moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سگ قهدریجانی سگ عضلانی که همان جور که از اسم آن می آید برای منطقه روستای قهدریجان اصفهان است قدرتش به اندازه سگ سرابی نمی رسد ولی از خیلی از سگ ها مثل پژدر خراسانی قوی تر است متاسفانه سبت جهانی نشده و هیچ اطلاعاتی راجبش نیست و قدرت فک معلوم نیست ولی یکی از بهترین نگهبان های جهان که کشتن گرگ برای او کاری ندارد البته اگر ۲یا۳تا قهدیجانی باشند می‌توانند یک گرگ آلفارا از پا درآورند یا شاید بکشند چون قدی اندازه یک گرگ دارند ولی متاسفانه از اول بخاطر قدرتش و اندازه بزرگش او در جنگ سگ ها بوده ولی نسبتا به سگ های ایرانی مثلا مثل سرابی پژدر سنگسر فیندو سالوکی سر صدا بیشتری دارد و طول عمر این سگ بین۱۱تا۱۴ساله قد این سگ هم بین ۶۳تا۸۲سانته و وزن این سگ بین ۶۵کیلو گرم تا ۷۵کیلو گرم که با این میزان سگ غول پیکری هست و در دسته سگ های ماستیف و سایز او در دسته XLL تقسيم بندی می شود بیماری کمی هم دارد فقط بخاطر وزن زیادش ممکن دچار دیسپلازین ران شود
این سگ‌ها سینه‌ای عضلانی و درشت، پوزه درشت و سیاه و فک پهن و قدرتمندی دارند.
پوشش بدن سگ‌های قدرجونی بسیار پر مو و متراکم است که همین ویژگی باعث می‌شود تحمل آب و هوایی مختلف را داشته باشند. این نژاد دم بسیار پر مویی دارد که در بیشتر مواقع به پشت برمی‌گرداند. این سگ‌ها دارای گوش‌های افتاده و چشم‌های قهوه‌ای یا سیاه هستند.
سگهای قهدریجانی اکثراً به رنگ مشکی هستند، با این حال در برخی از این سگ‌ها، رنگ سفید نیز دیده می‌شود، رنگ‌های اصلی این سگ‌ها مشکی، خاکستری، قهوه ای و مخلوطی از این رنگ‌ها با رنگ سفید است. بسیاری از سگ‌های قهدریجانی دارای سینه سفید رنگ هستند.
از لحاظ جثه، سگ‌های قهدریجانی ماده کوچکتر از سگ‌های نر هستند، در سگ‌های نر گاهی تا ارتفاع ۹۵ سانتیمتر نیز دیده شده ولی به‌طور معمول سگ‌های نر بازه قدی ۸۰ تا ۸۵ سانتیمتر دارند، و وزن نرها عموماً بین ۶۰ تا ۷۰ کیلوگرم است.
در سگ‌های ماده ارتفاع ۷۰ تا ۷۵ سانتیمتر دیده می‌شود، وزن ماده حدود ۵۵ تا ۶۰ کیلوگرم است.
معمولاً این سگ‌ها به صورت گروهی ۵ تا ۱۰ تایی در گله گوسفند استفاده می‌شوند. بعضی از آن‌ها در جلو گله حرکت می‌کنند تا اگر خطر یا حیوان وحشی بود، آن را فراری دهند.
آن ها ذاتا علاقه ای به مبارزه با حیوانات دیگر از جمله سگ های دیگر، گرگ،روباه و یا شغال ندارند مگر اینکه برای مبارزه تربیت شده باشند.
این سگ نسبت به غریبه‌ها به شدت خشن است، به همان میزان مطیع و فرمانبردار صاحب خود است.وبه خوبی از صاحبش اطاعت می کند
ویلیام نیگُرد (نروژی: William Nygaard) زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۴۳م، در اسلو، کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی و اقتصاد، ناشر و مدیر بازنشستهٔ مؤسسهٔ اشچئوگ (۱۹۷۴ تا ۲۰۱۰م) و رئیس هیئت مدیرهٔ انجمن قلم نروژ (۲۰۱۳ تا ۲۰۱۹م) و یک شخصیت فرهنگی نروژی است.ویلیام نیگُرد، در سال ۱۹۶۷م، با دریافت مدرک کارشناسی ارشد در رشتهٔ اقتصاد و مدیریت بازرگانی، فارغ‌التحصیل شد. وی نوهٔ ویلیام مارتین نیگُرد، بنیان‌گذار مؤسسهٔ انتشارات اشچئوگ، است. در سال ۱۹۷۴م، مدیریت مؤسسهٔ خانوادگی انتشارات اشچئوگ، به ویلیام نیگُرد جوان سپرده شد.
در اکتبر سال ۱۹۹۳م، ویلیام نیگُرد در خارج منزل خود در اسلو مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به شدت مجروح شد. اعتقاد غالب بر این است که این سوءقصد، در ارتباط با انتشار رمان آیات شیطانی نوشتهٔ سلمان رشدی، در سال ۱۹۸۹م، توسط مؤسسه انتشارات اشچئوگ، صورت گرفته‌است. در اوایل همان سال که این کتاب در نروژ انتشار یافت، آیت‌الله خمینی، رهبر وقت ایران، این کتاب را کفر آمیز تشخیص داده؛ و متعاقب آن، فتوای قتل رشدی و هرکسی که در چنین جرمی، دست داشته، را صادر کرده بود. این فتوا، موجی از اعتراض، در چند کشور جهان، از جمله نروژ، به بار آورد. در سال ۱۹۹۱م، مترجم ژاپنی رمان آیات شیطانی، با چاقو به قتل رسید. همان سال، مترجم ایتالیایی نیز از یک سوء قصد، جان سالم به در برد. در نروژ، تحقیقات پلیس پس از سوءقصد به جان ویلیام نیگُرد در اسلو، بی‌نتیجه ماند و هیچ‌کسی بازداشت نشد.پس از این سوءقصد، ویلیام نیگُرد، بر سر مواضع خود مبنی بر دفاع از سلمان رشدی و آزادی بیان، با قاطعیت باقی ماند. در سال ۱۹۹۴م، جایزه آزادی بیان در نروژ، به خاطر تلاش ویلیام نیگُرد در دفاع از آزادی بیان، به وی تعلق گرفت.
وقفه فیلمی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی جان کرولی است. در این فیلم بازیگرانی همچون کالین فارل، کیلین مورفی، کلی مکدونالد، کالم مینی، شرلی هندرسون، دیوید ویلمت، مایکل مک‌الاتون و برایان اف. اوبرن ایفای نقش کرده‌اند.
ماتیاش لرخ (به چکی: Matyáš "Lerch") (۲۰ فوریه ۱۸۶۰, میلینوو – ۳ اوت ۱۹۲۲, سوشیتسه) یک ریاضیدان چک و پژوهشگر آنالیز ریاضی و نظریه اعداد بود. او در پراگ و برلین تحصیل و در مؤسسه فنی چک در پراگ، دانشگاه فریبورگ در سوئیس، مؤسسه فنی چک در برنو و دانشگاه ماساریک در برنو تدریس کرد. او اولین استاد ریاضیات در دانشگاه ماساریک بود که در سال ۱۹۲۰ تأسیس شد.
او در سال ۱۹۰۰، جایزه بزرگ آکادمی علوم فرانسه را به خاطر پژوهشهایش در نظریه اعداد دریافت کرد. تابع زتای لرخ به نام او نامگذاری شده است.
عقب‌نشینی فیلمی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی کارل تیبتس است. در این فیلم بازیگرانی همچون کیلین مورفی، جیمی بل، تندی نیوتون و جیمی یوئیل ایفای نقش کرده‌اند.
جرج عارف نادر ( زاده ۱۵ مه ۱۹۵۹) مشاور، لابی‌گر، مشاور سیاسی و مجرم جنسی لبنانی-آمریکایی است. او بارها به عنوان لابی گر روابط غیررسمی بین سیاستمداران ایالات متحده و امارات متحده عربی و عربستان سعودی و همچنین به عنوان یک لابی گر برای شرکت امنیتی خصوصی بلک واتر عمل کرده‌است.
نادر به عنوان مشاور محمد بن زاید آل نهیان ولیعهد امارات متحده عربی و مشاور اریک پرنس بنیانگذار بلک واتر بوده‌است. در ژانویه ۲۰۱۸، بازرس ویژه رابرت مولر، نادر را در رابطه با سوء ظن مبنی بر دست داشتن امارات در مبارزات انتخاباتی رئیس‌جمهور ترامپ در سال ۲۰۱۶ بازجویی کرد. در اوت ۲۰۱۶ نادر با دونالد ترامپ جونیور، اریک پرینس و جوئل زامل، کارآفرین اسرائیلی و متخصص در دستکاری رسانه‌های اجتماعی ملاقات کرد تا به تیم ترامپ برای پیروزی در انتخابات کمک کند. دربارهٔ اینکه آیا نزدیک به ۲ میلیون دلاری که نادر پس از پیروزی ترامپ به زامل پرداخت کرده‌است، مرتبط با این دیدار است روایت‌های متناقضی وجود دارد. در سال ۲۰۲۱، نادر به نقض قوانین مالی مبارزات انتخاباتی ایالات متحده با استفاده از بیش از ۳٫۵ میلیون دلار برای دستیابی به کمپین انتخاباتی هیلاری کلینتون در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده در سال ۲۰۱۶ اعتراف کرد.
نادر در طول سال‌ها چندین بار با قانون در ارتباط با سوء استفاده جنسی از کودکان برخورد کرده‌است. او در دهه ۱۹۹۰ به دلیل حمل و نقل نشریات پورنوگرافی کودکان محکوم شد و در سال ۲۰۰۳ به دلیل آزار جنسی ده پسر در جمهوری چک به زندان افتاد.Mueller witness was convicted on child porn charge, by Josh Gerstein, at "Politico"; published March 16, 2018; retrieved May 21, 2018 او در اوایل سال ۲۰۲۰ به دلیل پرواز یک پسر ۱۴ ساله از اروپا به ایالات متحده برای رابطه جنسی و حمل و نقل پورنوگرافی که آزار جنسی کودکان و حیوانات را به تصویر می‌کشد، اعتراف کرد.
