moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کیریتو و دوستانش و اعضای انجمن شوالیه‌های خون در طبقه ۷۵ قول آخر طبقه را شکست می‌دهند (با تلفات ۱۷ نفر مرده) و کیریتو می‌فهمد در اصل یکی از بازیکن‌ها سازنده بازی هنر شمشیر زنی آنلاین و اینکرد یعنی کایابا آکیهیکو است (با یک مُهر که باعث می‌شود از بین نرود جلوی مرگ خود را می‌گرفته‌است) و کایابا آکیهیکو به کیریتو می‌گوید اگر من را شکست بدهی بازی تمام می‌شود زیرا من غول آخر طبقه صد (آخر) هستم (کایابا آکیهیکو مُهری که باعث زنده ماندنش می‌شد را برداشت) بعد نبردی سخت کیریتو پیروز می‌شود و بازی تمام می‌شود و کایابا آکیهیکو به آنها می‌گوید تقریباً ۴ هزار نفر از بازیکن‌ها در طول انجام مردن و بقیه (۶ هزار نفر) زنده ماندن
کیریتو بعد از تمام کردن بازی بدن خود را در بیمارستان می‌بیند که ضعیف و ناتوان است وقتی با کلی گشتن آسونا را در دنیای واقعی پیدا می‌کند متوجه می‌شود که آسونا جزء ۳۰۰ نفری هستن که از بازی بیدار نشده اَن (در بازی گیر کردن) بعد ۱ سال کیریتو خبر بد دیگری می‌شنود که مردی قرار است بعد ۱ هفته با آسونا ازدواج کند ولی یکی از دوستان کیریتو به او خبر می‌دهد که در بازی دیگری به نام آلفهیم آنلاین که ۱ سال از انتشار آن می‌گذرد آسونا دیده شده و کیریتو وارد بازی می‌شود و چک می‌کند که راه خروج هست و خیالش راحت می‌شود و ماجراجویی جدیدی را شروع می‌کند.
کیریتو پس از ماجراهای فصل اول و شایعه‌ای دربارهٔ دث گان توسط یک نفر به درون بازی به اختصار ggo وارد می‌شود و در آنجا با بازیکنی به نام شینون روبرو می‌شود. پس از ماجراهایی با شکست دث گان بخش اول این فصل تمام می‌شود.
در بخش دوم فصل ۲ در بازی آلفهیم آنلاین کیریتو و آسونا به طبقه ۲۲ می‌روند تا خانه‌ای که قبلاً در بازی هنر شمشیر زنی آنلاین خریده بودن را دوباره خریداری کنن وقتی آنجا را خریداری کردند یکی از دوستان آسونا به او گفت کسی هست که هیچ‌کس حریفش نشده وقتی آسونا برای مبارزه با او می‌رود می‌فهمد او دخترست و با او دئول می‌کند. در پایان دوئل، آن دختر آسونا رو می‌برد و از او درخواست می‌کند عضو انجمن شوالیه خفته شود. آسونا قبول می‌کند و می‌گوید چیز زیادی از آن‌ها نمی‌خواهد، همین که با شکست غول آخر طبقه ۳۰ چیزی بدست بیاورد برایش کفایت می‌کند و ماجراجویی جدید آغاز می‌شود.
در فصل سوم یکی از بازمانده گان تابوت خندان با آمپول به آسونا حمله می‌کند ولی کیریتو خود را سپر آمپول می‌کند و راهی بیمارستان می‌شود. در ادامه بخاطر آسیب جدی او یکی از دوستانش که برای وزارت دفاع توکیو کار می‌کند برای نجات او، او را وارد یک بازی جدید می‌کند که بازیکنان آن کپی از روح انسان هستند. کیریتو که می‌فهمد مردم این دنیا نمیدانن در یک بازی هستند می‌گوید حافظه خود را از دست داده و درختی در روستایی بود که اگر آن نمی‌افتاد دوست جدید کیریتو نمی‌توانست سفر برود زیرا شغلش انداختن درخت بود اما درخت جون زیادی داشت و افتادنش با تبری که از استخوان اژدها درست شده کلی وقت می‌برد کیریتو به آنها می‌گوید فک کنم شمشیرزن بوده‌ام و با اتفاقی مهارتش در بازی بیشتر می‌شود با شمشیر درخت تنومد را می‌اندازد. کیریتو برای شکست فردی که خود را ادمینستور (مدیر) می‌نامد و نجات جان آلیس با دوست راهی سفر می‌شود.
اُوِر سور اواز شهری است که در ۲۷٫۲ کیلومتری شمال غربی پاریس در کشور فرانسه واقع شده‌است. این شهر سابقاً روستایی در حوالی پاریس بود.معمای جنون ون گوگ، "بی‌بی‌سی فارسی"
تعداد زیادی از هنرمندان مشهور برای مدتی در این روستا زندگی کرده‌اند از جمله ونسان ون گوگ نقاش معروف هلندی مدتی در این روستا اقامت داشت و در حوالی این روستا در اثر شلیک گلوله به سینه‌اش زخمی و کشته شد.
برتیل اوهلین
(۲۳ آوریل ۱۸۹۹ – ۳ اوت ۱۹۷۹) اقتصاددان و سیاستمدار اهل سوئد بود که در سال ۱۹۷۷ به همراه جیمز مید اقتصاددان بریتانیایی موفق به دریافت جایزه نوبل در اقتصاد شد.
از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۶۵ او استاد علم اقتصاد در دانشکده اقتصاد استکهلم بوده‌است و از سال ۱۹۴۴ تا سال ۱۹۶۷ وزیر بازرگانی کشور سوئد بود.
برتیل در سال ۱۹۱۷ از دانشگاه لوند فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۲۳ مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه هاروارد دریافت نمود و در سال ۱۹۲۴، دکترای خود را از دانشگاه استکهلم گرفت.
اسکات جاپلین (زادهٔ ۱۸۶۷/۱۸۶۸؟ – درگذشتهٔ ۱ آوریل ۱۹۱۷) ترانه‌سرا، آهنگساز، و نوازنده پیانو آفریقایی-آمریکایی بود که برای قطعهٔ هنری‌اش به نام رگتایم به شهرت رسید و بعداً به "شاهِ رگتایم" ملقب شد. از آثار مشهورش می‌توان رَگِ برگِ افرا و سرگرم‌ساز را نام برد.
تئودور شولتز
(۳۰ آوریل ۱۹۰۲ – ۲۶ فوریه ۱۹۹۸) اقتصاددان کشاورزی آمریکایی بود که در سال ۱۹۷۹ به طور مشترک با ویلیام آرتور لویس موفق به دریافت جایزه نوبل در اقتصاد شد.
شولتز در آرلینگتون، داکوتای جنوبی متولد شد و در دانشگاه ایالتی داکوتای جنوبی مشغول به تحصیل شد و در سال ۱۹۲۷ فارغ التحصیل گشت او مدرک دکترای خود را از دانشگاه ویسکانسین-مدیسن در سال ۱۹۳۰ دریافت نمود.
لارنس رابرت کلاین (زاده ۱۴ سپتامبر ۱۹۲۰ – درگذشته ۲۰ اکتبر ۲۰۱۳) اقتصاددان آمریکایی بود که در سال ۱۹۸۰ موفق به دریافت جایزه نوبل اقتصاد شد.
لارنس ۱۴ سپتامبر در اوماها، نبراسکا در ایالات متحده زاده شد. او تحصلیاتش را در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و مؤسسه فناوری ماساچوست گذرانده و مدرک دکترای خود را از مؤسسه فناوری ماساچوست دریافت نموده است.
ژرار دوبرو
(۴ ژوئیه ۱۹۲۱ – ۳۱ دسامبر، ۲۰۰۴) اقتصاددان و ریاضیدان فرانسوی با تابعیت ایالات متحده بود که در سال ۱۹۸۳ موفق به دریافت جایزه نوبل در اقتصاد شد.
او و به عنوان یکی از بهترین استادن دانشگاه کالیفرنیا شناخته شده است.
ژرار ۴ ژوئیه ۱۹۲۱ در کاله فرانسه به دنیا آمد. در کودکی پدرش خودکشی کرد و مادرش به مرگ طبیعی درگذشت. در سال ۱۹۴۸ به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد.
سر جان ریچارد نیکلاس استون
(۳۰ اوت ۱۹۱۳ – ۶ دسامبر ۱۹۹۱) استاد برجسته اهل بریتانیا در علم اقتصاد بود که در سال ۱۹۸۴ موفق به دریافت جایزه نوبل در اقتصاد شد.
او تحصیلات خود را در دانشگاه کمبریج طی نموده است.
جرج جوزف استیگلر
(۱۷ ژانویه ۱۹۱۱ – ۱ دسامبر ۱۹۹۱) اقتصاددان آمریکایی بود که در سال ۱۹۸۲ موفق به دریافت جایزه نوبل در اقتصاد شد.
فرانکو مودیلیانی
(زاده ۱۸ ژوئن ۱۹۱۸ – درگذشته ۲۵ سپتامبر ۲۰۰۳) اقتصاددان ایتالیایی با تابعیت آمریکا است؛ که در سال ۱۹۸۵ موفق به دریافت جایزه نوبل در اقتصاد شد.
