moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در سال ۱۶۱۰ هلندی‌ها پست تجاری پالیکاتا (پولیکات کنونی) را به عنوان مرکز مستعمره ساحل کوروماندل تأسیس کردند. فرانسوی‌ها، دانمارکی‌ها و انگلیسی‌ها نیز پایگاه‌های تجاری ایجاد کردند. کمپانی هند شرقی بریتانیا با ترفند تفرقه بینداز و حکومت کن، توانست نفوذ زیادی در منطقه به دست آورد و پس از چند جنگ نیز تمامی متصرفات قدرت‌های اروپایی به جز مستعمره پودوچری فرانسه را تسخیر کرد. بریتانیایی‌ها چهار جنگ با پادشاهی میسور انجام دادند، پیش از اینکه در نهایت تمام این امپراتوری را کنترل کنند و تمام جنوب هند را به تصرف خود درآورند. این منطقه توسط آنها حوزه ریاستی مدرس (استان مدرس) نامیده شد و بخشی از هند بریتانیا شد. پس از استقلال هند در سال ۱۹۴۷، این ایالت به ایالت مدرس تغییر نام داد. بین سالهای ۱۹۵۳ و ۱۹۵۶، این ایالت بین آندرا پرادش، میسور (بعدها کارناتاکا)، ایالت جدید کرالا و ایالت باقی مانده مدرس تقسیم شد. مدرس در سال ۱۹۶۸ تا حدودی در راستای اعلام مقاومت علیه رسمی شدن زبان هندی به عنوان زبان ملی کل هند، به تامیل نادو تغییر نام داد.
تامیل نادو با سه ایالت دیگر هند هم‌مرز است: کرالا در غرب، کارناتاکا در شمال غربی و آندرا پرادش در شمال. در سواحل شرقی، این ایالت همچنین با دوازده منطقه از قلمرو اتحادیه پودوچری (به‌طور خاص، نواحی بخش پودوچری و کارایکال) هم‌مرز است. در شرق و جنوب، تامیل نادو دارای ۹۰۷ کیلومتر خط ساحلی در خلیج بنگال، تنگه پالک، خلیج منار و (در منتهی الیه جنوب غربی) اقیانوس هند است.
کرانهٔ همراستا با خلیج بنگال از نظر تاریخی به عنوان ساحل کوروماندل شناخته می‌شود. دماغه کانیاکوماری جنوبی‌ترین نقطه سرزمین اصلی هند است. کشور جزیره ای سری‌لانکا، واقع در جنوب شرقی تامیل نادو، دارای اقلیت قابل توجهی تامیل است.
ایالت تامیل نادو دارای یک دشت ساحلی نسبتاً وسیع است که در داخل قسمت جنوبی رشته‌کوه گهات شرقی قرار دارد و به موازات ساحل امتداد دارد. زمین‌های این ایالت در امتداد ساحل شرقی هموار و در شمال و غرب تپه‌ماهوری است. وسیع‌ترین بخش دشت‌های شرقی، دلتای حاصلخیز رودخانه کاوِری است. دورتر در جنوب، زمین‌های مسطح خشک اطراف شهرهای راماناتاپورام و مادورای قرار دارند.Tamil Nadu | History, Map, Population, Capital, & Government. (2022). Encyclopedia Britannica. Retrieved 15 June 2022, from https://www.britannica.com/place/Tamil-Nadu
قله‌های بلند گهات غربی در امتداد مرز غربی این ایالت قرار دارند. بخش‌های مختلف این رشته کوه - از جمله تپه‌های نیلگیری، آنایمالای و پالنی - دارای قله‌هایی با ارتفاع بیش از ۲۴۰۰ متر هستند. قله آنای با ارتفاع ۲۶۹۵ متر در تپه‌های آنایمالای، بلندترین کوه در شبه جزیره هند است.همان منبع. کوهستان گهات شرقی چندین بار در طول خود توسط دره‌های رودخانه‌ای بریده می‌شود که بزرگ‌ترین آنها کاوری است. بیشتر به سمت داخله کشور، ارتفاعات دکن قرار دارند. در جنوب شرقی مناطق کوهستانی مرتفعی مانند نیلگیری و هل وجود دارد که هر دو بخشی از گهات غربی هستند.
حدود ۱۸ درصد از مساحت تامیل نادو پوشیده از جنگل است. به دلیل تراکم بالای جمعیت در مناطق پست، مناطق جنگلی بزرگتر و پیوسته تقریباً تنها در کوهستان‌ها یافت می‌شود. در ارتفاعات بالای ۱۵۰۰ متری کوه‌های نیلگیری، پالانی و هل، جنگل‌های برگ‌ریز بارانی استوایی همیشه‌سبز با ساختار طبقه‌بندی معمولی این گونه جنگل‌ها وجود دارد. ردیف بالا با درختان بلند و باریک مشخص شده‌است که ارتفاع برخی از آنها بیش از ۴۰ متر است. در مناطق پست، علفزارهایی مانند ساوانا غالب است که بیشتر آنها به زمین‌های زراعی و زیر کشت تبدیل شده‌اند. بقایای پوشش گیاهی جنگلی خشک اولیه را فقط می‌توان گاهی اوقات در کنار رودخانه‌ها و در زمین‌های ناهموار یافت. جنگل‌های خشک همیشه‌سبز زمانی شکل مشخص پوشش گیاهی برای نوار باریکی در امتداد ساحل کروماندل بودند. امروزه این جنگل‌ها به جز نخلستان‌های پراکنده که کمتر از یک درصد از مساحت اصلی جنگل را تشکیل می‌دهند، نابود شده‌اند یا حداقل به شدت تخریب شده‌اند. جنگل‌های حرا نیز هنوز در تالاب‌های دلتای مصب کاوری، در خلیج منار و بین انور و پولیکات در شمال چنای وجود دارند. با این حال با مداخله انسان محدوده حرا بیش از پیش به عقب رانده می‌شود و تنوع زیستی آنها محدود می‌شود.Seite „Tamil Nadu“. In: Wikipedia – Die freie Enzyklopädie. Bearbeitungsstand: 15. April 2022, 08:12 UTC. URL: https://de.wikipedia.org/w/index.php?title=Tamil_Nadu&oldid=222084826 (Abgerufen: 16. Juni 2022, 07:52 UTC)
تامیل نادو از نظر اداری به ۳۸ بخش تقسیم می‌شود. در زیر فهرستی از بخش‌های کنونی این ایالا آمده‌است:
اقتصاد تامیل نادو دومین اقتصاد بزرگ در هند است، با تولید ناخالص داخلی (GSDP) 24.85 لک کرور روپیه (۳۳۰ میلیارد دلار آمریکا) و دارای یازدهمین بالاترین GSDP سرانه کشور با ۲۲۵۱۰۶ روپیه (۳۰۰۰ دلار آمریکا). این ایالت در میان تمام ایالت‌های هند در شاخص توسعه انسانی رتبه یازدهم را دارد. تامیل نادو شهرنشین‌ترین ایالت هند و یکی از صنعتی‌ترین ایالت‌هاست. بخش تولید بیش از یک سوم تولید ناخالص داخلی ایالت را تشکیل می‌دهد.} صنعت گردشگری آن در میان ایالت‌های هند از بزرگ‌ترین‌ها است. صنعت فیلم تامیل نقش مؤثری در فرهنگ عمومی این ایالت دارد.
صنایع عمده در این ایالت عبارتند از تولیدات پنبه، وسایل نقلیه تجاری سنگین، قطعات خودرو، واگن‌های راه‌آهن، پمپ‌های برق، صنایع دباغی چرم، سیمان، شکر، کاغذ، خودرو و کبریت ایمنی. صنایع دانش‌بنیان مانند آی‌تی و فناوری زیستی نیز تبدیل به محرک بزرگ صنعتی در تامیل نادو شده‌است. پارک فناوری تایدل (TIDEL) در تارامانیِ چنای در این زمینه اهمیت دارد.About Tamil Nadu | Tamil Nadu Government Portal. (2022). Tn.gov.in. Retrieved 15 June 2022, from https://www.tn.gov.in/tamilnadustate
پارلمان تامیل نادو، مانند اکثر ایالت‌های هند، یک سیستم تک‌مجلسی دارد. این "ویدان سبها" دارای ۲۳۴ صندلی است. انتخابات پارلمانی معمولاً هر پنج سال یکبار برگزار می‌شود. تا سال ۱۹۸۶، تامیل نادو یک مجلس قانونگذاری دو مجلسی داشت.
این ایالت بیشتر تحت سلطه احزاب دراویدی است، عمدتاً دراویدا مونترا کاژاگام (DMK) و آنا دراویدا مونترا کاژاگام (AIADMK) که در سال ۱۹۷۲ از هم جدا شد. هر دو حزب ماهیت سوسیال دموکراتیک دارند و طرفدار استقلال سیاسی، زبانی و فرهنگی بیشتر برای تامیل نادو هستند. تنها حزب ملی مهم در این ایالت کنگره ملی هند (INC) است. از سال ۱۹۶۷، DMK و AIADMK چندین بار قدرت را تغییر دادند و از آن زمان تنها این دو حزب به سروزیر کمک کردند.
از سال ۱۹۸۹، رهبران حزب جی‌للتا (AIADMK) و ام. کارونانیدی (DMK) رهبران سیاسی اصلی در تامیل نادو بودند. آنها در هفت انتخابات پارلمانی پیاپی با یکدیگر رقابت کردند و هر دو چندین بار نخست‌وزیر بودند. در طول انتخابات پارلمانی ۲۰۱۶، DMK به دستاوردهای قابل توجهی دست یافت، اما AIADMK موفق شد اکثریت بزرگ خود را که پنج سال قبل به دست آورده بود، علیرغم از دست دادن جزئی کرسی‌ها، حفظ کند. جایالالیتا برای ششمین بار به عنوان سروزیر گمارده شد، اما در اواخر سال ۲۰۱۶ درگذشت. اداپادی ک. پالانیسوامی متعاقباً به عنوان رهبر جدید حزب و دولت انتخاب شد.
