moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در ۱۸۸۵ در شوشی به دنیا آمد و از دانشگاه زوریخ فارغ‌التحصیل شد. وی در ۲۶ دسامبر ۱۹۳۷ در سن ۵۲ سالگی در ایروان اعدام شد و در مکانی نامعلوم به خاک سپرده شد
http://www.aniarc.am/2020/05/28/armenian-governments-1918-1920-mikle-babayan/
تلما لیدز (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "شهره شهر نیویورک" اشاره نمود.
آرون هیکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال اسکاتلند و بزرگسالان اسکاتلند بازی کرده‌است.
چارلی بکر (؛ – ) بازیگر آلمانی-آمریکایی بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "در گرداگرد شهر" و "جادوگر شهر از" اشاره نمود.
جایزۀ لونینگ توسط فردریک لونینگ، مالک آژانس نیویورک برای گئورگ ینسن تأسیس شد. این جایزه از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۷۰ میلادی هر سال به دو نفر از طراحان برجستۀ اسکاندیناوی اعطاء شد. برندگان توسط گروهی از همتایان دانمارک، فنلاند، نروژ و سوئد انتخاب شدند.
جایزۀ لونینگ و دریافت‌کنندگان آن در ایجاد مفهوم و مشخصات طراحی اسکاندیناوی، چه در داخل و چه در خارج از کشور، در این دورۀ حیاتی نقش مهمی داشتند.
کین لویس-پاتر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال برافورد پارک آونیو، باشگاه فوتبال برنتفورد، و باشگاه فوتبال هال سیتی اشاره کرد.
در مارس ۲۰۲۲، لویس پاتر اولین دعوت بین‌المللی به تیم زیر ۲۱ ساله‌های انگلیس برای مسابقات مقدماتی قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا ۲۰۲۳ را دریافت کرد. او اولین بازی خود را زمانی انجام داد که در دقیقه ۸۲ به جای نونی مادوئکه در بازی مقابل تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلبانی به میدان رفت.
ارل هاجینز (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
فین استیونز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
به دلیل پدربزرگش که در کاردیف متولد شده است، در ژانویه ۲۰۲۱ پل بودین، سرمربی تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ولز، با استیونز در مورد احتمال بازی برای تیم ملی ولز تماس گرفت. در مارس ۲۰۲۱، استیونز به تیم زیر ۲۱ سال ولز برای یک اردوی تمرینی و بازی دوستانه مقابل جمهوری ایرلند زیر ۲۱ سال دعوت شد. او ۹۰ دقیقه کامل در جریان شکست ۲–۱ را بازی کرد.
لوکا راچیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان و زیر ۲۱ سال دانمارک بازی کرده‌است.
راچیچ برای تیم ملی دانمارک بین رده‌های زیر ۱۶ تا ۲۱ سال بازی کرد. او بخشی از تیم دانمارک در سال ۲۰۱۶ در مسابقات قهرمانی زیر ۱۷ سال اروپا بود و سه بار در این مسابقات حضور داشت.
راچیچ علی‌رغم این‌که در رده‌های پایه برای تیم ملی فوتبال دانمارک بازی کرده‌است اما تباری مونته نگرویی دارد.
تعلیم و تربیت در آئین بهائی به عنوان یکی از عوامل اصلی پیشرفت معنوی و مادی فرد و اجتماع در نظر گرفته می‌شود که هدف از آن توانمندسازی فرد برای خدمت به جامعه است. آثار بهائی بر وظیفه پدر و مادر در تربیت فرزندان به خصوص فرزندان دختر، لزوم تربیت معنوی و اخلاقی فرد، آشناییِ با آموزه‌های دینی به نحوی که منجر به بنیادگرایی و تعصب مذهبی نشود، تعلیم و آموزش انسانی از جمله کسب علم و یادگیری فن و حرفه، اهمیّت یادگیریِ هنرها از جمله هنر نمایش و موسیقی، آموزش اطفال بر اساس نیازهای فردی کودک، متعارف‌سازی معیارهای آموزشی و پرورشی، شروع آموزشِ رسمیِ دختران و پسران از همان ابتدای کودکی، تأکید بر تربیت بدنی و ورزش، آموختنِ زبان‌های جدید و کسب مهارت‌های مفید جهت خدمت به نوع انسان، یادگیری گروهی از طریق مشورت، یادگیری تعاملی از طریق بازی، پرهیز از تنبیه بدنی، شخصیت‌سازی به‌عنوان مهم‌ترین هدف از تحصیل در مدارس، خدمت به نوع بشر و تأکید بر اصل جهان-شمول یادگیری به عنوان عاملِ برقراری صلح در عالم تأکید می‌کند.
از جمله فعالیتهای بهائیان در زمینه تعلیم و تربیت می‌توان به تأسیس گسترده مدارس نوین، تأسیس دانشگاه علمی آزاد در ایران و فعالیتهای جامعه‌سازی بهائیان در سراسر دنیا اشاره کرد.
در آئین بهائی تأکید زیادی بر اهمیت تعلیم و تربیت وجود دارد و تعلیم و تربیت به عنوان یکی از عوامل اصلی پیشرفت معنوی و مادی فرد و اجتماع در نظر گرفته می‌شود. آثار بهائی بیان می‌کنند که با تعلیم و تربیت است که استعدادهای و توانمندی‌های بالقوه افراد پرورش می‌یابد. یکی از اهداف تعلیم و تربیت در آئین بهائی توانمندسازی افراد برای خدمت به جامعه است. آثار بهائی یکی از وظایف اصلی والدین را تعلیم و تربیت فرزندان خود می‌داند و به خصوص تأکید ویژه ای بر تعلیم و تربیت فرزندان دختر قرار می‌دهد زیرا در آینده به عنوان مادر نسل بعد را پرورش می‌دهند. تعالیم بهائی هم به لزوم تربیت معنوی و اخلاقی فرد و هم به تعلیم و آموزش انسانی از جمله کسب علم و یادگیری هنر و فن و حرفه تأکید دارند.
بهاءالله نه تنها علم را ابزاری جهت وسعت بخشیدن به اندیشه و نظر می‌داند، بلکه از آن به عنوان کیفیتی روحانی یاد می‌کند که باید در اختیار عموم قرار گیرد تا آنان را به منقبتِ انسانی خود رهنمون سازد. به تعبیر وی: سببِ علوّ وجود و سُمُوِّ آن، علوم و فنون و صنایع است، علم به منزلهٔ جناح (بال) است از برای وجود و مرقات (نردبان) است از برای صعود، تحصیلش بر کلّ لازم ولکن علومی که اهل ارض از آن منتفع شوند … فی‌الحقیقه کنزِ حقیقی از برای انسان علم اوست و اوست علّتِ عزّت و نعمت و فرح و نشاط و بهجت و انبساط…عبدالبهاء در اکتبر ۱۹۱۱ درطی یک سخنرانی در دانشگاه استنفورد بیان می‌دارد که بزرگترین دستاوردهای بشر ماهیتی علمی دارد. به گفته او بالاترین ستایش از آنِ افرادی است که نیروی خود را وقف علم می کنند و انجمن‌های علمی شریف‌ترین مراکز جامعه بشری هستند. عبدالبهاء قوه عقل را برترین هدیه خداوند و تجلی او می‌داند.
بهاءالله هر پدری را موظّف و مسئولِ آموزش خط و سواد به اطفال خویش دانسته و توصیه می‌کند که والدین بخشی از درآمد خود را صرف امور آموزشی فرزندانشان نمایند. علاوه بر این، بهاءاللّه تأکید می‌کند که اگر پدری عمداً در تربیت فرزندان خود کوتاهی نماید، حق پدری از او سلب یا به اصطلاح امروزی، حق حضانت فرزندان از او گرفته خواهد شد. در قانون ارث بهائی، در صورت عدم وجود وصیت‌نامه، معلمان بخش کوچکی از اموال شخص متوفی را به ارث می‌برند، که این امر نشانه‌ای از اهمیّت بخشیدن به تحصیل علم و جایگاه ویژهٔ معلّم به عنوان عضو روحانی خانواده می‌باشد. در آثار بهائی آمده‌است که در صورت ناکافی بودن امکانات مالی خانواده، باید اولویت حقِّ تحصیل به فرزندان دختر داده شود، زیرا ایشان مادران آینده‌اند و اوّل مربّی طفل مادر است.
بهاءاللّه توصیه کرده‌است که آموزش اصول دین باید در مدارس انجام شود ولی نباید به نحوی باشد که منجر به تعصبات و بنیادگرایی مذهبی شود به گفته او «دارالتعلیم باید در ابتداء اولاد را به شرط دین تعلیم دهند … ولکن به قدری که به تعصّب و حمیّهٔ جاهلیّه منجر و منتهی نگردد.»
عبدالبهاء، پسر ارشد بهاءاللّه و جانشین او، نیز مطالب زیادی در مورد اهمّیت تعلیم و تربیت مرقوم داشته‌است. آرمان‌های نوگرای او همواره با طیف وسیعی از نکات پیشرو تربیتی در ارتباط می‌باشد که از جمله می‌توان به آموزش اطفال بر اساس نیازهای فردی کودک، متعارف‌سازی معیارهای آموزشی و پرورشی، شروع آموزشِ رسمیِ دختران و پسران از همان ابتدای کودکی، اهمیّت یادگیریِ هنرها از جمله هنر نمایش و موسیقی، تأکید بر تربیت بدنی و ورزش علاوه بر آشناییِ با آموزه‌های دینی، آموختنِ زبان‌های جدید و کسب مهارت‌های مفید جهت خدمت به نوع انسان، اشاره کرد.