مودیگلیانی در ۱۸ ژوئن ۱۹۱۸، در روم، ایتالیا، در خانواده ای یهودی ایتالیایی به دنیا آمد. وی در هفده سالگی وارد دانشگاه شد و در دانشکده حقوق در دانشگاه ساپینزا رم ثبت نام کرد. در سال دوم حضور در ساپینزا، با شرکت در مسابقه جهانی اقتصاد با حمایت سازمان رسمی دانشجویی دولت، جایزه اول را بدست آورد. مودیلیانی جایزه را از دست بنیتو موسولینی دریافت کرد. او چندین مقاله برای مجله فاشیستی «دولت» نوشت، جایی که تمایل به جریانهای ایدئولوژیک فاشیستی منتقد لیبرالیسم را نشان می‌دهد. از جمله کارهای اولیه وی در ایتالیا فاشیستی مقاله ای دربارهٔ سازمان و مدیریت تولید در یک اقتصاد سوسیالیستی بود که به زبان ایتالیایی نوشته شدو بحث در مورد سوسیالیسم را در امتداد خطوط پیش‌بینی شده توسط سوسیالیست‌هایی مانند ابا لرنر و اسکار لانژ قرار داده‌است. پس از تصویب قوانین نژادی در ایتالیا، در سال ۱۹۳۸، مودلیانی به همراه دوست دختر، سرنا کالابی، ایتالیا را به مقصد پاریس ترک کرد تا به والدین خود در آنجا بپیوندد. پس از بازگشت به رم برای بحث دربارهٔ پایان‌نامه خود در دانشگاه این شهر، وی در ۲۲ ژوئیه ۱۹۳۹ مدرک دیپلم خود را گرفت و به پاریس بازگشت. در همان سال، آنها به ایالات متحده مهاجرت کردند و او در دانشکده تحقیقات اجتماعی ثبت نام کرد. رساله دکتری وی، شرح و بسط الگوی IS-LM از جان هیکس، تحت نظارت ژاکوب مارشاک و ابا لرنر، در سال ۱۹۴۴، نوشت و به عنوان "ground breaking" در نظر گرفته می‌شود.
زمینهٔ موسیقایی یا تِم در یک قطعهٔ موسیقی، زیربنای آن و معمولاً ملودی مشخصی است که ممکن است قسمتی یا تمامیِ قطعه بر آن پایه‌ریزی شده باشد.http://dictionary.reference.com/browse/theme
زمینهٔ موسیقایی در واقع تعیین‌کنندهٔ روند قطعه و ملودی آن و طرح کلی قطعهٔ موسیقی است. برای مثال، در فرم واریاسیون، قطعهٔ ابتدایی، یک ملودی مشخص دارد که از آن به‌عنوان زمینهٔ موسیقایی یک مجموعه واریاسیون استفاده می‌کنند و در قطعات بعدی، با تغییر در این ملودی ولی با یک زمینهٔ موسیقاییِ یکسان، قطعات مختلفی خلق می‌کنند.
جسم خط جریانی جسمیست که شکل هندسی آن موجب می‌شود که جدایش ناشی از نیروهای مقاوم در حین حرکت جسم در سیال، تا حد ممکن به تاخیر بیفتد.این پدیده موجب کاهش نیروی مقاوم و در نتیجه کاهش تلفات انرژی می‌شود.از این ویژگی در طراحی وسایل نقلیه مانند هواپیما ها و خودروها و حتی شکل کشتی ها جهت حرکت راحت‌تر در آب، استفاده می‌شود.http://www.princeton.edu/~asmits/Bicycle_web/blunt.htmlhttp://www.britannica.com/EBchecked/topic/568693/streamlining
سه‌گانه در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ نام رویداد ورزش سه‌گانه در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۲۰۰۴ برگزار شد. این مسابقات از ۲۵ تا ۲۶ اوت برگزار شد که در آن ۱۰۰ ورزشکار از ۳۴ کشور به رقابت با یک دیگر پرداختند.
سه‌گانه در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ نام رویداد ورزش سه‌گانه در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۲۰۰۰ و در سیدنی، استرالیا برگزار شد. ۱۰۰ ورزشکار از ۳۴ کشور در این مسابقات به رقابت با یک دیگر پرداختند. این مسابقات در دو روز یعنی ۱۶ و ۱۷ سپتامبر برگزار شد.
سه‌گانه در بازی‌های المپیک تابستانی نام رویدادهای ورزش سه‌گانه در بازی‌های المپیک تابستانی است که هر چهار سال یک بار از سال ۲۰۰۰ برگزار می‌شود.
فوگ (به انگلیسی: Fugue) واژه‌ای برگرفته از ریشه‌ای لاتین و به معنای فرار و ناپایداری است. مفهومِ فوگ در موسیقی، یک فرم با ساختاری کنترپوانتیک است که در دو یا چند صدا و بر اساسِ یک درونمایه (سوژه) ساخته می‌شود. سوژه در ابتدا به تنهایی و بدون همراهی معرفی می‌گردد، سپس مجدداً در تمامی قطعه با همراهی صداهای دیگر، بارها بازنوازی، تقلید و تکرار می‌شود. این تکرار و توالی هر بار در درجات و گام‌های متفاوتی به اجرا در می‌آید.
ساختار فوگ معمولاً دارای سه بخش اصلیِ گشایش (اکسپوزیسیون)، بسط‌ و‌ گسترش و بازگشایش است. اکسپوزیسیون مهمترین بخش فوگ است که در دو نوعِ «فوگ تونال» و «فوگ رئال» ساخته می‌شود که پس از آن نوع سومی به‌نام «فوگ تقلیدی» نیز از آن استخراج می‌گردد. در ادامه و با استفاده از مدولاسیون، قالب‌های متفاوتی مانند: اپیزودها، کُنتر-اکسپوزیسیون‌ها، اِستِرتوها و غیره شکل می‌گیرد. به‌طور کلی بسط و گسترشِ سوژه و کنترسوژه است که به یک قطعۀ موسیقی در فرم فوگ، وحدت سراسری می‌بخشد. با این حال تعریف جامعی از فنِ فوگ امکان‌پذیر نیست و فوگ‌ها از نظرِ سبکِ آهنگسازان و دوره‌های زمانی با یکدیگر تفاوت دارند.
در موسیقی قرون وسطی، این اصطلاح به‌طور گسترده‌ای برای نشان دادنِ هر گونه اثر در سبک کانن بود، در دورهٔ رنسانس به نوعی سبک «موسیقی تقلیدی» یا ایمیتاسیون شناخته می‌شد. در قرن هجدهم به نام «فوگ» خوانده شد که به عنوان فرایندی کامل‌تر از پدیدهٔ «موسیقی تقلیدی» به حساب می‌آمد. پس از دورهٔ باروک و تکامل این سبک توسط آهنگسازانی چون باخ، پیچیدگی در سبک‌ها رو به افول نهاد و نقش فوگ در آثار کمرنگ شده و به جای آن فرم سونات در سمفونی‌ها رواج یافت. اما با این حال آهنگسازانی نظیر موتزارت، بتهوون و حتی آهنگسازان مدرنی چون شوستاکوویچ آثاری در این زمینه خلق کردند.
فوگ یا فوگا از ریشه‌ای لاتین و کلمه‌ای قدیمی است و درلغت به معنی فرار، تعقیب، ناپایداری و پرواز (از شاخه‌ای به شاخه‌ای پریدن) است. این کلمه در آثار مصنّفان کهن نیز یافت می‌شود ولی با مفهومی که موسیقیدانان جدیدتر به‌کار برده‌اند متفاوت است.
اصطلاح فوگ به موسیقی قرون وسطی برمی‌گردد. فوگ ابتدا به نوعی کنترپوان تقلیدی از جمله کانن‌ها که امروزه به‌عنوان فرمی جدا شناخته می‌شود، نامیده می‌شد. از فوگ به‌عنوان یک اصطلاح در موسیقی برای اولین بار در سال ۱۳۳۰م، استفاده شد. زمانی که یک تئوریسین موسیقی به نام ژاکوب لیژ، یک اثر خود را به‌نام «موسیقی آینه‌ای» نوشت. فوگ از روش تقلید ظهور کرد، هنگامی که تکرار موسیقی از نت متفاوت دیگری شروع می‌شود. قبل از قرن شانزدهم، فوگ در اصل یک سبک بود، تا این تاریخ آثاری با تکنیک‌هایی شبیه فوگ‌نویسی در قطعات سازی و آوازی و فرم‌هایی چون فانتزیا، کاپریس، کانزونا و ریچرکار یافت می‌شود که تا قرن هجدهم، فوگ با ترکیبی از این فرم‌های متضاد تکامل یافت.
جوزفو زارلینو آهنگساز، نویسنده و نظریه‌پرداز در دورهٔ رنسانس، یکی از اولین کسانی بود که تفاوت بین دو نوع کنترپوان‌نویسی در فوگ و کانن (که به‌نام تقلید خوانده می‌شد) را تشخیص داد. در ابتدا، این امر برای کمک به بداهه‌نوازی بود ولی در دههٔ ۱۵۵۰م، این شیوه ترکیبی شد. سپس روش پالسترینا آهنگساز ایتالیایی است که آثارش بر اساس کنترپوان مدال، موسیقی تقلیدی و نوشتار «فوگ مانند» وی مبنای «موتِت»‌ها بود. سبکِ پالسترینا در روش‌های تقلیدی و موتِت‌ها از فوگ امروزی متفاوت است و هر متن و موضوعی به‌طور جداگانه معرفی می‌شد، در حالی که سوژهٔ فوگ در فرم جدید، سراسری است. با این حال سبک پولیفونیکِ پالسترینا مورد تأیید کشیشان بود و در کلیسای امروزی نیز اعتبار آن همچنان به قوت خود باقیست.
این فرم در قرن هجدهم به‌نام «فوگ» خوانده شد که به‌عنوان فرایندی کامل‌تر از پدیدهٔ «موسیقی تقلیدی» به حساب می‌آمد. در دوره باروک نام فوگ به نوعی از آهنگسازی منظم و گسترده نسبت داده شد و آن را عالی‌ترین شیوهٔ نگارش در دانشِ کنترپوان می‌دانستند. در این دوره آهنگسازانی مانند یان پیترزون سویلینک (۱۶۲۱–۱۵۶۲)، یوهان یاکوب فروبرگر، یوهان پاخلبل، ژیرولامو فرسکوبالدی، دیتریش بوکسته‌هوده، آنتونیو ویوالدی و دیگران، پیروان این فرم بودند. تکامل فوگ توسط آهنگسازانی چون هندل و به‌خصوص یوهان سباستیان باخ، بیشترین تأثیر و محبوبیت را در این دوره داشت، به‌همین دلیل آثار باخ را اوجِ تکامل تاریخ فوگ دانسته و اعتقاد بر این است که تاکنون بی‌نظیر مانده‌است.
