moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
چندی بعد به قم مهاجرت کرد و نزد میرزا محمد علی ادیب تهرانی ادبیات عالی را فرا گرفت. وی نزد میرزا خلیل کمره‌ای به تحصیل تفسیر قرآن و کلام پرداخت. سطوح عالی را نزد محمدتقی خوانساری، محمدرضا گلپایگانی، شهاب‌الدین مرعشی نجفی و محمد همدانی گذراند سپس همراه با سید محمدمهدی غضنفری خوانساری (فرزند سید محمدتقی غضنفری خوانساری) از درس عبدالکریم حائری یزدی مؤسس حوزه علمیهٔ قم و سید محمدتقی خوانساری استفاده برد.
خوانساری در امتحانات و آزمون‌هایی که از سوی مراجع و حکومت وقت برگزار می‌شد، شرکت نمود و توانست شهادت و گواهی مرتبه اعلی را دریافت کند. همچنین: سید محمدتقی خوانساری، سید حسین بروجردی، سید احمد خوانساری، سید ابوالقاسم خوئی، سید جمال‌الدین گلپایگانی، ابراهیم اصطهباناتی، موسی خوانساری، سید شهاب الدین مرعشی نجفی، محمد علی اراکی، سید محمد رضا گلپایگانی و روح‌الله خمینی به او اجازه در امور حسبیه و نقل حدیث دادند و سید احمد خوانساری اجازه و وکالت‌نامه رسمی در تأسیس و اداره حوزهٔ علمیه در خوانسار به او دادند. این وکالت‌نامه را مراجع بعدی تأیید و امضاء نموده‌اند.
هنگامی که عبدالکریم حائری درگذشت، دولت وقت فعالیت اساتید و طلاب حوزه را محدودتر از زمان حاج شیخ نمود. همان سال پدرش نیز در خوانسار درگذشت. به همین دلایل و به انگیزهٔ ترویج دین به خوانسار بازگشت و به تدریس و تربیت پرداخت.
سرانجام خوانساری به دلیل کهولت سن و ناتوانی در ۹۷ سالگی، غروب سه شنبه، ۱۰ فروردین ۱۳۸۹ درگذشت.
در مراسم تشییع نمایندگانی از سوی لطف‌الله صافی گلپایگانی، ، غضنفری خوانساری، و همچنین سقای بی‌ریا نماینده ویژه رئیس‌جمهور و محمدجواد فاضل لنکرانی، استاندار اصفهان، فرماندار خوانسار و مدیران ادارات مختلف این شهر حضور داشتند. نماز بر پیکرش توسط فرزندش سید مهدی ابن‌الرضا در حسینیه ابن‌الرضا اقامه و سپس پیکر وی در جوار پدرش به خاک سپرده شد.
نماینده مردم گلپایگان و خوانسار در مجلس شورای اسلامی (دوره هشتم) گفت: بر اساس هماهنگی‌های صورت‌گرفته با مسئولین کشوری و استانی، از ۱۲ تا ۱۴ فروردین به مدت ۳ روز عزای عمومی و هم‌چنین ۱۴ فروردین در خوانسار تعطیل رسمی اعلام شد.
بنجی مدن (زاده ۱۱ مارس ۱۹۷۹) موزیسین آمریکایی است.
او برادر دوقلوی جوئل مدن، خواننده آمریکایی است.
در ریاضیات، توپولوژی ، از واژۀ یونانی τόπος، به معنای «جا»، «مکان»، و λόγος به معنای «شناسایی»، «مطالعه» و در مجموع به معنی «جای‌شناسی» یا «مکان‌شناسی» است. در پرندگان و جانوران به شناخت نام هر بخش از بدن به طور دقیق و جزئی، شناخت یا نام‌گذاری «بخش‌های مختلف بدن» گفته می‌شود. در ریاضی، به خواص هندسی اشیاء مربوط می‌شود که تحت تغییر شکل‌های پیوسته چون کشیدگی، پیچش، مچاله کردن و خم کردن حفظ شده، اما تحت پارگی یا چسباندن حفظ نمی‌شوند.
یک فضای توپولوژی مجموعه‌ای مجهز به ساختاری است که به آن، "توپولوژی" می‌گویند. این ساختار، امکان تعریف تغییر شکل‌های پیوسته از زیر فضاها را داده و به‌طور کلی‌تر، امکان تعریف تمام انواع پیوستگی را به ما می‌دهد. فضاهای اقلیدسی و به‌طور کلی‌تر فضاهای متری مثال‌هایی از فضای توپولوژی‌اند.
تغییر شکل‌هایی که در توپولوژی مد نظر قرار می‌گیرند شامل همسان ریختی و هموتوپی می‌شود. خاصیتی که تحت چنین تغییر شکل‌هایی پایا می‌ماند را خاصیت توپولوژی گویند؛ مثال‌های مقدماتی چنین خواصی شامل این موارد می‌شود: بُعد، که امکان تمایز بین خط و سطح را می‌دهد؛ فشردگی، که امکان تمایز بین خط و یک دایره را می‌دهد؛ هم‌بندی که امکان تمایز بین یک دایره و دو دایره مجزا را می‌دهد.
ایده‌های پشت توپولوژی به زمان گوتفرید لایبنیز بر می‌گردد، او در قرن هفدهم میلادی ایده‌هایش در این زمینه را در قالب اصطلاحاتی چون geometria situs و analysis situs تصویرسازی ذهنی کرد. مسئله هفت پل کونیگسبرگ و فرمول‌های چند وجهی لئونارد اویلر را می‌توان با وجود عدم توافق کامل به عنوان اولین قضایای این حوزه از ریاضیات برشمرد. اصطلاح "توپولوژی" اولین بار توسط یوهان بندیکت لیستینگ در قرن نوزدهم میلادی معرفی شد، گرچه که تا دهه اول قرن بیستم، ایده یک فضای توپولوژی توسعه پیدا نکرد.
دیدگاه انگیزه بخش پشت توپولوژی، شامل برخی از مسائل هندسی می‌شوند که به شکل دقیق اشیاء مربوط وابسته نبوده، بلکه به شیوه‌ای که کنار یکدیگر چیده شده تا آن شیء به‌وجود آید مربوط می‌شود. برای مثال، مربع و دایره، دارای خواص مشترک زیادی هستند: هر دو، اشیای یک بُعدی‌اند (از دیدگاه توپولوژی) و هر دو صفحه را به دو بخش، تفکیک می‌کنند: بخش درونی و بخش بیرونی.
لئونارد اویلر در یکی از اولین مقالات توپولوژی اثبات کرد که یافتن مسیری از شهر کونیگسبرگ (اکنون این شهر به کالینینگراد معروف است) که از هر هفت پل آن دقیقاً یک بار عبور کند غیرممکن است. این نتیجه به طول پل‌ها یا مسافتشان از یکدیگر وابسته نبود؛ بلکه صرفاً به خواص اتصالی‌شان مربوط می‌شد؛ اینکه چه پلی به کدام جزیره یا کدام ساحل رودخانه، وصل باشد. مسئله هفت پل کونیگسبرگ، باعث ایجاد شاخه‌ای از ریاضیات به نام نظریه گراف‌ها شد.
این مبحث نخستین‌بار توسط آنری پوانکاره (۱۹۱۲–۱۸۵۴) و در مقاله‌ای با نام «"آنالیز مکان"» (Analysis Situs) به‌صورت مجموعه‌ای از روش‌ها و مسایل، دسته‌بندی شد. این مبحث در ادامه پیشرفت‌هایی بنیادین داشت و در شکل‌دادن به ریاضیات قرن بیستم و امروز، نقشی اساسی، بازی کرد.
هنگام صحبت از توپولوژی، معمولاً اشیایی مانند نوار موبیوس، بطری کلاین، گره‌ها و حلقه‌ها نخستین چیزهایی هستند که به ذهن می‌آیند. برخی نیز با عبارتی طنزآمیز توپولوژیست‌ها را توصیف می‌کنند؛ آن‌ها می‌گویند توپولوژیست کسی است که فرقی میان فنجان قهوه و پیراشکی نمی‌بیند!
در دهه ۱۶۷۰ میلادی، گتفرید ویلهلم لایب‌نیتس (۱۶۴۶–۱۷۱۶)، در نامه‌ای به کریستین هویگنس (۱۶۲۹–۱۶۹۵)، به تشریح مفهومی پرداخت که بعدها به مهم‌ترین هدف در مطالعه توپولوژی تبدیل شد:
لایب‌نیتس رؤیای حساب دیفرانسیل و انتگرال شکل‌هایی را در سر می‌پروراند که در آن، فرد می‌تواند به‌سادگی، اعداد و شمل‌ها را با هم ترکیب کند؛ مانند چندجمله‌ای‌ها، روی آن‌ها عمل انجام دهد و به نتایج جدید و متقن هندسی، دست پیدا کند. این دانش مکان، همان است که پوانکاره آن را «آنالیز مکان» نامید.
کسی نمی‌داند که لایب‌نیتس دقیقاً چه در سر داشت؛ اما پیداست که لئونارد اویلر (۱۷۰۱–۱۷۸۳) نخستین گام‌ها را در این شاخهٔ جوان—که وی آن را هندسه مکان می‌نامید—برداشت. راه‌حل او برای مسئلهٔ پل‌های کونیگسبرگ و فرمول مشهور اویلر، یعنی formula_1 (که در آن formula_2 تعداد رأس، formula_3 تعداد یال و formula_4 تعداد وجوه چندوجهی است)، نتایجی بودند که به موقعیت‌های نسبی اشکال هندسی—و نه بزرگی آنها—بستگی داشتند.
