moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
توجه اولین بخش رشد شناختی است. این به توانایی فرد برای تمرکز و حفظ تمرکز مربوط می‌شود. توجه همچنین می‌تواند میزان تمرکز یک فرد و تمرکز کامل او روی یک چیز باشد. از دیگر ویژگی‌های مزاجی مانند پایداری و حواس‌پرتی متمایز می‌شود، به این معنا که دومی تعامل روزانه فرد با محیط را تعدیل می‌کند. از سوی دیگر توجه رفتار را در هنگام انجام وظایف خاص در بر می‌گیرد. به عنوان مثال یادگیری زمانی اتفاق می‌افتد که دانش آموز به معلم توجه کند. علاقه و تلاش ارتباط نزدیکی با توجه دارند. توجه یک فرایند فعال است که شامل محرک‌های خارجی متعددی است. توجه یک موجود زنده در هر نقطه از زمان شامل سه دایره با مرکز یکسان است. فراتر از آگاهی، حاشیه و تمرکز. این نکته مهم هم قابل توجه است که افراد دارای ظرفیت ذهنی هستند و یک فرد می‌تواند در یک زمان روی موارد زیادی تمرکز کند.
یک تئوری رشد شناختی، به نام پردازش اطلاعات معتقد است که حافظه و توجه، پایه و اساس شناخت هستند. پیشنهاد می‌شود توجه کودکان در ابتدا انتخابی باشد و بر اساس موقعیت‌هایی باشد که برای اهداف آنها مهم است. این ظرفیت با بزرگ‌تر شدن کودک افزایش می‌یابد، زیرا آن‌ها توانایی بیشتری برای جذب محرک‌ها از وظایف پیدا می‌کنند. مفهوم سازی دیگری توجه را به توجه ذهنی و توجه ادراکی طبقه‌بندی کرد. اولی به عنوان «انرژی مغز»، توجهی اجرایی محور توصیف می‌شود که فرایندهای مربوط به کار را در مغز فعال می‌کند درحالی که دومی توجه فوری یا خود به خودیست که توسط تجربیات ادراکی جدید هدایت می‌شود.
نظریه شناختی عمدتاً بر کسب دانش و رشد ساختار ذهنی تأکید دارد. نظریه شناختی تمایل دارد بر ساخت مفهوم برای فرایند یادگیری دانش آموز تمرکز کند: نحوه دریافت اطلاعات. نحوه پردازش و سازمان دهی اطلاعات در طرحواره موجود؛ نحوه بازیابی اطلاعات پس از یادآوری. به عبارت دیگر، نظریه شناختی به دنبال تبیین فرایند کسب دانش و تأثیرات بعدی بر ساختارهای ذهنی درون ذهن است. یادگیری به مکانیزم کاری که یک یادگیرنده انجام می‌دهد نیست، بلکه یک فرایند بسته به آنچه یادگیرنده از قبل می‌داند (اطلاعات موجود) و روش کسب دانش جدید (نحوه ترکیب اطلاعات جدید در طرحواره موجود) بستگی دارد. کسب دانش فعالیتی است که شامل کدگذاری درونی ساختارهای ذهنی در ذهن دانش آموز است. در ذات این نظریه، دانش آموز باید در فرایند یادگیری خود مشارکت فعال داشته باشد. رویکردهای شناختی عمدتاً بر فعالیت‌های ذهنی یادگیرنده مانند برنامه‌ریزی ذهنی، تعیین هدف و استراتژی‌های سازمانی متمرکز هستند (شل، ۱۹۸۰). در نظریه‌های شناختی نه تنها عوامل محیطی و مؤلفه‌های آموزشی نقش مهمی در یادگیری دارند، عناصر کلیدی دیگری مانند یادگیری کدنویسی، تبدیل، تمرین و ذخیره و بازیابی اطلاعات تاثیرگذارند. فرایند یادگیری شامل افکار، باورها و ارزش‌های نگرش یادگیرنده است.
حافظه نقش مهمی در فرایند یادگیری دارد. اطلاعات به شیوه ای سازمان یافته و معنی دار در حافظه ذخیره می‌شود. در اینجا معلم و طراحان نقش‌های متفاوتی در فرایند یادگیری دارند. معلمان یادگیری و سازماندهی اطلاعات را به روشی بهینه تسهیل می‌کنند. در حالی که طراحان از تکنیک‌های پیشرفته (مانند قیاس‌ها و روابط سلسله مراتبی) برای کمک به یادگیرندگان برای کسب اطلاعات جدید برای افزودن به دانش قبلی خود استفاده می‌کنند. فراموشی به عنوان ناتوانی در بازیابی اطلاعات از حافظه توصیف می‌شود. از دست دادن حافظه ممکن است مکانیزمی باشد برای دور انداختن اطلاعات نامرتبط با اطلاعات جدید ارزیابی شده.
بر اساس نظریه شناختی، اگر یادگیرنده بداند که چگونه دانش را در زمینه‌ها و شرایط مختلف پیاده‌سازی کند، می‌توان گفت که انتقال اتفاق افتاده‌است. درک به شکل قوانین، مفاهیم و تبعیضمتشکل از دانش است. دانش ذخیره شده در حافظه مهم است، اما استفاده از چنین دانشی هم مهم است. دانش قبلی برای شناسایی شباهت‌ها و تفاوت‌های بین خود و اطلاعات جدید استفاده خواهد شد.
نظریه شناختی بیشتر اشکال پیچیده یادگیری را از نظر استدلال، حل مسئله و پردازش اطلاعات توضیح می‌دهد. باید بر این نکته تأکید شود که هدف همه دیدگاه‌های فوق یکسان تلقی می‌شود – انتقال دانش به دانش آموز به کار آمدترین و موثرترین شکل ممکن.
ساده‌سازی و استانداردسازی دو تکنیکی هستند که برای افزایش اثربخشی و کارایی انتقال دانش مورد استفاده قرار می‌گیرند. دانش را می‌توان تجزیه و تحلیل، تجزیه و به بلوک‌های ساختاری اساسی ساده کرد. با مدل رفتارگرایانه محیط انتقال دانش همبستگی وجود دارد. شناخت شناسان بر اهمیت استراتژی‌های پردازش کارآمد تأکید دارند.
یک رفتارگرا از بازخورد (تقویت) برای تغییر رفتار در جهت دلخواه استفاده می‌کند، در حالی که شناخت گرا از بازخورد برای هدایت و حمایت از ارتباطات ذهنی دقیق استفاده می‌کند. به دلایل مختلف، تحلیلگرهای تکلیف یادگیرندگان هم برای شناخت شناسان و هم برای رفتارگرایان حیاتی هستند. شناخت شناسان به استعداد یادگیرنده برای یادگیری نگاه می‌کنند (چگونه یادگیرنده یادگیری خود را فعال، حفظ و هدایت می‌کند). به علاوه، شناخت گرایان آموزش «چگونگی طراحی» یادگیرنده را بررسی می‌کنند که می‌توان آن را جذب کرد. (به عنوان مثال، در مورد ساختارهای ذهنی موجود یادگیرندگان چطور؟)در مقابل، رفتارگرایان به یادگیرندگان نگاه می‌کنند که چگونه تعیین کنند که درس باید از کجا شروع شود (یعنی در چه سطحی یادگیرندگان موفق عمل می‌کنند؟) و موثرترین تقویت‌ها کدامند. (یعنی، چه پیامدهایی مورد نظر فراگیر است؟).
برخی مفروضات یا اصول خاصی وجود دارند که طاحی آموزشی را هدایت می‌کنند: مشارکت فعال یادگیرنده در فرایند یادگیری ، کنترل یادگیرنده، آموزش فراشناختی (مانند خود برنامه‌ریزی، نظارت و تکنیکهای تجدید نظر). استفاده از تحلیل‌های سلسله مراتبی برای شناسایی و نشان دادن روابط پیش نیاز (رویه تحلیل تکلیف شناختی)، تسهیل پردازش بهینه ساختار، سازمان دهی و توالی اطلاعات (استفاده از راهبردهای شناختی مانند طرح کلی، خلاصه‌ها، ترکیب کننده‌ها، سازمان دهندکان پیشرفته و غیره)، تشویق دانش آموزان، ایجاد ارتباط با مطالبی که قبلاً آموخته شده و ایجاد محیط‌های یادگیری (یادآوری مهارت‌های پیش نیاز، استفاده از مثال‌های مرتبط، قیاس‌ها).
نظریه‌های شناختی عمدتاً بر بامعنی ساختن دانش و کمک به یادگیرندگان برای سازماندهی ارتباط اطلاعات جدید با دانش موجود در حافظه تأکید دارند. آموزش باید بر اساس طرحواره یا ساختارهای ذهنی موجود دانش آموزان باشد تا مؤثر باشد. سازمان دهی اطلاعات باید به نحوی معنادار با دانش موجود مرتبط باشد. نمونه‌های استراتژی شناختی استعاره‌های قیاس هستند. راهبردهای شناختی دیگر شامل استفاده از چارچوب بندی، ترسیم مفاهیم یادگیری، نقشه‌برداری مفهومی، سازمان دهندگان پیشرو و غیره است. نظریه شناختی عمدتاً بر وظایف اصلی معلم یا طراح تأکید دارد و شامل تجزیه و تحلیل تجربیات یادگیری مختلف در موقعیت یادگیری است که می‌تواند بر نتایج یادگیری افراد مختلف تأثیر بگذارد. سازماندهی و ساختاردهی اطلاعات جدید برای ایجاد ارتباط بین دانش آموزان با توانایی‌ها و تجربیات قبلی اطلاعات جدید به‌طور مؤثر و کار آمدی در ساختار شناختی یادگیرندگان جذب یا تطبیق می‌شوند.
