moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بعد از حادثه، سناتور رابرت دل در اظهاراتش عنوان داشت:در ادامه کنگره آمریکا از رونالد ریگان خواست تا در مورد استراتژی و اهداف حضور نظامیان در خلیج فارس توضیح دهد. کنگره همچنین عربستان سعودی را به دلیل انجام ندادن اقدامی در مقابل حضور جنگنده عراقی در خاک کشورش مورد انتقاد قرار داد.
استارک در تاریخ ۵ اوت ۱۹۸۷ وارد پایگاه نظامی دریایی می‌پورت شد و مورد بازسازی قرار گرفت. هزینه بازسازی این کشتی ۱۴۲ میلیون دلار ارزیابی شد. این کشتی در ادامه فعالیت کوتاه خود در نیروی دریایی، تنها به مرزبانی دریایی در محدوده آب‌های سرزمینی آمریکا گماشته شد. این کشتی در نوامبر ۱۹۹۹ از سرویس‌دهی خارج شد و در ۲۶ آوریل ۲۰۰۶ اوراق شد.
گوردون میلر بورن دابسون فیزیک‌دان و هواشناس بریتانیایی در دانشگاه آکسفورد بود که پژوهش‌های مهمی در زمینه لایه ازون انجام داد.
یکای (DU) واحد اندازه‌گیری تراکم ازون ستونی جو، به ویژه ازون در لایه ازون (استراتوسفر) به نام او نامیده شده‌است.
محمود عابدی (زاده ۱۳۲۳، چادگان) عضو هیئت علمی بازنشسته گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه خوارزمی و عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی است.سایت همشهری آنلاین انتصاب سه عضو پیوستۀ فرهنگستان زبان و ادب فارسیسایت دانشگاه خوارزمی محمود عابدی همچنین مدیر گروه تصحیح متون فرهنگستان ادب و زبان فارسی است.خبرگزاری فارس محمود عابدی مدیر گروه تصحیح متون فرهنگستان زبان شد وی برندهٔ دو دورهٔ جایزهٔ کتاب سال جمهوری اسلامی ایران برای تصحیح کتاب "نفحات‌الانس" و "کشف‌المحجوب" شده‌است.سایت خبرگزاری کتاب ایران چاپ هشتم کشف‌المحجوب پایگاه مجلات تخصصی نور گزارش پانزده دورۀ کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در حوزۀ زبان و ادبیات
"بیلبورد" هات ۱۰۰ نوعی جدول و استاندارد موسیقی است برای سنجش میزان محبوبیّت تک‌آهنگ‌ها در ایالات متحده آمریکا. معیار گزینش این جدول، میزان فروش و پخش تک‌آهنگ‌ها در رادیوهاست. جدول بیلبورد هات ۱۰۰ به صورت هفتگی تنظیم می‌شود؛ بدین گونه که از دوشنبه آغاز و به یکشنبه ختم می‌شود و در طول این مدت میزان فروش و پخش تک‌آهنگ‌ها سنجیده شده و در جدولی چیده می‌شوند. جدول مرتب شده توسط مجله بیلبورد در روز پنجشنبهٔ آتی در دسترس عموم قرار می‌گیرد.
اولین تک‌آهنگی که در این جدول به مقام نخست دست یافته‌است، ترانهٔ «احمق کوچولوی بیچاره» از ریکی نلسون در ۴ اوت ۱۹۵۸ بوده‌است.
جدول بیلبورد ۱۰۰ تای برتر امروزی در مدت ۵۰ سال به شکل جدول‌های گوناگونی منتشر می‌شده‌است، جدول‌ها در نواحی گوناگون ترانه‌های محبوب را دسته‌بندی و رده‌بندی می‌کردند. در میان دهه‌های ۵۰ و ۶۰ تک‌آهنگ‌های مشهور در سه جدول به شرح زیر مرتب می‌شدند:
اگرچه که هر سه جدول به یک اندازه مهم تصور می‌شدند، ولی در واقع این جدول "بهترین فروش در فروشگاه‌ها" بود که بیشتر مورد مرجعیّت قرار می‌گرفت.
سرانجام بیلبورد تصمیم گرفت تا جدول چهارمی را منتشر کند که از ترکیب معیارهای هر سه جدول پیشین تشکیل می‌شد، اگرچه که معیار میزان فروش نسبت به دیگر معیارها از ارجحیت بیشتری برخوردار بود. در ۱۲ نوامبر ۱۹۵۵ بیلبورد جدول تاپ ۱۰۰ را برای نخستین بار منتشر نمود. سه جدول پیشین نیز به همراه تاپ ۱۰۰ به صورت یکجا منتشر می‌شدند.
در ۱۷ ژوئن ۱۹۵۷ بیلبورد انتشار جدول "بیشترین اجراها در جاک‌بوکس‌ها" را پایان داد و دلیل آن کاهش میزان محبوبیت جاک‌بوکس‌ها نسبت به رادیو بود. ۲۸ ژوئیه ۱۹۵۸ تاریخ انتشار آخرین شماره جدول‌های "بیشترین اجراها در جاک‌بوکس‌ها" و "تاپ ۱۰۰" بود.
در ۱۴ اوت ۱۹۵۸، بیلبورد تصمیم گرفت تا تنها یک جدول را برای همه تک‌آهنگ‌ها تنظیم کند، جدولی که عنوان هات ۱۰۰ را به خود اختصاص داد. جدول هات ۱۰۰ خیلی زود توانست جایگاه خود را به عنوان یک استاندارد پیدا کند و بیلبورد نیز در ۱۳ اکتبر ۱۹۵۸ به انتشار جدول "بهترین فروش در فروشگاه‌ها" پایان داد.
انتشار جدول هات ۱۰۰ تا به امروز ادامه یافته و همچنان معیاری است برای سنجش میزان محبوبیت ترانه‌ها در میان هواداران.
عصب واگ یا "واگوس" یا vagus nerve(پنوموگاستریک، به معنی ِ ریوی-هضمی) طولانی‌ترین عصب مغزی و دهمین زوج اعصاب مغزی از ۱۲ جفت عصب مغز است که در بلعیدن غذا، صحبت کردن، فعالیت‌های پاراسمپاتیک و گوارش نقش دارد.
بخش حرکتی این عصب از نوع سوماتیک است و به نواحی حنجره و کام نرم و حلق عصب دهی میکند.
این عصب بلند ترین عصب مغزی است.
این عصب مانند بیشتر اعصاب مغزی از ساقه مغز آغاز می‌شود و به شاخه‌های متعددی تقسیم می‌شود که عصب دهی اغلب عضلات حلق و حنجره، مری، معده و پاراسمپاتیک قلب، ریه، کبد، طحال و... را انجام می‌دهد.
عصب شماره ۱۰ اطلاعات حسی درونی را از شکم و سینه دریافت می‌کند. در گذشته واگوتومی (قطع شاخه‌های انتهایی عصب واگ) یکی از روشهای درمان زخم پپتیک مقاوم به درمان بود.این عصب دارای دو گانگلیون است و به همراه اعصاب 9 و11 مغزی از بصل النخاع خارج میشود.
گالادریل شخصیتی است که به‌دست جی. آر. آر. تالکین در نوشتارهای سرزمین میانه پدید آمد. او در "ارباب حلقه‌ها"، "سیلماریلیون" و "افسانه‌های ناتمام" ظاهر شده‌است.
گالادریل الفی سلطنتی از خاندان‌های نولدور و تلری و نوهٔ پادشاهان فینوه و اولوه است. او در زمان شورش نولدور رهبر بود و در دوران اول که مهاجرت کند در والینور حضور داشت. در اواخر اقامت در سرزمین میانه، او با شوهرش کلبورن، حاکم مشترک لوتلورین بود. او در آنجا به بانوی لورین، بانوی گالادریم، بانوی نور، یا بانوی چوب زرین شناخته شد. دخترش کلبریان، همسر الروند و مادر آرون، الادان و الروهیر بود. تالکین گالادریل را «نیرومندترین و منصفانه‌ترین الف‌هایی که در سرزمین میانی باقی مانده‌اند»"سیلماریلیون"، «از حلقه‌های قدرت و عصر سوم» (پس از مرگ گیل-گالاد) و «بزرگ‌ترین زنان الف»"بازگشت پادشاه"، پی‌نوشت بی، «داستان سال‌ها» توصیف می‌کند.
گالادریل این توانایی را داشت که به ذهن دیگران نگریسد تا آن‌ها را منصفانه قضاوت کند. او اغلب زیباترین الف‌ها، چه در آمان و چه در سرزمین میانه توصیف شده‌است. بارزترین ویژگی گالادریل موهای زیبای نقره‌ای-طلایی او بود. الف‌های تیریون گفتند که درخشش موهایش دو درخت والینور را نمایان می‌کند. دونداین قد او را در حدود ۱۹۳ سانتی‌متر تخمین زده‌است.
ترانه‌سرایان مدرن ترانه‌هایی را در مورد گالادریل ساخته‌اند. شعر کوئنیای تالکین به نام "Namárië" توسط دونالد سوان موسیقی متن شده‌است. گالادریل هم در فیلم‌های انیمیشن و هم در لایو اکشن‌ها حضور داشته‌است. در مجموعه‌فیلم‌های "ارباب حلقه‌ها" و "هابیت"، کیت بلانشت او را به تصویر کشیده‌است. نقش گالادریل را مورفید کلارک در "" ایفا کرده‌است.
لگولاس () شخصیتی خیالی در "ارباب حلقه‌ها" نوشتهٔ جی. آر. آر. تالکین است. او یک الف سیندار از قلمروی وودلند و یکی از نه عضو یاران است که برای نابود کردن حلقه یگانه عازم سفر می‌شوند. او و گیملی دورف و آراگورن، دوست صمیمی هستند.
او تنها پسر شاه تراندوئیل بود و قدرت او در دید قوی، گوش‌های تیز، پاهایی سبک و تیراندازی عالی‌اش بود. در بین یاران حلقه او نقش کمتری از بقیه ایفا می‌کند و در مورد گذشتهٔ او اطلاعات کمی وجود دارد.
