moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بیشتر یهودیان لیتوانیایی در نخستین ماه‌های اشغال و پیش از پایان سال ۱۹۴۱ در مرحله نخست از میان رفتند. حمله نیروهای محور به اتحاد جماهیر شوروی از ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱ آغاز شد و همزمان با خیزش ژوئن در لیتوانی بود. طی روزهای پیش از اشغال لیتوانی توسط آلمان، جبهه کنشگران لیتوانی با حمله به نیروهای شوروی، قدرت را در چندین شهر به دست گرفت، تبلیغات ضدیهودی را گسترش داد و اقدام به کشتار یهودیان و لهستانی‌های لیتوانیایی کرد. کشتاری قابل توجه در ۲۵ و ۲۶ ژوئن ۱۹۴۱ و هنگامی که الگیرداس کلیمایتیس به ۸۰۰ سرباز لیتوانیایی خود دستور آغاز پوگروم کاوناس را داد، صورت گرفت. فرانتس اشتالکر، افسر فرمانده اس‌اس آینزاتس‌گروپ A ادعا کرد که تا ۲۸ ژوئن ۳۸۰۰ تن در کاوناس و ۱۲۰۰ نفر دیگر در شهرهای اطراف منطقه کشته شده‌اند. مردان کلیمایتیس چندین کنیسه و حدود شصت خانه یهودیان را ویران کردند. در دهه ۱۹۹۰، تعداد قربانیان ادعا شده توسط اشتالکر مورد تردید قرار گرفت و بور بر این است که او احتمالاً در آمار خود بزرگنمایی کرده باشد.
جوخه‌های مرگ آلمان "آینزاتس‌گروپن"، به دنبال پیشروی واحدهای ارتش آلمان در ژوئن ۱۹۴۱ وارد صحنه شده و بلافاصله سازماندهی قتل یهودیان را آغاز کردند. نخستین عملیات ضبط شده مربوط به آینزاتس‌گروپ A در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱، در شهر مرزی گارگژدای، بود که یکی از قدیمی‌ترین مکان‌های اسکان یهودیان در آن کشور به‌شمار می‌رفت. در آن روز تقریباً ۸۰۰ یهودی در آنچه به عنوان «کشتار گارسدن» (عنوان شهر گارگژدای در زبان آلمانی) شناخته می‌شود، مورد اصابت گلوله قرار گرفتند. تقریباً ۱۰۰ لیتوانیایی غیر یهودی نیز اعدام شدند، بیشترشان به جرم تلاش برای کمک به یهودیان. حدود ۸۰٬۰۰۰ یهودی تا ماه اکتبر و حدود ۱۷۵٬۰۰۰ یهودی تا پایان سال کشته شدند.
اکثر یهودیان ساکن لیتوانی نه ناچار به زندگی در گتو شدند و نه به اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها فرستاده شدند که در آن هنگام تازه در مراحل نخست عملیاتی خود بودند. در عوض، آنها در گودال‌هایی نزدیک محل‌های زندگیشان به ضرب گلوله کشته شدند، که بدنام‌ترین این رویدادها در ۲۹ اکتبر ۱۹۴۱ در دژ نهم در نزدیکی کاوناس، و نیز در جنگل پوناری در نزدیکی ویلنیوس رخ دادند. تا سال ۱۹۴۲، تنها حدود ۴۵٬۰۰۰ یهودی، که اغلبشان به گتوها و اردوگاه‌ها فرستاده شده بودند، زنده ماندند.
در مرحله دوم، سرعت کشتارها به این دلیل کاهش یافت که آلمان‌ها تصمیم گرفتند از یهودیان به عنوان کارگران اجباری برای کمک به ماشین جنگی آلمان استفاده کنند. در مرحله سوم، نابودی یهودیان دوباره از اولویت بالایی برخوردار شد. در آن مرحله بود که گتوها و اردوگاه‌های کاری برچیده شدند.
دو عامل در نابودی سریع یهودیان لیتوانی نقش داشتند؛ نخست، پشتیبانی قابل توجه مردم محلی لیتوانی از «یهودی‌زدایی» کشورشان بود؛ و دوم نقشه آلمان برای استعمار زودهنگام لیتوانی - که با پروس خاوری آلمان هم‌مرز بود - مطابق با «طرح جامع برای شرق» آنها. از این رو اولویت بالایی برای نابودی جامعه نسبتاً کوچک یهودیان لیتوانی گذاشته شد.
دینا پورات، تاریخ‌دان ارشد ید وشم می‌نویسد که «لیتوانیایی‌ها [به آینزاتس‌گروپن] نشان دادند که چگونه می‌توان زنان و کودکان را کشت و چه بسا این کار را برای آن عادی ساختند… در حقیقت، در آغاز حمله، یگان‌های آلمانی بیشتر مردان را به قتل می‌رساندند، در حالی که لیتوانیایی‌ها بدون استثنا می‌کشتند.»
دولت آلمان نازی کشتار سازمان یافته یهودیان لیتوانیایی را هدایت و پشتیبانی می‌کرد. همدستان محلی لیتوانیایی نازی‌ها تدارکات لازم را برای آماده‌سازی و اجرای کشتارها تحت نظارت نازی‌ها صورت می‌دادند. "اس‌اس-بریگادفورر"، فرانتس والتر اشتالکر در ۲۵ ژوئن ۱۹۴۱ وارد کاوناس شد و برای تشویق به کشتن یهودیان در شهر سخنرانی‌های تحریک آمیزی انجام داد. او نخست در ساختمان سابق وزارت امنیت خارجه سخنرانی کرد، اما مقام‌ها در آنجا از هرگونه اقدامی خودداری کردند. وی سپس در شهر سخنرانی کرد. در گزارشی مربوط به ۱۵ اکتبر، اشتالکر نوشت که آنها موفق شده‌اند اقدامات واحد پیشتاز خود ("Vorkommando") را پنهان نگه دارند، تا به نظر برسد که این ابتکار عمل مردم محلی بوده‌است. گروهی از پارتیزان‌های واحدهای مدنی وابسته به گروه‌های ضدشوروی ملی‌گرا-راستگرا، به محض ورود آلمانی‌ها به سرزمین‌های لیتوانیایی با آن‌ها تماس برقرار کردند. یک واحد از شورشیان به سرپرستی آلگیرداس کلیمایتیس و با پشتیبانی زیخرهایتس‌پولیتزای و اس دی در شب ۲۵ تا ۲۶ ژوئن ۱۹۴۱ اقدام به برپایی پوگروم‌های ضدیهودی در کاوناس کرد. طی چند روز آینده بیش از هزار یهودی در جریان این نخستین کشتار در لیتوانی تحت اشغال نازی‌ها از میان رفتند. منابع گوناگون آمار مختلفی از کشتار را ذکر کرده‌اند، که یکی شامل ۱۵۰۰ یهودی می‌شود و دیگری شامل ۳۸۰۰ تن به علاوه قربانیان اضافی در سایر شهرهای منطقه.
در ۲۴ ژوئن ۱۹۴۱، پلیس امنیت لیتوانی (به لیتوانیایی: Lietuvos saugumo policija)، که تابع پلیس امنیت و پلیس جنایی آلمان نازی می‌شد، ایجاد شد. بعدها این پلیس در اقدامات گوناگون علیه یهودیان و دیگر دشمنان رژیم نازی نقش مؤثری داشت. فرماندهان نازی گزارش‌هایی را منتشر کردند که ادعا می‌کرد «جانفشانی» گردان‌های پلیس لیتوانی از خود آلمانی‌ها نیز فراتر بود. بدنام‌ترین واحد لیتوانیایی شرکت کننده در هولوکاست یپاتینگاسیس بوریس (زیرمجموعه اس دی آلمان) از منطقه ویلنیوس بود که ده‌ها هزار یهودی، لهستانی و افراد دیگر را در جریان کشتار پوناری به قتل رساند. یکی دیگر از سازمان‌های لیتوانیایی که در هولوکاست شرکت داشت، گارد کارگری لیتوانی بود. بسیاری از طرفداران لیتوانیایی سیاست‌های نازی‌ها عضو سازمان فاشیستی گرگ آهنین بودند. در کل، دولت ملی‌گرای لیتوانی به نابودی یهودیان به عنوان دشمنانی فرضی و رقیبان بالقوه لیتوانیایی‌های بومی علاقه داشت و بنابراین نه تنها با سیاست‌های هولوکاست نازی‌ها مخالفت نکرد، بلکه در واقع آن را به عنوان سیاستی از آن خود پذیرفت.
چندین عامل برای توضیح همکاری برخی از لیتوانیایی‌ها در نسل‌کشی علیه یهودیان ذکر شده‌اند. این عوامل شامل سنت‌ها و ارزش‌های ملی، از جمله یهودستیزی که در سراسر اروپای مرکزی معاصر متداول بود، و نیز تمایل خاص لیتوانیایی به داشتن ملت-دولتی «ناب» از لیتوانیایی‌ها، که باور بر این بود که جمعیت یهودی با آن ناسازگار است. تعدادی از عوامل دیگر مانند مشکلات شدید اقتصادی که منجر به کشته شدن یهودیان بر سر دارایی‌های شخصیشان شد، نیز آررده شده‌اند. در نهایت نیز، این عامل که در دوره ای که به حمله آلمانی‌ها به لیتوانی منجر شد، یهودیان مقصر همه سیه‌روزی‌هایی معرفی شدند که بر سر لیتوانی آمده بودند، از جمله اشغال لیتوانی توسط شوروی. همکاری مردم و موسسات محلی، به تعداد نسبتاً زیاد، در نابودی یهودیان لیتوانی به عاملی تعیین‌کننده در هولوکاست تبدیل شد.
