moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
یک مطالعه موردی که در سال ۲۰۱۴ به‌طور عمیق تجزیه و تحلیل شد چندین مورد خشونت ضد دگرباشان جنسی، نشان می‌دهد که جنایاتی مانند لزب‌کشی حداقل تا حدی می‌تواند با نظریه‌های موجود بیش از حد مردانگی که «تحقق جنسیت» را مشاهده می‌کنند، توضیح دهد. این امر تأیید می‌کند که چگونه محققان نظریه‌پردازی کرده‌اند که چگونه ساخت مردانگی با جرایم جانبداری مرتبط است. یکی از اتفاقات رایجی که محققان جامعه‌شناسی پیدا کرده بودند، تشدید خشونت علیه اعضای دگرباش جنسی زمانی بود که با پیشرفت‌های دگرجنس‌گرایانه ناخواسته مواجه شدند.
زن‌کشی سریالی به عنوان «قتل زنان از نظر اختلال سادیسم جنسی» که «تروریسم جنسی» نیز نامیده می‌شود، تعریف می‌شود. اگرچه بیش از ۹۰ درصد قاتلان زنجیره ای مرد هستند ولی حدود ۷ درصد نیز زن هستند.Internal Association of Forensic Science FBI Special Agent Robert K. Ressler "The Serial Killer," Harold Schechter.
قاتلان زنجیره ای مرد تمایل دارند از روش‌های وحشیانه تری برای قتل مانند خفگی و ضرب و شتم استفاده کنند. در مقابل، زنان از سم یا اقدامات خشونت‌آمیز کمتر استفاده می‌کنند. علاوه بر این، در حالی که درصد زیادی از قاتلان زنجیره ای مرد بر روی زنان به عنوان اهداف خود تمرکز می‌کنند، قاتل‌های زنجیره ای زن کمتر به‌طور انحصاری بر روی مردان تمرکز می‌کنند. برخی از قاتلان زنجیره‌ای مرد مانند جفری دامر و وین ویلیامز بر مردان به عنوان هدف تمرکز می‌کنند. شیوه‌هایی که قاتلان زنجیره‌ای در رسانه‌ها به تصویر کشیده می‌شوند، دیدگاه‌های مربوط به زن‌کشی و جنسیت در جامعه را بازتاب می‌دهد. اغلب، قتل روسپی‌ها، زنان کم درآمد و زنان رنگین‌پوست توسط قاتلان زنجیره ای در رسانه‌ها کمتر از قتل زنان جوان تر، زیباتر، مرفه تر مورد توجه قرار می‌گیرد. بر اساس گزارش تکمیلی قتل FBI، پلیس محلی گزارش داده‌است که حدود ۳۳۰۰۰ پرونده قتل زنان تا سال ۲۰۱۰ حل نشده باقی مانده‌است.
فمینیست‌هایی مانند دایانا راسل و جین کاپوتی به پیوندی بین افزایش قتل‌های زنجیره ای و ظهور پورنوگرافی باور دارند. به‌طور خاص، ظهور فیلم‌هایی که خشونت و قتل زنان را اروتیک می‌کنند، با خواسته‌های قاتلان زنجیره‌ای مرتبط است. تعداد زیادی از قاتل‌های زنجیره ای چون هاروی گلاتمن، کنت بیانچی، و لئونارد لیک از قربانیان خود در حالی که با خشونت آنها را می‌کشتند فیلم گرفتند.Radford, Jill, and Diana E. H. Russell. Femicide: The Politics of Woman Killing. New York: Twayne, 1992. Print. با این حال، ارتباط بین پورنوگرافی و قتل‌های زنجیره ای ثابت نشده‌است.
دخترکشی یا کشتن نوزادان دختر است که بدون توجه به پیچیدگی فرهنگی یک کشور در سراسر جهان یافت می‌شود. یک تصور غلط رایج این است که این مورد فقط مربوط به سقط جنین است، اما شامل «قتل دختر و کودکان دختر» نیز می‌شود. نوزادکشی دختر نقش مهمی در عدم تعادل جمعیت‌های جنسیتی دارد. در کشورهایی که نوزادکشی دختر انجام می‌شود، جمعیت مردان بیشتر از زنان است.
هر سال به‌طور متوسط ۶۶۰۰۰ زن در سراسر جهان با خشونت کشته می‌شوند که حدود ۱۷ درصد از کل قربانیان قتل عمدی را تشکیل می‌دهند. در سال ۲۰۱۷ حدود ۸۷۰۰۰ زن و دختر در سراسر جهان کشته شدند. این عدد یعنی روزانه ۱۳۷ زن کشته می‌شوند. طبق گزارش سال ۲۰۰۰ صندوق جمعیت سازمان ملل متحد (UNFPA)، تقریباً ۵۰۰۰ زن هر ساله به دلیل قتل‌های ناموسی به قتل می‌رسند. نرخ زن‌کشی بسته به کشور متفاوت است، اما از میان ۲۵ کشوری که بالاترین نرخ‌های زن‌کشی را دارند، ۵۰ درصد آن در آمریکای لاتین است و السالوادور شماره یک در بین تمام کشورها را دارد. همچنین هفت کشور اروپایی، سه کشور آسیایی و یک کشور آفریقایی (آفریقای جنوبی) در بین ۲۵ کشور با بیشترین قتل زنان قرار دارند. در یک مطالعه سازمان ملل، از هر ۴ زن در ۲۵ کشور نخست، ۱ نفر موافق بودند که کتک خوردن به دلیل مشاجره با همسرشان یا امتناع از داشتن رابطه جنسی با او قابل توجیه است. به‌طور کلی، داده‌های مربوط به زن کشی در سراسر جهان ضعیف است و اغلب کشورها تفاوت‌های جنسیتی را در آمار قتل گزارش نمی‌کنند.Alvazzi del Frate, Anna. 2011. ‘When the Victim Is a Woman.’ In Geneva Declaration Secretariat, pp. 113–144. افزون بر این گزارش دهی در مورد مهاجران به ویژه کمیاب است.
این قاره بسته به کشور یا منطقه در زنان کشی متفاوت است.https://www.unodc.org/documents/data-and-analysis/gsh/Booklet_5.pdf یکی از بزرگ‌ترین مشکلات بهداشتی در آفریقا اپیدمی HIV/AIDS است که تا سال ۲۰۱۷ بر ۲۵٫۷ میلیون نفر در جنوب صحرای آفریقا تأثیر گذاشته‌است. هر زمان که ایدز منجر به مرگ یک زن به دلیل زن ستیزی یا رفتار جنسی مردانه شود نوعی زن کشی در نظر گرفته می‌شود.Russell, Diana EH. "AIDS As Mass Femicide: Focus On South Africa." AIDS As Mass Femicide: Focus On South Africa. In D.E.H. Russell and R.A. Harmes (Ed.), "Femicide In Global Perspective". New York, NY: Teacher's College Press, 2001, pp.100-114. ختنه زنان توسط سازمان بهداشت جهانی به عنوان برداشتن بخشی یا تمام دستگاه تناسلی خارجی زنان و/یا آسیب به اندام‌های ژنتیکی زنان به دلایل فرهنگی یا سایر دلایل غیر درمانی تعریف شده‌است. وقتی زنان و دختران به دلیل اعمال غیربهداشتی FGM که منجر به عفونت یا مرگ و همچنین افزایش احتمال ابتلا به HIV/AIDS به دلیل ختنه زنان می‌شود، می‌میرند، ختنه کردن دستگاه تناسلی زنان منجر به زن‌کشی می‌شود.Russell, Diana EH. "AIDS As Mass Femicide: Focus On South Africa." AIDS As Mass Femicide: Focus On South Africa. In D.E.H. Russell and R.A. Harmes (Ed.), "Femicide In Global Perspective". New York, NY: Teacher's College Press, 2001, pp.100-114.
در ژاپن، خشونت علیه زنان، در نگاه اول، مشکل بزرگی به نظر نمی‌رسد، نرخ کلی قتل در این کشور در میان پایین‌ترین نرخ‌ها در جهان است و زیر ۱ در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر است و جرایم خیابانی نادر است. آزار و اذیت نیز غیر معمول است: زنان معمولاً هنگام بیرون رفتن از خانه در شب احساس امنیت می‌کنند. با این وجود، این حوزه قضایی یکی از بالاترین نرخ‌های قربانیان قتل زن به عنوان درصدی از کل قتل‌ها در جهان را دارد. طبق گزارش دفتر مبارزه با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد (UNODC)، که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد، ژاپن به همراه هنگ کنگ با زنانی که ۵۲٫۹ درصد از کل قربانیان قتل را تشکیل می‌دهند در صدر رتبه‌بندی قرار دارند پس از آن کره جنوبی با ۵۲٫۵ درصد قرار دارد.
ریتا بانرجی، نویسنده فمینیست و بنیانگذار کمپین ۵۰ میلیون گمشده برای پایان دادن به خشونت جنسی در هند، گفته‌است که میلیون‌ها دختر و زن در اثر انواع مختلف زن کشی کشته می‌شوند که در گروه‌های سنی مختلف گسترش می‌یابد. در یک سمپوزیوم سازمان ملل در مورد زن کشی در وین در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۲، او در مورد شش شکل رایج زن کشی در هند صحبت کرد.Video: Six Wide-spread forms of Femicide. Gender Equal: A blog on India's Gendercide , "www.authorstream.com", Nov 26, 2012 اینها شامل نوزادکشی دختران، قتل دختران زیر شش سال از طریق گرسنگی و خشونت، کشتن زنان به دلیل سقط جنین اجباری، قتل‌های ناموسی، قتل‌های جهیزیه، و قتل جادوگران بود. بسیاری از قتل زنان در هند علیه دختران انجام می‌شود.Weil, S. and Mitra, N. 2016f. ‘Femicide of Girls in India’, Femicide: Taking Action against Gender-Related Killing of Women and Girls 6. Vienna: ACUNS Link علیرغم اصلاحات حقوقی مترقی در بسیاری از بخش‌های منطقه، ارزش‌های مردسالارانه قوی حفظ شده و به تداوم تبعیت زنان کمک می‌کند.Manjoo, Rashida. Report of the Special Rapporteur on violence against women, its causes and consequences, Rashida Manjoo 2012. 5. Web. 18 Mar. 2013. به گفته گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر در مورد خشونت علیه زنان، عوامل کلیدی پشت قتل‌های جنسیتی زنان در آسیا، اهمیت بالای عفت زنان و تبعیت آنها در جامعه بزرگتر است. به عنوان مثال، در حالی که قانون مجازات هند اکنون به‌طور خاص مهریه را ممنوع می‌کند، تعداد گزارش شده مرگ و میر زنان ناشی از مهریه از ۴۸۳۶ به ۸۳۸۳ در طول بیست سال گذشته (۱۹۹۰–۲۰۰۹) تقریباً دو برابر شده‌است. این قانون همچنین به دلیل تأثیر کم در جرم انگاری مجرمان مورد انتقاد قرار می‌گیرد که در نرخ محکومیت پایین ده درصد ذکر شده‌است. خودکشی علت اصلی مرگ و میر زنان نپالی در گروه سنی باروری است که دلایل آن شامل آزار خانگی، ازدواج اجباری، اخراج زنان بیوه و فقدان حقوق مالکیت است. در این زمینه پذیرش و احترام کمتری از دختران و زنان جوان و اغلب عدم حمایت خانواده وجود دارد که منجر به انواع مختلفی از زن کشی و خشونت مبتنی بر جنسیت چون قتل‌های ناموسی، اسیدپاشی، شکار جادوگران، جنین کشی، و خشونت مبتنی بر جنسیت در طول درگیری‌های طبقه ای و جمعی در منطقه می‌شود.
نوزادکشی دختر در چین سنتی رایج بود، جایی که سختی‌های طبیعی مانند قحطی هنجارهای فرهنگی را به نفع پسران تقویت می‌کرد و خانواده‌های تحت فشار را تشویق می‌کرد تا دختران نوزاد خود را رها کرده یا بکشند. علاوه بر این، دختران به دلیل اینکه جنسیت نیز برای سیستم پرستش اجداد که در آن تنها پسران مجاز به انجام قربانی‌های آیینی بودند، بسیار مهم بود؛ بنابراین، «اگر زن و شوهری موفق به تولید پسر نشدند، پیوندهای حیاتی آن با گذشته و آینده از بین می‌رفت».
در اروپا، آژانس‌ها ابتکاراتی را در زمینه جنسیت و خشونت، اما نه به‌طور خاص در مورد زن کشی، حمایت مالی کرده‌اند. تحقیقات در مراحل اولیه و ناهماهنگ است. سیاستگذاران ملیWeil, S. 2015 "Femicide across Europe". In: Dimitrijevic, M. , Filip, A and Platzer M (eds) Femicide: Taking Action against Gender-Related Killing of Women and Girls 4. Vienna: ACUNS, pp.118-121. Link گزارش‌های اتحادیه اروپا نشان می‌دهد که در طول دوره قرنطینه بیماری همه گیر در بسیاری از کشورها به حمایت بیشتری نیاز بوده‌است
امروزه میلیون‌ها زن در سراسر جهان در نتیجه قتل عمدی علیه آنها کشته می‌شوند. راه حل‌های این مشکل شامل وضع قوانین و سیاست‌های خشونت علیه زنان است. تکنیک‌هایی که می‌توان توسعه داد شامل سیاست‌های پیشگیری از جرم است که با هدف خشونت خانگی و خانوادگی است. علاوه بر این، کشورهای سراسر جهان باید وضعیت زنان را در کشورهای خود توسعه دهند و قوانینی در مورد برابری جنسیتی ایجاد کنند. به عنوان مثال، در آمریکای لاتین قوانین جدید بسیاری برای برچسب زدن قتل زنان به عنوان زن کشی یا زنانه کشی وجود دارد. زن کشی به قتل زن توسط مرد بر اساس زن ستیزی گفته می‌شود. در عین حال، زن کشی فراتر از این تعریف است و همدستی دولت در تداوم خشونت علیه زنان را در بر می‌گیرد. این تغییرات به دلیل هنجارهای جهانی حقوق بشر مانند کنوانسیون بین آمریکایی ۱۹۹۴ در مورد پیشگیری و ریشه کنی خشونت علیه زنان ایجاد شده‌است که بیان می‌کند که خشونت جنسیتی مسئولیت دولت است. با این وجود هنجارهای بین‌المللی تنظیم نمی‌شوند. آنها نحوه اعمال قوانین و سیاست‌های جدید را برای اعمال خشونت علیه زنان اجرا نمی‌کنند.
نیکولو دی کونتی (Niccolò de' Conti) (حدود ۱۳۹۵–۱۴۶۹ میلادی)،Surdich (1983) تاجر، کاوشگر و نویسنده ایتالیایی بود. او در کیوجا بدنیا آمد و به هند و جنوب شرق آسیا و احتمالاً به جنوب چین طی اوایل قرن پانزدهم میلادی سفر نمود. او یکی از منابعی بود که از آن برای ایجاد نقشه «فرا ماورو» در ۱۴۵۰ میلادی استفاده شد، نقشه‌ای که نشان می‌دهد مسیر دریایی از اروپا به دور آفریقا و به سوی هند وجود داشته‌است.Charles Raymond Beazley (1911). "". In Chisholm, Hugh (ed.) "Encyclopædia Britannica". 7. (11th ed.). Cambridge University Press.
دی کونتی از ونیز در حدود ۱۴۱۹ میلادی جدا شد و خود را در دمشق، سوریه مستقر ساخت، جاییکه به مطالعه زبان عربی پرداخت. طی یک دوره ۲۵ ساله، آشنایی‌اش به زبان‌ها و فرهنگ‌های جهان اسلام موجب شد که به بسیاری از مکان‌ها با کشتی‌های متعلق به تاجران مسلمان سفر نماید.
سفر دی کونتی بعد از دوره روابط تیموری با اروپا بود."The Cambridge history of Iran" William Bayne Fisher, Peter Jackson, Laurence Lockhart p.375"ff" همچنین زمان آن در حدود همان زمان و مکانی بود که سفرهای اکتشافاتی چینی دریاسالار چنگ هه روی داد. گزارش‌های او معاصر بوده و به‌طور قابل قبولی با گزارش‌های نویسندگان چینی که در کشتی «ژنگ هه» بودند همچون «ما هوان» (نوشته شده در ۱۴۳۳ میلادی) و «فی خین» (نوشته شده در حدود ۱۴۳۶ میلادی) سازگاری دارد.
پس از بازگشت مارکوپولو در ۱۲۹۵ میلادی، هیچ مدرکی دال بر بازگشت تاجران ایتالیایی از چین تا بازگشت دی کونتی از طریق دریا در ۱۴۳۹ میلادی وجود ندارد. Page 103 and note 53, noting M. Longhena, "Viaggi in Persia, India e Giava di Niccolò de' Conti" (Milan, 1929) با این حال، ما گزارشی از سفرهای فرانسیسکن راهب تحت نام اودوریک اهل پوردنون (۱۲۸۶ تا ۱۳۳۱ میلادی) از فریولی در ۱۳۱۰ میلادی داریم که از این مناطق بازدید کرد: ارمنستان، مزوپوتامیا، پرشیا، سیلان (سری لانکا)، سوماترا، جاوه، کمبوجیه، چامپا و چین.Hakluyt’s Collection of the early voyages, travels, and discoveries of the English nation. A new edition, with additions. Dl II, (London: R.H. Evans e.a. , 1810) 142-174.
دی کونتی در وهله اول از صحرا عبور کرد تا به بغداد رسیده و از آنجا از طریق دجله به سمت پایین کشتیرانی کرده تا به بصره برسد. سپس از آنجا به خلیج فارس کشتیرانی کرده و به ایران رفته و در آنجا فارسی یادگرفت.
سپس از دریای عرب عبور کرده و به کامبی در گجرات رفت. در هند به «پاکاموریا»، «هلی» و ویجایاناگار، پایتخت دکن قبل از ۱۴۲۰ میلادی رفت. در هند بود که عبارت «ایتالیای شرق» را ابداع نمود تا به زبان تلوگو اشاره می‌کرد، زبانی که او متوجه شد همچون زبان ایتالیایی، پایان کلماتش از حروف صدادار ساخته شده.Niccolo De Conti refers Telugu as the Italian of the East او به «مالیاپور» در شرق ساحل هند (احتمالاً میلاپور امروزین در چنای) رفت و در آنجا از آرامگاه سنت توماس که در سنن مسیحی به عنوان مؤسس جامعه مسیحی آنجا ثبت شده، بازدید نمود.
در حدود ۱۴۲۱ میلادی، دی کونتی از «پدیر» در شمال سوماترا عبور کرد، جاییکه یک سال را صرف کسب دانش محلی، بخصوص در زمینه تجارت طلا و ادویه‌جات نمود (این دوره‌ای بود که خصوصاً به لطف سفرهای دریایی چنگ هه، تماس نسبتاً شدیدی بین سوماترا و چین شکل گرفته بود). سپس او بعد از ۱۶ روز سفر دریایی به تانینتاریی در شبه‌جزیرهٔ مالایی به سفر خود ادامه داد. سپس به دهانه گنگ دریانوردی کرده و از سونارگائون و چیتاگونگ (بنگلادش مدرن) بازدید کرده و سپس از طریق خشکی به آراکان (ایالت راخین کنونی، برمه) رفت. بعد از سفر از طریق برمه، به مقصد جاوه آنجا را ترک کرد، جاییکه نه ماه را قبل از رفتن به چامپا (در ویتنام کنونی) در آنجا سپری کرد.
