moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
شیپور بیشتر در عرصهٔ نظامی برای اجرای علامت‌های صوتی مانند بیدارباش بکار می‌رود.
در ایران در بعضی از عزاداری‌های ماه محرم یا در تعزیه نیز بکار می‌رود.
ساز کورنت نوع کلیددار شیپور است.
ساز ساکسیفون نوع تکمه‌ای شیپور است
اسرافیل یکی از فرشتگان خدا در باور مسلمانان است و بیشترین شهرت اسرافیل به خاطر شیپور اوست که همیشه آن را بر لب دارد و قرار است در روز رستاخیز با دمیدن در آن مردگان را زنده کند. به شیپور اسرافیل اصطلاحاً «صور اسرافیل» گفته می‌شود.طهور ، اعلام. بازدید: دسامبر ۲۰۱۲.
طبق آنچه در چوغامیش برجای مانده و در سالهای ۱۹۶۱–۱۹۶۶ میلادی، یافت شده‌است. این مهرنگاره ۳۴۰۰ ساله؛ سیمایی از بزم رامشگران را نشان می‌دهد. در این بزم باستانی، دسته‌ای خنیاگر(نوازنده) دیده می‌شوند که هر کدام، به نواختن‌سازی سرگرم هستند. چگونگی نواختن و نشستن این رامشگران، نشان می‌دهد که آنها، نخستین دسته خنیاگران(ارکستر) جهان هستند. در این گروه رامشگران، می‌بینیم که نوازنده‌ای چنگ و دیگری شیپور و آن دیگر تنبک می‌نوازد. چهارمین رامشگر در این میان، خواننده‌ای است که آواز می‌خواند."هفته‌نامه امرداد"، شنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۱، سال سیزدهم، شماره ۲۸۸، ص ۶.
بِرِدبُورد (Breadboard) یا بُورد آزمایشی، چیزی تخته‌مانند در ابعاد کوچک و ساخته‌شده از پلاستیک و فلز است، که در طراحی اولیه (قرارگرفتن قطعات مدار در کنار هم) و آزمایش یک مدار بدون نیاز به لحیم‌کاری استفاده می‌شود.
بیشتر افرادی که در زمینۀ الکترونیک کار می‌کنند، ابتدا مدار خود را بر روی بردبورد می‌بندند و پس از جواب گرفتن، آن‌را بر روی مدارت چاپی یا فیبرهای سوراخ‌دار مسی پیاده می‌کنند.دانشنامهٔ رشد
بردبورد، از بدنۀ پلاستیکی و نوارهای اتصال‌دهندۀ فلزی (معمولاً مسی) تشکیل شده‌است. این نوارها در ردیف‌های پنج‌تایی در زیر بردبورد بدون هیچ اتصالی با هم قرار دارند و دست‌رسی به آن‌ها از راه سوراخ‌های روی بردبورد امکان‌پذیر است. از این راه، پایه‌های قطعات الکترونیکی به یکدیگر وصل شوند؛ برای استفاده از بردبورد کافی‌ست پایه‌های قطعات در سوراخ‌ها فرو برده شوند.
غمام همدانی (زادهٔ ۱۲۵۳ خورشیدی در کربلا) از غزل‌سرایان ایرانی است.
محمد یوسف زاده متخلص به غمام همدانی فرزند حجه الاسلام سید یوسف مجتهد همدانی به سال ۱۲۹۲ ه. ق (۱۲۵۳ خ.) در کربلا متولد شد. تحصیلات ابتدایی خود را در محضر پدر به پایان رسانید و سپس به اتفاق وی به همدان مراجعت نمود و به تحصیل علوم متداول زمان شامل ادبیات فارسی، عربی و فقه، اصول و فلسفه پرداخت در سوم مهر سال ۱۳۲۱ شمسی در تهران وفات یافت و در همدان مدفون گردید . وی ارادت خاصی به حافظ و اشعار وی داشت . در سال ۱۳۳۷ه. ق انجمن ادبی همدان را تأسیس نمود. یکی از اعضای سرشناس ادبی این انجمن در بدو تاسیس ، جعفر پیدا و یاور همدانی بودند.
غزلیات وی پس از وفاتش توسط موسی نثری جمع‌آوری و به طبع رسید. دیوان کامل و اصلاح شده غمام همدانی که باسعی و کوشش محمود توحیدی امین در ۳۶۵ صفحه تنظیم گردیده و با مشخصات زیر به چاپ رسیده است:
اداره کل میراث فرهنگی استان همدان
میرزا یعقوب الستی متخلص به «ناهید» و مشهور به ناهید همدانی، شاعر اهل همدان بود.
او در سال ۱۲۶۶ ه.ش در همدان متولد شد. پدرش تاجر بود و پس از مرگ پدر وی عهده‌دار مسئولیت و تکفل بازماندگان گردید. در سال ۱۳۰۷ شمسی به خدمت دولت درآمد و پس از بازنشستگی از خدمت دولت به شعر و ادب روی آورد و دیوان شعری منظوم نمود.
ناهید از آغاز جوانی یکی از اعضای اصلی انجمن ادبی همدان بود و از محضر غمام همدانی بهره می‌جست و به وی ارادتی خاص داشت، چنانکه گوید:
وسپس به ریاست انجمن ادبی همدان نائل گردید.
وی به سال ۱۳۴۳ شمسی چشم از جهان فروبست و در شهرری تهران به خاک سپرده شد.
کیف انگلیسی نام یک مجموعه داستانی تلویزیونی ساخته سید ضیاءالدین دری ساخته سال ۱۳۷۸ است که از شبکه یک ایران پخش شده‌است.
داستان "کیف انگلیسی" در دوران موسوم به دهه طلایی آزادی اتفاق می‌افتد؛ و داستان شخصیت سیاست‌مدار - روشنفکری را در این دوران به تصویر می‌کشد. این مجموعه از مجموعه‌های موفق تلویزیونی دهه هفتاد بود که مورد توجه هر دو طیف مخاطبان خاص و عام قرار گرفت. آهنگساز این مجموعه فرهاد فخرالدینی است که آلبومی هم به همین نام به بازار ارائه داد که مجموعه‌ای از موسیقی‌های ساخته شده برای این مجموعه تلویزیونی بود.
جی‌جی دی‌آگوستینو (زادهٔ ۱۷ دسامبر ۱۹۶۷ در تورینو، ایتالیا)، دی جی، آهنگساز و بازترکیب‌کنندهٔ ایتالیایی است.
در سال ۱۹۸۶ او فعّالیّت آهنگسازی را آغاز کرد و به جهان موسیقی راه یافت و پس از مدتی به لندن رفت.
انریکه میگل ایگلسیاس پریسلر (؛ زادهٔ ۸ مه ۱۹۷۵) خواننده و ترانه‌سرای اسپانیایی است. او فرزند خواننده خولیو ایگلسیاس و مجری ایزابل پریسلر است و فعالیت در عرصهٔ موسیقی را در اواسط دهه ۱۹۹۰ در ناشر مستقل مکزیکی فونوویزا آغاز کرد و به پرفروش‌ترین هنرمند اسپانیایی‌زبان دهه تبدیل شد. نخستین آلبوم او، "انریکه ایگلسیاس" (۱۹۹۵)، جایزهٔ گرمی بهترین آلبوم پاپ لاتین را کسب کرد و سپس برای "زیستن" (۱۹۹۷) و "چیزهایی از عشق" (۱۹۹۸) نامزد دریافت این جایزه شد. در آغاز دههٔ ۲۰۰۰، او با تعدیل سبک موسیقی به منظور جلب شنودگان بیشتر، موفقیت بیشتری را در بازار انگلیسی‌زبان به دست آورد. او سپس قرارداد ضبط چند آلبوم به مبلغ ۶۸ میلیون دلار با گروه موسیقی یونیورسال امضا کرد.
ایگلسیاس با فروش تخمینی بیش از ۷۰ میلیون از آثارش، یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی لاتین در سراسر جهان است. پنج تک‌آهنگ او در میان پنج‌تای برتر "بیلبورد" هات ۱۰۰ قرار گرفته و دو تک‌آهنگ «بایلاموس» (۱۹۹۹) و «با تو باشم» (۲۰۰۰) از او در صدر جدول این جدول قرار گرفتند. تا اکتبر ۲۰۲۰، ایگلسیاس در جدول بهترین هنرمندان تمام‌لاتین مقام اول را دارد. او ۱۴ تک‌آهنگ شماره یک در ترانه‌های رقص "بیلبورد" به ثبت رسانده که بیش از هر هنرمند مرد دیگری است. از او با عنوان افتخاری پادشاه پاپ لاتین یاد می‌شود. در ۲۰۱۶، مجلهٔ "بیلبورد" او را چهاردهمین هنرمند کلوپ رقص در تمام دوران معرفی کرد. افتخارات او شامل پنج جایزهٔ موسیقی "بیلبورد"، هشت جایزهٔ موسیقی آمریکا و یک جایزهٔ گرمی می‌شود.
کم اتفاق می‌افتد که بچه‌های خوانندگان معروف بتوانند از زیر سایهٔ سنگین والدین شان بیرون بیایند و بدون کمک آن‌ها در عالم موسیقی شهرتی به هم بزنند. اما این گفته «گیرم پدر تو بود فاضل از فضل پدر تو را چه حاصل» استثنا هم دارد. این استثناء از جنس اسپانیایی است. داستان از این قرار است که انریکه وقتی برای اولین بار پشت میکروفون رفت هیچ‌کس نمی‌دانست که این جوان با خالی کوچک در صورتش، پسر خولیو ایگلسیاس، خوانندهٔ معروف اسپانیایی است، به خصوص از این جهت که پسر اوایل برای اینکه سایهٔ پدر بر روی سرش سنگینی نکند، وی را منکر می‌شد. انریکه پسر خوانندهٔ معروف اسپانیایی خولیو ایگلسیاس و روزنامه‌نگار فیلیپینی، ایزابل پریسلر است. او در مادرید اسپانیا به دنیا آمد و والدین او وقتی سه ساله بود، از هم جدا شدند. تا زمانی که پدربزرگش دکتر خولیو ایگلسیاس پوگا به دست افراد اتا باسک ربوده شد. هر چند که پدربزرگ دست آخر به سلامت نجات پیدا کرد اما همین آدم‌ربایی موجب شد تا مادرشان آن‌ها را برای امنیت بیشتر نزد پدر به آمریکا در میامی، فلوریدا بفرستد تا با پدر خود زندگی کند. این نقل مکان باعث شد تا انریکه عملاً در سه فرهنگ مختلف اروپایی، آمریکایی و هیسپانیک بزرگ شود که همین امر بعدها هم در موسیقی او رد پای خود را به جای گذاشت. با این حال پدرش به ندرت در خانه بود و او توسط دایه‌ای به نام الویرا الیوارس پرورش یافت؛ و به مادر خود در هر تابستان سر می‌زد.
