moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اسقف‌نشین اعظم کاتولیک هالبرستات (به لاتین: Roman Catholic Diocese of Halberstadt)، یکی از اسقف‌نشین بزرگ کاتولیک امپراتوری مقدس روم که در قرن ۹ میلادی بنا و به‌وجود آمد که طی قرون بعد مبدل به شاهزاده و اسقف‌نشین شد. مرکز این اسقف‌نشین، هالبرستات یا هالبرشتانت است که امروزه شهر زاکسن-آنهالت در شمال هارتس در رشته‌کوه‌های آلمان قرار دارد.
دولت در تبعید لهستان که به صورت رسمی دولت در تبعید جمهوری لهستان () خوانده می‌شد، دولت در تبعید جمهوری دوم لهستان بود که پس از تهاجم به لهستان در سپتامبر ۱۹۳۹ و اشغال آن توسط آلمان نازی و شوروی تشکیل شد.
با وجود اشغال لهستان توسط دولت‌های متخاصم، دولت در تبعید لهستان توانست در طول جنگ به کمک دولت زیرزمینی لهستان و شاخه نظامی آن که به ارتش میهنی معروف بود به صورت گسترده‌ای در درون کشور اعمال قدرت نماید. در بیرون از لهستان اشغالی هم نیروهای نظامی لهستانی‌ که توانسته بودند از اشغال بگریزند تحت تسلط دولت در تبعید و به عنوان جزئی از نیروهای متفقین در جبهه‌های آفریقا، خاورمیانه و اروپا علیه متحدین جنگیدند.
دولت در تبعید لهستان ابتدا در فرانسه و در شهر پاریس شکل گرفت اما پس از آغاز تهاجم به فرانسه از طرف آلمان نازی برای مدتی در سال ۱۹۴۰ به شهر آنژه در مرکز فرانسه و سپس با سقوط فرانسه به لندن انتقال یافت و تا هنگام انحلالش در سال ۱۹۹۰ در همان شهر باقی ماند.
پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵، تمامی خاک لهستان در دست نیروهای شوروی باقی ماند و در آن جمهوری خلق لهستان تشکیل شد که جزو اقمار شوروی بود. در این ایام دولت در تبعید لهستان علی‌رغم عدم شناسایی از سوی قدرت‌های بزرگ و مؤثر جهانی و ناتوانی در اعمال قدرت مؤثر همچنان به حیات خود ادامه داد و پس از پایان سلطه کمونیسم بر لهستان دولت در تبعید مسئولیت ایجاد جمهوری سوم لهستان را در دسامبر ۱۹۹۰ به عهده گرفت.
۱۹ روز پس از آغاز تهاجم به لهستان توسط آلمان نازی و دو روز پس از پیوستن شوروی به این نبرد رییس جمهور لهستان ایگناتسی موچیتسکی که در شهر کوچکی به نام کوتی (امروزه در اوکراین) در نزدیکی مرزهای جنوبی لهستان مستقر بود در ۱۹ سپتامبر سال ۱۹۳۹ میلادی به مجلس سنا اعلام کرد که قصد دارد طی اختیاری که به موجب اصل ۲۴ قانون اساسی ۱۹۳۵ لهستان به او اعطا شده است قدرت خود را به وادیسواو راچیکیویتس که رئیس مجلس سنا را در دست داشت منتقل نماید. چند روز بعد موچیتسکی استعفا خود را رسماً اعلام کرد و راچیکیویتش که در فرانسه بود سوگند ریاست جمهوری را در سفارت لهستان در پاریس ادا نمود. به این ترتیب او به عنوان اولین رییس جمهور دولت در تبعید لهستان اعلام شد و وادیسواو سیکورسکی را به سمت نخست وزیری منصوب کرد. همچنین، مدتی بعد سیکورسکی از جانب راچیکیویتس به جای ادوارد ریدز-اشمیگوی فرماندهی کل قوا نیروهای مسلح لهستان را در دست گرفت.
در این هنگام بیشتر نیروی دریای لهستان به بریتانیا گریخته بود و ده‌ها هزار سرباز و خلبان لهستانی که از طریق رومانی، مجارستان یا از میان دریای بالتیک از اسارت فرار کرده بودند تلاش می‌کردند تا خود را به فرانسه رسانده و در کنار متفقین به جنگیدن مقابل نازی‌ها ادامه دهند. لهستانی‌ها در بسیاری از نبردهای جنگ جهانی دوم مانند نبرد نارویک در نروژ، نبرد فرانسه در سال ۱۹۴۱ و ۱۹۴۴، نبرد بریتانیا، نبرد آتلانتیک، نبرد در شمال آفریقا، نبرد ایتالیا (به خصوص نبرد مونته کاسینو) و بازپس‌گیری اروپا ( نبرد نرماندی و نبرد آرنهم) در کنار متفقین جنگیدند و به آزاد سازی اروپا کمک کردند.
پس از تهاجم آلمان به شوروی در سال ۱۹۴۱ طی عملیات بارباروسا دولت در تبعید لهستان طی توافقی که به نام پیمان سیکورسکی-مایسکی شناخته می‌شود با روس‌ها به اجماع رسیدند که زندانیان لهستانی که شوروی در تهاجم سال ۱۹۳۹ اسیر کرده بود آزاد شده و ارتش آندرس را برای جنگ با آلمان نازی در خاک شوروی تشکیل دهند. پس از اشغال ایران و به دلیل مشکلات زیادی که این نیرو با ارتش شوروی داشت از طریق خاک ایران (مهاجرت لهستانی‌ها به ایران) به جبهه‌های غرب منتقل شدند تا در کنار متفقین غربی به نبرد بپردازد. چند سال بعد در ۱۹۴۴ یک نیروی دیگر به نام ارتش برلینگ از لهستانی‌های مستقر در شوروی به وجود آمد که تحت فرماندهی کمونیست‌ها به نبرد می‌پرداخت.
دولت در تبعید لهستان ابتدا در فرانسه، مدتی در پاریس و بعد از آن در آنژه به کار پرداخت که در این مدت وادیسواو راچیکیویتس از ۲ دسامبر ۱۹۳۹ تا ژوئن ۱۹۴۰ در قلعه پینیوقال واقع در نزدیکی آنژه اقامت داشت. با سقوط فرانسه، دولت در تبعید به لندن رفت و از طرف تمام دولت‌های متفقین به عنوان دولت رسمی لهستان به رسمیت شناخته شد. از نظر سیاسی این دولت ائتلافی از حزب دهقانان لهستان، حزب سوسیالیست لهستان، حزب کارگر لهستان و حزب ملی لهستان بود، هرچند که شرایط جنگی و دوری از میهن باعث شده بود تا این احزاب در واقعیت تنها به صورت نظری وجود داشته باشند.
هنگامی که آلمان تهاجم به شوروی در سال ۱۹۴۱ را آغاز کرد، دولت در تبعید لهستان به منظور یاری در مقابله با گسترش نازیسم و کمک به قطع ارتباط دیپلماتیک خود را با دولت شوروی آغاز کرد. بر همین اساس دولت شوروی در ۱۲ اوت ۱۹۴۱ با صدور یک فرمان عفو ده‌ها هزار سرباز لهستانی و صدها هزار شهروند لهستانی را که در خاک خود اسیر کرده بود آزاد نمود. نیروهای آزاد شده به موجب این عفو ارتش آندرس را پایه‌گذاری نمودند. این نیروها برای یاری به بریتانیا که مشغول نبرد سختی با سپاه آفریقا رومل بودند از طریق ایران به شمال آفریقا فرستاده گشتند. این نیروها اساس تحت فرماندهی ژنرال را تشکیل دادند که همراه با دیگر واحدهای لهستانی که پیشتر ایجاد شده بودند در کنار متفقین جنگیدند.
در سال ۱۹۴۲ دولت در تبعید لهستان به کمک عوامل خود در مناطق اشغالی تعدادی از اولین و دقیق‌ترین مدارک مربوط به کشتار یهودیان در خاک اروپا را که بعدها به هولوکاست معروف شد را تحویل مقامات متفقین داد. لهستانی‌ها از طریق نمایندگان خویش مانند وزیر خارجه وقت ادوارد برنارد رازینسکی یا پیک جنبش مقاومت زیرزمینی یان کارسکی خواستار اقدامی در این مورد گشتند اما خواسته ایشان مورد توجه قرار نگرفت. یادداشتی که وزیر امور خارجه در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۲ به دولت‌های سازمان ملل ارسال نمود نخستین اعتراض رسمی توسط یک دولت در محکومیت پاکسازی گسترده و قصد نازی‌ها برای نابودی همگانی یهودیان بود. همچنین در این سند رسمی برای نخستین بار از رنج‌های یهودیان نه به عنوان شهروند یک دولت که به عنوان یک یهودی صحبت شده است. اعلامیه ۱۰ دسامبر ۱۹۴۲ و تلاش‌های دولت لهستان موجبات صدور اعلامیه ملل متحد در ۱۷ دسامبر ۱۹۴۲ را فراهم نمود.