با این حال، همه مردم لیتوانیایی نیز از این کشتارها پشتیبانی نمی‌کردند، و صدها تن جان خود را بر سر پناه دادن به یهودیان به خطر انداختند. اسرائیل ۸۹۱ لیتوانیایی را (آمار تا یکم ژانویه ۲۰۱۷) به دلیل به خطر انداختن جان خود برای نجات یهودیان در طول هولوکاست، به عنوان درستکار در میان ملل شناخته‌است. علاوه بر این، بسیاری از اعضای اقلیت لهستانی در لیتوانی نیز به پناه دادن به یهودیان کمک کردند. لیتوانیایی‌ها و لهستانی‌هایی که جان خود را برای نجات یهودیان به خطر می‌انداختند، مورد آزار و اذیت قرار گرفته و اغلب توسط نازی‌ها اعدام می‌شدند.
جایزه مانگای شوگاکوکان(小学 館 漫画 賞 ، Shōgakukan Mangashō) یکی از جوایز مهم مانگای ژاپن است که توسط انتشارات شوگاکوکان حمایت مالی می شود. از سال ۱۹۵۵ هر ساله برای مانگای سریالی اهدا می شود و نامزدهای تعدادی از ناشران در آن حضور دارند.
دسته های جایزه فعلی عبارتند از:
کودکانه (児 童 向 け 部門 ، Jidō muke bumon)
پسرانه (少年 向 け 部門 ، Shōnen muke bumon)
دخترانه (少女 向 け 部門 ، Shōjo muke bumon)
عمومی/سینن (一般 向 け 部門 ، Ippan muke bumon)
در ابتدا فقط یک جایزه عمومی وجود داشت. در سال ۱۹۷۶ ، گروه عمومی معرفی شد. گروه پسرانه / دخترانه در سال ۱۹۸۰ معرفی شد ، سپس در سال ۱۹۸۴ به جوایز جداگانه دختر و پسر تقسیم شد. گروه کودکانه در سال ۱۹۸۲ معرفی شد. از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۹ ، گروه عمومی دسته سینن / عمومی (青年 一般け 部門 ، Seinen ippan muke bumon) نامیده شد.
همچنین جوایز ویژه گاه به گاه برای کارهای برجسته ، موفقیت در طول زندگی و غیره اهدا می شود.
حزب ملی رنسانس (به اختصار NRP) یک حزب نئوفاشیست آمریکایی بود که در سال ۱۹۴۹ توسط جیمز ایچ مادول تأسیس شد و در طی دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ به دلیل مشارکت در اعتراضات خشونت‌آمیز و ایجاد ناآرامی در شهر نیویورک بارها نام آن در تیتر اخبار روزنامه‌ها قرار گرفت. در سال ۱۹۷۹ و پس از مرگ مادول حزب افول پیدا کرد و در ۱۹۸۱ کاملاً منحل شد.
حزب ملی رنسانس در ژانویه ۱۹۴۹ توسط جیمز مادول، از طریق ادغام چندین سازمان فاشیست پیشین آمریکایی تأسیس شد. دفتر مرکزی آن در منطقه یورکویل در شهر نیویورک بود.
می‌توان گفت نام این حزب از آخرین وصیت‌نامه آدولف هیتلر الهام گرفته شده که نوشته بود: «من با قلبی خرسند می‌میرم، چون آگاهم [که در آنجا] بذری که کاشتم ثمر خواهد داد… جنبش ناسیونال سوسیالیست از نو درخشش خواهد یافت.»
بازرسان دولت تا سال ۱۹۵۴ نتوانستند تعداد دقیق اعضای حزب را تعیین کنند اما تعداد اعضا را بین ۲۰۰ تا ۷۰۰ نفر تخمین زدند. اگرچه تاریخ‌شناسی به نام جان جورج (John George) باور داشت که اعضای NRP هرگز از ۵۰ نفر بیشتر نبوده‌است.
آموزه‌های حزب شامل عناصر استاندارد فاشیسم از جمله برتری سفیدپوستان، یهودستیزی و مخالفت با دموکراسی بود.
جولیانو کارنیمئو (؛ – ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌های او می‌توان به "آنا، آن لذت خاص"، "وای خدای بزرگ، پاستوره اومد!"، "پوکر در رختخواب"، "جایی برای مردن پیدا کن"، "تاراج رم"، "دلیل آن قطره‌های عجیب خون روی بدن جنیفر چیست؟" و "خانم معلم با همه کلاس… می‌رقصد" اشاره کرد.
آنا، آن لذت خاص () یک فیلم درام ایتالیایی به کارگردانی جولیانو کارنیمئو است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد.
هربی دوباره می‌تازد (به انگلیسی: "Herbie Rides Again") یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر کمدی محصول سال ۱۹۷۴ و قسمت دوم از سری فیلم‌های هربی ساخته شده توسط کمپانی والت دیزنی با حضور هربی فولکس قورباغه‌ای سفید می‌باشد.
یک خودروی فولکس که قدرت تفکر دارد به زنی سالخورده کمک می‌کند تا از خانه خود در مقابل تخریب شدن محافظت کند…
عبدالرضا پورذهبی (متولد سال ۱۳۴۲ در خرمشهر) با حکم رهبر ایراننماینده ولی فقیه در استان کردستان منصوب شد باشگاه خبرنگاران جواننماینده ولی فقیه در استان کردستان و مدیر مرکز اسلامی غرب کشور منصوب شد خبرگزاری برنا نماینده ولی فقیه در استان کردستان و مدیر مرکز بزرگ اسلامی غرب ایران است،با حکم رهبر انقلاب انجام شد روزنامه جام‌جم پیش از وی سیدمحمد حسینی شاهرودی در این سِمت منصوب شده بود.انتصاب نماینده ولی فقیه و مدیر مرکز بزرگ اسلامی غرب ایران همشهریانتصاب نماینده ولی فقیه در استان کردستان و مدیر مرکز بزرگ اسلامی غرب کشور پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر مقام معظم رهبری
وی پس از اخذ دیپلم اقتصاد، در سال ۱۳۵۹ وارد حوزه علمیه تهران شد و از سال ۱۳۶۶ فعالیت تبلیغی و فرهنگی خود را در استان های هرمزگان و سیستان و بلوچستان آغاز کرد و فعالیت در این استان ها بیش از ۲۰ سال ادامه یافت.نماینده جدید ولی فقیه در کردستان را بهتر بشناسید خبرگزاری رسمی حوزه
پور ذهبی سال ۱۳۸۷ وارد دانشگاه سیستان و بلوچستان شد و تا سال ۱۳۹۴ به‌عنوان مسئول دفتر نهاد نمایندگی رهبری در این دانشگاه به خدمت پرداخت. او آبان سال ۱۳۹۴ مسئول دفتر نهاد نمایندگی رهبری در دانشگاه شهید بهشتی تهران شد.نماینده جدید ولی فقیه در کردستان معرفی شد ایرنا
تدریس در مراکز دانشگاهی و حوزوی و عضویت در هیئت رئیسه دانشگاه شهید بهشتی تهران در کارنامه پورذهبی، نماینده جدید ولی فقیه در استان کردستان دیده می شود.نماینده جدید ولی فقیه در استان کردستان را بهتر بشناسیم ایرنا
پورذهبی سال‌های متمادی سفرهای متعدد کاری و فرهنگی تبلیغی به استان کردستان داشته است و به همین دلیل، شناخت کاملی از شرایط فرهنگی، دینی و اجتماعی کردستان داشته است.نماینده جدید ولی‌فقیه در استان کردستان را بیشتر بشناسید + بیوگرافی خبرگزاری تسنیم
«بابی براون» ترانه‌ای از فرانک زاپا و یکی از قطعات آلبوم سال ۱۹۷۹ او با نام "شیخ یربوتی" است. این قطعه که یکی از آثار معروف زاپا است از سوی اغلب رادیوهای آمریکایی تحریم شد اما در اروپا با اقبال زیادی مواجه شد. «بابی براون» در زمان انتشارش در نروژ ۱۱ هفته و در سوئد به‌مدت ۳ هفته شمارهٔ ۱ جدول‌های فروش موسیقی بود و در آلمان چهارمین ترانهٔ پُرفروش روز شد.
شخصیت ترانهٔ «بابی براون» یک مرد سفیدپوست جذاب آمریکایی است که به یک مدرسهٔ معروف رفته، بلندپرواز است و به گفتهٔ خودش همان رؤیای آمریکایی است. او قصد دارد پس از پایان تحصیلاتش یک کار خوب به‌دست‌آورد و ثروتمند شود، اما آشنایی با دختری که فعال جنبش آزادی زنان است چنان عواقبی برایش دارد که به همجنس‌گرایی روی می‌آورد. بسیاری «بابی براون» را یک ترانهٔ همجنسگراهراسانه می‌دانند، اما این برداشت می‌تواند به دلیل ماندن در لایه‌های سطحی اشعار باشد. این ترانه در حقیقت سه قربانی دارد. اولین قربانی ترانه رؤیای آمریکایی است که پوچ انگاشته می‌شود و نمادش آن پسر دبیرستانی بی‌مصرف و خودخواه است. فمینیست‌ها دومین قربانی این آهنگ هستند که از دید زاپا کارشان این است که زن‌ها را به مرد تبدیل کنند. سومین قربانی ترانه اعمال جنسی جایگزین سکس عادی هستند (و نه همجنس‌گرایی). مقوله‌هایی مانند «دوش طلایی» و «برج قدرت»Tower of Power یکی از ابزار سکس سادومازوخیستی است که زاپا آن را در فروشگاهی در لس آنجلس دیده بود چیزهایی هستند که زاپا (به گفتهٔ خودش) از درک آن‌ها عاجز است. هلین لیندوال (موسیقی‌نویس اهل سوئد) با اشاره به احساس دلپذیری که در کودکی از شنیدن عبارت‌های «دوش طلایی» و «برج قدرت» داشته، احتمال می‌دهد چون این واژه‌ها در زبان سوئدی معنای خاصی نداشتند «بابی براون» از دید سانسورچی‌های سوئدی دور مانده بود حال آن‌که در همان زمان پخشش از رادیوهای آمریکایی ممنوع شده بود. دویچه وله هم در مقاله‌ای فرانک زاپا را «گرگی در لباس میش» دانسته که در پوشش آن موسیقی گوش‌نواز و اشعار دغلکارانه، داستان یک فرد فاسد غرق در مسائل جنسی را تعریف می‌کند.
