moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
برای سوزاندن کربن و آبکی نگاه داشتن آهن خام، به آن شعله می‌دمند. با دمیدن گاز داغ و هوای داغ به کوره، شعله روی آهن خام زبانه می‌کشد و کربن آن را می‌سوزاند، بی‌آنکه نیاز به هم زدن آهن خام درون کوره باشد. از این رو فولادسازی در کورهٔ زیمنس مارتن کند پیش می‌رود و هر پخت تا ۹ ساعت به درازا می‌کشد، اما جنس فولادش ممتاز و ناخالصی آن کم است، زیرا در برابر شعله عمل می‌آید. این کوره با گنجایش از ۵ تا ۳۰۰ تن ساخته شده‌است.
پیش از دمیدن گاز سوخت و هوا به کوره، آن‌ها را از درون داغ کن‌ها می‌گذرانند تا داغ شود. برای داغ کردن داغ کن‌ها، از گرمای گاز سوخته کوره بهره‌گیری می‌شود.
پیش از آنکه گاز سوخته کوره به دودکش برود آن را از توی داغ کن‌ها می‌گذرانند تا گرمایش را پس بدهد، سرد شود و به دودکش برود. در کورهٔ زیمنس مارتن هم همه کربن آهن خام را می‌سوزانند و از نو به آن کربن می‌زنند. پیش از خالی کردن کوره، عنصرهایی را که باید با آهن هم جوش شوند تا فولاد خواسته شده ساخته شود، به حال چند جوش به کوره مکی ریزند. پس از آنکه فولاد عمل آمد، با سیخ زیر آب کوره را می‌زنند تا فولاد درون آن (که نزدیک به ۹۰ تن است) به بیرون روان گردد.
فولاد آبکی ای در پاتیل بسمر یا پاتیل توماس یا کورهٔ زیمنسن مارتن ساخته شود، در فولاد ریزی مصرف می‌گردد، یا آنکه فولاد آبکی را در تنورهای چدنی می‌ریزند تا به شکل شمش در آید، شمش فولاد سرخ شده را از تنور بیرون می‌آورند و زیر پتک‌های سنگین می‌کوبند، همین که به شکل شمش دراز درآمد تکه‌تکه می‌برند. تکه‌های فولاد را از نو در کوره می‌گذارند تا سرخ شوند و به آن‌ها شکل می‌دهند.
چدن، کربور آهن است که از آهن خام ساخته می‌شود و خیلی کم از کوره آهن گدازی بیرون می‌آید. برای ساختن چدن، آهن خام را در کوره کوپل یا کورهٔ شعله‌ای، یا کورهٔ برقی، از نو آب کرده، کربن، فسفر، منگنز، سیلیسیم و عنصرهای دیگر را در آن می‌اندازند، کمی هم آهن قراضه به آن می‌افزایند. در کورهٔ، ناخالصی‌ها به شکل سرباره رو می‌آیند که آن را می‌گیرند تا چدن خواسته شده به دست آید.
۱.کوره کوپل: همانند کورهٔ آهن‌گدازی بلند، کوچکتر است با بهره‌دهی ۴ تا ۹ تن در ساعت. این کوره به شکل استوانه‌ای است که درون آن با آجر نسوز آستر شده‌است آهن خام و کک را لایه به لایه به کوره می‌ریزند و اگر نیاز باشد، گدازآور هم به آن می‌افزایند (با گدازآور آهکی، سرباره را آبکی می‌کنند) و گرمای کوره را بالا می‌برند در این کوره برای ساختن هر تن چدن، به ۱۰۰ تا ۱۵۰ کیلوگرم کک نیاز است. از آهن خام در موره کوپل با ۳ تا ۶ درصد افت چدن می‌سازند. همچنین با از نو آب کردن آهن خام در کوره کوپل و ساختن چدن از آن، کربن، سیلیسیوم و گوگرد آن هم کاهش می‌یابد.
۲. کوره شعله‌ای: تشت بزرگ سرپوشیده‌ای است که در آن آهن خام می‌ریزند و رویش شعله می‌دمند تا کربن زیادی آن بسوزد و چدن شود. مصرف سوخت در کوره شعله‌ای زیاد است و نیاز به گدازآور ندارد. در کورهٔ شعله‌ای، با سوختن کربن و دیگر عناصر آهن خلم، ۶ ال ۱۰٪ از وزن آن کم می‌شود تا چدن خواسته شده ساخته شود.
۳. کوره برقی: در کورهٔ چدن‌های ویژه و چدن‌های با تاب زیاد ساخته می‌شود. برتری کوره برقی به دو کورهٔ دیگر آن است که می‌توان درجهٔ گرمای کوره را بالا برد و آن را ثابت نگاه داشت در کوره برقی سرباره درست نمی‌شود. اگر سیلیسیوم در چدن زیاد باشد، کربن آن به شکل برگ گرافیت جدا می‌شود. فسفر، چدن را ترد و آبکی می‌کند، می‌توان با آن چیزهای ظریف ریخت. گوگرد، چدن را کند روان می‌کند. منگنز چدن را سخت می‌سازد.
دارای تنوره، آتش خانه و بوته است. تنوره در بالا، آتشخانه در میانه و بوته در پایین کوره جا دارند. پوستهٔ بیرونی کورهٔ آهن‌گدازی بلند را بتنی یا فولادی می‌سازند و بوتهٔ درونی آن را با آجر نسوز می‌پوشانند. بالای تنوره در پوشی است که از بیرون رفتن گاز کوره جلوگیری می‌کند. دوره در پوش کورهٔ بلند، ایوانی است که کوره از آنجا بارگیری می‌شود. با مخلوط کلوخه سنگ اکسید آهن و سنگ گدازآور و سوخت کوره را بارگیری می‌کنند.
سوخت را در یک لایه و مخلوط کلوخهٔ سنگ آهن و گدازآور را در لایهٔ دیگر پی در پی از ایوان بالای تنوره به کوره می‌ریزند. بار کوره به آهستگی به سوی پایین کوره سر می‌خورد. در آغاز خشک شده، سپس از سنگ آهک co2 و از سنگ آهن جدا گشته و در پایین تنوره و در آتش خانه ترکیب‌هایی نو پیدا می‌شوند.
آهن کربن می‌گیرد آهن خام می‌شود و به دون می‌چکد، آهک و سیلیس سنگ آهن هم تفاله درست می‌کنند که جنسش سیلیکات کلسیم است و به درون بوته می‌چکد. چون آهن خام از تفاله سنگین تر است در پایین بوته روان می‌شود و تفاله که سبک‌تر است روی آن جا می‌گیرد. آهن خام را در هر ۴ تا ۶ ساعت و تفاله را پیوسته از بوته به بیرون روان می‌سازند.
۱. رایج‌ترین و متداول‌ترین کوره‌های سیمان پزی کوره‌های سیمان پزی کورهٔ گردندهٔ خفته است که عبارت است از یک استوانهٔ فلزی به طول تقریبی ۱۰۰ متر و به قطر تقریبی ۴ متر که ضخامت بدنه آن ۲۰ تا ۴۰ میلی‌متر است در حدود ۳ تا ۴٪ نسبت به افق شیب دارد و ۵/۱ تا ۲ دور در دقیقه حول محور خود می‌چرخد. این لوله بلند روی پایه‌هایی قرار دارد یک موتور با چرخ دنده حرکت دورانی آن را تامین می‌کند. کار این نوع کوره‌ها پیوسته است.
۲. دیگر از انواع کوره سیمان پزی کوره ایستاده می‌باشد این کوره استوانه‌ای است به قطر حدود ۳ متر که دهانه بالای آن گشادتر است طول این نوع استوانه ۱۰ متر است خوراک کوره را با رطوبت به صورت گلوله‌هایی به قطر تقریبی ۱۰ سانتی‌متر درمی‌آورند و آن را از بالا با زغال کک به کوره می‌ریزند و کوره را از پایین آتش می‌کنند و پس از پختن، کلینکر را از زیر کوره خارج می‌نمایند از این نوع کوره‌ها تا ظرفیت روزانه ۳۰۰ تن هم ساخته شده‌است.مصالح شناسی-تالیف:سیاوش کباری
مت گرِینینگ(به انگلیسی: Matt Groening) کارتونیست، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی است. وی تهیه‌کننده اصلی مجموعه‌های سیمپسون‌ها، فیوچراما و افسون‌زادیی است.
مت گرینیگ
شیرعسلی یا شیر غلیظ همان شیر گاو است که مقداری از آب آن برچیده شده و به آن شکر افزوده شده‌است. محصول به‌دست آمده بسیار شیرین و غلیظ است و نوع کنسرو شدهٔ آن می‌تواند برای سال‌ها (در صورت بسته بودن درب آن) خارج از یخچال نگهداری شود. در گذشته شیر تغلیظ شده غیر شیرین نیز تولید می‌شد، ولی مدت نگهداری آن بسیار کمتر بود. امروزه نوع غیر شیرین آن که فرایند تولید پیچیده‌تری دارد در بسیاری کشورها از جمله آمریکا و ایران معمول نیست. با این‌حال در آلمان نوع شیرین نشده آن معمول‌تر بوده و در پرو هر دو گونه به یک میزان طرفدار دارد. به آن شیر تغلیظ‌شده نیز گفته می‌شود.
شیرعسلی در بسیاری از کشورها مانند برزیل، هنگ‌کنگ، روسیه و سریلانکا به عنوان دسر مصرف می‌شود.
