moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
گروه محاسباتی معتمد (یا به‌طور مخف TCG) گروهی است که توسط ای‌ام‌دی، هیولت پاکارد، آی‌بی‌ام، اینتل و مایکروسافت برای پیاده‌سازی مفاهیم محاسبات معتمد در رایانه‌های شخصی تشکیل شده‌است. گروه محاسبات معتمد در سال ۲۰۰۳ به عنوان جانشین اتحادیه بستر محاسباتی معتمد (یا به‌طور مخفف TCPA) که قبلاً در سال ۱۹۹۹ شکل گرفته بود، معرفی شد. بسیاری از شرکت‌های دیگر از آن زمان به گروه محاسبات معتبر پیوستند، از جمله Wave Systems Corp , ، سیسکو، لنوو، اینفینئون، ژونیپر نتورکس و فوجیتسو.
در ۱۱ اکتبر ۱۹۹۹، اتحادیه بسترهای محاسباتی معتمد (یا به‌طور مخفف TCPA)، کنسرسیومی از شرکتهای مختلف فناوری از جمله Compaq , Hewlett-Packard , IBM , اینتل و مایکروسافت با هدف ارتقاء اعتماد و امنیت در بسترهای محاسباتی شخصی، شکل گرفت. در نوامبر ۱۹۹۹، TCPA کنفرانس تأسیس خود را برگزار کرد و اعلام کرد که بیش از ۷۰ شرکت سخت‌افزاری و نرم‌افزاری برجسته از زمان آغاز به کار در طی یک ماه گذشته به این اتحادیه پیوسته‌اند. در تاریخ ۳۰ ژانویه سال ۲۰۰۱، TCPA نسخه ۱٫۰ از مشخصات بسترهای محاسباتی معتمد ( یا به‌طور مخفف TCPS) خود را با هدف «فراهم سازی مسیر مشخصی برای صنعت که اعتماد به بسترها و محیط‌های محاسباتی را تسهیل کند» معرفی کرد. در ماه دسامبر، TCPA نسخه 1.1a از مشخصات بسترهای محاسباتی معتمد خود را منتشر کرد. IBM اولین تولیدکننده تجهیزات اصلی بود که ویژگی‌های سخت‌افزاری را بر اساس نسخه ۱٫۱ از مشخصات بسترهای محاسباتی معتمدِ TCPA را با معرفی رایانه قابل حمل ThinkPad T30 خود در تاریخ ۲۴ آوریل ۲۰۰۲، توانست در خود بگنجاند. در سال ۲۰۰۳، TCPA با تأکید بیشتر بر اعتماد به دستگاه‌های قابل حمل، مانند تلفن‌های همراه و PDAها، توسط گروه محاسباتی معتمد محقق شد.
هدف اصلی TCG، توسعهٔ یک ( یا به‌طور مخفف TPM) بود، یک یا مدار مجتمع که مطابق ویژگی‌های ماژول بسترهای معتمد توسط گروه محاسباتی معتمد مطرح شد و قرار است با رایانه‌ها ادغام شود تا ویژگی‌های را فعال کنند. عملکرد سازگار با TCG از آن زمان به‌طور مستقیم درون های خاص [به‌طور مشخص] در بازارهای انبوه، ادغام شده‌است.
TCG همچنین اخیراً نسخه اول مشخصات پروتکل (یا به‌طور مخفف TNC) خود را بر اساس اصول منتشر کرده‌است، اما اضافه کردن قابلیت ارائه مجوز به مشتریان شبکه بر اساس پیکربندی ، ، نسخه و چه نسخه‌های جدیدی به و و غیره نیز اعمال شده‌اند.
در سال ۲۰۰۹، TCG مجموعه ای از مشخصات را منتشر کرد که پروتکل ارتباط با ، را توصیف می‌کند. مشخصات معماری هسته حافظهِ (Storage Core Architectue Specification) گروه کاری ذخیره سازیِ ( مخفف SWG) TCG، به‌طور مفصل نحوه پیاده‌سازی و استفاده از خدمات معتمد و امنیتی در را شرح می‌دهد. مشخصات کلاس زیرسیستم امنیتی (SSC)، ویژگی‌های مورد نیاز برای کلاس‌های خاص از دستگاه‌ها را توصیف می‌کند. به‌طور خاص، Enterprise SSC حداقل الزامات را برای مراکز داده و دستگاه‌های کلاس سرور را تعریف می‌کند در حالی که Opal SSC حداقل نیاز دستگاه‌های مشتری را تعیین می‌کند.
سازنده سیستم‌های مبتنی بر TPM کنترل کاملی بروی اینکه چه نرم‌افزارهایی بروی سیستم‌هایشان اجرا شود یا نشود، دارد. در بعضی موارد، سازنده حتی می‌تواند مجوز پیکربندی سخت‌افزاری که مالک، قانونی خریداری کرده را به وی اعطا کند یا برعکس، مالک را در استفاده کامل از کالای خود محدود کند. این شامل امکان وجود یک سیستم عامل (OS) است، چه توسط کاربر انتخاب شود و چه قبل از خرید روی سخت‌افزار از قبل نصب شده باشد، که از بارگیری نرم‌افزارهای بدون مجوز خودداری می‌کند (به عنوان مثال، مایکروسافت، همان‌طور که در جزئیات بیشتر در زیر شرح داده شده‌است)، اما آن محدودیت‌ها باید توسط سیستم عامل اعمال شود و نه توسط تکنولوژی TCG. آنچه در این حالت TPM فراهم می‌کند، توانایی برای سیستم عامل است تا بتواند نرم‌افزار را به پیکربندی ماشینی خاص قفل کند (منظور از قفل کردن، ایجاد وابستگی به سازنده)، به این معنی که نسخه‌های «هک شده» سیستم عامل‌ها که برای دور زدن این محدودیت‌ها طراحی شده‌اند، کارایی نداشته باشد. این نگرانی مشروع وجود دارد که سازندگان سیستم عامل بتوانند از این قابلیت‌ها برای محدود کردن اینکه کدام نرم‌افزارها تحت سیستم عامل خود بارگیری شود، استفاده کنند (صدمه زدن به شرکتهای نرم‌افزاری کوچک یا ارائه دهندگان نرم‌افزار متن باز / / یا باعث ایجاد در برخی از قالب‌های داده شود) و مایکروسافت پیش از این اظهار داشته که آن‌ها این محدودیت گذاری بروی اینکه کدام نرم‌افزار مجوز اجرا شدن بروی ویندوزهای خود را دارد، را با شروع خواهند کرد.
TPM را می‌توان در رابطه با راه انداز استفاده کرد تا اطمینان حاصل شود که فقط سیستم عامل‌های تأیید شده از طرف سازنده در حال اجرا هستند. این می‌تواند سیستم عامل‌های جایگزین، از جمله سیستم عامل‌های رایگان یا متن باز، را از اجرایشان محدود کند. به عنوان مثال، مایکروسافت به ماشینهای x86 / x64 که همراه با ویندوز ۸ می‌باشند، به فعال داشتن Secure Boot آنها به‌طور پیش فرض، نیاز دارد، که این عامل خود باعث شده سازندگان سیستم عامل‌های دیگر از طریق مایکروسافت مبلغی را پرداخت کنند تا اطمینان حاصل شود که سیستم عامل آنها توسط کاربر نصب خواهد شد. علاوه بر این، هر دستگاه ARM که ویندوز ۸ را حمل می‌کند، امکان نصب سیستم عامل دیگری را ندارد.
در عین حال، چندین پروژه وجود دارد که با پشتیبانی TPM در سیستم عامل‌های رایگان آزمایش می‌شوند، برای مثال چند پروژه ای که شامل درایور دستگاه مبتنی بر TPM برای لینوکس باشد، یک پیاده‌سازی متن باز از پشته نرم‌افزارهای معتمدِ TCG به نام TrouSers (همچنین قابل حمل به ویندوز ویستا و ویندوز ۷ در سال 2010)، یک رابط جاوا با قابلیت‌های TPM به نام TPM/J , و یک نسخه مبتنی بر TPM از راه انداز گراب به نام TrustedGrub.
مشخصات TPM 1.1 یک بستر استاندارد رایانه شخصی مجهز به تراشه TPM را پیش‌بینی می‌کرد. در این سناریو، تراشه TPM می‌تواند به عنوان حافظه کلید سخت‌افزاری عمل کند. علاوه بر این، می‌تواند اندازه‌گیری‌های مرتبط با بستر (یعنی هش نرم‌افزارهای مختلف) را پیگیری کند و قادر به تولید اظهارات مشخصی در مورد زنجیره نرم‌افزارهای در حال اجرا، باشد. به‌خصوص حالت بعدی از اجرا، ثابت کرد که در عمل غیرممکن بود، زیرا تعداد نرم‌افزاری که باید اندازه‌گیری و قابل اعتماد باشد بسیار زیاد است. این شامل (علاوه بر سیستم) سیستم عامل، و برنامه‌های کاربردی است؛ بنابراین، بسیاری از پروژه‌های مرتبط با TPM در حال پیشرفت است، هدف از این کار امکان راه اندازی و اندازه‌گیری یک زیر محیط قابل اعتماد از درون یک محیط غیرقابل اعتماد است. مشخصات TPM 1.2 برای تطبیق این حالت اجرایی بهبود یافته‌است.