شناخت گرایی دو مولفه اصلی دارد، یکی روش شناختی و دیگری نظری. از نظر روش شناختی، شناخت گرایی رویکردی پازیتیویستی دارد و می‌گوید که روان‌شناسی را می‌توان (در اصل) با استفاده از روش علمی به‌طور کامل توضیح داد، در مورد اینکه آیا این درست است یا نه، حدس و گمان وجود دارد. این نیز عمدتاً یک هدف تقلیل گرایانه است، با این باور که اجزای فردی عملکرد ذهنی («معماری شناختی») را می‌توان شناسایی و به‌طور معناداری درک کرد. دومی می‌گوید که شناخت شامل حالات ذهنی گسسته و درونی (نماینده‌ها یا نمادها) است که می‌توان آن‌ها را با استفاده از قوانین یا الگوریتم‌ها تغییر داد.
شناخت گرایی در اواخر قرن بیستم به نیروی غالب در روانشناسی تبدیل شد و جایگزین رفتارگرایی به عنوان محبوب‌ترین پارادایم برای درک عملکرد ذهنی شد. روانشناسی شناختی رد کلی رفتارگرایی نیست، بلکه بسطی است که وجود حالات ذهنی را می‌پذیرد. این به دلیل انتقاد فزاینده در اواخر دهه ۱۹۵۰ از مدل‌های یادگیری ساده بود. یکی از قابل توجه‌ترین انتقادها، استدلال نوام چامسکی بود مبنی بر اینکه زبان را نمی‌توان صرفاً از طریق شرطی سازی بدست آورد، و حدقال باید تا حدی با وجود حالات ذهنی درونی توضیح داده شود.
موضوعات اصلی مورد توجه روان شناسان روان شناختی مکانیسم‌های درونی تفکر انسان و فرآیندهای شناخت است. روانشناسان شناختی تلاش کرده‌اند تا برخی از ساختارهای ذهنی ادعایی را که در یک رابطه علی با اعمال فیزیکی ما قرار دارند، روشن کنند.
آگوست کارل فردریش کریستین فون گوبن (۱۰ دسامبر ۱۸۱۶۱۳ نوامبر ۱۸۸۰)، ژنرال پیاده‌نظام پروس بود که برای خدماتش در جنگ فرانسه و پروس ۱۸۷۰–۱۸۷۱ صلیب آهنین به وی اهدا شد.
در ابتدای جنگ‌های بزرگ پروس، در جنگ بین دانمارک و پروس در سال ۱۸۶۴، او در رأس تیپ تحت فرمانش در رکبل و ساندربرگ درخشان ظاهر شد. در جنگ بین اتریش و پروس در سال ۱۸۶۶، ژنرال فون گوبن فرماندهی لشکر سیزدهم را که تیپ قدیمی او نیز بخشی از آن بود، برعهده داشت و این بار نیز، ویژگی‌های یک رهبر ذاتی و تاکتیک دان ماهر را از خود به نمایش گذاشت. او تقریباً به تنهایی فرماندهی همراه با موفقیت درخشان در نبردهای درمباخ (در ورتبرگ کرایس)، لاوفاخ (در آشافنبرگ)، کیسینگن، آشافنبرگ، گرشایم، تاوبربیشوفزهایم و وورتسبورگ داشت.
بسیج سال ۱۸۷۰ در آغاز جنگ فرانسه و پروس او را در راس سپاه هشتم (استان راینلند) قرار داد که بخشی از ارتش اول تحت رهبری فون اشتاینمتز را تشکیل می‌داد. این رهبری مصمم و پرانرژی او بود که به‌طور قابل توجهی در پیروزی ۶ اوت در اسپیشرن کمک کرد، و فون گوبن به تنهایی پیروزی‌هایی را در جناح راست پروس در گراولوت در ۱۸ اوت به دست آورد. تحت فرماندهی مانتوفل، سپاه هشتم در دو عملیات مربوط به آمیان و باپاوم شرکت کرد و در ۸ ژانویه ۱۸۷۱، گوبن موفق شد به فرماندهی ارتش اول پروس برسد.
به فاصله یک تا دو هفته بعد، لشکرکشی او به شمال فرانسه نتایج درخشانی در پی داشت و با پیروزی قاطع در نبرد سنت کوئنتین (۱۹ ژانویه ۱۸۷۱) همراه شد. پایان جنگ فرانسه و پروس، گوبن را به یکی از برجسته‌ترین مردان ارتش پیروز (پروس) تبدیل کرد. او سرهنگ بیست و هشتمین پیاده‌نظام پروس بود که نشان صلیب بزرگ آهنین را دریافت نمود. او تا زمان مرگش در سال ۱۸۸۰ فرماندهی سپاه هشتم را در کوبلنز بر عهده داشت.
ژنرال فون گوبن نوشته‌های زیادی از خود به جای گذاشت. خاطرات او را در آثار او می‌توان یافت:
قلعه سابق فرانسوی دو کوئلو در متز به نام او به گوبن تغییر نام داد و بیست و هشتمین پیاده‌نظام پروس نام او را یدک می‌کشید. در سال ۱۸۸۴ مجسمه گوبن توسط فریتز شاپر در کوبلنز ساخته شد. رزم‌ناو SMS Goeben نیروی دریایی سلطنتی آلمان که در سال ۱۹۱۱ ساخته شد، نیز به نام او نامگذاری شد.
زامبی‌ها آنتاگونیست‌های تکرارشونده‌ای در دنیای خیالی مجموعه "رزیدنت ایول"، ساخته کمپانی ژاپنی سازنده بازی‌های ویدیویی کپکام هستند. آن‌ها برای اولین بار در بازی ویدیویی "رزیدنت ایول" در سال ۱۹۹۶ ظاهر شدند و موجوداتی جهش‌یافته با تمایلات آدمخواری و نکروز شدید پوستی هستند که در مجموعه منشا آن‌ها از دیدگاه علمی توضیح داده شده است. برخلاف زامبی‌ها در دیگر آثار ژانر ترسناک و فانتزی که به‌طور سنتی به‌عنوان زنده شدن مردگان با منشأ اسطوره‌ای و یا ماوراء طبیعی ارائه می‌شوند، زامبی‌ها در مجموعه "رزیدنت ایول" معمولاً با استفاده از سلاح‌های بیولوژیکی، دستکاری ژنتیکی و یا هم‌زیستی انگلی ایجاد می‌شوند. دنباله‌های بعدی مجموعه، انواع دیگری از زامبی‌ها و همچنین موجودات مرتبط را نشان می‌دهند که به عنوان آنتاگونیست‌های چابک‌تر، شریرتر و باهوش‌تر معرفی می‌شوند.
زامبی‌ها و موجودات مرتبط با فرانچایز "رزیدنت ایول"، در سری بازی‌های ویدیویی و همچنین اقتباس‌های فیلم، به‌طور گسترده به عنوان یکی از به یاد ماندنی‌ترین تصاویر بازی‌های ویدیویی از مضامین ترسناک شناخته می‌شوند و عنصری تأثیرگذار از ژانر ترس و بقا را نشان می‌دهند. آثار متعددی با مضامینی مشابه الهام گرفته‌اند.
انجمن فناوری حالت جامد جِدِک (JEDEC) یک سازمان تجارت مهندسی نیم‌رسانا مستقل و سازمان استانداردسازی است که مقر آن در شهرستان آرلینگتون، ویرجینیا، ایالات متحده است.
جدک دارای بیش از ۳۰۰ عضو، از جمله برخی از بزرگترین شرکت‌های کامپیوتری جهان است. دامنه و فعالیت‌های گذشته آن شامل استانداردسازی شماره قطعات، تعریف استاندارد تخلیه الکترواستاتیک (ESD) و رهبری در انتقال تولیدصنعتی بدون-سرب است.
منشأ JEDEC به سال ۱۹۴۴ بازمی‌گردد، زمانی که RMA (که متعاقباً EIA نام گرفت) و NEMA شورای مهندسی مشترک لامپ الکترونی (JETEC) را برای هماهنگ‌کردن شماره گذاری نوع لامپ خلاء تأسیس کردند.
در سال ۱۹۵۸، با ظهور فناوری نیم‌رسانا، فعالیت مشترک JETEC ئی‌آی‌ای و NEMA به شورای مهندسی قطعات الکترونیکی مشترک تغییر نام داد."JEDEC History". "jedec.org". JEDEC. Retrieved 1 May 2017. NEMA در سال ۱۹۷۹ فعالیت خود را متوقف کرد. در پاییز ۱۹۹۹، JEDEC به یک انجمن تجاری جداگانه با نام فعلی تبدیل شد، اما اتحاد EIA را حفظ کرد، تا اینکه EIA در سال ۲۰۱۱ فعالیت خود را متوقف کرد.
راب ماس مستندساز مستقل و رئیس دپارتمان مطالعات بصری و محیطی دانشگاه هاروارد است.
از آثار قابل توجه ماس می توان به فیلم هایی چون "مهار" ، "دو بار در همان رود" ، "مخفی کاری" و "توریست اشاره کرد" . فیلم های او اغلب درباره گذر زمان و تأثیر آن بر شخصیت ها، داستان ها و خاطرات است. فیلم های او در جشنواره های مختلف به نمایش درآمده است.
جدیدترین پروژه راب ماس، "مهار"، در مورد دفع زباله های هسته ای در حال حاضر و تا ده هزار سال آینده است. این فیلم که با همکاری پیتر گالیسون کارگردانی شد، در سال 2015 در جشنواره فول فریم به نمایش درآمد.
راب ماس در 25 سال گذشته در دانشگاه هاروارد به تدریس فیلمسازی پرداخته است.
کیم کوانگ-کیو (؛ ، زادهٔ ۸ دسامبر ۱۹۶۷) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ بازیگری خود را در سال ۱۹۹۹ در "دکتر کی" (Dr. K) آغاز کرد و کارگردان اهل بوسان آن، کواک کیونگ-تک، یک نقش کوتاه اما به یاد ماندنی به عنوان یک معلم در فیلم پر فروش باکس آفیس "دوست" به او داد. کیم حرفهٔ بازیگری خود را در فیلم و تلویزیون به عنوان بازیگر نقش مکمل مرد در "همسر یا دردسر" و "می‌توانم صدایت را بشنوم" ادامه داد. او همچنین در ریلتی شوهای "تنها زندگی می‌کنم" (از سال ۲۰۱۳) و "سه وعده غذایی در روز" (۲۰۱۵) حضور پیدا کرده‌است.
