moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
برخی از کشورهای آفریقایی نژاد را در قوانین ملیت و شهروندی خود رمزگذاری می‌کنند. لیبریا و سیرالئون حق شهروندی را به‌طور انحصاری به سیاه پوستان می‌دهند. تقریباً در سال ۱۹۹۲، مالاوی برای داشتن شهروندی حق تولد، نیاز به تولد یک شهروند مالاویایی «از نژاد آفریقایی» داشت. به‌طور مشابه، مالی فقط به کودکان دارای والدین «آفریقایی الاصل» که در این کشور متولد شده بودند، ملیت حق تولد نسبت می‌داد.Manby, Bronwen (2016). Citizenship Law in Africa (PDF) (3rd ed.). Cape Town, South Africa: African Minds. p. 60. ISBN 978-1-928331-08-7. Archived (PDF) from the original on 26 June 2021. Retrieved 20 August 2022. غنا حق بازگشت را برای افراد آفریقایی‌تبار فراهم می‌کند. غنا اولین کشور آفریقایی است که این سیاست را از طریق قانون مهاجرت۵۷۳ در سال۲۰۰۰ در پاسخ به لابی‌های مهاجران آفریقایی-آمریکایی اعمال کرد.Manby, Bronwen (2016). Citizenship Law in Africa (PDF) (3rd ed.). Cape Town, South Africa: African Minds. p. 102. ISBN 978-1-928331-08-7. Archived (PDF) from the original on 26 June 2021. Retrieved 20 August 2022. برخی از شرکت‌های خصوصی سفرهای آفریقایی و ردیابی اجداد ژنتیکی با دولت‌های غنا و سیرالئون برای ترویج گردشگری آفریقایی و مهاجرت به آنجا همکاری کرده‌اند.Diakite, Parker. (2021, May 18). "Sierra Leone Will Grant You Citizenship Thanks To Black-Owned Ancestry Company." Travel Noire. Retrieved August 20, 2022, from https://travelnoire.com/sierra-leone-citizenship-ancestry-companyDiakite, Parker. (2020, April 28). "How Ghana's Year Of Return Campaign Put Black Destinations In The Spotlight." Travel Noire. Retrieved August 20, 2022, from https://travelnoire.com/ghana-year-return-campaign-black-destinations-in-the-spotlight
رابرت موگابه، رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر سابق زیمبابوه، تصرف خشونت‌آمیز زمین‌های کشاورزی متعلق به سفیدپوستان را تشویق کرد و اظهار داشت: «مرد سفیدپوست بومی آفریقا نیست. آفریقا برای آفریقایی‌ها است، زیمبابوه برای زیمبابوه است."Meredith, Martin (2002). Our Votes, Our Guns: Robert Mugabe and the Tragedy of Zimbabwe. New York: Public Affairs. p. 203. ISBN 978-1-58648-186-5.
مارتین لوتر کینگ جونیور در نامه‌ای از زندان بیرمنگام، ملی‌گرایی سیاه‌پوستان را با «نفرت و ناامیدی» توصیف کرد و نوشت که حمایت از ناسیونالیسم سیاه‌پوستان «ناگزیر به یک کابوس نژادی ترسناک منجر می‌شود».
نورم آر. آلن جونیور، مدیر سابق آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار برای انسان گرایی، ناسیونالیسم سیاه‌پوست را «آمیخته‌ای عجیب از تفکر عمیق و مزخرفات آشکار» می‌نامد.از یک طرف، ملی گرایان سیاه ارتجاعی (RBNs) از عشق به خود، احترام به خود، پذیرش خود، کمک به خود، غرور، اتحاد و غیره حمایت می‌کنند - بسیار شبیه راست گرایان که «ارزش‌های سنتی خانواده» را ترویج می‌کنند. اما - همچنین مانند راست گرایان مقدس تر - ملی گرایان سیاه ارتجاعی‌ها تعصب، عدم مدارا، نفرت، تبعیض جنسی، همجنس‌گرا هراسی، یهودی‌ستیزی، شبه علم، غیرمنطقی، رویزیونیسم تاریخی جزمی، خشونت و غیره را ترویج می‌کنند.توند آدلکه، استاد تاریخ نیجریه‌ای‌تبار و مدیر برنامه مطالعات آفریقایی آمریکایی در دانشگاه مونتانا، در کتاب خود "آمریکایی‌های غیر آفریقایی: ملی‌گرایان سیاه‌پوست قرن نوزدهم و مأموریت تمدن‌سازی" استدلال می‌کند که ناسیونالیسم آفریقایی-آمریکایی قرن نوزدهم نژادپرست را تجسم می‌دهد. و ارزش‌های پدرانه فرهنگ اروپایی-آمریکایی و اینکه برنامه‌های ناسیونالیستی سیاه‌پوستان برای منافع فوری آفریقایی‌ها طراحی نشده‌اند، بلکه برای افزایش ثروت خودشان طراحی شده‌اند.
فمینیست‌های سیاهپوست در ایالات متحده، مانند باربارا اسمیت، تونی کید بامبارا، و فرانسیس بیل نیز انتقادهای مستمری را از برخی رشته‌های ملی‌گرایی سیاه پوستان، به ویژه برنامه‌های سیاسی مورد حمایت ناسیونالیست‌های فرهنگی، مطرح کرده‌اند. ملی‌گرایان فرهنگی سیاه‌پوست زنان سیاه‌پوست را تنها در نقش غیرقانونی سنتی شخصیت ایده‌آل‌شده همسر-مادر تصور می‌کردند. پاتریشیا هیل کالینز از تصور محدود زنان سیاه‌پوست در پروژه‌های ملی‌گرایانه فرهنگی انتقاد می‌کند و می‌نویسد که زنان سیاه‌پوست «جایگاه خاصی در تلاش‌های ملی‌گرای فرهنگی سیاه‌پوستان برای بازسازی فرهنگ اصیل سیاه‌پوستان، بازسازی هویت سیاه‌پوستان، تقویت همبستگی نژادی، و ایجاد اخلاق خدمت به سیاه‌پوستان به خود اختصاص دادند. جامعه سیاه پوستان." نمونه اصلی زنان سیاه‌پوست به عنوان تنها همسر و مادر دگرجنس‌گرا را می‌توان در فلسفه و رویه‌ای به نام کاوایدا که توسط سازمان ایالات متحده اعمال می‌شود، یافت. مولانا کارنگا در سال ۱۹۶۵ فلسفه سیاسی کوایده را پایه‌گذاری کرد. دکترین آن نقش‌های متمایز را بین مردان و زنان سیاه پوست تجویز می‌کرد. به‌طور خاص، نقش زن سیاه پوست به عنوان «زن آفریقایی» «الهام بخشیدن به مردش، آموزش فرزندانش و مشارکت در توسعه اجتماعی» بود. اشلی فارمر، تاریخ‌نگار تاریخ زنان سیاه‌پوست و سیاست‌های رادیکال، تاریخ جامع‌تری از مقاومت زنان سیاه‌پوست در برابر تبعیض جنسی و مردسالاری در سازمان‌های ملی‌گرای سیاه‌پوست را ثبت می‌کند و بسیاری از انجمن‌های عصر قدرت سیاه‌پوستان را به حمایت از برابری جنسیتی سوق می‌دهد.
رئیس‌جمهورهای مرده یک فیلم جنایی و درام آمریکایی محصول سال ۱۹۹۵ به نویسندگی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی برادران هیوز است. این فیلم زندگی آنتونی کورتیس (با بازی لارنس تیت) را روایت می‌کند که بر سال‌های نوجوانی او به عنوان فارغ‌التحصیل دبیرستان و تجربیات او در طول جنگ ویتنام به عنوان یک تفنگدار دریایی تمرکز دارد. وقتی کورتیس به زادگاهش در برانکس بازمی‌گردد، متوجه می‌شود که در تلاش برای تأمین هزینه‌های زندگی خود و خانواده‌اش است و در نهایت به زندگی جنایتکارانه روی می‌آورد.
این فیلم تا حدودی بر اساس تجربیات زندگی واقعی هیوود تی کرکلند است که داستان واقعی او در کتاب (خون‌ها: تاریخ شفاهی جنگ ویتنام) نوشته کهنه سربازان سیاه اثر والاس تری شرح داده شده‌است. شخصیت‌های خاصی از این فیلم بر اساس آشنایان واقعی کرکلند هستند که پس از ارتکاب دزدی در فیس‌پینت مدتی را در زندان گذراندند. این فیلم همچنین بر اساس چندین حادثه مربوط به ارتش آزادی‌بخش سیاهان، به ویژه سرقت کامیون زرهی برینک می‌باشد.
«آنتونی کورتیس» (تیت)، جوان هجده ساله باهوشی است که تصمیم می‌گیرد به‌جای ورود به کالج، «خوآنیتا» (جکسن) و دوستان هم‌محله‌ای‌اش را ترک گوید و در نیروی دریائی ثبت نام کند. پس از تجربه‌هائی دهشت‌بار در ویتنام، در سال ۱۹۷۲ به خانه و کاشانه بازمی‌گردد و در می‌یابد کسی او را به چشم یک قهرمان نمی‌نگرد. او و «خوآنیتا» که در آپارتمان محقری در جنوب برانکس زندگی می‌کنند، در تأمین معاش با مشکل مواجه اند. «آنتونی» حس می‌کند چاره‌ای ندارند جز اینکه در نقشه‌ای برای دزدیدن «رئیس‌جمهورهای مرده» ـ اصطلاحی عامیانه برای اسکناس‌هائی که تصویر ئریس جمهورهای سابق آمریکا بر آن‌ها نقش بسته ـ شرکت کند و گمان می‌کند این کار ضامن زندگی بهتری برای او، «خوآنیتا» و دیگر نزدیکانش خواهد بود. او از دانش نظامی‌اش برای طرح نقشه سرقت از اتومبیل زره‌پوش حامل پول استفاده می‌کند ولی نقشه نافرجام می‌ماند…
فیلمبرداری اصلی در ۳۱ اکتبر ۱۹۹۴ آغاز شد. این تولید تا پایان سال و تا اوایل فوریه در مکان‌های مختلف، از جمله بروکلین و مونت ورنون، نیویورک فیلم‌برداری شد.