علاوه بر این، تغییرات سخت‌افزاری در CPU و چیپست مورد نیاز است (توجه داشته باشید که این مسئله نباید با دخالت عملکرد TPM در چیپست اشتباه گرفته شود، هرچند که این نیز یک احتمال است). اینتل رویکرد خود را برای این موضوع ( یا به‌طور مخفف TXT) می‌نامد. بسیاری از پردازنده‌های اینتل Core 2 Duo برای پشتیبانی از این توسعه‌ها تبلیغ می‌شوند. با این حال، پشتیبانی مبتنی بر چیپست برای عملیاتی کردن برنامه‌های افزودنی مورد نیاز است. در حال حاضر، چیپست اینتل Q35 Express از TXT پشتیبانی می‌کند. علاوه بر پشتیبانی مبتنی بر چیپست، نیز باید ویژگی تراشه TPM 1.2 را پشتیبانی کند. اینتل در حال حاضر DQ35MP و DQ35JO را مطابق با این فناوری تبلیغ می‌کند. اولین کاربرد این فناوری مجموعه بهبودهای مدیریتی تحت نام تجاری vPro خواهد بود. بسترهای تحت عنوان حالت استثناء امن وجود دارند.
در سال ۲۰۰۲–۲۰۰۳، مایکروسافت ابتکاری به نام (یا سابقاً پالادیوم Palladium) را معرفی کرد. این اساساً تصویری از چگونگی اینکه تراشه TPM 1.2، پردازنده مرکزی، چیپست و نرم‌افزار می‌تواند یک محیط و اکوسیستم نرم‌افزاری را فراهم کند که در آن برنامه‌های معتمد (از طریق ویندوز «معمولی» راه اندازی شوند) بتوانند توسعه یابند. Intel TXT و AMD SEM را می‌توان به عنوان تحقق بخش سخت افزاریِ چشم‌انداز NGSCB دانست.
با توجه به مشکلات قابل توجه در ایجاد یک پیاده‌سازی عملی که توسعه دهندگان شخص ثالث علاقه‌مند به استفاده و در دسترس نبودن پیشرفت‌های مربوط به CPU و چیپست، به همین سبب NGSCB با ویندوز ویستا مایکروسافت گنجانده نشده‌است. در عوض، ویستا با چند فناوری قابل حمل است که می‌تواند زیر مجموعه ای از عملکردهای تراشه TPM استفاده کند (اما نه از TXT اینتل یا AMD SEM)، مانند و نسخه جدید .
این گروه با مخالفت گسترده‌ای از طرف جامعه نرم‌افزار آزاد روبه رو شده‌است به این دلیل که فناوری ای که آنها در حال توسعه هستند تأثیر منفی بر حریم شخصی کاربران می‌گذارد و می‌توانند موضوع برای مشتری را ایجاد کنند، به ویژه اگر از آن برای ایجاد برنامه‌های DRM استفاده شود. این انتقاد از جوامع GNU / Linux و FreeBSD و همچنین از جامعه توسعه نرم‌افزار، به‌طور کلی دریافت شده‌است. واکنش جدی در میان گروه محاسباتی معتمد در جریان سخنرانی ریچارد استالمن در کنفرانس در ژوئیه ۲۰۰۶، در نیویورک وجود داشت. ریچارد استالمن و بنیاد نرم‌افزار آزاد نیز در سخنان دیگر از این گروه علناً انتقاد کرده‌اند. در این انتقاد به جای آن که از نام «محاسباتی معتمد» استفاده کند از «محاسباتی خیانتکار» استفاده می‌کرد و هشدار می‌دهد که سازندگان می‌توانند نرم‌افزاری را که به‌طور رسمی توسط سازندگان خاص امضا نشده‌است (تأیید نشده) قفل کنند، و آن را غیرقابل استفاده جلوه دهند.
نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی با TCG حول این واقعیت است که هر TPM دارای یک جفت کلید منحصر به فرد به نام "کلید تأییدیه" است که این بستر را شناسایی می‌کند. در نسخه‌های اولیه TPM (نسخه ۱٫۱)، TCG با پیشنهاد استفاده از " Privacy " (مرجع صدور گواهی حریم خصوصی دیجیتال) که می‌تواند گواهی نامه‌های دستگاه با را تأیید کند، نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی را برطرف کرد. با داشتن اعتبارنامه‌های جداگانه برای تعامل با بخش‌های مختلف، اقدامات نمی‌توانند بهم متصل شوند، و بنابراین مقداری سطح امنیتی فراهم می‌شود. اما، این نیاز به اعتماد به Privacy CA دارد، که هنوز هم می‌تواند نام مستعار را به شناسه مشترک ارتباط دهد و اعتبار دستگاه را شناسایی کند. از آنجا که این نگرانی‌های حل نشده در مورد حفظ حریم خصوصی باقی مانده‌است، نسخه ۱٫۲ از مشخصات TPM "" را معرفی کرد: پروتکل مبتنی بر ایده اثبات دانایی صفر که به کاربر TPM اجازه می‌دهد تا یک گواهینامه را بگونه ای دریافت کند که Privacy CA قادر به ارتباط دادن درخواست‌ها به یک کاربر یا بستر واحد نباشد، در حالی که هنوز هم می‌تواند TPMهای سرکش را شناسایی کند.
نگرانی‌های حریم خصوصی برای TPM زمانی افزایش یافت که روش‌هایی را برای دسترسی و به خطر انداختن ظرفیت حافظه‌های غیرفرار Infineon TPM که شامل داده‌های کاربر است را در ارائه ۲۰۱۰ مطرح کرد.
تلاش برای استانداردسازی مشخصات TCG توسط ISO برای اولین بار در اکتبر ۲۰۰۷ شروع شد. انتظار براین بود که اعضای عضو ISO / DIS JTC1 نظر خود را تا ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۸ به ISO ارسال کنند. در ۱۸ مه ۲۰۰۹، TCG موفق شد استانداردسازی را برای مشخصات TPM خود بدست آورد:
از اوت سال ۲۰۱۴، تقریباً ۱۰۰ مروج، مشارکت کننده یا پذیرنده مشخصات TCG هستند.
هزینه عضویت بسته به سطح متفاوت است. مروجین (پیش برنده‌ها) مبلغ عضویت سالیانه ۳۰٬۰۰۰ دلار را پرداخت می‌کنند، مشارکت کنندگان ۱۵۰۰۰ دلار پرداخت می‌کنند و بسته به اندازه شرکت، پذیرندگان هزینه‌های عضویت سالانه یا ۲۵۰۰ دلار یا ۷۵۰۰ دلار را پرداخت می‌کنند.
قارقای (به لاتین: Qarqay) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان زاقاتالا واقع شده است.
داردوقاز (به لاتین: Dardoqqaz، به آواری: Дартукъаз) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان زاقاتالا واقع شده است.
قیمیر (به لاتین: Qımır، به آواری: КIумур) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان زاقاتالا واقع شده است.
قیمیرلی (به لاتین: Qımırlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قاخ واقع شده است.
قانداخ (به لاتین: Qandax، به آواری: Къандахъ) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان زاقاتالا واقع شده است. قانداخ ۱۶۵۴ نفر جمعیت دارد.
برک جانکات () (زاده ۹ مه ۱۹۸۴ در آنکارا) بازیگر و گرافیست اهل ترکیه است.
برک جانکات در ۹ مه ۱۹۸۴ در شهر آنکارا به دنیا آمد. او اصالتاً از چرکس تبارهای ترکیه است. دوران کودکی او به دلیل شغل پدرش که معمار و پیمانکار بود، در شهرهایی مانند آنکارا، اسکیشیریر و هاتای گذاشت. به همین دلیل او دوران ابتدایی را در شهر هاتای و دبیرستان را در شهر آنکارا تحصیل کرد. پس از اتمام تحصیلات دبیرستان به دانشگاه بیلکنت آنکارا رفت و در رشته طراحی گرافیک از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. او پس از به پایان رساندن تحصیلاتش به شهر استانبول آمد. تا با دوست نزدیک خود به عنوان گرافیست کار کند، اما پس از آمدن به استانبول تصمیمم گرفت که بازیگر شود، برای همین در کلاس‌های بازیگری آکادمی ۳۵.۵ شرکت کرد. اولین تجربه تلویزیونی وی بازی در سریال من به شما یک راز می‌گویم از شبکه فاکس بود. که بازی خوب او در این سریال مورد توجه قرار گرفت. در سال ۲۰۱۴ به عنوان بازیگر مهمان در سریال جزر و مد بازی کرد. بازی در این سریال او را تبدیل به چهره شناخته شده در ترکیه کرد. در همان سال در سریال دهاتی زیبا نقش آفرینی کرد. در سال ۲۰۱۵ او در سریال ماه پیکر بازی کرد.
آزاده موسوی کارگردان، نویسنده و تهیه‌کننده اهل ایران و عضو هیئت رئیسه جشن مستقل سینمای مستند ایران،idi award، است.
وی فارغ‌التحصیل کارشناسی کارگردانی سینما از دانشکده سینما و مهندسی کامپیوتر از دانشگاه آزاد تهران است.
پروپینال یک ترکیب آلی با فرمول مولکولی HCCHO است. این مولکول، ساده ترین ترکیب شیمیایی است که شامل هر دو گروه عاملی آلکین و آلدهید است. پروپینال یک مایع بی‌رنگ با خاصیت انفجاری است.
این ترکیب خواصی از خود نشان می‌دهد که از یک ترکیب آلدهیدی آلکینی انتظار می‌رود؛ شرکت در واکنش‌های الکترون‌دوستی. پروپینال به‌عنوان یک دی‌ان‌دوست (Dienophile)، یک پذیرنده مناسب در واکنش مایکل به‌حساب می‌آید. در اثر واکنش یک معرف گرینیارد با پروپیونال، واکنش افزایشی در محل کربن کربونیل رخ می‌دهد (افزایش ۱و۲).
پروپینال در محیط میان ستاره‌ای مشاهده شده‌است. فرض بر این است که این مولکول از یک کمپلکس مونوکسید کربن-استیلن تشکیل می‌شود. یکی دیگر از مسیرهای ممکن برای تشکیل پروپیونال با آب است.
احتمالاً به این علت که پروپینال تمایل به پلیمریزاسیون دارد، یک ماده انفجاری به‌شمار می‌رود.
نظریه و تاریخ: تفسیری از فرگشت اجتماعی و اقتصادی کتابی‌است به زبان انگلیسی از اقتصاددان اتریشی لودویگ فن میزس. در این کتاب که آن را شاهکار چهارم میزس خوانده‌اندسه شاهکار دیگر: "نظریهٔ پول و اعتبار"، "سوسیالیسم" و "کنش انسانی". برای نمونه رجوع کنید به پیشگفتاری که موری راتبارد بر این اثر نوشته‌است.، نویسنده در مقدمه رویکرد خود را به علوم انسانی یعنی ثنویت روش‌شناختی تبیین می‌کند. سپس در بخش نخست کتاب از ارزش‌ها که از نظر میزس ورای چون‌وچرا در علوم انسانی‌اند سخن می‌راند. در بخش دوم نقدهایی کوبنده بر جبرگرایی تاریخی و مادیگری خصوصاً صیغهٔ مارکسیستی آن و سایر نحله‌هایی که به نحوی با فلسفهٔ تاریخ به معنی تبیین غایت و سیر جبری تاریخ در ارتباط‌اند، وارد می‌سازد. در بخش سوم به مسائل معرفت‌شناختی تاریخ می‌پردازد و سرانجام در واپسین بخش شیوهٔ مختار خود در توصیف و تفسیر تاریخ را تشریح می‌کند.
رادیکال هگزاتری‌ئینل ، یک مولکول شیمیایی آلی با فرمول مولکولی CH است. این ترکیب، از زنجیره‌ای از شش اتم کربن تشکیل شده که در انتها به یک اتم هیدروژن ختم شده‌اند.
همان‌طور که در ساختار شیمیایی مولکول نشان داده شده‌است، الکترون جفت‌نشده در انتهای دیگر و موقعیت مقابل اتم هیدروژن قرار دارد. مطالعات تجربی و نظری مبتنی بر شبیه سازی رایانه‌ای در مورد این گونه در اوایل دهه ۱۹۹۰ انجام شده‌است.
سیانوپلی‌ئین‌ها گروهی از مواد شیمیایی با فرمول شیمیایی HCN هستند که "n" می‌تواند مقادیری مانند ۳، ۵، ۷ و غیره را داشته باشد. این مواد که از لحاظ ساختاری، یک پلی‌ئین به‌شمار می‌آیند دارای یک گروه سیانو هستند که به‌صورت کووالانسی به یکی از واحدهای استیلن انتهایی متصل شده‌است.
کارلوس کاستیلو آرماس (؛ ۴ نوامبر ۱۹۱۴ – ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۷) سیاستمدار اهل گواتمالا بود. وی از ۷ ژوئیه ۱۹۵۴ تا زمان ترور شدنش در ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۷ رئیس‌جمهور گواتمالا بود.
سیلیسیوم مونوهیدرید یک ماده شیمیایی با فرمول مولکولی SiH است. یافته‌ها حاکی از حضور این مولکول به‌صورت تک‌لایه بر روی سطح سیلیسیوم جامد در محیط بین‌ستاره‌ای است. سیلیسیوم مونوهیدرید یک رادیکال است و تولید آن در محیط آزمایشگاهی با کمک با اعمال قوس الکتریکی بر روی سیلیسیوم، تحت فشار کمی از گاز هیدروژن، امکان‌پذیر است.
الفگو هرنان مونزون آگیره (; زاده – درگذشته ) نیروی نظامی اهل گواتمالا بود. وی از ۲۹ ژوئن ۱۹۵۴ تا ۸ ژوئیه ۱۹۵۴ رئیس‌جمهور این کشور بود.
الفگو هرنان مونزون آگیره در ۶ ژوئن ۱۹۸۱، در سن ۶۹ سالگی درگذشت.
سیانوفسفااِتین یک ترکیب شیمیایی ناپایدار با فرمول ساختاری N≡C-C≡P است. چنانچه تنها اتم فسفر موجود در این مولکول با نیتروژن جایگزین شود، یک سیانوژن حاصل می‌شود. مشاهدات حاکی از حضور سیانوفسفااِتین در محیط میان ستاره‌ای است. ایزومرهای ساختاری دیگر این مولکول، مانند C≡N-C≡P (ایزوسیانوفسفاپروپین)، C=C =N≡P (آزافسفادی‌کربن) و N≡C-P=C (ایزوسیانوفسفووینیلیدن) مشاهده نشده‌اند. این مولکول دارای هندسه مولکولی خطی (تقارن مولکولی C- ) است.
سیانوفسفاتین را می‌توان با گرم کردن گازهای سیانوژن آزید و فسفاتین تا ۷۰۰ درجه سانتی‌گراد، تولید کرد.
اخترشناسی زیرمیلی‌متری شاخه‌ای از اخترشناسی رصدی است که در طول موج‌های کم‌تر از میلی‌متر (یعنی موردی مانند تابش تراهرتز) در طیف الکترومغناطیسی انجام می‌شود. ستاره شناسان، گستره امواج زیرمیلی‌متری را در جایی بین گستره امواج فروسرخ دور و مایکروویو قرار می‌دهند و معمولاً گستره آن بین چند صد میکرومتر تا یک میلی‌متر در نظر گرفته می‌شود. در اخترشناسی، رایج است که برای اشاره طول موج در این گستره از واژه "میکرون" استفاده شود، واحدی قدیمی که در گذشته به‌صورت گسترده برای اشاره به میکرومتر استفاده می‌شد.
در بیوتکنولوژی، پلیمروزوم‌هاDischer B M; Won Y Y; Ege D S; Lee J C; Bates F S; Discher D E; Hammer D A "Science" (1999), "284"(5417), 1143-6. طبقه ای از وزیکول‌های مصنوعی، کره‌های کوچک توخالی هستند که یک محلول را احاطه می‌کنند. پلیمروزوم‌ها با استفاده از کوپلیمرهای بلوک مصنوعی آمفیفیلیک برای تشکیل غشای وزیکول ساخته می‌شوند و شعاع آنها از ۵۰ نانومتر تا ۵ میکرومتر یا بیشتر است.Discher B M, Bermudez H, Hammer D A, Discher D E, Won Y-Y, Bates F S "Journal of Physical Chemistry B" (2002), "106"(11), 2848-2854 اکثر پلیمروزوم‌های گزارش شده حاوی محلول آبی در هسته خود هستند و برای احاطه و محافظت از مولکولهای حساس مانند داروها، آنزیم‌ها، پروتئین‌ها و پپتیدهای دیگر و قطعات DNA و RNA مفید هستند. غشای پلیمروزوم یک مانع فیزیکی را فراهم می‌کند که مواد محصور شده را از مواد خارجی مانند موارد موجود در سیستم‌های بیولوژیکی جدا می‌کند.
سینتوزوم‌ها به صورت پلیمروزوم‌هایی ساخته شده‌اند که حاوی کانالهایی هستند (پروتئین‌های غشاء) که اجازه می‌دهند مواد شیمیایی خاصی از غشاء عبور کنند، از داخل وزیکول خارج شوند. این امر امکان جمع‌آوری یا اصلاح آنزیمی این مواد را فراهم می‌آورد.
اصطلاح «پلیمروزوم» برای وزیکولهای ساخته شده از کوپلیمرهای بلوک در سال ۱۹۹۹ ابداع شد.Discher B M; Won Y Y; Ege D S; Lee J C; Bates F S; Discher D E; Hammer D A "Science" (1999), "284"(5417), 1143-6. پلیمروزوم‌ها شبیه لیپوزومها هستند، وزیکول‌هایی هستند که از لیپیدهای طبیعی به وجود می‌آیند. با وجود داشتن بسیاری از خواص لیپوزومهای طبیعی، پلیمروزوم‌ها افزایش پایداری و کاهش نفوذپذیری را نشان می‌دهند. علاوه بر این، استفاده از پلیمرهای مصنوعی به طراحان این امکان را می‌دهد تا ویژگی‌های غشاء را دستکاری کرده و از این رو، نفوذپذیری، سرعت آزادسازی، پایداری و سایر خواص پلیمروزوم را کنترل کنند.
چندین مورفولوژی مختلف کوپلیمر بلوک مورد استفاده برای ایجاد پلیمروزوم استفاده شده‌است. بیشترین استفاده از کوپلیمرهای خطی دو بلاک یا سه بلاک (تری بلاک) هستند. در این موارد، کوپلیمر بلوک دارای یک بلوک است که آبگریز است. بلوک یا بلوک‌های دیگر آبدوست هستند. مورفولوژی‌های دیگر مورد استفاده عبارتند از کوپلیمرهای شانه ای،Durand, Geraldine G. ; Holder, Simon J. ; Yeoh, Chert tsun. "Abstracts of Papers, 229th ACS National Meeting, San Diego, CA, United States," March 13–17, 2005 (2005), POLY-018Qi, Hongfeng; Zhong, Chongli. "Journal of Physical Chemistry B" (2008), "112"(35), 10841-10847 که بلوک زنجیرهٔ اصلی آبدوست است و شاخه‌های فرعی آبگریز هستند، و کوپلیمرهای بلوک دندرونیزه،Yi, Zhuo; Liu, Xuanbo; Jiao, Qing; Chen, Erqiang; Chen, Yongming; Xi, Fu. "Journal of Polymer Science, Part A: Polymer Chemistry" (2008), '46'(12), 4205-4217 در آن قسمت دندریمر آبدوست است.
در مورد دو بلاک، شانه و کوپلیمرهای دندرونیزه شده، غشای پلیمر دارای همان مورفولوژی دو لایه لیپوزوم است که بلوک‌های آبگریز دو لایه در قسمت داخلی غشاء با یکدیگر روبرو هستند. در مورد کوپلیمرهای تری بلاک، غشای یک لایه است که یک لایه، از لایه تقلید می‌کند، بلوک مرکزی که نقش دو بلوک آبگریز روبرو را برعهده دارد.Nardin, C; Hirt, T; Leukel, J; Meier, W "Langmuir", "16", 1035-1041
بطور کلی می‌توان آنها را با روشهایی که در تهیه لیپوزوم‌ها استفاده می‌شود آماده کرد. رهیدراسیون فیلم، روش تزریق مستقیم یا روش انحلال.
پلیمروزوم‌هایی که حاوی آنزیمهای فعال هستند و راهی برای انتقال انتخابی لایه‌ها برای تبدیل توسط آنزیمها فراهم می‌کنند، به عنوان نانوراکتورها توصیف شده‌اند.Nardin, Corinne; Thoeni, Sandra; Widmer, Jorg; Winterhalter, Mathias; Meier, Wolfgang. "Chemical Communications (Cambridge)" (2000), (15), 1433-1434
از پلیمروزوم‌ها برای ایجاد سیستم‌های کنترل دارویرهایش دارو استفاده شده‌است.Ahmed, Fariyal; Discher, Dennis E. "Journal of Controlled Release" (2004), "96"(1), 37-53 مشابه پوشش لیپوزوم‌ها با پلی اتیلن گلیکول، اگر بلوک آب‌دوست از پلی اتیلن گلیکول تشکیل شده باشد، می‌توان پلیمروزوم‌ها را برای سیستم ایمنی بدن غیرقابل مشاهده ساخت.Circulation times of PEGylated vesicles: Bringing together biology and polymer physics. Photos P, Parthasarathy R, Discher B, Discher D E, "Abstracts, 36th Middle Atlantic Regional Meeting of the American Chemical Society, Princeton, NJ, United States, June 8–11" (2003), "175". Publisher: American Chemical Society, Washington, D. C بنابراین، پلیمروزوم‌ها حاملهای مفیدی برای داروهای هدفمند هستند.
برای کاربردهای داخل بدن، پلیمروزوم‌ها به صورت در واقع به استفاده از پلیمرهای تأیید شده توسط FDA محدود می‌شوند زیرا بعید به نظر می‌رسند اکثر شرکتهای داروسازی بعلت مشکلات هزینه، پلیمرهای جدیدی تولید کنند. خوشبختانه تعدادی از این پلیمرها در دسترس هستند که دارای خواص مختلفی از جمله:
"بلوک‌های آبدوست"
"بلوک‌های آبگریز"
اگر به اندازه کافی از مولکولهای کوپلیمر بلوک که یک پلیمروزوم را تشکیل می‌دهند به یکدیگر متصل شوند، می‌توان پلیمر را به یک پودر قابل حمل تبدیل کرد.Discher B M, Bermudez H, Hammer D A, Discher D E, Won Y-Y, Bates F S "Journal of Physical Chemistry B" (2002), "106"(11), 2848-2854
در صورت اضافه شدن هموگلوبین و سایر اجزا، از پلیمرزوم‌ها می‌توان برای ساختن سلول مصنوعی استفاده کرد.Meng F, Engbers G H M, Feijen J, "Journal of Controlled Release" (2005), "101"(1-3), 187-198 اولین سلول مصنوعی توسط توماس چانگ ساخته شده‌است.Chang T M; Poznansky M J "Journal of biomedical materials research" (1968), "2"(2), 187-99.
«هوشیار» () ترانه‌ای است که لرد، خواننده-ترانه‌سرای نیوزیلندی برای دومین آلبوم استودیویی خود به نام "ملودراما" (۲۰۱۷) ضبط کرده‌است. لرد این ترانه را به صورت مشترک با جک آنتونوف نوشت و با آنتونوف و ملی و تهیه‌کنندگی آواز کوک هارل تهیه و ضبط کرد. این ترانه در ۹ ژوئن ۲۰۱۷ توسط ریپابلیک رکوردز به عنوان دومین تک‌آهنگ تبلیغاتی آلبوم منتشر شد. «هوشیار» نخستین ترانه از ترانه دو قطعه‌ای آلبوم است که توسط «هوشیار ۲ (ملودراما)» تکمیل می‌شود. این یک ترانه الکترنیک آراندبی است که تولید آن با غرش ببر، ترومپت، برنج و تنور و ساکسوفون باریتون شامل می‌شود. متن شعر جزئیات تمایل به گفتن احساسی که به کسی می‌دهید را بیان می‌کند، در حالی که فکر می‌کنید وقتی اثر مشروب از بین می‌رود چگونه خواهد شد.
این ترانه بیشتر نقدهای مثبتی را از سوی منتقدان موسیقی دریافت کرد. منتقدان کارگردانی غیرمنتظره و دور شدن از تولید ماکسیمالیست تک‌آهنگ‌های پیشین «چراغ سبز» و «مکان‌های خوب» را ستودند. سبک تولید این ترانه با آثار بند ایندی پاپ انگلیسی ایکس‌ایکس و موسیقی‌دان داون‌تمپو انگلیسی، جیمز بلیک مقایسه شد. این ترانه در استرالیا و کانادا در جایگاه پایین رتبه جدول بود و به ترتیب در شماره ۶۱ و ۸۴ جدول قرار گرفت. لورد «هوشیار» را با شش ترانه دیگر به عنوان بخشی از سری ویوو در استودیوی الکتریک لیدی که بیشتر آلبوم خود را در آن ضبط کرده بود، اجرا کرد. این ترانه همچنین بخشی از فهرست اجراهای تور جهانی ملودراما (۲۰۱۷–۱۸) بود.
شهرک دبی پیش از این به بنی یاس ابوظبی ادای احترام کرده بود و در سال ۱۸۲۰ با امضای پیمان دریایی عمومی ۱۸۲۰ بین شیوخ ساحل خلیج فارس و انگلیس تحت فرمان یک پادشاه اداره می‌شد. این سلطان، سعید بن سیف بن زعل، به نمایندگی از خواهرزاده خود، شیخ محمد بن حزا بن بن زال، که در آن زمان در اقلیت خود بود، امضا کرد. محمد بن هزازا تا زمان ورود آل بو فلاسفه در سال ۱۸۳۳، هنگامی که ۲۳ سال داشت، رئیس مرد دبی ماند.
مهاجرت حدود ۸۰۰ عضو آل بو فلاسبه با کودتایی انجام شد که شیخ طنون بن شاکوت آل نهیان را به عنوان حاکم ابوظبی و قبیله بنی یاس برکنار کرد. زیرمجموعه ای از قبیله، آل بو فلاسفه، با حاکم جدید، شیخ خلیفه بن شاخوت آل نهیان مخالفت کرد و به سمت شمال به دبی حرکت کرد، که در آن زمان شامل اسکان حدود ۲۵۰ خانه در الشندغه و موزه دبی در طرف دیگر ورودی قوبیبا. مهاجرت یک کار دشوار بود و طی مدتی در طول و بعد از فصل مروارید آن سال (بطور معمول از ماه مه تا نوامبر) اتفاق افتاد.
عبید بن سعید بن رشید از سن پیری درگذشت و جانشین مکتوم شد.
الیور لیمان (متولد ۱۹۵۰) فیلسوف و استاد کرسی زانتکر در مطالعات یهودی در دانشگاه کنتاکی است که از سال ۲۰۰۰ در آن به تدریس پرداخته‌است. وی به مطالعه تاریخ فلسفه اسلامی، فلسفه یهودی و فلسفه شرق می‌پردازد. وی دکترای خود را از دانشگاه کمبریج در سال ۱۹۷۹ دریافت کرد.
چوپان‌کول (به لاتین: Çobankol، به آواری: Щобдакули) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان زاقاتالا واقع شده است. چوپان‌کول ۴۲۱۲ نفر جمعیت دارد.
کد پستی این ناحیه AZ 6215 است.
کوسور (به لاتین: Kusur) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان زاقاتالا واقع شده است.
بهمت‌لی (به لاتین: Bəhmətli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان زاقاتالا واقع شده است. بهمت‌لی ۴۲۷۳ نفر جمعیت دارد.
بهمن‌لی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ازگیل‌لی (به لاتین: Əzgilli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گوی‌گول واقع شده‌است. ازگیل‌لی ۵۵ نفر جمعیت دارد.
کاهیدگی سد با واداشتن درین (DIBL) یک اثر کانال کوتاه در ماسفت است که در اصل به کاهش ولتاژ آستانه ترانزیستور در ولتاژ تخلیه بالاتر اشاره دارد. در یک ترانزیستور اثر میدان مسطح سنتی با کانال بلند، گلوگاه در تشکیل کانال به اندازه کافی دور از اتصال درین اتفاق می‌افتد که به‌صورت الکترواستاتیک با استفاده از زیرلایه و گیت از درین محافظت می‌شود و به همین ترتیب کلاسیک ولتاژ آستانه مستقل از ولتاژ درین بود. در ادوات کانال-کوتاه، دیگر صحیح نیست: درین به اندازه کافی نزدیک گیت است تا کانال را ببندد، بنابراین یک ولتاژ تخلیه بالا می‌تواند گلوگاه را باز کرده و زودتر ترانزیستور را روشن کند.
منشأ کاهش آستانه را می‌توان به عنوان یک نتیجه از خنثی‌سازی بار دانست: مدل تقسیم بار یاو.
با کاهش طول کانال، اثرات DIBL در ناحیه زیرآستانه (وارونگی ضعیف) در ابتدا به عنوان یک ترجمه ساده از منحنی جریان زیرآستانه برحسب بایاس گیت با تغییر در ولتاژ درین ظاهر می‌شود، که می‌تواند به عنوان یک تغییر ساده در ولتاژ آستانه با بایاس درین مدل‌سازی شود. با این حال، در طول‌های کوتاه‌تر شیب منحنی جریان در مقابل بایاس گیت کاهش می‌یابد، یعنی نیاز به یک تغییر بزرگتر در بایاس گیت برای تأثیر همان تغییر در جریان درین دارد. در طول‌های بسیار کوتاه، گیت کاملاً نمی‌تواند قطعه را خاموش کند. این اثرات را نمی‌توان به عنوان تنظیم آستانه مدل‌سازی کرد.
در عمل، DIBL می‌تواند به صورت زیر محاسبه شود:
که formula_2 یا Vtsat ولتاژ آستانه‌ای است که در یک ولتاژ منبع تغذیه (ولتاژ درین بالا) اندازه‌گیری شده، و formula_3 یا Vtlin ولتاژ آستانه‌ای است که در ولتاژ درین بسیار کم اندازه‌گیری می‌شود، به‌طور معمول ۰٫۰۵ ولت یا ۰٫۱ ولت. formula_4 ولتاژ منبع تغذیه (ولتاژ درین بالا) و formula_5 ولتاژ درین کم (برای یک قسمت خطی از مشخصات IV قطعه) است. منهای جلوی فرمول مقدار DIBL مثبت را تضمین می‌کند.
DIBL می‌تواند فرکانس کاری قطعه را نیز کاهش دهد، همان‌طور که در معادله زیر شرح داده شده‌است:
که formula_4 ولتاژ منبع تغذیه است formula_8 ولتاژ آستانه است
ازگیل‌لی (به لاتین: Əzgilli) یک منطقه مسکونی سابق در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان زاقاتالا واقع شده است.Only One Person Lives in This Village. "Aznews.az". 8 December 2014. Retrieved 18 February 2016.
ازگیل‌لی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اوزون‌تالا (به لاتین: Uzuntala) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قاخ واقع شده است. اوزون‌تالا ۱۲۲ نفر جمعیت دارد.
اوزون‌تالا (به لاتین: Uzuntala) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان زاقاتالا واقع شده است. اوزون‌تالا ۶۵۷ نفر جمعیت دارد.
«باشگاه عشق» ترانه‌ای از خواننده نیوزیلندی لرد است که از اولین آلبوم چندآهنگه خود، "ایی‌پی باشگاه عشق" (۲۰۱۳) گرفته شده‌است. این ترانه توسط لرد و جوئل لیتل نوشته شده‌است و توسط لیتل تهیه شده‌است. «باشگاه عشق» خطاب به دوستانه رفتار کردن با «اجتماع بد» است. پس از انتشار ای‌پی، این آهنگ مورد استقبال منتقدین موسیقی قرار گرفت و در جدول تک‌آهنگهای نیوزلند به رتبه ۱۷ رسید. این ترانه گواهی طلا را توسط انجمن صنعت ضبط نیوزیلند و انجمن صنعت ضبط استرالیا (ای‌آرآی‌ای) برای فروش به ترتیب بیش از ۷٬۵۰۰ و ۳۵٬۰۰۰ نسخه دریافت کرد.
اوزون‌تالا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
رمزپردازنده ایمن یا پردازنده رمزنگاری ایمن یک ریزپردازنده اختصاصی یا رایانه بر روی تراشه اختصاصی است که برای انجام عملیات رمزنگاری استفاده می‌شود و با چندین اقدامات امنیتی فیزیکی، در یک بسته‌بندی جاسازی شده‌است، که در نتیجهٔ این جاسازی، درجه‌ای از مقاومت در برابر ضربه حاصل می‌شود. بر خلاف پردازنده‌های رمزنگاری که داده‌های رمزگشایی شده را به یک گذرگاه در یک محیط امن منتقل می‌کنند، یک رمزپردازنده ایمن از داده‌های رمزگشایی شده یا فرمان‌های برنامه رمزگشایی شده در محیطی که امنیت را نمی‌توان به‌طور دائم در آن حفظ کرد، استفاده نمی‌کند.
عمل کردن بعنوان کانون اصلی یک زیر سیستم امنیتی، هدف استفاده از رمزپردازنده ایمن است تا با اقدامات امنیتی فیزیکی، نیاز به محافظت از بقیه زیر سیستم را برطرف کند.
یک واحد امنیتی سخت‌افزاری (HSM) شامل یک یا چند تراشه پردازنده رمزنگاری ایمن است. این دستگاه‌ها، پردازنده رمزنگاری ایمن درجه بالا هستند که همراه با سرورهای سازمانی استفاده می‌شوند. یک واحد امنیتی سخت‌افزاری می‌تواند دارای چندین سطح امنیت فیزیکی با پردازنده رمزنگاری تک تراشه به عنوان ایمن‌ترین جزء آن باشد. پردازنده رمزنگاری، کلیدها یا فرمان‌های اجرایی روی گذرگاه را نشان نمی‌دهد، مگر آنکه به صورت رمزگذاری شده و کلیدهای صفر باشد که در اینصورت با هدف تلاش برای کاوش یا اسکن است. تراشه (های) رمزنگاری نیز ممکن است در سایر واحدهای امنیتی سخت‌افزار با سایر پردازنده‌ها و تراشه‌های حافظه، محفوظ شود که داده‌های رمز شده را ذخیره و پردازش می‌کنند. اگر تلاشی برای از بین بردن این محفوظیات صورت گیرد، کلیدهای موجود در تراشه رمزنگاری صفر می‌شوند. یک واحد امنیتی سخت‌افزاری می‌تواند بخشی از یک رایانه (به عنوان مثال دستگاه خودپرداز) باشد که در داخل صندوق امن و قفل شده عمل می‌کند تا از سرقت، تعویض و دستکاری آن جلوگیری کند.
اگرچه ممکن است کارت‌های هوشمند امروزی گسترده‌ترین شکل پردازنده رمزنگاری استقرار یافته باشند، اما رمزنگاری‌های ایمن پیچیده‌تر ومتنوع‌تر به‌طور گسترده در سیستم‌های دیگری مانند دستگاه‌های خودپرداز، جعبه‌های تنظیم تلویزیون، کاربردهای نظامی و تجهیزات ارتباطی قابل حمل و با امنیت بالا استفاده می‌شوند. برخی از پردازنده‌های رمزنگاری ایمن می‌توانند سیستم عامل‌های عامه مانند لینوکس را در مرز امنیتی خود اجرا کنند. دستورالعمل‌های برنامه رمزپردازنده به صورت رمز شده، دستورالعمل‌های ساده را رمزگشایی می‌کند و سپس در همان تراشه رمزپردازنده اجرا می‌کند که در آن‌جا دستورالعمل‌های رمزگشایی شده غیرقابل دسترس هستند. بدون آشکار کردن فرمان‌های برنامه رمزگشایی شده، رمزپردازنده مانع از دستکاری برنامه‌ها توسط تکنسین‌هایی می‌شود که ممکن است دسترسی قانونی به گذرگاه داده‌های زیرسیستم داشته باشند. این امر به رمزگذاری گذرگاه معروف است. داده‌های پردازش شده توسط رمزپردازنده نیز غالباً رمزگذاری می‌شوند.
واحد مورد اعتماد بستر نرم‌افزاری (TPM) یک پیاده‌سازی رمزپردازنده ایمن است که با فعال کردن یک محیط امن، مفهوم محاسبات قابل اعتماد را به رایانه‌های معمولی می‌دهد. پیاده‌سازی‌های مرسوم واحد مورد اعتماد بستر نرم‌افزاری (TPM) متمرکز بر ارائه یک محیط بوت ضد دستکاری، رمزگذاری مداوم و فرّار ذخیره‌سازی هستند.
برای سیستم‌های نهفته نیز تراشه‌های امنیتی وجود دارد که همان سطح محافظت فیزیکی را برای کلیدها و سایر اجزای مخفی بعنوان پردازنده کارت هوشمند یا واحد مورد اعتماد بستر نرم‌افزاری (TPM) فراهم می‌کند، که این تراشه در بسته‌بندی کوچک‌تر، ساده‌تر و کم هزینه‌تر است. آن‌ها معمولاً به عنوان دستگاه‌های اصالت‌سنجی شناخته می‌شوند و برای اصالت سنجی لوازم جانبی، تجهیزات تزیینی و / یا مواد مصرفی مورد استفاده قرار می‌گیرند. معمولاً این تراشه‌ها همانند TPMها، مدارهای مجتمع کلیددار هستند که قرار است در یک سیستم نهفته تعبیه شوند. آن‌ها معمولاً به یک برد رایانه لحیم می‌شوند.
تمهیدات امنیتی به کار گرفته شده در رمزپردازنده ایمن:
رمزپردازنده‌های ایمن اگرچه مفید هستند، اما در برابر حملات مخالفان مجهز و مصمم (به عنوان مثال سازمان اطلاعاتی دولت) که مایل به صرف منابع عظیم برای پروژه هستند، غیرقابل نفوذ نیستند.
یک تیم، حمله به یک رمزپردازنده ایمن در IBM 4758 را مورد هدف قرار داد.attack on the IBM 4758 تیمی در دانشگاه کمبریج از استخراج موفقیت‌آمیز اطلاعات مخفی از IBM 4758 خبر دادند که با استفاده از ترکیبی از ریاضیات و سخت‌افزار تحلیل رمزِ خاص منظوره حاصل شده بود. با این حال، این حمله در سیستم‌های دنیای واقعی عملی نبود زیرا به حمله کنندگانی نیاز داشت تا بتوانند به کلیه عملکردهای API دستگاه دسترسی کامل داشته باشد. شیوه‌های عادی و توصیه شده، از سیستم کنترل دسترسی یکپارچه استفاده می‌کنند تا قدرت را تقسیم کند و در نتیجه آن، هیچ‌کس نتواند حمله را پیاده‌سازی کند.
حمله آن‌ها و استفاده از آسیب‌پذیری موجود، نقصی در معماری نداشت و تنها در نرم‌افزار بارگذاری شده بر روی ۴۷۵۸ دارای کاستی بود، اما این حمله یادآور این موضوع است که یک سیستم امنیتی فقط به اندازه ضعیف‌ترین پیوند خود دارای امنیت است: پیوند محکم سخت افزاریِ ۴۷۵۸ با نقص در طراحی و مشخصات نرم‌افزار بارگذاری شده روی آن روبرو شد و در نتیجه این پیوند مستحکم، بی فایده تلقی شد.
دسترسی فیزیکی راحت به کارت‌های هوشمند، منجر به آسیب‌پذیری بیشتر آن‌ها می‌شود. در صورتی که سرمایه‌گذاری در طراحی ضد درب انجام نشود، امنیت در کارت‌های هوشمند و رمزپردازنده‌ها توسط درپشتی‌های سخت‌افزاری تضعیف می‌شود. .
در شرایطی که رمزگذاری کامل دیسک برنامه‌ها انجام می‌شود، به ویژه هنگامی که اجرای بوت پین انجام نمی‌شود، اگر پسماند داده قادر به بهره‌برداری از محتویات کنار گذاشتهٔ حافظه پس از رمزنگاری کلید TPM از آن باشد، رمزپردازنده در برابر حمله بوت سرد ایمن نیست.
اما اگر همه داده‌های حساس بدون ذخیره در حافظه خارجی، فقط در حافظه رمزنگاری ذخیره شود، و ریزپردازنده به گونه ای طراحی شده باشد که قادر به افشای کلیدها یا داده‌های رمزگشایی شده یا رمز نشده نشده روی پدهای اتصال روی تراشه یا برجستگی‌های لحیم کاری نباشد، در اینصورت چنین داده‌هایی را می‌توان محافظت شده تلقی کرد. جدا کردن هر نوع بسته‌بندی و لایه‌های محافظ فلزی از تراشه ریزپردازنده، فقط با بررسی تراشه ریزپردازنده قابل حصول است. این امر به داشتن دستگاه به صورت فیزیکی و همچنین مهارت و تجهیزات پیشرفته‌تری از کادر فنی نیاز دارد.
تجزیه و تحلیل دقیق زمانبندی عملیات مختلف از روش‌های دیگر حمله است که ممکن است بسته به مقدار پنهان یا نگاشت مصرف جریان فعلی در مقابل زمان متفاوت باشد، تا بتواند تفاوت‌هایی را در نحوه برخورد بیت‌های '۰' در مقابل بیت '۱' نشان دهد. یا ممکن است مهاجم با اعمال دمای زیادی، فرکانس کلاک بیش از حد زیاد یا کم، یا ولتاژ تأمین بیش از حد نیاز، به سیستم خطا اعمال کند. تنظیم طراحی داخلی رمزنگاری می‌تواند باعث جلوگیری از این حملات شود.
برخی از رمزپردازنده‌های ایمن دارای هسته‌های پردازنده دوگانه هستند و در صورت لزوم کلید رمزگذاری غیرقابل دسترس تولید می‌کنند، به طوری که حتی با مهندسی معکوس نیز هیچ کلید ضروری‌ای را برای رمزگشایی ایمن نرم‌افزار بوت شده از حافظه فلش مموری رمزگذاری شده یا ارتباط بین هسته‌ها نشان نمی‌دهد.Secure CPU complies with DOD anti-tamper mandate
طراحی اولین رمزپردازنده مستقر بر یک تراشه برای محافظت از کپی از نرم‌افزارهای رایانه شخصی (رجوع کنید به ثبت اختراع ایالات متحده ۴٬۱۶۸٬۳۹۶، ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۹) و الهام گرفته از نامه سرگشاده بیل گیتس به علاقه‌مندان.
واحد امنیتی سخت‌افزار (HSM)، نوعی رمزپردازنده ایمن، است که توسط مهندس مصری-آمریکایی محمد م. آتلا، در سال ۱۹۷۲ اختراع شد. وی یک واحد با امنیت بالا با نام "Atalla Box" اختراع کرد که پیام‌های شماره شناسایی شخصی (PIN) و عابربانک را رمزگذاری کرده و از دستگاههای آفلاین با تولید کلید شماره شناسایی شخصی حدس‌ناپذیر محافظت می‌کند. در سال ۱۹۷۲، وی این دستگاه را ثبت اختراع کرد. او در آن سال شرکت آتالا (در حال حاضر اوتیماکو آتالا) را تأسیس کرد، و سال بعد «آتالا باکس» را به عنوان دستگاه رسمی شناسایی تجاری کرد. دستگاه وی شامل یک کارت خوان و سیستم شناسایی مشتری بود که شامل یک ماژول کارت خوان، دو لنت شماره شناسایی شخصی مشتری، کنترل‌کننده هوشمند و رابط الکترونیکی غیرقابل انتقال داخل بسته بود. این مجموعه، این امکان را به مشتری می‌دهد تا یک کد مخفی را تایپ کند. این کد مخفی با کمک ریزپردازنده تبدیل به کد دیگری برای گوینده شده‌است. در طی تراکنش مالی، شماره حساب مشتری توسط کارت خوان خوانده می‌شود. این موفقیت بزرگ، منجر به استفاده گسترده از واحدهای با امنیت بالا شد.
از ترس تسلط شرکت آتالا بر بازار، بانک‌ها و شرکت‌های کارت اعتباری در دهه ۱۹۷۰ کار خود را با استاندارد بین‌المللی آغاز کردند. IBM 3624، از یک پروسه تأیید صحت شماره شناسایی شخصی مشابه سیستم قبلی آتالا را استفاده کرد که در اواخر دهه ۱۹۷۰ روانه بازار شد. آتالا رقیب اولیه IBM در بازار امنیت بانکی بود.
در کنفرانس انجمن ملی بانک‌های پس‌اندازهای متقابل (NAMSB) در ژانویه سال ۱۹۷۶، آتالا از سیستم ارتقاء سیستم شناسه خود با نام مبادله شناسه پرده برداشت. این ارتقا منجر به افزوده شدن قابلیت پردازش تجارت الکترونیک و خرید و فروش همراه با امنیت شبکه شد. سامانه شناسه با محوریت انجام معاملات بانکی بصورت برخط طراحی شده و به عملیات تسهیلات مشترک گسترش یافته‌است. این طراحی استوار و سازگار با شبکه‌های مختلف راه گزینی بسته کوچک (سوئیچینگ) بود و قادر به تنظیم مجدد الکترونیکی خود به هر یک از ۶۴۰۰۰ الگوریتم غیر خطی برگشت‌ناپذیر به عنوان اطلاعات داده کارت است. دستگاه مبادله شناسه در مارس ۱۹۷۶ منتشر شد. بعداً در سال ۱۹۷۹، آتالا اولین پردازنده امنیت شبکه (NSP) را معرفی کرد. محصولات HSM Atalla از ۲۵۰ محافظت می‌کند. از سال ۲۰۱۳ میلیون‌ها تراکنش با کارت انجام می‌شود، و این شرکت اکثر معاملات دستگاه خودپرداز جهان را از سال ۲۰۱۴ از نظر ایمنی تضمین می‌کند.
اسکادران ۳۷ یک اسکادران هوایی متوسط تاکتیکی نیروی هوایی سلطنتی استرالیا (RAAF) است. هواپیمای لاکهید مارتین سی-۱۳۰جی سوپر هرکولس از پایگاه فرودگاه نیروی هوایی سلطنتی استرالیا در پایگاه ریچموند کنترل و اداره می‌شود. این اسکادران در هنگام جنگ جهانی دوم، جنگ ویتنام، جنگ در افغانستان و عراق و مداخله نظامی علیه داعش با پرواز هواپیماهای حمل و نقل حضور فعالی داشت. این کشور همچنین از عملیات بشردوستانه و صلح آمیز استرالیا در سراسر جهان، از جمله در سومالی، تیمور شرقی، بالی، پاپوا گینه نو و فیلیپین پشتیبانی کرده‌است.
این اسکادران در ژوئیه سال ۱۹۴۳ در فرودگاه نیروی هوایی سلطنتی استرالیا در ویلیامز، ویکتوریا تشکیل شد و مجهز به لاکهید مدل ۱۸ لوداستار بود که در استرالیا، گینه نو و هند شرقی هلند فعالیت می‌کرد. پس از پایان جنگ، پرواز داگلاس سی-۴۷ اسکای‌ترین آغاز شد. اما دو سال بعد در سال ۱۹۴۶ منحل شد. در پاسخ به نیازهای فزاینده حمل و نقل هوایی استرالیا در طول جنگ ویتنام، این اسکادران در فوریه ۱۹۶۶ در ریچموند مجدداً تشکیل شد و به هرکولس سی ۱۳۰ ای مجهز شد. در سال ۱۹۹۹ به مدل سی ۱۳۰ جی تبدیل شد و بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۲ نیز سی ۱۳۰هایی را که قبلاً اسکادران ۳۶ بکار می‌گرفت را اسکادران ۳۷ از ۱۹۸۷ تا ۲۰۱۰ تحت کنترل مجدد ۸۶ بال قرار داد.
اسکادران ۳۷ مأموریت هوایی متوسط تاکتیکی در استرالیا و خارج از کشور، حمل نیروها و محموله‌ها و انجام عملیات تخلیه پزشکی، جستجوی نجات و مأموریت‌های هوایی را بر عهده دارد. در پایگاه RAAF ریچموند، نیو ساوت ولز واقع شده‌است و تحت کنترل بال شماره ۸۴، که بخشی از گروه هوایی تحرک است، می‌باشد. از ژوئیه سال ۲۰۱۳، این اسکادران شامل بیش از ۴۰۰ پرسنل بود که به چهار پرواز هوایی، یک بخش اداری و عملیاتی و یک بخش تعمیر و نگهداری که مسئولیت سرویس روزانه هواپیماها و همچنین چرخه نگهداری منظم به مدت شش هفته را بر عهده دارد، سازماندهی شده‌اند. تعمیر و نگهداری متوسط و سنگین با شرکت ایرباس گروه استرالیا اقیانوس آرام (ایرفرام) و گروه هوا وفضا (موتورها) منعقد شده‌است.Minister for Defence, "Defence Portfolio Budget Statements 2016–17", p. 164 شعار اسکادران ۳۷ «مهمترین چیز» است.
اسکادران ۳۷ (حمل و نقل) در ۱۵ ژوئیه سال ۱۹۴۳ در ایستگاه RAAF لاورتون، ویکتوریا، با کارمندان دو افسر و سیزده هواپیما ساخته شد.No. 37 Squadron (1943–48), "Operations Record Book", p. 180RAAF Historical Section, "Maritime and Transport Units", pp. 62–63 اولین فرمانده آن، رهبر اسکادران، نویل همسورث، در تاریخ ۲۱ ژوئیه وارد شد و اولین هواپیمای آن، یک نورتروپ دلتا تک موتوره (که قبلاً از اسکادران ۳۴ بود)، در ۲ اوت تحویل داده شد.No. 37 Squadron (1943–48), "Operations Record Book", pp. 179–180 این اسکادران اولین گروه از ده حمل و نقل لاکهید مدل ۱۸ لوداستار با موتورهای دوقلو در ۲۳ اوت دلتا پس از تصادف در ۳۰ سپتامبرخاموش شد. در آن زمان تعداد کارمندان این اسکادران ۱۹۰ نفر، از جمله چهل و پنج افسر را را شامل می‌شد.No. 37 Squadron (1943–48), "Operations Record Book", p. 176 این در ۱۱ اکتبر سال ۱۹۴۳ عملیاتی اعلام شد، پروازهای پیک منظم از طریق استرالیا را به مقصد از جمله پرت، استرالیا غربی انجام داد. چشمه‌های داروین و آلیس، قلمرو شمالی؛ آدلاید، استرالیا جنوبی؛ مریبورو، کوئینزلند؛ و لانسستون، تاسمانی.
در تاریخ ۲۷ سپتامبر سال ۱۹۶۵، وزیر هواشناسی پیتر Howson اعلام کرد که شماره قرار بود دوازده فروند هواپیمای حمل و نقل لاکهید C-130E هرکولس که توسط دولت فدرال خریداری شده بود، اسکادران دوباره پرورش داده شود. هواپیمای جدید به RAAF اجازه می‌دهد از استقرار استرالیا در جنوب شرقی آسیا حمایت کند و در عین حال به تعهدات داخلی خود عمل کند.Wilson, "Dakota, Hercules, and Caribou in Australian Service", p. 105 این اسکادران در بیست و یکم در پایگاه RAAF ریچموند تشکیل شد فوریه ۱۹۶۶، تحت فرماندهی فرمانده وینگ، ران مک کیمم.Roylance, "Air Base Richmond", p. 117 به شماره پیوست ۳۶ اسکادران، که از سال ۱۹۵۸ فعالیت C-130A Hercules را به عهده داشت. نه ۴۸۶ اسکادران، در سال ۱۹۶۴ منحل شد، در ریچموند مجدداً تشکیل شد تا بتواند برای هر دو اسکادران هرکول تعمیر و نگهداری کند. تعمیرات اساسی و به روزرسانی‌های C-130 به عهده No.   2 انبار هواپیما (بعداً شماره ۵۰۳ بال).Stephens, "Going Solo", pp. 178, 420–425RAAF Historical Section, "Maintenance Units", p. 8 از آنجا که C-130E دامنه طولانی تری داشت و می‌توانست بار بیشتری نسبت به C-130A داشته باشد، خیر. به اسکادران عموماً وظایف استراتژیک اختصاص می‌یافت، در حالی که نه. ۳۶ مسئولیت اسکادران در درجه اول از نظر ماهیت تاکتیکی بود. نه ۳۷ اسکادران تحویل C-130E خود را در ماه آگوست آغاز کرد و تا پایان ماه سپتامبر تعداد کارمندان آن هشتاد و شش نفر از جمله بیست و یک افسر بودند.Roylance, "Air Base Richmond", pp. 100–103No. 37 Squadron (1966–78), "Operations Record Book", p. 5 در فوریه ۱۹۶۷، این اسکادران ماموریت‌های دوربردی را برای پشتیبانی از نیروهای استرالیا در جنگ ویتنام آغاز کرد، از جمله تخلیه‌های هوایی پزشکی که سربازان زخمی را به استرالیا منتقل می‌کردند، به‌طور کلی از طریق پایگاه RAAF Butterworth، مالزی.RAAF Historical Section, "Maritime and Transport Units", pp. 64–65 در ابتدا هر دو C-130A و E مدل‌هایی برای چنین تخلیه‌هایی به کار گرفته شدند، اما فقط C-130E از ماه مه ۱۹۶۷ به این کار اختصاص داده شد، زیرا آنها شرایط راحت تری را ارائه می‌دادند و در صورت لزوم قادر به پرواز مستقیم بین ویتنام جنوبی و استرالیا بودند.Coulthard-Clark, "The RAAF in Vietnam", pp. 256–258 تا پایان فوریه ۱۹۶۸، شماره ۳۷ اسکادران از ۲۰۷ پرسنل قدرت برخوردار بود: هشتاد و پنج فروند هواپیما شامل پنجاه و یک افسر و ۱۲۲ کارمند زمینی از جمله سه افسر.No. 37 Squadron (1966–78), "Operations Record Book", p. 48 این اسکادران به دنبال تصمیم دولت فدرال مبنی بر خروج از درگیری، آخرین نیروهای استرالیا را در دسامبر ۱۹۷۲ از ویتنام بیرون آورد.Coulthard-Clark, "The RAAF in Vietnam", pp. 248
مبهم سازی سخت‌افزاری، تکنیکی است که به کمک آن توصیف یا ساختار سخت‌افزارهای الکترونیکی با هدف پنهان سازی عمدی آن‌ها و دشوارترکردن مهندسی معکوس، تغییر داده می‌شود. به عبارتی دیگر در مبهم سازی سخت‌افزاری، طرح به گونه ای تغییر داده می‌شود که معماری حاصله برای مهاجم مبهم و نامفهوم گردد.Anirban Sengupta, Dipanjan Roy, Saraju Mohanty, Peter Corcoran "DSP Design Protection in CE through Algorithmic Transformation Based Structural Obfuscation", IEEE Transactions on Consumer Electronics, Volume 63, Issue 4, November 2017, pp: 467 - 476 مبهم سازی سخت‌افزاری، بسته به پلتفرم سخت‌افزاری هدف، می‌تواند دو نوع باشد: (الف) مبهم سازی سخت‌افزاری هسته پردازنده‌های سیگنال دیجیتال؛ که در آن، روی نمایش گراف جریان داده هسته پردازنده سیگنال دیجیتال، تغییرات سطح بالای مشخصی داده می‌شود تا آن را به فرم نامعلوم و معماری مبهمی در سطح انتقال ثباتی یا گیتی، تبدیل کند. این نوع مبهم سازی، مبهم سازی ساختاری نیز نامیده می‌شود. نوع دیگری از متدهای مبهم سازی هسته پردازنده سیگنال دیجیتال، مبهم سازی عملکردی است که در آن از استاندارد رمزنگاری پیشرفته و بلوک‌های قفل کننده هسته با مالکیت معنوی، به منظور قفل کردن عملکرد هسته پردازنده سیگنال دیجیتال با بیت‌های کلید، به صورت ترکیبی استفاده می‌شود. بدون به‌کارگیری توالی کلید صحیح، هسته پردازنده سیگنال دیجیتال خروجی اشتباه می‌دهد یا اصلاً هیچ خروجی نمی‌دهد.Anirban Sengupta, Deepak Kachave, Dipanjan Roy "Low Cost Functional Obfuscation of Reusable IP Cores used in CE Hardware through Robust Locking", IEEE Transactions on Computer Aided Design of Integrated Circuits & Systems (TCAD), 2018 (ب) مبهم سازی سخت‌افزاری ترکیبی- ترتیبی؛ که در این نوع مبهم سازی، در ساختار سطح گیتی خود مدار تغییراتی داده می‌شود.Anirban Sengupta, Dipanjan Roy "Protecting an Intellectual Property Core during Architectural Synthesis using High-Level Transformation Based Obfuscation" IET Electronics Letters, Volume: 53, Issue: 13, June 2017, pp. 849 - 851M. Yasin, J. Rajendran, O. Sinanoglu, and R. Karri. "On improving the security of logic locking." IEEE Transactions on Computer-Aided Design of Integrated Circuits and Systems 35, no. 9 (2016): 1411-1424
در واقع، مبهم سازی سخت‌افزاری و نهان نگاری دیجیتال (که در آن مالکیت در خود محتوای دیجیتال پنهان می‌گردد) یا نهان نگاری مالکیت معنویE. Castillo, U. Meyer-Baese, A. Garcia, L. Parilla, and A. Lloris: "IPP@HDL: efficient intellectual property protection scheme for IP cores", IEEE Transactions on VLSI, 16(5), 2007. سخت‌افزار که در آن مالکیت اطلاعات در توصیف مدار نهفته‌است، متفاوت می‌باشند. علاوه بر این، متفاوت از تکنیک‌های حفاظت مالکیت معنوی سخت‌افزار مبتنی بر رمزنگاری است که در جریان طراحی مدار مجتمع دیجیتال برنامه‌پذیر، رایج است.Xilinx Corporation: "Xilinx IP evaluation", , 2009.M. Wirthlin and B. McMurtrey: "IP delivery for FPGAs using Applets and JHDL", Design Automation Conference (DAC), 2002.
اهمیت طی سال‌های اخیر به دلیل گسترش به‌کارگیری روش‌های طراحی مبتنی بر مالکیت معنوی سخت‌افزار برای مدارات مجتمع مدرن نظیر سیستم روی تراشه بیشتر شده‌است. مسائل امنیتی اصلی مرتبط با مالکیت معنوی سخت‌افزار شامل چند مورد است: (الف) در طول طراحی سیستم روی تراشه (ب) مهندسی معکوس مدار مجتمع تولیدشده یا پایگاه داده طراحی مدارات مجتمع (در تجهیزات ساخت) به منظور تولید مدارات مجتمع جعلی یا کپی شده و (ج) دستکاری‌های خرابکارانه مالکیت معنوی به وسیله درج به منظور ایجاد عملکردی در حین کار. هدف مبهم سازی سخت‌افزاری، حداقل سازی این خطرات در سطح مالکیت معنوی یا تراشه با دشوارسازی درک عملکرد واقعی طرح برای است.
تکنیک‌های مبهم سازی سخت‌افزاری در دو گروه قابل دسته‌بندی هستند. (الف) تکنیک‌های غیرفعال که اثر مستقیمی روی عملکرد سیستم الکترونیکی ندارند و (ب) تکنیک‌های فعال که به صورت مستقیم عملکرد سیستم را تغییر می‌دهند. بیشتر تکنیک‌های مبهم سازی سخت‌افزاری فعال، «مبتنی بر کلید» هستند به طوری که عملکرد نرمال طرح مبهم سازی شده، فقط با به‌کارگیری موفق یک کلید از پیش تعیین شده یا یک توالی از کلیدهای مخفی در ورودی، ممکن می‌گردد؛ در غیر اینصورت مدار در مدی که عملکرد اشتباهی را نشان می‌دهد، کار می‌کند. این کار با تعبیه یک ماشین حالت متناهی مخفی در مدار که مدهای عملکردی را بر مبنای کلیدهای به کارگرفته شده کنترل می‌کند، قابل انجام است. تکنیک مبتنی بر کلید در مبهم سازی سخت‌افزاری فعال در اصل مشابه با رویکردهای رمزنگاری کلید خصوصی برای محافظت اطلاعات است چرا که توالی کلید در طرح مبهم سازی شده نقش مشابهی با کلید در رمزنگاری بازی می‌کند. این تکنیک در سطوح مختلف توصیف سخت‌افزار نظیر طراحی در سطح گیت یا انتقال ثباتی می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد و بدین ترتیب می‌تواند برای حفاظت از هسته‌های نرم، محکم و سخت با مالکیت معنوی به کار برده شود.R.S. Chakraborty and S. Bhunia: "RTL hardware IP protection using key-based control and data flow obfuscation", International Conference on Very Large Scale Integration Design (VLSID), 2010. علاوه بر این، مبهم سازی می‌تواند در مخفی سازی مؤثر مشخصه‌های امنیتی در یک مدار مجتمع هم کمک نماید و بنابراین محافظت از مدار مجتمع در برابر جعل و کپی در تجهیزات ساخت را ممکن می‌سازد.J. Roy, F. Koushanfar, and I.L. Markov: "EPIC: ending piracy of integrated circuits," Design, Automation and Test in Europe (DATE), 2008.
در مقابل، تکنیک‌های غیرفعال توصیف مدار را به صورت نرم دستکاری می‌کنند (برای مثال تغییرات نحوی) به طوری که درک عملکرد مدار برای یک خواننده انسان دشوار شود. معمولاً این رویکردها از جایگزینی رشته (شامل تغییر نام متغیر، حذف توضیحات و غیره)Thicket Family of Source Come Obfuscators یا تغییر ساختار در توصیف مدار در زبان توصیف سخت‌افزار (شامل بازکردن حلقه، تغییر نام ثبات و غیره)M. Brzozowski and V. N. Yarmolik: "Obfuscation as intellectual rights protection in VHDL language", International Conference on Computer Information Systems and Industrial Management Applications (CISIM), 2007. استفاده می‌کنند. یکی از نقاط ضعف رویکردهای غیرفعال این است که عملکرد جعبه سیاه مدار را تغییر نداده و بدین ترتیب از به‌کارگیری احتمالی مالکیت معنوی به صورت جعبه سیاه در یک طرح نمی‌تواند پیشگیری کند. علاوه بر این، نقطه قوت این نوع مبهم سازی هم جای بحث دارد چرا که به صورت کلی مبهم سازی جعبه سیاه، حداقل برای برنامه‌های نرم‌افزاری که توابع ریاضی مشخصی را محاسبه می‌کنند، وجود ندارد.B. Barak, O. Goldreich, R. Impagliazzo, S. Rudich, A. Sahai, S.P. Vadhan and K. Yang: "On the (im)possibility of obfuscating programs", Cryptology Conference on Advances in Cryptology (CRYPTO), 2001.
احتمالاً پیشینه مبهم سازی سخت‌افزاری در محاسبات، به دوره ساخت واحدهای پردازش مرکزی بزرگ رایانه‌ها که عمدتاً به وسیله آی بی ام در طول سال‌های ۱۹۶۰ تا۱۹۷۰ تولید می‌شدند، بر می‌گردد. آی بی ام در آن دوره، به منظور حفظ برخی مزیت‌های رقابتی بزرگ رایانه‌ها، کدهای دستورالعمل مخفی که فقط به وسیله سیستم عامل متن بسته بزرگ رایانه‌ها قابل استفاده بود را پیاده‌سازی نمود.
راهبه جنگجو یک سریال فانتزی و ابرقهرمانی آمریکایی است که توسط سیمون باری بر اساس کتاب کمیک «آریلا راهبهٔ سلحشور» نوشته بن دان ساخته شده‌است.
راهبه جنگجو در مورد زن جوانی (به بازی آلبا بپتیستا) است که به لطف یک هالهٔ نورانی با قدرت‌های فراطبیعی از دنیای مردگان بازمی‌گردد. این سریال کلیسا را در بخش‌های مختلفی از سریال در قالب طنز و بذله‌گویی به چالش می‌کشد.
تصدیق مستقیم ناشناس (DAA) (به انگلیسی: Direct Anonymous Attestation) یک پایه رمزنگاری است که احراز هویت از راه دور یک رایانه قابل اعتماد را ضمن حفظ حریم خصوصی کاربر پلتفرم امکان‌پذیر می‌کند. این پروتکل توسط :گروه محاسباتی معتمد(TCG) (به انگلیسی: :گروه محاسباتی معتمد)در آخرین نسخه از مشخصات (TPM) (به انگلیسی: )TPM Specification برای رسیدگی به نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی به تصویب رسیده‌است (همچنین به مراجعه کنید). ISO / IEC 20008، این DAA را نیز مشخص می‌کند، و هم چنین پیاده‌سازی اینتل IDحریم خصوصی پیشرفته 2.0 (به انگلیسی: ) برای ریز پردازنده‌ها برای مجوز به همراه SDK منبع آزاد در دسترس است.
در اصل مسئله حریم خصوصی یا شخصی با استفاده از هر طرح امضای استاندارد (یا رمزگذاری کلید عمومی) و یک جفت کلید واحد حل می‌شود. تولیدکنندگان، کلید خصوصی را در هر TPM تولید شده تعبیه می‌کنند و کلید عمومی به عنوان یک گواهی یا تصدیق منتشر می‌شود. امضاهای تولید شده توسط TPM باید به دلیل ماهیت فناوری از کلید خصوصی سرچشمه بگیرند، و از آنجا که کلیه TPMها از همان کلید خصوصی استفاده می‌کنند، برای تضمین حریم شخصی یا خصوصی کاربر قابل تشخیص نیستند. این راه حل نسبتاً ساده و بی تکلف به این فرض متکی است که یک "رمز سراسری" (به انگلیسی: "global secret") وجود دارد. فقط نیاز است به سابقه (CSS) (به انگلیسی: )، که یک سیستم رمزگذاری برای دی وی دی‌ها است نگاه کنیم تا دریابیم که این فرض اساساً دارای نقص و اشکال است. علاوه بر این، این رویکرد یک هدف ثانویه را نتوانسته‌است تحقق بخشد: توانایی تشخیص TPMهای سرکش و نادرست. TPM سرکش TPM است که به خطر و مشکل بیفتدو رمزهای آن را استخراج کرد.