moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ماده ۲ (تعریف) تعریف معلولیت را در بر نمی‌گیرد. کنوانسیون الگوی اجتماعی معلولیت را اتخاذ می‌کند، اما تعریف خاصی ارائه نمی‌دهد. مقدمه (ه) کنوانسیون توضیح می‌دهد که کنوانسیون به رسمیت می‌شناسد:
... که ناتوانی یک مفهوم در حال تحول است و معلولیت ناشی از تعامل افراد دارای اختلال و موانع نگرشی و محیطی است که مانع مشارکت کامل و مؤثر آنها در جامعه بر مبنای مساوی با دیگران می‌شود
ماده یک (هدف) بیشتر پیشنهاد می‌کند که:
افراد دارای معلولیت شامل کسانی هستند که دارای معلولیت طولانی مدت جسمی، روحی و حسی هستند که در تعامل با موانع مختلف ممکن است مانع مشارکت کامل و مؤثر آنها در جامعه به‌طور مساوی با دیگران شود.
با این حال، استفاده از اصطلاح «شامل» نباید به این معنا تعبیر شود که محرومیت از کسانی که دارای شرایط کوتاه مدت یا نوسان هستند.
کنوانسیون " اقامت مناسب " را "اصلاح و تعدیل لازم و مناسب" عنوان می‌کند که تحمیل فشار نامتناسب یا غیر ضروری، در صورت لزوم در یک مورد خاص، برای اطمینان از افراد معلول فراهم می‌کند تا از افراد دارای معلولیت اطمینان حاصل کنند که از لذت یا ورزش بر اساس مساوی با دیگران از کلیه انسانها برخوردار شوند. حقوق و آزادیهای اساسی "در ماده ۲ و خواستار این همه جنبه‌های زندگی از جمله آموزش فراگیر است.
ماده ۸ کنوانسیون بر آگاهی رسانی برای تقویت احترام به حقوق و عزت در برابر تبعیض تأکید می‌کند:
این کنوانسیون تأکید می‌کند که افراد دارای معلولیت باید بتوانند به‌طور مستقل زندگی کنند و کاملاً در همه جنبه‌های زندگی شرکت کنند. برای این منظور، دولتهای عضو باید اقدام‌های لازم را برای اطمینان از دسترسی افراد معلول، به محیط جسمی، حمل و نقل، فناوری اطلاعات و ارتباطات و سایر امکانات و خدمات باز یا در اختیار عموم قرار دهند. دسترس‌پذیری را می‌توان به سه گروه اصلی طبقه‌بندی کرد. ۱. دسترسی فیزیکی ۲. دسترسی به خدمات ۳. دسترسی به ارتباطات و اطلاعات
ماده ۱۱ کنوانسیون تأیید می‌کند که کشورهای عضو مطابق با تعهدات خود طبق قانون بین‌الملل، از جمله حقوق بین‌الملل بشردوستانه و حقوق بین‌الملل حقوق بشر، کلیه اقدام‌های لازم برای تضمین حفاظت و ایمنی افراد معلول را در شرایط جنگ، اتخاذ می‌کنند. موارد اضطراری بشردوستانه و بروز فاجعه طبیعی.
ماده ۱۲ کنوانسیون تصدیق مساوی در برابر قانون و اهلیت افراد دارای معلولیت را تأیید می‌کند.
کشورهای عضو باید:
ماده ۱۳ کنوانسیون دسترسی مؤثر به عدالت برای افراد معلول را تأیید می‌کند، با بیان اینکه:
در این کنوانسیون آمده‌است که افراد دارای معلولیت باید حق آموزش فراگیر را در همه سطوح، بدون در نظر گرفتن سن، بدون تبعیض و براساس فرصت برابر، تضمین کنند.
کشورهای عضو باید اطمینان حاصل کنند که:
دولتهای عضو باید اقدامات مناسبی را انجام دهند، مانند:
خون در ماه () یک فیلم وسترن سیاه‌وسفید به کارگردانی رابرت وایز است که در سال ۱۹۴۸ منتشر شد. این فیلم مؤلفه‌های فراوانی از فیلم نوآر هم دارد.
شیوه‌های دلپذیر آوریل چهارمین مجموعه شعر رؤیا زرین است که به عنوان برگزیده ششمین دوره جایزه شعر خبرنگاران معرفی شده‌است.شیوه‌های دلپذیر آوریل برگزیده جایزه شعر خبرنگاران شد
شیوه‌های دلپذیر آوریل چهارمین مجموعه شعر رؤیا زریناین مجموعه، شعرهای اجتماعی، سیاسی و عاشقانهٔ مرا دربر می‌گیرد که این مضمون‌ها در هم تنیده و در هم بافته‌اند. نویسنده از سانسور شماری از سروده‌های این مجموعه گفته بود و دربرگیرنده شعرهای سال‌های ۱۳۸۷ تا ۱۳۸۹ است. همین که نباشی؛ زمین راه خودش را می‌رود، مال بچگی نبودیم، دنیا دو کلمه است، و البته اولین باری که گریه کرد، همه‌چیز آماده نبود، شکل نگاه‌های روبه‌روست، توت‌ها، همیشه ربطی هست، ۱۰ فرمان کیشلوفسکی، متنفرم از بحث‌های داغ، دوستت دارم، مثل طعم انار، فصل درو بود، مصائب آدم، و ترس از جمله عنوان‌های شعرهای این مجموعه هستند.مجموعه‌ی شعر جدید رؤیا زرین در راه نمایشگاه کتابتجدید چاپ کتاب شیوه‌های دلپذیر آوریلدیدگاه رؤیا زرین درباره شاعری
تلاش برای نا متعارف بودن در نام گذاری کتاب و فصل‌هایش هم دیده می‌شود، هرچند، جز ژستی که سعی کرده‌است شعوری شاعرانه از خود بجا بگذارد از آن چیزی بجا نمانده واین اسم‌ها ربطی - حتی بیرونی - به شعرها ندارند. به گواهی خوانده‌های پیشین ام از رؤیا زرین من شعرهای او را شعرهای پسندیده و پذیرنده ای می‌دانم و عملاً این را می‌گذارم متری برای شعرهای رؤیا زرین، اما این متر مرا آنقدر مجاب نمی‌کند که نقدهایم را پنهان کنم از شاعری که تمام سعیش را می‌کند تا قامتی حرفه‌ای برای خود وآثارش نگاه دارد.»
رؤیا زرین
موافقت‌نامه تجارت آزاد کانادا-اسرائیل (به اختصار: سی‌آی‌اف‌تی‌ای) یک موافقت‌نامه تجارت آزاد بین دو کشور کانادا و اسرائیل است.
این موافقت‌نامه در ۳۱ ژوئیه ۱۹۹۶ به امضاء رسید و در تاریخ ۱ ژانویه ۱۹۹۷ به اجرا در آمد. این اولین موافقت‌نامه تجارت آزاد کانادا در خارج از نیمکره غربی بود. ۸۰٪ تعرفه در مورد بیشتر کالاهای تولیدی و کشاورزی بر اساس این موافقت‌نامه حذف شده است. با این حال ، سی‌آی‌اف‌تی‌ای بر بخش های خاصی از کشاورزی مانند ماکیان، مواد لبنیاتی و تخم‌مرغ تأثیر نمی‌گذارد.
سی‌آی‌اف‌تی‌ای در سال ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ اصلاح شد. آخرین اصلاحات در سال ۲۰۱۵ بود. در حال حاضر این موافقت‌نامه برای اصلاح سی‌آی‌اف‌تی‌ای و در انتظار توشیح ملوکانه است.
اهداف اصلی سی‌آی‌اف‌تی‌ای عبارتند از:
شوق‌نامه یک آلبوم موسیقی شامل بازخوانی تصنیف‌های منسوب به عبدالقادر مراغی، نظریه‌پرداز و آهنگساز دورهٔ تیموری است که توسط «گروه عبدالقادر مراغی» به سرپرستی محمدرضا درویشی و خوانندگی همایون شجریان ضبط و منتشر شده‌است. این اثر شامل ۲۲ تصنیف، با زمان بیش از ۱۶۰ دقیقه، در قالب ۳ سی‌دی، در سال ۱۳۹۰ توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان منتشر شد.
عبدالقادر غیبی مراغی مشهور به عبدالقادر مراغه‌ای (۷۵۷–۸۳۸ ه‍. ق) شاعر، موسیقی‌دان و نوازندهٔ ایرانیFarmer, H.G. "Abd al- Qadir b. GHaybi al-Hafiz al-Maraghi." Encyclopaedia of Islam. Edited by: P. Bearman , Th. Bianquis , C.E. Bosworth , E. van Donzel and W.P. Heinrichs. Brill, 2007. Brill Online. quote:", the greatest of the Persian writers on music. Born at Marāg̲h̲a, about the middle of the 8th/14th century, he had become one of the minstrels of al-Ḥusayn, the Ḏj̲alāʾirid Sultan of ʿIrāḳ, about 781/1379."Heinrich von Diez and his Eponymous Albums, David J. Roxburgh, Muqarnas, Vol.12, 1995, 127; "Ghaybi al-Hafiz al-Maraghi, the Persian musician and musical theorist who attended the court of Shahrukh after 1405 قرن نهم هجری بود. مراغی در مراحل مختلف زندگی‌اش در دربارهای بغداد، بصره و در نهایت در هرات نزد شاهرخ شاه تیموری مشغول به کار بوده‌است. شخصیت او نزد ترکان عثمانی از نقش اصلی اش به عنوان نوازنده، آهنگساز و نظریه‌پرداز بسی فراتر رفته و تبدیل به یک اسطوره شده‌است.Walter Feldman, Music in the Ottoman court کتاب‌های "مقاصد الالحان، جامع الالحان، کنز الالحان، شرح ادوار" و "کنز التّحفر" از تألیفات او به‌شمار می‌آیند.
گروه عبدالقادر مراغی در مهر ۱۳۸۴ با ۷ نوازنده و یک خواننده، تحت نظر محمدرضا درویشی شکل گرفت و از فروردین ۱۳۸۵ با ترکیب ۲۲ نوازنده و خواننده، و از شهریور ۱۳۸۵ با ۹ نوازنده و یک خواننده فعالیت و تمرینات خود را ادامه داد. هدف از تشکیل این گروه، بازخوانی رپرتواری از تصنیف‌های منسوب به عبدالقادر مراغی بوده‌است. در طول چند دهه، برخی از آثار عبدالقادر مراغی توسط گروه‌ها، نوازندگان و خوانندگان موسیقی کلاسیک ترک اجرا شده‌اند اما تا قبل از فعالیت گروه موسیقی عبدالقادر، هیچ گروهی در ترکیه یا ایران به شکل مشخص روی این آثار متمرکز نشده بودند. آثار عبدالقادر مراغی پس از ۴ سال تمرین، برای نخستین بار آثار منسوب به این آهنگ‌ساز شهیر را به صورت یک‌جا به چاپ رساند. ثبت این آثار اگرچه حاصل تلاش موسیقی‌دانان ترک به ویژه رئوف یکتا و جمعی دیگر بوده، اما تا قبل از فعالیت گروه عبدالقادر مراغی، مجموعه‌ای مستقل از آثار عبدالقادر مراغی به انتشار نرسیده بود. خواندن شعرهای فارسی با لهجه فارسی برای نخستین بار از زمان عبدالقادر و نیز اجرای تک‌خوانی این تصنیف‌ها توسط همایون شجریان از جمله ویژگی‌های اجرایی این گروه است.