جوایز جهانی موسیقی ۲۰۱۴ مراسم اهدای جوایز موسیقی بود که در تاریخ ۲۷ مه ۲۰۱۴ در در مونت کارلو، موناکو برگزار شد. این بیست و دومین دوره نمایش از زمان آغاز آن در سال ۱۹۸۹ و اولین مراسم از سال ۲۰۱۰ بود و پس از آن با چهار سال وقفه ادامه یافت. ، یک وقفه غیرقابل توضیح دیگر در مدت پنج سال ادامه داشته‌است.
در این مراسم، ماریا کری جایزه "پاپ آیکان را" به دلیل فروش بیش از ۲۰۰ میلیون رکورد و داشتن تک آهنگ‌های رتبه اول در ایالات متحده آمریکا بیش از سایر هنرمندان تکنوازی دریافت کرد. مایلی سایرس جایزه بهترین هنرمند زن پاپ راک جهان را دریافت کرد. وی همچنین برای «توپ مخرب» بهترین ویدیوی جهان را از آن خود کرد و بهترین هنرمند زن جهان را که توسط طرفداران رای داده‌است، برنده شد. هان گنگ جوایز بهترین هنرمند مرد جهان را که توسط طرفداران رای داده شد دریافت کرد. لائورا پائوزینی برای ۲۰ سال کار حرفه ای خود جایزه دریافت کرد. ریکی مارتین برای فروش جهانی رکوردش "جایزه افسانه لاتین را دریافت" کرد.
تیلور سویفت موفق به کسب چهار جایزه شد.
بیست و دومین دوره جوایز موسیقی جهانی قرار بود ۲۰ دسامبر ۲۰۱۲ در پارک مارلینز میامی برگزار شود، اما روزها قبل به دلیل مشکلات تأیید ویزا برای هنرمندانی که برای این مراسم وارد می‌شدند و در بیانیه خود، برای احترام به قربانیان تیراندازی دبستان سندی هوک لغو شد.
این نمایش در سال ۲۰۱۳ برگزار نشد و سپس قرار بود در اواسط ماه مه ۲۰۱۴ بازگردد. این سازمان با شبکه ان‌بی‌سی آمریکایی توافق کرد که مراسم را با تأخیر نوار در ۲۸ مه پخش کند. تاخیرهای ناشی از استعداد و مشکلات فنی باعث شد تا این رویداد تا ۲۷ مه به تأخیر بیفتد و تهیه‌کنندگان اجرایی نمایش‌ها به دلیل تأخیرهای بیشتر که شامل ورود دیرهنگام ماریا کری بود ، نتوانستند برنامه را به موقع به ان‌بی‌سی منتقل کنند تا پخش شود. در این مراسم، همه عواملی که باعث شده مراسم ۴ ساعت بیشتر از برنامه ضبط شده اولیه باشد، انجام می‌شود. شارون استون قرار بود میزبان این مراسم باشد، اما در آخرین لحظه به دلیل اختلاف در پرداخت با نهاد سازماندهی WMA از این مراسم خارج شد. به همین ترتیب، جریان مستقیم برنامه‌ریزی شده فرش قرمز از طریق وب سایت نشریه "بیلبورد" صنعت موسیقی به دلیل مشکلات فنی بیشتر متوقف شد.
پاملا اندرسون و جیسون درولو آخرین لحظه برای میزبانی مراسم وارد شدند. ان‌بی‌سی هرگز برش نهایی مراسم را از تهیه‌کنندگان اجرایی سریال دریافت نکرد و آن را در تاریخ ۲۸ مه با تکرار طولانی مدت اکران نمایش در آن فصل "امریکاز گات تلنت" جایگزین کرد.
محمدرضا اتابکی (زادهٔ مهر ۱۳۱۹ – درگذشتهٔ ۱۵ آذر ۱۳۹۹) نوازندهٔ ویلن، رهبر ارکستر و موسیقی‌دان اهل ایران بود.
محمدرضا اتابکی، مهر ۱۳۱۹ در خیابان باب همایون تهران متولد شد. او تحصیلات ابتدایی را در دبستان طوسی و پس از آن، دورهٔ متوسطه را در دبیرستان مدرس و دبیرستان علمیه به پایان بُرد. محمدرضا اتابکی که از کودکی به موسیقی گرایش داشت، نواختنِ ساز فلوت را از برادرِ خود، جعفر اتابکی آموخت. سپس نوازندگی ویلن را نزد پرویز کوهستانی آغاز کرد. او پس از مدتی به هنرکدهٔ موسیقی ملی راه یافت و نزد علی تجویدی، نواختن ویلن را ادامه داد و ردیف میرزا عبدالله را فراگرفت.
او پس از پایان تحصیلات، همکاری خود را با وزارت آموزش و پرورش، به عنوان معلم موسیقی آغاز کرد. وی در این زمان به فعالیت‌هایی نظیر: تدریس ویلن، رهبری ارکستر دانشجویان و همکاری با ارکستر فرهنگ و هنر نیز مشغول بود و در کنسرتهای متعددی حضور داشت. محمدرضا اتابکی، که مدرک کارشناسی موسیقی خود را در سال ۱۳۵۷ از دانشکدهٔ هنرهای دراماتیک دریافت کرده بود، در سال ۱۳۵۹، به عنوان کارشناسِ خدمات هنر، در زمینهٔ تألیف "کتاب هنر" مدارس، به فعالیت‌های خود ادامه داد و همزمان در دانشگاه ابوریحان و دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران به تدریس مشغول شد. او در سال ۱۳۶۴، به سِمَت معاونت هنری مرکز سرود و آهنگ‌های انقلابی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منصوب شد. پس از آن در سال ۱۳۶۶، معاونت هنرستان موسیقی پسران را به مدتِ ۱۱ سال بر عهده گرفت و همزمان، با تدریس ویلن در انجمن دوستداران هنر، فعالیت‌های خود را ادامه داد.
از جمله فعالیت‌های هنری محمدرضا اتابکی، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
تدریس در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی، مسئولیتِ ساختمان شمارهٔ ۲ «انیستیتو هنری»، معاونت هنرستان موسیقی پسران تهران، تدریس موسیقی دوره‌های تربیت مدرس، عامل و مجری نخستین و دومین جشنواره موسیقی فجر، ناظرِ صدور مجوز نوازندگان موسیقی، کارشناس تحقیق و برنامه‌ریزی موسیقی در مرکز گسترش آموزش‌های هنری، تدریس در آموزشگاه‌های موسیقی
محمدرضا اتابکی، ۱۵ آذر ۱۳۹۹، در سن ۸۰ سالگی، بر اثر ابتلا به ویروس کووید 19 در تهران درگذشت.
محمدرضا صولتی (زادهٔ ۷ خرداد ۱۳۵۴) صداپیشه، مدیر دوبلاژ و بازیگر ایرانی است. او نخست برای صداپیشگی‌اش در "باب‌اسفنجی شلوارمکعبی" به شهرت رسید و از جمله کارهای شاخص او می‌توان به صداپیشگی جای شخصیت‌های باب‌اسفنجی، ماتر در "ماشین‌ها"، وودی در فرنچایز چندرسانه‌ای "داستان اسباب‌بازی"، سید در فرنچایز "عصر یخبندان" و خر در فرنچایز "شرک" اشاره کرد. او هم‌اکنون در گروه‌های دوبلاژ سورن، سام استودیو، آباندا و مهبانگ فعالیت می‌کند. صولتی همچنین در حرفهٔ بازیگری نیز فعال است و از نقش‌آفرینی‌های قابل‌توجه او، می‌توان به فیلم "چشم‌وگوش‌بسته" (۱۳۹۷) و مجموعهٔ نمایش خانگی "سیاوش" (۱۳۹۹) اشاره کرد.
صولتی فعالیت دوبله را از سال ۱۳۸۴ آغاز کرد. پس از مدتی به «انجمن گویندگان جوان» پیوست و به‌طور جدی گویندگی آثار انیمیشن را دنبال کرد.
صولتی از جمله گویندگانی است که قابلیت تیپ‌گویی دارد. او در انیمیشن داستان کوسه تیپ‌گویی سه شخصیت اصلی (لنی، ارنی، برنی) و چهار شخصیت فرعی را برعهده‌داشته همین‌طور در دوبلهٔ باب اسفنجی گاه به‌جای هفت تا هشت شخصیت متفاوت، تیپ‌گویی کرده‌است. صداپیشگی شخصیت «ماتر» در کارتون‌های سینمایی «ماشین‌ها»، «ماشین‌ها ۲» و «ماشین‌ها ۳» و همچنین شخصیت «سید» در سری کارتون‌های سینمایی «عصر یخبندان» از جمله کارهای شاخص صولتی محسوب می‌شود. وی در تمام مجموعه انیمیشن‌های شرک که در مؤسسه فرهنگی و هنری سورن و استودیو مهبانگ و استودیو تهران دابشو فارسی دوبله شده‌است به جای شخصیت خر صحبت کرده‌است. در برخی از قسمت‌های دیرین دیرین، او نیز به همراه محمدرضا علیمردانی دوبله می‌کند. او در استودیوهای گلوری، سورن، مهبانگ، سام استودیو، آباندا، آلفا مدیا، پارسیان و ایران هنر گویندگی کرده و درحال حاضر در سورن و سام استودیو و مهبانگ و آباندا و آلفا مدیا در حال فعالیت است.
صولتی علاوه بر صداپیشگی در عرصهٔ بازیگری تئاتر، سینما و تلویزیون نیز حضورداشته و در آثاری همچون چشم‌و گوش بسته، تئاتر سگ‌دو و تله فیلم سفر سهراب و در سریال دیوار به دیوار و سریال سیاوش همچنین در سال ۱۴۰۰ در سریال ساخت ایران ۳ به ایفای نقش پرداخته‌است.
