moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
وی در سفر به برلین در سال ۱۹۴۱ در آغاز جنگ جهانی دوم با آدولف هیتلر دربارهٔ حل مسئلهٔ یهودیان خاورمیانه و مقابله با صهیونیسم و خاتمه دادن به مشکل یهودیان گفتگو کرد.
گفته می‌شود احتمالاً در حالی که هیتلر خواستار بیرون راندن یهودیان از اروپا به سرزمین فلسطین بود، الحسینی آن را تهدیدی برای امنیت حضور خود در فلسطین می‌دانست و تلاش کرد هیتلر را از این کار منصرف کند و حمایتش را جلب نماید.
ارنست نولته، فیلسوف و تاریخ‌نگار آلمانی می‌گوید امین الحسینی در نهایت برای براورده‌کردن مقاصدش از سوی آلمان موفق نشد و هیلتر از اجابت درخواست‌هایش خودداری کرد.نولته،۱۳۹۹. ص۱۸۸. او اینچنین ادامه می‌دهد که الحسینی صرفا به واقعیت‌های موجود انسانی و حکومتی(عدم پذیرش رانده‌شدن از سرزمین خود توسط دشمن) پایبندی داشته و نمی‌توان انکار کرد که از قاطع‌ترین مبارزان برای آزادی مردمش و برای حقوق بشر عمومی بوده‌است.نولته، ۱۳۹۹. ص۱۸۹.
در اکتبر سال ۲۰۱۵ میلادی، بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل، به طرح همین ادعا تحت عنوان «نقش فلسطینیان در هولوکاست» پرداخت که با انتقاد گستردهٔ مورخان و پژوهشگران هولوکاست و همچنین بسیاری از مقامات و پژوهشگران اسرائیلی روبه‌رو شد. اسحاق هرتزوگ، رهبر حزب کارگر اسرائیل حرف‌های نخست‌وزیر را «تحریف خطرناک تاریخی» توصیف کرد و از او خواست که به سرعت حرف‌هایش را تصحیح کند. حتی موشه یعلون، وزیر دفاع اسرائیل و از چهره‌های نزدیک به بنیامین نتانیاهو هم از تأیید این سخنان خودداری کرد و اظهار داشت: «نمی‌دانم که نخست‌وزیر چه گفته‌است. تاریخ خیلی خیلی روشن است.» موشه زیمرمن، پژوهشگر برجسته در حوزهٔ هولوکاست و یهودستیزی در دانشگاه عبری اورشلیم هم گفت بنیامین نتانیاهو در بحثی کلان به خاطر اهداف سیاسی مطلبی را بیان کرده است که با واقعیت جور در نمی‌آید. به گفتهٔ وی: «هر کاری که مسئولیت را از دوش هیتلر به عهدهٔ دیگران بیندازد شکلی از انکار هولوکاست است.» این پژوهشگر تاریخ معتقد است هر چند که مفتی اعظم بیت‌المقدس در مقطع جنگ جهانی دوم به نازی‌ها گرایش داشته، اما چهرهٔ کم‌تأثیری بوده که می‌خواسته است از آلمانی‌ها برای مقابله با قیمومیت بریتانیا و مهاجرت یهودیان به فلسطین کمک بگیرد. موشه زیمرمن می‌گوید هیچ مدرکی دال بر اثرگذاری الحسینی بر هیتلر وجود ندارد.
در ۲۵ آوریل ۱۹۴۱، الحسینی طراح اصلی حملهٔ نازی‌ها به بوسنی شد. تحت نظر او صرب‌های مسیحی ارتدوکس برای متمایز شدن، مجبور به استفاده از بازوبند آبی و صرب‌های یهودی مجبور به استفاده از بازوبند زرد شدند. در همین حال، وقتی الحسینی خود را «محافظ اسلام» خواند، حدود صدهزار نفر از بوسنیایی‌های مسلمان به دسته‌های نازی پیوستند. تحت فرمان او، دویست‌هزار مسیحی ارتدوکس صرب، ۲۲٬۰۰۰ نفر از یهودیان بوسنی و بیش از ۴۰٬۰۰۰ کولی به قتل رسیدند که بعدها عامل مهم نفرت بین بوسنیایی‌ها و صرب‌ها در جنگ بوسنی و هرزگووین و صربستان در دههٔ ۱۹۹۰ شناخته شد.امین الحسینی
تابع بتا یا انتگرال نوع اول اویلر به شکل زیر تعریف می‌شود:
برای formula_2.
تابع بتا یک تابع متقارن است به این معنی که:Davis (1972) 6.2.2 p.258
این تابع از طریق زیر با تابع گاما مرتبط است:
وقتی formula_5 و formula_6 هر دو صحیح و مثبت باشند، طبق تعریف تابع گاما معادله پایین برقرار خواهد بود:Davis (1972) 6.2.1 p.258
از دیگر خواص تابع بتا معادله پایین است:
تابع بتا را می توان با تقریب استرلینگ برای formula_9 و formula_10 های بزرگ به شکل پایین نمایش داد:
ولی اگر فقط formula_9 بزرگ بود تقریب به شکل پایین تغییر خواهد یافت:
تابع دایگاما برابر با مشتق لگاریتم تابع گاما می‌باشد، یعنی:
تابع گاما در علم ریاضیات، یک تعمیم پرکاربرد برای تابع فاکتوریل به اعداد مختلط است. نماد تابع گاما formula_1 می‌باشد، که این نماد حرف بزرگ گاما در الفبای یونانی است. تابع گاما برای همه اعداد مختلط، غیر از اعداد صحیح غیر مثبت، تعریف شده‌است. برای هر عدد صحیح مثبت formula_2 رابطه زیر برقرار است:
دانیال برنولی برای اعداد مختلط با قسمت حقیقی مثبت، رابطه زیر را برای تابع گامای این اعداد به دست آورد، این عبارت یک انتگرال ناسره همگرا می‌باشد:
تابع گاما به صورت این تابع انتگرالی به یک تابع مرومورفیک تعریف شده‌است (این تابع یک تابع تمام‌ریخت (هولومورفیک) در صفحه مختلط، بجز در اعداد صحیح غیر مثبت ، که در آنها تابع قطب ساده دارد، می‌باشد).
تابع گاما مقدار صفر ندارد، یعنی formula_5 یک است. در واقع، تابع گاما متناظر با تبدیل ملین برای تابع نمایی منفی است:
تعمیم‌های دیگری نیز برای تابع فاکتوریل وجود دارد، اما تابع گاما مردمی‌ترین و مفیدترین تعمیم می‌باشد. این تابع یکی از مولفه‌های مهم در توابع مختلف توزیع احتمال است؛ و از این رو تابع گاما، قابل استفاده در احتمال و آمار و همچنین ترکیبیات می‌باشد.
در ضمن برای هر عدد طبیعی z داریم:
همچنین می‌توان ثابت کرد که:
این تابع در بسیاری از تابع‌های توزیع احتمال ظاهر می‌شود و در زمینه‌های مختلفی از جمله آمار و احتمال کاربرد دارد.
نمایش این تابع با formula_9 کاری از لژاندر است. اگر بخش حقیقی عدد مختلط formula_10 مثبت باشد، در آن‌صورت انتگرال زیر:
مطلقاً همگرا است. به این انتگرال، انتگرال اویلر نوع دوم نیز گفته می‌شود. انتگرال اویلر نوع اول، به نام تابع بتا شناخته می‌شود. با انتگرال‌گیری جزءبه‌جزء می‌توان رابطهٔ بازگشتی زیر را به دست آورد:
از آنجا که formula_13 از معادله خط پیشین به معادله می‌رسیم:
همچنین formula_15 را با معادله پایین می‌شود بدست آورد:
با توجه به این‌که formula_17 به ازای formula_2های حقیقی و مثبت، از رابطهٔ بالا نتیجه می‌شود:
دو ضرب نامتناهی زیر را که به ترتیب لئونارد اویلر و وایرشتراس به‌دست آورده‌اند، تعریف‌های دیگری برای تابع گاما هستند:
که در آن formula_22 ثابت اویلر-ماسکرونی نامیده می‌شود.
دختری با گوشواره مروارید از آثار برجستهٔ نقاش هلندی یوهانس فرمیر است که به تنهایی یکی از پایه‌های ثابت «دوران طلایی هنر» در هلندِ قرن هفدهم میلادی است.
اکثر آثار ورمر پرتره‌هایی بود از طبقه معمولی و بورژوا در حین انجام کار یا زندگی روزمره که در میان بیش از ۴۰ اثر این نقاش هلندی، «دختری با گوشواره مروارید» تنها اثری است که با دیدی کلی شکل گرفته‌است و هیچ گونه توجهی به حرفه، مکان و زمان در سیماشناسی مدل نشده‌است. نکته دیگری که برای تقریباً ۳۰۰ سال هنوز هم در هاله‌ای از ابهام قرار دارد، خودِ دختر جوانی است که از پس شانه‌اش به روبه‌رو نگاه می‌کند. در پس زمینه‌ای تیره، مبهم و با پوششی نامتعارف، این دختر جوان در هیچ محیطِ از پیش تعیین شده‌ای جای نمی‌گیرد.
حدس‌ها برای شناسایی این دختر بسیار گسترده بوده و همه آنها به علت عدم وجود مشخصه‌ای ویژه در صورت، لباس یا حتی محیط، در حد حدس و گمان باقی‌مانده‌است. از این میان می‌توان به ماریا ورمر مدل گمنامی که در خانه ورمر به عنوان پیشخدمت کار می‌کرد، اشاره کرد. جدای از همهٔ این تفاسیر، این اثر از معدود آثاری است که الهام بخش بسیاری از نویسندگان، نقاشان و فیلمسازان در قرن‌ها بعد از شکل گیری‌اش بوده‌است.
این اثر از سال ۱۹۰۲ در موزه مائریتشویس در شهر لاهه نگهداری می‌شود و ترمیم‌های متعددی بر روی آن صورت گرفته‌است. در سال ۲۰۰۶، مردم هلند آن را به عنوان زیباترین نقاشی هلند برگزیدند.
این نقاشی دختری اروپایی را نشان می‌دهد که لباسی عجیب و دستاری خاوری پوشیده‌است و گوشواره‌ای از مرواریدِ بسیار بزرگی را در گوشش دارد
.Girl with a Pearl Earring, Mauritshuis. Retrieved on 8 December 2014. Meisje met de parel, Mauritshuis. Retrieved on 8 December 2014. در سال ۲۰۱۴، اخترفیزیک‌دان هلندی، وینسنت ایک، در مورد جنس گوشواره شک و تردید ایجاد کرد و اظهار داشت که با توجه به بازتاب آینه‌ای، گلابی-شکل بودن و اندازه بزرگ آن، بیش‌تر به نظر می‌رسد جنسش قلع جلاداده‌شده باشد.Icke, V., "Meisje met geen parel" (translation: Girl with no pearl earring), Nederlands Tijdschrift voor Natuurkunde 80, 12, 418–419 (december 2009) (Dutch Journal of Physics) Joris Janssen, "Curieuze ontdekking: Meisje met de parel heeft geen parel", "New Scientist", 2014. Retrieved on 8 December 2014.
تکنیک این نقاشی، رنگ روغن است و ارتفاع آن ۴۴.۵ سانتی‌متر و عرض آن ۳۹ سانتی‌متر می‌باشد. نقاشی با نام «IVMeer» امضا شده‌است ولی تاریخی ندارد؛ تخمین زده می‌شود که نقاشی در حدود سال ۱۶۶۵ کشیده شده‌باشد.Details: Johannes Vermeer, Girl with a Pearl Earring, c. 1665 , Mauritshuis. Retrieved on 9 December 2014.
پس از آخرین ترمیم نقاشی در سال ۱۹۹۴، لطافت رنگ‌بندی و صمیمیت نگاه دخترِ در تصویر به بیننده بسیار افزایش یافته است.
غار مزدوران یا مزداوند، در ۲ کیلومتری شرق مزداوند - بین شهر سرخس و مشهد – در ارتفاعات چاهک و شورلق واقع شده است. عرض دهانه ورودی آن به ۲ مترو ارتفای آن به
۵/۲ متر می‌رسد.
قدمت این غار به هزاره دوم پیش از میلاد می‌رسد. در سازمان میراث فرهنگی ایران به شماره ۶۵۲ به ثبت رسیده است.
شبِ پُر ستاره یک نقاشی رنگ روغن است که توسط نقاش و طراح معروف سمبولیسم هلندی، وینسنت ون گوگ، در سال ۱۸۸۹ خلق شده‌است. این اثر نه‌تنها یکی از شاهکارهای ون گوگ است، بلکه به‌عنوان یکی از نمادهای هنر نوگرای اروپا نیز به‌شمار می‌آید.
ون گوگ این اثر را در بیمارستانی روانی در سن-رمی-دو-پروانس در جنوب فرانسه که در آن بستری بود و یک سال قبل از مرگ خود کشید. این اثر هم‌اکنون در موزه هنر مدرن در نیویورک نگهداری می‌شود.
ونگوگ خودش در نامه ای به برادرش این گونه می نویسد که:《امروز صبح، ساعت‌ها قبل از طلوع آفتاب، حومه شهر را از پنجره با کمک نور ستاره‌های صبحگاهی دیدم که بسیار بزرگ به نظر می‌رسیدند.》پنجره‌ای که «ون‌گوگ» درباره آن در نامه‌ به برادرش صحبت کرده بود، پنجره آسایشگاه «سینت پائول» واقع در جنوب فرانسه بود که مدتی را آن سپری کرده بود و این ایده سرچشمه شکل گیری این اثر است.
یک تصور غلط درباره تابلوی "شب پرستاره" این است که ونگوگ این شاهکار را در حالی که از پنجره اتاقش در بیمارستان روانی به آسمان نگاه می کرد، کشید. اگرچه حقیقت به اندازه باور اشتباهی که وجود دارد رمانتیک نیست اما ونگوگ در بیمارستان برای نقاشی یک استودیوی جداگانه داشت که صبح ها در آن کار می کرد و اصلا پنجره نداشت! البته ونگوگ چند طرح اولیه از پنجره اتاقش ثبت کرده بود و در تابلوی "شب پرستاره" رشته کوه کم ارتفاعی که از پنجره اتاق این هنرمند دیده می شد نیز به چشم می‌خورد. نقاشی "شب پرستاره" ترکیبی از تصاویر واقعی و تخیلی است: ون گوگ روستایی را که از پنجره اتاقش می دید روی بوم آورد اما درباره آسمان کمی تخیل به خرج داد. البته برخی جزئیات درباره آسمان نیز از لحاظ تاریخی دقیق هستند؛ اخترشناسان آن جسم سماوی را که در سمت چپ بخش مرکزی بوم وجود دارد، به عنوان سیاره زهره شناسایی کرده اند که در تابستان ۱۸۸۹ به طور خاصی درخشان بود. همچنین صورت های فلکی چون ستاره سروش، ذات‌الکُرسی و اسب بالدار نیز در جای درستی قرار داده شده اند. حتی برخی اخترشناسان تا آنجا پیش رفتند که بگویند صحنه نقاشی شب پرستاره مربوط به ساعت ۴ صبح روز ۱۹ ژوئن سال ۱۸۸۹ است.
آسمان در شبی پوشیده شده با ابرهایی چرخ‌چرخان، ستارگانی فروزان و هلال درخشان ماه، پس‌زمینه رؤیاگونهٔ این اثر را تشکیل می‌دهند. اگرچه در توصیف عناصر اثر به وضوح اغراق شده‌است اما به سادگی می‌توان با آنها عجین شد. این آسمان چشم بیننده را روی تابلو در تعقیب خطوط خمیده‌اش به حرکت درمی‌آورد و دیدی نقطه به نقطه با ستارگان به وجود می‌آورد. در پایین خط افق و در زیر تپه، شهر کوچکی قرار دارد که آرامش در ساختمان‌هایش موج می‌زند. رنگ‌های تیره خانه‌هایی با پنجره‌های روشن. برج بلند کلیسا در مرکز شهر روی ساختمانهایی کوچک‌تر، تلقینی از مقیاس زمینی به همراه حس ثبات و خداگرایی که معمولاً در کارهای دیگر ونگوگ نیز تکرار شده‌است می‌دهد. در سمت چپ اثر، ترکیبی بزرگ، تاریک و تاحدودی مبهم دیده می‌شود که مقیاس‌ها را به هم می‌ریزد و ذهن بیننده را درگیر ماهیت آن می‌کند. حدس‌ها از کوه تا بوته‌ای بزرگ و پر شاخ و برگ، متفاوت است و شناخت به بیننده واگذار شده‌است.
کاروانسرای نیمه آثاری تاریخی و باستانی در سره راه ارطباتی شهرستان لار، شهرستان بستک به شهرستان بندر لنگه واقع شده‌است. بنای موسوم به «کاروانسرای نیمه»
در کیلومتر ۲ جاده آسفالته لار، بستک و در دشت صحرای نیمه در کنار برکهٔ نیمه قرار گرفته‌است. این بنا به صورت چهار ایوانی و چهارگنبدی بوده و از معماری متقارنی برخوردار است، شواهد نشان می‌دهد که تمامی مصالح به کار برده شده برای احداث بنا از مناطق اطراف جمع‌آوری شده‌است. کاربرد سنگ به عنوان ماده اصلی با ملات ویژه موجب استحکام بنا در طول قرن‌های متمادی در برابر حوادث طبیعی پابرجا مانده‌است. متأسفانه عدم استقرار میراث فرهنگی در این مناطق دور افتاده موجب شده بسیاری از آثارهای تاریخی لارستان و هرمزگان موجب بی مهری واقع شوند، نابود یا تخریب شوند.
کاروانسرای نیمه در غرب استان هرمزگان واقع شده، و یکی از آثار تاریخی و از نقاط دیدنی جنوب ایران است.
این (کاروانسرا) سرپناهی واستراحتگاهی در مسیر جاده بازارگانی لار، بندر لنگه به بندرعباس بوده‌است. وبا کارواسراهای :کاروانسرای بستک،
کاروانسرای کوردان و کاروانسرای کوخرد
هماهنگ بوداند در مسیر راه‌های بازارگانی واستراحتگاه قوافل که از این مناطق عبور می‌نموده‌اند اهمیت خاصی داشته بوده‌اند.
این اثر تاریخی در مسیر راه بازرگانی شیراز – لار – بندرلنگه به بندرعباس قرار داشته بوده‌اند، و در دوران گذشته از ویژگی‌های خاصی برخور دار بوده‌اند.
غار بزنگان در شش کیلومتری جنوب غربی دهکده بزنگان واقع شده و قدمت آن به پیش از میلاد بر می‌گردد. غار بزنگان آهکی بوده و دارای ستون‌های استالاگتیت و استالاگمیت می‌باشد. کف غار خاکی و صاف و دهانه آن رو به شمال قرار دارد و در داخل آن نیز آب آشامیدنی وجود دارد و به لحاظ قدمت تاریخی تحت شماره ۶۵۹ در زمره آثار تاریخی به ثبت رسیده‌است.
مُغالِطِه یا مَغلَطِه، آوردن دلیل اشتباه یا غیرمجاز برای استدلال استHarry J. Gensler, The A to Z of Logic (2010:p74). Rowman & Littlefield, مغلطه با سفسطه فرق دارد .ISBN 978-0-8108-7596-8 که از نظر علم منطق به یکی از دلایل زیر نادرست باشد:
مغالطه جزئی از برهان است که به‌طور قابل اثباتی در منطق آن ایراد وجود دارد و بنابراین کلِ برهان را نامعتبر می‌سازد. مغالطه ممکن است برای وارونه کردنِ حقیقت(ها) به کار رود.
"مغالطه‌گر" کسی است که از روی استدلال نادرست به یک نتیجهٔ درست یا نادرست رسیده‌است و ممکن است آن نتیجه را برای نتیجه‌گیری‌های دیگری هم به کار گیرد. خلاصهٔ تعریف مغالطه – که از واژه عربی غلط مشتق شده‌است – استدلالی است که در آن فساد معنوی وجود داشته باشد، و تفاوت مغلطه‌گر با سفسطه‌گر در آن است که اولی نادانسته مرتکب اظهار برهان مبتلا به انحراف می‌شود و دومی دانسته و برپایهٔ اصول تغلیط به سوی استنتاج منطبق با مقصود خود می‌گراید.
واژه سفسطه (Sophisme)، ارتباط ریشه‌ای با سوفسطائی (Sophistēs) دارد که خود، از ریشه سوفوس (Sophos)، مشتق شده‌است که در زبان یونانی، به معنی خرَد، دانایی و فرزانگی است.
سوفسطائی-که معرّب سوفیست است (کسی است که با دانش و خرد و فرزانگی سر و کار دارد)-از نظر لغوی، همان معنی را می‌دهد که از واژه فیلسوف اراده می‌شود یعنی کسی که به مباحث عقلی می‌پردازد و تفلسف (Philosophize، فلسفه ورزی) می‌کند.
اینکه امروزه سوفسطائی یا سوفیست بودن را با فیلسوف بودن یکی نمی‌دانند علتی تاریخی دارد؛ اینان از شهری به شهر دیگر می‌رفتند و جوانان را دور خود جمع کرده و در ازای حق‌الزَّحمه به تدریس می‌پرداختند. سوفسطائیان خطابت و جدل و دیگر فنونی را که برای موفقیت‌های اجتماعی و سیاسی لازم بود، به شاگردانشان می‌آموختند.
اما به‌تدریج، بر اثر افراط برخی از این آموزگاران، این واژه معنای دیگری پیدا کرد. آن‌ها به حقانیت و صدق و کذب ادعا کاری نداشتند؛ بلکه تنها می‌خواستند به شاگردانشان آموزش دهند که چطور باید در مناظره‌ها به هر صورت ممکن، حریف را مغلوب کرد بدون آنکه لزوماً حق با آن‌ها باشد.
در استدلال‌های منطقی مغالطه‌ها ساختاری یا ناساختاری می‌باشند. از آن جایی که درستی یک استدلال قیاسی به شکل آن بستگی دارد، مغالطهٔ ساختاری استدلال قیاسی‌ای است که شکل باطلی دارد در حالی که یک مغالطهٔ ناساختاری هر استدلال نادرستی است که کاستی و عیب آن در شکل استدلال نیست و با نگاه کردن به محتویات آن‌ها می‌توان آن‌ها را شناسایی کرد.
از زمان ارسطو مغالطه‌های بی‌قاعده به‌طور کلی بسته به منشأ مغالطه در دسته‌های گوناگونی طبقه‌بندی می‌شوند. رایج‌ترین اشکال مغالطه در سخنرانی‌های سیاسی آشکار می‌شود.
تشخیص مغالطه در استدلال‌های حقیقی ممکن است مشکل باشد؛ زیرا این استدلال‌ها غالباً در ساختارهای خود از الگوهای بدیع و فصیحی استفاده می‌کنند که اتصالات منطقی در بین اظهارات آن‌ها مبهم و نامفهوم می‌شود. همچنین ممکن است مغالطه‌ها از ضعف احساسی یا عقلانی طرف بحث بهره ببرند. داشتن توانمندی تشخیص مغالطه‌های منطقی در استدلال‌ها، احتمال وقوع چنین امری را کاهش می‌دهد.
نظریهٔ مناظره معبر متفاوتی را برای فهم و طبقه‌بندی مغالطه‌ها فراهم کرده‌است. از این معبر یک استدلال هم چون قراردادی انفعالی میان افرادی که برای حل‌کردن یک ناسازگاری تلاش می‌کنند، نگریسته می‌شود. قرارداد براساس قوانین خاص فعل و انفعالات تنظیم شده‌است و تخطی از این قوانین مغالطه‌ها هستند. بسیاری از مغالطه‌هایی که در زیر آمده‌اند در صورتی که به آن‌ها از این منظر بنگریم، بهتر فهمیده خواهند شد.
چند گونه از مغالطات رایج:
نمونه ۱: ماست از شیر است؛ شیر برای اسهال مضر است؛ پس ماست برای اسهال مضر است.
نمونه ۲:فردی استدلال می‌کند:
او در این استدلال ادعا می‌کند که ثابت کرده‌است که پنیر خوشمزه‌است. این استدلال خاص به شکل قیاس مطلق است. هر استدلالی باید هم فرض مقدم داشته باشد و هم نتیجه‌گیری. در این نمونه ما نیاز داریم که فرض‌های مقدم (فرض‌هایی که استدلال‌کننده انتظار دارد مخاطبش درستی آن‌ها را بپذیرد) را مشخص کنیم. فرض نخست تقریباً بنا به تعریف درست است: پنیر یک مادهٔ غذایی قابل خوردن توسط انسان است. فرض دوم بنا به معنایش کمتر روشن است: از آن جایی که این برهان (منطق) شامل هیچ سوری نیست، می‌توان هر یک از معانی زیر را از آن برداشت نمود:
در همهٔ حالات بالا به جز حالت اول فرض مقدم دوم برقرار نمی‌گردد. گوینده، ممکن است فرض کرده باشد که مخاطبش معتقد است که همهٔ غذاها خوشمزه‌اند، اگر مخاطب، چنین عقیده‌ای داشته باشد آن‌گاه استدلال گوینده، درست است؛ در این مثال باید مخاطب فرض شخص گوینده را تصدیق نماید؛ هر چند احتمال اینکه مخاطب معتقد باشد که برخی از غذاها بدمزه‌اند، بیشتر است. در این حالت نسبت به ابتدای امر برای گوینده، پیشرفتی حاصل نشده‌است؛ چرا که اکنون او باید ثابت کند که پنیر یک غذای خوشمزه و مقبول در سراسر جهان است که در حقیقت، شکل تغییر یافته‌ای از همان قضیهٔ اولیه است. بنا به نوع دیدگاه مخاطب، ممکن است که گوینده، مرتکب مغالطهٔ مصادره به مطلوب شده باشد.
رویدادهایی از نوع الف که همیشه با رویدادهایی از نوع ب همراه هستند؛ پس رویداد نوع الف، علت رویداد نوع ب است. برای نمونه شخصی بگوید در تابستان آمار قتل زیاد می‌شود و همچنین آمار مصرف بستنی افزایش میابد، در نتیجه بعلت افزایش مصرف بستنی است که قتل افزایش میابد دچار مغالطه همبستگی شده‌است، زیرا هر دوی این پدیده‌ها تحت تأثیر افزایش دما به وجود می‌آیند و هر دو محصول افزایش دما هستند.
این خطای استدلالی مغالطه «هم‌بستگی» نام دارد و معمولاً به خاطر هم‌زمان بودن دو پدیده رخ می‌دهد.اقدمی، مریم، کدام علت است؛ کدام معلول؟، خطاهای روزمره - ۲۴، رادیو زمانه: ۳۱ تیر ۱۳۸۷.
این مطالب کاملاً حقوق است.
رولان توپور (زاده ۱۹۳۸– درگذشته ۱۹۹۷) تصویرگر، نقاش، کاریکاتوریست و نویسنده فرانسوی بود.
"رولان توپور" در ۷ ژانویه ۱۹۳۸ به دنیا آمد. پدر و مادرش لهستانی بودند. پدرش نقاش بود و او نیز خود نخست به نقاشی روی آورد. در دانشکدهٔ هنرهای زیبای پاریس درس خواند و در بیست سالگی نخستین طرحش در مجله‌ای منتشر شد و او به زودی به عنوان کاریکاتوریستی متفاوت و جسور شناخته شد. او در ۱۶ آوریل ۱۹۹۷ در ۵۹ سالگی پس از چند روز بیهوشی درگذشت.رومن پولانسکی در ۱۹۷۶ فیلم مستاجر را بر اساس رمانی به همین نام، که "توپور" در ۱۹۶۶ نوشته بود، ساخت. او همچنین در سال ۱۹۷۹ در فیلم راتاتاپلان بازی کرد.
چاه کبکان یکی از روستاهای نسبتاً بزرگ از توابع بخش اسیر در شهرستان مهر در استان فارس می‌باشد که در جنوب مرکز بخش و در مسیر اصلی جاده اسیر-عسلویه قرار دارد و کشاورزی و دامداری ورانندگی از جمله شغل غالب اهالی است.
روستای چاه کبگان روستای پایکوهی در استان فارس شهرستان مهر بخش اسیر واقع شده است. این روستا بیش از 2100نفر جمعیت دارد و دارای امکانات آموزشی شامل مهد کودک، مدرسه ابتدایی دخترانه و پسرانه و مدرسه راهنمایی دخترانه وپسرانه است.
«طرحی از خاکستری و مشکی» یا «مادر نقاش» که به اصطلاح مادرِ ویسلر (Whistler's Mother) نامیده می‌شود، کاری است از نقاش آمریکایی «جیمز مک‌نیل ویسلر» (۱۸۳۴ - ۱۹۰۳ میلادی) که در سال ۱۸۷۱ و با رنگ روغن بر روی بوم کتان کشیده شده‌است.
این اثر در لندن و زمانی کشیده شد که مادر نقاش جای زن دیگری که به عنوان مدل قرار بود به خانه آنها بیاید و تأخیر داشت، قرار گرفت. این اثر برای نخستین بار در نمایشگاه آکادمی سلطنتی هنر در لندن به سال ۱۸۹۱ مورد بازدید عموم واقع شد که به ظاهر به خاطر نامگذاری فقط «طرح» بر روی اثر، مورد توجه جامعه هنری حساس بریتانیا در دوران ویکتوریایی قرار نگرفت، بنابراین عنوانی توضیحی به نام «پرتره‌ای از مادر نقاش» به اثر اضافه شد. بعدها این اثر مورد تقلید بسیاری از نقاشان تبعیدی آمریکایی در اروپا قرار گرفت و عدم برخورد مناسب آکادمی سلطنتی هنر با این قضیه، ارزش هنری این ارگان را برای نقاش و بسیاری دیگر از هنرمندان اروپایی در سالهای پایانی هنر ویکتوریایی تا حدود زیادی کاهش داد.
امروزه از این اثر به عنوان نمادی از هنر مدرن آمریکایی نام برده می‌شود.
گِرنیکا نام اثری است از نقاش معاصر اسپانیایی، پابلو پیکاسو (۱۸۸۱ - ۱۹۷۳) که بمباران دهکده گِرنیکا در شمال این کشور توسط بمب‌افکن‌های آلمان نازی در ۲۶ آوریل ۱۹۳۷ و در خلال جنگ داخلی اسپانیا را به تصویر کشیده‌است. این اثر یکی از معروفترین آثار پیکاسو است و بسیاری از منتقدین آن را یکی از تاثیرگذارترین آثار ضد جنگ در تاریخ می دانند https://www.nationalgeographic.com/history/magazine/2018/05-06/pablo-picasso-guernica-painting-history/.
تابلو گِرنیکا در موزه رینا سوفیا در مادرید قرار دارد.
این اثر در ابعادی عظیم (تقریباً ۳٫۵ در ۷٫۵ متر) ترسیم شده که در همان سال در فرانسه (در دوران تبعید پیکاسو) به نمایش عموم درآمد. مولفه‌های اصلی این اثر (بعد از اغتشاش و سردرگمی چشم‌گیری که در اولین نگاه به بیننده دست می‌دهد) می‌تواند مرگ، خشونت، بی‌رحمی، زجر و درماندگی باشد که با استفاده از قالبی سیاه و سفید و به سبک عکس‌های خبری در جراید کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند.
در مقام تفسیر کاراکترهای موجود در این اثر، خودِ نقاش گفته‌است: «... اگر شما معانی مشخص به مولفه‌های نقاشی‌های من بدهید، ممکن است کاملاً به حقیقت نزدیک شده باشید، اما به هیچ عنوان به نیت من در جان بخشی به این مولفه‌ها پی نبرده‌اید. هر حدس، گمان و استنتاجی که شما دارید بخشی از حالتی است که من هم تجربه کرده‌ام اما به صورت ناخودآگاه و غیرارادی. من نقاشی می‌کنم برای خودِ نقاشی. من اشیا را برای چیزی که هستند، می‌کشم…»
تابلوی گرنیکا اثر پیکاسو یکی از معدود نقاشی‌های ضد جنگ به حساب می‌آید. پیکاسو هنرمندی سیاسی است؛ در واقع او یک مارکسیست دو آتشه بود. تابلوی گرنیکا به سبک کوبیسم است. تمام المان‌هایی که به صورت پراکنده در این اثر وجود دارند قبلاً در کارهای دیگر پیکاسو دیده شده‌اند. غالب کارهای پیکاسو رنگی است اما تابلوی گرنیکای او سیاه و سفید است. پیکاسو این تابلو را در یک شرایط بحرانی جنگ کشیده‌است. پیکاسو این اثر را به نیت سینما کشیده‌است. این تابلو مجموعه‌ای از نماهای پراکنده‌است که باید جز به جز و شات به شات خوانده شود. در واقع او جزئیات را جدا جدا کشیده و بعد آن‌ها را کنار هم گذاشته‌است.
در کارهای پیکاسو گاو نر نمادی از فرانکو است، فرانکو (فالانژ نام گروه اوست) در واقع حاکم آن شهر(شهر گرنیکا که در اسپانیا واقع است) بوده‌است که از آلمان‌های نازی می‌خواهد که به دستور خودش آن شهر را بمباران کنند. چهرهٔ گاو در تصویر گرنیکا بی‌تفاوت است که این نشان‌دهندهٔ بی‌تفاوتی فرانکو به عذابی است که در تابلو هم به تصویر کشیده شده‌است.
اسب نماد نجابت، شرافت و آزادی است.
در این تابلو همهٔ المان‌ها نیمرخ هستند و فرشته به سمت چپ است؛ که منظور از چپ بودن فرشته حرکت به سمت چپ است.
لامپی که بالای آن چراغ نفتی خاموش قرار گرفته شده‌است اشاره به تکنولوژی‌ای دارد که این بمباران را ممکن کرد. در دوران مدرن تکنولوژی به جای کمک‌کردن به انسان علیه او بوده‌است.
تخت بودن این اثر و اینکه عمقی ندارد به واقعیت جهان که به این سمت می‌رود اشاره دارد.
پیکاسو در «دوره گلفام» گرایشی به اصول کلاسیکی نشان داد و محتملا دیدارهایش از ایتالیا این گرایش را تشدید کرد. او طی چند سال مضمون‌ها و پیکرهای کلاسیکی را به روش خود به کار گرفت(۱۹۱۹–۱۹۲۵). به تدریج پیکرهای ایستا و سترگ نمای او صورتی غریب و مشوش یافتند و با عناصر تمثیلی (جون ورزه گاو) درآمیختند. دل‌مشغولی تازه پیکاسو ابداع صور خیالی و نمادینی بود که از خصلت بیانی قوی برخوردار باشند. او در آثار این دوره (۱۹۳۴–۱۹۴۵)، از تلفیق خط‌های منحنی پیچان با شکل‌های زاویه‌دار جلوه‌های مهیج و بیانگر پدیدمی‌آورد. درون‌مایهٔ بسیاری از آثارش نوعی درام تخریب بود که در نمادهای برگرفته از گاوبازی ارائه می‌شد. صور تمثیلی پرده گرنیکا نیز از همین نمادهای کهن اسپانیایی سرچشمه گرفتند.
گرنیکا با اینکه با فاجعه بمباران شهرک گرنیکا در اسپانیا ارتباط دارد، هیچ صحنه‌ای از واقعه در تابلو بازنمایی نشده است. نوعی شبکه‌بندی کوبیست در ساختمان تصویر به چشم می‌خورد. در مرکز ترکیب‌بندی اسبی شکم‌دریده را می‌توان دید که در حفره دهانش علامت شیهه درد مجسم شده، و در سمت چپ، گاوی بی حرکت همچون فاتحی مغرور ایستاده است، نشانه‌های بیم و درد و مرگ در اینجا و آنجا پراکنده‌اند. زنی پریشان و بیمناک، همچون پژواک فریادی، از بالا به درون می‌آید و با چراغی که در دست دارد، صحنه را روشن می‌کند. حالت غیرطبیعی و متشنج صحنه به واسطه ساختار فضای تصویری بارزتر شده‌است. مناظر داخل و خارج، پاره‌های نور و تاریکی، و خط‌های تیز و منحنی در هم آمیخته‌اند. این همه بعدی تمثیلی به تصویر می‌دهد؛ ولی این پرده، نه توصیفی نمادین از یک رویداد واقعی و مشخص، بلکه افسانه‌ای تصویری مبتنی بر واقعیت است.
پاکباز، رویین، (۱۳۷۸)، " دائرةالمعارف هنر (نقاشی، پیکره تراشی، گرافیک)"، تهران: انتشارات فرهنگ معاصر
دههٔ ۱۹۹۰ میلادی بر اساس گاه‌شماری میلادی به دوره‌ای گفته می‌شود که از ابتدای ۱۹۹۰ (میلادی) آغاز شد و در انتهای ۱۹۹۹ (میلادی) به پایان رسید.
دههٔ ۹۰، با پیشرفت‌های جهانی‌سازی، که به دنبال از هم پاشیدگی اتحادیه جماهیر شوروی و پایان جنگ سرد بود، مشخص شده‌است. نیروهای کلیدی ای که این دهه را شکل داده بودند، بحران اقتصادی در پایان دهه ۸۰، ظهور کامپیوترهای شخصی در خانه‌های متوسط، که از نتایج آن فراز برتری استفاده از اینترنت بوده‌است، بود. دههٔ ۹۰، از نظر زمانی، بین سده بیستم کوتاه و جنگ سرد از یکسو و جنگ با تروریستی که جرج دبلیو بوش، پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ اعلام کرد، قرار می‌گیرد.
این روستا در ۱۳ کیلومتری شرق خلیلی و ۱۶ کیلومتری غرب فداغ، مابین روستاهای لب‌اشکن و حسین‌آباد واقع شده‌است.
بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بشیرآباد ۱۵۹ نفر، شامل ۴۱ خانوار بوده‌است.
شغل اکثریت مردم دامداری و کشاورزی است.
حسین‌آباد نام روستایی از توابع دهستان خلیلی است که در بخش مرکزی شهرستان گراش در جنوب استان فارس در ایران واقع شده‌است. این روستا دارای تابستان‌های گرم و زمستان‌های معتدل است و در صورت وجود بارندگی خوب، دارای بهاری دل‌انگیز است. اطراف حسین‌آباد را جنگل‌هایی از درختان مناطق خشک مانند کُور، کُنار و گز احاطه کرده‌است.
این روستا در ۷ کیلومتری شرق خلیلی و ۲۱ کیلومتری غرب فداغ، بین روستاهای بشیرآباد و خلیلی واقع شده‌است.
بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت حسین‌آباد ۵۰۱ نفر، شامل ۱۳۱ خانوار بوده‌است.
پیشهٔ اکثر مردم کشاورزی و دامداری و تجارت است.
سید مصطفی خمینی (۲۱ آذر ۱۳۰۹ – ۱ آبان ۱۳۵۶) با نام شناسنامه‌ای سید مصطفی مصطفوی، فرزند بزرگ سید روح‌الله خمینی بنیانگذار نظام جمهوری اسلامی ایران و از فعالان سیاسی تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران بود.
او در ۲۱ آذر ۱۳۰۹، در قم متولد شد. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه‌های "باقریه" و "سنایی" به پایان رساند. در سال ۱۳۲۵ به تحصیل علوم اسلامی پرداخت و در سال ۱۳۳۰ سطح را به پایان رساند و در درس خارج میرزا حسن موسوی بجنوردی و سید حسین طباطبایی بروجردی حضور یافت. مصطفی علاوه بر اجتهاد در فقه و اصول، در علوم معقول و منقول نیز مهارت داشت.
او دو فرزند داشت که حاصل ازدواجش با دختر مرتضی حائری یزدی فرزند عبدالکریم حائری یزدی مؤسس حوزه علمیه قم بود فرزند دختر، سیده مریم نام داشت که پزشک شد و چندی در امارات متحده عربی (دبی) و اکنون در سوئیس زندگی می‌کند و فرزند پسر، سید حسین خمینی است که طلبه و روحانی شد و در سال‌های اول انقلاب ایران وارد عرصه سیاست شد. سید حسین خمینی از مخالفان جمهوری اسلامی است.
از همان روزهای نخستین فعالیت‌های سیاسی پدرش بر ضد حکومت پهلوی، در کنار او به فعالیت سیاسی پرداخت و در پیشبرد حرکت اسلامی نقش بسزایی داشت. روح‌الله خمینی در روز ۴ آبان ۱۳۴۳ علیه لایحه کاپیتولاسیون و انقلاب سفید سخنرانی کرد و چند روز بعد در ۱۳ آبان شبانه دستگیر و به ترکیه تبعید شد.
پس از این ماجراها، نیروهای امنیتی ایران، مصطفی خمینی را دستگیر و به ترکیه و سپس عراق تبعید کردند. او در نجف به مبارزه بر ضد حکومت پهلوی پرداخت و به ادعای مرکز اسناد انقلاب اسلامی، مشاور برجسته‌ای برای سید روح‌الله خمینی بود.
ساواک که از سابقه مبارزاتی مصطفی خبر داشت در ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ دستور جلب او رابه همراه ملا علی لطفیان به شهربانی قم صادر کردند. مأموران زمانی که مصطفی در خانه مرعشی نجفی مشغول صحبت با او بود، به آن جا یورش بردند و او را دستگیر کردند و مدت ۵۷ روز در زندان قزل قلعه و در سلول انفرادی زندانی کردند.
در ۸ دی ۱۳۴۳ او و علی لطفیان را از زندان آزاد کرده و در ۱۳ دی که تنها ۵ روز از آزادی اش می‌گذشت به دنبال استقبال چشمگیر مردم، مأموران حکومتی به خانه او در قم حمله کردند و بار دیگر مصطفی را دستگیر و به تهران اعزام می‌کنند. مصطفی خمینی یک سال در شهر بورسای ترکیه به حالت تبعید ماند اما باز سعی در بازگشت به ایران کرد و با رئیس سازمان امنیت بورسا در این زمینه اقدام به گفتگو کرد تا در مورد بازگشتش به ایران با نعمت‌الله نصیری گفتگو کند. نصیری شرط حضور مصطفی خمینی را ماندن در خانه‌ای روستایی و عدم ارتباط با انقلابیون اعلام کرد که با عدم موافقت مصطفی، وی به همراه پدرش در تبعید ماند.
در ۱۳ مهر ۱۳۴۴ سید مصطفی خمینی و پدرش از ترکیه به عراق برده شدند و در ۲۳ مهر در نجف ساکن شده و با هم شروع به تدریس کردند.
مصطفی در عراق به دنبال اوج‌گیری نهضت رهایی‌بخش فلسطین، تلاش کرد که روحانیون خارج از کشور به پایگاه‌های فلسطین بروند و در آن جا دوره ببینند، وی حتی خود تحت آموزش‌های نظامی قرار گرفت. فعالیت‌های او سبب شد که در ۲۱ خرداد ۱۳۴۸ رئیس‌جمهور وقت عراق، احمد حسن البکر، او را تهدید به مرگ کرد.
سید مصطفی خمینی در ۱ آبان ۱۳۵۶ در ۴۶ سالگی طی حادثه‌ای که جزئیات آن مورد بحث است، در شهر نجف درگذشت. روح‌الله خمینی در تشییع جنازه فرزندش همانند تشییع جنازه‌های دیگر فقط پنج دقیقه مانده به آغاز تشییع جنازه در محل حضور یافت و پس از حرکت دادن جنازه تا محل مشخصی جمع را همراهی کرد و سپس بازگشت.
بعضی براین باورند که مرگ مصطفی، سنگین‌ترین ضربه برای روح‌الله خمینی بود. این اتفاق به جهت پیامدهای آن در داخل ایران نیز قابل تأمل است چرا که مراسمی که در عزای وی برگزار می‌شد، در تشدید مخالفت‌ها و فعالیت‌های ضد حکومت پهلوی مؤثر بود. از سویی عده‌ای معتقدند که با مرگ مصطفی، نهضت خمینی شتاب بیشتری یافت و خمینی مبارزه را جدی تر دنبال کرد، بنظر می‌رسد از این جهت خمینی در سخنرانی‌اش به همین مناسبت مرگ مصطفی را از «الطاف خفیهٔ الهی» نامید.
در پی مرگ مصطفی، سید روح‌الله خمینی در پیامی کوتاه چنین نوشت:
نماز را سید ابوالقاسم خویی بر جسد مصطفی خمینی اقامه کرد و پس از تشییع، وی را در حرم علی ابن ابی‌طالب و در کنار قبر محمدحسین غروی اصفهانی (کمپانی) دفن کردند. گفته شده است موسی موسوی اصفهانی نوه بانفوذ سید ابوالحسن اصفهانی و دوست او برای گرفتن اجازه دفن وی در حرم علوی توصیه کرده بود.
مصطفی خمینی بعد از شش سال تحصیل در ۲۲ سالگی حدود سال ۱۳۳۰ خورشیدی به دوره تخصصی (خارج حوزه) خارج اصول و فقه وارد شده و در فقه و اصول از اساتیدی بهره برد که عبارتند از:
مصطفی خمینی علاوه بر اجتهاد در فقه و اصول، در علوم معقول و منقول نیز دارای تبحر بوده‌است و دانش حکمت و فلسفه و عرفان را از:
فراگرفته و به سن ۳۰ سالگی نرسیده بود که جامع معقول و منقول شد.
مصطفی خمینی علاوه بر تدریس علوم اسلامی دارای آثار و تالیفات زیادی نیز می‌باشد.
مجله حوزه در شمارهٔ ۸۲–۸۱، تعداد ۴۰ عنوان از آثار مصطفی خمینی را فهرست کرده‌است.
بخش مرکزی شهرستان گِراش یکی از بخش‌های شهرستان گراش در استان فارس ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ. هم‌اکنون طاهره فروزش به عنوان بخشدار این بخش فعالیت می‌کند.
شهرها: گراش
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان گراش در سال ۱۳۹۵ برابر با ۴۶،۸۷۸ نفر شامل ۱۳،۱۳۶ خانوار بوده‌است.
سده بیستم کوتاه (به انگلیسی: Short twentieth centyry) اصطلاحی است که نخستین بار توسط ایوان برند (آکادمی علوم مجارستان) بکار برده شد و به دورانی از قرن بیستم، برای هم پوشانی دو دورهٔ زمانی مخصوص اطلاق می‌شود.
سده بیستم کوتاه، عبارتی است که طبق آن، سدهٔ بیستم به سال‌های بین ۱۹۱۴ تا ۱۹۸۹ اطلاق می‌شود. در نتیجه دوران پیش از جنگ جهانی اول به سدهٔ ۱۹ و سال‌های دههٔ ۱۹۹۰ جزو سدهٔ ۲۱ تلقی می‌شوند. این نکته به درستی قابل درک است که بخشی از سال‌های ابتدایی سدهٔ بیستم پیش از جنگ جهانی اول از دیدگاه فرهنگی و پیشرفت فناوری جزو سدهٔ ۱۹ به‌شمار می‌آید. همچنین بسیاری بر این باورند که دههٔ ۱۹۹۰ به دلیل رخ دادن وقایعی (نظیر ظهور اینترنت) جزو سدهٔ ۲۱ به حساب می‌آید.
دریاچه بزنگان یا کل بی‌بی، معروفترين دریاچه در استان خراسان رضوی است و در ۱۳۰ کیلومتری مشهد و ۸۰ کیلومتری شهرستان سرخس بعد از مزداوند و در جنوب رشته‌کوه‌های هزارمسجد قرار دارد. وسعت این دریاچه حدود ۸۰ هکتاراست و عمیق‌ترین نقطه آن ۱۲ متر می‌باشد
در سال ۱۴۰۲ دریاچه ی بزنگان خشک شد.
دریاچه بزنگان مهم‌ترین دریاچه استان خراسان رضوی به‌شمار می‌آید که آب آن از بارندگی‌های سالانه و چشمه‌های کوچک تأمین می‌شود. دریاچه بزنگان که در مسیر جاده مشهد – سرخس قرار گرفته، مرکز پرورش ماهی قزل آلا بوده و در صورت برنامه‌ریزی صحیح از ویژگی‌های لازم برای جلب گردشگران برخوردار است. دریاچه بزنگان یا «کل‌بی‌بی» در فصول مختلف سال، محل تجمع پرندگان مهاجر و محل پرورش ماهی قزل‌آلا (رنگین کمان) است
این دریاچه حدود هشتاد هکتار وسعت وعمق ان حد اکثر دوازده مترو حد اقل نه متر می‌باشد و در جنوب رشته کوه‌های هزار مسجد در فاصلة حدود یکصدوسی کیلومتری جاده مشهد به سمت سرخس قرار دارد. آب این دریاچه از بارندگی‌های سالانه و چشمه‌های کوچک حاشیه و کف دریاچه تأمین می‌شود و تاکنون ۳۳ گونه فیتو پلانکتون جلبکی در دریاچه بزنگان شناسایی شده‌است.
در شب های این دریاچه آسمان را اگر مشاهده کنید کهکشان راه شیری با چشم غیر مسلح قابل مشاهده‌است.
× فصلنامه کوه
خلیلی روستایی است که در دهستان خلیلی در بخش مرکزی شهرستان گراش در جنوب استان فارس در ایران واقع شده‌است. این روستا مرکز دهستان خلیلی می‌باشد.
از نظر موقعیت جغرافیایی در غربی ترین نقطه شهرستان گراش واقع شده است به طوری که دو کیلومتر بعد از دهستان خلیلی به سمت جنوب،محدوده شهرستان لامرد قرار دارد. دهستان خلیلی در دامنه کوهی موسوم به کوه تنگخور قرار گرفته است که از طرف شمال به شهرستان خنج ، از طرف جنوب وغرب به شهرستان لامرد و ازطرف شرق به فداغ و شهرستان گراش منتهی میباشد.
روستای خلیلی از توابع شهرستان گراش واقع در جنوب استان فارس ،یکی از روستاهای بزرگ این شهرستان است. البته از قدیم الایام تا این اواخر(تا دهه 70) با استناد به فارسنامه ناصری خلیلی از توابع بیخ علامرودشت بوده است.
پوشش گیاهی خلیلی شامل کنار ،بادام کوهی،بن،گز ، کهور و گیاهان دارویی همچون آویشن، مورتهل،سرورده و... میباشد.خلیلی به دلیل مراتع و صحرا های وسیع مثل پشت پری ،گزکریمی و خارس زمستان و بهاری بسیار زیبا و سرسبز وچشم نواز دارد.
از نظر گونه جانوری حیواناتی مثل بز و کل کوهی ،گرگ،روباه،شغال ،کفتار و پرندگانی همچون تیهو،کبک،قمری، دراج، کبوتر ودر فصل زمستان پرندگان مهاجری مثل درنا وآهوبره را شامل میشود.
طبق سرشماری سال 1395 ،جمعیت آن ۱۵۸۲ نفر،در ۴۶۱ خانوار بود.
خلیلی قدمتی سیصد ساله دارد که البته قبل از ان در شش کیلومتری غرب خلیلی در مکانی به نام "پشت پری"قرار داشته که به دلایل نا معلوم که به احتمال قوی زلزله بوده به طور کلی خراب شده و از سیصد سال قبل به محل کنونی خلیلی نقل مکان میکنند.
روستای خلیلی دارای ۳ آب انبار روی کوهی به نام پس کلات می باشد. که در آن کوه سد قدیمی ساروجی نیز می باشد که دیواره های آن باقی مانده است.
قبرستان گبری ها در این روستا یکی از آثار تاریخی پیش از اسلام می باشد.
خندقی قدیمی در روستای خلیلی وجود داشته که متاسفانه امروزه پر شده است و روی آن زمین کشاورزی قرار دارد.
قلعه شریفی بر فراز کوهی در غرب خلیلی فلعه ای مستحکم که به احتمال قوی قلعه نگهبانی از شهر ماخرذ بوده است.
سد وقلعه "پس کلات"واقع در شمال خلیلی در بالای قله ای مرتفع و مشرف بر شهر ماخرذ قرار گرفته است و همان طور که از تاسیسات و تجهیزات آن پیداست قلعه ای بسیار مهم و حکومتی بوده است.مساحت این قلعه حدود پنج هزار متر مربع میباشد که بسیسار دیدنی است.
قلعه ای دیگر نیز با قدمتی حدود دویست ساله واقع در مرکز خلیلی که مربوط به دوران کدخدایی و ملوک الطوایفی موسوم به قلعه قائد بهزاد که بر اثر بارندگی و زلزله های اخیر نیمه ویران شده است.
مکان دیدنی و تفریحی دیگری به نام تنگخور با چشمه های متعدد و وجود دو سد بتنی که با همکاری اهالی ساخته شده است منظره بسیار زیبا و طبیعتی دیدنی در دل کوه ساخته شده است که چشم هر بیننده ای را خیره و مجذوب خود میکند ودر همه فصول پذیرای مسافران و گردشگران می باشد.
از مکانهای دیدنی و باستانی خلیلی قلعه و شهر "ماخرد" است که شهر ماخرد شهری بسیار بزرگ بوده(حدود 30 کیلومتر مربع) که آثار و ویرانهای آن تاکنون باقی مانده است.
شغل و کسب وکار اهالی دامداری و عده محدود کشاورزی و بخشی از اهالی همچون اکثر مردم جنوب استان جهت امرار معاش به کشور های حوزه خلیج فارس روی آورده اند و بقیه نیز متفرقه از قبیل کار در شرکت های پارس جنوبی و عده اندک هم شغل اداری از قبیل معلمی و... دارند.
زبان و گویش مردمان خلیلی بر خلاف تمامی شهرستان گراش و توابع آن که اچمی میباشد فارسی نزدیک به لری است.
مردم روستا دارای دین اسلام و مذهب تشیع دوازده امامی میباشند.
روستای خلیلی دارای شورای اسلامی و ۴ مرکز آموزشی است. یک دبستان ابتدایی به نام مهدیه، دبستان ابتدایی دیگری به نام ۲۲ بهمن و دو مدرسهٔ راهنمایی به نامهای شهدا و تربیت.
آب چاههای خلیلی نیمهشیرین و محصولاتش غلات و خرما است.آب لولهکشی روستا از عمادده به آنجا کشیده شده و آبی تقریباً نیمهشیرین است. خلیلی با بهرهمندی از تصفیهخانهای مجهز، یکی از روستاهای دارای امکانات نسبتاً خوب در جنوب فارس است.
میدان گازی هما و شانول در نزدیکی این روستا قرار دارد و در نزدیکی کوه تنگ خور به عنوان منطقه گردشگری و حفاظت شده واقع شده هست.
صنایع دستی دهستان خلیلی شامل بافندگی ،تَلی بافی(نوعی بند رنگین با اشکال مختلف جهت لباس محلی زنان)و وسایلی مانند حصیر بافی،چاکون(جای نان)،جامیوه ای و شکلات خوری که از برگ درخت نخل ساخته می شود.
زلزله ای با بزرگای 7.4در مقیاس MW با ژرفای 10 کیلومتری در دهستان
خلیلی در باختری شهرستان گراش رخ داد که تلفات جانی در بر نداشت اما چند نفر دچار شکستگی دست
و پا و چندین نفر دچار مصدومیت جزئی شدند و از لحاظ مالی، به ساختمان های گلی و خانه های قدیمی
و آجری و غیر مهندسی خسارات های متوسط تا زیاد وارد شد. لازم به ذکر است زلزله های رخداده در
این منطقه توسط مراکز مختلف لرزه نگاری به نام های زلزله ی بیرم، خنج و محمله به ثبت رسیده است. زلزله
ی دهستان خلیلی دارای پیش لرزه های زیادی بود که بیشترین آنها4.7و 5.1 ریشتری بوده است و
همچنین پس لرزه های زیادی داشته که بزرگترین آن تا تاریخ 25 خرداد 5.1
ریشتر است.
این روستا پیش از این از توابع دهستان فداغ بود که در سال ۱۳۸۹ صاحب دهداری گردیده و مرکز دهستان خلیلی نام گرفت.
گریشنا. «روستای خلیلی روی ویبره زلزله». Grishna.
خانه سازی در شهر تاریخی "ماخرد"/ میراث فرهنگی مانع شد». خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency. ۲۰۱۳-۰۱-۲۱. دریافتشده در ۲۰۱۹-۰۳-۰۴.
وقوع ۹ زلزله شدید طی ۳ ماه در فارس/ جنوب فارس روی خط زلزله است
https://www.isna.ir/news/99032213939/%D9%88%D9%82%D9%88%D8%B9-%DB%B9-%D8%B2%D9%84%D8%B2%D9%84%D9%87-%D8%B4%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D8%B7%DB%8C-%DB%B3-%D9%85%D8%A7%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3-%D8%AC%D9%86%D9%88%D8%A8-%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3-%D8%B1%D9%88%DB%8C-%D8%AE%D8%B7-%D8%B2%D9%84%D8%B2%D9%84%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA
(دیده‌بان) نام یکی از روستاهای جنوب استان فارس است که در بخش صحرای باغ از توابع شهرستان لارستان واقع شده‌است.
جمعیت "دیده‌بان" بر اساس آخرین سرشماری در سال "۱۳۹۵" حدود '۳۰۰۰' نفر می‌باشد.
وضعیت طبیعی روستای دیده‌بان در جنوب غربی دشت صحرای باغ در دامنه شمالی ارتفاعات بهاش قرار دارد. این دشت بر اثر چین خوردگی زاگرس ایجاد شده. است ارتفاعات اطراف دشت متشکل از سنگ‌های آهکی می‌باشد و در حاشیه ارتفاعات مذکور گچ مشاهده می‌شود و سطح و سیعی را به خود اختصاص داده‌اند که به دلیل دانه ریز بودن و ماسه سنگی و کنگو که به همدیگر پیوسته هستند از نفوذ پذیری مناسبی برخوردار بوده‌است.
وجود ثار بجا مانده ار سدهای قدیمی در اطراف روستا خود نشانه این است که در گذشته‌های دور فراوانی و آبادانی طبیعی بسیار زیادی در این ناحیه وجود داشته‌است.
در اطراف روستا دشتی پهناور قرار دارد که پر از درختان کنار و بوته‌های گیاهی خوردنی وطبی است. همچنین در نزدیکی روستا نخلستان بزرگی بنام (مغدان دیده‌بان) وجود دارد.
این نخلستان تاحدود ٣٠ سال پیش نیز سرپا و سرسبز بوده و اهالی روستا از ثمره آن‌ها امرار معاش می‌نموده‌اند ولی به مرور زمان و با گرایش به سمت شهرنشینی و مهاجرت اکثر سکنه جهت امرار معاش بهتر به شهرها، اکنون این درختان خرما دیگر ارزش درآمدی برای مردمان روستا ندارند و فقط در ایام نوروز و سایر تعطیلات از آن‌ها به عنوان محلی برای گذران اوقات استفاده می‌شود.
قلعه دلو (dolow) نام قلعه قدیمی در روستای دیده‌بان می‌باشد. این قلعه که بر بالای کوهی بلند در مجاورت روستا قرار دارد، مربوط به دوران قبل از اسلام می‌باشد، دوره‌ای که قوم‌هایی با مسلک زرتشتی در این قلعه سکونت داشته و از این قلعه به عنوان محل زندگی و دیده‌بانی برای خود استفاده می‌کردند. بعدها با ورود اسلام به ایران و عزم یکی از نوادگان امام موسی کاظم (ع) به نام شاه زندو در مسلمان کردن مردم این خطه، به وسیله سرداران سپاه خود به این منطقه حمله کرده و آن را به‌طور کامل به همراه قلعه دلو تصرف کردند.
آن‌ها با رهبری شخصی به نام شیخ ابوالقاسم به اتفاق خانواده و همراهان به عنوان اولین سکنه مسلمان، روستای دیده‌بان را برای همیشه به عنوان محل زندگی انتخاب کردند. این کار باعث شد تا اقوام بومی دیده‌بان نیز مسلمان شوند.
در جنوب روستا به دلیل گسترش رسوبات مخروط افکنه ای که همان رسوبات دانه درشت آبرفتی می‌باشد وضعیت آب زیر زمین مناسب بوده که در حال حاضر آب شرب مورد نیاز دهستان فداغ، ازقناتهای دیده‌بان و دهستا ن عمادده تأمین و ازمسیر این روستا می‌گذرد. ضخامت آبرفت در این قسمت بیش از ۸۰ متر بوده و به سمت شمال از ضخامت آن کاسته می‌شود. از لحاظ جریان آب‌های سطحی در محدود حوزه نفوذ نیز مسیلی تحت عنوان مسیل تنگ قلات در مجاورت روستا از سمت شمال به طرف جنوب عبور می‌نماید.
در خصوص پوشش گیاهی نیز گونه‌های دارویی نظیر گون، درمنه، بادام کوهی، آویشن،آنغوزه، انجیر کوهی و بنه در ارتفاعات و دامنه مشاهده می‌گردد و در قسمت دشت نیز دارای پوشش گیاهی ودرختچه‌های بیابانی می‌باشد.
در مورد وضعیت اقلیمی نیز این روستا دارای اقلیمی خشک و آب و هوای گرم با تابستانهایی گرم و خشک می‌باشد. به وطور کلی این روستا نیز مانند سایر مناطق گرم و خشک تقریباً دارای دو فصل تابستان طولانی و گرم و زمستانی کوتاه و سرد می‌باشد.
متوسط بارندگی سالیانه به استثنای فصل خشکسالی ۲۰۰ تا ۲۵۰ میلی‌متر می‌باشد. متوسط درجه حرارت سالیانه نیز بر اساس آمار ایستگاه لار تقریباً معادل ۷/۲۳ درجه سانتی گراد و میانگین حداکثر ۲/۲۹ درجه سانتی گراد مطلق سالیانه ۶/۴۵ درجه سانتی گراد میانگین حداقل و حداقل مطلق به ترتیب ۴/۱۵ و ۱۹ درجه سانتی گراد است.
از لحاظ رطوبت نسبی نیز حداکثر میانگین رطوبت نسبی با ۳/۶۰ متعلق به دی ماه و حداقل میانگین آن با ۲/۳۷ درصد به خرداد ماه اختصاص دارد. از لحاظ جهت وزش بادها نیز در زمستان بیشتر غربی ـ شرقی در فصل گرما به خصوص تابستان جنوب ـ غرب می‌باشد.
زبان ساکنین زبان لاری با گویش خاص دیده‌بانی می‌باشد که در شاخه زبان‌های ایرانی جنوب غربی قرار می‌گیرد. این گویش را می‌توان به پارسی میانه ارتباط داد. این گویش گونه جنوب غربی خالصتر از گویش پارسی مدرن است که تحت تأثیر گویش‌های شمالی قرار گرفته‌است. نکته جالب توجه دراین گویش وجود یک حرف از حروف الفباست که تابحال در هیچ‌یک از گویش‌های فارسی ایرانی مشاهده وشنیده نشده و به غیرازاهالی دیده‌بان و فداغ هیچ‌کدام ازمردمان روستاها و بخش‌های لارستان و ایران قادر به تلفظ آن نیستند. این حرف، حرفی ست ما بین حرف (گاف) و (نون) که نوشته نیز نمی‌شود.
دین دین اهالی اسلام ومذهب آنهاشیعه دوازده امام می‌باشد.
روستای دیده‌بان واقع در بخش صحرای باغ از بخش‌های شهرستان لار واقع در استان فارس از لحاظ موقعیت در ۰۶ ۲۷ ۲۷ درجه عرض شمالی و ۳۱ ۵۳ ۵۳ درجه طول شرقی واقع شده‌است از لحاظ موقعیت عمومی در جنوب غربی دشت صحرای باغ و در مجاورت ارتفاعات کوه بهاش از رشته کوه‌های زاگرس جنوبی قرار دارد. این رشته کوه وکوه گاوبست مرز میان استان فارس و استان هرمزگان می‌باشد.
کشاورزی، دامداری پیشهٔ اکثر اهالی است. کم‌آبی و هوای نامساعد و شوری اراضی، کشاورزی را با محدودیت‌هایی روبرو کرده‌است به طوری که تعداد زیادی از اهالی روستا در شهرهای دیگر کشور از جمله بندرعباس، شیراز و اصفهان ساکن هستند.
بهترین فصل از چهار فصل برای تمامی دیده‌بانی‌ها فصل بهار است که بسیاری ازسبزی‌های خوردنی و دارویی که از باران رحمت الهی به دست می‌آید در دشت‌های سرسبز دیده‌بان به وفور یافت می‌شود. قارچ‌های خوراکی غیرسمی، با نام‌های محلی (اکال akal – خیرkheyr– دل dol)که در این فصل از سال در اطراف روستا می‌روید باعث خوشحالی و مسرت دیده‌بانی‌ها می‌شود.
به خاطر فراوانی این نعمت خدادادی از شهرهای اطراف بخصوص شهرهای گراش -اوز و دهستان فداغ به این روستا مراجعه و از آن لذت می‌برند. دراین فصل در دشت‌های اطراف روستا عموماً انبوه جمعیتی که در پی یافتن قارچ هستند به چشم می‌خورد.
اقتصاد اهالی روستای دیده‌بان بر پایه کشاورزی و دامداری استوار است، امابدلیل مهاجرت اکثریت سکنه به شهرها و خشکی آب و هوا و کمبود باران ونبودن منبع درآمد در روستا امروزه عده قلیلی که در روستا ساکن هستند عموماً به رانندگی- کارگری ساختمانی- مغازه داری و کارمندی به صورت خیلی محدود می‌پردازند و آنهاکه درشهرها به زندگی می‌پردازند .
گردآوری توسط:موسا نوشادی www.didebani.com
علی‌آباد روستایی از توابع دهستان سبزپوش است در بخش ارد شهرستان گراش و در جنوب استان فارس در ایران واقع شده‌است.
پیشهٔ عمده مردم این روستا کشاورزی و دامداری است. تعداد چند حلقه چاه در روستا وجود دارد که از آب‌های آن‌ها برای امور کشاورزی استفاده می‌شود.
آب چاه‌ها حداکثر قابلیت کشت گندم, جو، هندوانه و به صورت نادر برخی دیگر از صیفی جات و نخل خرما و گز را دارند.
کَنْگ و ریشه روستایی از توابع دهستان فداغ است که در بخش مرکزی شهرستان گراش، در جنوب استان فارس ایران واقع شده‌است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۳۸ نفر، شامل ۹۱ خانوار بوده‌است.
پیشهٔ عمدهٔ مردم این روستا کشاورزی و دامداری است. چند حلقه چاه در روستا وجود دارد که از آب آن‌ها برای امور کشاورزی استفاده می‌شود.
این صفحه فهرستی از وقایع مهم سال ۱۸۸۱ میلادی ارائه می‌کند.
محمدزِیْنا روستایی از توابع دهستان فداغ، در بخش مرکزی شهرستان گراش، در جنوب استان فارس در ایران است. در ضمن این روستا محل زندگی طایفهٔ قریش می‌باشد.
آب چاهایش نیمه‌شیرین، محصولاتش غلات و خرما و درخت گز است.
این روستا در کنار جادهٔ اصلی لار - عسلویه و مابین فداغ و بیرم واقع شده‌است. بعضی از مردم این روستا به شغل بنایی و کارگری و دامداری مشغول هستند اما بیشتر مردم در بندرعباس مشغول به کار می‌باشند.
این روستا آب و هوایی گرم و خشک و گرمسیری دارد. وجود رودخانهٔ فصلی، کوه، پوشش گیاهی نسبتاً مناسب و جانورانی از قبیل آهو، گوزن، قوچ، میش، گراز، و کبک از عناصر زیست‌محیطی و جاذبه‌های طبیعی آن هستند. محل نگهداری حیوانات در منطقهٔ ممنوع‌الشکار کوه بُل می‌باشد. روستای محمدزینا در نزدیکی ساحل خلیج فارس واقع شده‌است؛ این روستا از سمت شرق به کوه بُل منتهی می‌شود و در پنج کیلومتری غرب روستای فداغ قرار دارد.
مردم محمدزینا از طایفهٔ قریش هستند و مهاجرینی از استان هرمزگان به منطقهٔ جنوب استان فارس می‌باشند. قریش‌ها مردمانی شتربان بوده‌اند. آن‌ها گرچه امروزه شترداری نمی‌کنند، علی‌رغم اینکه بسیاری از آن‌ها در حاشیهٔ شهرها و روستاها، یا با تشکیل روستاهای مستقل اسکان یافته‌اند، شیوهٔ دامداری و زندگی عشایری را رها نکرده‌اند و به پرورش بز و گوسفند و بعضاً شتر مشغولند.
هوای محمدزینا ۶ ماه از سال معتدل و قابل تحمل است و ۵ ماه از سال بسیار گرم می‌باشد. ۱ ماه در سال نیز سرمای خشک دارد. متوسط رطوبت ۶۳٪ می‌باشد. میزان متوسط بارش باران ۱۰۰ میلی‌متر است و این باران منظم نیست که بتوان برنامه‌ریزی کرد. گاه این بارش در یک هفته می‌آید و بعضاً در کل سال هیچ بارانی نمی‌بارد. باران تحت تأثیر چند جبهه است. جبههٔ سودانی از مرکز آفریقا به طرف عربستان و نهایتاً به جنوب ایران می‌رسد و جبههٔ مدیترانه‌ای که از غرب وارد کشور می‌شود ضمناً در منطقهٔ جنوب فارس و همین‌طور محمدزینا تحت تأثیر اقیانوس هند طوفان همراه با رگبار باران دارد که معروف به چهل پسینی است.
جمعیت این روستا براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، ۱۰۶۶ نفر شامل ۲۳۲ خانوار بوده‌است.
محمدعباسی روستایی از توابع بخش بیرم شهرستان لارستان در جنوب استان فارس در ایران واقع شده‌است.
آب چاه‌ها حداکثر قابلیت کشت گندم، جو، و به صورت نادر برخی دیگر از صیفی جات و خرما و گز را دارند. تابستان آن گرم و خشک و زمستان آن سرد می‌باشد.
این صفحه فهرستی از وقایع مهم سال ۱۹۷۳ میلادی ارائه می‌کند.
کَشَف‌رود، در میان درهٔ کَشَف‌رود خراسان رضوی و در قسمت شمالی کلان‌شهر مشهد جاری است. شهرستان‌های گلبهار و چناران نیز در حوضه این رودخانه قرار دارند. این رود از رشته کوه هزار مسجد ، رشته کوه بینالود و کوههای قطار اولنگ فریمان سرچشمه می‌گیرد که این رودها فصلی و سیلابی می‌باشند. در سال‌های اخیر طرح ساماندهی کشف‌رود به شهرداری مشهد واگذار شد و شهرداری مشهد برنامه‌ای برای تبدیل آن به یک تفرجگاه بزرگ به نام بوم‌ پارک را دارد. تمدن تاریخی توس در گذشته در کنار این رودخانه شکل گرفته بود. در شاهنامه فردوسی از این رود با نام "کاسه‌رود" یاد شده‌است.
کشف‌رود هرساله میزبان انواع گونه‌های پرنده بومی و مهاجر است و یکی از بهترین نقاط برای پرنده‌نگری در خراسان رضوی و ایران است. تنوع پرندگان آن چنان چشمگیر است که هرساله پرندگان کمیاب و غیر معمول و جدید در آن ثبت می‌شوند.
انواع اردک، چنگر نوک سرخ، چنگر معمولی، حواصیل خاکستری، بوتیمار فلامینگو، انواع اردک مثل خوتکا، آنقوت، تنجه، اردک سرسبز، فیلوش، اردک سرحنایی، پلیکان، انواع کشیم، انواع گنجشک‌سانان مانند زردپره‌ها، سهره‌ها، گنجشک‌ها، سسک‌ها و مگس‌گیرها، چوب‌پا، سنقر تالابی، کبوتر چشم‌زرد خاوری، سارگپه پابلند، اکراس سیاه و زنبورخوار، از پرندگان این منطقه هستند.
کَشَف به معنی لاک‌پشت است و کشف‌رود به معنی رود پر از لاک‌پشت است. در زمان‌های قدیم لاک‌پشت‌های کوچک و بزرگ زیادی در این رود وجود داشته‌است.
از کشف‌رود چندین بار در شاهنامه فردوسی یاد شده‌است.
به نقل از شاهنامه، سام نریمان در نامه‌اش به منوچهر از جنگ با اژدها در کشف‌رود و کشتن اژدها می‌نویسد:
تا آنجا که آن را می‌کشد.
طول رودخانه کَشَف رود ۲۹۰ کیلومتر است. این رودخانه از آبریزهای جنوبی هزار مسجد و آبریزهای شمالی بینالود سرچشمه می‌گیرد و پس از عبور از مشهد، در محل پل خاتون سرخس، به رودخانه هریرود می‌پیوندد و از آنجا به بعد، رودخانه تجن نام گرفته و به سمت ترکمنستان ادامه می‌یابد و در بیابان‌قره‌قوم ترکمنستان فرومی‌رود.
این رود در حال حاضر به دلیل خشکسالی، قطع شدن زهکش‌ها به علت حفر بی‌رویه چاه و احداث سد بر روی سرشاخه‌های آن خشک شده، فقط در مواقع سیلاب دارای آب است و در طول سال پساب شهری در آن جاری است.
برای مهار سیلاب‌های کشف رود سد شوریجه با حجم مخزن ۲۰۰ میلیون مترمکعب در شهرستان‌سرخس بر روی این رودخانه با هدف تأمین آب کشاورزی در حال احداث است. سدهای طرق و کارده و ارداک بزرگ‌ترین سدها بر روی سرشاخه‌های کشف رود هستند.
کشف رود نام مجموعه ای از محوطه‌های دوره پارینه سنگی قدیم است که در حد فاصل ۳۵ کیلومتری تا ۸۵ کیلومتری جنوب شرقی مشهد، در اطراف بستر اصلی رودخانه کشف‌رود واقع شده‌اند.
کلود تیبو زمین‌شناس فرانسوی با همکاری علی آریایی زمین‌شناس ایرانی در سال‌های ۵۴–۱۳۵۳ بررسی‌هایی در حوضه کشف‌رود در شرق مشهد انجام دادند که طی آن ۸۰ نمونه دست‌ساخته سنگی از هفت محوطة باز گردآوری شد.Ariai, A. , and C. Thibault, (1975-77) "Nouvelles précisions a propos de l'outillage paléolithique ancien sur galets du Khorassan (Iran)," Paléorient 3, Pp. 101-8.
مجموعه کشف شده پس از بررسی به موزه ایران باستان در موزه ملی ایرلن تحویل شد. این مجموعه در اوایل دهه ۱۳۸۰ به بخش پارینه سنگی موزه ملی ایران منتقل شد و توسط فریدون بیگلری -باستان‌شناس- مجدداً بررسی شد.بیگلری، فریدون ۱۳۹۴، مروری بر باستان‌شناسی دوران پارینه سنگی در خراسان با تأکید بر محوطه‌های کشف رود، گذری بر باستان‌شناسی خراسان، گزیده‌ای از یافته‌های باستان شناختی و نفایس تاریخی-فرهنگی خراسان، به کوشش میثم لباف خانیکی، صص. ۲۴–۱۶، سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، تهران در بازنگری این مجموعه مشخص شد که تعدادی از نمونه‌های این مجموعه قطعات شکسته یا لب پرشده قلوه‌سنگ‌های طبیعی کوارتز (دُر کوهی) هستند و فاقد آثار دستکاری انسان هستند.Biglari, F. and Shidrang, S. , (2006) The Lower Paleolithic Occupation of Iran, Near Eastern Archaeology 69(3–4): 160-168 اما اکثر نمونه‌ها توسط انسان ساخته شده و شامل سنگ مادر و سنگ مادرهای ساتور شکل، تراشه‌های ساده و ابزارهایی چون خراشنده، کنگره‌دار و درفش هستند.بیگلری، فریدون ۱۳۹۴، مروری بر باستان‌شناسی دوران پارینه سنگی در خراسان با تأکید بر محوطه‌های کشف رود، گذری بر باستان‌شناسی خراسان، گزیده‌ای از یافته‌های باستان شناختی و نفایس تاریخی-فرهنگی خراسان، به کوشش میثم لباف خانیکی، صص. ۲۴–۱۶، سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، تهران
این مجموعه مربوط به دوره پارینه سنگی قدیم است و براساس مشاهدات زمین‌شناسی بستر کشف آنها مربوط به پلیستوسن قدیم هستند. درنتیجه این مجموعه بیش از ۸۰۰ هزار سال قدمت دارد.Dennell, R. (2008). The palaeolithic settlement of Asia. Cambridge University Press.
Wikipedia contributors, "1890," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=1890&oldid=206687256
۱۹۰۳ میلادی سالی در سده بیستم در گاه‌شماری میلادی بود.
آریا عظیمی‌نژاد (زادهٔ ۵ اردیبهشت ۱۳۵۲) موسیقی‌دان و آهنگ‌ساز ایرانی است. آریا از کودکی در آثار هنری گوناگونی، ظاهر شده‌است. اولین کار وی مربوط به بازی در خانه عروسک‌ها به عنوان بازیگر خردسال بوده‌است. فعالیت فعلی وی عمدتاً بر روی آهنگ سازی متمرکز است. وی در تعداد زیادی از فیلم‌ها و سریال‌های ایرانی به عنوان آهنگ ساز مشارکت داشته‌است. او برای کارهایش چند بار نامزد جایزهٔ بهترین موسیقی متن در جشنواره بین‌المللی فیلم فجر و جایزهٔ خانه سینما شد. همچنین او در دو فصل نخست مسابقه تلویزیونی عصر جدید به عنوان داور حضور داشته‌است.
آریا عظیمی‌نژاد ۵ اردیبهشت سال ۱۳۵۲ متولد شد. پدرش جمشید عظیمی‌نژاد نویسنده و برنامه‌ساز تلویزیونی است که بیشتر با کار کودک «خانهٔ عروسک‌ها» که در سال‌های ابتدایی انقلاب پخش می‌شد، شناخته می‌شود.