moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
یکی از مهم‌ترین رویدادهای زندگی ابن ترکمانی و از مشهورترین فتاوی او به حادثه‌ای مربوط می‌شود که در مراسم حج سال ۷۴۸ق اتفاق افتاد. در این مراسم اختلافی در مورد وقوف در عرفه پدید آمد که ابن ترکمانی یک طرف این اختلاف بود. قاضی مکه در حضور قاضی القضاة عزالدین بن جماعة روز جمعه را روز وقوف در عرفه اعلام کرد و حال آنکه روز عرفه در مصر و اسکندریه روز پنجشنبه بود. ابن ترکمانی که مصری بود با رأی قاضی مکه مخالفت کرد و فتوا داد که حج حاجیان باطل است و جملگی آنان باید مُحرم بمانند و از تمام محرمات ایام احرام اجتناب ورزند تا بار دیگر در عرفه وقوف کنند. شافعیان، سخت بر او خشم گرفته، فتوایش را رد و حتی او را به محاکمه تهدید کردند که با پا در میانی ابن جماعة و نادیده گرفتن رأی ابن ترکمانی ماجرا پایان یافت.(مقریزی، 2(3)/725)
از او آثاری در فقه، حدیث و ادب باقی‌مانده که عبارتند از:
جوهر النقی فی الرّد علی البیهقی‌، این کتاب که از مهم‌ترین آثار ابن ترکمانی است، در نقد کتاب السنن الکبیرة اثر ابوبکر بیهقی است و در ۱۳۱۶ق‌/۱۸۹۸م در ۲ جلد در حیدرآباد دکن چاپ شده‌است. بهجة الاریب ممّا فی کتاب الله العزیز من الغریب‌، نسخه‌هایی از آن در کتابخانة ملی ملک (۱/۹۸) و آصفیه و دارالکتب المصریة موجود است؛ تخریج احادیث الهدایة(جامعه، 5(2)/211)؛ التنبیه علی احادیث الهدایة و الخلاصة (دوسلان، 189)؛ منظومة فی الکبایر (آلوارت)؛ II/۶۳۰ الجواهر آلفرد فی المناظرة بین النرجس و الورد(ظاهریه، 1/169-171)؛ تلخیص المتشابه‌(حاجی خلیفه، 1/473)؛ الدرة السنیة فی العقیدة السنیة(همو، 1/740)؛ السعدیّة،(همو، 2/991)؛ الضعفاء و المتروکین‌(همو، 2/1087م)؛ مختصر ابن الصلاح‌(ابن ابی الوفا، 367)؛ مختصر المحصل در کلام‌، این کتاب کوتاه شدة محصل افکار المتقدمین و المتأخرین من الحکماء و المتکلمین اثر امام فخرالدین محمد بن عمر رازی است(ابن حجر، 4/101؛ حاجی خلیفه، 2/1614)؛ المنتخب فی علوم الحدیث و المؤتلف و المختلف‌*مورد فهرست گلوله‌ای که در نسب‌شناسی‌عرب‌ است(حاجی‌خلیفه، 1637)؛ مقدمة فی اصول الفقه و المختصر رسالة القشیری‌(ابن تغری بردی، همان‌جا)؛ به گفتة ابن حجر (۴/۱۰۱) وی آثار دیگری نیز داشته‌است که ناتمام بوده‌اند.
اِبْن‌ِ دُقْماق، صارم الدین ابراهیم بن محمد بن اَیْدَمر العلائی (ح ۷۵۰- ۸۰۹ق/۱۳۴۹-۱۴۰۷م)، تاریخ‌نگار حنفی‌مذهب مصری بود. وی در قاهره زاده شد و همانجا درگذشت.
دائرةالمعارف بزرگ اسلامی: ابن دقماق.
سلسله‌مراتب یا پایگان، در نظام، به نظامیان مافوقی می‌گویند که یک فرد نظامی تنها باید از آن‌ها فرمان بگیرد. همچنین، نظامیان زیردستی هستند که فرد نظامی با درجهٔ بالاتر مسئولیت آن‌ها را بر عهده دارد. همچنین، چند برنامهٔ تلویزیونی، فیلم، کتاب و بازی رایانه‌ای با این نام ("Chain of Command") ساخته و تدوین شده‌است.
پکا پکا مکانی نسبتاً مسکونی واقعPeka Peka Community Profile New Zealand Geographic Placenames Database. Land Information New Zealand. Retrieved 26 October 2007. در ساحل کاپیتی در نیوزیلند است.
براساس سرشماری نفوس و مسکن سال ۲۰۰۱ نیوزیلند جمعیت این مکان ۱۹۵ نفر می‌باشد که دارای یک افزایش ۳۵٫۴ درصدی یا ۵۱ نفری از سال ۱۹۹۶ است.Statistics New Zealand, Peka Peka Community Profile , accessed 26 October 2007. پکا پکا کمی دورتر از بزرگراه کشوری شمارهٔ یک و راه آهن بخش اصلی جزیرهٔ شمالی واقع است که در بین وایکانه و ته هورو قرار دارد.
این مکان به طور مشخص به علت ظاهر شدن یک پنگوئن امپراتور جوان در تاریخ ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۰ در ساحل پکا پکا که معمولاً در قطب جنوب یافت می‌شوند مشهور شد.BBC News Asia Pacific, Emperor penguin from Antarctic visits New Zealand beach, accessed 15 December 2011.The Dominion Post Wellington, Kapiti's rare visit from emperor penguin, accessed 15 December 2011.
جشن سِد مراسمی در مصر باستان بود که گرامی دارندهٔ ادامه دوران پادشاهی یک فرعون به‌شمار می‌رفته. نام این جشن از نام خدای مصری به شکل گرگ، "اوپوآوت" یا "سِد"، می‌آید.
از این جشن به همراه دیگر جشن‌های مصر باستان در دوره دودمان نخست در سنگ پالرمو نام برده شده و این رسم تا دوره بطلمیوسی نیز ادامه داشته. در این دوران نام جشن به "جشن سی سالگی" تغییر پیدا می‌کند.
به نظر می‌آید که فرعون‌هایی چون آمنهوتپ سوم و رامسس دوم این جشن را در سال ۳۰ یا ۳۱ پادشاهی خود برگزار کرده‌باشند و پس از آن هر سه سال یکبار نیز تکرار. گمان می‌رود که این روشی مرسوم بوده ولی استثنائاتی نیز وجود داشته.
کمتر سنگ‌نبشته‌ای اطلاعات دقیقی از آنچه در این جشن می‌گذشته و مراسم انجام گرفته در آن را ارائه داده است. یکی از بهترین شواهد بر این جشن مجموعه‌ای از نوشته‌هاست که در معبد خورشید فرعون نیوسررع در ابو غراب پیدا شده‌اند ولی این مجموعه اکنون در میان کلکسیون‌های گوناگون پخش شده.
زمان این جشن در نخستین روز ماه تیبی (Tybi) از فصل پِرِت (Peret) که به گونه تقریبی برابر با نخستین ماه زمستان می‌شده، بوده و برای ۱۰ روز ادامه داشته.
مهم‌ترین مراسم به کار رفته در جشن سد به شرح زیرند:
آلبوم‌های کلاسیک: پینک فلوید – پشت صحنه نیمه تاریک ماه نام یک مستند ساخته‌شده-برای-ویدئو، دربارهٔ نحوهٔ ساختن آلبوم "نیمه تاریک ماه" از گروه موسیقی پینک فلوید است که توسط "Isis Productions/Eagle Rock Entertainment" منتشر شد. دی‌وی‌دی شامل مصاحبه‌های از گروه و آلن پارسونز (مهندس صوت آلبوم نیمه تاریک ماه) و دیگر مشارکت‌کنندگان در ساخت آلبوم می‌باشد.
نیمه تاریک ماه
هرم سلسله‌مراتب نیازهای مَازلو یا به‌طور خلاصه هرم مَزلو، نظریهٔ آبراهام مزلو نظریه‌پرداز کلاسیک مدیریت، در مورد نیازهای اساسی انسان است. این نظریه در میان بینش‌های حاصل از جنبش روابط انسانی در مدیریت مقارن با دوران رکود اقتصادی بزرگ غرب از اهمیت ویژه برخوردار است و نظریه‌ای بنیادین محسوب می‌شود. این نظریه از نظریه‌های محتوایی در مورد انگیزش به‌شمار می‌آید. نظریه‌های محتوایی چیستی رفتارهای برانگیخته را شرح می‌دهند و به‌طور عمده با آنچه در درون فرد یا محیطش می‌گذرد و به رفتار فرد نیرو بخشیده سروکار دارد؛ به عبارت دیگر این نظریه‌ها، به مدیر نسبت به نیازهای کارکنانش بینش می‌دهند و به او کمک می‌کنند تا بداند کارکنان به چه چیزهایی به عنوان پاداش کار یا ارضاکننده بها می‌دهند؛ درحالی‌که نظریه‌های فراگردی چگونگی و چرایی برانگیختگی افراد را توصیف می‌کنند.رضائیان، علی؛ "مدیریت رفتار سازمانی"، تهران، سمت، ۱۳۷۹، اول، ص ۱۰۴
به اعتقاد مزلو نیازهای آدمی از یک سلسله‌مراتب برخوردارند که رفتار افراد در لحظات خاص تحت تأثیر شدیدترین نیاز قرار می‌گیرد.
هنگامی که ارضای نیازها آغاز می‌شود، تغییری که در انگیزش فرد رخ خواهد داد بدین گونه است که به جای نیازهای قبل، سطح دیگری از نیاز، اهمیت یافته و محرک رفتار خواهد شد. نیازها به همین ترتیب تا پایان سلسله‌مراتب نیازها اوج گرفته و پس از ارضاء، فروکش کرده و نوبت به دیگری می‌سپارند.
در سال ۱۹۴۳ به عنوان نظریهٔ رشد آدمی نوشته شد.
