moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال موناکو، باشگاه فوتبال دپورتیوو لاکرونیا، باشگاه فوتبال سوشو، باشگاه فوتبال کن، باشگاه فوتبال اورتون، و باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن اشاره کرد.
نیکولا ژیله (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لانس، باشگاه فوتبال نانت، باشگاه فوتبال لو آور، باشگاه فوتبال آنژه، و باشگاه فوتبال نانت اشاره کرد.
فیلیپ مائو (; – ) بازیکن سابقفوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متس، باشگاه فوتبال لو آور، باشگاه فوتبال سن-اتین، و باشگاه فوتبال تروا اشاره کرد.
فیلیپ ورکوییس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متس، باشگاه فوتبال المپیک مارسی، باشگاه فوتبال لانس، باشگاه فوتبال سیون، باشگاه فوتبال نیم المپیک، باشگاه فوتبال بوردو، باشگاه فوتبال الهلال و باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی اشاره کرد.
استفان برویه (؛ ۱ دسامبر ۱۹۳۲ – ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال موناکو، باشگاه فوتبال المپیک لیون، و باشگاه فوتبال آنژه اشاره کرد.
کمل مریم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال موناکو، باشگاه فوتبال سوشو، باشگاه فوتبال المپیک مارسی، باشگاه فوتبال بوردو، باشگاه فوتبال آریس سالونیک، و باشگاه فوتبال نیس، باشگاه فوتبال آپولون لیماسول و باشگاه فوتبال آریس سالونیک اشاره کرد.
سلستان اولیور (; – ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنژه، باشگاه فوتبال المپیک مارسی، باشگاه فوتبال سدان، و باشگاه فوتبال کان اشاره کرد.
ادمون باراف (؛ زادهٔ – درگذشته ۱۹ آوریل ۲۰۲۰)https://www.lesechosdutouquet.fr/40688/article/2020-04-19/edmond-baraffe-ancien-entraineur-du-touquet-est-decede بازیکن و مربی سابق فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیل و باشگاه فوتبال تولوز اشاره کرد.
فردریک نی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کان، باشگاه فوتبال المپیک لیون، باشگاه فوتبال باستیا، و باشگاه فوتبال باستیا، اشاره کرد.
گابریل ده میشل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
ژرار اوسه (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متس، باشگاه فوتبال کارلسروهه، باشگاه فوتبال استراسبورگ، و باشگاه فوتبال استراسبورگ، اشاره کرد.
ژان-کلود پیومی (؛ ۲۷ مه ۱۹۴۰ – ۱۹۹۶) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال موناکو و باشگاه فوتبال والنسین اشاره کرد.
ژان-فرانسوا لاریوس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مون‌پلیه، باشگاه فوتبال المپیک لیون، باشگاه فوتبال سن-اتین، باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید، باشگاه فوتبال نیس، باشگاه فوتبال استراسبورگ، و باشگاه فوتبال باستیا اشاره کرد.
لوران روبوشی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال موناکو، باشگاه فوتبال کن، باشگاه فوتبال بوردو، و باشگاه فوتبال المپیک مارسی اشاره کرد.
مارک بردول (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آمیان، باشگاه فوتبال زاربروکن، باشگاه فوتبال المپیک مارسی، باشگاه فوتبال آنژه، و باشگاه فوتبال آنژه، اشاره کرد.
رابرت بودزینسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی سابق فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لانس و باشگاه فوتبال نانت اشاره کرد.
سرژ کیزا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل فرانسه است.
ونسان گرا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مون‌پلیه، باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن، باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان، و باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹ اشاره کرد.
عبدالرحمان محجوب (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل مراکش-فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مون‌پلیه، باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا و باشگاه فوتبال نیس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال فرانسه مراکش بازی کرده‌است.
الن کوریول (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال موناکو و باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن اشاره کرد.
برنار کیارلی (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی سابق فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لانس، باشگاه فوتبال سدان، باشگاه فوتبال لیل، باشگاه فوتبال والنسین، و باشگاه فوتبال لو آور اشاره کرد.
سزار رومینسکی (; – ۱۴ مه ۲۰۰۹) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاد رنس، باشگاه فوتبال لو آور، و باشگاه فوتبال لیل اشاره کرد.
ارنست شولتز (; – ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک لیون، باشگاه فوتبال تولوز، و باشگاه فوتبال نانسی اشاره کرد.
فرانسوا براچی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استراسبورگ، باشگاه فوتبال بوردو، باشگاه فوتبال المپیک مارسی، و باشگاه فوتبال المپیک مارسی، اشاره کرد.
ژرژ وریست (؛ ۱۵ ژوئیه ۱۹۰۹ – ۱۱ ژوئیه ۱۹۸۵) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
گیوم بیگانسکی (; – ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لانس و باشگاه فوتبال لیل اشاره کرد.
ژرار سولر (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال موناکو، باشگاه فوتبال لیل، باشگاه فوتبال سوشو، باشگاه فوتبال استراسبورگ، باشگاه فوتبال رن، باشگاه فوتبال بوردو، باشگاه فوتبال تولوز، و باشگاه فوتبال باستیا اشاره کرد.
آنری گرا (؛ ۲۷ اوت ۱۹۲۱ – ) بازیکن و مربی سابق فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رن، و باشگاه فوتبال رن، اشاره کرد.
ژاک میرس (; – ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
ژوزف آلکازار (؛ ۱۵ ژوئن ۱۹۱۱ – ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیس، باشگاه فوتبال المپیک مارسی، و باشگاه فوتبال المپیک مارسی، و باشگاه فوتبال لیل اشاره کرد.
لوران فورنیه (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک لیون، باشگاه فوتبال سن-اتین، باشگاه فوتبال بوردو، باشگاه فوتبال المپیک مارسی، باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن، باشگاه فوتبال باستیا، و باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن اشاره کرد.
لیلیان للاند (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوسر، باشگاه فوتبال ساندرلند، باشگاه فوتبال کلن، باشگاه فوتبال بوردو، و باشگاه فوتبال نیس، باشگاه فوتبال باستیا، باشگاه فوتبال بوردو، و باشگاه فوتبال نیس اشاره کرد.
لوئی اون (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال مادرید و باشگاه فوتبال رئال بتیس اشاره کرد.
مانوئل آناتول (؛ ۸ مه ۱۹۰۳ – ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال مادرید، باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو، باشگاه فوتبال مون‌پلیه، و باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید اشاره کرد.
موریس لافون (؛ ۱۳ سپتامبر ۱۹۲۷ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مون‌پلیه، باشگاه فوتبال نیم المپیک، و باشگاه فوتبال نیم المپیک، و باشگاه فوتبال مون‌پلیه اشاره کرد.
مصطفی زیتونی (; – ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه-الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کن و باشگاه فوتبال موناکو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال فرانسه و الجزایر بازی کرده‌است.
نوئل لیته (; – ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
پاتریک بلوندو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال موناکو، باشگاه فوتبال المپیک مارسی، باشگاه فوتبال واتفورد، باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی، و باشگاه فوتبال بوردو اشاره کرد.
پیر آلمان (; – ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۰ به همراه تیم ملی فوتبال فرانسه شرکت کرده و به مدال نقره دست پیدا کرده است.
رنه پتی (; – ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
روژه ریو (; – ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
رمی ووژل (; – ) بازیکن سابق فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال موناکو و باشگاه فوتبال استراسبورگ اشاره کرد.
استیو ساویدان (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آژاکسیو، باشگاه فوتبال والنسین، باشگاه فوتبال کان، باشگاه فوتبال آنژه، و باشگاه فوتبال آنژه، اشاره کرد.
ایو اربر (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی سابق فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاد رنس، باشگاه فوتبال نانسی، باشگاه فوتبال اندرلشت، و باشگاه فوتبال سدان اشاره کرد.
عبدالعزیز بن طیفور (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل الجزایر-فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال موناکو، باشگاه فوتبال اسپرانس تونس، باشگاه فوتبال حمام الانف، باشگاه فوتبال تروا، باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر، باشگاه فوتبال نیس، و باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر اشاره کرد.
دنیل موررا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال والنسین، باشگاه فوتبال گنگام، باشگاه فوتبال رن، باشگاه فوتبال لانس، و باشگاه فوتبال تولوز اشاره کرد.
فرانک سیلوستره (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مون‌پلیه، باشگاه فوتبال اوسر، باشگاه فوتبال سوشو، باشگاه فوتبال اشتورم گراتس، و باشگاه فوتبال باستیا اشاره کرد.
ژرژ بوکور (؛ ۱۵ آوریل ۱۹۱۲ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل فرانسه بود.
ژوزف گونزالس (؛ ۱۹ فوریه ۱۹۰۷ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک مارسی، و باشگاه فوتبال والنسین، باشگاه فوتبال المپیک مارسی، و باشگاه فوتبال لیل اشاره کرد.
