moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
به گفته سیداحمد حسینی سخنگوی فضایی وزارت دفاع: ساخت ماهواره‌بر ذوالجناح در شاکلهٔ پروژه‌ای بنام «حضرت فاطمه الزهراء» انجام گردیده است و پرتابِ آن، اولین پرتاب ماهواره‌بر ترکیبی (سوخت جامد و مایع) ذوالجناح بوده است.جدیدترین ماهواره‌بر سوخت جامد ایران با نام ذوالجناح آزمایش شد+ مشخصات خبرگزاری تسنیم، دریافت‌شده در ۱۳ بهمن ۱۳۹۹
سخنگوی وزارت دفاع در برنامه زنده ثریا در تاریخ ۱۵ خرداد ۱۴۰۱ اعلام کرد که قرار است ماهواره بر ذوالجناح دو تست کاوشی و زیر مداری را امسال به سر انجام برسد .
طول ماهواره‌بر ذوالجناح ۲۵٫۵ متر، قطر آن ۱٫۵ متر و وزن آن ۵۲ تن هست. مرحله اول و دوم آن از یک موتور سوخت جامد یکسان با قطر ۱٫۵ متر و با رانش ۷۴ تن بهره می‌برند، و مرحله سوم از یک موتور سوخت مایع(\NO) با قطر ۱٫۲۵ متر و با رانش ۳٫۵ تن بهره می‌برد. ذوالجناح می‌تواند یک ماهواره ۲۲۰ کیلویی یا منظومه ماهواره ای متشکل از ده ماهواره سبک‌تر ۲۰ کیلویی تاسواره ای را در مدار نزدیک زمین قرار دهد.
ذوالجناح سومین ماهواره بر غیرنظامی ساخت ایران است (بعد از سفیر و سیمرغ). از قابلیت‌های قابل توجه ذوالجناح: قابلیت حمل در جاده، حمل با تی‌ایی‌ال‌‌های موشکی، و نیاز به زمان کم برای سوختگیری است که باعث شده برخی از تحلیلگران نظامی از ذوالجناح به عنوان اولین موشک عملیاتی شبه قاره‌پیما ایران یاد کنند.
گوک مدرسه (ترکی استانبولی: Gök Medrese) به معنای «مدرسه آسمانی» یا «مدرسه آبی»، همچنین به عنوان مدرسه صاحبیه نیز شناخته می‌شود، یک مدرسه قرن سیزدهم و یک مدرسه آموزشی اسلامی، در شهر سیواس ترکیه است. این مدرسه توسط صاحب‌آتا فخرالدین علی، وزیر و حاکم سلجوقی روم ساحته شده. نام اصلی مدرسه صاحبیه است که به نام صاحب‌آتا اشاره دارد. اما به دلیل کاشی‌های آبی آسمانی که در ساختمان استفاده شده معمولاً به گوک مدرسه معروف است.
عشق در توکیو فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی پرامود چاکراوورتی است. در این فیلم بازیگرانی همچون جوی موکرجی، آشا پارک، محمود علی، پران، لالیتا پاوار و مراد ایفای نقش کرده‌اند.
ملاقات ابوت و کاستلو با مرد نامرئی () فیلمی به کارگردانی چارلز لمانت محصول سال ۱۹۵۱ کشور ایالات متحده آمریکا است.
گوک مدرسه (ترکی استانبولی: Gök Medrese) به معنای «مدرسه آسمانی» یا «مدرسه آبی» یک مدرسه مربوط به دوران سلجوقیان روم قرن سیزدهم در توقات، ترکیه است. این اثر پر زرق و برق معماری سلجوقی سالها میزبان موزه توقات، موزه باستان‌شناسی و قوم‌نگاری بود، تا اینکه در سال ۲۰۱۲ به مکانی در منطقه بستر منتقل شد.
باربارا پروی (؛ زادهٔ ) خواننده-ترانه‌پرداز اهل فرانسه است. وی از سال ۲۰۱۴ مشغول فعالیت بوده‌است.
باربارا پراوی مادری ایرانی و پدری صرب دارد و نماینده فرانسه در مسابقه آواز یوروویژن سال ۲۰۲۱ است. باربارا پراوی در گفتگویی بیان کرده‌است: «مادرم، ایران، الگوی من در طبیعی بودن، خودانگیختگی و عزم است.» پدربزرگ مادری او حسین زنده‌رودی نقاش ایرانی است.
او در مسابقات یوروویژن ۲۰۲۱ به مقام دوم دست یافت.
پراوی فعالیت موسیقی خود را در سال ۲۰۱۴ پس از آشنایی با موسیقیدان فرانسوی ژول ژاکونلی آغاز کرد. شروع کار او با آهنگسازی بود. سال بعد، او یک بازخوانی از آهنگ، "Amour Impoli" را منتشر کرد، که منجر به امضای قراردادی با گروه کپیتال میوزیک فرانسه شد. او نام هنری باربارا پراوی را از کلمه صربی پراوی () در ادای احترام به پدربزرگ صرب خود انتخاب کرد. پراوی پس از شروع حرفه ضبط حرفه ای خود در موسیقی متن فیلم سوئیسی هایدی با آهنگ On m'appelle Heidi روی موسیقی متن فیلم سوئیسی اجرا کرد
و پس از آن در ماه نوامبر در نمایش موزیکال Un été ۴۴ (تابستان ۴۴)در نقش Solange Duhamel بازی کرد. و در نوامبر ۲۰۱۶، آهنگ‌های نوشته شده توسط ژان-ژاک گلدمن، شارل آزناوور و ماکسیم لو فورستیه را اجرا کرد., .
در سال ۲۰۱۷، پراوی اولین تک آهنگ رسمی خود را به نام Pas grandir منتشر کرد.این تک‌آهنگ بعداً در اولین آلبوم چندآهنگه او با نام خودش گنجانده شد که سال بعد منتشر شد. همچنین در سال ۲۰۱۷، پراوی در فیلم تلویزیونی La Sainte famille به عنوان نقش ماریون بازی کرد،که بعداً در دسامبر ۲۰۱۹ در شبکه فرانسه ۲ پخش شد.از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸، پراوی در the 55 Tour برنامه اجرا کرد.در پایان سال ۲۰۱۸، پراوی تصمیم گرفت که سبک موسیقی خود را با اتخاذ یک سبک سنتی تر شانسون فرانسوی، به جای موسیقی پاپ که بر نسخه‌های اولیه او غالب شده بود، تغییر دهد.
همراه با نوشتن و آهنگسازی آهنگ‌های خود، پراوی برای چندین هنرمند دیگر از جمله یانیک نوآه، جولی زناتی، شیمن بادی، جیدن اسمیت، لوان امرا و فلوران پاینیه نیز آهنگ نوشته‌است.
اولین حضور او در مسابقات آواز یوروویژن در سال ۲۰۱۹ بابت ساخت آهنگ "Bim bam toi" برای خواننده نوجوان فرانسوی کارلا، بود که همراه با موسیقیدان فرانسوی ایگیت، در این مسابقات ظاهر شد. این آهنگ نماینده فرانسه در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۹ در گلیویتسه بود، که پنجم شد. پس از مسابقه، این آهنگ همچنین در تیک تاک به موفقیت رسید. پس از موفقیت آهنگ «Bim bam toi»، پراوی بعداً دومین آلبوم خود به نام Reviens pour l'hiver را در فوریه ۲۰۲۰ منتشر کرد.
در سال ۲۰۲۰، پراوی و ایگیت مجدداً آهنگی را برای ورودی یوروویژن نوجوانان فرانسه آماده کردند. آهنگ آنها به نام "J'imagine" که توسط خواننده کودک فرانسوی والنتینا اجرا شد، نماینده فرانسه در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۲۰ در ورشو بود. این آهنگ یکی پس از دیگری در رقابت‌ها پیروز شد و تبدیل به اولین شرکت کننده فرانسوی پیروز این مسابقات شد.
بعداً در سال ۲۰۲۰، پراوی به عنوان یکی از شرکت کنندگان در یوروویژن فرانسه با آهنگ c'est vous qui décidez! اعلام شد. او در فینال در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۱ با آهنگ "Voilà" که توسط خودش به همراه ایگیت و لیلی پو ساخته شده بود، رقابت کرد. پراوی با ۲۰۴ امتیاز برنده رقابت نمایندگی فرانسه در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۲۱ در روتردام شد. او با کسب ۴۹۹ امتیاز در جایگاه دوم قرار گرفت و به این ترتیب بهترین نتیجه یوروویژن فرانسه از سال ۱۹۹۱ را به دست آورد. طبق گزارش‌های، تلویزیون فرانسه از او خواسته شده بود که سال‌ها قبل نامزد مسابقه آواز یوروویژن شود، اما به دلیل اینکه احساس آمادگی نمی‌کرد آن را رد کرده بود.
در ژوئیه ۲۰۲۱، پراوی اولین تور بین‌المللی خود را برای اولین آلبوم استودیویی خود، On n'enferme pas les oiseaux، که در ۲۷ اوت ۲۰۲۱ منتشر شد، اعلام کرد.
پراوی "Voilà" را در بخش غیر رقابتی مسابقه آواز یوروویژن جوان ۲۰۲۱، که در ۱۹ دسامبر در پاریس برگزار شد، اجرا کرد. پراوی همچنین آهنگ "L'homme et l'oiseau" (مرد و پرنده) را در سی و هفتمین دوره از ویکتوار د لا موزیک اجرا کرد، جایی که او برنده جایزه مکاشفه زن سال شد
در روز جهانی زن، ۸ مارس ۲۰۲۲، پراوی «Priére pour soi» را منتشر کرد.
در ۱۳ جولای ۲۰۲۲، پراوی "۳۶۵" را منتشر کرد که تقدیم به همه طرفدارانی است که در سال گذشته از او حمایت کرده‌اند.
تابو () یک فیلم درام سوئدی به کارگردانی ویلگوت خومان است که در سال ۱۹۷۷ میلادی منتشر شد. این فیلم مکاشفه و بررسی برخی انحرافات جنسی یا بعضی از اعمال جنسی غیررایج در آن زمان، نظیر تن‌فروشی، سادومازوخیسم، خودارضایی، فتیشیسم، تماشاگری، بدن‌نمایی، تراجنسی، دوجنس‌گرایی، همجنس‌گرایی و خودارضایی بود.
یرد هاگمان (؛ – ) بازیگر اهل سوئد بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "تابو" اشاره نمود.
آنیتا ایکستروم () بازیگر اهل سوئد بود.
از فیلم‌ها یا سریال‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "جزیره کودکان"، "تابو"، "" و "۱۹۳۹" اشاره کرد.
الیور جرج آرتور واتکینز ؛ زاده ۳۰ دسامبر ۱۹۹۵ یک بازیکن فوتبال انگلیسی که به عنوان مهاجم برای باشگاه لیگ برتری استون ویلا بازی می‌کند.
واتکینز پرورش یافته آکادمی فوتبال باشگاه اکستر سیتی است و در سال ۲۰۱۷ جایزه بازیکن جوان سال لیگ فوتبال را به دست آورد. در سال ۲۰۱۷ به برنتفورد منتقل شد و سه سال موفق را در این باشگاه گذراند و با ۲۶ گل، به طور مشترک گلزن برتر چمپیونشیپ در فصل ۲۰–۲۰۱۹ شد و بازیکن سال چمپیونشیپ در ۲۰۲۰ نام گرفت. در سپتامبر ۲۰۲۰ او به استون ویلا پیوست.
او به تیم ملی فوتبال انگلیس هم دعوت شد و برابر تیم ملی فوتبال سن مارینو گلزنی کرد.
واتکینز در نیوتون آبوت رشد کرد و در کودکی هوادار تورکی یونایتد بود و در کالج دارتموور جنوبی تحصیل کرد.
تلاش واتکینز در سال ۲۰۰۳ و در سن ۹ سالگی برای پیوستن به باشگاه فوتبال اکستر سیتی ناکام ماند اما دو سال پس از آن به آکادمی این باشگاه در رده سنی ۱۱ سال محلق شد. او در رده‌های جوانان این باشگاه رشد کرد و در فصل ۱۴–۲۰۱۳ که با قهرمانی تیمش در ائتلاف لیگ فوتبال جوانان در کنفرانس جنوب غربی همراه شد، ۳۰ گل برای تیم زیر ۱۸ سال باشگاه به ثمر رساند. او در آوریل ۲۰۱۴ یک قرارداد حرفه‌ای دو ساله امضا کرد. در بازی هفته آخر از فصل ۱۴–۲۰۱۳ برابر هارتپول یونایتد که با پیروزی ۲–۰ همراه شد، واتکینز به تیم اصلی دعوت شد و در دقیقه ۷۷ به عنوان جایگزین آرون داوسون به زمین رفت. واتکینز در طول سه ماه نخست از فصل ۱۵-۲۰۱۴ اغلب به عنوان ذخیره وارد فهرست بازیکنان پول تیزدال؛ مربی تیم می‌شد، و علی‌رغم به ثمر رساندن تک گل تیمش در شکست ۳ بر ۱ مقابل کاونتری سیتی در بازی دور برگشت از جام لیگ فوتبال در ۷ اکتبر ۲۰۱۴ که اولین گل او برای تیم اصلی بود، فقط در سه بازی فرصت حضور در ترکیب تیم را پیدا کرد. او در دسامبر ۲۰۱۴ و در یک انتقال قرضی، برای باقی فصل به وستون سوپر مار ملحق شد.
در ۸ دسامبر ۲۰۱۴، واتکینز و هم تیمی‌اش در اکستر سیتی مت جی با انتقالی قرضی به مدت یک ماه به تیم وسترن سوپر مار در کنفرانس جنوب پیوست. با تمدید قرارداد، واتکینز تا پایان فصل ۱۵-۲۰۱۴ در این تیم باقی ماند. او در ترکیب اصلی این تیم بازی می‌کرد و پیش از بازگشت به سنت جیمز پارک در انتهای فصل، در ۲۵ بازی برای این تیم ۱۰ گل به ثمر رساند.
واتکینز پس از آنکه نتوانست در ترکیب تیم اصلی اکستر در دو ماه ابتدایی فصل ۱۶-۲۰۱۵ قرار بگیرد، در اکتبر ۲۰۱۵ روی نیمکت ذخیره‌ها نشست و اواخر همان ماه فرصت پیدا کرد تا اولین بازی خود را در این فصل انجام دهد. در دربی دوون مقابل پلیموث آرگیل در ۶ دسامبر که با نتیجه ۲–۱ به سود اکستر سیستی خاتمه یافت، واتکینز اولین بازی خود را برای تیمش انجام داد و در پیروزی ۲ بر ۰ تیمش در بازی برگشت جام حذفی برابر پورت وال، گل دوم اکستر سیتی و اولین گل خود در آن فصل را ثبت کرد. در مارس ۲۰۱۶، واتکینز به ترکیب اصلی راه یافت. او در ماه مارس عملکرد فوق العاده‌ای داشت و در شش بازی چهار گل به ثمر رساند و موفق به کسب جایزه بهترین بازیکن ماه لیگ فوتبال و بهترین بازیکن ماه از نگاه هواداران شد. روند گلزنی او تا اواسط آوریل ادامه داشت و در ۱۰ بازی، هشت گل به ثمر رساند. دو گل از این هشت گل در بازی برگشت دربی دوون برابر پلیموث آرگیل به ثمر رسید، و باخت یک بر صفر تیمش را به پیروزی دیرهنگام ۲-۱ تبدیل کرد. گل دوم او در این بازی به عنوان بهترین گل فصل باشگاه انتخاب شد. واتکینز فصل ۱۶-۲۰۱۵ را با ۱۰ گل در ۲۲ بازی به پایان رساند.
عملکرد واتکینز در دو ماه پایانی فصل ۱۶-۲۰۱۵ باعث شد وی در تیم اصلی در فصل ۱۷-۲۰۱۶ تثبیت شود.او فصل پرباری را پشت سر گذاشت؛ ۵۲ بازی انجام داد، ۶ گل به ثمر رساند و ۱۳ پاس گل داد، هرچند که این فصل از رقابت‌ها با شکست ۲-۱ اسکتر سیتی مقابل بلکپول در فینال بازی‌های پلی‌آف لیگ دو در ورزشگاه ومبلی ۲۰۱۷ به پایان رسید. واتکینز اولین هت تریک خود را در پیروزی ۴–۱ مقابل نیوپورت کانتی در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۶ به ثمر رساند و دو گل و ۵ پاس گل از او در ژانویه ۲۰۱۷ باعث شد وی جایزه بهترین بازیکن ماه لیگ فوتبال را کسب کند. عملکرد او در طول فصل ۱۷-۲۰۱۶ سبب شد تا در ۹ آوریل جایزه بهترین بازیکن جوان سال لیگ فوتبال انگلستان را دریافت کند. واتکینز در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۷ اکستر سیتی را ترک کرد، و در سه فصل از حضورش در این تیم، ۷۸ بازی انجام داد و ۲۶ گل به ثمر رساند.
در تاریخ ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۷، واتکینز با عقد قراردادی چهار ساله و با گزینه تمدید یک ساله، به باشگاه برنتفورد در دسته چمپیونشیپ پیوست، اگرچه مبلغ این انتقال نامشخص ماند، اما هزینه یک میلیون و ۸۰۰ هزار پوند برای این قرارداد گزارش شده‌است. در دور رفت از بازی‌های جام اتحادیه مقابل ویمبلدون به تاریخ ۳ اوت ۲۰۱۷ که پیروزی ۳ بر ۱ برنتفورد را به دنبال داشت، واتکینز اولین گل رسمی خود را به ثمر رساند.
در ۹ اوت ۲۰۱۹، قرارداد چهار ساله جدیدی را با گزینه تمدید یک ساله امضا کرد.
در پیروزی ۳–۱ برنتفورد در مسابقات چمپیونشیپ برابر بارنزلی به تاریخ ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۹، واتکینز هر سه گل تیمش را به ثمر رساند و اولین هت تریک خود را برای این تیم ثبت کرد. در فصل ۲۰–۲۰۱۹، واتکینز در ۵۰ بازی برای تیمش به میدان رفت و ۲۶ گل به ثمر رساند. برنتفورد با شکست ۲ بر ۱ در فینال بازی‌های پلی‌آف چمپیونشیپ ۲۰۲۰ از صعود به لیگ برتر بازماند.
در تاریخ ۹ سپتامبر ۲۰۲۰، واتکینز با عقد قراردادی ۵ ساله و با مبلغی بالغ بر ۲۸ میلیون پوند که می‌تواند تا ۳۳ میلیون پوند افزایش یابد، به تیم استون ویلا از لیگ برتر پیوست که این مبلغ برای باشگاه یک رکورد بود. در پیوستن به استون ویلا، واتکینز با سرمربی دین اسمیت که در ابتدا وی را برای برنتفورد امضا کرده بود ، پیوست. در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۰، واتکینز اولین بازی خود را برای استون ویلا انجام داد و در پیروزی ۳-۱ خارج از خانه تیمش در جام اتحادیه مقابل بورتون آلبیون گلزنی کرد. در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۰ و در بازی خانگی مقابل شفیلد یونایتد که با پیروزی ۱-۰ تیمش پایان یافت، او برای اولین بار در لیگ برتر به میدان رفت.
در ۴ اکتبر ۲۰۲۰ و در بازی خانگی استون ویلا مقابل قهرمان فصل گذشته لیگ برتر، واتکینز اولین گل‌های خود در لیگ برتر را به ثمر رساند و با یک ضربه پای چپ، یک ضربه پای راست و یک ضربه سر، در پیروزی قاطع ۷-۲ تیمش مقابل لیورپول با سه گل سهیم شد. این سنگین‌ترین شکست لیورپول در ۵۷ سال گذشته بود و اولین بار در تاریخ لیگ برتر بود که مدافع عنوان قهرمان لیگ در یک مسابقه ۷ گل دریافت می‌کرد.
واتکینز خود را یک شماره ۱۰ کلاسیک توصیف کرده و از تیری آنری به عنوان الگوی ورزشی خود نام برده‌است و در سال ۲۰۱۷ اظهار داشت: «من سعی دارم به شیوه او بازی کنم، به مدافعان فشار بیاورم و زمانی که توپ را تصاحب کردم به دنبال ایجاد موقعیت باشم.» او همچنین به عنوان یک وینگر مهارت دارد. در فصل ۲۰–۲۰۱۹، واتکینز به عنوان یک مهاجم نوک کلاسیک برای برنتفورد بازی کرد.
سرباز جهانی (به انگلیسی: "Universal Soldier") یک سری فیلم‌های اکشن و علمی–تخیلی است، که در سال ۱۹۹۲ با اولین قسمت با عنوان "سرباز جهانی" آغاز شد و تا سال ۲۰۱۲ با شش قسمت به سرانجام رسید. (برخی از آنها اکنون غیررسمی شناخته می‌شوند). محوریت این فیلم‌ها شخصیت لوک دوراکس (ابتدا با بازی ژان-کلود ون دام و سپس مت باتلاگیا) تا ""، که در آن قهرمان اصلی جدیدی به نام جان (با بازی اسکات ادکینز) متمرکز است.
به کارگردانی رولاند امریش، نویسندگی ریچارد روتشتاین، کریستوفر لیچ و دین دولین. با بازی ژان-کلود ون دام، دولف لاندگرن و الی وکر بود.
به کارگردانی جف وولنو، نویسندگی پیتر ام. لنکف. بازیگران مت باتلاگیا، چاندارا وست و گری بیوسی.
به کارگردانی جف وولنو، نویسندگی پیتر ام لنکوف. بازیگران مت باتلاگیا، چاندارا وست، جف وینکات و برت رینولدز.
به کارگردانی میک راجرز، نویسندگی ویلیام مالون و جان فاسانو. با بازی ژان کلود ون دام، مایکل جای وایت و بیل گلدبرگ.
به کارگردانی جان هیامز و نویسندگی ویکتور استروسکی. با بازی ژان کلود ون دام، دولف لاندگرین و آندری آرلوفسکی.
به کارگردانی جان هیامز، نویسندگی جان هیامز، داگ مگنوسون و جون گرینلاگ. با بازی ژان کلود ون دام، دولف لاندگرین، آندره آرلوسکی و اسکات ادکینز
در ۹ اکتبر ۲۰۱۸، تاد بلک و جیسون بلومنتال ریچارد ونک را برای نوشتن قسمت جدید استخدام کردند. داستان را بر روی یک سرباز زنده شده متمرکز خواهد شد.https://www.comics.org/searchNew/?q=Universal+soldier&selected_facets=facet_model_name_exact:issue&selected_facets=publisher_exact:Now
اِبه کارلسون (؛ ۲۸ سپتامبر ۱۹۴۷ – ۳ اوت ۱۹۹۲) روزنامه‌نگار و ناشر اهل سوئد بود که با حزب سوسیال دموکرات سوئد در ارتباط بود. وی یک از نخستین افراد مشهور سوئدی است که به بیماری ایدز مبتلا شد.
آرتور فیشر (؛ – ) بازیگر اهل سوئد بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "تابو" و "دو زن" اشاره نمود.
مونیکا نیلسن (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل سوئد است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "گربه‌ها" و "تابو" اشاره کرد.
ماتس آرِن (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل سوئد است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ماریا"، "استانبول" و "تابو" اشاره نمود.
ماریا یوهانسون (؛ زادهٔ ) بازیگر و کارگردان فیلم اهل سوئد است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "قاتل ساده‌لوح" و "تابو" اشاره نمود.
استیگ اوسیان اریکسون (؛ – ) بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس اهل سوئد بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "تابو" اشاره نمود.
هاله لاجوردی (۱۳۴۳–۱۳ بهمن ۱۳۹۹) جامعه‌شناس ایرانی، استاد دانشگاه تهران و نویسنده بود. او دانشجوی ممتاز دوران تحصیل خود بود و در نهایت به دلیل مشکلاتی که برای وی پیش آمد منزوی شد و در نهایت از دانشگاه اخراج شد.
در سال ۱۳۷۸ وارد دورهٔ دکتری دانشگاه تهران شد و پس از پایان دورهٔ دکتری در سال ۱۳۸۳ در گروه ارتباطات دانشگاه تهران استخدام شد. او در سنت نظریهٔ انتقادی پژوهش می‌کرد. ترجمه‌های او در "نشریهٔ ارغنون"، نقش مهمی در تقویت گرایش‌های آلترناتیو در علوم اجتماعی ایران داشت. به‌گفتهٔ عباس وریج کاظمی، در سال ۱۳۸۸ به‌بهانهٔ عدم انتشارِ مقالهٔ علمی-پژوهشی، قرارداد او با دانشگاه تهران لغو شد، اما لاجوردی یک سال دیگر را به‌صورت حق‌التدریسی فعالیت کرد تا شاید مشکلِ استخدامی او حل شود. در نهایت با توجه به درگذشت مادرش و مشکلات روحی، تدریس را برای همیشه کنار گذاشت و خانه‌نشین شد.غیبت هاله لاجوردی، عباس وریج کاظمی، ۱۴ بهمن ۱۳۹۹
در بهمن ۱۳۹۹، برادرش، کاوه لاجوردی، خبر درگذشت او را در توییتر اعلام کرد.
مرگ لاجوردی بازخوردهای متعددی در شبکه‌های اجتماعی و همچنین در میان جامعه‌شناسان و دانشجویان او داشت.
هاینس هوپف (؛ – ) بازیگر اهل سوئد بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به " فانی و الکساندر"، "دلهره‌آور - فیلمی بی‌رحمانه"، "روزی که دلقک گریست"، "دوستان"، "دختر"، "۱۹۳۹"، "قلاب‌سنگ" و "زوج دوست‌داشتنی" اشاره کرد.
زغال هنری (نقاشی و طراحی) نوعی ماده خشک از ابزار هنری است که از مواد آلی ریز آسیاب شده ساخته می‌شود و توسط صمغ یا چسب مومی به هم چسبیده یا بدون استفاده از چسب با از بین بردن اکسیژن داخل ماده در طی فرایندی، تولید می‌شود. این زغال‌ها اغلب توسط هنرمندان در موارد متعددی استفاده می‌شود؛ از جمله برای ایجاد بافت خشن. زغال چوب می‌تواند خطوطی تولید کند که بسیار نازک یا به شدت سیاه باشد، در حالی که پاک کردن کامل آن بسیار سخت است. زغال خشک را می‌توان تقریباً روی هر سطح از صاف تا خیلی زبر به کار برد. ثابت کننده‌ها اغلب برای نقاشی‌های با زغال چوب اغلب از ثابت‌کننده استفاده می‌شود تا طرح را بر صفحه ثابت کند و از پاک شدن یا مالیدن گرد و غبار زغال به اطراف جلوگیری کند.
روشی که برای ایجاد زغال چوب هنرمندان استفاده می‌شود مشابه روشی است که در زمینه‌های دیگر مانند تولید باروت و پختن سوخت استفاده می‌شود. نوع مواد چوبی و روش تهیه، اجازه می‌دهد انواع مختلفی از زغال چوب و بافت تولید شود.
انواع مختلفی از زغال به عنوان یک وسیله هنری استفاده می‌شود، اما انواع متداول آن عبارتند از: فشرده، واین و مداد.
زغال واین بلند و نازکی است که در نتیجه سوزاندن تاک انگور در کوره و بدون هوا ایجاد می‌شود.
زغال بید یک چوب زغالی بلند و نازک است که در نتیجه سوزاندن چوب‌های بید در کوره بدون هوا می‌باشد.
زغال فشرده (که به آن چوب‌های زغال نیز گفته می‌شود) به صورت بلوک یا چوب در می‌آید. شدت سایه توسط سختی آن تعیین می‌شود. مقدار چسب یا موم استفاده شده در طی فرایند تولید، بر روی سختی تأثیر می‌گذارد؛ هرچه نرم‌تر باشد، اثری سیاه‌تر ایجاد می‌کند، در حالی که اگر سفت‌تر باشد، خطوط روشن‌تری را می‌آفریند.
مدادهای زغالی از زغال فشرده محصور در ژاکت چوبی تشکیل شده‌است. این مدل‌ها با حفظ بیشتر خواص زغال چوب، شبیه به مدادهای گرافیتی طراحی شده‌اند، اما در عین حال بر روی دست اثر سیاهی نمی‌گذارند و برای نقاشی‌های دقیق و واضح استفاده می‌شوند.
کاغذ مورد استفاده برای زغال نقاشی می‌تواند از نظر کیفیت متفاوت باشد. بافت خشن ممکن است اجازه دهد زغال بیشتری به کاغذ بچسبد. استفاده از کاغذهای مختلف، امکان‌های متفاوتی را فراهم می‌کند، مثلاً می‌توان از پاستیل‌های روغنی سفید (که معمولاً با نام تجاری کُنته نامیده می‌شود) در ترکیب با زغال چوب استفاده کرد تا کنتراست ایجاد کند.
روشی است که در آن خطوط نازک و تاریک به‌طور مداوم به موازات یکدیگر قرار می‌گیرند. وقتی با زغال انجام شود، نرمتر و تیره‌تر می‌شود.
مالش با یک ورق کاغذ فشرده شده بر روی سطح اثر و سپس مالش زغال بر روی کاغذ انجام می‌شود. تصویری از بافت روی سطح ایجاد می‌کند.
مخلوط سازی برای ایجاد نرم کردن حدفاصل مناطق تاریک و روشن‌تر طراحی انجام می‌شود. همچنین می‌تواند یک اثر سایه ایجاد کند. دو روش معمول مخلوط کردن، استفاده از انگشت برای مالش یا پخش کردن زغال است یا استفاده از استامپ‌های کاغذی مخلوط کردن است که تورتیلون نیز نامیده می‌شود.
پاک کردن اغلب با پاک کن لاستیکی خمیری انجام می‌شود. این پاک‌کن شکل‌پذیر است و می‌توان شکل آن را با ورز دادن با دست تغییر دادو به صورت نوک‌تیز برای استفاده در مناطق کوچکتر درآورد.
فرانک سوندستروم (؛ – ) بازیگر اهل سوئد بود.
از فیلم‌ها یا سریال‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "شرم"، "" و "تابو" اشاره کرد.
وکتور (انگلیسی: Vector) یک بازی پلتفرم می‌باشد که توسط استودیو بازی‌سازی نِکی در سال ۲۰۱۲ منتشر شد.
در وکتور، بازیکنان نقش یک سایه‌نما را بازی می‌کنند که مدام توسط یک سایه‌نمأ دیگر به نام «شکارچی» دنبال می‌شود. این بازی داستان طولانی و جدا از ویدئوی معرفی ندارد که نشان می‌دهد شخصیت بازیکن مردی پارکور باز در یک دیستوپی اورولی است و دیگر نمی‌تواند به خدمت‌گذاری به ارباب خود ادامه بدهد. او دستگاه کنترل ذهن و پیراهن خود را درمی‌آورد و به کناری می‌اندازد و با پرش به سمت شیشهٔ برج آن را تخریب می‌کند و به بیرون می‌پرد و از پشت بامها به سمت افق دوردست می‌دود.
این بازی دنبالهٔ بازی وکتور با عنوان «وکتور ۲» می‌باشد که ادامه دهنده داستان اصلی است. قهرمان داستان از قسمت اول سرانجام توسط نیروهای امنیتی دستگیر شد، اما به جای کشتن او ، آنتاگونیست‌ها تصمیم می‌گیرند با استفاده از مهارت‌های او برخی تجهیزات جدید را در یک مرکز تحقیقاتی مخفی آزمایش کنند. وقتی قهرمان داستان توسط آن تجهیزات می‌میرد، جسمی جدید برای آنها ایجاد می‌شود.
گیم پلی مشابه بازی قبلی و چندین ترفند مانند "پرستو، پیچ گوشتی، Dash Vault , Obstacle Jump , Rocket Vault , Ralflip Vault , Reverse Vault و بسیاری دیگر است.
مبارزه سایه ۲
نرم‌افزار هنر گرافیکBob Gordon, Maggie Gordon "The Complete Guide to Digital Graphic Design ", 15 March 2002 pp:44 زیرمجموعه نرم‌افزارهای کاربردی است که برای طراحی گرافیک، توسعه چندرسانه‌ای، هنرهای تجسمی، تصویرسازی تکنیکی و به‌طور کلی ویرایش تصاویر استفاده می‌شود. نرم‌افزارهای هنری از روش‌های خواندن و ویرایش گرافیکی شطرنجی یا برداری برای ایجاد، ویرایش و مشاهده هنر استفاده می‌کنند.
امروزه بسیاری از هنرمندان و سایر متخصصان خلاق از رایانه‌های شخصی بیشتر از رسانه‌های سنتی استفاده می‌کنند. استفاده از نرم‌افزارهای هنری گرافیک ممکن است کارآمدتر از کار با رسانه‌های سنتی باشد؛ زیرا به هماهنگی چشم و دست کمتری نیازمند است، نیاز به مهارت ساخت تصویر ذهنی کمتری دارد و از رندر خودکار رایانه برای ایجاد تصاویر استفاده می‌کند که سریع‌تر (و گاهی دقیق‌تر) است. با این حال، سبک‌های رایانه‌ای پیشرفته، افکت‌ها و روش‌های ویرایش ممکن است نیاز به یادگیری سریع مهارت‌های فنی کامپیوتر نیاز داشته باشد
بیشتر نرم‌افزارهای هنری شامل توابع مشترک، ابزار ایجاد، ابزار ویرایش، فیلترها و حالت‌های رندر خودکار هستند. با این وجود بسیاری از آن‌ها برای ارتقا یک مهارت یا تکنیک خاص طراحی شده‌اند. بسته‌های نرم‌افزاری تخصصی ممکن است به دلایل مختلف از جمله عدم استقبال از نتیجه، کمبود تخصص و آموزش برای محصول، یا به‌طور کلی ارزش صرف وقت و هزینه سرمایه‌گذاری را نداشته باشند.
خانه در شب () یک فیلم سوئدی-فنلاندی به کارگردانی یون لیندستروم است که در سال ۱۹۷۷ میلادی منتشر شد.
ریتا پولستر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فنلاند است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "خانه در شب" اشاره نمود.
گوستاو ویکلوند (؛ – ) بازیگر اهل فنلاند بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۲۰۱۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
زندگی روزمره در ایران مدرن با تأمل بر سینمای ایران کتابی از هاله لاجوردی است که در آن نویسنده تلاش می‌کند با نگاهی به سینمای ایران از دههٔ ۱۳۷۰ به بعد، زندگی روزمره مردم ایران را بررسی کند. این کتاب، در اصل، رسالهٔ دکتری لاجوردی در دانشگاه تهران است.
این کتاب از اولین آثار تألیفی ایرانیان راجع به موضوع زندگی روزمره است. در این کتاب تلاش می‌شود با استفاده از بازنماییِ سینما، به فهمِ زیستِ روزمرهٔ ایرانیان از دههٔ ۱۳۷۰ به بعد پرداخته شود. هدف اصلی لاجوردی، نه تحلیل سینما و مخاطبانش، بلکه بررسی مقولهٔ «زندگی روزمره» به‌عنوان پدیده‌ای است که اهمیت جامعه‌شناختی دارد و به یکی از چالش‌برانگیزترین مفاهیمِ جامعه‌شناسی تبدیل شده‌است. جامعه‌شناسان اعم از مدرنیست‌ها و پست‌مدرنیست‌ها به اهمیت مقولهٔ «زندگی روزمره» اذعان دارند و هر کدام به شیوه‌ای تلاش دارند جایگاه آن را در نظریه‌پردازی‌های خود مشخص کنند. انتخابِ رسانه‌ای هنری به‌مثابهٔ میانجیِ بازنماییِ زندگی روزمره از این نظر می‌تواند موجه باشد که قلمروهای علم، اخلاق و هنر، برگرفته از درونِ زندگی روزمره هستند، این حوزه‌ها نه‌تنها مکمل یکدیگرند، بلکه هر کدام ابزاری منحصر به فرد برای بازنمایی و نقد هستند و می‌توانند قلمرویی را که از آن برخاسته‌اند، یعنی زندگی روزمره، به ما معرفی کنند. هدف نویسنده در این کتاب آن است که بتواند آنچه را سینمای ایران از دههٔ ۷۰ به بعد نشان می‌دهد، از دیدگاه نظریه انتقادی دریابد. به این ترتیب، شش فیلم سینمایی دههٔ ۷۰ به بعد ایران به‌صورت مجزا و با استفاده از عناصر نظری و روش نظریه‌پردازان انتقادی، تفسیر و سپس روایتی نقادانه از زندگی روزمره ایرانیان ارائه می‌شود.
در بخش نخست کتاب، زندگی روزمره و نظریه‌های آن در سه قسمت تشریح می‌شود: قسمت اول، با عنوان زندگی روزمره، شامل نگاه تاریخی کوتاهی به تلاش صاحبنظران برای دستیابی به تجربه ملموس بشری و تفاوت دیدگاه‌های آنان از دکارت تا هابرماس است. قسمت دوم که مبانی نظری کتاب را تشکیل می‌دهد، دربرگیرندهٔ خلاصه‌ای از نظریات انتقادی در زندگی روزمره است. از نظر لاجوردی، نقطهٔ مشترکِ همهٔ نظریه‌پردازان انتقادی آن است که به نقد فلسفه‌ها و نگاه‌هایی می‌پردازند که زندگی روزمره را به امور بدیهی و پیش‌پاافتاده تقلیل می‌دهند که تحت سیطرهٔ رفتارها و کنش‌های عادی و مکرر است. غفلت از شناخت زندگی روزمره با توجه به ظرافت‌ها و تناقضات و ابهام‌های آن، همانا غفلت از مهم‌ترین جایگاه تولید معنا و شناخت در جهان اجتماعی است. بخش بعدی کتاب به روش‌شناسی نظریه انتقادی مبنی بر نظریات هابرماس راجع به زیست‌جهان و نظام می‌پردازد و برای تفسیر انتقادیِ فیلم‌های انتخابی، عناصری از نظریه‌های انتقادی معرفی می‌شود. بخش بعدی کتاب شامل تفسیر فیلم‌های "کاغذ بی‌خط" (۱۳۸۰)، "سارا" (۱۳۷۱)، "دو زن" (۱۳۷۷)، "چتری برای دو نفر" (۱۳۷۹)، "لیلا" (۱۳۷۵)، و "زیر پوست شهر" (۱۳۷۹) است.
این کتاب در یکی از برنامه‌های نقد کتاب رادیو فرهنگ در مرداد ۱۳۸۹ نقد و بررسی شد.
عباس کاظمی نیز در "روزنامه شرق" به نقد این کتاب پرداخت. کاظمی معتقد است لاجوردی به‌خوبی از میانِ کلیتِ یکدست و منسجمِ فیلم‌ها، تناقضات را آشکار می‌کند و شکاف‌های متن را نشان می‌دهد. در اینجا، بنا به نظریهٔ مرگ مؤلف، نویسنده و کارگردان کنار می‌روند و منتقد با خودِ متن، مواجه می‌شود.
به این ترتیب، منتقد با فضای پیچیده‌ای روبروست که معانی متکثری از آن خارج می شود. یکی از پیامدهای سرریزِ معانی، زیرِ سؤال رفتنِ مفاهیم و معانی پیش‌فرض در متن است. به باور کاظمی، لاجوردی در این کتاب به جستجوی متن و بازنمایی زندگی روزمره از طریق تامل در سکوت، خاطره، اعتماد به یکدیگر و گفتگو پرداخته‌است. بنابراین، پژوهش لاجوردی و شیوهٔ استفادهٔ او از نظریه در حوزهٔ آثار هنری می‌تواند به الگویی برای دانشجویان علاقه‌مند به مطالعات بازنمایی تبدیل شود. همچنین نوشتار لاجوردی هنگام صحبت از دیالکتیک بی‌زمانی و زمانمند بودن، دیالکتیک تکرار ما و یادآوری گذشته زماندار ما، پل‌زدن میان قهرمانی و زندگی روزمره در سینمای ایران و روایتِ ناپدید شدن قهرمانان جدا از زندگی و همچنین نابودیِ خانه همچون مکان امن و آسایش در فیلم‌های متأخر، منعکس‌کنندهٔ نگاه ذره‌نگرانهٔ گئورگ زیمل و تأمل فلسفی در امر عینی از نگاه تئودور آدورنو و والتر بنیامین است.
کارل-اَکسل هایکنرت (؛ – ) بازیگر اهل سوئد بود.
میزونو تادایوکی ; – ) دایمیو، سامورایی در دوره ادو در خدمت شوگون‌سالاری توکوگاوا اهل ژاپن بود.
پس از حادثه آکو رونین‌ها پس از دستگیری تقسیم شده و به عمارت اربابی چهار دایمیو زیر فرستاده شدند. ۹ رونینی که در عمارت میزونو تادایوکی نگهداری می‌شدند، عبارت بودند از: هازاما میتسوئوکی، اوکودا یوکیتاکا، یاتو نوریکانه، موراتاسو تاکائو، ماسه ماساتوکی، کایانو تسونه‌ناری، یوکوگاوا مونه‌توشی، میمورا کانه‌زونه، کانزاکی نورییاسو
موری اوناموتو ; – ) دایمیو، سامورایی در دوره ادو در خدمت شوگون‌سالاری توکوگاوا اهل ژاپن بود.
نِکی (انگلیسی: Nekki) یک استودیو و کمپانی بازی سازی برجسته روسی است که به دلیل توسعه بازی‌های اکشن و استراتژیک مانند سری "وکتور" و "مبارزه سایه" مشهور شده‌است.این استودیو در سال ۲۰۰۲ توسط دیمیتری ترخین، که همچنین مدیر عامل فعلی نکی است، تأسیس شد. واژهٔ «نِکی» یک واژهٔ ژاپنی، به معنای «اشتیاق» است. شعار این استودیو نیز «ما احساسات را ایجاد می‌کنیم!» می‌باشد.
تعداد کل کاربران ثبت شده برای بازی‌های نکی در سطح جهانی بیش از ۵۰۰ میلیون نفر است.
بازداشتگاه پلاک صد (۱۰۰) یک بازداشتگاه سرّی و غیررسمی در شیراز و زیرِ نظر وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران است و در نزدیکی زندان عادل‌آباد فعالیت می‌کند.
گفته می‌شود سلول‌های بازداشتگاه سه راهرو جداگانه قرار دارد. راهروها به ترتیب دارای ۶ سلول، ۳ سلول و ۵ سلول هستند. در این بازداشتگاه راهروهای دیگری نیز وجود دارد که مورد استفاده قرار نمی‌گیرد و روی دیوارهای آن امضاهایی دیده شده که نشان می‌دهد این بازداشتگاه از دهه ۴۰ فعالیت داشته‌است.
سلول‌های این بازداشتگاه در زمستان سرد است و دائماً چراغ‌هایی در هریک از سلول‌های آن روشن است که خوابیدن را برای زندانی دشوار می‌کند.
در برخی سلول‌ها که بزرگتر هستند، ۳ تا ۵ نفر نگهداری می‌شوند دیگر سلول‌های کوچکتر برای نگهداری "انفرادی" اختصاص دارد. هواخوریِ این بازداشتگاه، پشت بخش بازجویی آن قرار داد.
یکی از زندانیان سیاسی گفته‌است ساختار بازداشتگاه اطلاعات شیراز به این شکل است که راهروهایی که سلول در آن قرار دارد روبه‌روی یکدیگر ساخته شده‌است و زمانی که در یک سلول در راهروی روبه‌رو و حتی در راهرویی که سلول فرد وجود دارد باز می‌شود، تصور می‌کنید در سلول شما باز می‌شود و این انتظار در طولانی مدت باعث فشارهای روانی می‌شود.
رضا محمدی زندانی سیاسی در شیراز که در سال ۸۸ در تجمع سالروز حافظ دستگیر و به پلاک ۱۰۰ منتقل گردیده بود و بعد از مدتها خانواده او متوجه وجودش در زندان پلاک ۱۰۰ شیراز شدند تا اینکه در اول اسفند ماه به خانواده گفته می‌شود که فرزندشان مصدوم و تحت درمان می‌باشد و بعد از چند روز به خانواده اطلاع دادند که او به علت زمین‌خوردن در حمام فوت کرده‌است.
مین آنگ هلینگ (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار و نظامی اهل میانمار است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان فیل سفید تایلند شده‌است.
جای نگرانی نیست () با نام اصلیِ اولسون بر ثانیه یا نیازی به نگرانی نیست () یک تله‌فیلم درام سوئدی به کارگردانی لارس آمبل است که در سال ۱۹۸۱ میلادی منتشر شد.
هانس هالگرین (؛ زادهٔ ) بازیگر و صداپیشه اهل سوئد است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "جای نگرانی نیست" اشاره نمود.
اوله بیورکلوند (؛ – ) روزنامه‌نگار، بازیگر و مجری تلویزیون اهل سوئد بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۵ تا ۱۹۸۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "جای نگرانی نیست" و "دلار" اشاره نمود.
مُنا سلیتس (؛ – ) بازیگر اهل سوئد بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ساعت گرگ و میش"، "گیلیاپ" و "جای نگرانی نیست" اشاره نمود.
پونتوس گوستافسون (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل سوئد است.
آندرش اوبرگ (؛ – ) بازیگر اهل سوئد بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "جای نگرانی نیست" و "به خودت بیا، عزیزم!" اشاره نمود.
فارناک یکم () (۵۶۵–۴۹۷ پیش از میلاد) پسر آرشام بود. وی برادر کوچکتر ویشتاسپ و عموی شاهنشاه هخامنشی داریوش بزرگ پسر ویشتاسب بود. وی بنیانگذار دودمان فارناکیان بود که بر ساتراپی فریگیه هلسپونت حکومت می‌کردند.
فارناک پسری داشت به نام آرتاباز یکم، که توسط خشایارشای یکم حدود سال ۴۷۷ پیش از میلاد به عنوان ساتراپ فریگیه هلسپونت منصوب شد. آرتاباز و وارثانش، که پس از فارناک به «سلسله فارناکیان» معروف بودند، تا قرن چهارم پیش از میلاد و تا زمان تسخیر آن توسط اسکندر مقدونی بر این منطقه حکومت می‌کردند.بنظر می‌رسد سلسله توسط فارناک، پسر آرشام، عموی داریوش بزرگ تأسیس شده‌استدر
پیتر لیندگرین (؛ – ) بازیگر اهل سوئد بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "کشتی برای هند"، "سرزمین جدید"، "من کنجکاوم (زرد)"، "من کنجکاوم (آبی)"، "جای نگرانی نیست" و "ایریس و ستوان" اشاره کرد.
زمینی‌سازی مریخ یا ترافورم مریخ () یک روند برانگاشتی است. زمینی‌سازی شامل یک پروژهٔ مهندسی سیاره یا پروژه‌های همزمان است، با هدف تبدیل سیاره مریخ از یک محیط ناسازگار و خصمانه برای زندگی به زمینی دیگر که بتواند به‌طور پایدار میزبان انسان‌ها و سایر اشکال زندگی باشد بی آنکه به محافظت یا مداخله نیاز باشد. این فرایند احتمالاً شامل بازسازی اقلیمی، در سطح و در جو موجود سیاره با کمک ابتکارهای مختلف منابع فشرده و نصب یک سیستم یا سیستم‌های جدید زیست‌محیطی است.
توجیه و دلیل برگزیدن مریخ به جای هدف‌های بالقوهٔ تراسازی دیگر شامل: وجود وجود آب و پیشینهٔ زمین‌شناسی آن است که نشان می‌دهد زمانی مریخ از داشتن جو متراکمی شبیه به جو زمین برخوردار بوده‌است. دشواری‌ها و خطرها شامل جاذبهٔ کم، نور سطحی کم نسبت به زمین و کم بودن میدان مغناطیسی است.
در مورد اینکه آیا فناوری کنونی می‌تواند این سیاره را قابل سکونت کند اختلاف نظرهایی وجود دارد. اعتراض‌های دیگر شامل نگرانی‌های اخلاقی در مورد اصلاح شکل و هزینهٔ قابل توجهی است که چنین تعهدی دربر خواهد داشت. دلایل طرف‌داران زمینی سازی سیاره شامل کاهش نگرانی‌های موجود در مورد استفاده و کاهش یافتن منابع در زمین و استدلال‌هایی است که تغییر وضعیت و استقرار متعاقب در آن یا به صورت همزمان در سایر سیاره‌ها احتمال انقراض بشریت را کاهش می‌دهد.
سفر انسان به مریخ
اسکان بشر در مریخ
آنیتا اکمیر (؛ – ) بازیگر، مدل و طراح مد اهل سوئد بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "فیلم کنتاکی فراید"، "کشته‌های زمستان" و "جای نگرانی نیست" اشاره نمود.
سونه ماینس (؛ – ) بازیگر اهل سوئد بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به " فانی و الکساندر" و "جای نگرانی نیست" اشاره کرد.
عباس وریج کاظمی (زادهٔ ۱۳۵۲) جامعه‌شناس ایرانی، دانشیار مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی و مدیر گروه مطالعات فرهنگی در این مؤسسه است.
کاظمی متولد شهر چالوس است و تحصیلات متوسطه‌ی خود را در دبیرستان شهید بخشی چالوس گذرانده است. او دورهٔ کارشناسی (۱۳۷۵)، کارشناسی ارشد (۱۳۷۸) و دکتری (۱۳۸۴) را در رشتهٔ جامعه‌شناسی در دانشگاه تهران گذراند. سپس در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران مشغول به کار شد و از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۹، عضو هیئت علمی گروه ارتباطات بود.
در سال ۱۳۸۹، عدم تمدید قرارداد او با دانشگاه تهران، با اعتراض دانشجویان و اساتیدی مثل یوسف اباذری، تقی آزاد ارمکی، مهدی منتظرقائم، سارا شریعتی، حمیدرضا جلایی‌پور و علیرضا دهقان نیری روبرو شد. این افراد در نشستی با عنوان «جلسهٔ نقد و بررسی کارنامهٔ دکتر عباس کاظمی» به بررسی سوابق کاظمی پرداختند و از رئیس وقتِ دانشگاه تهران، فرهاد رهبر، خواستند قراردادش را تمدید کند.
کاظمی در در سال‌های 1390 تا 1392 پژوهشگر مهمان در دانشگاه نیویورک و ترینیتی کالج در آمریکا بود. در سال‌های 1394 تا 1398 مدیر گروه مطالعات فرهنگی در دانشگاه علم و فرهنگ شد و به شکل قراردادی در آنجا مشغول به‌کار شد. او در نهایت در مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی به‌عنوان هیئت علمی استخدام شد.
کتاب‌های عباس کاظمی در نشست‌ها و نشریات گوناگون مورد بحث و بررسی قرار گرفته‌است. نقد مفصلی بر کتاب "جامعه‌شناسی روشنفکری دینی در ایران" (پایان‌نامهٔ کارشناسی ارشد کاظمی) در نشریهٔ "راهبرد یاس" منتشر شده‌است.
کتاب "دانشگاه؛ از نردبان تا سایبان" در نشستی با حضور تقی آزاد ارمکی و اسمعیل خلیلی مورد بحث و بررسی قرار گرفت.
کتاب "امر روزمره در جامعه پساانقلابی" در جلسه‌ای با حضور ابراهیم فیاض بررسی شد و نقد شعبان‌علی بهرام‌پور بر آن نیز در نشریهٔ "نقد کتاب علوم اجتماعی" انتشار یافت.
این کتاب همچنین در جلساتی از سوی نعمت‌الله فاضلی، رضا صمیم و جبار رحمانی و نیز مهدی کرمانی مورد نقد قرار گرفت. مقالاتی راجع به این کتاب به‌قلم جبار رحمانی در سایت انسان‌شناسی و فرهنگ و به‌قلم بهرنگ صدیقی در شمارهٔ ۴۸ نشریهٔ مهرنامه منتشر شد.
محمد عطاران و غلامرضا آذری هم کتاب "روایتی از کلاس‌های درس دانشگاهی: تجربه زیسته استادان دانشگاه" را به‌ترتیب در نشریات "نظریه و عمل در برنامهٔ درسی" و "پژوهشنامه انتقادی متون" نقد کردند.
کتاب "سفر نظریه‌ها" در جلسه رونمایی توسط حسن محدثی و شیوا علینقیان نقد شد. همینطور روزنامه‌ی ایران نقدی توسط جبار رحمانی در 13 آذر 1401 نوشت و محسن آزموده نیز نقدی با عنوان چشم جامعه‌شناسی در روزنامه اعتماد مورخ 10 دی 1401 منتشر کرد.
او برای پژوهشی تحت‌عنوان "بررسی ماهیت و ساختار جنبش دانشجویی در ایران" از برگزیدگان چهارمین دوره جشنواره خوارزمی بود.
عباس کاظمی در دانشگاه‌های "مازندران، خوارزمی، علم و فرهنگ و تربیت مدرس و دانشگاه تهران" تدریس کرده است.
او در حوزه "جامعه‌شناسی شهری، نظریه‌های جامعه‌شناسی و جامعه‌شناسی زندگی روزمره" در ایران و همچنین "تغییرات اجتماعی- فرهنگی" تدریس گرده است.
کاظمی در دانشگاه تهران درس "مصرف رسانه‌ای وزندگی روزمره" را در دوره کارشناسی تعریف کرده است و برای سال‌های 85 تا 89 کرسی درس "مطالعات انتقادی" را در گروه ارتباطات در اختیار داشته است.
او از سال 1384 درس "زندگی روزمره" در ایران را تاکنون در دانشگاه علم و فرهنگ تدریس کرده است و همچنین بین سال‌های 1384 تا 1398 مدیر گروه مطالعات فرهنگی در دانشگاه علم و فرهنگ بوده است.
از سال 1400 به بعد مدیریت گروه مطالعات فرهنگی در موسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی را بر عهده دارد.
کاظمی همچنین در موسسات "رخداد تازه و موسسه پرسش" تدریس داشته است.
آزاده رجحان گوستاوسون (به سوئدی: Azadeh Rojhan Gustafsson؛ زادهٔ ) سیاستمدار ایرانی-سوئدی و نماینده مجلس سوئد از حزب سوسیال دموکرات است.
آزاده رجحان گوستاوسون در سال ۱۹۸۶ (میلادی) در ایران زاده شد. وی از پنج سالگی به همراه مادر، پدر و برادر خود به کشور سوئد مهاجرت کرد و در همان‌جا پرورش یافت. رجحان گوستاوسون نخستین‌بار در سال ۲۰۰۶ وارد حزب سوسیال دموکرات شد و سپس در سال ۲۰۱۴ بعنوان نماینده انتخاب و وارد مجلس سوئد شد.
مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی با نام قبلی پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی یکی از نهادهای آموزش عالی زیر نظر وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در ایران است که با هدف پژوهش در زمینه‌های فرهنگی و اجتماعی آموزش عالی و توسعه و ارتقای علوم انسانی و اجتماعی تأسیس شد.
دبیرخانه دائمی جشنواره بین‌المللی فارابی در این مؤسسه مستقر است.
موافقت اصولی با تأسیس پژوهشکده در جلسه ۱۳۸۲/۰۷/۱۲ شورای گسترش آموزش عالی صورت گرفت و موافقت قطعی در تاریخ ۱۳۸۲/۰۸/۱۹ انجام شد. پژوهشکده با چهار گروه مطالعات آینده‌نگر، مطالعات اجتماعی، مطالعات زنان و مطالعات فرهنگی با ابلاغ مصوبه مربوط از سال ۱۳۸۳ وارد مرحله اجرایی شد.
در سال ۱۳۹۹ این نهاد به «مؤسسه» ارتقا یافت.
پژوهش‌نامه انتقادی متون و برنامه‌های علوم انسانی نشریه‌ای علمی در ایران است که با هدف نقد و بررسی متون و کتب علوم انسانی، خصوصاً متون درسی و کمک‌درسی دانشگاه‌ها، شناختِ نقاط قوت و ضعف این متون و کمک به ارتقای نقاط قوت و رفع نقاط ضعف و اشکالات احتمالی موجود و نهایتاً ایجاد شرایط کلی لازم برای بهبود کمّی، کیفی، علمی و آموزشی منابع درسی منتشر می‌شود.
این نشریه از سوی شورای بررسی متون و کتب علوم انسانی (وابسته به پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی) منتشر می‌شود.
متن مقالات این نشریه دارای مجوز کامنز است.
این نشریه به‌صورت فصلنامه با عنوان "نامه علوم انسانی" در بهار ۱۳۷۹ تأسیس شد و تا بهار سال ۱۳۸۸، ۱۹ شماره از آن در ۱۵ مجلد با همین عنوان به چاپ رسید. از شمارهٔ ششم و هفتم به بعد، ترتیبِ چاپ این مجله از فصل‌نامه به دوفصل‌نامه تبدیل شد. از شمارهٔ ۲۰ تا ۳۷ به صورت فصل‌نامه و با عنوان "پژوهشنامه انتقادی متون و برنامه‌های علوم انسانی" انتشار یافت. این نشریه از شماره ۳۸ تا ۴۷ به‌صورت دوماهنامه و در نهایت از شماره ۴۸ تا کنون به صورت ماهنامه انتشار می‌یابد.
این نشریه در پایگاه استنادی جهان اسلام، پایگاه مجلات تخصصی نور، مگیران، پایگاه اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی، پرتال علوم انسانی، مرکز منطقه‌ای اطلاع‌رسانی علوم و فناوری، ویراساینس، سیویلیکا، پایگاه کیت‌فکتور، آکادمیا، ریسرچ‌گیت، و ریسرچ‌بیب نمایه می‌شود.
این نشریه از برگزیدگان بخش جنبیِ یازدهمین دورهٔ جشنواره نقد کتاب بود.
همچنین مقالات مختلفِ نشریه در این جشنواره به‌عنوان برگزیده یا شایسته تقدیر انتخاب شده‌اند.
"پژوهش‌نامه انتقادی" همچنین از برگزیدگان بخش ویژه جشنواره بین‌المللی فارابی در دورهٔ هشتم بود.
کشتار چِنتستوخووا که به آن دوشنبه خونین نیز گفته می‌شود، توسط نیروهای ورماخت آلمان نازی از روز چهارم جنگ جهانی دوم در شهر چنتستوخووا در لهستان میان ۴ تا ۶ سپتامبر ۱۹۳۹ رخ داد. تیراندازی، ضرب و شتم و چپاول، به مدت سه روز در بیش از دوازده مکان جداگانه در اطراف شهر صورت پذیرفتند. حدود ۱٬۱۴۰ غیرنظامی لهستانی (۱۵۰ تن یهودی) کشته شدند.
مقر فرماندهی هنگ، واقع در ۲۰ کیلومتری جنوب شهر، عصر ۴ سپتامبر گزارشی از یگان‌های آلمانی هنگ ۴۲ (لشکر ۴۶ پیاده‌نظام (ورماخت)) دریافت کرد، مبنی بر اینکه آن‌ها در دو حادثه مختلف مورد حمله «پارتیزان‌های لهستانی» قرار گرفته‌اند؛ یکی در حیاط دانشکده فنی که هنگ در آن مستقر بود و دیگری شامل یک ستونی از اسیران که توسط هنگ ۹۷ محافظت می‌شدند. سربازان آلمانی ادعا کردند که از یکی از خانه‌های نزدیک محل استقرارشان مورد اصابت گلوله قرار گرفته‌اند.John Mosier, "Cross of Iron: The Rise and Fall of the German War Machine, 1918-1945", Macmillan, 2007, pg. 237.
با این حال، گزارش‌ها و شهادت‌های بعدی سربازان نشان از آن دارند که هیچ‌یک از شاهدان آلمانی قادر به توصیف مهاجمان فرضی نبوده‌اند. در بازرسی از خانه‌هایی که پس از کشتار صورت گرفت، «افراد مشکوک» پیدا نشدند. به گفته یوخن بهلر، تاریخ‌دان آلمانی، تیراندازی‌ها به مردم نخست احتمالاً به دلیل وحشت‌زدگی و فشار عصبی توسط سربازان آلمانی صورت گرفتند، و سپس آن‌ها داستانی دربارهٔ «پارتیزان‌های لهستانی» اختراع کرده‌اند تا بهانه‌ای برای اقدامات عجولانه و کشتار متعاقب آن ساخته باشند. به گفته یک شاهد عینی لهستانی این رویداد، که دستگیر شده و در میان ستونی از اسیران لهستانی تحت مراقبت آلمانی‌ها قرار داشت، سربازان ورماخت با مسلسل به ستون زندانیان شلیک کردند که باعث وحشت افرادی شد که تلاش داشتند از مرگ برهند. در نتیجه این امر، نگهبانانی که ستون را محتفظت می‌کردند اقدام به تیراندازی وحشیانه به سوی آن‌ها کردند. در این تیراندازی، حدود ۲۰۰ فرد لهستانی و یهودی جان خود را از دست دادند.
پس از اینکه نخستین تیراندازی بی‌هدف متوقف شد، بخش دوم این کشتار در قسمت دیگری از شهر روی داد. طبق شهادت هلنا اشپیلمان در کمیته تاریخی یهودی، سربازان آلمانی غیرنظامیان لهستانی و یهودی را از خانه‌های خود به‌صف کشیده و آن‌ها را ناچار به راهپیمایی به سوی میدان مگناکی، مقابل کلیسای جامع شهر جمع کردند. در آنجا همه آنها ناچار شدند رو به زمین دراز بکشند و هر کسی که حرکت می‌کرد، مورد اصابت گلوله قرار می‌گرفت. در کل چندین هزار تن از جمله افراد کهنسال، کودکان و زنان حضور داشتند. سرهنگ دوم اوبه، مسئول واحدهای ورماخت که کشتار را انجام دادند (و نویسندهٔ گزارش به فرماندهی هنگ که «پارتیزان‌های لهستانی» را مقصر تیراندازی معرفی کرد) تخمین زدند که حدود ۱۰ هزار تن در میدان به‌صف کشیده شده بودند. تخمین‌های مشابهی از تعداد افراد گردآوری‌شده توسط شاهدان عینی و بازماندگان ارائه شده‌اند.
پس از جدا کردن مردان از زنان، مردان مورد جستجو قرار گرفتند و هر کسی که با خود تیغ تراشیدن صورت یا چاقوی جیبی داشت درجا تیرباران شد. به دیگر مردان گفته شد که وارد کلیسا شوند، اما با آغاز حرکت، سربازان آلمانی با مسلسل و سلاح دستی به سوی آنها آتش گشودند. طبق شهادت هِنوخ دیامانت ، که در این تیراندازی زخمی شد، در نتیجه تیراندازی چندین صد تن در دم کشته و حدود ۴۰۰ تن زخمی شدند. رویدادهای مرتبط با کشتار در برابر کلیسای جامع به شکل روایی توسط یک عکاس آلمانی ثبت شدند؛ از به‌صف‌کشی اولیه تا انتظار لهستانی‌ها و یهودیان برای سرنوشت خود، تا عکس‌های اجساد پخش شده در خیابان‌های شهر و میدان کلیسای جامع.Janina Struk, "Photographing the Holocaust: interpretations of the evidence", I.B.Tauris, 2004, pg. 63, این مجموعه عکس توسط یک سرباز آمریکایی از یک یک اسیر آلمانی در اواخر جنگ بدست آمد.
بر پایه‌گذارش رسمی نوشته شده توسط سرهنگ دوم اوبه: در جریان «اقدام به مجازات به دلیل فعالیت‌های پارتیزانی» ۳ زن و ۹۶ مرد کشته شدند. با این حال، در بهار ۱۹۴۰، ریشارد وندلر، شهردار آلمانی در چنتستوخووا، اجازه نبش قبر اجساد توسط شورای شهر را داد. حدود ۲۲۷ جسد، از جمله ۱۹۴ مرد، ۲۵ زن و ۸ کودک، از خاک بیرون آورده شدند. ۲۲ قربانی یهودی شناسایی شدند. جسدها در چندین مکان از جمله در خیابان کراکوفسکا، در گارناکارسکا، نزدیک شورای شهر و در خیابان پیوترکوفسکا از خاک بیرون آورده شدند. همچنین چندین قتل در مقیاس کوچکتر در دیگر نقاط شهر انجام شدند، از جمله بیمارانی در یک بیمارستان نظامی که توسط صلیب سرخ اداره می‌شد.Yad ṿa-shem, rashut ha-zikaron la-Shoʼah ṿela-gevurah, "Yad Vashem studies," Volume 35, Part 2", Wallstein Verlag, 2007, pg. 196.
طبق «مرکز مستندسازی تاریخ چنتستوخووا»، در آن روز به‌طور کلی کمینه ۶۰۰ تن در شهر کشته شدند. برخی تخمین‌ها از قربانیان این تعداد را بیش از ۱۰۰۰ تن، شامل ۹۹۰ لهستانی‌تبار و ۱۱۰ یهودی، اعلام کرده‌اند.Muzeum Historii Zydow Polskich (Museum of the History of Polish Jews), Virtual Sztetl, "Tablica pamiątkowa (ul. Olsztyńska)" (Commemorative tablet (Olszynska St.), Częstochowa. بعدها، پس از برچیده شدن گتو چنتستوخووا بیش از ۴۰٬۰۰۰ یهودی به قتل رسیدند.The World Society of Czestochowa Jews, "Ghetto w Czestochowie"
تحقیق دربارهٔ این کشتار در سال ۱۹۸۵ در بایرویت آلمان در مورد سربازان پیشین هنگ ۴۲ پیاده‌نظام انجام شد. اکثر این سربازان هنوز ادعا می‌کردند که پیش از کشتار از خانه‌های مجاور مورد اصابت گلوله قرار گرفته بودند، اما هیچ‌کس نمی‌توانست مهاجمان را توصیف کند. یک سرباز پیشین حتی اعتراف کرد که هیچ تصوری از این که مهاجمان فرض شده «سرباز، پارتیزان یا غیرنظامی» بوده‌اند، ندارد. چندین سرباز اعتراف کردند که وحشتی عمومی در میان نیروهای آلمانی به وجود آمد و همه برای برداشتن سلاح‌های خود دویده، روی هم لغزیده و به‌هدف به همه سوی تیراندازی می‌کردند. یکی از افسران هنگ به یاد آورد که او از سربازانش به دلیل عدم رعایت کامل نظم خشمگین شده بود.
سربازان پیشین این یگان همچنین اعتراف کردند که آن‌ها در جستجوی‌های بعدی نه تنها هیچ اسلحه‌ای پیدا نکردند، بلکه جز چند زن دارای بچه و برخی افراد کهنسال، مردان توانمندی در آن حوالی نبود. به گفته سرباز پیشین هانس م. «من هرگز در چنتستوخووا پارتیزانی را با چشم خود ندیدم.»
در رابطه با کشتار دوم در نزدیکی کلیسای جامع، سرباز سابق پیشین، فریتز اس. در اقراری اولیه ادعا کرد که پس از توقف تیراندازی بی‌هدف، به او دستور داده شده که مودبانه از غیرنظامیان بخواهد خانه‌های خود را ترک کنند و در یک کلیسا جمع شوند. با این حال، فریتز اس. چند روز بعد داوطلبانه نزد بازپرس‌ها برگشت و اظهارات خود را تغییر داد. وی گفت که دستور این بود که غیرنظامیان را با زور از خانه‌های خود خارج کرده و با صورت‌های رو به زمین به‌صف بکشند. وی افزود که «من می‌خواهم تأکید کنم که من هرگز با ادب از هیچ غیرنظامی نخواستم که خانه خود را ترک کند. در واقع، ما آن‌ها را [از خانه خود] بیرون انداختیم.»
این کشتار همچنین توسط کمیته تاریخی یهودی و حکومت چنتستوخووا مورد بررسی قرار گرفت. در سال ۲۰۰۹، مؤسسه یادبود ملی لهستان گورهایس دسته‌جمعی در نزدیکی ایستگاه راه‌آهن استرادوم یافت که حاوی حدود ۲۰۰۰ جسد بودند، اگرچه هنوز مشخص نیست که آیا اجساد مربوط به این کشتار است یا کشتارهای بعدی توسط نازی‌ها."IPN znalazł masowe groby w Częstochowie" (IPN found mass graves in Czestochowa), Gazeta Wyborcza/Czestochowa, 2009-07-07, همچنین در سال ۲۰۰۹، دفترچه خاطرات بولسلاو کورکوفسکی کشف شد. کورکوفسکی شاهد این کشتارها بود و بعدها به عنوان کارگر اجباری در نبش قبر برخی از اجساد در سال ۱۹۴۰ شرکت کرد (وجود این دفترچه خاطرات پیشتر به دلیل در دسترس بودن چندین بخش از آن مشخص شده بود)."Znalazły się zapiski z Krwawego Poniedziałku" (A diary of Bloody Monday has been found), Gazeta Wyborcza/Czestochowa, 2009-09-04,
در هفتادمین سالگرد حمله آلمان به لهستان در سپتامبر ۲۰۰۹، رسانه عمومی آلمانی "Rundfunk Berlin-Brandenburg" قصد فیلمبرداری یک فیلم مستند با موضوع کشتار چنتستوخووا را داشت، چرا که بر خلاف جنایات جنگی اس‌اس، آگاهی گسترده‌ای از جنایات جنگی ورماخت تا آن هنگام در آلمان وجود نداشت.Gazeta Wyborcza (2009-06-01), "Niemcy nakręcą film o krwawym poniedziałku" [A German film about Bloody Monday is to be made]. Czestochowa.
«پوشش عمیق»، که همچنین با عنوان «۱۸۷» هم شناخته می‌شود، اولین تک‌خوانی رپر آمریکایی دکتر دره است. همچنین این ترانه اولین آهنگ او پس از انحلال گروه ان.دابلیو.ای است. این قطعه برای موسیقی متن فیلم "پوشش عمیق" ضبط شده‌است. در این ترانه، خواننده رپ آمریکایی، اسنوپ داگ نیز حضور دارد.
جنگ صلیبی دوم سوئد یک لشکرکشی احتمالی نظامی سوئدی در قرن سیزدهم علیه تاوستیان، در فنلاند کنونی، به رهبری بیرگر جارل بود. دربارهٔ بسیاری از جزئیات این جنگ صلیبی بحث‌های وجود دارد. پس از جنگ صلیبی، تاوستیان به تدریج تحت حکومت کلیسای کاتولیک و پادشاهی سوئد قرار گرفت.
تاوستیان از اوایل عصر حجر ساکن سرزمین کنونی فنلاند بوده‌اند. منطقه اصلی تواستیا باستان در حوالی دریاچه واناجاوسی شکل گرفته‌است. مثالی از حضور تاوستیان در عصر آهن، تپه‌هایی است که در جهت جنوب-شمال در حوالی هامنلینا ایجاد شده‌است. بر روی این تپه‌ها قله‌های متعددی ساختع شده بود در منابع تاریخی اولین بار از تاوستیان در سال ۱۰۴۲ یاد شده‌است.
احتمالاً قدیمی‌ترین جاده شناخته شده فنلاند (جاده گاو تواستیا) را با ساحل غربی فنلاند متصل می‌کند. اولین نشانه‌های مسیحیت را می‌توان مربوط به قرن یازدهم دانست.
تاریخ‌نگار ولیکی نووگورود تواستیان را در درگیری‌های مکرر با نوگورود و کارلیان و همچنین سایر فنلاندی‌های بالتیک از قرن ۱۱ تا ۱۴ توصیف می‌کنند. جنگ صلیبی دوم سوئد به فنلاند احتمالاً در سال ۱۲۹۳ فرایندی را آغاز کرد که تواستیا را به بخشی از پادشاهی سوئد تبدیل کرد.
سوئد از ابتدای قرن سیزدهم شروع به مستعمره نمودن فنلاند کرد، در سال ۱۲۲۰، سوئد سعی کرد در جنگهای صلیبی بالتیک شرکت کند، اما نتوانست جای خود را در استونی حفظ کند. یادداشتهایی از افراد کلیسایی سوئدی در سال ۱۲۳۰ در تواستیا وجود دارد که احتمالاً توسط اسقف فنلاند به نام توماس نوشته شده‌است. مسیحیت داشت به آرامی در فنلاند جای خود را باز می‌کرد که ظاهراً با واکنش شدید علیه مبلغین مسیحی روبرو شد، و در سال ۱۲۳۷، پاپ گریگوری نهم فراخوان جنگ صلیبی برای سوئدی‌ها علیه «مرتدان و بربرها» فرستاد.
تمامی جزئیات این جنگ صلیبی مربوط به نوشته‌های اریک کرونیکل است که ماهیتی عمدتاً تبلیغاتی دارد و یک قرن پس از وقایع، در میان ناآرامی‌های داخلی و جنگ با نوگورود نوشته شده‌است. تاریخ‌نگار می‌گوید که جنگ صلیبی بین نبرد اسپارساترا در سال ۱۲۴۷ و مرگ پادشاه اریک (XI) در ۱۲۵۰ رخ داده‌است، و تاوستیان را به عنوان مخالفان سوئدی معرفی می‌کند. طبق تاریخچه، لشکرکشی در سوئد آماده شد و سپس از طریق دریا به یک سرزمین در ساحل، جایی که دشمن منتظر بود، انجام شد.
کرونیکل همچنین اشاره کرد که قلعه ای به نام taffwesta borg پس از جنگ تأسیس شد. کرونیکل همچنین جنگ صلیبی را با روس‌های ارتدکس پیوند داد و به این نکته اشاره کرد که «پادشاه روسیه» سرزمین فتح شده را از دست داده‌است.
لوبک از حدود سال ۱۳۴۰ با یادداشت کوتاهی که بیرگر جارل فنلاند را تحت حکم سوئد ارائه کرد، این لشکر کشی را تأیید کرداست.
برخلاف اولین جنگ صلیبی سوئد، به نظر می‌رسد تردیدی وجود ندارد که تلاش سوئد برای مسیحی کردن فنلاند در اواسط قرن سیزدهم به اوج خود رسید. هنوز بسیاری از جزئیات، از جمله سال و ماهیت دقیق آن، همچنان موضوع بحث باقی مانده‌است.
اگرچه تاریخ‌نگار سعی داشت جنگ صلیبی را به عنوان یک جنگ پیروز تصور کند، اما این یک مرحله غیرمعمول خونین در روند در حال انجام بود که فنلاند وارد کشور سوئد شد. سوئد دارای یک دولت مرکزی و یک نیروی ایدئولوژیک قوی در قالب کلیسای کاتولیک بود. سردمداران فنلاندی که به آن پیوستند از قدرت و اعتبار برخوردار شدند
قدمت این جنگ صلیبی تا حدودی مورد اختلاف بوده‌است. علاوه بر تاریخ ۱۲۴۷–۱۲۵۰ داده شده در «وقایع نامه اریک»، مواردی وجود دارد که تاریخ حمله را به ۱۲۳۸–۱۲۳۹ یا ۱۲۵۶مرتبط می‌داند.
در سال ۱۲۴۹، اوضاع به اندازه کافی برای تأسیس اولین کلیسا در فنلاند آماده شد، کلیسا دومنیکن تأسیس شد. این کلیسا تا پایان قرن در کنار استحکامات اسقف در کروینن بود.
تیم ملی بسکتبال بورکینافاسو ، نماینده بورکینافاسو در مسابقات بین‌المللی بسکتبال است . FIBA National Federations – Burkina Faso , fiba.com, accessed 28 October 2015.
تیم ملی بسکتبال بوروندی ، نماینده بوروندی در مسابقات بین‌المللی بسکتبال است . FIBA National Federations – Burundi , fiba.com, accessed 23 July 2013.
صفیه علی (؛ ۲ فوریه ۱۸۹۴ – ) نخستین پزشک زن در جمهوری ترکیه بود. او فارغ‌التحصیل کالج رابرت در استانبول بود و در جنگ‌های بالکان، جنگ جهانی اول، و جنگ استقلال ترکیه به درمان مجروحان جنگی پرداخت. صفیه در سال ۱۹۱۶ در آلمان تحصیل پزشکی را آغاز کرد و در سال ۱۹۲۳ مطبش را در استانبول افتتاح کرد...
یک مرکز سلامت خانواده در استانبول به یاد او نام‌گذاری شده‌است. وی تحقیقات مهمی در زمینهٔ رفاه حال مادران و نوزادان انجام داده‌است. او همچنین با تدریس پزشکی به دانشجویان دختر، به‌عنوان اولین زنی که پزشکی را آموزش داد، تاریخ‌ساز شد.
در دوم فوریهٔ ۲۰۲۱، گوگل تولد ۱۲۷سالگی صفیه علی را با یک گوگل دودل گرامی داشت.
بریگنده (تیپ) هفتم حمله به دیسنته (روش انزال هوایی) () یگان پیاده‌نظام چترباز بخشی از قشون‌های مابیلی تحت نظارت وزارت مدافعه جمهوری تاجیکستان می‌باشد و در پایتخت این کشور دوشنبه واقع شده‌است.
تیم ملی بسکتبال کامرون، نماینده کامرون در مسابقات بین‌المللی بسکتبال است.FIBA National Federations – Cameroon , fiba.com, accessed 12 July 2013.
کامرون که زمانی تنها تیم متوسط بود، به یک قدرت و مدعی بزرگ برای قهرمانی بسکتبال آفریقا تبدیل شد. بهترین موفقیت آنها رسیدن به نشان نقره در سال ۲۰۰۷ بود.Head coaches , fiba.com. Retrieved 8 May 2013.
جنبش خلافت، در سال ۱۹۱۸ به پشتیبانی از خلافت عثمانی در هندوستان پدید آمد و صحنهٔ همبستگی هندوان و مسلمانان شد. این جنبش مخالف سرنگونی امپراتوری عثمانی بود و باور داشت بریتانیا در تلاش برای از میان‌بردن همه کانون‌های قدرت اسلامی است. برخی بر این باورند که جنبش خلافت ریشه در اندیشه اتحاد اسلام داشت که در عثمانی تبلیغ می‌شد.
نخستین حرکت برای تشکیل جنبش خلافت در یازدهمین نشست سالانه جامعه مسلمانان سراسر هند (۳۰ دسامبر ۱۹۱۸) در دهلی انجام گرفت. در این نشست، دربارهٔ مسائل خلافت عثمانی بحث و صحبت شد.