در آوریل ۱۹۴۳ آلمانی‌ها در جنگل‌های نزدیک اسمولنسک در روسیه گورهای دسته جمعی را کشف کردند. در این گورها جسد ده هزار افسر لهستانی که در سال ۱۹۳۹ توسط شوروی اسیر شده بودند پیدا شد(در تحقیقات آلمانی‌ها ۴۴۴۳ جسد کشف شد). این افسران پس از اسارت توسط شوروی در واقعه‌ای که به کشتار کاتین معروف شد به قتل رسیده بودند. مقامات شوروی در مواجه با این مساله اعلام کردند این کشفیات توسط آلمانی‌ها جعل شده‌اند. متفقین دیگر بنا به ضروریات زمان جنگ این گفته روس‌ها را به صورت رسمی قبول کردند اما دولت در تبعید لهستان توضیحات مقامات روس را رد کرد و خواستار تحقیق در مورد این ماجرا شد. شوروی نیز در پاسخ به این خواسته‌ها روابطش با دولت در تبعید لهستان را قطع کرد.
در سال‌های پایانی جنگ این امر مشخص بود که نه متفقین غربی بلکه نیروهای روس هستند که لهستان را آزاد خواهند کرد و این مساله عواقب بسیاری را برای لهستان به بار خواهد آورد. در همین ایام بر اثر سقوط هواپیما در جبل‌الطارق، سیکورسکی که یکی از تواناترین فرماندهان در تبعید لهستان محسوب می‌گشت در ژوئیه ۱۹۴۳ کشته شد و به جای او ریاست دولت در تبعید را به دست گرفت.
طی سال‌های ۱۹۴۳ و ۱۹۴۴ رهبران متفقین، به خصوص وینستون چرچیل تلاش نمودند تا دولت در تبعید لهستان و استالین را به پای میز مذاکره بیاورند اما این تلاش‌ها به چند دلیل ناموفق ماند که از جمله آن عبارتند از کشتار کاتین و کشتارهای دیگر در کالینین و خارکیف و مساله مرزهای لهستان پس از پایان جنگ.
استالین اصرار داشت که شوروی تمام نواحی اشغالی در سال ۱۹۳۹ را در تصرف خود باقی نگه خواهد داشت در حالی که این نواحی علاوه بر جمعیت‌های اوکراینی و بلاروسی، میلیون‌های لهستانی را در خود جای داده بودند. و به جای این نواحی که در دست شوروی باقی می‌ماندند لهستان برای جبران این خسارت سرزمین‌های متعلق به آلمان را اشغال می‌نماید. اما میکووایچک از مصالحه در مورد مساله حاکمیت لهستان بر سرزمین‌های پیش از جنگ خودداری می‌نمود. یک مورد دیگر اختلاف هم ناشی از اصرار میکووایچک بر عدم استقرار دولت کمونیست در لهستان پس از جنگ توسط شوروی بود.
در مقابل، که پس از میکووایچک به نخست وزیری رسید در سال ۱۹۴۴ اعلام داشت که لهستان مایل به الحاق برسلاو و اشتتین نیست بلکه از بیش از همه تمایل دارد تا پروس شرقی را پس از آنکه تمامی شهروندان آلمانی آن تخلیه شدند در اختیار بگیرد.
میکووایچک و همکارانش در دولت در تبعید اصرار داشتند تا مرزهای شرقی پیش از ۱۹۳۹ به عنوان اساس مرز لهستان و شوروی قرار بگیرد. اما در عمل این امر ممکن نبود زیرا شوروی نواحی مورد ادعا لهستان را در اشغال خود داشت. امتناع دولت در تبعید لهستان از پذیرش طرح مرزهای پیشنهادی جدید لهستان خشم سران متفقین، به خصوص چرچیل را برانگیخت و باعث شد تا ایشان تمایل کمتری به مخالفت با استالین در مورد چگونگی ساختار دولت لهستان پس از پایان جنگ داشته باشند. در نهایت دولت در تبعید در هر دو موضوع شکست خورد، شوروی نواحی شرقی لهستان را اشغال نمود و دولت دست نشانده کمونیستی خودش را تحت عنوان به عنوان اقتدار مشروع بر لهستان حاکم کرد. اما لااقل، علی‌رغم ادعای بعضی از کمونیست‌های بانفوذ مانند مبنی بر تبدیل لهستان به یکی از جمهوری‌های اتحاد جماهیر شوروی، این کشور توانست استقلال خود را حفظ نماید.
علی‌رغم بی اعتمادی که نسبت به شوروی وجود داشت میکووایچک در نوامبر ۱۹۴۴ از سمت خود استعفا داد تا به لهستان بازگردد و مسئولیت خود را در آغاز نماید. این دولت زیر سایه مقامات شوروی که اکنون خاک لهستان را در اشغال خویش داشتند تشکیل شده بود و جناح میکووایچک و بسیاری از اعضا دولت موقت پیشین در آن حضور داشتند. بسیاری از تبعیدیان با این اقدام مخالفت کرده و این دولت جدید را تنها نمایی برای پوشاندن سلطه کمونیسم بر لهستان می‌دانستند. پیروزی متقلبانه جناح دموکرات که تحت سلطه کمونیست‌ها در انتخابات سال ۱۹۴۷ صحت دیدگاه تبعیدیان را آشکار نمود. در این انتخابات جناح کمونیست به مدد تقلب گسترده توانست ۸۰ درصد آرا را تصاحب نماید و مخالفان ادعا داشتند که در صورت عدم تقلب پیروزی از آن ایشان می‌گشت و احتمالا میکووایچک به نخست وزیری می‌رسید. در ماه نوامبر و طی جلسه با جامعه سیلزیایی‌ها به میکووایچک خبر داه شد که قرار است او و مشاورش دستگیر شوند و فرمان این دستگیری صادر شده است. با رسیدن این خبر میکووایچک و مشاورش برای خروج از کشور اقدام کردند. میکووایچک به سمت شمال رفت و مشاور او راه جنوب را پیش گرفت. این مشاور که پاول نام داشت با پنهان شدن در یک گاری کاه توانست از منطقه خطر بگریزد.
در همین اثنا دولت فرانسه در ۲۹ ژوئن و ایالات متحده و بریتانیا در ۵ ژوئیه ۱۹۴۵ شناسایی دولت در تبعید لهستان را پس گرفتند. نیروهای مسلح لهستان در تبعید نیز طی سال ۱۹۴۵ منحل گشت و بسیاری از اعضا آن که می‌دانستند در صورت بازگشت به لهستان تحت سلطه کمونیسم با خطر روبرو خواهند بود به کشورهای دیگر مهاجرت کردند. لهستانی‌ها مستقر در لندن مجبور شدند تا سفارت لهستان واقع در خیابان پورتلند پلاس را تخلیه کنند و تنها اقامتگاه شخصی رئیس جمهور واقع در خانه ۴۳ خیابان ایتون پلاس در اختیارشان باقی ماند. در این ایام دولت در تبعید لهستان که برخی از اسناد و بایگانی‌های مهم لهستان پیش از جنگ را حفظ می‌کرد تبدیل به نمادی از ادامه مقاومت در برابر اشغال خارجی لهستان شد. جمهوری ایرلند، اسپانیای تحت کنترل فرانکو و واتیکان (تا ۱۹۷۹) آخرین کشورهایی بودند که دولت در تبعید لهستان را به رسمیت می‌شناختند.
تفاوت‌های سیاسی منجر به انشقاق دولت در تبعید در سال ۱۹۵۴ شد. طیفی که خود را نماینده ۸۰ درصد از ۵۰۰ هزار لهستانی ضد کمونیست تبعیدی می‌دانست با ادامه دوران ریاست جمهوری که دوره هفت ساله‌اش به پایان رسیده بود مخالفت کردند. این طیف را در ژوئیه ۱۹۵۴ تاسیس و که متشکل از ، و ادوارد برنارد رازینسکی بود را جهت اعمال وظایف رییس دولت تعیین نمود. این تفاوت‌ها با مرگ زالسکی در سال ۱۹۷۲ به پایان رسید و تبعیدیان دوباره متحد گشتند.
