moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تحصیل در دانشکده ۳ ترم طول می‌کشد و با توجه به گذراندن تعداد ۵۶ واحد درسی (واحدهای مصوب وزارت علوم و واحدهای مربوط به وزارت خارجه) برای مقطع ارشد و نیز لزوم یادگیری زبان دوم (در کنار زبان انگلیسی) دانشجویان از توانمندی‌های بالایی برخوردار می‌گردند. زبان دوم بستگی به گرایش تحصیلی دانشجویان ارائه می‌شود و محدودیتی در ارائه زبان دوم وجود ندارد، زبان‌های فرانسه، اسپانیولی، عربی، چینی و حتی سواحیلی از جمله زبان‌هایی است که در این دانشکده تدریس شده‌است.
شایان ذکر است که از ترم مهرماه سال ۱۳۹۴ دانشکدهٔ روابط بین‌الملل در هفت رشته دانشجو خواهد داشت و زمزمه‌هایی نیز برای ارتقاء دانشکده به دانشگاه علوم دیپلماتیک شنیده می‌شود
تا سال ۹۱ دانشکده به دانشجویان شهریه ماهانه پرداخت می‌کرد ولی از این زمان به بعد به علت مشکلات بودجه‌ای وزارت خارجه این شهریه قطع شد و به دانشجویان مبلغی بابت شهریه پرداخت نمی‌شود.
در گذشته فارغ التحصیلان بعد از فراغت از تحصیل بلافاصله به استخدام وزارت امور خارجه درمی‌آمدند اما طی چند سال گذشته دانشکده اعلام کرده‌است که تحصیل در آن به معنی استخدام در وزارت امور خارجه نیست و این مرکز صرفاً یک محل آموزشی آکادمیک برای ادامه تحصیل است. با این حال کماکان دانشکده مسیر اصلی ورود به وزارت امور خارجه محسوب می‌گردد و دانشجویان برتر علمی-تخصصی-عقیدتی و اخلاقی که تسلط کافی به زبان انگلیسی داشته باشند زمینهٔ فعالیت در وزارت متبوع را دارند.
دانشکده از ورودی‌های هر سال تعداد ۱۰ نفر را که در طی یک مصاحبه زبان انگلیسی و عقیدتی-اخلاقی موفق شدند و نمرات بالاتری دارند در برنامه اعزام به کشورهایی همچون ژاپن، هلند، انگلستان، فرانسه، کره جنوبی، آلمان و … قرار می‌دهد.
منطقه تخت‌سادات یکی از مناطق نمونه گردشگری است که در نزدیکی منطقه کرهرود شهر اراک واقع در استان مرکزی قرار دارد.
طبق اعلام سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان مرکزی تعداد گردشگران منطقه ۳۶،۶۰۰ نفر در سال است که بیش از ۳۵،۵۰۰ از گردشگران از داخل استان و ۱،۴۰۰ گردشگر از مناطق خارج از استان از منطقه دیدن می‌کنند.
فاصله ۵ کیلومتری و دسترسی آسان به شهر، دسترسی به راه‌آهن، فرودگاه اراک و آزادراه ۵ ایران، وجود زیرساخت‌های تأمین آب آشامیدنی و برق در ۵۰۰ متری منطقه و وجود زیرساخت‌های اقامتی در نزدیکی آن در شهر اراک از جمله امکانات موجود در منطقه می‌باشد. برای توسعه منطقه گسترش امکانات گازرسانی و مخابرات لازم است.
این منطقه به دلیل وجود اراضی وسیع و مستعد برای ایجاد اماکن تفریحی و ورزشی بسیار مناسب است. همچنین این منطقه نیازمند سرمایه‌گذاری در زمینه‌های مراکز اقامتی، تفریحی، پذیرایی، ورزشی، و تجاری است.
قبرستان تخت سید
از جاذبه‌های طبیعی این منطقه می‌توان به چشمه و نهر آب، پوشش گیاهی متنوع، باغ‌های میوه، اراضی کشاورزی و مراتع سرسبز اشاره کرد.
امپراتور کانگ‌شی (۴ مه ۱۶۵۴– ۲۰ دسامبر ۱۷۲۲) چهارمین امپراتور دودمان چینگ بود. او اولین امپراتور این سلسله بود که در خاک چین (در پکن) به دنیا آمد و دومین امپراتور این سلسله نیز بود که توانست کلیه چین را تحت سلطه خویش درآورد.
دوره حکومت ۶۱ ساله کانگ‌شی که از ۷ سالگی او آغاز می‌شود، طولانی‌ترین دوره حکومت یک امپراتور در تاریخ چین است. البته او شش سال اول حکومتش را زیر نظر یک نایب‌السلطنه سپری کرد و در این چند سال از قدرت اجرایی برخوردار نبود. یکی از حامیان او در دوره حکومتش، مادربزرگ او، ملکه مادر شیائو ژوآنگ بود.
امپراتور کانگ‌شی یکی از قدرتمندترین شاهان تاریخ چین به حساب می‌آید. او شورش فئودال‌ها را به شدت سرکوب کرد و تایوان را به قلمرو امپراتوری خود افزود. همچنین در مقابل توسعه‌طلبی‌های روسیه تزاری در ناحیه آمور ایستادگی کرد و قلمرو دودمان چینگ را در سمت شمال غربی گسترش داد. او در امور فرهنگی نیز دست به اقدامات مهمی زد؛ برای مثال، فرهنگ لغت کانگ‌شی یکی از مهم‌ترین آثار به جای مانده از دوره حکومت اوست.
دوره حکومت امپراتور کانگ‌شی، عصری از آرامش و رفاه نسبی را پس از سال‌ها جنگ و آشوب به ارمغان آورد. سلطنت او در چین آغازگر دوره‌ای بود که آن را عصر شکوفایی کانگ‌شی و چیان‌لونگ می‌نامند. در پایان سلطنت کانگ‌شی، قلمرو او کلیه چین، تایوان، منچوری، بخشی از خاور دور روسیه، مغولستان داخلی، مغولستان خارجی و تبت را شامل می‌شد.
وضعیت خزانه کشور در زمان امپراتور کانگ‌شی بدین شرح بود:
دلایل افت میزان ثروت خزانه در سال‌های پایانی حکومت امپراتور کانگ‌شی، جنگها و لشکرکشی‌های نظامی او در نقاط مختلف می‌باشد. امپراتور کانگ‌شی تلاشهای خود در زمینه اقتصادی را به پسرش امپراتور یونگ‌ژنگ نیز آموخت تا خزانه کشور دچار مشکلات مالی نشود.
نگاه به شرق یک راهبرد در سیاست خارجی ایران است که از آغاز ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد در سال ۱۳۸۴ مطرح شد.
بر اساس این سیاست، ایران باید برای ارتقای جایگاه بین‌المللی خود بر اهرم ایجاد رابطه مناسب با کشورهای مشرق‌زمین بیشتر تکیه داشته باشد. البته پیرامون این که چه کشورهایی در زمره اهداف سیاست نگاه به شرق قرار می‌گیرند، و این که از چه دیدگاهی باید به این سیاست نگاه کرد اتفاق نظری میان صاحب‌نظران نیست و حداقل ۳ دیدگاه مختلف وجود دارد.
این سیاست در چارچوب نظری سازه‌انگاری قرار می‌گیرد.
در مورد مفهوم سیاست نگاه به شرق، سه حالت را می‌توان در نظر گرفت: <ins>توسعه روابط با شرق و محدود کردن روابط با غرب</ins>، <ins>تعادل متقارن در روابط با شرق و غرب</ins>، <ins>تعادل نامتقارن در روابط با شرق و غرب با در اولویت قرار دادن شرق</ins>. به نظر می‌رسد سیاست نگاه به شرق به مورد سوم نزدیکتر است. زیرا سیاست نگاه به شرق مبتنی بر پرهیز از یک جانبه گرایی در مورد غرب در سیاست خارجی و نگاه جامع به سیاست خارجی برای استفاده از فرصتها و ایجاد آنها است. بنابراین، معنای آن با تعریف اول متفاوت است و در عین حال، تفاوت‌های ظریفی با تعریف دوم دارد؛ زیرا سیاست نگاه به شرق مبتنی بر تلاش برای برقراری ارتباط همزمان با شرق و غرب و اولویت دادن به شرق به دلایل ژئوپلیتیک، فرهنگی، اقتصادی و حتی سیاسی است. بنابراین، این رویکرد به معنای رد کردن و بی‌تفاوتی نسبت به غرب نیست. در واقع، تأکید بر شرق در اینجا نفی غرب نیست. در این رابطه، باید گفت که سیاست نگاه به شرق یک استراتژی واقع بینانه است و بیش از هر چیز، به دنبال استفاده از فرصتهای ارتباطی با کشورهای مختلف است. در همین رابطه، علی‌اکبر ولایتی، در توصیف سیاست نگاه به شرق می‌گوید: «"هر جا که منافع، خواسته‌ها و استراتژی ما بهتر و بیشتر برآورده شود، طبیعی است که اولویت را به آنجا بدهیم."»
در شرایطی که نه واقعیت روشنی به نام «بلوک شرق» وجود دارد و نه دیگر ادعاهای ایدئولوژیک شرق معتبر هستند، سیاست نگاه به شرق به معنای دنبال کردن شرق و پیروی محض از کشورهای شرقی نیست، آن هم آن طور که در زمان جنگ سرد تصور می‌شد. بنابراین، شاخصه‌های سیاست نگاه به شرق را می‌توان به شرح ذیل ذکر کرد:
ایران از آغاز دوران جمهوری اسلامی شعار «"نه شرقی، نه غربی"» را سرلوحه خود قرار داده و سعی نموده در سیاست خارجی خود حرکت مستقلی را در پیش بگیرد. رویکرد مطلق‌گرایانه ایران به این شعار تا پایان جنگ سرد، مانع از این می‌شد که ایران بتواند هم‌پیمانان استراتژیکی برای خود بیابد.
