moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پارلمان اوکراین در ۲۱ فوریه ۲۰۱۴ زاخارچنکو را به دلیل استفاده از خشونت علیه معترضان یورومیدان از وظایف خود معلق کرد.Ukraine parliament votes to sack interior minister, The Daily Star (Lebanon) (21 February 2014)Tensions high at Kyiv protest camp despite ground-breaking deal, CTV News (21 February 2014) پنج روز بعد برای او حکم بازداشت صادر شد و او در حال حاضر به اتهام قتل تحت تعقیب است. او آخرین بار در ۱۴ آوریل ۲۰۱۴ و در جریان کنفرانس مطبوعاتی مشترک با ویکتور یانوکوویچ و دادستان کل سابق اوکراین ویکتور پشونکا در روستوف-نا-دونو روسیه دیده شد.Since giving Pshonka disappeared marble lions - journalist, Ukrayinska Pravda (5 November 2016)
به گزارش وب سایت Krymedia.ru، در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۵ زاخارچنکو قصد داشت برای جشن تأسیس پلیس ضد شورش برکوت به سواستوپل برود و خدمات صندوق خیریه «یوگا-وستوک» (جنوب شرق) که خودش مؤسس آن بود را به نیروهای وفادار به دولت سابق ارائه دهد.Zakharchenko will arrive in Sevastopol to celebrate establishment of Berkut . Ukrinform. 14 January 2015
پارک سو-جین (؛ زادهٔ ۲۷ نوامبر ۱۹۸۵) بازیگر، خواننده و مدل اهل کره جنوبی است. او عضو گروه دخترانهٔ کی-پاپ به نام «شوگر» بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ بوده‌است و پس از آن در سال ۲۰۰۷ وارد حرفهٔ بازیگری شد. پارک همچنین میزبانی برنامهٔ "جادهٔ خوشمزه" در یک شبکهٔ بر عهده داشت که دربارهٔ رستوران‌های مد روز سئول است.
پارک سو جین در ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۵، با بازیگر و رئیس کی‌ایست، به یونگ-جون، در هتل واکرهیل گرند شرایتون ازدواج کرد. آنها نامزدی خود را در مه ۲۰۱۵ اعلام کرده بودند. فرزند اول این زوج که یک پسر بود، در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۶ به دنیا آمد. در اوت ۲۰۱۷، مشخص شد که پارک در مراحل اولیهٔ بارداری فرزند دوم خود است. پارک در ۱۰ آوریل ۲۰۱۸، یک دختر به دنیا آورد.
گلب گلبوف (؛ ۱۱ مه ۱۸۹۹ – ۳ مارس ۱۹۶۷ (سن ۶۷)) بازیگر سینما و تئاتر اهل کشورهای امپراتوری روسیه و بلاروس بود.
او برندهٔ جوایزی همچون جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، نشان پرچم سرخ کار و نشان لنین شده‌بود.
والری گارکالین (؛ – ) بازیگر اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و روسیه بود.
او برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته فدراسیون روسیه و هنرمند مردمی روسیه شده‌بود.
ولادیمیر گراماتیکوف (؛ زادهٔ ) فیلمساز و بازیگر اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی (روسیه کنونی) است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "خواننده روسی" اشاره کرد.
او برندهٔ جایزهٔ نشان دوستی شده‌است.
گریگوری هلادی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کشور اوکراین است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "خانم پارکر و محفل شرور"، "ویولن سرخ"، "همه ترسها"، "سمت پنهان ماه"، "چرخش بوریس" و "اتاق ممنوعه" اشاره کرد.
بختیار اختیاروف (; – ۲۰۲۱) بازیگر تئاتر و بازیگر سینما اهل کشورهای اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و ازبکستان بود. اختیاروف در بخارا به دنیا آمد. او کار خود را به عنوان بازیگر تئاتر آغاز کرد، اما در سال ۱۹۶۴ در فیلم یور-یور ساخته علی همرویف، یکی از موفق‌ترین کمدی‌های ازبکستانی تمام دوران بازی کرد. پس از آن، او به یک بازیگر سرشناس تبدیل شد و از سال ۱۹۶۴ به‌طور مرتب در فیلم‌های بسیاری ظاهر شد. در سال ۱۹۸۹ به او عنوان هنرمند خلق اتحاد جماهیر شوروی ازبکستان داده شد.
کلمنت فروید (; – ) سرآشپز، سیاستمدار، مجری رادیو، نویسنده کودکان، نویسنده، روزنامه‌نگار، و رستوران‌دار اهل بریتانیا بود.نوه زیگموند فروید، پسر ارنست ال. فروید، برادرزاده آنا فروید و برادر لوسیان فروید، در کودکی از آلمان به بریتانیا نقل مکان کرد و بعداً به عنوان یک سرآشپز برجسته و نویسنده غذا مشغول به کار شد تا اینکه در بین مردم بیشتر شناخته شود.
در سال ۲۰۱۶، هفت سال پس از مرگ او، سه زن ادعاهایی مبنی بر سوء استفاده جنسی از کودکان و تجاوز جنسی توسط فروید را مطرح کردند که منجر به تحقیقات پلیس شد
حزب لیبرال اولستر () یک حزب سیاسی لیبرال و غیر فرقه ای در ایرلند شمالی بود که با حزب لیبرال بریتانیا مرتبط بود. حزب رسماً نسبت به قانون اساسی ایرلند شمالی بی‌طرف بود. اعضا نظرات متفاوتی در مورد این موضوع ابراز کردند، اما موافقت کردند که ایرلند شمالی تنها در صورتی می‌تواند به جمهوری ایرلند بپیوندد که این خواسته اکثریت مردم ایرلند شمالی باشد.
حزب لیبرال اولستر که قبل از جنگ جهانی اول فعال بود، به دنبال این بود که از موضع‌گیری در مورد مسئله حاکمیت داخلی (احیای پارلمان ایرلند در دوبلین) که منجر به انشعاب اتحادیه‌های لیبرال و پیوستن به محافظه‌کاران در اتحاد اتحادیه ایرلندی شده بود، اجتناب کند. پس از ایجاد ایرلند شمالی به عنوان یک بخش تحت حاکمیت بریتانیا در سال ۱۹۲۱، حزب به حزب لیبرال ایرلند شمالی تغییر نام داد. آخرین بقایای حزب به گروه کارگر ۸۷ پیوستند. همچنین یک حزب محلی کوچک از لیبرال دموکرات‌ها در ایرلند شمالی وجود دارد که در انتخابات شرکت نمی‌کنند.
پاول کادوچنیکوف (؛ – ) بازیگر، کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان نمایش اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۵ تا ۱۹۸۷ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سیبریایی"، "خانواده بزرگ"، "ابلوموف و "ایوان مخوف" اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، نشان پرچم سرخ کار، نشان لنین، قهرمان کار سوسیالیست و جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی شده است.
شیرعلی جورایف (
یوجی شیمادا (؛ زادهٔ ) داور هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی کج اهل ژاپن است.
ویتور ریبیرو (؛ زادهٔ ) داور هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است. وی بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
دانیل موحدی (؛ زادهٔ ) داور هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایران و ساکن بریتانیا است.
توشیو فوجیوارا (؛ زادهٔ ) داور هنرهای رزمی ترکیبی اهل ژاپن است. وی بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۸۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
کوئیچیرو کیمورا (; زاده ۱۹۶۹ – درگذشته ۲۰۱۴) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای و داور هنرهای رزمی ترکیبی اهل ژاپن بود.
ماریو یاماساکی (؛ زادهٔ ۱۹۶۴) جودوکار و داور هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است.
جیمز وارینگ (؛ زادهٔ ) بوکسور و داور هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
فرانک تریگ (؛ زادهٔ ) جودوکار، کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای و داور هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
کریس دولمن (؛ زادهٔ ) جودوکار، کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای، کاراته‌کا و داور هنرهای رزمی ترکیبی اهل پادشاهی هلند است. وی بین سال‌های ۱۹۷۲ تا ۱۹۹۶ میلادی فعالیت می‌کرد.
جان مایکل مک‌کارتی (؛ زادهٔ ) داور بوکس و داور هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
قدم زدن در خیابان‌های مسکو (به روسی: Я шагаю по Москве، ترجمه Ja shagaju po Moskve؛ من در سراسر مسکو قدم می‌زنم) یک فیلم ساخت اتحاد جماهیر شوروی به کارگردانی گئورگی دانلیا و محصول سال ۱۹۶۴ است که توسط استودیو Mosfilm تهیه شده‌است. نیکیتا میهالکوف، الکسی لوکتف، یوگنی استبلوف و گالینا پولسکیخ بازیگران آن هستند. این فیلم همچنین دارای نقش‌های کوتاه چهار هنرمند خلق اتحاد جماهیر شوروی است: رولان بایکوف، ولادیمیر باسوف، لو دوروف و اینا چوریکووا. تم معروف فیلم با اجرای میخالکوف توسط آهنگساز آندری پتروف نوشته شده‌است. این فیلم اولین بار در جشنواره فیلم کن ۱۹۶۴ به نمایش درآمد و برای فیلمبرداری جایزه گرفت.
کیزوواتنا ()نام یک پادشاهی باستانی آناتولی در هزاره دوم قبل از میلاد است. این شهر در ارتفاعات جنوب شرقی آناتولی، در نزدیکی خلیج اسکندرون، در ترکیه امروزی قرار داشت. کوه‌های توروس و رود جیهان آن را احاطه کرده بود. مرکز پادشاهی شهر کومانی و واقع در ارتفاعات بود. در دوران بعد، همان منطقه به کیلیکیه معروف شد.