علاوه بر این، آموزه‌های بهائی از شیوه‌های نوین آموزشی نظیر یادگیری گروهی از طریق مشورت، یادگیری تعاملی از طریق بازی برای کودکان در مهد کودک‌ها، پرهیز از تنبیه بدنی، شخصیت‌سازی به‌عنوان مهم‌ترین هدف از تحصیل در مدارس، خدمت به نوع بشر و تأکید بر اصل جهان-شمول یادگیری به عنوان عاملِ برقراری صلح در عالم، حمایت می‌کند. نکتهٔ قابل توجّه آن که این اصول آموزشی همه به عنوان بخش‌های ضروری برنامهٔ درسی مدارس در اوایل قرن ۱۹ میلادی توصیه شده‌اند.
بهائیان فعالیت‌های گسترده‌ای در ایجاد مدارس نوینِ دخترانه و پسرانه در ایران داشتند. آنان در اواخر قرن نوزدهم با تشویقها و راهنمایی‌های عبدالبهاء در بسیاری از نقاط ایران، از روستاهای کوچک گرفته تا شهرهای بزرگ مدارس نوینی برپا کردند که پذیرای همه افراد فارغ از دین و جنسیت بود. در این مدارس دانش آموزان با علوم و هنرهای مدرن آشنا می‌شدند.
با رهنمودهای عبدالبهاء، بیش از ۳۰ مدرسهٔ بهائی به تدریج، و هر وقت که موقعیتی دست می‌داد، در سراسر ایران و در چند محل در هندوستان، مصر، ترکیه، فلسطین و روسیه تأسیس گردیدند. اوّلین مدارس بهائی که از طرف جامعهٔ بهائی حمایت، مدیریت و تأمین مالی می‌شدند، در تهران و عشق آباد تأسیس شدند، و بعد از راه اندازی این مدارس، مدارسی هم در روسیه، ترکمنستان، و متعاقب آن مدرسه توکل در قزوین تأسیس گردیدند، و سپس مدارس تأیید و محبت (برای دختران) در همدان، وحدت بشر در کاشان، معرفت در آران (نزدیک کاشان)، مدرسهٔ ترقی در شهمیرزاد (نزدیک سمنان)، میثاقیه در نیریز، و مدارسی هم در آباده، قمرود (نزدیک کاشان)، نجف آباد، بهنمیر (نزدیک ساری)، مریم‌آباد و مهدی‌آباد، بارفروش، ساری، بشرویه (در خراسان)، اشتهارد (نزدیک کرج)، و مدارس دیگری در خارج از ایران در تاشکند، مرو، اسکندرون (در ترکیه)، دایدانو (در برمه) تأسیس شدند. این مدارس بهائی نه تنها کودکان بهائی را به خود جلب کرده بودند بلکه طولی نکشید که در آموزش و تربیت آنقدر توانمند و معتبر گشتند که کودکان دیگر ادیان و طبقه‌های مختلف اجتماعی را هم به خود جذب نمودند.
مدرسهٔ تربیت در تهران در سال ۱۲۷۶ شمسی تأسیس گردید و دو سال پس از تأسیس آن، حکومت آن را به رسمیت شناخت. مؤسّس مدرسهٔ تربیت، میرزا حسن ادیب بود. طولی نکشید که مدرسهٔ تربیت به خاطر زحمات مربیانش، برنامه‌های آموزشی با کیفیت و مدرن آن، و نظم و انضباط بالای آن، تبدیل به یکی از بهترین و مشهورترین مدارس ایران گشت. مدرسهٔ تربیت ابتدا در سال‌های اوّلیّهٔ تأسیس خود، توسط افراد بهائی حمایت مالی می‌شد، امّا همچنان که در سال‌های بعد توسعه یافت، محفل روحانی محلی تهران لجنه‌ای را برای مدیریت آن تشکیل داد. در میان مدیران اوّلیّهٔ این مدرسه، دکتر عطاالله بخشایش و دکتر محمد منجّم را می‌توان نام برد. بعد از آنها، عزیزالله مصباح و علی اکبر فروتن از مدیران آن شدند. بر اساس گزارشی، این مدرسه در سال ۱۲۹۰ شمسی مجموعاً ۳۷۱ دانش‌آموز در ۸ سطوح درسی (در ۱۱ کلاس درس)، ۱۸ نفر کادر تدریس، و ۴ نفر پرسنل داشت. تا سال ۱۳۱۱ شمسی، این مدرسه ۶ سطوح درسی مقدماتی و ۴ سطوح درسی متوسطه ارائه می‌داده‌است، که از ۲۶ مربی آن، ۲۰ نفر بهائی، و از ۵۴۱ دانش آموز آن ۳۳۹ نفر بهائی، ۱۷۵ نفر مسلمان، ۲۱ نفر مسیحی، ۴ نفر یهودی و ۲ نفر زرتشتی بودند.
تأسیس مدرسهٔ تربیت برای دختران در تهران در پی تأکید عبدالبهاء مبنی بر اهمیت آموزش دختران بود. این مدرسه توسط دکتر عطاالله بخشایش در سال ۱۲۹۰ شمسی، به کمک تعدادی از بهائیان آمریکایی با نام‌های، خانم لیلیان کُپس، دکتر سوزان مودی، دکتر جنی‌ویو کُی، و خانم ادلاید شارپ و با همکاری نزدیک همکاران بهائی ایرانی و غیر بهائی وی تأسیس گردید. این مدرسه با ۶ سطوح درسی آغاز به کار کرد و برای دختران تا سنّ ۲۰ سالگی دروس ویژه‌ای داشت. گنجایش این مدرسه در حدود سال ۱۲۹۸ شمسی به ۴۰۰ دانش‌آموز رسید. گنجایش این مدرسه در ده سال پس از آن توسعه یافته توان ارائهٔ ۱۱ سطوح درسی به ۷۱۹ دانش‌آموز را، که ۳۵۹ نفر از آن‌ها بهائی، ۳۵۲ نفر مسلمان و ۸ نفر یهودی بودند پیدا کرد.
در ۱۳۱۳ شمسی دولت رضا شاه به دلیل اینکه یکی از مدارس بهائی در یکی از روزهای تعطیلی بهائی مدرسه را بسته بود، حکم تعطیلی دائم حدود ۶۰ مدرسهٔ بهائی را صادر کرد.
از دیگر نمونه‌های تلاش‌های جامعه بهائی ایران برای امر آموزش تأسیس دانشگاه علمی آزاد است که در سال ۱۳۶۶ به منظور فراهم کردن امکان تحصیلات عالیه برای بهائیان محروم از تحصیل ایجاد شد. دانشگاه علمی آزاد به عنوان یکی از معدود موسسات خودجوش شناخته می‌شود که در یک جامعهٔ بسته و محدود امکان تحصیلات دانشگاهی را برای محرومان از این حق فراهم می‌کند. همچنین از این دانشگاه به عنوان نمونه‌ای از استقامت سازنده و صلح‌آمیز علیه ظلم و ستم و مثالی از توان‌مندسازی از طریق آموزش یاد می‌شود. نتایج مطالعاتی که بر روی دانشگاه علمی آزاد صورت گرفته نشان می‌دهد که این دانشگاه یک «فضای اجتماعی» برای دانشجویان و استادان فراهم می‌آورد که بتوانند با همسالان و همکارانی که به مانند خود از آزار و اذیت و تبعیض مذهبی رنج می‌برند ارتباط برقرار کنند، از نظر آکادمیک و اجتماعی فعال باقی بمانند و اصولی همچون یادگیری، تاب آوری به پشتوانهٔ حمایت‌های بین‌المللی و فداکاری‌های جامعه، خدمت به جامعه، و مقاومت در برابر محرومیت‌های اجتماعی-سیاسی را جامهٔ عمل بپوشانند.
افراد و مؤسسات بهائی در سراسر جهان، تعداد زیادی مدرسه، دانشگاه، ایستگاه رادیویی، مرکز آموزشی و سایر پروژه‌های اجتماعی-اقتصادی مردمی را برای استفادهٔ افراد مختلف با پیشینه‌های گوناگون تأسیس کرده‌اند. طبق آمار سال ۲۰۰۷ بیش از ۱۷۰۰ پروژه بهائی در زمینه امور تربیتی وجود دارد که عمدتاً در کشورهای در حال توسعه صورت می‌گیرند. این برنامه‌ها در زمینهٔ آموزش خواندن و نوشتن، یادگیری حساب، حفظ محیط زیست و کشاورزی، پیشرفت امور زنان، مراقبت‌های بهداشتی، پیشگیری از اعتیاد و پرورش فرزندان مشغول به فعالیّت می‌باشند. تلاش آنها به‌طور مستمر در جهت توسعهٔ برنامه‌های درسی جدید با بررسی فرایندها و اهمیت به‌کارگیری ارزش‌های روحانی در مفاهیم و شیوه‌های آموزشی است که از جملهٔ مؤلفه‌های خدماتی به جامعهٔ وسیع‌تر محسوب می‌شوند.
نمونه‌های موفق این ابتکارات آموزشی در سراسر جهان، که همگی از آموزه‌های بهائی الهام گرفته‌اند، شامل موارد زیر می‌باشد:
فعالیت‌های این مؤسسات همگی توسط بیت العدل اعظم، هیئت حاکمهٔ بین‌المللی بهائی، و از طریق دفتر توسعهٔ اجتماعی و اقتصادی آن مجمع هدایت می‌شوند.