یکی از مهمترین موضوعات مربوط به سیاست خارجی ایران پس از روی کار آمدن دولت نهم، سیاست نگاه به شرق و گسترش روابط ایران با کشورهای آسیایی بود. در واقع، عدم دستیابی به اهداف مطلوب در روابط با کشورهای غربی با ادامه خصومت بین ایران و ایالات متحده، به ویژه در پرونده هسته‌ای، منجر به گسترش روابط ایران با شرق شد تا بار دیگر مورد توجه و تأکید قرار گیرد. این سیاست تاکنون عملاً با یک سری جنبش‌های بین‌المللی و موضع‌گیری‌های سیاسی همراه بوده است.
با توجه به وضعیت پرونده هسته‌ای ایران، که در آن سه کشور انگلیس، فرانسه و آلمان نقشی اساسی در مذاکرات داشتند و رسیدن به بن‌بست در این پرونده با کشورهای مذکور، و اینکه این سه کشور خود را به عنوان نمایندگان جامعه اروپا یا به طور کلی نمایندگان غرب معرفی می‌کردند، در نتیجه تمایل به یافتن افق‌های جدید در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران افزایش یافت. سیاست نگاه به شرق در واقع ناشی از شرایط ذکر شده بود. با این حال، چنین سیاستی در ایران بی‌سابقه نبود و در دوره دوم ریاست جمهوری آقای هاشمی رفسنجانی، اقداماتی برای تقویت روابط موجود با کشورهای مهم آسیایی مانند چین، هند و روسیه در چارچوب اتحاد استراتژیک انجام شده بود.
سیاست نگاه به شرق در مجموعه سیاست‌های خارجی جمهوری اسلامی ایران در مقاطع مختلف با نقاط قوت و ضعفی مورد توجه قرار گرفته است. با این حال، به نظر می‌رسد که در سالهای اخیر، این استراتژی بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. همانطور که سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران تأکید می‌کند: «"در سیاست خارجی، ترجیح شرق بر غرب، ترجیح همسایه بر دور، ترجیح ملّت‌ها و کشورهایی که با ما وجه مشترکی دارند بر دیگران، یکی از اولویت‌های امروز ماست."» (تبریز، ۲۹ بهمن ۱۳۹۶). در همین راستا، علی‌اکبر ولایتی، مشاور امور بین‌الملل رهبر ایران نیز سیاست نگاه به شرق را ضرورتی استراتژیک برای جمهوری اسلامی در تأمین منافع اقتصادی، سیاسی و دفاعی خود می‌داند.
سیاست نگاه به شرق متمرکز بر تأمین نیازهای تجهیزاتی ایران از کشورهایی مانند چین، روسیه و کره شمالی بوده است. با توجه به موفقیت همکاری با کشورهای حوزه شرق (کشورهای ذکر شده)، نگاه به شرق به عنوان یک استراتژی ویژه توسط روسای جمهور ایران (آقایان «اکبر هاشمی رفسنجانی»، «سید محمد خاتمی»، «محمود احمدی‌نژاد» و حتی «حسن روحانی») مورد استفاده قرار گرفته است. البته در میان دولت‌های مذکور، در زمان ریاست جمهوری احمدی‌نژاد، به دلیل فشار بی‌سابقه غرب به بهانه‌های سیاسی بر جمهوری اسلامی ایران، این ایده در دستگاه دیپلماسی کشور شکل گرفت که کلید حل مشکلات اساسی در سیاست خارجی است، آن هم نه در رابطه با پایتخت‌های اروپایی بلکه در رابطه با کشورهای آسیای شرقی. بر این اساس، احمدی‌نژاد ضمن اصلاح رویکردها و سیاست‌های دولت قبلی (خاتمی) که مبتنی بر ایجاد و تعمیق روابط با غرب و به ویژه اروپا بود، تلاش‌های ویژه‌ای برای ایجاد روابط با جهان شرق انجام داد.
پس از پایان دولت محمود احمدی‌نژاد در سال ۱۳۹۲، دولت یازدهم به ریاست حسن روحانی اگرچه تلاش‌های ویژه‌ای برای حل مشکلات قبلی و متعاقباً بهبود روابط با غرب از طریق به اصطلاح «برنامه جامع اقدام مشترک (برجام)» کرد، اما روحانی از شرق آسیا و به ویژه منطقه استراتژیک هند-آرام غافل نشد. زیرا او می‌دانست که با توجه به موقعیت‌های خاص ژئوپلیتیک و ژئواستراتژیک، این مناطق می‌توانند نظم هرم قدرت جهانی را در سالهای آینده تحت تأثیر قرار دهند. به همین دلیل دولت روحانی برنامه ۲۵ ساله همکاری‌های مشترک ایران و چین را به عنوان قدرتی در حال ظهور در عرصه سیاست و همچنین عرصه روابط بین‌الملل تنظیم کرد.
سیاست نگاه به شرق تاکنون به جای راهی برای ایجاد فرصتها، به عنوان یک راه فرار در مواقع چالش با غرب تلقی شده است. به بیان بهتر، می‌توان گفت استراتژی نگاه به شرق در زمینه سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران بیشتر تحت تأثیر چالش با غرب به عنوان یک سیاست مدون مورد توجه قرار گرفته است.
کشورهایی مانند ژاپن، کره جنوبی، چین، مالزی، روسیه، هند و پاکستان از کشورهای هدف این سیاست عنوان شده‌اند. البته به زعم عده‌ای از آن‌جا که ژاپن و کره جنوبی با اتخاذ سیاست‌های اقتصادی سرمایه‌داری لیبرال و انحلال فرهنگی در تمدن غرب، دیگر در چارچوب تمدن مشرق‌زمین تعریف نمی‌شوند نمی‌توانند در این رویکرد جایگاهی داشته باشند و خیمه نگاه به شرق بر پایه ۴ ستون روسیه، هند، چین و مالزی استوار است.
بر پایه این نوع نگاه، تعریف حوزه شرق بر پایه مکان جغرافیایی و تا حدودی تقابل با دنیای غرب انجام می‌شود. بر اساس این نگاه، کشورهای آمریکای لاتین نیز در حوزه شرق تعریف می‌شوند. مبنای تصمیم‌سازی‌ها در دولت احمدی‌نژاد این رویکرد بوده‌است.
با نگاه ایدئولوژیک که بر اساس دوقطبی تقابل شرق–غرب و نگاه اسلامگرایانه جمهوری اسلامی است، کشورهای جهان اسلام نیز در حوزه شرق تعریف می‌شوند. این دیدگاه طرفداران کمی دارد.
این دیدگاه شرق را بر پایه حوزه تمدنی شرق و با زاویه دید منطقه‌ای و همسایگی نگاه می‌کند و سعی دارد از شرق هویتی مکانی و جغرافیایی ارائه دهد.
فریدون مجلسی
، یکی از دیپلمات‌های پیشین ایران، معتقد است که سیاست نگاه به شرق نه تنها به پیشرفت و خروج ایران از شرایط فعلی منجر نمی‌شود، بلکه کشور را در یک بازار غیر رقابتی به دام می‌اندازد و باعث پَسرفت اقتصادی و تعاملات تجاری مضر می‌شود. به گفته وی، استراتژی نگاه به شرق برای ایران معنی‌ای ندارد. با این سیاست، ایران اسیر ناتوانی خود در شرق می‌شود و در این بازار گرفتار می‌ماند. بنابراین، هر کالایی را به هر قیمتی بدهند، ایران مجبور به خرید آن است. در حالی که ایران باید در روابط خود آزاد باشد و مشتری بازاری شود که کالای بهتری را با قیمت رقابتی‌تر عرضه می‌کند. به گفته وی، استراتژی نگاه به شرق باعث می‌شود که ایران بابت بازی کردن نقش واسطه در بازار جهانی، باج اقتصادی زیادی را به کشورهای حوزه شرق پرداخت کند. به گفته وی، به طور کلی سیاست نگاه به شرق منجر به امور مضر اقتصادی برای ایران می‌شود.
قائم موسوی
، کارشناس علوم سیاسی ایرانی، در مورد سیاست نگاه به شرق می‌گوید: «"ایران در تقابل با نفوذ غرب و فشارهای ایالات متحده آمریکا به سوی چین و روسیه تمایل پیدا کرده است، اما آنها با وجود اعلان ظاهری-کلامی به کشور ما جواب مثبت نداده‌ و در پیچ‌ها و بحران‌های اساسی حمایت لازم را از ما نکرده و دست‌مان را خالی گذاشته‌اند"». به گفته وی، منافع روسیه از مشکلات ایران با غرب تأمین می‌شود، بنابراین روسیه به ادامه این اختلاف برای تأمین منافع خود دامن می‌زند. علاوه بر این روسیه در مواقع نیاز، حمایت‌های کافی را در دفاع از ایران ارائه نداده است. به گفته وی، ایران مجبور است رفتار ناشایست دولت چین با مسلمانان این کشور را به خاطر تقابل با فشارهای آمریکا و غرب نادیده بگیرد. به گفته وی، ایران باید از وابستگی به روسیه و چین اجتناب کند، زیرا آنها متحدان قابل اعتماد و پایداری نیستند و بدون شک پشتیبانی لازم را از ایران در مواقع حساس ارائه نخواهند کرد.
مردگان متحرک (به انگلیسی: "The Walking Dead") عنوان داستانی مصور نوشته رابرت کرکمن و هنرمندی با نام تونی مور است. داستان، بر روی شخصیت ریک گرایمز افسر پلیسی متمرکز است که در هنگام انجام وظیفه مجروح شده و به کما رفته‌است.