لگولاس هنگام جنگ پنج سپاه وارد داستان شد و چیزی از قبل این موضوع ذکر نشده‌است.
اولین حضور او در داستان به شورای الروند برمی‌گردد که لگولاس به عنوان فرستادهٔ پدرش، شاه تراندویل، به ریوندل آمده بود. او لباسی سبز و قهوه‌ای به تن داشت و چشمانش بسیار تیز بود. مخاطب اصلی پیام او گاندولف بود و پیام این بود که گالوم فرار کرده‌است. سپس آراگورن با تعجب بسیار شروع به صحبت کرد و گفت چگونه است که مردمان تراندویل اجازهٔ فرار به او دادند. لگولاس سریعاً پاسخ داد که این به خاطر عدم مراقبت الف‌ها نبوده و جزئیات قضیه را برای شورا تعریف کرد. بعد از آن لگولاس به صورت داوطلبانه (یا به انتخاب الروند) به عنوان تنها الف عضو یاران حلقه انتخاب شد. قابلیت‌های او برای گروه بسیار مفید بود و این سفر باعث شهرت او در ادامهٔ زندگی‌اش شد.
در طی سفر، آن‌ها تصمیم گرفتند از کارادراس عبور کنند. لگولاس به راحتی می‌توانست بر روی برف قدم بزند بدون اینکه پاهایش در آن فرو رود ولی باقی گروه مجبور بودند راه خود را از بین برف و کولاک به سختی باز کنند. وقتی که کوهستان گروه را مجبور به عقب‌نشینی و برگشت از راه آمده کرد آراگورن و بورومیر سعی می‌کردند راهی برای بقیه گروه ایجاد کنند و لگولاس راه صحیح را به آن‌ها نشان می‌داد و در این بین طعنه‌ای هم در جواب سخن بورومیر که گفت "قوی‌ترها باید راه را باز کنند"، زد و گفت: «"می‌گویید قوی‌ترین فرد باید راه را پیدا کند؟ ولی من می‌گویم خرمن کوفتن را به کشاورز بسپارید، شنا کردن را به سمور آبی و سبک دویدن روی علف و برگ یا برف را به الف‌ها"» و قصدش از این حرف نشان دادن عدم ضعف و قابلیت‌های خود بود.
وقتی که قرار شد بین گذر از موریا یا شکاف روهان رای‌گیری کنند بورومیر گفت: «"سخن لگولاس و دوستان کوچکمان چیست؟"» اگرچه لگولاس با بورومیر موافق بود و گذز از شکاف روهان را انتخاب کرد ولی صدای زوزهٔ گرگ‌ها در دوردست نظر آن‌ها را تغییر داد و باعث شد که به سمت موریا حرکت کنند. قبل از رسیدن گروه به موریا در نیمه‌های شب وارگ‌ها آن‌ها را محاصره کردند و در بین افراد گروه لگولاس بیش از بقیه سودمند بود (البته به جز گندالف) و تعداد زیادی از وارگ‌ها را با تیر زد ولی در روز بعد او تیرهایش را صدمه ندیده بر روی زمین پیدا کرد به جز یکی را.
در موریا لگولاس کمترین نقش را ایفا کرد. اگرچه گفته می‌شود که الف‌ها در تاریکی بهتر از بقیه می‌بینند ولی گفته شده که فرودو (به خاطر زخمی که از تیغهٔ مورگول خورده بود) بهتر از بقیه گروه (به جز گندالف) در تاریکی، محیط اطراف را می‌دید. در اتاق مزربول، لگولاس، گیملی را راضی به ترک آنجا کرد و هنگام مواجه با بلای جان دورین، لگولاس اولین کسی بود که تشخیص داد که آن بالروگ است یا حداقل اولین کسی بود که ترس خود را نشان داد.
لگولاس برای رفتن به لوتلورین بسیار مشتاق بود و برای کل گروه از زیبایی‌ها و شکوه آن‌جا صحبت می‌کرد و تأکید داشت که الان زمستان است و زیبایی آن‌جا در اوج خود نیست. وقتی که آن‌ها توسط الف‌های نگهبان بیشه دستگیر شدند لگولاس نیز مجبور شد تا با چشم بسته به لورین وارد شود چرا که گیملی فقط در صورتی قبول می‌کرد که چشمش را ببندند که چشمان لگولاس را نیز ببندند و لگولاس نیز چاره‌ای جز قبول این نداشت.
لگولاس ترانهٔ سوگواری گاندولف را برای گروه ترجمه نکرد و گفت من نه توانایی و نه دل این کار را دارم. زمانی که در لورین ساکن بودند لگولاس و گیملی (به خاطر جادوی گالادریل در فضای محیط) به سرعت با هم دوست شدند و این دوستی به قدری عمیق شد که هیچ‌گاه از بین نرفت. او یکی از افرادی بود که قایق‌رانی بلد بود و با گیملی در یک قایق نشست. گالادریل به لگولاس کمان و تیردانی در هنگام ترک آن‌جا هدیه داد.
وقتی که گروه توسط تیراندازان اورک مورد حمله قرار گرفتند لگولاس به سرعت بر سطحی خشک ایستاد و به دنبال هدفی برای زدن گشت و وقتی که وحشت بر گروه مستولی شد لگولاس نام البرت گیتونیل را خواند و مرکب نزگول را در آسمان با تیر زد، تیری استادانه در تاریکی.
در آمون‌هن وقتی به آن‌ها حمله شد لگولاس ارک‌های زیادی را با کمان و تیر کشت و وقتی که تیرهایش تمام شد جنگ را با چاقو ادامه داد. وقتی که یاران از هم جدا شدند، او ترانهٔ سوگواری‌ای برای بورومیر (که در جنگ کشته شد) خواند. در روزهای پس ار آن لگولاس کمک بزرگی برای آراگورن در تعقیب ارک‌ها بود و چشم‌هایش تا مدت‌ها می‌توانست آن‌ها را در دور دست‌ها ببیند.
در هنگام مواجههٔ گیملی با ائومر، لگولاس از دوستش، گیملی، طرفداری کرد و ائومر را به مرگ تهدید کرد اگر به دورف آسیبی برساند. او گیملی را پشت اسب خود نشاند و تا فنگورن برد. آن‌ها میلی برای رفتن به داخل جنگل نداشتند. همان شب چهره‌ای کلاه پوش در کنارهٔ جنگل خود را نشان داد و لگولاس اولین کسی بود که متوجه فرار اسب‌هایشان شد و همچنین نظر آراگورن را مبنی بر اینکه صدای اسب‌ها مشتاقانه بود و نه از روی ترس تأیید کرد.
وقتی که وارد جنگل شدند لگولاس گفت که دوباره در بین این درختان احساس جوانی می‌کند و گفت که در روزهای پیش از این او می‌توانست اوقات خوشی را در آنجا بگذراند. وقتی که آن سه، چهره‌ای کلاه‌پوش را در نزدیکی خود دیدند گمان کردند که همان فرد دیشبی است و هر کدام دست به سلاح‌هایشان بردند ولی آن شخص گفت: «"آن کمان را کنار بگذار، ارباب الف".» و کمان لگولاس بی‌درنگ از دستش افتاد ولی بعداً آن را برداشت و وقتی مرد پشتش به آن‌ها بود تیری در کمان گذاشت و خواست که شلیک کند ولی در همان زمان پیرمرد چهرهٔ خود را نشان داد و لگولاس بلافاصله گندالف را شناخت و تیر را به سمت هوا شلیک کرد که در هوا آتش گرفت. گندالف رو به لگولاس کرد و گفت: «"دوباره می‌گویم؛ از دیدارتان خوشوقتم، لگولاس"»
در صحبت با گندالف، لگولاس نقش رهبر را برعهده داشت؛ اولین کسی بود که دربارهٔ مری و پی‌پین سؤال کرد و در مورد فرار معجزه‌آسای گندالف پرسید. بعد از داستان‌ها گندالف پیام گالادریل را به هرکدام از آن‌ها رساند. پیام لگولاس چنین بود:
«"لگولاس سبز برگ، ای که در زیر درختاندیرزمانی به شادی زیسته‌ای. مراقب دریا باش!اگر فریاد مرغان نوروزی را در ساحل بشنویدیگر دلت را در جنگل آرامشی نخواهد بود."»
چشمان تیزبین لگولاس بار دیگر به کمک گروه آمد و او از آیزنگارد و ادوراس هر دو، از دور جاسوسی کرد. در دروازهٔ مدوسلد لگولاس تنها کسی بود که سلاح‌هایش را بی‌درنگ بر زمین گذاشت. گیملی با ائومر نمی‌راند مگر لگولاس در کنار آن‌ها می‌بود و لگولاس نیز با خشنودی پذیرفت و ائومر گفت: «"لگولاس در سمت چپ من و آراگورن در سمت راستم و کسی را یارای ایستادگی در برابر ما نخواهد بود!"»
شبِ جنگ، وقتی لگولاس بر شاخ‌آواز ایستاده بود گفت که در اینجا احساس راحتی نمی‌کند ولی گیملی او را آرامش داد و لگولاس اذعان داشت که از اینکه در کنار دورف است بسیار خرسند است. همچنین لگولاس آرزو کرد که ۱۰۰ کماندار الف در اینجا با او می‌بود که بسیار بهتر از کمانداران روهریم هستند. در ابتدای جنگ لگولاس بیست اورک را با تیرهایش کشت و این برای گیملی بسیار سخت بود که در جنگ از الف عقب بی‌افتد وقتی گیملی برای بار دوم به سمت لگولاس رفت و آمارش را گرفت لگولاس ۲۴ و گیملی ۲۱ اورک را کشته بودند. در همان زمان آتش اورتانک دیوار را تخریب کرد و آخرین تیر لگولاس باعث نجات آراگورن شد که بر روی زمین افتاده بود. در انتهای جنگ لگولاس تعداد ۴۱ اورک را کشته بود و گیملی به یک عدد از او جلوتر بود.
در راه آیزنگارد لگولاس علاقهٔ زیادی نسبت به هورنها نشان داد و در این باره با گندالف بحثش شد و صدای نارضایتی گیملی را درآورد. لگولاس پس از شنیدن سخنرانی گیملی در مورد غارهای درخشان آگلاروند به او قول داد که با او به آن غارها بیاید اگر گیملی با او به دیدن فنگورن برود. در آیزنگارد او از هم غذایی با گیملی، آراگورن و هابیتها بسیار لذت برد.
وقتی آراگورن راه خود را مشخص کرد و گفت که از جادهٔ مردگان می‌گذرد، لگولاس و گیملی با قاطعیت تمام با او همراه شدند.
در میان راه‌های مردگان همراه با گروه خاکستری، لگولاس تنها کسی بود (به جز الادان و الروهیر، پسران الروند) که ترسی از مردگان به خود راه نداد و این احتمالاً قدرت الف‌های برین را در دنیای دیدنی‌ها و نادیدنی‌ها اثبات می‌کند؛ ولی او نیز به نحو خود در آن سفر دل‌شکسته شد - وقتی که او در پلارگیر صدای مرغان دریایی را شنید و پیش‌بینی گالادریل به حقیقت پیوست. در آینده وقتی که به داستان این سفر می‌رسیدند لگولاس بازمی‌ایستاد و گیملی می‌گفت: «"من علاقه‌ای به یادآوری آن خاطرات ندارم"». لگولاس وقتی آراگورن را هنگام رهبری لشکر مردگان دید با خود فکر کرد که آراگورن چه قدرتی می‌داشت اگر از حلقهٔ یگانه استفاده می‌کرد.
لگولاس همراه با آراگورن توسط کشتی به نبرد دشت‌های پله‌نور رسیدند و همراه یارانش در آن نبرد شرکت کرد. او در آن جنگ زنده ماند و بارها پس از آن در مورد احتمال تسلط و سلطهٔ انسان‌ها بر زمین با گیملی صحبت کرد.
لگولاس برای آخرین بار در کنار دوستانش در نبرد مورانون شرکت کرد. او شاهد سقوط برج تاریک بود و در جشن قدردانی از کارهای فرودو و سام، در دشت کورمالن شرکت کرد. آن شب او نخوابید و به جنگل رفت و از ترانه‌ای از دریا خواند.
پس از تاج‌گذاری شاه اله‌سار، لگولاس (به اصرار آراگورن) برای مدتی در میناس‌تریت ماند. در هنگام عزیمت یاران حلقه، لگولاس همراه با گیملی به غارهای درخشان رفت و از آن‌جا دیدن کرد. سپس لگولاس همراه با گیملی در کنار جنگل فنگورن از بقیه یاران جدا شدند و برای دیدن جنگل به آن وارد شدند.
همان‌طور که در ضمیمهٔ الف:"مردم دورین" آمده‌است، لگولاس همراه گروهی از الف‌های جنگلی به میناس‌تریت برگشت و آن‌ها ایتیلین را دوباره به سرزمینی سبز و زیبا تبدیل کردند. پس از مرگ شاه اله‌سار، لگولاس با کشتی به غرب دریا سفر کرد. گفته شده که او گیملی را نیز با خود برده‌است.
لگولاس به صورتی نمایش داده شده که به سختی از چیزی ناراحت می‌شود، این را می‌توان در گذر از کارادراس و جادهٔ مردگان دید که در او اثر بسیار ناچیزی گذاشتند. طبیعت جوان او را می‌توان در طعنه‌ای که در کارادراس به بورومیر انداخت تشخیص داد. شهرت او را می‌توان در دوستی عمیقش با گیملی دورف دانست و در همین دوستی بود که وفاداری و عشق به زیبایی او دیده شد. از آنجایی که او تا زمان جنگ حلقه دریا را ندیده بود سن او را می‌توان بین ۵۰۰ تا ۷۰۰ سال تخمین زد ولی گفته شده که او در اوایل دوران سوم به دنیا آمده ولی در جایی خودش گفته که سفرهایش از آراگورن کمتر بوده و این نشانهٔ خامی او بود.
نام لگولاس شکل سیلوانی از شکل اصلی آن در سینداری است. در سینداری این نام به شکل «"لیگولاس"» تلفظ می‌شود که به معنی سبزبرگ است. این به این معنی است که سبزبرگ برخلاف ایدهٔ بعضی نام دوم یا لقب وی (مثل "سپر بلوط") نیست بلکه معنی نامش است. این نام از ریشهٔ سینداری "«لیگ»"(laeg) به معنی "«سبز»" و "«گولاس»"(golas) به معنی "«برگ»" گرفته شده‌است. معادل کوئنیایی نام او (آنچنان که در "کتاب داستان‌های گم‌شده" آمده‌است) "«لایکولاس»" است.
کچورستاق روستایی در بخش زواره شهرستان اردستان در استان اصفهان است.
آب و هوای این روستا گرم و خشک است.فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱۰
روستای کچورستاق در دهستان ریگستان قرار دارد و بر اساس سرشماری عمومی سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۴۹۷ نفر (در ۱۳۸ خانوار) است.
حشره‌خوار شوش یا حشره‌خوار ایرانی (نام علمی: "Crocidura susiana")، جانوری از خانوادهٔ حشره‌خوران دندان‌سفید است که بومی ایران می‌باشد. بقای این پستاندار به دلیل نابودی زیستگاهش در معرض تهدید قرارگرفته و اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست آن را در فهرست جانوران در خطر انقراض قرار داده است.
نیکیتا سرگیویچ میخالکوف (زاده ۲۱ اکتبر ۱۹۴۵ در مسکو) بازیگر و کارگردان برنده جایزه اسکار اهل شوروی و روسیه است.
نیکیتا میخالکوف در سال ۱۹۴۵ در مسکو و در خانواده‌ای هنرمند و شناخته‌شده زاده شد. پدربزرگش فرماندار منطقه یاروسلاو روسیه بود. پدرش سرگئی میخالکوف ترانه‌سرا و شاعری سرشناس و مادرش ناتالیا کونچالفسکی فرزند پیوتر کونچالفسکی بازیگر معروف روسی بود.
میخالکوف پس از فراگیری بازیگری تئاتر، در تئاتر واختانقف روسیه بازی کرد. او نخستین حضورش در سینما را با بازی در فیلم مسکو زیر گام‌های من در سال ۱۹۶۴ تجربه کرد. میخاکوف پس از آن با بازی در فیلم‌های دیگری مانند آشیانه کوچک (آندره کونچالفسکی) به هنرپیشه‌ای معروف تبدیل شد. او به دلیل علاقه به فیلمسازی، زیر نظر استادانی همچون میخاییل روم و آندره کونچالفسکی به یادگیری کارگردانی پرداخت. نخستین اثر او فیلم کوتاه «"به زودی به خانه برمی‌گردم"» (۱۹۶۸) بود. او تاکنون افزون بر کارگردانی حدود ۲۰ فیلم، در در بیش از ۲۰ فیلم نیز بازی کرده‌است.
ابوطاهر سلیمان جنّابی «گناوه‌ای» (۲۹۴ ه‍. ق–۳۳۲ ه‍.ق)، فرمان‌روای دولت قرمطی در جنوب خلیج فارس؛ در بحرین و شرق عربستان بود که در سال ۳۱۷ ه‍.ق اشغال و تاراج مکّه را فرماندهی کرد.
ابوطاهر که پسر ابوسعید بهرام گناوه‌ای- بنیان‌گذار دولت قرمطی - است، در سال ۳۱۱ ه‍.ق به فرمان‌روایی رسید و بی‌درنگ کارزار توسعه‌طلبانه و تهاجمی را بر ضدّ مناطق پیرامونی دولت قرمطی سازمان‌دهی نمود. او در همان سال به قدرت رسیدنش، به بصره تاخت. به گفتهٔ ابن‌کثیر «در این حمله هزار و هفتصد سواره تحت فرمان او بود و پس از عبور از حصار شهر هفده روز در آنجا ماندند و بسیاری از مردم را کشتند». ابوطاهر در ۳۱۵ ه‍.ق کوفه را هدف تاخت و تاز قرار داد و با شکست دادن لشکر عبّاسی، حتّی بغداد را نیز تهدید کرد. نیروهای او پس از عدم موفّقیت در ورود به شهر بغداد، بیش‌تر مناطق عراق را از جمله رقّه، قادسیه، رأس‌العین، کفرتوثا و موصل به باد غارت و تاراج دادند.
ابوطاهر در سال ۳۱۷ ه‍.ق پرآوازه‌ترین تهاجم قرمطی‌ها را رهبری کرد که طیّ آن مقدّس‌ترین اماکن و ابنیّهٔ اسلامی در شهر مکّه مورد چپاول و اهانت قرار گرفتند. وی که بدواً قادر به ورود به شهر نشده‌بود، بر پایهٔ حقّ به رسمیت شناخته‌شدهٔ ورود هر مسلمانی به خانهٔ الله، خواستار اذن ورود شد و در مقابل سوگند یاد کرد که حرکتش مسالمت‌آمیز باشد. امّا به محض ورود به شهر، سپاه قرمطی شروع به کشتار حجّاج کرده و آن‌ها را در حال کشته‌شدن با به یاد آوردن آیات قرآن مورد اهانت و تمسخر نیز قرار دادند. گفته شده‌است که در این واقعه ابوطاهر با یک سپاه نهصد نفری وارد مسجدالحرام شد و این در حالی بود که او مست بود و بر روی اسبی قرار داشت و ششمیر عریانی در دستش بود و حتی اسب او نزدیک خانه ادرار کرد. ابوطاهر همچنین دستور داد تا درب کعبه را از جا درآوردند و پوشش کعبه را برداشته و میان یاران خود تکه‌تکه کرد. نیروهای قرمطی همچنین به فرمان ابوطاهر قبّه‌ای را که بر فراز چاه زمزم ساخته شده‌بود تخریب کردند و شمار زیادی از اجساد کشته‌شدگان را درون چاه ریختند. سرانجام در اوج خشونت و تندی قرمطی‌ها، ابوطاهر امر کرد تا سنگ حجرالاسود را از جای برکنند؛ پس مردی از یاران وی پیش‌آمد و با گرزش ضربه‌ای به این سنگ زده و در همان حال چنین ندا داد که: «طیراً ابابیل کجاست؟! حجّارة من سجیل کجاست؟ !». قرمطی‌ها سپس سنگ یادشده را به همراه انبوه غنائم به‌دست آمده با خود به احساء بردند. حجرالاسود تا ۲۲ سال در اختیار قرمطی‌ها بود تا این‌که سرانجام به مکان اصلی خود بازگردانده‌شد.