در این نظریه، نیازهای آدمی در پنج طبقه قرار داده شده‌اند که به ترتیب عبارتند از:
نیازهای مذکور در سازمان به صورت پرداخت حقوق و مزایا و امکانات رفاهی، ایجاد امنیت شغلی و مقررات حمایتی، تشکیل گروه‌های رسمی و غیررسمی در محیط کار، قائل شدن حرمت برای فرد و کار او در مراتب مختلف سازمان و ایجاد امکانات برای شکوفایی توانایی بالقوه افراد ارضا می‌شود. به طبقه‌بندی مذکور دو نیاز «دانش‌اندوزی و شناخت و درک پدیده‌ها» و «نیاز به زیبایی و نظم» نیز اضافه شده‌است؛ که قبل از نیاز به خود شکوفایی قرار می‌گیرند. اگرچه نظریهٔ سلسله‌مراتب نیازها مستقیماً برای انگیزش کاری طراحی نشده‌است، اما می‌توان نتیجه گرفت که با ارضای این نیازها، برای فرد، انگیزه به کار در سازمان ایجاد خواهد شد.الوانی، سید مهدی؛ "مدیریت عمومی"، تهران، نی، ۱۳۸۶، چاپ سی‌ام، ص ۱۵۷
در پژوهش‌های بالینی، معیارهای ورود به معیارهای گفته می‌شود که بر اساس آن فرد وارد مطالعه می‌شود. این اصطلاح به صورت ویژه در کارازمایی بالینی استفاده می‌شود. از معیارهایی که معمولاً در معیارهای ورود یا خروج مورد توجه قرار می‌گیرند سن، جنس، و شدت بیماری و وضعیت بالینی بیمار می‌باشد. تعیین معیارهای ورود از این جهت اهمیت پیدا می‌کند که تا حدی باعث حذف عوامل مداخله‌گر در مطالعه می‌شود. از طرفی در بسیاری از موارد یک عامل درمانی که می‌تواند دارو یا هر گونه فرآیند درمانی باشد فقط در موارد خاص و محدود اثرگذار باشد. برای مثال یک داروی خاص تنها در محدوده سنی خاص یا در یک شرایط بدنی ویژه(مثلاً در محدوده وزنی خاص) عمل می‌کند. به همین دلیل در صورتی معیارهای ورود به درستی تعیین نشود تأثیر عامل درمانی به صورت معنی‌دار قابل تعریف و شناسایی نخواهد بود.
هتفرنبتی شهبانویی در دودمان سوم مصر باستان بود. او تنها همسر شناخته شده جوزر است.
نام هتفرنبتی و دختر شاه، اینت‌کائس، بر روی سنگ یادبودی که در کنار هرم جوزر در سقاره پیدا شده و همچنین نگاره‌ای در هلیوپولیس که او و دو دخترش را به تصویر می‌کشد، دیده می‌شود.
از میان لقب‌های او می‌توان به «اویی که هوروس را می‌بیند» و «بزرگ عصای پادشاهی» اشاره کرد. این‌ها هر دو از نام‌های مرسوم برای شهبانویان بزرگ در آن دوره بوده‌اند. او همچنین با نام «دختر شاه» نیز خوانده شده که احتمال این را می‌دهد که او دختر شاه خسه‌خموی و شهبانو نیماثاپ بوده باشد.
در این جهان فیلمی‌است به کارگردانی مایکل وینترباتم فیلم‌ساز بریتانیایی که ماجرای مهاجرت دو جوان افغان به نام جمال‌الدین و عنایت‌الله را از افغانستان به بریتانیا نمایش می‌دهد.
در فوریه سال ۲۰۰۲ نزدیک به ۵۳۰۰۰ پناهنده در اردوگاه «شامشاتو» در مرز غربی پاکستان از زمان حمله شوروی سابق در سال ۱۹۷۹ و حمله آمریکا در شرایط بسیار بدی زندگی می‌کنند. خانواده افغان «عنایت» و پسرعمویش «جمال» تصمیم می‌گیرند آنها را به‌طور غیرقانونی به لندن بفرستند تا زندگی بهتری به دست بیاورند و…
بیت خلاف شهری کوچک در ۱۰ کیلومتری غرب جرجا در میانه مصر است.
در بیرون شهر دو مصطبه آجری بزرگ از دودمان سوم وجود دارند. بزرگترین آن‌ها، که K۱ نام دارد، آثاری از شاه جوزر در خود دارد و در سال‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۲ میلادی کاوش شد. ابعاد این مصطبه ۸۶ در ۴۵ در ۹ متر است. زیربنا از جنس سنگ سخت و شن است که سازه‌ی زیرین تا ۱۹ متر پایین سطح زمین می‌رود. در یکی از اتاق‌های به خاکسپاری استخوان‌های انسان و تعداد زیادی کوزه‌ها و ظروف اهدایی پیدا شدند.
مصطبه K۲ دومین مصطبه بزرگ منطقه است که در آن جمجمه انسان به همراه نام فرعون ساناخت پیدا شده. این منطقه از نزدیک به ۱۰۰ سال پیش به این سو کاوش دوباره نشده است.
یک هرم پلکانی سازه‌ای به شکل هرم است که به صورت پله‌ای و طبقه طبقه ساخته شده باشد. چنین سازه‌هایی در چندین فرهنگ و تمدن باستانی دیده می‌شوند و اغلب در اندازه‌های بزرگ با لایه‌های سنگی ساخته می‌شدند. هرم‌های پلکانی در مصر باستان بعدها به هرم‌های بزرگ و «کامل» تغییر شکل دادند.
زیگورات‌ها سازه‌های بسیار بزرگ مذهبی بودند که در منطقه میان‌رودان و غرب فلات ایران به شکل هرم‌های پلکانی ساخته می‌شدند. تعداد ۳۲ زیگورات شناخته شده در منطقه وجود دارند که ۲۸ تای آن‌ها در عراق و ۴ تایشان در ایران هستند. از جمله نامدارترین زیگورات‌ها می‌توان به زیگورات اور در نزدیکی ناصریه در عراق، چغازنبیل در خوزستان، و تپه سیلک در کاشان اشاره کرد.
ساخت زیگورات در تمدن سومر، بابلیان، ایلامیان، و آشوریان به عنوان پرستشگاه مرسوم بوده. نخستین زیگورات‌ها به احتمالی به واپسین سال‌های دوره دودمانی نخستین سومر می‌رسند. این سازه‌ها به شکلی دایره‌وار به دور یک مرکز، که از جنس آجر گلین پخته‌شده در زیر نور آفتاب بوده، ساخته می‌شدند و نمای بیرونی آن‌ها با آجرهای پخته شده در آتش آماده می‌شده. نما اغلب با رنگ‌های گوناگون پوشانده می‌شده و به احتمال بسیار هدف‌های ستاره‌شناسانه داشته. تعداد لایه‌های هرم از دو تا هفت عدد تغییر می‌کرده و هرم در بالا به پرستشگاهی برای خورشید می‌رسیده. این هرم‌ها با نام‌هایی چون «تپه آسمان» و «کوه خدایان» نیز خوانده می‌شدند.
هرم پلکانی مرحله‌ای میانی در فرگشت هرم‌ها به سوی هرم کامل در مصر باستان بود. مصریان سازه‌های هرمی چون هرم خمیده (برای فرعون سنفرو از دودمان چهارم) و مصطبه را پیشتر ساخته و آزموده بودند تا آنکه به ساخت سازه‌های بزرگ و کاملی چون مجموعه اهرام جیزه رسیدند.
نخستین هرم پلکانی در دوره شاه جوزر و توسط وزیر دانشمندش ایمهوتپ در سقاره و در نخستین سال‌های دودمان سوم از پادشاهی کهن ساخته شد. مصرشناسان بر این باورند که این هرم در چند مرحله ساخته شد: پیش از همه مصطبه‌ای عادی که برای همه فرعون‌های این دوره ساخته می‌شده، به پایان رسیده؛ سپس این مصطبه گسترش داده شده تا زیربنای آن سطح مورد نیاز برای بالا بردن یک هرم را پیدا کرده باشد؛ در پایان، چندین مصطبه، که به ترتیب بالا رفتن کوچکتر می‌شدند، بر روی هم قرار گرفته‌اند تا تشکیل سازهٔ پایانی را داده‌اند.
هرم‌های پلکانی در چندین تمدن پپیشاکلمبی در آمریکای جنوبی، به ویژه در آمریکای میانه، ساخته می‌شدند. بیشترین هرم‌های ساخته شده از تمدن‌های اولمک و آزتک بر جای مانده‌اند.
سومین جنگ بردگان (۷۳–۷۱ پیش از میلاد) آخرین سری از جنگ‌های ناموفق و بی‌ارتباط با گذشتهٔ بردگان شورشی علیه جمهوری روم بود که عمدتاً به جنگ‌های بردگان روم شهرت دارد. پلوتارک تاریخ‌نگار رومی این جنگ‌ها را نیز جنگ گلادیاتورها و جنگ اسپارتاکوس نامیده‌است. سومین جنگ بردگان تنها جنگی بود که مستقیماً قلب ایتالیا، یعنی رم، را تهدید می‌کرد. پیروزی‌های مکرر و رشد سریع شمار گروه‌های بردگان شورشی علیه روم بین سال‌های ۷۳ تا ۷۱ پیش از میلاد زنگ خطر را برای رومیان دوچندان می‌کرد. در نهایت کراسوس توانست به تنهایی و با ایجاد حملات نظامی متمرکز شورشیان را از پا درآورد، اما شورشیان توانستند در سال‌های بعد از جنگ به‌طور غیرمستقیم بر روی سیاست‌های رومیان اثر بگذارند.
در بین سال‌های ۷۳ تا ۷۱ پیش از میلاد؛ گروهی از بردگان فراری-که در اصل ۷۸ نفر گلادیاتور فراری بودند که تبدیل به یک گروه ۱۲۰ هزار نفره شامل مردان، زنان و کودکان شدند-بدون هیچ مجازاتی تحت رهبری چندین نفر که معروف ترینشان اسپارتاکوس بود، به ایتالیا حمله کردند. بدن‌های نیرومند این گلادیاتورها همواره به‌طرز شگفت‌آوری همچون سلاحی نیرومند در بین آن‌ها بود و بارها نشان دادند که قادر به مقابله با نیروهای مختلف از نیروهای کمپنی‌هایی و شبه نظامیان رومی گرفته تا سپاهیان تعلیم دیده تحت فرمان کنسول سیاسی امپراتوری روم. «پلوتارک» بر این باور است که همه تلاش بردگان بر این بوده که همراه بردگان رومی از اربابان خود رها شده و به سمت «گوال» (کشورهای بلژیک و فرانسه امروزی) فرار کنند؛ درحالیکه «آپیان و فلوروس» (تاریخ‌نگار) بر این باورند که قصد اصلی بردگان ایجاد جنگ داخلی در روم برای فتح کامل آن توسط بردگان بوده‌استPlutarch, "Crassus", 8:1–2; Appian, "Civil Wars", 1:116; Livy, "Periochae", 95:2 ; Florus, "Epitome", . Plutarch claims 78 escaped, Livy claims 74, Appian "about seventy", and Florus says "thirty or rather more men". "Choppers and spits" is from "Life of Crassus".
نگرانی سنای روم از موفقیت‌های نظامی بردگان و غارت شهرهای روم و اطراف آن، نهایتاً باعث شد که روم هشت سپاه خود را تحت فرماندهی بی رحم ولی مؤثر کراسوس اعزام کند. جنگ در سال ۷۱ پیش از میلاد تمام شد. زمانیکه اسپارتاکوس بعد از یک نبرد طولانی و تلخ و عقب‌نشینی در مقابل سپاهیان کراسوس به این موضوع پی برد که قرار است سپاهیان مگنوس و وارو نیز وارد جنگ شوند تا آن‌ها را به دام بی اندازند، نهایتاً تمام نیروهای خود را علیه سپاهیان کراسوس اعزام کرد که با شکست سختی رو به رو شد.
سومین جنگ بردگان تأثیر بسزایی روی تاریخ کهن روم و کارنامه کاری کراسوس و پومپی داشت. هر دو این نفرات از پیروزی خود مقابل شورشیان در اهداف سیاسی خود استفاده کردند. آنها با اتکا به محبوبیت بین مردم و میزان قدرتشان در ارتش انتخابات سنای روم را در سال ۷۰ پیش از میلاد به نفع خود تمام کردند. اقدامات این دو به عنوان اعضای سنا سهم بسزایی در نابودی نهادهای سیاسی روم داشت و در نهایت منجر به تبدیل جمهوری روم به امپراتوری روم شد.
وجود بیگاری‌های ارزان قیمت در قالب بردگی عاملی مهم در اقتصاد به‌شمار می‌رفت. صاحبان این بردگان از آن‌ها برای انجام کارهای متنوعی از جمله خرید از بازرگانان خارجی و به بردگی گرفتن مردمان خارجی در زمان فتح نظامی استفاده می‌کردند. با حضور گسترده نیروهای رومی در جنگ‌های کشور گشایی در قرن‌های اول و دوم پیش از میلاد، ده‌ها اگر نگوییم صدها هزار نفر از بردگان از اروپا و مدیترانه وارد اقتصاد روم شدند. شمار زیادی از بردگان در معادن و بر روی زمین‌های کشاورزی در سیسیل و جنوب ایتالیا کار می‌کردند در حالیکه تعداد بردگانی که خدمتکار، صنعتگر و خادم شخصی بودند خیلی محدود بود.
در بیشتر اوقات در طول دوران حکومت جمهوری روم با بردگان با بی رحمی و سرکوب رفتار می‌شد. طبق قانون جمهوری خواهان برده یک شخص به‌شمار نمی‌رفت بلکه مال بحساب می‌آمد. صاحبان حق داشتند از آن‌ها سوء استفاده کنند، به آن‌ها صدمه بزنند و حتی بدون هیچ پیگردی قانونی برده‌های خود را بکشند. بردگان انواع مختلفی داشتند که کم ارزش ترینشان-دسته بزرگی را تشکیل می‌دادند- که در مزارع و معادن کار می‌کردند تا آخر عمر محکوم بودند بیگاری‌های سخت بدنی انجام دهند.
این رفتارهای سرکوب گرایانه و بیگاری‌ها با بردگان باعث شد تا جمعیت بردگان به شورشیان بدل شود. در ۱۳۵ سال و ۱۰۴ سال پیش از میلاد به ترتیب جنگ اول بردگان و جنگ دوم بردگان که در سیسیل اتفاق افتاد باعث شد تا گروه‌های کوچکی از شورشیان ده‌ها هزار نفر که خواستار فرار از دست حکومت سرکوب گر روم بودند را بیابند. اگرچه این درگیری‌های داخلی از نظر سنای روم جدی بنظر می‌رسید و مدت زیادی صرف سرکوب نظامی این گروه‌ها شد ولی آن‌ها هرگز تهدید جدی ای برای جمهوری روم به‌شمار نمی‌رفتند. قلب روم، ایتالیا، هرگز یورشی از بردگان را بخود ندید، حتی برده‌ها این قدرت را از خود نشان نمی‌دادند که برای شهر رم تهدیدی به‌شمار آیند. اما جنگ سوم بردگان همه چیز را عوض کرد.
در حکومت آنزمان روم، بازی‌های گلادیاتوری یکی از محبوب‌ترین سرگرمی‌ها بحساب می‌آمد. در ایتالیا برای آماده کردن گلادیاتورها برای مسابقات تعدادی مدرسه تعلیم یا «لودی» ساخته شده بود. در این مدارس به زندانیان جنگی یا مجرمین محکوم که برده بحساب می‌آمدند، آموزش‌های لازم در مبارزات گلادیاتوری داده می‌شد.
در سال ۷۳ پیش از میلاد، ۲۰۰ گلادیاتور که در مدرسه‌ای در کاپوآ که در تملک لنتولوس باتیاتوس بود، نقشه فرار کشیدند. وقتی نقشه فرارشان لو رفت، ۷۰ نفر ار آن‌ها وسایل آشپزخانه (ساطورها و سیخ‌ها) را برداشته و برای رهایی خود از مدرسه شروع به جنگ کردند و تعدادی از ابزار و سلاح‌های گلادیاتوری را به‌چنگ آوردند.
گلادیاتورهای فراری بمحض آزاد شدن از افراد خودشان سه رهبر را برگزیدند. دو نفر بنام‌های کریکسس و اونومئوس از سرزمین گل (gaul) و اسپارتاکوس که گفته می‌شد اول عضو نیروهای کمکی «تریس» (سرزمین‌های شرق اروپا، بخشی از بلغارستان، یونان و ترکیه کنونی) از سپاهیان روم بود که به بردگی محکوم شد یا توسط سپاهیان به اسارت گرفته شد.
بردگان فراری قادر بودند تا گروه سربازان کوچکی که از کاپوآ دنبالشان فرستاده می‌شد را شکست دهند و خود را با سلاح‌هایی که بدست می‌آوردند و نیز سلاح‌های گلادیاتوری خودشان مجهز کنند. منابع مختلف شرح‌های ضد و نقیضی را در مورد چگونگی کارهای آن‌ها درست بعد از فرارشان بیان می‌کنند ولی عمدتاً بر این باورند که گروه گلادیاتورهای فراری اطراف کاپوآ را چپاول کردند و تعداد زیادی از بردگان را به گروه خود آوردند و در نهایت تصمیم گرفتند که به جایی که دارای موقعیت دفاعی مناسب در کوه‌های «وسوویوس» بروند.
درگیری‌های نخستین بین سپاهیان رومی و بردگان شورشی کاپوآ تا زمستان ۷۲–۷۳ پیش از میلاد که زمستان را نیز در بر می‌گرفت ادامه داشت. چون شورش‌ها و تجاوزات در «کُمپنیا» (شهری در جنوب ایتالیا که تفرجگاه ثروتمندان و قدرتمندان روم و خانه‌های زیادی هم در آن ساخته شده بود) رخ داد، همین امر باعث شد که خبر این شورش سریعاً بگوش مقامات رومی برسد. در ابتدا مقامات فکر می‌کردند که این شورش‌ها موج بزرگی از جرم و جنایت می‌باشد تا اینکه بخواهد شورشی مسلحانه باشد.
اما در اواخر همان سال، روم نیروی نظامی خود را تحت فرمان پریتور برای شکست شورشیان اعزام کرد. پریتور رومی بنام گایِس گلابر نیروی ۳ هزار نفری را آماده کرد ولی این نیرو متشکل از سپاهیان نبود بلکه همه شبه نظامی‌هایی بودند که با شتاب و به صورت تصادفی انتخاب شده بودند؛ زیرا هنوز این اقدام شورشیان را جنگ تلقی نمی‌کرد و تنها یک تجاوز یا حمله برای سرقت و غارت قلمداد می‌کرد.
نیروهای گلابر برده‌ها را در کوه‌های وسوویوس محاصره کردند و تنها راه عبور به پایین کوه را بستند. گلابر که از تسلط بر بردگان خشنود شده بود، تصمیم گرفت صبر کند تا گرسنگی باعث تسلیم شدن نیروهای بردگان شود. از آنجایی که بردگان آموزش‌های نظامی ندیده بودند، نیروهای اسپارتاکوس از ابزارهایی که در اختیار داشتند و هوش و ذکاوتشان در زمان رویارویی با ارتش‌های منظم رومی نهایت استفاده را بردند. در واکنش به محاصره یاران گلابر، افراد اسپارتاکوس از درخت‌ها و تاک‌هایی که در بالای کوه‌های وسوویوس سبز شده بود صناب و نردبان ساختند و از دره‌ای که درست در رشته کوه مقابل افراد گلابر قرار داشتند پایین آمدند. آنها وسوویوس را دور زدند و به ارتش شبیخون زدند و افراد گلابر را نابود کردند.
دومین نیروی اعزامی این بار تحت فرماندهی پریتور وارینیوس برای مقابله با اسپارتاکوس اعزام شد. به دلایلی وارینیوس فرماندهی نیروهای خود را به دو زیر دست خود یعنی فوریوس و کسینیوس سپرد. پلوتارک می‌گوید که فوریوس فرماندهی ۲ هزار نفر را بعهده داشت ولی این نیرو نه قدرت ماندن و نه قدرت مقابله را داشت و نه از شبه نظامیان و سپاهیان تشکیل شده بود. بردگان فراری این نیرو را نیز شکست دادند:کسینیوس در این جنگ کشته شد و وارینیوس تا مرز دستگیر شدن رفت و همه تجهیزات آن‌ها به دست بردگان افتاد. با ادامه یافتن این پیروزی‌ها تعداد نفرات زیادی به نیروهای اسپارتاکوس ملحق می‌شوند؛ حتی گله داران و چوپانان آن مناطق نیز به او می‌پیوندند و شمار نیروهای اسپارتاکوس به ۷۰ هزار نفر می‌رسد. بردگان فراری کل زمستان ۷۳–۷۲ را به تمرین و تعلیم و مجهز کردن نیروهایشان به سلاح و گسترش قلمرو خود به شهرهای نولا، نوکریا، توری و متاپنتوم پرداختند.
پیروزی‌های بردگان در این جنگ‌ها برایشان تبعاتی هم بدنبال داشت. در طول یکی از وقایع یکی از رهبران بردگان (اونومئوس) در طول یکی از جنگ‌ها ناپدید می‌شود و دیگر در تاریخ سخنی از او به میان نمی‌آید.
در پایان سال ۷۳،اسپارتاکوس و کریکسوس فرماندهی گروه بزرگی از مردان مسلح را بعهده داشتند که توانایی‌هایشان را برای رویارویی با ارتش‌های رومی ثابت کرده بودند. مشخص کردن انگیزه آن‌ها برای اینکه با این گروه قرار است چه کارهایی انجام دهند برای خوانندگان امروزی کار مشکلی است. چون سومین جنگ بردگان نهایتاً یک شورش ناموفق بود و هیچ سند دسته اولی برای اهداف و انگیزه‌های آن‌ها موجود نیست و تاریخ نگاران در مورد اهداف جنگ تئوری‌های ضد و نقیضی را بیان کرده‌اند. بیشتر جنگ نگاران امروزی مدعی هستند که این افراد به دو گروه تقسیم شده‌اند. عده‌ای که تحت فرمان اسپارتاکوس بودند و خواستار فرار به سمت رشته کوه‌های آلپ و آزادی بودند و گروهی که تحت فرمان کریکسس بودند و خواهان ماندن در جنوب ایتالیا و ادامه دادن به غارت و چپاول بودند. در اینجا به تفسیر این وقایع می‌پردازیم:
فلوروس شهرهایی را که بردگان آن‌ها را غارت کرده‌اند را لیست کرده‌است که توری و متاپنتوم را شامل می‌شود که از نظر جغرافیایی فاصله زیادی با نولا و نوکریا دارد. این‌ها حاکی از وجود دو گروه‌است:نهایتاً پابلیکولا به کریکسس و ۳۰ هزار نفر از افرادش که گفته می‌شود از گروه اصلی تحت فرمان اسپارتاکوس جدا شده بودند حمله کرد. پلوتارک هدف اصلی بردگان را غارت ایتالیا عنوان می‌کند و نه فرار کردن به رشته کوه‌های آلپ. اگرچه این جدایی مغایرتی با منابع تاریخی ندارد ولی هیچ مدرک قاطعی برای حمایت از این تئوری موجود نیست.
بعضی از داستان‌های تاریخی مثل فیلم «اسپارتاکوس» ساخته «استنلی کوبریک» در سال ۱۹۶۰ اسپارتاکوس را فردی مبارز برای آزادی به تصویر می‌کشد، فردی که می‌جنگد تا جامعه فاسد روم را تغییر دهد و به سنت برده داری رومیان پایان بخشد. اگرچه این تصویر با منابع تاریخی مغایرتی ندارد اما هیچ سند تاریخی ای موجود نیست که نشان دهد هدف بردگان فراری پایان دادن به بردگی در جمهوری روم بوده‌است. حتی هیچ‌یک از اقدامات اسپارتاکوس به‌طور مشخص پایان دادن به بردگی را هدف قرار نمی‌دهد. حتی خود تاریخ نگاران قدیمی که خود سال‌ها پس از این وقایع این اتفاقات را ثبت کرده‌اند، به‌طور قطع از اهداف و انگیزه‌های اسپارتاکوس آگاه نیستند. آپیان و فلوروس این‌گونه می‌نویسند که هدف اصلی اسپارتاکوس حمله مستقیم به شهر رم بوده‌است (اگرچه این نظریه‌ها ممکن است برگرفته از افکار ناشی از ترس رومیان بوده باشد)
حتی اگر هدف اسپارتاکوس حمله مستقیم به رم بوده‌است، حتماً دست از این هدفش کشیده‌است. پلوتارک می‌نویسد که اسپارتاکوس صرفاً خواهان فرار به سمت شمال و سرزمین گاول (گل) بوده‌است تا مردمانش را به خانه‌هایشان بازگرداند.
در بهار سال ۷۲ پیش از میلاد، بردگان فراری پناهگاه‌های خود را رها کردند و حرکت به سمت شمال و گل(Gaul) را آغاز کردند. سنای روم که میزان شورش‌ها و شکست نیروهای پریتوری، گلابر و وارینیوس آگاه شده بود، دو سپاه از سپاهیان سنای روم را به فرماندهی پابلیکولا و کلودیانوس اعزام کرد. در ابتدا سپاهیان سنای روم پیروز شدند. گلیوس با ۳۰ هزار نفر از بردگانی که تحت فرمان کریکسس بودند در نزدیکی کوه‌های گارگاروس روبه رو شد و موفق به کشتن دو سوم از بردگان از جمله خود کریکسس شد. در این برهه از تاریخ میان منابع تاریخی اختلافاتی وجود دارد. این اختلافات تا زمان حضور کراسوس در جنگ پا برجاست. دو تن از برجسته‌ترین تاریخ نگاران، آپیان و پلوتارک، دو داستان متفاوت را در مورد این جنگ بیان می‌کنند. اما هیچ‌یک از این دو ناقض هم نیستند بلکه دو داستان مختلف را شرح می‌دهند و جریان‌هایی را که انکار می‌کنند، به زبان خود شرح می‌دهند.
گلیوس پس از پیروزی بر کریکسوس به سمت شمال حرکت کرد تا بتواند گروه اصلیه بردگان که تحت فرمان اسپارتاکوس بودند و به سمت گاول حرکت می‌کردند را پیدا کند. ارتش لنتولوس نیز برای بستن راه اسپارتاکوس بکار گرفته شد و کنسول روم امید داشت تا ارتش اسپارتاکوس را بین این دو ارتش گیر بی اندازد. ارتش اسپارتاکوس با سپاه لنتولوس در گیر شد و آن‌ها را شکست داد، سپس برگشت و سپاه گلیوس را نابود کرد و سپاهیان روم مجبور شدند تا با آشفتگی عقب‌نشینی کنند. آپیان مدعیست که اسپارتاکوس برای انتقام خون کریکسس ۳۰۰ نفر از سربازان رومی را مجبور کرد که تا مرگ مثل گلادیاتورها با هم مبارزه کنند. در ادامه این پیروزی، اسپارتاکوس با همه همراهانش(۱۲۰ هزار نفر) با سرعت هرچه تمام به سمت شمال حرکت کرد. «او تمامی ابزار بی‌مصرف گروه را آتش زد، زندانیانش را کشت و همه دام‌ها را سلاخی کرد تا گروه برای سفر آماده شود.»
سپاهیان شکست خورده کنسول سیاسی روم هم‌زمان که اسپارتاکوس در حال حرکت به سمت شمال بود، به رم بازگشت تا تجدید نیرو کنند. سپاهیان کنسول سیاسی روم بار دیگر با ارتش اسپارتاکوس در منطقه پیچنوم رو به رو شدند و باز هم شکست خوردند. آپیان مدعیست که اسپارتاکوس پس از این جنگ تصمیم خود را مبنی بر حمله به رم منتفی می‌کند. گفته می‌شود که این تصمیم را خود اسپارتاکوس پس از جنگ در منطقه پیچنوم گرفته‌است زیرا او در ارتش خود توان اینچنین حمله‌ای را نمی‌دید و افرادش هم به‌طور کامل مسلح نبودند، هنوز هیچ شهری به او ملحق نشده بود و افرادش همه برده، رها شده و اراذل و اوباش بودند؛ بنابراین دوباره تصمیم گرفت تا به جنوب ایتالیا برگردد. آنها شهر توری را گرفتند و اطرافش را محاصره کردند. خود را مسلح کردند و قلمرویی برای خود برپا کردند. آنها از چیزهایی که غارت کرده بودند با بازرگانان تهاتر می‌کردند و در ازا از آن‌ها برنز و آهن می‌خریدند تا سلاح بسازند.
طبق گفته‌های پلوتارک بعد از نبرد بین گلیوس و مردان کریکسوس (که بقول پلوتارک آلمانی بودند) که در کوه‌های گارگاروس رخ داد، افراد اسپارتاکوس با سپاهی که تحت فرمان لنتولوس بود رو به رو شدند و آن را شکست دادند و آب، خوراک و تجهیزاتشان را مال خود کردند و مستقیماً به سمت شمال ایتالیا حرکت کردند. بعد از این شکست، سنای روم هر دو کنسول سیاسی را از فرماندهی سپاهیانشان ساقط کرد و آن‌ها را به رم فراخواند. پلوتارک هرگز از جنگ میان اسپارتاکوس و سپاه گلیوس حرفی به میان نمی‌آورد و حتی چیزی هم در مورد رویارویی اسپارتاکوس با ارتش ترکیبی کنسول سیاسی روم در منطقه پیچنوم نگفته‌است. بعد از این پلوتارک جزئیات نبردی را توضیح می‌دهد که در آپیان از آن صحبتی نشده‌است. ارتش اسپارتاکوس به حرکت خود به سمت شمال ادامه می‌دهد تا به منطقه‌ای بنام «موتینا» (مودنا امروزی) می‌رسد. در آنجا ارتش رومی متشکل از ۱۰ هزار سرباز به رهبری فرماندار گاول و لانگینوس تلاش می‌کنند تا راه اسپارتاکوس را سد کنند و آن‌ها نیز شکست می‌خورند. پلوتارک توضیح بیشتری دربارهٔ وقایع تا اولین رویارویی اسپارتاکوس و کراسوس در بهار سال ۷۱ پیش از میلاد نمی‌دهد. او حتی فکر حمله به رم و عقب‌نشینی به شهر توری را که در آپیان شرح داده شده‌است را حذف کرده‌است. اما به این موضوع اشاره کرده‌است که کراسوس ارتش اسپارتاکوس را مجبور به عقب‌نشینی به سمت جنوب و پیچنوم کرده‌است. این امکان وجود دارد که بردگان شورشی از جنوب به پیچنوم در اوایل سال ۷۱ پیش از میلاد نزدیک شده‌اند و استدلال هم این است که بردگان از موتینا عقب‌نشینی کرده به سمت جنوب و مرکز ایتالیا در زمستان ۷۲–۷۱ حرکت کرده‌اند. چرا این کار را انجام دهند وقتی دلیلی برای فرار به سمت رشته کوه‌های آلپ (هدف اسپارتاکوس بر مبنای پلوتارک) عنوان نشده‌است.
اتفاقات اوایل سال ۷۱ پیش از میلاد باعث می‌شود تا مارکوس کراسوس فرماندهی سپاهیان رومی را بدست گیرد و با اسپارتاکوس مواجه شود و بردگان فراری را وادار به عقب‌نشینی به تنگه «مسینا» کند. پلوتارک مدعیست که این اتفاقات در منطقه پیچنوم رخ داده‌است درحالیکه آپیان بر این باور است که اولین رویارویی این دو در منطقه «سَمنیوم» رخ داده‌است. علی‌رغم این ضد و نقیض‌ها در منابع تاریخ کهن در مورد وقایع سال ۷۲ پیش از میلاد، می‌توان به این نتیجه رسید که اسپارتاکوس و یارانش در اوایل سال ۷۱ در جنوب ایتالیا بوده‌اند.
سنای روم این بار دیگر از پیروزی‌های بی‌وقفه شورشیان که در حال رخ دادن در ایتالیا بود احساس خطر می‌کند و مأموریت از پای درآوردن شورشیان را به دست مارکوس کراسوس می‌سپارد. کراسوس به هیچ عنوان با سیاست‌های روم یا فرماندهی نظامی بیگانه نبود زیرا او فرماندهی ارتشی را که تحت فرمان کورنلیوس سولا در طول جنگ داخلی دوم بین سولا و گروه ماریان در سال ۸۲ پیش از میلاد رخ داده بود بر عهده داشت. او در همان دوران در زمان دیکتاتوری سولا خدمت می‌کرد.
به کراسوس مقام فرماندهی ارتش داده شد و فرماندهی ۶ سپاه جدید علاوه بر دو سپاهی که تحت فرمان دو فرمانده پیشین کنسول روم، گلیوس و لنتولوس، بود نیز داده شد. در کل ۴۰ تا ۵۰ هزار سرباز تعلیم دیده را در اختیار او گذاشتند. کراسوس با سربازانش با بی رحمی، شکنجه و انضباط رفتار می‌کرد. او حتی مجازات مرگ را برای سربازانش احیا کرده بود. آپیان در این مورد مطمئن نیست که آیا پس از به قدرت رسیدن کراسوس، او دو سپاه کنسول روم را به خاطر بزدلی و ترس قتل‌عام کرده یا در شکست پیش رو، کل سپاهیانش را کشته ‌است. (واقعه‌ای که در آن ۴ هزار نفر سپاهیان اعدام شدند)
پلوتارک به این موضوع اشاره دارد که او ۵۰ نفر از سپاهیان خود که از دوستان او بودند را پس از شکست مومیوس در نخستین رویارویی اسپارتاکوس با کراسوس کشته‌است.Appian, "Civil Wars", 1:118. بدون در نظر گرفتن از هر آنچه که حقیقتاً اتفاق افتاده‌است، رفتار کراسوس با سپاهیانش ثابت کرد که خود او از دشمن برایشان خطرناک تر است و این امر سپاهیان را ترغیب به پیروزی می‌کرد تا اینکه بخواهند خاطر فرمانده‌شان را پریشان کنند.
زمانیکه نیروهای اسپارتاکوس بار دیگر به سمت شمال حرکت کردند، کراسوس هر شش سپاه خود را در مرز آن منطقه بخدمت گرفت. این منطقه طبق پلوتارک در نزدیکی پیچنوم رخ داد که اولین رویارویی کراسوس با اسپارتاکوس بود ولی آپیان به این معتقد است که اولین رویارویی این دو در سمنیوم اتفاق افتاده‌است. کراسوس همچنین دو سپاه دیگر خود را که تحت فرماندهی مومیوس بود را برای حرکت در پشت ارتش اسپارتاکوس اعزام کرد ولی دستور داده بود که با ارتش اسپارتاکوس در گیر نشود. وقتی موقعیت فراهم شد، مومیوس از فرمان سرپیچی کرد به ارتش اسپارتاکوس حمله کرد و متعاقباً شکست خورد. علی‌رغم این شکست اولیه، کراسوس با اسپارتاکوس درگیر شد و او را شکست داد و حدود ۶ هزار نفر از شورشیان را کشت. این بار در جنگ دیگر ورق برگشته بود. سپاهیان کراسوس در چندین رویارویی پیروز شده بودند و هزاران نفر از بردگان فراری را از پای درآورده بودند. این پیروزی‌ها اسپارتاکوس را وادار به عقب‌نشینی به سمت جنوب و از لوکنیا به تنگه مسینا کرد. طبق پلوتارک اسپارتاکوس با دزدان دریایی "سیسیل" معامله‌ای کرد تا او و ۲ هزار نفر از افرادش را به "سیسیلی" منتقل کنند تا بتواند بردگان را در آنجا به شورش تحریک و تجدید نیرو کند. اما دزدان دریایی به آن‌ها خیانت می‌کنند و پول‌ها را گرفته بردگان را تنها می‌گذارند.
منابع فرعی این‌گونه شرح می‌دهند که در کلک‌ها و کشتی سازی‌ها تلاش‌هایی برای فرار شورشیان وجود داشته‌است ولی کراسوس اقدامات نامشخصی را انجام داده که شورشیان را متقاعد کند که هیچ راه فراری برای عبور از سیسیل وجود ندارد و بنابراین تلاش‌هایشان بی‌فایده ماند.
بعد از این جریان اسپارتاکوس به سمت "رجیوم" عقب‌نشینی کرد. سپاهیان کراسوس آن‌ها را تعقیب کردند و علاوه بر مبارزات بردگان شورشی توانستند تا استحکاماتی را در منطقه رجیوم بنا کنند. سپاهیان کراسوس بردگان را محاصره و راه آب و خوراک را به رویشان بستند.
در سال ۷۱ نیروهای اسپارتاکوس محاصره سپاهیان کراسوس را شکستند و به کوهستانی در نزدیکی "پِتلیاً عقب‌نشینی کردند و آخرین وقایع جنگ در آنجا رخ داد.
در این زمان سپاهیان پومپی پس از نابود کردن شورشیان کوئینتوس سرتُریوس در "هیسپانیا"(نامی رومی برای "شبه جزیره ایبریان") در حال بازگشت از شمال به سمت ایتالیا بودند. منابع تاریخ بر سر این موضوع اختلاف نظر دارند که آیا کراسوس درخواست تجدید نیرو کرده‌است یا سنای روم از بازگشت سپاهیان پومپی نهایت استفاده را برده‌است. ولی به سپاهیان پومپی فرمان دادند که از رم گذر کرده و برای کمک به کراسوس به جنوب حرکت کنند. سنای روم نیز نیروی تازه‌نفسی را تحت فرماندهی لوکولوس اعزام کرد. با حرکت سپاهیان پومپی از شمال و رسیدن نیروهای لوکولوس به منطقه "بروندیسویوم"، کراسوس به این موضوع پی برد که اگر خود به تنهایی نتواند به سرعت یورش بردگان را نابود کند همه اعتبارات جنگی از آن ژنرال‌هایی خواهد شد که با نیروهای کمکی از راه رسیده بودند. این موضوع باعث شد تا او نیروهای خود را تحریک به پایان دادن هرچه سریعتر جنگ کند.
اسپارتاکوس پس از شنیدن خبر نزدیک شدن سپاهیان پومپی تلاش کرد تا با کراسوس به توافق برسد و پیش از رسیدن نیروهای کمکی روم، به جنگ پایان دهد. زمانیکه کراسوس پیشنهاد را رد کرد، بخشی از نیروهای اسپارتاکوس از او جدا شدند و به کوهستان‌های غرب "پتلیا"(استرونگلی امروزی) در "بروتیوم" گریختند. نیروهای کراسوس آن‌ها را تعقیب کردند. سپاهیان موفق شدند تا کل نیروهایی که به فرماندهی گنکس و کاستوس از ارتش اسپارتاکوس جدا شده بودند را گیر انداخته و ۱۲۳۰۰ نفر را قتل‌عام کنند.Plutarch, "Crassus", 11:3; Livy, "Periochae", 97:1 . Plutarch gives the figure 12,300 rebels killed. Livy claims 35,000.
اما سپاهیان کراسوس نیز متحمل شکست‌هایی شدند. ارتش بردگان با نیروهای تحت فرمان کوئینکتیوس و سروفا روبه رو شدند و آن‌ها را نابود کردند. ارتش بردگان شورشی متشکل از سربازان حرفه‌ای و تعلیم دیده نبود و به همین دلیل آن‌ها تا حدی قادر به ایستادگی بودند. ارتش بردگان خواهان فرار از میدان جنگ نبود و باز عده‌ای از آنان از گروه اصلی جدا شدند تا به‌طور مستقل حملات خود را به نیروهای در حال نزدیک شدن کراسوس تحمیل کنند.
اسپارتاکوس وقتی دید که نظم ارتشش به هم خورده، کل نیروهایش را برگرداند تا با کل قوا به سپاهیان در حال نزدیک شدن حمله‌ور شود. نیروهای اسپارتاکوس در آخرین ایستادگیشان به‌طور کامل شکست خوردند و شمار بسیاری زیادی از آن‌ها در میدان جنگ کشته شدند. سرنوشت اسپارتاکوس به دلیل اینکه جسدش هرگز پیدا نشد، در نهایت نا معلوم ماند. ولی بگفته بیشتر تاریخ نگاران او نیز همراه یارانش در جنگ کشته شده‌استAppian, "Civil Wars", 1:120; Florus, "Epitome", .
اگرچه سپاهیان پومپی هرگز به‌طور مستقیم با ارتش اسپارتاکوس درگیر نشدند، اما توانستند ۵ هزار نفر از شورشیانی که از میدان جنگ فرار کرده بودند را پیدا و قتل‌عام کنند. بعد از این عمل، پومپی نامه‌ای به سنای روم فرستاد و در نامه عنوان کرد که این کراسوس بود که در جنگی آشکار کار شورشیان را یکسره کرد، اما این خود او بوده که به جنگ پایان داده‌است. به همین دلیل او ادعای اعتبارات جنگی فراوانی داشت و با این کارش آتش دشمنی کراسوس را نسبت به خود برافروخت.
درحالیکه بیشتر بردگان شورشی در میدان جنگ کشته شدند، ولی سپاهیان کراسوس ۶ هزار نفر از نجات یافتگان را دستگیر کردند و به گفته آپیان به نشانه عبرت بقیه، آن‌ها را در طول مسیر کاپوآ تا رم به صلیب کشیدند.
. سومین جنگ بردگان آخرین سری از جنگ بردگان علیه روم بود و رومیان دیگر هرگز چنین شورش‌هایی را به خود ندیدند.
مجموعه دستورهای هایس یک خاص است که ابتداً برای مودم باد (یکا) ۳۰۰، توسط و در سال ۱۹۸۱ توسعه یافته‌است. این مجموعه دستور شامل یک سری رشته متن کوتاه است که در ترکیب با یکدیگر، دستورهای کاملی را برای انجام عملیاتی از قبیل شماره گیری، قطع تلفن و تغییر مشخصات اتصال است. بسیاری از مودم‌های امروزی از این مجموعه دستوری هایِس پیروی می‌کنند.
با توجه به مقدمه (BBS) مودم‌ها معمولاً به صورت مستقیم به خطوط تلفن متصل هستند که این خطوط نیز به نوبه خطوط به مودم خاصی در هر سوی خود متصل هستند. مودم‌ها در دو حالت «شروع‌کننده» یا «پاسخ‌دهنده» کار می‌کنند، و معمولاً کاربر پیش از اتصال مودم، به صورت دستی شماره‌گیری می‌کند، یا اینکه در زمان زنگ خوردن آن را پاسخ می‌دهد. عملیاتی کردن پاسخ دادن تلفن راحت است. برای خودکارسازی تماس‌های بیرونی یک دستگاه جنبی جداگانه (به نام شماره‌گیر) باید به درگاه ورودی خروجی رایانه متصل شود. این پورت معمولاً از استاندارد
این روش زمانی که مودم‌ها به‌طور گسترده‌ای برای ارتباط بین ماشین‌ها (و نه انسان‌ها)، مثل ارتباط و ، مورد استفاده قرار می‌گرفتند، در اواخر دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰ میلادی کاربرد عملی پیدا کرد. در دهه ۷۰ میلادی، به تولید مودم‌های کم‌هزینه منجر شد. بسیاری از کاربرهای تمایل به تماس با دیگر کاربرها داشتند و تنها راه‌حل در آن زمان شماره‌گیری مستقیم بود.
شرکت ارتباطات هایِس در سال ۱۹۸۱ مودم هوشمند خود را با بازتعریف کاربرد سوزن‌های موجود در استاندارد RS-۲۳۲ و بدون تغییر در تعداد و بدون تغییر در این استاندارد راهی بازار کرد. این مودم برخلاف مودم‌های پیشین در دو حالت کار می‌کرد:
به منظور تغییر کاربری مودم از حالت داده به حالت دستوری، باید یک رشته "توالی فرار" که شامل سه علامت مثبت است ("+++") را به مودم ارسال کنیم که همراه یک مکس ۱۰۰۰ میلی ثانیه‌ای است (به منظور در نظر گرفتن زمان تغییر حالت مودم از یک حالت به حالت دیگر). برای تغییر حالت معکوس، یعنی تغییر از حالت دستوری به داده، از دستور برخط (O) استفاده می‌شود. در عمل، پس از اجرای بسیاری از دستورها مودم به‌طور خودکار به حالت برخط می‌رود.
اینگونه استفاده از (بین رایانه و مودم) ممکن بود به مشکلاتی منجر شود. مثلاً فرض کنیم کسی قصد داشت که پرونده‌ای را ارسال کند که شامل سه علامت مثبت پشت سر هم بود. برای فائق آمدن بر این مشکل باید حتماً مکث ۱۰۰۰ میلی ثانیه‌ای مد نظر گرفته می‌شد. اگر پس از هر سه علامت مثبت پشت سر هم، در ۱۰۰۰ میلی ثانیه بعدی علامتی داده می‌شد، این دستور تلقی نمی‌شد و داده تلقی شده و هر سه علامت مثبت به همراه بقیه علامت‌ها به مودم دوردست ارسال می‌شدند.
مجموعه دستورهای هایِس شامل دستورهایی به منظورهای متفاوت مثل دستکاری خط تلفن، شماره‌گیری، و قطع خط ارتباطی بود. همچنین دستورهایی برای راه‌اندازی مودم بود، که آن هم به نوبه خود شامل دستورهای مربوط به "دستورهای ثبات‌" می‌شد و به کاربر اجازه می‌داد که مستقیماً از داخل حافظه گوشی، شماره‌های ثبت شده شماره‌گیری شوند. این دستورها عموماً به صورت کلمه به کلمه منتقل می‌شد و در آن دوره مودم‌های باد ۳۰۰ یک مقدار کار را سخت می‌کردند.
با پیشرفت مودم‌ها به مودم‌های ۱۲۰۰ baud و ۲۴۰۰ baud، نیاز به دستورهای جدید احساس می‌شد. برخی از پسوند اتصالِ "&" استفاده می‌کردند که نشان دهنده یک دستور جدید برای مودم است. شرکت هایِس خود را متعهد به ساخت مودم‌های ۲۴۰۰ baud کرد.Frank Durda IV, "The AT Command Set Reference - History" , 1993
یک سال بعد از این کار
مجموعه دستورهای ۲۴۰۰-baud را به شکل استاندارد درآورد و تحت عنوان ادوات و سیستم‌های انتقال داده – کنترل و شماره‌گیری خودکار غیرهمزمان سریال، TIA/EIA-۶۰۲ منتشر کرد.
پس از آن شرکت ارتباطات هایِس به دنبال افزایش سرعت و فشرده سازی رفت، در حالی که سه شرکت دبگر در آن زمان (یعنی
) در همین‌جا توافق کرده بودند هرکدام از این شرکت‌ها به جای پیروی از شرکت هایِس (که پدر این تکنیک بود)، به توسعه مجموعه دستورهای خود پرداختند. در اوایل دهه ۹۰، چهار مجموعه دستور مودم به‌طور جامع مورد استفاده قرار می‌گرفت. با ارائه مودم‌های ۴/۱۴ و ۸/۲۸ کلیو بیت بر ثانیه در اوایل دهه ۹۰، مسائل ساده‌تر شدند. کم‌کم مجموعه دستورهای تولید شده توسط هایِس که با استفاده از واژه & گسترش یافته بودند محبوبیت یافتند و جهانی شدند. تنها مجموعه دستورهای یک شرکت دیگر محبوب ماند و آن هم شرکت US Robotics بود. دلیل این امر هم گستردگی محصولات این شرکت بود.
در فهرست زیر، قسمتی از مجموعه دستورهای هایِس آورده شده‌است (این دستورها، دستور AT هم خوانده می‌شوند؛ از آن جهت که ابتداً برای انجام هر دستوری در مودم، باید مودم را آگاهattention
می‌ساختند)
یک ثبات یک خانه فیزیکی در حافظه را نمایش می‌دهد. مودم‌ها حافظه کوچکی در خود دارند. این ثبات‌ها می‌توانند محتویات خاصی داشته باشند که شامل عدد و حروف باشد. این حافظه می‌تواند توسط نرم‌افزارهای ارتباط مورد استفاده قرار بگیرند. برای مثال دستور S7=۶۰ به رایانه داخلی می‌گوید که مقدار ثبات شماره ۷ را برابر با ۶۰ قرار بده. بسیاری از دستورها در این مجموعه دستورها با ترکیب حرف-عدد به نمایش در می‌آیند. استفاده از ۰ اختیاری است. برای مثال دستور L۰ همان دستور L است.
زمانی که مودم در حالت داده است، و یک توالی فرار مودم را از این حالت خارج کرده و به حالت دستوری تغییر می‌دهد. یک توالی فرار معمولی شامل سه علامت مثبت پشت سر هم است ("+++") برای رفع ابهام این واژه‌ها با داده‌های واقعی، یک فاصله زمانی (مکث) مورد استفاده قرار می‌گیرد.
در این مجموعه دستوری از قواعد دستوری زیر استفاده می‌شود:
یک رشته می‌تواند شامل چندین دستور هایِس باشد. این امر به منظور بهینه کردن عمل شماره‌گیری یا پاسخ دهی مودم آنجا م می‌گیرد. مثلاً دستور codice_1 را در نظر بگیرید که "رشته آماده‌سازی" نام دارد.
قوانین V.۲۵۰ تمام DCEها را ملزم می‌کند که پس از "AT" حداقل ۴۰ واژه را به صورت دستورهای متصل به هم بپذیرند.
در ادامه دو رایانه A و B را که با مودم به هم متصل هستند را در نظر گرفته‌ایم، که یک کاربر قصد دارد با یک نرم‌افزار شبیه‌ساز ترمینال آن دو را کنترل کند. اصولاً نرم‌افزار شبیه‌ساز ترمینال به کاربر این اجازه را می‌دهد که دستورهای هایِس را مستقیماً به مودم ارسال کند و پاسخ‌های آن را مشاهده کند. در این مثال کاربر رایانه A مودم را مجبور می‌کند که شماره رایانه B را بگیرد. دقت کنید که پس از هر ارسال یا دریافت، یک انتقال-برگشت برای تکمیل پیام ارسال می‌شود.
زمانی که مجموعه دستورهای اصلی ارائه شدند، با وجود مشکلات بسیار که هایِس نیز مسبب آنها نبود، یک جهش عظیم در ارتباطات بر پایه مودم ایجاد شد.
در نتیجه این مسائل بود که ناگهان بسیاری از برنامه‌های ارتباطی نتوانستند به همکار خود با مودم‌های "سازگار با هایِس" ادامه دهند و مجبور شدند نوع مودم را با توجه به پاسخ‌های دریافتی از مودم تعیین کنند، یا کاربر را مجبور ساختند انواع محدودی از مودم‌ها (که توانایی کار با آنها را دارند) را انتخاب کنند.
استاندارد ETSI GSM 07.۰7 (3GPP TS 27.007) برای کنترل و تنظیم گوشی یا مودم GSM دستورهای AT خاصی را تعریف کرده‌است.
در کنار این استاندارد که تنها برای گوشی یا مودم است، استاندارد دیگر با شماره ETSI GSM 07.۰5 (3GPP TS 27.005) وجود دارد که دستورهای لازم جهت مدیریت پیام کوتاه در شبکه GSM را تعریف می‌کند. مثال‌هایی از این دستورها در زیر آمده‌اند 090505 developer.sonyericsson.com 090505 m2m-platforms.com
مودم‌های GSM/3G معمولاً مجموعه دستورهای ETSI GSM 07.۰7 (3GPP TS 27.007) و دستورهای توسعه یافته پس از آن را نیز پشتیبانی می‌کنند. بسیاری از تولیدکنندگان مودم USB مثل Huawei, Sierra Wireless، و Option نیز دستورهایی را برای استفاده در حالت رادیویی (GSM/3G) توسعه داده‌اند.
تفنگ اوون که به عنوان مسلسل کارابین اوون نیز شناخته می‌شود، یک مسلسل دستی استرالیایی است که توسط اِوِلین(اِوو) اوون در سال ۱۹۳۹ طراحی شد. اوون تنها مسلسل دستی طراحی شده توسط استرالیایی‌ها در جنگ جهانی دوم و پس از آن بین سال‌های ۱۹۴۳ و دهه ۱۹۶۰ بود که به عنوان سلاح سازمانی ارتش استرالیا استفاده می‌شد.
صدای دلچسب رعد نام اجراهای زندهٔ پینک فلوید از تور " لغزش آنی در عقل" می‌باشد که به صورت یک فیلم منتشر شد.برای ساخت این فیلم عمدتاً از اجراهایی استفاده شده‌است که در دوره زمانی ۱۹ آگوست تا ۲۳ آگوست ۱۹۸۸ در نیویورک به نمایش در آمد.این فیلم تنها در دو قالب‌بندی وی‌اچ‌اس و لوح‌فشردهٔ لیزری منتشر شد و هرگز نسخه‌ای از ان در قالب دی‌وی‌دی منتشر نشد.
آهنگ‌های زیر در تورهای آلبوم لغزش آنی در عقل اجرا می‌شدند اما در این فیلم قرار نگرفتند:
بیشتر این آهنگ‌ها را می‌توان در آلبوم زنده‌ای با همین نام جستجو کرد.
آفتاب‌پرست پرده‌دار یا آفتاب‌پرست یمنی یک گونه بزرگ از آفتاب‌پرستها است که در کوههای یمن و عربستان سعودی یافت شده‌است. این حیوان همه‌چیزخوار است و غذای مورد علاقه آن حشرات است. این آفتاب‌پرستها به هاوایی نیز وارد شده‌اند و به عنوان گونه مهاجم باعث آسیب به محیط زیست بومی این جزایر شده‌اند.
دستورُ معالمِ الحِکَمِ و مأثورُ مکارمِ الشّیَم کتابی است تألیف قاضی قضاعی، عالم و قاضی سدهٔ پنجم هجری قمری. او در این کتاب روایاتی از علی بن ابی‌طالب جمع‌آوری کرده‌است. وی همچنین در کتابی دیگر با عنوان "شهاب‌الأخبار" هزار روایت از پیامبر اسلام جمع‌آوری کرده‌است. این کتاب سومین کتاب در تاریخ اسلام است که به جمع‌آوری سخنان علی بن ابی‌طالب پرداخته‌است.
این کتاب همچنین یکی از منابع اصلی پیرامون سخنان علی بن ابی‌طالب در نهج‌البلاغه و "دانشنامه امام علی" است.
قاضی قضاعی در این تألیف خویش هم از منتخبات سید رضی در نهج‌البلاغه بهره برده و هم توضیحاتی از وی را بدون ذکر نامش نقل می‌کند.
این کتاب در سال ۱۳۶۲ توسط فیروز حریرچی به فارسی برگردان شده‌است.
محمدبن سلامةبن جعفربن علی بن حکمون مغربی شافعی معروف به قاضی قضایی از علمای شافعی مصر در قرن پنجم است. وی همچنین به عنوان قاضی در روم اشتغال داشت. از وی تألیفات مهمی بجا مانده‌است که در طول تاریخ علمای مختلف اعم از شیعه و سنی شروح متفاوتی بر آن نگاشته‌اند.
۱- "الأنباء بأنباء الأنبیاء". در این کتاب تاریخ عمومی عالم را از بدو خلقت تا سال ۴۱۷ ه‍.ق نگاشته‌است. یک نسخه از آن در برلین موجود است.
میگل آنخل نادال فوتبالیست بازنشسته و مربی اهل اسپانیا است. او سابقهٔ حضور در فینال لیگ قهرمانان اروپا به‌همراه تیم بارسلونا را در سال ۱۹۹۲ همچنین قهرمان جام یوفا در سال ۱۹۹۶ و سوپرکاپ اروپا در سالهای ۱۹۹۲ و ۱۹۹۷ را در کارنامه خود دارد.
او در سال‌های ۱۹۹۱، ۱۹۹۲، ۱۹۹۳، ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ به همراه بارسلونا، قهرمان اسپانیا شد. او یک بار نیز در سال ۲۰۰۲ با تیم مایورکا قهرمان جام حذفی اسپانیا شد. وی هم‌چنین سابقهٔ حضور در تیم ملی اسپانیا را به عنوان بازیکن داشته‌است، وی عموی رافائل نادال تنیسور معروف اسپانیائیست.
تکانه به شکل فرم داده شدهٔ P•U•L•S•E نام یک ویدئو از اجراهای زندهٔ گروه موسیقی پراگرسیو راک بریتانیایی "پینک فلوید" در "تور زنگ دسته‌بندی" است که در ۲۰ اکتبر ۱۹۹۴ در لندن ضبط شد.این فیلم در اصل به صورت وی‌اچ‌اس و لوح‌فشردهٔ لیزری در سال ۱۹۹۵ منتشر شد ولی هم اکنون به صورت دی‌وی‌دی نیز موجود است.در این اجراها راجر واترز بیسیست سابق گروه حضور ندارد. از نکات قابل ذکر این تورها اجرای کامل آلبوم "نیمه تاریک ماه" بود.
دیسک اول:
دیسک دو:
"Bootlegging the Bootleggers:"
"فیلم‌های نمایشی:"
"غیره:"
یاس سفید یا یاس شاعر این گیاه رونده و طبی دارای برگ‌های نسبتاً بریدگی‌دار و خوشه‌هایی از گل‌های بسیار معطر و کوچک سفید رنگ، به همراه غنچه و شکوفه‌هایی صورتی رنگ است. یاس سفید گیاهی نیمه دائم سبز است که بر اثر پیچیدن خود را حمایت کرده و بالا می‌کشد. به مکانی با آفتاب کامل و خاکی کاملاً قوی و با زهکشی خوب نیاز دارد. این گیاه بسیار قوی و سریع‌الرشد بوده و بعد از هر دوره گلدهی باید هرس شود. با روش‌های مختلفی چون قلمه و خوابانیدن شاخه می‌توان یاس سفید را تکثیر کرد. امکان دارد این نوع یاس دچار حمله شتهها نیز بشود.
یاس سفید گل ملی کشور پاکستان است.
نیمفائه نوچالی یا نیلوفر آبی ستاره‌ای یا نیلوفر آبی قرمز و آبی نام یک نوع گونه نیلوفر آبی است.
نیلوفر آبی ستاره‌ای گل ملی کشور سری‌لانکا و بنگلادش است.
واندا میس جواکیم یا ارکیده سنگاپوری گل ملی کشور سنگاپور است.
در سال ۱۹۸۱ این ارکیده به عنوان گل ملی و نماد کشور سنگاپور انتخاب شد. این گل به افتخار پرورش دهنده ارمنی‌تبار آن آگنس جواکیم نام گذاری شده‌است.
پردیکاس (به یونانی: Περδίκκας، Perdikkas؛ درگذشتهٔ ۳۲۰ یا ۳۲۱ پیش از میلاد) یکی از سرداران اسکندر مقدونی بود. پس از مرگ اسکندر در ۳۲۳ پیش از میلاد او نیابت سلطنت بر تمامی امپراتوری اسکندر را عهده‌دار شد.
پدر او بر اساس گفته آریان یک اشراف زاده ی مقدونی به نام اورونتسOrontes بود.
جام باشگاه‌های اروپا ۵۶–۱۹۵۵ نخستین فصل رقابت‌های موسوم به جام باشگاه‌های اروپا بود. در این فصل تیم فوتبال رئال مادرید با شکست تیم استاد رمس در بازی پایانی با نتیجه ۴–۳ قهرمان شد. بازی پایانی در ورزشگاه پارک دو پرنس در شهر پاریس در تاریخ ۱۳ جون ۱۹۵۶ (۲۳ خرداد ۱۳۳۵) برگزار شد.
باشگاه‌ها برای شرکت در نخستین فصل جام باشگاه‌های اروپا توسط مجله فرانسوی فوتبال مارکای اسپانیا برگزیده شدند. این گزینش بر این پایه که این باشگاه‌ها با اعتبارترین باشگاه‌ها در اروپا بودند، انجام شد. در میان تیم‌های دعوت شده باشگاه فوتبال چلسی (انگلیس) شرکت نکرد (به جای چلسی یک تیم لهستانی دعوت شد). همچنین هلند اسپورت جایش را به پی‌اس‌وی آیندهوون داد. تیم بوداپست هونود کناره گیری کرد و به جای تیم کپنهاگن (دانمارک) تیم آرهوس (دانمارک) شرکت کرد.
"رئال مادرید در مجموع ۷–۰ به برتری رسید."
"پاریتزان بلگراد در مجموع ۸–۵ به برتری رسید. "
"هیبرنین در مجموع ۵–۱ به برتری رسید."
"دیورگاردن در مجموع ۴–۱ به برتری رسید."
"وروش لوبوگو در مجموع ۱۰–۴ به برتری رسید."
"استاد رمس در مجموع ۴–۲ به برتری رسید."
"راپید وین در مجموع ۶–۲ به برتری رسید."
"میلان در مجموع ۷–۵ به برتری رسید."
"استاد رمس در مجموع ۸–۶ به برتری رسید."
"رئال مادرید در مجموع ۴–۳ به برتری رسید."
"میلان در مجموع ۸–۳ به برتری رسید."
"استاد رمس در مجموع ۳–۰ به برتری رسید."
"رئال مادرید در مجموع ۵–۴ به برتری رسید."
پیثون (به یونانی :Πείθων یا Πίθων؛ ۳۵۵–۳۱۴ پیش از میلاد) پسر کراتوس،Crateuas نجیب‌زادهٔ ائوردانیا در غرب مقدونیه، یکی از محافظان اسکندر مقدونی و آخرین ساتراپ ماد است.
سلطان‌آباد، روستایی از توابع بخش سردرود شهرستان رزن در استان همدان ایران است.
این یک اشتباه عامیانه می‌باشد که این روستا را کهنه‌صادق می‌نامند (هرچند که به این نام نیز مشهور است) و از زمان شکل گیری به همان نام سلطان‌آباد بوده‌است. یکبار در سال ۱۳۵۴ بخاطر بارانهای تابستانی وجاری شدن سیل چندین خانه تخریب و آسیب دیدگان برای مدت دو تا سه ماه چادر نشین بوده‌اند و یک بار در تابستان سال ۱۳۸۱ در نتیجه زلزله حدود هشتاد درصد بناهای قدیمی آسیب دیده و تخریب شده‌است. در حال حاضر این روستا با گذشت چند صد سال از زمان شکل گیری دارای بافت تقریبا به روز و امکاناتی از قبیل گاز، برق، تلفن، آب لوله‌کشی و کوچه‌های اسفالت و پهن می‌باشد.
شغل مردم روستا کشاورزی و دامداری است.
این روستا با وجود وسعت کم قطب تولید رازیانه در خاورمیانه می‌باشد. وبا اینکه جزو مناطق محروم میباشد بسیار مردم فرهیخته باسواد و نخبه پرور دارد.روستای سلطان آباد قطب تولیدرازیانه در ایران می‌باشد که به دلیل استفاده بی رویه آب دراین روستا کشاورزی درحال ازبین رفتن است.هنرستان کشاورزی امام موسی نیز که دراین روستاقرارداردبدلیل بی لیاقتی مسئولین درحال نابودی می‌باشد.سلطان آباد دیار خوبان و افتخارآفرینانی همچون سرتیپ عقیقی مهندس غفاری و شهدای گرانقدر می‌باشد.ارادتمند شما رسول سالک ستایش
این روستا در دهستان سردرودسفلی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۵۵۶ نفر (۴۶۲خانوار) بوده‌است.
قایش، روستایی است از توابع بخش سردرود شهرستان رزن در استان همدان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵جمعیت آن ۱۴۷۲ نفر (۴۳۴ خانوار) بوده‌است.
مگنولیا سیبلدی یا اویاما مگنولیا ،گونه‌ای ماگنولیا و بومی کشورهای شرق آسیا چین ،ژاپن و کره است و گل ملی کشور کره شمالی است. این گیاه به افتخار پزشک و گیاه‌شناس آلمانی فیلیپ فرانتس فن زیبلد نامگذاری شده‌است.
پلومریا یا فرانگی پانی نام درختچه یا درخت کوچک گلدار همیشه سبز است که دارای ۸ گونه می‌باشد. نام این گیاه از گیاهشناس فرانسوی در قرن هفدهم به نام چارلز پلومیر که گونه‌های مختلف این گیاه را شرح داده‌است، اقتباس شده‌است. این درخت بومی آمریکای مرکزی، مکزیک، کارائیب و آمریکای جنوبی و جنوب برزیل است همچنین امروزه پلومریا در جنوب آسیا بسیار یافت می‌شود. به علت اینکه در کنار معابد زیاد کاشته می‌شود به نام درخت معبد نیز خوانده می‌شود. یکی از آسان‌ترین گیاهان گرمسیری برای رشد و پرورش است.
گل این درخت در حلقهٔ گلی که در کشورهای هاوایی، تاهیتی، فیجی، ساموآ، نیوزیلند، تونگا و جزایر کوک به دور گردن انداخته می‌شود و به زبان محلی لی نامیده می‌شود، بسیار به کار می‌رود. زمان شکوفایی این گل طولانی بوده و پر عطر است. از اسانس آن برای تولید عطر و موادی طبی با خواصی آرامش بخش و تسکین‌دهنده استفاده می‌شود. به رنگ‌های سفید با مرکز زرد، قرمز، صورتی، و کرم رنگ است. برخی از رنگ‌های ترکیبی آن بقدری زیباست که به یک اثر هنری مصنوعی شباهت دارد. قطر گل بین ۱۰–۶ سانتیمتر متغیر است. انواع بسیاری از این گل در باغبانی استفاده می‌شود. در نیمکرهٔ جنوبی و در مناطق گرم می‌روید. بهترین مکان برای پرورش آن در زیر آفتاب مستقیم است. در اولین سال پس از کاشت گل آن شکوفا می‌شود. در فصل زمستان بهتر است از آبیاری آن خودداری شود. اگر ساقه یا برگ آن زخمی شود، ماده‌ای سفید و حاوی مواد سمی از آن خارج می‌شود.
کاشت این گیاه در کشور تایلند در ابتدا یک تابو بود به این علت که نام آن به زبان محلی lantom بود و این نام شباهت با ratom یک کلمهٔ تایلندی دارد که برای غم و اندوه در نظر گرفته می‌شود اما شاه تایلند نام این گیاه را به نام جدید لیلاواده تغییر داد و از آن پس کشت این گیاه در تایلند بسیار رواج یافته و در سال‌های اخیر یکی از محبوب‌ترین گیاهان در این کشور به‌شمار می‌آید.
پلومریا گل ملی کشور لائوس و نیکاراگوئه است.
به گرمای متوسط نیاز دارد. (حداقل دما در زمستان 12 درجه سانتی گراد)
در جای پر نور با کمی آفتاب مستقیم نگهداری می شود.
از بهار تا پاییز به آب فراوان اما در زمستان به آب بسیار کم نیاز دارد.
گاهی به برگهای آن باید آب پاشید.
در بهار هر دو سال یکبار باید گلدان را عوض کرد.
با قلمه زدن در بهار تکثیر می شود. هورمون ریشه زا و محل گرم نیز باید تامین شود.
خورونده روستایی از توابع شهرستان رزن استان همدان است که واقع در بخش سردرود می‌باشد. هسته اولیه این روستا حدود ۱۵۰ سال پیش به دلیل اختلافات قومی از بیجار کردستان به این ناحیه مهاجرت کردند و به دلیل وجود چشمه آب، این مکان را مناسب دیدند و از آن زمان این روستا بوجود آمد که بر آن نام خوروَندِه نهادند. در ابتدا زبان مردم خورونده کردی گروسی بود ولی به مرور به دلیل ترک زبان بودن روستاهای اطراف، اهالی این روستا نیز به استفاده از زبان ترکی آذربایجانی گرایش پیدا کردند. اهالی این روستا ترکی را با گویش خورونده ای تکلم می کنند. علاوه بر این، تعداد کمی از اهالی سالخورده این روستا هنوز هم به زبان کردی گروسی تسلط دارند. مردم این روستا شیعه مذهب هستند. از جمله ویژگی‌های این دیار می‌توان به مساحت بزرگ، زمین های کشاورزی حاصلخیز و آئین های فرهنگی اشاره کرد.