او در هنگام فروپاشی زندگی در حضور زامبی‌ها و در حالی به هوش می‌آید که جورجیا در قرنطینه است. او موفق می‌شود همسر و فرزندش را به همراه سایر نجات یافتگان پیدا کند و به تدریج رهبری گروهی را که بعدها به یک جامعه کوچک تبدیل می‌شود را بر عهده بگیرد.
کرکمن این کتاب مصور را به همراه تونی مور و چارلی ادلرد در سال ۲۰۰۳ توسط انتشارات ایمیج کامیکس منتشر کرد. مردگان متحرک در سال ۲۰۰۷ و ۲۰۱۰ و در کامیک-کان سن دیگو موفق به کسب جایزه آیزنر و عنوان بهترین داستان مصور ادامه‌دار شد. برخلاف روند معمول کتاب های مصور،مردگان متحرک عمدتا به صورت سیاه و سفید انتشار می شد
"سریال مردگان متحرک" اولین بار در سال ۲۰۱۰ از شبکه ای‌ام‌سی به نمایش درآمد. این سریال تلویزیونی همان مسیر کتاب مصور را دنبال می‌کند. این کمپانی همچنین دست به تولید محصولات دیگری از جمله بازی‌های ویدئوییمردگان متحرک (بازی ویدئویی) و سریال‌های مشابه دیگری به نام‌های "از مردگان متحرک بترسید" و مردگان متحرک جهان فراسو نیز زده‌است.
سری داستانی مردگان متحرک اولین بار در سال ۲۰۰۳ منتشر شد و تصویرسازی ۶ قسمت آن با همکاری تونی مور انجام شد. کلیف رث برنـ نیز از قسمت پنجم به مجموعه هنرمندان این سری پیوست. در قسمت هفتم این سریال چارلی ادلرد، سرپرستی هنری را به دعوت کرکمن بر عهده گرفت. مور همچنین عهده‌دار طرح روی جلد ۲۴ جلد اول این مجله شد اما ادامه آن به الدرد سپرده شد.
وقتی که سریال تلویزیونی آن در اکتبر ۲۰۱۰ آماده پخش شد انتشارات این کتاب هفتگی شد. اولین ۵۲ قسمت این سریال تا ژانویه ۲۰۱۱ به پایان رسید و تا یک سال هر هفته یک قسمت از آن به نمایش درآمد.
سریال برگرفته شده از این کتاب، سریال مردگان متحرک است که کارگردان آن فرانک دارابونت، با بازی اندرو لینکلن و سارا وین کالیز است. این سریال اولین بار در تاریخ ۳۱ اکتبر ۲۰۱۰ از شبکهٔ تلویزیونی ای‌ام‌سی در آمریکا پخش شد و اکنون فصل‌ها و قسمت‌های مختلفی از آن ساخته و پخش شده‌است.
در تاریخ ۱۸ فوریه ۲۰۱۱ تل‌تیل گیمز اعلام کرد که قصد دارد بازی ویدئویی برگرفته شده از این کتاب را بسازد و قصد دارد در پاییز ۲۰۱۱ کار را شروع و در آوریل ۲۰۱۲ آن را ارائه کند. این کمپانی اعلام کرد که این بازی شامل پنج قسمت است که بین ماه‌های آوریل تا نوامبر ۲۰۱۲ به بازار می‌آید. پس از منتشر شدن نسخه اصلی بازی، تل‌تیل گیمز نسخهٔ دیگری را به نام مردگان متحرک ۴۰۰ روز را در ژوئیه ۲۰۱۳ منتشر کرد.
ریک گرایمز افسر پلیسی از ایالت کنتاکی که ساکن شهر کوچکی به نام سینتیانا است در هنگام انجام‌وظیفه مجروح شده و زمانی به هوش می‌آید که شهر توسط زامبی‌ها یا مرده‌های متحرک تسخیرشده و انگار هیچ‌کس به‌جز او زنده نیست.. او با کمک مورگان و پسر نوجوانش هنگامی‌که به خانه می‌رسد درمیابد که خانه‌اش غارت شده و همسر و فرزندش آن‌جا را ترک کرده‌اند. ریک برای پیدا کردن خانواده‌اش به آتلانتا و محل حفاظت‌شده ارتش می‌رود اما درمیابد که آتلانتا هم به تسخیر زامبی‌ها درآمده‌است. او با کمک گلن ری از کشته شدن به دست زامبی‌ها نجات پیدا می‌کند و به گروه کوچکی که در فروشگاهی در شهر آتلانتا گرفتار شده‌اند ملحق می‌شود. ریک به‌محض مسلط شدن به اوضاع، ابتکار عمل را به‌دست می‌گیرد و به همراه آن‌ها موفق به ترک شهر می‌شود. در جریان فرار از شهر موفق می‌شود همسرش لوری و پسرش کارل را که توسط شین همکار و دوست ریک نجات پیدا کرده‌اند در کنار سایر نجات‌یافتگان در خارج از شهر پیدا کند. هجوم زامبی‌ها به کمپ خارج شهر باعث کشته شدن تعدادی از اعضای گروه می‌شود. گروه تصمیم به ترک آتلانتا گرفته و به‌سوی مرکز تحقیقات علمی آتلانتا به راه می‌افتد. اما در مرکز کنترل و پیشگیری بیماری تنها دکتر جنر زنده مانده‌است که همچنان مشغول کار بر روی این میکروب ناشناخته است که عامل به وجود آمدن مرده‌های متحرک است. ریک به همراه دوستان و خانواده‌اش با از دست رفتن سی‌دی‌سی دوباره راهی تعقیب و گریز می‌شوند.
فصل دوم با خروج از آتلانتا آغاز می‌شود. ریک سرپرستی گروه را بر عهده گرفته و گروه را به‌سوی مناطق روستایی حرکت می‌دهد. در جریان این حرکت و ناپدید شدن یکی از اعضای گروه کارل زخمی می‌شود و آن‌ها با یافتن مزرعه گرین موفق به نجات کارل می‌شوند و موقتاً از سرگردانی نجات پیدا می‌کنند. هرشل و خانواده‌اش ساکن مزرعه موروثی خود هستند که دارای وسعت دید زیادی است. ریک و دوستانش در محوطه خارج از خانه مزرعه‌دار کمپ کوچکی بر پا می‌کنند. گلن و مگی دختر مزرعه‌دار به هم علاقه‌مند می‌شوند. مالک مزرعه هرشل گرین و خانواده‌اش از ماهیت زامبی‌ها بی‌خبر بوده در این مدت مشغول انبار کردن دوستان و نزدیکان مرده خود در انبار مزرعه بودند. کارل و سایرین به پیشنهاد شین کار با اسلحه را یادمی‌گیرند. اما هرشل که از حضور این غریبه‌ها در مزرعه خود خشنود نیست از آن‌ها می‌خواهد با بهبود کارل مزرعه او را ترک کنند. ریک متوجه رابطه کوتاه شین و لوری می‌شود و به شین اولتیماتوم می‌دهد تا از خانواده او دور بماند. آن‌ها نهایتاً ناچار به رودررویی با هم شده و شین کشته می‌شود. لوری باردار است و ریک نمی‌داند این فرزند از خود اوست یا از شین. با هجوم دوباره زامبی‌ها مزرعه سقوط می‌کند و گروه به همراه هرشل و خانواده‌اش ناچار به ترک مزرعه می‌شوند. در جریان ترک مزرعه اندریا در مزرعه جا می‌ماند و عده‌ای از اعضای گروه کشته می‌شوند. این فصل با یافتن زندان به‌عنوان سرپناهی برای گروه به‌پایان می‌رسد.
گروه با گذراندن زمستانی دشوار و زندگی خانه‌به‌دوشی از کشته شدن به‌دست زامبی‌ها جان به در می‌برد. لوری ماه‌های پایانی بارداری را می‌گذراند. اما کاملاً روشن است که او و ریک رابطه خوبی ندارند. یافتن زندان احتمال یافتن غذا و دارو و سرپناه را به آن‌ها نوید می‌دهد. گروه با پاک‌سازی زامبی‌ها در یکی از بلوک‌های زندان سرانجام محل سکونت امنی یافتند. اما آن‌ها تنها ساکنین زندان نیستند. در کافی تریای زندان با چند زندانی برخورد می‌کنند که از اتفاقات جاری بی‌خبرند. همه نگهبان‌های به مرده‌های متحرک تبدیل شده‌اند. هرشل در جریان جستجوی زندان مورد گازگرفتگی زامبی‌ها قرارگرفته و ریک با قطع پای هرشل او را از مرگ نجات می‌دهد. یک نفر از زندانی‌های نجات یافته تصمیم به کشتن اعضای این گروه و تسلط به اوضاع می‌گیرد. این زندانی یک محکوم قتل‌های سریالی است که نهایتاً کشته می‌شود. گلن و مگی با هم ازدواج می‌کنند. این در حالی است که لوری در جریان تولد جودیث جان خود را از دست می‌دهد. وضعیت روحی ریک با شنیدن این خبر متزلزل می‌شود. از سوی دیگر اندریا که موفق به فرار از مزرعه شده بود با زنی به نام میشون آشنا می‌شود. او به‌اتفاق میشون به وودبری می‌رسد که سرپرستی آن بر عهده مردی است به نام گاورنر (فرماندار). اندریا به گاورنر علاقه‌مند شده و در وودبری می‌ماند. میشون که به گاورنر اعتمادی ندارد از وودبری می‌رود و به گروه ریک در زندان ملحق می‌شود. او ریک را در جریان آدم‌ربایی گاورنر و گرفتار شدن مگی و گلن قرار می‌دهد و ریک به همراه میشون و چند نفر از اعضای گروه برای رهایی دوستانش به وودبری شبیخون می‌زند. درل در جریان همین عملیات نجات برادرش را پیدا می‌کند. گاورنر که در این تعقیب و گریز زخمی شده‌است تصمیم می‌گیرد به زندان حمله کند. تایریس و خواهرش ساشا در جریان فرار از زامبی‌ها به زندان پناه می‌برند اما ریک به کسی اعتمادی ندارد و آن‌ها را نمی‌پذیرد. آن‌ها به‌ناچار به وودبری پناه می‌برند. زمان ورود آن‌ها به وودبری هم‌زمان با آماده شدن گاورنر برای حمله به وود بری است. گاورنر جریان حمله به زندان شکست خورده و متواری می‌شود.
