moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
۸ مارس: گروه خاکستری پوش قدم در مسیر مردگان می‌گذارند. در نیمه شب آراگورن پیمان شکنان را به نشانه سنگ ارخ فرا می‌خواند.
۱۳ مارس: گروه به پلاگیر می‌رسد و توسط لشکر مردگان سپاه دزدان دریایی را در هم می‌شکند و کشتی‌ها را تصاحب می‌نماید.
۱۵ مارس: آراگون با کشتی‌ها به شمال می‌راند و به نبرد پله نور می‌رسد. بعد از نبرد او فارامیر، ائووین و مری را درمان می‌نماید.
۱۶ مارس: فرمانده غرب تصمیم به یورش به دروازه سیاه می‌گیرد.
۱۸ مارس :آراگورن سپاه غرب را به بیرون از میناس تیریث رهبری می‌کند.
۲۳ مارس: آراگورن کسانی از سپاه را که از نبرد می‌ترسیدند برای دوباره پس‌گیری کایر آندروس روانه می‌کند.
۲۵ مارس :آراگورن سپاهیان غرب را امر به نبرد مورانون می‌کند. حلقه و ساورون نابود می‌شوند.
۸ آوریل: حاملین حلقه توسط آراگورن و سپاه غرب در سرزمین کورمالن گرامی داشته می‌شوند.
۱ می: آراگورن به عنوان پادشاه تاج‌گذاری می‌نماید.
۲۵ ژوئن: آراگورن نهالی از درخت سپید را می‌یابد.
۲۴ ژوئن (جشن نیمه تابستان): آرون به میناس تیریث می‌آید و با آراگورن ازدواج می‌کند.
۲۲ آگوست: آراگورن به باقی یاران حلقه بدرود می‌گوید.
پادشاه اله سار شایر را سرزمینی آزاد و تحت حمایت عصای سلطنتی شمال اعلام می‌کند و انسان‌ها را از وارد شدن به آن منع می‌نماید.
پادشاه اله سار تاین ارباب باکلند و مایور سوراخ مایکل را مستشاران سرزمین شمالی می‌نماید.
پادشاه اله سار و ملکه آرون به شمال می‌آیند تا در آنومیناس اقامت کنند؛ و با پیپین، مری و سام در پل برندی و این ملاقات می‌کنند.
پادشاه اله سار وستمارش را به شایر اضافه می‌کند.
۱۲۰
مرگ پادشاه اله سار
گوندولین ("Gondolin") در مجموعه داستان و افسانهٔ نوشته‌شده توسط جان رونالد روئل تالکین، «شهر پنهان» الف‌ها بود که توسط تورگون در «دورهٔ اول» کشف و ساخته و پرداخته شد. گوندولین در گویش سینداری به‌معنی «صخرهٔ پنهان» است.
تورگون فرزند فین گولفین، پادشاه بزرگ نولدور در بلریاند بود. او ابتدا در وین یامار در نوراست اقامت داشت، اما بعدها به راه افتاد و همراه با دوست و خویشاوندش فین رود، که بعدها نارگوتروند را بنا کرد، به گشت و گذار پرداخت تا اینکه روزی که تنها در کنار رودخانهٔ سیریون راه می‌رفت، اولمو، والای دریا از میان کف‌های رودخانه برخاست و به او راهی را نشان داد که به سوی وادی پنهانی در احاطهٔ کوه‌های محیط برود که منزلگاه عقاب‌های مانوه بود. در آنجا، بر روی یک تپهٔ سنگی و وسیع در میان یک درهٔ عمیق، تورگون به فکر ساختن شهری افتاد که بعدها به نام گوندولین یا شهر پنهان مشهور شد.
تورگون همیشه به یاد تیریون زیبا بود، شهر پرفروغ و نقره فام نولدور بر فراز تپهٔ تونا در والینور. پس تصمیم گرفت به یاد آن شهر، شهری هم در این سوی دریا بنا کند که به همان ترتیب، مستحکم اما زیبا و درخشان باشد. گوندولین در میان کوه‌ها محصور بود و هیچ‌کس به آنجا رفت و آمد نمی‌کرد چون هیچ راهی به توملادن وجود نداشت مگر بستر رودهای زیرزمینی و غارهای تودرتویی که اولمو راه گذشتن از آن‌ها را به تورگون آموخت. رودخانه‌ها بر گرد آن تپهٔ سرسبز و خرم می‌چرخیدند و نیروی بی منتهای اولمو در درهٔ توملادن جریان داشت. تورگون بسیاری از کارآزموده‌ترین مردان و بهترین نگهبانانش را برای بیش از پنجاه سال، پنهانی به توملادن برد تا در آنجا شهر مورد نظرش را بسازند و این مردمان، پس از این مدت شهری زیبا و درخشان، با دیوارهایی سراسر سفید و برجی پوشیده از بلور و الماس که زیر نور آفتاب برق می‌زد و صدها چشمهٔ درخشان که از آب‌های اولمو به آنجا سرازیر می‌شد و الف‌ها از آن‌ها آب‌نما و فواره‌های شگفت‌انگیزی ساخته بودند. دو درخت به نام‌های گلین گال و بره تیل را از طلا و نقره به یاد دو درخت والینور ساخته بودند که در میدان اصلی شهر رشد می‌کردند و مرتب بلند و بلدتر می‌شدند.
مردم گوندولین به گوندولین دریم مشهور شده بودند و آن‌ها بیشتر علاقمند بودند که در بیشه‌های سرزمینشان پنهانی و با تیرهای زهرآلود بجنگند. چرا که اولمو به آن‌ها گفته بود که زمانش که فرابرسد، ارتشی عظیم از گوندولین باید به کمک دیگر الف‌ها برود و این واقعاً اتفاق افتاد. زمانی که دیگر الف‌ها و پادشاهان بلریاند در برابر مورگوت شکست خورده و یکی پس از دیگری در حال کشته شدن بودند، دروازه‌های پنهان گوندولین که دورف‌ها از سنگ سیاه ساخته بودند گشوده شد و هزاران الف نیرومند، با زره‌ها و کلاهخودهای نقره ای که تورگون در این سال‌ها ساخته بود از میان آن‌ها بیرون ریختند و مورگوت را تا پای شکست پیش بردند.
تورین، از فرزندان پادشاهان آدمیان به گوندولین آمد و در آنجا با ایدریل زیبا، دختر تورگون آشنا شده و پس از مدتی عاشق او شد. با تورگون از راز دلش حرف زد و شاه پنهان هم خوشحال از این عشق آن دو را به عقد هم درآورد. سال بعد از آن، ائارندیل دریانورد در گوندولین چشم به جهان گشود. او که به نیم الف مشهور است، پسر تور و ایدریل بود و زیبایی الف‌ها و قدرت آدم‌ها را به ارث برده بود.
تورگون بسیار از تولد او خوشحال شد و به همین سبب، جشنی بزرگ در شهرش برپا کرد. از طرف دیگر، الف دیگری به نام ماگلین که او هم از خویشاوندان تورگون بود، برای صنعت‌گری پیش دورف‌ها می‌رفت که به دام مورگوت افتاد و آن‌ها با شکنجه راه مخفی را آرام آرام از زیر زبانش بیرون کشیدند. مورگوت چنان خوشحال شد که به او گفت به شهر برگردد و اگر در تصرف گوندولین به آن‌ها کمک کند، مورگوت پادشاهی آنجا و همچنین دختر تورگون، یعنی ایدریل که حالا همسر تورین بود، بعد از آن به او خواهد داد. مایگلین در بازگشت دروازه‌ها را شبانه باز کرد و سیل اورک‌ها و گرگ‌های عظیم الجثهٔ آنگباند به همراه بالروگ‌ها و فرزندان مخوف گلارونگ به داخل گوندولین سرازیر شد. مردمان در این ساعت، سخت جنگیدند اما بسیاری کشته شدند، از جمله گلورفیندل بزرگ که بدست گوتموگ کشته شد و بعدها دوباره از نو متولد شد. گلورفیندل بود که گوتموگ را به قتل رساند. اما ایدریل در این سال‌ها پنهانی راهی به نام گذرگاه ایدریل به طرف تنگهٔ کیریت تورونات که محل زندگی عقاب‌ها ساخته بود و از طریق آن، باقی ماندهٔ مردم گوندولین پا به فرار گذاشتند.
تورگون، شاه پنهان، در آنجا ماند و از فرار آن‌ها حمایت کرد، اما اژدهایی از نژاد گلارونگ به طرف او خیز برداشت و قبل از آنکه شاه بتواند کاری کند، بارانی از شعله‌ها بر سرش بارید که بدن او را سوزاند و جانش را گرفت. اما مایگلین پلید، در میانهٔ راه با گروهی از اورک‌ها برای جلوگیری از فرار بازمانده‌ها راه را بر آن‌ها بسته بود که تورین پا پیش گذاشت و او و تمام افرادش را یک تنه کشت. بعد از فرار آنها، مورگوت گوندولین را توسط اژدهایانش به آتش کشید و تبدیل به خرابه کرد، چرا که از این شهر که این‌طور او را در معرض شکست قرار داده بود، به شدت نفرت داشت. گوندولین آخرین شهر بزرگ در بین سه قلمرو نارگوتروند، دوریات و گوندولین بود که توسط مورگوت نابود شد.
نیکول مری کیدمن AC (به ؛ زادهٔ ۲۰ ژوئن ۱۹۶۷) بازیگر و تهیه‌کنندهٔ اهل استرالیا و ایالات متحده است. او که بابت فعالیت در محصولات سینمایی و تلویزیونی با ژانرهای گوناگون شهرت دارد، نامش همواره در میان بازیگران زن جهان با بیشترین مقدار دستمزد قرار گرفته‌است. او جوایز متعددی از جمله یک جایزهٔ اسکار، یک جایزهٔ فیلم بفتا، دو جایزهٔ امی ساعات پربیننده و شش جایزهٔ گلدن گلوب برنده شده‌است.