UWIN یک بسته نرم‌افزار کامپیوتر ساخته شده توسط David Korn است که اجازه می‌دهد تا برنامه‌هایی که برای سیستم‌عامل Unix نوشته شده‌اند، در مایکروسافت ویندوز با کمی تغییر، در صورت وجود، ساخته و اجرا شوند. برخی از تولیدات نرم‌افزار به شرکت Wipro، در هند پیوست. مراجعات به نرم‌افزارهایی مثل U/WIN و AT&T Unix برای ویندوز، چه درست و چه غلط، در برخی موارد، به خصوص از روزهای ابتدایی وجودش، وجود دارد.
منبع UWIN تحت Eclipse Public License با منبع آزاد در دسترس است.
UWIN 5 با پوسته ویندوز پیشرفته FireCMD با پوسته Korn به عنوان یکی از سه پوسته پیش فرض موجود در هنگام نصب توزیع می‌شود، بقیه زبان برنامه‌نویسی FireCMD و فرمان پیش فرض ویندوز Cmd.exe هستند. پوسته‌های دیگر UWIN مانند csh و tclsh و مجموعه‌های دیگر قابلیت همکاری مانند جعبه ابزار MKS و پوسته‌های دیگر مانند مواردی که با توزیع‌های Pyton , Lua , Tcl و Ruby ارائه می‌شوند از جمله می‌توانند توسط کاربر / مدیر به منو اضافه شوند.
از نظر فنی، این یک کتابخانه X/Open برای ویندوز ۳۲ بیت واسط برنامه‌نویسی کاربردی (API) به نام Win32 است. UWIN شامل موارد زیر است:
بیشتر پیاده‌سازی Unix API توسط POSIX.DLL به صورت پویا در کتابخانه مشترک بارگذاری شده‌است. برنامه‌های مرتبط با POSIX.DLL به جای سیستم POSIX، توسط سیستم Win32 اجرا می‌شوند، بنابراین برنامه‌ها می‌توانند صدا زدن کتابخانه Unix و Win32 را آزادانه با یکدیگر مخلوط کنند. یک دستور (cc(1 برای کامپایل و پیوند برنامه‌ها برای UWIN روی ویندوز با استفاده از ابزارهای سنتی ساخت یونیکس مانند (make(1 ارائه شده‌است. دستور (cc(1 یک قسمت جلویی کامپایلر اصلی است که کامپایل و پیوند واقعی را انجام می‌دهد؛ که توسط کامپایلر Digital Mars C/C++ , Visual C/C++ 7.X , Visual C/C++ 6.X ,Microsoft Visual C/C++ 5.X Borland C/C++ و MinGW قایل استفاده است. کامپایلر GNU و ابزارهای توسعه هم برای دانلود برای UWIN در دسترس اند.
UWIN روی ویندوز NT/2000/XP/7 با سیستم فایل NTFS بهترین عملکرد را دارد، اما می‌تواند در حالت تخریب شده با استفاده از FAT، و در حالت تخریب بیشتر روی ویندوز ME/95/98 اجرا شود. (برای جزئیات بیشتر قسمت پیوند به بیرون را ببینید) یک نسخه بتا برای ویندوز ویستا و ۷ با عنوان UWin 5.0b منتشر شده‌است (در ۱۷ ژوئن 2011). در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۶ توسط AT&T اعلام شد که بسته‌های منبع AST و UWIN به github منتقل شده‌اند.
ساعت شبانه‌روزی یا نوسانگر شبانه‌روزی ()، یک نوسان ساز زیست‌شیمیایی با فاز پایدار است که چرخش دوره‌ای آن با زمان خورشیدی هماهنگ می‌شود.
چرخش چنین ساعت درون‌جانداری لزوماً تقریباً دقیقاً ۲۴ ساعت (چرخهٔ روز شمسی کنونی زمین) است. در بیشتر موجودات زنده، ساعت‌های شبانه‌روزی همزمان داخلی این امکان را برای ارگانیسم فراهم می‌کند که تغییرات محیطی روزانه مربوط به چرخه شبانه‌روز را پیش‌بینی کرده و رفتار زیست‌شناسی خود را متناسب با آن تنظیم کند.
واژهٔ (Circadian) "شبانه‌روزی" برگرفته و ساخته از واژه‌های لاتین circa (محدوده) و diem به معنی روز (یک روز) است، وقتی به دور از نشانه‌های خارجی (مانند نور محیطی) اندازه‌گیری می‌شود، دقیقاً ۲۴ ساعت طول نمی‌کشد. به عنوان مثال، ساعت‌های موجود در انسان در یک آزمایشگاه در نور کم و ثابت، به‌طور متوسط حدود ۲۴٫۲ ساعت در هر چرخه است، به جای این‌که دقیقاً ۲۴ ساعت باشد.
ساعت طبیعی بدن با یک دورهٔ درون‌زای دقیقاً ۲۴ ساعته نوسان می‌کند، هنگامی که سیگنال‌های اصلاحی روزانهٔ کافی از محیط دریافت می‌کند، در درجه اول نور روز و تاریکی، آن را مجذوب می‌کند. ساعت‌های شبانه‌روزی مکانیسم‌های مرکزی ریتم شبانه‌روزی ساعت زیستی هستند. آن‌ها از سه جز اصلی تشکیل شده‌اند:
یک اسیلاتور بیوشیمیایی مرکزی با یک دوره حدود ۲۴ ساعته که زمان را حفظ می‌کند.
یک سری از مسیرهای ورودی به این نوسان ساز مرکزی برای اجازهٔ ثبت ساعت.
یک سری از مسیرهای خروجی به فازهای مشخصی از اسیلاتور که ریتم‌های آشکار را در بیوشیمی، فیزیولوژی و رفتار در سراسر ارگانیسم تنظیم می‌کند، گره خورده‌است.
بوکلبرگ اشتادیون ()، یک ورزشگاه فوتبال در شهر مونشن‌گلادباخ، آلمان بود. این ورزشگاه محل برگزاری بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال بروسیا مونشن‌گلادباخ از سال ۱۹۱۹ تا ۲۰۰۴ و قبل از ورزشگاه بروسیا پارک، بود.
دیکمان اشتادیون، یک ورزشگاه چندمنظوره در شهر انسخده، هلند بود. این ورزشگاه محل برگزاری بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال توئنته از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۹۸، بود. ورزشگاه معمولاً برای مسابقات فوتبال استفاده می‌شد در سال ۱۹۵۶ افتتاح شد و گنجایش ۱۳٬۵۰۰ نفر را داشت. در سال ۱۹۹۸ بسته‌شد.
شوشتو اشتادیون ()، یک ورزشگاه چندمنظوره در شهر سکش‌فهروار، مجارستان بود که در درجه اول برای فوتبال استفاده می‌شد. این ورزشگاه محل برگزاری بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال ویدتون از سال ۱۹۶۷ تا ۲۰۱۶، بود.
این ورزشگاه میزبان بازی رفت فینال جام یوفا ۱۹۸۵ بین تیم‌های ویدتون و رئال مادرید بود که رئال مادرید ۳ بر ۰ برنده شد.
از بلوندها متنفرم () یک فیلم کمدی ایتالیایی به کارگردانی جورجو کاپیتانی است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد.
ورزشگاه تانادیس پارک () یا همان تانادیس، یک ورزشگاه فوتبال در شهر داندی، اسکاتلند است. این ورزشگاه محل برگزاری بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال داندی یونایتد و یکی از ورزشگاه‌های لیگ برتر فوتبال اسکاتلند است. گنجایش ورزشگاه ۱۴۲۲۳ نفر می‌باشد.
«لوسیفر» تک‌آهنگی از گروه موسیقی آلمانی بلو سیستم است. این آهنگ، نخستین ترانه از پنجمین آلبوم استودیویی آنها «بذرهای بهشت» (۱۹۹۱) است که توسط دیتر بولن نوشته و تهیه شده‌است.
این تک‌آهنگ در آلمان به رتبهٔ ۲۵ و در چارت‌های اتریش به رتبهٔ ۸ جدول موسیقی دست یافت.
ژانر هنر یک سبک هنری است که شامل به‌تصویر کشیدن صحنه‌ها یا رویدادهای زندگی روزمره و خودمانی است. این سبک می‌تواند جلوه‌ای از زندگی هر روزه باشد. در عکاسی، نقاشی و انواع دیگر هنرهای تجسمی از این سبک استفاده می‌شود.
این سبک در نقاشی‌های دورهٔ عصر طلایی هلند و نقاشی باروک فلاندری در سدهٔ ۱۶ میلادی و سدهٔ ۱۷ میلادی رشد و تبلور یافت.Schatzki, Stefan C. (May 1992). "Visit from the Doctor-A Serious Case". American Journal of Roentgenology. 158 (5): 970. doi:10.2214/ajr.158.5.1566698.
^ Bystander: A History of Street Photography by Joel Meyerowitz and Colin Westerbeck, Boston: Bulfinch Press, 1994. ISBN 0-8212-1755-0. Boston: Bulfinch Press, 2001.
گابریل ترا (؛ ۱ اوت ۱۸۷۳ – ) سیاست‌مدار اهل اروگوئه بود. وی از ۱ مارس ۱۹۳۱ تا ۱۹ ژوئن ۱۹۳۸ رئیس‌جمهور این کشور بود.
گابریل ترا در ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۲، در سن ۶۹ سالگی درگذشت.
ساموآ، ملکه جنگل () یک فیلم ماجراجویی ایتالیایی به کارگردانی گوئیدو مالاتستا است که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد.
گوئیدو مالاتستا (؛ ۱۹۱۹ – ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "ساموآ، ملکه جنگل" و "پسر عقاب سیاه" اشاره نمود.
خوان کمپیستگی (؛ زاده – درگذشته ) سیاست‌مدار اهل اروگوئه بود. وی از ۱ مارس ۱۹۲۷ تا ۱ مارس ۱۹۳۱ رئیس‌جمهور این کشور بود.
خوان کمپیستگی در ۴ سپتامبر ۱۹۳۷، در سن ۷۷ سالگی در مونته‌ویدئو درگذشت.