این فصل با چگونگی فرار گاورنر آغاز می‌شود. او پس از فرار با خانواده‌ای که ساکن یک ساختمان متروک هستند آشنا می‌شوند. آن‌ها برای او حکم خانواده از دست رفته‌اش را پیدا می‌کنند. در راه با گروهی دیگر از نجات‌یافتگان برخورد می‌کنند و به آن‌ها ملحق می‌شوند. گاورنر با کشتن سرپرست این گروه سرپرستی گروه تازه را به دست می‌آورد و آن‌ها را قانع می‌کند تا به زندان حمله کنند. با سقوط وودبری و فرار گاورنر ساکنین وودبری نیز به گروه ریک ملحق شده و ساکن زندان شده‌اند. حالا آن‌ها به تدریج قادر به تولید و خودکفایی هستند. سبزی می‌کارند و خوک پرورش می‌دهند و نیاز چندانی برای جستجوی غذا ندارند. اما یک بیماری در زندان شایع شده و عده بسیاری در اثر بروز این بیماری می‌میرند. ریک در یک برخورد انضباطی از کرول که دو بیمار مسری را کشته بود می‌خواهد تا زندان را ترک کند. ظهور دوباره گاورنر در زمان شیوع بیماری در زندان تنش را دوباره به زندگی ساکنین زندان بازمی‌گرداند. ریک و میشون و کارل در جستجوی سلاح به محل زندگی سابق ریک برمی‌کردند و در آنجا مورگن را پیدا می‌کنند.. اما مورگن به آن‌ها ملحق نمی‌شود. با حمله دوم گاورنر زندان سقوط می‌کند. عده بسیاری کشته می‌شوند از جمله هرشل و گاورنر. با فروپاشی زندان گروه ریک از هم می‌پاشد و هر یک به سویی فرار می‌کنند. بت خواهر مگی در جریان فرار از زندان توسط گروهی ناشناس ربوده می‌شود. درل با گروهی کماندار بی رحم همراه می‌شود. میشون که خسته ازدست‌دادن‌های دوباره است باز تنها به سفر خود ادامه می‌دهد. گلن در اتاقک کشیک زندان به هوش می‌آید و به کمک تارا یکی از بازماندگان تیم گاورنر از زندان فرار می‌کند. تایریس جودیت را یافته و به همراه دو کودک دیگر در حال فرار از زندان کرول را میابد. سه نفر در مسیر این حرکت به گلن و تارا کمک می‌کنند. این سه نفر عازم مأموریتی نظامی و رسیدن به واشینگتن دی سی هستند.
زندگی دوباره به الگزندریا بازمی‌گردد. ریک و میشون همخانه و شریک زندگی هم می‌شوند. در مسیر جستجو برای آذوقه ریک و درل با جیزز برخورد می‌کنند و در جریان تعقیب و گریز او که قصد سرقت آذوقه آن‌ها را دارد او را بیهوش کرده و به همراه خود به الگزندریا می‌آورند. جیزز (مسیح) ساکن هیل‌تاپ یا اردوگاه تپه است. او ریک و سایرین را از حضور گروه وحشی و آدم‌کش نیگان آگاه می‌کند. اهالی الگزندریا و هیل تاپ به توافق می‌رسند و ریک در ازای قول مساعدت در کشتن گروه نیگان از آن‌ها طلب آذوقه می‌کند. اردوگاه نیگان مورد حمله ریک و دوستانش قرار گرفته و همه آن‌ها کشته می‌شوند. ریک نمی‌داند که این تنها یکی از پست‌های گروه نیگان است و او با این کار خانواده و اهالی الگزندریا را در خطر بزرگی قرار داده‌است. کرول از نبرد و کشتن بیزار شده و شهر را ترک می‌کند. مورگن نیز در پی یافتن و مراقبت از او از شهر می‌رود. مگی به شدت بیمار می‌شود و گروه تصمیم می‌گیرد او را به هیل تاپ که مجهز به تجهیزات پزشکی است برساند. اما گروه نیگان راه را از همه سو بر آن‌ها می‌بندد و همه آن‌ها را وادار به تسلیم می‌کند. این فصل با کشته شدن دو نفر از نزدیک‌ترین دوستان ریک یعنی گلن و ابراهام به دست نیگان به پایان می‌رسد.
ورود نیگان به صحنه زندگی الگزندریا روزهای گذشته و آنچه به‌دست آمده‌است را نابود می‌کند. نیگان تمامی سلاح‌ها، تختخواب‌ها، غذا، داروها و همه لوازم رفاهی الگزندریا را مصادره کرده و آن‌ها را وادار می‌کند تا از این به بعد به آن‌ها خراج بدهند. آن‌ها درل را با خود می‌برند. ریک در وحشت از دست دادن عده بیشتری از دوستان و اهالی الگزندریا به خواست نیگان گردن می‌نهد. مورگن در نزدیکی واشینگتن‌دی‌سی موفق به یافتن کرول را شده و در جریان نجات او از دست گروه نیگان با جمعیت کینگدام (پادشاهی) آشنا می‌شود. این گروه نیز خراج دهنده نیگان هستند اما اهالی این شهر از رفتار سیاسی رهبرشان ایزیکیل آگاه نیستند. ایزیکیل از کرول و مورگن می‌خواهد که تجربیاتشان را با اهلی شهر او تقسیم کنند و با آن‌ها بمانند. اما کرول نمی‌پذیرد و در خانه‌ای خارج از شهر ساکن می‌شود.
دوستان ریک پر از خشم و عصبانیت هستند و هرکدام دست به کاری انفرادی علیه نیگان می‌زنند. این کار موجب شدت تنبیه دوباره و کشته شدن تعداد دیگری از مردم الگزندریا می‌شود. یوجین نیز به‌عنوان تنها کسی که قادر به ساختن گلوله است به اسارت نیگان در می‌آید. ریک تصمیم می‌گیرد به حرف دوستانش گوش کند و دوباره دست‌به‌کار مبارزه و مقاومت شود. او به همراه میشون و کارل و چند نفر دیگر از دوستانش راهی هیل تاپ می‌شود. ساشا و مگی که از زمان کشته شدن گلن به الگزندریا بازنگشته بودند به استقبال او می‌روند و ریک متوجه می‌شود که درل نیز از اسارت نیگان گریخته و با کمک جیزز به هیل تاپ پناه آورده‌است. این فصل با اتحاد الگزندریا و هیل تاپ به‌پایان می‌رسد.
پژوهشگران عرصه مصالح ساختمانی طی سال‌ها در تلاش بوده‌اند تا با ایجاد تغییراتی در اجزای مختلف این ماده، اصلاحاتی را مطابق با نیازهای موجود اعمال کرده و به خواص جدید یا برتری از بتن دست پیدا کنند. این تلاش‌ها در طی سال‌ها منجر به پیدایش بتن‌های توانمند، فوق توانمند، سبک، الیافی و غیره شده‌است. یکی از این انواع بتن که ظهور آن به چندین دهه قبل بازمی‌گردد، بتن خودمتراکم است که با ویژگی‌های خاص خود، امکانات جدیدی را در اختیار مهندسین قرار داده‌است که با استفاده از آن‌ها می‌توان بر مشکلات ناشی از عدم تراکم مناسب در سازه‌های بتنی، از جمله کاهش عمر مفید و دوام سازه‌ها فائق آمد.
با اینکه در ابتدا بتن خودمتراکم در زمرهٔ بتن‌های خاص و پیچیده محسوب می‌شد، توانایی‌ها و مشخصات فوق‌العاده، این نوع بتن را به سرعت به یکی از انواع پرکاربرد در کشورهای پیشرفتهٔ دنیا تبدیل کرد. با این حال، در کشورهایی مانند کشور ایران، هنوز این بتن یک فناوری جدید در عرصهٔ ساخت و ساز به‌شمار می‌آید و می‌توان گفت استفاده از آن هنوز محدود می‌باشد و آشنایی و دانش کافی دربارهٔ آن نزد اغلب مهندسین وجود ندارد.علی اکبر رمضانیان پور، علی کاظمیان، "بتن خودتراکم، فناوری و کاربرد"، انتشارات دانشگاه صنعتی امیرکبیر، 1389.
بتن خودمتراکم عبارت است از «بتنی با کارایی زیاد و عدم جداشدگی که می‌تواند پس از ریخته شدن در محل موردنظر، فضای قالب را پر کند و اطراف آرماتورها را بدون نیاز به تراکم مکانیکی فرا بگیرد». De Schutter و همکارانش (۲۰۰۸) نیز موارد زیر را به عنوان پارامترهای ضروری برای یک مخلوط خودمتراکم در حالت تازه عنوان کرده‌اند:
الف- توانایی جریان یافتن تحت وزن خود را داشته باشد.
ب- توانایی پر کردن تمامی فضای خالی موجود (فضای قالب) را داشته باشد.