پس از دورهٔ باروک و در اواخر قرن هجدهم، پیچیدگی در سبک‌ها رو به افول نهاد و نقش فوگ در آثار کمرنگ شده و به جای آن فرم سونات در سمفونی‌ها رواج یافت. با این حال در دوره کلاسیک آهنگسازانی نظیر هایدن، موتزارت و بتهوون، تحت‌تاثیر مهارت و تخیل باخ در فوگ‌نویسی، از این تکنیک در آثار خود استفاده کردند و حتی در زمانِ بتهوون فوگ به‌عنوان یک ابزار آموزشی مورد توجه قرار گرفت، به‌خصوص در کنسرواتوار پاریس که توسط لوئیجی کروبینی شروع شد و با حضور موسیقی‌دانانی چون تئودور دوبوآ و آندره گدالژ ادامه یافت که منجر به ایجاد «مکتب فوگ» شد و تاکنون نیز پابرجا مانده‌است.
در قرن نوزدهم بار دیگر تکنیک‌ها و مهارتِ فوگ‌نویسی باخ مورد توجه آهنگسازان رمانتیک قرار گرفت. هکتور برلیوز، فرانتس لیست، سزار فرانک، یوهان برامس و جوزپه وردی آثار قابل تامل و با ارزشی در این زمینه ساخته‌اند. در اواخر این قرن نیز سمفونی‌های گوستاو مالر توجه آشکار و ماهرانهٔ وی را به فوگ‌نویسی نشان می‌دهد.
در قرن بیستم آهنگسازان مدرنی چون موریس راول، بلا بارتوک، ایگور استراوینسکی، شوستاکوویچ، الیویه مسیان و <bdi>پی‌یر بولز</bdi> آثاری در فرم فوگ خلق کردند. ماکس رگر و فروچو بوزونی با الهام از باخ، به فوگ‌نویسی پیچیده برای کیبورد ادامه دادند. جنبش نئوکلاسیک در این دوره نشانگر تجدید قوا و علاقهٔ آهنگسازان اروپایی و آمریکایی به فوگ بود. آهنگسازان قرن بیستم فوگ را به جایگاه برجستهٔ خود بازگرداندند و به اهمیت آن در مقدمهٔ موسیقی، بسط و گسترش، کاربرد در تمامی سازها و قابلیت‌های تکوین آهنگسازی فوگال پی بردند. الیویه مسیان در مجموعه قطعات "بیست نگاه از عیسای نوزاد"، در بارۀ قطعهٔ ششم با نام «همه چیز توسط او ساخته شد» که در فرم فوگ ساخته‌است، اینگونه به ستایش از آن می‌پردازد:Notes to "Vingt Regards sur l'Enfant Jésus". Translator not indicated. Erato Disques S.A. 4509-91705-2, 1993. Compact Disc.
تعریف جامعی از فنِ فوگ امکان‌پذیر نیست. فوگ‌ها از نظرِ سبکِ آهنگسازان و دوره‌های زمانی با یکدیگر تفاوت دارند و حتی فوگ‌های یک آهنگساز هم ممکن است از لحاظ سبک و محتوا با هم فرق داشته باشد. اما یک الگوی اصلی و قابل تشخیص وجود دارد که تمام فوگ‌های بزرگ را با عالی‌ترین شکل، معنا و مفهوم می‌بخشد. فوگ‌ها از ابتدا تاکنون برای هر نوع از سبک‌های موسیقی سازی، آوازی، ارکسترال، ساز تنها و سایر آنسامبل‌ها ساخته شده‌است. ساختار فوگ حداقل از دوصدا تا حتی هفت صدا را در بر می‌گیرد ولی اکثر فوگ‌ها برای سه یا چهار صدا ساخته شده‌اند؛ در آثار آهنگسازان مختلف فوگ‌های دوصدایی کمیاب و ساخت فوگ پنج‌صدایی، شش‌صدایی و هفت‌صدایی، به‌علت استفاده از کنترپوان سخت و پیچیده، امکان‌پذیر اما غیرمعمول است. فوگ اوجِ موسیقی کنترپوانتیک به‌خصوص در دورهٔ باروک به‌ شمار می‌آید و بیشتر در این دوره بود که برای موسیقی سازی رواج یافت و برای سازهایی مانند ارگ و هاپسیکورد مناسب بود، زیرا این سازها بر خلاف پیانو، با شدت یکسانی به صدا درمی‌آیند و به خوبی تعادل بین بخش‌های کنترپوانتیک و تقلیدی را حفظ می‌کنند.
فوگ یا هر نوع اثر موسیقی می‌بایست با امکانات و تکنیکِ سازها یا صداهای انتخاب شده تطبیق داده شود:
محتوای فوگ یک فرم با ساختاری کنترپوانتیک است که در دو یا چند صدا و بر پایهٔ یک درونمایه (سوژه) ساخته می‌شود. سوژه در ابتدا معرفی و تعریف شده، سپس مجدداً در تمامی قطعه بارها بازنوازی، تقلید و تکرار می‌شود. ساختار اصلی فوگ بر مبنای پولیفونی (چندصدایی مستقل) می‌باشد و دارای سه بخش اصلیِ اکسپوزیسیون (A)، بسط و گسترش (B) و ورود نهایی ('A) است که حاوی بازگشت سوژه به تونیک نیز هست. طراحی این تقسیم‌بندی ('ABA)، به‌طور آشکار تعادل نسبی از شروع تا پایان فوگ را مشخص می‌کند. در تصنیف فوگ، فنون و قواعدی نیست که آهنگساز آن را تجربه نکرده باشد، زیرا پیشتر این روش‌ها را در تکنیک کنترپوان‌نویسی آموخته‌است.
فوگ با اکسپوزیسیون یا «بیانِ سوژهٔ اصلی» که مهمترین بخش آن است، بر اساس قوانینی از پیش تعیین‌شده شروع می‌شود اما در ادامه و در بخش‌های بعدی، آهنگساز آزادی‌های بیشتری به‌دست می‌آورد. به عبارتی دیگر، اکسپوزیسیون ساختار اصلی فوگ را تشکیل می‌دهد و هرآنچه پس از آن ساخته می‌شود، سرچشمه‌اش حاصلِ تخیل، سلیقه و طراحی آهنگساز از امکانات موجود است.
ساختمانِ یک فوگ معمولی در بخش اکسپوزیسیون از دو صدایی تا چهارصدایی که همیشه با یک نظمِ واحد در تنالیته ورود می‌کنند، بدین شرح است:
برخلاف نظم در ورودِ تنالیته، نظم در ورودِ صداها در برخی مواقع متغیر است. بدین معنی که صدای اول تا چهارم در هر کدام از بخش‌های سوپرانو(۱)، آلتو(۲)، تنور(۳) و باس(۴)، می‌توانند به ترتیب مانند: (۱، ۲، ۳، ۴) یا (۴، ۳، ۲، ۱) ورود کنند یا بدون ترتیب مانند: (۲٬۳، ۱، ۴ و غیره) وارد شوند.
۱. ابتدا سوژۀ اصلی در صدای اول و در تونیک، بدون همراهی معرفی می‌شود، سوژهٔ اصلی باید از نظر گستره صوتی، ساختمان هارمونیکی، انتخاب تنالیته، ریتم و ملودی، جذاب، گیرا، قابلِ بسط و گسترش و تأثیری فوری داشته باشد. همچنین مدت زمان سوژه نباید آنقدر کوتاه باشد که یک فیگور موسیقایی تلقی شود و نه آنقدر طولانی باشد که شنونده قادر به حفظ‌کردنِ آن نباشد. در مجموع، طراحی سوژه باید به گونه‌ای باشد که توانایی‌های زیادی برای توسعهٔ کنترپوانتیک فوگ داشته باشد.
۲. پس از آن صدای دوم همان ملودی را به‌عنوان جواب سوژه، در نمایان (دومینانت) یا زیرنمایان می‌دهد (در این مرحله صدای اول به صورت کنترپوان آزاد، صدای دوم را همراهی می‌کند). در شیوه‌ای دیگر صدای اول می‌تواند در یک قالب ثابت و متضاد (کنتر سوژه) با سوژه اصلی طرح‌ریزی شود و هر بار با سوژه اصلی تکرار شود.
دو نوع جواب به سوژه وجود دارد که با هم متفاوتند:
در اکثر فوگ‌ها قبل از ورود صدای سوم، قسمت کوتاهی به نام کُدِتا آورده می‌شود که شامل چند ضرب یا میزان، کنترپوان آزاد است؛ این قسمت به آهنگساز فرصت می‌دهد تا به «تونیک» مدولاسیون نماید و صدای سوم، با جذابیت بیشتری وارد شود.
۳. صدای سوم دوباره سوژهٔ اصلی را در تونیک تکرار می‌کند. (در این مرحله نیز صدای اول و دوم، سوژه را به‌صورت کنترپوان، همراهی می‌کنند). در موارد نادری «صدای سوم» می‌تواند مجدداً در «دومینانت» باشد (تونیک ← دومینانت ← دومینانت ← تونیک). در هر قسمت از فوگ ممکن است ورود نادرست از سوژه وجود داشته باشد. ورودی‌های نادرست اغلب به‌صورت اختصاری از ابتدای سوژه استخراج می‌شوند، این کار به‌خاطر افزایش تأثیر، برای ورود درستِ سوژه انجام می‌گیرد.
۴. صدای چهارم جواب سوژه را در دومینانت می‌دهد و سه صدای دیگر بر اساس کنترپوان، سوژه را همراهی می‌کنند. پس از صدای چهارم، اکسپوزیسیون به‌عنوان مهمترین بخش، پایان می‌گیرد و سپس با یک قسمت کوتاه (اپیزود) که حالتی متضاد با سوژه دارد، فوگ وارد مرحلۀ «بسط و گسترشِ» سوژه و کنترسوژه می‌شود.