طوطی میترایی که در پرورش پرندگان به عنوان کانور میترایی نیز شناخته می‌شود، گونه‌ای از طوطی سبز و قرمز از خانواده طوطیان است. بومی جنگل‌ها و درختزارهای آند از شمال مرکزی پرو، از جنوب تا بولیوی تا شمال غربی آرژانتین است،Arndt, T. 2006. با جمعیت‌های معرفی‌شده در کالیفرنیا، فلوریدا و هاوایی است."Mitred Conure." ممکن است یک مجموعه گونه‌ای پنهان را تشکیل دهد.
کابردهای پزشکی نقره شامل بانداژ کردن زخم و کرم و پوشش آنتی‌بیوتیکی با استفاده از دستگاه‌های پزشکی است. بانداژ زخم که شامل سولفادیازین نقره یا نانومواد نقره است، می‌تواند برای درمان عفونت‌های بیرونی استفاده شود. شواهد نشان می‌دهد که پوشش‌های نقره ای روی لوله‌های تنفسی داخل تراشه می‌تواند بروز سینه‌پهلو (ذات الریه) مرتبط با دستگاه تنفس مصنوعی را کاهش دهد. شواهد آزمایشی وجود دارد که نشان می‌دهد استفاده از کاتترهای ثابت آلیاژ نقره برای کاتتریزاسیون کوتاه‌مدت خطر عفونت‌های مجاری ادراری اکتسابی از کاتتر را کاهش می‌دهد.
نقره به‌طور کلی سمی نیست و انتظار خطر زیادی نیز برای نقره در پزشکی انتظار نمی‌رود. محصولات پزشکی جایگزین مانند نقره کلوئیدی بی خطر یا مؤثر نیستند.
در سال 2018 تحقیقاتی درباره درمان کردن مشکلات سیستم اعصاب انجام شد. آزمایش‌های زیادی نشان می‌دادند که اگر داروها را با نانوذرات نقره مخلوط کنیم، اثرات بهتری خواهیم دید. از دیگر نتایج این آزمایش‌ها این بود که  مخلوط  داروها با نانوذرات نقره فعالیت ضد باکتریایی آنها را افزایش می دهد.
نقره و بیشتر ترکیبات نقره دارای اثر الیگودینامیک هستند و برای باکتری‌ها، جلبک‌ها و قارچ‌ها "در شرایط آزمایشگاهی" سمی به حساب می‌آید. اثر ضد باکتریایی نقره به یون نقره بستگی دارد. تأثیر ضد عفونی کنندگی نقره به یون نقره فعال بیولوژیکی بستگی دارد. () اثر ضد باکتریایی نقره در حضور میدان الکتریکیافزایش می‌یابد. زمان زیادی از کشف این اثر گذشته‌است. اعمال یک جریان الکتریکی در الکترودهای نقره باعث افزایش اثر آنتی‌بیوتیکی در آند می‌شود که احتمالاً به دلیل آزاد شدن نقره در کشت باکتریایی است. عمل ضد باکتری الکترودهایی که با نانوساختارهای نقره پوشش داده شده‌اند، در حضور میدان الکتریکی بسیار بهبود می‌یابد.
نقره به عنوان یک ضد عفونی کننده موضعی استفاده می‌شود. به این صورت که با بعضی باکتری‌ها برای از بین بردن باکتری‌های دیگر، مشارکت می‌کند. لازم است ذکر شود که نقره همان باکتری‌ها را از بین خواهد برد؛ بنابراین باکتری‌های مرده ممکن است منبع نقره برای از بین بردن باکتری‌های مزاحم باشند.
سولفادیازین نقره (SSD) یک آنتی‌بیوتیک موضعی است که در سوختگی‌های جزئی و وسیع برای جلوگیری از عفونت استفاده می‌شود. این ماده در دهه ۱۹۶۰ کشف شد. و برای چندین دهه به عنوان یک ضد میکروب موضعی کاملاً استاندارد برای زخم‌های سوختگی به‌شمار می‌رفت.
با این حال بررسی‌های سازماندهی شده در سال‌های ۲۰۱۴، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ نشان می‌دهند که درمان‌های مدرن‌تر، نتایج بهتری را برای بهبود زخم و پیشگیری از عفونت نسبت به سولفادیازین نقره نشان می‌دهند و وجود نقره تأثیر زیادی نمی‌گذارد. و دیگر سولفادیازین نقره به‌طور کلی توصیه نمی‌شود.
این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت، از ایمن‌ترین و مؤثرترین داروهای مورد نیاز در سلامت و بهداشت به‌شمار می‌رود. سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تعدادی از داروهای سولفادیازین نقره را برای درمان سوختگی‌های درجه دو و درجه سه تأیید کرده‌است.
بررسی‌های بنیاد همیاری کاکرین در سال ۲۰۱۸ نشان داد که پانسمان‌های حاوی نقره می‌تواند زخم‌های در سیاهرگ پا را بهبود ببخشد. یک تحلیل دقیق در سال ۲۰۱۷ از مطالعات بالینی در طی سالهای ۲۰۰۰–۲۰۱۵ به این نتیجه رسید که «اساس شواهد برای کارکرد نقره در زخم به طور قابل توجهی موثر تر از آنچه در بحث علمی فعلی درک می‌شود، می‌باشد». اگر استفاده از آن به صورت انتخابی و کوتاه‌مدت باشد، نقره دارای اثرات ضد میکروبی خواهد بود و کیفیت زندگی را بهبود می‌بخشد و بسیار مقرون به صرفه خواهد بود. یک مجموعه داده در سال ۲۰۱۴ حاصل شده از یک فراتحلیل به این نتیجه رسید که با استفاده از پانسمان‌های نقره در زمان صرفه جویی خواهد شد. همچنین می‌تواند منجر به صرفه جویی هزینه‌ها در مقایسه با پانسمان‌های بدون نقره بشود. همچنین مشخص شد بیمارانی که با پانسمان‌های حاوی نقره درمان شده‌اند، در مقایسه با بیمارانی که با پانسمان‌های غیر نقره ای درمان شده‌اند، میزان کارکرد بهتری در بهبود زخم‌هایشان داشته‌اند. یک فراتحلیل در سال ۲۰۱۳ از کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده «شواهد آماری قابل‌توجهی» را برای حمایت از استفاده از پانسمان نقره‌ای در درمان زخم‌های وریدی پا پیدا کرد.
سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تعدادی از پانسمان‌های زخم حاوی نقره را به عنوان یک ضد باکتری به رسمیت شناخته‌است.Ethicon, Inc. 510(k) Summary for K022483 Feb. 3, 2003Argentum Medical LLC 510(k) Summary for K023609 Jan 17, 2003Euromed, Inc. 510(k) Summary for K050032 May 17, 2005Kinetic Concepts, Inc. 510(k) Summary for K053627 Feb. 6, 2006 اگرچه، پانسمان‌هایی که شامل نقره هستند ممکن است باعث ایجاد لک و در برخی موارد احساس سوزن سوزن شدن شوند.
صفحات تصویربرداری نقره هالید که از اشعه ایکس استفاده می‌کنند، شاخص تصویربرداری قبل از ورود تکنیک‌های دیجیتال بودند. این روش اساساً مانند سایر فیلم‌های عکاسی نقره هالید عمل می‌کنند. همچنین استفاده از اشعه ایکس بسیار ساده است و تنها چند دقیقه طول می‌کشد. این روش به ویژه در کشورهای در حال توسعهبه دلیل دقت و مقرون به صرفه بودن محبوبیت خود را حفظ کرده‌است. در کشورهای درحال توسعه فناوری اشعه ایکس دیجیتال در دسترس نیست
ترکیبات نقره در بهبود خارج از بدن به عنوان ضد عفونی کننده استفاده می‌شود، از جمله ترکیب‌های نیترات و پروتئینات نقره که می‌تواند در غلظت رقیق به عنوان قطره چشم برای جلوگیری از قرمزی چشم در نوزادان استفاده شود. در پوست انسان نیز نیترات نقره به شکل چوب جامد به عنوان ماده سوز آور ("سودآور قمری") برای درمان برخی بیماری‌های پوستی مانند میخچه و زگیل استفاده می‌شود.
میزان سمی بودن نقره کم است، اما بدن انسان هیچ فایده زیستی برای نقره ندارد و زمانی که نقره استنشاق، بلع، تزریق یا استفاده موضعی می‌شود، نقره به صورت برگشت‌ناپذیر در بدن، به ویژه در پوست متراکم می‌شود و استفاده زیاد همراه با قرار گرفتن در معرض نور خورشید می‌تواند منجر به یک وضعیت وخیم به نام آرگیریا می‌شود. بیماری که در آن پوست بدن، آبی یا خاکستری آبی می‌شود. آرگیریا موضعی می‌تواند در نتیجه استفاده موضعی از کرم‌های حاوی نقره رخ دهد، در حالی که مصرف، استنشاق یا تزریق می‌تواند منجر به آرگیریا در کل بدن شود. با لیزر می‌توان این بیماری را درمان نمود ولی بسیار خطرناک است و نیاز به بیهوشی کامل دارد. یک درمان لیزری مشابه نیز که به نام آرژیروز شناخته شده‌است برای پاک کردن ذرات نقره از چشم استفاده شده‌است. آژانس ثبت مواد سمی و بیماری‌ها (ATSDR) آرگیریا را به عنوان یک «معضل آرایشی» توصیف می‌کند.