این کشور دارای منابع ارزشمندی مانند معادن نقره در کوه‌های توروس بود. دامنه کوهستانی آن هنوز هم تا حدودی پوشیده از جنگل است. باران‌های سالیانه زمستانی کشاورزی را در این منطقه بسیار زود ممکن کرد. در دشت‌های پایین رودخانه جیهان، زمین‌های کشاورزی غنی وجود داشت.
چندین گروه قومی با هم در پادشاهی کیزوواتنا زندگی می‌کردند. هوری‌ها حداقل از آغاز هزاره دوم قبل از میلاد در این منطقه ساکن بودند. گسترش هیتی‌ها در اوایل دوره پادشاهی قدیم (در زمان هاتوسیلی اول و مورسیلی اول) احتمالاً هیتی‌ها و لووی‌ها را به جنوب شرقی آناتولی می‌آورد. زبان لووی بخشی از گروه زبان‌های هند و اروپایی بود که پیوندهای نزدیکی با زبان هیتی داشت. هم هیتی‌های محلی و هم لووی‌ها احتمالاً پس از تضعیف پادشاهی قدیمی هیتی‌ها در تشکیل کیزوواتنا مستقل مشارکت داشتند. نام کیزوواتنا احتمالاً اقتباسی لووی از هیتی *kez-udne «کشوری در این سوی (کوه‌ها)» است، در حالی که نام ایسپوتاهسو قطعاً هیتی است و نه لووی. فرهنگ هوری در کیزوواتنا پس از ورود به حوزه نفوذ پادشاهی هوریان میتانی که درجات مختلفی از خویشاوندی با آنها داشتند، برجسته تر شد.
پودوهپا، ملکه پادشاه هیتی هاتوسیلی سوم، از کیزوواتنا، جایی که در آن یک کشیش بود، آمد. مجموعه ای از متون مذهبی به نام آیین‌های کیزوواتنا در هاتوسا کشف شده‌است.
سارگون پادشاه اکد ادعا کرد که در قرن ۲۳ قبل از میلاد به کوه‌های توروس (کوه‌های نقره ای) رسیده‌است. با این حال، باستان‌شناسی هنوز هیچ گونه نفوذ تمدن اکدی را در این منطقه تأیید نکرده‌است. مسیرهای تجاری از آشور به کاروم در ارتفاعات آناتولی در اوایل هزاره دوم قبل از میلاد از کیزوواتنا می‌گذشت.
پادشاهان کیزوواتنا در هزاره دوم قبل از میلاد تماس مکرری با هیتی‌ها در شمال داشتند.
در جنگ قدرتی که بین هیتی‌ها و پادشاهی هوریان میتانی به وجود آمد، کیزوواتنا به دلیل موقعیت مکانی خود به یک شریک استراتژیک تبدیل شد. ایسپوتاهسو با تلپینو پادشاه هیتی‌ها پیمانی بست. کیزوواتنا از زمان سلطنت شوناشورا اول تا پادشاه هیتی، آرنوواندا اول، متحد میتانی شد که بر کشور مسلط شدند و آن را به یک پادشاهی تابع تبدیل کرد. زمین بسیار ناهموار و نامطلوب کوه‌های تارسوس این احتمال را ایجاد کرد که کیزووانتاها برای باقی ماندن در موقعیت برجسته در میان همسایگان هوری زبان و لووی زبان خود، شرایط مساعدی را درخواست کردند و متعاقباً به آنها اعطا شده باشد.
کیزوواتنا در طول سلطنت سوپیلولیوما اول شورش کرد اما به مدت ۲۰۰ سال در امپراتوری هیتی ماند. در نبرد معروف کادش (حدود ۱۲۷۴ قبل از میلاد)، کیزوواتنا برای پادشاه هیتی نیروهایی را تأمین کرد. این منطقه به داشتن سوارکاران چیره‌دست، که برخی از اولین‌ها در نواحی جنوب منطقه قفقاز بودند معروف بود، و مردمان آن اسب‌هایی را تهیه کردند که بعداً موجب استفاده تهاجمی‌تر از ارابه توسط هیتی‌ها نسبت به رقبای مصری و آشوری را داد.
مردمان این سرزمین، متخصص معدن و آهنگر بودند. آن‌ها اولین کسی بود که «آهن سیاه» را که به نظر می‌رسد آهنی با منشأ شهاب سنگی است، در سلاح‌هایی مانند گرز، شمشیر و کلاهک برای نیزه استفاده کرد.
رایان اروناتیکال () شرکت هوافضای آمریکایی بود، که در سال ۱۹۳۴ تأسیس شد و در سال ۱۹۶۹ در پی ادغام با شرکت تله‌داین، منحل گردید.
جهو (؛ c. 882 BCE – c. 814 BCE) دهمین پادشاه پادشاهی شمالی اسرائیل از زمان یربعام اول بود.او پسر یوشافات، نوه نیمشی، و احتمالاً نبیره عمری بود،سلطنت او ۲۸ سال به طول انجامید.
دوران سلطنت سلف جهو، یورام، با نبرد راموت-جلعاد علیه ارتش آرامیان شناخته می شود. یورام مجروح شد و برای بهبودی به اسرائیل بازگشت. اخزیا، پادشاه یهودا، که برادرزاده او نیز بود،همراه خواهرش عتلیا حضور داشت. در همین حال، به گفته نویسنده کتاب پادشاهان، الیشع نبی به یکی از شاگردان خود دستور می دهد که به راموت-جلعاد برود و جهو را که در آن زمان فرمانده نظامی بود از یارانش جدا کند. در آنجا، او باید جهو را به عنوان پادشاه در اتاقی درونی مسح کند و به او توضیح دهد که باید به عنوان مأمور قضاوت الهی علیه خاندان آخاب عمل کند. پس از آن، او فرار کرد. جیهو ابتدا دانش آموز را به عنوان "دیوانه" رد می کند، اما با این وجود به همراهانش در مورد مسح او می گوید. یارانش بعداً با شور و شوق در شیپورهای خود دمیدند و او را پادشاه خود اعلام کردند
یون جی-اون (؛ زادهٔ ۱۹ مه ۱۹۹۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی "خانه مجله ماهانه"، "ملودرام باش" ، "تو بهار منی" و "فردا" شناخته می‌شود.
مرضیه فیضی (زاده ۲ فروردین ۱۳۸۰ در اصفهان) بازیکن تیم فوتبال زنان توميريس توران قزاقستان است. او سابقه حضور در تیم های فوتبال زنان ذوب آهن و سپاهان اصفهان را در کارنامه خود دارد.
مرضیه فیضی (زاده ۲ فروردین ۱۳۸۰ در اصفهان) بازیکن تیم فوتبال توميريس توران قزاقستان است. فیضی فوتبال خود را از شش سالگی زیر نظر پدرش شروع کرد.
وی کار خود را در فوتسال ادامه داد و از آنجا برای شرکت در مسابقات استانی و پس از آن کشوری انتخاب شد. فیضی سال ۹۰ برای فستیوال چمن برگزیده شد و برای تیم ملی زیر ۱۴ سال به میدان رفت.
مرضیه فیضی در ۱۲ سالگی به تیم بزرگسالان صنعت پیروزی نجف آباد به سرمربیگری سمیه شهبازی در لیگ یک پیوستو پس از آن به تیم ملی زیر ۱۶ سال دعوت شد.
این بازیکن اصفهانی دو فصل به عضویت باشگاه فوتبال زنان ذوب آهن درآمد.
مرضیه فیضی در حال حاضر در پست دفاع راست تیم توميريس توران قزاقستان مشغول به فعالیت است و به عنوان بازیکن تیم ملی زیر ۱۹ سال نیز شناخته می‌شود.
https://footballdokht.ir/1374-%D9%85%D8%B1%D8%B6%DB%8C%D9%87-%D9%81%DB%8C%D8%B6%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%AA%D9%88%D9%85%D9%8A%D8%B1%D9%8A%D8%B3-%D8%AA%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%B2%D8%A7%D9%82%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%BE%D9%8A%D9%88%D8%B3%D8%AA.html
کوین اوه (؛ زادهٔ ۲۹ اوت ۱۹۹۰) خواننده-ترانه‌سرای کره‌ای-آمریکایی است. او برندهٔ برنامهٔ "سوپراستار کی۷" است. کوین اوه نخستین ئی‌پی خود را به نام "استارداست" در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۷ منتشر کرد. او همچنین به عنوان شرکت کننده در برنامهٔ شبکه جی‌تی‌بی‌سی به نام "سوپربند" حضور پیدا کرد.
هر عصب نخاعی شاخه‌ای به نام شاخهٔ پیوندگر خاکستری (ramus communicantes، به صورت جمع: rami communicantes) را از گره کنارمهره‌ای (گانگلیون پاراورتبرال) مجاور تنه سمپاتیک دریافت می‌کند. شاخه‌های خاکستری حاوی رشته‌های عصبی پس‌گانگلیونی دستگاه عصبی سمپاتیک هستند و از نورون‌های بدون میلین تشکیل شده‌اند. این برخلاف شاخه‌های پیوندگر سفید است که در آن نورون‌های به‌شدت میلین‌دار ظاهر سفیدی به شاخه‌ها می‌دهند.
فیبرهای سمپاتیک پیش‌گانگلیونی از هسته میانی‌جانبی در ستون خاکستری خارجی نخاع در شاخه سفید به گانگلیون‌های کنارمهره‌ای تنه سمپاتیک منتقل می‌شوند. هنگامی که عصب پیش‌گانگلیونی از یک شاخه سفیدرنگ عبور کرد، می‌تواند یکی از سه کار زیر را انجام دهد.
تأثیر گانگلیونی می‌تواند به‌طور خاص برای اندام‌های انتهایی هدف قرار گیرد و همچنین بخشی از یک پاسخ سیستمیک فراگیر شود. اگر پاسخ، پاسخ تمام بدن باشد، مانند جنگ یا گریز سمپاتیک، سیگنال‌ها از طریق شاخه‌های پیوندگر خاکستری که به عنوان مجرای بین اعصاب نخاعی عمل می‌کنند، به سایر اعصاب نخاعی توزیع می‌شوند.
اوری آلون ( عبری : אורי אלון؛ متولد 1969) پروفسور و زیست‌شناس سامانه‌ها در موسسه علوم ویزمن است . تحقیقات او بیان ژن ، موتیف‌های شبکه و اصول طراحی شبکه‌های زیستی در "اشریشیا کلی" و سایر موجودات را با استفاده از زیست‌شناسی محاسباتی و روش‌های متداول آزمایشگاهی بررسی می‌کند.
آلون مدرک لیسانس و فوق لیسانس خود را از دانشگاه عبری اورشلیم گرفته و دکترای خود در فیزیک نظری را از موسسه علوم وایزمن دریافت کرده است.
پس از اینکه علاقه اش به زیست شناسی آشکار شد، برای فوق دکترا در زیست شناسی تجربی به دانشگاه پرینستون رفت. سپس به عنوان استاد به موسسه وایزمن بازگشت.
آلون در چندین ویدیوی محبوب در یوتیوب مانند "یکشنبه در آزمایشگاه" (با مایکل الوویتز ) و "چطور یک سخنرانی خوب داشته باشیم" پدیدار شده است. از سال 2011، او نویسنده نشان‌دارشده‌ترین مقاله علمی در CiteULike با عنوان "چگونه یک مسئله علمی خوب را انتخاب کنیم" و "چگونه یک گروه تحقیقاتی با انگیزه بسازیم" بوده است.
او در سال 2021 به عنوان استاد مدعو در بخش مهندسی زیستی دانشگاه استنفورد منصوب شد .
اوری آلون به درک ما از شبکه های تنظیم کننده ژن کمک کرده است و اصطلاح موتیف شبکه را در سال 2002 گسترش داد. R. Milo, S. Shen-Orr, S. Itzkovitz, N. Kashtan, D. Chklovskii, U. Alon: "Network motifs: simple building blocks of complex networks", Science 298, 2002, S. 824–827 S. Shen-Orr, R. Milo, S. Mangan, U. Alon: "Network motifs in the transcriptional regulation network of Escherichia coli", Nature Genetics 31, 2002,: 64–68
او به همراه تیمش با معرفی مفاهیم نزدیک "جبران دینامیکی" و "نظارت خودایمن جهش‌یافته‌های با ترشح زیاد" (ASHM)،نظریه‌های مختلف حلقه‌های بازخورد غدد درون ریز را متفق کرد. این تئوری ها قادرند مجموعه وسیعی از پدیده ها شامل ریتم های غدد درون ریز دوره ای در دیابت نوع 2 و سایر اختلالات رایج غدد درون ریز و اعتیاد به الکل و بیماری های مرتبط با افزایش سن را توضیح دهند.
در سال 2004، آلون جایزه اورتون را برای "موفقیت برجسته یک دانشمند در مراحل اولیه تا اواسط دوران حرفه ای خود" توسط انجمن بین المللی زیست شناسی محاسباتی دریافت کرد. او همچنین جوایز زیر را دریافت کرده است:
در کالبدشناسی به عصبی که دو عصب دیگر را به هم متصل می‌کند، شاخهٔ پیوندگر (Ramus communicans، به صورت جمع: rami communicantes) می‌گویند.
اصطلاح شاخه پیوندگر هنگامی که شامل تعاریف بیشتری نشود، تقریباً همیشه به یک شاخه ارتباطی بین عصب نخاعی و تنه سمپاتیک اشاره دارد. به‌طور خاص، معمولاً به یکی از موارد زیر اشاره دارد:
شاخه‌های (راموس‌های) خاکستری و سفید مسئول انتقال سیگنال‌های خودمختار، به ویژه برای دستگاه عصبی سمپاتیک هستند. تفاوت رنگ آن‌ها به دلیل تفاوت در میلینی‌شدن رشته‌های عصبی موجود در داخل است، برای نمونه، فیبرهای میلین‌دار بیشتر از الیاف غیرمیلین‌دار در شاخه پیوندگر سفید وجود دارد در حالی که عکس این موضوع برای شاخه پیوندگر خاکستری صادق است.
شاخه‌های پیوندگر خاکستری در هر سطحی از طناب نخاعی وجود دارند و مسئول حمل رشته‌های عصبی پس‌گانگلیونی از گره‌های کنارمهره‌ای (پاراورتبرال) به مقصد، و حمل آن رشته‌های عصبی پیش‌گانگلیونی هستند که وارد گانگلیون‌های کنارمهره‌ای می‌شوند اما سیناپس نمی‌کنند.
شاخه‌های پیوندگر سفید تنها در سطوحی از نخاع وجود دارند که در آن ستون سلولی میانی جانبی وجود دارد (T1-L3) و مسئول حمل رشته‌های عصبی پیش‌گانگلیونی از طناب نخاعی به گره‌های کنارمهر‌ه‌ای هستند.
هر دو شاخه (راموس) در داخل عصب نخاعی از یکدیگر عبور می‌کنند و در هنگام خروج از عصب نخاعی برای ورود به گانگلیون، شاخه سفید دورتر از سوراخ بین مهره‌ای قرار می‌گیرد. (به علاوه، برخی از رشته‌ها از شاخه سفید ممکن است بدون حتی سیناپس در سطح آن به سایر گره‌ها مهاجرت کنند.)
فریتیگرن (ظاهر شده در سال ۳۷۰) یک سردستۀ گوتی از قبیلۀ تروینگیان بود که با پیروزی برومندش در نبرد آدریانوپل به هنگام جنگ گوتیک (۳۷۶–۳۸۲) و به ارمغان آوردن پیمان صلحی که میان با گراتیان و تئودئوس یکم بسته شد، شرایط مطلوبی را برای گوت ها فراهم کرد.
نام "فریتیگرن" به طور لاتینیزه شدۀ آن یعنی "فریتیگرنوس" ظاهر میشود. نام او به زبان گوتی به شکل "فریثوگایرنز" به معنای "در آرزوی صلح" بازسازی شده است. ژرمنیزه شدۀ این نام در پرستشگاه والهالا (1842) به شکل فریدیگِر بوده و بسیار مورد احترام قرار می‌گیرد.
نخستین منابعی که از فریتیگرن یاد میکنند مربوط به دوره‌ای می‌باشد که والنس به تروینگ ها حمله میکرده (۳۶۷/۹) و خود تروینگ ها از سوی دیگر مورد تازش هون‌ها قرار می‌گرفتند (۳۷۶). در این زمان احتمالا جنگی میان فریتیگرن و آتاناریک (یکی از حاکمان برجستۀ تروینگیان)، در گرفته باشد. این زد و خورد هایی که میان فریتیگرن و آتاناریک رخ داده بود توسط افرادی چون سقراط بیزانسی، سوزومن و زوسیموس یاد شده،Socrates Scholasticus, "Church History", book 4, chapter 33; Sozomen, "Church History", book 6, chapter 37; Zosimus, "Historia Nova", book 4. اما در کمال تعجب توسط افرادی چون آمیانوس مارسلینوس و فیلوستورگیوس از آنها یاد نشده است. گمان می‌رود که پیش یا پس از این نبرد داخلی میان تروینگیان، فریتیگرن به آیین مسیحیت آریانی گریوده باشد. آنچه سوزومن دربارۀ آزار مسیحیان می‌نویسند ظاهرا با این دوره مصادف است. به نظر میرسد که آتاناریک این جنگ را برده باشد، چرا که او در آینده و در سال ۳۷۶ تروینگیان را در جنگ علیه هون ها رهبری میکند.
بنا بر سقراط، آتاناریک و فریتیگرن دو رهبر رقیب در میان تروینیگان گوت به شمار می‌آمدند و زمانیکه ابعاد این رقابت به سطح جنگی گسترش می‌یابد، آتاناریک میان تروینگیان از محبوبیت بیشتری برخوردار می‌شود و بدین‌سان فریتیگرن از رومی‌ها درخواست کمک کرده و به دنبال آن، امپراتور والنس و ارتش زمینی تراکیه‌ای او وارد عمل میشوند؛ والنس و فریتیگرن آتاناریک را شکست می‌دهند، و فریتیگرن به مسیحیت، و به مکتبی که والنس بدان باور داشت می‌گرود.Socrates Scholasticus, "Church History", book 4, chapter 33. سوزومن در این بخش از ماجرا از سقراط پیروی می‌کند. بنا بر زوسیموس، آتاناریک (آتوماریکوس) پادشاه گوت ها (سکاها) بود و اندکی پس از پیروزی در آدریانوپل و پیوستن تئودئوس به آنها، فریتیگرن، آلانتئوس و سافراکس به شمال دانوب حرکت کرده، آتاناریک را شکست داده و سپس به جنوب بازمی‌گردند.Zosimus, "Historia Nova", book 4.
در سال 367، تروینگیان به شدت زیر فشار هون‌ها که خویشاوندانشان، یعنی گرتونگیان را فتح کرده بودند قرار می‌گیرند. فریتیگرن از والنس درخواست می‌کند که اجازه دهد تا تروینگیان از مرز شمالی روم گذر کرده و در استان موئسیا یا تراکیه سکنا گزینند، درحالیکه رود دانوب و دژ های مرزی روم آنها را از گزند هون ها در امان نگه می‌دارد. والنس با درخواست فریتیگرن موافقت کرده و اجازه میدهد تا پیروان او وارد امپراتوری شوند. در عوض، می‌بایست تعهد می‌کردند تا در زمان نیاز جنگی، در خدمت نظامی امپراتوری روم باشند، اما در عوض با آنها نه به عنوان بیگانه، بلکه به عنوان یک رومی و نه کمتر از آن برخورد خواهد شد. آنطور که روشن است، هیچکدام اتفاق نیافتاد. در همین حال آتاناریک و شمار بسیاری از پیروانش به منطقۀ کوکلاند (به معنی "کوهسار"، احتمالاً کارپات شرقی و ترانسیلوانیا) عقب نشینی می‌کنند.
در پاییز ۳۷۶، رومی‌ها به مردم آلاویووس و فریتیگرن اجازه دادند تا از دانوب گذر کرده و در استان موئسیا ساکن شوند. در زمستان ۳۶۷/۷ موجی از قحطی سرزمین هایی که تروینگیان در آن ساکن بودند را فرا می‌گیرد و درخواست کمک آنها بی پاسخ ماند. در همان زمان، فرمانروایان رومی آن مناطق یعنی لوپیکینوس و ماکسیموس با تروینیگان با بدی رفتار می‌کردند. آنها خوراک را به قیمیت بسیار بالایی به آنها می‌فروختند و باعث میشد تا بعضی گوت ها به ناچار فرزندان خود را به عنوان برده بفروشند. آنها برخی از رهبران تروینگیان، از جمله فریتیگرن و آلاویووس را به یک ضیافتی نفیس دعوت می‌کنند و سپس برخی از آنها را در این ضیافت می‌کشند و برخی دیگر را به عنوان گروگان نگه می‌دارند. به احتمال بسیار آلاویووس به عنوان یک گروگان در نزد رومی‌ها باقی می‌ماند، اما فریتیگرن موفق می‌شود تا فرار کرده و خود را یگانه رهبر تروینگیان معرفی کند. چندی از این حادثه نگذشته بود که فریتیگرن علیه امپراتوری روم اعلان جنگ کرد.
گوت‌ها هرچند کنترل بخش بزرگی از شبه جزیره‌ی بالکان را دوباره به دست گرفتند، امپراتوری بی امراتور روم شرقی، ترس از این داشت که جمعیت بزرگی از گوت‌ها با فریتیگرن متحد شده و در به طور پراکنده دست به شورش بزنند. ژولیوس، جانشین لوپیکینوس، دستور داد تا همه‌ی گوت هایی که نزدیک مرز زندگی میکردند را قتل عام کنند. با فرا رسیدن سال ۳۷۹ و با شنیده شدن این نوداد که قتل عام بزرگی در انتظار گوت‌های نزدیک مرز است، به شورش های مکرر در آسیای صغیر منجر شد. رومی‌ها واکنش خود به این شورش‌ها را با کشتار گوت‌ها در استان‌های داخلی نشان دادند.
فریتیگرن جنگ را دو سال ادامه داد که با نتایج مختلفی همراه بود. تئودئوس یکم امپراتوری را از والنس مورخ ۱۹ ژانویه سال ۳۷۹ به ارث برد. گراتیان از تئودئوس به عنوان هم-امپراتوری خود از او قدردانی کرد و کنترل اسقف‌نشینی های داکیه و مقدونیه را در اختیار او گذاشت، اما بی‌درنگ به جبهه شمالی برای رویارویی با آلامان‌ها برگشت، و تئودئوس را در رویارویی با مشکل ناشی از گوت‌ها تنها گذاشت.
تئودئوس ارتشی نو متشکل از کشاورزان و مزدوران طرح ریخت. بسیاری از آنها از پیوستن به ارتش برای جلوگیری از اعزام به جنگ خودداری کردند، بسیاری انگشت شست خود را برای خودداری از خدمت سربازی مثله کردند، اما تئودئوس کسانی را که قصد فرار داشتند را به شدت مجازات کرده، و حتی کسانی‌ را که شست خود را مثله کرده بودند را به خدمت سربازی فرا خواند. یکی از اسپهبدان تئودئوس به نام مودارس که خود یک گوت تبار بود پیروزی کوچکی در برابر فریتیگرن به دست آورد.Kulikowski, 2006, pp. 149–151.
به نظر می‌رسد که در این نقطه، گرتونگی ها ارتش گوت را دو نیمه کرده و راهی ایلیریکوم می‌شود. تروینگیان تحت رهبری فریتیگرن به سوی یونان حرکت کردند، وارد مقدونیه و تسالی شد. تئودئوس برای گرفتن جلوی آنها به این سو حرکت کرد اما ارتش او به دلیل فراریان از خدمت سربازی در نبرد تسالونیکا متلاشی شد، در حالیکه مزدوران وحشی بسیاری به فریتیگرن می‌پیوستند. در این نقطه گراتیان تمایل داشت تا دوباره به کمک آنها بیایید، که سرانجام این تمایل، گسیل کردن دو تن از اسپهبدهای خود با نام های آربوگاست و بائوتو بود که موفق می‌شوند تا در تابستان ۳۸۱ گوتی‌ها را به سمت تراکیه عقب برانند. مذاکرات صلح برپا می‌شوند، درحالیکه ریکومرز و ساتورنینوس این مذاکرات را برای رومی ها هدایت می‌کردند. سرانجام در ۳ اکتبر ۳۸۲ صلح برقرار شد. از فریتیگرن در منابع پسا سال ۳۸۱ یاد هرگز یاد نمی‌شود و سرنوشت او روشن نیست، ممکن است که در لشکرکشی یونان کشته شده باشد، یا به عنوان یکی از شرایط مذاکره از مقام خود عزل شده است.
باشگاه فوتبال ویزلا یک باشگاه فوتبال پرتغالی است که در شهر ویزلا، منطقه براگا واقع شده‌است. این باشگاه در سال ۱۹۳۹ تأسیس گردیده‌است و هم‌اکنون در لیگ برتر فوتبال پرتغال، بالاترین سطح از لیگ‌های فوتبال پرتغال رقابت می‌کند.
ویزلا در ۱ اوت ۱۹۴۰ به اتحادیه فوتبال براگا پیوست. بیست و شش سال بعد، اولین جام با فتح Taça de Campeão Nacional پس از پیروزی مقابل Tramagal Sport União کسب شد.
این باشگاه اکثریت قریب به اتفاق سالهای اولیه خود را در کمپئوناتو پرتغال (سطح چهارم فوتبال پرتغال) گذراند.
در سال ۱۹۸۴، ویزلا برای اولین بار در تاریخ خود به لیگ برتر فوتبال پرتغال (سطح اول فوتبال پرتغال) صعود کرد، اما این دوره فقط یک فصل به طول انجامید و باشگاه در رده آخر قرار گرفت و مجدداً سقوط کرد.
اندکی بعد، تیم دوباره در سطح سوم قرار گرفت و تنها در دهه ۲۰۰۰ بازگشت.
باز هم در سطح دوم فوتبال پرتغال، ویزلا در فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۷ سوم شد و تنها یک امتیاز تا صعود فاصله داشت.
در سال بعد، در جایگاه دهم به پایان رسید، اما به دلیل رسوایی آپیتو دورادو سقوط کرد. برای چندین سال، باشگاه به عنوان تیم دوم و پرورش بازیکن باشگاه فوتبال براگا عمل کرد.
در مه ۲۰۲۱، این باشگاه در رده دوم لیگ دوم پرتغال ۲۰۲۰–۲۰۲۱ قرار گرفت تا پس از ۳۶ سال غیبت، برای اولین بار در تاریخ باشگاه از سال ۱۹۸۵ به لیگ برتر صعود کند.
اسقف‌نشینی مقدونیه (; ) یک اسقف‌نشینی در امپراتوری روم بود، که بخشی از فرمانداری پرایتوری ایلیریکوم را تشکیل می‌داد. مرکز اداری آن تسالونیکی بود.
واحد اسقف‌نشینی احتمالا در دوران کنستانتین بزرگ (حـ.۳۰۶-۳۳۷) تشکیل شده و با تقسیمات اسقف‌نشینی دیوکلسینی موئسیا آغاز شده است. این واحد شامل استان‌های مقدونیه، پریما، مقدونیه رومی، تسالیا، اپیروس قدیم، اپیروس نو، آخیا و کِرِت بود.
شورش مکری به وقایع سال‌های ۱۲۵۸ و ۱۲۵۹ شمسی (۱۲۹۷–۱۲۹۸ قمری) و خصوصاً اقدامات حمزه‌آقا منگور از سران ایل منگور اشاره دارد. در این سال خلفای شیخ عبیدالله نهری و حمزه آقا علیه دولت ایران اعلام جنگ کردند. حمزه‌آقا منگور با حاکم ساوجبلاغ مکری وارد جنگ شد و شیخ عبیدالله سواران کُرد را به ساوجبلاغ مکری برای کمک به حمزه آقا فرستاد.
شیوخ و خلفا با تبلیغات علیهٔ دولت مرکزی ایران منجر به درگیری در منطقه ساوجبلاغ مکری (مکریان امروزی) شد. در این زمان حاکم قصبهٔ ساوجبلاغ (مهاباد کنونی) به میاندوآب گریخت و محمدآقا رئیس عشیرهٔ مامش به شورشیان و حمزه آقا پیوستند. عشایر منگور و مامش جزو ایل مکری به‌شمار می‌روند که در جنوب دریاچه ارومیه و مکریان سکونت دارند.
حمزه آقا به حمله مناطق ساوجبلاغ، میاندوآب و تا نواحی ملک کندی و بناب پیشروی کرد. مینورسکی در اینباره نوشته‌است: غارتگری و تاراج از همان آغاز کار، از ویژگی‌های این قیام بود و شمار قابل توجهی از ایرانیان به قتل رسیدند و زیان‌های مالی وارد شده به آنان بسیار وسیع بود.