ملودی ثابتی که سوژه یا جواب را همراهی کند، کنترسوژه می‌نامند. در فوگ دو‌بخشی می‌توان تنها یک کنترسوژه داشت. در سه‌بخشی دو کنترسوژه، در چهار‌بخشی سه کنترسوژه و … به نسبت افزایش بخش‌ها، می‌توان کنترسوژه داشت. اگر فقط یک بخش کنترسوژه داشته باشد، بقیه بخش‌ها با کنترپوان آزاد همراهی می‌شوند. کنترسوژه نیز باید مانند سوژه، جذابیت کافی یا به‌اصطلاح شایستگی حضورِ مستمر در کنار سوژه را داشته باشد. به‌طور کلی «بسط و گسترش» سوژه و کنترسوژه است که به یک قطعۀ موسیقی در فرم فوگ، وحدت می‌بخشد.
در بسط و گسترش فوگ از انواع فنون از جمله کانن، سکانس، تغییر در ریتم سوژه یا جواب، تزیین سوژه، ساده‌کردن سوژه، تغییر مکانِ اجزا سوژه، حذف اجزا سوژه، تکرار اجزا سوژه، انتقال سوژه از یک صوت به صوت دیگر، فشرده‌کردن سوژه، افزودن سوژه و غیره، استفاده می‌شود. در این بخش عموماً از بازگشت به تنالیتهٔ اصلی خودداری می‌شود.
اپیزودها نقش مهمی در بسط و گسترش فوگ ایفا می‌کنند و از سوژه استخراج می‌شوند. اپیزودها در فواصل بین تکرار سوژهٔ فوگ، توجه شنونده را از سوژهٔ اصلی منحرف کرده تا ورودِ دوبارهٔ سوژه را جذاب، جلوه و کیفیت مخصوصی بدهد. اپیزودها نقش رابط را در تکرارهای فوگ دارند و از سوژه روان‌تر و ساده‌تر است.
پس از اکسپوزیسیون، فوگ وارد ورودی‌های دیگری می‌شود. قسمت‌هایی که سوژه و جواب به صورت‌های گوناگون و متعدد وارد می‌شوند، «کنتر-اکسپوزیسیون» یا «اکسپوزیسیون دوم» نامیده می‌شوند. یک فوگ دارای کنتر-اکسپوزیسیون‌های متعددی است که به وسیلهٔ اپیزودها از هم جدا می‌شوند و فقط دارای دو ورودیِ سوژه و جواب است که به ترتیب معکوس نیز می‌شوند. باخ در اکثر فوگ‌های خود در این مرحله، از تونیک، نمایان، گام نسبی و نمایان آن، و گاهی زیرنمایان استفاده کرده‌است ولی در فوگ‌های آهنگسازان کلاسیک و رومانتیک مانند بتهوون، از گام‌های دورتری برای قسمت «کنتر-اکسپوزیسیون» استفاده شده‌است.
اِسترِتو (در زبان ایتالیایی به معنی به‌هم فشردن)، عبارت است از تکنیکی که سعی می‌کند جواب سوژه را در بخش «بسط و گسترش»، هرچه ممکن است به سوژه نزدیک‌ کند و زمانی استفاده می‌شود که آهنگساز قصد دارد سوژه را بیشتر جلوه دهد و تأثیری زیبا و مؤثر ایجاد کند. همچنین استرتو گاهی اوقات به قسمت پایانی (کدا) فوگ وصل می‌شود. استرتو می‌تواند به صورت کامل یا ناقص جواب سوژه را بدهد. از کاربرد استرتو ممکن است در برخی از فوگ‌ها استفاده نشود، چراکه در ساختار هارمونیکی بعضی از سوژه‌ها، امکان فشرده‌سازی و تقلید وجود ندارد.
ورود نهایی یا بازگشایش در فوگ، همانند بخشِ بسط و گسترش قابل پیش‌بینی نیست و هیچ‌گونه مدلی مشخص برای پایان فوگ یا ورود نهایی وجود ندارد، اما آنچه مسلم است و در دوران باروک رواج داشت بازگشت به تنالیتهٔ اصلی ضروری است و نکتهٔ دیگر آنکه بازگشایش به معنای تکرار عینی بخش گشایش نیست و فقط قسمت‌هایی از سوژه و کنترسوژه دوباره ظاهر می‌شوند که دارای نظم و ترتیب دیگری است. مدت زمانِ «ورود نهایی»، معمولاً یک‌سوم از طولِ یک قطعهٔ فوگ را تشکیل می‌دهد که این مدتِ زمانی نیز بستگی به نوعِ قطعه، ممکن است متغیر و یا حتی خیلی کوتاه باشد.
قسمت پایانی یا کدا، غالباً با تکرار سوژه یا قسمت‌هایی از آن بر روی نت پدال در دومینانت یا تونیک یا در قالب یک «استرتو» به انتها می‌رسد. طولِ زمانی کدا در فوگ‌ها معمولاً از چند ضرب تا چند میزان در نوسان است. در بسیاری از آثار باخ و برای غنای بیشتر، کدا به‌صورت آزاد و صداهای اضافه نگاشته شده و در مواردی حالتی مانند رسیتاتیو داشته‌است. پایان کداها نیز عمدتاً با یک کادانس کامل همراه است.
فوگ علاوه بر اینکه برای دو‌صدا، سه‌صدا، چهار‌صدا، پنج‌صدا و بیشتر نوشته می‌شود، دارای شکل‌های مختلف دیگری نیز هست که بدین شرح است:
آنالیز فوگ، از مهمترین بخش‌های یادگیری هنر فوگ است. اولین نکتهٔ مهم در آنالیز فوگ، شناسایی بخش‌های اصلی آن مانند: سوژه، جواب، کنترسوژه و کنترپوان آزاد است، در بخش‌های بعدی می‌توان تکنیک‌هایی مانند: کنتر-اکسپوزیسیون‌ها، استرتوها، کُدِتاها، اپیزودها و کدا را شناسایی کرد و سپس وارد کشفِ جرئیات آن شد. شناخت کاملِ هویت فوگ، هیجان‌انگیزترین قسمت آنالیز است.
مثال بالا گزیده‌ای از فوگ شماره ۲ در دو مینور (BWV 847)، میزان‌های ۷ تا ۱۲، از کتاب اول کلاویه خوش‌آهنگ است که کاربردِ بسیاری از ویژگی‌های شرح داده شده در ساختار فوگ را نشان می‌دهد. فوگ برای ساز شستی‌دار و سه صدا با قواعد کنترسوژه ساخته شده‌است. این گزینه مربوط به آخرین ورودی در بخش اکسپوزیسیون است: در بخش پایین و در بخش بالا به صدا در می‌آیند و در عین حال صدای میانی، را بیان می‌کند که با ریتم مشخصی از سوژه به پایان می‌رسد و همیشه سوژه را به همان ترتیب و مانند ابتدا همراهی می‌کند. در ادامه، با یک اپیزود از تونیک به گام نسبی (دو مینور ← می بمل ماژور) و با استفاده از سکانس در بخش پایینی، شکل فوگ با حرکتی کانونیک در دو بخش بالایی به فاصلهٔ چهارم درست، تغییر می‌کند. پس از اپیزود، ورود سوژه به «می بمل ماژور» با یک شبهه کادانس کامل در اواسط میزان با علامت عرضی مشخص می‌شود. در اینجا باخ را تغییر داده‌است تا با مد جدید سازگار باشد.
آنالیز فوگ از آثار آهنگسازان بزرگ موسیقی، کمک زیادی برای شناخت این فرم می‌کند اما مشکل است بتوان طرح مشخص و آشکاری برای جزئیات فوگ تعیین کرد چرا که هیچ فوگی وجود ندارد که با ترکیبات یک فوگ دیگر مشابه باشد. آنالیز یک فوگ معمولیِ دو‌صدایی، سه‌صدایی و چهار‌صدایی برای شناخت عناصر اصلی و محتوای فوگ کافیست. به گفتهٔ دونالد تووی (موسیقی‌شناس بریتانیایی) هنگامی که همهٔ اجزا در آنالیز یک فوگ به‌طور قطعی مشخص نیست، «نگران نباشید» و واردِ «جزییات آزارهنده» و «هدردادنِ وقت» خود نشوید. در نتیجه تفاوت‌هایی که در فوگ‌ها وجود دارد، حاصلِ تخیل و مهارت آهنگساز است که سعی می‌کند با استفاده از عناصر اصلی فوگ به طرح‌هایی پیچیده‌تر و سازمان‌یافته دست یابد. فرم فوگ با اینکه طی قرن‌ها مراحل تکامل را پیمود و توسط باخ به عالی‌ترین شکل خود رسید، ولی باز هم به مسیر خود ادامه داد و دلیل اینکه چرا متوقف نشده‌است را باید در خلاقیت و شجاعت آهنگسازانی مانند بتهوون، برامس و پس از آنها دانست که از این شیوه در آثار خود استفاده کردند و به کشفیاتِ جدیدی برای توسعهٔ فوگ دست یافتند.
در بدن انسان به فاصله میان دو ابرو که بالای بینی قرار دارد اَبرومیانمنبع نام فارسی. در ادبیات فارسی به آن «بین‌الحاجبین» هم گفته‌اند. (نام علمی: glabella) گفته می‌شود. ابرومیان کمی فرورفته است و دو کمان ابرو را به هم پیوند می‌دهد.
مقدار رشد مو بر روی پوست ناحیه ابرومیان به پیشینه ژنتیکی فرد و نژاد و تبار او بستگی دارد. اگر موهای میان‌ابرو زیاد باشد ابروها به صورت ابروی پیوسته درمی‌آیند.
به هم کشیدن ابروها و در نتیجه چین دادن به پوست ابرومیان می‌تواند نشانه‌ای از تعجب، خشم، یا جدیت باشد. مزه ترش بیش از اندازه یا تابیدن مستقیم آفتاب بر چشم نیز می‌تواند باعث جمع شدن ابرومیان شود.