این فیلم مبارزه سربازان رنگین‌پوست بازگشته از جنگ را به تصویر می‌کشد که مورد بی‌توجهی دولت آمریکا قرار گرفته‌اند و بدرفتاری با کهنه سربازان ویتنام. بسیاری از کهنه سربازان سیاه‌پوست و لاتین تبار جنگ ویتنام از مزایا، غرامت و به رسمیت شناختن تلاش‌هایشان در خدمت به کشورشان محروم شدند.Evans-Pfeifer, Kelly. American Veterans. "Encyclopedia of the Vietnam War". 1996.
این فیلم نقدهای متفاوتی از منتقدان دریافت کرد. گردآورنده نقد فیلم راتن تومیتوز گزارش می‌دهد که ۴۹٪ از منتقدان بر اساس ۳۵ نقد با میانگین امتیاز ۵٫۸ از ۱۰ به فیلم امتیاز مثبت دادند.
آلیلاسیون نامتقارن کِک یک واکنش شیمیایی است که شامل افزودن یک گروه آلیل هسته‌دوست به یک آلدهید است. کاتالیزور یک کمپلکس کایرال و حاوی تیتانیوم است که به‌عنوان یک اسید لوئیس ایفای نقش می‌کند. کایرالیته کاتالیزور نوعی افزایش انتخابی فضاگزین را القا می‌کند که این سبب تولید یک محصول الکل با شیمی فضایی کاملاً مشخص و قابل پیش‌بینی می‌شود. این واکنش به نام گری کک نام‌گذاری شده‌است.
ماوگوژاتا ویکتوریا توماشفسکا (؛ زادهٔ ۲۸ ژانویه ۱۹۸۹) روزنامه‌نگار و مجری تلویزیون اهل لهستان است. وی دختر بازیکن فوتبال لهستانی یان توماشفسکی و ورزشکار حرفه‌ای تنیس روی میز «کاتاژینا کالینسکا-توماشفسکا» است.
وی در دوران نوجوانی ورزشکار تنیس روی میز و همچنین مدل بود. سپس به دانشگاه رفت و در رشتهٔ روان‌شناسی تحصیل کرد. اولین حضور حرفه‌ای او در تلویزیون در سال ۲۰۱۲ و به‌عنوان مجری برنامهٔ ورزشی بود. سپس از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ گزارشگر هواشناسی پُلست شد.
او مجری «مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۲۰» و همچنین پنجاه و هفتمین و پنجاه و هشتمین جشنواره ملی آواز لهستانی در اوپوله بود.
واکنش رید یک واکنش شیمیایی است که از نور برای اکسید کردن هیدروکربنها به آلکیل سولفونیل کلریدها استفاده می‌کند. در این واکنش از پلی‌اتیلن اصلاح‌شده برای تولید پلی اتیلن کلروسولفوناته (CSPE) استفاده می‌شود که به دلیل چقرمگی آن مورد توجه است.
دین در مالزی ()، مالزی کشور چند مذهبی است که دین رسمی آن اسلام است. بر اساس سرشماری جمعیت و مسکن سال ۲۰۲۰، ۶۳٫۵ درصد پیرو اسلام، ۱۸٫۷ درصد پیرو بودیسم، ۹٫۱ درصد پیرو مسیحیت، ۶٫۱ درصد هندوئیسم و ۲٫۷ درصد بقیه، پیرو ادیان دیگر یا فاقد اطلاعات هستند. مابقی با اعتقادات دیگر، از جمله زنده انگاری، دین عامیانه، آیین سیک، بهائیت و سبک‌های اعتقادی دیگر در نظر گرفته می‌شوند. ایالت‌های ساراواک، پنانگ و قلمروی فدرال کوالا لامپور دارای اکثریت غیر مسلمان هستند. تعداد افرادی که در مالزی خود را خداناباور معرفی می‌کنند، بسیار کم هستند، دولت به همراه برخی از اعضاء کابینه که اظهار می‌کنند «حق انتخاب دین، رها کردن دین نیست»، از سوی سازمان‌های حقوق بشر به خاطر سیاست حکمرانی تبعیض علیه بی‌خدایان مورد نکوهش قرار گرفته‌است.
سواری شیرین فیلمی محصول سال ۱۹۶۸ و به کارگردانی هاروی هارت است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنتونی فرنسیوسا، مایکل ساررازین، جکلین بیسیت، باب دنور، مایکل وایلدینگ، میشل کری، لارا لیندسی، نرما کرین، پرسی رودریگز، وارن استیونز، پت بترام، مایکل فورست، لوید گوگ، چارلز دیرکوپ و آرتور فرانتس ایفای نقش کرده‌اند.
نخستین بار فیلمی محصول سال ۱۹۶۹ و به کارگردانی جیمز نیلسون است. در این فیلم بازیگرانی همچون جکلین بیسیت، وس استرن، ریک کلمن، وینک رابرتس، جرارد پارکس و شارون آکر ایفای نقش کرده‌اند.
ملفیستو والز فیلمی محصول سال ۱۹۷۱ و به کارگردانی پل وندکوس است. در این فیلم بازیگرانی همچون آلن آلدا، جکلین بیسیت، باربارا پارکینز، برادفورد دیلمن، ویلیام ویندام و کورد یورگنس ایفای نقش کرده‌اند.
بوگاتی آتلانتیک (به انگلیسی: Bugatti Atlantic) نسخهٔ مدرن بوگاتی آتلانتیک تیپ ۵۷ است. به‌عنوان یک نمونه اولیه باقی ماند و در وولفسبورگ، مقر فولکس‌واگن ساخته شد. همچنین به آن بوگاتی "Pebble" نیز می‌گویند.
واترشیپ دَون (انگلیسی: Watership Down) یک مجموعه تلویزیونی انیمیشن فانتزی کودکان است که از رمانی به همین نام در سال ۱۹۷۲ توسط ریچارد آدامز اقتباس شده است. این دومین اقتباس از این رمان، پس از فیلم ۱۹۷۸ است. این مجموعه توسط ال‌تایم انترتیمنت انگلستان تولید شده است. این سریال با مشارکت صندوق تلویزیون کانادا، اعتبار مالیاتی تولید فیلم یا ویدیوی کانادا و اعتبار مالیاتی فیلم و تلویزیون انتاریو از دولت انتاریو تولید می‌شود.
"واترشیپ دون" به مدت ۳۹ قسمت و سه فصل از سپتامبر ۱۹۹۹ تا دسامبر ۲۰۰۱ در وای‌تی‌وی در کانادا و سی‌ای‌تی‌وی در بریتانیا پخش شد، اگرچه سری سوم در بریتانیا پخش نشد. در این سریال، چندین بازیگر مشهور بریتانیایی از جمله استفن فرای، ریک مایال، فیل ژوپیتوس، جین هوراکس، داون فرنچ، جان هرت و ریچارد بریرز ایفای نقش می‌کنند. هرت و بریرز نیز در این فیلم بازی می‌کنند. استفان گیتلی تنظیم جدیدی از «چشمان روشن» آرت گارفانکل را اجرا کرد که در فیلم ۱۹۷۸ گنجانده شد، در حالی که مایک بت (نویسنده «چشمان روشن») و ارکستر فیلارمونیک سلطنتی موسیقی کاملاً جدیدی را ارائه کردند. در سال ۲۰۰۳، آهنگساز مایک بت برای کار خود در این مجموعه نامزد جایزه جمینای برای بهترین موسیقی اصلی برای یک سریال دراماتیک شد.
ووجیمیش چووک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لهستان بود.
محاصره قره‌باغ کوهستانی در ۱۲ دسامبر ۲۰۲۲ آغاز شد و آذربایجانی‌ها تنها جاده باقی مانده در داخل و خارج از جمهوری جداشده آرتساخ را مسدود کردند. منطقه محاصره شده در چندراهه شوشی-دشالتی است که تحت مأموریت مأموران حافظ صلح فدراسیون روسیه است. آذربایجان ادعا می‌کند افرادی که راهرو را مسدود می‌کنند «فعالان محیط زیست» هستند، اگرچه سابقه چندانی از فعالیت‌های زیست‌محیطی ندارند و اعتراضات در آذربایجان معمولاً به سرعت توسط پلیس آذربایجان متفرق می‌شود. افراد دخیل در محاصره از آن زمان خواستار ایجاد کنترل آذربایجان بر گذرگاه لاچین شدند.
چندین کشور برای محکوم کردن این محاصره عمل کرده‌اند و به این معناست که آذربایجان عمداً این بحران به عنوان بخشی از درگیری مداوم خود با ارمنستان بر سر قره باغ کوهستانی اعمال می‌کند. جمهوری آرتساخ ذخایر عادی غذا، سوخت و دارو خود را از دست داده‌است. در ۱۳ دسامبر، آذربایجان گاز ارمنستان به آرتساخ را قطع کرده بود. آژانس گازرسانی آذربایجان «آذریقاز» هرگونه دخالت در قطع گاز را تکذیب کرد. در ۱۶ دسامبر مقامات آرتساخ گزارش دادند که عرضه گاز دوباره برقرار شده‌است.