کیدمن در سال ۱۹۸۳ حرفهٔ بازیگری خود را در استرالیا و با بازی در فیلم‌های "کریسمس بوش" و "راه‌زنان بی‌ام‌اکس" آغاز کرد. نقش برجستهٔ او در سال ۱۹۸۹ با فیلم تریلر "سکوت قبرستانی" و مینی‌سریال "بنگکوک هیلتن" مهیا شد. او در سال ۱۹۹۰ با بازی در فیلم اکشن "روزهای تندر" به موفقیت بین‌المللی دست یافت و در ادامه برای بازی در نقش اصلی فیلم‌های "دور و دورتر" (۱۹۹۲)، "بتمن برای همیشه" (۱۹۹۵)، "به خاطرش مردن" (۱۹۹۵) و "چشمان کاملاً بسته" (۱۹۹۹) به شهرت گسترده‌تری رسید. کیدمن برای بازی در نقش نویسنده، ویرجینیا وولف، در درام "ساعت‌ها" (۲۰۰۲) برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد. او برای فیلم‌های "مولن روژ!" (۲۰۰۱)، "لانه خرگوش" (۲۰۱۰) و "شیر" (۲۰۱۶) و "ریکاردو بودن" (۲۰۲۱) نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد.
پروژه‌های تلویزیونی کیدمن عبارتند از "همینگوی و گلهورن" (۲۰۱۲)، "دروغ‌های کوچک بزرگ" (۲۰۱۷–۲۰۱۹)، "بالای دریاچه" (۲۰۱۷)، "فروپاشی" (۲۰۲۰) و "نه غریبهٔ کامل" (۲۰۲۱). او برای مجموعهٔ "دروغ‌های کوچک بزرگ" دو جایزهٔ امی ساعات پربیننده در رشتهٔ برجسته‌ترین بازیگر زن نقش اصلی و برجسته‌ترین مجموعهٔ کوتاه در مقام تهیه‌کنندهٔ اجرایی آن دریافت کرد.
کیدمن از سال ۱۹۹۴ در مقام سفیر حسن نیت برای یونیسف و از سال ۲۰۰۶ برای یونیفم مشغول به فعالیت بوده‌است. او در سال ۲۰۰۶ به مقام استرالیا منصوب شد. کیدمن در سال ۲۰۱۰ شرکت تولیدی بلاسم فیلمز را تأسیس کرد. او پیش‌تر با بازیگر آمریکایی تام کروز ازدواج کرده بود، و در سال ۲۰۰۶ با خوانندهٔ موسیقی کانتری کیث اربن ازدواج کرد. مجلهٔ "تایم" در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۱۸ از او به‌عنوان یکی ۱۰۰ شخص تأثیرگذار جهان یاد کرده و نام او در سال ۲۰۲۰ در رتبه‌بندی "نیویورک تایمز" از برترین بازیگران قرن بیست و یکم قرار داده شد.
نیکول مری کیدمن ۲۰ ژوئن ۱۹۶۷ در هونولولو، هاوایی در حین اینکه والدین استرالیایی او با ویزای دانشجویی به‌طور موقت در ایالات متحده بودند به دنیا آمد. مادرش آموزش‌یار پرستاری است که کتاب‌های همسرش را ویرایش می‌کرد و یکی از اعضای لابی زنان استرالیا بود. پدرش، آنتونی کیدمن، بیوشیمی‌دان، روان‌شناس بالینی و نویسنده بود. او یک خواهر کوچکتر به نام آنتونیا کیدمن دارد که روزنامه‌نگار و مجری تلویزیون است. کیدمن که در ایالت هاوایی آمریکا از پدر و مادری استرالیایی متولد شده‌است، دارای تابعیت دوگانه استرالیا و ایالات متحده است. او همچنین تبار انگلیسی، ایرلندی و اسکاتلندی دارد."Nicole Kidman: Aussie Icon And Her Fascinating Family Ancestry" (31 July 2019). "The Carousel". Retrieved 27 March 2022. او که در هاوایی به دنیا آمد، نام هاوایی «Hōkūlani» به معنای «ستاره بهشتی» را گرفت. این نام الهام از یک بچه فیل بود که در همان زمان در باغ وحش هونولولو متولد شد.
هنگامی که کیدمن به دنیا آمد، پدرش دانشجوی کارشناسی ارشد در دانشگاه هاوایی در مانوا بود و به‌عنوان همکار مدعو در مؤسسه ملی سلامت روان ایالات متحده مشغول به کار شد. در مخالفت با جنگ ویتنام، والدینش در تظاهرات ضد جنگ شرکت کردند. آن‌ها مدتی را در واشینگتن دی‌سی زندگی می‌کردند.Dickerson, James L. Nicole Kidman, Citadel Press, 2003, p. 2 این خانواده سه سال بعد به استرالیا بازگشت. او در سیدنی بزرگ شد و در مدرسه دولتی لین کوو و دبیرستان دخترانه شمال سیدنی به تحصیل پرداخت. او در سه سالگی در رشته باله ثبت نام کرد و در دوران دبستان و دبیرستان استعداد ذاتی خود را برای بازیگری نشان داد.
کیدمن گفته که برای اولین بار با تماشای بازی مارگارت همیلتون در نقش جادوگر خبیث غرب در "جادوگر شهر از" (۱۹۳۹) آرزوی بازیگر شدن را داشت. او گفت که در کودکی ترسو بوده: «من بسیار خجالتی هستم — واقعاً خجالتی — من حتی از بچگی لکنت داشتم که کم‌کم از پس آن برمی‌آمدم، اما همچنان به آن کمرویی فرومی‌روم؛ بنابراین من دوست ندارم به تنهایی وارد یک رستوران شلوغ شوم. من دوست ندارم به تنهایی به مهمانی بروم.»Kidman in "Talk" magazine, via در طول سال‌های نوجوانی، او در تئاتر خیابان فیلیپ، در کنار بازیگر همکارش نائومی واتس، و در تئاتر استرالیایی برای جوانان حضور داشت، که او در آن‌جا درام را آغاز کرد زیرا بازیگری را برای خود پناهگاهی یافت. به دلیل پوست روشن و موهای قرمزی که داشت، در معرض خورشید بودن او را به تمرین در سالن‌های تئاتر سوق داد. او که دائماً در تئاتر خیابان فیلیپ بود تشویق شد تا به‌طور تمام وقت بازیگری را دنبال کند، که در نهایت با ترک تحصیل در دبیرستان این کار را انجام داد.
در سال ۱۹۸۳، کیدمن ۱۶ ساله اولین نقش سینمایی خود را در بازسازی فیلم کلاسیک تعطیلات استرالیایی "کریسمس بوش" ایفا کرد. در پایان آن سال، او نقش مکمل مجموعهٔ تلویزیونی "فایو مایل کریک" را داشت. در سال ۱۹۸۴، مادرش به سرطان سینه مبتلا شد که باعث شد کیدمن برای کمک به مادرش در فیزیوتراپی، برای مدتی بازیگری را متوقف کند، و ماساژ درمانی را مطالعه کرد. او در این دهه پس از حضور در چندین فیلم استرالیایی مانند کمدی اکشن "بی‌ام‌اکس بندیتس" (۱۹۸۳) و کمدی رمانتیک "ویندریدر" (۱۹۸۶) به شهرت رسید. در بقیه دههٔ ۱۹۸۰، او در برنامه‌های تلویزیونی مختلف استرالیا از جمله مینی‌سریال "ویتنام" (۱۹۸۷) ظاهر شد که برای اولین بار جایزه مؤسسه فیلم استرالیا را به دست آورد.
کیدمن در فیلم استرالیایی "شهر زمرد" (۱۹۸۸) بر اساس نمایشنامه‌ای به همین نام ظاهر شد که دومین جایزه مؤسسه فیلم استرالیا را برای او به ارمغان آورد. او سپس در کنار سم نیل در فیلم هیجان‌انگیز "سکوت قبرستانی" (۱۹۸۹) نقش همسر یک افسر نیروی دریایی را که توسط یک معشوقه سابق با بازی بیلی زین تهدید می‌شود، بازی کرد. این فیلم نقش برجستهٔ او و یکی از اولین فیلم‌هایی بود که برای او شهرت بین‌المللی را به همراه داشت. در رابطه با بازی او، "ورایتی" گفت «کیدمن در طول فیلم عالی است. او به شخصیت سرسختی و انرژی واقعی می‌بخشد.» در همین حال، منتقد راجر ایبرت به شیمی عالی بین بازیگران اشاره کرد و گفت: «کیدمن و زین در صحنه‌هایشان نفرت واقعی و قابل لمس ایجاد می‌کنند.» او این فعالیت را با مینی‌سریال استرالیایی "بانکوک هیلتون" دنبال کرد و بعد از آن در فیلم اکشن ورزشی "روزهای تندر" (۱۹۹۰) در کنار دوست پسر و همسر سابقش تام کروز ایفای نقش کرد. او در این فیلم نقش یک دکتر جوان را که عاشق رانندهٔ نسکار می‌شود ایفا کرده‌است. این فیلم که فیلم برجستهٔ بین‌المللی او محسوب می‌شود، در میان پرفروش‌ترین اکران‌های سال قرار گرفت.
در سال ۱۹۹۱، کیدمن با تندی نیوتون و همکلاسی سابقش نائومی واتس در فیلم مستقل استرالیایی "لاس زدن" هم‌بازی شد. آن‌ها در این فیلم با موضوع دورهٔ بلوغ نقش دختران دبیرستانی را ایفا کردند که برندهٔ جایزهٔ بهترین فیلم مؤسسه فیلم استرالیا شد. در همان سال، نقش او در فیلم "بیلی بتگیت"، اولین نامزدی گلدن گلوب برای کیدمن در رشتهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل زن را به همراه داشت. "نیویورک تایمز" او را «زیبا با حس شوخ‌طبعی» یاد کرد. سال بعد، او و کروز برای فیلم حماسی ایرلندی "دور و دورتر" (۱۹۹۲) ساختهٔ ران هاوارد دوباره هم‌بازی شدند که موفقیتی ناچیز از نظر انتقادی و تجاری داشت. در سال ۱۹۹۳، او در فیلم هیجان‌انگیز "عناد" در مقابل الک بالدوین، و درام "زندگی من" در مقابل مایکل کیتون بازی کرد.