فورتوناتو میزیانو (؛ ۱۱ اکتبر ۱۸۹۹ – ۱۱ فوریه ۱۹۷۶) تهیه‌کننده فیلم اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "آزادی کجاست؟"، "پسر عقاب سیاه" و "ساموآ، ملکه جنگل" اشاره کرد.
اوبالدا، سر تا پا عریان و داغ () با نام اصلی یک تکهٔ بزرگ از اوبالدا، سر تا پا عریان و کاملاً داغ () یک فیلم کمدی ایتالیایی به کارگردانی ماریانو لائورنتی است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
این فیلم با موفقیت فراوانی همراه بود و پایه‌گذار سبک کمدی سکسی سبک ایتالیایی شد.
جووانونا شاسی‌بلند () با نام اصلی جووانونا کوشالونگا با آبرو بی‌آبرو شد () یک کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی سرجو مارتینو است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد.
نوجوان فیلمی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی ان. لینگوسامی است. در این فیلم بازیگرانی همچون کارتی، تمنا باتیا، میلیند سمان و دارشان جاریوالا ایفای نقش کرده‌اند.
جسی جیمز کایتل بازیگر، نویسنده و هنرمند آمریکایی است. ایشان بیشتر با بازی در فیلم کوتاه آشر جلینسکی "Miller &amp; Son" (2019) شناخته شده‌است که برنده جایزه فیلم دانشجویی BAFTA و مدال طلا برای «بهترین روایت» (داخلی) در جوایز اسکار دانشجویی ۲۰۱۹ است. در مارس ۲۰۲۰، کیتل در نقش اصلی در "Big Sky"، درام جنایی ABC که توسط دیوید ای کلی ساخته شده بود ، انتخاب شد.او یک زن ترنس است.
کیتل که اصالتاً اهل "لانگ آیلند است، اکنون در شهر نیویورک زندگی می‌کند و در آنجا از دانشگاه pace در رشته بازیگری در سال ۲۰۱۵ با مدرک BFA فارغ‌التحصیل شد. او در مجله OUT100 در سال ۲۰۱۸ به خاطر بازی در نقش شخصیتهای عجیب و غریب در فیلم "Alex Strangelove محصول" Netflix بن استیلر و به عنوان اولین شخصیت غیر باینری TV Land در Younger" مورد تقدیر قرار گرفت.
در سال ۲۰۱۹، کیتل در نمایش جهانی مارتین موران در نقش تئو در تئاتر دو رودخانه بازی کرد. کیتل نقش اصلی را در سریال علمی تخیلی MadRiver Pictures که هنوز منتشر نشده‌است، "برای همیشه تنها بازی می‌کند". آنها همچنین در فیلم لیندا یلن Showtime 2019 با بازی Nico Tortorella حضور دارند.
کیتل اغلب با نام مستعار پراکسید، یکی از اعضای Haus of Femanon، در درگ بازی می‌کند. کایتل به عنوان پراکسید فمنون در سریال مستند LOGO TV "Fill In The Blank" و در همکاری ساشا ولور با نام NYFW SS19 با مراسم افتتاحیه حضور داشته‌است.
کیتل غیر باینری است و از ضمایر او و آنها استفاده می‌کند. "آسمان بزرگ" او را را به اولین بازیگر غیر باینری تبدیل کرد که یک سریال غیر باینری را به‌طور منظم در تلویزیون‌های اولیه پخش می‌کند.
دختران بد فیلمی محصول سال ۱۹۹۴ و به کارگردانی جاناتان کاپلان است. در این فیلم بازیگرانی همچون مادلین استو، مری استوارت مسترسون، درو بریمور، اندی مک‌داول، جیمز روسو، جیمز لوگرو، رابرت لوجا، درموت مالرونی، جیم بیور، نیک چینلاند و کوپر هاکبی ایفای نقش کرده‌اند.
آرزواندیشی فیلمی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی آدام پارک است. در این فیلم بازیگرانی همچون جنیفر بیلز، درو بریمور، جان استوارت و جیمز لوگرو ایفای نقش کرده‌اند.
فهرست آثار تمدنی ایران در دیگر مناطق جهان شامل فهرست آثار فرهنگی، تمدنی یا ایران بزرگ از عهد باستان تا اوایل سدۀ بیستم بیرون از مرزهای فعلی ایران و در کشورهای مختلف جهان است. این فهرست شامل آثار موجود در موزه‌ها، کتابخانه‌ها، شهرها و بناهای تاریخی و تمدنی می‌شود.
قلمرو فرهنگی و تمدنی ایران بسیار گسترده‌تر از قلمرو سیاسی آن بوده‌است. از این‌رو، بخش مهمی از میراث فرهنگی ایران کهن یا به عبارت بهتر میراث ایران‌شهر (مفهوم)را باید بیرون از مرزهای سیاسی کنونی جستجو کرد. آثار مربوط به تمدن ایران شهری یا ایران کهن را در کشورهای زیر می‌توان به ترتیب الفبامورد اشاره قرار داد:
افغانستان، آذربایجان، آلمان، آمریکا، اتریش، ارمنستان، ازبکستان، اسرائیل، انگلیس، اوکراین، بلژیک، پاناما، پرتقال، تاجیکستان، ترکیه، چین (ختای)، روسیه، زنگبار (یکی از جزایر تانزانیا)، ژاپن، عراق، مصر، هلند، هندوستان..
آثار تمدن ایران شهری یا پرشیا در داخل ایران جداگانه فهرست شده‌است. به فهرست آثار تاریخی ایران و فهرست آثار ثبت‌شده ایران در یونسکو نگاه شود.
از آنجا که افغانستان و آریانا و خراسان بزرگ در دوره هخامنشی و در بخشی عمده دوره ساسانی جزو ممالک این دو سلسله پادشاهی بودند به یک تعبیر می‌توان تاریخ افغانستان (پیش از اسلام) و آثار تاریخی آن پیوند محکمی با آثار پارسی یا ایرانی دارد. از جمله تمدن بامیان و بلخ که تحت نام تمدن ایرانی بوده‌اند. بامیان با تاریخ غنی خود سرشار از آثار باستانی متعدد است که شهر ضحاک، دره اژدر (اژدها)، شهر غلغله، دره فولادی، چهل دختران، غار یخی، بت‌های بزرگ بودا، مغاره‌ها، یافته‌های مس عینک، کوه بابا، شهر شاهی، بالاحصار و چهل‌برج از بارزترین آنان هستند. در بامیان هیچ موزه‌ای برای نمایش آثار باستانی وجود ندارد و بیشتر آثار کشف شده به کابل منتقل می‌شدند.
یکی از جاذبه‌های بامیان پارک ملی بند امیر مرکز فرهنگی قرار است روبروی پیکره‌های بودا در بالای یک تپه موقعیت ساخته شود.
پژوهشگران زبان‌های باستانی گفته‌اند که " نام نویسندهٔ سنگ‌نبشته "باگیتز"است که در سنگ نبشته آمده‌است نامیست باختری، نام پسر شاه "فروم‌کیسر" نیز در سنگ‌نبشته آمده‌است وانگهی هنگام نگارش این سنگ‌نبشته خود پادشاه، در سال ۷۴۵ ترسایی درگذشته است. "بگیتز" شاید پسر بزرگ ایشان بوده باشد. پژوهشگران افغان افزوده‌اند که "تاکنون ۱۳۵سند به این زبان ایرانی خاوری بدست آمده‌است؛ که از ارزنده‌ترین این نبشته‌ها سرخ کوتل، رباطک، و دست نوشته‌های است که از اَباختر (شمال) افغانستان (روی دو آب، کهمرد، خوست) بدست آمده‌است. وانگهی پیدایی نبشته‌های ارزگان، ناهور، جغتو، یکاولنگ، و سنگ‌نبشته‌های سه‌گانه‌ای سیاه زمین جاغوری (که همه در هزارستان هستند)، دیدگاه پژوهشگران را که گویش هزارگی بازمانده‌ای یکی از گویش‌های زبان باختری یا کوشانی است را استوار می‌سازد.
دستهٔ زرین شمشیر یافت شده از " طلا تپه " در استان جوزجان اباختر (شمال) افغانستان، از دست ساختهای ارزندهٔ هنری باکتریای باستان.
گنجینهٔ طلاتپه مشتمل بر بیش از بیست هزار آرایه‌های طلا، پارچه‌های زیور و سکه‌های بجای‌مانده از دوره‌های کوشانیان و اشکانیان است و از شش گور (پنج زن و یک مرد) که ثروت سرشاری از جواهرات گرانبها را در خود جای داده بودند بدست آمده‌است. پیشینهٔ این گنجینه به سدهٔ یکم پیش از میلاد می‌رسد. آرایه‌های بدست آمده شامل سکه‌ها، گردن‌بندهای تزئین شده با سنگ‌های گرانبها، کمربندها، مدال‌ها و تاج‌ها می‌باشد. این گنجینه کم‌نظیر به‌طور عجیبی از غارت در طول جنگهای داخلی مصون مانده‌است.
هزاران شی باستانی از جغرافیای افغانستان بویژه تمدن خراسان بزرگ در طول جنگهای داخلی و قبل از آن به غارت رفته‌است از جمله مجسمه‌های بودا که قدمتی دو هزار ساله دارند. مجسمه‌های بودا از حوزه خراسانبزرگ با قیافه آرین و خراسانی بودا است که در کنار تشابه نام بودا با نام بزرگان هخامنشی و همچنین بعضی نشانه‌های بودایی مانند مراسم ابن بنُ و همچنین عود یا دود مقدس و علامت صلیب شکسته و بخت و اقبال که از ادیان پگان ایرانی ریشه می گیردنکته قابل جالب توجه است.
