moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اتصال چسبی یک روش اتصال است که برای ساخت و تعمیر گستره وسیعی از محصولات به کار می‌رود. اتصال چسبی به همراه جوشکاری و لحیم‌کاری، یکی از فرآیندهای اساسی اتصال است. در این روش، اجزا با به‌کارگیری چسب ها به یکدیگر متصل می‌شوند. گستره وسیع انواع چسب‌های موجود این امکان را برای مواد متعددی فراهم می‌سازد تا در محصولات مختلف مانند وسایل نقلیه، تلفن‌های همراه، محصولات مراقبت شخصی، ساختمان‌ها، رایانه‌ها و دستگاه‌های پزشکی به یکدیگر متصل شوند.
چسب را می‌توان به عنوان ماده ای تعریف کرد که سبب می‌شود تا دو سطح به یکدیگر متصل شوند. با این تعریف، اولین «چسب» را می‌توان چسبی در نظر گرفت که سه میلیارد سال پیش ساخته شده‌است، زمانی که سلول‌های اولیه یک غشای خارجی چسبناک تولید کردند که به آنها این اجازه را می‌داد تا به سلول‌های مجاور متصل شوند. اولین استفاده از چسب‌ها توسط انسان را می‌توان به حدود ۲۲۰۰۰۰ سال قبل از میلاد مربوط دانست، زمانی که قیر به دست آمده از پوست درخت توس را برای چسباندن نوک پیکان‌های سنگی به تیر به کار می‌بردند.
طبق تعریف EN 923: «"چسب‌ها. عبارات و تعاریف"، چسب‌ها موادی غیرفلزی هستند که می‌توانند اجسام را با اتصال سطحی (چسبندگی) به هم وصل کنند، توسط پیوندی که دارای استحکام داخلی (چسبندگی) کافی می‌باشد.» چسب عنصر اتصال بین دو جسم متصل را تشکیل می‌دهد که بدون آن به هم نمی‌چسبیدند. چسب‌ها را می‌توان بر اساس شیمی، کاربرد یا سازوکار واکنش دسته‌بندی کرد.
طبق تعریف آیوپاک، چسبندگی «فرایند اتصال یک ماده به سطح یک ماده دیگر» است. برهم کنش بین چسب و بستر دارای ضخامت بسیار کمی در حد کمتر از یک نانومتر است؛ بنابراین، خیس شدن خوب موادی که باید توسط چسب در حالتی که مایع است به هم متصل شوند، برای ایجاد اتصالی با کیفیت بالا مورد نیاز است. علاوه بر قابلیت خیس کنندگی، چسب و بستر باید دارای گروه‌های مولکولی سازگار باشند تا برهم‌کنش بین چسب و بستر صورت گیرد و به سبب آن چسبندگی حاصل شود.
نیروهای چسبندگی بیشتر بر اساس اثرات فیزیکی به وجود می‌آیند، به عنوان مثال، مانند نیروهای بین گروه‌های قطبی یا قابل قطبی شدن، بر روی پیوندهای هیدروژنی یا نیروهای واندروالس. هنگام اتصال پلاستیک‌ها، خصوصاً به وسیله چسب‌های پایه حلال، فرآیندهای انتشار نیز می‌توانند نقش بازی کنند. در این حالت، پلاستیک موجود در سطح بستر در حلال موجود در چسب حل می‌شود. چنین اتفاقی منجر به افزایش حرکت زنجیره‌های پلیمری پلاستیک می‌شود که این امر اجازه نفوذ زنجیره‌های پلیمری چسب را می‌دهد. در نهایت، اتفاقات دیگری نیز بین زنجیره‌های پلیمری چسب و بستر رخ می‌دهد. پس از تبخیر حلال، یک ترکیب جامد برجای می‌ماند. پیوندهای شیمیایی نیز در مجموعه‌های خاصی از چسب / بستر دارای اهمیت هستند، برای مثال اتصال شیشه با استفاده از چسب‌های سیلیکونی، اتصال چوب به وسیله از چسب‌های پلی اورتان و اتصال آلومینیوم با به‌کارگیری چسب‌های اپوکسی. پیوند شیمیایی به‌طور قابل توجهی منجر به چسبندگی بیشتر از پیوند فیزیکی می‌شود. شایان توجه است، نفوذ چسب مایع به لایه‌های زیرین ممکن است پس از سفت شدن چسبندگی بیشتری ایجاد کند.
برای رسیدن به چسبندگی بین چسب و زیرلایه، علاوه بر نیاز به چسبی با ترکیب مناسب برای بستر، سطح بستر نیز باید نیازهای زیادی را برآورده سازد. از آن جا که دامنه نیروهای چسبندگی کوتاه است، ماهیت لایه سطحی بستر بسیار حائز اهمیت است. باید اتصالی به قدر کافی محکم با بدنه بستر شکل دهد. به عنوان مثال، بسیاری از چسب‌ها به خوبی به سطح فولادی دارای خوردگی می‌چسبند. با این حال، لایه خوردگی - زنگ - دارای اتصال محکمی با بستر نیست. تحت بار، امکان شکست در ماده خورده شده یا بین لایه زنگ زده و فولاد خورده نشده وجود دارد. همین امر در مورد اقلام روکش شده نیز صدق می‌کند. چسب باید چسبندگی به پوشش ایجاد کند. پوشش به نوبه خود نیز باید اتصالی به اندازه کافی محکم با بستر ایجاد کند.
به طریق مشابه، آلاینده‌ها، به‌ویژه آن‌هایی که به دلیل کشش سطحی کم، با خیس شدن توسط چسب مخالفت می‌کنند (مثلاً روغن‌ها، عوامل آزادکننده و غیره) از برهم‌کنش چسبندگی جلوگیری می‌کنند. آلاینده‌ها مانعی بین چسب و زیرلایه تشکیل می‌دهند که نیروهای چسبندگی به دلیل دامنه کوتاهشان نمی‌توانند پل بزنند.
در نتیجه، معمولاً قبل از عمل چسباندن نیاز است تا آلاینده‌ها حذف شوند. برخی از چسب‌های خاص حدی از سازگاری با روغن‌های مشخصی را نشان می دهند. آنها این توانایی را دارند تا در حین عمل آوری چسب که در دماهای بالا انجام می شود روغن‌های خاصی را جذب کنند و در نتیجه آنها را از لایه مرزی بین چسب و بستر جدا کنند. چنین چسب هایی برای مثال در مغازه‌های بدنه خودرو به کار گرفته می شود. آنها امکان چسباندن قطعات ورق فلزی با محافظت در برابر خوردگی و بیرون کشیدن روغن را بدون نیاز به تمیز کردن قبلی فراهم می سازند. عمل آوری چسب در کوره هایی صورت می گیرد که بعداً برای سخت شدن لاک در حدود دمای بین 150 تا 200 درجه سانتی گراد استفاده می شود.
از پیش پرداخت می توان برای بهینه‌سازی سطوح به صورت هدفمند و در نتیجه چسبنده تر کردن آنها استفاده کرد. علاوه بر پوشاندن بسترها با یک تقویت کننده چسبندگی (پرایمر) برای ایجاد امکان چسبندگی خوب، سطوح را نیز می توان با روش‌های مختلف بهینه سازی تا برای چسباندن آماده شوند. رایج ترین روش‌های پیش پرداخت سطح در شکل زیر ذکر شده است.
انتخاب فرآیند پیش پرداخت با در نظر گرفتن کاربرد خاص آن و با توجه به موارد زیر است:
این انتخاب می بایست از طریق آزمایش‌های مناسب تایید شود.
مانند همه روش‌های اتصال، این فناوری پیوند نیز نه تنها گستره وسیعی از امکانات و مزایای بسیاری را ارائه می دهد، بلکه دارای محدودیت‌هایی است که باید در هنگام برنامه ریزی و طراحی فرآیندهای چسباندن موزد توجه قرار گیرد.
مزایای اصلی عبارت اند از:
انواع زیادی از چسب موجود است و اغلب برای کاربرد خاصی تولید می شوند. در نتیجه، آنچه می تواند به عنوان نقطه ضعف یک نوع چسب خاص در برخی کاربردها تلقی شود، می تواند مزیت آن در موارد دیگر باشد. بنابراین استفاده از چسب مناسب با کاربرد مورد نظر ضرورت دارد. ویژگی‌هایی از چسب‌ها که می‌تواند در شرایط خاص محدودیت ایجاد کند عبارت است از:
https://en.wikipedia.org/wiki/Welding | https://en.wikipedia.org/wiki/Adhesive_bonding | | https://en.wikipedia.org/wiki/Soldering | |https://en.wikipedia.org/wiki/Cohesion_(chemistry)%7C
بلیک مک‌گراث (؛ زادهٔ ) رقصنده، طراح رقص، خواننده و مدل اهل کانادا است.
باشگاه فوتبال لیپایا یک باشگاه فوتبال لتونی است که در سال ۲۰۱۴ میلادی تأسیس شد. این باشگاه در ورزشگاه داوگاوا در لیپایا مستقر است. باشگاه فوتبال لیپایا در لیگ برتر لتونی بازی می‌کند. آنها در اولین فصل خود در لیگ برتر لتونی در سال ۲۰۱۴، چهارم شدند.