در ۳ دسامبر، ستاد اطلاع‌رسانی آرتساخ گزارش داد که گروهی از آذربایجانی‌ها گذرگاه لاچین بین استپاناکرت و گوریس را در تقاطع اطراف شوشی - کارین تاک مسدود کردند. پس از ۴ ساعت بسته شدن جاده دوباره باز شد اما آذربایجان اعلام کرد متخصصان را به محل استقرار نیروهای حافظ صلح روسیه اعزام می‌کند. از آنجایی که گذرگاه لاچین تنها مسیر حمل و نقل در داخل و خارج از آرتساخ است، اغلب به عنوان یک «راه نجات» ضروری برای ساکنان آرتساخ توصیف شده‌است. در سال ۲۰۱۷، بزرگراه دوم بین آرتساخ و ارمنستان (بزرگراه واردنیس - مارتاکرت) ساخته شد، اما از زمانی که آذربایجان کنترل بخش بین دادیوانک و مارتاکرت را در جریان جنگ دوم قره باغ کوهستانی به دست گرفت، عملیاتی نشده‌است. از زمانی که فرودگاه استپاناکرت (آرتساخ) در سال ۱۹۹۰ بسته شد، ترانزیت هوایی منظم هم در داخل و خارج از آرتساخ وجود نداشته‌است.
در ۱۰ دسامبر، وزارتخانه‌های اقتصاد و حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی آذربایجان بیانیه مشترکی صادر کردند که بر اساس آن آذربایجان مشاهدات زیست‌محیطی در قلمرو جمهوری آرتساخ را آغاز می‌کند. در همان روز گروهی از آذربایجانی‌ها قصد ورود به معدن کاشن را داشتند که مأموران امنیتی معدن اجازه ورود به معدن را ندادند.
صبح روز ۱۲ دسامبر، گروهی از آذربایجانی‌ها که خود را دوستدار محیط زیست می‌نامند، تنها جاده ارتباطی ارمنستان به آرتساخ را مسدود کردند. به گفته این گروه، آنها به اقدامات حافظان صلح روسی که گفته می‌شود بهره‌برداری غیرقانونی از ذخایر معدنی در مناطق تحت کنترل خود را پنهان می‌کنند، اعتراض دارند. پس از مدتی افراد درگیر در محاصره در وسط راه چادر زدند. به گزارش رسانه‌های آذربایجان، گروه‌های غیردولتی محیط‌زیست در اعتراض به عدم دسترسی به معادن درومبون و کاشین، خواستار ملاقات با آندری ولکوف، فرمانده نیروهای حافظ صلح روسیه شدند. اینکه آیا این‌ها فعالان محیط زیست واقعی هستند یا نه، هنوز یک سؤال باز است. با قضاوت بر اساس ویدئوی صحنه، در میان افرادی که راهرو را مسدود کرده‌اند، کارمندان شرکت‌های دولتی و حتی به گزارش سرویس بی‌بی‌سی آذربایجان، کارگران شرکت‌های ترکیه حاضر هستند. از نظر ظاهری، این عمل بیشتر سیاسی به نظر می‌رسد تا محیط زیستی. به عنوان مثال، شرکت کنندگان پرچم بزرگ آذربایجان را حمل می‌کردند و بسیاری از آنها در پرچم ملی خود را پیچیده بودند. چندین زن در این تظاهرات کت‌هایی از جنس خز می‌پوشند، که دلیل دیگری برای شک در ارتباط شرکت کنندگان با جنبش محیط زیستی ایجاد می‌کند. شعارهای ملی گرایانه جای شعارهای زیست‌محیطی را گرفته‌است و از تعدادی از تظاهرکنندگان عکس گرفته شده‌است که با دست خود در حال نمایش نماد سازمان راست افراطی ترکیه، گرگ‌های خاکستری هستند.
در چهارمین روز محاصره، افراد درگیر به فهرست خواسته‌های خود «بازگرداندن کنترل توسط تمام ساختارهای دولتی آذربایجان از جمله وزارت امور داخلی، سرویس مرزی دولتی و کمیته گمرکات دولتی در امتداد گذرگاه لاچین» را اضافه کردند.
دیده‌بان حقوق بشر گزارش داد که نیروهای حافظ صلح روسیه «همچنین مانعی بر سر راه برای جلوگیری از تشنج بیشتر اوضاع در صورت پیشروی مردم جمع شده به سوی مین‌ها در مناطق تحت کنترل قره باغ کوهستانی ایجاد کردند» در حالی که جمهوری آذربایجان مسئولیت داشتن در بستن جاده را رد می‌کند.
در شامگاه ۱۳ آذرماه، آذربایجان نیروهای داخلی و نیروهای پلیس را به قسمت بسته جاده منتقل کرد. به گزارش رسانه‌های آذربایجان، افسران نظامی و پلیس نیروهای داخلی وزارت امور داخله آذربایجان برای «تأمین امنیت شرکت‌کنندگان در عملیات» به محل تظاهرات رسیدند
وزارت بهداشت آرتساخ گزارش داد که در نتیجه مسدود شدن راه ارتباطی آرتساخ با ارمنستان توسط جمهوری آذربایجان، انتقال شهروندان آرتساخی که مشکلات بهداشتی جدی دارند به ایروان همچنان غیرممکن است.
به گفته مدافع حقوق بشر آرتساخ، به دلیل بسته شدن جاده آرتساخ - ارمنستان در شب ۱۲ دسامبر ۱۱۰۰ نفر از جمله ۲۷۰ کودک در شرایط سرد زمستانی در جاده‌ها رها شدند.
ستاد اطلاع‌رسانی آرتساخ گزارش می‌دهد که در نتیجه انسداد تنها راه ارتباطی آرتساخ به ارمنستان، جوامع متسشن، هینشن، یغتساهوغ و لیساگور استان شوشی عملاً محاصره شده‌اند. تحویل مواد غذایی، به ویژه نان و آرد، و همچنین سایر مایحتاج اولیه به این جوامع غیرممکن شده‌است.
در ۱۳ دسامبر، آذربایجان گاز ارمنستان به آرتساخ را قطع کرده بود. آژانس گازرسانی آذربایجان «آذریقاز» هرگونه دخالت در قطع گاز را تکذیب کرد. در ۱۶ دسامبر مقامات آرتساخ گزارش دادند که عرضه گاز مجدداً برقرار شده‌است.
در ۱۶ دسامبر، آذربایجان اعلام کرد که یک خط تلفن برای کمک به مردم ارمنی قره باغ ایجاد کرده‌است. در ۱۹ دسامبر، چندین خودروی کمیته بین‌المللی صلیب سرخ از طریق راهرو عبور کردند، صلیب سرخ گزارش داد که انتقال بیمار نیازمند کمک فوری پزشکی را از طریق جاده لاچین به ارمنستان تسهیل کرده‌است. وزارت خارجه آذربایجان با صدور بیانیه ای اعلام کرد که نیازهای بشردوستانه تأمین خواهد شد. به گزارش دیده‌بان حقوق بشر که به برخی گزارش‌های رسانه‌ها اشاره می‌کند، به چند کامیون حافظ صلح روسیه که گفته می‌شود حاوی کالاهای بشردوستانه بودند، اجازه عبور داده شد، اگرچه مشخص نیست این کالاها برای چه کسی در نظر گرفته شده‌است. گغام استپانیان، بازرس حقوق بشر آرتساخ به دیده‌بان حقوق بشر گفت که این کالاها برای مردم قره باغ کوهستانی نیست. این جاده برای عموم مردم و حمل و نقل کالا بسته‌است.
مقامات بهداشت و درمان آرتساخ گزارش دادند که در نتیجه محاصره گذرگاه لاچین توسط جمهوری آذربایجان، یک بیمار که نیاز به درمان نجات ازمرگ داشت جان خود را از دست داده‌است.
اتحادیه اروپا - اتحادیه اروپا از آذربایجان می‌خواهد که آزادی رفت و آمد را تضمین کند و محدودیت‌های این آزادی رفت و آمد باعث ناراحتی قابل توجهی برای جمعیت محلی و ایجاد نگرانی‌های بشردوستانه می‌شود. گزارشگران مشترک شورای امنیت برای نظارت بر آذربایجان و ارمنستان نیز بیانیه مشترکی منتشر کردند که در آن خواستار احیای فوری آزادی رفت و آمد در امتداد گذرگاه لاچین شدند.
کمیسر حقوق بشر شورای اروپا با صدور بیانیه ای نسبت به وضعیت اطراف قره باغ کوهستانی ناشی از محاصره گذرگاه لاچین ابراز نگرانی کرد و از مسئولین حفظ نظم و امنیت عمومی گذرگاه خواست تا تمام اقدامات لازم را برای احیای این گذرگاه انجام دهند. حرکت در امتداد آن جاده به عنوان یک موضوع فوری و جلوگیری از وخامت اوضاع انسانی». دونیا میاتوویچ، کمیسر حقوق بشر شورای اروپا در ۲۲ دسامبر ۲۰۲۲ نوشت که «حرکت در امتداد گذرگاه لاچین باید با فوریت احیا شود تا از وخامت اوضاع انسانی در قره باغ کوهستانی جلوگیری شود».
سازمان ملل – محاصره گذرگاه لاچین در شورای امنیت سازمان ملل مورد بحث قرار گرفت. همه اعضای شورای امنیت که سخنرانی کردند از باکو خواستند که حرکت آزاد و ایمن در طول گذرگاه لاچین را تضمین کند. با این حال پس از این نشست هیچ قطعنامه ای اتخاذ نشد.
