moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آریا در شش سالگی در این مجموعهٔ عروسکی همراه خواهرش پوپک، نقش آفرینی کرده‌است.
وی سه‌تار را نزد پدربزرگ خود فراگرفت و سپس نزد اساتیدی چون جلال ذوالفنون، محمود تاجبخش و علی‌اصغر زند وکیلی آموزش دید.
او در سال ۱۳۷۲ در رشتهٔ موسیقی دانشگاه آزاد واحد هنر و معماری پذیرفته شد و نزد اساتیدی چون فرهاد فخرالدینی و مصطفی کمال پورتراب به فراگیری دانش موسیقی پرداخت.
کار حرفه‌ای ساخت موسیقی را از سال دوم دانشگاه با موسیقی تئاتر آغاز کرد و در مدتی کوتاه توانست در جشنواره‌های بین‌المللی تئاتر، نامزد دریافت بهترین موسیقی متن گردد. این عوامل سبب ورود او به سینما و تلویزیون گردید.
عظیمی‌نژاد با ساخت موسیقی فیلم «میم مثل مادر» در سینما و «او یک فرشته بود» در تلویزیون توانست خود را به‌عنوان یکی از بهترین آهنگ‌سازان کشور بشناساند و نامزدی جایزهٔ بهترین موسیقی متن در جشنواره بین‌المللی فیلم فجر و جایزهٔ خانه سینما را برای آهنگ‌سازی فیلم‌هایی چون «میم مثل مادر»، «طلا و مس» و «فرزند خاک» به دست آورد.
عظیمی‌نژاد در سال ۲۰۰۴ میلادی توانست مقام دوم جشنوارهٔ بین‌المللی موسیقی بریتانیا را در رشتهٔ موسیقی فولکلوریک بین‌المللی با تکنوازی سه‌تار به‌دست‌آورد. آشنایی آریا با جاسلین پوک آهنگ‌ساز نام‌دار بریتانیایی سبب همکاری وی با این آهنگ‌ساز اهل بریتانیا در چندین پروژهٔ موسیقی فیلم شد.
ساخت موسیقی برای خوانندگان سرشناس ایرانی از دیگر فعالیت‌های حرفه‌ای او است.
علاقهٔ او به موسیقی فولکلور ایرانی سبب شده تا مجموعه‌ای از موسیقی نواحی ایران را جمع‌آوری کرده و از آن‌ها در ساخت موسیقی فیلم استفاده نماید.
عظیمی‌نژاد سرپرست گروه موسیقی «بوم و بر» است که در سبک موسیقی تلفیقی فعالیت دارد تا در فضایی مدرن و امروزی، شنوندگان را به شنیدن نغمات و مقامات در حال فراموشی موسیقی مقامی فرا خواند. نیما رمضان، آرش سعیدی و بردیا امیری از دیگر اعضای این گروه هستند.
او عضو گروه نوازندگان ارکستر محمد اصفهانی است.
همچنین او یکی از چهار داور مسابقهٔ عصر جدید در فصل نخست و دوم بوده‌است.
۹-نوازندگی گیتار در قطعه آبی آلبوم مسافر (شادمهر عقیلی)
اسماء حُسنی یا نام‌های نیکوی خداوند نام‌هایی هستند که در اسلام برای الله، خدای این دین، به کار رفته‌است. منابع اسلامی غالباً شمار این نام‌ها را ۹۹ نام دانسته‌اند که بیشتر آن در قرآن آمده‌است، ولی برخی دیگر براین باورند تعداد آن‌ها بیشتر است.
از میان این ۹۹ نام، ۸۵ تای آن مستقیماً در قرآن ذکر شده‌است. اما تعدادی از این نام‌ها مستقیماً در قرآن وجود ندارد یا مصدری از آن به کار گرفته شده باشد یا به شکل غیر مستقیم به صفتی اشاره شده باشد. بعضی از روحانیون با رجوع به احادیث تا ۲۰۰ مورد از این نام‌ها را یافته‌اند.
مسلمانان اسماء حُسنی را به ۳ گروه بخش کرده‌اند:
اعتقاد مسلمانان بر این است که یکی از اسامی الله که بر کسی دانسته نیست اسم اعظم است؛ و با بر زبان آوردن آن هر خواستهٔ گوینده برآورده خواهد شد.
علاوه بر این ۹۹ نام، اسامی دیگری برای الله در روایاتی از شیعه و سنی و اهل تصوف ذکر گردیده‌است. در برخی موارد تا هزار و یک اسم ذکر شده و در برخی دیگر چهار هزار اسم است.. الکفعمی، ابراهیم بن علی، المقام الأسنی، ص۸۶.
در آیات زیر به وجود نام‌های نیکو برای الله اشاره شده‌است:قرآن مجید، انتشارات اسوه، به خط عثمان طه
در جدول زیر ۱۰۰ نام خدا بنا بر سنت اسلام، که به نام‌های نیکوی خداوند معروف‌اند، با ترجمه فارسی و معادل ابجد آن‌ها آمده‌است.
نزد مسلمانان بر سر بیشتر این نام‌ها اتفاق نظر است؛ هر چند که در مورد تعدادی از آن‌ها همچنان است.مهذب الاسماءفرهنگ دهخدا، علی اکبر
دهخدا، انتشارات دانشگاه تهرانفرهنگ معین، محمد معین، انتشارات امیرکبیرتناولی، ص. ۳۵
عموماً بر سر اغلب این نام‌ها با هم توافق دارند؛ هر چند که در مورد تعدادی از آن‌ها همچنان اختلاف وجود دارد.
برای صوفیان باور به صدمین نام الله از ارزش والایی برخوردار است. بنا بر باور آنان تنها در اثر شناخت تمام و کمال پروردگار می‌توان به این نام پی برد. آن‌ها صدمین نام خداوند را اسم اعظم می‌گویند.Encyclopedia of The Orient (نوامبر ۲۰۰۷)
در برخی احادیث مذهب شیعه گفته شده‌است که مهدی نام صدم را آشکار می‌کند.
به نگارش اسماء حسنی با بکارگیری از صنعت مربعات و اعداد وفقی را بر پوست، کاغذ یا پارچه "اسماء نویسی" می‌گویند. این کار در دوران قاجار در ایران رواج داشت.
در مورد اسما و صفات الهی کتابهای متعددی نگاشته شده که برخی از آنها عبارتند از:
هَزْل در ادبیات،در فرهنگ دهخدا به معنی شوخی،طنز،هجو است.
هزل واژه‌ای عربی است و معنی آن مزاح و بیهوده‌گویی است. در انگلیسی Facetiousness، فرانسوی Facétieux و در لاتین Facetiae گفته می‌شود. هزل با ریشهٔ عربی، با کعِب و هذیان و سخریه هم‌معناست. در آیه ۱۴ سورهٔ الطارق، به این معنا آمده‌است: "و ما هو بالهزل" که گفته‌اند: «ای لیس بهذیان» یا «و ما هو باللّعب» و «ای لیس بالسُّخریة». معجم المصطلحات هزل را چنین تعریف کرده است: القول الخالی‌عن نِيَّةٍ، فلا يراد باللفظ معناه، لا الحقيقی، ولا المجازی. و من شواهده: انّه لقول الفصل ، و ما هو بالهزل (الطارق: 13 - 14) ومن شواهده حديث ‏أبی‌هُریره: "‏ثَلَاثٌ جِدُّهُنَّ جِدٌّ، وهَزْلُهُنَّ جِدٌّ : النِّكَاحُ، والطَّلَاقُ، والرَّجْعَةُ" أبو داود :2194.
حسین واعظ کاشفی در "بدایع الافکار فی صنایع الاشعار"، هزل را الفاظی دانسته که از نظر عقل درست و دقیق نباشد و تنها مایهٔ تفریح خاطر شود. مولانا جلال‌الدین محمد بلخی در دفتر چهارم مثنوی سروده که مضمونش این است:http://ganjoor.net/moulavi/masnavi/daftar4/sh133/ هزل با اینکه ظاهر زشت و شرم‌آور دارد، در باطن نتیجه‌ای اخلاقی-اجتماعی می‌تواند داشته باشد یا تنبیهی:
عبید زاکانی، اثیرالدین اخسیکتی، سوزنی سمرقندی، مختاری غزنوی، انوری، شهاب ترشیزی، فوق الدین یزدی(فوقی یزدی)، خاکشیر اصفهانی، مکرم اصفهانی و ایرج میرزا شاعران فارسی‌زبانی بودند که به هزل می‌پرداختند. در تذکره‌های فارسی نوشته‌شده در دوره سدهٔ دهم تا دوازدهم هجری، مانند: "تحفهٔ سامی" از سام میرزا صفوی، "هفت اقلیم" از امین احمد رازی، "نصرآبادی" از میرزا محمدطاهر نصرآبادی"آتشکده" از آذر بیگدلی نمونه‌های بسیاری از هزل دیده می‌شود.
سنایی را نخستین شاعری دانسته‌اند که سخن از هزل می‌گوید و آگاهانه این نوع شعر را در مفهومی جدا به کار می‌برد؛ حال آنکه هجو نیز می‌سروه است:
سعدی در ابتدای "خبیثات و مجالس الهزل" دربارهٔ انگیزه‌اش از هزل‌سرایی نوشته‌است: «مرا ملزم کردند بعضی از بزرگان که تصنیف کنم برای ایشان کتابی در هزل به شیوهٔ سوزنی، من به ایشان جواب ندادم پس مرا تهدید کردند به کشتن. پس به خاطر آن پاسخ دادن امر او را و سرودم این بیت‌ها و من پناه می‌برم به خداوند بلندمرتبه از برای سرودن این هزلیات. این فصلی است به شیوهٔ هزل و این شیوه را بزرگان فضل ایراد نمی‌گیرند. برای اینکه هزل در کلام مانند نمک در غذاست. این کتاب مطایبه است و از خداوند توفیق می‌خواهم.»
عطار نیشابوری نیز گویا از هزل گریزان بوده‌است و بیتی دارد «شعر مدح و هزل گفتن هیچ نیست/شعر حکمت به که در وی پیچ نیست.»http://ganjoor.net/attar/mosibatname/mbkhsh0/sh26/ عبید زاکانی در ابتدای "رسالهٔ دلگشا" نوشته‌است: «چنین گوید مؤلف این رساله… که فضیلتِ نُطق که شرفِ انسان بدان منوط است بر دو وجه است: یکی جد و یکی هزل، و رحجان جد بر هزل از بیان و برهان مستغنی است و چنان‌که جدِّ دایم موجب ملال خاطر می‌باشد، هزل دایم نیز سبب استخفاف و کسرِ عرض می‌شود و قدما گفته باشند: جدِّ همه‌سال جان مردم بخورد/ هزلِ همه‌روزه آبِ مردم ببرد. اما اگر ارباب لطف از بهر دفعِ ملال و تفریح بال چنان‌که حکما فرموده‌اند که الهزلُ فی الکلام کالمِلحِ فی الطعام؛ زمانی به مطالعه نوعی از هزل ملتفت شوند و قول شاعر ر.ک. می‌گوید:
اعتبار کنند و کار فرمایند. همانا معذور باشند و بزرگان در این معنیِ این مقدار جایز داشته‌اند.»
او در رسالهٔ "صدپند" نیز یادآوری می‌کند: «هزل را خوار مدارید و در هزلیان به چشم حقارت منگرید.» نصیرالدین طوسی به هزل التفاتی نداشت و آن را کار بی‌شرمان، شوخ‌چشمان و مسخرگانی می‌دانست که آن را وسیلهٔ معیشتِ خویش ساخته‌اند و با ارتکاب رذایل موجب خندهٔ اصحاب ثروت و صاحبان ناز و نعمت می‌شوند.
هَجْوْ در ادبیات، شعر یا نثری است که ضدِّ مدح باشد و برای مقاصد شخصی به‌کار رود. لحنی گزنده، صریح و گاه توهین‌آمیز دارد؛ اما اگر برای بیان دردهای اجتماعی-سیاسی به کار رود، با زبانی ملایم‌تر سروده می‌شود. هجو بر پایهٔ نقدِ گزنده و دردانگیز بنا می‌شود و گاهی به سرحدّ دشنام یا ریشخندِ مسخره‌آمیز و دردآور می‌انجامد؛ هرگونه تکیه و تأکید بر زشتی‌های وجودِ یک چیز – خواه به ادعا و خواه به حقیقت – هجوْ است.نیکوبخت، ناصر؛ هجو در شعر فارسی، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۸۰، چاپ اول، ص۲۷. "هجویه" یا "هجونامه" نیز، شعر یا نثری است که بر پایهٔ هجو و دشنام کسی باشد.حلبی، علی‌اصغر؛ مقدمه‌ای بر طنز و شوخ‌طبعی در ایران، تهران، پیک، ۱۳۶۴، چاپ اول، ص۳۷. با توجه به تعریفِ ادبیِ هجو و تفاوتی که منتقدانِ ادبیات بینِ هجو و فحاشی قائلند، می‌توان تمام هرزه‌درایی‌ها و ناسزاگویی‌های رکیک را که به لکه‌دار شدنِ حیثیت و آبروی افراد منجر می‌شود، از قلمروِ هجو خارج کرد.
مُهاجات هجویه‌های شاعران برای یکدیگر است. از جمله مهاجاتِ ابوالعلاء گنجوی (قرن ششم) و شاگردِ او و نیز مهاجاتِ خاقانی شروانی و رشیدالدین وطواط (متوفی ۵۷۳ ق) بسیار معروف است.میرصادقی، میمنت؛ واژه‌نامهٔ هنر شاعری، تهران، کتاب مهناز، ۱۳۷۳، چاپ سوم، ص۳۰۳.
هجو واژه‌ای عربی است که معنی سرزنش‌کردن، بیهوده سخن‌گفتن، دشنام‌دادن، یاوه‌گفتن، نکوهیدن و عیب کسی را شمردن می‌دهد. lampoon به معنی "بیایید بنوشیم"، معنی معادل انگلیسی هجو است. معادل فرانسوی‌اش lampon است. ریشهٔ فعلی‌شان lamper، «به یک جرعه نوشیدن»، «زیاد نوشیدن» و «مست‌کردن» معنا دارد.
هجو معمولاً کوتاه بیان می‌شود (ایجاز)، زیرا کوتاه بودن سبب می‌شود بهتر در ذهن بماند. هجوها به دودستهٔ کلی مستقیم یا شخصی، غیرمستقیم یا سیاسی-اجتماعی بخش‌بندی می‌شود. هجو مستقیم آن است که شاعر به سبب فردی برای تهدید، تحقیر، انتقام، تخریب، کینه و حسد دشنام دهد؛ رذایل اخلاقی مخاطبش را یادآوری کند و با گستاخی به او حمله کند. در این حالت هجو در تقابل با مدح است. مدح شعری است که برای تمجید و تملق سروده می‌شود. در برخی موارد، انگیزهٔ هجوسرایی تلافی شاعر برای ناکامی از دریافت صله بود.
هجو غیرمستقیم، دومین نوع هجو است که نزاهت هم نامیده می‌شود. این نوع هجو از غرض‌های فردی فراتر می‌رود و جنبه‌های سیاسی اجتماعی به خود می‌گیرد. این نوع هجو، نسبت به نوع اول، تأثیر بیشتری دارد، کمتر دشنام می‌دهد، مضمونی مؤثر دارد و سرودن آن مهارت ادبی بسیاری می‌خواهد.
هجوسرایی در ادبیات فارسی در قالب قطعه و قصیده برای اغراض شخصی یا سیاسی-اجتماعی به کار رفته‌است. محمدجعفر محجوب در کتاب "سبک خراسانی در شعر فارسی"، دیدگاهی دربارهٔ خاستگاه هجو فارسی بیان کرده‌است.منجیک ترمذی از نخستین شاعرانی است که عمدهٔ اشعارش در هجو است. در "مجمع الفضحا" دربارهٔ او نوشته شده که «مردی تیززبان، هزل‌آیین، تندطبع، زبان‌آور، بلیغ و نکته‌دان بود که کسی از تیر طعنش نرستی و از کمند هجوش نجستی، سینهٔ اهل کینه را به خدنگ هجا خستی و دست اهل زمان را به کمند هزل بستی.»
"عزیرالله کاسب" در کتاب "چشم‌انداز تاریخی هجو" در فصل انگیزه‌ها در سیر هجا، ضمن شرح کاملی از هجویات و هجو سرایان فارسی در هر دورهٔ تاریخ ادبیات، شعری را که مردم خراسان در هجو اسد بن عبدالله می‌خواندند، از نخستین هجوهای شعر دری می‌داند. مکرم اصفهانی هجوسرایی معروفی بود که شعرهای خود را با لهجهٔ اصفهانی در روزنامهٔ صدای اصفهان چاپ می‌کرد. «او با طنز خاص خود برای بیداری می‌کوشید و به جنگ خرافات می‌رفت». معروفترین شعر او هارون و لات نام دارد.
هجو در ادبیات عربی پیشینه‌ای غنی دارد و به عصر جاهلی برمی‌گردد. می‌گویند شاعری به نام حطیئه ابتدا مردم زمان خود را هجو گفت. سپس زبان به هجو اعضای خانوادهٔ خود گشود و سرانجام آنگاه کسی را نیافت بهجاید، خود را هجو گفت. زن، از موضوعات هجو جاهلی بود. شاعران جاهلی، زنان را به چیزهای ساده، پست و گاه بی‌معنا تشبیه می‌کردند.
هجوسرایی و مفاخره، پس از پیدایی اسلام، میان شاعران همچنان کم‌وبیش رواج داشت؛ در سده‌های اولیهٔ قمری، اخطل، فرزدق، جریر، بشار بن برد، ابن رومی، ابوتمام، متنبی و ابن بسام از هجوگویان مشهور بودند.
«قِتال» هجوهای جنگی ادبیات عربی بود. در دورهٔ جاهلی، هر قبیله با گزنده‌ترین زبان، شعر می‌سرود. این شاعران به هنگام جنگ، پیشاپیش، جنگجویان خودی را به شور و شوق می‌آوردند.
ارسطو گفته که «آن‌ها که طبع بلند داشتند، افعال بزرگ و اعمال بزرگان را تصویر کردند. آن‌ها که طبعشان پست و فرومایه بود، به توصیف اعمال دونان و فرومایگان پرداختند. دسته‌ای اخیر هجویات سرودند و دستهٔ نخست سرودهای دینی و ستایش‌ها را.»
در سده هفتم پیش از میلاد، آرخیلوخوس خطاب به لیکامبس، هجوی چنان قوی سرود که او و دخترانش خود را به دار آویختند. منظومهٔ مرگیتس هجویی نقد آمیز بود که اندازهٔ کمی از آن مانده‌است. ظاهراً موضوعش، سرگذشت‌نامهٔ فردی بیچاره به نام مرگوس بود که دانش بسیار اما نادرست داشت.
ارسطو در کتاب "فن شعر" وقتی به خاستگاه طنز در کمدی کهن یونان می‌پردازد، از شعرپاره‌های نکوهش‌بار جادوگران یاد می‌کند که در آیینگان اقوام گوناگون یونان خطاب به ارواح خبیث خوانده می‌شد تا روح خبیثی که شخص، قبیله یا قومی را نفرین کرده بود از مکانی براند و باروری و زایندگی را بازگرداند.
سیمونیدس نیز از شاعران هجو سرای یونان باستان بود. تنها اثر مانده از او، شعری هجو آمیز است. «جوهر وجود زنان را از جانوران گوناگونی مانند ماده‌خوک و ماده‌روباه و ماده‌سگ و ماده‌الاغ و قاقم ماده و مادیان و بوزینهٔ ماده سرشته‌اند، وجود برخی از ایشان خاک و آبِ دریاست و تنها نوع خوب این جنس، آن است که از طبیعت زنبور سرشته شده باشد.»
نقل شده در کتاب المعجم فی المعاییر الاشعار العجم:
نظام نوشتاری یا رسم‌الخط یا دبیره یا قواعد کتابت (عربی) یک قرارداد است که برای نگارش مطالب به‌کار برده می‌شود. تفاوت دبیره‌ها در شیوهٔ برخورد یا تعبیر آن‌ها از مفهومی است که شیوهٔ نگارش کلمات در متن نسبت به یکدیگر به دست می‌دهد. دبیره روشی استاندارد را برای نوشتن خط یک زبان، نمایش می‌دهد. زمانی که بیش از یک خط برای نوشتن یک زبان موجود باشد، مانند زبان کردی، زبان اویغوری، زبان صربی و یا زبان اینوکتیتوت، ممکن است چند دبیره برای آن زبان موجود باشد. دبیره با نقاشی خط متفاوت است.