FK Liepāja/Mogo در مارس ۲۰۱۴ به عنوان یک باشگاه ققنوس و یک نماینده غیرمستقیم FK Liepājas Metalurgs تأسیس شد که پس از فصل ۲۰۱۳ لیگ برتر لتونی به دلیل ورشکستگی شرکت مالک آن و تنها اسپانسر کارخانه متالورژی "A/S Liepājas" منحل شد. "متالورژها". FK Liepāja همه بازیکنان، از جمله تیم‌های جوانان، و همچنین محل شرکت در لیگ عالی لتونی ۲۰۱۴ را که قبل از ورشکستگی در اختیار Liepājas Metalurgs بود، در اختیار داشت. این باشگاه عمدتاً توسط شورای شهر لیپاجا حمایت می‌شود و توسط ماریس ورپاکوسکیس فوتبالیست بین‌المللی سابق لتونی هدایت می‌شود. اولین مدیر تیم ویکتورز دوبرکوس بود.
در اولین فصل خود FK Liepāja قهرمانی را در چهار تیم برتر به پایان رساند. یانیس ایکاونیکس، هافبک تیم فوتبال لیپاجا به عنوان بهترین بازیکن فصل ۲۰۱۴ انتخاب شد.
در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۶، تاماز پرتیا به عنوان مدیر جدید FK Liepāja منصوب شد.
در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۸، گوردون یانگ به عنوان مدیر جدید FK Liepāja منصوب شد.
توماس میسون (Thomas Mason) (زادهٔ ۱ مه ۱۷۵۳ – درگذشتهٔ ۸ سپتامبر ۱۸۰۰)، از سفیدپوستان اولیهٔ خودبرترپندار آمریکایی و مزرعه‌دار برده بود. او پسر جورج میسون، از پدران بنیان‌گذار ایالات متحده، فرزند یکی از خانواده‌های برجستهٔ سیاسی بود.
میسون در یک مه ۱۷۷۰ در گانستون هال در شهرستان فیرفکس، ویرجینیا چشم به جهان گشود. او کوچکترین فرزند و پسر جورج میسون چهارم و نخستین همسر جورج، آن ایلبک بود. آن ایلبک سه سال بعد به دلیل مشکلاتی که برایش در زمان متولد شدن خواهر کوچکتر میسون پیش آمد، از دنیا رفت. در سال ۱۷۷۵، مادربزرگ مادری او، سارا ایلبک، از دنیا رفت و بنابر وصیت‌نامه‌اش، توماس جوان ارباب پسر برده‌ای هم سن خودش به نام جیمز پسر مال شد (۲۷ برده به ۷ فرزند میسون وصیت شد).Steven B. Shwartzman, Fortunate Son: Thomas Mason of Woodbridge (Prince William County Historical Commission 1997) p.12 در حالی که توماس میسون نمایندهٔ نورفولک کانتی در مجلس شهری در سال ۱۶۹۶ بود، بقیهٔ میسون‌ها از تبار جورج میسون مهاجر بودند که نمایندگی استفورد کانتی را در مجلس بر عهده داشت.Leonard pp. 56-57
توماس میسون آموزش خصوصی متناسب با سن و سطح کلاسی‌اش دریافت کرد. نانسی، خواهر بزرگتر میسون، جایگاه مادرش را به عنوان خانم خانه به مدت هفت سال و تا زمان ازدواج مجدد پدرشان با سارا برنت برعهده داشت. سارا برنت پیر دختری بود که با ادارهٔ عمارت‌های بزرگ به واسطهٔ نگهداری از پدر خودش، دوست و متحد خانوادهٔ میسون، شناخت داشت.Steven B. Shwartzman, Fortunate Son: Thomas Mason of Woodbridge (Prince William County Historical Commission 1997) p.8 میسون بزرگ مربیان اسکاتلندی را برای آموزش پسرانش ترجیح می‌داد. دیوید کانستبل، فارغ‌التحصیل کالج آبردین، در سال ۱۷۷۴ به گانستون هال رسید (با وجود امتناع از ادای سوگند وفاداری به ویرجینیا) و تا سال ۱۷۸۱ آنجا ماند تا آنکه به املاک متعلق به خانواده‌اش در جزیره سنت کریستوفر در هند غربی بریتانیا رفت.Shwartzman p. 15 پس از جدایی‌اش، میسون بزرگ توماس و برادرش جان که کمی از او بزرگتر بود را به مدرسه‌ای فرستاد که توسط کشیش بوکانان در شهرستان استفورد (نزدیک محله کلیسای آکویا) تأسیس شده بود. در سال ۱۷۸۸، گرچه جان میسون برای تحصیل به مریلند فرستاده شده بود، ولی توماس و پسر خاله/دایی خوانده-اش، جورج گراهام، به آکادمی تازه تأسیس فردریکزبورگ در فردریکزبرگ، ویرجینیا که یکی از متولیان آن پسر خاله/دایی او، جیمز مرسر بود، رفته بودند.Shwartzman p. 16 پس از اتمام تحصیلات رسمی وی در آکادمی فردریکزبورگ، میسون نزد ویلیام هاجسون در اسکندریه، ویرجینیا کارآموزی کرده و برای تبدیل شدن به یک تاجر، آموزش دید. برادر وی، جان میسون که کمی از او بزرگتر بود، نیز در تجارت را با شاگردی تاجر اسکندریه جان هارتشورن آموخت (اگرچه سایر برادران بزرگتر چنین شاگردی دریافت نکردند).Shwartzman pp. 19-20
پدر میسون در پی کارآموزی او در اسکندریه، تجارتی برایش در ریچموند به راه انداخت. جان میسون نیز تا آن روز به ریچموند نقل مکان کرد، جاییکه او شراکتی با فنویک و میسون تشکیل داد و با بازرگانان در بوردو، فرانسه تجارت می‌کرد که در آن زمان به دلیل انقلاب فرانسه دچار آشفتگی شد. پدرشان، جورج میسون، جان را راهنمایی کرد تا به برادر کوچکش آموزش دهد و توماس با مرگ پدرش در اواخر سال ۱۷۹۲ به عنوان جمع‌کننده بدهی‌های خانوادگی یا به عنوان یک تاجر به تنهایی کار می‌کرد.Shwartzman pp. 20-23
او و جان در سال ۱۷۷۳ وصیت‌نامهٔ پدرشان (اندکی پس از مرگ همسر نخستش نوشته شده بود) و حداقل یک شاهد تأییدکننده (مشترکی که گوستاووس اسکات، الیزابت برونا، آن کاکبرن، جان وست جونیور، رابرت گراهام و جان دیویدسون بودند)Robert Rutland, Papers of George Mason, Vol. 1 (University of North Carolina Press, Chapel Hill, 1970) pp. 147-160 را به دادگاه فیرفکس کانتی ارائه کردند. در آن زمان هیچ سرپرستی برای فرزندان لازم نبود و بزرگترین برادرشان، جورج (وصی) در سال ۱۷۹۶ از دنیا رفت و دیگر وصی، مارتین کاکبرن، نیز از وظایف خود به عنوان وصی انصراف داده بود؛ بنابراین جان و توماس میسون وصی املاک پدرشان و ثروتمند شدند. توماس میسون در ۲۵ سپتامبر ۱۷۹۷ دوباره به پرنس ویلیام کانتی نقل مکان کرد و یک فروشگاه راه‌اندازی کرد. میسون احتمالاً در زمان مرگ زودرس خود در سال ۱۸۰۰ ثروتمندترین مرد در پرنس ویلیام کانتی بود گرچه او بدهی‌های قابل توجهی نیز داشت. در سال ۱۸۰۰، توماس میسون صاحب چهار قطعه زمین مجموعاً به مساحت ۱۰۰۳ جریب فرنگی بود و بیشترین میزان مالیات اموال شخصی را پرداخت می‌کرد. اموال او شامل یک دهم یک خدمتکار سفیدپوست، بیست و یک بردهٔ سیاه‌پوست بالغ، چهار بردهٔ سیاه‌پوست بین ۱۳ تا ۱۶ سال و ۳۳ بردهٔ سیاه‌پوست که یا کودک یا سالمند بودند، می‌شد.Shwartzman pp. 26-27
همچنین توماس میسون حرفهٔ کوتاه مدت سیاسی خود را زمانی که رأی‌دهندگان پرنس ویلیام کانتی در سال ۱۷۹۹ وی را به عنوان یکی از نمایندگان مجلس نمایندگان ویرجینیا انتخاب کردند، آغاز شد. میسون سال بعد از آن نیز دوباره انتخاب شد اگرچه پیش از نشست مجلس چشم از جهان فروبست.Cynthia Miller Leonard, The Virginia General Assembly 1619-1978 (Richmond: Virginia State Library 1978) pp. 217, 221
توماس میسون دارایی‌های پدرش را در قسمت جنوبی رودخانه اوکوکان و نقطهٔ مقابل کولچستر، ویرجینیا و همچنین حق عبور از رودخانه اوکوکان را به ارث برد.
میسون نام مزرعهٔ خود را از روی پل چوبی عوارضی که در سال ۱۷۹۵ برای جایگزینی فرابر ساخته بود، وودبریج گذاشت. منابع مختلف در مورد اینکه کدام مهندس یا مخترع مبتکر و مشهور پل را طراحی کرده، اتفاق نظر ندارند: تئودور بور از کنتیکت (به‌طور قطعی مشخص نیست که در جنوب پورت دیپویت، مریلند کار کرده‌است) یا تیموتی پالمر از ماساچوست که در حال ساخت پل لیتل فالز بر روی رودخانه پوتوماک در ۱۷۹۵ و پل‌ساز برجسته آن دوران که شاید بیشتر به خاطر پل در فیلادلفیا شناخته می‌شود (میسون بر اساس هزینه بالای کارگران ماساچوست، نرخ عوارض بالاتری را از مجمع عمومی ویرجینیا در سال ۱۷۹۷ درخواست کرد).Shwarzman pp. 38-39 پل عوارضی بزرگراه کینگ (مسیر یک ایالات متحده کنونی) را از رودخانه اوکوکان عبور می‌داد.