برخی از طرفداران دولت در تبعید طی سال‌ها به لهستان بازگشتند که از جمله این افراد می‌توان به و اشاره نمود. دولت کمونیستی مستقر در ورشو تلاش بسیاری برای باز گرداندن اعضا دولت در تبعید انجام می‌داد و اعلام می‌داشت در صورت بازگشت از اتهامات افراد چشمپوشی شده و ایشان را در پست‌های بالای دولتی استخدام خواهند کرد.
با وجود همه این مسائل دولت در تبعید لهستان به حیات خود ادامه داد و در سال ۱۹۸۹ که سلطه شوروی بر لهستان پایان یافت هنوز اعضا کابینه دولت در تبعید هر دو هفته در لندن تشکیل جلسه می‌دادند و ۱۵۰۰۰۰ نفر از لهستانی‌های خارج از کشور به آن‌ها وفادار بودند.
در دسامبر ۱۹۹۰ که لخ والسا به عنوان اولین رییس جمهور غیر کمونیست لهستان پس از پایان جنگ جهانی دوم انتخاب شد تمام نشان‌های دولتی مربوط به جمهوری لهستان را از آخرین رییس جمهور دولت در تبعید، ریشارت کاچوروفسکی تحویل گرفت و به این ترتیب دولت در تبعید به پایان رسید.
جمهوری دوم لهستانجمهوری خلق لهستانمشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی
کد اجراییas , GAS نامیده می‌شود که نام استاندارد یک اسمبلر یونیکس است. GAS یک برنامه چند سکویی است (روی سیستم عامل‌های مختلف کار می‌کند) و هر دو (GAS و AS)در تعدادی از معماری‌های کامپیوتری مختلف کار می‌کنند. GAS تحت مجوز عمومی GNU منتشر شده‌است، GAS نرم‌افزار آزاد است (نرم‌افزاری که بتوان روی آن تغییر ایجاد و به نام خود منتشر کرد).
اولین نسخه GAS در سال ۱۹۸۶–۱۹۸۷ منتشر شد. دین السنر آن را برنامه‌نویسی کرد و از معماری VAX پشتیبانی می‌کرد.
GAS از یک سینتکس کلی استفاده می‌کند که برای تمام معماری‌های پشتیبانی شده کار می‌کند. سینتکس کلی شامل سینتکس‌های اسمبلر و یک روش برای کامنت گذاری است.
GAS از دستورالعمل‌های اسمبلر استفاده می‌کند (که با نام ops pseudo شناخته می‌شود)، که نام هر دستور کلید کلمه عملکرد آن است که مشابه دستورالعمل‌های preprocessor در زبان برنامه‌نویسی C رفتار می‌کنند. در حالی که اکثر دستورالعمل‌های اسمبلر بدون توجه به معماری هدف کار می‌کنند، برخی از دستورهای وابسته به معماری که در آن اجرا می‌شوند هستند.
GAS از دو سبک کامنت گذاری پشتیبانی می‌کند:
مشابه کامنت گذاری چند خطی در C کامنت با اسلش -ستاره آغاز و پایان می‌یابد:
کامنت‌های تک خط چند فرمت مختلف دارند که در معماری‌های مختلف متفاوت است.
GNU Assembler به عنوان back-end برای یک مجموعه کامپایلر محبوب یعنی GCC، در کامپایل نرم‌افزارهای open source بسیار کاربرد دارد. GAS اغلب به عنوان اسمبلر در سیستم عامل‌های گنو / لینوکس در کنار سایر نرم‌افزارهای GNU استفاده می‌شود. نسخه اصلاح شده GAS همچنین می‌تواند در بسته‌های برنامه‌نویسی و توسعه Macintosh ازسیستم عامل MacOS پیدا شود.
یک برنامه "Hello, world!" برای لینوکس در IA-32 با استفاده از دستورات AT &amp; T به‌طور پیش فرض:
برنامه نویسانی که بیشتر به سینتکس اینتل عادت کرده‌اند این که اسمبلر در معماری x86 و x86-64، همانند بسیاری از اسمبلرهای دیگر، از این سینتکس پشتیبانی نمی‌کند را یک نقص می‌دانند.
با این حال، از نسخه ۲٫۱۰، سینتکس اینتل را می‌توان از طریق استفاده از دستورالعمل codice_1 استفاده کرد.
فرانک اوهاندزا زوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کامرون است که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال هنان جیانیه در لیگ چین بازی می‌کند.
از دیگر باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بوریرام یونایتد، گروتر فورث، هایدوک اسپلیت و شنژن اشاره کرد.
محمدرضا انصاری (زاده ۱۳۲۲) کارآفرین، مهندس برتر کشور به انتخاب مجلس شورای اسلامی در سال ۱۳۹۲، رئیس هیئت مدیره شرکت کیسون، تاکنون ۸ بار به عنوان صادر کننده نمونه کشور انتخاب شده‌است. وی همچنین در سال ۱۳۸۸ از سوی فرهنگستان علوم ایران به عنوان مهندس برجسته کشور معرفی شد.
دنیل لادینسکی (؛ زادهٔ ) شاعر و مفسر شعر عرفانی اهل ایالات متحده آمریکا است. او چهار کتاب بر اساس اشعار حافظ نوشته‌است.
جوزف فرانسیس میشاد (; – ) سیاستمدار، روزنامه‌نگار، و تاریخ‌نگار اهل فرانسه بود.
میهات بایراک ( زاده ۳ مارس ۱۹۲۹ – درگذشته ۲۰ آوریل ۲۰۱۴) یک کشتی‌گیر و مربی ورزشی ترکیه بود که مدال طلای المپیک را در بازی‌های المپیک ۱۹۵۶ و المپیک ۱۹۶۰ به دست آورد. پس از بازی‌های المپیک ۱۹۶۰، کار حرفه ای خود را متوقف کرد و به باشگاه ورزشی کشتی KSV Witten 07 پیوست. در آنجا، او تقریباً ۲۰ سال دیگر کوشید و بعدها به عنوان مربی نیز خدمت کرد. پس از پایان کارش، او در رستوران Witten، آلمان کار می‌کرد.
نریمان کوکسال (؛ ۱۷ مارس ۱۹۲۸ – ) هنرپیشه اهل ترکیه بود.
او از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۹۶ در بیش از صد فیلم حضور داشته است.
گلوله قاتل (به انگلیسی: Bullet Assassin) یک فیلم ویدئویی آمریکای در ژانر دلهره‌آور و درام محصول سال ۲۰۱۲ به کارگردانی آیزاک فلورنتین می‌باشد.
داستان زمانی شروع می‌شود که فردی ناشناس بر اساس لیستی که تهیه کرده‌است شروع به کشتار تروریست‌ها می‌کند که در این میان تحت تعقیب مأموران آمریکایی در اروپا قرار می‌گیرد. عامل اصلی مأمور سابق اف‌بی‌آی «رابرت» (کریستین اسلاتر) هست که توسط سفیر آمریکا «اشدون» (دونالد ساترلند) برای کشف هویت قاتل استخدام شده‌است و
قاتل () یک فیلم به کارگردانی عمر لطفی آکاد است که در سال ۱۹۵۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به آیهان ایشیک و نوبار ترزیان اشاره کرد.
شکرپاره () یک فیلم به کارگردانی عاطیف ییلماز است که در سال ۱۹۸۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به الیاس سلمان، شنر شن، آیشن گرودا، و سرا ییلماز اشاره کرد.
ییلدیز کنتر (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) هنرپیشه اهل ترکیه بود. او فعالیت حرفه‌ای خود را از سال ۱۹۴۹ آغاز کرد.
نازان کسال (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ترکیه است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "اوزاک"، "اقلیم‌ها" و فیلم سینمایی دلیبال اشاره کرد.
سریال ها: روزگارانی در چوکوروا . کودک. فضیلت خانم و دخترانش . حلقه
افروسینه دوکانیا کاماترا (؛ – 1211) همسر آلکسیوس سوم و ملکه امپراتوری بیزانس تا ۱۲۱۱ میلادی بود.
جنبش‌های سقط جنین، همچنین به عنوان جنبش‌های طرفدار انتخاب، از دسترسی قانونی به خدمات القای سقط جنین حمایت می‌کنند. موضوع سقط جنین اقتضای زندگی اجتماعی است که با استدلال‌های تکراری بر سر آزادسازی یا محدود کردن دسترسی به خدمات سقط جنین قانونی، همواره باقی است. خود حامیان سقط جنین اغلب بر اساس نوع خدمات سقط جنین، که باید در دسترس باشد، و شرایط سقط (مثلاً در سقط دیرهنگامِ جنین که ممکن است محدودیت دسترسی وجود داشته باشد)، تقسیم می‌شوند.