سرهم‌نویسی، جدانویسی، حرف اضافه، حرف ربط، واژه‌های چنداملایی، نشانه‌گذاری و املای وام‌واژه‌ها از مفاهیمی هستند که عامل‌های مشخص‌کنندهٔ دبیره‌ها به‌شمار می‌آیند.
لیندزی مورگان (دی) لوهان (زادهٔ ۲ ژوئیه ۱۹۸۶) دورگهٔ ایتالیایی و ایرلندی، بازیگر، مانکن و خوانندهٔ پاپ آمریکایی است. وی یک از چهره‌های سرشناس هالیوودی و زندگی‌اش پر از حادثه‌ها و حاشیه‌های گوناگون است. اعتیاد به الکل، مواد مخدر، سرقت و قمار و دادگاه‌های پیاپی، چیزهایی است که با زندگی این بازیگر سینمای هالیوود آمیخته‌است. او همواره یکی از خبرسازها است. او در سن ۱۷ سالگی جذاب‌ترین ستارهٔ سینمای هالیوود لقب گرفت است و در سال ۲۰۰۸ ردهٔ نهم مجلهٔ ماکسیم را در برترین‌های سال از آن خود دارد.
لیندزی لوهان در سپتامبر ۲۰۰۸ میلادی، پیشنهاد ۷۰۰ هزار دلاری مجلهٔ پلی‌بوی مبنی بر عریان شدن در شمارهٔ مخصوص ژانویه ۲۰۰۹ میلادی به مناسبت ۵۵ سالگی این مجله را رد کرد، اما نهایتاً در پی دریافت مبلغی معادل با یک میلیون دلار آمریکا، به صورت عریان و با گریم مریلین مونرو، در شمارگان ژانویه ۲۰۱۲ مجلهٔ پلی‌بوی ظاهر شد.First look inside bombshell Lohan's nude Playboy shoot, The Daily Mail
وی دارای گرایش جنسی، دوجنس‌گرا(بایسکشوال)است.
لیندسی لوهان در نیویورک به دنیا آمد و در مریک، لانگ آیلند بزرگ شد، لوهان شغل نمایش خودش را از کوچکی برای مدهای بچه‌گانهٔ مجله و آگهی‌های تلویزیونی شروع کرد، در سن ۱۰ سالگی وارد حرفهٔ بازیگری شد در سال ۲۰۰۴ لوهان همچنین وارد دنیای موسیقی شد لوهان یک خانه در بورلی هیلز کالیفرنیا دارد اما اکثر اوقات در نیویورک و در کنار خانواده‌اش است، مدل صورت پر لک و موهای بور آغاز کار لوهان برای فورد مدل در ۳ سالگی بود، چشم‌های آبی و موهای بلوند باعث تقاضاهای زیادی از لوهان شد که لوهان اولین کار خودش را پیدا کرد، پافشاری لوهان باعث شد که سرانجام بیش از ۱۰۰ چاپ از لیندزی برای تبلیغ‌های تویس ار چاپ شود.https://en.wikipedia.org/wiki/Lindsay_Lohan
لینزدی لوهان اولین فرزند خود را از همسرش، بادر شاماس، به دنیا آورد. نام نوزاد پسر لوای است که یک نام عربی به معنای سپر یا محافظ است.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که لیندزی لوهان در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
کاروانسرای سه نخود واقع در جادهٔ قدیمی لار، و از دو قسمت تشکیل شده‌است که مساحت آن‌ها با یکدیگر برابر است. این مکان در دورهٔ شاه عباس صفوی ساخته شده‌است و با ۴۰۰ سال قدمت جزء ابنیهٔ تاریخی شهر لار محسوب می‌شود. «کاروانسرای سه نخود»
در زمان قاجاریه توسط فردی از بزرگان شهر لار اداره و از آن برای تخلیهٔ بارهای شتر و انتقال کالا از لار به مناطق اطراف استفاده می‌شده‌است. اما پس از فوت او میان پسران او بر سر تصاحب ملک اختلاف افتاد و در نهایت تولیت آن به شخصی به نام حاج ملاعلی داده می‌شود.
حاج ابوتراب مظهری، در سال ۱۳۰۲ شمسی در شهرستان نهاوند متولد شد . وی در کودکی پدر خود را از دست داد و به همراه مادرش به گذر ایام پرداخت . در ابتدای نوجوانی به فراگیری شغل خیاطی مشغول شد و نان‌آور خانه گشت . در جوانی مدتی به تهران هجرت و سپس به شهرستان ملایر عظیمت نمود و در آنجا ساکن گشته و مشغول به فعالیت شد . با باز شدن کلاس‌های اکابر به دستور رضاشاه وی به این کلاس‌ها رفته و مدرک اکابر را کسب نمود. با ذوق و علاقه وافر وی به ادبیات مخصوصاً شعر و مطالعه کتب اشعار مختلف در خود قریحه شعری را حس نموده و شروع به سرودن شعر نمود که بیشتر در قالب غزل اشعار خود را می سرائید. وی بیش از هزار بیت شعر سرود که حاصل این فعالیت‌ها چاپ مجموعه اشعار وی در سال ۱۳۸۵ بود. وی در دهم اسفند ماه ۱۳۸۵ در ملایر به دلیل ابتلا به بیماری کلیوی دیده از جهان فرو بست .
بزنگان("bazangan")، مرکز دهستان گل‌بی‌بی و روستایی از توابع بخش مرزداران شهرستان سرخس، استان خراسان رضوی است. و در فاصله ۱۰۰ کیلومتری شهر سرخس قرار دارد.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۶۹۷ نفر (۹۱۵ خانوار)است. .
این روستا در ۹۰ کیلومتری جنوب شرقی سرخس و در دامنه شمالی رشته کوه بزنگان و ۲ کیلومتری غرب راه مزداوند به چهچه قرار دارد.
این روستا از توابع شهرستان سرخس است و در ۱۲۸ کیلومتری شرق مشهد در یک منطقه دشتی واقع شده‌است کوه بزنگان در ۴ کیلومتری جنوب کوه قره داغ و در ۶ کیلومتری غرب و جنوب غربی روستا قرار گرفته‌است آب و هوای آن معتدل خشک است در این روستا قلعه تاریخی بزنگان واقع شده‌است که نشان از قدمت دیرینه روستا دارد.
اولین ساکنین بزنگان طایفه موری‌ها (mouri) بوده‌اند.
ریشه فامیل مروی مربوط به زادگاه اصلیشان شهر مرو است، که اکنون جزو کشور ترکمنستان می‌باشد.این شهر زمانی در قلمرو و جزو خاک ایران بود که در زمان حکومت قاجار از کشور ایران منفک گردیده است.
آب و هوای بزنگان معتدل و خشک است.
ارتفاع آن از سطح دریا ۱۰۲۰ متر و آب و هوای آن معتدل و کوهستانی است.
در این روستا قلعه تاریخی بزنگان واقع شده‌است که نشان از قدمت دیرینه روستا دارد.
منطقه سَلَمیه یکی از منطقه‌های استان حمات کشور سوریه است. مرکز این منطقه شهر سلمیه است.
منطقه مصیاف به پنج ناحیه تقسیم شده‌است: (جمعیت بر پایه سرشماری رسمی ۲۰۰۴):
شهرستان حَمات یکی از شهرستان‌های استان حمات کشور سوریه است. جمعیت این شهرستان در سال ۲۰۰۴ بالغ بر ۶۴۴٬۴۴۵ تن بود. مرکز این شهرستان شهر حمات است.
منطقه مُحَردِه یکی از منطقه‌های استان حمات کشور سوریه است. مرکز این منطقه شهر محرده است.
منطقه محرده به پنج ناحیه تقسیم شده‌است: (جمعیت بر پایه سرشماری رسمی ۲۰۰۴):
منطقه سِقیلبیه (در نقشه‌های فارسی اشتباهاً صقیلبیه نیز نوشته‌اند) یکی از منطقه‌های استان حمات کشور سوریه است. مرکز این منطقه شهر سقیلبیه است.
منطقه سقیلبیه به پنج ناحیه تقسیم شده‌است: (جمعیت بر پایه سرشماری رسمی ۲۰۰۴):
منطقه مَصیاف یکی از منطقه‌های استان حمات کشور سوریه است. مرکز این منطقه شهر مصیاف است.
استان حَمات یکی از استان‌های کشور سوریه است.
مرکز این استان شهر حمات است.
حمات یکی از قدیمی‌ترین مناطق خاورمیانه است که انسان‌های ماقبل تاریخ در آن زندگی می‌کرده‌اند.
مساحت این استان در حدود ۸۸۸۰ کیلومتر مربع می‌باشد.
رود عاصی از وسط این شهر می‌گذرد.
جمعیت استان حمات طبق سرشماری عمومی اخیر ۱٬۴۵۰٬۰۰۰ نفر بوده‌است.
مرکز این استان شهر حمات است که در کرانهٔ رود عاصی بطول ۱۷۱ کیلومتر واقع شده‌است، در طول مسیر این رود درختزارهای زیادی به‌ویژه از مرکبات دیده می‌شود ۶۱%مردم حماه مسلمانان سنی هستند و ۱۹% را علوی ها تشکیل می دهند.۱۲% نیز اسماعیلی ها و ۱% دیگر را شیعیان دوازده امامی تشکیل میدهند و جامعه کوچک مسیحی نیز که ۷% مردم استان حماه را تشکیل می دهند.
مرکبات، بر زیبائی و جمال این شهر افزوده‌است.
استان حماه شامل ۹ شهر است:
قلعهٔ حمات یکی از مشهورترین قلعه‌های تاریخی سوریه‌است. این دژ که در بالای تپه‌ای راهبردی قرار دارد در جنگ‌های صلیبی نقش مؤثری داشته‌است.