محمدرضا درویشی در نشست نقد و بررسی این آلبوم عنوان کرد که فرایند آماده‌سازی این آلبوم ۶ سال طول کشیده‌است و قبل از آن هم خودش چندسالی را به مطالعه دربارهٔ نت‌های عبدالقادر مراغی پرداخته‌است. او هم چنین در جواب منتقدانی که می‌گویند این موسیقی سخت و دشوار است و هضم آن مشکل است پاسخ خود مراغی را دربارهٔ تصنیف‌هایش عنوان کرد که می‌گوید: «اینها تصانیف هنری و اخص تصنیف هستند». هم چنین او دربارهٔ پخش این اثر از صدا و سیما بیان کرد: «ما با تلاش خودمان برای انتشار شوق نامه ارکستر تشکیل دادیم و از همایون شجریان خواستیم که با ما همکاری کند؛ بنابراین نمی‌خواهیم این اثر از آنتن زنگ زده تلویزیون پخش شود.»https://www.isna.ir/news/9008-19024/درويشي-در-نشست-نقد-و-بررسي-آلبوم-شوق-نامه-نمي-خواهيم-اين
در این نشست هم چنین ساسان فاطمی، موسیقی‌شناس و منتقد، دربارهٔ این آلبوم گفت: «ترک‌ها در طی سال‌های متمادی به دفعات تمامی قطعات عبدالقادر مراغه ای را نواخته‌اند اما آثار ضبط شده از این آهنگساز وجود ندارد از این رو معتقدم که آلبوم شوق نامه نمونه کامل و بی نظیری از این نظر است.» وی هم چنین بیان کرد این اثر یادگار زیبایی‌شناسی دوره تیموری تا اواخر صفویه است. در ادامه او انتقاداتی هم نسبت به بعضی از قطعات این این آلبوم مانند قطعه شش آواز بیان کرد.https://www.mehrnews.com/news/1464182/شوق-نامه-نمونه-کاملی-از-آثار-عبدالقادر-مراغی-است
فیلم مستند «شش قرن و شش سال»، به کارگردانی مجتبی میرطهماسب، با موضوع پروژهٔ موسیقی شوق‌نامه ساخته شده‌است. در پیش‌آمد موضوع این مستند آمده‌است: «گروهی موسیقی‌دان تلاشی را آغاز می‌کنند تا تصنیف‌های منسوب به عبدالقادر مراغی، برجسته‌ترین موسیقی‌دان، نظریه‌پرداز، نویسنده و سروده سرای ششصد سال پیش را به استناد کتاب‌ها و رسالات کُهن و از لابه‌لای تاریخ و فرهنگ ایران بازیابی و بازخوانی کنند. این گروه پس از شش سال کند‌ و کاو و تلاش و تمرین پیروز می‌شود آثاری که قرن‌ها پیش از ایران به ترکیه جا به جا شده بودند را برای نخستین بار ضبط و پخش کند. در این فیلم پا به پای این موسیقیدان‌ها شاهد کشف دوباره‌ی ملودی‌ها، ریتم‌ها و فرم‌های فراموش شدهٔ موسیقی ایران خواهیم بود. آثاری ناشنیده که ریشه‌های موسیقی ایرانی را تا شش قرن به عقب می‌برد و عمیق‌تر می‌کند.»
مجتبی میرطهماسب برای ساخت این فیلم که از سال ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۲ به درازا انجامید، برندهٔ جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران بخش مستند سی‌ودومین جشنواره فیلم فجر شد.
استونی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ که در شهر آتلانتا، ایالات متحده آمریکا برگزار شده با ۴۳ ورزشکار شامل ۳۵ مرد و ۸ زن در سیزده رشته ورزشی شرکت کرده‌است. استونی در این دوره از بازی‌ها موفق به کسب مدالی نشد.
کرویز () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده‌است.
قایقی () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در استان کاشاتاق واقع شده‌است.
پرنسس کارولین از انگلیس (کارولین الیزابت؛ ۱۰ ژوئن ۱۷۱۳–۲۸ دسامبر ۱۷۵۷) فرزند چهارم و دختر سوم پادشاه جورج دوم پادشاه بریتانیا و همسرش کارولین آنسباخ بود.
شاهزاده خانم کارولین در کاخ هرنهاوزن در هانوفر، آلمان، در ۱۰ ژوئن ۱۷۱۳ (تقویم سبک جدید گرگوری) متولد شد. پدر وی جورج آگوستوس، شاهزاده ارثی هانوفر، پسر ارشد جورج لوئیس منتخب هانوفر بود. مادرش کارولین آنسباخ، دختر یوهان فردریش، مارگراو براندنبورگ-آنسباخ بود. طبق قانون حل و فصل ۱۷۰۱، وی در ردیف هفتم جانشینی تاج و تخت انگلیسقرار گرفت. وی روز بعد از تولد در کاخ هرنهاوزن غسل تعمید داده شد.
در سال ۱۷۱۴، ملکه آن درگذشت و پدربزرگ کارولین جورج اول و پدرش پرنس ولز شدند. در سن یک سالگی، کارولین به همراه مادر و خواهران بزرگتر خود، شاهزاده خانم آن و آملیا به بریتانیا رفت و خانواده در کاخ سنت جیمز، لندن ساکن شدند. سپس شاهزاده خانم بریتانیای بزرگ شد. لیست اسناد جدید منتشر شده هزینه‌های شخصی وی از ژانویه تا فوریه ۱۷۲۸، کمک‌های خیرخواهانه او به چندین گروه پروتستان در لندن را تأیید می‌کند.Ilias Chrissochoidis, "Princess Carolina's list of monthly expenses, January–February 1727/8," "Notes & Queries" 58/3 (September 2011), 401–403.
در سال ۱۷۲۲ در مقابل بیماری آبله واکسینه شد، نوعی واکسیناسیون که توسط لیدی مری وورتلی مونتاگو و چارلز میت لند انجام شد.Van der Kiste, p. 83
پرنسس کارولین فرزند مورد علاقه مادرش بود،Van der Kiste, p. 163 و به عنوان «کارولین الیزابت حقیقتگو» (یا «حقیقت دوست» شناخته شد)."Lives of the Princesses of Wales", page 160 هنگامی که هرگونه اختلاف بین فرزندان سلطنتی اتفاق می‌افتد، والدینش می‌گفتند "برای کارولین بفرستید تا حقیقت را دریابیم!""The royal princesses of England: from the reign of the George the First" by Mrs. Matthew Hall, pages 114-125 به گفته دکتر جان دوران، " کارولین عاشق حقیقت" بدون قید و شرط مورد علاقه والدینش بود، شایسته محبت بود. او عادل، خوب، برجسته و غمگین بود. "
طبق اعتقاد عامه، نارضایتی کارولین به دلیل عشق او به درباری متأهل، لرد هروی بود. هروی که دوجنسگرا بود، احتمالاً با برادر بزرگتر کارولین، پرنس فردریک، رابطه ای برقرار کرده باشد و به‌طور عاشقانه با چند خانم نیز در ارتباط بوده‌است. هنگامی که هروی در سال ۱۷۴۳ درگذشت، کارولین سال‌ها قبل از مرگ خود به کاخ سنت جیمز بازنشسته شد، که فقط برای خانواده و نزدیکان او در دسترس بود.Van der Kiste, p. 197 او سخاوتمندانه به امور خیریه داد.
پرنسس کارولین در ۲۸ دسامبر ۱۷۵۷ در سن ۴۴ سالگی در کاخ سنت جیمز درگذشت، در حالبکه مجرد و بدون فرزند بود. وی در وستمینستر ابی به خاک سپرده شد.
هوراس والپول، از درگذشت شاهزاده خانم کارولین، نوشت: اگرچه وضعیت سلامتی وی برای سالها بسیار خطرناک بود و او برای بسیاری از این بیماریها درحصر مطلق به سر می‌برد، اما مرگ او غیرمنتظره و غافلگیر کننده بود، گرچه آرزوی مرگ را داشت. خوبی‌های اوهمیشگی بود، سخاوتمندی بیکران و مؤسسات خیریه اش گسترده‌ترین. خلاصه اینکه، من و هیچ طرفدار سلطنتی، نمی‌توانم در ستایش او اسراف کنم. "
در ۳۱ ژانویه ۱۷۱۹، به عنوان نوه ای از حاکمیت، کارولین از نشان خانوادگی برای متصرفاتش ا۸ستفاده کرد، که توسط یک "برچسب نقره و پنج نقطه متمایز می‌شد و هر کدام دارای سه گلوله گل سرخ بودند". در ۳۰ اوت ۱۷۲۷، نشان کارولین به یک "برچسب تشکیل شده از سه نقطه" تغییر داد که "هر کدام دارای سه گلوله گل سرخ است".Marks of Cadency in the British Royal Family
استونی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ که در شهر سیدنی، استرالیا برگزار شده با ۳۳ ورزشکار شامل ۳۱ مرد و ۲ زن در یازده رشته ورزشی شرکت کرده‌است.
استونی با ۱ مدال طلا و ۲ برنز در رده چهل و هفتم رده‌بندی مدال‌ها قرار گرفته‌است.
مارکولینو موکو (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل آنگولا است. وی از ۲ دسامبر ۱۹۹۲ تا ۳ ژوئن ۱۹۹۶ نخست‌وزیر آنگولا بود."Do something" "The Economist" (London); Jun 8, 1996; p. 45
حاجی‌لی () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان هادروت واقع شده‌است.
استونی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ که در شهر آتن، یونان برگزار شده با ۴۲ ورزشکار شامل ۳۱ مرد و ۱۱ زن در ده رشته ورزشی شرکت کرده‌است.
استونی با ۱ مدال نقره و ۲ برنز در رده شصت و چهارم رده‌بندی مدال‌ها قرار گرفته‌است.