تهاجم ابوطاهر به مکّه نمادی است از خروج قرمطی‌ها از جهان اسلام و چنین پنداشته می‌شود که هدف از این اقدام بی‌سابقه، خون‌خواهی ایرانیان از اعراب و اسلام است.
از دیگر اقدامات ابوطاهر، ادّعای او مبنی بریافتن مهدی موعود بود. این مهدی موعود فردی بود هم‌چون خود ابوطاهر ایرانی‌تبار به نام «ابوفضل اصفهانی» که مدّعی بود تبارش به پادشاهان ایران می‌رسد. به سال ۹۳۱ م، ابوطاهر این جوان گمنام را به مقام ریاست دولت قرمطی برکشید و به مدّت ۸۰ روز قدرت را تمام و کمال بدو سپرد. ابوفضل در دوران کوتاه فرمان‌روایی‌اش دستور داد تا کتب و نوشته‌های دینی را همه بسوزانند و به جای اللّه، اهورامزدا را بپرستند. وی هم‌چنین امر به کشتن خانواده‌های نجبا و اشراف بحرین کرده و حتّی در واپسین روزهای حکومتش قصد کشتار خاندان خود ابوطاهر را داشت که به همین دلیل، ابوطاهر از جان خود بیم‌ناک شده و ترتیبی داد تا او را بکشند و سپس اعلان کرد که اشتباه کرده و ابوفضل اصفهانی، مهدی موعود نبوده‌است.
پس از این رویداد، ابوطاهر دوباره رهبری دولت قرمطی را به‌دست گرفته و به تهاجم‌ها و غارت‌هایش بر ضد کاروان‌های حج در عربستان ادامه داد. ابوطاهر که به تندی مخالف شریعت اسلام بود، همواره به تمسخر و استهزاء باورها و آیین‌های اسلامی دست می‌یازید.
ابوطاهر در سال ۹۴۴ درگذشت و حکومت قرمطی را به ۳ تن از برادرانش واگذاشت.
مبادی ریاضیات کتابی است در سه جلد نوشته برتراند راسل و آلفرد نورث وایتهد. این کتاب در ۱۹۱۰ و ۱۹۱۲ و ۱۹۱۳ منتشر شد. در ۱۹۲۷ ویراست دوم آن با مقدمه‌ای مهم منتشر شد. هدف این کتاب پایه‌گذاری تمام دانش ریاضیات بر چند اصل موضوع و با کاربردن قواعد منطق صوری است.
اسقف یوحنا عیسایی (۱۹۹۹–۱۹۱۴) روحانی آشوری-کلدانی اهل ایران بود که به درجه سر اسقفان کلیساهای کاتولیک ایران برگزیده شد.
با نام اصلی یوحنا سمعان در تاریخ ۲۷ خضیران (تاریخ آرامی) سال ۱۹۱۴ میلادی، در یک خانواده کلدانی، در شهر سنندج به دنیا آمد. در سنین کودکی در کلیسای مریم سنندج مشغول به فعالیت شد. در سال ۱۹۳۰ به تشخیص اسقف اعظم وقت خلیفه گری سنندج، «مار یوحنا نیسان» به عنوان خادم مسیح برگزیده شد و سپس جهت تحصیل در رشته الهیات به شهر موصل در عراق فرستاده شد تا دوره‌های لازمه را طی نماید.
در سال ۱۹۳۳ میلادی، بعد از اتمام تحصیلات مقدماتی او به رم اعزام شد تا تحصیلات عالیه در رشته الهیات را تکمیل نماید؛ لذا پس از هفت سال با اخذ مدرک تحصیلی لیسانس و دکترا در رشته‌های فلسفه و الهیات از دانشگاه وابسته به کلیسای واتیکان فارغ‌التحصیل شد.
یوحنا عیسایی در طول دوران تحصیلات، به ۸ زبان: آرامی ،کلدانی سنندج ، کلدانی عراق -آشوری نوین، فارسی، ایتالیایی، انگلیسی، عربی، لاتین ، فرانسه و کردی مسلط شد.
در سوم آذار سال ۱۹۴۰، یوحنا عیسایی به مقام کشیشی، در شهر رم برگزیده شد، اما به دلیل آغاز جنگ جهانی دوم در شرایط جنگی مجبور شد در رم بماند و کلیسائی را در آن شرایط سخت جنگ اداره نماید. این تجربه باعث گشت تا وی از نظر اجتماعی و مذهبی مردی باگذشت و فروتن و مهربان معرفی شود. کشیش یوحنا در ۱۶ آذار سال ۱۹۴۶ در سن ۳۲ سالگی به ایران بازگشت و در کلیسای کاتولیک آشوری-کلدانی تهران، تحت سرپرستی «مار یوسف شیخو» اسقف اعظم وقت کلیسای کاتولیک ایران، فعالیت خویش را آغاز نمود. پس از ۱۷ سال تلاش و و جدیت در امور و فعالیت‌های مذهبی خویش برای آشوری و کلدانی ایران در سال ۱۹۶۳ میلادی، کشیش یوحنا عیسایی به درجه «خور اپسقوپه» نائل شد و در ۲۲ تشرین دوم سال ۱۹۶۷ میلادی، توسط «مار شیخو» و «مار رافائل بت داود» پاتریارک متوفی کلیسای کاتولیک آشور-کلدانی، به درجه اسقفی ارتقا یافت. مار یوحنا عیسایی در ۷ آذار سال ۱۹۷۰ میلادی، پس از اینکه دوران خدمت مار شیخو به پایان رسید، به عنوان سر اسقفان کلیساهای کاتولیک ایران (آشوری-کلدانی) جانشین او شد، به مدت ۲۹ سال به عنوان اسقف اعظم خدمت نمود.
وی در روز یکشنبه هفتم ماه شواط سال ۱۹۹۹ چشم از جهان فروبست.
خدمات علمی و عمرانی و ذکاوت وی در میان مردم آشوری و کلدانی مشهور بود. مار یوحنا عیسایی به مدت ۵۹ سال به دیگر کلیساهای غیر کاتولیک نیز یاری رساند. وی در راه تأسیس کلیساها، مدارس، انجمنهای کلیسایی و دیگر کمک‌های ملی در ارتباط به آشوریان-کلدانیان ایران گام‌های قابل توجه‌ای برداشت.
-کلیسا و مدرسه نوین بهنام -۱۹۶۷
آیدوکسوریدین
رده درمانی: ضد ویروس .
اشکال دارویی: قطره چشمی
این دارو به دلیل شباهت با تیمیدین باعث مهار تیمیدیلات، فسفوریلاز، و پلیمراز اختصاصی DNA که برای مشارکت تیمیدین در DNA ویروس ضروری هستند، می‌شود. آیدوکسوریدین به جای تیمیدین وارد DNA ویروس می‌شود و موجب اختلال DNA می‌شود و لذا ویروس دیگر قادر به آلوده کردن یا تخریب بافت یا تکثیر خود نمی‌باشد.
آیدوکسوریدین در درمان کراتیت ناشی از ویروس هرپس سیمپلکس (تبخال) به صورت موضعی در چشم مصرف می شود.
این دارو ممکن است با گلوکوکورتیکوئیدهای موضعی و فراورده‌های حاوی اسیدبوریک تداخل داشته باشد.
روان‌شناسی شناختی علمی‌ست که به مطالعهٔ فرایندهای پردازش اطلاعات در ذهن از قبیل توجه، ادراک، حافظه، زبان، حل مسئله، خلاقیت و استدلال می‌پردازد.
روان‌شناسی شناختی همانند دیدگاه روانکاوی متوجه فرایندهای درونی است. اما در این دیدگاه بیش از آنکه بر امیال، نیازها، و انگیزش تأکید شود بر اینکه افراد چگونه اطلاعات را کسب و تفسیر می‌کند و آن‌ها را در حل مشکلات به کار می‌گیرند تأکید می‌شود. برخلاف روانکاوی تکیه گاه شناختی نه بر انگیزش‌ها و احساسات و تعارضات نهفته بلکه بر فرایندهای ذهنی است که از آن‌ها آگاهیم یا به راحتی می‌توانیم از آن‌ها مطلع شویم. این رویکرد در تقابل با نظریه‌های یادگیری قرار می‌گیرد که محیط بیرونی را علت اساسی رفتار به‌شمار می‌آورند. اصولاً دیدگاه شناختی به افکار و شیوه‌های حل مسئله کنونی توجه دارد تا تاریخچه شخصی. در این دیدگاه روابط بین هیجانها انگیزش‌ها و فرایندهای شناختی و در نتیجه همپوشی میان دیدگاه شناختی و دیگر رویکردها نیز آشکار می‌شود.آروین جی. ساراسون؛ باربارا آر. ساراسون(۲۰۰۵). روان‌شناسی مرضی. ترجمه بهمن نجاریان و همکاران(۱۳۹۰)،انتشارات رشد، تهران، صفحهٔ ۱۰۱
روان‌شناسی شناختی زادهٔ روان‌شناسی گشتالت است که در دههٔ ۱۹۲۰ مطرح شد. وجه مشخصهٔ دیدگاهِ شناختی، توجه نسبتاً اندک به رابطهٔ محرک –پاسخ و فعالیت‌های عصبی می‌باشد. توجه اصلیِ این رویکرد، به موضوعاتی نظیر ادراک، حل مسئله از طریقِ شهود، تصمیم‌گیری و فهم است. در تمامِ این فرایندها شناخت از اهمیت مرکزی برخوردار است. شناخت یک مفهومِ کلی است که تمامیِ اشکالِ آگاهی را در بر می‌گیرد و شاملِ ادراک، تفکر، تصور، استدلال، و قضاوت و غیره می‌باشد. انقلابِ شناختی شاملِ تمامِ دیدگاه‌هایی می‌شود که به این مباحث اهمیتِ زیادی می‌دهند.نقل با اندکی تغییر از یادگیری و کنترلِ حرکتی از دیدگاهِ روان‌شناسی عصب شناختی اثرِ جورج سیچ ترجمهٔ حسن مرتضوی نشر سنبله – صفحهٔ 14
موضوعاتی از این قبیل که انسان چگونه و با چه ساختاری به درک، تشخیص و حل مسئله می‌پردازد و این که ذهن چگونه اطلاعات دریافتی از حواس (مانند بینایی یا شنوایی) را درک می‌کند یا اینکه حافظه انسان چگونه عمل می‌کند و چه ساختاری دارد؛ از عمده مسائل قابل توجه دانشمندان این رشته می‌باشد. محققین روان‌شناسی شناختی به ذهن همچون دستگاه پردازشگر اطلاعات می‌نگرند و رویکرد آنان به مطالعه مغز و ذهن برپایه تشابه عملکرد مغز با رایانه است. روان‌شناسی شناختی از دو جنبه با مکاتب روان‌شناسی قبلی تفاوت اساسی دارد:
از زیر مجموعه‌های روان‌شناسی شناختی می‌توان رشته‌های نوروسایکولوژی، روان‌شناسی بالینی، روان‌شناسی تربیتی، روان‌شناسی قانونی، روان‌شناسی سازمانی و صنعتی با گرایش‌های شناختی را نام برد.