توماس میسون یتیم در ۲۲ آوریل ۱۷۹۳ با سارا بارنز هو، دختر جرارد هو و سارا بارنز، در مزرعه لکسینگتون در فیرفکس کانتی، ویرجینیا ازدواج کرد. سارا خواهرهمسر برادر بزرگتر توماس، جورج میسون پنجم، به نام الیزابت «بتسی» مری آن بارنز هو بود. این زوج صاحب چهار فرزند بودند:
جرارد الکساندر میسون (زادهٔ دسامبر ۱۷۹۳ – درگذشتهٔ ۱۸ دسامبر ۱۸۴۹)
توماس میسون در ۸ سپتامبر ۱۸۰۰ زمانی که ۳۰ سال سن داشت، در خانه مزرعه لکسینگتون کنار محل سکونت بیوهٔ برادرش جورج و همسر دوم او (و هم‌شاگردی سابق میسون) جورج گراهام، چشم از جهان فروبست.Shwartzman p. 47, citing Richmond Examiner Sept. 30, 1800 ریچارد برنت دوران باقی‌ماندهٔ خدمت او را در مجلس نمایندگان ویرجینیا به نمایندگی از پرنس ویلیام کانتی را پُر کرد. بیوهٔ او سارا بی. ویلسون هیچ وصیت‌نامه‌ای تسلیم نکرد و بنابر قانون ایالت ویرجینیا توانست ۱۵ سال پایانی عمر خود را در خانهٔ خانوادگی شان، وودبریج، در کنار پسر بزرگشان جورج تا قبل از آنکه او نیز بدون وصیت‌نامه از دنیا برود، سپری کند.Shwartzman p. 50 در ۸ اکتبر ۱۸۰۰، دادگاه پرنس ویلیام کانتی فهرستی از املاک توماس، شامل افراد به بردگی گرفته شده توسط نمایندهٔ آینده، جورج گراهام و دیگران را، پذیرفت.Shwartzman p. 53 خانوادهٔ توماس میسون تا سال ۱۸۵۱ همچنان مالکیت مزرعهٔ وودبریج و پل را دارا بودند تا پس از مرگ جرارد الکساندر میسون که به حراج گذاشته شد. یک همسایه جسد جورج را در خانهٔ خودش و در حالی که سرش با تبر به شدت آسیب دیده بود، یافت و برده‌اش اگنس به دلیل قتل به دار آویخته شد.Shwartzman p. 49 citing Alexandria Gazette Jan. 10, 1850
بسیاری از نوادگان وی نیز نام توماس میسون را داشتند. نوهٔ توماس میسون که فرزند کوچکترین پسر او بود، توماس جونیور بری میسون تا زمان مرگش در چارلز کانتی، مریلند زندگی کرد. وصیت‌نامهٔ او به تاریخ ۱۳ ژوئیه ۱۸۵۲ که در مریلند تأیید شد، به‌طور خاص هر گونه دارایی او را (اگر فرزند زنده نداشت) حتی اگر برادرش (همچنین مجرد)، توماس میسون دارای فرزندانی بود، از انتقال به هوو، بارون یا گریمز در هر موردی منع کرد. در سال ۱۸۱۷ دختر بزرگ توماس میسون، با ویلیام بارون ازدواج کرد و قبل از اینکه آن خانواده به کنتاکی نقل مکان کنند، توماس میسون بارون را در واشینگتن دی سی به دنیا آورد. توماس ام بارون در سال ۱۸۴۲ با پنه لوپه مک فارلند ازدواج کرد و تنها پسر از هفت فرزندشان، ویلیام توماس بارون، ازدواج کرد و در نهایت پدربزرگ همسر نخست کنراد هیلتون (مری بارون) که یک هتلدار بود، شد.Shwartzman pp. 49-50
ایرباس ئی-فن یک نمونه اولیه هواپیمای برقی دو نفره است که توسط ایرباس در دست توسعه بود. این هواپیما در ژوئیه ۲۰۱۴ در نمایشگاه هوایی فارن‌بورو در بریتانیا در مقابل مطبوعات جهانی به نمایش درآمد. بازار هدف این هواپیما قرار بود آموزش خلبانی باشد، اما تولید آن در آوریل ۲۰۱۷ لغو شد.
کاسا/آی‌پی‌تی‌ان سی‌ان-۲۳۵ یک هواپیمای ترابری دو موتوره میان برد است که به طور مشترک توسط کاسا اسپانیا و هواپیماساز اندونزیایی IPTN به عنوان یک هواپیمای مسافربری و حمل و نقل نظامی منطقه ای توسعه یافته است. نقش های نظامی اصلی آن شامل گشت دریایی، نظارت و حمل و نقل هوایی است. بزرگترین کاربر آن ترکیه است که دارای ۵۹ فروند از این هواپیما است.
پوشش پرها ( یعنی "پر") لایه‌ای از پر است که بدن پرنده و نقش، رنگ و آرایش آن پرها را می‌پوشاند. طرح و رنگ پرها بین گونه‌ها و زیرگونه‌ها متفاوت است و ممکن است با رده‌های سنی متفاوت باشد. درون گونه‌ها، شکل‌های رنگی مختلفی می‌تواند وجود داشته باشد. قرار گرفتن پرها روی پرنده تصادفی نیست، بلکه در ردیف‌ها و گروه‌های سازمان‌یافته و با نام مسیر رویش پر (feather tracts) شناخته می‌شوند.
بیشتر پرندگان دو بار در سال پرریزی می‌کنند که منجر به پرریزی زادآوری و یک "پوشش پر پایه‌ای" (basic plumage) می‌شود. بسیاری از lمرغابی‌ها و برخی گونه‌های دیگر مانند مرغ جنگلی سرخ دارای نرهایی هستند که در حین تولید مثل، پرهای روشن زادآوری و تا چند ماه پس از آن، "پرهای موسمی" کدر دارند. جوجه‌های زردپره نگارین در نخستین پاییز خود دارای دو پرریزی هستند که هر کدام مانند یک ماده بالغ پر می‌دهند. اولی چند روز پس از پردار شدن آغاز می‌شود و "پوشش پرهای جوان" (juvenile plumage) با "پرهای تشکیل‌دهندهٔ " "کمکی" تشکیل می‌شود. دومی پس از حدود یک ماه یا بیشتر، "پرهای تشکیل‌دهنده" (formative plumage) را می‌دهد.
پوشش پرهای ناهنجار شامل شرایط مختلفی هستند. آلبینیسم یا زالی، از دست دادن کامل رنگ به‌طور نادر است، اما از دست دادن جزئی رنگ‌ها رایج‌تر است. برخی از گونه‌ها چندریختی رنگی دارند و دارای دو یا چند نوع رنگ هستند. تعداد کمی از گونه‌ها دارای انواع خاصی از چندشکلی هستند، مانند آبچلیک شکیل نر که تنها در فصل تولید مثل دارای مجموعه‌ای از رنگ‌های مختلف در اطراف سر و گردن است.
َپرمرغی یک ویژگی ارثی از پوشش پرها در خروس‌ها است که توسط یک ژن کنترل می‌شود. پرشناسی (یا دانش پوشش پر) نام علمی است که با مطالعه پرها مرتبط است.
تقریباً همه گونه‌های پرندگان دست‌کم به‌طور سالیانه پرریزی می‌کنند، معمولاً پس از فصل تولید مثل، که به عنوان "پرریزی پیش‌پایه" (pre-basic moult) شناخته می‌شود. این پوشش حاصل از پر، که تا فصل زادآوری بعدی یا تا پرریزی سالیانه بعدی ادامه خواهد داشت، به عنوان پرهای پایه‌ای (basic plumage) شناخته می‌شود. بسیاری از گونه‌ها پیش از فصل زادآوری، پرریزی دیگری انجام می‌دهند که به آن "پرریزی پیش از جایگزینی" (pre-alternate moult) می‌گویند، که پرهای تولید مثلی (breeding plumage) به‌عنوان "پرهای جایگزین" (alternate plumage) یا پرهای زادآوری (nuptial plumage) شناخته می‌شوند. پرهای جایگزین اغلب برای نمایش جنسی روشن‌تر از پرهای پایه‌ای هستند، اما ممکن است برای پنهان‌کردن پرندگان در حال جوجه‌کشی که ممکن است در آشیانه آسیب‌پذیر باشند، نیز پنهان‌کننده باشد.
واژه‌های هامفری-پارکس برای نام‌گذاری درست پرریزی و پوشش پرها نیاز به توجه به جزییات دارد.
بسیاری از اردک‌های نر دارای پرهای روشن و رنگارنگ هستند که دارای دودیسی جنسی قوی هستند. با این حال، آن‌ها پس از تولید مثل در میانهٔ تابستان به یک پوشش کدر پرریزی می‌کنند که به آن پوشش موسمی (eclipse plumage) می‌گویند. وقتی اردک‌ها برای پوشش موسمی پر می‌ریزند، برای مدت کوتاهی نمی‌توانند پرواز کنند. برخی از گونه‌های اردک در پایان تابستان و آغاز پاییز به مدت یک تا سه ماه در گرفتگی باقی می‌مانند، در حالی که برخی دیگر پرهای خود را تا بهار آینده حفظ می‌کنند، زمانی که آن‌ها دوباره پرریزی می‌کنند تا به پرهای زادآوری خود بازگردند.