در یادداشت‌های مارکوپولو آمده‌است که تاتارها قادر بوده‌اند که شیر را به مقدار زیادی متراکم کنند. به گونه‌ای که هر مرد جنگی همواره با خود حدود چهارونیم کیلوگرم از این محصول حمل می‌کرده و هرزمان که مایل بوده، آن را با آب مخلوط می‌نموده‌است. با این‌حال به‌نظر می‌رسد که اشاره مارکوپولو به نوعی کشک نرم باشد که هنگام رقیق شدن با آب، می‌تواند محصولی مانند دوغ تولید کند؛ بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که منظور وی شیر تخمیر شده بوده و نه شیر تازه.
برای نخستین بار، شیر در سال ۱۸۲۰ توسط نیکولا آپر در فرانسه تغلیظ شد. اندکی بعد و در سال ۱۹۵۳ گیل بوردن آمریکایی نیز دست به این اقدام زد. تا پیش از آن، امکان نگهداری شیر به مدت بیش از چندساعت نبود و تنها راه دسترسی به شیر تازه، زندگی در نزدیکی یک گاو زنده بود. در سال ۱۹۵۱ و در بازگشت از سفر انگلستان، بوردن عمیقاً تحت تأثیر مرگ چند کودک بر اثر کمبود شیر در کشتی قرار گرفت. او یک سال بعدی زندگیش را صرف تحقیق و آزمایش بر روی روشی کرد که بتواند بدون داغ کردن یا تخمیر شیر و تبدیل آن به کشک، مدت نگهداری آن را زیاد کند. او در این کار از وسایلی که برای تغلیظ آب میوه به‌کار می‌رفت الهام گرفت. او در راه اندازی دو کارخانه نخست شکست خورد؛ ولی سومین اقدام وی موفقیت‌آمیز بود و او موفق شد با کمک شریک خود، شیر تغلیظ شده‌ای تولید کند که بدون نیاز به سرما، ماندگاری طولانی‌تری داشت.
احمد کامیابی (۵ اردیبهشت ۱۳۲۲) نویسنده و مترجم و استاد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است.درباره احمد کامیابی مسک در سایت خبرگزاری ایرنا، ۱۳۹۴درباره احمد کامیابی مسک در سایت خبرگزاری مهر، ۱۳۹۱سایت ایران تئاتر، بازدید ۱۳۹۶کامیابی مسک، احمد. «نقد در تئاتر: متن و اجرا.» فصلنامه هنر، شماره 69. صفحه 51-52BBC فارسی - فرهنگ و هنر - یک مترجم: کتابم را سانسور نمی‌کنم و آبروی کشورم را نمی‌برمhttp://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/335003
او در سال ۱۳۲۲ در خوسف بر اساس شناسنامه درخش در شهرستان درمیان، نزدیک بیرجند، زاده شد؛ و در هفت روزگی با خانواده به درخش رفت. کودکی را در درخش در ۶۰ کیلومتری بیرجند سپری کرد. تحصیلات ابتدایی را در دبستان داریوش درخش و دبستان حکیم نزاری بیرجند به اتمام رساند. سپس در دبیرستان پرویز و مدرسه شوکتیه بیرجند به تحصیل پرداخت و وارد دانشسرای مقدماتی همان‌جا شد. سال دوم را در دانشسرای مقدماتی مشهد گذراند. در ۱۸ سالگی آموزگار آموزش و پرورش در ایستگاه راه‌آهن بکران میان شاهرود و سبزوار شد. به سبب کم سالی و بر خلاف میل باطنی با خدمت ۷ سال در شهرستان از خدمت سربازی معاف شد. از ۱۸ سالگی در دبیرستان‌های شاهرود در سیکل دوم تدریس می‌کرد و شاگردانش از او مسن‌تر بودند. همزمان با تدریس، نمایشنامه می‌نوشت و برای دانش‌آموزان دبیرستان اجرا می‌کرد. سال ۱۳۵۰ دوره عالی پیش‌آهنگی با رساله دربارهٔ تعلیم و تربیت جوانان و وودبج عملی و نظری با دریافت دستمال گردن و گواهینامه از انگلیس را طی کرد.
برنامه‌های پیش‌آهنگی و کوهنوردی برای بچه‌ها ترتیب می‌داد و در همان زمان به تحصیلاتش ادامه می‌داد. تا دو سال دیپلم طبیعی گرفت. در سال ۱۳۴۶ وارد دانشکده ادبیات مشهد شد و این هم برخلاف میلش بود، چون می‌خواست بازیگر و هنرمند شود. اما چون از دوران کودکی در ده به بازی و کارگردانی شبیه و تعزیه می‌پرداخت به تئاتر هم علاقه‌مند بود و در مشهد همزمان تحصیل در دانشکده در کلاسی که از طرف وزارت فرهنگ و هنر تشکیل شده بود، شرکت می‌کرد. در آنجا استادی داشت به نام محمدعلی لطفی و از همین طریق با بسیاری از بازیگران آن دوره در مشهد آشنا شد. در دانشکده نیز روی تئاتر پژوهش می‌کرد و نخستین رساله لیسانس خود را در تئاتر سارتر گذراند. سپس در فوق لیسانس رشته ادبیات فرانسه در دانشگاه تهران پذیرفته شد. آنجا هم نمایشنامه‌های سارتر و کامو و داستان‌های آنتوان دو سنت اگزوپری را پژوهید. نمایشنامه "در جستجوی دوست" را بر اساس "شازده کوچولو" در سال دوم دانشگاه برای اجرا تنظیم و ترجمه کرد که بعدها در پاریس در دانشگاه سوربون و در سالن شماره یک سازمان فرهنگی یونسکو روی صحنه برد.https://www.idref.fr/033120285https://catalogue.bnf.fr/ark:/12148/cb124018686https://isni.oclc.org/cbs/DB=1.2//CMD?ACT=SRCH&IKT=8006&TRM=ISN%3A0000000002057773&TERMS_OF_USE_AGREED=Y&terms_of_use_agree=send&COOKIE=U50,KENDUSER,I28,B0028++++++,SY,NISNI,D1.2,E328f3962-11,A,H1,3-28,30-41,43-59,65-70,74-75,R185.205.94.33,FY
سبب علاقهٔ کامیابی به سنت اگزوپری این بود که او نقاشی ، جغرافیا و خلبانی را دوست می‌داشت و این هر سه آرزو را برآورده کرده بود. در ۱۸ سالگی دو نمایشگاه از نقاشی‌هایش ترتیب داد و در سال ۱۳۴۸ موفق به گرفتن گواهینامه خلبانی گلایدر شد و همچنین استادی مدل‌سازی هواپیما. کلاس‌هایی برای پیش‌آهنگ‌ها تشکیل می‌داد که مدل هواپیما می‌ساختند و خلبانی یادمی‌گرفتند. خلبانی را در تهران یادگرفت و رئیس پیش‌آهنگی هوایی استان خراسان بود. از کودکی به راه‌پیمایی و کوهنوردی علاقه‌مند بود و دو گواهینامه کوهنوردی گرفت. چکاد توچال را در زمانی که هنوز راه‌ها به این صورت کنونی نبود فتح کرد. یک بار هم از مشهد تا توچال پیاده رفت در حالی که سرپرستی ۲۵ پیش‌آهنگ را بعهده داشت. سرانجام در سال ۱۳۵۱ برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت. در سال نخست دو دیپلم گرفت و یک فوق لیسانس دیگر در ادبیات مدرن. نام رساله‌اش «تحول فردسان‌های آفریده سارتر در سه نمایشنامه "دست‌های آلوده"، "گوشه‌نشینان آلتونا" و "شیطان و خدای خوب"» بود. او در این رساله روشی جدید در تجزیه و تحلیل به کار برد که مورد تحسین استادان فرانسوی و سپس تر مورد استفاده دانشجویان و محققان قرار گرفت.
در سال‌های تحصیل در دانشگاه مونپلیه با دپارتمان‌های زبان و ادبیات اسپانیایی و فرانسه همکاری کرد و چند نمایشنامه به زبان اسپانیایی در دانشگاه به صحنه برد. بلافاصله پس از انجام رساله فوق لیسانس برای دکترا ثبت نام کرد و موضوع رساله‌اش با کارهای پیشین بی ارتباط بود: "کرگدنها"ی اوژن یونسکو. کامیابی بیش از سه سال روی این رساله کار کرد. در سال ۱۳۵۶ قبل از اینکه به ایران برگردد بلافاصله برای دکترای دولتی که بالاترین مدرک دانشگاهی جهان است نام‌نویسی کرد؛ و موضوع این رساله «مسئله انتظار و چگونگی اجرای آن در نمایشنامه‌های یونسکو و بکت در سراسر جهان و ارتباط فرهنگی بین شرق و غرب» بود. این رساله را با گرفتاری‌هایی که برایش پیش‌آمد دیرتر از موعد تعیین شده به اتمام رساند؛ ولی رساله‌ای است که مورد تأیید ساموئل بکت و اوژن یونسکو در زمان حیاتشان و بیشتر دانشگاهیان و منتقدین تئاتر در سراسر جهان قرار گرفت. در زمانی که در دانشگاه مشهد بود استادش علی شریعتی در کلاس شعری از بودا خوانده بود که نامش «کرگدن» بود. این شعر سبب شد که به طرف اوژن یونسکو رفت. هدفش این بود که ثابت کند اوژن یونسکو در انتخاب کرگدن همچون نماد و سمبل نازی‌ها اشتباه کرده‌است. یونسکو در مقدمه‌ای که بر رساله وی نوشت و در "دفترهای رونو بارو" چاپ کرد به درستی این مسئله اعتراف کرد. کامیابی برای فهم نمایشنامه‌های یونسکو به کشورهای مختلف از جمله وطن نخست یونسکو رومانی و اغلب کشورهای اروپایی و آمریکا سفر کرد. اولاً او می‌خواست فرهنگ جامعه‌ای را که یونسکو در آن تربیت شده و تحصیل کرده بود بشناسد و سپس ببیند در کشورهای مختلف جهان با رژیم‌های مختلف سیاسی و فرهنگ‌های گوناگون چگونه از آثار اوژن یونسکو و بخصوص "کرگدنها" استقبال کرده‌اند. وقتی این رساله را به پایان رساند برای تشکر از همه کسانی که به او کمک کرده بودند یک نسخه از رساله را فرستاد. یونسکو ده روز پس از دریافت رساله، مفصّل‌ترین مقدمه‌ای را که تا پایان عمرش نوشته بود بر آن نگاشتhttp://fr.wikipedia.org/wiki/Ahmad_Kamyabi_Mask و برایش فرستاد و ژان لویی بارو کارگردان مشهور فرانسوی (قرن ۲۰) رساله، دوباره "کرگدنها" را روی صحنه برد، با برداشتی که احمد کامیابی از این نمایشنامه کرده بود، و یک شماره از دفترش را به آن اختصاص داد.خبر گزاری کتاب ایران در سال ۱۳۹۸ تماشاخانه‌ای به نام او در بیرجند افتتاح شد.