ج- توانایی ایجاد یک مخلوط متراکم و به اندازهٔ کافی همگن را بدون نیاز به انجام عملیات تراکم داشته باشد.De Schutter, G. , Bartos, P. J. M. , Domone, P. L. , Gibbs, J. Self-Compacting Concrete, Whittles Publishing, Dunbeath, Scotland, UK, 2008
به‌طور کلی بتن خودمتراکم با مصالحی مشابه بتن معمولی ساخته می‌شود و در برخی موارد برای ساخت آن علاوه بر مقادیر نسبتاً زیاد فوق روان‌کننده، از افزودنی اصلاح‌کنندهٔ لزجت نیز استفاده می‌شود. شناخت صحیح رفتار، مزایا، معایب و نهایتاً ارایهٔ طرح اختلاط مناسب برای بتن خودمتراکم «هنری» است که با استفاده از آن می‌توان از مزایای این نوع بتن بیشترین بهره را جست و به موارد طرح شده در تعریف این بتن، یعنی کارایی بالا و عدم جداشدگی، دست یافت.
طبق تعریف انجمن بتن ایالات متحده بتن خودمتراکم «بتنی با کارایی زیاد و عدم جداشدگی است که می‌تواند در محل مورد نظر ریخته شده، فضای قالب را پر کند و اطراف آرماتورها را بدون نیاز به تراکم مکانیکی فرا بگیرد». به‌طور کلی بتن خودمتراکم با مصالح بتن معمولی ساخته می‌شود و در برخی موارد برای ساخت آن علاوه بر مقادیر نسبتاً زیاد فوق روان‌کننده، از افزودنی لزجت دهنده نیز استفاده می‌شود.ACI 237R-07 Self-Consolidating Concrete, American Concrete Institute, 2007.
از آغاز گسترش کاربرد بتن مسلح، مشکلات اجرایی ناشی از کاربرد مخلوط‌های خشک موجب گرایش به مخلوط‌های مرطوب تر با روانی بیشتر مخصوصاً در میان متولیان اجرای سازه‌های بتنی شده بود، ولی از آنجا که افزایش روانی در گرو استفاده از آب بیشتر در مخلوط بتن بود و از طرفی تأثیر افزایش میزان آب به سیمان بر کاهش مقاومت و دوام بتن شناسایی شده بود، این سؤال برای متخصصان بتن ایجاد شده بود که چگونه می‌توان بدون تأثیر منفی بر خواص بتن در جهت سهولت اجرای سازه‌های بتنی، روانی مخلوط را افزایش داد.
با گذشت زمان و پیدایش روان‌کننده‌ها و فوق روان‌کننده‌ها به عنوان نوع جدیدی از افزودنی‌ها، بسیاری از مشکلات اجرایی بتن که ناشی از استفاده از بتن‌های با کیفیت خوب ولی کارایی کم بود از میان برداشته شد. با این حال دست‌یابی به بتن با قابلیت خودمتراکمی بدون افت در مقاومت و دوام بتن و عدم ایجاد انسداد و جداشدگی، سال‌ها به عنوان یک هدف دست نیافتنی برای دست‌اندرکاران صنعت بتن در کشورهای مختلف قلمداد می‌شد.
این مسائل باعث توجه محققین به خواص کارایی و رئولوژی بتن گردید. نهایتاً در اوایل دهه هشتاد میلادی به دنبال کاهش نیروی کار ماهر در صنعت ساخت و ساز ژاپن و نیز تراکم نامناسب بتن ناشی از افزایش حجم آرماتورهای مصرفی که باعث کاهش کیفیت کارهای اجرایی انجام گرفته شده بود، این موضوع برای چندین سال مورد بحث و بررسی قرار گرفت تا اینکه نظریهٔ بتن خودمتراکم، بتنی که بتواند تحت وزن خود و بدون نیاز به لرزاندن متراکم شده و تمام زوایای قالب را پر کند، به عنوان راه حلی توسط Okamura در سال ۱۹۸۶ مطرح شد. لازمهٔ تحقیق بر روی بتن خودمتراکم مطالعهٔ عمیق کارایی بتن بود که توسط Ozawa و Maekawa در دانشگاه توکیو صورت گرفت. مدل اولیهٔ بتن خودمتراکم در سال ۱۹۸۸ تکمیل شد و در همین سال این نوع بتن برای اولین بار در کارگاه ساخته شد و نتایج قابل قبولی را از نظر خواص فیزیکی و مکانیکی ارائه داد.
تحقیقات در زمینهٔ بتن خودمتراکم در اروپا و آمریکا در مقایسه با ژاپن دیرتر آغاز شد. لیکن امروزه بتن خودمتراکم هم‌زمان با کشور ژاپن در مراکز دانشگاهی و تحقیقاتی کشورهای اروپایی، کانادا، آمریکا و نیز آسیا موضوع بحث، بررسی و اجرای سازه‌های بتنی است. در پی استفاده گسترده از بتن خودمتراکم در ژاپن، مراکز علمی و پژوهشی در دنیا بر آن شدند تا این تجربیات را به صورت مدون و استاندارد درآورند. می‌توان گفت منسجم‌ترین تلاش در این زمینه توسط مؤسسه اروپایی EFNARC در سال ۲۰۰۲ با انتشار راهنمای بتن خودمتراکم به ثمر نشست. در سال ۲۰۰۵ میلادی نیز این مؤسسه به همراه چهار مؤسسهٔ دیگر تجربیات عملی در بتن خودمتراکم را تحت عنوان «راهنمای اروپایی بتن خودمتراکم، ویژگی‌ها، تولید و استفاده» گردآوری و منتشر نمودند. در ایران نیز آشنایی با این بتن از اوایل دههٔ ۷۰ آغاز شد و با گذشت زمان و پس از انجام مطالعاتی در دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی کشور، این نوع بتن در چندین پروژهٔ خاص بکار گرفته شد.
خواص بتن تازه در بتن‌های خودمتراکم از حساسیت بیشتری نسبت به انواع دیگر برخوردار است زیرا مزایای این بتن غالباً از خواص آن در حالت تازه ناشی می‌گردد و به همین دلیل نیز آزمایش‌های خاصی برای ارزیابی رفتار بتن خودمتراکم تازه بکار گرفته می‌شود. بتن خودمتراکم در حالت تازه عموماً با سه ویژگی زیر شناخته می‌شود:
باید توجه داشت که یک مخلوط بتن فقط هنگامی می‌تواند در طبقه‌بندی بتن خودمتراکم قرار گیرد که الزامات مربوط به هر سه ویژگی را دارا باشد. به عبارت دیگر این سه ویژگی کارایی بتن خودمتراکم را توصیف می‌کند. طبق تعریف، کارایی بتن نشانگر سهولت اختلاط، جای‌دهی، تراکم و پرداخت سطح بتن تازه است. این ویژگی در بتن خودمتراکم توسط آزمایش‌های ویژه‌ای مورد ارزیابی قرار می‌گیرد.
قابلیت پرکردن (جریان در حالت آزاد) توانایی بتن خودمتراکم برای جریان و پرکردن همهٔ فضاهای داخل قالب، تحت وزن خود را نشان می‌دهد. این ویژگی هنگام انتخاب روش بتن ریزی و نیز تعیین فاصلهٔ مجاز بین نقاط بتن ریزی اهمیت خاصی می‌یابد.
قابلیت عبور (جریان در حالت محبوس) به توانایی بتن برای عبور از موانع مختلف و فضاهای باریک در قالب، بدون وقوع انسداد جریان (اصطلاحاً بلوکه شدن) اشاره دارد. بلوکه شدن در نتیجهٔ جداشدگی موضعی سنگدانه‌ها در مجاورت موانع رخ می‌دهد و منجر به توقف جریان در غیاب تراکم دینامیکی می‌گردد. بتن خودمتراکم هنگامی می‌تواند ظرفیت پرکنندگی زیادی داشته باشد که حد مناسبی از قابلیت عبور و قابلیت پرکنندگی را به صورت هم‌زمان داشته باشد تا بتواند یک مقطع خاص را فقط تحت نیروی ثقل خود پر کند.
پایداری بتن تازه به توانایی آن برای حفظ توزیع همگن اجزای مختلف در حین جریان و گیرش گفته می‌شود. برای بتن خودمتراکم دو نوع ویژگی پایداری حائز اهمیت هستند: پایداری دینامیکی و استاتیکی.
پایداری دینامیکی، مقاومت بتن در برابر جداشدگی اجزا حین جای دهی در قالب می‌باشد. هنگامی که شرایط آرماتوربندی به‌گونه‌ای باشد که نیازمند عبور بتن از فضاهای کوچک باشد، بتن خودمتراکم مذکور باید پایداری دینامیکی کافی داشته باشد.
پایداری استاتیکی، نشانگر مقاومت بتن در برابر آب انداختگی، جداشدگی و نشست سطحی بعد از بتن ریزی و در حالی که بتن هنوز در حالت خمیری است، می‌باشد.
در اغلب موارد، افزودنی اصلاح‌کنندهٔ لزجت یا مقدار مواد پودری زیاد برای بهبود پایداری بتن تازه استفاده می‌شود. افزودنی اصلاح‌کنندهٔ لزجت برای بهبود رئولوژی مصالح سیمانی در حالت خمیری و کاهش خطر جداشدگی مورد استفاده قرار می‌گیرد. برخلاف بتن معمولی، حادترین نوع جداشدگی در بتن خودمتراکم هنگامی رخ می‌دهد که عملیات بتن ریزی انجام شده‌است و مخلوط بتنی در حالت سکون قرار دارد. در واقع در صورتی که مخلوط بتن از پایداری کافی برخوردار نباشد، سنگدانه‌های درشت تمایل به ته‌نشینی در ملات پیدا می‌کنند و حاصل کار بتن ناهمگن با خواص نامطلوب خواهد بود.مهتا، ک. مونته‌ایرو، پ. "ریزساختار، خواص، و اجزای بتن "، ترجمهٔ دکتر علی اکبر رمضانیان پور، دکتر پرویز قدوسی و دکتر اسماعیل گنجیان، انتشارات دانشگاه صنعتی امیرکبیر، 1388.ACI 237R-07, “Self-Consolidating Concrete”, American Concrete Institute, 2007.EFNARC, “Specification and guidelines for Self Compacting Concrete”, http://efnarc.org, 2002.