گوناگونی پوشش پرهای به‌طور ارثی و غیرارثی وجود دارد و برخی پوشش‌های ناهنجار (abnormal or aberrant plumages) نیز دیده می‌شود. سیاه‌گرایی (Melanism) به فزونی رنگ سیاه یا تیره اشاره دارد. سرخ‌گرایی (Erythromelanism, Erythrism) به فزونی رنگ سرخ مایل به قهوه‌ای در پرها بدون رنگ سیاه اشاره دارد. ملانین به شکل‌های مختلف با رنگدانه زرد (Xanthophyllus) برای تولید رنگ‌های آمیخته می‌شود وزمانی که این ترکیب ناهماهنگ باشد با واژه‌هایی چون ناهنجاری رنگی نامیده می‌شود (شامل زردگرایی یا فراوانی رنگ زرد- و بی‌زردگرایی یا نبود رنگ زرد- که در پرندگان قفسی مانند مرغ عشق دیده می‌شود). واژه‌های دیگری نیز در این باره وجود دارند.
نرهای پریان و شانه‌سفید و امپراتور گینه نو وارد پرهای تولک موسمی نمی‌شوند.
بوئینگ ام‌کیو-۲۸ گوست بت که قبلاً با نام بوئینگ ایرپاور تیمینگ سیستم (ATS) و پروژه لویال وینگمن شناخته می‌شد، یک پهپادِ شناساگریز، هم‌پر و چندمنظوره است که بوئینگ استرالیا به‌سفارش نیروی هوایی سلطنتی استرالیا توسعه می‌دهد. این هواپیما به عنوان یک هواپیمای تقویت‌کننده نیرو طراحی شده است که قادر به پرواز در کنار هواپیماهای سرنشین‌دار برای پشتیبانی و انجام ماموریت های مستقل و با استفاده از هوش مصنوعی است.
اسپوتنیکس () شرکت هوافضای روسی است که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد و در زمینه ارائه خدمات پروازهای فضایی تجاری فعالیت می‌کند.
آی‌ان‌وی‌ای‌پی () شرکت دولتی هوافضا و صنایع دفاعی آرژانتینی است، که در سال ۱۹۷۶ توسط استانداری ریو نگرو، آرژانتین تأسیس شد.
موریلو روآ (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است.
دنی رابرتز (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل انگلستان است.
مایک پیل (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
اسکار پیکوتا (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل لهستان است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
کاستاس فیلیپو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و بوکسور اهل قبرس است. وی بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۵ میلادی فعالیت می‌کرد.
آلن پاتریک (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
والنتین آوریم (؛ زادهٔ ) کیک‌بوکسینگ‌کار، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و سامبوکار اهل پادشاهی هلند است. وی بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
داستین اورتیز (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
دانیل اومیلانچوک (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل لهستان است.
تاکیا میزوکاکی (؛ زادهٔ ) بوکسور، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و جودوکار اهل ژاپن است.
رسول میرزایف (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل روسیه است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
سلاطین خیابان ۲: شهر موتور یک فیلم اکشن و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۲۰۱۱ با بازی ری لیوتا و کارگردانی کریس فیشر است. این فیلم دنباله‌ای مستقل بر فیلم سلاطین خیابان با بازی کیانو ریوز در سال ۲۰۰۸ محسوب می‌شود. این فیلم در ۱۹ آوریل ۲۰۱۱ به صورت فیلم ویدئویی در ایالات متحده منتشر شد.
داستان فیلم در دیترویت به جای لس آنجلس می‌گذرد و فقط کلیفتون پاول بازمی‌گردد، البته این بار با درجه کارآگاه تایرون فاولر به جای گروهبان گرین. با این حال، به موضوعات مشابهی از فساد پلیس و تحقیقات در امور داخلی می‌پردازد که در فیلم اول دیده شد.
این فیلم در دیترویت، میشیگان می‌گذرد، جایی که در ۴۹ روز، از ۲۰ می تا ۸ ژوئیه ۲۰۱۰ فیلمبرداری شد.
مارتی کینگستون یک کارآگاه کهنه‌کار است که در بخش مواد مخدر در کنار شریک زندگی خود سال کوئینتانا و دو دوست دیگر، تایرون فاولر و جیمی روگان کار می‌کند. واحد آنها یک باند دوچرخه سواری نئونازی به نام اتحاد سفید را سرنگون می‌کند. آنها سپس بیش از یک میلیون دلار پول مواد مخدر را به چهار راه تقسیم کردند. مدتی بعد نشان داده می‌شود که کوئینتانا به یک پلیس فاسد تبدیل شده‌است که مرتباً به بهانه «حفاظت» از یک باشگاه استریپ محلی اخاذی می‌کند. یک شب، کوئینتانا در حین جمع‌آوری هزینه‌اش، ناگهان توسط یک قاتل کلاهدار در کمین قرار می‌گیرد و کشته می‌شود.
یک روز پس از تشییع جنازه او، ستوان واکر، مافوق مارتی، او را با یک شریک جدید، دن سالیوان، مأمور کرد تا در مورد قتل کوئینتانا تحقیق کند و قاتل او را زنده یا مرده بگیرد. آنها به کلوپ استریپ استریپ که او مرتباً از آن بازدید و اخاذی می‌کرد می‌روند و از صاحبش فهمیدند که با دوستش پول جمع‌آوری می‌کرده‌است که او آنرا «بزرگ، سیاه و ترسناک» توصیف می‌کند.
استاد محراب پالانت یک نقاش آلمانی بود که در حدود سال ۱۴۳۰ میلادی در کلن فعال بود. آثار او ردپایی از تأثیر اشتفان لوخنر را نشان می‌دهد. نام او برگرفته از یک قطعۀ محرابی به تاریخ ۱۴۲۵ میلادی است که توسط ورنر دوم پالانت به کلیسای محلی لینیش اهدا شد.
پاتریارک‌نشین ارتدکس یونانی اسکندریه، یکی از کلیساهای خودمختار ارتدکس شرقی است. این کلیسا از کلیسای ارتدکس قبطی و کلیسای کاتولیک قبطی جدا شد. مقر این کلیسا در اسکندریه است. پاتریارک تئودور دوم است.
‏* Greek Orthodox Church of Alexandria از ویکی انگلیسی
عاشورگِلدی برزین (زادهٔ ۱۳۲۱) نوازندهٔ دوتار و خواننده موسیقی ترکمنی اهل ایران است. او در جشنوارهٔ «نغمه‌های پایداری» به عنوان چهرهٔ ماندگار موسیقی نواحی ایران مورد تجلیل قرار گرفت.
عاشورگِلدی برزین، سال ۱۳۲۱ در روستای گرکز از توابع شهرستان کلاله در استان گلستان متولد شد. او نخستین فرزند خانواده بود و شش برادر و یک خواهر داشت. عاشورگلدی از سن ۹ سالگی آوازخوانی را آغاز کرد. او در سن ۱۲ سالگی، با حمایت مادر و پدرش و فروش گاوی که در خانه داشتند، سازِ دوتاری خرید و نزد «دینو گرکزی» فراگیری این ساز را آغاز کرد. پس از آن به مدت ۷ سال از آموزش‌های «نظرلی محجوبی»، از باغشی‌های سرشناس ترکمن بهره برد. «مختوم‌قلی قارلیف»، «صاخی جبار» و «نوربردی قولوف» از دیگر استادانِ آواز او بودند.
عاشورگلدی برای نخستین اجرایش، یک برهٔ سفید، مقداری پارچه و چند قران پول دریافت کرد. وقتی به خانه رفت، مادرش گفت: «به خاطر اینکه بالاخره اجرا کردن را شروع کردی این بره را قربانی می‌کنیم و نذری می‌دهیم.» صدای نالهٔ بره هنگامِ سر بریدن، عاشورگلدی را تحت تأثیر قرار داد و قطعه‌ای به عنوان «نالهٔ بره سفید» ساخت. او پس از آن، ۲ قطعهٔ دیگر نیز ساخت که در سن ۱۸ سالگی در رادیو گرگان، این آثار را اجرا کرد. وی در طول فعالیت‌های هنری خود، نزد ۳۵ هنرمند موسیقی آموزش دید، با این حال، «نظرلی محجوبی» استاد اصلی او به‌شمار می‌آمد. وی در کنار خوانندگی و نوازندگی، به آموزش موسیقی نیز پرداخت و در این زمینه ۱۸ شاگرد پرورش داد.
عاشورگلدی برزین به مدت ۵۴ سال با رادیو گرگان همکاری داشت. او در طول فعالیت‌های هنری خود، در حدودِ ۴۰ جشنوارهٔ داخلی و خارجی به اجرای برنامه پرداخت و حدود ۵۰ لوح تقدیر دریافت کرد. وی که به بیماری قلبی دچار شده بود، در سال ۱۳۹۶ اعلام کرد که برای ساخت خانهٔ ۴۵ متری‌اش وام گرفته و با مستمری ۱۵۰ هزارتومانی وزارت ارشاد از عهدهٔ بازپرداخت این وام برنیامده و حالا با چالش پلمپ شدن خانه‌اش روبرو شده‌است. حاجی‌گلدی برزین، برادر عاشورگلدی برزین نیز از معدود نوازندگان کمانچهٔ موسیقی ترکمنی بود که در اردیبهشت ۱۴۰۱ درگذشت.
عاشورگلدی برزین، مدرک درجه یک هنری خود را از وزارت ارشاد دریافت کرد و در اختتامیهٔ سی‌ و چهارمین جشنواره موسیقی فجر گلستان مورد تجلیل قرار گرفت.
او در سال ۱۳۹۸، تندیس آینه‌دار را از ششمین دورهٔ از جشنوارهٔ موسیقی آینه‌دار دریافت کرد. مستند «عاشقانه‌های یک ترکمن» به کارگردانی جمیل عامل صادقی، از زندگی و فعالیت‌های هنری عاشورگلدی برزین ساخته شده‌است.
از جمله آثار منتشرشدهٔ عاشورگلدی برزین، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
لاندزدیل () شرکت تجهیزات ورزشی و پوشاک بریتانیایی است، که در سال ۱۹۶۰ توسط برنارد هارت تأسیس شد و هم‌اکنون از زیرمجموعه‌های گروه فریزر می‌باشد.
اورلاست () شرکت تجهیزات ورزشی و پوشاک آمریکایی است، که در سال ۱۹۱۰ توسط ژاکوب گلمب تأسیس شد و هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از گروه فریزر می‌باشد.
آزی‌بام () شرکت تجهیزات ورزشی و پوشاک استرالیایی است، که در سال ۲۰۰۱ توسط شان اشبی تأسیس شد.
ایروینگ جان گود (; – ) یک ریاضی‌دان دانشمند در زمینه آمار اهل بریتانیا بود.The Times of 16-apr-09, http://www.timesonline.co.uk/tol/comment/obituaries/article6100314.ece این ریاضی‌دان بریتانیایی که به عنوان رمزنگار در بلچلی پارک با آلن تورینگ کار می‌کرد. پس از جنگ جهانی دوم، گود به همکاری با تورینگ روی طراحی کامپیوترها و آمار بیزی در دانشگاه منچستر ادامه داد. گود به ایالات متحده نقل مکان کرد و در آنجا استاد ویرجینیا تک بود.
آناهید خاراتیان ( ؛ ) یک شطرنج‌باز اهل ارمنستان است که استاد فیده زنان (۲۰۱۰) می‌باشد.
"بخش سوم اقتصاد" یا "صنعت سوم" یک نام فنی برای بخش خدمات در اقتصاد است که طیف گسترده‌ای از مشاغل از جمله موسسات مالی، مدارس، هتل‌ها و رستوران‌ها را در بر می‌گیرد. صنعت سوم یکی از سه نوع صنعت اولیه در اقتصاد توسعه یافته‌است که دو نوع دیگر صنایع اولیه (مواد خام) و ثانویه (تولید کالا) هستند. با توسعه بیشتر اقتصاد، تمرکز از صنعت اولیه به صنعت ثانویه و صنعت سوم منتقل می‌شود.
صنعت سوم یا بخش سوم اقتصاد به دو دسته اصلی تقسیم می‌شود. اولین مورد متشکل از شرکت‌هایی است که در فعالیت کسب درآمد هستند، مانند شرکت‌هایی که در صنعت مالی فعالیت می‌کنند. بخش دوم شامل بخش غیرانتفاعی است که شامل خدماتی مانند آموزش است. بخش سوم اقتصاد اکثریت قریب به اتفاق فرصت‌های شغلی را تشکیل می‌دهد و صرفاً بر ارائه خدمات و نه کالاها به مصرف‌کنندگان و سایر سازمان‌ها متمرکز است. به همین دلیل به بخش خدمات نیز معروف است. این برخلاف صنعت اولیه است که مواد اولیه تولید می‌کند و صنعت ثانویه که مواد اولیه را می‌گیرد و از آنها برای تولید کالاهای مصرفی قابل فروش استفاده می‌کند.
در اکثر کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه، نسبت رو به رشدی از کارگران به بخش سوم اختصاص داده شده اند. در ایالات متحده، حدود 61.9٪ از نیروی کار را کارگران درجه سوم تشکیل می دهند.
در صورت نبود صنعت سوم و خدمات ارائه شونده آن، بسیاری از شرکت‌های صنعت دوم و اولی دچار مشکل شده و نتوانند به درستی به فعالیت خود ادامه دهند. به عنوان مثال اگر صنعت حمل نقل وجود نداشت، هیچ‌یک از محصولات تولید شده در صنعت دوم به دست مشتریان نمی‌رسید و انجام فعالیت جابه‌جایی و رساندن محصولات به دست مشتریان توسط خود شرکت‌های صنعت دومی برایشان بسیار دشوار و گران تمام می‌شد.
همچنین بسیاری از فعالیت‌های تعمیر و نگهداری از دستگاه‌ها و ماشین آلات صنعت‌های اولی و دومی توسط صنعت خدمات انجام می‌شود که منجر به کاهش هزینه‌ها و طولانی‌تر شدن عمر شرکت‌های صنعت اولی و دومی می‌شود. همچنین شرکت‌های صنعت اولی و دومی بدون دریافت خدمات حقوقی از بخش سوم اقتصاد قادر به خرید و فروش و انجام معاملات خرد و کلان یا بین‌المللی نخواهند بود.
بخش سوم اقتصاد، خدمات و همچنین چارچوب‌های عملیاتی را برای فعالیت‌های تجاری ارائه می‌دهد. این می‌تواند شامل سازمان‌هایی باشد که در صنعت جابه‌جایی کالا و حمل ونقل، مانند راه‌آهن یا جابه‌جایی بار با تریلی، که تمرکز تنها بر فرایند جابجایی کالا است، باشد. همچنین می‌تواند شامل حمل و نقل افراد، مانند خدمات تاکسی، سیستم اتوبوس شهری، و مترو باشد.
صنایع مهمان‌نوازی سنتی مانند هتل‌ها و استراحتگاه‌ها و همچنین ارائه‌دهندگان خدمات غذایی مانند رستوران‌ها نیز بخشی از صنعت سوم هستند. کلیه خدمات دریافتی از موسسات مالی مانند بانک‌ها و دلال‌ها نیز ماهیت درجه سوم دارند.
خدمات شخصی مانند کوتاه کردن مو و همچنین خدمات به حیوانات، مانند دامپزشکی‌ها، نظافت حیوانات، پرورش دهندگان حیوانات، و مراکز نگهداری از حیوانات ولگرد، نیز در این دسته قرار می‌گیرند. بیمارستان‌ها، کلینیک‌ها، دامپزشکان و سایر امکانات خدمات پزشکی نیز جزو بخش سوم اقتصاد هستند.
فروش خدمات اغلب می‌تواند در مقایسه با فروش یک محصول خاص چالش‌برانگیز باشد. از آنجایی که کالاها ملموس هستند، تعیین قیمت برای آنها آسان است. برعکس، به دلیل ناملموس بودن، ارزش گذاری برای یک سرویس خاص می‌تواند دشوار باشد. همچنین کالاهایی که فروخته می‌شوند گارانتی شده و کارکرد صحیح آن‌ها ضمانت می‌شود ولی انجام این کار برای خدمات سخت است و در بسیاری از موارد ضمانتی وجود ندارد تا سبب اطمینان شخص دریافت کننده خدمات شود.
در این موارد، کیفیت خدمات به کیفیت شخصی که آن را ارائه می‌دهد بستگی دارد و با توجه به مهارت‌ها و شخصیت افراد می‌تواند متفاوت باشد. به عنوان مثال، وقتی دو کارگزار مختلف خدمات به ظاهر یکسان ارائه می‌دهند، چگونه یک مصرف‌کننده می‌تواند بین آنها یکی را انتخاب کند؟
برخی از خدمات تکنولوژی قبلاً جزو بخش سوم اقتصاد یا صنعت خدمات در نظر گرفته می‌شدند، اما برخی معتقدند که به دلیل رشد صنعت مناسب است که آنها را در بخش جدیدی طبقه‌بندی کنند. این خدمات فناوری شامل ارائه دهندگان مخابرات، شرکت‌های کابلی و ارائه دهندگان اینترنت می‌باشد.
کسب وکارها در این بخش روی آنچه که به عنوان "اقتصاد دانش" شناخته می‌شود، یا توانایی پیشی گرفتن از رقبا با درک آنچه مشتریان هدف می‌خواهند و نیاز دارند، تمرکز می‌کنند و به گونه‌ای عمل می‌کنند که با کمترین هزینه آن خواسته‌ها و نیازها را به سرعت برآورده کند. اگرچه همه آنها خدمات محور هستند، این خدمات جدا شده و در بخش چهارم صنعت طبقه‌بندی شده‌اند.
فعالیت های مرتبط با این بخش شامل دولت، فرهنگ، کتابخانه ها، تحقیقات علمی، آموزش و فناوری اطلاعات است. این خدمات و فعالیت های فکری باعث پیشرفت فناوری می شود که می تواند تأثیر زیادی بر رشد اقتصادی کوتاه مدت و بلندمدت داشته باشد. تقریباً 4.1٪ از کارگران ایالات متحده در بخش کواترنر استخدام می شوند.
سیرا کاراپه (Sierra Carapé) یا سیرا د کاراپه یک رشته تپه واقع در بخش مالدونادو در جنوب اروگوئه است. این رشته از غرب به شرق از بخش مالدونادو عبور کرده و وارد بخش روچا می‌شود.
این تپه‌زار مرز بین بخش‌های لاوالخا و مالدونادو در جنوب شرقی اروگوئه را تشکیل می‌دهد. این رشته‌تپه‌ها بخشی از یک رشتهٔ بزرگتر به نام کوچیلا گرانده را تشکیل می‌دهد.