گنجینه آمودریا مجموعه‌ای دارای۱۷۰ تکه طلا و نقره و ۲۰۰ سکه متعلق به زمان هخامنشیان است که در جنوب غربی کشور تاجیکستان کنار مرز افغانستان یافت شده‌است. این گنجینه هم‌اکنون در موزه ویکتوریا و آلبرت و موزه بریتانیا
وموزه میهو ژاپن نگهداری می‌شود.هخامنشیان
برای این آثار تاریخ سده پنجم و چهارم پ. م پیشنهاد شده‌است، زمانی که پادشاهی نیرومند هخامنشی پرچم خود را بر سرزمین‌هایی از دره سند تا رود نیل برافراشته بود. گنجینه در کناره رودخانه جیحون یا آموی‌دریا (Oxus River) در سرزمین کنونی تاجیکستان و به احتمال زیاد از تپه باستانی تخت کواد (قباد) که گذرگاهی در ساحل شمالی رود است بین سال‌های ۱۸۷۷ و ۱۸۸۰ م. در کاوش‌های غیرعلمی به‌دست آمده‌است. ممکن است شمار بسیاری از آثار پراکنده یا حتی ذوب شده باشند. گفته شده که به آثار نیایشگاهی از دوره هخامنشی تعلق داشته‌اند و توسط مردمان منطقه به‌عنوان هدیه یا نذر در آن مکان نهاده شده‌اند. این مجموعه نخستین بار در موزه بریتانیا در سال ۱۹۰۰ م. در سالن زیورهای طلایی به‌نمایش درآمد.
افراسیاب میدانگاهی باستانیست در سمرقند، دارای یادگارهایی از سالیانِ ۵۰۰ پیش از زادروز مسیح تا ۱۲۲۰ ترسایی. دیرنگی این آتشکده میانِ ۶۰۰_۶۵۰ ترسایی برآورد شده‌است و به ایرانی‌تبار و ایرانی‌زبانانِ سُغدی برمی‌گردد.
بخشی از متن کتیبه:
غرض از تسطیر این کلمات آنست که چون حقیقت اخلاص و جانسپاری کافهٔ اکابر و اصاغر و عامه فقراء و ضعفاء قصبه طیبه اردوباد … وضوح تمام داشت و بسبب تشیع فطری در زمانی که ولایت آذربایجان بتصرف مخالفان درآمده بود انواع ظلم و ستم بر ایشان نموده قتل و اسیر ایشان کرده بودند بنابرین در ازاء جانسپاریهاء ایشان … از مراحم بیدریغ شاهانه شامل حال ایشان شده…
یکی از ده‌ها اثر تمدنی ایران در ترکیه می‌توان به کتیبه خشایار شاه اشاره کرد
از خشایارشا یک کتیبه در وان در ۲۷ سطر بر دیوار قلعه‌ای وجود دارد که مشتمل است بر ۱- مدح اهوره مزدا ۲- معرفی شاه ۳- ذکر بنایی که داریوش ساخته و خشایارشا کتیبه‌ای به یادبود آن نگاشته‌است ۴-دعا.
درهنگام کاوشهای تپه اولوز اولوز هیوک در آماسیا، پایه ستونهای یک کاخ ۲ هزار و ۵۰۰ ساله از دوره پارسیان کشف شد.
دکتر شوکت دانمز گفت: "پس از مدتها کاووش امسال برای اولین بار یک سالن پذیرایی ستون دار به نام" آپادانا "، یک سالن تاج و تخت و یک سالن اجرایی پیدا شد کرد. ما تازه در آغاز حفاری‌ها هستیم. اما حتی یافته‌های فعلی نیز بسیار هیجان انگیز است. " پروفسور دکتر دونمز با تأکید بر اینکه یافته‌ها از نظر تاریخ عصر آهن آناتولی، تاریخ باستان آناتولی و باستان‌شناسی ایرانی و هخامنشی بسیار مهم هستند، وی گفت: در حال حاضر ۶ ستون و پایه را آشکار کردیم.
پروفسور دکتر دنمز گفت: "ما قبل از شروع کاوش، نمی‌دانستیم که چنین شهری ایرانی و نه چنین معبدی، یا چنین تالار پذیرایی. را پیدا خواهیم کرد. ما فکر نمی‌کردیم تپه آناتولی مرکزی و خودمان مشکلات فرهنگ عصر آهن را حل کنیم. اکنون باور کنید، بر اساس همه باستان‌شناسی آناتولی مرکزی، همه جهان پیروی از اولوز تپه را آغاز کرده‌اند. من فکر می‌کنم بعد از گوبکلیتپه، آناتولی شروع به تبدیل شدن به یک مرکز بسیار مهم کرد که تاریخ دین در آناتولی را تغییر داد.
تندیس بهرام‌شاهپور ساسانی، شاه بخش ایرانی ارمنستان (برادر بهرام چهارم که از سوی ایران به پادشاهی ارمنستان گمارده شد ۳۹۲–۳۹۴م) در کنار وی پیکره مسروب ماشتوتس نوآور دبیره (خط) ارمنی، در نزدیکی آپاران ارمنستان.
موزه دولتی تاریخ روسیه. موزه ارمیتاژ و مجموعه دوره اسلامی موزه ارمیتاژ که این مجموعهٔ، پس از تأسیس دپارتمان شرقی، در ۱۹۲۰ شکل گرفت. در آن زمان، موزه‌های سن پترزبورگ دچار یک فرایند بازسازماندهی و تخصصی شدن گردیدند، که در جریان آن، مجموعه‌های ایرانیِ مربوط به قرون وسطی در ارمیتاژ قرار گرفتند. موزه همچنین اشیایی ایرانی را از ناحیهٔ کوباچی جمهوری داغستان به دست آورد، ولی هیچ کاوش باستان‌شناسانه‌ای در ایران صورت نگرفت و از خود ایران هیچ شیء هنری خریداری نشد.
تاج شاهپور همانند تاج شاهپورسوم در تاق بستان کرمانشاه است که شناسایی شاهنشاه را آسانتر می‌کند.
شاهنشاه خنگری آخته بر پُشت پلنگی فروکرده است، گنجینه‌ی: موزه ارمیتاژ
پهنا دوری ۲۲/۵سامتیمتر. گنجینه هرمیتاژ روسیه. نبشته به خط و زبان پهلوی"دارایی دادوَر اسپندارمذ".
این دوری همراه نبشتهٔ پهلوی و سُغدی است"رامن۲۳۰درهم" "نگاهدارندهٔ مُهر"گنجینهٔ هرمیتاژ روسیه.
در گرجستان نیز مانند همه سرزمینهایی که در برهه ای از تاریخ در قلمرو ایرانشهری قرار داشته‌اند آثاری از تمدن ایرانی پیدا می‌شود. در شهر تفلیس یک آتشگاه وجود دارد که مدتی تبدیل به مسجد شده بود.
"مالکیت آتشگاه نسلها در دست ایرانیان مقیم تفلیس بوده و اگر این ساختمان به دست مسیحیان افتاده بود روی آن یک کلیسا می‌ساختند ولی اتفاقی برایش نیفتد چون در دست ایرانیان بود تا زمانی که روسیه منطقه را اشغال کرد."
بنا بر اعلام منابع رسمی، دولت اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۸۶ آتشگاه را جزو آثار شاخص ملی به ثبت رساند. سالها پس از فروپاشی شوروی و ایجاد کشورهای جدید در منطقه، در سال ۲۰۰۷ دولت گرجستان " آتشگاه" را در فهرست میراث فرهنگی کشور جای داده‌است
در هندوستان از دوره گورکانیان که زبان اداری آن امپراتوری فارسی بود هزاران سند فارسی با ارزش باقی مانده‌است.
همچنین بر اساس کتاب نقش پارسی بر احجار هند ۴ کتیبه ساسانی خط پهلوی در کلیساهای هند، صلیب پارسی در هندوستان وجود دارد و ۱۵ هزار سنگ نوشته فارسی و قرانی در هند ثبت میراث ملی هند شده‌است.
یک گِردآورد (مجموعه) که از، سه مس‌نبشته که دو تای آن در آموزشگاه کلیسای سریانی در تیریوال نگهداری می‌شود؛ و گِردآورد دیگر سه نبشته است که یکی از آنها گم شده، و دوتای دیگر در آموزشگاه دینی کهنِ کوتایام نگهداری می‌شوند. این مس‌نبشته‌ها به زبان تامیلی کهن و به گرنتا/ گرهای نوشته شده‌اند، واپسین مس‌نبشته که ششمین آنهاست، نام گواهان این رخداد به سه دبیره (خط) و زبان آمده‌است: پارسی میانه (پهلویِ ساسانی) در ۱۸ رَج (سطر)، به زبان عربی و دبیره کوفی در ۱۰ رَج، به پارسیِ یهودی در ۸ رَج نوشته شده‌است. درون‌مایه این بخشش نامه تکه زمینی است که به یک مسیحی ایرانی به نام سبریشوع واگذار شده‌است.
مرقد منور ارجمند بانو بیگم مخاطب بممتاز محل متوفی سنه…
تعداد بیشماری سنگ نوشته‌های فارسی با خط نستعلیق در کاخ‌ها و قلعه‌ها و مساجد وجود دارد.همشهری تیر 1393 مسجد جامع دهلی و سنگ نوشته‌های زیبای فارسی آن. محمد عجم. روزنامه همشهری
.Persian art in the collection of the Museum of Oriental Art, "WorldCat"
پیوندهای تاریخی ایران و داغستان به دوران پیش از اسلام بازمی‌گردد. در شهر دربند دژ عظیمی از دوران ساسانی به یادگار مانده که برای پاسداری از مرزهای شمالی امپراتوری ایران ساخته شده بود و در سال ۲۰۰۳ در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید. بر دیوارهای این سامانه «پدافند»، ده‌ها کتیبه به زبان پهلوی (پارسی میانه) به چشم می‌خورند.
دوره افشاریان یکی از دوره‌هایی است که داغستان جزئی از خاک ایران بود.
بر پایهٔ پروندهٔ آگاشته (ثبت) شده جهانی، دربند در یونسکو (۲۰۰۳میلادی)، دیوار دربند جمهوری داغستان، روسیه نمادی از مهرازی (معماری) ساسانی است که ۱۵۰۰ سال کارکرد پدآفندی (دفاعی) داشته‌است.