در سده نوزدهم، کارل فردریک گاوس (۱۷۷۷–۱۸۵۵)، هنگامی که گره‌ها و حلقه‌ها را به‌عنوان تعمیمی از مدارهای سیارات مطالعه می‌کرد، به هندسه مکان علاقه‌مند شد. او با نام‌گذاری اشکال گره‌ها و حلقه‌ها، یک دستگاه مقدماتی به‌وجود آورد که با روش ترکیبیاتی، گره‌های معینی را از یکدیگر مجزا می‌ساخت. برنارد ریمان (۱۸۲۶–۱۸۶۶) نیز از روش‌های دانش نوپای آنالیز مکان، به‌عنوان ابزاری بنیادین برای مطالعه توابع مختلط بهره جست.
در سده نوزدهم، آنالیز به‌عنوان دانشی ژرف و در عین حال ظریف، پیشرفت پیدا می‌کرد. با آغاز از کارهای جرج کانتور (۱۸۴۵–۱۹۱۸)، ایده‌هایی، از جمله، پیوستگی توابع و هم‌گرایی دنباله‌ها، به‌گونه‌ای فزاینده و در موقعیت‌های کلی بررسی می‌شدند تا این که در سده بیستم و در سال ۱۹۱۴، فلیکس هاوسدورف (۱۸۶۹–۱۹۴۲) ایده کلی فضای توپولوژیکی را مطرح کرد.
مفهوم بنیادین در توپولوژی، اندیشه پیوستگی است و این مفهوم برای نگاشت‌های میان دو مجموعه که مجهز به مفهومی از «نزدیک بودن» باشند تعریف می‌شود (یعنی همان فضاهای توپولوژیکی) و البته این نزدیک بودن، تحت نگاشت‌های پیوسته حفظ می‌شود. بدین ترتیب، می‌توان گفت توپولوژی نوعی هندسه است که در آن خواص مهم یک شکل، آن‌هایی در نظر گرفته می‌شوند که تحت حرکت‌های پیوسته (هومومورفیسم‌ها) حفظ گردند. از این دیدگاه، توپولوژی را می‌توان به‌عنوان هندسهٔ صفحاتی لاستیک‌گونه تعریف کرد.
توپولوژی یکی از زمینه‌های مهم ریاضیات است که از پیشرفت مفاهیمی از هندسی و نظریه مجموعه‌ها مانند فضا، بُعد، شکل‌ها، تبدیلات… به‌وجود آمده‌است. از جنبه تاریخی، توپولوژی در سال ۱۸۴۷ از سوی لیستنگ، یکی از شاگردان گاوس معرفی شد. نام دیگری که در آغاز بسط توپولوژی به این موضوع داده می‌شد آنالیز موقعیت (Analysis Situs) بود.
توپولوژی، دارای زیرشاخه‌های زیادی است. بنیادی‌ترین و قدیمی‌ترین زیرشاخه، توپولوژی نقطه-مجموعه است که بنیادهای توپولوژی بر آن بنا شده‌است و به مطالعه در زمینه‌های فشردگی، پیوستگی و هم‌بندی می‌پردازد. توپولوژی جبری نیز یکی دیگر از زیرشاخه‌های توپولوژی است که سعی در محاسبه درجه هم‌بندی دارد. همچنین زیرشاخه‌هایی مانند توپولوژی هندسی، توپولوژی گراف و توپولوژی ابعاد پایین نیز وجود دارند.
توپولوژی، مطالعه ریاضیاتی روی خصوصیاتی است که در طی تغییر شکل‌ها، ضربه‌خوردن‌ها و کشیده شدن اشیاء، به‌طور ثابت حفظ می‌شوند (البته عمل پاره کردن، مجاز نمی‌باشد). یک دایره به لحاظ توپولوژیکی هم‌ارز با یک بیضی می‌باشد که می‌تواند در داخل آن، با کشیده‌شدن، تغییر شکل یابد و یک کره با یک سطح بیضی‌وار، هم‌ارز است (یعنی یک منحنی بسته تک بعدی و بدون هیچ محل تقاطع که می‌تواند در فضای دو بعدی جای گیرد)، مجموعه تمام وضعیت‌های ممکن برای عقربه‌های ساعت‌شمار و دقیقه‌شمار با هم، به لحاظ توپولوژیکی با چنبره هم‌ارز است (یعنی یک سطح دوبعدی که می‌تواند در داخل فضای سه‌بعدی جای گیرد) و مجموعه تمام وضعیت‌های ممکن برای عقربه‌های ساعت‌شمار، دقیقه‌شمار و ثانیه‌شمار با هم، به لحاظ توپولوژی با یک شیء سه‌بعدی، هم‌ارز می‌باشد.
توپولوژی با منحنی‌ها، سطوح و سایر اشیاء در صفحه و فضای سه بعدی مطرح گردید. یکی از ایده‌های اصلی در توپولوژی این است که اشیاء فضایی مثل دایره‌ها و کره‌ها در نوع خود می‌توانند به عنوان اشیاء محسوب شوند و علم اشیاء ارتباطی با چگونگی نمایش یافتن یا جای گرفتن آن‌ها در فضا ندارد.
توپولوژی با مطالعه مواردی چون اشیاء فضایی از قبیل منحنی‌ها، سطوح، فضایی که ما آن را جهان می‌نامیم، پیوستار فضا زمان با نسبیت عمومی، فراکتال‌ها، گره‌ها، چند شکلی‌ها (اشیایی هستند که برخی خصوصیات فضایی اصلی آن‌ها مشابه با جهان ما می‌باشد)، فضاهای مرحله‌ای که در فیزیک با آن‌ها مواجه می‌شویم (مثل فضای وضعیت‌های قرار گرفتن عقربه‌ها در ساعت)، گروه‌های متقارن همچون مجموعه شیوه‌های چرخاندن یک رأس و غیره در ارتباط است.
توپولوژی برای جداسازی اتصال ذاتی اشیاء و در عین حال کنار گذاشتن ساختار جزء به جزء آن‌ها قابل استفاده می‌باشد.
اشیاء توپولوژیکی اغلب به صورت رسمی به عنوان فضاهای توپولوژیکی تعریف می‌شوند. اگر دو شیء دارای خصوصیات توپولوژیکی مشابه باشند، گفته می‌شود که آن‌ها هم ریخت هستند. البته اگر دقیق تر بگوییم، خصوصیاتی که با کشیدن یا کج کردن یک شیء تخریب نمی‌شوند، در واقع خصوصیاتی هستند که به واسطه همسانگری حفظ می‌شوند نه به واسطهٔ هم ریختی؛ همسانگری با کج کردن اشیاء دیگر در ارتباط است درحالی‌که همریختی، خصیصه ذاتی است.
حدود سال ۱۹۰۰، پوانکاره معیاری از توپولوژی را تحت عنوان هوموتوپی (Homotopy) طراحی کرد. به‌طور خاص دو شیء ریاضیاتی زمانی هوموتوپیک خوانده می‌شوند که یکی از آن‌ها بتواند به‌طور پیوسته به شکلی مشابه شکل دیگری تغییر یابد.
توپولوژِی با مطالعاتی که در زمینه پرسش‌هایی که در هندسه مطرح بود، آغاز شد. مسئله ۷ پل کانیگزبرگ اویلر جز اولین نتایج توپولوژیک بود. نمونه رابطه توپولوژیکی، فرمول اویلر است در مورد چندوجهی‌ها که تعداد رئوس (v) منهای تعداد خطوط یا لبه‌ها (e) باضافه تعداد سطوح (f) همیشه برابر است با ۲ است. (v – e + f = ۲)
فرمول اویلر در سال ۱۷۵۲ منتشر شد ولی ۶۳ سال بعد در سال ۱۸۱۳ ریاضیدان سویسی بنام لیولیر اثبات کرد که فرمول اویلر برای چندوجهی‌های سوراخدار صحیح نیست و فرمول کامل چنین است: v – e + f = ۲g، که g تعداد سوراخ‌ها است.
۵۲ سال بعد از لیولیر، در سال ۱۸۶۵، موبیوس نوار خود را معرفی کرد که فقط یک رویه دارد و از نواری به‌دست می‌آید که قبل از چسباندن دو سرش به یکدیگر، یک سر را ۱۸۰درجه بچرخانیم و بعد بچسبانیم.
۱۷ سال بعد در سال ۱۸۸۲ ریاضیدان آلمانی فلیکس کلاین بطری معروف به «بطری کلاین» را معرفی کرد که درون و برون آن از هم متمایز نیستند و بعبارتی دیگر حجم آن صفر است.
توپولوژی مدرن وابسته به ایدهٔ تئوری مجموعه‌های کانتر می‌باشد که در اواخر قرن ۱۹ مطرح شد.
مجموعه X به همراه گردایه T از زیرمجموعه‌های X را یک فضای توپولوژیکی گویند هر گاه: مجموعه‌های تهی و X، عضو T باشند. اجتماع هر گردایه از مجموعه‌های عضو T در T قرار دارد. اشتراک هر دو مجموعه عضو T در T قرار دارد. مجموعه T را یک توپولوژی روی X می‌گوییم. همچنین اعضای T مجموعه‌های باز در X و متتم آن‌ها مجموعه‌های بسته در X هستند. اعضای X را نقاط می‌نامیم. وی یک مجموعه مانند X توپولوژی‌های متعددی می‌توان تعریف کرد (حداقل دو توپولوژی گسسته و ناگسسته را می‌توانیم روی X تعریف کنیم). حال فرض کنید T۱ و T۲ دو توپولوژی روی X هستند. اگر هر عضو T۱، عضوی از T۲ نیز باشد آنگاه می‌گوییم T۲ ظریفتر از T۱ است. در این صورت اثباتی که برای وجود یک مجموعه باز معین ارائه می‌دهیم در مورد توپولوژی ظریفتر هم برقرار است. توابع پیوسته: فرض می‌کنیم (X,T) و (Y,U) دو فضای توپولوژیک دلخواه باشند: تابع در نقطه x واقع در X را پیوسته گوییم، هرگاه به ازای هر مجموعه باز شامل f(x) مانند BY، مجموعه بازی مانند BX شامل x وجود داشته باشد به طوری که f[BX] زیر مجموعه BY باشد. مثال: R یک فضای توپولوژیکی است و مجموعه‌های باز در آن بازه‌های باز هستند. به‌طور کلی فضای اقلیدسی Rn یک فضای توپولوژیکی است و مجموعه‌های باز در آن گوی‌های باز هستند. چند قضیه توپولوژی: هر بازه بسته با طول متناهی در Rn فشرده‌است؛ و معکوس تصویر پیوسته یک فضای فشرده، فشرده‌است. قضیه تیخونوف: حاصلضرب فضاهای فشرده، یک فضای فشرده‌است. زیر مجموعه فشرده یک فضای هاسدورف، بسته‌است. هر فضای متری هاسدورف است. به همین ترتیب می‌گوییم تابع در مجموعهٔ A واقع در X پیوسته‌است رد صورتی که در تمام نقاط A پیوسته باشد. قضیه: تابع در X پیوسته‌است اگر و تنها اگر به ازای هر زیر مجموعه باز در Y مانند BY، مجموعه‌یf[BY] − ۱ زیر مجموعه باز X باشد. به‌طور خلاصه: فرض کنید X و Y دو فضای توپولوژیکی هستند. یک تابع بین X و Y را پیوسته می‌گوییم اگر تصویر معکوس هر مجموعه باز در X یک مجموعه باز در Y باشد. در واقع نشان می‌دهیم که هیچ شکستگی یا انفصال در تابع وجود ندارد.