یکی از موارد آرگیریا که در سال ۲۰۰۸ مورد توجه عموم قرار گرفت، مردی به نام پل کاراسون بود که در برنامه " امروز " NBC حاضر شد. او پوستش به دلیل استفاده از نقره کلوئیدی که برای درمان درماتیت خود در طول بیش از ۱۰ سال انجام می‌داد به رنگ آبی درآمده بود. کاراسون در سال ۲۰۱۳ در سن ۶۲ سالگی بر اثر حمله قلبی درگذشت.Moran, Lee. (2013-09-25) Man who turned blue after taking silver for skin condition dies. Nydailynews.com. Retrieved on 2016-11-26. مثال دیگر، استن جونز، سیاستمدار مونتانا است که مصرف نقره کلوئیدی، اقدامی بود که خودش به خودش تجویز کرده بود.
نقره گاهی برای برخی از افراد موجب بروز حساسیت می‌شود و مصرف نقره در وسایل پزشکی و درمان‌ها و پانسمان‌ها برای این‌گونه افراد ممنوع است. با اینکه دستگاه‌های پزشکی حاوی نقره به‌طور گسترده در بیمارستان‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند، ولی هنوز هیچ آزمایش خوبی برای استاندارد کردن این محصولات انجام نشده‌است.
محلول الکترولیتی نقره به عنوان عاملی برای ضد عفونی کردن آب استفاده می‌شود. به عنوان مثال، در منابع آب آشامیدنی ایستگاه مداری میر روسیه و ایستگاه فضایی بین‌المللی از محلول الکترولیتی نقره استفاده می‌شود. بسیاری از بیمارستان‌های جدید آب گرم را از طریق فیلترهای مسی نقره ای برای درمان لژیونلا تأمین می‌کنند. سازمان جهانی بهداشت (WHO) دو روش را برای ضدعفونی کردن آب به رسمیت شناخته‌است. نقره را در حالت کلوئیدی که با الکترولیز الکترودهای نقره در آب تولید می‌شود و نقره کلوئیدی که در فیلترهای آب تولید می‌شود. افزون بر این روش‌ها، یک سیستم جداسازی سرامیکی پوشیده شده با ذرات نقره توسط Ron Rivera از Potters for Peace ایجاد شده‌است و در کشورهای در حال توسعه برای ضدعفونی آب استفاده می‌شود (در این دستگاه نقره رشد میکروب را بر روی بستر فیلتر مهار می‌کند تا از گرفتگی جلوگیری کند.
نقره کلوئیدی (کلوئیدی متشکل از ذرات نقره که در مایع معلق شده‌اند) و فرمول‌های حاوی نمک‌های نقره توسط پزشکان در اوایل قرن بیستم مورد استفاده قرار می‌گرفت، اما با توسعه یافتن آنتی‌بیوتیک‌های مدرن، استفاده از آنها تا حد زیادی در دهه ۱۹۴۰ متوقف شد. از حدود سال ۱۹۹۰، استفاده مجدد نقره کلوئیدی به عنوان یک مکمل غذایی رواج یافت، با وجود اینکه آن یک مکمل معدنی ضروری است، یا اینکه می‌تواند از بیماری‌های متعددی مانند سرطان، دیابت ،آرتریت، HIV / AIDS، تبخال، و سل پیشگیری یا درمان کند، به بازار عرضه شد. اما با این حال هیچ شواهد پزشکی مبنی بر اینکه نقره کلوئیدی دارای این تأثیرات مخرب است، وجود ندارد. نقره یک ماده معدنی ضروری در انسان نیست. هیچ پیش‌نیاز غذایی هم برای نقره وجود ندارد، و از این رو، چیزی به عنوان «کمبود» نقره در بدن وجود ندارد. اما باید بدانیم که تأثیر نقره به صورت صد درصد نیست و نمی‌توان گفت که تا چه اندازه مورد تأیید است. شاید بتواند عوارضی مثل بیماری آرگیریا ایجاد کند.
در آگوست ۱۹۹۹، FDA ایالات متحده، به فروشندگان نقره کلوییدی اخطار داد که هیچ اظهار نظری دربارهٔ اثر پیشگیری یا درمان آن نداشته باشند، اگرچه محصولات حاوی نقره همچنان به عنوان مکمل‌های غذایی در ایالات متحده تحت استانداردهای نظارتی ضعیفی که برای مکمل‌ها اعمال می‌شود، توصیه می‌شوند. FDA نامه‌های پر از اخطار به سایت‌های اینترنتی صادر کرد که به تبلیغ نقره کلوئیدی به عنوان یک آنتی‌بیوتیک یا سایر اهداف پزشکی ادامه دادند. علیرغم تلاش‌های FDA، محصولات حاوی نقره بسیار فراگیر شده‌اند. بررسی وب‌سایت‌هایی که اسپری‌های بینی حاوی نقره کلوئیدی را تبلیغ می‌کنند، نشان می‌دهد که اطلاعات مربوط به اسپری‌های بینی حاوی نقره در اینترنت گمراه‌کننده و غلط است. نقره کلوئیدی در برخی از لوازم آرایشی موضعی و همچنین برخی از خمیردندان‌ها به فروش می‌رسد که توسط FDA به عنوان لوازم آرایشی تأیید شده‌است (به غیر از مواد تشکیل دهنده دارویی که ادعاهای پزشکی دارند).Is It a Cosmetic, a Drug, or Both? (Or Is It Soap?) بازاریابی با استفاده از این ماده با ادعای اینکه در پیشگیری سرطان تأثیر دارد غیرقانونی است. و در برخی از حوزه‌های قضایی فروش نقره کلوئیدی برای مصرف غیرقانونی است.
در سال ۲۰۰۲، اداره کالاهای درمانی استرالیا (TGA) دریافت که نقره کلوئیدی هیچ کاربرد پزشکی ندارد و نمی‌تواند بازاریابی مطلوب را به دست آورد. در سال ۲۰۰۹، USFDA یک هشدار در مورد اثرات نامطلوب قدرتمند نقره کلوئیدی صادر کرد و گفت که "... هیچ داروی تجویزی یا بدون نسخه (OTC) حاوی نقره که توسط آنها مصرف شود، به صورت قانونی در بازار وجود ندارد "FDA Consumer Advisory (October 6, 2009). Dietary Supplements Containing Silver May Cause Permanent Discoloration of Skin and Mucous Membranes (Argyria). "Consumer Reports" نقره کلوئیدی را به عنوان «مکملی که باید اجتناب شود» فهرست می‌کند و آن را «احتمالاً ناایمن» توصیف می‌کند. "لس آنجلس تایمز" بیان کرد که «نقره کلوئیدی به عنوان یک داروی درمان، کلاهبرداری با سابقه ای طولانی است، و لات‌ها ادعا می‌کنند که می‌تواند سرطان، ایدز، سل، دیابت و بسیاری از بیماری‌های دیگر را درمان کند.»
بقراط در یادداشت‌های خود در مورد محافظت از زخم به وسیله نقره صحبت کرده‌است. در ابتدای قرن بیستم، جراحان به‌طور معمول از بخیه‌های نقره ای برای کاهش خطر عفونت استفاده می‌کردند. در اوایل قرن بیستم، پزشکان از قطره‌های حاوی نقره برای درمان مشکلات چشمی، برای عفونت‌های مختلف، و گاهی اوقات به صورت داخلی برای بیماری‌هایی مانند سوِء جدب گوارشی گرمسیری، صرع، سوزاک و بیماری‌های سرماخوردگی استفاده می‌کردند. در طول جنگ جهانی اول، سربازان از ورق نقره برای درمان زخم‌هایی که عفونی و عمیق‌تر شده بودند، استفاده می‌کردند.
در دهه ۱۸۴۰، بنیانگذار متخصص زنان، جی. ماریون سیمز، سیم نقره‌ای را که مد جواهرسازی بود، به عنوان بخیه در جراحی زنان به کار برد. این روش در مقایسه با روش‌هایی که پیشینیان از آن استفاده می‌کردند، روش مطلوب و کارآمد تری بود. در این روش از ابریشم استفاده می‌شد.
قبل از اینکه نحوه کار با آنتی‌بیوتیک‌های مدرن شناخته بشود، کلوئید نقره برای کشتن میکروب‌ها و ضد عفونی کردن استفاده می‌شد. با توسعه آنتی‌بیوتیک‌های مدرن در دهه ۱۹۴۰، استفاده از نقره به عنوان یک روش ضد میکروبی کاهش یافت. سولفادیازین نقره (SSD) ترکیبی حاوی نقره و آنتی‌بیوتیک سدیم سولفادیازین است که در سال ۱۹۶۸ ساخته شده‌است.
سازمان خدمات بهداشتی ملی بریتانیا در سال ۲۰۰۶ حدود ۲۵ میلیون پوند برای پانسمان‌های حاوی نقره هزینه کرد. در ۱۴ درصد از پاسمان‌ها از نقره استفاده می‌شود. کما اینکه حدود ۲۵ درصد هزینه‌های پانسمان زخم نیز از نقره ناشی می‌شود.
در مورد ضررهای زیست‌محیطی مؤثر نانومواد نقره تولید شده در مصارف پزشکی نگرانی‌هایی وجود دارد. این مواد در محیط رها می‌شوند. این کارها می‌تواند بر روی عملکرد میکرو ارگانیسم‌هایی که در خاک وجود دارد، تأثیر منفی بگذارد.
جک هیلی (؛ زادهٔ ) فعال حقوق بشر اهل ایالات متحده آمریکا است. مجله یواس نیوز اند ورلد ریپورت وی را آقای حقوق‌بشر نام گذاشت، وی با شعار پرهیز از خشونت تمرکزش را روی تأثیرگذاری بر جوانان گذاشت تا با عقب راندن جوامع و حکومت‌های سرکوبگر راه بگشاید. هیلی رئیس مرکز اقدام حقوق‌بشر در واشینگتن، دی.سی. است. او همچنین یک سازمان غیرانتفاعی با نام ۵۰۱ سی را در زمینه حقوق بشر دائر کرد. هیلی در چشم‌انداز دارد تا با نشر اعلامیه حهانی حقوق بشر آن را به زمینه کسب جایزه صلح نوبل وصل کند و همچنین تلاش دارد تا آنگ سان سوچی را در برمه به قدرت برساند.
هیلی در یک خانواده کاتولیک ایرلندی-آمریکایی به عنوان کوچک‌ترین فرزند یک خانواده عیال‌وارد یازده فرزندی متولد شد، در پیتسبرگ، پنسیلوانیا بزرگ شد. مادرش معلم و پدرش متالورژیست در کارخانه نورد فولاد واقع در پیتسبرگ بود.
او در دبیرستان و کالج سنت فیدلیس تحصیل کرد و مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه کاتولیک دریافت کرد. هیلی ده سال راهب فرانسیسکن و چهار سال کشیش کاتولیک بود. او در ۱۹۶۸ حرفه کشیشی را ترک کرد و به مدت پنج سال به عنوان مدیر برنامه توسعه جهانی جوان در «بنیاد آزادی از گرسنگی» ایالات متحده آمریکا شروع به کار کرد.
در برنامه توسعه جهانی جوان، هیلی بیش از ۳۰۰ کارزار پیاده‌روی برای توسعه کارزار جهانی بپا کرد. در مجموع ۱۲ میلیون دلار از این راهپیمایی‌ها جمع‌آوری شد که به سازمان‌های غیرانتفاعی ملی و بین‌المللی از جمله «غذا برای میلیون»، «کلینیک آزاد» و «همکاری آزاد مزارع» و همچنین به فعال حقوق زنان فانی لوه هامر داده شد. آنها همچنین خدمات امداد کاتولیک، خدمات جهانی کلیسا، هیفر، و آکسفام بین‌المللی و سایر سازمان‌های غیرانتفاعی بین‌المللی را تأمین مالی کردند.
هیلی از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۶ در مرکز تغییر جامعه (CCC) در واشینگتن، دی.سی. کار می‌کرد. در سی‌سی‌سی هیلی به ساخت بیمارستان بایندر شوایتزر در مکزیک کمک کرد و در کارگردانی مسابقه گرسنگی جهانی دیک گرگوری در سراسر ایالات متحده مشارکت داشت. دیک گرگوری برای این اجرا برنده جایزه داوسون شد. هیلی در پیشرفت برنامه صلح با جورج اوهارا و محمد علی کلی همکاری کرد.
وی از ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱ سپاه صلح را در لسوتو کارگردانی کرد. او هنگامی که مدیریت سپاه صلح را برعهده داشت در برنامه‌های صبح، بعدازظهر و عصر شوی اپرا، ۶۰ دقیقه و نایت‌لاین نیز حضور داشت.
پس از آنکه تور سپاه صلح هیلی پایان یافت، او به مدت ۱۲ سال به عنوان مدیر عفو بین‌الملل ایالات متحده آمریکا فعالیت داشت.
هیلی هفت دکترای افتخاری دریافت کرده و در کالج‌ها و دبیرستان‌های متعددی سخنرانی کرده‌است. او سه آلبوم موسیقی و دویه، مستندی دربارهٔ آنگ سان سوچی تولید کرده‌است. علاوه بر این، هیلی به عنوان مشاور مرکز قربانیان شکنجه در هائیتی و کمدین دیک گرگوری در مورد گرسنگی جهانی کار کرد.
هیلی به راه اندازی بنیاد حقوق بشر ریباک کمک کرد و همه ساله جایزه حقوق بشر ریباک را اهدا می‌کند، وی در ایجاد دو سازمان غیرانتفاعی دیگر، شاهد (گروه حقوق بشر) و تساوی الان نقش داشت.
هیلی در سال ۱۹۹۰ هنگامی که با سایر فعالان حقوق بشر برای جلوگیری از ورود به کنفرانس حقوق بشر سازمان ملل که قرار بود در وین برگزار شود تلاش نمود تا توجه مطبوعات را به این موضوع جلب کند، زیرا سازمان ملل از پذیرش دالایی لاما خودداری نمود. در ۱۹۹۲ هیلی هنگامی که پناهندگان هائیتی که از آسیب یک دولت دیکتاتوری فرار می‌کردند و توسط آمریکا از مرز ایالات متحده برگردانده شدند، علیه دولت ایالات متحده صحبت کرد. هیلی برای آزادی آنگ سان سوچی از حبس خانگی به مبارزه پرداخت.
سنگ‌های یلینگ () سنگ‌های رونی تراشیده‌شده حجیمی هستند که در سده ۱۰ میلادی در یلینگ، دانمارک ساخته شدند. سنگ رونی کهن‌تر توسط گورام پیر به یاد همسرش ثیرا ساخته شد. دومین سنگ رونی که بزرگ‌تر است توسط هارالد بلاتند به یاد پدر و مادرش، فتح نروژ و تغییر دین دانمارک به مسیحیت ساخته شد. خط رونی برروی این سنگ‌نوشته‌ها در دانمارک بهترین هستند. در سال ۱۹۹۴، افزون بر گورپشته‌ها و یک کلیسای کوچک در نزدیکی، این مکان به عنوان نمونه‌ای بی‌نظیر از فرهنگ پاگان و مسیحی نورس توسط یونسکو به عنوان یک میراث جهانی یونسکو فهرست شد.
گاومرغ قهوه‌ای‌برنزه گونه‌ای از پرندگان خانواده سیاه‌پره‌ایان است. مدتها تصور می‌شد که این یک جمعیت جداشده از گاومرغ برنزه است. از آنجایی که تنها در یک نوار ساحلی باریک در شمال غربی کلمبیا یافت می‌شود، اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت آن را آسیب‌پذیر می‌داند.BirdLife International (2017). ""Molothrus armenti"". "IUCN Red List of Threatened Species". 2017: e.T22724722A119468692. doi:. Retrieved 20 November 2021.
مگس‌گیر سبوس‌رنگ یک پرنده کوچک گنجشک‌سانان در خانواده ژیان‌مرغ است. از کاستاریکا از طریق آمریکای جنوبی تا بولیوی، اروگوئه و آرژانتین زادآوری می‌کند. در ترینیداد نیز یافت می‌شود.
این گونه در جنگل‌های باز و رشد ثانویه یافت می‌شود. آشیانه فنجان عمیقی از ساقه و پوست تنه و با الیاف گیاهی ظریف پوشیده شده‌است. لبه آشیانه از یک طرف شاخه در یک درخت به پایین آویزان شده‌است. دسته‌تخم معمولی دو تخم کرم‌رنگ با تاج حنایی است. ماده به مدت ۱۷ روز با ۱۵ تا ۱۷ روز دیگر برای جوجه پروازی طول می‌کشد. این گونه توسط گاومرغ براق انگل جوجه‌آوری شود.
مگس‌گیر سبوس‌رنگ بالغ ۱۲٫۷ سانتی‌متر طول و ۱۰٫۵ گرم وزن دارد. سر و روتنه قهوه‌ای مایل به قرمز تیره و تاج کاکل زرد پنهانی دارد که توسط بالغان هیجان‌زده برافراشته می‌شود. دو نوار بالی نخودی کم‌رنگ وجود دارد و زیرتنه آن بر روی شکم سایه‌های سفید تا زرد کم‌رنگ و روی سینه و پهلوها دارای رگه‌های تیره است. نوک در بالا سیاه و در زیر قهوه‌ای است. جنس‌ها مشابه هستند، اما پرندگان جوان بدون لکه تارک هستند.
مگس‌گیرهای سبوس‌رنگ، پرنده‌های تک‌زی و محجوب هستند که گاهی به سختی دیده می‌شوند زیرا به سرعت در زیر درختان در جستجوی حشرات کوچک و توت‌ها حرکت می‌کنند. صدای آنها یک است.
سونگ سه-بیوک (؛ ، زادهٔ ۲۶ دسامبر ۱۹۷۹) بازیگر اهل کره جنوبی است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "کتاب رستاخیز"، "صدای یک گل" و "آقای من" اشاره کرد.
مگس‌گیر آبی مات یک پرنده کوچک گنجشک‌سان در خانواده مگس‌گیران است. قبلاً در سردهٔ "Muscicapa" قرار داشت.
این گونه یک زادآور بوم‌زاد ساکن در تپه‌های مرکز سریلانکا است.
مگس‌گیر آبی مات در جنگل‌های برگ‌ریز کوهستانی، همیشه بالای ۶۰۰ متر زادآوری می‌کند، اگرچه در ارتفاعات زیر ۹۰۰ متر رایج نیست. فصل اصلی زادآوری در مارس و آوریل است، اما نسل دوم اغلب در اواخر سال پرورش می‌یابد.
آشیانه فنجانی، توده فشرده‌ای از خزه است. این محل معمولاً یک تاقچه صخره‌ای با سایه خوبی است. دسته‌تخم معمولی با دو یا سه تخم صورتی خالدار قهوه‌ای گذاشته می‌شود.
این پرنده در اسکناس ۵۰ روپیه سریلانکا (سری ۲۰۱۰) پدیدار شد.
آخرین فرصت یک فیلم اکشن و دلهره‌آور بریتانیایی محصول سال ۲۰۲۱ به کارگردانی جیمز نان با بازی اسکات ادکینز، اشلی گرین و رایان فیلیپ است.
درمورد یک تیم نخبه از نیروهای دریایی ویژه است که باید در یک مأموریت مخفیانه زندانی‌ای را جابه‌جا کنند، اما گروهی از خرابکاران برای نجات دادن آن زندانی به این تیم حمله می‌کنند و…
اسکات ادکینز و مایکل جای وایت در اواخر ژانویه ۲۰۲۳ اعلام کردند که فیلمی در حال تولید است، اما نامی از آن نبردند. سرانجام در ۱۷ فوریه ادکینز نام فیلم را که (یک فرصت دیگر) است فاش کرد.
این فیلم بر اساس چهارده نقد، امتیاز ۶۴ درصدی را در راتن تومیتوز دارد. و منتقدان دیدگاه مثبتی به این فیلم دارند.