کلیسای سرکیس مقدس یا کلیسای سارکیس مقدس، - ، نام یک کلیسای ارمنی واقع در خیابان کریمخان زند، ابتدای خیابان نجات الهی (ویلای سابق) در تهران است. کلیسای سرکیس مقدس با هزینه شخصی فردی خیر از ارمنی‌های ایران به نام «مارکار سرکیسیان» و طرح مهندس اوژن آفتاندلیانس در سال ۱۳۴۹ (۱۹۷۰ میلادی) بنا شد. هزینه ساخت کلیسا سه و نیم میلیون تومان برآورد شد. کلیسای سرکیس مقدس روز ۹ اردیبهشت ۱۳۵۲ با حضور بیش از ۵ هزار نفر از ارامنه تهران بوسیله عالیجناب خورن اول، پیشوای ارامنه جهان تقدیس شد. پس از افتتاح این کلیسا، مقر خلیفه‌گری ارامنه تهران از کلیسای مریم مقدس به این محل جدید انتقال یافت.
پس از انجام مراسم مذهبی و نام گذاری کلیسای جدید که به نام یکی از قدیسان کلیسای ارمنی، یعنی «سرکیس مقدس» نام گذاری شد.
سرکیس مقدس، از قدیسان کلیسای حواری ارمنی، در اوایل سده چهارم میلادی از سرداران ارتش روم بود که به علت مسیحی بودن تحت تعقیب قرار گرفت.
او به همراه پسرش، «ماردیروس»، به ارمنستان پناه برد اما تیران، پادشاه ارمنستان، تحت فشار امپراتور روم مجبور
به اخراج آنان از ارمنستان شد. آنان به خدمت ارتش شاپور دوم درآمدند که در جنگ با کوشان‌ها بود. شاپور از خدمات سرکیس بسیار خرسند بود اما از آنجایی که به وی اتهام تبلیغ مسیحیت در بین سپاهیان شاپور را زده بودند دستور داد تا او و پسرش را به همراه شماری از سربازان در نیشابور به قتل رسانند. در تقویم کلیسای ارمنی، یک روز به سرکیس مقدس اختصاص دارد. در این روز، جوانان ارمنی به یاد او مراسم خاصی را برگزار می‌کنند.
کلیسای سرکیس مقدس، که بزرگ‌ترین کلیسای تهران است، دارای ابعادی به طول ۳۶/۵ متر و عرض ۱۷/۸ متر با پلان بازیلیکا تک ناوی است که بر روی صفه‌ای کم ارتفاع بنا شده و با در نظر گرفتن امانت خانه‌های دو طرف محراب در سمت شرقی بنا و راهرو ورودی اصلی، در سمت غربی بنا، کلیسا از داخل دارای پلان صلیبی شکل است. دیوارهای خارجی بنا با سنگ مرمر سفید رنگ و دیوارهای داخلی و سقف با گچ پوشانده شده.
اگرچه مهندس آفتاندلیانس در طراحی کلیسای سرکیس مقدس از معماری قرون وسطی و عصر جدید ارمنستان پیروی کرده با جسارت تغییراتی در این دو نوع معماری داده و گنبدی ساخته که ظاهراً بدون داشتن تکیه گاهی بر روی سقف قرار دارد و در هوا معلق است. از آنجایی که در کلیساهای تک ناوی وزن سقف بنا به وسیله قوس‌های واقع در زیر سقف به دیوارهای طولی دو طرف بنا منتقل می‌شود بنابراین این گونه بناها، برای تحمل فشار سقف، نمی‌توانند عرض زیادی داشته باشند و به همین دلیل نیز، فاقد گنبد و معمولاً، بناهایی کوچک هستند اما آفتاندلیانس، متأثر از معماری کلیساهای تک ناوی و آمیختن این سبک با معماری تالارهای گنبددار، کلیسای سرکیس مقدس را به گونه‌ای طراحی کرده که توانسته گنبد عظیمی بر روی آن قرار دهد.
محراب کلیسا به صورت نیم دایره است و مطابق با سنت کلیساهای ارمنیان در سمت شرقی بنا قرار دارد. کف آن نیز بالاتر از کف صحن کلیسا و دارای سه نورگیر است. در دو طرف محراب، امانت خانه‌ها قرار دارند که هر یک دارای نورگیری کوچک هستند و به غیر از ورودی به داخل صحن کلیسا ورودی مجزایی نیز به محوطه خارج از بنا دارند. دیوارهای بالای محراب و دو سمت آن با نقاشی‌های دیواری، با موضوعاتی برگرفته از کتاب مقدس، اثر ادمان آیوازیان، پوشیده شده‌است. صحن کلیسا را می‌توان به سه بخش تقسیم کرد که قسمت میانی ۷۵ سانتی‌متر از هر طرف پهن‌تر از دو قسمت شرقی و غربی است و گنبد در این قسمت از بنا قرار دارد. گنبد شانزده ضلعی کلیسا به وسیله یک چهار ضلعی بر روی چهار طاقی قرار گرفته که بر روی شاه تیرها تکیه دارد. ساق و گنبد آن تماماً از نورگیرها تشکیل شده‌است.
ورودی اصلی، که دارای سردری با سبک معماری کلیساهای سده‌های چهارم و پنجم میلادی ارمنستان است به داخل راهرویی به پهنای محراب کلیسا باز می‌شود و در بالای آن، بالکنی وجود دارد که محل اجرای سرودهای روحانی گروه کر است. کلیسا دارای دو ناقوسخانه است که در دو طرف راهروی ورودی ضلع غربی آن و در بالای دو ورودی بنا، به صورت برجی با پلان چهار گوش قرار دارند و در انتهای آن‌ها گنبدهایی شبیه به گنبد اصلی کلیسا با ساق‌های هشت ضلعی ساخته شده‌است.
بنای یادمان نسل‌کشی ارمنیان در کلیسای سرکیس مقدس از سنگ مرمر سفید ساخته شده و بلندی آن ۳/۵۰ متر است که بر پایه‌ای از همان سنگ به ابعاد ۷۷×۱۶۲ و بلندی ۸۲ سانتی‌متر قرار گرفته. روی پایه، کتیبه‌ای به پهنای ۷۷ و بلندی ۶۶ سانتی‌متر دیده می‌شود که بر روی آن به خط نستعلیق فارسی و زیر آن به ارمنی نوشته شده‌است: «یادبود شهدای ارامنه». زیر این نوشته به زبان ارمنی «۲۴ آوریل ۱۹۱۵».
این بنا در ۱۳ اردیبهشت ۱۳۵۲ خورشیدی در پنجاه و هشتمین سالگرد نسل‌کشی ارمنیان رونمایی شد.
بنای یادمان نسل‌کشی ارمنی‌ها، با طرحی مرکب از سه قطعه سنگ، در نگاه اول نماد باور دینی ارمنیان است، باوری که برای صیانت از آن ملتی رهسپار قتلگاه شد. نقش صلیب روی خاچکارها نماد رستاخیز مسیح و نشانگر شهادت و خیزش است و چنان‌که مسیح از مردگان برخاست، ملت ارمنی نیز با وجود کشتارها، آوارگی و پراکندگی توانست حکومت مستقل ارمنستان را، پس از تحمل چندین سده سلطهٔ بیگانگان، در ۱۹۱۸ میلادی بنا نهد. دیگر نقش‌های رویهٔ بنای یادبود در مجموع بیانگر روحیهٔ آزادی‌خواهی، پایداری، پایبندی به دین و ایمان و اعتقاد به پیروزی حق و حقیقت هستند.
کلیسای مریم مقدس مربوط به دوره پهلوی است و در تهران، خیابان میرزا کوچک خان واقع شده و این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۷۲۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
در ۱۹۳۶ میلادی، بررسی بنای کلیسای جدید آغاز شد و در ۱۷ آوریل ۱۹۳۷، جلسه‌ای با حضور معماران ارمنی تشکیل و از «نیکلای لائوری»طبق اطلاعات شفاهی نیکلای لائوری از ارمنیان جمهوری آرتساخ بود که پس از اشغال منطقه به دست ارتش سرخ شوروی در اواخر ۱۹۲۰ میلادی به همراه خانوادهاش به ایران مهاجرت کرد. خواسته شد تا براساس بودجهٔ شصت هزار تومان طرح کلیسا را ارائه کند. در این بین، آقای «رومان عیسی یان» هزینهٔ بنای کلیسا را تقبل کرد و از نیکلای مارکفطراحی بنا به دست نیکلای لائوری صورت گرفته اما به دلایل نامعلومی ساخت آن به نیکلای مارکُف واگذار شده‌است؛ و با توجه به اینکه نیکلای لائوری در ۱۹۳۹ میلادی درگذشته و دیگر نمی‌توانسته نقشی در ساخت کلیسا داشته باشد به‌طور قطع بنای کلیسا به دست نیکلای مارکف صورت گرفته‌است. او معماری روسی با اصلیت گرجی بود که تحصیلات خود را در دانشگاه‌های تفلیس و سن پترزبورگ گذرانده و در سال‌های جنگ جهانی اول، به ایران مهاجرت کرده بود. خواسته شد تا براساس بودجهٔ یکصد هزار تومان کلیسا را بنا کند.ویکتور دانیل، بیژن شافعی و سهراب سروشیانی، معماری نیکلای مارکُف (تهران: ۱۳۸۲)
روز یکشنبه، ۲۱ فروردین ۱۳۱۷ خورشیدی (۱۷ آوریل ۱۹۳۸ میلادی) با حضور جمع بزرگی از ارمنیان تهران، دو نمایندهٔ ارمنیان جبرائیل بوداغیان (ارمنیان جنوب) و سهراب ساگینیان (ارمنیان شمال) در مجلس شورای ملی، روحانیان کلیساهای تهران، اعضای انجمن کلیساهای تهران و بسیاری دیگر، پس از برگزاری مراسم دعا و نیایش، ساخت کلیسا آغاز شد.
ساخت کلیسای مریم مقدس در سال ۱۳۲۴ خورشیدی (۱۹۴۵ میلادی) پایان یافت. این بنا بین سال‌های ۱۳۲۴ تا ۱۳۴۹ دفتر اصلی و محل سکونت اسقف اعظم ارمنی‌ها بوده‌است که بعدها به کلیسای سرکیس مقدس انتقال یافت.
پلان کلیسا با ابعاد کوچک‌تر، متأثر از معماری کلیساهای سده‌های هفتم تا دهم میلادی منطقهٔ تایک، ارمنستان بزرگ طراحی شد. از طرح کلیسای اولیه اطلاعات مکتوبی در دست نیست. کلیسای مریم مقدس بر روی صفه‌ای با ابعاد ۸/۱۹ × ۴۵/۳۲ متر و در مساحتی بالغ بر ۵۵۰ متر مربع با سنگ بازالت خاکستری رنگ ساخته شده‌است. برای ورود به داخل کلیسا پلکان‌هایی در غرب صفه و دو بازوی شمالی و جنوبی صفه، در مقابل سه ورودی کلیسا، قرار دارد. پلان کلیسا، هم از خارج و هم از داخل، به شکل صلیب است و طبق سنت کلیساهای ارمنیان محراب آن در سمت شرق قرار دارد. کلیسا دارای یک گنبد اصلی دوازده ضلعی با دوازده نورگیر در بالای نمازخانه و یک گنبد ناقوس خانه با شش ستون در سمت غربی است. گنبد اصلی کلیسا، که به هیچ وجه از معماری ارمنی پیروی نمی‌کند، متأثر از معماری بیزانسی ساخته شده که در گرجستان و روسیه متداول بوده‌است. ورودی اصلی، که در سمت غرب بنا قرار دارد، دارای سردری به سبک معماری کلیساهای سده‌های چهارم و پنجم میلادی در ارمنستان است که با کاستن ضخامت دو دیوار دو طرف سردر و قرار دادن دو ستون زیبایی خاصی به این قسمت بخشیده‌است.
پس از ورودی غربی و در دو طرف آن، دو اتاقک قرار گرفته و این قسمت از بنا را به شکل راهرویی درآورده که به بازوی غربی کلیسا که به نمازخانه راه دارد وصل می‌شود. در اتاقک شمالی راه پله‌ای برای رسیدن به ایوان و در زیر اتاقک جنوبی دخمه‌ای قرار دارد.
یکی از ساختمان‌های مجاور کلیسا به موزه ملی ارمنی‌ها اختصاص داده شده‌است. مکان این موزه که در تملک خلیفه‌گری ارمنی‌های تهران است، در سال ۲۰۰۸ میلادی به دست جاثلیق اعظم آرام یکم افتتاح گردید. این مکان به عنوان پایگاه کلیساهای تاریخی ایران، وابسته به سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. مجموعه‌های این موزه شامل تصاویر و نقشه‌های کلیساها و دیرهای ارمنی‌های کشور، لوازم و ادوات مورد استفاده در مراسم کلیسا، کتب خطی با محتوای دینی، لباس‌های سنتی زنان ارمنی، مدارک و لوازم شخصی اسقف اعظم آرداک مانوکیان و گلچینی از آثار هنرمندان ارمنی ایران است.
کَنیز زیبا (به انگلیسی: Grande Odalisque) یکی از آثار بزرگ هنری به‌شمار می‌آید. این اثر در سال ۱۸۱۴ توسط دومینیک آگوست اینگرس (۱۷۸۰ – ۱۸۶۷) از نقاشان نئوکلاسیک فرانسوی کشیده شده‌است. این اثر و آثار مشابه در این سبک، به دلیل بار معنایی در انتقال از مفهوم هنر کلاسیک به هنر مدرن همیشه مورد توجه هنردوستان قرار گرفته‌است. به نظر می‌آید اینگرس در این اثر تمامی شناخت هنری خود را یک جا عرضه کرده‌است، خلق پیکره اثر در سبک مجسمه گونه خود، سطوحی براق، حجم‌هایی توپر و در عین حال ساده که به نحو زیبایی با منحنی‌های شناور کنترل شده‌اند، سطح صاف و یک دست بدن کنیزه با تزئینات پارچه‌ای شکسته، درهم و شلوغ همراه می‌شود تا امتیاز ویژه‌ای به اینگرس در همراهی طعم رمانتیک اثر با میل جنسی بدهد. این اثر هم‌اکنون در موزه لوور در پاریس نگهداری می‌شود.
Wikipedia contributors, "Jean Auguste Dominique Ingres," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Jean_Auguste_Dominique_Ingres&oldid=171733830 (accessed November 15, 2007).
غَردایه نام یکی از شهرهای الجزایر است. این شهر مرکز استان غردایه است.
جمعیت آن ۱۰۴٬۰۰۰ نفر (۲۰۰۵) و مردم آن بیشتر از قبیله‌های عرب بنو سلیم، مزابی‌ها و آمازیغ‌ها هستند.
غردایه در دره مزاب قرار گرفته و مرکز فرقه اسلامی اباضی است. دره مزاب در فهرست میراث فرهنگی جهان قرار دارد.
مو یا موی جزئی روینده از روپوست در پستانداران است.
داشتن مو از ویژگی‌های پستانداران است هرچند برخی گونه‌ها در دوره‌هایی از زندگی‌شان بی‌مو هستند؛ و برخی
از همان بدو تولد دارای مو هستند.
مو چند کارکرد دارد. عایقبندی گرمایی در برابر سرما و در برخی گونه‌ها در برابر گرما از کارکردهای آن است.
در انسان به‌خاطر روند تکامل، موی بدن کم‌پُشت شده و کارکرد عایق‌بندی خود را از دست داده. موی سر هنوز این کارکرد را به همراه کارکرد زیباشناختی خود دارد.
سیخ شدن موهای بدن بازمانده‌ای است از دورانی که انسان پُرمو برای افزایش عایق‌بندی موها را به سوی هم می‌کشید.
پژوهش‌ها نشان می‌دهد که نوع بشر، ۳٫۳ میلیون سال پیش موهایی که بیشتر بدن را می‌پوشاندند از دست داد.Wade, N. (2007). In Lice, Clues to Human Origin and Attire. New York Times, 156(53877), A17-A17.
همهٔ مساحت پوست سر تقریباً ۵۰۰ سانتی‌متر مربع می‌باشد، که دارای حدود ۲۰۰ تار مو در سانتی‌متر است؛ ولی واحد شمارش موی سر گرافت است نه تار مو. هر گرافت از چند تار مو تشکیل شده که از ریشه به هم ارتباط دارند.
بدن انسان نزدیک به ۵ میلیون تار مو دارد، که پوست سر ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار از این تعداد را در بر می‌گیرد. افراد با موهای بلوند بیشترین تعداد فولیکول‌ها را در سر داشته و بعد از آن‌ها به ترتیب افراد با موهای قهوه‌ای، موهای قرمز و سیاه قرار می‌گیرند. رویش طبیعی موی سر ۱ تا ۰٫۶ سانتیمتر در ماه است. یک تار مو شامل قسمت‌های زیر می‌باشد:
در پایان فولیکول بخشی برجسته به نام «بولب» است که پیگمان رنگی ملانین در آن تولید می‌شود، در موهای مشکی این قسمت سیاه بوده و در موهای روشن و سفید، بی‌رنگ می‌باشد.
قسمت انتهایی بولب دارای یک فرورفتگی است و بافت پیوندی که از درم به این قسمت وارد شده «درمال پاپیلا» نامیده می‌شود. درمال پاپیلا توسط مویرگهای خونی تغذیه می‌شود و مسئول تولید موی جدید می‌باشد. ترکیب اصلی مو یک پروتئین ساختمانی محکم به نام «کراتین» می‌باشد این پروتئین در ناخن و سطح خارجی پوست هم وجود دارد.
ساقه مو از سه لایه تشکیل شده:
سیکل طبیعی رشد و ریزش مو:
برای درک علت ریزش مو لازم است که سیکل طبیعی رشد مو را بدانیم.
موی انسان به صورت دوره رشد- استراحت، رشد می‌کند. این سیکل سه مرحله دارد:
به دنبال دوره‌های رشد (آناژن) ۸–۲ ساله (به‌طور متوسط سه ساله) یک دوره کوتاه ۴–۲ هفته‌ای داریم که طی آن مو کاملاً پسرفت می‌کند (کاتاژن) سپس مرحله استراحت (تلوژن) شروع شده و ۴–۳ ماه طول می‌کشد. ریزش مو تنها هنگامی اتفاق می‌افتد که سیکل رشد بعدی شروع شده و یک موی دیگر رشد می‌کند. به‌طور متوسط روزانه ۱۰۰–۵۰ موی در مرحله تلوژن می‌ریزند. این ریزش مو طبیعی است و همان ریزشی است که در هنگام دوش گرفتن و برس زدن مو دیده می‌شود. این موها دوباره رشد خواهند کرد. در هر زمان کمتر از ۱۵٪ موها در مرحله استراحت هستند و بعد از گذشت ۳ تا ۴ ماه این موها می‌ریزند و به جای آن‌ها موهای جدیدی رشد می‌کنند.
مشکل زمانی آغاز می‌شود که موهای ریزش یافته بیشتر و سریع تر از موهای رویش یافته جدید باشند یا رشد موهای جدید ضعیف شود در این حالت بعد از مدتی از تعداد کل موها کاسته شده و فرد متوجه کاهش حجم موهایش می‌شود؛ لذا درعلم پزشکی زمانی می‌گویند، فرد دچار ریزش مو شده‌است که در طول روز بیش از ۵۰ تا ۱۰۰ تار موی او بریزد یا اگر حدود ۱۰۰ تار مو را گرفته و بکشند بیشتر از ۴ تا ۵ تار مو کنده شود و بریزد.
عوامل مختلفی می‌توانند روی سیکل رویش مو اثر گذاشته و باعث ریزش موی دائم یا موقت شوند، شایعترین علت ریزش موی سر هم در آقایان و هم در خانم‌ها ریزش موی هورمونی– ژنتیکی یا آندروژنتیک (Androgenetic alopecia) می‌باشد، از دیگر عوامل می‌توان به سابقه تب بالا، بیماری‌های تیروئید، کم خونی، رژیم‌های غذایی خاص، زایمان و شیردهی، مصرف بعضی داروها، بیماری‌های التهابی یا عفونی پوست سر، مواد شیمیایی، شیمی درمانی، استرس و غیره اشاره نمود که در ادامه هر یک را به صورت جداگانه مورد بررسی قرار می‌دهیم:
ریزش موی آندروژنتیک:
معمولترین و شایعترین علت ریزش مو در آقایان و خانم‌ها عامل پر قدرت آندروژنتیک می‌باشد. اصطلاح «آندرو» از آندروژن یا هورمان‌های مردانه ساز مانند «دی هیدروتستوسترون» و «تستوسترون» گرفته شده که وجود آن‌ها برای ریزش موی آندروژنتیک هم در آقایان و هم در خانم‌ها لازم هستند و «ژنتیک» نشان از ژنی دارد که به ارث رسیدن آن برای بروز این نوع ریزش مو لازم است.
در آقایان میزان فراوانی طاسی، ۳ نفر از هر ۵ مرد تا قبل از سن ۵۰ سالگی می‌باشد، درحالی که در زنان، ۱ نفر از هر ۴ زن از دست دادن مو و نازک شدن مو را تجربه می‌کنند و بعد از یائسگی بیشتر مستعد طاسی هستند.
در آقایان بعد از بلوغ به دنبال افزایش سطح هورمون‌های آندروژنی نازک شدن موها و عقب رفتن موهای ناحیه پیشانی شروع می‌شود. عقب رفتن خط رویش مو در شقیقهها در اکثر مردان سفیدپوست، چه آن‌هایی که ریزش موی آندروژنتیک در آینده پیدا می‌کنند و چه آن‌هایی که پیدا نمی‌کنند، دیده می‌شود اما در آن‌هایی که ریزش موی آندروژنتیک دارند ریزش موی شقیقه‌ها به نواحی عقب‌تر پیشروی و به قله سر ختم می‌شود.
موهای پشت و بغل سر چون عموماً فاقد گیرنده‌های هورمون مردانه می‌باشند، ریزش پیدا نکرده و تا آخر عمر باقی می‌مانند.
در زنان هم این نوع ریزش مو ایجاد می‌شود ولی معمولاً باعث نازک شدن مو و ریزش منتشر در سر می‌شود.
عدم تعادل بین هورمون‌های زنانه و مردانه می‌تواند سر چشمه ریزش مو در خانم‌ها گردد. به همین دلیل دادن آزمایش‌های هورمونی الزامی است. اغلب زنان با الگوی ریزش زنانه هیچ علائم کلینیکی یا بیوشیمیایی دال بر هورمون جنسی مردانه (آندروژن) اضافی نشان نمی‌دهند. حتی در مواردی با وجود سطح طبیعی تستوسترون، حساسیت بیش از حد نسبت به آندروژن‌ها یا تعداد بیش از حد گیرنده‌های موجود در فولیکول‌های موی سر سبب ریزش مو می‌شود.
میزان آندروژن‌ها برای بروز ریزش مو، لازم نیست بیشتر از حد طبیعی باشد. اگر ژن ریزش مو موجود، و آندروژن‌ها حتی در حد طبیعی باشند، ریزش موی آندروژنتیک بروز می‌کند. آندروژن‌ها مهم‌ترین فاکتورهای اثرگذار در ریزش موی سر انسان هستند. رشد سبیل، موهای زیربغل و ناحیه کشاله ران به آندروژن‌ها وابسته است. رشد موی سر وابسته به آندروژنها نیست ولی وجود آندروژن‌ها برای ریزش موی مردانه لازم هستند.
در سلول‌های خاصی از بدن هورمون تستوسترون توسط آنزیم ۵- آلفا ردوکتاز به هورمون قوی تر دی هیدرو تستسترون تبدیل می‌شود، درمال پاپیلای فولیکول مو گیرنده‌های زیادی برای این هورمون داشته و این هورمون اثری مخرب بر روی فولیکول‌های سر دارد و باعث ضعیف شدن آن‌ها شده و موهای رشد یافته جدید مرتباً نازک‌تر شده تا اینکه دیگر مویی از آن فولیکول رشد نمی‌کند.
دی هیدرو تسترون (DHT)از طریق کوتاه کردن سیکل رشد مو باعث می‌شود موی ضخیم در فولیکول‌های دارای گیرنده این هورمون به موی کرکی و نازک تبدیل شود این کار باعث می‌شود یک فولیکول قبل از رسیدن به مرحله آخر رشد به‌طور زودرس وارد فاز استرحت شده و رشد بیشتر آن متوقف می‌شود. تصویر زیر یک فولیکول مو که از نظر ژنتیکی حساس به آندروژن می‌باشد را نشان می‌دهد که از فاز آناژن به تلوژن رسیده و سپس وارد مرحله آناژن جدید شده در حالی که کوچکتر و نازک‌تر و کمرنگ تر از قبل به نظر می‌رسد در صورتی که این سیکل رشد معیوب چند بار تکرار شود یک موی ضخیم به موی کرکی تبدیل شده سپس به تدریج تمام موهای ناحیه گرفتار، درگیر این جریان شده و با گذشت زمان سر توسط موهای کرکی نازک پوشیده می‌شود. تولید پیگمان (دانه رنگی) نیز کاهش پیدا می‌کند و موها کمرنگتر می‌شوند. نهایتاً ناحیه مبتلا، کم پشت به نظر رسیده و ممکن است طی زمان از مو خالی شود.
این پدیده کرکی شدن یا مینیاتوری شدن مو نامیده می‌شود.
مردان و زنان دچار ریزش مو، ژن‌های مربوط به ریزش مو را از یک یا هر دو والدین خویش به ارث می‌برند. این ژن در مردان به صورت اتوزومال غالب و در زنان اتوزومال مغلوب ظاهر می‌شود. در مرحله تشکیل جنین ژن طاسی باعث می‌شود یک سری از فولیکول‌های مو نسبت به دی هیدرو تستوسترون حساس شوند و بعد از بلوغ به دنبال افزایش سطح هورمون‌های آندروژنی این فولیکول‌های حساس به مرحله کرکی شدن وارد شده و از بین می‌روند. سن شروع، میزان و سرعت ریزش مو در هر فرد فرق می‌کند. چرب بودن مو، استفاده از ژل و سشوار بیش از حد، بیماری‌های شدید، سوء تغذیه یا کمبود ویتامین‌ها می‌توانند این روند را تسریع کنند.
موی جانداران غیر انسان، پشم یا خز نیز نامیده می‌شود. به هر دانه از موها یک تار مو گفته می‌شود. به مجموعه یا دسته‌ای از موی سر، زُلف، گیس و گیسو هم می‌گویند. به سر بی‌مو تاس یا کَچَل یا گَر و به شخص بسیار پرمو در زبان عامی «پشمالو» هم گفته می‌شود.
به افرادی که موهای سرشان به مقدار زیادی ریخته‌باشد کَچَل گفته می‌شود و اگر موهای سر به‌طور کامل ریخته باشد آن فرد را تاس (و در زبان عوام کلاچه) می‌گویند.واژهٔ کلاچه در تهران در این شعر کودکانه «کچل کچل کَلاچه / روغن کله‌پاچه» دیده می‌شود. در کرمان این واژه در معنی سر کاملاً بی‌مو کاربرد دارد و کِلاچه تلفظ می‌شود: نگا. فرهنگ گویش کرمانی. مؤلف: محمود صرافی. مقدمه: محمد باستانی پاریزی، تهران.
در افغانستان به کسی که موهایش در پیری هنوز چندان سفید نشده‌است سیاه‌زاغ گفته می‌شود.اکبری شالچی، امیرحسین، فرهنگ گویشی خراسان بزرگ، تهران: نشر مرکز، ۱۳۷۰.
در دین هندوئیسم، زنی که بیوه می‌شد باید موهایش را می‌تراشید.
در دین اسلام همواره به زنان بر پوشاندن موهایشان اشاره شده که تاکنون نیز در کشورهای مختلف زنان مسلمان موی خود را می‌پوشانند.
مو در هنر مخصوصاً در عصر کلاسیک و رنسانس نقس بسیار مهمی داشته
برای مثال مونالیزا موهایی تقریباً قهوه ای که نماد پاکی ست
اما این اتفاق فقط برای موی سر است در عصرهای مختلف نظراتی مختلف بر مو مخصوصاً ابرو وجود داشته‌است
در رنساس ابرو را نشانه نجاست زن می‌دانستند
در مجموع موی سر در هنر نماد پاکی از گناه است.
ویلیام پیت جوان‌تر (به انگلیسی: William Pitt the Younger؛ زاده ۲۸ مه ۱۷۵۹ – درگذشته ۲۳ ژانویه ۱۸۰۶) سیاستمدار بریتانیایی و نخست‌وزیر بریتانیا به‌مدت ۱۷ سال بود. از او به‌عنوان جوان‌ترین نخست‌وزیر بریتانیا یاد می‌شود. وی هنگامی که به کاخ نخست‌وزیری رفت، تنها ۲۴ سال داشت.۱۳ نخست‌وزیری که خانه شماره ۱۰ داونینگ استریت را ترک کردند، "بی‌بی‌سی فارسی" او در تاریخ ۱۷۸۳ جوان‌ترین نخست‌وزیر تاریخ بریتانیا شد و تا این تاریخ نیز در همین رتبه قرار دارد.
برای تشخیص او از نام پدرش، او را ویلیام پیت جوان‌تر و پدرش را ویلیام پیت بزرگ‌تر می‌نامند.
او با یک دستگاه سیاسی کاملاً حزب‌بندی‌شده مخالفت داشت. وی از قوی‌ترین نخست‌وزیران تاریخ بریتانیا بود و با زمانه خویش پیش رفت و موفق شد بریتانیا را از امپراتوری ورشکسته به ابرقدرت جهانی تبدیل کند. همچنین اقتصاد بریتانیا را احیا کرد و انگلیس را در جنگ‌های ناپلئونی رهبری کرد. او با این که زنده نماند تا پیروزی بریتانیا را ببیند اما توانست با نیروی دریایی خویش مقدمه شکست ناپلئون را به‌وجود آورد.
اتحادیه اقتصادی اوراسیا (EAEU یا EEU) [یادداشت 1] اتحادیه اقتصادی برخی از کشورهای پس از فروپاشی شوروی واقع در اوراسیا است. معاهده اتحادیه اقتصادی اوراسیا در 29 می 2014 توسط رهبران بلاروس، قزاقستان و روسیه امضا شد و در 1 ژانویه 2015 لازم الاجرا شد.[5] معاهدات با هدف الحاق ارمنستان و قرقیزستان به اتحادیه اقتصادی اوراسیا به ترتیب در 9 اکتبر و 23 دسامبر 2014 امضا شد. معاهده الحاق ارمنستان در 2 ژانویه 2015 لازم الاجرا شد. معاهده الحاق قرقیزستان در 6 اوت 2015 لازم الاجرا شد.[6] قرقیزستان از روز تأسیس EAEU به عنوان یک کشور ملحق در EAEU شرکت کرد.[7][8]
پادچَرخَند منطقه پرفشار دایره‌ای غیر منظم را که در آن جهت حرکت هوا مخالف جهتی است که در مراکز کم فشار موجود است را گویند.
پادچرخندی اصولاً به عنوان یک اصطلاح در نظام هواشناسی کشور ایران به کار می‌رود که بررسی مستقیم جهت حرکتی یک توده هوا است که خود نیز بستگی مستقیم به منطقه جغرافیائی و محدوده انتقالی توده هوا دارد به گونه‌ای که جهت حرکتی یک توده هوا در نیم‌کره شمالی با جهت حرکتی یک توده هوا در نیم کره جنوبی دقیقاً برعکس یکدیگر و برخلاف هم است.
با توجه به خصوصیات اقلیمی، گردش هوا در اطراف یک پادچرخند در نیمکره جنوبی به صورت پادساعتگرد و در نیمکره شمالی، گردش هوا در اطراف یک پادچرخند ساعتگرد است.
بولی یا بولو شهری است در ترکیه.
این شهر مرکز استان بولی است.
بولی در سال ۲۰۰۰ پ.م. بخشی از امپراتوری هیتی بود.
رِنِسانس هارلم (به انگلیسی: Harlem Renaissance) یک نهضت هنری و ادبی آمریکائیان آفریقایی‌تبار بود که در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ جریان داشت.
این نهضت در آغاز "جنبش نو سیاه‌پوستان" نام گرفته بود و در محله هارلم نیویورک تمرکز داشت.
از چهره‌های برجسته این جنبش لنگستون هیوز (Langston Hughes)، رمان‌نویس و شاعر سیاه‌پوست بود.
کارو در معانی زیر بکار می‌رود:
جفری لایونل دامر (زادهٔ ۲۱ می ۱۹۶۰ - درگذشتهٔ در ۲۸ نوامبر ۱۹۹۴) یک آدم‌کش زنجیره‌ای ،مجرم جنسی و آدمخوار اهل آمریکا بود.
والدین او از بنیادگرایان مسیحی بودند؛ و زمانیکه جفری ۱۸ سال داشت پس از سال‌ها درگیری از یکدیگر جدا شدند.
وی اولین قتل خود را در سال ۱۹۷۸ و تنها چند روز پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان مرتکب شد. دامِر پسری ۱۹ ساله به نام استیون هیکز را به خانه خویش دعوت کرد، ولی سرانجام او را کشت زیرا نمی‌خواست استیون او را ترک کند.
جفری بعدها در دانشگاه اوهایو حضور پیدا کرد اما بعد از ۲ ترم اخراج شد. سپس به ارتش آمریکا ملحق شد، اما پس از ۲ سال به علت نوشیدن بی‌رویه الکل از ارتش نیز اخراج شد. او بعد از این واقعه، به میامی بیچ فلوریدا رفت زیرا نمی‌توانست با والدینش رو به رو شود و از سرما نیز خسته بود.
وی مابین ژوئن ۱۹۷۸ تا ۱۹ ژوئیه ۱۹۹۱، ۱۷ مرد را به نحو فجیعی سلاخی کرد. او همچنین علاقه زیادی به آدمخواری داشت زیرا باور داشت که با خوردن گوشت قربانیانش آنها دوباره در درون وی زنده خواهند شد.
دامِر سرانجام در ۲۲ ژوئیه سال ۱۹۹۱، درحالی‌که مرد دیگری را فریب داده بود دستگیر شد. در حین تلاش برای قتل، این فرد توانست فرار کند و خود را به پلیس برساند.
قصاب میلواکی که سرانجام به حبس ابد محکوم شده بود، در ۲۸ نوامبر سال ۱۹۹۴ به دست یک هم سلولی به قتل رسید.Jeff Dahmer
جفری نیز به سادگی پاسخ می‌دهد: «آره.»
«ما کل آخر هفته رو با هم گذروندیم. باورت میشه؟ دقیقاً مثل یه رابطهٔ واقعی بود! عشق بازی کردیم، توی پارک باهم قدم زدیم، موادغذایی خریدیم و با همدیگه غذا پختیم. برای یک لحظه، فقط و فقط یک لحظه، احساس کردم که همه چیز درست شده. احساس کردم زندگی‌ام عادیه. احساس کردم این یکی دیگه ترکم نمی‌کنه و لازم نیست به زور نگهش دارم. ولی وقتی یکشنبه شب شد، گفت که فردا صبح قراره با اتوبوس از اینجا بره. گفت که نمی‌تونه کارش رو وِل کنه. من می‌دونستم که نمی‌تونم تا همیشه به زور پیش خودم نگهش دارم، پس توی نوشیدنی‌اش قرص خواب‌آور ریختم و وقتی از حال رفت، برای آخرین بار باهاش رابطهٔ جنسی برقرار کردم. بعد هم کشتمش، دقیقاً مثل تمام آدمای قبلی کشتمش.»
(به انگلیسی: Dahmer – Monster: The Jeffrey Dahmer Story)
یک مینی سریال ده قسمتی است که در سال ۲۰۲۲ توسط نتفلیکس اکران شده و در آن ایوان پیترز ایفای نقش کرده.
. The Secret Life: Jeffrey Dahmer در سال ۱۹۹۳ اکران شد و کارل کرو در نقش جف دامر بازی می کند.
. فیلم زندگینامه ای دامر در سال ۲۰۰۲ منتشر شد. این فیلم با بازی جرمی رنر در نقش اصلی و بروس دیویسون در نقش پدر دامر، لیونل، بازی می کند.
. پرورش جفری دامر در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. این فیلم حول واکنش های والدین دامر پس از دستگیری او در سال ۱۹۹۱ می چرخد.
مقتولان وی که تماماً مرد بودند، بعد از کشته شدن مورد تجاوز قرار می‌گرفتند. سپس او آن‌ها را تکه‌تکه می‌کرد و به فریزرش انتقال می‌داد. زمانیکه پلیس به محل زندگی وی حمله کرد، در آنجا ظرف‌هایی پر از اسید دیده می‌شد که درون آن‌ها اسکلت انسان بود. او اکثر قتل‌های خود را در آپارتمانش که «آپارتمان آکسفورد» نامیده می‌شد انجام می‌داد. این ساختمان که در شهر میلواکی ایالت ویسکانسین قرار داشت، سرانجام به‌طور کامل تخریب شد.
براکی‌تراپی (Brachytherapy) یا نزدیک‌درمانی نوعی تکنیک پرتودرمانی است که در آن چشمه‌ای از اشعه درون یا نزدیک ناحیه نیازمند درمان قرار داده می‌شود.
از براکی‌تراپی غالباً برای مداوای معضلاتی همانند سرطان پروستات و گاهی سرطان‌های سر و گردن استفاده می‌شود.
در این روش، عمل پرتودرمانی به‌وسیله کاشت یا قرار دادن مواد («دانه») پرتوزا (رادیواکتیو) در داخل پروستات صورت می‌گیرد. این «دانه» یا «بذر» های کاشته شده (seeds) عموماً رادیوایزوتوپ‌هایی مثل ایریدیوم-۱۹۲، طلای-۱۹۸، ید-۱۲۵، و پالادیوم-۱۰۳ تشکیل شده‌اند.
در سال ۱۹۰۱ میلادی نخستین گزارش از ابداع روش براکیتراپی در محافل علمی منتشر گردید.Danlos M, Bloch P. Note sur la traitment du lupus erithemateux par des applications de radium. Ann Dermatol Syphilograph ۱۹۰۱; ۲: ۹۸۶–۸۸. در این گزارش از سوزن‌های آغشته به رادیوم استفاده گردیده بود.
بایوشاک یک بازی ویدئویی در سبک تیراندازی اول شخص است که توسط توکی بوستون و توکی استرالیا توسعه یافته و بوسیلهٔ توکی گیمز انتشار یافته‌است. بایوشاک در نمایشگاه ای۳ سال ۲۰۰۶ برنده هفده جایزه و در نمایشگاه سال جاری برنده یک جایزه ویژه (بهترین بازی در سبک اکشن ماجراجویی) شده‌است. بایوشاک در اوت ۲۰۰۷ برای مایکروسافت ویندوز و ایکس‌باکس ۳۶۰ منتشر شد، و سپس یک نسخه سازگار شده از بازی توسط توکی مارین و دیجیتال اکستریمز در اکتبر ۲۰۰۸ برای کنسول پلی‌استیشن ۳ به بازار عرضه شد.مجله بازی نما شماره ۳۶ صفحه ۸۲ مصاحبه با آقای کن لوین سازنده بازی پیش‌درآمدی بر این بازی تحت عنوان ساخته شده‌است
فردی به نام جک درون اقیانوس آرام سقوط می‌کند و در کف اقیانوس به شهری زیر دریا می‌رسد به نام رپچر (Rapture) که اندرو رایان در سال ۱۹۴۶ آنرا برای جلوگیری از ارتباط با خارج ساختند. ولی به دلیل به وجود آمدن ماده‌ای به نام آدام (برگرفته از کلمه آدم) که قابلیت‌های ویژه‌ای به انسان می‌بخشد جنگ درمی‌گیرد و جک برای پایان دادن به جنگ باید اندرو رایان را بکشد ولی در نهایت می‌فهمد که سقوط هواپیما اتفاقی نبوده و او پسر رئیس شهر است.ویکی‌پدیای انگلیسی
بیگ بِن بزرگ‌ترین و معروف‌ترین برج ساعت جهان است که در شهر لندن واقع است.
برج ساعت که در ضلع شمال شرقی ساختمان پارلمان انگلستان قرار دارد، به نام بیگ بن یا ساعت بیگ بن، شهرت جهانی دارد. بیگ بن، نام زنگ بزرگ سیزده تنی است که در داخل برج قرار دارد و سر هر ساعت، نیم ساعت و ربع ساعت به صدا در می‌آید. برج ساعت بیگ بن، در بریتانیا، رسماً به نام «برج سنت استفان کاخ وست‌مینستر»، شناخته می‌شد. برجی که بیگ بن بر روی آن قرار دارد تا سال ۲۰۱۲ همچنین برج ساعت (Clock Tower) نیز خوانده می‌شد ولی در آن سال به مناسبت شصتمین سالگرد تاجگذاری ملکه الیزابت دوم به برج الیزابت (Elizabeth Tower) تغییر نام داده شد.
این ساعت روز ۲۱ اوت ۲۰۱۷ به مدت حدود ۴ سال برای تعمیر خاموش شد و بعد از تعمیر و بازسازی و افزودن صداهای جدید سال ۲۰۲۱ دوباره نصب شد.
پس از آنکه کاخ وست مینستر در آتش‌سوزی ویرانگری در تاریخ ۲۲ ماه اکتبر سال ۱۸۳۴ میلادی از بین رفت، چارلز بری، معمار معروف انگلیسی، ساخت مجدد این کاخ را شروع کرد و یک برج ساعت برای ضلع شمال شرقی کاخ در نظر گرفت. با وجود اینکه ته‌بنای برج بیگ بن، به همراه ساختمان کاخ، در سال ۱۸۳۴ نهاده شد، اما خود برج ۱۳ سال بعد در سال ۱۸۵۶ ساخته شد.
برج ساعت بیگ بن لندن، از سطح زمین، ۹۶ متر ارتفاع دارد. ساعت این برج که دارای چهار جهت است، ۵۴/۹ متر از سطح زمین ارتفاع دارد.
مکانیزم پیری، مانند بسیاری ساختارهای موجود در جهان، باعث شده که بیگ بن نیاز به تعمیر جدی پیدا کند، به این دلیل تمامی قطعات بیگ بن برای بازسازی کامل از هم جدا می‌شود. تقریباً برای اولین بار بعد از ۱۵۷ سال کار مداوم در ظهر روز دوشنبه ۲۱ اوت ۲۰۱۷، خاموش شد و چهار سال طولانی سکوت بر پایتخت انگلستان حاکم خواهد شد.
لان وستورث مکانیک کهنه‌کار بریتانیایی در این باره گفت: «ما به آرامی می‌رویم تا این ساعت را متوقف کنیم و قطعاتش را از هم جدا کنیم، همه قطعات و پیچ و مهره‌های ساعت را باز می‌کنیم. تمامی قطعات را به پایین برج می‌آوریم، بعد از این کار ما می‌توانیم روی این ساعت در روی زمین کار کنیم. قطعات این ساعت ۵ تن وزن دارد. تصور کنید کار کردن در کنار زنگ‌های ساعتی به این بزرگی چقدر سخت است. باید برای سلامتی کسانی که روی آن کار می‌کنند ساعت را خاموش کنیم تا زنگ نزند.»
بیگ بن بعد از تعمیر و بازسازی در سال ۲۰۲۱ دوباره در محل قبلی‌اش نصب شد.
تئودوروس آنجلوپولوس (زاده ۲۷ آوریل ۱۹۳۵ – درگذشته ۲۴ ژانویه ۲۰۱۲) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده یونانی بود.
آنجلوپولوس تحصیلات ابتدایی را در آتن آغاز کرد اما پس مدتی آن را رها کرده و به قصد تحصیل هنر و ادبیات به دانشگاه سوربن فرانسه رفت. پس از مدت کوتاهی مدرسه سینمایی ایدک پاریس را برای ادامه تحصیلات انتخاب کرد. پس از پایان تحصیلات به کشور خود بازگشت و به عنوان یک روزنامه‌نگار و منتقد در یکی از روزنامه‌های یونان مشغول به کار شد. پس از کودتا ممنوع الچاپ شد. او اولین فیلمش را در ۱۹۶۷ ساخت. او در دهه هفتاد به ساخت فیلم‌هایی دربارهٔ یونان مدرن پرداخت.در زمانه غمناکی به‌سر می‌بریم که چندان مجال امیدواری به آدم نمی‌دهد. معلوم است که حیرانم و گاهی فکر می‌کنم به سال‌های سپری شده، هنگامی که به تغییر باور داشتیم. آن وقت‌ها آسمان در دسترس بود، اما دستمان نرسید ستاره‌ها را بچینیم و بخت از کف‌مان رفت.
آنجلوپولوس به سرعت به سبک و بیان شخصی دست یافت که مؤلفه‌هایی چون کندی، اپیزودیک بودن و ساختار ابهام‌آمیز روایت و نماهای طولانی از شاخصه‌های آن بود. نماهای طولانی‌ای که اغلب با وسواس زیادی و پیچیدگی‌های خاصی طراحی شده بود. "گام معلق لک‌لک" (۱۹۹۱)، "نگاه خیره اولیس" (۱۹۹۵) و "ابدیت و یک روز" (۱۹۹۸) از کارهای موفق آنجلوپولوس به‌شمار می‌روند.
وی توسط منتقدان فیلم بریتانیایی درک مالکوم و دیوید تامسون به عنوان یکی از بزرگ‌ترین کارگردان‌های جهان معرفی شد. در ژوئیه ۲۰۰۱ دانشگاه اسکس انگلستان به اگلوپولُس دکترای افتخاری اهدا کرد.
او در روز ۲۴ ژانویه ۲۰۱۲ در حالی که مشغول ساختن آخرین فیلم خود بود، بر اثر تصادف با موتور سیکلت درگذشت.
همدستان شب داستانی نوشته دارن شان به ترجمه فرزانه کریمی از سری قصه‌های سرزمین اشباح(هشتمین جلد)
در ۲۲۴ صفحه توسط انتشارات قدیانی(کتاب‌های بنفشه) چاپ و منتشر شده‌است.
شکارچیان غروب|همدستان شب|قاتلان سحر
دارن شان در ادامه جستجوی رهبر شبح واره وارد شهر خودش می‌شود و با اتفاقاتی ناگوار روبه رو می‌شود و استیو دوست قدیمی اش را می بیند.در پایان داستان می فهمد که استیو نیمه شبح واره است و تمام نقشه‌های اذیت کردن دارن شان نیز زیر سر او بوده است.
کتاب هدستان شب نوشته دارن شان
صورت فلکی ماهی جنوبی یا حوت جنوبی معادل لاتین:PsA
مساحت: ۲۴۵ درجه مربع
در اساطیر یونانی، حوت جنوبی که به نام 'ماهی بزرگ' شناخته می‌شود، از آبریز صورت فلکی دلو، آب می‌نوشد.
فم‌الحوت نام عربی ستاره آلفا حوت جنوبی است که به معنای «دهان ماهی» می‌باشد. طیف آن از نوع A3 V و قدر ان ۱.۲ است. فاصله آن تا ما ۲۲ سال نوری برآورده می‌گردد. فم‌الحوت بی سیاره آن است.
ندارد
پِلی‌استیشن همراه یا با نام مختصر پی‌اس‌پی بازیابی‌شده در ۱۲ مارس ۲۰۰۸. یک کنسول بازی دستی که توسط سونی کامپیوتر انترتینمنت ساخته و عرضه شده‌است. بازیابی‌شده در ۱۲ مارس ۲۰۰۸. نخستین بار خبر ساخت این کنسول بازی دستی در نمایشگاه رسانه و تجارت ای۳ سال ۲۰۰۳ آشکار شد، و سپس در تاریخ ۱۱ مه ۲۰۰۴، در طی کنفرانس مطبوعاتی سونی پیش از ای۳ ۲۰۰۴ رونمایی شد. "پلی‌استیشن همراه" در تاریخ ۱۲ دسامبر ۲۰۰۴ در ژاپن، ۲۴ مارس ۲۰۰۵ در آمریکای شمالی، و ۱ سپتامبر ۲۰۰۵ در اروپا عرضه شد. این کنسول در نسل هفتم کنسول‌های بازی‌های ویدئویی با نینتندو دی‌اس به رقابت می‌پرداخت.
از ویژگی‌های پلی‌استیشن همراه می‌توان به دارا بودن یک صفحهٔ نمایش بزرگ و گرافیک بالا، سهولت و آسانی در حمل کردن به دلیل وزن بسیار پایین و سبک این کنسول، بسیار مقاوم و طول عمر بسیار زیاد، قابل ارتقاء سیستم‌عامل ویژه خود با نام ثابت‌افزار تا ۶٫۰٫۶ در سری‌های پی‌اس‌پی گو و پی‌اس‌پی ۳۰۰۰ استفاده آسان و راحت از دیسک یوام‌دی، برخورداری از یک ورودی مخصوص و مجزا برای قرار دادن کارت حافظه، قابلیت اتصال به پلی‌استیشن ۴ در سری پلی‌استیشن ویتا، پلی‌استیشن ۳ در نسخه ۳۰۰۰ و پی‌اس‌پی گو پلی‌استیشن ۲ در نسخه‌های قبلی و قدیمی‌تر در صورت داشتن اکانت رسمی در سایت پلی استیشن، امکان اتصال به شبکه اینترنت را دارد و می‌توان به خرید بازی‌های دلخواه یا اتصال به شبکه اسکایپ و دیگر شبکه‌های اجتماعی تحت قرارداد با شرکت سونی به راحتی استفاده کرد و حتی سیستم‌عامل آن را نیز به صورت رسمی آپدیت کرد.
پی‌اس‌پی دارای ابعاد ۲٫۲×۷٫۳×۱۷ و وزن ۲۸۰ گرم می‌باشد. در بخش جلوئی کنسول یک عدد ال‌سی‌دی ۴٫۳ اینچی تعبیه شده‌است.
رزولوشن این ال‌سی‌دی ۴۸۰×۲۷۲ می‌باشد و دارای ۱۶٫۷۷ میلیون رنگ می‌باشد.
همچنین در جلو کنسول چهار کلید همیشگی پلی‌استیشن (, , , ) به همراه دسته آنالوگ و چندین کلید کاربردی دیگر می‌باشد.