کامیابی در پژوهش‌هایش با تعداد زیادی از همکارانش در سراسر جهان تبادل نظر کرده که از آن جمله است حمید سمندریان، استاد مشهور دیگر تئاتر در ایران، ریشارد شخنر و بسیاری دیگر.
او جز آثار بسیاری از اوژن یونسکو، نمایشنامه‌هایی نیز از ژان ژنه و فرناندو آرابال به فارسی ترجمه کرده‌است.
از اساتید کامیابی جز علی شریعتی می‌توان جواد حدیدی و ابراهیم شکورزاده و غلامرضا ذات‌علیان را نام برد. در میان شاگردان او در ایران و فرانسه بسیاری از هنرمندان و معلّمان را می‌شود نام برد. سید علی صالحی، عطاالله کوپال،http://www.arttomorrow.org/teachers/264 مصطفی مختابادhttps://www.modares.ac.ir/pro/academic_staff/mokhtabm و … از آن جمله‌اند.
Traductions anglaise, allemande, espagnole, néerlandaise, persane de Dernière rencontre avec Samuel Beckett, Ed. A. Kamyabi Mask, 1993, Paris. Deuxième édition en français avec des notes, Illustrations de Günther, Ed. Kamyabi Mask, 1995, Paris.
تعداد بسیاری مقاله و مصاحبه از کامیابی به پارسی و فرانسوی در نشریّات ایران و فرانسه چاپ شده‌است. نیز سخنرانی‌های پرشماری در کنفرانس‌های بین‌المللی که برخی از آن‌ها چاپ هم شده‌است. از آن جمله است "L’attente dans le théâtre de Samuel Beckett" که در ۲۰۰۶ در توکیو ارائه و در "مجلّه مطالعات زبان فرانسه" دانشگاه اصفهان نیز چاپ شده‌است.http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/956015 از مهم‌ترین مقالات او «بکت و چشم به راه گودو»،http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/264299 «نقد در تئاتر: متن و اجرا» و «آیا کرگدن بی معناست؟»http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/908799 می‌باشد. برخی از این مقالات بیش از یک بار و برخی به بیش از یک زبان چاپ شده‌است.
نیز وی به تعدادی کتاب، از ترجمه و تألیف به فرانسوی و پارسی، دیباچه و تفریظ نگاشته‌است.https://openlibrary.org/works/OL16812529W/Un_autre_regard_sur_New_Yorkhttps://openlibrary.org/works/OL16812070W/Rue_de_la_chine
نمایشنامه «بازی‌های کشتار همگانی» با کارگردانی احمد کامیابی در تالار پردیس علم و فناوری تهران نمایشنامه خوانی شد.
احمد کامیابی سال ۲۰۱۱ از سوی دولت فرانسه نشان عالی «» را دریافت کرد. از ایرانیانی که پیش از این نشان نخل آکادمیک دریافت کرده‌اند رضا سیدحسینی و محمدعلی سپانلو را می‌شود نام برد.
کامیابی دارای مدرک دکترای دولتی (دِتا) از دانشگاه‌های سوربن (پاریس ده) و پل والری مُن‌پلیه در فرانسه است و تا کنون از وی چندین اثر به پارسی، فرانسه، آلمانی، انگلیسی و هلندی منتشر شده‌است. مجموعه سه جلدی رساله دکتری دولتیش با نام «مسئله انتظار در نمایشنامه‌های یونسکو و بکت و چگونگی اجرای آن در سراسر جهان و ارتباط فرهنگی بین شرق و غرب» در زمان حیات ساموئل بکت و اوژن یونسکو مورد توجه ایشان قرار گرفت و یونسکو بر آن مقدمه‌ای طولانی نگاشت. از جمله کتاب‌هایی که تا کنون از پروفسور کامیابی به پارسی منتشر شده‌است می‌توان به "یونسکو و تئاترش"، "گفتگوهایی با ساموئل بکت، اوژن یونسکو و ژان لویی بارو" و ده‌ها مقاله و ترجمه اشاره کرد. وی پیش از این در سال ۱۹۹۱ به دریافت جایزه بهترین نقد دانشگاهی در فرانسه مفتخر شده بود. شوالیه دانشگاهی، متولد ۱۳۲۲ در بیرجند، اکنون در دانشگاه تهران مشغول به تدریس است. نویسنده کتاب "در جستجوی دوست" این نشان را شامگاه شنبه، ۱۲ آذر با حضور نمایندگان دانشگاهی و فرهنگی دولت فرانسه دریافت کرد. گفتنی است نشان شوالیه دانشگاهی بالاترین نشان فرهنگی و دانشگاهی دولت فرانسه است و به استادان پژوهشگری که در زمینه هنر، ادبیات و فرهنگ فرانسه خدمت کرده‌اند، بدون ملاحظات سیاسی، اعطا می‌گردد. بنیاد نخبگان استان خراسان جنوبی در سال ۱۳۹۶ مراسم تکریمی با حضور جمعی از چهره‌های علمی و فرهنگی کشور، شاگردان ایشان و استعدادهای برتر برگزار کرد.
کامیابی را باید از اندیشمندان تاریخ‌گرا و اتیئسم شمرد؛ در برابر متفکّرین فرمالیست که در ایران نیا از مدارس دینی خراسان داشته‌اند و غلبهٔ سنّتیشان بر دانش‌های ادبی مشهود است. تجزیه و تحلیل کامیابی از "کرگدن‌ها" اوژن یونسکو و "چشم به راه گودو" ساموئل بکت نمونه‌های ملموسی از شیوه پژوهشی وی است که بر این اساس بنا شده که «ادبیات و هنر تنها معلول علّت‌های اجتماعی نیست، و می‌تواند علّت معلول‌های اجتماعی نیز باشد. ناقدان باید به بررسی این روابط بپردازند. بدیهی است که تا زمانی که ادبیات پیوند خود را با اجتماع حفظ کند - و این پیوندی جاودانی است - پژوهش جامعه‌شناسانه به مدد یک نظریه خاص اجتماعی یا بدون آن، همچنان جنبش نیرومندی در نقد ادبی خواهد بود.» جای دیگری می‌گوید: «رابطه هنر و اجتماع، رابطه‌ای قطعی است. آفرینش اثر هنری وابستگی مستقیم با زمینه‌های اجتماعی- فرهنگی دارد. اثر هنری حتی اگر به‌طور مستقیم وقایع اجتماع معاصرش را در بر نگیرد، تأثیر اجتناب‌ناپذیر آن‌ها بر شکل‌گیری نگرش آفریننده اثر و رابطه‌اش با مخاطبان را به همراه دارد.» از این نظر می‌شود او را شاگرد مکتبی از اندیشمندان تاریخی و اجتماعی ادبیات و هنر دانست که احسان یارشاطر، عباس زریاب خویی، محمدابراهیم باستانی پاریزی، بهرام بیضایی، اریش اویرباخ، امبرتو اکو و استیون گرینبلت را نیز شامل می‌شود. بعلاوه اندیشه او همان فاصله‌ای را از ماتریالیسم تاریخی مارکسیستی دارد که از فرمالیسم. از این نظر نزدیکی او به پژوهشگران مقوله استعمار قابل ملاحظه است. به ویژه نقدهای او بر واژگان استعماری گفتمان نقد اهمیت دارد. از اندیشمندان متأخّرترِ تئاتر که در مقوله مطالعات استعماری و نواستعماری دستی دارند باید بهزاد قادری سهی را نام برد.
کامیابی برخلاف بهزاد قادری برآن است که متن نمایش نباید به زبان شکستهٔ لهجهٔ غالب روز ترجمه یا نوشته بشود؛ زیرا در اندک زمانی با دگرگونی ویژگی‌های کوتاه مدت زبان ناخوانا و غیرقابل استفاده می‌شود. او هماهنگ‌کردن زبان با شرایط صحنه را از وظایف کارگردان می‌داند و استبعادی نمی‌بیند که نمایشنامه‌ای که خود به پارسی معیار برگردانده در هر شهر به لهجهٔ آنجا اجرا بشود.