کاربرد صحیح بتن خودمتراکم می‌تواند تأثیرات مثبت فراوانی بر روند ساخت سازه‌های بتنی داشته باشد. «افزایش بهره‌وری» یکی از موارد مهمی است که با استفاده از بتن خودمتراکم می‌توان به آن دست پیدا کرد. باید توجه داشت که در کنار تلاش برای کاهش هزینه‌ها، افزایش بهره‌وری در امر بتن ریزی نیز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. این مسئله برای تمام رده‌های کاربرد، از پروژه‌های معمولی تا پیچیده‌ترین سازه‌ها، صادق است. مسئله بتن ریزی و تراکم در قسمت‌هایی از سازه که در آن‌ها بتن با مقاومت متوسط و مخصوصاً بتن پرمقاومت استفاده می‌شود، دارای اهمیت بیشتری است. به‌عنوان نمونه در اجزایی مانند دیوار برشی و ستون که معمولاً دارای تراکم زیاد آرماتور و ابعاد کوچک مقطع بتن ریزی می‌باشند، تراکم ناکافی ناشی از فاصلهٔ کم آرماتورها می‌تواند منجر به پیدایش نقاط ضعف در عضو بتنی شود. حذف کامل عملیات تراکم با به‌کارگیری بتن خودمتراکم، باعث افزایش سرعت کار و کاهش هزینه‌ها می‌شود که نتیجهٔ آن افزایش بهره‌وری است. افزایش سرعت بتن ریزی نه تنها از منظر کاهش هزینه‌ها، بلکه از بُعد کاهش کل زمان ساخت حائز اهمیت است. بر این اساس، به‌کارگیری بتن خودمتراکم می‌تواند از طریق کاهش هزینه‌ها و افزایش بهره‌وری نقش کلیدی در ارتقای جایگاه صنعت بتن در عرصهٔ ساخت‌وساز داشته باشد.
استفاده از بتن خودمتراکم افزایش بهره‌وری را در حمل‌ و بتن‌ریزی، علاوه بر فرایند تراکم، ممکن می‌سازد. رفتار شبه مایعِ بتن خودمتراکم تازه سبب می‌شود بتوان روش‌های جدیدی را برای پمپ کردن بتن و هدایت آن به درون قالب بکار گرفت؛ مسئله‌ای که باعث پیدایش روش‌های نوین بتن ریزی شده‌است که نمونه‌های موفقی از به‌کارگیری آن‌ها در کشور ژاپن موجود است.
با حذف نیاز به تراکم خارجی و وجود قابلیت جریان، درجهٔ بالاتری از اتوماسیون و صنعتی‌سازی در ساخت سازه‌های بتنی دست یافتنی است. این مسئله منجر به تحول سامانه‌های تولید (مخصوصاً در صنعت ساختمان های پیش ساخته) و در نهایت افزایش بیش از پیش بهره‌وری در روند ساخت‌وساز می شود.
«افزایش همگنی» یکی دیگر از مزایای مهم استفاده از بتن خودمتراکم می‌باشد. در واقع یکی از نگرانی‌های اصلی که موجب پیدایش بتن خودمتراکم شد، کاهش دوام بتن به دلیل ناهمگنی اعضای بتنی بود. در بسیاری از سازه‌ها نیاز به بهبود عملکرد سازه‌ای و متعاقباً افزایش حجم آرماتور مصرفی در بتن، باعث ایجاد مشکلاتی در روند عملیات بتن‌ریزی و تراکم می‌شود که نتیجهٔ امر، تراکم ناکافی و ناهمگنی بتن خواهد بود. حتی در سازه‌های معمولی و در حجم کم آرماتور نیز استفاده از نیروی انسانی آموزش ندیده و عدم اعمال نظارت دقیق بر روند تراکم بتن باعث بروز این مشکلات می‌شود؛ بنابراین بهبود کیفیت عضو بتنی با تراکم زیاد آرماتور از طریق به‌کارگیری بتنی که خود انجام عملیات تراکم را تضمین نماید و با برخورداری از خصوصیت «پایداری» همگنی را در قسمت‌های مختلف فراهم کند، یک هدف مهم از تولید و به‌کارگیری بتن خودمتراکم می‌باشد.
علاوه بر موارد مطرح شده، بتن خودمتراکم مزایای دیگری را نیز در اختیار سازندگان قرار می‌دهد. به‌طور خلاصه موارد زیر را می‌توان به‌عنوان مزایای اصلی استفاده از این نوع بتن ذکرکرد:
قابل ذکر است که همانند هر پدیدهٔ دیگر، استفاده از بتن خودمتراکم نیز می‌تواند دشواری‌ها و معایبی داشته باشد. افزایش هزینهٔ مصالح، حساسیت زیاد در برابر تغییرات ویژگی‌های مواد و مصالح، نیاز به کنترل دقیق بتن در حالت تازه، افزایش هزینهٔ قالب بندی به دلیل فشار احتمالی بالاتر وارده و نیاز به مهارت زیاد برای تهیه و کنترل مخلوط‌های بتنی از مواردی هستند که باعث می‌گردد کاربرد بتن خودمتراکم در هر پروژه‌ای توصیه نشود. تجزیه‌وتحلیل مسائل اجرایی و اقتصادی، درک درست شرایط خاص هر پروژه و در نهایت قضاوت مهندسی صحیح می‌تواند منجر به استفادهٔ بجا از این نوع بتن و بهره‌مندی از مزایای آن گردد.فروغی اصل، ع. فامیلی، ه. "بررسی ویژگی‌های عمومی بتن خودتراکم و دلایل گسترش آن در دنیا"، اولین کارگاه تخصصی بتن خودتراکم، دانشگاه تهران، تهران، ایران، 1385میردامادی، ع. یادگاران، ا. بنکدار، ا. شکرچی‌زاده، م. "خصوصیات بتن خودتراکم مورد استفاده در پروژه توسعه حرم حضرت معصومه (س)"، اولین کارگاه تخصصی بتن خودتراکم، دانشگاه تهران، تهران، ایران، 1385.De Schutter, G. , Bartos, P. J. M. , Domone, P. L. , Gibbs, J. Self-Compacting Concrete, Whittles Publishing, Dunbeath, Scotland, UK, 2008.
با چشم اندازي به ترکيبات بتن خود تراکم درمی يابيم که اين بتن از اجزائی مشابه بتن معمولی که به وسیله ویبره متراکم می شود، نظير سيمان، سنگدانه، آب به همراه چند ماده ی افزودنی و ترکيبی ديگر تشکيل شده است.
توصیه می شود که مواد سازنده بتن SCC شرايط پيش بينی شده در برخی آيين نامه ها (استانداردEN206) را برآورده نمايند:
1-سنگدانه ها (استانداردEN12620) : حداکثر اندازه سنگدانه به کار رفته در اين نوع بتن حداکثر اندازه آن به 15 میلیمتر محدود می شود. سنگدانه ها به دو دسته تقسيم می شوند:
· ماسه : از ماسه هاي متداول در توليد این بتن خاص استفاده می گردد. ذرات ريزتر از mm 0.125 که به عنوان "پودر" تلقی مي شوند برخواص روانی بتن SCC بسيار موثر بوده و به منظور توليد بتن يکنواخت، رطوبت آن بايد دقيقا کنترل شود .حداقل ميزان ريزدانه ها ( از ماسه تا مواد چسباننده پودری ) به منظور جلوگيري از جداشدگی دانه بندی ضروری است.
شن (درشت دانه ها ): تمامی انواع درشت دانه در اينجا به کار می رود ولی حداکثر اندازه معمولی دانه 15 mm می باشد . به هر حال سنگدانه های تا حدود 40 mm نيز می تواند در بتن SCC به کار رود .استفاده از سنگدانه های شکسته سبب افزايش مقاومت S.C.C ( بدليل افزايش قفل و بست بين ذرات ) می شود در حاليکه سنگدانه های گرد گوشه بدليل کاهش اصطکاك داخلی روانی آن را اصلاح می کنند.در بعضی از موارد استفاده از دانه بندی گسسته بطور معمول به دليل کاهش اصطکاك داخلی و افزايش روانی نسبت به دانه بندی پيوسته مطلوب تر می باشد.
2-سیمان ( استانداردEN1197 ) : به طور کلی تمامی انواع سيمان هاي استاندارد می تواند در بتن SCC به کار رود. انتخاب نوع سيمان بستگی به پارامترهاي مورد انتظار بتن مثل مقاومت، دوام، شرایط محیطی و... دارد.
دامنه عمومی ميزان مصرف سيمان در این بتن 420~450 کيلوگرم بر متر مکعب می باشد . ميزان بيشتر ازkg/m3 500 می تواند سبب افزايش خطر جمع شدگی شود.
5-مواد افزودنی : موادي هستند که به منظور ايجاد و يا بهبود خواص مشخصی به بتن تازه و یا سخت شده درحين ساخت بتن به آن افزوده می شوند. استفاده از فوق روان کننده ها برای توليد بتن خودمتراکم به منظور ايجاد کارايی لازم، ضروري می باشد . از انواع ديگر مواد افزودنی می توان به عامل اصلاح لزجت (V.M.A) به منظور اصلاح پايداری، مواد افزودنی حباب زا (A.E.A) به منظور بهبود دوام در برابر يخ زدگی و آب شدن، کندگير کننده ها به منظورکنترل گيرش و ... اشاره کرد.