توزیع کرسی‌های پارلمان تامیل نادو در انتخابات ۲۰۱۶ به شرح زیر تعیین شد:
فرماندار ایالت تامیل نادو رئیس دولت است و برای یک دوره پنج ساله توسط رئیس‌جمهور هند منصوب می‌شود. نقش فرماندار عمدتاً تشریفاتی است و قدرت اجرایی واقعی در اختیار شورای وزیران به ریاست وزیر ارشد است.
معروفیت تامیل نادو به خاطر وجود معابد پرشمار هندو با معماری دراویدی، مانند نیایشگاه شهر مادورای است. مردم تامیل همچنین به این امر که زبان تامیل از دوران باستان تغییر کمی کرده و به ادبیات سانگام که به این زبان نوشته شده‌است می‌بالند.
صنعت فیلم‌سازی مدرس هر ساله شمار زیادی فیلم به زبان تامیلی ساخته و اکران می‌کند. بیشتر استودیوهای فیلم‌سازی این ایالت در محلی به نام کودام‌باکام در نزدیکی چنای قرار دارند و به همین دلیل است به صنعت فیلم‌سازی این ناحیه کالی‌وود هم می‌گویند. برای مدت طولانی این محل مرکز فیلم‌سازی به چهار زبان اصلی جنوب هند بود.
ویژگی آشپزی تامیل نادو استفاده از برنج، حبوبات و عدس است. عطر و طعم متمایز غذاهای این ایالت با ترکیب ادویه‌هایی از جمله برگ کاری، تمر هندی، گشنیز، زنجبیل، سیر، فلفل، دارچین، میخک، هل، زیره، جوز هندی، نارگیل و گلاب به‌دست می‌آید.Ammal, Meenakshi, S. , The Best of Samaithu Paar: The Classic Guide to Tamil Cuisine: Penguin Books India آشپزی تامیل دارای غذاهای معروفی مانند دوسا، ادلی و وادا است که با سامبار و چاتنی سرو می‌شود. خوراک‌های تامیل را معمولاً به‌جای بشقاب بر روی برگ‌های درخت موز سرو می‌کنند و بیشتر با دست خورده می‌شود.Tamil Cuisine - Tamil Food. (2022). Tamilnation.org. Retrieved 16 June 2022, from https://tamilnation.org/culture/cuisine/cuisine.htm صبحانه ای که در هر دو ایالت کرالا و تامیل نادو محبوب است، ایدیاپ‌پام نام دارد که دارای رشته‌های خمیرمانند است.
منطقه چتیناد شامل کارایکوندی و مناطق مجاور آن به خاطر غذاهای سنتی گیاهی مانند ایدیاپ‌پام، اوتاپ‌پام، پال پانیارام و غذاهای غیر گیاهی که عمدتاً از مرغ تهیه می‌شوند، معروف است. غذاهای چتیناد در مناطق غیر تامیلی زبان نیز محبوبیت پیدا کرده‌است.
مادورای، تیرونلوِلی و سایر مناطق جنوبی تامیل نادو به خاطر غذاهای غیر گیاهی تهیه‌شده از گوشت گوسفند، مرغ و ماهی معروف هستند. پاراتای تهیه شده با آرد مایدا یا همه‌منظوره که تقریباً شبیه به پاراتای آرد گندم شمال هند است، در مراکز غذایی در تامیل نادو، به ویژه در مناطقی مانند مادورای، ویرودونگر، توتیکورین، تیرونلولی و نواحی مجاور سرو می‌شود. مادورای غذاهای منحصر به فرد خود را دارد مانند جیگارتاندا، موتای پاروتا (پاروتای چرخ کرده و تخم مرغ آسیاب شده)، پاروتیپال (تهیه‌شده از کنجاله)، کاریدوسای (دوسای با چاشنی گوشت گوسفند) و انایدوسای (دوسای با مقدار زیادی روغن) که به ندرت در سایر مناطق تامیل نادو یافت می‌شود.DeWitt, Dave and Nancy Gerlach. 1990. The Whole Chile Pepper Book. Boston: Little Brown and Co.
منطقه نانجیل‌نادو (منطقه کانیاکوماری) به دلیل کاری ماهی خود مشهور است زیرا این منطقه توسط سه پهنه آبی بزرگ آسیا احاطه شده‌است: (اقیانوس هند، دریای عرب و خلیج بنگال). ماهی بخش جدایی‌ناپذیر خوراک این ناحیه را تشکیل می‌دهد. روغن نارگیل به دلیل ریشه فرهنگی خود و در دسترس بودن نارگیل، پایه‌ای برای تقریباً تمام خوراک‌پزی‌ها در این منطقه است.
منطقه کونگونادو در غرب تامیل نادو، دارای غذاهای ویژه‌ای مانند سانتاکای/ساندهاوای (نودل‌مانندی از برنج)، اوپوتو (غذای شیرینی شبیه پیتزا با طعم شیرین است که در محوطه باز با چاشنی شیرین خشک می‌شود)، و کولا اوروندای (کوفته)، ثنگای پال (شیر شیرین و داغ تهیه‌شده از شکر زرد، نارگیل و دانه‌های پنبه)، اولوندو کالی (شیرینی تهیه‌شده از شکر زرد، روغن زنجبیل و ماش سیاه)، راگی پوتوماوو، آریسی پوتوماوو، واژایپو پوریال، کامبو پانیارام، راگی پاکودا، ثنگای پارپی، کادالای الیلو اوروندای، پوری اوروندای. محصولات طبیعی این منطقه مواد اصلی این غذای کونگاندو را تشکیل می‌دهد.Food, 1. (2022). 13 Best Tamil Recipes. NDTV Food. Retrieved 16 June 2022, from https://food.ndtv.com/lists/10-best-tamil-recipes-1231500
غذاهای تامیل‌های سری‌لانکا شباهت‌هایی به غذاهای تامیل نادو دارد اما غذاهای گیاهی و غیر گیاهی منحصر به فرد زیادی نیز دارد، ازجمله کیک برنجی بخارپز) و ایدیاپ‌پام یا سوای.
فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۶ ششمین بازی از سری بازیهای فوتبال تکاملی حرفه‌ای می‌باشد که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. همچنین اولین بازی از این سری می‌باشد که بر روی ایکس باکس ۳۶۰ و نینتندو دی اس نیز عرضه شد. نسخه ایکس باکس ۳۶۰ این بازی دارای گرافیک بهتری نسبت به دیگر نسخه‌ها بود. با این حال به خاطر محدودیت زمانی برای این نسخه، امکان ویرایش برای ایکس باکس ۳۶۰ وجود نداشت. نسخه ویندوز این بازی دارای موتور گرافیکی نسل بعدی ایکس باکس ۳۶۰ نبود ولی موتور آن همانند نسخه پلی استیشن ۲ این بازی بود.
در ابتدا قرار بود که بوندس لیگا به همراه جواز در این بازی وجود داشته باشد ولی کونامی مجبور شد که بوندس لیگا را از بازی حذف کند. یعنی بوندس لیگا در فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۶ حتی به صورت یک لیگ بدون جواز حضور ندارد. البته تنها تیم بایرن مونیخ که دارای جواز بود در این بازی آورده شد. با این حال نام اسپانسر این تیم از روی لباس تیم حذف شد.ویکی‌پدیای انگلیسی این بازی با نسخه بعدی‌اش، فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۲۰۰۸ جایگزین شد.
فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۶ اولین بازی در این سری بود که امکان مسابقات بین‌المللی در آن وجود داشت. معمولاً در نسخه‌های پیشین فقط در نسخه‌هایی که در ژاپن عرضه می‌شدند به صورت محدودی این قابلیت وجود داشت. به این صورت که فقط با تیم ملی ژاپن می‌توان به مسابقات جهانی راه یافت؛ ولی در فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۶ این قابلیّت وجود دارد که با هر تیم ملی دلخواهی می‌توان وارد مسابقات بین‌المللی شد. با این حال فقط تیم‌های ملی قارّه‌های آسیا، اروپا، آمریکای جنوبی و آمریکای مرکزی و شمالی در بازی وجود داشتند. با اینکه این مسابقات جواز نداشتند ولی شباهت بسیار زیادی به جام جهانی فوتبال دارد:
تیم‌های قابل بازی، قبل از شروع هر بازی قابل تغییرند.
مسابقات بین‌المللی فقط بر روی نسخه‌های ویندوز و پلی استیشن ۲ وجود دارد و برای نسخه‌های ایکس باکس ۳۶۰ و پلی استیشن همراه این سری از مسابقات وجود ندارد.
این قابلیت جدید این امکان را می‌دهد که پس از انتخاب تیم، سیستم به‌طور خودکار بازیکنان تیم، سیستم‌ها و استراتژی‌ها را مشخص می‌کند. اگر بازیکن از سبک تصادفی سیستم راضی نبود می‌تواند یکبار دیگر دستور انتخاب تصادفی را به سیستم بدهد. این قابلیت جدید در ایکس باکس ۳۶۰ وجود ندارد.
یک قابلیت جدید در شبکه PES وجود گروه می‌باشد. به این صورت که چندین دوست با هم می‌توانند یک گروه تشکیل بدهند و یک نفر را به عنوان سرگروه انتخاب کنند. با بردن هر یک از اعضاء تیم از یک تیم که در گروه خودشان نباشد، امتیازی به گروه اضافه می‌شود. خود اعضاء گروه هم می‌توانند با یکدیگر بازی کنند. اگر فرد جدیدی بخواهد عضو یک گروه بشود نیاز به اجازه سرگروه دارد. همچنین سرگروه می‌تواند یک دعوتنامه برای بقیه بازیکنان بفرستد. در ابتدا فقط ۱۰ نفر می‌توانند عضو یک گروه باشند ولی امکان ارتقاء تعداد اعضاء گروه تا ۳۰ نفر نیز وجود دارد. گروه‌ها با توجه به امتیازشان رتبه‌بندی می‌شوند. بالاترین سطح در بازی، سطح ۱۴ می‌باشد. هر بار که گروهی یک سطح بالاتر برود، امکانات جدیدی به گروه و اعضاء گروه داده می‌شود. همانند ارتقاء تعداد اعضاء گروه یا لباس‌های جدید مانند لباس پنگوئن و ...