کمپانی اسکرین مدیا فیلمز حق پخش فیلم را در آمریکای شمالی را در اوت ۲۰۲۱ به دست آورد. این فیلم به صورت ویدئو هنگام درخواست در نوامبر ۲۰۲۱ منتشر شد.
جیمز دادلی اندرو (زاده ۲۸ ژوئیه ۱۹۴۵) نظریه‌پرداز فیلم آمریکایی است. او استاد سینما و ادبیات تطبیقی در دانشگاه ییل است و از سال ۲۰۰۰ به تدریس در آن دانشگاه مشغول است. او قبل از رفتن به ییل، سی سال در دانشگاه آیووا تدریس کرد. اندرو به عنوان «یکی از تأثیرگذارترین محققان در حوزه‌های نظریه، تاریخ و نقد» شناخته شده‌است. او به ویژه در سینمای جهان، تئوری و زیبایی‌شناسی فیلم و سینمای فرانسه تخصص دارد. او همچنین دربارهٔ سینمای ژاپن به ویژه آثار کنجی میزوگوچی قلم زده‌است. به او بورسیه تحصیلی گوگنهایم اعطا شده و از طرف وزارت فرهنگ فرانسه به درجه افیسیه نشان هنر و ادب نائل شده‌است. او در سال ۲۰۰۶ به عنوان عضو آکادمی هنر و علوم آمریکا انتخاب گردید. همچنین در سال ۲۰۱۱، جایزه دستاورد برجسته کاری از انجمن مطالعات سینما و رسانه را دریافت کرد. او همچنین در برخی کشورهایی که آثارش ترجمه شده و به عنوان کتاب مرجع مطالعات سینمایی استفاده گردیده، مورد تجلیل قرار گرفته‌است. در آذرماه ۱۳۹۹، دانشگاه تهران با حضور وی به عنوان سخنران اصلی جلسه بزرگداشت دادلی اندرو را برگزار کرد. در این جلسه، نادیا مفتونی، اندرو را پژوهشگری موفق در شکل‌دهی به یک رشته دانشگاهی کاملاً جدید خواند.Dudley Andrew ,UT honors Dudley Andrew دادلی اندرو در حال حاضر رئیس دپارتمان ادبیات تطبیقی دانشگاه ییل است.Dudley Andrew Yale Film Studies Faculty
نقد خرد دیالکتیکی () کتابی است از فیلسوف فرانسوی، ژان پل سارتر، که در سال ۱۹۶۰ نوشته شد. نویسنده در این کتاب به بسط بیشتر، مارکسیسم اگزیستانسیالیستی، که برای اولین بار در مقالهٔ سال ۱۹۵۷ خود به‌نام «"جستجوی یک روش»" به آن اشاره کرده‌بود، می‌پردازد. "«نقد خرد دیالکتیکی»" و «"جستجوی یک روش»" به‌عنوان یک دست‌نوشته رایج نوشته شده‌بودند و سارتر قصد داشت که اولی به‌طور منطقی مقدم بر دومی باشد. "نقد خرد دیالکتیکی،" دومین رساله فلسفی بزرگ سارتر بود ("هستی و نیستی" سال ۱۹۴۳ نخستین رساله محسوب می‌شود). برخی این کتاب را کنار گذاشتن اگزیستانسیالیسم می‌نامند، در حالی که برخی دیگر آن را ادامه و شرح کار قبلی او می‌دانند. نسخهٔ انگلیسی این کتاب را آلن شریدان اسمیت از فرانسوی ترجمه کرده‌است.
نسخهٔ انگلیسی جلد اول، «نظریه گروه‌های عملی»، برای نخستین بار در سال ۱۹۷۶ منتشر شد. ترجمهٔ تصحیح شدهٔ آن نیز در سال ۱۹۹۱، برپایهٔ ویراست اصلاح شدهٔ سال ۱۹۸۵ نسخهٔ فرانسوی این کتاب منتشر شد. جلد دوم، «معقول بودن تاریخ»، پس از مرگ وی در سال ۱۹۸۵ در فرانسه منتشر شد. ترجمه انگلیسی آن از کوئینتین هور در سال ۱۹۹۱ به بازار وارد شد.
از سارتر نقل است که گفته‌است این کتاب اصلِ دو اثر فلسفی او بوده که آرزو داشت به خاطر آنها از وی یاد شود."Sartre at 70: An interview" Full text of the interview in which the author gives his opinion in the . Actual question (at beginning of Part II) is ""And which of your works do you hope to see the new generation take up again?""Infidels, Freethinkers, Humanists, and Unbelievers "Sartre after Literature" ¶ 3. Typical of the secondary sources referring to the actual text in the interview.
پس از بلندشدن آوازهٔ «"هستی و نیستی»"، سارتر بر این برآمد که مفهوم آزادی خود را با موضوعات اجتماعی بنیادین تطبیق دهد و در این زمینه به شدت تحت تأثیر دوست و همکارش موریس مرلوپونتی قرار داشت که نوشته‌هایش در اواخر دههٔ ۱۹۴۰ و اوایل دههٔ ۱۹۵۰ (مانند "معقول و غیر معقول") پیشگام در مسیر ترکیبی از اگزیستانسیالیسم و مارکسیسم بود. با این حال، مرلوپونتی بدبینی فزاینده‌ای نسبت به مارکسیسم پیدا کرد که در "ماجراهای دیالکتیک" (۱۹۹۵) به اوج خود رسید. این در حالی بود که سارتر همچنان بیشتر و بیشتر درگیر تفکر مارکسیستی بود. اگرچه سارتر در سال ۱۹۵۷ در پی سرکوب انقلاب مجارستان توسط شوروی مصممانه از اتحاد جماهیر شوروی و مارکسیسم «رسمی» جدا شد، اما از مارکسیسم به عنوان «فلسفهٔ زمان ما» یاد می‌کرد و نیاز به احیای مجدد آن را از وضعیت رو به مرگی که عقاید شوروی برای آن رقم زده بود اعلام کرد؛ نیازی که او سعی کرد با نوشتن "نقد خرد دیالکتیکی" به آن پاسخ دهد. درگیری بین سارتر و مرلوپونتی بر سر این موضوع به دوستی دیرینه آنها پایان داد. با این وجود رونالد آرونسون بیان می‌کند که "نقد عقل دیالکتیکی، تا حدودی"، پاسخ سارتر به حملهٔ دوست سابق و مربی سیاسی خود به مارکسیسم بود.
به شکلی عمومی‌تر، "نقد خرد دیالکتیکی" به دنبال پس‌زدن کمونیسم توسط روشنفکران چپ فرانسوی که دلسوز مارکسیسم بودند نوشته شد؛ روندی که نه تنها به دوستی سارتر با مرلوپونتی، بلکه با آلبر کامو نیز پایان داد. این اثر بخشی از تلاش سارتر برای آموختن «درس‌های تاریخ» از این رویدادها و همچنین تلاش برای ساخت میزانی کافی از تاریخ و جامعه‌شناسی مارکسیستی بود.
"نقد خرد دیالکتیکی،" محصول مرحله‌ای بعدی در تفکر سارتر است که طی آن او دیگر مارکسیسم را با اتحاد جماهیر شوروی یا کمونیسم فرانسه هویت نمی‌بخشید، و در عوض آن به هویت مارکسیستی داشتن نزدیک می‌شد. در این فرایند، سارتر نسخهٔ تجدید نظر شده‌ای از اگزیستانسیالیسم، و تفسیری از مارکسیسم را به عنوان گل سرسبد فلسفه معاصر پیش رو قرار داد، چیزی که تنها می‌تواند از نقطه نظری ارتجاعی و قبل از مارکسیستی مورد انتقاد قرار گیرد.
استدلال سارتر این است که اگرچه جوشش آزادانهٔ بسیاری از پروژه‌های انسانی می‌تواند به تشکیل جامعه‌ای کمونیستی منجر شود، هیچ تضمینی برای این امر وجود ندارد؛ بنابراین، انسان نه مطلقاً در تعیین معنای اعمال خود آزاداست و نه بردهٔ شرایطی‌ست که در آن قرار دارند. زندگی اجتماعی تنها شامل اعمالی فردی که ریشه در آزادی داشته‌باشند نیست، چراکه همرمان رسوبی از تاریخ است که ما را محدود می‌سازد و نبرد با طبیعت است که موانع بیشتری را بر سر راه قرار می‌دهد و باعث می‌شود که روابط اجتماعی تحت سلطه کمبود قرار بگیرند. هر ارضای نیازی می‌تواند باعث تضاد و سخت‌تر کردن پذیرش یکدیگر به عنوان انسان شود. کمبود، اختیارهایی خاص را از افراد سلب می‌کند و سطح انسانیت آنها را کاهش می‌دهد. کمونیسم آزادی فرد و توانایی او در به رسمیت شناختن آزادی دیگران را بازیابی می‌کند.
از زمانی که "«نقد خرد دیالکتیکی»" در سال ۱۹۶۰ منتشر شد، بحث‌های زیادی پیرامون جایگاه آن در ارتباط با اثر اولیه سارتر، "هستی و نیستی"، شکل گرفت. برخی از محققان و منتقدان سارتر، مانند جورج کلاین، این اثر را اساساً انکار موضع اگزیستانسیالیستی سارتر می‌دانند. مارجوری گرنمی‌پندارد که "نقد خرد دیالکتیکی" به راحتی به مقوله‌های "هستی و نیستی ترجمه‌پذیر است". هیزل بارنز و پیتر کاوز تفاوتی را بین این دو اثر در میزان تأکید تشخیص می‌دهند، اما نه در نوع آن. بارنز مشاهده می‌کند که عنوان "نقد خرد دیالکتیکی" ما را «هم به سمت کانت و هم به سمت هگل» رهنمون می‌سازد. به عقیده بارنز، "نقد عقل دیالکتیکی" به "نقد خرد ناب" کانت از آن رو شباهت دارد که به ماهیت، امکانات و محدودیت‌های عقل انسانی می‌پردازد. با این حال، او این را به عنوان تنها شباهت موجود تلقی می‌کند، چراکه علایق سارتر اساساً معرفت‌شناختی یا متافیزیکی نیست و اینکه او بیشتر وامدار هگل است تا کانت. یوزف کاتالانو استدلال می‌کند که "نقد خرد دیالکتیکی" بُعدی تاریخی و اجتماعی به هستی-برای-خودِ توصیف شده در "هستی و نیستی می‌بخشد". درنهایت، فردریک جیمسون معتقد است که خواندن نقد برای همیشه دیدگاه ما را در مورد آنچه مورد نظر سارتر در "هستی و نیستی بود تغییر می‌دهد"؛ و اینکه برچسب «اگزیستانسیالیست» با این شکلی که به سارتر اطلاق می‌شود دیگر نمی‌تواند معنای قبلی خود را داشته باشد.