موسسه لمکین برای پیشگیری از نسل‌کشی - این سازمان دو «هشدار پرچم سرخ» در آذربایجان صادر کرد و محاصره را به عنوان «عملی جنایتکارانه که قصد ایجاد رعب و وحشت و شرایط غیرقابل تحمل زندگی برای مردم آرتساخ را دارد» توصیف کرد. این دو رویدادهای مجزا نیستند. در عوض، آنها در قالب یک الگوی نسل‌کشی بزرگتر علیه ارمنستان و ارامنه توسط رژیم آذربایجان انجام می‌شوند.» این گروه همچنین نوشت: «نیت نسل‌کشی باکو هرگز واضح‌تر از این نبوده‌است و اقدامات انجام شده تا به امروز به شدت این نتیجه را پیش‌بینی می‌کند.»
همبستگی بین‌المللی مسیحی – رئیس نهاد، جان ایبنر، محاصره آذربایجان را محکوم کرد و گفت: «روند نسل‌کشی ارامنه از زمان قتل‌عام‌های عثمانی در اواخر قرن نوزدهم ادامه داشته‌است. اکنون دیکتاتوری آذربایجان با محاصره کردن قره باغ کوهستانی قصد خود را برای اجرای مرحله دیگری از نسل‌کشی مخابره می‌کنند. CSI همچنین بیانیه ای منتشر کرد: «همبستگی بین‌المللی مسیحی در همبستگی با مسیحیان ارمنی قره باغ کوهستانی می‌ایستد. ما از حق آنها برای اداره خود در سرزمین مادری خود حمایت می‌کنیم و از ایالات متحده، بریتانیا، و اتحادیه اروپا و فدراسیون روسیه می‌خواهیم که آذربایجان را مجبور به پایان دادن به محاصره قره باغ کوهستانی کنند.»
جایزه آورورا برای بیداری بشریت – اعضای ابتکار بشردوستانه آورورا، دولت آذربایجان را به دلیل مسدود کردن تنها جاده ای که آرتساخ به ارمنستان را متصل می‌کند، و تشابهاتی بین بحران انسانی ایجاد شده توسط آن و محاصره برلین در سال ۱۹۴۸ توسط اتحاد جماهیر شوروی، محکوم کردند.
انجمن پزشکی جهانی – دکتر فرانک اولریش مونتگومری، رئیس شورای انجمن پزشکی جهانی، از دولت آذربایجان خواست تا دسترسی ایمن از طریق گذرگاه لاچین، مسیری حیاتی برای تحویل مواد غذایی حیاتی و تجهیزات پزشکی، تضمین کند تا از بدتر شدن این بحران انسانی جلوگیری شود.
تادئوش دولنی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لهستان بود.
یانوش کوپتسویچ (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل لهستان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سن-اتین، باشگاه فوتبال آدانااسپور، باشگاه فوتبال لخیا گدانسک، باشگاه فوتبال لخ پوزنان، و باشگاه فوتبال لاریسا اشاره کرد.
مارک جوبا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لهستان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سنت ترویدنس و باشگاه فوتبال ویدزف ووچ اشاره کرد.
یان یاووخا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لهستان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آگسبورگ و باشگاه فوتبال ویسوا کراکوف اشاره کرد.
پیوتر اسکروبوفسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لهستان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هامارابی، باشگاه فوتبال لخ پوزنان، و باشگاه فوتبال ویسوا کراکوف اشاره کرد.
آندژی ایوان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لهستان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آریس سالونیک، باشگاه فوتبال گورنیک زابژه، باشگاه فوتبال ویسوا کراکوف، و باشگاه فوتبال بوخوم اشاره کرد.
یانوش () ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
گروه تاکاماتسو () شرکت ساخت‌وساز و مهندسی عمران ژاپنی است، که در سال ۱۹۱۷ توسط تومیکیچی تاکاماتسو تأسیس شد. گروه تاکاماتسو مالک قدیمی‌ترین شرکت جهان؛ کونگو گومی می‌باشد.
الکل که گاهی از آن با نام شیمیایی اش اتانول یاد می‌شود یک مادهٔ سرکوب کننده است. در نوشیدنی‌های الکلی مانند آبجو، شراب و نوشیدنی‌های تقطیری، الکل ماده مؤثره است. الکل قدیمی‌ترین و فراوان‌ترین مخدر تفریحی است که اثراتی مانند مستی ایجاد می‌کند. علاوه بر آن الکل باعث ایجاد شادی، سرخوشی، کاهش اضطراب، اجتماعی تر شدن، آرامش، آسیب به قدرت شناخت، حافظه، کنترل حرکتی و کارکرد حواس و ضعف عمومی در کارکرد دستگاه عصبی مرکزی می‌شود. اتانول تنها یکی از انواع بسیار الکل است اما تنها گونه ای از الکل است که در نوشیدنی‌های الکلی یافت می‌شود یا اینکه بیشتر برای مصرف تفریحی کاربرد دارد. متانول و ایزوپروپیل الکل نسبت به اتانول بسیار سمی اند و می‌توانند کشنده باشند.
تادئوش ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پینت سه بعدی به انگلیسی: «Paint 3D » برنامه ای از مایکروسافت است که ی کشیدن نقاشی ها را دارد و فرق آن با پینت معمولی مایکروسافت این است که می تواند نقاشی های کشیده شده را به صورت سه بعدی و Ar در آورد و بتوان آن را رنگ آمیزی و... بتوان کرد، این برنامه در ساخت اشیا عملکرد دارد و بسیاری از شرکت ها برای ساخت لوگو، تصویر سه بعدی محصولات و غیره می توان استفاده های زیادی کرد.
بوریس لاسکین فیلمنامه‌نویس، شاعر، نویسنده و نمایشنامه نویس اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی بود.
سوفیا بصیرزاده بازیگر اهل کشور جمهوری آذربایجان بوده‌است. از فیلم‌هایی که وی بازی کرده‌است می‌توان به فیلم بختیار اشاره نمود.
کاژیمیش ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شب کارناوال () یک فیلم موزیکال محصول ۱۹۵۶ شوروی است.
دختری با گیتار () یک فیلم کمدی موزیکال محصول کشور اتحاد جماهیر شوروی به کارگردانی الکساندر فینزیمر است که در سال ۱۹۵۸ منتشر شد.
تامارا چرنووا بازیگر اهل کشور روسیه است. وی در فیلم بختیار بازی کرده‌است.
یوتوکو میاگی (; – ) مارکسیسم هنرمند استان اوکیناوا عضو حزب کمونیست ایالات متحده آمریکا و عضو حلقه جاسوسی ریشارت زورگه اهل ژاپن بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان جنگ میهنی شده‌است.
هوتسومی اوزاکی (; – ) روزنامه‌نگار، جاسوسی اهل ژاپن بود.
عارف نریمان‌بیوف فیلمبردار اهل کشور جمهوری آذربایجان بوده‌است. از جمله فیلم‌هایی که وی تصویربرداری نموده‌است، فیلم بختیار است.
آقاصدیق گارایبیلی (; – ) بازیگر اهل جمهوری آذربایجان بود. وی از بازیگران فیلم بختیار بود.
وی برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار، و نشان انقلاب اکتبر شده‌است.
شاخص جهانی گرسنگی (GHI) ابزاری است که تلاش می‌کند گرسنگی را در سطح جهانی و همچنین بر اساس منطقه و کشور اندازه‌گیری و ردیابی کند. این شاخص توسط سازمان‌های غیردولتی «نگرانی در سراسر جهان» و «کمک جهانی برای گرسنگی» (Welthungerhilfe) تهیه شده است. این شاخص سالانه محاسبه می شود و نتایج آن در گزارشی که در اکتبر هر سال منتشر می شود ظاهر می شود.
"شاخص جهانی گرسنگی سال ۲۰۲۲" وضعیت گرسنگی قابل توجهی را در سراسر جهان نشان می دهد. پیشرفت جهانی در پایان دادن به گرسنگی تقریباً متوقف شده است. محرک های اصلی گرسنگی شامل درگیریها، تغییرات اقلیمی و پیامدهای اقتصادی همه گیری COVID-19 است. این محرک‌ها در رأس عوامل زمینه‌ای مانند فقر، نابرابری، حکمرانی نامناسب قرار می‌گیرند. انتظار می‌رود این وضعیت در مواجهه با همزمانی بحران‌های جهانی به بدتر شدن ادامه دهد. بدون تغییرات اساسی، هدف «گرسنگی صفر» تا سال ۲۰۳۰ محقق نخواهد شد.
شاخص جهانی گرسنگی که در سال ۲۰۰۶ ایجاد شد، ابتدا توسط مؤسسه تحقیقات سیاست غذایی بین‌المللی (IFPRI) مستقر در ایالات متحده و Welthungerhilfe مستقر در آلمان منتشر شد. در سال ۲۰۰۷، سازمان غیردولتی ایرلندی Concern Worldwide نیز یک ناشر مشترک شد. در سال ۲۰۱۸،مؤسسه تحقیقات سیاست غذایی بین‌المللی از پروژه خارج شد و GHI به پروژه مشترک Welthungerhilfe و Concern Worldwide تبدیل شد."درباره: مفهوم شاخص جهانی گرسنگی" , شاخص جهانی گرسنگی
شاخص جهانی گرسنگی با تخصیص یک امتیاز عددی بر اساس چندین جنبه از گرسنگی، معیاری چند بعدی از گرسنگی ملی، منطقه ای و جهانی را ارائه می دهد. سپس کشورها بر اساس امتیاز این شاخص رتبه‌بندی می‌شوند و با نمرات قبلی از سه سال مرجع مقایسه می‌شوند (به عنوان مثال، امتیازات GHI سال ۲۰۲۲ را می‌توان مستقیماً با امتیازات GHI سال‌های ۲۰۰۰، ۲۰۰۷ و ۲۰۱۴ مقایسه کرد) تا ارزیابی پیشرفت در طول زمان ارائه شود. علاوه بر ارائه نمرات GHI، GHI شامل یک مقاله است که موضوع تمرکز سالانه در حال تغییر مربوط به گرسنگی را پوشش می دهد. گزارش سال ۲۰۲۲ بر اقدامات جامعه تمرکز دارد که رهبران محلی و شهروندان را در بهبود مدیریت سیستم های غذایی و پاسخگویی درگیر می کند و توصیه های سیاستی را در مورد چگونگی پاسخ به شرایط اضطراری فعلی ارائه می دهد و در عین حال سیستم های غذایی را نیز متحول می کند تا عادلانه تر، فراگیرتر، پایدارتر و انعطاف پذیرتر باشند.