با اینکه نسخه این بازی برای ایکس باکس ۳۶۰ بسیاری از امکانات و قابلیت‌هایی که برای دیگر نسخه‌ها وجود داشت را نداشت، ولی تنها نسخه‌ای بود که اختیارات بیشتری برای پاس دادن نسبت به دیگر نسخه‌ها داشت. همین‌طور نسبت به نسخه پلی استیشن ۲، توپ دارای فیزیک بهتری بود. همچنین در مورد ارتباط شبکه‌ای، با اینکه سال‌ها از انتشار این بازی می‌گذرد، همچنان در شبکه، بازیهای زیادی شکل می‌گیرد.
در سال ۲۰۰۶، فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۶ نمره عالی ۱۰/۱۰ را از مجله رسمی پلی استیشن ۲ در بریتانیا کسب کرد که نمره‌ای بالاتر از رقیب خود، یعنی فیفا ۰۷(۹/۱۰) بود. با این حال نسخه پلی استیشن همراه این بازی به خاطر سرعت بارگذاری کم و امکانات کم در قسمت ویرایش نمره کمتری از فیفا ۰۷ به دست آورد.
شمس‌العماره نام یک مجموعه تلویزیونی به کارگردانی سامان مقدم است که پخش آن از ۳ مرداد ۱۳۸۸ از شبکه دو شروع شده بود.لبخندهای شبانه یا سریال طنز شمس‌العماره
لیلا (هانیه توسلی) دختری است لجباز و استقلال گرا که قصد ادامه تحصیل در خارج از کشور را دارد، در هنگام جشن عروسی شکور (امیرحسین رستمی)، پدر لیلا در اثر خوردن شیرینی (بیماری دیابت) فوت می‌کند، او پیش از این وصیتنامه‌ای را به همراه خواهر خود شمسی (مهرانه مهین ترابی) تنظیم می‌کند که طبق آن اگر لیلا با خواستگار مورد نظر ایشان در میان ۱۲ نفر ازدواج کند، تمام شمس‌العماره به او می‌رسد. لیلا از اینکه این یک نفر شخص «نشان شده» کدام است بی‌خبر است و با این داستان پای خواستگارهای مختلف به خانه باز می‌شود.
برده‌داری در اسلام پذیرفته شده و احکام بردگی به‌طور گسترده در متون اسلامی، قرآن، روایات و نظرات فقهی و اخلاقی بزرگان اسلام مطرح شده و مورد تأیید و عمل پیامبر اسلام و ائمه شیعه در عصر خود بوده‌است. محمد، پایه‌گذار اسلام و یارانش در طول حیاتشان بردگان زیادی داشته، خریده، مبادله یا آزاد کردند. در اسلام بردگی به دو صورت ایجاد می‌شود: یکی برده‌سازی غیرمسلمانان که از طریق به اسارت درآوردن آنان انجام می‌شود؛ اما مسلمان را به هیچ وجه نمی‌توان برده ساخت و بردگان مسلمان افرادی هستند که در طول عمر خود مسلمان شده‌اند؛ البته وضعیت‌هایی نیز وجود داشت که در آن، پیروان یک فرقه پیروان فرقهٔ دیگر را به کفر متهم کرده و آنان را به بردگی می‌گرفتند. برده‌سازی مسالمت‌آمیز و بدون جنگ نیز از طریق معامله با قبایل بومی، خریدن یا ربودن افراد و همچنین دریافت برده به عنوان خراج از بعضی سرزمین‌ها رواج بسیاری داشته و امواج بزرگ بردگان معمولاً از طریق معامله وارد جهان اسلام می‌شدند.
در شریعت اسلامی برده ماهیتی دوگانه دارد از سویی به عنوان یک کالای دارای ارزش مالی متعلق به مالک خود است و از سوی دیگر به عنوان یک باشندهٔ انسانی موضوع حقوق و تکالیف است. این حقوق و تکالیف در برخی موارد مشابه افراد آزاد و در برخی موارد متفاوت از آن‌هاست.
به‌طور تاریخی در جهان اسلام برده‌داری اهمیت اقتصادی، اجتماعی و سیاسی زیادی داشته‌است و از بردگان استفاده‌های جنسی و جسمی می‌شده‌است به طوریکه زنان برای استفاده جنسی و مردان نیز برای استفاده جسمی و بیگاری بهره‌برداری می‌شدند و از حقوق بشری برخوردار نبوده‌اند. از بردگان زن معمولاً برای کار خانگی و ارائهٔ خدمات جنسی به مالکانشان استفاده می‌شد (که قرآن آن را اجازه داده‌است)، گروهی نیز به تن‌فروشی وادار می‌شدند -که در قرآن منع شده‌است- و گروهی نیز بر اثر توجه مالک یا برده‌فروش به تعلیم موسیقی و شعر و ادب می‌پرداختند. اما بردگان مرد به کارهای متنوعی از قبیل محافظت از اشخاص، سپاهی‌گری و فعالیت در مزرعه یا کارهای بازرگانی مالک خود مشغول بودند. برخی بردگان مرد نیز اخته شده و به کارهای خانگی گماشته می‌شدند.
افول برده‌داری در سدهٔ نوزدهم و بیستم میلادی به‌طور تدریجی با فشار قدرت‌های استعماری به ویژه بریتانیا و فرانسه که بخش‌های بزرگی از جهان اسلام را به تسلط خود درآورده بودند، اتفاق افتاد.
برده‌داری در اسلام از موضوعات چالش‌برانگیز دین اسلام است. اگرچه امروزه برده‌داری در دید عرف امری مذموم و ناپسند بوده و از ضوابط حتمی حقوق بشر به‌شمار می‌رود، ولی همچنان اکثریت روحانیون مسلمان معاصر نسبت به این پدیده سکوت اختیار نموده و حتی گروهی از ایشان، به صراحت از برده‌داری دفاع می‌کنند. برای مثال محمدتقی مصباح یزدی می‌گوید: «مسئله بردگی فی‌الجمله در اسلام پذیرفته شده‌است و ما از آن دفاع می‌کنیم.»
متقابلاً گروهی دیگر از روحانیون معاصر مانند سیدمحمدحسین طباطبائی و سیدمحمود طالقانی، تنها طریق معتبر بردگی را اسارت کفار حربی در جهاد می‌دانند و چنین بردگی‌ای را به لحاظ غیبت فعلی امام زمان، عملاً منتفی می‌دانند. میرزا ابوالحسن شعرانی می‌گوید: «بردگی در شریعت اسلام مجاز است. اما منحصر به آنکه در جهاد شرعی از کفار اسیر بگیرند و در این زمان که امام علیه‌السلام غایب است، موضوع بردگی فعلاً منتفی است» البته بر اساس نظریهٔ ولایت فقیه که حکومت جمهوری اسلامی ایران بر اساس آن تأسیس شده بسیاری از اختیارات امام معصوم به فقیه جامع‌الشرایط منتقل و جهاد شرعی امکان‌پذیر شده‌است.
مصطفی محقق داماد نیز معتقد است احکام امضایی اسلام به دو دستهٔ «مطلوب» و «تحمیلی» تقسیم می‌شوند. احکام تحمیلی نه به دلیل مطلوبیت و پسندیدگی بلکه به دلیل شیوع عرفی و محذورات اجتماعی در ممنوعیت آن‌ها، مورد تأیید اسلام قرار گرفته‌اند. این دسته احکام مقید به رواج عرفی هستند و اگر در طول زمان متروک شوند، حکم شرع تغییر می‌یابد. وی معتقد است این‌گونه احکام مصادیق زیادی دارند و برده‌داری یکی از آن‌هاست.سید مصطفی محقق داماد، "قواعد فقه: بخش مدنی (مالکیت - مسئولیت)،" تهران: مرکز نشر علوم اسلامی، چاپ سیزدهم، ۱۳۸۵، ص ۶، نماز جمعه یا قیام توحیدی هفته، دفتر نشر جمعه، ۱۳۵۷
سید احمد خان هندی، مجدِّد اجتماعی هند، از این نظر دفاع می‌کند که در قرآن گرفتن بردگان جدید منع شده‌است. امیرعلی هندی نیز رسم بردگی را از رسوم جاهلی می‌دانست که اسلام، تنها به ضرورت زمانه، با آن مدارا نموده در عین آن‌که بالقوّه آن را لغو کرده‌است.
فقهای اسلامی در کتاب‌های خود به تبع آیات و روایات بابی را تحت عنوان «کتاب العتق» باز کرده و احکام آن را به‌طور مفصل آورده‌اند، در حالی که برای رقیت و برده‌گیری کتاب مستقلی نیاورده‌اند.
برخی از قوانینی که اسلام برای آزادی بردگان قرار داده‌است:
از نظر فقهی و حقوقی برده ماهیتی دوگانه دارد. از یک سو به عنوان یک مال و کالا متعلق به شخصی دیگر به نام «مُولی» است و می‌تواند موضوع تمامی اعمال حقوقی ناشی از مالکیت مانند خریدوفروش، هبه، اجاره، توارث و .. باشد؛ که البته این مقررات محدودیت‌هایی هم دارد مثلاً از نظر برخی فقها در هنگام انتقال مالکیت برده نباید فرزندش را از او جدا کرد یا غیرمسلمان نمی‌تواند مالک بردهٔ مسلمان شود. وضعیت خاصی نیز وجود دارد که در آن برده متعلق به چند نفر است.