نادر در لبنان متولد شد و مسیحی است. او بدون اینکه انگلیسی بلد باشد در نوجوانی به ایالات متحده نقل مکان کرد و سپس به دانشگاه ایالتی کلیولند رفت.
از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۰، نادر سردبیر "Middle East Insight بود." این مجله در سال ۲۰۰۲ متوقف شد.
در دوران دولت جورج اچ دبلیو بوش به آزادی گروگان‌های آمریکایی در لبنان پس از ماجرای ایران-کنترا کمک کرد. در طول دولت کلینتون، نادر با همکاری با رونالد لادر، وارث جوزفین لادر، تلاش ناموفقی برای میانجی‌گری یک توافق صلح اسرائیل و سوریه داشت.
در دهه ۲۰۰۰، نادر واشینگتن را ترک کرد و بیشتر وقت خود را در خاورمیانه، به ویژه در عراق پس از تهاجم سال ۲۰۰۳ به عراق گذراند. در آن زمان، نادر داوطلب شد تا به عنوان یک «دیپلمات مخفی» عمل کند که سیاستمداران ایالات متحده را با مقامات خاورمیانه مرتبط می‌کند.اریک پرینس، مؤسس شرکت امنیتی بلک واتر، نادر را برای کمک به قراردادها با دولت عراق استخدام کرد. در گزارشی در سال ۲۰۱۰، پرینس نادر را به عنوان «مشاور توسعه کسب و کار» معرفی کرد.Mark Mazzetti, Maggie Haberman and David D. Kirkpatrick Mueller’s Focus on Adviser to Emirates Suggests Broader Investigation "New York Times", 3-3-2018
در آگوست ۲۰۱۶، نادر با دونالد ترامپ جونیور در برج ترامپ ملاقات کرد و به کمپین ریاست جمهوری پدرش کمک کرد."Trump Jr. and Other Aides Met With Gulf Emissary Offering Help to Win Election". "The New York Times". 19 May 2018. نادر به عنوان نماینده ولیعهد عربستان سعودی و حاکم غیررسمی محمد بن سلمان و محمد بن زاید آل نهیان، ولیعهد امارت ابوظبی خدمت کرد. این ملاقات شامل اریک پرینس و جوئل زامل، متخصص اسرائیلی در دستکاری رسانه‌های اجتماعی"Trump Jr. met Gulf princes' emissary in 2016 who offered campaign help". Reuters. 19 May 2018. و مالک شرکت‌های جمع‌آوری اطلاعات از جمله ویکی استرت و گروه سای بود که به دریافت ۲ میلیون دلار از نادر به عنوان بخشی از کمپین ریاست‌جمهوری می‌بالیدند.
نادر در نشست دسامبر ۲۰۱۶ در نیویورک بین مقامات امارات متحده عربی و جرد کوشنر، مایکل فلین، و استیو بنن، یاران رئیس‌جمهور منتخب دونالد ترامپ، در نیویورک شرکت کرد. در ژانویه ۲۰۱۷، او در جلسه ای در جزایر سیشل بین امارات و اریک پرینس حضور داشت و زمانی که پرینس با مقامات امارات متحده عربی و کریل دیمیتریف، رئیس صندوق سرمایه‌گذاری مستقیم دولتی روسیه دیدار کرد، حضور داشت.
نادر در سال ۲۰۱۷، با همکاری با الیوت برودی، جمع‌آورنده کمک مالی جمهوری‌خواه، کنفرانسی در انتقاد از قطر که توسط بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها برگزار شد، تأمین مالی کرد. در آن زمان نادر و برودی به کاخ سفید فشار می‌آوردند تا رکس تیلرسون وزیر امور خارجه را برکنار کند، وزیر امور خارجه که سعودی‌ها و اماراتی‌ها او را نسبت به ایران و قطر به اندازه کافی سخت گیر نمی‌دانستند.
در ژانویه ۲۰۱۸، احضاریه هیئت منصفه بزرگ به نادر ارائه شد،Natasha Bertrand Was George Nader Allowed Into the White House? The Atlantic, March 8, 2018, accessed 114 May 2018 و بازرسان ویژه رابرت مولر از او بازجویی کردند تا مشخص کنند که آیا امارات متحده عربی سعی کرده‌است بر اعضای ستاد انتخاباتی رئیس‌جمهور ترامپ تأثیر بگذارد یا خیر.Mark Mazzetti, David D. Kirkpatrick, Adam Goldman. Adviser to Emirates With Ties to Trump Aides Is Cooperating With Special Counsel. NYT, March 6, 2018 کاترین روملر، مشاور کاخ سفید دوران اوباما، در میان وکلای نادر بود. نادر از مصونیت اطلاعات برای تحقیقات برخوردار شد.
در دسامبر ۲۰۱۹، اسناد دادگاه از مهر و موم خارج شد که نشان می‌داد نادر در دادگاه فدرال به نقض قوانین مالی مبارزات انتخاباتی و جعل سوابق متهم شده‌است. دادستان‌ها ادعا کردند که با استفاده از اندی خواجه، مدیر صنعت بانکداری به عنوان جبهه ای برای پنهان کردن منبع، نادر بیش از ۳٫۵ میلیون دلار را به سازمان‌های حمایت کننده از کمپین انتخاباتی هیلاری کلینتون در سال ۲۰۱۶ در تلاش برای ایجاد روابط با نامزد ارسال کرده‌است. خواجه یک میلیون دلار به مراسم تحلیف ترامپ کمک کرد. اسناد حاکی از آن بود که نادر به‌طور مستمر وضعیت تلاش‌های خود را به یک کشور بیگانه که نامش فاش نشده گزارش می‌کرد. یک یادداشت محکومیتی در دسامبر ۲۰۲۱ نشان داد که نادر به «توطئه جنایتکارانه برای کلاهبرداری از دولت ایالات متحده» در این پرونده اعتراف کرده بود و دادستان‌ها به دنبال یک محکومیت پنج ساله بودند تا در پایان دوره محکومیت ۱۰ ساله اش در مورد پورنوگرافی کودک اجرا شود. (زیر را ببینید)
نادر به جنایات متعدد مربوط به استثمار جنسی از خردسالان محکوم شده‌است. اتهام دریافت فیلم‌ها و مجلات هلندی در سال ۱۹۸۵ که پسران قبل و بعد از بلوغ را در حال انجام اعمال جنسی نشان می‌دادند، به دلیل یک حکم بازرسی نامعتبر رد شد. یک دادگاه فدرال در ویرجینیا در سال ۱۹۹۱ او را به اتهام حمل و نقل فیلم‌های پورنوگرافی پسران حدوداً ۱۳ یا ۱۴ ساله از آلمان به شش ماه حبس محکوم کرد. دادستان‌ها موافقت کردند که این پرونده را «به دلیل ماهیت بسیار حساس کار آقای نادر در خاورمیانه» مهر و موم کنند.
در سال ۲۰۰۳، او در پراگ، جمهوری چک، به اتهام آزار جنسی ده پسر محکوم شد که به خاطر آن یک سال در زندان سپری کرد.سخنگوی دادگاه به مطبوعات گفت که این جنایات بین سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۲ رخ داده‌است. در یک مورد، در اتاقش در هتل هیلتون پراگ، نادر از پسری ۱۴ ساله درخواست رابطه دهانی کرد. پس از امتناع او، نادر در مقابل او خودارضایی کرد و ۲۰۰۰ کرون ( دلار آمریکا) به او پرداخت.
در ژانویه ۲۰۱۸ او توسط مأموران FBI که از طرف بازرس ویژه رابرت مولر کار می‌کردند مورد بازجویی قرار گرفت و تصادفاً هرزه‌نگاری کودکان در یکی از سه تلفن همراه او پیدا شد، زیرا مأموران آن را بر اساس یک حکم بازرسی کردند. در ژوئن ۲۰۱۹ او توسط مأموران فدرال دستگیر شد و به داشتن پورنوگرافی کودکان و تصاویر حیوانی و برای بار دوم، حمل و نقل پورنوگرافی کودکان متهم شد و در انتظار محاکمه در ویرجینیا در زندان نگهداری شد. همچنین در سال ۲۰۱۹ او متهم شد که در فوریه ۲۰۰۰ یک پسر ۱۴ ساله چک را از اروپا برای رابطه جنسی در خانه خود در واشینگتن منتقل کرده‌است. نادر با دادستان‌ها به توافق رسید: در ژانویه ۲۰۲۰، او به اتهام در اختیار داشتن پورنوگرافی کودکان و حمل و نقل یک خردسال اعتراف کرد که دادستان حداقل مجازات ۱۰ سال زندان را برای آن توصیه کرد. در ژوئن ۲۰۲۰، او این حکم را دریافت کرد.
سِر ویلیام ادوارد پاری (William Edward Parry) (زادهٔ ۱۹ دسامبر ۱۷۹۰ – درگذشتهٔ ۸ ژوئیه ۱۸۵۵)، کاوشگر انگلیسی-ولزی شمالگان بود که به‌خاطر سفر اکتشافی ۱۸۱۹ – ۱۸۲۰ میلادی خود از طریق کانال پاری شناخته می‌شود، عبور از این کانال احتمالاً موفق‌ترین رویداد در راستای تقلای دیرین برای یافتن گذرگاه شمال‌غربی بود، گذرگاهی که در نهایت روئال آمونسن در ۱۹۰۶ میلادی به سختی از آن عبور‌کرد.
پاری در ۱۸۲۷ میلادی سعی نمود تا یکی از نخستین سفرهای اکتشافی را به قطب شمالی هدایت‌نماید. او به نقطه ۸۲° ۴۵' شمالی رسیده و رکوردی را برای رسیدن انسان به دورترین نقطه قطب شمال به‌نام خود ثبت کرد که تقریباً برای پنج دهه ماندگار بود تا اینکه رکورد وی با رسیدن آلبرت هیستینگز مارخام به نقطه ۸۳° ۲۰' شمالی در ۱۸۷۵ میلادی شکسته‌شد.