Country rankings as per the Global Hunger Index.
Note: As always, rankings and index scores from this table cannot be accurately compared to rankings and index scores from previous reports.
1 Ranked according to 2022 GHI scores. Countries that have identical scores are given the same ranking (for example, Costa Rica and United Arab Emirates are both ranked 18th).
2 The 17 countries with 2022 GHI scores of less than 5 are not assigned individual ranks, but rather are collectively ranked 1-17. Differences between their scores are minimal.
محمدرضا شیخ‌زمانوف بازیگر برجسته تئاتر و سینمای اتحاد جماهیر شوروی و جمهوری آذربایجان بود.
تئو کوسترس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مشلان، باشگاه فوتبال اسپانیول، باشگاه فوتبال خنک، و باشگاه فوتبال رویال آنتورپ اشاره کرد.
یوس داردن (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل بلژیک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاندارد لیژ و باشگاه فوتبال رودا جی‌سی کرکراد اشاره کرد.
مارک میله‌کامپس (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل بلژیک بود.
گی فاندرسمیسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود.
مارک باکه (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود.
مائوریتس ده اسخریور (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل بلژیک است.
خرارد پلسرس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خنک، باشگاه فوتبال استاندارد لیژ، باشگاه فوتبال کورتریک، و باشگاه فوتبال هامبورگ اشاره کرد.
رنه فرهین (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل بلژیک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لوکرن اوست والاندرن، باشگاه فوتبال کلوب بروژ، و باشگاه فوتبال خنت اشاره کرد.
نوئل برادرزتون (; – ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر، باشگاه فوتبال بلکبرن روورز، و باشگاه فوتبال بری اشاره کرد.
کریس نیکول (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل ایرلند شمالی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استون ویلا، باشگاه فوتبال لوتون تاون، باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، باشگاه فوتبال ساوت‌همپتون، باشگاه فوتبال برنلی، باشگاه فوتبال ویتون آلبیون، و باشگاه فوتبال هالیفاکس تاون اشاره کرد.
لطفی ممدبیوف بازیگر اهل کشور جمهوری آذربایجان است. از فیلم‌هایی که بازی کرده می‌توان به فیلم بختیار اشاره نمود.
کادیلاک ایکس‌تی۴ (به انگلیسی: Cadillac XT4) یک کراس‌اوور لوکس ساب‌کامپکت است که توسط جنرال موتورز از سال ۲۰۱۸ تحت برند لوکس کادیلاک می‌شود.
هنریش فوگلر (به آلمانی: Heinrich Vogeler)(زاده ۱۲ دسامبر ۱۸۷۲ – درگذشته ۱۴ ژوئن ۱۹۴۲) ، طراح و معمار و نقاش آلمانی، مکتب نقاشی دوسلدورف بود.
او در ۱۲ دسامبر ۱۸۷۲ در برمن متولد شد و از سال ۱۸۹۰تا ۱۸۹۵در مدرسه هنر دوسلدورف تحصیل کرد. مطالعات هنری او در این دوره شامل بازدید از بلژیک و ایتالیا بود.فوگلر یکی از اعضای اصلی انجمن هنرمندان اصلی در ورپسود بود که در سال ۱۸۹۴ به آن پیوست. در سال ۱۸۹۵ فوگلر کلبه ای در آنجا خرید و درختان توس زیادی در اطراف آن کاشت که نام جدید خانه را به آن داد: Barkenhoff (در آلمانی پایین به معنای Birkenhof، یا "کلبه درخت توس"). در سال ۱۹۰۱با مارتا شرودر ازدواج کرد. او تصاویر کتاب‌هایی را به سبک هنر نو ساخت و کمی قبل از سفر به سیلان در سال ۱۹۰۶، نقاشی‌های تزیینی را برای تالار شهر برمن اجرا کرد. در طول سفر به لودز، آثار ماکسیم گورکی را مطالعه کرد که منجر به ایجاد همدردی عمیق با او شد و این احساس با سفر گلاسکو و منچستر و دیدن زندگی طبقه کارگر در محله های فقیر نشین به اوج رسید. در سال ۱۹۰۸ او و برادرش فرانتس «Worpsweder Werkstätte» را تأسیس کردند که اشیاء خانگی تولید می کرد. نقاشی های او به طور فزاینده ای نشان دهنده همدردی او با طبقه کارگر است.وی در ۱۴ ژوئن ۱۹۴۲ درگذشت.
اس‌ام‌آی مید () شاخص بازار سوئیس از ۳۰ شرکت از بزرگترین شرکت‌های فعال در بازار بورس سیکس سوئیس است، که در سال ۲۰۰۴ تشکیل شد.
شورای وحدت اقتصادی عرب (به انگلیسی:Council of Arab Economic Unity با سرواژه: CAEU) (به عربی:) یک بلاک تجاری است که توسط مصر، عراق، اردن، کویت، لیبی، موریتانی، فلسطین، عربستان سعودی، سودان، تونس، سوریه، امارات متحده عربی و یمن در ۳۰ مه ۱۹۶۴ میلادی و به دنبال توافقنامه ای در ۱۹۵۷ میلادی تأسیس شد.Jovanovic, M. N. , ed. "International Handbook on the Economics of Integration". Edward Elgar Publishing, 2011, p. 508
موافقتنامه این شورا در ۳ ژوئن ۱۹۵۷ تصویب شد. بر اساس این موافقتنامه، شورای وحدت اقتصادی عربی مایل است «روابط اقتصادی میان کشورهای اتحادیه عرب را بر مبنایی که با پیوندهای طبیعی و تاریخی بین آنها سازگار باشد، سازماندهی و تحکیم کند. هدف دیگر فراهم سازی بهترین شرایط برای شکوفایی اقتصاد، توسعه منابع و تضمین رفاه کشورهای عضو است» مبانی روابط اقتصادی بین دولتها در شورای وحدت اقتصادی عربی در فصل ۱، ماده‌های ۱ و ۲ موافقتنامه این شورا نیز بیان شده‌است.
کادیلاک ایکس‌تی۵ (به انگلیسی: Cadillac XT5؛ مخفف Crossover Touring 5) یک شاسی‌بلند لوکس کامپکت / کراس‌اوور سگمنت دی است که توسط جنرال موتورز ساخته شده‌است. این خودرو در نوامبر ۲۰۱۵ در نمایشگاه خودروی دبی و لس آنجلس معرفی شد. ایکس‌تی۵ جایگزین کراس‌اوور کادیلاک اس‌آرایکس در بهار ۲۰۱۶ شد. این دومین مدلی است که از طرح نامگذاری الفبایی عددی جدید کادیلاک (پس از سی‌تی۶) و اولین مدل در سری کراس‌اوور تورینگ (XT) استفاده می‌کند. ایکس‌تی۵ در کارخانه تولیدی اسپرینگ هیل جنرال موتورز تولید می‌شود. ایکس‌تی۵ در بازار چین در شانگهای توسط سایک-جی‌ام تولید می‌شود.
، ایکس‌تی۵ پرفروش‌ترین مدل کادیلاک در ایالات متحده و در سطح جهان بود.
بانک پاپیوله () شرکت خدمات مالی و بانکداری مراکشی است، که در سال ۲۰۰۷ تأسیس شد. شعبه مرکزی این بانک در شهر کازابلانکا قرار دارد.
فعالیت‌های غیر ورزشی علی کریمی به موضوع فعالیت‌ها و واکنش‌های علی کریمی (زادهٔ ۱۷ آبان ۱۳۵۷)، بازیکن بازنشستهٔ فوتبال اهل ایران در خارج از دنیای ورزش و به عنوان یک شهروند ایرانی در موضوعات اجتماعی، فرهنگی و سیاسی مرتبط با کشور ایران در داخل کشور و جهان اشاره دارد.
علی کریمی در دوران فوتبال حرفه‌ای ۱۸ سالهٔ خود از سال ۱۳۷۵ تا ۱۳۹۳، سابقهٔ بازی در لیگ‌های ایران، امارات، قطر و آلمان را دارد. کریمی که به‌عنوان یک بازی‌ساز دریبل‌زن شناخته می‌شود، با لقب «جادوگر» و «مارادونای آسیا» از او یاد می‌شود. کریمی در سال ۲۰۱۷؛ از سوی کنفدراسیون فوتبال آسیا، به عنوان «یکی از نمادهای "تاریخ" فوتبال آسیا» شناخته شد.او در ویدیو معرفی تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۱۸ نیز، از سوی فیفا؛ به عنوان «یکی از دو بازیکن برتر تاریخ فوتبال ایران»، معرفی شد. کریمی در سال ۱۳۹۴، در نظرسنجی "برنامهٔ تلویزیونی ۹۰" با کسب ۵۲٫۵ درصد آراء، به عنوان محبوب‌ترن فوتبالیست دو دهه (از آغاز دههٔ ۱۳۷۰ تا سال ۱۳۹۴) ایران انتخاب شد.