از سوی دیگر برده به عنوان یک انسان مثل انسان‌های دیگر مشمول حقوق و تکالیف و احکام خاصی است که در بعضی موارد مشابه دیگران و در بعضی موارد متفاوت از آن‌هاست. در عبادات به‌طور کلی تفاوت چندانی بین بردگان و افراد آزاد نیست. از مهم‌ترین تفاوت‌ها این است که برای برخی عبادات نیاز به اجازهٔ مالک خود دارند و برخی واجبات مثل نماز جمعه و جهاد بر آنان واجب نیست. همچنین پوشش بردهٔ زن در هنگام نماز بسیار کمتر از زن مسلمان و به قولی مشابه پوشش مرد است. گروهی هم امامت بردگان را در نماز جایز نمی‌دانند. همچنین برخی عبادات مالی مثل زکات و فطریهٔ او به عهدهٔ مالک است. در زمینهٔ معاملات و قراردادها، چه مالی چه غیرمالی، «حَجْر» برده، مشابه کودکان، دیوانگان و سفها، به عنوان اصل پذیرفته شده‌است. حنفیان و شافعیان معتقدند که برده اصلاً قابلیت تملک مال را ندارد ولی سایر فقهای اهل سنت و بیشتر فقهای امامیه پذیرفته‌اند که بردگان حق تملّک برخی اموال را دارند، اما برای تصرف در آن باید از مالک خود اجازه بگیرند. بر همین اساس بردگان برای اعمالی مثل خریدوفروش، قرض گرفتن یا دادن، اجاره، وصیت، نذر، وکالت، ضمانت، هبه (بخشش) بایستی اجازهٔ مالک را اخذ کنند.
برای ازدواج برده هم، چه زن و چه مرد، اجازهٔ مالک ضروری است. همچنین مالک برده می‌تواند غلام نابالغ و کنیز (چه بالغ و چه نابالغ) را به عقد دیگری دربیاورد. اما در مورد وجود این اختیار برای غلام بالغ اختلاف است. مذاهب امامیه و مالکی و برخی دیگر ازدواج برده با شخص آزاد را مجاز می‌دانند. چه زن برده با مرد آزاد و چه مرد برده با زن آزاد. اما به‌جز مالکیه بقیه اعتقاد دارند که بردهٔ مرد بیشتر از دو همسر آزاد هم‌زمان نمی‌تواند داشته باشد، هرچند تا چهار همسر برده (کنیز) می‌تواند اختیار کند. حق قسم همسر برده نیز نصف همسر آزاد است. اما از نظر مالکیان تعداد همسران مجاز برای بردگان و حق قسم زوجه برده مشابه اشخاص آزاد است.
مالک بردهٔ زن (ملک یمین) می‌تواند با او آمیزش جنسی داشته باشد، اما با کنیز شوهردار حق آمیزش ندارد مگر در صورت جدایی و گذشتن عده. فرزندان کنیز هم به مالک او ملحق می‌شوند البته شرایط اثبات نسب کنیز با ازدواج تفاوت دارد.
در بعضی احکام کیفری نیز تفاوت‌هایی بین بردگان و اشخاص آزاد وجود دارد. از جمله در قصاص نفس که از شرایط آن برابری قاتل و مقتول از نظر «حُریَت» است. پس آزاد را نمی‌توان به دلیل قتل عمد برده قصاص کرد و قاتل باید به مالک برده دیه پرداخت کند. مقدار دیه هم قیمت برده‌است، فقهای شیعه گفته‌اند به شرطی که دیهٔ او بیشتر از دیه فرد آزاد نشود و حنفیه گفته‌اند کمی کمتر از دیه فرد آزاد باشد. اما اگر برده‌ای شخص آزادی را بکشد او را می‌توان قصاص کرد. البته شیعیان و مالکیان ولی دم مقتول را مخیر به بردگی گرفتن قاتل یا قصاص او دانسته‌اند. شرایط در جرح عمدی هم مثل قتل عمد است.
همچنین حکم سنگسار که کیفر زنای محصنه است، اصولاً در مورد بردگان قابل اجرا نیست. چون یکی از شرایط «احصان» حریت است. حد جلد نیز برای بردگان نصف افراد آزاد یعنی پنجاه ضربه و حد قذف هم نصف افراد آزاد یعنی چهل ضربه است.
قیمت بردگان بر اساس سن، جنسیت، وضعیت و قابلیت‌های جسمانی و نژاد و قومیت آنان تعیین می‌شد. به‌طور کلی بردگان سفید از سیاه و زن از مرد گران‌تر بودند. در سدهٔ پنجم قمری در اندلس گران‌ترین بردگان سفید به ترتیب بربرها، کاتالان‌ها و گالیسی‌ها بودند. بردگان در سدهٔ نهم در اسکندریه به ترتیب تاتارها، چرکس‌ها، یونانیان، صرب‌ها و آلبانیائی‌ها بودند. در بین بردگان سیاه هم بردگان حبشی که پوستی روشن‌تر از بقیهٔ سیاهان داشتند، از بقیه گران‌تر بودند.
قومیت و نژاد بردگان در نوع کارهایی که از آن درخواست می‌شد هم تأثیر داشت. زنان بربر برای کارهای خانگی و آمیزش جنسی و زادوولد بسیار مناسب بودند. زنان زنگی به فرمان‌برداری و نیرومندی و شایستگی برای مراقبت از کودکان معروف بودند. یونانیان برای نگهداری از اموال گران‌بها شایسته بودند.
برده داری هنوز در برخی کشورهای مسلمان‌نشین آفریقایی رایج است. در موریتانی با اینکه دولت ادعا می‌کند برده‌داری در سال ۱۹۶۰ از بین رفته اما گزارش‌های دیده‌بان حقوق بشر خلاف این را نشان می‌دهد. در سال ۱۹۹۰ بردهٔ چوپانی به نام مصطفی که از مالک خود فرار کرده بود به دیده‌بان حقوق بشر گفته بود که او در خانهٔ اربابش از ممنوعیت برده‌داری مطلع نبوده و این موضوع را از قبایل همسایه شنیده‌است. به همین دلیل برده‌داران اجازه نمی‌دهند تا بردگانشان با بردگان آزادشده یا اقوام سیاه‌پوست دیگر تماس داشته باشند و در صورتی که به چنین موضوعی ظنین شوند آن‌ها را به‌شدت شکنجه می‌کنند. همچنین فرزندان بردگان متعلق به مالک برده هستند و مادر مالکیتی بر فرزند ندارد. ازدواج بردگان فقط با توافق مالکانشان امکان‌پذیر است و حتی اگر زن برده اجازه داشته باشد به خانهٔ شوهرش برود مالک او می‌تواند هر وقت که خواست او را به خانه خود برگرداند. خواسته‌های مالک کنیز همیشه بر شوهر او مقدم است. در سال ۱۹۹۲ یک دختر ۱۴ ساله در نواکشوت از خانهٔ مالکش گریخت و به خانهٔ یکی از خویشاوندانش پناه برد اما پلیس او را دستگیر کرده و دادگاه نیز او را به خانهٔ مالک برگرداند چون او یک کودک بود و کسی را نداشت که حضانت او را عهده‌دار شود. مشروعیت برده‌داری در اسلام امروزی که با قوانین بردهداری صدر اسلام فاصله گرفته‌است ابزار مؤثری نزد مالکان برای توجیه برده‌داری است و بسیاری از قضات دادگاه‌های اسلامی تلاش می‌کنند تا این نهاد را حفظ کنند. تمامی بردگانی که با مقامات دیدبان حقوق بشر مصاحبه کرده‌اند بر نقش آموزه‌های مذهبی در توجیه برده‌داری تأکید داشته‌اند. مالکان و رهبران مذهبی با این ادعا که اطاعت از مالک وظیفهٔ شرعی آن‌هاست و این جملهٔ معروف که «راه بهشت در زیر پای صاحب شماست» آن‌ها را به اطاعت از خواسته‌های خود وادار می‌کنند. بردگان همچنین به هیچ‌وجه به مدرسه نمی‌روند. صاحبان بردگان می‌دانند که اگر آن‌ها بخواهند آزاد شوند تحصیلات بهترین سلاح آن‌هاست به همین دلیل در مقابل به مدرسه رفتن آن‌ها مقاومت می‌کنند.Janet Fleischman, Human Rights Watch/Africa, Human Rights Watch (Organization), Mauritania's campaign of terror: state-sponsored repression of Black Africans, Volume 3169, Issue 121 of Human rights documents: Africa, 1994, , Pages 83-87
جورج مک کی (زادهٔ ۱۳ مارس ۱۹۹۲) یک بازیگر سینما و تلویزیون بریتانیایی است.
مکای در لندن، انگلستان به دنیا آمد. او بزرگ‌ترین فرزند خانواده است و یک خواهر دارد. او در ۱۹۹۷ در سن پنج سالگی با کارگردانی و بازی در نقش اصلی نمایش پیتر و گرگ که به همراه دوستانش آن را اجرا کرده‌بود، استعدادش در بازیگری را نشان داد. در سال ۲۰۰۳ پس از آنکه توسط یک استعدادیاب بازیگری کشف شد در فیلم پیتر پن در نقش "کرلی" بازی کرد و اینچنین وارد سینما شد. او مدتی بعد نقش‌های کوچکی را در یک قسمت سریال "رز و مالونی" و تله‌فیلم "ردپاها در برف" ایفا کرد. مکای در سیزده سالگی بازی موفقی در فیلم اقتباسی "لرد سارق" داشت. در سال ۲۰۰۶ در نقش اصلی درام محصول بی‌بی‌سی با نام "جانی و بمب" به بازی پرداخت.
در سال ۲۰۰۸ در فیلم مقاومت، در نقش کوچک‌ترین برادر "بیلسکی" و در ۲۰۰۹ در "بازگشت پسرها" در نقش "هری" نقش‌آفرینی کرد.
او در حال حاضر همراه با خانواده‌اش در لندن زندگی می‌کند.
بارزان شهر کوچکی است در بخش بارزان شهرستان مرگه‌سور استان اربیل در کردستان عراق. این شهر در کنارهً سمت چپ رود زاب بزرگ و در ۱۲۰ کیلومتری شمال شهر اربیل و ۲۰کیلومتری روستای زیبایی ئالکا قرار دارد.