حل مسئله عبارت است از پردازش شناختی برای تبدیل موقعیت مفروض به موقعیت مطلوب در حالی که شخص حل‌کننده برای حل آن به‌طور آماده روش واضحی ندارد. حل مسئله تفکر و رفتاری است جهت رسیدن به هدفی که به آسانی در دسترس نیست. این تعریف شامل چهار ایده اساسی است.
مسائل خوب ساختار مسیرهای روشن و واضحی برای راه حل دارند. این گونه مسائل را خوب تعریف شده می‌نامند. نمونه چنین مسائلی این است که چگونه مساحت متوازی‌الأضلاع را محاسبه می‌کنید. مسائل بد ساختار فاقد مسیرهای روشن برای رسیدن به راه حل هستند به این مسائل بد تعریف شده هم می‌گویند. نمونه چنین مسائلی این است که وقتی هیچ‌کدام از دو طناب آنقدر بلند نیست که بتوان با در دست گرفتن یکی از آن‌ها به دیگری رسید چگونه این دو طناب آویزان را به هم گره می‌زنید؟
از راهبردهای حل مسئله می‌توان به این موارد اشاره کرد:
شاید آنچه به عنوان تروی از ان یاد می‌شود همین باشد.
احتمال دارد رایانه‌ها از راهبردهای الگوریتمی حل مسئله استفاده کنند. انسان‌ها به نظر می‌رسند بیشتر از روش‌های اکتشافی غیررسمی استفاده می‌کنند در حل مسائل بد ساختار انتخاب باز نمایی مناسب برای مسئله به شدت بر آسانی دستیابی به راه حل درست تأثیر می‌گذارد.
موانع حل مسئله را می‌توان اینگونه سیاهه کرد:
یکی از نقاط قوت رویکرد شناختی این است که همواره روش‌های بسیار کنترل شده و دقیق مطالعه‌ای را به کار گرفته‌است تا دانشمندان را قادر سازد فرایندهای شناختی را در عمل مورد استنتاج و دریافت قرار دهند.
این کار با استفاده از آزمون‌های آزمایشگاهی برای تهیهٔ اطلاعات قابل اطمینان و عینی انجام شده‌است. رویکرد شناختی احتمالاً رویکرد غالب در روان‌شناسی امروز است و در گسترهٔ وسیعی از زمینه‌های عملی و نظری کاربرد دارد.
به راحتی با انواع روشها ترکیب می‌شود:
به عنوان مثال، رفتارگرایی + روان‌شناسی شناختی = نظریهٔ یادگیری اجتماعی.
زیست‌شناسی + روان‌شناسی شناختی = روان‌شناسی تکاملی.
یدوکینول
رده درمانی: ضد آمیب.
موارد مصرف: آمیبیاز روده ای
نحوه مصرف: در بالغین ۶۵۰ میلی‌گرم، روزانه سه بار به مدت ۲۰ روز.
در اطفال ۴۰ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن در سه دوز منقسم به مدت ۲۰ روز
یدیکسانول
رده درمانی: ماده حاجب رادیوگرافی .
مکانیسم اثر: ماده حاجب در رادیوگرافی
موارد مصرف: آنژیوگرافی و یوروگرافی وریدی (IVP)
یدیکسانول یک ماده حاجب ایزواسمولار (Iso-osmolar) از دسته مواد حاجب یددار می باشد. نام تجاری این ماده ویزیپک می‌باشد.
ریفلاکس ادراری
آلفونس دوده (؛ زاده ۱۳ مه ۱۸۴۰ – درگذشته ۱۶ دسامبر ۱۸۹۷) نویسنده فرانسوی بود. او پدر نویسندگان، لئون دوده و لوسین دوده بود.
آلفونس دوده در سال ۱۸۴۰ در نیم زاده شد. او در ۱۵ سالگی به پاریس رفت و به نوشتن داستان، نمایشنامه و شعر سرایی پرداخت. دوده با داستان نامه‌های آسیای من مشهور شد.
دوده از حیث سبک جزء طبیعت‌گرایی شمرده می‌شود، اما از راهی احساسی‌تر به موضوع‌ها نزدیک می‌شود و معتقد است که داستان‌نویسانی که دقت خود را بر زشتی‌ها متمرکز ساخته‌اند، جهان را بد شناخته و بد تعبیر کرده‌اند، پدرش در شهر "نیم" کارخانه ابریشم‌بافی داشت، اما مجبور شد کارخانه را بفروشد و به لیون نقل مکان کند، آلفونس، در ابتدا از آب و هوای مرطوب آن شهر ناراحت شد اما خیلی زود با آن اقلیم خو گرفت، وی در ۱۴ سالگی اولین سفرها را آغاز کرد و نخستین شعرها را سرود، آلفونس در پی یافتن کار برای تأمین معاش خانواده راهی پاریس شد و به برادرش "ارنست" که او هم نویسنده بود پیوست، در همین زمان مایه کافی برای نوشتن داستانی به نام "La Pettit chose" گرد آورد، در پاریس او به یک باره دل به نوشتن داد، به محافل ادبیِ گوناگون سر کشید و با نویسندگانی چون امیل زولا، گوستاو فلوبر و برادران گنکور آشنا شد، با دختری زیبا به نام "ماری ریو" سر و سری پیدا کرد که ماجراهایش بعدها در کتاب "سافو" انعکاس یافت و تنها اثر منظوم خود به نام "Les amoureuses" را به او تقدیم کرد.
آلفونس برای روزنامه‌ها، به‌خصوص فیگارو چیز می‌نوشت، در یک فاصله ۵ ساله منشی خصوصی "دوک موری" بود، اولین کتاب‌ها و داستان‌هایش او را سرشناس کرد، اولین نمایشنامه‌اش به نام "آخرین بُت" در تماشاخانه اودئون بر روی صحنه آمد و بسیار جلب توجه کرد، با فردریک میسترال آشنا شد و معاشرت با وی شور و شوق او را برای زندگی پُر هیجان مردم جنوب فرانسه بیدار کرد، زندگی نامساعد دوره جوانی و بیماری ای که در تمام عمر گریبان دوده را رها نکرد وی را رنجور ساخت، مدتی را در الجزیره و قسمت آخر را در جزیره کرس گذرانید، مهمترین میوه توقف کوتاه او در مستعمره الجزایر، داستان "chapatin tueur des lions" بود که قهرمانش طرح مقدماتی "تارتارن" یکی از مشهورترین آثارش شد.
دوده در ۱۲۴۶ با "ژولی آلارد" ازدواج کرد و همسرش همکار صمیمی او تا پایان عمر بود، ژولی خود نویسنده‌ای چیره‌دست بود و از او کتاب شعری به نام "poesie" و کتابی به نام "خاطراتی از یک گروه ادبی" و کتاب دیگری موسوم به "خاطرات خانواده و جنگ" منتشر گردیده‌است، ثمره این زناشویی دو پسر به نام‌های لئون و لوسین، و دختری به نام ادمه بود، پسرانش هر دو نویسنده و دارای آثار متعدد بودند.
آلفونس دوده در جنگ فرانسه و پروس به نظامیان پیوست اما پس از سر کار آمدن حکومت کمون از پاریس گریخت. تأثیر بزرگی که جنگ بر او داشت در کتابی به نام "Les contes de lundi" (قصه‌های دوشنبه) بازتاب یافته‌است، وی در ده سال آخر عمر سخت رنجور بود، اما با شهامتی در خور تحسین، هم به کار ادامه می‌داد و هم به مُراوده با محافل ادبی، روزی ضمن صحبت دربارهٔ مسافرت‌های بین سیارات، زمین‌خورد و جان سپرد.
تجربه‌های عَملی زندگی و مسافرت‌ها وی را پخته کرده بود، در سراسر عمر هر چه را در دیگران می‌دید در دفترچه کوچکی یادداشت می‌کرد و این یادداشت‌ها را به عنوان سرچشمه‌های الهام مورد استفاده قرار می‌داد، در عین حال که برون آدمیان را با چشم خُرده بین می‌دید، درون آنان را می‌شکافت و شخصیت آنان را در می‌یافت، درباره‌اش گفته‌اند؛ از جایی شعر بیرون می‌کشید که هیچ‌کس را گمان آن نبود، معتقد بود که؛ هر داستان باید تاریخ زندگی مردی باشد که هرگز تاریخی نخواهد داشتمقدمه کتاب "ماجراهای تارتارن تاراسکنی"، ترجمه احمد بیرشک، انتشارات علمی و فرهنگی، چاپ اول ۱۳۷۲
علاوه بر آثاری که به صورت مستقل از آلفونس دوده به زبان فارسی ترجمه شده‌است، داستان‌های کوتاهی از وی در مجموعه‌های زیر به چاپ رسیده‌است:
روابط مصر و عراق در سال ۱۹۷۷ میلادی بدلیل به رسمیت شناختن اسرائیل توسط مصر و امضای پیمان کمپ دیوید قطع شد و پس از آغاز حمله عراق به ایران،و با حمایت مصر از عراق روابط بین این دو کشور از نو برقرار شد.