تعبیر سارتر از «گروه‌های درحال جوشش» (ملتی که با علتی مشترک گرد هم آمده‌اند) از حوادث مه تا ژوئن قیام ۱۹۶۸ فرانسه تأثیر گرفته و به او اجازه می‌دهد تفسیر ساختارگرا و رقیبانهٔ لوئیس آلتوسر از مارکسیسم را برای مدتی به حاشیه ببرد. دیدیه آنزیوی روانکاو، با قرار دادن "نقدخرد دیالکتیکی" درجایگاه حوادث مه تا ژوئن قیام ۱۹۶۸ فرانسه، بیان می‌کند که: «سارتر برای اولین بار در کتاب خود اشکال منفعل و بی‌نام از خودبیگانگی فردی را توصیف کرد - این همان چیزی است که او آن را «بی‌تحرکی عملی» می‌نامد- آنگاه نشان داد که چگونه گروهی، نقایض را وارد تاریخ می‌کند و به خودش شکل می‌بخشد (به جای آنکه شکل بپزیرد)، خود را با گسستن از جامعه منفعل و گمنامی که یک جامعه‌شناس آمریکایی آن را «جمعیت تنها» نامیده‌است، می‌سازد. دانشجویانی که جرقهٔ وقوع انقلاب بهار ۱۹۸۶ را زدند، اگر نگوییم از این دومین فلسفهٔ سارتری، دست‌کم از یک فلسفهٔ دیالکتیکی از تاریخ شکل گرفتند. می ۱۹۸۶، خیزش تاریخی یک نیروی نقض‌کننده «گل وحشی» است. این هجمه‌ای به آزادی «سارتری» است، نه آزادی افراد منزوی، بلکه آزادی خلاقانهٔ گروه‌ها.
سیدنی هوکِ فیلسوف، این اثر را دلیل‌تراشی‌ای فلسفی برای توجیه نقض گستردهٔ حقوق بشر، توسط رهبریِ کمونیست اتحاد جماهیر شوروی توصیف کرد.Sidney Hook (1966). "Marxism in the Western World: From Scientific Socialism to Mythology". In Milorad M. Drachkovitch (ed.), "Marxist Ideology in the Contemporary World: Its Appeals and Paradoxes", pp. 1-36, NY: Praeger روان‌پزشکان آر. دی لینگ و دیوید کوپر، "نقد خرد دیالکتیکی را" تلاشی برای ارائه مبنایی دیالکتیکی برای یک انسان‌شناسی ساختاری می‌دانند و آن را کوششی برای تعیین محدودیت‌های عقل دیالکتیکی، از طریق رویکردی دیالکتیکی، برمی‌شمارند. ژیل دلوز و فلیکس گاتاری دیدگاه سارتر را تأیید کردند که «خودانگیختگی طبقاتی» وجود ندارد، بلکه فقط «خودانگیختگی گروهی» وجود دارد.
لژک کولاکوفسکی، استدلال می‌کند که "نقد خرد دیالکتیکی" کنار گذاشتن اگزیستانسیالیسم اصلی سارتر را به نمایش می‌گذارد و به‌شکلی بیهوده، مارکسیسم را «شکست‌ناپذیر» ترسیم می‌کند. کولاکوفسکی با این وجود این کتاب را تلاشی جالب برای یافتن فضایی جهت خلاقیت و خودانگیختگی در مارکسیسم می‌داند و خاطرنشان می‌کند که سارتر دیالکتیک طبیعت و جبر تاریخی را رد و در عین حال اهمیت اجتماعی رفتار انسانی را حفظ می‌کند. کولاکوفسکی سارتر را به خاطر توضیح‌ندادن اینکه چگونه کمونیسم می‌تواند آزادی را بازیابی کند مورد انتقاد قرار می‌دهد. به نظر او، سارتر آنچنان غرق در شرحی کلی از سازمان انقلابی است که مصائب واقعی گروه‌ها را برای کنش‌های اشتراکی بدون تجاوز به آزادی انفرادی اعضایشان، نادیده می‌گیرد. کولاکوفسکی از سارتر به دلیل ارائه حجم زائدی از نوشناسی انتقاد می‌کند و می‌افزاید که جدای از اینها، او تفسیری اصالتاً جدید از مارکسیسم ارائه نمی‌دهد. وی دیدگاه سارتر در مورد شخصیت تاریخیِ ادراک و معرفت و رد دیالکتیکِ طبیعت را متأثر از کارهای گیورگی لوکاچ می‌داند. به نظر او، هیچ‌یک از دیدگاه‌های سارتر، اعم از اینکه آزادی باید در سازمان انقلابی محافظت شود، یا اینکه زمانی که کمونیسم کمبودها را از بین برده باشد، آزادی کامل وجود خواهد داشت، در حوزهٔ مارکسیستی جدید نیستند، و سارتر در توضیح‌دادن اینکه چگونه ممکن است هریک از آنها به وجود آمده باشند، ناکام است.
راجر اسکروتون، فیلسوف محافظه‌کار، می‌نویسد که "نقد خرد دیالکتیکی" «پس‌زدنی تمام و کمال از قواعد پرسشگری خردمندانه رابه نمایش می‌گذارد - فراری مصممانه از قاعدهٔ حقیقت. تصور اینکه این کتاب ممکن است واقعاً به وعده‌ای که در عنوان آن ارائه شده‌است جامهٔ عمل بپوشد، در واقع یک جسارت فاحش است.»
شهرداری استونز () یک شهرداری در استان شیلند در ساحل جنوب شرقی جزیره شیلند در جنوب دانمارک است. این شهرداری ناحیه‌ای به اندازه ۲۵۰ کیلومتر مربع را پوشش می‌دهد و ۲۲٬۷۸۲ تن جمعیت دارد.
مرکز شهرداری و سومین شهر بزرگ هارلا است.
فیرکت () یک دژ مدور وایکینگی پیشین در دانمارک است که پیشینه آن به سال ۹۸۰ میلادی می‌رسد. این دژ در نزدیکی شهر هوبرو واقع شده‌است. این دژ در زمینی باریک ساخته شده‌است که یک سوی آن جوی و در سوی دیگر آن منطقه باتلاقی است. این دژ می‌توانست رفت و آمد راه اصلی میان آلبور و آرهوس را کنترل کند.
از اون مدل عشق‌ها () سومین آلبوم چندآهنگه از خواننده آمریکایی چارلی پوث هست. آلبوم در ۱ مهٔ ۲۰۱۵ بوسیله آتلانتیک رکوردز منتشر شد.
آبچلیک چوب‌پا یک پرنده کوچک ساحلی است. نام علمی از یونان باستان است. نام سردۀ "kalidris" یا "skalidris" اصطلاحی است که ارسطو برای برخی از پرندگان خاکستری رنگ کنار آب به کار می‌برد. واژۀ "himantopus" به معنای "پای‌بند" یا "پابند" است.
این پرندگان در گل و لای غذا می‌خورند، غذا را با دیدن جمع می‌کنند، اغلب مانند پاشلک نوک‌دراز که اغلب با آنها همراهی می‌کنند، با نوک خود در گل سیخ می‌زنند. آنها عمدتاً حشرات و سایر بی‌مهرگان را می‌خورند.
مرکز اعتیاد و سلامت ذهن () یک بیمارستان روان‌پزشکی در تورنتو کاناداست که در شماره ۲۵۰ خیابان کالج، درست در شرق خیابان اسپاداینا واقع است. تمرکز اصلی این مرکز بر روان‌شناسی جنایی، اعتیاد جنسی، اعتیاد و پژوهش‌هایی است که منجر به سیاست‌گذاری عمومی می‌شود.
این مرکز در سال ۱۹۶۶ و با نام مؤسسهٔ روان‌پزشکی کلارک راه‌اندازی شد که نامش را از چارلز کرک کلارک می‌گرفت که از پیشگامان روانپزشکی و سلامت ذهن در کانادا بود. در سال ۱۹۸۸ مؤسسهٔ کلارک با چندین مؤسسهٔ دیگر در استان انتاریو ادغام شد و با هم مرکز اعتیاد و سلامت ذهن (CAMH) را به‌وجود آوردند و این بیمارستان اکنون یکی از ساختمان‌های فرعی مرکز اعتیاد و سلامت ذهن است.
این مرکز، تنها بیمارستانی در استان انتاریوی کاناداست که اورژانس روان‌پزشکی شبانه‌روزی ۲۴ ساعته دارد.
پر ویکتور ادمن (; – ) بیوشیمیدان اهل سوئد بود که به دلیل ابداع روش ادمن که در تعیین توالی آمینو اسید‌ها در پروتئین کاربرد دارد، شناخته می‌شود.