به رغم تخصص در تئاتر آوانگارد فرانسه، کامیابی متون نمایشی پارسی را خوانده و برخی از آن‌ها را بسیار دوست می‌دارد. خود دستی در نمایشنامه‌نویسی آزموده و آثار بهرام بیضایی را می‌ستاید. از جمله "هشتمین سفر سندباد" را پس از بازگشت به ایران به فرانسوی ترجمه و در ۱۹۹۰ در فرانسه چاپ کرد. سپس تر یک برگردان آلمانی از این نمایشنامه بر اساس برگردان فرانسهٔ کامیابی مسک طبع شد. از این جهات اختلاف نظر او با حمید سمندریان قابل ملاحظه است. کامیابی می‌نویسد: «من مخالف هیچگونه پژوهشی نیسنم حتی پژوهش در مورد نمایش‌های سنتی که شاید در قرن ۲۱ نه برای مخاطب کشش زیادی داشته باشد و نه خیلی آموزنده باشد. نمایش‌هایی که ما هنوز فکر می‌کنیم در مورد اجرای آن‌ها فقیر هستیم. . . . اولویت تحقیق باید در مورد تئاتر غربی و شرقی به یک اندازه باشد؛ مثلاً باید در مورد تئاتر ژاپن تحقیق کنیم. آقای بیضایی، هوشمندانه، در مورد ژاپن و چین چیزهایی نوشته و در مورد تئاتر ایران تحقیقاتی کرده‌است. باید این تحقیقات ادامه پیدا کند هم در مورد تئاتر یونان باستان و هم نمایش‌های معاصر کشورهای مختلف.»http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/346506
وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، صدور مجوز چاپ کتاب ترجمه و تفسیر نمایشنامه "جنگ هزارساله" از فرناندو آرابال را مشروط به حذف ۵۹ سطر از این کتاب کرده‌است.
احمد کامیابی، که ترجمه آثار فرناندو آرابال، نمایشنامه نویس، شاعر و رمان‌نویس برجسته اسپانیایی را با اجازه نویسنده بر عهده دارد، گفت: «این اثر متعلق به آرابال است. من اگر بخواهم تغییری در ترجمه کتاب اعمال کنم باید از آرابال اجازه بگیرم، اما باید بگویم که آبروی کشورم را پیش او نمی‌برم و نزد او طرح مسئله نمی‌کنم.»
مطالب مرتبط
به گفته کامیابی، ترجمه و تفسیر نمایشنامه "جنگ هزارساله" از طریق نشر قطره برای دریافت مجوز چاپ به وزارت فرهنگ و ارشاد فرستاده شده‌است.
به گزارش خبرگزاری مهر، او گفت: «از متن ترجمه نمی‌توان سطری را حذف کرد. چون ترجمه برای شناساندن نویسنده، متن و فرهنگش به مردمی دیگر انجام می‌شود. ترجمه این کتاب هم برای آشنایی با اثر دیگری از آرابال است اما نمی‌شود ۵۹ سطر آن را حذف کرد چون برداشت هموطنان ما از متن آرابال اشتباه و متفاوت از اصل موضوع و برداشت دیگر مردم جهان از آن خواهد شد. در نتیجه نمی‌توانیم موضع صحیحی در مقابل آن داشته باشیم و نقدش کنیم.»BBC فارسی - فرهنگ و هنر - یک مترجم: کتابم را سانسور نمی‌کنم و آبروی کشورم را نمی‌برم
هرچند این کتاب با اعمال تمامی سانسورها در سال ۱۳۹۶ با رضایت کامیابی چاپ گردید: دست کم از ۱۳۹۳ کامیابی خود مدافعِ سانسور شده بود.کامیابی مسک، احمد؛ عزیزی، محمود؛ رمضانی، مروارید. «تئاتر ملی، تئاتری جوشیده از دل مردم!» "نمایش". خرداد ۱۳۹۳ - شماره ۱۷۷ (۶۹ − ۷۲)
دست کم سه فیلم مستند به زندگی و آثار و تأثیرات و تأثّرات احمد کامیابی پرداخته‌است. "کامیابیِ"، "کرگدنها و ناکرگدنها" و فیلمی که به سفارش صدا و سیمای ایران ساخته شده هر کدام وجه متفاوتی از زندگی وی را می‌پژوهد.
انتشارات کامیابی با مسئولیت احمد کامیابی بیش از بیست کتاب از حدود ۱۹۸۰ به بعد در پاریس چاپ و نشر کرده‌است. آثار نویسندگانی چون رولاند هوسن، بهرام بیضایی، احمد کامیابی، احمد شاملو و … از این سلسله می‌باشند.https://openlibrary.org/publishers/A._Kamyabi_Mask
وی از سال ۱۳۹۶ وارد اساتید گروه سینما و هنرهای دیجیتالی دانشگاه پارس شد.
اتاق نهارخوری (Dining room) یا به فارسی افغانستان اتاق نان‌خوری فضای محصوری است که به خوردن غذا اختصاص دارد. در دوران مدرن، به دلیل آسان‌تر نمودن پذیرایی، نزدیکی میان اتاق نهارخوری و آشپزخانه (از نظر معماری) رایج است. در حالی که در گذشته چنین نبود و برای مثال، در قرون وسطی، آشپزخانه و اتاق نهارخوری در دو طبقه گوناگون بنا ساخته می‌شد.
به طور سنتی اتاق نهارخوری با میز بزرگ نهارخوری و صندلی‌های پشتی‌دار بدون دسته نهارخوری مبله می‌شود.
رادیو لیمرکز لایو ۹۵ اف ام یک ایستگاه رادیویی در کشور جمهوری ایرلند است که در شهر و ناحیه لیمرک به پخش برنامه می‌پردازد.
این رادیو در ۶ نوامبر ۱۹۹۷ برای جایگزینی رادیوی محلی "لمرک ۹۵" به وجود آمد، اولین آهنگ پخش شده توسط این رادیو آهنگ "آرزوها" بود که توسط گروه لیمرکی "کرنبری ها" ساخته شده‌است.
اتاق خواب Bedroom به فضای خصوصی محصوری گفته می‌شود که برای خواب شب یا استراحت در روز به‌کار می‌رود.حدود یک‌ سوم زندگی انسان ها در خواب می‌گذرد و بخش زیادی از این مدت در اتاق خواب سپری می‌شود. اتاق خواب نیاز به تخت‌خواب یا بستر دارد. علاوه بر آن، یک اتاق خواب معمولی ممکن است با کمد، میز پای تختخواب، میز تحریر یا میز آرایش و گنجه کشودار مجهز شود. از اواسط قرن بیستم به این‌سو، در مناطق ثروتمندتر، برخی از اتاق خواب‌ها دارای سرویس بهداشتی جداگانه شده‌اند.
برای ایجاد دکوراسیون اصولی و حرکت بی دردسر در اتاق خواب، باید اندازه تخت متناسب با اندازه فضا اتاق باشد. بنابراین برای اتاق های بزرگ از تخت بزرگ و برای اتاق های کوچک از تخت کوچک باید استفاده کرد.
همچنین ترجیحا اندازه تخت و نحوه چیدمان آن باید به گونه ای باشد که تخت در مرکز دیوار قرار بگیرد و حدودا 1 متر با دیوارهای کناری فاصله داشته باشد. در این حالت دسترسی به تخت خواب از دو طرف به آسانی امکان پذیر است.
اما اگر اتاق خواب بسیار کوچک است و قرار دادن آن در مرکز دیوار امکان پذیر نیست، بهترین حالت این است که آن را کنج اتاق قرار داد.
از نظر تاثیر روانشناسی رنگ ها، رنگ های سرد و خنثی حس آرامش به انسان انتقال می دهند. با این تعریف، از آن جا که یکی از اهداف اصلی دکوراسیون اتاق خواب، داشتن خوابی با کیفیت و آرام است، بهتر است دیوارها به رنگ های سرد و خنثی نقاشی یا کاغذ دیواری شوند.
در مقابل بهتر است از انتخاب رنگ های گرم مانند قرمز، زرد و نارنجی برای دیوارها پرهیز کرد، چرا که رنگ هایی پرانرژی و محرکی می باشند و آن ها را با دکوری و اکسسوری ها وارد فضای اتاق کرد.
فضای اتاق خواب باید به گونه ای باشد که حریم خصوصی شخص در آن حفظ شود. همچنین در زمان های مختلف شبانه روز، باید بتوان میزان نور وارد شده از فضای بیرون را کنترل کرد. با این توضیحات باید از ترکیب پرده هایی استفاده کرد که حریم شخصی و ورود نور با آن قابل کنترل باشد.
بنابراین اگر پرده پارچه ای است، باید در کنار آن از آستر یا والانی ضخیم استفاده کرد تا در مواقع نیاز مانع دید به فضای داخل و ورود نور شد. برای اتاق های مدرن و امروزی هم می توان از پرده کرکره ای و شید استفاده کرد.
فضای شلوغ و درهم ریخته، باعث انتقال اضطراب می شود و آرامش را از بین می برد. بنابراین برای حفظ آرامش فضای اتاق خواب، بهتر است که وسایل غیر ضروری را در کمد و کمد دیواری قرار داد. همچنین فضای اتاق نباید با دکوری و اکسسوری های زیاد پر شود و برای دیزاین آن بهتر است موارد محدودی را به کار برد.
