moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تابع تبدیل، نمایش ریاضی رابطه میان ورودی و خروجی یک سیستم خطی است و برای سیستم های پیوسته‌ با تبدیل لاپلاس و سیستم های گسسته با تبدیل پالس یا تبدیل زِد انجام می شود.
رَوَندنما یا فلوچارت (<bdi>Flowchart</bdi>) نوعی نمودار است که گردش کار یا فرایند انجام کاری را نمایش می‌دهد.
با مروری بر فلوچارت، روند اجرای عملیات، مراحل و جزئیات برنامه و ورودی و خروجی هر مرحله از برنامه مشخص می‌شود. استفاده از فلوچارت جهت حل هر مسئله‌ای مفید است و بدون در نظر گرفتن زبان برنامه‌نویسی، نوشتن برنامه را سهولت می‌بخشد. علاوه بر این فلوچارت جزئی باارزش از مستندات هر برنامه می‌باشد که با کمک آن تفسیر برنامه، عیب‌یابی و استفاده توسط شخصی به جز برنامه‌نویس را آسان می‌کند. برای رسم فلوچارت آگاهی و تسلط بر مراحل مورد نیاز و ترتیب آنها جهت به‌دست آوردن نتیجه مورد نظر با استفاده از داده‌های ورودی به الگوریتمی که فلوچارت برای آن کشیده می‌شود، لازم است.
نرم‌افزارها در این زمینه بیشتر در شاخه نرم‌افزارهای شبیه سازی (simulation software) قرار می‌گیرند . نرم‌افزارهای شبیه سازی مبتنی بر فرآیند مدل سازی یک پدیده واقعی با مجموعه ای از فرمول های ریاضی است. این اساساً برنامه ای است که به کاربر اجازه می دهد تا یک عملیات،فرآیند یا یک سیستم را از طریق شبیه سازی بدون انجام واقعی آن عملیات مشاهده کند روندها و تأثیرات را محاسبه و شبیه‌سازی کند. نرم افزار شبیه سازی به طور گسترده ای برای طراحی تجهیزات مورد استفاده قرار می گیرد تا محصول نهایی تا حد امکان به مشخصات طراحی نزدیک باشد بدون اینکه در فرآیند تغییرات هزینه بر باشد. نرم‌افزار شبیه‌سازی با پاسخ‌دهی بلادرنگ اغلب در بازی استفاده می‌شود، اما کاربردهای صنعتی مهمی نیز دارد. هنگامی که جریمه عملکرد نامناسب پرهزینه است، مانند خلبانان هواپیما، اپراتورهای نیروگاه هسته‌ای، یا اپراتورهای نیروگاه‌های شیمیایی، نمونه‌ای از پنل کنترل واقعی به شبیه‌سازی بلادرنگ پاسخ فیزیکی متصل می‌شود و تجربه آموزشی ارزشمندی را بدون ترس از یک نتیجه فاجعه بار ارائه می‌کند.
۱. نرم افزار ونسیم (VENSIM)
۲. نرم افزار Stella Architect که به اسم iThink هم شناخته می شود و توسط شرکت isee systems ساخته شده است
۳.ابزار سیمیولینک یک ابزار شبیه‌سازی همراه با نرم‌ افزار متلب است.
۴.ابزار Stateflow در نرم افزار متلب
۵.نرم افزار Flowgorithm برای رسم نمودارهای رَوَند نما
۶.نرم افزار Analytica که یک نرم افزار بصری است که توسط Lumina Decision Systems برای ایجاد، تجزیه و تحلیل و برقراری ارتباط مدل های تصمیم گیری کمی توسعه یافته است. که شامل سلسه مراتب دیاگرام های نفوذی برای ایجاد فضای بصری و مشاهده مدل ها، آرایه های هوشمند برای کار با داده های چند بعدی، شبیه سازی مونت کارلو برای تجزیه و تحلیل ریسک و عدم قطعیت، و بهینه سازی، از جمله برنامه ریزی خطی و غیرخطی را ترکیب می کند. طراحی آن، به ویژه نمودارهای تأثیرگذاری آن و درمان عدم قطعیت، بر اساس ایده هایی از حوزه تحلیل تصمیم است.
۷.نرم افزار DRAKON
بدر شاکر السیاب (زادهٔ ۲۴ دسامبر ۱۹۲۶، بصره - مرگ ۱۹۶۴ (میلادی)، کویت) شاعر مشهور عراقی و از پیشاهنگان شعر نو عرب است.
بدر شاکر السیاب در روز ۲۴ دسامبر ۱۹۲۶ در روستای جیکور در جنوب شرقی بصره در عراق چشم به دنیا گشود. او در بغداد به تحصیل پرداخت و دارای گرایش‌های مارکسیستی بود.رویکردهای شعر معاصر عرب. احسان عباس، (ترجمهٔ حبیب‌الله عباسی)، سخن، تهران، ۱۳۸۴، ص ۵۹. معمولاً وی را همردیف با نازک الملائکه و عبدالوهاب البیاتی از بنیانگذاران شعر نو و آزاد عربی می‌دانند. بدر شاکر السیاب نسبت به دو همتای دیگر خود، در شکستن قواعد سنتی شعر عربی پیشگام‌تر بود و در این زمینه با جسارت بیشتری عمل می‌کرد. اگر چه وی در سن ۳۸ سالگی و در جوانی درگذشت، اما در عمر کوتاه خود، تحول بسیاری را در ساختار و زبان شعر معاصر عرب ایجاد نمود.
سياب در اوايل سال ۱۹۲۶ در روستای جيکور در نزديکی شهر بصره در جنوب عراق تولد يافت. در شش سالگی مادرش را از دست داد، و داغ دوری از آغوش مادر تا دم مرگ زندگی و شعر او را دنبال کرد. عشق به دهکده زادگاهش مضمونی است که در بسياری از شعرهای او بازتاب يافته است.
سياب در نوجوانی برای تحصيل به بغداد رفت و در دانشکده تربيت معلم در رشته زبان انگليسی درس خواند. در اين زمان شعرسرايی در قالبهای سنتی را شروع کرده بود. از سال ۱۹۴۷ اولين شعرهای آزادش را منتشر کرد. تسلط بر زبان انگليسی دروازه شعر جهانی را به روی او باز کرد. اشعاری از لويی آراگون، ناظم حکمت، فدريکو گارسيا لورکا و پابلو نرودا را به عربی ترجمه کرد و از تی اس اليوت، اديت سيتول و ازرا پاند تأثير گرفت.
سياب در جوانی به تأثير از مبارزات سياسی جامعه، که جانمايه آن اعتراض به دستگاه استبداد و استعمار بود، مانند بيشتر روشنفکران و هنرمندان همروزگارش به انديشه های چپ گرايش يافت و از سوی حکومت تحت پيگرد قرار گرفت. چند بار به زندان افتاد و سرانجام در سال ۱۹۵۲ در زمان نخست وزيری دکتر محمد مصدق به ايران گريخت و پس از يک اقامت هفتاد روزه در ايران، به کويت و سپس لبنان رفت.
سياب پس از انقلاب ۱۴ ژوئيه ۱۹۵۸ که فصل تازه ای در تاريخ عراق گشود، به ميهن خود برگشت و در متن مبارزات مردم قرار گرفت که نيروهای چپگرا نيروی اصلی آن به شمار می رفتند.
او در سال ۱۹۶۰ مهمترين شعر خود "سرود باران" را انتشار داد که معروف ترين شعر اوست و امروزه يکی از بهترين نمونه های شعر معاصر عرب به شمار می رود.
درباره اين شعر مقالات و تفسيرهای فراوان نوشته شده است. بيشتر منتقدان جانمايه اين شعر را "رستاخيز" دانسته اند، با تمام ابعاد و معانی حقيقی و مجازی آن. عشق به سرزمين مادری و مردم زحمتکش و ستمديده آن، که به خاطر جهل و استبداد از ثروت ها و مواهب بيکران ميهن خود جز زجر و محنت سهمی ندارند، از درونمايه های هميشگی شعر سياب است.
سياب، هنرمندی حساس و سخت ناشکيبا بود. او که از آشوب های سياسی دوران تازه بس ناخشنود، و از نقش نا روشن و غيرفعال نيروهای سياسی چپ در مقابله با بيگانگان، به شدت دلسرد شده بود، به هواداری از نيروهای ناسيوناليست افراطی پرداخت.
سياب از جوانی به بيماری استخوانی درمان ناپذيری گرفتار بود. در سال های پيش از مرگ (که به سال ۱۹۶۴ در کويت روی داد) ديگر به کلی فلج شده بود. گفته می شود که تنهايی و بيماری برای نخستين بار به شعر او بارقه ای از تأمل درونی و جذبه روحانی بخشيده است. امروزه شاعران نوگرای عرب مانند محمود درويش و آدونيس، آثار بدر شاکر السياب را والاترين دستاورد شعر معاصر عرب می دانند.
هارالد موبور یا هارالد زیباموی (به نروژی باستان:Haraldr hárfagri، به نروژی:Harald Hårfagre)(زاده:۸۵۰-مرگ:۹۳۳ (میلادی)) نخستین پادشاه نروژ بود که میان سال‌های ۸۷۲ تا ۹۳۰ بر آن کشور فرمان راند.
از هارالد آگاهی تاریخی چندانی در دست نیست. تنها منبع همدوره وی دو قطعه شعر هستند که در یکی از آنها آمده که او همسری دانمارکی داشت و اینکه او در هافسرفیورد پیروز شد. درباره زندگی او افسانه‌های چندی در دست است که کهن‌ترین آنها به دوازده سده پس از زایش برابر با ۲۵۰ سال پس از مرگ او باز می‌گردد. او برای نخستین بار نروژ را زیر یک پرچم درآورد. تاریخ‌دانان امروزی می‌انگارند که پادشاهی او محدود به کرانه‌های جنوبی نروژ بوده‌است.
در حماسه‌های اسکاندیناوی هارالد پس از مرگ پدرش هالفدان سیاه به جانشینیش می‌رسد. در آن زمان در وستفولد چندین پادشاهی برپا بود که زیر دید پدرش-چه از راه پیروزی و چه جانشینی-بودند.
حماسه یکی شدن نروژ را نیز به زناشویی هارالد همپیوند می‌داند. هارالد از گودا دختر یکی از شاهان همسایه خواستگاری می‌کند، ولی گودا می‌گوید تا زمانی‌که هارالد پادشاه همه نروژ نباشد به همسری او در نخواهد آمد. هارالد هم با خود پیمان می‌نهد که تا زمانی که پادشاه همه نروژ نشود موهایش را نه کوتاه‌کند و شانه‌زند، اینچنین او تا ده‌سال گیسوانش را رها می‌کند و از این رو به هارالد گیس‌انبوه یا گیس‌پریشان نامور می‌شود.
اگرچه گفته می‌شود که مخالفان هارالد در این زمان و در اعتراض به او به ایسلند کوچیدند، ولی امروزه این دیگاه پذیرفته‌نیست چرا که یافته‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهد که ایسلند سال‌ها پیش از هارالد دارای باشندگانی‌بوده‌است.
هارالد در سال‌های پایانی زندگیش با درگیری پسرانش بر سر جانشینی او روبه‌رو بود. وی در هشتاد سالگی قدرت را به پسر محبوبش آیریک یکم سپرد و سه سال پس از آن مرد.
البلقاء یکی از نام‌های قدیم اردن بوده‌است.
جمعیت آن در حدود ۷۱۱۰۰ هزار نفر می‌باشد.
استان بلقاء شامل شهرها و دهستان‌ها و مناطق زیر می‌باشد:
استان بلقاء شامل عشایر و قبایل متعددی است که مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:
استان پایتخت شامل چند فرمانداری می‌باشد.
جمعیت استان امان در حدود ۲ میلیون نفر می‌باشد.
این استان در پایهٔ کوه و در کناره صحرا و در روی تپه‌های کوچک در وسط کشور اردن واقع شده‌است.
راه آهن از راه‌های تنگ و باریک در پایهٔ این کوه‌ها می‌گذرد و از سمت شمال به سوریه و از سمت جنوب به استان معان و عربستان سعودی متصل می‌شود.
استان امان (استان پایتخت) به ده فرمانداری تقسیم شده‌است:
عَبدالوَهّاب بَیاتی (زادهٔ ۱۹۲۶ در بغداد - درگذشتهٔ ۱۹۹۹ در دمشق) یکی از شاعران نوگرای عرب و عراقی است و معمولاً وی را در کنار نازک الملائکه و بدر شاکر السیاب از اولین شاعران نوگرای شعر عربی می‌دانند.
عبدالوهاب البیاتی در ۱۹۲۶ در بغداد به دنیا آمد و در همان شهر به تحصیل پرداخت، او پس از فارغ‌التحصیلی از دانشسرای عالی بغداد در سال ۱۹۵۰ در رشته زبان و ادبیات عرب شروع به تدریس در مدارس کرد و در همین دوره نویسندگی در مطبوعات را آغاز کرد. فعالیت‌های سیاسی او باعث دستگیری و اخراج او در سال ۱۹۵۴ شد. او در دوران تبعید به سوریه، قاهره و بیروت رفت و بعد از انقلاب ژوئیه ۱۹۵۸ به عراق بازگشت و به عنوان وزیر آموزش و سپس وابسته فرهنگی در مسکو خدمت کرد. او بعد از استعفا از این سمت در ۱۹۶۱ در شوروی باقی ماند و در دانشگاه مسکو و انستیتوی ملل آسیا شروع به همکاری کرد. در سال ۱۹۶۴ بازگشتی کوتاه به عراق داشت و بعد دوباره به قاهره رفت. در این دوره او به طور مداوم در سفر بود و ده سال را نیز در اسپانیا زندگی کرد. ارتباط او با کسانی مانند ناظم حکمت، اوکتاویو پاز، پابلو نرودا، گابریل گارسیا مارکز و یاشار کمال از نکات مهم زندگی اوست. البیاتی در سال ۱۹۹۰ به عراق بازگشت اما پس از مدتی به اردن رفت. او در سال ۱۹۹۱م سفری هم به ایران داشت؛ و دربارهٔ ایران و ادبیات آن گفت:
این شاعر و مبارز آزاده که تبعید، آوارگی و سلب تابعیت را تجربه کرده بود در سال ۱۹۹۹ در دمشق فوت کرد.
البیاتی از نخستین پیشگامان شعر نو عرب و شاید جهانی‌ترین شاعر معاصر عرب است. اشعار او به زبان‌های مختلفی ترجمه شده‌اند و آکنده از غم، آرمان‌گرایی و آزادی خواهی هستند. وی عضو حزب کمونیست عراق بود.
مترجمانی چون عدنان غریفی، محمدرضا شفیعی‌کدکنی (م. سرشک) و سهند آقایی تا کنون شعرهایی را از عبدالوهاب البیاتی به فارسی ترجمه کرده‌اند. در ادامه یک شعر معروف از وی را با بازسرایی و ترجمه‌ی سهند آقایی می‌خوانید:
مرگ پروانه و غم بنفشه
به خواب نمی‌بينند
مرگ پروانه و غم بنفشه را
بادبانی برافراشته به تابستان
در مهتاب سبز شامگاه
به‌ خواب نمی‌بینند
غزل‌های خیال مجنون را
برهنه‌اند
و پاره‌پاره‌ نیز
حریرها می‌بافند عاشقان را
زورق‌ها می‌سازند خفتگان را
هزارهزار انسانی که می‌گریند
سرود می‌خوانند و درد را
به گرده می‌گيرند
در گوشه‌‌‌گوشه‌ی جهان
در کارخانه يا معدن
از هراس مرگ مقدرشان
خورشيد را به نيش می‌کشند
از هزارتوی خويش می‌خندند
عاشق می‌شوند
عشق می‌ورزند
نه زان عشق‌ها که مجنون راست
در مهتاب سبز تابستان
نان‌پاره مگر در خواب ببينند
هزارهزار انسانی که اشک می‌ريزند
آواز می‌خوانند و درد را به‌ گرده می‌گیرند
در سايه‌سار زرد و سرخ آفتاب شامگاه
علی احمد سعید إسبر معروف به آدونیس (زاده ۱ ژانویه ۱۹۳۰ در روستای قصابین، سوریه) شاعر، مترجم، نویسنده، منتقد ادبی و ویراستار سوری است. او یکی از اثرگذارترین و برجسته‌ترین شعرای عرب دوره مدرن شمرده می‌شود. او در نیمه دوم قرن بیستم انقلابی مدرنیستی را رهبری کرد که اثر عظیمی بر شعر عرب برجای نهاد که با اثر تی. اس. الیوت در جهان انگلیسی زبان قابل مقایسه است.
مکتوبات آدونیس عبارتند از بیست جلد شعر و سیزده جلد نقد. دوازده کتاب ترجمه شده توسط او شامل شعر سن-ژان پرس و ایو بون‌فوآ، و نخستین ترجمه کامل "دگردیسی‌ها" اثر اووید (۲۰۰۲) به عربی است. آنتولوژی چند جلدی شعر عرب او (دیون الشاعر العربی) تقریباً دو میلیون بیت را دربر گرفته و از زمان نخستین انتشار آن در سال ۱۹۶۴ به چاپ رسیده‌است.
شخصیت‌ها و دانشوران اسلامی به خاطر انتقاد آدونیس از اسلام او را تهدید به مرگ کرده و خواهان سوزاندن کتاب‌های او شده‌اند. آدونیس، با وجود این مخالفت از نامزدهای دائمی کسب جایزه نوبل ادبیات است. آدونیس بزرگترین شاعر زندهٔ عرب خوانده شده‌است.
آدونیس در سال ۱۹۳۰ در روستای القصابین در نزدیکی شهر لاذقیه در خانواده‌ای علوی به دنیا آمد. او تحصیلات متوسطه را در ۱۹۴۹ پایان برد و در ۱۹۵۴ لیسانس فلسفه را از دانشگاه دمشق دریافت کرد. وی به علت فعالیت‌های سیاسی ماه‌های بسیاری را در حبس سپری کرد و سرانجام در سال ۱۹۵۶ به بیروت رفت و در همان سال مجله شعر را بنیاد نهاد و خود سردبیری آن را به عهده گرفت، همچنین او در سال ۱۹۶۸ مجله مواقف را تأسیس کرد. آدونیس در سال ۱۹۷۳ دکترا ادبیات عرب را از دانشگاه سن ژوزف بیروت دریافت کرد و در دانشگاه‌های لبنان شروع به تدریس کرد. او بارها نامزد جایزه نوبل ادبی شده‌است و از سال ۱۹۸۶ به عنوان نویسنده آزاد در پاریس در تبعید زندگی می‌کند.
آدونیس به واسطه شناخت عمیق از فرهنگ و ادبیات عرب و همچنین آگاهی‌اش از ادبیات جهانی علی‌الخصوص ادبیات فرانسه و به مدد ذهنی فعال، پویا و نوآور در شاعری و نقد شعر جایگاهی ممتاز دارد و کمتر شاعر معاصری در جهان عرب مانند او در مباحث نظری شعر جستجو کرده و دغدغه نوگرایی داشته باشد.
جایزه ادبی گوته شهر فرانکفورت که ۵۰ هزار یورو ارزش دارد و هر سه سال یکبار اهدا می‌شود، در سال ۲۰۱۱ در تاریخ ۲۸ آگوست (۶ شهریور) همزمان با روز تولد یوهان ولفگانگ فون گوته شاعر و نویسنده بزرگ آلمان در کلیسای «پل» شهر فرانکفورت به «آدونیس» اهدا شد. از برندگان پیشین این جایزه می‌توان به مارسل رایش رانیسکی و پینا باوش اشاره کرد. از آدونیس در سال ۲۰۰۱ نیز با اهدای مدال گوته تقدیر شده بود.
(الکتب الستة الأخیرة وضعت بالتعاون مع خالدة سعید).
راجر کیث «سید» بَرِت (؛ ۶ ژانویهٔ ۱۹۴۶ – ۷ ژوئیهٔ ۲۰۰۶) خواننده و ترانه‌نویس انگلیسی بود که یکی از بنیان‌گذاران گروه راک پینک فلوید در ۱۹۶۵ به‌شمار می‌رفت. او خوانندهٔ اصلی و ترانه‌نویس عمدهٔ آثار این گروه بود که برای سبک غیرمعمول سایکدلیک، اجرا با لهجهٔ انگلیسی و سبک نوشتاری سیال ذهن شهرت داشت. او به عنوان گیتاریست، به‌دلیل نوازندگی بدون تابعیت از فرم و به‌کارگیری تناقض، دیستورشن، اکو، فیدبک و سایر افکت‌های استودیویی تأثیرگذار بود.
در حالی که برت در ابتدا به‌عنوان نقاش آموزش دیده بود، کمتر از ده سال در زمینهٔ موسیقی فعالیت داشت. او با پینک فلوید چهار تک‌آهنگ، اولین آلبومشان "نی‌زن بر دروازه‌های سپیده‌دم" (۱۹۶۷)، بخش‌هایی از آلبوم دومشان "یک نعلبکی رمز و راز" (۱۹۶۸) و چندین ترانهٔ منتشرنشده را ضبط کرد. در آوریل ۱۹۶۸، برت در میان گمانه‌زنی‌ها دربارهٔ بیماری روانی و استفاده بیش از حد از داروهای روان‌گردان از گروه اخراج شد. او فعالیت انفرادی کوتاهی را در سال ۱۹۶۹ با تک‌آهنگ «اختاپوس» آغاز کرد و به دنبال آن آلبوم‌های "خنده‌های دیوانه" (۱۹۷۰) و "برت" (۱۹۷۰)—که با کمک چندین عضو پینک فلوید ضبط شده بود—را منتشر کرد.
برت در سال ۱۹۷۲ صنعت موسیقی را ترک کرد و نیز از زندگی در میان عموم منزوی شد و تا زمان مرگش به شدت از حریم خصوصی خود محافظت کرد. او به فعالیت در زمینهٔ نقاشی ادامه داد و خود را وقف باغبانی کرد. پینک فلوید چندین ترانهٔ ادای احترام به او ضبط کرد که شامل سوئیت «بدرخش ای الماس مجنون» در سال ۱۹۷۵ و اپرای راک "دیوار" در سال ۱۹۷۹ می‌شد. در سال ۱۹۹۶، نام برت به عنوان عضوی از پینک فلوید به تالار مشاهیر راک اند رول راه یافت. او در سال ۲۰۰۶، در ۶۰ سالگی بر اثر سرطان لوزالمعده درگذشت.
سید برت در شهر کمبریج انگلستان، در خانواده‌ای از طبقهٔ متوسط چشم به جهان گشود. پدرش «آرتور مکس برت» آسیب‌شناس خبره‌ای بود و به همراه همسرش «وینفرد» نقش مهمی در تشویق پسرش راجر (که آن زمان به این نام خوانده می‌شد) در زمینهٔ موسیقی داشت. او در ۱۱ دسامبر سال ۱۹۶۱ و یک ماه پیش از ۱۵ سالگی پسرش به علت بیماری سرطان جان خود را از دست داد. راجر به دبیرستان پسرانه کمبریج شایر رفت و سال ۱۹۶۴ در هنرستان «کمبرول» واقع در جنوب لندن نام‌نویسی نمود و یک سال بعد اولین گروه موسیقی اش را پایه‌گذاری کرد. برت در ۱۴ سالگی نام جدید «سید» را برای خود برگزید. سید برت (Sid Barrett) نام یک نوازندهٔ قدیمی ساز درام در کمبریج بود و برت جوان برای ایجاد تفاوت بین نام خود و همنامش، حرف دوم اسم مستعارش را از "i" به "y" تغییر داد. در ابتدای تشکیل پینک فلوید، او آهنگ‌هایی از قبیل «فیل پر جوش و خروش» را برای اجرا در مهمانی‌ها نوشت. گفته‌هایی مبنی بر اینکه او این آهنگ را در ۱۶ سالگی ساخت وجود دارد.
گروه در سال ۱۹۶۴ پا گرفت و قبل از پینک فلوید نام‌هایی از قبیل «ابدبز»، «اسکریمینگ ابدبز»، «سیگما۶»، «مگادثز» (با مگادث اشتباه گرفته نشود) را بر خود داشت. در سال ۱۹۶۵ که برت به آن‌ها پیوست نام «تی سِت» را انتخاب کرده بودند و از آنجا که با گروهی با نام مشابه مواجه شدند که در حال برگزاری کنسرت بود، برت نام «صدای پینک فلوید» را پیشنهاد کرد که بعدها به پینک فلوید خلاصه شد. سید این نام را با ترکیب کردن نام پینک اندرسون و فلوید کنسل که دو خواننده سبک بلوز بودند ساخت.
پینک فلوید با بازخوانی آهنگ‌های آر اند بی و گروه‌های هم دوره‌اش از قبیل رولینگ استونز، یارد بردز و کینکس فعالیتش را آغاز کرد. تا سال ۱۹۶۶ آن‌ها به تدریج سبک خاص خود را که تحت تأثیر راک ان رول، جاز و پاپ-راک بریتانیایی بود به دست آوردند (کاری که پیش از این گروه بیتلز انجام داده بود).
در همان زمان باشگاه جدیدی در لندن برای اجرای موسیقی تحت نام «یو اف او» بازگشایی شد که به زودی به مرکز اجرای موسیقی توهم زا تبدیل گشت. پینک فلوید نیز همان‌جا عنوان پرطرفدارترین گروه موسیقی زیرزمینی لندنی در سبک توهم زا را به دست آورد.
در سال ۱۹۶۶ اعضای پینک فلوید «اندرو کینگ» و «پیتر جنر» را به عنوان مدیر برنامه استخدام کردند. با همکاری آمریکایی تبعید شده‌ای به نام «جو بوید» که در عرصه موسیقی بریتانیا فعال بود و به دنبال استعدادهای نو می‌گشت، اولین آهنگ پینک فلوید، نسخهٔ مقدماتی «آرنولد لین» در ژانویه ۱۹۶۷ در چلسی ضبط شد و کینگ و جنر آهنگ ضبط شده را به مؤسسهٔ نشر موسیقی ای‌ام‌آی بردند. آهنگ مزبور ای‌ام‌آی را آن قدر تحت تأثیر قرار داد که برای ضبط یک آلبوم با گروه قرارداد بستند. هنگام انتشار آلبوم، «آرنولد لین» با وجود تحریم شدن از بی‌بی‌سی، رتبهٔ بیستم جدول فروش آهنگ‌های بریتانیا را به دست آورده بود و آهنگ بعدی، «نواختن امیلی را ببین»، بازخوردی حتی بهتر از قبلی داشت و به رتبه ششم رسید.
این دو آهنگ به همراه تک‌آهنگ بعدی، سیب‌ها و پرتقال‌ها، توسط خود سید برت نوشته شده بودند. برت اکثر آثار اولیه پینک فلوید را خود به تنهایی ساخت، و مؤلف اصلی تصویرپردازی‌های نغز و خیال پردازانه آلبوم نخست گروه، «نی‌زن بر دروازه‌های سپیده‌دم» به‌شمار می‌رفت که تحسین محافل و منتقدان موسیقی را در پی داشت. از یازده آهنگ این آلبوم، برت ۹ آهنگ را خود به تنهایی ساخت و سهم دیگر اعضا تنها دو آهنگ بود برت همچنین نوازنده خلاق و مبتکر گیتار به‌شمار می‌رفت و در نوازندگی اش از تکنیک‌های پیشرفته از قبیل اختلال اصوات، اعوجاج صدا، بازخورد، دستگاه طنین نوارها و دیگر عوامل استفاده می‌کرد و تجربیات او در این زمینه را بیشتر الهام گرفته از گیتاریست بداهه نواز، کیت رو می‌دانند.
«نی‌زن بر دروازه‌های سپیده‌دم» بین ماه‌های ژانویه و ژوئیه ۱۹۶۷ در استودیوی شمارهٔ ۲ مؤسسهٔ «ابی رود استودیوز» ضبط شد، در حالی که گروه بیتلز در استودیوی شمارهٔ ۱ مشغول ضبط آلبوم گروه کلوپ بی‌کسان گروهبان فلفل بودند که نیک میسن می‌گوید برای تماشای ضبط ترانه ریتای دوست داشتنی از سوی بیتلز دعوت شدند. وقتی آلبوم «نی‌زن…» انتشار یافت در جدول فروش بریتانیا جایگاه ششم را به‌دست آورد و بازخورد وسیعی داشت (اتفاقی که در ایالات متحده نیفتاد). در این زمان هر چه گروه به موفقیت بیشتری دست می‌یافت، فشار وارده بر سید برت نیز افزوده می‌شد و وضعیت روحی و روانی اش را متزلزل تر می‌کرد.
رفتار برت به علت استفادهٔ مکرر از داروهای سایکدلیک به شدت غیرقابل پیش‌بینی شده بود و این رفتار غیرعادی در بعضی کنسرت‌ها مشکلاتی را برای گروه ایجاد می‌کرد
بعد از آلبوم «یک نعلبکی رمز و راز» که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد، برت در هیچ‌کدام از آثار تولیدی پینک فلوید نقش نداشت. از آهنگ‌هایی که سید بعد از «نی‌زن…» برای گروه نوشت، تنها «جاگبند بلوز» به آلبوم دوم گروه راه یافت که یکی از آهنگ‌های نیمه موفق او بود. «سیب‌ها و پرتقال‌ها»، و دو تای دیگر، «آخرین ضجه‌ات را بزن» و «مرد گیاه وار»، تا مدت‌ها به‌طور رسمی منتشر نشدند تا اینکه در نهایت این ترانه‌ها همراه با دیگر آثار منتشر نشده سید برت و پینک فلوید در سال ۲۰۱۶ در آلبوم با میکس پیتر جنر، منتشر شدند. برت گاه گاه مدتی را بیرون استودیوی ضبط موسیقی می‌گذراند و منتظر می‌شد تا او را به داخل دعوت کنند. گاهی هم به داخل استودیو می‌رفت و بعد از خیره شدن به دیوید گیلمور برمی‌گشت. برت در آهنگ «روزی را به یاد بیاور»، یکی از آهنگ‌های ساخته ریچارد رایت، مقداری از نوازندگی را انجام داد. اما سهم اصلی او در آلبوم، آهنگ «جاگبند بلوز» است که بسیاری از طرفداران آن را تصدیق برت بر این می‌دانند که روزهایش در گروه به سر رسیده‌است. جمله‌های «این لطف مهیبانهٔ توست که اینجایم به فکر من هستی / و من هم مجبورم این قضیه را برایت روشن کنم / که من اینجا نیستم» افتتاحیهٔ آهنگ است. در مارس ۱۹۶۸ رسماً اعلام شد که سید برت دیگر عضو گروه پینک فلوید محسوب نمی‌شود.
بعد از جدایی از پینک فلوید، برت از جامعه کناره گرفت و منزوی گشت. با این حال طبق دستور شرکت ای ام آی و کمپانی ضبط موسیقی هاروست، فعالیت کوتاهی به عنوان هنرمند مستقل انجام داد و دو آلبوم «دیوانه می‌خندد» و «برت» را ارائه کرد. طرح اولیهٔ بیشتر این آثار، به دورهٔ فعالیت زیاد او (بین ۱۹۶۶ تا اواسط ۱۹۶۷) بر می‌گردد و گفته می‌شود که آهنگ‌های ساخته شده توسط او بعد از ترک پینک فلوید انگشت شمار بوده‌است.
آلبوم اول در دو دورهٔ جداگانه در استودیوی «ابی رود» ضبط شد: چند اثر مقدماتی بین ماه مه و ژوئن ۱۹۶۸ با تهیه‌کنندگی پیتر جنر و بخش اعظم آلبوم بین آوریل و ژوئیه ۱۹۶۹ تهیه شد. تهیهٔ آلبوم ابتدا بر عهدهٔ «مالکوم جونز»، مدیر اجرایی جوان ای ام آی بود. اما سپس «دیوید گیلمور» و «راجر واترز» این وظیفه را به عهده گرفتند. مالکوم جونز می‌گوید: «هنگامی که دیوید پیش من آمد و گفت که سید می‌خواهد او و راجر کارهای باقی‌ماندهٔ آلبوم را بکنند، من تسلیم شدم.» تعدادی از آهنگ‌های آلبوم با همراهی اعضای گروه «سافت مشین» ساخته شدند. سید همچنین در گیتار نوازی قطعاتی از دوست نزدیکش «کوین ایرز» که عضو و مؤسس سافت مشین بود شرکت کرد و بدین صورت تک‌آهنگ ابتدایی سافت مشین، «لذت عروسک» ساخته شد.
آلبوم بعدی، «برت» دوره‌ای تر از قبلی و بین فوریه و ژوئیه ۱۹۷۰ تولید شد. هرچند این آلبوم از قبلی هم آراسته و پرداخته تر بود، با این حال سید برت شخصاً در اوضاع روحی نامناسب تری به سرمی‌برد. در این آلبوم «دیوید گیلمور» گیتار باس نواخت، ریک رایت نوازنده کی بورد بود، و جری شرلی نوازنده گروه «هامبل پای» نیز درام نوازی کرد.
با وجود فعالیت در استودیو بین سال‌های ۱۹۶۸ و ۱۹۷۲ و تولید دو آلبوم مستقل، سید برت به ندرت خارج از استودیو فعالیت می‌کرد. در ۲۴ فوریه ۱۹۷۲ برت در برنامه رادیویی «تاپ گر» با مجریگری جان پیل و تولیدی شبکهٔ بی‌بی‌سی شرکت کرد و پنج آهنگ اجرا نمود که تنها یکی از آن‌ها قبلاً منتشر شده بود. سه تای دیگر برای آلبوم «برت» دوباره خوانده و ضبط شدند و آهنگ آخر، «دو تا از یک گونه» تنها همان‌جا اجرا شد (این آهنگ در گرد آوری سال ۲۰۰۱ تحت نام «بهترین‌های سید برت: دلتان برایم تنگ نمی‌شود؟» نیز وجود دارد) و ترانه و تنظیمش بر عهده ریچارد رایت بود. دیوید گیلمور و جری شرلی در این اجرا او را همکاری کردند و به ترتیب نوازنده گیتار و پرکاشن بودند.
شرلی و گیلمور همچنین در تنها کنسرت سید برت که در این دوره اجرا نمود به همراهش بودند. این کنسرت در ۶ ژوئن ۱۹۷۰ و در تالار نمایش المپیا در لندن و به عنوان بخشی از «جشنواره موسیقی و مد» اجرا شد. این سه نفر تنها چهار آهنگ در مدتی کمتر از نیم ساعت اجرا کردند و میکس صداها آنقدر بد بود که مانع از شنیدن صدای خواننده می‌شد. در انتهای آهنگ چهارم، برت به‌طور غیرمنتظره و ناگهانی اما مؤدبانه گیتارش را زمین گذاشت و از صحنه خارج شد و گیلمور و شرلی را تنها گذاشت.
سید برت حضور دیگری نیز در رادیو بی‌بی‌سی داشت و در ۱۶ فوریه ۱۹۷۱ سه آهنگ در استودیو آن‌ها ضبط کرد. هر سه آهنگ در آلبوم «برت» منتشر شدند و احتمالاً به علت ترغیب مردم به خرید آلبوم از رادیو پخش شدند. در این زمان به نظر می‌رسید برت دیگر علاقه به ضبط موسیقی در استودیو ندارد و نسبت به اجراهای زنده حتی بی علاقه تر بود. بعد از این دوره وقفه‌ای در فعالیت موسیقی برت ایجاد شد که بیش از یک سال به طول انجامید.
در سال ۱۹۷۲ برت گروه موسیقی «ستاره‌ها» را با توینک عضو سابق گروه «پینک فیریز»، به عنوان نوازنده درام و جک مونک، نوازنده باس ایجاد کرد که چندان به طول نینجامید. با اینکه گروه در ابتدا بازخورد مناسبی داشت اما یکی از اجراها در کمبریج فاجعه بود (جک مونک در مستند «الماس مجنون» شبکه بی‌بی‌سی که در سال ۲۰۰۱ و به عنوان بخشی از برنامه «مینی بوس» بی‌بی‌سی پخش شد دقیقاً همین عبارت را به کارمی‌برد) چند روز بعد از این نمایش آخر، توینک در خیابان برت را صدا زد و به او بخشی از نقد تندی که دربارهٔ اجرای آن‌ها چاپ شده بود را نشان داد و از گروه کنار کشید.
در اوت ۱۹۷۴ پیتر جنر برت را متقاعد کرد که به استودیوی «ابی رود» بازگردد تا شاید آلبوم دیگری تولید کند. به هر حال چیز زیادی از این فعالیت‌ها که تنها سه روز طول کشید تولید نشد، جز تعدادی قطعه بلوز و گیتار نوازی‌های آزمایشی و آشفته. تنها قطعه‌ای که با یک نام از این دوره باقی‌ماند، قطعهٔ «اگر می‌روی، معطل نکن» بود. یک بار دیگر برت از صنعت موسیقی کناره‌گیری کرد. او تمام حقوق آلبوم‌هایش را به شرکت تولیدی فروخت و به هتلی در لندن نقل مکان کرد. پس از تمام شدن پول‌ها، با پای پیاده به کمبریج برگشت و در زیر زمین خانهٔ مادرش زندگی کرد. تلاش‌های بعدی برای بازگرداندن او به صحنهٔ موسیقی (از قبیل اصرار گروه «دِ دمد» برای همکاری او در تولید آلبوم دومشان) همگی بی‌نتیجه بود. تا زمان مرگش در سال ۲۰۰۶، برت همچنان حق امتیاز کارهایی که با پینک فلوید انجام داده بود دریافت می‌کرد.
سید برت در سال ۱۹۷۵ یک بار دیگر به دیدن گروه پینک فلوید در استودیو «ابی رودز» رفت. در آن هنگام گروه مشغول ضبط آهنگ «بدرخش ای الماس مجنون» از آلبوم «ای کاش این‌جا بودی» که اتفاقاً آهنگی دربارهٔ سید برت است بودند. برت در این مدت اضافه وزن پیدا کرده بود، تمام موها و حتی ابروهایش را تراشیده بود و چنان تغییر کرده بود که اعضای گروه ابتدا او را نشناختند. (یکی از عکس‌های کتاب نیک میسن به نام «پشت و رو: تاریخچه شخصی پینک فلوید» که با زیرنویس سادهٔ «سید برت، ۵ ژوئیه ۱۹۷۵» مشخص شده ست به نظرمی‌رسد که مربوط به همان دوره باشد). در هر صورت گروه بالاخره او را به جا آورد و راجر واترز حتی از دیدن برت در آن وضعیت به گریه افتاد. این رویداد در فیلم «دیوار پینک فلوید» به کارگردانی آلن پارکر هم گنجانده شد. در فیلم نامبرده شخصیت «پینک» به علت از پا درآمدن در اثر فشار زندگی و شهرت تمام موهای بدنش و ابروهایش را می‌تراشد.
المپیاد جهانی فیزیک (International Physics Olympiad - IPhO) مسابقه‌ای است بین‌المللی در فیزیک و برای دانش آموزان دبیرستانی. اولین دوره این مسابقات در سال ۱۹۶۷ در شهر ورشو کشور لهستان برگزار شد. از آن تاریخ به بعد این المپیادها به جز سه سال (۱۹۷۳، ۱۹۷۸، و ۱۹۸۰) همه ساله در یکی از کشورهای جهان برگزار شده‌است. مسابقات شامل آزمون‌های نظری و آزمایشگاهی فشرده‌است. مسابقه نظری ۵ ساعت طول می‌کشد و شامل سه پرسش است. معمولاً این سؤالات شامل بیش از یک بخش هستند (مثلاً هر سؤال از چند بخش تشکیل شده). امتحان عملی (آزمایشگاهی) ممکن است دو یا پنج ساعت طول بکشد که حداکثر پنج ساعت است.
ایران اولین بار سال ۱۹۸۹ شرکت کرد. ایران تا پایان سال ۲۰۱۹ موفق به دریافت ۱۲۸ مدال شامل کسب ۳۶ طلا و ۵۷ نقره و ۳۵ برنز (و ۱۲ دیپلم افتخار) شده‌است. ایران در سال ۲۰۱۹ به علت میزبانی اسرائیل در این رقابت‌ها شرکت نکرد.https://ipho-unofficial.org/countries/https://ipho-unofficial.org/countries/IRN/https://ipho-unofficial.org/countries/IRN/individual
این مسابقه به مدت دو روز طول می‌کشد. یک روز به مسائل نظری اختصاص داده می‌شود (سه مسئله که شامل حداقل چهار حوزه فیزیک در قبلاً در مدارس متوسطه تدریس شده‌است که شامل ۳۰ امتیاز است). یک روز دیگر به مسائل تجربی (آزمایشگاهی)(یک یا دو مسئله که شامل ۲۰ امتیاز است) اختصاص داده شده‌است. بین این دو روز حداقل یک روز استراحت داده می‌شود.
در هر دو مورد زمان اختصاص داده شده برای حل مشکلات (مسئله‌ها) پنج ساعت است. هر تیم متشکل از دانش آموزان از مدارس متوسطه عمومی و فنی (و نه دانشگاه‌ها و کالج‌ها) کشور مورد نظر است. دو شرط برای شرکت وجود دارد: هنوز به دانشگاه وارد نشده باشند و باید زیر ۲۰ سال باشند. به‌طور معمول هر تیم متشکل از پنج دانش آموز و دو ناظر است.
ویکی‌پدیا آلمانی
حداقل نمرات مورد نیاز برای کسب مدال المپیاد و مقاله عنوان توسط سازمان با توجه به قوانین زیر انتخاب می‌شوند: مدال طلا باید به بالای ۸ درصد از شرکت کنندگان تعلق می‌گیرد. مدال نقره یا مدال طلا باید به بالای ۲۵ درصد تعلق می‌گیرد. مجموع کل مدال‌ها (شامل برنز) بهتر باید به ۵۰٪ تعلق می‌گیرد. تقدیر و مجموع کل مدال‌ها به بالای ۶۷٪ تعلق می‌گیرد. تمام شرکت کنندگان دیگر گواهی شرکت دریافت خواهند کرد. شرکت کنندگان با بالاترین امتیاز (برنده مطلق) یک جایزه ویژه دریافت می‌کند (علاوه بر مدال طلا).ویکی‌پدیا انگلیسی
ایران در سال ۱۳۸۶ (۲۰۰۷ میلادی) میزبان سی و هشتمین دوره المپیاد جهانی فیزیک بود. سی و هشتمین دوره المپیاد جهانی فیزیک از روز جمعه ۲۲ تیر ماه با حضور ۶۹ تیم در خمینی شهر اصفهان آغاز شد. مراسم اختتامیه این المپیاد با معرفی برگزیدگان و اهدای۳۸ مدال طلا، ۴۶ مدال نقره، ۵۱مدال برنز و۸۰ دیپلم افتخار به دانش آموزان برتر شرکت‌کننده انجام شد. سی و هشتمین دوره المپیاد جهانی فیزیک در حالی به کار خود خاتمه داد که تیم چین با بیشترین مدال بر سکوی اول این دوره از مسابقات علمی جهانی قرار گرفت و تیم‌های کره و روسیه نیز به مقام‌های دوم و سوم دست یافتند. بر اساس گزارش‌ها تیم ایران، میزبان این دوره از مسابقات با کسب مقام هفتم، مهمانان خود را بدرقه و پرچم مسابقات را به مسوولان ویتنام جهت برگزاری المپیاد سی و نهم اهدا کرد. در مراسم اختتامیه سی و هشتمین المپیاد جهانی فیزیک که در دانشگاه صنعتی اصفهان واقع در خمینی شهر به اتمام رسید، تیم دانش آموزان فیزیکدان ایران با کسب ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره و یک مدال برنز، رتبه هفتم این المپیاد را از آن خود ساخت. در المپیاد جهانی فیزیک، محمد مهدی آصف زاده و محمد حلاجیان مدال طلا، امین رضایی زاده و محمد علی امامی مدال نقره و علیرضا شهبازی مدال برنز را برای جمهوری اسلامی ایران به ارمغان آوردند. ایران دوباره سال ۲۰۲۴ میزبان خواهد بود.https://en.wikipedia.org/wiki/International_Physics_Olympiad#List_of_past_and_future_olympiads
List of venues
سده ۱۰ میلادی یا قرن دهم (میلادی) در تقویم گریگوری به فاصله سال‌های ۹۰۱ تا ۱۰۰۰ میلادی گفته می‌شود.
کروات نام دسته‌ای از اسلاوهای جنوبی است که بیشتر در کرواسی و بوسنی و هرزگوین و سرزمین‌های نزدیک به آن زندگی می کنند و اغلب به زبان کرواتی صحبت می‌کنند. پاره‌ای از کروات‌ها نیز در اروپای غربی، آمریکا، استرالیا، نیوزیلند و آفریقای جنوبی پراکنده‌اند. بیشتر کروات‌ها پیرو کلیسای کاتولیک و زبانشان هم کرواتی است.
قوم‌نام خارجی «کروات‌ها» از نام بومی "Hrvati" از لاتین قرون وسطی "Croāt" گرفته شده است، که خود مشتق شده از زبان اسلاوی شمال‌غربی *Xərwate، با متاتز مایع از دوره اسلاوی رایج *Xorvat، از پیشنهادی زبان نیااسلاوی *Xъrvátъ می‌باشد. از شکل سکایی-سرمتی قرن سوم که در الواح تانایس به عنوان Χοροάθος گواهی شده است (Khoroáthos، اشکال جایگزین شامل Khoróatos و Khoroúathos) آمده است. منشأ این قوم نامشخص است، اما به احتمال زیاد از زبان آسی/آلانی *xurvæt- یا *xurvāt-، به معنای "کسی که نگهبان" ("نگهبان، محافظ") است.
خاستگاه نخستین آنها پیش از کوچ بزرگ اسلاوها آشکار نیست. برپایه نگره‌ای که بیشتر پذیرفته‌است در سده هفتم پس از زایش قبیله‌های کروات از شمال کوه‌های کارپاتین و خاور رود ویستولا به خاور رشته‌کوه آلپ دیناری کوچیدند. کروات‌های سفید در بالای آدریاتیک شاهزاده‌نشین دالماتیا را پایه ریختند و زیرگروهی از اینان به نام کروات‌های سرخ شاهزاده‌نشین‌های کرواسی سرخ را پدیدآوردند.
در دو سنگ‌نبشته کهن به زبان و خط یونانی —که در بندر تانائیس در دریای آزوف در کنار شبه‌جزیره کریمه (نزدیک دریای سیاه) یافت‌شده و اکنون در موزه سن‌پترزبورگ در روسیه نگاه داشته می‌شوند— با نام Horouathos برخورد شده که این نام را پاره‌ای ریخت کهن نام کنونی کروات‌ها می‌دانند.
کروات‌ها و صرب‌ها بنا به تعداد زیادی از مطالعه‌ها ریشه ایرانی دارند. فرضیه جالب و بحث‌برانگیز که ۲۰۰ سال پیش توسط پروفسور یوسیپ میکوزی بلومنتال () مطرح شد؛ تاکنون منجر به ارایه‏ ۲۴۹ مقاله تحقیقی، علمی و چاپ آن در نشریات مختلف توسط ۱۲۰ استاد کروات و غیرکروات شده‌است. او در پایان‌نامه خویش در سال ۱۷۹۷، ایرانی بودن کروات‌ها را مورد بررسی قرار داد و نتیجه گرفت که کروات‌های امروزی از بخش غربی ایران باستان مهاجرت کرده‌اند. کروات در زبان اوستایی به معنی دوستانه است و بر اساس برخی شواهد و مطالعه‌های تاریخی، کروات‌ها از ۱۷۰۰ سال پیش از سرزمین مادری خود ایران به سمت شبه جزیره بالکان حرکت کردند و در صربستان و کرواسی و بوسنی امروزی ساکن شدند. علت این مهاجرت سرکوب پیروان دین مانوی در دوران ساسانی بوده‌است. بر مبنای اسناد قدیمی، کروات‌ها و صرب‌ها دارای اصلیت ایرانی هستند که بعدها به اسلاوها ملحق شدند. هم کروات‌ها و هم صرب‌ها به‌طور تقریبی هم‌زمان مهاجرت کردند و برای تمیز دادن خود از سایر اقوام دستمالی به دور گردن خود می‌بستند که بعدها به کراوات معروف شد. این دستمال در پرچم کرواسی هم وجود دارد. محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور اسبق ایران اذعان کرده بود که این نظریه ممکن است توضیح قابل اعتمادی برای منشأ کروات‌ها که به صورت تاریخی خیلی نزدیک به صرب‌ها زندگی می‌کنند، نیز باشد. زبان‌های کرواتی و صربی هم‌اکنون بیش از ۳۰۰۰ واژه از زبان فارسی دارند که حدود ۷۰۰ تا از این واژه‌ها به‌طور فعال در زبان کنونی صربی- کرواتی به کار برده می‌شود.https://www.karnaval.ir/blog/croatian-iranian-peoplehttps://vista.ir/w/a/16/zancp/کرواتها-ایرانی-هستندhttps://www.bbc.com/persian/iran/2015/09/150904_l45_coratia_cyrushttps://www.mehrnews.com/news/4051385/صربستان-از-نگاه-یک-مدرس-زبان-فارسی-علت-علاقه-صرب-ها-به-ایران
Wikipedia contributors, "Croats," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Croats&oldid=185005849 (accessed January 18, 2008).
موریس پُلیدور ماری برنار مترلینک (۲۹ اوت ۱۸۶۲ – ۶ مه ۱۹۴۹)، نویسنده، شاعر و فیلسوف بلژیکی بود. مترلینک در سال ۱۹۱۱ برندهٔ جایزهٔ نوبل در ادبیات شد. تم اصلی نوشته‌های مترلینک مفهوم مرگ و زندگی است و آثار او نقش مهمی در جنبش نمادگرائی (symbolism) در ادبیات دارد. "Maeterlinck, Maurice". "Encyclopædia Britannica".
مترلینک در سال ۱۸۶۲ در شهر خنت در قسمت فلاندر کشور بلژیک متولد شد. زبان آلمانی و فرانسه را در خانواده فراگرفت و در مدرسه زبان لاتین آموخت. وی تحصیلات مقدماتی را در مدرسه سن بارب به پایان برد و جهت فراگیری رشته حقوق، فلسفه و حشره‌شناسی وارد دانشگاه گردید و مدارج آن را با موفقیت پشت سر نهاد و پس از فارغ‌التحصیلی به سال ۱۸۸۴ به عضویت کانون وکلای دادگستری شهر کان درآمد و بعد به ریاست این کانون رسید.
اما محیط آنجا نتوانست روح کاوشگر او را آرام سازد، لذا به سال ۱۸۸۷ به فرانسه رفت؛ ولی چند ماه پس از ورودش به فرانسه به علت مرگ پدر مجبور به ترک آنجا شد و دوباره به شهر کان مراجعت نمود. مرگ پدر اثر عجیبی در وی گذاشت و عاملی گشت که غور او را در فلسفه هستی و حیات زیاد کرد و از آن پس شروع به نوشتن نمایشنامه کرد که اولین اثرش با موفقیت همراه نبود. وی مجدداً به سال ۱۸۹۶ به پاریس رفت و در آنجا تحت تأثیر آثار بزرگان مکتب سمبولیسم قرار گرفت.
وی به سال ۱۹۰۰ با زنی به نام جورجیات لیبلانک (Georgette Leblance) آشنا شد که حکایت مادی و معنوی این زن در وی اثر فراوان داشت. او دو بار جایزه ادبیات نمایشی فرهنگستان زبان و ادبیات فرانسه را به خود اختصاص داد و به سال ۱۹۱۱ جایزه نوبل ادبیات را دریافت نمود. اما به خاطر دلبستگی ملی، عضویت در فرهنگستان فرانسه را که به وی پیشنهاد شده بود نپذیرفت. مترلینک دراوج محبوبیت و شهرت به سال ۱۹۲۰ به آمریکا رفت و تا پایان جنگ جهانی دوم و اشغال بلژیک توسط هیتلر به سال ۱۹۴۰ در آمریکا ماند.
وی شاهکار نمایشنامه‌نویسی خود را به سال ۱۹۰۷ به نام "پرنده آبی" به قلم کشید که در کمترین مدت به چندین زبان ترجمه گشت. حال دیگر او در اوج شهرت بود و پادشاه بلژیک به وی لقب اشرافی کنت را داده بود و پادشاه انگلستان کاخی را برای وی در آنجا ساخت. او به شیوه سمبولیست‌ها اشعار خود را می‌سرود و ترجمه‌هایش جزو شاهکارهای جاویدان ادبیات فرانسه محسوب می‌گردد. مترلینک آثار زیادی از خود به جای گذاشته‌است. وی به سال ۱۹۴۹ در سن ۸۷ سالگی بر اثر سکته قلبی درگذشت..
ژویزل (نمایشنامه) - این نمایشنامه حکایت عشق ژویزل به لانسور است و به گونه‌ای پایداری در عشق را توصیف می‌کند.
از جهان تا ابدیت
ساندرا آن لاوئر ، معروف به ساندرا کرِتو یا ساندرا، خواننده و ترانه‌ساز آلمانی فرانسوی است.
او در ۱۸ مهٔ ۱۹۶۲ در شهر آلمانی زاربروکن واقع در مرز فرانسه به‌دنیا آمد. پدرش، روبرت لوئر، فرانسوی و دارای مغازهٔ شراب‌فروشی و مادر آلمانی‌اش، کارین بویر، در مغازهٔ کفش‌فروشی کار می‌کرد. همچنین برادری فلج به نام گاستون داشت که در سال ۱۹۹۵ درگذشت.
ساندرا از ۵ سالگی شروع به یادگیری رقص باله کرد و تا ۱۰ سالگی ادامه داد، تا در این سال شروع به آموختن گیتار نزد معلم مدرسهٔ خود نمود. در سال ۱۹۷۵ در سن ۱۳ سالگی به مسابقه‌ای ستارگان جوان رفت که برای کشف استعدادهای جوانان در خوانندگی برگزار می‌شد.
البته او جزو شنوندگان بود و در این مسابقه شرکت نمی‌کرد. هنگامی که همه، ترانه‌های خود را خواندند و به انتظار اعلام رأی داوران بودند، او به مادر خود گفت که می‌خواهد به دستشویی برود و بلند شد و به بالای صحنه رفت و از دی‌جی درخواست کرد نسخه‌ای آلمانی از اولیویا نیوتن جان را بگذارد و شروع به خواندن کرد.
با همکاری کمپانی «استعدادهای جدید»، تک‌آهنگ خود را با نام "Andy Mein Freund" که دربارهٔ سگی خانگی بود، خواند که با استقبال چندانی روبه‌رو نشد و باعث شد چند سالی از خوانندگی به دور بماند.
سپس به‌عنوان خواننده به دیسکویی به نام عربی پیوست و با آن گروه آلبومی به نام «استدیو یوروپاسوند» را بیرون دادند و در استودیو ضبط با موزیسینی به نام مایکل کرِتو آشنا شد.
در دیسکو کار ساندرا بالا گرفت و دوران جدیدی در زندگی او آغاز گشت و مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت و در حالی که فقط ۱۶ سال داشت، به یک ستاره تبدیل شد. سرانجام، پس از ۹ آلبوم موفق و برگزاری چند تور، دوران دیسکو به پایان رسید و گروه از هم پاشید.
ساندرا و مایکل، که حالا روابط رمانتیکی با یکدیگر داشتند، به مونیخ آمدند و در آنجا مایکل استودیوی خودش را راه‌اندازی کرد و اولین ترانهٔ مشترک خود را ساخت که راه به جایی نیافت.
اما در سال ۱۹۸۵ اولین آلبوم ساندرا به نام بازی طولانی در آلمان در چارتِ تاپ ۲۰ قرار گرفت و ترانهٔ ماریا ماگدالنا به ردهٔ ۲۱ رنکینگ جهانی رسید و در اروپا شمارهٔ ۱ بود. همچنین، اولین موزیک ویدئو خود را برای تک‌ترانهٔ در گرمای شب ساخت و سومین موزیک ویدئو خود را برای تک‌ترانهٔ Little Girl در ونیز پُر کرد که به موفقیت‌های زیادی دست یافت.
دومین آلبوم خود را با نام Mirrors در سال ۱۹۸۶ با همکاری مایکل کرِتو عرضه کرد که در تاپ ۲۰ آلمان به ردهٔ ۱۱ رسید که در اولین ترَک دربارهٔ فاجعهٔ چرنوبیل خوانده بود. همچنین، ترانهٔ Innocent Love از این آلبوم مورد توجه قرار گرفت.
دو سال بعد، سومین آلبوم خود را به نام Ten on One ساخت که مجموعه‌ای از ترانه‌های موردعلاقه‌اش بود که بازخوانی کرده بود. ترانهٔ Everlasting Love که ترانهٔ محبوب کودکیِ ساندرا بود، در رنکینگ اروپا به ردهٔ ۵ رسید. در این زمان، به‌عنوان ملکهٔ پاپ اروپا شهرت پیدا کرد و رقیب سرسختی برای مدونا در رنکینگ فروش شد.
ساندرا در ژانویهٔ ۱۹۸۸ با مایکل کرِتو ازدواج کرد و آن دو برای زندگی از مونیخ به جزیرهٔ ایبیزا در اسپانیا رفتند.
در سال ۱۹۸۸ آلبومی به نام Into a Secret Land را روانهٔ بازار کرد که در آن از الکتروپاپ قدری دور شد و با صدایی رازآلود و اغواکننده این آلبوم را اجرا کرد که به موفقیت‌های زیادی دست یافت و ترانهٔ Secret Land در آلمان به ردهٔ ۷ و در اسرائیل به ردهٔ اول رسید. همچنین، موزیک ویدئو Heaven Can Wait را ساخت که از شاهکارهای این آلبوم بود.
او همچنین به گروه‌های حمایت از طبیعت پیوست و در پروژهٔ «هنرمندان پشتیبان طبیعت» نقشی را برعهده گرفت.
در پایان دههٔ ۱۹۸۰ او یکی از سرشناس‌ترین خوانندگان زن در اروپا بود. او همچنین کنسرتی را در مسکو اجرا کرد.
در ۱۹۹۰ Painting in Yellow را ساخت که موفقیتی دیگر و راهیابی به تاپ ۱۰ را در پی داشت.
او همچنین در این سال به خوانندگی در گروه اِنگیما که توسط مایکل کرِتو به‌وجود آمده بود پرداخت.
در ۱۹۹۱، آهنگ Sadeness گروه انگیما به موفقیتی بزرگ دست یافت. در ابتدا کسی نمی‌دانست در پشت نام انگیما چه کسی است، ولی به‌زودی طرفداران ساندرا صدای او را شناختند.
آلبوم بعدی او پس از ۲ سال وقفه، نزدیک به هفت بود که در سال ۱۹۹۲ به بازار آمد و این اولین آلبوم او بود که به‌طور کامل توسط مایکل کرِتو تهیه می‌شد. در این سال، مایکل و ساندرا به‌عنوان موفق‌ترین زوج هنری شناخته شدند و جوایزی را در گولدن یورو دریافت کردند.
آلبوم بعدی او در سال ۱۹۹۲ با نام ۱۸ بزرگ‌ترین بازدیک‌ها و سه سال بعد در حالی که باردار بود آلبومسایه‌های محو را روانهٔ بازار کرد. او در این سال دو پسر دوقلو به نام‌های نیکیتا و سباستین به‌دنیا آورد و تصمیم گرفت وقت خود را صرف بزرگ کردن کودکان خود کند و به این ترتیب از دوران اوج خود فاصله و در حاشیه قرار گرفت.
او سپس این آلبوم‌ها را ساخت:
دو آلبوم ریمیکس کارهای قبلی او بودند.
در سال ۱۹۹۳، ساندرا نسخه جدیدی از "ماریا مجدلیه را با تنظیم تکنو و موزیک ویدیوی مربوط به اینده منتشر نمود. ضبط مجدد یک شکست بود. با این وجود، او در آلبوم بعدی انیگما، "صلیب تغییرات"، از جمله آهنگ موفق "بازگشت به معصومیت"، در سه آهنگ خواند.
هنگامی که دوقلو باردار بود، ساندرا «سایه‌های محو» را در سال ۱۹۹۵ ضبط و منتشر کرد. این آلبوم شاهد بود که نویسنده و تهیه‌کننده جدید جنس گاد در کنار مایکل کرتو کار می‌کرد و بیشتر شامل مواد پاپ محور بود. نسخه کاور «شب‌های اطلس سفید» توسط مودی بلوز به نام اولین تک‌آهنگ منتشر شد و به یکی از کم‌ترین آهنگ‌های ساندرا در آلمان تبدیل شد، اگرچه در اسرائیل موفقیت‌آمیز بود. این آلبوم با استقبال ملایم تجاری و منتقدان مواجه شد و دومین تک آهنگ، «فرار نمی‌کند»، نتوانست در جدول قرار بگیرد. پس از به دنیا آوردن پسران نیکیتا و سباستین در بیمارستان مونیخ از طریق سزارین در ژوئیه ۱۹۹۵، ساندرا تصمیم گرفت حرفه خود را متوقف کند. با این حال، سال بعد او در ضبط دو آهنگ برای آلبوم سوم انیگما شرکت کرد.
۱۹۹۹ ناظرانتشار آلبوم "مورد دلخواه من"، یک آلبوم دو دیسکی با ریمیکس از آهنگ‌های پیشینی تر ساندرا و بعضی از سرایش‌های مورد تعشقش بود. این یک پیروزی بود و در میان ۲۰کشور برتر اروپایی واقع شد. نسخه نوین از "سرزمین مخفی" به صورت تک آهنگ منتشر شد، همراه با موزیک ویدئویی که در آن ساندرا مدل موهای کوتاه تری داشت. آواز او دوباره در دو آهنگ در آلبوم ۲۰۰۰ انیگما "پرده پشت آینه" و همچنین تک آهنگ سال ۲۰۰۱ پروژه "بچرخ ظاهر شد. او تصنیف «[[برای همیشه (آهنگ ساندرا)|برای همیشه]» را در سال ۲۰۰۱ منتشر کرد که موفقیت جزئی در چارت آلمان بود. این پیش‌بینی آلبوم استودیویی بعدی او، «[[چرخ زمان (آلبوم)|چرخ زمان]]» بود که در نهایت در بهار ۲۰۰۲ بعداز چندین تاخیر منتشر شد. این آلبوم موفق شد و با واکنش مثبت منتقدان روبرو شد، و دو تک آهنگ دیگر، "[[چنین شرم#نسخه ساندرا|چنین شرم]]"، که در اصل توسط [[Talk Talk]] اجرا شد، و تصنیف دیگری " چشمانم را ببند». در سال ۲۰۰۳، دی وی دی "تاریخ کامل" منتشر شد که شامل تمام موزیک ویدیوهای او بود. در همان سال، ساندرا برای آلبوم «[[رهگذر(معما]|رهگذر]]» انیگما که آخرین باری بود که با این پروژه کار می‌کرد، آواز کرد.
پس از چند سال وقفه، در سال ۲۰۰۶ ساندرا با خواننده سوئیسی [[دیجی بوبو]] برای یک دونوازی «[[راز‌های عشق]]» در آلبوم «گسترده‌ترین بازدید ها» خود تیمی کرد. این تک آهنگ موفقیت بزرگی بود و در [[سوئیس]] به ۵ و در آلمان به ۲۰ برتر رسید. ساندرا پس از آن دوباره اجرای زنده را آغاز کرد و شروع به کار بر روی آلبوم بعدی خود کرد. در اواخر سال ۲۰۰۶، «[[بازتاب‌ها (آلبوم ساندرا)|بازتاب‌ها]]» منتشر شد، آلبومی متشکل از ریمیکس‌هایی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های ساندرا. نسخه جدید تصنیف «[[عشق ابدی# نسخه ساندرا|عشق ابدی]]» به عنوان یک تک آهنگ تبلیغاتی در آلمان منتشر شد در حالی که ریمیکس «[[در اطراف قلب من]]» موفقیت بزرگ رادیویی در لهستان بود.
[[رده:اعضای انیگما (پروژه موسیقی)]]
[[رده:افراد آلمانی فرانسوی‌تبار]]
[[رده:اهالی زاربروکن]]
[[رده:برندگان جایزه اکو]]
[[رده:خوانندگان به انگلیسی اهل آلمان]]
[[رده:خوانندگان پاپ اهل آلمان]]
[[رده:خوانندگان زن اهل آلمان]]
[[رده:خوانندگان زن پاپ اهل آلمان]]
[[رده:خوانندگان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان]]
[[رده:خوانندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل آلمان]]
[[رده:خوانندگان سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان]]
[[رده:خوانندگان سده ۲۱ (میلادی) اهل آلمان]]
[[رده:خوانندگان سینث‌پاپ]]
[[رده:دور از وطن‌های اهل آلمان در اسپانیا]]
[[رده:زادگان ۱۹۶۲ (میلادی)]]
[[رده:زنان در موسیقی الکترونیک]]
[[رده:موسیقی‌دانان دنس اهل آلمان]]
[[رده:موسیقی‌دانان نیو ایج]]
[[رده:هنرمندان ویرجین رکوردز]]
"سفر به انتهای شب نخستین رمان لویی فردینان سلین (۱۸۹۴–۱۹۶۱) نویسنده فرانسوی است که در ۱۹۳۲ چاپ شد و داستان فردینان باردومو را تعریف می‌کند که در بین سال‌های جنگ جهانی اول تا دوم زندگی می‌کرد. او از روزهای جوانی خودش می‌گوید که بیشتر به ولگردی و خوشگذرانی گذشته‌است. این رمان تاحدودی داستان خود سلین است و اثری است نیمه-خودزندگی‌نامه و نیمه‌تخیلی.
باردومو همانند سلین یک پزشک و فردی بداخلاق است. دیگران و رسم و رسوم جاری بین آنان را به دیده تحقیر می‌نگرد، همواره غرغر می‌کند و علاقه دارد حرفش را در قالب جملات قصار بیان کند. اسم او (فردینان) هم مشابه اسم نویسنده است.
این داستان برنده جایزهٔ «نودو» شد. چارلز بوکوفسکی، شاعر و نویسندهٔ آمریکایی دربارهٔ این اثر می‌گوید: «سفر به انتهای شب بهترین کتابی‌ست که در دوهزار سال گذشته نوشته شده‌است.»
سفر به انتهای شب به قلم فرهاد غبرایی از فرانسه به فارسی ترجمه شده‌است. برطبق تحقیقات فرهاد غبرایی که در مقدمه ترجمه سفر به انتهای شب نیز آمده، اولین بار نام این کتاب از زبان آل احمد و در کتاب ارزیابی شتابزده آمده‌است.سلین؛ پیشگفتار مترجم صفحهٔ ۵
سلین نوشتن این نخستین رمان خود را در سال ۱۹۲۹ شروع کرد که به عنوان پزشک در یک درمانگاه عمومی در منطقه‌ای کارگرنشین در حومهٔ پاریس کار می‌کرد. این رمان مجموعه‌ای از تجربه‌های او از سواره‌نظام بودن در جنگ جهانی اول، کارمندی یک شرکت جنگلداری فرانسوی در افریقا،‌ سفرش در ۱۹۲۵ به امریکا به عنوان یک افسر بهداشت و پزشکی در پاریس است. او اثر خود را در ۱۹۳۱ به پایان برد و پیش از آنکه انتشارات دونوئل و استیل آن را بپذیرد و به چاپ برساند،‌ برای دو انتشارات خرد و انتشارات بزرگ گالیمار نیز فرستاده بود. "سفر به انتهای شب" در اکتبر ۱۹۳۲ منتشر شد.
عنوان این اثر برگرفته از بند اول شعریست منسوب نویسنده‌ای از گارد سوئیس (۱۷۹۳) که از ترجمهٔ فرانسهٔ آن گرفته شده است:
«"Notre vie est un voyage / Dans l'Hiver et dans la Nuit / Nous cherchons notre passage / Dans le Ciel où rien ne luit"»
جلال آل احمد در کتاب ارزیابی شتابزده ضمن رد تأثیرپذیری از رمان بیگانه در نوشتن رمان مدیر مدرسه، اثر خود را برگرفته از رمان "سفر به نهایت شب" می‌داند.
مرگ قسطی (به فرانسه: Mort à crédit) رمانی از لویی فردینان سلین نویسنده فرانسوی است که اولین‌بار در سال ۱۹۳۶ منتشر شد. این اثر توسط مهدی سحابی به فارسی ترجمه شده‌است.
«مرگ قسطی» داستان فقر و فلاکتی است که سلین در بچگی‌اش با آن دست و پنجه نرم کرده بود. این رمان درون‌مایه تلخی دارد، این‌طور به نظر می‌رسد که در هر صفحه یک سلین عصبانی قصه آن روزهای تاریک را بازگو می‌کند. سلین در این کتاب دربارهٔ کودکی خود نوشت و باز لحن عامیانه و متفاوت ادبیات فرانسه را دچار شوک کرد.
سلین می‌گفت: «من همان‌طوری می‌نویسم که حس می‌کنم... از من خرده می‌گیرند که بددهنم و زبان بی‌ادبانه دارم... از بی‌رحمی و خشونت دائمی کتاب‌هایم انتقاد می‌کنند... چه کنم؟ این دنیا ذاتش را عوض کند من هم سبکم را عوض می‌کنم». او فقط دنیا را همان‌طوری نشان می‌داد که می‌دید.
فرهاد غبرایی (۱۶ بهمن ۱۳۲۸ لنگرود - ۱۳ اردیبهشت ۱۳۷۳) مترجم ادبی و برادر مهدی غبرایی است. ترجمه ۱۳ داستان بلند(رمان)، ۲ مجموعه شعر و ۲ اثر پژوهشی از زبانهای فرانسه، انگلیسی و ایتالیایی از وی به یادگار مانده است.
مهدی غبرایی (۲ مرداد ۱۳۲۴ در لنگرود) مترجم ایرانی است.
مهدی غبرایی در سال ۱۳۲۴ در لنگرود به دنیا آمد. او فرزند محمد غبرایی و فاطمه محمد راسخی است. دوران تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در لنگرود گذراند. در سال ۱۳۴۷ از دانشگاه تهران در رشته علوم سیاسی لیسانس گرفت. از سال ۱۳۶۰ به‌طور حرفه‌ای به کار ترجمه ادبی پرداخت. دو برادر او، فرهاد غبرایی و هادی غبرایی نیز مترجم بودند. بزرگ‌ترین برادر او احمد غبرایی و برادران دیگر او حسن، حسین و محسن غبرایی هستند. خواهران او نیز به ترتیب سنی نیره و منیره غبرایی‌اند.
در سال ۱۳۹۵، اعلام شد مهدی غبرایی رمان‌های «خاکستر و خاک» و «هزارخانه خواب و اختناق» از عتیق رحیمی را از زبان انگلیسی به فارسی ترجمه کرده و قرار است از سوی انتشارات ثالث منتشر شوند. این رمان‌ها در اصل به زبان فارسی نوشته شده و پیشتر از سوی انتشارات خاوران در پاریس و انتشارات ورجاوند در ایران منتشر شده بودند. غبرایی دلیل ترجمهٔ خود را «فهمیده نشدن مفاهیم فارسی دری در ایران» اعلام کرد. مدیر انتشارات خاوران با اعتراض به این مسئله اعلام کرد اگر این ترجمه‌ها جمع‌آوری نشود، نسخه اصلی و بدون سانسور این کتاب‌ها را به‌طور مجانی در اینترنت منتشر خواهد کرد.‌
ساعت بغداد || شهد الراوی || نشر ثالث
کشتار بیت دراس، کشتار زنان و کودکان فلسطینی در ۲۱ مه ۱۹۴۸ (۳۱ اردیبهشت ۱۳۲۷) بدست نیروهای صهیونیست است.
پس از چند بار تلاش ناموفق برای تصرف این روستا، یک گروه بزرگ نظامی از نیروهای صهیونیست در منطقه مستقر و آنجا را محاصره کردند. مردم روستا تصمیم به ترک زنان و کودکان از محل گرفتند. هنگامی که زنان و کودکان از روستا خارج می‌شدند، به نیروهای صهیونیست برخورد کرده و با وجود اینکه نظامیان می‌دانستند زنان و کودکان در حال خروج از منطقه‌اند، آنها را قتل عام کردند.
دل سگ یا قلب سگی یا قلب سگ رمانی است از میخائیل بولگاکف نویسندهٔ روسی که آن را بین ژانویه و مارس ۱۹۲۵ نوشتدل سگ، میخائیل بولگاکف، برگردان مهدی غبرائی، از دیباچه، صفحات ۷. ولی تا سال ۱۹۸۷ در اتحاد جماهیر شوروی امکان انتشار پیدا نکرد. امروزه این کتاب چنان در روسیه شهرت دارد که می‌گویند «از بچه مدرسه‌ای تا سیاست‌مدار» همه با آن آشنا هستند.
میخائیل بولگاکف این کتاب را چند ماه پس از مرگ لنین نوشت و تمثیل بُرنده‌ای است دربارهٔ انقلاب روسیه. سگ در این داستان، نماد مردم روسیه است که قرن‌ها تحت ستم و خشونت بوده و با او همچون حیوانات رفتار کرده‌اند. جراح عجیب داستان، تجسم حزب کمونیست (یا شاید خود لنین) است و عمل پیوند دشواری که برای تبدیل سگ به انسان انجام می‌شود نمادی از انقلاب است.دل سگ، میخائیل بولگاکف، برگردان مهدی غبرائی، از دیباچه، صفحات ۹ و ۱۰.
بولگاکف در این داستان با طنزی تلخ نشان می‌دهد این مغز نیست که انسان‌ساز است بلکه قلب شالوده و پایه ساخت انسان است. صرف داشتن عقل نمی‌تواند «آدم» بسازد، بلکه احساس و روح انسانی است که «انسان» می‌سازد.
این رمان در ایران نقد و نظرهای متفاوت و بعضاً متضادی برانگیخت. سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی ایران در دیدارش با هنرمندان در تاریخ ۴/۷/۱۳۷۰ شمسی ضمن پیش کشیدن هنر انقلابی این رمان را با دیگر رمان‌های انقلاب شوروی قیاس می‌کند و تلویحاً علت این را که رمان به توفیق درخور خود نرسیده، مخالفت با نفس انقلاب می‌داند. این گفتار که در سایت او نیز آمده به‌طور خلاصه چنین است:
در سال 1988، مدت کوتاهی پس از انتشار رسمی این کتاب، ولادیمیر بورتکا فیلم تلویزیونی "دل سگ" را بر مبنای آن ساخت که مورد استقبال گستردۀ منتقدان قرار گرفت و جوایز زیادی به خود اختصاص داد.https://www.themoscowtimes.com/2018/10/03/see-and-celebrate-mikhail-bulgakovs-heart-of-a-dog-a63068 از ویژگی‌های شاخص این فیلم سیاه‌وسفید به وفاداری آن به کتاب اشاره کرده‌اند.https://professionalmoron.com/2020/10/17/the-heart-of-a-dog-by-mikhail-bulgakov/
سده ۱۱ میلادی یا قرن یازدهم (میلادی) در تقویم گریگوری به فاصله سال‌های ۱۰۰۱ تا ۱۱۰۰ میلادی گفته می‌شود. این سده در اروپا بخشی از دوران واپس ماندگی علمی و اجتماعی معروف به قرون وسطی بود. اما در شرق به ویژه در ایران و دیگر کشورهای اسلامی، این زمان همراه با شکوفایی در هنر، ادبیات و علم بود.
در فیزیک ذرات، هادرون (گرفته شده از زبان یونانی به معنای محکم، سخت) به ذرات ترکیبی که از دو یا سه کوارک تشکیل شده باشند، گفته می‌شود. نیروی هسته‌ای قوی این کوارک‌ها را در کنار هم قرار می‌دهد.
دو زیرمجموعه از هادرونها وجود دارد: باریون‌ها و مزون‌ها. باریون‌ها از سه کوارک و مزون‌ها از دو کوارک تشکیل شده‌اند.
از میان معروفترین باریونها، می‌توان به پروتون‌ها و نوترون اشاره کرد.
طبق الگوی کوارک، خصوصیات هادرون‌ها ابتدا از طریق کوارک‌های ظرفیت تعیین می‌گردد؛ مثلاً، پروتون از دو کوارک بالا (هر کدام دارای بار الکتریکی ۲/۳+) و یک کوارک پایین (واجد بار الکتریکی ۱/۳-) تشکیل می‌شود. با افزودن این بارها به هم، بار پروتونی برابر با ۱+ حاصل می‌شود. اگرچه کوارک‌های مرکب نیز حامل بار رنگ (بی ارتباط با رنگ ظاهری) اند، ویژگی نیروی قوی هسته‌ای که تحدید رنگ نامیده می‌شود مستلزم آن است که هر وضعیت ترکیبی حامل بار ته نشست رنگ نباشد؛ یعنی، هادرونها باید بی‌رنگ باشند. دو روش برای تحقق این امر وجود دارد: سه کوارک با رنگ‌های متفاوت، یک کوارک تکرنگ و یک پاد کوارک حامل عامل پاد رنگ. هادرون‌های مبتنی بر الگوی اول باریون‌ها هستند در حالی که هادرون‌های نوع اخیر مزون‌ها نامیده می‌شوند.
همچون کلیه ذرات زیراتمی، برای هادرون‌ها نیز اعداد کوانتومی تعیین می‌شود که به بازنمودهای گروه پوآنکاره مربوط می‌گردد: (m) pc J که در آن J عدد کوانتومی اسپین، p زوجیت ذاتی ذره، و c هم یوغی بار یا زوجیت نوع c و گشتاور چهارگانه ذره m (یعنی جرم آن) هستند. توجه کنید که جرم هادرون بسیار کوچک بوده و به جرم کوارک‌های ظرفیت آن بستگی دارد و نیز در اثر معادل جرم- انرژی، بخش اعظم جرم از مقدار فراوان انرژی مرتبط با نیروی قوی هسته‌ای حاصل می‌شود. هادرون‌ها نیز می‌توانند حامل اعداد کوانتوم دارای تعامل ضعیف همچون ایزواسپین (یا زوجیت نوع- G)، و شگرفی باشند. تمام کوارک‌ها یک عدد کوانتومی افزایشی و ابقا شده به نام عدد باریون (B) دارند که معادل ۳/۱+ برای خود کوارکها و مقدار ۳/۱- برای پاد کوارک‌ها است. این یعنی آن که باریون‌ها- گروه‌های سه کوارکی- عدد باریونی ۱ = B دارند در حالی که مزون‌ها دارای عدد باریونی ۰ = Bاند.
هادرون‌ها وضعیت‌های تحریک شده‌ای تحت عنوان ارتعاشات دارند. هر هادرون در وضعیت عادی می‌تواند وضعیت‌های تحریک شده مختلفی داشته باشد؛ طی آزمایش‌های فیزیک ذرات صدها نوع ارتعاش برای آن‌ها مشاهده شده‌است. ارتعاشات بسیار سریع (طی حدود ۲۴–۱۰ ثانیه) در اثر نیروی قوی هسته‌ای تخریب می‌شوند.