پس از حمله عراق به ایران، روابط مصر و عراق که بدلیل به رسمیت شناختن اسرائیل توسط مصر و امضای پیمان کمپ دیوید قطع شده بود مجدداً برقرار گردید. همچنین به نوشته روزنامه واشنگتن پست، با وجود انکار دولت مصر بیش از سی هزار نیروی مصری در ارتش عراق همکاری می‌کنند. مصر همچنین نقش فعالی در تسلیح عراق خصوصاً در ابتدای جنگ داشت.IRAQ SAYS IT'S OPEN TO EGYPT'S AIDNEW YORK TIMESThe GuardianEgyptDelivers Arms, Ammunition to IraqThe Washington PosFears Iraq Will Gain New Might From Iran War; P.L.O. Backs Ouster Move(بیست و پنج سال در ایران چه گذشت، جلد هفتم، ص۲۳۳، داوود علی بابایی، انتشارات امید فردا، چاپ اول ۱۳۸۶)
مصر از حامیان اصلی شاه ایران پس از انقلاب اسلامی در سال ۵۷ و از حامیان اصلی عراق در جنگ با ایران بود. به‌طور تقریبی حدود دو سوم ارتش مصر در جنگ با ایران در کنار ارتش عراق همکاری کردند. همچنین در سالهای دهه هشتاد میلادی صدها هزار کارگر مصری (بین ۱٫۲ میلیون تا ۵ میلیون تخمین زده شده) در بخش‌های مختلف عراق و از جمله در ارتش آن کشور به کار مشغول بودند.
اردن بخشی از نیروهای نظامی خود را برای کمک به عراق اعزام کرد. همچنین اولین گلوله تانک توسط ملک حسین پادشاه اردن در کنار صدام و در روز ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ به سمت ایران شلیک شد.چه کسی اولین گلوله جنگ را شلیک کرد؟ (مرکز اسناد انقلاب به نقل از روزنامه الحیات در مصاحبه با وزیر خارجه وقت عراق، ۱۱اسفند ۱۳۸۶)
آهوی کوهی گونه‌ای از سردهٔ آهوها است. این جانور بومی شبه‌جزیره عربستان و نواحی پیرامون آن است و پراکندگی آن در این مناطق وسیع اما تراکم آن بسیار کم است.
زیستگاه آهوی کوهی ارتباط نزدیکی با زیستگاه گونه‌های درخت اقاقیا دارد. این گونه با افزایش دمای هوا در دورهٔ متأخر عصر هولوسن بخش‌هایی از قلمرو خود را به جبیر، دیگر گونهٔ آهوها واگذار کرده که به‌خوبی برای زندگی در هوای گرم فرگشت یافته‌است.
طول بدن و سر آهوی کوهی بین ۹۵ تا ۱۰۵ سانتی‌متر، ارتفاع شانه ۶۰ تا ۸۰، طول دُم ۱۵ تا ۲۰ سانتیمتر و وزن ایشان ۱۵ تا ۳۵ کیلوگرم (نرها ۱۷ تا ۳۵ کیلوگرم و ماده‌ها ۱۵ تا ۲۵ کیلوگرم) است. هر دو جنس دارای دو شاخ به عقب برگشته و تقریباً S شکلند که به فاصله ۲۵ میلی‌متر از یکدیگر روییده‌اند. شاخ ماده‌ها کوتاه (۸ تا ۱۵ سانتیمتر)، ضعیف و دارای حلقه‌های نامشخص است. شاخ نرها بلندتر (۲۲ تا ۲۹ سانتیمتر) ظریف و چنگی‌شکل است که به‌تدریج از یکدیگر دور شده و تنها انتهای آن‌ها به سمت داخل و جلو خم شده‌است. کارکرد شاخ‌ها در وهلهٔ اول دفاع در برابر شکارچیان است [مثلاً با ضربه زدن به دشمنان کوچکتر]. بینایی حس اصلی برای تشخیص شکارچی است و از بویایی بیشتر برای یافتن غذا استفاده می‌شود. گوشها نسبتاً کوتاهند.
رنگ بدن قهوه‌ای خاکستری یا شکاری تیره با یک ناحیهٔ مشخص روشن و نوارهای تیره پهلویی است که روی بینی در بیشتر موارد مشخص است.
آهوی کوهی بومی شبه‌جزیره عربستان، مصر، ایران، فلسطین، لبنان، اردن، عمان، عربستان سعودی، سوریه، یمن و امارات است.
شمار این جانور کمتر از ۱۵٬۰۰۰ رأس برآورد می‌شود که بیش از ۱۰٬۰۰۰ رأس از زیرگونهٔ G. g. cora، کمتر از ۳٬۰۰۰ از زیرگونهٔ بومی فلسطین G. g. gazella، کمتر از ۱٬۰۰۰ رأس از زیرگونهٔ بومی جزایر فاراسان در دریای سرخ G. g. farasani، کمتر از ۲۵۰ رأس از زیرگونهٔ G. g. muscatensis و ۱۹ رأس (در سال ۲۰۰۷) نیز از زیرگونهٔ در بحران انقراض G. g. acaiae است که در منطقهٔ محصوری در زیستگاه حیات وحش یوت‌واتا به‌سر می‌برند.
زیرگونهٔ ایرانی این آهو که تنها در جزیره فارور زندگی می‌کند و G. g. dareshurii (به نام بیژن فرهنگ دره‌شوری) نامیده می‌شود، در گذشته جبیر پنداشته می‌شد، اما تجزیه و تحلیل‌های محمود کرمی در دانشکده منابع طبیعی کرج و کالین گرووز در دانشگاه ملی استرالیا در کنبرا و در ایران در تابستان ۱۳۶۹، نشان داد که آن‌ها آهوی کوهی هستند.
زیستگاه این آهو نواحی کوهستانی و ناهموار، جنگل‌های تُنُک (به‌ویژه بلوط و کاج)، دشت‌ها، علف‌زارها و دشت‌های بیابانی سنگی است.
زیستگاه این آهو همچنین با زیستگاه گونه‌های مختلف اقاقیا منطبق است، چون توان جوانه‌زنی بذر درخت اقاقیا با گذر از دستگاه گوارش این حیوان افزایش می‌یابد و در نتیجه به گسترش اقاقیا منجر می‌شود.
آهوی کوهی روزگرد و به‌شدت قلمروطلب است. قلمرو آن‌ها با فاصلهٔ زیادی از یکدیگر جدا می‌شود. آن‌ها سه نوع گروه تشکیل می‌دهند: گله‌های مادر-فرزندی، گله‌های نرهای جوان و قلمرو نرهای تنها. نبرد بین آهوها با رسیدن نرها به بلوغ انجام می‌شود. البته نبرد نرهای همسایه بر سر قلمرو بیشتر نمایشی است و از خشونت کمتری نسبت به نبرد بر سر تصاحب ماده‌ها برخوردار است. نرهای نابالغ در جنگ‌ها، نسبت به نرهای بزرگسال یا صاحب قلمرو، بسیار بیشتر از شاخ خود بهره می‌جویند. آهوی کوهی در جستجوی غذا در مسافت‌های بیش از ۱۲۰ کیلومتری مهاجرت می‌کند. سرعت دوی این جانور بسیار بالاست و می‌تواند با سرعت ۸۰ کیلومتر در ساعت چندصد متر بدود.
آهوی کوهی چندهمسر است. نرها علاقه دارند تا یک یا چند ماده را به همراه بچه‌هایشان در گروه‌های ۳ تا ۸ تایی جمع کنند. دورهٔ فحلی هر ۸ روز تکرار می‌شود و حدود ۱۲ تا ۲۴ ساعت طول می‌کشد و تا زمان حاملگی تکرار می‌شود. نرها و ماده‌ها با شرکای جنسی مختلفی می‌آمیزند. ماده‌ها معمولاً در هر فصل یک‌بار می‌زایند و در طول عمر خود به‌طور میانگین ۱۱ بره به دنیا می‌آورند.
فصل مطلوب جفت‌گیری اوایل زمستان است، هرچند در بهار و هر زمان که منابع غذایی فراوان باشد، رخ می‌دهد. وزن نوزادان معمولاً ۱۱–۱۲٪ وزن مادر است. بره‌ها به فاصلهٔ کوتاهی از تولد می‌ایستند و تا چند هفته از تیمار مادر برخوردارند. از ۳ تا ۶ هفتگی خوردن غذای جامد را آغاز می‌کنند ولی شیرنوشی ممکن است تا ۳ ماه ادامه یابد. نرها در مراقبت از بچه‌ها مشارکت نمی‌کنند و در نتیجه مادرها و کودکانشان گله‌های مادر-فرزندی را شکل می‌دهند. ماده‌های جوان ممکن است پیش مادر بمانند ولی نرهای جوان در حدود شش ماهگی از مادر جدا می‌شوند و به گله‌های نرهای جوان می‌پیوندند. ماده‌ها در ۱۸ ماهگی به بلوغ جنسی و رشد کامل جسمی می‌رسند اما نرها در حدود ۳ سالگی به این مرحله می‌رسند. در طبیعت به‌ندرت طول عمرشان از ۸ سال فرا می‌رود. اما در اسارت ممکن است ۱۲ تا ۱۵ سال عمر کنند.
آهوی کوهی در فهرست سرخ اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست (ردهٔ آسیب‌پذیر) قرار دارد. آنها با کاهش زیستگاه خود بر اثر فعالیت‌های انسانی تهدید می‌شوند، افزایش استفاده از مراتع برای چرای دام و نابودی جنگل‌ها برای کشاورزی، ورود گونه‌های غیربومی مهاجم و شکار توسط انسان مهمترین تهدید پیش روی این گونه است. شکارچی اصلی این گونه یوزپلنگ و انسان است. اما شکار توسط سیاه‌گوش، سگ‌های شکاری، کفتار، شغال، پلنگ، روباه قرمز و گرگ نیز مشاهده شده‌است. هیچ‌یک از این شکارچیان به‌جز انسان در حالت طبیعی تأثیری بر جمعیت این گونه ندارند.