یک فضای توپولوژیک، زوج مرتبی مانند formula_5 است که در آن formula_6 یک مجموعه، و formula_7 نیز گردایه‌ای از زیرمجموعه‌های formula_6 است، به‌گونه‌ای که اصول موضوع زیر ارضا شوند:
گردایهٔ formula_9، توپولوژی تعریف شده روی formula_6 نام دارد. اگر توپولوژی تعریف شده روی formula_6 مشخص باشد، فضای توپولوژیکی formula_20، به‌طور ساده‌شدهٔ formula_6 نوشته و به آن فضای formula_6 گفته می‌شود. همچنین، اعضای formula_9، "مجموعه‌های باز در formula_6" و متمم آنها، "مجموعه‌های بسته در formula_6" نام دارند. اگر formula_6 یک فضای توپولوژیکی باشد، به اعضای آن نقطه گفته می‌شود. اگر formula_27 نقطه‌ای از یک مجموعهٔ بازمانند formula_28 باشد، به formula_28، «یک همسایگی از formula_27» نیز گفته می‌شود.
روی formula_31 توپولوژی‌های گوناگونی می‌توان تعریف کرد؛ اگر مجموعه‌های باز را همان بازه‌های باز در نظر بگیریم، در این‌صورت به توپولوژی به‌دست آمده، توپولوژی استاندارد روی formula_31 گفته می‌شود. با تعمیم این ایده، مجموعه‌های باز در توپولوژی "معمولی" روی فضای اقلیدسی formula_33، گوی‌های باز هستند.
روی یک مجموعه مانند formula_6 توپولوژی‌های متعددی می‌توان تعریف کرد—دست‌کم دو توپولوژی گسسته و ناگسسته. در توپولوژی گسسته، هر زیرمجموعه از formula_6، یک مجموعه باز در نظر گرفته می‌شود و در توپولوژی ناگسسته یا بی‌مایه، تنها مجموعه‌های باز، مجموعهٔ formula_6 و تهی هستند.
برای هر توپولوژی formula_9 تعریف شده روی formula_6 داریم formula_39. پس درشت‌ترین توپولوژی که روی یک مجموعه می‌توان تعریف کرد، توپولوژی ناگسسته یا بی‌مایه، و ظریف‌ترین توپولوژی قابل تعریف روی یک مجموعه، توپولوژی گسسته‌است.
حال فرض کنید formula_40 و formula_41 دو توپولوژی روی formula_6 باشند. اگر هر عضو formula_40، عضوی از formula_41 نیز باشد، آن‌گاه گفته می‌شود formula_41 ظریف‌تر از formula_40 است. در این صورت اثباتی که برای وجود یک مجموعهٔ باز معین ارائه داده می‌شود، در مورد توپولوژی ظریف‌تر هم برقرار است.
توپولوژی مداری (circuit topology) و تئوری گره‌ها، دو شاخه از توپولوژی هستند که در زیست‌شناسی مولکولی و ساختاری برای مطالعهٔ ساختار پروتئین‌ها و ژنوم به‌کار می‌روند. از این روش‌ها برای طبقه‌بندی مولکول‌ها و نیز فهم رفتار آن‌ها می‌توان استفاده کرد. آنزیم‌هایی که دی.ان. اِی‌ها را برش می‌دهند، چرخش می‌دهند و دوباره به هم متصل می‌کنند، گره‌هایی با اثرات قابل مشاهده مانند الکتروفورز آهسته‌تر ایجاد می‌کنند. همچنین توپولوژی مداری می‌تواند دینامیک یا پویایی مولکول‌های تاخورده را توضیح دهد. توپولوژی در زیست‌شناسی تکاملی، برای بیان‌کردن رابطهٔ بین فنوتیپ و ژنوتیپ نیز به‌کار می‌رود. شکل‌های فونوتیپی که کاملاً متفاوت به نظر می‌رسند، می‌توانند تنها با چند جهش وابسته به اینکه چگونه ژنتیک نقشه را عوض می‌کند، جدا شوند.
تحلیل دادهٔ توپولویکی از تکنیک‌های توپولوژی جبری استفاده کرده تا ساختار انبوه یک مجموعه را محاسبه کند.
روش اصلی‌ای که تحلیل داده توپولوژیکی از آن، استفاده می‌کند، عبارت است از:
در فیزیک، توپولوژی در چندین شاخه، مانند نظریه میدان‌های کوانتومی و کیهان‌شناسی کاربرد دارد.
یک نظریهٔ میدان‌های کوانتومی توپولوژیکی (یا نظریه میدان‌های توپولوژیکی)، یک نظریه میدان‌های کوانتومی است که ویژگی‌های توپولوژیکی را محاسبه می‌کند؛ گرچه این شاخه توسط فیزیکدان‌ها به‌وجود آمده‌است؛ اما از علاقه‌مندی‌های ریاضی‌دانان نیز هست. نظریه گره‌ها و نظریه چهار برابری در توپولوژی جبری و نظریه فضاهای مدول در هندسه جبری.
سیمون دونالسون، وان جونز، ادوارد ویتن. ماکسیم کانسویچ برای کار روی نظریه میدان‌های توپولوژیکی، مدال فیلدز برده‌اند.
در کیهان‌شناسی، توپولوژی برای توصیف شکل کلی کیهان به‌کار می‌رود. این شاخه توپولوژی فضازمان نام دارد.
حالت‌های مختلف ممکن برای یک روبوت می‌تواند به وسیلهٔ خمینه‌هایی که فضای پیکربندی نام دارد، توصیف شود.
در مبحث برنامه‌ریزی حرکت، یک مسیر بین دو نقطه را در فضای پیکربندی پیدا می‌کند. این مسیرها حرکت مفاصل یک ربات و دیگر قسمت‌های مطلوب را ارائه می‌دهند.
وپولوژی‌های غیرعادی
فضا و زمان می‌تواند خم، فشرده یا کشیده و تابانده شود. حتی نسبیت عام این اجازه را به فضازمان می‌دهد تا فضا و زمان اشکال بسیار عجیبی را به‌وجود بیاورند و دانشمندان آن را توپولوژی غیرساده می‌نامند. فضازمانطوری آمیخته شده‌اند که با همدیگر پیوستار را تشکیل می‌دهند. اما این‌ها به این معنی نیستند که زمان همچون بعدی اضافی از فضا باشد.
محور زمان:
می‌دانیم که محور زمان یک جهت معین دارد که به پیکان زمان معروف است. هیچ‌کدام از محورهای سه‌گانه فضایی شبیه این نیستند. ما در فضا به هرکجا می‌توانبم حرکت کنیم. این موارد برای توسعهٔ نسبیت عام که در آن فضازمان چهاربعدی تحت تأثیر نیروی جاذبه قرار می‌گیرد و بسیار مهم و حیاتی است.
ارباب حلقه‌ها () یک مجموعه‌فیلم است که پیتر جکسون کارگردانی‌ آن را بر عهده داشته است. این فیلم‌ها براساس رمان "ارباب حلقه‌ها" نوشتهٔ جی. آر. آر. تالکین ساخته شده‌اند. مجموعهٔ "ارباب حلقه‌ها" شاملِ سه فیلم است: "" (۲۰۰۱)، "" (۲۰۰۲) و "" (۲۰۰۳). پخش‌کنندهٔ این فیلم‌ها شرکت نیو لاین سینما و وینگ نات فیلمز است. گروه بازیگران این مجموعه الایجا وود، ایان مک‌کلن، لیو تایلر، ویگو مورتنسن، شان آستین، کیت بلانشت، جان ریس-دیویس، کریستوفر لی، بیلی بوید، دامینیک مانهن، اورلاندو بلوم، هوگو ویوینگ، اندی سرکیس و شان بین هستند.
داستان این مجموعه در دنیای خیالی سرزمین میانی جریان دارد و داستان هابیتی به‌نام فرودو بگینز را روایت می‌کند که همراه با یاران حلقه در تلاش هستند تا حلقه یگانه را به‌منظور جلوگیری از رسیدن به صاحبش، یعنی ارباب تاریکی سائورون که با آن می‌تواند سرزمین میانی را تصاحب کند، نابود کنند. یاران در نهایت از هم جدا می‌شوند و فرودو با همراه دوست وفادارش سم‌وایز گمجی و گالوم خیانتکار به تلاش خود ادامه می‌دهد. در همین حین، آراگورن وارث تاج‌وتخت گاندور، همراه با لگولاس، گیملی، برومیر، مری، پپین و گندالف جادوگر، متحد می‌شوند تا مردم آزاد سرزمین میانه را از دست نیروهای سائورون نجات دهند و آن‌ها را در جنگ حلقه‌ها جمع کنند تا با منحرف کردن توجه سائورون، به فرودو برای نابودی حلقه در کوه نابودی کمک کنند.
این سه فیلم از ۱۱ اکتبر ۱۹۹۹ تا ۲۲ دسامبر ۲۰۰۰ به‌طور هم‌زمان و به‌طور کامل در زادگاه جکسون در نیوزیلند فیلم‌برداری شد و مراحل تصویربرداری افزوده از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴ به طول انجامید. این مجموعه با بودجهٔ ۲۸۱ میلیون دلاری ساخته شد و یکی از بزرگ‌ترین و جاه‌طلبانه‌ترین پروژه‌های سینمایی است که تاکنون ساخته شده‌است. اولین فیلم از این مجموعه در ۱۰ دسامبر ۲۰۰۱ در اودئون میدان لستر لندن به نمایش درآمد. دومین فیلم در ۵ دسامبر ۲۰۰۲ در تئاتر زیگفلد در شهر نیویورک به نمایش درآمد. سومین فیلم در ۱ دسامبر ۲۰۰۳ در تئاتر سفارت در ولینگتون به نمایش درآمد. نسخه‌ای توسعه‌یافتهٔ هر فیلم یک سال پس از اکران در سینماها به صورت ویدیوی خانگی منتشر شد.
اغلب از "ارباب حلقه‌ها" به عنوان یکی از برترین و تاثیرگذارترین مجموعه‌فیلم‌های ساخته‌شده در تاریخ سینما یاد می‌شود. این مجموعه با موفقیت تجاری چشمگیری همراه بود و ۲٫۹۹۱ میلیارد دلار در سرتاسر جهان فروش داشت؛ این مجموعه یکی از پرفروش‌ترین مجموعه‌فیلم‌های تمام ادوار است. هر فیلم این مجموعه مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و از جلوه‌های ویژه نوآورانه، بازیگری، طراحی صحنه، موسیقی و عمق احساسی آن ستایش شد. این مجموعه جوایز و نامزدی‌های بی‌شماری کسب کرد و توانست ۱۷ جایزهٔ اسکار از ۳۰ نامزدی دریافت کند.
سه‌گانهٔ "ارباب حلقه‌ها" مورد تحسین گسترده منتقدان قرار گرفت و در زمره بزرگترین سه‌گانه‌های سینمایی ساخته شده قرار گرفته‌است.Sources that refer to "The Lord of the Rings" being praised as one of the greatest film trilogies ever made include:
«خدایان آمریکایی» () یک رمان در سبک فانتزی از نیل گیمن است که توسط انتشارات هارپرکالینز منتشر شد. این کتاب برنده جوایزی همچون نبولا و جایزه هیوگو شده‌است.
در سال ۲۰۱۷، فصل نخست سریال تلویزیونی خدایان آمریکایی توسط برایان فولر خالق سریال «هانیبال»، توسط شبکه استارز تولید شد. ژانر این سریال معمایی و فانتزی است.نقد سریال
اسپهان یا پردو یا پارتو یا پرتو ، یکی از استان‌های ساسانیان در مرکز ایران بود که تقریباً با استان اصفهان در ایران امروزی برابر است. پایتخت این استان شهر اسپهان امروزی بود. این استان در سال ۶۴۲ میلادی به‌دست عرب‌ها سقوط کرد. اصفهان عربی‌شدهٔ اسپهان است.
نام‌های دیگر اصفهان، اسپهان، اسپاهان، سپاهان، اسپادان، صفاهان، پارتو، پرتیکان و پارتیکن (به معنی مکان یا سرزمین پارتی) گفته شده‌است.
سازه‌های غیرساختمانی به سازه‌هایی گفته می‌شود که متشکل از اجزایی است که توانایی حمل بار را دارند اما برای زندگی یا استفاده مداوم انسان نیستند. این عبارت در نزد مهندسان عمران، مکانیک و معماران برای سازه‌هایی که ساختمانی (محل زندگی، کار یا اقامت شبانه‌روزی انسان) نیستند، رایج است. International Code Council (2003). 2003 International Building Code. International Code Council. .
کیوسک‌ها، برج‌های مراقبت، نیروگاه‌ها و غیره.
«کاتیا» داستان کوتاهی از نویسندهٔ ایرانی، صادق هدایت است که نخستین بار در سال ۱۳۲۱ خورشیدی، همراه با هفت داستان دیگر در مجموعهٔ "سگ ولگرد" منتشر شد.
مهندسی اتریشی که در جنگ جهانی اول شرکت داشته، دربارهٔ زنی به نام کاتیا که در اردوی اسیرهای جنگی در سیبری با او آشنا شده، با راوی داستان گفتگو می‌کند. کاتیا تنها زنی است که به او نزدیک شده و بر او «اثری فراموش‌نشدنی» داشته‌است.
به‌گفتهٔ محمد بهارلو، داستان کوتاه «کاتیا» از لحاظ مایه (تِم) و طرح و نقشه (پیرنگ) به داستان کوتاه «اسیر فرانسوی» از مجموعهٔ "زنده‌به‌گور" شباهت دارد. چرا که هردو داستان به شیوهٔ اول شخص مفرد نوشته شده‌اند و مایه‌ای جنگی و فضایی غیرایرانی دارند. با این وجود بهارلو «کاتیا» را پیچیده‌تر از «اسیر فرانسوی» می‌داند چرا که حرکت و گسترش داستان نه‌تنها از راه بیان یک آدم و حوادثی که بر او گذشته است بلکه به‌وسیلهٔ «موقعیت» او در ارتباط با موقعیتِ دیگر آدم‌ها نیز انجام می‌شود.
به‌گفتهٔ بهارلو، تأثیر «فراموش‌نشدنی» کاتیا بر مهندس اتریشی کمابیش مانند همان تأثیری است که مرجان بر داش‌آکُل و زنِ اثیری بر راویِ "بوف کور" می‌گذارد.
سکته قلبی یا آنفارکتوس میوکارد عارضهٔ وخیم قلبی است و ممکن است به یکی از موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
آلبن لموزیو (؛ ۹ اوت ۱۸۷۴ – ۱۹۴۰) یک دونده ماراتن، دونده دو استقامت، دونده دو نیمه‌استقامت، و تیرانداز اهل فرانسه بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز دو ۱۵۰۰ متر در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ اشاره کرد.
دانشگاه فنی صوفیه () بزرگترین دانشگاه فنی در بلغارستان است که در صوفیه قرار دارد.
گرانتلی گولدینگ (؛ – ۱۹۴۴) یک دونده دو با مانع و دونده سرعت اهل بریتانیا بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره ۱۱۰ متر با مانع در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ اشاره کرد.
اسپریدون لوئیس (؛ ۱۲ ژانویه ۱۸۷۳ – ۲۶ مارس ۱۹۴۰) یک دونده ماراتن اهل یونان بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا دو ماراتن در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ اشاره کرد.
خاریلوس واسیلاکوس (؛ ۱۸۷۷ – ۱ دسامبر ۱۹۶۹) یک دونده ماراتن و دونده دو استقامت اهل یونان بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره دو ماراتن در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ اشاره کرد.
سیرک‌بازان زیر گنبد سیرک: سرگشته () یک فیلم به کارگردانی آلکساندر کلوگه است که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد. این فیلم برنده شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز ۱۹۶۸ شده‌است.
دیولا کلنر (؛ – ) یک دونده ماراتن و دونده دو استقامت اهل مجارستان بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز دو ماراتن در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ اشاره کرد.
سالی از خورشید خاموش () یک فیلم جنگی و عاشقانه به کارگردانی کشیشتف زانوسی است که در سال ۱۹۸۴ منتشر شد. این فیلم در ۱۹۸۴، برنده شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز شده‌است.
خط باریک آبی () یک مجموعهٔ تلویزیونی بریتانیایی در سبک کمدی موقعیت است.
بده من بده من بده من () نام یک مجموعهٔ تلویزیونی بریتانیایی و محصول شبکهٔ بی‌بی‌سی است.
قهرمان من () یک مجموعهٔ تلویزیونی بریتانیایی در سبک کمدی است.
خانه‌به‌دوش () فیلمی به کارگردانی آنیس واردا است که در سال ۱۹۸۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ساندرین بونر و یولاند مورو اشاره کرد. این فیلم برنده شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز ۱۹۸۵ شده‌است.
نینا و نورون‌ها () یک برنامهٔ تلویزیونی بریتانیایی مخصوص کودکان است. این برنامه از سال ۲۰۰۷ تاکنون پخش می‌شود.
اَلیسن بالسن (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، خواننده، ترانه‌سرا و آهنگ‌ساز اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به «افسانهٔ اسب سپید» (۱۹۸۷) و «خانه کوچک» (۱۹۸۳-۱۹۸۱) اشاره نمود.
شهر هالبی () نام یک مجموعهٔ تلویزیونی بریتانیایی در سبک درام پزشکی است.
دیزی مک‌کرَکین (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، خواننده، ترانه‌سرا و آهنگ‌ساز اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به «آنجل» (۲۰۰۰) و «۳۰۰۰ مایل به گریسلند» (۲۰۰۱) اشاره نمود.
بی‌شرم () نام یک مجموعه تلویزیونی مخصوص بزرگسالان در سبک کمدی و درام و محصول کشور بریتانیا است.
سلینا جید (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا و هنگ کنگ است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
پدر او «روی هوران» قهرمان کونگ‌فوی آمریکایی و مادرش یک زن چینی است.
پدر براون () نام یک مجموعهٔ تلویزیونی در سبک درام و محصول کشور بریتانیا است.
کانی سایر (؛ زادهٔ - درگذشته ۲۱ ژانویه ۲۰۱۸) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
والدین او از یهودیانِ مهاجرِ رومانیایی بودند که به آمریکا آمدند. او کارش را به عنوان کمدین استندآپ در کلوپ‌های شبانه آغاز نمود.
وی سرانجام در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۸ در سن ۱۰۵ سالگی درگذشت.
میلتیادیس گوسکوس (؛ ۱۸۷۷ – ۱۹۰۴) یک پرتاب‌گر وزنه اهل یونان بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره پرتاب وزنه در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ اشاره کرد.
گیکور () یک داستان کوتاه که توسط هوهانس تومانیان نویسنده شهیر ارمنی نگاشته شده است.
«هامبو» () که مردی دهقان است، ناچار می‌شود پسرش «گیکور» () را که ۱۲ سال دارد برای کار به شهر ببرد. او را در شهر نزد «آرتم بزاز» () می‌گذارد. آرتم، نخست گیکور را در خانه به کار می‌گمارد. اما اشتباهات گیکور و نارضایتی زن بزاز سبب می‌شود او را به دکان بزازی ببرد. در آنجا نیز گیکور مرتب تنبیه می‌شود و گرسنه می‌ماند. گیکور دوست دارد به خانه بازگردد، اما نمی‌تواند. چون پدرش در نامه‌ای برای او نوشته است که احتیاج به پول دارند. با فرارسیدن زمستان گیکور که لباس مناسب و غذای کافی ندارد، بیمار می‌شود و پیش از اینکه پدرش بتواند او را به ده بازگرداند، می‌میرد.
بر اساس این داستان تا کنون دو نسخه سینمایی نیز تهیه شده است که عبارتنداز:
همچنین در سال ۱۹۷۷ میلادی (۱۳۵۶ خورشیدی)، واروژ کریم‌مسیحی، فیلمنامه «کوچ» را براساس تلفیقی از داستان گیکور هوهانس تومانیان و داستانی از محمود دولت‌آبادی می‌نویسد و می‌سازد.
ساموئل خاچیکیان در سال ۱۹۸۱ میلادی (۱۳۶۰ خورشیدی) با «گروه تئاتر مردمی» از تهران به جلفای نو اصفهان رفت و داستان گیکور نوشتهٔ هوهانس تومانیان را چندین شب در جلفای نو اصفهان اجرا کرد.
گئورگیوس پاپاسیدریس (؛ ۱۸۷۵ – ۱۹۲۰) یک وزنه‌بردار، پرتاب‌گر وزنه و پرتاب‌گر دیسک اهل یونان بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز پرتاب وزنه در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ اشاره کرد. پاپاسیدریس همچنین در رشته لیفت دو دست وزنه‌برداری این مسابقات در رده چهارم قرار گرفته است.
پانایوتیس پاراسکووپولوس (؛ ۱۸۷۴ – ۱۹۵۶) یک پرتاب‌گر وزنه و پرتاب‌گر دیسک اهل یونان بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره پرتاب دیسک در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ اشاره کرد.
سوتیریوس ورسیس (؛ ۱۸۷۹ – ۱۹۱۸) یک وزنه‌بردار، پرتاب‌گر دیسک و پرتاب‌گر وزنه اهل یونان بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز پرتاب دیسک و لیفت دو دست وزنه‌برداری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ اشاره کرد.
کارامانیچو ترمه (به ایتالیایی: Caramanico Terme) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پسکارا واقع شده‌است.
کارامانیچو ترمه ۸۴٫۵۵ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۰۳۰ نفر جمعیت دارد و ۶۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کارونکیو (به ایتالیایی: Carunchio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کییتی واقع شده‌است.
کارونکیو ۳۲ کیلومترمربع مساحت و ۷۳۲ نفر جمعیت دارد و ۷۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کازالانگودا (به ایتالیایی: Casalanguida) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کییتی واقع شده‌است.
کازالانگودا ۱۳ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۰۷۹ نفر جمعیت دارد و ۴۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زاریا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کازالبونو (به ایتالیایی: Casalbuono) یک کومونه در ایتالیا است که در استان سالرنو واقع شده‌است.
کازالبونو ۳۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۵۹ نفر جمعیت دارد.
گام‌ها () رمانی است از یرژی کوشینسکی داستان‌نویس لهستانی-آمریکایی یهودی‌تبار، گام‌ها در حقیقت مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه نویسنده می‌باشد که در سال ۱۹۶۹ به صورت تصادفی توسط انتشارات رندوم هاوس منتشر شد، این کتاب جایزه ملی کتاب آمریکا در سال ۱۹۶۹ را برای نویسنده به ارمغان آورد.
گام‌ها، دومین کتاب موفق کوشینسکی بعد از کتاب پرنده رنگین می‌باشد که در سال ۱۹۶۵ منتشر شده بود، گام‌ها شامل مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه در رابطه با خاطرات، حکایات و گفتگوی پیوندهای گسسته و ناگسسته است، کتاب در قالب اول شخص نوشته شده و راوی آن شخصی به نام "ساموئل کوآل" می‌باشد، در جای دیگر از داستان، تفسیر مشکلات یک مرد لهستانی تحت رژیم خشن شوروی تشریح می‌شود، منابع متعددی در این کتاب وجود دارد که منعکس کنندهٔ قدرت، سلطه و از خود بیگانگی می‌باشد. در برخی از صفحات، صحنه‌های پر از خشونت یا رابطهٔ جنسی صریح و بی‌پرده به تصویر کشیده می‌شود.
کنسرتو پیانو شمارهٔ ۱ در سی بمل مینور، اپوس ۲۳، نخستین کنسرتو پیانو پیوتر ایلیچ چایکوفسکی است که از نوامبر ۱۸۷۴ تا فوریهٔ ۱۸۷۵ تصنیف گشت. این کنسرتو پیانو نخست با انتقاد تند نیکلای روبینشتاین روبرو گردید، ولی اجرای آن در آمریکا موجب شهرت آن گشت. به‌گونه‌ای که امروزه در میان محبوب‌ترین ساخته‌های چایکوفسکی جای دارد.
چایکوفسکی کار ساخت نخستین کنسرتو پیانو خود را از اواخر سال ۱۸۷۴ میلادی آغاز کرد. او در آن زمان سی‌وپنج ساله بود و علاوه بر تدریس در کنسرواتوار مسکو، به مقاله‌نویسی برای مجله‌های هنری نیز می‌پرداخت.
چایکوفسکی در ۲ ژانویهٔ ۱۸۷۵ کنسرتو پیانو خود را با پیانو برای نیکلای روبینشتاین اجرا کرد. روبینشتاین به‌شدت کنسرتو پیانو را مورد انتقاد قرار داد و آن را قابل اجرا ندانست. چایکوفسکی که از این رفتار رنجیده بود، کنسرتو پیانو خود را به‌جای روبینشتاین به هانس فن بلو تقدیم کرد که پیش‌تر موسیقی چایکوفسکی را مورد ستایش قرار داده بود.
در ۲۱ فوریه سازبندی کنسرتو پیانو به‌پایان رسید و چایکوفسکی پس از چاپ آن در ماه مه، نسخه‌ای را برای فُن بلو فرستاد. فُن بلو نیز آن را در طی سفرش به آمریکا، در ۲۵ اکتبر در تالار موسیقی بستون و بار دیگر در ۲۲ نوامبر در تالار انجمن سمفونیک نیویورک به‌اجرا گذاشت. استقبال از کنسرتو پیانو در سن پترزبورگ نیز بالا بود.
کنسرتو پیانو شمارهٔ ۱ برای دو فلوت، دو ابوا، دو کلارینت، دو فاگوت، چهار هورن، دو ترومپت، سه ترومبون، تیمپانی، پیانو سولو و سازهای زهی تصنیف شده‌است.
پیانو کنسرتو شمارهٔ ۱ از سه موومان تشکیل شده‌است:
کنسرتو پیانو شمارهٔ ۱ چایکوفسکی از موفق‌ترین کنسرتوها و از محبوب‌ترین ساخته‌های چایکوفسکی است. اجرای این کنسرتو پیانو به‌طور معمول در حدود ۳۰ تا ۳۵ دقیقه زمان می‌برد که بیش‌تر آن به موومان نخست تعلق دارد.
کنسرتو دارای مقدمهٔ شکوهمندی است که با نغمهٔ شیپور و تقطیع ارکستر آغاز می‌شود. پس از مقدمه در قسمت "آلگرو کن اسپیرتیو"، جمله‌ای شتاب‌آلود با پیانو نواخته می‌شود که گفته شده چایکوفسکی آن را در آواز گدایی نابینا شنیده و به‌خاطر سپرده‌است.
ون کلایبرن در سال ۱۹۵۸ با اجرای این کنسرتو برندهٔ مسابقهٔ چایکوفسکی شد.
علی اکبر ابرقویی نژاد (زاده ۱۳۳۶ در اصفهان)، رئیس هیئت فوتبال استان اصفهان است. وی دارای فوق لیسانس مدیریت دولتی است.
وی که به عنوان چهره سیاسی ورزشی شناخته می‌شود در ۳ دی ۱۳۹۴ کاندیدای انتخابات مجلس شد.
خیانت به ورزشکاران اصفهانی و از بین بردن انگیزه آن ها برای ادامه فوتبال از کارهای بزرگ این فرد هست.
وی زحمات زیادی برای نابودی نسل جوان کشید.
ابرقویی نژاد از مهر ۱۳۸۱ تا کنون رئیس هیئت فوتبال استان اصفهان است. وی سه دوره است که با رای مجمع هیئت فوتبال استان اصفهان در این سمت باقی مانده‌است.
وی بین سال‌های ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۰ عضو هیئت رئیسه لیگ فوتسال کشور شد. همچنین از سال ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۲ با رای اعضای مجمع به عنوان عضو هیئت رئیسه سازمان لیگ فوتبال ایران برگزیده شد.مهرنیوز
در شهریور ۱۳۹۲ با حکم مدیر عامل کارخانه ذوب آهن به عنوان عضو هیئت مدیره باشگاه ذوب آهن منصوب شد.ورزش سه
ابرقویی نژاد در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۵ رئیس ستاد اجرایی جام باشگاه‌های فوتسال آسیا بود.خبرگزاری تسنیم
آلکساندر میاسنیکیان (؛ – ) یک انقلابی بلشویک و نظامی اهل ارمنستان بود. وی در سال ۱۹۰۶ دستگیر و به باکو تبعید شد. وی در سال ۱۹۱۱ از دانشکده حقوق دانشگاه مسکو فارغ‌التحصیل شد. وی در اثر سانحه هوایی مشکوک در نزدیکی تفلیس کشته شد.
اقوام بلوچ در ولایات نیمروز و هلمند و فراه زندگی دارند. عده قلیل آن‌ها در سایر ولایات زیست دارند. اکنون بیش از 3میلیون نفر از مردم بلوچ در افغانستان جمعیت دارند. https://joshuaproject.net/countries/AF#Religions مردم بلوچ در ولایت نیمروز و فراه و هلمند و سرپل و قندهار و هرات زندگی میکنند. تا حال حدود سه مدرسه به زبان بلوچی افتتاح گردیده‌است.. هکذا زبان بلوچی در دانشگاه قندهار نیز تدریس می‌گردد. عبدل ستار پردلی یکی از نمایندگان بلوچ‌های افغانستان توانست که کتاب‌های تدریس مکاتب را تا صنوف هشتم به زبان بلوچی تهیه دارد.
بلوچ‌های افغانستان اشخاص منور بوده زیاد در فعالیت‌های اجتماعی سهیم هستند. در حال حاضر دارای جراید شوراها و سایتهای اند که در ارتقاء سطح دانش بلوچها سهم فعال دارند. ریاست شورای همبستگی بلوچ‌های افغانستان را فعلاً جنرال ذوالفقار بلوچ پیش می‌برد. علاوه براین، شورای دیگری هم وجود که بنام شورای هماهنگی و اجتماعی بلوچ‌های افغانستان یاد می‌شوند. شیر آقا در راس این شورا قرار دارد. همچنان در ولایت سرپل و هرات بلوچها شورای را ایجاد نموده‌اند. این شوراها غرض بدست آوردن حق قانونی خود مبارزات سیاسی و اجتماعی می‌نمایند. وزارت سرحدات و اقوام و قبایل افغانستان روز نهم سنبله سال را به عنوان روز «همبستگی اقوام بلوچ و پشتون» هرسال تجلیل می‌نماید.
پیشینه نام بلوچ:
نخستین ظهور بلوچان در آثار تاریخی در کتاب حدودالعالم و نیز در مقدسی با نام بلوص است. ∗ در شاهنامه ذکر این قوم همواره با کوچ، همراه است (کوچ وبلوچ) و هردو اینها با قوم گیلان ودیلم آمده است. در کتاب‌های جغرافیائی از این قوم (همراه با طایفه کوچ - یا قفص) در حدود کرمان یاد می‌شود. پس از آن بر اثر عوامل تاریخی به کناره‌های دریای عمان (دریای مکران) رسیده و در همان‌جا اقامت کردند. در مورد قوم بلوچ محققین معتقدند که آن‌ها یکی از شاخه نسل آریا هستند که متعلق به ایران کنونی و تاجیکستان و افغانستان و ارمنستان می‌باشند سرهنگ دیمز در نوشته خود The Baloch Race بلوچها را آریایی می‌داند. در کتاب (ایتهنوگرافی آف افغانستان) دکتر بیلو لفظ بلوچ را از دو لفظ سانسکریتی «بل» و «اوچا» می‌داند که به گذشت وقت تبدیل به بلوچ شده‌است. آقای سرایچ رالنسن(rawlinson)در کتاب خود بنام «پادشاهی قدیم» در مورد بلوچ این نظر را دارد. «لفظ بلوچ از بلاش یا بالاچ ایجاد شده که لقب پادشاه اشكانى بوده‌استجعفری، سخن ش. ۸ و۹ ص ۷۷۱
درمنابع بعد از اسلام نیبرگ از ذکر نام بلوچان (balocan) در منابع دوره میانه خبر می‌دهد. هرتسفلد نام بلوچ را برگرفته از واژه مادی برازا-واچپا (BRAZA-VACHYA) به معنی فریاد بلند در ب موکلر آن را برگرفته از واژه گدروسیا) (GEDROSIA. بلیو ان رابرامده از به هم پیوستن دوواژه بالا اچاBALAECHA) (درزبان یونانی کهن می‌دانند این واژه درمتون پس از اسلام اغلب به صورت بلوچشاهنامه. فردوسی ابوالقاسم. به کوشش جلال خالقی مطلق. تهران دائرالمعارف بزرگ اسلامی چاپ دوم بلوصتاریخ گزیده - حمدالله مستوفی قزوینی به اهتمام عبدالحسین نوایی تهران انتشارت امیرکبیر چاپ سوم 1364 و بلوسنخبه الدهرفی عجائب الدهر فی عجائب البر و البحر، شمس الدین محمد انصاری دمشقی ترجمه سید حمید طبیبیان تهرانانتشارات اساطیر 277:1382 در اسناد تاریخی مشاهده می‌شود.
محققان بر این عقیده‌اند که بلوچ‌ها از مردم گدروزیا هستند و واژه بلوچ از بدروچ یا گدروچ مشتق شده‌است. ایالت گدروزیا از ساتراپ‌های امپراتوری هخامنشی بوده‌است که هم‌مرز با زرنگه باکتریش سعدیات پارتبه و کرمانیه بوده‌است و دیویدور سیسلی از مورخان مشهور رومی در سال ۳۲۳ قبل از میلاد ان را جزو ایالت‌های شرقی شمرده‌است؛ و سرزمین آنان را همین سرزمین مکیا مکا (مکران) یا بلوچستان امروزی به مرکزیت پورا (pohra) یا در زبان امروز پهره (نام باستانی ایرانشهر کنونی) دانسته‌اند.
برخلاف آمار سابقه به اساس آماری که در سال ۲۰۱۳ توسط سی آی ای بدست آمده‌است حدوداً ۱۲ میلیون بلوچ زبان در سراسر دنیا زندگی دارند. از جمله ۶٫۹ میلیون در پاکستان ۱٫۵ میلیون در ایران ۸۷۲ هزار در افغانستان ۴۳۴ هزار در عمان ۴۶۸ هزار در امارات متحده ۷۰۰ هزار در هند ۳۰ هزار در ترکمنستان زندگی دارند. قبایل بلوچ بیشتر در کشور پاکستان و ایران ساکن‌اند. علاوه برای این، تعداد قلیل بلوچها در بعضی از کشورهای جهان سکونت دارند بخشی از آن‌ها درکشورهای حوزه خلیج فارس و برخی درکشورهای آفریقایی زندگی می‌کنند. طی ۳۷ سال جنگ افغانستان عده زیادی از بلوچان از افغانستان کوچ نموده به سرزمین اجدادی خود ایران بازگشته اند یا به کشورهای خارج پناه برده‌اند.
مردم بلوچ و کوچ هردو نام مترادف بوده از اقوام ایرانی تبار می‌باشند. در کشاکش تاریخ نام کوچها ازبین رفته کنون بنام بلوچ یاد می‌گردد. پژوهش‌گران بر این باورند که بلوچها از قوم پارتی اریایی هستند وهرودوت نیز آنان را آریایی می‌داند و می‌گوید که در دوران داریوش از متحدان وی بودند بلوچها یا پادشاهی مَکُران بودند.
بعدها یعنی حدود ۴۰۰۰سال پیش از میلاد، در اثر زیاد شدن جمعیت یا برخی علت‌های دیگر، از این سرزمین‌ها به مهاجرت پرداخته و هر دسته از آنان به‌جانبی رهسپار شده و در آن اقامت گزیدند.
گروهی از این قبیله‌ها از راه خوارزم به‌سوی بلخ و پیرامون آن سرازیر شده و در حدود شرقی و شمال‌شرقی ایران کنونی ساکن گردید. بعدها همین گروه به‌سوی غرب پیش آمد و به شعب و قبایل گوناگون تقسیم شدند. در زمان ساسانیان بلوچها قتل‌عام شده مناطق اصلی خودرا رها نموده با ویدی‌های هندی یکجا زندگی نموده نسل جدید را بنام براهوی تشکیل دادند. پس از قتل‌عام توسط قاجاری‌ها اکثر بلوچها در بلوچستان پاکستان مسکن گزین شدند. گروه بلوچ‌های که با درانی‌ها همجواری داشتند در افغانستان زندگی را آغاز نمودند. بدین صورت بلوچها با سندی‌ها هندی‌های مسلمان و درانی‌ها ازدواج نموده نسل‌های جدید را بمیان آورده‌اند.
تا اکنون منشأ نام یا کلمه بلوچ دقیق نیست؛ ولی نظریان قریب در مورد وجود دارد. معنی واژهٔ بلوچ در واژه‌نامه‌های فارسی و فرهنگ حمید (برهان قاطع) نیز درج گردیده‌است. نظریه است که کلمه بلوچ از کلمه ماد brza-vakبرزهواک، که توصیف سخن گفتن با صدای بلند در حالت تهاجم را معنی دهد گرفته شده‌است. برخی دیگر می‌گویند کلمه بلوچ از پادشاه بابل Belus گرفته شده‌است. . برخی می‌گویند این یک نام مستعار به معنی «تاج خروس» است، تاج خروس نیرو جنگجویان پادشاه ماد ایشتوویگو بود این به دلیل بود که برخی از بلوچان شف سر لنگی خود را مانند تاج خروس برکلاه خود می‌بستند. در نهایت، کسانی بر این باورند کلمه بلوچ از زبان سانسکریت گرفته شده‌است. در زبان سانسکریت «بال» (به معنی قدرت یا قدرت) و «اوچ» (به معنی بالا یا با شکوه). را گویند. در منطقه پنجاب، کلمه بلوچ را با مراقبت از شتر یا اشتربان رابطه می‌دهند. از آنجا که معلوم است بلوچها در دشت‌ها از اهمیت پرورش شتر برخوردارند. هکذا افسانه است که بلوچها اولاده حضرت، حمزه، است. آن‌ها عرب و از حلب آمده‌اند که مستندات آن را رد می‌کند اما احتمال وصلت بلوچهایی از قبیله رند با دختر یا نوه حمزه را می‌دهند. وجود سیاه سوار که زمان حمله اعراب به اهواز به اسلام می‌گرایند نیز از دلایل رد از نسل حمزه بودن آنهاست.
برخی نوشته‌اند که بلوچ یک تیره از راجبوتان هند و بالیچا هستند. دیگری این واژه را ملیچه سانسکریت دانسته که هندوان به بیگانگان و دون دینان می‌گفتند. برخی گویند که بدروچ کسانی که دچار روز و روزگار بد بودند می‌دانند. نظر دیگر این است که ریشهٔ بلوچ از بل و بعل خدای اکدی و بابلی است و دستاویز اوهم شکل یونانی شده آن بلوس است واوچ دراوستا از(uz)آمده و معنی بلند را دارد. شاید این نام را جتان که بسی پیش از بلوچان شاید در زمان ساسانیان یا ازآن هم پیشتر به مکران و کرمان و تا فارس راه یافته بودند به آنان داده‌اند. ساده‌ترین معنی بلوچ همان است که خودشان می‌گویند کلمه بلوچ را ناشی از دو واژه می‌دانند یکی «بر» به معنی بر، بیرون، دشت و دیگری «لچ» که معنی آن لخت و عریان است نه تنها این معنی با زندگی امروزین بلوچ درست می‌آید بلکه اگر تاریخ را بنگریم برای نخستین بار با نام بلوچ هنگامی برمی‌خوریم که آنان رادر سده چهارم هجری (نهم مسیحی) دردشت جنوبی کرمان دردامان کوهستان بشکرد می‌یابیم آنان دردشت بلوچ و مردمی دیگر در کوهستان کوچ باهم یکجا بودند و تا سده‌ها کوچ و بلوچ مترادف یکدیگر بودند تا آنکه سرکوبی‌های سلطان محمود غزنوی و پسرش مسعود و دیگران از یک طرف و نبردهای پیاپی با بلوچان نام کوچ را ازمیان برداشت.
مردم بلوچ یکی از اقوام ایرانی‌تبار ساکن در پاکستان، ایران، و افغانستان هستند. به احتمال خیلی قوی ساکن کوه‌های البرز و دریای خزر – بوده‌اند. آن‌ها سال‌ها در اردو هخامنشیان نقش داشته و سرانجام احتمالاً در زمان خسرو انوشیروان، از شمال به کوه‌های کرمان کوچانده شدند. برخی در این تلاشند که آنان را باشنده شمال خاوری ایران در مرز شمالی خراسان بدانند و می‌گویند که آنان در برابر تازش هیاطله از سرزمین و زیستگاه خود گریخته و رو به جنوب نهاده‌اند و با تازش مغولان و تیمور به بلوچستان امروز آمده‌اند، بی گمان راه کوچ آنان از شمال باختری ایران به جنوب خاوری بوده‌است.
تاریخ‌نگار بلوچ جعفری می‌نویسد:
بلوچ‌ها از دو راه راهی جنوب خاوری شده‌اند یکی راهی که از حلب در سوریه می‌آمد و دیگر راهی از کوهستان البرز. سخن من بر سر راه دوم است. پژوهشگران بسیاری بلوچ را از باشندگان سرزمینی در جنوب باختری دریای خزر دانسته‌اند. دیمتری الکساندروف تاریخ‌نگار روس می‌نویسد کوچ‌ها در دو سوی سپیدرود در گیلان می‌زیستند و بلوچ در کوهستان و درکنارشان میان بلندی‌های البرز باختری و بلندی‌های جنوبی کوه‌های تالش. تاریخ‌نگار آذربایجانی مدداف نوشته‌است تالش‌ها در جنوب سرزمینشان همسایگانی داشتند که بعدها نام بلوچ بر خود گرفتند وی به گونه‌ای بر آن است که بگوید بلوچ‌ها نیز شاخه‌ای از کادوس‌ها، باشندگان کوه‌های گیلان در دوسوی سپیدرود و کوه‌های تالش که گالش‌ها و تالش‌های امروز بازماندگان آنانند، بوده‌اند.
گدروزیا مکانی بود که بیش از پنج هزار سال قدامت دارد. گدروزی (به یونانی: گدروزیا)، نامی که یونانیان به بلوچستان می‌داده‌اند. هرودوت (مورخ یونانی ۴۸۴ تا ۴۲۵ ق. م) در کتاب سوم تاریخ خود ۲۰ از ساتراپ (ولایت) در زمان حکومت هخامنشی یادآوری نموده‌است؛ که چهاردهمین ساتراپی هخامنشیان مکا یا مکران بود که بلوچها با اقوام دیگر زندگی داشتند. در سال ۳۲۶ق م پارس‌ها بر بلوچستان حمله نموده، آن را جزء امپراتوری خود ساختند. در سال ۳۰۵ق، م سکندر مقدونی از طریق سواحل مکران از هند عودت کرد و با حملات غافلگیرانه بلوچها مواجه شده متحمل تلفات سنگین شد. درسال۱۰۰ ق، م بلوچستان جزء امپراتوری موریان هند خاندان چاندراگوپتا شد. درسال۲۰۰م سال مهاجرت بلوچها از آسیای مرکزی شروع شد در سال ۶۴۴م ساسانیان قسمت شمالی بلوچستان را تحت سلطهٔ خویش درآوردند و برخی جنوبی، کمان تحت ادارهٔ خاندان چاندراگوپتا هندی باقی‌ماند..
این طایفه از زمان بسیار قدیم به صورت بادیه نشینی و خانه بدوشی در آسیا می‌زیسته‌اند ـ بعضی از مورخین فکر می‌کنند که کلمه «بلوچ» از خانه بدوشی و بادیه نشینی گرفته شده‌است. طبق روایت یک نویسنده انگلیسی «مضبوط البدن» بلوچها افرادی دلیر و سخت کوش بوده که همیشه زندگی آزاد را دوست داشته‌اند ـ از زمان حمله اسکندر بزرگ، بلوچها شروع به آموختن فنون نظامی نمودند.
از شاهنامه فردوسی چنین بر می‌آید که بلوچها در زمان انوشیروان عادل ۵۳۱ م در اطراف کوه البرز که فردوسی آن را بُرزکوه،که در زبان بلوچی بمعنای کوه بلند آورده‌است، زندگی می‌کردند ـ دهقانان به تنگ آمده از چپاول اموالشان توسط بلوچها نزد انوشیروان رفته و تظلم خواهی نمودند که به نقل از فردوسی، انوشیروان با سپاهی گران و خونخوار برای سرکوبی بلوچها حرکت نمود ـ او دستور داد همه راه‌های فرار را بسته و بلوچها را قتل‌عام نمایند ـ در این یورش کودک، زن، مرد، پیر و جوان از دم تیغ شمشیر سپاهیان انوشیروان گذشتند. درین قتلگاه بلوچها بیشمار کشته شد ـ آن‌هایی که توانستند جان سالم بدر برند با همراه بردن دامهایشان منطقه را ترک نمودند و دیگر هرگز بدانسو بازنگشتند ـ
آمدن بلوچها به قلعه سیوا بعد از قتل‌عام بلوچها توسط سپاه ایرانی می‌باشد. آنچه بلوچ که از اقوام مختلف نجات یافته بودند سرزمین اجدادی خود را برای همیشه ترک گفته و به سرکردگی سردار میرقنبر بلوچ در سیستان، و مناطق کوهستانی پناه آوردند.
در این زمان در منطقه کلات و نواحی آن خاندان سیوا که به زبان دراویدی سخن می‌گفتند و از هندوهای قدیم بودند حکومت می‌کردند ـ در سوراب، حضدار، کرخ و … خاندان جاموت به‌سر می‌برد ـ این قبیله کوهستانی بلوچ که از برزکوه «کوه برز» هجرت نموده بود در میان دراویدی زبان‌ها به «برز کوهی» مشهور شد که این لقب رفته رفته به «بروهی» یا «براهویی» که این قبیله تاکنون بدان مشهور است تبدیل گشت.
در آن ایام بلوچها با دراویدی‌ها پیوند زناشویی بستند. بلوچها توان آن را نداشتند که به سرزمین اجدادی خود بازگردند. آن‌ها در این مناطق که بعداً به بلوچستان مشهور گردید حکومت مستقلی بنا نهادند و آنجا را وطن خود اختیار نمودند ـ با مردم بومی روابط دوستانه و پیوند زناشویی اختیار نمودند ـ این گروه بعد از چند نسل علاوه به خصوصیاتی چند زبان خود را از دست داده و شروع به‌کارگیری مخلوطی از زبان بلوچی و دراویدی نمودند. بعداً با آمدن دیگر قبایل بلوچ این زبان بنا به ریشه قبیله‌ای اش به زبان براهویی مشهور گشت که تاکنون افراد این این قبیله به این زبان سخن می‌گویند.
شواهد نشان می‌دهد که در زمان حکومت هخامنشیان، داریوش دو منطقه سند و پنجاب را از راه بلوچستان تسخیر کرد. پس از هخامنشیان اسکندر مقدونی بعد از تسخیر این دو جلگه و اطراف رود سند از طریق جنوب ایران و بلوچستان به مرکز بازگشت. در این سفر او در مکران بلوچستان ساحلی با طوایف ساکن در آن جا روبرو شد.