در سال ۱۹۹۵، کیدمن نقش دکتر چیس مریدین که یک دوشیزه درمانده بود را در فیلم ابرقهرمانی "بتمن برای همیشه"، در مقابل وال کیلمر در نقش شخصیت اصلی فیلم بازی کرد. در همان سال، او در کمدی سیاه "به خاطرش مردن" از گاس ون سنت ایفای نقش کرد که در آن نقش سوزان استون گوینده قاتل اخبار را بازی می‌کند. میک لاسال از "سان فرانسیسکو کرونیکل" در رابطه با عملکرد او گفت: «[او] لایه‌های معنا، قصد و انگیزه را به نقش می‌آورد.» او برای اجرای خود اولین جایزه گلدن گلوب خود را دریافت کرد. در سال‌های بعد، او در کنار باربارا هرشی و جان مالکوویچ در "پرتره یک بانو" (۱۹۹۶) بر اساس رمانی به همین نام ظاهر شد و در "مصلح" (۱۹۹۷) مقابل جرج کلونی نقش دکتر جولیا کلی، متخصص هسته‌ای کاخ سفید را ایفا کرد. فیلم دوم ۱۱۰ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت. در سال ۱۹۹۸، او در کنار ساندرا بولاک در کمدی رمانتیک "جادوی عملی" نقش دو خواهر جادوگر را ایفا کردند که با نفرینی تهدیدآمیز روبرو می‌شوند و مانع از یافتن عشقی پایدار می‌شود. در حالی که این فیلم در آخر هفته افتتاحیه خود در آمریکای شمالی در صدر جدول فروش قرار گرفت، اما یک شکست تجاری بود. او در همان سال برای نمایش دیوید هار به نام "اتاق آبی" که در لندن افتتاح شد، به تئاتر بازگشت. او برای این نقش نامزد دریافت جایزهٔ لارنس اولیویه بهترین بازیگر زن شد.
در سال ۱۹۹۹، کیدمن برای بار سوم با شوهر آن زمان خود، تام کروز، نقش یک زوج منهتنی در یک بحران جنسی را در "چشمان کاملاً بسته" ایفا کردند که آخرین فیلم کارگردان استنلی کوبریک بود. این فیلم به دلیل ماهیت صریح صحنه‌های جنسی، مورد بحث و جدل‌های سانسور قرار گرفت. پس از یک وقفه کوتاه و یک طلاق بسیار عمومی‌شده از کروز، کیدمن برای بازی در نقش یک عروس سفارشی در درام بریتانیایی-آمریکایی "دختر روز تولد" به سینما بازگشت. در سال ۲۰۰۱، او در موزیکال "مولن روژ!" ساختهٔ باز لورمن، در مقابل ایوان مک‌گرگور نقش بازیگر کاباره و روسپی درباری را به عهده گرفت. اجرای او و آواز خواندن او نقدهای مثبتی دریافت کرد. پل کلینتون از "سی‌ان‌ان" آن را بهترین کار خود از زمان "به خاطرش مردن" نامید و نوشت: «او در نقش ساتین دود شعله‌ور و خیره‌کننده است. او با اعتماد به نفس کامل در طول فیلم حرکت می‌کند [. . .] به نظر می‌رسد کیدمن در کاراکترهای «ملکه یخی» تخصص دارد» او دومین جایزه گلدن گلوب خود را دریافت کرد و نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد.
همچنین در سال ۲۰۰۱، کیدمن در فیلم ترسناک روان‌شناختی "دیگران" (۲۰۰۱) از آلخاندرو آمنابار نقش گریس استوارت، مادری که در طول جنگ جهانی دوم در جزایر کانال زندگی می‌کند و مشکوک بود خانه‌اش جن‌زده‌است، را بازی کرد. این فیلم بیش از ۲۱۰ میلیون دلار فروش داشت و برایش بار دیگر نامزد دریافت جایزهٔ فیلم بفتا و جایزهٔ گلدن گلوب شد. منتقد راجر ایبرت دربارهٔ این فیلم گفت که «الخاندرو آمنابار صبر و حوصله ایجاد فضایی بی‌روح و رؤیایی را دارد و نیکول کیدمن موفق می‌شود ما را متقاعد کند که او یک فرد عادی در یک موقعیت ناراحت‌کننده است.»
کیدمن برای ایفای نقش ویرجینیا وولف در "ساعت‌ها" (۲۰۰۲) به کارگردانی استیون دالدری، با بازی در کنار مریل استریپ و جولیان مور، تحسین منتقدان را به خود جلب کرد. کیدمن در طول آماده‌سازی این پروژه از پروتزهایی استفاده می‌کرد که روی بینی او اعمال می‌شد تا نویسنده را در دههٔ ۱۹۲۰ انگلستان به تصویر بکشد و تقریباً غیرقابل تشخیص به نظر برسد. این فیلم از نظر منتقدان موفقیت‌آمیز بود و جوایز و نامزدی متعددی از جمله نامزدی جایزه اسکار بهترین فیلم را به همراه داشت. "نیویورک تایمز" نوشت که «خانم کیدمن، در اجرای شجاعتی حیرت‌انگیز، جنگ درونی وحشیانه‌ای را که توسط یک ذهن درخشان علیه تأثیرات معیوب به راه انداخته‌است را تداعی می‌کند.» او برای این نقش جوایز مهمی را کسب کرد؛ از جمله اولین جایزه بفتا، سومین جایزهٔ گلدن گلوب، و جایزه اسکار بهترین بازیگر زن، که برای اسکار به اولین استرالیایی برنده این جایزه تبدیل شد. او در طول سخنرانی خود برای دریافت جایزه اسکار، به جنگ عراق اشاره کرد که در آن زمان در حال وقوع بود و در مورد اهمیت هنر صحبت کرد و گفت: «چرا به آکادمی اسکار می‌آیید در حالی که جهان در چنین آشفتگی است؟ چون هنر مهم است. و چون به آنچه انجام می‌دهی ایمان داری و می‌خواهی آن را گرامی بداری، و این سنتی است که باید برپا داشت.» مجلهٔ "پیپل" در همان سال او را زیباترین فرد جهان نامید.
کیدمن در سال ۲۰۰۳ در سه فیلم ظاهر شد. اولین آن‌ها، نقش اصلی "داگویل" به کارگردانی لارس فون تریه، یک فیلم تجربی بود که بر روی صحنه‌ای از استودیوی تفکیک صدا پخش می‌شد. اگرچه این فیلم با نقدهای ضد و نقیضی همراه بود، اما کیدمن برای بازی خود مورد تحسین قرار گرفت. پیتر تراورز از "رولینگ استون" اظهار داشت که کیدمن «عاطفی‌ترین بازی دوران حرفه ای خود را ارائه می‌دهد.» فیلم دوم اقتباسی بود به‌نام "ننگ بشری" در مقابل آنتونی هاپکینز. سومین فیلم او در آن سال، درام جنگی "کوهستان سرد" ساختهٔ فیلیپ راث بود که در آن مقابل جود لا و رنی زلوگر نقش معشوقهٔ شخصیت لاو را به تصویر کشید که در جنگ داخلی از هم جدا می‌شود. مجله "تایم" در مورد عملکرد او نوشت: «کیدمن از مصیبت آدا نیرو می‌گیرد و پیوسته رشد می‌کند و به معنای واقعی کلمه درخشان است». این فیلم جوایز و نامزدی متعددی را به خود اختصاص داد که مهم‌ترین آنها برای بازی بازیگران بود و کیدمن برای ششمین بار نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر زن شد.
در سال ۲۰۰۴، کیدمن در درام "تولد" بازی کرد. صحنه‌ای از فیلم که او با همبازی‌اش کامرون برایت که در آن زمان ده ساله بود، حمام می‌کند، جنجال برانگیخت. او طی یک کنفرانس مطبوعاتی در شصت و یکمین جشنواره فیلم ونیز به این جنجال پرداخت و گفت: «اینطور نبود بخواهم فیلمی بسازم که در آن پسری ۱۰ ساله را ببوسم. می‌خواستم فیلمی بسازم که تو عشق را بفهمی.» او برای بار هفتم نامزد دریافت گلدن گلوب شد. در همان سال، او در کنار متیو برودریک، بت میدلر، کریستوفر واکن و گلن کلوز در فیلم کمدی علمی-تخیلی "همسران استپفورد" از فرانک اوز که بازسازی فیلمی به همین نام محصول ۱۹۷۵ بود، بازی کرد. سال بعد، او در کنار شان پن در فیلم مهیج "مترجم" از سیدنی پولاک نقش مترجم سازمان ملل متحد را بازی کرد و در کنار ویل فرل در کمدی رمانتیک "افسونگر" ایفای نقش کرد. در حالی که هیچ‌یک از فیلم‌ها در ایالات متحده موفق نبودند، اما در مناطق دیگر با موفقیت همراه بودند.
کیدمن همراه با موفقیت خود در صنعت فیلم، به چهره برند عطر "شنل شماره ۵" تبدیل شد. او برای تبلیغ این عطر در فصول تعطیلات ۲۰۰۴، ۲۰۰۵، ۲۰۰۶ و ۲۰۰۸، در کمپین تبلیغات تلویزیونی و چاپی همراه با خودریگو سانتورو و به کارگردانی باز لورمن حضور داشت. آگهی تبلیغاتی سه دقیقه‌ای که برای "شنل شماره ۵" تهیه شد، کیدمن را به رکورددار بیشترین دستمزد پرداخت‌شده در هر دقیقه به یک بازیگر تبدیل کرد. او برای تبلیغ سه دقیقه ای ظاهراً ۱۲ میلیون دلار درآمد داشت. در طول این مدت، او همچنین به عنوان چهل و پنجمین سلبریتی قدرتمند در فهرست ۱۰۰ سلبریتی "فوربز" سال ۲۰۰۵ معرفی شد. درآمد او بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵ مبلغ ۱۴٫۵ میلیون دلار گزارش شد. در فهرست پردرآمدترین بازیگران زن سال ۲۰۰۵ مجله "پیپل"، کیدمن پس از جولیا رابرتس با ۱۶ تا ۱۷ میلیون دلار برای هر فیلم در رتبه دوم قرار گرفت.