پس از تصرف ساوجبلاغ، مریدان شیخ عبیدالله و خصوصاً عبدالقادر پسر شیخ مایل به حمله به افشار و سقز بود.
در روز جمعه ۲۵ شوال ۱۲۹۷ هجری قمری، حمزه آقا و عبدالقادر به میاندوآب حمله کردند و مساجد و خانه‌های مردم را به آتش کشیدند و بازار آنجا را غارت کردند. براساس گزارش کارگزاری ساوجبلاغ به وزارت خارجه در سال ۱۲۹۸ هجری قمری، سه هزار و پانصد نفر در این وقایع کشته شدند.
آمار کشته شدگان متفاوت ذکر شده و اسکندر غوریانس تعداد کشته شدگان را هشتصد و پنجاه نفر عنوان کرده‌است.
ژاک دو مورگان، محقق فرانسوی در مورد این شورش نوشته: سیف الدین خان مکری فرزند عزیزخان مکری رئیس قبیله مکری بود. او کُردها را تشویق به ساخت روستا در سرزمین‌هایشان می‌کرد. از املاک پدرش تنها دهِ بوکان برای او مانده بود. بوکان همانجایی بود که در جریان شورش مکری در مقابل شورشیان ایستادگی کرد.
این شورش که به تحریک شیخ عبیدالله و عشایر منگور و مامش پیران آغاز شده بود. سرانجام بدون نتیجه با خونریزی بسیار در آذربایجان به پایان رسید. شورش مکری به همزیستی میان شیعیان و اهل سنت تأثیر منفی گذاشت و دشمنی میان پیروان این دو فرقه برای سال‌ها ادامه یافت.
اسقف‌نشینی موئسیا (, ) یک اسقف‌نشینی در امپراتوری روم بود که شامل بلغارستان غربی، صربستان مرکزی، مونته‌نگرو، آلبانی، مقدونیه شمالی، و یونان بود.
اسقف‌نشینی موئسیا یکی از دوازده اسقف‌نشینی‌هایی بود که دیوکلسین (حـ.۲۸۴-۳۰۵) در دوران اصلاحات اداری خود، در امپراتوری روم به وجود آورد. این اسقف‌نشینی بسیاری از بخش‌های یونان باستان و ایلیریا را احاطه کرده و از کرت تا دانوب گستردگی داشت. در دوران تترارشی (حکومت چهارنفره) این اسقف‌نشینی تحت حوزه‌ی قضایی سزار گالریوس بود که در بسیاری از دوران حکومتش به عنوان آگوستوس آن را تحت کنترل خود نگه داشت (۳۱۱-۳۰۵) او سپس مرد و در شهر فلیکس رومولیانا، درون قلمروی اسقف‌نشینی موئسیا به خاک سپرده شد.
این اسقف‌نشینی سپس به دو نیمه تقسیم شده و دو اسقف‌نشینی مقدونیه و اسقف‌نشینی داکیه در شمال، و احتمالا تحت حکومت کنستانتین یکم (حـ.۳۳۷-۳۰۶) را تشکیل داد، هرچندکه این این جدایی تا سال ۳۷۰ تایید نشده بود. این دو اسقف‌نشینی نو در نیمه‌ی دوم سده چهارم میلادی به عنوان بخشی از فرمانداری پرایتوری ایلیریکوم گروه‌بندی شدند، که الزاما همان مناطقی را که اسقف‌نشینی موئسیا پوشش می‌داد را شامل می‌شد.A Companion to Ancient Macedonia, page 548
پس از اصلاحات اداری امپراتور دیوکلسین، اسقف‌نشینی موئسیا از استان‌های زیر تشکیل شده بود:A Companion to Ancient Macedonia, page 547Handbook to life in ancient Rome
محمد هژبر ابراهیمی (۱ فروردین ۱۳۰۵ – ۲۷ فروردین ۱۴۰۲) مجسمه‌ساز ایرانی بود.
او متولد ۱۳۰۵ پاریز و فارغ‌التحصیل رشته مجسمه‌سازی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران در سال ۱۳۴۸ است. از کودکی شاگرد استاد علی‌اکبر صنعتی بوده و نقش مؤثری نیز در برپایی موزه «آثار استاد صنعتی» در میدان توپخانه تهران و همچنین موزه صنعتی کرمان داشته‌است. وی در نخستین سمپوزیوم مجسمه‌سازی کرمان نیز حضور داشت و مجسمه‌ای فلزی به نام پرستو خلق کرد که این مجسمه نیز در کرمان نصب شده‌است. همچنین مجسمه عیسی ماهانی را با فایبرگلاس و به طول ۴ متر ساخته‌است که در پارک مشاهیر کرمان نصب شده‌است. این مجسمه آخرین مجسمه شهری این هنرمند به‌شمار می‌رود. از دیگر فعالیت‌های این هنرمند می‌توان به برگزاری چندین نمایشگاه انفرادی و گروهی در تهران، اصفهان و رفسنجان اشاره کرد.
نبرد دیبالتوم نبردی میان ارتش امپراتوری روم و ارتش گوتی‌ها، هون‌ها و آلان‌ها بود که در تابستان ۳۷۷ میلادی در بیرون از شهر دیبالتوم در تراکیه رخ داد و با پیروزی گوت‌ها به پایان رسید.
پس از اینکه ساترنینوس دستور داد تا سربازان از رشته‌کوه‌های بالکان عقب‌نشینی کنند، گوت‌ها به درون موئسیا در تراکیه گذر کردند و به غارت حومه‌شهر پرداختند. نیرویی از گوت‌ها، به همراه متحدان نوین خود یعنی آلان‌ها و هون‌ها، منطقهٔ مارکیانوپولیس را ترک کرده و به جستجوی غارت به سمت جنوب مسافرت کردند و به نزدیکی شهر دیبالتوم رسیدند.
بارزیمرس یا "تریبونوم سکوتاریوروم" (فرمانده نگهبانان)، به همراه سایر اسپهبدان، به شرق در تراکیه فرستاده شد تا با گوت‌ها بجنگد، و شروع به ایجاد کمپ در بیرون از دیبالتوم کرد. ارتش رومی شامل واحدهایی از جمله سواره‌نظام‌های "سکوتاری"، "کورنوتی"، و سایر واحدهای پیاده‌نظام بود.
گوت‌ها با ایجاد کمپ در شب، رومی‌ها را سرگشته کردند، و بارزیمرس سریعاً ارتش را به آرایش جنگی درآورد. رومی‌ها طوری به گوت‌ها حمله کردند تا تلاش کنند نیروهای آنها را به عقب‌نشینی وادارند، اما نیروی عظیمی از سواره‌نظام‌ها دیرهنگام وارد جنگ شده و به رومی‌ها چیره شدند. در این نبرد، بارزیمرس کشته شد، اکوئیتوس (ارتشبد دربار) اسیر شد، و بخش بزرگی از ارتش روم از میان رفت.
گوت‌ها، هون‌ها و آلان‌ها، شهر دیبالتوم را غارت کرده، و به سوی منطقه‌ای که امروز به عنوان استارا زاگورا شناخته می‌شود حرکت کرده تا به اسپهبد فریگریدوس حمله کنند، اما پیشاهنگان او مهاجمان را شناسایی کردند و فریگریدوس بی‌درنگ به ایلیریا عقب‌نشینی کرد. اکوئیتوس سپس موفق شد تا از اسارت آزاد شود.
بعد از آزادی یک مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی محمدعلی باشه آهنگر و تهیه‌کنندگی سعید سعدی و نویسندگی نیلوفر محلوجی است. پخش این مجموعه از ٢٧ آذر ۱۴۰۰ در ۳۴ قسمت از شبکه یک سیما آغاز شد.
در خلاصه داستان این سریال آمده است: هر روز با عطر گل‌های باغ‌های شهریار از خواب بلند می‌شدم، مادرم خدابیامرز یه باغچه خوشگل داشت که همیشه سرش گرم بود. بنده خدا اکثر مواقع تنها بود. بابام که راننده بیابون بود صبح تا شب پشت نفتکش اش دنده عوض می‌کرد و بنزین جا به جا می کرد. راه نزدیکش چهار پنج ساعت ترافیک انبار ری تا پمپ بنزینای جنوب و مرکز تهران بود.صبح ها زودتر می‌رفت تا بار بهتر بهش بخوره. اگه هوا سرد بود و مشکلی برای مناطق سردسیر پیش نمی‌اومد، بارش و عوض می‌کردن و می‌فرستادنش سمت همدان آذربایجان کردستان چه می‌دونم استان های سردسیر و برف گیر. این آخریا زیاد حالش میزون نبود خودش چیزی نمی‌گفت ولی ماها که می فهمیدیم. توی خونه‌ای که پدر مادر توش نباشه هیچی نمی تونه جاشونو پر کنه…
جین لبل (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی، بازیگر، بدل‌کار، مربی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی تاکنون مربی افرادی چون بروس لی، چاک نوریس، کارو پاریسیان، رابرت وال، مانول گامبوریان، روندا رزی و بسیاری دیگر بوده است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "مردان سیاه‌پوش ۲"، "مرد روی ماه و "روزی روزگاری در هالیوود" اشاره کرد.
پیتر لی (; – ) هواشناس و سیاست‌مدار اهل هنگ کنگ بود. وی برادر بزرگتر بروس لی بود.
رابرت لی جون-فای (; – ) موسیقی‌دان، نوازنده و بازیگر اهل چین بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
گوم‌اسپیس () شرکت هوافضای دانمارکی است، که در سال ۲۰۰۷ تأسیس شد.
اواچ‌بی () شرکت هوافضای آلمانی است، که در سال ۱۹۵۸ تأسیس شد.
اسپیس سیستمز لورال () شرکت هوافضای آمریکایی است، که در سال ۱۹۵۷ تأسیس شد.
لوئیزا آشوتی سارگسیان (؛ زادهٔ ) یک تاریخ‌نگار ادبی و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۱۷ تا تاریخ ۲۰۱۸ سمت نمایندگی دوره ششم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. وی عضو حزب ارمنستان شکوفا است
در ۲ سپتامبر ۱۹۷۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی متأهل و صاحب دو فرزند می‌باشد.
سیمون پپر استاد معماری دانشگاه لیورپول است که در حوزه معماری اواخر قرون وسطا و اوایل نظامی گری مدرن تخصص دارد.
او عضو موسسه سلطنتی معماران بریتانیایی است.
https://en.wikipedia.org/wiki/Simon_Pepper_(professor)
خطای محیطی ، خطای محاسباتی است که به دلیل محیط بخشی از مشاهدات است. هر آزمایشی که در هر نقطه‌ای از کیهان انجام شود، محیط اطراف خود را دارد که ما نمی‌توانیم سیستم خود را از آن حذف کنیم. مطالعه اثرات محیطی این مزیت اصلی را دارد که ما می‌توانیم این واقعیت را توجیه کنیم که محیط بر آزمایش‌ها تأثیر دارد و محیط عملی نه تنها نتیجه ما را اصلاح می‌کند، بلکه آن را تقویت می‌کند.
خطاهای محیطی دلایل مختلفی دارند که با گذشت زمان گسترش می‌یابد، همان‌طور که پژوهش‌ها به ما می‌گوید، عواملی مانند دما، رطوبت، میدان مغناطیسی، ارتعاش مداوم سطح زمین، باد و روشنایی نامناسب تأثیرگذار هستند.
در آزمایشگاه‌های با دقت بالا، جایی که کوچک‌ترین اشکال می‌تواند کل سیستم را از بین ببرد، حذف یا حداقل کاهش انجام می‌شود.
جک جوزف دونگارا (زاده ۱۸ ژوئیه ۱۹۵۰) (FRS) یک دانشمند رایانه آمریکایی است. او استاد برجسته علوم رایانه دانشگاه آمریکایی در گروه مهندسی برق و علوم رایانه در دانشگاه تنسی است. او دارای سمت یکی از اعضای برجسته پژوهشی در بخش علوم رایانه و ریاضیات در آزمایشگاه ملی اوک ریج، بورسیه تورینگ در دانشکده ریاضیات در دانشگاه منچستر، و استاد کمکی در گروه علوم رایانه در دانشگاه رایس است. دونگارا به عنوان عضو هیئت علمی در مؤسسه مطالعات پیشرفته دانشگاه A&M تگزاس (۲۰۱۴–۲۰۱۸) خدمت کرد. دونگارا مدیر مؤسس آزمایشگاه محاسبات نوآورانه در دانشگاه تنسی است.
وی در سال 2022 برای پژوهش در زمینه پردازش با کیفیت بالا (HPC) برنده جایزه تورینگ شد.
دونگارا در سال ۱۹۷۲ مدرک لیسانس ریاضیات را از دانشگاه ایالتی شیکاگو و در سال ۱۹۷۳ مدرک کارشناسی ارشد علوم رایانه را از مؤسسه فناوری ایلینوی دریافت کرد. در سال ۱۹۸۰ دکترای فلسفه خود را زیر نظر کلیو مولر در ریاضیات کاربردی از دانشگاه نیومکزیکو دریافت کرد.
در ریاضیات و علوم تجربی، کمی‌سازی (یا اندازه‌گیری) عمل شمارش و اندازه‌گرفتن است که مشاهدات و تجربیات حسی انسان را در مقادیر کمی ترسیم می‌کند. اندازه‌گیری در این معنا، پایه‌ای برای روش علمی است.
برخی از معیارهای اهمیت کلی بی‌چون و چرای کمی‌سازی در علوم طبیعی را می‌توان از توصیه‌های زیر به دست آورد:
در علوم اجتماعی، کمیت بخشی جدایی‌ناپذیر از اقتصاد و روان‌شناسی است. هر دو رشته داده‌ها را جمع‌آوری می‌کنند - اقتصاد با مشاهده تجربی و روان‌شناسی با آزمایش - و هر دو از روش‌های آماری مانند تحلیل رگرسیون برای نتیجه‌گیری از آن استفاده می‌کنند.
ایستگاه لوگهید تاون سنتر () یک ایستگاه مرتفع در خط اکسپو (اسکای‌ترین) و خط میلنیوم مترو ونکوور اسکای‌ترین (ونکوور) حمل و نقل سریع مترو است. این ایستگاه در بزرگراه لوگهید و جاده آستین در برنابی، بریتیش کلمبیا، کانادا واقع شده‌است.
مارینا میتوشی مارگاریان (؛ زادهٔ ) یک پزشک و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۱۷ تا تاریخ ۲۰۱۸ سمت نمایندگی دوره مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
وی در ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۵۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت.
در زیست‌شناسی فرگشتی، واگرایش سازشی ، فرآیندی است که در آن موجودات زنده به سرعت از گونه‌های اجدادی به چندین شکل جدید تنوع می‌دهند، به‌ویژه زمانی که تغییر در محیط، منابع جدیدی را در دسترس قرار می‌دهد، تعاملات زیستی را تغییر می‌دهد یا کنام‌های محیطی جدیدی را باز می‌کند. این فرایند با آغاز یک نیای واحد، منجر به گونه‌زایی و سازگاری فنوتیپی مجموعه‌ای از گونه‌ها می‌شود که ویژگی‌های ریخت‌شناسی و فیزیولوژیکی متفاوتی را نشان می‌دهند. نمونه اولیه واگرایش سازشی، گونه‌زایی سهره‌ها در گالاپاگوس ("سهره‌های داروین") است، اما نمونه‌هایی از آن در سراسر جهان شناخته شده‌است.
نام دیگر واگرایش سازشی یا سازگاری با شرایط محیطی دگرگشت تا تکامل است
برای شناسایی یک واگرایش سازشی می‌توان از چهار ویژگی استفاده کرد:
پنداشته می‌شود که واگرایش سازشی توسط یک فرصت بوم‌شناختی یا یک منطقه سازگاری جدید ایجاد می‌شوند. منابع فرصت‌های زیست‌محیطی می‌تواند از دست دادن آنتاگونیست‌ها (رقیبان یا شکارچیان)، تکامل یک نوآوری کلیدی یا پراکندگی در یک محیط جدید باشد. هر یک از این فرصت‌های بوم‌شناختی این پتانسیل را دارد که منجر به افزایش اندازه جمعیت و انتخاب تثبیت‌کننده (محدودکننده) شود. از آنجایی که تنوع ژنتیکی با اندازه جمعیت همبستگی مثبت دارد، جمعیت گسترش‌یافته در مقایسه با جمعیت اجدادی آن تنوع ژنتیکی بیشتری خواهد داشت. با کاهش انتخاب تثبیت‌کننده، تنوع فنوتیپی نیز می‌تواند افزایش یابد. علاوه بر این، رقابت درون‌گونه‌ای افزایش می‌یابد و گزینش واگرا را برای استفاده از طیف گسترده‌تری از منابع ترویج می‌کند. این انتشار بوم‌شناختی توانیی گونه‌زایی بوم‌شناختی و در نتیجه واگرایش سازشی را فراهم می‌کند.
اشغال یک محیط جدید ممکن است در شرایط زیر صورت گیرد:
سهره‌های داروین نمونه کتاب درسی پرکاربرد واگرایش سازشی هستند. امروزه سهره‌های داروین با تقریباً ۱۵ گونه نشان داده می‌شوند، بومی گالاپاگوس هستند که به داشتن رفتار تغذیه‌ای ویژه شناخته شده هستند (اگرچه یکی از گونه‌های آن، سهره نارگیل ("Pinaroloxias inornata")، در گالاپاگوس یافت نمی‌شود، بلکه در جزیره کوکوس در جنوب کاستاریکا یافت می‌شود. سهره‌های داروین در واقع به معنای واقعی سهره نیستند، بلکه اعضای خانواده فرخندگان هستند و از یک نیای جداگانه گرفته شده‌اند که شاید تنها ۳ میلیون سال پیش از سرزمین اصلی آمریکای جنوبی به گالاپاگوس وارد شده‌است. به استثنای سهره نارگیل، هر گونه از سهره‌های داروین به‌طور کلی در گالاپاگوس پراکنده‌است و در هر جزیره، همان کنام را پر می‌کند. این کنام برای سهره‌های زمینی، رژیمی از دانه است و دارای نوک کلفت برای مصرف این مواد سخت است. سهره‌های زمینی بیشتر برای خوردن دانه‌هایی با اندازه خاص ویژگی یافتند: "سهره زمینی بزرگ (Geospiza magnirostris)،" بزرگترین گونه سهره داروین است و دارای کلفت‌ترین نوک برای شکستن سخت‌ترین دانه‌ها است، "سهره زمینی کوچک (Geospiza fuliginosa)" یک نوک کوچک برای خوردن دانه‌های کوچک‌تر و سهره زمینی میانی ("Geospiza fortis)" دارای نوکی با اندازه متوسط برای مصرف بهینه دانه‌های با اندازه متوسط (نسبت به "G. magnirostris" و "G. fuliginosa") است. برخی از همپوشانی‌ها وجود دارد: برای نمونه، قوی‌ترین سهره‌های زمینی میان‌جثه می‌توانند نوکی بزرگ‌تر از کوچک‌ترین سهره‌های زمینی بزرگ داشته باشند. به دلیل این همپوشانی، شناسایی گونه‌ها با چشم دشوار است، اگرچه آهنگ‌های آنها متفاوت است. این سه گونه اغلب به صورت هم‌جای وجود دارند، و در طول فصل بارانی در گالاپاگوس که غذا فراوان است، تخصص کمی دارند و همان غذاهایی را می‌خورند که به راحتی در دسترس است. تا زمانی که پیتر و رزماری گرانت رفتار تغذیه آنها را در فصل خشک طولانی مطالعه کردند و متوجه شدند که وقتی غذا کمیاب است، سهره‌های زمینی از نوک تخصصی خود برای خوردن دانه‌هایی که بهترین هستند استفاده می‌کنند، به خوبی درک نمی‌شد که چرا نوک آن‌ها این اندازه سازگار و مناسب برای خوردن و در نتیجه اجتناب از گرسنگی است.