نبرد وینترتور (۲۷ مه ۱۷۹۹) یک اقدام مهم بین عناصر ارتش دانوب و عناصر ارتش هابسبورگ به فرماندهی فردریش فریهر فون هوتسه در طول جنگ ائتلاف دوم، بخشی از جنگ‌های انقلاب فرانسه بود. شهر کوچک وینترتور شمال شرقی زوریخ، در سوئیس قرار داشت. به دلیل موقعیتش در محل اتصال هفت جاده، ارتشی که شهر را در اختیار داشت، دسترسی به بیشتر سوئیس و نقاط عبور از راین را به سمت جنوب آلمان کنترل می‌کرد. اگرچه نیروهای درگیر اندک بودند، اما توانایی اتریش‌ها برای تداوم حمله ۱۱ ساعته خود به خط فرانسه منجر به ادغام سه نیروی اتریشی در فلات شمال زوریخ شد که چند روز بعد منجر به شکست فرانسه شد.
در اواسط ماه مه ۱۷۹۹، اتریشی‌ها کنترل بخش‌هایی از سوئیس را از فرانسوی‌ها گرفتند، نیروهای تحت فرماندهی هوتسه و کنت هاینریش فون بلگارد آنها را از گریسون‌ها بیرون راندند. پس از شکست دادن ارتش ۲۵۰۰۰ نفری دانوب ژان باپتیست ژوردان در نبردهای استراچ و استاکچ، ارتش اصلی اتریش به فرماندهی آرشیدوک چارلز از راین در شهر شفوزان سوئیس آماده اتحاد با ارتش شد..
ارتش هلوتیا فرانسه و ارتش دانوب، که اکنون هر دو تحت فرماندهی آندره ماسنا، به دنبال جلوگیری از این ادغام بودند. ماسنا میشل نی و یک نیروی کوچک سواره نظام و پیاده‌نظام مختلط را از زوریخ فرستاد تا نیروهای هوتسه را در وینترتور متوقف کنند اما با وجود رقابت شدید، اتریشی‌ها موفق شدند فرانسوی‌ها را از ارتفاعات وینترتور(Winterthur) بیرون برانند. هر دو طرف تلفات زیادی را متحمل شدند. هنگامی که اتحاد ارتش هابسبورگ در اوایل ژوئن اتفاق افتاد، آرشیدوک چارلز به مواضع فرانسوی‌ها در زوریخ حمله کرد و فرانسوی‌ها را مجبور به عقب‌نشینی از لیمات کرد.
در ابتدا، حاکمان اروپا، انقلاب فرانسه را به عنوان درگیری بین پادشاه فرانسه و اتباعش می‌دانستند، نه چیزی که باید در آن دخالت کنند. با شدت گرفتن لفاظی‌های انقلابی، آنها منافع پادشاهان اروپا را با منافع لویی و خانواده اش یکسان اعلام کردند. این بیانیه پیلنیتز پیامدهای مبهم، اما کاملاً جدی را تهدید می‌کرد که اگر اتفاقی برای خانواده سلطنتی بیفتد.Timothy Blanning. موقعیت فرانسه به‌طور فزاینده ای دشوار می‌شد. با تشدید مشکلات در روابط بین‌الملل، مهاجران فرانسوی به تحریک برای ضدانقلاب ادامه دادند. در ۲۰ آوریل ۱۷۹۲، کنوانسیون ملی فرانسه به اتریش اعلام جنگ کرد. در این جنگ ائتلاف اول (۱۷۹۲–۱۷۹۸)، فرانسه خود را در برابر اکثر کشورهای اروپایی که با او مرزهای زمینی یا آبی مشترک داشتندبه علاوه پرتغال و امپراتوری عثمانی، قرار داد. اگرچه نیروهای ائتلاف چندین پیروزی در وردون، کایزرسلاترن، Neerwinden، ماینتس، آمبارگ و وزبورگ به دست آوردند، تلاش‌های ناپلئون بناپارت در شمال ایتالیا نیروهای اتریشی را به عقب راند و منجر به مذاکره صلح لئوبن (۱۷ آوریل ۱۷۹۷) و منطقه فرعی شد.
این معاهده خواستار برگزاری جلساتی بین طرف‌های درگیر برای بررسی جزئیات دقیق سرزمینی و حقوقی بود. فرانسوی‌ها خواهان قلمرو بیشتری بودند. اتریشی‌ها تمایلی به واگذاری مناطق تعیین شده نداشتند. با تشدید مشکلات کنگره، تنش‌ها بین فرانسه و اکثر متحدان ائتلاف اول افزایش یافت. فردیناند ناپل از پرداخت خراج توافق شده به فرانسه خودداری کرد و رعیت‌های او این امتناع را با شورش پیروی کردند. فرانسوی‌ها به ناپل حمله کردند و جمهوری پارتنوپی را تأسیس کردند. با تشویق جمهوری فرانسه، قیام جمهوری خواهان در کانتون‌های سوئیس منجر به سرنگونی کنفدراسیون سوئیس و تأسیس جمهوری هلوتیک شد.Blanning. pp. 230–232. دایرکتوری فرانسوی متقاعد شده بود که اتریشی‌ها قصد دارند جنگ دیگری را آغاز کنند. در واقع، هر چه فرانسه ضعیف‌تر به نظر می‌رسید، اتریشی‌ها، ناپلی‌ها، روس‌ها و انگلیسی‌ها این احتمال را جدی‌تر به بحث می‌گذاشتند.John Gallagher. در اواسط بهار، اتریشی‌ها با تزار پل روسیه به توافق رسیدند که به موجب آن الکساندر سووروف از بازنشستگی خارج می‌شود تا با ۶۰٬۰۰۰ سرباز دیگر به اتریش در ایتالیا کمک کند.Albert Seaton.
استراتژی نظامی دایرکتوری فرانسه در سال ۱۷۹۹ لشکرکشی به ایتالیا مرکزی، شمال ایتالیا، کانتون‌های سوئیس، راینلند و هلند شد. از نظر تئوری، فرانسوی‌ها دارای نیروی ترکیبی ۲۵۰٬۰۰۰ روی کاغذ بودند.A. B. Rodger. با شروع زمستان در سال ۱۷۹۹، ژنرال ژان باپتیست ژوردان و ارتش دانوب، با نیروی ۲۵٬۰۰۰نفریJohn Young, D.D. "A History of the Commencement, Progress, and Termination of the Late War between Great Britain and France which continued from the first day of February 1793 to the first of October 1801". در ۱ مارس از راین بین بازل و بادن-وورتمیرگ عبور کرد. این گذرگاه رسماً معاهده کامپو فرمیو را نقض کرد.Blanning, p. 232. ارتش دانوب از طریق جنگل سیاه پیشروی کرد و در اواسط ماه مارس، یک موقعیت تهاجمی را در لبه غربی و شمالی فلات سوئیس توسط روستای Ostrach ایجاد کرد.Gunther E. Rothenberg. آندره ماسنا قبلاً با نیروی ۳۰٬۰۰۰نفری خود به سوئیس حمله کرده بود و با موفقیت به کوه‌های آلپ گریسون و شور را فتح کرد. از نظر تئوری، جناح چپ او باید با جناح راست ژوردان، به فرماندهی پیر ماری بارتلمی فرینو، در ساحل شرقی دور دریاچه کنستانس متصل شود.Rodgers, pp. 158–159.
اتریشی‌ها ارتش خود را در خطی از تیرول تا دانوب قرار داده بودند. نیروی ۴۶٬۰۰۰ تحت فرماندهی کنت هاینریش فون بلگارد دفاع از تیرول را تشکیل داد. یکی دیگر از نیروهای کوچک اتریشی ۲۶٬۰۰۰نفریفرماندهی فردریش Freiherr فون Hotze محافظت از فورآرلبرگ پرداخت. ارتش اصلی اتریش - نزدیک به ۸۰٬۰۰۰سرباز به فرماندهی آرشیدوک چارلز - در مناطق باواریا، اتریش و سالزبورگ در سمت شرقی لش زمستان گذرانی کرده بود. در نبردهای Ostrach (21 مارس) و Stockach (25 مارس)، نیروی اصلی اتریشی ارتش دانوب را به جنگل سیاه بازگرداند. چارلز برای عبور از راین بالا در شهر شافهاوزن سوئیس برنامه‌ریزی کرد. فریدریش فریهر فون هوتزه بخشی (تقریباً ۸۰۰۰) از نیروی خود را به غرب آورد و بقیه را برای دفاع از فورارلبرگ باقی گذاشت. در همان زمان، فردریش جوزف، کنت نائوندورف، جناح چپ نیروی اصلی اتریش را از طریق اگلیسائو از رود راین عبور داد. آنها قصد داشتند با ارتش اصلی اتریش متحد شوند و نقاط دسترسی شمالی زوریخ را کنترل کنند و با ماسنا درگیر شوند.Ramsey Weston Phipps.
در اواسط ماه مه، روحیه فرانسوی‌ها پایین بود. آنها متحمل ضررهای وحشتناکی در اوستراخ و استاکاچ شده بودند، اگرچه این ضررها توسط نیروهای تقویتی جبران شده بود. دو افسر ارشد ارتش دانوب، چارلز ماتیو ایزیدور دکان و ژان ژوزف آنژ دوتپول، به اتهام رفتار نادرست که توسط افسر ارشد آنها، جوردان، ادعا شده بود، با دادگاه نظامی مواجه بودند. ژان باپتیست برنادوت و لوران دو گوویون سن سیر بیمار بودند یا ادعا می‌کردند که هستند و اردوگاه‌های ارتش را ترک کرده‌اند تا سلامتی خود را بدست آورند. نیروی Masséna توسط ارتش Hotze در Feldkirch عقب رانده شده بود، و مجبور به عقب‌نشینی شده بود، و شکست LeCourbe در فشار دادن به نیروی اتریشی Bellegarde در تیرول به این معنی بود که Massena مجبور بود بال جنوبی خود و همچنین بال مرکزی و شمالی خود را به عقب بکشد تا حفظ کند. در این مرحله، سوئیسی‌ها دوباره شورش کردند، این بار علیه فرانسوی‌ها، و زوریخ آخرین موقعیت قابل دفاعی بود که ماسنا می‌توانست بگیرد.Rodger, pp. 158–162.