این دیوار ۴۰ کیلومتری، به فرمان قباد و فرزندش انوشیروان برای پدآفند از گسترهٔ آذربایگان ساخته شده و جدای از ۳۲ سنگ‌نبشتهٔ پهلوی، چندین سنگن‌بشته به دبیرهٔ پارسیِ دری نیز دارد که درون مایهٔ آنها یادآوری چگونگی بازسازی دژ دربند است.
در یکی از سنگ نوشته‌ها آمده‌است:
نوشته‌است سال ۳۷ داریوش آمارگر آدُربادگان کرد.
در موزه لندن. موزه ویکتوریا و آلبرت آثار قابل توجهی وجود دارد و می‌توان به
من داریوش شاه (هستم).
این یادگار ارزنده در موزه بریتانیا نگهداری می‌شود.
همشهری 2 بهمن 1386 مروری بر موزه‌های مشهور جهان و آثار ایرانی، دکتر محمد عجم، همشهری
در موزه‌های معروف فرانسه بویژه در لوور ۲۵۰۰ شی باستانی ایرانی نگهداری می‌شود. و توسط فرانسه دزدیده شده
موزه لوور تصاویر اشیای موزه را به‌صورت رایگان و آنلاین در اختیار عموم گذاشته با جستجوی نام ایران به حدود ۴۰ هزار تصویر می‌رسید
تعدادی از آثار ایرانی در موزه لوور عبارتند از:
این پیکرک که به تندیس «خدا با یک دست زرین» نامدار است. از آثار باستانی شهر شوش و ساخت هزارهٔ دوم پیش از زادروز مسیح است. این پیکره به بلندی ۱۷/۵ و پهنای ۵/۵ سانتیمتر است که اکنون در گنجینهٔ لوور نگهداری می‌شود.
نیم تنهٔ سفالی یک خنیاگر چنگ نواز که در شوش یافته شده و گمان می‌رود به دورهٔ سلوکی یا اشکانیان برگردد، سالهای میان ۳۰۰ سال پیش از زادروز مسیح تا ۳۰۰ سال پس از آن. این پیکره در گنجینهٔ لوور نگهداری می‌شود.
درخت آسوریک باشد. نگهداری در گنجینه هنر کلیولند.همشهری 2 بهمن 1386 مروری بر موزه‌های مشهور جهان و آثار ایرانی، دکتر محمد عجم، همشهری
در موزه‌های هلند مثل موزه لایدن، آمستردام و لاهه آثار زیادی از تمدن ایران وجود دارد.
جغرافیای تمدنی ایران بگونه ای است که هرگاه در مورد هریک از تمدنهای کهن جهان از مصر تا چین سخنی به میان آید صحبت از ایران برای تکمیل مطلب ضروری می‌نماید. حتی آثار تمدنی هخامنشی و ساسانی در ژاپن بدست آمده‌است
در ژاپن موزه‌های:
در موزه ملی ژاپن بیش از ۱۱۰ اثر باستانی از جمله سفالینه، شمشیر و ظروف و مجسمه نگهداری می‌شود.
بر اساس کتاب موزه میهو MIHO MUSEUM,Takeshi,Umehara, south wing,1997 در این موزه ۱۲۰۰ اثر از جغرافیای تاریخ و تمدن ایران و ۳۳ اثر ساسانی و صدها اثر دوران هخامنشی وجود دارد بخشی از آثار باستانی در این موزه مربوط به تمدن آمودریا است (Oxus Civilization گنجینه ای بسیار گرانبها که در منطقه مرزی افغانستان و تاجیکستان کشف و بعدها توسط باندهای مافیایی به سرقت رفت بخشی از این اشیا طلایی ذوب و به طلا فروشان فروخته شده‌است بقیه سر از گنجینه‌های اروپایی درآورد و تعدادی از آن به گنجینه دار ژاپنی فروخته شد. .
موزه میهو مجموعه خصوصی اشیا عتیقه(انتیکا) آسیایی و غربی میهوکو کویاما را در خود جای داده‌است عمده خرید این موزه در دهه ۱۹۹۰ انجام شد. بیش از دو هزار قطعه در نمایشگاه دائمی وجود دارد که تقریباً ۲۵۰ قطعه در هر زمان نمایش داده می‌شوند. در میان اشیا موجود در این مجموعه بیش از ۱۲۰۰ شی وجود دارد که به ایران و آسیای میانه دوران هخامنشی مربوط می‌شود.
۳۳ اثر بسیار گرانبها و کم‌نظیر در موزه میهو ژاپن قرار داردبرخی از آنها عبارتند از :
تعدادی از آثار ساسانی در موزه‌های توکیو و نارا نگهداری می‌شوند..
موزه متروپولیتن نیویورک
این موزه که در منهتن نیویورک قرار گرفته در سال ۱۸۷۲ افتتاح شده و البته مجموعه نادر و بزرگی از تاریخ اسلام و ایران باستان را در خود جای داده‌است. کتاب خمسه نظامی و یک قالی اصفهان که به قرن ۱۷ میلادی برمی‌گردد، نیز در این موزه قرار دارد. لباس رزم ایرانی مربوط به قرن ۱۵، تندیس سر شاهزاده سلجوقی که به قرن ۱۲ برمی‌گردد و جام شیر غران که مربوط به دوره هخامنشیان می‌شود از دیگر اشیای ایرانی هستند که زینت بخش این موزه آمریکایی شده‌است. حتی گفته می‌شود که موزه متروپولیتن نیویورک، مجموعهٔ کوچک اما منحصر به فردی از آثار حفاری‌شده در منطقه تیسفون و طاق کسری را در اختیار دارد.
موزه‌های شهری نیویورک
در این مجموعه آثار و کتب تصویری و خطی پر زرق و برق ایران از دوره صفویه به نمایش گذاشته شده‌است در مجموعه اسلامی این موزه ۱۲ هزار شی به نمایش گذاشته شده‌است.
یافت شده از لهستان در گنجینهٔ متروپولیتن نگهداری می‌شود.
دستهٔ سیمین یک آوند به ریختِ بز کوهی از روزگار هخامنشی. موزه بروکلین
این موزه دارای بهترین آثار هنری ایران است. چنان‌که آثاری از سرامیک‌ها و کاشی‌های قرون وسطایی ایران (قرن ۵ تا ۹) آثار هنری دوره صفویه و قاجار ازجمله مینیاتورها، نقاشی‌های روغنی، فرش، منسوجات و لباس‌های محلی (قرن ۱۵ و ۲۰) است. مجموعه آثار هنری دوران قاجار یکی از بهترین کلکسیون‌های باستانی در خارج از ایران به‌شمار می‌رود.
در گالری‌های فریر و ساکلر این موزه، ۳۰ هزار شی از آثار هنری آسیا به همراه طیف وسیعی از اقلام و اشیای متعلق به ایران نگهداری می‌شود. مجموعه‌ای مهم از سرامیک‌های قرن ۱۳ تا ۱۹ که نشان دهنده اشکال، تکنیک‌ها و طراحی‌های مختلف است در این موزه به چشم می‌خورد. بعلاوه، کلکسیونی از قرآن‌های قرن نوزدهم و مجموعه‌ای مجزا از نسخه‌های خطی و نقاشی شده ایران در این گالری‌ها به نمایش گذاشته شده‌اند.
این نگارکنده در واپسین سالهای سده نوزدهم بر روی سنگ رخام (مرمر) تراشیده شده‌است.
شاهنشاه هخامنشی در این نگاره بر اورنگ شهریای نشسته و درباریان پیرامونش ایستاده‌اند، این سنگ در دیرینکده (موزه) بروکلین نگهداری می‌شود.
سید بن ابو ابن عمران، معماری را به‌نام ”Kizi” استخدام کرد تا مسجدی بسازد.
در مصر آثار متعددی از دوران امپراتوری هخامنشی بویژه داریوش و خشایار شاه وجود دارد که تعدادی از آنها در موزه مصر یا متحف مصری میدان تحریر نگه داری می‌شود. این موزه با بیش از ۱۶۰هزار اثر باستانی مربوط به مصر باستان، یکی از غنی‌ترین موزه‌های جهان در زمینه مصرشناسی است.
در موزه ده‌ها اثر دوران امپراتوری پارسی وجود دارد.
لوحه داریوش کبیر در سال۱۸۶۶ میلادی ضمن حفر کانال سوئز (سس) کنونی در محلی به نام «شلوف الترابه» در ۳۳ کیلومتری کانال و با فاصله کمی از ترعه سوئز کشف شد. در کتاب اسناد نام خلیج فارس، میراثی کهن و جاودان آمده‌است که این سنگ نوشته در طبقه دوم موزه مصر قرار دارد و روی این لوحه سنگی نقش دو نفر حجاری شده و در وسط نام داریوش حک شده‌است. مطالب مندرج در لوحه را به شرح زیر ترجمه کرده‌اند اما در کنار سنگ نوشته خط میخی طبقه دوم موزه ترجمه سنگ وجود نداشت:
[بند اول: خدای بزرگ است اهورا مزدا که این سرزمین را آفرید، که آسمان را آفرید، که انسان را آفرید، که شادمانی را به بشر داد. داریوش را به شاهی برگزید. داریوش را شاه سرزمینی کرد که پهناور است و اسبان و مردان خوب دارد.
بند دوم:منم داریوش شاه، شاه شاهان، شاه کشورهایی که از تمام نژادها مسکون است. شاه این سرزمین پهناور تا آن دوردست‌ها، پسر ویشتاسپ هخامنشی (جمشیدی).
بند سوم:من پارسی هستم. به همراهی پارسیان مصر را فتح کردم. فرمان دادم این آبراهه را حفر کنند. از «پی رود» نیل که از مصر جاری است تا دریایی که از پارس بدان روند. این ترعه کنده شد، چنان‌که فرمان داده بودم و کشتی‌ها از مصر به وسیله این راه آبی به سوی پارس روانه شدند.
