moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
شعبه‌ای از دانشگاه هاوایی در سال ۱۳۷۲ در ایران بدون مجوز وزارت علوم تأسیس شد که به متقاضیان به صورت تحصیلات مکاتبه‌ای مدرک تحصیلی اعطا می کرد. ریاست این دانشگاه در ایران بر عهدهٔ "اردشیر قاسملو" بود فعالیت این دانشگاه در سال ۱۳۸۰ با شکایت وزارت علوم متوقف شد و دادگاه مؤسسان ایرانی این دانشگاه چندین سال طول کشید که سرانجام به پرداخت ده میلیون تومان جریمه محکوم شدند. برخی ۷۰۰۰ دانش آموخته این دانشگاه که مدارک تحصیلیشان باطل شد، صاحب منصبان جمهوری اسلامی از جمله قضات، معاونان وزرا و مسئولان کشوری بودند.
http://en.wikipedia.org/wiki/University_of_Hawaii
در منطق ریاضی و علوم کامپیوتر، ستارهٔ کلین (یا عملگر کلین یا کلین کلوژر) یک عمل یگانی روی مجموعه ای از رشته ها و یا مجموعه ای از سمبل ها یا کاراکتر ها است. در ریاضیات عموما به عنوان ساختار مونوئید ازاد شناخته می شود. اعمال ستاره ی کلین بر روی مجموعه ی formula_1 به صورت formula_2 نوشته می شود. ستاره ی کلین به طور گسترده برای عبارت منظم استفاده می شود، که در واقع این زمینه ای بود که در آن توسط استیون کول کلینی برای تشریح برخی از اتوماتاها معرفی شده بود، که در آن به معنای "صفر یا تعدادی بیشتر تکرار" است.
مجموعه ی formula_2 را می توان به عنوان مجموعه ای که شامل رشته ی تهی و همه رشته های با طول متناهی که توسط الحاق رشته های دلخواه در formula_3 (که در آن می توان از یک عضو چند بار استفاده کرد) نیز توصیف کرد. اگر formula_3 مجموعه ی تهی formula_14 و یا مجموعه ی تک عضوی formula_15 باشد، آنگاه formula_16 و اگر formula_3 هر مجموعه متناهی یا مجموعه شمارا نامتناهی دیگر باشد، آنگاه formula_2 یک مجموعه ی شمارا نامتناهی خواهد بود. در نتیجه هر زبان صوری بر روی الفبا formula_19 که متناهی یا شمارای متناهی است، شمارا خواهد بود زیرا زیر مجموعه از مجموعه ی شمارا نامتناهی formula_20 است.
عملگر ها برای بازنویسی (ریاضی) دستور های زایشی استفاده می شوند.
اگر مجموعه ی formula_3 را داشته باشیم، formula_22 (زبانی که تنها شامل رشته ی تهی است) و formula_23 تعریف می شوند و همچنین formula_24 برای هر formula_25 به صورت بازگشتی تعریف می شود. اگر formula_3 یک زبان فرمال باشد، انگاه formula_27، توان iام مجموعه ی formula_3، کوتاه شده i بار الحاق مجموعه ی formula_3 با خودش است. یعنی formula_27 در واقع مجموعه ی تمام رشته هایی است که می توانند به صورت الحاق i رشته از formula_3 نمایش داده شوند.
تعریف ستاره کلین بر روی formula_3 به صورت زیر است:
این به این معنا است که ستاره ی کلین یک عمل یگانی خودتوان است یعنی formula_34 برای هر مجموعه دلخواه formula_3 از رشته ها یا کاراکتر ها، به طوری که formula_36 به ازای هر formula_37.
در برخی از مطالعات زبان های صوری (به عنوان مثال تئوری خانواده زبان های انتزاعی) نوعی متفاوت از عملیات ستاره کلین، به نام مثبت کلین استفاده می شود. مثبت کلین عبارت formula_38 را از اجتماعی که در بالل آمده بود حذف می کند، به عبارت دیگر مثبت کلین بر روی مجموعه ی formula_3 به صورت زیر است:
.formula_41
مثالی از اعمال ستاره ی کلین بر روی مجموعه ای از رشته ها:
مثالی از اعمال مثبت کلین بر روی مجموعه ای از کاراکتر ها:
اعمال ستاره ی کلین بر همان مجموعه از کاراکتر ها:
اعمال ستاره ی کلین بر روی مجموعه ی تهی:
∅* = {ε}.
اعمال مثبت کلین بر روی مجموعه ی تهی:
که در آن الحاق شرکت‌پذیر و اما دارای خاصیت جابه‌جایی نیست.
اعمال ستاره ی کلین و مثبت کلین بر روی مجموعه ی تک عضوی شامل رشته ی تهی:
اگر formula_42 باشد، آنگاه formula_43 برای هر i، بنابراین formula_44.
رشته هایی از یک مونوئید و الحاق به عنوان عملگر دوتایی و ε به عنوان عضو همانی. ستاره ی کلین نه تنها برای رشته ها بلکه برای هر مونوئیدی تعریف می شود.
به طور دقیق تر،اگر ("M", ⋅) یک مونوئید و "S" ⊆ "M،" آنگاه *"S" کوچک ترین زیرمونوئیدی از M است که شامل S می باشد. به عبارت دیگر، *"S" شامل عضو خنثی M، مجموعه ی S، به طوری که اگر* "x","y" ∈ "S ،" آنگاه *"x"⋅"y" ∈ "S".
دانشگاه ایالتی نیویورک در بینگهمتون در بینگهمتون، نیویورک یک دانشگاه تحقیقاتی عمومی در ایالت نیویورک آمریکا است. به این دانشگاه معمولاً دانشگاه بینگهمتون گفته می شود.
http://en.wikipedia.org/wiki/Binghamton_University
اوتمار هیتسفلد (زادهٔ ۱۲ ژانویه ۱۹۴۹ در لوراخ، بادن-وورتمبرگ) بازیکن پیشین و مربی بازنشستهٔ فوتبال اهل آلمان است.
وی در دهه ۶۰ میلادی برای تیمهای لوراخ و اشتیتن که هر دو در لیگ دسته دو آلمان بودند، بازی می‌کرد. وی در سال ۱۹۷۱ راهی بازل سوئیس شد تا برای آن تیم بازی کند و در سالهای ۱۹۷۲ و ۱۹۷۳ توانسته فاتح لیگ سوئیس شود و با ۱۸ گل زده در سال ۱۹۷۳ آقای گل لیگ سوئیس شد. البته در سال ۱۹۷۵ جام حذفی آن کشور را هم به دست آورد. در سال ۱۹۷۵ هیتزفیلد از بازل جدا شد و به تیم اشتوتگارت در اوبرلیگا آلمان پیوست. او در ۵۵ مسابقه توانست ۳۳ گل برای اشتوتگارت به ثمر برساند و جالب توجه این که تنها در یک مسابقه ۶ گل زد که در آلمان یک رکورد محسوب می‌شود و تاکنون دست نخورده باقی‌مانده‌است و بدین شکل اشتوتگارت راهی بوندسلیگا شد. وی پس از سه سال حضور در اشتوتگارت، دوباره راهی سوئیس شد تا برای تیمهای لوگانو و لوزن سوئیس بازی کند و سرانجام در سال ۱۹۸۳ در ۳۴ سالگی از دنیای فوتبال در نقش بازیکن خداحافظی کرد.
نقطه روشن در دوران بازیگری هیتزفیلد در رده ملی، بازی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ برای تیم ملی فوتبال آلمان غربی بود که اتفاقاً اولی هوینس مدیر اجرایی فعلی تیم فوتبال بایرن مونیخ در آن زمان هم بازی او بود. وی در بازی نیمه نهایی آن رقابتها که بین آلمان شرقی و آلمان غربی برگزار می‌شد و با برتری شرقیها (۳ بر ۲) به پایان رسید، یکی از دو گل تیمش را به ثمر رساند.
درست یک سال پس از بازنشستگی از فوتبال، او اولین تجربه مربیگری اش را با هدایت تیم اف. ث زاگ سوئیس کسب کرد و پس از آن هدایت تیم آرارو را بر عهده گرفت. در سال ۱۹۸۸ با فتح جام حذفی سوئیس به همراه آرارو، اولین عنوان مربیگری اش را به دست آورد و بلافاصله راهی تیم سرشناس سوئیس یعنی گراس هاپرز شد و از آن جا به بعد بود که هیتزفیلد به یک چهره سرشناس در دنیای مربیگری مبدل شد. او در چهار فصل چهار عنوان قهرمانی لیگ سوئیس را به دست آورد و از سال ۱۹۹۱دوباره به بوندس لیگا آمد و سرمربی تیم دورتموند شد. اوج درخشش او در فاصله سالهای ۱۹۹۵تا ۲۰۰۱ به شمار می‌آید که طی آن ۲ عنوان اولی بوندسلیگا با بورسیا دورتموند و قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا که با غلبه بر یوونتوس حاصل شد، از سال ۱۹۹۸ سرمربی بایرن مونیخ شد و موفق به کسب قهرمانی لیگ قهرمانان ۲۰۰۱ و جام بین قاره ای و نایب قهرمانی ۱۹۹۹ اروپا و نیز چند قهرمانی در بوندسلیگا و جام حذفی آلمان شد. اواخر سال ۲۰۰۶ به بایرن مونیخ بازگشت و موفق شد در فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۷ بایرن را برای بیست و یکمین بار قهرمان بوندس لیگا و جام حذفی این کشور نماید. او پس از ارنست هاپل اتریشی بعنوان دومین فردی بود که توانست با دو تیم مختلف (بورسیا دورتموند و بایرن مونیخ)، فاتح لیگ قهرمانان اروپا گردد؛ در سالهای بعد، ژوزه مورینیو (با دو تیم پورتو و اینترمیلان)، کارلو آنچلوتی (با دو تیم آث میلان و رئال مادرید) ، یوپ هاینکس (با دو تیم رئال مادرید و بایرن مونیخ)و پپ گواردیولا ( با دو تیم بارسلونا و منچسترسیتی ) نیز توانستند چنین موفقیتی را تکرار نمایند.