از ابرومیان در اندازه‌گیری آماسیدگی پوست در بیمارانی که در آن‌ها احتمال کم‌آبی بدن می‌رود استفاده می‌شود.
بلندی پیشانی در بین دو ابرو از مشخصه‌های مهم تمایز بین زنان و مردان است و بنابراین از این داده‌ها در باستان‌شناسی و تعیین جنسیت در پزشکی قانونی از روی بقایای اسکلتی استفاده می‌شود. همچنین در انسان‌شناسی، ابرومیان نقطه مهم اندازه‌گیری ریخت‌شناسی برای طول سر و اندازه جمجمه است.
واژه علمی که برای ابرومیان کاربرد دارد یعنی گلابلا (glabella) برای بخشی از بدن سه‌لَپی‌ها (تریلوبیت‌ها)، جانداران بندپای دیرینه‌زیستی، نیز به‌کار می‌رود. در این معنی، این واژه به معنای میان‌رُخ است که توسط گونه ثابت صورت یا برجارُخ fixigena احاطه شده‌است. برجارخ به نوبه خود توسط گونه آزاد صورت یا رَهارخ librigena احاطه شده‌است. رهارخ به هنگام پوست‌اندازی یا پس از مرگ از بدن جدا می‌شود.http://www.trilobites.info/glossary.htm
واتس اس. هامفری (۴ ژوئیه ۱۹۲۷ - ۲۸ اکتبر ۲۰۱۰) یک مهندس نرم‌افزار آمریکایی و کلید فکری مهندسی نرم‌افزار بود. هامفری را "پدر کیفیت نرم‌افزار" می خوانند.
واتس هامفری یک مدرک دیپلم در رشته فیزیک از دانشگاه شیکاگو، یک مدرک کارشناسی در رشته فیزیک از دپارتمان فیزیک مؤسسه فناوری ایلینوی و یک مدرک کارشناسی ارشد در رشته مدیریت بازرگانی از مدرسه مدیریت دانشگاه شیکاگو دریافت کرده‌است.
در اواخر دهه ۱۹۶۰، هامفری سرپرست تیم نرم‌افزاری شرکت آی‌بی‌ام بود که اولین پروانه نرم‌افزار را معرفی کردند. وی نائب رئیس سابق آی‌بی‌ام بود.
او در مؤسسه مهندسی نرم‌افزار و انجمن ماشین‌های حسابگر(۲۰۰۸) عنوان پیرو را داشت.
واتس هامفری برادرزادهٔ جورج ام. هامفری، وزیر خزانه‌داری آمریکا می‌باشد .
در دهۀ ۱۹۸۰، هامفری در مؤسسه مهندسی نرم‌افزار(اس‌ای‌آی) در دانشگاه کارنگی ملون برنامۀ روند نرم‌افزاری را ایجاد کرد و از ۱۹۸۶ تا اوایل دهۀ ۱۹۹۰ به عنوان مدیر برنامه بر روی آن کار کرد. هدف این برنامه فهمیدن و مدیریت فرایند تولید نرم‌افزار می‌باشد چرا که اینجاست که سازمان‌های کوچک و بزرگ و حتی افراد مختلف با سختترین مشکلات روبرو می‌شوند بنابراین بهترین مکان برای شانس ارتقای قابل توجه است.
برنامه توسعۀ مدل کلی توانایی را نتیجه شد، که در سال ۱۹۸۹ در کتاب ""مدیریت فرایند نرم‌افزار"". چاپ گردیده و الهام بخش توسعۀ فرایند نرم‌افزار شخصی (پی‌اس‌پی) و فرایند نرم‌افزار تیمی (تی‌اس‌پی) بود. هدف شخصی وی در این توسعه‌ها "ارتقای کیفیت و بهره‌وری در توسعۀ نرم‌افزار و آسان سازی مسئله‌ای که 'بحران نرم‌افزاری' بیان میشود" بود.Staff Page for Watts S. Humphrey at www.sei.cmu.edu.
هامفری کتاب‌ها و مقالات زیادی را به چاپ رسانیده است. بخشی از آن به قرار زیر می‌باشد :
محسن یوسفی (زاده ۱ خرداد ۱۳۵۵) کارگردان و فیلم نامه‌نویس ایرانی است. مجموعه‌های تلویزیونی "طلاق در وقت اضافه" و "دست بالای دست" از آثار او است. وی دانش‌آموخته کارشناسی ارتباطات است و از سال ۱۳۷۷ با ساخت مجموعه‌ای نمایشی برای گروه کودک و نوجوان شبکه ۲ سیما کارش را آغاز کرد.
مهرداد بایرامی (متولد ۳۰ شهریور ۱۳۶۹ در اردبیل) بازیکن فوتبال ایرانی است.
از او با گل راه دور به تیم استقلال و مهدی رحمتی یاد میشود
در دیدار تیم‌های گسترش فولاد تبریز و راه‌آهن در هفته بیست‌ودوم سیزدهمین دوره لیگ برتر فوتبال ایران در ۲۱ دی ۱۳۹۲ که در ورزشگاه اختصاصی باشگاه گسترش فولاد تبریز پیگیری شد و با برتری ۵ بر صفر گسترش فولاد تبریز به اتمام رسید، مهرداد بایرامی که ۷۳ دقیقه در میدان حضور داشت، توانست در این دیدار ۴ گل از ۵ گل تیمش را به ثمر برساند و این امر تا حدی موجب شهرت وی شد.
مهرداد جنابی (زاده ۱۳۳۵ در تهران) آهنگساز اهل ایران است.
در موسیقی، به ویژگی گام یا نظام یا شیوه‌ای موسیقایی که وجه مشخصهٔ آن استفاده از هفت نغمه یا هفت ردهٔ نغمه‌ای است، هفت‌درجه‌ایبرابرنهاده فرهنگستان زبان فارسی. (heptatonic) گفته می‌شود. به آن هفت‌نغمه‌ای و هفت‌پرده‌ای نیز گفته شده‌است.
ویژگی گامی که در آن اکتاو octave به هفت قسمت مساوی تقسیم شده است هفت‌درجه‌ای مساوی equiheptatonic نام دارد.
چون در گام‌ها معمولاً نت پایه یا درجهٔ اول در آخر نیز تکرار می‌شود (به منظور پرهیز از تکرار صداهای همنام گام) گام‌های هشت‌درجه‌ای را هفت‌درجه‌ای و گام‌های شش‌درجه‌ای را پنج‌درجه‌ای می‌گویند.
کیومیل یک مامور انتقال پیام است که بر روی سیستم‌عامل‌های شبه یونیکس اجرا می‌شود. نوشتن این برنامه در ماه دسامبر سال ۱۹۹۵ آغاز شد و هدف آن ایجاد یک جایگزین امن برای برنامه سندمیل بود. کد منبع کیومیل در مالکیت عمومی قرار دارد و همچنین یک نرم‌افزار آزاد محسوب می‌شود. هنگامی که اولین بار کیومیل منتشر شد، اولین عامل انتقال پیامی بود که روش کار آن بر مبنای مسائل امنیتی گذارده شده بود. از آن موقع تا کنون نامه‌برهای دیگری هم منتشر شده‌اند که مبنای کار خود را بر روی مسائل امنیتی قرار داده‌اند. برنامه سندمیل، به عنوان محبوب‌ترین سلف کیومیل، با در نظر داشتن اهداف امنیتی طراحی نشده بود و در نتیجه، یکی از اهداف همیشگی مهاجمان و نفوذگران بود. در مقایسه با سندمیل که از یک ساختار یکپارچه برخوردار است، کیومیل از یک ساختار ماژولار (پیمانه‌ای) برخوردار است و هر مؤلفه آن، به مؤلفه‌های دیگر بی‌اعتماد است. در هنگام انتشار، کیومیل به طرز قابل توجهی از سندمیل سریع‌تر بود، خصوصاً برای انجام کارهای فله‌ای بر روی ایمیل‌ها، مانند سرویس‌دهنده‌های لیست پستی. همچنین پیکربندی کیومیل نسبت به سندمیل آسانتر است و فایل پیکربندی سندمیل پیچیدگی‌های زیادی دارد.
مواد گداخته درون زمین که ماگما نام دارند گاه از طریق شکستگی‌های لایه‌های زمین به بالا می‌آیند و در این حالت از جای‌گیری ماگما در سنگ‌های قدیمی‌تر سنگ‌هایی پدید می‌آیند که تودهٔ نفوذی نامیده می‌شوند. در زمین‌شناسی، به آن دسته از توده‌های نفوذی که از اعماق به سمت بالا آمده ولی به سطح زمین نمی‌رسد و در درون پوسته زمین سرد شده ژرف‌توده (pluton) گفته می‌شود. ژرف‌توده‌ها توده‌های سنگی همچون گرانیت را پدید می‌آورد.
در زمین‌شناسی به سنگ‌های حاصل از انجماد مواد گداخته، سنگ‌های آذَرین می‌گویند، و بنابر این، به تعریف دیگر، ژرف‌توده، تودهٔ نفوذی حاصل از انجماد سنگ‌های آذرین در عمق زیاد پوسته زمین است.
سنگ آذرینی که در ژرفای بسیار تشکیل شده‌است سنگ ژرف‌توده‌ای یا پلوتونیت plutonite نام دارد. سنگ‌های دگرگونی‌ای که از سنگ‌های ژرف‌توده‌ای مشتق شده‌اند را سنگ‌های ژرف‌توده‌زاد plutogenic می‌گویند.
به نظریه‌ای که بر پایهٔ آن سنگ‌ها در نتیجهٔ جامد شدن یک تودهٔ مذاب تشکیل شده‌اند ژرف‌توده‌گرایی plutonism گفته می‌شود.
سنگ‌های آذرین نفوذی بر حسب اندازه، شکل و رابطه‌ای که با سنگ‌های اطراف دارند طبقه‌بندی شده‌اند. بر این اساس سنگ‌های آذرین نفوذی را به آذرین‌لایه‌ها sill، آذرین‌تیغه‌ها dike، کاوسنگ‌ها lopolith، کوژسنگ‌ها laccolite و ژرفاسنگ‌ها batholith تقسیم می‌کنند.
