moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پارک ملی بوندی (به لاتین: Bwindi Impenetrable National Park) یک پارک ملی و میراث جهانی یونسکو در اوگاندا است که در ناحیه کانونگو واقع شده‌است.
ایزاتووتسی یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در دیمیتروگراد واقع شده‌است. ایزاتووتسی ۳۱ نفر جمعیت دارد.
ایزبنیتسا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در ورورین واقع شده‌است. ایزبنیتسا ۵۳۱ نفر جمعیت دارد.
ایزبیچانگ یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در پریژپولجه واقع شده‌است. ایزبیچانگ ۴۶ نفر جمعیت دارد.
ایزبیشته یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Vršac municipality واقع شده‌است. ایزبیشته ۱٬۴۶۴ نفر جمعیت دارد و ۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایزروک یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در توتین، صربستان واقع شده‌است. ایزروک ۱۰۷ نفر جمعیت دارد.
ایزومنو یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در ناحیه پچینیا واقع شده‌است. ایزومنو ۳۵۷ نفر جمعیت دارد.
ایزواریتسا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در ژاگوبیتسا واقع شده‌است. ایزواریتسا ۳۷۶ نفر جمعیت دارد.
ایزوور یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Opština Babušnica واقع شده‌است. ایزوور ۲۶۳ نفر جمعیت دارد.
ایزوور یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در بوسیلگراد واقع شده‌است. ایزوور ۱۱۵ نفر جمعیت دارد.
ایزوور یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در پیروت واقع شده‌است. ایزوور ۷۸۱ نفر جمعیت دارد.
ایزوور یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در سورییگ واقع شده‌است. ایزوور ۷۲۲ نفر جمعیت دارد.
یابلانیتسا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Boljevac واقع شده‌است. یابلانیتسا ۴۳۵ نفر جمعیت دارد.
یابلانیتسا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در بوجانوواچ واقع شده‌است. یابلانیتسا ۱۰۹ نفر جمعیت دارد.
یابلانیتسا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در چایتینا واقع شده‌است. یابلانیتسا ۱۰۱٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۷۰۹ نفر جمعیت دارد و ۴۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یابلانیتسا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در ناحیه موراویتسا واقع شده‌است. یابلانیتسا ۳۳۱ نفر جمعیت دارد.
یابلانیتسا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در کروشواتس واقع شده‌است. یابلانیتسا ۶۴۲ نفر جمعیت دارد.
یابلانیتسا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در نووی پازار واقع شده‌است.
یابلانیتسا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در توتین، صربستان واقع شده‌است. یابلانیتسا ۸۵ نفر جمعیت دارد.
یابلانکا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Vršac municipality واقع شده‌است. یابلانکا ۲۴۷ نفر جمعیت دارد و ۱۵۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یابوچوو یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در پروکوپلیه واقع شده‌است. یابوچوو ۲۲ نفر جمعیت دارد.
یابوچیه یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pivara Municipality واقع شده‌است. یابوچیه ۱۶۵ نفر جمعیت دارد و ۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یابوکا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در City of Pančevo واقع شده‌است. یابوکا ۵۱٫۷۹ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۱۸۱ نفر جمعیت دارد و ۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یابوکوواتس یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در ناحیه بور واقع شده‌است. یابوکوواتس ۸۹٫۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۸۸۴ نفر جمعیت دارد و ۱۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یابوکا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در پریژپولجه واقع شده‌است. یابوکا ۲۴٫۹۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷۵ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یابوکوویک یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در تسرنا تراوا واقع شده‌است. یابوکوویک ۹۷ نفر جمعیت دارد.
یادرانسکا لشنیتسا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در لوزنیسا واقع شده‌است. یادرانسکا لشنیتسا ۲٬۰۸۸ نفر جمعیت دارد و ۱۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یاگلیچیه یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Gadžin Han واقع شده‌است. یاگلیچیه ۹۲ نفر جمعیت دارد.
یاگنگیلو یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در ملادنوواتس واقع شده‌است.
یاگنگیلو یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در ولادیچین خان واقع شده‌است. یاگنگیلو ۱۰۶ نفر جمعیت دارد.
یاگوشتیتسا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در بایینا باشتا واقع شده‌است. یاگوشتیتسا ۴۳٫۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۷۷ نفر جمعیت دارد و ۹۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یایچیچ یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در ییگ واقع شده‌است.
یاکای یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در بایینا باشتا واقع شده‌است. یاکای ۴۷۲ نفر جمعیت دارد.
پارک ملی گونونگ مولو (به لاتین: Gunung Mulu National Park) یک پارک ملی در مالزی است که در ساراواک واقع شده‌است.
یاکوواتس یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Knjaževac واقع شده‌است. یاکوواتس ۳۴۹ نفر جمعیت دارد.
پارک ملی گوآی هائاناس (به انگلیسی: Gwaii Haanas National Park Reserve and Haida Heritage Site) یک ذخیره گاه طبیعی و پارک ملی در کانادا است که در North Coast Regional District واقع شده‌است. این پارک در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد.
یاکوویه یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در الکسیناتس واقع شده‌است. یاکوویه ۳۵۲ نفر جمعیت دارد.
یاکوویوو یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در ولاسوتینتسه واقع شده‌است. یاکوویوو ۴۶۱ نفر جمعیت دارد.
یاکووو یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Surčin واقع شده‌است. یاکووو ۳۱٫۷۶ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۳۹۳ نفر جمعیت دارد.
یالوویک یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در ولادیمیرتسی واقع شده‌است. یالوویک ۱٬۹۵۰ نفر جمعیت دارد.
یالوویک ایزوور یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Knjaževac واقع شده‌است. یالوویک ایزوور ۲۳۸ نفر جمعیت دارد.
یانچا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در نووی پازار واقع شده‌است.
یامنا (به لاتین: Jamena) یک منطقهٔ مسکونی در کرواسی است که در شید واقع شده‌است. یامنا ۷۵٫۹۹ کیلومتر مربع مساحت و ۹۵۰ نفر جمعیت دارد و ۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یانچیچی یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در چاچاک واقع شده‌است. یانچیچی ۱۳٫۹۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴۳ نفر جمعیت دارد و ۶۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یانگا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Knjaževac واقع شده‌است. یانگا ۳۷ نفر جمعیت دارد.
یانکوو موست یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Zrenjanin City واقع شده‌است. یانکوو موست ۶۳۶ نفر جمعیت دارد و ۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پارک ملی گروس مورن (به انگلیسی: Gros Morne National Park) یک پارک ملی در کانادا است که در Division No. 9, Newfoundland and Labrador واقع شده‌است. این پارک در فهرست میراث جهانی یونسکو در کانادا ثبت شده است.
پارک باستان‌شناسی سان آگوستین (به اسپانیایی: Parque arqueológico de San Agustín) یک پارک باستان‌شناسی در کلمبیا است که در بخش اویلا واقع شده‌است.
پارک ملی رئونیون (به فرانسوی: Parc national de La Réunion) یک پارک ملی در فرانسه است که در رئونیون واقع شده‌است.
پارک ملی سیبیلوی (به لاتین: Sibiloi National Park) یک پارک ملی در کنیا است که در شهرستان مارسابیت واقع شده‌است.
کولت داولینگ (متولد ۱۹۳۸) نویسنده آمریکایی است که بیشتر به خاطر کتاب "عقدهٔ سیندرلا: ترس پنهان زنان از استقلال" در سال ۱۹۸۱، شناخته می‌شود.https://www.nytimes.com/1998/06/04/garden/at-home-with-colette-dowling-our-finances-ourselves.html این کتاب یکی از پرفروش‌ترین‌های نیویورک تایمز بود.
کولت داولینگ در بالتیمور بزرگ شد و لیسانس خود را از کالج ترینیتی در واشینگتن دی سی در سال ۱۹۵۸ گرفت.https://www.nytimes.com/1998/06/04/garden/at-home-with-colette-dowling-our-finances-ourselves.html "داولینگ هشت کتاب از جمله عقدهٔ سیندرلا را" منتشر کرده‌است. این کتاب در سطح بین‌المللی پرفروش و به ۲۳ زبان ترجمه شده‌است. وی مقالاتی برای مجله نیویورک تایمز، نیویورک، هارپرز و اسکوایر نوشته‌است. در سال ۲۰۰۴ داولینگ با مدرک کارشناسی ارشد در رشته مددکاری اجتماعی از مدرسه کالج اسمیت کالج اسمیت فارغ التحصیل شد. به دنبال آن وی در موسسه روان درمانی معاصر در نیویورک وارد آموزش روانکاوی شد و در سال ۲۰۰۹ مدرک روانکاوی گرفت. او به عنوان روان درمانگر در منهتن کار می‌کند و به نوشتن ادامه می‌دهد. دفتر او در فلاترون است.
محمداعظم دادفر (زاده ۱۳۲۵ولایت جوزجان) پزشک و سیاستمدار افغانستانی است. او از سال ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۹ به‌عنوان وزیر تحصیلات عالی و از سال ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۵ به‌عنوان وزیر امور مهاجرین و عودت‌کنندگان افغانستان خدمت کرده‌است.
محمداعظم دادفر در سال ۱۳۲۵ در شهر اندخوی ولایت جوزجان دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی را در اندخوی و بعداً در کابل ادامه داد و درسال ۱۳۴۴ از لیسه غازی کابل فارغ گردید. وی در سال ۱۳۵۲ از دانشکده پزشکی دانشگاه کابل فارغ و از همان سال الی سال ۱۳۵۷ با درجه علمی پوهنیار در هیئت علمی دانشگاه کابل مشغول خدمت بود. داکتر دادفر در ماه قوس ۱۳۵۷ بعد از کودتای ۷ ثور در زندان پلچرخی محبوس گردیده و در جوزای ۱۳۵۹ به پاکستان هجرت نمود. او در سال ۱۳۶۴ مرکز تداوی و تحقیق امراض روانی برای مهاجرین افغان را در پشاور اساس نهاد. دادفر به علاوه بر زبان‌های دری، پشتو و اوزبیکی، به زبان‌های آلمانی، انگلیسی و ترکی نیز تسلط دارد.
پارک ملی پیرنه (به فرانسوی: Parc national des Pyrénées) یک پارک ملی در فرانسه است که در اوت-پیرنه واقع شده‌است.
این پارک در فهرست میراث جهانی یونکسو ثبت شده است.
پارک ملی راپا نوی (به اسپانیایی: Parque nacional Rapa Nui) یک پارک ملی در شیلی است که در Easter Island Province واقع شده‌است.
پارک گلینیکه (به آلمانی: Park Klein-Glienicke) یک پارک در آلمان است که در شتگلیتس-تسهلندورف واقع شده‌است.
پارک ملی پیرین (به لاتین: Pirin National Park) یک پارک ملی در بلغارستان است که در استان بلاگووگراد واقع شده‌است.
پارک تاریخی کامفانگ فت (به لاتین: Kamphaeng Phet Historical Park) یک پارک تاریخی در تایلند است که در Mueang Kamphaeng Phet واقع شده‌است.
پارک کالاریا زبژدوسکا (به لاتین: Kalwaria Zebrzydowska park) یک پارک در لهستان است که در گمینا کالواریا زبژدووسکا واقع شده‌است.
پارک سیمانگالسو وتلند (به لاتین: iSimangaliso Wetland Park) یک منطقه حفاظت‌شده در آفریقای جنوبی است که در کوازولو-ناتال واقع شده‌است.
پارک ملی مانووو-گوندا (به لاتین: Manovo-Gounda St. Floris National Park) یک پارک ملی در جمهوری آفریقای مرکزی است که در بامینگی-بانگوران واقع شده‌است.
پارک ملی مانا پولز (به لاتین: Mana Pools National Park) یک پارک ملی در زیمبابوه است که در زیمبابوه واقع شده‌است.
این پارک در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.
پارک مالوتی دراکنسبرگ (به لاتین: Maloti-Drakensberg Park) یک میراث فرهنگی و میراث طبیعی در لسوتو است که در KwaZulu-Natal, South Africa and Lesotho واقع شده‌است.
پارک دریایی جزیره لرد هاو (به انگلیسی: Lord Howe Island Marine Park) یک پارک طبیعی در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
پارک‌های ملی دریاچه تورکانا (به لاتین: Lake Turkana National Parks) یک پارک ملی در کنیا است که در کنیا واقع شده‌است.
پارک جهانی لا امیستاد (به اسپانیایی: Parque internacional La Amistad) یک پارک در پاناما است که در Panama-Costa Rica واقع شده‌است.
پارک ملی و ذخیره گاه کلوان (به انگلیسی: Kluane National Park and Reserve) یک پارک ملی و ذخیره گاه طبیعی در کانادا است که در یوکان واقع شده‌است.
پارک کینابالو (به لاتین: Kinabalu Park) یک منطقه حفاظت‌شده در مالزی است که در صباح واقع شده‌است.
پارک ملی اویو قدیمی (به لاتین: Old Oyo National Park) یک پارک ملی در نیجریه است که در ایالت اویو واقع شده‌است.
پارک‌های ملی ناندا دیوی و دره گلها (به انگلیسی: Nanda Devi and Valley of Flowers National Parks) یک پارک ملی در هند است که در اوتاراکند واقع شده‌است.
ذخیره گاه پارک ملی ناهانی (به انگلیسی: Nahanni National Park Reserve) یک پارک ملی در کانادا است که در Region 4, Northwest Territories واقع شده‌است.
پارک ملی کوه کنیا (به لاتین: Mount Kenya National Park) یک پارک ملی و برنامه انسان و زیست‌کره در کنیا است که در کنیا واقع شده‌است.
پارک ملی موسی وا تونیا (به لاتین: Mosi-oa-Tunya National Park) یک پارک ملی در زیمبابوه است که در استان جنوبی (زامبیا) واقع شده‌است.
پارک ملی مونت پاسکوآل (به پرتغالی: Parque Nacional e Histórico do Monte Pascoal) یک پارک ملی در برزیل است که در پورتو سگورو واقع شده‌است.
پارک ملی میگوآشا (به انگلیسی: Miguasha National Park) یک پارک ملی در کانادا است که در نوول، کبک واقع شده‌است.
پارک ملی پوتاتسو (به لاتین: Potatso National Park) یک پارک ملی در چین است که در یون‌نان واقع شده‌است.
پارک ملی پولونینی (به لاتین: Poloniny National Park) یک پارک ملی در اسلواکی است که در Snina District واقع شده‌است.
ایشتوان اوروس (؛ متولد ۲۴ اکتبر ۱۹۵۱) نقاش، سازندهٔ پوستر و عکس‌های چاپی، طراح گرافیک و کارگردان فیلم انیمیشن اهل مجارستان است.
او به خاطر کارهای الهام گرفته از ریاضیات، اشیاء غیرممکن، خطای دید، تصاویر دو منظوره و واریخت‌سازی مشهور است. هنر هندسی اوروس، با فورس پرسپکتیو و خطای دید، با آثار موریس اشر مقایسه شده‌است.
ایشتوان اوروس در دانشگاه هنر و طراحی موهولی-ناگی در بوداپست به عنوان شاگرد استادانی چون ارنو روبیک تحصیل کرد. وی پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۷۵ به عنوان طراح صحنه، انیماتور و کارگردان با فیلم و تئاتر سر و کار داشت و در پانونیا فیلم‌استودیو در بوداپست و استودیویی در کچکمت در ساخت فیلم‌های انیمیشن مشارکت داشت.
وی همچنین به عنوان نقاش، سازندهٔ پوستر و عکس‌های چاپی و تصویرگر نیز شناخته می‌شود. او دوست دارد ضمن پیروی از تکنیک‌های چاپ سنتی مانند منبت‌کاری و قلم زنی، از پارادوکس بصری، تصاویر دو معنایی و رویکردهای توهم‌گرایانه استفاده کند. او همچنین سعی می‌کند تکنیک واریخت‌سازی را تجدید کند. وی شرکت‌کننده دائمی در دوسالانه اصلی بین‌المللی پوستر و هنر گرافیک است و آثار وی در نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی در مجارستان و خارج از کشور به نمایش گذاشته شده‌است.
او در ۲۰۰۲ از دانشگاه هنر و طراحی موهولی-ناگی درجهٔ شایستگی خود را دریافت کرد. در بین سالهای ۲۰۰۴ – ۲۰۱۴ استاد دانشگاه شوپرون بود.
«اگر می‌خواهید پوستر بسازید، سعی کنید ایده خود را در یک جمله توضیح دهید. سپس سعی کنید آن را کاهش دهید، عبارات، ویژگی‌ها را کنار بگذارید تا فقط ملزومات ضروری را داشته باشید. وقتی به هیچ حرفی احتیاج ندارید، پوستر آماده است.»
«... وقتی این اشیا پارادوکسی را کشیدم، امیدوارم همه بتوانند منظور من، قصد یک طراح مجاری در پایان قرن ۲۰ را درک کنند که فقط برای اینکه درگیر عمل شود، حقیقت را نمی‌گوید.»
«چیزهایی وجود دارد که می‌توانم تصور کنم و می‌توانم ترسیم کنم. چیزهایی وجود دارد که می‌توانم تصور کنم اما نمی‌توانم آنها را ترسیم کنم. اما آیا می‌توانم چیزی را ترسیم کنم که تصور نمی‌کنم.»
اوروس سعی می‌کند تکنیک واریخت‌سازی را تجدید کند و هدف او این است که وقتی به تصویر تحریف‌شده معنایی نیز می‌بخشد، آن را توسعه دهد. این دیگر تصویری آمورف نیست، بلکه یک تصویر معنادار است که از نتیجه‌ای که در آینه ظاهر می‌شود یا از دیدگاه ویژه‌ای مشاهده می‌شود، مستقل است. این روش واریخت سازی برای بیان پیام‌های پیچیده‌تر مناسب است و متناسب با آن است که سرگرم‌کننده‌تر است.
سید امیرشاه حسنیار (زاده ۱۳۲۱ ولایت بامیان) دانشمند و سیاستمدار افغانستانی از قوم هزاره است. او از سال ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۵ به‌عنوان وزیر تحصیلات عالی و از سال ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۵ به‌عنوان رئیس دانشگاه کابل افغانستان خدمت کرده‌است.
داکتر سیدامیر شاه حسن یار فرزند غلام حسن در سال ۱۳۲۱ ه‍.ش در ولسوالی پنجاب ولایت بامیان متولد گردید. وی تحصیلات ابتدایی را در پنجاب و تحصیلات متوسطه و لیسه را در لیسه ابن سینای کابل فراگرفت. او از دانشکده زراعت دانشگاه کابل فارغ شده، ماستری خود را در رشته محیط زیست از دانشگاه ایالتی نیویورک و دکترای خود را در رشته زراعت از دانشگاه ایالتی کلرادو به‌دست‌آورد.
