moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اکثر مورخین لقب او را ذوالکفل و نام او را حزقیل نوشته‌اند. نام پدر او ادریم بود. زمان ظهور او ۴۸۳۰ سال بعد از هبوط آدم بوده‌است. مدت عمرش را ۷۵ سال نوشته‌اند. نسب ذوالکفل را برخی الیاس بعضی یسع و دسته‌ای زکریا دانسته‌اند در هر حال پیغمبری بود، پس از سلیمان که کفالت امور هفتاد پیغمبر را به عهده داشت. محمد بن جریر طبری ذوالکفل را مرد نیکی دانسته‌است که پیامبری نداشته‌است. بیدوی، ذوالکفل را با حزقیال پیامبر برابر دانسته‌است.
از قصص انبیا نقل شده‌است که ذوالکفل پسر داوود و برادر سلیمان بوده‌است. در قرآن او مردی شکیباقرآن ۲۱:۸۵ و نیک‌سیرتقرآن ۳۸:۴۸ دانسته شده‌است.
بنا بر اصح او غیر از حزقیل و الیسع است بلکه وی وصی الیسع است و به نبوت بر کنعانیان فائز گردید و امروز ذوالکفل نام محلی است میان حله و بغداد نزدیک برص و بدانجا قبه‌ای که گویند قبر ذوالکفل است و مزار است.میرخواند در حبیب السیر
به مناسبت بودن وی یکی از انبیاء بنی اسرائیل نام او در قرآن کریم آمده‌است؛ و با این که این کلمه عربی است در امر اصل عبرانی آن اختلاف است و گمان می‌رود که او حزقیل باشد. به روایتی قبر او در بتلیس است و نیز در شام و بعض جاهای دیگر گفته‌اند.صاحب قاموس الاعلام ترکی
برخی از محققان جدید تاریخ برآنند که ذوالکفل از بنی اسرائیل نیست و افکار و مواعظ و معتقدات او با بنی اسرائیل مخالف بوده و آن را منسوب به یکی از قبائل عرب گمان برده و نبوت او را نیز انکار کنند. نام مردی از بنی اسرائیل که حریص به محرمات بود لکن سپس توبه کرد و گفت والله لااعصی الله ابداً و قضا را همان شب وفات یافت و صباح این جمله را بر در خانه او نوشته دیدند که: «ان الله قد غفر لذی الکفل».عاطف الزین، سمیح، داستان پیامبران در قرآن، ترجمه علی چراغی.
نام ذوالکفل نیز در دو سوره از سوره‌های قرآن ذکر شده‌است. یکی در سوره انبیا و دیگری سوره ص:سوره انبیا(۲۱)، آیه۸۵
«ذاالکفل» مشهور این است که از پیامبران بوده‌است. هر چند بعضی معتقدند که او یکی از صالحان بود، ظاهر آیات قرآن که او را در ردیف پیامبران بزرگ می‌شمرد نیز این است که او از انبیا است و بیشتر به نظر می‌رسد که او از پیامبران بنی اسرائیل بوده‌است.
در علت نامگذاری او به این نام با توجه به اینکه «کفل» (بر وزن فکر) هم به معنی نصیب و هم به معنی کفالت و عهده‌داری آمده‌است، احتمالات متعددی داده‌اند، بعضی گفته‌اند چون خداوند نصیب وافری از ثواب و رحمتش در برابر اعمال و عبادات فراوانی که انجام می‌داد، به او داد ذاالکفل نامیده شد (یعنی صاحب بهره وافی) و بعضی گفته‌اند چون تعهد کرده بود شبها را به عبادت برخیزد و روزها روزه بدارد، و هنگام قضاوت هرگز خشم نگیرد و تا آخر به وعده خود وفا کرد، «ذاالکفل» نامیده شد. بعضی نیز معتقدند که ذاالکفل لقب «الیاس» است، همانگونه که «اسرائیل» لقب «یعقوب» و «مسیح» لقب «عیسی» و «ذاالنون» لقب «یونس» می‌باشد.تفسیر نمونه، مکارم شیرازی، ج ۱۳، ص ۴۸۳تفسیر نمونه، مکارم شیرازی، ج ۱۹، ص۳۱۲دائرةالمعارف تشیع، ج ۸، ص ۶۵انبیا آیه ۸۵، ص آیه ۴۸، غافر آیه ۲۸، کهف آیه ۳۲
همچنین در سوره ص دربارهٔ او می‌گوید:سوره ص(۳۹)، آیه۴۸
«ذا الکفل» همان‌طور که گفته شد، مشهور این است که از پیامبران بوده، و ذکر نام او در ردیف نام پیامبران در سوره انبیاء آیه ۸۵، بعد از نام اسماعیل و ادریس گواه بر این معنی است. بعضی معتقدند که او از پیامبران بنی اسرائیل است، وی را فرزند ایوب می‌دانند که اسم اصلیش «بشر» یا «بشیر» یا «شرف» بوده‌است و بعضی او را همان «حزقیل» می‌دانند که ذاالکفل به عنوان لقب او انتخاب شده‌است.
طبرسی از ابوموسی، قتاده و مجاهد نقل کرده که گفته‌اند:او پیغمبر بود اسمش ذوالکفل. ابن‌عباس گفته‌است که او الیاس پیغمبر بود، ولی جبائی گفته که او یکی از پیغمبران الهی بود که چون ثواب اعمال او دوچندان بود، بدین سبب ذوالکفل نامیده شد.تفسیر مجمع البیان، ج ۷، ص ۱۰۷ برخی گویند: وی سیع بن اخطوب بوده و این سیع، غیر از آن یسع است که اگر توبه کند، داخل بهشت گردد و در اینباره نامه‌ای هم نوشت و به او داد و همین سبب شد که پادشاه مزبور که نامش کنعان بود، توبه کند. بیضاوی در تفسیر خود ذوالکفل را الیاس پیغمبر دانسته و از برخی نقل کرده‌اند که یوشع بوده‌است و در روایت دیگر هم نقل شده که ذوالکفل زکریای پیغمبر بوده‌است.
به هر حال در اینکه چرا او «ذا الکفل» نامیده شده، با توجه به اینکه «کفل» هم به معنی نصیب آمده و هم به معنی کفالت و عهده‌داری، احتمالات مختلفی داده‌اند:
گاه گفته‌اند: چون خداوند نصیب وافری از ثواب و رحمتش به او مرحمت فرمود «ذا الکفل» یعنی «صاحب بهره وافی» نامیده شد.دهخدا، لغت‌نامه ذیل واژه ذوالکفل
و گاه گفته‌اند چون تعهد کرده بود که شبها را به عبادت برخیزد، و روزها را روزه دارد، و هنگام قضاوت هرگز خشم نگیرد، و بر سر این عهد و پیمان باقی‌ماند این لقب به او داده شد؛ و گاه گفته‌اند چون گروهی از انبیاء بنی اسرائیل را کفالت کرد و جان آن‌ها را در برابر پادشاه جبار زمان حفظ نمود او را به این اسم نامیدند. همچنین امام محمد غزالی در کیمیای سعادت اشاره کرده‌است که چون ایشان وعده داد که اگر کسی خشمش را فروخورد، با ایشان در بهشت باشد، و او کفیل بهشت ایشان باشد، بدین نام خوانده شد.
در حدیثی از قصص الانبیاء نقل شده که شیخ صدوق از دقاق از اسدی از سهل از عبدالعظیم حسنی روایت کرده‌اند که گفت:
علامه طباطبایی دربارهٔ وی گفته‌است:ترجمه تفسیر المیزان ج۱۷، ص ۳۲۹
در کتاب بحار الانوار روایتی از محمد بن عبدالله نقل شده که خلاصه اش این است:بحارالانوار، ج ۱۳، ص(۴۰۴–۴۰۵)
وقف سنتی کهن و جهانی به معنی بخشش پول یا ملک به شخص یا موسسه غیر انتفاعی است که منافع مترتبه این بخشش را به مصرف خاصی برساند.وقف investopedia.com جمع این واژه «اوقاف» است و به مال و زمین وقف شده، «موقوفه» و به شخصی که وقف کند «واقف» گفته می‌شود.
وقف نیز می‌تواند برای کارهای نامشروع مورد استفاده قرار گیرد (حقیقی یا حقوقی). به عنوان مثال، در برخی موارد افراد برای فرار از مالیات بر‌درآمد که معمولا همراه با منافع ثانویه‌ای همچون اعتبار عمومی است، شروع به بخشش پول یا ملک خود می‌نمایند. این شیوه وقف نوعی از پول‌شویی است که در‌حال حاضر در کشور‌های مختلف به‌خصوص کشورهای اسلامی که سیستم‌های مالیاتی و ردگیر‌های مالی آن‌ها نا‌کارامد است رواج پیدا کرده است. این نوع وقت در‌‌حال حاضر بیشترین نوع وقف غیر شرعی است که بنیان اجتماع را هدف قرار داده است .
طبق قوانین قضایی ساسانیان دارایی‌های جهت استفاده در امور خاص توسط بانی قابل تخصیص بوده است. این دارایی‌ها توسط اولاد و اعقاب بانی قابل تغییر کاربری یا انتقال به غیر نبوده است.سیستم های قضایی و حقوقی iranicaonline.org دارایی‌های مذکور توسط بنیادهای نیکوکاری به منظور رستگاری روان بنیاد شده و درآمدهای حاصل از آن صرف کمک به تنگ‌دستان و احداث تأسیسات عام‌المنفعه می‌شد. همین بنیادها بعدها الگویی برای وقف اسلامی شدند.تورج دریایی، شاهنشاهی ساسانی، برگردان مرتضی ثاقب‌فر، نشر ققنوس، چاپ یکم، ۱۳۸۳. ، ص۸۷.
در روم باستان اولین کرسی فلسفه توسط مارکوس آئورلیوس پادشاه روم وقف گردید. وی برای هر یک از مکاتب فلسفی وقت یک کرسی مستقل ایجاد کرد.
