moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
به نظر می‌رسد منطقی تر این باشد که نام سمیرم را به زمیران، سمیران یا شمیران نسبت دهیم. شم یا سم به معنای سرد و ران یا رام به معنای مکان، که به مرور زمان به سمیرم تبدیل شده‌است.
معماری‌های دست کندی که در داخل شهر است (شامل خانه‌های صخره‌ای باستانی) از جمله جالب‌ترین نوع معماری ایران باستان است.
جاوری مدیر گروه باستان‌شناسی دانشگاه کاشان معتقد است: این خانه‌های صخره‌ای محل سکونت انسان بوده و بخشی از این خانه‌ها برای انباری تعبیه می‌شده‌است.
ناحیه‌ای در شهر سمیرم وجود دارد به نام قلعه، این قلعه را می‌توان به دوران اقوام کاسی‌ها و اوراتورها که به قبل از دوران مادها می‌رسد نسبت داد. در دامنه محله قلعه در شمال شهر سمیرم حدود هزار خانه صخره‌ای گمنام و ناشناخته وجود دارد که می‌توان گفت در دنیا بی نظیر است. و بعضی از این دست کنده‌ها در دامنه قلعه سمیرم بر روی دیگری و چند طبقه ساخته شده‌اند. سیستم گرمایش، تعبیه طاقچه و شبکه آبرسانی جانمایی شده در خانه‌های صخره‌ای سمیرم به خوبی قابل مشاهده است. که به سبب آگاهی محدود و بی‌توجهی مسوولان برخی سازمان‌ها مانند اوقاف، در طرح توسعه مقبره امامزاده ابراهیم بخش‌هایی از این معماری کهن در چند سال اخیر تخریب شده و از بین رفته‌اند.
پشمکون
در چند سال اخیر تعداد کارگاه‌های صنایع دستی سنتی شهر کاهش یافته‌است. با این حال از مهم‌ترین صنایع دستی سمیرم می‌توان به قالی، گلیم و جاجیم اشاره کرد.
مهم‌ترین سوغات سمیرم همان سیب معروف این شهر است. از دیگر ره آورد‌های سمیرم می‌توان به قارا، کشک و صنایع دستی به ویژه قالی و گلیم و عسل و جاجیم اشاره نمود.
با توجه به موقعیت شهرستان سمیرم و قرار گرفتن آن بین سه استان فارس، چهارمحال و بختیاری و کهگیلویه و بویراحمد و همچنین عبور ترافیک استان‌های بوشهر و کهگیلویه و بویراحمد و قسمتی از ترافیک استان‌های فارس و چهارمحال و بختیاری از این شهرستان به طرف شمال و مرکز، اهمیت راه‌های ارتباطی این شهرستان زیاد است. ولی با این حال راه‌های ارتباطی این شهرستان با توجه به اهمیت آن، آنچنان توسعه نیافته‌است. شهرستان سمیرم دارای ۸۶۰ کیلومتر بزرگراه اصلی، فرعی و روستایی و یک هزار و ۹۹۲ کیلومتر راه همسنگ (رتبه دوم در استان) است.
شهر سمیرم دارای چند خروجی اصلی و فرعی است. جاده‌های اصلی سمیرم عبارت اند از:
یک کمربندی بزرگراه سمیرم- شهرضا را به جاده سمیرم - یاسوج وصل می‌کند و یکی هم جاده سمیرم - یاسوج را به جاده سمیرم - آباده متصل می‌سازد.
سمیرم دارای حدود سه هزار ورزشکار سازمان یافته و بیش از ۳۰ هیئت ورزشی است.
تیم‌های ورزشی و ورزشکاران سمیرمی در سطح استان، کشور و جهان توانسته‌اند به موفقیت‌های زیادی دست یابند. از جمله خواهران منصوریان و خانم الهه منصوریان، ووشوکار سمیرمی که موفق به کسب طلای جام جهانی سانشو ۲۰۱۰ چین، نقره قهرمانی جهان ۲۰۰۹ تورنتو و برنز بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ گوانگژو شد.
مهم‌ترین امکانات ورزشی شهر سمیرم:
فولادشهر، از شهرهای جدید در شهرستان لنجان اصفهان از توابع استان اصفهان است.https://fooladshahr.ntdc.ir/معرفی-شهر
معرفی-شهر-جدید-فولاد-شهر
فولادشهر اکنون دارای دو ناحیه بزرگ و دو شهرداری و ۳۶ محله ساخته شده و ۹ محله در حال احداث است که طراحی هر محله متفاوت است و از بزرگ‌ترین شهرهای جدید ایران به‌شمار می‌رود. ناحیه ۲ یا همان مسکن مهر این شهر با ۳۲ هزار واحد مسکونی بعد از تهران و کرج بزرگ‌ترین مسکن مهر ایران است.
این شهر در یازده کیلومتری زرین شهر مرکز شهرستان، ۵ کیلومتری کارخانه ذوب آهن و در ۱۹ کیلومتری جنوب غربی شهر اصفهان در مجاورت محور ارتباطی اصفهان-شهرکرد قرار دارد. این شهر از شمال به شهرستان فلاورجان، از جنوب به اراضی زرین‌شهر، از شرق به کوه نمک و از غرب به رشته کوه پنجی محدود می‌باشد. این شهر، پنجمین شهر پرجمعیت استان اصفهان می‌باشد.
ساخت کارخانه ذوب آهن در پی عقد قراردادی بین دولت‌های ایران و اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۳۴۰ در دشت طبس در ۵ کیلومتری جنوب غربی فولادشهر کنونی آغاز گردید و به دنبال آن منطقه لنجان شاهد مهاجرانی گردید که با هدف دست یابی به اشتغال در کارخانه ذوب آهن زاد و بوم خویش را در سرزمین‌های دیگر خصوصاً مناطق همجوار لنجان ترک کرده و به این منطقه مهاجرت کرده و در بخش‌های مختلف کارخانه به کار گرفته شدند. شدت این مهاجرات‌ها به حدی بود که از همان بدو کار عملیات احداث کارخانه، بحث اسکان مهاجرین تازه اشتغال یافته در کارخانه به مشغله مهم ذهنی برنامه‌ریزان و سیاست‌گذاران مربوط مبدل گردید. محل کنونی شهر فولادشهر در پی تأسیس کارخانه ذوب آهن اصفهان در سال ۱۳۴۷ توسط کمیسیون مخصوصی مرکب از کارشناسان ایران و روسی که در جهت کمک‌های فنی برای ساختمان کارخانه ذوب آهن اصفهان و انتخاب محل شهرسازی آن به ایران اعزام شده بودند انتخاب گردید؛ لذا دولت وقت ایران قرارداد احداث یک شهر را به همراه احداث کارخانه ذوب آهن با دولت اتحاد جماهیر شوروی منعقد کرد. نقشه جامع پیشنهاد شده برای فولادشهر بر اساس تجارب شهرسازی با ملاحظه و بررسی حوائج اجتماعی و مدنی و ساختمانی و بهداشتی یک شهر مدرن و جدید تهیه شد.
این شهر در آغاز توسط کارخانه ذوب آهن و با هدف اسکان شاغلان مهاجر کارخانه و نیروهای متخصص خارجی (روسی) بنا گردید و به عنوان شهرک خوابگاهی متعلق به کارخانه تا سال ۱۳۶۰ صرفاً توسط جمعیت شاغل در این کارخانه مورد اسکان قرار می‌گرفت. لیکن از این سال به تدریج و در روندی حدوداً ۱۰ ساله از تملک کارخانه مذکور درآمده و به شهرهای تحت اداره وزارت کشور پیوست.https://fooladshahr.ntdc.ir/معرفی-شهر
معرفی-شهر-جدید-فولاد-شهر به دنبال مصوبه هیئت وزیران در پایان سال ۱۳۶۶ مبنی بر ایجاد شهرهای جدید در اطراف شهرهای بزرگ صنعتی، شرکت عمران شهر جدید فولادشهر تشکیل شد و در سال ۱۳۷۲ شهرداری فولادشهر رسمآ تأسیس گردید. تعیین منطقه مسکونی با توجه به ضروریات و شرایط بهداشت صنعتی و فاصله لازم صورت گرفته‌است، این عامل برای شهری که بر اساس صنایع سنگین بنا می‌شود حائز اهمیت بسیار بوده‌است. طرح جامع این شهر برای جمعیتی معادل ۵۰۰٬۰۰۰ نفر تا سال ۱۳۹۵ در تاریخ ۷۳/۱۰/۱۹ توسط شورای عالی شهرسازی و معماری ایران با محدوده استحفاظی حدود ۲۴۰۰۰ هکتار و محدوده طرح جامع ۸۷۰۰ هکتار به تصویب رسیده‌است.۲۰۲۲۰۵۱۳_jpg.202444
بخشداری فولادشهر در سال ۱۳۹۷ با تصویب هیئت وزیران افتتاح شد و در همان سال اولین جلسه آن تشکیل شد. این بخش دارای دو دهستان بوده و شامل دو ناحیه شهری یک و دو می‌باشد.
بر اساس نتایج آماری سال ۱۴۰۰ فولادشهر دارای ۱۳۲٬۴۵۷ می‌باشد. آمار جمعیت فولادشهر به تفکیک تقسیمات کشوری سال ۱۴۰۰ را می‌توانید در جدول زیر مشاهده کنید.
فولادشهر جز متنوع‌ترین شهرهای ایران از نظر قومیت می‌باشد که اکثریت آن را لرها و بختیاری‌ها و مهاجرین خوزستان و چهارمحال وبختیاری تشکیل می‌دهند.
به دلیل کارخانه‌ها و شهرک‌های صنعتی متعددی که در اطراف این شهر قرار دارند جمعیت روزافزون و مهاجر زیادی دارد. درحال حاضر بافت جمعیتی فولادشهر از تنوع گسترده‌ای برخودار است و گروه‌های مهاجر اسکان یافته در آن را می‌توان به صورت زیر طبقه‌بندی نمود:
کارمندان کارخانه ذوب آهن که پس از مهاجرت از زاد و بوم خویش رو به منطقه لنجان گذارده و پس از اشتغال در کارخانه مذکور در منازل سازمانی کارخانه در این شهر اسکان یافته‌اند و سپس با خربداری منازل تحت اختیار خویش در این شهر سکونت دائمی گزیده‌اند.
مهاجران جنگ تحمیلی که آغاز جنگ و اشتغال در بخش قابل توجهی از خوزستان، زادبوم خویش را ترک کرده و با مهاجرت به مناطق امن تر از جمله منطقه لنجان، در شهر فولادشهر اسکان یافتند.
مهاجران ناشی از رکود پس از انقلاب که مستقل از کارخانه ذوب آهن در این شهر اسکان یافتند. این گروه‌های اخیر در دوران پس از انقلاب ۵۷ به واسطه رکود زندگی در زاد و بوم خویش یا ناتوانی در تداوم زندگی و تأمین معاش، زیستگاه سنتی خویش را ترک نموده و به امید دستیابی به اشتغال درکارخانه ذوب آهن و دیگر صنایع منطقه به لنجان که امکانات ارزان‌تر جهت سکونت و زندگی برخوردار بود اسکان یافته‌اند.
کارخانه‌ها و شهرک‌های صنعتی یکی دیگر از دلایل جذب جمعیت این شهر هستند مانند شهرک صنعتی نجف آباد. شهرک صنعتی اشترجان. و کارخانه‌های بزرک فولاد و ذوب آهن از جمله کارخانه جاتی هستند که در اطراف این شهر قرار دارند.
بازار و پاساژهای درحال ساخت در سال‌های اخیر با افزایش شدید جمعیت در این شهر بازارها و پاساژها رونق خوبی گرفته‌اند از جمله بازارهای مهم شهر مانند قدیمی‌ترین بازار شهر ولیعصر و بازار صدرا هستند. و بیش از ۱۰ مجتمع لوکس درحال ساخت و دو سیتی سنتر درحال ساخت نیز در این شهر وجود دارند که نشان دهنده بیشتر شدن رونق تجاری شهر در سال‌های آینده است.»
فولادشهر یکی از چند کانون سکونت مهاجران مختلف در استان اصفهان است به همین دلیل ترکیب اقوام مختلف ایرانی را می‌توان در این شهر مشاهده کرد.
فولادشهر دارای ۳۶ محله ساخته شده و ۹ محله در حال ساخت می‌باشد. نام گذاری محله‌ها دارای فرمول خاصی می‌باشد که در نام گذاری محله‌ها جزء اول از حروف لاتین بزرگ و جزء دوم از یک عدد ساخته شده که حرف لاتین اول بزرگ نشان دهنده موقعیت جغرافیایی می‌باشد، برای نمونه حرف B در محله‌های B1،B2،B3،B4،B5،B6،B7،B8،B9 نشان می‌دهد که این محله‌ها در کنار هم می‌باشند.
محلات ناحیه یک که از شرق شهر شروع می‌شوند محلاتA هستند. محلات B در مرکز شهر و محلات C در غرب شهر هستند. و محلات D بین مسکن مهر و فولادشهر ساخته خواهند شد. فولادشهر دارای یک محله بزرگ به نام ب۱ می‌باشد که با طراحی بسیار ویژه باغ شهر تأسیس شده که در اوایل تأسیس شهر مهندسین روسی و ایرانی که در کارخانه ذوب آهن مشغول به کار بودند در این محله ساکن شدند.
(A1): ۲۲بهمن، (A2): قدس، (A3): زهره، (A4): اشرفی اصفهانی، (A6):شیخ بهایی، (B1): صدر، (B2,B3): بهشتی، (B4): هویزه، (B5): کاشانی، (B6): دکتر حسابی، (B7): شهریار، (B8): فجر، (B9): ظفر " درحال ساخت تا سال ۱۴۰۴ "، (C1,C2): چمران، (C3): گلبهار، (C4): هشت بهشت، (C5): مفتح، (C7): البرز، (C8): سروستان
محله‌های ایثار (E) و فرهنگ (F) ناحیه ۲ فولادشهر، این ناحیه در واقع همان مسکن مهر فولادشهر و در مجموع شامل ۱۲ محله می‌باشد که نام گذاری آنها مانند محله‌های ناحیه ۱ فولادشهر است.
برای درک بیشتر معماری فولادشهر باید به محله محور بودن آن توجه زیادی داشت. هر محله به صورت مستقل باید امکاناتی نظیر بازار، پارک و مراکز درمانی در آن پیش‌بینی شده باشد. در محله‌های قدیمی (دهه ۴۰ و ۵۰) مانند آ۲ و ب۱ این مشخصه کاملاً مشهود است اما در محله ب۵ تنها می‌توان بازار و پارک را نام برد و در محله‌های جدیدتر (دهه ۷۰ و ۸۰) فقط مکانی برای بازار تعبیه شده‌است.
بیمارستان مطهری فولادشهر قبل از انقلاب ۵۷ هتل بسیار معروفی بوده و در سال ۱۳۶۸ با تغییر کاربری تبدیل به تنها بیمارستان خصوصی غرب استان اصفهان شد. خصوصی بودن بیمارستان و افزایش جمعیت فولادشهر به همراه مراجعه از سایر قسمت‌های شهرستان به این بیمارستان، بالاتر رفتن هزینه‌های درمانی و اتلاف وقت بیماران را بدنبال دارد، به همین دلیل بیشتر ساکنان این شهر خدمات درمانی خود را در اصفهان پیگیری می‌کنند. مطب‌های خصوصی و کلینیک‌های دندانپزشکی و دامپزشکی شخصی مانند کلینیک آریا، کلینیک بصیرت، درمانگاه پرتوی مهر و چندین مرکز خصوصی دیگر نیز در شهر وجود دارد. تنها خدمات دولتی در بخش درمان شامل ۴ مرکز بهداشت در محله‌های آ۴، ب۱، ب ۸ و سی۳ می‌باشد.
علاوه بر مکان‌های زیر باشگاه‌های خصوصی بدنسازی و ورزش‌های رزمی مانند تکواندو کاراته دفاع شخصی جوجیتسو و جودو نیز در محله‌های مختلف وجود دارد و اعضای تیم ملی در رشته‌های مختلف نیز در این شهر به فعالیت می‌پردازند.
فولادشهر علاوه بر سالن‌های تازه تأسیس و قدیمی زیر در بعضی محله‌ها دارای فضاهای تعبیه شده برای ورزش‌های بسکتبال، والیبال و فوتبال است هر چند در سال‌های گذشته استفاده از آن‌ها بسیار کاهش یافته‌است.
در محله‌های ساخت دهه ۴۰ و ۵۰ فضاهای سبز زیادی تعریف و احداث شده بود و این محله‌ها از این جهت نگرانی خاصی نداشتند اما با گسترش ساخت و ساز و رعایت نکردن این جنبه تعداد بوستان‌های و فضای سبز شهری رو به کاهش است و به دلیل کمبود آب شهرداری اقدام به آبیاری فضای سبز با پساب‌های خانگی و فاضلاب کرده‌است.
لیست پارک‌ها و شهربازی‌های فولادشهر را در جدول زیر مشاهده کنید. گفتنی است در سال‌های گذشته پارک قدیمی فولادشهر و زمین‌های آن به مزایده گذاشته شده و ساختمان کنونی سیتی سنتر فولادشهر بر روی آن ساخته شده‌است.
فولادشهر از نظر فرهنگی وابسته به فرهنگ مهاجران و فرهنگ مدرن شهرنشینی است. امکانات فرهنگی این شهر را در جدول زیر مشاهده می‌کنید.
فولادشهر دارای چندین مرکز تجاری با عنوان بازار است که کاربرد آن‌ها محله محور است. علاوه بر این بازارها مراکز خرید متعددی ساخته یا در حال ساخت می‌باشند.
درجدول زیر اسامی بازارهای معروف این شهر فهرست شده‌اند. محله‌های ب۶، ب۷، ب۸، سی۱، سی۳، سی۵، سی۸ و… نیز دارای بازارهای محله ای می‌باشند که رونق کمتری دارند و جز بازارهای کوچک به حساب می‌آیند. در سال‌های گذشته با توجه به افزایش جمعیت این شهر بازاری به عنوان پنج شنبه بازار نیز در مکان‌های مختلفی از شهر برای دستفروشان پدید آمده بود که شهرداری در بسیاری از موارد مانع شکل‌گیری این نوع بازار می‌شود ولی در پاییز ۱۴۰۱ می‌توانید این بازار را در انتهای جنوبی شهر در میدان سی۱ فولادشهر پیدا کنید.
در این شهر محله‌هایی وجود دارد که تجاری-مسکونی است و در هیچ‌یک از تقسیم‌بندی‌های ناحیه ای و محله ای جای نمی‌گیرند. در این محله‌ها پاساژهای تجاری بزرگ و چند طبقه به منظور رونق بازار فولادشهر شکل گرفته‌است. از بزرگ‌ترین آن‌ها می‌توان به ایران سنتر، سیتی سنتر و مجتمع صدرا اشاره کرد هر چند ساختمان‌های تجاری بیشتری نیز در حال ساخت می‌باشد.
دانشگاه‌ها
شهرستان لنجان یکی از بالاترین میزان بیکاری در بین جوانان در استان اصفهان را داراست.
فولادشهر به علت رشته کوه‌های بسیار بلندی که دور این شهر قرار دارند نسبت به سایر شهرستان‌های مجاور آب و هوای خنک تری دارد. در تابستان گرم و خشک و در زمستان بسیار سرد و خشک است. روزهای یخبندان در فولادشهر حدود ۸۰ روز است. در فصل پاییز و بهار نیز باران‌های متعددی می‌بارد.
محله چمران (محله C1 و C2) است. البته این محلات در بلندترین نقطه شهر قراردارند.
محله صدر(B1) است. که به علت طراحی باغ شهر و فضای سبز و پربار این محله. آب و هوای خنکتری نسبت به سایر محلات این شهر دارد.
خط مترو اصفهان زرین شهر که از سال ۱۳۸۹ آغاز شده که از انتهای غربی خط ۳ قطار شهری اصفهان شروع شده و به موازات آزادراه ذوب آهن به طول حدود ۲۵ کیلومتر از کنار فولادشهر خواهد گذشت. با روی کار آمدن دولت حسن روحانی پیشرفت این پروژه متوقف شد. پیش‌بینی می‌شود این مترو در سال ۱۴۰۴ پیشرفت فیزیکی آن به ۶۰ درصد برسد.
ورنامخواست، شهری در شهرستان لنجان از توابع استان اصفهان است که در محور ارتباطی زرین شهر- مبارکه بر روی جلگهٔ رسوبی زاینده رود واقع شده‌است‌‌. از شهرهای حاشیه زاینده رود می باشد که از چشم انداز بسیار زیبای شالیزارهای برنج لنجان برخوردار است.
از لحاظ مختصات جغرافیائی در طول "۲۱ و °۵۱ و عرض °۲۲ و °۳۲ قرار گرفته و نواحی شمال غربی شهر توسط ارتفاعات نه چندان بلند معروف به کوهچهٔ کلودان مشرف به زاینده رود محصور گردیده‌است. اختلاف ارتفاع آن از سطح دریا ۱۷۵۰ متر است و محدودهٔ جغرافیائی آن طبق یک نقشه و کروکی قدیمی به نقاط ذیل می‌رسید: از شمال به زاینده رود، از شرق به اراضی کشاورزی و روستائی آشیان، از جنوب به مجتمع صنایع دفاع و از غرب به اراضی کشاورزی چمگردان و سده و دره میر آبی ورنامخواست منتهی گردیده‌است. ورنامخواست به علت قرارگرفتن در کنار رودخانهٔ زاینده رود و برخورداری از اراضی حاصلخیز یکی از نواحی پر رونق کشاورزی در استان اصفهان محسوب می‌گردد.
بنابر سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۵)، جمعیت این شهر ۱۸٬۷۰۰ نفر می باشد. از این تعداد ۹٬۶۰۹ نفر مرد و ۹٬۹۰۱ نفر زن می باشند. بر اساس سرشماری مذکور، تعداد خانوار ساکن در ورنامخواست ۵٬۷۷۴ خانوار می باشد.
بر اساس آمار ارائه شده توسط درگاه ملی مرکز آمار ایران، تاریخچه جمعیت شهر ورنامخواست به شرح جدول زیر می باشد.درگاه ملی مرکز آمار
نام ورنامخواست مبین قدمت زیاد آن می‌باشد و حتی بنای آن را قبل از دوره ساسانیان می‌دانند اما چنانچه از قرائن برمی آید (ور) در زبان فارسی به معنی خانه، قلعه و قصر است که در آن افراد نامدار و دلیری زندگی می‌کرده‌اند. روستاها و آبادی‌های منطقه را در گذشته با پسوند ورنامخواست می‌شناختند مانند ریز ورنامخواست یا سده ورنامخواست،
کلمه ورنامخواست خاص این شهر می‌باشد و در هیچ‌کجای ایران چنین نامی وجود ندارد وکلمه غلام خاص هم در آن زمان استفاده می شد
و و نام درست آن برحسب دفاتر دیوانی و مالیاست است.
زبان مردم بومی شهر ورنامخواست فارسی است با تأثیر از گویش محلی؛ این گویش محلی زیرمجموعه‌ای از زبان‌های ایرانی مرکزی است..
تاریخ دقیق ورود و همچنین تاریخ دقیق وفات امامزاده سید ابراهیم در ورنامخواست بدرستی معلوم نیست که در چه سنه‌ای رخ داده‌است. بنا به سابقه موجود در ادارة اوقاف زرین شهر مربوط به سنه ۴۲۴ هجری قمری مکتوب گردیده‌است.
از مشاهیر و نام آوران این شهر می‌توان به افراد زیر اشاره کرد:
رضا قاسمی ورنامخواستی
سردار شهید محمدعلی شاهمرادی جانشین لشکر ۴۴ قمر بنی هاشم و ۲۷ شهید هشت سال دفاع مقدس
محمد اسلامی، معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان انرژی اتمی در دولت سید ابراهیم رئیسی و وزیر پیشین راه و شهرسازی ایران در دولت دوم حسن روحانی.
وضعیت شهر ورنامخواست در دیدگاه اداری ـ آماری همواره در حال تغییر بوده‌است. ورنامخواست در سالهای ۱۳۴۵ و ۱۳۵۵ بنا به تعبیر آماری که نقاط مسکونی بیش از ۵۰۰۰ نفر را جزء نقاط شهری به حساب آورده، به عنوان شهر شناخته می‌شود ولی در آمارگیری سال ۱۳۶۵ از آنرو که فاقد شهرداری بوده جزء مناطق روستائی بحساب امده‌است پس از آن با برخورداری از شهرداری در سال ۱۳۶۸ طی مصوبه هیئت وزیران به شماره ۶۳۰۴/ت ۱۲۳ مورخ ۲۵/۲/۱۳۶۸ به عنوان شهر شناخته می‌شود.
قَمصَر شهری از توابع بخش قمصر شهرستان کاشان در استان اصفهان ایران است.
قمصر در ۲۷ کیلومتری جنوب شهرستان کاشان و به صورت دره‌ای با ابعاد تقریبی ۹ و ۵ کیلومتر است. شهرت قمصر به اعتبار گلاب و کیفیت گل محمدی آن است. به علت آب‌وهوا و خاک مناسب (لوم: مخلوطی از شن و رس)، گل محمدی آن مرغوبیت بسیاری دارد.محسن کافی و یحیی ریاضی، پرورش گل محمدی و تولید گلاب، تهران، پرچین، ۱۳۸۰ در سال‌های ۱۳۵۴–۱۳۵۲ کارشناسان بلغاری با بررسی گل سرخ محمدی قمصر دریافتند که در سنجش با نمونه‌های همگون در دیگر نقاط کشور از کیفیت بسیار بهتری برخوردار است. از همین رو، برخی صنایع پیشرفتهٔ عطرسازی جهان به کاربرد اسانس عطر گل محمدی قمصر روی آورده‌اند.هادی اکبری، قمصر (گذشته، حال، آینده)، قم، ۱۳۸۱
نام قمصر به صور «قُمسر» و «کُمسر» نیز ضبط شده‌است. جزء «قُم» در قمصر با واژهٔ کوم، به معنای قنات، شاید بی‌ارتباط نباشد.زهرا ریاضی (پروانه)، دانستنی‌های تاریخی کاشان و مناطق اکو توریسم، کاشان، ۱۳۸۶ کشف چند مسکوک در پای کوه‌های اشک در شمال شرقی قمصر، که قدمت آن‌ها حتی به زمان هخامنشیان می‌رسد، این فرض را تقویت می‌کند که احتمالاً تاریخچهٔ آن به قبل از اسلام می‌رسد، هرچند در این باره با قطعیت نمی‌توان سخن گفت.پرویز کردوانی و امیرحسین غفاری، بررسی صنعت گلابگیری و اهمیت آن در بخش قمصر کاشان»، پژوهشهای جغرافیایی، شماره ۴۷، سال ۳۶۶، بهار ۱۳۸۳ قمی، از مورخان محلی قرن چهارم، در ذکر قرا و مزارع کاشان، از قمصر نام نبرده، در حالی که نام روستاهای نزدیک به قمصر، یعنی قزاآن و قهرود و جوشقان (با ضبط خونجان)، را ذکر کرده‌است.حسن بن محمد بن حسن قمی، تاریخ قم، ترجمهٔ حسن‌بن عبدالمطلب قمی، چاپ سیدجلال الدین طهرانی، تهران، 1361 به نوشتهٔ راوندی، در حملهٔ ملک سلجوقی بن محمد بن ملکشاه سلجوقی به ناحیهٔ کاشان در ۵۳۲ ق، قمصر ویران شد.ابوالرضا حسنی راوندی قاشانی، دیوان، چاپ سیدجلال‌الدین الارموی مشهور به محدث، مطبعه المجلس 1334 در سال۷۰۰ ق، کاشانی در توصیف صنعت کاشی دربارهٔ سنگی معروف به سنگ قمصری و سنگ لاجورد معروف به سلیمانی، که معدن آن در قریهٔ قمصر بوده، مطالبی آورده‌است. در قرن هشتم، حمدالله مستوفی قمصر را دهی در ولایت کاشان خوانده که در آن حشیش (گیاه) نادر بوده و کوه‌های قمصراز منابع تأمین آب کاشان بوده‌است.حمدالله مستوفی، نزهه القلوب
در شمال قمصر سدی تاریخی قرار دارد که برخی بانی آن را سلطان جلال‌الدین خوارزمشاه دانسته‌اندعبدالرحیم کلانتر ضرابی (سهیل کاشانی)، مرآه القاسان یا تاریخ کاشان، چاپ ایرج افشار، تهران ۱۳۵۶ و برخی زمان آن را به دورهٔ سلطان جلال‌الدین ملکشاه سلجوقی (۴۸۵–۴۶۵ ق) نسبت داده‌اند.حسن نراقی، آثار تاریخی شهرستان‌های کاشان و نطنز، تهران، ۱۳۷۴ شواهد حاکی است که سد مربوط به ملکشاه سلجوقی به مرور زمان تخریب شده و مجدداً در دورهٔ صفویه (شاه عباس اول) سد فعلی بر روی شالودهٔ سد باقی‌مانده از سد دوره سلجوقی احداث شده‌است. این سد در پی سیل سال ۱۳۳۵ از کار افتاده است.
در زمان شاه عباس دوم صفوی (حک: ۱۰۵۲–۱۰۷۷)، ملا محسن فیض کاشانی در قمصر سکونت داشت و شاه گاه به دیدار او می‌رفت. بسیاری از بناهای شاهانه و حوض و استخر و عمارت مخصوصی در باغ و خانهٔ ملا محمدمحسن فیض کاشانی در قمصر به دستور شاه عباس دوم ساخته شده‌است.محمدطاهر وحید قزوینی، عباسنامه یا شرح زندگانی ۲۲سالهٔ شاه عباس ثانی (۱۰۵۲-۱۰۷۳)، چاپ ابراهیم دهگان، اراک ۱۳۲۹
کاروانسرای شاه عباسی یا کاروانسرای گبرآباد در ۵ کیلومتری قمصر از دیگر آثار تاریخی آن است. از دیگر آثار تاریخی قمصر بقعهٔ امامزاده شاهسواران است که بر فراز بلندترین قلهٔ کوهسار میان قمصر و قهرود قرار دارد. این بقعه دارای دو در چوبی به تاریخ ۸۸۷ و ۹۰۲ ق است. در لوحهٔ مرمرین ستونی در داخل بقعه تاریخ ۹۰۱ و بر در ورودی کنده‌کاری‌شدهٔ بقعه تاریخ ۹۹۵ دیده می‌شود. در دورهٔ قاجار، قمصر از قرای معتبر و بهترین ییلاق کاشان و دارای باغ‌های فراوان و آب‌های گوارا و گلاب معروف بود.
یکی از آثار تاریخی قمصر گورستان تاریخی فیض است که در نزدیکی خانهٔ ملامحسن فیض قرار دارد. قدیمی‌ترین سنگ قبر موجود در گورستان مربوط به سکینه (به احتمال بسیار، دختر علم‌الهدی و نوهٔ ملامحسن فیض) است (زیرا پس از نام سکینه واژه‌ای ناخوانا و پس از آن نام علم‌الهدی آمده است). تاریخ حک‌شده روی این سنگ عبارت است از: فی السادس و العشرین عن شهر جمادی الاولی من...سبع و خمسین و مائه الف من هجره سیدالرسل برابر با شانزدهم ماه جمادی الاول هزار و صد و پنجاه و هفت از هجرت (۲۸۵ سال پیش).
آب و هوای قمصر به علت ارتفاع نسبتاً بالا از سطح دریا (از ۱۷۰۰ تا ۲۰۰۰ متر) و محصور بودن در بین چندین کوه و وجود باغ‌ها و درختان نسبتاً معتدل است. آمار طولانی‌ مدت از بارندگی آن در اختیار نیست، اما آمار ایستگاه‌های محلی حکایت از این دارد که میانگین بارندگی آن حدود ۱۹۰ میلی‌متر است. بیشینهٔ دما در تابستان به ۳۵ درجه می‌رسد و کمینهٔ دمای ثبت‌شده در زمستان حدود ۱۹- است.ادارهٔ جغرافیایی ارتش، فرهنگ جغرافیائی آبادی‌های کشور جمهوری اسلامی ایران، جلد ۶۰ (کاشان)، تهران ۱۳۶۶
زبان ساکنان قمصر اساساً فارسی است. البته در بیان مطالب و نحوه تلفظ لغات و به کاربردن صدای حروف (کسر و فتح و ضم) تفاوت‌هایی دیده می‌شود که این خود متأثر حضور مردم کاشان در این منطقه است. از دیدگاه زبان‌شناسی علمی نیز زبان ساکنان قمصر فارسی است، و گویش و لهجهٔ این منطقه با لهجهٔ کاشانی اندکی تفاوت دارد. از حیث زبان‌شناسی تاریخی، زبان و گویش ساکنان برخی از روستاهای بخش قمصر نظیر قهرود کاملاً با زبان فارسی امروزی متفاوت است و به‌طور کلی به علت در حاشیه ماندن این روستا از تحولات تاریخی و دگرگونی‌های فرهنگی و روحیه مقاومت و پایداری در برابر تجدد زبان کنونی ساکنان این روستا زبان پهلوی ساسانی است و به‌طور کامل رواج دارد. در محاورهٔ معمول ساکنان قمصر، الفاظ و لغات خاص و غیر مرسوم و نامأنوس زیادی به کار می‌رود که تعداد آن‌ها اندک نیست و این نیازمند بررسی بیشتر است.
قمصر علاوه بر گلاب و عرقیات گیاهی محصولات دیگری هم دارد از جمله عصاره یا عطر گل محمدی که به کشورهای اروپایی صادر می‌شود، آلوچه یا گوجه‌سبز خشک شده، جوزقند (الگ یا نوعی هلوی پوست‌کندهٔ خشک‌شده و پرشده با پودر بادام و هل و شکر و آرد نخودچی)، صابون محلی، قالی دست‌بافت (این سه مورد اخیر در سال‌های اخیر تقریباً از رونق افتاده‌اند) که البته در چند سال گذشته و از سال 1398 شمسی جوزقند قمصر جز میراث ناملموس ثبت گردیده است. گلاب قمصر شهرت جهانی دارد و هر سال خانهٔ کعبه با آن شسته می‌شود.سعید محمودی ازناوه، کاشان مروارید کویر، مقدمهٔ محمد مخلصی، تهران، ۱۳۷۸
دین اکثر مردم این شهر اسلام و مذهب آن‌ها شیعه‌ است.
از وقایع این شهر می‌توان زلزلهٔ مهیب سال ۱۲۶۰ و سیل سال‌های ۱۳۳۵ و ۱۳۸۶ را نام برد.
برای انواع گل رز (Rose) در فارسی نام‌هایی مانند سرخ‌ گل و گل محمدی یا گل چای ذکر شده‌است. البته این نام بیانگر تنوع گسترده گونه‌های آن نیست زیرا تاکنون بیش از ۲۰۰۰۰ گونه گل رز شناخته شده‌است. این گل گذشته از آن که سر دسته تیره مهمی از گیاهان است از نظر ساختمان، رنگ و عطر گل‌هایش کامل‌ترین نوع گل است و تاکنون هیچ‌یک از جنس‌ها و نژادهای متنوع گیاهان در تنوع و تکامل به پای این گل نرسیده‌است. نژاد گل سرخ به ۷ دسته تقسیم شده‌است:
سرخ گل فرانسه
سرخ گل با گل‌های متعدد
سرخ گل مینیاتور
سرخ گل بنگال
سرخ گل ایران
در بین گونه‌های متنوع رزها و سرخ‌گل‌ها، سرخ گل ایران یا گل محمدی، که از خانوادهٔ Rosaceus است و در منابع مختلف و در کشورهای غربی و انگلیسی زبان به Domask Rose معروف است، منحصر به ایران است و طبق نظر اکثر کارشناسان زیست گیاهی گونهٔ مذکور از ابتدا در ایران پرورش یافته و از این کشور به دیگر نقاط جهان پخش شده‌است.
گل محمدی یا طلای معطر از نظر ویژگی‌های فیزیکی و شکل ظاهری دارای خصوصیات زیر است:
گل نیمه پر پر، صورتی رنگ و بسیار خوشبو، برگ‌گل‌ها به شکل تخم مرغی، دارای ۵ تا ۷ برگچه و یک دم برگ، شکل گیاه آن بوته‌ای پر پشت با بلندای نزدیک به ۱٫۵ متر، دارای خارهای ریز بیشمار روی ساقه‌ها به ویژه در ساقه‌های جوان آن.
برای تهیه بهترین گلاب در ماه‌های اردیبهشت و خرداد، باید گل‌های محمدی قبل از طلوع آفتاب چیده شوند و به دستگاه‌های گلاب‌گیری منتقل شوند. انواع گلاب، ساده، دوآتشه و ممتاز می‌باشد.
در نشستی در ۱۳۷۴/۹/۲۲، که با حضور ریاست انجمن باغبانی ایران و شماری از استادان دانشگاه‌های ایران برگزار شد، گل سرخ محمدی با ویژگی‌های مذکور به عنوان گل ملی کشور تأیید و برگزیده شد.
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳
قمصر گذشته، حال، آینده نویسنده:هادی اکبری
http://www.qamsar.ir
https://web.archive.org/web/20130313151848/http://sartar.ir/%DA%A9%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D9%86.html
کَرکِوَند شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان مبارکه در استان اصفهان است.
این شهر در جنوب غربی استان اصفهان و در فاصله ۶۵ کیلومتری شهر اصفهان قرار دارد. کارخانه فولاد مبارکه در همسایگی این شهر است.
از مکان‌های دیدنی این شهر می‌توان به خانه اربابی، برج کبوتر برج فاحشه ها و امامزاده حلیمه خاتون اشاره کرد.سلبریتی :لانا رودز و جانی سینس.نخبگان:علی بهرامی . بهترین معلم:داوود کریمی
براساس شواهد ومستندات جدید کرکوند از طریق اسکان یک قبیله کوچ‌نشین و به احتمال قوی در دوره ساسانی به وجود آمده‌است این مطلب را ساختار دستوری واژه کرکوند که دارای پسوند اتصاف قبیله‌ای و عشیره‌ای است نیز تأیید می‌کند در اسناد و مدارک باقی‌مانده از دوره صفوی به ویژه در طومار شیخ بهایی کرکوند با همین نام آمده‌است. شواهدی وجود دارد که مرکزیت این محل در اوایل دوره صفویه و پیش از آن در شمال محل فعلی در سمت غرب ده کهنه باغ معروف به باغ نواب بوده‌است.
در سمت غرب باغ نواب که تا چندی پیش در سال قبل هنوز بعضی از سنگ مزارهای آن موجود بوده‌است. تاریخ سنگ‌ها و موقعیت محل گویای برجسته خاندان صفوی بنام میرزا رضی نوه دختری شاه عباس اول می‌داند و او همان کسی است که به جرم تصرف در موقوفات بدستور شاه عباس دوم اموالش توقیف و خودش کور شد. خیرآباد ا… قلی خان یکی از محله‌های کرکوند روستائی است که در دوره صفویه به همین نام موسوم بوده‌است سیاهبوم در آن زمان رمضان آباد و باغشاه یکی از مزارع محله سورچه پائین از روستای دوره قاجار که تابع سمیرم و در اوایل دوره پهلوی خرو دهستان آشیان و تابع لنجان علیا بوده‌است.
زاینده رود به عنوان یک منبع دائمی قابل اطمینان مهم‌ترین آنهاست که متأسفانه در سال‌های اخیر با مشکل بی آبی مواجه شده که تمام کشاورزان با معضل بی آبی مواجه شده اندو منبع درآمد بیشتر آن‌ها از طریق کشاورزی است. اما منابع آبی موقتی دیگری نیز ناشی از ریزش‌های جوی بر یک حوضه آبخیز به وسعت ۳۱۷ کیلومترمربع که از ارتفاعات غرب و جنوب شرقی این شهر سرچشمه می‌گیرد وجود دارد که این آب‌های سطحی موقتی نیز پس از مشروب کردن بخشی از کرکوند از طریق دو مسیل در شمال این شهر به زاینده رود می‌پیوندد.
محصولات کشاورزی این شهر شامل برنج، گندم، جو، پیاز، گوجه، هلو، زرد آلو و.. می‌شود.
متأسفانه به دلیل خشکسالی و کمبود آب و آلودگی هوا کشاورزی این منطقه دچار ورشکستگی و روبه نابودی است.
جمعیت شهر کرکوند طبق سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ ۱۷٬۰۵۸ نفر بوده هست.
شهر کرکوند متشکل از محلات کرکوند، سیاهبوم، سورچه پائین، سورچه بالا، آسیاب آباد، قرق آقا، خیرآباد و محمدیه با جمعیتی در حدود۱۷۲۰۰ نفر در حاشیه جلگه سر سبز زاینده رود در ۷۵کیلومتری جنوب غربی شهر اصفهان و در بین ارتفاعات زاگرس شرقی مابین چاله سنندج به سیرجان بر روی طول جغرافیایی ۴۸٫۵۱ شرقی و عرض جغرافیایی ۲۲٫۳۲ واقع شده و از جنوب به مجتمع فولاد مبارکه، از غرب به زرین شهر، از شرق و شمال به شهرستان مبارکه محدود می‌شود و عبور مسیر ترانزیتی گذرگاه غرب از مرکز این شهر است.
این شهر دارای نخبگان علمی بسیاری از جمله:
۱- فاطمه رفیعی عضوهئیت علمی دانشگاه الزهرا و دانشجوی نمونه کشوری سال ۹۱
کلیشاد و سودرجان شهری در بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. این شهر از چهار محلهء کلیشاد، سودرجان، افجد و آغچه بدی تشکیل شده است.
نام این شهر از دو محلّهٔ «کلیشاد» و «سودرجان» گذاشته شده است و حدّفاصل این دو محل، یک خیابان است؛ امّا فرهنگ، لهجه و برخی از آداب و رسوم این دو محلّه به‌طور چشمگیری متفاوت است. افجد و آغچه‌بدی نیز قسمت‌هایی از شهر کلیشاد و سودرجان به‌شمار می‌روند. وجه تسمیه کلیشاد و سودرجان را وجود دو قلعهٔ قدیمی به این‌نام‌ها در این دو محل گفته‌اند که شهر سودرجان در قدیم یک قلعه یا کاروانسرایی بوده‌است که این قلعه یا کاروانسرا در حال حاضر محلی بین مزارع کشاورزی شهر سودرجان و شهر ابریشم قرار گرفته‌است که با توجه به عدم وجود فیزیکی قلعه، مردم و ساکنان محلی آن قسمت را با نام قلعه می‌شناسند. این قلعه با نام قلعه سورگان شناخته می‌شده‌ است و با گذر زمان و تغییر آوایی و گویشی در نام این شهر، این نام به سورگون و بعدها به سودرجان تغییر پیدا کرده‌است که حتی در گویش محلی از سوی بومیان منطقه و مناطق اطراف هنوز هم نام این شهر به صورت عامیانه «سورگون» ذکر می‌شود و به اهالی این شهر «سورگونی» می‌گویند.
افجد یکی از محله های شهر کلیشاد و سودرجان از توابع شهرستان فلاورجان میباشد. در وجه تسمیه افجد نقل شده که افجد، روستایی در جنوب غرب اصفهان بوده است که در منطقه لنجان سفلی میباشد. این روستا داری قنات آبی بوده که از زیر یک مسجد در روستای سهلوان (شهر بهاران) سرچشمه می گرفته و نیز آب این قنات در محل افجد از داخل مسجد گذر میکرده که هنوز نهر خشک شده در داخل مسجد قدیمی محل قراردارد و نام روستا از کلمه آبمسجد که در لهجه محلی اوجِد و ابجِد بیان میشده و درگذر زمان به افجد تغییر یافته است.
"وجه تسمیه محله آغچه بدی نیازمند درج ویراستار است"
شهر کلیشاد و سودرجان در دشتی در ۱۹ کیلومتری جنوب غربی اصفهان و ۱/۵ کیلومتری جنوب شرقی فلاورجان و شرق راه اصفهان به زرین‌شهر قرار دارد.
این شهر از شمال به شهرستان‌های خمینی‌شهر و نجف آباد، از جنوب به شهرستان مبارکه، از شرق به شهرستان اصفهان و از غرب به شهرستان لنجان محدود می‌شود.
ارتفاعات مهم شهر شامل: ایران کوه، کوه فیروزان و نیز گردنه آبنیل است که در انتهای جنوبی ایرانکوه واقع است و راه اصفهان به گرکن شمالی (پیربکران) از آن عبور می‌نماید. این شهرستان قریب به ۱۶۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد.
کلیشاد و سودرجان دارای آب و هوایی معتدل و خشک است. وجود ساحل زیبای زاینده رود و درختان فراوان و انبوه سبب اصلی اعتدال هوا در کلیشادوسودرجان است. زاینده رود مهم‌ترین منبع تأمین آب زراعتی در شهر می‌باشد که به وسیلهٔ انشعابات کوچک و بزرگ خود نیاز مزارع کشاورزی را تأمین می‌کند.
نرخ رشد و گسترش شهرنشینی زمینه‌های اقتصادی حاصل از گسترش فعالیت‌های صنعتی در منطقه کلیشاد و سودرجان می‌باشد. تاقبل از حمله افغانها به ایران به صورت دو قلعه کلیشاد و سودرجان وجود داشته‌است و در حال حاضر حدود ۲۴ هزار نفر جمعیت دارد.
رودخانهٔ زاینده رود از کنار این شهر عبور می‌کند که این شهر را از چشم‌اندازهای زیبایی برخوردار نموده و به ایجاد پارک ساحلی کلیشاد منجر شده‌است. از جاذبه‌های گردشگری شهر می‌توان به پارک زیبای ساحلی این شهر در حاشیهٔ رودخانهٔ زاینده‌رود (با امکانات تفریحی و ورزشی) و برج‌های کبوترخانه (مربوط به دوره قاجاریه) اشاره کرد.
از بناهای تاریخی این شهر حمام تاریخی آن است که در فهرست آثار ملی ثبت شده‌است.
مسجد جامع شهر کلیشاد نیز از مکان‌های دیدنی است که با ترکیبی از معماری مدرن و سنتی، بنایی زیبا به‌وجود آورده‌است و هم‌اکنون میزبان برگزاری مجالس مذهبی همچون محفل انس با قرآن کریم، اعتکاف،و … است و در حال حاضر به زورخانه تبدیل شده‌است.
از جمله اماکن مذهبی شهر می‌توان به بقعه‌های سیدابراهیم و شاه‌عبدالله در کلیشاد و سید عبدالله معروف به امامزاده شاهجراء در سودرجان اشاره کرد و مسجد اعظم سودرجان، مسجد بقیةالله سودرجان، مسجد جامع کلیشاد و حسینیه حضرت ابوالفضل کلیشاد نیز جزو اماکن مذهبی این شهر به حساب می‌آیند.
این پارک در مجاورت زاینده‌رود قرار دارد.
اماکن فرهنگی شهر شامل دانشگاه هنر، دانشگاه علمی کاربردی، کتابخانه مرکزی عمومی و سالن ورزشگاه سودرجان است.
کشاورزی مهمترین اشتغال مردم این شهر به حساب می‌آید و هرساله محصولات مختلفی نظیر برنج (با کیفیت مرغوب) معروف به برنج لنجان، سیب زمینی، پیاز، گندم، جو و انواع صیفی‌جات تولید می‌شود.
در این شهر یکی از بزرگترین شرکت های داروسازی ایران به نام شرکت داروسازی امین فعالیت دارد.
iirancafe@
کُمشِچـِه شهری در بخش حبیب آباد از شهرستان برخوار در استان اصفهان کشور ایران است.
شهری در بیست و پنج کیلومتری جاده اصفهان اردستان با سابقه تاریخی قبل از اسلام
این شهر یکی ویژگی خیلی مهم دارد. نان در زندگی مردم این شهر بسیار پر رنگ است به طوری که به خاطر وجود حداقل ۴۰۰ کارگاه‌های نانوایی در این شهر بیکار وجود ندارد و باعث شده‌است با شهری آرام، امن و سالم رو به رو شویم
بی‌دلیل نیست که به شهر نان و برکت شهرت یافته‌است
شهر صنعتی این شهر هم دارای شش فاز می‌باشد که یکی بزرگ‌ترین مراکز صنعتی استان است. زبان اهالی این شهر به فارسی قدیم است زبانی که در معرض انقراض است
تعزیه (شبیه خوانی) در این شهر دارای محبوبیت فراوانی است و هر ساله شاهد برگزاری تعداد زیادی از این نوع عزاداری در این شهر هستیم
. این شهر دارای معادن باریت و فلوریت است.[سایت معادن ایران]
این شهر تابع شهرستان برخوار و یکی از سه شهر بخش حبیب آباد می‌باشد. کمشچه در حدود ۲۰ کیلومتری شمال شهر اصفهان واقع شده‌است.
جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال ۱۳۹۵ هجری شمسی جمعیت برابر با ۵۱۰۰ نفر بوده‌است.
در این شهر نزدیک به ۳۰۰ واحد کارگاه نانوایی وجود دارد که تعداد زیادی از مردم این شهر در این کارگاه‌ها مشغول کارند. این شهر یک شهرک صنعتی نیز دارد که حدود ۲۰ درصد مردم این شهر در آن شهرک مشغول کارند. کمشچه به لطف کارگاه‌های نانوایی، شهرک صنعتی و البته تلاش و پشتکار مردم آن معضلی به نام بیکاری ندارد.
کمشچه در سال ۱۳۸۱ خورشیدی به عنوان شهر شناخته شد.
کُمه شهری در بخش پادنا شهرستان سمیرم استان اصفهان ایران است.
کمه جنوبی‌ترین شهر استان اصفهان است. این شهر در کوه‌پایه‌های خاوری قله دنا قرار گرفته و منطقه‌ای سردسیر است.
چشمه بابا زرنگ، امامزاده بی بی گل خاتون مشرف بر شهر کمه، تپه وزیری معروف به (تل وزیری)/ طاقچه بت در شمال کمه/کلنجه کوه در جنوب کمه با پوشش گیاهی (گیاهان دارویی فراون) و جانوری فراوان از جاذبه های طبیعی شهر کمه میباشد.
اکثریت مردم این شهر از ایل لر هستند و به و زبان لری سخن می گویند.
کَهریزسَنگ شهری است در بخش مرکزی شهرستان نجف‌آباد استان اصفهان ایران است.
این شهر از شمال به اصغرآباد، از جنوب به قهدریجان، از شرق به کوشک و از غرب به شهر گلدشت ختم می‌شود؛ و به همین دلیل یکی از شهرهای مواصلاتی استان به‌شمار می‌رود.
کهریزسنگ به دلیل محدودیت جغرافیایی، عدم داشتن اراضی کافی برای توسعهٔ بیشتر شهر و همچنین کاهش ذخایر آبی سفره‌های زیر زمینی مجبور به تغییر کاربری و ساخت و ساز در اراضی کشاورزی شدند که خود باعث کاهش پوشش سبز گیاهی و تخریب منابع سبز گیاهی می‌شود.
این شهر به‌دلیل قرارگرفتن در مسیر اصلی جادهٔ اصفهان-نجف‌آباد، از رونق اقتصادی خوبی برخوردار است. در اطراف شهر، باغات کشاورزی و دامداری وجود دارد.
با توجه به شرایط آب و هوایی اصفهان، کهریزسنگ هم آب و هوایی خشک دارد.
کوشک شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان خمینی شهر در استان اصفهان ایران قرار دارد.
این شهر، در غرب شهرهای خمینی شهر و اصفهان و در شرق شهر نجف آباد واقع شده‌است.
این شهر به علت گنجایش بیش از هزار باغ به باغ شهر کوشک معروف است و در واقع نقش ریه تنفسی شهر اصفهان را در غرب این شهر ایفا می‌کند.
از سرویس ها و خدمات زیرساختی شهر کوشک می‌توان به مرکز معاینه فنی اشاره کرد که در سطح استان مطرح میباشد.
پیشینهٔ تاریخی کوشک به سده‌های پیش از اسلام بازمی‌گردد. برج‌های داخلی و قبرستان تاریخی شهر که از زمان زرتشتیان آن باقی‌مانده گواه بر این مدعا است. از ابنیه تاریخی شهر کوشک می‌توان به ارگ باستانی و حمام تاریخی آن اشاره کرد. از دیگر اماکن تاریخی شهر محلهٔ پاچنار است که به زیربازارچه نیز شهرت دارد. همین‌طور آسیابی آبی در شمال غربی شهر قرار دارد که در سالیان اخیر بر اثر کم‌توجی و تبدیل مادی آب به کانال، آسیب دیده‌است. همچنین قسمتی از مسجد جامع این شهر که قدمت ۷۰۰ ساله دارد.
به لحاظ شرایط اقلیمی، کوشک از آب و هوایی مشابه اصفهان با این تفاوت که همیشه حدود ۲ الی ۳ درجه از شهر اصفهان پایین‌تر است یعنی هوای سردتری نسبت به اصفهان دارد و به دلیل نزدیکی به مرکز شهر اصفهان (۱۳ کیلومتر) و وجود باغات خوش‌منظره و هوای پاک مورد استقبال گردشگران قرار دارد.
گزِ بُرخوار شهری در بخش مرکزی شهرستان شاهین‌شهر و میمه در استان اصفهان ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهر تاریخی گز در دشت نسبتاً مسطحی قرار گرفته که فاقد عوارض طبیعی است. این شهر به فاصله ۱۸ کیلومتری شمال اصفهان قرار دارد.
از نظر آب و هوایی دارای آب و هوای نیمه صحرایی و از لحاظ اقلیم‌شناسی جزء اقلیم نیمه‌بیابانی خفیف به‌شمار می‌رود. بارندگی آن کمتر از شهر اصفهان و تبخیر آن زیادتر است. خاک‌های منطقه عموماً از جنس رس با چسبندگی نسبتاً زیاد با کمی شن و ماسه است.
قدمت و کهن‌سالی گز به بیش از دوهزار سال پیش می‌رسد. بافت این شهر قدیمی بوده و به صورت سنتی بنا گردیده‌است ولی در سال‌های اخیر تغییراتی یافته و سبک جدید معماری در آن متداول شده‌است. حمدلله مستوفی در کتاب نزهه‌القلوب می‌نویسد: «بهمن بن اسفندیار در این ده آتشکده‌ای ساخته‌است.» این آتشکده گویا بعد از حمله اعراب به ایران و نفوذ اسلام در این شهر به مسجد تبدیل شده‌است.
گزبرخوار با دارا بودن تپه باستانی باقی‌مانده از دوران اشکانیان، قدیمی‌ترین سند باستان‌شناسی و گور خمره را در خود دارد.
گویش و زبان گزبرخوار گویش گزی، فرس قدیم به‌صورت قسمتی از زبان‌های چهارگانه پهلوی یا پهله‌ای (شهری)، ولایتی (روستایی)، بتری (بریده و کوتاه) و دری که مربوط به بیان و دشت و دره و صحرا بوده‌است.
این زبان به تدریج از قرن یازدهم هجری به بعد تحت تأثیر زبان و خط فارسی قرار گرفته و تغییر یافته‌است ولی در حال حاضر، زبان مزبور یک زبان قدیمی و اصیل محسوب می‌گردد و از نظر نوشتار بدون خط و از الفبای فارسی و عربی و اعراب آن‌ها کارایی گرفته و می‌گیرد و به دلیل همانندی‌هایی که در برخی واژه‌ها با گویش زبان آلمانی و بعضی نواحی اروپا و حتی یونان داشته‌است، مورد تحقیق و بررسی متخصصین و فرهنگ شناسان آلمانی نظیر «ویلهلم آیلرس» (۱۹۸۹–۱۹۰۶ م) قرارگرفته‌است. به طوری که نامبرده، هنگامی که در موسسّهٔ باستان‌شناسی آلمان در اصفهان بود (۱۳۲۰–۱۳۱۵ هـ. ش) و سپس در دههٔ ۱۳۴۰ خورشیدی به ضبط زبان گزی همّت گماشت. وی حاصل این گردآوری را با کمک اولریش شاپکا در دو جلد نفیس در آلمان و با عنوان «Westiranische Mundarten aus der Sammlung Wilhelm Eilers» (گویش‌های ایران باختری از گردایه‌های ویلهلم آیلرس) منتشر کرد.http://www.mirasmaktoob.ir/media/file/ayene-41/برجیان.pdf
این زبان در تاریخ ۳۰ بهمن ۱۳۹۶ در فهرست آثار میراث ناملموس کشور با شماره ۱۵۳۰ و با نام «گویش گزی» ثبت گردید. دیوان درویش عباس گزی به زبان محلی گزبرخوار به جا مانده و به چاپ رسیده‌است. این کتاب شامل حدود ۴۰۰ غزل استبرجیان، حبیب، «متن‌شناسی گویشهای ایران: دیوان درویش عباس گزی»، آیینه میراث، سال ۶، شماره ۲، ۱۳۸۷، صص ۱۷۹–۲۰۰. .
مهمترین سند تاریخی شهر گز، تپه باستانی گز می‌باشد که در محدوده پارک مدرس گز قرار دارد. این تپه از سال ۱۳۸۴ به صورت اتفاقی کشف گردید و طی یک فصل کاوش باستان‌شناسی، پنج گور خمره و تعدادی خشت‌های سفالی از دل این تپه کشف گردید. بنا به نظر کارشناسان میراث فرهنگی استان اصفهان، این گور خمره‌ها مربوط به دوران اشکانیان بوده و قدمت گز به دوره اشکانی می‌رسد. نمونهٔ مشابه این گور خمره‌ها در تپه اشرف اصفهان و تپه سیلک کاشان مشاهده شده‌است. علیرضا جعفری زند باستان‌شناس، در مصاحبه ای با خبرگزاری ایرنا اعلام کرد: آنچه باعث شده احتمال اشکانی بودن تپه اشرف اصفهان قوت بگیرد، گورخمره‌هایی بود که قبلاً مشابه آن‌ها در تپه گز کشف گردید<>. این تپه در سال ۱۳۸۵ به شماره ۱۶۰۰۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. در سال‌های بعد در حفاری‌ها اطراف شاه نعمت اله، که در راس تپه قرار دارد، دو ظرف شیشه ای (اشکدان یا گلابدان) مربوط به دوره ساسانی کشف گردید که توسط اداره اوقاف شهرستان شاهین شهر ضبط گردید. همچنین تعدادی قبر گبرا، نیز پیدا شد که جهت این گورها بر خلاف جهت گورهای مسلمانان بود و مربوط به قبل از اسلام می‌باشد. در حال حاضر پنج گور خمره کشف شده از تپه باستانی شهرگز در موزه مردم‌شناسی شهر گز واقع در فرهنگسرای ادیب برومند نگهداری می‌شود. در اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۷ و همزمان با روز جهانی موزه‌ها، آیین رونمایی از دو گورخمرهٔ مکشوفه از تپه گز که توسط دانشگاه هنر اصفهان مرمت شده بود، با حضور مدیر کل میراث فرهنگی استان اصفهان در فرهنگسرای ادیب برومند شهر گز رونمایی شد<>.