6-آب مخلوط ( استانداردEN1008 ) : مطابق استاندارد ومشابه با بتن های معمولی هر آبی که در طبقه بندی آب شرب قرار گیرد، می تواند برای ساخت بتن خودمتراکم به کار رود.
سنگدانه‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند:
استفاده از سنگدانه‌های شکسته سبب افزایش مقاومت بتن خودمتراکم می‌شود (به دلیل افزایش قفل و بست بین ذرات) و در حالی که سنگدانه‌های گرد گوشه به دلیل کاهش اصطکاک داخلی روانی آن را اصلاح می‌کند. استفاده از دانه بندی گسسته به‌طور معمول به دلیل کاهش اصطکاک داخلی موجب بهبود روانی مخلوط خواهد شد.
با اینکه در ابتدا بتن خودمتراکم در زمرهٔ بتن‌های خاص و پیچیده محسوب می‌شد، توانایی‌ها و مشخصات فوق‌العاده، این نوع بتن را به سرعت به یکی از انواع پرکاربرد در کشورهای پیشرفتهٔ دنیا تبدیل کرد. با این حال، در کشورهایی مانند کشور ایران، هنوز این بتن یک فناوری جدید در عرصهٔ ساخت و ساز به‌شمار می‌آید و می‌توان گفت استفاده از آن هنوز محدود می‌باشد و آشنایی و دانش کافی دربارهٔ آن نزد اغلب مهندسین وجود ندارد. با این حال با پایان موفقیت‌آمیز چند پروژهٔ عمرانی بزرگ همانند پروژهٔ بزرگراه طبقاتی شهید صدر در تهران به نظر می‌رسد با آشنایی تدریجی سازندگان ایرانی با روش‌های اجرا و مزایا و معایب بتن خودمتراکم در چنین پروژه‌های عظیمی، می‌توان در آینده شاهد استقبال مهندسین از این محصول نوین، اجتناب از بکارگیری مصالح و روش‌های سنتی و هزینه بر و در نهایت ارتقای کیفیت سازه‌های بتنی بود.
رابطه بین تنش و تغییر شکل نسبی بتن تابعی از زمان است که افزایش تغییر شکل نسبی به مرور زمان تحت اثر بار ثابت خزش نامیده می‌شود. از آنجا که این افزایش می‌تواند چندین برابر بزرگتر از تغییر شکل نسبی هنگام بارگذاری باشد، لذا پدیده خزش نقش نسبتاً مهمی در رفتار سازه‌ها خواهد داشت. بزرگی خزش و نرخ پیشرفت آن تحت تأثیر فاکتورهای زیادی هستند، بعضی از این فاکتورها ناشی از خواص مخلوط سیمان بوده و برخی به شرایط بارگذاری و محیطی بستگی دارند. با توجه به اینکه خزش به میزان تنش نیز بستگی دارد، هنگامی که تنش تحمل شده کمتر از حدوداً نیمی از مقاومت فشاری بتن باشد، کرنش خزشی تقریباً متناسب با میزان تنش بوده و خزش خطی خوانده می‌شود. در سطوح بالاتر تنش، خزش با نرخ سریعتری افزایش می‌یابد و نسبت به تنش غیرخطی می‌شود. این رفتار غیرخطی خزش در سطوح بالای تنش، مرتبط با افزایش میکروترک‌ها تلقی می‌شود. تنش‌های فشاری به ندرت در ساز ه‌های بتنی در بارهای سرویس از نصف مقاومت فشاری فراتر می‌روند و لذا اثرات خزش غیرخطی از اهمیت کمتری نسبت به خزش خطی برخوردار است.بررسی آزمایشگاهی خزش در بتن خود، منیره سنگی وهمکاران.
مخلوط بتن SCC سیال تر از مخلوط بتن معمولی است؛ بنابراین روش ارزیابی کارایی آن نیازمند یک دیدگاه متفاوت و تکنیک اندازه‌گیری جدید می‌باشد. رئولوژی بتن علمی است که به بررسی جریان بتن می‌پردازد. اگرچه ویژگی‌های بتن تازه در حوزه رئولوژیکی از سوی Tattersall و Banfill (اوایل ۱۹۸۰) بیان شدند،بتن خودمتراکم که در حال حاضر به صنعت ارائه شده برمبنای ویژگی های رئولوژیکی ساخته شده است.
برای توصیف ویژگی های رئولوژی بتن خودمتراکم(بتن بعنوان یک سیال) مدل های مختلفی ارائه شده است که در این بین مدل بینگهام شناخته شده تر است. این مدل برای تعریف خواص رئولوژی بتن خودمتراکم دو مولفه ی تنش تسلیم و ویسکوزیته پلاستیک را معرفی می کند. تنش تسلیم به مقدار نیروی لازم جهت شروع جریان یک ماده اطلاق می‌شود و ویسکوزیته پلاستیک که به عنوان مقاومت داخلی مواد در برابر جریان تعریف می‌شود.بتن خود متراکم، دکتر پرویز قدوسی و همکاران
رئومتر در واقع یک ابزار آزمایشگاهی است که برخلاف وسکومترها جهت اندازه‌گیری برخی مشخصه‌های بتن از جمله ویسکوزیته و تنش برشی به کار می‌رود. سازوکار عملکرد این وسیله به این صورت است که در آن از طریق بررسی توان مورد نیاز برای چرخش یک سطح و پره در داخل نمونه، پارامترهایی چون ویسکوزیته و تنش تسلیم اندازه‌گیری می‌شود.
ویسکوزیته در تعریف عمومی به معنای مقاومت یک سیال در برابر جاری شدن می باشد. به بیان دیگر می توان گفت یک سیال در آستانه ی جاری شدن بدلیل اصطکاک بین لایه های آن دارای یک نیروی مقاوم در برابر حرکت خواهد بود که به آن ویسکوزیته می گویند(ACI 238) .
دومولفه تنش تسلیم و ویسکوزیته با استفاده از دستگاه رئومتر مورد سنجش قرار می گیرد. این دستگاه در مدل های مختلفی تجاری سازی شده است و هر نوع از آن می تواند برای ارزیابی یک نوع از بتن، ملات یا خمیر مورد استفاده قرار گیرد.
ویسکوزیته بتن خودمتراکم به مصالح، نسبت های اختلاط، نوع ماده افزودنی وابسته است. بنابراین با تغییر در طرح مخلوط بتن، مولفه های رئولوژی بتن خودمتراکم اعم از ویسکوزیته و تنش تسلیم تغییر خواهد کرد.
بتن خود متراکم یک عرصه پویا در زمینه ساخت و ساز در دنیاست، در کشور ایران نیز محققان بسیاری در این زمینه فعالیت داشتند که در میان می توان از دکتر علی اکبر رمضانیانپور، دکتر پرویز قدوسی، دکتر محسن تدین بعنوان برخی از پیشکسوتان این صنعت نام برد.
حزب بعث عربی سوسیالیستی بعث عراق یک حزب بعثی است که دفتر مرکزی آن در شهر بغداد قرار داشت و از سال ۱۹۶۸ تا سال ۲۰۰۳ نظام سیاسی تک‌حزبی عراق را رهبری می‌کرد. تاریخچه این حزب به سال ۱۹۵۱ بازمی‌گردد. در این سال شاخه منطقه‌ای حزب فراملی بعث در عراق با عنوان حزب بعث عراق به رهبری فؤاد الرکابی بنیان نهاده شد. اختلافات بعثی‌های عراق و دفتر مرکزی حزب بعث که در سوریه مستقر بود، باعث جدایی آن‌ها از یکدیگر شده و بعثی‌های عراق از سال ۱۹۶۸ سازمانی مستقل را با نام حزب بعث عربی سوسیالیستی یعنی دقیقاً همنام حزب بعث مستقر در سوریه بنیان نهاده و خود را وارث حقیقی ایدئولوژیِ پان‌عربی و سوسیالیستیِ بعثی (به معنی رستاخیز) دانستند. از آن پس هر دو حزب به فعالیت موازی خود ادامه داد و شعبه‌های هوادار خود را در کشورهای عربی دیگر سازماندهی می‌کردند. با این حال عداوت آن‌ها در حدی بود که حکومت بعثی سوریه به تنها حکومتی تبدیل شد که در جنگ ایران و عراق به‌طور رسمی جانب ایران را گرفت.
شاخه عراقی حزب بعث در سال ۱۹۶۸ با سرنگون کردن حکومت سوسیالیستی عبدالرحمن عارف به قدرت رسید. اعضای حزب بعث که تعدادی از فرمانده‌ای ارتش عراق را با خود همراه کرده بودند، در ۱۷ ژوئیه ۱۹۶۸ با اشغال ساختمان وزارت دفاع، رادیو و تلویزیون و کاخ ریاست‌جمهوری قدرت را به دست گرفتند و تا ۳۵ سال بعد قدرت را در عراق در اختیار داشتند. حکومت این حزب بر عراق در سال ۲۰۰۳ با حمله ائتلاف بین‌المللی به رهبری آمریکا به عراق به پایان رسید و فعالیت آن هم در عراق غیرقانونی اعلام شد.
سیاست تنش‌زدایی یک راهبرد در سیاست خارجی ایران است که از دوره دوم ریاست جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی آغاز شد و با ریاست جمهوری سید محمد خاتمی از سال ۱۳۷۶ مورد توجه ویژه قرار گرفت.
این سیاست به طور خلاصه بیان می‌دارد که در برابر جهانی‌شدن، مبنای روابط خارجی ایران با سایر کشورها باید بر اعتمادسازی و رفع سوءتفاهمات گذشته باشد.
سیروس فیضی
اهداف و شیوه‌های اجرایی «سیاست تنش‌زدایی» به طور کلی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
طراحی و اجرای مجموعه‌ای از اقدامات جهت جلب اعتماد دیگر کشورها و از بین بردن برخی باورهای غلط رایج نظام بین‌المللی درباره ایران، مهمترین هدف «سیاست تنش‌زدایی جمهوری اسلامی ایران» است.