در میامی، ایگلسیاس از نعمت و تجمل فرزند یک میلیونر بودن لذت می‌برد ولی بعدها ذوق و قریحهٔ خود را برای چیزهای ساده‌تری توسعه داد، حقیقتی که بعدها نمای کنسرت او را با ظاهر شدن در البسهٔ ساده مانند تی شرت‌های نخی سپید و جین جلوه‌گر شد.
بعداً در طول زندگی‌اش فهمید که او با یک ناهنجاری مادرزادی نادر معروف به راست‌قلبی (برخی از اعضای اصلی بدن مانند قلب در طرف مخالف بدن از حالت عادی قرار دارند) متولد شده‌است.
اولین قدم‌های انریکه برای پا جای پای پدر گذاشتن در زمان نوجوانی شروع شد، نوشتن ترانه و بعد هم قرار گرفتن پشت میکروفون، البته بدون اینکه والدینش بویی از. یان ببرند.
در هنگامی که در دانشگاه میامی، مشغول به تحصیل در رشتهٔ مدیریت بازرگانی بود، تصمیم گرفت حرفهٔ موسیقی خود را دنبال کند اما فاقد سرمایهٔ لازم برای ضبط یک نمونهٔ نوار بود. چون خواسته بود که بلند پروازی خود را از خانواده‌اش پنهان نگه دارد از دایه خود، الیوارس، ۲۰۰۰ دلار قرض کرد. نیمهٔ اول دههٔ ۹۰ پر بود از اجراهای فراوان در استودیوهای مختلف برای تهیه‌کنندگان موسیقی. آزمایش خوانندگی او را، مدیر برنامهٔ آیندهٔ او، "فرمن مارتینز" انجام داد و دو ترانهٔ نمونه را ضبط کرد البته نه با نام واقعی بلکه با نام مستعار «انریکه مارتینز». "فرمن مارتینز" تحت تأثیر کار انریکه قرار گرفت. این دو ترانهٔ نمونه او را برای شرکت‌های مختلف ضبط فرستادند. ماه‌ها بعد، ایگلسیاس قرار دادی با فونوویزا امضاء کرد و سپس به تورنتو، کانادا رفت تا به دور از هر هیاهو و جنجالی اولین آلبوم جدی خودش را آن هم با نام واقعی اش در کمال گمنامی ضبط کند.
حاصل کار بعد از پنج ماه، در قالب یک آلبوم به نام انریکه ایگلسیاس که شامل ده ترانه به زبان اسپانیایی بود، در سال ۱۹۹۵ به بازار آمد.
نتیجه باورنکردنی بود، در عرض سه ماه بیش از یک میلیون نسخه از سی‌دی به فروش رفت و اولین ترانهٔ آلبوم با نام Si Tu Te Vas به سرعت در بازار موسیقی کشورهای اسپانیایی زبان، تبدیل به ترانهٔ روز آن زمان شد.
انریکه با دومین آلبوم به نام زیستن که سه سال بعد از آلبوم اول، یعنی در سال ۱۹۹۸ به بازار آمد، و همچنین فروش بالای آن، انریکه ثابت کرد که تنها به واسطهٔ نام خانوادگی اش به محبوبیت نرسیده‌است، بلکه این صدا و ترانه‌های اوست که به دل هوادارانش می‌نشیند. فروش بیش از پنج میلیون سی‌دی فقط در هفتهٔ اول انتشار هم مهر تأییدی بود بر این ادعا.
آلبوم دوم که همانند آلبوم اول به زبان اسپانیایی بود، توانست راه خودش را در بازار موسیقی آمریکا هم باز کند. دیگر زمان آن فرا رسیده بود که انریکه روانهٔ اولین تور دور دنیای خودش شود، توری که هم اسم خود آلبوم بود و در ۱۳کشور از آمریکای جنوبی گرفته تا آسیا و اروپای جنوبی برگزار شد.
هنوز موفقیت‌های آن سال تکمیل نشده بود. بردن جایزهٔ گرمی برای بهترین اجرای پاپ لاتین در همان ابتدای کار انصافاً دلگرمی خوبی برای انریکهٔ جوان به‌شمار می‌رفت. دلگرمی ای که آن قدر قوی بود که در همان سال انریکه سومین آلبوم خودش را به نام چیزهایی از عشق بیرون داد.
در سن ۲۳ سالگی انریکه ایگلسیاس در دنیای موزیک لاتین اسطوره بود اما هنوز راه موفقیتش را در سطح بین‌المللی پیدا نکرده بود تا اینکه یک ملاقات تصادفی مسیر حرفهٔ کاری اش را عوض کرد. انریکه، ویل اسمیت (بازیگر مشهور آمریکایی) را در امریکن موزیک اواردز ملاقات کرد. البته قبل از آن ویل اسمیت به یکی از کنسرت‌های انریکه رفته بود و تحت تأثیر اجرای فوق العادهٔ وی قرار گرفت. اون دربارهٔ پروژهٔ فیلمش به اسم «غرب وحشی وحشی» با او صحبت کرد و گفت که می‌خواهد برای فیلمش موسیقی متن بسازد. آن موقع انریکه یک آهنگ به نام بایلاموس داشت که به انگلیسی برای آلبوم جدیدش با نام انریکه ضبط کرده بود. اسمیت از انریکه خواست که بایلاموس را برای فیلمش جور کند. انتشار ترانهٔ بایلاموس از همین آلبوم در فیلم «غرب وحشی وحشی» نقطهٔ اوج کارنامهٔ هنری انریکه بود.
بایلاموس در واقع اولین ترانه‌ای بود که انریکه به زبان انگلیسی می‌خواند که سریعاً همه جا را فرا گرفت و آن چنان به مذاق طرفدارانش خوش آمد که مستقیم در مکان اول چارت موسیقی آمریکا جای گرفت و این آهنگ دروازهٔ موفقیت را برای انریکه به سمت دنیایی جدید باز کرد و نام انریکه را در کشورهای اروپایی مثل آلمان و انگلستان و همین‌طور آسیا بر سر زبان‌ها انداخت.
کم‌کم قرارداد انریکه با شرکت «فونوویزا» رو به پایان بود و خیلی از شرکت‌های دیگر منتظر اشارهٔ کوچکی از سوی این خوانندهٔ جوان و موفق بودند تا پای امضای قرارداد با آن‌ها بنشیند. اما مهم‌ترین چیز برای انریکه همچنان خواندن به زبان اسپانیایی بود، زیرا که او به هیچ عنوان نمی‌خواست تنها به زبان انگلیسی ترانه‌هایش را اجرا کند.
با تمام این اوصاف، سال ۱۹۹۹ اولین آلبوم انگلیسی زبان انریکه به بازار آمد. آلبومی با ۱۴ ترانه که هم اسم خود خواننده بود: انریکه. روی جلد این آلبوم تصویر چهرهٔ انریکه دیده می‌شد که تی‌شرت سادهٔ طوسی رنگی به تن داشت. این تصویر ساده و انتخاب اسم انریکه برای آلبوم، انگار نوید انریکهٔ جدیدی را می‌داد که قدم به دنیای موسیقی انگلیسی زبان گذاشته‌است.
با ترانهٔ دوم همین آلبوم به نام با تو باشم، انریکه برای بار دوم، رده اول چارت موسیقی آمریکا را به خودش اختصاص داد.
آهنگ‌های با تو باشم و ریتم الهی به همراه بایلاموس به صدر چارت‌های آمریکا رسیدند و باعث شدند که اولین آلبوم انگلیسی انریکه یک موفقیت بزرگ باشد و بیش از ۱۰ میلیون نسخه فروش کرد و آلبوم انریکه تماماً موفقیت به همراه داشت، هم از لحاظ تجاری و هم هنری؛ که حرفهٔ کاری انریکه را متحول کرد و او را از یک ستارهٔ لاتین به ابر ستاره‌ای بین‌المللی بدل کرد.
البته باز هم این باعث نشد تا او از زبان اسپانیایی دل بکند و چند ترانه از ترانه‌های همان آلبوم را به این زبان بازخوانی کرد.
در این آلبوم انریکه ترانه‌ای را به نام «می‌توانم این بوسه را همیشه داشته باشم» به همراه ویتنی هیوستون (اسطورهٔ موسیقی آمریکا) اجرا کرد که در واقع به نوعی از لحاظ اجرا منحصر به فرد بود، زیرا این دو خواننده بدون این که همدیگر را دیده باشند این ترانه را ضبط کردند، انریکه در لس آنجلس و ویتنی هیوستون در هامبورگ!
با انتشار این آلبوم انریکه بیش از پیش مشهور شد. با این حال شهرت چیزی است که به گفتهٔ خودش هیچ‌گاه او را تحت تأثیر قرار نداده، هرچند که با آن بزرگ شده‌است. در هر حال داشتن پدری به نام خولیو ایگلسیاس باعث می‌شود تا دور و بر شما همیشه چند خبرنگار پرسه بزنند!
روند موفقیت‌های انریکه هم چنان و با هر آلبومی که منتشر می‌کرد ادامه داشت. او به خوبی توانسته بود خودش را از زیر بار اسم پدر بیرون بکشد و به تنهایی جای خود را در بین خواننده‌های مطرح و موفق روز تثبیت کند. هرچند که به گفتهٔ خودش بعد از این که جایزهٔ گرمی را برد همه از مقایسه کردن او با پدرش دست کشیدند و به جای آن، انریکه را به چشم رقیبی برای خولیو دیدند. این برداشت از نظر پسر کاملاً بی‌معنا بود، چون که در هر حال مهم‌تر از همهٔ این‌ها در نظر انریکه خود موسیقی است.