بسیاری از اصطلاحات مورد استفاده در این بحث، اصطلاحات با ساختار سیاسی هستند که برای تأیید موضع خود، در حالی که اعتبار نظر مخالف را زیر سؤال می‌برد، مورد استفاده قرار می‌گیرد. به عنوان مثال، برچسب «طرفدار انتخاب (pro-choice)» و «طرفدار زندگی (pro-life)» مستلزم تأیید ارزش‌های گسترده‌ای مانند آزادی و اختیار است، و اعضای آن پیشنهاد می‌کنند که مخالفان، «ضد انتخاب» یا «ضد زندگی» (به جای «طرفدار مرگ» یا «طرفدار اجبار») نامیده شوند. این دیدگاه‌ها همیشه یک حالت دوطرفه را دنبال نمی‌کند؛ در یک نظرسنجی مؤسسه تحقیقات علمی عمومی، از هر ده آمریکایی، هفت نفر خود را «طرفدار انتخاب» و تقریباً دو سوم آنها خود را «طرفدار زندگی» توصیف کردند. آسوشیتد پرس به جای این عبارات، از اصطلاحات «حقوق سقط جنین» و «ضد سقط جنین» حمایت می‌کند.
فمینیستهای اواخر قرن نوزدهم اغلب مخالف قانونی کردن سقط جنین بودند. در انقلابی که توسط الیزابت کادی استنتون و سوزان آنتونی اداره می‌شد، ناشر ناشناس با امضای «A» در سال ۱۸۶۹ در مورد این موضوع بیان داشت که به جای تلاش صرف برای تصویب قانون علیه سقط جنین، باید ریشه این موضوع نیز مورد توجه قرار گیرد.
نویسنده اظهار داشت که تصویب قانون علیه سقط جنین، فقط سر علف‌های هرز را می‌ریزد، در حالی که ریشه باقی می‌ماند [...] سوای انگیزه، عشق به آسایش یا میل به نجات از درد و رنج بی گناهان متولد شده، به هر صورت زنی که مرتکب این اعمال شده به شدت مجرم است. این بار سنگین را وجدان او در زندگی به دوش خواهد کشید و روح او را در مرگ فرو خواهد برد. اما آه! کسی که با ناامیدی او را به سمت این گناه رانده سه برابر او مجرم است.
جنبشی در جهت آزاد سازی قانون سقط جنین در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ در زمینه پیروزی‌هایی که آن اواخر در زمینه کنترل زایمان به دست آمد، ظهور کرد. مبارزینی از جمله ماری ایستپس در انگلستان و مارگارت سنگر در ایالات متحده موفق به طرح این مسئله شدند، کلینیک‌های کنترل تولد تأسیس شد که توصیه‌هایی را برای برنامه‌ریزی خانواده و روش‌های پیشگیری از بارداری برحسب نیاز ارائه می‌داد.
در سال ۱۹۲۹، قانون حفاظت از زندگی نوزاد در بریتانیا تصویب شد، که قانون (جرایم علیه شخص قانون ۱۸۶۱) را اصلاح کرد، به طوری که سقط جنین انجام شده با حسن نیت، تنها با هدف حفظ حیات مادر، جرم محسوب نمی‌شود.
استلا براون پیشگام مبارزه با کنترل تولد بود که به‌طور قابل توجهی در مورد موضوع سقط جنین در دههٔ ۱۳۹۰ مشغول به کار شد. اعتقادات براون به شدت تحت تأثیر کارهای ادوارد کارپِنتِر و هِیولاک اِلیس و سایر متخصصین جنسی بود. او به شدت بر این باور بود که زنان کارگر باید باردار شوند و بارداری خود را به پایان برسانند، در حالی که در شرایط وحشتناک محیطشان کار می‌کند. در این مورد او عنوان کرد که پزشکان باید اطلاعات رایگان در مورد کنترل بارداری را به زنانی که می‌خواستند در این مورد بدانند، ارائه دهند. این امر موجب می‌شود تا زنان بتوانند به شرایط خود و محیط پیرامونشان آگاهی یابند و تصمیم بگیرند که می‌خواهند مادر باشند یا نه.
در اواخر دهه ۱۹۲۰ براون یک تور سخنرانی در سراسر انگلستان برگزار کرد و اطلاعاتی در مورد اعتقاداتش دربارهٔ نیاز به دسترسی به اطلاعات در مورد کنترل بارداری برای زنان، مشکلات بهداشتی زنان، مشکلات مربوط به بلوغ و آموزش جنسی و میزان بالای مرگ و میر مادران و سایر موضوعات از این قبیل را ارائه داد. این گفتگوها باعث انگیزش زنان شد تا مدیریت مسائل جنسی و سلامتی خود را به دست خود بگیرند.
دیگر فمینیست‌های برجسته از جمله فریدا لَسکی، دورا راسل، جوآن مالسون و جانِت چَنس شروع به دفاع از این موضوع کردند - این مسئله در ژوئیه سال ۱۹۳۲، به جریان اصلی بدل شد، زمانی که شورای انجمن پزشکی بریتانیا کمیته‌ای برای بحث در مورد تغییر قوانین در مورد سقط جنین تشکیل داد. در ۱۷ فوریه ۱۹۳۶، جانت چَنس، آلیس جنکینز و جوآن مالسون، انجمن اصلاحات قانون سقط جنین (Abortion Law Reform Association) را به عنوان اولین سازمان حمایت کننده برای آزادسازی سقط جنین تأسیس کردند. این انجمن دسترسی به سقط جنین در انگلستان را افزایش داد و برای از بین بردن موانع قانونی مبارزه کرد. در سال اول خود، ALRA تعداد ۳۵ عضو را استخدام کرد و تا سال ۱۹۳۹ تقریباً ۴۰۰ عضو داشت.
در آمریکا، جنبش اصلاحات سقط جنین در دهه ۱۹۶۰ ظهور کرد. در سال ۱۹۶۴، جری سانتورو از کانکتیکات در تلاش برای به دست آوردن سقط جنین غیرقانونی جان خود را از دست داد و عکس او نماد جنبش طرفدار انتخاب بود. برخی از گروه‌های فعال حقوق زنان مهارت‌های خود را برای ارائه سقط جنین به زنانی که نمی‌توانستند آن را در جای دیگر بدست آورند، توسعه دادند. به عنوان مثال، در شیکاگو، یک گروه به نام «جین» (Jane) در کل دهه ۱۹۶۰ یک کلینیک سقط جنینِ سیار بود. برای زنانی که به دنبال چاره بودند، یک عدد مشخص می‌شد و دستورالعمل‌هایی در مورد چگونگی پیدا کردن «جین» داده می‌شد.
در اواخر دهه ۱۹۶۰، تعدادی از سازمان‌ها برای بسیج نظرات له و علیه قانونی کردن سقط جنین شکل گرفتند. گروه نارال طرفدار انتخاب آمریکا (NARAL Pro-Choice America) در سال ۱۹۶۹ برای مخالفت با محدودیت‌های سقط جنین و گسترش دسترسی به سقط جنین شکل گرفت و در اواخر سال ۱۹۷۳، به اتحادیه ملی حقوق سقط جنین (National Abortion Rights Action League) تبدیل شد.
دادگاه قضایی دیوان عالی کشور در قانون Roe v. Wade حکم داد که حکمی از تگزاس که منجر به سقط جنین شود، جز موارد ضروری برای نجات زندگی مادر، غیرقانونی است. دادگاه به این نتیجه رسید که موضوع سقط جنین و حقوق سقط جنین تحت حق داشتن حریم شخصی است.
از دهه ۱۹۷۰ و با گسترش موج دوم فمینیسم، سقط جنین و حقوق باروری، دو موضوع متحد کنندهٔ گروه‌های مختلف حقوق زنان در کانادا، ایالات متحده، هلند، بریتانیا، نروژ، فرانسه، آلمان و ایتالیا بودند.
در آفریقای جنوبی سقط جنین بر اساس تقاضای فرد در مورد پایان دادن به حاملگی قانونی است. با این حال، در اکثر کشورهای آفریقایی، سقط جنین ممنوع است، مگر در مواردی که زندگی یا سلامت زن در معرض خطر است. تعدادی از سازمان‌های بین‌المللیِ حقوق سقط جنین، قوانین سقط جنین را تغییر داده‌اند و خدمات برنامه‌ریزی خانواده در کشورهای جنوب صحرای آفریقا و کشورهای در حال توسعه را در اولویت قرار داده‌اند.
از آنجا که آرژانتین در برابر سقط جنین بسیار محدود است، گزارش قابل اعتماد در مورد میزان سقط جنین در دسترس نیست. آرژانتین یک کشور قویاً کاتولیک است و گروه‌های خواهان آزادی سقط جنین در سال ۲۰۱۳ اعتراضات را به سمت کلیسای کاتولیک هدایت کردند. آرژانتین، مبدا سازمان ضد خشونت Ni una menos است که در سال ۲۰۱۵ برای اعتراض به قتل دایانا گارسیا تشکیل شد که مخالف نقض حق زن برای انتخاب تعداد و فاصله حاملگی است.
سقط جنین در جمهوری ایرلند غیرقانونی است، مگر زمانی که شرایط تهدید کننده زندگی (از جمله خطر خودکشی) وجود داشته‌باشد، از رفراندوم سال ۱۹۸۳ (همان اصلاحیه هشتم قانون اساسی ایرلند) قانون اساسی با توجه به شرایط تغییر کرد. اصلاحات بعدی در سال ۱۹۹۲ (پس از پرونده X) حق سفر به خارج از کشور (برای سقط جنین) و توزیع و به دست آوردن اطلاعات "خدمات قانونی" موجود در کشورهای دیگر را تضمین کرد.
مردم در رفراندوم سال ۱۹۹۲ و ۲۰۰۲، دو پیشنهاد برای حذف خطر خودکشی به عنوان زمینه‌ای برای اجازه سقط جنین رد کردند.
هزاران زن با مسافرت به کشورهای اروپایی (معمولاً بریتانیا و هلند) و یا با تهیه قرص‌های سقط جنین از طریق اینترنت (زنان در وب یا (به انگلیسی: Woman On Web به اختصار: (WoW)) که یک سرویس سقط جنین آنلاین هلندی، برای کشورهایی است که در آن‌ها، دسترسی قانونی به سقط جنین پزشکی وجود ندارد.) و گرفتن آن‌ها در ایرلند ممنوعیت‌ها را دور زدند.
سین فین، حزب کارگری، سوسیال دموکرات‌ها، حزب سبز، حزب کمونیست، حزب سوسیالیست و حزب سوسیالیست جمهوری خواه ایرلند سیاست های رسمی خود را برای حمایت از حقوق سقط جنین به کار گرفتند.
پس از مرگ ساویتا هالاپاناوار در سال ۲۰۱۲، یک کمپین مجدد برای لغو اصلاحیه هشتم و قانونی کردن سقط جنین به راه افتاد. در ژانویه سال ۲۰۱۷، دولت ایرلند یک مجمع شهروندی را برای بررسی این مسئله تشکیل داد.
پیشنهادهای آن‌ها، شامل لغو اصلاحیه هشتم، دسترسی نامحدود به سقط جنین برای ۱۲ هفته اول بارداری و اجازه‌ی بدون محدودیت زمانی برای موارد خاص ناهنجاری‌های جنینی و تجاوز بود.
علی‌رغم اینکه بخشی از پادشاهی انگلستان است، سقط جنین در ایرلند شمالی نیز غیرقانونی است، مگر در مواردی که یک وضعیت پزشکی، جسمی یا ذهنی مادر را تهدید کند.
در انگلستان قانون سقط جنین ۱۹۶۷ سقط جنین را در موارد زیادی از موارد (به جز در ایرلند شمالی) قانونی کرد. در بریتانیا طبق قانون امکان ختم بارداری تا هفته ۲۴ وجوددارد به شرطی که:
۱. زندگی خانم باردار را در معرض خطر قرار دهد.
۲. تهدیدی بر سلامت روانی و جسمی زن باردار باشد.
۳. سلامت ذهنی و جسمی جنین در خطر باشد
۴. شواهدی از اختلالات شدید جنین وجود داشته باشد مثلاً کودکی که خطر معلولیت شدید فیزیکی یا ذهنی پس از تولد و در طول زندگی او را تهدید کند.
با این حال، معیار سلامت روانی و جسمی بسیار گسترده در نظر گرفته شده و تقریباً سقط جنین بنا به تقاضا امکان‌پذیر است، البته نیاز به تایید دو پزشک خدمات سلامت ملی دارد. سقط جنین در بریتانیا در بیمارستان خدمات سلامت ملی (به انگلیسی: National Health Service به اختصار: NHS) هیچ هزینه ای برای بیمار در پی ندارد.
در کشور ایران سقط جنین ممنوع است، مگر در صورتی که ادامه بارداری مادر، به مرگ جنین یا مادر منجر شود یا مشکلات جدی برای خانواده ایجاد کند، که در این‌صورت با دستور مقام قضایی یا درخواست زوجین یا معرفی نامه پزشک معالج تا قبل از چهارماهگی، (که به باور مسلمانان، زمان اضافه شدن روح به جسم است) قابل اجراست. برای تایید این شرایط، ارائه حداقل دو مشاوره تخصصی در تشخیص الزامی است، بلکه در موارد خارج از فهرستِ اندیکاسیون‌های اعلام شده توسط سازمان پزشکی قانونی، ارائه حداقل سه مشاوره تخصصی مبنی بر ناهنجاریِ منجر به مرگِ جنین یا خطر مرگ مادر ضروری می‌گردد.
۱. هر بیماری دریچه‌ای که به نارسایی قلبی با درجه اختلال عملکردی ۳ و ۴ منجر شده و قابل برگشت نباشد.
۲. کبد چرب حاملگی.
۳. نارسایی کلیه.
۴. فشار خون غیرقابل کنترل با داروهای مجاز در دوران حاملگی.
۵. هر بیماری ریوی اعم از آمفیزم، فیبروز و ... به شرط بروز فشار خون ریوی (حتی از نوع خفیف).
۱. آژنزی دوطرفه کلیه.
۲. آلفا تالاسمی.
۳. تریزومی ۱۳ و ۱۸.
۴. آنانسفالی.
۵. سندرم فریاد گربه.
فصل XXIX قانون مجازات ژاپن، سقط جنین را در این کشور غیرقانونی اعلام می‌کند. با این وجود، قانون حفاظت از سلامت مادران اجازه می دهد تا پزشکانِ مجاز، (با کسب رضایت مادر و همسرش) سقط جنین را انجام دهند، مثلاً اگر بارداری ناشی از تجاوز جنسی باشد، یا ادامه حاملگی از نظر جسمی یا اقتصادی خطر جدی برای سلامت مادر داشته‌باشد.
اگر توسط هر کس، حتی خود مادر، اقدامی برای سقط جنین صورت پذیرد، قانون می‌تواند او را مجازات کند. افرادی که سعی می‌کنند بدون رضایت مادر جنین را سقط کنند (مثلاً پزشک) نیز مجازات می‌شوند.
در ابتدا در سال ۱۹۵۸ دولت کمونیستی لهستان سقط جنین را قانونی کرد، اما بعدها پس از استقرار مجدد دموکراسی در سال ۱۹۸۹ ممنوع شد.
در حال حاضر، سقط جنین در همه موارد غیرقانونی است مگر در تجاوز جنسی و یا زمانی که جنین یا مادر در شرایط کشنده باشد.
فراگیری کلیسای کاتولیک در لهستان در داخل کشور، سقط جنین را به طور اجتماعی غیرقابل پذیرش کرده است.
چند پرونده دادگاهی، از جمله Tysiac v تاثیر قابل توجهی بر وضعیت فعلی سقط جنین لهستان داشته است.
زنان به آرامی برخی حقوق باروری را از دست می‌دهند در حالی که حقوق دموکراتیک به دست می‌آورند. در نتیجه، چندین تظاهرات به تازگی اتفاق افتاده است. اخیراً، جمعیتی از زنان در روز دوشنبه سیاه برای اعتراض به ممنوعیت سقط جنین به خیابان آمدند. با وجود اینکه دوشنبه سیاه در تغییر ممنوعیت سقط جنین موفق نشد، تاثیر به سزایی در آگاهی افزایی داشت.
واتاتیز ()، یکی از خاندان‌های مشهور امپراتوری بیزانس در بین قرون ۱۱ تا ۱۴ میلادی که در ساختار دولتی و نظامی امپراتوری حضوری فعال و پررنگ داشتند.
صفحهٔ سوم () یک فیلم به کارگردانی زکی دمیرکوبوز است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به زکی دمیرکوبوز، باشاک کوکلوکایا، و سردار اورچین اشاره کرد.
اعتراف () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی زکی دمیرکوبوز است که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به تانر بیرسل و باشاک کوکلوکایا اشاره کرد.
شیر () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی سمیح کاپلان‌اوغلو است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به باشاک کوکلوکایا، سعادت آکسوی، و تولین اوزن اشاره کرد.
لاله منصور (؛ زادهٔ ۱۹۵۶) هنرپیشه اهل ترکیه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "شادمانی"، "عشق به زبان دیگر" اشاره کرد.
مرجان ازگی مولا (به ؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "خویشاوندان پدربزرگم" اشاره کرد. همچنین او سال ۲۰۲۰ در نقش «صفیه» در سریال آپارتمان بی‌گناهان به ایفای نقش پرداخت.
در آگوست ۲۰۲۰، مولا از یک سرباز ترک به نام موسی اورهان انتقاد کرد که با وجود متهم شدن به تجاوز جنسی در سیرت، از زندان آزاد شد و قربانی کرد او یعنی ایپک ار، در بیمارستان درگذشت. در ژوئن ۲۰۲۱، هم وکیل اورهان و هم دفتر دادستان عمومی علیه مولا به «اتهام توهین با پیام صوتی، نوشتاری و تصویری» شکایت کردند و خواستار مجازات حبس تا ۲ سال و ۴ ماه شدند.
آیلین آسلیم (؛ زادهٔ ) خوانندگی، ترانه‌سرا، هنرپیشه اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
احمد بیلک (۱۹۳۲، کولا در مانیسا، ترکیه - ۱۹۷۱، آلمان)، یک کشتی‌گیر قهرمان المپیک ترکیه در وزن ۵۲ کیلوگرم و یک مربی بود. او در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ مدال طلای خود را در مسابقات آزاد مردان برد.
او در سال ۱۹۳۲ در شهر کولای غربی ترکیه در استان مانیسا متولد شد. پس از شرکت در مسابقات المپیک رم، احمد بیلک به دنبال هم تیمی‌های خود، میهات بایراک و موسیر سیل، به آلمان سفر کرد. او در ورزش کشتی‌گیران KSV Köllerbach در Putttlingen، یک شهر کوچک در نزدیکی Saarbrücken، قهرمان آلمانی در سال ۱۹۶۶ و ۱۹۶۸ شد. [۱] احمد بیلک در سال ۱۹۷۱ در آلمان خودکشی کرد. [۲] او با آیتن ازدواج کرد و یک پسر به‌نام علی و یک دختر به‌نام سویل داشت.
نیره نیر (؛ ۱۹۰۲ – ۱۳ فوریه ۱۹۴۳) هنرپیشه، و بازیگر سینما اهل ترکیه بود. او به عنوان یکی از اولین بازیگر زن مسلمان در ترکیه شناخته می‌شود که برای اولین بار در سال ۱۹۲۳ در فیلمی حضور یافت.
برنوشت یا بروشور دفترچه‌ای است که برای تماشاکنانِ نمایش یا مسابقهٔ ورزشی و از این دست منتشر می‌شود و حاوی توضیحاتی در چند و چون آن است. برنوشت گاه رایگان داده می‌شود و گاه به فروش می‌رسد.
هانده آتایزی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه و مجری اهل ترکیه است. او فعالیت حرفه‌ای خود را در تئاتر آغاز کرد. او همچنین برنده جوایزی چون پرتقال طلایی شده است.
ارتم اقیلمز (; – ) کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ترکیه بود.
دوست بدار برادرم () یک فیلم به کارگردانی ارتم اقیلمز است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به عدیله ناشط اشاره کرد.
آرابسک () فیلمی در ژانر کمدی به کارگردانی ارتم اقیلمز است که در سال ۱۹۸۹ منتشر شد.
چشم‌های خندان () یک فیلم به کارگردانی ارتم اقیلمز است که در سال ۱۹۷۷ منتشر شد.
جرگه (به انگلیسی: Jarrahdale) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای غربی واقع شده‌است.
جیمیا (به انگلیسی: Gymea) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
جیمیا بی (به انگلیسی: Gymea Bay) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
گامراچا (به انگلیسی: Gumeracha) یک شهرک در استرالیا است که در Adelaide Hills Council واقع شده‌است.
گرنویل (به انگلیسی: Granville) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
گلنریگ (به انگلیسی: Glenreagh) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
اکستر (به انگلیسی: Exeter) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
انفیلد (به انگلیسی: Enfield) یک حومه شهر در استرالیا است که در بندر آدلاید انفیلد واقع شده‌است.
امو بی (به انگلیسی: Emu Bay) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در شورای جزیره کانگارو واقع شده‌است.
داندس ولی (به انگلیسی: Dundas Valley) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
دولانز بی (به انگلیسی: Dolans Bay) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
کالبورا بیچ (به انگلیسی: Culburra Beach) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
کرسنت هد (به انگلیسی: Crescent Head) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
کرافرز (به انگلیسی: Crafers) یک حومه شهر در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
کولاتای (به انگلیسی: Coolatai) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
کولز بی (به انگلیسی: Coles Bay) یک شهرک در استرالیا است که در تاسمانی واقع شده‌است.
چارلستون (به انگلیسی: Charleston) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
کاریتون (به انگلیسی: Carrieton) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
کامبرای (به انگلیسی: Cambrai) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
کلاس بی‌نظم () یک فیلم به کارگردانی ارتم اقیلمز است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد.
تیم ملی ایران و تیم ملی فلسطین تاکنون ۵ بار در مقابل یکدیگر قرار گرفته‌اند. حاصل این بازیها، ۳ برد برای تیم ایران و ۲ تساوی بوده است .
در این بازیها جمعاً ۱۶ گل به ثمر رسیده است که سهم تیم ایران ۱۴ گل و سهم تیم فلسطین ۲ گل می باشد.
ایران و فلسطین تا به حال هرگز در کشور فلسطین با هم بازی نکرده‌اند که البته این موضوع ناشی از اذیت های رژیم اسرائیلی علیه کشور فلسطین است که همواره برای فدراسیون و فوتبال این کشور مشکل ساز جدی بوده است.
اولین بازی بین این دو تیم در تاریخ ششم خرداد ۱۳۷۹ در شهر امان از سری مسابقات فوتبال غرب آسیا ۲۰۰۰ برگزار شد که با تساوی ۱ بر ۱ به پایان رسید
ایران که با تک گل علی سامره از حریف خود پیش بود در دقیقه دوم وقت اضافی دروازه خود را توسط فادی لافی باز شده دید و این بازی با تساوی به پایان رسید
بهترین برد تیم ملی ایران در برابر تیم ملی فلسطین کسب نتیجه ۷ بر ۰ میباشد که در سال ۱۳۹۰ حاصل شده است
بیشترین فاصله ای که بین دو برد تیم ملی ایران افتاده است یک بازی میباشد که تیم ملی ایران که موفق به شکست دادن تیم ملی فلسطین نشد
تیم ملی ایران تجربه کسب سه برد متوالی در برابر تیم ملی فلسطین را دارد
کلا ۱۳ بازیکن ایرانی با پیراهن تیم ملی ایران موفق به زدن گل به تیم ملی فلسطین شده‌اند که جواد کاظمیان با زدن ۲ گل بهترین گلزن ایران در تاریخ جدالهایش با تیم ملی فلسطین است
دو بازیکن فلسطینی نیز موفق به گلزنی برای تیم ملی فلسطین در برابر ایران شده‌اند
مهرهٔ آبی () یک فیلم به کارگردانی ارتم اقیلمز است که در سال ۱۹۷۴ منتشر شد.
پران کوتمان (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، و بازیگر سینما اهل ترکیه است.
او از سال ۱۹۶۷ تاکنون مشغول به فعالیت بوده است.
بروود هایتس (به انگلیسی: Burwood Heights) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
بربانک (به انگلیسی: Burbank) یک حومه شهر در استرالیا است که در شهر بریزبین واقع شده‌است.
باندارا (به انگلیسی: Bundarra) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
بولین (به انگلیسی: Bulleen) یک حومه شهر در استرالیا است که در ملبورن واقع شده‌است.
بونت بی (به انگلیسی: Bonnet Bay) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
بودالا (به انگلیسی: Bodalla) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
از روستا به شهر () یک فیلم به کارگردانی ارتم اقیلمز است که در سال ۱۹۷۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کمال سونال، زکی آلاسیا، متین آکپینار، هالیت آکچاتپه، و پران کوتمان اشاره کرد.
بیندا (به انگلیسی: Binda) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
این شهرک حدود ۱۷ کیلومتری شمال غربی کروک‌ول در شهرستان جورجیا است. دیگر شهرها یا مکان‌های نزدیک عبارت است از:
بالکهام هیلز (به انگلیسی: Baulkham Hills) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
بانکسیا (به انگلیسی: Banksia) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
بالوین (به انگلیسی: Balwyn) یک حومه شهر در استرالیا است که در شهر بورون‌دارا واقع شده‌است.
بالینگاپ (به انگلیسی: Balingup) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در Shire of Donnybrook-Balingup واقع شده‌است.
بالاکلاوا (به انگلیسی: Balaclava) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در شهر پورت فیلیپ واقع شده‌است.
آکاسیا هیلز (به انگلیسی: Acacia Hills) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در قلمرو شمالی (استرالیا) واقع شده‌است.