لوئی بک (; – ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
لوسی گابریاگ (؛ ۱۶ ژوئن ۱۹۱۴ – ۱۹۹۴) بازیکن و و مربی فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سوشو، باشگاه فوتبال نیم المپیک، و باشگاه فوتبال نیم المپیک، اشاره کرد.
لئون گلواسکی (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سن-اتین، باشگاه فوتبال موناکو، باشگاه فوتبال استاد رنس، باشگاه فوتبال تروا، و باشگاه فوتبال استاد رنس اشاره کرد.
میگل آنژل لوری (; – ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین-فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سوشو، باشگاه فوتبال پنیارول، باشگاه فوتبال استودیانتس، و باشگاه فوتبال پنیارول اشاره کرد.
پیر کورب (; – ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
رنه درود (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لانس، باشگاه فوتبال آنژه، باشگاه فوتبال نانت، باشگاه فوتبال تولوز، و باشگاه فوتبال لو مان اشاره کرد.
رابر دفوسه (؛ ۱۹ ژوئن ۱۹۰۹ – ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
کامپوزیشن C یا ترکیب سی نام دسته ای از مواد منفجره پلاستیک است که عمدتاً شامل آر.دی. ایکس می‌باشد. این مواد را می‌توان به راحتی مانند خمیر با دست شکل داد و برای کاربردهای تخریب می‌توان از آن استفاده کرد.
ماده اولیه توسط بریتانیا در طول جنگ جهانی دوم ساخته شد و در بمب گامون استفاده شد. این ماده هنگامی که در ارتش ایالات متحده معرفی شد، به عنوان "ترکیب C" استانداردسازی شد. این ماده از ۸۸٫۳٪ آر.دی. ایکس و یک خمیری ساز و پایدارساز ("phlegmatized") مبتنی بر روغن معدنی تشکیل شده‌است. ترکیب سی از محدوده نسبتاً محدودی از دماهای قابل استفاده رنج می‌برد و در حدود سال ۱۹۴۳ با ترکیب C-2 جایگزین شد.
ترکیب C-1 حاوی نسبت کمی کمتر از RDX بود، اما از یک نرم‌کننده انفجاری استفاده می‌کرد که حاوی تتریل، نیتروسلولز و مخلوطی از مواد نیتروآروماتیک تولید شده در طول ساخت TNT (حاوی تری‌نیتروتولوئن، دی‌نیتروتولوئن و مونونیتروتولوئن) و مقداری حلال بود.
رادولف هیدن (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گراتس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال اتریش فرانسه بازی کرده‌است.
تونی ویرل (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک لیون، باشگاه فوتبال نانسی، باشگاه فوتبال لانس، باشگاه فوتبال لیرسه، باشگاه فوتبال بوردو، باشگاه فوتبال رن، باشگاه فوتبال باستیا، باشگاه فوتبال لانس، باشگاه فوتبال باستیا، باشگاه فوتبال اف۹۱ دودلانژ، و باشگاه فوتبال لانس اشاره کرد.
کریستیان دالژه (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل فرانسه است.
کریستوف کوکار (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کیلمارنوک، باشگاه فوتبال اوسر، و باشگاه فوتبال المپیک لیون اشاره کرد.
فرنان کنل (; – ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
وی به همراه تیم ملی فوتبال فرانسه در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۰ شرکت کرده و به مدال نقره دست پیدا کرده‌است.
تورپکس یک ماده منفجره ثانویه است، که از لحاظ وزنی ۵۰٪ قدرتمندتر از TNT است. تورپکس شامل ۴۲٪ تی ان تی ۴۰٪ آر.دی. ایکس و ۱۸٪ آلومینیوم پودری است. تورپکس در طول جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار می‌گرفت. کلمه Torpex مخفف Torpedo Explosive به معنای «ماده منفجره اژدر» است. تورپکس سال‌هاست که با PBX و H6 جایگزین شده‌است و این ماده منفجره در حال حاضر کاربرد چندانی ندارد و فقط در مهمات و بمب‌های خیلی قدیمی دیده می‌شود.
گستون پلتیه (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
مارسل لامبر (؛ زادهٔ - درگذشت نامشخص) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
ماده منفجره خمیری یک ماده نرم و قابل شکل‌دادن با دست است. در مهندسی مواد منفجره این مواد با عنوان مواد منفجره بتونه ای شناخته می‌شوند.
مواد منفجره خمیری برای تخریب بسیار مناسب هستند. سمتکس و سی۴ از جمله معروف‌ترین مواد منفجره خمیری هستند.
آلفرد بلوش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
سرخرگ زیرکِتفی یا شریان ساب‌اسکاپولار () بزرگ‌ترین شاخه سرخرگ زیربغلی (شریان آگزیلاری) است که از سطح خلفی بخش سوم آن منشأ می‌گیرد. خاستگاه آن در مرز پایینی ماهیچه زیرکتفی است و این ماهیچه را تا گوشه زیرین کتف دنبال می‌کند.
بیشترین خون‌رسانی سرخرگ زیرکتفی به نواحی خلفی دیواره زیربغلی و ناحیه کتفی (اسکاپولار) خلفی است.
سرخرگ زیرکتفی بزرگترین و درشت‌ترین شاخه شریان اگزیلاری است. شریان ساب‌اسکاپولار از سطح خلفی قسمت سوم شریان اگزیلاری در مجاورت کنار تحتانی عضله ساب اسکاپولاریس منشأ می‌گیرد، سپس به طرف زاویه تحتانی اسکاپولا رفته و در عضلات مجاور پایان می‌پذیرد. شریان ساب‌اسکاپولار در نهایت به دو شاخه انتهایی شریان سیرکومفلکس اسکاپولار و شریان توراکودورسال تقسیم می‌شود.
سرخرگ زیرکتفی بیشترین خون‌رسانی به خلف اگزیلا را انجام داده و در خون رسانی به ناحیه اسکاپولار خلفی شرکت می‌کند.
۱. شریان سیر کومفلکس اسکاپولار تقریباً در چهار سانتی‌متری مبداش ازان جدا می‌شود پس از آن که کنار خارجی اسکاپولا را دور زد از فضای سه گوش عبور می‌کند و در خلف این شریان بری ورود به حفره سوپرااسپیناتوس، عضله ترس مینور را سوراخ کرده و یا از زیر آن می‌گذرد. شریان سیرکومفلکس اسکاپولار با شریان سوپرااسکاپولار و شاخه عمقی شریان عرضی گردن (شریان اسکاپولار خلفی) برای تشکیل یک شبکه اناستوموتیک عروقی در اطرف کتف به هم می‌پیوندند.
شریان سیر کومفلکس اسکاپولار خود به دو شاخه تقسیم می‌شود:
شاخه‌های ریز قسمت پشت دلتوئید و سر دراز تری سپس را تغذیه کرده و با شاخه صعودی پروفوندا براکئیی اناستوموز می‌شود.
۲. شریان توراکو دورسال تقریباً کنارهٔ خارجی استخوان کتف را تا گوشهٔ تحتانی ان طی می‌کند. این شریان در خون رسانی به دیواره‌های خلفی و داخلی اگزیلا شرکت می‌کند.
اوانز از دبیرستان کوتانوود (Cottonwood) در موری سیتی واقع در یوتا فارغ‌التحصیل شد. او با مدرک لیسانس از دانشگاه یوتا در سال ۱۹۸۴ فارغ‌التحصیل شد.
در حالی که به عنوان یک مدیر اجرایی کار می‌کرد، یک داستان دربارهٔ کریسمس برای فرزندانش نوشت. او نتوانست ناشری برای این داستان خود پیدا کند و مجبور شد آن را به صورت یک رمان کاغذی به نام جعبه کریسمس منتشر کند. او آن را به کتابفروشی‌های شهر خود توزیع کرد. این کتاب آن قدر در سطح محلی آنقدر پرفروش شد که اوانز آن را در سطح منطقه نیز منتشر ساخت.
سال بعد "جعبه کریسمس" شماره ۲ را در فهرست پرفروش "نیویورک تایمز" به ثبت رساند و یک مزایده برای حق چاپ و نشر کتابش در بین چاپخانه‌های برتر دنیا منتشر گذاشت. اوانز یک قرارداد چاپی با سایمون و شوستر امضا کرد و مبلغ ۴٫۲ میلیون دلار پیش پرداخت دریافت کرد.
"جعبه کریسمس" در سال ۱۹۹۵ به صورت گالینگور به چاپ رسید و اولین کتاب در نیویورک تایمز بود که به‌طور هم‌زمان هم برای نسخه کاغذی و هم نسخه چاپی در رتبه نخست فروش قرا گرفت. در همان سال، این کتاب به یک فیلم تلویزیونی از همان عنوان تبدیل شد، با بازی ریچارد توماس و مورین اوهارا.
پس از آن اوانز ۳۶ کتاب محبوب در سطح ملی را مناسب کودکان، با مضامین محافظه کارانه مسیحی و با احترام به ارزشهای خانوادگی، نوشت. کتاب ساعت ("۱۹۹۶)" او به یک فیلم تلویزیونی از نائومی واتس، جیمز اورل جونز و الن برستین به نام قفل (۱۹۹۸) تبدیل شد که از ونسا ردگریو بازی خوبی گرفته بود. "یک روز کامل" (۲۰۰۶)، که با راب لو و کریستوفر لوید شاخص شد؛ "وعده هندی" (۲۰۱۶)، با هنرمندی جیمی کینگ و لوک ماکفارلن؛ و "مسافرخانه مارشال" (۲۰۱۷) که آلیشیا ویت و دیوید آلپای در آن بازی کردند.
در بهار ۱۹۹۷، اوانز خانه بین‌المللی صندوق کریسمس را تأسیس کرد. کار این سازمان ساخت پناهگاه‌ها و ارائه خدمات ویژه برای کودکان مورد آزار قرار گرفته‌است. از سال ۲۰۱۷، بیش از ۳۵٬۰۰۰ کودک با امکانات خانه صندوق کریسمس سروکار داشته‌اند.
اوانز، یکی از اعضای کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان است. او هم‌اکنون در سالت لیک سیتی واقع در یوتا با همسرش کری، پنج فرزند و یک نوه زندگی می‌کند.
او گروه «قبیله کینگز» را برای مبارزه با احساس انزوا در میان مردان و اعتقاد بر این که «مردانگی دیگر ارزش ندارد» تأسیس کرد. عضویت در گروه شامل یک مراسم عروسی است.
در سال ۲۰۱۸ معلوم شد که اوانز به دلیل اتهاماتی که به دلیل بوسیدن یک نویسنده زن در مورد او بود، به فانکس، یک کنسرت کمیک در سالت لیک دعوت نشد.
اوانز در مصاحبه ای که روز سه شنبه در شبکه KUTV در سالت لیک سیتی پخش شد، برخی از اعضای جنبش #metoo را متهم کرد و گفت: "ااین ماجراها اکثراً در جاهایی که مردان بی گناه درآن قرار دارند پیش رفته و در آن جنگ علیه مردان است. " وی به کریس جونز گفت که "این جنگی برای مردان است" و در واقع مردان مورد آزار هستند. این نتیجه اهمیت دادن زیاد به تغییر فرهنگ و روان شدن به سمت فمینیست است، و افزود: "کتاب‌های زیادی نوشته شده‌اند که می‌گویند، دوباره، که مردان باید بیرون بیایند، که آنها باید بیش از ۱۰ درصد از جمعیت را تشکیل دهند. خوب، این باعث می‌شود مردان احساس یهودیان را در آلمان نازی را داشته باشند "
مایکل وی انگل ۲۰۲۲
مایکل وی دشمن ۲۰۲۳
چِزارِه (، )، شکل ایتالیایی سزار است و ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
روش تحلیل تقریبی پرتال، جهت برآورد نیروهای داخلی یک قاب تحت اثر نیروهای جانبی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این روش برای اولین بار توسط آلبرت اسمیت در مجله انجمن مهندسان جامعه غرب در آوریل ۱۹۱۵ مطرح گردید. برای برآورد نیروها تحت اثر بارهای ثقلی از روش‌هایی چون روش تقریبی یک دهم دهانه استفاده می‌شود؛ بنابراین روش پرتال صرفاً برای بارهای جانبی وارد بر سازه است. تحلیل قاب‌های چند دهانه چند طبقه به دلیل نا معینی بالا، امری سخت و زمانبر است که با فرضیات روش‌های تقریبی به سادگی قابل انجام است.
در روش پرتال سه فرض اصلی در نظر گرفته می‌شود:
فرض ۲ و ۳ در حقیقت با مشاهده شکل تغییر شکل یافته قاب تحت اثر بارهای جانبی شکل گرفته‌است.
سعی بر آن است که محلی که در آن ممان صفر است قبلاً پیش‌بینی شده و با فرض مفصلی بودن این نقاط سیستم به یک سیستم معین تبدیل گردد. هر اندازه محل مفصل پیش‌بینی شده دقیق تر باشد نتایج به واقعیت نزدیک تر خواهد بود.
فرایندهای مدل‌سازی مربوط به آنالیز مدرن سازه‌ها
تحلیل پرتال و نکاتی در مورد آن
اعلامیه جهانی حقوق بشر در سال ۱۹۴۸ «کرامت ذاتی» و «حقوق برابر و مسلم همه اعضای خانواده بشری» را به رسمیت شناخت. بر مبنای این مفهوم از شخص، جایگاه اساسی و برابری همه انسان‌ها، مفهوم حقوق بیمار نیز توسعه یافت. به عبارت دیگر آن چیزی که به بیمار به عنوان یک انسان توسط پزشکان و دولت اهدا می‌شد در بخش بزرگتری با درک جایگاه وی به عنوان "حقوق اساسی شخص" در نظر گرفته شد. حقوق بیمار در کشورهای مختلف و حوزه‌های قضائی مختلف، به واسطه فرهنگ غالب آن و هنجارهای اجتماعی متفاوت است. مدل‌های مختلف ارتباط بین بیمار و پزشک (که می‌تواند نشان دهنده رابطه شهروند و دولت باشد) توسعه یافته‌اند و بیمار را نسبت به حقوق خاصی درمورد آن‌ها حق دارند مطلع نموده‌اند.
در این بین حمایت‌های خاصی به صورت عام مورد اشاره قرار گرفته‌است. فعالیت‌های حمایتی متداول عبارتند از: حقوق بیمار، مسائل مربوط با حریم خصوصی، محرمانه بودن یا رضایت آگاهانه، نمایندگی بیمار، آگاهی رسانی، حمایت و آموزش بیمار، بازماندگان و مراقبین آنها، حمایت از درخواست‌های عمومی بیمار، بازماندگان و مراقبین آنها و … اشاره نمود.
به همین مناسبت تحقیقات ویژه ایی در دانشگاه‌ها و دانشکده‌های حقوقی و پزشکی در ارتباط با حقوق بیمار صورت پذیرفته‌است و این رشته به صورت کاملاً تخصصی مخاطبین خاص خود یعنی بیماران را مورد حمایت قرار می‌دهد.
در ارتباط با بیمار افراد دیگری همچون پزشک، پرستار، بهیار، مراقب و … به فعالیت می‌پردازند که این قشرها نیز دارای حمایت خاص خود بوده به نحوی که انجمن‌های تخصصی برای آن‌ها به وجود آمده و اغلب دارای لابی در مجالس قانون گذاری هستند که به حمایت از آنها می‌پردازد اما در این میان کمبود حمایت حقوقی از بیماران به نحو کاملاً عریانی قابل مشاهده است.
در کشور ایران به رغم این که با توجه به زمینه‌های فرهنگی غنی و ادبیات مملو از پیام‌های انسانی، در کنار آموزه‌های اخلاقی اسلام، بستر توجه به حقوق انسان به‌طور عام و حقوق بیمار به‌طور خاص، فراهم بوده‌است، در طی سال‌های گذشته فعالیت‌های عملی چشمگیری در این زمینه صورت نگرفته‌است.
بر همین مبنا و به علت کمبود تحقیقات تخصصی در این زمینه فصلنامه حقوق بیمار در راستای هویت بخشی به بیماران و ارتقاء سطح علمی حقوقی حوزه تخصصی بیماران منتشر شده‌است.
بدیهی است با توجه به فقدان سطوح حمایت حقوقی از بیماران، شروع به کار این فصلنامه همزمان شروعی برای بالابردن ایمنی بیماران از منظر حقوقی و اجتماعی نیز باشد.
ساختمان سبز در اسرائیل به تمرین و تنظیم ساختمان سبز در اسرائیل اشاره دارد.
اسرائیل استاندارد خود را به‌طور داوطلبانه ساختمان سبز برای ساختمان‌های با اثرات زیست‌محیطی کاهش یافته‌است، IS-۵۲۲۸ از سال ۲۰۰۵. استاندارد براساس یک سیستم رتبه‌بندی امتیاز می‌باشد و حداکثر ۵ ستاره بر اساس تعداد امتیازات (۵۵ تا ۱۰۰) در ۸ دسته‌بندی است.
در حالی که نسخه ۲۰۰۵ فقط شامل ساختمان‌های مسکونی و اداری جدید بود، یک نسخه قابل توجه تجدید نظر و به روز شده جدید در سال ۲۰۱۱، تحت فشار از حرفه ای‌ها و بازیکنان بازار تأیید شد. استاندارد جدید نوشته شده با کمک (برقراری سازمان پژوهشات)، دفتر بریتانیا که برییم، ابزار ساختمان سبز بریتانیا را نوشت، ساختمان‌های جدید و ساختمان‌های تحت بازسازی قابل توجهی را پوشش می‌دهد. این نسخه در اوت ۲۰۱۴ اصلاح شد.
تعدادی از شهرداری‌های اسرائیل در حال حاضر از این استاندارد به عنوان یک بخش اجباری از پروانه صدور مجوز ساخت آنها استفاده می‌کنند. همراه با استانداردهای مکمل ۵۲۸۲ [طبقه‌بندی ساختمان‌ها با توجه به مصرف انرژی] و ۱۷۳۸ برای محصولات پایدار فراهم می‌کند سیستم برای ارزیابی پایداری محیط زیست ساختمان.Green Building Standards
شورای ساختمان سبز ایالات متحده سیستم دسنه بندی (پیشرو در طراحی محیط زیستی) در برخی از ساختمان‌های اسرائیل از جمله مرکز توسعه اینتل در حیفا اجرا شده‌است.
استانداردهای ساختمان سبز اسرائیل ("ساختمان‌های آسیب زیست محیطی کم")، استاندارد ۵۲۸۱، در سال ۲۰۱۱ با همکاری وزارت حفاظت از محیط زیست، مؤسسه استاندارد اسراییل، وزارت کشور، وزارت ساختمان و مسکن و شورای ساختمان سبز اسرائیل. در حالی که استاندارد قدیمی فقط برای ساختمان‌های مسکونی و اداری اعمال می‌شود، نسخه اصلاح شده هفت استاندارد برای هفت نوع ساختمان را تعریف می‌کند: مسکونی، دفاتر، موسسات مراقبت‌های بهداشتی، ساختمان‌های عمومی، تجاری، آموزشی و گردشگری.
استاندارد ۵۲۸۱ شامل مسائل مربوط به هر ساختمان سبز انرژی، زمین، آب، مصالح ساختمانی، سلامت و رفاه کاربران ساختمان، زباله، حمل و نقل، مدیریت ساختمان و نوآوری است. هر شماره به دسته‌های زیر تقسیم می‌شود که شامل معیارهای ارزیابی و ارزیابی می‌باشند و نمره بر اساس انطباق پروژه با الزامات تعیین می‌شود.
یک ساختمان «ساختمان سبز» تلقی می‌شود اگر آن را مطابق حداقل الزامات مورد نیاز برای هر یک از دسته‌ها، و همچنین پیش شرط‌های اضافی برای به حداقل رساندن «محیط زیست» ساختمان. این استاندارد دارای پنج سطح است که شامل یک ستاره تا پنج ستاره است.
شورای ساختمان سبز اسرائیل کتاب‌های عمومی و فنی را منتشر می‌کند که اطلاعاتی را دربارهٔ این استانداردها و اجرای آنها ارائه می‌کنند.
نخستین انسان (به یونانی: پروتوپلاست، برگرفته از زبان یونان باستان ("prōtóplastos" , "first-formed")، از دیدگاه مذاهب به اولین انسانThe Apocalypse of Moses, http://www2.iath.virginia.edu/anderson/vita/english/vita.lat.html#per39 یا، به‌طور کلی، به اولین مخلوق نسل بشر در داستان خلقت (مانند آدم و حوا) اشاره می‌کند یا به انسان (های) باقیمانده از یک حادثه بزرگ خلقت (مانند دئوکالیون یا نوح) گفته می‌شود.
تندیسک یک زن () متعلق به سده‌های ۵ تا ۶ پیش از میلاد یک تندیس برنزی می‌باشد که در آیروم، ارمنستان کشف شده‌است. این تندیس جز مجموعه ای تحت شماره ۲۲۲۵-۱ می‌باشد که در نگهداری می‌شود.
این تندیسک نقش مینیاتوری زنی برهنه را به تصویر می‌کشد که در گوشهٔ یک سکو ایستاده؛ او موهای بلند و بالا افراشته، صورتی صاف، و یک بینی بزرگ و بدون خم دارد. چشم‌ها و گوش‌ها به مانند زنخدان‌هایی گرد به چشم می‌آیند. روی گردن مجسمه یک گردنبند ضخیم قرار دارد. او دست چپش را دراز کرده و در آن یک پارچ گلابی‌شکل را نگه داشته‌است در حالی که دست راستش از آرنج خم شده و یک جام از جنس شاخ را نگاه داشته‌است.
ادواردو پونتی یک کارگردان، نویسنده، بازیگر و تهیه‌کننده اهل ژنو و ایتالیایی تبار است. او پسر بازیگر معروف سوفیا لورن و کارلو پونتی تهیه‌کننده‌ مشهور است. از نمونه کارهای او می‌توان به کارگردانی فیلم در میان غریبه‌ها و بازی در فیلم دختری از ناگاساکی اشاره کرد. جدیدترین ساخته‌ی او اقتباسی است از رمان زندگی در پیش‌رو اثر رومن گاری که محصول نتفلیکس بوده و در سال ۲۰۲۰ منتشر شده است.
والدین مست یک فیلم کمدی آمریکایی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی فرد ولف است که توسط پیتر گولک و فرد ولف نوشته شده‌است. ستاره‌های فیلم الک بالدوین، سلما هایک، جو منگنیلو، ناتالیا سیگلیوتی، جیم گافیگان و بن پلت هستند.
این فیلم در تاریخ ۲۱ مارس ۲۰۱۹ از طریق DirecTV Cinema منتشر شد و همچنین در ۱۹ آوریل ۲۰۱۹ توسط Vertical Entertainment به‌صورت محدود منتشر شد.
«فرانک» و «نانسی» زوجی میانسال هستند که در یک خانه بزرگ زندگی می‌کنند. آنها با افتخار، تنها دختر خود را به دانشگاه می‌فرستند، اما در پرداخت هزینه تحصیل او دچار مشکل می‌شوند و تصمیم می‌گیرند که…
در سپتامبر سال ۲۰۱۵، الک بالدوین و سلما هایک عضو بازیگران فیلم شدند. در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۶، جو منگنیلو، جیم گوفیگان، بریجت موینتان و بن پلت به بازیگران این فیلم پیوستند. در ۸ فوریه سال ۲۰۱۶، ناتالیا سیگلیوتی به بازیگران فیلم پیوست. عکاسی اصلی در تاریخ ۱۳ ژانویه ۲۰۱۶ آغاز شد.
در ماه مه ۲۰۱۷ اعلام شد Aviron Pictures حقوق فیلم توزیع حقوق را دریافت کرد. در سپتامبر ۲۰۱۸، عمودی سرگرمی اعلام شد و DirecTV Cinema فیلم را به جای آن پخش می‌کرد. از طریق DirecTV سینما در تاریخ ۲۱ مارس ۲۰۱۹ منتشر شد، این فیلم همچنین در انتشار محدود در تاریخ ۱۹ آوریل ۲۰۱۹ منتشر شد.
بالماسکه () برای اجرای موسیقی صحنه براساس نمایشنامه‌ای به همین نام نوشته شاعر و نمایشنامه‌نویس روس میخائیل لرمانتف در سال ۱۹۴۱ توسط آرام خاچاتوریان نوشته شده است. پریمر این اثر در تاریخ ۲۱ ژوئن ۱۹۴۱ توسط یوگنی واختانگوف در مسکو صورت گرفته است.
کلوپ ویرجین یکی باشگاه‌های برهنگی مشهور شهر مسکو در روسیه است . کلوپ ویرجین در خیابان مارکسیست ، خیابان نووسلینسکی ، خیابان ورونتسکایا بلوک ۳۴ قرار دارد . این باشگاه شرایط را برای ملاقات با زنان زیبای روسی در تعطیلات آخر هفته فراهم می‌کند و مشتریان در ازای پرداخت ۱۵۰۰۰ روبل وارد کلوپ شوند . پس ورود بر روی میز شما شمع قرار می‌گیرد تا زمانی که شمع می‌سوزد شما می‌توانید از فضای کلوپ لذت ببرید . هزینه رقص خصوصی در ازای هر ۵ دقیقه ۱۵۰۰ تا ۳۰۰۰ روبل است مشتریان نمی‌توانند تماس جنسی بر قرار کنند ولی رقصنده می‌تواند با آلت تناسلی مشتری بازی کند .
فوتبال ( futbol) یا ( votnagndak) پرطرفدارترین ورزش در ارمنستان می‌باشد.
در تاریخ اوت ۲۰۱۴ تیم ملی فوتبال ارمنستان در مکان سی و ششم رده‌بندی جهانی فیفا ایستاد. از زمان کسب استقلال در سال ۱۹۹۱ کشور ارمنستان دارای فدارسیون ملی خویش خود می‌باشد که در مسابقات فیفا (اعم از بزرگسالان، جوانان و زنان حضور می‌یابد. باشگاه فوتبال آرارات ایروان یکی از برجست‌ترین تیم‌های لیگ برتر فوتبال اتحاد شوروی بود که در اغلب رقابت‌های باشگاهی اروپا بازی می‌کرد. شماری از ، از جمله خورن هوهانیسیان در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ و ادوارد مارکاروف در دهه ۱۹۶۰ میلادی برای تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌اند.
تِنِت یا انگاشتهhttps://www.yjc.news/fa/news/7583090/نقد-و-بررسی-فیلم-انگاشته-tenethttps://www.mehrnews.com/news/5097624/آخرین-ساخته-کریستوفر-نولان-در-شبکه-پنج-نقد-می-شود فیلمی آمریکایی در ژانر علمی تخیلی اکشن دلهره‌آور به نویسندگی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی کریستوفر نولان است که در سال ۲۰۲۰ اکران شد. جان دیوید واشینگتن، الیزابت دبیکی، کنت برانا، رابرت پتینسون و آرون تایلر-جانسون ستارگان فیلم هستند. داستان فیلم دربارهٔ دو جاسوس حرفه‌ای است که برای پیش‌گیری از وقوع جنگ جهانی سوم درگیر یک ماجرای پیچیده می‌شوند.
نولان بیشتر از پنج سال بر روی فیلم‌نامه کار کرد که شامل تحقیقات او دربارهٔ مسائلی همچون پیکان زمان نیز می‌شد. کار تولید فیلم به صورت رسمی از اواخر سال ۲۰۱۸ آغاز و در مارس ۲۰۱۹ گروه بازیگران تکمیل شد. "تنت" در طی سه ماه و در هفت کشور جلوی دوربین رفت. فیلم ابتدا قرار بود در ماه ژوئیهٔ ۲۰۲۰ به روی پرده برود، اما به دلیل شیوع کووید ۱۹، نمایش آن دو بار به تأخیر افتاد. فیلم در تاریخ ۲ سپتامبر ۲۰۲۰ توسط برادران وارنر به صورت آی‌مکس، ۳۵ میلی‌متری و ۷۰ میلی‌متری اکران شد.
"تنت" با واکنش مثبت منتقدان همراه بود. گروه بازیگری و وجه فنی فیلم ستایش شد. اما از نظر پیچیدگی و گنگ بودن داستان و ضعف در شخصیت‌پردازی مورد انتقاد قرار گرفت. فیلم ۳۶۳ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد و به پنجمین فیلم پرفروش سال ۲۰۲۰ تبدیل شد، در حالی که ۲۰۰ میلیون دلار بودجهٔ ساخت آن بوده که "تنت" را به یک بمب گیشه تبدیل می‌کند. مهم‌ترین دلیل شکست فیلم در گیشه، نمایش آن در زمان همه‌گیری کرونا اعلام شد.
یک مأمور سیا، «پروتاگونیست (قهرمان)»، در عملیات استخراج‌سازی یک دست‌سازه در اپرای ملی اوکراین شرکت می‌کند و پس از تصاحب آن، توسط مزدورانی اسیر و شکنجه شده و بعد از خوردن قرص خودکشی به هوش می‌آید اما متوجه می‌شود که قرص خودکشی در واقع یک آزمون وفاداری بود و همچنین این‌که دست‌سازه گم شده‌است. پروتاگونیست توسط سازمانی به نام تنت استخدام می‌شود و یک دانشمند در مورد گلوله‌هایی با آنتروپی «وارونه» به او توضیحاتی می‌دهد، به این معنی که این گلوله‌ها در طول زمان به عقب حرکت می‌کنند. پروتاگونیست از طریق یک رابط سیا با راهنمای خود، «نیل»، ملاقات می‌کند و پس از ردگیری گلوله‌های وارونه‌شده به پریا سینگ، دلال اسلحه در بمبئی می‌رسند. آن‌ها درمی‌یابند که پریا یکی از اعضای تِنِت است و گلوله‌های او توسط الیگارشی روسی به نام «آندری ساتور» خریداری و وارونه شده‌است.
پروتاگونیست با «کت»، همسر ساتور که در حال حاضر با او قطع رابطه کرده روبرو می‌شود. کت به‌عنوان یک ارزیابی‌کنندهٔ آثار هنری به اشتباه صحت اصالت نقاشی جعلی «گویا» را تأیید می‌کند. پروتاگونیست به او می‌گوید که ساتور نقاشی را از جاعلی به نام «آرپو» خریداری کرده‌است و از این طریق قصد باج‌گیری از کت برای نگه‌داشتن او در رابطه را دارد. پروتاگونیست و نیل نقشه می‌کشند تا نقاشی را از انبار بندر آزاد روتاس در فرودگاه اسلو بدزدند. آن‌ها در آنجا با دو مرد نقابدار که از دستگاهی بیرون می‌آیند درگیر می‌شوند. پس از این اتفاق، پریا توضیح می‌دهد که این دستگاه در واقع به‌عنوان یک «درگاه» عمل می‌کند و می‌تواند آنتروپی اشیاء و افراد را وارونه کند و افراد نقابدار همان اشخاصی بودند که در جهت‌های مختلف در طول زمان در حال حرکت بودند.
کت پروتاگونیست را به ساتور معرفی می‌کند و متوجه می‌شود که نقاشی صدمه ندیده‌است. ساتور قصد دارد پروتاگونیست را بکشد، اما پروتاگونیست جان ساتور را درحالی‌که کت در تلاش برای غرق کردن اوست، نجات می‌دهد. ساتور و پروتاگونیست برای بازیابی کیفی که ظاهراً حاوی پلوتونیوم ۲۴۱ است، با یکدیگر همکاری می‌کنند. در تالین، پروتاگونیست و نیل به یک کاروان شبیخون زده و کیف را می‌دزدند. این کیف در واقع حاوی دست‌سازهٔ گمشده در شهر کیف است. ساتور [در دنیای] وارونه درحالی‌که کت را گروگان گرفته، به آن‌ها شبیخون می‌زند. پروتاگونیست کیف خالی را به ساتور می‌دهد، و او پس از گرفتن آن عقب‌نشینی می‌کند. پروتاگونیست کت را نجات می‌دهد اما خیلی زود گیر می‌افتد و به‌وسیلهٔ درگاه به یک انبار منتقل می‌شود.
در انبار، ساتور وارونه به کت با یک گلوله معکوس شلیک می‌کند و از او محل دقیق دست‌سازه را می‌پرسد. مأموران تنت به رهبری آیوز سر می‌رسند و در حالی‌که ساتور از طریق درگاه فرار می‌کند، پروتاگونیست را نجات می‌دهند و زخم کت را به‌وسیلهٔ درگاه درمان می‌کنند. پروتاگونیست که اکنون وارونه شده‌است، در زمان به عقب رفته و به محل کمینگاه می‌رود تا دست‌سازه را پس بگیرد اما موفق نشده و ساتور آن را می‌گیرد. ماشین پروتاگونیست توسط ساتور واژگون شده و آتش می‌گیرد، اما نیل او را نجات می‌دهد.
پروتاگونیست، نیل و کت به عقب و به بندر آزاد در اسلو برمی‌گردند. پروتاگونیست با خود گذشته‌اش مبارزه می‌کند، وارد درگاه می‌شود و به همراه نیل و کیت بازمی‌گردند. کمی بعد، پریا توضیح می‌دهد که ساتور در حال جمع‌آوری دست‌سازه‌ها برای کنار هم گذاشتن «الگوریتمی» است که می‌تواند به‌طور فاجعه‌باری آنتروپی کرهٔ زمین را وارونه کند.
کت فاش می‌کند که ساتور به خاطر سرطان لوزالمعده در شرف مرگ است. آن‌ها عقیده دارند که ساتور از "کلید مرد مرده" برای ارسال محل الگوریتم به آینده استفاده می‌کند. کت معتقد است که ساتور به گذشته سفر می‌کند تا در تعطیلات خود در ویتنام خودکشی کند. پروتاگونیست، نیل، کت و مأموران تنت به آن روز در گذشته بازمی‌گردند تا کت به عنوان خود گذشته‌اش ساتور را به مدت کافی زنده نگه دارد تا مأموران تنت بتوانند الگوریتم را به دست بیاورند. تنت رد الگوریتم را می‌گیرد و به شهر زادگاه ساتور که به شدت محافظت می‌شود، می‌رسند. آن‌ها همزمان با نیروهای وارونه و غیر وارونه به صورت گازانبری به آن جا حمله می‌کنند. ساتور فاش می‌کند که مردم در آینده، به امید اینکه بتوانند اثرات تغییرات آب و هوایی را وارونه کنند، از او می‌خواهند تا قطعات الگوریتم را پیدا و جمع‌آوری کند. یک سرباز وارونه که یک آویزهٔ سرخ‌رنگ بر تن دارد، خود را برای نجات پروتاگونیست و آیوز که در حال تلاش برای دستیابی به الگوریتم هستند، فدا می‌کند. در همین حال، در ویتنام، کات ساتور را می‌کشد و امیدوار است تیم تنت توانسته باشد به الگوریتم دست پیدا کند.
پروتاگونیست، نیل و آیوز، الگوریتم را از بین برده و از هم جدا می‌شوند. پروتاگونیست متوجه می‌شود که نیل آویزهٔ سرخ‌رنگی بر تن دارد. نیل فاش می‌کند که در گذشته توسط پروتاگونیست استخدام شده بود. از آنجا که کت بیش از حد می‌دانست، پریا تلاش می‌کند تا او را از بین ببرد، اما پریا توسط پروتاگونیست کشته می‌شود و در آخر به این نتیجه می‌رسیم که پروتاگونیست در واقع مغز متفکر پشت تنت است.