در سال ۲۰۰۶، کیدمن عکاس، دیان آربس را در فیلم زندگینامه‌ای "خز"، در مقابل رابرت داونی جونیور به تصویر کشید و صداپیشگی انیمیشن "خوش‌قدم" را که بیش از ۳۸۴ میلیون دلار آمریکا فروخت، بر عهده گرفت و تبدیل به پرفروش‌ترین فیلم او در آن زمان شد. سال بعد، او در فیلم علمی-تخیلی "تهاجم" و کمدی-درام "مارگو در مراسم عروسی" ساختهٔ نوآ بامباک ایفای نقش کرد. همچنین در سال ۲۰۰۷، او در نقش آنتاگونیست اصلی ماریسا کولتر را در فیلم فانتزی-ماجراجویی "قطب‌نمای طلایی" بازی کرد که بیش از ۳۷۰ میلیون دلار آمریکا فروخت و همچنین تبدیل به یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های او شد.
سال بعد، کیدمن دوباره با کارگردان باز لورمن برای فیلم استرالیایی تاریخی "استرالیا" (۲۰۰۸) ایفای نقش کرد. این فیلم در منطقه شمالی دورافتاده در جریان حمله ژاپنی‌ها به داروین در جنگ جهانی دوم جریان دارد و در مقابل هیو جکمن در نقش یک زن انگلیسی که احساس می‌کند در قاره غرق شده‌است را بازی می‌کند. اگرچه این فیلم نقدهای متفاوتی را از سوی منتقدان دریافت کرد، اما عملکرد تجاری خوبی داشت و بیش از ۲۱۱ میلیون دلار در سراسر جهان در مقابل بودجه ۱۳۰ میلیون دلاری فروخت. در سال ۲۰۰۹، او در موزیکال "نه" در کنار گروهی از بازیگران از جمله دنیل دی-لوئیس ظاهر شد. کیدمن که مدت زمان نمایشش در مقایسه با دیگر بازیگران زن کوتاه بود، شماره موزیکال «راه غیرمعمول» را در کنار دی-لوئیس اجرا کرد. این فیلم چندین نامزدی جایزه گلدن گلوب و اسکار را دریافت کرد و کیدمن به عنوان بخشی از گروه بازیگران فیلم نامزد دریافت جایزهٔ انجمن بازیگران فیلم شد.
کیدمن دهه ۲۰۱۰ را با تهیه‌کنندگی و بازی در فیلم اقتباسی از نمایشنامه "لانهٔ خرگوش" در کنار آرون اکهارت آغاز کرد. بازی او در نقش مادری داغدار که با مرگ پسرش کنار آمد، تحسین منتقدان را به همراه داشت و نامزد دریافت جایزه اسکار، گلدن گلوب و انجمن بازیگران فیلم در رشتهٔ بهترین بازیگر زن شد. سال بعد، او به همراه آدام سندلر و جنیفر آنیستون در کمدی عاشقانه "فقط باهاش کنار بیا" ظاهر شد و سپس در کنار نیکلاس کیج در فیلم اکشن و مهیج "تعدی" ایفای نقش کرد.
در سال ۲۰۱۲، کیدمن در کنار کلایو اوون در فیلم اچ‌بی‌او یعنی "همینگوی و گلهورن" بازی کرد که رابطه بین زوج روزنامه‌نگار ارنست همینگوی و مارتا گلهورن را به تصویر می‌کشید. او برای بازی در نقش گلهورن، نامزد دریافت جوایز امی ساعات پربیننده در رشتهٔ بهترین بازیگر زن شد. در همان سال، او در "پسر روزنامه فروش" (۲۰۱۲) ایفای نقش کرد که برایش جایزه انجمن بازیگران فیلم را به همراه داشت علاوه بر این نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب شد. همچنین در سال ۲۰۱۲، کتاب صوتی ضبط‌شدهٔ او از "به‌سوی فانوس دریایی" اثر ویرجینیا وولف منتشر شد. سال بعد او نقش یک مادر ناپایدار را در فیلم "استوکر" ایفا کرد. در آوریل ۲۰۱۳، او به عنوان یکی از اعضای هیئت داوران مسابقه اصلی در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۳ انتخاب شد.
در سال ۲۰۱۴، کیدمن نقش شخصیت اصلی فیلم بیوگرافی "گریس موناکو" را بازی کرد که بحران سال ۱۹۶۲ را روایت می‌کند. این فیلم که خارج از رقابت جشنوارهٔ فیلم کن ۲۰۱۴ نمایش داده شد، تا حد زیادی نقدهای منفی دریافت کرد. همچنین در آن سال، او در دو فیلم با کالین فرث بازی کرد که اولین آن‌ها درام تاریخی بریتانیایی-استرالیایی "مرد راه‌آهن" بود که در آن نقش همسر یک افسر را بازی کرد. کاترین مونک از مونترال گزت دربارهٔ بازی کیدمن گفت: «این یک بازی واقعاً استادانه است.» دومین فیلم او با فرث، فیلم هیجان‌انگیز بریتانیایی "پیش از آنکه بخوابم" بود که یک بازمانده از تصادف اتومبیل را با آسیب مغزی را به تصویر می‌کشید. همچنین در سال ۲۰۱۴، او در انیمیشن لایو اکشن کمدی "پدینگتون" به عنوان آنتاگونیست اصلی فیلم ظاهر شد.
در سال ۲۰۱۵، کیدمن در درام "سرزمین بیگانه" و "خانواده فانگ" به کارگردانی جیسون بیتمن، و محصولی از کمپانی سازنده فیلم کیدمن، بازی کرد. در دیگر اکران فیلم خود در سال ۲۰۱۵، درام بیوگرافی "ملکه صحرا"، او نویسنده، مسافر، افسر سیاسی، مدیر و باستان‌شناس گرترود بل را به تصویر کشید. در همان سال، او نقش یک دادستان منطقه را در مقابل جولیا رابرتس و چیویتل اجیوفور در فیلم "راز در چشمانشان" بازی کرد. پس از ۱۵ سال، او در نمایش "عکس ۵۱" در تئاتر نوئل کاوارد بریتانیا به وست اند بازگشت. او نقش دانشمند بریتانیایی روزالیند فرانکلین را بازی کرد که برای کشف ساختار دی‌ان‌ای کار می‌کرد. این محصول با ستایش قابل توجهی از سوی منتقدان، به ویژه برای کیدمن مواجه شد و بازگشت او به وست اند مورد استقبال قرار گرفت. او برای بازی خود برندهٔ جایزهٔ تئاتر ایونینگ استاندارد شد و دومین نامزدی جایزهٔ لارنس اولیویه برای بهترین بازیگر زن را دریافت کرد.
در سال ۲۰۱۶، کیدمن نقش مادرخوانده پسری هندی که هنگام تولد از خانواده‌اش جدا شده بود را به تصویر کشید؛ نقشی که او احساس می‌کرد با آن ارتباط دارد زیرا خودش مادر فرزندخوانده است. او برای این فیلم نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن و جایزهٔ گلدن گلوب شد. ریچارد روپر از "شیکاگو سان-تایمز" عقیده داشت که کیدمن «عملکردی قدرتمند و تکان‌دهنده ارائه می‌کند. این به خوبی هر کاری است که او در دهه گذشته انجام داده‌است.» این فیلم با بودجهٔ ۱۲ میلیون دلار ساخته شد و بیش از ۱۴۰ میلیون دلار فروش داشت.
در سال ۲۰۱۷، کیدمن در مینی‌سریال "دروغ‌های کوچک بزرگ" از شبکهٔ اچ‌بی‌او به تلویزیون بازگشت. او همچنین تهیه‌کننده اجرایی این مینی‌سریال بود و نقش سلست رایت، وکیل سابق و خانه‌دار را بازی می‌کرد که رابطه‌ای توهین‌آمیز با همسرش با بازی الکساندر اسکاشگورد را پنهان نگه می‌دارد. متیو جیکوبز از "هافینگتون پست" معتقد بود که او «یک اجرای حرفه‌ای را ارائه کرد»، در حالی که آن هورنادی از "واشینگتن پست" نوشت که «کیدمن متعلق به پانتئون بازیگران زن بزرگ است». او برندهٔ جایزه امی ساعات پربیننده در رشتهٔ بهترین بازیگر نقش اول زن و همچنین برندهٔ جایزه امی ساعات پربیننده برای مجموعه تلویزیونی کوتاه برجسته به عنوان تهیه‌کننده اجرایی آن شد. او همچنین یک جایزه انجمن بازیگران فیلم، دو جایزه تلویزیونی منتخب منتقدان و دو جایزه گلدن گلوب را برای نقشش در این مجموعه دریافت کرد.
کیدمن در ادامه در درام "فریب‌خورده" از سوفیا کوپولا، نقش مارتا فارنسورث، مدیر یک مدرسه دخترانه در طول جنگ داخلی آمریکا، را بازی کرد. این فیلم یک موفقیت هنری بود، و کیتی والش از "سرویس خبری تریبون"، در مورد بازی کیدمن گفته‌است: «او کنترل شده» است و «رفتارهای لطیف و زنانگی او به راحتی با صلابت او همراه است.» او بار دیگر با کارگردان جان کامرون میچل درکمدی رمانتیک علمی-تخیلی "چطور با دخترها در مهمانی‌ها گپ بزنیم" همکاری کرد، و در فیلم دلهره‌آور روان‌شناختی "کشتن گوزن مقدس" به کارگردانی یورگوس لانتیموس، که برای نخل طلای جشنوارهٔ فیلم کن نیز رقابت کرد، حضور یافت. همچنین در سال ۲۰۱۷، او نقش‌های مکمل سریال تلویزیونی "بالای دریاچه" از شبکهٔ بی‌بی‌سی دو و کمدی-درام "قسمت بالایی" را که بازسازی کمدی فرانسوی "دست‌نیافتنی‌ها" (۲۰۱۱) با بازی برایان کرانستون و کوین هارت است، بر عهده داشت.