پاری در باث، سامرست زاده شد و فرزند کالیب هیلیر پاری و سارا ریگبی بود. او در مدرسه کینگ ادوارد آموزش‌دید.
او هنگامی که سیزده سال داشت به عنوان داوطلب کلاس-اول به ناو سرفرماندهی دریاسالار سِر ویلیام کورنوالیس در ناوگان کانال ملحق شد، در ۱۸۰۶ میلادی افسر دون پایه کشتی شد، در ۱۸۱۰ میلادی به ناوبان یکم کشتی سریع‌السیر الکساندر ترفیع نموده و سه سال بعدی را برای محافظت از حوزه شکار نهنگ اسپیتس‌برگن سپری کرد.
پاری از این فرصت برای مطالعه و بکارگیری مشاهدات ستاره‌شناختی در عرض‌های جغرافیایی شمالی بهره گرفت و بعداً نتایج مطالعات خود را در یک کتاب کوچک تحت عنوان ستاره‌شناسی دریایی در شب به چاپ رسانید. او از ۱۸۱۳ تا ۱۸۱۷ میلادی در پایگاه آمریکای شمالی خدمت‌کرد.
فرماندهی کشتی سریع‌السیر الکساندر در ۱۸۱۸ میلادی، در جریان سفر اکتشافی شمالگان تحت رهبری کاپیتان جان راس، به وی داده شد. این سفر اکتشافی کرانه خلیج بافین را، بدون اینکه هیچ اکتشاف جدیدی ثبت نمایند، دنبال‌کرد.
پاری و بسیاری دیگر معتقد بودند که راس با ورود به دریاراه لانکاستر در انتهای شمالی جزیره بافین و برگشتن از آنجا، اشتباه کرد. تاحدی در نتیجه اینکه فرماندهی یک سفر اکتشافی جدید در اچ‌ام‌اس هکلا که اچ‌ام‌اس گریپر کندتر تحت فرماندهی ماتیو لیدون آنرا را همراهی می‌کرد، به پاری داده شده بود. سایر افرادی که در این سفر اکتشافی حضور داشتند، شامل افسر علمی ادوارد سابین و فریدریک ویلیام بیچی بود. برای محافظت در مقابل یخ، کشتی‌ها با چوب بلوط ۳ انچی (۷٫۶ سانتی‌متر) مزین شده بودند، در سینه‌های خود لوحه‌های فلزی و در داخل خود تیر-عرضی داشتند.
آنها همچنین غذای خود را در قوطی‌های کنسرو انتقال دادند، این اختراع به حدی جدید بود که تا آن زمان هنوز هیچ قوطی‌بازکن وجود نداشت. به‌جای دنبال کردن مسیر آسان راس و دور زدن خلیج بافین خلاف عقربه ساعت، او مستقیماً به سمت دریاراه لانکاستر حرکت کرد. او با بازکردن راه خود در یخ، در ۲۸ ژوئیه به آب‌های باز رسیده و به سوی دریاراه لانکاستر رفت. او از دورترین نقطه‌ای که راس در غرب رفته بود، گذشته و به حرکت خود ادامه داد. راه او توسط یخ‌های هنگفت مسدود شد، اما او قبل از برگشتن، حدود ۱۰۰ مایل (۱۶۰ کیلومتر) به سمت جنوب در خلیجک پرنس ریجینت پیش‌رفت."Voyages et découvertes outremer", A. Mangin, 1863
او که به حرکت خود به سمت غرب ادامه می‌داد، از نقطه ۱۱۰° غربی (حدود ۶۰۰ مایل (۹۷۰ کیلومتر) در غرب تنگه لانکاستر) عبور نموده و مستحق جایزه ۵٬۰۰۰ پوند شد که از طرف پارلمان بریتانیا پیشکش شده بود. در نهایت مسیر آنها توسط یخ بسته شد و آنها به مکانی بازگشت نمودند که پاری آنرا وینتر هاربر نامید، جاییکه در ساحل جنوبی جزیره ملویل و در نقطه ۱۰۷ یا ۱۰۸ درجه غربی موقعیت داشت. با بریدن یخ‌های که در مسیر آنها واقع می‌شد، کشتی‌ها در ۲۶ سپتامبر به لنگرگاه رسیدند.
آنها برای ۱۰ ماه بعدی با سردی شدید دست و پنجه نرم می‌کردند. سه ماه در آنجا تاریکی کامل حاکم بود و در سال نو، درجه حرارت به −۵۴ °F (−۴۸ °C) رسید. مردان با تمرین‌های روزمره مشغول نگه داشته می‌شدند و افسران نمایش‌ها را به نمایش گذاشته و یک روزنامه ترتیب دادند.Fleming, Fergus (2018). “Scribes in Ice and Darkness: Polar Newspapers. ” "The Book Collector" I67/3: 422-442. نخستین مورد اسکوربوت در ژانویه گزارش شده و تا مارس فهرست بیماران به چهارده مرد رسید که نصف آنها اسکوربوت خفیف داشتند. پاری بذرهای خردل و تره تیزک را با خود آورده بود و آنها را در عرشه کشتی غرس کرد. برگ‌های این سبزی‌ها ظاهراً مفید بودند.
در اوایل ماه مارس نخستین آب ذوب‌شده ظاهر شده و تا حدی باعث هیجان شد، اما ضخامت یخ تا آخر ماه هنوز هم به ۶ فوت (۲ متر) می‌رسید. پاری در ماه ژوئن گروهی از مردان که یک گاری چوبی را می‌کشیدند به کرانه شمالی جزیره رهبری کرد، کرانه‌ای که او آنرا خلیج هکلا و گریپر نام نهاد. قبل از اینکه کشتی‌ها بتوانند لنگرگاه را ترک و وارد آب شود، اول ماه اوت شده بود. قبل از بازگشت به انگلستان، آنها تا نقطه ۱۱۳°۴۶' غربی به سمت غرب پیش رفته بودند. آنها در اکتبر ۱۸۲۰، در حالیکه تنها یک مرد را از دست داده بودند، به انگلستان بازگشتند.
سفر دریایی پاری که طی آن پاری سه ربع-راه تا مجمع‌الجزایر قطبی کانادا را از طریق کانال پاری طی کرده بود، احتمالاً تنها و پردستاوردترین سفر دریایی در راستای تقلا برای یافتن گذرگاه شمال‌غربی بود. لوک در سمت دیگر قرار داشت؛ سال ۱۸۱۹ به‌طور غیرمعمولی عاری از یخ بود و هیچ کشتی دیگر نتوانسته بود از مکانی که پاری در غرب رفته بود فراتر برود، تا اینکه سفر اکتشافی ادوارد بلیچر در ۱۸۵۰ میلادی این کار را انجام داد. داستان این سفر اکتشافی تحت عنوان یادداشت سفری دریایی برای کشف گذرگاه شمال‌غربی در ۱۸۲۱ میلادی ظاهر شد و ناشر جان موری، ۱٬۰۰۰ گینی برای آن پرداخت کرد. پس از بازگشت به انگلستان، ناوبان یکم پاری به درجه ناخدا دوم ترفیع داده شد. او در فوریه ۱۸۲۱ به عنوان همکار انجمن سلطنتی انتخاب شد.
در آوریل ۱۸۲۱، او با فرماندهی کشتی اچ‌ام‌اس فری و در همراهی با کشتی اچ‌ام‌اس هکلا تحت فرماندهی جرج فرانسیس لیون، بار دیگر عازم شمالگان شد. سایر افرادی که او را در این سفر همراهی می‌کردند، شامل دانشمند و کشیش جرج فیشر، متصدی امور مالی و خاطرات‌نویس ویلیام هوپر، ناوبان یکم هنری پارکینز هوپنر و افسران دون پایه فرانسس کروزیر و جیمز کلارک راس بودند. تجارب به‌دست آمده از سفر دریایی قبلی در امر بهبود اوضاع مفید بود. چون قبلاً کشتی گریپر همتراز با کشتی هکلا نبود، این بار هر دو کشتی تقریباً هم‌تراز بوده و تمامی قطعات و تجهیزات آنها کاملاً با یکدیگر قابل تعویض بود. این بار آنها عایق چوب‌پنبه‌ای، دوشاخه چوب‌پنبه‌ای برای پنجره‌های کشتی و بخاری‌های پیشرفته که از زغال سنگ به عنوان انرژی استفاده می‌کردند و برای مقابله با سرما و چگالش در پایین‌ترین قسمت عرشه کشتی قرار داده شده بودند، داشتند. برای مردان لباس بهتری داده شده بود و آب لیمو، بجای بطری‌های شیشه‌ای، در بشکه‌ها ذخیره شده بود.
این بار، هدف سفر اکتشافی یافتن گذرگاهی در نزدیکی انتهای شمال‌غربی خلیج هادسون بود. پس از اینکه او به آهستگی راه خود را از تنگه هادسون باز کرد، مستقیماً به سمت غرب به تنگه منجمدشده حرکت نمود، تنگه‌ای که کریستوفر میدلتون آنرا در ۱۷۴۲ میلادی گذار ناپذیر خوانده بود. او در روزی که پوشیده از مه بود از تنگه منجمدشده عبور نموده و خود را در خلیج ریپلس (حالا ناوجات) یافت، اما پس از بررسی دوباره دریافت که این خلیج محصور به خشکه است. پس از آن او شتاب زده به سمت شمال‌شرق حرکت نمود، از کرانه شبه‌جزیره ملویل نقشه‌برداری کرده و زمستان را در یک کنج جزیره وینتر سپری کرد. او از مردمان اینویت آموخت که حرکت به سمت شمال کرانه در واقع حرکت به سوی غرب است.