ناحیه بارزان نام منطقه‌ای است کوهستانی در کردستان عراق که بر اساس تقسیمات کشوری بخشی از استان اربیل می‌باشد و از دیرباز مسکن ایل بارزانی است. منابع تاریخی در سال ۱۵۹۶ میلادی از ناحیه بارزان به عنوان بخشی از مستملکات شاهزادگان بادینانی یاد کرده‌اند. این شهر در سال ۱۹۴۵ میلادی در پی لایحه‌ای در مجلس شورای عراق از تابعیت موصل جدا شده و به استان اربیل پیوست. این لایحه مربوط به عفو عمومی برای افراد ایل بارزان بود و در آن به درخواست بارزانی‌ها برای پیوستن به استان اربیل نیز پاسخ مثبت داده‌شد.Gunter, M. M. 2007. "The Kurdish National Movement: Its Origins and Development, by Wadie Jwaideh. Foreword by Martin van Bruinessen". MIDDLE EAST JOURNAL. 61 (1): 167.
این شهر زادگاه ملا مصطفی بارزانی، از رهبران جنبش‌های کردی منطقه‌است.
در بارزان بر سر آرامگاه ملا مصطفی بارزانی یک ساختمان مدور بزرگ ساخته شده‌است. که مرکز یادمانی بارزانی نام دارد.
در مارس ۱۹۷۴ مصطفی بارزانی با پشتیبانی محمدرضا شاه پهلوی، شاه ایران جنگ جدیدی علیه حکومت عراق آغاز کرد ولی در اوایل سال ۱۹۷۵ با امضا شدن معاهده ۱۹۷۵ الجزایر میان ایران و عراق بارزانی و شمار زیادی از بستگانش به ایران مهاجرت کردند.
پس از حمله ایالات متحده به عراق و سرنگونی حکومت بعث بسیاری از خانواده‌های بارزانی به بارزان بازگشتند. این مهاجران که دهه‌ها در ایران زندگی کرده‌اند فارسی را با لهجه سلیس صحبت می‌کنند و فرزندانشان مسلط به زبان فارسی هستند.
موسیقی الکترونیک گونه‌ای از موسیقی است که در مراحل تهیّهٔ آن از سازهای الکترونیک و فناوری موسیقی الکترونیک استفاده می‌شود یا در تولید صداها از ادوات آکوستیک استفاده نمی‌شود. به‌طور کلّی فرق عمدهٔ آن با انواع دیگر موسیقی در نوع صدای ساخته‌شده به‌وسیلهٔ ابزار الکترونیکی است. نمونه‌هایی از دستگاه‌های تولید صدای الکترومکانیکی شامل تل‌هارمونیوم، ارگ هموند و گیتار الکتریک می‌باشد. همچنین برای تهیّهٔ صدای کاملاً خالص الکترونیک می‌توان از دستگاه‌های ترمین، سینث‌سایزر و رایانه بهره جست. موسیقی الکترونیک عموماً به صورت بیکلام می‌باشد.
از بزرگ‌ترین آهنگسازان موسیقی الکترونیک می‌توانیم از:
ژان میشل ژار -
کلاوس شولتز -
ادگار فروسه (Edgar Froese) رهبر گروه تنجرین دریم -
پیتر باومن (Peter Baumann) -
رابرت مایلز -
شَمولshamall -
کوتو -
ساش -
انیگما -
آندره تنه برگر -
دارود -
اسکوتر و
جورجو مورودر
و شیلر (گروه)
و رابرت مایلز
و آلن پارسون و مهدیار آقاجانی نام ببریم.
موسیقی الکترونیک در ابتدا منحصر به استفاده در موسیقی هنری می‌بود اما در اواخر دههٔ ۶۰ میلادی، با استفاده از شیوه‌های الکترونیک تهیهٔ صدا به صورت فزاینده در قلمروی عمومی رو به رشد نهاد.
امروزه موسیقی الکترونیک شامل انواع و زیر سبک‌های فراوانی می‌باشد، محدوده‌ای از هنر موسیقی اکسپریمنتال گرفته تا سبک متداول موسیقی رقص الکترونیک.
قابلیت ضبط صدا اغلب مرتبط با تهیهٔ موسیقی الکترونیک بوده‌است ولی برای آن کاملاً ضروری نیست. اولین دستگاه شناخته شدهٔ ضبط صدا فوناتو گراف بوده‌است، که در سال ۱۸۵۷ توسط ادوارد لئون اسکات دومارتین به ثبت رسیده‌است، دستگاه فوق می‌توانست صدا را به صورت بصری ضبط کند ولی نمی‌شد اطمینانی از بازپخش آن حاصل نمود.
در سال ۱۸۷۸ توماس ادیسون فوناتوگراف را به ثبت رسانید، که از سیلندرهای مشابه دستگاه ادواردز استفاده می‌کرد، گرچه استفاده از سیلندرها برای مدتی ادامه پیدا کرد، در نهایت امیل برلینر در سال ۱۸۸۷ صفحهٔ امروزی گرامافون را توسعه بخشید.
اختراعی قابل توجه، که در آینده نزدیک اثر عمیقی در موسیقی الکترونیک ایجاد کرد؛ چیزی نبود جز لامپ۳ قطبی لی دی فارستز.
این اولین سوپاپ گرمایی یا لامپ خلأ می‌بود که در سال ۱۹۰۶ اختراع شد تا منجر به تولیدوتقویت سیگنالهای الکتریکی، پخش رادیویی و محاسبات کامپیوتری در خلال بقیه چیزها شود.
قبل از پا به عرصه گذاشتن موسیقی الکترونیک، تمایل رو به رشدی برای آهنگسازان مبنی بر استفاده از فناوری‌های نوظهور برای استفاده در مصارف موسیقایی، وجود داشت. ابزارهای بیشماری که برای بکارگیری طراحی‌های الکترومکانیکی استفاده می‌شد، ساخته شدند و راه برای الزام ظهور سازهای الکترونیکی آینده هموارشد.
دستگاه الکترومکانیکی به نام تل‌هارمونیوم (همچنین مشهور به دایناموفون) توسط تادیوس کاهیل در خلال سال‌های ۱۸۹۸–۱۹۱۲ توسعه یافت. با این حال ناخوشایندی‌های ساده‌ای مانع از تصویب شدن آن گردید، مانند اندازه غول‌پیکر آن. این در حالی است که اولین ساز الکترونیکی معمولاً ترمین تصور می‌شود.
دستگاه ترمین توسط پروفسور لئون ترمین در سال‌های ۱۹۱۹–۱۹۲۰ اختراع شد.
از مهم‌ترین فستیوال‌های بین‌المللی موسیقی الکترونیک می‌توان به جشنواره تومارولَند و جشنواره اولترا اشاره کرد که هرساله به ترتیب در کشورهای بلژیک و آمریکا برگزار می‌شوند و با دعوتی که از دی‌جیهای معروفی از سرتاسر جهان می‌کنند، طرفداران بسیاری را در ژانرهای مختلف سبک الکترونیک به صحنه می‌کشانند.
آرامگاه شاه زنده نام آرامگاهی در سمرقند است.
این آرامگاه اشاره به قُثَم اِبن عباس پسر عموی محمد دارد که اسلام را به این منطقه آورد.
بر پایه باور مردم، هنگامی که سر قثم بریده شد، وی سرش را به دست خویش گرفت و به چاهی که درین آرامگاه است رفت و غایب شد.
این بنا دارای حدود ۲۰ ساختمان مختلف است که در مدت نه سده (از سده ۳ تا ۱۲ خورشیدی) در آن ساخته شده‌است.
بخش مادر بناها در شمال خاوری مجموعه قرار دارد. کهن‌ترین این بناها مقام قثم بن عباس است.
گروه بالایی بناها مشتمل بر ۳ آرامگاه است که کهن‌ترینشان آرامگاه خواجه احمد است که گذرگاه شمالی را کامل می‌کند. آرامگاه ۱۳۶۱ نیز گذرگاه خاوری را می‌بندد.
بناهای میانی آرامگاه‌هایی از سده‌های ۷ و ۸ خورشیدی است که بیشتر برای خویشاوندان تیمور مانند شادی ملک آغا خواهرزاده تیمور و شیرین بکا آغا خواهر تیمور بوده‌است.
روبروی آرامگاه شیرین بکا، بنایی هشت‌گوش متعلق یه سده ۸ باشنده است.
بنایی دوگنبدی هم که آرامگاه قاضی‌زاده رومی دانشمند هم‌عصر الغ‌بیگ است، درین جا به چشم می‌خورد
دروازه‌خانه هم که نام یک ورودی این بنا است، در این مجموعه آرامگاهی قرار دارد.
کاشی‌کاری‌های آرامگاه شاه زنده
الله رک‌ها رحمان ( (زادهٔ ۶ ژانویه ۱۹۶۶) تهیه‌کننده موسیقی، آهنگساز فیلم، موسیقیدان، و خوانندهٔ سرشناس هندی است.
والدینش که هندو مسلک بودند، نام او را در شناسنامه دیلیپ کومار نهادند.
وی در سنین جوانی از آئین هندوئیسم به دین اسلام گروید و نام خود را به «الله رکها رحمان» بمعنی (خدا رحمان را برکت دهد) تغییر داد.
رحمان در سن شانزده سالگی ترک تحصیل کرد و به پیروی از راه و رسم پدر، تمامی وقت خود را صرف نوازندگی در آثار ایلایاراجا، آهنگساز همه‌پسند جنوب هند کرد، اما خیلی زود از این زندگی یکنواخت نیز خسته شد و به پیشنهاد یکی از همکارانش بر آن شد تا برای مدتی دست خود را در موسیقی تبلیغات تلویزیونی بیازماید.
او فعالیت حرفه‌ای خود در زمینهٔ آهنگسازی فیلم را در دهه ۱۹۹۰ میلادی آغاز کرد است.