این تپه‌زار بلندترین نقطه کشور اروگوئه یعنی سرو کاتدرال با ۵۱۳٫۶۶ متر ارتفاع را در خود جای داده‌است.
نوریگا: مورد علاقه خدا یک فیلم زندگینامه‌ای محصول سال ۲۰۰۰ ساخته شده برای تلویزیون به کارگردانی راجر اسپاتیس‌وود با بازی باب هاسکینز در نقش مانوئل نوریگا است.
این فیلم داستان ظهور ژنرال مانوئل آنتونیو نوریگا از فقر مطلق به دیکتاتور نظامی پاناما را روایت می‌کند. این داستان درگیری او با کارتل‌های مواد مخدر و همچنین دولت ایالات متحده در جریان ایران را در ماجرای مک‌فارلین را نشان می‌دهد.
پالگامدا (به لاتین: Pallegammedda) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
پانالا ۱ (به لاتین: Pannala I) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
پاناگاما (به لاتین: Pannagama) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
پانگولامادا (به لاتین: Pangollamada) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
پانانگامانا (به لاتین: Panangammana) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
پامونووا (به لاتین: Pamunuwa) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در ناحیه کلمبو واقع شده‌است.
پالوگاما (به لاتین: Palugama) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
پاله‌یایا (به لاتین: Palleyaya) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
پاله‌واتا (به لاتین: Pallewatta) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
پاله‌مائویا (به لاتین: Pallemaoya) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
پاله‌کاندا (به لاتین: Pallekanda) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
جمیل السید، سرلشکر نیروی‌های مسلح لبنان و مدیرکل امنیت این کشور بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۵ بود. او در ۱۵ ژوئیه ۱۹۵۰ در ناحیه النبی ائله زهله به دنیا آمد. مذهب جمیل السید شیعه است. در بحبوحه بازتاب‌های سیاسی پس از ترور رفیق حریری استعفا داد.
رجب نیاز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فنرباغچه، باشگاه فوتبال بوکاسپور، باشگاه فوتبال دنیزلی اسپور، و باشگاه فوتبال سامسون‌اسپور اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان ترکیه، و جوانان ترکیه، و Turkey national under-17 football team، جوانان ترکیه، و Turkey national under-19 football team بازی کرده‌است.
فورکان سویالپ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال باندرماسپور و باشگاه فوتبال بورسااسپور اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان ترکیه، Turkey national under-17 football team، و جوانان ترکیه بازی کرده‌است.
چاغلار شاهین آک‌بابا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوکاسپور و باشگاه فوتبال الازیغ‌اسپور اشاره کرد.
مهمت اردم اوغورلو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، باشگاه ورزشی گوزتپه، و باشگاه فوتبال آنکارا اسپور اشاره کرد.
اوغوز جیلان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
الکساندرو ماکسیم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل رومانی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی غازی عینتاب اف.کی، باشگاه فوتبال ماینتس ۰۵، باشگاه فوتبال اسپانیول بی، باشگاه فوتبال اشتوتگارت، و باشگاه فوتبال اسپانیول اشاره کرد.
محمد دمیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، باشگاه فوتبال غازی عینتاب‌اسپور، و باشگاه فوتبال بورسااسپور اشاره کرد.
گورای وورال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دنیزلی اسپور، باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، و باشگاه فوتبال بلدیه‌اسپور آق‌حصار اشاره کرد.
کنان عزیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بشیکتاش، باشگاه ورزشی کایسری ارجیسپور، باشگاه فوتبال چای‌کار ریزه‌اسپور، باشگاه فوتبال قونیه‌اسپور، باشگاه فوتبال بلدیه‌اسپور آق‌حصار، باشگاه ورزشی بولوسپور، باشگاه ورزشی استانبول‌اسپور، باشگاه ورزشی آدانا دمیرسپور، و باشگاه فوتبال آنتالیااسپور اشاره کرد.
جونیور مورائیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استوا بخارست، باشگاه فوتبال غازی عینتاب‌اسپور، و باشگاه فوتبال آسترا جورجو اشاره کرد.
جنگل سانگله در بخش کالوادوس و سن لوران دو کوندل ایالت نرماندی فرانسه واقع شُده است. منطقه جنگلی سانگله یک منطقه حائز اهمیت برای مطالعات جانورشناسی و گیاهشناسی است.
در طول تاریخ از چوب جنگل برای هیزم و ساخت ابزارآلات کشاورزی و صنعتی استفاده می‌شُده است.
از درختان مشهور جنگل می‌توان به غان، فندقیان و بلوط اشاره کرد از گل‌های وحشی جنگل می‌توان به زنبق دره اشاره کرد. از میان گونه‌های جانوری می‌توان به گراز وحشی، آبیا، گوزن، خرگوش، روباه اشاره کرد بعضی حیوانات نادر جنگل مثل سارگپه اروپایی، دارکوب سیاه، سنقر خاکستری و دم سرخ از گونه‌های نادر جنگل است.
والدکوکسیب () یک داروی ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAID) است که در درمان آرتروز، آرتریت روماتوئید، و قاعدگی دردناک و علائم قاعدگی به کار می‌رود. این دارو یک مهارکننده انتخابی سیکلواکسیژناز-۲ است و در سال ۱۹۹۵ میلادی ثبت اختراع شد.
بری‌وودین () (با نام‌های تجاری Zostex، Mevir، Brivir و غیره) یک داروی ضد ویروسی است که در درمان هرپس زوستر (زونا) به کار می‌رود. این دارو مانند سایر داروهای ضدویروسی، با مهار تکثیر ویروس هدف عمل می کند.
بری‌وودین برای درمان هرپس زوستر در بیماران بالغ به کار می‌رود. برخلاف آسیکلوویر، والاسیکلوویر و سایر داروهای ضد ویروسی، یک بار در روز به صورت خوراکی مصرف می‌شود. یک مطالعه نشان داده است که این دارو از آسیکلوویر مؤثرتر است، اما به دلیل تعارض احتمالی منافع در بخشی از نویسندگان مطالعه، این مورد مورد بحث قرار گرفته است.
این دارو در بیمارانی که تحت سرکوب سیستم ایمنی (مثلاً به دلیل پیوند عضو) یا درمان سرطان قرار می‌گیرند، منع مصرف دارد، به‌ویژه با فلوراوراسیل (5-FU) و داروهای مرتبط شیمیایی مانند کپسیتابین و تگافور، و همچنین داروی ضد قارچ، فلوسیتوزین. که به 5-FU نیز مربوط می شود. بی خطر بودن آن در کودکان و زنان باردار یا شیرده ثابت نشده است.
این دارو به طور کلی به خوبی تحمل می‌شود. تنها عارضه جانبی رایج حالت تهوع است (در ۲ درصد از بیماران). عوارض جانبی کمتر شایع (<۱%) شامل سردرد، افزایش یا کاهش شمار سلول‌های خونی (گرانولوسیتوپنی، کم‌خونی، لنفوسیتوز، مونوسیتوز)، افزایش آنزیم‌های کبدی و واکنش‌های آلرژیک است.
بری‌وودین به شدت و در موارد نادر به صورت کشنده با داروی ضد سرطان فلوئورواوراسیل (5-FU)، پیش‌داروها و مواد مرتبط با آن تداخل دارد. حتی استفاده موضعی از 5-FU می‌تواند در ترکیب با بری‌وودین خطرناک باشد. این ناشی از متابولیت اصلی، برومووینیل‌اوراسیل (BVU) است که به‌طور برگشت‌ناپذیر آنزیم دی هیدروپیریمیدین دهیدروژناز (DPD) را که برای غیرفعال کردن 5-FU ضروری است، مهار می‌کند. پس از درمان استاندارد بری‌وودین، عملکرد DPD می‌تواند تا ۱۸ روز به خطر بیفتد. این تداخل با داروی نزدیک به سوری‌وودین که BVU را نیز به عنوان متابولیت اصلی خود دارد، مشترک است.
هیچ تعامل مرتبط دیگری وجود ندارد. بری‌وودین به طور قابل توجهی بر روی آنزیم‌های سیتوکروم P450 در کبد تأثیر نمی‌گذارد.
بری‌دودین یک آنالوگ از نوکلئوزید تیمیدین است. ترکیب فعال بری‌وودین 5'-تری فسفات است که در فسفریلاسیون بعدی توسط تیمیدین کیناز ویروسی (اما نه انسانی) و احتمالاً توسط نوکلئوزید-دی فسفات کیناز تشکیل می‌شود. بری‌وودین 5'-تری فسفات به این دلیل کار می‌کند که در DNA ویروسی گنجانده شده است، اما سپس عملکرد DNA پلیمرازها را مسدود می‌کند، بنابراین از تکثیر ویروس جلوگیری می‌کند.
ادیسون سی. براون (Addison C. Brown) (زادهٔ ۲۱ فوریهٔ ۱۸۳۰- درگذشتهٔ ۹ آوریل ۱۹۱۳)، قاضی فدرال دادگاه ناحیهٔ جنوبی نیویورک، گیاه‌شناس و اخترشناس آماتور آمریکایی بود.
ادیسون براون، در ۲۱ فوریهٔ سال ۱۸۳۰ میلادی در نیوباری غربی ماساچوست به دنیا آمد. پدری وی، ادیسون براون پدر- که شغل کفاشی داشت- و مادرش بابسون گریفین، صاحب پنج فرزند بودند. ادیسون براون بزرگترین فرزند خانواده بود. پدر و مادر وی هر دو از نسل نخستین مهاجرانی بودند که به ماساچوست آمده بودند. او در کودکی وارد مدرسه تک‌کلاسهٔ نیوبوری غربی شد و در سن ۱۲ سالگی به آموزش خود در آنجا پایان داد، همچنین براون در سال ۱۸۴۳ تحصیلات خود را در زمینه‌هایی چون زبان لاتین، فیزیک، جبر و فلسفه آغاز کرد.