اگر ضخامت یک ژرف‌توده از سایر ابعاد آن کوچکتر باشد آن را ژرف‌توده صفحه‌ای یا تخت می‌نامند.
آدام اوپل (زادهٔ ۹ مه ۱۸۳۷ در روسلزهایم-مرگ ۸ سپتامبر ۱۸۹۵ در روسلزهایم) مخترع آلمانی بود که کارخانه خودروسازی اوپل را بیان نهاد.
Wikipedia contributors, "Adam Opel," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/wiki/Adam_Opel (accessed January 16, 2009).
دنیل یولیوس برنشتاین که در محفل هکرها با نام djb شناخته می‌شود، یک ریاضیدان، رمزگشا، برنامه‌نویس و استاد پژوهشگر علوم رایانه در دانشگاه ایلینوی در شیکاگو است. او نویسنده نرم‌افزارهای کیومیل، publicfile و djbdns است. او در سن ۱۵ سالگی و در سال ۱۹۸۷ از یک دبیرستان عمومی در لانگ‌آیلند به نام بلپورت فارغ‌التحصیل شد. در همان سال، در رتبه پنجم کشف استعدادهای درخشان Westinghouse Science قرار گرفت. در سال ۱۹۸۷ (در سن ۱۶ سالگی)، جز ده نفر برتر در مسابقه ریاضیات ویلیام لاول پاتنم قرار گرفت. برنشتاین در سال ۱۹۹۱ مدرک کارشناسی خود را در رشته ریاضیات از دانشگاه نیویورک دریافت کرد و در سال ۱۹۹۵ هم مدرک دکترای خود را در رشته ریاضیات از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی دریافت کرد.
غار دوسر نام غاری در نزدیکی مهریز استان یزد می‌باشد. این غار در زمستان ۱۳۹۱ کشف شده است. این غار بزرگترین تالار زیرزمینی ایران و چهارمین تالار بزرگ غاری در جهان را دارد. مساحت تالار این غار بر اساس نقشه برداری صورت‌گرفته، حدود ۸۱ هزار و ۵۰۰ متر ثبت شده است. این تالار بیضی‌شکل با طول ۳۸۵ متر، عرض ۲۶۵ متر و ارتفاع ۷۰ متر است..
اسموتی ( یا smoothy) یا نرم‌نوش یک نوشیدنی مخلوط‌شده و گاهی شیرین‌شده است که از میوهٔ تازه ساخته می‌شود و در برخی موارد خاص شکلات یا کره بادام زمینی دارد. علاوه بر میوه بسیاری از اسموتی‌ها دارای یخ خردشده، میوه یخ‌زده، عسل یا شربت و محتویات یخی هستند.
کومون بوستون یا د کومون پارکی در مرکز شهر بوستون، در ایالت ماساچوست، ایالات متحده است. این پارک لقب قدیمی‌ترین پارک عمومی ایالات متحده را به خود گرفته‌است. تاریخ تأسیس آن به ۱۶۳۴ میلادی برمی‌گردد. وسعت پارک در حدود ۵۰ جریب است. این پارک در سال ۱۹۸۹ به عنوان اثر تاریخی ملی انتخاب شده‌است.
کومون استفاده‌های گوناگونی در طول تاریخ داشته‌است. تا سال ۱۸۳۰، محل برای نگهداری احشام بوده‌است و تا سال ۱۸۱۷ محلی برای اعدام در انظار عمومی بوده‌است. نیروهای بریتانیایی تا پیش از جنگ انقلاب آمریکا در کومون بوستون قرار داشتند و از آنجا در آوریل ۱۸۷۵ به لکسینگتون و کونکورد برای مبارزه با نیروهای مستعمرات سیزده‌گانه رفتند.
در حال حاضر پارک محلی برای اجتماعات و همچنین تفریحگاهی برای افراد ساکن بوستون است.
افراد مانند مارتین لوتر کینگ، پاپ ژان پل دوم و گلوریا استینم در این پارک به سخنرانی پرادخته‌اند.
گل آهار پیر و جوان گیاهی یکساله و از گیاهان گلدار خانواده کاسنیان و از شناخته شده‌ترین گیاهان سرده Zinnia است.
انواع این گیاه از حدود ۱۵ تا ۸۰ سانتی‌متر رشد می‌کند و گل‌های آن بزرگ بوده و قطری در حدود ۵ سانتی‌متر دارند که گاه تا ۱۵ cm هم می‌رسد. گل آهار پیر و جوان صدها رقم دارد و گیاه زینتی پرطرفداری است. فصل گل‌دهی انواع آن از اواخر بهار تا اوایل پاییز است. گلبرگ‌های آنها به رنگ‌های گوناگون هستند، از سفید و کرِم تا سایه‌های رنگ قرمز، سرخابی، صورتی، نارنجی و حتی زرد و سبز.
برخی گل‌ها گلبرگ‌هایی خط‌دار، لکه‌لکه، یا دو رنگ دارند.
برگ‌های گل آهار پیر و جوان نوک‌تیز هستند و بر ساقهٔ گیاه به شکل متقابل قرار گرفته و بدون دمبرگ هستند.
این گیاه بومی مکزیک بوده و نخستین بار در سال ۱۷۸۹ در تیستلای گوئررو به دست مارتین سسه و خوزه ماریانو مسینو جمع‌آوری شد. در سال ۱۷۹۱ آنتونیو خوزه کاوانیلس آن را رسماً "Zinnia elegans" نامگذاری کرد.
گل آهار پیر و جوان به آسانی پرورش پیدا می‌کند و خاک ابلیز زهکشی شده و تابش آفتاب را دوست دارد. (اِبلیز خاکی است که با آمیختن شن، رس، گل و لای و خاک‌های گیاهی (گیاخاک) درست می‌کنند.)
این گل‌ها در مناطق گرم، نسبتاً خشک و عاری از یخ و سرما بهتر می‌رویند. بسیاری از گونه‌های آن در برابر خشکسالی‌های متوسط مقاوم هستند.
برخی گونه‌ها را می‌توان داخل ساختمان نگهداری کرد.
مرکوریال یک نرم‌افزار کنترل نسخه توزیع‌شده برای توسعه‌دهندگان نرم‌افزار است. این برنامه بر روی سیستم‌عامل‌های مختلفی از جمله مایکروسافت ویندوز و انواع مختلف سیستم‌عامل‌های شبه یونیکس نظیر لینوکس، فری‌بی‌اس‌دی، مک اواس ده و … اجرا می‌شود و یک نرم‌افزار چند سکویی به حساب می‌آید. مرکوریال تحت پروانه نرم‌افزاری جی‌پی‌ال نسخه ۲ (یا بالاتر) منتشر می‌شود و یک نرم‌افزار آزاد به حساب می‌آید. مرکوریال بیشتر با استفاده از زبان برنامه‌نویسی پایتون پیاده‌سازی شده است. اما دربرگیرنده یک برنامه دیف برای مقایسه فایلهای باینری است که این برنامه دیف به زبان سی نوشته شده است. مرکوریال عمدتاً یک ابزار خط فرمانی است، اما واسط‌های گرافیکی مختلفی هم به صورت افزونه برای آن موجود هستند. اهداف اصلی در طراحی مرکوریال عبارتند از کارایی و انعطاف‌پذیری بالا، ساختار غیرمتمرکز، توسعه مشارکتی کاملاً توزیع‌شده، مدیریت کردن قدرتمند فایل‌های متنی و فایل‌های باینری، قابلیت‌های پیشرفته در شاخه‌بندی و ادغام‌سازی، با حفظ کردن سادگی در مفهوم و … است. مرکوریال یک رابط تحت وب یکپارچه دارد. همچنین مرکوریال قدم‌هایی برای ساده کردن مهاجرت کاربران سابورژن برداشته است. خالق و رهبر توسعه‌دهندگان مرکوریال مت ماکال است. ماکال اولین بار خبر انتشار مرکوریال را در ۱۹ آوریل ۲۰۰۵ اعلام کرد.
توربو اسمبلر یا یک بستهٔ اسمبلر توسعه‌یافته توسط بورلند است که روی ام‌اس-داس و مایکروسافت ویندوز اجرا می‌شود و کدهای ۱۶ و ۳۲ بیتی ایکس۸۶ را تولید می‌کند. این اسمبلر می‌تواند همراه با مترجم‌های سطح بالای بورلند مانند توربو پاسکال، توربو بیسیک، توربو سی و توربو سی++ استفاده شود.
بسته توربو اسمبلر به همراه پیوند دهندهٔ توربو ارائه شده و با اشکال‌زدای توربو نیز سازگار است. توربو اسمبلر می‌تواند کدهای مایکروسافت ماکرو اسمبلر را نیز اسمبل کند. از نسخهٔ ۳٫۰ به بعد، از برنامه‌نویسی شیءگرا نیز پشتیبانی می‌کند. آخرین نسخهٔ این اسمبلر ۵٫۰ است که فایل‌های آن مورخ ۱۹۹۶ هستند و تا سال ۲۰۰۲ اصلاح شده‌اند؛ این اسمبلر همراه با دلفی و سی++بیلدر عرضه می‌گردد.
لیزی اسمبلر یک اسمبلر آزاد است که زیر نظر بورلند نیست ولی با توربو اسمبلر سازگار است، ضمن اینکه برخلاف توربو اسمبلر از دستورهای جدیدی مانند MNI) SSE4 ،(PNI) SSE3 ،SSE2 ،SSE ،MMX) و 3DNow!Pr پشتیبانی می‌کند. این اسمبلر آخرین بار در ۶ اوت ۲۰۰۷ به نسخهٔ ۰٫۵۶ به‌روزرسانی شد؛ وب‌گاه رسمی آن دیگر در دسترس نیست ولی برنامهٔ آن هنوز قابل دانلود است.