در سال ۲۰۱۸، کیدمن در دو درام بازی کرد "نابودگر" و "پسر پاک شد". در اولی، او نقش کارآگاهی را بازی می‌کرد که به مدت دو دهه در یک پرونده مشکل داشت. پیتر دبروژ از مجلهٔ "ورایتی" و بروک مارین از مجلهٔ "دبلیو" هر دو او را در این نقش «غیرقابل تشخیص» یاد کردند یافتند و دبروژ اضافه کردند که «او در پوسته‌ای کاملاً جدید ناپدید می‌شود و درون او را باز تنظیم می‌کند تا با پوسته‌ای سخت از شخصیت مطابقت داشته باشد» و در همین حین بروک مارین بازیگری متد کیدمن را برجسته کرد. فیلم دوم راسل کرو و کیدمن را در نقش والدینی محافظه‌کار اجتماعی نشان می‌دهد که پسرشان (با بازی لوکاس هجز) را به یک برنامه اصلاح همجنس‌گرایان می‌فرستند. در همان سال، کیدمن در نقش ملکه آتلانا، مادر شخصیت اصلی، در فیلم ابرقهرمانی "آکوامن" از دنیای توسعه‌یافته دی‌سی بازی کرد که بیش از ۱٫۱ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت و به پرفروش‌ترین فیلم او تا به امروز تبدیل شد.
"فوربز" نام او را با درآمد سالانهٔ ۳۴ میلیون دلاری در رده چهارم پردرآمدترین بازیگر زن جهان در سال ۲۰۱۹ قرار داد. در سال ۲۰۱۹، او در درام "سهره طلایی" که اقتباسی از رمانی به همین نام اثر دونا تارت با بازی انسل الگورت بود، نقش مکمل را بر عهده گرفت. اگرچه استقبال ضعیفی از فیلم صورت گرفت، اما اوون گلیبرمن از "ورایتی" کیدمن را به خاطر ایفای نقش با «عشق ظریف» تحسین کرد. او سپس در درام "بامب‌شل" با شارلیز ترون و مارگو رابی هم‌بازی شد. این فیلم رسوایی مربوط به اتهامات آزار جنسی علیه راجر ایلز، مدیر عامل سابق فاکس نیوز را به تصویر می‌کشد که او در آن روزنامه‌نگار، گرچن کارلسون را به تصویر می‌کشید. او نامزد دریافت جایزه انجمن بازیگران فیلم در رشتهٔ اجرای برجسته بازیگر زن در نقش مکمل شد.
کیدمن دهه ۲۰۲۰ را با نقش گریس فریزر، یک درمانگر موفق نیویورکی، در مینی‌سریال هیجان‌انگیز روانشناختی "فروپاشی" از شبکهٔ اچ‌بی‌او آغاز کرد. او به عنوان تهیه‌کننده اجرایی در کنار کارگردان سریال، سوزان بیر، و دیوید ای کلی، که قبلاً "دروغ‌های کوچک بزرگ" را اقتباس و تهیه کرده بود، مشغول به فعالیت بود. او برای بازی خود، برندهٔ جایزهٔ گلدن گلوب و نامزد دریافت جایزهٔ انجمن بازیگران فیلم شد. تنها فیلم از او که او در سال ۲۰۲۰ منتشر شد، کمدی موزیکال "جشن رقص پایان سال" بود که بر اساس موزیکال برادوی به همین نام ساخته شد و در کنار مریل استریپ، جیمز کوردن و کیگان-مایکل کی نقش‌آفرینی کرد. سال بعد، او در مینی‌سریال درام "نه غریبه کامل" از شبکهٔ هولو که بر اساس رمانی به همین نام از لیان موریارتی ساخته شد، ایفای نقش کرد و به عنوان تهیه‌کنندهٔ اجرایی مینی‌سریال مشغول به فعالیت بود. در همان سال، او بازیگر کمدین، لوسیل بال، را در کنار خاویر باردم در نقش شوهر بال، دزی آرناز، در درام زندگی‌نامه‌ای "ریکاردو بودن" به کارگردانی آرون سورکین به تصویر کشید. علی‌رغم واکنش‌های نامطلوب برای انتخاب او در نقش بال، نقش‌آفرینی کیدمن با تحسین منتقدان مواجه شد. او برندهٔ جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن شد، و علاوه بر این نامزد دریافت جایزه انجمن بازیگران فیلم و همچنین نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد.
در آوریل ۲۰۲۲، کیدمن در قسمتی از مجموعه گلچین "غرش"، که بر اساس مجموعه داستان کوتاه اثر سیسیلیا اهرن ساخته شده بود ظاهر شد و علاوه بر این تهیه‌کننده اجرایی این مجموعه بود. در همان ماه، او در کنار هم‌بازی خود در "دروغ‌های کوچک بزرگ" یعنی الکساندر اسکاشگورد، در درام تاریخی "مرد شمالی" به کارگردانی رابرت اگرز ایفای نقش کرد. این فیلم پس از اکران با استقبال گسترده‌ای از سوی منتقدان روبرو شد.
کیدمن اغلب یکی از بهترین بازیگران زن نسل خود تلقی می‌شود. او بابت خواهانِ نقش‌های خارج از عرف در پروژه‌های پرمخاطره که به‌دست مؤلفان هدایت می‌شود، و نیز بابت نقش‌آفرینی‌های متشنج و کار متنوع مورد توجه است. او در طول فعالیت حرفه‌ای خود که بیش از چهار دهه را در بر می‌گیرد، در طیف گسترده‌ای از فیلم‌های متنوع با ژانرهای گوناگون حضور یافته‌است.
کیدمن و تام کروز در سال ۱۹۸۹ هنگام فیلم‌برداری "روزهای تندر" با یکدیگر ملاقات و در شب کریسمس ۱۹۹۰ ازدواج کردند. این زوج یک دختر و یک پسر را به فرزندی قبول کردند. سخنگوی این زوج در ۵ فوریهٔ ۲۰۰۱ جدایی‌شان را اعلام کرد. کروز دو روز بعد درخواست طلاق داد و ازدواجشان در اواخر همان سال فسخ شد؛ کروز به اختلافات سازش‌ناپذیرشان اشاره داشت. کیدمن در سال ۲۰۰۶ گفت با وجود طلاق هنوز کروز را دوست دارد. او همچنین گفت که این جدایی برایش شوکه‌کننده بود.
کیدمن قبل از ازدواج با کروز، با بازیگر استرالیایی مارکوس گراهام و هم‌بازی‌اش در "ویندریدر"، تام برلینسون، رابطه داشته‌است. فیلم "کوهستان سرد" شایعاتی مبنی بر اینکه رابطهٔ عاشقانهٔ کیدمن و هم‌بازی‌اش جود لا باعث طلاق او شده را به همراه داشت. هر دو این اتهامات را رد کردند و کیدمن مبلغ نامعلومی را از روزنامه‌های بریتانیایی که این خبر را پخش کردند به دست آورد. او در سال ۲۰۰۳ با موسیقی‌دان آمریکایی لنی کراویتز در رابطه بود و برای مدتی نامزدی کردند. او همچنین با رپر آمریکایی کیو-تیپ رابطهٔ عاشقانه داشته‌است.
کیدمن در سال ۲۰۰۵ با خوانندهٔ استرالیایی کیث اربن ملاقات کرد. او در ژوئن ۲۰۰۶ با اربن در منلی، نیو ساوت ولز ازدواج کرد. اولین دختر این زوج در سال ۲۰۰۸ در نشویل به دنیا آمد. دومین دختر آن‌ها از طریق رحم اجاره‌ای در سال ۲۰۱۰ به دنیا آمد.
برجسته‌ترین فیلم‌های کیدمن عبارتند از:
سیروس مقدّم (زادهٔ ۱ فروردین ۱۳۳۳ در آبادان) کارگردان ایرانی تلویزیون و سینمای ایران است که عمده فعالیت‌های او در ساخت مجموعه‌های تلویزیونی صورت گرفته‌است. مجموعهٔ تلویزیونی "پایتخت" از معروف‌ترین آثار او به‌شمار می‌رود که با طراحی محسن تنابنده در شش فصل در دههٔ ۹۰ ساخته شده‌است.
سیروس مقدم در سال ۱۳۳۳ در آبادان زاده شد. بخاطر شغل پدرش، در کرمانشاه و زاهدان هم مدتی زندگی کرد و بعد از فوت پدرش، دوباره به آبادان برگشت و دیپلم خود را آن‌جا گرفت و سپس با قبولی در دانشگاه به تهران آمد. او فارغ‌التحصیل دبیرستان امیرکبیر آبادان و دانشکدهٔ هنرهای زیبا در رشتهٔ نقاشی است. فعالیتش را از سال ۱۳۵۵ با دستیاری کارگردان و طراحی صحنه و لباس را در مجموعهٔ تلویزیونی «دایی جان ناپلئون» آغاز کرد. همچنین خواهر او سوسن مقدم در آن مجموعه نقش لیلی دختر دایی جان را ایفا کرد. فعالیت در سینمای حرفه‌ای را از سال ۱۳۶۶ با فیلم «ردپایی بر شن» به عنوان منشی صحنه آغاز کرد. همچنین او در سریال «امام علی» دستیار داوود میرباقری نیز بوده‌است. وی همچنین همسر الهام غفوری (تهیه‌کننده) و پسرخاله ناصر تقوایی (کارگردان) است.
سیروس مقدم در ۱۸ سال (۱۳۷۶ تا ۱۳۹۴) ۲۷ سریال ساخته‌است. تهیه‌کنندگی اکثر این سریال‌ها را همسرش الهام غفوری برعهده داشته‌است. مقدم با سریال‌های به سوی افتخار و روزهای زندگی و «پلیس جوان» به شهرت رسید. از دیگر سریال‌های او می‌توان از اغماء، نرگس، روز حسرت، تاثریا، چاردیواری، میکائیل و پایتخت نام برد.
در ریاضیات و علوم، تابع دلتای دیراک، یا تابع formula_1، یک تابع تعمیم‌یافته، یا توزیع، روی محور اعداد حقیقی است که همه جا مقدار صفر دارد به جز در صفر، و روی کل محور حقیقی انتگرالی با مقدار یک دارد.Dirac 1958, §15 The "δ" function, p. 58Gel'fand & Shilov 1968, Volume I, §§1.1, 1.3Schwartz 1950, p. 3 تابع دلتا را گاهی به این صورت در نظر می گیرند: تابعی فرضی که منحنی اش در مرکز مختصات میخی به‌طور نامحدود بلند، و به‌طور نامحدود باریک است، با مساحت کل برابر با یک در زیر میخ، و از لحاظ فیزیکی نمایان گر یک جرم نقطه‌ای یا بار نقطه‌ای ایده آل شده.
این تابع شکل خاصی از ضربهٔ واحد است که اولین بار توسط فیزیکدان انگلیسی پاول دیراک مطرح شد و به نام او نام‌گذاری گردید.
این تابع که با حرف یونانی دلتا formula_1 نمایش داده می‌شود، در نقطهٔ formula_3 مقداری برابر بی‌نهایت و در دیگر نقاط مقداری برابر با صفر دارد و در نتیجه انتگرال آن نیز روی بازهٔ منفی بی‌نهایت تا مثبت بی‌نهایت برابر یک خواهد بود.
باید توجه داشت که تابع دلتا با وجود اینکه با عنوان تابع خوانده می‌شود، در مفهوم، تابع نیست و بیشتر به یک تابع توزیع که در علم آمار کاربرد دارد، شبیه است. به‌عنوان مثال ضربهٔ یک چوب بیسبال به توپ در زمان کوتاهی که می‌توان آن را صفر محسوب کرد، وارد می‌شود. در نتیجه در این زمان نیروی واردشده به توپ به صورت یک تابع ظاهر نمی‌شود.
تابع دلتا مشتق تابع پله‌ای هوی‌ساید محسوب گردد.
دلتای دیراک را با اغماض می‌توان چنین تعریف کرد:
از تبعات این تعریف یکی این است که:
حاصل ضرب توزیعی δ با x برابر با صفر است:
و بالعکس اگر ، که f و g توزیع هستند، آن گاه:
به ازای عدد ثابت c ای.
انتگرال تابع دیراک تحت تاخیر زمانی را، این رابطه می‌دهد:
که گاهی اوقات به عنوان "خاصیت غربال کردن" (به انگلیسی: sifting)Weisstein, Eric W. "Sifting Property". "MathWorld". یا "خاصیت نمونه برداری" (به انگلیسی: sampling) به آن اشاره می‌شود. گفته می‌شود که تابع دلتا مقدار را در نقطه "t = T" "غربال" می‌کند.
به‌طور کلی می دانیم:
که در آن formula_8 تابع پله واحد است. سپس با استفاده از قاعده زنجیره ای داریم:
که در آن formula_10 به صورت زیر است:
تیم ملی فوتبال آلمان ، یک تیم فوتبال است که از سال ۱۹۰۸، نماینده کشور آلمان در مسابقات بین‌المللی بوده‌است. این تیم زیر نظر فدراسیون فوتبال آلمان ("Deutscher Fußball-Bund") فعالیت می‌کند که در سال ۱۹۰۰ تأسیس شده‌است. در سال ۱۹۴۹، آلمان به دو تیم آلمان غربی و آلمان شرقی تقسیم شد که هر دو توسط فیفا به رسمیت شناخته شدند تا سال ۱۹۹۰ که دوباره باهم متحد شدند. رکوردهای این دو تیم، با هم ادغام شده‌است و همچنین آلمان از پر افتخار ترین تیم های جهان است.از افتخارات آلمان میتوان به ۴ قهرمانی در جام جهانی،۳ قهرمانی در جام ملت های اروپا و یک قهرمانی در جام کنفدراسیون ها اشاره کرد.
آلمان پس از برزیل، برترین تیم در جام جهانی فوتبال است. آن‌ها چهار بار قهرمان جام جهانی فوتبال (۱۹۵۴، ۱۹۷۴، ۱۹۹۰، ۲۰۱۴) و سه بار قهرمان جام ملت‌های اروپا (۱۹۷۲، ۱۹۸۰، ۱۹۹۶) شده‌اند. آن‌ها همچنین دارای چهار نایب‌قهرمانی در جام جهانی، سه نایب قهرمانی در جام ملت‌های اروپا، چهار مقام سومی در جام جهانی، سه مقام سومی در جام ملت‌های اروپا و یک مقام چهارمی در جام جهانی هستند.
آلمان شرقی در سال ۱۹۷۶، قهرمان المپیک نیز شد. علاوه بر این، آلمان‌ها در این رقابت‌ها به دو مقام نایب قهرمانی، سه مقام سومی و یک رتبه چهارمی دست یافتند.
از دیگر افتخارات آلمانی‌ها می‌توان به قهرمانی در جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۱۷ و یک مقام سومی در این مسابقات اشاره کرد.
آلمان اولین کشوری است که هم در رده مردان هم در رده زنان در جام جهانی فوتبال به مقام قهرمانی رسیده‌ است.Sports Around the World: History, Culture, and Practice
در آلمان این تیم به صورت ساده "Nationalmannschaft" (تیم ملی)، "DFB-Auswahl" (منتخب DFB) یا "Nationalelf" (یازده ملی پوش) خطاب می‌شوند در حالی که در رسانه‌هایی خارجی به آن‌رها "Mannschaft" (تیم) گفته می‌شود. از عبارت‌های "Die Adler" (عقاب‌ها) یا "Deutsche Adler" (عقاب‌های آلمانی) نیز گاهی استفاده می‌شود.heimatsport.de – "Ganz in Weiß: Die Adler tragen ihre neuen Kleider"
بین سال ۱۹۰۱–۱۸۹۹ قبل از تشکیل تیم‌های ملی در رده بین‌المللی تیم بین‌المللی آلمان ۵ بازی غیررسمی با انگلیس انجام داد که در همه این بازی‌ها، انگلیسی‌ها موفق به شکست آلمان‌ها شدند. ۸ سال بعد از تأسیس فدراسیون فوتبال آلمان، آلمان اولین بازی رسمی خود را با تیم ملی سوئیس انجام داد که سوئیس با نتیجه ۵ بر ۳ آلمان را مغلوب کرد. به‌طور تصادفی اولین بازی‌های تیم ملی آلمان بعد از جنگ جهانی اول و بعد از جنگ جهانی دوم و همچنین بعد از اتحاد آلمان همه مقابل سوئیس انجام شده‌است. حتی اولین قهرمانی آلمان در جام جهانی نیز در کشور سوئیس بوده‌است.
در سال‌های اولیه بازیکنان به وسیله DFB (فدراسیون فوتبال آلمان) انتخاب می‌شدند. در آن زمان هنوز مربی برای تیم انتخاب نشده بود. اولین مربی تیم ملی آلمان اتو نرتز بود که معلم مدرسه در شهر مانهایم بود و هدایت تیم ملی را از سال‌های ۱۹۳۶–۱۹۲۶ بر عهده گرفت. فدراسیون به دلیل رکود بزرگ توانایی اعزام تیم ملی به اروگوئه را در سال ۱۹۳۰ برای نخستین دوره جام جهانی فوتبال نداشت. اما ۴ سال بعد، در نخستین حضور خود در جام جهانی در ایتالیا، موفق به کسب مقام سوم شد. در سال ۱۹۳۶ که المپیک در شهر برلین برگزار شد تیم ملی عملکرد ضعیفی به نمایش گذاشت و سپ هربرگر به عنوان مربی آلمان منصوب شد. در سال ۱۹۳۷ بعد از برد ۸–۰ دانمارک در شهر برسلاو (وروتسواف) به نام یازده مردان برسلاو معروف شدند.
بعد از الحاق اتریش به آلمان نازی) در سال ۱۹۳۸ (آنشلوس) به دلیل درخواست سیاستمداران آلمان نازی، ۵ یا ۶ بازیکن حرفه‌ای اتریش به تیم ملی آلمان پیوستند تا در جام جهانی ۱۹۳۸ در فرانسه شرکت کنند اما تیم ملی آلمان در همان ابتدای کار از دور رقابت‌ها کنار رفت و بدترین نتیجه تاریخ جام جهانی آلمان کسب شد (صرف نظر از سال ۱۹۳۰ و ۱۹۵۰ که آلمان در این جام‌ها شرکت نکرد).
در زمان جنگ جهانی دوم تیم ملی آلمان بیش از ۳۰ بازی ملی انجام داد اما در سال ۱۹۴۲ همه بازیکنان تیم ملی برای انجام وظیفه سربازی فراخوانده شدند.
به زمانی گفته می‌شود که بعد از جنگ جهانی دوم آلمان داری سه تیم بود آلمان غربی، آلمان شرقی و تیم ملی فوتبال زارلند.
آلمان غربی به کاپیتانی فریتس والتر و سرمربیگری سپ هربرگر در جام جهانی فوتبال ۱۹۵۴ موفق به کسب مقام قهرمانی شد. این قهرمانی در حالی به دست آمد که آلمان در دور گروهی مسابقات ۸–۳ مغلوب مجارستان شده بود اما در فینال جام جهانی فوتبال ۱۹۵۴ آلمان ۶ دقیقه به پایان بازی با گل هلموت ران موفق به شکست مجارستان با نتیجه ۳ بر ۲ شد و به نظر کارشناسان شگفتی بزرگی در برن اتفاق افتاد.
