moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در-ساهاکیان در چند مجموعه تلویزیونی از جمله "دلیران تنگستان"ماهنامهٔ سینمایی فیلم، سال پنجم، شمارهٔ ۵۷، صفحهٔ ۲۳، آذر ۶۶»، "سمک عیار"»، "آتش بدون دود" و "سفرهای دور و دراز هامی و کامی در وطن" دستیار فیلمبردار و بعدها فیلمبردار بود.
کتاب‌هایی است که از این مترجم منتشر شده‌است عبارتند از:
مهدی صالحی قلعه‌شاهرخی (۱۳۶۲ –۲۵ فروردین ۱۴۰۱) یکی از زندانیان اعتراضات دی ۱۳۹۶ بود. مهدی صالحی اصالتا بختیاری از طایفه ممصالح بود. وی از طرف شعبه یکم اجرای احکام خمینی‌شهر به جرم محاربه با سلاح گرم و افساد فی‌الارض به اعدام محکوم شده بود. او در دادگاه، حضور در اعتراضات دی‌ماه ۹۶ را تکذیب کرده بود.
صالحی پس از سکته مغزی به «بیمارستان الزهرا» اصفهان منتقل شد و منابع مختلف خبری و حقوق بشری اعلام کردند که او در اثر «تزریق داروی اشتباه» چند ماه در اغما به سر برده و در روز پنجشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۱ درگذشت.
صالحی متولد ۱۳۶۲ و ساکن یزدانشهر در ۴ کیلومتری نجف‌آباد در استان اصفهان بود. وی در زمان مرگ ۳۹ سال سن داشت و رسانه‌ها شغل او را بنگاه‌دار نوشته و گفته‌اند که متأهل بوده و یک دختر ۹ ساله داشته.
دکل اچ-فریم () یک سازه دروازه ای است که از خطوط برق هوایی در پست‌های برق پشتیبانی می‌کند. برج‌های اچ-فریم تقریباً همیشه از لوله فولادی یا اسکلت فلزی ساخته می‌شوند. این دکل‌ها برای متصل ساختن سیم به پست‌های برق یا موارد مشابه به کار می‌روند.
دکل بالابر هوایی ()
دکل بالابر هوایی ساختمانی است که کابل‌های یک بالابر هوایی مانند ترن هوایی یا تله کابین را حمل می‌کند. دکل‌های بزرگ ترن هوایی معمولاً از یک ساختار فولادی تشکیل شده‌اند، دکل‌های کوچکتر بالابر از فولاد لوله ای ساخته شده‌اند. ترن هوایی‌های اولیه تا قبل از ساخت این نوع دکل دارای دکل‌های بتن مسلح بودند.
این دکل‌ها به عنوان نقطه توقف مسافران یا کالاها طراحی نشده‌اند، اما برخی از آنها برای دسترسی کارکنان برای تعمیر و نگهداری ماشین‌های بالابر امکاناتی دارند. برخی از دکل‌ها دارای نردبان یا پله‌های تعبیه شده برای دسترسی به تعمیر و نگهداری هستند و برخی از نمونه‌های بلندتر دارای آسانسور هستند.
دکل بن‌بست () (همچنین برج لنگر)، یک سازه خود نگهدار است که در ساخت خطوط برق هوایی استفاده می‌شود. برج انتقال بن‌بست از عایق‌های کرنش افقی در انتهای هادی‌ها استفاده می‌کند و کابل را به دو قسمت تقسیم می‌کند. از این دکل‌ها به دلایل فنی و فیزیکی استفاده می‌شود. دکل‌های بن‌بست در زمانی که مدار کابل‌های یک خط انتقال جهت بیش از چند درجه تغییر می‌کند استفاده می‌شود تا بار فیزیکی کابل، دکل را واژگون نکند، یا در فواصل مکانی در طول یک خط انتقال استفاده می‌شود که تمام دکل‌ها یا تیر برق‌ها توسط یک کابل به هم متصل نباشند تا در صورت واژگونی تعدادی از دکل‌ها تمام شبکه آسیب نبیند.
بندیکت بوژوس (؛ – ) تهیه‌کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "شب کریسمس"، "ماجرای ماکومبر"، "خاطرات یک خدمتکار" و "پل سن لوئیس ری" اشاره نمود.
مقره اوپنهایمر () مقره‌های خطوط آهنی گالوانیزه تلگراف هستند. آنها از سه بخش بیضی شکل تشکیل شده‌اند که برای اتصال به شبکه به سبک تلسکوپ به یکدیگر فرومی‌روند. بخش‌های این مقره‌ها برای اتصال سیم مانند تلسکوپ به یکدیگر متصل می‌شوند.
آندره دو لُرد (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس، کتابدار، نمایشنامه‌نویس و نویسنده اهل فرانسه بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "خاطرات یک خدمتکار" اشاره نمود.
مفصل غرابی (از واژهٔ یونانی "koraks" به معنی غرابLiddell, Scott, Jones Ancient Greek Lexicon (LSJ)) یک استخوان جفتی است که بخشی از مجموعه شانه در همه مهره‌داران به جز پستانداران ددان (کیسه‌داران و جفت‌ها) است. در پستانداران ددان (از جمله انسان)، یک فرایند غرابی به عنوان بخشی از کتف وجود دارد، اما با استخوان غرابی اکثر مهره‌داران دیگر هم‌ساخت نیست.
در ماهی پایه باله سینه‌ای را فراهم می‌کند.FishBase 2006
تک‌سوراخ‌سانان و همچنین ددکمانان منقرض‌شده، هم دارای استخوان غرابی خزندگان (معروف به پروکوراکویید یا "کوراکویید قدامی") هستند و هم فرایند غرابی سایر پستانداران، که دومی به عنوان یک استخوان جداگانه است، وجود دارد.
یک تیر چوبی مهندسی‌شده که بیشتر به عنوان یک تیر I شکل شناخته می‌شود؛ محصولی است که بیشتر برای رفع مشکلاتی که در تیرهای چوبی سنتی به وجود می‌آمد، طراحی شده‌است. تیر I شکل در سال ۱۹۶۹ اختراع گردید. تیر I شکل یک محصول مهندسی شده چوبی می‌باشد که مقاومت بالایی نسبت به اندازه و وزن خود دارد. بزرگترین تفاوت قابل توجه تیرهای I شکل با الوار اندازه‌بری شده (استاندارد) این است که تیرهای I شکل بارهای بسیار سنگین را با میزان کمتر چوب نسبت به تیرهای چوب ماسیو (چوب خالص) استاندارد تحمل می‌کند. از سال ۲۰۰۵ تقریباً برای ۵۰ درصد از تمام کف های چوبی با قاب سبک از تیرهای I شکل استفاده می‌شود. در حقیقت، تیرهای I شکل به منظور کمک به رفع مشکلات متداول که با استفاده از چوب ماسیو به عنوان تیر به وجود می‌آمدند، طراحی شده‌اند.
از مزایای دیگر تیرهای I شکل این است که آنها نسبت به الوارهای استاندارد تمایل کمتری به کمانی شدن، قوس برداشتن، پیچیدگی، فنجانی شدن، ترک و شکاف دارند. پایداری ابعاد و همکشیدگی بسیار کم کمک شایانی به رفع صدای جیر جیر کف می‌کند. از معایب تیرهای I شکل نیز شکست سریع ساختمانی درهنگام قرارگیری مستقیم در معرض آتش میباشد که زمان در دسترس برای فرار ساکنان را کاهش داده و همچنین خطر را برای آتش نشانان افزایش می‌دهد.
یک تیر I شکل دو بخش اصلی دارد که شامل جان تیر و بال تیر می‌باشد. جان تیر بین بال بالا و پایین قرار می‌گیرد و شکل I را ایجاد می‌کند. بال تیر می‌تواند از الوار روکش لایه ای (LVL) یا چوب ماسیو متصل شده به یکدیگر با اتصال انگشتی برای رسیدن به مقاومت نهایی ساخته شود. بال برای اتصال به جان تیر از یک طرف شیاردار می‌باشند. جان تیر به‌طور معمول از تخته لایه، الوار روکش لایه ای یا تخته تراشه ای جهت دار ساخته می‌شود. پس از تعیین اندازه جان و بال‌های تیر؛ با فشردن جان به بال‌های بالا و پایین تیر با چسب ضدآب مونتاژ می‌شوند. پس از مونتاژ، تیرهای I شکل از مقطع بریده شده (کله بری) و چسب توسط گرما گیرا می‌شود یا در دمای اتاق قرار می‌گیرد تا به‌طور تقریبی به رطوبت تعادل برسد. ابعاد تیرهای I شکل با توجه به بارها و اندازه دهانه مورد نظر متفاوت می‌باشد. عرض (ارتفاع) تیرهای I شکل می‌تواند ۲۳۵ تا ۶۱۰ میلی‌متر باشد و طول آنها تا ۲۴ متر برسد و همچنین طول ۱۲ تا ۱۳ متر رایج تر می‌باشد. استفاده مورد نظر برای یک تیر I شکل برای تیرهای کف و سقف، تیرهای عمودی دیوارها، تیر عرضی بام (تیر شیروانی) هم در ساختمان‌های مسکونی و هم در ساختمان‌های تجاری می‌باشد.
تیرهای I شکل نیازمند نصب صحیح می‌باشند. رایج‌ترین اشتباه قراردادن اشتباه (جاگذاشتن) یا اندازه نادرست سوراخ‌ها در جان تیر می‌باشد که می‌تواند مقاومت تیر را به خطر بیاندازد و به‌طور بالاقوه منجربه شکست ساختاری شود.
اشتباهات رایج در نصب تیرهای I شکل شامل برش یا مقارکاری بال، بست‌های (نگهدارنده) تیر با اندازه نادرست، میخ کاری نامناسب و اندازه میخ نادرست می‌باشند. عرض قیدهای تقویت کننده باید با اندازه تیرهای I شکل مطابقت داشته باشد. عدم تطابق می‌تواند تیر را تحت فشار قرار دهد.
وضعیت مشابه زمانی اتفاق میافتد که تیرهای I شکل عمود بر تیرهای اصلی باشند. نصب قیدهای انتقال دهنده نیرو (squash blocks) در کنار تیرهای I شکل که ۶/۱ میلی‌متر بلندتر از تیرهای I شکل می‌باشند؛ نیرو را از تیرهای I به تیرهای اصلی منتقل می‌کنند. میخ نکردن در یک محل یا گیرایی خیلی سریع چسب می‌تواند منجر به نابرابری یا جیر جیر کردن کف شود.
طبیعت سبک‌وزن تیرهای I شکل آنها را نسبت به الوار استاندارد در برابر آتش آسیب‌پذیرتر می‌کند. گزارش Underwriters Laboratories نشان داد که سازه‌های مونتاژ شده متشکل از تیرهای I شکل در شرایط آتش سوزی به‌طور قابل ملاحظه‌ای زودتر از آنهایی که از چوب استاندارد تشکیل شده‌اند دچار شکست می‌شوند. شکست خرپاهای سبک‌وزن و تیرهای I شکل ناشی از آتش‌سوزی منجربه کشته شدن چندین آتش‌نشان شده‌است.
درخت‌افکنی ، فرایند قطع و انداختن درختان است،"Feller" def. 2. and "Felling", def. 1. "Oxford English Dictionary" Second Edition on CD-ROM (v. 4.0) © Oxford University Press 2009 یکی از عناصر وظیفه درخت‌بری است. کسی که درختان را قطع می‌کند، درخت‌افکن (feller) است. درخت‌افکن خوشه‌ای (feller buncher) ماشینی است که توانایی قطع یک درخت بزرگ یا گروه‌بندی و قطع چندین درخت کوچک به‌طور همزمان است.
الوار تراشهٔ موازی (PSL) شکلی از فرآورده‌های مهندسی شده چوبی است که از اتصال تراشه‌های چوبی به صورت موازی به یکدیگر و با استفاده از چسب تولید می‌شود. این محصول به عنوان تیر، ستون، قیدهای افقی، تیرچه و سایر کاربردها مورد استفاده قرار می‌گیرد. تراشه‌ها در الوار تراشه موازی اجزای روکش بریده شده می‌باشد که حداقل ابعاد آنها ۴/۶ میلی‌متر و طول متوسط آنها حداقل ۳۰۰ برابر این ابعاد (حداقل ابعاد) است (حدود ۸/۱ متر). الوار تراشه موازی یکی از اعضای خانواده الوارهای مرکب ساختمانی از محصولات مهندسی شده چوبی می‌باشد.
مقاومت‌های الوار تراشه موازی بیشتر از الوار اره شده می‌باشد زیرا تراشه‌ها به صورت جهت دار و تحت فشار بالا به یکدیگر چسبانده شده‌اند. این عمل منجر می‌شود که الوار تراشه موازی به یک ماده بسیار متراکم تر و مقاوم تر تبدیل گردد. به علت اینکه گره‌ها و سایر معایب طبیعی چوب که به صورت تصادفی در سراسر محصول پراکنده می‌شود (و به وسیله چسب تقویت و پر می‌شود)، تغییرات مقاومت از یک قطعه به قطعه دیگر الوار تراشه موازی کمتر از تیرهای چوب ماسیو می‌باشد. الوار تراشه موازی مقادیر بالاتری از مقاومت خمشی، کشش موازی الیاف و فشار موازی با الیاف در مقایسه با چوب ماسیو دارند.
پارالام (Parallam) نام تجاری محصولی است که توسط MacMillan Bloedel (اکنون Weyerhaeuser) اختراع، توسعه، تجاری سازی و ثبت اختراع شده‌است. این تنها چوب تراشه موازی در سطح جهان می‌باشد که به صورت تجاری تولید و به بازار ارائه می‌گردد. الوار تراشه موازی می‌تواند از هر گونه چوبی تولید گردد. اما دوگلاس‌فر، کاج جنوبی، هملاک غربی و صنوبر زرد به‌طور معمول به علت مقاومت بالایی که دارند، بیشتر مورد استفاده قرار گرفته‌است.
الوار تراشه موازی به صورت الوارهای کوتاه با ابعاد ۳۰۰× ۳۰۰ میلی‌متر یا ۴۶۰ × ۳۰۰ میلی‌متر با سطح مقطع مستطیل شکل تولید می‌شود که پس از آن به‌طور معمول با ابعاد سطح مقطع مشابه برش داده می‌شوند. تیرها به‌طور پیوسته تولید می‌شود؛ بنابراین طول تیرها تنها به حداکثر طولی که می‌توان جابه‌جا و حمل و نقل کرد محدود می‌باشند. عرض‌های متداول الوار تراشه موازی ۸۹، ۱۳۳ یا ۱۷۸ میلی‌متر و ضخامت‌های متداول آنها ۲۴۰، ۳۰۰، ۳۶۰، ۴۱۰ و ۴۶۰ میلی‌متر می‌باشد. معمولاً تیرها به حداکثر طول ۱۸ متر ساخته می‌شوند.
سرشاخه‌خواری ، نوعی گیاه‌خواری است که در آن یک گیاه‌خوار (یا با تعریف محدودتر، برگ‌خوار) از برگ‌ها، شاخه‌های نرم یا میوه‌های گیاهان پُررشد و عموماً چوبی مانند درختچه‌ها تغذیه می‌کند.Chapman, J.L. and Reiss, M.J. , "Ecology: Principles and Applications". Cambridge, U.K. : Cambridge University Press, 1999. p. 304. (via Google books, Feb 25, 2008) این در تضاد با چرا است، که معمولاً با جانورانی که از علف یا سایر گیاهان پایین‌تر تغذیه می‌کنند، مرتبط است. از سوی دیگر، چرندگان جانورانی هستند که عمدتاً علف می‌خورند و سرشاخه‌خوارها جانورانی هستند که عمدتاً گیاهان غیرعلفی می‌خورند، که شامل دولپه‌های چوبی و علفی است. در هر صورت، نمونه‌ای از این دوگانگی، بزها (که در درجه نخست سرشاخه‌خوار) و گوسفندان (عمدتاً چرنده) هستند.
دندان‌های گوشت‌بُری ، جفت دندان‌های بالا و پایین به گونه‌ای اصلاح شده‌اند که اجازه می‌دهد بزرگ شده و اغلب با لبه‌های خود تیزشونده به صورت برشی از کنار یکدیگر عبور کنند. این سازگاری در گوشتخوارسانان یافت می‌شود، جایی که دندان‌های گوشت‌بری (کارناسیال‌ها) چهارمین دندان آسیای کوچک فوقانی اصلاح شده و نخستین دندان آسیای بزرگ پایینی هستند، با این حال ممکن است در میان خانواده‌ها متفاوت باشد. به این دندان‌ها، دندان‌های برنده (Sectorial) نیز گفته می‌شود.
نام گوشت‌خوار (carnivoran) به هر یک از اعضای راسته گوشت‌خوارسانان (Carnivora) اطلاق می‌شود. گوشتخواران دارای چینش معمولی از دندان‌ها به نام دندان‌های گوشت‌بری (کارناسیال) هستند که در آن نخستین دندان آسیای بزرگ پایینی و آخرین دندان آسیای کوچک فوقانی دارای تاجهای تیغه‌مانندی هستند که شبیه یک جفت قیچی برای برش گوشت عمل می‌کنند. این آرایش دندانی، با سازگاری در طول ۶۰ میلیون سال گذشته برای رژیم‌های غذایی متشکل از گوشت، برای خرد کردن پوشش گیاهی، یا برای از دست دادن عملکرد بدنی به‌طور کلی، مانند فوک‌ها، شیرهای دریایی، و گرازهای دریایی اصلاح شده‌است.
چریدن ، یک روش تغذیه است که در آن یک گیاه‌خوار از گیاهان کم‌رشد مانند علف‌ها یا دیگر جانداران چندسلولی مانند جلبک تغذیه می‌کند. می‌توان گفت که بسیاری از گونههای جانوران چرنده هستند، از جانوران بزرگ مانند اسب آبی گرفته تا حلزون‌های کوچک آبزی. رفتار چریدن یک نوع استراتژی تغذیه در محیط زیست یک گونه است. استراتژی‌های چرای خاص عبارتند از علف‌خواری (خوردن علف). مدفوع‌خواری (تولید گلوله‌های نیمه‌هضم‌شده که دوباره بلعیده می‌شوند)؛ چرنده دروغین (داشتن معده چند حفره‌ای اما نجویدن ساقه)؛ و چریدن روی گیاهانی به‌جز علف، مانند جلبک‌های دریایی.
شکار هوایی ، یک راهبرد تغذیه برای پرندگان است که شامل گرفتن حشرات پروازکننده در هوا می‌شود. این اصطلاح معمولاً به تکنیکی اطلاق می‌شود که از یک سو برای ربودن یک حشره و سپس بازگشت به همان سو یا نشیمنگاه دیگر به کار می‌رود، اگرچه این اصطلاح در مورد پرندگانی که تقریباً تمام عمر خود را روی بال می‌گذرانند نیز صدق می‌کند. این تکنیک «مگس‌گیری» (Flycatching) نامیده می‌شود و برخی از پرندگان شناخته‌شده، چند خانواده «مگس‌گیر» هستند: مگس‌گیرهای جهان قدیم، مگس مگس‌گیرهای شهریار و ژیان‌مرغ‌ها. پرندگان دیگر مانند بادخورک‌ها، پرستوها و شبگردها نیز حشرات را در تغذیه هوایی مداوم بر روی بال می‌گیرند. واژهٔ انگلیسی «شکار هوایی» یعنی Hawking از شباهت این رفتار به نحوه شکار بازها در هنگام پرواز گرفته شده‌است، اگرچه، در حالی که شکارچیان ممکن است با پاهای خود طعمه را بگیرند، شکار هوایی رفتار صید حشرات در نوک است. بسیاری از پرندگان یک راهبرد ترکیبی از شکار هوایی حشرات و برداشت آن‌ها از شاخ و برگ دارند.
سه راهبرد اصلی که در ارتباط به شکار هوایی وجود دارد عبارتند از:
شکار هوایی حشرات، مانند هر راهبرد تغذیه‌ای، باید تغذیه کافی برای پرنده فراهم کنند تا انرژی مصرف کند. راهبردها و فنون برای تغذیه از حشرات موجود در هوا به‌طور جدایی‌ناپذیری با سازگاری و سبک زندگی پرندگانی که آن‌ها را به کار می‌گیرند مرتبط است.
ایلکومبورا (به لاتین: Ullekumbura) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
تماشاخانهٔ کوچک ژان رنوار () تله‌فیلمی به نویسندگی و کارگردانی ژان رنوآر و آخرین اثر اوست که از ۴ فیلم کوتاه تشکیل شده‌است: «"واپسین شام کریسمس"»، «"پولیش برقی کف‌پوش"»، «"آنگاه که عشق می‌میرد"» و «"ادای احترامی به بردباری"».
فاکتور رشد خون‌ساز () تمایز و تکثیر سلول‌های پیش‌ساز خاص را تنظیم می‌کند. آنها که از طریق فناوری DNA نوترکیب در دسترس هستند، پتانسیل فوق‌العاده‌ای برای مصارف پزشکی دارند، زمانی که توانایی طبیعی فرد برای تشکیل سلول‌های خونی کاهش یافته یا معیوب باشد. اریتروپویتین نوترکیب (EPO) در درمان کاهش تولید گلبول‌های قرمز خون که همراه با مرحله نهایی بیماری کلیوی است، بسیار مؤثر است. اریتروپویتین یک هورمون سیالوگلیکوپروتئین است که توسط سلول‌های پیرامون لوله کلیه تولید می‌شود.
فاکتور محرک کلونی گرانولوسیت-ماکروفاژ و CSF گرانولوسیت برای تحریک تشکیل گلبول‌های سفید در بیماران سرطانی که تحت شیمی درمانی هستند، داده می‌شود، که تمایل به از بین بردن سلول‌های مغز استخوان قرمز آنها و همچنین سلول‌های سرطانی دارد. ترومبوپوئیتین برای جلوگیری از کاهش پلاکت در طول شیمی درمانی نویدبخش است. CSFs و ترومبوپوئیتین همچنین نتیجه بیمارانی که پیوند مغز استخوان دریافت می‌کنند را بهبود می‌بخشد.
لا روش گیون (؛ ) یک کمون در دپارتمان ول-دوآز، واقع در ناحیهٔ ایل-دو-فرانس در شمالِ فرانسه است. این کمون در حدود ۵۸ کیلومتر با پاریس فاصله دارد.
شکار پیگیرانه یا شکار سرسختانه (Persistence hunting) (گاهی اوقات شکار پایدار (endurance hunting) نیز نامیده می‌شود)، یک راهبرد شکار است که در آن شکارچیانی که ممکن است در مسافت‌های کوتاه کندتر از طعمه خود باشند، از ترکیبی از دویدن، پیاده‌روی و ردیابی استفاده می‌کنند تا به تعقیب طعمه در طول زمان و مسافت طولانی ادامه دهند تا زمانی که طعمه از خستگی یا گرمازدگی طعمه خسته شود، یک شکارچی مداوم باید بتواند مسافت طولانی را برای مدت طولانی بدود. این راهبرد توسط اعضای خانوادهٔ سگان مانند سگ‌های وحشی آفریقایی و توسط انسان‌های شکارچی-گردآورنده به کار می‌رود.
انسان‌ها تنها گونه نخستی‌های بازمانده هستند که شکار مداوم را انجام می‌دهند. شکارچیان انسانی علاوه بر توانایی دویدن استقامتی، موهای نسبتاً کمی دارند که باعث می‌شود عرق‌کردن یک وسیله مؤثر برای خنک‌کردن بدن تبدیل شود. در همین حال، سم‌داران و سایر پستانداران ممکن است نیاز به نفس‌نفس زدن داشته باشند تا به اندازه کافی خنک شوند، که همچنین به این معنی است که اگر ثابت نباشد، باید سرعت خود را کاهش دهند.
باور بر این است که شکار خستگی‌ناپذیر یکی از نخستین راهبردهای شکار مورد استفاده بشر بوده‌است.
پایگاه مِـریمِه (؛ ) پایگاه داده میراث تاریخی و معماری فرانسه است که توسط وزارت فرهنگ فرانسه راه‌اندازی و پیشتیبانی می‌شود. این پایگاه در سال ۱۹۷۸ ایجاد شد و در سال ۱۹۹۵ به صورت آنلاین بر قرار شد. این پایگاه داده که به‌طور دوره‌ای به‌روزرسانی می‌شود و تا تاریخ اکتبر ۲۰۲۰ بیش از ۳۲۰۰۰۰ ورودی داشت، معماری مذهبی، محلی، کشاورزی، آموزشی، نظامی و صنعتی را پوشش می‌دهد و به سه حوزه تقسیم می‌شود: بناهای تاریخی، فهرست عمومی، و معماری (شامل معماری‌های برجستهٔ معاصر). این پایگاه به نامِ نویسنده، مورخ و بازرس کل بناهای تاریخی، «پروسپر مریمه» نام‌گذاری شده‌است که اولین بررسی آثار فرهنگی-تاریخی فرانسه را در سال ۱۸۴۰ منتشر کرد.
ژوزف کوزما (؛ – ) موسیقی‌دان و آهنگساز مجارستانی‌الاصل اهل فرانسه بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "تماشاخانه کوچک ژان رنوار"، "مارسی‌یز"، "پیک‌نیک روی علف"، "عاشقان ورونا"، "حیوان آدم‌نما" و "توهم بزرگ" اشاره نمود.
زنی در ساحل () یک فیلم نوآر آمریکایی به کارگردانی ژان رنوآر است که در سال ۱۹۴۷ منتشر شد.
وستلند لینکس یک بالگرد نظامیِ دوموتوره، چندمنظوره بریتانیایی است که توسط وستلند هلیکوپترز در کارخانه خود در یئوویل طراحی و ساخته شده‌است. در اصل به عنوان یک هواگرد چندمنظوره برای استفاده غیرنظامی و دریایی در نظر گرفته شده بود، اما توجه نیروهای نظامی به آن منجر به توسعه انواع جنگی و دریایی آن شد. لینکس در سال ۱۹۷۷ مورد استفاده عملیاتی قرار گرفت و بعداً توسط نیروهای مسلح بسیاری از کشورها استفاده شد، که عمدتاً در نقش‌های پشتیبانی در میدان نبرد، نبرد با نیروهای زرهی، جستجو و نجات و جنگ ضدزیردریایی خدمت می‌کرد.
لینکس یک بالگرد کاملاً آکروباتیک با قابلیت انجام لوپ و رول است. در سال ۱۹۸۶، یک نسخه ویژه اصلاح شده از آن، با ثبت سرعن با ، رکورد سرعت رسمی فعلی فدراسیون بین‌المللی هوانوردی برای بالگردها (بدون احتساب بالگردهای ترکیبی) را شکست."Rotorcraft Absolute: Speed over a straight 15/25 km course ". Fédération Aéronautique Internationale (FAI). Note search under E-1 Helicopters and "Speed over a straight 15/25 km course". Accessed: 26 April 2014."AgustaWestland G-Lynx helicopter to be recognised for maintaining world speed record since 1986." "Western Gazette", 24 September 2014. (archived version) این رکورد تا ژانویه ۲۰۲۲ بدون شکست باقی مانده‌است."Event held to mark helicopter speed record being set" . "BBC", 11 August 2016.
چندین نسخه توسعه یافته از این بالگرد برای خدمات دریایی و زمینی طراحی و تولید شد. وستلند ۳۰ به عنوان یک بالگرد غیرنظامی تولید شد. این بالگرد از نظر تجاری موفق نبود و فقط تعداد کمی از آنها در دهه ۱۹۸۰ ساخته شد. در قرن بیست و یکم، یک نوع مدرن از لینکس به عنوان یک بالگرد رزمی چند منظوره طراحی شد که با نام آگوستاوستلند ای‌دابلیو۱۵۹ وایلدکت عرضه شد. وایلدکت برای جایگزینی بالگردهای لینکس موجود در نظر گرفته شده‌است.
بالگردهای با عملکرد، پیکربندی وی ا دوره زمانی مشابه
اپرای ملی لتونی () تالار اپرا شهر ریگا، لتونی است که مخصوص اجرای اپرا و باله می‌باشد. این اپرا که در سال ۱۸۶۳ میلادی ساخته شده دارای دو سالن با ظرفیت‌های ۹۴۶ و ۱۰۰ نفر است.
نیروگاه بادی طارم (یا نیروگاه بادی سیاهپوش ) نام نیروگاه بادی در منطقه طارم سفلی استان قزوین است. این نیروگاه انرژی جنبشی باد را به انرژی الکتریکی تبدیل می‌کند. کار ساخت این نیروگاه با سرمایه‌گذاری بانکی خصوصی انجام شده‌است. این نیروگاه با توان خروجی ۶۱ مگاوات بزرگترین نیروگاه بادی کشور تا سال ۱۴۰۰ بوده‌است. این نیروگاه شامل ۱۸ واحد توربین بادی با ظریف هر کدام ۳٫۴ مگاوات می‌باشد. توربین‌های این نیروگاه ساخت شرکت زیمنس بوده و از آخرین تکنولوژی موجود و بدون گیربکس می‌باشد. هدف از ساخت این نیروگاه تزریق ۲۴۰ مگاولت آمپر به شبکه برق منطقه قزوین و زنجان عنوان شده‌است. این نیروگاه در سال ۱۳۹۷ و با ظرفیت اولیه ۶۱ مگاوات به بهره‌برداری رسیده‌است.
خط لوله دستین () یک خط لوله انتقال گاز طبیعی است که گاز را از خلیج مکزیک جمع‌آوری کرده و به میسیسیپی می‌آورد. این خط لوله متعلق به بی‌پی و انبریج است. کد کمیسیون فدرال رگولاتوری انرژی آن ۱۶۴ است.
سرزمین‌های مقدس فیلمی محصول سال ۲۰۱۷ و به کارگردانی آماندا استرز است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیمز کان، تام هالندر، جاناتان ریس میرز، رزانا آرکت، پاتریک بروئل و افرات دور ایفای نقش کرده‌اند.
شناسایی طعمه ، فرآیندی است که در آن شکارگران می‌توانند طعمه خود را از طریق سیگنال‌های حسی شناسایی و مکان‌یابی کنند. این مقاله به شکار در معنای وسیع آن می‌پردازد، یعنی جایی که یک جاندار زنده، جاندار دیگری را می‌خورد.
روشهای مختلفی برای تشخیص طعمه استفاده می‌شود. سیستم‌های حسی مورد استفاده شامل دستگاه بینایی، دستگاه بویایی، دستگاه شنوایی و دستگاه حسی-پیکری (مانند لمس) می‌باشد. برخی از شکارچیان ممکن است از تمام این حواس برای شناسایی طعمه خود استفاده کنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است عمدتاً یا کاملاً به یک مورد وابسته باشند. روش‌های تشخیص را می‌توان به تشخیص مستقیم خود جاندار طعمه و سرنخ‌های غیرمستقیم مانند بوی ادرار آن تقسیم کرد.
سنکاتا (به اسپانیایی: Senkata) یک منطقه مسکونی در بولیوی است که در ال آلتو واقع شده‌است.
آلتو ایوون (به اسپانیایی: Alto Ivon) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در استان واکا دیز واقع شده‌است. آلتو ایوون ۵۰۹ نفر جمعیت دارد.
مورا (به اسپانیایی: Mora) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در استان کوردیلرا (بولیوی) واقع شده‌است.
اسپوکاچی (به اسپانیایی: Sopocachi) یک محله در بولیوی است که در شهرستان لاپاز (بولیوی) واقع شده‌است.
ویلا سیمون بولیوار (به اسپانیایی: Villa Simón Bolívar) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در استان آندرس ایبانز واقع شده‌است.
این زیبای خارق‌العاده فیلمی محصول سال ۲۰۱۷ و به کارگردانی سایمون ابود است. در این فیلم بازیگرانی همچون جسیکا براون فیندلی، تام ویلکینسون، اندرو اسکات، جرمی ایروین، و آنا چنسلر ایفای نقش کرده‌اند.
ایسالاوی (به اسپانیایی: Isallavi) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در استان سود کاراناگاس واقع شده‌است. ایسالاوی ۳۳ نفر جمعیت دارد و ۳٬۷۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سن پدرو (به اسپانیایی: San Pedro) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در استان سرکادو (بنی) واقع شده‌است.
سن ایسیدرو (به اسپانیایی: San Isidro) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در استان مانوئل ماریا کابالرو واقع شده‌است.
سمفونی دهم (به فرانسوی: La Dixième Symphonie)یک فیلم درام صامت فرانسوی به کارگردانی آبل گانس است که توسط شرکت فیلمسازی سازنده «لُ فیلم دُ آرت» (Le Film d'Art) در سال ۱۹۱۷ تولید شد اما به دلیل جنگ جهانی اول تا در نوامبر ۱۹۱۸ به نمایش در نیامد.
ایو دینانتت، یتیم ثروتمندی، که تحت طلسم فرد رایس جذاب و شرور قرار گرفته بود که معشوقه او می‌شود و او را وادار به قتل خواهرش می‌کند. دینانتت به‌سرعت می‌فهمد که نمی‌تواند با چنین مرد نفرت‌انگیزی زندگی کند، بنابراین تصمیم می‌گیرد او را ترک کند. او به ایو پول می‌دهد تا سکوتش را بخرد.
چند سال بعد، او با آهنگ‌ساز معروف انریک دامور آشنا می‌شود و با هم ازدواج می‌کنند. دختر انریک (کلر) به‌طور اتفاقی (فرد) را ملاقات می‌کند و عاشق او می‌شود. ایو مصمم است که اجازه ندهد فرد با کلر ازدواج کند. انریک رفتار همسرش را درک نمی‌کند و وقتی فرد به او اجازه داد نامه‌ای را که کلر برای او ارسال کرده بود پیدا کند، از او می‌پرسد که آیا عاشق فرد است یا خیر. ایو به‌جای اعتراف به گذشته خود به او می‌گوید که او را دوست دارد.
انریک وقتی خبر خیانت همسرش را می‌شنود، متحیر می‌شود، اما رنج‌های خود را فراموش می‌کند تا شاهکاری به نام دهمین سمفونی خود با موضوع خیانت زنان خلق کند. فِرد به ایو پیشنهاد می‌کند که اگر کِلر نزد او برگردد، ازدواج نکند. او قبول می‌کند و یک نامه جدایی کوتاه به نامزدش می‌نویسد. انریک از غیبت همسرش ویران می‌شود و کلر به خانه فرد می‌رود و مصمم است انتقام بگیرد و ایو را برگرداند. او را با اسلحه تهدید می‌کند اما ایو سعی می‌کند او را از قتل منصرف‌کند. درحالی‌که آن‌ها در حال دعوا هستند، فِرد اسلحه خود را می‌کشد و به خود شلیک می‌کند. ایو اکنون می‌تواند به انریک، عشق اول خود برگردد.
https://www.silentera.com/PSFL/data/D/DixiemeSymphonie1918.html
https://www.imdb.com/title/tt0009014/
تیکویپایا (به اسپانیایی: Tiquipaya) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در استان آندرس ایبانز واقع شده‌است.
پارادرو (به اسپانیایی: Paradero) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در استان یرمان بوش واقع شده‌است. پارادرو ۲٬۰۲۲ نفر جمعیت دارد.
سن جولیان (به اسپانیایی: San Julián) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در استان نوفلو د چاوز واقع شده‌است. سن جولیان ۲۰٬۶۸۷ نفر جمعیت دارد.
سن جوان د یاپاسانی (به اسپانیایی: San Juan de Yapacaní) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در استان ایچیلو واقع شده‌است.
لا آنگوستورا (به اسپانیایی: La Angostura) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در استان آندرس ایبانز واقع شده‌است.
باورس (به اسپانیایی: Baures) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در بائورس واقع شده‌است. باورس ۲٬۱۲۷ نفر جمعیت دارد و ۱۴۳٫۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویلوکو (به اسپانیایی: Viloco) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در شهرستان لاپاز (بولیوی) واقع شده‌است.
پنتی سان پابلو (به اسپانیایی: Puente San Pablo) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در استان ماربان واقع شده‌است.
پاوریتو (به اسپانیایی: Paurito) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در استان آندرس ایبانز واقع شده‌است. پاوریتو ۲٬۱۱۳ نفر جمعیت دارد و ۳۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کامپانرو (به اسپانیایی: Campanero) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در استان آندرس ایبانز واقع شده‌است. کامپانرو ۳٬۰۲۰ نفر جمعیت دارد و ۳۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلا ویستا (به اسپانیایی: Bella Vista) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در استان ایتنز واقع شده‌است. بلا ویستا ۱۴۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یاگورو (به اسپانیایی: Yaguarú) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در استان گوآرایوس واقع شده‌است.
دومینین ترنسمیشن () یک خط لوله انتقال گاز طبیعی است که گاز را از ترمینال دومینین کوو پوینت ال‌ان‌جی در مریلند و همچنین از اوهایو و ویرجینیا به میدان‌های ذخیره‌سازی گاز طبیعی در پنسیلوانیا، ویرجینیای غربی و نیو انگلند می‌آورد. این خط لوله متعلق به دومینیون ریسورسس است. کد کمیسیون فدرال رگولاتوری انرژی آن ۲۲ است.https://web.archive.org/web/20051217234315/http://escript.dom.com/info_post.jsp?&company=dti
موزه میراث هنگ کنگ یک موزه تاریخ، هنر و فرهنگ در شا تین، هنگ کنگ می‌باشد که در کنار رودخانه شینگ مون واقع شده‌است. این موزه در ۱۶ دسامبر ۲۰۰۰ افتتاح شده و توسط اداره اوقات فراغت و خدمات فرهنگی دولت هنگ کنگ مدیریت می‌شود.Hong Kong Heritage Museum website: about us شش نمایشگاه دائمی و نمایشگاه‌های موقت اصلی توسط شرکت طراحی Reich+Petch همراه با منابع فرهنگی لرد طراحی شده‌اند.
ساختمان موزه بزرگترین ساختمان هنگ کنگ است و می‌تواند تا ۶۰۰۰ بازدید کننده را در خود جای دهد.
این موزه برای ارائه نمایشگاه‌های جامع در زمینه تاریخ، هنر و فرهنگ طراحی شده‌است. موزه تعدادی نمایشگاه و برنامه تعاملی دارد. همچنین دارای یک کافه و فروشگاه می‌باشد. شش گالری نمایشگاه دائمی برای نمایش مجموعه آثار موزه و شش گالری موضوعی برای نمایشگاه‌های موقت وجود دارد.
این موزه دارای سه موزه مرتبط است:Hong Kong Heritage Museum website: branch museums
برای تردد به این موزه خطوط اتوبوس متعددی ارائه می‌شود. همچنین در چند قدمی آن چندین ایستگاه راه‌آهن MTR قرار دارد:
خط لوله گاردین () یک خط لوله انتقال گاز طبیعی کوچک است که گاز را از شمال ایلینوی به ویسکانسین می‌آورد. این خط لوله متعلق به اونئوک و توسط آن اداره می‌شود. کد کمیسیون فدرال رگولاتوری انرژی آن ۱۸۴ است.http://gpl.oneokpartners.com/
کاخ سلطنتی تورین () یک کاخ تاریخی در شهر تورین، ایتالیا است که متعلق به دودمان ساوی بوده‌است. این کاخ که در سال ۱۶۴۵ میلادی ساخته شده در سال ۱۹۹۷ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده‌است.
تایسوت () دره‌ای کوچک است که روستای بیلچارBilchar village به عنوان محل اصلی آن، در مجاورت قله شش هزار بیلچار در ناحیه گلگت، در شمال شرقی شهر گلگت واقع شده‌است.Tesot in Map
باگورو () عضوی از قومیتی است که در وادی بگروت و تایسوت، در کنار سواحل رودخانه بگروت، روستای جلال‌آباد و در شهر دینور زندگی می‌کنند.Episode 4: A Window to Gilgit-Baltistan (part 1)Episode 3: A Windows to Gilgit-Baltistan
این قوم زبان، غذاها و سنت‌های مشترک و مشابهی دارند.
کلمه باگورو از نظر ریشه‌شناسی از کلمه بغاری به معنای توزیع‌کننده در زبان شینا گرفته شده است، زیرا وادی بگروت زمانی به محصولات کشاورزیش از جمله میوه‌ها و سبزیجات و همینطور بزرگواری و مهمان‌نوازی مردمش معروف بود.
کابینه یمن هیئت حاکمه دولت شناخته شده بین‌المللی یمن به رهبری رئیس شورای رهبری ریاست جمهوری، رشاد العلیمی است که وی جایگزین رئیس جمهور یمن، عبدربه منصور هادی در ۷ آوریل ۲۰۲۲ به عنوان رئیس‌جمهور جدید یمن شد و سپس اعضای کابینه جدید دولت یمن را انتخاب کرد.
به عنوان بخشی از جنگ داخلی یمن (۲۰۱۴–اکنون)، قدرت کابینه توسط حوثی‌ها که پایتخت صنعا را به تصرف خود درآورده بودند، مورد مناقشه قرار گرفت و منجر به شورش حوثی‌ها علیه دولت و تشکیل کمیته عالی انقلاب و شورای عالی سیاسی در سال ۲۰۱۵ شد. سپس رئیس‌جمهور هادی عدن را پایتخت موقت اعلام کرد و قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد 2201 از اقدام یکجانبه حوثی‌ها که در قطعنامه هم ذکر شده بود، ابراز تاسف کرده /2216(2015) 2216 و بار دیگر بر مشروعیت هادی به عنوان رئیس جمهور یمن تاکید کرد.
در ۲۰۱۲ میلادی، پس از این که صالح در نتیجه انقلاب یمن که بخشی از تظاهرات گسترده‌تر بهار عربی بود، کناره‌گیری کرد، در برنامه انتقال سیاسی به پشتوانه حکام خلیج فارس، عبدربه منصور هادی رئیس‌جمهور موقت شده و گفتمان ملی را جهت پیش‌نویس اساسنامه فدرال جامع‌تری هدایت نمود. در ۲۰۱۴ میلادی، حوثی‌ها به سرعت از صعده به سمت جنوب پیشروی کردند و صنعا را در ۲۱ سپتامبر به کمک صالح تسخیر کردند. هادی در ۲۰۱۵ میلادی سعی کرد تا اساسنامه فدرال جدیدی را اعلام نماید. حوثی‌ها که با این قانون اساسی مخالفت ورزیدند او را دستگیر کرده و او را مجبور به استعفا کردند. او به عدن فرار کرد و آنجا را به عنوان پایتخت موقتی اعلان نمود. همچنین از جامعه بین‌المللی برای مداخله درخواست کمک کرد که موجب راه‌اندازی ائتلافی نظامی مداخله‌گر عرب به رهبری سعودی گشت.
شورای رهبری ریاست جمهوری ( ) نهاد اجرایی یمن است که در ریاض، عربستان سعودی با فرمان ریاست جمهوری در ۷ آوریل ۲۰۲۲ به منظور جستجوی "راه حل سیاسی جامع" برای جنگ داخلی یمن تشکیل شد. ریاست آن را رشاد محمد العلیمی برعهده دارد و هشت عضو دارد. تمامی اختیارات رئیس جمهور و معاون رئیس جمهور به این شورا منتقل شده است.
تالاب بین‌المللی میانکاله بخشی از شبه‌جزیره میانکاله است و در غرب آشوراده قرار دارد. این تالاب نخستین تالاب بین‌المللی ثبت‌شده در فهرست تالاب‌های کنوانسیون رامسر است و از مهمترین زیست‌بوم‌های حیات‌وحش محسوب شده و زیستگاه گونه‌های نادر و رو به انقراض پرندگان آبزی مهاجری مثل اگرت، حواصیل، پرستو و گلاریول است. این منطقه همچنین محل تخم‌ریزی آبزیان دریای خزر به ویژه کپورماهی و ماهیان خاویاری است. هر سال یک میلیون و ۵۰۰ هزار پرنده از ۱۳۰ تا ۱۵۰ گونه مختلف و نادر به این تالاب می‌آیند. این تالاب از سال ۱۳۴۸ به عنوان منطقه حفاظت شده تعیین و از سال ۱۳۵۵ در فهرست ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره یونسکو ثبت شده‌است. در این تالاب که ۱۰۰ هزار هکتار مساحت دارد ۴۰ گونه پرنده زندگی می‌کنند. زمین‌های آن مجموعه‌ای از شنزارهای ساحلی، زمین‌های باتلاقی، آبگیرها، مرداب جنگلی با پوشش درختچه‌های گز، جنگل انارستان، بوته‌های تمشک و زمین‌های پست و گره افتاده هستند. .
پروژه شمارش اجساد عراق (IBC) یک تلاش مبتنی بر وب برای ثبت مرگ و میر غیرنظامیان ناشی از تهاجم به رهبری ایالات متحده به عراق در سال۲۰۰۳ است. شامل مرگ‌های منتسب به اقدامات نظامی ائتلاف و شورشیان، خشونت فرقه‌ای و خشونت جنایتکارانه است که به مرگ‌های غیرنظامی بیش از حد ناشی از اقدامات جنایتکارانه ناشی از فروپاشی نظم و قانون پس از تهاجم ائتلاف اشاره دارد. تا فوریه ۲۰۱۹، پروژه شمارش اجساد عراق ۱۸۳۲۴۹ تا ۲۰۵۷۸۵ کشته غیرنظامی را ثبت کرده‌است. پروژه شمارش اجساد عراق رویکردی رسانه محور برای شمارش و مستندسازی مرگ و میرها دارد. منابع دیگر تخمین‌های متفاوتی از مرگ و میر ارائه کرده‌اند که برخی بسیار بیشتر است. تلفات جنگ عراق را ببینید.
این پروژه از گزارش‌های رسانه‌های خبری انگلیسی زبان (از جمله رسانه‌های عربی ترجمه شده به انگلیسی)، گزارش‌های مبتنی بر سازمان‌های غیردولتی که در حوزه عمومی منتشر شده‌اند استفاده می‌کند.پروژه شمارش اجساد عراق در صفحه پایگاه داده خود می‌گوید: «شکاف‌ها در ثبت و گزارش‌ها نشان می‌دهد که حتی در بالاترین حالت ممکن باز هم ممکن است تعداد زیادی از غیرنظامیان را در اثر خشونت را ثبت نکرده باشد.» این گروه توسط داوطلبانی تشکیل شده‌است که عمدتاً از دانشگاهیان و فعالان مستقر در بریتانیا و ایالات متحده تشکیل شده‌است. این پروژه توسط جان اسلوبودا و هامیت دردگان پایه‌گذاری شد.
بگفته جاناتان استیل، که در "گاردین" می‌نویسد، پروژه شمارش اجساد عراق «به‌طور گسترده بعنوان معتبرترین پایگاه داده مرگ غیرنظامیان عراقی در نظر گرفته می‌شود».اما برخی از محققان آن را در بهترین حالت به عنوان یک طبقه یا پایه برای مرگ و میر در نظر می‌گیرند، و این که مرگ و میر واقعی را به‌طور بالقوه چندین عامل دست کم می‌گیرد
در صفحه مروری پروژه شمارش اجساد عراق آمده‌است:این یک پروژه امنیت انسانی و تنها پایگاه داده عمومی مستقل و جامع جهان از مرگ غیرنظامیان گزارش شده توسط رسانه‌ها در عراق را که ناشی از مداخله نظامی ایالات متحده در سال۲۰۰۳ بوده‌است، به روز می‌کند. این شمارش شامل تلفات غیرنظامیان ناشی از اقدام نظامی ائتلاف و پاسخ‌های نظامی یا شبه نظامی به حضور ائتلاف (مانند حملات شورشی و تروریستی) می‌شود. همچنین شامل مرگ و میر غیرنظامیان از اقدامات جنایتکارانه ناشی از برهم خوردن نظم و قانون است که پس از تهاجم ائتلاف بوجود آمده‌است.»این پروژه بنقل از ژنرال ارشد ایالات متحده در عراق، تامی فرانکز، می‌گوید: «ما به شمارش اجساد نمی‌پردازیم». این نقل قول مربوط به بحث در مورد عملیات آناکوندا در افغانستان بود و به تعداد سربازان کشته شده دشمن در زمینه استفاده از شمارش اجساد دشمن به عنوان معیار موفقیت نظامی اشاره داشت. می‌توان گفت که این وب سایت، که متن این نقل قول را حذف می‌کند، معنای «شمارش اجساد دشمن» را با «تلفات غیرنظامیان ناشی از آن» ادغام می‌کند و به این معناست که ایالات متحده به تعداد کشته‌های غیرنظامی که عملیات نظامی آن به وجود می‌آید علاقه ای ندارد.
در صفحه مروری پروژه شمارش اجساد عراق آمده‌است: «مرگ‌های موجود در پایگاه داده از بررسی جامع رسانه‌های تجاری و گزارش‌های مبتنی بر سازمان‌های غیردولتی، همراه با سوابق رسمی که در حوزه عمومی منتشر شده‌اند، به دست آمده‌اند. گزارش‌ها از گزارش‌های خاص و مبتنی بر حادثه گرفته تا ارقام از بیمارستان‌ها، سردخانه‌ها و سایر آژانس‌های جمع‌آوری داده‌های مستند را شامل می‌شود.»Methods. Iraq Body Count. Overview.
داوطلبان پروژه از داستان‌های خبری نمونه برداری می‌کنند تا حداقل و حداکثر تعداد تلفات غیرنظامی را استخراج کنند. هر حادثه گزارش شده حداقل توسط دو منبع خبری مستقل در پایگاه داده شمارش اجساد عراق گنجانده شده‌است. در دسامبر۲۰۰۷، پروژه شمارش اجساد عراق اعلام کرد که آنها مرگ‌های گزارش‌شده توسط یک منبع را شامل می‌شوند و تعداد مرگ‌های ارائه‌شده توسط این گزارش‌ها آشکارا در صفحه پایگاه داده‌اش ردیابی می‌شود. بین۳٫۳ تا۳٫۵درصد از مرگ‌های ثبت شده توسط پروژه شمارش اجساد عراق در حال حاضر به عنوان مشتق شده از یک منبع فهرست شده‌است.
پروژه شمارش اجساد عراق صرفاً یک شمارش غیرنظامی است. پروژه شمارش اجساد عراق "غیرنظامی" را به استثنای سربازان عراقی، شورشیان، بمب‌گذاران انتحاری یا هر فرد دیگری که مستقیماً درگیر خشونت‌های مرتبط با جنگ هستند، تعریف می‌کند. در مواردی که گزارش‌ها در مورد تعداد کشته‌شدگان متفاوت است یا وضعیت غیرنظامی کشته‌شدگان نامشخص است، از رقم «حداقل» و «حداکثر» استفاده می‌شود.
پروژه شمارش اجساد عراق یک «تخمین» از کل مرگ و میر غیرنظامیان بر اساس پیش‌بینی‌ها یا دیگر اشکال برون یابی نیست. این مجموعه ای از مرگ‌های مستند است که توسط رسانه‌های انگلیسی زبان در سراسر جهان گزارش شده‌است.
مقداری پیشنهاد کرده‌اند که سوگیری منابع می‌تواند بر تعداد تأثیر بگذارد. اگر شماره ای از یک منبع ضد ائتلاف نقل شود و متفقین نتوانند به اندازه کافی مشخص کنند. عدد جایگزین، رقم ضد ائتلاف به عنوان حداکثر و حداقل در پایگاه داده پروژه شمارش اجساد عراق وارد می‌شود.
پایگاه داده آنلاین پروژه شمارش اجساد عراق روزنامه، مجله یا وب سایتی را که هر شماره در آن گزارش شده و تاریخی که در آن گزارش شده‌است را نشان می‌دهد. با این حال این موضوع مورد انتقاد قرار گرفته‌است زیرا معمولاً منابع اصلی اطلاعات را فهرست نمی‌کند. از این رو، هرگونه سوگیری ذاتی به دلیل فقدان گزارش‌های موثق از منابع مستقل یا متفقین به راحتی در دسترس خواننده نیست.
صفحه مروری پروژه شمارش اجساد عراق بیان می‌کند که منابع آن شامل «آژانس‌های جمع‌آوری اخبار حوزه عمومی با دسترسی به وب» است. آنها شامل منابعی هستند که از سایت‌هایی هستند که حداقل یک بار در روز به روز می‌شوند،"به طور جداگانه در سایت بایگانی می‌شوند، با یک آدرس منحصر به فرد"،"به طور گسترده توسط منابع دیگر ارجاع داده شده‌اند"، به زبان انگلیسی هستند، و "کاملا عمومی هستند (ترجیحا رایگان)
منابع اولیه مورد استفاده رسانه‌ها در گزارش ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ پروژه شمارش اجساد عراق ذکر شده‌است. تعداد مرگ و میر گزارش شده از آن منبع به دنبال این منابع است.
در صفحه مروری پروژه شمارش اجساد عراق آمده‌است: «نتایج و مجموع‌ها به‌طور مداوم به روز می‌شوند و بلافاصله در اینجا و در پیشخوان‌های مختلف وب پروژه شمارش اجساد عراق در دسترس قرار می‌گیرند که ممکن است آزادانه در هر وب سایت یا صفحه اصلی نمایش داده شوند، جایی که به‌طور خودکار بدون مداخله بیشتر به روز می‌شوند.»
تلفات غیرنظامی در جنگ عراق (تجمیع):
ارقام بالا آنهایی هستند که به صورت بی‌درنگ در پیشخوان پروژه شمارش اجساد عراق در آن تاریخ‌ها یا حوالی آن ظاهر شدند. با این حال، کسانی که در خط اول بودند در روزها و هفته‌های بعد به شدت افزایش یافتند. حداکثر رقم فعلی پروژه شمارش اجساد عراق برای کل مرحله تهاجم، تا ۳۰ آوریل ۲۰۰۳، اکنون ۷۲۹۹ است. از آنجایی که پروژه شمارش اجساد عراق تجزیه و تحلیل‌ها را انجام می‌دهد (مثلاً گزارش‌های متعدد را حساب می‌کند، همپوشانی‌ها را حذف می‌کند، و غیره)، همیشه بین تاریخ وقوع حوادث و اضافه شدن تعداد آنها به پایگاه داده پروژه شمارش اجساد عراق تأخیر وجود دارد. عامل دیگر این است که برخی از گزارش‌ها هفته‌ها یا حتی ماه‌ها بعد ظاهر می‌شوند - به عنوان مثال، ظهور گزارش‌های سردخانه شهر بغداد برای سال۲۰۰۵ در اوایل سال۲۰۰۶. خط ۶ دسامبر بالا از مجموع پروژه شمارش اجساد عراق در ۶ دسامبر ۲۰۰۵ گرفته شد، اما ظهور ارقام سردخانه بعداً ارقام پروژه شمارش اجساد عراق را برای آن دوره به ۳۱۸۱۸–۳۵۷۴۷ افزایش داد. اکثریت مرگ غیرنظامیان از سال۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ به بازیگران ناشناس نسبت داده شده‌است.Iraq Body Count database. It has a table of monthly civilian deaths from violence, 2003 onwards. The database page says: "Gaps in recording and reporting suggest that even our highest totals to date may be missing many civilian deaths from violence."
در زیر مجموع تلفات خشونت‌آمیز غیرنظامیان پروژه پروژه شمارش اجساد عراق سالانه به تفکیک ماه از ابتدای سال۲۰۰۳ می‌باشد. بالای صفحه پایگاه داده پروژه شمارش اجساد عراق با جدول (از ۴ ژانویه۲۰۲۱) ۱۸۵٬۴۹۷– ۲۰۸٬۵۴۷ «مرگ‌های غیرنظامی مستند بر اثر خشونت» را نشان می‌دهد. آن صفحه همچنین می‌گوید: «شکاف‌ها در ثبت و گزارش‌ها نشان می‌دهد که حتی بالاترین رقم ما تا به امروز ممکن است باعث از دست رفتن تعداد زیادی از غیرنظامیان در اثر خشونت شود».
پروژه شمارش اجساد عراق برای هفته منتهی به ۳۱ دسامبر۲۰۰۶ بیان می‌کند:"A Week in Iraq - Iraq Body Count". Week ending 31 December 2006."A Week in Iraq - Iraq Body Count". Archive of Previous Weeks in Iraq. «سال واقعاً خشن بود، زیرا حدود ۲۴۰۰۰غیرنظامی جان خود را در عراق از دست دادند. این افزایش گسترده خشونت بود: ۱۴۰۰۰نفر در سال۲۰۰۵، ۱۰۵۰۰ نفر در سال۲۰۰۴ و کمی کمتر از ۱۲۰۰۰ نفر در سال۲۰۰۳ کشته شدند (۷۰۰۰ نفر از آنها در طول جنگ واقعی کشته شدند، در حالی که تنها ۵۰۰۰ نفر در جریان "صلح" که در می ۲۰۰۳ به دنبال داشت کشته شدند. تنها در دسامبر۲۰۰۶ حدود ۲۸۰۰ غیرنظامی کشته شدند. در این هفته بیش از ۵۶۰غیرنظامی کشته شدند."
از نقل قول بالا در اینجا مجموع مرگ و میر سالانه پروژه شمارش اجساد عراق است (بدون احتساب ۷۰۰۰ مرگ اولیه تهاجم):
پروژه شمارش اجساد عراق گزارشی را منتشر کرد که جزئیات مرگ غیرنظامیان را بین ۲۰ مارس۲۰۰۳ و ۱۹ مارس۲۰۰۵ ثبت بود. از صفحه ۲۶: «تحلیل‌های موجود در این پرونده دو سال اول مداخله نظامی در عراق از ۲۰ مارس۲۰۰۳ تا ۱۹ مارس۲۰۰۵ را پوشش می‌دهد و بر اساس داده‌هایی است که تا ۱۴ ژوئن۲۰۰۵ در دسترس بود.»
این گزارش می‌گوید که ایالات متحده و متحدانش مسئول بیشترین سهم (۳۷ درصد) از ۲۴۸۶۵مرگ و میر بوده‌اند. بقیه مرگ‌ها به نیروهای ضد اشغالگر(۹٪)، جنایت(۳۶٪) و عوامل ناشناس(۱۱٪) نسبت داده شده‌است.
چه کسی قتل را انجام داد؟
چه کسی کشته شد؟
کی مردند؟
کشنده‌ترین سلاح چه بود؟
چند نفر مجروح شدند؟
در اکتبر ۲۰۱۰، گروه "ویکی لیکس" گزارش جنگ عراق را منتشر کرد، مجموعه ای از نزدیک به ۴۰۰۰۰۰ اسناد محرمانه نظامی ایالات متحده در مورد جنگ عراق. پروژه شمارش اجساد عراق در میان چندین سازمان رسانه‌ای و سازمان‌های غیردولتی بود که از قبل به اسناد دسترسی داشتند، و جان اسلوبودا، یکی از بنیانگذاران پروژه شمارش اجساد عراق، در کنفرانس مطبوعاتی برای انتشار توسط "ویکی‌لیکس" سخنرانی کرد."WikiLeaks Iraq War Logs press conference" 23 October 2010.
پروژه شمارش اجساد عراق سه قطعه را در وب سایت خود منتشر کرد که تجزیه و تحلیل خود را از سیاهه‌های جنگ شرح می‌دهد."Iraq War Logs: What the numbers reveal" 23 October 2010."Iraq War Logs: The truth is in the details" 23 October 2010."Iraq War Logs: Context" 23 October 2010. در میان یافته‌های اصلی این بود که سیاهه‌های جنگ، «حاوی ۱۵۰۰۰کشته غیرنظامی که قبلاً ناشناخته بودند» و افزودن مواد جدید نشان می‌دهد که «بیش از ۱۵۰۰۰۰مرگ خشونت‌آمیز از مارس۲۰۰۳ به ثبت رسیده‌است که بیش از ۱۲۲۰۰۰نفر است (۸۰) درصد از آنها غیرنظامی هستند.»
بین سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۱، پروژه شمارش اجساد عراق سه مقاله در مجلات دانشگاهی بررسی شده منتشر کرد که با همکاری محققان کالج کینگ لندن و رویال هالووی، دانشگاه لندن نوشته شده بود. هر مقاله از داده‌های پروژه شمارش اجساد عراق برای ارزیابی جنبه‌های مختلف تلفات غیرنظامیان در طول جنگ استفاده می‌کند.
اولین مقاله که در مجله پزشکی نیوانگلند در آوریل۲۰۰۹ منتشر شد، مرگ غیرنظامیان را بین سال‌های۲۰۰۳ و۲۰۰۸بر اساس انواع سلاح‌های مورد استفاده تجزیه و تحلیل می‌کند. در میان یافته‌ها این بود که «اعدام پس از ربوده شدن یا دستگیر شدن تنها رایج‌ترین شکل مرگ در کل بود» و «وقایع شامل حملات هوایی و شلیک خمپاره خطرناک‌ترین» برای زنان و کودکان عراقی بود.Iraq Body Count, 16 April 2009 "The Weapons That Kill Civilians — Deaths of Children and Noncombatants in Iraq, 2003–2008 - Press Release"
مقاله دوم که در فوریه۲۰۱۱ در "پلاس مدسن" منتشر شد، مرگ غیرنظامیان را بین سال‌های۲۰۰۳ و۲۰۰۸ بر اساس عامل، سلاح، زمان و مکان تجزیه و تحلیل می‌کند. این مقاله نشان داد که بیشتر مرگ‌ها در این دوره «از سوی عاملان ناشناس، عمدتاً از طریق اعدام‌های غیرقانونی صورت گرفته‌است». این مقاله همچنین از آنچه نویسندگان به عنوان «شاخص جنگ کثیف» یاد می‌کنند استفاده کرده‌است که رفتار مجرمان یا انواع سلاح‌های مختلف را از نظر نسبت زنان و کودکان کشته شده ارزیابی می‌کند، با نسبت‌های شاخص جنگ کثیف بالاتر که تاکتیک‌ها یا سلاح‌هایی را پیشنهاد می‌کند که نسبت به آنها بی‌تفاوت‌تر هستند. غیرنظامیان این مطالعه نشان داد که عاملان ناشناس شلیک خمپاره بالاترین نسبت شاخص جنگ کثیف را داشتند و به دنبال آن حملات هوایی نیروهای ائتلاف قرار داشتند و نباید در مناطق پرجمعیت استفاده شود.Iraq Body Count, 16 February 2011 "New study: Analysis by perpetrator, weapon, time, and location (2003-2008)"
مقاله سوم که در سپتامبر۲۰۱۱ در نسخه ویژه "لنست" به مناسبت ۱۰ سالگرد حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ منتشر شد، بر تلفات غیرنظامیان و سربازان ائتلاف به ویژه در اثر حملات انتحاری در عراق بین سال‌های۲۰۰۳ و۲۰۱۰ تمرکز داشت. این مقاله نشان داد که در این دوره حداقل ۱۲۲۸۴غیرنظامی عراقی و ۲۰۰سرباز ائتلاف در حداقل ۱۰۰۳بمب‌گذاری انتحاری کشته شده‌اند. این مطالعه همچنین نشان داد که این بمب‌گذاری‌ها «کمتر از ۳۰۶۴۴غیرنظامی عراقی را مجروح کرده‌اند» و «کودکان کمتر از بزرگسالان از جراحات بمب‌های انتحاری جان سالم به در می‌برند».Iraq Body Count, 3 September 2011 "Casualties of suicide bombings in Iraq, 2003-2010"
پروژه شمارش اجساد عراق از طرف‌های بسیاری مورد انتقاد قرار گرفته‌است. برخی از منتقدان بر سوگیری احتمالی منابع تمرکز کرده‌اند. بعضی دیگر از دشواری تشخیص غیرنظامیان از جنگجویان ابراز نگرانی کرده‌اند. دیگران آن را به دلیل بیش از حد یا کمتر شمارش مورد انتقاد قرار داده‌اند
برخی از منتقدان، اغلب در جناح راست سیاسی، ادعا کردند که شماره‌های پروژه شمارش اجساد عراق بیش از حد شمارش شده‌است، و این اعداد به دلیل تعصبات ضد جنگ اعضای پروژه شمارش اجساد عراق مشکوک هستند؛ مثلاً؛ ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۵ مقاله "نشنال ریویو"، «شمارش بد رسانه‌های بی چون و چرا.»"Bad Counts. An unquestioning media", "National Review," 26 July 2005
برخی دیگر، اغلب در جناح چپ سیاسی، تمایل رسانه‌ها و دولت برای نقل قول از ارقام پروژه شمارش اجساد عراق را بیشتر از برآورد بسیار بالاتر از مطالعه لنست که در اکتبر ۲۰۰۴ منتشر شد، مورد انتقاد قرار دادند.
روزنامه نگاران شامل لیلا گوترمن،"Researchers Who Rushed Into Print a Study of Iraqi Civilian Deaths Now Wonder Why It Was Ignored". By Lila Guterman. "The Chronicle of Higher Education." 27 January 2005."Dead Iraqis. Why an Estimate was Ignored" . By Lila Guterman, "Columbia Journalism Review," March/April 2005.جان پیلگر و جورج مونبیوت"Bringing Out the Dead". By George Monbiot. "The Guardian." 8 November 2005 بودند.
لیلا گوترمن در مقاله ای در ۲۷ ژانویه۲۰۰۵ درگاهنامه آموزش عالی نوشت:لنست این روزنامه را در ۲۹اکتبر، جمعه قبل از انتخابات، زمانی که بسیاری از خبرنگاران مشغول پوشش سیاسی بودند،منتشر کرد. در آن روز، لس آنجلس تایمز و شیکاگو تریبون هر کدام تنها حدود ۴۰۰کلمه را به این مطالعه اختصاص دادند و مقالات را در قسمت اول خود، به ترتیب در صفحاتA4 وA11 قرار دادند. (رسانه‌های خبری در اروپا به این مطالعه بازی بسیار بیشتری بخشیدند؛ بسیاری از روزنامه‌ها مقالاتی را در مورد آن در صفحه اول خود قرار دادند. نیویورک تایمز در مقاله کوتاهی دربارهٔ این مطالعه در صفحهA8 اشاره کرد که شمارش اجساد عراق، پروژه ای برای شمارش تلفات غیرنظامیان گزارش شده در رسانه‌های خبری، حداکثر تلفات را حدود ۱۷۰۰۰نفر اعلام کرده‌است. در این مقاله آمده‌است که مطالعه جدید «مطمئناً جنجال‌های شدیدی را ایجاد خواهد کرد.» اما تایمز هیچ مقاله خبری دربارهٔ این روزنامه منتشر نکرده‌است.این دیدگاه از پروژه شمارش اجساد عراق بر این باور بود که ارقام پروژه شمارش اجساد عراق به دلیل سوگیری رسانه‌های طرفدار آمریکا و گزارش‌های ناکافی به دلیل اتکای شدید (اگرچه نه انحصاری) آن به منابع رسانه‌ای غربی، بسیار کم است، که برخی از این منتقدان را به ادعای پروژه شمارش اجساد عراق سوق داده‌است. باید «شمارش اجساد رسانه‌های غربی عراق» نامیده شود. آنها ادعا می‌کنند که این تعصبات و نارسایی‌ها به این معنی است که تعداد پروژه شمارش اجساد عراق تا ضریب ۱۰ کم است و به‌طور خاص نسبت مرگ و میر ناشی از نیروهای آمریکایی را به حداقل می‌رساند.
استفان سولدز در ۵ فوریه۲۰۰۶ مقاله ای با عنوان «وقتی ترویج حقیقت، حقیقت را مبهم می‌کند: بیشتر در مورد شمارش اجساد عراقی و مرگ و میر عراق» نوشت.در این بیانیه آمده‌است: «البته، در شرایط شورش فعال، مناطق امن‌تر در دسترس خبرنگاران غربی احتمالاً مناطقی هستند که تحت کنترل ایالات متحده/ائتلاف هستند، که به نوبه خود احتمال مرگ ناشی از حملات شورشیان وجود دارد. مناطق تحت کنترل شورشیان، که احتمالاً در معرض حملات ایالات متحده و دولت عراق قرار دارند، برای مثال بیشتر استان الانبار، به سادگی برای این خبرنگاران ممنوع است؛ بنابراین، خبرنگاران شاهد بخش بزرگی از مرگ و میر ناشی از شورشیان و نسبت کمتری از مرگ و میر ناشی از نیروهای دولت آمریکا و عراق خواهند بود.»
ادعای دیگر این است که پروژه شمارش اجساد عراق برای تصحیح سوء استفاده از ارقام خود توسط مقامات دولتی یا سازمان‌های رسانه ای کم یا هیچ کاری انجام نمی‌دهد. ادعا می‌شود که رسانه‌ها اغلب از تخمین پروژه شمارش اجساد عراق از تعداد کل کشته‌ها سوء استفاده می‌کنند. همچنین ادعا می‌شود که رسانه‌ها از برآورد پروژه شمارش اجساد عراق برای نادیده گرفتن یا کم‌اهمیت جلوه دادن مطالعه مرگ و میر اضافی در اکتبر ۲۰۰۴ که در مجله پزشکی لنسر منتشر شد، استفاده می‌کنند، که رقم بسیار بالاتری را تخمین زده‌است.منتقدان پروژه شمارش اجساد عراق استدلال می‌کنند که مطالعه لنسر دقیق‌ترین تخمین تاکنون بوده و قابل اعتمادتر از تخمین پروژه شمارش اجساد عراق است.
انتقادات مختلف دیگری از سوی روزنامه نگاران استفان سولدز، دهر جمیل،Dahr Jamail and Jeff Pflueger. 13 April 2006. "Learning to Count: the Dead in Iraq" و جف فلوگر وارد شد.
در آوریل ۲۰۰۶، پروژه شمارش اجساد عراق پاسخی طولانی به منتقدان خود منتشر کرد با عنوان «حدس و گمان جایگزین نیست: دفاع از تعداد اجساد عراق».Iraq Body Count. April 2006. "Speculation is no substitute: a defence of Iraq Body Count". By Hamit Dardagan, John Sloboda & Josh Dougherty. A rebuttal to the critiques by Stephen Soldz, Dahr Jamail, and others. پروژه شمارش اجساد عراق در پاسخ خود استدلال می‌کند که منتقدان آنها چندین واقعیت کلیدی را اشتباه می‌دانند. پروژه شمارش اجساد عراق استدلال می‌کند که در حالی که تخمین آنها احتمالاً کمتر از تلفات کامل است، اشتباهات منتقدان آنها باعث شده‌است تا منتقدان در مورد میزان احتمالی چنین کم شماری اغراق کنند. در نهایت، پروژه شمارش اجساد عراق استدلال می‌کند، شواهد موجود ادعاهای منتقدان آنها را در مورد سوگیری طرفدار ایالات متحده که پایگاه داده پروژه شمارش اجساد عراق را آلوده می‌کند، پشتیبانی نمی‌کند.
گزارش پروژه شمارش اجساد عراق برای مارس۲۰۰۳ تا مارس۲۰۰۵ بیان می‌کند: «ما از منابع عربی یا سایر منابع غیرانگلیسی زبان استفاده نکرده‌ایم، مگر اینکه این منابع به زبان انگلیسی منتشر شده باشند. دلایل عملی هستند. ما تسلط به زبان گزارش منتشر شده را لازمه اصلی تحلیل دقیق می‌دانیم و انگلیسی تنها زبانی است که همه اعضای تیم به آن مسلط هستند. این احتمال وجود دارد که شمارش ما برخی از قربانیان را حذف کرده باشد.»
استفان سولدز، که وب‌سایت «گزارش اشغال و مقاومت عراق» را اداره می‌کند، در مقاله‌ای در ۵ فوریه۲۰۰۶ "زی نت"Stephen Soldz. "When Promoting Truth Obscures the Truth: More on Iraqi Body Count and Iraqi Deaths" . "ZNet," 5 February 2006. (با اشاره به گزارش ۲۰۰۳–۲۰۰۵ پروژه شمارش اجساد عرا) می‌نویسد: «همان‌طور که در گزارش اشاره شد، اینکه ده رسانه بیش از نیمی از گزارش‌های پروژه شمارش اجساد عراق و سه آژانس [آسوشیتدپرس،خبرگزاری فرانسه،و رویترز] بیش از یک سوم گزارش‌ها را ارائه کردند، دلیلی وجود ندارد که باور کنیم حتی بخش بزرگی از غیرنظامیان عراقی مربوط به جنگ هستند. مرگ و میر هرگز در رسانه‌های غربی گزارش شده‌است، بسیار کمتر، دو گزارش مستقل لازم برای ثبت در پایگاه داده پروژه شمارش اجساد عراق. آیا این چند آژانس واقعاً گزارشگر عراقی کافی برای پوشش کشور دارند؟ آیا این خبرنگاران واقعاً قادر به پوشش کامل مرگ و میر در مناطق تحت کنترل شورشیان عراق هستند؟ چه تعداد از هزاران بمباران ایالات متحده توسط هیچ خبرنگار غربی یا عراقی بررسی شده‌است؟ بیان این سؤالات به سادگی تأکید بر ماهیت پراکنده گزارشی است که رخ می‌دهد و محدودیت‌های پایگاه داده پروژه شمارش اجساد عراق.
در مصاحبه ای در ۲۸ آوریل ۲۰۰۶ در خبر شب بی‌بی‌سی،"Interview transcript - John Sloboda". BBC "Newsnight." 28 April 2006. یکی از بنیانگذاران پروژه پروژه شمارش اجساد عراق، جان اسلوبودا، در پاسخ به این استدلال‌ها و استدلال‌های مشابه، گفت: «ما در طول این سه سال هرگز هیچ منبعی عربی به ما نشان نداده‌ایم که گزارش می‌دهد. مرگ و میرهایی که تا به حال نگرفته‌ایم در سه سال. سازمان‌هایی هستند که گزارش‌های عربی را به انگلیسی ترجمه می‌کنند و ما داده‌های آنها را می‌بینیم.»
پروژه شمارش اجساد عراق بسیاری از منابع عربی را که هم به زبان انگلیسی و هم به زبان عربی منتشر می‌شوند یا توسط منابع دیگر ترجمه می‌شوند نظارت می‌کند. برخی از این موارد عبارتند از:
تلویزیون العربیه، الفرات، الاتحاد، الجزیره (وب)، تلویزیون الجزیره، تلویزیون الشرقیه، التاخی، البوابه، اخبار عربی، اخبار عربی، الشرق الاوسط، الصباح، عرب تایمز، خبرگزاری بحرین، بحرین تایمز.http://www.iraqbodycount.org/sources.php "IBC sources"
پروژه شمارش اجساد عراق در وب‌سایت خود تصدیق می‌کند که به دلیل محدودیت‌هایی که در گزارش‌گیری وجود دارد، تعداد آن کم است. «بسیاری از تلفات غیرنظامیان، اگر نه بیشتر، توسط رسانه‌ها گزارش نمی‌شود. این ماهیت غم‌انگیز جنگ است." با این حال،منتقدان پروژه شمارش اجساد عراق ادعا می‌کنند که پروژه شمارش اجساد عراق به اندازه کافی برای نشان دادن آنچه که آنها معتقدند میزان کامل کم شماری است، انجام نمی‌دهد. پروژه شمارش اجساد عراق در یک سند طولانی در وب سایت خود مستقیماً این ادعاها را رد کرده‌است.
یکی از انتقادات جان تیرمن، دانشمند اصلی تحقیقاتی، از ام آی تی، روش پروژه شمارش اجساد عراق این است که "ابزار نظارت" رسانه‌های خبری همیشه در حال تغییر است: سازمان‌های رسانه ای، گزارشگران را از میدان کم می‌کنند. خبرنگاران در طول بدترین خشونت‌ها عمدتاً در بغداد محصور بودند. و خبرنگاران تمایل داشتند در مورد رویدادهای دیدنی مانند بمب‌گذاری خودروها بنویسند، زمانی که بیشتر خشونت‌ها به شکل قتل‌های انتقام جویانه در سراسر عراق بود."در نتیجه، این روش جمع‌آوری مردگان قادر به محاسبه مرگ و میرهایی نیست که ثبت نشده‌اند.Tirman, op. cit. : 333.