moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
WAAM به‌عنوان مقرون‌به‌صرفه ترین گزینه در میان فناوری های DED فلزی در نظر گرفته می شود زیرا می تواند از ربات های الکتریکی و منابع انرژی ارزان موجود استفاده کند، به علاوه این فرایند از متریال جوشکاریِ موجود در بازار بهره می برد، بنابراین مانعی برای ورود به این زمینه وجود ندارد. فناوری قوس سیمی – که شامل قوس پلاسما نیز می شود- نسبت به لیزرها و پرتوهای الکترونیِ مورد استفاده در سایر انواع DED 3DPrint ارزان تر و ایمن تر است و به محفظۀ خلاء نیاز ندارد. مزیت اصلی قوس سیمی، چاپ سریع و مقرون‌به‌صرفه اشیاء بزرگ فلزی است، اما این فناوری جذابیت های دیگری هم دارد:
پاشش سرد، نوعی رسوب‌سازی متریال پودری روی بستر از طریق گاز تحت فشار و معمولاً با سرعت مافوق صوت است. گاز مورد استفاده معمولاً نیتروژن یا هلیوم است که در فشار 70 بار و دمای 1100 درجۀ سانتیگراد قرار میگیرد. بخش «سرد» در نام این فرایند به این واقعیت اشاره دارد که پودرهای مورد استفاده ذوب نمی شوند؛ بلکه، شتاب بسیار بالا روی پودر اثر می گذارد و آن را نرم می کند و باعث ایجاد یک پیوند متالوژیک با لایۀ زیرین میگردد.
Cold Spray از گاز حاملِ تحت فشار برای شتاب بخشیدن به پودر فلز استفاده می کند تا پودر از طریق یک نازل بسمت خارج دپوزیت شود. وقتی ذرات پودر فلز با سطح قطعه برخورد می کنند، انرژی جنبشی بالا موجب تغییر شکل پلاستیک شده و باعث ایجاد همبندی مکانیکی و پیوند متالورژیکی می گردد. در طی این فعل و انفعال مقداری گرما تولید می شود، اما آن اندازه نیست که موجب ذوب متریال شود. این ویژگی منحصر به فرد پاشش انجمادی، که به‌عنوان یک فرایند حالت جامد شناخته می شود، کار با فلزاتی را که سریع مستعد ترک خوردگی هستند امکان پذیر میسازد. فرایند حالت جامد همچنین امکان چاپ در فضای باز بدون اکسیداسیون بیش از حد را فراهم می کند.
دو طراحی اصلی- کم‌فشار و پُرفشار- برای سیستم cold spray وجود دارد. سیستم های پُرفشار می توانند پودر را با سرعت بیشتری اسپری کنند (800-1400 متر در ثانیه در مقایسه با 300-600 متر در ثانیه در سیستم های کم‌فشار) و این امر کار با متریال های سنگین تر و دارای شکل پذیری پایین تر مانند آلیاژهای فولاد و تیتانیوم را امکان پذیر می سازد. سیستمهای کم‌فشار- که برای پردازش فلزات سبک تر و شکل پذیرتر مانند آلومینیوم و مس استفاده می شوند- می توانند از هوای محیط به عنوان پیشرانه استفاده کنند، در حالی که سیستم های پرفشار معمولاً به گازهای سبک وزن مانند نیتروژن یا هلیوم نیاز دارند. سیستم های پرفشار پیچیده تر و گران تر هستند اما می توانند به نرخ رسوب بالاتری در تولید دست پیدا کنند. منبع
اندازۀ نقطه (spot size) در تکنیک پاشش سرد حدود 4 میلیمتر بزرگ تر از سایر فناوری های تولید افزایشی مبتنی بر پودر است. بنابراین، این روش بهترین گزینه برای افزودن ویژگی های نهایی، مانند سوراخ ها و قلاب ها، به قطعات است و نیازی به ایجاد اشکال پیچیده بر اساس مدل های CAD نیست. مزایای تکنیک پرینت سه بعدی پاشش سرد فلز:
از دیگر مزایای تکنیک پاشش سرد می توان به سازگاری با متریال حساس به گرما، تنش های حرارتی اندک و توانایی کار در محیط باز اشاره کرد. از معایب آن می توان محدودیت هندسۀ قطعات، تراکم داخلی و دقت پایین و شکنندگی زیاد متریال را نام برد.
چاپگر LOM از ورقه‌های چسب‌دار استفاده می‌کند، که در طول صفحهٔ کار و غلتک گرم قرار داده شده‌است. غلتک گرم، با عبور از روی ورقه، چسب آن را ذوب می‌کند. سپس لیزر اندازه‌های دلخواه از قطعه را ترسیم می‌کند. پس از اتمام لایه‌ها، صفحهٔ کار به اندازهٔ یک‌شانزدهم اینچ به سمت پایین حرکت می‌کند. ورقهٔ جدیدی از مواد در طول بستر کشیده می‌شود و توسط غلتک داغی به آن می‌چسبد. این روند بارها و بارها تکرار می‌شود، تا زمانی‌که قطعه به‌طور کامل چاپ شود. پس از جدا شدن مواد اضافی، می‌توان قطعه را سمباده کشید یا رنگ‌آمیزی کرد. اگر در طول چاپ از مواد کاغذی استفاده شود، قطعه مشخصاتی مانند چوب پیدا می‌کند، که باید در مقابل رطوبت محافظت شود. دراین‌صورت رنگ کردن قطعه می‌تواند اقدام مساعدی باشد.
الهام سورش نخستین دکترای تکنالوژی آسیا
الهام، عبارت است از حالتی که مفهومی در قوای ادراکی انسان وارد می‌شود. در لغت به معنای در دل افکندن و فروخوردن است.مفردات، ذیل لهم؛ زوزنی، المصادر، ج۲، ص۶۹؛ دهار، دستور، ج۱، ص۶۸؛ ابن منظور، لسان العرب، ذیل لهم؛ نیشابوری، تفسیر غرائب القرآن، ج۳۰، ص۱۰۰ و در اصطلاح به معنای القا و افکندن معنا و معرفتی از راه فیض الهی است.
همچنین الهام نامی برای پسران و دختران و نیز یک نام خانوادگی‌ست. به معنای در دل افکندن، وحی و سروش است. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
طوقچی یا به زبان محلی تخچی یا طخچی نام یکی از محله‌های قدیم اصفهان است. نام امروزی اش میدان قدس می‌باشد . وجه تسمیه طوقچی را گفته‌اند به خاطراین است که ابتدای دروازه شمالی اصفهان قدیم قرار داشته و دارای باغ‌های فراوان و حاصلخیز و مانند طوقی سبز گرداگرد شمالی اصفهان را دربر می‌گرفت این باغ‌ها اکثراً سلطنتی و محله یهودی‌نشین را که قسمت جنوبی این محله قرار داشت و همچنین در قسمت شرقی این محله قبرستان به قدمت قبل صفویه بوده را از این قسمت کاملاً مجزا میساخته.
در نزدیکی میدان طوقچی باغ بزرگی به نام باقوشخانه می‌باشد که تاریخ بنای آن به زمان صفویه بر می‌گردد. آنچه به نظر می‌رسد کاربرد این باغ علاوه بر استفاده تفریحی خاندان پادشاهی در ایام تابستان، پرورش مرغ‌های شکاری یا همان قوش یا شهباز که به ترکی طوغان نام دارد، بوده‌است. باتوجه به این مطلب که به این نوع از مرغ یا به‌طور کلی در زبان ترکی به مرغ طوغان یا طوقی گفته می‌شده و پسوند چی در ادبیات برای استفاده کاربری شغلی به آن اضافه شده‌است مانند گاری چی پس طوقچی نشان از شغل یا حرفه افرادی داشته که پرورش مرغ‌های شکاری را عهده‌دار بوده‌اند و به طبع محله ای که این افراد همراه با خانواده در آن ساکن بوده‌اند را محلهٔ طوقچی می‌گفته‌اند.
جیدا فایر (زاده ۱۱۱ سپتامبر ۱۹۷۶) بازیگر پیشین پورنوگرافی آمریکایی است.
جیدا شغل پورنوگرافی را با اپراتوری تلفنهای سکسی شروع کرد.
در سال ۲۰۰۸ در هنگام مبارزات انتخابات ریاست جمهوری آمریکا او به همراه بازیگران معروفی چون لیزا آن در یک فیلم پورنو با نام "میخ پیلینو کی می‌کوبه؟" ظاهر شد که در آن در نقش شخصیتی هجو آمیز از کاندولیزا رایس، وزیر امور خارجه آمریکا در دولت جورج دبلیو بوش، بازی می‌کرد. توزیع‌کننده این فیلم شرکت فیلمسازی هاستلر بود.
روز جهانی تالاب‌ها سالیانه در تاریخ ۲ فوریه برگزار می‌شود. هدف از برگزاری روز جهانی تالاب‌ها، افزایش آگاهی جهانی در مورد نقش حیاتی تالاب‌ها برای مردم و سیاره است.
این روز در ۲ فوریه ۱۹۷۱ در شهر رامسر، ایران در کنوانسیون رامسر به امضا رسید. روز جهانی تالاب‌ها برای اولین بار در سال ۱۹۹۷ جشن گرفته شد. روز جهانی تالاب‌ها در فوریه ۲۰۱۰ با حمایت رامسر در کره انجام گرفت. ۲ فوریه ۲۰۲۲ اولین سالی است که روز جهانی تالاب‌ها پس از تصویب آن توسط مجمع عمومی در ۳۰ اوت ۲۰۲۱ و در قطعنامه‌ای با حمایت ۷۵ کشور عضو به عنوان یکی از روزهای بین‌المللی سازمان ملل متحد شناخته شده و برگزار می‌شود. وبگاه کنوانسیون گزارش‌هایی از فعالیت‌های ۹۵ کشور در حیطه این روز منتشر می‌کند.
آنت شوارتز (زاده ۲۶ مارس ۱۹۸۴) هنرپیشهٔ آلمانی فیلم‌های پورنو است.
شوارتز از سن ۱۸ سالگی هنگامی که به مونیخ جهت ایفای نقش در استودیوهای Thompson's GGG و ۶۶۶ مهاجرت کرد وارد حرفه پورن شد. پس از چندین سال کار برای Thompson وی شروع به ایفای نقش در استودیوهای Private, Evil Angel, Red Light District و دیگر استودیوها نمود. وی دارای علاقه جنسی به جنس مقابل و به جنس خود است.
کنار بازیگری، وی از سال ۲۰۰۶ شرکت ساخت فیلم‌های بزرگ سالان خود را تأسیس و مدیریت می‌کند. او در سال ۲۰۰۷ در جشنواره جوایز AVN گفت:
“من می‌خواهم برای چند سال دیگر بازیگر فیلم پورنو باقی بمانم، پس از آن می‌خوام تولیدات شرکت خودم را عرضه کنم، بنابر این زمانی که به ۵۵ سالگی رسیدم شبیه زنان ۴۰ ساله نمی‌شوم چون سوراخ هایم گشادتر از آن چیزی است که فکرش را بکنید."
هاینریش سوترمایستر (به فرانسوی: Heinrich Sutermeister) آهنگساز سوئیسی در ۱۲ اوت ۱۹۱۰ (میلادی) در بخش آندلفنژان به دنیا آمد و در ۱۶ مارس ۱۹۹۵ در بخش مورژ در گذشت.
روزنامه پُستا (ترکی استانبولی: Posta Gazetesi) یک روزنامه سراسری پر شمارگان در ترکیه است.
این روزنامه که در ۲۳ آوریل سال ۱۹۹۵ انتشار آن آغاز گردید همانند روزنامه حریت به گروه رسانه‌ای دوغان وابسته است. این روزنامه به همراه روزنامه زمان و روزنامه حریت و روزنامه ملیت جزء پرفروش‌ترین روزنامه‌های ترکیه به شمار می‌آیند.[ http://www.doganholding.com.tr/en/investments/media.aspx
روزنامه سراسری پُستا مطابق آمار در هفته سوم ماه اوت سال ۲۰۱۱ با فروش ۴۷۵ هزار و ۴۱۴ نسخه در مکان دوم پرفروش‌ترین روزنامه ترکیه بعد از روزنامه زمان ایستاده‌است.[ http://www.medyatava.com/tiraj.asp آمار فروش روزنامه‌های سراسری ترکیه]
این روزنامه که بیشتر مطالب آن مطالب تفریحی است دارای بخشهای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، هنری و فرهنگی می‌باشد.
بوالفتح، روستایی از توابع بخش امام حسن در شهرستان دیلم استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان لیراوی جنوبی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱۸نفر (۲۹خانوار) می‌باشد.
چاه‌تلخ، روستایی است از توابع بخش امام حسن در شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان لیراوی جنوبی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴۸نفر (۳۶خانوار) می‌باشد.
شیرینک، روستایی است از توابع بخش امام حسن در شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان لیراوی جنوبی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰نفر (۴خانوار) می‌باشد.
قنات، روستایی است از توابع بخش امام حسن در شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان لیراوی جنوبی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۷نفر (۴خانوار) می‌باشد.
مال‌سنان، روستایی است از توابع بخش امام حسن در شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان لیراوی جنوبی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۷نفر (۲۱خانوار) می‌باشد.
از منابع هاش
جیکه.ملو.قارچ
مال‌میر، روستایی است از توابع بخش امام حسن در شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان لیراوی جنوبی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۱نفر (۱۷خانوار) می‌باشد.
اسفندیاری، روستایی است از توابع بخش امام حسن در شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان لیراوی میانی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۵نفر (۶خانوار) می‌باشد.
بازتین، روستایی است از توابع بخش امام حسن در شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان لیراوی میانی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۲نفر (۱۹خانوار) می‌باشد.
چاه‌شیرین، روستایی است از توابع بخش امام حسن در شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان لیراوی میانی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۷نفر (۴خانوار) می‌باشد.
شهرویران نام دو روستای زیر است:
شهرویران، روستایی است از توابع بخش امام حسن در شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان لیراوی میانی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۹نفر (۵خانوار) می‌باشد.
والفجر، روستایی است از توابع بخش امام حسن در شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان لیراوی میانی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۰۱نفر (۳۹خانوار) می‌باشد.
گُره یا گوره، روستایی است از توابع بخش امام حسن در شهرستان دیلم استان بوشهر ایران گفته شده که نام گره از گرنه که همان قرنة عراق باشد گرفته شده زیرا ساکنان اولیه گره عرب‌های بنی اسد هستند که از قرنة عراق به این منطقة هجرت کرده‌اند و احتمالاً خانواده‌های عرب زاده نوادگان آن مهاجران باشند.
این روستا در دهستان لیراوی میانی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۳نفر (۴خانوار) می‌باشد.
حسن‌آباد بوالفتح، روستایی است از توابع بخش امام حسن در شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان لیراوی میانی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۷نفر (۲۰خانوار) می‌باشد.
کنارکوه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان حومه دیلم قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۲۷نفر (۶۹خانوار) می‌باشد.
بنه‌خاطر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان حومه دیلم قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۱۴نفر (۴۶خانوار) می‌باشد.
بیدو، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان حومه دیلم قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۴۹نفر (۶۸خانوار) می‌باشد.
بنه‌اسماعیل، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان لیراوی شمالی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۵۸نفر (۹۹خانوار) می‌باشد.
بویرات، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان لیراوی شمالی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۱نفر (۱۲خانوار) می‌باشد.
مال‌شهاب، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان لیراوی شمالی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۹نفر (۱۸خانوار) می‌باشد.
باباحسن جنوبی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دیلم استان بوشهر ایران..
این روستا در دهستان لیراوی شمالی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۵نفر (۱۶خانوار) می‌باشد.
باباحسن شمالی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان لیراوی شمالی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۵نفر (۶خانوار) می‌باشد.
بنه‌احمد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان لیراوی شمالی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۵نفر (۱۰خانوار) می‌باشد.
خواجه‌گیر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان لیراوی شمالی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۳نفر (۲۳خانوار) می‌باشد.
سیاه‌مکان بزرگ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان لیراوی شمالی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۲۴نفر (۱۵۴خانوار) می‌باشد.
گاوزرد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان لیراوی شمالی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۱۶نفر (۴۳خانوار) سکونت دارند.
گزلوری، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان لیراوی شمالی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۲۱ نفر (۴۲ خانوار) بوده و طبق سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۷۹ نفر می‌باشد.
مظفری جنوبی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان لیراوی شمالی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۷نفر (۵خانوار) می‌باشد.
مظفری شمالی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دیلم استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان لیراوی شمالی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۴۶نفر (۴۶خانوار) می‌باشد.
باغچه شمالی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان باغک قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۰نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
باغچه جنوبی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان باغک قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۹نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
شیخیان سلنجی، روستایی است از توابع بخش کاکی شهرستان دشتی استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان کبگان قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت آن (۳۴خانوار) ۶۷۸ می‌باشد.
شیخیان ماری، روستایی است از توابع بخش کاکی شهرستان دشتی استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان کبگان قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت آن (۴۸خانوار) ۲۲۲نفر می‌باشد.
سپتامبر ۲۰۱۱، یکی از ماه‌های ۲۰۱۱ (میلادی) است.
آغاز آن، روز پنجشنبه برابر با ۱۰ شهریور ۱۳۹۰ خورشیدی.
چه باید کرد می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
میدان نفتی بینک از میدان‌های نفتی ایران است، که در استان بوشهر، در فاصله ۲۰ کیلومتری از شمال بندر گناوه و در ساحل خلیج فارس مستقر می‌باشد. این میدان از شمال با میدان نفتی گلخاری، میدان نفتی بی‌بی‌حکیمه و میدان نفتی سیاهمکان و از جنوب با میدان نفتی خارک، در دریا هم‌جوار است. میدان بینک در سال ۱۳۲۸ توسط شرکت اکتشاف و تولید نفت ایران کشف شد و بهره‌برداری از آن در سال ۱۳۴۶ آغاز گردید. حجم ذخیره درجای نفت خام این میدان در حدود ۲ میلیارد و ۸۹۰ میلیون بشکه برآورد می‌شود.
حجم نفت درجای میدان بینک بر اساس محاسبات انجام شده توسط مدیریت امور فنی شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، معادل ۲ میلیارد و ۸۹۰ میلیون بشکه متعارفی پیش‌بینی شده است. این میدان در سال ۱۳۲۸ کشف شد و در سال ۱۳۴۶ به بهره‌برداری رسید. توسعه میدان نفتی بینک نخستین بار در سال ۱۳۸۱ انجام گرفت و ظرفیت تولید نفت این میدان به ۲۶ هزار بشکه در روز رسید. در حال حاضر (۱۳۹۴) ظرفیت تولید نفت خام میدان نفتی بینک به‌طور متوسط معادل ۵۵ هزار بشکه در روز می‌باشد، که عملیات استخراج و بهره‌برداری از این میدان، توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران و از طریق ۱۸ حلقه چاه فعال انجام می‌گیرد.
میدان نفتی بینک در افق آسماری دارای ابعادی به طول ۴۲ کیلومتر و عرض متوسط ۶ کیلومتر است. وجود هیدروکربور در سازندهای آسماری و جهرم در سال ۱۳۴۲ توسط شرکت اکتشاف و تولید نفت ایران، با حفر چاه شماره ۱ گلخاری به اثبات رسید. چاه‌های شماره ۱ و ۲ برای اکتشاف و توصیف مخازن آسماری و گروه خامی، حفاری شدند و حفاری چاه شماره ۳ نیز در سال ۱۳۵۷ توسط شرکت آسکو انجام شد. سازندهای آسماری و جهرم این میدان به دلیل ارتباط فشاری مناسب، به عنوان یک مخزن واحد محسوب می‌شوند.
میدان نفتی اهواز بزرگ‌ترین میدان نفتی ایران است، که در محدوده شهر اهواز در جنوب غربی ایران مستقر می‌باشد. میدان اهواز پس از میدان نفتی غوار و میدان نفتی بورقان، سومین میدان بزرگ نفتی جهان محسوب می‌شود.
این میدان در سال ۱۳۳۷ با حفر چاه اهواز-۶ توسط شرکت نفت ایران و انگلیس کشف شد و تاسیسات بهره‌برداری آن نیز در فاصله سال‌های ۱۳۴۱ تا ۱۳۵۷ احداث و راه‌اندازی گردید. تاکنون بالغ بر ۵۳۰ حلقه چاه در مخازن میدان اهواز حفاری و تکمیل شده‌است. این میدان دارای ۵ مجتمع بهره‌برداری در مدار تولید می‌باشد. ظرفیت تولید نفت خام میدان اهواز به‌طور میانگین معادل ۸۰۰ هزار بشکه در روز و میزان تولید گاز آن (گاز همراه نفت) بیش از ۱۳ میلیون متر مکعب در روز است. حجم ذخیره درجای نفت خام این میدان بیش از ۶۵ میلیارد بشکه برآورد می‌شود، که به‌طور میانگین، در حدود ۳۷ میلیارد بشکه از آن قابل برداشت می‌باشد.
طول این میدان ۶۷ کیلومتر و عرض آن در حدود ۶ کیلومتر است، که از شمال با میدان رامین، از جنوب با میدان‌های شادگان و منصوری، از شرق با میدان مارون و از غرب با میدان‌های آب‌تیمور و سوسنگرد همجوار است. میدان نفتی اهواز از میدان‌های تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است، که عملیات تولید از آن توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز کارون انجام می‌گیرد.
اولین چاه اکتشافی در میدان اهواز، در مرداد ۱۲۹۱ توسط کنسرسیوم دارسی، تا عمق ۱۱۰۰ متری از سطح زمین حفاری شد، که در پی اقتصادی نبودن میزان تولید نفت، عملیات اکتشاف در این میدان متوقف شد. چاه شماره ۲ اهواز نخستین چاهی بود، که در میدان اهواز به سازند آسماری رسید، این چاه تا کلاهک گازی مخزن آسماری حفاری گردید، اما برای دومین بار عملیات حفاری اکتشافی در این میدان، به‌علت اقتصادی نبودن میزان نفت و با فرض گازی بودن مخزن، متوقف شد. در فاصله سال‌های ۱۳۲۸ تا ۱۳۳۶ نیز ۳ حلقه چاه اکتشافی دیگر توسط شرکت اکتشاف و تولید نفت، در میدان اهواز حفاری شد، که هیچ‌یک به نتیجه مورد نظر نرسید.
مخزن آسماری میدان نفتی اهواز در سال ۱۳۳۷ با حفر چاه اهواز-۶ و اثبات وجود ذخایر عظیم نفت و گاز در این مخزن، توسط شرکت اکتشاف و تولید نفت ایران کشف گردید. یک سال بعد در سال ۱۳۳۸ در پی احداث تأسیسات اولیه، تولید نفت از میدان اهواز با میزان متوسط ۳۵ هزار بشکه در روز آغاز شد. مخزن بنگستان میدان اهواز نیز در سال ۱۳۴۸ توسط شرکت اکتشاف و تولید نفت کشف شد و بهره‌برداری از این مخزن نیز از سال ۱۳۵۰ آغاز گردید. مخزن خامی میدان اهواز نخستین بار در سال ۱۳۵۶ در پی اثبات ذخایر گاز طبیعی در سازند فهلیان از گروه خامی این میدان، توسط شرکت خاص خدمات نفت ایران (آسکو) کشف شد. وجود ذخایر نفت خام در سازند داریان مخزن خامی میدان اهواز نیز در سال ۱۳۸۳ با حفاری چاه-۳۰۷ اهواز، در عمق ۵٫۱۵۸ متری، توسط شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب به اثبات رسید.
تاکنون بیش از ۵۳۰ حلقه چاه نفت در مخازن آسماری، بنگستان و خامی این میدان حفاری و تکمیل شده‌است. هم‌اکنون ظرفیت تولید نفت خام میدان اهواز بیش از ۸۰۰ هزار بشکه در روز می‌باشد، که عملیات تولید از این میدان، توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز کارون انجام می‌گیرد.
میدان اهواز از نظر حجم ذخایر قابل برداشت نفت خام، بزرگ‌ترین میدان نفتی ایران است، که پس از میدان نفتی غوار (مستقر در عربستان سعودی) و میدان نفتی بورقان (مستقر در کویت) سومین میدان بزرگ نفتی جهان به‌شمار می‌آید. این میدان دارای ۲ مخزن نفتی بنام‌های آسماری و بنگستان، همچنین یک مخزن گازی به نام خامی است. حجم ذخیره درجای نفت خام میدان اهواز بالغ بر ۶۶ میلیارد بشکه و ذخیره درجای گاز طبیعی آن در حدود ۱۰ تریلیون فوت مکعب برآورد می‌شود.
مخزن آسماری میدان نفتی اهواز در سال ۱۳۳۷ با حفر چاه شماره ۶ اهواز کشف شد. اولین چاه این مخزن در مرداد ۱۲۹۱ تا عمق ۱۱۰۰ متری حفاری شد. چاه شماره ۲ اهواز نخستین چاهی است که به سازند آسماری رسید، این چاه تا کلاهک گازی حفاری گردید، اما ادامه حفاری آن، با فرض گازی بودن مخزن، متوقف شد. بین سال‌های ۱۳۲۸ تا ۱۳۳۶ سه حلقه چاه دیگر نیز حفاری شد، اما حفاری چاه شماره ۶ اهواز، نوید تولید نفت از مخزن آسماری را به دنبال داشت.
حفاری این چاه در شهریور ۱۳۳۶ آغاز شد و در حین حفاری، قسمت فوقانی سازند آسماری در فروردین ۱۳۳۷ دچار فوران گردید، اما سرانجام در سال ۱۳۳۸ به عنوان چاه نفت آسماری، تکمیل شد و تولید از آن تا میزان ۳۵ هزار بشکه در روز افزایش یافت. در ابتدای تولید، فرآورش نفت در مجموعه‌های تفکیک سرچاهی به‌طور موقت صورت می‌گرفت، که با استمرار و افزایش تولید از چاه‌های این میدان، واحدهای بهره‌برداری پنج‌گانه فعلی (اهواز یک تا پنج) به مرور، احداث و در مدار فرآورش نفت و گاز قرار گرفتند. مخزن آسماری میدان نفتی اهواز در حال حاضر با تعداد ۲۹۰ حلقه چاه تولیدی، تزریقی و مشاهده‌ای و تولید ۶۲۰ هزار بشکه در روز، یکی از قدیمی‌ترین مخازن در دست بهره‌برداری و در عین حال بزرگ‌ترین مخزن نفتی ایران می‌باشد.
مخزن بنگستان میدان نفتی اهواز تقریباً در عمق ۳ هزار متری از سطح دریا قرار دارد، که سازندهای ایلام و سروک در این مخزن، حاوی ذخایر هیدروکربوری قابل‌توجه می‌باشند. مخزن بنگستان میدان اهواز در سال ۱۳۳۷ کشف گردید و بهره‌برداری از آن در سال ۱۳۵۰ آغاز شد. حجم ذخیره درجای اولیه نفت خام مخزن بنگستان میدان اهواز، بالغ بر ۳۷ میلیارد بشکه برآورد می‌شود.
با توجه به نقش مخزن بنگستان میدان اهواز، در مجموعه مخازن تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب، پس از پایان جنگ ایران و عراق، حجم بسیار بالایی از فعالیت‌های حفاری چاه‌های جدید، بر روی این مخزن متمرکز شد و از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۸۳ با حفاری ۹۶ حلقه چاه جدید، مجموع چاه‌های تکمیلی در مخزن بنگستان میدان نفتی اهواز، به ۱۵۰ حلقه رسید. تا سال ۱۳۹۴ در مجموع شمار ۲۲۱ حلقه چاه نفت در مخزن بنگستان میدان اهواز حفاری و تکمیل شد و هم‌اکنون (سال ۱۳۹۵) با بهره‌برداری از ۱۸۲ حلقه چاه فعال تولیدی، ظرفیت تولید مخزن بنگستان میدان اهواز با در اختیار داشتن ۳ واحد بهره‌برداری و ۳ کارخانه نمک‌زدایی، به حدود ۱۸۰ هزار بشکه در روز افزایش یافته‌است.
ذخایر گاز طبیعی موجود در مخزن خامی میدان اهواز نخستین بار در سال ۱۳۵۶ توسط شرکت آسکو کشف شد. وجود نفت خام در مخزن خامی میدان اهواز نیز در سال ۱۳۸۳ با حفاری چاه-۳۰۷ اهواز، در عمق ۵٫۱۵۸ متری، توسط شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب اثبات گردید. مخزن خامی میدان اهواز در افق داریان دارای ذخیره ۳۵۰ میلیون بشکه نفت درجا است، که به‌طور میانگین در حدود ۲۱۳ میلیون بشکه آن، قابل برداشت می‌باشد. حجم ذخیره درجای گاز طبیعی سازند فهلیان مخزن خامی میدان اهواز نیز بالغ بر ۵۲۰ میلیارد فوت مکعب برآورد می‌شود.
در سال ۱۳۵۶ ظرفیت تولید میدان اهواز ۱ میلیون و ۱۰۰ هزار بشکه در روز بوده‌است. این میدان که از سال ۱۳۴۰ وارد مدار تولید شده، تا سال ۱۳۵۷ به‌طور تجمعی بالغ بر ۲ میلیارد و ۸۰۰ میلیون بشکه نفت تولید نموده‌است. تعداد چاه‌های حفاری شده در این میدان تا سال ۱۳۸۸ در مجموع ۴۵۰ حلقه اعلام شد.
در میدان اهواز ۵ واحد بهره‌برداری برای فراورش نفت آسماری و ۳ واحد بهره‌برداری برای فراورش نفت بنگستان وجود دارد. واحدهای بهره‌برداری میدان اهواز در فاصله سال‌های ۱۳۴۱ تا ۱۳۵۷ احداث و راه‌اندازی شده‌اند. در حال حاضر ظرفیت تولید نفت میدان اهواز ۸۰۰ هزار بشکه در روز و میزان تولید گازهای همراه نفت در این میدان نیز بیش از ۱۳ میلیون متر مکعب (معادل ۴۵۰ میلیارد فوت مکعب) در روز می‌باشد، که عملیات بهره‌برداری از آن، توسط شرکت نفت و گاز کارون انجام می‌شود.
میدان نفتی اهواز در استان خوزستان، در بخش مرکزی شهرستان اهواز، در جنوب غربی ایران، در منطقه فروافتادگی دزفول قرار دارد و دارای روند شمال‌غربی به جنوب‌شرقی، به موازات رشته کوه زاگرس می‌باشد. به‌طور متوسط طول میدان اهواز ۶۷ کیلومتر و عرض آن در حدود ۶ کیلومتر است. میدان نفتی اهواز از شمال با میدان نفتی رامین، از شرق با میدان نفتی مارون، از جنوب با میدان نفتی شادگان و میدان نفتی منصوری و از غرب با میدان نفتی آب تیمور و میدان نفتی سوسنگرد مجاور است. میدان اهواز ساختار تاقدیسی دارد و تقریباً از آخرین بخش‌های ناحیه چین‌خورده زاگرس به حساب می‌آید. این تاقدیس بر روی یک بالاآمدگی (هورست) که در طبقات قدیمی‌تر اتفاق افتاده‌است، قرار دارد و به صورت نابرجا در زیر تاقدیس سطحی اهواز، از سازند آغاجاری واقع است. تاقدیس اهواز کم و بیش متقارن می‌باشد. سطح این تاقدیس در سر سازند آسماری در حدود ۲۵۰۰ متری در زیر سطح دریا قرار دارد و این سازند در میدان اهواز، مرکب از ماسه سنگ و سنگ آهک می‌باشد و تخلخل متوسط آن برابر ۱۸ درصد است. نفت آسماری حدود ۳۲٫۶ درجه API، نفت ایلام ۲۹ درجه API و نفت سروک ۲۶ درجه API می‌باشد.
مجتمع بهره‌برداری شماره یک اهواز در سال ۱۳۴۱ در منطقه کریت، در فاصله ۳۰ کیلومتری از جنوب شرقی شهرستان اهواز، با ظرفیت اسمی ۶۰۰ هزار بشکه نفت خام در روز، احداث و راه‌اندازی شد. نفت خام ورودی این واحد از تعداد ۷۰ حلقه چاه مخزن آسماری و ۳۸ حلقه چاه مخزن بنگستان تأمین می‌شود. میزان نفت تولیدی روزانه از مخزن آسماری میدان اهواز معادل ۱۸۷ هزار بشکه و نفت خام تولید شده از مخزن بنگستان این بخش از میدان نیز به‌طور میانگین ۵۱ هزار بشکه در روز می‌باشد. همچنین روزانه ۳۰ هزار بشکه نفت از مخزن بنگستان میدان نفتی منصوری، از طریق واحد بهره‌برداری منصوری به این واحد منتقل می‌شود. در حال حاضر به‌طور متوسط روزانه ۲۷۰ هزار بشکه نفت فرآورش شده در مجتمع بهره‌برداری اهواز یک، از طریق خطوط لوله به پایانه صادراتی خارک و پالایشگاه آبادان منتقل می‌شود، همچنین گاز همراه تولیدی مرحله اول واحد بهره‌برداری اهواز ۱، به کارخانه ان‌جی‌ال ۶۰۰ و گاز تولیدی سایر مراحل نیز جهت فشار افزایی، به ایستگاه تقویت فشار گاز اهواز ۱ ارسال می‌گردد.
مجتمع بهره‌برداری شماره دو اهواز، در سال ۱۳۴۲ در فاصله ۵ کیلومتری از شمال شرقی اهواز، با ظرفیت اسمی ۴۷۵ هزار بشکه در روز احداث و راه‌اندازی شد. هدف از تأسیس این واحد، جمع‌آوری و فرآورش نفت خام تولیدی از مخازن آسماری و بنگستان میدان اهواز (بخش‌های ۲، ۳ و ۴) و چاه‌های فعال میدان نفتی آبتیمور بود. هم‌اکنون خوراک مورد نیاز این واحد در حدود ۲۰۲ هزار بشکه در روز نفت سبک، از تعداد ۶۱ حلقه چاه مخزن آسماری این بخش از میدان و ۵۰ هزار بشکه نفت سنگین نیز از ۵۰ حلقه چاه مخزن بنگستان تأمین می‌شود. در حال حاضر روزانه معادل ۲۷۲ هزار بشکه نفت فرآورش شده در واحد بهره‌برداری اهواز ۲ به پایانه صادراتی خارک و پالایشگاه تهران ارسال می‌شود، همچنین گاز همراه مرحله اول آسماری به کارخانه ان‌جی‌ال ۶۰۰، گاز سایر مراحل آسماری به ایستگاه تقویت فشار گاز اهواز ۲ و گازهای مراحل اول تا چهارم بنگستان نیز به پالایشگاه شیرین‌سازی کارون ارسال می‌گردد.
مجتمع بهره‌برداری شماره سه اهواز در سال ۱۳۵۱ در فاصله ۲۰ کیلومتری از شمال اهواز، با ظرفیت اسمی ۳۳۰ هزار بشکه نفت خام در روز راه‌اندازی شد. هم‌اکنون نفت خام ورودی این واحد ۱۴۴ هزار بشکه از ۵۱ حلقه چاه آسماری و ۵۰ هزار بشکه در روز، از ۴۳ حلقه چاه بنگستان تأمین می‌شود. ظرفیت تولید فعلی نفت این واحد حدود ۱۹۸ هزار بشکه در روز می‌باشد، که حدود ۱۴۷ هزار بشکه نفت آسماری و ۵۱ هزار بشکه نفت بنگستان می‌باشد. گاز همراه مرحله اول آسماری به کارخانه ان‌جی‌ال ۶۰۰ و گاز مراحل دوم، سوم و چهارم نفت آسماری نیز به ایستگاه تقویت فشار گاز اهواز ۳ منتقل می‌شود. گازهای مراحل اول تا چهارم نفت بنگستان نیز به تأسیسات شیرین‌سازی آماک ارسال می‌گردد.
مجتمع بهره‌برداری شماره چهار اهواز در سال ۱۳۵۴ در فاصله ۱۸ کیلومتری از شرق شهرستان اهواز، با ظرفیت اسمی ۲۷۵ هزار بشکه نفت خام در روز راه‌اندازی شد. نفت خام ورودی این واحد حدود ۱۲۸ هزار بشکه در روز، از تعداد ۵۰ حلقه چاه مخزن آسماری میدان اهواز تأمین می‌شود. نفت فرآورش شده این واحد به پایانه‌های صادراتی خارگ و پالایشگاه آبادان انتقال می‌یابد، گاز خروجی مرحله اول که در حدود ۷۰ میلیون فوت مکعب در روز می‌باشد، به کارخانه ان‌جی‌ال ۶۰۰ و گاز همراه مراحل دوم، سوم و چهارم نیز پس از فشار افزایی در ایستگاه تقویت فشار گاز اهواز ۵، جهت انجام عملیات نم‌زدایی و مایع‌گیری، به کارخانه گاز و گازمایع ۷۰۰ و ۸۰۰ منتقل می‌شود. ظرفیت تولید فعلی (سال ۱۳۹۵) این واحد ۱۲۸ هزار بشکه نفت در روز می‌باشد.
این مجتمع در سال ۱۳۵۶ در شمال غربی شهرستان اهواز با ظرفیت اسمی ۱۷۵ هزار بشکه نفت در روز راه‌اندازی شد. نفت خام ورودی به این واحد حدود ۲۹ هزار بشکه در روز، از ۳۴ حلقه چاه می‌باشد، که ۲۱ حلقه چاه آن مربوط به نفت آسماری و ۱۳ حلقه چاه دیگر مربوط به نفت بنگستان است. واحد بهره‌برداری اهواز ۵ چون کارخانه نمکزدایی ندارد، نفت چاه‌های نمکی این واحد به کارخانه نمک‌زدایی اهواز ۳ ارسال می‌شود، که نفت تولیدی از آن، پس از انجام فرایند نمک‌زدایی، به واحد بهره‌برداری اهواز ۳ منتقل و از آنجا به پایانه‌های صادراتی و بخشی دیگر نیز به پالایشگاه‌های داخلی فرستاده می‌شود. مقدار نفتی که از اهواز ۵ به نمکزدایی ۳ منتقل می‌شود، معادل ۲۳ هزار بشکه نفت نمکی آسماری و ۱۴ هزار بشکه نفت نمکی بنگستان در روز می‌باشد. ظرفیت تولید واحد بهره‌برداری اهواز ۵ در حدود ۲۹ هزار بشکه نفت در روز می‌باشد. گاز همراه مرحله اول این واحد به کارخانه ان‌جی‌ال ۶۰۰ و گاز مراحل دوم، سوم و چهارم، به ایستگاه تقویت فشار گاز اهواز ۵ ارسال می‌شود، که پس از فشار افزایی در این ایستگاه، محصول خروجی جهت انجام عملیات نم‌زدایی و مایع‌گیری، به کارخانه گاز و گازمایع ۷۰۰ و ۸۰۰ انتقال می‌یابد.
میدان نفتی آب تیمور از میدان‌های نفتی ایران است که در استان خوزستان و میان میدان نفتی منصوری و میدان نفتی سوسنگرد قرار دارد.
ساختار ساختمانی میدان آب‌تیمور در سال ۱۳۴۰ توسط شرکت اکتشاف و تولید نفت ایران، با انجام عملیات لرزه‌نگاری کشف شد و ۶ سال بعد، در سال ۱۳۴۶ با حفر چاه شماره یک آب‌تیمور، اقتصادی بودن برداشت نفت از مخزن بنگستان این میدان اثبات گردید. تولید از این میدان در سال ۱۳۷۰ با بهره‌برداری از ۲ حلقه چاه آغاز شد. طول این میدان ۲۳ کیلومتر و عرض آن ۶ کیلومتر است و بر مبنای محاسبات اولیه، حداقل نفت درجای میدان آبتیمور ۱۵ میلیارد بشکه تخمین زده می‌شود. میزان ظرفیت تولید نفت خام میدان آب‌تیمور ۶۰ هزار بشکه در روز است، که در مجموع از طریق ۵۰ حلقه چاه، از مخازن ایلام (۲۹ حلقه چاه) و سروک (۲۱ حلقه چاه) این میدان، تولید نفت صورت می‌گیرد. نفت خام تولیدی چاه‌های این میدان، در واحد بهره‌برداری آبتیمور جمع‌آوری شده و پس از فرآورش، به مجتمع بهره‌برداری اهواز۳ و از آنجا نیز به پالایشگاه تهران ارسال می‌شود. میدان نفتی آبتیمور از میادین متعلق به شرکت ملی نفت ایران و تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است، که عملیات تولید از آن توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز کارون انجام می‌گیرد.
استنلی مارتین لیبر (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) معروف به استن لی نویسنده، و منتشر کننده کتاب‌های کمیک (مارول)، بازیگر، تهیه‌کننده و مجری تلویزیونی اهل آمریکا بود.
او به همراه چند هنرمند دیگر از جمله جک کربی و استیو دیتکو، شخصیت‌های کمیک محبوب زیادی از جمله مرد عنکبوتی، مرد آهنی، هالک، ثور، دردویل، دکتر استرنج، مردان ایکس و چهار شگفت‌انگیز را خلق کرده بود. وی حضوری تک‌جلوه در تمام فیلم‌هایی داشت که برگرفته از کتاب‌های کمیک او بودند.
وی از سن هفده سالگی در عرصه کمیک فعالیت داشت، اما تا چهل سالگی شهرتی کسب نکرد، در سال ۱۹۶۱ در دوره ای موسم به سن چهل سالگی توانست به همراه همکار خود جک کربی اولین مخلوق معروف خود یعنی چهار شگفت‌انگیز را خلق کند و پس از آن توانست به سرشناس‌ترین چهره عرصه کمیک بوک تبدیل شود. او در تمام فیلم‌های دنیای سینمایی مارول تابحال کمئو یا همان حضور افتخاری داشته‌است. از وی به عنوان پدر مارول یاد می‌شود.
پهنه رشته‌کوه‌های آبی در کوه‌های آبی نیو ساوت ولز، استرالیا و در ۱۸۰ کیلومتری سیدنی قرار دارد.این منطقه شامل ۱۰۳۰۰ کیلومتر مناظر جنگلی بر روی فلات‌های شنی واقع است. این منطقه شامل بیابان‌های وسیعی است که اندازه آنها در حدود یک سوم وسعت بلژیک یا دو برابر وسعت برونئی است.
این منطقه شامل سطوح طبقاتی ناهموار، صخره‌ای عمیق، دره‌های دست نیافتنی، رودها و دریاچه‌هایی است که زندگی در آنها جریان دارد. گیاهان و حیوانات خاصی که در این منطقه طبیعی زندگی میکنند، مربوط به یک داستان فوق العاده و قدیمی استرالیایی با موضوع تنوع در حیات هستند. این داستان تکامل تدریجی نوعی خاصی از پوشش گیاهی اکالیپتوس استرالیایی و گیاهان و حیوانات وابسته به این پوشش است.
میدان نفتی بی‌بی‌حکیمه از میدان‌های نفتی ایران است، که در محدوده شهرستان گچساران، استان کهگیلویه و بویراحمد قرار دارد. این میدان با طول ۷۰ کیلومتر و عرض ۵ کیلومتر، در جنوب میدان نفتی گچساران مستقر می‌باشد.
میدان بی‌بی‌حکیمه در سال ۱۳۴۱ توسط شرکت اکتشاف و تولید نفت ایران کشف شد و در همان سال نیز به بهره‌برداری رسید. ظرفیت تولید نفت خام این میدان در حال حاضر ۱۲۰ هزار بشکه در روز است. این میدان دارای مخازن آسماری، بنگستان و خامی می‌باشد، که مخزن خامی آن از سازندهای فهلیان، گدوان و داریان تشکیل شده‌است. میدان بی‌بی‌حکیمه از میادین تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است، که عملیات بهره‌برداری از آن توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران انجام می‌شود.
پارک ملی پورنولو منطقه ای با وسعت 2397 کیلومتر مربع در شمال شرقی استرالیای غربی و جنوب غربی شهر داروین که سال 2003 به سبب داشتن صخره های و گنبدی شکل در فهرست یونسکو ثبت شد.این صخره ها به دو دسته صخره های نارنجی و خاکستری تقسیم می شود
محمود جبرئیل (زاده در بنغازی – درگذشته در قاهره) سیاستمدار لیبیایی، نخست‌وزیر غیر رسمی لیبی (از ۲۳ مارس ۲۰۱۱)، رئیس سیاست خارجی، و ریاست هیئت اجرایی شورای ملی انتقالی لیبی بود.
محمود جبرئیل در ۵ آوریل ۲۰۲۰، بر اثر ابتلا به بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در سن ۶۷ سالگی درگذشت.http://en.alwasat.ly/news/libya/279080
وی به سال ۱۹۷۵ در رشتهٔ اقتصاد و علم سیاست از دانشگاه قاهره فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۸۰ دکترای خود را در رشتهٔ علم سیاست از دانشگاه پیتسبورگ آمریکا دریافت کرد.
او چندین کتاب در مورد «برنامه‌ریزی استراتژیک» منتشر کرده و به آموزش بسیاری از سران کشورهای عربی پرداخته است. در سال ۲۰۰۷ به ریاست «هیئت ملی ترویج سیاست‌های آزادسازی و خصوصی‌سازی برای توسعهٔ اقتصادی» گمارده شد و در سال ۲۰۱۰ از این سمت کناره گرفت. وی از کنشگران پروژهٔ «چشم‌انداز لیبی» برای تأسیس دموکراسی در لیبی بود.
میدان نفتی رگ‌سفید از میدان‌های نفتی جنوب‌غربی ایران است، که در مرز میان دو استان خوزستان و کهگیلویه و بویراحمد قرار دارد و در فاصله ۱۵۰ کیلومتری از جنوب‌شرقی اهواز مستقر می‌باشد.
میدان رگ‌سفید در سال ۱۳۴۳ کشف شد. این میدان پس از میدان نفتی پازنان، دارای بزرگترین حجم کلاهک گازی، در میان میدان‌های نفتی ایران است. حجم ذخیره درجای نفت خام میدان رگ‌سفید بالغ بر ۱۶ میلیارد بشکه (۴ میلیارد بشکه قابل برداشت) برآورد می‌گردد و میزان ذخیره درجای گاز طبیعی این میدان نیز در حدود ۵۴ تریلیون فوت مکعب تخمین زده می‌شود. میدان رگ‌سفید از میدان‌های تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است. هم‌اکنون ظرفیت تولید نفت خام میدان رگ‌سفید به‌طور متوسط معادل ١٨٠ هزار بشکه در روز می‌باشد، که روزانه معادل ۱۲۰ هزار بشکه توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری و ۶۰ هزار بشکه در روز توسط تأسیسات شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران تولید می‌شود.
مخزن آسماری میدان رگسفید در سال ۱۹۵۱ (معادل ۱۳۳۰) توسط عملیات زمین‌شناسی سطح‌الأرضی کشف شد. این میدان در فاصله سالهای ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۳ توسط شرکت نفتی آمریکایی؛ اکسون تحت مطالعات ژئوفیزیکی قرار گرفت و سرانجام وجود ذخایر نفت و گاز میدان رگ سفید، در سال ۱۹۶۴ (معادل ۱۳۴۳) با حفاری چاه اکتشافی رگ‌سفید-۱ به اثبات رسید. در پی اثبات ذخایر نفت و گاز در این میدان، بلافاصله پروژه‌های احداث تأسیسات صنعتی و جانبی مورد نیاز و خطوط لوله انتقال نفت بر فراز این میدان آغاز گردید.
دو سال بعد، در سال ۱۳۴۵ با راه‌اندازی تأسیسات و تکمیل خطوط‌لوله، بهره‌برداری نفت خام از میدان رگ‌سفید آغاز شد. هم‌اکنون ظرفیت تولید نفت این میدان ١٨٠ هزار بشکه در روز می‌باشد. میدان رگ‌سفید از میدان‌های تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب می‌باشد، که عملیات بهره‌برداری از بخش غربی آن توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری (۱۲۰ هزار بشکه در روز) و تولید از بخش شرقی این میدان توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران (۶۰ هزار بشکه در روز) انجام می‌گیرد.
میدان نفتی رگ سفید طاقدیسی بومرنگ شکل، با ابعاد ۵۵ کیلومتر طول و ۷ کیلومتر عرض می‌باشد، که در جنوب غربی ایران، در منطقه‌ای میان دو استان خوزستان و کهگیلویه و بویراحمد مستقر می‌باشد. میدان رگ‌سفید دارای سه لایه هیدروکربوری بنام‌های سازند آسماری، گروه بنگستان و گروه خامی می‌باشد، که از مخازن آسماری و بنگستان این میدان، تولید نفت انجام می‌گیرد. مخزن آسماری میدان رگ سفید در سال ۱۳۳۰ توسط عملیات زمین‌شناسی سطح‌الأرضی کشف شد. این میدان در فاصله سالهای ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۳ توسط شرکت اکسون تحت مطالعات ژئوفیزیکی قرار گرفت و در نهایت وجود ذخایر اقتصادی نفت و گاز میدان رگ سفید، در سال ۱۳۴۳ با حفاری اولین چاه نفت، به اثبات رسید.
میدان رگ‌سفید از جنوب‌شرقی با میدان نفتی بی‌بی‌حکیمه، از شمال‌شرقی با میدان نفتی پازنان، از شمال‌غربی با میدان نفتی رامشیر و از جنوب‌غربی با میدان‌های نفتی زاغه، هندیجان و بهرگانسر همجوار است.
میدان نفتی رگ سفید از نظر میزان ذخایر، یکی از میدان‌های بزرگ نفتی ایران بشمار می‌آید. میزان نفت درجای اولیه میدان رگ سفید معادل ۱۶٫۵ میلیارد بشکه تخمین زده می‌شود، که با تکنولوژی فعلی، در حدود ۴٫۵ میلیارد بشکه از آن قابل برداشت می‌باشد. حجم ذخیره درجای گاز موجود در مخازن این میدان، بر اساس آخرین مطالعات مخزن، در حدود ۵۴ تریلیون فوت مکعب برآورد می‌شود، که در حدود ۸ تریلیون فوت مکعب آن قابل برداشت می‌باشد.
نخستین چاه اکتشافی در میدان رگ‌سفید، در سال ۱۳۴۳ حفاری شد و تولید از این میدان نیز از سال ۱۳۴۵ آغاز گردید. میزان تولید تجمعی نفت و گاز این میدان از ابتدای بهره‌برداری در سال ۱۳۴۵ تا پایان سال ۱۳۷۹ (کمتر از ۴ دهه) بترتیب معادل ۱٫۵ میلیارد بشکه نفت خام و در حدود ۹۷۰ میلیارد فوت مکعب گاز طبیعی، گزارش شده‌است، که سهم مخازن آسماری و بنگستان از تولید تجمعی این میدان بترتیب ۱٫۲ میلیارد بشکه و ۲۹۱ میلیون بشکه (تا پایان سال ۱۳۷۹) می‌باشد.
تا انتهای سال ۱۳۸۱ تعداد چاه‌های حفاری شده در این میدان ۱۰۵ حلقه گزارش شد، سال ١٣٨۶ به ١١٩ حلقه افزایش یافت و از سال ١٣٩١ تعداد چاه های حفر شده در میدان رگسفید از مرز ۱۳۰ حلقه فراتر رفت. هم‌اکنون (۱۳۹۷) شمار چاه‌های حفاری شده در این میدان بیش از ۱۵۰ حلقه می‌باشد.
در حال حاضر (۱۳۹۶) ظرفیت تولید نفت این میدان ١٨٠ هزار بشکه در روز می‌باشد. میدان رگ‌سفید از میدان‌های تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب می‌باشد، که عملیات بهره‌برداری از بخش غربی آن توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری (۱۲۰ هزار بشکه در روز) و تولید از بخش شرقی این میدان توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران (۶۰ هزار بشکه در روز) انجام می‌گیرد.
تأسیسات صنعتی مستقر در میدان نفتی رگ‌سفید؛ به دو ناحیه رگ‌سفید-۱ و رگ‌سفید-۲ تفکیک می‌گردد. ناحیه رگسفید-۱ که نیمه شمال غربی میدان را پوشش می‌دهد، تحت مدیریت شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری می‌باشد. تأسیسات بخش جنوب شرقی این میدان که ناحیه رگسفید-۲ نام دارد، توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران اداره می‌شود. علاوه بر تأسیسات مستقر در دو ناحیه رگسفید-۱ و رگسفید-۲ تعداد ۱۴ مجموعه تفکیک‌گر سرچاهی نیز در این میدان موجود است. بخشی از گازهای همراه تولیدی این میدان، به کارخانه گاز و گازمایع ۱۳۰۰ واقع در سیاهمکان منتقل می‌گردد. کلیه متعلقات و تأسیسات صنعتی مستقر در میدان رگ سفید متعلق به شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب می‌باشند.
در تاریخچه حفاری چاه‌های نفت و گاز مستقر در میدان رگ‌سفید، تاکنون ۵ فوران گزارش شده است، که در پی آن چاه‌های شماره ۲، شماره ۳، شماره ۳۳، شماره ۱۲۰ و چاه شماره ۱۴۷ دچار فوران شدند.
در سال ۱۳۴۴ در حال راندن لوله‌های جداری به دلیل خرابی شیر یک‌طرفه دیفرنشیال و سیال حفاری از دالیز به داخل لوله‌های جداری برگشته و موجب کاهش فشار ته چاه به میزان ۸۰۰ psi و متعاقبا جریان چاه گردید.
دومین فوران در سال ۱۳۴۵ در زمان حفاری چاه شماره ۳ در میدان رگ‌سفید و در اثر هرزروی کامل و عدم پرکردن و بستن چاه روی داد. مهار این چاه حدود هشت ماه به طول انجامید.
سومین فوران چاه در میدان نفتی رگ‌سفید، مربوط به سال ۱۳۵۴ و در زمان فعالیت شرکت خاص خدمات نفت ایران (به‌اختصار: آسکو) می‌باشد، که در هنگام حفاری چاه شماره ۳۳ رگ‌سفید توسط دستگاه حفاری شرکت آر‌ان‌بی رخ داد. در این حادثه که در هنگام عملیات حفاری توسعه‌ای در این میدان به وقوع پیوست، در پی آتش گرفتن چاه مذکور، دکل حفاری به کلی در آتش سوخت.
در ۲۶ فروردین ۱۳۹۲ چاه شماره ۱۲۰ رگ سفید متعلق به شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، در حین عملیات حفاری توسط دستگاه حفاری ۵۱ فتح متعلق به شرکت ملی حفاری ایران، در عمق ۲ هزار و ۴۰۳ متری و در سازند آسماری، با هرزروی سیال داخل سازند همراه شد، که با غلبه فشار گاز بر ستون سیال حفاری در حین بالا آمدن لوله‌ها و نشتی گاز در شیرهای جانبی جریان پیدا کرد و باعث فوران شد. در نهایت با تزریق سیال حفاری به درون چاه و ایمن‌سازی، چاه مذکور بدون تلفات انسانی، کنترل شد.
در هفتم آبان ماه ١٣٩۶ در هنگام عملیات حفاری چاه شماره ١۴۷ رگ‌سفید، توسط دکل شماره ۹۵ فتح، متعلق به شرکت ملی حفاری ایران، در زمان انجام عملیات لوله‌بالا، چاه مذکور فوران کرد، که در پی آتش گرفتن دستگاه حفاری ۹۵ فتح، دو نفر از نیروهای این شرکت، جان خود را از دست دادند. فوران این چاه، در مجموع ۵۷ روز به طول انجامید و سرانجام در تاریخ ۵ دی ۱۳۹۶ مهار شد.
عملیات کنترل فوران چاه ١۴٧ رگ‌سفید توسط شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، با کشتن چاه از عمق و از طریق حفاری چاه انحرافی مهار گردید، که از نظر زمان‌بندی عملیات اجرایی و پشتیبانی، عملیات حفاری و کنترل فوران، در نوع خود رکوردی در تاریخ مهار فوران چاه‌های نفت و گاز در دنیا به شمار می‌آید.
کراش بش یک بازی ویدئویی به سبک پارتی گیم است که توسط یوروکام توسعه یافته و به‌وسیلهٔ سونی کامپیوتر انترتینمنت برای کنسول پلی‌استیشن منتشر شده‌است. "کراش بش" نخستین عنوان ارائه شده در سبک پارتی گیم و پنجمین قسمت در مجموعه بازی‌های "کراش باندیکوت" به‌شمار می‌رود. نخستین انتشار بازی، در ۶ نوامبر ۲۰۰۰ در آمریکای شمالی بود و در ۱ دسامبر ۲۰۰۰ و ۱۴ دسامبر ۲۰۰۰ در مناطق اروپا و ژاپن نیز عرضه شد.
کراش بش، نخستین بازی کراش باندیکوت در این سری محسوب می‌شود که شرکت ناتی داگ سازنده آن نبود. این بازی، نخستین بازی از این سری در سبک بازی‌های پارتی گیم بود و گیم‌پلی آن، از تعداد زیادی بازی کوتاه تشکیل می‌شود که تا ۴ بازیباز می‌توانند با انتخاب یکی از ۸ شخصیت قابل انتخاب، به انجام بازی بپردازند. همچنین بازی، دارای یک روند داستانی نیز بوده و بازیباز با انجام مینی‌گیم‌ها، مراحل را پشت سر می‌گذارد.
روند اصلی داستان بازی، به شکل ماجراجویی است و پلیر با انتخاب یکی از ۸ شخصیت ممکن، می‌بایست ۲۸ مرحله را با درجات تفاوت و سختی متفاوت انجام دهد. پس از به پایان رسانیدن هر مرحله، جواهراتی با درجات اهمیت مختلف، به بازیباز داده می‌شود، که درجات اهمیت آن‌ها از کم به زیاد عبارت‌اند از کاپ طلایی، الماس سبز، الماس سرخ، کلید طلایی و کلید آبی که دراختیار داشتن هر یک از آن‌ها برای پیشبرد بازی لازم است. با جمع‌آوری تمامی این جواهرات که در خلال اتمام کامل بازی می‌شود، می‌بایست از هریک از این جواهرات، تعداد ۲۸ عدد موجود و بازی به سطح تکمیلی ۲۰۰٪ برسد تا بازی به شکل کامل انجام شود.
روند انجام بازی نیز به شکل پیروزی در چند دسته مینی‌گیم‌های مختلف است که هریک در دستهٔ خود نیز با تفاوت‌های کوچکی پیگیری می‌شود.
Crashball نام دسته‌ای از مینی‌گیم‌ها است که در آن ۴ شخصیت در ۴ سوی تصویر حضور دارند و باید تلاش کنند تا از توپ‌هایی که به سمت دروازه‌شان شلیک می‌شود دفاع کنند. در این دسته از مینی‌گیم‌ها، ۴ نوع مینی‌گیم وجود دارد که صرف‌نظر از ساختار همانند با یکدیگر، از تفاوت‌های کوچکی نیز برخوردارند. درجات سختی متفاوت و محیط متفاوت از جمله تفاوت‌های مینی‌گیم‌های این دسته از بازی است.
Pogo Pandemonium نام دیگر دستهٔ مینی‌گیم‌های این بازی است که در آن بازیباز باید در کنار سه رقیب دیگر خود، بر روی یک صفحهٔ جدول‌بندی شده و ۸ در ۸ حرکت کند و به جمع‌آوری امتیاز بپردازد. هر شخصیت دارای رنگی متفاوت است و تعداد خانه‌های رنگی توسط هر بازیکن، تعداد امتیاز منظور شده برای او است. در این دسته از مینی‌گیم نیز ۴ نوع مینی‌گیم وجود دارد که صرف‌نظر از ساختار همانند با یکدیگر، از تفاوت‌های کوچکی نیز برخوردارند. درجات سختی متفاوت و محیط متفاوت از جمله تفاوت‌های مینی‌گیم‌های این دسته از بازی است.
Crate Crush نام دسته‌ای دیگر از مینی‌گیم‌ها است که در آن ۴ شخصیت در یک محیط کوچک با پرتاب اشیاء مختلف به یکدیگر، رقیبان را از جریان بازی خارج کرده و پیروز شود. این اشیاء از جعبه‌های چوبی، جعبه‌های TNT و جعبه‌های حاوی بمب نیتروژنی است. در این دسته از مینی‌گیم‌ها، ۴ نوع مینی‌گیم وجود دارد که صرف‌نظر از ساختار همانند با یکدیگر، از تفاوت‌های کوچکی نیز برخوردارند. درجات سختی متفاوت و محیط متفاوت از جمله تفاوت‌های مینی‌گیم‌های این دسته از بازی است.
Polar Push یکی دیگر از دسته مینی‌گیم‌های این بازی است که در آن بازیباز در یک صفحه کوه یخی باید سه رقیب خود را با وارد کردن ضربه به آن‌ها، از میدان خارج کند. در این دسته از مینی‌گیم‌ها، ۴ نوع مینی‌گیم وجود دارد که صرف‌نظر از ساختار همانند با یکدیگر، از تفاوت‌های کوچکی نیز برخوردارند. درجات سختی متفاوت و محیط متفاوت از جمله تفاوت‌های مینی‌گیم‌های این دسته از بازی است.
Tank Wars مینی‌گیم‌های تانک، دسته‌ای دیگر از مینی‌گیم‌های این بازی است که در آن‌ها، ۴ شخصیت باید کنترل تانک‌هایی کوچک را در اختیار گرفته و با کمک آن‌ها، تانک‌های یکدیگر را منهدم کنند. هر شخصیت، دارای تانک متفاوتی نسبت به همدیگر هستند. در این دسته از مینی‌گیم‌ها، ۴ نوع مینی‌گیم وجود دارد که صرف‌نظر از ساختار همانند با یکدیگر، از تفاوت‌های کوچکی نیز برخوردارند. درجات سختی متفاوت و محیط متفاوت از جمله تفاوت‌های مینی‌گیم‌های این دسته از بازی است.
Crash Dash یکی دیگر از دسته مینی‌گیم‌های این بازی است که در آن بازیباز باید در کنار سه رقیب خود، در یک پیست بسیار کوچک به رقابت مسابقه‌ای پرداخته و سری‌تر از آن‌ها بازی را به پایان برساند. در این دسته از مینی‌گیم‌ها، ۴ نوع مینی‌گیم وجود دارد که صرف‌نظر از ساختار همانند با یکدیگر، از تفاوت‌های کوچکی نیز برخوردارند. درجات سختی متفاوت و محیط متفاوت از جمله تفاوت‌های مینی‌گیم‌های این دسته از بازی است.
Medieval Mayhem یک دسته از مینی‌گیم‌های این بازی است که مینی‌گیم‌های موجود در آن متفاوت از یکدیگر هستند. البته مشابهت‌هایی نیز میان آن‌ها وجود دارد و همهٔ مینی‌گیم‌های آن، به شیوهٔ جمع‌آوری امتیاز است. در مینی‌گیم بادکنک، بازیباز بایستی تعداد امتیاز بیشتری را با استفاده از منفجر کردن بادکنک‌ها به‌دست آورد. در مینی‌گیم سیبل، بازیکن باید با هدف گیری دقیق در حین دویدن، امتیازات بیشتری را جمع آوری کند. در دو مینی‌گیم دیگر، یعنی مینی‌گیم باروت و چکش نیز، بازیباز به ترتیب، باید با کمک باروت و آتش بشکه‌های چوبی را منفجر و در مینی‌گیم بعدی، با چکش، قارچ‌ها را از بین ببرد تا امتیاز بیشتری را جمع‌آوری کند.
داستان بازی پیرامون جنگ میان آکوآکو و اوکااوکا است. این دو با یکدیگر برادر هستند و نمایندگان خیر و شر می‌باشند. این‌دو برای اینکه به یکدیگر ثابت کنند قدرت خیر بیشتر است یا شر، برای خود گروهی را تشکیل می‌دهند تا یک‌بار و برای همیشه این مقوله را میان خود حل کنند. اعضای این دو گروه، شخصیت‌های قدیمی این سری، مانند کراش، کوکو و دکتر نئو کورتکس و متّحدانشان هستند که در دو گروه ۴ نفره، با یکدیگر رقابت می‌کنند.
این بازی، نخستین بازی از این سری بود که شرکت ناتی داگ سازندهٔ آن نبود و شرکت یوروکام، فرایند ساخت آن را برعهده گرفت.
صندوقدار کسی است که پیشه‌اش گرفتن پول کالاها از خریدار و در برابر آن در صورت زیاد بودن، پول ِ داده شدهٔ خریدار پس دادن بقیهٔ پول به خریدار است؛ هم‌چنین صندوقدار در بیش‌تر موردها فیش کالاهای خریداری شده را به خریدار می‌دهد.
بیش‌تر صندوقدارها در فروشگاه‌های بزرگ زنجیره‌ای کار می‌کنند؛ زیرا در این فروشگاه‌ها خریداران خریدهای بیش‌تری نسبت به دیگر جای‌ها انجام می‌دهند و کار صندوقدار این است که با به‌کارگیری دستگاهی، بارکد روی کالاها را بخواند؛ این دستگاه بارکد خوان کد کالا به همراه بهای کالا را روی رایانه‌ای که در برابر صندوقدار است نمایان می‌سازد و به این فرم بهای همگی کالاها در زمان کوتاهی به‌دست می‌آید و صندوقدار پول را به صورت نقدی یا با کشیدن کارت اعتباری خریدار بر دستگاه کارت خوان می‌گیرد.
معمولاً در روشی که پول را با کشیدن کارت اعتباری خریدار بر دستگاه کارت خوان، صندوقدار دریافت می‌نماید صندوقدار پول باقیمانده‌ای به خریدار نمی‌دهد؛ زیرا پول به اندازهٔ بهای کالا به‌فرم الکترونیک به حساب فروشگاه در بانک ریخته می‌شود.
در ادامه فهرستی از انتگرال نامعین توابع وارون مثلثاتی نوشته شده‌است، برای دیدن فهرست کامل صفحهٔ فهرست انتگرال‌ها را نگاه کنید.
زندگی، نام یک مجموعه مستند طبیعی است که توسط تلویزیون بی‌بی‌سی تولید شده‌است و برای نخستین بار به عنوان قسمتی از «فصل داروین بی‌بی‌سی» در شبکه‌های «بی‌بی‌سی وان» و «بی‌بی‌سی اچ‌دی» از اکتبر تا دسامبر ۲۰۰۹ پخش شد. این مجموعه مستند، یک نگاه جهانی دارد به استراتژی‌های ویژه و رفتارهایی که موجودات زنده برای نجات خود نشان می‌دهند؛ همان چیزی که چارلز داروین از آن به عنوان «مبارزه برای بقاء» یاد می‌کند. مستند طبیعی زندگی، به مدت چهار سال و با کیفیت وضوح بالا (اچ دی) ساخته شده‌است.
این مستند بریتانیایی شامل ۱۰ قسمت ۵۰ دقیقه‌ای است. در ابتدای برنامه، یک معرفی کلی درباره مجموعه پخش می‌شود. در بخش دوم، نگاهی به گیاهان و بقیه آن اختصاص به گروه حیوانات مهاجر دارد. در این مجموعه، ویژگی‌های مشترکی به تصویر کشیده شده‌اند که به موفقیت هر گروه از حیوانات کمک می‌کند و سعی شده‌است، صمیمیت‌ها و لحظه‌های دراماتیک زندگی گونه‌هایی مستند شود که به خاطر جذابیت و رفتار شگفت آورشان انتخاب شده‌اند. بخش ۱۰ دقیقه‌ای پشت صحنه "زندگی در محل" که در پایان هر قسمت گنجانده شده‌است، مجموع زمان هر قسمت را به ۶۰ دقیقه می‌رساند.
مستند طبیعی زندگی، به وسیله واحد تاریخ طبیعی بی‌بی‌سی و با همکاری شبکه تلویزیونی دیسکاوری، تلویزیون اسکی و دانشگاه اوپن تولید شده‌است. متن اصلی، در نسخه‌های بریتانیایی و کانادایی این مجموعه استفاده شده و توسط دیوید اتنبرو نوشته و روایت شده‌است.
زندگی در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
محجوب می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
توره دلا گیرلاندینا یا به اختصار گیرلاندینا، برج ناقوس کلیسای جامع مودنا در ناحیهٔ امیلیا رومانیای ایتالیاست که نماد مودنا نیز محسوی می‌شود. این برج دارای ارتفاعی به طول ۸۶٬۱۲ متر بوده و از تمامی نقاط خارج از شهر قابل مشاهده است. در سال ۱۹۹۷ برج گیرلاندینا با عنوان توره چیویکا همراه با کلیسای جامع و میدان پیاتزا گراندهٔ مودنا در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
این سازه در سال ۱۱۷۹ و بر بلندای ۵ طبقه بنا شد و نخست توره دی سان جمینیانو یا برج سن جمینیانو نام گرفت. پس از آن در رقابت با برج‌های بولونیا، کلاهکی هشت‌ضلعی را که توسط آریگو دا کمپیونه، یکی از استادکاران اهل کمپیونه دیتالیا، طراحی شده بود بر بالای آن نصب کردند که به مشخصهٔ اصلی این برج ناقوس بدل شد. نوک برج را نیز با دو "گیرلانده" (نرده‌هایی از جنس سنگ مرمر) تزئین کردند که نام کنونی برج نیز برگرفته از همین گیرلانده‌هاست.
درون برج و در داخل تالاری موسوم به سالا دلا سکیا که نقاشی‌هایی سدهٔ پانزدهمی دیوارهای آن‌را پوشانده‌اند، نسخه‌ای از سِکیا راپیتا، به‌نشانهٔ دورانی که برج نقش خزانهٔ مودنا را داشت نگهداری می‌شود. از دیگر موارد جالب توجه در این برج، سرستون‌های مجسمه‌دار آن در تالار سالا دی تورسانی در طبقهٔ پنجم آن است.
در سال ۲۰۰۸ کار بازسازی کلیسای جامع و برج ناقوس آغاز گردید که بحث‌ها و نگرانی‌هایی را برای اهالی مودنا به‌همراه داشت، به‌ویژه که مبلغی پیرامون ۱۵۰ هزار یورو نیز برای انجام این کار نیاز بود. در طی مدت عملیات بازسازی، برج ناقوس گیرلاندینا را زیر پوششی هنری پنهان‌ساخته‌اند که طرح‌هایی از میمو پالادینو، تندیس‌گر ایتالیایی زینت‌بخش آن است.
گوادالاخارا (Guadalajara) با یک و نیم میلیون نفر جمعیت، مرکز و بزرگترین شهر ایالت خالیسکو در باختر مکزیک است. مجموعه کلان‌شهری گوادالاخارا شهرداری‌های زاپوپان، تلاکپاک، توناتا، تلاخومولکو و ایشتلاهوآکان را نیز در بر می‌گیرد که جمعاً ۴٬۴ میلیون نفر را شامل می‌شود. این مجموعه کلان‌شهری دومین کلان‌شهر مکزیک و دهمین کلان‌شهر بزرگ در آمریکای لاتین است.
اقتصاد این شهر بر پایه بخش صنعت، به ویژه فناوری اطلاعات می‌باشد. شرکت‌های بین‌المللی متعددی در این کلان‌شهر فعال بوده و کارخانه‌های تولیدی دائر کرده‌اند. همچنین، صنایع مرتبط با کفش، نساجی، و مواد غذایی بخش مهمی از اقتصاد این شهر را تشکیل می‌دهند.
گوادالاخارا دومین مستعمره‌نشین قدیمی در مکزیک است و در سال‌های آغازین خود تاریخ پرتلاطمی دارد. نونیو دگوزمان بنیان‌گذار این شهر فردی بی‌رحم و خشن بود و به خاطر شورش سرخ‌پوستان منطقه، شهر گوادالاخارا نیز به ناچار چندین بار تغییر مکان داد. شهر گوادالاخارا در مکان کنونی‌اش توسط کریستوبال دِ اونیاته که این شهر را در مکان‌های پیشین هم بنیاد کرده بود بنیاد شده‌است.
در سال ۱۵۶۰ میلادی (۹۳۹ خورشیدی) پاپ پل سوم اجازه داد تا در گوادالاخارا سلک اسقفان گالیسیای جدید بنیاد گذاری شود، در همین سال شنودگان پادشاهی که حدود ۵۰۰ اسپانیایی با بردگان خود که حدود ۵۰۰ سیاهپوست و ۲۲۰۰ خانواده سرخپوست بودند به این شهر منتقل شدند و گرداگرد کلیسای مرکزی خانه داده شدند .
در ۱۸ نوامبر سال ۱۷۹۱ میلادی (۲۷ آبان ۱۱۷۰ خورشیدی)، پایه و اساس دانشگاه گوادالاخارا در این شهر با همین نام، در پایتخت حکومت گالیسیای جدید گذاشته شد. گشایش این مرکز فرهنگی در ۳ نوامبر ۱۹۷۲ میلادی (۱۳ آبان ۱۱۷۱ خورشیدی) بود.
در زمان استقلال مکزیک شهر گودالاخارا یکی از مهم‌ترین مکان‌ها بود چون در این شهر بود که میگل ایدالگو اعلام لغو برده داری را در مکزیک کرد. گودالاخارا شاهد چندین نبرد در طول جنگ استقلال بود. پس از استقلال مکزیک و بنیاد گذاری ایالت خالیسکو شهر گوادالاخارا به پایتختی برگزیده شد.
این شهر در طول انقلاب مکزیک نقش مهمی بازی نکرد چون بیشتر فشارها روی پایتخت کشور مکزیکو سیتی بود. پس از انقلاب مکزیک این شهر شاهد نبردهای پراکنده در طول جنگ کریسترو که خونریزی‌های زیادی به جا گذاشت. پس این این جنگ‌ها این شهر به‌طور کلی در آرامش و صلح به سر می‌بورد و برای یک دوره طولانی رونق و توسعه به این شهر بازگشت.
گوادالاخارا در سال ۱۵۳۲ توسط اسپانیایی‌ها به رهبری نونیو د گوزمان بنیاد شد و نخست «اسپیریتو سانتو» (به معنی روح‌القدس) نامیده‌شد.