سنت تاریخی وقف از سال ۱۵۰۵ میلادی با تاسیس کالج مسیح دانشگاه کمبریجکالج مسیح دانشگاه کمبریج cam.ac.uk توسط (لیدی) مارگارت بیوفورت (۱۴۴۳–۱۵۰۹ میلادی)، مادر هنری هفتم پادشاه انگستان، در دانشگاه‌های امروزی پذیرفته شده است.
کرسی استادی موقوفه به جایگاهی گفته می‌شود که حقوق دائمی معینی را از محل وقفی که اختصاصا بدان منظور انجام شده است دریافت دارد. همچنین بورسیه یا عضویت موقوفه به کمک هزینه‌ای گفته می‌شود که از محل وقفی که اختصاصا بدان منظور انجام شده است پرداخت شود. پرداخت‌ها از محل درآمد حاصل از صندوق سرمایه گذاری وقفی که طبق نظر واقف عمل می‌نماید پرداخت می‌شود.Endowment Fund investopedia.com
وقف از جمله عقود معینی است که در فقه اهل سنت و امامیه از اعتبار خاصی برخوردار است. یکی از خصوصیات انسان مؤمن تخصیص دادن قسمتی از مالش برای نیازمندان است «و فی اموالهم حق معلوم* للسائل والمحروم». یکی از بهترین نوع تخصیص مال، وقف است که انسان مؤمن قسمتی از مالش را در جهت رفع مشکل موسسه‌های خدمات رسانی به اجتماع و نیازمندان وقف می‌کند که دائماً صرف آن شود.
در قرآن کریم کلمهٔ وقف نیامده است، ولی عناوینی همچون صدقه، خیر، برّ، انفاق، احسان در قرآن آمده است، و هر یک از این عناوین بر وقف صدق می‌کند، زیرا وقف، هم صدقه است و هم برّ و نیکی است ولی در عین حال عنوانی خاص برای وقف است، یعنی بین وقف و بین این عناوین عام و خاص مطلق است و وقف عنوانی خاص می‌باشد.
در اکثر قریب به اتفاق احادیث نیز لفظ وقف به کار برده نشده است اما برای تشویق مردم به آن روایات و حدیث‌های متعددی موجود است و ثواب‌های فراوانی برای کسانی که به انجام آن همت بگمارند وعده داده شده است. یکی از این احادیث حدیث «صدقهٔ جاریه» است که در جواهر آمده: در مسالک است و از تذکره نیز حکایت شده و در مهذب‌البارع و تنقیح هم آمده که علماء فرموده‌اند: مراد از صدقه جاریه همان وقف است.
بنابر ماده ۵۵ قانون مدنی «وقف عبارت است از این‌که عین مال حبس و منافع آن تسبیل شود.»قانون مدني پایگاه ملی اطلاع‌رسانی قوانین و مقررات کشور
برای انعقاد وقف به‌جز «شرایط اساسی صحت قراردادها» شرایط خاصی ضروری است که عبارت‌اند از:
پشه به گروهی از حشرات گفته می‌شود که در خانوادهٔ "Culicidae" قرار می‌گیرند. جنس مادهٔ بیشتر گونه‌های پشه زندگی انگلی دارند و از راه خوردن خون جانوران دیگر از جمله پستانداران، پرندگان، خزندگان، دوزیستان و حتی برخی از ماهی‌ها تغذیه می‌کنند و برخی از آن‌ها بی‌مهرگان را نیز هدف قرار می‌دهند. خونی که از این راه از دست می‌رود ناچیزتر از آن است که اهمیتی داشته باشد اما خارش تحریکی محل گزش می‌تواند یک عامل آزاردهنده جدی باشد. مهم‌تر از آن برخی از گونه‌های پشه به عنوان ناقل بیماری‌های گوناگون عمل می‌کنند و عامل بیماری را از یک میزبان به یک میزبان دیگر منتقل می‌کنند. مالاریا، تب زرد، ویروس نیل غربی و فیلاریازیس از خطرناک‌ترین انواع بیماری‌های هستند که توسط برخی انواع پشه منتقل می‌شوند.
پشه از زیرشاخهٔ شِش‌پایان (Hexapoda)، زیرردهٔ بالداران (Pterygota)، بالاراستهٔ هام‌دگردیسان (Endopterygota)، زیرراستهٔ نخ‌سرونیان (Nematocera)، فروراستهٔ پشه‌شکلان (Culicomorpha)، بالاخانوادهٔ پشه‌سانان (Culicoidea)، خانوادهٔ پشگان (Culicidae) است.
نام‌های دیگر قدیمی برای پشه در فارسی عبارت است از: موشه، سارخک، سارشک، سپیدپر، دَر، بُدّ و خموش و پشه کوری.لغتنامه دهخدا، سرواژه پشه
کلات مرکز شهرستان کلات و شهری است مرزی در شمال شرقی استان خراسان رضوی.
کلات همچنین می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آب درمانی یا هیدروتراپی شامل مجموعه روشهای درمانی مختلف به وسیله آب است. آب درمانی طیف وسیعی از رویکردها و روشهای درمانی را در بر می‌گیرد که در آن از ویژگیهای فیزیکی آب مانند دما و فشار برای اهداف درمانی نظیر تحریک گردش خون و درمان علائم بیماریهای خاص بهره می‌برند.
انجام فعالیت‌های ورزشی در آب با توجه وضعیت غوطه وری و کم شدن وزن بدن بر پاها امکان انجام حرکت‌های بیشتری نسبت این شرایط در خشکی فراهم می‌آورد. فشارهای هیدروستاتیک بر بدن که توسط آب ایجاد می‌شود موجب افزایش خون برگشتی به قلب و بهبود برون ده قلب خواهد شد. فعالیت ورزشی در آب عموماً از فعالیت‌های ایمن و با ریسک خطر بسیار پایین به‌شمار می‌آید.
عصای اسرارآمیز (به زبان فرانسوی: Le Sceptre d'Ottokar) هشتمین کتاب از مجموعهٔ کتاب‌های مصور ماجراهای تن‌تن و میلو است. این کتاب نخستین بار در سال ۱۹۳۹ میلادی توسط هرژه نوشته، طراحی و به چاپ رسید.
موضوع دربارهٔ دو کشور خیالی همسایه و دشمن به نامهای سیلداویا و بوردوریا است. بوردوریایی‌ها به کمک جاسوسان خود موفق به دزدیدن عصای پادشاه سیلداویا شده، شاه را مجبور به استعفا می‌نمایند؛ ولی در نهایت تن‌تن موفق به پس گرداندن عصا به سیلداویا می‌شود. نام شخصیت منفور و خیانتکار داستان، موستلر که صدراعظم است ولی به شاه خیانت می‌کند ترکیبی از نام موسولینی و هیتلر است.
بخش مرکزی شهرستان بهشهر یکی از بخش‌های شهرستان بهشهر در استان مازندران در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهرها: خلیل‌شهر، رستمکلا و بهشهر
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان بهشهر در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۵۷۰۹۷ نفر بوده‌است.
ولسوالی ده‌سبز یکی از ولسوالی‌های ولایت کابل در افغانستان است. حدود ۷۰ درصد جمعیت این ولسوالی تاجیک و ۳۰ درصد مابقی پشتون می‌باشند.
شهرستان پغمان (در قدیم پمقان) یکی از شهرستان ‌های ولایت کابل در افغانستان است. فاصلهٔ پغمان از مرکز شهر یعنی چاراهی فواره آب ۲۵ کیلومتر است. در استان کابل واقع شده و دارای دو درهٔ تفریحی و مشهور به نام‌های درهٔ پغمان و درهٔ پشه‌ای (دره‌های بسیار سرسبز و تفریحی) و یک تپهٔ بسیار زیبا و باشکوه پغمان که جوار قلعهٔ شیخ میر موقعیت دارد، می‌باشد. در آخر هفته باشنده‌های شهر کابل به پغمان بخاطر سپری روز خود در هوای سرد و مناسب می‌آیند.
درهٔ پغمان در میان خود دو درهٔ کوچک دارد. نام یکی از آن‌ها درهٔ راست و دیگری درهٔ چپ است. دریای کابل از همین درهٔ پغمان سر چشمه می‌گیرد که در کتاب‌ها بنام درهٔ اونی پغمان ذکر شده‌است.
در مرکز پغمان به فاصلهٔ ۳ کیلومتر دورتر، جوار قلعهٔ شیخ میر یک تپه قرار دارد که از آن تپه به نام تپهٔ پغمان یاد می‌شود و یک جای زیبا و تفریگاه فامیلی برای افغان‌هاست که در سال ۱۳۹۲ قصر مرمرین بالای این تپه اعمار گردید تا جشن نوروز ۱۳۹۳ با اشتراک مهمانان زیادی از کشورهای حوزهٔ نوروز درین محل تجلیل گردد اما متأسفانه نظر به دلایل امنیتی در ارگ ریاست جمهوری برگزار گردید. ناگفته نباید گذاشت که در فصل‌های بهار و تابستان خصوصاً جمعه‌ها مردم زیاد کابل و ولایات برای میله به این مناطق زیبا می‌روند. نکته‌ای که باید خاطر نشان کرد این است که اکثراً مردم کابل و ولایات برای میله (گردشگری) به درهٔ پغمان می‌روند اما قریه‌هایی که در اطراف تپهٔ پغمان موقعیت دارند به‌طور عمده ساحاتی می‌باشند که فقط گردشگران همراه با فامیل‌شان اجازهٔ بازدید و سیاحت را به‌طور نادر دارند و هر شخصی در آن مناطق این اجازه را ندارند.
نفوس این ولسوالی به صورت تخمینی ۲۰۰٬۰۰۰ هزار نفر می‌باشد.