علاوه بر کلاس‌های مطالعه غیررسمی در مورد تعالیم بهائی، جامعه جهانی بهائی شبکه‌ای متشکل از ۳۰۰ مؤسسه آموزشی در سراسر جهان ترتیب داده‌است که برنامه‌های رسمی آموزش بهائی را ارائه می‌کنند و تاکنون صدها هزار بزرگسال و جوان را در سراسر جهان پوشش داده‌اند. بهائیان بیش از ۶۰ هزار کلاس تعلیم و تربیت کودکان و گروه‌های توان‌افزایی نوجوانان (۱۲–۱۵ ساله) برگزار می‌کنند که به روی همگان باز هستند، و تا کنون بیش از ۷۰ هزار پروژهٔ کوتاه‌مدت توسعهٔ اجتماعی و اقتصادی را به انجام رسانده‌اند و در حال حاضر ۱۵۰۰ پروژهٔ بلندمدت توسعه در جریان دارند. آن‌ها همچنین بیش از ۱۵۰ سازمان برای توسعه اجتماعی و اقتصادی در نقاط مختلف جهان تأسیس کرده‌اند.
در مقیاسی وسیع تر، جامعهٔ جهانی بهائی، از سال ۱۹۴۸ از جایگاه خود به عنوان یک سازمان بین‌المللی غیردولتیِ عضو سازمان ملل متحد استفاده و از طریق موضعِ مشورتی خود در این سازمان، به حمایت گسترده از برنامه‌های آموزشی و اخلاقیِ عمومی در مجامع بین‌المللی نظیر صندوق کودکان (یونیسف) (UNICEF) و شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد (ECOSOC) می‌پردازد.
جوامع بهائی از اواخر قرن بیستم شروع به تأسیس شبکه‌ای از مؤسسات آموزشی در سراسر جهان نمودند. این موسسات بر تربیت منابع انسانی برای فرایند جامعه‌سازی متمرکز هستند، و کلاسهایی برای تعلیم و تربیت روحانی کودکان، و توان‌افزایی نوجوانان ارائه می‌دهند. گروه‌های توان‌افزایی نوجوانان پتانسیل روحانی و فکری این گروه سنی را به روش‌های سیستماتیک تقویت می‌کنند تا آنها را به عوامل سازنده تغییر در جوامع خود تبدیل نمایند. بهائیان در حال حاضر در سراسر جهان بیش از ۶۰ هزار کلاس تعلیم و تربیت کودکان و گروه‌های توان‌افزایی نوجوانان (۱۲–۱۵ ساله) برگزار می‌کند که به روی همگان باز هستند.
جان شیهان (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بلندپرواز باش"، "پیتسبرگ"، "زن سال"، "غرور یانکی‌ها"، "احمق آمریکایی خوش‌تیپ"، "آدم‌کش‌ها"، "کالیفرنیا"، "ترانه مرد لاغر"، "ساعت بزرگ"، "مردم علیه اوهارا"، "پت و مایک"، "گذشته مری هلمز"، "خانم مارکر کوچک"، "خانم برادفورد سابق"، "زن بدنام"، "در گرداگرد شهر"، "هتل هالیوود"، "هفت گناهکار"، "زنی با موهای شرابی بلوند" و "جزیره ویک" اشاره نمود.
مدال شاهزاده یوجین ؛ ، مدالی است که توسط پادشاه سوئد برای «دستاورد هنری برجسته» اعطاء می‌شود.
این مدال در سال ۱۹۴۵ میلادی توسط پادشاه وقت سوئد، گوستاو پنجم، در رابطه با هشتادمین سالگرد تولد برادرش شاهزاده یوجین که یک نقاش و مجموعه دار برجستهٔ هنر بود، تأسیس شد.
این جایزه هر ساله در ۵ نوامبر، روز نامگذاری یوجین، و در کاخ سلطنتی استکهلم به برندگان اهداء می‌شود.
عبدالحمید محمود طهماز الحموی با نام کامل عبدالحمید بن محمود بن عبدالقادر طهماز (۱۳۵۶ ق / ۱۹۳۷ م در حما – ۱۴۳۱ ق / ۲۰۱۰ م در ریاض)، فقیه و مفسر سوری. و یکی از پیشگامان تفسیر عینی در عصر جدید، نویسنده آثار مهمکتاب معجم أهم مصنفات التراجم المطبوعة لمؤلفه عبدالله بن محمد البصیری، الطبعة الأولی (1422هـ)، الصفحة: 23 و72. در ترجمه؛ او به تدریس، تفسیر و تصدیق ترجمه‌ها با نقد فقهی علاقه‌مند بود و کتاب «الحلال و الحرام» نوشته یوسف القرضاوی را نقد می‌کرد.
عبدالحمید طهماز در سال ۱۹۳۷ در حماه متولد شد و تحصیلات مقدماتی و متوسطه خود را در آنجا گذراند و سپس به دمشق رفت و در دانشکده شریعت دانشگاه دمشق ثبت نام کرد و به مدت ۷ سال نزد محمد الحمید بود تا از او اجازه (فقه) دریافت کند، وی تحت تأثیر محمد الحمید و رویکرد او قرار گرفت و حتی در سال ۱۹۷۱ در دمشق کتابی با عنوان «مرجع مجاهد شیخ محمد الحمید» نوشت.العلامة المجاهد الشیخ محمد الحامد؛ طبعة دار القلم - دمشق، 1995 مکتبة جامعة الیرموک. العلامة المجاهد الشیخ محمد الحامد، أو، المحامد من حیاة المجاهد الشیخ محمد الحامد، 1971 جوجل کتاب.
از اساتید وی در دانشگاه دمشق می‌توان به: مصطفی السبعی، مصطفی الزرقا ، محمد معروف الدوالیبی، مصطفی سعید آل خان، محمد المنتصر الکتانی، محمد فتحی الدارینی، محمد بن عبدالقادر و ابن محمد مبارک اشاره کرد. در سال ۱۹۶۲، در اقدامات سیاسی در سوریه فعال بود هنگامی که دانشجویان بین دو جریان سوسیالیست و اخوان المسلمین درگیر شدند و در جشن اخوان در یکی از مناسبت‌ها در مسجد حمیدیه اختلاف و دعوا بین آنها رخ داد. و سوسیالیست‌ها آنها را تهدید کردند. عزت اسلام و مسلمین در جریان حوادث مسجد سلطان در سال ۶۴ خطبه شدیدی علیه نظام ایراد کرد و در نتیجه دستگیر شد و سخت‌ترین شکنجه‌ها را متحمل شد.
پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه دمشق، علاوه بر واعظی و معلمی در مسجد سلطان همان شهر، به عنوان معلم معارف اسلامی در مدارس راهنمایی حماه مشغول به کار شد. در سال ۱۹۸۰ به ریاض سفر کرد و در آنجا به عنوان دستیار تدریس و تهیه برنامه درسی در مؤسسه آموزش زبان عربی به غیر بومی زبانان دانشکده زبان عربی دانشگاه اسلامی امام محمد بن سعود مشغول به کار شد. سپس به مدینه رفت و در مؤسسه علمی نجران مشغول به کار شد، در سال ۱۹۸۸ میلادی به مکه مکرمه رفت و در مؤسسه عالی تهذیب ائمه و خطبای مسلمین مشغول به تحصیل شد. لیگ جهانی تا زمان بازنشستگی او مدرک کارشناسی ارشد برای برخی از فارغ التحصیلان مؤسسه.
عبدالحمید طهماز پس از بازنشستگی از مؤسسه، خود را وقف تحقیق و نویسندگی کرد. وی در مکه مکرمه و سپس در ریاض اقامت گزید و در غروب روز جمعه ۱۵ صفر ۱۴۳۱ هجری قمری مصادف با صبح روز شنبه ۳۰ ژانویه ۲۰۱۰ میلادی در آنجا درگذشت.
دکتر مصطفی السبعی، استاد محمد مبارک، عالم مصطفی الزرقا، دکتر محمد معروف الدوالیبی، شیخ محمد المنتصر الکتانی، دکتر. محمد فتحی الدرینی، دکتر مصطفی الخان و دیگران…
شیخ دکتر محمد هشام البرهانی، شیخ دکتر محمد عجاج الخطیب، دکتر محب الدین احمد ابوصالح، دکتر محمد فاروق بطال و دیگران.
در MSFآنلاین کارکردهای خود را چنین می‌گوید:
پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه شریعت، به عنوان معلم معارف اسلامی در دبیرستان‌های: ابی الفداء، خانم عایشه، و ابن رشد در شهر حماه مشغول به کار شدم.
علاوه بر این که به مدت ۱۲ سال به عنوان واعظ و معلم در مسجد سلطان حماه جانشین شیخ محمد الحمید شدم.
سپس در سال ۱۹۸۰ میلادی به ریاض سفر کردم و به مدت دو سال به عنوان دستیار آموزشی در مؤسسه آموزش زبان عربی به غیر بومی‌های دانشگاه اسلامی امام محمد بن سعود مشغول به کار شدم و در تهیه برنامه درسی دانشجویان شرکت کردم.
سپس به مدینه رفتم و دو سال در مؤسسه علمی و سپس در مؤسسه علمی نجران دو سال تحصیل کردم و سپس در سال ۱۹۸۸ میلادی به مکه مکرمه رفتم و در مؤسسه عالی تحصیل کردم. آماده‌سازی ائمه و واعظان که وابسته به لیگ جهانی مسلمانان است.
تا زمانی که بازنشسته شدم، در حین کار، پایان‌نامه‌های کارشناسی ارشد را برای برخی از دانشجویان فارغ‌التحصیل آن راهنمایی می‌کردم و پس از بازنشستگی از کار در مؤسسه، به تحقیق و تألیف مشغول شدم. در مکه و سپس در ریاض ماندم.
اتحادیه جهانی مسلمانان مرا فرستاد تا یک دوره علمی برای برخی از دانشجویان در تایلند بگذرانم.
و همچنین به ژنو سوئیس برای ایراد خطبه‌های جمعه، درس و سخنرانی در مرکز اسلامی، (۳ بار)، و یک بار به رومانی و لهستان برای آشتی بین مسلمانان آنجا، با هیئتی که اتحادیه برای آن تشکیل داده‌است.