داکتر حسن یار عضویت شورای علمی دانشگاه، شورای عالی حراست از نظام اسلامی افغانستان، شورای فرهنگی وزارت اطلاعات و فرهنگ و غیره نهادها را دارا بود.
داکتر سید امیر شاه حسنیار، در سال ۲۰۱۳، در سن ۷۱ سالگی در آمریکا درگذشت. جنازه وی از آمریکا به افغانستان انتقال داده شده طی مراسمی با شرکت رئیس‌جمهور کرزی و دیگر رهبران سیاسی به‌خاک سپرده شد.
دانشگاه کابل:
سیاسی:
هشت جلد کتاب ممد درسی برای محصلان دانشگاه و صدها مقاله تحقیقاتی از جمله آثار علمی وی می‌باشد. مقالات بی‌شمار وی در موارد گوناگون از جمله پژوهش دربارهٔ زندگی و فرهنگ مردم هزاره‌جات، اوضاع سیاسی، فرهنگی و غیره در جراید داخل و خارج کشور به نشر رسیده‌اند.
ابرهای پراکنده که با نام دو نفر در سایه هم شناخته می‌شود، یک فیلم رنگی در ژانر درام و عاشقانه به کارگردانی میکیو ناروسه است که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به یوکو تسوکاسا و یوزو کایاما اشاره کرد.
"ابرهای پراکنده"
آخرین ساختهٔ میکیو ناروسه می‌باشد.https://en.wikipedia.org/wiki/Scattered_Clouds https://www.imdb.com/list/ls043522376/
مردی در یک تصادف رانندگی مرگبار درگیر می‌شود و با اینکه بی‌تقصیر است، شرکتش او را به شعبه ای دورافتاده در یک شهر کوچک منتقل می‌کند...
کاروانسرای غرقه‌بازار () یک بنای تاریخی سده ۱۷ میلادی است. این کاروان‌سرا در روستای غرقه‌بازار، در شهرستان فضولی کشور جمهوری آذربایجان واقع شده‌است.
کاروانسرای غرقه‌بازار در سال ۱۶۸۱ میلادی ساخته شده‌است. از آنجا که بر روی تپه‌ای در بالای روستای غرقه‌بازار ساخته شده به کاروانسرای غرقه‌بازار معروف است. این بنای تاریخی کاروانسرای در دوران شاه عباس یکم بوده‌است. از آنجا که کتیبه‌های کاروانسرا تخریب شده‌است، معمار این بنا ناشناخته است.
پس از تصرف روستای غرقه‌بازار، توسط نیروهای ارمنی این کاروانسرا تخریب شد.
کاروانسرای گرغابازار، با توجه به سبک معماری، مشابه سنت‌های معماری دورهٔ آلبانیایی است.
سیکانی یا (Σικανοί Sikanoi) یکی از سه قوم باستانی بودند که در سیسیل می‌زیسته‌اند و در زمان فنیقی و یونانیان به استعمار آنان درآمدند، سیکانی‌ها در شرق Elymians و در غرب سیسیل ساکن بودند.
سیکانی ها قدیمی‌ترین ساکنان سیسیل هستند. در قرن ۵ قبل از میلاد، مورخ یونانی توکیدیدس، ادعا می‌کند که سیکانی از شبه جزیره ایبری، از اطراف رودخانه ای که آنها "سیکانی" می‌نامند، سرچشمه گرفته و به دنبال حمله تهاجم به سیسیل مهاجرت کرده‌است. Ligurians. (نام سیکانوس به رودخانه امروزی پیوند خورده‌است که در اسپانیایی به عنوان جکار شناخته می‌شود) منبع توکیدید ناشناخته است، گرچه او اغلب از مورخ سیسیلی آنتیوکوس سیراکوس. برعکس، تیمایوس از تائورومنیوم (که حدود ۳۰۰ سال قبل از میلاد مکتوب است) سیکانی را بومی سیسیل می‌داند. نظریه سوم، که توسط برخی از دانشمندان مدرن ارائه شده، حاکی از آن است که سیکانی‌ها مهاجر ایلیایی بودند، که می‌توانستند مناطقی را که قبلاً قبایل بومی ساکن بودند ، کنترل کنند. تحقیقات باستان‌شناسی نشان می‌دهد که سیکانی در مراحل اولیه تحت تأثیر ماینی‌ها (قبل از استعمار یونان در سیسیل) قرار گرفته‌است.
به‌طور کلی مورد توافق دانشمندان است که سیکانی قبل از سایر ساکنان سیسیل در پیش از تاریخ، یعنی Elymians و سیسیل. تصور می‌شود که ایلیمی‌ها افراد بعدی ثبت شده برای استقرار سیسیل هستند، شاید از دریای اژه، آناتولی یا لیگوریا. آنها در گوشه شمال غربی جزیره مستقر شدند و سیکنیایی‌ها را مجبور به حرکت از طریق شرق کردند. سیسل‌ها بعدی بودند که از سرزمین اصلی ایتالیا وارد شدند و در شرق مستقر شدند. تصور می‌شود که ورود سیسل‌ها در قرن سیزدهم یا یازدهم قبل از میلاد اتفاق افتاده باشد. منطقه به انگلیسی: Sicanians پس از این به قسمت جنوب غربی جزیره با استقرار در منطقه گلا و Agrigentum.
سیکانی با فنیقی‌ها، که مستعمرات خود را تأسیس کردند، به ثبت تاریخی رسید. در طول قرن یازدهم قبل از میلاد - قبل از یونانیان، که مستعمره سیراکوس را تأسیس کردند. در حالی که بسیاری دیگر از مستعمرات یونان در اطراف جزیره تأسیس شده بودند، تا ۷۳۴ قبل از میلاد سیراکوس به بزرگترین شهر جهان یونانی زبان تبدیل شده بود. سیکانی‌ها به تدریج جذب این مردمان استعمارگر شدند. آنها پس از الحاق سیسیل توسط امپراتوری روم به عنوان یک فرد متمایز ناپدید شدند.
مینوس، طبق سنت ، در جستجوی ددالوس به سیکانیا یا همان سیسیل رفتند، همان‌طور که اکنون نامیده می‌شود، و در آنجا هلاک شد به شکل یک مرگ خشونت‌آمیز.
چند کتیبه کوتاه با استفاده از الفبای یونانی در زبان منقرض شده سیکانی پیدا شده‌است. به استثنای نامها، آنها ترجمه نشده‌اند و این زبان به دلیل کمبود داده طبقه‌بندی نشده‌است.
دادگاه جنایات جنگی نانجینگ در سال ۱۹۴۶ توسط دولت (حکومت) چیانگ کای‌شک برای قضاوت چهار افسر نیروی زمینی امپراتوری ژاپن تشکیل شد که متهم به جنایاتی بودند که در جریان جنگ دوم چین و ژاپن مرتکب شدند. این یکی از ده دادگاهی بود که توسط دولت ملی‌گرایان تأسیس شد.
متهمان شامل سرلشکر تانی هیسائو، ژنرال ایسوگای رنسوکه، فرمانده گروهان تاناکا گونکیچی و ستوان دوم موکای توشی‌آکی و نودا تسویوشی دو مسئول مسابقه کشتن صد نفر با استفاده از شمشیر بودند.
ژنرال اوکامورا یاسوجی در ژوئیه ۱۹۴۸ توسط دادگاه به جرایم جنگی محکوم شد، اما بلافاصله با دستور شخصی رهبر ناسیونالیست چیانگ کای‌شک، که وی را به عنوان مشاور نظامی کومینتانگ حفظ کرد، محافظت شد.
در حالی که وی توسط بازپرس مورد سؤال قرار گرفت، اما وی در مورد کشتار نانجینگ شهادت داد:
"من موارد زیر را بر اساس آنچه از افسر ستاد میازاکی، رئیس بخش خدمات ویژه CCAA، هارادا و رئیس بخش خدمات ویژه هانگژئو، هاگیوارا، رئیس یا مدیر بخش ویژه خدمات هانگژئو یکی دو روز پس از ورود من به شانگهای شنیدم. اول، این درست است که ده‌ها هزار اقدام خشونت ، مانند غارت و تجاوز، علیه غیرنظامیان هنگام حمله به نانجینگ صورت گرفت. دوم، نیروهای خط مقدم به بهانه جیره‌بندی (فاقد جیره) به عمل شیطانی اعدام اسیران پرداختند. "
در دادگاه توکیو در مورد ماتسویی ایوانه قضاوت انجام شد و حکم اعدام گرفت.
چهار مسئول دیگر: شاهزاده کان این کوتوهیتو (درگذشته ۱۹۴۰)، ناکاجیما که‌ساگو و یاناگاوا هیسوکه (در سال ۱۹۴۵ درگذشته بودند) چو ایسامو در سال ۱۹۴۵ خودکشی کرده بود.
شاهزاده یاسوهیتو آساکا توسط ژنرال داگلاس مک‌آرتور به عنوان عضوی از خانواده امپراتوری مصونیت داده شد. تانی هیسائو تنها افسری بود که به دلیل کشتار نانجینگ تحت پیگرد قانونی قرار گرفت. وی در ۶ فوریه ۱۹۴۷ گناهکار شناخته شد و در ۲۶ آوریل توسط یک تیم شلیک کننده تیرباران/ اعدام شد. همه متهمان دیگر در سال ۱۹۴۷ به اعدام محکوم شدند.
آلبوم عید شما مبارک یک آلبوم استودیویی مشترک با صدای مهستی، ستار و ناصر چشم آذر است که در سال ۱۹۸۲میلادی (۱۳۶۱ خورشیدی) توسط شرکت ساندکس (.Soundex Enterprises, Inc) روی نوار کاست به شماره SXC 311 منتشر شده است.
کلیه امتیاز آهنگهای این نوار کاست در اختیار «سازمان بین‌المللی شیوا» می‌باشد.
در آلبوم «عید شما مبارک» ۷ ترانه بر روی اول و روی دوم نوار کاست ضبط شده است، که مشخصات آن‌ها بر اساس توضیحات روی جلد، به شرح زیر است:
میخانه (میخونه)
آهنگ بدون کلام ترانه «عید شما مبارک» در انتهای روی دوم نوار ضبط شده است ولی در توضیحات روی جلد آلبوم اشاره‌ای به آن نشده است.
تیمو سلانه (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند بود.
تانیا پوتیاینن (; ) اسکی‌باز آلپاین اهل فنلاند بود.
آینو-کایسا سارینن (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز صحرانوردی اهل فنلاند بود.
کریستا پَرمَکُسکی (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز صحرانوردی زن اهل فنلاند است.
کایسا پارویاینن (؛ ۳ دسامبر ۱۹۱۴ – ۲۱ اکتبر ۲۰۰۲) پرتاب‌گر نیزه اهل فنلاند بود.
اوریو نیکانن (؛ ۳۱ دسامبر ۱۹۱۴ – ۱۸ نوامبر ۱۹۸۵) پرتاب‌گر نیزه اهل فنلاند بود.
انی روکایاروی (؛ زادهٔ ) اسنوبردسوار اهل فنلاند است.
کارلو مانینکا (؛ زادهٔ ) دونده اهل فنلاند است.
ماتی سیپالا (؛ ۱۱ مارس ۱۹۰۸ – ۲۲ اوت ۱۹۹۷) پرتاب‌گر نیزه اهل فنلاند بود.
ویله نیمینن (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به نیویورک رنجرز و کلگری فلیمس اشاره کرد.
آنتی روسکانن (؛ زادهٔ ) پرتاب‌گر نیزه اهل فنلاند است.
کرتو نیسکانن (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز صحرانوردی زن اهل فنلاند است.
کیمو تیمونن (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند بود.
پتری نوملین (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند بود.
سامی سالو (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ونکوور کناکز و تمپا بی لایتنینگ اشاره کرد.
ویله پلتونن (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند بود.
هانو سیتونن (؛ زادهٔ ۱۸ مارس ۱۹۴۹) پرتاب‌گر نیزه اهل فنلاند بود.
یارکو روتو (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آناهایم داکس و ونکوور کناکز اشاره کرد.
سپو راتی (؛ زادهٔ ) پرتاب‌گر نیزه اهل فنلاند بود.
تپو نومینن (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند بود.
آنترو نیتیماکی (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تمپا بی لایتنینگ و فیلادلفیا فلایرز اشاره کرد.
پیتو پیروینن (؛ زادهٔ ) اسنوبردسوار اهل فنلاند است.
تونی لیدمن (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند بود.
ویلهو نیتیما (؛ ۱۹ اوت ۱۸۹۶ – ۲۹ ژوئن ۱۹۷۹) پرتاب‌گر دیسک اهل فنلاند بود.
واینو سیکانیمی (؛ ۲۷ مارس ۱۸۸۷ – ۲۴ اوت ۱۹۳۲) پرتاب‌گر نیزه اهل فنلاند بود.
ارکی ویلن (؛ ۱۵ ژوئیه ۱۸۹۸ – ۲۳ ژوئیه ۱۹۸۲) دونده اهل فنلاند بود.
مربی مهدکودک ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
هیلکّا ریهی‌ووئوری (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز صحرانوردی زن اهل فنلاند بود.
کارلو تومینن (؛ ۹ فوریه ۱۹۰۸ – ۲۰ اکتبر ۲۰۰۶) دونده اهل فنلاند بود.
در هندسه، چندوجهی انعطاف‌پذیر به سطحی چندوجهی بدون هیچ ضلع مرزی گفته می‌شود که می‌توان شکل آن را به‌طور مداوم تغییر داد، در حالی که اشکال تمام وجه‌های آن بدون تغییر است. قضیه صلبیت کوشی نشان می‌دهد که در بعد ۳ چنین چندوجهی‌ای نمی‌تواند محدب باشد (این امر در ابعاد بالاتر نیز صادق است).
اولین نمونه‌های چندوجهی انعطاف‌پذیر که اکنون هشت‌وجهی‌های بریکار نامیده می‌شود، توسط رائول بریکار (۱۸۹۷) کشف شد. آنها سطوح خود متقاطع ایزومتریک به یک هشت‌وجهی بودند. اولین نمونه از سطح انعطاف‌پذیر غیر خود متقاطع درformula_1، کره کانلی، توسط رابرت کانلی (۱۹۷۷) کشف شد. چندوجهی استفن یکی دیگر از چندوجهی‌های انعطاف‌پذیر غیر خود متقاطع است که از هشت وجهی بریکارد الهام گرفته‌است.
در اواخر دهه ۱۹۷۰ کانلی و دنیس سالیوان حدس بیلوز را فرموله کرده و بیان کردند که حجم چندوجهی انعطاف‌پذیر تحت انعطاف‌پذیری ناوردا است. این حدس در سال ۱۹۹۷ اثبات شد.
۴-پلی توپ‌های انعطاف‌پذیر در فضای اقلیدسی ۴ بعدی و فضای هذلولی ۳ بعدی توسط هلموت استاچل (۲۰۰۰) مورد مطالعه قرار گرفت. در ابعاد formula_2، پلی توپ‌های انعطاف‌پذیر توسط گایفولین (۲۰۱۴) ساخته شده‌اند.
لاسی پارکینن (؛ ۸ مه ۱۹۱۷ – ) اسکیت‌باز سرعت اهل فنلاند بود.
راونو میتینن (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز پرش اهل فنلاند است.
سانا استان (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل فنلاند بود.
در افسانه‌های سومری و اکدی آسارولودو یکی از آنوناکی‌ها است. نام او همچنین آسارلودو، آسازلوهی و نامشوب نیز گفته/نوشته می‌شود. ریشه‌شناسی و معنی نام او ناشناخته است..
آسارولودو به عنوان یک جن‌گیر در آیین‌های مذهبی سومری کارکرد داشته است..
او به عنوان نامشوب ("درخشان")، یک خدای نگهبان شناخته می‌شود: «خدایی درخشان که راه ما را روشن می‌کند». "انوما الیش،" آسارولودو را «درخشش خدایان» توصیف می‌کند. در داستان دیگری آمده‌است که وی «زخم شمشیر آتشین» است و «کاملترین ایمنی را تضمین می‌کند».
شواهد نخستین، آسارولودو را نه با افسون و جادو، بلکه با نگهبانی شهر کوارا مربوط می‌کند.. آسارولودو، به عنوان خدای پشتیبان کوارا، ممکن است در پانتئون اریدو (شهر انکی) قرار داشته و به همین خاطر یک خدای پلید باشد. گاهی آسالوهی نقشی میانی دارد و بیمار را با انکی/ ائا آشنا می‌کند.
نوشته‌های پسین، آسارولودو را پسر انکی می‌خواند،Edzard, D.O. 1965. "Mesopotamien. Die Mythologie der Sumerer und Akkader." In H.W. Haussig (ed.), "Götter und Mythen im Vorderen Orient". Wörterbuch der Mythologie, erste Abteilung, Bd. I, p. 43. Stuttgart: Ernst Klett Verlag. که دارای ویژگی‌های انکی مانند هوش، رایزنی و «دانش گسترده» است، و همچنین در افسون هم دست دارد.. آسارولودو بیشتر به لقب‌هایش یعنی "پسر اریدو" یا "پسر آبزو " خوانده می‌شود.
بعدها آسارولودو با مردوک یکسان می‌شود.Sommerfeld, W. 1987-90. "Marduk. A. Philologisch. I. In Mesopotamien." In: "Reallexikon der Assyriologie und Vorderasiatischen Archäologie" 7, p. 362. Berlin: de Gruyter.Brisch, N. 2007. "Tradition and the Poetics of Innovation: Sumerian Court Poetry from the Larsa Dynasty (ca. 2003-1763 BCE)". Alter Orient und Altes Testament, 339. Münster: Ugarit-Verlag. pp.142-56.Richter, T. 2004. "Untersuchungen zu den lokalen Panthea Süd- und Mittelbabyloniens in altbabylonischer Zeit." 2. , verbesserte und erweiterte Auflage. Alter Orient und Altes Testament, 257. Münster: Ugarit-Verlag. p.462 n.1956. در "انوما الیش"، آسالوهی یکی از پنجاه نام مردوک است.Foster, B.R. 2005. "Before the Muses: an Anthology of Akkadian Literature". 3rd edition. Bethesda, MD: CDL Press. pp.472, 475.
آسارولودو نخستین بار در دوره سلسله سوم اور نام برده شده‌است،Cunningham, G. 1997. "Deliver Me From Evil: Mesopotamian Incantations 2500-1500 BC". Rome. p.65 و با بسامد بیشتر در امپراتوری آشوری نو، هخامنشیان و سلوکی پیدا می‌شود.. در کتاب" فهرست خدایان ویدنر"، آسارولودو درست پیش از مردوک نام برده شده است.
"این صفحه شامل نوشته اقتباسی از پروژه خدایان و ایزدبانوان میان رودان، محصولی از کانون موضوعی تاریخ، کلاسیک و باستان‌شناسی آکادمی آموزش عالی انگلستان است."
یانوشیک یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در الیبونار واقع شده‌است. یانوشیک ۱٬۱۷۱ نفر جمعیت دارد و ۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یاراک (به لاتین: Jarak) یک منطقهٔ مسکونی در کرواسی است که در Sremska Mitrovica Municipality واقع شده‌است. یاراک ۲٬۲۳۵ نفر جمعیت دارد.
یارچویاک یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در کرالیفو واقع شده‌است.
یاربیتسه یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در لوزنیسا واقع شده‌است.
یاربیتسه یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در توتین، صربستان واقع شده‌است. یاربیتسه ۲۱۵ نفر جمعیت دارد.
یارشنیک یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در بوسیلگراد واقع شده‌است. یارشنیک ۹۶ نفر جمعیت دارد.
یارکوواتس یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Sečanj Municipality واقع شده‌است. یارکوواتس ۱٬۸۱۷ نفر جمعیت دارد و ۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یارکووتسی یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Inđija Municipality واقع شده‌است. یارکووتسی ۶۰۴ نفر جمعیت دارد.
یارمنووتسی یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در توپولا واقع شده‌است. یارمنووتسی ۵۶۳ نفر جمعیت دارد.
یارسنووو یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در لسکواس واقع شده‌است. یارسنووو ۴۲۸ نفر جمعیت دارد.
یاشا تومیچ یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Sečanj Municipality واقع شده‌است. یاشا تومیچ ۲٬۹۸۲ نفر جمعیت دارد و ۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یاسناک یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در اوبرنوواتس واقع شده‌است. یاسناک ۱۱٫۲۱ کیلومتر مربع مساحت و ۶۷۰ نفر جمعیت دارد و ۱۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یاسنیتسا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در نگوتین واقع شده‌است. یاسنیتسا ۵۸۱ نفر جمعیت دارد.
یاسنیتسا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در ژیتوراجا واقع شده‌است. یاسنیتسا ۹۸۹ نفر جمعیت دارد.
فرزاد فرزین (زادهٔ ۳ تیر ۱۳۶۰) خواننده و بازیگر ایرانی است. او کار موسیقی را به صورت رسمی از سال ۱۳۷۸ آغاز کرد و در حال حاضر ۷ آلبوم رسمی دارد. این صفحه به ترانه‌شناسی آثار فرزاد فرزین می‌پردازد.
شراره اولین آلبوم فرزاد فرزین است که تیر ۱۳۸۳ توسط انتشارات نوای رامشه منتشر شد. این آلبوم توسط آهنگسازی یاشار صباحی و فرزاد فرزین ساخته شده‌است.
شوک دومین آلبوم رسمی فرزاد فرزین است که مهرماه ۱۳۸۷ توسط انتشارات ایران گام منتشر شد. این آلبوم به آهنگسازی فرزاد فرزین ساخته شده‌است.
شانس سومین آلبوم رسمی فرزاد فرزین است که در سال ۱۳۸۸ منتشر شد. این آلبوم به آهنگسازی حامدهاکان و فرزاد فرزین ساخته شده‌است.
شلیک، چهارمین آلبوم رسمی فرزاد فرزین است که در اسفند ۱۳۹۰ توسط انتشارات آوای هنر منتشر شد. این آلبوم به آهنگسازی فرزاد فرزین، مجید رسایی، انوشیروان تقوی و عباس لطیفی ساخته شده‌است. این آلبوم شامل ۱۱ قطعه است.
شش، ششمین آلبوم رسمی فرزاد فرزین است که در اسفند ۱۳۹۴ توسط انتشارات آوای دوران منتشر شد. شش به آهنگسازی فرزاد فرزین و علیرضا افشار ساخته شده‌است و شامل ۱۲ قطعه است.
شانزلیزه هفتمین آلبوم رسمی فرزاد فرزین، خواننده و ترانه‌سرای ایرانی است که در ۲۲ اسفند ۱۳۹۶ توسط مؤسسه آوای دوران منتشر شد. این آلبوم شامل ۱۳ قطعه است.
آلبوم خاص اثری از محسن چاوشی، فرزاد فرزین، علی اصحابی، شهاب رمضان، بابک جهانبخش، پیام صالحی، مهدی مدرس، مازیار فلاحی و رضا یزدانی است که در سال ۱۳۹۰ منتشر شد. فرزاد فرزین در این آلبوم قطعه «خیانت» را خوانده است.
این آلبوم توسط محسن چاوشی، فریدون آسرایی، فرزاد فرزین، «شهاب رمضان»، بهنام صفوی، مهدی یغمایی و «شاهد صادق‌پور» در سال ۱۳۹۰ ساخته شده است. فرزاد فرزین در این آلبوم قطعه «راه من» را خوانده است.
یاسنگه یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در الکسیناتس واقع شده‌است. یاسنگه ۲۱۰ نفر جمعیت دارد و ۱۵۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یاسنوو دل یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Opština Babušnica واقع شده‌است. یاسنوو دل ۱۹۸ نفر جمعیت دارد.
یاسنوویک یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pantelej واقع شده‌است.
یاسنووو یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Bela Crkva municipality واقع شده‌است. یاسنووو ۱٬۴۴۶ نفر جمعیت دارد و ۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یاسنووو یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در نووا واروش واقع شده‌است. یاسنووو ۲۷۲ نفر جمعیت دارد.
اسرائید(به انگلیسی: IsraAID: The Israel Forum for International Humanitarian Aid)(یک انجمن اسرائیلی فعال در زمینه های بشردوستانه در سراسر جهان) سازمان غیردولتی مستقر در کشور اسرائیل است که با کمک هدفمند بشردوستانه به موارد اضطراری در سراسر جهان رسیدگی می‌کند.https://www.cjnews.com/news/israelis-respond-humanitarian-crises و در زمینه های گوناگونی همچون امدادرسانی به بازماندگان بلایای طبیعی، ساخت و بازسازی مدارس، تهیه بسته های کمکی، و در امدادهای پزشکی و روانپزشکی فعالیت می‌کند.همچنین در تعداد فزاینده ای از پروژه های توسعه بین‌الملل با تمرکز بر کشاورزی،Jerusalem Post, "IsraAid launches agricultural program in Haiti" پزشکیMinistry of Foreign Affairs, "UN declares IsraAID clinic in Haiti a cholera treatment facility" و بهداشت روانTokyo Weekender, "Israeli NGO Helping Japan Through Creativity" مشارکت دارد.
نبرد راسینیای یک نبرد بزرگ زرهی میان نیروهای ورماخت و ارتش سرخ در جریان جنگ جهانی دوم بود که در روزهای آغازین عملیات بارباروسا در نزدیکی شهر راسینیای در لیتوانی رخ داد. در این نبرد، لشکر دوم تانک از سپاه ۳ مکانیزه ارتش سرخ علیه مواضع لشکر ششم رزهی از سپاه ۴۱ موتوریزه ورماخت در جانب شرقی رود دوبیسا ضدحمله‌ای ترتیب داد و صدها تانک طرفین درگیر مبارزه‌ای سنگین شدند. در ساعات آغازین نبرد، تانک‌های قدرتمندتر کی‌وی-۱ و کی‌وی-۲ شوروی در مقابل تسلیحات ضعیف‌تر آلمانی دست بالا را داشتند؛ ولی در نهایت با اعزام نیروی کمکی توسط آلمانی‌ها، نیروهای ارتش سرخ محاصره و سپس منهدم شدند.
عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی ساعت ۳ بامداد روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ آغاز شد. گروه زرهی ۴ ورماخت تحت فرمان ارتشبد اریش هوپنر نقش سرنیزه زرهی گروه ارتش شمال در منطقه بالتیک را بر عهده داشت. این گروه زرهی بی‌آنکه همانند دیگر گروه‌های زرهی وابسته‌به یک ارتش پیاده‌نظام باشد، با شروع عملیات، پیشروی سریع خود را آغاز کرد. لشکر ششم زرهی ورماخت به فرماندهی سرتیپ فرانتس لنتگراف به عنوان بخشی از سپاه ۴۱ موتوریزه در جناح شمالی گروه زرهی ۴، با هدف اولیه راسینیای، نیروهای جلودار خود را به دو گروه‌رزمی تقسیم کرد. در جناح راست گروه‌رزمی "زِکِندورف" — که یک گردان پیاده‌نظام، یک گردان موتورسوار، یک گردان تانک و یگان‌های پشتیبانی مهندسی، ضد تانک و ضدهوایی در اختیار داشت — وظیفه یافته بود از طریق جاده اصلی از جنوب به‌سوی راسینیای یورش ببرد. گروه‌رزمی "راوس" در جناح چپ با یک گردان پیاده‌نظام و یک گردان تانک نیز در محوری همگرا با دیگر گروه‌رزمی از جنوب غربی به سمت راسینیای در حرکت بود. روز ۲۳ ژوئن، گردان شناسایی لشکر با پیشروی در پیش‌رو، بر گذرگاه رود دوبیسا در شمال شرقی راسینیای استیلا یافت. در رویارویی با مقاومت پراکنده و ناهماهنگ دشمن، گروه‌های رزمی پیشروی خوبی انجام دادند و راسینیای را به‌سرعت تصرف کردند. گردان شناسایی با گذر از رود دوبیسا در کرانه شرقی آن، جای پایی برای لشکر باز کرد. زکندورف یگان‌های خود را به جانب پل‌های تحت کنترل گردان شناسایی پیش برد و راوس راه جانب شمالی را برای به‌دست‌آوردن گذرگاه‌های بیشتر در نزدیکی کاتائوسکیای، پیش گرفت.
در طرف مقابل، کمیساریای خلق در امور دفاع شوروی در شرایط خلع اطلاعاتی، با صدور فرمان شماره ۳ به سپهبد فیودور کوزنتسوف، فرمانده جبهه شمال غربی شوروی، دستور به اجرای ضد حمله قدرتمند از ناحیه کاوناس به جناحین یا پشت نیروهای دشمن در منطقه سوواوکی و تصرف این منطقه تا پایان روز ۲۴ ژوئن را داد. قبل از آن که این فرمان خوشبینانه ساعت ۱۰ صبح روز ۲۳ ژوئن به اطلاع کوزنتسوف برسد، او از پیش سپاه‌های ۳ و ۱۲ مکانیزه شوروی را مأمور به آغاز ضد حمله کرده بود. با فقدان اطلاعات روشن از تحرکات دشمن، کوزنتسوف سپاه‌های ۳ و ۱۲ شوروی را به ترتیب موظف به پیشروی از کداینیای به جانب شمال غربی و از شیاولیای به جانب جنوب شرقی در برابر نیروهایی از دشمن که بیشترین پیشروی را کرده بودند، ساخت. با انتقال لشکرهای پنجم تانک و هشتاد و چهارم تفنگ‌دار موتوریزه سپاه ۳ مکانیزه به ارتش یازدهم شوروی، این سپاه که موظف به رساندن خود به راسینیای و پاکسازی گذرگاه رود دوبیسا شده بود، می‌بایست ماموریت خود را تنها با لشکر دوم تانک شوروی که در گایژونای در ۱۲۰ کیلومتری شرق راسینیای مستقر بود، به انجام می‌رساند. این لشکر حرکت آهسته خود به سمت این هدف را در سکوت کامل رادیویی، ساعت ۱۷:۳۰ همان روز آغاز کرد. راه‌بندان در جاده اصلی در اثر حضور پناه‌جویان و حملات هوایی "لوفت‌وافه"، سرعت پیشروی لشکر دوم تانک شوروی را بسیار کاهش داد و آن را مجبور به استفاده از راه‌های خاکی نمود.
ساعات پایانی روز ۲۳ ژوئن قرارگاه لشکر ششم زرهی ورماخت مداوما اطلاعاتی از شناسایی هوایی نزدیک شدن پرسرعت تعداد زیادی از تانک‌های دشمن به جانب این لشکر، دریافت کرد. صبح روز ۲۴ ژوئن مشخص شد این نیروها در حال حرکت به سمت دو گذرگاه در سلطه دو گروه‌رزمی لشکر، هستند. سرتیپ لنتگراف سعی کرد جهت تقویت دو گروه‌رزمی و جلوگیری از عبور نیروهای شوروی از رود دوبیسا، به سرعت نیروی کمکی از بدنه اصلی لشکر به سوی راسینیای ارسال کند. این برنامه طبق انتظار پیش نرفت؛ چرا که مسیر این نیروهای علاوه بر لشکر دویست و نود و ششم پیاده‌نظام ورماخت، با مسیر لشکر یکم زرهی ورماخت نیز تلافی پیدا کرد.
شمار و نسبت قوا و ادوات دو لشکر ششم زرهی ورماخت و دوم تانک شوروی پیش از آغاز نبرد به شرح زیر بود:
بعد از ظهر ۲۴ ژوئن مواضع گردان شناسایی لشکر ششم زرهی در شرق رود دوبیسا زیر حمله حدود ۱۰۰ تانک لشکر دوم تانک ارتش سرخ به فرماندهی سرتیپ ایگور سولیانکین از سپاه ۳ مکانیزه شوروی قرار گرفت. لشکر دوم تانک ارتش سرخ تنها لشکر تانک جبهه شمال غربی شوروی بود که به تانک‌های سنگین کی‌وی مجهز شده بود. به دستور سپهبد کوزنستوف نیروهای مکانیزه شوروی برای اجتناب از هدف قرار گرفتن توسط هواگردهای دشمن در ستون‌های کوچک به عملیات پرداختند. این نیروهای شوروی در عرض بیست دقیقه گردان موتورسوار لشکر ششم زرهی ورماخت را منهدم و ضربه سختی به هنگ ۱۱۴ پیاده‌نظام موتوریزه آن وارد آوردند. با مشاهده این وضعیت، سرتیپ لنتگراف دستور به بازیابی شرایط و گرد آمدن نیروهای زرهی لشکر در غرب راسینیای جهت اجرای پاتک در ساعت ۶ صبح روز بعد شدند. تانک‌های غول‌پیکر کی‌وی-۱ و کی‌وی-۲ با زیر گرفتن همه‌چیز و همه‌کس و با نبود هیچ سلاحی در گذرگاه برای متوقف کردن آن‌ها، پیش‌می‌رفتند. با رسیدن تانک‌های شوروی به گروه‌رزمی زکندورف در غرب رود، این نیرو با عجله با ایجاد یک خط دفاعی حالت تدافعی به خود گرفت. تانک‌های کی‌وی-۱ ارتش سرخ در مقابل آتش توپ‌های ۳۷ میلی‌متری ضد تانک و تانک‌های پنتسر ۳۵(تی) آلمانی کاملاً ایمن بودند و گلوله‌های آن‌ها از بدنه این تانک‌ها کمانه می‌کرد. در یک مورد ۷۰ گلوله به یک تانک کی‌وی-۲ اصابت نمود اما هیچ‌یک در زره آن نفوذ نکرد. این تانک‌ها با شکستن خط دفاعی خود را به مواضع توپخانه در اراضی پشت آن رساندند. تعداد بسیار اندکی از این تانک‌ها با اصابت گلوله‌های ضد تانک به شنی‌هایشان غیر متحرک و با گلوله توپخانه از فاصله نزدیک منهدم شدند. مهندسان تهاجمی آلمانی برای انهدام تانک‌های دشمن، به شکل پیاده بسته‌های انفجاری را به آن‌ها متصل می‌کردند. علاوه بر این نیروهای آلمانی سعی داشتند با تمرکز آتش مسلسل‌های خود بر ابزار دید و حلقه برجک تانک‌های دشمن، موجب گرفته شدن دید از خدمه و گیر کردن برجک آن‌ها شوند. در پی این آشفتگی به پا شده، یکی از افسران لشکر ششم زرهی با نادیده گرفتن تمامی سلسله‌مراتب، مستقیم به قرارگاه میدانی ارتشبد هوپنر گزارش کرد که «تا کنون همه‌چیز از دست رفته است.»
با درخواست کمک سرهنگ دوم زکندورف از قرارگاه لشکر، سرتیپ لنتگراف که دیگر هیچ ابزار مؤثری در اختیار نداشت، از او خواست تا رسیدن پشتیبانی از سپاه ۴۱ موتوریزه، موضع خود را حفظ کند. با وجود خوشبینی اولیه قرارگاه سپاه ۴۱ موتوریزه نسبت به اوضاع لشکر ششم زرهی، با دیدار سپهبد گئورگ-هانس راینهارت، فرمانده این سپاه از خط مقدم و با آگاهی از شرایط بحرانی آن، وعده ارسال چندین آتشبار توپ‌های ۸۸ میلی ضدهوایی که تنها سلاح مؤثر علیه تانک‌های کی‌وی دشمن فرض می‌شد، به این لشکر داده شد. ضد حمله مختصر هنگ ۱۱ زرهی لشکر ششم زرهی آسیب چندانی به تانک‌های شوروی وارد نیاورد اما آن‌ها را جهت دفع آن، وادار به توقف نمود تا از شدت تهاجم کاسته شود. ساعت ۱۵ نخستین آتشبار توپ‌های ۸۸ میلی‌متری خود را به لشکر ششم زرهی رساند و به رهبری سرتیپ لنتگراف راهی خط مقدم شد تا علیه دشمن به کار گرفته شود. در همین زمان تانک‌های شوروی در حال نزدیک شدن به ارتفاعات شرق راسینیای بودند. این توپ‌ها با جای‌گیری و استتار مناسب شروع به هدف قرار دادن تانک‌های دشمن کردند که با از بین بردن تعدادی از آن‌ها، منجر به توقف مجدد دشمن شد. اقدام نیروهای شوروی در همکاری با پیاده‌نظام برای دور زدن مواضع زکندورف نیز کار به جایی نبرد. با اتمام ذخیره کوچک مهمات ضد زره توپ‌های ۸۸ میلی‌متری، شبانگاه مقادیر بیشتری مهمات برای آن‌ها توسط هواگردها از طریق فرودگاه راسینیای ارسال گردید.