براون در سال ۱۸۴۸ وارد کالج آمهرست شد و از همان ابتدا تلاش کرد تا در سال دوم تحصیلش، به دانشگاه هاروارد راه یابد. وی در زمان تحصیلاتش در دانشگاه هاروارد، از طریق نوازندگی ارگ درآمد کسب کرد و با دلی ناخواسته چند ماه تابستان را به عنوان معلم روستا تدریس نمود. او با هوراتیو الجر-هم‌کلاسی‌اش در هاروارد- آشنا شد و افرایم ویتمن گرونی (که بعدها استاد فلسفه، تاریخ و رئیس دانشکدهٔ هاروارد شد) را به عنوان نزدیک‌ترین دوست دانشگاهی خود برشمرد.
براون در سال ۱۸۴۲ مدرک لیسانس خود را در رشته هنر از دانشگاه هاروارد به دست آورد و به عنوان دانشجو به درجه دوم فارغ شد. جوزف هاجس چوات- همکلاسی براون که بعدها وکیل و دیپلمات شد- در رتبه سوم قرار گرفت. ویلیام گاردنر چوات، برادر جوزف که قبل از براون به دادگاه محلی ناحیهٔ غربی نیویورک پیوسته بود، به عنوان دانشجو درجه اول فارغ شد. همچنین جورج بی آدامز- بعدها جانشین براون در سمت قاضی دادگاه- نیز عضو کلاس در سال ۱۸۵۲ بود. براون پس از سال‌ها مطالعه، برای بازگرداندن سلامت جسمی خود، تابستان سال ۱۸۵۲ را صرف کار در یک قایق ماهی‌گیری نمود و از شهر گلوکستر ایالت ماساچوست به جزیرهٔ پرنس ادوارد رفت.
براون در یادداشت‌های شخصی خود نوشته‌است که در آن زمان فارغ‌التحصیلان دانشگاهی، در سه زمینه انتخاب شغلی داشتند: وزارت، پزشکی یا هم قانون. او «شخصاً هیچ چیزی از قانون و وکالت نمی‌دانست… و از طبابت بیزار بود». براون پس از یک ارزیابی به این نتیجه رسید که برای احراز کرسی وزارت نیز شخص مناسب نیست: «تنها گزینهٔ قانون باقی ماند». او به محض این‌که متوجه شد می‌تواند با یک سال کار و تحصیل در یک دفتر وکالت، تقریباً نیمی از هزینهٔ تحصیل رشتهٔ حقوق در هاروارد را پس‌انداز کند، به مجتمع حقوقی جان جیمز مارش مراجعه نموده و در سال ۱۸۵۳ وارد دانشکده حقوق هاروارد شد و در پایان سال ۱۸۵۴ مدرک لیسانس خود را در این بخش به دست آورد.
براون در سال ۱۸۵۴ با رهنمایی یک استاد دانشگاه هاروارد، وارد نیویورک شد، (جاییکه برای وی به دلیل فرصت‌های تجاری رو به رشد آن نسبت به شهرک کوچک زادگاهش امیدوارکننده بود) او به عنوان منشی کارش را با شرکت براون (غیرمرتبط با اسم ادیسون براون)، حال (شهردار وقت نیویورک) و وندرپول آغاز کرد. او در نیویورک با وکلای دیگر نیز آشنا شد، در مورد وکالت چیزهای بیشتر آموخت، برای آزمون وکالت نیویورک آمادگی گرفت و در فوریهٔ سال ۱۸۵۵ در آزمون کامیاب شد. در همان سال اقدام به تشکیل مجموعه کوچکی از مشتریان خودش کرد و به درآمد خود به عنوان نوازندهٔ ارگ و کارگردان ارکستر در کلیسای اسقفی نیوتون جزیرهٔ لانگ افزود.
براون با اتکا به توانایی خودش به موفقیت رسید و سپس در سال ۱۸۵۶ به نلسون اسمیت پیوست. در سال ۱۸۵۷ او با ادوین. ای. بوگاردوس که یک سازمان و فعالیت حقوقی متنوع داشت به منظور ایجاد شرکت بوگاردوس و براون شریک شد. این شرکت تا زمان انحلالش در مه ۱۸۶۴ رونق داشت تا این که براون با دوستان قدیمی‌اش شرکت استنلی، لانگدل و براون را تأسیس نمود. او در این شرکت تا زمان آغاز کار وکالت در سال ۱۸۸۱ باقی ماند (شرکت پس از تقرر لانگدل در سمت ریاست دانشکدهٔ حقوق هاروارد، به استنلی، براون و کلارک تغییر نام داده شد).
براون بیان کرده‌است که پس از پایان تحصیلات در صدد یافتن مسیر جدید برای کسب و کار بوده‌است. او شغلی تجاری پیدا نمود که مطابق میل‌اش نبود، زیرا هیچ علاقه‌ای به ثروت‌اندوزی و زندگی پُردرآمد نداشت؛ هرچند وی در فعالیت‌های تجاری شرکت کرد و ثروت قابل توجهی به دست آورد. اما در اواخر سال ۱۸۵۰، او آغاز به سرمایه‌گذاری و انجام کارهای حقوقی روی معاملات املاک کرد که در پی آن مناطق وسیعی از زمین‌ها در حاشیهٔ رو به توسعهٔ نیویورک تقسیم‌بندی و با سود قابل توجهی فروخته شد.
موفقیت براون در فعالیت‌های تجاری به حدی بود که افراد ثروت‌مند در زادگاهش نیوبوری غربی و اطراف آن اعتماد کردند تا سرمایه‌های شان را در برابر ۷ درصد بازدهی و بیش از آن به وی بسپارند تا سرمایه‌گذاری نماید. این کار به او فرصت داد تا بیش از پیش در معاملات املاک فعالیت کند. براون در یادداشت‌هایش اظهار داشته‌است: «استفاده از بودجه قابل توجه در بخش املاک برای سال‌های طولانی، نه‌تنها دستاورد قابل توجهی در کسب و کار حقوقی‌ام داشت، بلکه برایم به عنوان یک فرد مسئول اعتبار بیشتر بخشید، مشتریان را در فعالیت ساختمانی جذب کرد و به این ترتیب سهم شخصی‌ام در فعالیت‌های حقوقی را افزایش داد».
براون در ۲ ژوئن سال ۱۸۸۱ از جانب رئیس‌جمهور جیمز آ. گارفیلد برای انتصاب در سمت قاضی دادگاه محلی نیویورک غربی یک قرار ملاقات دریافت کرد و در ۱۲ اکتبر سال ۱۸۸۱ توسط رئیس‌جمهور چستر آ. آرتور برای احراز این سمت معرفی شد. مجلس سنای ایالات متحدهٔ آمریکا در ۱۴ اکتبر سال ۱۸۸۱ نامزدی براون در این سمت را تأیید کرد و در همان روز حکم تقرر خود را دریافت نمود. براون در اواخر ۱۸۵۰ به عضویت باشگاه محلی حزب جمهوری‌خواه درآمد و به فعالیت خود در سیاست‌های حزب جمهوری‌خواه را ادامه داد؛ در حالی که قبل از آغاز کار وکالت، نه به دنبال منصب سیاسی بود و نه هم آنرا به دست آورده بود.
فعالیت حقوقی بیست‌سالهٔ براون پربار و برجسته توصیف شده‌است. او افتخار صدور ۱۶۰۰ تا ۲۰۰۰ تصمیم قضایی را داشته‌است. اکثر این تصمیمات قضایی در مورد نیروی دریایی/دریا سالاری، ورشکستگی و استرداد متهمان بوده‌است. مشهورترین پروندهٔ وی در مورد اتهام افترا علیه یک روزنامه‌نگار به‌نام چارلز اندرسون دانا بود که از سوی دولت اولیس اس. گرانت متهم شده بود. براون موضوع استرداد اندرسون دانا از نیویورک به واشینگتن دی‌سی را رد کرد؛ به این دلیل که قبل از استرداد متهم، باید تخطی وی از قانون به اثبات برسد تا روال قانونی را طی نماید.
براون در سال ۱۹۰۱ به دلیل ناتوانی جسمی از سمتش در دادگاه استعفا داد. روزنامهٔ نیویورک‌تایمز پس از بازنشستگی وی نوشت که براون «یکی از سختکوش‌ترین و پُرتلاش‌ترین قاضیای کرسی دادگاه بود».
پارکوکسیب () که با نام تجاری Dynastat فروخته می‌شود، یک پیش‌داروی محلول در آب و تزریقی از والدکوکسیب است. پارکوکسیب یک مهارکننده انتخابی COX2 است و قابل تزریق است. این دارو در بسیاری از اروپا برای کنترل کوتاه مدت درد پس از عمل تایید شده است.
پارکوکسیب در سال ۱۹۹۶ میلادی ثبت اختراع شد و در سال ۲۰۰۲ برای استفاده پزشکی تایید شد.
پارکوکسیب نخستین مهارکننده انتخابی COX-2 تزریقی است که برای استفاده بالینی در مدیریت درد موجود است. نخستین اثر ضد درد محسوس آن در عرض هفت تا سیزده دقیقه رخ می‌دهد، با بی‌دردی معنی‌دار بالینی در عرض بیست و سه تا سی و نه دقیقه و حداکثر اثر آن در عرض دو ساعت پس از تجویز دوزهای منفرد ۴۰ میلی‌گرم با تزریق IV یا IM مشاهده می‌شود.