مسجد جامع گز یک مسجد کوچک چهار ایوانی از دوره سلاجقه است (قرن ششم) که دردوره‌های بعد خرابی‌هایی به آن وارده آمده و دوباره تجدید ساختمان شده، با این همه، مقدار زیادی از مشخصات سلجوقی خود را حفظ کرده‌است. ایوان‌های شمالی، جنوبی، شرقی و غربی دراین مسجد، دو به دو قرینه هم هستند و صحن آن به شکل مربع و طول و عرض آن در حدود ۱۲ متر می‌باشد. آثار قابل ملاحظه سلجوقی این مسجد در ایوان غربی آن است و دو راهروی فعلی مسجد در طرفین این ایوان قرار دارند. در هر یک از اضلاع شمالی و جنوبی، ایوانی در مدخل به ارتفاع تقریبی دو متر و نیم قرار دارد.
یکی از نمونه‌های جالب کاروانسراهای دوره شاه عباس اول که در سر راه اصفهان به شمال ساخته شده، کاروانسرای گز است. طول این کاروانسرای تاریخی در قسمت خارج آن از مشرق به مغرب ۹۶ متر و عرض آن از شمال به جنوب ۸۳ متر و در داخل کاروانسرا طول صحن آن از مشرق به مغرب چهل متر و عرض آن از شمال به جنوب ۴۰ متراست. در چهار گوشه کاروانسرا چهار برج دیگری بنا شده که منظره آن از دور هم نمایان است و برای دیده‌بانی به‌کار می‌رفته‌است. ارتفاع سردر باشکوه کاروانسرای گز یازده متر است و نمای خارجی آن شامل ایوان‌های فوقانی و تحتانی با جرزها و پشت‌بغل‌های کاشی‌کاری از نوع معقلی می‌باشد. قسمت فوقانی سردر ورودی کاروانسرا نیز تزئینات جالبی از نوع کاشی‌کاری معقلی دارد.
اولین موزه خصوصی مردم‌شناسی ایران با محور شناخت دشت برخوار به همت آقای مجید فروتن در فرهنگسرای ادیب برومند تأسیس گردیده‌است. این مجموعه حاوی ۱۰۰۰ قطعه شیء شامل اشیا و سفال‌های اشکانی و ساسانی، آلات زندگی مردم، نسخ و کتب، آهن‌آلات و قفل و یراق و … می‌باشد.
یکی از آثار آجری و قدیمی گز، مسجد مستطیلی شکل و کوچک آقامحمود به عرض تقریبی ۱۰ متر و طول ۱۲ متر بوده که در محل مدخل ورودی بازار قدیمی تخریب شده گز بنا گردیده و به نظر می‌رسد آن هم از آثار معماری اواخر حکومت صفویه باشد که توسط شخصی به نام آقامحمود بنا شده‌است.
یکی از قدیمی‌ترین و معتبرترین و مستندترین بناهای تاریخی دوران صفویه و مقابر متبرکه گز و منطقه برخوار است که بیش از ۵۰۰ سال قدمت دارد و از سال‌های ربع اول قرن دهم هجری (بعد از سال‌های ۹۱۷ هجری قمری) از زمان شاه اسماعیل صفوی بر جای مانده‌است.
فرهنگسرای ادیب برومند در سال ۱۳۸۰ به همت شاعر ملی ایران ادیب برومند به منظور ایفای خدمتی ویژه برای زادگاه ایشان بنیاد شد. این فرهنگسرا به صلاحدید هیئت امنای این بنیاد و شورای شهر، فرهنگسرای ادیب برومند نامیده شده‌است. محل فرهنگسرا بنایی کهن، با قدمت حدود ۱۳۰ سال و به مساحت ۳۴۰۰ متر مربع می‌باشد. در قسمت شمالی زمین یک تالار مزیّن به گچ بری و شاه‌نشینی با دو پستو و در دو سوی آن دو طاق همقواره و پیوسته به هم وجود دارد. در قسمت شرقی یک حوض‌خانهٔ بزرگ و یک آبدارخانهٔ کوچک و در قسمت غربی یک اتاق بزرگ با دو اتاق کوچک‌تر واقع شده‌است. افزون بر این در ضلع غربی یک راهرو به یک زیرزمین منتهی می‌گردد که هم‌اکنون موزهٔ مردم‌شناسی برخوار در آن‌جا مستقر شده‌است. در حیاط این عمارت، حوضی آبی رنگ و دورسنگی در میان ساختمان و روبروی سالن ساخته شده و آب آن در جویباری به رنگ آبی پلّه پلّه با داشتن فوّاره‌های متعدد به سوی جنوب جاری می‌شود.
این بنا در واقع بخشی از عمارت ساخته شده در عهد قاجار توسط حاج محمدعلی‌خان کلانتر، فرزند علی‌اکبر بیگ والی منطقه از عهد فتحعلی شاه قاجار بوده که شامل ۳ بخش بیرونی (فرهنگسرای کنونی)، اندرونی و کاروانسرا (مجموعاً حدود ۱۰ هزار متر مربع) بوده‌است. فرهنگسرای گز برخوار یکی از خانه‌های تاریخی برومند در گز برخوار متعلق به آقای حیدرعلی خان برومند بود و در حال حاضر"فرهنگسرای ادیب برومند " نام گرفته‌است.
.http://www.farhangsarayeadib.com/
باروی قدیمی شهر، منازل قدیمی امینیان و سلیمان آقا، باغ سالار.
کشاورزی شهر گز در گذشته معروف بوده‌است. وجود قنوات متعدد در منطقه حاکی از سابقه طولانی و پرکار مردم در امر کشاورزی است. لیکن به واسطه خشکسالی‌های متوالی و حفر چاه‌های عمیق در منطقه که به مبدأ قنوات نزدیک بوده و نیز به واسطه عدم نگهداری و لایروبی بموقع، قنوات این شهر دچار کم‌آبی و رکود کشاورزی و از بین رفتن باغات و در نتیجه روی آوردن کشاورزان به شهرها وتغییرشغل آنهاراسبب شده‌است.
محصولات عمده کشاورزی آن که به‌طور مختصر تولید می‌شود شامل:غلات، چغندر قند، به ویژه خربزه می‌باشد. از محصولات سر درختی می‌توان به پرورش درختانی نظیر پسته و انگور اشاره نمود.
به علت وجود خاک رس مرغوب و کوره‌های آجرپزی در این منطقه، شهر گزبرخوار تبدیل به یکی از قطب‌های صنعت تولید آجر ایران شده‌است.
عموماً از طریق شغل آزاد کسب درآمد می‌کنند.
سایت مسجد جامع گزبرخوار
https://farhangsarayeadib.com/
گُلدَشت شهری در بخش مرکزی شهرستان نجف‌آباد استان اصفهان است. نام اول این منطقه قلعه شاه بود که پس از انقلاب به شهرک امام تبدیل گردید. این شهر تا ۱۶ بهمن ۱۳۷۰، شهرک امام نام داشت که در آن تاریخ همزمان با ارتقا به شهر نام آن به گلدشت تغییر داده‌شد.حافظه قوانین. بازدید: آوریل ۲۰۱۱.
گوگَد شهری در بخش مرکزی شهرستان گلپایگان استان اصفهان ایران است. ارگ گوگد از بناهای قدیمی و تاریخی این شهر است. . مسجد جامع و امامزاده عمران بن علی از بناهای معروف این شهر است.
نام شهر گوگد در قدیم یا در ابتدا (قوقه) بوده و عده ای این کلمه را به معنای محل پهلوانان و جوانمردان معنا نموده‌اند، کلمه قوقه به مرور زمان تغیر شکل پیدا کرده و در حال حاضر آنرا گوگد تلفظ می‌کنند
گوگد در فاصله ۱۸۵ کیلومتری مرکز استان اصفهان وغرب استان و ۳۶۰ کیلومتری تهران قرار دارد (در ۲۱ دقیقه و ۵۰ درجه طول جغرافیای و ۲۸ دقیقه و ۳۳ درجه عرض جغرافیای قرار گرفته) که ارتفاع آن از سطح دریا ۱۸۱۳ متر می‌باشد این شهر در پنج کیلومتری شرق گلپایگان و در مسیر راه اصلی اراک - اصفهان و گلپایگان - تهران قرار دارد.
این منطقه در زمان اشکانیان جز. نواحی (ماد) بوده‌است که بعد از حمله اسکندر مقدونی یونانیان این ناحیه را ميريا می‌خوانده‌اند. وجود قلعه تاریخی گوگد که دومین بنای خشتی و گلی ایران با قدمت ۴۰۰ ساله می‌باشد موجب جذب گردشگران شده است.
شهر گوگد در دشتی معتدل و خشک در شش کیلومتری شرق گلپایگان واقع شده و دارای آب و هوایی معتدل و خشک است
مردم گوگد عموماً به کشاورزی و دامداری و باغداری مشغول هستند.
این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیتی برابر با ۶۶۸۶ نفر داشته‌است و جمعیت آن بالغ بر ۷۰۰۰ نفر که کلیه ساکنین شهر به زبان فارسی صحبت می‌کنند
مرکز آمار ایران
مُبارَکه، مرکز شهرستان مبارکه در استان اصفهان می‌باشد. این شهر در ۴۵ کیلومتری جنوب غرب شهر اصفهان قرار گرفته و به دلیل حجم بالای کشاورزی و تمرکز صنعت در آن از مهمترین شهر های استان اصفهان است. رودخانه زاینده رود از شمال غرب این شهر عبور میکند. مبارکه رتبه نخست صنعت و رتبه دوم کشاورزی استان اصفهان را دارد و به علت وسعت فضای سبز طبیعی و همچنین جنگل های مصنوعی ایجاد شده در آن به نگین‌ سبز استان اصفهان شهرت یافته است.
مبارکه که در عهد صفوی به امین آباد شهرت داشته؛ در دو دهه اخیر از جمله شهر های مهاجر پذیر استان اصفهان بوده است و جمعیت قابل توجهی از مهاجرانی که به خاطر کار در صنعت به این شهر آمده‌اند را در خود جای داده است. این شهر به خاطر وجود کارخانه های بزرگی همچون مجتمع فولاد مبارکه، صنایع هفتم تیر، صنایع پلی اکریل، سیمان سپاهان، چینی زرین ایران، قند نقش جهان و فراورده های نسوز ایران یکی از بزرگترین قطب‌های صنعتی ایران است.
مردم مبارکه فارس بوده و به زبان فارسی با لهجه مبارکه ای تکلم‌ می نمایند. همچنین این شهر به واسطه وجود صنایع متعدد در شهرستان، جمعیتی از مهاجرین را از سایر شهرستان های استان اصفهان و نیز استان های مختلف کشور در خود جای داده است.
اکثر مردم شهر مبارکه مسلمان و پیرو مذهب شیعه هستند.
مبارکه از دید جغرافیایی در درازای جغرافیایی ۵۱ درجه و ۳۰ دقیقه خاوری و پهنای جغرافیایی ۳۲ درجه و ۲۰ دقیقه شمالی گسترده شده‌ است و بلندای آن از سطح دریا ۱۶۹۰ متر می‌باشد. توپوگرافی عمومی شهر به صورت دشت است و شیب عمومی آن عمدتا از سمت جنوب به طرف شمال و از شرق به غرب می باشد.
در گذشته اقتصاد شهر بطور عمده تحت تاثیر کشاورزی بوده است اما امروزه با توجه به استقرار حجم بالایی از صنایع در شهرستان، اقتصاد این منطقه بیشتر تحت تاثیر صنعت قرار گرفته است.
با توجه به اینکه مبارکه در جوار زاینده رود قرار گرفته است از دیرباز کشاورزی در این منطقه رونق داشته است. در یک دهه اخیر خشکسالی گسترده کشور که زاینده رود را نیز تحت تاثیر قرار داده است باعث کاهش سطح زیر کشت زمین های کشاورزی این منطقه شده است. محصولات کشاورزی این شهر در سه دسته زراعی، باغی و گلخانه ای تقسیم می شوند.
برنج محصول اصلی زراعی این شهر است که بصورت سنتی در شالیزار های حاشیه زاینده رود کشت می شود. برنج این منطقه تحت عنوان برنج لنجان در استان اصفهان شهرت دارد. پس از برنج محصولاتی مثل گندم، جو، زعفران، آفتابگردان، سیب زمینی، پیاز، صیفی، علوفه، ارزن، زیره سبز و گلرنگ از دیگر محصولات عمده زراعی این شهر هستند.
مبارکه از تولید کنندگان‌ عمده محصولات باغی نظیر انگور، هلو، شلیل، زرد‌آلو، به، انار، گیلاس، آلوچه، آلو، آلبالو و زیتون در استان اصفهان می باشد.
با توجه به تغییرات اقلیمی، گلخانه ها در یک دهه اخیر گسترش قابل توجهی در منطقه داشته اند و عمده محصولات تولیدی آن ها شامل گوجه فرنگی، خیار، فلفل، بادمجان و سبزیجات برگی می باشد.
در این شهر ۵۰۰ واحد صنعتی در حال فعالیت هستند که وجود این تعداد واحد صنعتی در یک مساحت محدود، مبارکه را به یکی از صنعتی ترین نقاط کشور تبدیل کرده است و رتبه نخست صنعت استان اصفهان را به آن اختصاص داده است.
گسترش صنعت در این منطقه وضعیت اقتصاد و اشتغال را بهبود بخشیده اما منجر به ایجاد مشکلات زیست محیطی، آلودگی هوا، گسترش بیماری و آسیب به منابع آبی و کشاورزی آن شده است.
شرکت فولاد مبارکه اصفهان، بزرگ‌ترین واحد صنعتی خصوصی در ایران و بزرگ‌ترین مجتمع تولید فولاد در ایران در جنوب غربی این شهر واقع شده است.
شهرک صنعتی مبارکه یکی از ۵ شهرک صنعتی بزرگ و مهم استان اصفهان است که با مساحت ۴۲۶ هکتار دارای ۳۶۳ واحد صنعتی فعال و ۵۱ واحد خدماتی می باشد.
از جمله بزرگترین واحد های صنعتی مبارکه شامل:
مبارکه دارای دو هتل و یک مهمانپذیر می باشد:
گز، پولکی و نبات سه ره آورد اصلی مبارکه می باشند که در تولیدی های متعددی در سطح شهر تولید می شوند. همچنین برنج لنجان که محصول اصلی کشاورزی مبارکه است از دیگر ره آورد های این شهر می باشد.
آب و هواي شهر از يك طرف تحت تاثير آب و هواي سرد رشته کوه زاگرس و منطقه ي چهارمحال و بختياري و از طرف ديگر تحت تاثير هواي گرم و خشك دشت هاي مركزي ايران قرار دارد .عبور رودخانه ي زاينده رود از شمال اين شهر باعث اعتدال آب وهواي آن گشته است و نظم فصول چهار گانه در آن محسوس است. در فصل زمستان حركت توده ي هواي سرد و وزش باد از جانب مناطق كوهستاني زاگرس موجب كاهش شديد دما و ريزش برف و باران مي شود و در فصل تابستان با وزش باد هاي گرم دشت هاي مركزي دماي هوا افزايش مي يابد.
شهرداری مبارکه در سال ۱۳۳۱ خورشیدی تاسیس شده است و علاوه بر هسته مرکزی شهر، محله های صفائیه، نصیر آباد، دهنو، سجادیه، محمدیه، نهچیر، سرارود، قلعه، درچه، قهنویه، شیخ آباد و اسماعیل ترخان را تحت پوشش قرار داده است. بافت جدید شهری در دو محله نصیر آباد و شهرک صفائیه گسترش یافته است.
شهر مبارکه دارای ۴۰۰ هکتار فضای سبز است و سرانه ی فضای سبز برای هر نفر ۴۵ متر مربع است که از این حیث رتبه اول را بین شهر های استان داراست و به همین علت به نگین سبز استان اصفهان شهرت یافته است.
در طرح کلانشهر اصفهان بزرگ، مبارکه یکی از شهر هایی است که در این طرح قرار میگیرد و به شبکه متروی اصفهان متصل میگردد. یکی از خطوط برون شهری مترو اصفهان با عبور از شهر بهارستان و مبارکه به مجتمع فولاد مبارکه و شهر جدید مجلسی ختم میگردد. این خط در شهرستان مبارکه ۷ ایستگاه و در شهر مبارکه ۲ ایستگاه خواهد داشت. این پروژه در مرحله آزادسازی زمین های مورد نیاز برای اجرای پروژه می باشد و بخش قابل توجهی از این آزادسازی انجام شده است.
مبارکه دارای یک پایانه مسافربری برون استانی است که در مجاورت محله سجادیه واقع شده است.
شرکت اتوبوس واحد شهری مبارکه علاوه بر خدمات رسانی در سطح شهر به سایر شهر ها و روستاهای شهرستان نیز خدمات رسانی میکند. این شرکت دارای دو پایانه است. پایانه پارک سوار مخصوص اتوبوس های بین شهری است و پایانه دیگر مخصوص اتوبوس های درون شهری است.
مبارکه دو پایانه تاکسی رانی دارد که یک پایانه مختص به تاکسی های درون شهری است و پایانه دیگر مختص به تاکسی های مسیر مبارکه_اصفهان می باشد.
محمدآباد شهری در بخش مرکزی شهرستان جرقویه استان اصفهان ایران است.
این شهر در ۶۵ کیلومتری شهر اصفهان و در مسیر جاده شهرضا-ورزنه واقع شده‌است. فاصله ان تا شهرستان ورزنه ۶۰ کیلومتر می‌باشد. بیشتر مردم این شهر فرهنگی و کارمند آموزش و پرورش می‌باشد و در ادارات دولتی مشغول می‌باشند. شغل دیگر مردم این شهر کشاورزی و دامداری است.
این شهر درای یک هسته قدیمی شهری می‌باشد که یک قلعه قدیمی دارد و در کنار این قلعه قدیمی کاخی به نام باغ میر می‌باشد که دارای دو بادگیر بلند است که در نوع خود در استان اصفهان بی نظیر می‌باشد این شهر درای یک قلعه بسیار قدیمی با برجهای بسیار زیبا بود که در سالهای گذشته در پی خیابان کشی کاملاً ویران شد این قلعه کل هسته قدیمی شهر را پوشش می‌داد. در حال حاضر تنها قلعه باقی‌مانده این شهر در حال بازسازی می‌باشد.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۵٬۰۳۲ نفر (۱٬۴۸۲ خانوار) بوده‌است.
بانی و سازندگان بنا:
بنا به اظهارات اهالی روستا مسجد به دست محمد میرپنج احداث شده‌است و پس از مرگ وی پسرانش به ترتیب حاج سرهنگ و حاج سرتیپ ادامهٔ بنا مسجد را تا پایان کار پیگیری کردند.
سیر تحول بنا: