moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دکترین پاول به طور خلاصه فهرستی از سوالات را برمی‌شمارد که ایالات متحده باید قبل از ورود به اقدام نظامی، به همگی آنها پاسخ مثبت داده باشد:
چنانکه پاول در مصاحبه مورخ یکم آوریل ۲۰۰۹ در برنامه تلویزیونی "راشل مادو شو" اشاره کرد، این نشانگر طی‌شدن تمامی «راه‌های سیاسی، اقتصادی و دیپلماتیک» کشور است و تنها در صورتی که تمامی آنها بی‌نتیجه باشند، منجر به ایجاد شرایطی خواهد شد که کشور باید به زور نظامی متوسل شود. پاول همچنین گفته است که وقتی یک کشور درگیر جنگ است، باید از هر منبع و ابزاری برای دستیابی به نیروی قاطع در برابر دشمن استفاده کرد، تلفات را به حداقل رساند و با وادار کردن نیروی ضعیف‌‌تر به تسلیم، فوراً به درگیری پایان داد.Rachel Maddow, "Colin Powell Talks Rachel Maddow ", "MSNBC", 1 April 2009.
باشگاه فوتبال رادنیشکی نیش () یک باشگاه فوتبال در شهر نیش، صربستان است. این باشگاه که در سال ۱۹۲۳ تأسیس شده سابقه یک نایب قهرمانی در سوپر لیگ فوتبال صربستان را دارد.
سازمان مرکزی زندگی اقتصادی نروژ (نروژی: Næringslivets Hovedorganisasjon) با حروف اختصاری: NHO بزرگترین تشکیلات مرکزی کارفرمایان نروژ است. این سازمان همچنین بزرگترین تشکیلات حافظ منافع شرکت‌های اقتصادی در نروژ است.https://snl.no/Næringslivets_Hovedorganisasjon
سازمان مرکزی زندگی اقتصادی نروژ(NHO) در تاریخ ۲۸ نوامبر ۱۹۸۸م. برابر با: دوشنبه، ۷ آذر ۱۳۶۷خ، پس از انحلال و ادغام اتحادیه کارفرمایان نروژ، اتحادیه صاحبان صنایع نروژ؛ و اتحادیه کارفرمایان صنایع دستی نروژ، تأسیس شد.https://w2.brreg.no/enhet/sok/detalj.jsp?orgnr=955600436مدیر عامل این سازمان، از سال ۲۰۱۸م، آقای اوله اریک آلملید است. ضمن آنکه رئیس هیئت مدیره از سال ۲۰۱۷م، از شرکت نورسک هیدرو و صنایع نروژ است.https://snl.no/Næringslivets_Hovedorganisasjon
سازمان مرکزی زندگی اقتصادی نروژ(NHO) در زمینه اطلاع‌رسانی به مقامات دولتی و مردم نروژ درمورد خط مشی کارفرمایان و سیاستهای اقتصادی و تجاری فعالیت کرده؛ و از شرکت‌های عضو سازمان، حمایت حقوقی می‌کند. همچنین این سازمان از طریق تأثیر گذاری بر تصمیمات و سیاستهای اتحادیه اروپا از منافع اقتصادی نروژ حفاظت می‌کند. سازمان مرکزی زندگی اقتصادی نروژ(NHO) به نمایندگی از کارفرمایان شرکتهای عضو، طرف مقابل قرارداد در یکسری توافق‌های جمعی و از جمله قراردادهای اصلی با تشکیلات سراسری کارگران نروژ است. این سازمان (NHO) همچنین، طرف مقابل یکسری قراردادهای کوچکتر با سازمانهای کارمندی و کارگری و دانشگاهی است. توافق‌های اصلی بین سازمان مرکزی زندگی اقتصادی نروژ(NHO) و تشکیلات سراسری کارگران نروژ (LO) اصطلاحاً به قانون اساسی حیات اقتصادی نروژ معروف است. اولین قرارداد سراسری بین اسلاف این دو سازمان در سال ۱۹۳۵م، منعقد شد.https://snl.no/Næringslivets_Hovedorganisasjon
سازمان مرکزی زندگی اقتصادی نروژ (NHO) به صورت ۱۶ اتحادیه سراسری سازماندهی شده؛ و در مجموع ۲۸ هزار شرکت عضو را پوشش می‌دهد. فعالیت سالانه این شرکتها، براساس آمار سال ۲۰۲۱م، در مجموع تقریباً برابر با کار ۵۸۰ هزار انسان در سال است. بزرگترین اتحادیه سازمان، اتحادیه تجارت و خدمات است که تقریباً ۶۸۰۰ شرکت را پوشش می‌دهد. این شرکتها در مجموع برای ۱۳۰ هزار نفر محل کار ایجاد می‌کنند.سازمان مرکزی زندگی اقتصادی نروژ (NHO) همچنین در ۱۰ منطقه جغرافیایی تقسیم می‌شود. دفاتر محلی علاو بر خدمت رسانی به شرکتهای محلی و تلاش بر تأثیرگذاری بر مقامات محلی، ازجمله مسئول برگزاری جلسات مشورت و سخنرانیهای تخصصی هستند.
سازمان مرکزی زندگی اقتصادی نروژ (NHO) همچنین دارای یک دفتر اداری بروکسل است. مهمترین وظیفه دفتر بروکسل تأثیرگذاری در سیاستها و تصمیماتی است که در ارگان‌های اتحادیه اروپا اتخاذ می‌شوند. همچنین نمایندگان دفتر بروکسل، به‌طور فعال با اتحادیه‌های کارفرمایی در اروپا تبادل نظر کرده و در جلسات این اتحادیه‌ها شرکت می‌کنند.https://snl.no/Næringslivets_Hovedorganisasjon
حسین دارابی کارگردان و نویسنده ایرانی است. او تاکنون دو فیلم سینمایی مصلحت و هناس را کارگردانی کرده‌است و توانست دیپلم افتخار بهترین کارگردانی اول سی و نهمین جشنواره فیلم فجر را کسب کند.
مهدی اسلام‌پناه (زادهٔ ۱۳۶۳) رئیس سازمان ملی استاندارد ایران است که در آبان ۱۴۰۰ با حکم سید ابراهیم رئیسی به این سمت منصوب شد.
وی استاد دانشگاه و دارای مدرک دکترای خط و مشی و همچنین پست دکترای کسب و کارهای نوین و متخصص در امور اقتصاد تولید می‌باشد که علاوه بر راه اندازی و مدیرعاملی چندین شرکت دانش بنیان، مسئولیت‌هایی از جمله قائم مقام و معاونت تولید شرکت دخانیات ایران، مدیر کل صنایع نساجی و پوشاک وزارت صنعت، معدن و تجارت را تاکنون بر عهده داشته و همچنین مؤلف چندین جلد کتاب تخصصی در حوزه صنعت و معدن و مدیریت می‌باشد.
در زمان مدیریت وی در سازمان ملی استاندارد مجوز استاندارد خودروهای سمند، تیبا 1 و تبیا2 تمدید نشدو عملاً این خودروها از چرخه تولید و شماره گذاری خارج شدند و وی در مصاحبه ای با صدا و سیمای جمهوری اسلامی ادعا داشت روند حذف خودرو های بی کیفیت از چرخه تولید ادامه خواهد داشت. این واکنش های اسلام پناه در رسانه ها واکنش های منفی و مثبت بسیاری داشت و بسیاری از شهروندان ادعای وی را واکنشی در قبال انتقادات پلیس راهور تلقی کردند.
بعد از این اقدام سخنگوی وزارت صمت در مصاحبه ای اعلام کرد به دنبال رفع ایرادات گرفته شده و بازگشت این خودرو ها به چرخه تولید می باشند که این خبر منجر به واکنش های بسیاری در فضای مجازی شد.
گفته می‌شود مهدی اسلام‌پناه داماد محمد محمدیان، معاون ارتباطات حوزوی دفتر رهبری جمهوری اسلامی ایران است. انتصاب او به ریاست سازمان ملی استاندارد ایران با انتقادهایی در فضای مجازی همراه بود.
پروتکل‌های کتاب رنگی مجموعه‌ای از پروتکل‌های ارتباطی برای شبکه‌های کامپیوتری بود که در دهه ۱۹۷۰ در بریتانیا توسعه یافت. نام هر پروتکل با رنگ جلد سند مشخصات آن تعیین شد. این پروتکل‌ها تا دهه ۱۹۹۰ مورد استفاده قرار می‌گرفتند، تا آنکه مجموعه پروتکل اینترنت فراگیر شد و به عنوان پروتکل غالب مورد استفاده قرار گرفت.
این پروتکل‌ها، اولین بار در سال ۱۹۷۵ تعریف شدند، و با کمک تجربه حاصل از کار با سرویس سوئیچ بسته آزمایشی که توسط مخابرات اداره پست انگلستان در سال ۱۹۷۷ اجرا شد، تکامل یافتند. پروتکل‌ها روی شبکه شورای تحقیقات علوم و مهندسی انگلستان در سال ۱۹۸۰ مورد استفاده قرار گرفتند، که در سال ۱۹۸۴ به شبکه دانشگاهی جانت تبدیل شد. همچنین، در سطح بین‌المللی به عنوان اولین استاندارد کامل اکس ۲۵ مورد پذیرش قرار گرفتند، که ثمره‌اش، «چندین سال برتری نسبت به سایر کشورها» برای بریتانیا بود.
از اواخر سال ۱۹۹۱، مجموعه پروتکل اینترنت در شبکه جانت به تصویب رسید و برای مدتی به‌طور همزمان با پروتکل‌های کتاب رنگی عملیاتی شدند، تا اینکه پشتیبانی از پروتکل X.25 به‌طور کامل در اوت ۱۹۹۷ متوقف شد.
استانداردها در اسنادی که با رنگ جلد آنها مشخص شده بود، تعریف شدند:
کتاب صورتی، پروتکل‌هایی را برای انتقال از طریق اترنت تعریف کرد. این پروتکل اساساً لایه سوم از پروتکل اکس ۲۵ بود.
کتاب نارنجی، پروتکل‌هایی را برای انتقال از طریق شبکه‌های محلی با استفاده از شبکه کامپیوتری حلقه کمبریج تعریف کرد.
کتاب زرد، پروتکل سرویس انتقال کتاب زرد را تعریف کرد که به عنوان سرویس انتقال مستقل از شبکه نیز شناخته می‌شود، که عمدتاً روی X.25 اجرا می‌شد. این پروتکل در اواخر دهه ۱۹۷۰ توسط واحد پروتکل‌های ارتباطات داده وزارت صنعت توسعه یافت و همچنین می‌تواند روی پروتکل کنترل انتقال اجرا شود.
سرویس انتقال کتاب زرد، تا حدودی به اشتباه نامگذاری شد، چراکه نقش انتقال را در مدل ۷ لایه OSI انجام نمی‌دهد. این پروتکل در واقع به لایه بالای شبکه مربوط می‌شود و در آن زمان، فقدان آدرس‌دهی نقطه دسترسی سرویس شبکه در X.25 را جبران می‌کرد، که تا قبل از نسخه ویرایشی X.25 در سال ۱۹۸۰ وجود نداشت و تا چند سال بعد، قابلیت اجرایی نداشت. پروتکل سرویس انتقال کتاب زرد از مسیریابی منبع برای آدرس‌دهی بین گره‌های پروتکل سرویس انتقال کتاب زرد استفاده می‌کرد؛ در آن زمان هیچ طرح آدرس‌دهی جهانی وجود نداشت.
کتاب سبز، دو پروتکل برای اتصال پایانه‌ها در یک شبکه تعریف می‌کرد: یک نسخه اولیه از آنچه که تریپل-اکس پد فعلی است و روی اکس ۲۵ اجرا می‌شد و پروتکل TS29 که از تریپل-اکس پد الگوبرداری شده بود، اما روی سرویس انتقال کتاب زرد اجرا می‌شد. پروتکل کتاب سبز توسط مخابرات اداره پست انگلستان توسعه یافت و از نظر عملکرد مشابه تلنت بودند.
کتاب حنائی، پروتکل مدیریت صفحه نمایش ساده را تعریف کرد.
کتاب آبی پروتکل انتقال فایل مستقل از شبکه را که شبیه به پروتکل انتقال فایل اینترنت است، بر روی سرویس انتقال کتاب زرد تعریف می‌کرد. برخلاف پروتکل انتقال فایل اینترنت، این پروتکل برای پردازش دسته‌ای به جای استفاده تعاملی در نظر گرفته شده بود.
کتاب خاکستری پروتکل‌هایی را برای انتقال ایمیل تعریف می‌کرد (نه همان‌طور که گاهی اوقات ادعا می‌شود انتقال فایل)، که روی پروتکل انتقال فایل کتاب آبی اجرا می‌شد.
کتاب سرخ پروتکل انتقال و دستکاری کار را تعریف می‌کرد، مکانیزمی برای انتقال کارها از یک رایانه به رایانه دیگر و برای بازگرداندن خروجی به رایانه اصلی (یا رایانه‌ای دیگر) که از طریق پروتکل انتقال فایل کتاب آبی اجرا می‌شد.
یکی از ویژگی‌های معروف پروتکل کتاب رنگی این بود که اجزای نام میزبان از نمادگذاری معکوس نام دامنه در مقایسه با استاندارد اینترنت استفاده می‌کردند. به عنوان مثال، یک آدرس ممکن است اینگونه باشد: codice_1
بجای آنکه اینطور نوشته شود:
کارگروه بین‌المللی شبکه‌سازی (INWG) گروهی از محققان برجسته علوم کامپیوتر در دهه ۱۹۷۰ بود که استانداردها و پروتکل‌هایی را برای شبکه‌سازی کامپیوتری مورد مطالعه قرار دادند و به توسعه آن کمک کردند. این گروه در سال ۱۹۷۲ به عنوان یک گروه غیررسمی به منظور بررسی مسائل فنی مرتبط با اتصال شبکه‌های متفاوت راه‌اندازی شد و در اواخر همان سال، کمیته فرعی فدراسیون بین‌المللی پردازش اطلاعات شد. ایده‌هایی که توسط اعضای این گروه مطرح و توسعه داده شد، تاثیر به سزایی در ارائه پروتکل اصلی، یعنی «پروتکلی برای ارتباطات درونی شبکه بسته» داشت که در سال ۱۹۷۴، توسط باب کان و وینتون سرف ارائه شد.
کارگروه بین‌المللی شبکه‌سازی در اکتبر ۱۹۷۲ در کنفرانس بین‌المللی ارتباطات کامپیوتری که در واشینگتن، دی.سی. برگزار شد شکل گرفت. هدف از ایجاد آن، مطالعه و توسعه پروتکل‌ها و استانداردها ارتباطی برای اتصال شبکه‌های کامپیوتری بود. این گروه از «کارگروه شبکه‌سازی» آرپانت الگوبرداری شد که توسط استیو کراکر ایجاد شده بود.
وینتون سرف، ریاست این کارگروه بین‌المللی (INWG) را بر عهده داشت و سایر اعضای فعال آن، الکس مک‌کنزی، دونالد دیویس، راجر اسکنتلبری، لوئی پوزان و هوبرت زیمرمن بودند. این محققان، نمایندگانی بودند از سوی آرپانت آمریکایی، پروژه سیکلادز فرانسوی، تیم بریتانیایی که بر روی شبکه آزمایشگاه ملی فیزیک کار می‌کردند و شبکه انفورماتیک اروپا.
این گروه حدود ۱۰۰ عضو داشت که نام برخی در زیر آمده است:
خط لوله کراسرودز () یک خط لوله انتقال گاز طبیعی است که گاز را از ایندیانا به اوهایو می‌آورد. این خط لوله متعلق به ترانس‌کانادا است. کد کمیسیون فدرال رگولاتوری انرژی آن ۱۲۳ است.
پسر جهنمی: شمشیر طوفان (به انگلیسی: Hellboy: Sword of Storms) یک انیمیشن ویدئویی در ژانر اکشن و ماجراجویی به کارگردانی تد استونز است که در سال ۲۰۰۶ میلادی به صورت دی‌وی‌دی منتشر شد. این انیمیشن بر پایه کمیک بوک های پسر جهنمی نوشته مایک میگنولا می‌باشد. این انیمیشن در سال ۲۰۰۷ نامزد دریافت جایزه آمی شد.
یک سامورایی در ژاپن به همراه شمشیر خود به جنگ جادوگران می‌رود و آنان را در داخل شمشیر زندانی می‌کند. پس از سال ها جادوگران، جسم یک دانشمند را تسخیر می‌کنند تا جلوی پسر جهنمی را بگیرند و...
دنباله این انیمیشن به نام "" در سال ۲۰۰۷ منتشر شد.
رزین‌های فنول فرمالدئید (PF) یا رزین‌های فنولیک (همچنین فنوپلاست نیز نامیده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌شوند) پلیمرهای مصنوعی هستند که از واکنش ‌‌‌‌‌‌‌فنول یا ‌‌‌‌‌‌‌فنول جایگزین شده با فرمالدئید به دست‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌آیند. فنول فرمالدئیدها که به عنوان پایه باکلیت استفاده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند و اولین رزین‌های مصنوعی تجاری (پلاستیک) هستند. آنها به طور گسترده برای تولید محصولات قالب گیری شده مانند توپ‌های بیلیارد ،‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌زهای آزمایشگاهی و به عنوان پوشش و چسب استفاده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند. از فنول فرمالدئیدها برای ساخت بردهای مدار استفاده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شد، اما هم اکنون تا حد زیادی توسط رزین‌های اپوکسی و پارچه‌های فایبرگلاس جایگزین شده اند، مانند مواد سازنده‌ی برد مدار FR-4 که در برابر آتش و حرارت مقاوم است.
برای تولید ‌‌‌‌‌‌‌فنول فرمالدئید‌ها دو روش اصلی وجود دارد. روش اول به این شکل است که به طور مستقیم ‌‌‌‌‌‌‌فنول و فرمالدئید با یکدیگر واکنش‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌دهند تا یک پلیمر شبکه گرما سخت را تولید کنند. در روش دوم فرمالدئید را برای تولید یک پیش پلیمر به نام نوولاک جمع‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌کنند سچس قالب گیری صورت‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌گیرد و در مرحله بعد با افزودن مقداری فرمالدئید دیگر حرارت داده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود (اصطلاحاً پخته‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود). A. Gardziella, L.A. Pilato, A. Knop, Phenolic Resins: Chemistry, Applications, Standardization, Safety and Ecology, 2nd edition, Springer, 2000 Wolfgang Hesse "Phenolic Resins" in Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry, 2002, Wiley-VCH, Weinheim. . تنوع زیادی در مواد تولیدی و مواد ورودی وجود دارد که برای تولید طیف گسترده‌‌‌‌‌‌‌ای از رزین‌ها استفاده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود.
رزین‌های ‌‌‌‌‌‌‌فنول فرمالدئید، به عنوان یک گروه (زنجیره یا شبکه)، توسط یک واکنش پلیمریزاسیون پله ایی تشکیل‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند که این واکنش‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌تواند توسط اسید یا باز کاتالیز شود(سرعت واکنش کنترل‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود) . به این دلیل که فرمالدئید عمدتاً در محلول به عنوان متعادل کننده‌ی دینامیکی الیگومرهای متیلن گلیکول وجود دارد، غلظت بخش "واکنش پذیر" فرمالدئید به دما و pH بستگی دارد.
‌‌‌‌‌‌‌فنول و فرمالدئید با یکدیگر در محل‌های ارتو و پارا (بخش‌های 2، 4 و 6) واکنش‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌دهند و در این واکنش تا 3 واحد فرمالدئید‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌تواند به حلقه متصل شود. در تمام واکنش اولیه هیدروکسی متیل ‌‌‌‌‌‌‌فنول تشکیل‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌دهد:
<chem>HOC6H5 + CH2O -> HOC6H4CH2OH </chem>
گروه هیدروکسی متیلی قادر به واکنش با بخش‌های ارتو یا پارای آزاد است. همچنین این گروه‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌تواند با گروه هیدروکسی متیل دیگری واکنش دهد. اولین واکنش یک پل متیلن ایجاد‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌کند و واکنش دوم یک پل اتری را تشکیل‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌دهد:
<chem>HOC6H4CH2OH + HOC6H5 -> (HOC6H4)2CH2 + H2O</chem>
دی فنول (که گاهی اوقات "دایمر" نامیده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود) بیسفنول F نامیده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود که یک مونومر مهم در تولید رزین‌های اپوکسی است. Bisphenol-F‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌تواند تولید الیگومرهای تری و تترا و ‌‌‌‌‌‌‌فنول بالاتر را بیشتر به هم پیونددهد.
نوولاک‌ها یک نوع از رزین‌های فنول فرمالدئیدی هستند که در این نوولاک‌ها نسبت مولی فرمالدئید به فنول کمتر از یک است. به جای خود فنول، آنها معمولا توسط کرزول‌ها (متیل ‌‌‌‌‌‌‌فنول‌ها) تولید‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند. پلیمریزاسیون توسط کاتالیزورهای اسیدی مانند اسید سولفوریک، اگزالیک اسید، هیدروکلریک اسید و در مواقع کمی توسط اسید سولفونیک به پایان‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌رسد. واحدهای فنولی معمولاً توسط گروه‌های متیلن یا اتر به هم وصل‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند. وزن مولکولی آنها بسیار پایین است که حدوداً 10 تا 20 واحد ‌‌‌‌‌‌‌فنول‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌باشد. پلیمر به دست آمده گرمانرم است و برای تشکیل یک ترموست به یک عامل پخت یا سخت کننده نیاز است.
هگزامتیلن تترامین سخت کننده‌‌‌‌‌‌‌ای است که به نوولاک متصل کننده وصل‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود و در دمای بالاتر از 90 درجه سانتی گراد، پل‌های آمینه متیلن و دی متیلن را تشکیل‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌دهد. رزوله‌ها نیز به عنوان یک عامل پخت (سخت کننده) برای رزین‌های نوولاک استفاده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند. در تمام موارد، عامل پخت منبعی از فرمالدئید است که پل‌هایی را بین زنجیره‌های نوولاک ایجاد کرده و در نهایت سیستم را کاملاً به هم متصل ‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌‌سازد. A. Gardziella, L.A. Pilato, A. Knop, Phenolic Resins: Chemistry, Applications, Standardization, Safety and Ecology, 2nd edition, Springer, 2000
نوولاک‌ها کاربردهای متعددی به عنوان چسبنده لاستیک، رزین با دمای بالا، چسب برای مواد نسوز(دارای پیوند کربنی) مانند ترمزهای کربنی، مواد مقاوم در برابر نور و به عنوان یک عامل پخت برای رزین‌های اپوکسی دارد.
رزین‌های ‌‌‌‌‌‌‌فنول فرمالدئید پایه‌ی کاتالیز شده با نسبت فرمالدئید به ‌‌‌‌‌‌‌فنول بیشتر از یک (معمولاً در حدود 1.5) ساخته‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند. به این نوع رزین‌ها رزوله‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌گویند. فنول، فرمالدئید، آب و کاتالیزور با توجه به رزینی که قرار است تشکیل شود به مقدار دلخواه مخلوط‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند و سپس حرارت داده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند.در قسمت اول واکنش، در دمای حدوداً 70درجه سانتی گراد انجام‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود و یک ماده‌ی چسبنده و ضخیم قهوه‌‌‌‌‌‌‌ای مایل به قرمز را تشکیل‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌دهد که بدون گروه‌های هیدروکسی متیل و بنزیل اتر است.
سرعت واکنش پایه کاتالیز در ابتدا با pH افزایش‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌یابد و حدوداً در pH 10 به حداکثر‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌رسد. گونه فعال آنیون فن اکسید (<chem>C6H5O-</chem>) است که توسط پروتئین زدایی ‌‌‌‌‌‌‌فنول تشکیل شده است. بار منفی روی حلقه معطر جابجا‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود و بخش‌های 2، 4 و 6 را فعال‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌کند که در نهایت باعث‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود با فرمالدئید واکنش دهند.
گرما سخت بودن هیدروکسی متیل فنول‌ها باعث‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود در دمای حدود ۱۲۰ درجه‌ی سانتی گراد با گروه‌های متیل و متیلن که جایگزین گروه‌های آب حذف شده شدند اتصال بر قرار کند. در این مرحله رزین یک شبکه سه بعدی است که نمونه‌‌‌‌‌‌‌ای از رزین‌های ‌‌‌‌‌‌‌فنولی پلیمریزه شده است. اتصال‌های زیاد سبب‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود که این نوع رزین ‌‌‌‌‌‌‌فنولی سختی، پایداری حرارتی خوب و نفوذناپذیری شیمیایی داشته باشد. رزوله‌ها به عنوان رزین‌های "یک مرحله‌ای" نامیده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند زیرا برخلاف نوولاک‌ها که یک رزین "دو مرحله ای" هستند، بدون اتصال دهنده پخت‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند.
رزوله‌ها جزو مواد اصلی رزین پلیمری هستند که به طور گسترده ایی برای چسباندن مصالح ساختمانی استفاده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند. همچنین تخته‌های چندلایه‌ی بیرونی، تخته‌های رشته‌‌‌‌‌‌‌ای جهت دار (OSB)، لمینت مهندسی شده با فشار بالا جزو کاربردهای رزوله‌ها هستند.
زمانی که نسبت مولی فرمالدئید به ‌‌‌‌‌‌‌فنول به عدد یک‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌رسد، در تئوری هر ‌‌‌‌‌‌‌فنول از طریق پل‌های متیلن به یکدیگر متصل‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند و یک مولکول واحد تولید‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌کند و سیستم کاملاً به هم متصل‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود. به همین دلیل است که نوولاک‌ها (F:P <1) بدون افزودن موادی که سبب اتصال‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود سخت نمی‌شوند ولی رزوله‌های با فرمول F:P >1 سخت‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌شوند.
رزین‌های فنولی در اکثر محصولات صنایع مختلف یافت‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود. لمینت‌های فنولی با آغشته کردن یک یا چند لایه از مواد پایه مانند کاغذ، فایبرگلاس یا پنبه به رزین فنولیک و لمینت کردن مواد پایه و آغشته شده تحت فشار و گرما ساخته‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند. رزین در طی این فرآیند به طور کامل پلیمریزه‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود و ماتریس پلیمری ترموست را تشکیل‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌دهد. انتخاب مواد اولیه و پایه به کاربرد محصول نهایی بستگی دارد. فنول‌های کاغذ در ساخت قطعات الکتریکی مانند تخته‌های پانچ، لمینت‌های خانگی و در پنل‌های کامپوزیت کاغذی استفاده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود. فنولیک‌های شیشه به ویژه برای استفاده در بازار بلبرینگ‌های با سرعت بالا مناسب هستند.‌‌‌‌‌‌‌‌‌ میکروبالون‌های فنولی برای کنترل چگالی استفاده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند.رزین فنولی عامل اتصال در لنت ترمز معمولی (ارگانیک)، کفشک ترمز و دیسک‌های کلاچ است. کاغذ چسبانده شده با رزین مصنوعی که از رزین فنولیک و کاغذ ساخته شده است، برای ساخت کانترها استفاده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود. یکی دیگر از کاربردهای رزین‌های فنولیک ساخت دوروپلاست است که در خودروهای ترابانت استفاده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود.
از رزین‌های فنولی‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌توان در ساخت پوسته‌ی خارجی و چندلایه‌ی لوله‌های ضد آب و جوش (WBP) استفاده کرد، زیرا رزین‌های فنولی نقطه ذوب ندارند و تنها نقطه تجزیه در منطقه دمایی و بالاتر دارند.
همچنین‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌توان از رزین فنولیک به عنوان چسب(پیونده) در قطعاتی که صدا‌ها و نویزهای بیرونی در بلندگوها را از بین‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌برد استفاده کرد. یکی از مواد پایه این قطعات پارچه است.
توپ‌های بیلیارد نیز از رزین‌های فنولی ساخته‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌شوند، برخلاف پلی‌استرهایی که در قطعات ارزان‌تر استفاده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌شوند.
می توان از رزین فنولی تقویت شده با الیاف نیز استفاده کرد زیرا ضریب انبساط حرارتی آنها با آلومینیوم مورد استفاده برای سایر قسمت‌های یک سیستم مطابقت دارد، مانند سیستم‌های کامپیوتری اولیه
J. G. Ferguson, W. E. Grutzner, D. C. Koehler,
R. S. Skinner, M. T. Skubiak, and D. H. Wetherell.
"No. 1 ESS Apparatus and Equipment".
The Bell System Technical Journal.
p. 2417.
هان ون‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌گرن ، جاعل نقاشی هلندی، قبل از پختن بوم تمام شده، ‌‌‌‌‌‌‌فنول فرمالدئید را با رنگ‌های روغنی خود مخلوط کرد تا خشک شدن رنگ را در طول قرن‌ها تقلبی کند.
فنول فرمالدئید توسط قارچ سفید پوسیدگی "" تجزیه‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود.
امیرعباس ربیعی فارغ التحصیل سال ۱۳۹۷، مقطع کارشناسی ارشد از دانشگاه صدا و سیماست و عنوان پایان نامه وی "چگونگی بازتاب وقایع سیاسی انقلاب اسلامی ایران، در درام سریال های ارمغان تاریکی، پروانه و نفس به کارگردانی جلیل سامان" می باشد.
امیرعباس ربیعی کارگردان و نویسنده ایرانی است. او تاکنون دو فیلم سینمایی لباس شخصی و ضد را کارگردانی کرده‌است.
پسر جهنمی: خون و آهن (به انگلیسی: Hellboy: Blood and Iron) یک انیمیشن ویدئویی در ژانر اکشن و ماجراجویی به کارگردانی ویکتور هوک است که در سال ۲۰۰۷ میلادی به صورت دی‌وی‌دی منتشر شد. این انیمیشن بر پایه کمیک بوک های پسر جهنمی نوشته مایک میگنولا می‌باشد.
این انیمیشن دنباله انیمیشن "" می‌باشد.
خط لوله ایروکوا () (همچنین به عنوان سیستم انتقال گاز ایروکوا شناخته می‌شود) یک خط لوله انتقال گاز طبیعی است که گاز را از شرق کانادا به منطقه نیویورک می‌رساند.
خط لوله ایروکوا متعلق به ترانس‌کانادا، دومینیون ریسورسس، کی‌اسپن، نیوجرسی ریسورسز و آوانگرید است. کد کمیسیون فدرال رگولاتوری انرژی آن ۱۱۰ است.
فلز پرکننده به فلزی گفته می‌شود که در زمان ایجاد اتصال از طریق جوشکاری، لحیم‌کاری سخت یا لحیم‌کاری معمولی اضافه می‌شود.
آلیاژهایی که ترکیب یوتکتیک دارند، از دیگر آلیاژهای مشابه دارای دمای ذوب پایین‌تری هستند و عموماً استحکام بالاتری را به نسبت بقیه را ارائه می‌دهند. به همین دلیل عموماً این آلیاژها به عنوان فلز پرکننده در فرآیندهای لحیم کاری نرم و لحیم کاری سخت استفاده می‌شوند.
فرآیندهای لحیم کاری سخت و لحیم کاری معمولی متکی به فلزی پرکننده هستند که به محل اتصال اضافه شده تا اتصال بین قطعات فلز پایه را تشکیل‌دهد. لحیم کاری نرم (معمولی) از فلز پرکننده‌ای استفاده می‌کند که دمای ذوب پایین‌تری نسبت به قطعه کار اصلی دارد، که اغلب آلیاژی از نوع آلیاژ لحیم‌کاری سرب-قلع است. لحیم کاری سخت از پرکننده با دمای ذوب بالاتر استفاده می‌کند؛ دمایی که ممکن است به دمای ذوب فلز پایه نیز نزدیک شود. به خاطر این اختلاف دمای پایین میان دمای ذوب فلز پایه و فلز پرکننده، ممکن است آلیاژی یوتکتیت میان فلز پرکننده و فلز پایه تشکیل شود.
در فرایند لحیم کاری سخت، به‌طور معمول از آلیاژ مس-روی استفاده می‌شود. حدود ۵۰ تا ۵۵ درصد این آلیاژ را مس و مابقی آن را نیز روی تأمین می‌کند. این آلیاژ ماده‌ای مؤثر جهت اتصال فولادها، چدن، برنج و مس می‌باشد. اتصال ایجاد شده به وسیله این آلیاژ در طی فرایند لحیم‌کاری سخت، استحکامی نزدیک به فلز پایه را دارا می‌باشد.
آلیاژهای پرکننده نقطه ذوب پایین‌تری نسبت به فلز پایه دارند، به همین دلیل می‌توان با افزایش دمای تمام مجموعه، اتصالات مدنظر ایجاد شوند؛ بدون اینکه بقیه قسمت‌های مجموعه ذوب شوند. اتصالات پیچیده، معمولاً برای ساخت جواهرات یا دیگ‌های بخار، ممکن است به صورت مرحله‌ای ساخته شوند و به ترتیب از فلزات پرکننده با نقطه ذوب‌های به تدریج پایین‌تر استفاده شود؛ بنابراین اتصالات اولیه با حرارت دادن‌های ثانویه از بین نمی‌روند.
فرآیندهای جوشکاری در دمای نزدیک به دمای ذوب فلز پایه انجام می‌شود؛ که فلز پایه خود نیز باید به دمای ذوب رسیده و شروع به ذوب کند. آنها معمولاً به توزیع گرمایی دقیق تر از یک مشعل کوچک نیاز دارند، زیرا در این فرایند ذوب شدن تمامی قطعه به وسیله محدود کردن نقطه اعمال گرما انجام می‌شود؛ نه محدود کردن حداکثر میزان گرمای داده شده به قطعه. در صورت استفاده از فلز پرکننده، آلیاژ و نقطه ذوب آن مشابه فلز پایه است.
همگی فرآیندهای جوشکاری نیازی به فلز پرکننده ندارند. فرآیندهای جوشکاری خودزا تنها نیاز به ذوب بخشی از فلز پایه موجود را دارند، به شرط اینکه قبل از جوشکاری، محل اتصال به صورت مکانیکی به یکدیگر نزدیک شده باشند. جوشکاری فورج یا چکشی از چکش کاری برای بستن محل اتصال داغ استفاده کرده و حرارت اتصال را نیز به صورت موضعی نیز افزایش می‌دهد.
بسیاری از فرآیندهای جوشکاری گاز، مانند سوزاندن سرب، معمولاً خودزا هستند و تنها زمانی که فاصله‌ای برای پر شدن وجود داشته باشد، یک سیم پرکننده جداگانه از همان فلز اضافه می‌شود. بعضی از فلزات، مانند سرب یا آلیاژهای بریمابرایت آلومینیوم، از نوارهای برش خورده از همان فلز به عنوان پرکننده استفاده می‌کنند. فولادها معمولاً با یک آلیاژ پرکننده که به‌طور اختصاصی برای این منظور ساخته شده‌است، جوش داده می‌شوند. برای جلوگیری از زنگ‌زدگی در انبار، این سیم‌ها اغلب دارای اندکی پوشش مسی هستند.
در جوشکاری قوسی الکتریکی، کاربرد میله پرکننده عمدتاً به عنوان یک الکترود مصرفی است که همچنین باعث تولید گرما را در قطعه کار نیز می‌شود. گرمای حاصل از تخلیه الکتریکی گرمایی را فراهم می‌کندکه هم باعث ذوب الکترود شده و هم باعث گرم شدن فلز پایه می‌شود.
جوشکاری تیگ یک فرایند جوشکاری الکتریکی است که برای تأمین گرما از یک الکترود تنگستن مصرف نشونده استفاده می‌کند و میله پرکننده نیز به صورت دستی اضافه می‌شود. به عنوان یک فرایند، می‌توان این جوشکاری را شبیه به جوشکاری گازی در نظر گرفت؛ تنها با این تفاوت که منبع حرارت متفاوتی دارند.
تخصصی‌ترین استفاده برای فلز پرکننده، زمانی است که فلزی متفاوت را تعمداً روی فلز پایه رسوب می‌دهند. این فرایند اغلب برای ابزارهای حفاری سخت کاری شده یا دندانه‌های سطل حفاری انجام می‌شود. در این فرایند، آلیاژی سخت، اما گران‌تر و گاهی شکننده‌تر از فلز پایه، روی سطوح ساییده شونده ابزارهای فولادی ملایم رسوب داده و فلز سخت‌کاری شده مقاومت به سایش بالاتری از فلز پایه از خود نشان می‌دهد.
چهار نوع فلز پرکننده وجود دارند: الکترودهای پوشش‌دار، سیم یا میله الکترود لخت(برهنه)، سیم الکترود لوله‌ای، و شار جوش. گاهی اوقات الکترودهای غیر مصرفی نیز در این تقسیم بندی گنجانده می‌شوند، اما از آنجایی که این فلزات در فرآیند جوشکاری مصرف نمی‌شوند، معمولاً در این تقسیم‌بندی آورده نمی‌شوند.
الکترودهای پوشش‌دار به‌طور گسترده در جوشکاری قوسی فلزی پوشش‌دار استفاده می‌شوند و عامل اصلی محبوبیت الکترودهای پوشش‌دار نیز این فرایندها هستند.
سیم‌های الکترود لخت در فرآیندهای جوشکاری قوسی فلزی گاز و میله‌های الکترود لخت در فرآیندهای جوشکاری قوسی گاز تنگستن استفاده می‌شوند.
سیم‌های الکترود لوله‌ای در جوشکاری قوس الکتریکی با مفتول تو پودری استفاده می‌شوند.
یک «شار» در تعریف جوشکاری، به ماده‌ای اطلاق می‌شود که در فرایند استفاده می‌شود تا از ایجاد اکسیدها یا دیگر آلاینده‌ها جلوگیری کند یا آن‌ها را حل‌کند و فرایند حذفشان را تسریع کند. در هنگام جوشکاری، شار ذوب می‌شود و تبدیل به یک خاکستر مایع می‌شود. این خاکستر، فرایند را پوشش می‌دهد و همچنین از فلز ذوب شده در هنگام جوش محافظت می‌کند. هرچند این خاکستر در زمان سرد شدن، سخت می‌شود و باید بعد از فرایند خرد یا از روی سطح با برس‌کاری حذف شود.
شار همچنین چند عملکرد دیگر نیز دارد: ۱) یک اتمسفر محافظ برای جوشکاری فراهم می‌کند، ۲) قوس الکتریکی را پایدار می‌کند، ۳) پاشش را کاهش می‌دهد.
شار جوش در جوشکاری زیر آب استفاده می‌شود.
آهنگران شهری در ولایت تاشکند کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۱۶ میلادی، ۳۳٬۸۰۰ نفر جمعیت داشته‌است.SHAHARLAR GEOGRAFIYASI
خط لوله میسیسیپی کنیون () یک خط لوله انتقال گاز طبیعی است که گاز را از منطقه دریایی میسیسیپی کنیون در خلیج مکزیک به لوئیزیانا می‌رساند.https://web.archive.org/web/20080918205045/http://www.enbridgeus.com/Main.aspx?id=556&tmi=156&tmt=4 این خط لوله در اکتبر ۱۹۹۶ راه‌اندازی شد. این خط لوله متعلق به انبریج است.
طول خط لوله است. قطر آن و ظرفیت ۸ میلیارد متر مکعب گاز طبیعی در سال است.https://infopost.enbridge.com/InfoPost/MCGPHome.asp?Pipe=MCGP
آفند۲۰۲۲ دونتسک یک آفند موشکی در مرکز دونتسک اوکراین در جریان تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ بود که به ادعای مقامات جمهوری خلق دونتسک توسط نیروهای اوکراینی انجام شده‌است اما اوکراین آن را رد می‌کند. این آفند در حدود ساعت ۱۱:۳۱ به زمان محلی در ۱۴ مارس ۲۰۲۲ رخ داد که خیابان دانشگاه یونیورسیتسکایا و خیابان آرتیوما در مرکز دونتسک هدف قرار داده شدند. اوکراین گفت این موشک توسط پدافند هوایی سرنگون شده‌است. نخستین اطلاعات ارائه شده توسط مقامات اوکراین نشانگر آن است که در این آفند ۲۰ غیرنظامی کشته و ۹ نفر زخمی شدند. این آمار سپس به ۲۳ کشته و ۲۸ زخمی تغییر پیدا کرد.
مقامات اوکراینی انجام این حمله را رد کردند. لئونید ماتیوخین، سخنگوی ارتش اوکراین گفت که این موشک که کلاهک جنگی جابه‌جا می‌کرد، در واقع یک موشک روسی بوده‌است."Russia accuses Kyiv of deadly missile attack on Donetsk". "the Guardian". 2022-03-14. Retrieved 2022-04-22. مقامات جمهوری دموکراتیک روسیه گفتند که این حمله توسط سامانه موشکی تاکتیکی توچکا-یو مورد استفاده نیروهای اوکراینی انجام شده‌است که توسط نیروهای مسلح اوکراینسرنگون شده‌است.
یک تحلیلگر از تیم اطلاعاتی کانفلیکت، یک سازمان ناوابسته پژوهشی، در مصاحبه ای گفت که به نظر می‌رسد این موشک از قلمرو تحت کنترل روسیه بلند شده. او سرنگونی موشک توسط سامانه پدافندی را رد کرد.
نگهبان شب یک فیلم دلهره‌آور و ترسناک آمریکایی محصول سال ۱۹۹۷ به کارگردانی اوله بورندال با بازی ایوان مک‌گرگور، پاتریشا آرکت، جاش برولین و نیک نولتی است. این یک بازسازی از فیلم دانمارکی نگهبان شب (فیلم ۱۹۹۴) محسوب می‌شود.
«مارتین بلز» دانشجوی وکالت شغلی به عنوان نگهبان شب در یک سردخانه به دست می‌گیرد. «مارتین» متوجه سرنخهایی می‌شود که او را به عنوان مظنون قتل‌هایی سریالی معرفی می‌کند و…
پس از موفقیت نسخه اصلی در سال ۱۹۹۴ که مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، کارگردان اوله بورندال توسط کمپانی دایمنشن فیلمز استخدام شد تا به ایالات متحده بیاید و فیلم را بازسازی کند. فیلمبرداری اصلی برای بازسازی در کالور سیتی، کالیفرنیا انجام شد. و یک سال طول کشید تا به دلیل یک سری نمایش‌های آزمایشی و فیلم‌برداری مجدد که میرامکس سفارش داده بود، تکمیل شود. تغییرات ایجاد شده توسط میرامکس در برش تمام شده شامل کاهش نقش دوست دختر جیمز ماری، و افزودن یک «صحنه پایانی رضایت بخش تر» بود. بورندال ادامه داد که تصویربرداری واقعی خودم فوق‌العاده بود، همه چیز کاملاً خوب بود، و من آزاد بودم هر کاری که می‌خواستم انجام می‌دادم اما همه چیز ناگهان در مرحله پس از تولید بسیار پیچیده شد.
جنگ داخلی عراق یک جنگ داخلی بود که عمدتاً بین دولت عراق همراه با نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا و گروه‌های مسلح فرقه‌ای مختلف، عمدتاً القاعده در عراق و ارتش مهدی، از سال۲۰۰۶ تا۲۰۰۸ درگرفت.در فوریه۲۰۰۶، تنش‌های فرقه‌ای در عراق پس از بمباران حرم العسکری (که یکی از مقدس‌ترین اماکن در اسلام شیعه محسوب می‌شود) توسط سازمان سنی القاعده در عراق به یک جنگ داخلی تمام عیار تبدیل شد. این امر موجی از انتقام‌جویی‌های شبه‌نظامیان شیعه را علیه غیرنظامیان سنی و به دنبال آن حملات متقابل سنی‌ها به غیرنظامیان شیعه به راه انداخت.
در ۱۰ ژانویه ۲۰۰۷، رئیس‌جمهور جورج دبلیو بوش در یک سخنرانی خطاب به مردم آمریکا اظهار داشت که "۸۰ درصد خشونت‌های فرقه ای عراق در فاصله پایتخت رخ می‌دهد. این خشونت،بغداد را به بخش‌های فرقه‌ای تقسیم می‌کند و اعتماد همه عراقی‌ها را متزلزل می‌کند.». درگیری در طول چند ماه بعد تشدید شد تا اینکه در اواخر سال۲۰۰۷، برآورد اطلاعات ملی این درگیری را دارای عناصر جنگ داخلی توصیف کرد. در سال۲۰۰۸ با افزایش نیروهای آمریکایی، خشونت به طور چشمگیری کاهش یافت. با این حال، شورش‌های القاعده در عراق به دنبال خروج ایالات متحده از این کشور در اواخر سال۲۰۱۱ همچنان گریبانگیر این کشور بود.در ژوئن ۲۰۱۴،دولت اسلامی عراق و شام، جانشین القاعده در عراق، حمله نظامی بزرگی را در عراق آغاز کرد و خلافت اسلامی خودخوانده جهانی را اعلام کرد که منجر به جنگی تمام عیار عمدتاً بین عراق و داعش از سال۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ شد که در نهایت عراق پیروزی کامل خود را در برابر گروه تروریستی اعلام کرد.
در اکتبر ۲۰۰۶،دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان(UNHCR) و دولت عراق تخمین زدند که بیش از ۳۷۰۰۰۰ عراقی از زمان بمباران مسجد العسکری در سال۲۰۰۶ آواره شده‌اند و تعداد کل پناهندگان عراقی را به بیش از این افزایش داد. بیش از ۱٫۶ میلیون تا سال۲۰۰۸، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل تخمین پناهندگان را در مجموع به ۴٫۷میلیون نفر (حدود ۱۶درصد از جمعیت) رساند. تعداد پناهندگان در خارج از کشور ۲میلیون نفر (تعدادی نزدیک به پیش‌بینی‌های سیا) و تعداد آوارگان داخلی ۲٫۷میلیون نفر بود.UNHCR – Iraq: Latest return survey shows few intending to go home soon . صلیب سرخ در سال۲۰۰۸ اعلام کرد که وضعیت بشردوستانه عراق یکی از بحرانی‌ترین وضعیت‌ها در جهان است و میلیون‌ها عراقی مجبور به تکیه بر منابع آب ناکافی و بی کیفیت هستند.
بر اساس فهرست کشورهای شکست خورده، که توسط مجله فارین پالیسی و صندوق صلح، تهیه شده، عراق یکی از ۵ کشور بی‌ثبات برتر جهان از سال۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ استFund for Peace. Archived from the original on 19 June 2008. Retrieved 24 June 2008.یک نظرسنجی از کارشناسان ارشد سیاست خارجی ایالات متحده که در سال۲۰۰۷ انجام شد نشان داد که طی ۱۰سال آینده، تنها ۳درصد از کارشناسان معتقد بودند که ایالات متحده می‌تواند عراق را به «چشمه دموکراسی» بازسازی کند و ۵۸٪ از کارشناسان معتقد بودند که سنی-شیعه تنش در خاورمیانه به طرز چشمگیری افزایش خواهد یافت. دو نظرسنجی از آمریکایی‌ها که در سال۲۰۰۶ انجام شد نشان داد که بین ۶۵ تا ۸۵ درصد معتقد بودند که عراق درگیر جنگ داخلی است. با این حال، یک نظرسنجی مشابه از عراقی‌ها که در سال۲۰۰۷ انجام شد، نشان داد که ۶۱٪ معتقد نیستند که در یک جنگ داخلی هستند.
گروه‌های زیادی شورش عراق را تشکیل دادند که به صورت تکه‌تکه در واکنش به رویدادهای محلی، به ویژه درک ناتوانی ارتش ایالات متحده در کنترل عراق، به وجود آمد. از آغاز سال۲۰۰۵، نیروهای شورشی در اطراف چندین جناح اصلی، از جمله ارتش اسلامی در عراق و انصار السنه، متحد شدند. از توجیه مذهبی برای حمایت از اقدامات سیاسی این گروه‌ها و نیز پایبندی آشکار به سلفی گری استفاده شد و کسانی که مخالف جهاد بودند را به عنوان بی ایمان معرفی کردند. این رویکرد در افزایش خشونت فرقه ای نقش داشت. ارتش ایالات متحده همچنین معتقد بود که بین۵ تا ۱۰درصد از نیروهای شورشی عرب غیر عراقی هستند.
شبه‌نظامیان مستقل شیعه خود را حول ایدئولوژی فرقه‌ای می‌دانستند و سطوح مختلفی از نفوذ و قدرت را در اختیار داشتند. برخی از شبه نظامیان در تبعید تأسیس شدند و تنها پس از سرنگونی صدام حسین به عراق بازگشتند، مانند سازمان بدر. برخی دیگر از زمان فروپاشی دولت ایجاد شدند، که بزرگترین و یکنواخت‌ترین آنها ارتش مهدی بود که توسط مقتدی صدر تأسیس شد و تصور می‌شد حدود ۵۰۰۰۰ جنگجو دارد.
حملات به اهداف غیرنظامی و غیرنظامی به‌طور جدی در اوت۲۰۰۳ به عنوان تلاشی برای ایجاد هرج و مرج و اختلافات فرقه ای آغاز شد. تلفات عراق طی چند سال آینده افزایش یافت.
حملات بمب‌گذاری‌شده به غیرنظامیان معمولاً مکان‌های شلوغی مانند بازارها و مساجد در شهرها و مناطق شیعه‌نشین را هدف قرار می‌دهند.AFP: Bomb attack kills more than 40 near Iraq Shiite shrine
برای مثال، بمب‌گذاری‌های ۲۳ نوامبر ۲۰۰۶ در شهر صدر حداقل ۲۱۵ نفر را کشت و صدها نفر دیگر را در ناحیه شهر صدر بغداد مجروح کردند که جرقه‌های حملات تلافی‌جویانه را برانگیخت، و بمب‌گذاری در بازار بغداد در ۳ فوریه ۲۰۰۷ حداقل ۱۳۵ کشته و بیش از ۳۰۰ زخمی برجای گذاشت. بمب‌گذاری‌های هماهنگ شده در ۲ مارس ۲۰۰۴ عاشورای عراق (شامل بمب‌گذاری‌های خودرو، بمب‌گذاران انتحاری و حملات خمپاره‌ای، نارنجکی و راکتی) حداقل ۱۷۸نفر را کشت و حداقل ۵۰۰نفر را مجروح کرد.
از اوت ۲۰۰۳،خودروهای بمب‌گذاری شده به‌طور فزاینده ای به عنوان سلاح توسط ستیزه‌جویان سنی، عمدتاً افراط گرایان القاعده استفاده می‌شد. خودروهای بمب‌گذاری شده، که در ارتش به عنوان وسایل انفجاری دست‌ساز با وسیله نقلیه (VBIED) شناخته می‌شوند، به عنوان یکی از موثرترین سلاح‌های ستیزه‌جویان ظاهر شدند که نه تنها علیه اهداف غیرنظامی بلکه علیه ایستگاه‌های پلیس و مراکز استخدام عراقی نیز هدف قرار گرفتند.
این بمب‌های دست‌ساز خودرو اغلب توسط افراط گرایان کشورهای مسلمان خارجی با سابقه ستیزه جویانه مانند عربستان سعودی، الجزایر، مصر و پاکستان هدایت می‌شدند.
قتل‌هایی که به سبک جوخه‌های مرگ در عراق انجام می‌شد به روش‌های مختلف انجام می‌شد. آدم‌ربایی، و به دنبال آن شکنجه اغلب شدید (مانند سوراخ کردن پاهای مردم با مته) و قتل به سبک اعدام، گاهی اوقات در ملاء عام (در برخی موارد، سر بریدن)، به عنوان تاکتیک دیگر ظاهر شد. در برخی موارد نوارهای اعدام برای اهداف تبلیغاتی توزیع می‌شد. اجساد معمولاً چند بار در کنار جاده یا مکان‌های دیگر انداخته می‌شدند. چندین قتل‌عام در مقیاس بزرگ نیز وجود داشت، مانند قتل‌عام حی الجهاد که در آن حدود ۴۰ سنی در واکنش به انفجار خودروی بمب‌گذاری شده که منجر به کشته شدن ده‌ها شیعه شد، کشته شدند.
جوخه‌های مرگ اغلب شیعیان ناراضی بودند، از جمله اعضای نیروهای امنیتی، که سنی‌ها را برای انتقام از عواقب شورش علیه دولت تحت سلطه شیعه کشتند.
داده‌های پروژه شمارش بدن عراق نشان می‌دهد که ۳۳درصد از مرگ و میر غیرنظامیان در طول جنگ عراق ناشی از اعدام پس از ربوده شدن یا دستگیر شدن بوده‌است. اینها عمدتاً توسط بازیگران ناشناس از جمله شورشیان، شبه نظامیان فرقه ای و جنایتکاران انجام شد. چنین قتل‌هایی در دوره خشونت‌های فرقه‌ای۲۰۰۶–۲۰۰۷ بسیار بیشتر اتفاق افتاد.The Weapons That Kill Civilians – Deaths of Children and Noncombatants in Iraq, 2003–2008 by Madelyn Hsiao-Rei Hicks, M.D., M.R.C.Psych., Hamit Dardagan, Gabriela Guerrero Serdán, M.A., Peter M. Bagnall, M.Res., John A. Sloboda, Ph.D., F.B.A., and Michael Spagat, Ph.D. "The New England Journal of Medicine"
در ۲۲ فوریه ۲۰۰۶، انفجاری بسیار تحریک‌آمیز در مسجد العسکری در شهر سامرا عراق، یکی از مقدس‌ترین مکان‌های شیعیان، که گمان می‌رود در اثر بمبی که توسط القاعده در عراق کار گذاشته شده بود، روی داد.. اگرچه در این انفجار هیچ آسیبی وارد نشد، اما مسجد به شدت آسیب دید و بمباران منجر به خشونت در روزهای بعد شد. بیش از ۱۰۰جسد با سوراخ گلوله روز بعد پیدا شد و حداقل ۱۶۵نفر گمان می‌رود که کشته شده باشند. پس از این حمله، ارتش ایالات متحده محاسبه کرد که میانگین میزان قتل در بغداد از ۱۱به ۳۳مرگ در روز سه برابر شده‌است.
ده‌ها مسجد عراق پس از آن مورد حمله یا تصرف نیروهای فرقه ای قرار گرفتند. به عنوان مثال، در ۲۵ مارس۲۰۰۷، یک مسجد اهل سنت در شهر هسوه در جنوب عراق به انتقام تخریب یک مسجد شیعیان در شهر در روز قبل به آتش کشیده شد. در چندین مورد کلیساهای مسیحی نیز مورد حمله افراط گرایان قرار گرفتند. بعداً، بمب‌گذاری دیگر العسکری در ژوئن۲۰۰۷ روی داد.
اقلیت مسیحی عراق نیز به دلیل عقاید متضاد کلامی، هدف سنی‌های القاعده قرار گرفت.http://www.thenational.ae/apps/pbcs.dll/article?
برخی از نیروهای عراقی ارتش یا پلیس را ترک کردند و برخی دیگر از خدمت در مناطق متخاصم خودداری کردند. به عنوان مثال، برخی از اعضای یک فرقه از خدمت در محله‌های تحت سلطه فرقه‌های دیگر خودداری کردند.Former CIA Officer Says Iraq Can Be Stabilized By Trained Security Forces PBS "Newshour"همچنین گزارش شده که سربازان کُرد از شمال عراق که اکثراً سنی بودند اما عرب نبودند، ارتش را ترک کردند تا از درگیری داخلی در بغداد جلوگیری کنند.
برای اطلاعات بیشتر در مورد رویدادها در یک سال خاص، به صفحه جدول زمانی مرتبط مراجعه کنید.
تا سال۲۰۰۸، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل تخمین پناهندگان را به ۴٫۷میلیون نفر رساند که ۲ میلیون آواره در داخل و ۲٫۷میلیون آواره خارج از کشور بودند. در آوریل۲۰۰۶، وزارت آوارگان و مهاجرت تخمین زد که «تقریبا ۷۰۰۰۰آواره عراقی، به ویژه از پایتخت، در شرایط وخیم تر زندگی می‌کنند»، به دلیل خشونت‌های فرقه ای مداوم. سازمان ملل گفت که تقریباً ۴۰درصد از طبقه متوسط عراق فرار کرده‌اند. بیشتر آنها از آزار و شکنجه سیستماتیک فرار می‌کردند و تمایلی به بازگشت نداشتند.پناهندگان در فقر فرورفته بودند، زیرا به‌طور کلی از کار در کشورهای میزبان خود منع می‌شدند. مقاله ای در ۲۵می۲۰۰۷ اشاره کرد که در هفت ماه گذشته تنها ۶۹نفر از عراق در ایالات متحده پناهنده شده‌اند.Ann McFeatters: Iraq refugees find no refuge in America.
استفاده از اصطلاح «جنگ داخلی» بحث‌برانگیز بوده‌است و تعدادی از مفسران اصطلاح «درگیری داخلی» را ترجیح می‌دهند. یک نظرسنجی از بیش از ۵۰۰۰شهروند عراقی نشان داد که ۲۷٪از ساکنان عراقی مورد نظر موافق بودند که عراق در یک جنگ داخلی قرار دارد، در حالی که ۶۱٪فکر می‌کردند عراق اینطور نیست. دو نظرسنجی مشابه از آمریکایی‌ها که در سال۲۰۰۶ انجام شد، نشان داد که بین ۶۵تا۸۵درصد بر این باور بودند که عراق درگیر جنگ داخلی است.
در ایالات متحده، این اصطلاح سیاسی شده‌است. معاون رئیس مجلس سنای ایالات متحده، دیک دوربین، در انتقاد از سخنرانی رئیس‌جمهور به ملت توسط جرج دبلیو بوش در ۱۰ ژانویه۲۰۰۷، به «جنگ داخلی در عراق» اشاره کرد.Susan Milligan, "Democrats say they will force lawmakers to vote on increase ".
ادوارد وانگ در ۲۶ نوامبر۲۰۰۶ گزارشی از گروهی از اساتید آمریکایی در دانشگاه استنفورد را نقل کرد مبنی بر اینکه شورش در عراق به تعریف کلاسیک جنگ داخلی تبدیل شده‌است.
خلاصه ای طبقه‌بندی نشده از ۹۰ صفحه برآورد اطلاعات ملی ژانویه۲۰۰۷، با عنوان "چشم‌انداز ثبات عراق: راه چالش‌برانگیز پیش رو"، در مورد استفاده از اصطلاح «جنگ داخلی» موارد زیر را بیان می‌کند:
ژنرال بازنشسته ارتش ایالات متحده، بری مک کافری، گزارشی را در ۲۶ مارس ۲۰۰۷، پس از سفر و تجزیه و تحلیل وضعیت عراق،منتشر کرد. این گزارش وضعیت را «جنگ داخلی درجه پایین» نامیده‌است. در صفحه ۳ گزارش می‌نویسد:
عراق درگیر جنگ داخلی درجه کم است که با کشته شدن ۳۰۰۰ شهروند در ماه به سطوح فاجعه باری بدتر شده‌است. جمعیت در ناامیدی است. زندگی در بسیاری از مناطق شهری اکنون ناامید است. تعداد انگشت شماری از جنگجویان خارجی (۵۰۰+) - و چند هزار عامل القاعده، از طریق بمب‌گذاری‌های انتحاری که مکان‌های مقدس شیعیان و غیرنظامیان بی گناه را هدف قرار می‌دهند، به مبارزه علنی جناحی دامن می‌زنند. از نیروی پلیس به عنوان یک شبه نظامی شیعه که مسئول هزاران قتل غیرقانونی است، بیم آن می‌رود.
مناسبت‌ها:
فیلم های
تاتا ۴۰۷ ()
یک خودروی کامیون سبک است که توسط تاتا موتورز تولید شده‌است. این خودرو که در سال ۱۹۸۶ عرضه شد، تاتا تا سال ۲۰۱۱ بیش از ۵۰۰۰۰۰ دستگاه از این خودرو فروخت. ۴۰۷ دارای بار ۲٫۲۵ تن، طول کلی ۴٫۷ متر و شعاع چرخش ۵٫۵ متر است. این خودرو از مرسدس-بنز هانوماگ مشتق شده‌است.
ایگور کاستیوکویچ ( ; زاده دسامبر ۱۹۷۶، ساراتوف) شخصیت سیاسی روسیه و معاون دومای دولتی هشتم است.
او در سال ۲۰۰۳ در بخش گسترش ورزش در وزارت سیاست‌گذاری جوانان، ورزش و گردشگری استان ساراتوف آغاز به کار کرد. او این پست را برای اینکه رئیس کانون ورزشهای رزمی در استان ساراتوف شود، ترک کرد. از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱، او مدیریت مدرسه ورزشی کودکان و نوجوانان ساراتوف در هنرهای رزمی را بر عهده داشت. در سال‌های ۲۰۱۱–۲۰۲۰، او ریاست شورای ملی آیکیدو روسیه را بر عهده داشت. وی در سال ۲۰۱۷ به عنوان رئیس بخش پروژه‌های جوانان جبهه خلق روسیه منصوب شد. از سپتامبر ۲۰۲۱، او به عنوان معاون دومای دولت هشتم خدمت کرده‌است."Кастюкевич, Игорь Юрьевич" (in Russian). ТАСС Энциклопедия. Retrieved 2022-02-23.
او یکی از اعضای دومای دولتی است که وزارت خزانه داری ایالات متحده در ۲۴ مارس ۲۰۲۲ در پاسخ به حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ تحریم کرد.
در ۱۸ آوریل، پس از اشغال شهر توسط نیروهای روسی در ۲ مارس، کاستیوکویچ به عنوان شهردار "واقعی" خرسون منصوب شد.
باشگاه فوتبال چوکاریچکی () یک باشگاه فوتبال در شهر بلگراد، صربستان است. این باشگاه که در سال ۱۹۲۶ تأسیس شده سابقه یک قهرمانی در جام حذفی فوتبال صربستان را دارد.
خانواده رومانوف امپراتور روسیه (نیکلای دوم روسیه، همسرش الکساندرا فئودورونا، و پنج فرزندشان: اولگا، تاتیانا، ماریا، آناستازیا، و الکسی) توسط انقلابیون بلشویک تحت رهبری یاکوف یوروفسکی به دستور شورای منطقه‌ای اورال در یکاترینبورگ در شب ۱۶–۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۱۸ تیرباران شدند و با سرنیزه کشته شدند. (1925). "Ubiistvo Tsarskoi Sem'i" (Убийство царской семьи). Berlin: Slowo-Verlag. p. 191. در آن شب، همچنین همراهان آن‌ها، یوجین بوتکین پزشک دربار، آنا دمیدوا، الکسی تروپ، و سرآشپز، ایوان خاریتونوف نیز به قتل رسیدند. اجساد آن‌ها سپس به جنگل کوپتیاکی برده شد و آنها به‌وسیلهٔ نارنجک، آتش و اسید، مثله، متلاشی و دفن شدند تا از شناسایی آن‌ها جلوگیری شود.Rappaport, p. 198.
پس از انقلاب فوریه، خانواده رومانوف و خادمان آن‌ها پیش از انتقال به توبولسک، سیبری پس از انقلاب اکتبر، در کاخ الکساندر، زندانی شده بودند. آن‌ها سپس پیش از اعدام در ژوئیهٔ ۱۹۱۸ به خانه‌ای در یکاترینبورگ، در نزدیکی کوه‌های اورال منتقل شدند. بلشویک‌ها در ابتدا فقط مرگ نیکلاس را اعلام کردند. طی هشت سال آینده،Massie, p. 16. رهبری شوروی انبوهی از اطلاعات نادرست و ضد و نقیض مربوط به سرنوشت این خانواده را منتشر کرد،Rappaport, p. 218. از ادعای این که رومانوف‌ها در سپتامبر ۱۹۱۹ توسط انقلابیون جناح چپ به قتل رسیده‌اند، تا این‌که حکومت در آوریل ۱۹۲۲ به‌طور کامل مرگ آن‌ها را انکار کرد. حکومت شوروی سرانجام در سال ۱۹۲۶ به‌دنبال انتشار تحقیقات انجام‌شده در فرانسه در سال ۱۹۱۹ توسط یک مهاجر سفید، این قتل را تصدیق کرد، اما گفت که اجساد نابود شده‌اند و کابینه لنین در این زمینه مسئول نیست.Massie, p. 19. سرپوش گذاشتن شوروی بر این قتل‌ها به شایعات دامن زد و کلاهبرداران مختلفی ادعا کردند که یکی از کودکان رومانوف و از بازماندگان آن‌ها هستند.
محل دفن، در سال ۱۹۷۹ توسط الکساندر آودونین، کارآگاه آماتور کشف شد. اتحاد جماهیر شوروی وجود این بقایا را تا سال ۱۹۸۹ و دورهٔ "گلاسنوست" به‌طور علنی تأیید نکرد.Rappaport, p. 220. هویت بقایای این اجساد، بعداً با تجزیه و تحلیل و تحقیقات پزشکی قانونی و تست دی‌ان‌ای و با کمک کارشناسان انگلیسی تأیید شد. در سال ۱۹۹۸، ۸۰ سال پس از اعدام، بقایای خانوادهٔ رومانوف در یک تشییع جنازهٔ دولتی در کلیسای جامع پیتر و پل در سن پترزبورگ به خاک سپرده شد. در این تشییع جنازه، اعضای کلیدی کلیسای ارتدکس روسیه که در مورد صحت بقایای اجساد، تردید داشتند، شرکت نکردند. در سال ۲۰۰۷، گور دوم کوچک‌تر که حاوی بقایای دو کودک رومانوف گم‌شده از گور بزرگ‌تر بود، توسط باستان‌شناسان آماتور کشف شد. با تجزیه و تحلیل دی‌ان‌ای، تأیید شد که آن‌ها بقایای الکسی و یکی از خواهران او هستند. در سال ۲۰۰۸، پس از کشمکش‌های حقوقی قابل‌توجه و طولانی، دفتر دادستانی کل روسیه، از خانوادهٔ رومانوف با عنوان «قربانیان سرکوب‌های سیاسی» یاد کرد.Rappaport, "Four Sisters" (2014), p. 381. یک پروندهٔ جنایی توسط دولت روسیه پس از فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۳ باز شد، اما هیچ‌کس به‌دلیل این‌که تمامی عاملان آن قتل‌ها، مرده بودند، تحت تعقیب قرار نگرفت.
بر اساس نسخهٔ رسمی دولتی اتحاد جماهیر شوروی، تزار سابق نیکلای رومانوف به همراه اعضای خانواده و همراهانش به دستور شورای منطقه‌ای اورال و به‌ دست جوخهٔ اعدام، کشته شده‌اند. اکثر مورخان دستور اعدام را به دولت مسکو، به‌ویژه به ولادیمیر لنین و یاکوف اسوردلوف نسبت می‌دهند که می‌خواستند از نجات خانوادهٔ امپراتوری روسیه، توسط لژیون چکسلواکی در جریان جنگ داخلی روسیه جلوگیری کنند. این مورد توسط بخشی از دفتر خاطرات لئون تروتسکی تأیید می‌شود.King, G. (1999). "The Last Empress", Replica Books, p. 358. . یک تحقیق دیگر در سال ۲۰۱۱ به این نتیجه رسید که علی‌رغم باز شدن بایگانی‌های دولتی در سال‌های پس از فروپاشی شوروی، هیچ سند مکتوبی که ثابت کند لنین یا اسوردلوف دستور اعدام را صادر کرده‌اند، یافت نشد.Rappaport, p. 142. با این‌حال، آن‌ها قتل‌ها را پس از چند سال از وقوع، تأیید کرده بودند. منابع دیگر، استدلال می‌کنند که لنین و دولت مرکزی شوروی می‌خواسته‌اند محاکمه رومانوف‌ها را توسط تروتسکی به‌عنوان دادستان انجام دهند، اما شورای محلی اورال، تحت فشار انقلابیون سوسیالیست چپ و آنارشیست‌ها، به ابتکار خود، این اعدام‌ها را انجام داده‌است.
در ۲۲ مارس ۱۹۱۷، نیکلای که از سلطنت خلع شده بود و نگهبانان، وی را «نیکلای رومانوف» خطاب می‌کردند، به خانوادهٔ خود در کاخ الکساندر در تزارسکوئه‌سلو ملحق شد. او توسط دولت موقت به همراه خانواده‌اش در حصر خانگی قرار گرفت و محبوس شد.Tames, p. 56.
در اوت ۱۹۱۷، دولت موقت الکساندر کرنسکی، پس از تلاش ناموفق برای فرستادن رومانوف‌ها به بریتانیا، که توسط نیکلای و پسرعموی اول مشترک الکساندرا، پادشاه جورج پنجم، اداره می‌شد، رومانوف‌ها را به توبولسک سیبری فرستاد تا از آن‌ها از موج فزایندهٔ انقلاب، محافظت کند. آن‌ها در آن‌جا در عمارت فرماندار سابق با آسایش قابل‌توجهی زندگی می‌کردند. پس از به قدرت رسیدن بلشویک‌ها در اکتبر ۱۹۱۷، شرایط آن‌ها سخت‌تر و صحبت در دولت در مورد محاکمهٔ نیکلای بیشتر شد و بی‌احترامی به این خانواده، شدت گرفت. نگهبان‌ها برای توهین به دختران نیکلای، نقاشی‌های زشتی را روی حصارها می‌کشیدند. در ۱ مارس ۱۹۱۸، ۱۰ خدمتکار آن‌ها اخراج شدند و آن‌ها مجبور شدند کره و قهوه را کنار بگذارند.Tames, p. 62.
با افزایش قدرت بلشویک‌ها، دولت در ماه آوریل، نیکلای، الکساندرا و دخترشان ماریا را به رهبری واسیلی یاکولف به یکاترینبورگ منتقل کرد. پسر خردسال آن‌ها، الکسی که هموفیلی شدید داشت، برای همراهی با والدینش ناتوان بود و با خواهرانش اولگا، تاتیانا و آناستازیا ماند و تا مه ۱۹۱۸ توبولسک را ترک نکرد. این خانواده سپس با چند نفر باقی‌مانده در خانهٔ ایپاتیف در یکاترینبورگ زندانی شدند که با عنوان "خانهٔ هدف ویژه" نام‌گذاری شده بود.
خانوادهٔ امپراتوری در خانهٔ ایپاتیف در انزوای شدید نگه داشته شدند.Rappaport, p. 20. صحبت کردن به‌زبانی غیر از روسی به‌شدت ممنوع بود.Rappaport, p. 23. آن‌ها اجازهٔ دسترسی به چمدان خود را که در یک خانهٔ بیرون از آن‌جا نگهداری می‌شد، نداشتند. دوربین‌ها و تجهیزات عکاسی آن‌ها نیز مصادره شد.Rappaport, p. 22. به خدمتگزاران دستور داده شد که رومانوف‌ها را فقط با نام و نام خانوادگی خود خطاب کنند.Rappaport, p. 102. خانواده، تحت بازرسی منظم وسایل خود، و تلاش برای برداشتن دستبندهای طلای الکساندرا و دخترانش از دست آن‌ها قرار گرفتند.Rappaport, "Four Sisters" (2014), p. 372.
پنجره‌های تمام اتاق‌های خانواده مهر و موم شده بود و با روزنامه پوشانده شد (بعداً در ۱۵ مه با رنگ سفید رنگ‌آمیزی شد).Massie, p. 278. پس از درخواست‌های مکرر رومانوف‌ها، یکی از دو پنجرهٔ اتاق خواب تزار و تزارینا در ۲۳ ژوئن ۱۹۱۸ باز شد.Massie, p. 289. به نگهبانان دستور داده شد که بر همین اساس نظارت خود را افزایش دهند و به زندانیان هشدار داده شد که از پنجره به بیرون نگاه نکنند یا سعی نکنند به کسی در بیرون علامت دهند، در غیر این‌صورت به آن‌ها شلیک خواهد شد.Rappaport, p. 17. از این پنجره، آن‌ها تنها می‌توانستند مناره کلیسای جامع ووزنسنسکی واقع در جادهٔ مجاور خانه را ببینند. در ۱۱ ژوئیه، پس از این‌که الکساندرا هشدارهای مکرر فرمانده، یاکوف یوروفسکی، مبنی بر عدم نزدیک شدن به پنجره را نادیده گرفت، یک توری آهنی روی آن نصب شد.Rappaport, pp. 118–119.
فرماندهٔ گارد و دستیاران ارشدش در هر زمان به تمام اتاق‌های خانواده، دسترسی کامل داشتند.Rappaport, pp. 17–18. زندانیان موظف بودند هر بار که می‌خواهند اتاق‌های خود را ترک کنند تا از حمام و دستشویی استفاده کنند، زنگ بزنند.Rappaport, p. 29. جیره‌بندی شدید آب برای زندانیان پس از شکایت نگهبانان مبنی بر تمام شدن مرتب آب اعمال شد.Rappaport, p. 21. تفریح فقط دو بار در روز در باغ به مدت نیم ساعت صبح و بعدازظهر مجاز بود. به زندانیان دستور داده شد که با هیچ‌یک از نگهبانان گفتگو نکنند.Rappaport, p. 25. جیرهٔ غذایی عمدتاً چای و نان سیاه برای صبحانه و کتلت یا سوپ با گوشت برای ناهار بود. به زندانیان اطلاع داده شد که «دیگر اجازه ندارند مانند تزارها زندگی کنند».Rappaport, p. 24. در اواسط ژوئن، راهبه‌های صومعه نوو-تیخوینسکی به‌صورت روزانه غذای خانواده را می‌آوردند، که بیشتر آن‌ها توسط نگهبانان مصرف می‌شد. این خانواده اجازه ملاقات یا دریافت و ارسال نامه را نداشتند.Rappaport, p. 22. شاهزاده هلن صربستان در ماه ژوئن از خانه بازدید کرد، اما نگهبانان با اسلحه از ورود او به خانه ممانعت کردند.Rappaport, p. 34.
در ۱۴ ژوئیه، یک کشیش و شماس برای رومانوف‌ها مراسم عبادت برگزار کردند.Rappaport, p. 159. صبح روز بعد، چهار خدمتکار برای شستن کف خانهٔ پوپوف و خانه ایپاتیف استخدام شدند. آن‌ها آخرین غیرنظامیانی بودند که خانواده را زنده دیدند. در هر دو مورد، آن‌ها تحت دستورهای سختگیرانه بودند که با خانواده وارد گفتگو نشوند.Rappaport, p. 160. یوروفسکی همیشه در طول عبادت و زمانی که خدمتکاران خانه در حال تمیز کردن اتاق خواب با خانواده بودند مراقب بود.Rappaport, p. 171.
۱۶ مرد نگهبان داخل خانه، در شیفت کاری در زیرزمین، راهرو و فرماندهی می‌خوابیدند. نگهبانان خارج از خانه، به رهبری پاول مدودف، ۵۶ نفر بودند که خانهٔ پوپوف را اشغال کرده بودند.Rappaport, pp. 17–18. به نگهبانان اجازه داده شد زنان را برای جلسات سکس و نوشیدنی به خانهٔ پوپوف و اتاق‌های زیرزمین خانه ایپاتیف بیاورند.Rappaport, p. 171. ده پست نگهبانی در داخل و اطراف خانهٔ ایپاتیف قرار داشت و قسمت بیرونی، در روز و شب گشت‌زنی می‌شد.Rappaport, p. 16. در اوایل ماه مه، نگهبانان، پیانو را از اتاق غذاخوری که زندانیان می‌توانستند آن را بنوازند، به دفتر فرماندهی در کنار اتاق خواب رومانوف‌ها منتقل کردند. نگهبانان در حالی که آهنگ‌های انقلابی روسی می‌خواندند و مشروب می‌خوردند و سیگار می‌کشیدند، پیانو می‌زدند.Rappaport, p. 20. آن‌ها همچنین به گرامافون مصادره‌شدهٔ رومانوف‌ها گوش می‌دادند. دستشویی آن‌ها نیز توسط نگهبانان استفاده می‌شد که شعارهای سیاسی را روی دیوارها می‌نوشتند. تعداد نگهبانان خانهٔ ایپاتیف در زمان کشته شدن خانوادهٔ امپراتور، به ۳۰۰ نفر رسید.Rappaport, p. 97.
هنگامی که یوروفسکی در ۴ ژوئیه جایگزین الکساندر آودیف شد،Rappaport, p. 140. اعضای قدیمی گارد داخلی را به خانهٔ پوپوف منتقل کرد و آن‌ها دیگر به اتاق رومانوف‌ها دسترسی نداشتند. نگهبانان جدید با این تفاهم استخدام شدند که در صورت لزوم، آماده خواهند شد تا تزار را بکشند و سوگند یاد کردند که در این زمینه، رازنگه‌دار باشند. در آن مرحله چیزی در مورد کشتن خانواده یا خدمتکاران گفته نشد. برای جلوگیری از تکرار فراترنالیسم که در زمان آودیف رخ داده بود، یوروفسکی عمدتاً خارجی‌ها را انتخاب کرد. نیکلای در روز ۸ ژوئیه در دفتر خاطرات خود خاطرنشان کرد که «لتونیایی‌های جدید نگهبانی می‌دهند» و آن‌ها را با عنوان "Letts" توصیف می‌کند - اصطلاحی که معمولاً در روسیه برای طبقه‌بندی افراد اروپایی و غیر روس استفاده می‌شود. رهبر گاردهای جدید، آدولف لپا، لیتوانیایی بود.Rappaport, pp. 86–87.
در اواسط ژوئیهٔ ۱۹۱۸، نیروهای لژیون چکسلواکی در حال نزدیک شدن به یکاترینبورگ بودند تا از راه‌آهن سراسری سیبری که کنترل آن را در دست داشتند، محافظت کنند. آن‌ها در ۲۵ ژوئیه، شهر را تصرف کردند.Bullock, David (2012) "The Czech Legion 1914–20", Osprey Publishing