در ژانویهٔ ۲۰۱۹ اعلام شد که کریستوفر نولان ساخت فیلم جدید خود را آغاز کرده‌است. سپس اعلام شد که فیلم در تاریخ ۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ نمایش داده خواهد شد. در مارس ۲۰۱۹ اعلام شد که رابرت پتینسون، جان دیوید واشینگتن و الیزابت دبیکی به عنوان بازیگران اصلی فیلم به پروژه پیوسته‌اند.
فیلم‌برداری فیلم از مهٔ ۲۰۱۹ آغاز شد. "تنت" در هفت کشور از جمله بریتانیا، هند، دانمارک و ایتالیا جلوی دوربین رفت.Christopher Nolan’s Untitled Romantic Thriller Taps Cinematographer Hoyte Van Hoytema; Filming Begins June در مهٔ ۲۰۱۹، عنوان "تنت" برای فیلم اعلام شد و سپس خبر رسید که کنت برانا، دیمپل کاپادیا، آرون تایلر-جانسون، کلیمانس پوزی و مایکل کین به گروه بازیگران فیلم اضافه شدند. نولان این فیلم را نیز همچون آثار قبلی خود با دوربین ۷۰ میلی‌متری آی‌مکس که بسیار به آن علاقه دارد، فیلم‌برداری کرده‌است.
بعد از "پرستیژ" و "بی خوابی" این سومین فیلم نولان است که هانس زیمر ساخت موسیقی آن را برعهده ندارد. وظیفهٔ آهنگسازی این فیلم برعهدهٔ لودویگ گورانسون است که در سال ۲۰۱۸ برای ساخت موسیقی فیلم "پلنگ سیاه" برنده جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم شد.https://www.indiewire.com/2019/05/christopher-nolan-new-movie-tenet-cast-details-1202143944/Christopher Nolan Taps 'Hereditary' Editor Jennifer Lame for His New Movie (Exclusive)
اورِر، نشریه مستقل ارمنیان اروپا (; ) در سپتامبر ۱۹۹۹ در پراگ بنیانگذاری شد. ناشر این نشریه مرکز اطلاعاتی قفقاز و شرق اروپا، یک سازمان بین‌المللی غیردولتی به سردبیری هاکوب آساتریان می‌باشد. مجله دوماهانه اورر نه تنها زندگی ارمنی‌های ساکن جمهوری چک بلکه زندگی اجتماعی ورزشی و فرهنگی ارمنیان در بیش از ۳۰ کشور اروپایی بعلاوه رویدادهای جاری در ارمنستان را تحت پوشش قرار می‌دهد
مجله اورر در ۲۵ کشور اروپایی از جمله؛ جمهوری چک، آلمان، لهستان، مجارستان، اسلواکی، ایتالیا، یونان، فرانسه، روسیه، بریتانیا، سوئد، سوئیس، اسپانیا، قبرس، هلند، بلژیک و غیره.
توزیع می‌شود.
کلئوپا مسیا ; (زاده ۴ ژانویهٔ ۱۹۳۱) یک سیاست‌مدار اهل تانزانیا است. وی در بین سال‌های ۱۹۸۳–۱۹۸۰ و ۱۹۹۵–۱۹۹۴ نخست‌وزیر این کشور بود.
مردم کاناک (نیز کانک و کنک) (انگلیسی: Kanak، املای تا سال 1984: Canaque) گروهی از بومیانی مالانزی ساکن در کالدونیای جدید هستند، یک جمع در خارج از کشور از فرانسه در جنوب غربی اقیانوس آرام محسوب می‌شوند. با توجه به سرشماری سال ۲۰۱۴، آنها ۳۹٫۱ درصد کل جمعیت کالیدونیای جدید را با حدود ۱۰۴٬۰۰۰ نفر تشکیل می‌دهند.
اگرچه سابقه سکونت مردم مالانزی در نیو کالیدونیابه فرهنگ لاپیتا Lapita بر می‌گردد ولی منشأ مردم کاناک نامشخص است. تحقیقات مردمشناسی نشان داده‌است که دریانوردان پلینزی در طول قرن‌ها با کاناک‌ها ازدواج کرده‌اند. مردمان کاناک به ساکنان اروپایی کالدونیای جدید با عنوان کالدوش Caldoches نام می‌برند.
کالدونیای جدید در سال ۱۸۵۳ به فرانسه پیوست و در سال ۱۹۵۶ به قلمرو خارج از فرانسه تبدیل شد. جنبش استقلال طلبانه در سال ۱۹۶۷ به یک شورش شکست خورده منجر شد ولی در سال ۱۹۸۴ دوباره با هدف استقلال کامل نیوکالیدونیا از فرانسه آغاز شد. ژان ماری جیبائو، رهبر جنبش کانک‌ها، پیشنهادی برای تأسیس مرکز فرهنگی کاناک‌ها (ADCK) ارائه داد ولی در سال ۱۹۸۹ ترور شد. . فرانسوا میتران، رئیس‌جمهور فرانسه پس از ترور جیبائو در سال ۱۹۸۹، دستور داد که یک مرکز فرهنگی بر اساس پیشنهادها جیبائو در نومئا، پایتخت کالدونیای جدید تأسیس شود؛ این آخرین اقدام از پروژه‌های بزرگ میتران بود. مرکز فرهنگی Jean-Marie Tjibaou به‌طور رسمی در ماه مه ۱۹۹۸ تأسیس شد.
اگر چه قدمت سفالینه‌های باستانی Lapita به ۱۵۰۰ سال قبل از میلاد برمی گردد، و مردم این جزیره به مدت طولانی در حوزه هنر فعالیت می‌کرده‌اند؛ از زمان تأسیس ADCK، هنر و صنایع دستی مردمان کاناک در کالدونیای جدید محبوب تر شده‌است. موسیقی، رقص و آواز بخشی از بسیاری از نمایش‌های کاناکهاست که با هدف ایجاد روابط درون قبیله و اجداد انجام می‌شود.
کلمه "Kanak" از "[./https://en.wikipedia.org/wiki/Kanaka_maoli kanaka maoli]" "کاناکا مائولی" گرفته شده که یک عبارت به زبان هاوایی و به معنی "فرد معمولی" است که در یک زمان به‌طور تبعیض آمیز توسط کاشفان، معامله گران و مبلغان اروپایی در اقیانوسیه در هر جزیره اقیانوس آرام غیر اروپایی مورد استفاده قرار گرفت. پیش از تماس اروپا، در کالدونیای جدید هیچ ایالت متحدی وجود نداشت و هیچ نام تبعیضی برای اشاره به ساکنان آن استفاده نمی‌شد.
تاریخ شکونت در گراند ترر حداقل تا زمان فرهنگ لاپیتا قدمت دارد. با این حال، منشأ مردم Kanak مشخص نیست. برخی از محققان ادعا کرده‌اند که شواهدی از زندگی انسان جدید کالدونیایی که از ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد (قبل از فرهنگ لاپیتا تا ۱۵۰۰ سال پیش) وجود دارد، در حالی که دیگران ادعا می‌کنند سفال قبل از لاپیتا را پیدا کرده‌اند. در چهارمین کنفرانس Lapita که در ماه ژوئن سال ۲۰۰۰ در کانبرا استرالیا برگزار شد، این سؤال مطرح شد: آیا لاپیتا کاناک یا لاپاتا قدیمیترین و اولین اجداد فرهنگ بعدی است که Kanak نامگذاری شده‌است؟ هنوز مسئله دیگری در تعیین مبدأ و تاریخ اولیه مردم کانک وجود دارد این است که تفسیر باستان‌شناسی با دیدگاه‌های مردم کانک که پس از حکومت استعماری شکل گرفته‌اند سیاسی شده‌است.
اولین تاریخی که اروپائیان به جزایر کالیدونیای جدید وارد شدند، زمانی بود که کاپیتان کوک از پادشاهی بریتانیا در این جزایر در ۱۷۷۵ در زمانی که ۷۰٬۰۰۰ کاناک زندگی می‌کردند لنگر انداخت. کوک به این جزایر نام «کالدونیای جدید» داد که به دنبال نام جزایر کالدونیایی، سرزمین اسکاتلندی خود، به این جزایر اعزام کرد.
در طول دوره استعماری، در قرن نوزدهم، کانک‌ها استخدام یا به بردگی گرفته شدند تا بیگاری کنند در مکان‌هایی مانند استرالیا، کالیفرنیا، کانادا، شیلی و فیجی (با تجارت برده بین آسیایی به هند، ژاپن، آفریقای جنوبی و اکنون مالزی) در طول ۳۰۰۰ سال که Kanaks در جزایر دورافتاده زندگی می‌کردند، آنها برای ورود ویروس‌ها و باکتری‌های اروپایی آمادگی نداشتند. کاناک‌ها از سرزمین مادری شان منقطع شدند و برای کار اجباری در مزارع، کارخانه‌ها و کارهای عمومی کار می‌کردند.
هنگامی که کانک‌ها مجبور شدند به مناطق رزرو جزیره، نزدیک به کوه‌ها کوچ کنند، آنها تنها ۱۰ درصد از قلمرو قلمرو اجداد خود را اشغال کردند، به طوری که جمعیت آنها به علت بیماری به طرز چشمگیری کاهش یافت و شرایط زندگی آنها بسیار سخت بود. این وضعیت ناشی از تحریک ۲۰٬۰۰۰ مجرم توسط دولت فرانسه بین سالهای ۱۸۶۴ و ۱۸۹۷ بود، که اکثر آنها به‌طور دائم در کشور مستقر شدند و از سال ۱۸۷۵ تاکنون در استخراج نیکل (آغاز سال ۱۸۶۴) و مس استخدام شده‌اند. این باعث خشم شدیدی در میان کانک‌ها شد که در سال ۱۸۷۸ علیه حکومت استعماری فرانسوی که توسط فرانسوی‌ها که مسلح تر بودند، سرکوب شد. رهبر کاناک سرنگون شد و سرش در موزه تاریخ طبیعی نمایش داده شد.
پس از جنگ جهانی دوم، جنبش استقلال کاناک پس از آنکه سازمان ملل متحد در سال ۱۹۴۶ کالدونیای جدید را در فهرست کشورهای رهاشده از استعمار قرار داد، دوباره جان گرفت. پیشرفت عمده ای که رخ داد این بود که کاناک‌ها و مهاجران فرانسوی در کشور در سال ۱۹۵۱ حق رأی را کسب کرداند، درست قبل از اینکه در سال ۱۹۵۶ به قلمرو خارج از کشور تبدیل شود. سپس کاناک‌ها نیز مجاز به حرکت از مناطق ذخیره خود شدند. این به دنبال ایجاد مجمع عمومی در سال ۱۹۵۷ بود، اما این موضوع مدت کوتاه بود؛ شارل دوگل پس از آنکه در سال ۱۹۵۸ رئیس‌جمهور فرانسه شد این امتیازات را لغو کرد.
اتحادیه کالدونیایی، یکی از احزاب سیاسی گروه استقلال طلب FLNKS در سال ۲۰۱۰، فراخوانی برای تشکیل کمیته ملی برای ارزیابی پیشرفت و آماده‌سازی کالدونیای جدید برای تغییر رهبری قبل از برنامه رفراندم در سال ۲۰۱۴، داد.
کالدونیای جدید یا "Territoire des Nouvelle Caledonie et Dependances"، در فاصله حدود ۱۲۰۰ کیلومتری (۷۵۰ مایل) در ساحل شمال شرقی استرالیا قرار دارد. از بین ۵۰۰ جزیره این کشور، پنج جزیره اصلی مسکونی هستند. در سال ۲۰۰۹، مردم کاناک ملانزیایی با داشتن ۴۰ درصد (۹۹٬۰۷۸ نفر) جمعیت از ۲۴۵٬۵۸۰ نفر جمعیت در کالدونیای جدید، گروهی اقلیت در سرزمین اجدادی خود بودند. گروه‌های دیگر شامل اینها بودند: اروپایی‌ها (عمدتا فرانسوی‌ها) با ۲۹ درصد، والسین ۹ درصد، مردم عادی مخلوط (۸ درصد) و گروه‌های دیگر از جمله مردمان پلی نزیایی، اندونزیایی، ویتنامی و کسانی که (به نظر می‌رسد که عمدتاً نژاد اروپایی هستند) به عنوان "Caledonian" شناخته می‌شدند.
زبان مردم کاناک بسیار متنوع است، اما به عنوان زبان رسمی کالدونیای جدید عمل می‌کند. ۲۸ زبان مختلف کاناک، و همچنین گویش‌های مختلف، از ۱۲۰۰ زبان ملانزی در سراسر اقیانوس آرام وجود دارد. آنها متقابلاً غیرقابل درک هستند. این زبانها همه بخشی از زبانهای خانواده آسترونزیایی هستند. همه آنها متعلق به زیر گروه گروه کالیدونیای جدید هستند به غیر از زبان Fagauvea، که در جزیره اوویا صحبت می‌شود که ریشه لهستانی دارد.
زبان کالدونی جدید به چندین گروه تقسیم می‌شود. گروه زبان شمالی مربوطه به آهنگ صدا است و شامل ۱۲ زبان: CAAC , Cemuhî، Fwâi , Jawe , Kumak , Nemi را، Paicî، Pije , Pwaamei , Pwapwa , Yalayu و Yuaga. تقریباً ۶۰٬۰۰۰ ساکنان کالدونیای جدید حداقل یکی از زبانهای کاناک را صحبت می‌کنند. اکثر این زبان‌ها تنها در قالب گفتاری هستند. هیچ‌یک زبان مشترک در میان کانکاها وجود ندارد؛ با این حال، بزرگترین گروه Kanaks صحبت Drehu.
کاناک‌ها نیاکان خود را پرستش می‌کردند. عبادت در آرامگاه، سنگ‌های مقدس، و قبر‌های اختصاصی که در آن قربانی‌ها ارائه می‌شد، تجسم می‌یافت. امروزه اکثر کانک‌ها مسیحی هستند. دین جنبهٔ مهمی از زندگی کاناک‌هاست. کانکس در کلیسای کاتولیک در Nouméa حضور دارد؛ و آن‌ها تقریباً ۵۰٪ از جمعیت کاتولیک‌ها در کالدونیای نو را تشکیل می‌دهند که بعد فقط به اروپایی‌ها می‌رسد.
با توجه به باورهای سنتی مردم Kanak، دریا مقدس است زیرا «ماهی برای غذا» به مردم می‌دهد.
گوشات Kلی توسط بسیناری اتز Kبزیجات ریشه‌های بریده شده ساخته شده‌است که ممکن است شامل تارو، مانویکم ،یو یام و شیر نارگیل باشد. گوشت خوک، مرغ یا غذاهای دریایی ممکن است در پر شدن استفاده شود که پس از پخته شدن بر روی سنگ‌های داغ در یک اجاق گاز زمینی، در برگ‌های موز قرار می‌گیرد. دیگر مواد محلی که در آشپزی Kanak استفاده می‌شود شامل "Rousettus" (روباه پرواز) و گوزن محلی است؛ گونه‌های دریایی مانند ماهی‌های دریایی و مرجان (از جمله داوا)، و همچنین خرچنگ و خرچنگ. لوبیا Paita به‌طور محلی رشد می‌کند haricots، در حالی که custard سیب، آهک و زعفران دیگر مواد محلی است.
هنر کانال ا جسم س، رقص، موسیقی و تئاتر از دهه ۱۹۹۰ بش تل اش آژانس توسعه فرهنگ Kanak ADCK محبوب تر اشکاله ه‌هانری در فرهنگ کانک عبارتند از:
گیاهان باستانی Lapita باستان به سال ۱۵۰۰ قبل از میلاد می‌رسند. عمدتاً صنایع دستی زنان، سفال به‌طور کلی تزئین شده با الگوهای هندسی و چهره‌های سبک انسانی است، هر چند که بین سفال شمالی و جنوبی Caledonian تفاوت وجود دارد. دستگیره‌های مختلف و لعاب‌ها دارای طرح‌های ساخته شده از شانه‌های دندان ساخته شده‌اند. سفالگری از رسوبات رس در جزایر ساخته شده‌است.
خلیل کندی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جیگ‌ساو ممکن است به موارد زر اشاره داشته باشد:
سینما و ادبیات یا دوماهنامهٔ سینما و ادبیات دوماه‌نامه‌ای فرهنگی، ادبی و هنری از نشریات دوره‌ایِ ایران بود که به زبان فارسی منتشر می‌شد و به موضوع سینما و ادبیات می‌پرداخت.
نخستین شمارهٔ مجلهٔ سینما و ادبیات در ۳۱ شهریور ۱۳۸۳ منتشر شد. از آن تاریخ تا آخرین شمارهٔ این نشریه که در ۱۰ تیر ۱۳۹۹ منتشر شد ۷۸ شماره از این مجله انتشار یافت. با مرگ همایون خسروی دهکردی مدیرمسئول سینما و ادبیات فعالیت نشریه نیز به حالت تعلیق درآمد.مگ‌ایران: "مجلۀ سینما و ادبیات"، نوشته‌شده در ۱۷ مهر ۱۴۰۰؛ بازدید در ۱۷ مهر ۱۴۰۰.
این ماهنامه به صاحب امتیازی و مدیر مسئولی همایون خسروی دهکردی و سردبیری نیلوفر نیاورانی در تهران منتشر می‌شد.
این مجله به سینما و ادبیات در کنار هم می‌پرداخت و شامل مقاله‌هایی در نقد و بررسی سینمای ایران و جهان بود.
ابو پسر آدم فیلمی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی سلیم احمد است. در این فیلم بازیگرانی همچون سلیم کومار، زارینا وهاب، موکش، کالاباوان مانی ایفای نقش کرده‌اند.
هویت فیلمی محصول سال ۲۰۰۰ و به کارگردانی ماهش مانجرکار است. در این فیلم بازیگرانی همچون تابو، ساچین خدکار، موهنیش باهل، راویندرا مانکانی، اسمیتا جایکار، نامراتا شیرودکار ایفای نقش کرده‌اند.
آنانیا بازیگر و خواننده هندی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم ای بیا و دکتر لاو اشاره کرد.
آنوپاما پارامیسواران (متولد۱۸ فوریه سال ۱۹۹۶) یک بازیگر هندی است که به‌طور عمده در فیلمهای تلوگو و مالایالم ظاهر شده‌است. وی بیشتر به خاطر نخستین ظهورش در فیلم پرمام (۲۰۱۵) در نقش مری جورج معروف است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم ای بیا و عشق اشاره کرد.
آنوپاما در ۱۸ فوریه سال ۱۹۹۶، در ارینجالاکدا، بخش تریسور، کرالا از پدر و مادری به نام سونیتا پارامیسواران و ارکات پارامیسواران متولد شد. وی برادر کوچکتری به نام آکشی دارد. او در کالج کوتایام کرالا، در رشته زبان انگلیسی ارتباط اجتماعی مشغول به تحصیل بود تا اینکه به خاطر دنبال کردن حرفه بازیگری، ادامه تحصیل در کالج را رها نمود.
بلک واتر (Blackwater یا Black Water) عنوان انگلیسی یکی از موارد زیر است یا نام دیگر موارد زیر است یا یک شخصیت در موارد زیر است:
محمد حکیم تورسن یا عبدالحکیم تورسن (متولد ۱۳۳۳) سیاستمدار افغان و نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری افغانستان در سال‌های ۱۳۸۸ و ۱۳۹۸ است. او تاریخ ادبیات فارسی را در دانشگاه کابل خواند و از ۱۳۵۲ با عضویت در حزب وطن وارد عرصهٔ سیاست شد. او که معاون نظامی محمد نجیب‌الله بود، پس از سقوط حکومت کمونیستی و آغاز جنگ‌های داخلی، مجبور به ترک افغانستان شد. با سقوط طالبان به افغانستان بازگشت و پس از مدتی اشتغال به تجارت، دوباره به سیاست روی آورد. تورسن در بسیاری از انتخابات‌های افغانستان از جمله انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۸۸ و نیز انتخابات ولسی جرگه ۱۳۸۴ و ۱۳۸۹ به عنوان نامزد مستقل یا احزاب چپ حضور یافته ولی در تمامی آن‌ها ناکام مانده است.
تورسن در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۸ افغانستان نیز نامزد و با اظهارات جنجالی خبرساز شده است. در تکت انتخاباتی او، محمد نادرشاه احمدزی و شفیع‌الله قیصاری به‌حیث معاونان اول و دوم حضور دارند. او گفته است که در صورت پیروزی، محمداشرف غنی و عبدالله عبدالله در دولتش جایی نخواهند داشت و هر دو را محاکمه خواهد کرد.
تورسن در ۱۳۳۳ در سرک «عاشقان و عارفان» شهر کهنهٔ کابل در خانواده‌ای از قوم ازبیک متولد شد. پدرش محمد عظیم نام داشت. او سه برادر و چهار خواهر همگی از یک مادر داشته است.برنامهٔ سلام افغانستان در تلویزیون میوند او همچنین یک زن، سه فرزند (دو بچه و یک دختر)، و سه نواسه دارد.برنامهٔ کاکتوس در تلویزیون یک
تورسن در رشتهٔ ادبیات فارسی از دانشگاه کابل مدرک لیسانس گرفته است. او در زمینهٔ استخبارات در کشورهای ازبیکستان، روسیه و آلمان تحصیل کرده است. رتبهٔ نظامی‌اش تورن جنرال است.
او از ۱۳۵۱ خود را «تورسن» می‌نامد که واژه‌ای ترکی است به معنای «برخیز، آماده باش، استوار باش، پایدار باش».
تورسن به گفتهٔ خودش «کوسه» است و هیچ‌گاه ریش نداشته است.
تورسن از ۱۳۵۲ عضو حزب وطن بوده است. در زمان در قدرت بودن حزب دموکراتیک خلق افغانستان، از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۷۱ در پست‌های مختلف امنیتی و نظامی از جمله معاون نظامی محمد نجیب‌الله مشغول بود. با بروز جنگ‌های داخلی (۱۳۷۱ تا ۱۳۷۵)، ابتدا به هندوستان گریخت و سپس در روسیه و آلمان اقامت کرد. پس از سقوط طالبان، در ۱۳۸۲ به افغانستان بازگشت و به تجارت مشغول شد و به گفتهٔ خودش یک میلیون دالر در افغانستان سرمایه‌گذاری کرده است. پس از بازگشت به افغانستان، مدتی عضو حزب متحد ملی به رهبری نورالحق علومی بود. در ۱۳۸۶ عضو شورای اجرایی جبههٔ ملی افغانستان به رهبری برهان‌الدین ربانی بود و مسئولیت روابط خارجی و بین‌المللی آن را بر عهده داشت.
تورسن در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۸۸ افغانستان نامزد شد. نصرالله زیارمَل (پشتون، اهل ولایت زابل) و سید محمد یاسین علوی (شیعه، اهل ولایت میدان وردک) را به عنوان معاونان اول و دوم خود انتخاب کرده بود. تورسن در شمار ۲۴ نامزدی بود که به شرایط نابرابر انتخاباتی اعتراض داشتند و شمار دیگری از نامزدان را به استفاده از «زر و زور» متهم کردند. شورای ۲۴ نفره موسوم به «شورای تشریک مساعی نامزدها»، آن نامزدان را به برگزاری مهمانی‌های مجلل و پرداخت پول و هدیه به مهمانان متهم کرد. شورا همچنین اَعمال برخی والیان را خلاف قانون اعلام کرد و خواستار برکناری ایشان شد. با وجود این، تورسن در آخرین روز رقابت‌های انتخاباتی به نفع حامد کرزی کنار کشید.
تورسن شنبه ۱۵ جدی ۱۳۹۷ در سومین روز نام‌نویسی برای انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۸ ثبت‌نام کرد. معاونان او به ترتیب عبارتند از:
شعار انتخاباتی این تکت انتخاباتی «عمل می‌کنیم، شعار نمی‌دهیم» است. تورسن اولین نفری بود که برای ثبت‌نام در انتخابات اقدام کرد، ولی به سبب لغو شدن پرواز معاون دومش، شفیع‌الله قیصاری، نتوانست پنج‌شنبه و در اولین روز مهلت نام‌نویسی، پروسهٔ ثبت‌نام را با موفقیت تکمیل کند. لطیف پدرام همان روز با موفقیت ثبت‌نام کرد. بنابراین، تورسن از لحاظ زمان ثبت‌نام در جایگاه دوم قرار گرفت. در مجموع ۱۸ نفر با موفقیت ثبت‌نام کردند. بنا بر قرعه‌کشی ۵ ثور ۱۳۹۸ در حضور نمایندگان نامزدها، رسانه‌ها و ناظران بین‌المللی، مقرر شد نام و تصویر تورسن در ردیف دهم برگه‌های رأی قرار گیرد. نشان انتخاباتی او در برگه‌های رأی، لامپ است. برای ثبت‌نام در انتخابات ریاست‌جمهوری افغانستان، ارائه حداقل ۱۰۰ هزار تذکره از حامیان ضروری است. تورسن در انتخابات ۱۳۹۸ تعداد ۱۸۸ هزار تذکره ارائه کرد. تورسن در هنگام ثبت‌نام به خبرنگاران در دفتر کمیسیون مستقل انتخابات گفت که «در قدم اول یگانه تلاش من در این است که علیه غاصب، فاسد، مفسد، و جاسوس مبارزه کنم». کارزار انتخاباتی تورسن به دلیل کمبود «بودجه» در کل کمرنگ بود.
حکیم تورسن در شمول ۱۲ نامزد ریاست‌جمهوری بود که در لویه جرگه مشورتی صلح افغانستان شرکت نکردند و آن را «بی‌موقع، غیرضروری و ضیاع منابع دولتی» دانستند. به عقیدهٔ او «این جرگه در تناقض با تلاش‌ها برای صلح است» و این دست اقدامات در آستانهٔ انتخابات نوعی کارزار انتخاباتی است. او همچنین جزو ۱۲ نفر شورای نامزدان ریاست‌جمهوری بود که از ارگ خواستند با توجه به اتمام دورهٔ پنج‌سالهٔ ریاست‌جمهوری محمداشرف غنی و به تعویق افتادن انتخابات، دولت وحدت ملی در اول جوزا پایان یابد و حکومت سرپرست در چارچوب نظام جمهوری اسلامی افغانستان تشکیل شود و تا زمان تعیین رئیس‌جمهور جدید زمام امور را در دست گیرد که با مخالفت ارگ مواجه گشت. پیشتر ستره محکمهٔ افغانستان حکم کرده بود که ادامهٔ کار دولت غنی تا بعد از انتخابات قانونی است.