دیگر سهره‌ها در گالاپاگوس به‌طور مشابه و به‌طور ویژه برای جایگاه خاص خود سازگار شده‌اند. سهره‌های زمینی ("Geospiza" sp.) نوک‌های بلندتری نسبت به سهره‌های زمینی دارند که به آنها اجازه می‌دهد از شهد و گرده کاکتوس انجیر تیغی در حالی که این گیاهان گل می‌دهند تغذیه کنند، اما در دیگر روزهای سال از دانه‌ها تغذیه کنند. سهره‌ها ("Certhidea" sp.) دارای نوک کوتاه و تیز برای خوردن حشرات هستند. "سهره دارکوبی (Camarhynchus pallidus)،" نوکی باریک دارد که از آن برای چیدن چوب در جستجوی حشرات استفاده می‌کند. همچنین از چوب‌های کوچک برای رسیدن به طعمه حشرات در داخل چوب استفاده می‌کند و آن را به یکی از معدود جانورانی تبدیل می‌کند که از ابزار استفاده می‌کنند.
سازوکاری که به وسیله آن سهره‌ها در ابتدا تنوع پیدا کردند، هنوز در حوزه پژوهش‌های فعال است. یک پیشنهاد این است که سهره‌ها توانستند یک رویداد گونه‌زایی غیرتطبیقی و گونه‌زایی ناهمجا در جزیره‌های جداگانه در این مجمع الجزایر داشته باشند، به طوری که وقتی در برخی جزیره‌ها دوباره همگرا شدند، توانستند انزوای تولیدمثلی را حفظ کنند.Petren, K. ; Grant, P. R. ; Grant, B. R. ; Keller, L. F. (2005). هنگامی که آنها در همجایی یافت شدند، تخصص ویژه مورد علاقه را نشان دادند تا گونه‌های مختلف کمتر به‌طور مستقیم برای منابع رقابت کنند. این دومین رویداد همجایی برای واگرایش سازشی بود.
واگرایش فرگشتی ، افزایش تنوع آرایه‌ها است که ناشی از افزایش نرخ گونه‌زایی است، که ممکن است با افزایش نابرابری ریخت‌شناسی همراه باشد یا نباشد. واگرایش ممکن است یک تبارشاخه یا تعداد زیادی را تحت تأثیر قرار دهند و سریع یا تدریجی باشند. در جایی که آنها سریع هستند و توسط سازگاری یک دودمان با محیطشان هدایت می‌شوند، آنها را سازگاری واگرا می‌نامند.
شاید آشناترین نمونه از واگرایش فرگشتی مربوط به پستانداران جفت‌دار بلافاصله پس از انقراض دایناسورهای غیر پرنده در پایان کرتاسه، حدود ۶۶ میلیون سال پیش باشد. در آن زمان، پستانداران جفت‌دار عمدتاً جانورانی کوچک و حشره‌خوار بودند که از نظر اندازه و شکل شبیه به حشرات امروزی بودند. در ائوسن (۵۸ تا ۳۷ میلیون سال پیش)، آنها به شکل‌های گوناگونی مانند خفاش، نهنگ و اسب تکامل یافته بودند.This topic is covered in a very accessible manner in Chapter 11 of Richard Fortey's "" (1997)
دیگر واگرایش آشنا عبارتند از: انفجار کامبرین، انفجار آوالون، رویداد بزرگ تنوع زیستی اردویسین، تابش مزوزوئیک-سنوزوئیک، تابش گیاهان خشکی پس از اشغال آنها در زمین، واگرایی کرتاسه گل‌داران، و تنوع واگرایش حشرات، از زمان دوونین، ۴۰۰ میلیون سال پیش، تقریباً بدون وقفه ادامه یافته‌است.The radiation only suffered one hiccup, when the Permo-Triassic extinction event wiped out many species.
کوئل مالیک (زاده ) بازیگر هندی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم آرونداتی اشاره کرد.
میرناصر تیلاوی یکی از درباریان صفویه و جد خوانین ایل طولابی می‌باشد. او فرزند ارشد میرجنت و از نوادگان میرمحمدی بیست و سومین اتابک لر کوچک است.
پس از مرگ میرقیصرخانه نیدل و میرجنت در جنگ با شاه عباس صفوی، برای جلوگیری از تنش مجدد میان بازماندگان آل خورشید و والیان فیلی، شاه صفوی نوادگان میرجنت را به بین‌النهرین تبعید می‌کند.عالم آرای عباسی، اسکندر بیگ ترکمان اما پس از ده سال به دلیل لیاقت میرناصر و نسبت فامیلی میرناصر با همسر شاه عباس (همسر شاه عباس صفوی عمه پدربزرگ میرناصر بوده‌است) او را به اصفهان فرا می‌خواند. ایرج کاظمی نویسنده برجسته در کتاب «میرنوروز» می‌نویسد:طایفه طولابی از اعقاب میرناصر فرزند میرجنت بوده و آنچه نوشته شده از بین‌النهرین به این منطقه آمده و تقریباً در ششصد سال قبل زمانی که اصفهان مرکزیت داشته با سلاطین وقت ارتباط و تقرب داشته‌است.
شاه عباس صفوی میرناصر را به ریاست چگنی منصوب و روانه لرستان می‌کند. علی محمد ساکی از نویسندگان و مورخان مشهور لرستان در صفحه ۱۹۳ کتاب «جغرافیای تاریخی و تاریخ لرستان» می‌نویسد:طایفه طولابی از نسل میرناصر پسر میرجنت بوده‌اند و از حدود بین‌النهرین به این سرزمین کوچ کرده‌اند و دربار صفویه، میرناصر را با سمت ریاست، روانه چگنی ساخته‌است. اینان در سماق سکونت اختیار کرده‌اند. (علی محمد ساکی هیچگونه سندی در مورد این ادعای خود ارائه نداده است، مطلب فوق‌الذکر فقط یک روایت ساختگی و ادعای بدون سند از جانب برخی بوده و متاسفانه آقای علی محمد ساکی شتاب‌زده قلم فرسایی کرده است.)
محمدرضا والی‌زاده معجزی در کتاب «تاریخ ایلات و طوایف لرستان» در این مورد می‌نویسد:میرناصر پسر میرجنت نیای خوانین طولابی است و چون میرناصر مردی لایق بود مورد توجه و عنایت خاص شاه عباس صفوی واقع شده و او را به سمت ریاست طوایف چگنی به لرستان فرستاده و او در محل معروف به سماق سکونت گزیده. (محمدرضا والی‌زاده مجعزی این مطلب را از علی‌محمد ساکی تقلید نموده و این ادعای بی اساس هیچگونه سند روشن و منطقی در پی ندارد، اهل قلم چگنی به منظور خاتمه دادن به دروغ‌ها یا اشتباهات مکرر نویسندگان لرستان کتاب نقدهایی بر تواریخ معاصر چگنی را به رشته تحریر درآورده و چاپ نمودند.)
بهمن آزادی چگنی نیز در کتاب «تاریخ معاصر چگنی» به میرناصر اشاره می‌کند و می‌نویسد:خوانین طولابی را از نسل میرناصر پسر میرجنت می‌دانند. آنها از نزدیکان اتابکان لر بوده‌اند.
در زبان ترکی اوغوز «تیل آو» به معنی بزرگ ، بهادر و حاکم است. شاه عباس یکم صفوی به دلیل لیاقت و رشادت میرناصر به او این لقب را داد. نام امروزی طولابی شکل تغییر یافته «تیلاوی» و ترجمه اشتباه یک لغت ترکی به فارسی است که البته در برخی مناطق هنوز با نام تیلاوی شناخته می‌شود.
خانواده‌های زیر از نوادگان میرناصر اول می‌باشند که لقب تیلاو بمعنای امیر و بهادر را از دربار صفوی دریافت نمود و به عنوان خوانین ایل طولابی محسوب می‌شوند:
داستان همسرم فیلمی محصول سال ۲۰۲۱ و به کارگردانی ایلدیکو انیدی است. در این فیلم بازیگرانی همچون لئا سیدو، جیجس نابر، لویی گارل، سرجو روبینی، یاسمینه ترینکا، لونا ودلر، یوزف هادر، اولریش ماتس و اودو سامل ایفای نقش کرده‌اند.
فرانسه فیلمی محصول سال ۲۰۲۱ و به کارگردانی برونو دومون است. در این فیلم بازیگرانی همچون لئا سیدو، بلانش گاردن، بنژامین بیوله، یولیانه کولر، امانوئله آریولی، گاتان آمیل، جواد زمار و مارک بتنلی ایفای نقش کرده‌اند.
زنان در قرقیزستان به‌طور سنتی نقش‌هایی را به خود اختصاص می‌دادند، اگرچه تنها نخبگان مذهبی زنان را مانند سایر جوامع مسلمان از جامعه دور می‌کردند.Olcott, Martha Brill. ساکنان روستایی به شیوه سنتی قبایل سیبری در ربودن عروس (ربودن زنان و دختران برای ازدواج اجباری) ادامه می‌دهند. عروس ربایی که به "آل کاچو" (بردن و فرار کردن) معروف است، دختران ۱۲ ساله برای ازدواج اجباری ربوده می‌شوند و توسط گروه‌هایی از مردان یا حتی اقوام که با خشونت یا فریب دختر را می‌گیرند و می‌برند. به خانواده رباینده که زن جوان را مجبور و وادار به قبول ازدواج غیرقانونی می‌کنند. در بیشتر موارد، زن جوان بلافاصله به نام ازدواج مورد تجاوز قرار می‌گیرد.
اگرچه این عمل در قرقیزستان غیرقانونی است، اما آدم ربایان به ندرت تحت پیگرد قانونی قرار می‌گیرند. این بی میلی به اجرای این قانون تا حدی ناشی از سیستم حقوقی فاسد در کشور قرقیزستان است که بسیاری از روستاها "عملاً" توسط شوراهای بزرگان و دادگاه‌های "اقاسقل" و به دور از چشم سیستم حقوقی دولتی اداره می‌شوند.
قرقیزستان کشوری در آسیای مرکزی با سنت‌های قوی عشایری است. بیشتر قرقیزستان در سال ۱۸۷۶ به روسیه ضمیمه شد، اما قرقیزها در سال ۱۹۱۶ یک مارکسیسم بزرگ تحت تأثیر درگیری خشونت‌آمیز با امپراتوری تزاری به راه انداختند. قرقیزستان در سال ۱۹۳۶ به جمهوری شوروی تبدیل شد و در سال ۱۹۹۱ با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی به یک کشور مستقل تبدیل شد. جمعیت فعلی کشور را اکثریت قرقیزها (۹/۷۰ درصد) تشکیل می‌دهند و پس از آن ازبک‌ها با ۱۴/۳ درصد و روس‌ها با ۷/۷ درصد قرار دارند. اقلیت‌های دیگری مانند دونگان، اویغور، تاجیک، ترک، قزاق، تاتار، اوکراینی، کره ای و آلمانی نیز وجود دارند. اکثر جمعیت (۷۵٪) مسلمان هستند، اما اقلیت قابل توجهی از ارتدوکس روسی نیز (۲۰٪) وجود دارد. این کشور عمدتاً روستایی است: تنها ۳۵٫۷٪ از جمعیت در مناطق شهری زندگی می‌کنند. نرخ باروری کل ۲٫۶۶ کودک متولد شده به ازا هر زن است (تخمین ۲۰۱۵)، علیرغم این واقعیت که میزان شیوع مدرن ضدبارداری بسیار کم است، ۳۶٫۳٪ (تخمین ۲۰۱۲). نرخ باسوادی زنان بسیار بالا و ۹۹٫۴ درصد است (تخمین زده شده در سال ۲۰۱۵).
در دوران معاصر، به ویژه در سال‌های اول استقلال، زنان در قرقیزستان نقش برجسته‌تری نسبت به سایر نقاط آسیای مرکزی داشتند.Olcott, Martha Brill. در نتیجه انتخابات پارلمانی ۱۶ دسامبر ۲۰۰۷، ۲۳ زن به نمایندگی از سه حزب سیاسی در پارلمان منصب دارند.Country Reports on Human Rights Practices: Kyrgyz Republic (2007). از سال ۲۰۰۷، زنان چندین پست دولتی در سطوح عالی را بر عهده داشتند، از جمله وزیر دارایی، وزیر آموزش و پرورش و علوم، وزیر کار و توسعه اجتماعی، رئیس دادگاه قانون اساسی، رئیس کمیته دولتی امور مهاجرت و اشتغال، و رئیس CEC زن بودند. از سال ۲۰۰۷، هیچ زنی پست‌های فرماندار یا رئیس دولت محلی را اشغال نکرده‌است. در اوت ۲۰۰۷، رئیس‌جمهور کورمان بیک باقی یف برنامه عملی برای دستیابی به تعادل جنسیتی برای سال‌های ۲۰۰۷–۲۰۱۰ را امضا کرد. بین سال‌های ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۹، نمایندگان زن مجلس، ۱۴۸ لایحه از ۵۵۴ لایحه‌ای را که در صحن بررسی شد، ارائه کردند که موضوعاتی از حمایت از شیردهی در لایحه بهداشت تا تصویب قانون تضمین حقوق و فرصت‌های برابر برای زنان و مردان را در بر می‌گرفت."Widening women's political representation in Kyrgyzstan" , United Nations Development Programme, August 11, 2010. در مارس ۲۰۱۰، رزا اوتونبایوا، سیاستمدار اپوزیسیون، پس از انقلابی که علیه دولت باقی یف رخ داد، به عنوان رئیس‌جمهور موقت به قدرت رسید و اولین رئیس‌جمهور زن قرقیزستان شد."Otunbaeva Inaugurated as Kyrgyz President", Radio Free Europe/Radio Liberty, March 7, 2010.
با وجود قوانینی که علیه زنان وجود دارد، بسیاری از جنایات علیه زنان به دلیل فشارهای روانی، سنت‌های فرهنگی و بی‌تفاوتی مقامات انتظامی گزارش نمی‌شود. آزار جنسی، از جمله تجاوز جنسی، غیرقانونی است، اما اجرای قانون بسیار ضعیف است. تجاوز به عنف کمتر گزارش شده‌است و دادستان‌ها به ندرت موارد تجاوز را به دادگاه می‌آورند.
نقش زنان در مجارستان در طول ۲۰۰ سال گذشته به‌طور قابل توجهی تغییر کرده‌است. از لحاظ تاریخی، در قلمرو امروزی کشور مجارستان، گفتمان‌هایی دربارهٔ نقش‌ها، حقوق و دسترسی سیاسی زنان، همراه با جنبش‌های فمینیستی، در چارچوب نقش‌های جنسیتی بسیار سنتی که تحت تأثیر کاتولیک رومی، لوترییسم و کالوینیسم قرار داشتند، توسعه یافته‌اند. اخیراً، دکترین کمونیستی در مورد جایگاه زنان در جامعه نیز تأثیرگذار بود. دوران پساکمونیستی در مجارستان تعداد زیادی سازمان برای رفع نیازهای زنان این کشور و بسیج رای‌دهندگان زن ایجاد کرده‌است و چندین دانشگاه اکنون برنامه‌های مطالعات جنسیتی دارند. در سده بیست و یکم، ورود به اتحادیه اروپا منجر به تمایل به فرهنگ غربی شده‌است.
در سال ۱۷۹۰، مردی به نام پیتر بارانی از گردهمایی ملی نجیب‌زادگان مجارستان درخواست کرد تا به نجیب‌زادگان زن حق نظارت بر روند گردهمایی اعطا شود. او استدلال کرد که این زنان برای تربیت پسران فعال سیاسی و میهن‌پرست آمادگی بهتری دارند، اما مجمع درخواست او را نپذیرفت. اولین سازمان زنانی که در مجارستان تشکیل شد، "انجمن خیریه زنان پستر" بود که در سال ۱۸۱۷ تأسیس شد. در پایان قرن نوزدهم صدها سازمان مشابه در سراسر پادشاهی وجود داشت، اگرچه در بیشتر موارد، آنها دخالت کمی در سیاست داشتند. هنگامی که زنان در اواسط قرن نوزدهم به آموزش متوسطه دسترسی پیدا کردند، حضور گسترده گروه‌های فعال زنان به دانش‌آموزان کمک کرد تا برنامه درسی آکادمیک‌تری داشته باشند، نه برنامه‌ای که بر همسر و مادر بودن متمرکز باشد. در سال ۱۸۹۵، زنان برای اولین بار مجاز به تحصیل در رشته‌های فلسفه، پزشکی و داروسازی در سطح دانشگاه شدند.
علاوه بر حمایت از گروه‌های زنان، این پیشرفت‌ها تا حدی ناشی از تلاش مجارستان برای ارتقای جایگاه خود به عنوان یک قدرت در امپراتوری اتریش-مجارستان و معرفی خود به عنوان منطقه‌ای به‌طور فزاینده مدرن‌شده بود.
در سال ۱۹۰۴، روزیکا بدی شویمر (روزیکا شویمر)، صلح‌طلب و مدافع حقوق زنان، انجمن فمینیست‌ها را تأسیس کرد. این گروه برای حق رای زنان تلاش کرد و در سه نوبت به رای‌گیری پارلمان کمک کرد، اگرچه هر تلاش ناموفق بود. اتحادیه مردان برای حق رأی زنان در سال ۱۹۱۰ تأسیس شد و در سال ۱۹۱۳ هفتمین کنگره اتحادیه بین‌المللی حق رأی زنان در بوداپست تشکیل شد. انجمن فمینیست‌ها با شورای شهر بوداپست همکاری نزدیک داشت تا یک دفتر کمک زنان و مراکز مراقبت روزانه ایجاد کند. آنها همچنین مجله‌ای در مورد مسائل زنان منتشر کردند که به افزایش آگاهی عمومی در مورد نگرانی‌های زنان کمک کرد. سایر گروه‌های فعال در اوایل قرن بیستم شامل اعضای زن سوسیال دموکرات و فدراسیون ملی زنان کارگر روحانی بودند که به دنبال بهبود حقوق زنان بودند.
پس از جنگ جهانی اول، مجارستان مستقل شروع به تعریف خود در یک «چارچوب ملی» کرد و جنبش زنان به‌طور مؤثر در این چارچوب جدید قرار گرفت.Andrea Peto, “Hungarian women in politics, 1945-51,” in "Power and the People: A Social History of Central European Politics, 1945-56", eds.