این موفقیت فشارها را برای ساختن آلبوم جدید انریکه به نام گریز زیاد کرد. با وجود آهنگ‌های شماره یک انریکه برای ساختن بهترین آلبومش خیلی وسواس به خرج می‌داد، غرق کارش بود و از همیشه بیشتر می‌نوشت.
آلبوم ۶ ماه دیرتر در سال ۲۰۰۱ به بازار آمد اما هیچ آهنگ جدیدی به آن اضافه نشده بود و توانست ۱۲ میلیون نسخه بفروشد. این بار انریکه هوادارانش را با ملودی‌هایی که کمی رنگ و بوی راک داشت غافلگیر کرد و نشان داد که نمی‌توان او را تنها به چشم یک نمایندهٔ موسیقی سبک لاتین در نظر گرفت، بلکه آهنگ‌ها و سبک موسیقی او به خوبی قد و قوارهٔ یک خوانندهٔ جهانی پاپ را دارد. تک‌خال این آلبوم ترانهٔ قهرمان بود، کمپانی ضبط تصمیم گرفت که هیرو را اولین تک‌آهنگ آلبوم کند و این آهنگ را ۳ سپتامبر ۲۰۰۱ منتشر کند اما درست یک هفته بعد تراژدی ۱۱ سپتامبر اتفاق افتاد و آهنگ قهرمان به سرودی برای عزاداران آمریکا بدل شد. جایی که انریکه با سوز و گداز خاص صدایش می‌خواند. به گفتهٔ انریکه: «آهنگ و موزیک میتونه دیدگاه مردم رو عوض کنه و اونا رو در شرایط سخت نجات بده یا حتی در دوران شادی میتونه اونا رو خوشحال تر کنه موزیک میتونه خیلی قدرتمند باشه.»
هشتمین آلبوم انریکه بی‌خواب نام دارد که به معنای کسی است که از بی‌خوابی رنج می‌برد. ظاهراً خود انریکه هم سر تهیهٔ این آلبوم حسابی بی‌خوابی کشیده بود، زیرا این آلبوم بعد از شش ماه کار استودیویی بدون وقفه در سال ۲۰۰۷ به بازار آمد و تهیه‌کننده‌های مختلفی هم برای هر کدام از ترانه‌های این آلبوم با انریکه همکاری داشتند. یکی از ترانه‌های این آلبوم می‌دانی؟ (ترانه پینگ پونگ) نام دارد که به آن «ترانهٔ پینگ پنگ» هم می‌گویند. دلیل این نام‌گذاری هم به خاطر شروع خاص و منحصر به فرد این آهنگ است، صدای ضربه‌های توپ پینگ پنگ روی میز!
به عنوان یک آرتیست انریکه همیشه سعی می‌کرد تا صداهای جدیدی را امتحان کند اما این کار همیشه جواب نمی‌داد.
هرچند که آلبوم‌های شاید، ۷ و بی‌خواب نتوانستند آلبوم شمارهٔ یکِ آمریکا بشوند. اما در کشورهای دیگر موفقیت‌های بسیاری کسب کردند.
به گفتهٔ دوست صمیمی انریکه: «انریکه یه خوانندهٔ جهانیه اگه آهنگش توی آمریکا موفق نشه دلیل نمیشه که توی اروپا یا آسیا موفق نباشه. نود درصد امکان داره اهنگاش یه جایی نامبروان بشه.»
به گفتهٔ مدیر برنامه‌های او: «اینم بخشی از فراینده اگه میخوای به جلو حرکت کنی باید ریسک کنی. انریکه راه‌های زیادی رو امتحان کرد اگه این ریسک‌ها رو نمی‌کرد هیچ وقت به اینجا نمی‌رسید. همه چی بستگی به آهنگ داره واین یه پروسهٔ خیلی پیچیده س و انریکه کاملاً میدونه که قیافه و جذابیت و هر چیزی که به انریکه نسبت میدن بدون آهنگ هیت هیچ اهمیتی نداره»
اولین اجرای انریکه جلوی ۱۸ هزار نفر را می‌توان اولین و بزرگ‌ترین تجربهٔ انریکه دانست. انبوه جمعیت در اجرای اولش به او یاد داد چگونه با هوادارانش ارتباط برقرار کند. او رابطه‌ای نزدیک با فن‌ها برقرار کرد تا اینگونه خودش را در حرفهٔ کاریش ثابت کند ارتباط برقرار کردن با هوادارانش زمان زیادی برد، چیزی که اولین بار برای انریکه دشوار بود بعدها برای انریکه غریزه شد به طوری که خاص کردنِ طرفداراش به یکی از مهم‌ترین بخش‌های اجراهایش تبدیل شد.
انریکهٔ تصمیم گرفت که آهنگ شماره یکِ دیگری بسازد با نام «خوشم میاد». انریکه بعد از نوشتن آهنگ بلافاصله به کمپانی ضبط گفت که این از آن آهنگ هاییست که حس خوبی به آن دارد ولی متأسفانه کمپانی ضبط تحت تأثیر قرار نگرفت و این آهنگ به مدت دو سال و نیم بدون اینکه ضبط بشود داشت خاک می‌خورد. در سال ۲۰۱۰ انریکه با تی.آی. (رپر آمریکایی) ملاقات کرد و تصمیم گرفت این آهنگ را با او ضبط کند ولی او با کمپانی ضبط دیگری قرارداد داشت و با هم به توافق نرسیدند. تا اینکه یکی از دوستان قدیمی و صمیمی (دوستان دوران دبیرستان) انریکه که اتفاقاً همشهری هم بودند، پیت‌بول ملاقات کرد و سر آهنگ به توافق رسیدند. پیت‌بول به اتاقک ضبط صدا رفت و وکال خود را ضبط کرد و این گونه رابطهٔ آن‌ها شکل گرفت. انریکه خیلی به آهنگ ایمان داشت و باور داشت که مردم هم به اندازهٔ او از آهنگ خوششان خواهد آمد تا جایی که می‌خواست کمپانی ضبط را برایش عوض کند و این کار را هم کرد.
تا اینکه در ماه مه سال ۲۰۱۰ این آهنگ در جدول ۱۰۰ آهنگ برتر بیلبورد شمارهٔ ۴ شد. این آهنگ سریعاً به آهنگ داغ تابستان تبدیل شد.
انریکه در آن سال اولین آلبوم دو زبانهٔ خودش و همین‌طور نهمین آلبوم استودیویی خودش را با نام "سرخوشی" به معنای سرخوشی منتشر کرد.
این آلبوم در جدول برترین آلبوم‌های بیلبورد به مقام دهم رسید و مجموع فروش آلبوم به همراه ترانه‌هایش حدود ۲۰ میلیون در جهان به فروش رفت.
دومین تک‌آهنگ آلبوم سرخوشی به اسم «امشب» آهنگ هیتِ دیگری بود. این آهنگ هم در جدول ۱۰۰ آهنگ برتر بیلبورد به رتبهٔ ۴ رسید؛ و همین‌طور دو آهنگ اسپانیایی زبان این آلبوم به رتبهٔ اول به برترین آهنگ‌های لاتین جدول بیلبورد رسیدند.
انریکه با آلبوم سرخوشی باز هم به اوج خودش بازگشت.
انریکه باز هم دل به جاده‌ها زد و هم با جنیفر لوپز و هم به تنهایی به انجام تور مشغول شد. بعد از آن مدت انریکه با آرتیست‌های زیادی کار می‌کرد و به استودیو می‌رفت و روی ضبط آهنگ‌هایش کار می‌کرد و مشغول کار بر روی آلبوم جدید خودش بود.
در ماه مارسِ ۲۰۱۴ انریکه دهمین آلبوم استودیویی و دومین آلبوم دو زبانهٔ خودش را به نام سکس و عشق رو منتشر کرد.
مخلوطی از آهنگ‌هایی با سبک‌ها، زبان‌ها و صداهای مختلف که همه یک پیام را می‌رساندند. به عقیدهٔ خود انریکه: "عشق و هوس به همهٔ ما مربوط میشه
هر دینی، هر سنی، هر ملیتی که داشته باشی این دو کلمه تنها کلماتی هستن که الهام بخش موسیقی ان عشق همیشه هست هوس رانی هم همیشه هست اما جالب اینجاست که میتونن خیالی باشن واقعی باشن، صادقانه باشن، سخت باشن و به یک حالتی در زندگی انسان تأثیر می‌گذارند."
این آلبوم در جدول بهترین آلبوم‌های مجلهٔ بیلبورد در جایگاه هفتم قرار گرفت و انریکه برای این آلبوم تک‌آهنگ‌های «حملهٔ قلبی» و احساسی که بهم می‌ده رو دوست دارم منتشر کرد. اما آهنگ «رقص» اولین تک‌آهنگ آلبوم انریکه بود که به صدر جدول‌ها رسید و به ۲۵مین آهنگ شماره یک انریکه تبدیل شد. این آهنگ باعث شد که انریکه در همان سال ۳ جایزهٔ لاتین گرمی را از آن خودش کرد و ۴۱ هفته در صدر چارت لاتین بیلبورد قرار گرفت و لقب پُردوام‌ترین آهنگ نامبروان لاتین را از آن خودش کرد. هم‌اکنون موزیک ویدئوی این آهنگ با بیش از یک میلیارد بازدید جزو پر بازدیدترین ویدئوهای شبکهٔ یوتیوب قرار دارد و توانسته رتبهٔ اول در پربیننده‌ترین ویدئوهای لاتین در این شبکه باشد. این آهنگ یکی دیگر از لحظات مهم و تأثیرگذار در حرفهٔ کاری خارق‌العادهٔ انریکه بود.
البته انریکه به جز دنیای موسیقی سرکی هم به دنیای فیلم و سینما یا بهتر است بگوییم هالیوود کشیده‌است. سال ۲۰۰۳ او در فیلم «روزی روزگاری در مکزیک» به همراه آنتونیو باندراس، جانی دپ و سلما هایک روی پردهٔ سینما ظاهر شد؛ و همین‌طور ایگلسیاس در قسمت مورخ ۷ مه ۲۰۰۷ «دو مرد و نصفی» با نقش یک تعمیرکار بنام «فرناندو» ظاهر شد؛ و همین‌طور در دو قسمت از سریال کمدی آشنایی با مادر بازی کرده‌است.
تجربه کردن دنیاهای دیگر ظاهراً به مذاق انریکه حسابی خوش می‌آید، حالا این دنیا می‌تواند زمین سبز و پرهیجان فوتبال هم باشد. البته قرار نیست که این خوانندهٔ جوان را در لباس بازیکن‌های فوتبال ببینیم، چون انریکه هر چه قدر هم خوش صدا باشد و خوش تیپ با این حال در پاس کاری یا پنالتی زدن قطعاً به پای بازیکنان تازه‌نفس و پر انگیزه‌ای که از ماه‌ها قبل خودشان را برای بازی‌های جام ملت‌های اروپا آماده کرده‌اند، نخواهد رسید. در عوض او با ترانه صدام رو می‌شنوی؟ که ترانهٔ رسمی یوفا برای بازی‌های سال ۲۰۰۸ به‌شمار می‌آید، در روز ۲۹ ژوئن، زمان اختتامیهٔ بازی‌ها در وین برای اجرای آن آهنگ در استادیوم بر روی زمین چمن قدم گذاشت.
او چند بار در رسانه‌ها به‌صورت مهمان خود را نشان داده‌است. او در برنامهٔ تلویزیونی «شوی اپرا» اپرا وینفری مهمان بوده که با غافل‌گیری یکی از طرفداران خود، همهٔ روز را با او گذراند. همچنین در پریمیوس یووتنود نیز حضور پیدا کرده و مهمان موسیقی آخرین پخش شوی تلویزیونی دیگو مارادونا در آرژانتین بوده‌است.
او در چندین آگهی تبلیغاتی برای عطر تامی هایلفیگر به نام True Star Man (ستارهٔ حقیقی) ظاهر شده‌است که آن را تصدیق می‌کند در حال پخش آهنگ زمینهٔ «Ring My Bell» (خاطراتم را احیا کن) که یکی از ترانه‌های هشتمین آلبوم او می‌باشد. هم چنین در سری آخر Extreme Makeover:Home Edition (بازسازی شدید: ویرایش خانگی) با خواندن ترانه‌ای به نام «اون یه نفر منم» باز از آخرین آلبومش حضور داشته‌است.
اخیراً در کنسرت‌های یکبارهٔ خود در ایتالیا، اروگوئه و اسرائیل هم چنین در جشنی از شبکه تلویزیونی ام‌تی‌وی در بندر مالاگا در جنوب اسپانیا همراه با پائولینا روبیو زنده خوانده‌است و سری کنسرت‌های خود را در ایالات متحده اتمام کرده‌است. «تور برای طرفداران» او شامل مجموعهٔ بسیاری از آهنگ‌های قدیمی‌تر وی و نیز ترانه‌های تازهٔ او در انگلیسی و اسپانیایی بود.
نخستین تک‌آهنگ از هشتمین آلبوم او بی‌خواب به نام «می‌دانی؟ (ترانه پینگ پونگ)» منتشر شده در ۱۲ ژوئن ۲۰۰۷ اولین بار در رادیوی رایان سیکرست KIS-FM در ۱۰ آوریل ۲۰۰۷ پخش گردید. همچنین در کنسرت لایو ایرث، German leg در هامبورگ در ۱۵ مه ۲۰۰۷ اجرا داشته‌است. انریکه ترانهٔ «می‌دانی؟ (ترانه پینگ پونگ)» و «قهرمان» را در نوار زندهٔ سری تلویزیونی آمریکایی رقص با ستارگان خوانده‌است.
او از سال ۲۰۰۱ با آنا کورنیکوا ستارهٔ تنیس اهل روسیه در رابطه است. این زوج صاحب دو فرزند به نام‌های نیکولاس و لوسی هستند و در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۰ صاحب سومین فرزند خود به نام ماری شدند.
آنها یک بار در سال ۲۰۰۳ به خاطر موزیک ویدئوی آهنگ معتاد انریکه از هم جدا شده ولی دوباره به زندگی با هم ادامه دادند.
در سال ۲۰۰۳، ایگلسیاس با اشاره به نگرانی‌هایی در مورد سرطان، اقدام به عمل جراحی برای برداشتن یک خال از سمت راست صورت خود کرد.
انریکه ایگلسیاس بیش از ۲۰۰ جایزه برنده شده‌است.
شان پال رایان فرانسیس هنریگوئز (زاده ۹ ژانویه ۱۹۷۳) که با نام شان پال شناخته می‌شود، رپر، خواننده، ترانه‌سرا، آهنگساز و بازیگر جامائیکایی است.
شان پال در شهر کینگستون از جامائیکا متولد شد؛ و سال‌های اول زندگیش را در سنت اندره پاریش شهری با چند مایل فاصله در شمال کینگستون گذراند. والدین او گرت و فرانسس هر دو از ورزشکاران حرفه‌ای به حساب می‌آمدند و همچنین مادرش نقاش ماهری بود. پدربزرگ پدری او استفاردیک جویی مهاجری پرتقالی بود و مادربزرگ پدریش افرو اهل بخش کارائیب آفریقا بود. مادر او دو رگه انگلیسی و چینی بود. شان پال جز شاخه کاتولیک مسیحی بود. اکثر خانواده او شناگران ماهری بودند. پدربزرگ او جز اولین بازیکنان تیم شنا جامائیکا بود؛ و همچنین پدرشان پال هم در دهه ۱۹۶۰ در تیم واترپولو جامائیکا بازی می‌کرده‌است؛ و شناگر مسافت‌های طولانی بود. مادر شان پال نیز تبحر خاصی در شنا به پشت داشت. شان پال نیز در سن سیزده سالگی برای تیم ملی واتر پولو جامائیکا بازی می‌کرد و این عضویت تا سن ۲۱ سالگی ادامه داشت.
زمانی که او ورزش را رها کرد پا به عرصه موسیقی گذاشت. او جذب مدرسه متوسطه ولمرز و بعد از آن متوسطه بلیر و سرانجام به دانشگاه در رشته هنر وارد شد. او همچنین در رشته‌های علوم تکنولوژی تحصیل کرد و اکنون در دانشگاه تکنولوژی مشغول تحصیل در رشته هتلداری می‌باشد. او با ورود به کفه صدف ابی از مسیرش کمی فاصله گرفت.
از البوم‌های او که سال ۱۹۹۸ می‌توان به Belly که اجرای روی صحنه بود در سال ۱۹۹۸،Stage One با مشارکت وی پی کمپانی در سال ۲۰۰۰، شروع کار با کمپانی بلیز از تورنتو با آلبوم Dutty Rock و Gimme The zlight که برنده ۱۰۰ آلبوم محبوب شد و Get Busy که در حدود ۶ میلیون نسخه فروش داشت اشاره کرد. بعد از ان شان پال در همکاری با بیونسه در البوم‌های Baby Boy و Blu Cantrell و Breathe شرکت کرد که این کار باعث مشهور و محبوب شدن او در آمریکا و اروپا شددر این مدت او ویدئو کلیپ Get Busy,Gimme The Light,Like Glue,She Doesn't Mind را ساخت که با با پخش آنها در MTV او به اوج شهرت خود رسید. او همچنین با آرش(خواننده ایرانی) تک آهنگی به اسم She Makes Me Go را منتشر کرد. هم چنین آهنگ Rockabye در سال ۲۰۱۶ بیش از ۲ میلیون نسخه در سراسر جهان فروش داشت.
سال ۱۹۶۰ سالی است که از روز جمعه آغاز شد و در اعداد یونانی آن را با MCMLX نشان می‌دهند.
شتاب عبارت است از نسبت تغییرات سرعت به زمان. در یک بُعد دیگر، شتاب عبارت است از میزان افزایش یا کاهش سرعت یک جسم در واحد زمان. از آنجایی که سرعت یک کمیّت برداری است، پس شتاب باید نشان دهندهٔ میزان تغییر بزرگی و جهت سرعت باشد. به زبان ساده، شتاب یک کمیت برداری است. بُعد شتاب
هنگامی که سرعت یک متحرک درحال تغیر باشد می‌گوییم که حرکت آن دارای شتاب است. طبق دستگاه استاندارد یکاهای SI، یکای شتاب متر بر مجذور ثانیه است. (formula_1 یا یا LT-۲)
نسبت تغییرات سرعت به زمان را شتاب گویند. در مبحث شتاب زاویه ای هم نسبت تغییرات سرعت زاویه ای به زمان این تغییرات را شتاب زاویه ای گویند.
شتاب متوسط a جسمی که طی زمان t سرعتش از v(سرعت اولیه) به v(سرعت نهایی) تغییر می‌کند. شتاب متوسط از فرمول زیر بدست می‌آید.
بردار شتاب لحظه‌ای a جسمی که موقعیتش در زمان t به‌وسیله (f(t نشان داده شده به صورت زیر می‌باشد.
شتاب مشتق درجه دو از مکان نسبت به زمان است.
بُعد شتاب، بُعد سرعت (L/T) تقسیم بر زمان است، یعنی L/T2. واحد شتاب در SI، متر بر مجذور ثانیه (m/s۲) است.
جسمی که در حال حرکت در یک مسیر دایره‌ای است، مانند یک ماهواره که در مدار زمین حرکت می‌کند، به دلیل تغییر جهت حرکت، شتاب دارد، اگرچه اندازه سرعت ممکن است ثابت باشد.
وقتی که جسمی به‌گونه‌ای حرکت کند که تغییر جهت داشته باشد اما سرعت آن تغییر نکند، گفته می‌شود که تحت شتاب مرکزگرا (جانب مرکز) قرار گرفته‌است.
اگر سرعت جسمی تغییر کند اما جهت حرکتش تغییر نکند، دارای شتاب مماسی است.
طبق قانون نیوتون: نیرو باعث تغییر سرعت و ایجاد شتاب می‌شود.
به نوعی دیگر می‌توان بیان کرد برای ایجاد شتاب در حرکت باید یا تغییر سرعت یا تغییر جهت داشته باشیم.
معناشناسی واژگانی به مطالعهٔ معنای واژه‌ها می‌پردازد. معنی‌شناسی ساختگرا و معنی‌شناسی شناختی از جمله نظریه‌های مطرح در این حوزه هستند. در مقابل این رویکرد معنی‌شناسی‌های جمله قرار دارند که عموماً تحت تأثیر نظریه‌های فلسفی و خصوصاً منطق جدید هستند.
شهر امیرآباد که نامش را در سال ۱۳۷۵ به امیریه تغییر دادند، یکی از شهرهای شهرستان دامغان در استان سمنان است. جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال ۱۳۹۵، برابر ۳٬۵۶۱ نفر است.
این مقاله به نام‌هایی که در ایران در سالی که ذکر شده بیشترین رواج را؛ بر اساس اسناد سازمان ثبت احوال کشور داشته‌اند، می‌پردازد. هرچند که این مقاله رایج‌ترین نام‌ها را در بر می‌گیرد برخی از این نام‌ها می‌تواند در اصل خود فارسی و زبان‌های ایرانی نباشد. چنین نام‌هایی می‌توانند ریشهٔ عربی، ترکی، زبان لاتین یا دیگر زبان‌ها را داشته باشند. برای دیدن نام‌ها با ریشهٔ ایرانی پیش از اسلام به فهرست نام‌های ایرانی مراجعه کنید.
فرمانده جیمز باند () شخصیتی داستانی است که در ۱۹۵۲ توسط نویسندهٔ انگلستانی، ایان فلمینگ خلق شده‌است. او پروتاگونیست مجموعهٔ رمان‌ها، فیلم‌ها، کمیک‌ها و بازی‌های ویدیوئی "جیمز باند" است. فلمینگ از باند دوازده رمان و دو مجموعهٔ داستان کوتاه نوشت. دو کتاب آخر او—"مردی با اسلحه طلایی" (۱۹۶۵) و "اختاپوس و روشنایی‌های روز" (۱۹۶۶)—پس از مرگ فلمینگ به چاپ رسیدند.
این شخصیت یکی از مأموران سرویس اطلاعات مخفی با شمارهٔ کد ۰۰۷ است که در لندن اقامت دارد اما در سطح بین‌المللی فعال است. باند شخصیتی ترکیبی است که بر اساس تعدادی کماندو که فلمینگ آن‌ها را در طول خدمتش در بخش اطلاعات نیروی دریایی در طول جنگ جهانی دوم می‌شناخت ساخته شده بود و فلمینگ سبک خاص خود و تعدادی از سلیقه‌های خود را به این شخصیت اضافه کرد. نام باند ممکن است برگرفته از پرنده‌شناس آمریکایی به همین نام باشد. همچنین ممکن است فلمینگ نام او را از یک مأمور ولزی به‌نام جیمز سی. باند که با او خدمت می‌کرد، گرفته باشد. باند دارای تعدادی ویژگی شخصیتی ثابت است که در سراسر کتاب‌ها دیده می‌شود؛ از جمله لذت بردن از اتومبیل، عشق به غذا، نوشیدنی و عشق‌ورزی، و مصرف متوسط شصت نخ سیگار سفارشی در روز.
از زمان مرگ فلمینگ در سال ۱۹۶۴، نویسندگان مجاز دیگری از اصول باند وجود داشته‌اند؛ از جمله جان گاردنر، که چهارده رمان و دو نوشتار داستان‌سرایی و همچنین ریموند بنسون که شش رمان، سه نوشتار داستان‌سرایی و سه داستان کوتاه نوشت. نویسندگان دیگری نیز بوده‌اند که هر کدام یک کتاب نوشته‌اند: کینگزلی آمیس (با نام مستعار رابرت مارکهام)، سباستین فالکز، جفری دیور، ویلیام بوید و آنتونی هوروویتس. علاوه بر این یک مجموعهٔ رمان بر اساس دوران جوانی باند—باند جوان—توسط چارلی هیگسون و سپس استیون کول نوشته شد.
به عنوان یک اسپین‌آف برگرفته از اثر ادبی اصلی به نام "کازینو رویال" یک اقتباس تلویزیونی به نام «کازینو رویال» ساخته شد که در آن باند در نقش یک مأمور آمریکایی به تصویر کشیده شده‌است. یک مجموعهٔ در سبک داستان مصور نیز در روزنامهٔ "دیلی اکسپرس" پخش شد. بیست و هفت فیلم از باند ساخته شده‌است. هفت بازیگر در این فیلم‌ها نقش باند را ایفا کرده‌اند.
حزب کمونیست ایران (مارکسیست-لنینیست-مائوئیست) حزبی سیاسی است که علیه جمهوری اسلامی ایران و برای کسب قدرت سیاسی در ایران با هدف برپایی کمونیسم جهانی فعالیت می‌کند و بخشی از سازمان جهانی «جنبش انقلابی انترناسیونالیستی» است.
این حزب ادامهٔ سازمانی مائوئیستی «اتحادیه کمونیست‌های ایران» است.
این حزب علاوه بر چاپ بعضی کتب، نشریاتی چون «"حقیقت"» ، «آ"تش"» و «"جهانی برای فتح"» را هر چند وقت یک‌بار منتشر می‌کند و در خارج از کشور با شرکت در تظاهرات‌های مختلف فعالیت می‌کند.
حکا (م ل م) به واسطهٔ عضویت در جنبش انقلابی انترناسیونالیستی با احزاب کمونیست و مائوئیست کشورهای بسیاری نزدیکی داشت. مهم‌ترین این‌ها حزب کمونیست انقلابی آمریکا به رهبری باب آواکیان است که با سنتز علمی موج اول مبارزات طبقاتی جهانی و تکیه بر نکات عمدتا درست و علمی آن و گسست از برخی جوانب غیر عمده اما ناصحیح آن سعی کرده است در قالب «سنتز نوین کمونیسم» تئوری علمی مارکسیسم را ارتقا داده و سلاح لازم در زمینه تغییر انقلابی و بنیادین جامعه طبقاتی سرمایه‌داری امپریالیستی کنونی را فراهم کند. حزب کمونیست ایران مارکسیست-لنینیست-مائوئیست با پذیرش این تئوری صحیح انقلابی و به کاربستن آن در جهت تعیین استراتژی و راه انقلاب در ایران فعالیت‌های انقلابی خود را سازمان داده‌است.
حزب کمونیست ایران (م ل م) برای تصور جامعه نوین سوسیالیستی، برای تصور جامعۀ عاری از بهره‌کشی و ستم، سند قانون اساسی جمهوری سوسیالیستی نوین ایران را به عنوان تنها آلترناتیو واقعی و ممکن برای تغییر بنیادین جامعه و ساختن روابط نوین ارائه داده است. سندی که ماهیت و فرم دولت جمهوری سوسیالیستی پیشنهادی حزب را روشن می‌کند.
اتحادیه کمونیست‌های ایران سازمانی مائوئیستی بود که ابتدا علیه شاه و سپس علیه جمهوری اسلامی ایران فعالیت می‌کرد.
اتحادیه، پیش از انقلاب ایران از ادغام سازمان انقلابیون کمونیست که سازمانی مائوئیست در خارج از کشور بود و «گروه پویا» که اعضایش بعضاً برای آموزش جنگ چریکی به فلسطین رفته بودند، تشکیل شد. نشریه «حقیقت» ارگان این سازمان بود و در بین جوانان تحصیلکرده در آمریکا و سایر کشورهای غربی به ویژه فعالان در کنفدراسیون دانشجویان ایرانی تأثیر و نفوذ قابل توجهی داشت.سپهر ذبیح، ص 158 و 160 از جمله فعالان مبارز شناخته شده ضد حکومت شاه در خارج مانند سیامک زعیم، عبدالرحمان آزمایش، حسین ریاحی و فرید و وحید سریع القلم در این سازمان فعال بودند و در ابتدای انقلاب از مکتبی‌ها در مقابل لیبرال‌های اسلامی حمایت می‌کردند.Behrooz, p133
اما در خردادماه سال ۱۳۶۰ خورشیدی و هم‌زمان با عزل بنی‌صدر و درگیری شدید اپوزیسیون و نیروهای مکتبی جمهوری اسلامی، اتحادیه به رهبری سیامک زعیم به این باور رسید که جمهوری اسلامی با به اجرا گذاشتن یک کودتا خواستار یک‌دست نمودن و تصفیه درونی حکومت و سرکوب چپ‌هاست و باید علیه آن به فعالیت زیر زمینی و عملیات مسلحانه روی آورد.