لیون در ماه‌های مارس و مه، دو سفر اکتشافی را توسط سورتمه به مناطق درونی هدایت کرد. آنها که در ماه ژوئیه از یخ آزاد شده بودند، به سمت شمال حرکت نموده و تنگه فری و هکلا را پر از یخ یافتند. آنها منتظر ماندند تا یخ آب شود، اما این کار نشد. ناوبان یکم رید در ماه سپتامبر، ۱۰۰ مایل (۱۶۰ کیلومتر) در امتداد تنگه به سمت غرب سفر نموده و به خلیج بوتیا که پر از یخ بود رسید، انتهای شمالی مکانی که پاری در ۱۸۱۹ میلادی به آنجا رسیده بود. زمانی که یخ جدید شروع به شکل‌گیری کرد، آنها فاصله کوتاهی به سمت جنوب‌شرق رفته و زمستان را در ایگلولیک سپری کردند.
تا ۸ اوت، کشتی هنوز هم از یخ نجات نیافته بود. چون اواخر فصل بود و نشانه‌های از بیماری اسکوربوت نیز دیده می‌شد، پاری به خانه بازگشته و در اواسط اکتبر ۱۸۲۳ به شتلند رسید. در جریان غیابت وی، او در نوامبر ۱۸۲۱ به درجه بالاتر ترفیع داده شده بود و مدتی کوتاهی پس از بازگشت، به عنوان سرپرست آب‌نگار نیروی دریایی گماشته شد. سفرنامه او تحت عنوان سفرنامه سفر دومی و غیره در ۱۸۲۴ میلادی ظاهر شد.
او در مه ۱۸۲۴ با کشتی هکلا در همراهی با هنری پارکینز هوپنر در کشتی فری لندن را ترک کرد. هوراشیو توماس آستین، جیمز کلارک راس، فرانسس کروزیر و ویلیام هوپر او را همراهی می‌نمودند. این بار، هدف خلیجک پرنس ریجینت در انتهای غربی جزیره بافین بود، جاییکه در ۱۸۱۹ میلادی یخ راه وی را مسدود کرده بود. از نظر حجم یخ، سال ۱۸۲۴ یک سال بد بود و آنها نتوانستند تا ۱۰ سپتامبر به دریاراه لانکاستر برسند. او وارد دریاراه پرنس ریجینت شد، اما پس از ۶۰ مایل (۹۷ کیلومتر) پیشروی در یخ، او مجبور شد زمستان را در جاییکه آنرا قلعه بوین نامید و در کرانه شرقی واقع شده بود، سپری نماید.
در اواخر ژوئیه ۱۸۲۵، آنها خود را از یخ نجات داده و ۶۰ مایل (۹۷ کیلومتر دیگر) به سمت جنوب پیشروی کردند، اما در این هنگام آنها با باد شدید و یخ روبرو شده و کشتی فری توسط باد به سمت غربی کرانه کشانده شده و در اثر فشار ناشی از باد تخریب گردید. پس از ۴۸ ساعت کار روی پمپ‌ها، آنها به‌طور عمدی تلاش نمودند تا کشتی را برای تعمیر به ساحل بکشانند. انبارهای کشتی هنوز خالی نشده بود، اما تا ۲۵ اوت روشن شده بود که تیرِ ته کشتی شکسته‌است و یخ‌های که به سرعت در حال شکل‌گیری بود آنها را مجبور نمود تا از تلاش بیشتر دست بکشند. بیشتر انبارها در ساحل رها شد، خدمه‌های آن بر کشتی هکلا سوار شده و در اکتبر ۱۸۲۵ به انگلستان بازگشتند. پاری تصور کرد که می‌توانست آب‌های باز در جنوب ناحیه‌ای که کشتی شکسته بود، را ببیند. او گزارش این سفر دریایی را در ۱۸۲۶ میلادی منتشر کرد.
پیوتر کریلوویچ بزوخوف () شخصیت اصلی رمان جنگ و صلح اثر لئو تولستوی است‌. او پسر نامشروع و مورد علاقه کنت کریل ولادیمیرویچ بزوخوف یکی از ثروتمندترین افراد امپراتوری روسیه است‌. پیر بهترین دوست‌ آندری بالکونسکی است‌.
پسر بد () فیلمی محصول سال ۲۰۰۱ کره جنوبی به کارگردانی کیم کی دوک دربارهٔ مردی است که زنی را به دام فحشا می‌اندازد و سپس از او محافظت می‌کند. بازیگران فیلم چو جائه هیون، چوی دئوک-مون و نام گونگ مین هستند
اویگن اتو اروین نتو ؛ (۳۰ ژوئن ۱۸۴۶ در هاله – ۱۳ مه ۱۹۱۹ در گیسن) یک ریاضیدان آلمانی بود که با ادغام نتایج پژوهش‌ها درباره گروه جایگشت و گروه‌ها در نظریه اعداد، گام های بزرگی در نظریه گروه برداشت. او همچنین درباره خم‌های فضاپرکن به پژوهش پرداخت.
نتو در هاله متولد شد و در هاله و برلین به مدرسه رفت و از سال ۱۸۶۶ به تحصیل ریاضیات در دانشگاه برلین نزد کرونکر، وایرشتراس و کومر پرداخت. او در سال ۱۸۷۰ فارغ التحصیل شد و دکترای خود را تحت راهنمایی وایرشتراس دریافت کرد. او قبل از اینکه در سال ۱۸۷۹ دانشیار دانشگاه استراسبورگ شود، در یک مدرسه در برلین به تدریس می‌پرداخت. او در سال ۱۸۸۲ دانشیار در برلین و در سال ۱۸۸۸ استاد دانشگاه گیسن و در سال ۱۹۱۳ بازنشسته شد.
در میان دیگر موضوعات، نتو بر روی نظریه گروه کار می‌کرد. او به اثبات جدیدی از قضایای سایلو رسید. نتو همچنین به خاطر نخستین کتاب‌های درسی ترکیبیات و نظریه گروه شناخته شده است.
ایستگاه راه‌آهن هاپسالو () در شهر هاپسالو، استونی قرار دارد.
این ایستگاه در سال ۱۹۰۴ به صورت محدود تاسیس شد و سپس ساختمان فعلی آن از سال ۱۹۰۵ تا ۱۹۰۷ ساخته شد.Keila–Haapsalu raudtee 100. Eesti Raudteemuuseum Haapsalus
پلاتزشن (آلمان غربی آلمانی بالا)، کیکز (در آلمانی اتریشی) یا بیسکویت (آلمان عالی سوئیس)Ulrich Ammon, Hans Bickel, Jakob Ebner, Ruth Esterhammer, Markus Gasser, Lorenz Hofer, Birte Kellermeier-Rehbein, Heinrich Löffler, Doris Mangott, Hans Moser, Robert Schläpfer, Michael Schloßmacher, Regula Schmidlin, Günter Vallaster: "Variantenwörterbuch des Deutschen. Die Standardsprache in Österreich, der Schweiz und Deutschland sowie in Liechtenstein, Luxemburg, Ostbelgien und Südtirol". Berlin / New York: Walter de Gruyter, 2004; S.  579. به شکل کلی به عنوان محصولات پخته کوچک متعلق به شیرینی‌ها نامیده می‌شوند. آنها شیرینی محبوب کریسمس هستند.Ingrid Pernkopf: "Weihnachtsbäckerei aus Österreich." Salzburg 2006. در آلمان نیز شیرینی و مانند آن را پلاتزشن می‌نامند.
شکل‌های معمول عبارتند از: "تالرهای" گرد، "برش‌های" مستطیلی، "حلقه‌ها"، "الماس‌ها"، ماکارون‌ها، "کپه‌ها"، "کروسانت‌ها" یا "شکل‌هایی" که با کمک کاتر بیسکویت درست می‌شوند.
کلمه "پلاتزشن" پس از شکل مسطح "مکان یا پلاتز" که از "پلاتز" فرانسوی قدیم ارائه شده‌است، به معنی، "کیک مسطح" است.Eintrag zu "Platz" aus dem "Etymologischen Wörterbuch des Deutschen" (Wolfgang Pfeifer) beim "Digitalen Wörterbuch des Deutschen" کلمه "Keks" از کلمه انگلیسی "cakes" گرفته شده‌است.
در آلمانی سوئیسی، این شیرینی به نام "های Güetzi" , "Guetzli" , "Chrömli" و موارد مشابه، در جنوب آلمان نیز "Platzerl" , "Bredla" , "Loible/Loibla" یا Guatl/ Gutsle "/Guatsle"، در سوئیس گاهی اوقات "Brötle" نیز نامیده می‌شود.
اصطلاح "کوکی‌ها" در ایالات متحده آمریکا رایج است.Nancy Baggett: "Plätzchen – Cookies – Kekse", München 1988, ISBN 3-88472-148-8. در بریتانیای به آنها "بیسکویت"Gregg R. Gillespie: "1001 Keksrezepte." Köln 1996, ISBN 3-89508-272-4. (وام واژه انگلیسی از فرانسوی) می‌گویند، حتی اگر از نظر ترکیب و مواد تشکیل دهنده، با بیسکویت آلمانی مطابقت نداشته باشند.
در کریسمس، پلاتزشن‌ها به‌طور سنتی پخته می‌شوند، به خصوص در خانواده‌ها. کلوچه‌های خام را روی سینی فر که می‌توان از قبل با کاغذ پخت پوشانده پخش می‌شود. زمان پخت کوتاه است. وقتی سطح آن خیلی کم قهوه ای شد، می‌توان گفت که پلاتزشن‌ها آماده شده‌اند. تولید انواع پلاتزشن‌ها در مواد مورد استفاده و مهمتر از همه در شکل‌دادن به خمیر متفاوت است:
پلاتزشن اغلب بر اساس ماده اصلی طعم‌دهنده، مانند کوکی‌های بادیان، ستاره دارچینی یا ماکارون نارگیل نامگذاری می‌شوند.