نور محیطی و عمومی اتاق خواب، به‌طور معمول از سقف به وسیله آویز و چراغ های تو کار تامین می شود. اما برای میز آرایش و مطالعه نیز باید نور جداگانه ای تامین کرد. پس در بالا یا دو طرف آینه باید چراغ دیوارکوب نصب کرد و روی میز پاتختی از آباژور استفاده کرد.
همچنین برای ایجاد نور دکوری و تزئینی، از نور مخفی در سقف و دیوارها و چراغ های مخصوص می توان استفاده کرد تا دکوراسیون اتاق را زیبا کند.
شرکت بیمه میهن (سهامی عام) در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۳۸۷ به شماره ۳۳۰۹۰۲ در اداره ثبت شرکت‌های تهران به ثبت رسید و پروانه فعالیت آن بوسیله بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران به شماره ۳۸۹۱۱ در تاریخ ۱۶ بهمن همان سال صادر گردیده‌است.
این شرکت با همکاری سازمان‌های زیر تأسیس شده‌است:
رود آبشینه یا رود یلفان رودخانه‌ای در استان همدان است. این رود رود سیمین‌ نیز خوانده می‌شود، همچون بسیاری از رودخانه‌هایی همدان، از چشمه‌سارهای الوند کوه در ۲ کیلومتری جنوب شرقی شهر همدان سرچشمه می‌گیرد و حوضهٔ آبگیر کوچکی متشکل از چندین جریان سطحی کوچک را در طول دامنهٔ شرقی این کوه شامل می‌گردد. این رود با مسیر عمومی شمالی و گذشتن از غرب آبادی آبشینه، برخی روستاهای دهستان سنگستان از بخش مرکزی شهرستان همدان، از جمله آبشینه، سنگستان، شورین، کنجینه، یگانه و یلفان را آبیاری می‌کند. پیش از احداث سد یلفان، آبشینه به رود قره‌چای می‌ریخته‌است که قره چای نیز به دریاچه نمک در شرق قم می‌ریخت.
برای بهره‌برداری بهتر از آب این رودخانه و تأمین قسمتی از آب آشامیدنی شهر همدان، در ۱۳۴۰ خورشیدی سدی در درهٔ یلفان، واقع در ۱۰ کیلومتری شهر همدان احداث شد. این سد به نام سد یلفان و سد اکباتان نیز خوانده می‌شود. رود آبشینه در پشت این سد دریاچه‌ای به وسعت کم ایجاد کرده‌است.
ویلیام تامس بلانفورد(زادهٔ ۷ اکتبر ۱۸۳۲- مرگ ۲۳ ژوئن ۱۹۰۵) زمین‌شناس و طبیعی‌دان انگلیسی بود. برجسته‌ترین اثر او جانوران هند بریتانیا، سیلان و برمه بود.
بلانفورد در لندن زاده‌شد و در برایتون و پاریس دانش‌آموخت. چندی را در چیویتاوکیا به بازرگانی گذراند. در ۱۸۵۱ به لندن بازگشت و برانگیخته‌شد تا به آموزشگاه پادشاهی معادن (که امروزه بخشی از کالج سلطنتی لندن است) بپیوندد. چندی پس از آن مدت یک سال را صرف فراگرفتن آموزش معدن‌کاری در فرایبرگ نمود. در ۱۸۵۴ به همراه برادرش -هنری بلانفورد- به پیمایش زمین‌شناسانه هندوستان پیوست و تا ۱۸۸۲ که بازنشست شد در خدمت این سازمان بود. پس از بازنشستگی بود که به نگارش رشته کتاب‌های "جانوران هند بریتانیا، سیلان و برمه" همت گماشت.
او در بسیاری از بخش‌های هند به مطالعات زمین‌شناسانه پرداخت. ولی پژوهش‌هایش تنها در زمینهٔ زمین‌شناسی نبود؛ او به جانورشناسی به ویژه در زمینهٔ شکم‌پایان و مهره‌داران نیز علاقه‌داشت. در ۱۸۶۶ او در سفری اکتشافی به اتیوپی همراه بود و در سال‌های ۱۸۷۱-۱۸۷۲ عضو کمیسیون تعیین مرزهای ایران بود. او از شهرهای ایران چون شیراز، اصفهان و تهران گذشته بود و البرز را دید و از راه دریای مازندران رهسپار انگلستان شد. وی دربارهٔ تاریخ طبیعی سرزمین‌هایی که دیده‌بود قلمفرسایی نمود و در زمان خود این به‌روزترین و سودمندترین دانسته‌ها در این زمینه بود.
Wikipedia contributors, "William Thomas Blanford," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=William_Thomas_Blanford&oldid=452027027 (accessed December 12, 2011).
ادیث ایوانز (زاده ۸ فوریه ۱۸۸۸ - درگذشته ۱۴ اکتبر ۱۹۷۶) بازیگر انگلیسی است. او سه بار نامزد دریافت جایزه اسکار و یک بار برندهٔ جایزه گولدن گلوب و بفتا شده بود.
بازی تحسین‌برانگیز او در نمایشنامه اهمیت ارنست بودن در سال ۱۹۵۲ در نقش لیدی برکنل اوج کار هنری اش بود.
گوئن فرانگکون دیویس (زاده ۲۵ ژانویه ۱۸۹۱ - درگذشته ۲۷ ژانویه ۱۹۹۲) بازیگر انگلیسی است.
وی در سال ۱۹۹۱ میلادی رتبه امپراتوری بریتانیا را به مناسب تولد صد سالگی‌اش دریافت کرد.
او هیچگاه ازدواج نکرد.
وی دو روز پس از تولد ۱۰۱ سالگی اش درگذشت.
سد آبشینه یکی از سدهای استان همدان است. این سد یک سد خاکی با هستهٔ رسی است و بر روی رود آبشینه در نزدیکی روستای سرخ‌آباد واقع ۱۰ کلیومتری جاده همدان - ملایر و در پایین دست سد اکباتان احداث شده‌است.https://www.entekhab.ir/fa/news/530426/خاطرات-آیت‌الله-هاشمی-۲۸-بهمن-۱۳۷۱-تا-۱۳۷۵-ابوالحسن-فیروزآبادی-معاون-فنی-وزارت-اطلاعات-گزارش-خدمات-فنی-خودش-را-داد-از-وزیر-و-معاونان-دیگر-به-خاطر-عدم-قدرشناسی-زحمات-گله-داشت
سد شیرین‌سو یکی از سدهای استان همدان که در شهرستان کبودرآهنگ قرار دارد. این سد یک سد خاکی با هستهٔ رسی است و بر روی رود شیرین‌سو احداث شده‌است.
یدالله جوادپور (زاده ۲۲ اسفند ۱۳۲۵ در قم) سرهنگ خلبان نورثروپ اف-۵ نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران بود، که در تمام مدت جنگ ایران و عراق حضور داشت.
عمده سرشناسی وی اشتهار به عنوان خلبان تک‌خال و رکوردهای ثبت شده او در پیروزی در نبردهای هوایی طی دوران جنگ ایران و عراق است. از ۵ پیروزی وی در نبردهای هوایی، ۲ پیروزی وی توسط منابع غربی در زمان رخداد حادثه تأیید شده‌است. ۳ پیروزی دیگر وی در سال‌های بعد تأیید شد.Arabian Peninsula & Persian Gulf Database: Iranian Air-to-Air Victories, 1976-1981, Sept. 16, 2003Arabian Peninsula & Persian Gulf Database: Iranian Air-to-Air Victories, 1982-Today, Sept. 16, 2003
از دیگر موفقیت‌های وی شکار و سرنگونی یک فروند سوخو-۲۰ نیروی هوایی عراق در تاریخ ۲۵ مهر ۱۳۵۹ است. برادر وی عزت‌الله جواد پور سرگرد بالگرد تهاجمی بل ای‌اچ-۱ سوپرکبرا هوانیروز بود.
چوادپور خدمت خود را به‌عنوان یک خلبان نخبه در نیروی هوایی شاهنشاهی ایران آغاز کرد و طی سال‌های ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۶ یکی از اعضای تیم پروازی تاج طلایی بود.IIAF Golden Crown: Golden Crown Year by Year یدالله جوادپور پس از بازنشستگی به کانادا مهاجرت کرد.
لنز چشم‌ماهی لنزهایی هستند که حداکثر زاویه دید را به بیننده می‌دهند. معمولاً فاصله کانونی آنها بین ۶ تا ۱۶ میلی‌متر است. دلیل نام‌گذاری این لنزها، شباهت آنها به چشم ماهی و محدب بودن عدسی بیرونی لنز می‌باشد. هرچه محدب بودن این عدسی بیشتر باشد، زاویه دید آن بازتر و انحنای خطوط بیشتر خواهد بود.
عکس حاصل از این لنزها، به شکل دایره‌وار می‌باشد و از این لنز برای ایجاد جلوه‌های ویژه تصویری استفاده می‌گردد.
فردیناند هورتر ( زاده ۱۵ مارس ۱۸۴۴ - درگذشته ۱۲ مارس ۱۸۹۸) یک شیمیدان صنعتی سوئیسی بود که در انگلستان زندگی می‌کرد. وی همچنین در زمینه عکاسی تحقیقات زیادی انجام داده بود.