در زمان اشکانیان نیز بلوچستان (که قسمت‌های شمالی بلوچستان ایران و پاکستان کنونی را دربرمی‌گرفته‌است) به عنوان قلمروی مستقل شناخته می‌شد البته این منطقه به دست شاهان محلی اداره شده و تنها تسلط کلی پادشاهان اشکانی بر آن وجود داشت. با روی کار آمدن ساسانیان تسلط این خاندان بر بلوچستان محقق گردید و بدین ترتیب در طول عصر ساسانی بلوچستان بخشی از قلمرو امپراتوری ایران‌شهر محسوب شد.
پس ازجمله اعراب به ایران عده‌ای از مردم کرمان به مکران و سیستان مهاجرت می‌کنند که احتمالاً برخی از این مهاجرین بلوچ‌ها بوده‌اند. به نظر می‌رسد آخرین حضور تاریخی بلوچ‌ها در کرمان به حکومت سلطان محمود غزنوی بازمی‌گردد. این قوم در سال ۱۹۳ هجری قمری به دست پسر سلطان مسعود به دلیل اقدام به غارت و راهزنی در منطقه تنبیه شد و پس از شکست در جنگ باقی‌مانده ایشان به سیستان مهاجرت کردند. ظاهراً در دوران حکومت سلجوقیان و پس از حمله مغول، مهاجرت گسترده بلوچ‌ها از جنوب و جنوب شرق ایران در مسیر سند و پنجاب در پاکستان کنونی آغاز شد. «بلوچ‌های رخشانی
جد بزرگ بلوچ‌های رخشانی رخشان نام داشت؛ که طایفه نام خود را منتسب به وی می‌داند. آرامگاه رخشان در کوهستان‌های بلوچستان پاکستان امروزی بر روی ارتفاعات شمالی دره رخشان قرار دارد که زیارتگاه مردم این دیار است. در کتاب احیاء الملوک از نوع خاصی اسب به نام اسب رخشانی نام برده می‌شود که توسط طایفه رخشانی و درمنطقه دره رخشان پرورش می‌یافته‌است واین نوع اسب به قدری گرانقیمت و کمیاب بوده که فقط به پادشاهان پیشکش می‌گردیده‌است. چنانچه اسپ رستم زال نیز به بنام رخش یاد می‌گردید گمان می‌رود این اسپ‌ها از همان نسل باشد.. رخشان صاحب چهار فرزند به نام‌های میر بادین ـ میرماندا ـ میرجمال الدین و زربخت بود. بعداً حالت این اسماء اسامی بهاءالدین، جمال الدین ـ امام دادو زربخت تغییر یافت که مدلل بر دیرینگی و قدامت زمان حیات آنهاست. هریک از این فرزندان شاخه‌ای از تیره‌های طایفه رخشانی را پدیدآورده‌اند که به نام خود آن‌ها نامیده می‌شود. قسمت اعظم این تیره‌ها در بلوچستان شرقی (پاکستان) و تعدادی نیز در ولایات نیمروز و هلمند افغانستان و برخی درروسیه و ترکمنستان و تعدادی نیز در کشورهای حوزه خلیج فارس وگروه اندکی در اروپا وآمریکا ساکن‌اند. پس از فتح بلوچستان توسط احمدشاه درانی در بین احمد شاه ابدالی و خان کلات معاهده به امضا رسید که طبق آن بلوچستان آزاد شناخته شد ولی در مقابله با سیک‌ها بلوچها به نفع درانی‌ها در جنگ شرکت باید بورزند.
در مورد تاریخچه بلوچها افسانه است که بلوچها اولاد حضرت، حمزه، (ره) است. دیگر اینکه، بلوچ، اصلاً عرب بود و پس از شهادت امام، حسین از حلب به بلوچستان مهاجرت کرده‌است. اینگونه افسانه‌ها در تمام اقوام مسلمان غیر عرب وجود دارد که آن‌ها بخاطر دریافت منزلت مقام یا حد اقل از شر تهاجمات عرب رهائی یابند خویش‌را عرب الاصل می‌ساختند. تا در میان جامعه مسلمانان صاحب جایگاه باشند. چنانچه بعضی پشتون‌ها خودرا عرب می‌خوانند بعضی از ازبک‌ها ترکمن‌ها یا هزاره خویش ‌را سید یا فرزندان پیغمبر می‌دانند در حالیکه محمد ۷ فرزند داشت ۶ آن فوت نمود تنها کسی که باقی ماند فاطمه زهرا بود. خانم فاطمه زهرا همسر حضرت، علی بود آنهم کشته شد از لحاظ فرهنگ اسلامی همه سیدان فرزند حضرت، علی هستند.
گفته می‌توانیم : در حقیقت بلوچ هزاران سال قبل از حضرت حمزه وجود داشته‌است. آنان که به این خوش باوری مبتلا بودند که، بلوچ، از نسل حضرت حمزه است اکنون می‌گویند که بلوچ از نظر شجاعت و دارا بودن جذبه جهاد، به‌طور معنوی از اولاد حضرت حمزه بشمار می‌رود، در حقیقت بلوچ به عنوان مسافر تازه‌وارد عرب از، حلب، به، بلوچستان، نیامده، بلکه او ساکن اصلی بلوچستان بودند. پس از اینکه ایران توسط اعراب فتح می‌شود، در زمان عمر عمری بعضی قبایل از بلوچها، به موجب معاهده‌ای به بصره منتقل شدند و سپس در زمان، معاویه، بنا به نیازهای جنگی برای حراست از مرزها به شام و لطاکیه انتقال یابند. پس از شهادت امام حسین، معترضانه از شام خارج شده و به وطن اصلی خود، بلوچستان، رهسپار گردیدند.. در یکی از صفحات تاریخ نوشته شده‌است زمانی که اسکندر اعظم، پس از فتح هندوستان سرزمین، مکران را برای برگشت برگزید. پیش از قراول قشون اسکندر به فرماندهی، لین ناتوس یا لیناتوس با مقاومت دلاوران بلوچ روبرو شدند و شکست سختی خورده و متفرق گردیدند.
از زبان‌های ایرانی شمال باختری است و با زبان‌های تاتی، کردی و تالشی و پشتو نزدیکی زیادی دارد. گویش بلوچی غربی (شمالی)در بلوچستان افغانستان و پاکستان فقط به دو زبان بارز مشخص گردیده‌است. یکی زبان بلوچی با گویش بلوچی غربی و دیگری، زبان براهویی می‌باشد. بلوچ‌های هردو زبان در افغانستان زندگی دارند.
زبانی متفاوت و متمایز از زبان بلوچی است و به دراویدی؛ هند و اروپایی مشهور است) و اکثر طوایف بلوچ ضمن آنکه به گویش بلوچی غربی تکلم می‌کنند خود را وابسته به اهل براهویی می‌دانند..
بلوچی را به دو گروه اصلی تقسیم می‌توان کرد: شرقی، یا شمال شرقی، و غربی، یا جنوب غربی، عمدتاً بلوچها درسه کشور پاکستان، ایران و افغانستان در سرزمینی نسبتاً وسیع و گرم زندگی می‌کنند تعدادی ازآنان در ترکمنستان به‌سر می‌برند. با بودن آن‌ها درین کشورها زبان رسمی و همجوار بالای زبان بلوچی تأثیرات خودرا داشته‌است.
جماعتی از قبایل بلوچ که تحت عنوان کلی (رند) یاد می‌شوند طایفه رخشانی و ریگی اند که در زمره ترک کنندگان زمین ودارای اهمیت سیاسی ویژه شناخته می‌شوند. یک روایت بلوچی می‌گوید:(رخشانی و ریگی چوک میر حقیقت حان انت)
تیره‌های مختلف این طایفه در کشورهای پاکستان، افغانستان (هلمند و نیمروز و ریگستان)، ایران و ترکمنستان زندگی می‌کنند.
الفبا زبان بلوچی خط فارسی در قرن پانزدهم از طریق مغول‌ها به هند راه یافت و از آن پس در نوشتن زبان اردو از آن استفاده می‌شود و تعدادی حروف جدید از جمله ٹ، ڑ، ڈ، ں وی نیز به آن اضافه شده‌است. در زبان فارسی ث، ذ، ص، ض، ط، ظ، ع و غ عربی است.
الفبا بلوچ‌های پاکستان
الفبا زبان بلوْچی ایران
الفبا زبان بلوچی افغانستان
بلوچها از نژاد واحدی تشکیل نیافته‌اند زیرا که یک گروه آن‌ها بنام (غلامان) اصالت آفریقایی دارند که بیشتر در دوران حکومتی استعمارگران انگلیسی برهند به این سرزمین وارد شده و زبان و فرهنگ بلوچی را اختیار کرده‌اند که البته خود نیز خود را بلوچ نمی‌دانند و برده بلوچها بوده و تاکنون نیز از نظر طبقاتی با یکدیگر تفاوت دارند و در بین بلوچها قابل شناسایی هستند؛ و بعضی نیز عرب یا هندی می‌باشند. جالب آنکه یک قوم هزاره بنام (دامرده) که در طول چهار قرن با بلوچها همجوار بوده چنان با آنان درآمیخته‌اند که امروز شاخه‌ای از بلوچها بحساب می‌آیند اما در اصل و واقع هزاره‌اند که تاریخ و قیافه دو رگه‌شان نیز این حقیقت را گواهی می‌دهد. اکثریت بلوچها سنی حنفی مذهب‌اند.
جماعتی از قبایل بلوچ که تحت عنوان کلی (رند) یاد می‌شوند طایفه رخشانی و ریگی اند که در زمره ترک کنندگان زمین ودارای اهمیت سیاسی ویژه شناخته می‌شوند. تیره‌های مختلف این طایفه در، افغانستان (هلمند و نیمروز و ریگستان)، زندگی می‌کنند. تیره‌های اصلی این طایفه عبارتند از