علی کریمی ۲ بار در استودیو "برنامهٔ زنده تلویزیونی ۹۰" حضور پیدا کرده‌است؛ که این دو مورد، تنها حضور او در استودیو برنامه‌های «"زنده"» صداوسیمای ایران است. کریمی در بهمن ۱۳۹۶؛ با حضور در "برنامه ۹۰" به مناظره با محمدرضا ساکت دبیرکل وقت فدراسیون فوتبال پرداخت، و با ارائهٔ دلایلی فدراسیون فوتبال ایران را متهم به فساد کرد. او در مواردی؛ حضور در برنامه‌های ضبط شده صداوسیما را، به دلیل امکان سانسور شدن حرف‌هایش رد کرده‌است.
بخش‌های مختلف خبری سازمان صداوسیمای ایران (به‌خصوص ) همواره با رویکردی انتقادی و تخریبی، گزارش‌هایی در مورد علی کریمی تهیه کرده‌اند.
در سال ۱۳۹۶؛ شبکه مستند تلویزیون ایران، با پخش مستندی فوتبالی (تهیه شده توسط «خانه مستند انقلاب اسلامی»)، با نشان دادن «مچ‌بندهای سبز» علی کریمی در بحبوحه «اعتراضات ۱۳۸۸ ایران»، به انتقاد از این بازیکن پرداخت.
در اسفند ۱۳۹۹ نیز سازمان تنظیم مقررات رسانه‌های صوت و تصویر فراگیر وابسته به صداوسیما؛ اجازه پخش برنامه ویژه علی کریمی دربارهٔ انتخابات فدراسیون فوتبال، در شبکه نمایش خانگی را نداد.
به دنبال حمایت کریمی از خیزش ۱۴۰۱ ایران؛ صداوسیما بارها در گزارش‌ها و برنامه‌های مختلف، علی کریمی را عامل اصلی حضور معترضان در خیابان‌های کشور معرفی کرده‌است، و همواره با رویکردی تخریبی؛ نسبت به مواضع کریمی واکنش نشان داده‌است.
علی کریمی در موارد متعدد؛ از کودکان کار، یتیم، بی‌سرپرست و بیمار حمایت مادی و معنوی کرده و در مراکز درمانی و بهزیستی با آن‌ها دیدار یا بازی کرده‌است.
او با کمک‌های نقدی، خرید تجهیزات، مواد غذایی و پوشاک؛ (برای کودکان و سالمندان بی‌سرپرست) به عنوان عضو هیئت امناء موسسات خیریه، فعالیت داشته‌است. کریمی در آذر ۱۳۹۱؛ از سوی سازمان بهزیستی کشور، به‌عنوان «سفیر کودکان بی‌سرپرست» معرفی شد.
پس از این‌که مرتضی مهرزاد، در برنامه ماه‌عسل شبکه ۳ (سال ۱۳۸۸)، یکی از آرزوهای زندگی خود را ملاقات با علی کریمی عنوان کرد، کریمی به دیدار او رفت و در هزینه‌های درمانی به او کمک کرد. او همچنین هزینه‌های درمانی بابک معصومی، بازیکن سابق تیم ملی فوتسال ایران را نیز عهده‌دار شد. کریمی در سال ۱۳۹۰؛ تعدادی از پیراهن‌های خود را برای کمک به موسسات خیریه، به حراج گذاشت. کریمی ژوئیه ۲۰۱۹؛ در مراسم خیریه «یونیسف» در ایران، با حضور «ویل پارکس» (نماینده این سازمان) حضور پیدا کرد.
کریمی در "مهر" ۱۳۹۴؛ یک دستگاه اتومبیل پیکان استیشن مدل ۱۳۵۷ (اولین اتومبیلی که کریمی در دهه ۱۳۷۰ مالک آن بود) را، در قبال دو باب مغازه به ارزش ۵۰۸ میلیون تومان به فروش رساند. این مبلغ به کودکان و افراد معلول «آسایشگاه معلولان فیاض بخش مشهد» اختصاص پیدا کرد.او پیش از این نیز در "شهریور" ۱۳۹۴؛ پیراهن ورزشی خود را به نفع کودکان این آسایشگاه به فروش رسانده بود.
کریمی در آبان ۱۳۹۶، با ارسال چند تریلی از اقلام مورد نیاز زلزله زدگان غرب کشور، به آن‌ها کمک رسانی کرد.
کریمی در آذر ۱۳۹۸ و همزمان با روز جهانی معلولان، در «آسایشگاه شهید بهشتی مشهد» حضور یافت، و پیراهنش را به ارزش ۸۱ میلیون تومان به نفع معلولان این آسایشگاه به فروش رساند.
کریمی در اردیبهشت ۱۳۹۹؛ هزینه ساخت مدرسه سه کلاسه دوره متوسطه اول «روستای مولا آباد کشاری»، از توابع بخش مرکزی استان سیستان و بلوچستان را برای ۶۰ دانش آموز عهده‌دار شد.
کریمی همزمان با شیوع ویروس کرونا در ایران؛ دو محموله پزشکی در اسفند ۱۳۹۸ و فروردین ۱۳۹۹ به بیمارستان‌های استان گیلان ارسال کرد.
علی کریمی در سال ۱۴۰۰، برای ادامه تحصیل «دانش آموزان بی‌بضاعت مناطق محروم کشور»؛ از جمله سیستان و بلوچستان، «هزار تبلت» به ارزش ۲٫۵ میلیارد تومان تهیه و توزیع کرد.
بنا بر گزارش خبرگزاری دویچه وله آلمان؛ مقام‌ها و نهادهای دولتی، صداوسیما، نمایندگان مجلس و سیاست‌مداران ایران در تریبون‌های مختلف، سعی در تخریب علی کریمی داشته‌اند. نام کریمی در تعدادی از اسناد دیپلماتیک آمریکا که ویکی‌لیکس منتشر کرده‌است به چشم می‌خورد.کریمی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۶ ایران، از حامیان حسن روحانی بود ولی در آذر ۱۳۹۶، به دلیل حمایتش از روحانی، ابراز پشیمانی کرد.
علی کریمی در بازی ۲۷ خرداد ۱۳۸۸ تیم ملی ایران، مقابل کره جنوبی که با «اعتراضات به انتخابات ۱۳۸۸» هم‌زمان بود، به همراه چند تن از بازیکنان تیم ملی، با مچ‌بند سبز (که نماد اعتراضات مردمی شناخته می‌شد) وارد زمین مسابقه شد. با خداحافظی کریمی از تیم ملی پس از این مسابقه، فیفا خواستار توضیح فدراسیون فوتبال ایران در ارتباط با بستن مچ‌بند سبز و خداحافظی این بازیکن از تیم ملی شد. در ادامه؛ کریمی از باشگاه پرسپولیس نیز، کنار گذاشته شد.
در مرداد ۱۳۸۹، مصطفی آجورلو مدیرعامل وقت باشگاه استیل آذین، پس از متهم کردن کریمی به روزه خواری در ماه رمضان (نوشیدن آب در تمرین) و اخراج او، در مصاحبه با صداوسیما اعلام کرد: «من سردار مصطفی آجرلو، پاسدار انقلاب هستم. من این‌جا برای فوتبال فقط نیامده‌ام، من برای ارزش‌های انقلابی و دینی خودم آمده‌ام.» پس از مواضع آجورلو، سردار محمداسماعیل کوثری نماینده وقت مجلس نیز، خواهان «حذف» علی کریمی از ورزش شد.
علی کریمی در شهریور ۱۳۹۰ پیراهن امضاشده شالکه خود را، به خانواده اشکان سهرابی از جان باختگان حوادث سال ۱۳۸۸، اهداء کرد.روزنامه جوان از این اقدام؛ با عنوان، پاس‌های علی کریمی به فتنه گران یاد کرد.
در سال ۱۳۹۶؛ علی کریمی پس از انتشار عکسی از آرامگاه کوروش در اینستاگرام، با نوشته «یک مقبره ساده ز سنگ ساخته‌است / بر گنبد و سیم و زر نپرداخته‌است»، از سوی ستاد امر به معروف و نهی از منکر، مورد شکایت قرار گرفت.
پس از سخنان محمدجواد ظریف؛ وزیر امور خارجه ایران که عنوان کرده بود: «ما افتخار می‌کنیم به خاطر فلسطین تحت فشار هستیم»، علی کریمی به انتقاد از او پرداخت و نوشت، «آقای دکتر کدوم (ما) تحت فشارند؟ (ماِ) ما یا (ماِ) شما؟»
این انتقاد؛ واکنش غیر مستقیم سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی ایران را به دنبال داشت. رهبر ایران عنوان کرده بود: «برخی کسانی که از امنیت کشور استفاده می‌کنند و کار و ورزش و… خود را انجام می‌دهند و بعد نمکدان می‌شکنند، بدانند امنیت از این راه به‌دست می‌آید.»
در بهمن ۱۳۹۹؛ حسین شریعتمداری مدیر مسئول روزنامه کیهان (منصوب رهبر ایران در روزنامه کیهان)، در مناظره تلویزیونی با صادق خرازی، اعلام کرد: «کریمی به دلیل بستن مچ‌بندهای سبز در سال ۱۳۸۸، صلاحیت ریاست فدراسیون فوتبال را ندارد». پیش‌تر نیز رئیس هیئت فوتبال هرمزگان اعلام کرده بود: «به اعضای مجمع فدراسیون فوتبال سفارش شده‌است، که در انتخابات ریاست فدراسیون فوتبال، به کریمی رای ندهند.»
در اسفند ۱۳۹۹ نیز سازمان تنظیم مقررات رسانه‌های صوت و تصویر فراگیر وابسته به صداوسیما؛ اجازه پخش برنامه ویژه علی کریمی، دربارهٔ انتخابات فدراسیون فوتبال، در شبکه نمایش خانگی را نداد.