تنش‌زدایی اقداماتی جهت بازسازی روابط بین دولتهای مخالف با هم در سطح بین‌المللی و منطقه‌ای در روند سیاست خارجی کشورها است که ایران چنین فرآیندی را از سال ۱۳۶۷ آغاز کرد. نيازهاي اقتصادي و تجهیزاتی به همراه نيازهاي استراتژيك دليل اين اقدام ایران بود. این روند زمینه‌ساز ظهور و گسترش نوعی گفتمان بین ایران و سایر کشورها جهت جلب اعتماد آنها شد.
در اوایل شکل‌گیری جمهوری اسلامی ایران، روند مقاومت منطقه‌ای در سیاست نوعی برخورد مختص ایدئولوژی اسلامی ایران بود که منجر به رشد جنبش آگاهی اسلامی در منطقه شد. در دهه دوم انقلاب، مظاهر عمل‌گرایی اسلامی در سیاست ایران ظهور کرد. این امر در دوره ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی ترتیب داده شد. هدف از عمل‌گرایی اسلامی افزایش قدرت ملی از طریق تعامل بین‌المللی بود. از سال ۱۳۷۶ زمینه برای رشد روشهای گفتمانی (در قالب طرحی با نام گفتگوی تمدن‌ها) مربوط به جهت گیری دموکراتیک اسلامی در سیاست خارجه ایران فراهم شد. هر یک از این روشهای دموکراتیک گفتمانی نقش ملی خاصی را در وجهه بین‌المللی ایران دنبال می‌کردند؛
با این وجود، در دهه‌های اول انقلاب اسلامی، نشانه‌هایی از رادیکالیسم و جهت گیری ایدئولوژیک در سیاست خارجی ایران وجود داشت. به عبارت دیگر، در آن زمان نشانه‌هایی از گفتمان ایدئولوژیک اسلامی در سیاست خارجی دیده می‌شد اما تغییر در ساختار داخلی و همچنین بهبود فرایندهای مربوط به نظام بین‌الملل، بعدها عاملی در جهت پیشرفت گفتمان ایدئولوژیک اسلامی شد. سپس در دوران جدید، نظریه گفتمان تنش‌زدایی در عرصه روابط بین‌الملل مطرح شد. بر طبق این نظریه، همکاری با محیط منطقه‌ای و بین‌المللی راهکار اصلی تفاهم کشورها در عرصه بین‌الملل است.
«سیاست تنش‌زدایی جمهوری اسلامی ایران» در عرصه روابط بین‌الملل از سال ۱۳۶۷ آغاز شد. در این دوره، تغییراتی در مورد «جهت گیری» و «وجهه ملی» در سیاست خارجی ایران مطرح شد. این را می‌توان بازتابی از نیازهای اقتصادی، استراتژیک و امنیتی دانست. بر اساس ضرورت‌های دوره جدید، همچنین تغییراتی در اولویت‌های سیاست خارجی و نیازهای اقتصادی، دولت ایران به این روش‌ها روی آورد. اولین موج تنش‌زدایی را می‌توان عاملی در بازسازی روابط ایران با کشورهای حاشیه خلیج فارس و خاورمیانه دانست. موج دوم تنش‌زدایی در سال ۱۳۷۶ آغاز شد. در این دوره شرایط برای بهبود سطح همکاری ایران و کشورهای اروپایی فراهم شد. تمرکز اصلی موج دوم تنش‌زدایی بر گسترش روند «اعتماد سازی» بود. در نتیجه همکاری‌های اقتصادی و استراتژیک ایران با کشورهای اروپایی افزایش یافت. در این دوره، تلاشهای گسترده‌ای برای «مشارکت موثر» ایران با سایر کشورها در زمینه‌های اقتصادی و استراتژیک انجام شد. این روند در اواسط دهه ۸۰ با نوعی توقف و حتی پَسرفت مواجه شد.
اقدامات اعتماد سازی ایران را می‌توان ادامه سیاست تنش‌زدایی دانست. با طراحی قالب‌های گفتمانی، یک مدل ایده‌آل جدی در جمهوری اسلامی ایران شکل گرفت و نشانه‌هایی از یک گفتمان اسلامی دموکراتیک در فضای جدید ظاهر شد. اگرچه با تغییر دولت، در سیاست خارجی ایران تغییراتی ایجاد شده بود، اما می‌توان آن را ادامه گفتمان‌های قبلی دانست. پس از انتخاب سید محمد خاتمی در مرداد ۱۳۷۶ به عنوان پنجمین رئیس جمهور ایران و مطرح شدن برنامه‌های رئیس جمهور جدید، گسترش روابط خارجی و رسیدگی به امور بین‌الملل در چارچوب رویکرد واقع‌گرایی نسبی ادامه یافت. با این تفاوت که نحوه بیان و نحوه برخورد با سایر کشورها تغییر کرد و سیاست پیشرفت اقتصادی و توسعه صنعتی دولت قبلی، جای خود را به توسعه سیاسی داد و در روابط خارجی، پذیرفتن عقاید متفاوت جامعه جهانی به معنای رد سیستم تعصب و یک سو نگری و پذیرش برابری فرهنگ‌های دیگر، روش دولت ایران شد. این‌ها به محور اصلی سیاست خارجی تبدیل شد و بر این اساس موج دیگری از تنش‌زدایی در سیاست خارجی ایران به راه افتاد.
دستیابی به چنین اهدافی در کوتاه مدت امکان پذیر نبود. زیرا مخالفت کلی نظام بین‌الملل با ایران همچنان ادامه داشت. گرچه در دوره ریاست جمهوری خاتمی، نگرش اقتصادی و رفتار سیاسی ایران ماهیتی دموکراتیک و همکاری گرایانه داشت، اما شواهد نشان می‌دهد که در این دوره نظام بین‌المللی انعطاف پذیری نسبتاً کمی نسبت به ایران داشته است. در نتیجه، این روش اعتمادسازی و تنش‌زدایی منجر به شکل‌گیری نشانه‌هایی از نوعی بحران امنیتی در ایران شد.
با انتخاب محمود احمدی‌نژاد به عنوان ششمین رئیس جمهور ایران، سیاست خارجی ایران دوباره با شعار تنش‌زدایی و صلح در منطقه و جهان به کار خود ادامه داد. دولتمردان در این دوره اظهار می‌داشتند که سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران بر اساس اصول تنش‌زدایی، عدالت، درک متقابل و گسترش صلح و همزیستی مسالمت‌آمیز در منطقه و جهان اقدام خواهد کرد.
با یک نگاه کلی به سیاست خارجی به کار برده شده توسط محمود احمدی‌نژاد، می‌توان الگوی اقدامات او را همانند یک تجدیدنظرطلبِ غیرمتعهد در نظر گرفت. در طول هشت سال ریاست جمهوری او، به ویژه در سالهای اولیه، وی با به چالش کشیدن هژمونی و نظم سیستم جهانی، سعی در مبارزه با سیستم تک سلطه‌ای آن زمان داشت. در همان زمان، وی سرمایه‌گذاری زیادی در «جنبش غیرمتعهدها» نیز کرده بود و در تلاش بود اتحادی را در میان این گروه‌ها ایجاد کند تا بتواند علیه نظم ناکارآمد جهانی به پا خیزد. محمود احمدی‌نژاد با تأکید بر ناکارآمدی سیستم جهانی، تلاش کرد ابرقدرت‌ها را به چالش بکشد و سازمان‌های بین‌المللی را نالایق جلوه دهد.
پس از انتخاب حسن روحانی در مرداد ۱۳۹۲ به عنوان هفتمین رئیس جمهور ایران، وی تنش‌زدایی در سیاست خارجی، به ویژه در رابطه با ایالات متحده را اولویت اصلی خود قرار داد. به گفته روحانی، با توجه به نیاز کشور به سرمایه‌گذاری خارجی برای حل مشکلات اقتصادی از یک سو و تسلط آمریکا بر شرکت‌ها و موسسات اقتصادی جهان از سوی دیگر، لازم است سیاست خارجی ایران به سمت تنش‌زدایی با ایالات متحده پیش رود. اولویت دادن به تنش‌زدایی با کشورهای غربی، به ویژه ایالات متحده، مهمترین برنامه استراتژیک روحانی بود. هدف روحانی از اتخاذ سیاست کاهش تنش ارتقا سطح امنیت، توسعه و عادی سازی سیاست خارجی ایران بود. اما این سیاست با به قدرت رسیدن ترامپ، تغییر ایدئولوژی اجرایی در ایالات متحده، سیاست خصمانه آمریکا در قبال جمهوری اسلامی ایران و تشدید فعالیت‌های مخالفان در سطح ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی، به چالش کشیده شد.
روحانی برای حل مشکلات اقتصادی تلاش کرد تا سیاست خارجی ایران را بر روابط با ایالات متحده و همکاری با آن کشور متمرکز کند. روحانی در غرب به عنوان یک سیاستمدار عملگرا شناخته می‌شود که برنامه هسته‌ای ایران مربوط به دوره ریاست جمهوری خاتمی را به حالت تعلیق درآورد. این امر همراه با انتخاب محمدجواد ظریف به عنوان وزیر امور خارجه، سیاست خارجی ایران را به سمت کاهش تنش با غرب به ویژه ایالات متحده سوق داده است. انتخاب حسن روحانی به عنوان رئیس جمهور فرصت خوبی را برای مذاکره با ایالات متحده فراهم کرد. از دیدگاه روحانی، روابط خصمانه ایران و ایالات متحده راه درستی نیست. همه این موارد بکارگیری الگوی تنش‌زدایی در سیاست خارجی توسط وی را نشان می‌دهد.