ذخیره‌گاه ملی شیمبا هیلز یک منطقه حفاظت‌شده ملی کوچک در استان ساحلی سابق در کنیا است که ۳۳ کیلومتر از مومباسا و ۱۵ کیلومتر از ساحل اقیانوس فاصله دارد. ذخیره گاه منطقه ای از جنگل‌های بارانی ساحلی، جنگل‌ها و مراتع است. این یک منطقه مهم برای تنوع زیستی گیاهی است - بیش از ۵۰٪ از ۱۵۹ گیاه کمیاب در کنیا در تپه‌های شیمبا یافت می‌شوند، از جمله برخی از گونه‌های در خطر انقراض سیکاد و ارکیده. همچنین یک مکان مهم ملی برای پرندگان و پروانه‌ها است.
تخمین زده می‌شود که حدود ۷۰۰ فیل در این ذخیره گاه وجود دارد. این جمعیت به‌طور ناپایدار زیاد است - باعث آسیب قابل توجهی به پوشش گیاهی می‌شود و زندگی گیاهان در معرض خطر را تهدید می‌کند. درگیری بین انسان و فیل نیز به سطوح بحرانی رسیده‌است. در شمال این ذخیره‌گاه، پناهگاه فیل‌های موالوگانجه ایجاد شده‌است تا مسیری را برای خروج فیل‌ها از پارک فراهم کند. باقیمانده مرز پارک برای جلوگیری از حمله فیل‌ها به زمین‌های کشاورزی حصارکشی شده‌است. سرویس حیات وحش کنیا در سال ۲۰۰۵ قصد کرد تا ۴۰۰ فیل را از شیمبا به پارک ملی ساوو شرق منتقل کند.
شیمبا هیلز تنها جمعیت شبدیز آنتلوپ کنیا را در خود جای داده‌است. حدود ۱۰۰ رأس از این گونه در پارک وجود دارد.
تیلماکوکسیب () یا JTE-522 یک مهارکننده COX-2 است و یک عامل شیمیایی پیشگیری‌کننده موثر در برابر فیبروز آزمایشی کبد موش است.
آپری‌کوکسیب () یک داروی آزمایشی ضد سرطان و یک داروی ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAID) است. این دارو یک مهارکننده COX-2 است که برای بهبود پاسخ درمانی استاندارد در مدل‌های تعریف‌شده مولکولی سرطان پانکراس در نظر گرفته شده است. همچنین در کارآزمایی‌های بالینی برای سرطان ریه غیر سلولی مورد مطالعه قرار گرفت. توسعه در سال ۲۰۱۵ به دلیل نتایج ضعیف کارآزمایی بالینی کنار گذاشته شد.
جنگل کاکامگا یک جنگل بارانی استوایی است که در شهرستان کاکامگا و ناندی کنیا در شمال غربی پایتخت نایروبی و نزدیک به مرز اوگاندا واقع شده‌است. این تنها جنگل بارانی استوایی کنیا است و گفته می‌شود که آخرین بازمانده کنیایی از جنگل‌های بارانی گینه-کنگولی باستانی است که زمانی سراسر این قاره را در بر می‌گرفت.
این جنگل در زمین‌های موج‌دار قرار دارد که عمدتاً بین ۱۵۰۰ تا ۱۶۰۰ متر ارتفاع دارند. این جنگل در حوضه رودخانه‌های ایسیوخو و یالا است که قبل از ریختن به دریاچه ویکتوریا از میان جنگل می‌گذرند."The Kakamega Forest". Unesco World Heritage Centre. Accessed 15 March 2020. https://whc.unesco.org/en/tentativelists/5508/
جنگل شامل ذخایر حدود ۲۳۸ کیلومتر مربع است که کمی کمتر از نیمی از آن در حال حاضر به عنوان جنگل بومی باقی مانده‌است. در شمال جنگل ذخیره‌گاه ملی کاکامگا، با توجه به وضعیت ذخیره‌گاه ملی جنگل در سال ۱۹۸۵ وجود دارد. در شمال منطقه حفاظت شده جنگل کیسر قرار دارد.
بخش جنوبی جنگل کاکامگا، ایستگاه جنگل ایسچنو که توسط خدمات جنگل کنیا اداره می‌شود، در دسترس‌ترین نقطه برای گردشگری است. درخت معروف ماما متره، درختی تاریخی است که بیشترین عکس را در جنگل کاکامگا از آن می‌گیرند. درختان انجیر خفه‌کننده نیز مورد توجهند.
مسیرهای پیاده‌روی در جنگل وجود دارند که امکان پیاده‌روی در جنگل، کمپینگ، پیاده‌روی، تماشای پستانداران، تماشای پرندگان و پروانه‌ها، تماشای بازی و پیاده‌روی در روستا را فراهم می‌کند. راهنمایان تور جنگل‌های بارانی کاکامگا (KRFTG) می‌توانند تورهایی برای بازدید از سنگ گریه در ایلسی، واقع در امتداد جاده کاکامگا-کیسومو، یا جنگل کیسره برای دیدن میمون‌ها در شمال کاکامگا ترتیب دهند. همچنین تماشای پرنده‌ها، صبح از ساعت ۶:۳۰ صبح تا ۸:۳۰ با پیاده‌روی فوق‌العاده یا عصر از ۴:۳۰ بعد از ظهر تا ۶:۳۰ بعد از ظهر محیاست.
دریاچه ناکورو یکی از دریاچه‌های ریفت ولی در ارتفاع بالاتر از سطح دریا است. در جنوب ناکورو، در دره ریفت ولی کنیا قرار دارد و توسط پارک ملی دریاچه ناکورو محافظت می‌شود.
وفور جلبک‌های دریاچه باعث جذب مقدار زیادی فلامینگو در این دریاچه می‌شود. پرندگان و حیوانات دیگری نیز مانند زگیل، بابون‌ها و سایر پستانداران بزرگ در این منطقه رشد می‌کنند. کرگدن سیاه شرقی و کرگدن سفید جنوبی نیز در این منطقه می‌زیند.
سطح دریاچه در اوایل دهه ۱۹۹۰ به‌طور چشمگیری کاهش یافت، اما از آن زمان تا حد زیادی بهبود یافته‌است. در سال ۲۰۱۳، آب دریاچه تغییراتی کرد که منجر به مهاجرت فلامینگوها به دریاچه بوگوریا برای جستجو و تأمین غذا شد. بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۰ مساحت دریاچه ناکورو از ۴۰ به ۶۸ کیلومتر مربع افزایش یافت. ۶۷۷ خانوار، بخش‌هایی از شهر ناکورو و مناطق پارک ملی دچار سیل شدند.
ناکورو در زبان ماسایی به معنای «غبار یا مکان غبارآلود» است. پارک ملی دریاچه ناکورو، در نزدیکی شهر ناکورو، در سال ۱۹۶۱ تأسیس شد. در آغاز پارکی کوچک بود و فقط دریاچه معروف و کوهستان‌های اطراف را در بر می‌گرفت، اما از آن زمان به بعد گسترش یافته و بخش بزرگی از ساواناها را شامل می‌شود.
دریاچه ناکورو تحت کنوانسیون رامسر در مورد تالاب‌ها محافظت می‌شود.
دریاچه نایواشا یک دریاچه آب شیرین در کنیا است که خارج از شهر نایواشا در شهرستان ناکورو قرار دارد که در شمال غربی نایروبی قرار دارد. این منطقه بخشی از گریت ریفت ولی است. نام دریاچه نایواشا از نام محلی ماسایی "Nai'posha گرفته شده" است، به معنای «آب خشن» به دلیل طوفان‌های ناگهانی که ممکن است بوجود بیاید است.
دریاچه نایواشا در بالاترین ارتفاع ریفت ولی کنیا با قرار دارد. در یک ترکیب زمین‌شناسی پیچیده، بستر دریاچه از سنگ‌های آتشفشانی و نهشته‌های رسوبی دریاچه بزرگتر عصر پلیستوسن باقی مانده. به غیر از نهرهای گذرا، این دریاچه از رودخانه‌های چند ساله Malewa و Gilgil تغذیه می‌شود. هیچ خروجی قابل مشاهده ای وجود ندارد، اما از آنجایی که آب دریاچه نسبتاً شیرین است، فرض می‌شود که خروجی زیرزمینی داشته باشد.
بین سال‌های ۱۹۳۷ و ۱۹۵۰، این دریاچه به‌عنوان محل عبور قایق‌های پرنده در مسیر مسافری و پستی امپریال ایرویز از ساوتهمپتون در بریتانیا به آفریقای جنوبی مورد استفاده قرار گرفت. کیسومو و نایروبی را به هم مرتبط کرد. جوی آدامسون، نویسنده رمان "متولد آزاد"، در اواسط دهه ۱۹۶۰ در سواحل این دریاچه زندگی می‌کرد. در سواحل دریاچه اوسریان ("کاخ جین") قرار دارد که در وقایع دره مقدس بین دو جنگ جهانی به شهرت رسید. اکنون بخشی از مزرعه گل اوسریان را تشکیل می‌دهد. در سال ۱۹۹۹، انجمن ساحلی دریاچه نایواشا جایزه حفاظت از تالاب رامسر را به دلیل تلاش‌های خود در خصوص حفاظت از سایت دریاچه نایواشا طبق کنوانسیون رامسر دریافت کرد.