moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
میناموتو نو سانه‌تومو (؛ زاده ۱۷ سپتامبر ۱۱۹۲ - درگذشته ۱۳ فوریه ۱۲۱۹) سومین شوگون از شوگون‌سالاری کاماکورا (۱۲۱۹–۱۲۰۳) بود. فرزند نخستین شوگون میناموتو نو یوری‌تومو و همسر اصلی وی هوجو ماساکو و برادر کوچکتر میناموتو نو یوری‌ایه شوگون دوم بود.
مینورو گندا (؛ زاده درگذشته ) یک خلبان اهل ژاپن بود.
میتسوئو فوچیدا (؛ زاده درگذشته ) یک فرد نظامی اهل ژاپن بود.
میتسورو آداچی (؛ زاده ) یک مانگاکا اهل ژاپن است. وی در سال 1969 از مدرسه عالی بازرگانی Gunma Prefectural Maebashi فارغ التحصیل شد و به عنوان دستیار Isami Ishii کار خود را شروع کرد. آداچی اولین کار مانگای خود را در سال 1970 با Kieta Bakuon بر پایه یک مانگا ایجاد کرد که توسط Satoru Ozawa خلق شده بود.
میوشی اومه‌کی (؛ زاده ۸ مهٔ ۱۹۲۹ درگذشته ۲۸ اوت ۲۰۰۷) یک بازیگر و خواننده اهل ژاپن بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۳ تا ۱۹۷۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
او به دلیل بازی در فیلم سایونارا برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد.
موری اوگای ؛ زاده درگذشته ) پزشک، مترجم، نویسنده و شاعر مشهور ژاپنی و در یک دوره عضو ارتش امپراتوری ژاپن بود.
مشهورترین اثرش غاز وحشی.
نانا کیتاده (؛ زاده ) یک موسیقی‌دان اهل ژاپن است.
نوبورو تاکه‌شیتا (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
نوبوسوکه کیشی (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
نوبویوکی آبه (؛ زاده – درگذشته ) یک ارتشبد و سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
نوگی ماره‌سوکه ؛ زاده درگذشته ) ژنرال نیروی زمینی امپراتوری ژاپن و فرماندار تایوان بود.
اوساچی هاماگوچی (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
اوسامو دازای (؛ زاده درگذشته «) نویسنده اهل ژاپن بود.
اوسامو دازای، از سرشناس‌ترین و اثرگذارترین نویسندگان ژاپنی است ، سوزامو قری عاشق دازای است. بسیاری از نویسندگانی که اکنون بدل به نماد ادبیات و فرهنگ ژاپن شده‌اند، وامدار او هستند. دازای اوسامو در سال ۱۹۴۸ و در سن ۳۸ سالگی به علت خودکشی از دنیا رفت و علی‌رغم اهمیتی که در ادبیات معاصر ژاپن داشت، اما پیش از انتشار رمان "خورشید رو به زوال" (شایو) صرفاً یکی دو داستان کوتاه از او به فارسی منتشر شده بود. زوال بشری، بهترین اثر اوسامو دازای و یکی از آثار سرآمد ادبیات مدرن ژاپن است.
همچنین شخصیتی به همین نام ، در "انیمه ژاپنی سگ های ولگرد بانگو" وجود دارد که از اوسامو دازای، الهام گیری شده است.
آخرین مرحله خودکشی دازای «جوشی» نام داشت که در واقع یک خودکشی دونفره است که زوج‌ها انجام می‌دهند. در این روش زوجین همدیگر را به طنابی که سر آن به یک تیر چوبی اتصال دارد، بسته و هم‌زمان خود را داخل یک رودخانه خروشان می‌اندازند. دازای در سن جوانی این خودکشی را انجام می‌دهد، اما صرفاً خانم همراه او می‌میرد و دازای تا سال‌ها با عذاب وجدان حاصل از زنده ماندن خود، زندگی می‌کند، تا اینکه در نهایت در سن ۳۹ سالگی دوباره به همین روش خود را در رودخانه تاما می‌اندازد و اینبار او و خانم همراهش هر دو می‌میرند.
دازای از جمله نویسندگان جهان وطنی است و نگاهی مدرن‌تر نسبت به بقیه نویسندگان معاصر ژاپن دارد معدنی پور گفت: البته موضع دازای نسبت به مارکسیسم انتقادی است اما به هر حال همانقدر که دغدغه خیام را دارد، به مارکس هم فکر می‌کند و نگاهش به هیچ عوان ژاپنی صرف نیست. در فرهنگ ژاپن درخت گیلاس و شکوفه‌های گیلاس اهمیتی بسیاری دارد و ژاپنی‌ها آن را به نام ساکورا می‌خوانند و آثار زیادی حول آن خلق شده است. دازای در «نه آدمی» هم به شکوفه‌های گیلاس می‌پردازد اما نگاهش به این مفهوم اصلاً نوستالژیک و شاعرانه نیست.
"زوال بشری" تأثیرگذارترین کتاب دازای است. در نظرسنجی‌ای که بین دانشجویان دانشگاه‌های ژاپن انجام شد، "زوال بشری" جزو نُه کتاب تأثیرگذار بر زندگی آنها انتخاب شد. قدرت‌الله ذاکری در یادداشت خود بر "زوال بشری" می‌نویسد: «"زوال بشری" داستانی اعتراف‌گونه از زندگی خودِ دازای است، نویسنده‌ای که زندگی پُرآشوبی داشت و پرداخت اعتراف‌گونه و صادقانۀ زندگی، شاخصۀ آثارش شد. نویسنده‌ای از مردمان ساده و صادق آئوموری که در برخورد با لایه‌های عمیق واقعیت جامعۀ شهری، قلمش تلخ می‌شود، آن‌قدر تلخ که در چهل سال زندگی کوتاهش، شش‌بار به‌سوی مرگِ خودخواسته کشانده می‌شود.»
«حالا برای من نه خوشبختی وجود دارد نه بدبختی. روزگار می‌گذرد. من تاکنون فقط در رنج و مشقّت بسیار زیسته‌ام. بله، در ”دنیای انسان‌ها“ تنها اندیشۀ صادقانه‌ای که می‌شود به درک آن رسید همین رنج و مشقّت است. روزگار می‌گذرد.» (بریده‌ای از "زوال بشری")کافه بوک، کتاب زوال بشری
اوتومو نو یاکاموچی (؛ زاده ۷۱۸ - درگذشته ) یک نویسندهhttp://d-nb.info/gnd/127952098/about/html اهل ژاپن در دوره نارا بود.
اویاما ایوائو (؛ زاده – درگذشته ) یک فرد نظامی اهل ژاپن بود.
ریوکو هیروسوئه (؛ زاده ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است.
ریوکو تانی (؛ زاده ) جودکار اهل ژاپن است.
ریوئه نیشی‌زاوا (؛ زاده ) یک معمار اهل ژاپن است.
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه معماری پریتزکر شده است.
ریوئیچی ساکاموتو (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) موسیقی‌دان و هنرپیشه اهل ژاپن بود. وی از سال ۱۹۷۵ میلادی تا پایان عمر مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "آخرین امپراتور"، "هتل جدید رز" و "کریسمس مبارک، آقای لارنس" اشاره کرد.
سابورو ساکای (؛ زاده درگذشته ) خلبان نیروی دریایی امپراتوری ژاپن بود. کتاب رزم هوایی به خاطرات این خلبان آس ژاپنی در جنگ دوم جهانی پرداخته و از زاویه دیگری به وقایع جنگ ژاپن و آمریکا در منطقه اقیانوس آرام می‌پردازد.
سابورو ساکای در یک خانواده بسیار فقیر و پر جمعیت ژاپنی با پیشینه سامورائی چشم به جهان گشود. او تنها افسر ژاپنی در طول تاریخ ژاپن بود که مدارج نظامی را از پایین‌ترین دره طی کرده و به دلیل رشادت و لیاقت به درجه افسری دائم در ارتش سلطنتی ژاپن نائل آمد. او با سرنگونی تأیید شده ۶۴ فروند هواپیما رهبر خلبان‌های آس ژاپن در طول جنگ جهانی دوم بود. ساکایی در ماه‌های آخر جنگ و قبل از تسلیم ژاپن، با توجه به تجارب بینظیرش جنگیش در اقیانوس آرام به ژاپن منتقل و به عنوان معلم خلبان خدمت نمود.
ساداکو اوگاتا (؛ زاده – درگذشته ۲۲ اکتبر ۲۰۱۹) یک سیاست‌مدار، یک آکادمیک، دیپلمات، نویسنده، مدیر و استاد برجسته اهل ژاپن در دانشگاه صوفیهWessels, David "et al." (1996). "Sadako Ogata" in کلیسای کاتولیک رومی بود.Wessels, David "et al." (1996). "Sadako Ogata" in او به‌طور گسترده به عنوان رئیس دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان (UNHCR) از سال ۱۹۹۱تا ۲۰۰۰ و همچنین در سمت‌هایی از جمله به عنوان رئیس هیئت اجرایی یونیسف از سال ۱۹۷۸تا ۱۹۷۹ و به عنوان رئیس سازمان بین‌المللی ژاپن شناخته شده بود.
ساداکو علاوه بر این در آژانس همکاری بین‌المللی ژاپن (جایکا) از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۲، همچنین به عنوان مشاور کمیته اجرایی سازمان ملل متحد در ژاپن (JMUN) خدمت کرد.
ساداکو اوگاتا در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۹، در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
سادائو آراکی (؛ زاده درگذشته ) ارتشبد در نیروی زمینی امپراتوری ژاپن قبل و در طول جنگ جهانی دوم بود. وی به عنوان یکی از اصلی‌ترین نظریه‌پردازان سیاسی راست‌گرای ملی در امپراتوری ژاپن، به عنوان رهبر جناح رادیکال جناح راه امپراتور در درون ارتش ژاپن قلمداد می‌شد. به عنوان وزارت نیروی زمینی امپراتوری ژاپن تحت نخست‌وزیری اینوکای تسویوشی خدمت کرد. وی بعداً به عنوان وزیر در وزارت آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری در دوره دولت‌های کونوئه فومیمارو و هیرانوما کی‌ایچیرو خدمت کرد.
