل تخصصی و با برنامه‌ای مدون می‌آموزند و مردم معمولی به نسبت تدین و وقتی که می‌توانند برای این کار بگذارند، گهگاهی در حوزه دین به مطالعه این علوم می‌پردازند. از جمله دروسی که طلاب علوم دینی در مدارس علوم اسلامی موسوم به حوزه علمیه می‌خوانند عبارتند از فقه، اصول فقه، تفسیر قرآن، رجال، فلسفه اسلامی، درایه، ادبیات عرب (صرف، نحو، معانی، بیان ، بدیع و لغت)، کلام اسلامی، اخلاق اسلامی، تاریخ اسلام، منطق قدیم، علوم قرآنی، علوم حدیث و تجوید قرآن است.
میلت ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مَلَطیه (ترکی: Malatya، ارمنی: Մալադիա، کردی: Meletî) شهری در ترکیه و مرکز استان ملطیه است.
ملطیه در غرب فرات، در زمینی هموار در کوه‌پایه‌های توروس قرار گرفته‌است. هوای آن بسیار سرد و دارای میوه‌های بسیار است. ملطیه را نباید با شهر باستانی ملط یا میلت (Miletus) بر ساحل دریای اژه اشتباه کرد.مقایسه شود با: لغت‌نامهٔ دهخدا، سرواژهٔ ملطیه
ملطیه که رومیان آن‌را ملیتین (Melitene) گویند در زمان قدیم از مهمترین قلعه‌های مرزی مسلمین در مقابل رومیان بوده است. به دستور منصور عباسی به سال ۱۳۹، ملیطه تعمیر گردید و مسجدی باشکوه و مکانی که چهار هزار نفر ساخلو در آن می‌زیستند در آنجا ساخته شد. اصطخری در قرن چهارم گوید شهری عظیم است در میان کوهستانی پر از درختان انگور و بادام و گردو دارای میوه‌های زمستانی و تابستانی. این شهر مکرر به دست سپاهیان رومی و مسلمان دست به دست گردیده و یاقوت در قرن هفتم آن‌را از بلاد روم شمرده است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۰ میلادی ۳۸۱٫۰۸۱ نفر بود.
ملطیه به خاطر تولید زردآلو و لواشک زردآلو شهرت دارد که این فراورده از صادرات این شهر می‌باشد.
از اهالی نامدار قدیم این شهر می‌توان ابن عبری پیشوای بزرگ فرقه مسیحی یعقوبیه در سدهٔ سیزده میلادی را نام برد. محمد بن غازی مَلَطیَوی دبیر سلیمان شاه بن قلج ارسلان (۵۸۸–۶۰۰) پادشاه سلجوقی روم، در سال ۵۹۸ و حدود ده سال پیش از سعدالدین وراوینی کتاب معروف مرزبان نامه را اصلاح و انشا نموده و آن را روضةالعقول نامیده‌است.
دانشگاه اینونو در این شهر قرار دارد.
شهرک گلستان نام محله ای واقع در غرب تهران و جزء منطقه ۲۲ شهرداری تهران است که از شمال به بزرگراه همت و بلوار آبشار (جدی اردبیلی)، از شرق به دهکده المپیک، از غرب به میدان دریاچه و (ایران مال) و کوهک و پارک جنگلی چیتگر محدود می‌گردد. شهرک گلستان نام جدید شهرک «راه‌آهن» می‌باشد و بلوار امیرکبیر اصلی‌ترین خیابان شهرک است که بیشتر دارای کاربری تجاری-اداری می‌باشد. بلوارهای کوهک ، جنگلبان ، هوانیروز و گلها، کاج و هاشم‌زاده (اقاقیا) و خیابان‌های اصلی و یاس، بنفشه، سروستان، قائم و… خیابان‌های فرعی شهرک می‌باشند. ومیدان‌های اصلی شهرک شامل میدان اتریش ومیدان موج و همچنین شامل میدان ساحل و میدان دریاچه می‌باشد همچنین برج‌های مسکونی و تجاری-اداری زیادی در شهرک گلستان ساخته شده‌است که باعث شده نسبت به گذشته تراکم جمعیت نسبت به گذشته کمی افزایش یابد.
مسجد جامع حضرت ولیعصر (عج) واقع در تقاطع بلوار کاج و بنفشه نهم، مسجد امام علی (ع) در ابتدای بلوار هوانیروز، مسجد ولی عصر (عج) در شهرک یاس از اصلی‌ترین مساجد سطح شهرک می‌باشند.
میادین تره بار شهرک گلستان نیز شامل میدان میوه و تره بار امیرکبیر واقع در انتهای بلوار امیرکبیر، میدان میوه و تره بار قائم واقع در میدان موج و میدان میوه و تره بار شهدای آتش‌نشانی واقع در بلوار گلها کوچه یاس هفتم می‌باشد.
از لحاظ تعدد مراکز تفریحی، گردشگری و تجاری شهرک گلستان جزو خاص‌ترین مناط ایران می‌باشد.
بوستان جنگلی چیتگر (بوستان، باشگاه اسب سواری، پیست دوچرخه سواری)، مجموعه پارک آبی اپارک، مجموعه تفریحی وسیاحتی دریاچه چیتگر (دریاچه شهدای خلیج فارس)، مجموعه ورزشی آزادی، پارک جنگلی خرگوش دره، بوستان جنگلی لتمان کن، آبشار تهران، بوستان جوانمردان، باغ ملی گیاه‌شناسی ایران، مجتمع تجاری تفریحی بام لند، بازار بزرگ ایران مال و … تنها تعدادی از این مراکز هستند.
می‌توان گفت که دریاچه چیتگر (دریاچه شهدای خلیج فارس) تقریباً نماد این شهرک شده و روزانه بازدیدکنندگان بسیاری از تمامی نقاط تهران از دریاچه چیتگر بازدید می‌کنند.
مساحت این دریاچه ۱۳۰ هکتار است و در مجاورت آن ۱۲۰ هکتار مجموعه تفریحی نیز در پهنه خشکی ایجاد شده‌است. دریاچه مصنوعی چیتگر در شمال پارک جنگلی چیتگر قرار گرفته و جنوب دریاچه به بزرگراه شهید حکیم، شمال آن به بزرگراه همت، شرق آن به بزرگراه آزادگان می‌رسد و از غرب به بافت مسکونی منطقه ۲۲ شهرداری تهران محدود می‌باشد.
شهرک گلستان (راه‌آهن) در حال حاضر از مناطق مناسب برای سکونت می‌باشد. حدود ۸۰ درصد از آب این دریاچه از محل آب رودخانه کن و مابقی از روان‌آب‌های حوزه میانی و سطحی منطقه تأمین می‌شود. دریاچه چیتگر و پارک جنگلی چیتگر به دلیل قرارگرفتن در مسیر بادهای غربی- شرقی تهران می‌توانند علاوه بر تلطیف هوا و بالا بردن رطوبت در سطح شهر تهران با استقرار کاربری‌های تفریحی - گردشگری مناسب سهم به سزایی در جذب گردشگران داخلی و خارجی داشته باشد. این دریاچه همچنین علاوه بر ایجاد چشم‌اندازهای زیبا و منحصربه‌فرد می‌تواند سبب کاهش خطرات ناشی از سیلاب‌های فصلی و همچنین تغذیه سفره‌های آب زیرزمینی گردد.
گولان، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.این روستا دارای آثار تاریخی متعددی می باشد.https://ir.maptons.com/1875142
این‌ روستا در دهستان انزل جنوبی قرار دارد که‌ در سرشماری‌ سال ۱۳۹۵ جمعیت‌ آن ۱۰۸۴ نفر می باشدhttp://maps.jamasp.ir/M/details.asp?A9C3EJC7
غالب جمعیت روستا مردم کرد هستند و به زبان کردی کرمانجی صحبت می کنند. دین‌شان اسلام و پیرو مذهب سنی هستند. اندکی‌هم مردم مسیحی هستند.https://www.iribnews.ir/fa/news/2143344/%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%8A-%DA%AF%D9%88%D9%84%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B1%D9%88%D9%85%D9%8A%D9%87-%D9%86%D9%85%D8%A7%D8%AF-%D9%88%D8%AD%D8%AF%D8%AA-%D8%A7%D9%82%D9%88%D8%A7%D9%85
کار اصلی مردم آن، کشاورزی ، باغداری و دامداری می باشد. عمده محصولات آن شامل گندم ، جو ، خشکبار و انگور می باشد. .https://www.wikiwand.com/fa/%DA%AF%D9%88%D9%84%D8%A7%D9%86_(%D8%A7%D8%B1%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%87)
وجود ۳ کلیسا در این روستا نشان از قدمت طولانی آن دارد. کلیسای ماریوخنه که بر فراز دامنه های این روستا بنا شده است؛ مربوط به ۳۰۰۰ سال قبل و دوران ساسانیان می باشد و این خود گواهی بر قدمت طولانی این روستاست. این روستا هر سال میهمان گردشگران خارجی است. روستای گولان با آثار قدیمی و کهن خود، طبیعت زیبا و همچنین مردمان خون گرمش محیطی برای جذب گردشگران داخلی و خارجی را فراهم آورده است.
علی کان، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار دارد و بسیاری ساکنان این روستا به مرکز استان مهاجرت نموده‌اند و طبق آمار سال ۱۳۹۵ حدود ۵۹۶ جمعیت دارد.درگاه ملی آمار ایران
بلارغو، روستایی از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیّت آن ۳۲۱ نفر (۶۰ خانوار)
بهله، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیّت آن ۷۵۱ نفر (۱۲۰ خانوار)
عمرآباد یا تندرک روستایی در دهستان انزل جنوبی بخش انزل شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۷۲ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
حاجی بایرام، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیّت آن ۲۰۸ نفر (۴۲ خانوار)
زنگاباد، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۳۴ نفر (۴۶ خانوار)
سنجیلیک، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴۲ نفر (۲۹ خانوار)
قویوجق، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۳ نفر (۱۴ خانوار)
قهرمان، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳۵ نفر (۲۱ خانوار)
محمودان، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۳ نفر (۴ خانوار)
خرم آباد، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۷۶ نفر (۷۴ خانوار)
دلادر، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۶۱ نفر (۹۱ خانوار)
کوره سفلی، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۱۸ نفر (۵۴ خانوار)
کوره علیا، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۲۰ نفر (۴۲ خانوار)
مشیک، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۶۵ نفر (۳۳ خانوار)
بوده‌است. مردم این دهستان به زبان کردی صحبت میکنند. درگاه ملی آمار ایران
پیرگل، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیّت آن ۲۵۷ نفر (۵۰ خانوار)
حمام‌لار، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران. در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۳۶ نفر (۱۷۷ خانوار)
بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران هلو مهم‌ترین محصول باغی روستای حمام‌لار است. اهالی روستا ترک با مذهب سنی حنفی هستند.
کاسب، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۸۱ نفر (۴۹ خانوار)
کانی شوریک، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۹ نفر (۱۶ خانوار)
گلانیک سفلی، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۹ نفر (۲۶ خانوار)
گلانیکعلیا، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۵ نفر (۱۲ خانوار)
کهریز، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه، استان آذربایجان غربی ایران واقع شده‌است. مردم روستای کهریز همگی ترک با مذهب سنی (اکثراً حنفی) می‌باشند.مجله اینترنتی ارومیه عمده شهرت این روستا داشتن باغات گیلاس است که به گیلاس تک‌دانه مشهور است و به دلیل نوع خاک موجود در آنجا، کمتر جایی از جهان می‌توان محصول گیلاس به مرغوبیت آن پیدا کرد.همه طوایف کهریز ترکهای مهاجر از شرق آناتولی (ترکیه) هستند که بیش از یک قرن پیش در این روستا سکونت گزیده‌اند. دلیل مهاجرت آن‌ها دقیقاً مشخص نیست. آداب و رسوم مردم کهریز بسیار شبیه به ترکهای شمال شرق ترکیه و زبانشان مابین ترکی آذربایجانی و آناتولی می‌باشد. مردم این روستا با باغداری امرار معاش می‌کنند پیشهٔ بیشتر مردم روستا باغداری می‌باشد
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۲۵۵ نفر (۷۶۲ خانوار)
امام‌کندی، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیّت آن ۳۶۶ نفر (۷۱ خانوار)
جبل کندی، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
روستای جبل‌کندی در ۳۵ کیلومتری شمال شهر اورمیه و در ساحل غربی دریاچه ارومیه واقع شده‌است. خشک شدن دریاچه ارومیه در سالهای اخیر، موجب مواجه شدن روستای جبل کندی با خطر شن‌های روان گردیده‌است، که در سالهای اخیر تدابیر خاصی از جمله کشت گیاهان، مالچ پاشی و ایجاد تپه برای جلوگیری از ورود شن به روستا اندیشیده شده‌است. در حال حاضر سطح آب دریاچه ارومیه افزایش یافته‌است.farsnewsmehrnews
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیّت آن ۳۸۸ نفر (۸۴ خانوار)
بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم روستای جبل‌کندی به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند و مسلمان شیعه هستند. شغل اهالی عمدتاً کشاورزی، باغداری و تا حدودی دامداری است.Urmiatablig
سلطان‌آباد روستایی در دهستان انزل جنوبی بخش انزل شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۷۷۲ نفر (۲۰۲خانوار) بوده‌است بیشتر جمعیت روستا کرد جلالی و مهاجر از شهرستان ماکو می باشند و اقلیتی نیز ترک آذربایجانی با مذهب شیعه هستند .
ماکوکندی، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۷۰۸ نفر (۱۷۸ خانوار)
گل تپه، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران قرار دارد. اهالی این روستا را ترک‌های سنی حنفی مذهب و کُردهای کرمانج شکاک سنی شافعی مذهب تشکیل می‌دهند.
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال۱۳۹۰ جمعیّت آن بیش از ۳۰۰۰نفر (۴۰۱ خانوار)
اکثر جمعیت این روستا از راه باغداری امرار معاش می‌کنند باغات این روستا ترتیب اهمیت شامل درختان گیلاس سیب هلو آلبالو گلابی گردو هستند. میوه گیلاس این روستا به شهرهای ارومیه، تهران، تبریز در داخل کشور و مسکو در خارج از کشور صادر می‌شود.
قره باغ، روستایی در بخش انزل از توابع شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی است.
این روستا در دهستان انزل شمالی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۱۳۰ نفر (۳۷۶خانوار)
بوده‌است که تغداد ۵۴۱ نفر مرد و تعداد ۵۸۹ نفر زن بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
نجف آباد، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا با ارومیه تقریباً ۷۲ کیلومتر و با سلماس حدود ۴۰ کیلومتر فاصله دارد اهالی این روستا همگی مسلمان و شیعه هستند و به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند.
نزدیکترین روستا به آن روستای قالقاچی و قره باغ و گورچین قلعه و منطقه باستانی قالا داشی (کاظم خان قلعسی) است.
این روستا در دهه هشتاد رو به کاهش بوده به دلیل مهاجرت معکوس، اما در دهه نود وضعیت نسبتاً مطلوب است. نجف آباد (بویداش) در نزدیکی دریاچه ارومیه و در بخش عمیق آن قرار دارد.
بیشتر مردم روستا کشاورز بوده عده بسیار کمی نیز دامداری سنتی میکنند و تعدادی به نگهداری زنبور عسل مشغول‌اند.
بخش اعظم جمعیت روستا در گذشته دور به سبب جنگ جهانی دوم و نیز جیلولوق (واقعه غارت و کشتار توسط ارامنه و آشوری‌ها و کردها) از بین رفته است.
در بین سه روستای نزدیک به نجف آباد این روستا از طبیعت بهتری برخوردار بوده و با داشتن قنات‌هایی پر آب زندگی در آن در جریان است.
لازم به ذکر است که بگویم چند صد سال پیش این روستا در کنار محل فعلی خود بنام روستای بولقاله وجود داشت که جمعیت بسیاری داشته و از قزل باش‌ها بوده‌اند و معمولاً مسیحی بودند.
روستا یک مسجد جامع دارد و حسینیه نیز انشاءالله تا چند سال دیگر ساخته خواهد شد. داخل روستا سه قهوه خانه وجود دارد. به همت اهالی روستا نانوایی نیز در روستا هست؛ علاوه بر این‌ها دارای مدرسه، زمین خاکی فوتبال، آرامستان و غسالخانه نیز است.
در پشت حیاط روستا یک حمام عمومی قدیمی وجود داشته که توسط مهندس زن آلمانی طراحی و ساخته شده بود که متأسفانه امروزه تنها چند دیوار و آثاری از آن باقی مانده است.
بزرگترین و مهم‌ترین معدن نمک ارومیه و نیز معدن سنگ گرانیت نیز در این روستا قرار دارد.
روستا دارای دو چشمه و قنات پر آب است که آبی پاک و زلال دارند و تمام دوازده ماه سال جاری‌اند.