زمانی که در انجمن مشغول به کار بودم مقالاتی را منتشر کردم.
من برای اولین بار در سال ۱۹۶۹ میلادی، نزد محسن الحمید، برادرزاده شیخ محمد الحمید، به حج رفتم.
من نتوانستم از محمد الحمید جدا شوم، بعد الحمدالله بعد از وفات محمد الحمید بسیار حج و عمره کردم.
من فکر می‌کنم هرکس می‌خواهد حج را تکرار کند باید حج کامل و با رعایت اصول و شروط و سنت‌ها انجام دهد و در انجام این مناسک به امتیازات و اقوال ضعیف عمل نکند. اگر قادر به انجام آن نبود، شرع او را به اعاده حج واجب نمی‌کرد.
وی نویسنده چندین کتاب است از جمله:
کلود بورگلا (زاده ۲۷ مارس ۱۷۱۲ – مرگ ۳ ژانویه ۱۷۷۹) یک جراح دامپزشک فرانسوی بود. او بنیانگذار دامپزشکی آگاهانه و علمی بود و یکی از اولین مدارس را جهت تربیت دامپزشکان حرفه‌ای ایجاد کرد.
لشکر ۹ بدر از لشکرهای پیاده نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود، که در سال ۱۳۶۱ در خلال جنگ ایران و عراق، تحت عنوان تیپ ۹ بدر تأسیس شد، نخستین فرمانده آن اسماعیل دقایقی بود و نیروهای آن از گروه احرار؛ متشکل از اسرای عراقی و گروه مجاهدین عراقی که از مخالفین دولت صدام حسین در عراق بودند، تشکیل می‌شد. لشکر ۹ بدر در طول جنگ در عملیات‌های عاشورا، قدس ۴، کربلای ۲، کربلای ۴ و کربلای ۵، خیبر، بدر و مرصاد به‌عنوان یگان عمل‌کننده شرکت داشت. لشکر ۹ بدر پس از جنگ، به سپاه بدر ارتقا یافت و هم‌اکنون این یگان همچنان در قالب شاخه نظامی سازمان بدر به فعالیت خود ادامه می‌دهد.
نیروگاه هسته‌ای تری مایل آیلند (). (که معمولاً با کوته‌نوشت TMI خوانده می‌شود) یک نیروگاه هسته‌ای بسته شده در جزیره تری مایل آیلند در شهر لندندری، شهرستان دافین، پنسیلوانیا در دریاچه فردریک، مخزنی در رودخانه Susquehanna در جنوب هریسبورگ، پنسیلوانیا است. دو واحد مجزا داشت، TMI-1 (متعلق به Constellation Energy) و TMI-2 (متعلق به TriArtisan ES Partners LLC).
این نیروگاه محل مهم‌ترین حادثه در انرژی هسته‌ای تجاری ایالات متحده بود که در ۲۸ مارس ۱۹۷۹، TMI-2 دچار یک ذوب نسبی شد. بر اساس گزارش کمیسیون تنظیم مقررات هسته‌ای (NRC)، این حادثه منجر به مرگ یا جراحتی برای کارگران کارخانه یا در جوامع مجاور نشده‌است.[۷] مطالعات اپیدمیولوژی پیگیری، علیت بین تصادف و افزایش سرطان‌ها را پیدا نکردند.[۸][۹][۱۰][۱۱] یک مورد مرگ ناشی از کار در محل در حین از کار افتادن رخ داده‌است.[۱۲]
هسته راکتور TMI-2 از آن زمان به بعد از سایت حذف شده‌است، اما سایت به‌طور کامل از رده خارج نشده‌است. در ژوئیه ۱۹۹۸، Amergen Energy (در حال حاضر Exelon Generation) با خرید TMI-1 از General Public Utilities به مبلغ ۱۰۰ میلیون دلار موافقت کرد.
بهشت‌های مصنوعی "(Les Paradis Artificiels)" کتابی از شاعر فرانسوی شارل بودلر است که برای اولین بار در سال 1860 منتشر شد. این کتاب در مورد زیستن تحت تأثیر تریاک و حشیش است. بودلر با توصیف اثرات مواد مخدر نقش آن‌ها را در رسیدن به یک جهان «آرمانی» از لحاظ نظری مورد بحث قرار می‌دهد. متن این کتاب از "اعترافات یک تریاک خوار انگلیسی و چشم‌اندازهای اعماق، از آثار" توماس دو کوئینسی تاثیر گرفته است.
بودلر انگیزه‌ی فرد معتاد و تجربه روانگردان فرد مصرف‌کننده را تحلیل می‌کند. توصیفات او زمینه‌ساز آثار دیگری شد که بعدها در دهه‌ی ۱۹۶۰ میلادی در رابطه با ال اس دی به وجود آمدند.
لو کلی (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۸ تا ۱۹۴۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بانو و آقا"، "اسب شیطان"، "میسیسیپی"، "روباه‌های کوچک" و "در گرداگرد شهر" اشاره نمود.
دارسی کوریگان (؛ – ) بازیگر، و وکیل اهل جمهوری ایرلند بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "راه بازگشت"، "آخرین اخطار"، "در گرداگرد شهر"، "قتل‌های خیابان مورگ"، "خبرچین"، "خیش و ستارگان"، "سرود کریسمس"، "بیوه سرمست"، "مردی که می‌خندد"، "شکوه صبح"، "مرد نامرئی"، "ما دوباره زندگی می‌کنیم"، "کلایو هند"، "اسرار ادوین درود"، "عروس فرانکنشتاین"، "لویدز لندن"، "در صحنه"، "فتح"، "ولز فارگو"، "پرورش بیبی"، "ماجراهای رابین هود"، "ماجرا"، "مردی با نقاب آهنین"، "تارزان و شیر زرین" و "فرمان بزرگ" اشاره کرد.
مری هاوارد (؛ – ) بازیگر و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "زیگفلد کبیر"، "در گرداگرد شهر"، "پرواز آزمایشی"، "ایب لینکلن در ایلینوی"، "ماری آنتوانت"، "عشق به سراغ اندی هاردی می‌رود" و "مرداب" اشاره کرد.
اُل اولسون (؛ – ) هنرمند وودویل و کمدین اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "در گرداگرد شهر" و "استادهای آمریکایی" اشاره کرد.
شیک جانسون (؛ – ) هنرمند وودویل و کمدین اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ایزاک اینگالس استیونز (زاده ۲۵ مارس ۱۸۱۸ – درگذشته ۱ سپتامبر ۱۸۶۲) افسر نظامی و سیاستمدار آمریکایی بود که از سال ۱۸۵۳ تا ۱۸۵۷ به عنوان فرماندار سرزمین واشینگتن و بعداً به عنوان نماینده واشینگتن در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا فعالیت کرد. در طول جنگ داخلی آمریکا، استیونز چند فرماندهی را بر عهده داشت. او همچنین نیز در نبرد Chantilly کشته شد.
توده یک فیلم علمی تخیلی و ترسناک آمریکایی محصول سال ۱۹۸۸ به نویسندگی و کارگردانی چاک راسل که بازسازی فیلمی به همین نام توده محصول ۱۹۵۸ محسوب می‌شود، بازیگران اصلی این فیلم شاونی اسمیت، کوین دیلون، دوناوان لیچ، جفری دی‌مان، پل مک‌کرین، آرت لافلئور، رابرت اکسلراد، جو سنکا، دل کلوز و کندی کلارک می‌باشند.
فیلم توده که در ابیویل، لوئیزیانا فیلمبرداری شد، در اوت ۱۹۸۸ توسط ترایستار پیکچرز اکران شد و در باکس آفیس شکست خورد و ۸٫۲ میلیون دلار در برابر بودجه ۱۰ میلیون دلاری خود فروخت. اگرچه این فیلم با واکنش‌های متفاوتی از سوی منتقدان مواجه شد، اما از آن زمان به بعد این فیلم طرفدارانی پیدا کرد.
موجودی مرگبار از فضا در نزدیکی یک شهر کوچک سقوط می‌کند و شروع میکند به خوردن هر کسی که در مسیرش قرار دارد. وقتی دانشمندان سازمان مخفی دولتی سعی در مهار این موجود وحشتناک دارند، فاجعه به بار می‌آید …
در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز بر اساس ۲۷ نقد منتقد، با میانگین امتیاز ۶/۱۰، دارای ۶۳ درصد تأییدیه است.
این فیلم به صورت دی‌وی‌دی در ایالات متحده توسط سرگرمی خانگی سونی پیکچرز در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ منتشر شد. سونی بار دیگر این فیلم را در سپتامبر ۲۰۱۳ به عنوان بخشی از "مجموعه ۴ فیلم ترسناک دیگر منتشر کرد.
ضیاالادبای شیرازی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره چهارم و دوره پنجم بعنوان نماینده شیراز در مجلس شورای ملی حضور داشت.
"دوا (")، در لغت به معنای درخشنده، و یک اصطلاح برای موجودات آسمانی و خدایان است.
موجودات آسمانی، موجوداتی هستند که در جهان‌های شاد زندگی می‌کنند. و به چشم انسانی دیدنی نیستند.
هر جهان یا عالمی (loka) موجودات آسمانی خاص خود را دارد؛ مثلاً شش دسته از موجودات آسمانی در جهان کام (kama-loka)، چهار دسته در جهان مادی لطیف یا شکل (rupa-loka)، و چهار دسته در چهار مقام، در جهان نامادی یا بی‌شکل (arupa-loka) هستند.
