moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
با انقلاب صنعتی و ظهور امپراتوری دوم در فرانسه، پاریس بیشترین رشد را در تاریخ خود شاهد بود. در سال ۱۸۴۰ راه‌آهن پاریس به کار افتاد. در زمان ناپلئون سوم و شهرداری بارون هاوسمن تغییرات فاحشی در پاریس رخ داد. خیابان‌های باریک تخریب و به خیابان‌های زیبا و عریض تبدیل شدند. این تغییرات باعث زیباتر و مدرن‌تر شدن پاریس شد. در طول قرن نوزدهم، پاریس چهار دوره میزبان نمایشگاه جهانی بود که در آن کشورهای صنعتی آخرین پیشرفت‌های علمی، صنعتی و هنری خود را به نمایش می‌گذاشتند.کتاب "Paris: The Biography of a City" اثر Jones, Colin صفحات ۳۱۸–۳۱۹ چاپ ۲۰۰۵
درسال‌های ۱۸۳۲ و ۱۸۴۹ بیماری وبا باعث مرگ و میر فراوانی در پاریس شد. تنها در سال ۱۸۳۲ در اثر شیوع این بیماری ۲۰٬۰۰۰ نفر از جمعیت ۶۵۰٬۰۰۰ نفری شهر جان خود را از دست دادند.
همچنین در طول محاصرهٔ پاریس که باعث پایان جنگ‌های بین فرانسه و پروس شد، این شهر صدمات زیادی را متقبل گشت. علاوه بر این، درگیری‌های مابین مردم و گروه‌های آزادی‌خواه با نیروهای دولتی طی سقوط دولت ناپلئون سوم در سال ۱۸۷۱ باعث کشته شدن بیش از ۲۰٬۰۰۰ نفر و به آتش کشیده شدن بسیاری از آثار و اماکن تاریخی در پاریس شد. این دوره در تاریخ فرانسه به «هفته خونین» مشهور است.کتاب "Paris: The Biography of a City" اثر Jones, Colin صفحات ۳۲۴–۳۲۵چاپ ۲۰۰۵
در سال ۱۸۸۹ به مناسبت بزرگداشت صدمین سال انقلاب فرانسه و نمایشگاه جهانی صنعت و تکنولوژی، یک برج تمام فلزی توسط مهندس مشهور فرانسوی گوستاو ایفل در مرکز پاریس ساخته شد.کتاب "Paris: The Biography of a City" اثر Jones, Colin صفحه ۳۳۴ چاپ ۲۰۰۵
این برج که به برج ایفل مشهور است، ابتدا به عنوان یک بنای موقت ساخته شد، اما پس از پایان نمایشگاه پابرجا ماند و نماد زیبای دیگری به پاریس افزود. برج ایفل تا سال ۱۹۳۰ بلندترین برج جهان بود. متروی پاریس نیز هم‌زمان با افتتاح نمایشگاه جهانی در سال ۱۹۰۰ گشایش یافت. برگزاری این نمایشگاه نماد مهمی از جایگاه برتر پاریس به عنوان قطب فناوری، توریستی و تجارت در جهان آن روز به‌شمار می‌رفت.
در جنگ جهانی اول شهر پاریس متحمل خسارات بسیاری شد، با این حال به خاطر اجتماعات هنری و فرهنگی خود و زندگی شبانه شهره بود. پس از پیروزی فرانسوی‌ها و بریتانیایی‌ها در جنگ و امضای پیمان صلح، فعالیت‌های فرهنگی و هنری در شهر مجدداً رونق سابق خود را بازیافت و پاریس به مکانی جذاب برای زندگی بزرگان هنر در جهان تبدیل شد. در این دوره هنرمندان بزرگی نظیر ایگور استراوینسکی آهنگساز روس، پابلو پیکاسو نقاش شهیر اسپانیایی، سالوادور دالی هنرمند بزرگ اسپانیایی و ارنست همینگوی نویسندهٔ مشهور آمریکایی در این شهر اقامت داشتند.کتاب "Paris: The Biography of a City" اثر Jones, Colin صفحات 388-391 چاپ 2005
پاریس تنها پنج هفته پس از ورود فرانسه به جنگ جهانی دوم در ژوئن ۱۹۴۰ توسط ارتش آلمان نازی اشغال شد، و تا اوت ۱۹۴۴ تحت اشغال نازی‌ها بود.کتاب Why the Allies Won اثر Richard Overy صفحات 215-216 چاپ 2006
با وجود فتح پاریس به‌دست آلمانی‌ها بسیاری از آثار تاریخی و فرهنگی پاریس از آسیب و صدمات در امان ماندند. از دلایل این امر می‌توان عدم مواجههٔ آلمان‌ها با مقاومت زیاد و عدم وجود اهداف استراتژیک برای بمباران در مرکز شهر بر می‌گردد.
دوره بعد از جنگ بزرگ‌ترین دوران توسعهٔ پاریس پس از دوران حکومت جمهوری سوم (تا ۱۹۱۴) بود. در این دوران احداث تراموای شهری و اتوبان‌های مدرن در دستور کار قرار گرفت. علاوه بر آن اتوبان کمربندی عظیمی نیز به دور پاریس کشیده شد. شروع احداث منطقه اقتصادی لا دفانس نیز در این دوره رخ داد.
در دهه هفتاد صنایع به‌طور کامل از درون شهر خارج شدند و موسسات از شکل سنتی خود به شکلی مدرن تبدیل گشتند. رونق اقتصادی پاریس را به یکی از گران‌ترین نقاط شهری دنیا تبدیل کرد و پاریسی‌ها نیز یکی از بالاترین درآمدهای سرانه اروپا را به‌دست آوردند. به خاطر این رشد سریع و ایجاد فاصله طبقاتی بین پاریس و حومه آن در طول دهه ۱۹۸۰، در طی سال‌های اخیر تظاهرات و درگیری‌های فراوانی بین ساکنان حومه پاریس و نیروهای دولتی صورت گرفته‌است، که از این جمله می‌توان به تظاهرات گسترده حاشیه‌نشینان و مهاجران در سال ۲۰۰۵ اشاره کرد.
پاریس در مرکز کمان رود سن قرار دارد و شامل دو قسمت جزیره مانند است. ایل سن لویی بخش کوچکتر و ایل دو لا سیته قسمت بزرگتر را تشکیل داده و شامل بخش قدیمی شهر است. پاریس در زمینی بسیار هموار و صاف قرار گرفته‌است. ارتفاع شهر پاریس از سطح دریادر حدود ۳۵ متر است. ارتفاع پست‌ترین نقطه پاریس از سطح دریا در حدود ۲۴ متر از سطح دریا و بلندترین نقطه آن که مون‌مارتر نام دارد دارای ارتفاع ۱۳۰ متر از سطح دریاست. مساحت هستهٔ اصلی پاریس حدود ۱۰۵ کیلومتر مربع است، اما منطقهٔ شهری پاریس و حومهٔ آن در حدود ۱۴۵۷ کیلومتر مربع مساحت دارد که ۱۳۸ برابر هستهٔ اصلی شهر است. منطقهٔ شهری پاریس و حومه شامل چند شهر و تعداد زیادی روستا بوده که با توسعهٔ پاریس در دهه‌های گذشته به صورت قسمتی از شهر درآمده‌اند. وسعت هسته اصلی شهر پاریس به غیر از دو پارک وسیع به نام‌های پارک بولونی و پارک ونسن در حدود ۸۷ کیلومتر مربع است.
پاریس دارای آب و هوایی اقیانوسی است و تحت تأثیر جبهه‌های هوای اقیانوس اطلس شمالی قرار دارد.
متوسط دمای سالیانه پاریس ۱۵ درجه سانتیگراد است. بالاترین دمای ثبت شده در پاریس برابر ۴۰٫۴ درجه سانتیگراد در سال ۱۹۴۸ است. پایین‌ترین دمای ثبت شده در این شهر نیز برابر ۲۳٫۹- درجه سانتیگراد در سال ۱۸۷۹ است.
بارندگی در تمام طول سال در پاریس اتفاق می‌افتد. پاریس به خاطر باران‌های ناگهانی‌اش معروف است. متوسط میزان بارش سالانه در پاریس حدود ۶۴۱ میلی‌متر است. بارش برف در این شهر به ندرت اتفاق می‌افتد، و در بیشتر موارد میزان بارش برف به حدی است که بیش از ۲۴ ساعت بر روی زمین باقی نمی‌ماند.
پاریس مدرن امروزی حاصل تغییرات میانه سده ۱۹ میلادی است. برای قرن‌ها پاریس دارای خیابان‌های باریک و کم عرض بود، اما از سال ۱۸۵۲ با شروع عملیات بارون هاوسمن خیابان‌های باریک به خیابان‌های عریض تبدیل شدند. از این دوران تا به امروز ارتفاع ساختمان‌های هر خیابان در پاریس با توجه به عرض آن خیابان انتخاب شده‌است. بسیاری از ساختمان‌های قرن نوزدهم کماکان در پاریس پابرجا هستند و استفاده می‌شوند.
[[پرونده:Defense10.jpg|بندانگشتی|چپ|200px|نمایی از منطقه اقتصادی تجاری [[لا دفانس]] از ورای [[پارک بولونی]]
با توجه به وجود قوانین بسیار سخت برای ساخت و ساز و عدم اجازه برای ساخت ساختمان‌های بلند بسیاری از موسسات نظیر موسسات تجاری، دانشگاه‌ها، موسسات تحقیقاتی و وزارت خانه‌ها به حاشیه شهر پاریس و به ویژه منطقه [[لا دفانس]] انتقال یافته‌اند.
این قوانین باعث شده‌است که شهر پاریس چهره‌ای تاریخی به خود گرفته و به قول اروپایی‌ها به موزه‌فیکاسیون (muséification) یا موزه بصری تبدیل شود.
بسیاری از ساختمان‌های اداری پاریس که هنوز در محدوده مرکزی شهر قرار دارند قصد انتقال دفاتر خود را به [[حومه شهر]] و به ویژه به منطقه [[لا دفانس]] دارند. منطقه اقتصادی دفنس میزبان دفاتر و مراکز مهم اداری، تجاری، اقتصادی و فرهنگی فرانسه و اروپا است. منطقه اقتصادی [[لا دفانس]]، دفاتر شرکت‌های بزرگ تولید مواد غذایی درRungis، دانشگاه‌های مهمی چون [[دانشگاه پلی تکنیک پاریس]]، HEC, ESSEC, INSEAD و…، تعدادی از معروفترین آزمایشگاه‌های تحقیقاتی جهان (در منطقه سالکی و ایوری)، مجموعه‌های عظیم ورزشی نظیر [[استاد دو فرانس]] در سن دنی و بعضی از وزراتخانه‌ها مانند وزارت [[حمل و نقل]] فرانسه در حومه پاریس قرار گرفته‌اند.
طبق اعلام مسئولان آرشیو ملی فرانسه نیز تا سال ۲۰۱۰ به حومه پاریس منتقل می‌شود.
نیاز به پاریسی بزرگتر از سوی دولتمردان فرانسوی نیز درک شده به‌طوری‌که این موضوع از سال ۲۰۰۷ در دستور کار قرار گرفته و نتیجه نهایی آن نیز در [[انتخابات]] بهار ۲۰۰۸ شورای شهر پاریس مشخص خواهد شد.
[[پرونده:Place Bastille 20040914 B.jpg|بندانگشتی|چپ|200px|[[میدان باستیل]]]]
[[پرونده:Champs Elysees, Paris.jpg|بندانگشتی|چپ|200px|[[خیابان شانز الیزه]]]]
[[پرونده:Fontaine-place-de-la-concorde-paris.jpg|بندانگشتی|چپ|200px|[[میدان کنکورد]]]]
در طول انقلاب اول فرانسه و در دوره معروف به ترور، دستگاه [[گیوتین]] در این میدان نصب شده بود. سر بسیاری از مشاهیر آن دوره [[فرانسه]] نظیر [[لویی شانزدهم]]، [[ماری آنتوانت]]، [[ماکسیمیلیان ربسپیر]] و [[آنتوان لاوازیه]] در این میدان به زیر گیوتین رفته‌است.
در این میدان و در حاشیه خیابان رویال ساختمان وزارت بحریه فرانسه، [[هتل کریلیون]] و سفارت [[ایالات متحده آمریکا]] قرار دارد. در سوی دیگر میدان، [[باغ تویلری]] که به [[موزه لوور]] منتهی می‌شود، قرار گرفته‌است. یکی از اضلاع میدان کنکورد به میدان دیگری به نام وندوم متصل است در این میدان نیز هتل‌های مجلل [[هتل ریتز (پاریس)|ریتز]] و [[هتل وندوم|وندوم]] و تعداد بسیار زیادی جواهر فروشی مجلل و معروف قرار دارد. علاوه بر این در این ۲ میدان سالن‌های مد بسیاری از معروف‌ترین طراحان لباس دنیا و شرکت‌های مشهور مُد قرار دارند.
در مرکز این میدان ستون تاریخی [[ابلیسک]] قرار دارد. این ستون از سوی والی [[مصر]]، [[محمدعلی پاشا]] در زمان پادشاهی [[شارل دهم]]، به [[فرانسه]] هدیه شده‌است. قدمت این ستون ۳۳۰۰ سال بوده و به دوره رامسس دوم بازگشته و قدیمی‌ترین اثر موجود در فضای شهری پاریس است.
[[پرونده:Galerie Lafayette Haussmann Dome.jpg|بندانگشتی|چپ|200px|[[گالری لافایت]] واقع در [[خیابان لوپرا]].]]
در سال ۱۹۷۱ این بازار تخریب و به مکان جدیدی تحت عنوان «Rungis» در حومه پاریس منتقل شد. این مرکز هم‌اکنون بزرگ‌ترین مرکز ارائه محصولات پروتئینی در جهان است.
[[پرونده:Paris - Sacré-coeur 04.jpg|بندانگشتی|چپ|200px|[[کلیسای سکره‌کر دو مون‌مارتر|کلیسای سَکرِه‌کُر دو مون‌مارتر]] بر فراز محلهٔ [[مون‌مارتر]] در شمال پاریس.]]
[[پرونده:Palais Garnier.jpg|بندانگشتی|چپ|200px|[[کاخ گارنیه]]]]
[[پرونده:Jardin du Luxembourg.JPG|بندانگشتی|چپ|200px|[[کاخ لوکزامبورگ]]]]
[[پرونده:Basilique Saint-Denis.jpg|بندانگشتی|چپ|200px|[[کلیسای سن‌دنی|کلیسای سلطنتی سن‌دُنی]] که مقبره بسیاری از پادشاهان فرانسه و خانواده‌های سلطنتی این کشور است.]]
[[پرونده:Église de la Madeleine.jpg|بندانگشتی|چپ|200px|کلیسای مادلین]]
معروفترین آثار شهر پاریس کلیسای قرن دوازدهمی [[کلیسای نوتردام|نوتردام]] واقع در [[ایل دو لا سیته]]، [[برج ایفل]] و [[تاق نصرت]] (تریومف) می‌باشند. برج ایفل ابتدا به صورت موقت جهت [[نمایشگاه جهانی]] سال ۱۸۸۹ توسط گوستاو ایفل بنا شد، اما با حفظ آن پس از این تاریخ امروزه در نزد جهانیان به عنوان نماد شهر پاریس شناخته می‌شود.
عمده بناهای مشهور پاریس در محدوده [[میدان شارل دوگل]] (میدان دلتوال سابق) واقع شده‌اند. از جمله [[موزه لوور]]، [[باغ تویلری]]، [[خیابان شانز الیزه]]، [[تاق نصرت پیروزی]] (تریومف)، [[گراند پله]]، [[پتیت پله]]، [[میدان کنکورد]] و بسیاری آثار دیگر. بخش دیگری از این آثار که شامل بناهای مدرن و امروزی شهر پاریس می‌شوند در محدوده منطقه [[لا دفانس]] قرار گرفته‌اند.
[[پرونده:Invalides-paris.jpg|بندانگشتی|چپ|200px|عمارت انولید]]
علاوه بر این ۲ منطقه آثار متعدد فراوانی نیز در سرتاسر شهر پاریس وجود دارند. [[موزه انولید]] که مقبره بسیاری از سربازان و افتخارآفرینان فرانسه از جمله [[ناپلئون]] است، [[قلعه کونسیرژری]] که محل نگهداری [[لویی شانزدهم]]، [[ماری آنتوانت]] و خانواده سلطنتی فرانسه قبل از اعدام در جریان انقلاب بود، ۲ مجسمه ملقب به آزادی واقع در ایل دوسیژن و کاخ لوکزامبورگ که نمونه بزرگ آن‌ها در سال ۱۸۸۶ از سوی ملت فرانسه به ملت آمریکا هدیه داده شد، بخش دیگری از این آثار دیدنی هستند.
[[کاخ گارنیه]] یا اپرا گارنیه که در زمان امپراتوری دوم ساخته شده نیز از دیگر بناهای دیدنی شهر پاریس محسوب می‌شود. [[موزه لوور]] که امروزه یکی از مشهورترین موزه‌های جهان است نیز در بنای کاخ سابق لوور قرار دارد. دانشگاه سوربن نیز که بخش اصلی دانشگاه پاریس را تشکیل می‌دهد نیز در [[محله لاتین]] قرار گرفته‌است.
علاوه بر [[کلیسای نوتردام]] کلیساهای مشهور و زیبای دیگری نیز از جمله [[کلیسای سن-شپل]]، [[کلیسای مادلین]] و [[کلیسای سکره‌کر دو مون‌مارتر]] نیز در این شهر قرار گرفته‌اند.
[[پرونده:Tuileries-Roue.jpg|بندانگشتی|چپ|200px|[[باغ تویلری]]]]
یکی از دو باغ قدیمی معروف پاریس [[باغ تویلری]] است که در قرن ۱۶ در حاشیه رود سن نزدیک [[موزه لوور|کاخ لوور]] و در قسمت چپ [[پارک لوکزامبورگ]] ساخته شده‌است که برای کاخ خصوصی [[کاترین دو مدیچی]] ساخته شده‌است. دیگر باغ معروف پاریس [[باغ گیاهان]] است. این باغ به دستور گای دو لابروس پزشک مخصوص [[لویی سیزدهم]] برای پرورش گیاهان دارویی ساخته شد، و نخستین باغ عمومی پاریس است. قدمت دیگر باغ‌های بزرگ پاریس به دوران امپراتوری دوم بر می‌گردد. پارک‌های بوت شامون، مونتسوری و مونسو که به وسیله ژان شارل آلفان، یکی از مهندسان [[ناپلئون سوم]]، ساخته شده‌اند. دیگر پارک‌ها به دستور [[بارون هاوسمن]] ساخته شده‌اند که شامل [[پارک بولونی|پارک جنگلی بولونی]] و [[پارک ونسن|ونسن]] می‌شوند. از دیگر پارک‌های بزرگ پاریس می‌توان پارک دولاویل ساخته شده توسط آرشیتکت معروف برنارد شومی را نام برد. پاریس با دارا بودن ۴۷۵٬۰۰۰ درخت از ۱۲۰ گونه مختلف گیاهی سبزترین پایتخت اروپا است. در مجموع پاریس دارای بیش از ۴۰۰ پارک عمومی است.
[[پرونده:Sadeq-hedayat-le-pere-lacha.jpg|بندانگشتی|چپ|200px|مقبره [[صادق هدایت]] واقع در [[گورستان پرلاشز]]]]
ساخت گورستان‌های امروزی پاریس به سال [[۱۸۰۴ (میلادی)|۱۸۰۴]] میلادی برمی‌گردد. تا قبل از این تاریخ هر یک از کلیساهای پاریس دارای یک گورستان اختصاصی بودند اما از اواخر قرن ۱۸ میلادی تصمیم به ساخت گورستانی واحد برای پاریس گرفته‌شد. با توسعه شهر پاریس و پر شدن این گورستان، گورستان‌های دیگری نیز جهت تدفین مردگان در حاشیه این شهر ساخته شد که از معروف‌ترین آن‌ها می‌توان به [[گورستان پرلاشز|گورستان مشهور پرلاشز]]، گورستان مون پارناس، گورستان مون مارتر و [[گورستان پاسی]] نام برد.
در قرن بیستم نیز بنا به توسعه این شهر گورستان‌هایی به آن افزوده شدند که می‌توان به گورستان سن اوون، گورستان دیوری و گورستان باژنو نام برد.
تعدادی از گورستان‌های پاریس ارزش تاریخی و فرهنگی بالایی دارند، از آن جمله می‌توان از [[گورستان پرلاشز]] نام برد که آرامگاه بسیاری از مردان و زنان بزرگ جهان نظیر [[بالزاک]]، [[کلود برنارد]]، [[صادق هدایت]]، [[ادیت پیاف]]، [[غلامحسین ساعدی]]، [[اسکار وایلد]]، [[امیل زولا]]، [[مولیر]] و [[فردریک شوپن]]، [[مارسل پروست]] است نام برد. این گورستان به عنوان مشهورترین گورستان جهان شناخته می‌شود.
[[متروی پاریس]] در سال ۱۹۰۰ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۱۴ خط و ۳۰۳ ایستگاه است. این مترو از قدیمی‌ترین متروهای جهان محسوب می‌شود.
[[پرونده:Scène de l'opéra Garnier.jpg|بندانگشتی|چپ|200px|نمایی از سالن و سن اپرا گارنیه]]
[[پرونده:Théâtre du Châtelet, October 2008.jpg|بندانگشتی|چپ|200px|نمایی از سالن اپرا دوشاتل]]
از بزرگ‌ترین اپراهای پاریس می‌توان از [[کاخ گارنیه|اپرای قرن نوزدهمی گارنیه]] و [[اپرا بستی|اپرا باستیل]] نام برد. در این اپراها انواع باله‌های کلاسیک و اپراهای ترکیبی کلاسیک و مدرن اجرا می‌شود.
تئاتر به صورت سنتی جایگاه ویژه‌ای در فرهنگ پاریسی دارد. گرچه امروزه بسیاری از بازیگران مشهور تئاتر، بازیگر تلویزیون‌های فرانسوی نیز هستند. تعدادی از تئاترهای اصلی پاریس را می‌توان به این ترتیب نام‌برد:[[تئاتر اودئون]]، [[تئاتر بوبینو]]، [[تئاتر موگادور]] و [[تئاتر دولاگیته مون پارناس]].
به‌طور کل در حدود ۱۴۳ سالن تئاتر در شهر پاریس وجود دارد.
بعضی از سالن‌های تئاتر در پاریس، هم‌زمان به عنوان سالن کنسرت نیز مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرند. بسیاری از خوانندگان مشهور فرانسوی نظیر [[ادیت پیاف]]، [[موریس شوالیه]]، [[جورج براسون]] و [[شارل آزناوور]] شهرت خود را از اجرا در این سالن‌ها کسب کرده‌اند.
سالن الیزه مون مارتر نیز امروزه به عنوان سالن کنسرت مورد استفاده قرار می‌گیرد. کلوب نیومورنینگ نیز یکی از ندرتاً کلوب‌هایی است که هنوز کنسرت جاز در آن‌ها اجرا می‌شود.
سالن زنیت در پاریس، محله لاویه و استادیوم پارکومنی اسپورت در محله برسی نیز به عنوان محل اجرای کنسرت‌های عظیم سبک راک مورد استفاده قرار می‌گیرند.
[[پرونده:Au pied de cochon Restaurant.JPG|بندانگشتی|چپ|200px|رستوران «اُو پیه دو کوشون» (پاچه خوک)]]
[[پرونده:Cafe de Flore 2007.jpg|بندانگشتی|چپ|200px|کافه فلور]]
[[پرونده:France 316.JPG|بندانگشتی|چپ|200px|[[کاباره مولن‌روژ]] در پاریس، دارای آوازه‌ای جهانی است.]]
کافه‌های پاریس از دیرباز شهرت جهانی داشته‌اند. این کافه‌ها با فضای کوچک داخلی و صندلی‌های چیده شده در کنار خیابان و قهوه‌های خوش‌طعم و کیک‌های خوش‌مزه نظر هر رهگذری را به سمت خود جلب می‌کند. از کافه‌های معروف پاریس می‌توان از [[کافه دولاپه]]، [[کافه دوماگوت]] و [[کافه فلور]] نام برد.
فرانسه به عقیده اکثر مردم جهان خوشمزه‌ترین غذاهای دنیا را داراست، پس در نتیجه رستوران‌های پاریسی نیز باید نمونه و نمودار کاملی از یک رستوران فرانسوی با غذاهای خوش‌طعم باشند. به همین خاطر است که پاریس رستوران‌های درجه‌یک و عالی فراوانی دارد.
به‌طور کل در حدود ۵۰۰۰ رستوران در پاریس به تهیه و طبخ غذا می‌پردازند.
تعدادی از رستوران‌های معروف پاریس شهرت بین‌المللی دارند که می‌توان به تعدادی از آن‌ها اشاره کرد: [[رستوران لالزاس]]، [[رستوران ماکسیم]]، رستوران پییر گاگز، رستوران لزامباسادور، رستوران لاتراس و رستوران ویکند.
به انتخاب «مجله رستوران» از ۵۰ رستوران برتر جهان در سال ۲۰۰۷ نه تا از این رستوران‌ها در پاریس قراردارند.
کاباره‌های پاریس نیز در نزد جهانیان شهرت فراوانی دارند. در میان این کاباره‌ها می‌توان از کاباره قرن نوزدهمی «مولن روژ» نام برد. این کاباره بارها محل اجرای کنسرت‌های بزرگانی همچون [[الویس پریسلی]]، [[فرانک سیناترا]] و [[لاتویا جکسون]] بوده‌است. این کاباره در محله [[مونتمارتر]] قرار دارد.
از دیگر کاباره‌های پاریس که شهرتی جهانی دارند می‌توان از «کاباره لیدو» نام برد. این کاباره روزگاری میزبان کنسرت‌های [[الویس پریسلی]] بوده‌است. این کاباره در [[خیابان شانز الیزه]] قرار دارد.
نایت کلاب‌ها و کاباره‌های مشهور دیگری نیز در پاریس واقع هستند که می‌توان از: کاباره پاریس اولمپیا، فولی برگر، بوبینو، کریزی هورس، کلوب رکس، بودابار و کلوب جرج نام برد.
گردشگران زیادی سالیانه به پاریس وارد می‌شوند و پاریس نیز دارای تعداد زیادی هتل می‌باشد. بعضی از هتل‌های پاریس شهرت جهانی دارند. این هتل‌ها تاکنون میزبان مشاهیر و ثروتمندترین افراد جهان بوده‌اند.
[[هتل ریتز]] که در اواخر سده نوزدهم میلادی افتتاح شده‌است تاکنون میزبان مشاهیری چون [[ارنست همینگوی]]، [[ادوارد فیتزجرالد]]، [[مارسل پروست]]، [[ادوارد هفتم]] پادشاه انگلستان، [[مرلین دتریش]]، [[التون جان]]، [[رودولف والنتینو]]، [[چارلی چاپلین]]، [[ژان پل سارتر]] و [[گرتا گاربو]] بوده‌است.
[[پرونده:Westin Paris Salon Napoleon 2007 002.jpg|بندانگشتی|چپ|200px|نمایی از سالن موسوم به ناپلئون در [[هتل کونتیننتال]] پاریس.]]
[[هتل کریلیون]] نیز که در میدان کنکورد قرار دارد به عنوان یکی از معروفترین هتل‌های لوکس جهان شناخته می‌شود. این هتل که دارای ۱۰۳ اتاق و ۴۴ سوئیت است در قرن هجدهم ساخته شده‌است. این هتل نیز محل اقامت مشاهیری چون [[وودرو ویلسون]]، [[تئودور روزولت]]، [[هربرت هوور]] و [[ریچارد نیکسون]] رئیس‌جمهوران آمریکا، [[جرج پنجم بریتانیا|جرج پنجم]] پادشاه انگلستان، [[حسن دوم]] پادشاه مراکش، [[هیروهیتو|امپراتور هیروهیتو]] امپراتور ژاپن، [[ژاکلین کندی]]، [[چارلی چاپلین]]، [[ارسن ولز]]، [[الیزابت تیلور]]، [[تیرون پاور]]، [[اکسل روز]]، [[آرنولد شوارتزنگر]]، [[ماریا کری]] و [[مدونا]] بوده‌است.
از دیگر هتل‌های پاریس می‌توان از هتل ۱۰۰۰ اتاقه کنکورد لافایت، هتل جرج پنجم، هتل کلونی، هتل کونتیننتال، هتل بریستول، هتل پلازا آتن، هتل لوتشیا و هتل رویال مونسو نام‌برد.
فرانسه دارای دومین صنعت سینما در جهان می‌باشد و مردم آن به سینمای کشور توجه دارند. در سرتاسر فرانسه در حدود ۴۵۰۰ [[سالن سینما]] وجود دارد که ۳۷۵ عدد از این سینماها در پاریس واقع‌شده‌است.
بزرگ‌ترین سالن سینمای پاریس [[سینما گراند رکس|گراند رکس]] نام داشته که ۲۸۰۰ نفر ظرفیت دارد. امروزه مجموعه‌های عظیمی با تعداد زیادی سالن نمایش (در حدود ۱۰ تا ۲۰ سالن) در پاریس ساخته شده‌است.
سالانه ۳۰ میلیون بلیت سینما در پاریس فروش می‌رود. بهای بلیط سینما در این شهر در حدود ۸ یورو بوده و در روزهای دوشنبه هر هفته به صورت نیم‌ب‌ها به فروش می‌رسد.
همچنین جشنواره‌ای به نام «فرنچ راندوو» به‌طور سالانه در پاریس برگزار می‌شود که پس از [[جشنواره کن]] و [[جشنواره برلین]] سومین جشنواره مهم سینمایی قاره اروپا محسوب می‌شود.
[[پرونده:Cathedral of Notre Dame in Paris seen from southeast.jpg|بندانگشتی|چپ|200px|[[کلیسای نوتردام]]]]
[[پرونده:OrsayAussenansicht.jpg|بندانگشتی|چپ|200px|[[موزه اورسی]]]]
پاریس در گذشته نیز همیشه مقصدی برای تجار، دانشجویان و زائران مذهبی بوده‌است. اما صنعت [[توریسم]] در مقیاس بزرگ امروزی با ظهور راه‌آهن در سال [[۱۸۴۸ (میلادی)|۱۸۴۸]] در پاریس آغاز شد. اولین باری که پاریس به عنوان مقصد مورد توجه توریست‌ها مورد نظر قرار گرفت به برگزاری [[نمایشگاه جهانی]] در سال [[۱۸۵۵ (میلادی)|۱۸۵۵]] بازمی‌گردد. برگزاری [[نمایشگاه جهانی|نمایشگاه‌های جهانی]] در پاریس عامل مؤثری در جذب توریست و توسعه در پاریس قرن نوزدهم بوده‌است. [[برج ایفل]] نیز حاصل [[نمایشگاه جهانی]] [[۱۸۸۹ (میلادی)|۱۸۸۹]] پاریس است. همچنین تلاش‌های صورت گرفته در زمان [[امپراتوری دوم فرانسه|امپراتوری دوم]] در پاریس و توسعه آن نقش بسزایی در توسعه توریسم در پاریس داشته‌است.
بناها و موزه‌های مشهور پاریس در بین پربازدیدکننده‌ترین آثار توریستی جهان جای دارند. پاریس با دارا بودن بیش از ۳۰ میلیون توریست در سال در صدر پربازدیدترین شهرهای جهان قرار دارد.
[[موزه لوور]] در پاریس سالیانه هشت میلیون توریست را به خود جذب می‌کند که به همین دلیل به عنوان پربیننده‌ترین موزه جهان شناخته می‌شود.
[[کلیسای نوتردام]] با ۱۳ میلیون و [[کلیسای سکره کر]] با ۱۲ میلیون بازدید سالیانه توسط توریست‌ها از دیگر قطب‌های جذب توریست در پاریس هستند.
[[برج ایفل]] نیز به عنوان مشهورترین اثر شهری پاریس سالانه به‌طور متوسط ۶٫۵ میلیون بازدیدکننده دارد. این برج از زمان شروع به کار تاکنون بیش از ۲۳۰ میلیون بازدیدکننده را به خود جذب کرده‌است. [[دیزنی‌لند پاریس]] که پربیننده‌ترین اثر توریستی قاره اروپا محسوب می‌شود نیز در پاریس قرار داشته و سالانه بیش از ۱۴٫۵ میلیون بازدیدکننده دارد.
پاریس با دارا بودن بیش از ۱۵۰ موزه سالانه میلیون‌ها توریست خارجی را به سمت این موزه‌ها جذب می‌کند. در این میان [[موزه لوور]] که به عنوان مشهورترین و بزرگ‌ترین موزه جهان شناخته می‌شود میزبان تعدادی از مشهورترین آثار تاریخی و هنری چهان است. از این جمله می‌توان به تابلو [[مونالیزا]] یا [[لبخند ژوکوند]] اثر [[لئوناردو دا وینچی]]، [[ونوس میلو|مجسمه مشهور ونوس]] اثر مشهور دوره [[یونان باستان]] مربوط به ۱۳۰ سال پیش از میلاد مسیح و آثار تمدن‌های بزرگ [[بین‌النهرین]]، [[ایران باستان]] و [[مصر باستان]] اشاره کرد. آثار [[پابلو پیکاسو]] در [[موزه پیکاسو]] و آثار [[آگوست رودین]] در [[موزه رودین]] در پاریس نگهداری می‌شود. [[مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو]] نیز میزبان [[موزه ملی هنر مدرن]] است. انجمن هنری مون پارناس نیز دارای موزه‌ای به نام [[موزه مون پارناس]] است. آثار هنری مربوط به دوره [[رنسانس]] و آثار هنری سبک [[امپرسیونیسم]] نیز در موزه‌های [[موزه کلونی|کلونی]] و [[موزه اورسی|اورسی]] نگهداری می‌شوند.
موزه تازه تأسیس [[موزه کوا برانلی|کوا برانلی]] که در سال ۲۰۰۶ گشایش یافت نیز سومین موزه بزرگ پاریس بوده و آثاری از قاره‌های [[آفریقا]]، [[آسیا]]، [[اقیانوسیه]] و [[قاره آمریکا|آمریکا]] را دارد.
همچنین برخی از مجموعه داران خصوصی، مانند [[کارتیه]] و [[لویی ویتون|لوی ویتون]]، در این شهر موزه تأسیس کرده‌اند.
علاوه بر موزه‌ها و ساختمان‌های مشهور، مکان‌هایی همچون کاباره‌ها، رستوران‌ها، هتل‌ها، پارک‌ها، باغ‌ها و کاخ‌های مشهور پاریسی نیز از جمله نقاط توریستی پاریس محسوب می‌شوند و سالانه میلیون‌ها توریست را از سراسر جهان به سمت خود جلب می‌کنند.
[[پرونده:Roland Garros 02.JPG|بندانگشتی|چپ|200px|یکی از زمین‌های ورزشگاه رولاند گاروس طی برگزاری یک مسابقه تنیس]]
پاریس میزبان تیم فوتبال "[[پاری سن ژرمن]]" (Paris Saint-Germain FC)، تیم بسکتبال "پاریس بسکت ریسینگ" (Paris Basket Racing) و تیم راگبی "استاد فرانسه" (Stade Français) است.
ورزشگاه ۸۰٫۰۰۰ نفری و ۵ ستاره [[ورزشگاه استاد دو فرانس|استاد دوفرانس]] نیز در پاریس قرار دارد. فینال مسابقات [[جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸]] و فینال مسابقات [[جام جهانی راگبی ۱۳ نفره|جام جهانی راگبی در سال ۲۰۰۷]] در این ورزشگاه برگزار شده‌است. این ورزشگاه جهت انجام مسابقات [[فوتبال]]، [[راگبی]] و [[دو و میدانی]] مورد استفاده قرار می‌گیرد. این ورزشگاه سالانه میزبان بازی‌های خانگی تیم ملی فوتبال و راگبی فرانسه و همچنین بازی‌های باشگاهی این دو رشته‌است. همچنین [[فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۰۶]] نیز میان دو تیم [[بارسلونا]] و [[آرسنال]] در ورزشگاه [[استاد دو فرانس]] برگزار شد.
پاریس میزبان بازی‌های المپیک تابستانی سال‌های ۱۹۰۰ و ۱۹۲۴ و جام‌های جهانی فوتبال ۱۹۳۸ و ۱۹۹۸ بوده‌است. همچنین مکان آغاز و پایان بزرگ‌ترین مسابقات دوچرخه‌سواری جهان یعنی [[تور دو فرانس]] در این شهر می‌باشد. همچنین سالانه [[مسابقات آزاد فرانسه|مسابقات تنیس آزاد فرانسه]] (رولند گاروس) که یکی از ۴ [[گرانداسلم]] بزرگ تنیس در جهان است نیز در پاریس برگزار می‌شود. علاوه بر این مسابقات همچنین می‌توان از مسابقات بین‌المللی دو ماراتون پاریس، مسابقات تنیس مسترز پاریس، مسابقات اسبدوانی رپوبلیک و جام اسبدوانی گراند پریکس لارک تریومف نام برد.
مردم پاریس نیز به ورزش بسیار علاقه‌مند بوده و از امکانات ورزشی این شهر بهره می‌برند در پاریس هزاران مجموعه کوچک و بزرگ عمومی و خصوصی ورزشی وجود دارد که از آن جمله می‌توان به ۱۳۹ مجموعه ورزشی عمومی، ۳۷ استادیوم ورزشی، ۴۶ مجموعه زمین‌های تنیس و ۳۷ مجموعه استخر اشاره کرد. علاوه بر این ۲۰٫۰۰۰ دوچرخه نیز در ۱٫۴۵۱ ایستگاه در اختیار مردم قرار دارد. در مجموع در پاریس بیش از ۳۷۰ کیلومتر مسیر اختصاصی دوچرخه موجود است.
پاریس در سال ۲۰۲۴ میزبان [[بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴|المپیک تابستانی ۲۰۲۴]] خواهد بود.
پاریس دارای یک شهر خواهر و تعدادی شهر شریک است.
[[رده:پاریس| ]]
[[رده:بنیان‌گذاری‌ها در سده ۳ (پیش از میلاد) در اروپا]]
[[رده:بنیان‌گذاری‌های سده ۳ (پیش از میلاد)]]
[[رده:پایتخت‌ها]]
[[رده:پایتخت‌های اروپا]]
[[رده:جاذبه‌های گردشگری پاریس]]
[[رده:شهرستان‌های فرانسه]]
[[رده:شهرهای ایل-دو-فرانس]]
[[رده:شهرهای دارای میراث جهانی یونسکو]]
[[رده:شهرهای فرانسه]]
[[رده:شهرهای کرانه سن]]
[[رده:شهرهای میزبان المپیک تابستانی]]
[[رده:فرهنگ اروپایی]]
[[رده:فرهنگ در فرانسه]]
[[رده:لوتتین]]
[[رده:مراکز شهرستان و ناحیه در فرانسه]]
[[رده:مراکز هنری در فرانسه]]
[[رده:مقاله‌های نیازمند یادکرد]]
[[رده:مکان‌های زیارتی کاتولیک]]
[[رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در سده ۳ (پیش از میلاد)]]
[[رده:میراث جهانی یونسکو در فرانسه]]
کلیسای حقیقی عیسی (زبان چینی: 真耶穌教會) کلیسای مستقل مسیحیان در چین است که در سال ۱۹۱۷ تأسیس شد.
این کلیسا اکنون دارای یک و نیم تا دو و نیم میلیون عضو از چهل کشور در جهان می‌باشد.
گرفتن روح القدس، توسط زبان‌ها گفته شده و علامت تأیید ماست بر اینکه ما وارثان بهشتیم.
غسل تعمید با آب یکی از آیین‌های دینی برای کسب بخشش از گناهان و احیای دوباره‌است.غسل تعمید باید در آب‌های جاری اعمال شود، مانند رودخانه‌ها یا دریا یا چشمه‌ها .تعمید دهنده کسی که خود قبلاً مورد غسل تعمید واقع شده و توسط آب مقدس مورد تعمید قرار گرفته به نام عیسی مسیح این کار را انجام می‌دهد. و کسی که مورد غسل تعمید قرار می‌گیرد باید کاملاً در آب قرار بگیرد و سر و صورت به سمت پایین خم شده باشد.
آیین دینی شستن پا که فرد را برای داشتن دمی با عیسیٰ خدا توانا می‌کند. همچنین آن یادی همیشگی به‌شمار می‌رود که فرد باید عشق و تقدس و پاکی و حضوع و گذشت و یاریش را همیشه به خاطر داشته باشد. هر کس که غسل تعمید براو باشد باید پاهایش را برای عیسی مسیح بشوید. شستن دوجانبه ممکن است در زمان مناسب به جا آورده‌شود.
آیین عشای ربانی مقدس ایینی است مقدس جهت بیاد آوری مرگ عیسی مسیح . این کار باعث می‌شود که ما، جسمانیت و خون خدا در آیین عشای ربانی یکی شود و ما به حیات ابدی برسیم و در روز رستاخیز زنده شویم.. این آیین هرگاه که ممکن شد باید انجام شود.ویک تکه نان و انگور برای اینکار لازم است.
روز استراحت(روز استراحت یهودیان)، هفتمین روز هفته (شنبه)، یک تعطیل مذهبی و خجسته و مقدس از سوی خداست، در آن شهودِ سایهٔ رحمت خدا برای جشن آفرینش و رستگاری با آرزوی رسیدن آسایش ابدی است.
واژه‌ای که در جسم بشری فرو رفت،
بر صلیب بدرود زندگی گفت برای زدودن گناهکاران،
در روز سوم زنده گشت و به آسمان صعود کرد.
او تنها ناجی از جنس انسان‌ها است،
آفریدگار آسمان‌ها و زمین،
و یک خدای راستین.
شامل بر وصایای عهد قدیم و جدید،
الهام گرفته شده از خدا،
تنها متن راستین،
و یک معیار برای زندگانی پیروان مسیح.
رستگاری توسط بخشایش و رحمت خداوند از طریق دین به دست می‌آید.
ایمان آوردگان باید بر روح القدس تکیه کنند تا به تقدس، به خداوند، و بشر دوستی برسند.
کلیسای حقیقی عیسی توسط عیسی مسیح تأسیس شده و از طریق روح القدس در زمان «آخرین باران» ایجاد شده‌است.
«آمدن مسیح برای بار دوم آخرالزمان رخ می‌دهد؛ زمانی که وی از بهشت برای داوری دربارهٔ جهان فرود می‌آید و پرهیزگاران زندگی جاودانه می‌یابند ولی نابکاران برای همیشه محکوم می‌شوند.
انجمن مربیان حرفه‌ای غواصی به انگلیسی (Professional Association of Diving Instructors)یا PADI بزرگترین سازمان آموزش غواصی تفریحی جهان است.
در سال ۱۹۶۶ میلادی توسط دو تن از غواصان آمریکایی به نام‌های آقای رالف اریکسون و آقای جان کرونین و با هدف آموزش غواصی به روشی نوین و به دور نظامی‌گری که در آن سال‌ها رایج بود تأسیس گردید.
اعضای PADI، از جمله مراکز غواصی تفریحی، امکانات آموزشی، مربیان و دایومسترهای آن اکثر غواصان تفریحی جهان را آموزش می‌دهند.
PADI دارای دفاتر خدمات در آمریکا، کانادا، استرالیا، چین، ژاپن، انگلستان، سوئیس، روسیه و برزیل است. دفتر مرکزی PADI در کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا واقع شده‌است.
دفاتر PADI با بیش از ۴۰۰ کارمند در خدمت بیش از ۱۲۸/۰۰۰ عضو حرفه‌ای و بیش از ۶۶۰۰ مرکز غواصی در ۱۸۶ کشور دنیا است. مواد آموزشی PADI به بیش از ۲۹ زبان ترجمه شده و در دسترس است.
امروزه PADI سالانه بیش از یک میلیون گواهی نامه غواصی صادر می‌کند که از میان آن‌ها حدود ۵۵۰/۰۰۰ گواهی نامه سطح مبتدی را شامل می‌گردد.
در طول سال‌های بسیار زیاد فعالیت، از زمان شکل‌گیری PADI تا تبدیل شدن به یک سازمان برجسته ارائه دهنده آموزش غواصی، سرشماری‌ها نشان می‌دهد که بیش از 28 میلیون گواهینامه غواصی توسط PADI صادر شده‌است و ۷۰٪از غواصان در ایالات متحده و حدود ۵۶٪ از غواصان در سراسر جهان توسط PADI آموزش دیده‌اند.
متأسفانه در حال حاضر هیچ منبع متمرکز و دقیقی از گستردگی صنعت غواصی با اطلاعات مربوط به تعداد ترکیبی از گواهی نامه‌های صادر شده توسط دیگر سازمان‌های صدور گواهینامه در صنعت غواصی تفریحی در دسترس نیست.
وال استریت ژورنال گزارش داد که Providence Equity مجموعه PADI که بزرگترین سازمان صدور گواهینامه غواصی در جهان است را به یک کنسرسیوم با نام Mandarinfish Holding به ارزش ۷۰۰ میلیون دلار واگذار کرده‌است
هیچ جزئیاتی از برنامه‌های آینده وجود ندارد، اما در حوزه صنعت غواصی بازار رو به رشدی در کشور چین وجود دارد، و این نیاز به حضور مؤثر PADI است و این ممکن است توجه صاحبان جدید PADI را جلب کند.
مالکیت PADI تاکنون چندین بار تغییر کرده‌است و مانند هر کار بزرگ دیگر، بدون هیچ گونه مالکیتی، عملیات عادی خود را ادامه داده‌است
تغییراتی در هزینه‌های عضویت و شیوه‌های کسب و کار دیده شده‌است و این امر برای مقابله با رقبای PADI، که دارای سهمی در بازار غواصی منطقه آسیا و اقیانوس آرام هستند می‌باشد
همچنین در ماه نوامبر سال ۲۰۱۶ در بلومبرگ گزارش شد که Providence Equity به دنبال واگذاری PADI با ارزیابی تخمینی از کسب و کار در حدود ۱ میلیارد دلار است.
این مؤسسه با الهام گرفتن از روش تدریس نوین و سیستم آموزشی آمریکا و با همکاری با بسیاری از دانشگاه‌های سراسر جهان و نیز استفاده از روش‌های میهمان نوازانه هتلها جهت سرویس دهی به گردشگران، موفق به طراحی متدی جدید در آموزش غواصی گردید که نتایج آن گسترش روزافزون این تفریح سالم در بین جوامع و ملل مدرن و پیشرفته جهان گردیده‌است.
امروزه این مؤسسه با دارا بودن ۶۶۰۰ مرکز غواصی در ۱۸۶ کشور جهان و نیز بیش از ۱۲۸ هزار عضو حرفه‌ای نقش وسیعی را در صنعت توریست جهانی با ارائه فعالیت‌های غواصی ایمن و کارآمد در سراسر جهان ایفا می‌کند و استاندارد جدیدی را در امر اکوگردشگری که در راس آن شعار ایمنی قرار دارد و مورد استقبال تعداد بیشماری از ساکنین این کره خاکی قرار گرفته‌است را ارائه می‌نماید.
سیستم آموزشی PADI بر مبنای یک نظریه واحد و عملی و نظام آموزشی غربی بنا شده‌است. در این سیستم نخست اطلاعات نظری از طریق مطالعه مستقل کتاب‌ها و تماشای فیلم و دیگر رسانه‌های گوناگون مانند آموزش‌های آنلاین به دانشجو منتقل می‌گردد. سپس توضیح‌های مربی که در عین حال بسیار ساده و کارآمد است بر آموخته‌ها تأکید ورزیده و همچنین در پایان هر بخش از کتاب با پاسخگوئی به آزمونها، دانش نظری خود را سنجیده و بر درک تمامی مفاهیم در برنامه آموزشی تأکید می‌گردد.
پس از آن مهارت‌های عملی توسط مربی به صورت شفاهی توضیح داده شده و در استخر به معرض نمایش گذارده می‌شود. این مهارت‌ها در یک رویکرد یکپارچه در تمامی دوره‌های PADI در سراسر جهان و بر اساس استانداردهای آموزشی بوده و پس از تسلط کامل بر مهارت‌ها، دانش آموز جهت ورود به آب‌های آزاد (دریا) آماده می‌گردد.
پس از اتمام هر دوره گواهینامه‌ای برای دانشجو صادر می‌شود. دوره‌های PADI بر مبنای عملکرد غواص بوده و تأکید بر سطح دانش علمی، عملی، ایمنی، و مهارت‌های حرکتی آنان است.
در دوره‌های حرفه‌ای که شامل مطالعات مستقل بسیاری است تمامی مبانی فیزیولوژی، فیزیک، و رابطه بین آن‌ها و بدن غواصی به‌طور مفصل مورد مطالعه قرار می‌گیرد. ورود به چنین دوره‌هایی که دارای سطح بالایی از علوم و فنون غواصی است نیازمند تکمیل تمامی دوره‌های آغازین می‌باشد. تمامی دوره‌های آموزشی PADI برمبنای استانداردهای بین‌المللی و شورای جهانی آموزش غواصی تفریحی است.
PADI گاهی اوقات از سوی دیگر رقبا در معرض انتقاد بوده‌است. تاکنون به‌طور خاص، تنها دو اتهام در برابر سازمان ساخته و به آن پرداخته شده‌است: یکبار متهم به پایین آوردن سطح آموزش غواصی، و بار دیگر کوتاه کردن و آسان‌سازی غواصی و «سود آور» ساختن آن بوده‌است.
در سال ۲۰۰۶ میلادی PADI به شدت توسط دادگاه در انگلستان برای ارائه آنچه کارشناسان به عنوان کوتاه و ناکافی بودن آموزش‌ها خوانده بودند مورد انتقاد قرار گرفته بود. اما شواهد در جلسه استنطاق به نفع PADI رأی داد و PADI متعاقباً پاسخ دفاعی خود را ارائه نمود که بسیار منطقی و مستحکم بود: (در دهه گذشته PADI نقش غالب در آموزش غواص جهان را بازی کرده‌است این در صورتی است که تعداد حوادث غواصی بسیار کاهش یافته‌است) زیرا اگرچه استانداردهای آموزشی PADI بسیار متفاوت از آنانی است که قبلاً در انگلستان رایج و تحت سیستم BSAC شایع بوده‌است اما استانداردهای آموزشی PADI مطابق با استانداردهای شورای جهانی آموزش غواصی تفریحی است.
لازم است ذکر شود که منتقدان نیز معتقدند که استانداردهای آموزشی PADI همان استانداردهای شورای جهانی آموزش غواصی تفریحی بوده و قابل اطمینان و ملاک هستند و در واقع آنان مجموعه‌ای از استانداردها است که تمامی دیگر سازمان‌های عضو باید آن‌ها را رعایت نمایند.
اما در واقع مشکل اساسی اینجاست که برخی از دیگر سازمانهای آموزش غواصی از آن استانداردها تا به حال تبعیت ننموده‌اند یا در حال حاضر به‌طور مستقل خود دارای استانداردهای درونی خود می‌باشند و به عبارت دیگر سعی در «مهندسی معکوس» استانداردهای شورای جهانی آموزش غواصی تفریحی داشته یا تلاش در مطابقت آن‌ها با استانداردهای کنونی خود دارند که در این رابطه آن‌ها آنقدر مختصر می‌باشند که هیچ سودی ندارند.
توجیه اتهام احتکار و انحصار سخت‌تر بود. اگر چه اغلب رقبای PADI آن را به شوخی به عنوان «یک دلار دیگر» می‌خوانند اما فراموش نشود که PADI سازمانی مبتنی بر سود و درآمد است نه انجمنی خیریه. به این ترتیب انتظار می‌رود تا برای تولید بازده تجاری محصول خود، آموزش غواص راعرضه کند.
برخی می‌گویند که تعداد زیادی از دیگر سازمان‌های آموزش غواصی رقیب، PADI را به صورت واقع بینانه‌ای متهم به سوء استفاده از بازار نموده‌اند. در حالی که برخی دیگر معتقدند که برتری و موقعیت غالب PADI در صنعت غواصی، انحصار را اجتناب ناپذیر می‌سازد.
انتقاد سوم که خوش‌خیم تر بوده گاهی اوقات این است که PADI بیش از حد فرایند آموزش غواصی را گسترش داده‌است و منجر به ارائه تعداد زیادی از گواهینامه‌های مختلف برای هر غواص در مسیر ادامه آموزش غواصی خود تا سطح پیشرفته گردیده‌است.
به عنوان مثال غواصان می‌تواند یک گواهینامه تخصصی برای «غواص با قایق» دریافت نمایند. برای بسیاری از غواصان، غواصی از قایق، یک اتفاق معمولی است البته تجربه‌ای پرهزینه و خاص اما نیازی نیست که PADI غواصان تازه‌کار را متقاعد کند که دریافت گواهینامه آن لازم است.
این انتقادی است که پیشتر توسط PADI از بین برده شده‌است. البته آنچه احساس اقتدار به PADI می‌دهد ارائه مهارت‌های خاص و حیاتی از قبیل کنترل شناوری، مدیریت هوای تنفسی، امداد و نجات غواصی، و مباحث پیشرفته آن در ارائه محصولاتی به‌طور جداگانه مانند پشتیبانی PADI از دوره‌های پیک پرفورمانس بویانسی است.
انجمن مربیان حرفه‌ای غواصی یکی از اعضای شورای جهانی آموزش غواصی تفریحی می‌باشد.
انجمن مربیان حرفه‌ای غواصی یکی از اعضای فدراسیون زیر آبی اروپا می‌باشد.
انجمن مربیان حرفه‌ای غواصی دارای ۱۲۸هزار عضو حرفه‌ای است.
انجمن مربیان حرفه‌ای غواصی دارای ۶۶۰۰ مرکز غواصی در سراسر جهان است.
انجمن مربیان حرفه‌ای غواصی در ۱۸۶ کشور دنیا فعالیت دارد.
انجمن مربیان حرفه‌ای غواصی در ۲۰۰ کشور دنیا غواصان آموزش دیده دارد.
پروژه آگاهی به انگلیسی Project AWARE برنامه‌ای جهانی جهت حفظ و حمایت از منابع آبزی است که توسط انجمن مربیان حرفه‌ای غواصیPADI در سال ۱۹۹۵ برپا گردیده‌است.
نشنال جئوگرافیک - همکاری نشنال جئوگرافیک با PADI که در مقام رهبری جهان در ارائه دوره‌های آموزشی غواصی است، به‌طور مشترک به ایجاد برنامه آموزشی غواص نشنال جئوگرافیک منجر گردیده‌است. هدف مشترک هر دو سازمان، تشویق به حفاظت از منافع عمومی در جهان غواصی تفریحی برای کمک به درک بهتری از میراث فرهنگی زیر آب است.
PADI ارائه دهنده دوره‌های غواصی تخصصی بسیاری از جمله دوره‌های زیر است:
علاوه بر رده‌های بالا، مربیان PADI می‌توانند پس از پژوهش و بررسی بر موضوع خاصی تخصصی خاص به خود را تهیه و پس از دریافت مجوز تدریس آن از PADI آن تخصص را به صورت انحصاری آموزش دهند.
http://www.projectaware.org
http://www.currentpublishingcorp.com
http://www.emergencyfirstresponse.com
http://ddiver.ir/%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%B2%D8%B4-%D8%BA%D9%88%D8%A7%D8%B5%DB%8C-%D9%BE%D8%AF%DB%8C
جزیرهٔ قِشم، یکی از جزایر خلیج فارس است که به‌عنوان بزرگ‌ترین جزیرهٔ ایران و خلیج‌فارس در استان هرمزگان قرار دارد. از نقاط دیدنی این جزیره: جنگل‌های حرا، غارهای خربس، تنگه چاهکوه، دلفین‌های آبی، خلیج فارس، درهٔ ستاره‌ها، جزایر ناز، و غار نمکدان است.
جزیره قشم در دوران ساسانیان ابرکاوان (Abarkāvān) خوانده می‌شده‌است.Martin Hinds. "The First Arab Conquests in Fārs, Iran", Vol. 22, (1984), pp. 39-53. Published by: British Institute of Persian Studies. در واقع واژهٔ «کاوان»، که در زبان پارسی میانه به معنای «از تبار کاوه» است، به صورت یک اسم شخص در منابع یافته می‌شود. از این نام کهن هنوز می‌توان رد پاهایی در جزیره قشم یافت. که می‌توان از درگهان (درگاهان / درگوان)، کووه‌ای، گوران، کاروان (قشم) نام برد. به نوشتهٔ اصطخری و ابن حوقل، ابرکاوان جزئی از کورهٔ اردشیر خرهٔ استان فارس بود.
در ۲۳ ق. / ۴۴–۶۴۳ م. فرمان‌دار عرب بحرین و عمان، عثمان بن ابوالعاصی ثقفی، سپاهی را برای تسخیر این جزیره گسیل داشت؛ جمعیت این جزیره بیش‌تر از قبیلهٔ عبدالقیس ترکیب یافته بود. مرزبان کرمان در آن جا استحکاماتی را به همراه نیرویی کوچک نهاده بود اما در پی درگیری با اعراب به قتل رسید. آن گاه مسلمانان تهاجمات خود را به سوی جنوب ایران پیش بردند و در تَوّاج فرود آمدند.
ابرکاوان در اوایل عصر اسلامی، سرزمینی شکوفا و پررونق و برخوردار از شهری آباد و روستاهایی بسیار با کشتزارهایی پربار، درختان خرما و دیگر درختان میوه بود. شهر یک مرکز فعال دریانوردی – تجاری (و منبع آب شیرین برای کشتی‌ها) بود. مسجدی که فاتحان عرب بنا کرده بودند در ۳۳۳ ق. / ۴۵–۹۴۴ م. هنوز پا بر جا بوده‌است (حدود العالم؛ مروج الذهب).
نزدیک به اواخر عصر اموی، این جزیره به پناهگاه خارجیان مبدل شده بود. در عصر یاقوت حموی (درگذشتهٔ ۱۲۲۹ م) جزیرهٔ ابرکاوان شکوه و آوازهٔ پیشین خود را به گستردگی از دست داده بود به‌طوری‌که هیچ‌کس نتوانسته بود به او جایگاه و موقعیت درست و دقیق جزیره را بگوید.
درکتاب معجم البلدان نام کاوان لقب حارث قیسی گفته شده که قبل اسلام در قشم سکونت داشته و از عشیره عبدالقیس بوده‌است به همین خاطر نام قدیم جزیره بر کاوان یعنی خشکی کاوان و بنی کاوان گفته می‌شده
بعد سقوط عباسیان دومین مهاجرت اعراب از عراق به قشم صورت گرفت و قبیله آل کمال و سادات مدنی وارد قشم شدند و دوره جدیدی از پیشرفت در جزیره آغاز شد در آن زمان اعراب به جزیره طویله میگفتن به معنی دراز بعد حملات پرتغالیان و صفویه تعداد زیادی در قشم به شهادت رسیدند و زمینه ورود اعراب الهوله شروع شد که توانستند جزیره از دست بیگانگان خارج کنند از جمله دوقبیله مشهور عرب الهوله قواسم که شیخ آنها به ترتیب رحمه بن مطر القاسمی و راشد بن مطر القاسمی و بنی معین شیخ آنها شیخ عبدالله المعینی در این زمان به دلیل حکم القواسم نام جزیره به نام القسم و الجسم بود همچنین عرب‌های الهوله درگیری زیاد با حکومت زندیه داشتند و در این زمان به دلیل جنگ‌ها که ازسوی انگلیس وحکومت مرکزی ایران وارد بود خیلی از قبیله عمانی وارد قشم شدن باحکم امام مسقط همچنین عمانی زیادی در مدارس دینی قشم درحال تحصیل بودند که لویمر در آن زمان جمعیت جزیره بیش از ۱۳هزار عرب و ۵۰۰نفر از عجم که اعراب به ترتیب از قبیله عبدالقیس. آل کمال. القواسم. بنی معین. الفوارس. آل علی. الشیزاویین و. سادات مدنی. آل خلف. بنی تمیم.بني ياس. آل حمد. المناصیر. العتیبی. الکندی. بني خالد و… و برخی از قبیله توسط کتاب تاریخ وحدت اثر احمد بن محمد الخزرجی ذکر شده به نام الرمیثی تیره از بنی یاس. آل سعد ‌‌.البلابیل. زعابی. آل یمانی و النهبانی ذکر شده. در زمان قاجار با سقوط حکم آل معین کم‌کم زبان عربی در این جزیره به مرور از بین رفت و به دلیل فعالیت انگلیس به خاطر دشمنی با خاندان القواسم نام جزیره به قشم تغییر نام پیدا کرد آخرین حکام قشم از خاندان بنی معین بودند با شروع حکومت پهلوی دوره جدیدی از مهاجرت مردمان جزیره شروع شد و تعداد زیادی از اهل قشم و جزیره اطراف قشم «هنگام ولارک» به کشور امارات عمان کویت بحرین قطر مهاجرت کردند. و کم‌کم تجارت بزرگ خرماو اجناس اولیه برای ساخت لنج و… رونق خودش رو از دست داد
این جزیره از شمال به
شهر بندرعباس، مرکز بخش خمیر و قسمتی از شهرستان بندرلنگه، از شمال‌شرقی به جزیرهٔ هرمز، از شرق به جزیره لارک، از جنوب به جزیره هنگام و از جنوب‌غربی به جزایر تنب بزرگ و کوچک و ابوموسی محدود می‌گردد.
نزدیک‌ترین بندر در ساحل اصلی کشور به جزیرهٔ قشم، بندرعباس است که فاصله آن تا محل سربندر قشم ۸/۱۰ مایل دریایی (۲۰کیلومتر) است. نزدیک‌ترین فاصله این جزیره به ساحل اصلی کشور، در دماغهٔ شمالی جزیره، در محل بندر لافت (در جزیرهٔ قشم) تا بندر پل، در شهرستان خمیر (در ساحل اصلی کشور) که فاصله آن در حدود یک مایل دریایی (۱۸۰۰ متر) بوده و محل احداث پل خلیج‌فارس خواهد بود.
مساحت جزیره ۱٬۴۹۱ کیلومترمربع، حدود ۲/۵ برابر دومین جزیره بزرگ خلیج‌فارس یعنی بحرین است. طول جزیره از بندر قشم تا بندر باسعیدو در انتهای جزیره را در منابع مختلف بین ۱۰۰ تا ۱۳۰ کیلومتر تخمین زده‌اند و بیشتر روی طول ۱۱۵ و ۱۲۰ کیلومتر تکیه شده‌است اما این روزها با پیشرفت علم و برنامه‌های موجود اندازه‌گیری مساحت در تمامی نقاط کره زمین مانند مثل برنامه گوگل ارث، طول جزیره از اولین نقطه که معروف به کله قشم است تا باسعیدو ۱۰۸/۵ کیلومتر محاسبه شده‌است. در گزارش توجیهی اجرای قانون تعاریف، طول سراسری جزیرهٔ قشم را ۱۲۰ کیلومتر ذکر کرده‌اند. این عدد، مسافت جاده‌ای قشم تا باسعیدو با وجود پیچ و خم جاده‌ها است، ولی طول مستقیم این دو نقطه، ۱۰۸/۵ است. عرض جزیره، در نقاط مختلف متفاوت بوده و به‌طور متوسط دارای سه عرض: کم (بین طبل و صلخ)، زیاد (بین لافت کهنه و شیب‌دراز) و متوسط (در منطقه اسکان) است.
با این وجود، عرض متوسط جزیره قشم را ۱۱ کیلومتر می‌توان در نظر گرفت.
قشم، حدود ۲٫۵ برابر سنگاپور، بحرین یا سان مارینو وسعت دارد و بدین‌ترتیب بزرگ‌ترین جزیرهٔ غیرمستقل جهان است و در نقطهٔ حساس و استراتژیک خلیج فارس و در دهانه تنگه هرمز واقع شده‌است.
در سال ۱۳۹۷ بر اساس مصوبه هیئت دولت مبنی بر ایجاد بخش حرا در شهرستان قشم و نیز جدا شدن بخش هرمز و الحاق آن به شهرستان بندرعباس؛ موجب شد شهرستان قشم دارای سه بخش باشد که عبارت‌اند از:
شهرستان قشم همچنین دارای ۵ شهر قشم، سوزا و درگهان و در سال ۱۳۹۸ شهر طبل و در سال ۱۴۰۰ دو بندر تاریخی لافت و رمکان به عنوان شهر معرفی شده و بدین ترتیب قشم داری ۵ شهر است.
طبق آخرین تقسیمات کشوری امروزه شهرستان قشم ۶۹ شهر و روستا دارد که مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:
بنادر مهم و صیادی شهرستان قشم به ترتیب زیر هستند:
۱ - بهمن ۲ - شهید ذاکری ۳ - بندر سوزا ۴ - باسعیدو ۵ - سلخ ۶ - کاوه ۷ - مسن ۸ - درگهان ۹ - لافت ۱۰ - فجر ۱۱ - شرکت نفت ۱۲ - رمچاه ۱۳ - کندالو ۱۴ - طبل ۱۵ - هنگام ۱۶ -کانی ۱۷ - دوستکو
در کنار جزیره قشم، سه جزیره دیگر شامل جزیره هنگام، هرمز و لارک هم هستند. بعضی جزایر کوچک دیگری هم اطراف قشم وجود دارند که فاصله کمی با ساحل جزیره دارند و هنگام جزر و مد به ساحل جزیره می‌پیوندند و می‌گسلند همین باعث نامگذاری این چند جزیره کوچک به عنوان جزایر ناز شده‌است که گویی در پیوستن به جزیره ناز می‌کنند.
طبق سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت کل جزیره قشم ۱۴۸٬۹۹۳ نفر است که از این تعداد ۶۶٬۸۰۱ نفر در نقاط شهری و ۸۲٬۱۶۰ نفر هم در نقاط روستایی سکونت دارند.
علاوه بر جمعیت بومی و ساکن، جزیره قشم دارای جمعیت غیربومی و مهاجر است که به‌طور عمده در بخش‌های تجارت، بازرگانی، صنایع و معادن، ادارات و دوایر دولتی و ارگان‌ها، بانک‌ها، تشکیلات سازمان منطقه آزاد قشم و دیگر بخش‌های خدماتی به فعالیت اشتغال دارند.
زبان اصلی مردم قشم فارسی و لری جنوبی با گویش جزیرتی یا قشمی است که با گویش بندری در ساختار فرق می‌کند به عنوان مثال با آمدن در گویش جزیرتی = اتم بندری = اتام و در غرب استان هرمزگان = ایام و هرچه بیشتر به طرف غرب بریم لهجه لری اچمی و عربی خلیجی صحبت می‌کنند. گویش قشمی از ترکیب لهجه فارسی بندری، لری ، هندی و دیگر زبان‌ها تشکیل شده با گویش جزیرتی صحبت می‌کنند. لهجهٔ محلی و متداول مردم قشم در شهرها و روستاهای آن تقریباً یکسان است ولی در بعضی از کلمات در تلفظها بسیار متفاوت است و ته لهجه عربی و لری دارد همچنین اصطلاحات خلیجی هم در این لهجه مثل سیدَه:مستقیم فراش:رختخواب و عیال و به جای به کاربردن ازفرزندو... و هرچه به طرف غرب جزیره برویم لهجه‌ها فرق می‌کند و فارسی بندری است.
"به‌طور کلی باید گفت زبان محلی قشمی، آمیخته‌ای از زبان‌های فارسی، بندری، هندی و انگلیسی است.
شهر قشم به کجا میگن کجا=کیا بعضی از روستاها میگن کجا=کا و چند روستا هم میگن کجا و داریم همچون کلمات و جملاتی که روستا تا روستا باهم فرق داره
مردم جزیرهٔ قشم (بومیان) متشکل از مسلمان پیرو مذهب تسنن (شافعی) و شماری از مهاجران اهل تشیع از دیگر نقاط ایران هستند.
تاریخچه زمین‌شناسی و تکتونیک منطقه: بخش شمالی خلیج‌فارس قسمتی از بخش جنوب شرقی زون ساختاری زاگرس را تشکیل می‌دهد که با روند کمربند چین‌خورده - راندگی شمال غربی - جنوب شرقی در اثر آخرین فاز کوه‌زایی آلپین در پلیو - پلیئستوسن چین‌خورده و دگرریخت شده‌است.
سازندهای زمین‌شناسی این کمربند ممکن است محدوده سنی دیرینه‌زیستی پیشین تا ترشیری داشته باشند و شامل دیاپیرهای منسوب به پالئوزوئیک پیشین به نام سری هرمز بوده که تا عهد حاضر به طرف سازندهای بالایی و تا روی زمین فعال بوده‌اند. بر اساس نظر اکثریت زمین‌شناسان این منطقه از نظر تکتونیکی از زمان ترشیری پسین به عنوان ناحیه فعال تکتونیکی بخش جنوبی پیشانی دیگر ریختی یا کمربند همگرایی (بین‌النهرین و حوزه خلیج‌فارس) و همچنین حاشیه‌های صفحه فشارشی و برخوردی قاره ایران - عربی، فعال بوده‌است.
در ساعت ۱۲ و ۳۴ دقیقه و ۲۵ ثانیه روز سه‌شنبه ۲۱ تیرماه ۱۳۸۴ زمین‌لرزه‌ای به بزرگی ۶/۴ در استان هرمزگان رویداد که در مناطقی از استان از جمله جزیره قشم احساس شد. کانون این زمین‌لرزه در مختصات ۰۷/۲۷ درجه عرض شمالی و ۹۱/۵۵ درجه طول شرقی، در حوالی گچین در غرب بندرعباس و در فاصله ۱۹کیلومتری بندر درگهان (در جزیره قشم) اعلام شد.
تنها پس‌لرزه ثبت شده این زمین‌لرزه که امکان ثبت و تعیین محل آن وجود داشته، در ساعت ۱۶ و ۱۱ دقیقه همان روز و به بزرگی ۸/۲ روی داده‌است.
جزیره قشم با وسعتی نزدیک به ۱۵۰۰ کیلومترمربع، بیشترین سواحل و کرانه‌ها را در بین جزایر خلیج‌فارس به خود اختصاص می‌دهد. سواحل زیتون، سیمین، جزایر ناز، سوزا، مسن، لافت، شیب‌دراز، سلخ و دوستکو از سواحل جزیره قشم هستند.
از ویژگی‌های ساحل‌شناختی این جزیره، تنوع سواحل صخره‌ای، ماسه‌ای و گلی آن است که چنین خصوصیتی به‌طور یک جا در کمتر جزیره‌ای یافت می‌شود.
سواحل شنی و ماسه‌ای نقره‌فام و سیمین براق نیز از دیگر انواع سواحل در جزیره قشم محسوب می‌شوند. ساحل صخره‌ای زیتون، ساحل شنی سیمین و سواحل گلی لافت و جنگل‌های حرا تنوع سواحل قشم را نشان می‌دهند.
ساحل صخره‌ای ریگو معروف به ساحل لاک‌پشت‌ها است که لاک‌پشت‌ها در آنجا برای نفس‌گیری و تغذیه به روی آب می‌آیند.
سواحل جزیره هنگام در دو کیلومتری خط ساحلی جنوب جزیره قشم زیستگاه دلفین‌ها است.
این در حالی است که رطوبت نسبی هوا در قشم بالاست. فشار هوا در قشم بین ۱۰۱۵ تا ۱۰۱۸ میلی‌بار جیوه‌است که در تابستان به دلیل گرمای زیاد، فشار هوا به کمتر از ۱۰۰۰ میلی‌بار می‌رسد.
دمای متوسط سالیانه جزیره قشم حدود ۲۶ درجه سانتی‌گراد، با متوسط حداکثر و حداقل دمای روزانه به ترتیب ۳۳ و ۱۸ درجه سانتی‌گراد است. اختلاف درجه حرارت فصلی این جزیره بسیار زیاد است. گرم‌ترین زمان‌ها ۱۰ تیر تا ۱۰ شهریور و سردترین ماه‌ها دی و بهمن است. در جزیره قشم حداکثر و حداقل دمای مطلق ۴۶ و ۱۶ درجه سانتی‌گراد به ثبت رسیده‌است.
میانگین بارش سالانه جزیره قشم ۱۸۳٫۲ میلیمتر و میزان بارش ۱۲۶ میلی‌متر در یک روز است. قشم میانگین ۱۱ روز بارندگی در سال دارد.
اولین و مهم‌ترین جامعه گیاهی جزیره جنگل‌های حرا مشاهده می‌شود که گونه‌ای از مانگروها به نام Avicennia marina (به نام ابوعلی سینا) است و گستره‌ای بیش از ۲۰۰۰ کیلومتر مربع از مساحت جزیره را به خود اختصاص داده‌اند.
گیاهان قشم خشکی پسند و حرارت‌خواه بوده و نیاز به رطوبت زیاد در تابستان دارند و بیشتر به شکل درختچه‌های نیم‌بیابانی کوتاه قد قابل مشاهده هستند. از این جمله درختان می‌توان به درختان کهور، چت (با کسره زیر چ)، کرت و کنار نام برد؛ که بیشتر آن‌ها کهور و چت هستند. بوته‌های جر نیز در کنار این درختان پوشش گیاهی جزیره را تشکیل می‌دهند.
از درختان قشم نخل است.
در آب‌ها و خشکی‌های جهان سه سیستم حیاتی از نظر تنوع زیستی از بیشترین تنوع جانوری و گیاهی برخوردارند. این سه اکوسیستم عبارت‌اند از جزایر مرجانی، جنگل‌های حرا و جنگل‌های بارانی. در جزیره قشم و آب‌های پیرامونی آن دو اکوسیستم‌های اول و دوم حضور دارند.
گونه‌های شناسایی شده پستانداران قشم عبارت‌اند از: ۴ گونه خفاش که یک نوع آن خفاش میوه‌خوار است، خفاش میوه‌خوار بزرگ‌ترین خفاش کشور بوده و بیشتر از قشم گزارش شده‌است. یک گونه خارپشت، یک گونه خرگوش، یک گونه روباه، یک گونه سمور (خدنگ)، دو گونه نمسی و همچنین جبیر یا غزال ایرانی نیز در جزیره قشم شناسایی شده‌است که متأسفانه در شرایط بحرانی به‌سر برده و شدیداً در معرض خطر انقراض می‌باشند. همچنین اخیراً کوچک‌ترین پستاندار دنیا بنام حشره خوار کوتوله به لیست پستانداران جزیره قشم اضافه شده‌است. بدین ترتیب جزیره قشم میزبان بزرگ‌ترین پستاندار کره خاکی بنام وال آبی (گونه ای وال) با طول بیش از ۳۰ متر طول و وزن بیش از ۱۲۰٫۰۰۰ کیلوگرم و حشره خوار کوتوله بعنوان کوچک‌ترین پستاندار دنیا با وزن ۵ گرم و طول ۸ سانتیمتر، می‌باشد.
با توجه به موقعیت جغرافیای جزیره قشم در خلیج‌فارس و به دلیل تنوع نواحی اکولوژیک آن و همچنین به دلیل وجود زیستگاه‌های متنوع نظیر: محیط تالابی جنگل حرا، پهنه‌های گلی، تپه ماهورهای متنوع، مناطق بیابانی، شنزارها، سواحل شنی، مناطق صخره‌ای، مزارع و باغ‌های کشاورزی و چمنزارهای فصلی - مطالعه مقدماتی اکولوژیک توزیع و پراکنش دوزیستان و خزندگان جزیره صورت پذیرفت. تا کنون سه گونه مار و ۱۷ گونه مارمولک و یک گونه دوزیست در قشم شناخته شده‌اند.
بارزترین پدیده طبیعی قشم گوناگونی پرندگان آن است. از میلیون‌ها سال پیش به این سو حدود چهار میلیون پرنده مهاجر به‌طور منظم در فصل‌های مختلف سال، به خلیج‌فارس همانند یک زیستگاه ویژه، پناه می‌آورند.
به‌طور کلی در گشت و گذاری چند روزه در جزیره قشم به آسانی می‌توان تا ۱۰۰ گونه از پرندگان آن را مشاهده کرد.
پرندگان از بیشترین تنوع برخوردارند. فهرست پرندگان شناسایی شده قشم تا سال گذشته ۹۸ گونه بود اما با شناسایی ۷۵ گونه پرنده دیگر، این فهرست در حال حاضر به ۱۷۳ نوع رسیده‌است. برخی از این پرندگان از جمله پرندگان نادر کشورمان هستند که شاهین کبود و حواصیل سبز از آن جمله‌اند.
برخی از پرندگان جزیره قشم عبارت‌اند از:
مرغ سقای پا خاکستری، باکلان، حواصیل خاکستری، قار کوچک، قار ساحلی، قار سفید، حواصیل شب، حواصیل هندی، کفچه نوک، فلامینگو، عقاب ماهی‌گیر، کرکس، جیرفتی، هوبره، سلیم خرچنگ‌خوار، صدف‌خوار، دیدومک، تلیله نوک‌پهن، کاکایی سر سیاه، کاکایی پشت سیاه، پرستو دریایی دودی، پرستو دریایی کاکلی کوچک، پرستو دریایی معمولی، پرستو دریایی کاکلی، سبز قبای هندی، زنبور خانگی کوچک، دم جنبانک ابلق، دم جنبانک کله زرد، میوه‌خور، بلبل خرما، سنگ چشم کله سرخ، سسک چیف‌چاف، سسک جنبان، سسک سرسیاه، طرقه بنفش، طرقه کوهی، چکچک بیابانی، شهدخور، زرد پر مزرعه، سهره خاکی.
کوه نمکی یا کوه نمکدان در جنوب‌غربی جزیره قرار دارد. ارتفاع این کوه مخروطی‌شکل تا ۳۹۷ متر (قلهٔ کوه نمکدان) می‌رسد. ساختار نمکی این کوه از انباشته شدن صخره‌های آذرین با رسوبات تشکیل شده‌است. کوه گنبد نمکی با بقایای معادن نمک باستانی و چشمه‌های آب شور، به خودی خود یک «اثر تاریخی طبیعی دیدنی» با امکانات آموزشی و تفریحی را به‌وجود آورده‌است.
گنبد نمکی نمکدان، تنها گنبد نمکی در جزیره قشم است که از میان دماغه جنوب، تا قدیس سلخ و دماغه شمال غربی تا قدیس باسعیدو بالا آمده‌است و در نقشه تقریباً دایره ای شکل است. بام گنبدی دارای توپوگرافی نامنظم است و دیواره آن بسیار پرشیب می‌باشد. در بخش جنوبی گنبد نمکی نمکدان، غارهای نمکی بسیار زیبا و شگفت‌انگیزی وجود دارد که ارتفاع تا ۲۰ متر نیز اندازه‌گیری شده‌است. سقف غار بوسیله قندیلهای فراوان پوشیده شده‌است که با گذشت زمان در اثر نفوذ آب تغییر شکل می‌دهند. از میان غارهای نمکی زیبا و عجیب، آب زیر زمینی دائمی نیز جریان دارد که در تمام طول سال جاری است و در دامنه کوه به صورت چشمه نمکی است که منظره بسیار دیدنی را ایجاد می‌کند.
دره چاه‌کوه (یا تنگهٔ چاه‌کوه) یکی از جاذبه‌های طبیعی جزیره قشم است. این دره در فاصلهٔ ۷۰ کیلومتری شهر قشم و در کنار روستای چاهو شرقی بخش شهاب قرار داشته و بخشی از ژئو پارک قشم می‌باشد. دره چاه‌کوه به عمق ۱۰۰ متر نمایشی از فرسایش سنگ‌های رسوبی است و بخشی از ژئوپارک قشم محسوب می‌شود که به تأیید یونسکو رسیده‌است.
روستای برکه‌خلف در فاصله پنج کیلومتری از ساحل جنوبی جزیره قرار گرفته‌است. در شمال این روستا دره ستارگان قرار دارد. اهالی منطقه به این روستا استاله کفته می‌گویند. اما، نام دره ستاره‌ها برای این پدیده کم‌نظیر زمین‌شناسی جاافتاده است.