علی کریمی در مرداد ۱۴۰۱؛ با انتشار استوری در صفحه اینستاگرام با متن «میلیاردها تومان خرج می‌کنیم نذری بدهیم، و در پایان آرزوی شفای بیماری را داریم، که برای نداشتن پول درمان می‌میرد. التماس …» به روش نذری، انتقاد کرد. انتقاد کریمی واکنش مذهبیان را به دنبال داشت و در این میان یکی از روحانیون کریمی را بی‌شرف و نادان خطاب کرد.
در ادامه واکنش‌ها؛ تصاویر کریمی در تبلیغ یکی از برندهای آرایشی و بهداشتی در بیلبوردهای شهر تهران، توسط شهرداری و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان تهران جمع‌آوری شد. «ممنوع شدن» تولید و توزیع محصولات با تصویر و برند کریمی، و جمع‌آوری محصولاتی که پیش‌تر در فروشگاه‌های کشور عرضه شده بودند، از دیگر اقداماتی بود؛ که پس از انتقاد کریمی از روش نذری، از سوی مسئولان کشور انجام گرفت.
به‌دنبال جان باختن مهسا امینی و سپس خیزش ۱۴۰۱ ایران، کریمی در شبکه‌های اجتماعی در حمایت از معترضان فعال بود. کریمی نه تنها مواضع‌اش را روشن گفت بلکه با معترضان همنوا شد و در پیام‌هایی پیشنهاد و راهکار نیز به معترضان ارائه می‌کرد. در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ خبرگزاری فارس کریمی را «رهبر جدید اپوزیسیون»، نامید و روزنامه "ایران" از کریمی به عنوان «لیدر آشوب‌های خیابانی» یاد کرد. با «اغتشاشگر» و «ضدانقلاب» خطاب کردن کریمی؛ توسط رسانه‌های نزدیک به حاکمیت، مقامات حامی حکومت نیز خواهان تعقیب قضایی کریمی و مصادره اموال او شدند.
در چهارم مهرماه ۱۴۰۱، تصاویری از «پلمب» خانه کریمی و اطلاعیه‌ای در این مورد، روی بلوک مسدود کننده در ورودی خانه او منتشر شد. او در واکنش به پلمب خانه اش در دو استوری اینستاگرام نوشت؛ «فدای سر مردمم». «خانه بی خاک ارزشی ندارد». در ادامه واکنش‌ها به مواضع کریمی در حمایت از خیزش ۱۴۰۱ ایران؛ مجسمه یادبود او نیز در مهرماه ۱۴۰۱ تخریب شد.
کریمی که در جریان اعتراضات؛ خارج از ایران اقامت داشت اعلام کرد: بارها او و خانواده‌اش از سوی حاکمیت ایران، «تهدید» شده‌اند، و حتی «حکم تیر» او صادر شده‌است.
در ۲۴ آبان ۱۴۰۱؛ کریمی ضمن تشکر از فیفا و عوامل برگزاری جام جهانی ۲۰۲۲ برای حضورش در قطر اعلام کرد، دعوتنامه توسط «فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران» از او پنهان شده، و از طریق عوامل برگزاری جام جهانی به اطلاع مدیر برنامه‌هایش رسیده‌است. او در پایان اعلام کرد: «در حال حاضر برای من، مسائل خیلی مهم‌تر از فوتبال وجود دارد و می‌خواهم در کنار هم‌وطنانم صدای آنها باشم».
کریمی که پیش از شروع مسابقات تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۲۲، از بازیکنان درخواست کرده بود در این تورنومنت «صدای اعتراضات مردم» باشند، در اولین بازی تیم ملی؛ مقابل انگلیس (که با شکست ۶–۲ ایران به پایان رسید) از سوی تماشاگران حاضر در ورزشگاه، مورد تشویق قرار گرفت.
با ادامه اعتراضات و افزایش کشتار معترضان توسط نیروهای نظامی حاکمیت ایران؛ کریمی در پیامی عنوان کرد: «هیچ‌کس از بیرون مرزها به ما حمله نکرده و ما هر روز کشته می‌دیم». او پیش از این نیز خطاب به نیروهای نظامی که با سرکوب معترضان از مقامات حکومت ایران حمایت می‌کنند، عنوان کرده بود؛ «از چی داری دفاع می‌کنی سرباز؟ از غارت، اختلاس و رانت‌خواری؟ از حقارت وطن و انزوای جهانی؟ از فقر، تن‌فروشی، گرسنگی و بیچارگی هم‌وطنت؟»
کریمی در بحبوحه خیزش ۱۴۰۱ ایران؛ انتقادات تند و گسترده‌ای نیز از حاکمیت ایران، بنیان‌گذار جمهوری اسلامی، رهبر جمهوری اسلامی، قوه قضائیه، رئیس‌جمهور، نمایندگان مجلس، اعضاء کابینه دولت، صداوسیما و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مطرح کرده‌است و همچنان مواضعی مخالف حاکمیت جمهوری اسلامی دارد. او در آذر ۱۴۰۱؛ تنها راه نجات مردم ایران را، سرنگونی نظام جمهوری اسلامی عنوان کرد.
در ۲۱ آذر ۱۴۰۱؛ (با گذشت ۲ ماه، و ۲۷ روز از خیزش ۱۴۰۱ ایران) صدا و سیما در گزارشی، بار دیگر علی کریمی را عامل اصلی حضور معترضان در خیابان‌های کشور معرفی کرد.سردار احمد وحیدی وزیر کشور؛ در ۲۴ آذر ۱۴۰۱، و همچنین سردار غلامرضا جلالی رئیس سازمان پدافند غیر عامل ایران‍ در ۲۶ آذر ۱۴۰۱، با خطاب قرار دادن علی کریمی، به تبیین خیزش ۱۴۰۱ ایران پرداختند.
کریمی در صدمین روز خیزش ۱۴۰۱ ایران، با ستایش از مردم ایران که با دستان خالی مقابل نظامی‌ها ایستادگی کردند؛ حکومت ایران را «رژیم بچه‌کش» توصیف کرد.
در ۷ دی ۱۴۰۱؛ صدا و سیما با پخش یک برنامه در مورد خیزش ۱۴۰۱ ایران، با رویکردی "تخریبی" به نقش علی کریمی در اعتراضات پرداخت. صدا و سیما در این برنامه با یادآوری مچ‌بندهای اعتراضی کریمی در اعتراضات ۱۳۸۸؛ برای چندمین بار متوالی کریمی را سردسته معترضان "خیزش ۱۴۰۱ ایران" معرفی کرد و مواضع او را اعلام "جنگ" به کشور عنوان کرد.
علی کریمی در اولین مصاحبه خارج از کشور؛ (که ۷ آذر ۱۴۰۱ پخش شد) اعلام کرد: «از سال‌ها قبل؛ علی‌رغم توصیه دوستانش برای سرمایه‌گذاری در خارج از کشور، درآمدش را در داخل ایران سرمایه‌گذاری کرده، و حتی اموالش را نفروخته‌است، چراکه قصدی برای مهاجرت دائمی نداشته‌است». کریمی در ادامه این مصاحبه عنوان کرد: به دلیل حمایتش از خیزش ۱۴۰۱ ایران؛ بارها او و خانواده‌اش از سوی حاکمیت ایران، «تهدید» شده‌اند، و حتی «حکم تیر» او صادر شده‌است.
کریمی که پیش از آغاز خیزش ۱۴۰۱ ایران، در امارات حضور داشت، به دنبال «تهدیدهای متوالی» و ابلاغ «اتهامات متعدد از سوی حاکمیت ایران» (به دلیل حمایت از خیزش مردمی)، پس از چند ماه حضور در امارات، در نهایت تصمیم گرفت برای حفظ امنیت خانواده‌اش، از این کشور مهاجرت کند.(خبرگزاری فارس در ۲ مهر ۱۴۰۱؛ در گفتگو با یک وکیل دادگستری، کریمی را تهدید به مجازات «اعدام» کرده بود).
در ۳۰ آذر ۱۴۰۱؛ با انتشار عکس دیدار علی کریمی با فرانک والتر اشتاین‌مایر رئیس‌جمهور آلمان، پرده از حضور کریمی در آلمان برداشته شد.
رئیس‌جمهور آلمان در دیدار با کریمی به انتقاد از سرکوب اعتراضات مردمی ایران پرداخت و عنوان کرد: «ما نباید صدای خود را علیه خشونت‌های غیرانسانی که رژیم ایران اعمال می‌کند متوقف کنیم. مهم است که نقض اخیر حقوق بشر در ایران توسط کارشناسان مستقل بررسی شود تا عوامل آن روزی پاسخگو باشند.»کریمی در این دیدار؛ از اشتاین‌مایر برای حمایت از مردم ایران، تشکر کرد.
دیدار کریمی با رئیس‌جمهور آلمان؛ واکنش گسترده رسانه‌های نزدیک به حاکمیت ایران، صدا و سیما، سید حسن عاملی از اعضاء مجلس خبرگان رهبری،سیدرسول موسوی دستیار وزیر امور خارجه ایرانو سردار رمضان شریف؛ سخنگو سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را به دنبال داشت.
دین در اسرائیل به‌طور عمده در یهودیت، دین قومی یهودیان، نمود یافته‌است. دولت اسرائیل، خود را به عنوان یک «دولت یهودی و دموکراتیک» اعلام می‌کند و تنها کشوری در دنیا است که دارای جمعیتی با اکثریت یهودی است (به دولت یهودی رجوع کنید). ادیان دیگر در کشور، شامل اسلام (به‌طور عمده سنی)، مسیحیت (بیشتر ملکی و ارتدکس) و مذهب قوم دروز است. دین در زندگی مدنی و ملی، نقش اصلی را ایفا می‌کند، و به‌طور تقریبی تمام شهروندان اسرائیلی به‌طور خودکار به عنوان اعضاء ۱۴ جامعه مذهبی رسمی ایالتی، ثبت می‌شوند، که روی چندین مورد از حقوق شخصی، به ویژه ازدواج، اعمال کنترل می‌کند. جوامعی که به رسمیت شناخته شده‌اند، یهودیت ارتدکس (توسط خاخام ارشد مدیریت می‌شود)، اسلام، مذهب دروزی، رومی، کاتالویک ارمنی، مارونی، کاتولیک یونانی، کاتولیک سریانی، کلدانی، ارتدکس یونانی، ارتدکس سریانی، حواری ارمنی و کلیساهای انگلیکان و بهائیت هستند.
سوسیته اتومبیلز مناره () شرکت خودروسازی مراکشی است، که در سال ۱۹۷۲ توسط گیلبرت گازو تأسیس شد.
اتصال جزری (عمدتا به عنوان روشی برای اتصال مکانیکی، مانند نصب لنز به دوربین یا نصب پایه دوربین ) مکانیزمی است که از یک طرف نر استوانه ای شکل با یک یا چند پین و یک گیرنده ماده با شکاف(های) L شکل مطابق و با فنر(ها) برای قفل نگه داشتن دو قسمت در درون هم تشکیل میشود. شکاف ها مانند یک حرف بزرگ L با یک گردی (قطعه کوتاه رو به بالا در انتهای شکاف افقی) شکل می گیرد. پین به شکاف عمودی L وارد شده سپس به درون شکاف افقی می چرخد، سپس توسط فنر کمی به سمت بالا به داخل گردی هل داده می شود. مکانیزم دیگر قادر بچرخش نیست مگر اینکه در مقابل فنر فشار داده شود تا زمانی که پین از گردی خارج شود.
بدیع الزمان جزری (۱۱۳۶‌‌‌‌‌‌‌‌تا‌۱۲۰۶‌میلادی) مخترع اهل عثمانی در موقع اختراع ساعت شمعی خود برای اینکه استفاده کننده بتواند بسرعت شمع ها را عوض کند و در این موقع زمانی هدر نرود بفکر افتاد روشی ابداع کند که شمع بدون اتلاف وقت و با استحکام تویض شود.
در قرن نوزدهم میلادی تولید کنندگاه اسلحه بدنبال روشی بودند تا سربازان بتوانند سرنیزه های خود را در میدان جنگ بسرعت بر روی سلاح نصب کنند و بردارند و بدین ترتیب از این روش استفاده کردند و این اتصال را که مدتها فراموش شده بود زنده کرده و اینبار آنرا اتصال سرنیزه یا بایونت نامیدند.
کانکتورهای الکتریکی جزری در همه کاربردهایی که از سایر کانکتورها استفاده می شود، برای انتقال نیرو یا سیگنال استفاده می شوند. این اتصالات را می توان سریعتر از اتصالات پیچی و ایمن تر از اتصالات فشاری وصل کرد. آنها نسبت به هر دو نوع در برابر لرزش مقاوم تر هستند. آنها ممکن است برای اتصال دو کابل یا برای اتصال یک کابل به کانکتور روی پانل یک قطعه تجهیزات استفاده شوند.
چندین کلاس از کانکتورهای کابل برق، از جمله کابل های صوتی، تصویری و داده از این روش استفاده می کنند. به عنوان مثال می توان به کانکتورهای BNC، C و ST اشاره کرد. (در کانکتور BNC بخش نر دارای شکاف و فنر است.)
سرپیچ جیوده (GU-10) که برای لامپ های هالوژنی و دیود نوری مورد استفاده قرار می گیرند، اتصال مشابهی دارند اما گل میخهای نگهدارنده در انتهای لامپ نصب می شوند و هادی برق هم هستند. گلمیخها استوانه‌ای هستند، اما انتهای آن‌ها قطر بزرگ‌تری دارند، وقتی از بغل که نگاه میکنیم، شبیه T است. بخش ماده دارای دو شیار شبیه سوراخ کلید منحنی است که در یک انتها سوراخ هایی به اندازه برای پذیرش انتهای پین ها وجود دارد. لامپ با قرار دادن پین‌ها در سوراخ‌ها و چرخش در جهت عقربه‌های ساعت وارد سرپیچ می‌شود.فنرها به صورت جانبی روی گلمیخها عمل می کنند، بنابراین برای قفل کردن لامپ در اتصالات، نیازی به فشار به داخل نیست. اتصالات جیوده به شکل مقاوم در برابر حرارت برای استفاده با لامپ های هالوژن که گرما تولید می کنند موجود است.
کادیلاک ایکس‌تی۶ (به انگلیسی: Cadillac XT6) یک کراس‌اوور لوکس سایز متوسط با صندلی‌های سه ردیفه است که توسط جنرال موتورز ساخته شده‌است. این وسیله نقلیه در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۹ در نمایشگاه بین‌المللی خودروی آمریکای شمالی معرفی شد. در ژوئن ۲۰۱۹ به‌عنوان مدل ۲۰۲۰ به فروش رفت.
شاناز ابراهیم احمد (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار و نویسنده کردتبار اهل عراق و عضو اتحادیه میهنی کردستان می‌باشد. همسر وی عبداللطیف رشید رئیس‌جمهور فعلی عراق می‌باشد و دو پسر و یک دختر دارد. وی به زبان‌های کردی، عربی، فارسی و انگلیسی تسلط دارد.
وی دختر ابراهیم احمد و خواهر هیرو ابراهیم احمد می‌باشد.
لوئیس پائولینو سیلز کالدرون (زاده ۱۳ دسامبر ۱۹۴۱ در سان خوزه) یک وکیل، مهندس عمران و داور سابق فوتبال اهل کاستاریکا است. او به خاطر قضاوت دو بازی (برزیل مقابل اسکاتلند و لهستان مقابل بلژیک) در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ شناخته شده است. او همچنین در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ و ۱۹۸۴ قضاوت کرد.
مسابقات آپرتورا فصل ۱۸–۲۰۱۷ لیگ برتر کاستاریکا به او اختصاص داشت.
ناصر کلانتری (زادهٔ ۱۰ شهریور ۱۳۶۱) ورزشکار حرفه‌ای هنرهای رزمی ترکیبی ایرانی است که در دستهٔ ولتروزن در سازمان SBC رقابت می‌کند. او در رویداد SBC47 در co-main event در شهر سومبور صربستان بر دزواد موفتیچ اهل بوسنی هرزگوین پیروز شد. کلانتری که از سال ۱۳۹۴ یک ورزشکار حرفه‌ای است، از میان هفت بازی حرفه ای خود در پنج مسابقه پیروز شده‌است. او یک مدال نقره در مسابقات آسیایی پانکریشن در سال ۲۰۱۶، یک مدال طلا و یک مدال برنز در مسابقات قهرمانی جهانی هوکوتوریو جوجیتسو سال ۲۰۱۷، یک مدال نقره قهرمانی پانکریشن جهان در سال ۲۰۱۷، یک مدال نقره و یک مدال برنز در مسابقات قهرمانی آسیا کامبت جوجیتسو در سال ۲۰۱۹، یک مدال نقره و یک مدال برنز در قهرمانی اروپا در کامبت جوجیتسو در سال ۲۰۲۲ و دو مدال نقره در مسابقات قهرمانی آسیایی کمبت جوجیتسو ۲۰۲۲ در ازبکستان کسب کرده‌است.
ناصر کلانتری متولد ۱۰ شهریور ۱۳۶۱ در بهشهر و اصالتاً اهل ساری است. زمانی که کلانتری ۱۷ سال سن داشت، در تاریخ ۲۷ تیر ۱۳۷۸، پدر وی، محمد کلانتری، در زمان راه اندازی خط سیر مسافری ایران به ترکمنستان در شهر عشق آباد دچار تصادف شد و فوت شد. به دنبال فوت پدر، [ناصر] کلانتری دچار سردرگمی و ضعف روحی شد و سرانجام برای شاد کردن روح پدر خود تصمیم به ادامه دادن آرزوهای پدرش گرفت و ورزش کردن را آغاز کرد. کلانتری بعد از فوت پدر، ابتدا کشتی آزاد را در حضور عقیل حیدری در شهر زیرآب در سوادکوه آموخت و سپس شروع به یادگیری کامبت جوجیتسو در نزد سعید صیاد در ساری و همچنین یادگیری و نبرد تن به تن در رشته پانکریشن نزد اکبر باباجانی در شهر بابل کرد. وی سپس شروع به فعالیت در رشتهٔ هنرهای رزمی ترکیبی کرد. او دارای کمربند قهوه ای جودو است و برخی دوره‌های آموزش حرفه‌ای جوجیتسو برزیلی را در آکادمی گریسی بارا در مشهد زیر نظر امید دلاور و آکادمی تاپ کینگ بارسلونا زیر نظر اسکار ماگرو گذرانیده. کلانتری پس از پیوستن به سازمان SBC صربستان و MFC مونته‌نگرو و NFC بوسنی تمرینات خود را زیر نظر یوان لوکیچ در آکادمی MMA بالیچ بلگراد صربستان آغاز کردو در این رشته مهارت پیدا کرد. مبارزات کلانتری بسیار تهاجمی و متکی بر کشتی آزاد و تلفیقی از مهارت‌هایش در فنون پانکریشن و جوجیتسو برزیلی است و زندگی ورزشی وی الهام گرفته از جو فریزیر، قهرمان بوکس جهان و لانس آرمسترانگ، قهرمان تورد فرانس دوچرخه سواری است. کلانتری اولین بازی حرفه ای خود را در تابستان ۱۳۹۴ انجام داد و از طریق ناک اوت فنی برنده شد.