moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بیانیه وحدت طولانی اتحاد برای صلح و عدالت، که به عنوان کاری در حال پیشرفت در کنفرانس استراتژی ملی اتحاد برای صلح و عدالت در ژوئن۲۰۰۳ به تصویب رسید و گهگاه به روز رسانی‌های جزئی برای انعکاس رویدادهای جهان دریافت می‌کند. با ابراز مخالفت خود با «جنگ‌های تجاوزکارانه پیشگیرانه ای که توسط دولت بوش به راه انداخته شده» و «محرک برای گسترش کنترل ایالات متحده بر سایر کشورها و سلب حقوق ما در داخل کشور تحت پوشش مبارزه با تروریسم و گسترش دموکراسی آغاز می‌شود.. سپس لفاظی نه به نام ما (که شش ماه قبل تأسیس شد و خود یکی از اعضای اتحاد برای صلح و عدالت است) را تکرار می‌کند و می‌گوید: «ما به استفاده [ایالات متحده] از جنگ و نژادپرستی برای تمرکز قدرت در دستان معدود، درداخل و خارج از کشور، نه می‌گوییم.»United for Peace and Justice Unity Statement , UFPJ official site. Retrieved 28 September 2006.
در ادامه خواستار «جنبش توده‌ای گسترده برای صلح و عدالت» و به ویژه برای «حل مسالمت‌آمیز اختلافات بین دولت‌ها؛ احترام به حاکمیت ملی، حقوق بین‌الملل، و اعلامیه جهانی حقوق بشر، دفاع و گسترش، آزادی‌های اساسی دموکراتیک برای همه، عدالت اجتماعی و اقتصادی و استفاده از هزینه‌های عمومی برای رفع نیازهای انسانی و زیست‌محیطی است»
اتحاد برای صلح و عدالت صراحتاً خود را یک سازمان تک موضوعی نمی‌داند: «ما اتحاد برای صلح و عدالت را به عنوان یک ائتلاف جنبش‌ساز تصور می‌کنیم که کار گروه‌های موجود را هماهنگ و پشتیبانی می‌کند و پیوندها و همبستگی را در جایی که وجود ندارد ایجاد می‌کند. ما جنگ‌های خارج ازکشور را با حملات درداخل و نظامی‌گری آمریکا به منافع اقتصادی شرکت‌هایی که در خدمت آن است مرتبط خواهیم کرد.»
این بیانیه قصد پیروی از این اصول را در داخل خود اتحاد برای صلح و عدالت بیان می‌کند: «ما در تمام جنبه‌های کار خود به مشارکت و رهبری حوزه‌هایی که بیشترین تأثیر جنگ را در داخل کشور متحمل می‌شوند، توجه ویژه‌ای خواهیم داشت، مانند رنگین پوستان، جوانان و زنان و کارگران. ما در پرداختن به پویایی قدرت داخلی در جنبش خود فعال خواهیم بود." علاوه بر این، این گروه خود را به عدم خشونت متعهد می‌کند.
این بیانیه با انتقاد از رفتار دولت ایالات متحده، بیش از هر چیز، با توجه به توجیه، آماده‌سازی و اجرای حمله به عراق در سال۲۰۰۳ و اشغال متعاقب آن، از جمله انتقاد از رسانه‌ها و حزب دمکرات به دلیل "امتناع از برای به چالش کشیدن آنها." این استدلال می‌کند که "جنگ علیه عراق لبه اصلی یک حرکت بی امان برای امپراتوری ایالات متحده بود… بهره برداری از تراژدی ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱" برای این منظور و برای "تحمیل سیاست‌های جناح راستی تحت پوشش مبارزه با تروریسم. بود"
سپس این انتقاد به بسیاری از سیاست خارجی ایالات متحده، سیاست تسلیحات هسته ای، پروفایل‌های نژادی، بازداشت مهاجران، و سایر سوء استفاده‌ها در اجرای قانون داخلی گسترش می‌یابد، و قانون میهن پرستان ایالات متحده و قانون میهن پرستان "حتی ظالمانه تر" را متمایز می‌کند. همچنین به آسیبی که بودجه جنگ و «کاهش مالیات برای ثروتمندان» به برنامه‌های داخلی مانند مدیکید و حتی مزایای جانبازان وارد کرده‌است، حمله می‌کند، سپس می‌گوید: «استخدام‌کننده‌های نظامی به شدت دانشجویان کم‌درآمد، عمدتاً رنگین پوستان را هدف قرار می‌دهند. کسانی که به دلیل محرومیت از دسترسی به مدارس خوب و مشاغل مناسب، جایگزین‌های کمی برای فقر یا حبس به جز پیوستن به ارتش دارند."
یکی از منتقدان ادعا کرد که اتحاد برای صلح و عدالت بیش از حد از حزب دموکرات حمایت می‌کند.Roy Rollins, Still looking for the "lesser evil;" As Bush flounders, Liberal Left left leaderless, "Left Hook", 10/27/2005 با این حال، اتحاد برای صلح و عدالت از تظاهرات خارج از کنوانسیون ملی دموکرات در ژوئیه، ۲۰۰۴ حمایت کرده بود، که خواستار "رد قاطع "رهبری" دموکراتیک بود که از جنگ حمایت می‌کرد.Turn Up the Heat: A Plan for 2004 and Beyond Peacework Magazine, January 2004 در سال۲۰۰۶، اتحاد برای صلح و عدالت و بسیاری از گروه‌های عضو آن، در کمپین رای دهندگان برای صلح شرکت کردند،UFPJ Web Site تعهدی که بیان می‌کند،"من فقط به نامزدهای فدرال که علناً متعهد بپایان سریع جنگ عراق هستند، رای خواهم داد یا از آنها برای جلوگیری از "جنگ‌های تجاوزکارانه" آینده تلاش حمایت خواهم کرد."
منتقد دیگری از سلسله مراتب در رهبری اتحاد برای صلح و عدالت مستقر در شهر نیویورک انتقاد کرده‌است. او همچنین اظهار داشت که «اگر قرار است دفتر هماهنگ کننده ملی [اتحاد برای صلح و عدالت] ادامه یابد، باید محدودیت‌های دوره مشخص شود»Tom Good, UFPJ Diary: The Case for Participatory Democracy.
در سپتامبر۲۰۰۴، اتحاد برای صلح و عدالت به بنیاد درخت آزادی برای انقلاب دموکراتیک، کد پینک و تبادل جهانی پیوست تا کمپین " انتخابات دزدیده نشده! " را راه اندازی کند. از شرکت‌کنندگان دعوت شد تا به امضای تعهدنامه‌ای بپیوندند که شروع می‌کرد: «من انتخابات ریاست‌جمهوری سال۲۰۰۰ را به یاد می‌آورم و اگر دوباره انتخابات به سرقت رفت، حاضرم در سال۲۰۰۴ اقدام کنم.» کمپین اعلام کرد که برای اعتراض گسترده و نافرمانی مدنی در صورت تقلب قابل توجه در انتخابات۲۰۰۴ آماده خواهد شد. در ۳ نوامبر، ده‌ها هزار نفر در بیش از ۸۰ شهر تظاهرات کردند، به سرکوب آرا و بی‌نظمی‌های مکانیکی در اوهایو و سایر ایالت‌ها اعتراض کردند.
اگرچه اتحاد برای صلح و عدالت با ائتلاف پاسخ برای توقف جنگ برای ایجاد راهپیمایی ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۵ واشینگتن دی سی کار کرد، تا دسامبر ۲۰۰۵ این دو گروه به‌طور قطعی از هم جدا شدند. بیانیه دسامبر ۲۰۰۵ توسط اتحاد برای صلح و عدالت می‌گوید که "درگیری با ائتلاف پاسخ برای توقف جنگ …[یکی] جنبه دشوار و بحث برانگیز کار ما بوده‌است" و اتحاد برای صلح و عدالت "تصمیم گرفته‌است که دیگر کار را با ائتلاف پاسخ برای توقف جنگ در سطح ملی هماهنگ نکند." در این سند وقایع پیرامون راهپیمایی ۲۴ سپتامبر مورد بحث قرار می‌گیرد، اتهاماتی مبنی بر اینکه ائتلاف پاسخ برای توقف جنگ «شرایط توافق ما را به نحوی نقض کرده‌است که تأثیر اساسی و منفی بر پیام و تأثیر ۲۴ سپتامبر داشته‌است»، اظهار می‌کند که «حمایت مالی مشترک با ائتلاف پاسخ برای توقف جنگ در ۲۴ سپتامبر توسط برخی از افراد مورد استقبال قرار گرفت. جنبش ضدجنگ اما مشارکت دیگران را محدود یا کاملاً ممانعت کرد، و توضیح می‌دهد: «ما در مورد تصمیم به همکاری نکردن با ائتلاف پاسخ برای توقف جنگ اتفاق نظر نداشتیم، اما «بیش از دو سوم اکثریت فوق‌العاده داشتیم… ما هیچ توصیه یا دستوری در مورد آن این موضوع به گروه‌های عضو اتحاد برای صلح و عدالت در منطقه محلی یا حوزه انتخابیه نداریم."UFPJ Rejects Future Work with ANSWER , December 12, 2005. Retrieved January 1, 2006.
ائتلاف پاسخ برای توقف جنگ در پاسخ گفت که "اتحاد برای صلح و عدالت علناً قصد خود را برای تقسیم جنبش اعلام کرده‌است" و اتحاد برای صلح و عدالت را به "حمله نادرست و زشت به ائتلاف پاسخ برای توقف جنگ " و انجام این کار به دلایل "خجالت آور کوچک و حیرت آور پیش پا افتاده" متهم کرد. بیانیه ائتلاف پاسخ برای توقف جنگ علاوه بر ارائه نسخه خود از وقایع مربوط به ۲۴سپتامبر، نشان دهنده برخی اختلافات کمتر پیش پا افتاده بین گروه‌ها است: آنها اتحاد برای صلح و عدالت را به دلیل تمایل آن به پذیرش حتی سیاستمداران میانه‌رو، مانند جان مورتا، که از جنگ ناراضی هستند،انتقاد می‌کنند، در حالی که ائتلاف پاسخ برای توقف جنگ " تلاش برای تطبیق پیام جنبش مترقی برای خشنود کردن حمایت‌های طولانی مدت اما خیالی سیاستمداران را مضر می‌داند."A.N.S.W.E.R. Responds to UFPJ: Our Position on Unity in the AntiWar Movement December 16, 2005. Retrieved January 1, 2006.
مولوی قدرت الله ابوحمزه () یک سیاستمدار و فرمانده طالبان افغان است که در حال حاضر به عنوان والی ولایت بلخ از اوت ۲۰۲۱ خدمت می‌کند.
ملا عبدالله سرحدی () یک سیاستمدار افغان طالبان است که در حال حاضر به عنوان والی ولایت بامیان از ۷ نوامبر ۲۰۲۱ فعالیت می‌کند. او متعلق به ولایت زابل است. او همچنین به عنوان فرمانده یگان‌های ویژه در دوران امارت اسلامی افغانستان (۱۹۹۶–۲۰۰۱) خدمت کرده‌است.
رناتو پالم دا سیلویرا (زادهٔ ۱۴ اکتبر ۱۹۹۱) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در پست مدافع وسط بازی می‌کند.
پل آکوئوکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ساحل عاج است که در پست هافبک دفاعی برای باشگاه رئال بتیس در لا لیگا بازی می‌کند.
"اسم (")، نام و جان
ودانتا در پس مظاهر متغیر اسم‌ها (Nāma) و صورت‌ها (rupa) که که کثرات را تشکیل می‌دهند، حقیقت واحدی که مبنای عالم صغیر و کبیر است، به ترتیب نام آتمان و برهمن را داده و این دو را از هم متمایز نمی‌داند.
آواز «ناد» نزد موحدان هند، بر سه قسم است:
حرامیان یک فیلم کمدی و درام تکنی‌کالر آمریکایی محصول سال ۱۹۶۹ با بازی استیو مک‌کوئین و کارگردانی مارک رایدل بر اساس رمان ویلیام فاکنر است. داستان فیلم در سال ۱۹۰۵ اتفاق می‌افتد و داستان‌های بون هوگنبک (استیو مک‌کوئین) دوست‌داشتنی اما متعصب را دنبال می‌کند که به یک ماشین جدید علاقه‌مند است، یک وینتون فلایر جدید محصول ۱۹۰۵ که دارایی مردی به نام باس (ویل گیر) است.
امین الله زبیر () یک سیاستمدار طالبان افغان است که در حال حاضر به عنوان والی ولایت دایکندی از اوت ۲۰۲۱ فعالیت می‌کند.
نلسینهو باپتیستا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سانتوس و باشگاه فوتبال سائو پائولو اشاره کرد.
توماس آلارکون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل شیلی است که عمدتاً در پست هافبک دفاعی در زمین است و می‌تواند در پست مدافع میانی نیز بازی کند.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال شیلی و شیلی بازی کرده‌است.
مولوی نورمحمد روحانی () یک سیاستمدار طالبان افغان است که در حال حاضر از ۷ نوامبر ۲۰۲۱ به عنوان والی ولایت فراه خدمت می‌کند.
قاری صاحب حفیظ الله پهلوان ( قاری صاحب حفیظ) یک سیاستمدار افغان طالبان است که در حال حاضر به عنوان والی فاریاب از ۷ نوامبر ۲۰۲۱ فعالیت می‌کند.
باتو فرینگی منطقه ای در حومه شهر جرج تاون در پنانگ، مالزی است. در امتداد ساحل شمالی جزیره پنانگ و در حدود ۱۱ کیلومتری (۶٫۸ مایلی) شمال غربی مرکز شهر واقع شده‌است، مقصد برتر ساحلی در میان مردم محلی و گردشگران است. برای رفع نیاز هجوم گردشگران، چندین هتل مهم بلند مرتبه به موازات ۴ کیلومتری (۲٫۵ مایلی) امتداد ساحل، تأسیس شده‌است.
تفرجگاه ساحلی در امتداد باتوفرینگی، ورزشهای آبی متنوعی، همانند پاراسیلینگ را ارائه می‌کنند. در روزی که هوا صاف است، می‌توان منظره زیبایی از دریای آندامان و کوه جرای که در ایالت همجوار، کداح قرار دارد، مشاهده نمود. در ضمن، باتو فرینگی به خاطر بازار شبانه ای که طیف وسیعی از اجناس و غذاهای خیابانی را ارائه می‌کنند، معروف است.
قبل از اینکه در سال ۱۵۹۲، پای فردی انگلیسی به نام جیمز لنکستر به منطقه برسد و شروع به غارت کشتی‌های اطراف جزیره پنانگ نماید، فعالیت‌های انسانی در منطقه باتوفرینگی جاری بوده‌است. هرچند، تا قبل از اینکه در دههٔ ۱۹۷۰ منطقه به سمت شهرنشینی شروع به توسعه نماید، باتو فرینگی دهکده ای آرام بود.
منطقه باتو فرینگی به علت قرار گرفتن در امتداد ساحل شمالی جزیره پنانگ، از زمین‌لرزه و سونامی ۲۰۰۴ اقیانوس هند ضربه سختی خورد.
کلمه فرینقی یا فرینگی، املای امروزی لغت باستانی مالائی پرینگی است، قبل از اینکه برای تمام سفید پوستان بکار گرفته شود، در ابتدا برای اشاره به کشور گشایی پرتغالی‌ها استفاده می‌گردید. این کلمه، هم ریشه لغت فرنگ تایلندی و کلمه بارنگ زبان خمر است. تمام اینها از کلمه هندی فیرنگی (फ़िरंगी) مشتق شده‌اند که سرچشمه خود این کلمه هندی هم از کلمه فرینگی در زبان عربی یا کلمه فرنگی در زبان فارسی است. در خاورمیانه و آفریقا، در اصل این کلمه به فرانک‌ها اشاره داشت ولی شامل عموم اروپایی‌ها شد.
بنابراین، کلمه باتو فرینگی، به معنای مکانی است که غربی‌ها به ساحل رسیده بودند، لغت مالایی باتو (به معنی صخره) را دربر گرفته، که اشاره به خط ساحل صخره ای این منطقه خاص دارد.
در بین تامیلی‌ها، این منطقه به عنوان پارینگی مالای به معنی «تپه بیگانه» معروف است.
جیمز لنکستر، ناخدای کشتی غیردولتی انگلیسی، در سال ۱۹۵۲، وارد ساحل این منطقه ویژه شد. این باعث شد که لنکستر اولین فرد اروپایی باشد که وارد جزیره پنانگ گردید. با ورود کشتی ادوارد بونادونچر به ساحل، لنکستر و خدمه اش طی چهار ماه، هر کشتی را که مشاهده نمودند، شروع به غارتش کردند.
آغاز شهری شدن باتو فرینگی، در دههٔ ۱۹۷۰ بود. این روند با ساخت چند هتل در کنار ساحل، جذب گردشگران و افراد محلی، اتفاق افتاد. به زودی با ساخت مجمتمع‌های مسکونی، با عرضه املاکی با مناظر شگفت‌انگیز رو به دریای شبه جزیره مالایی ادامه یافت. هر چند این تحولات باعث مشکلاتی همچون کاهش کیفیت آب دریا گردید که منجر به هجوم عروس دریایی به اطراف باتو فرینگی شد.
باتو فرینگی یکی از مناطقی بود که ضربه شدیدی طی زمین‌لرزه و سونامی ۲۰۰۴ اقیانوس هند بر آن وارد شد که در مجموع ۵۲ نفر طی آن حادثه جانشان را از دست دادند.
اتوبوسهای خطوط ۱۰۱ و ۱۰۲ رپید پنانگ، با اتصال باتو فرینگی به جرج تاون و دیگر مقصدهای جزیره پنانگ، همچون تانجونگ بونگا، تانجونگ توکونگ، فرودگاه بین‌المللی پنانگ و کوئینزبای مال به ساکنین حومهٔ شهر ارائه خدمت می‌کنند.
خط اتوبوسرانی دیگری که ارائه خدمت می‌کند، اتوبوس‌های هاپ آن هاپ آف پنانگ است که در وهلهٔ اول برای گردشگران تدارک دیده شده‌است. این خط از ااتوبوس دوطبقه روباز بهره می‌برد، دارای سه ایستگاه در منطقهٔ باتو فرینگی است، شامل یک توقف انتخابی در ساحل میامی و دو ایستگاه توقف استاندارد در هالیدی این و هتل هارد راک است.
تنها مدرسه منطقه حومه شهری باتو فرینگی، مدرسه بین‌المللی پنانگ (آپلند)، است که به‌طور عمده به جامعه مهاجرین این منطقه حومه شهر و افرادی که در منطقه حومه مجاور، تانجونگ بونگا، هستند ارائه خدمت می‌نماید.
نزدیکترین مدرسه ابتدایی و دبیرستان دولتی در تانجونگ بونگا قرار دارد.
هرچند باتو فرینگی مرکز خریدی ندارد، این منطقه حومه شهر به خاطر بازار شبانه اش مورد توجه است. سوغاتی، دی‌وی‌دی، کارهای هنری، لباسهای ورزشی، و دیگر البسه و متعلقات لباس در بازار شبانه را می‌توان با کمی چانه زنی با قیمت ارزان یافت نمود، که همچنین با غرفه‌های متنوع فروش غذا که غذاهای خیابانی پرآوازه پنانگ و تنقلات را می‌فروشند، در یک راستا قرار گرفته‌اند.
خوآن آنجل آلبین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است که در پست هافبک تهاجمی یا وینگر برای باشگاه رامپلا جونیورز در لیگ دسته دوم اروگوئه بازی می‌کند.
بیدی، روستایی در دهستان زابلی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جوئل سانتانا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل برزیل و مربی کنونی فوتبال است.
اسماعیل کوچوکایا (۲۰ ژانویه ۱۹۷۰، سیماو) روزنامه‌نگار، مجری اخبار و نویسنده ترک است.
اسماعیل کوچوککایا در ۲۰ ژانویه ۱۹۷۰ در منطقه سیماو کوتاهیا به عنوان پسر یونس و هالیسه کوچوکایا به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در سیماو به پایان رساند و سپس در سال ۱۳۷۲ از دانشگاه غازی، دانشکده ارتباطات، گروه روزنامه‌نگاری فارغ‌التحصیل شد. کوچوککایا، که در سال ۲۰۰۲ از همسر اول خود جدا شد، در ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۶ با معلم ادا دمیرچی ازدواج کرد. در ژانویه ۲۰۲۰، کوچوککایا و دمیرچی از هم جدا شدند.
او از سپتامبر ۲۰۱۳ هر هفته صبح ساعت ۰۸:۰۰ برنامه «ساعت زنگ دار با اسماعیل کوچوککایا» را در تلویزیون فاکس ارائه می‌کند. قبل از انتخابات محلی موقت استانبول در سال ۲۰۱۹، او برنامه ویژه انتخابات استانبول ۲۰۱۹ را مدیریت می‌کرد.
باشگاه فوتبال گوارانی (به پرتغالی: Guarani Futebol Clube) که در اصطلاح عامیانه گوارانی نامیده می‌شود، یک باشگاه فوتبال برزیلی در کامپیناس، سائوپائولو است. گوارانی تنها باشگاهی از روستاهای برزیل است که توانسته‌است در لیگ برتر فوتبال برزیل قهرمان شود. این تیم در حال حاضر در سری بی برزیل، رده دوم فوتبال برزیل، و همچنین در سری آ۱ قهرمانی پائولیستا، بالاترین رده لیگ فوتبال ایالت سائوپائولو بازی می‌کند.
باشگاه فوتبال گوارانی در ۱ آوریل ۱۹۱۱ در شهر کامپیناس، سائوپائولو، با ابتکار ۱۲ دانش آموز تأسیس شد. دانش آموزان از جمله پمپئو دی ویتو، هرنانی فیلیپو ماتالو و ویسنته ماتالو معمولاً در میدان کارلوس گومز فوتبال بازی می‌کردند.ویسنته ماتالو اولین رئیس گوارانی شد. گوارانی برگرفته از اپرای استاد آنتونیو کارلوس گومز "Il Guarany" است. آنتونیو کارلوس گومز در کامپیناس برزیل متولد شد و یکی از برجسته‌ترین آهنگسازان کلاسیک قرن نوزدهم است. گوارانی به‌طور رسمی در ۱ آوریل ۱۹۱۱ تأسیس شد، اما برای جلوگیری از شوخی‌های روز اول آوریل توسط هواداران تیم‌های رقیب، مدیران گوارانی تاریخ تأسیس رسمی را به ۲ آوریل ۱۹۱۱ تغییر دادند.
در سال ۱۹۴۹، گوارانی قهرمان کمپئوناتو پائولیستا درجه دوم شد و حق بازی در لیگ برتر را در فصل بعد به دست آورد.
از سال ۲۰۱۹، گوارانی تنها تیم روستایی برزیل است که قهرمانی ملی را کسب کرده‌است (بدون احتساب باشگاه فوتبال سانتوس؛ اگرچه سانتوس مرکز ایالت نیست، اما در ساحل واقع شده‌است). این باشگاه در سال ۱۹۷۸ پس از شکست باشگاه فوتبال پالمیراس قهرمان کمپئوناتو برازیلیرو شد.
بزرگترین رقیب گوارانی باشگاه فوتبال پونته پرتا است که آن‌هم از کامپیناس می‌آید. بازی بین گوارانی و پونته پرتا به دربی کمپینیرو معروف است. این یک رقابت صد ساله (اولین مسابقه در ۲۴ مارس ۱۹۱۲ برگزار شد) و بزرگترین رقابت در حومه برزیل و یکی از شدیدترین رقابت‌ها در کل کشور است.
استادیوم اختصاصی گوارانی، استادیو برینکو د اورو دا پرینسسا است که در ۳۱ مه ۱۹۵۳ ساخته شد و حداکثر ظرفیت آن ۳۰۹۸۸ نفر است.
لشکر ۶ ویژه پاسداران از لشکرهای ویژه پیاده نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود، که در سال ۱۳۶۴ در خلال جنگ ایران و عراق به‌عنوان یکی از یگان‌های زیرمجموعه قرارگاه رمضان تحت عنوان تیپ ۵۵ ویژه پاسداران تأسیس شد. نخستین فرمانده این یگان صادق محصولی بود و وظیفه اصلی آن، انجام عملیات نامنظم و چریکی در خاک عراق بود. در زمستان سال ۱۳۶۵ تیپ ۱۱۰ شهر ری، در تیپ ۵۵ ویژه پاسداران ادغام شد و لشکر ۶ ویژه پاسداران شکل گرفت.
این لشکر در عملیات‌های بیت‌المقدس ۲، نصر، عاشورا و مرصاد، به‌عنوان یگان عمل‌کننده سپاه پاسداران شرکت داشت. لشکر ۶ ویژه پاسداران پس از پایان جنگ به ۳ تیپ تجزیه شد، یک تیپ به نیروی قدس سپاه پاسداران پیوست، یک تیپ به سپاه کاشان تعلق یافت و تیپ دیگر نیز در لشکر ۱۰ سیدالشهدا ادغام شد.
"پاباجی (")، در لغت یعنی «بیرون رفتن» و در اصطلاح، ترک خان و مان و به بی خانگی رفتن.
پاباجی (پَبَّجّا)، بریدن از همهٔ بندها و پیوندهای خانوادگی و اجتماعی، برای در پیش گرفتن راه و رسم زندگی زاهدانه.بودا، گزارش کانون پالی، ع. پاشایی – تهران : انتشارات مروارید ۱۳۶۸Critical Study of Pabbajjā Concept in Theravāda Buddhism By Adhisīla
رامبلورس یک بازی ویدئویی رایگان به سبک بیت ام آپ و بتل رویال است که توسط آیرون گلکسی توسعه یافته و به‌وسیلهٔ اپیک گیمز منتشر شده‌است. این بازی در ۱۱ اوت ۲۰۲۲ از طریق فروشگاه اپیک گیمز برای سیستم‌عامل مایکروسافت ویندوز در دسترس قرار گرفت، و همچنین برای کنسول‌های ایکس‌باکس سری اکس/اس، ایکس‌باکس وان، پلی‌استیشن ۴، و پلی‌استیشن ۵ منتشر شده‌است.
جام ملت‌های اروپای زنان ۲۰۲۲ () که معمولاً به عنوان یورو ۲۰۲۲ شناخته می‌شود، سیزدهمین دوره مسابقات جام ملت‌های اروپای زنان بود که با مدیریت و نظارت یوفا و شرکت تیم‌های ملی فوتبال زنان اروپا در انگلستان برگزار شد.
این دومین دوره از این مسابقات پس از افزایش تعداد تیم‌ها به ۱۶ تیم بود. این مسابقات که انگلستان میزبان آن بود، ابتدا قرار بود از ۷ ژوییه تا ۱ اوت سال ۲۰۲۱ برگزار شود. ولی با توجه به دنیا گیری کووید-۱۹ در اروپا، برگزاری این مسابقات به تعویق افتاد و در تاریخ‌های ۶ تا ۳۱ ژوییه ۲۰۲۲ برگزار شد.
تیم مدافع قهرمانی هلند که قهرمانی جام یوفا ۲۰۱۷ را به عنوان میزبان کسب کرده بود، در مرحله یک چهارم نهایی به دست فرانسه حذف شد. تیم انگلستان با شکست دادن تیم آلمان با نتیجه ۲ بر ۱ در فینال، قهرمان این دوره از مسابقات شد.
مؤسسه آموزش و تحقیقات سازمان ملل متحد () یونیتار (unitar) بازوی آموزشی ویژه سیستم سازمان ملل متحد است. یونیتار برای کمک به کشورهای در حال توسعه ایجاد شد و کمک به این کشورها در اولویت ویژه‌اش (LDC) قرار دارد، این کشورها ازجمله جزیره کوچک (SIDS) و سایر گروه‌ها و جوامعی که آسیب پذیرترین هستند، همچنین گروه‌هایی که در شرایط درگیری قرار دارند را شامل می‌شود. مؤسسه آموزش و تحقیقات سازمان ملل متحد به فعالیت‌های آموزشی کشورهای در حال توسعه کمک کرده و ظرفیت آموزشی آنها را توسعه می‌دهد.
ایده یک مؤسسه آموزشی و تحقیقاتی سازمان ملل متحد برای اولین بار در قطعنامه سال ۱۹۶۲ مجمع عمومی سازمان ملل متحد ذکر شد. مؤسسه آموزش و تحقیقات سازمان ملل متحد (UNITAR) در سال ۱۹۶۳ و به دنبال توصیه شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد به مجمع عمومی، تأسیس شد. دبیرکل سازمان ملل متحد با تأسیس یک مؤسسه آموزشی و تحقیقاتی سازمان ملل متحد به عنوان یک نهاد مستقل در داخل سیستم سازمان ملل متحد ایجاد کرد.
ایجاد مؤسسه آموزش و تحقیقات سازمان ملل متحد همزمان با اضافه شدن ۳۶ کشور از سال ۱۹۶۰، از جمله ۲۸ کشور آفریقایی به سازمان ملل متحد بود.Economic and Social Council – Thirty-sixth Session Annexes Document E/3780 United Nations Training and Research Institute – Note by the Secretary-General, 28 May 1963 آن موج بی‌سابقه استعمارزدایی، نیاز به یک کمک اساسی داشت، زیرا بسیاری از کشورهای تازه استقلال یافته فاقد ظرفیت آموزش دیپلمات‌های جوان خود بودند. چشم‌انداز مؤسسه آموزشی که توسط چهار مدیر اجرایی اول، در اصل از کشورهای آفریقایی که تازه مستقل شده بودند شکل گرفت، با توجه به نیازها و با اولویت‌های کشورهای دریافت کننده توسعه یافت.
یونیتار در مارس ۱۹۶۵ شروع به کار کرد. دفتر مرکزی مؤسسه در ابتدا در شهر نیویورک مستقر بود. در سال ۱۹۹۳، مقر یونیتار به ژنو (سوئیس) منتقل شد.
این مؤسسه خدمات آموزشی و یادگیری را به مقامات دولتی ملی و محلی کشورهای عضو سازمان ملل و به نمایندگان جامعه مدنی در سراسر جهان ارائه می‌دهد. یونیتار در تلاش است تا به تقاضای فزاینده کشورهای عضو سازمان ملل، به ویژه کشورهای توسعه نیافته، برای توسعه ظرفیت در حوزه‌های موضوعی مرتبط با دستور کار ۲۰۳۰ برای توسعه پایدار پاسخ دهد.
یونیتار به دولت‌ها کمک می‌کند تا تغییرات آب و هوایی، مدیریت مواد شیمیایی و زباله و مشکلات اقتصاد سبز را درک کنند. این مؤسسه همچنین از طریق دوره‌های خود در زمینه مدیریت بدهی‌های عمومی، دارایی و تجارت به وزارت‌های دارایی کمک می‌کند و به مقامات دولتی آموزش‌هایی در زمینه حفظ صلح و پیشگیری از درگیری ارائه می‌دهد. این مؤسسه از طریق مرکز ماهواره‌ای سازمان ملل متحد (UNOSAT) از صندوق‌ها، برنامه‌ها، آژانس‌های تخصصی و کشورهای عضو با تجزیه و تحلیل تصاویر ماهواره‌ای در قلمرو مربوط به خود پشتیبانی می‌کند و آموزش و توسعه ظرفیت در استفاده از فناوری‌های اطلاعات مکانی را ارائه می‌دهد.
از سال ۲۰۰۳، یونیتار دوره‌هایی را برای حمایت از رهبران شهرداری‌ها و منطقه‌ای که با سیاست‌های عمومی پیچیده سروکار دارند، ارائه می‌دهد.
یکی دیگر از وظایف این مؤسسه، سازماندهی رویدادها و به اشتراک گذاری دانش برای دبیرکل سازمان ملل متحد، از جمله برگزاری سمینار سالانه نمایندگان ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد و همچنین نشست‌های استراتژیک برای دپارتمان‌های سازمان ملل می‌باشد. یونیتار همچنین ابتکارات بین سازمانی سازمان ملل متحد مانند پلتفرم آموزشی سازمان ملل متحد در مورد تغییرات آب و هوا یا گروه مهاجرت جهانی را رهبری می‌کند.
فعالیت‌های تحقیقاتی یونیتار بر روی سیستم‌های دانش و کاربردهای عملی آنها متمرکز است. آنها از فعالیت‌های آموزشی مؤسسه از طریق فراهم کردن محیط‌های آموزشی مناسب برای پاسخگویی به نیازهای یادگیرندگان بزرگسال حمایت می‌کنند، بنابراین افزایش، کارایی و گسترش فعالیت‌ها توسعه ظرفیت مؤسسه را تسهیل می‌کنند.
یونیتار که به عنوان یک نهاد مستقل در داخل سیستم سازمان ملل متحد عمل می‌کند، توسط یک مدیر اجرایی و هیئت امناء اداره می‌شود. مدیر اجرایی و اعضای هیئت مدیره توسط دبیرکل سازمان ملل متحد منصوب می‌شوند.
مدیران اجرایی یونیتار:
صلیبیه () شهری در استان جهرا، کویت است، که به عنوان گرم‌ترین شهر آسیا و سومین شهر گرم دنیا شناخته می‌شود. این شهر دارای ۲ مجموعه صنعتی بزرگ می‌باشد و دفتر مرکزی چندین شرکت کویتی در آن مستقر می‌باشد.
جینو روک‌کا (به ایتالیایی: Gino Rocca) ( زاده ۲۲ فوریه ۱۸۹۱ – درگذشته ۱۳ فوریه ۱۹۴۱، میلان) نویسنده، نمایشنامه‌نویس، روزنامه‌نگار و منتقد تئاتر ایتالیایی بود.
روک‌کا نویسنده بیش از نود نمایشنامه و کتاب کمدی بوده، که عمده آنها به زبان ونیزی نوشته شده و توسط شرکت‌های متعدد در تئاتر تا به امروز به نمایش گذاشته شده است.
جینو روک‌کا در مانتوا از پدری اهل تورین و مادری اهل فلتر متولد شد، اولین سال‌های جوانی خود را بین پیمونت و ونتو گذراند و چند سالی در دانشکده حقوق دانشگاه پادوآ و تورین تحصیل کرد.
در سال ۱۹۱۳، پس از رها کردن تحصیل، به میلان نقل مکان کرد و در آنجا با بنیتو موسولینی آشنا شد و بیش از بیست سال منتقد روزنامه مردم ایتالیا شد.
ظهور جنگ جهانی اول تأثیر قابل زیادی بر نویسنده جوان گذاشت که در رمان اوراگانو در سال ۱۹۱۹ این تاثیرگذاری نشان داده شد. در همین سال او از بنیانگذاران مجله ادبی نوولا بود.
در سال ۱۹۳۱ روک‌کا جایزه باگوتا را برای رمان «آخرین‌ها، اولین‌ها بودند» دریافت کرد.
در سال ۱۹۳۴ به عنوان مدیر اولین جشنواره تئاتر بینال ونیز منصوب شد و برای اولین و آخرین بار کمدی گلدونی به نام «کافی‌ شاپ» را کارگردانی کرد. این اولین بار بود که یک اثر گلدونی در فضای باز اجرا شد.
او به ونیز نقل مکان کرد و بین سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۳۸ نمایشنامه ایل گاززتتینو را کارگردانی کرد.
او در سال ۱۹۴۱ در میلان درگذشت، اما در فونتزازو، در استان بلونو به خاک سپرده شد.
گِیکْیو اِیتو (، ؛ ۲۳ فوریه ۱۹۰۹ – ۲۳ اکتبر ۱۹۹۶) ایران‌شناس و اوستاشناس ژاپنی و استاد برجسته دانشگاه کیوتو بود. او استاد و پژوهشگر زبان‌های سانسکریت، اوستایی، پهلوی و نیز دین زرتشت در دانشگاه‌های کیوتو و اوساکا بود که آثار ارزشمندی درباره‌ی مزدیسنا در ژاپن برجای گذاشت.
گیکیو ایتو در شهر ، شهرستان ، استان یاماگوچی متولد شد. در سال ۱۹۱۸ خانواده‌اش به استان فوکوئی نقل مکان کرد. او دوره نخست دبیرستان را در و دوره دوم آن را در رشته ادبیات گذراند. در سال ۱۹۳۰ در دانشکده ادبیات دانشگاه امپراتوری کیوتو در رشته زبان سانسکریت مشغول تحصیل شد و در سال ۱۹۳۵ فارغ‌التحصیل گردید. گیکیو ایتو در دوره دانشجویی به جز زبان سانسکریت که رشته تحصیلی او بود به شکل خودآموز زبانه‌های اوستایی، پهلوی و آرامی را فراگرفت. او پس از اخذ مدرک کارشناسی ارشد با پایان‌نامه «تکمیل گاتاهای اوستا با توجه به ریگ‌ودا» از همان دانشگاه، در سال ۱۹۴۰ دستیار آموزشی و عضو پژوهشی دانشکده ادبیات دانشگاه کیوتو گردید و از سال ۱۹۴۱ به عنوان استادیار در همان دانشگاه به پژوهش و تدریس زبان پهلوی و آیین زرتشت مشغول گشت. در سال ۱۹۴۷، او به مقام دانشیار در دانشکده ادبیات دانشگاه کیوتو نائل گردید. در سال ۱۹۵۳ دکتری عالی ادبیات را از دانشگاه کیوتو برای رساله «رمزگشایی از مجموعه نامه‌های منوچهر» دریافت کرد. در سال ۱۹۶۸ به درجه علمی استادی رسید و کرسی زبان و ادب سانسکریت را تصدی کرد؛ تا آنکه در بهار سال ۱۹۷۲ از آن دانشگاه بازنشسته شد. در میان سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۸ گیکیو ایتو در دانشگاه مطالعات خارجی اوساکا زبان‌های اوستایی، فارسی باستان و پهلوی را تدریس می‌کرد، و پژوهشگران بسیاری را برای جامعه علمی ژاپن بار آورد. او در سال ۱۹۷۴ به بالاترین درجه دانشگاهی یعنی استاد ممتاز دست یافت. در همان سال به عضویت افتخاری درآمد. در سال ۱۹۷۷ استاد دانشکده مطالعات خارجی شد و در سال ۱۹۸۰ از همان دانشگاه به مقام استاد برجسته دست یافت.
او دانشمندی پوینده، پرکوشش، وارسته، دانش‌دوست و مورد احترام جامعه دانشگاهی ژاپن بود و تا پایان زندگانیش از تدریس در دانشگاه و پژوهش در زمینه آیین زرتشت و پهلوی‌شناسی دست نکشید. در میان پژوهشگران ژاپنی، بیش از همه گیکیو ایتو و ایموتو ئه‌ایچی کوشیده‌اند تا نشانه‌هایی از آمدن ایرانیان (بازماندگان شاهنشاهی ساسانی پس از حمله اعراب) به ژاپن و تأثیر فرهنگ ایران بر دوره آسوکا در روزگار امپراتریس سویکو (۵۹۳-۶۲۸ م) در سده هفتم میلادی پیدا کنند. در گنجینه معبد بودایی هوریوجی نوشته‌هایی به زبان‌های پهلوی و سغدی روی الواح چوبی کشف گردید که گواه دیگر بر آمدن ایرانیان به ژاپن در آن زمان می‌باشد. دستاوردهای علمی گیکیو ایتو گوناگون و فراوان بود، پژوهش در زبان‌شناسی سانسکریت و اوستایی، خواندن و معنی نوشته‌ یافت شده به زبان پهلوی، شرح تازه‌ای از آئین زرتشت، ترجمه سنگ‌نوشته‌های فارسی باستان و پهلوی، تنها بخشی از دستاوردهای ایشان می‌باشد.
او در آیین بودا که از قلمرو فرهنگ ایرانی در آسیای میانه به آسیای خاوری آمد و در شمال ژاپن تبلیغ شد، عناصر ایرانی بسیاری پیدا کرد. (آن شی گائو شاهزاده اشکانی و آن سوآن بازرگان پارتی نخستین بار نوشته‌های بودایی را در سال ۱۴۸ میلادی به زبان چینی ترجمه کردند و موجب آشنایی چین به آیین بودا شدند. در سال ۵۵۲ میلادی آیین بودا وارد ژاپن شد.) او دریافت که سهم فرهنگ ایران در مناسبات شرق و غرب بسیار مهم بوده است، و فرهنگ‌ و مردم ایران در فرهنگ آسیای خاوری اثرگذار بوده‌اند. او همچنین هفدهمین کاهن ارشد معبد میون‌جی از فرقه جودو شینشو هونگانجی در شهر (ناگاتو کنونی)، استان یاماگوچی بود.
حاصل کوشش‌های علمی ارزنده گیکیو ایتو چندین کتاب‌ و بیش از صد و پنجاه مقاله پژوهشی است. از میان کتاب‌ها، ترجمه‌ها و مقاله‌های فراوانش می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
سالن ورزشی شهید افراسیابی (با نام پیشین سالن مهران) از سالن‌های ورزشی قدیمی تهران است. گنجایش این سالن نزدیک به ۱۸۰۰ صندلی است که به عنوان یک سالن چند منظوره برای مسابقات داخل سالن قابل بهره‌برداری است. مساحت این سالن ۲۶۳۰ متر مربع و زمان ساخت آن در دهه ۱۳۴۰ است. بخش‌هایی از این سالن در سال ۱۳۸۷ بازسازی شد.
بهره‌برداری از این سالن در اختیار مجموعه ورزشی شهید شیرودی (امجدیه) است که از آن برای برگزاری مسابقات، تمرین، اردو و کلاس‌های آموزشی در رشته‌های گوناگون ورزشی بکار گرفته می‌شود.
هرمان متس (۹ ژوئن ۱۸۷۸–۲۵ مه ۱۹۵۹) یک نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم فرماندهی یگان‌های مختلفی را بر عهده داشت.
هرمان متس روز ۸ مارس سال ۱۸۹۷ به عنوان افسر محصل به نیروی زمینی امپراتوری آلمان پیوست و به هنگ ۸ لایب‌گرانادیر ملحق گشت. روز ۸ اکتبر سال ۱۸۹۸ درجه ستوان دومی در هنگ ۱۶۴ پیاده‌نظام هانوفر به او اعطا گردید. از ماه اکتبر سال ۱۹۰۲ تا ماه سپتامبر سال ۱۹۰۴ آجودان یک گردان و سپس از ماه اکتر سال ۱۹۰۴ تا سال ۱۹۱۱ آجودان هنگ ۱۶۴ پیاده‌نظام بود. از روز ۱ اکتبر سال ۱۹۰۸ برای حدود سه سال وارد دانشکده جنگ شد. روز ۱ اکتبر سال ۱۹۱۳ به درجه سروانی ترفیع یافت و تا هنگام آغاز جنگ جهانی اول در ستاد کل کبیر به خدمت پرداخت. ماه مارس سال ۱۹۱۸ به درجه سرگردی ارتقا پذیرفت. همان سال افسر عملیات ستاد کل فرماندهی کل ۵۴ شد. در طول جنگ نشان‌های افتخار مختلفی از جمله نشان خاندان هونت‌سولرن با شمشیرها و هر دو درجه صلیب آهنین را دریافت نمود. پس از جنگ در نیروهای مسلح ۱۰۰ هزار نفری آلمان باقی ماند و به وزارت رایشسور در برلین منتقل گشت. روز ۱ آوریل سال ۱۹۲۳ به درجه سرهنگ دومی رسید. برای چند سال فرمانده گردان ۳ هنگ ۵ پیاده‌نظام پروس در روستوک بود. سال ۱۹۲۶ به ستاد کل گروه فرماندهی ۱ در برلین منتقل شد. بهار سال ۱۹۲۷ مجدداً به وزارت رایشسور بازگشت. در این موقعیت روز ۱ مه سال ۱۹۲۷ به درجه سرهنگی دست یافت. روز ۱ فوریه سال ۱۹۲۸ به فرماندهی هنگ ۷ پیاده‌نظام پروس در شوایدنیتس منصوب گشت. در این جایگاه روز ۱ فوریه سال ۱۹۳۱ درجه سرتیپی به او اعطا گردید. روز ۱ آوریل همان سال از خدمت فعال نظامی بازنشسته گشت. به هر حال، پاییز سال ۱۹۳۵ به عنوان یک غیرنظامی به عنوان مدرس تاریخ جنگ در دانشکده جنگ در برلین به‌کار گرفته شد. هنگام بسیج عمومی در تابستان سال ۱۹۳۹، مجدداً به خدمت فراخوانده شد و به فرماندهی بخش ۱۲ حفاظت مرزی در کوسترینگ منصوب گردید. با تغییر عنوان این ستاد، اواخر ماه اکتبر سال ۱۹۳۹ فرمانده فرماندهی عالی ۳۴ شد. با این یگان به عنوان نیروی حفاظتی در ناحیه دولت عمومی مستقر بود. روز ۱ مارس سال ۱۹۴۰ به درجه سرلشکری و روز ۱ دسامبر همان سال به درجه سپهبدی (ژنرال پیاده‌نظام) ترفیع یافت. در جریان عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی در بهار سال ۱۹۴۱، با یگان خود در قسمت جنوبی جبهه به عنوان نیروی ذخیره گروه ارتش جنوب به خدمت پرداخت و هر دو گیره نشان صلیب آهنین را دریافت نمود. متس در سن ۶۳ سالگی مسن‌ترین ژنرال آلمانی در سال ۱۹۴۱ در جبهه شرقی به حساب می‌آمد. بین روزهای ۱ تا ۱۳ سپتامبر سال ۱۹۴۱ جایگاه فرماندهی خود را به سرلشکر فردیناند شال سپرد و مجدداً به آن بازگشت. روز ۲۳ دسامبر همان سال دوباره از این مقام کناره گرفت. از روز ۲۵ دسامبر برای چند ماه در فهرست افسران ذخیره قرار داشت. روز ۱۱ ژانویه سال ۱۹۴۲ به جهت دستاوردهایش در فرماندهی یگانش مفتخر به دریافت نشان صلیب آلمانی طلایی گشت. سپهبد هرمان متس در نهایت روز ۳۱ ژانویه سال ۱۹۴۳ از خدمت فعال مرخص شد.
عبداللطیف گلداری (؛ ۱۹۳۹ – ) یا عبداللطیف گله‌داری کارآفرین، اهالی کسب‌وکار، بازرگان و مدیر اجرایی اماراتی ایرانی‌تبار بود، که در سال ۱۹۶۰ شرکت برادران گلداری و در سال ۱۹۸۲ با مشارکت برادران خود، گروه گلداری را تأسیس کرد.
اوکراتوکسین آ—سمی که توسط گونه‌های مختلف "آسپرژیلوس" و "پنی سیلیوم" تولید می‌شود—یکی از فراوان‌ترین مایکوتوکسین‌های آلوده کننده مواد غذایی است. انسان می‌تواند از طریق مصرف محصولات غذایی آلوده، به ویژه غلات و گوشت خوک آلوده، و همچنین قهوه، انگور شرابی و انگور خشک در معرض این سم قرار بگیرد. این سم در بافت‌ها و اندام‌های حیوانات و همچنین خون انسان و شیر مادر یافت شده‌است. اکراتوکسین آ، مانند اکثر مواد سمی، دارای تفاوت‌های سم‌شناختی زیادی برای گونه‌ها و جنس‌ها است.
ملیکا بلالی (زادهٔ ۶ دی ۱۳۷۸) کشتی‌گیر، فعال حقوق زنان، شاعر و نقاش ایرانی-اسکاتلندی است. وی در تیر ۱۴۰۱، قهرمان کشتی آزاد بریتانیا شد و بر روی سکو اعتراض بر حجاب اجباری کرد، و تابلویی به همراه خود داشت که نوشته بود «حجاب اجباری را متوقف کنید من حق دارم کشتی‌گیر باشم».
ملیکا بلالی در اینستاگرام
بلالی در شهرکرد زاده شد. او در ایران به دلیل حجاب اجباری نمی‌توانست در مسابقات بین‌المللی کشتی زنان شرکت کند و در سال ۱۳۹۸ به ایالات متحده مهاجرت کرد. او سپس به اسکاتلند رفت و فعالیت‌های حرفه‌ای خود را شروع کرد. علاوه بر کشتی، نقاشی‌ها و اشعار او در مورد دفاع از حقوق زنان ایرانی است.
بلالی در جشنوارهٔ آرکانزانس آمریکا نیز برای پوستر فیلم کوتاه "حد" به کارگردانی جواد دارایی برندهٔ جایزهٔ طراحی پوستر شده‌است.
ملیکا در تابستان سال ۱۴۰۱ پس از قهرمانی در مسابقات قهرمانی بریتانیا و اعتراض به حجاب اجباری تهدید به مرگ شد که منجر به اجرای تدابیر امنیتی پلیس اسکاتلند برای وی شد.
ریچارد لادلو اینگلیش (؛ زادهٔ ۱۹۶۳) تاریخ‌نگار اهل بریتانیا است. وی استاد دانشگاه کوئینز بلفاست و دانشگاه سنت اندروز بود و خود دانش‌آموختۀ کیبل کالج در دانشگاه آکسفورد بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون عضو آکادمی بریتانیا شده‌است.
داروهای تیوپورین آنتی متابولیت‌های پورینی هستند که به طور گسترده در درمان لوسمی لنفوبلاستیک حاد، اختلالات خودایمنی (به عنوان مثال، بیماری کرون، روماتیسم مفصلی) و افراد دریافت‌کننده عضو پیوندی استفاده می‌شوند.
متابولیسم توسط S-متیل‌ترانسفراز کاتالیز می‌شود.
یک مرگ تصادفی مرگ غیرطبیعی است که در اثر تصادف مانند لغزش و سقوط، تصادف رانندگی یا مسمومیت تصادفی ایجاد می‌شود. مرگ تصادفی از مرگ با علل طبیعی، بیماری، و از قتل عمدی و خودکشی متمایز می‌باشد. اگر شخصی علت غیرعمدی مرگ بوده باشد، ممکن است مرگ تصادفی را قتل یا خودکشی تلقی کرد.
برای مقاصد جنایی و حقوقی، معمولاً فقط قتل عمدی به عنوان «قتل» طبقه‌بندی می‌شود. استثناهایی مانند دفاع از خود در حوزه‌های قضایی متفاوت، متفاوت است. در برخی موارد، افراد متهم به قتل به عنوان دفاعیات ادعا کرده‌اند که متوفی در واقع قربانی یک مرگ تصادفی بوده‌است نه یک عمل و قتل عمدی. با این حال، شخصی که مسئول مرگ تصادفی دیگری از طریق غفلت است، ممکن است همچنان از نظر کیفری در قتل شبه‌عمد، و از نظر مدنی برای مرگ غیرقانونی مسئول باشد. بیمه مرگ تصادفی و تکه‌تکه شدن و بیمه نامه‌های مشابه در صورت فوت تصادفی سودی را پرداخت می‌کنند، با این بیمه نامه‌ها باید ثابت شود که مرگ معین در واقع یک تصادف است، نه خودکشی یا قتل عمدی (ممکن است تقلب بیمه‌ای رخ داده باشد).
پیشنهاد شده‌است که «اکثریت قریب به اتفاق تصادفات واقعا تصادفی نیستند، بلکه حوادث ناشی از حماقت، سهل انگاری و قضاوت نادرست آشکار انسانی هستند». مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ایالات متحده در سال ۲۰۱۵ میلادی گزارش کرد که در ایالات متحده، ۱۴۶۵۷۱ «مرگ با جراحات غیرعمد» در آن سال رخ داده که چهارمین علت مرگ و میر بوده. از این تعداد، ۴۷ هزار و ۴۷۸ مورد ناشی از مسمومیت غیرعمد، ۳۷ هزار و ۷۵۷ مورد ناشی از تصادفات رانندگی و ۳۳ هزار و ۳۸۱ مورد ناشی از سقوط بوده‌است. همچنین سالانه حدود ۵۰۰۰۰۰ مرگ و میر ناشی از غرق شدن در سراسر جهان گزارش می‌شود.
در برخی کشورها، تمام مرگ‌های تصادفی (یا مرگ‌های ظاهراً تصادفی) توسط ارگان‌های دولتی بررسی می‌شود و گاهی یک خانواده تحقیقات خصوصی انجام می‌دهد حکم «مرگ تصادفی» در چنین مواردی زمانی استرداد می‌شود که هیچ عامل مؤثری از فعل یا ترک فعل قربانی («مرگ بر اثر حادثه») یا توسط شخص دیگری («قتل غیرقانونی») وجود نداشته باشد.
مرگ و میر در طول زمان جنگ، به دلیل هدف‌گیری غیر دقیق یا نادرست، ممکن است به‌طور حسن تعبیری به عنوان تلفات جانبی یا نتیجه آتش خودی شناخته شود.
جک تاونلی (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
تیپ ۲۷۷ پیاده قوچان یا تیپ ۲۷۷ متحرک هجومی از تیپ‌های پیاده‌نظام نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران، زیرمجموعه لشکر ۷۷ پیاده خراسان و تحت امر قرارگاه منطقه‌ای شمال‌شرق نزاجا است، که پادگان و ستاد فرماندهی آن در شهر قوچان، استان خراسان رضوی مستقر می‌باشد. تیپ ۲۷۷ پیاده قوچان در خلال جنگ ایران و عراق، از یگان‌های عمل‌کننده ارتش جمهوری اسلامی ایران و تحت امر لشکر ۷۷ پیاده خراسان بود. هم‌اکنون سرتیپ‌دوم امیدرضا ذوالقدر فرماندهی تیپ ۲۷۷ پیاده قوچان را برعهده دارد.
آلبرتو کولومبو (؛ ۲۷ نوامبر ۱۸۸۸ – ۲۴ مارس ۱۹۵۴) رهبر ارکستر، موسیقی‌دان و آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "در گرداگرد شهر" اشاره نمود.
ارنست میلر (؛ زادهٔ ) بازیگر و قهرمان سابق کشتی کج اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "کشتی‌گیر" اشاره کرد.
"دیانا (")، مقام مراقبه است. تمرکز و مراقبه مقام پنجم از مقامات دهگانه «بودی ساتوا» (boddhisattva) (بوداسف) است.
به مرحله پنجم «بودی ساتوا»، صفت تسخیر ناپذیر بودن (sadurjaya) گفته شده‌است، چه در این مرحله نیروی مکاشفه و حالت مراقبه (dhyāna) ظاهر می‌شوند و «بودی ساتوا» به کنه چهار حقیقت شریف بودائی پی می‌برد.
ژرف‌ترین تأثیر بودائی در چین و ژاپن؛ به واسطهٔ مکاتب بودائی، که راه اشراق و طریق کشف و شهود (dhyāna) را می‌آموخته‌اند بوده‌است.
«بودی ساتواها» (بوداهای بالقوه) منتها درجهٔ خرد و فرزانگی را به واسطه مراقبه و تمرکز (dhyāna) چهارگانه به دست می‌آورند:
هنگام رسیدن به خاموشی، حصول خاموشی (Nirodha-samāpatti)، کنش‌های جسمی، لفظی و روانی معلق و متوقف شده، و حیات معرفت خاموش ادراک خواهد شد.ادیان و مکتبهای فلسفی هند جلد اول، تألیف داریوش شایگان – تهران: امیر کبیر 1386بودا، گزارش کانون پالی، ع. پاشایی – تهران : انتشارات مروارید ۱۳۶۸
والی ورنان (؛ – ) بازیگر و هنرمند رقص اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۶۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "از این طرف لطفاً"، "گوریل"، "چه راهی برای رفتن!"، "گروه رگتایم الکساندر"، "سگ‌های شکاری برادوی" و "افتخار دیگر ارزشی ندارد" اشاره کرد.
مری لیوینگستون (؛ – ) بازیگر و کمدین اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "از این طرف لطفاً" اشاره نمود.
ماریان جردن (؛ – ) بازیگر و مجری رادیو اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۴ تا ۱۹۶۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "از این طرف لطفاً" و "روزهای بهشتی" اشاره نمود.
بانوی ما از لیویش (; ) یک کلیسای ارتدکس صربی مربوط به سدهٔ چهاردهم میلادی واقع‌شده در پریزرن در جنوب کوزوو است. از سال ۲۰۰۶، این کلیسا بخشی از یک میراث جهانی یونسکو به نام «بناهای قرون وسطایی در کوزوو» است.
در ابتدای سدهٔ چهاردهم میلادی، این کلیسا به جای یک کلیسای بیزانسی هنگام فرمانروایی استفان میلوتین، پادشاه صربستان ساخته شد. پس از اینکه امپراتوری عثمانی این منطقه را ضمیمهٔ خاک خود کرد، یک مناره ساخته شد و کلیسا به یک مسجد تبدیل شد. در سال ۱۹۱۲، زمانی که ارتش صربستان کوزوو را ضمیمه کرد، وضعیت کلیسا احیا شد. پس از جنگ جهانی دوم، تحت فرمانروایی جمهوری سوسیالیستی یوگسلاوی، این کلیسا احیای گسترده دید و به یک موزه تبدیل شد. این کلیسا در طول ناآرامی ۲۰۰۴ در کوزوو بسیار آسیب دید و از آن زمان تاکنون چندین مرحله مرمت را پشت سر گذاشته‌است.
جیم جردن (؛ – ) بازیگر و صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "از این طرف لطفاً"، "نجات‌دهندگان"، "روزهای بهشتی" و "نگاه کن چه کسی می‌خندد" اشاره کرد.
فردریک لانسدیل (؛ ۵ فوریه ۱۸۸۱ – ۴ آوریل ۱۹۵۴) نمایشنامه‌نویس اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌هایی که با اقتباس از اثر وی ساخته شده است، می‌توان به "فرشته" و "آخرین خانم چینی" اشاره نمود.
ورزشکاران قدرتی، همچنین به عنوان مسابقات قویترین مردان شناخته می‌شود، ورزشی است که قدرت ورزشکاران را به روش‌های مختلف غیر سنتی آزمایش می‌کند. برخی از رشته‌ها مشابه رشته‌های پاورلیفتینگ می‌دانند و برخی از پاورلیفترها نیز با موفقیت دراین مسابقات قدرتی شرکت کرده‌اند. با این حال، رویدادهای ورزشکاران قدرتی استقامت بدنی را تا حدی آزمایش می‌کنند که در پاورلیفتینگ یا سایر ورزش‌های مبتنی بر قدرت، مانند حمل یخچال، چرخاندن لاستیک‌های کامیون، و کشیدن وسایل نقلیه با طناب یافت نمی‌شود. رقابت‌هایی که برای آزمایش قدرت شرکت‌کنندگان طراحی شده‌اند، سابقه ثبت‌شده قبل از آن را دارند. اولین دوره برگزاری این مسابقات در کشور اسکاتلند بوده‌است.
مسابقات ورزشکاران قدرتی در زمان‌های گذشته نیز بوده‌است. اعتقاد بر این بود که اولین المپیک (دو، پرتاب، پریدن) در سال ۷۷۶ قبل از میلاد برگزار شد.See, for example, Alfred Mallwitz's article "Cult and Competition Locations at Olympia" p.101 in which he argues that the games may not have started until about 704 BC. Hugh Lee, on the other hand, in his article "The 'First' Olympic Games of 776 B.C.E" p.112, follows an ancient source that claims that there were twenty-seven Olympiads before the first one was recorded in 776. There are no records of Olympic victors extant from earlier than the fifth century BC در بسیاری از تمدن‌ها سوابقی از شاهکارهای قدرتی وجود دارد که توسط قهرمانان بزرگ، شاید اسطوره‌هایی، مانند هراکلس، جالوت، آورم استورولفسون و میلو انجام شده‌است.
مسابقاتی که رویدادهای قویترین مردان مدرن از آنها الگوبرداری شده‌است، گردهمایی‌های هایلند اسکاتلند، در حدود سال ۱۸۲۰ توسط سر والتر اسکات رسمیت یافت. در سال ۱۸۴۸، ملکه ویکتوریا در بازی‌های هایلند برانمار شرکت کرد.Crieff Highland Gathering
در قرن‌های ۱۸ و ۱۹، مردان قوی در سیرک به انجام حرکاتی از جمله خم کردن میله‌های آهنی، شکستن زنجیرهای آهنی که به دور سینه‌شان بسته شده بود و بلند کردن اجسام سنگین می‌پرداختند ورزشکاران قدرتمند مشهور این دوره عبارتند از: توماس توپهام، یوگن سندو، لوئیس سیر، توماس اینچ، آرتور ساکسون، آنگوس مک اسکیل و الکساندر زاس.
در اخترزمین‌شناسی عنکبوتیه، تارعنکبوت یا آراکنوئید () یک ساختار زمین‌شناسی بزرگ شبیه به تار عنکبوت است. آن‌ها منشأ ناشناخته‌ای دارند و تنها در سطح سیاره زهره یافت شده‌اند. آن‌ها به‌صورت بیضی‌هایی متحدالمرکز که توسط شبکهٔ پیچیده‌ای از شکستگی‌ها احاطه شده‌اند با وسعتی که می‌تواند تا حدود ۲۰۰ کیلومتر وسعت داشته باشد، ظاهر می‌شوند. بیش از ۹۰ "عنکبوتیه" در زهره شناسایی شده‌است.
"عنکبوتیه" می‌تواند نسبت عجیبی با پدیدهٔ آتشفشان داشته‌باشد، با این حال، ممکن است عنکبوتیه‌های مختلف نیز توسط فرآیندهای دیگری تشکیل شوند.This article contains text from the Astronomy Picture of the Day . As a work of the United States Federal Government, it is in the public domain. یکی از توضیح‌های احتمالی این است که بالا آمدن ماگما از داخل سیاره بر روی سطح فشار آورده و باعث ایجاد شکاف می‌شود.یک نظریه جایگزین در مورد منشأ عنکبوتیه‌ها این است که آن‌ها پیش ساز تشکیل تاج هستند.
بسیاری از آنچه در مورد عنکبوتیه‌ها تاکنون شناخته شده، نتیجهٔ بررسی‌های انجام شده توسط تحلیل‌گران C.B. Dawson و L.S. Crumpler بوده‌است.
استپان هاکوبیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ مه تا ۳۱ سپتامبر ۱۹۳۷ تاریخ سمت رئیس کمیساریای شورای خلق را برعهده داشت.
تام استولتمن (زاده ۳۰ مه ۱۹۹۴) یک ورزشکار رشته قویترین مردان حرفه ای، و اهل بریتانیایی است که دو بار قوی‌ترین مرد جهان و قوی‌ترین مرد بریتانیا انتخاب شده‌است استولتمن با نام مستعار "آلباتروس" به دلیل بازوهای قابل توجهش، به دلیل مهارتش در مسابقات اطلس استونز، رویداد برتر مرد قوی‌ترین مردان، شناخته شده‌است. در سال ۲۰۲۰، استولتمن رکورد جهانی بلند کردن ۵ قطعه بتن غول پیکر و توپ بتنی را در ۱۶٫۰۱ ثانیه دارد. او همچنین رکورد جهانی سنگین‌ترین سنگ اطلسی را که تا کنون از روی سکو به وزن بلند شده‌است، دارد. .
در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۱، استولتمن برنده مسابقه قویترین مردان جهان شد و اولین مردی از اسکاتلند بود که برنده قویترین مردان جهان می‌شد و پنجمین فرد بریتانیایی بود که این کار را انجام داد. در ۲۹ مه ۲۰۲۲، استولتمن برنده قویترین مردان جهان در سال ۲۰۲۲ شد، و تنها دومین بریتانیایی بود که دو عنوان قهرمانی را به دست آورد، ۳۷ سال بعد از چف کیپس وی اولین بریتانیایی بود که عناوین پی در پی را به دست آورد. او همچنین قوی‌ترین مرد بریتانیا در سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ است. استولتمن برادر کوچک‌تری به نام، لوک استولتمن دارد که آن هم در این رشته ورزشی فعالیت میکن که با او کانال YouTube برادران استولتمن را اداره می‌کند.
استولتمن در سن ۵ سالگی به اوتیسم مبتلا شد و در مدرسه ابتدایی نیومور و آکادمی اینورگوردون در ارتفاعات اسکاتلند تحصیل کرد و در آنجا اشتیاق خود را به بازی فوتبال افزایش داد. به دلیل بازی در تیم فوتبال مدرسه، استولتمن به جوانان راس کانتی و رنجرز دعوت شد تا برای آزمایشات آماده شوند. استولتمن با الهام از موفقیت لوک به عنوان قوی‌ترین مرد اسکاتلند، در سن ۱۶ سالگی توجه خود را به تمرین با وزنه در باشگاه محلی معطوف کرد. در عرض یک سال، او چنان استعدادی نشان داد که لوک تصمیم گرفت او را زیر بال خود بگیرد و او را از طریق آموزش‌های پیشرفته برای قدرتمند شدن راهنمایی کند.
درگیری ۲۰۲۲ غزه و اسرائیل نبردی است میان اسرائیل و نیروهای جهادی نوار غزه به رهبری جنبش جهاد اسلامی فلسطین، جنگ پس از ترور فرمانده برجسته گردان های قدس، تیسیر الجعبری، در ۵ اوت ۲۰۲۲ توسط ارتش اسرائیل آغاز شد و پس از آن جهاد اسلامی فلسطین حملات موشکی پی در پی و شدید را به سمت شهرها و شهرک های اسرائیلی انجام داد، که باعث شروع جنگ شد.
دنی مور (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۷ تا ۱۹۵۶ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "زنان"، "فرشته" و "مادر مجرد" اشاره کرد.
هربرت ماندین (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "مسیر یک‌طرفه"، "شرلوک هولمز"، "اورینت اکسپرس"، "ماجراهای رابین هود"، "شورش در بونتی"، "فرشته"، "سواران"، "دیوید کاپرفیلد، و "امشب عاشقم باش" اشاره کرد.
تالاهاسی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
انکوریج ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جینو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سیاوش نورپور (زادهٔ ۲۸ آذر ۱۳۲۸ – درگذشتهٔ ۲۶ تیر ۱۴۰۱) آهنگساز، مدرس موسیقی، نوازندهٔ تار، سه‌تار و تنبور کُرد اهل ایران بود. تصنیف «مردانِ خدا» از آثار او است. وی همچنین بنیان‌گذار و سرپرست گروه موسیقی مشتاق بود.
سیاوش نورپور ۲۸ آذر سال ۱۳۲۸ در محلهٔ فیض‌آباد کرمانشاه متولد شد. فراگیری موسیقی را از ۷ سالگی آغاز کرد. هنگامی که پدرش استعداد و علاقهٔ او به موسیقی را دید، وی را نزد غلام زنده‌دل، از شاگردان درویش‌خان در کرمانشاه برد. او از ده سالگی در کلاس‌های غلام زنده‌دل شرکت کرد و پس از آن از آموزش‌های حاجی‌خان ناظری و فرزندش کیخسرو پورناظری بهره برد. او از سال ۱۳۵۰ ردیف‌های موسیقی ایرانی را نزد منصور معارفی فراگرفت و تا سال ۱۳۵۳ با ارکستر فرهنگ و هنر کرمانشاه به همکاری پرداخت. او همچنین سلفژ را از «شهرستانی» و محمد اوشال، اصول شعر و مطالعه بر روی کتاب "بحورالالحان" اثر فرصت‌الدوله شیرازی و کتاب‌های عبدالقادر مراغه‌ای و ابونصر فارابی را از احمد اردلان، شعر و آواز و شیوهٔ مثنوی خوانی و دیکتهٔ آوازی را از ابراهیم کیمند و کتاب‌های هنرستان موسیقی را از علی نظری آموخت. وی طی سه دوره، در مسابقات تارِ اردوی رامسر در سطح استان به مقام نخست دست یافت و در سال ۱۳۴۹ با حضور در اردو، از کلاس‌های فشردهٔ تار علی‌اکبر شهنازی بهره برد.
سیاوش نورپور به پیشنهاد نورعلی برومند، به جمع‌آوری آثار موسیقی کُردی پرداخت که در آلبوم‌های موسیقی نظیر "مهرنوشان" (تکنوازی تار و سه‌تار)، "دنگ دل" با صدای حشمت‌الله لرنژاد و حسین البرزی، "ارمغانی از باختران" با صدای بهروز کریمی و "صدای سخن عشق" با صدای شهرام ناظری، اجرا و شنیده شد.
او در سال ۱۳۵۸ با همراهی و نظارت مسعود زنگنه در مرکز حفظ و اشاعهٔ موسیقی، گروه تنبورنوازان را تشکیل داد و تصنیف «باز هوای وطنم آرزوست» را که از ملودی‌های درویش‌های قادری کردستان بود، در آواز بیات اصفهان تنظیم و با صدای حشمت‌الله لرنژاد ضبط کرد. پس از آن به مدت ۱۰ شب، همراه با گروه تنبورنوازان به خوانندگی سید جلال‌الدین محمدیان در تالار وحدت تهران به اجرای برنامه پرداخت.
در سال ۱۳۵۹، گروه تنبورنوازان شمس با همراهی هنرمندانی همچون کیخسرو پورناظری (سرپرست گروه)، سیاوش نورپور، سید خلیل عالی‌نژاد، علی‌اکبر مرادی، گل‌نظر عزیزی و شهرام ناظری تشکیل شد و نخستین کنسرت خود را با خوانندگی سید جلال‌الدین محمدیان در تهران به روی صحنه برد. سیاوش نورپور در همین سال، تصنیف‌های «باز هوای وطنم» و «مردان خدا» را با صدای شهرام ناظری در رادیو ایران ضبط کرد که پس از اینکه کیخسرو پورناظری یک بند به آن اضافه کرد، در آلبوم صدای سخن عشق نیز منتشر شد. او پس از جدایی از گروه تنبورنوازان شمس، به صورت پراکنده آثاری را در صدا و سیمای کرمانشاه اجرا و ضبط کرد و همچنین به تدریس موسیقی پرداخت. وی در سال ۱۳۶۸ به همراه تعدادی از شاگردان خود گروه موسیقی مشتاق را تشکیل داد و در تالار وحدت تهران به روی صحنه رفت. پس از آن همراه با این گروه، کنسرت‌های متعددی در نقاط مختلف ایران به خوانندگی حشمت‌الله لرنژاد، حسین البرزی، علی علیئی و مجتبی زرین‌ماه برگزار کرد. گروه مشتاق تا زمان درگذشت حشمت‌الله لرنژاد در سال ۱۳۷۴، به فعالیت‌های خود ادامه داد.
سیاوش نورپور در سال ۱۳۸۱ به دعوت مظهر خالقی، به همراه هنرمندانی نظیر محمود مرآتی، اکبر ایزدی، ابوالقاسم پرندیان، مرتضی صنعتی، حشمت‌الله فرید، خلیل چاله‌چاله، حسین البرزی، کمال جعفرمنش و فرزاد شاه‌سواری، در سلیمانیه کردستان عراق به اجرای کنسرت پرداخت. در بهمن ۱۳۹۷، در افتتاحیهٔ سی و چهارمین جشنواره موسیقی فجر در استان کرمانشاه از سیاوش نورپور تجلیل شد. او تا پیش از درگذشت به تدریس موسیقی ایرانی و موسیقی کُردی در کرمانشاه مشغول بود.
سیاوش نورپور ۲۶ تیر ۱۴۰۱، پس از یک دوره بیماری در کرمانشاه درگذشت. پیکر او ۲۷ تیر ۱۴۰۱، در قطعهٔ هنرمندان باغ فردوس کرمانشاه به خاک سپرده شد.
از جمله آثار موسیقی سیاوش نورپور می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
دلیک‌تاش یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بیتلیس واقع شده‌است. دلیک‌تاش ۹۶ نفر جمعیت دارد.
دیکمه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بیتلیس واقع شده‌است.
دیرک‌تاشی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بیتلیس واقع شده‌است.
دوغرویول یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بیتلیس واقع شده‌است. دوغرویول ۷۱۸ نفر جمعیت دارد.
دوش‌کایا یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بیتلیس واقع شده‌است.
دورت‌آغاچ یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بیتلیس واقع شده‌است. دورت‌آغاچ ۴۶۳ نفر جمعیت دارد.
لیتل راک ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
گرینلند ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ویلمینگتون ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اسماعیل عباسی (زاده ۱۳۲۶ در تبریز) عکاس، مترجم و نویسنده ایرانی است. عباسی، داوری ده‌ها جشنواره و مسابقه‌های داخلی عکس را نیز بر عهده داشته و بنیانگذار و دبیر جشنواره عکس کودک کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بوده‌است. از تالیفات او
می‌توان از "آبی که می‌نوشیم"، "بیست سال تئاتر کودک"، "فرهنگ عکاسی" و "گنجینه موزه عکسخانه شهر" یاد کرد. ترجمه کتاب "فتوژورنالیسم " در دو جلد از دیگر آثار اوست.
اسماعیل عباسی متولد ۱۳۲۶ تبریز است. عباسی دانش‌آموخته رشته مترجمی زبان انگلیسی از دانشکده ادبیات دانشگاه تهران و حقوق و علوم سیاسی از دانشگاه تهران است. این عکاس، مترجم، نویسنده، مدرس دانشگاه و داور عکس، بازنشسته کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با عنوان کارشناس امور فرهنگی در سال ۱۳۸۴ می‌باشد.
او همچنین دوره‌های آموزشی را در لوور کمبریج، دوره نشر (یونسکو، ژاپن)، دوره ویرایش و انتشارات (دانش نو، تهران) و
دوره نشر کتاب (هند) گذرانده‌است. ویراستاری و گرافیست انتشارات، مترجمی، صفحه‌آرایی، گزارشگری، مدیر مسئولی نشریات و البته تدریس در دانشگاه‌های کشور در کنار عکاسی از دیگر فعالیت‌های او به‌شمار می‌آیند. او بنیانگذار و دبیر جشنواره عکس کودک کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بوده‌است. برخی کتاب‌هایی که توسط وی نیز تألیف شده‌اند عبارتند از: «آبی که می‌نوشیم»، «بیست سال تئاتر کودک»، «فرهنگ عکاسی» و «گنجینه موزه عکسخانه شهر». او نویسنده و محقق برنامه‌های تلویزیونی مانند سریال‌های سرخپوستان آمریکا (۱۳۵۸)، سیاهپوستان آمریکا (۱۳۵۹)، کارگران شوره‌زار (۱۳۵۹)، جمعه خونین (۱۳۵۹)، جنگ آینه، تبعیض نژادی و… بوده‌است.
او عضویت در انجمن‌های صنفی عکاسان مطبوعات، کارگروه واژه گزینی عکاسی فرهنگستان زبان و ادب فارسی، هیئت امنای موزه عکسخانه شهر، هیئت مؤسس و مدیر مسئول انجمن عکاسی ایرانشهر، هیئت مؤسس و هیئت مدیره و عضو دائم انجمن عکاسان ایران و عضو افتخاری انجمن عکاسان تبلیغاتی و صنعتی ایران را در کارنامه دارد و سردبیری نشریات مختلف رشته عکاسی را بر عهده داشته‌است. عباسی یکی از شش هنرمندی است که در مراسم اختتامیه چهاردهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر از او تجلیل به عمل آمد.
گالری برگ تهران، ۱۳۸۰
گروهی:
لی جیسون (؛ – ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "دختر دانا" اشاره نمود.
لوئلا گیر (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بانویی در تاریکی"، "سبکبار و بی‌خیال" و "ویترین تولیدکنندگان" اشاره نمود.
ماریان اینسلی (؛ ۵ ژانویه ۱۸۹۶ – ۲ آوریل ۱۹۶۶) فیلم‌نامه‌نویس و پژوهش‌گر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "شگفتی زنان"، "بوسه"، "سبکبار و بی‌خیال"، "پل سن لوئیس ری"، "رؤیای عشق"، "دختران رقصنده ما"، "عشق"، "بانوی مرموز"، "جسم و شیطان"، "بیوه سرمست" و "همسران احمق" اشاره نمود.
ویکتور باراوال (؛ – ) موسیقی‌دان، رهبر ارکستر و آهنگساز اهل پادشاهی ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "سبکبار و بی‌خیال" اشاره نمود.
ارنست پاسکال (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس، نمایشنامه‌نویس، مؤلف، شاعر و رمان‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "شب در بهشت"، "سرنوشت"، "جک لندن"، "ماجرای پرشور هالیوود"، "درنده باسکرویل"، "لویدز لندن"، "گران کاناریا" و "تداخل" اشاره نمود.
آلن ام. دیوی (؛ – ) فیلم‌بردار اهل ایالات متحده آمریکا بود.