"در موزه مصر در طبقه دوم یک سنگ نوشته میخی پارسی وجود داشت که بنظر می‌رسد همان لوح هخامنشی است که در اطلس تاریخی خلیج فارس از آن سخن گفته شده‌است اما در موزه هیچگونه ترجمه ای از سنگ وجود نداشت و تنها بر تابلو کنار سنگ نوشته شده بود" سنگ نوشته مربوط به داریوش"، این سنگ نوشته که سنگ خارا نارنجی بزرگی است بخش اصلی نوشته‌های خط میخی آن به‌کلی از میان رفته بود. در طبقه اول موزه یک نقشه بزرگ مربوط به ۱۹۰۶ در محل پلکان راهرو بطرف طبقه دوم موزه نصب شده که در آن خلیج فارس وجود دارد. در کتابخانه اسکندریه نیز یک نقشه رنگی منحصر به فرد منضم به یک کتاب بنام مخطوطات مربوط به ۲۰۰ سال قبل قرار دارد که نقشه خلیج فارس را به‌صورت بحر فارس و با جوهر زعفرانی ترسیم کرده‌است. این کتاب و نقشه آن ثبت آثار جهانی یونسکو شده‌است.
«علی سامی» در کتاب خود بنام «تمدن هخامنشی» می‌نویسد که جمعاً ۱۱۷ اثر ایرانی و هخامنشی به خط مصری (هیروگلیف) و «دموتیک ـ Demotique، خط دیوانی و اداری مصریان قدیم بر روی سنگ و لوح و مهر ومهره و ظروف سنگی و فلزی تاکنون در مصر کشف شده که بیشترین آنها مربوط به زمان داریوش اول و خشایارشاه است.
By Andrew Chung
[[رده:آسیای مرکزی]]
[[رده:اشیاء خاورمیانه در موزه بریتانیا]]
[[رده:اشیای ایران باستان در موزه‌های خارج از کشور]]
[[رده:اکتشافات باستان‌شناسی سده ۱۹ (میلادی)]]
[[رده:ایران باستان]]
[[رده:باستان‌شناسی در آسیا]]
[[رده:باستان‌شناسی هخامنشیان]]
[[رده:تخارستان]]
[[رده:تندیس‌های خاور نزدیک باستان]]
[[رده:جغرافیای ایران]]
[[رده:جواهرات]]
[[رده:حوزه‌های نفوذ فرهنگی]]
[[رده:خاورمیانه]]
[[رده:روابط ارمنستان و ایران]]
[[رده:روابط ایران و افغانستان]]
[[رده:روابط ایران و جمهوری آذربایجان]]
[[رده:روابط ایران و عراق]]
[[رده:روابط ایران و گرجستان]]
[[رده:زبان فارسی باستان]]
[[رده:ساکا]]
[[رده:غرب آسیا]]
[[رده:فهرست آثار تمدنی ایرانشهری بیرون از ایران]]
[[رده:فهرست‌های آثار تاریخی ایران]]
[[رده:فهرست‌های آثار هنری]]
[[رده:فهرست‌های سنگ نوشته‌های فارسی]]
[[رده:فهرست‌های مربوط به باستان‌شناسی]]
[[رده:فهرست‌های مربوط به تاریخ ایران]]
[[رده:کنزینگتون جنوبی]]
[[رده:کوروش بزرگ]]
[[رده:گنجینه آمودریا]]
[[رده:محوطه‌های باستان‌شناختی در افغانستان]]
[[رده:دست‌ساخته‌های باستان‌شناسی]]
[[رده:مناطق مسکونی پیشین در افغانستان]]
[[رده:منطقه‌های تاریخی ایران]]
[[رده:منطقه‌های تاریخی]]
[[رده:موزه‌های مسکو]]
[[رده:موزه‌های هنرهای آسیایی]]
[[رده:نسخه‌های خطی تذهیب‌شده اسلامی]]
[[رده:نسخه‌های خطی تذهیب‌شده]]
[[رده:هنر اسلامی]]
[[رده:هنر ایران]]
[[رده:هنر باستان]]
[[رده:هنر در ایران باستان]]
لینوکس ام اکس (به انگلیسی: MX Linux) یک سیستم عامل لینوکس نیمه سبک است که مبتنی بر نسخه پایدار دبیان و با استفاده از اجزای هسته antiX است، همراه با نرم‌افزار اضافی ایجاد شده یا بسته‌بندی شده توسط جامعه MX. این کار به عنوان یک همکاری مشترک بین antiX و انجمن‌های MEPIS سابق برای استفاده از بهترین ابزارها و استعدادها از هر یک از این توزیع‌ها توسعه یافته‌است. هدف اعلام شده جامعه تولید "خانواده ای از سیستم عامل‌ها است که برای ترکیب دسک تاپ‌های زیبا و کارآمد با پایداری بالا و عملکرد خوب" طراحی شده‌اند. MX Linux از محیط دسکتاپ Xfce به عنوان پرچم دار خود استفاده می‌کند و نسخه مستقل KDE Plasma و Fluxbox را نیز ارایه می‌کند.
MX Linux در دسامبر ۲۰۱۳ در بحث دربارهٔ گزینه‌های آینده در میان اعضای جامعه MEPIS آغاز شد.https://mxlinux.org/about-us/ سپس توسعه دهندگان antiX به آنها پیوستند و سیستم ساخت ISO و همچنین فناوری Live-USB / DVD را به ارمغان آوردند. ابتدا MX Linux به عنوان نسخه ای از antiX ارائه شد تا در لیست وب سایت DistroWatch نمایش داده شود. سپس صفحه DistroWatch اختصاصی خود را با انتشار اولین بتا عمومی MX-16 در ۲ نوامبر ۲۰۱۶ دریافت کرد.
MX-19 پایگاه خود را به Debian 10 (Buster) و دسک تاپ پیش فرض خود را به Xfce 4.14 ارتقا داد. با ابزارهای جدید و تجدید نظر شده، آثار هنری، اسناد، بومی سازی و ویژگی‌های فنی مشخص می‌شود. یک پوشش کاملاً یکپارچه به نام MX-Fluxbox در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۹ منتشر شد. دو برنامه mx-idesktool و mx-dockmaker برای یک محیط Fluxbox در MX 19.2 اضافه شدند. یک نسخه KDE در ۱۶ اوت سال ۲۰۲۰ منتشر شد، نسخه پیشرفته پشتیبانی سخت‌افزار (AHS) (فقط ۶۴ بیتی) MX با دسک تاپ KDE / Plasma.
MX Linux دارای ابزارهای پایه مانند نصب کننده گرافیکی است که از کامپیوترهای UEFI پشتیبانی می‌کند، روشی مبتنی بر GUI برای تغییر هسته لینوکس و سایر برنامه‌های اصلی.
این توزیع لینوکس شامل ابزارهای MX است، مجموعه ای از برنامه‌های کاربر گرا، بسیاری از آنها مخصوص MX ساخته شده‌اند، در حالی که برخی از آنها از برنامه‌های antiX موجود بوده یا از برنامه‌های antiX موجود هستند. یکی از محبوب‌ترین آنها MX-snapshot است، ابزاری رابط کاربری گرافیکی برای بازآفرینی یک جلسه زنده یا نصب در یک واحد. پرونده ISO تصویر «شبیه سازی شده» از طریق دیسک یا درایو فلش USB قابل بوت است، با حفظ تمام تنظیمات، اجازه می‌دهد تا نصب به‌طور کامل پشتیبان‌گیری شود و / یا با حداقل تلاش اداری توزیع شود، زیرا یک روش پیشرفته برای کپی کردن سیستم فایل (توسعه یافته توسط antiX- Linux) از نصب-اتصال استفاده می‌کند که «برداشتن سنگین» را انجام می‌دهد.
دُورُوهه‌دورو (به ژاپنی: ドロヘドロ) یک مجموعه مانگای ژاپنی است که توسط کیو هایاشیدا نوشته و مصورسازی شده‌است. داستان مجموعه دربارهٔ کایمان خزنده‌ای است که شستشوی مغزی شده‌ و با دوست خود نیکایدو برای بازیابی خاطرات خود و زنده ماندن در دنیایی عجیب و خشن همراه است. این سری برای اولین بار از نوامبر ۲۰۰۰ تا سپتامبر ۲۰۱۴، در مجلهٔ سینن "ماهنامه ایکی" از انتشارات شوگاکوکان تا زمانی که مجله چاپ خود را متوقف کرد، پخش می‌شد. سپس از مارس ۲۰۱۵ تا اوت ۲۰۱۷، در "هیبانا" سریال‌سازی شد، تا زمانی که انتشار "هیبانا" نیز متوقف شد. دوروهه‌دورو سپس به "ماهنامه شونن ساندی" در نوامبر ۲۰۱۷ منتقل شد و در سپتامبر ۲۰۱۸ به پایان رسید. شوگاکوکان فصل‌های خود را در ۲۳ جلد تانکوبون جمع‌آوری و منتشر کرد.
در آمریکای شمالی، این مجموعه مجوز انتشار انگلیسی زبان را از ویز مدیا در سال ۲۰۰۹ گرفته‌است.
یک مجموعه تلویزیونی انیمه ۱۲ قسمتی نیز بر پایه نسخه مانگا و به کارگردانی یوئیچیرو هایاشی توسط استودیوی ماپا دستمایه اقتباس قرار گرفت، که از ژانویه تا مارس ۲۰۲۰ در ژاپن از توکیو ام‌ایکس پخش شد. پس از آن با انتشار جهانی نتفلیکس در ماه مه سال ۲۰۲۰ منتشر شد.
این مجموعه در آینده‌ای پسارستاخیزی خلاصه می‌شود، در دو بعد جداگانه اتفاق می‌افتد. سوراخ، یک منظره ناگوار شهری که انسان در آن زندگی می‌کند؛ و دنیای جادوگران، خانه ساحران. جادوگران قادر هستند با احضار درهای جادویی به سوراخ رفت‌وآمد کنند.