پخت شیرینی به موازات مصرف قهوه، چای و کاکائو در آلمان از قرن ۱۸ توسعه یافت. این خوراکی‌ها بین خانم‌های طبقه بالای جامعه، محبوب بود. شیرینی‌های کوچک نیز در مهمانی قهوه سرو می‌شد. علاوه بر کیک اسفنجی، کیک‌های شکل دار (اسپرینگرل) نیز رواج داشت. تمام محصولات شیرینی پزی، از جمله کوکی‌ها، تا قرن نوزدهم ساخته شدند. در قرن نوزدهم خوردن این شیرینی‌ها یک کار لوکس بود زیرا شکر و مواد دیگر مانند بادام یا کاکائو بسیار گران بود. زمانی که امکان تهیه قند ارزان از چغندر قند محلی وجود داشت، این وضعیت تغییر کرد. پس از آن، کوکی‌ها را می‌توان در خانه‌های ساده برای مناسبت‌های خاص نیز پخت.Infos des Conditorei-Museums Kitzingen
ویلیام هیلتون هاول (William Hilton Hovell) (۲۶ آوریل ۱۷۸۶ – ۹ نوامبر ۱۸۷۵)، کاوشگر انگلیسی استرالیا بود. او با همیلتون هیوم یک سفر زمینی در ۱۸۲۴ از سیدنی به بندر فیلیپ (نزدیک ملبورن امروزی) انجام داد و بعداً منطقه اطراف بندر غربی را کاوش کرد.
هاول در یارموث، نورفولک، انگلستان به دنیا آمد. پدرش ناخدا و مالک بخشی از یک کشتی تجارتی به دریای مدیترانه بود که طی یک سفر دریایی در ۱۷۹۴ توسط فرانسوی‌ها دستگیر و به بندری منتقل شد، در آنجا به مدت دو سال اسیر جنگی شد. ویلیام زمانی که تنها ۱۰ سال داشت برای امرار معاش به دریا رفت، او پس از گذراندن زندگی سراسر سخت، در ۲۰ سالگی با زنوبیا مقیم پرو آشنا شد و دو سال بعد کاپیتان دریایی تجاری جونو شد که به ریوژانیرو و دیگر جاها می‌رفت. او تصمیم گرفت به استرالیا برود و در ۹ اکتبر ۱۸۱۳ به همراه همسرش استر نئو آرندل (دختر جراح توماس آرندل) و دو فرزند، یک پسر و یک دختر، با کشتی ارل اسپنسر به سیدنی نیو ساوت ولز رسید. هاول با ایجاد ارتباط با سیمئون لرد، رئیس کشتی شد و چندین سفر تجاری در امتداد ساحل شرقی سواحل استرالیا و به نیوزیلند انجام داد.
در ژوئن ۱۸۱۶، زمانی که فرماندهی "برادران" را برعهده داشت در کنت گروپ، تنگه باس غرق شد و به همراه خدمه هشت نفره‌اش به مدت ۱۰ هفته با گندم‌های محموله‌شان که خیس و شسته شده بود، زنده ماندند، قبل از اینکه توسط اسپرینگ نجات پیدا کنند. در سال ۱۸۱۹ زمینی نزدیک سیدنی مستقر شد و در جهت جنوب کاوش کرد. او در سال ۱۸۲۳ به دره بوراگورنگ رسید.
در سال ۱۸۲۴، فرماندار سر توماس بریزبن از هاول خواست تا با همیلتون هیوم به اکتشاف در جنوب نیو ساوت ولز و ویکتوریا بپیوندد تا اطلاعات بیشتری در مورد هر رودخانه‌ای که ممکن است در جهت خلیج اسپنسر به سمت جنوب حرکت کند به دست آورد. هاول تجربه کمی در گیاهان داشت، اما تجربه زیادی به عنوان یک دریانورد داشت.
سفر اکتشافی رسمی برنامه‌ریزی شده، انجام نشد و هیوم و هاول تصمیم گرفتند، سفر را با هزینه شخصی خود انجام دهند. مقداری زین، لباس، پتو و اسلحه از فروشگاه‌های دولتی تهیه کردند. کاوشگران در ۳ اکتبر ۱۸۲۴ با شش مرد آنجا را ترک کردند. آنها در ۱۳ اکتبر به ایستگاه هیوم رسیدند و در ۱۷ اکتبر سفر اکتشافی را با پنج گاو نر، سه اسب و دو گاری آغاز کردند. در ۲۲ اکتبر آنها متوجه شدند که تنها راه برای عبور از رودخانه مارومبدجی که در آن زمان سیل‌زده بود، تبدیل یکی از گاری‌ها به یک نوع قایق با گذراندن یک نوع پارچه برزنت، از زیر آن بود. مردان، اسب‌ها و گاو نر شنا کردند و همه چیز با موفقیت انجام شد. یکی دو روز بعد در منطقه تپهٔ شکسته، پر از مسیرهای آبی، آنها در یافتن جاده‌ای برای گاری‌های بارگیری شده، با مشکل زیادی مواجه شدند و در ۲۷ اکتبر تصمیم گرفتند، آنها را رها کنند. تا ۱۶ نوامبر مسیر آنها در یک منطقه کوهستانی دشوار بود. در آن روز آنها به رودخانه بزرگی رسیدند که هاول آن را رودخانه هیوم نامید «او اولین کسی بود که آن را دید». قسمت بالای رودخانه موری بود که چند سال بعد توسط چارلز استورت نام‌گذاری شد. عبور از اینجا غیرممکن بود، اما پس از چند روز جای بهتری پیدا شد و با ساخت اسکلت نامتعادل یک قایق، موفق به عبور از آن شدند. در ۳ دسامبر آنها به رودخانه گلبرن رسیدند که توانستند بدون قایق از آن عبور کنند.
چهار روز بعد به منطقه صعب‌العبوری رسید. گروه سه روز تلاش کرد تا از محدوده گریت دیوایدینگ در کوه دیس‌آپوینتمنت عبور کند، اما ناکام ماند. هیوم جهت خود را به سمت غرب تغییر داد و سپس در ۱۲ دسامبر به سرزمین پایین در شهرک برادفورد رسید و در آنجا اردو زدند.Hovell, William H. , Remarks on a journey from Lake George, Lat. 35 deg. 5 min. , Long. – towards Western Port, 2 October – 21 December 1824, Safe 1/32b, IE3447307, 1825, p. 143, SLNSW. هیوم به سمت رشته کوه‌های کم ارتفاع به سمت جنوب حرکت کرد و روز بعد گذرگاهی در آن جهت پیدا کرد. او گروه را در سراسر محدوده تقسیم در گذرگاه هیوم، واندونگ رهبری کرد و در ۱۶ دسامبر ۱۸۲۴ به بندر خلیج فیلیپ در برد راک، پوینت لیلیاس در مجاورت جیلونگ رسید.Williams, Martin. Hamilton Hume Sketch Maps: Origins and Modern Treatment, Victorian Historical Journal, Vol. 92, No. 1, June 2021, p. 21. هاول ادعا کرد که طول جغرافیایی را در همان روز اندازه‌گیری کرده‌است، اما در واقع آن را از روی نقشه‌ای که خودشان در طول سفر طراحی کرده بودند، خواند.Williams, Martin. Hamilton Hume Sketch Maps: Origins and Modern Treatment, Victorian Historical Journal, Vol. 92, No. 1, June 2021, p. 13. هاول در سال ۱۸۶۷ اعتراف کرد که هیچ اندازه‌گیری طول جغرافیایی انجام نداده و هیوم را به خاطر آن مقصر می‌داند.William H. Hovell, Answer to the Preface to the Second Edition of Mr. Hamilton Hume’s ‘A Brief Statement of Facts’ in Connection with an Overland Expedition from Lake George to Port Phillip, in 1824, Sydney, J. Ferguson, 1874, p. 8. قبل از این اعتراف، دکتر ویلیام بلاند که اولین سفرنامه را در سال ۱۸۳۱ نوشت، این افسانه را ابداع کرد که هاول برای محافظت از او یک درجه در طول جغرافیایی خطا کرده‌است.William Bland, Journey of Discovery to Port Phillip, New South Wales; by Messrs. W. H. Hovell, and Hamilton Hume in 1824 and 1825. W. Bland, Sydney, A.H. Hill, 1831, Facsimile Edition, Adelaide Libraries Board of South Australia, 1965, p. iii. هیئت در ۱۸ دسامبر به سمت نیو ساوت ولز برگشت. هیوم ترجیح داد برای دوری از منطقه کوهستانی و صرفه‌جویی در زمان، بیشتر به سمت غرب سفر کند. این تصمیم درستی بود. در ۱۶ ژانویه ۱۸۲۵، درست زمانی که آرد آنها تمام شد، به گاری-هایی که پشت سرشان رها کرده بودند، رسیدند و دو روز بعد به محل امن ایستگاه هیوم در گانینگ رسیدند.Bland 1831 p. 86.
در ۲۵ مارس ۱۸۲۵ فرماندار بریزبن در یک اعزام، به کشفیات هاول و هیوم اشاره کرد و گفت که قصد دارد کشتی را به بندر غربی بفرستد تا آن را کاوش کند. با این حال، هیچ کاری انجام نشد تا اینکه جانشین وی، فرماندار دارلینگ، در اواخر سال ۱۸۲۶، یک گروه اکتشافی تحت فرماندهی کاپیتان رایت، به بندر غربی فرستاد. هاول به این گروه اکتشافی پیوست و وقتی رسیدند، دید که این منطقه‌ای نیست که در اولین سفرش به آن رسیده بود. هاول زمین‌های اطراف بندر غربی و شمال آن را کاوش کرد و گزارش داد که در نزدیکی ساحل، به سمت شرق در کیپ پترسون، «مقدار زیادی زغال سنگ، بسیار خوب» را کشف کرد."Historical Records of Australia", ser. III, vol. V, p. 855 این اولین کشف زغال سنگ در ویکتوریا بود. هاول پنج ماه در این سفر دور بود و پس از آن دیگر کاوش نکرد. او در طول ۱۰ سال آینده تلاش‌های مختلفی کرد تا علاوه بر کمک هزینه‌هایی برای سفر ۱۲۰۰ جریبی (۵ کیلومتر مربع) با هیوم و سفر ۱۲۸۰ جریبی (۵ کیلومتر مربعی) به بندر غربی، اعتبار خاصی از دولت دریافت کند، «با توجه به محدودیت‌ها و تحمیل‌هایی که ارزش آن را کاهش می‌دهد، به طوری که آن را به پاداش بسیار ناکافی تبدیل می‌کند»."Historical Records of Australia", ser. I, vol. XIV, pp. 725–9. به نظر می‌رسد که او هیچ موفقیتی نداشته‌است، اما در اداره دامداری خود در گولبرن، جاییکه تا پایان عمر در آنجا زندگی کرد، موفق بود و آن را رونق داد. او در ۹ نوامبر ۱۸۷۵ درگذشت و در ۱۸۷۷ بیوه او مبلغ قابل توجه ۶۰۰۰ پوندی را به عنوان یادبودی از او به دانشگاه سیدنی داد که برای تأسیس سالن سخنرانی ویلیام هیلتون هاول برای زمین‌شناسی و جغرافیای فیزیکی استفاده شود.