نتیجهٔ بیش از ده سال فعالیت مداوم در صنعت فیلم‌سازی هند و جهان برای ای.آر. رحمان فروش بیش از صد میلیون نسخه موسیقی فیلم و بیش از دویست میلیون کاست از آثار او است که او را در زمره پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی جهان قرار می‌دهد.
مجلهٔ تایم در سال ۲۰۰۹ رحمان را در لیست تایم ۱۰۰ به عنوان یکی از صد فرد تأثیرگذار در جهان معرفی کرده‌است.
رخا رحمان برنده جوایز بسیاری از جمله چهار جایزه ملی فیلم هند، یک جایزه بفتا، یک جایزه گلدن گلوب و دو جایزه اسکار شده‌است. رحمان در سال ۱۹۹۵ دریافت‌کننده جایزه ملی موریس و جایزه مالزی برای کمک‌هایش به هنر موسیقی بود. وی همچنان دریافت‌کنندهٔ چهار جایزهٔ ملی و ۶ جایزهٔ دیگر از بابتِ اجرای بهترین موسیقی‌ها در فلم‌های هندی و تِلگو (فلم‌های سینمای جنوبِ هند) است. رحمان دریافت‌کنندهٔ ۱۵ جایزه از جشنوارهٔ جوایز فیلم فیر نیز می‌باشد. در سال ۲۰۰۶ او جایزه‌ای را از دانشگاه استنفورد به دلیلِ اجرای بهترینِ موسیقی درسطحِ جهان دریافت کرد.
سمیر سحاب، دوستِ نزدیک‌اش به رسانه‌ها گفته‌است که رحمان بیشتر به تنوع و پیشرفت دنیای موسیقی توجه دارد، نه جوایز.
تادیوس کاهیل (۱۸۶۷–۱۹۳۴) مخترع برجسته اوایل قرن ۲۰ام است.
او با اختراع اولین ساز الکترومکانیکی موسیقی جهان که به آن لقب تل هارمونیوم را داد، اعتبار گسترده‌ای کسب کرد.
کاهیل برای اختراع خود جاه طلبی‌های بزرگی داشت. او می‌خواست موسیقی تل‌هارمونیوم از داخل هتل‌ها، رستوران‌ها، سالن‌های تئاتر و حتی خانه‌ها از طریق خطوط تلفن پخش شود. با وزنی بالغ بر ۷ تن و قیمت ۲۰۰٬۰۰۰ دلار تنها ۳ دستگاه از آن در کل ساخته‌شد و چشم‌انداز بزرگ وی هرگز به‌طور کامل اجرا نشد. با رسیدن به نزدیک به ۱ قرن بعد و ظهور جریان رسانه‌ها ایدهٔ پُربار او ثابت شد.
تِل‌هارمونیوم (یا دایناموفون) از ابزار ابتدایی موسیقی الکترونیک بود که توسط تادیوس کاهیل در سال ۱۸۹۷ توسعه یافت. سیگنال الکتریکیتل هارمونیوم توسط سیم‌ها هدایت می‌شد و در انتها توسط بلندگوهای بوقی شکل شنیده می‌شد. همانند ارگ هاموند در آینده نه چندان دور تل هارمونیوم از گردونه‌های صدا برای تولید اصوات موسیقایی به صورت سیگنال‌های الکتریکی به شیوه سنتز افزودنی استفاده می‌کرد.
کاهیل ۳ نسخه از تل هارمونیوم ساخت، نسخه اول وزنی بالغ بر ۷تن داشت. نسخه دوم وسوم تقریباً ۲۰۰ تن وزن داشتند که نشان‌دهندهٔ پیشرفت قابل توجهی در مشخصه‌های سلف آن‌ها بود. تعداد کمی اجرا در مقابل حضار انجام شد، (نیویورک سالن تل هارمونیک، شماره ۳۹ خیابان برادوی سال ۱۹۰۶) اجراکننده می‌بایست روبروی کنسول ساز بنشیند تا بتواند ابزار را کنترل کند. خود قسمت اصلی ساز چنان بزرگ بود که تمام اتاق را اشغال کرده بود. کابل‌ها از کنسول کنترل از طریق حفره‌ای در کف زمین به هسته اصلی وسیله که در زیرزمین قرار داشت با احتیاط متصل شده بودند.
با وجود اینکه هیچ اثر ضبط شده‌ای از تل هارمونیوم وجود ندارد، گزارش ناظران حاکی از صافی صدای آن است که محتملا اشاره‌ای است به موج‌های سینوسی که در آن زمان قادر به انجام آن‌ها بود. هر یک از گردونه‌های تن دستگاه مرتبط با صدایی می‌بود و برای گسترش امکانات آن، کاهیل تعداد زیادی گردونه تن برای اضافه کردن نت‌های هماهنگ آن نصب کرد، مشابه ارگان امروزی. همچنین تل هارمونیون پلی فونیک بود. پدال‌های تعبیه شده برای پا امکان طراحی و طراحی مجدد صدا را فراهم می‌ساخت. ساز فوق معروف به قابلیت تولید صدای سازهای بادی ارکستر مانند فلوت، قره‌نی بم، کلارینت و همچنین ویلنسل بود.
انقراض این ابزار ابتدایی به دلایل متفاوتی روی داد، مشکلاتی آشکار از جمله حجم زیاد و غول پیکر بودن، مصرف انرژی زیاد (ابزار فوق پیش از اختراع لامپ‌های خلاء اختراع شده بود) علاوه بر این باعث اختلال گسترده در شبکه تلفن شد.
در سال ۱۹۱۲ علاقه مردم نسبت به این ساز انقلابی فروکش کرد و کمپانی کاهیل متعاقباً در سال ۱۹۱۴ نا موفق اعلام شد. کاهیل در سال ۱۹۳۴ فوت کرد، برادر کوچکترش نشان کمپانی را برای ۱ دهه نگه داشت اما او هم نتوانست کسی را به سرمایه‌گذاری و ادامه کار ترغیب کند. آخرین نسخه تل هارمونیوم در سال ۱۹۶۲ قراضه شد.
آشولی یکی از فرهنگ‌های دوران پارینه‌سنگی یا صنعت ساخت ابزار سنگی است. صنعت آشولی از ۱٫۶ میلیون‌سال پیش — یعنی پایان دورهٔ الدوایی به معنی اخص — تا ۳۰۰ هزار سال پیش در آفریقا و بخش‌هایی از اوراسیا رواج داشته‌است. ویژگی ابزارهای این صنعت، تراشیدن دو روی سنگ‌ها برای ساخت ابزار است. معروف‌ترین ابزار آشولی تیشه مشتی است.
گروه کر شهر تهران در سال ۱۳۷۸ توسط مهدی قاسمی تشکیل شد. این گروه تا کنون بیش از ۲۶ کنسرت برگزار نموده و در جشنواره‌های بین‌المللی موسیقی فجر شرکت داشته است. رپرتوار این گروه را قطعاتی از دوران باروک تا معاصر، موسیقی محلی ایران، آثار آهنگسازان معاصر ایرانی، موسیقی فیلم، و همچنین موسیقی Jazz تشکیل می‌دهد.
در دی ماه ۱۳۷۸ از بیش از صد نفر علاقمند آماتور ثبت نام به عمل آمد و در طی شش ماه آموزش فشرده، نهایتاً حدود چهل نفر بعنوان اعضای گروه پذیرفته و مشغول تمرین قطعات شدند. نخستین کنسرت عمومی این گروه در دی ماه ۱۳۷۹، با اجرای ۱۷ قطعه از آرکادل تا گرشوین و همچنین قطعات محلی ایرانی در فرهنگسرای بهمن به روی صحنه رفت.
در تابستان ۱۳۸۱ از صدها جوان علاقمند آزمون ورودی به عمل آمد و به دنبال آن ۱۲ کلاس آموزشی به‌طور همزمان در فرهنگسرای بهمن و فرهنگسرای هنر (ارسباران) آغاز به کار نمودند.
در زمستان ۱۳۸۱ این نخستین کنسرت تجربی گروه بزرگ با بیش از ۲۵۰ خواننده در تالار آوینی فرهنگسرای بهمن اجرا شد. نخستین کنسرت رسمی این گروه که از آن پس بعنوان «گروه کر شهر تهران» نامیده شد، در مهرماه ۱۳۸۲ با بیش از ۱۵۰ خواننده به روی صحنه رفت. هفت قسمت از کارمینا بورانا اثر کارل ارف برای اولین بار پس از انقلاب در این کنسرت به اجرا گذاشته شد.
از پاییز سال ۱۳۸۴ تمرینات این گروه در محل آموزشگاه موسیقی پارت انجام شد. در این دوره علاوه بر اجرای قطعات موسیقی کلاسیک، کنسرت‌های متفاوتی نظیر موسیقی آذری به همراهی گروه آیدا و همچنین موسیقی Jazz و لاتین به اجرا درآمد.
گروه کر شهر تهران
مهدی قاسمی (زادهٔ ۱۳۵۰ در تهران) موسیقی‌دان و رهبر گروه کر اهل ایران است.
مهدی قاسمی از سال ۱۳۶۴ به فراگیری سه‌تار نزد جلال ذوالفنون پرداخت و از سال ۱۳۶۷ فراگیری ویولن را نزد حشمت سنجری آغاز کرد. وی در سال ۱۳۶۸ وارد دوره کارشناسی موسیقی دانشگاه هنر شد و در این دوره از استادانی چون شریف لطفی، احمد پژمان، کامبیز روشن روان، هوشنگ کامکار و مهربانو توفیق بهره گرفت و هم‌زمان با تحصیل در دانشگاه هنر به همکاری با ارکستر سمفونیک فرهنگسرای بهمن و ارکستر سمفونیک تهران به عنوان نوازنده ویولن پرداخت.
وی در سال ۱۳۷۶ برای ادامه تحصیل به کشور ارمنستان سفر کرد و به تکمیل آهنگسازی نزد «ادوارد میرزویان» پرداخت و اصول رهبری ارکستر را نزد «یوری داویتیان» فرا گرفت.