ثالون (به انگلیسی: Thallon) یک شهرک در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
دینتری (به انگلیسی: Daintree) یک شهرک در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
وای‌آلکچم (به انگلیسی: Wyalkatchem) یک شهرک در استرالیا است که در Shire of Wyalkatchem واقع شده‌است.
مادبری (به انگلیسی: Modbury) یک حومه شهر در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
گوسنیلز (به انگلیسی: Gosnells) یک حومه شهر در استرالیا است که در استرالیای غربی واقع شده‌است. شهر گوسنیلز تقریباً در ۲۰کیلومتری جنوب غربی پورت سی بی دی. گوسنیلز قرار دارد و در رتبه ۱ لیست ۲۰۱۷ از حومه‌های برتر استرالیا بود.
فرمنتل شرقی (به انگلیسی: East Fremantle) یک حومه شهر در استرالیا است که در استرالیای غربی واقع شده‌است.
شهر ویتبی خواهرخواندهٔ فرمنتل شرقی، استرالیای غربی هست.
کوریگین (به انگلیسی: Corrigin) یک شهرک در استرالیا است که در ویتبلت واقع شده‌است.
باماگا (به انگلیسی: Bamaga) یک شهرک در استرالیا است که در Northern Peninsula Area Region واقع شده‌است.
یارامن (به انگلیسی: Yarraman) یک شهرک در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
ووم‌بای (به انگلیسی: Woombye) یک شهرک در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
ولومبی (به انگلیسی: Wollombi) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
وهگانیا (به انگلیسی: Wahgunyah) یک شهرک در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
تینتنبار (به انگلیسی: Tintenbar) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
تامور (به انگلیسی: Tahmoor) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
شوال‌هیون هدز (به انگلیسی: Shoalhaven Heads) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
روبیویل (به انگلیسی: Rubyvale) یک شهرک در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
نیمی‌تیبل (به انگلیسی: Nimmitabel) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
ماونت دندنونگ (به انگلیسی: Mount Dandenong) یک شهرک در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
کالایت (به انگلیسی: Kyalite) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
جیندرا (به انگلیسی: Jindera) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
جانداوی (به انگلیسی: Jandowae) یک شهرک در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
اینگلوود (به انگلیسی: Inglewood) یک شهرک در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
هاستینگز (به انگلیسی: Hastings) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
گانباور (به انگلیسی: Gunbower) یک شهرک در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
دانیدو (به انگلیسی: Dunedoo) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
آب و هوای دانیدو در پایان خشک‌تر از آب و هوای نیمه گرمسیری مرطوب (" CFA ") است.
رینگوود (به انگلیسی: Ringwood) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
کوریانگ (به انگلیسی: Corryong) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
کولارنبری (به انگلیسی: Collarenebri) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
کوبرام (به انگلیسی: Cobram) یک شهرک در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
بانینیانگ (به انگلیسی: Buninyong) یک شهرک در استرالیا است که در City of Ballarat واقع شده‌است.
بیکنز فیلد (به انگلیسی: Beaconsfield) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
واکلوس (به انگلیسی: Vaucluse) یک حومه شهر در استرالیا است که در شهرداری و وولاهارا واقع شده‌است.
بورامبولا (به انگلیسی: Borambola) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
بالانچ‌تاون (به انگلیسی: Blanchetown) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
بلینگام (به انگلیسی: Bellingham) یک شهرک در استرالیا است که در تاسمانی واقع شده‌است.
بلبریج (به انگلیسی: Bellbridge) یک شهرک در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
باسندین (به انگلیسی: Bassendean) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در استرالیای غربی واقع شده‌است.
باس هیل (به انگلیسی: Bass Hill) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
آگنس واتر (به انگلیسی: Agnes Water) یک شهرک در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
نوسا هدز (به انگلیسی: Noosa Heads) یک حومه شهر در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
بوری کریک (به انگلیسی: Boree Creek) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
کاندوس (به انگلیسی: Kandos) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
ماندوراما (به انگلیسی: Mandurama) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
هاریتویل (به انگلیسی: Harrietville) یک شهرک در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
دارک پیک (به انگلیسی: Darke Peak) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
ایبور (به انگلیسی: Ebor) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
رانکینز اسپرینگ (به انگلیسی: Rankins Springs) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
وودآنیلینگ (به انگلیسی: Woodanilling) یک شهرک در استرالیا است که در Shire of Woodanilling واقع شده‌است.
دیکسون کریک (به انگلیسی: Dixons Creek) یک شهرک در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
اورالا (به انگلیسی: Uralla) یک شهرک در استرالیا است که در Uralla Shire واقع شده‌است.
ونوس بی (به انگلیسی: Venus Bay) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
الثام (به انگلیسی: Eltham) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
دبارتون (به انگلیسی: Thebarton) یک حومه شهر در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
بوت (به انگلیسی: Bute) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
اورفورد (به انگلیسی: Orford) یک شهرک در استرالیا است که در تاسمانی واقع شده‌است.
بییک () شهری است در منطقه غربی، ویکتوریا استرالیا. این شهر در ساحل دریاچه آب شور دریاچه بییک قرار دارد و دارای یک دولت محلی است، ۱۶۰ کیلومتری جنوب غربی پایتخت واقع شده‌است. در سرشماری سال ۲۰۱۶ میلادی، بییک ۳۷۰ نفر جمعیت داشته‌است.
این شهر در ارتباط با شهر ایروارا در همسایگی باشگاه تیم فوتبال استرالیا قرار دارد که در رقابت‌های لیگ فوتبال کولاک و منطقه ای رقابت می‌کند.
گلف بازان در دوره بازی‌های باشگاه گلف بیوک در مینگاوالا بازی می‌کنند
بیررانگ () در حومه شهر دولت محلی در استرالیا واقع شده‌است. منطقه کانتربری جنوب استرالیا]، و بخشی از منطقه جنوب غربی سیدنی است. بیررانگ دارای کد پستی ۲۱۴۳ و دارای هیئت‌امنا، پارک و پاتس هیل است.
بیررانگ توسط یک ایستگاه راه‌آهن توسط خط بانک‌س‌تاون از شبکه قطار سیدنی پشتیبانی می‌شود. بیررانگ همچنین توسط یک شبکه اتوبوس تحت نظارت حمل و نقل جدید اداره می‌شود.
یورایدلا (به انگلیسی: Uraidla) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
راکسبای (به انگلیسی: Roxby Downs) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
اواندیل (به انگلیسی: Evandale) یک شهرک در استرالیا است که در تاسمانی واقع شده‌است.
کارکو (به انگلیسی: Cracow) یک شهرک در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
نوا نوا (به انگلیسی: Nowa Nowa) یک شهرک در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
هیمیلا (به انگلیسی: Humula) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
ادنهوپ (به انگلیسی: Edenhope) یک شهرک در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
وودریج (به انگلیسی: Woodridge) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
<mapframe latitude="-32.722382" longitude="134.837694" zoom="5" width="208" height="208" align="right">
</mapframe>پوچرا (به انگلیسی: Poochera) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
وایاندرا (به انگلیسی: Wyandra) یک شهرک در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
جان جوک (به انگلیسی: Jan Juc) یک شهرک در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
مادورا (به انگلیسی: Madura) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای غربی واقع شده‌است.
کرومبورا (به انگلیسی: Korumburra) یک شهرک در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
اسپرینگفیلد (به انگلیسی: Springfield) یک حومه شهر در استرالیا است که در City of Ipswich واقع شده‌است.
لیلیدیل (به انگلیسی: Lilydale) یک شهرک در استرالیا است که در تاسمانی واقع شده‌است.
گوسان هایکازون (؛ ؛ زاده ۲۰ آوریل ۱۹۵۱) یک گوسان، آهنگساز و ترانه‌سرا اهل ارمنستان بود. وی همچنین مدیر هنری گروه موسیقی «هایکازونک» می‌باشد.
وی با نام اصلی گاگیگ استپانی نازاریان () در آرتاشات به دنیا آمد. وی در جنگ قره‌باغ نیز حضور داشته‌است.
بیرکن‌هد، استرالیای جنوبی () یک منطقه در شمال غربی حومه شهر آدلاید است تا قایق‌ها بتوانند از کنار رودخانه پورت عبور کنند. همچنین محل تقاطع رودخانه پورت سوم، بزرگراه بندر رودخانه است. این محل شامل پل متحرک «دایور» است که در دریک پل واقع است و برای کاهش تراکم ترافیک در این منطقه طراحی شده‌است و در اوت ۲۰۰۸ در مجاورت پل راه‌آهن مری مکی‌لاپ افتتاح شد. پل بیرکن‌هد و دریل نیروی دریایی در فهرست ثبت میراث جهانی استرالیا فهرست شده‌است.
تیم ملی ایران و تیم ملی هند تاکنون ۱۱ بار در مقابل یکدیگر قرار گرفته‌اند. حاصل این بازیها، ۸ برد برای تیم ایران و ۲ برد برای تیم ملی هند و ۱ تساوی بوده‌است
در این بازیها جمعاً ۳۲ گل به ثمر رسیده‌است که سهم تیم ایران ۲۵ گل و سهم تیم هند ۷ گل می‌باشد
اولین بازی بین این دو تیم در تاریخ بیستم اسفند ۱۳۲۹ در شهر دهلی‌نو از سری بازی‌های آسیایی ۱۹۵۱برگزار شد که با برتری ۱ بر ۰ تیم ملی هند پایان رسید
ایران در دومین بازی نیز مغلوب تیم هند شد ولی بعد از آن در ۹ بازی بعدی هرگز مغلوب تیم هند نشد و توانست پس از بازی دوم ۸ برد در برابر این تیم کسب کند
بهترین برد تیم ملی ایران در برابر تیم ملی هند کسب نتیجه ۴ بر ۰ می‌باشد که در سال ۱۳۹۵ حاصل شده‌است
بهترین برد تیم ملی هند در برابر تیم ملی ایران کسب نتیجه ۳ بر ۱ می‌باشد که در سال ۱۳۳۸ حاصل شده‌است
بیشترین فاصله‌ای که بین دو برد تیم ملی ایران افتاده‌است دو بازی می‌باشد که تیم ملی ایران در دو بازی اول موفق به شکست دادن تیم ملی هند نشد
بیشترین فاصله‌ای که بین دو برد تیم ملی هند افتاده‌است ۹ بازی می‌باشد که تیم ملی هند در ۹ بازی آخر خود با تیم ملی ایران موفق به شکست دادن تیم ایران نشده‌است
تیم ملی ایران تجربه کسب ۵ برد متوالی در برابر تیم ملی هند را دارد
کلا ۱۶ بازیکن ایرانی با پیراهن تیم ملی ایران موفق به زدن گل به تیم ملی هند شده‌اند که همایون بهزادی و پرویز دهداری با زدن ۳ گل بهترین گلزنان ایران در تاریخ جدالهایش با تیم ملی هند است
بازیکنی به نام گاسوامی چونی با زدن سه گل به ایران بهترین گلزن تیم ملی هند در برابر ایران می‌باشد
نشان ملی پادشاهی هلند نخستین بار در سال ۱۸۱۵ پیشنهاد شد و در ۱۹۰۷ ویرایش شد. آرم‌های نشان داده شده ترکیبی از داشته‌های جمهوری هلند و بخش‌هایی از خاندان ناساو است. در این نشان، شیر شمشیری در یک دست و دسته ای تیر در دست دیگر دارد که به صورت سنتی نماد پادشاهی ویلم-آلکساندر و کشور است. خانوادهٔ سلطنتی یک نسخه از این آرم‌های را به همراه یک شنل استفاده می‌کنند اما دولتی‌ها از نسخهٔ کوچکتر نشان و بدون شنل استفاده می‌کنند گاهی تنها سپر و تاج فقط استفاده می‌شود. جزئیات آنچه در نشان‌ها دیده می‌شود از سوی ویلهلمینای هلند در ۱۹۰۷ تعیین شد و در ۲۳ آوریل ۱۹۸۰ به تأیید یویلیانای هلند رسید.Besluit tot het voeren van het Koninklijk wapen (1908) wetten.nl
نبرد عراق و انگلیس (۳۱–۲ مه ۱۹۴۱) یک عملیات نظامی بود که قوای متفقین تحت فرماندهی بریتانیا علیه دولت رشید عالی گیلانی که سعی در نزدیک شدن به نیروهای متحدین داشت انجام دادند. در نتیجه این عملیات دولت گیلانی سقوط کرد و طرفداران بریتانیا دوباره در عراق به قدرت رسیدند.
پس از پایان جنگ جهانی اول عراق تحت قیمومیت بریتانیا قرار گرفت و از همان دوره آشوب‌ها و شورش‌هایی برای استقلال کامل از دست قدرت‌های خارجی در عراق شکل گرفت.Peretz, p. 107 در همین زمان و با ظهور نازیسم در اروپا، عده‌ای از دولت مردان عراقی از جمله پادشاه جوان عراق غازی اول تمایلات خود را به آلمان به امید کمک آن کشور برای آزادی عراق نشان می‌دادند اما از سوی دیگر دولت بریتانیا و طرفدارانش نیز از توان و قدرت زیادی در عراق برخوردار بودند. این شرایط در سال ۱۹۳۹ با مرگ غازی اول پادشاه عراق که به صورت مشکوکی فوت کرد پیچیده‌تر شد و جانشینی پسر خردسالش، فیصل دوم موجب شد تا تنش‌ها بین این دو گروه به شدت بالا بگیرد. در مارس ۱۹۴۰ رشید عالی گیلانی که از پشتیبانی افسران طرفدار آلمان بهره می‌برد به نخست‌وزیری رسید و به صورت مخفیانه ارتباطاتی را با آلمان شروع کرد، همچنین دولت عراق از اعلام جنگ به ایتالیا سرباز زد که باعث شد سفارت ایتالیا در بغداد تبدیل به مرکز مهم اطلاعاتی و تبلیغاتی متحدین در خاورمیانه علیه متفقین شود. رفتارهای گیلانی باعث شد تا دولت بریتانیا در ماه دسامبر ۱۹۴۰ تحریم‌های اقتصادی و نظامی را علیه عراق اجرایی کند و در نهایت رشید عالی گیلانی در ژانویه ۱۹۴۱ از سمت خود استعفا داد.
در آوریل ۱۹۴۱ ستاد فرماندهی ارتش عراق و نظامیان طرفدار آلمان نازی در عراق دست به کودتا زده و رشید عالی گیلانی را به عنوان رئیس دولت جدید انتخاب کردند. دولت جدید به سرعت شروع به دستگیری عناصر طرفدار انگلیس و همچنین ارتباط بیشتر با آلمان نازی و ایتالیا جهت دریافت کمک کرد. با این حال دولت جدید که از تهاجم بریتانیا ترس داشت اعلام داشت که به معاهدات پیشین بین دولتین احترام می‌گذارد و همچنین به قوای بریتانیا اجازه پیاده شدن در بصره را می‌دهد مشروط بر اینکه این نیروها سریعاً به فلسطین یا مصر انتقال یابند.
نهایتاً در ۲۸ آوریل و با رسیدن دومین گروه از نیروهای انگلیسی در بصره، رشید عالی گیلانی اعلام کرد که از این پس از استفاده نظامی بریتانیا از خاک عراق جلوگیری خواهد کرد. در همین زمان ارتش عراق نیرویی شامل یک هنگ پیاده و تعدادی توپ و تانک را به طرف فرودگاه حبانیه در غرب بغداد که پایگاه مهم نیروی هوایی بریتانیا در عراق بود منتقل کرد و دست به محاصره این پایگاه زد.
در روز ۲ مه ۱۹۴۱ پس از چند روز مذاکره بی‌طرف بین طرفین، فرمانده فرودگاه که اختیار عمل کامل را دریافت کرده بود تصمیم گرفت تا با حمله پیش دستانه به نیروهای عراقی محاصره فرودگاه را بشکند. در طی آن روز بریتانیایی‌ها ۳۰ تن بمب بر روی نیروهای محاصره کننده ریختند و در نبرد هوایی سنگین ۲۲ فروند هواپیمای خود را از دست دادند. نهایتاً در روز ۶ مه نیروهای عراقی محاصره کننده مواضع خود را ترک کرده و به سوی بغداد عقب‌نشینی کردند. در همین زمان قوای متفقین از سمت فلسطین و بصره شروع به حرکت در خاک عراق کردند و نهایتاً پس از نزدیک به یک ماه مبارزه، قوای بریتانیا به بغداد رسیدند.
با رسیدن بریتانیایی‌ها به بغداد در ۲۷ مه، رشید عالی گیلانی و تعدادی دیگر از طرفداران آلمان نازی از طریق مرز خسروی وارد ایران شده و دولت طرفدار آلمان در عراق به پایان رسید.
زاروهی والریانی باتویان () زاده ۲۹ سپتامبر ۱۹۷۹ در ایروان) سیاستمدار اهل ارمنستان که از ژانویه ۲۰۱۹ تا ۲۰ نوامبر ۲۰۲۰ به عنوان وزیر کار و تأمین اجتماعی ارمنستان در کابینه نیکول پاشینیان خدمت کرد. وی در سال ۲۰۰۸ از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شده‌است.