در سال ۱۹۳۱، ژنرال آراکی به عنوان وزیر جنگ ژاپن منصوب شد. او عقاید تندی داشت. او همچون بسیاری دیگر از مقامات بلندپایهٔ ارتش ژاپن باور داشت که ژاپن یا باید به کشوری امپریالیستی بدل شود یا منتظر نابود شدن ملتش بنشیند. او به مبلغ علنی تمامیت‌خواهی، نظامی‌گری، توسعه‌طلبی و کوکوتای بدل شد.
پس از جنگ جهانی دوم، وی به جرم جنایات جنگی ژاپن محکوم شد و به حبس ابد محکوم شد اما در سال ۱۹۵۵ آزاد شد.
سای‌اونجی کینموچی ؛( زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
سایتو ماکوتو (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
ساکاموتو ریوما ؛ زاده درگذشته یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود. وی در یک خانواده سامورایی دون پایه متولد شد. یکی از فعالان سیاسی بود که با شوگون‌سالاری توکوگاوا مخالف بود وی سعی در اتحاد بین قلمروی ساتسوما و قلمروی چوشو که با هم درگیر بودند، داشت. وی با سایگو تاکاموری از اهالی قلمروی ساتسوما ملاقات داشت و با افکارش در مورد نابودی نظام شوگونی آشنا گردید. وی اولین شرکت تجارت بین‌المللی را با کمک سایگو راه اندازی کرد. عواید این شرکت برای تقویت و آماده‌سازی نیروهای مخالف سیستم شوگون‌سالاری می‌رسید. در سال ۱۸۶۶ ساکاموتو در یک درگیری با تپانچه‌ای که در دست داشت یکی از کاپیتان‌های پلیس شوگون را به قتل رساند و به زندان افتاد. وی که قبلاً هم به زندان افتاده بود برای بار دوم آزاد شد. وی یک برنامهٔ ۸ ماده‌ای را برای تغییر سیستم و کنار گذاری دولت شوگون و ایجاد دولت جدید طراحی کرد.
در سال ۱۸۶۷ تایسی هوکان (بازگشت قدرت به امپراتور) توسط یامائوچی تویوشیگه فرماندار ولایت توسا به توکوگاوا یوشینوبو پیشنهاد شد و به‌طور غیرمنتظره شوگون این برنامه را پذیرفت و برای اجرای این برنامه آماده شد. در تاریخ ۹ نوامبر وی از مقام شوگونی استعفا داد. برنامه‌های ساکاموتو شامل تغییرات سیاسی و اقتصادی زیادی در ژاپن می‌شد که در اثر اجرای این تغییرات ساکاموتو ریوما به عنوان پدر مدرنیزه شدن ژاپن یاد می‌شود.
در تاریخ ۱۰ دسامبر ۱۸۶۷ ساکاموتو ریوما به قتل رسید. به نظر می‌رسید که این ترور توسط شینسنگومی و یا گروهی دیگر از نیروهای تحت امر شوگون باشند انجام شده باشد اما قاتل واقعی هیچگاه پیدا نشد.
این شوگون‌ها همراه با ملازمان ارتشی خود، سامورایی‌ها، جامعه‌ای را به وجود آورده بودند که شبیه اروپای قرون وسطی بود که در آن طبقات شغلی و تجارت محدود بود و بالاترین نرخ‌های مالیاتی را باید کشاورزان پرداخت می‌کردند. در کشور سیاست ساکوکو به معنای سیاست درهای بسته اعمال می‌شد، و هدف آن محدود و ممنوع کردن ارتباط و تجارت مردمان کشور ژاپن با اتباع خارجی بود. در دوره ادو ورود خارجی‌ها و خروج ژاپنی‌ها می‌توانست مجازات مرگ را در پی داشته باشد. شوگون در ادو مستقر بود و تمام تجارت خارجی را کنترل و در انحصار خود درآورده بود. نهادهای اقتصادی و سیاسی، محدود بودند و ژاپن در فقر به سر می‌برد.
مخالفان برعکس این را می‌خواستند. آنان به دنبال آن بودند تا با آسیا و اروپا تجارت کنند، نهادهای فئودالی قدیم را منسوخ کنند و یک دولت مدرن در ژاپن تشکیل دهند. آنان برای آنکه حامیان خود را افزایش دهند، انگیزه خود را قدرت گرفتن امپراتور ژاپن در امور کشور عنوان می‌کردند. اوکوبو توشیمیچی (۱۸۳۰–۱۸۷۸ میلادی)، از سیاستمداران مشهور این دوره ادعا می‌کرد «یک کشور نمی‌تواند دو سلطنت داشته باشد، یک خانه نمی‌تواند دو ارباب داشته باشد، دولت باید تنها به یک حاکم واگذار شود.» اما قصد اصلی آنان تنها حفظ امپراتور بر سریر قدرت نبود بلکه آنان به دنبال تغییر کامل نهادهای اقتصادی و سیاسی بودند.
در اواخر دوره سنگوکو، چوسوکابه موریچیکا فرماندار ولایت توسا بود. وی در نبرد سکیگاهارا (۱۶۰۰ میلادی) در جبهه خاندان تویوتومی علیه خاندان توکوگاوا جنگید. پس از شکست در این جنگ املاک وی توسط خاندان توکوگاوا ضبط شد. وی دوباره ۱۵ سال بعد در محاصره اوساکا (۱۶۱۵ میلادی) به نفع خاندان تویوتومی جنگ کرد و کشته شد. پس از آن فرمانداری ولایت توسا به یامائوچی کاتسوتویو یکی از ملازمان خاندان توکوگاوا واگذار شد. از این پس در این ولایت سامورایی‌های وابسته خاندان یامائوچی به عنوان سامورایی‌های طبقه بالا یا جوشی و سامورایی‌های خاندان چُوسُوکابه به عنوان سامورایی‌های طبقه پایین یا گوشی (سامورایی) درآمدند. برخلاف سامورایی‌های جوشی که فقط به کار اختصاصی خود اشتغال داشتند، سامورایی‌های گوشی به غیر از انجام کارهای سپاهی، کشاورزی یا تجارت هم می‌کردند. ولایت توسا از ولایت‌هایی بود که اختلاف طبقاتی در آن شدید بود. خانواده ریوما ساکاموتو هر چند از طبقهٔ سامورایی‌های گوشی بودند ولی از سه نسل قبل به تجارت مشغول بودند و از نظر ثروت در موقعیت بسیار خوبی قرار داشتند.
۳ ژانویه، ۱۸۳۶ به عنوان دومین پسر ساکاموتو هاچیهی و ساکاموتو کو در قلمروی توسا (نام امروزی استان کوچی) متولد شد. وی یک برادر و سه خواهر بزرگتر از خود داشت. پدر وی یک سامورایی گوشی (طبقه پایین سامورایی‌ها) بود و به ساخت و تجارت ساکی و همچنین سمساری اشتغال داشت. ریوما کوچکترین فرزند خانواده و مورد عشق و علاقه تمامی اعضای خانواده بود. در کودکی شخصیت نازپرورده و ضعیفی داشت و چون به آسانی گریه می‌کرد و شب‌ادراری داشت، هم سالانش وی را اذیت و آزار می‌کردند. ریوما در سن ۱۰ سالگی مادر خود را بر اثر بیماری از دست داد و از این پس خواهر بزرگترش ساکاموتو اوتومه مواظبت از وی را برعهده گرفت. ریوما در ۱۱ سالگی به مدرسه فرستاده شد اما پس از دعوا با یکی از همکلاسی‌هایش که از طبقه جوشی بود، با کارد زخمی شد. هر چند همکلاس وی مقصر تشخیص داده شد و از مدرسه اخراج شد اما پدر ریوما نیز وی را از ادامه رفتن به مدرسه بازداشت. به این ترتیب وی بیش از چند ماه تحصیل نکرد. خواهر بزرگتر وی، اوتومه که احساس می‌کرد مادرش ریوما را لوس بار آورده، بخاطر نگرانی از آینده تصمیم گرفت برادرش را قوی سازد. اوتومه در ورزش شنا، کنجوتسو (شمشیرزنی)، سوارکاری، تیراندازی با کمان ماهر بود و این مهارت‌ها را به ریوما یاد داد. همچنین مراقب بود که ریوما در طول روز تمرین نوشتن و مطالعه کتاب را انجام دهد. در سن ۱۳ سالگی ریوما وارد مدرسه شمشیرزنی شد و به علت مهارتی که کسب کرده بود، در میان دوستانش اعتباری به دست آورد.
در سال‌های دهه ۱۸۶۰، ساتسوما تمایل داشت موقعیت ممتاز خود را در راستای حفظ وضعیت موجود حفظ کند، در حالی که هدف چوشو به قیام با هدف سرنگونی حکومت تبدیل شده بود. ساکاموتو ریوما از طریق میانجیگری توانست، رهبران نظامی ساتسوما سایگو تاکاموری و اوکوبو توشیمیچی و از طرف دیگر کیدو تاکایوشی (کاتسورا کوگورو) از قلمروی چوشو را گرد هم بیاورد. اگر چه این دو قلمرو به‌طور سنتی دشمنان شدید یکدیگر بودند، رهبران آنها موافقت کردند که زمان مناسب برای تغییر رسیده‌است و موافقت کردند که در صورت حمله از طرف دیگران به یکدیگر کمک کنند.
در سال ۱۸۶۷ میلادی ساکاموتو ریوما، یک برنامه هشت‌بندی را به پانزدهمین شوگون و آخرین حکمران شوگون‌سالاری توکوگاوا، توکوگاوا یوشینوبو ارائه داد و از او خواست تا استعفا دهد تا جنگ داخلی صورت نگیرد.
هشت اصل هشت طرح از درون کشتی:
در تاریخ ۱۰ دسامبر ۱۸۶۷ ساکاموتو ریوما به همراه ناکائوکا شینتارو که برای گفتگو به نزد وی رفته بود به قتل رسید. به نظر می‌رسید که عاملان قتل شینسنگومی و یا گروهی دیگر از نیروهای تحت امر شوگون باشند اما قاتل واقعی هیچگاه پیدا نشد.
آرامگاه ریوما ساکاموتو در معبد شینتویی، معبد کیوتو ریوزن گوکوکو در شرق کیوتو قرار دارد. گرچه وی در اوایل سنین ۳۱ سالگی ترور شد، عده زیادی از طرفداران او همچنان در پای آرامگاهش گل نثار می‌کنند.
ساکاموتو فرد بلندپروازی بود که رویای ژاپن مستقلی را در سر می پروراند که نظام ارباب‌رعیتی یا طبقاتی بر آن حاکم نبود. او از الگویی مشابه ایالات متحده که در آنجا «همهٔ مردمان برابر آفریده شده‌اند» الهام گرفته بود. ساکاموتو اصول دموکراتیک را تحسین می‌کرد و درباره حاکمیت دموکراتیک مطالعه داشت؛ به ویژه کنگره ایالات متحده و مجلس بریتانیا، به عنوان الگویی برای حکومت ژاپن پس از اصلاحات میجی.
ساکاموتو استدلال می‌کرد که دربار امپراتوری پس از قرن‌ها بدون قدرت سیاسی، فاقد منابع و امکانات لازم برای اداره کشور است. او هشت طرح را در حالی نوشت که درون کشتی بود و درباره الگو حکومت آینده ژاپن با گوتو شوجیرو بحث می‌کرد.
ساکاموتو لزوم شکل‌گیری دو مجلس مقننه، مبتنی بر رأی‌گیری دموکراتیک، و نوشتن قانون اساسی را تشریح کرد و ضرورت تشکیل ارتش ملی و نیروی دریایی و نیز تنظیم نرخ مبادله طلا و نقره را نشان داد. ساکاموتو درباره جهان غرب مطالعه کرده و پی برده بود که ژاپن نیازمند به نوسازی هست؛ تا بتواند با دنیای پیشرفته و صنعتی خارجی رقابت کند. تصور می شود که پیشنهادهای ساکاموتو، مبنایی برای نظام پارلمانی حکومت تازه‌ تأسیس بوده که پس از مرگ او به کار گرفته شد.
ساکاموتو همچنین به‌عنوان آمیزه‌ای جالب‌ توجه از سنت و مدرنیته به نظر می‌آید؛ که ترجیح او برای پوشش سامورایی در حین علاقه به کفش‌های غربی نمایانگر آن است.
در سال ۲۰۰۶ میلادی طبق نظرسنجی‌های یک برنامه تلویزیونی از نیپون تلویژن برای تعیین ۱۰۰ شخصیت تاریخی محبوب در ژاپن، ساکاموتو ریوما بعد از اودا نوبوناگا محبوب‌ترین شخصیت تاریخی جهان از نظر مردم ژاپن است.
ساتورو ایواتا (؛ زاده - درگذشته ) یک مدیر عامل اجرایی اهل ژاپن بود.
ساتورو ناکاجیما (؛ زاده ) یک اتوموبیل‌ران فرمول ۱ اهل ژاپن است.
سایومی میچی‌شیگه (؛ زاده ) یک موسیقی‌دان اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
سی شوناگون (؛ زاده ۰۹۶۶ درگذشته ۱۰۱۷) یک شاعر اهل ژاپن بود.
سنجورو هایاشی ؛ زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
سسوئه هایاکاوا (؛ زاده ۱۰ ژوئن ۱۸۸۹ – درگذشته ۲۳ نوامبر ۱۹۷۳) بازیگر اهل ژاپن بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۶۶ میلادی فعالیت می‌کرد.
ستسوکو هارا ( ؛ زاده ۱۷ ژوئن ۱۹۲۰ – درگذشته ۵ سپتامبر ۲۰۱۵)http://www.khabaronline.ir/detail/482554 هنرپیشه اهل ژاپن بود.
سوگاوارا نو میچی‌زانه ؛ زاده ۰۸۴۵ درگذشته ) یک سیاستمدار، محقق، شاعر در دوره هی‌آن اهل ژاپن بود.این مرد از نوادگان دور ساتورو گوجو بوده است.
تادامیچی کوری‌بایاشی (؛ زاده درگذشته ) یک فرد نظامی اهل ژاپن بود.
دلیل شهرت کوری بایاشی نبرد ایوجیما بود که با هوشیاری این فرمانده اولین و مستحکم‌ترین تونل‌های پیچیده دفاعی برای دفاع از جزیره ساخته شد که بعدها در نبرد اوکیناوا هم توسط ژاپنی‌ها از این تجربه استفاده شد.لازم به ذکر است تا قبل از این ، استراتژی‌های دفاعی ژاپنی به اندازه کافی کار آمد نبوده و باعث تلفات زیادی می شد.
تای‌ایچی اونو (؛ زاده درگذشته ) یک بازرگان اهل ژاپن بود.
تاکاهاشی کوره‌کیو ؛ زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
تاکاشی شیمورا (زاده ۱۲ مارس ۱۹۰۵ - درگذشته ۱۱ فوریه ۱۹۸۲) هنرپیشه اهل ژاپن بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۸۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
عمده شهرت او به خاطر حضور در ۲۱ فیلم از ۳۰ فیلم آکیرا کوروساوا است. از فیلم‌هایی که وی در آن بازی کرده می‌توان به "یوجیمبو"، "کوایدان"، "راشومون"، "زیستن"، "هفت سامورایی"، "سریر خون"، "گودزیلا" و "" اشاره کرد.
تاکئو فوکودا (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
تاکئو میکی (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
تاکشی اوباتا (؛ زاده ) مانگاکای اهل ژاپن است
لگوگلوبین یا لگ‌هموگلوبین ، گلوبینی است که از پایدارکنندگان نیتروژن به‌شمار می‌رود و در باقلاییان و حبوبات یافت می‌گردد.
این حمل‌کنندهٔ اکسیژن و نیتروژن در حبوبات در پاسخ به ریشه‌های درگیرشده به‌وسیله یک باکتری تثبیت‌کننده نیتروژن، مشهور به ریزوبین، به‌عنوان بخشی از هم‌زیستی میان گیاه و باکتری تولید می‌گردد.
تاکه‌شی اوراتا (؛ زاده ۱ ژانویه ۱۹۴۷ درگذشته ۱۵ دسامبر ۲۰۱۲) یک ستاره‌شناس اهل ژاپن بود.
تاکی اینوئه (؛ زاده ) اتوموبیل‌ران فرمول ۱ اهل ژاپن است.
تاکیجیرو اونیشی (؛ زاده درگذشته ) یک فرد نظامی اهل ژاپن بود.
تاکوما ساتو (؛ زاده ) یک اتوموبیل‌ران فرمول ۱ اهل ژاپن است.
تانزان ایشی‌باشی (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
ترااوچی ماساتاکه (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
تتسو کاتایاما (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
تتسویا نومورا (؛ زاده ) یک طراح هنری، طراح و کارگردان بازی‌های ویدئویی ژاپنی است که برای اسکوئر انیکس (اسکوئر سابق) کار می‌کند. او شخصیت‌هایی را برای سری "فاینال فانتزی" طراحی کرد که با "فاینال فانتزی ۶" شروع به کار کرد و قسمت‌های بعدی را ادامه داد. علاوه بر این، "نومورا" توسعه مجموعه بازی‌های "کینگدم هارتس" را از زمان آغاز به کار آن در سال ۲۰۰۲ رهبری کرده، و همچنین کارگردان فیلم پویانمایی "" بود.
پدر نومورا در اوایل علاقه خود را به هنر و بازی تحت تأثیر قرار داد، نقاشی‌های کوچک و بازی‌های تخته‌ای منحصر به فرد سوگوروکو را برای او درست کرد. نومورا از سه سالگی شروع به نقاشی کرد و در دوران دبستان بازی‌های سوگوروکو خود را توسعه داد. از کودکی اوقات فراغت خود را به بازی بیسبال، شنا، ماهیگیری و قلعه سازی می‌گذراند. هنگامی که او در مدرسه راهنمایی بود، پدرش به او گفت که دورانی از کامپیوتر فرا می‌رسد و کامپیوتر شخصی خود را برای او خریداری می‌کند. نامورا Legends of Star Arthur: Planet Mephius را روی آن بازی کرد و با یادگیری برنامه‌نویسی شروع به ساخت بازی‌های ویدیویی خود کرد. او ابتدا محصولی از نینتندو را با نسخه تنیس و پینگ-پنگ کنسول کالر تی‌وی گیم امتحان کرد. در همان زمان "پویش اژدها" مورد علاقهٔ "نومورا" قرار گرفت و او را با بازی‌های ویدیویی با عناصر داستانی آشنا کرد. معلم هنر وی در دبیرستان او را به سمت کارهای تصویرگر یوشیتاکا آمانو از "فاینال فانتزی" راهنمایی کرد. نومورا همچنین در طول کلاس مانگای شخصی خود را ایجاد کرد و قصد داشت این کار را به عنوان یک حرفه انجام دهد، گرچه در نهایت این ایده را رها کرد. نومورا برای یادگیری مجله و تبلیغات آثار هنری به هنرستان رفت. او سپس به دنبال کار تبلیغات در یک شرکت انتشارات گشت. با این حال، او سرانجام پس از دیدن آگهی استخدام با نقاشی توسط یوشی‌تاکا آمانو، به شرکت اسکوئر مراجعه کرد.
تیته کوبو (؛ زاده ) یک مانگاکا، و نویسنده اهل ژاپن است.
تومیچی مورایاما (؛ زاده ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶ نخست‌وزیر ژاپن بود. تومیچی مورایاما در حال حاضر ()، در سن سالگی سومین رهبر پیر در جهان و پیرترین نخست‌وزیر پیشین ژاپن است که در قید حیات می‌باشد.
توموکازو سکی (؛ زاده ) یک خوانندگی اهل ژاپن است.
تومویوکی یاماشیتا (؛ زاده درگذشته ) یک نظامی اهل ژاپن و از فرماندهان ارتش امپراتوری ژاپن در جنگ جهانی دوم بود. وی بیشتر به دلیل فرماندهی ارتش بیست و پنجم ژاپن در نبرد مالایا و سنگاپور شناخته می‌شود. به نام «ببر ماکائو» (ماکوئو تورا) شهرت دارد.
تورانوسوکه تاکاگی (؛ زاده ) اتوموبیل‌ران فرمول ۱ اهل ژاپن است.
تورو تاکه‌میتسو (؛ زاده درگذشته ) آهنگسازhttp://d-nb.info/gnd/119299151/about/html اهل ژاپن بود که موسیقی بسیاری از فیلم‌های کلاسیک سینمای ژاپن را ساخته‌است.
تسوگوهارو فوجیتا (؛ زاده درگذشته ) یک هنرمندhttp://d-nb.info/gnd/118955748/about/html اهل ژاپن بود.
تسوگومی اوبا () یک مانگاکا، و نویسنده اهل ژاپن است.
تسوتومو سکی (؛ زاده ) یک ستاره‌شناس اهل ژاپن است.
اوتامارو کیتاگاوا (؛ زاده ح. ۱۷۵۳ - درگذشته ۳۱ اکتبر ۱۸۰۶) یک نقاش اهل ژاپن بود.
واکاتسوکی ریجیرو (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
یاماموتو گونوهیوئه (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
یاسوهیرو ناکاسونه (؛ زاده – درگذشته ۲۹ نوامبر ۲۰۱۹) سیاست‌مدار ژاپنی بود. وی از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۷ نخست‌وزیر ژاپن بود. وی از سران حزب لیبرال دموکرات ژاپن و مقام‌دار وزراتخانه‌های گوناگون بوده‌است.
یاسوهیرو ناکاسونه در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۹، در بیمارستانی در توکیو در سن ۱۰۱ سالگی درگذشت.https://english.kyodonews.net/news/2019/11/9aa816c91bed-breaking-news-ex-japanese-prime-minister-nakasone-dies-at-101.html او در زمان مرگ پیرترین رهبر پیشین جهان و پیرترین نخست‌وزیر پیشین ژاپن بود.
یوسا بوسون (؛ زاده ۱۷۱۶ درگذشته ) یک شاعر و نقاش اهل ژاپن در دوره ادو بود. وی یکی از سه شاعر بزرگ دوره ادو محسوب می‌شود. در حدود ۲۰ سالگی، بوسون به ادو (در حال حاضر توکیو) نقل مکان کرد و تحت آموزش استاد هایکای هایانو هاجین شعر را فراگرفت. پس از درگذشت حاجین، بوسون به شیموزا نقل مکان کرد. بوسون در مسیر سفر ماتسو باشو، به هونشو در شمال رفت. این منطقه الهام بخش خاطرات سفر مشهور باشو بود که راه باریک به مناطق مرکزی نام گرفته‌است. وی یادداشت‌های خود را از این سفر در سال ۱۷۴۴ منتشر کرد.
پس از سفر به نقاط مختلف ژاپن، از جمله تانگو و سانوکی، بوسون در سن ۴۲ سالگی در شهر کیوتو مستقر شد. در این زمان است که وی شروع به کار و در نوشته‌هایش از نام یوسا که برگرفته از زادگاهش بود، استفاده کرد.
بوسون در ۴۵ سالگی ازدواج کرد و یک دختر به نام کونو داشت. از این زمان به بعد، او در کیوتو باقیماند و در سومیه به نگارش و تدریس شعر پرداخت.
بوسون در سن ۶۸ سالگی درگذشت و در کنپوکو-جی در کیوتو دفن شد.
نمونه‌هایی از هایکو‌های وی:
بر دستفروش دوره‌گرد. درختان هلو غرق شکوفه اند.
در شبی که در هر شالیزار ماه ابرآلوده است.
به زمستان صدای مفصل پیر آرنج مرا می‌دهد!
نهال بید گریان را کاشتم.
باشگاه والیبال آ. اس. کن یک باشگاه والیبال مردان حرفه‌ای مستقر در کن، فرانسه است که در پرو آ فرانسه حضور دارد. این باشگاه قهرمان ۹ دوره لیگ پرو آ است.
یوشیدا کنکو (؛ زاده ۱۲۸۳ درگذشته ۱۳۵۰) یک نویسنده اهل ژاپن بود.
یوشیدا شوئین ؛(زاده درگذشته ) معمولاً به نام توراجیرو شناخته می‌شود، یکی از برجسته‌ترین روشنفکران ژاپن در سال‌های پایانی شوگون‌سالاری توکوگاوا یا باکوماتسو بود. او خود را وقف پرورش بسیاری از شیشی‌ها یا طرفداران شعار حرمت‌گزاری به امپراتور، اخراج اجنبی کرد که به نوبه خود سهم عمده ای در اصلاحات میجی داشتند.
یوشیکی (؛ زاده ) یک موسیقی‌دان اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
یوشیکو اوتاکا (؛ زاده – درگذشته ۷ سپتامبر ۲۰۱۴) هنرپیشه اهل ژاپن بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۸ تا ۱۹۵۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
قهرمانی والیبال مردان فرانسه که با نام های پرو آ و لیگ آ شناخته شده است بالاترین سطح مسابقات والیبال مردان در فرانسه است. برنده این مسابقات قهرمان فرانسه است. باشگاه های ریسینگ و کن هرکدام با ۹ قهرمانی پر افتخارترین تیم پرو آ فرانسه هستند.
یوئی (؛ زاده ) یک موسیقی‌دان اهل ژاپن است.
یوئی هوریئه (؛ زاده ) یک موسیقی‌دان اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
یوجی ایده (؛ زاده ) اتوموبیل‌ران فرمول ۱ اهل ژاپن است.
یوتاکا تانی‌یاما (؛ زاده درگذشته ) یک ریاضی‌دان اهل ژاپن بود.
زآمی موتوکیو (؛ زاده ح. ۱۳۶۳ - ح. درگذشته ۱۴۴۳) یک فیلسوف زیبایی‌شناسی، هنرپیشه و نمایشنامه‌نویس اهل ژاپن بود.
داریوش آشوری و بهرام بیضایی کار مشهور او به نام "آتسوموری" را به فارسی درآورده‌اند.http://www.ensani.ir/fa/content/182432/default.aspx
زنکو سوزوکی (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود. وی از ۱۷ ژوئیه ۱۹۸۰ تا ۲۷ نوامبر ۱۹۸۲ نخست‌وزیر این کشور بود.
زنکو سوزوکی در ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۴ در سن ۹۳ سالگی درگذشت.https://www.japantimes.co.jp/news/2004/07/20/national/former-prime-minister-suzuki-dies-at-tokyo-hospital-aged-93/#.XJvbW8mm5nE
تام کونتی (؛ زاده ) هنرپیشه اسکاتلندی است. وی از سال ۱۹۶۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "شوالیه تاریکی برمی‌خیزد"، "رقص خیابانی ۲"، "روبن، روبن"، "خرابکاری"، "دادگاه جزا" و "کریسمس مبارک، آقای لارنس" اشاره کرد.
دکستر گوردون (؛ زاده درگذشته )
هم مانند مایلز دیویس در خانواده ای از طبقهٔ متوسط (در لس آنجلس) به دنیا آمد، جایی که او به دلیل دور بودن از مرکز موسیقی جَز در دههٔ ۳۰، آن را تقریباً مانند «زندگی در اروپا» می‌دانست!
او که در ابتدا مانند دیگر نوازندگان ساکسفون تنور، کلمن هاوکینز را به عنوان الگو برای بداهه نوازی هارمونیک خود انتخاب کرد، اولین بار بعد از شنیدن صدای ساکسفونِ لستر یانگ در سال ۱۹۳۹ که به همراه گروه کانت بیسی به لس آنجلس آمده بود، شیفتهٔ "شیوهٔ تلخ و شیرین (bittersweet)" او شد. او دربارهٔ لستر می‌گوید: "لستر یک روش برای گفتن یک داستان با هرچیزی که می‌نواخت داشت."
به دکستر گوردن به دلیل قد بلندش، لقب "Long Tall Dexter" داده بودند و هم چنین دارای شوخ‌طبعی خاص خود بود که حتی موسیقی اش نیز از این ویژگی بهره می‌برد.
در دههٔ ۴۰ با ورود به نیویورک، با چارلی پارکر و بی باپ آشنا شد. او ملودی‌های موجز یانگ را با هارمونی پیشرو و ریتم‌های نامتقارن چارلی پارکر ترکیب کرد که حاصل آن، صدایی شفاف و مسحورکننده بود. دکستر هم مانند مایلز، گرفتار وجه تاریک زندگی بِرد، یعنی هروئین شد که موجب شد دههٔ بعدی برای او به دلیل محکومیت‌های مکرر، تبدیل به فاجعه شود.
اما او توانست در دههٔ ۶۰ جایگاه خود را به عنوان یکی از برترین نوازندگان ساکسفون نسل خود، با آلبوم‌های شاهکار Go! و Our man in Paris (طی همکاری با کمپانی بلونت) تثبیت کند.
دکستر بمدت ۱۴ سال، در اروپا (پاریس و کوپنهاگ) ساکن شد. (همانند بسیاری از نوازندگان دیگر سیاهپوست که اروپا برای آن‌ها به دلیل تبعیض نژادی در آمریکا مثل یک "پناهگاه آسوده" بود) و در سال ۱۹۷۶ با اجرا در کافهٔ ویلیج ونگارد و آلبوم "Homecoming" بازگشتی رؤیایی به نیویورک داشت. او که سال ۱۹۹۰ از دنیا رفت، بر روی نوازنده‌های زیادی از جمله جان کولترین و سانی راولینز (به اذعان خودشان) تأثیر گذاشت.
او در سال ۱۹۸۹ با توانست با بازی در فیلم نزدیک نیمه شب (به کارگردانی برتران تاورنیه) کاندید اسکار شود.
ماسیمو تروئیزی (؛ زاده درگذشته ) کارگردان و هنرپیشه اهل ایتالیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۹۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
دیوید استراتِرن (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
دمیان بیچیر (به ؛ زاده ) یک هنرپیشه اهل مکزیک است. وی برای بازی در فیلم یک زندگی بهتر نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شده‌است.
بیچر در تورئون به دنیا آمد. پدرش الهاندرو بیچر و مادرش نجرا ماریکروز هر دو بازیگر بودند، همچنین دو برادر بیچر، اودیسو و برونو نیز هر دو بازیگر هستند.
او فعالیت هنری خود را با بازی در تئاتر آغاز کرد و با اجرای نمایشنامه‌های شکسپیر و فیودور داستایفسکی توانست چندین جایزه از سوی انجمن منتقدان تئاتر مکزیک دریافت کند. بیچر بازیگری در عرصه سینما را با بازی در فیلم تا مرگ آغاز کرد.
او از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۲ در مجموعه تلویزیونی علف بازی کرد، بیچیر در سال ۲۰۰۸ و در فیلم چه در نقش فیدل کاسترو، سیاستمدار کوبایی ظاهر شد. بازی در فیلم یک زندگی بهتر نقدهای مثبتی برای او به همراه داشت و توانست نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شود. او در سال ۲۰۱۵ به عنوان یکی از بازیگران اصلی در فیلم هشت نفرت‌انگیز به کارگردانی کوئنتین تارانتینو بازی کرد.
بیچر با لایست در سال ۲۰۰۱ میلادی ازدواج کرد اما این ازدواج پس از دو سال به جدایی ختم شد و آنها در سال ۲۰۰۳ میلادی از هم جدا شدند. پس از آن بیچر با استفانی شرک در سال ۲۰۱۱ وارد رابطه شد. در ۱۲ آوریل سال ۲۰۱۹ استفانی شرک خودکشی کرد و پس از هشت روز درگذشت. بیچیر یک دختر به نام گالا دارد. همچنین بیچیر سفیر اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا است.
ماری درسلر (؛ زاده درگذشته ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۸۹۲ تا ۱۹۳۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
لیلا ماری کوئربر () در ۹ نوامبر ۱۸۶۸ در سنتا باربارا، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا به دنیا آمد و در ۲۸ ژوئیه ۱۹۳۴ در سن ۶۵ سالگی در کوبورگ، انتاریو، کانادا درگذشت و در آرامگاه فارست لان مموریال پارک به خاک سپرده شد
نانسی کلی (؛ زاده – درگذشته ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۷۷ میلادی فعالیت می‌کرد.
جین الکساندر (؛ زاده ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به ""، "کرامر علیه کرامر"، "حلقه"، "همه مردان رئیس‌جمهور"، "خز"، "متولدنشده"، "بگو که دوستم داری"، "رقص محلی آمریکا"، "بتسی" و "افتخار" اشاره کرد.
الی مک‌گرو (؛ زاده ) هنرپیشه، مانکن، مؤلف و فعال حقوق حیوانات اهل ایالات متحده آمریکا است.
با نام اصلی الیزابت آلیس مک‌گرو در ۱ آوریل ۱۹۳۹ در پاند ریج، نیویورک متولد شد. الی مک‌گرو قبل از بازی در فیلم به مشاغل مختلفی همچون دستیار فیلمبردار، مدل لباس، دکوراتور داخلی و بازی در چند آگهی بازرگانی پرداخته بود.
در سال ۱۹۶۹ با بازی در فیلم "خداحافظ کلمبوس" توجهات را به طرف خود جلب کرد. اما نقش جنیفر در فیلم "داستان عشق" (۱۹۷۰) بود که درهای شهرت و محبوبیت را بروی او باز کرد. الی مک‌گرا و رایان اونیل با بازی در این فیلم به محبوبیت و شهرتی افسانه‌ای دست یافتند که هر بازیگر آرزوی آن را داشتند. مک‌گرو به خاطر این فیلم نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن و برندهٔ جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم درام شد و به دنبال آن عکس او بر صفحهٔ اول مجله "تایمز" جای گرفت.
در سال ۱۹۷۲ در فیلم "گریز" ("این فرار مرگبار") با استیو مک‌کوئین همبازی شد و در طول بازی در این فیلم بود که رابطهٔ عاشقانه او با استیو مک کوئین شروع شد و اَلی از همسرش رابرت اوانز که تهیه‌کننده فیلم بود، طلاق گرفت و در سال ۱۹۷۳ با استیو مک‌کوئین ازدواج کرد.
پس از ۵ سال زندگی جنجالی، در سال ۱۹۷۸ پس از اینکه شایعات مربوط به درگیری عاطفی استیو با مانکنی به نام باربارا مینتی (که استیو عکس او را در یک آگهی تجاری دیده بود) در افواه پیچید، آن دو از هم جدا شدند و الی مک‌گرو که در این چند سال فیلمی بازی نکرده بود دوباره بازی در فیلم و سریال‌های تلویزیونی را شروع کرد. الی مک‌گرا جمعاً ۳ بار ازدواج کرد.
او در سال‌های اخیر به فعالیت‌های انسان دوستانه برای حفظ حقوق حیوانات روی آورده و تلاش زیادی را در این زمینه انجام می‌دهد. از سال ۱۹۹۴، الی مک‌گرو در سنتافه، نیومکزیکو زندگی می‌کند.
تالیا شایر (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۶۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌ و خواهر فرانسیس فورد کوپولا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به سه گانه "پدرخوانده" و فیلم "راکی" اشاره کرد.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که تالیا شایر در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته است:
تالیا شایر خواهر فرانسیس فورد کاپولا کارگردان سه گانه پدر خوانده استتالیا شایر.
نام اصلی او تالیا رز کوپولا است و او پس از ازدواج با دیوید شایر نام خانوادگی خود را به شایر تغییر داد.
مارشا میسون (؛ زاده ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "آخرین لحظه"، "آزادی سیندرلا"، "تنها وقتی می‌خندم"، "مکس دوگان بازمی‌گردد"، "۲ روز در دره"، "آدری رز"، "استلا"، "دراپ دد فرد" و "من عاشق دردسرم" اشاره کرد.
جرالدین سو پیج (به ، ۲۲ نوامبر ۱۹۲۴۱۳ ژوئن ۱۹۸۷) بازیگر آمریکایی بود. پیج با حرفه‌ای که چهار دهه در سینما، تلویزیون و تئاتر به طول انجامید، جوایز گوناگونی را دریافت کرد، مثلاً یک جایزه اسکار، یک جایزه بفتا، دو جایزه امی ساعات پربیننده و دو جایزه گلدن گلوب؛ وی چهار بار هم نامزد جایزه تونی شد.
پیج که از اهالی شهر کرکسویل در ایالت میزوری بود، در مؤسسه هنر شیکاگو زیر نظر یوتا هیگن و لی استراسبرگ در نیویورک تحصیل کرد؛ پس از فارغ‌التحصیلی، وی در فیلم وسترن "هوندو" (۱۹۵۳) نقش ایفا کرد، که نخستین فیلمی بود که در تیتراژش نام پیج را آوردند، او به خاطر بازی در این فیلم برای نخستین بار نامزد یک اسکار برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. در دورهٔ مک‌کارتیسم، او در فهرست سیاه هالیوود قرار گرفت چون با هیگن ارتباط داشت و به مدت هشت سال در فیلم‌ها حضور نیافت. پیج به حضور در تلویزیون و تئاتر ادامه داد و برای نخستین بار نامزد جایزهٔ تونی شد، برای اجرایش در "پرنده شیرین جوانی" (۱۹۵۹–۶۰) که او همین نقش را در اقتباس سینمایی ۱۹۶۲ آن تکرار کرد، که برای دومی برندهٔ یک گلدن گلوب شد.
او چند نامزدی اسکار را برای نقش‌هایش در "تابستان و دود" (۱۹۶۱) (یک جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن – فیلم درام دیگر)، "تو اکنون یک پسر بزرگی" (۱۹۶۶) و "پیت و تیلی" (۱۹۷۲) دریافت کرد؛ در ادامه، یک نامزدی تونی را نیز برای اجرایش در نمایش "آدم پوچ فوق‌العاده" (۱۹۷۴–۷۵) دریافت کرد. از حضور او در فیلم‌های دیگر آن هنگام می‌توان به فیلم‌های تریلر "چه بر سر عمه آلیس آمد؟" (۱۹۶۹) مقابل روث گوردون و "فریب‌خورده" (۱۹۷۱) مقابل کلینت ایستوود اشاره کرد. در ۱۹۷۷، او صداپیشهٔ مادام مدوسا در "نجات‌دهندگان" از والت دیزنی شد، در ادامه، نقشی را در "صحنه‌های داخلی" (۱۹۷۸) به کارگردانی وودی آلن ایفا کرد که برای آن برندهٔ یک جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد.
پس از ورود پیج به تالار مشاهیر تئاتر آمریکا برای آثار نمایشی‌اش در ۱۹۷۹، وی با ایفای نقش اصلی در "اگنس ایزدی" (۱۹۸۲)، که برایش سومین نامزدی تونی‌اش را به ارمغان آورد، به برادوی بازگشت. پیج برای نقش‌هایش در فیلم‌های "پاپ روستای گرینویچ" (۱۹۸۴) و "سفر به بانتی‌فول" (۱۹۸۵) نامزد جوایز اسکار شد، که برای دومی برندهٔ جایزه اسکار بهترین بازیگر زن شد. پیج در ۱۹۸۷ میان تولید نمایش برادوی "روح ملایم" در نیویورک درگذشت، که به خاطرش برای بار چهارم نامزد تونی شد.
منابع آکادمیک
ویدئوها
سالی کرکلند (؛ زاده ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۶۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
وی برای بازی در فیلم "آنا" نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن شد. از دیگر فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "نیش"، "بروس قدرتمند"، "جان اف کندی"، "دستپاچه"، "انتقام"، "اد تی‌وی"، "ستاره‌هایی در فیلم‌های کوتاه" و "خم به ابرو نیاور" اشاره کرد.
پائولین کالینز (؛ زاده ) هنرپیشه انگلیسی است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "آلبرت نابز"، "جاده بهشت" و "شهر لذت" اشاره کرد.
برنده بهترین بازیگر نقش اول زن در سال ۱۹۸۹
ویرجینیا کاترین «جنا» رولندز (؛ زاده ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۵۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
الیزابت شو (؛ زاده ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی خواهر اندرو شو است.
بت میدلر (؛ زاده ) آهنگساز و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۶۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
او که در طول سال‌ها فعالیت ۱۴ آلبوم موسیقی منتشر کرد و ۲ نامزد جایزه اسکار و ۳ بار برنده جایزه معتبر گرمی شد؛ در دوران تحصیل، در کارخانه بسته‌بندی آناناس در هونولولو هاوایی کار می‌کرد. بت میدلر همچنان در عرصه موسیقی پر انرژی و شور در حال فعالیت است.
برندا بلتین (؛ زاده ) یک هنرپیشه اهل انگلستان است. وی از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ورا"، "جنگ و صلح"، "در بستر هم‌آغوشی"، "دوست داشتنی و شگفت‌انگیز"، "غرور و تعصب"، "کفاره"، "قصه‌گو" و "موسیقی از اتاقی دیگر" اشاره کرد.
جانت مک‌تیر (؛ زاده ) هنرپیشه اهل انگلستان است. وی از سال ۱۹۸۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان از "شاه زنده است"، "آلبرت نابز"، "زن سیاه‌پوش"، "پدران و دختران"، "معدن طلای مخملی"، "بیدار کردن مردگان" ، "فرار گربه و اوزارک" نام برد.
کیشا کاستل-هیوز (؛ زاده ) یک هنرپیشه اهل نیوزیلند است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "داستان تولد، سوارکار نهنگ و" اشاره کرد.
کونزنی والیس (؛ زاده ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "پدران و دختران" اشاره کرد.
وینسلو هومر ، نقاش برجسته آمریکایی در ۲۴ فوریه ۱۸۳۶م در بندر بوستون به دنیا آمد. وی از کودکی به هنر علاقه داشت از این روکار خود را با مصوّرسازی و چاپ آغاز کرد. هومر در جریان جنگ داخلی آمریکا معروف به جنگ‌های انفصال، مأمور تهیه عکس از مناظر جنگ شد و با پایان جنگ، به خلق آثار برجسته و معروف خود پرداخت. او در زمینه گرافیک نیز استعداد خوبی داشت وسال‌ها از راه تصویرگری برای نشریات گوناگون، زندگی خود را می‌گذراند. هومر سالیانی به نقاشی موضوعاتی از زندگی روزمره روستایی و چشم‌اندازهای آمریکا پرداخت و کم‌کم به شهرت دست یافت. با این حال پس از سفری به انگلستان، تغییری در دید و شیوه کاری او پدید آمد. هومر از آن پس با بیانی موجز و بدون تفصیل به تجسم صحنه‌های دریایی پرداخت. وی علاوه بر رنگ روغنی از آبرنگ نیز با مهارت استفاده می‌کرد که مضامین آن بیشتر دریا و حالت وحشیِ بیشه‌زاران شمالی بود. گرچه هومر هرگز مضمون طبیعی را رها نکرد، ولی روزبه‌روز بر قابلیت خود برای گزینش و انتزاع کردن عناصر تصویری‌اش افزود. او هم‌چنین از نور برای تشدید صراحت و قاطعیت شکل‌ها بهره می‌گرفت. هومر طی سال‌های فعالیت هنری خود آثار متعددی به وجود آورد که هشت ناقوس، راست و چپ و اسیران جبهه از آن جمله است. وینسلو هومر سرانجام در ۲۹ سپتامبر ۱۹۱۰م در ۷۴ سالگی درگذشت.
جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه اوریژینال یا «غیراقتباسی» به جایزه اسکاری گفته می‌شود که به فیلم‌نامه‌هایی داده می‌شود که بر اساس نوشته‌های قبلی ساخته‌نشده باشند. این جایزه از سال ۱۹۴۰ ابداع شد تا از شاخهٔ جایزه اسکار بهترین داستان جدا شود.
نویسندگان و نمایشنامه‌نویسان برجسته‌ای که در این رشته نامزد شده‌اند عبارتند از:وودی آلن، جان استاین‌بک، نوئل کاوارد، ریموند چندلر، آلن رب‌گریه، ادوارد باند، آرتور سی. کلارک، لیلیان هلمن، نیل سایمون، تام استاپارد و ترنس راتیگان.
برنده‌ها در ردیف اول و به‌صورت رنگی و بعد از آنها دیگر نامزدها فهرست شده‌اند.
رادوستین اسوتوسلاوف استویچف (متولد ۲۵ سپتامبر ۱۹۶۹ در صوفیه) بازیکن سابق و مربی فعلی والیبال اهل بلغارستان است. رادوستین یکی از موفق‌ترین مربیان اروپا محسوب می‌شود.
رادوستین در یک خانواده والیبالی دنیا آمد. پدر او استوسلاواستوجیف مربی والیبال و دارنده مدال طلا مسابقات نوجوانان اروپا در سال ۱۹۸۶ بود.
رادوستین والیبال را از باشگاه زسکا صوفیه در سال ۱۹۸۸ آغاز کرد و تا سال ۲۰۰۱ در تیم‌های جوریسرز بوخاوو، بنفیکا، اسلاویا، سن لوکار، بالکان کار، نفتوهمیک بورگاس، هات وین، اسمردفو، شومونت و تور توپ زد.
استویچف از سال ۲۰۰۵ مربیگری را آغاز نمود و بر روی نیمکت اسلاویا صوفیه نشنت و موفق شد این تیم را قهرمانی لیگ بلغارستان برساند. او پس از الاوا به سمت سرمربیگری تیم دینامو مسکو درآمد و موفق به کسب قهرمانی سوپر لیگ و جام حذفی از روسیه شد. او در تابستان سال ۲۰۰۷ وارد ایتالیا شد، و با ترنتینو قراردادی ۲ ساله امضا کرد. استویچف در سال اول خود لیگ ایتالیا موفق شد قهرمان سری آ شود. در سال ۲۰۰۹ قرارداد خود را به مدت ۴ سال با ترنتینو تمدید کرد. در این بین او به عنوان سرمربی تیم ملی بلغارستان شد و توانست با بلغارستان نتایج قابل قبولی را کسب کند. استوچف در ادامه با ترنتینو موفق شد نتایج فوق‌العاده را کسب کند و تنوانست این تیم را دو دوره قهرمان سری آ، دو دوره قهرمان جام حذفی، سه دوره قهرمان لیگ قهرمانان اروپا و چهار دوره قهرمان قهرمانی باشگاه‌های جهان کند. رادوستین در پایان سال ۲۰۱۳ ایتالیا را ترک کرد و به ترکیه نقل مکان نمود و سرمربی تیم هالک بانک شد و بلافاصله موفق به سوپر جام ترکیه شد و در سال ۲۰۱۴ دوباره به ترنتینو بازگشت.
باشگاه والیبال هالک بانک آنکارا یکی از باشگاه‌های والیبال لیگ برتر ترکیه است. این باشگاه در ۲۱ ژوئیه سال ۱۹۸۳ با نام باشگاه ورزشی هالک بانک تأسیس شد. هالک یکی از باشگاه‌های قدیمی والیبال ترکیه است.
چارلز باورز (ژوئن ۱۸۷۷ یا ۱۸۸۷ تا نوامبر ۱۹۴۶) کارتونیست و کمدین آمریکایی در دوره فیلمهای صامت و ابتدای دوره فیلم‌های صدا دار بود. اسم او در بسیاری از منابع هنری به چشم نمی‌خورد ولی فیلم‌های بسیار خلاق وی توسط افرادی مانند آندره برتون‌ و برخی هم‌عصرانش نقد شده. عناصری مانند سورئالیسم در فیلم‌های او به چشم می‌خورد که باعث شده وی برای مخاطبین امروزی جذاب باشد.
فهرست فیلم‌های وی عبارت است از:
باشگاه والیبال دینامو مسکو باشگاه حرفه‌ای والیبال مستقر در مسکو یکی از تیم‌های حاضر در سوپر لیگ روسیه است. این باشگاه در ۱۹۲۶ تأسیس شد. دینامو یکی از باشگاه‌های قدیمی والیبال روسیه است. دینامو تا به حال دو بار موفق به قهرمانی در سوپر لیگ روسیه شده‌است.
سد خلیفه لو خرمدره یکی از سدهای در حال بهره‌برداری خرمدره است.
آنا پاپپلول (زاده ۱۶ دسامبر ۱۹۸۸) بازیگر انگلیسی است که بیشتر برای ایفای نقش سوزان پونسی در "سری فیلم‌های سرگذشت نارنیا" و لولا نارسیس در مجموعه تلویزیونی "حکومت" (۲۰۱۶-۲۰۱۳) شناخته‌‌می‌شود. خواهر کوچک‌تر او لولو پاپلول هم بازیگر است.
آنا پاپیلول بزرگ‌ترین فرزند از سه فرزند اندرو پاپیلول، قاضی دادگاه تجدید نظر، و دبرا توماس، متخصص پوست، است. او در لندن به دنیا آمد. خواهر او لولو پاپلول و برادرش فردی پاپیلول نیز بازیگر هستند.
آنا پاپیلول در مدرسه کالج شمالی لندن تحصیل کرد، در سال ۲۰۰۷ در دانشگاه آکسفورد پذیرفته‌شد و مشغول تحصیل در رشته ادبیات انگلیسی شد.
در جدول زمانی اختراع‌ها در ایالات متحده (پیش از ۱۸۹۰)، مهم‌ترین اختراعات و ابداعات شکل گرفته توسط شهروندان ایالات متحده آمریکا، تا پیش از سال ۱۸۹۰ میلادی قرار گرفته‌است. این اختراعات در بازهٔ زمانی دوران کلونی‌ها تا پایان نخستین دوره ریاست جمهوری جورج واشینگتن را شامل می‌شود. اختراعات به دلیل بند ۸ از بخش هشتم ماده اول قانون اساسی آمریکا شامل حق ثبت و حقوق مالکیت می‌شوند.
این حق در سال ۱۷۹۰ پس از تصویب کنگره به امضای رئیس‌جمهور جورج واشینگتن رسید که در ادامه به تأسیس اداره ثبت اختراع منجر شد. با این حال این روند در سال ۱۸۳۶ دچار تکامل شد و منجر به تشکیل اداره ثبت اختراع و نشان تجاری ایالات متحده شد. از زمان تشکیل این اداره در سال ۱۸۳۶ تا سال ۲۰۱۱، در مجموع ۷٬۸۶۱٬۳۱۷ اختراع به ثبت رسیده‌است.
۱۷۱۷ باله‌های غواصی (بنجامین فرانکلین)
۱۷۳۰ اکتنت (توماس گادفری)
۱۷۴۲ اجاق گاز فرانکلین (بنجامین فرانکلین)
۱۷۴۴ قانون پست (بنجامین فرانکلین)
۱۷۴۹ برقگیر (بنجامین فرانکلین)
۱۷۵۲ سوند ادراری (بنجامین فرانکلین)
۱۷۶۱ آرمونیکا (بنجامین فرانکلین)
۱۷۷۶ صندلی چرخدار (توماس جفرسون)
۱۷۸۲ قایق مسطح (یاکوب یودر)
۱۷۸۴ عدسی دو دید (بنجامین فرانکلین)
۱۷۸۵ توری پراش (دیوید رایتنهاوس)
۱۷۸۷ آسیاب آردساز (اولیور ایوانس)
۱۷۹۲ تردک (جان پیرسون)
۱۷۹۳ ماشین پنبه پاک‌کن (ایلای ویتنی)
۱۷۹۵ دیسک جفرسون (توماس جفرسون)
۱۷۹۶ شومینه رامفورد (بنجامین رامفورد)
۱۷۹۶ کیک فنجانی (الیزا لسلی)
۱۸۰۱ پل معلق (جیمز فینلی)
۱۸۰۱ شیر آتش‌نشانی (فردریک گراف)
۱۸۰۲ ساعت بانجو (سایمون ویلارد)
۱۸۰۴ مته بور (تئودور بور)
۱۸۰۵ وسیله نقلیه آبی خاکی (اولیور ایوانس)
۱۸۰۵ کولر گازی (اولیور ایوانس)
۱۸۰۶ قهوه‌جوش (بنجامین تامسون)
۱۸۰۸ دام خرچنگ (ابنزر تورنیدکه)
۱۸۱۳ اره گرد (تابیتا بابیت)
۱۸۱۵ نخ دندان (لوی اسپیر)
۱۸۱۸ دستگاه تراش (توماس بلانچارد)
۱۸۳۱ آهنربای الکتریکی (جوزف هنری)
۱۸۳۱ زنگ درب (جوزف هنری)
۱۸۳۲ کد مورس (ساموئل مورس)
۱۸۳۳ چرخ خیاطی (والتر هانت، الیاس هاو و آیزاک سینگر)
۱۸۳۴ کمباین (هیرام مور)
۱۸۳۵ آچار (سالومون ماریک)
۱۸۳۵ قطب‌نمای خورشیدی (ویلیام آستین)
۱۸۳۵ رله (جوزف هنری)
۱۸۳۶ توری کباب‌پزی (آماسا و جورج سایزر)
۱۸۳۶ مدارشکن قدرت (جوزف هنری، مایکل فارادی و چارلز گرافتون پیج)
۱۸۳۷ گاوآهن (جان دیر)
۱۸۳۹ ذرت (لستر دنیسون)
۱۸۴۰ پل خرپایی (ویلیام هو)
۱۸۴۲ بالابر غله (جوزف دارت)
۱۸۴۵ بیسبال (الکساندر کارترایت)
۱۸۴۷ ماسک گاز (لویس هسلت)
۱۸۴۷ پیراشکی (کاپیتان هانسون گریگوری)
۱۸۴۸ قفل سوزنی غلتان (لاینوس ییل)
۱۸۴۹ سنجاق قفلی (والتر هانت)
۱۸۵۰ ماشین ظرف‌شویی (ژوئل هافتون)
۱۸۵۰ میکروسکوپ وارونه (جی. لارنس اسمیت)
۱۸۵۲ آسانسور (الیشا اوتیس)
۱۸۵۳ دزدگیر (ریورند اگوستیس راسل) online text
۱۸۵۳ چیپس سیب‌زمینی (جورج کرام)
۱۸۵۶ همزن (رالف کالیر)
۱۸۵۸ مداد (جوزف پریستلی)
۱۸۵۹ اجاق الکتریکی (توماس آهرن)
۱۸۵۹ پله برقی (ناتان ایمز)
۱۸۶۰ جاروبرقی (دنیل هس)
۱۸۶۱ آب‌نبات ژله‌ای (ویلیام چرافت)
۱۸۶۱ مته (استفن ای. مورس)
۱۸۶۱ کارت پستی (جان پی. چارلتون)
۱۸۶۱ مسلسل (ریچارد گاتلینگ)
۱۸۶۳ غلات صبحانه (جیمز کالب جکسون)
۱۸۶۳ آچار بکس (جی. جی ریچاردسون)
۱۸۶۳ رول‌اسکیت کواد (جیمز لئونارد پلیمپتون)
۱۸۶۵ کلاه گاوچرانی (جان باترسون استتسون)
۱۸۶۶ توالت سرپایی (اندرو رانکین)
۱۸۶۷ موتورسیکلت (موتور بخار) (سیلوستر اچ. روپر)
۱۸۶۷ گیره کاغذ ساموئل بی. فی)
۱۸۶۷ سیم خاردار (لوسین بی. اسمیت) و (جوزف اف. گیلدن)
۱۸۶۹ فوتبال آمریکایی (والتر کمپ)
۱۸۶۹ جالباسی (اُ. ای نورث)
۱۸۷۰ ساب‌پاشی (بنجامین چو تیگ‌من)
۱۸۷۰ قوطی‌بازکن (ویلیام لیمن)
۱۸۷۰ گردگیر دستی
۱۸۷۳ سیلو (فرد هاتچ)
۱۸۷۳ پارچه جین (لوی اشتراوس) و (یاکوب دیویس)
۱۸۷۴ قاش‌چنگ (ساموئل دابلیو. فرانسیس)
۱۸۷۴ QWERTY (کریستوفر لتم شولز)
۱۸۷۵ ماشین تکثیر (توماس ادیسون)
۱۸۷۶ سینث‌سایزر (الیشا گری)
۱۸۷۶ قلم بادی (فرانسیس ادگار استنلی)
۱۸۷۶ ماشین خالکوبی (توماس ادیسون)
۱۸۷۷ گرامافون (توماس ادیسون)
۱۸۷۸ توربین پلتون لستر پلتون
۱۸۷۸ بلومتر ساموئل پیرپونت لانگلی
۱۸۷۹ صفحه عکاسی جرج ایستمن
۱۸۷۹ کارتن رابرت گیر
۱۸۷۹ صندوق جیمز ریتی
۱۸۸۱ صندلی الکتریکی آلفرد شوتویک
۱۸۸۱ فلزیاب الکساندر گراهام بل
۱۸۸۱ اتو هنری دابلیو. سیلی
۱۸۸۲ فن مکانیکی شویلر ویلر
۱۸۸۳ سلول خورشیدی چارلز فریتز
۱۸۸۳ دماپا وارن اس. جانسون
۱۸۸۴ قرص ویلیام ای. آپ‌جان
۱۸۸۴ آسمان‌خراش ویلیام لوبارون جنی
۱۸۸۵ فیلم عکاسی جرج ایستمن
۱۸۸۷ سافتبال جورج هانکوک
۱۸۸۸ موتور القایی نیکولا تسلاOctober 12, 1887, Tesla filed U.S. patent #381,968 for an electro-magnetic motor which in the application, claimed to have invented the AC motor as well as a new power distribution system. The patent was granted on May 1, 1888
۱۸۸۸ نی نوشیدنی ماروین استون
۱۸۸۸ خودکار جان لود
۱۸۸۸ تایپ ده‌انگشتی فرانک ادوارد مک‌گورین
مقاله‌های زیر به جدول زمانی اختراع‌ها در ایالات متحده آمریکا مرتبط هستند:
بازی‌های آشامیدنی یا بازی‌های نوشیدنی بازی‌هایی هستند که با نوشیدن مشروبات الکلی یا در حین تفریحات شراب خواری و مستی سر و کار دارند. گواهی‌هایی در دست است که تاریخ بازی‌های آشامیدنی به اروپای دوران قدیم بازمی‌گردد.
این بازی هارا می‌توان با گروه‌های کوچک دو یا سه نفره یا اکیپ‌های بزرگ دوستانه انجام داد. انواع این بازی‌ها عبارتند از رومیزی، کارتی یا حرکتی. بازی‌های آشامیدنی در برخی از نهادها از آن میان دانشگاه‌ها و کالج‌ها بازداشته و ممنوع شده‌است.Jillian Swords. "The Appalachian": "New alcohol policy bans drinking games". September 18, 2007.
جمع‌کننده با قابلیت پیش‌بینی بیت نقلی و به‌طور خلاصه CLA، نوعی مدار جمع‌کننده است که در مدارات منطقی به کار می‌رود. این مدار با کاهش زمان مورد نیاز برای تولید بیت نقلی سرعت جمع زدن را افزایش می‌دهد. در مقابل این نوع جمع‌کننده گونهٔ دیگری از مدار جمع‌کننده وجود دارد که با نام جمع‌کننده با بیت نقلی پله‌ای (در بعضی متون ترجمه شده به فارسی جمع‌کننده با بیت نقلی موج گونه) معروف است . هرچند که جمع‌کننده با بیت نقلی پله‌ای از لحاظ اجزای مداری ساده تراز جمع‌کننده با پیش‌بینی بیت نقلی می‌باشد اما از لحاظ سرعت انجام عملیات کندتر است چراکه در این گونه از جمع‌کننده‌ها مدار لازم است منتظر بماند تا بیت نقلی حاصل از جمع دو بیت قبلی محاسبه شده و آنگاه برای محاسبه بیت نقلی حاصل از جمع دو بیت بعدی اقدام کند.
چارلز بابیج خطای تحمیل شده بر عملکرد مدار در اثر رقم نقلی پله‌ای را کشف کرد و در ماشین‌های محاسباتی خویش، ساز و کاری را جهت پیش‌بینی رقم نقلی توسعه داد. جرالد روزنبرگ از شرکت IBM حق اختراع یک جمع‌کننده دودویی با پیش‌بینی رقم نقلی را برای خود در سال ۱۹۵۷ ثبت نمود.
یک جمع‌کننده با بیت نقلی پله‌ای در جمع زدن از همان روشی استفاده می‌کند که یک انسان با استفاده از قلم و کاغذ انجام می‌دهد. از سمت راست‌ترین (و در واقع کم ارزش‌ترین) رقم شروع کرده و دو رقم متناظر با هم جمع می‌شوند و حاصل جمع بدست می‌آید. ممکن است که در این مرحله یک رقم نقلی نیز تولید شود (به عنوان مثال در روش قلم و کاغذ حاصل جمع ۹ و ۵ برابر ۴ به همراه یک رقم نقلی ۱ خواهد بود). بر این اساس به غیر از سمت راست‌ترین موقعیت مکانی، دردیگر مکان‌های عددی باید رقم نقلی احتمالی ۱ که از سمت راست وارد می‌شود را نیز در محاسبه در نظر داشت. .
این سخن بدین معناست که نمی‌توان مقدار نهایی حاصل جمع دو رقم در یک موقعیت مکانی را بدون دانستن اینکه آیا هیچگونه رقم نقلی از سمت راست وجود دارد یا نه، به‌طور قطع مشخص کرد. علاوه بر این چنانچه در روش قلم و کاغذ حاصل جمع بدون رقم نقلی ۹ بشود یا اینکه در محاسبات دودویی حاصل جمع بدون رقم نقلی برابر۱ بشود، حتی نمی‌توان گفت که آیا در آن موقعیت مکانی، باید یک رقم نقلی به سمت چپ منتقل بشود یا خیر. بدترین حالت هنگامی است که نتیجه جمع یک رشته رقم متناظر در سیستم دهگانی به شکل …۹۹۹۹۹... یا در سیستم دودویی به شکل …۱۱۱۱... در بیاید، چراکه در اینصورت تا زمانی که مقدار رقم نقلی وارد شده از سمت راست، در دست نباشد به هیچ عنوان نمی‌توان نتیجه نهایی جمع را تعیین نمود و در واقع لازم است که رقم نقلی پس از هر بار ارزیابی به اندازه یک موقعیت مکانی به سمت چپ منتشر شود. به‌طور مثال در سیستم دهگانی اگر رقم نقلی برابر ۱ باشد نتیجه جمع دیگر ۹ نیست بلکه ۹+۱=۰ با نقلی جدید ۱ است یا در سیستم دودویی نتیجه جمع با احتساب نقلی ورودی دیگر ۱ نیست بلکه ۱+۱=۰ با نقلی خروجی ۱ است. علت نامگذاری جمع‌کننده‌های با بیت نقلی پله‌ای یا موج گونه به این نام آنست که در اینگونه جمع‌کننده‌ها، رقم نقلی مانند یک موج از راست به چپ منتشر می‌گردد که موجب کندی سرعت نیز می‌شود. به عنوان مثال در نظر بگیرید که بخواهید دو عدد صحیح ۳۲ بیتی را جمع بزنید در اینصورت رقم نقلی نهایی با عبور و انتشار رقم‌های نقلی پیشین از بین تمامی ۳۲ جمع‌کننده تک بیتی موجود در جمع‌کننده، تولید خواهد شد.
پیش‌بینی رقم نقلی به دو چیز بستگی دارد:
فرض کنید که یک گروه ۴ رقمی انتخاب شده‌است. سپس توالی وقوع اتفاقات چیزی مثل زیر می‌شود:
اثر خالص این است که نقل‌ها با توزیع و پخش آرام در بین هر یک از ۴ بیت گروه شروع شده، همانند سیستم نقلی موجی؛ اما ناگهان سرعت آن ۴ برابر می‌شود، از یک واحد پیش‌بینی نقلی به بعدی جهش پیدا می‌کند. نهایتاً، در هر گروهی که بیت نقلی را دریافت می‌کند، نقلی به صورت کند در بین رقم‌های آن گروه پخش می‌شود. هر چه تعداد بیت‌های یک گروه بیشتر باشد، منطق پیش‌بینی رقم نقلی پیچیده‌تر می‌شود، و در «مسیر کند» داخل هر یک از گروه‌ها نسبت به «مسیر سریع» بین گروه‌ها، زمان بیشتری صرف می‌شود (که توسط منطق پیش‌بینی رقم نقلی مهیا می‌گردد). از طرف دیگر، هر چه تعداد بیت‌های داخل یک گروه کمتر باشد، گروه‌های بیشتری به صورت عرضی کنار هم وجود خواهد داشت که از یک سر خود به سمت دیگر عدد نقلی را دریافت می‌کند، و در نتیجه تسریع کمتری در عملیات حاصل می‌شود. تصمیم‌گیری در مورد سایز گروه‌هایی که توسط منطق پیش‌بینی رقم نقلی اداره شود، مستلزم تجزیه و تحلیل مفصل گیت و تأخیرهای توزیع (پخش) برای تکنولوژی خاص مورد استفاده، می‌باشد. امکان داشتن بیشتر از یک سطح از منطق پیش‌بینی بیت نقلی وجود دارد، و در حقیقت معمولاً چنین عمل می‌شود. هر واحد پیش‌بینی رقم نقلی یک سیگنال تولید می‌کند که به آن «اگر بیت نقلی از سمت راست بیاید، من آن را به سمت چپ توزیع خواهم کرد»، و این سیگنال‌ها را می‌توان با هم ترکیب کرد، به طوری که هر یک از گروه‌های (بگذار بگوییم) متشکل از چهار واحد پیش‌بینی رقم نقلی بخشی از یک «ابر گروه» می‌شوند که در مجموع ۱۶ بیت از اعداد اضافه شونده را اداره می‌کنند. منطق پیش‌بینی رقم نقلی «اَبَر گروه» قادر خواهد بود که پیش‌بینی کند که آیا رقم نقلی وارده به ابر گروه (فرا گروه) در سراسر آن پخش خواهد شد، و با استفاده از این اطلاعات، قادر به پخش رقم نقلی از راست به چپ به مقدار ۱۶ برابر سریعتر از رقم نقلی موجی بومی خواهد بود. با این نوع اجرای دو سطحی، رقم نقلی ممکن است ابتدا در «مسیر کند» جمع‌کننده منفرد پخش شده، سپس با رسیدن به انتهای سمت چپ گروه، از طریق «مسیر سریع» منطق پیش‌بینی رقم نقلی ۱۶ بیتی به سرعت پخش شود. مجدداً ذکر می‌شود که سایزهایی که برای گروه انتخاب می‌شود به جزئیات حقیقی سرعت پخش شدن سیگنال‌ها در درون گیت‌های منطقی و از یک گیت منطقی به دیگری، بستگی دارد.
در گروه‌های با تعداد بزرگ (صدها یا حتی هزاران بیت) منطق پیش‌بینی رقم نقلی بیشتر از این پیچیده نمی‌شود، زیرا لایه‌های بیشتری از ابر گروه و ابر ابرگروه در صورت ضرورت اضافه می‌شود. اضافه شدن تعداد گیت‌ها نیز به‌طور متوسط است. اگر تمامی گروه‌ها دارای سایز ۴ باشند، به یک سوم کل واحدهای پیش‌بینی رقم نقلی نسبت به تعداد جمع‌کننده‌ها می‌رسیم. هرچند، «مسیر کند» بر سر راه سطوح سریعتر بر کل سیستم تأخیری اعمال می‌کند (برای نمونه، یک جمع‌کننده ۲۵۶ بیتی می‌تواند تا حداکثر ۲۴ گیت تأخیر در فرایند حمل و نقلی خود داشته باشد)، و خود انتقال فیزیکی سیگنال از یک سر عدد بزرگ به سر دیگر مشکل اصلی خواهد بود. در این سایزها، جمع‌کننده‌های نقل-ذخیره ارجحیت دارند، از آنجایی که زمانی برای توزیع و پخش رقم نقلی در کل مصرف نمی‌کنند.
در منطق پیش‌بینی رقم نقلی از مفاهیم انتقال تولیدی و انتشاری استفاده می‌شود. هرچند در زمینه جمع‌کننده پیش‌بینی رقم نقلی، طبیعی تر این است که تولید و انتشار را در زمینه جمع باینری تصور کنیم، این مفاهیم را می‌توان به‌طور عمومی تری نیز استفاده نمود. در توصیف زیر، کلمه رقم را می‌توان با بیت جایگزین کرد زمانی که به جمع باینری اشاره دارد.