بازل سوئیس
آرائو سوئیس
گراس هاپر سوئیس
بروسیا دورتموند
بایرن مونیخ
یک عنصر دوره ۶ می‌تواند یکی از عناصر دوره ششم جدول تناوبی-که شامل لانتانیدها نیز هست-باشد.
شِکِل جدید اسرائیل یکای پول اسرائیل و سرزمین‌های فلسطینی است که با کد ایزو ۴۲۱۷ ILS آشکار می‌شود و دارای تورم ۰٫۵ درصد است. هر شِکِل معادل ۱۰۰ آگوروت است. شکل جدید در تاریخ یکم ژانویه ۱۹۸۶ با حذف سه صفر از شکل قدیمی اسرائیل ایجاد شد.
سکه‌های شکل جدید در کره جنوبی ضرب می‌شوند.
در پی کشته شدن اسحاق رابین در سال ۱۹۹۵ اسکناسی پانصد شکلی با تصویر وی طراحی شد ولی به دلیل نبود نیاز به چنین اسکناسی، این اسکناس هرگز منتشر نشد.
در سری سوم نوشتار عربی شکل از «شیقل» به «شیکل» تغییر یافت. اسکناس‌های این سری در شرکت سوئیسی اورل فوسلی چاپ می‌شوند.
زنان نزدیک به ۲۵٪ از متخصصین فیزیک پزشکی در جهان را تشکیل می‌دهند، و ۱۸٪ از رادیولوژیست‌های حرفه‌ای زن هستند. این تعداد، در مقایسه، تعداد کمی می‌باشدWomensImagingOnline، و نیاز به سرمایه گذاری و سیاست‌های ویژه‌ای را نشان می‌دهد."Women as Radiologists: Are There Barriers to Entry and Advancement?"
Journal of the American College of Radiology, Volume 3, Issue 2, Pages 131-134
S. Baker, M. Barry, H. Chaudhry, B. Hubbi
حرفهٔ فیزیک پزشکی بصورتی که امروزه می‌شناسیم پس از کشف اشعهٔ ایکس در ۱۸۹۵ و رادیواکتیویته در ۱۸۹۶ زائیده شد.
در میان نخستین متخصصین فیزیک پزشکی، ماری کوری را می‌توان نام بردThe Science Creative Quarterly » WOMEN IN MEDICAL PHYSICS که در ۱۹۰۳ و در ۱۹۱۱ جوایز نوبل را دریافت نمود. زنان دیگری نیز در پی او به درجات والایی در فیزیک پزشکی نائل گردیدند. دختر ماری کوری، ایرن ژولیو کوری خود نیز یک دانشمند برجسته در علوم پرتوی، و برندهٔ جایزه نوبل شد.
اما ماری و ایرن کوری تنها پیشروان این شاخهٔ علمی نبودند."A Devotion to Their Science: Pioneer Women of Radioactivity". Marelene F. Rayner-Canham, Geoffrey W. Rayner-Canham, Chemical Heritage Foundation. Published by McGill-Queen's Press - MQUP, 1997. . Preface and Foreword sections به‌طور مثال، در اوایل قرن بیستم، سعی بسیاری در استفاده از رادیم در معالجهٔ سرطان انجام گردید.CANCER CURED BY RADIUM.; Medical Circles of Vienna Interested in a Sci... - Article Preview - The New York Times الن گلدیتش نروژی بود که نخستین بار نیمه عمر این رادیوایزوتوپ را اندازه گیری کرد.CWP at physics.UCLA.edu // Gleditsch گلدیتش در شناخت ایزوتوپ‌های عناصر متفاوتی، نقش مهمی را ایفا کرد.Pioneer women in nuclear physics کاترین شامی نیز در اندازه گیری نیمه عمر رادون نقش اساسی ایفا کرد."Their Day in the Sun: Women of the Manhattan Project". Ruth H. Howes, Caroline L. Herzenberg, Ellen C. Weaver. Temple University Press, 2003. ISBN 1-59213-192-1 pp.21 این رادیوایزوتوپ در دههٔ ۲۰ و ۳۰ میلادی در پروژهٔ سرطان‌شناسی کانادا یک عنصر محوری بود."An Element of Hope: Radium and the Response to Cancer in Canada, 1900-1940". Charles Hayter. Published by McGill-Queen's Press - MQUP, 2005. ISBN 0-7735-2869-5 pp.135
هریت بروکس کانادایی نیز توسط ارنست رادرفورد، بعد از ماری کوری، برترین متخصص علوم رادیولوژیکی در زمانهٔ خود لقب یافت. او نخستین متخصص علوم و فنون هسته‌ای زن در کشور کانادا است."Harriet Brooks: Pioneer Nuclear Scientist". Marelene F. Rayner-Canham, Geoffrey W. Rayner-Canham (ISBN 0-7735-1254-3)
همچنین دوروتی کروفوت هاجکین در سال ۱۹۳۴ با کمک اشعه ایکس ساختار پروتئین انسولین را تشخیص داد. روزالیند فرنکلین نیز از دیگر مشاهیر در تاریخ فیزیک پزشکی است که در کشف ساختار دی ان آ حضور و شرکت داشت."International Women in Science: A Biographical Dictionary to 1950". Catharine M. C. Haines, Helen M. Stevens. Published by ABC-CLIO, 2001. p.100
در ۱۹۱۹، انجمن فیزیک بیمارستان در انگلستان تأسیس شد. در ۱۹۵۸ نیز انجمن فیزیک پزشکی آمریکا تأسیس گردید.
در سال ۲۰۰۸، پنجاه سال پس از تأسیس انجمن فیزیک پزشکی آمریکا، به منظور بزرگداشت جایگاه زنان در فیزیک پزشکی، یک سمپزیوم ویژه در آمریکا برگزار شد"50 Years of Women in Medical Physics" — Symposium organized by the AAPM Minority Recruitment Subcommittee. Med. Phys. Volume 35, Issue 6, pp. 2959-2959 (June 2008). Link که به سابقه و افتخارات زنان در فیزیک پزشکی اختصاص یافت.
در میان زنانی که حضور آنان امروزه در تاریخ فیزیک پزشکی گرامی داشته می‌شود می‌توان به ماری لوییز مورک ، مریلین استوال ، و اعظم نیرومند-راد، هر سه نفر برندهٔ جایزهٔ ، ایدیث کویمبی برندهٔ جایزهٔ ، و روزالین سوسمان یالو، برندهٔ جایزه نوبل پزشکی در سال ۱۹۷۷ اشاره نمود.
رضا مشایخی (نام مستعار فرهاد) (۱۲۸۴، تهران - ۲۰ بهمن ۱۳۶۸، تهران)، مترجم و نویسنده است. بیشتر ترجمه‌های او به‌نام فرهاد به چاپ رسیده‌است. پس از تکمیل تحصیلات متوسطه در مدرسهٔ دارالفنون و گذراندن مسابقهٔ ورودی وزارت فواید عامه، به منظور تحصیل در رشتهٔ مهندسی ساختمان و راه‌سازی به بلژیک عزیمت نمود و دورهٔ چهار سالهٔ دانشگاه آن کشور را با موفقیت به پایان رساند و به ایران بازگشت. در ۱۳۱۰ به خدمت وزارت راه درآمد و سه سال در دانشکدهٔ فنی که تازه تأسیس شده بود تدریس کرد. از ۱۳۲۶ که ساخت خطوط راه‌آهن آذربایجان و خراسان شروع شد، به سمت رئیس و مدیرکل ادارهٔ ساختمان منصوب شد و مدتی معاونت وزارت راه را عهده‌دار بود.
صُدیف رامبد (زاده ۱۴ خرداد ۱۳۱۴) خواننده و مرکب خوان صاحب سبک آواز ایرانی است.بیوگرافی صدیف رامبد
او آموزش آواز ایرانی را از سن ۱۲ سالگی در محضر استاد سلیمان امیر قاسمی (سلیم خان) آغاز نمود و این آموزش تا پایان عمر سلیم خان ادامه یافت. صدیف هم‌زمان به یادگیری شیوه‌های آوازی اساتید بزرگ موسیقی ایران پرداخت و از محضر ابوالحسن اقبال آذر و عبدالله دوامی بهره فراوان برد و بعدها دارای شیوه‌ای مستقل از هم عصران خود و گذشتگان گردید.https://www.youtube.com/watch?v=ToMOiPKaIeMصدیف به سبب بداهه خوانی‌ها و مرکب خوانی‌هایش در میان اهل فن موسیقی شهرت دارد. اولین کنسرت موسیقی صدیف بعد از سالیان دراز سکوت و گوشه‌گیری از محافل رسمی در سال ۱۳۶۸ به نام «ترجیع بند» در تالار وحدت تهران با همراهی مجید کیانی برگزار شد که با استقبال گسترده هنرمندان و موسیقیدانان روبرو گردید.
پس از آن، صدیف به همراه داریوش طلایی، داود آزاد، عبدالنقی افشارنیا، داریوش پیرنیاکان و دیگران به برگزاری کنسرت‌هایی در ایران و خارج از ایران پرداخت.
در آذر ۱۳۸۶ مراسم بزرگداشت «صدیف رامبد» به جهت عمری تلاش در جهت حفظ و اعتلای موسیقی ایرانی، به همراه «فوزیه مجد» و «شهرام ناظری»، توسط کمیته موسیقی «ایکم» با عنوان «نخستین قرار موسیقی» در خانه هنرمندان ایران برگزار شد.
صدیف دارای نشان درجه یک هنری و دکترای افتخاری در زمینه موسیقی ایرانی است.
از آثار ضبط شده او آلبوم ترجیع بند در چهارگاه با همراهی سنتور مجید کیانی، مثنوی بیات ترک در برنامه چکاوک و ضبط‌های خصوصی با جلیل شهناز، پرویز یاحقی و دیگران است.https://www.last.fm/music/Rambod+Sodeif
لژیونرها (در لاتین: "legionarius"، جمع "legionarii") سربازان کارکشته لژیون‌های ارتش روم بودند. این سربازان در کنار گروه‌های کمکی و سواره‌نظام، سرزمین‌ها را در اواخر دوران جمهوری روم و سپس امپراتوری، تسخیر و از آن‌ها در برابر حملات دشمنان دفاع می‌کردند.
لژیونرهای رومی از شهروندان رومی زیر ۴۵ سال استخدام می‌شدند. در ابتدا آن‌ها بیشتر از ایتالیای روم بودند، اما با گذشت زمان بیشتری آن‌ها از استان‌ها جذب می‌شدند. با انتقال لژیونرها به استان‌های تازه تسخیر شده، آن‌ها به رومی‌سازی جمعیت بومی و ادغام مناطق مختلف امپراتوری روم در یک سیاست کمک می‌کردند. لژیونرها علاوه بر جنگ، بسیاری از زیرساخت‌های امپراتوری روم مانند دیوارها، پل‌ها و جاده‌ها را ایجاد می‌کردند و به عنوان یک نیروی پلیس در استان‌ها خدمت کردند. آن‌ها برای ۲۵ سال خدمت در لژیون ثبت نام می‌کردند و در هنگام بازنشستگی یک قطعه زمین یا پولی معادل آن را دریافت می‌کردند و اغلب به عضوی برجسته از جامعه تبدیل می‌شدند.
لژیونر کلمه‌ای فرانسوی است و به طور کلی به بازیکنانی گفته می شد که در باشگاه هایی به جز باشگاه های کشور خود بازی می‌کنند.
لژیون‌ها از سلاح‌های متفاوتی استفاده می‌کردند که به اقتضای شرایط از آنها بهره می‌جستند.
وقتی گایوس ماریوس در ۱۰۸ قبل از میلاد کنسول شد، روم با ژوگورتا پادشاه نومیدیا در جنگ بود و نیاز به نیروی انسانی بیشتر داشت. ماریوس الزامات دارایی را که برای واجد شرایط بودن رومی‌ها به ارتش استفاده می‌شد، از بین برد و اجازه داد هر شهروند رومی لژیونر شود. پس از جنگ، ماریوس به دنبال حرفه ای سازی و استانداردسازی لژیونر رومی رفت. او آموزش سربازان را بسیار بالا برد و به‌طور یکنواخت آنها را مسلح کرد. روم صاحب نیروی مسلحی شد که دیگر در هر کارزاری نیاز به جمع‌آوری نیرو نبود.The Military Reforms of Gaius Marius in their Social, Economic, and Political Context او همچنین مزایای بازنشستگی مانند زمین یا پرداخت پولی را به سربازان خود داد، با این حال، از آنجا که لژیونرها به دنبال جوایز و مزایای ژنرال‌های خود بودند، آنها خیلی زود به جای سنای روم به ژنرال‌ها وفادار شدند. این امر در نهایت منجر به پایان جمهوری روم خواهد شد.The Role of Marius’s Military Reforms in the Decline of theRoman Republic
از زمان سلطنت سپتیموس سوروس به بعد، لژیونر رومی به تدریج برتری خود را از دست داد. دلایل متعددی برای این کاهش وجود داشت، اما همه به تخریب تدریجی وفاداری و/یا نظم و انضباط اشاره داشتند. سپتیموس سِروس، شاید ناخواسته، هنگامی که لژیونرهای خود را با پرداخت پول و کمک‌های خیرخواهانه مجذوب کرد، این زوال را آغاز کرد، این کار با این تشخیص انجام می‌گرفت که می‌فهمید آنها کلید او برای شاهنشاهی و ماندن بودند. با این حال، این برای نظم لژیونرها مضر افتاد، چه که آنها انتظار داشتند پاداشهای بیشتری از امپراتوران خود دریافت کنند.Late Roman Army
در زمان کاراکالا، جانشین سپتیمیوس سیوروس، همه آزادگان امپراتوری روم شهروند روم شدند. تمایز بین نیروهای کمکی و لژیونرها به‌طور مؤثر پاک شد.
همزمان با گسترش مداوم ارتش روم، کاهش کیفیت لژیونر رومی بیشتر عیان می‌شد.The reasons behind Constitutio Antoniniana and its effects on the Roman military
در طول بحران قرن سوم، با تحریکات و تهدیداتی که در مرزهای طولانی امپراتوری روم بود، ارتش متحرک‌تری لازم شد. به همین ترتیب، سواره نظام برای پاسخگویی به چالش‌های مختلف امپراتوری ضروری شد. به همین دلیل، پیاده‌نظام سنگین روم بیشتر از سلطه محو شد. تا قرن چهارم پیاده‌نظام روم فاقد زره بدنه لژیونر کلاسیک بود و از دارت استفاده می‌کرد تا ستون پیشینیان.
هاستاتی
گلادیوس
محمّد حقیقت (زاده ۱۳۳۱ در اصفهان) کارگردان، روزنامه‌نگار و منتقد سینما است.
متولد اصفهان است دبستان و دبیرستانش را در همان شهر مادری گذرانده‌است. در همان سال‌های دبیرستان شیفته سینما می‌شود. سینما را با روزنامه‌نگاری و گزارش‌نویسی از فیلم‌های روی پرده در روزنامهٔ مطرح آن روزهای شهر اصفهان با نام «اصفهان» آغاز کرده‌است. اما گزارشی از فیلم «پیر پائولو پازولینی» کارگردان شهیر سینمای ایتالیا پایش را به روزنامه‌های پایتخت باز کرده‌است آن هم نه گزارش از فیلم در حال اکران بلکه اولین گزارش از تولید یکی از فیلم‌های پازولینی!
راه اندازی فستیوال فیلم‌های کوتاه با همکاری دوستانش از جمله اکبر خوجوئی در اصفهان و سینه کلوپ اصفهان با همکاری رضا جانقربانی و حتی راه اندازی گروه فیلمسازان آماتور هم راضی اش نمی‌کند. به قول خودش «یک روز تصمیم گرفتم که به پاریس بیایم و در سینما تک پاریس فیلم ببینم. آمدم و ماندم». در پاریس با نشریات مهمی از جمله پوزتیف، کایه دو سینما و لوموند همکاری کرده‌است. کتاب «تاریخ سینمای ایران ۱۹۰۰–۱۹۹۹» را به زبان فرانسه در همین دوران نوشته، که توسط انتشارات مرکز فرهنگی ژرژ پمپیدو در سال ۱۹۹۹ به چاپ رسید. این اولین کتابی است که در مورد صد سال سینمای ایران به یک زبان خارجی نوشته شده‌است. برای اولین بار فستیوال فیلم‌های ایرانی را به‌طور سالانه در فرانسه پایه‌گذاری کرده و از ۱۹۸۳ تا ۲۰۰۰ ادامه داد. در این فستیوال ۱۷ ساله بیش ازحدود۱۹۰فیلم ایرانی به نمایش درآمد. فیلم‌هایی که بعضی هرگز در ایران مجال اکران نیافت و بعضی هم اولین تجربه اکران شان در پاریس بود. وی از دهه شصت به عنوان گزارشگر و منتقد با ماهنامه سینمایی فیلم همکاری داشته‌است.
وی فیلم‌سازی را با ساختن فیلم‌های کوتاه ۸ میلی‌متری در اصفهان و ازسال ۱۹۶۹ آغاز کرده بود. از سال ۱۹۷۷ در پاریس مسقر شد. در پاریس، در سال ۱۹۸۰ دستیار سهراب شهید ثالث در فیلم «تعصیلات لوته آیسنر» شد. سپس فیلم بلند «حالت بحرانی» را در پاریس به زبان فرانسه ساخت که حالت تز پایان تحصیلی اش هم بود. این فیلم در مسابقه جشنواره لوکارنو سوئیس در ۱۹۸۴ به نمایش درآمد و یک سال بعد در جشنواره بین‌المللی بروکسل هم انتخاب شد. در سال ۲۰۰۳ فیلم بلند دوفرشته را در ایران با بازی گلشیفته فراهانی و استاد حسن ناهید ساخت که در بخش «هفته بین‌المللی منتقدین کن» همان سال پذیرفته شد و در ۱۹ جشنواره دیگر جهانی نشان داده شد. این فیلم محصول مشترک فرانسه و ایران است که توسط کمپانی وایلد بانچ، به ۱۶ کشور فروخته شده‌است.
حقیقت از منتقدان قدیمی سینماست که سال‌هاست در فرانسه اقامت دارد؛ اما برای علاقه‌مندان سینما، به ویژه خوانندگان مجله فیلم و دیگر نشریات سینمایی ایران نامی آشناست و آن‌ها اغلب گزارش‌هایی را که او هر ساله از جشنواره فیلم کن یا دیگر جشنواره‌های سینمایی جهان می‌فرستد، می‌خوانند. سینما را با روزنامه‌نگاری و گزارش‌نویسی از فیلم‌های روی پرده در روزنامهٔ مطرح آن روزهای شهر اصفهان با نام «اصفهان» آغاز کرده‌است. اما گزارشی از فیلم «پیر پائولو پازولینی» کارگردان شهیر سینمای ایتالیا پایش را به روزنامه‌های پایتخت باز کرده‌است آن هم نه گزارش از فیلم در حال اکران بلکه اولین گزارش از تولید یکی از فیلم‌های پازولینی! او در این باره گفته‌است: «پازولینی» برای ساخت فیلم هزار و یک شب به اصفهان آمد. من از طریق دوستانم متوجه شدم، به محل فیلمبرداری در عالی قاپو رفتم. محل را بسته بودند و اجازه ورود به کسی نمی‌دادند اما من چون مسئولان آنجا را می‌شناختم قاچاقی وارد شدم هم با دوربین ۸ میلی‌متری فیلم گرفتم و هم گزارش نوشتم و عکس گرفتم و برای مهم‌ترین هفته‌نامه سینمایی آن زمان به نام مجله فیلم و هنر فرستادم. آن‌ها هم خوششان آمد و منتشر کردند و به گفته خودشان این اولین گزارشی بود که از فیلم پازولینی در دنیا منتشر شده بود چون ورود روزنامه‌نگاران به صحنه فیلمبرداری ممنوع بود و این برای دست‌اندرکاران مجله جالب بود چون برعکس من آن‌ها می‌دانستند که هیچ گزارشی تا آن روز در هیچ نشریه از این فیلم منتشر نشده‌است.» بعدها تحقیقاتش در مورد نحوه پیداش سینما در ایران، در یک هفته‌نامه منتشر شد. او هم‌اکنون در ماهنامه سینمایی فیلم، روزنامه سینمایی بانی فیلم به زبان فارسی و در نشریات پوزتیف، کایه دو سینما و لوموندبه زبان فرانسه می‌نویسد.
گروه بافتهنمایشهای جبری گروههای بافته و ناورداهای چندجمله‌ای برای سه بافته‌های بسته. میگرویچ تومانیان، دانشگاه تبریز، اداره امور پژوهشی، ۱۳۷۷ در ریاضیات نام یک گروه است که در نظریه گره کاربرد دارد.
بتا پوئیتین نام تجاری اریتروپویتین بتای نوترکیب انسانی است که توسط شرکت داروسازی سیناژن به صورت ماده بالک تولید شده و توسط شرکت داروسازی زهراوی فرمولاسیون نهایی و آماده مصرف و به بازار عرضه می‌شود. داروی بتاپوئیتین (اریتروپویتین نوع بتا) در ایران تولید شده‌است.تولید داروی بتاپویتین برای نخستین بار در کشور
بتا پوئیتین یا اریتروپویتین بتای نوترکیب انسانی، گلیکوپروتئینی است که ساخت گلبولهای قرمز خون را تحریک می‌کند. این محصول که با استفاده از تکنولوژی DNA نوترکیب ساخته شده متشکل از ۱۶۵ اسید آمینه با وزن مولکولی حدود ۳۰ کیلو دالتون می‌باشد. اریتروپویتین نوترکیب انسانی با استفاده از سلول‌های پستانداران (سلول‌های مهندسی ژنتیک شده تخمدان هامستر چینی Chinese Hamster Ovary : CHO) که ژن اریتروپویتین انسانی در آن وارد شده تولید می‌شود و توالی آمینواسیدی در آن با اریتروپویتین طبیعی یکسان است. اریتروپویتین انسانی (EPO) یک هورمون گلیکوپروتئینی است که وظیفه تنظیم میزان گلبول‌های قرمز (اریتروسیت) را در خون پستانداران به عهده دارد. EPO بیشتر توسط کلیه‌هاوکمی توسط کبد تولید می‌شود و تولید و ترشح آن با کاهش سطح گلبول‌های قرمز خون و نیز کاهش اکسیژن رسانی به بافت‌ها تحریک شده و افزایش می‌یابد. EPO بر روی پیش سازهای اریتروسیت (اریتروئید) عمل می‌کند و عامل ایجاد تمایز در سلول‌های اریتروئید می‌باشد. تولید EPO در بدن در برخی شرایط پاتولوژیک (مثل آسیب پارانشیم کلیه که منجر به کم خونی با درجات مختلف می‌شود) کاهش می‌یابد. این هورمون از یک جزء پروتئینی و یک جزء کربوهیدرات تشکیل شده‌است.
بنابراین با تولید اریتروپویتین نوترکیب در رده‌های سلولی پستانداران (CHO) می‌توان از انجام اصلاحات پس از ترجمه (Post-Translational Modification) به اندازه مناسب بر روی پروتئین و در نتیجه حفظ کامل فعالیت بیولوژیک آن مطمئن شد.
مانند سایر هورمون‌های گلیکوپروتئینی، EPO به صورت مخلوطی از ایزوفرم‌های مختلف وجود دارد که تفاوت اصلی آن‌ها در نحوه گلیکوزیلاسیون آنهاست. ترکیب ایزوفرم‌های EPO با توجه به منبع تهیه آن (نمونه سرم یا ادرار) یا شرایط پاتوفیزیولوژیک فردی که از آن نمونه گرفته شده و نیز نوترکیب بودن یا طبیعی بودن EPO متفاوت است.
اریتروپویتین از دسته Cytokineها بوده و جزو داروهای ضد کم خونی Antianemic می‌باشد.
آمپول تزریقی (۱ میلی لیتری) حاوی جزء فعال به صورت محلول شفاف تا کمی کدر، بیرنگ و بدون ذره، که هر آمپول حاوی دو هزار واحد بین‌المللی اریتروپویتین نوترکیب انسانی می‌باشد ( ۲۰۰۰IU/ml rhu EPO).
محلول را به دو صورت داخل وریدی و زیر جلدی می‌توان تزریق کرد. تزریق داخل وریدی باید به آهستگی و در مدت حداقل ۲ دقیقه انجام شود (مثل بیماران همودیالیزی که در آن‌ها تزریق داخل وریدی از طریق مجرای داخل رگی arterio-venous fistula در انتهای دیالیز صورت می‌گیرد.)
در بیمارانی که همودیالیز نمی‌شوند تجویز زیر جلدی ارجح است، چرا که از آسیب به وریدهای محیطی جلوگیری می‌کند.
پرونده اصلی دارو فصل ۱
گروه دالتون که با نام برادران دالتون نیز معروفند، خانواده‌ای شامل مردان قانون‌گریز و یاغی در غرب وحشی آمریکا در خلال سال‌های ۱۸۹۰ تا ۱۸۹۲ بودند. تخصص آنها در زمینه غارت بانک و قطار بود. آنها ابتدا با برادران یانگرز همکاری می‌کردند که گروهی به نام جیمز یانگر گنگ با رهبری جسی جیمز بود و بعداً از آنها جدا شدند. سه نفر از برادران دالتون به نامهای گرت متولد ۱۸۶۸، باب متولد ۱۸۶۹ و امت متولد ۱۸۷۱ بودند. برادر چهارم به نام ویلیام هم یاغی بود اما با گروه وایلد بانچ همکاری می‌کرد.
لویس دالتون، پدر یاغیان، اهل جکسون، میسوری بود. او صاحب یک بار در کانزاس سیتی بود زمانی‌که با آدلاین یانگر یکی از خاله‌های کول یانگر و جیم یانگر ازدواج کرد. در سال ۱۸۸۲ این خانواده در ایالت اوکلاهما زندگی می‌کردند. چند سال بعد به کافی‌ویل، کانزاس واقع در جنوب کانزاس رفتند. لویس و آدله دالتون ۱۵ فرزند داشتند که دو تا از آنها در کودکی فوت کردند.
هانس گئورگ شوارتزنبک (زادهٔ ۳ آوریل ۱۹۴۸ مونیخ، باواریا) بازیکنبازنشسته فوتبال آلمانی است. او به عنوان مدافع بایرن مونیخ، در کنار سایر بازیکنان برنده شش جام بوندسلیگا شد.
وی فوتبال را از تیم نه‌چندان مطرح مونیخ اشپورت فریونده مونشن دهه ۶۰ میلادی آغاز کرد. پس از ۴ سال حضور در تیم جوانان بایرن مونیخ در سال ۱۹۶۶ به تیم اصلی راه یافت و به مدت ۱۵ سال عضو ارکان اصلی تیمش بود.
مدافع اهل مونیخ اوایل دههٔ ۶۰ به بایرن پیوست، دوره‌ای که زیک کایکوفسکی مشغول ساختن تیمی بزرگ و بی‌رقیب بود، تیمی که در دههٔ ۷۰ سلطان بلامنازع فوتبال آلمان و حتی اروپا بود، یورگ مهم‌ترین گل تساوی بخش تاریخ بایرن را در فینال جام اروپایی ۱۹۷۴ در مقابل اتلتیکو مادرید به ثمر رساند تا بازی به تساوی و در نتیجه تکرار در دیداری دیگر بی انجامد، در بازی تکراری با نتیجه ۴ بر صفر جام قهرمانی را بالای سر ببرند.
وی از سال ۱۹۷۱ عضو تیم ملی فوتبال آلمان شد و تا سال ۱۹۷۸ که از تیم ملی کناره‌گیری کرد تمامی افتخارات ملی را کسب کرده بود. یورگ همراه آلمان قهرمان جام ملتهای اروپا ۱۹۷۲ شد و دو سال بعد همراه این تیم در جام جهانی ۱۹۷۴ به مقام قهرمانی جهان رسید.
قلعه بهستان یا کهن دژ در شهرستان ماه‌نشان در استان زنجان و در نزدیکی روستای بهستان و در کنار رود قزل اوزن جای گرفته‌است. دیرینگی این دژ به دوره مادها بازمی‌گردد. این دژ در تاریخ ۱۳۵۶/۰۷/۱۱ و با شماره ثبت ملی ۱۴۵۸ به نام قلعه بهستان در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده‌است. قلعه‌ای منحصر به فرد که متأسفانه به علت عدم توجه مسئولان میراث فرهنگی کشور و بخصوص استان در آستانه تخریب است. توجه به ساخت دیوارهای حائل در کنار رودخانه قزل‌اوزن برای حفاظت از قلعه بسیار ضروری است.
بنای نخستین این دژ منسوب به دوره ساسانی است اما در دوره اسلامی و سده‌های ۵ تا ۷ هجری مورد استفاده بوده‌است. بقایای دژ بهستان در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌است.
سازندگان قلعه با در نظر داشتن طرح اولیه، اقدام به کندن کوه و تخلیه خاک‌ها و سنگ‌ها کرده‌اند و اتاق‌ها را به وجود آوردند و به هر تعدادی که به اتاق‌های آن اضافه شده راه‌های ارتباطی آن‌ها به مجموعه نیز به صورت دالان‌هایی افزوده شده‌است. برخی از مردم محلی این آثار را به دلیل شکل عجیبشان «"دودکش جن"» یا «"تخت دیو"» می‌نامند.
شکل دودکش، در واقع نوعی سنگ قارچی‌شکل است که بر اثر فرسایش پدید آمده و به مناره‌ای بلند و نازک می‌ماند که سنگ دیگری روی آن قرار گرفته‌است و در اصطلاح زمین‌شناسی «دودکش پری» (Hoodoo) نامیده می‌شود. سازندگان قلعه با در نظر داشتن طرح اولیه، اقدام به کندن کوه و تخلیه خاک‌ها و سنگ‌ها کرده‌اند و اتاق‌ها را به وجود آوردند و به هر تعدادی که به اتاق‌های آن اضافه شده راه‌های ارتباطی آن‌ها به مجموعه نیز به صورت دالان‌هایی افزوده شده‌است. فضای کلی قلعه به سه دسته شامل اتاق‌ها، دالان‌ها و راه‌پله‌ها تقسیم می‌گردیده‌است که گاه دارای سقفی تیزه‌دار و دارای محل‌هایی به شکل مثلث یا مدور روی دیوارها برای قرار گرفتن پیه‌سوز بوده‌است. این دژ دارای راه‌پله‌های زیگ‌زاگی در ضلع‌های غربی و شرقی است که روزگاری از پایینی‌ترین قسمت ضلع شمالی آن شروع می‌شده و حالا جز ویرانه‌ای تحمیل شده بر هسته اصلی قلعه به چیز دیگری شبیه نیست و به دلیل فرسایش طبقات زیرین آن، تردد در این مسیر خطرناک و تقریباً ناممکن است. راه‌پله‌های ضلع شمال غربی قلعه به عنوان یکی از مناطق دست نخورده و سالم دژ بهستان است که بالای این پله‌ها، اتاقی به شکل طاق محراب‌های مسجد دوران اسلامی تزئین شده متعلق به دوره اسلامی وجود دارد و راه‌پله‌های زیاد با عرض یک متر نیز اقتباس از این سبک معماری است.
هم اکنون به دلیل تخریب زیاد تنها با عملیات کوهنوردی می‌توان بر بالای قلعه با تخته سنگ‌های عظیم مسطح آن رسید. قسمت بالای قلعه با گچ اندوده شده و داخل آن حوضی با ابعاد ۷ در ۳ متر و از جنس سنگ و ساروج قرار دارد که با استفاده از لوله‌های آب گلی نیم‌متری به اسم «گنگ» آب آن تأمین می‌شده‌است.
برخی، پیشینه این دژ را به زمان ماد نسبت می‌دهند. مادها از طریق مصب و کناره‌های رودخانه قزل اوزن وارد فلات ایران شدند و در روستاهایی همچون مادآباد در ۱۵ کیلومتری شهر ماه‌نشان مستقر شدند و وجود قلعه‌های دفاعی همچون «قلعه بهستان» در ۱۲ کیلومتری ماه‌نشان معماری زیبا و هنرمندانه‌ای را به نمایش گذاشته‌است. اما بر اساس پژوهش‌های باستان‌شناسی تاکنون، پیشینه این دژ به دوره هخامنشیان به اثبات رسیده‌است.http://farhangi.behdasht.gov.ir/uploads/ghale%20bahestan_41173.pdf . این دژ در دوره پس از اسلام و تا قرن پنجم نیز پابرجا بوده و کاربرد داشته‌است.
نمای بیرونی قلعه به شکل دیواره‌ای از دودکش‌های به هم پیوسته و تعدادی دودکش جدا است که حفره‌های پایین قلعه، ظاهری مرموز بدان بخشیده است. برخی از مردم محلی این آثار را به دلیل شکل عجیبشان «"دودکش جن"» می‌نامند و برخی نیز این قلعه را تخت دیو می‌نامند زیرا معتقد بودند دیوها روی تخته سنگ‌های مسطح بالای ستون‌ها استراحت می‌کنند.
قوه قضائیه یا دستگاه دادگستری که به نام‌های عدلیه یا عدالتخانه نیز خوانده می‌شده، نام سیستم یا نهادی است که بخش‌های مختلفی از جمله دادگاه‌ها و قضات را دارا می‌باشد و به وظایفی از قبیل رسیدگی به شکایت‌ها (دعاوی) می‌پردازد. نظام دادگستری سیستم دادگاه‌ها است که اختلافات حقوقی را قضاوت می‌کند و در پرونده‌های حقوقی، قانون را تفسیر، دفاع و اعمال می‌کند. این سیستم شامل آیین دادرسی کیفری و آیین دادرسی مدنی نیز است.
تفکیک قوا، همیشه وجود نداشته و به صورت امروزی مطرح نبوده و لزوم آن فرض نمی‌شده بلکه ایده‌ای مدرن است که بازدیسی (رِفرم) امروزی‌اش معمولاً به مونتسکیو منتسب می‌شود.
در دکترین تفکیک قوا، نظام قضایی به صورت مستقل و غیرسیاسی تعریف می‌شود و وظیفهٔ آن تشکیل و نظارت بر نظام قضایی کشور و تعبیر و تفسیر قوانین آن کشور است. همچنین نظارت بر اجرای قوانین و در برخی کشورها نظارت بر انتخابات و حل اختلاف بین قوهٔ مجریه یا دستگاه اجرایی و قوهٔ مقننه نیز از وظایف این نهاد است.Cardozo, Benjamin N. (1998). "The Nature of the Judicial Process". New Haven: Yale University Press.
از آنجا که تفکیک قوا، همیشه وجود نداشته و ایده ای مدرن است، تاریخ نظام دادگستری به پیش از استقلال آن به عنوان یک قوهٔ از سه قوه برمی‌گردد. تاریخ دادگستری ایران باید به چند مرحله تفکیک شود:
در مورد هخامنشیان، شواهدی در نوشته‌های نویسندگان یونانی از قبیل هرودوت و گزنفون وجود دارد. شاهان هم به داوری مشغول بودند؛ مثلاً داریوش اول هخامنشی، روزی را برای داوری تعیین کرده بود. داریوش قانون خود را از خدا می‌دانست. در کتیبه‌های هخامنشی تا سلوکی، واژهٔ دات برای قانون به کار رفته‌است. در زمان هخامنشی، قوانین به صورت سخت و بدون ملاحظه انجام می‌شده‌است. شورایی به نام داوران شاهی وجود داشته‌است.دادرسی و قضاوت در ایران باستان عهد هخامنشی. علی سامی. بررسی‌های تاریخی 1350. شماره 31.فایل pdf
از وضع دادرسی و قضاوت و قوانین دوران اشکانی اسناد و زیادی در دست نیست.
اندک اطلاعاتی که در مورد اشکانیان در دست است، شامل قوانینی در مورد طلاق است. همچنین در مورد جنایاتی که در خانواده‌ها انجام می‌شده، (که باید توسط خانواده حل و فصل می‌شده).
قوانین حقوقی در عهد ساسانی، بر مبنای کتاب دینی اوستا، و تفسیرهای آن، و فتواها بوده‌است. در دعاوی حقوقی، رای موبد موبدان، راسخ و قطعی، و فتوای او غیرقابل نقض بوده‌است.
گاهی هیئت منصفه ای از قضات مختلف تشکیل می‌شده‌است.
در زمان ساسانیان، قدرت قضاوت بیشتر در دست روحانیون بود. در راس هر دادگاه یک قاضی روحانی قرار داشت.
در زمان ساسانیان جنایات به سه نوع تقسیم می‌شد: اول، جنایات به خدا (جزای از دین برگشتگان اعدام بود)، دوم، جنایات بر علیه امتیت کشور، شاه جنایات سیاسی، و سوم، جنایت نسبت به یکدیگر (هتک ناموس، دزدی، قتل، و غیره)
برای رسیدگی به جرم‌های پیروان سایر دین‌ها (مثلا مسیحیان) انجمن‌هایی (و اشخاصی) جدا از دادگاه‌های عادی بود که موبدی در آنها عضو بوده‌است.
امیانوس مارسلینوس تاریخ‌نگار رومی می‌گوید «ایرانیان از قانون بسیار می‌ترسند، بخصوص فراریان از خدمت نظام».
تأسیس عدالتخانه از درخواست‌های محوری جنبش مشروطه بود.
نهضت عدالتخواهی ایران در زمان قاجار ارتباط تنگاتنگی با نهضت مشروطه دارد و معمولاً بخشی از آن محسوب می‌شود. اما در جای خود احتیاج به بررسی دارد. در این مورد به بخش مربوطه در جنبش مشروطه ایران مراجعه شود.
در دوران مدرن بعد از مشروطه، دادگستری مدرن در ایران توسط افرادی همچون حسن پیرنیا (مشیرالدوله)، تیمورتاش و نهایتاً علی اکبر داور پایه‌گذاری شد. از این افراد به عنوان پایه‌گذاران آیین دادرسی کیفری و مدنی ایران نام برده می‌شود.
با تشکیل سلسله پهلوی و به پادشاهی رسیدن رضاشاه ایران در مسیر نوینی قرار گرفت. شخص مورد نظر رضاشاه برای گسترش دادگستری علی‌اکبر داور بود. او در روز ۲۰ بهمن ۱۳۰۵، کلیه تشکیلات قضایی تهران را منحل کرد. وی پس از آن در اسفند ۱۳۰۵ با صدور تلگرافی که به سراسر کشور ابلاغ کرد، تشکیلات قضایی ایالات و ولایات را منحل و سعی کرد بستر را برای ایجاد یک نظام دادگستری جدید فراهم کند. در حقیقت او نخست نظام سنتی قضایی را منحل کرد و سپس با کمک مجلس شورای ملی، که به وی اختیارات ویژه‌ای در این زمینه داد، پایه عرفی کردن نظام قضایی ایران را گذاشت. بدین‌ترتیب نظام دادگستری نوین جای نظام عدلیه گذشته را گرفت. داور در مجلس گفت می‌خواهیم یک نظام عدلیه عادلانه و مبتنی بر واقعیت روز تأسیس کنیم.
به پیوند قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران و وزارت دادگستری جمهوری اسلامی ایران مراجعه شود.
تنوع و گوناگونی زیادی در مورد سیستم‌های قضایی مختلف جهان وجود دارد. علت آن است که هر سیستم حقوقی، نظام قضایی و دادگستری متفاوت خود را دارد (به بخش «کارکردهای قضایی در سیستم‌های حقوقی مختلف»، در پیوند انگلیسی Judicary مراجعه شود) این تفاوت‌ها از جنبه‌های مختلف هستند، از قبیل چند مورد زیر:
جنبش هنر و پیشه یا جنبش هنر و صنایع دستی (به انگلیسی: Arts and Crafts Movement) جنبشی هنری بود که در اواسط سدۀ ۱۹ میلادی به خاطر تحول و دگرگونی در هنر کاربردی به وجود آمد. نوعی از یک واکنش آگاهانهٔ هنرمندان و روشنفکران در برابر صنعتی شدن سریع و بی رویهٔ آن زمان. جنبش هنر و صنایع دستی گرایشی بین‌المللی در هنرهای تزئینی و زیبا بود که در ابتدا و به‌ طور کامل در جزایر بریتانیا توسعه یافت و متعاقباً در سراسر امپراتوری بریتانیا و بقیۀ اروپا و آمریکا گسترش یافت.
این جنبش که در واکنش علیه فقر هنرهای تزئینی و شرایط تولید آن‌ها آغاز شد، جنبشی بود که در اروپا و آمریکای شمالی میان سال‌های ۱۸۸۰ تا ۱۹۲۰ میلادی شکوفا شد. این جنبش بنیان سبک مدرن بود، بیان بریتانیایی چیزی که بعدها جنبش هنر نو نامیده شد، و به شدت بر آن تأثیر گذاشت. در ژاپن نیز در دهۀ ۱۹۲۰ میلادی به عنوان جنبش مینگِی (هنر عامیانه) ظهور کرد. این جنبش به مفهوم اهمیت و جایگاه هنرهای سنتی بود و اغلب از سبک‌های تزئینی قرون وسطایی، رمانتیک یا عامیانه استفاده می‌کرد. طرفدار اصلاحات اقتصادی و اجتماعی بود و در جهت‌گیری خود ضد صنعتی بود. این جنبش تأثیری قوی بر هنرهای اروپا داشت تا اینکه در دهۀ ۱۹۳۰ میلادی توسط مدرنیسم جایگزین شد، و تأثیر آن در میان سازندگان صنایع دستی، طراحان و شهرسازان، مدت‌ها پس از آن ادامه یافت.
این اصطلاح برای اولین بار توسط تی. جی. کوبدن-ساندرسون در جلسۀ انجمن نمایشگاهی هنرها و صنایع دستی در سال ۱۸۸۷ میلادی استفاده شد، اگرچه اصول و سبکی که بر آن بنا شده بود حداقل برای ۲۰ سال در انگلستان توسعه یافته بود؛ و از ایده‌های معمار: آگوستوس پوگین، نویسنده: جان راسکین و طراح: ویلیام موریس الهام گرفته شده‌ بود. در اسکاتلند نیز با چهره‌های کلیدی چون: چارلز رنی مکینتاش همراه بود.
واکنش مذکور نه‌ تنها کار دستی یا دست‌ساز را وسیلهٔ مناسب برای بیان به حساب می‌آورد، بلکه ارزشی ماندگار را به آن نسبت می‌داد. ریشه‌های فکری این جنبش از مطالعات آگوستوس پوگین منشاء می‌گیرند.
با تکیه بر سبک گوتیک، سبکی کهن و در بر گیرندهٔ اصول مسیحیت و متعاقباً پاکی، راستی و درستی؛ اما ناتوان در ساختار.
یکی از پیروان پوگین، جان راسکین بود؛ که تاکیدش بر به وجود آوردن این سبک نو بر پایهٔ زیبایی‌های موجود در آثار دوران قرون وسطی به لحاظ سادگی عملی و بنابراین تضاد با سردی و بی روحی صنعت بود. و هم او، در فعالیت‌های منتقدانهٔ هنری خود، پایه‌های شاخهٔ انجمن برادری پیشارافائلی را نهاد.
از سردمداران انجمن برادری پیشارافائلیPre-Raphaelite Brotherhood می‌توان به ویلیام موریس اشاره کرد که صدای بلندِ جنبش هنر و پیشه بود. کار موریس بر پایهٔ زیبایی موجود در رسته‌های قدیمی سده‌های میانه‌ای بود. از دیدگاه او، سده‌های میانه، دوره‌ای همراه با شادی و سرور تعبیر می‌شود؛ با جامعه‌ای به هم پیوسته و بدین ترتیب یک الگوی ضد صنعتی؛ باطبع با تولیدات ضد صنعتی؛ با این وجود، این جنبش (هنر و پیشه)، پایه‌های اصولی طراحی مدرن را بنا می‌نهد، زیرا که محصولی التقاط‌گرایانه، دل‌پذیر و مجموعاً مدرن‌تر از صنعت آن زمان را ارائه می‌کند.
میروسلاو کلوزه (زادهٔ ۹ ژوئن ۱۹۷۸ در اوپوله، لهستان) بازیکن سابق تیم ملی فوتبال آلمان است. او با ۱۶ گل برترین گلزن تاریخ رقابت‌های جام جهانی فوتبال می‌باشد. وی هم‌اکنون مربی تیمهای پایه بایرن مونیخ است.
میروسلاو کلوزه در خانواده‌ای ورزشکار پرورش یافت. مادرش باربارا عضو تیم ملی هندبال لهستان (که در ۸۲ بازی ملی حضور داشت) و پدرش جوزف کلوزه بازیکن فوتبال بود و به تیم ملی لهستان نیز رسید. در سال ۱۹۸۱ خانواده کلوزه از کشور کمونیست لهستان فرار کردند و ابتدا به فرانسه و سپس در سال ۱۹۸۷ به کوسل در آلمان نقل مکان کردند. پدر میروسلاو کلوزه از یک خانواده اصیل آلمانی می‌باشد به همین‌خاطر آن‌ها با نام خانوادگی رشیدلر در آلمان اقامت گرفتند. کمی پس از سکنی گزیدن در آلمان پدر میروسلاو دوباره نام خود را به کلوزه برگرداند زیرا کلوزه نام فامیل پدربزرگ آلمانی او اروین کلوزه بود که در سال ۱۹۱۰ در (سیلسیای علیا) به دنیا آمد. وقتی در مدرسه‌ای در آلمان ثبت‌نام کرد، روزهای سختی را پشت سر می‌گذاشت. شروع درس برای او اصلاً آسان نبود. میروسلاو هشت ساله که باید در کلاس چهارم درس می‌خواند، دو سال عقب رفت و تحصیلات را از کلاس دوم ادامه داد زیرا با زبان و فرهنگ آلمانی آشنایی کافی نداشت. آن روزها، روزهای سختی بودند ولی همین مشکلات در آینده او را قوی‌تر ساخت.
کلوزه در سال ۱۹۹۸ یعنی زمانی که به تیم هامبورگ پیوست دوست داشت در کنار فوتبال حرفه دیگری را هم بیاموزد. پدر و مادرش هم در این زمینه به او کمک فکری می‌رساندند و مشوق او بودند؛ بنابراین میروسلاو به کلاس‌های کارآموزی نجاری رفت و این دوره را با موفقیت پشت سرگذاشت. او در این‌باره می‌گوید: «من به این خاطر نجار شدم که از بلندی نمی‌ترسیدم. وقتی روی پاهایم در ارتفاعات بلند مثل شیروانی‌ها می‌ایستم احساس امنیت می‌کنم.» او پس از پیوستن به تیم کایزرسلاترن این حرفه را کنار گذاشت. کلوزه در منطقه زیبای بلاباخ خانه‌ای برای خود ساخت. او می‌گوید: «من از زندگی در محیطی آرام و ساکت در خارج از شهر لذت می‌برم.» او تنها در مواقعی خاص و برای استراحت به خانه‌اش در بلاباخ می‌رود و اوقاتی را در آن‌جا سر می‌کند.
میروسلاو کلوزه متأهل است. همسرش سیلویا روز سی‌ام ژانویه ۲۰۰۵در بیمارستان یوزف دو پسر دوقلو به دنیا آورد. در همان روز میروسلاو برای تیم وردربرمن و برابر هانزاروستوک در حال بازی بود. سیلویا در جایگاه شخصیت‌های استادیوم نشسته بود و همسرش را تشویق می‌کرد ولی در اواسط نیمه اول متوجه شد که وضعیتش بحرانی است و اطرافیان بلافاصله او را به بیمارستان رساندند. میروسلاو در فاصله بین دو نیمه موضوع را فهمید ولی مجبور بود تا آخر بازی در استادیوم بماند. آن روز میروسلاو کلوزه در حالی که پس از اتمام بازی سعی داشت به سرعت خود را به بیمارستان برساند، مجبور بود هر چند قدم به چند قدم به هوادارانش امضا بدهد. کلوزه و همسرش نام دوقلوهای خود را لوآن و نوآ گذاشتند.