گوشاب، بارهنگ آبی، اوواش سرده‌ای آبزی اغلب چندساله از گوشابیان است که بیشتر در آب شیرین می‌روید و دارای زمین‌ساقه است و برگ‌ها اغلب به‌جز در محل گل‌دهی ساقه، متقابل هستند.
گوشابیان تیره‌ای از قاشق‌واش‌سانان چندسالهٔ آبزی با حدود دو سرده و ۱۰۰ گونه است که پهنک blade برگ آنها شناور یا غوطه‌ور است و ساقهٔ آنها معمولاً بندبند و گل‌هایشان چهارپر و بدون گلبرگ است و میوهٔ آنها به‌صورت فندقهٔ یک تا چهارتایی یا شفت کوچک druplet است. به خانواده گوشابیان «تیره اوواش» هم گفته‌اند.
گوشابیان گیاهانی علفی آبزی شناور یا غوطه‌ور در آب بوده و دارای زمین‌ساقه (ریزوم) و گاهی نیز بن تقریباً غده ای هستند، برگها عموماً دو ردیفی متناوب، یا متقابل و گاهی دو شکل اند. نیام برگها گشوده یا بسته و دارای گوشوارک و پولک است. گل آذین انتهایی آن خارج از آب باز شده و به وسیله یک برگک چمچمه ای (اسپات) حفاظت می‌شود. گلها چهار پر و جز در گونه پوتاموژتون پکتیانوس فاقد برگک و پیش برگ هستند.
پرچم‌ها ۴ عدد و دارای باله پشتی کاسبرگ مانندند. برچه‌ها ۴ عدد (بندرت کمتر) آزاد یا به‌طور کاذب به هم متصل اند. کلاله بدون خامه است و گرده افشانی به وسیله باد و گاهی هم به وسیله آب صورت می‌گیرد. میوه شفت مانند و محتوی دانه بدون آلبومن است.
از این تیره ۸ گونه در آبهای شیرین یا کمی شور نقاط مختلف ایران می‌رویند.
لایحه حفاظت از بیمار و مراقبت مقرون‌به‌صرفه مشهور به لایحه مراقبت مقرون به صرفه یا اوباماکر از قوانین فدرال ایالات متحده است که در کنار Health Care and Education Reconciliation Act مهم‌ترین مقررات پیاده شده در خصوص نظام بهداشتی آمریکا از زمان تصویب مدیکر و مدیکید در ۱۹۶۵ است.
مقصود از این لایحه افزودن بر کیفیت و مقرون به صرفگی بیمه سلامت، کاستن از نرخ بیمه نبودن از طریق توسعهٔ پوشش بیمه و کاستن از هزینه‌های مراقبت سلامت بود. این لایحه سازوکارهایی نظیر الزامات، یارانه‌ها و تبادلات بیمه را به وجود آورد. این قانون بیمه‌کنندگان را مجبور می‌کند همهٔ متقاضیان را بپذیرند، فهرست مشخصی از شرایط را بپذیرند و بی‌توجه به شرایط از پیش موجود یا جنسیت نرخ‌های مشابهی را مطالبه‌کنند. اداره بودجه کنگره در سال ۲۰۱۱ پیش‌بینی کرد این لایحه کسری بودجه‌های آتی و هزینه کرد مدیکر را کاهش خواهدداد.
این قانون و پیاده سازیش از زمان اجرا، به‌طور مستمر در کنگره، دادگاه‌های فدرال و دیگر دولت‌های ایالتی با چالش مواجه شده‌است. تلاش‌ها برای مخالفت، رد کردن و الغای این قانون مورد حمایت گروه‌های مدافع سرشناس محافظه کار، جمهوریخواهان کنگره و بسیاری از ایالات، سازمان‌های مشخص کسب و کارهای کوچک و جنبش تی پارتی قرار گرفته‌است. این گروه‌ها معتقدند این قانون موجب اخلال در برنامه‌های بهداشتی کنونی شده، هزینه‌های بیمه را افزایش می‌دهد، و به کسری بودجه بیشتر می‌انجامد. برخی دیگر مخالف ایدهٔ سلامت همگانی هستند و بیمه را نیز مانند دیگر کالاها می‌دانند، که به مردم (بعنوان حق) اعطا نشده‌است.
https://en.wikipedia.org/wiki/Patient_Protection_and_Affordable_Care_Act
علی‌اکبر گلپایگانی (زاده ۱۳۲۳ تهران) تهیه‌کننده، نویسنده و بازیگر سینمای ایران در سال‌های ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۵ است. او فیلم‌های سینمایی بسیاری را از کشورهای ایتالیا، هند، انگلیس، آمریکا به ایران وارد کرد که یکی از معروف‌ترین آنها "المپیک مونیخ" است. گلپایگانی در زمینه‌های هیپنوتیزم و ماورا و امور روح و روان کار کرده‌است.
گیتی جعفری هنرپیشه سینما اهل ایران است که در دهه ۱۳۴۰ فعالیت می‌کرد.
دهستان ارشق شمالی نام دهستانی در بخش ارشق شهرستان مشگین‌شهر، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶۷۲ نفر (۱۲۲۲ خانوار) بوده‌است.
«ازدهستان‌های بخش ارشق شهرستان مشکین شهر به مرکزیت روستای آشاغی قوشا است که در سال ۱۳۶۶ تأسیس شده وازترکیب ۲۳ پارچه آبادی شامل آبادی‌های آق قاسملو، اولمای سفلی، اولمای علیا، امیدچه، عین‌الله کندی، بیگ باغلو، حاج سیفلو، حاماملو، خاراباقادرلی، خلیفه داود، دره بیگ لو، دوه چی علیا، شورگول، شیخ عظیم لو، عباس کندی، عالی کهریزی، قاراتپه، قاراچی سفلی، قاراچی علیا، قاراملهم، قوشا سفلی، قوشا علیا، کلی علیا، مزرعه ملاعسگرلو، اوجاق قشلاقی وکلی سفلی تشکیل شده‌است. این دهستان درسرشماری سال ۱۳۹۰، در ۱۲۴۷ خانوار ۴۶۶۴ نفر جمعیت داشته‌است.».فرهنگ جغرافیایی استان اردبیل کیانی، داود. انتشارات محقق اردبیلی. 1392
دهستان ارشق غربی نام دهستانی در بخش مرادلو شهرستان مشگین‌شهر، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷۴۱ نفر (۱۶۹۲ خانوار) بوده‌است.
دهستان ارشق مرکزی نام دهستانی در بخش ارشق شهرستان مشگین‌شهر، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲۱۵ نفر (۱۱۱۱ خانوار) بوده‌است.
«ازدهستان‌های بخش ارشق شهرستان مشکین شهر به مرکزیت شهر رضی است که درسال ۱۳۶۶ تأسیس شده‌است این دهستان درسرشماری عمومی سال۱۳۹۰ دارای ۴۹ پارچه آبادی با۱۰۴۵ خانوار و ۴۰۸۳ نفرجمعیت بود. آبادی‌های آت توتان، آق بولاغ سفلی، آق بولاغ علیا، آق بولاغ گدوک، اسماعیلو آق دوه لوعلیا، آقابیگلو، آقامراد، علی کران، امیرکندی، برک چای، بلوط کندی، پست کندی، پیرعلیلو، جبارلو، چبنلو، چبنلو قشلاقی، چوپان قشلاقی، حسنلو، حسین خان کندی، حیدرآباد، خارابا رضی، خلیفه لو، دمقلی، رحیم بیگلوی سفلی، رحیم بیگلوی علیا،ذکیلو، سبحان لو، سعادت بولاغی، سهرابلو، سیدبیگ لو، طاقچه داش، علیشان سویو، قاسم کندی، قانلو بولاغ، قاراخان لو، قارالو، قشلاق محمدقلی، قشلاق میرسلطانلو، قلی بیگلو، اسدآباد، قووورلو، کاظم لو، کرملو، کوهول قشلاقی، کئچی بولاغی سفلی، کئچی بولاغی علیا، لنگه بیز، محمدلو، میرحسینلو، نرچه لو، نصیرکندی، هفت چشمه، قشلاق جلال، بیخان قشلاقی، ترحم آباد، سددره سی و قشلاق علی شان سویو ازتوابع این دهستان می‌باشند.».فرهنگ جغرافیایی استان اردبیل کیانی، داود. انتشارات محقق اردبیلی. 1392
سوپرکارت نوعی خودروی مسابقه است که از لحاظ جثه مشابه کارت بوده اما از لحاظ مشخصات فنی مشابه انواع قوی‌تر از خودروهای چرخ‌باز است. سطح اول مسابقات سوپرکارت‌ها فرمول ئی نام دارد. بارزترین تفاوت ظاهری سوپرکارت و کارت این است که سوپرکارت بدنه‌ای کاملاً ایرودینامیک دارند و می‌تواند در پیست‌های طویل (با طول بیش از ۱۵۰۰ متر) رقابت کند. اغلب سوپرکارت‌ها از موتورهای ۲۵۰ سی‌سی دوزمانه نیرو می‌گیرند اما در کلاس‌های فرعی از موتورهای کوچک‌تری استفاده می‌شود. شرکت‌کنندگان مسابقات می‌توانند خود موتور سوپرکارتشان را بسازند یا از موتورهای موتورسیکلت استفاده کنند. همچنین استفاده از گیربکسهای پنج و شش سرعته مجاز می‌باشد. در این خودروها از چرخ و تایر ۵ یا ۶ اینچی استفاده می‌شود.
سوپرکارت‌های کلاس اصلی (فرمول ئی) اغلب از موتورهای ۲زمانه ۲۵۰ سی‌سی با توان خروجی حدود ۹۰ اسب بخار بهره می‌برند و حداقل جرم مجموع سوپرکارت و راننده ۲۱۵ کیلوگرم است؛ با این حساب نسبت توان به جرم این خودروها در حدود ۴۲۰ اسب بخار بر تن می‌باشد که به سوپرکارت‌ها شتاب صفر تا صد کمتر از ۲٫۵ ثانیه و حداکثر سرعت بیش از ۲۶۰ کیلومتر بر ساعت می‌بخشد. جرم کم و ترمزهای قدرتمند به سوپرکارت‌ها این امکان را می‌دهد که در کمتر از ۲ ثانیه از سرعت ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت به سکون برسند. این خودروها در پیچ‌های تند بدون این که منحرف شوند، تا ۳٫۵ جی فشار جانبی را تحمل می‌کنند. قیمت یک سوپرکارت حدود ۳۰٬۰۰۰ تا ۴۰٬۰۰۰ دلار آمریکا است.
سابقاً مسابقات بین‌المللی سوپرکارت زیر نظر فیا و با حضور سوپرکارت‌های کلاس ۲۵۰ سی‌سی برگزار می‌گشت و این کلاس مسابقات با نام فرمول ئی (Formula E) شناخته می‌شد. اکنون نیز مسابقات مختلفی در کلاس‌های مختلف (اما نه زیر نظر فیا) برگزار می‌گردد و کلاس اول آنها فرمول ئی (اف/ئی) نامیده می‌شود:
مسابقات بریتانیا:
مسابقات استرالیا:
مسابقات ایالات متحده:
دهستان عنبران نام دهستانی در بخش عنبران شهرستان نمین، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۰۷ نفر (۲۰۸ خانوار) بوده‌است.
دهستان دورسون خواجه نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان نیر، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲۶۷ نفر (۱۱۸۹ خانوار) بوده‌است.
دهستان اصلاندوز غربی، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان اصلاندوز در استان اردبیل ایران است. مرکز این دهستان، روستای گدایلو است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان اصلاندوز غربی برابر با ۱۱٬۳۲۲ نفر بوده‌است.
دهستان صلوات نام دهستانی در بخش مرادلو شهرستان مشگین‌شهر، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۱۶ نفر (۵۴۴ خانوار) بوده‌است.
حمید دلشکیب اصل بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون اهل ایران بود.
در سال ۱۳۰۵ در تبریز متولد شد. از سال ۱۳۲۶ تا سال ۱۳۵۶ با ۳۳ سال سابقه خدمت از شرکت نفت بازنشسته شد و توانست به کار هنری بپردازد. او یکی از پنج نفر مؤسس شرکت ملی گاز ایران در سال ۱۳۴۲ می‌باشد. او همچنین در کتابی با عنوان «گنجینه خاطرات» به نقل خاطرات هنری خود پرداخته‌است.
وی در شب ۱۷ مهر ۱۳۸۶ به علت سکته مغزی در بیمارستان شرکت نفت تهران درگذشت و در قطعه هنرمندان به خاک سپرده شد.http://www.farsnews.ir/newstext.php?nn=8607180063
دهستان آب گرم نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان سرعین، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۸۲۵ نفر (در ۱۱۳۴ خانوار) بوده‌است.
دهستان رضاقلی قشلاق نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان نیر، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۲۲ نفر (۵۹۰ خانوار) بوده‌است.
دهستان ساوالان نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان پارس‌آباد، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۳۲۰ نفر (۳۵۵۴ خانوار) بوده‌است.
دهستان سبلان نام دهستانی در بخش سبلان شهرستان سرعین، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸۷۵ نفر (۱۰۸۴ خانوار) بوده‌است.
نوهیمه، کیچو، ساگی‌یاما دونو همسر رسمی دایمیوی ولایت اُواری، اودا نوبوناگا و سومین دختر دایمیوی ولایت مینو بنام سایتو دوسان بود. در سال ۱۵۴۸ بدنبال بسته شدن یک قرارداد سیاسی مابین پدرش و اودا نوبوهیده (پدر نوبوناگا)، به ازدواج نوبو ناگا درآمد. او نتوانست برای نوبوناگا فرزندی را به دنیا بیاورد. تاریخ تولد و مرگ او مشخص نیست. بر اساس فرضیه‌ها تا زمان حادثه هوننو-جی و مرگ نوبوناگا زنده بوده‌است. به دلیل اینکه قبل از ازدواج با نوبوناگا در قلعه ساگی‌یاما ساکن بود به نام ساگی‌یاما دونو نیز شهرت پیدا کرد.
مادر وی اومی نو کاتا سی‌شیتسو (همسر اصلی) سایتو دوسان دایمیوی ولایت مینو بود. همچنین از مادر وی در برخی از منابع به عنوان خواهر آکچی میتسوتسونا پدر آکچی میتسوهیده نام برده شده‌است.
پدر او سایتو دوسان به داشتن سیاست و حسابگری شهرت داشت و از تجارت روغن به امیری ولایت مینو رسیده بود. پسر ارشد سایتو دوسان، بنام سایتو یوشی‌تاتسو (۱۵۶۱–۱۵۲۷) پدر خود را از ولایت مینو تبعید کرد و خود به امیری این ولایت رسید. در ادامهٔ خصومت خود با پدرش در سال ۱۵۵۶ پدر خود را به قتل رساند و با این قتل بهانه برای حمله به ولایت مینو را برای شوهر خواهر خود اودا نوبوناگا فراهم کرد.
دهستان قشلاق غربی، یکی از دهستان‌های بخش بران شهرستان اصلاندوز در استان اردبیل ایران است. مرکز این دهستان، روستای دلیک‌یارقان است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان اصلاندوز غربی برابر با ۲٬۹۵۱ نفر بوده‌است.
بخش اسلام‌آباد، یکی از بخش‌های شهرستان پارس‌آباد در استان اردبیل ایران است. مرکز این بخش، شهر اسلام‌آباد است.
شهر: اسلام‌آباد
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش اسلام‌آباد برابر با ۱۴٬۰۴۱ نفر بوده‌است.
دهستان گرده نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان نمین، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۳۱ نفر (۷۱۵ خانوار) بوده‌است.
دهستان لاهرود نام دهستانی در بخش مشکین شرقی شهرستان مشگین‌شهر، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶۳۰ نفر (۱۳۷۳ خانوار) بوده‌است.
دهستان مشگین شرقی به مرکزیت روستای بیجق نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان مشگین‌شهر، به مرکزیت روستای بیجق استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۱۱ نفر (۲۲۷ خانوار) بوده‌است.
2. http://www.iribnews.ir/fa/news/2477199/روستاهای-آراللو-و-آلنی-تبدیل-به-شهر-شدند
دهستان مشگین غربی نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان مشگین‌شهر، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۲۷۷ نفر (۳۳۹۸ خانوار) بوده‌است.
دهستان مهماندوست نام دهستانی در بخش کوراییم شهرستان نیر، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۴۱ نفر (۷۴۴ خانوار) بوده‌است.
دهستان میناباد نام دهستانی در بخش عنبران شهرستان نمین، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۲۵ نفر (۸۷۴ خانوار) بوده‌است.
دهستان نقدی نام دهستانی در بخش مشکین شرقی شهرستان مشگین‌شهر، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۸۲ نفر (۸۴۶ خانوار) بوده‌است.
دهستان ویلکیج جنوبی نام دهستانی در بخش ویلکیج شهرستان نمین، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲۲۹ نفر (۸۸۸ خانوار) بوده‌است.
دهستان ویلکیج شمالی نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان نمین، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۹۶۶ نفر (۱۴۲۳ خانوار) بوده‌است.
۲۲ آبادی(ده و روستا)ی آن به شرح زیر است:
اولاغان/ ارپاتپه سی / پته خور / جگرکندی / جله گران / خانقاه سفلی /خانقاه علیا/خشحیران/دگرماندرق(درماندره)/دودران/سولیدرق/سولا/کریم کندی /دیمه داغل/ کله سر /کلاسر/کنازق/گللو/مهدی پستی/ننه کران/نوده/ ینگجه
مرکز دهستان ویلکیج شمالی روستای ننه کران واقع در هفت کیلومتری شهر نمین در مسیر نمین -آبی بیگلو واقع شده است.
اولاغان/ ارپاتپه سی / پته خور / جگرکندی / جله گران / خانقاه سفلی /خانقاه علیا/خشحیران/دگرماندرق/دودران/سولیدرق/سولا/کریم کندی /دیمه داغل/ کله سر /کلاسر//كنازق/گللو/مهدي پستی/ننه کران/نوده/ ینگجه /طرح منابع طبیعی
دهستان ویلکیج مرکزی نام دهستانی در بخش ویلکیج شهرستان نمین، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۴۶۹ نفر (۲۹۵۲ خانوار) بوده‌است.
دهستان یورتچی شرقی نام دهستانی در بخش کوراییم شهرستان میر، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۶۲ نفر (۵۴۳ خانوار) بوده‌است.
دهستان یورتچی غربی نام دهستانی در بخش شهرستان نیر، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸۸۲ نفر (۹۱۴ خانوار) بوده‌است.در مجموع بیست روستابه مرکزیت روستای قره شیران
دهستان یافت نام دهستانی در بخش مرادلو شهرستان مشگین‌شهر، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۹۳ نفر (۷۳۷ خانوار) بوده‌است.
محمد بانکی (زادهٔ ۱ اردیبهشت ۱۳۲۳) تهیه‌کننده، کارگردان و عکاس سینمای ایران است.
محمد بانکی در سال ۱۳۲۳ در شهر اصفهان به دنیا آمد. وی دارای مدرک تحصیلی دیپلم است. شروع فعالیت هنری او در سال ۱۳۴۰ با حرفه عکاسی آغاز شد.
در زمین‌شناسی ساختار حبابی (lithophysa) به ساختاری توخالی و حباب‌مانند متشکل از پوسته‌های هم‌مرکز فلدسپار قلیایی ریزبلورین و کوارتز و دیگر کانی‌ها گفته می‌شود که در سنگ‌های آتشفشانی سیلیسی یافت می‌شود.
دهستان دشت نام دهستانی در بخش سیلوانه شهرستان ارومیه، استان آذربایجان غربی در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۶۴۷ نفر (۱۵۴۱ خانوار) بوده‌است.