مهدی قاسمی پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۷۸ اقدام به تشکیل گروه کر جدید فرهنگسرای بهمن با استفاده از علاقمندان آماتورمجموعه گفتگوهایی با مهدی قاسمی - گفتگوی هارمونیک نمود که این گروه موفق شد در مدتی کمتر از یکسال، به اجرا بپردازد.
وی در طول سال‌های ۱۳۸۰ و ۱۳۸۱ رهبری ارکستر زهی فرهنگسرای هنر (ارسباران) را به عهده داشت و کنسرت‌های متعددی را با تکنوازان ایرانی و خارجی به اجرا گذاشت.
او در سال ۱۳۸۵ پس از اقامت در شهر تورنتو (کانادا) به تدریس در (Ontario Conservatory of Music) پرداخت و به تکمیل دانسته‌های خود در رهبری نزد «نورهان آرمان» پرداخت.وبگاه گروه کر شهر تهران
مهدی قاسمی در حال حاضر به عنوان مدرس با دانشکده موسیقی دانشگاه هنر همکاری دارد و به رهبری گروه کر شهر تهران مشغول است.
سینث‌سایزر ابزار الکترونیکی است که قادر به تولید انواع مختلف صدا و ترکیب سیگنال‌های با فرکانس متفاوت است. سینث‌سایزر به جای تولید صدای مستقیم طبیعی سیگنال‌های الکتریکی می‌سازد که می‌تواند متعاقباً از داخل بلندگو یا هدفون پخش شود.
سینث‌سایزرها غالباً ولی نه الزاماً توسط کلاویه‌های پیانویی کنترل می‌شوند، که منجر به دسته‌بندی آن‌ها در رده کیبوردها می‌شود. سینث‌سایزر می‌تواند طیف گسترده‌ای از صداها را شامل صداهای انواع "آلات موسیقی،" "صداهای انسانی و خاص و صداهای طبیعی و حتی صداهایی که پیش از این وجود نداشته‌اند" را به صورت یک طنین با فرکانس‌های مشخص و متفاوت الکتریکی تولید و ترکیب نماید به عبارت دیگر سینث‌سایزر می‌تواند به همانندسازی صداهای موسیقایی، شامل انواع آلات موسیقی و صداهای طبیعی یا غیر موسیقایی بپردازد یا نواهای نامتعارف تولید کند.
"سینث‌سایزرها" با روش‌های متعددی به تولید سیگنال‌های الکتریکی صداهای مختلف می‌پردازد که این روش‌های تولید و ترکیب سیگنال‌های صدایی، منجر به دسته‌بندی انواع مختلفی از این وسیله می‌شود که عبارتند از: سینث‌های "افزاینده و کاهنده، سینث‌های جدول امواج، سینث‌های فرکانس تلفیق، سینث‌های فاز اغتشاش، سینث‌های سمپل پایه و سینث‌های قالب‌سازی فیزیکی."
اولین سینث‌سایزر الکتریکی در سال ۱۸۷۶ توسط الیشا گری اختراع شد، وی به دلیل توسعه بخشیدن به مدل‌های اولیه تلفن شناخته شده بود. رابرت موگ با اختراع مدل کاملاً جدیدش انقلابی در صنعت ساخت سینث‌سایزرها انجام داد که در سال ۱۹۶۸ توسط وندی کارلوس در آلبوم «"باخ روزآمد"» استفاده شد، آلبومی محبوب که صدای سینث‌سایزرها را به موسیقی‌دان‌های بسیاری معرفی کرد. در سال ۱۹۷۰ توسعه اجزای جامد مینیاتوری به سینث‌سایزرها اجازه داد تا تبدیل به ابزارهایی خود متشکل، قابل حمل و آسان برای به‌کارگیری در اجراهای زنده شوند. در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی، کمپانی‌هایی مانند یاماها شروع به فروش سینث‌سایزر نسبتاً کوچک و مقرون به صرفه‌ای مانند یاماها دی ایکس ۷ کردند، به هنگام توسعه واسط‌های ابزار موسیقی دیجیتال راه را برای آسان‌ترکردن ادغام و هماهنگی سینث‌سایزرها با دیگر ابزارهای الکترونیکی هموار کرد. در اوایل دهه۱۹۹۰ میلادی سینث‌سایزرهای پیچیده دیگر نیازی به متخصصین سخت‌افزار نداشتند و شروع به ظهور در قالب نرم‌افزارها در کامپیوترهای شخصی کردند، اغلب به صورت شبیه‌سازی سخت‌افزار و دستگیره‌ها و پیچ‌ها روی صفحه نمایش.
با شروع قرن ۲۱، "سینث‌سایزر"ها در بسیاری از ژانرهای موسیقی نظیر؛ موسیقی پاپ، موسیقی راک، موسیقی دنس و… مورد استفاده قرار گرفته‌است. برخی از آهنگسازان موسیقی کلاسیک معاصر نیز برای سینث‌سایزرها قطعاتی را نوشته‌اند.
زویی کلر دشانل (زاده ۱۷ ژانویه ۱۹۸۰) بازیگر، خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی است.
او در سال ۱۹۹۹ با بازی در فیلم مامفورد و در سال بعد با بازی در فیلم "تقریباً مشهور" به شهرت رسید. پس از آن در فیلم‌های زیادی بازی کرد که می‌توان به فیلم‌های "اتفاق" و "مرد بله‌گو" اشاره کرد.همچنین او از سال ۲۰۰۱ وارد کار موسیقی شد و تا کنون کارهایی را منتشر کرده‌است.
وی همراه با ام وارد عضو گروه دو نفره شی اند هیم است.
زویی در لس‌آنجلس کالیفرنیا به دنیا آمد. او دختر کارگردان و نامزد جایزه اسکار کلب دشانل می‌باشد و مادر وی بازیگر مری جو است. او از تبار ایرلندی و فرانسوی است.زوئی خواهر بزرگتری به نام امیلی دشانل دارد که او هم بازیگر است.
تاریخ شفاهی یکی از شیوه‌های پژوهش در تاریخ است که به شرح و شناسایی وقایع، رویدادها و حوادث تاریخی بر اساس دیدگاه‌ها، شنیده‌ها و عملکرد شاهدان، ناظران و فعالان آن ماجراها می‌پردازد.
در قالب شیوهٔ امروزی، تاریخ شفاهی برای نخستین بار در سال ۱۹۴۸ در دانشگاه کلمبیا بنیان نهاده شد. با تشکیل انجمن تاریخ شفاهی در سال ۱۹۶۶ و نیز بنای بخش تاریخ شفاهی دانشگاه هاروارد در سال ۱۹۶۷ گسترش افزون‌تری پیدا کرد، و در قالب مبحثی جدی در محفل‌های پژوهشی و تاریخی جهان شناخته گشت و مورد پذیرش واقع شد.
مسائل حقوقی مصاحبه‌های تاریخ شفاهی (۱۳۹۹). تألیف پیمانه صالحی. تهران: سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران.
دستنامة ویرایش و تدوین آثار تاریخ شفاهی (۱۳۹۸). تألیف پیمانه صالحی، آرزو تجلّی. تهران: معین ادارات.
بُشقاب (ترکی آذربایجانی)،بشقاب > لغت نامه دهخدا پیشقاب (فارسی افغانستان)، تاباک (ترکی استانبولی)، لب‌تخت یا دوری ظرفی معمولاً دایره شکل، کم عمق، دارای کف صاف و پهن است و جهت صرف غذا (و گاهی با هدف تشریفاتی و تزئینی) به کار می‌رود.
واژه قاب ریشه ایرانی سغدی دارد و به معنی ظرف است.http://www.etimolojiturkce.com/kelime/kap ریخت‌های رایج دیگر این واژه مانند پشقاب (فارسی افغانستان)، پیشقاب (شوشتری)، پشخاو (ابیانه، انارک) و همچنین نظرداشت واژگان مشابهش مانند پیش-دستی و … این واژه فارسی است. پیش قاب، ظرفی بوده که در پیش و جلوی هر فرد گذاشته می‌شده و با ظرفی که در وسط سفره گذاشته می‌شده فرق داشته‌است. در گذشته در پارسی به بشقاب، دوری می‌گفتند.دهخدا: سکرجه امروزه نیز همچنان در برخی زبان‌های محلی، برای نمونه مازندرانی، بشقاب بزرگ را دوری می‌گویند. از دیگر واژه‌های پارسی معادل بشقاب، شیلان یا شیلانه،کزمُسرِفی به رنگ مصوّر ندیده‌است - بر طاق خانه‌اش زده شیلان کشیده‌است (سلیم)فرهنگ پارسیمان، سرواژهٔ «بشقاب». بَزمِه و لب‌تخت می‌باشد.
در قدیم به‌ویژه بشقاب‌های بزرگ لبه‌دار را دوری، پردل، و رکابی می‌گفتند. در پارسی، بشقاب سفالی و سوپ‌خوری، سُکُر (یا سُکوره، سُکُرجه، اُسکُر، اُسکُرچه)،دائرةالمعارف اسلامی، سرواژهٔ ابومطهر ازدی و لغت‌نامه دهخدا سرواژه‌های اسکرجه، اسکره و سکرجه.فرهنگ پارسیمان، سرواژهٔ «بشقاب سفالی».فرهنگ پارسیمان، سرواژهٔ «بشقاب سوپ خوری»، (مأخوذ از فرهنگ برهان). بشقاب بزرگ زکنج،فرهنگ پارسیمان، سرواژهٔ «بشقاب بزرگ». بشقاب کوچک بَزمَک،فرهنگ پارسیمان، سرواژهٔ «بشقاب کوچک». بشقاب کشیده دیس،فرهنگ پارسیمان، سرواژهٔ «بشقاب کشیده». بشقاب ژرف گِردَنَه،فرهنگ پارسیمان، سرواژهٔ «بشقاب ژرف». بشقاب چوبی چپین،فرهنگ پارسیمان، سرواژهٔ «بشقاب چوبی». و بشقاب پهن تبرک یا گرباکفرهنگ پارسیمان، سرواژهٔ «بشقاب پهن». نامیده می‌شده‌است.