در سال ۱۸۵۴ احساس بدی میان هیوم و هاول به وجود آمد که منجر به نوشتن اسناد عمومی با ادعاهای متناقض در مورد انجام سفر خود شد. در دسامبر ۱۸۵۳، هاول در یک شام عمومی در جیلونگ برای جشن گرفتن بیست و نهمین سالگرد کشف منطقه، پذیرایی شد. گزارش‌ها به هیوم رسید مبنی بر اینکه هاول برای کشف جیلونگ اعتبار گرفته‌است. کامل‌ترین گزارش موجود از سخنرانی هاول، استدلال هیوم را توجیه نمی‌کند.
هاول در ۹ نوامبر ۱۸۷۵ در سیدنی درگذشت و در گولبرن به خاک سپرده شد و پسری از او باقی ماند.
جاده ویلیام هاول درایو که نواحی بلکنن را به کانبرای شمالی در کانبرا استرالیا متصل می‌کند به نام او نام‌گذاری شده‌است.
در سال ۱۹۷۶ هیوم و هاول با تمبر پُستی که پرتره‌های آنها توسط پُست استرالیا منتشر شده بود، مورد تقدیر قرار گرفتند.
دریاچه ویلیام هاول در رودخانه کینگ، به نام او نام‌گذاری شده‌است.
ویلیام هاول درایو، میان خیابان متیو فلیندرز و راه جان ادگکامب، در اندیوور هیلز، ویکتوریا، به نام او نام‌گذاری شده‌است.
نهر هاولز در نزدیکی جیلونگ، به نام او نام‌گذاری شد و این نهر از حومه لارا می‌گذرد و دهانه آن در تالاب لایمبورنرز است و از شمال به خلیج کوریو می‌ریزد.
اپرا ملی استونی () اپرا ملی کشور استونی است که در ساختمان تئاتر استونی مستقر است و فعالیت دارد. تأسیس اولیه این اپرا در سال ۱۸۶۵ میلادی بوده.History opera.ee
آدولف پیلتس ؛ (۸ دسامبر ۱۸۵۵ - ۱۹۴۰) یک ریاضیدان آلمانی و پژوهشگر نظریه اعداد بود. او احتمالاً نخستین کسی بود که در سال ۱۸۸۴ یک فرضیه تعمیم یافته ریمان را فرموله کرد.Davenport, p. 124.
براتوورست به انواع مختلفی از سوسیس‌های گوشتی گفته می‌شود که برای برشته کردن در نظر گرفته شده‌اند یا از پیش، برشته شده‌اند.
واژه "براتوورست" کلمه ای مرکب از واژه‌های آلمانی قدیمی براتو و ورست دارد. این کلمه اشاره ای به "کباب" است و در واقع به معنای سوسیس گوشت است (). منشأ دوگانه این کلمه مشخص نیست.
در اصطلاح عامیانه "براتوورست،" به غلتک‌های سوسیس شکل و دراز و بلند خمیر و توده‌های بدون گوشت نیز نسبت داده می‌شود که از نظر ظاهر و خاصیت پخت و پز آن، شبیه سوسیس معمولی است.Eintrag für Wurst bei duden.de
بر اساس دیدگاه دیگر (برخی منطقه‌ها)، اصطلاح "براتوورست،" به معنای سوسیس خام دودی است که از گوشت خام و درشت تهیه می‌شود که سرد یا در آب گرم پخته و آماده مصرف می‌شود.
سوسیس‌ها به صورت خام و آب‌پز عرضه می‌شوند که نوع پخته آن بیشتر رایج است. سوسیس‌های پخته نشده دودی رایج‌ترین انواع هستند. برای تولید، گوشت در چرخ گوشت چرخ می‌شود یا در صورت لزوم همراه با سایر مواد (ادویه، پیاز، سبزی) و وسایلی از این قبیل برش می‌زنند سپس آن را در روده خوک یا گوسفند پر می‌کنند یا به شکل دیگری شکل می‌دهند (مانند وول برتورست) بدون پوشش در آب داغ قرار می‌دهند به این شکل که سوسیس‌ها را در آب داغ، آبگوشت یا بخار آب داغ می‌کنند. برای تهیه و مصرف افراد، آنها معمولاً روی گریل یا در تابه سرخ می‌کنند.
به عنوان یک جایگزین خوراک، جایگزین‌های بدون گوشت به عنوان براتوورست نیز شناخته می‌شود که بر اساس پروتئین‌های گیاهی و حیوانی دیگر با افزودن موادی مانند آب، چربی یا روغن، غلیظ کننده‌ها، رنگ‌ها و سایر افزودنی‌های خوراکیی به منظور تقلید از براتوورست ساخته می‌شوند.
در آلمان از دستور العمل‌های استاندارد که در تولید انواع سوسیس استفاده می‌شود در "براتوورست نیز استفاده می‌گردد". نمونه‌ها عبارتند از:Hermann Koch, Martin Fuchs: "Die Fabrikation feiner Fleisch- und Wurstwaren." 22. , erweiterte Auflage. Deutscher Fachverlag, Frankfurt am Main 2009, ISBN 978-3-86641-187-6.
رست براتوورست نورنبرگ یک سوسیس گوشت خوک پخته شده‌است. ادویه‌های معمولی نمک سفره و مرزنجوش هستند. جرم دارای ساختار ظریف ۳ میلی‌متر است شن به قطر ۱۵ میلی مت بریده شده استر پر شده‌است. وزن قطعه نورنبرگ رست براتوورست بین ۲۰ تا ۲۵ گرم است و طول ۷ تا ۹ سانتی‌متر. یک نفر معمولاً "Drei im Weggla" (سه تکه در یک نان) یا دوازده (یک دوجین) یا شش (نیم دوجین) سوسیس کبابی با کلم از یک بشقاب اسپند می‌خورد.
نام «Original Nuremberg رست براتوورست» یا نورنبرگ براتوورست به عنوان یک نشانه جغرافیایی مبدأ توسط کمیسیون اتحادیه اروپا محافظت می‌شود. فقط براتوورست‌هایی که در شهر نورنبرگ تولید می‌شوند و طبق دستور العمل مشخص شده مجاز به داشتن این نام هستند. حمایت قانونی فرمولی را پوشش می‌دهد که در ۱۸ مارس ۱۹۹۸ منتشر شد. با قطعنامه کمیته حقوق، اقتصاد و کار شهر نورنبرگ.Originalrezept von 1998
در نورنبرگ، براتوورست توسط چهار شرکت صنعتی بزرگ به نام‌های Schlütter/Ponnath , Kupfer, Forster/Wolf, HoWe Wurstwaren (Hoeneß -Weiß) و قصابان متعدد ساخته می‌شود. پروژه ای از کمیسیون اتحادیه اروپا از سال ۲۰۱۰ در حال اجرا است که در آن بازاریابی و فروش «نورن برگ براتوورست» تحت مفهوم "میراث جهانی باواریا" ترویج می‌شود. سوسیس کبابی نورنبرگ به عنوان یک خوراکی لذیذ خاص در نورنبرگ در مغازه‌های براتوورست تهیه می‌شود. این رستوران‌های خاص (مثلا B. "Zum Gulden Stern" از ۱۴۱۹، "براتوورست-Röslein"، "براتوورست-Glöcklein") اغلب رستوران‌های سنتی هستند که به قرن‌ها قبل برمی‌گردد.
از نوامبر ۲۰۲۱، "موزه نورنبرگ براتوورست" نیز در بازار دستفروشی نورنبرگ وجود دارد که سفری را در حدود ۷۰۰ سال تاریخ فرهنگی نورنبرگ رست براتوورست با آغاز قرون وسطایی، حماسه‌ها و افسانه‌ها و همچنین صنعت‌گری قصابان نورنبرگ ارائه می‌کند. در حدود صد متر مربعEs geht um die Wurst auf sueddeutsche.de, vom 19. November 2021, abgerufen am 27. November 2021Es geht um die Wurst: Bratwurstmuseum eröffnet in Nürnberg auf br.de, vom 19. November 2021, abgerufen am 27. November 2021Nürnberger Bratwurstmuseum eröffnet auf deutschlandfunkkultur.de, vom 19. November 2021, abgerufen am 27. November 2021 است که برای این بخش در نظر گرفته شده‌است.
براتوورست "گوساله" سنت گالن یک سوسیس آب‌پز است که از گوشت خوک، بیکن تهیه می‌شود. گوشت گوساله در قسمت گوشت سوسیس. اگر گوشت گوساله کمتر باشد به آنها سنت گالن براتورست می‌گویند. شیر به سنت گالن براتورست رنگ سفید مشخص می‌دهد. ادویه نمک، فلفل سفید و گرز اجباری است، ادویه جات دیگر مانند پیاز، لیمو، جوز هندی، هل، گشنیز و زنجبیل مجاز است."St. Galler Bratwurst Pflichtenheft (PDF, 98 kB, 27. Juli 2016)" سوسیس خام را پس از قرار دادن در پوست ساخته شده از روده خوک در آب داغ با دمای ۷۰ درجه به مدت ده تا بیست دقیقه جوشانده و سپس به سرعت در یک حمام یخ خنک می‌کنند. از سال ۲۰۰۸، St. Gallen براتوورست به عنوان gg در دسترس بوده‌است A یا "نشانگر تحت حمایت جغرافیایی" (IGP) برای کانتون‌های شرقی سوئیس سنت گالن، تورگائو، آپنزل اوسررودن و اینرهودن. "OLMA براتوورست" و براتوورست "جشنواره کودکان سنت گالن" فقط در اندازه و وزن متفاوت هستند.Eintrag bei kulinarischeserbe.ch.
هم تولیدکنندگان و هم طرفداران سنت گالن براتوورست به شدت از سوسیس بدون خردل حمایت می‌کنند. کسانی که به آن پایبند نیستند، به فرهنگ خوراکیی سوئیس شرقی تمایل دارند. سوسیس‌های سوئیس شرقی به این ترتیب یک خوراکی لذیذ هستند.Skandalös was sich Coop erlaubt hat, ostschweizer Würste sind ohne Senf zu geniessenSt. Galler Metzger: "Senf dazugeben? Ja, aber nicht zu unserer Wurst" دقیقاً به این دلیل که مردم شرق سوئیس به شدت برای رسم خود مبارزه می‌کنند و مخالفان و طنزپردازان را ترغیب می‌کند تا دیدگاه خود را ارائه دهند.Wenn ich König wäre, würde ich Senf zur Wurst essenBratwurst mit Senf – dafür muss DiCaprio büssen Humoristische Videoclip mit Schweizerdeutschen Untertiteln
رست براتوورست تورینگن (همچنین فهرست تورینگن) یک رست براتوورست متوسط است که در ایالت آزاد تورینگن از گوشت خوک بدون چربی درشت، گونه خوک بدون پوست، احتمالاً با گوشت گوساله یا گوشت گاو، خام یا آب‌پز و با طعم دهنده تهیه می‌شود. ادویه‌های معمولی نمک، فلفل و بسته به منطقه زیره، مرزنجوش و/یا سیر هستند. در اصل، حداقل ۵۱ درصد مواد خام مورد استفاده از تورینگن می‌آید، به طوری که می‌توان آنها را به این نام نامید. این شرط تا تاریخ انتشار در مجله رسمی اتحادیه اروپا در ۲۲ تمدید شد درخواست آلمان منتشر شده در اکتبر ۲۰۱۱ در سال ۲۰۱۲ لغو شد. دلیل این بود که کیفیت یا شهرت رست براتوورست تورینگن به منشأ مواد خام بستگی ندارد، بلکه بر اساس هنر و تجربه تجارت قصاب تورینگن و دستور العمل‌های سنتی است.
رست براتوورست تورینگن دارای یک سنت چند صد ساله است. قدیمی‌ترین ذکر مستند شناخته شده از یک براتوورست در منطقه را می‌توان در بایگانی دولتی رودولشتات تورینگن در نسخه ای از "گزارش استاد" برای صومعه آرنشتات در سال ۱۴۰۴ یافت. در آنجا به معنای واقعی کلمه می‌گوید: "1 gr vor gute czu brotwurstin" (۱ گروش برای پوشش‌های براتوورست). قدیمی‌ترین دستور پخت شناخته شده در آرشیو ایالت وایمار است. این از "مقررات تجارت قصابی در وایمار، ینا و بوتشتادت" از ۲ ژوئیه ۱۶۱۳ است. . "کتاب آشپزی Thüringisch-Erfurtische" متعلق به سال ۱۷۹۷ حاوی دستور العمل دیگری است که در آن به یک نوع دودی نیز اشاره شده‌است.
انواع سوسیس در سراسر اتریش شناخته شده‌است. «دستورالعمل‌های تقویم کشاورزی و خانه‌داری اتریشی» از سال ۱۷۶۹ به این موارد اشاره می‌کند: "سوسیس‌های وستفالیایی Knackwurst و براتوورست،" سوسیس‌های خونی Kasellische، سوسیس‌های "مغزی و جگر همبرگر و هانوور، Frankfurt Pressmagen". در بیشتر موارد، سوسیس و کالباس در طی کشتار برای مصرف مستقیم به عنوان بخشی از رقص سوته درست می‌شد. بر این اساس، همیشه تفاوت‌های منطقه ای در دستور خوراک وجود داشت.
در Codex Alimentarius Austriacus به عنوان "سوسیس آب‌پز" در فصل B14 ذکر شده‌است.
در دانش سنتی، براتوورست در فهرست خوراکهای سنتی کل اتریش ذکر شده‌است.
در اتریش علیا اول Advent، یکشنبه "براتوورست" نیز نامیده می‌شود، زیرا در این روز مرسوم است که برای ناهار سوسیس سرخ شده با کلم ترش بخورند.OÖ Brauchtumskalender, OÖ Volkskultur
تصویر آلمان در خارج از کشور، به ویژه در ایالات متحده آمریکا، با آبجو، سوسیس و کلم ترش مشخص می‌شود."Deutschland-Bild in den USA: Bratwurst und Big Business" In: "Der Spiegel." Online 29. September 2012 (spiegel.de). پنج سوسیس محبوب سالامی هستند (۵٫۵ کیلوگرم/سرانه/سال)، سوسیس گوشت، سوسیس (۴٫۳ کیلوگرم/هر نفر/سال)، ژامبون آب‌پز (۲٫۷ کیلوگرم/سرانه/سال) و سوسیس و کالباس (۲٫۷ کیلوگرم/سرانه/سال)."Wurst", Planet Wissen vom 15. Mai 2012 در حالی که حجم خرید در سال ۲۰۱۲ به‌طور کلی ۲٫۷ درصد افزایش یافته‌است، کاهش یافت، منهای براتوورست و Würstchen با ۴ درصد کاهش یافت."Salami liegt deutlich vorn" , Bundesverband der Deutschen Fleischwarenindustrie e.  V. , 17. April 2013 حدود ۹۰ درصد آلمانی‌ها سوسیس را کباب می‌کنند.Lidl-Grillstudie 2012 خریدهای خصوصی ۸٫۳٪ از براتوورست را تشکیل می‌دهند. سهم براتوورست در کل مصرف سوسیس و گوشت سرانه (۳۱ کیلوگرم) ۲٫۷ کیلوگرم است. در سال ۲۰۱۱ تولید سوسیس و کالباس در آلمان ۱٫۴۹ میلیون تن بود. بزرگترین گروه محصول سوسیس و کالباس آب‌پز با ۸۷۸۵۱۳ است جلوتر از سوسیس خام با ۴۵۰۱۵۰ تی سوسیس پخته با ۱۶۹۹۸۴ عدد دنبال می‌شود و در نهایت براتوورست با ۱۲۲۰۰۰تی
نورنبرگ براتوورست-Glöcklein اولین بار در سال ۱۳۱۳ در اساسنامه ای که توسط شورای شهر امپراتوری نورنبرگ صادر شد ذکر شد و بنابراین قدیمی‌ترین آشپزخانه براتوورست در نورنبرگ بود. اساسنامه یک بازرس گوشت را منصوب کرد که از نام رسمی "Würstlein" استفاده می‌کرد. با توجه به قانون "خلوص" نورنبرگ، تولید سوسیس هنوز هم تحت شدیدترین مقررات امروزی است. وزن، ضخامت و طول نیز به‌طور مداوم بررسی می‌شود، همان‌طور که نه تنها توسط یک اندازه سوسیس تزئینی سنگ قبر "آشپز سنت لورنتس" که در سال ۱۵۵۴ در قبرستان روچوس درگذشت، بلکه توسط چنگال اندازه‌گیری طول فعلی که رئیس انجمن حفاظت از براتوورست به عنوان یک نماد رسمی استفاده می‌کند.
Wurstkuchl در Regensburg قدیمی‌ترین کباب سوسیس در جهان است و تاریخچه آن به نیمه اول قرن دوازدهم بازمی‌گردد.
با توجه به اهمیت نسبت داده شده رست براتوورست تورینگن برای سبک زندگی تورینگن و همچنین با هدف ترویج گردشگری، ۱. موزه براتورست آلمان در هولزاوزن در نزدیکی آرنشتات افتتاح شد. علاوه بر این، در سال ۲۰۰۶، شهر سوهل برای اولین بار تاج "پادشاهی براتوورست تورینگن" را بر عهده گرفت.
ویلیام اسپیرز بروس (William Speirs Bruce) (۱ اوت ۱۸۶۷–۲۸ اکتبر ۱۹۲۱) طبیعت‌گرا، دانشمند و قطب‌شناس و اقیانوس‌شناس بریتانیایی بود که گروه اعزامی ملی قطب جنوب اسکاتلند را (SNAE، ۴–۱۹۰۲)، به جزایر اورکنی جنوبی و دریای ودل، سازماندهی و رهبری کرد. از جمله دستاوردهای دیگر این گروه اعزامی این بود که اولین ایستگاه دائمی هواشناسی را در جنوبگان تأسیس کرد. بروس بعداً آزمایشگاه اقیانوس‌شناسی اسکاتلند را در ادینبورگ تأسیس کرد، اما برنامه‌های او برای راهپیمایی میان قارهٔ قطبی از طریق قطب جنوب به دلیل عدم حمایت عمومی و مالی، رها شد.
در ۱۸۹۲ بروس تحصیل پزشکی خود را در دانشگاه ادینبورگ رها کرد و به عنوان دستیار علمی به گروه اعزامی داندی وایلینگ به سمت قطب جنوب پیوست. پس از آن سفرهای شمالگان به نوایا زملیا، اسپیتس‌برگن و سرزمین فرانتس جوزف انجام شد. در ۱۸۹۹ بروس باتجربه‌ترین دانشمند قطبی بریتانیا در آن زمان برای پُستی در گروه اکتشافی رابرت فالکون اسکات درخواست داد، اما تأخیر در این انتصاب و درگیری با رئیس انجمن جغرافیایی سلطنتی (RGS) سر کلمنتز مارکهام، در عوض او را به سازمان‌دهی گروه اعزامی خود سوق داد و دشمنی دائمی تشکیلات جغرافیایی در لندن را برای او به ارمغان آورد. اگرچه بروس جوایز مختلفی را برای کارهای قطبی خود دریافت کرد، از جمله دکترای افتخاری از دانشگاه آبردین، اما نه او و نه هیچ‌یک از همکارانش در گروه اعزامی ملی قطب جنوب اسکاتلند، توسط انجمن جغرافیایی سلطنتی برای مدال معتبر قطبی توصیه نشدند.