آلمان در جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ به مقام چهارمی رسید و در جام جهانی فوتبال ۱۹۶۲ تا مرحله یک چهارم نهایی پیش رفت. به دلیل نتایج نه چندان راضی‌کننده فدراسیون هدایت تیم ملی را بر عهده هلموت شون گذاشت. درجام جهانی فوتبال ۱۹۶۶ آلمان شوروی را با یک گل شکست داد تا بازی فینال را در مقابل تیم میزبان یعنی انگلیس در ورزشگاه ومبلی برگزار کند. بازی در وقت‌های معمول ۲–۲ به پایان رسید اما ضربه بحث‌برانگیز جف هرست، که به اعتقاد آلمان از خط نگذشته بود، را کمک داور بازی گل اعلام کرد تا بازی ۳–۲ به سود انگلیس شود. در دقایق پایانی وقت اضافی انگلیس گل دیگری را به ثمر رساند تا بازی را انگلیس ۴–۲ برده و قهرمان شود.
در جام جهانی فوتبال ۱۹۷۰ در مکزیک آلمان برای انتقام آمد. آن‌ها موفق شدند انتقام شکست ۴ سال قبل خود در مقابل انگلیس را بگیرند. سپس در مرحله نیمه نهایی به مصاف ایتالیا رفتند. در این بازی خاطره انگیز که بعدها از آن به عنوان بازی قرن یاد شد آلمان علی‌رغم بازی بسیار نزدیک و مصدومیت فرانتس بکن‌باوئر که شانه‌اش دررفته بود بازی را ۴–۳ واگذار کرد. اما اتفاق خوبی که برای آلمان‌ها در این جام رخ داد آقای گلی گرد مولر گلزن افسانه‌ای آلمان با ۱۰ گل زده بود. آلمان در بازی رده‌بندی با یک گل اروگوئه را شکست داد و به مقام سومی رسید.
قبل از جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ آلمان موفق به قهرمانی اروپا در سال ۱۹۷۲شد و در فینال شوروی را با سه گل شکست داد و آماده جام جهانی شد. آلمان میزبان در فینال این رقابت‌ها به مصاف هلند رفت. تیمی که با اجرای توتال فوتبال بازی‌های درخشانی از خود به نمایش گذاشته بود و مدعی اصلی جام بود. در بازی فینال هلند با گل یوهان نیکنز یک بر صفر پیش افتاد اما بازی بسته و دقیق آلمان کار را برای هلند سخت کرد. آلمان با گل‌های پائول برایتنر و گرد مولر دومین قهرمانی در جام جهانی را تجربه کرد.
در اروپا آلمان در بازی فینال مغلوب چکسلواکی شد. بازی در وقت قانونی ۲–۲ به پایان رسید اما در ضربات پنالتی آلمان ۵ بر ۳ بازی را واگذار کرد. از آن موقع به بعد تیم ملی آلمان هرگز در ضربات پنالتی مغلوب نشده‌است فقط دو مورد از دست دادن پنالتی دیده می‌شود که یکی از آن‌ها در نیمه نهایی جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ اولی اشتیلیکه پنالتی خود را از دست داد هر چند که در آخر آلمان بود که فرانسه را شکست داد. مورد دوم از دست دادن پنالتی لوکاس پودولسکی در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ مقابل صربستان بود.
آلمان در جام جهانی فوتبال ۱۹۷۸ واقع در آرژانتین نتوانست از عنوان قهرمانی خود دفاع کند و با باخت ۳ بر ۲ مقابل اتریش از گردونه رقابت کنار رفت و مربی موفق آلمان هلموت شون بازنشسته شد و هدایت تیم ملی آلمان را یوپ دروال بر عهده گرفت. تحت مربیگری یوپ آلمان موفق به فتح جام ملت‌های اروپا در سال ۱۹۸۰ شد. در جام جهانی ۱۹۸۲ آلمان‌ها نمایش خوبی داشتند و به مقام نایب قهرمانی مسابقات رسیدند. آلمان در بازی فینال ۳–۱ از ایتالیا باخت. بازی به یاد ماندنی برای آلمان‌ها در این جام برد تیم ملی فوتبال فرانسه بود که بازی ۳–۱ باخته را به تساوی ۳–۳ رساندند و در ضربات پنالتی پیروز بازی شدند.
بعد از نتیجه ضعیف در جام ملت‌های اروپا در سال ۱۹۸۴ آلمان با قدرت در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ حاضر اما بار دیگر در بازی فینال بازی را به آرژانتین و دیگو مارادونا باختند تا سومین نایب قهرمانی خود را تجربه کرده باشند. در سال ۱۹۸۸آلمان در مرحله نیمه نهایی جام ملتهای اروپا از هلند شکست خوردند. اما در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ با شکست دادن آرژانتین در فینال انتقام گرفته و لوتار ماتیوس کاپیتان آلمان سومین جام ژرمن‌ها را بالای سر برد. فرانتس بکن‌باوئر در کنار دیدیه دشان تنها کسانی در تاریخ فوتبال هستند که هم به عنوان مربی و هم به عنوان کاپیتان جام جهانی را فتح کرده‌اند.
بعد از قهرمانی آلمان در جام جهانی دو کشور آلمان غربی و آلمان شرقی به هم پیوستند و بازیکنان خوبی مانند ماتیاس سامر و اولف کیرشتن در ترکیب تیم ملی آلمان قرار گرفتند. اولین بازی آلمان در عرصه بین‌المللی بعد از اتحاد جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۲ می‌باشد که دانمارک شگفتی ساز مسابقات شد و موفق به پیروزی برابر آلمان در فینال شد. مشکلی که آلمان در این دوران داشت کهولت سن بازیکنانش بود. آن‌ها عملکرد مناسبی در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ نداشتند و بلغارستان موفق به شکست آلمان در دور یک چهارم نهایی مسابقات شد. در جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۶ آلمان موفق به کسب قهرمانی در این جام شد. با گل طلایی الیور بیرهوف که در وقت‌های اضافی بازی به ثمر رسید، بیرهوف به عنوان اولین بازیکنی لقب گرفت که گل طلایی را به ثمر رسانده‌است. این آخرین قهرمانی آلمان در سطح اروپا است. بعد از قهرمانی آلمان در این جام آن‌ها راهی فرانسه شدند تا در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ شرکت کنند. باز هم آلمان خوب کار نکرد و در مرحله یک چهارم نهایی با سه گل مغلوب کرواسی شد. بعد از این باخت آلمان، مربی تیم برتی فوگتس از سمت خود برکنار شد و به جای او اریش ریبک انتخاب شد.
آلمان دچار افت شدیدی از لحاظ بازیکن شد اما در میان این مشکلات دو بازیکن شاخص آلمان الیور کان و میشائیل بالاک امیدبخش بودند. ابتدا در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۰ آلمان با عملکردی ضعیف از دور رقابت‌ها حذف شد و اریش ریبک از سمت خود استعفاء داد و به جای او رودی فولر مربی تیم ملی آلمان شد. تیم رودی فولر در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲ به خوبی کار کرد و با درخشش دروازه‌بان افسانه ای الیور کان، میشائیل بالاک هافبک و میروسلاو کلوزه بهترین گلزن تمام ادوار جام جهانی تا مرحله فینال رفتند و این بار در فینال مغلوب برزیل شدند.
بعد از این آلمان نتوانست موفقیت خود در جام جهانی ۲۰۰۲ را تکرار کند و در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ در دور گروهی حذف شدند و رودی فولر از سمت خود کنار رفت و یورگن کلینزمن به عنوان جانشین او انتخاب شد.
آلمان‌ها امید زیادی داشتند که درجام جهانی فوتبال ۲۰۰۶، که در کشور خودشان برگزار می‌شد، قهرمان شوند. آلمان در این بازی‌ها نتایج خوبی کسب کردند و با پیروزی در هر سه بازی مرحله گروهی و با شکست دادن تیم ملی فوتبال آرژانتین که یکی از تیم‌های آماده این جام بود پا به مرحله نیمه نهایی گذاشتند اما در این مرحله مغلوب تیم ملی فوتبال ایتالیا شدند. در مرحله رده‌بندی این مسابقات آلمان پرتغال را شکست داد و به مقام سوم دست یافت. میروسلاو کلوزه با زدن ۵ گل در این تورنمنت توانست جایزه کفش طلا را دریافت کند.
پس از جام جهانی یواخیم لو که دستیار کلینزمن بود سرمربی آلمان شد. در این زمان سیاست فدراسیون فوتبال آلمان به پرورش بازیکنان جوان تغییر کرد و با مربیگری یواخیم لو در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ عملکرد خوبی داشت و با گذشت از سد پرتغال و ترکیه در مراحل یک چهارم نهایی و نیمه نهایی به فینال راه یافت ولی در مرحله فینال مغلوب تیم ملی فوتبال اسپانیا شد.
آلمانی‌ها با بازیکنانی کاملاً جوان مانند مسعود اوزیل، توماس مولر، تونی کروس، متس هوملس، سامی خدیرا و مانوئل نویر در بازی‌های جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ نیز خوش درخشیدند و با بردهای خیره کنند مقابل تیم‌های انگلیس (برد چهار بر یک) و آرژانتین (برد چهار بر صفر) کارشناسان را متحیر کرد. اما باز هم در مرحله نیم نهایی مغلوب اسپانیا شد. در مرحله رده‌بندی اروگوئه را شکست داد و به مقام سوم رسید. در این رقابت‌ها میروسلاو کلوزه با به ثمر رساندن ۱۴ گل در جامهای جهانی به رکورد گرد مولر آلمانی رسید و توماس مولر نیز توانست کفش طلا و جایزه بهترین بازیکن جوان را نصیب خود کند.
در جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ آلمان یکی از قدرتمندترین تیم‌ها بود که با پیروزی در تمام بازی‌های خود در مرحله مقدماتی به این مسابقات صعود کرده بود. همچنین با توجه به قرار گرفتن آن‌ها در گروه مرگ (پرتغال، هلند و دانمارک) مسابقات به خوبی عمل کردند و تنها تیم این جام بودند که با ۹ امتیاز به مرحله یک چهارم نهایی صعود کردند. آلمان‌ها با شکست یونان در مرحله یک چهارم نهایی توانستند رکورد ۱۵ بازی ملی بدون باخت را از خود به جا بگزارند اما در نیمه نهایی ۲۰۱۲ با یک بازی عجیب در مقابل ایتالیا که اصلاً نشانی از آلمان آماده قبل از نیمه نهایی نداشت، بازی را ۲ بر ۱ واگذار کردند.
در نهایت آلمان یواخیم لوو توانست در جام جهانی ۲۰۱۴ با شکست همه رقیبان از جمله پیروزی به یاد ماندنی ۷–۱ برابر برزیل میزبان و در نهایت شکست آرژانتین با اقتدار به مقام قهرمانی دست یابد. در این دوره از بازی‌ها میروسلاو کلوزه با دو گلی که در این رقابت‌ها به ثمر رساند از رونالدوی برزیلی پیشی گرفت و با ۱۶ گل بهترین گلزن ادوار جامهای جهانی لقب گرفت. همچنین آلمان تنها کشور اروپایی شد که در طول تاریخ موفق به قهرمانی در خاک قاره آمریکا شده‌است.
پس از قهرمانی در جام جهانی ۲۰۱۴، اولین تورنمنت رسمی تیم ملی آلمان در حالی آغاز شد که سه بازیکن عضو تیم قهرمان جام جهانی ۲۰۱۴ یعنی میروسلاو کلوزه، پر مرته ساکر و فیلیپ لام، از فوتبال ملی خداحافظی کرده بودند. تیم، در انتخابی رقابت‌های یورو شروع نا ناامیدکننده ای داشتند. آن‌ها بازی اول خود را ۲–۱ به اسکاتلند در خانه باختند و در بازی بعدی نیز برای اولین بار در تاریخ خود مغلوب لهستان شدند. پس از دو شکست متوالی، به تساوی ۱–۱ مقابل ایرلند رضایت دادند و اولین پیروزی خود را در مقابل جبرالطارق با نتیجه ۴ بر ۰ بدست آوردند. آخرین بازی خود در پایان سال را نیز مقابل اسپانیا انجام دادند. مشکلات بازی‌های ملی همچنان ادامه‌دار بود، مساوی و باخت به ایرلند کار را برای آلمان سخت می‌کرد. اما توانستند شکست مقابل لهستان و اسکاتلند را جبران و با پیروزی برابر گرجستان، صعود خود به رقابت‌های جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۶ را قطعی کنند.
در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۶، المان با درخشش برابر اکراین، جام را با برد آغاز کردند. در بازی دوم مقابل لهستان به تساوی ۰–۰ رضایت دادند و با پیروزی ۱–۰ برابر ایرلند شمالی، به عنوان سرگروه گروه C رقابت‌ها به دور بعدی صعود کردند. تیم در یک‌هشتم نهایی مقابل اسلواکی قرار گرفت و با نتیجه ۳–۰ توانست به مرحله یک چهارم نهایی این رقابتها صعود کند. مرحله ای که المان توانست برای اولین بار ایتالیا را در یک تورنمنت شکست دهد. این بازی که یک بازی جنجالی بود، در وقت‌های عادی و اضافه با نتیجه ۱–۱ مساوی شد تا در ضربات پنالتی تیم برتر مشخص شود. در این بازی ۱۹ پنالتی زده شد و در آخر یوناس هکتور، آخرین پنالتی این مسابقه را تبدیل به گل کرد تا المان برای اولین بار ایتالیا را شکست دهد. در مرحله نیمه نهایی، آلمان با کشور میزبان یعنی فرانسه بازی کرد. تیم به دنبال چهارمین قهرمانی خود بود اما با شکست ۲–۰ مقابل فرانسه، به آلمان بازگشتند. این مسابقه دومین برد (در بازیهای رسمی) فرانسه مقابل المان پس از سال ۱۹۵۸ بود.
در ۲ ژوئیه سال ۲۰۱۷، آلمان با تیم دوم خود به با نام آلمان B شناخته می‌شد، وارد رقابت‌های جام کنفدراسیون‌های ۲۰۱۷ شد. آلمان با پیروزی ۱–۰ برابر شیلی در فینال توانست برای اولین بار قهرمان جام کنفدراسیون‌ها شود.
با وجود پیروزی در تمام مسابقات انتخابی جام جهانی ۲۰۱۸ و قهرمانی جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۱۷، تیم المان که به عنوان قهرمان دوره قبلی جام جهانی پا به روسیه می‌گذاشت، اولین بازی خود برابر مکزیک را به طرز عجیبی با نتیجه ۰–۱ واگذار کرد. این برای دومین بار از سال ۱۹۸۲ بود که المان اولین بازی خود را در جام جهانی می‌بازد. آلمان در دومین بازی خود برابر سوئد، با گل دقیقه ۵+۹۰ تونی کروس که دیرترین گل تاریخ جام جهانی بود امیدها را برای باقی ماندن در روسیه زنده نگه داشت. اما باخت ۰–۲ به کره جنوبی در شهر کازان، تیر خلاص را به کاروان مانشافت زد. این اتفاق در حالی رخ داد که المان هیچ وقت در مرحله گروهی جام جهانی حذف نشده بود جز در سال ۱۹۳۸ که مسابقات به‌طور گروهی برگزار نمی‌شدند.
یکی از مهم‌ترین دلایل حذف المان در جام جهانی، حواشی ایجاد شده قبل از تورنمنت بود. مسوت اوزیل و ایلکای گوندوگان که از مهاجران ترک تبار آلمان هستند، با گرفتن عکس با رجب طیب اردوغان رئیس‌جمهور ترکیه حواشی زیادی را در آلمان ایجاد کردند که برای کاروان آلمان گران تمام شد. همچنین دیگر عامل مؤثر در ناکامی آلمان در جام جهانی روسیه، اختلافاتی بود که در بطن تیم به وجود آمده بود. بازیکنان جوان تر و جدیدتر تیم معتقد بودند که یوآخیم لوو نسبت به دو نسل متفاوت این تیم یعنی تیم برنده جام جهانی ۲۰۱۴ و تیم برنده جام کنفدراسیونها ۲۰۱۷ دیدگاه و رفتار تبعیض آمیزی دارد و تمایل او برای استفاده از بازیکنان قدیمی تیم بیشتر است. همین موضوع سبب اختلافاتی در درون اردوی مانشافت شده بود.
آنها در جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ در اولین مسابقهٔ خود مقابل ژاپن با گُلهای دقیقه ۷۵ توسط ریتسو دوان و دقیقه ۸۳ توسط تاکامو آسانو با نتیجه ۲:۱ شکست خورد گلِ آنها از روی نقطه پنالتی توسط گندوغان زده شد
و در نهایت با وجود پیروزی ۴ بر ۲ مقابل کاستاریکا برای دومین بار متوالی در مرحله گروهی حذف شد
تیم ملی آلمان بیشتر بازی‌های ملی خود را در ورزشگاه المپیک برلین انجام داده‌است اما ورزشگاه‌های دیگری نیز میزبان بازی‌های این تیم بوده‌اند. امروزه تیم ملی آلمان مسابقات خانگی خود را در میان استادیوم‌های مختلف این کشور به صورت چرخشی انجام می‌دهد. آنها تاکنون در ۴۳ شهر مختلف بازی‌های خانگی انجام داده‌اند؛ از جمله شهرهایی که در زمان گذشته جزئی از قلمرو آلمان بوده‌اند، مانند شهر وین اتریش که سه بازی بین سال‌های ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۲ در آن جا انجام شد.
بازی‌های تیم ملی آلمان ۴۶ بار در شهر برلین که محل برگزاری اولین بازی خانگی آلمان (در سال ۱۹۰۸ برابر انگلیس) بود، انجام شده‌است. سایر شهرهای میزبان شامل هامبورگ (۳۴ بازی)، اشتوتگارت (۳۲ بازی)، هانوفر (۲۸ بازی) و شهر دورتموند هستند. یکی دیگر از مکان‌های قابل توجه، شهر مونیخ است که میزبان مسابقات مهمی در طول تاریخ فوتبال آلمان بوده‌است، از جمله فینال جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ که آلمان غربی در برابر هلند به پیروزی رسید.
مسابقات رسمی و دوستانه تیم ملی آلمان توسط شبکه آرتی‌ال پخش می‌شود. سایر پخش کنندگان شبکه‌های آ.ار.د و زد د اف هستند. مسابقات تیم ملی آلمان در جام جهانی و جام قهرمانی اروپا، از پربیننده‌ترین رویدادهای تلویزیونی در آلمان هستند.
جام ملت‌های اروپا
بازی‌های المپیک تابستانی
جام کنفدراسیون‌ها
جام یو.اس.
مسابقات صدمین سالگرد سوئیس
مسابقات چهار ملت
مسابقات آزتکا ۲۰۰۰
جایزه بازی جوانمردانه جام جهانی
جایزه جذابترین تیم جام جهانی از نظر مخاطبان
جایزه بازی جوانمردانه جام کنفدراسیون‌ها
تیم سال فیفا
جایزه جهانی لوریوس برای تیم سال
جایزه بهترین تیم سال به انتخاب ورلد ساکر
قهرمانی غیررسمی جهان
جایزه بهترین تیم ورزشی سال آلمان
جایزه برگ بوی نقره‌ای
جایزه بهترین تیم سال به انتخاب لاگاتزتا دلو اسپورت
جایزه بامبی
جایزه تلویزیون آلمان
جایزه پرنده طلایی