کلوزه فوتبال را در یک باشگاه روستایی فراگرفت. باشگاهی به نام بلاباخ دیل‌کوف، او پس از یک فصل بازی در تیم هامبورگ بدون هیچ مقدمه و به سرعت جذب تیم آماتوری کایزرسلاوترن شد. او عادت داشت به هنگام بازی هم‌تیمی‌هایش بایستد و تشویق تماشاچیان را تماشا کند. یک سال بعد از ملحق شدن به این باشگاه به سرعت ترقی کرد و وارد تیم اول کایزرسلاوترن شد. او در ۶۷بازی نخست خود ۳۳گل زد. تداوم در گل زدن باعث شد اولین کاپ بین‌المللی خود را به دست آورد و در او در سال ۲۰۰۴ با قیمت پنج میلیون یورو به تیم وردربرمن انتقال یافت و پس از یک شروع بد در آن تیم، ناگهان سیر صعودی پیمود و به همراه یوهان میکو هافبک فرانسوی تیم و ایوان کلاسنیچ فوروارد اهل کرواسی یک مثلث قدرتمند حمله تشکیل داده و تأثیرات شگرفی بر روی بازی گذاشتند. این سه در بوندسلیگا پانزده گل به ثمر رساندند. کلوزه با وجود ظاهر نسبتاً نحیف، یکی از بهترین سرزنان بوندسلیگاست. او توانایی‌های تکنیکی بسیار بالایی دارد و وقتی پا به توپ شود دیگر کسی حریفش نیست. او در سال ۲۰۰۵ یکی از بهترین فورواردهای آلمان بود. او در بازی‌های فصل ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ در بیست و شش بازی ۲۵ گل زد و در به ثمر رسیدن ۱۶ گل دیگر نیز تأثیر غیرمستقیم داشت. در تاریخ ۲۶ ژوئن ۲۰۰۷ کارل هاینس رومنیگه نایب رئیس باشگاه بایرن مونیخ خبر از جذب کلوزه با مبلع ۱۵ میلیون یورو داد. وی در بایرن مونیخ در کنار لوکا تونی خط حمله بایرن را تشکیل می‌دهد و دوران خوبی را سپری می‌کند.
نخستین بازی بین‌المللی در مارس ۲۰۰۱ برابر تیم آلبانی ظاهر شد. در آن بازی آلمان دو بر یک آلبانی را شکست داد و گل دوم را کلوزه به ثمر رساند. وی در جام‌جهانی ۲۰۰۲ پنج گل به ثمر رساند. کلوزه با به ثمر رساندن پنج گل بهترین گلزن و برنده کفش طلایی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان شد. او ۷۱ گل ملی را به ثمر رسانده‌است. وی از موفق‌ترین گلزنان تاریخ ملی فوتبال آلمان بحساب می‌آید.
همچنین وی به همراه دیگر بازیکنان تیم ملی فوتبال آلمان جام قهرمانی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ را بالای سر برد؛ و با دو گلی که در این رقابت‌ها به ثمر رساند با ۱۶ گل بهترین گلزن ادواری جام جهانی لقب گرفت.
دُلفین فرفرهhttp://www.irandeserts.com/content/درگاه_کویر/پوشش_جانوری/پستانداران_ايران_2/راسته_آب_بازان/دلفین_فرفره.htm یا دلفین چرخان یکی از گونه‌های دلفین است.
این دلفین کوچک‌جثه در کرانه‌های آب‌های گرمسیری سراسر جهان یافت می‌شود.
دلفین فرفره به خاطر پرش‌های خود که در آن گرد یک محور به صورت عمودی می‌چرخد معروف است.
رنگ این دلفین‌ها خاکستری تیره است که در ناحیه دم، پشت و گلو تکه‌های تیره‌تری دارد. رنگ روی شکم آن‌ها معمولاً سفید کرم‌رنگ است ولی تفاوت‌های زیادی در این مورد وجود دارد.
پوزه دلفین‌های چرخان دراز و باریک است و نوک پوزه آن‌ها تیره‌رنگ است. باله‌های آن‌ها نیز برای دلفین‌هایی با این اندازه دراز به شمار می‌آیند. دلفین‌های فرفره در میان آب‌بازان متنوع‌ترین جانور هستند.
صدای این دلفین‌ها نوعی تق‌تق و سوت زدن و ضربه‌های پیاپی است. این صدا آمیزه‌ای از پژواک‌یابیecholocation و ارتباط است.
دلفین‌ها به وسیله پژواک‌یابی می‌توانند اشیاء را در آب‌های تیره و تاریک نیز ردیابی کنند.
آن‌ها با آرایه‌ای پیچیده از صداهای سوت‌مانند با یکدیگر صحبت می‌کنند. دلفین‌های فرفره به وسیله سوت‌های ویژه و در همان حال خارج کردن رشته‌ای از حباب از منفذ هواگیری (هواگیر)،blowhole هویت شخص خود را برای دیگر دلفین‌ها مشخص می‌کنند. به این سوت‌ها، سوت‌های شناسه‌ایsignature whistles گفته می‌شود.
دلفین فرفره چهار زیرگونه دارد:
زیر آسمان شهر سریالی کمدی است که در سال ۱۳۸۰ خورشیدی از شبکه ۳ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش می‌شد. این سریال کمدی را می‌توان یکی از خاطره‌انگیزترین و موفق‌ترین سریال کمدی در دهه ۸۰ شمسی برشمرد.
این سریال به دلیل پخش و گروه موفق، توانست از مجموعه‌های بسیار موفق صدا و سیمای ایران بشود. در ادامه زیر آسمان شهر ۱، سری دوم سریال با عنوان زیر آسمان شهر ۲ با حضور یک خانواده جدید (برزو ارجمند و شهرزاد جواهری) به روی آنتن رفت. همچنین در این سریال مینا بویوک جعفرزاده نقش مادر بهروز پیرپکاجکی را ایفا می‌کند و پرستو صالحی نقش خواهر بهروز را بازی می‌کند.
کیومرث ملک‌مطیعی از ابتدای سری اول به شخصیت‌های سریال پیوست و نقش پدربزرگ دکتر مهرتاش سرایدار را بازی کرد که در سومین قسمت حضورش در سریال با خانم فرامرزی (ملکه رنجبر) ازدواج کرد.
همچنین، در سری دوم این سریال به بهانه این که یوسف تیموری عمل جراحی انجام داده مجید صالحی جایگزین او شد و نقش فولاد را بازی کرد.
سریال زیر آسمان شهر آخرین تجربه کامران ملک‌مطیعی پیش از ممنوع التصویر شدن (به دلیلی اتهامات واهی و بی اساس) در ایران بود اما در سری دوم با اینکه وی جلوی دوربین حاضر نشد اما بارها در سری دوم از وی، دکتر سرایدار و پسرش ارژنگ یاد شد.
بعد از سری دوم سریال، در سال ۱۳۸۱ سری سوم سریال با حضور تیم کاملاً جدیدی به روی آنتن رفت. در این سری، اکبر عبدی، رضا ژیان، رامین پرچمی، حسن پورشیرازی، اکرم محمدی و غزل صارمی به باقی‌ماندگان سری‌های قبل یعنی مهران غفوریان، کیومرث ملک‌مطیعی و ملکه رنجبر اضافه شدند. این سریال یکی از آخرین کارهای رضا ژیان پیش از درگذشت او بود.
طبق گفته مهران غفوریان در خندوانه و دورهمی سری چهارم "زیر آسمان شهر" با همکاری رضا عطاران و سیروس میمنت و تیم بازیگری حمید لولایی، یوسف تیموری، ملکه رنجبر در حال ساخت بود که بعد از مدتی به علت بیماری ملکه رنجبر منتفی شد.خشایار مستوفی باز هم زیر آسمان شهر ، وب‌سایت جام‌جم آنلاین، ۸ دی ۱۳۸۰.
در این سریال، در قالب روایتی طنز، زندگی قشرهای مختلف شهر در کنار یکدیگر به تصویر کشیده شده‌است.سریال زیر آسمان شهر ۲ ، شبکه آی‌فیلم، بازیابی در ۱۵ مرداد ۱۳۹۴. تمام داستان در قسمت اول در یک آپارتمان می‌گذرد که چند همسایه در آن زندگی می‌کنند؛ از جمله یک دکتر و پسرش، زن و شوهری جوان و پیرزنی با دخترش.
سپ مایر (زادهٔ ۲۸ فوریه ۱۹۴۴ متن، باواریا) بازیکن فوتبال آلمانی است.
وی به همراه شاگرد خود الیور کان نام آورترین و موفق‌ترین دروازه‌بانی است که تاریخ این رشته در آلمان به خود دیده است.
او که سال‌ها محافظ دروازه تیم ملی فوتبال آلمان و باشگاه بایرن مونیخ بود، در دوره شانزده ساله فعالیت ورزشی حرفه‌ای خود، به تمامی افتخارهایی که یک بازیکن فوتبال می‌تواند به آن‌ها دست یابد، رسید.
در هشت سالگی شروع به بازی فوتبال کرد. نخست در خط حمله بازی می‌کرد و حتا یکبار در نوجوانی آقای گل مسابقات محلی شد.
چهارده ساله بود که در بازی نهایی مسابقات جوانان، با تیم خود اس.فاو.هار در مقابل تیم جوانان بایرن مونیخ قرار گرفت. در آن بازی، دروازه‌بان اصلی تیم او به دلیل آسیب‌دیدگی نتوانست حضور یابد و مربی تیم به ناچار سپ مایر را درون دروازه جای داد.مایر جوان و بی‌تجربه اگر چه نتوانست از شکست ۱۲بر صفر تیم خود در مقابل تیم جوانان بایرن مونیخ جلوگیری کند، اما در آن بازی با پرش‌های شگفت انگیز و حرکات دلیرانه توانست مانع از شکست سنگین‌تر تیم خود شود.
بی‌دلیل نبود که در همان بازی مورد توجه مربی تیم بایرن مونیخ قرار گرفت و وی به او پیشنهاد پیوستن به این تیم را کرد.
سپ مایر در آن زمان این پیشنهاد را رد کرد و در تیم خود ماند تا همچنان در خط حمله بازی کند. اما هر چه بیشتر می‌گذشت، مربی تیمش از او بیشتر به عنوان دروازه‌بان استفاده می‌کرد و سرانجام در سال ۱۹۵۹به مونیخ رفت.
سپ مایر در سال ۱۹۶۴دروازه‌بان ثابت تیم بایرن مونیخ و جزوی از محور اسطوره‌ای "مایر بکن‌باوئر مولر" شد. با همین بازیکنان بود که باشگاه بایرن مونیخ به دسته اول صعود کرد. پس از آن این باشگاه سیر صعودی بی‌وقفه خود را در گستره ملی و بعدها در سطح اروپا آغاز کرد.وی در سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۸۰ عضو ثابت تیمش بود و هرگز بایرن را ترک نکرد.او در ۱۵ سال حضور در بایرن مونیخ ۵۳۶ دیدار انجام داد و به تمامی افتخارات ممکنه در عرصه باشگاه دست یافت.
سپ مایر به تیم ملی فوتبال آلمان دعوت شد و نخستین بازی خود را به عنوان دروازه‌بان این تیم در سال ۱۹۶۶در دوبلین مقابل ایرلند انجام داد. در آن بازی آلمان با نتیجه چهار بر صفر حریف خود را درهم کوبید.مایر در همان سال، در مسابقات جام جهانی فوتبال در لندن، همراه تیم ملی فوتبال آلمان بود، اگر چه به عنوان دروازه‌بان ذخیره.آلمان در رقابت‌های آن دوره، در بازی نهایی در ورزشگاه ویمبلی و در نتیجه یک گل جنجالی، مقابل تیم ملی فوتبال انگلستان شکست خورد و به مقام دوم رسید.پس از آن دوره از مسابقات، عصر طلایی سپ مایر آغاز شد. او تدریجاً با جاگیری‌های تیزبینانه، واکنش‌های سریع، شیرجه‌های شگفت انگیز، پرش‌های تماشایی و حرکات ناگهانی و غیرقابل پیش‌بینی، به دروازه‌بان شماره یک و بی‌چون وچرای آلمان تبدیل شد. دیگر همگان با اشاره به دهستان زادگاه او، از گربه آنتسینگ سخن می‌گفتند.مایر در بازی‌های جام جهانی مکزیک در سال ۱۹۷۰دروازه‌بان شماره یک آلمان بود. آلمان در آن دوره از مسابقات در دیدار یک چهارم نهایی در مقابل انگلستان با نتیجه سه بر دو پیروز شد، اما در بازی نیمه‌نهایی در مقابل تیم ملی فوتبال ایتالیا (در بازی قرن) با نتیجه چهار بر سه شکست خورد و در پایان پس از برزیل و ایتالیا به مقام سوم بسنده کرد. اگر چه این برای مایر افتخار کوچکی نبود، اما دریافت شش گل در آن دو بازی تاریخی، بسیاری از کارشناسان فوتبال را به این نتیجه رساند که اگر چه تیم ملی آلمان دارای یک دروازه‌بان خوب است، اما این دروازه‌بان هنوز در اندازه‌های جهانی نیست.
هلموت شون مربی تیم ملی فوتبال آلمان، بی‌توجه به منتقدان، همچنان به سپ مایر اعتماد کرد و او نیز در سال‌های بعد شایستگی کامل خود را نشان داد و منتقدان را خاموش ساخت. مایر در سال ۱۹۷۲با تیم ملی فوتبال آلمان در بلژیک به مقام قهرمانی جام ملت‌های اروپا رسید و دو سال بعد در مسابقات جام جهانی فوتبال در آلمان قهرمان جهان شد. مایر را در این دوره، یکی از بزرگ‌ترین و موفق‌ترین دروازه‌بانان جهان لقب دادند.
فرانتس بکن‌باوئر "قیصر" فوتبال آلمان، مایر را با فاصله زیاد نسبت به دیگران، بهترین دروازه‌بان تاریخ فوتبال آلمان می‌داند. در ستایش او می‌گفتند: هر گلی که وارد دروازه مایر شود، غیرقابل مهار بوده‌است! از ویژگی‌های مایر، تمرینات غیرعادی او بود. برای نمونه مرغی را در میدان وسیع فوتبال رها می‌ساخت و سپس با شیرجه‌های تماشایی تلاش می‌کرد پرنده را به چنگ آورد! در انتقاد از قصور بازیکنان خودی صریح بود. حتا زمانی که بکن‌باوئر، بازیکن استثنایی هم‌باشگاهی او در دو بازی پی درپی، اشتباهاً دو گل وارد دروازه خودی کرد، مایر از مربی تیم خواسته بود که یکی از مدافعان تیم را مامور کنترل بکن‌باوئر کند تا او دوباره به تیم خودی گل نزند!مایر خیال داشت تا چهل سالگی درون دروازه بایستد و به رکورد ۱۰۰بازی برای تیم ملی دست یابد، اما در سال ۱۹۷۹بر اثر یک حادثه سنگین رانندگی که به آسیب‌دیدگی شدید او منجر گردید، به حضور خود در میدان‌های ورزشی پایان داد. با این حال وی از فوتبال دل نکند و به عنوان مربی دروازه‌بانان به فعالیت پرداخت.
افتخارات زیادی در کارنامه ورزشی سپ مایر ثبت شده‌است. وی علاوه بر قهرمانی جهان و اروپا، چهار بار با بایرن مونیخ قهرمان آلمان، سه بار قهرمان باشگاه‌های اروپا و یک بار قهرمان باشگاه‌های جهان شد. مایر سه بار به عنوان بهترین بازیکن آلمان انتخاب گردید و افزون بر آن، کارشناسان فوتبال او را به عنوان بهترین دروازه‌بان تاریخ فوتبال آلمان برگزیدند.نام سپ مایر از طرف فدراسیون بین‌المللی فوتبال (فیفا)، در رده‌بندی بهترین دروازه‌بانان تاریخ فوتبال جهان، پس از لئویاشین دروازه‌بان افسانه‌ای شوروی سابق، گوردون بنکس گربه‌چالاک انگلستان و دینو زوف دیوار استوار تیم ملی فوتبال ایتالیا، در جایگاه چهارم قرار گرفته‌است.
دستور تشکیل محافل روحانی توسط بهاءالله در کتاب اقدس داده شده‌است و حداقل تعداد اعضای این جمع را ۹ نفر اعلام می‌کند.کتاب اقدس بند ۳۰، همچنین یادداشت ۴۹ و ۵۰ صفحهٔ ۱۳۹
اولین محفل روحانی رسمی در تهران و در سال ۱۸۹۷ تحت نظر عبدالبهاء و توسط «حاجی آخوند» (ملا علی‌اکبر شهمیرزادی، معروف به «حاجی آخوند»؛ یکی از مبلغان پیشین دین اسلام و جزو ۱۹ حواری حسین‌علی نوری-نخستین پیروان بهاءالله-) از ایادیان امرالله تشکیل شد. به خاطر آزار و اذیت بهائیان ایران این محفل هم وظیفه محلی و هم ملی را بر عهده گرفت.Moojan Momen, “Haji Akhund,” http://www.northill.demon.co.uk/relstud/akhund.htm . محفل روحانی ایران در سال ۱۳۶۲ و پس از انقلاب، توسط نظام جمهوری اسلامی در ایران غیرقانونی اعلام شد.«اظهارات دادستان کل انقلاب…» کیهان هوایی، ۱۳۶۲/۶/۳۰ و پس از آن جمع جایگزین یاران ایران مسئولیت اداره امور جامعه بهائی را بر عهده گرفت.
از ابتدای انقلاب تا نیمه سال ۱۳۵۹، اعضای محفل روحانی ملی به‌طور مستمر مورد آزار و اذیت قرار گرفتند. در اسفند ماه ۱۳۵۸، حسین نجی، عضو محفل روحانی ملی، تلگرامی به خمینی، رئیس‌جمهور بنی صدر، دادستان کل دادگاه انقلاب، علی قدوسی و سازمان مرکزی نظام پزشکی فرستاد و در آن چندین فقره حمله به منزل مسکونی‌اش توسط افراد مسلح و دستگیری همسرش را شرح داد. وی خواستار توصیه در مورد چگونگی توقف این تعرضات شد. شکایت نامبرده چندان مورد توجه قرار نگرفت.ترجمه «نامه دکتر نجی، عضو محفل روحانی ملی (۱۳۵۹) (NSA)» (موجود در آرشیو مرکز اسناد حقوق بشر ایران). هر نه عضو محفل روحانی ملی به همراه دو نفر از معاونین مشاوره قاره‌ای در یکی از جلسات محفل روحانی ملی در یک منزل شخصی، توسط افراد سپاه پاسداران انقلاب در ۳۰ مرداد ۱۳۵۹ و بدون رعایت تشریفات قانونی دستگیر شدند.«گزارش جامعة بین‌المللی بهاییان به کمیسیون فرعی سازمان ملل در مورد جلوگیری از تبعیض و حمایت از اقلیتها»، جلسه سی و چهارم، ۶ شهریور ۱۳۶۰. مطابق «دنیای بهایی هجدهم»، رک. زیرنویس ۱۱۳، ص. ۲۵۷، افرادی که ناپدید شده عبارت بودند از: آقایان عبدالحسین تسلیمی، هوشنگ محمودی، ابراهیم رحمانی، دکتر حسین نجی، منوچهر قائم مقامی، عطاالله مقربی، یوسف قدیمی، خانم بهیه نادری و دکتر کامبیز صادق زاده. دو نفر از معاونین مشاوره قاره‌ای، دکتر یوسف عباسیان و دکتر حشمت الله روحانی نیز ناپدید شدند.