دی کونتی آسیای جنوب شرقی را چنین توصیف کرد: «از تمام مناطق از نظر ثروت، فرهنگی و عظمت و از ایتالیا از نظر تمدن پیشی گرفته‌است».
در دهه ۱۴۳۰ میلادی، به هند (کولام، کوچی، کالیکوت، کامبای) بازگشته و سپس به خاورمیانه (سقطرا، عدن، بربره در سومالی، جده در مصر) رفت که در آنجا از طریق خشکی به دهانه کوه سینا، جاییکه سیاح اسپانیایی، پدرو تافور با او در ۱۴۳۶ میلادی برخورد داشته و برخی از شگفتی‌های نیکولو شامل گزارش‌ها مفصل یوحنای کشیش را نقل کردهPedro Tafur, "Andanças e viajes". و از آنجا همراه با پدرو به قاهره رفت.
خانواده او طیف سفرهایش همراهیش می‌کردند. با این حال همسرش که با او در هند ملاقات کرده بود و دوتا از چهار فرزندش در مصر طی همه‌گیری مردند. او سفرش را به ایتالیا همراه با باقی‌مانده فرزندانش ادامه داد. دی کونتی در ۱۴۴۴ میلادی به ونیز بازگشت که در آنجا به عنوان تاجری مورد احترام باقی‌ماند.
آنچه که پوجو براچیولینی از گزارش دی کنتی ثبت کرده‌است در ۱۴۴۴ میلادی صورت گرفته و یکی از بهترین گزارش‌های شرق را که توسط سیاحی از قرن ۱۵ میلادی صورت گرفته‌است را تشکیل می‌دهد. این گزارش در کتاب چهارمش با عنوان «De varietate fortunae» گنجانده شده‌است («در رابطه با تحولات سرنوشت»).It was first translated into English in
گفته می‌شود که گزارش‌های سفرهای نیکولو دی کونتی که اولین بار به شکل نسخه خطی به گردش درآمد، عمیقاً بر روی فهم جغرافیایی اروپاییان نواحی حول اقیانوس هند طی میانه قرن ۱۵م میلادی اثرگذار بوده‌است. این‌ها اولین گزارش‌هایی بودند که به‌طور مفصل جزایر سوندا و جزایر ملوک را از زمان گزارش‌های مارکوپولو شرح داده و دلیلی برای این باور وجود دارد که برخی از اطلاعات جدید در مورد نقشه «فرا ماورو» از مکالمات با نیکولو استخراج گشته باشد. گزارش‌های او احتمالاً سفرهای اکتشافاتی اروپاییان را در پایان قرن تشویق نموده‌است.
همچنین دی کونتی بر روی نقشه‌نگاری قرن پانزدهم میلادی اثرگذار بوده‌است، چنان‌که در نقشه گنوئس (۱۴۴۷–۱۴۵۷ میلادی) و اثر نقشه‌نگار «فرا ماورو» که نقشه «فرا ماورو» (۱۴۵۰ میلادی) او تأثیرگذار بوده می‌توان دید، نقشه‌ای که یکی از واضح‌ترین توصیفات ترسیمی از بر قدیم است. در این دو نقشه، بسیاری از نام مکان‌ها و چندین توصیف تحت اللفظی به‌طور مستقیم از گزارش دی کونتی گرفته شده‌است. به نظر می‌رسد که آن «منبع قابل اعتماد» که «فرا ماورو» در نوشتجات خود نقل می‌کند، خود دی کونتی باشد. نقشه ماورو در مورد سفرهای «زونچو دی ایندیا» بحث می‌کند که یک «جانک از هند» (احتمالاً اشاره به چین یا پادشاهی‌های نوسانتارا دارد، چرا که اغلب از هردو در این دوره به هند یاد می‌شد) بوده که فراتر از دماغه امید نیک بوده که در حدود ۱۴۲۰ میلادی به اقیانوس اطلس سفر کرده و تأیید می‌کند که دریانوردی حول آفریقا و از طریق جنوب امکان‌پذیر بوده‌است. دی کونتی در توصیفاتش از آسیای شرقی، جانک‌های بزرگی در حدود ۱۰۰۰ تن (برخی ترجمه‌ها ۲۰۰۰ تن را ذکر کرده‌اند) را توصیف می‌کند که از گالئون‌های غربی رایج در قرن شانزدهم میلادی بزرگتر بوده و برابر با گالئون‌های مانیلای بزرگ بوده‌اند:
این فهرستی از فارغ التحصیلان برجسته انجمن برادری آلفا اپسیلون پی است.
لوته مونک (؛ زادهٔ ) بازیگر، و صداپیشه اهل دانمارک است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "احمق‌ها"، "کشتار"، "پل"، "دلقک، و "واحد سیار" اشاره کرد.
ماتیلد نورهولت (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل دانمارک است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "دلقک" اشاره کرد.
پائولا ایلمان فدر (; – ) بازیگر اهل دانمارک بود.
لن تیمروث (; – ) بازیگر تئاتر، و بازیگر سینما اهل دانمارک بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "زبان ایتالیایی برای مبتدی‌ها" اشاره کرد.
آسه هانسن (; – ) بازیگر اهل دانمارک بود.
مایبریت سائرنس (؛ زادهٔ ) بازیگر، بازیگر سینما، و صداپیشه اهل دانمارک است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "کشتار" اشاره کرد.
توو والنستروم (; – ) بازیگر اهل دانمارک بود.
باروتو کایتو (؛ زادهٔ ) با نام اصلی کایدو هولسون سیاستمدار و کشتی‌گیر سابق سومو اهل استونی است. وی در سال ۲۰۱۹ به‌عنوان نماینده مجلس استونی انتخاب شد.
کاترین انگبرگ (؛ زادهٔ ) نویسنده و بازیگر اهل دانمارک است.
پوک شوفوس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل دانمارک است.
مت لیسبی (؛ زادهٔ ) بازیگر، مجری تلویزیون، نویسنده، و صداپیشه اهل دانمارک است.
لونه فلمینگ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل دانمارک است.
شارلوت سیلینگ (؛ –) بازیگر و کارگردان فیلم اهل دانمارک بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "پنج مانع"، "گرگ پشت در، "هوملند" و "وثیقه" اشاره کرد.
لیزبث هومل (؛ زادهٔ ) بازیگر سینما و بازیگر اهل دانمارک است.
کیو چوجی (Qiu Chuji) (۱۰ فوریه ۱۱۴۸ تا ۲۱ اوت ۱۲۲۷ میلادی)، که با نام تائویی خود استاد چانگچون (Master Changchun) نیز شناخته می‌شود، یکی از مریدان تائوئیست «ونگ چونگیانگ» بود. او به دلیل ملاقاتش با چنگیزخان نزدیک هندوکش شناخته می‌شود.
کیو یکی از هفت دائوئیست شمال بود. او مؤسس بخش درگون گیت از تائوئیسم بود که موجب جذب جریاناتی از سنن جاری از بخش‌های مریدان شد.
چنگیزخان در ۱۲۱۹ میلادی چانگچون را برای ملاقات با او در نامه‌ای به تاریخ ۱۵ مه ۱۲۱۹ میلادی همراه با جوایزی دعوت کرد. جانگچون منزلش را در شاندونگ در فوریه ۱۲۲۰ میلادی ترک کرده و به پکن سفر نمود. او که فهمیده بود چنگیز به سمت غرب رفته‌است، زمستان را در آنجا سپری نمود. در فوریه ۱۲۲۱ میلادی، چانگچون آنجا را ترک کرده و از مغولستان گذر کرد تا به اردوی برادر جوانتر چنگیز، اوچیگین نزدیک دریاچهٔ بویور در کرولن، همان حوضه رودخانه کرلن فوقانی-آمور امروزین برود. از آنجا به سمت جنوب غربی و به سمت بالای کرولن سفر کرده و از ناحیهٔ قره‌قروم در قسمت شمال-مرکزی مغولستان گذر کرده و به کوه‌های آلتای رسیده و احتمالاً از نزدیکی اولیاستی کنونی عبور کرد. پس از عبور از آلتای با بیشبالیگ، اورومچی امروزین دیدن کرده و در طول بخش شمالی سلسله جبال تین شان به سمت دریاچه سوتکول، سیرام امروزین، آلمالیق (یا شهر قولجه) و دره غنی رود ایلی حرکت کرد.
چانگچون از آنجا گذر کرده و به بلاساغون و رودخانه چو حرکت کرد و از رودخانه طراز و منطقه تاشکند عبور کرده و سپس از سیردریا به سمرقند رفت که به مدت چند ماه در آنجا توقف نمود. در نهایت از طریق «دروازه‌های آهنین ترمیت» و روی آمودریا سفر کرده و از راه بلخ و افغانستان شمالی به اردوی چنگیز در شمال هندوکش رسید.
چانگچون برای ارضای علاقه‌مندی‌های چنگیزخان در رابطه با «سنگ جادو» و رازهای پزشکی مرتبط با نامیرایی دعوت شده بود. او فلسفه تائوئیست و طرق مختلف طول عمر را توضیح داده و در گفتن این که هیچ رازی برای پزشکی وجود ندارد صادق بود. این دو، ۱۲ مکالمه عمیق داشتند.(Chinese) 胡刃, "成吉思汗与丘处机" 北方新报(呼和浩特) 2014-10-20 چنگیزخان او را با عنوان سن نین تکریم نمود. همچنین چنگیزخان چانگچون را مسئول تمامی افارد مذهبی در امپراطوری نمود. مکالمه آن‌ها در کتاب «خوان فنگ کینگ هوی لو» ثبت شده‌است.
ناحیه ینیسئی جامعه بافندگان با اصالت چینی داشت و سمرقند و مغولستان بیرونی هردو صنعت‌کارانی با منشأ چینی داشتند که چانگچون آن‌ها را دید. پس از فتح آسیای مرکزی توسط چنگیزخان مغول، خارجی‌ها به عنوان مدیران و همکاران مدیر با چینی‌ها و «قارا-خیتای» ها (خیتان‌ها) باغ‌ها و دشت‌های سمرقند انتخاب شدند و به عنوان یک امر الزامی برسر مسلمانان گماشته شدند، چرا که مسلمانان اجازه مدیریت بدون آن‌ها را نداشتند.
چانگچون پس از بازگشت به خانه به‌طور گسترده مسیر خارجی خویش را دنبال کرده و انحرافاتی را از مسیرش داشت، همچون انحرافی که برای بازدید از هوهوت داشت. او تا پایان ژانویهٔ ۱۲۲۴ میلادی به پکن بازگشت. از روایت سفر اکتشافاتی‌اش با عنوان «سفرها به غرب کیو چانگ چون» که توسط شاگردش «لی ژیچانگ» نوشته شده‌است، برخی از رنگارنگ‌ترین تصاویری که تا بحال از طبیعت و انسان بین دیوار بزرگ چین و کابل، بین آرال و دریای زرد کشیده شده‌است را می‌توان استخراج نمود.
جوی-ماریا فردریکسن (؛ زادهٔ ) بازیگر و صداپیشه اهل دانمارک است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "وثیقه"، "کوتاه و بلند، و "کشتار" اشاره کرد.
ابا نوراگر (؛ ۴ دسامبر ۱۹۲۷ – ) بازیگر اهل دانمارک بود.
سارا سوکولوویچ (؛ زادهٔ ۱۹۸۰) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "هوملند"، "هفت تکه از زمان" و "دروغ‌های کوچک بزرگ" اشاره کرد.
دمیتری برانس (؛ – ) معمار و نظریه‌پرداز معماری زاده لتونی اهل استونی و شوروی بود.
اسیران جنگی () مجموعه تلویزیونی با ژانر درام است، که در سال ۲۰۱۰ توسط گروه رسانه‌ای کشت و به کارگردانی جدعون راف ساخته شد. مجموعه تلویزیونی هوملند بر پایه این سریال، ساخته شده‌است.
آدی آزرونی (؛ زادهٔ ) بازیگر، مدل، مجری تلویزیون و تهیه‌کننده فیلم اهل اسرائیل است.
عاسی کوهن (؛ زادهٔ ) بازیگر و بازیگر تلویزیون اهل اسرائیل است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "یوسی و جاگر" اشاره کرد.
سامسونگ گلکسی ای۶ و سامسونگ گلکسی ای۶ پلاس (به ) تلفن‌های هوشمند میان رده اندرویدی از سری گلکسی ای، محصولی از سامسونگ الکترونیکس هستند که در مه ۲۰۱۸ در بازارهای اروپا، آسیا و آمریکای لاتین ، کره جنوبی، آفریقا و چین عرضه شدند. گلکسی ای۶ پلاس در بازار کره جنوبی با نام گلکسی جین و در بازار چین با نام گلکسی ای۹ استار لایت عرضه شد.
سامسونگ گلکسی آ۶ دارای صفحه نمایش بدون حاشیهٔ ۵٫۶ اینچی سوپر امولد با رزولوشن ۷۲۰ در ۱۴۸۰ است. این گوشی از سامانه روی یک تراشه اگزینوس ۷۸۷۰ اکتا استفاده می‌کند. همچنین این گوشی دارای باتری ۳۰۰۰ میلی‌آمپر ساعتی است که از شارژ سریع پشتیبانی نمی‌کند.
سامسونگ گلکسی آ۶ پلاس نسخهٔ بزرگتر گلکسی آ۶ است و دارای صفحه نمایش بدون حاشیهٔ ۶ اینچی سوپر امولد با وضوح ۱۰۸۰ در ۲۲۲۰ پیکسل است. این گوشی دارای دوربین اصلی ۱۶ مگاپیکسلی و دوربین تشخیص عمق ۵ مگاپیکسلی در پشت و همچنین دوربین ۲۴ مگاپیکسلی در جلو است و در آن سامانه روی یک تراشه اسنپ‌دراگون ۴۵۰ مورد استفاده قرار گرفته‌است. این گوشی همچنین دارای باتری ۳۵۰۰ میلی‌آمپر ساعتی است که مانند آ۶ از شارژ سریع پشتیبانی نمی‌کند.
سامسونگ گلکسی آ۶ دارای دوربین عقب و دوربین سلفی با لنز ۱۶ مگاپیکسل است.
سامسونگ گلکسی آ۶ پلاس دارای دوربین عقب دوگانه با لنز ۱۶ و ۵ مگاپیکسل است و در دوربین سلفی آن نیز از لنز ۲۴ مگاپیکسل استفاده شده‌است.
گلکسی آ۶ و گلکسی آ۶ پلاس با اندروید اوریو و رابط‌کاربری سامسونگ اکسپرینس ۹٫۵ عرضه شدند و هر دوی آنها قابلیت ارتقا به اندروید ۱۰ و رابط‌کاربری وان یوآی ۲ را دارند.
در ۱ مه ۲۰۱۸، سی‌نت از دوربین‌های گلکسی آ۶ و گلکسی آ۶ پلاس تعریف کرد و این دو گوشی را مناسب کسانی دانست که قصد خرید گوشی سامسونگ دارند اما نمی‌خواهند مبلغ زیادی را برای خرید گلکسی اس۹ پلاس بپردازند.
ایشای گولان (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسرائیل است. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
در ۱۲ مارس ۲۰۲۲، پادشاهی عربستان سعودی ۸۱ غیرنظامی را که شامل ۷ یمنی و ۱ سوری و ۳۷ تبعه سعودی بودند به جرم تعهد به سازمان‌های تروریستی خارجی و داشتن عقاید انحرافی به اعدام محکوم کرد. این اعدام بزرگترین اعدام دسته جمعی بود که در سال‌های اخیر در پادشاهی انجام شد. هیچ اشاره‌ای به نحوه اجرای این اعدام‌ها نشده‌است. این اعدام‌های دسته جمعی در حالی انجام شد که ولیعهد و حاکم واقعی عربستان سعودی، محمد بن سلمان آل سعود، مدعی شد این کشور در حال اصلاح قوه قضاییه و محدود کردن استفاده از مجازات اعدام در عربستان سعودی است.
اعدام در عربستان سعودی یک مجازات قانونی است. نحوه اجرای اعدام در عربستان معمولاً با گردن زدن با شمشیر یا گاهی با تیراندازی در ملاء عام انجام می‌شود. عربستان سعودی علیرغم امضای پیمان‌نامه حقوق کودک، مجرمانی را که در زمان جنایت نوجوان بودند تا ۲۶ آوریل ۲۰۲۰ اعدام کرد. در ژانویه ۲۰۲۲، حداقل ۴۳ زندانی، از جمله ۱۲ خردسال، تهدید به اعدام شدند.
عربستان سعودی در ۲ ژانویه ۲۰۱۶، ۴۷ غیرنظامی زندانی را که به اتهام تروریسم محکوم شده بودند، با گردن زدن با شمشیر و تیراندازی در ۱۲ استان این کشور اعدام دسته جمعی کرد.
در ۲۳ آوریل ۲۰۱۹، عربستان سعودی ۳۷ غیرنظامی زندانی سعودی را بر اساس اعترافاتی که عمدتاً تحت شکنجه گرفته شده بودند یا توسط شکنجه گران متهمان نوشته شده بودند به دلیل جرایم مرتبط با تروریسم به اعدام محکوم کرد. اعدام آنها به صورت دسته جمعی در ۶ استان کشور برگزار شد. اعدام‌ها با سر بریدن انجام شد و دو تن از اجساد در معرض دید عموم گذاشته شد. در میان اعدامیان عبدالکریم محمد الحواج، ۱۶ ساله و دو نفر دیگر در زمان اعدام زیر ۱۸ سال داشتند.
در ۱۲ مارس ۲۰۲۲، پادشاهی عربستان سعودی ۸۱ مرد را در یک روز اعدام کرد. عربستان سعودی ۸۱ نفر از جمله ۷ یمنی و ۱ سوری و ۳۷ تبعه سعودی را به اتهام وفاداری به سازمان‌های تروریستی خارجی و داشتن عقاید انحرافی اعدام دسته جمعی کرد. وزارت کشور در بیانیه ای مدعی شد، جنایات این افراد شامل وفاداری به سازمان‌های تروریستی خارجی مانند داعش، القاعده و جنبش حوثی‌ها و کشتار مردم بی گناه است. ۳۷ نفر از محکومان اتباع سعودی بودند که به یک فقره تلاش برای ترور کارمندان دولت و هدف قرار دادن ایستگاه‌های پلیس، مکان‌های اقتصادی حیاتی و کاروان‌ها، قاچاق اسلحه به داخل کشور و بمب‌گذاری محکوم شدند. آنها در مورد نحوه اعدام خود گزارشی ندادند. بر اساس گزارش خبرگزاری دولتی عربستان سعودی (اسپا)، متهمان در طول مراحل قضایی از حق داشتن وکیل و حقوق کامل خود بر اساس قوانین عربستان برخوردار بودند.
این اعدام‌های دسته جمعی در حالی انجام شد ولیعهد و حاکم واقعی عربستان سعودی، محمد بن سلمان مدعی شد بود که این کشور در حال اصلاح سیستم قضایی خود و محدود کردن استفاده از مجازات اعدام در عربستان سعودی است. به نوشته نیویورک تایمز، جنگ در یمن، قتل جمال خاشقچی، ستون نویس واشینگتن پست در کنسولگری عربستان در سال ۲۰۱۸، اعدام افراد زیر سن قانونی، و سرکوب معترضان، تلاش‌های عربستان سعودی برای ایجاد تصویری پاک و موجه را در سالهای اخیر، ناکام گذاشته‌است.
گروه‌های حقوق بشر با محکوم کردن اعدام‌ها، معتقداند که این اعدام‌ها برخلاف ادعای بن سلمان برای اصلاح سیستم قضایی کشور و محدود کردن استفاده از مجازات اعدام در عربستان سعودی است.
علی الدبیسی، رئیس سازمان اروپایی – سعودی حقوق بشر: «این اعدام‌ها خلاف عدالت است». طبق معیارهایی که عربستان سعودی علنی کرده‌است، هیچ اتهامی مستحق مجازات اعدام نیست. برخی از اعدام‌ها تنها به شرکت در اعتراضات حقوق بشر متهم شده بودند. وی گفت: در اتهامات بسیاری از متهمان حتی یک قطره خون نبوده‌است.
غذاهای سنتی استونی اساساً برپایه گوشت، سیب‌زمینی و ماهی در مناطق ساحلی و کنار دریاچه استوار است، اما اکنون تحت تأثیر بسیاری از غذاهای دیگر، از جمله انواع غذاهای بین‌المللی است.
معمولی‌ترین غذاها در استونی نان چاودار، گوشت خوک، سیب زمینی و محصولات لبنی است.Eesti Toit infoserver v2.0.3.0 عادات غذایی استونیایی‌ها از لحاظ تاریخی ارتباط نزدیکی با فصول سال دارد. از نظر مواد اولیه، استونی کاملاً به آبجو، ودکا، نان چاودار و گوشت خوک اروپا وابسته است.
آرژانتینی‌های استونیایی‌تبار () مردمی هستند که در کشور آرژانتین زندگی می‌کنند و دارای‌تبار استونیایی هستند یا در استونی زاده شده‌اند..http://www.vm.ee/et/riigid/argentina?display=relations (vaadatud 17.03.2017) آرژانتین چهارمین چهارمین جامعه بزرگ استونیایی‌ها در قاره آمریکا، پس از ایالات متحده آمریکا، کانادا و برزیل در حدود ۱٬۵۰۰ نفر جمعیت است.
هائو لی (متولد ۱۷ ژانویه ۱۹۸۱، در زاربروکن آلمان غربی) دانشمند کامپیوتر، مبتکر و کارآفرین اهل آلمان است که در زمینه گرافیک کامپیوتری و بینایی کامپیوتر فعالیت می‌کند. او عضو برجسته در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی است. هائو لی قبلاً دانشیار علوم کامپیوتر from faculty roster at USC Computer Science Department, retrieved 2015-03-03. در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی و مدیر سابق آزمایشگاه بینایی و گرافیک در مؤسسه فناوری‌های خلاق USC بود.
در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، در دوران رژیم نظامی، برزیل برنامه‌ای مخفی برای تولید سلاح‌های هسته‌ای داشت.Brazil: Nuclear Weapons Programs Globalsecurity.org. Retrieved on 2010-10-06.Brazil, IAEA Reach Inspection Agreement Arms Control Association. Retrieved on 2010-10-06.Tracking Nuclear Proliferation - Brazil ساعت خبری پی‌بی‌اس. Retrieved on 2010-10-06.States Formerly Possessing or Pursuing Nuclear Weapons: Brazil The Nuclear Weapon Archive. Retrieved on 2010-10-06.Countries and issues of nuclear strategic concern: Brazil SIPRI. Retrieved on 2010-10-06. این برنامه در سال ۱۹۹۰، پنج سال پس از پایان رژیم نظامی، برچیده شد و برزیل عاری از سلاح‌های کشتار جمعی در نظر گرفته می‌شود.Life without the bomb بی‌بی‌سی. Retrieved on 2010-10-06.
برزیل یکی از کشورهای متعددی (و یکی از آخرین کشورهایی) است که طبق شرایط معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ایAlbright, Lampreia hail Brazil's accession to NPT Federation of American Scientists. Retrieved on 2010-10-06. سلاح‌های هسته ای را رها کرده، اما دارای برخی از فناوری‌های کلیدی مورد نیاز برای تولید سلاح‌های هسته‌ای است.Brazil and the Bomb German Council on Foreign Relations. Retrieved on 2010-10-06.Not-Quite-Nuclear Nations نیوزویک. Retrieved on 2010-10-06.
این احتمال وجود دارد که برزیل ظرفیت و دانش فنی را برای تولید و تحویل یک سلاح هسته ای حفظ کرده باشد. کارشناسان آزمایشگاه ملی لوس آلاموس به این نتیجه رسیده‌اند که با توجه به فعالیت‌های هسته‌ای قبلی، برزیل در موقعیتی قرار دارد که ظرف سه سال سلاح هسته‌ای تولید کند.Brazil and the Bomb German Council on Foreign Relations. Retrieved on 2011-10-23. اگر برزیل تصمیم به دستیابی به سلاح هسته‌ای بگیرد، سانتریفیوژهای کارخانه غنی‌سازی رزنده می‌توانند برای تولید اورانیوم با غنای بالا برای سلاح‌های هسته‌ای دوباره پیکربندی شوند. حتی یک کارخانه غنی سازی کوچک مانند رزنده می‌تواند چندین سلاح هسته ای در سال تولید کند، اما تنها در صورتی که برزیل آشکارا مایل به انجام این کار باشد.How Brazil Spun the Atom Institute of Electrical and Electronics Engineers. Retrieved on 2010-10-06.Weapons of Mass Destruction (WMD): Resende Nuclear Fuel Factory (FCN) Globalsecurity.org. Retrieved on 2010-10-06.
نیروی دریایی برزیل در حال حاضر در حال توسعه یک ناوگان زیردریایی هسته ای است و در سال ۲۰۰۷ مجوز ساخت نمونه اولیه راکتور پیشران زیردریایی را صادر کرد. در سال ۲۰۰۸، فرانسه با انتقال فناوری به برزیل برای توسعه مشترک بدنه زیردریایی هسته ای موافقت کرد.
آدام پتروویچ اوزاروفسکی (؛ ۱۷۷۶ – ۳۰ نوامبر ۱۸۵۵) فرد نظامی اهل امپراتوری روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون پور لی میریت شده‌است.
ارنست آلبرشت (; – ) سیاست‌مدار و اقتصاددان اهل آلمان بود.
آندرس بیل (; – ) پرسنل نظامی اهل دانمارک بود.
پیتر فون شولتن (; – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل دانمارک بود.
هانس شاک (؛ ۲۸ اکتبر ۱۶۰۸ – ) فرد نظامی اهل دانمارک بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان فیل شده‌است.
هاینریش ارنست پیمان (; – ) معمار و پرسنل نظامی اهل دانمارک بود.
گرهارد کریستف فون کروگ (; – ) پرسنل نظامی اهل آلمان بود.
کناد بارتلز (؛ زادهٔ ) نظامی و سیاست‌مدار اهل دانمارک است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دنبرو و نشان ملی لیاقت شده‌است.
یوهان رانتزائو (; – ) فرمانده نظامی اهل آلمان بود.
اولریک کریستین گیلدنلوو (; – ) پرسنل نظامی اهل دانمارک بود.
پرسیشن کستپارتس () شرکت هوافضا و صنایع جنگ‌افزاری آمریکایی است، که در سال ۱۹۵۳ تأسیس شد.
جوبی ایویشن () شرکت هوافضای آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۹ توسط جوبن بیورت تأسیس شد.
هاوکر پسیفیک () شرکت هوافضای آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد.
آردو هانسون (؛ زادهٔ ) اقتصاددان آمریکایی استونیایی است. وی از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۹ مدیر بانک استونی و کارمند بانک جهانی ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۲ بود.
مادیس مولر (؛ زادهٔ ) اقتصاددان اهل استونی است. وی از سال ۲۰۱۹ ۲۰۱۹ مدیر بانک استونی است.
شهرستان جویُم یکی از شهرستان‌های استان فارس ایران است. مرکز این شهرستان، شهر جویم است.
این شهرستان در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۴۰۰ از شهرستان لارستان جدا شد و مستقل گردید.
شهرستان جویم از شمال به شهرستان جهرم، از شرق و شمال شرقی به شهرستان زرین‌دشت، از شمال غربی به شهرستان قیر و کارزین، از غرب به شهرستان خنج، از جنوب به شهرستان لارستان و از جنوب غربی به شهرستان اوز محدود می‌شود.
شهر جویم (واقع در ۵۳ درجه و ۵۹ دقیقه طول شرقی از نصف النهار مبدأ و ۲۸ درجه و ۱۵ دقیقه عرض شمالی از خط استوا، ارتفاع متوسط ۸۶۱ متر)، مرکز این شهرستان در ۷۲ کیلومتری جنوب شرقی شهر جهرم، ۱۱۰ کیلومتری شمال شهر لار و ۲۵۰ کیلومتری جنوب شرقی شهر شیراز واقع شده‌است.
هوای مرکز بخش جویم گرم و نیمه خشک می‌باشد. بیشترین درجه حرارت در تابستان‌ها ۶۰ درجه بالای صفر و کمترین آن در زمستان‌ها به ۱۲ درجه بالای صفر می‌رسد. میزان باران سالیانه جویم به‌طور متوسط به ۲۵۰ میلی‌متر می‌رسد.تقوی، کرامت الله. جویم شهر صالحان، ۱۳۷۵، ص ۲۱
بخش جویم از لحاظ وفور آب غنی‌ترین بخش شهرستان است. بزرگ‌ترین دریاچه فصلی استان موسوم به دریاچه هرم با ۱۳۰ کیلومتر مربع مساحت در این بخش واقع شده‌است. مجموعاً ۳۷ چشمه بزرگ و کوچک در این بخش وجود دارد که بزرگ‌ترین آن سرچشمه نامیده می‌شود که دبی آن ۲۵۰ لیتر در ثانیه می‌باشد. ۳۶ رشته قنات به طول ۸۰ کیلومتر زمین‌های زراعی و بستان‌ها را آبیاری می‌کند. ۲۰۴ حلقه چاه کشاورزی و ده‌ها حلقه چاه دولاب در این بخش شناسایی شده‌است. آبشارهای ۲۰۰ متری رحمت‌آباد در ۲۰ کیلومتری شمال شهر جویم تنها آبشار این شهرستان به‌شمار می‌روند.تقوی، کرامت الله. بخش جویم نگین سبز لارستان. ۱۳۸۳ صص ۱۱ و ۱۲
از درختان بادام کوهی و بنه و از گیاهان پرسیاوش، آویشن، درمنه و خاکشیر که کاربرد دارویی دارند و در نقاط مختلف این مرکز می‌روید، همچنین پوشش گیاهی جهت چرای دام به حد وفور یافت می‌شود. قوچ، میش، بزکوهی، گرگ، روباه، شغال، خرگوش، از جمله جانوران این بخش محسوب می‌شوند.تقوی، کرامت الله. جغرافیای عمومی بخش جویم، ۱۳۷۶، ص ۵۰
جمشید چهارمین پادشاه از سلسله افسانه ای پیشدادیان است، نامش جم و چون رویش مانند شید می‌درخشید جمشیدش می‌گفتند. وی در کشور پارس آثار معموره فراوان از خود به یادگار گذاشت، از جمله بنیاد سرائی بلندپایه نهاد که تخت جمشیدش نامند و هنوز برخی از آن بنیاد برپاست و چهره‌های نگاشته اش برجاست. پس از جمشید سلسله کیانیان که اول ایشان کیقباد وآنگاه کیکاووس و کیخسرو و لهراسب و گشتاسب و بهمن و همای و داراب و دارا بودند بر تخت شاهی نشستند که همگی فرزندزادگان جمشید محسوب می‌شوند. شاهان مزبور در کوه البرز به پرستش یزدان می‌پرداخته و به این کوه به دیده تقدس می‌نگریستند، لهذا در این کوه آثار عمرانی بسیار از خود بجای نهادند که از جمله این آثار که هم‌اکنون هویداست خرابه‌های تخت کیقباد و کیخسرو و حمام و برکه بند و قلعه و غار کیقباد را می‌توان نام برد.
شهرستان جویم دارای ۲ بخش، ۴ دهستان و ۱ شهر به شرح زیر است:
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان جویم برابر با ۲۵٬۰۸۱ نفر بوده‌است.
مردم جویم با زبان اصیل فارسی و به گویش دری سخن می‌گویند. سخن گفتن به زبان فارسی دری از ویژگی‌های این منطقه است، چرا که در سراسر ایران فقط شماری از شهرها به این گویش سخن می‌گویند. نژاد مردم منطقه آریایی است هرچند در قرون نخستین اسلامی، دوره صفوی و دوره پهلوی اول ترکیب نژادی با مهاجرت‌های اختیاری یا اجباری دچار تغییرات تدریجی شده‌است؛ مثلاً در زمان رضاشاه پهلوی ایلات عرب در روستاهای اطراف جویم مانند منصورآباد، فرشته‌جان، چاه گزی و حسن‌آباد مرگماری تخته قاپو شدند.تقوی، کرامت‌الله. برسی تحولات سیاسی، اجتماعی منطقه جویم در عصر پهلوی. ۱۳۷۸. پایان‌نامه تحصیلی
مردم شهر جویم مسلمان و به‌طور کامل دارای مذهب شیعه اثنی عشری هستند. روستاهای تابعه بخش جویم ۷۵ درصد شیعه اثنی عشری و ۲۵ درصد سنی شافعی می‌باشند.تقوی، کرامت‌الله. برسی تحولات سیاسی، اجتماعی منطقه جویم در عصر پهلوی. ۱۳۷۸. پایان‌نامه تحصیلی
نیلی آدامز (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فیلیپین است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "فازی"، "ممکن بود آن شب باشد" اشاره کرد.
یاکوب هورت (; – )Auvilistlased eys.eeHURT, JAKOB kirmus.ee زبان‌شناس، الهی‌دان و فولکلوریست استونیایی بود.
در ۱۶ مارس ۲۰۲۲، یک زمین‌لرزهٔ قدرتمند ساحل فوکوشیما در ژاپن را درنوردید. مرکز هواشناسی ژاپن و سازمان زمین‌شناسی آمریکا هر دو میزان این زمین‌لرزه را ۷٫۳ ریشتر برآورد کرده‌اند. حدود صد نفر زخمی شده‌اند و بلافاصله بعد از زمین‌لرزه یک سونامی ۲۰ سانتی‌متری گزارش شده‌است.
یک سونامی که ۲۰ سانتی‌متر اندازه‌گیری شده‌است توسط مرکز هواشناسی ژاپن در بندر ایشینوماکی در میاگی در ساعت ۰۰:۲۹ به وقت محلی ثبت شده‌است.
مقامات اداره آتش‌نشانی شهر تونو گزارش کرده‌اند که یک نفر به میزانی نامعلوم زخمی شده‌است. گزارش شده‌است که این شخص در حال تلاش برای بیرون رفتن سقوط کرده‌است.
ارنست یاکسون (; – ) دیپلمات اهل استونی بود. وی به مدت ۶۹ سال بدون وقفه از لحاظ دیپلماتیک به کشور استونی خدمت کرد.
کالی () یک روستا در دهستان سارما، شهرستان ساره در غرب استونی است که ۳۳ نفر جمعیت دارد.
دهانه کالی () یک دهانه برخوردی شهاب‌سنگ در روستا کالی در جزیره سارما، استونی است که آخرین تخمین‌ها شکل‌گیری آن را اندکی پس از ۱۵۳۰–۱۴۵۰ قبل از میلاد نشان می‌دهد. این دهانه ۱۱۰ متر قطر دارد.
در دنیای باستان چیزهایی که از آب درمی‌آمد اغلب به خدایان نسبت داده می‌شد. همه چیز از رعد و برق گرفته تا گردباد نشانه‌هایی از خشم یک خدا بود. حدود ۷۰۰۰ سال پیش، یک شهاب سنگ در استونی با نیروی بمب هیروشیما منفجر شد. شهاب سنگ هنگام سقوط به زمین شکست و منطقه را پراکنده از دهانه‌ها ترک کرد. دهانه کالی ۱۱۰ متر عرض دارد و توسط یک دیوار سنگی احاطه شده‌است که در نقطه ای توسط افرادی که در این مکان عبادت می‌کردند ساخته شده‌است. اما این فقط دیوار نیست که نشان می‌دهد دهانه غرق شده در آب محل عبادت بوده‌است. زیر آب انبوهی از استخوان‌ها وجود دارد - تصور می‌شود که قربانیانی است که در آنجا جمع شده‌اند. اگرچه این دهانه فقط در دوران پیش از تاریخ مورد احترام بود. فرقه ای که این دیوار را برپا کرد ممکن است مدت هاست که از بین رفته باشد، اما برخی از استخوان‌های بدست آمده از آب مربوط به سال ۱۶۰۰ پس از میلاد است.‏
بی‌نای بی‌ریث (B'nai B'rith International) (، ' فرزندان عهد ') یک سازمان خدماتی یهودی است. بی‌نای بی‌ریث اعلام داشته‌است که به امنیت و تداوم قوم یهود و دولت اسرائیل و مبارزه با یهودی‌ستیزی و سایر اشکال تعصب متعهد است.
اگرچه ریشه‌های تاریخی این سازمان از سیستم لژها و واحدهای برادرانه در اواخر قرن نوزدهم سرچشمه می‌گیرد، با کاهش سازمان‌های برادرانه در سراسر ایالات متحده، این سازمان به یک سیستم دوپاره متشکل از لژها و واحدها تبدیل شد. الگوی عضویت همانند سایر سازمان‌های معاصری که از اعضای وابسته تشکیل شده‌اند، به دریافت حق‌الزحمه رسمی از اعضا تبدیل شده‌است. بی‌نای‌بی‌ریث دارای اعضا، واقفان و حامیان در سراسر جهان است.
بی‌نای‌بی‌ریث در ۱۳ اکتبر ۱۸۴۳ توسط ۱۲ مهاجر یهودی آلمانی به رهبری هنری جونز در کافه Aaron Sinsheimer در قسمت پایین ایست ساید شهر نیویورک تأسیس شد. این سازمان نوبنیاد حاصل تلاشی برای سازماندهی یهودیان جامعه محلی برای مقابله با آنچه که آیزاک روزنبورگ، یکی از بنیانگذاران، «وضعیت اسفناک یهودیان در کشور تازه‌پذیرفته‌شده ما» نامید، بود. هدف گروه جدید، همان‌طور که در اساسنامه آن توضیح داده شده‌است، انجام مراسمات سنتی جوامع یهودی در اروپا بود: «عیادت و مراقبت از بیماران» و «حمایت و کمک به بیوگان و یتیمان». بنیانگذاران آن امیدوار بودند که خدمات سازمان به زودی تمام یهودیان ایالات متحده را در بر بگیرد، اما این اتفاق نیفتاد، زیرا سازمان‌های یهودی دیگر نیز در همان زمان در حال شکل‌گیری بودند.Alfred M. Lilienthal, "The Changing Role of B'nai B'rith's Anti-Defamation League", WRMEA, June 1993, p.18
بنیانگذاران آلمانی زبان در اصل سازمان را بی‌نای بی‌ریث (در آلمانی به معنای "برادران عهد") نامیدند تا هدف آنها را از نظم برادرانه ای که می‌تواند برای کل یهودیان آمریکایی آرامش ایجاد کند، منعکس کند. اگرچه جلسات اولیه به زبان آلمانی برگزار می‌شد، پس از مدت کوتاهی انگلیسی به عنوان زبان رسمی انتخاب شد و نام سازمان بهبی‌نای بی‌ریث تغییر یافت. در اواخر قرن بیستم، ترجمه جدیدتر و فراگیرتر «فرزندان میثاق» جایگزین نام قبلی شد.
با وجود شروع به کار در محیطی برادرانه و محلی، بی‌نای‌بی‌ریث به‌زودی در آغاز راه خود از حقوق یهودیان سخن گفت و از ارتباطات ملی در حال رشد خود به عنوان راهی برای اعمال نفوذ سیاسی به نمایندگی از یهودیان جهان استفاده کرد. برای مثال، در سال ۱۸۵۱، طومارهایی را منتشر کرد که از دانیل وبستر ، وزیر امور خارجه، خواسته بود تا در جریان مذاکرات تجاری در حال انجام، خواستار پایان محدودیت‌های یهودیان در سوئیس شود. در دهه ۱۹۲۰، بی‌نای‌بی‌ریث با پیوستن به هیئت‌های یهودی و لابی‌گری‌ای که از طریق آن یهودیان آمریکایی به دنبال تأثیرگذاری بر سیاست‌های عمومی داخلی و خارجی بودند، به فعالیت سیاسی خود ادامه داد. بی‌نای‌بی‌ریث همچنین نقش مهمی در سیاست فراملی یهود ایفا کرد. گسترش بعدی سازمان در سراسر جهان، آن را به مرکز عصبی ارتباطات درون یهودی و تلاش متقابل تبدیل کرد.Hasia R. Diner, "The Jews of the United States, 1654 to 2000", p.191
فعالیت‌های این سازمان در طول قرن‌های ۱۹ و ۲۰ تحت عنوان کمک‌های متقابل، خدمات اجتماعی و بشردوستانه بود. با توجه به نگرانی‌های یهودیان برای محافظت از خانواده‌هایشان، اولین اقدام ملموس این سازمان، ایجاد بیمه نامه ای بود که به بیوه‌های اعضای متوفی، ۳۰ دلار برای هزینه‌های تشییع جنازه و مستمری یک دلار در هفته برای بقیه عمر آنها اعطا می‌کرد. برای کمک به فرزندان متوفی، هر کودک یهودی نیز کمک هزینه‌ای دریافت می‌کرد و به خانواده‌های یهودی این اطمینان را می‌داد که به فرزندان پسر، حرفه‌ای مناسب آموزش داده می‌شود.
در سال ۱۸۵۱، تالار میثاق به عنوان اولین مرکز اجتماع یهودیان و همچنین اولین کتابخانه عمومی یهودیان در ایالات متحده برپا شد. یک سال بعد، بی‌نای‌بی‌ریث کتابخانه Maimonides را تأسیس کرد. بلافاصله پس از جنگ داخلی - زمانی که یهودیان دو طرف نبرد بی‌خانمان شدند - بی‌نای‌بی‌ریث خانه ایتام یهودی کلیولند با ۲۰۰ تخت را تأسیس کرد. در طی چندین سال بعد، این سازمان بیمارستان‌ها، یتیم‌خانه‌ها و خانه‌های متعددی را برای سالمندان تأسیس نمود.
در سال ۱۸۶۸، زمانی که سیل ویرانگر بالتیمور را فلج کرد، بی‌نای‌بی‌ریث با یک کمپین امدادرسانی به مقابله با بلایای طبیعی پرداخت. این اقدام ۱۳ سال قبل از تأسیس صلیب سرخ آمریکا انجام شد و اولین برنامه از برنامه‌های امدادی ملی بود. در همان سال، بی‌نای‌بی‌ریث اولین پروژه بشردوستانه خارج از کشور خود را با جمع‌آوری ۴۵۲۲ دلار برای کمک به قربانیان اپیدمی وبا در فلسطین عثمانی اجرا کرد.
در سال ۱۸۷۵، یک لژ در تورنتو احداث گردید. پس از آن یک لژ دیگر در مونترال و در سال ۱۸۸۲ لژ دیگری در برلین تأسیس شد. عضوگیری در خارج از ایالات متحده به سرعت رشد کرد. به زودی، لژها در قاهره (۱۸۸۷) و در اورشلیم (۱۸۸۸ - نه سال قبل از اینکه تئودور هرتزل اولین کنگره صهیونیستی را در بازل، سوئیس تشکیل دهد) تشکیل شد. لژ اورشلیم اولین سازمان عمومی بود که تمام جلسات خود را به زبان عبری برگزار نمود.
پس از سال ۱۸۸۱، با مهاجرت گسترده یهودیان اروپای شرقی به ایالات متحده، بی‌نای‌بی‌ریث از کلاس‌های آمریکایی‌سازی، مدارس تجاری و برنامه‌های امدادی حمایت نموده و یک دوره رشد سریع عضوگیری، تغییر در سیستم نمایندگی و مراسم مخفی مشترک در سازمان‌های برادری را آغاز نمود. در سال ۱۸۹۷، زمانی که تعداد اعضای سازمان در ایالات متحده کمی بیش از ۱۸۰۰۰ نفر بود، بی‌نای‌بی‌ریث یک شعبه کمکی بانوان در سانفرانسیسکو مستقر نمود که قرار بود به زنان بی‌نای‌بی‌ریث تبدیل شود، اما در سال ۱۹۸۸ به عنوان یک سازمان مستقل بین‌المللی زنان یهودی، از هسته اصلی جدا گردید.
در واکنش به قتل‌عام کیشینف در سال 1903 رئیس‌جمهور وقت تئودور روزولت و جان هی وزیر امورخارجه با کمیته اجرایی بی‌نای‌بی‌ریث در واشینگتن دیدار کردند، مدیر وقت بی‌نای‌بی‌ریث، سیمون ولف پیش نویس طوماری را به رئیس‌جمهور ارائه نمود که در اعتراض به عدم موضع‌گیری دولت روسیه در مقابل قتل‌عام منتشر گردد. روزولت از این امر استقبال نموده و با انتشار آن طومار موافقت کرد و لژهای بی‌نای‌بی‌ریث شروع به جمع‌آوری امضا در سراسر کشور نمودند.
در دو دهه اول قرن بیستم، بی‌نای‌بی‌ریث، سه سازمان بزرگ یهودی امروزی را راه اندازی نمود: اتحادیه ضد افترا (ADL), Hillel و BBYO (در اصل سازمان جوانان بی‌نای‌بی‌ریث). این سازمان‌ها بعداً مسیر رشد و حرکت خود را با درجات مختلفی از خودمختاری ادامه دادند.
نگرانی اصلی سازمان در دهه ۱۹۲۰ حفظ ارزش‌های یهودی بود، زیرا مهاجرت کند شد و جمعیت بومی یهودی از اجداد اروپای شرقی به بلوغ رسیدند. در سال ۱۹۲۳، خاخام بنجامین فرانکل از ایلینوی هیلل را تأسیس کرد - سازمانی در محوطه دانشگاه ایلینویز در اوربانا-شامپین برای ارائه هم‌زمان خدمات نوگرایانه و سنت‌گرایانه سبت، کلاس‌های آموزشی یهودیت و برگزاری رویدادهای اجتماعی برای دانشجویان یهودی. دو سال بعد، فرانکل با پیشنهاد الحاق پردیس این سازمان جدید به بی‌نای‌بی‌ریث مراجعه نمود. حمایت مالی بی‌نای‌بی‌ریث از بنیاد هیلل، آن را قادر ساخت تا در سراسر ایالات متحده توسعه یابد و در نهایت بین‌المللی شده و به شبکه‌ای متشکل از بیش از ۵۰۰ سازمان و پردیس دانشجویی تبدیل گردد.
تقریباً همزمان با تأسیس هیلل، سام ببر از اوماها، نب، در سال ۱۹۲۴ طرحی را برای ایجاد سازمان برادری برای مردان یهودی در دبیرستان‌ها به بی‌نای‌بی‌ریث ارائه نمود. سازمان جدید به تقلید از سازمان‌های برادری یونانی که جوانان یهودی از عضویت در آن‌ها منع شده بودند، الف زادیک الف نامیده شده و در سال ۱۹۲۵، AZA به بازوی کمکی بی‌نای‌بی‌ریث در حوزه جوانان تبدیل گردید.
در سال ۱۹۴۰، زنان بی‌نای‌بی‌ریث، سازمان کمکی خود را برای زنان جوان، B'nai B'rith Girls (BBG، در آن زمان یک گروه آزاد از سازمان‌ها) ایجاد نمود و در سال ۱۹۴۴، این دو سازمان به سازمان جوانان بی‌نای‌بی‌ریث (BBYO) تبدیل شدند.
بی‌نای‌بی‌ریث همچنین برای بیش از نیم قرن برگزاری مراسم اردوی یهودیان را بر عهده داشته‌است. در سال ۱۹۵۳، بی‌نای‌بی‌ریث یک اردوگاه ۳۰۰ هکتاری در کوه‌های پوکونو پنسیلوانیا تهیه نمود. این مرکز که در ابتدا کمپ بی‌نای‌بی‌ریث نام داشت، بعدها به افتخار رهبر اولیه BBYO آنیتا پرلمن و همسرش، لوئیس، کمپ بی‌نای‌بی‌ریث Perlman نامگذاری شد. در سال ۱۹۷۶، اردوگاه دوم در نزدیکی مدیسون، ویس اضافه شد. این اردوگاه که به نام بنیانگذار AZA نامگذاری شده بود، به اردوگاه بی‌نای‌بی‌ریث Beber معروف شد. در سال ۲۰۱۰، بیبر کمپ از بی‌نای‌بی‌ریث مستقل شد. هم‌اکنون کمپ پرلمن، هم به عنوان یک اردوگاه کودکان یهودی و هم به عنوان یک مرکز آموزش رهبری عمل می‌کند.
در سال ۱۹۳۸ بی‌نای‌بی‌ریث دفتر خدمات حرفه‌ای را تأسیس نمود تا جوانان را به سمت مشاغل مناسب راهنمایی نماید. این حرکت به تأسیس دفتر خدمات مشاوره و شغلی بی‌نای‌بی‌ریث منجر گردید، آژانسی که تست و مشاوره حرفه‌ای را ارائه نموده و راهنمای شغلی منتشر می‌کرد. در اواسط دهه ۱۹۸۰، این برنامه منحل گردیده و در سایر آژانس‌های اجتماعی ادغام شد.
در ۹ تا ۱۱ مارس ۱۹۷۷، سه ساختمان در واشینگتن دی سی توسط ۱۲ مرد مسلح مسلمان آفریقایی آمریکایی به رهبری حماس عبدالخالص تصرف شد که ۱۴۹ نفر را گروگان گرفته و یک خبرنگار رادیویی و یک افسر پلیس را کشتند. پس از یک گروگان‌گیری ۳۹ ساعته، همه گروگان‌های دیگر از ساختمان مقر بی‌نای‌بی‌ریث (سالن شهر که اکنون ساختمان جان ا. ویلسون نامیده می‌شود) و مرکز اسلامی واشینگتن آزاد شدند.
افراد مسلح چند خواسته داشتند. آنها «از دولت می‌خواستند که گروهی از مردان را که به کشتن هفت نفر از بستگان - عمدتاً کودک - رهبر حماس عبدالخالص محکوم شده بودند، تحویل دهد. آنها همچنین خواستار جلوگیری از انتشار فیلم "محمد رسول‌الله" شدند زیرا آن را توهین‌آمیز می‌دانستند.»
مجله "تایم" خاطرنشان کرد: «اینکه تلفات بیشتر نبود اگرچه به خاطر صبر استراتژیکی بود که تاکتیک اصلی مقامات مجری قانون ایالات متحده برای مواجهه با تروریست‌هاست، اما بیشتر از همه، شاید به دلیل دخالت شجاعانه سه سفیر مسلمان، اشرف غوربال مصر، سحاب زاده یعقوب خان پاکستان و اردشیر زاهدی از ایران بود.»
از همان روزهای اولیه، مشخصه تلاش‌های محلی سازمان، خدمات رسانی به جوامعی بود که اعضا در آن زندگی می‌کنند. در سال ۱۸۵۲، این امر به معنای جمع‌آوری پول برای اولین بیمارستان یهودی در فیلادلفیا بود. در قرن بیست و یکم، این تلاش‌های خدمات اجتماعی از تحویل بسته‌های غذایی و پوشاک به یهودیان مسن و ناتوان تا توزیع غذا و دارو در جامعه یهودی کوبا را شامل می‌شود.
با خاکستری شدن جمعیت یهودیان آمریکا، خدمات به سالمندان با اولین مورد از آنچه که قرار بود به شبکه‌ای از ۳۶ ساختمان مسکونی در بیش از ۲۷ جامعه یهودی در سراسر ایالات متحده و بیشتر در سطح بین‌المللی تبدیل شود، بر یک هدف اصلی متمرکز شد. بی‌نای‌بی‌ریث تبدیل به بزرگ‌ترین حامی ملی مسکن برای یهودیان سالمند گردید. تسهیلات ایالات متحده - که با مشارکت وزارت مسکن و توسعه شهری (HUD) ساخته شده‌است - مسکن با کیفیت را برای بیش از ۶۰۰۰ مرد و زن مسن کم‌درآمد، با سن ۶۲ سال و بالاتر، فراهم می‌کند. ساکنان بر اساس درآمدی که دارند، اجاره‌ای را که توسط دولت فدرال تعیین شده‌است، پرداخت می‌نمایند.
آغاز قرن بیست و یکم همچنین شاهد گسترش برنامه خدمات سالمندان بود و سازمان، تبدیل به مرکز خدمات ارشد شد، سازمان، حمایت از انتشارات و سایر خدمات حمایتی را برای رسیدگی به نگرانی‌های مالی، حقوقی، بهداشتی، مذهبی، اجتماعی و خانوادگی افراد بالای ۵۰ سال ارائه می‌نمود.
در سال‌های اخیر، بی‌نای‌بی‌ریث از اصلاحات نظام‌های مراقبت‌های بهداشتی، تأمین اجتماعی و مراقبت‌های دارویی، حمایت کرده‌است.
بی‌نای‌بی‌ریث همچنین در دستور کار داخلی خود، موضوعات روادارانه مانند حمایت از قانون‌گذاری برای مقابله با جرایم ناشی از نفرت و همچنین حمایت از چالش نویسندگی جوانان، Diverse Minds را در دستور کار خود قرار داده‌است. این مسابقه نویسندگی سالانه از دانش‌آموزان دبیرستانی می‌خواهد که کتابی برای کودکان بسازند که به انتقال پیام «پایان دادن به عدم تحمل و تعصب» اختصاص دارد. برندگان این مسابقه، بورسیه‌های تحصیلی دانشگاهی و انتشار و توزیع کتاب‌های‌شان در مدارس و کتابخانه‌های جوامع خود را به‌عنوان جایزه دریافت می‌کنند.
بی‌نای‌بی‌ریث همچنین از برنامه Enlighten America حمایت می‌کند، که محور اصلی آن میثاقی است که در آن، افراد از استفاده از عبارات عامیانه یا جوک گفتن بر اساس نژاد، گرایش جنسی، جنسیت، ملیت یا چالش‌های جسمی یا ذهنی که باعث تحقیر دیگران است، خودداری می‌کنند.
بی‌نای‌بی‌ریث همچنین کتابچه‌ای به زبان انگلیسی و اسپانیایی با نام «کودکان باهوش - کودکان ایمن» تولید و توزیع می‌نماید که هدف آن راهنمایی والدین از طریق بحث با فرزندان‌شان در مورد خطرات احتمالی است.
سازمان بین‌المللی بی‌نای‌بی‌ریث مستقر در آمریکا، اتحادیه ضد افترا B'nai B'rith (ADL) را به عنوان پاسخی به حملات به یهودیان در ایالات متحده تأسیس نمود. در اعلامیه ایجاد ADL به‌طور خاص به لینچ لئو فرانک اشاره شده‌است. ADL اکنون یک سازمان مستقل است.
در استرالیا و نیوزلند، بی‌نای‌بی‌ریث محلی دارای بازوی حقوق بشری خاص خود است که به نام بی‌نای‌بی‌ریث Anti-Defamation Commission (ADC) نامیده می‌شود. این سازمان به حذف افترا علیه یهودیان، مبارزه با نژادپرستی، عدم تحمل و تعصب اختصاص دارد و به دنبال تأمین عدالت و رفتار عادلانه برای همه شهروندان است.B'nai B'rith Anti Defamation Commission in Melbourne Australia
از سال ۱۸۸۶، بی‌نای‌بی‌ریث مجله بی‌نای‌بی‌ریث، که قدیمی‌ترین مجله یهودی است که به‌طور مداوم در ایالات متحده توزیع می‌گردد را منتشر می‌نماید.
بی‌نای‌بی‌ریث همچنین راهنمای برنامه‌های آموزشی محلی یهودیان را منتشر می‌کند و هر سال از ""Unto Every Person There is a Name"" حمایت مالی می‌کند. این برنامه شامل قرائت نام قربانیان هولوکاست، معمولاً در یوم هاشوآ، روز یادبود هولوکاست است.
در سال ۱۹۷۳، سازمان بی‌نای‌بی‌ریث آنچه را که قبلاً سالن نمایشگاه مقر آن در واشینگتن دی سی بود را به موزه ملی یهودی بی‌نای‌بی‌ریث Klutznick تبدیل کرد. این موزه مجموعه وسیعی از اشیاء و هنرهای تشریفاتی یهودی را به نمایش گذاشت و برای چندین دهه مکاتبات سال ۱۷۹۰ بین رئیس‌جمهور جورج واشینگتن و موسی سیکساس، شش تن از کنیسه تورو در نیوپورت، رود آیلند را به معرض نمایش گذاشت. اگرچه انتقال این سازمان از ساختمان خود به دفاتر اجاره‌ای، بسته شدن موزه را برای بازدید عموم ضروری کرد، قطعات منتخبی از این مجموعه همچنان در مقر فعلی بی‌نای‌بی‌ریث به نمایش گذاشته می‌شود و با قرار قبلی برای مشاهده در دسترس هستند.
بی‌نای‌بی‌ریث بین‌المللی بورسیه‌های تحصیلی را برای دانشمندان نوظهور اعطا می‌کند. اولین دریافت کننده بورسیه بی‌نای‌بی‌ریث Dagmar R. Henney از دانشگاه میامی بود که بعدها به دلیل تحقیقاتش در ریاضیات نظری شناخته شد.
هر سال، بی‌نای‌بی‌ریث بورسیه تحصیلی Sally R. Schneider را به یک دانشجوی یهودی شایسته فارغ‌التحصیل که در رشته‌ای تحصیل می‌کند که به نفع بشریت باشد اعطا می‌نماید. این بورسیه که ارزش آن ۱۰۰۰ دلار است، به نام سالی اشنایدر، یکی از اعضای قدیمی بی‌نای‌بی‌ریث که علاقه زیادی به حمایت از اسرائیل و آموزش زنان داشت، نام‌گذاری شده‌است.
لژهای محلی بی‌نای‌بی‌ریث نیز بورسیه تحصیلی اعطا می‌کنند. B'nai B'rith Great Lakes یک بازی کلاسیک گلف سالانه برگزار می‌نماید که درآمد حاصل از آن هر سال هزینه چندین بورسیه تحصیلی کالج را تأمین می‌کند.