آزادی دانشگاهی مفهومی اخلاقی و حقوقی است که این عقیده را ابراز می‌کند که آزادی از پرسش برای اعضای هیئت علمی برای مأموریت آکادمیا و همچنین اصول آکادمیا ضروری است و محققان باید در تدریس یا ابراز عقاید یا حقایق (از جمله آنهایی که برای گروه‌های سیاسی بیرونی یا مقامات ناخوشایند هستند) آزاد باشند بدون این که هدف سرکوب از دست دادن شغل یا حبس، قرار بگیرند. در حالی که هسته اصلی آزادی دانشگاهی دانشمندانی را که در یک ظرفیت دانشگاهی فعالیت می‌کنند -به عنوان معلمان یا محققانی که دیدگاه‌های علمی را ابراز می‌کنند- پوشش می‌دهد، یک تفسیر گسترده‌تر این مفهوم، این اقدامات حفاظتی شغلی را به سخنان دانشمندان درمورد موضوعات خارج از تخصص حرفه‌ای خود گسترش می‌دهد.Van Alstyne, William (1975). ‘‘The Specific Theory of Academic Freedom and the General Issue of Civil Liberty’’. In The Concept of Academic Freedom, ed. Edmund Pincoffs. Austin: University of Texas Press, 1975. این آزادی نوعی از آزادی بیان است.
آزادی آکادمیک یک موضوع بحث‌برانگیز است و بنابراین محدودیت‌هایی در عمل دارد. به عنوان مثال، در ایالات متحده، مطابق «بیانیه ۱۹۴۰ در مورد آزادی علمی و تصدی» از انجمن استادان دانشگاه آمریکا که به‌طور گسترده به رسمیت شناخته شده، معلمان باید مراقب باشند که از موضوعات مناقشه برانگیز که ارتباطی با موضوع مورد بحث ندارند، خودداری کنند. وقتی در ملاء عام سخن می‌گویند یا می‌نویسند، آنها می‌توانند بدون ترس از سانسور یا انضباط سازمانی، نظرات خود را ابراز کنند، اما باید خویشتنداری نشان دهند و به وضوح نشان دهند که از طرف مؤسسه خود صحبت نمی‌کنند.. کرسی استادی آکادمیک با تضمین اینکه معلمان فقط به دلایلی از قبیل بی‌کفایتی حرفه‌ای و رفتارهایی که موجب محکومیت خود جامعه دانشگاهی می‌شود، از آزادی دانشگاهی حمایت می‌کند..
نبرد موصل یک نبرد است که قلج ارسلان یکم از سلاطین سلجوقیان روم که به واسطه آن شهر موصل را تسخیر کرد.
لوپو دو ناسیمنتو (؛ زادهٔ )Profile of Lopo do Nascimento سیاست‌مدار اهل آنگولا است."Africa Research Bulletin" (1993), Blackwell, page 10,964. وی از ۱۱ نوامبر ۱۹۷۵ تا ۹ دسامبر ۱۹۷۸ نخست‌وزیر آنگولا بود.
حاجی‌لی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
استونی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ که در شهر پکن، چین برگزار شده با ۴۷ ورزشکار شامل ۳۴ مرد و ۱۳ زن در سیزده رشته ورزشی شرکت کرده‌است.
استونی با ۱ مدال طلا و ۱ نقره در رده چهل و ششم رده‌بندی مدال‌ها قرار گرفته‌است
شارل دومولین یک نظریه‌پرداز حقوق اهل فرانسه بین سال‌های ۱۵۰۰ تا ۱۵۶۶ بود.
دومولین در پاریس به دنیا آمد. وی قبل از پارلمان پاریس تمرین‌هایی را به عنوان مدافع شروع کرد. دومولین کالوینیسم شد و هنگامی که آزار و اذیت پروتستان‌ها آغاز شد وی به آلمان رفت جایی که مدت زمان طولانی در استراسبورگ و بزانسون و جاهای دیگر به تدریس حقوق پرداخت. وی در سال ۱۵۵۷ به فرانسه بازگشت. پس از نوشتن علیه شورای ترنت وی به دستور پارلمان تا سال ۱۵۶۴ زندانی شد.
دومولین در سال ۱۵۵۲ تفسیری را در مورد دستور شاه هنری دوم در تاریخ‌هایی نوشت که توسط شورای ترنت محکوم شد، اما اوضاع بدی ایجاد شد و هر دو گروه کلیسای کاتولیک و کالوینیسم‌ها علیه او برانگیختند.
دومولین شهرت فراوانی پیدا کرد که معاصران در آن زمان وی را "شاهزاده نظریه‌پردازی حقوق" قلمداد می‌کردند. وی تأثیر چشمگیری در توسعه بعدی قانون فرانسه داشته‌است. وی مخالف ارباب‌رعیتی بود.
از دیگر آثار مهم وی تفسیر آداب و رسوم پاریس است.
مثل جوهر در آب هشتمین مجموعه شعر عباس صفاری است که به عنوان برگزیده دهمین دوره جایزه شعر خبرنگاران معرفی شده‌است.برگزیدگان جایزه شعر خبرنگاران معرفی شدند
مثل جوهر در آب هشتمین مجموعه شعر عباس صفاری دربرگیرنده شعرهای این شاعر در فاصله سال‌های ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۲ است. این مجموعه اول قرار بود با عنوان «به سرعت سنگ» منتشر شود، اما به دلیل سانسور شعرهایی از این کتاب، ناگزیر شاعر با افزودن شعرهای جدید آن را با نامی دیگر برای دریافت مجوز و انتشار ارائه کرد.کتاب جدید عباس صفاری به نمایشگاه کتاب رسیدمجموعه شعر جدید عباس صفاری در راه است در میان اشعار شما می‌توان شعرهای بلند هم دید، اما غالب شعرهایتان شعرهایی کوتاه‌اند. به خصوص در مجموعه «مثل جوهر در آب» شعرهایی دیده می‌شود که به نظر می‌رسد قصد دارد بیشترین معنی را در کم‌ترین حجم کلمه‌ها قرار دهد. ویژگی‌های کلی شعر صفاری را می‌توان در شعرهای این مجموعه هم دید، اما زبان او در این شعرها گرایش بیشتری به زبان محاوره پیدا کرده‌است. در برخی از شعرهای مثل جوهر در آب می‌توان صدای نوعی اندوه و حسرت پنهان را شنید؛ مثلاً در شعر پلاک رنگ پریده که به محمدعلی سپانلو هم تقدیم شده، این اندوه یا حتی شاید نوعی ناامیدی نمایان است: «کوچه بی‌تردید، همان کوچه است/ اما جز این پلاک و کالبد پوک/ هیچ نشانی از خانه پدری/ در سرتاسر آن نیست/ کالبدی آن‌قدر خالی از خود/ که شک دارم/ پشت پرده‌های بیدزده‌اش/ که سی و اندی سال/ زاد و ولد گربه‌های محل را/ از چشم نامحرم/ پنهان کرده‌اند/ نامه‌ای از من هرگز/ باز شده باشد.»
عباس صفاری در گفتگویی دربارهٔ این کتاب گفت: «در تعدادی از اشعار این مجموعه من به شهرها و اماکن مختلفی در داخل و خارج از ایران سر زده‌ام. «نیو اورلئان»، «اوهایو»، «لندن»، «تهران»، «رشت»، «یزد» و «بلوچستان» از آن جمله‌اند اما شعرهای مورد نظر گزارش سفر نیستند. به استثنای شعر سورئالیستی بندرگاه یزد که این شهر کم‌آب کویری در آن تبدیل به شهری ساحلی می‌شود، مابقی اماکنی بوده‌اند که در زمان‌های مختلف شاهد یا درگیر رویدادی در آنجا شده‌ام که سال‌ها بعد هر کدام دستمایه شعری شده‌است.»گفتگو با عباس صفاری؛ می‌خندیم که گریه نکنیم
می‌بیند آنچه هر روز پیش چشم توست و نمی‌بینی اش، و می‌شنود آوائی را که هر روز در گوشت است اما نمی‌شنوی اش، و برتر از همه این دیدن و شنیدن می‌گوید که کار شعر همین است. ساده و روان و بی خم و پیچ هم می‌گوید. به زبان آدمیزاد، نه زبان از ما بهتران؛ دنیای شاعرانه اش تنوع دارد و این از جهان بینی التقاطی خود او نشئت می‌گیرد، که در آن انسان و خدا و گیاه و جانور و جمادات را کنار هم نشانده‌است. دیدی تساهل آمیز، بی‌تعصب، پذیرا و گاه طعنه آمیز به دنیا و مافیها دارد که ندا در می‌دهد " جهان و هرچه در او هست، سهل و مختصر است شعرش نیز از این جهان بینی مایه می‌گیرد و به همین نسبت مصالحه جو، انسان محور، نرم و جاری است. صفاری در کار به شعر کشاندن این جهان بینی از چند عنصر مشخص بهره می‌جوید. زبان محاوره و طنز از اصلی‌ترین و پر بسامدترین این عناصرند. امکاناتی که زبان محاوره در دسترس صفاری می‌گذارد گونه گون است .»
وجیهه رستگار (زاده ۱۲ مه ۱۹۶۷) خواننده زن اهل افغانستان است. وی همسر فرید رستگار خواننده و آهنگساز افغان است.
وجیهه رستگار متولد شهر کابل است. او نخستین آهنگ خود را در سال ۱۹۸۲ در یکی از کنسرتهایی که در تالار لیسه استقلال کابل برگزار شده بود، اجرا کرد. پس از یک سال او به گروه موسیقی گل سرخ پیوست و آهنگ‌هایی را برای رادیو و تلویزیون ملی اجرا کرد. وی در سال ۱۹۸۴ با فرید رستگار، خواننده و آهنگساز ازدواج کرد. این زوج دارای چهار فرزند هستند. وجیهه رستگار به همراه همسرش فرید رستگار تاکنون شش آلبوم مشترک تهیه و اجرا کرده‌اند. وجیهه رستگار به همراه خانواده‌اش در سال ۱۹۹۲ به آلمان مهاجرت می‌کند و در حال حاضر ساکن شهر هامبورگ آلمان است.
استونی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ که در شهر لندن، انگلستان برگزار شده با ۳۲ ورزشکار شامل ۲۳ مرد و ۹ زن در یازده رشته ورزشی شرکت کرده‌است.
استونی با ۱ مدال نقره و ۱ برنز در رده شصت و سوم رده‌بندی مدال‌ها قرار گرفته‌است.
استونی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ که در شهر ریو دو ژانیرو، برزیل برگزار شده با ۴۵ ورزشکار شامل ۲۸ مرد و ۱۷ زن در سیزده رشته ورزشی شرکت کرده‌است.
استونی با ۱ مدال برنز در رده هفتاد و هشتم رده‌بندی مدال‌ها قرار گرفته‌است.
آندری یامسا (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل استونی است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز قایقرانی روئینگ چهار نفره دو پارو در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
آلار رایا (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل استونی است.
از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال برنز قایقرانی روئینگ چهار نفره دو پارو در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
کاسپار تایمسو (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل استونی است.
چشم‌انداز اکتشاف فضایی (VSE) پروژه‌ای برای اکتشافات فضاییِ برنامه‌ریزی شدهٔ فضایی است که مطرح بودن آن در ۱۴ ژانویه ۲۰۰۴ توسط رئیس‌جمهور وقت جورج دبلیو بوش اعلام شد. این طرح به عنوان پاسخی درمورد فاجعه شاتل فضایی کلمبیا، وضعیت پرواز فضایی انسان در ناسا، و همچنین راهی برای بازسازی دوبارهٔ شور و شوق عمومی بود ولی این طرح در ژوئن ۲۰۱۰ با توجه به «سیاست فضایی دولت باراک اوباما» مورد بازنگری قرار گرفته و با طرح کنونی جایگزین شده‌است.
"چشم‌انداز اکتشاف فضایی" در پی اجرای یک برنامهٔ پایدار و مقرون به صرفهٔ با سرنشین و روباتیک برای کشف بیشتر منظومه شمسی و فراتر از آن بوده، گسترش حضور انسان‌ها در منظومه شمسی را آغاز کرده و بازگشت انسان به ماه را تا سال ۲۰۲۰، و در آماده‌سازی برای اکتشافات انسانی مریخ و سایر مقاصد دنبال می‌کند. توسعهٔ فناوری‌های نوآورانه، دانش و زیرساخت‌ها برای کشف و پشتیبانی از تصمیم‌گیری در مورد مقصد برای اکتشافات انسانی؛ و ترویج مشارکت بین‌المللی و تجاری در زمینه اکتشاف و در زمینه‌های بیشتر علمی، امنیتی و اقتصادی ایالات متحده آمریکا، از جمله مورد توجه وعلاقه‌مندی است.
وی برای حضور در جام طلایی کونکاکاف ۲۰۱۵، به تیم ملی فوتبال کاستاریکا فراخوانده شد و در نخستین بازی کشورش، به میدان رفت.
در فوریه ۲۰۱۸، وی با قراردادی قرضی به مدت ۱۰ ماه، به اینچئون یونایتد پیوست تا این تیم را در کی‌لیگ همراهی کند.
جزیرک گریت آیزاک، باهاما () یک جزیره کوچک باهاما می‌باشد که در حدود ۲۰ مایلی (۳۲ کیلومتری) NNE جزایر بیمینی واقع شده‌است. این جزیرک تنها به وسیله قایق قابل دسترسی است.
فانوس دریایی ایزاک یک فانوس دریایی بود که در سال ۱۹۶۹ خود فانوس دریایی و ۲ نگهبانش ناپدید شدند و هرگز پیدا نشدند..
حجت‌الله سپهوند (متولد ۱۳۵۱) عکاس ایرانی است. او به‌عنوان یکی از بهترین عکاسان خبری ایران شناخته شده‌است.
او تحصیل‌کرده رشته ادبیات است و عکاسی حرفه‌ای را از سال ۱۳۷۶ در روزنامه جامعه شروع کرده‌است. او تاکنون چند نمایشگاه انفرادی در ایران و کشورهای دیگر برگزار کرده و جنگ آمریکا علیه عراق و افغانستان را به تصویر کشیده‌است.
سپهوند در سال ۹۱ نفر اول جشنواره بین‌المللی عکس اعتیاد دانشجویی شد.
نویی کریمولوا(به فرانسوی: Neuilly-Crimolois) یک کمون جدید فرانسه متعلق به متروپل دیژون است که در ۲۸ فوریه ۲۰۱۹ از ادغام کمون نویی-ل-دیژن و کریملوا تشکیل شده است. نویی کریمولوا در بخش کوت دور در ناحیه
بورگونی-فرانش-کنته واقع شده است.
سیستم های اُپتو-الکترو-مکانیکال یا سیستم های ترکیبی اپتیکال-الکتریکال-مکانیکال در ابعاد مایکرو (به انگلیسی: Microoptoelectromechanical systems) ترکیبی از سیستم های مایکرو-الکترو-مکانیکال و سیستم های مایکرو-اپتیکال هستند که شامل تشخیص و دستکاری سیگنال های نوری در مقیاس بسیار کوچک است. MOEMS دستگاه های مختلفی را شامل می شود، مانند سوییچ نوری، لیزر حفره عمودی نشر کننده از سطح و میکروبلومتر. این دستگاه ها معمولا با استفاده از روش های اپتیک میکرو و ماشین کاری میکرو و بابه کار گیری موادی چون سیلیکن، سیلیسیم دی‌اکسید، سیلیکون نیترید و گالیم آرسنید ساخته می شوند.
MOEMS دو تکنولوژی اصلی را دربرمی گیرد، سیستم های میکرو-الکترو-مکانیکال و سیستم های مایکرو-اُپتیک. هردوی این فناوری ها به طور مستقل در پردازش های دسته ای مشابه با مدارهای مجتمع، و ریزماشین کاری مشابه با ساخت مایکروسنسورها دخیل هستند.
سیستم های مایکرو-الکترو-مکانیکال (MEMS) به طور کلی دستگاه های کوچک یا مینیاتوری را با کاربردهایی گسترده در سنسورها، فعال کننده ها، رباتیک، شتاب دهنده ها و ... ارائه می کند.
در طول سال های بین 1991 تا 1993، دکتر ام. ادوارد معتمدی، یکی از مبتکرین اسبق راکوِل اینترنشال (Rockwell International) در هردو زمینه ی سیستم های مایکروالکترومکانیکال و مایکرو-اپتیک برای اولین بار به طور داخلی از اختصار MOEMS برای سیستم های مایکرو-اُپتو-الکترو-مکانیکال استفاده کرد. او از این اختصار برای تمیز دادن سیستم های MEMS اپتیکال و مایکرو-اُپتو-الکترو-مکانیکال (MOEMS) استفاده کرد. تفاوت این دو در این است که سیستم های اپتیکال مایکر.-الکترو-مکانیکال می توانند شامل اپتیک های ابعاد بزرگ تر باشند، حال آنکه در MOEMS، جزییات اپتیکال همانند مدارهای مجتمع به طور دسته ای درست مانند دارهای مجتمع ساخته می شوند.
در سال 1993، دکتر معتمدی در یکی از سخنرانی های خود در یکی از کنفرانس های جامعه جهانی اپتیک و فتونیک (SPIE) به طور رسمی MOEMS را ترکیب قدرتمندی از MEMS و مایکرو-اپتیک معرفی کرد.
حسین رشید محمد التکریتی (زادهٔ ۱۹۴۰) فرمانده نظامی بازنشسته اهل عراق است. وی در زمان ریاست جمهوری صدام حسین، دوره‌ای ریاست ستاد کل نیروهای مسلح عراق را برعهده داشت. التکریتی در خلال جنگ ایران و عراق از فرماندهان ارشد نیروی زمینی عراق بود.
حسین به ارتش پیوست و در سال ۱۹۶۲ از آکادمی نظامی عراق با مدرک لیسانس در علوم نظامی فارغ‌التحصیل شد. وی در سال ۱۹۶۸ از دانشکده ستاد مشترک عراق فارغ‌التحصیل شد و در رشته علوم نظامی فوق لیسانس گرفت. او همچنین بعدها در همین رشته دکتری گرفت.
نوشتار اصلی: جنگ ایران و عراق
در سپتامبر ۱۹۸۰، نیروهای عراق به جنوب ایران حمله کردند. اگرچه در ابتدا موفقیت‌آمیز بود، اما در سال ۱۹۸۱ ایران یک ضد حمله را آغاز کرد و تا سال ۱۹۸۲ بیشتر مناطق از دست رفته را بازپس گرفت. در ژوئیه ۱۹۸۲، ایران به جنوب عراق حمله کرد و شهر بصره را هدف قرار داد.
در طول دو سال اول جنگ، صدام حسین شروع به ارتقای فرماندهان شایسته در مقابل کسانی کرد که صرفاً به عنوان دوستان سیاسی خدمت می‌کردند. از جمله رشید مجاز به گسترش گارد جمهوری به اندازه یک لشکر شد. در سالهای اولیه فرماندهی وی، گارد به ۱۶ تیپ ۳۰۰۰۰ نفری افزایش یافتو تا سال ۱۹۸۸ گارد جمهوری به ۲۵ تیپ و مجموع نیروی انسانی ۱۰۳۰۰۰ نفر رسید. اگرچه صدام حسین فرمانده اسمی بود، رشید فرمانده واقعی بود و به صدام گزارش می‌داد.
در سال ۱۹۸۸ در کردستان، رشید با تأکید برضدحمله پیش می‌رفت چون ایرانی‌ها در یگان‌های مخفی کوچک به دلیل داشتن منطقه شمالی، برتری داشتند.با این حال، صدام مایل بود بر جبهه جنوبی کشور تمرکز کند تا به ایرانیان بفهماند که تصرف بصره غیرممکن است.
در خلال عملیات انفال بین سال‌های ۱۹۸۷ و ۱۹۸۸ رشید به همراه بسیاری ژنرال‌های دیگر به جنایت علیه بشریت علیه مردم کرد پرداختند و بیش از ۱۸۲۰۰۰ مرد، زن و کودک کرد، با سلاحهای معمولی و سلاح‌های شیمیایی به قتل رسیدند.
در ژوئیه ۱۹۸۸، در حالی که عراق به‌طور مستمر در حال پیشرفت بود، ایران با قطعنامه ۵۹۸ موافقت کرد و جنگ به‌طور رسمی در ۲۰ اوت ۱۹۸۸ پایان یافت.
نوشتار اصلی: جنگ خلیج فارس
عراق در اوت ۱۹۹۰ به کویت حمله کرد و تنش‌ها در سال ۱۹۹۱ افزایش یافت. اندکی پس از تهاجم، رشید به عنوان رئیس ستاد جدید ارتش عراق منصوب شد. در ۲۴ فوریه، حمله زمینی ائتلاف آغاز شد.در ساعت ۲۰:۳۰ روز ۲۵ فوریه، رشید یک تماس تلفنی از صدام دریافت کرد و به ارتش دستور داد که از کویت عقب‌نشینی کند. صدام گفته بود: «من نمی‌خواهم ارتش ما دچار وحشت شود. سربازان ما تحقیر را دوست ندارند، آنها دوست دارند غرور خود را حفظ کنند.»در ۲۶ فوریه، نیروهای عراقی از شهر کویت گریختند.
عملکرد رشید و کارکنانش در طول جنگ توسط تحلیلگر پولاک به عنوان «عملکرد بسیار معتبر با توجه به آنچه که باید با آن کار می‌کردند» تلقی می‌شد، اما این خطا متوجه حسین و اصرار او برای مبارزه با ائتلاف به جای مذاکره برای راه حل بود.
از سمت خود به عنوان رئیس ستاد برکنار شد، پس از آن یک بار دیگر فرمانده گارد جمهوری شد و به عنوان مشاور نظامی ویژه صدام حسین خدمت کرد.
رشید در سرکوب قیام شیعیان در سال ۱۹۹۱ شرکت داشت که بعداً به خاطر آن متهم به جنایات جنگی شد.
نوشتار اصلی: حمله به عراق در سال ۲۰۰۳
تا سال ۲۰۰۳، رشید دبیرکل فرماندهی نیروهای مسلح و بخشی از «حلقه درونی» صدام حسین بود که در مقابل حمله احتمالی ایالات متحده و متحدانش، دفاعی را طراحی می‌کرد.
پس از تهاجم، حسین یکی از چندین نفری بود که توسط دادگاه ویژه عراق به جنایات جنگی متهم شد. او بویژه به جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت مربوط به جنایات جنگی احتمالی علیه کردها در جریان عملیات الانفال در سال ۱۹۸۸ متهم شد که به عنوان معاون رئیس ستاد نیروهای مسلح عراق خدمت می‌کرد.
محاکمه در ۲۱ اوت ۲۰۰۶ آغاز شد و در ۲۴ ژوئن ۲۰۰۷ به پایان رسید رشید حسین به همراه چند تن دیگر به دلیل جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت مجرم شناخته شدند و به اعدام محکوم شدند. در مجموع رشید حسین به سه حکم اعدام محکوم شد. پس از قرائت حکم او در کنار ژنرال سابق، سلطان هاشم احمد الطایی، سخنرانی کرد. در نتیجه، محمد اوریبی آل خلیفه، رئیس قاضی، دستور داد که آنها به سرعت از دادگاه خارج شوند. بنا به گزارش‌ها، رشید حسین فریاد می‌زد «خدایا شکرت، ما اعدام می‌شویم زیرا از کشور خود در برابر دزدان و جنایتکاران دفاع کردیم. ما از عراق دفاع کردیم.»
در ۳ اکتبر ۲۰۰۷، مقامات عراقی تصمیم گرفتند که تاریخ اعدام او را به تعویق بیندازند. در ۲۸ فوریه ۲۰۰۸ یک شورای سه نفره ریاست جمهوری عراق با اعدام علی حسن المجید موافقت کرد، اما با اعدام رشید حسین و سلطان هاشم احمد الطایی موافقت نکرد.بنا بر گزارش‌ها، شورا استدلال می‌کرد که آنها نباید اعدام شوند، زیرا زیردست بوده و صرفاً دستورات را دنبال می‌کردند.
در ۲ دسامبر ۲۰۰۸ حسین به دلیل نقشش در قیام سال ۱۹۹۱ در عراق به حبس ابد دیگری محکوم شد.
در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۱، حسین به همراه تعداد زیادی از مقامات عالی‌رتبه سابق، از ایالات متحده به بازداشتگاه عراق منتقل شدند. حسین در کمپ کراپر در نزدیکی فرودگاه بین‌المللی بغداد بود. به دنبال این انتقال، چندین نماینده عراقی مجدداً از ریاست جمهوری خواستند که اعدام‌ها را تأیید نکند. جلال طالبانی به معاون شیعه خود خضیر الخزاعی اجازه داد که موافقت کند.
سورا آمامی‌یا (زادهٔ ۲۸ اوت ۱۹۹۳) یک صداپیشه و خواننده ژاپنی است. او حرفهٔ صداپیشگی را از سال ۲۰۱۲ آغاز کرد. از نقش‌های برجسته صداپیشگی وی می‌توان به شخصیت آکامه در "آکامه گا کیل!"، آیلا در "خاطرات پلاستیک"، توکا کیریشیما در "توکیو غول"، و هیتومی اوزاکی در "کیلینگ بایتز" اشاره کرد.
همسایگی خوب یک اصل کلی حقوق بین‌الملل است که از اهمیت ویژه ای برای حوزه حقوق قانون محیط زیست بین‌الملل برخوردار است. این اصل «دولتها را ملزم می‌سازد که تلاش کنند تا منافع خود را با منافع کشورهای همسایه آشتی دهند»، و در تعدادی از احکام حقوقی بین‌المللی قرن بیستم بیان شده‌است که مهمترین آنها کارخانه ذوب آهن تریل، بریتیش کلمبیا بین ایالات متحده و کانادا است.
توقیف کشتی به روال قانون اطلاق می‌شود که به موجب آن یک کشتی یا کشتی دریایی مشابه می‌تواند با طی مراحل قضایی توقیف شود و در انتظار تعیین ادعاهای حال یا آینده مربوط به کشتی باشد. این کشتی به منظور تأمین ادعای دریایی توسط فرایند قضایی بازداشت شده‌است.
زمینه‌هایی که ممکن است یک کشتی توقیف شود طبق سیستم‌های قانونی کشورهای مختلف متفاوت است. اما دلایل مشترکی که ممکن است اجازه بازداشت داشته باشد شامل موارد زیر است:
تعدادی از کنوانسیون‌های بین‌المللی در رابطه با دستگیری کشتی‌ها طبق قانون دریایی وارد شده‌اند. آنها شامل موارد زیر هستند:
در زیر یک فهرست از قطعنامه‌های سازمان ملل متحد مربوط به دولت فلسطین از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۸۹ در شورای امنیت سازمان ملل متحد به تصویب رسید ۱۳۱ قطعنامه به‌طور مستقیم پرداختن به درگیری اعراب و اسرائیل در مورد فلسطینی ها؛ از سال ۲۰۱۲ تعدادی از قطعنامه‌های صادر شده به‌طور مستقیم با دولت فلسطینی آورده شده‌است.
۱۹۴۷:
۲۹ نوامبر ۱۹۴۷
قطعنامه ۱۸۱: پیشنهاد تقسیم فلسطین به کشورهای عربی و یهودی و وضعیت بین‌المللی برای شهر بیت‌المقدس.
۱۹۴۸:
۱۹ نوامبر: قطعنامه ۲۱۲: کمک به آوارگان فلسطینی
۱۱ دسامبر: قطعنامه ۱۹۴: تشکیل کمیسیون مصالحه. محافظت و دسترسی آزاد به بیت‌المقدس و سایر اماکن مقدس. تصریح می‌کند که پناهجویانی که مایل به بازگشت به خانه‌های خود هستند و در آرامش با همسایگان خود زندگی می‌کنند باید در سریعترین تاریخ عملی مجاز به انجام این کار باشند و باید برای اموال کسانی که تصمیم به بازگشت ندارند و برای از بین رفتن یا خسارت وارده باید پرداخت شود. به املاکی که طبق اصول حقوق بین‌الملل یا عدالت باید توسط دولت‌ها یا مقامات مسئول انجام شود
۱۹۴۹:
۸ دسامبر: قطعنامه 302 (IV): کمک به پناهندگان فلسطینی
۹ دسامبر: قطعنامه 303 (IV): رژیم بین‌المللی بیت‌المقدس
۱۰ دسامبر: قطعنامه ۳۵۶: اورشلیم
۱۹۵۰:
۲ دسامبر: قطعنامه ۳۹۳: کمک به آوارگان فلسطینی
۱۴ دسامبر: قطعنامه 394 (V): خواستار مذاکرات صلح اعراب و اسرائیل و راه حل برای پناهندگان فلسطینی است.
۱۴ دسامبر: قطعنامه ۴۶۸: تأمین اعتبار برای یک رژیم بین‌المللی در اورشلیم را کاهش می‌دهد.
۱۹۵۲:
۲۶ ژانویه: قطعنامه ۵۱۲: گزارش کمیسیون جمع‌بندی ملل متحد برای فلسطین.
۲۶ ژانویه: قطعنامه ۵۱۳: کمک به آوارگان فلسطینی.
۶ نوامبر: قطعنامه ۶۱۴: کمک به آوارگان فلسطینی.
۲۵ نوامبر: قطعنامه ۶۶۰: گزارش سازمان امداد و نجات سازمان ملل برای پناهندگان فلسطینی (UNRWA).
۱۹۵۳:
۲۷ نوامبر: قطعنامه ۷۲۰: کمک به آوارگان فلسطینی.
۲۷ نوامبر: قطعنامه ۷۶۶
۱۹۵۴:
۴ دسامبر: قطعنامه ۸۱۸: کمک به آوارگان فلسطینی.
۴ دسامبر: قطعنامه ۸۷۹
۱۹۵۵:
۳ دسامبر: قطعنامه ۹۱۶: کمک به آوارگان فلسطینی.
۳ دسامبر: قطعنامه ۹۶۴
۱۹۵۶:
۲۱ دسامبر: قطعنامه ۱۰۸۱
۱۹۵۷:
۲۷ فوریه: قطعنامه ۱۰۹۱: پناهندگان فلسطینی.
۲۸ فوریه: قطعنامه ۱۰۱۸: پناهندگان فلسطینی.
۱۲ دسامبر: قطعنامه 1191.html: آوارگان فلسطینی.
۱۹۵۸:
۱۲ دسامبر: قطعنامه ۱۳۱۵: پناهندگان فلسطینی.
۱۹۵۹:
۹ دسامبر: قطعنامه ۱۴۵۶:
۱۹۶۰:
۱۸ دسامبر: قطعنامه ۱۵۴۵
۱۹۶۱:
۲۱ آوریل: قطعنامه ۱۶۰۴: پناهندگان فلسطینی
۳۰ اکتبر: قطعنامه ۱۶۳۶
۲۰ دسامبر: قطعنامه ۱۷۲۵: پناهندگان فلسطینی
۱۹۶۲:
۱۱ دسامبر: قطعنامه ۱۷۸۹
۲۰ دسامبر: قطعنامه ۱۸۵۶: پناهندگان فلسطینی
۲۷ ژوئن: قطعنامه ۱۸۷۴ مجمع ویژه سازمان ملل.
۲۷ ژوئن: قطعنامه ۱۸۷۵ مجمع ویژه سازمان ملل.
۶ نوامبر: قطعنامه ۱۸۹۰
۳ دسامبر: قطعنامه ۱۹۱۲: پناهندگان فلسطینی
۱۹۶۵:
۱۰ فوریه: قطعنامه ۲۰۰۲: پناهندگان فلسطینی
۱۳ دسامبر: قطعنامه ۲۰۴۷
۱۳ دسامبر: قطعنامه ۲۰۴۸
۱۵ دسامبر: قطعنامه ۲۰۵۲:
۲۶ اکتبر: قطعنامه ۲۱۳۹
۱۷ نوامبر: قطعنامه ۲۱۵۴: پناهندگان فلسطینی.
۴ ژوئیه: قطعنامه ۲۲۵۲: کمک‌های بشردوستانه در جنگ ۱۹۶۷.
۴ ژوئیه: قطعنامه 2253 (ES-V): اقدامات اسرائیل برای تغییر وضعیت بیت‌المقدس را باطل می‌کند
۱۴ ژوئیه: قطعنامه ۲۲۵۴: «ابراز خرسندی» از عدم پایبندی اسرائیل به قطعنامه ۲۲۵۳ مجمع عمومی سازمان ملل (ES-V)
۲۱ ژوئیه: قطعنامه ۲۲۵۶: اوضاع در خاورمیانه
۱۸ سپتامبر: قطعنامه ۲۲۵۷: اوضاع در خاورمیانه.
۱۶ نوامبر: قطعنامه ۲۲۶۴
۱۹ دسامبر: قطعنامه ۲۳۴۱: پناهندگان فلسطینی
۱۹۶۸:
۱ نوامبر: قطعنامه ۲۳۸۰
۱۹ دسامبر: قطعنامه ۲۴۴۳: کمیته ویژه ای را برای تحقیق در مورد اقدامات اسرائیلی مؤثر بر حقوق بشر فلسطین تأسیس می‌کند.
۱۹ دسامبر: قطعنامه ۲۴۵۲:
۱۹۶۹:
۵ دسامبر: قطعنامه ۲۵۲۲
۱۰ دسامبر: قطعنامه ۲۵۳۵: "تأیید مجدد" "حقوق غیرقابل انکار" مردم فلسطین و از شورای امنیت می‌خواهد "اقدامات مؤثر" را برای اجبار اجرای اجرای قطعنامه‌های قبلی سازمان ملل انجام دهد
۱۱ دسامبر: قطعنامه ۲۵۴۶: «نقض حقوق بشر و آزادیهای اساسی» اسرائیل در سرزمین‌های اشغالی را محکوم می‌کند
۱۹۷۰:
۴ نوامبر: قطعنامه ۲۶۲۸: اجرای سریع قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت سازمان ملل را تشویق می‌کند و می‌پذیرد که «احترام به حقوق فلسطینی‌ها یک عنصر انکار ناپذیر در برقراری صلح عادلانه و پایدار در خاورمیانه است»
۴ دسامبر: قطعنامه ۲۶۵۳
۵ دسامبر: قطعنامه ۲۷۲۷: از اسرائیل خواسته‌است توصیه‌های کمیته ویژه سازمان ملل را که در مورد شیوه‌های اسرائیل در سرزمین‌های اشغالی تحقیق می‌کند، اجرا کند
۷ دسامبر: قطعنامه ۲۶۵۶: ایجاد کارگروه برای تأمین
۸ دسامبر: قطعنامه ۲۶۷۲:
۱۵ دسامبر: قطعنامه ۲۷۲۸: گزارش کمیته ویژه برای بررسی شیوه‌های اسرائیلی که بر حقوق بشر جمعیت سرزمین‌های اشغالی تأثیر می‌گذارد.
۱۶ دسامبر: قطعنامه ۲۷۲۹: گزارش کارگروه در زمینه تأمین
۱۹۷۱:
۸ نوامبر: قطعنامه ۲۷۵۶
۶ دسامبر: قطعنامه ۲۷۹۱: کارگروه تأمین
۶ دسامبر: قطعنامه ۲۷۹۲ خواستار اجرای قطعنامه ۱۹۴ مجمع عمومی سازمان ملل است، بر «حقوق غیرقابل انکار مردم فلسطین» تأکید می‌کند و اسرائیل را متوقف می‌کند که اسکان مجدد ساکنان اردوگاه‌های پناهندگان فلسطین را متوقف کند.
۱۳ دسامبر: قطعنامه ۲۷۹۹: اوضاع در خاورمیانه.
۲۰ دسامبر: قطعنامه ۲۸۵۱: گزارش کمیته ویژه برای بررسی شیوه‌های اسرائیلی که بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی تأثیر می‌گذارد. اقدامات اسرائیل در سرزمین‌های اشغالی را محکوم می‌کند.
۱۹۷۲:
۹ نوامبر: قطعنامه ۲۹۱۲
۸ دسامبر: قطعنامه ۲۹۴۹: اوضاع در خاورمیانه.
۱۳ دسامبر: قطعنامه ۲۹۶۳
۱۳ دسامبر: قطعنامه ۲۹۶۴: کارگروه تأمین
۱۵ دسامبر: قطعنامه ۳۰۰۵: گزارش کمیته ویژه بررسی شیوه‌های اسرائیلی که در حقوق بشر جمعیت سرزمین‌های اشغالی تأثیر می‌گذارد.
۱۹۷۳:
۱۷ اکتبر: قطعنامه ۳۰۵۳
۷ دسامبر: قطعنامه ۳۰۸۹
۷ دسامبر: قطعنامه ۳۰۹۰: کارگروه تأمین
۷ دسامبر: قطعنامه ۳۰۹۲: گزارش کمیته ویژه برای بررسی شیوه‌های اسرائیلی که بر حقوق بشر جمعیت سرزمین‌های اشغالی تأثیر می‌گذارد.
۱۷ دسامبر: قطعنامه ۳۱۷۵: حاکمیت دائمی بر منابع طبیعی در سرزمین‌های اشغالی عرب.
۱۹۷۴:
۱۴ اکتبر: قطعنامه ۳۲۱۰: از PLO دعوت می‌کند تا در جلسات مجمع عمومی برای مسئله فلسطین شرکت کند.
۱۲ نوامبر: قطعنامه ۳۲۲۷
۲۲ نوامبر: قطعنامه ۳۲۳۶: حق مردم فلسطین را برای به دست آوردن حقوق خود، از جمله حق تعیین سرنوشت و حق بازگشت، به رسمیت می‌شناسد.
۲۲ نوامبر: قطعنامه ۳۲۳۷: وضعیت ناظر برای PLO.
۲۹ نوامبر: قطعنامه ۳۲۴۰: گزارش کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی.
۲۹ نوامبر: قطعنامه ۳۲۴۶: تأیید بر مشروعیت مقاومت مسلحانه توسط مردم مظلوم در راستای دستیابی به حق تعیین سرنوشت، و دولتهایی را که از آن حق پشتیبانی نمی‌کنند محکوم می‌کند
۱۶ دسامبر: قطعنامه ۳۳۳۰: کارگروه تأمین
۱۷ دسامبر: قطعنامه ۳۳۳۱
۱۷ دسامبر: قطعنامه ۳۳۳۶: حاکمیت دائمی بر منابع ملی در سرزمین‌های اشغالی عرب.
۱۹۷۵:
۳۰ اکتبر: قطعنامه ۳۳۷۰
۱۰ نوامبر: قطعنامه ۳۳۷۵: دعوت از سازمان آزادی‌بخش فلسطین برای مشارکت در تلاش‌های صلح در خاورمیانه.
۱۰ نوامبر: قطعنامه ۳۳۷۶: تأسیس کمیته اعمال حقوق غیرقابل انکار مردم فلسطین (CEIRPP).
۵ دسامبر: قطعنامه ۳۴۱۴: خواستار تحریم‌های اقتصادی و تحریم تسلیحاتی علیه اسرائیل است تا زمانی که از تمام سرزمین‌های اشغالی در سال ۱۹۶۷ خارج شود و به فلسطینی‌ها «حقوق ملی غیرقابل نفوذ» اعطا کند.
۸ دسامبر: قطعنامه ۳۴۱۹
۱۵ دسامبر: قطعنامه ۳۵۱۶: حاکمیت دائمی بر منابع ملی در سرزمین‌های اشغالی عرب.
۱۵ دسامبر: قطعنامه ۳۵۲۵: گزارش کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی.
۱۹۷۶:
۲۳ نوامبر: قطعنامه ۳۱/۱۵
۲۴ نوامبر: قطعنامه ۳۱/۲۰: ابراز نگرانی عمیق از اینکه هیچ «راه حل عادلانه» برای «مسئله فلسطین» حاصل نشده‌است، از این مسئله به عنوان هسته اصلی مناقشه خاورمیانه یاد می‌کند و «حقوق غیرقابل انکار» را مجدداً تأیید می‌کند. فلسطینی‌ها، از جمله حق بازگشت و حق استقلال ملی.
۲۹ نوامبر: قطعنامه ۳۱/۲۲
۹ دسامبر: قطعنامه ۳۱/۶۲: خواستار کنفرانس بین‌المللی صلح خاورمیانه تحت نظارت سازمان ملل و با ریاست ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی است.
۱۶ دسامبر: قطعنامه ۳۱/۱۰۶: گزارش کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر مناطق اشغالی.
۲۱ دسامبر: قطعنامه ۳۱/۱۸۶: حاکمیت دائمی بر منابع ملی در سرزمین‌های اشغالی عرب.
۱۹۷۷:
۲۵ نوامبر: قطعنامه ۳۲/۲۰: تأیید مجدد درخواست‌های قبلی برای خروج کامل اسرائیل از سرزمین‌های اشغالی و یک کنفرانس صلح بین‌المللی با مشارکت PLO است.
۲ دسامبر: قطعنامه ۳۲/۴۰: تأیید مجدد «حقوق غیرقابل نفوذ مردم فلسطین»، از جمله حق حاکمیت ملی و حق بازگشت.
۱۳ دسامبر: قطعنامه ۳۲/۹۰
۱۳ دسامبر: قطعنامه ۳۲/۹۱: گزارش کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی. از اسرائیل می‌خواهد که به کنوانسیون ژنو احترام بگذارد
۱۵ دسامبر: قطعنامه ۳۲/۱۱۱: نیازهای بهداشتی کودکان پناهنده فلسطینی.
۱۹ دسامبر: قطعنامه ۳۲/۱۶۱: حاکمیت دائم بر منابع ملی
۱۹ دسامبر: قطعنامه ۳۲/۱۶۱: حاکمیت دائمی بر منابع ملی در سرزمین‌های اشغالی عرب.
۱۹ دسامبر: قطعنامه ۳۲/۱۷۱: شرایط زندگی مردم فلسطین.
۲۱ دسامبر: قطعنامه 32/212-III: پیامدهای گسترش برخی از کارمندان سابق توسط صندوق بازنشستگی کارکنان سازمان ملل برای خدمات
۱۹۷۸:
۷ دسامبر: قطعنامه ۳۳/۲۸
۷ دسامبر: قطعنامه ۳۳/۲۹: مجدداً برخاستهای قبلی برای خروج کامل اسرائیل از سرزمین‌های اشغالی و کنفرانس صلح بین‌المللی با مشارکت PLO تأکید می‌کند.
۱۵ دسامبر: قطعنامه ۳۳/۸۱: نیازهای بهداشتی کودکان پناهنده فلسطینی.
۱۸ دسامبر: قطعنامه ۳۳/۱۱۰: شرایط زندگی مردم فلسطین.
۱۸ دسامبر: قطعنامه ۳۳/۱۱۲
۱۸ دسامبر: قطعنامه ۳۳/۱۱۳: گزارش کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی.
۲۰ دسامبر: قطعنامه ۳۳/۱۴۷: کمک به مردم فلسطین.
۱۹۷۹:
۱۶ نوامبر: قطعنامه ۳۴/۲۹: ابراز نگرانی از تبعید بنام شکا، شهردار نابلوس، توسط اسرائیل.
۲۳ نوامبر: قطعنامه ۳۴/۵۲
۲۹ نوامبر و ۱۲ دسامبر: قطعنامه ۳۴/۶۵
۶ دسامبر: قطعنامه ۳۴/۷۰: تأیید مجدد درخواست‌های قبلی برای خروج کامل اسرائیل از سرزمین‌های اشغالی و کنفرانس صلح بین‌المللی با مشارکت PLO است.
۱۱ دسامبر: قطعنامه ۳۴/۷۷: خواستار ایجاد منطقه عاری از سلاح هسته ای در خاورمیانه.
۱۲ دسامبر: قطعنامه ۳۴/۹۰: گزارش کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی.
۱۴ دسامبر: قطعنامه ۳۴/۱۱۳: شرایط زندگی مردم فلسطین.
۱۴ دسامبر: قطعنامه ۳۴/۱۳۳: کمک به مردم فلسطین.
۱۴ دسامبر: قطعنامه ۳۴/۱۳۶: حاکمیت دائمی بر منابع ملی در سرزمین‌های اشغالی عرب.
۱۹۸۰:
۳ نوامبر: قطعنامه ۳۵/۱۳
۵ دسامبر: قطعنامه ۳۵/۷۵: شرایط زندگی مردم فلسطین.
۵ دسامبر: قطعنامه ۳۵/۱۱۰: حاکمیت دائمی بر منابع ملی در سرزمین‌های اشغالی عرب.
۵ دسامبر: قطعنامه ۳۵/۱۱۱: کمک به مردم فلسطین.
۱۱ دسامبر: قطعنامه ۳۵/۱۲۲: گزارش کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ اقدامات اسرائیلی که بر حقوق بشر جمعیت سرزمین‌های اشغالی تأثیر می‌گذارد.
۱۵ دسامبر: قطعنامه ۳۵/۱۶۹
۱۶ دسامبر: قطعنامه ۳۵/۲۰۷: تأیید مجدد درخواست‌های قبلی برای خروج کامل اسرائیل از سرزمین‌های اشغالی و ایجاد کشور فلسطین است.
۱۹۸۱:
۲۸ اکتبر: قطعنامه ۳۶/۱۵: خواستار آن است که اسرائیل از هرگونه کاوش باستان‌شناسی در شرق قدس به‌طور کلی با تأکید بر کوه معبد چشم پوشی کند.
۴ دسامبر: قطعنامه ۳۶/۷۰: کمک به مردم فلسطین.
۴ دسامبر: قطعنامه ۳۶/۷۳: شرایط زندگی مردم فلسطین.
۱۰ دسامبر: قطعنامه ۳۶/۱۲۰
۱۶ دسامبر: قطعنامه ۳۶/۱۴۶
۱۶ دسامبر: قطعنامه ۳۶/۱۴۷: گزارش کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی.
۱۶ دسامبر: قطعنامه ۳۶/۱۵۰: اسرائیل را متوقف می‌کند که برنامه‌ریزی کانال بین دریای مرده و دریای مدیترانه را متوقف کند.
۱۷ دسامبر: قطعنامه ۳۶/۱۷۳: حاکمیت دائم بر منابع ملی در سرزمین‌های اشغالی عرب.
۱۷ دسامبر: قطعنامه‌های ۳۶/۲۲۶ مجمع عمومی سازمان ملل متحد A & B: تأیید مجدد درخواست‌های قبلی برای خروج کامل اسرائیل از سرزمین‌های اشغالی و ایجاد کشور فلسطین است.
۱۹۸۲:
۵ فوریه: نهمین جلسه ویژه اضطراری ES / 9-1: وضعیت در سرزمین‌های اشغالی عرب.
۱۶ نوامبر: قطعنامه ۳۷/۱۸: اسرائیل را از اجرای قطعنامه ۴۸۷ شورای امنیت محکوم می‌کند و از اسرائیل می‌خواهد تهدید خود را برای حمله به تأسیسات هسته ای کشورهای همسایه بازگرداند.
۱۰ دسامبر: قطعنامه ۳۷/۸۶
۱۰ دسامبر: قطعنامه ۳۷/۸۸: گزارش کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی.
۱۶ دسامبر: قطعنامه ۳۷/۱۲۰
۱۶ دسامبر: قطعنامه ۳۷/۱۲۲: از اسرائیل می‌خواهد که کانالی بین دریای مرده و ماد ایجاد نکند
۱۶ دسامبر: قطعنامه ۳۷/۱۲۲: از اسرائیل می‌خواهد که کانالی بین دریای مرده و دریای مدیترانه ایجاد نکند.
۱۶ دسامبر: قطعنامه ۳۷/۱۲۳: محکوم کردن مسئولیت ادعا شده اسرائیل در مورد قتل‌عام صبرا و شاتیلا توسط حزب کاتائب در بیروت، لبنان؛ ثابت می‌کند که این قتل‌عام یک عمل نسل‌کشی بوده‌است. اعمال غارت میراث فرهنگی فلسطین را محکوم می‌کند؛ اشغال کرانه باختری، غزه و ارتفاعات جولان را محکوم می‌کند؛ و الحاق اورشلیم را محکوم می‌کند.
۱۷ دسامبر: قطعنامه ۳۷/۱۳۴: کمک به مردم فلسطین.
۱۷ دسامبر: قطعنامه ۳۷/۱۳۵: حاکمیت دائمی بر منابع ملی در فلسطین‌های اشغالی و سایر مناطق عربی.
۲۰ دسامبر: قطعنامه ۳۷/۲۲۲: شرایط زندگی مردم فلسطین در سرزمین‌های اشغالی فلسطین.
۱۹۸۳:
۱۳ دسامبر: قطعنامه ۳۸/۵۸
۱۵ دسامبر: قطعنامه‌های ۳۸/۷۹: گزارش کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ اقدامات اسرائیلی مؤثر بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی.
۱۵ دسامبر: قطعنامه ۳۸/۸۳
۱۵ دسامبر: قطعنامه ۳۸/۸۵: از اسرائیل می‌خواهد که کانالی بین دریای مرده و دریای مدیترانه ایجاد نکند.
۱۹ دسامبر: قطعنامه ۳۸/۱۴۴: حاکمیت دائم بر منابع ملی در فلسطین‌های اشغالی و سایر مناطق عربی.
۱۹ دسامبر: قطعنامه ۳۸/۱۴۵: کمک به مردم فلسطین.
۱۹ دسامبر: قطعنامه ۳۸/۱۶۶: شرایط زندگی مردم فلسطین در سرزمین‌های اشغالی فلسطین.
۱۹ دسامبر: قطعنامه‌های ۳۸/۱۸۰: از همه ملت می‌خواهد که کلیه روابط دیپلماتیک، اقتصادی و فناوری با اسرائیل را متوقف یا قطع کنند. محکوم کردن اسرائیل در موضوعات مختلف از جمله اشغال کرانه باختری، غزه و ارتفاعات جولان، جنگ در لبنان و الحاق بیت‌المقدس.
۱۹۸۴:
۱۱ دسامبر: قطعنامه ۳۹/۴۹
۱۴ دسامبر: قطعنامه‌های ۳۹/۹۵: گزارش کمیته ویژه تحقیق در مورد اقدامات اسرائیلی مؤثر بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی.
۱۴ دسامبر: قطعنامه ۳۹/۹۹
۱۴ دسامبر: قطعنامه ۳۹/۱۰۱: از اسرائیل می‌خواهد که کانالی بین دریای مرده و دریای مدیترانه ایجاد نکند.
۱۷ دسامبر: قطعنامه ۳۹/۱۶۹: شرایط زندگی مردم فلسطین در سرزمین‌های اشغالی فلسطین.
۱۸ دسامبر: قطعنامه ۳۹/۲۲۳: پروژه‌های توسعه اقتصادی در سرزمین‌های اشغالی فلسطین.
۱۸ دسامبر: قطعنامه ۳۹/۲۲۴: کمک به مردم فلسطین.
۱۹۸۵:
۱۲ دسامبر: قطعنامه ۴۰/۹۶
۱۶ دسامبر: قطعنامه‌های ۴۰/۱۶۱: گزارش کمیته ویژه تحقیق در مورد اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی.
۱۶ دسامبر: قطعنامه ۴۰/۱۶۵
۱۶ دسامبر: قطعنامه ۴۰/۱۶۷: تصمیم به نظارت بر تصمیم اسرائیل در ساخت کانال بین دریای مرده و دریای مدیترانه است.
۱۷ دسامبر: قطعنامه ۴۰/۱۶۹: پروژه‌های توسعه اقتصادی در سرزمین‌های اشغالی فلسطین.
۱۷ دسامبر: قطعنامه ۴۰/۱۷۰: کمک به مردم فلسطین.
۱۷ دسامبر: قطعنامه ۴۰/۲۰۱۲: شرایط زندگی مردم فلسطین در سرزمین‌های اشغالی فلسطین.
۱۹۸۶:
۲ دسامبر: قطعنامه ۴۱/۴۳
۳ دسامبر: قطعنامه‌های ۴۱/۶۳: گزارش کمیته ویژه تحقیق در مورد اقدامات اسرائیلی که بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی اشغال شده‌است.
۳ دسامبر: قطعنامه ۴۱/۶۹
۸ دسامبر: قطعنامه ۴۱/۱۸۱: کمک به مردم فلسطین.
۱۹۸۷:
۲ دسامبر: قطعنامه ۴۲/۶۶
۲ دسامبر: قطعنامه ۴۲/۶۹
۸ دسامبر: قطعنامه ۴۲/۱۶۰: گزارش کمیته ویژه تحقیق در مورد اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی.
۱۱ دسامبر: قطعنامه ۴۲/۱۶۶: کمک به مردم فلسطین.
۱۱ دسامبر: قطعنامه ۴۲/۱۹۰: شرایط زندگی مردم فلسطین در سرزمین‌های اشغالی فلسطین.
۱۹۸۸:
۲۰ آوریل: قطعنامه ۴۳/۲۳۳: ابراز شوک از کشته شدن غیرنظامیان فلسطین در ناهالین.
۳ نوامبر: قطعنامه ۴۳/۲۱: قیام (انتفاضه) فلسطین.
۶ دسامبر: قطعنامه ۴۳/۵۷
۶ دسامبر: قطعنامه‌های ۴۳/۵۸: گزارش کمیته ویژه تحقیق در مورد اقدامات اسرائیلی تأثیرگذار بر حقوق بشر جمعیت مناطق اشغالی.
۷ دسامبر: قطعنامه ۴۳/۶۵: خواستار ایجاد منطقه عاری از سلاح هسته ای i
۷ دسامبر: قطعنامه ۴۳/۶۵: خواستار ایجاد منطقه عاری از سلاح هسته ای در خاورمیانه.
۱۵ دسامبر: قطعنامه ۴۳/۱۷۵
۱۵ دسامبر: قطعنامه ۴۳/۱۷۶ مجمع عمومی سازمان ملل: کنفرانس بین‌المللی صلح؛ اصول صلح
۱۵ دسامبر: قطعنامه ۴۳/۱۷۷ مجمع عمومی سازمان ملل: اعلامیه کشور فلسطین در ۱۵ نوامبر ۱۹۸۸ را تصدیق می‌کند.
۲۰ دسامبر: قطعنامه ۴۳/۱۷۸: کمک به مردم فلسطین.
قطعنامه ۶۶/۲۲۵ مجمع عمومی سازمان ملل متحد (۲۰۱۲)
۲۹ نوامبر: قطعنامه ۶۷/۱۹: فلسطین را به یک کشور ناظر غیر عضو تبدیل کرد.
قطعنامه ۷۳/۵ مجمع عمومی سازمان ملل متحد (۲۰۱۸): فلسطین را به عنوان کرسی ریاست جلسات ۲۰۱۹ برای گروه ۷۷ منصوب می‌کند.
قطعنامه ۴۲: مسئله فلسطین (۵ مارس ۱۹۴۸) به کمیسیون فلسطین توصیه‌هایی را می‌طلبد
قطعنامه ۴۳: مسئله فلسطین (۱ آوریل ۱۹۴۸) "افزایش خشونت و بی نظمی در فلسطین" را به رسمیت می‌شناسد و از نمایندگان "آژانس یهودی فلسطین و کمیته عالی عربی" می‌خواهد، با شورای امنیت ترتیب دهند "آتش بس بین اعراب و جوامع یهودی فلسطین … از گروه‌های مسلح عربی و یهودی در فلسطین خواستند که فوراً اعمال خشونت آمیز را متوقف کنند. "
قطعنامه ۴۴: مسئله فلسطین (۱ آوریل ۱۹۴۸) خواستار تشکیل جلسه ویژه مجمع عمومی است
قطعنامه ۴۶: سؤال فلسطین (۱۷ آوریل ۱۹۴۸) از آنجا که پادشاهی متحده قدرت اجباری است، "این مسئول حفظ صلح و نظم در فلسطین است." قطعنامه‌ها همچنین "از همه افراد و سازمان‌های فلسطین فراخوانده می‌شود" تا واردات "باندهای مسلح و پرسنل جنگی … از هر مبنای آنها ؛.. اسلحه و مواد جنگی ؛.. خودداری کنید، در انتظار دولت آینده فلسطین … از هرگونه فعالیت سیاسی که ممکن است به منافع حقوق، ادعاها یا موقعیت هر یک از جامعه آسیب بزند، … از هرگونه عملی که امنیت مکانهای مقدس در فلسطین را به خطر اندازد، خودداری کنید. "
قطعنامه ۴۸: ۲۳ آوریل ۱۹۴۸، از همه طرف‌های ذی‌ربط می‌خواهد تا قطعنامه ۴۶ شورای امنیت سازمان ملل را رعایت کنند و کمسیون آتش‌بس را برای فلسطین تأسیس می‌کنند تا از SC در اجرای آتش‌بس استفاده کنند. ۸–۰، ممتنع از کلمبیا، SSR اوکراین و اتحاد جماهیر شوروی تأیید شد.
قطعنامه ۴۹: ۲۲ مه ۱۹۴۸ دستور آتش‌بس را صادر کرد که ظهر، ۲۴ مه ۱۹۴۸، به وقت محلی در نیویورک اجرا شود. دستور می‌دهد کمیسیون آتش‌بس فلسطین که قبلاً گزارش داده بود پیرامون انطباق. مصوب ۸–۰، ممتنع از اتحاد جماهیر شوروی اتحادیه اروپا، اتحاد جماهیر شوروی و سوریه.
قطعنامه ۵۰: ۲۹ مه ۱۹۴۸، خواستار آتش‌بس چهار هفته ای است که شامل فلسطین، مصر، عراق، لبنان، عربستان سعودی، سوریه، ماوراءجان و یمن است. از همه می‌خواهد تا از اماکن مقدس و اورشلیم محافظت کنند. در صورت لزوم به بسیاری از ناظران نظامی واسطه سازمان ملل را پیشنهاد می‌کند. تخلفات بیشتر و شورای اقدامات مربوط به فصل هفتم منشور سازمان ملل را در نظر خواهد گرفت. در قسمتهای مصوب؛ به‌طور کلی رای‌گیری در مورد قطعنامه
قطعنامه ۵۳: مسئله فلسطین (۷ ژوئیه ۱۹۴۸)
قطعنامه ۵۴: مسئله فلسطین (۱۵ ژوئیه ۱۹۴۸)
قطعنامه ۵۶: مسئله فلسطین (۱۹ اوت ۱۹۴۸)
قطعنامه ۵۷: مسئله فلسطین (۱۸ سپتامبر ۱۹۴۸)
قطعنامه ۵۹: مسئله فلسطین (۱۹ اکتبر ۱۹۴۸)
قطعنامه ۶۰: مسئله فلسطین (۲۹ اکتبر ۱۹۴۸)
قطعنامه ۶۱: مسئله فلسطین (۴ نوامبر ۱۹۴۸)
قطعنامه ۶۲: مسئله فلسطین (۱۶ نوامبر ۱۹۴۸)
قطعنامه ۶۶: مسئله فلسطین (۲۹ دسامبر ۱۹۴۸)
قطعنامه ۶۹: پذیرش اسرائیل در سازمان ملل (۰۴ مارس ۱۹۴۹)
قطعنامه ۷۲: سؤال فلسطین (۱۱ اوت ۱۹۴۹)
قطعنامه ۷۳: مسئله فلسطین (۱۱ اوت ۱۹۴۹)
قطعنامه ۸۹ (۱۷ نوامبر ۱۹۵۰): در مورد آتش‌بس در جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ و «انتقال افراد».
قطعنامه ۹۲: مسئله فلسطین (۸ مه ۱۹۵۱)
قطعنامه ۹۳: مسئله فلسطین (۱۸ مه ۱۹۵۱)
قطعنامه ۹۵: مسئله فلسطین (۱ سپتامبر ۱۹۵۱)
قطعنامه ۱۰۰: مسئله فلسطین (۲۷ اکتبر ۱۹۵۳)
قطعنامه ۱۰۱: مسئله فلسطین (۲۴ نوامبر ۱۹۵۳)
قطعنامه ۱۰۶: مسئله فلسطین (۲۹ مارس ۱۹۵۵) اسرائیل را برای حمله به غزه محکوم کرد.
قطعنامه ۱۰۷: مسئله فلسطین (۳۰ مارس)
قطعنامه ۱۰۸: مسئله فلسطین (۸ سپتامبر)
قطعنامه ۱۱۳: مسئله فلسطین (۴ آوریل)
قطعنامه ۱۱۴: مسئله فلسطین (۴ ژوئن)
قطعنامه ۱۲۷: مسئله فلسطین (۲۲ ژانویه ۱۹۵۸) "..." توصیه می‌کند که اسرائیل "منطقه کسی" خود را در اورشلیم به حالت تعلیق درآورد.
قطعنامه ۲۲۸: مسئله فلسطین (۲۵ نوامبر ۱۹۶۶) "..." اسرائیل را "بخاطر حمله خود به سامو در کرانه باختری و سپس تحت کنترل اردن" سانسور می‌کند ".
قطعنامه ۲۳۳ جنگ شش روزه (۶ ژوئن ۱۹۶۷)
قطعنامه ۲۳۴ جنگ شش روزه (۷ ژوئن ۱۹۶۷)
قطعنامه ۲۳۵ جنگ شش روزه (۹ ژوئن ۱۹۶۷)
قطعنامه ۲۳۶ جنگ شش روزه (۱۱ ژوئن ۱۹۶۷)
قطعنامه ۲۳۷: جنگ شش روزه ۱۴ ژوئن ۱۹۶۷) "..." اسرائیل را ترغیب می‌کند تا اجازه بازگشت پناهندگان فلسطینی جدید ۱۹۶۷ را بدهند ". و از اسرائیل خواست تا از امنیت و رفاه ساکنان مناطقی که درگیری صورت گرفته‌است اطمینان حاصل کند.
قطعنامه ۲۴۰ (۲۵ اکتبر ۱۹۶۷): در مورد نقض آتش‌بس
قطعنامه ۲۴۲ (۲۲ نوامبر ۱۹۶۷): خاتمه کلیه ادعاها یا حالت‌های خصمانه و احترام و تأیید به حاکمیت، تمامیت ارضی و استقلال سیاسی هر کشور در منطقه. از همسایگان اسرائیل می‌خواهد به وضعیت دفاعی خاتمه دهند و با عقب‌نشینی نیروهای خود از زمین ادعا شده توسط سایر احزاب در جنگ ۱۹۶۷، اسرائیل را متعهد به تلافی می‌کنند. امروز به‌طور معمول تعبیر می‌شود که خواستار ایجاد زمین برای صلح به عنوان راهی برای حل مناقشه اعراب و اسرائیل است.
قطعنامه ۲۴۸: (۲۴ مارس ۱۹۶۸) "..." اسرائیل را برای حمله گسترده خود به کرامه در اردن محکوم کرد ".
قطعنامه ۲۵۰: (۲۷ آوریل) "..." اسرائیل را فراخوانی می‌کند که از برگزاری رژه نظامی در اورشلیم خودداری کنند ".
قطعنامه ۲۵۱: (۲ مه) «... به شدت مخالف قطعنامه ۲۵۰ نظامی اسرائیل در اورشلیم است.»