اتحادیه که حدود صد نفر از نیروهای خود را به جنگل‌های اطراف آمل فرستاده و در اندیشه زدن جرقه یک قیام سراسری در کشور بود، در نظر داشت تا این رویداد تقریباً همزمان با عملیات مسلحانه مجاهدین خلق و فداییان اقلیت در شهریور و مهر آن سال در سایر نقاط کشور باشد اما اختلاف نظرها و بحث‌های ایدئولوژیک رهبری آن، این اقدام را به تأخیر انداخت. نهایتاً اتحادیه تحت لوای «سربداران» تصمیم گرفت تا در زمستان سال ۱۳۶۰ به آمل حمله کرده و زمینه یک شورش همگانی را به وجود بیاورد. آن‌ها تخمین می‌زدند که حکومت بتواند حدود ۳۰۰۰ نفر از نیروهایش (سپاه، ژاندارم و بسیج) را برای مقابله به منطقه بفرستد. گروه آخر (بسیج) به خاطر شور جنگی و جانفشانی اعضایش شناخته شده بود که تنها با از جان گذشتگی شورشی‌ها قابل قیاس بود.Zabih, p163
این شورش که در چهارم و پنجم بهمن ماه سال ۱۳۶۰ و با حمله به مراکز سپاه و بسیج و با سلاح‌هایی مانند تیربار، آغاز شد، پس از ۴۸ ساعت درگیری سرانجام در تاریخ ۶ بهمن با تمرکز قوای نیروهای سپاه پاسداران، پلیس و بسیجیان سرکوب و شهر باز پس گرفته شد.جنبش چپ در ایران معاصر، "سپهر ذبیح"، صفحه ۱۶۳، ۱۸۰ و ۱۸۲. ؛ مائوئیسم در ایران، وبگاه "مائوئیسم بین‌الملل در دنیای در حال توسعه" (questia.com)
اگرچه تلفات سنگینی به نیروهای حکومتی وارد شد، بیشتر شورشیان کشته یا دستگیر شدند.Zabih, p163~170 پس از دستگیری تعدادی از اعضای جنبش، با استفاده از اطلاعاتی که از دستگیرشدگان بدست آمد سایر افراد و بیشتر کمیته مرکزی گروه در عرض چند ماه بازداشت شدند. در زندان (طبق گفته سایر افراد سازمان، تحت شکنجه)، نظریه پردازان گروه توبه نموده و تقاضای بخشش نمودند. آن‌ها حتی روح‌الله خمینی را به عنوان سدی علیه امپریالیسم ستودند. با این حال بخششی در مورد این افراد صورت نگرفت. آنان در تهران محاکمه و به اعدام محکوم شدند. سپس به آمل منتقل شده و در سالگرد این واقعه، در مرکز شهر در ملاء عام اعدام شدند. اعضا و هواداران خوش‌اقبالی که دستگیر نشده بودند نیز از کشور گریختند.
اعضای باقی‌مانده در خارج از ایران به مائوئیسم بین‌الملل پیوستند و در دههٔ ۸۰، حزب کمونیست ایران (مارکسیست-لنینیست-مائوئیست) را تأسیس کردند که تا به امروز فعال است.
این سازمان در سال‌های مختلفی نشریه حقیقت را منتشر می‌کرد و امروز نیز حزب کمونیست ایران (مارکسیست-لنینیست-مائوئیست)، به انتشار این نشریه ادامه می‌دهد.
سازمان انقلابیون کمونیست (م-ل) سازمان مائوئیستی بود که در جنبش دانشجویی خارج از ایران علیه رژیم سلطنتی پهلوی فعالیت می‌کرد. (م-ل) در اسم این سازمان اشاره به «مارکسیسم-لنینیسم» دارد.
این سازمان رسماً در سال ۱۳۴۹ اعلام موجودیت کرد و شدیداً با سیاست‌های شوروی به رهبری خروشچف یا به قول خود «رویزیونیسم خروشچفی» و «بیراهه‌های سازش طبقاتی و مسالمت جویی» مخالف بود و در عوض طرفدار مائو تسه تونگ و استراتژی جنگ خلق وی بود و از انقلاب فرهنگی چین پشتیبانی می‌کرد. این سازمان در برنامهٔ خود ایدئولوژی طبقه کارگر را «مارکسیسم-لنینیسم-اندیشه مائوتسه دون» اعلام کرد.
سازمان انقلابیون کمونیست (م-ل) در سال ۱۳۵۵ خورشیدی با گروه پویا و گروه زحمت متحد شد و همراه با یکدیگر اتحادیه کمونیست‌های ایران (سربداران) را تأسیس کردند.
این سازمان را می‌توان هستهٔ اولیه جریانی دانست که امروز حزب کمونیست ایران(مارکسیست-لنینیست-مائوئیست) آن را نمایندگی می‌کند.
پرنده نوپرواز، منتشر شده از: حزب کمونیست ایران (م ل م)
هزار و یک شب (الف لیله و لیله) داستانی به نقل از پادشاهی، با عنوان شهریار (پادشاه) و روایتگر آن شهرزاد (دختر وزیر) است. اکثر ماجراهای آن در بغداد و ایران باستان می‌گذرد و داستان‌های آن را از ریشهٔ ایرانی و برگردانی از «هزارافسان» دانسته‌اند. داستان‌های زیادی زیر نام «هزار و یک شب» نوشته شده‌است.
به‌گفته علی‌اصغر حکمت این کتاب پیش از دوره هخامنشی در هند به وجود آمده و قبل از حمله اسکندر، به فارسی (احتمالاً فارسی باستان) ترجمه شده و در قرن سوم هجری بعد از حمله اعراب به ایران زمانی که بغداد مرکز علم و ادب بود از پهلوی به عربی برگردانده شده‌است. متأسفانه اصل پهلوی کتاب را زمانی که به عربی ترجمه شد از بین بردند. او دلیل آنکه کتاب پیش از اسکندر به فارسی درآمده را به "مروج‌الذهب" مسعودی (درگذشته به سال ۳۴۶ ه‍.ق) و "الفهرست" ابن ندیم (درگذشته به سال ۳۸۵ ه‍.ق) مراجعه می‌دهد و سپس با اشاراتی به مشابهت هزار و یک شب با کتاب استر تورات استدلال می‌کند که هر دو کتاب در یک زمان و پیش از حمله اسکندر نوشته شده‌اند و ریشه واحد دارند. نام ایرانی آن هزار افسان است و وقتی به عربی ترجمه شده، نخست "الف خرافه" و سپس "الف لیله" خوانده شده، و چنان‌که حکمت می‌گوید در زمان خلفای فاطمی مصر به صورت "الف لیلة و لیله" (هزار شب و یک شب) درآمده‌است.
کتاب هزار و یک شب به سه نسخه تقسیم می‌شود: نسخه هندی که پیش از دوره هخامنشی به زبان سانسکریت نوشته شده، نسخه ایرانی که ترجمه‌ای از نسخه سانسکریت به فارسی باستان می‌باشد و نسخه عربی که در دوران هارون الرشید از زبان پهلوی به عربی ترجمه شده. می‌توان گفت در تمام ترجمه‌ها تعدادی داستان جدید به آن اضافه شده‌است.
رضا طاهری در مقدمهٔ کتاب قصه‌های ایرانی هزار و یک روز از فرانسوا پتیس دلاکروا ساختار داستانی کتاب هزار و یک شب را از رستهٔ کتاب‌های جامع الحکایات و ادبیات تو در تو می‌داند و ساختار داستانی این کتاب را این گونه بررسی می‌کند: ساختار کمیتی «هزار و یک شب»: ۱۱ داستان دنباله‌دار، ۴۱ داستان بلند و ۲۰۲ داستان کوتاه است و ده‌ها داستان خطی که جمعاً ۲۴۴ قصهٔ کلاسیک است.رضا طاهری، هزار و یک روز قصه‌های ایرانی، فرانسوا پتیس دلاکروا، نشر نخستین، ص ۱۱
بهرام بیضایی از دیگر کسانی که در این زمینه کار کرده‌است و در جواب به شرق شناسانی که ریشهٔ هزار و یک شب را به اعراب و یونانیان نسبت می‌دهند اما از ایرانی بودن آن سخنی به میان نمی‌آورند، چنین می‌گوید:
«هزار و یک شب اصلیتی ایرانی دارد چرا که داستان اصلی یا داستان بنیادین آن ایرانی است و آن قصه خود شهرزاد است.»
داستان اصلی یا به قول بیضایی داستان بنیادین بدین گونه است که:
«دو شاهزاده برادر، به نام‌های شهریار (یا شهرباز) و شاه زمان، مورد خیانت زنان خود قرار می‌گیرند شاه زمان تَرک پادشاهی کرده و راهی دیار برادر می‌شود و شهریار هم به انتقام خیانت همسرش هر شب دختری را به نکاح درمی‌آورد و بامداد دستور قتلش را می‌داد. تا اینکه دیگر دختری در شهر نمی‌ماند و وزیر شهریار که دو دختر به نام‌های شهرزاد و دنیازاد داشت و به شدت نگران این قضیه بود به پیشنهاد شهرزاد وی را به عقد پادشاه درمی‌آورد. شهرزاد همان شب به شهریار می‌گوید که خواهری دارد که هر شب با قصه‌های او به خواب می‌رود و درخواست می‌کند که همان شب خواهرش را به قصر بیاورند تا برای بار آخر برایش قصه بگوید. دنیازاد می‌آید و شهرزاد قصه گویی را آغاز می‌کند، شهریار هم که مسحور این قصه شده بود مهلت می‌دهد که فردا شب ادامه قصه را بشنود و بنابراین کشتن شهرزاد را موکول به بعد می‌کند و این قصه گویی‌ها هرشب ادامه پیدا می‌کند.»
محمدباقر خراسانی بزنجردی در حوالی سال ۱۱۹۳ شمسی/ ۱۸۱۴ میلادی نسخه‌ای از «هزار‌و‌یک شب» حاوی دویست‌وهفتادو‌شش شب را به فارسی برگرداند و با اعطای عنوان «ترجمه‌ی هِنریه» آن را به پیشگاه حامی مالی و صاحب‌کارش هنری راسل (۱۷۸۳-۱۸۵۲)، نماینده‌ی کمپانی هند شرقی در حیدرآباد دکن، تقدیم کرد. ترجمه‌ی «هزارو‌یک شب» بزنجردی به فارسی بر اساس یک نسخه‌ی دوجلدی عربی که خود در اختیار داشته انجام گرفته است. (این نسخه در سال ۱۴۰۱ با تصحیح مهدی گنجوی و همکاری میثم علیپور برای نخستین بار منتشر گردید).☃☃↵پس از خراسانی بزنجردی، اوحد بن احمد بلگرامی صد شب از هزار و یک شب را ترجمه کرد.گنجوی، ترجمه اوحد بن احمد بلگرامی
در سال ۱۲۵۹ هجری قمری، در زمان محمدشاه به دست ملا عبداللطیف طسوجی به فارسی ترجمه شده (این کتاب دارای ارزش تاریخی است، اما در کل یک سوم کتاب اصلی را هم شامل نمی‌شود) و میرزامحمدعلی سروش اصفهانی اشعاری به فارسی برای داستان‌های آن سروده‌است که تا زمان ناصرالدین شاه ادامه داشته‌است.
داستان‌های این کتاب دارای محتوای بسیار بوده ازجمله طنز، تعالیم اخلاقی چه بد و چه خوب (بعضی از داستان‌های آن تشویق به عیش و نوش و خوش‌گذرانی می‌نموده برای همین از این حکایات صرف نظر شده‌است ولی در بعضی حکایات هم تشویق به عدالت و ایثار و جوانمردی نموده‌است)، آداب و سنن ملل مختلف، مشکلات اجتماعی، مسافرت و سیاحت و…
عبداللطیف طسوجی در زمان محمدشاه و پسرش ناصرالدین شاه ترجمه خود را به فارسی درآورد و به چاپ سنگی رسید. «هزار و یک شب» نامی است که از زمان ترجمه طسوجی در دوره قاجار در ایران شهرت یافته و نام قدیم آن "هزار افسان" بوده‌است.
چاپ کتاب تا زمان انقلاب اسلامی به همان سیاقی که چاپ کلاله خاور درآمده بود، مشکلی نداشت. بعد از انقلاب هم انتشارات هرمس این کتاب را در سال ۱۳۸۳ منتشر کرد که در ۱۳۸۶ به چاپ دوم رسید.
نخستین ترجمهٔ هزار و یک شب به زبان‌های اروپایی در قرن هجدهم میلادی به دست آنتوان گالان به فرانسوی درآمد و در سال ۱۷۰۴ میلادی منتشر شد. سر ریچارد برتون نخستین ترجمه انگلیسی این کتاب را در ۱۸۸۵ عرضه کرد. بورخس همه آثارش را مدیون هزار و یک شب می‌دانست و تأثیر آن بر بسیاری از نویسندگان معروف جهان ازجمله کسانی چون جیمز جویس انکارناپذیر است.
حکمت برای اصل و نسب هندی کتاب دو دلیل می‌آورد. یکی از آن‌ها قصه‌های تودرتو (حکایت در حکایت) است که در ادبیات هند سابقه دارد و ایرانیان نیز به گفته علامه قزوینی با این شیوه آشنایی داشتند. بیضایی با اشاره به اینکه در میان هندیان هیچ نشانی از هزار افسان نمانده‌است اما نزد ایرانیان (تا سده هفتم هجری) به دفعات به آن اشاره شده‌است، این کتاب را ایرانی می‌داند نه هندی و شیوه داستان‌های تو در تو را تألیفی ایرانی بر پایهٔ فرهنگ مشترک ایرانی-هندی می‌داند.
رضا طاهری می‌نویسد:در داستان نخستینِ هزارو یک شب، پادشاهی به نام شهریار هر شب با زنی هم بستر می‌شد و بعد او را می‌کشت. شهرزاد دختری که از بیزاری پادشاه از زنان آگاه بود با شهریار ازدواج می‌کند و هر شب برای پادشاه قصه‌ای را روایت می‌کند. مجموعه این روایت‌های شبانه و مدام با هدفمندی و نکات محتوایی که شهرزاد روایت می‌کند، بیماری شهریار را با قصه‌درمانی در بازهٔ زمانی هزار ویک شب درمان می‌کند.
شرق‌شناسان عموماً اتفاق نظر دارند که این مجموعه، التقاطی از متون دارای ریشه‌های بس گوناگون است که در طی چندین قرن، پرداخته شده‌اند و کتاب در قرن ۱۳ و ۱۴ میلادی شکلی ثابت به خود گرفته‌ است. این که تصور کنیم هزار و یک شب اثر یک نویسنده است، بر جایی نااستوار ایستاده‌ایم. در حقیقت با اثری جمعی سر و کار داریم که نه تنها به مدت چندین قرن فراهم آمده‌است، بلکه نمودار گرایش‌هایی بس مختلف نیز هست و کلاً چهار دسته داستان در آن تشخیص می‌توان داد:
الف) نخست هستهٔ قصه‌های ایرانی‌تبار و هم ریشه با داستان‌های شاهنامه و هم ارز شاهنامه که به دست فاتحان مسلمان با اسلام انطباق یافته‌اند و قدیم‌ترین بخش هزار و یک شب‌اند. خصیصهٔ این قصه‌ها، غنای تخیّلی و وهمناک، و مداخلهٔ دائم جنیان و پریان، و وفور مسخ و حلول و سخنگویی جانوران است. دوز و کلک‌ها و اندیشه‌های این مجموعه ایرانی ست؛ نام شخصیت‌های اصلی (شهریار و شهرزاد و دنیازاد و شاه زمان) ایرانی ست و تقطیع بندی این اثر نیز ایرانی ست. در واقع کتاب زبان پهلوی زبان «هزار افسان» که بین قرون ۲ تا ۴ هجری به عربی ترجمه شد باید پایهٔ اصلی این کتاب بوده باشد. هستهٔ اصلی این کتاب شامل شاه شهریار و حیوانات و پرندگان و اسب آبنوس و فریزاد گلخنده و علی بابا و چهل دزد و غیره متعلق به همین منبع کهن است.
ب) دومین دستهٔ حکایات که بیشتر مغازله آمیزند، تا وهمناک و در بغداد در دوران خلافت هارون الرشید می‌گذرند، قصه‌های عاشقانه با عواقب عدیده‌اند. در این داستان‌ها، مناظر زندگی درباری یا شهری، اندک اندک جایگزین صحنه‌های طلسم و جادو می‌گردند. داستان‌های عشقی به معنای ویژهٔ واژه (قصهٔ علی بن بکار و شمس النهار و نعم و نعمت و غیره) و حکایات کمابیش ظریف مردم پسند برگرفته از وقایع اتفاقیه که مداح آن‌ها را در بازارها نقل می‌کرده‌است. اشعار شهوت‌انگیز و از طرفی جعفر برمکی، آخرین بازماندهٔ خاندان برمکیان مربوط به همین دسته‌اند.
پ) برعکس، عنصر شگرف و خارق‌العاده، در دوره‌ای از قصه‌های دریانوردان که مشهورترینشان قصه‌های سندباد بحری، مربوط به بندر بصره، نقش بسته‌است. اعجاب‌انگیزی این قصه‌ها ناشی از به هم آمیختگی تنگاتنگ راست و دروغ است. این قصه‌ها، حماسهٔ نخستین دریانوردان مجهز به قطب‌نما و شاخص و میل رصد و شمسه و اسطرلاب به کشف مناطق ناشناخته می‌روند.
ت) شهری و بورژوازی شدن قصه‌ها در چهارمین دسته که در قاهره پرداخته شده‌اند و به قصه‌های کهن مزید گشته‌اند، برجستگی بیشتر می‌یابد؛ یعنی حکایات مشتمل بر ماجراجویی‌های قهرمانان و قصه‌های هزل‌آمیز و هجوآلود و صحنه‌هایی از زندگی اعیان خوش ذوق و ظریف و گوشه‌هایی از معاش سوداگران و پیشه وران، تقریباً به‌طور کامل، جانشین وهمناکی قصه‌های کهن می‌شوند. قصه‌های جوذر صیاد از جمله قصه‌های این دوره است. البته در این قصه، چنان‌که در قصهٔ علاءالدین نیز، عناصری مراکشی الاصل به چشم می‌خورد. این قصه‌ها مشحون از عناصر اعجاب‌انگیز و خوارق عادت‌اند. اما این عنصر اعجاب‌انگیز از عنصر شگفتی زای ایرانی‌تبار، متمایز است و در آن، پاره خاطراتی از ادبیات تعلیمی مصر باستان و برگرفته‌هایی از روایات تلمودی، می‌توان یافت.
البته قصه‌هایی هم هستند که در هیچ طبقه‌ای نمی‌گنجند و تنها قصه‌هایی عامیانه‌اند. به این نکته نیز باید اشاره کرد که در واقع، چندین چاپ عربی هزار و یک شب وجود دارد که در هند و مصر و سوریه و سرانجام در اروپا به طبع رسیده‌اند و روایات مختلف کتاب به‌شمار می‌روند، تا آنجا که بعضی کتب نخستین ترجمه شده در اروپا، قصه‌هایی دارند که در نسخ عربی آن موجود نیست!
در ادبیات معاصر ملل شرق و غرب تأثیرات هزار و یک شب را می‌توان پی گرفت. از جمله در ایران نمایشنامه "شب هزار و یکم" به درون مایه داستان بنیادین هزار و یک شب می‌پردازد.
محمود صباحی، جامعه‌شناس و منتقد سینما معتقد است پازولینی فیلمساز مشهور در شیوه روایتش، صحنه‌آرایی و بسیاری مسائل دیگر متأثر از هزار و یک شب است.https://www.ibna.ir/fa/report/231921/هزار-یک-شب-نمونه-بارز-تعالی-فرهنگی-غنای-ادبی
محمد حنیف نویسنده ایرانی در رمان «جادوی گوبتا» در قالب رئالیسم جادویی به اقتباس از قصه‌های هزار و یک شب پرداخته‌است.https://www.ibna.ir/fa/longint/283849/وقتی-شخصیت-های-معاصر-وارد-داستان-های-هزار و یک-شب-می-شوند
همچنین مسعود میری در کتاب «این هزار و یک شب لعنتی» به بررسی این مسئله می‌پردازد که چرا و چگونه باید هزار و یک شب را خواند.https://article.tebyan.net/460260/انتشار-این-هزار-و-یک-شب-لعنتی-
وحیداله موسوی مدرس و منتقد سینما هم فیلم شب قوزی اثر فرخ غفاری را متأثر از هزار و یک شب می‌داند.https://www.ibna.ir/fa/report/231921/هزار-یک-شب-نمونه-بارز-تعالی-فرهنگی-غنای-ادبی
نجیب محفوظ نویسنده مصری نیز در آثارش چه در ساختار کلی و چه در مضامین و محتوا متأثر از هزار و یک شب است.اصغری، جواد و قاسمی اصل، زینبُ ۱۳۹۱. تاثیرپذیری نجیب محفوظ از هزار و یک شب. مجله انجمن ایرانی زبان و ادبیات عربیُ شماره ۲۵. صص:۱۷۷–۲۰۸.
تِنور () نام بازه‌ای از صدا در موسیقی و گونه‌ای از صدای مردان در خوانندگی و اپرا است.دانشنامهٔ بریتانیکا
باروت به گفته دهخدا همان «بارود» است و می‌گوید در برهان قاطع آمده: "به سریانی، شوره را «بارود» گویند…" ترکیب شوره را با گوگرد و زغال چوب بید یا بادنجان یا هر چوبی که زغالش خوب بسوزد باروت نامند.مقاله باروت در فرهنگ دهخدا
باروت ماده‌ای است که به‌سرعت می‌سوزد و از همین رو در سلاح‌های گرم به‌عنوان ماده پیشرانه بکار می‌رود. باروت از ترکیب ماده‌های پتاسیم نیترات، کربن و سولفور ساخته می‌شود. باروت می‌تواند از زغال وپتاسیم نیترات نیز ساخته شود ولی نه به کیفیتی که با سولفور مخلوط باشد، زیرا ماده سولفور یکی از مواد فرار و بسیار قابل احتراق و انفجار است. باروت به دو دسته تقسیم می‌شود.
باروت سیاه نخستین گونه باروت بود که بدست بشر ساخته شد. اختراع آن را نزدیک به قرن‌های ۷ تا ۹ میلادی به چینی‌ها، و حتی به راجر بیکن (کیمیاگر انگلیسی سدهٔ ۱۳ میلادی) نسبت می‌دهند.پروفسور هاینتس والتر ویلد، متخصص مواد منفجره در دانشگاه کلائوس تال آلمانویکی‌پدیای آلمانی
در گذشته از کود کبوتر به دلیل داشتن پتاسیم نیترات از کبوترخانه‌ها جمع‌آوری می‌شد، برای تولید باروت استفاده می‌کردند. به همین دلیل اقتصادی قابل توجه، تعداد کبوتر خانه در دوران صفوی یکباره چندین برابر شد. از این رو شاه عباس صفوی مالیات نسبتاً سنگینی بر کبوتر خانه‌ها بست. امروزه هنوز در برخی از روستاها از کود کبوتر چنین استفاده‌ای می‌شود.
باروت سیاه نخستین گونهٔ باروت بود که احتمالاً مردم چین آن را در سده ۷ تا ۹ میلادی اختراع کردند. باروت سیاه از مواد منفجره کند شکن است و در محیط باز به آرامی می‌سوزد و در محیط بسته به سبب آزاد شدن گازهای کربن دی‌اکسید و نیتروژن و نیز گرما، منفجر می‌شود.
باروت سیاه تا قرن سیزدهم در اروپا ناشناخته بود تا اینکه یک راهب انگلیسی به نام راجربیکن در ۱۲۴۹ با آزمایش روی پتاسیم نیترات، باروت سیاه را تهیه کرد. در ۱۳۲۰ یک راهب آلمانی به نام برتهولد شوارتز با مطالعه نوشته‌های بیکن شروع به ساخت باروت سیاه و مطالعه خواص آن کرد. احتمالاً نتایج تحقیقاتی شوارتز استفاده از باروت سیاه در اروپای مرکزی را تسریع کرد. تا اواخر قرن ۱۳، بیشتر کشورها باروت سیاه را به عنوان سلاح نظامی برای تخریب قلعه‌ها و شهرها به کار می‌گرفتند.
باروت سیاه حاوی یک سوخت و یک اکسنده است. سوخت یک مخلوط پودری از زغال سنگ و گوگرد است که با پتاسیم نیترات (اکسنده) مخلوط می‌شود. فرایند اختلاط در ۱۴۲۵ هنگامی که فرایند ریزکردن ذرات یا دانه‌بندی توسعه پیدا کرده بود، فوق‌العاده پیشرفت کرد. از چرخ‌های سنگین برای آسیاب‌کردن و پرس سوخت‌ها و اکسندهها به صورت یک توده جامد که متعاقباً به دانه‌های کوچکتری تبدیل می‌شوند، استفاده شد. این دانه‌ها حاوی مخلوط یکنواختی از سوخت و اکسنده است، در نتیجه باروت سیاهی به دست می‌آید که از نظر فیزیکی و انفجار برتری دارد. باروت ریز شده به تدریج در اسلحه‌های کوچک و نارنجک‌های دستی در طول قرن ۱۵ و اسلحه‌های بزرگ در قرن ۱۶ مورد استفاده قرار گرفت.
آسیاب‌های باروت سیاه (مورد استفاده در فرایند ریزکردن) در فاصله سال‌های ۱۶۰۳–۱۵۵۴ در رادرهایث و والتهام ابی در انگلستان ساخته شدند.
اولین یادداشت‌های استفاده از باروت سیاه در مهندسی عمران مربوط به سال‌های ۱۵۷۲–۱۵۴۸ برای لایروبی رودخانه نیمن در اروپای شمالی و سال ۱۶۷۲ برای بازیابی معادن مجارستان به عنوان کمک انفجار بوده‌است. به زودی از باروت سیاه به منظور انفجار در آلمان، سوئد و سایر کشورها استفاده شد. استفاده از باروت سیاه به منظور انفجار در انگلستان برای اولین بار در ۱۶۷۰ در معادن مس کرنیش صورت گرفت. صنایع بوفورس در سوئد در ۱۶۴۶ تولیدکننده عمده باروت تجارتی در اروپا بود.
باروت سیاه تا سال‌ها در انواع سلاح گرم و نیز به‌عنوان ماده منفجره در حفاری معدن به‌کار می‌رفت تا آن که اختراع انواع باروت بی‌دود که مخلوطی از نیتروسلولز و نیتروگلیسرین و زغال‌سنگ است، جای آن را گرفت.
باروت سیاه مخلوطی از گوگرد و زغال و نیترات پتاسیم به ترتیب به نسبت‌های۱۰٪ و۲۰٪ و ۷۰٪ است. این نسبت‌ها برای کاربردهای مختلف تغییر می‌کند.
2 KNO + 3 C + S → KS + 3 CO + N + q
باروت بی‌دود نوعی باروت است که برخلاف باروت سیاه پس از سوختن دود ایجاد نمی‌کند. باروت بی‌دود از نیتروسلولز (پنبه باروتی) و نیتروگلیسیرین ساخته شده است.
علت بی‌دود بودن این باروت کامل انجام شدن فرایند اکسیداسیون در جریان سوختن است، زیرا درجریان تجزیهٔ نیتروگلیسیرین اکسیژن آزاد تولید می‌شود؛ در حالی‌که باروت سیاه مقدار زیادی (تقریباً ۶۰٪) خاکستر (دود) تولید می‌کند.
باروت بی‌دود تقریباً در همه فشنگ‌های امروزی بکار می‌رود.
بهمن (در فارسی افغانستان: دلو) یازدهمین ماه سال در گاه‌شماری هجری خورشیدی است و همواره ۳۰ روز دارد و از روز ۳۰۷م سال آغاز شده و در روز ۳۳۶م سال پایان می‌یابد. بهمن دومین ماه فصل زمستان است.
برج فلکی بهمن‌ماه برج دلو (آبریز) است که یازدهمین برج فلکی از دائرةالبروج است. نماد برج بهمن، آبریز نامیده می‌شود. عنصر این برج هوا است.
در گاه‌شماری رسمی ایران نام این ماه از نام ماه یازدهم گاه‌شماری اوستایی نو برگرفته شده‌است. در گاه‌شماری زرتشتی دومین روز هر برج نیز بهمن نام دارد و در بهمن‌روز از بهمن‌ماه، جشن بهمنگان برگزار می‌شود. ایزد این ماه امشاسپندبهمن است.
امشاسپندبهمن، در اسطوره‌های ایرانی و زرتشتی، نخستین و والاترین امشاسپند و سردمدار امشاسپندان است. او ایزد نگهبان مردم، چراگاه‌ها و چارپایان است. وهومن نزدیک‌ترین امشاسپند نزد اهورامزدا است.
امشاسپندبهمن در اوستا وَهومنه و در پهلوی وَهومن نامیده می‌شود. بخش نخست نامش وهو (ونگهو) که صفت است به معنی خوب ونیک، و بخش دوم مَنه به معنی اندیشیدن، شناخت و تفکر، که در فارسی منش شده‌است. پس واژه وهومنه یا بهمن در مجموع به معنی به‌منش و نیک‌نهاد است.
کورنِت از سازهای بادی برنجی و بسیار شبیه به ترومپت است.
فرق کورنت با ترومپت این است که لوله ترومپت (بجز در انتها) در همه طول مسیرش قطری یکسان دارد، در حالی‌که لوله کورنت از قسمت دهانی تا انتهای ساز بتدریج گشادتر می‌شود. همین تفاوت باعث صدای گرم و متفاوت کورنت با ترومپت می‌شود. کورنت در واقع نوع کلیددار شیپور است و از قدیم در دسته‌های موسیقی نظامی بکار می‌رفت و می‌رود.
ترومپت (به فرانسوی: trompette، به انگلیسی: trumpet) از سازهای بادی برنجی است که در محدودهٔ سوپرانو، زیرترین صدا را در بین سازهای بادی برنجی می‌تواند تولید کند. ترومپت از دستهٔ سازهای انتقالی است.
ترومپت از نظر ظاهر بسیار شبیه به کورنت است. فرق آن با کورنت در لولهٔ آن است که در بیشترِ طولِ خود، قطری یکسان دارد.
ترومپت در انواع موسیقی‌ها، مانند موسیقی کلاسیک، موسیقی جاز، و موسیقی پاپ به‌کار می‌رود.
لوله ترومپت به صورت مخروطی ویژه‌است که به دهانه‌ای ناقوسی منتهی می‌شود لوله این ساز تا سده ۱۵ به شکل مستقیم ساخته می‌شده و از آن به بعد به شکل منحنی ساخته می‌شود. بر روی لوله سه دکمه مشاهده می‌شود که اولی باعث ازدیاد طول لوله برای بدست آوردن یک پرده بم می‌شود، فشار دکمه دوم صوت را نیم پرده و فشار دکمه سوم یک پرده و نیم پایین می‌آورد.