پغمان دارای ۱۱۷ قریهٔ کوچک و بزرگ می‌باشد. همچنین ۳۰۰ باب کل مساجد این ولسوالی می‌باشد که مساجد جامع به ۷۰ باب می‌رسد و الباقی آن مساجد خرد را تشکیل می‌دهند و ۸ باب از این مساجد در دولت ثبت و راجستر شده‌است.
این ولسوالی دارای ۲۷ باب مکتب، ۱۱ باب لیسه، ۲ باب متوسطه و ۱۱ باب ابتداییه می‌باشد.
جاهای دیدنی و مشهور این ولسوالی عبارتند از:
همسایه‌های این ولسوالی عبارتند از:
ولسوالی پغمان به ۴ حوضه تقسیم شده‌است و دارای ۴ شورای ولسوالی می‌باشد.
هر هفته این شورا در مقر ولسوالی روزهای یکشنبه برگزار می‌شود.
ولسوالی بلخاب یکی از ۷ ولسوالی ولایت سرپل، به مرکزیت شهر ترخوج در شمال افغانستان است. بزرگ‌ترین قریه آن قلعه گگ است، ۲۹۴ کیلومترمربع مساحت دارد و دومین ولسوالی بزرگ سرپل می‌باشد. این ولسوالی با بشتر ۱۵۰٬۰۰۰ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، اولین ولسوالی پر چمعیت ولایت سرپل است.
ولسوالی بلخاب از شمال با ولسوالی‌های سنگچارک و گوسفندی و ولایت بلخ، از غرب با ولسوالی کوهستانات، از شرق با ولایت بامیان و از جنوب‌شرق و جنوب با ولایت بامیان محدود می‌باشد.جمهوری اسلامی افغانستان، وزارت احیاء و انکشاف دهات، برنامۀ ملی انکشاف ساحه‌ای، پلان انکشافی ولسوالی بلخاب.
این ولسوالی از مناطق زیبا و سرسبز ولایت سرپل می‌باشد که در فصل‌های بهار تا میانه‌های پاییز طبیعتی بکر و خوشایند دارد. مرکز این ولسوالی ترخوج نام دارد که در تلاقی سه درهٔ ترخوج، بلخاب بالا و بلخاب پایین قرار دارد. از مناطق دیدنی در این ولسوالی می‌توان به قریه لرکرد پروشان و جه پیرغوله اشاره کرد که دارای دره‌های مملو از درخت و جنگل و پوشش گیاهی فوق‌العاده با رودخانه‌ها، دریاچه‌ها و چشمه‌های فراوان است. اگرچه زمستان در این منطقه سرد و سخت است، باید در نظر داشت که قابلیت‌های گفته شده این ولسوالی و بخصوص پای جیه پیرغوله و ایلاق لرکرد دره سبزک می‌تواند مکان فوق‌العاده‌ای برای جذب گردشگر به‌شمار آید. بلخاب دارای سه درهٔ بزرگ است که در هر سه دره آب فراوانی وجود دارد.زبیح الله ، خبرگزاری صدای افغان (آوا)، ۷ حوت ۱۳۸۷.سید اسحاق شجاعی، بلخاب؛ چرا فراموش شده‌است؟!(قسمت دوم)، خبرگزاری صدای افغان (آوا)، ۱۷ حوت ۱۳۸۷.
افزون‌بر بند امیر از این منطقه آب‌های بسیاری، در درهٔ بلخاب گرد آمده و رودخانه‌ای دارای آب شیرین، زلال و همواره جاری به درازای تقریباً ۳۵۰ کیلومتر را تشکیل می‌دهد که در نهایت با آبیاری صدها منطقه، در ورودی مزار شریف به هجده نهر تقسیم شده و به بلخ باستان و نواحی اطراف آن منتهی می‌شود. در کتاب اصول کافی، رودخانهٔ بلخاب (بلخ رود) جزو چهار نهر مهریهٔ فاطمه زهرا به‌شمار آمده‌است.
در درهٔ مزار که یکی از سه درهٔ معروف بلخاب می‌باشد آرامگاه میر سید علی ولی و دو فرزند ایشان که مزار مستقل دارند (میر سید محمد و میر حسین) در آنجا قرار دارد. مزار یکی از علما که دارای مرقد مستقل است، چنارتاریخی و نهر همیشه جاری در میانه صحن زیارتگاه و… از صحنه‌های دیدنی آنجاست.
همچنین زیارت میر سید مراد فرزند میر سید علی در پایین بلخاب محل زیارت مردم بلخاب می‌باشد. از دیگر مناطق دیدنی بلخاب چشمهٔ آب گرم است که در پایین بلخاب قرار دارد که چشمهٔ جوشان و گرم از دل کوهسار سر به فلک کشیده همیشه جاری است؛ که از نقاط دور دست برای دیدن این چشمه و استحمام در آن می‌آیند. چون این چشمه از زیر کوه‌ها و از عمق بسیار پایین زمین جاری می‌شود خاصیت معدنی داشته که بسیاری از امراض جلدی را مداوا می‌کند.سید اسحاق شجاعی، بلخاب؛ چرا فراموش شده‌است؟!(قسمت چهارم)، خبرگزاری صدای افغان (آوا)، ۱۷ حمل ۱۳۸۸.،شاهد عینی ساکن بلخاب پایین.
ولسوالی بلخاب دارای ۹۴ مکتب، ۱۴ لیسه، بیش از ۲۰ مکتب متوسطهٔ دخترانه و پسرانه می‌باشد. در این ولسوالی زنان و دختران آزادانه به مکتب می‌روند و هم به کلاس‌های سواد آموزی. چندین مدرسه علمیه در جای جای بلخاب و دو حوزه علمیه خواهران و داراالعلوم محمدیه و… همچنین کورس‌های آموزشی زبان انگلیسی و کامپیوتر در مرکز بلخاب وجود دارد.
جمعیت ولسوالی بلخاب در آمار ارائه‌شده از سوی مرکز آمار افغانستان در سال ۱۳۹۶ حدوداً ۱۰۰ هزار نفر تخمین زده شده‌است. و در حال حاضر بیش از یکصد هزار جمعیت دارد. اکثریت جمعیت این ولسوالی را هزاره‌ها تشکیل می‌دهند.
درآمد مردم بلخاب از طریق کشاورزی عمدتاً محصولات گندم، در گذشته و فعلاً انگوزه (یک نوع گیاه کوهی که شیره‌اش را می‌گیرند)، چارمغز، بادام، زردآلو، قروت، روغن زرد، زیره و کچالو و مالداری است. از اینکه کوه‌های بلخاب دارای بوته‌های هنگوزه (هنگ) بوده تجارت هنگ در بلخاب قابل ملاحظه است تا جای که چند تاجر از بلخاب جهت جمع‌آوری هنگ به کشور تاجکستان افراد را برده و این تجارت را در آنجا به صورت چشمگیر رونق دادند و از آن به بعد دولت تاجکستان به صورت علمی به کشت و برداشت هنگ رو آورده‌است
بلخاب دارای یک معدن بزرگ مس می‌باشد که در منطقهٔ پای می‌رسید مراد واقع شده‌است. مساحت این معدن ۴۵۷ کیلومتر مربع تخمین زده شده‌است که به گفته متخصصان چینی به‌عنوان بزرگ‌ترین معدن مس دنیا شناخته می‌شود که در سال ۱۹۷۲ میلادی کشف گردیده‌است. و در پائین بلخاب در قریه تگاب تخت دارای معدن ذغال سنگ فراوان می‌باشد. قرارداد استخراج این معادن در سال ۱۳۹۷ خ به امضا رسید، اما برخی نهادها معتقد هستند که قرارداد استخراج این معدن و معدن طلای بدخشان خلاف قانون است و مدعی شده‌اند که سعادت منصور نادری وزیر وزارت شهرسازی و مسکن، از شرکای اصلی شرکت‌هایی می‌باشد که قرارداد با آن‌ها امضا شده‌است و امضای قرار داد با این شرکت‌ها خلاف مادهٔ ۱۶ قانون معادن افغانستان است که امضای قرارداد استخراج معادن با وزیر و افراد نزدیک به آنان را ممنوع می‌کند.
بلخاب همانگونه که از لحاظ علمی و فرهنگی نسبت به بقیهٔ ولسوالی‌های ولایت سرپل برتر است در سیاست نیز نسبت به بقیه ولسوالی‌ها دست بالایی داشته و دارد. ولسوالی بلخاب بجز دوره کمونیستی از گذشته‌های دور تا کنون توسط علما و دانشمندان بزرگ این دیار اداره می‌شده‌است.
عمیناداب (عبری:עמינדב به معنی مردم من بخشنده‌اند) پسر ارامروت ۴:۱۹ و پدر نحشونلوقا ۳:۳۲ بود. نام او در نسب‌نامه عیسی آمده است.متی ۱:۴ او به هنگام اولین شمارش اسرائیل در دومین سال خروج، رئیس سبط یهودا بود.اعداد ۱:۷؛۲:۳ او دختری به نام الیشابع داشت که با هارون ازدواج کرد.خروج ۶:۲۳ نام او در بعضی کتاب‌های عهد عتیق و عمان آمده است.پیدایش ۲۴:۱۱
ساز خاموش عنوان آلبوم موسیقی سنتی ایرانی است با صدای محمدرضا شجریان و موسیقی حسین علیزاده که در سال ۱۳۸۶ منتشر شده‌است. این آلبوم بخش اول کنسرتی است که آذر ماه سال ۱۳۸۴ در تالار بزرگ کشور در تهران برگزار شده‌است. این آلبوم در آواز دشتی است و اشعار آن از عطار، حافظ، مولوی , باباطاهر و شفیعی کدکنی است. مدت زمان این آلبوم ۴۸ دقیقه و ۱۱ ثانیه و ناشر آن شرکت دل آواز است.
"آواز دشتستانی، شعر از باباطاهر"
"(جملهٔ اول دشتستانی)"
به سر شوق، به سر شوق سر کوی تو دیرم
به سر شوق سر کوی تو دیرم
"(جملهٔ دوم دشتستانی)"
بت م‍‍ن کعبه م‍‍ن قبله م‍‍ن
کسی که ره به بیدادم بره ن‍‍ی
تمام خوب‍‍رویان جمع گردند
سرود مهر عنوان آلبوم موسیقی سنتی ایرانی است با صدای محمدرضا شجریان و موسیقی حسین علیزاده که در سال ۱۳۸۶ منتشر شده‌است. این آلبوم بخش دوم کنسرتی است که آذر ماه سال ۱۳۸۴ در تالار بزرگ کشور در تهران برگزار شده‌است. این آلبوم در آواز بیات ترک و افشاری است و اشعار آن از عطار، حافظ، سعدی و سهراب سپهری است.
"آواز بیات ترک، شعر از حافظ"
"(مثنوی)"
در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع
روز و شب خوابم نمی‌آید به چشم غم‌پرست
رشتهٔ صبرم به مقراض غمت ببریده شد
بی جمال عالم آرای تو روزم چون شب است
سرفرازم کن شبی از وصل خود ای نازنین
آتش مهر تو را حافظ عجب در سر گرفت
تارَح یا تارَخ (به عبری: תָּרַח؛ به معنی دوره‌گرد) پسر ناحور، پدر ابراهیم و از شخصیت‌های عهد عتیق است. او دو زن به نام‌های نجیا و نونا و سه پسر به نام‌های هاران، ناحور، ابراهیم داشت، و لوط پسر هاران است. بر اساس روایات یهودی، او بت‌پرست بودیوشع ۲۴:۲ و پسرش ابراهیم را برای مجازات به نمرود سپرد.پیدایش ۳۸:۱۳ اما پس از آن که ابراهیم از آتش به سلامت بیرون آمد، توبه کرد و ابراهیم به او وعده بهشت داد، البته این هم جز دروغ هایی است که هرگز در کتاب‌مقدس و کتاب پیدایش ذکر نشده است. در قرآن، نام پدر ابراهیم، آزر آمده‌ است. برخی مفسرین(مسلمان) قرآن، تارخ را با آزر برابر دانسته‌اند.سورآبادی، ۴:۱۱ در حالی‌که برخی اظهار داشته‌اند که آزر عموی ابراهیم بوده و سرپرستی وی را بر عهده گرفته بوده‌ است.المیزان ۱۲:۲۴ نام تارخ در شجره‌نامه محمد پیامبر اسلام، به‌عنوان پدر ابراهیم ذکر شده‌است.سیرت رسول‌الله ص ۱۹ علی شریعتی اعتقاد داشت که روایات مربوط به تارخ بی‌اعتبار است و نام اصلی پدر ابراهیم آزر است، هرچند چنین ادعایی از سوی ایشان نشانگر این است که وی اعتقادی به درستی کتاب‌مقدس ندارد.راه سوم ص۱۸۱
دایره یا داریه، یکی از سازهای کوبه‌ای است. این ساز، شبیه دف است و تفاوت این دو در آن است که دف، معمولاً دارای زنجیرهای کوچکی است که به دیواره چوبین آن نصب شده، همچنین داریه از دف کوچک‌تر است. این خصوصیات صدای این دو را متفاوت می‌کند.
در فرهنگ دهخدا آمده:«حلقه دواری است از چوب که بر یک روی یا دو روی آن پوستی کشیده باشند و رامشگران بهمراه دیگر سازها بنوازند»
دایره غیر از ایران در کشورهایی همچون افغانستان، آذربایجان، ازبکستان، تاجیکستان و نواحی اویغورنشین چین رواج دارد. دایره سازی شهری است.
دایره در ویکی‌پدیای انگلیسی
سروج:(عبری: שְׂרוּג به معنی شاخه)، نام نخست‌زاده رعوپیدایش ۱۱:۲۰ و جد بزرگ ابراهیماول تواریخ ۱:۲۶ است که نام او در نسب‌نامه عیسی یاد شده است.لوقا ۳:۵۳ هنگام تولد ناحور سی‌سال داشت.پیدایش ۱۱:۷۰ نام مادرش عورایوبیل ۱۱:۱ و نام همسرش ملکاه بود.ملکاه ۱۱:۶. سروج در دویست و سی‌سالگی مرد. شهر اکدی و محدوده‌ای به نام سروجی در غرب حران به نام او نامگذاری شده است. بر اساس یوبیل، نخست نام او سروح(عبری:סאראה) بوده است و پس از بنای شهر اور نامش به سروج تغییر یافته است.یوبیل ۱۲:۳۲ در تذکره‌های مسیحی یونانی از او با نام سروچ یاد شده است.
ارام یا رام(عبری:רם به معنی بلند و عالی) پسر حصرون و نواده فارص از سبط یهودا بودپیدایش ۴۶:۱۲ که پس از مهاجرت یعقوب به مصر، متولد شدروت ۴:۱۹. او از نیاکان عمیناداب، بوعز و داوود پادشاه است. نام او در نسب‌نامه‌های عیسی در عهد جدید ارام آمده است.متی ۱:۳؛ لوقا ۳:۳۳ نام او پس از کتاب راعوت در نسب‌نامه اول تواریخ ایام نیز ذکر شده است.تواریخ ایام ۲:۱۰
اِدلِب یکی از شهرهای کشور سوریه و مرکز استان ادلب است. این شهر در شمال باختری سوریه و در ۶۰ کیلومتری شهر حلب واقع شده‌است.
شهر ادلب از دیدگاه تاریخی اهمیت دارد و در این منطقه، شمار زیادی «شهرهای مرده» و تپه‌های باستانی وجود دارد. شهر باستانی ابلا که زمانی پایتخت یک پادشاهی نیرومند بود نیز در این منطقه واقع شده‌است.
در سال ۲۰۰۴ جمعیت این شهر ۹۸٬۷۹۱ نفر بوده است اما در سال ۲۰۱۰، جمعیت این شهر به ۱۶۵٬۰۰۰ نفر افزایش یافت که بیشتر آن‌ها عرب و شمار کمی نیز ترکمن و ارمنی بودند. بیشتر مردم این شهر سنی‌مذهب هستند و اقلیتی از مسیحیان و دروزی‌ها نیز در آن ساکنند.
ادلب در منطقه‌ای بسیار حاصلخیز قرار دارد که در آن پنبه، حبوبات، زیتون، انجیر، انگور، گوجه‌فرنگی، کنجد، گندم و بادام تولید می‌شود.
با شروع جنگ داخلی سوریه، از سال ۲۰۱۱، ادلب کانون اعتراضات و نبردها در مراحل اولیه جنگ بود. مدتی بعد، ادلب قبل از حمله دولت در آوریل ۲۰۱۲، محور عملیات شورشیان قرار گرفت که به‌طور موقت شهر و فرمانداری را به تصرف خود درآوردند. اما نیروهای ارتش سوریه مناطق تحت کنترل شورشیان در ادلب را پس از یک ماه جنگ و قبل از اجرای آتش‌بس پیشنهاد شده توسط کوفی عنان، بازپس گرفتند. مناطق دیرالزور، درعا، ادلب و حومه آن مناطق عملیاتی مهمی هستند، که درگیریهایی در مناطقی از حومه حلب و ادلب در شمال سوریه میان کردها و داعش انجام شد که شدیدترین آنها در اطراف روستای آطمه در ریف ادلب روی داده و به جندیرس از توابع منطقه عفرین در ریف حلب نیز کشیده شد.http://fa.alalam.ir/news/1520575 در ۲۹ مارس ۲۰۱۵، پیکارجویان ائتلاف جیش الفتح به رهبری جبهه النصره و احرار الشام، ادلب را به‌طور کامل تصرف کرده و شهر را از تسلط ارتش سوریه خارج کردند.شبه‌نظامیان مخالف دولت سوریه شهر ادلب را تصرف کردند، بی‌بی‌سی فارسیhttp://www.asriran.com/fa/news/389104/شهر-ادلب-سوریه-سقوط-کردعکس پس از آن، فوعه و کفریا تا آوریل ۲۰۱۷ به محاصره شورشیان درآمدند. در ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۷، تحریر الشام، نیروهای احرار الشام را از ادلب بیرون راند و کل شهر را به تصرف خود درآورد.
شکم‌پایان (Gastropoda) یکی از رده‌های جانوری از شاخهٔ نرم‌تنان هستند. ردهٔ شکم‌پایان، پس از حشرات، از نظر تنوع بزرگ‌ترین ردهٔ جانوری است.
به آن‌ها به این خاطر شکم‌پا گفته می‌شود که قسمت زیرین و نسبتاً طولانی بدن آن‌ها ماهیچه‌هایی قوی دارد که «راه رفتن» آن‌ها با همین ماهیچه‌ها انجام می‌شود. شکم‌پایان تنها نرم‌تنانی هستند که در خشکی هم زندگی می‌کنند.
حلزون‌ها، لیسه‌ها، حلزون‌های زمین، انواع صدف‌های دریایی، و خاره‌چسب‌ها از جانوران شناخته‌شده‌تر در ردهٔ شکم‌پایان هستند. جنس‌های نام‌برده هر یک هزاران گونه خاک‌زی و آب‌زی دارند.
تاریخ سنگواره‌ایِ شکم‌پایان به کامبرین پسین می‌رسد. در ردهٔ شکم‌پایان ۶۱۱ خانواده وجود دارد که ۲۰۲ خانواده منقرض شده و تنها از طریق بازمانده‌های سنگواره‌ها شناخته شده‌اند.Bouchet P. & Rocroi J. -P. (Ed.); Frýda J. , Hausdorf B. , Ponder W. , Valdes A. & Warén A. 2005. "Classification and nomenclator of gastropod families". Malacologia: International Journal of Malacology, 47(1-2). ConchBooks: Hackenheim, Germany. . 397 pp. vliz.be امروزه بین ۶۰هزار تا ۸۰هزار گونه حلزون و لیسهٔ زنده شناسایی شده‌اند.Britannica online: abundance of the Gastropoda
کالبدشناسی، رفتار، تغذیه، و تولید مثل شکم‌پایان، از گروه تا گروه، تفاوت‌های زیادی دارد و عمومیت دادن برخی ویژگی‌ها به همهٔ آن‌ها مقداری دشوار است.
جانوران شکم‌پا به‌طورکلی در زیرِ تن خود دارای ماهیچه‌های دراز و نیرومندی هستند که به کمک آن‌ها به‌آرامی جابجا می‌شوند.
صدف شکم‌پایان، مانند دیگر نرم‌تنان، دارای یک پوشش نازک پروتئینی و آلی در بیرون است که در زیر آن لایهٔ ستبری از کربنات کلسیم در شبکه‌ای نازک از پروتئین‌ها جا دارد.
برپایهٔ چگونگی چرخش پوستهٔ شکم‌پایان به چپ یا راست، آن‌ها را می‌توان شناسایی و جدا نمود. به هر گونه بیشتر پوسته‌ها به‌سوی راست چرخش دارند. شکم‌پایان تنها نرم‌تنانی هستند که می‌توانند تن خود را درون پوسته ۱۸۰ درجه بچرخانند.
از ویژگی‌های مهم کالبدشناسی حلزون‌ها فرایندی به نام تابیدگیtorsion است که در زمان رشد آن‌ها روی می‌دهد. در این فرایند، تودهٔ امعا و احشای آن‌ها به هنگام رشد، ۱۸۰ درجه به یک طرف می‌چرخد، به‌طوری‌که مقعد جانور کمابیش در بالای سر آن‌ها قرار می‌گیرد. این فرایند با روند پیچ‌خوردگی صدف حلزون تفاوت دارد و این دو پدیده‌هایی جداگانه هستند. تابیدگی در همهٔ شکم‌پایان دیده می‌شود، اما شکم‌پایان پشت‌آب‌شش opisthobranch در درجات مختلف مقداری واتابیدگی ثانویه از خود نشان می‌دهند.
باور بر این است که علت وجود تابیدگی در بدن حلزون ایجاد توانایی برای به درون کشیده شدن بهتر بدن در صدف به هنگام احساس خطر است.
شکم‌پایان سرهایی مشخص دارند که بر روی آن‌ها دو یا چهار شاخک حسی و چشم قرار دارد. شکم آن‌ها به‌عنوان پا استفاده می‌شود و به همین خاطر «شکم‌پا» نام دارند. جلویی‌ترین بخش پای آن‌ها پیش‌پاpropodium نام دارد و کارکرد آن پس‌زدن رسوبات به هنگام خزیدن جانور بر روی زمین است. به صدف لارویِ شکم‌پا پیشین‌صدفprotoconch گفته می‌شود.
شکم‌پایان تک‌پایهmonoecious یا دوپایهdioecious هستند و بازآوری جنسی دارند. دستگاه گوارش آن‌ها از دهان آغاز و بعد از چینه‌دان، معده، روده با مجرای دفعی پایان می‌یابد. آن‌ها همچنین دارای غده‌های بزاقی و گوارشی ویژه‌ای هستد که برخی آنزیمهای گوارشی در آن‌ها ساخته می‌شوند.
جانوران این رده درصورت داشتن پوسته، پوسته‌ای معمولاً پیچ‌خورده دارند. بر اثر پیچ‌خوردگی، بدن آن‌ها تقارن خود را از دست داده‌است. بعضی تک‌جنسی یا هرمافرودیت هستند.
خاره‌چسب‌ها جز نرم‌تنان شکم‌پای دریایی هستند و در راسته شکم‌پایان کشککی Patellogastropoda قرار دارند.
در خاره‌چسب‌ها پوسته‌ها مخروطی شکل و مسطح هستند.
آنها در سرتاسر ناحیه ساحلی زندگی می‌کنند و از منطقه بالای جزر و مدی تا قسمت‌های کم عمق ناحیه پایین جزر و مدی سواحل سنگی یافت می‌شوند، خاره‌چسب‌ها به طور معمول متصل به صخره‌ها هستند و در این گونه محلها یافت می‌شوند(سواحل سنگی).
خاره‌چسب‌ها به صورت یک صفحه‌هایی یا یک برآمدگی بر روی سطح صخره‌ها دیده می‌شوند و خودشان را به صخره‌ها متصل می‌کنند.
اینها از یک ماده لزج پدالی و یک پای عضلانی استفاده می‌کنند که به اینها اجازه می‌دهد تا در برابر امواج شدید و همچنین در زمان جزر خودشان را در برابر خشک شدگی محافظت کنند.
خاره‌چسب‌ها از جلبک‌های موجود بر روی سطح صخره‌ها تغذیه می‌کنند و برای این کار از یک سوهانک Radula (بخشی نوارمانند و کیتینی در دهان نرم‌تنان که دارای چندین ردیف دندان می‌باشد و برای جذب و خرد کردن غذا به کار می‌رود) استفاده می‌کنند.
اغلب خاره‌چسب‌ها ۸ سانتیمتر طول دارند اما یک نوع خاره‌چسب در غرب مکزیک تا ۲۰ سانتیمتر رشد می‌کند.
خاره‌چسب در هاوایی به «اُپیهی» معروف بوده و به عنوان یک غذای لذیذ مورد توجه هستند.
خاره‌چسب‌ها از جمله معدود بی‌مهرگانی هستند که رفتار قلمروگرایی از خودشان نشان می‌دهند و میل به تجاوز دارند و دیگر موجودات را به‌وسیله گسترش خودشان به زور از قلمروشان به خارج می‌رانند.
در نتیجه اینها این آزادی عمل را دارند که جلبک‌های اطراف قلمروشان را مورد چرا قرار دهند، همچنین جایی که خاره‌چسب‌ها از جلبک‌ها استفاده تغذیه می‌کنند آن صخره یک حالت لخت به خود می‌گیرد که علت آن رشد دیگر موجودات نیز می‌تواند باشد.
خاره‌چسب‌ها توسط موجودات مختلفی شکار می‌شوند از جمله ستاره دریایی، پرندگان ساحلی، ماهیان، انسان‌ها و...
خاره‌چسب‌ها سازوکارهای دفاعی مختلفی از خود نشان می‌دهند از جمله فرار یا محکم کردن پوسته‌شان.
ارفکشاد یا ارفخشذ یا فارک (عبری:אַרְפַּכְשָׁד به معنی رهاکننده) یکی از پنج پسر سامپیدایش ۱۰:۲۲ و نواده نوحپیدایش ۲۴:۱۱ است. ارفکشاد دو سال پس از طوفان نوح ولادت یافت.پیدایش ۱۱:۱۲ برادرانش عیلام، آشور، لود و آرام بودند.تواریخ ۱:۱۷ پسر نخست ارفکشاد شالح یا صالح و دومین پسر او قینان و پسر دیگر او مکران نام داشت. در کتاب یوبیل، از ارفکشاد به عنوان نیای بزرگ اقوام اور و کشان نام برده شده است. ارفکشاد قلعه اورکلدانیان را در کرانه جنوبی فرات بنا نهاد.یوبیل ۱۴:۱۷ ارفکشاد چهارصد و سی و هشت سال زندگی کرد.توا ۱:۱۷ نام او در نسب‌نامه داوود،تواریخ ۱۴:۸ نسب‌نامه عیسیلوقا ۳:۳۳ و نسب‌نامه محمدسیرت رسول‌الله ص ۱۹ ذکر شده است. شهر ارفکشاد در میانرودان سال‌ها محل زندگی ایزدیان، مسلمانان و یهودیان بوده است. شهر ارفکشاد هم‌اکنون در کشور عراق واقع است.
همچنین ارفکشاد را جد بلوچ های مکرانی میدانند که پسر وی مکران در جنوب بلوچستان میزیسته و مکران به اسم او شناخته میشود.
فالج (عبری:פָּלֶג/פֶּלֶג به معنی شکاف) از شخصیت‌های اساطیر سامی، یکی از دو پسر عابر از نوادگان سام و از نیاکان عبرانیان است. در زمان او در زمین جدایی و شکاف برقرار گشت و زبان‌های گوناگونی بین مردم به وجود آمد.پیدایش ۱۰:۲۵، تواریخ ۱۴:۱۱ نام او در کتاب یوبیل نیز ذکر گشته‌است.یوبیل ۱۴:۳۳ فالج در دویست و سی و نه سالگی درگذشت.یوبیل ۱۴:۴۴
ماهی مرکب یا سَرپاوَر یا نُقْلی یا خَسّاک (گویش محلی بوشهر) یا اِنکاس (گویش محلی بندرعباس)، یکی از بی‌مهرگان است.
این ماهی از راسته هشت پایان و تیره سرپایان با نام علمی Sepia pharaonis دارای ده عدد پا (هشت عدد کوتاه و ۲ عدد بلند) یک جفت چشم، یک دهان با دو دندان غیرفکی، بدن کیسه مانند به شکل اتو می‌باشد که در قسمت پشتی این ماهی (Cattle Bone یا استخوان دامی) قرار دارد که استخوانی بیضوی شکل و اسفنجی فرم است؛ که علاوه بر تثبیت شکل جانور باعث محافظت از ارگان‌ها و احشاء داخلی می‌شود.
این ماهی در زمان احساس خطر ماده‌ای چون مرکب مشکی را در آب پخش می‌کند. سرپاوران (Teuthida) در کل گروه بزرگی از جانوران دریایی از ردهٔ سرپایان در زیرردهٔ نیام‌داران (Coleoidea) هستند.
ویژگی سرپاورها سر ایشان است که به صورت دوشاخه‌ای قرینه است. آن‌ها نرم تنانی از خانواده اختاپوسها هستند، که هنگام روز در اعماق آب به سر برده و شب هنگام، برای تغذیه به سطح آب می‌آیند. سرپاورها با استفاده از ۱۰ بازوی خود، ماهیها را به درون دهان منقار مانند خود می‌کشند. طول انواع غول پیکر آن‌ها به ۱۳ متر می‌رسد. این جانور با کمک میلیون‌ها سلول رنگی، می‌تواند به راحتی رنگ پوستش را در تطابق با محیط تغییر دهد؛ بنابراین، سرپاورها قادرند در کف دریا کاملاً محو شوند.
هر ساله صدها تن از این ماهی ارزشمند توسط صیادان صید و بعد از عمل آوری در شرکت‌های فرآوری به‌صورت کامل یا فیله شده به کشورهای دور یا نزدیک صادر می‌شود. در استان بوشهر فصل صید این ماهی از بهمن ماه هر سال شروع و تا اردیبهشت ماه سال بعد ادامه دارد و به عنوان یکی از محصولات غیرنفتی علاوه بر اشتغال زایی، فرآوری و صادرات آن باعث ارز آوری می‌شود.
کالاماری منبع بسیار خوبی از مواد مغذی است و به ویژه در غذاهای ژاپنی از این ارزش برخوردار است. در ژاپن، رستوران‌ها کالاماری را به انواع مختلفی سرو می‌کنند. این سبکهای سرو شامل ساشیمی‌،  سوشی، تمپورا (سرخ شده)، کالاماری کبابی و … است. کالاماری خشک در کره نیز بسیار محبوب می‌باشد. در آمریکای شمالی و اروپای غربی، حلقه های سرخ شده کالاماری محبوب‌ترین راه برای سرو این غذاهای دریایی مقوی است. کالاماری طعم و مزه قوی ندارد. معمولا طعم های مختلفی را که در کنار آن طبخ می‌شود جذب می‌نماید. به عنوان مثال، کالاماری به سرعت طعم دهنده های قوی را از موادی مانند سیر، زنجبیل، گوجه فرنگی و … جذب می‌کند. کالاماری دارای بافتی سفت و منسجم ‌است، اما زمان زیادی برای پختن نیاز ندارد. دقت کنید بعد از پختن خیلی طولانی، کالاماری ممکن است بافتی سخت و لاستیکی به خود بگیرد.
Wikipedia contributors, "Squid," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Squid&oldid=195716854 (accessed March 6, 2008).
دائرةالمعارف کودکان و نوجوانان (جلد دوم)
یِهودا (عبری: יְהוּדָה به معنی خداوند پرستش می‌شود) پسر چهارم یعقوب و لیه و برادر کوچک‌تر رئوبن، شمعون و لاوی؛ و برادر بزرگ‌تر یساکار و زبولون بود.پیدایش ۲۹:۳۵ یهودا از نیاکان بوعز، داوود و عیسیلوقا ۳:۳۱ است. او با دختری از کنعان به نام شوعه ازدواج کرد. یهودا که پدرشوهر تامار بود، با تامار که عروسش نیز بود، همبستر شد که این عمل وی بعدها در شریعت موسیلاویان ۱۸:۱۵ ممنوع شد، یهودا از تامار صاحب دو پسر به نام‌های فارص و زارح گردید (طبق کتاب مقدس داود از نسل فارص است). یهودا پس از آن‌که از حامله شدن تامار آگاهی یافت، دستور داد او را به گناه زنا در آتش بسوزانند، اما وقتی فهمید که از خود او حامله شده است گفت تامار از من بیگناه‌تر است و او را رها کرد.پیدایش ۳۸:۶
قوم یهود از نسل یهودا است.Persian Bible Dictionary، مستر هاکس
لیه (عبری: לֵאָה [لِئا] به معنی خسته، به انگلیسی: Leah) نام بزرگ‌ترین دختر لابان است، که بنا به روایت تورات با فریب و حقه پس از هفت سال کاری که یعقوب در ازای مهر خواهرش راحیل انجام داد، با یعقوب ازدواج نمود.پیدایش ۲۹:۱۶؛ پیدایش ۳۰:۱۷ لیه برای یعقوب شش پسر به نام‌های رئوبن، شمعون، لاوی، یهودا، یساکار و زبولون و یک دختر به نام دینه زایید. لیه پس از مرگ، قبل از مهاجرت به مصر در مقبره خانوادگی که در غار مکفلیه در حبرون بود، دفن شد.
هاجَر (به عبری: הָגָר؛ به معنی «غیرمطمئن»؛ به یونانی: Ἄγαρ Agar) زنی مصری است که در کتاب مقدس و در قرآن به او اشاره شده‌است. در کتاب مقدس فصل ۱۶، او کنیز ساره همسر ابراهیم است که توسط ساره به او بخشیده می‌شود تا از او فرزنددار شود.پیدایش ۱۶:۱ اولین فرزند ابراهیم به نام اسماعیل از او زاده شد.
نام هاجر در قرآن ذکر نشده‌است ولیکن داستان او در سوره ابراهیم مورد اشاره قرار گرفته‌است. او در اسلام زنی تکریم شده‌است که به‌عنوان مادر اعراب شناخته می‌شود و محمد از نسل وی می‌باشد. مراسم حج در اسلام داستان تلاش هاجر برای نجات فرزند خود را بازسازی می‌کند.
ها-جر:(ها) به زبان هیروگلیف مصری گل لوتوس، گیاه افسانه‌ای در اساطیر یونان، و کلمه (جر) معنی‌اش در تورات اشاره به سرزمین مصر دارد. این نام در مجموع به معنی گل لوتوس مصری است.
بعضی از یهودیان می‌گویند که هاجر اسیر جنگی بوده ولی در بعضی کتب یهودی آمده‌است که او از خانواده شاهان بوده‌است؛ ولیز ترابلسی و لیتی راسل در صفحه ۱۰۶ کتاب «هاجر و ساره و فرزندان آن‌ها» می‌نویسد: او شاهزاده و یکی از فرزندان فراعنه مصر بوده‌است. همچنین گفته شده‌است که او اهل کنعان و شاهزاده‌ای بوده که پدرانش قبل از فراعنه بر این سرزمین حکومت می‌کردند.
در روایات آمده‌است که: «ساره با حضرت ابراهیم ازدواج کرده بود چرا که می‌دانست او می‌خواهد که ذریه‌ای داشته باشد ولی چون یائسه بود نمی‌توانست فرزندی به دنیا بیاورد. ابراهیم به درگاه خدا دعا کرد و خواهان ذریه شد. بدین گونه خداوند دعای حضرت ابراهیم را پذیرفت و هاجر از او حامله شد و اسماعیل را به دنیا آورد. هاجر اسماعیل را در زمانی به دنیا آورد که ابراهیم هشتاد و شش ساله و ساره در سن یائسگی بود. بعد از گذشت پنج سال از تولد اسماعیل ساره اسحاق را به دنیا آورد و بدین ترتیب ابراهیم دارای دو فرزند شد. اسماعیل از هاجر و اسحاق از ساره.»
وقتی اسحاق از ساره دنیا آمد رابطه بین هاجر و ساره به بدترین حالت خود رسید. در جشن تولد اسحاق ساره مشاهده کرد که اسماعیل فرزند او را مسخره می‌کند. او بسیار عصبانی شد و از شوهر خود ابرام، که از این به بعد به عنوان ابراهیم شناخته می‌شود، درخواست کرد که هاجر و فرزندش را اخراج کند. او اعلام کرد که اسماعیل نباید از ارث ابراهیم برخوردار شود. ابراهیم از سخنان همسر خود بسیار ناراحت شد و از یهوه درخواست کمک کرد. یهوه به ابراهیم آرامش داد و به او گفت همانگونه که همسرش می‌خواهد رفتار کند زیرا یهوه نه تنها به اسحاق اجازه می‌دهد که نسل ابراهیم را داشته باشد بلکه از اسماعیل نیز ملتی بزرگ ایجاد خواهد کرد.
صبح روز بعد ابراهیم، اسماعیل و هاجر را بیرون از اردوگاه خود آورد. در بیرون اردوگاه او به آن‌ها نان و آب داد و آن‌ها را به سمت بیرشبا روانه کرد. هاجر و پسرش بی‌هدف در بیابان رفتند تا اینکه تمامی آب و غذای آن‌ها به پایان رسید. در زمانی که او بسیار درمانده شده بود، شروع به گریستن کرد و خداوند صدای او را شنید و به کمک آنان آمد.
فرشته خداوند چشمان هاجر را باز کرد و او چاهی از آب دید. فرشته به هاجر گفت که خداوند وعده داده‌است که از اسماعیل «ملتی بزرگ خواهد ساخت». هاجر و اسماعیل نجات داده می‌شوند. هاجر برای پسر خود همسری از سرزمین مادری خود مصر پیدا می‌کند و آن دو در بیابان پاران ساکن می‌شوند.
پولس در نامه‌ای که به غلاطیان نوشت، هاجر را با عنوان مادر شریعت ذکر کرد.غلاطیان ۲۵:۴
هاجر در اسلام به عنوان همسر ابراهیم و مادر فرزند او اسماعیل که خود نیز پیامبر بود شناخته می‌شود. با اینکه نام او در قرآن ذکر نشده‌است ولیکن در داستان ابراهیم به او اشاره می‌شود.
در قرآن نام ساره و هاجر ذکر نشده‌است و تنها داستان آن‌ها در داستان ابراهیم مورد اشاره قرار می‌گیرد. همچنین در قرآن ساخت خانه کعبه توسط ابراهیم و اسماعیل پسر هاجر انجام می‌شود.
در قصص الانبیا که مجموعه‌ای از داستان‌های پیامبران است هاجر دختر پادشاه مغرب و از نسل صالح نبی است. پدر او توسط فرعون کشته می‌شود و او به عنوان برده قرار می‌گیرد؛ ولیکن بعداً به دلیل نسل پادشاهی او، او رئیس تمامی کنیزان می‌شود و به ثروت فرعون دسترسی میابد. بعد از اینکه هاجر به دین ابراهیم می‌گرود، فرعون او را به ابراهیم می‌بخشد.
بر اساس یک داستان اسلامی دیگر، هاجر دختر پادشاه مصر بود. بر اساس نوشته ابن عباس، فرزنددار شدن هاجر باعث شد که اختلاف بین او و ساره بیشتر شود زیرا ساره هنوز نازا بود. ابراهیم هاجر و فرزندش را به سرزمینی به نام فاران (مکه امروزی) می‌برد. هدف این مسافرت ساکن کردن او و پسرش در فاران بود. مسلمانان اعتقاد دارند تصمیم خداوند برای اخراج هاجر، آزمایش الهی برای میزان اعتماد ابراهیم به خداوند است. هاجر به سرعت ذخیره آب خود را از دست می‌دهد. اسماعیل که در این زمان کودکی بیش نیست حال بسیار بدی پیدا می‌کند و نزدیک به مرگ می‌شود. هاجر بسیار آشفته می‌شود و بین دو کوه صفا و مروه هفت مرتبه رفت‌وآمد می‌کند تا بتواند برای اسماعیل آب پیدا کند. بعد از مرتبه هفتم، اسماعیل با پاشنه پای خود به زمین می‌زند و چاهی از آب زیر پای او ظاهر می‌شود. این چاه امروزه، چاه زمزم نامیده می‌شود و در کنار خانه کعبه قرار دارد. این داستان هر سال در مراسم حج توسط مسلمانان تکرار می‌شود و آنان هفت مرتبه بین صفا و مروه حرکت می‌کنند. بسیاری مسلمانان اعتقاد دارند که هاجر و فرزندش اسماعیل درون خانه کعبه دفن شده‌اند.
بر اساس نوشتارهای ربانی، هاجر دختر فرعون مصر بود. در میدراش آمده‌است که هنگامی که ساره در حرم فرعون مصر بود، فرعون دختر خود را به عنوان برده به او داد و گفت: «بهتر است دختر من برده خانه زنی مانند ساره شود تا اینکه ارباب خانه دیگری باشد.» ساره هاجر را قبول کرده و با او خوشرفتاری می‌کرد؛ ولیکن وقتی هاجر از ابراهیم باردار شد رفتار او با ساره تغییر کرد که باعث شد او با هاجر بسیار بد برخورد کرده و به او کارهای سنگین دهد و او را تنبیه بدنی کند. بعضی متون یهودی اعتقاد دارد که هاجر و قطوره (کتوراه)، زنی که ابراهیم بعد از مرگ ساره با او ازدواج کرد، یک نفر هستند. بر اساس این نوشتارها، قطوره نام او و هاجر لقب او به معنی غریبه (ها-جر) است. این توصیف در میدراش ذکر شده‌است و توسط رشی، گور آریه، یلی یاکار و عبیدیا برتینوره مورد حمایت قرار گرفته‌است. رشی اشاره می‌کند که قطوره نام هاجر بود زیرا اعمال او مانند عود خوشبو بود و او از زمانی که از ابراهیم جدا شد تنها ماند. نظر مخالف که قطوره و هاجر دو نفر مختلف هستند توسط رشبام، ابراهیم ابن عزرا، رداک و رمبان مورد تأیید قرار گرفته‌است. نظر مخالف بر پایه آن است که در تورات قطوره و هاجر به عنوان دو نفر مختلف مورد اشاره قرار گرفتند.
الیصر(عبری:אֱלִיעֶזֶר به معنی خداوند یار من است) پسر موسی از صفورا است که در زمان تبعید به مدین و پس از تولد گرشوم متولد شد.تواریخ اول ۲۳:۱۵ موسی علت نامگذاری وی را کمک و مساعدت خداوند دانستخروج ۴:۱۸ و این که یهوه او را از شمشیر فرعون رهانیده است.توا ۲۳:۱۵ او همراه با برادر و مادرش تحت مراقبت یثرون باقی ماند و موسی به مصر بازگشت. یثرون بعد از خروج، وی را به همراه برادر و مادرش به نزد موسی بازآورد.خروج ۱۸:۵ الیصر پسری به نام رحبیا داشتتوا ۲۳:۱۷ و او نیز با موسی خروج کرد.توا ۲۲:۱۱. شلومیت که در زمان سلطنت داوود و شائول از معبد یهوه نگهداری می‌کرد از فرزندان الیصر بوده است.توا ۲۶:۲۵
شیعه در زبان عربی به معنای «پیرو» است. در تاریخ صدر اسلام، اصطلاحاتی مانند «شیعهٔ علی» و «شیعهٔ معاویه» در معنای پیروان اینان به کار رفته‌است اما امروزه این اصطلاح به یکی از مذاهب اسلامی اطلاق می‌شود. تمایز «شیعیان علی» از سایر مسلمانان، تا زمان جعفر صادق صرفاً در هواخواهی از خلافت علی و فرزندان او بوده‌است.مدرسی طباطبایی، مکتب در فرایند تکامل، شابک ۹۶۴–۸۱۶۱–۷۵–۵ صفحه: ۲۹–۳۲ از زمان جعفر صادق و به دلیل پرهیز او از تلاش برای دستیابی به قدرت سیاسی در سایه جدال بین امویان و عباسیان در بین غالب پیروان او اعتقاد چنین بود که تا زمان قیام قائم آل محمد (که شناخته شده نبود) تغییری در وضعیت سیاسی شیعیان ایجاد نخواهد شد و به همین دلیل شیعیان دوازده امامی تا سال‌ها بعد همواره از امامان بعدی در مورد اینکه قائم هستند یا نه پرس و جو می‌کردند.مدرسی طباطبایی، مکتب در فرایند تکامل، شابک ۹۶۴–۸۱۶۱–۷۵–۵ صفحه: ۳۵–۴۰
بعد از انقلابِ عباسیان، شیعیان بر آن شدند که «اهل بیت» را دقیق‌تر تعریف کنند تا تنها علویانِ فاطمی — هم حسنی و هم حسینی — را دربرگیرد. تا پیش از انقلاب عباسی، تشیع در دو شاخه یا جریانِ اصلیِ کِیْسانیّه و امامیّه توسعه یافت که هر کدام تقسیماتِ درونیِ خود را دارند؛ و سپس‌تر، جنبشِ شیعیِ دیگری به بنیان‌گذاریِ زِیْدیّه منجر شد. غُلاتِ شیعه و نظریه‌پردازانِ شخصی با گروه‌های کوچکِ پیروان نیز بودند، که در میانه یا حاشیهٔ جوامعِ مهمِ شیعه وجود داشتند. شاخه یا جناحِ اصلیِ امامیه که بعدها به این نام نامگذاری شد، مانندِ سایرِ شیعیانِ دورهٔ امویان در کوفه مستقر بودند، و درحالی‌که سیاستی خاموش در حوزهٔ سیاسی اتخاذ کرده بود، بااین‌حال بر بعضی از دیدگاه‌های کیسانیه از جمله محکومیتِ سه خلیفهٔ پیش از علی بن ابی‌طالب صحّه می‌گذاشت. در این شرایطْ امامیه، امامت را از طریقِ تنها پسرِ بازماندهٔ حسین بن علی، علی بن حسین زَیْنُ‌الْعابِدین دنبال کرد. پیروزیِ عباسیان — که با شعار «الرضا من آل محمد» به میدان آمده بودند — سببِ سرخوردگیِ شیعیان شد که همه انتظار داشتند تا یک علوی به‌جای یک عباسی موفق به خلافت شود. دشمنی میانِ عباسیان و علویان هنگامی برجسته شد که عباسیان بلافاصله پس از به قدرت رسیدن‌شان، شروع به آزار و اذیتِ بسیاری از حامیانِ سابقِ علوی‌شان کردند و متعاقباً، سخنگویانِ تفسیری سنی از اسلام شدند. خلیفهٔ سوم عباسی، مهدی، اعلام کرد که پیامبر عملاً عمویش، عبّاس بن عَبدُالْمُطَّلِب را به جای علی بن ابی‌طالب به‌عنوانِ جانشین منصوب کرده‌است. در آغاز خلافت عباسی، اکثر پیروانِ جعفر صادق در ابتدا فرزندِ ارشدش، عبداللهِ اَفْطَح را به‌عنوانِ جانشینش شناخته بودند. پس از درگذشتِ عبدالله، آن‌ها به برادرِ کوچک‌ترش، موسی کاظم روی آوردند. این شیعیانِ امامی که عبدالله را به‌عنوانِ امامِ برحق پیش از موسی کاظم به‌رسمیت می‌شناختند، به اَفطَحیّه شناخته شدند. موسی کاظم، که بعدها به‌عنوانِ هفتمین امامِ شیعیان در نظر گرفته شد، به‌زودی با بیعتِ اکثریتِ شیعیانِ امامی از جمله برجسته‌ترین دانشمندان از اصحابِ جعفر صادق مواجه شد. پس از قتلِ او، بسیاری از هوادارانش او را امامِ هفتم و آخرِ خود دانستند که به‌عنوانِ مَهدی باز خواهد گشت. این گروه از شیعیانِ امامی که فرقهٔ قابل‌توجهی دیگر در کوفه تشکیل دادند، به‌نامِ واقِفیّه شناخته شدند. بااین‌حال، گروه دیگری از پیروانِ موسی کاظم، پسرش علی بن موسی الرّضا، را به‌عنوانِ امام جدیدشان تصدیق کردند که پس از آن، به‌عنوانِ هشتمین امامِ شیعیان در نظر گرفته شد. شیعیانِ علی بن موسی الرّضا، خطِّ امامت را در سه نسلِ دیگر در فرزندانش تا امام یازدهم‌شان، حسن عَسکَری با اختلافاتِ جزئی دنبال کردند. این امامان نیز به بغداد یا سامَرّا برده شدند و از نزدیک، تحتِ مراقبتِ عباسیان بودند.
در قرن چهارم و پنجم هجری که سلاطین آل بویه و خلفای فاطمی مصر که شیعه بودند روی کار آمدند، شیعه قدرتی کسب کرد و تا حدود زیادی آزادی عمل یافت و به مبارزه علنی پرداخت و تا آخر قرن پنجم جریان کار به همین ترتیب بود و در اوایل قرن ششم که حمله مغول آغاز شد، در اثر گرفتاریهای عمومی و هم در اثر ادامه یافتن جنگهای صلیبی حکومتهای اسلامی چندان فشار به عالم تشیّع وارد نمی‌ساختند. و مخصوصاً شیعه شدن جمعی از سلاطین مغول در ایران و حکومت سلاطین مرعشی در مازندران، در قدرت و وسعت جمعیت شیعه کمک بسزایی نمود. این وضع تا اواخر قرن نهم هجری ادامه داشت و از قرن دهم هجری در اثر ظهور سلطنت صفویه در ایران، مذهب شیعه به اجبار رسمیت یافت و تا کنون که اواخر قرن چهارده هجری می‌باشد به رسمیت خود باقی است.
علی بن ابیطالب با تشکیل سقیفه، ۲۵ سال از خلافت بازماند اما به خاطر مصلحت اسلام راضی به برخورد خشونت‌آمیز نبودند و از شیعیانش خواست با بحث و مناظره به مقابله با مخالفان برخیزند. وی در خطبه شقشقیه می‌گوید: «من ردای خلافت را رها ساختم و دامن خود را از آن در پیچیدم (کنار رفتم) در حالی که در این اندیشه فرورفته بودم که آیا با دست تنها (بدون یاور) بپاخیزم یا در محیط پر خفقان و ظلمتی که پدیدآورده اند، صبر کنم. محیطی که پیران را فرسوده، جوانان را پیر و مردان با ایمان را تا واپسین دم زندگی به رنج وادارد. (عاقبت) دیدم بردباری و صبر به عقل و خرد نزدیک تر است، لذا شکیبایی ورزیدم». در این دوره تشیع به همت صحابی چون سلمان فارسی، ابوذر غفاری، مقداد، حذیفه بن یمان بر اساس قرآن و سنّت رشد کرد تا در اواخر حکومت عثمان، از لحاظ سیاسی زمینه برای خلافت علی بن ابیطالب مهیّا شد.
پس از کشته شدن خلیفه سوم، مردم به علی بن ابیطالب روی آورده و با وی بیعت کردند و وی را برای خلافت برگزیدند. خلافت علی بن ابیطالب در اواخر سال ۳۵ هجری قمری شروع شد و تقریباً چهار سال و پنج ماه ادامه یافت. وی در خلافت، رویه پیامبر اسلام را در پیش گرفت و غالب تغییراتی را که در زمان خلافت پیشینیان پیدا شده بود به حالت اولی برگردانید و عمال نالایق را که زمام امور را در دست داشتند از کار برکنار کرد. در اثر تحریکات معاویه در بلاد اسلامی گروه‌هایی از جمله خوارج به آشوبگری پرداخته و هرجا از طرفداران علی بن ابیطالب می‌یافتند می‌کشتند، حتی شکم زنان آبستن را پاره کرده جنینها را بیرون آورده سر می‌بریدند. علی بن ابیطالب این غائله را خوابانید ولی پس از چندی در مسجد کوفه در سر نماز به دست برخی از این خوارج کشته شد.
پس از کشته شدن علی بن ابیطالب با وصیت وی و بیعت مردم، حسن بن علی خلافت را به عهده گرفت. معاویه به سوی عراق لشکر کشیده با حسن بن علی به جنگ پرداخت. و با دسیسه‌های مختلف و دادن پولهای گزاف، تدریجاً یاران و سرداران حسن بن علی را فاسد کرده و وی را مجبور نمود که به عنوان صلح، خلافت را به وی واگذار کند. حسن بن علی خلافت را به این شرط که پس از درگذشت معاویه، به وی برگردد و به شیعیان تعرض نشود، به معاویه واگذار نمود. اما در نهایت معاویه حسن بن علی را با سم کشت و راه را برای فرزند خود یزید هموار ساخت. معاویه اعلام نمود که هرکس در مناقب اهل بیت حدیثی نقل کند هیچگونه مصونیتی در جان و مال خود نخواهد داشت و دستور داد هر که در مدح و منقبت سایر صحابه و خلفا حدیثی بیاورد، جایزه کافی بگیرد و در نتیجه اخبار بسیاری در مناقب صحابه جعل شد و دستور داد در همه بلاد اسلامی در منابر به علی بن ابیطالب ناسزا گفته شود و این دستور تا زمان عمر بن عبدالعزیز خلیفه اموی (۹۹۱۰۱) اجرا می‌شد. وی به وسیله عمال و کارگردانان خود، خواص شیعه علی ابن ابیطالب را کشت و سر برخی از آنان را به نیزه زده در شهرها گردانیدند و عموم شیعیان را در هر جا بودند به ناسزا و بیزاری از علی تکلیف می‌کرد و هر که خودداری می‌کرد به قتل می‌رسید. سخت‌ترین زمان برای شیعه در تاریخ تشیّع، همان زمان حکومت بیست ساله معاویه بود که شیعه هیچگونه مصونیتی نداشت.
یزید پس از معاویه قدرت را بدست گرفت در سال اول، حسین بن علی رهبری شیعیان را با فرزندان و خویشان و یارانش با فجیعترین وضعی کشت و زنان و کودکان را به همراه سرهای بریده در شهرها گردانید و در سال دوم، مدینه را قتل‌عام کرد و خون و مال و عرض مردم را سه روز به لشکریان خود مباح ساخت و سال سوم، کعبه مقدسه را خراب کرده و آتش زد!!
پس از یزید، آل مروان از بنی امیه زمام حکومت اسلامی را گرفتند. حکومت این دسته که یازده نفر بودند نزدیک به هفتاد سال ادامه داشت.
عصر امویان دشوارترین و بحرانی‌ترین عصر تاریخ تشیع می‌باشد که از سال ۴۰ هـ شروع و تا سال ۱۳۲ هجری ادامه یافت. گفته شده همه خلفای اموی به استثنای عمر بن عبدالعزیز، دشمن شیعه بودند. البته پس از هشام، امویان سرگرم مقاومت در برابر شورش‌های داخلی و نهضت عباسیان بودند و از سخت‌گیری‌های گذشته خبری نبود. خلفای اموی در شام کانون بنی امیه می‌زیستند و بیش تر از طریق حاکمان مناطقِ شیعه نشین، بر شیعیان فشار می‌آوردند. در منابع شیعه آمده که امویان همچنین جسد زید را که امام شیعه زیدیه بود از قبر بیرون آورده به دار آویختند و سه سال بر سر دار بود، پس از آن پایین آورده و آتش زدند و خاکسترش را به باد دادند. شیعه علی‌رغم اینکه به حسب دستور پیشوایان خود، در تقیه و بدون تظاهر به مذهب زندگی می‌کردند اما بارها در اثر کثرت فشار سادات علوی بر ضد حکومت قیام کردند که عبارتند از: قیام حرّه، قیام ابن زبیر، قیام ابن اشعث، قیام توّابین، قیام مختار، قیام زید، قیام یحیی بن زید و قیام عبدالله بن معاویه ـ از تبار جعفر طیّار. برخی از این قیام‌ها از جمله قیام توابین، مختار، زید، یحیی و عبدالله قیام شیعی بودند و به خونخواهی حسین بن علی به وجود آمده بودند. این قیام‌ها در توسعه تشیّع اثری از خود بر جای گذاشتند.
در اواخر قرن دوم هجری، به دنبال انقلاب‌ها و جنگهای خونینی که در اثر بد رفتاریهای بنی امیه و امویان در همه جای کشورهای اسلامی ادامه داشت، دعوتی نیز به نام اهل بیت پیامبر اسلام در ناحیه خراسان ایران پیدا شده، متصدی دعوت ابومسلم مروزی سردار ایرانی بود که علیه خلافت اموی قیام کرد و شروع به پیشرفت نمود تا دولت اموی را برانداخت. این نهضت و انقلاب اگر چه از تبلیغات عمیق شیعه سرچشمه می‌گرفت و کم و بیش عنوان خونخواهی شهدای اهل بیت را داشت و حتی از مردم برای یک مرد پسندیده از اهل بیت سربسته بیعت می‌گرفتند با اینهمه به دستور یا اشاره پیشوایان شیعه نبود، زیرا وقتی ابومسلم بیعت خلافت را به امام ششم شیعه امامیه در مدینه عرضه داشت، وی را رد کرد و فرمود: تو از مردان من نیستی و زمان نیز زمان من نیست. بالاخره بنی عباس به نام اهل بیت خلافت را ربودند و در آغاز کار روزی چند به مردم و علوییون روی خوش نشان دادند حتی به نام انتقام شهدای علوییون، بنی امیه را قتل‌عام کردند و قبور خلفای بنی امیه را شکافته هر چه یافتند آتش زدند ولی دیری نگذشت که شیوه ظالمانه بنی امیه را پیش گرفتند و در بیدادگری و بی بند و باری هیچگونه فروگذاری نکردند. ابوحنیفه رئیس یکی از چهار مذهب اهل تسنن به زندان منصور رفت و شکنجه دید و ابن حنبل رئیس یکی از چهار مذهب، تازیانه خورد و امام ششم شیعه امامیه پس از آزار و شکنجه بسیار، با سمّ مسموم کرد و علوییون را دسته دسته گردن می‌زدند یا زنده زنده دفن می‌کردند یا لای دیوار یا زیر ابنیه دولتی می‌گذاشتند.