کویت در آوریل ۱۹۸۱ در راستای کمک به عراق در جنگ با ایران، ۲ میلیارد دلار کمک هزینه جنگی به عراق پرداخت کرد. همچنین در این سال یک وام ۷ میلیارد دلاری نیز در اختیار عراق قرار داد که عراق هیچگاه بازپرداخت آن را انجام نداد.شکست مفتضحانه حامیان عراق (۱) "خبرگزاری مهر" دولت کویت در سال ۱۹۸۳ با موافقت عربستان تصمیم گرفت که درآمد حاصل از فروش نفت میدان نفتی خفیج را در اختیار رژیم بعث عراق قرار دهند. دولت کویت در سال ۱۹۸۷ و در طول جنگ ایران و عراق نفتکش‌های عراق را تحت پرچم خود از منطقه خلیج فارس عبور می‌داد."History of War" Tanker War 1984-1988
روابط ایران و سوریه در جنگ ایران و عراق به پشتیبانی‌های لجستیکی سوریه از ایران در خلال جنگ ایران و عراق اشاره دارد. در این زمان سوریه قصد داشت ضمن پشتیبانی از ایران، نظر بدبینانه کشورهای عرب منطقه خاورمیانه را از ایران ملایم‌تر سازد و خصومت‌ها را نیز کمتر کند.هدف اصلی ائتلاف ایران اسلامی با سوریه بعثی چه بود؟ "تابناک" همچنین رقابت حزب بعث سوریه با حزب بعث عراق نیز دلیل دیگر به شمار می‌رود. رئیس جمهور وقت سوریه حافظ اسد در سال ۱۹۸۲ و در طی جنگ ایران و عراق به پشتیبانی از ایران پرداخت. به این صورت که یک خط لوله اصلی نفت عراق به مدیترانه با ظرفیت انتقال روزانه ۵۰۰ هزار بشکه نقت را مسدود کرد تا باعث کاهش درآمد دولت صدام حسین شود.خاورمیانه جدیدتر (چشم‌اندازهای وسیع روابط ایران و سوریه) "مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام"
در پی این اقدام سوریه، عراق نیز در اقدامی تلافی‌جویانه کمکهای مالی و نظامی خود را به مخالفان حضور نظامیان سوری در لبنان بیشتر کرد.Iraqs National Security Goals-page:5 "دانشگاه جورج واشینگتن"
همچنین سوریه در سال ۱۹۸۶ اقدام به فروش و تحویل چندین موشک اسکاد-بی کرده که این موشک‌ها توسط سپاه پاسداران در سالهای ۱۹۸۶ الی ۱۹۸۸ استفاده شدند.http://www.globalsecurity.org/military/world/war/iran-iraq.htm سازمان امنیت جهانی
در زمان جنگ ایران و عراق سوریه به دلیل اختلاف نظرهای شدیدی که با حکومت صدام حسین داشت همواره از ایران پشتیبانی و حمایت می‌کرد و ایران نیز در عوض امتیازهای تجاری و اقتصادی قابل توجهی به سوریه اعطا می‌کرد که از آن جمله می‌توان به صادرات یک میلیارد دلار نفت خام رایگان به سوریه (در مقابل مسدود کردن مسیر صادرات نفت عراق از خاک سوریه) اشاره کرد. سوریه نیز در عوض اجازه استقرار نیروی سپاه پاسداران در خاک خود و نزدیکی مرز لبنان را صادر کرد تا از این طریق حزب‌الله لبنان مستقیماً از جانب ایران اشاره شود.
سوریه، حمایت از جمهوری اسلامی ایران را باعث تقویت بنیه روحی و نظامی خود در برابر اسرائیل و مسائل داخلی لبنان و مبارزه علیه حضور بیگانه در این کشور می‌دانست. مهمترین کمک سوریه در جنگ، حمایت‌های سیاسی آن‌ها از ایران بود، چرا که موضع‌گیریهای سوریه در کنفرانس کشورهای عربی مانع از شکل‌گیری جبهه متحد کشورهای عرب علیه جمهوری اسلامی ایران شد. این در حالی بود که صدام تلاش داشت تا جنگ با ایران را جنگ عرب – عجم جلوه دهد. سوریه هیئتی از افسران سوری را به کشورهای بلوک شرق فرستاد تا تسلیحاتی را از این کشورها خریداری کند. این تسلیحات مستقیماً در اختیار ایران قرار گرفت تا تحریم‌های تسلیحاتی ایران دور زده شود. این کشور بخشی از فرودگاه بین‌المللی دمشق را به جمهوری اسلامی ایران اختصاص داد. دمشق حتی به حسن تهرانی مقدم و تیم ۵۰ نفره سپاه پاسداران انقلاب اسلامی آموزش موشک داد. این آموزش‌ها اولین جرقه‌های دانش موشک بومی در ایران بود. از آنجایی که تیم ایرانی به دستور مستقیم حافظ اسد رئیس جمهور وقت سوریه در مهمترین پادگان موشکی این کشور استقرار یافته بود، تیم ایرانی از هر فرصتی برای آموزش بهره می‌برد به نحوی که اعضا بدون اینکه کسی مانع آن‌ها شود، به زاغه‌های مهمات، انبارهای موشکی و . .. سرکشی می‌کردند تا از نحوه نگهداری موشک‌ها هم آگاه شوند.
دمشق برای حمایت کامل از ایران، اطلاعات پایگاه‌های نظامیِ نیروهای عراقی و همچنین سلاح‌های روسی که عراق از آن‌ها استفاده می‌کرد را به تهران داد و همین اطلاعات نقش بسیار مهمی در پیروزی‌های ایران در مقابل تهاجم صدام داشت.
مهم‌ترین فروش‌های تسلیحاتی سوریه به ایران در طول جنگ شامل این موارد می‌شد:Trade Register Stockholm International Peace Research Institute سوریه به ایران را جستجو کنید.
در طول جنگ ایران و عراق، کره شمالی عمده‌ترین فروشنده سلاح و تجهیزات نظامی به ایران بوده است.Iran-Iraq War
ایران در طول جنگ ایران و عراق چندین فروند جنگنده چینی را از طریق کره شمالی خریداری نمود."Global Security"Air Force Modernization
در طول جنگ شهرها ایران با خرید موشکهای اسکاد از کره شمالی، عراق را وادار به متوقف کردن حملاتش به شهرهای ایران نمود. در سال ۱۹۸۳ ۳۰۰ مستشار کره‌ای به ایرانیان آموزش استفاده از تجهیزات نظامی ساخت شوروی را دادند.شکست مفتضحانه حامیان عراق(۲) "خبرگزاری مهر"
پدافند یا "پاد آفند" (پاد به معنی خلاف) در مفهوم کلی٬ مجموعه اقداماتی است که به‌منظور دفع٬ خنثی‌سازی٬ کاهش تأثیر اقدامات آفندی دشمن و جلوگیری از دستیابی دشمن به اهداف خودی انجام می‌گیرد.
پدافند به دو گروه پدافند عامل و پدافند غیرعامل تقسیم‌بندی می‌شود.
پدافند عامل یا پدافند کُنش‌گر عبارت است از مقابله و رویارویی مستقیم با دشمن و استفاده از جنگ‌افزارهای مناسب و در دسترس برای دفع حمل و خنثی کردن اقدامات و عملیات آفندی دشمن. برای مثال استفاده از سیستم‌های ضدهوایی و هواپیماهای رهگیر جزو پدافند عامل محسوب می‌شود.
پدافند غیرعامل یا پدافند ناکُنش‌گر نیز اقداماتی است که موجب کاهش ضرر و زیان در مقابل عملیات‌ هواپیماهای دشمن و تهدیدات خارجی با هزینه کمتر و به کارگیری ترفند و شیوه‌های غیرمسلحانه نظیر: استتار و اختفا و ایجاد سرپناه برای تاسیسات مهم و استراتژیک انجام می‌شود و در این نوع پدافند از هیچگونه سلاحی استفاده نمی‌شود.
پدافند غیرعامل به پدافندی گفته می‌شود که با استفاده از کلیه امکانات بدون استفاده از سلاح و جنگ افزار، کشور را در برابر انواع عملیات‌های دشمن در امان بدارد.
پدافند سوم غیر از دو پدافند قبلی است و به جای مقابله در زمان بروز جنگ یا تهدید، یا به جای تلاش برای کاهش ضرر و زیان در مقابل تحریم یا حمله‌های زمان جنگ، برای حفظ پیشرفت و سرعت پیشرفت و توسعه برنامه‌ریزی می‌کند که البته به صورت جانبی به تقویت دو پدافند قبلی نیز منجر خواهد شد. پدافند سوم، امنیت پیشرفت آفرین را دنبال می‌کند و از طریق حمایت در کسب یا خلق معرفت، علم، نوآوری و فناوری به دنبال ایجاد قابلیت‌های برترساز سازنده در تدارک دفاع خلاقانه و اصل غافلگیری است تا در نهایت دیگران را به این نتیجه برساند که تهدید، تحریم یا جنگ اثری ندارد و آن‌ها را از طرح‌ریزی، تدارک یا اعمال آن منصرف کند.