در ترکی استانبولی به بشقاب تاباک گفته می‌شود که همان تاباق در ترکی آذربایجانی است.http://tr.wikipedia.org/wiki/Tabak_(eşya)
بشقاب‌ها از مواد گوناگونی چون چینی، ملامین، بلور، پلاستیک، سرامیک، آرکوپال و حتی استیل و گاهی چوب ساخته می‌شوند. اندازه، شکل و عمق بشقاب‌ها بسته به نوع کاربرد آن‌ها (پیش‌غذا، غذای اصلی، سوپ‌خوری (با عمق کمی بیشتر)، میوه، و دسر) متفاوت است. غذا پیش از توزیع در بشقاب معمولاً در دیس کشیده می‌شود.
بعضی از بشقاب‌ها فقط به عنوان وسیله تزئینی کاربرد دارند. برخی از بشقاب‌ها نیز در شکل‌های دیگری بجز دایره (مانند مربع) تولید می‌شوند. نوعی از بشقاب با قابلیت نگهداری لیوان و قاشق و حمل همه این‌ها با یک دست به شکل آرگونومیک طراحی شده‌است. همچنین طرح‌هایی در دست است تا بشقاب‌های گرم شونده به تولید برسند.
برخی علاقه‌مندان، به جمع‌آوری بشقاب اقدام می‌کنند. جمع‌آوری بشقاب به عنوان مجموعه برای نخستین بار توسط یک بریتانیایی-هلندی در سال ۱۸۰۰ (میلادی) صورت گرفت.
داراب (پارسی باستان: Dārayavau-، پارسی میانه: Dārāw, Dāryāw)، یکی از شاهان ایران در شاهنامه است، که پدر دارا شناخته می‌شود.تاریخ اساطیری ایران، ص ۷۷ با توجه به تاریخ سنتی ایران، داراب با داریوش دوم هخامنشی همسان انگاشته می‌شود. داریوش دوم پدر اوستانوس و اوستانوس پدر آرشام دوم و آرشام دوم پدر داریوش سوم بوده‌است، و بنابراین داریوش سوم (دارا) نسب‌اش با سه نسل فاصله به داریوش دوم می‌رسد، و به‌همین جهت در تاریخ سنتی، داراب را پدر دارا دانسته‌اند.
داراب در یکی از نبردهای خود با روم، با فیلقوس(فیلیپ دوم مقدونی) نبرد می‌کند و سپاه او را شکست می‌دهد و پس از صلح، ناهید دختر فیلقوس را به همسری برمی‌گزیند و با خود به ایران می‌آورد. داراب از ناهید به دلیل نفس بد بویش دل‌آزرده می‌شود و او را که باردار است به روم بازمی‌گرداند. اسکندر از ناهید در خانهٔ فیلقوس به دنیا می‌آید. به دلیل ترس از سرافکندگی تولد اسکندر مستور می‌ماند و اسکندر پسر فیلقوس شناخته می‌شود. بدین سبب کینهٔ ایرانیان در دل رومیان ریشه می‌دواند.
داراب که همسر دیگری برگزیده است، صاحب فرزند دیگری به نام دارا می‌شود. داراب پیش از مرگ دارا را جانشین خود می‌کند و درمی‌گذرد. در زمان حمله اسکندر، دارا (داریوش سوم هخامنشی) از اسکندر شکست می‌خورد.
ابوطاهر داستان بهمن را دنبال می کند که بیشتر از شاهنامه معروف است، پدرش، شاهزاده کیانی اسفندیار با قهرمان اساطیری ایرانی رستم جان خود را از دست داده بود. پس از مرگ پدر، بهمن که اردشیر نیز نامیده می شد، به داراب نما، اد. تاج و تخت ایران. در فصل اول «داراب‌نامه» آمده است که بهمن با شاهزاده همای، دختر پادشاه مصر ازدواج می‌کند، اما قبل از تولد فرزندشان توسط اژدها کشته می‌شود. همای اکنون فرمانروای امپراتوری ایران است. برخلاف این، فصل دوم با اشاره به این که همای دختر اردشیر است آغاز می شود که او در انتظار فرزندش است. این روایت منطبق بر روایت «شاهنامه» است که از ابوطاهر نیز پیروی می‌کند، زیرا او از رها شدن کودک پسر در فرات و یافتن او توسط یک شستشوگر خبر می‌دهد. چون او را در آب (فارسی «درآب») یافته، او را «داراب» می‌خواند. در تاریخ، داراب‌نامه و شاه‌نامه تفاوت قابل‌توجهی دارند.
ابوطاهر می گوید که داراب از ده سالگی از ادامه کار به عنوان لباسشویی خودداری کرد. از آنجایی که او از بدو تولد با شکوه و جلال سلطنت احاطه شده است، به راحتی موفق می شود خود را در هنر جنگ آموزش دهد و توانایی های برجسته خود را به نمایش بگذارد. این به او امکان دسترسی به دربار همای در بغداد را می دهد، که او را به عنوان پسر خود می شناسد و می خواهد او را پادشاه کند. با این حال، او از پذیرش سلطنت سرباز می زند، زیرا در خواب فهمیده است که هنوز برای آن آماده نیست. او پایتخت را ترک می کند و نذر می کند که در فرصتی مناسب بازگردد (فصل ۳).
داراب که اکنون حدود 18 سال دارد، اکنون به دنبال شستشوگر و همسرش که او را بزرگ کرده اند، می رود. این او را به یک سفر طولانی در آب و خشکی هدایت می کند. او در منطقه عمان با ملکه طمروسیه (تمروسیه) ملاقات می کند که شوهرش در جنگ علیه او کشته شده است. او عاشق داراب می شود و او را در سفر دنبال می کند، اما پس از انواع ماجراها از او جدا می شود و در نتیجه تجربیات او و بعدها برادرش مهراسب نیز بیشتر می شود. قهرمانان با آدم خوارها، سیکلوپ ها، هیولاها، آدمیان، آفتاب گردان ها مواجه می شوند یا توسط تاجران برده ربوده می شوند. در نهایت، شخصیت های اصلی داستان همیشه موفق می شوند خود را از مخمصه های خود رها کنند. وقتی اوضاع خیلی ناامید است، داراب با مداخله الهی نجات می یابد.
از آنجایی که داراب به دروغ از مرگ تمروسیه مطلع شد، شاهزاده زنکالیسا، دختر پادشاه خورشید پرستان را به همسری گرفت (فصل 5). مدتی بعد، محراسب بدون اطلاع از این ارتباط، با خواهر زنکالیسا در جزیره زن یک چشم ازدواج می کند (فصل 7). دو زن داراب در مسیرهای پرپیچ و خم متوجه یکدیگر می شوند و پس از اینکه تمروسیه با معشوق خود ملاقات می کند، در یک سفر با قایق توسط زنکالیسا به قتل می رسد و در آب پرتاب می شود. داراب برای نجات پسری که بلافاصله قبل از آن به دنیا آمده بود شتافت و نام او را «داراب» گذاشت، زیرا او را «در آب» یافت. زنکالیسا و پدرش اندکی بعد بر اثر گزش مار می میرند (فصل 9). داراب اکنون عازم سفری پرماجرا به ایران می شود، در راه با شوینده ثروتمندی که روزی او را در آب یافته بود، ملاقات می کند و در پایان سفر بر تخت سلطنت می نشیند. (فصل ۱۵)
داراب به عنوان پادشاه ایران، در ابتدا از حملات اعراب و بیزانسی ها جلوگیری می کند. او از حاکم شکست خورده روم (بیزانس)، فیلقوس، می خواهد که دخترش ناهید را به همسری به او بدهد. با این حال، او را پس از شب عروسی به دلیل بوی بد دهان باز می گرداند. ناهید مخفیانه فرزندشان را به دنیا می آورد که اسکندر نام دارد. در ابتدا پیرزنی از او مراقبت می کند و در چهار سالگی او را نزد ارسطو می آورد. این او را در علوم مختلف مانند فلسفه، پزشکی و هندسه، اما بالاتر از همه در طالع بینی و تعبیر خواب آموزش می دهد. اسکندر در ده سالگی به دربار سلطنتی روم آمد و چند سال بعد توسط فیلقوس، پدربزرگش، جانشین او شد. پس از انواع مبارزات برای تاج و تخت، سرانجام اسکندر به پادشاهی رسید، در حالی که برادر ناتنی او داراب دوم، پسر داراب اول و تمروسیه، فرمانروای ایران شد.(فصل ۱۵)
ایرانیان با چنین داستانی برای اسکندر جهان‌گشا، نژادی ایرانی قائل شده بودند و او را برادر داریوش سوم به حساب می‌آورند. همین داستان زیربنای اسکندرنامه و روایت‌های مثبت منتسب به اسکندر را به وجود می‌آورد.
سرگذشت افسانه‌ای اسکندر قطعاً منشأئی ایرانی و پهلوی ندارد و در اصل از منابع رومی و سریانی به عربی و از آنجا به آثار زبان فارسی راه پیدا کرده‌است. چرا که در متن‌های دینی، اسکندر همیشه با لقب گجستهملعون مورد نفرین است و در روایت‌های زرتشتی سوزاندن اوستا به او نسبت داده شده‌است.تاریخ اساطیری ایران، ص ۷۸.
فضاپیمای کلیپر فضاپیمای قابل استفاده مجددی است که قرار بود جایگزین فضاپیمای سایوز شود.
قرار بود در ۲ مدل ساخته شود.
این پروژه به ppts تغییر داده شد.
پویایی گروه عبارت است از رشته‌ای تحقیقاتی که هدفش پیشبرد دانش انسان در مورد گروه‌ها، قوانین تکوین و تحول آن‌ها و روابط متقابل گروه‌ها با افراد، دیگر گروه‌ها و مؤسسات بزرگ است.
گروه عبارت است از دو یا چند نفر که به هم وابسته‌اند و با تعامل اجتماعی، بر یکدیگر تأثیر می‌گذارند.