به هر حال، محدودهای ایجاد شده در اثر نبود رادیو، آموزش ضعیف و دکترین رزمی قدیمی در نیروهای ارتش سرخ، باعث شد تانک‌های آن در این نبرد از یکدیگر فاصله گرفته و به جای تمرکز بر یک هدف واحد، درگیر نبردهای انفرادی شوند. این نیروها تقریباً از هیچ پشتیبانی پیاده‌نظامی برخوردار نبودند و به سرعت با کمبود سوخت و مهمات مواجه گشتند. شلیک تانک‌های لشکر دوم تانک بی دقت و فرماندهی آن بی تاثیر بود. این لشکر مجبور بود به تنهایی و بدون هیچ اطلاعاتی از دشمن، پشتیبانی هوایی و کمکی از آرایش‌های مجاور خود، به مبارزه ادامه دهد. در طرف مقابل، آلمانی‌ها هم در سطح تاکتیکی و هم سطح عملیاتی به صورت جمعی می‌جنگیدند. آن‌ها آتش خود را بر تانک‌های کی‌وی دشمن متمرکز ساخته بودند. با این حال آلمانی‌ها که به سمت راسینیای عقب رانده شده بودند، همچنان با مشکل مواجه بودند.
یک تانک کی‌وی-۱ شوروی با نفوذ در عمق مواضع آلمانی، به گونه‌ای خط تلفن ارتباطی بین گروه‌رزمی راوس و قرارگاه لشکر را قطع کرده، به تنهایی راه تدارکاتی این گروه‌رزمی را بسته و ۱۲ کامیون تدارکاتی را مورد هدف قرار داد. تانک مذبور احتمالا قصد خروج از میدان مبارزه در حاشیه شرقی راسینیای را داشته تا اقدام به سوخت‌گیری یا تعمیر در مواضع بیرونی لشکر بکند اما تصادفا به اشتباه راه شمال را به‌جای شمال شرقی پیش گرفته و در اثر مشکل فنی یا اتمام سوخت در این موقعیت غیر متحرک شده بود. مردابی و شنی بودن اراضی اطراف جاده که موجب گیر کردن خودرو و کامیون‌های آلمانی می‌شد، امکان دور زدن تانک سد کننده راه را از بین برده بود. بسته شدن راه توسط این تانک موجب جان باختن چندین تن از نیروهای مجروح آلمانی شد که امکان انتقال آن‌ها به مراکز درمانی وجود نداشت. راوس که تصور می‌کرد نیروهای شوروی در حال تهاجم به پشت سر آن‌ها هستند، دستور به استقرار یک آتشبار ضد تانک در ارتفاعات مشرف به رود، یک آتشبار هویتزر در مجاورت آن و مسدود کردن راه توسط مهندسان رزمی داد. تانک‌های این گروه رزمی نیز در حالت آماده‌باش جهت اجرای ضد حمله قرار گرفتند. با گذشت چند ساعت تانک شوروی چندان تحرکی از خود نشان نداد و تنها چند بار به صورت پراکنده به سمت راسینیای شلیک کرد. با اعزام نیروهای شناسایی مشخص شد هیچ تمرکز نیرویی در اطراف آن تانک توسط دشمن انجام نگرفته‌است. با این حال که ظاهراً خطر تهاجم دشمن مرتفع شده بود، راوس دستور به از بین بردن یا دست کم دور کردن تانک مزاحم داد. یک آتشبار ضد تانک بدین منظور از طریق جنگل به نزدیکی آن تانک گسیل شد. اصابت هشت گلوله از چهار توپ ۵۰ میلی‌متری ضد تانک این آتشبار از فاصله ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ متری آسیبی به آن وارد نکرد. این تانک که برای مدت طولانی بی تحرک باقی مانده بود، با چرخاندن لوله خود در پاسخ دو توپ را منهدم کرد و به دو توپ دیگر آسیب جدی وارد آورد. در ادامه یک توپ ۸۸ میلی ضدهوایی از درگیری‌های نزدیک راسینیای به این محل اعزام شد و با استفاده از پوشش دود و شعله حاصل از خودروهای منهدم شده توسط تانک دشمن، خود را به فاصله ۸۰۰ متری آن رساند. این توپ ضدهوایی نیز پیش از آن که بتواند شلیکی به سمت هدف انجام دهد، توسط آن تانک نابود و به خدمه آن تلفات وارد شد. تلاش ۱۲ تن از مهندسان رزمی آلمانی در پوشش تاریکی هوا، با چسباندن بسته انفجاری به این تانک در ساعت ۱ بامداد، آن را منهدم نکرد و تنها به شنی آن آسیب وارد نمود. تانک شوروی در پاسخ چند دقیقه اقدام به تیراندازی کور با مسلسل خود به اطراف نمود که به کسی آسیبی وارد نشد. اندکی پیش از طلوع آفتاب بسته انفجاری کوچک‌تری این بار به لوله تانک چسبانده شد که انفجار آن هیچ آسیبی به تانک نزد. روز ۲۵ ژوئن، هنگام اقدام به تهاجم ایضایی تانک‌های گردان ۶۵ زرهی آلمان از بین درختان جنگل‌های پراکنده اطراف جاده، جهت کشاندن توجه تانک دشمن به خود، یک توپ ۸۸ میلی‌متری دیگر خود را از پشت سر تانک، به موقعیت توپ منهدم شده قبلی رساند. از مجموع هفت گلوله اصابت کرده از این توپ به تانک، تنها دو گلوله در زره آن نفوذ کرد که باعث بی‌تحرکی آن گردید. پنج گلوله دیگر تنها فرورفتگی‌های عمیقی در بدنه آن ایجاد کرده بودند. با اقدام ناموفق نیروهای آلمان در باز کردن دریچه برجک، لوله تانک آسیب دیده مجدداً شروع به چرخش کرد که در نهایت پرتاپ نارنجک به درون تانک از راه حفره ایجاد شده در قسمت پایینی برجک، دریچه را از جا کنده و به مقاومت خدمه آن پایان بخشید. درحالیکه برخی از گریختن شبانه خدمه تانک پس از اتمام مهمات خبر داده‌اند، گزارش‌های دیگری نیز از دفن دشمنان شجاع با تشریفات کامل نظامی توسط آلمانی‌ها نقل شده‌است.
نظام بسیار ناقص ثبت اطلاعات نیروها در ارتش سرخ در آن زمان امکان شناسایی هویت خدمه این تانک را نمی‌دهد و حتی موجب گمانه‌زنی‌های فراوانی در ارتباط با نوع این تانک شده است. به هر حال نشانه‌هایی چون میزان مهمات استفاده شده توسط این تانک و سرعت چرخش برجک آن نشان دهنده این است که تانک مورد نظر به احتمال زیاد کی‌وی-۱ بوده است. با این وجود گزارش آلمانی‌ها حکایت از دفن ۶ تن دارد در حالیکه تانک‌های کی‌وی-۱ مجموعا ۵ خدمه داشته‌اند. پاسخ مشخصی برای این مسئله وجود ندارد؛ با این حال نقل مشاهده دو کمربند متعلق به افسران در بین این افراد، این احتمال را پدیدار می‌سازد که ممکن است با توجه به فضای بزرگ درون تانک کی‌وی-۱، این تانک فرمانده دیگری را که تانک خود را از دست داده بوده، در خود جای داده باشد.
سپهبد راینهارت با مشاهده این وضعیت، به لشکر یکم زرهی فرمان داد با توقف پیشروی در تیتوونای، عازم یاری لشکر ششم زرهی در راسینیای شود. تانک‌های از رمق افتاده شوروی نهایتاً پیش از ورود به شهر، در شرق راسینیای متوقف شدند. در همین حال آلمانی‌ها به سرعت در حال بازیابی خود و نیروهای گروه‌رزمی راوس در آن سوی رود دوبیسا، در حال حرکت به سمت موضع اولیه آغاز نبرد بودند. با قرار گرفتن در معرض محاصره، سولیانکین وادار به عقب کشیدن تانک‌های باقیمانده‌اش به جانب شرقی رود دوبیسا گشت. با این وجود تنها ۳۰ تانک لشکر او از جمله ۲۱ تانک کی‌وی همچنان در شرایط عملیاتی بودند. همزمان سرتیپ الکسی کورکین، فرمانده سپاه ۳ مکانیزه شوروی که در ناحیه عملیاتی تنها لشکر خود حضور داشت، به شکل بی‌ثمری از فرماندهی بالاتر درخواست پوشش هوایی در مقابل بمباران‌های بی‌وقفه هواگردهای آلمانی کرد. در این شرایط با وجود گلایه افسران لشکر ششم زرهی ورماخت از نبود پشتیبانی هوایی در تمامی طول روز ۲۴ ژوئن، لوفت‌وافه در حال هدف قرار دادن ستون‌های پشت سر لشکر دوم تانک شوروی بود. همین مسئله بود که موجب اتمام سریع سوخت و مهمات این لشکر گشت. در همین زمان، سرلشکر کلنوف، رئیس ستاد جبهه شمال غربی شوروی اعلام کرد تمهیداتی در حال اجراست که از طریق هوایی به لشکر دوم تانک سوخت رسانده شود. به هر حال، با توجه به شرایط برتری هوایی لوفت‌وافه و خسارات سنگین وارد آمده به هواگردهای شوروی این تمهیدات کار به جایی نبرد.
راه‌های شنی و خلنگ‌زارهای مسیر پیشروی لشکر یکم زرهی را کند کرده بود اما این لشکر پس از گذر از رود دوبیسا در لیدوونای و تعقیب یگان‌های راوس در طول این رود، به حرکت خود به جانب شرق و جنوب پشت سر تانک‌های لشکر سولیانکین ادامه داد و ساعت ۸:۴۰ روز ۲۵ ژوئن با الحاق به مابقی نیروهای لشکر ششم زرهی در سوکاجیای، لشکر دوم تانک شوروی را کاملاً به محاصره انداخت. در همین مدت نیروهای گروه‌رزمی زکندورف جهت اجتناب از عقب راندن نیروهای دشمن که باعث خروج آن‌ها از حلقه محاصره می‌شد، موقتاً حملات خود را متوقف کرده بودند. با تنگ‌تر شدن حلقه محاصره، کورکین از طریق مخابره رادیویی با فریادی از سر استیصال به فرماندهی جبهه شمال غربی گفت: «کمک، من محاصره شده‌ام.» لشکرهای یازدهم و چهل و هشتم تفنگ‌دار شوروی که ضربه سختی از نیروهای زرهی و حملات هوایی آلمانی خورده بودند، تنها سیر اتفاقات را نظاره می‌کردند. تقریباً همه نیروهای سولیانکین داخل حلقه محاصره بودند و با اتمام سوخت خودروهایشان نتوانستند به خارج از آن عقب‌نشینی کنند. اقدام بی‌نتیجه بقایای این نیرو از شب ۲۵ ژوئن تا صبح روز بعد برای خروج از محاصره به سمت شمال و شرق نتیجه‌ای دربر نداشت. روز ۲۶ ژوئن سپهبد کوزنستوف به ارتش هشتم و سپاه‌های ۳ و ۱۲ مکانیزه شوروی دستور داد یک گردان قدرتمند تانک از نیروهای لشکرهای خود ایجاد کرده و مقادیر کافی سوخت و مهمات تهیه نمایند تا با یک تهاجم به سمت راسینیای در پشت مواضع دشمن، به لشکر دوم تانک سوخت برسانند و در خروج از محاصره آن را یاری کنند. کورکین نیز موظف شد پس از دریافت سوخت، ترتیب خروج از محاصره به سمت شاولی و اتصال به لشکر بیست و هشتم تانک شوروی را بدهد. زمان آغاز این عملیات صبح ۲۷ ژوئن مقرر گردید. از همان ابتدا هیچ امیدی به عملی شدن چنین فرمان خوش‌باورانه‌ای وجود نداشت؛ چرا که ارتش هشتم جز لشکر دوم تانک سپاه ۳ مکانیزه و سپاه ۱۲ مکانیزه، هیچ یگان تانک دیگری در اختیار نداشت و از همین مقدار نیز لشکر دوم تانک و قرارگاه سپاه ۳ مکانیزه درون محاصره قرار داشتند. سپاه ۱۲ مکانیزه نیز که با تحمل تلفات سنگین در حال عقب‌نشینی بود تا خود درون محاصره نیفتد، شرایط بهتری نداشت. روز ۲۷ ژوئن قرارگاه این سپاه به تصرف آلمانی‌ها درآمد و سرتیپ شستوپالوف، فرمانده آن ضمن برداشتن جراحتی جدی، به اسارت درآمد. در نهایت تنها یک تانک بی‌تی-۷ به همراه چهارصد تن از نیروهای لشکر دوم تانک شوروی قادر گشتند از مهلکه راسینیای بگریزند. در پایان نبرد سولیانکین به همراه بسیاری دیگر از نفراتش از بین رفته و بیش از ۲۰۰ تانک آن‌ها منهدم شد یا به غنیمت آلمانی‌ها درآمد. تلفات وارده به نیروهای آلمانی نیز قابل توجه بود اما نیروهای ورماخت به هر صورت توانستند مواضع مورد درگیری را حفظ کنند. بر اساس گزارش آلمانی‌ها، نیروهای لشکر ششم زرهی ورماخت در جریان این نبرد تنها توانسته بودند ۵ تانک کی‌وی دشمن را از مجموع ۴۰ تا ۴۵ تانک کی‌وی آن‌ها منهدم نمایند و مابقی این تانک‌ها به جهت مشکلات مکانیکی یا اتمام سوخت توسط خدمه آن‌ها رها شدند. اسناد رزمی لشکر دوم تانک شوروی به همراه خود لشکر نابود گشتند تا کسب اطلاع از سرنوشت تانک‌های آن غیرممکن بشود. به هر صورت و با اقبال بلند، الکسی کورکین نیز توانست به همراه تعدادی از افسران قرارگاهش، دو ماه بعد خود را به خطوط نیروهای خودی برساند.
نبرد راسینیای تنها وقفه مختصری در پیشروی نیروهای آلمانی ایجاد کرد درحالیکه پس از آن ادوات زرهی چندانی دیگر در اختیار جبهه شمال غربی شوروی باقی نمانده بود. با این حال نتایج این نبرد یکی از عواملی بود که به آلمانی‌ها نشان داد فرض برتری نیروهای زرهی ورماخت بسیار خوشبینانه است و آن‌ها را به فکر توسعه تانک‌های بزرگ‌تر و سنگین‌تر انداخت.
داگلاس پیت (؛ زادهٔ ) تاجر اهل ایالات متحده آمریکا است.
قطعه محراب بازیلیکای سان زنو یک نقاشی سه‌لتی رنسانس ایتالیایی ، آندره آ مانتگنا، از سالهای سی. 1457 – ۱۴۶۰ است. محراب در کلیسای اصلی ورونا در کلیسای بزرگ سن زینو واقع شده‌است. سه پیش پرده که توسط فرانسوی‌ها در سال ۱۷۹۷ به‌همراه تصویر اصلی از بین رفت (در سال ۱۸۱۵ توسط ورونا بازسازی شد) با نسخه‌هایی جایگزین شده‌است. نسخه‌های اصلی در لوور ("مصلوب شدن") و در موزه هنرهای زیبا در تورها ("رستاخیز" و "آزار در باغ") است.
این اثر توسط گریگوریا کورر ایجاد شده‌است. در لت وسطی آن، مدونا با فرزند به تخت سلطنت قرار گرفته‌است که با توجه به شمایل‌نگاری بیزانسی از مدونا پیروز به تصویر کشیده شده و توسط فرشتگان احاطه شده‌است. با توجه به ترجیحات کمیسیون، هشت قدیس در کناره‌ها قرار می‌گیرند: در سمت چپ پیتر، پل، یوحن اوانجلیست و زنو قرار دارند. در سمت راست، بندیکت، لارنس، گریگوری و جان باپتیست.
کل ترکیب با جزئیات مربوط به دوران باستان کلاسیک پر شده‌است: مریم با فرشتگان که در دو حلقه اطراف او نگه داشته‌است، یا تاج و تختی که بیننده را یادآور یک تابوت‌دان می‌اندازد. این قاب که احتمالاً توسط خود مانتنا طراحی شده، همان قاب اصلی است.
این احتمالاً اولین نمونه خوب از هنر رنسانس در ورونا بود. و به عنوان الگویی برای نقاشان دیگر از جمله ژیرولامو دای لیبری عمل کرد.
یوهان باپتیست هومن (۲۰ مارس ۱۶۶۴–۱ ژوئیه ۱۷۲۴) جغرافیدان و نقشه نگار، ناشر و حکاک آلمانی بود.
هومن در کاملاخ در نزدیکی در انتخابگرنشین بایرن متولد شد.
هومن به عنوان نقشه‌بردار برجسته آلمانی شهرت پیدا کرد و در سال ۱۷۱۵ توسط امپراتور کارل ششم به جغرافی‌دان امپراتوری منصوب شد. اعطای چنین امتیازاتی به افراد حق اضافه ای بود که امپراتور مقدس روم از آن برخوردار بود. در همان سال او همچنین به عنوان یکی از اعضای آکادمی علوم پروس در برلین انتخاب شد.
هومن در سال ۱۷۲۴ در نورنبرگ درگذشت. پسرش یوهان کریستوف (۱۷۰۳–۱۷۳۰) جانشین وی در شرکت پدرش شد. این شرکت پس از مرگ وی به عنوان "شرکت وراث هومن" با مدیریت یوهان مایکل فرانتس و یوهان گئورگ ابرسبرگر ادامه یافت. این شرکت در خارج از کشور با نام‌های "هومن اربن"، "هومانیانی هردس" یا "وارثان هومن" شناخته می‌شد.
انجمن بین‌المللی ترانه‌سرایان نشویل () (اِن‌اِس‌اِی‌آی) یک سازمان غیرانتفاعی است که کارهایی را برای کمک به ترانه‌سراها از سه طریق انجام می‌دهد: از طریق حمایت قانونی، از طریق آموزش و مشاوره دربارهٔ کار واقعی ترانه‌سرایی، و از طریق آموزش در مورد صنعت موسیقی، و چگونگی نوشتن بهترین ترانه‌ها برای موفقیت در آن. این انجمن صاحب کافه بلوبرد است.
خردکننده‌ها () هشتمین آلبوم استودیویی اثر گروه موسیقی کانتری لیتل بیگ تاون است. آلبوم در ۲۴ فوریه ۲۰۱۷ توسط کپیتال رکوردز نشویل منتشر شد. "خردکننده‌ها" در صدر آلبوم‌های برتر کانتری مجلهٔ "بیلبورد" قرار گرفت و به رتبهٔ چهار در "بیلبورد" ۲۰۰ رسید. آلبوم همچنین وارد جدول‌های رسمی کشورهای نیوزیلند، کانادا و استرالیا شد.
موزه هنر هلسینکی (فنلاندی: "Helsingin taidemuseo،" سوئدی: "Helsingfors konstmuseum") یا به اختصار HAM یک موزه هنری واقع در محله کامپی در هلسینکی فنلاند است.