علاوه بر دو گروه کلی پدافند عامل و پدافند غیر عامل، با توجه به محدوده اثر عملیات پدافندی،نوع و موقعیت تأسیسات و زیرساخت‌های تحت پدافند، موقعیت استقرار نیروهای خودی و نیروهای دشمن و هم‌چنین نوع تجهیزات آفندی دشمن، انواع مختلفی از اقدامات پدافندی می‌تواند تعریف و به مورد اجرا گذاشته شود. از مهم‌ترین انواع اقدامات پدافندی به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
پدافند استراتژیکی، پدافند تاکتیکی، پدافند بصورت نقاط اتکاء، پدافند خطی، پدافند بندر، پدافند پایگاه، پدافند ساحلی، پدافند کرانه ساحلی، پدافند نقطه‌ای، پدافند تشعشعی، پدافند میکروبی، پدافند شیمیایی، پدافند دایره‌ای، پدافند در جبهه وسیع، پدافند در ساحل رودخانه، پدافند در ضد شیب، پدافند در عمق، پدافند در محل، پدافند دورادور، پدافند موضعی، پدافند نزدیک، پدافند تعجیلی، پدافند با فرصت، پدافند ضد تانک، پدافند زمین به هوا، پدافند ماهواره‌ای، پدافند موشکی، پدافند مین، پدافند هوایی.
تپه مارلیک یا مؤذنی تپه یک محوطهٔ باستانی در کرانهٔ خاوری سفیدرود و در درهٔ «گوهررود» در روستای نصفی، دهستان رحمت‌آباد، بخش رحمت‌آباد در شهرستان رودبار در استان گیلان است. تپه مارلیک بقایای به‌جای مانده از تمدن باستانی متعلق به دست‌کم سه هزار سال پیش از میلاد است. پژوهشگران گمان می‌برند این تپه، آرامگاه خصوصی فرمانروایان و شاهزادگان مردم آمارد بوده‌است. «جام مارلیک» به‌عنوان نماد قوم آمارد در گیلان شناخته می‌شود.
گورستان مارلیک روی صخره‌ای طبیعی قرار گرفته و ۵۳ گور آن کاوش شده که در ترتیبی نامنظم در قسمت‌های آزاد بین تخته‌سنگ‌ها جای گرفته‌اند. گورستان از حدود ۱۴۰۰ تا ۱۰۰۰ سال پیش از میلاد و حتی پس از آن مورد استفاده بوده‌است. در برخی گورها اشیاء مربوط به چند دوره دیده می‌شوند که احتمالاً نشان از چندین تدفین پی‌درپی در یک گور در زمان‌های مختلف است.
گروهی از پژوهش‌گران نام "مارلیک" را برگرفته از واژگان «مار» و «لیک» (سوراخ) می‌دانند و دلیل این نام‌گذاری را انبوه مارهایی می‌دانند که در گذشته در آن زندگی می‌کردند. گروهی دیگر مارلیک را برگرفته از نام قوم آمارد می‌شمارند. آنها مارلیک را ساخته شده از ۲ واژهٔ «مارد» (اشاره به آماردها) و «لیک» (قوم) می‌دانند. اگر این نظریه درست باشد این تمدن به مردم آمارد تعلق دارد.
تپهٔ مارلیک تا سال‌های دههٔ ۱۳۴۰ تمدنی ناشناخته بود. در طول سال‌های ۱۳۲۰–۱۳۳۰ دامنه‌های البرز جولانگاه قاچاقچیانی بود که اشیای به دست آمده از درهٔ گوهررود را در بازارهای عتیقه به فروش می‌رساندند. در سال ۱۳۴۰ درهٔ گوهررود توسط یک تیم باستان‌شناس ایرانی به سرپرستی عزت‌الله نگهبان کاوش شد. در این دشت تپه‌های باستانی زیادی وجود دارند که ۵ تپهٔ مارلیک، زینب بیجار، دور بیجار، پیلاقلعه و جازم کول از همه مهم‌تر هستند.
پژوهش‌گران بر این باورند که آثار باستانی این منطقه متعلق به فرمانروایانی است که در اواخر هزارهٔ دوم و آغاز هزارهٔ یکم پیش از میلاد بر این ناحیه حکومت می‌کردند. مردمان این تمدن، مردگان خود را بنا بر آیین خود و همراه با اشیاء ارزشمند به خاک می‌سپردند. در این تپه ۲۵ آرامگاه وجود دارد و در برخی از آن‌ها بازماندهٔ استخوان به دست آمده‌است. در همهٔ آرامگاه‌ها اشیایی مانند ظروف سفالین، دکمه‌های تزئینی، انواع سرگرز، پیکان، جام‌های چینی، طلا، نقره و مفرغ، خنجر، شمشیر، مجسمه‌های برنزی و سفالی، سرنیزه، کلاه‌خود و… پیدا شده‌است. پارچه‌های به دست آمده نیز خبر از وجود بافندگی در هزاران سال پیش در ایران می‌دهند. همچنین در کاوشگری‌ها آثار ساختمانی چهاردیواری پدیدار شد که در حدود ۳۰ متر، مساحت داشت و به‌نظر می‌آمد آرامگاه یا پرستشگاه باشد.گفته می‌شود که جام‌های شیشه‌ای در این محوطه از اولین نمونه‌های صنعت شیشه‌سازی بشر است.
برای مردم این فرهنگ خورشید تا حد پرستش مهم بوده‌است. نقش خورشید به صورت ترنج‌های هندسی در کف بسیاری از جام‌ها و ظروف است. خورشید در مرکز همه چیز است و همه جانداران از روشنایی او زندگی می‌گیرند. همچنین به خاک سپردن مردگان با چنین اشیایی نشانگر اعتقاد آن‌ها به زندگی پس از مرگ است.این نکته قابل ذکر است که آثار به دست آمده از این تپه به‌خصوص ظروف مفرغی شباهت‌های زیادی به آثار به دست آمده از تپه سیلک کاشان دارد. پاره‌ای از باستان‌شناسان بر این باور هستند که اقوام تپه سیلک در حقیقت همان مارلیک‌ها بودند که بر اثر حملهٔ آشوری‌ها به منطقهٔ سیلک کاشان مهاجرت کردند، و سپس با پیوستن به مادها در ایجاد امپراتوری مقتدر ماد در آغاز هزارهٔ یکم پیش از میلاد، نقش به‌سزا داشتند.
جام مارلیک جامی از زر ناب و به ارتفاع ۱۸ سانتی‌متر است. ارتفاع نقش‌های برجستهٔ جام به ۲ سانتی‌متر می‌رسد. نقش میانی جام، درخت زندگانی است که در هر دو سوی درخت، ۲ گاو بال‌دار که از درخت بالا می‌روند. هویت ایرانی سازندهٔ این جام از نمایش نیم‌رخ بدن حیوان‌ها و سر آن‌ها از روبه‌رو آشکار است. در کفّ این جام، گُلی نقش بسته که در میان آن یک خورشید با شعاع منظم نقش بسته‌است.
اسکناس‌های پانصد ریالی ایران بعد از کشف جام مارلیک در ۱۳۴۰ با تصویری از نقش جام مارلیک چاپ و نشر می‌شد. نقش جام مارلیک از سال ۱۳۴۱ خورشیدی تا سال ۱۳۵۸ بر یک سوی این اسکناس‌ها جاپ می‌شد.
در کاوش‌های باستان‌شناسی صورت‌گرفته در گیلان دو مورد یراق اسب کتیبه‌دار اورارتویی از املش مربوط به پادشاهان اورارتویی به نام منوآ (۸۱۰ ق. م) و آرگیشتی اول (۷۸۱ق. م) توسط جرج کامرون و آی. جی گلب به دست آمده‌است و در کاوش تپه مارلیک مهرهای کتیبه‌دار با خط آشوری نو توسط عزت‌الله نگهبان در سال ۱۳۴۰ یافت شد و طی حفاری‌های باستان‌شناسی گیلان یک کتیبه به زبان اورارتویی در منطقهٔ تالش توسط محمدرضا خلعتبری در سال ۱۳۸۰ یافت شده‌است.
احمدرضا احمدی در نوشتهٔ «حقیقت تلخ است» برای ویژه‌نامه کتاب «نوشتن با دوربین» از قول گلستان می‌نویسد: «می‌گفت: من و دکتر نگهبان (باستان‌شناس) شب‌ها بیدار می‌ماندیم که ایادی شهرام پهلوی نیایند در تاریکی شب عتیقه‌ها را بدزدند! این موضوع بعداً در خاطرات دکتر نگهبان، در کتابی که سازمان میزاث فرهنگی منتشر کرده نیز آمده‌است.»جاهد پ. «نوشتن با دوربین»، چاپ چهارم، ۱۳۹۴، بخش ضمیمه، ص ۲۹۰، خود به نقل از نشریه نگاه نو، ویژه نامه کتاب «نوشتن با دوربین»، شماره ۶۷، آبان ۱۳۸۴
آلبرتو جاکومتی (۱۰ اکتبر ۱۹۰۱ – ۱۱ ژانویه ۱۹۶۶) مجسمه‌ساز و نقاش سوئیسی بود.
او در منطقه ایتالیایی‌زبان سوئیس به دنیا آمد. خانواده‌اش اهل هنر بودند و پدرش جوانی جاکومتی نقاش بود. در ژنو به مدرسه هنر رفت و در ۱۹۲۲ به پاریس رفت و زیر نظر یکی از دستیاران رودن کار کرد. در همان‌جا بود که با خوان میرو و ماکس ارنست و پیکاسو و بالتوس آشنا شد و کارهایی در سبک‌های کوبیسم و سوررئالیسم خلق کرد. از اواخر دهه ۱۹۳۰ مجسمه‌هایش را با دست و پا و بدن درازتر از معمول ساخت. در ۱۹۶۲ جایزه اول بینال ونیز را برد و به شهرت جهانی رسید.
جاکومتی در ۱۹۶۶ در سوئیس درگذشت.
کارهای او در بسیاری از موزه‌های معتبر جهان نگهداری می‌شود. موزه هنرهای معاصر تهران نیز از کارهای جاکومتی دارد. در فوریه ۲۰۱۰ یکی از مجسمه‌های او به نام "مردی که راه می‌رود" به مبلغ ۶۵ میلیون پوند (۱۰۴ میلیون دلار) فروخته شد که تا آن زمان گران‌ترین مبلغ در حراج آثار هنری بوده‌است.THE ASSOCIATED PRESS. "Giacometti sculpture sells for $104 million." Charleston Daily Mail. 2010. HighBeam Research. (February 4, 2015). http://www.highbeam.com/doc/1P2-21212954.html%7B%7BSubscription|highbeam}}