میان سال‌های ۱۹۰۷ و ۱۹۲۰، بروس سفرهای زیادی برای اهداف علمی و اهداف تجاری، به مناطق قطب شمال انجام داد. شکست او در به‌دست آوردن هر گونه سرمایه‌گذاری بزرگ اکتشافی پس از گروه اعزامی ملی قطب جنوب اسکاتلند، معمولاً به فقدان مهارت‌های روابط عمومی، دشمنان قدرت‌مند و ملی‌گرایی اسکاتلندی او نسبت داده می‌شود. در ۱۹۱۹ سلامتی او رو به افول رفت و قبل از مرگش در ۱۹۲۱، چندین بار بستری شدن در بیمارستان را تجربه کرد که پس از آن تقریباً به کلی فراموش شد. در سال‌های اخیر، پس از صدمین سالگرد سفر اکتشافی اسکاتلند، تلاش‌هایی برای شناخت کامل‌تر نقش او در تاریخ اکتشافات علمی قطبی صورت گرفته‌است.
ویلیام اسپیرز بروس در میدان کنزینگتون گاردنز ۴۳ در لندن متولد شد و چهارمین فرزند ساموئل نوبل بروس، پزشک اسکاتلندی و همسر ولزی او مری متولد لوید بود. نام میانی او از شاخه دیگری از خانواده آمده‌است. املای غیرمعمول آن که مدل دیگر آن به شکل «Spiers» رایج‌تر است، باعث ایجاد مشکلاتی برای خبرنگاران، بازبین‌ها و زندگی‌نامه‌نویسان می‌شود. ویلیام دوران اولیه کودکی خود را در خانه خانواده در لندن در ۱۸ رویال کرسنت، هلند پارک، زیر نظر پدربزرگش کشیش ویلیام بروس، گذراند. بازدیدهای منظمی از باغ‌های کنزینگتون و گاهی موزه تاریخ طبیعی انجام می‌شد. به گفته ساموئل بروس، این سفرها ابتدا علاقه ویلیام جوان را به زندگی و طبیعت برانگیخت.
در ۱۸۷۹ در سن ۱۲ سالگی، ویلیام به یک مدرسه شبانه‌روزی مترقی به نام مدرسه شهرستان نورفولک (بعدها مدرسه نیروی دریایی واتس) در روستای نورث المهام، نورفولک فرستاده شد. او تا سال ۱۸۸۵ در آنجا ماند و سپس دو سال دیگر را در مدرسه کالج دانشگاهی در همپستد گذراند و برای آزمون کارشناسی‌ارشد آماده شد که او را در دانشکده پزشکی، دانشگاه کالج لندن (UCL) می‌پذیرفت. او در سومین تلاش خود موفق شد و در پاییز ۱۸۸۷ آماده شد تا تحصیلات پزشکی خود را آغاز کند.
در اواسط ۱۸۸۷، بروس به شمال به ادینبورگ سفر کرد تا در یک جفت دوره شغلی در علوم طبیعی شرکت کند. دوره‌های شش هفته‌ی، در ایستگاه دریایی اسکاتلند که اخیراً در گرانتون در فیرس آف فرس تأسیس شده بود، تحت مدیریت پاتریک گدس و جان آرتور تامسون بود و شامل بخش‌هایی در مورد گیاه‌شناسی و جانورشناسی عملی بود. تجربه گرانتون و تماس با برخی از برجسته-ترین دانشمندان علوم طبیعی معاصر، بروس را متقاعد کرد که در اسکاتلند بماند. او محل خود را در یو سی ال رها کرد و به جای آن در دانشکده پزشکی، دانشگاه ادینبورگ ثبت نام کرد. این امر او را قادر ساخت تا ارتباط خود را با مربیانی مانند گدس و تامسون حفظ کند و همچنین به او این فرصت را داد تا در اوقات فراغت خود در آزمایشگاه‌های ادینبورگ کار کند، جاییکه نمونه‌های بازگردانده شده از سفر اکتشافی چلنجر در حال بررسی و طبقه‌بندی بودند. او در اینجا زیر نظر دکتر جان موری و دستیارش جان یانگ بوکانان کار کرد و درک عمیق‌تری از اقیانوس‌شناسی و تجربیات ارزشمند در اصول تحقیقات علمی به دست آورد.
مشخص نیست که چگونه بروس پس از بازگشت از اسپیتسبرگن در اواخر سال ۱۸۹۹ به کار گرفته شد. او در تمام زندگی‌اش به ندرت به کار با حقوق ثابت پرداخته بود و معمولاً برای یافتن پست‌های موقت به حمایت یا آشنایان با نفوذ متکی بود. در اوایل سال ۱۹۰۱، او ظاهراً به اندازه کافی از آینده خود برای ازدواج اطمینان داشت. عروس او جسی مکنزی بود که به عنوان پرستار در جراحی ساموئل بروس لندن کار می‌کرد. ازدواج بروس در ۲۰ ژانویه ۱۹۰۱ در کلیسای متحد آزاد اسکاتلند، در چپل هیل در محله نیگ، با حضور و شهادت والدینشان انجام شد. شاید به دلیل طبیعت مخفیانه بروس که جزئیات محدودی را حتی در حلقه دوستان و همکاران نزدیک خود ارائه می‌داد، اطلاعات کمی در مورد عروسی او توسط زندگی‌نامه نویسان او ثبت شده‌است.
در ۱۹۰۷ بروس در خانه‌ای در خیابان مورتون جنوبی در جوپا در نزدیکی حومه ساحلی ادینبورگ پورتوبلو، در اولین مورد از یک سری آدرس‌ها در آن منطقه، مستقر شدند. آنها نام خانه خود را «قطب جنوب» گذاشتند. یک پسر به نام ایلیوم آلستر در آوریل ۱۹۰۲ و یک دختر به نام شیلا مکنزی هفت سال بعد به دنیا آمد. در طی این سال‌ها بروس باشگاه اسکی اسکاتلند را تأسیس کرد و اولین رئیس آن شد. او همچنین یکی از بنیان‌گذاران باغ وحش ادینبورگ بود.
زندگی انتخابی بروس به عنوان یک کاوشگر، منابع درآمد نامطمئن و غیبت‌های طولانی مدت او، همگی فشارهای شدیدی بر ازدواج او وارد کردند و این زوج در حدود سال ۱۹۱۶ از هم جدا شدند. آنها تا زمان مرگ بروس در همان خانه به زندگی خود ادامه دادند. ایلیوم افسر ناوگان دریایی کشتی‌های بازرگانی شد و سرانجام ناخدای یک کشتی تحقیقاتی ماهی‌گیری شد که به‌طور تصادفی نام اسکوشیا را به خود اختصاص داد.
بروس در طول زندگی خود جوایز زیادی دریافت کرد: مدال طلای انجمن جغرافیایی سلطنتی اسکاتلند در ۱۹۰۴. مدال حامی انجمن سلطنتی جغرافیایی در ۱۹۱۰. جایزه نیل و مدال انجمن سلطنتی ادینبورگ در ۱۹۱۳ و مدال لیوینگستون از انجمن جغرافیایی آمریکا در ۱۹۲۰. او همچنین مدرک افتخاری LLD را از دانشگاه آبردین دریافت کرد. افتخاری که نصیب‌اش نشد، مدال قطبی بود که توسط حاکم به توصیه انجمن سلطنتی جغرافیایی اعطا می‌شد. این مدال به اعضای هر سفر اکتشافی بریتانیا یا کشورهای مشترک‌المنافع دیگر به قطب جنوب در اوایل قرن بیستم اعطا شد، اما SNAE استثنا بود، مدال از آن دریغ شد.
پس از شروع جنگ در ۱۹۱۴، سرمایه‌گذاری‌های اکتشافی بروس متوقف شد. او خدمات خود را به ادارهٔ نیروی دریایی پیشنهاد کرد، اما موفق به دریافت قرار ملاقات نشد. در ۱۹۱۵ او پُستی را به عنوان مدیر یک شرکت صید نهنگ مستقر در سیشل پذیرفت و چهار ماه را در آنجا گذراند، اما این کار با شکست مواجه شد. در بازگشت به بریتانیا بالاخره یک پُست کوچک در ادارهٔ نیروی دریایی به دست آورد.
بروس به لابی کردن برای شناسایی ادامه داد و تمایز میان رفتار SNAE و سفرهای اکتشافی انگلیسی را برجسته کرد. هنگامی که جنگ تمام شد، او تلاش کرد تا علایق مختلف خود را احیا کند، اما سلامتی او رو به افول بود و مجبور شد آزمایشگاهش را ببندد. در سفر ۱۹۲۰ به اسپیتسبرگن، او در نقش مشاور سفر کرد و نتوانست در کار مفصل شرکت کند. در بازگشت، او در درمانگاه سلطنتی ادینبورگ و سپس در بیمارستان لیبرتون ادینبورگ بستری شد، جاییکه در ۲۸ اکتبر ۱۹۲۱ درگذشت. مطابق میل او، سوزانده شد و خاکسترش به جورجیای جنوبی برده شد تا در دریای جنوبی پراکنده شود. با وجود درآمد نامنظم و کمبود بودجه عمومی، دارایی او ۷۰۰۰ پوند (ارزش ۲۰۲۲ حدود ۳۲۰۰۰۰ پوند) بود.
عزالدین حسین دوم خورشیدی چهاردهمین حاکم دودمان اتابکان لر کوچک و فرزند بدرالدین مسعود دوم است. او پس از خواهرش دولت خاتون بر لر کوچک حکومت کرد و از متحدین ابوسعید بهادرخان ایلخانی نیز بود.