او در حدود سال‌های ۱۸۷۶ با همکاری وئرو چارلز دری‌فیلد، با اولین امولسیون‌های سیاه و سفید تحقیقات خود را دربارهٔ تأثیر مدت زمان ظهور و میزان نور را در میزان به وجود آمدن ذرات نقره متالیک انجام داد که منجر به پایه‌گذاری بحث منحنی‌های سانسیتومتری گردید.
مصر می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
دوربین آنالوگ دستگاهی برای ثبت عکس بر روی فیلم عکاسی (سطح حساس به نور) می‌باشد و تصویر گرفته شده بر روی فیلم بعد از ظهور به صورت نگاتیو یا منفی (ریورسال) قابل رویت است.
دوربین عکاسی آنالوگ به‌صورت‌های:
طراحی و ساخته شده‌است.
اتاق تاریک، اولین قدم بزرگ در راه پیدایش عکاسی بود که توسط نقاشان ایتالیا یی در طی قرن شانزدهم میلادی برداشته شد. برای بدست آوردن حداکثر وضوح، تنظیم فاصله روزنه از دیواری که تصویر روی آن بازتابیده می‌شد، از مشکلات اصلی در این سیستم بشمار می‌رفت. رفع این مشکل، باعث ورود عدسی به دنیای عکس و تصویر گردید.
در یک دوربین آنالوگ، فیلم حساس به نور، تصویر را ذخیره می‌سازد و بعد از عملیات شیمیایی برای نگهداری تصویر از آن استفاده می‌شود.
محمد حسین با نام تولد اکبر حسین میرزاهاشمی (زادهٔ ۲ مرداد ۱۳۴۱) معروف به بهمن هاشمی، صداپیشه و مجری تلویزیونی ایرانی است. اولین حضور و فعالیت‌های او در تلویزیون در کنار و به کمک افرادی چون منوچهر نوذری، کیومرث صالح نیا و هرمز شجاعی مهر انجام شد؛ ورود او به دوبله و گویندگی از طریق خسرو خسروشاهی صورت گرفت، منوچهر والی زاده از او تست گرفت و در ادامه موفق به همکاری با بسیاری از مدیران دوبلاژ شد که در این میان همکاری با بهرام زند در آثاری چون ناوارو پررنگ تر بود. بعدها خود توانست به مدیریت دوبلاژ برخی آثار در تلویزیون نیز برسد.
محمد حسین هاشمی چند دهه سابقه گویندگی در امور ایرانی و اجرای برنامه‌های مختلف تلویزیونی از جمله مسابقه‌های تلویزیونی، جُنگ‌های شبانه و دیگر موارد مشابه را در کارنامه خود دارد.
بهمن هاشمی به واسطه بازی در سریال محاکمه (مجموعه تلویزیونی) به کارگردانی حسن هدایت سابقه بازیگری نیز دارد؛ او هم‌اکنون اجرای برنامه میدون از شبکه سه را بر عهده دارد.
وئرو چارلز دری‌فیلد (تولد ۷ مه ۱۸۴۸ - فوت ۱۴ نوامبر ۱۹۱۵) یک مهندس شیمی بود که کارهای پژوهشی عکاسی نیز انجام می‌داد.
دری‌فیلد در دانشگاه لیورپول و دانشکده ساندبچ تحصیل کرد. او همچنین به مدرسه خصوصی ساوت پورت می‌رفت. در این جا بود که با یک استاد سوئیسی به نام دکتر Knecht آشنا شد. او بعد از فارغالتحصیلی از مدرسه در ساوت پورت در یک عکاسخانه به شاگردی پرداخت، اما مصمم به ادامه تحصیل در رشته مهندسی بود. در سال ۱۸۷۱ با کارهای هول بروک کَس‌کِل (Holbrook Gaskell) و هنری دآکُن (Henry Deacon) که در شهر صنعتی ویدنس (Widnes) کار می‌کردند، آشنا شد و در اینجا اولین برخورد را با (فردیناند هورتر)، که رئیس بخش شیمی بود، داشت. این برخورد با علایق مشترکی که در خصوص موسیقی داشتند، سبب ایجاد دوستی عمیق میان آنها شد. در حدود سالهای ۱۸۷۶ دری‌فیلد و هورتر به عنوان سرگرمی به عکاسی رو آوردند. هورتر با ذهن علمی خود شروع به تحقیق در خصوص عکاسی کرد. آنها هشت مقاله پیرامون تحقیقات خود منتشر کردند و در سال ۱۸۹۸ به طور مشترک به دریافت مدال پیشرفت از انجمن سلطنتی عکاسی انگلستان نایل آمدند.
دری‌فیلد در سال ۱۹۱۵ درگذشت و در حیاط کلیسای فارن وورس، نزد همکار سابق خود فردیناند هورتر به خاک سپرده شد.
عکاسی ماکرو یا تصویر‌برداری ماکرو نوعی عکاسی از نمای نزدیک، به‌طور معمول از سوژه‌های کوچک است. به‌طور کلاسیک سوژه موجود در یک تصویر ماکرو بزرگ‌تر از اندازه آن در طبیعت بر روی نگاتیو بوده‌است. به هر شکل امروزه تصویر‌برداری ماکرو، تهیه تصویر از سوژه در ابعاد بزرگتر و واضح‌تر از آن چیزی است که در حیات دیده می‌شود.macrophotography (n.), in New Oxford American Dictionary
عکاسی از اشیاء ریز در فاصله نسبتا دورتر را کلوزآپ تعریف می‌کنند.
معمولا لنزها و تجهیزات لازم برای عکاسی ماکرو امکان نزدیک شدن به سوژه تا فاصله یک سانتیمتر را فراهمی می‌کنند. ولی لنزهای کلوزآپ از فاصله مثلا ۵۰ سانتیمتری نمای بسیار بسته را ثبت می‌کنند. این تفاوت را در انتخاب ابزار باید در نظر گرفت که بستگی به سوژه دارد. مثلا برای عکاسی از یک پروانه که بر روی یک گل نشسته نمی‌توان از فاصله ۱ سانتیمتری عکاسی نمود .
اخیرا در ساخت دوربین های تلفن همراه شرکت های سامسونگ ، اپل و...از فناوری لنز ماکرو استفاده شده است.
حلقه‌ی وارونه یک قطعه‌ی فلزی است که در یک سمت آن شیارهایی برای قرار گرفتن در دوربین تعبیه شده و در طرف دیگر آن شیارهای اتصال لنز قرار دارد. حلقه‌ی وارونه به شما این امکان را می‌دهد تا یک لنز زوم یا ثابت را به صورت وارونه به دوربین خود وصل کنید و از این طریق تمام قدرت بزرگنمایی آن را در دست بگیرید.
در تکنیک فوکوس استکینگ شما چندین عکس با نقطه فوکس متفاوت از یک جسم میگیرید و در نرم افزار لایت روم یا فتوشاپ آنها را روی هم قرار می‌دهید. به این ترتیب یک عکس ماکرو در اختیار دارید که تمام نقاط آن فوکوس شده است.
از این تکنیک برای عکاسی از محصولاتی مانند ساعت مچی، جواهرات و عکاسی از حشرات استفاده میشود.
لنز ماکرو لنزی است که علاوه برداشتن همهٔ مشخصات لنزهای معمولی، امکان فوکوس کردن در فاصله‌های کم و قابلیت بزرگنمایی اشیا که برای عکاسی ماکرو لازم است را نیز دارد.
این لنزها بزرگنمایی برابر با اندازه واقعی سوژه در فاصلهٔ خاصی ایجاد می‌کنند. از این لنزها جهت عکسبرداری از اشیای کوچکی که قصد بزرگنمایی آنها باشد یا موجوداتی همچون حشرات که امکان نزدیک شدن به آنها نیست، استفاده می‌شود.
در کنار لنز های مخصوصی که برای اینکار ساخته می شوند شما نیاز دارید تا دیگر ابزار ها نظیر سه پایه دوربین با ارتفاع و هد مناسب را تهیه کنید تا دوربین را در یک جای ثابت و عاری از لرزش قرار دهید تا عکاسی شارپ را بیندازید.
تجهیزات نورپردازی نیز از اهمیت بالایی برخودار هستند شما می توانید از نور های فلاش های اکسترنال و یا نور های ثابت مانند رینگ لایت بهره ببرید. در واقع خرید یک رینگ لایت با کیفیت نور خوب و شدت متناسب می تواند شما را در این سبک و دیگر سبک ها بسیار یاری دهد.
اس‌ال‌آر ممکن است یکی از موارد زیر باشد:
امید (اِسپِرو) شعری‌ست به زبان فراساخته‌ی اسپرانتو که لودویک زامنهوف (۱۸۵۹–۱۹۱۷)، خالق این زبان، در آغازین سال‌های ابداع این زبان بین‌المللی سروده است. این شعر که امروزه بیشتر با عنوان سرود اسپرانتو شناخته می‌شود، معمولاً با یک مارش پیروزی همراه است که فِلیسین مِنو دو مِنیل ، آهنگ‌ساز فرانسوی، برای آن ساخته‌است. پیش‌تر نیز، کلاس آدلزکلد و چند آهنگساز کمترشناخته‌شدهٔ دیگر برای این شعر و سرود موسیقی ساخته بودند. گاهی از این ترانهٔ امید با عنوان سرود جنبش اسپرانتو نیز یاد می‌کنند.
برخی اسپرانتیست‌ها به کاربرد واژهٔ «سرود» یا «مناجات» دربارهٔ این ترانه معترضند چون این گونه اصطلاحات سویهٔ مذهبی، نژادی و/یا ملی دارند و جنبش اسپرانتو در جهان، حرکتی بی‌طرف و همگانی است - و دقیقاً به همین دلیل زبان بین‌المللی اسپرانتو مورد توصیهٔ سازمان‌های بی‌طرف بین‌المللی، مانند سازمان ملل متحد و یونسکو (که تاکنون دو قطعنامه در مورد آن صادر کرده‌است)، می‌باشد.
کمیسیون بین‌المللی الکتروتکنیک (آی‌ئی‌سی) یک موسسهٔ استاندارد غیرانتفاعی غیردولتی است که استانداردهای بین‌المللی کلیهٔ فناوریهای مرتبط با الکترونیک و الکتریسیته (در کنار هم با نام الکتروتکنولوژی شناخته می‌شوند) را تهیه و منتشر می‌کند.
استانداردهای آی‌ئی‌سی شامل دامنهٔ وسیعی از فناوری‌ها ازجمله تولید، انتقال و توزیع نیرو برای مصارف اداری و خانگی، نیمه‌رساناها، فیبرهای نوری، باتریها، انرژی خورشیدی، فناوری نانو، انرژی دریایی و بسیاری دیگر می‌شود.
همچنین آی ئی سی مدیریت سه سامانه ارزیابی انطباق جهانی را که تجهیزات، سامانه‌ها یا اجزا را بر اساس استاندارهای جهانی تصدیق می‌کنند بر عهده دارد.
منشور آی ئی سی همه موارد مربوط به الکتروتکنولوژی را می‌پذیرد از جمله: تولید انرژی، الکترونیک، مغناطیس، الکترومغناطیس، چندرسانه‌ای، ارتباطات، تکنولوژی پزشکی و…
آی ئی سی در سال ۱۹۰۶ برپایه صحبت‌های ، مؤسسه مهندسان برق آمریکا و دیگران که از سال ۱۹۰۰در کنگرهٔ پاریس آغاز شده بود شکل گرفت. این سازمان در لندن تأسیس شد و در سال ۱۹۴۸ به ژنو انتقال یافت. دفاتر منطقه‌ای آی ئی سی در سنگاپور (آسیا/اقیانوسیه)، سائو پائولو برزیل (آمریکای لاتین)، بوستون، ماساچوست ایالات متحده (آمریکای شمالی) قرار دارد.
امروزه آی ئی سی به عنوان پیشرو و رهبر جهانی برای رشتهٔ خود مطرح است و استانداردهای این سازمان به عنوان مرجع استانداردهای ملی در کشورهای عضو پذیرفته می‌شود.
۱۰۰۰۰ متخصص الکتریک و الکترونیک از شرکت‌ها، دولت‌ها، دانشگاه‌ها و آزمایشگاه‌ها در امور مورد علاقه و تخصصشان با این سازمان همکاری دارند.
IEC نقش مؤثری در توسعه و توزیع واحدهای اندازگیری از جمله هرتز، وبر و گاوس داشته‌است.
در ۱۹۳۲ این سازمان واژه‌نامهٔ چندزبانهٔ بین‌المللی را برای هماهنگ‌کردن واژگان مرتبط با الکترونیک، الکتریک و فناوری منتشر کرد.
استانداردهای IEC در عنوان و نام خود دارای اعدادی در بین ۶۰۰۰۰ تا ۷۹۹۹۹ هستند به‌طور مثال استاندارد IEC 60417:علامات گرافیکی برای استفاده در تجهیزات. شمارهٔ استانداردهای IEC قدیمی از سال ۱۹۹۷ با اضافه کردن عدد ۶۰۰۰۰ به عدد قبلی اصلاح شد به‌طور مثال IEC 27 به IEC 60027 تبدیل شد.
IEC با سازمان‌های سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) و اتحادیه بین‌المللی مخابرات (ITU) همکاری نزدیکی دارد. به علاوه این IEC باز سازمان‌های توسعهٔ استاندارد بزرگ دیگری نیز همکاری دارد. به‌طور مثال قرارداد همکاری با مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک (IEEE) در سال ۲۰۰۲. مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک
لنز زوم به لنزهایی گفته می‌شود که برخلاف لنزهای ثابت دارای فاصله کانونی متغیر باشند. به عنوان مثال از ۲۴ تا ۱۲۰ میلی‌متر یا ۸۰ تا ۲۰۰ میلی‌متر. تنظیم مقدار زوم لنز از طریق حلقه‌ای که بر روی استوانهٔ لنز قرار دارد انجام می‌شود که با چرخاندن آن فاصلهٔ کانونی لنز هم تغییر می‌کند. هرچه فاصله کانونی لنز کمتر باشد، لنز زاویه دید بازتری دارد و برای عکاسی از مناظر یا عکاسی معماری مناسب است و هرچقدر فاصله کانونی بیش‌تر باشد زاویه دید کوتاه‌تر خواهد بود و جهت عکسبرداری از سوژه‌های دور مورد استفاده قرار می‌گیرد.
این لنزها بگونه‌ای ساخته شده‌اند که هنگام استفاده، کاربر قابلیت تغییر فاصله کانونی در محدوده طراحی شده را دارد. به‌شکلی که در مواردی محدوده‌ای از لنز زاویه باز تا لنز زاویه بسته را پوشش می‌دهد. به عنوان مثال لنز ۲۸–۳۰۰ با f3.5-5.6، تنوع این لنزها بیشتر در دوربین قطع کوچک می‌باشد و در دوربین قطع متوسط بسیار کمتر است.
مشکلی که استفاده‌کنندگان این گونه لنزها با آن روبرو بودند افت کیفیتی بود که به علت تعدد عدسی‌های بکار رفته ایجاد می‌شد. همچنین امکان داشتن دیافراگم‌های باز در این لنزها نبود؛ ولی امروزه با پیشرفت علم و تکنولوژی مشکل افت کیفیت تا حد زیادی حل شده‌است. همچنین امروزه لنزهای با محدوده فاصله کانونی نسبتاً زیادی با دیافراگم‌های باز ساخته شده‌است. مانند لنز ۲۴–۷۰ یا f2.8، یا لنز ۷۰–۲۰۰ با f2.8
با توجه به اینکه اغلب تعویض لنز در دوربین قطع کوچک باعث نشستن گرد و خاک بر روی حسگر (سنسور) می‌شود و تمیز کردن حسگر در این دوربین‌ها مشکل می‌باشد. استفاده از اینگونه لنزها باعث بی‌نیاز شدن به تعویض لنز می‌شود.
هنگامی که سرعت عمل در عکاسی مطرح و اهمیت داشته باشد. استفاده از این لنزها باعث سرعت عمل و جلوگیری از اتلاف زمان هنگام تعویض لنز می‌شود.
در زمان‌هایی که محدودیت همراه داشتن چند لنز باشد. داشتن یک لنز با فاصله کانونی متغیر راهگشا می‌باشد.
خِزِل از ایلات کرد می‌باشد.آیت محمدی، سیری در تاریخ سیاسی کرد،انتشارات پرسمان1382سعیدیان، عبدالحسین، سرزمین ومردم ایران،انتشارات علم وزندگی، تهران1377، شابک:7_7_90052_964 کردهای خزل در استان ایلام، کرمانشاه، لرستان، همدان، خراسان، مازندران و آذربایجان غربی و استان‌های دیگر زندگی می‌کنند. ایرانیکا، ایل خزلی را از اهالی شهر بدلیس و دیاربکر در کردستان ترکیه برشمارده است. دکتر فلیتیز ایزل، قبیله ای از کُردان سوریه به نام هِزِل [HEZEL] را در پیوند با ایل خِزل از کردهای فیلی می‌داند. فریا استارک در کتاب سفرهای فارسی از ایل هیزل[HIZIL] به عنوان مردمان شیروان در ایلام یاد می‌کند جک دیوید الر، خاستگاه ایل خزل که در دوران گذشته آوازه ای دیگر داشته را در شیروان و نیمه ی شمالی استان ایلام، سرزمینی با نام اساطیریِ هورتی(Hurti) مربوط به قرن ۲۲ پیش از میلاد دانسته است. امجد جایموخا، مورخ روسی، این قبیله را از مردمان هوری قلمداد کرد. خِزِل ها پایبند به مناسبات طایفه ای و برخواسته در مقابل پتیارگی، معتقد به سامان مندی روندهای گوناگون هستی، «دات» بوده اند. پتیاره(پهلوی: patyārag) هر آن چیزی است که جهان را از پویش بسوی راستی که سرانجام هستی است، باز می دارد. در اشارات دیگر نام خزل برگرفته از گیزل(Gizil) به معنای آتش و در ارتباط با آیین مهرپرستی می باشد.
هنری راولینسون، واژهٔ خِزل را تغییریافتهٔ نام خضر می‌داند، او بر این باور است که شخصیت خضر در میان مسلمانان همان الیاس، پیغمبر یهودی است و نام ایل خِزل از نام او گرفته شده‌.راولینسون، هنری. ۱۸۳۹. "یادداشت‌هایی دربارۀ سفر از زهاب در دامنه‌های زاگرس در امتداد کوه‌ها به خوزستان (شوش) و از آنجا از استان لرستان به کرمانشاه در سال ۱۸۳۶" (به انگلیسی)، در مجلۀ جامعۀ جغرافیایی پادشاهی، شمارۀ ۴، ۱۸۳۹، ص ۵۰؛ بازدید در ۲۳ بهمن ۱۳۹۸.منتها روایات افسانه‌ای، نسب و خاستگاه خِزل ها را به رستم می‌رسانند.
ایل خِزل، ایلی کُرد، که نخست ماوای آنان ایلام بود.نگاهی به ایلام، ایرج افشار سیستانی، تهران: نشرهنر، بهار1366 خِزل در ایلام به کردی فیلی سخن می‌گویند. سکونتگاه اصلی ایل کُرد خزل در شهرستان سیروان ، شهرستان چرداول و شهر ایلام در استان ایلام است. گروهی از ایشان در استان کرمانشاه، ساکنِ شهرستان قصر شیرین و ماهیدشت هستند. آنان در زمان رضاشاه از ایلام به این شهرستان کوچانده شدند. همچنین ساکنان فعله گری در سنقرِ کرمانشاه ازلحاظ قومی خزل شمرده می‌شوند.
کتاب رضاشاه و نظام ایلی، ایل خزل در ایلام را شامل شش طایفهٔ شمسی وند، چرداول، هلیلان، مرشدوند، قلی وند و خزل وند دانسته‌است اما در کتاب جغرافیای لرستان به طایفهٔ فرهادوند ایل خزل نیز اشاره شده‌است. ایل حبیب وندی از ایلات کرد ناحیهٔ سرپل زهاب و کرند شاخه ای از ایل خزل می‌باشد. مجلهٔ فرانسوی شناخت شرق از ایل خزل ساکن در دالاهو به عنوان مردمان لک پیرو یارسان نام می‌برد. بخشی از جمعیت خزل وند در شهرستان ازنا سکونت دارند. عباس العزاوی در کتاب عشایر عراق، آل کوردی و بو کردیدی را دو طایفه از ایل خزل در جغرافیای عراق ذکر کرده‌است. شبکه فرهنگی عراق به نقل از دکتر خلیل الدیلمی طوایف کُرد دیوانیه را «آریایی آلمان نژاد» ساکن منطقهٔ المیهناوی و دودمان آنان را آل عمران می‌خواند که از کُردان خزل بودند. احمد المندلاوی ایل خزل را از ایلات اصیل کرد ساکن مندلی گفته‌است. مندلاوی‌ها از مردمان خزل می‌باشند که به زبان کردی سخن می‌گویند. شیخ آزاد الحاج حمید ریاست شورای شهر مندلی در سال ۲۰۰۳ به تغییر اجباری نام خانوادگی اهالی مندلی توسط دولت بعث اشاره می‌کند که طی آن اسامی خانوادگی باولی، هواسی، خِزل و خالِی به الباوی، العباسی، الخزاعل و الخالدی تغییر یافت. بنا بر کتاب فاتحان میمک ایل خزل در ایلام از تیره‌های مرشدوندقلیوند، خضروند و شمسی وند تشکیل شده‌است. مندیکان طایفه ای ایزدی در شمال عراق و در ترکیه عضوی از اتحاد هیورکان می باشد.کنفدراسیون هیورکان از 24 قبیله یا قبایل کوچک کرمانج در کردستان ترکیه و کردستان عراق می باشد.، ملاحسن شمدین کرکوسی رئیس کنفدراسیون هیورکی است. منطقه ی بِگیری در مرز ایران و ترکیه واقع در استان وان سکونتگاه طایفه ی مندیکی است.در منابع متعدد مندیکی طایفه ای از ایل شکاک شمارده شده است.مصطفی آکوش سکونت طایفه ی مندیکی در شرق دریاچه وان را علت نامگذاری جریان اصلی آب تامین کننده دریاچه به نام افراد این طایفه دانسته است. مندیکی ها بخش اصلی کنفدراسیون ارتوشی و با نام مامدان اکثریت مردم شهر وان در ترکیه را تشکیل می دهند.
در اواخر دورهٔ قاجار ایل خزل علیه غلامرضا خان فیلی قیام کردند که منجر به کوچاندن عده ای از مردم خزل به مناطقی از قصر شیرین(کرکهرگ)و گیلان غرب (چم امام حسین) می‌شود. هنری راولینسون می‌گوید:
عملیات آزاد سازی میمک نخستین پیروزی ایران در جنگ ایران-عراق با همکاری ایل خزل و ارتش جمهوری اسلامی ایران در روز ۱۹ دی ماه ۵۹ انجام شد. میمک سرزمین گسترده و وسیع است و ارتفاعات آن بر دشت های پیرامون تا کیلومتر ها احاطه دارد. در ۱۸ شهریور ۵۹ و قبل از آغاز رسمی جنگ، عراق در پی تحرکات خود و تعرض به خاک جمهوری اسلامی توانست دو پاسگاه مرزی ژاندارمری را علی‌رغم ایستادگی آنان و با استفاده از حجم گسترده نیرو و ادوات اشغال کند و به این ترتیب پاسگاه‌های نی خزر و هلاله و ارتفاعات میمک به دست رژیم بعث عراق افتاد.
عملیات آزادسازی میمک که با نام عملیات خوارزم و عملیات ضربت ذوالفقار نیز شناخته می‌شود به عملیات نظامی‌ای گفته می‌شود که در نوزدهم دی ماه ۱۳۵۹ ایل خزل در استان ایلام برای بازپس‌گیری ارتفاعات میمک واقع در جنوب ایلام با نیروهای عراقی مبارزه کردند و این مناطق را بازپس گرفتند هرچند کمتر در مورد این عملیات در سطح کشور اطلاع‌رسانی شد. طراحی عملیات و فرماندهی آن توسط سرهنگ زرهی ستاد محسن سفیری انجام گرفت.عملیات ضربت ذوالفقار
عملیات مهم و استراتژیک بازپس‌گیری میمک، اولین عملیات نظامی در تاریخ جنگ هشت ساله تحمیلی محسوب می‌شود که با فداکاری‌ها و رشادت‌های مردمی سلحشور مردان ایل خزل و ارتش جمهوری اسلامی ایران در روز ۱۹ دی ماه ۵۹ به اولین پیروزی رزمندگان منجر شد. خبرگزاری جمهوری اسلامی در گزارشی سرزمین میمک(Mī Mak) را بخشی از سرزمین آبا و اجدادی ایل خزل ذکر کرده‌است.
ایرج افشار در «ایلام و تمدن دیرینهٔ آن» دربارهٔ ولی محمد امیدی چنین می‌نویسد: ولی محمد امیدی، از ایل خزل، از شاعران توانای کردی سرای ایلام است، و اشعار حماسی او، زبانزد خاص و عام اند، چنان‌که به فردوسی ایلام شهرت یافته‌است. زبان شعری اش پخته، فخیم و منسجم است.
سردارفتاح خان خزل از سرداران بزرگ مشروطه خواه که در محاصره تبریز با کمک سواران خود و با همراهی یارمحمدخان کرمانشاهی از کرمانشاه به تبریز لشکر کشی نمود و با کمک باقرخان و ستارخان محاصره تبریز را شکست. او به سبب مخالفت با دودمان قاجار به دستور عبدالحسین میرزا فرمانفرما حاکم کرمانشاه در اثر شکنجه‌های سخت جان باخت. فرمانفرما اجازهٔ دفن فتاح خان در کرند غرب را نداد و عنوان کرده بود «اگر فتاح خان را در کرند غرب دفن کنند جسد او را از خاک بیرون خواهد آورد». در همین راستا شبانگاه جسد وی را در زادگاهش روستای حبیب ون به خاک سپاردند.
هزوان (Hazoan) که به حمزه کان نیز معروف است مرتبط با هیزبان یا هزبان می‌باشد هزوان یا هزبان دودمان‌ کرد تباریست که خاستگاه آنان میان همدان و اربیل بوده‌است. پس از مرگ یازتا جانشین او مونباز دوم به شاهی آدیابن رسید او در نبرد با تراژان اسیر و کشته شد و خاندان سلطنتی او به همدان بازگشتند و فرزندان آنان بعدها میان دو دریاچه وان و ارومیه امارت آماتونی را ایجاد کردند.Jacob Neusne, 1969, A History of the Jews in Babylonia, Volume 2, page 352-3
تیگلت-پیلسر در سال ۷۳۷ پ. م، برای دومین بار به زاگرس لشکر کشید و وارد سرزمین مادها می‌شود. وی در گزارش این لشکر کشی و دیگر متون خود که غالباً از کلخوی باستان به دست آمده‌اند در چهار کتیبه و همچنین در ادامه اسامی سرزمین‌های گیشسیم، خرخار، بیت سگبت، بیت ایشتر به کوه سیلخزی یا سیل هزو(Silhazu) که دژ بابلی نیز خوانده می‌شده‌ است اشاره می‌کند سیلخزی یا سیل هزو در شرق سرزمین مایشتا و در نزدیکی کوه الوند قرار داشته‌است مرکز مطالعات باستان‌شناسی دانشگاه تهران در شمارهٔ From Mount Silhazu to Mount Bikni موقعیت کوه سیل هزو را در همدان شناسایی نموده‌است. در منابع ترکی هَزو را "آزا" و موقعیت آن شهر مُک( Mokk) در وان ترکیه شناسایی نموده اند.تیگلت-پیلسر در استوانه اش از اسارت شاهی کورتی(Kurti) در هَزو خبر می دهد. در کتاب تحفه ناصرى، تألیف شکرالله سنندجی، هَزو به مردم و سرزمینی در جغرافیای باستانی کردستان گفته شده است. جلد 15 دایره المعارف لندن-دیکشنری جهانی۱۸۳۹، هَزو (Hazo) را متعلق به کاسیان یا چاسی(Chassi) در ایران دانسته است.