در دیگا نیکایا (Digha Nikaaya) آمده‌است: «مادامی که بدن وجود دارد، مردم قادر به دیدنش هستند، اما پس از فروپاشی بدن در پایان عمر، مردم دیگر قادر به دیدنش نخواهند بود» بنا بر آنگوتارا نیکایا (Angutara Nikaya) بودا یک دوا (Deva) یا موجودی مافوق طبیعی (فرا انسانی) نیست.سیر تجسم اسطوره بودا در هنر هند: از نمادین تا فیگوراتیو، پریسا شاد قزوینی، پینکی چادها، نشریه هنرهای زیبا - هنرهای تجسمی دوره21، شماره 2، تابستان 1395بودا، گزارش کانون پالی، ع. پاشایی – تهران : انتشارات مروارید ۱۳۶۸
توده یک فیلم علمی تخیلی و ترسناک آمریکایی محصول سال ۱۹۵۸ به کارگردانی اروین یورث و نویسندگی کی لیناکر و تئودور سیمونسون با بازی استیو مک‌کوئین (در اولین نقش اصلی فیلم بلندش)، آنتا کورساوت، ارل روو و اولین هولند است. این فیلم توسط کمپانی پارامونت پیکچرز توزیع شد.
این فیلم در مورد یک بیگانه آمیبی گوشتخوار است که از فضای بیرونی در داخل یک شهاب‌سنگ به زمین برخورد می‌کند و در نزدیکی جوامع کوچک فنیکسویل، پنسیلوانیا فرود می‌آید. موجودات زنده را در بر می‌گیرد، بزرگتر، قرمزتر و تهاجمی تر می‌شوند و در نهایت از یک ساختمان بزرگتر می‌شوند.
یک بازسازی با همین نام توده توسط چاک راسل در سال ۱۹۸۸ ساخته شد. در اوت ۲۰۰۹، مشخص شد که راب زامبی، نوازنده تبدیل به کارگردان، در حال کار بر روی بازسازی دیگری بود،Fleming, Michael. "Rob Zombie to remake 'The Blob'" "Variety", August 27, 2009."Horror Nights '09: Rob Zombie on 'The Blob' and making music." "BloodyDisgusting", October 5, 2009. اما او بعداً پروژه را ترک کرد."Rob Zombie: First Image From 'The Lords Of Salem' Movie." "BlabberMouth", April 26, 2011. او در ژانویه ۲۰۱۵ توسط سایمون وست به عنوان کارگردان جایگزین شد.Squires, John."Simon West boards Second remake of The Blob." "Dread Central", January 22, 2015. Retrieved: July 7, 2015. اعلام شد که این فیلم توسط ریچارد ساپرستین و برایان ویتن تولید خواهد شد،Tartaglione, Nancy. "Simon West To Helm ‘The Blob’ Remake; Goldcrest Selling At EFM – Berlin." "Deadline Hollywood", January 22, 2015. Retrieved: July 7, 2015. و تهیه‌کننده فیلم اصلی، جک اچ. هریس، به عنوان تهیه‌کننده اجرایی. هریس در سال ۲۰۱۷ درگذشت و تا سال ۲۰۲۱ هیچ به روز رسانی نشده‌است.
نان کدو تنبل یا نان کدوحلوایی نوعی نان سریع مرطوب است که با کدو تنبل درست می‌شود. کدو تنبل را می‌توان قبل از استفاده پخته و نرم کرد یا به سادگی با نان پخت. استفاده از کنسرو کدو تنبل آن را به غذای ساده‌تری تبدیل می‌کند. مواد اضافی شامل فندق (مانند گردو) و کشمش است.
نان کدو تنبل معمولاً در یک تابه مستطیلی پخته می‌شود و اغلب در اواخر پاییز زمانی که کدو تنبل تازه در دسترس است درست می‌شود. همچنین می‌توان آن را از کنسرو کدو تنبل تهیه کرد که در نتیجه طعم کدو قوی تر می‌شود.
پیتزا تابه‌ای پیتزای است که در تابه یا تابه ورقه‌ای پخته می‌شود. پای گوجه فرنگی ایتالیایی، پیتزا سیسیلی، پیتزا به سبک شیکاگو و پیتزا به سبک دیترویت را می‌توان از انواع پیتزای تابه ای در نظر گرفت. پیتزا تابه‌ای همچنین به سبک ضخیمی اشاره دارد که توسط پیتزا هات در دهه ۱۹۶۰ رایج شد. کف و کناره‌های پوسته در روغنی که برای پوشاندن تابه استفاده می‌شود سرخ و ترد می‌شود.
دن و فرانک کارنی یک پیتزا فروشی در ویچیتا، کانزاس افتتاح کردند که بعداً به پیتزا هات تبدیل شد. در ابتدا، برادران روی پیتزای نازکی که شامل پنیر، پپرونی یا سوسیس بود، تمرکز کردند. پیتزا فروشی در سال ۱۹۵۹ به پیتزا هات تبدیل شد و پیتزای تابه‌ای ضخیم‌تری به آن اضافه کرد.
دیگر شرکت‌های تولید پیتزا نیز بعداً پیتزای تابه‌ای را شامل شدند. در سال ۱۹۸۹،دومینوز پیتزا غذای عمیق یا پیتزای تابه‌ای خود را معرفی کرد. معرفی آن به دنبال تحقیقات بازار بود که نشان داد ۴۰٪ از مشتریان پیتزا پوسته‌های ضخیم را ترجیح می‌دهند. هزینه راه اندازی محصول جدید تقریباً ۲۵ میلیون دلار است که ۱۵ میلیون دلار آن صرف تابه‌های فلزی جدید با کف سوراخ شده شده‌است.
برحذر بودن! توده (همچنین با نام‌های توده ۲ و بازگشت توده نیز شناخته می‌شود) یک فیلم مستقل ترسناک و علمی تخیلی آمریکایی به کارگردانی لری هگمن است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. این فیلم دنباله‌ای بر توده (فیلم ۱۹۵۸) محسوب می‌شود."Tivia: 'Beware! The Blob'." "Turner Classic Movies". Retrieved: March 5, 2015.
در سال ۲۰۱۱ و ۲۰۱۶ این فیلم به صورت نسخه دی‌وی‌دی منتشر شد."Son of Blob" . Umbrella Entertainment. Retrieved: May 28, 2013."Beware! The Blob". Kino Lorber. Retrieved: October 19, 2016.
قرار بود ادامه این فیلم با عنوان توده لعنتی ساخته شود ولی این پروژه کنسل شد و هرگز قسمت سومی ساخته نشد.
بچه‌های محله اسکس یا پسران محله اسکس فیلمی محصول سال ۲۰۰۰ و به کارگردانی تری وینسور است. در این فیلم بازیگرانی همچون شان بین، راس مورگان، الکس کینگستون، چارلی کرید-میلز، تام ویلکینسون، مایکل مک‌کل و هالی دیویدسون ایفای نقش کرده‌اند.
کلان‌خشکسالی () نوعی خشکسالی طولانی‌مدت است که دو دهه یا بیشتر دوام دارد. در گذشته، کلان خشکسالی‌ها با شرایط پایدار چند ساله لانینا همراه بوده‌است که در این وضعیت، در مناطق حاره‌ای شرق اقیانوس آرام، دمای آب سردتر از حالت عادی است.
اصطلاح کلان‌خشکسالی به‌طور کلی برای توصیف طول خشکسالی استفاده می‌شود، و نه شدت آن. در نوشته‌های علمی، این اصطلاح برای توصیف خشکسالی‌های دهه‌ای یا خشکسالی‌های چنددهه‌ای به‌کار می‌رود.
به‌طور کلی، خشکسالی‌های چند ساله و کمتر از یک دهه مانند خشکسالی داست بول در دهه ۱۹۳۰، به عنوان کلان‌خشکسالی توصیف نمی‌شوند، حتی اگر این خشکسالی‌ها طولانی مدت باشند. در ادبیات عمومی، گاهی خشکسالی‌های چند ساله یا حتی یک ساله به‌ دلیل شدت آن، خسارت اقتصادی واردشده یا معیارهای دیگر با عنوان کلان‌خشکسالی توصیف می‌شوند، اما این استثنا محسوب شده و قاعده نیست.
کلان‌خشکسالی‌ها از لحاظ تاریخی منجر به مهاجرت انبوه انسان‌ها از سرزمین‌های تحت تأثیر خشکسالی شده که این وضعیت نیز باعث کاهش قابل توجه جمعیت نسبت به مراحل پیش از خشکسالی شده‌است. گمان می‌رود کلان‌خشکسالی‌ها نقش اصلی در فروپاشی اجتماعی چندین تمدن پیش از انقلاب صنعتی داشته‌اند؛ مانند تمدن مردمان باستانی پوئبلو در جنوب غربی آمریکای شمالی، امپراتوری خمر در کامبوج، تمدن مایا در آمریکای میانی، تمدن تیاهواناکو در بولیوی و دودمان یوآن در چین.
منطقه ساحل صحرا در آفریقا، به‌طور ویژه در طول تاریخ دچار کلان‌خشکسالی‌های متعدد شده‌است که آخرین مورد آن از حدود ۱۴۰۰ تا ۱۷۵۰ میلادی به طول انجامیده‌است. آمریکای شمالی نیز حداقل چهار کلان‌خشکسالی را طی دوران گرمایشی قرون وسطی تجربه کرده‌است.
بزرگ خالی فیلمی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی استیو اندرسون است. در این فیلم بازیگرانی همچون جان فاورو، جوی لورن آدامز، باد کرت، جون گریس، داریل هانا، آدام بیچ، گری فارمر، ریچل لی کوک، برنت بریسکو، ملورا والترز، کلسی گرمر و شان بین ایفای نقش کرده‌اند.
برونو مادریگال (به انگلیسی: Bruno Madrigal) یک شخصیت خیالی است که در شصتمین فیلم انیمیشن استودیوی والت دیزنی، "انکانتو (2021)" ظاهر می شود که با صدای جان لگویزمائو است. او دایی طرد شده میرابل است که توانایی دیدن آینده را دارد؛ او موضوع آهنگ ما درباره برونو صحبت نمی‌کنیم است.
برونو در اصل جوان‌تر بود، تقریباً هم سن میرابل، و به گفته بایرون هاوارد، کارگردان، به‌عنوان «عموی چاق‌تر و خنده‌دارتر» به تصویر کشیده می‌شد. نام اصلی او اسکار بود، اما تیم خلاق به دلیل تعداد اسکار مادریگال‌های واقعی در کلمبیا، گزینه‌های دیگری را بررسی کردند. لین مانوئل میراندا، ترانه‌سرا، برونو را از فهرستی از نام‌های بالقوه، از جمله آرلو، آندره، آنکو، مارکو و ایمو انتخاب کرد، زیرا این جمله جذاب «ما درباره برونو صحبت نمی‌کنیم نه نه نه» در آهنگ "انکانتو ""ما درباره برونو صحبت نمی‌کنیم ". رنگ سبز زمردی به دلیل تجارت زمرد در کلمبیا و خواص عرفانی آن مانند استفاده از زمرد برای پیش بینی آینده به عنوان رنگ اصلی انتخاب شد؛ کومبایا به عنوان منبعی در طراحی برونو استفاده شد. یک ایده برای لباس برونو این بود که او فرشی را که در خانه پیدا کرده بود بپوشد. به گفته هنرمند توسعه بصری مگ پارک، نسخه نهایی لباس او "قرار است لباس تشریفاتی قدیمی باشد که او زمانی که برای مردمی که به دیدنش می‌آمدند چشم‌اندازی از آینده می‌پوشید".
برونو یکی از اعضای مجموعه ای از سه قلوهایی است که پدرو و آبوئلا مادریگال به دنیا آورده اند و تنها فرزند پسر از این سه است. به جز خواهرزاده 15 ساله اش میرابل، همه اعضای خانواده در پنجمین سالگرد تولدشان یک هدیه جادویی دریافت می کنند؛ هدیه برونو توانایی پیش بینی آینده است. پس از اینکه میرابل نمی تواند هدیه ای دریافت کند، از برونو (که در آن زمان 40 سال دارد) خواسته می شود که یک چشم انداز برای کشف دلیل ایجاد کند و او را می بیند که در مقابل کاسیتا شکسته، خانه آنها ایستاده است. برونو با علم به اینکه این دید میرابل را با بقیه اعضای خانواده و ساکنان شهر که برای کمک به جادو در زندگی روزمره خود متکی هستند در تضاد قرار می دهد، برونو صفحه شیشه ای را می شکند و مخفی می شود و خود را در درون دیوارهای خانه پنهان می کند، تا او همچنان بتواند نزدیک خانواده باشد.
ده سال بعد، زمانی که انیمیشن اتفاق می افتد، میرابل نگران است که جادو در حال شکستن باشد و سایر اعضای خانواده را زیر سوال می برد و متوجه می شود که برونو ممکن است چیزی بداند. در آهنگ " ما درباره برونو صحبت نمی کنیماعضای خانواده مادریگال و شهر به میرابل می‌گویند که برونو بیشتر اتفاقات منفی را پیش‌بینی می‌کرد و او را به خاطر بدبختی‌های خود سرزنش می‌کردند. میرابل بعدا برونو را در دیوارهای خانه پیدا می‌کند و او توضیح می‌دهد که این دید خاص تغییر خواهد کرد. که معنی آن این بود که او ممکن است خانواده را نابود کند یا مشکلات آن را برطرف کند. به اصرار میرابل، او چشم اندازی جدید را به ذهنش خطور می کند که به او نشان می دهد برای نجات خانواده باید چه کاری انجام دهد. کازیتا در نهایت فرو می ریزد و میرابل فرار می کند. اما آمدن مادربزرگش آلما و برونو او را تشویق می کند.آلما و برونو آشتی می کنند و برونو به خانواده بازمی گردد و به آنها و مردم شهر کمک می کند تا کاسیتا را بازسازی کنند.
بینندگان این نظریه را مطرح کرده اند که برونو ممکن است عصبی باشد یا دارای یک بیماری روانی باشد. پرنسس ویکس "مری سو" نوشت که برونو نشان دهنده یک الگوی رایج در خانواده ها است، الگوی "بیگانه های افسرده که خانواده خود را دوست دارند، اما احساس می کنند حضور آنها بیشتر از اینکه مفید باشد آسیب می رساند". درمانگر کادشا آدلکان، که با سی‌ان‌ان مصاحبه کرد، نحوه هویت افراد را با برونو به اشتراک گذاشت: "ما اعضای خانواده داریم که همچنین عصبی هستند یا مشکلات سلامت روانی دارند، و چون متفاوت هستند، از آنها دوری می‌شوند یا از آنها دوری می‌شوند. صحبت نشده است."
دانشگاه ویلیام پن یک دانشگاه خصوصی در اسکالوسا، آیووا است. این دانشگاه توسط اعضای انجمن مذهبی دوستان (کوئیکرها) در سال ۱۸۷۳ به عنوان کالج پن تأسیس شد. در سال ۱۹۳۳، نام آن به کالج ویلیام پن و در نهایت در سال ۲۰۰۰ به دانشگاه ویلیام پن تغییر یافت.
در سال ۱۹۹۵ «کالج برای بزرگسالان شاغل» ویلیام پن تأسیس شد که دانش آموزان بزرگسال را در یک برنامه عصرانه ثبت نام می‌کند. ویلیام پن توسط کمیسیون آموزش عالی و عضو انجمن مرکزی شمال تأیید شده‌است.
کالج پن در ۲۴ سپتامبر ۱۸۷۳ افتتاح شد. نام کالج از کالج پن به کالج ویلیام پن در سال ۱۹۳۳ تغییر کرد و بحثی را در مورد اینکه آیا این مؤسسه به عنوان یک مؤسسه آموزشی متوقف شده بود یا نه، به وجود آمد. این موضوع یک بار و برای همیشه توسط دادگاه عالی آیووا حل و فصل شد و حکم داد که کالج پن به عنوان یک مؤسسه آموزشی متوقف نشده‌است. در سال ۲۰۰۰، نام دوباره از کالج ویلیام پن به دانشگاه ویلیام پن تغییر یافت.
در سال ۱۹۱۶، آتش‌سوزی محوطه اصلی دانشگاه را ویران کرد و رابرت ویلیامز، مدیر بازرگانی پن و هری اوکلی، دانشجوی سال اول، هنگامی که زنگ چهار تنی کالج به ساختمان اصلی برخورد کرد کشته شدند.
احتشام الدوله از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره چهارم بعنوان نماینده شوشتر در مجلس شورای ملی حضور داشت.
پونام بجوا بازیگر و مدل هندی است که در فیلمهای مالایالم، تامیل، تالیوود و کانارایی نقش آفرینی نموده‌است. اولین بازیگریش را در تالیوود با فیلم، اولین فیلم (هندی: Modati Cinema) در سال ۲۰۰۵ آغاز نمود، که بعد نقش آفرینی وی در فیلمهای تالیوود همانند فیلم رئیس (۲۰۰۶) به چشم آمد. اولین نقش آفرینی وی در سینمای تامیل در فیلم خروس (۲۰۰۸) بود. او با کارگردان سینما، سونیل ردی ازدواج نمود.
فردی پنجابی زاده، از والدینی به نامهای عمارجیت سینگ بجوا، افسر نیروی دریایی و جیالاکشمی بجوا در بمبئی متولد شد. خواهری کوچکتر از خود به نام دیپیکتا بجوا دارد.
وی آغاز بازیگریش را در تالیوود با فیلم، اولین فیلم، در سال ۲۰۰۵ شروع نمود، در ادامه در چند فیلم تالیوود، از جمله فیلم رئیس در نقش مقابل ناگرجونا وفیلم دویدن به کارگردانی باسکار، ظاهر شد. وی شروع بازیگریش در تامیل را با فیلم خروس از نوع فیلم ماسالا به کارگردانی هاری آغاز نمود و در پی آن در فیلمهای رشادت و جشن، مراسم شروع می‌شود، هم چنین دو فیلم خائن و قلعه برادر کوچکتر که با جیوا هم بازی گردید، بازیگری را ادامه داد. او در فیلم محله چینی‌ها، یک فیلم مالایالم بازی نمود.
سرکای توتونجو (به ترکی استانبولی،Serkay Tütüncü)(زاده ۷ فوریه ۱۹۹۱) یک هنرپیشه اهل کشور ترکیه است.
سرکای توتونجو در ۷ فوریه ۱۹۹۱ در، ازمیر به دنیا آمد. خانواده او آلبانیایی تبار هستند. پدرش فوتبالیست بود. سرکای توتونچو فارغ التحصیل دانشگاه اژه است و در جوانی در تیم های ازمیر اسپور، بالچواسپور، پلیس ازمیر و آلاکاتی اسپور فوتبال بازی می کرد.
او در سال ۲۰۱۶ در بازمانده۲۰۱۶ درتی وی۸ شرکت کرد و به عنوان نایب قهرمان مسابقات به پایان رسید. بعد از آن بازیگری را آغاز کرد. در سال ۲۰۱۸ اولین حضور تلویزیونی خود را با سریال گناهکار انسانیت انجام داد. بین سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰، او در سریال کمدی عاشقانه عشق مرفه کانال دی در نقش ولکان بازی کرد. او همچنین قبل از انتخاب نقش اصلی در معصومیت، نقش مکمل در سریال آقای اشتباه از کانال فاکس ترکیه داشت.
در فوریه ۲۰۲۲، او در سریال رویاها و زندگی ها که از پلتفرم دیجیتال beIN CONNECT ترکیه پخش می شود، به عنوان آل آس ظاهر شد.
جدن فیلوژن-بیدایس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
وابستگی به خودرو مفهومی است که در آن برخی از طرح‌بندی‌های شهری باعث می‌شوند خودروها نسبت به شکل‌های جایگزین حمل‌ونقل مانند دوچرخه، حمل‌ونقل عمومی و پیاده‌روی ترجیح داده شوند.
در بسیاری از شهرهای مدرن (خصوصاً در ایالات متحده)، استفاده از خودروها برای جابجایی آسان‌تر از دیگر انواع حمل و نقل و گاهی ضروری و تنها روش رفت آمد هستند. وقتی صحبت از استفاده از خودرو به میان می‌آید، یک اثر مارپیچی وجود دارد که ازدحام ترافیک باعث ایجاد «تقاضا» برای جاده‌های بیشتر و بزرگ‌تر و حذف «موانع» برای جریان ترافیک می‌شود. به عنوان مثال، عابران پیاده، گذرگاه‌های علامت دار، چراغ‌های راهنمایی، دوچرخه سواران، و اشکال مختلف حمل و نقل عمومی در خیابان، مانند تراموا نمونه ای از این «موانع» هستند.
این اقدامات حذفی باعث می‌شود استفاده از خودرو لذت بخش تر و سودمندتر از سایر روش‌های حمل و نقل باشد، بنابراین حجم ترافیک بیشتری ایجاد می‌شود. علاوه بر این، طراحی شهری شهرها با نیازهای خودروها از نظر حرکت و فضا سازگار می‌شود. ساختمان‌ها با پارکینگ جایگزین می‌شوند. خیابان‌های خرید در فضای باز جای خود را به مراکز خرید سرپوشیده داده‌اند. بانک‌ها و فروشگاه‌های فست‌فود با نسخه‌های ماشین رو جایگزین شده‌اند که برای عابران پیاده مناسب نیستند. مراکز شهر با ترکیبی از عملکردهای تجاری، خرده‌فروشی و سرگرمی با پارک‌های تجاری تک‌کارکردی، قرفه‌های خرده‌فروشی و مجتمع‌های تفریحی «مولتی پلکس» جایگزین می‌شوند که هر کدام با پارکینگ‌های بزرگ احاطه شده‌اند.
این نوع محیط‌ها برای دسترسی به خودروها نیاز دارند، بنابراین ترافیک بیشتری را در فضای جاده بزرگ‌تر شده برای خودروها را شاهد هستیم. این منجر به ازدحام می‌شود و چرخه بالا ادامه می‌یابد. جاده‌ها بزرگ‌تر می‌شوند و زمین‌های بیشتری را مصرف می‌کنند که قبلاً برای مسکن، تولید و سایر اهداف مفید اجتماعی و اقتصادی استفاده می‌شد. حمل و نقل عمومی کمتر قابل استفاده می‌شود و از نظر اجتماعی انگ می‌شود و در نهایت به شکل اقلیتی از نوع حمل و نقل تبدیل می‌شود. انتخاب‌ها و آزادی‌های مردم برای زندگی کاربردی بدون استفاده از خودرو بسیار کاهش می‌یابد. چنین شهرهایی وابسته به خودرو هستند.
وابستگی به خودرو در درجه اول به عنوان یک موضوع پایداری زیست‌محیطی به دلیل مصرف منابع تجدیدناپذیر و تولید گازهای گلخانه ای مسئول گرمایش جهانی دیده می‌شود. همچنین این یک مشکل در پایداری اجتماعی و فرهنگی است. خودروهای خصوصی مانند جوامع و شهرک‌های دیوار کشیده شده و نگهبان و دردار، جدایی فیزیکی بین افراد ایجاد می‌کنند و فرصت‌های برخوردهای اجتماعی بدون ساختار را کاهش می‌دهند که جنبه مهمی از تشکیل و نگهداری سرمایه اجتماعی در محیط‌های شهری است.
بر اساس کتاب راهنمای برآورد هزینه‌های خارجی در بخش حمل و نقل"Handbook on estimation of external costs in the transport sector" که توسط دانشگاه فناوری دلفت تهیه شده و مرجع اصلی اتحادیه اروپا برای ارزیابی اثرات خارجی خودروها است، هزینه‌های خارجی اصلی رانندگی خودرو عبارتند از:
دشمن مردم یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۱۹۷۸ به کارگردانی جورج شفر بر اساس اقتباسی از آرتور میلر در سال ۱۹۵۰ از نمایشنامه هنریک ایبسن در سال ۱۸۸۲ است. در این فیلم استیو مک‌کوئین در نقش دانشمند توماس استاکمن، چارلز دارنینگ در نقش برادرش پیتر و بیبی آندرشون در نقش همسرش کاترین بازی می‌کنند.St. Charnez, Casey. "The Complete Films of Steve McQueen". Citadel Press, 1992, p. 218-224
یک دانشمند وقتی متوجه می‌شود چشمه آبگرم یک شهر آلوده شده‌است، در مقابل همه ساکنان شهر قرار می‌گیرد و…
فیلمبرداری در ۳۰ اوت ۱۹۷۷ پس از یک تمرین سه هفته ای آغاز شد.
بودجه این فیلم در ابتدا ۲٫۵ میلیون دلار بود اما به ۳ میلیون دلار رسید. مک کوئین خود را وارد فیلم کرد و تا آنجا پیش رفت که گریم خود را بر اساس عکس‌های صحنه سوئد در سال ۱۹۰۲ از نمایشنامه قرار داد، شخصاً بر ساخت دکورها نظارت داشت و به سخنان اوج طولانی نمایشنامه پایبند بود، هر چند که خلاف آن بود. سبک کم حرفی که علامت تجاری او بود.
محمدرضا اردبیلی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌های
سیزدهم بعنوان نماینده اردبیل در مجلس شورای ملی حضور داشت.
ابوعمرو عبد الرحمن بن عمرو عوزاعی () (۷۰۷–۷۷۴) اسلام‌شناس، سنت گرا و نماینده اصلی و همنام مکتب فقهی اوزائی بود. اوزائی توسط قبیله اش «عوزه» (الأوزاع) که بخشی از بنی حمدان است، نامیده می‌شد.
او احتمالاً در سال ۷۰۷ در بعلبک (در لبنان امروزی) به دنیا آمد، اگرچه الذهبی زندگی‌نامه‌نویس و مورخ گزارش می‌دهد که العوزعی اصالتاً اهل سند بود. آثار بسیار کمی از اوزی باقی مانده‌است، اما سبک فقه اسلامی او ("اصول الفقه") در کتاب "الرد علی سیرالاوزای ابویوسف"، به ویژه تکیه او بر «سنت زنده» محفوظ مانده‌است. عمل بی وقفه مسلمانان که از نسل‌های گذشته به دست آمده‌است. برای اوزای، این سنت واقعی محمد بود. مکتب اوزای در سوریه، مغرب و اندلس شکوفا شد، اما در نهایت بر آن غلبه کرد و مکتب شریعت اسلامی مالکی در قرن نهم جایگزین آن شد. او در سال ۷۷۴ درگذشت و در نزدیکی بیروت لبنان به خاک سپرده شد، جایی که آرامگاه او هنوز هم مورد بازدید قرار دارد.John Esposito, "The Oxford Dictionary of Islam", Oxford University Press, 2003
او از نظر کلامی به عنوان جفاگر قدریان و همچنین یکی از شاهدان تاریخی اصلی آنها شناخته می‌شد. او مدعی شد که قدریان صرفاً عقاید بدعت آمیز را از مسیحیان به خود اختصاص داده‌اند. اوزائی با مؤسس آنها معبد آشنا شده بود.Steven C. Judd, "The Early Qadariyya" in "The Oxford Handbook of Islamic Theology", ed. Sabine Schmidtke (Oxford: Oxford University Press, 2016), 47-48.
اوزای با تمام مکاتب "فقهی" دیگر در این عقیده که مرتدان از اسلام نباید اعدام شوند، اختلاف داشت، مگر اینکه ارتداد آنها بخشی از «توطئه تصرف دولت»، یعنی خیانت باشد.Wood, Asmi (2012). "8. Apostasy in Islam and the Freedom of Religion in International Law". In Paul Babie; Neville Rochow (eds.). Freedom of Religion under Bills of Rights. University of Adelaide Press. p. 169. ISBN 978-0-9871718-0-1. JSTOR 10.20851/j.ctt1t3051j.13. Retrieved 9 January 2021.
ابن ابی حاتم رازی (متوفی ۹۳۸ (ق ۳۲۷)) در مقدمه اثر خود "الجرح و التعدیل"، مجموعه ای از ده نامه منسوب به اوزاعی را حفظ کرده‌است. الاوزاعی در این نامه‌ها به یک سری از مقامات بلندپایه خطاب می‌کند تا از افراد و گروه‌ها دفاع کند. از جمله، او عباسیان را تشویق کرد که مسلمانانی را که در ارزروم به اسارت بیزانسی‌ها درآورده بودند، باج بدهند و دستمزد سربازان سوری را که مسئول حفاظت از سواحل شام بودند، افزایش دهند.Tillier, Mathieu (2022). "La Syrie d'al-Awzāʿī (m. 157/774). Les pétitions d'un savant au pouvoir abbasside". In Boudier, Mathilde (ed.). Autour de la Syrie médiévale. Études offertes à Anne-Marie Eddé (in French). Leuven: Peeters. pp. 65-114. ISBN 9789042947986.
خانواده مادریگال (انگلیسی: The Family Madrigal) آهنگی از انیمیشن موزیکال دیزنی افسون (۲۰۲۱) است که به عنوان بخشی از موسیقی متن فیلم در ۱۹ نوامبر ۲۰۲۱ توسط والت دیزنی رکوردز منتشر شد. این آهنگ توسط خواننده و ترانه سرای آمریکایی لین-منوئل میرندا نوشته شده است و تقریباً به طور کامل توسط بازیگر آمریکایی استفانی بیاتریز خوانده شده است . "خانواده مادریگال" شماره آغازین "انکانتو (افسون)" است و به ترتیب توسط شخصیت های اصلی فیلم میرابل و آبوئلا مادریگال اجرا می شود.
میرابل خانواده چند نسلی کلمبیایی خود و قدرت های جادویی آنها را با این آهنگ به مخاطبان معرفی می کند که با آهنگ رپ اوترو توصیف شده است. منتقدان موسیقی از سازهای عامیانه و طبیعت شاداب آن تعریف کردند. از نظر تجاری، در نمودارهای تک آهنگ های بریتانیا، تک آهنگ های ایرلندی و بیلبورد هات ۱۰۰ به رتبه های ۷، ۱۸ و ۲۰ رسید.
«خانواده مادریگال» ترانه‌ای از انیمیشن رایانه‌ای فانتزی دیزنی به نام انکانتو (افسون) است که در سال ۲۰۲۱ "منتشر" شد. این آهنگ آغازین موسیقی متن فیلم است که توسط والت دیزنی رکوردز در 19 نوامبر 2021 منتشر شد. "خانواده مادریگال" توسط موسیقیدان آمریکایی لین-منوئل میرندا نوشته شده است. این آهنگ بیشتر توسط بازیگر آمریکایی استفانی بیاتریز که صداپیشگی شخصیت اصلی فیلم، میرابل مادریگال است، خوانده می شود. اولگا مردیز، که صدای آواز مادربزرگ میرابل، "آبوئلا" مادریگال را فراهم می کند، برای مدت کوتاهی در این آهنگ ظاهر می شود.
"خانواده مادریگال" یک آهنگ والناتو است، که توسط سازهای محلی کلمبیایی مانند آکاردئون، کاجا والناتا و گواچاراکا اجرا می شود. میرابل این آهنگ را اجرا می کند تا شخصیت های اصلی فیلم - خانواده مادریگال - و "قدرت های" جادویی آنها را به مخاطب معرفی کند. میرندا اظهار داشت که این آهنگ از "بل" الهام گرفته شده است، آهنگ آغازین "دیو و دلبر (فیلم ۱۹۹۱)". ملودی بیت آبوئلا همان آهنگ «دوس اوروگویتاس» است.
"کیتی اتکینسون، نویسنده بیلبورد"، این آهنگ را یک تراک "غیرممکن سرحال" نامید. منتقد اسکرین رانت، جرمی کراب، ملودی جذاب آن را تحسین کرد و گفت که "کار خوبی برای معرفی هر یک از شخصیت های خانواده و توانایی های آنها انجام می دهد"، در حالی که مارتین وارن از همان وب‌سایت گفت: "این یک آهنگ پر انرژی و سرگرم کننده است که مطمئناً کسی است که خواهد رقصید." درو تیلور از "ده راپ" نوشت: این آهنگ "آنچه را که اساساً نمایش به جذاب ترین شکل ممکن است ارائه می دهد."
«خانواده مادریگال» در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا به رتبه ۷، و رتبه ۱۸ در جدول تک‌آهنگ‌های ایرلندی، و ۲۰ در نمودار "100 بیلبورد" داغ ایالات متحده رسیده است.
بیمارستان ملی نظامی سردار محمد داوود خان () که اغلب به عنوان بیمارستان نظامی داوود خان شناخته می‌شود، یک بیمارستان نظامی است که در کابل، افغانستان قرار دارد. این بیمارستان نظامی با ۴۰۰ تخت از بزرگترین مرکز پزشکی نظامی در افغانستان است و قبل از سال ۲۰۲۱ به اعضای ارتش ملی افغانستان و سایر اعضای جامعه مجری قانون افغانستان خدمات درمانی و پزشکی می‌داد که شامل یک بخش آموزشی است. در سال ۱۹۷۳ توسط شوروی تأسیس شد و اکنون به عنوان "جواهرات" صنعت مراقبت‌های بهداشتی افغانستان توصیف می‌شود.
بیمارستان نظامی داوود خان توسط شوروی در سال ۱۹۷۳ ساخته شد.
بیمارستان نظامی داود خان امروز با ۴۰۰ تخت، بزرگترین و مجهزترین مرکز پزشکی در افغانستان است. در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۵، رئیس‌جمهور پیشین افغانستان، اشرف غنی از این بیمارستان بازدید کرد.
ظهر روز شنبه ۲۱ مه ۲۰۱۱، بمبی قوی در محوطه بیمارستان نظامی داوود خان منفجر شد که بر اثر آن ۶ نفر کشته و ۲۶ نفر مجروح شدند.
در ۸ مارس ۲۰۱۷، بیمارستان نظامی داوود خان توسط گروهی از افراد مسلح مورد حمله قرار گرفت که برخی از آنها لباس سفید بیمارستانی پوشیده بودند. مقامات دولتی تایید کردند که در این حمله چند ساعته دست‌کم ۴۹ نفر کشته و ۶۳ نفر دیگر زخمی شدند. در ۱۳ مارس، تعداد تلفات تایید نشده از ۱۰۰ نفر گذشت. اشرف غنی رئیس‌جمهور افغانستان و عبدالله عبدالله رئیس اجرائیه هر دو در محکومیت این حمله سخنانی داشتند.
در ۲ نوامبر، بیش از دو ماه پس از تسلط مجدد طالبان بر کابل، حداقل ۲۵ نفر در یک انفجار در ورودی اصلی بیمارستان و به دنبالش شلیک گلوله در ساختمان ۴۰۰ تختخوابی کشته و زخمی شدند. هیچ کس بلافاصله مسئولیت این حمله را بر عهده نگرفت، اما طالبان ادعا کردند که شورشیان دولت اسلامی - استان خراسان این حمله را انجام داده‌اند.
این بیمارستان برای معالجه سربازان مجروح افغان تأسیس شده بود و بودجه آن عمدتاً توسط دولت فدرال ایالات متحده تأمین می‌شد. این بیمارستان به طور کامل توسط پزشکان و پرستاران افغان اداره می‌شد و پزشکان نظامی آمریکایی و سایر پرسنل آمریکایی به عنوان مربی و مشاور کار می‌کردند.
اتحاد برای صلح و عدالت(UFPJ) ائتلافی متشکل بیش از۱۳۰۰ سازمان بین‌المللی و مستقر در ایالات متحده است که با «سیاست دولت برای جنگ دائمی و امپراتوری سازی» مخالف هستند.About United for Peace and Justice , UFPJ official site. Retrieved 28 September 2006.
این سازمان در اکتبر ۲۰۰۲ در جریان تهاجم ایالات متحده به عراق در سال ۲۰۰۳ توسط ده‌ها گروه از جمله سازمان ملی زنان، شورای ملی کلیساها، اقدام صلح، کمیته خدمات دوستان آمریکایی، صداهای سیاه برای صلح تأسیس شد. نه به نام ما خانواده‌های یازدهم شهریور برای فرداهای آرام و جانبازان برای صلح. اولین اقدام مشترک آن تظاهرات ضد جنگ در روز جهانی حقوق بشر، ۱۰ دسامبر ۲۰۰۲ بود.100 Anti-War Protests In 35 States, UFPJ press release,
Wednesday, 11 December 2002. اتحاد برای صلح و عدالت ابتدا توسط تبادل جهانی، حزب سبز ایالات متحده و دیگران آغاز شد که تظاهرات ۲۰ آوریل ۲۰۰۲ علیه تهاجم ایالات متحده به افغانستان را سازماندهی کردند.
اتحاد برای صلح و عدالت در درجه اول اعتراضات در مقیاس بزرگ را سازماندهی می‌کند. این گروه کار خود را به هفت کمپین تقسیم می‌کند: عراق، استخدام ضد نظامی، عدالت جهانی، خلع سلاح هسته‌ای، فلسطین-اسرائیل، آزادی‌های مدنی- حقوق مهاجران و سازماندهی مبتنی بر ایمان.
آخرین تظاهرات و راهپیمایی بزرگ اتحاد برای صلح و عدالت در ۲۷ژانویه ۲۰۰۷ در واشینگتن دی سی بود. در میان سخنرانان برجسته چندین چهره مشهور از جمله جین فوندا حضور داشتند.Anti-war protesters press Congress to bring troops home, USA Today, (January 2007)
اقدام مهم قبلی اتحاد برای صلح و عدالت از ۲۴ تا ۲۶ سپتامبر۲۰۰۵ در واشینگتن دی سی برای با پایان دادن به جنگ بود. اتحاد برای صلح و عدالت در ۲۴ سپتامبر راهپیمایی، با حمایت مشترک ائتلاف پاسخ، و پس از آن یک جشنواره برگزار شد. اگرچه اعداد دقیق هرگز مشخص نیست، سازمان دهندگان تخمین زدند که صدها هزار نفر در این رویدادها شرکت کردند. اتحادیه آزادی‌های مدنی نیویورک می‌گوید ۳۰۰۰۰۰نفر در این راهپیمایی شرکت کردند. در ۲۵ سپتامبر، خدمات بین ادیان و آموزش مردمی برگزار شد. روز پایانی، ۲۶ سپتامبر، به لابی کردن کنگره و اقدام مستقیم غیرخشونت آمیز و نافرمانی مدنی اختصاص داشت. تقریباً ۳۷۰نفر به دلیل مسدود کردن ورودی کاخ سفید و درخواست ملاقات با جورج دبلیو بوش دستگیر شدند.
برخی از اعتراضات اتحاد برای صلح و عدالت عبارتند از: