moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بعدها فاش شد جان مانی، دیوید و برادر دوقلویش را در کودکی به انجام اعمال جنسی (که مانی آن را برای تحقیقاتش اعلام می‌کرد) نیز مجبور کرده و از آن‌ها عکس می‌گرفت.
مخاطبین گوگل یک سرویس مدیریت تماس است که محصول گوگل است. این نرم‌افزار به عنوان یک برنامه تلفن همراه اندروید، یک برنامه وب یا در نوار کناری جیمیل به عنوان بخشی از گوگل ورکسپیس در دسترس است.
این سرویس همچنین می‌تواند با برنامه مخاطبین اپل در آی‌اواس و برنامه مخاطبین سامسونگ در گلکسی همگام شود.
شاهنامهٔ بختیاری، عنوان کتابی است که استاد «جواد خسروی نیا» شاعر خوش‌ذوق بختیاری بر کتاب خود نهاده‌است و بجز کتاب مذکور، چندین سرایش شاهنامه به گویش بختیاری دارد که آن‌ها را نیز «شاهنامهٔ بختیاری» نامیده‌است:
کتاب ما، کتاب پنجم می‌باشد که این کتاب را انتشارات «گفتمان خلاق» در سال ۱۳۸۰خورشیدی به تعداد ۳۰۰۰جلد تحت عنوان «جلد نخست» و با نام «شاهنامه‌ی بختیاری» و با متنی به قلم استاد «اردشیر صالح‌پور» چاپ و منتشر کرد.
این کتاب شامل داستان‌هایی از شاهنامه به گویش بختیاری در چهار فصل است:
در ایل بختیاری، شاهنامه‌خوانی سنّتی کهن و دیرینه است و یکی از مراسم رایج و قدیمی ایل بختیاری به شمار می‌رود.
این اثر در راستای ترویج فرهنگ گویش‌شناسی می‌باشد و نیز دریچه‌ای به سوی پژوهش‌هایی چون واژه‌شناسی، حماسه‌شناسی، تطبیق گویش‌ها و پیوند عمیق آنها با زبان اصلی است.
این کتاب شاید چون «شاهنامهٔ لکی» نسخهٔ دستنویس نداشته باشد امّا در زمرهٔ شاهنامه‌های محلّی جای دارد، یا چون «شانامه» به اهتمام دکتر صدیق صفی‌زاده و یا «شاهنامهٔ کردی» به تصحیح ایرج بهرامی برای مطالعات شاهنامه‌خوانی و آثار آن حائز اهمیت است.
در وب‌سایت «سرزمین ما» به نقل از «استاد جواد خسروی‌نیا» راجع به آثار خود گفته‌هایی هست و راجع به شاهنامه گوید:
«چند جلد گلچین از شاهنامهٔ حکیم توس را به زبان بختیاری باز سرایی کردم که توانمندی واژه‌ها، عبارات، اصطلاحات و گفتمان بختیاری و استعداد هنری یک اهل ذوق بختیاری را به نمایش بگذارم.»
شاهنامه‌خوانی در فرهنگ لری به «شَه‌نومِه خونی» معروف است. با یکی از دوستان عزیزم، که از بردن نام ایشان بنابر دلایلی معذورم، مشغول به تحقیق من‌باب شاهنامهٔ فردوسی و جایگاه آن در غرب ایران بودیم که با این سخن روبرو شدیم که اردشیر صالح‌پور به نقل از «دکتر محمّدجعفر یاحقّی» گفتند: «پیکر فردوسی در توس است اما روح او در میان قوم لر است و از هر سیاه‌چادر صدای شاهنامه‌خوانی بلند است.»
ایل بختیاری به اقتضای روحیات سلحشوری و جنگاوری و آرمان‌خواهی از دیرباز با شاهنامه و حماسه انس و الفتی ازلی داشته‌اند، چنان که در خورجین هر سیاه‌چادر بختیاری کم و بیش شاهنامه‌ای یافت می‌شود.
شاهنامه‌خوانی در غرب ایران از دیرباز به سنّت شفاهی و نقل سینه به سینه بوده و نمونه‌هایی از سرایش آن به زبان و گویش‌های محلّی برمی‌گردد به اواخر قرن ۱۰ و قرن ۱۱ و حتی قرن۱۲ که در این قرن‌ها، نسخه‌های شاهنامه در غرب ایران توسط اشخاص مختلف سراییده شد:
۱. شاهنامهٔ لکی، به اهتمام حمید ایزدپناه[که احتمال داده‌اند نسخه‌ی دستنویس آن مربوط به زمان رستم شاه از شاهان اتابکان باشد.]
۲. شاهنامهٔ کُردی، مصطفی بن محمود گُورانی، قرن۱۲[ به زبان کردی گُورانی بوده و ایرج بهرامی واژه‌نامه و تصحیح آن را انجام داده‌است.]
۳. شانامه، منسوب به الماس خان کنوله‌ای[ به زبان کردی سورانی بوده و دکتر صدیق بوره‌که‌ای{صفی‌زاده}، آن را جمع‌آوری کرده‌است.]
در ایل بختیاری، این سنّت دیرینه و کهن پابرجاست و مردان به گاهِ خواندن شاهنامه بر سکو و یا بلندایی جای می‌گرفتند..
شاهنامه در سرزمین بختیاری با نام کتاب «هفت لشکر» معروف بوده و در مکتب‌خانه‌های قدیمی شاهنامه خوانی را آموزش می‌دادند. در مجالس خوانین بختیاری نیز مراسم شاهنامه خوانی با لحن حماسی و شورانگیز رواج داشت. در تاریخ بختیاری موارد متعددی از شاهنامه خوانی بختیاری‌ها ثبت گردیده‌است.
آستن هنری لایارد، که در سالهای ۱۸۳۹–۱۸۴۲م به ایران مسافرت کرد در سفرنامه خود به شاهنامه خوانی در حضور محمدتقی خان چهارلنگ حاکم بختیاری در آن دوره، در قلعه‌تُل خوزستان اشاره کرده‌است و می‌نویسد:
«من بارها در قرارگاه محمدتقی خان شاهد و ناظر مراسم شعرخوانی بودم و متوجه شدم که خواندن اشعار و سرودهای رزمی چه تأثیر عمیقی بر روی مردم کوه‌نشین بختیاری به جای می‌گذارد» و چنین نیز ادامه می‌دهد: «آنان تا پاسی از شب در اطراف محمدتقی خان که بر روی فرشی در کنار شعله‌های آتش نشسته بود، جمع می‌شدند و به آواز شفیع خان که با صدای بلند مشغول خواندن شاهنامه یا داستان خسرو و شیرین و سایر شعرای ایرانی مانند حافظ و سعدی بود گوش می‌دادند…»
اسدخان بهداروند نیز که علیه حکومت قاجار قیام کرده بود با خواندن اشعار شاهنامه پاسخ شاهزاده قاجار را داده‌است: «اسدخان بهداروند هنگامی که در محاصره شاهزاده قاجار در دژ اسدخان قرار گرفته بود این شعر فردوسی را خطاب به شاهزاده قاجار خواند:
«بی‌بی مریم بختیاری که از زنان مبارز و برجسته روزگار بود هنگامی که مبارزان مشروطه به او پناه بردند از آنان حمایت کرد و روزی که افسر اعزامی از اصفهان برای جلب وحید دستگردی و دیگر شاعران پناهنده به در قلعه بی‌بی مریم آمد، به افسر اعزامی گفت: «اگر جانم را بستانند پناهندگان را تحویل نخواهم داد» و این «شعر فردوسی» را بر آنان خواند:
در کتاب تاریخ بختیاری سردار اسعد، نیز به شاهنامه خوانی در بختیاری اشاره گردیده و نقل شد هنگامی که سواران بختیاری در دوران مشروطیت برای فتح تهران حرکت کردند شاهنامه خوانان برای تقویت روحیه سپاهیان اشعار شاهنامه را می‌خواندند و یکی از سواران خطاب به محمدعلی شاه این ابیات را با صدای بلند خواند:
حسین‌پژمان بختیاری راجع به شاهنامه‌خوانی در بختیاری می‌گوید:
«این اشعار معمولاً نقاشی روح داری از میدان‌های جنگ بود که دلیران گذشته و اجداد رشید ما قهرمان آن‌ها شمرده می‌شدند…»
وزارت دادگستری اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی که در ۱۵ مارس ۱۹۴۶ تشکیل شد، یکی از مهم‌ترین اداره‌های دولتی در اتحاد جماهیر شوروی بود. وزارت دادگستری پیش‌تر از این—تا سال ۱۹۴۶—با عنوان کمیساریای خلق دادگستری شناخته می‌شد که آن را به‌اختصار نارکومیست می‌خواندند. این وزارتخانه در سطح کل اتحادیه—سراسر اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی—در ۶ ژوئیه ۱۹۲۳ پس از امضای معاهده تأسیس اتحاد جماهیر شوروی ایجاد شد و به نوبه خود مبتنی بر کمیساریای خلق دادگستری جمهوری سوسیالیستی فدراتیو روسیه شوروی بود که در سال ۱۹۱۷ تشکیل شده‌بود. این وزارتخانه قبل از سال ۱۹۴۶ توسط وزیر دادگستری رهبری می‌شد، کمیساری که توسط رئیس شورای وزیران معرفی و توسط پرزیدیوم شورای عالی تأیید می‌شد و عضو شورای وزیران بود.
وزارت دادگستری مسئولیت محاکم، زندان‌ها و تعزیرات را بر عهده داشت. مسئولیت‌های گسترده آن شامل سیاست عدالت کیفری، سیاست مجازات و پیشگیری از ارتکاب مجدد جرم در اتحاد جماهیر شوروی بود. این وزارتخانه به دو بخش کل اتحادیه و اداره‌های اتحادیه سازماندهی شد. وزارتخانه‌های کل اتحادیه به سازمان‌های جداگانه در سطح جمهوری، استان خودمختار و استانی تقسیم شدند. رهبری وزارت دادگستری از سوی سازمان‌های حقوقی برجسته شوروی از سراسر کشور انجام می‌شد.
بر اساس فرمانی از سال ۱۹۷۲، وزارت دادگستری پیشنهادهایی را برای تدوین قانون آماده کرد و همچنین مدیریت روش‌شناسی فعالیت حقوقی را در اقتصاد ملی انجام داد. این وزارتخانه فعالیت ارگان‌های دولتی و سازمان‌های عمومی را به‌منظور ارتقای دانش حقوقی و شفاف‌سازی قانون در بین مردم در موارد سازمان‌های قضایی و همچنین مدیریت کل ثبت احوال و حرفه حقوقی هدایت و هماهنگ می‌کرد. وزارتخانه در برابر حزب، دولت و مردم مسئول بود. هدف اصلی وزارتخانه تقویت قانونمندی سوسیالیستی و حاکمیت قانون در نهادهای قضایی شوروی بود. این وزارتخانه به یک وزارتخانه کل اتحادیه و پانزده وزارتخانه اتحادیه سازماندهی شد. رهبری این وزارتخانه متشکل از شخصیت‌های برجسته مقامات قضایی جمهوری‌های شوروی، دادگاه‌های نظامی، اعضای وکلا، دفاتر اسناد رسمی و سایر نهادهای قضایی بود. وظیفه رهبری سازماندهی و تهیه پیشنهادها برای تدوین قوانین بود. رهبری سازمانی و دادگاه‌ها بر سطوح بخش‌های جمهوری، خودمختار و استانی حکومت و حزب کنترل کامل داشتند.
در ۱ فوریه ۱۹۲۳ کمیساریای خلق دادگستری کل اتحادیه منحل شد و مسئولیت‌ها، وظایف و کارکردهای آن به دادستان کل واگذار شد. اداره دادستانی وزارت دادگستری به ریاست یک دادستان کل جمهوری، مسئول محدودسازی اختیارات دادستان کل بود. به‌دلیل توقف «تمرکز غیر ضروری»، وزارت دادگستری هم در سطح اتحادیه و هم در سطح کل اتحادیه انحلال یافت. سپس وظایف این وزارتخانه به دیوان عالی و کمیسیون حقوقی شورای وزیران واگذار شد.
این وزارتخانه در سال ۱۹۷۰ توسط دولت آلکسی کاسیگین مجدداً تأسیس شد. در پی تشکیل دوباره آن مقررات گسترده‌ای در مورد این وزارتخانه توسط شورای وزیران وضع گشت. بر اساس فرمانی در سال ۱۹۷۵، وظیفه اصلی وزارتخانه، هدایت و نظارت بر ارگان‌های قضایی هم در سطح اتحادیه و هم در سطح کل اتحادیه بود.
وظيفه اصلی اين وزارتخانه اين بود كه پيشنهادهای مربوط به مسائل مرتبط با نظام قضايی نظیر انتخاب قضات، رأی قضایی، ساماندهی دادگستری، مطالعه و جمع‌بندی رویه قضایی با هماهنگی دیوان عالی و سازماندهی کار برای حفظ آمار قضایی را ارائه کند. طبق قوانین اتحاد جماهیر شوروی، وزارتخانه می‌توانست تدابیر مختلفی را برای بهبود نظام دادگستری شوروی پیشنهاد کند. بر اساس ماده یکم کمیساریای خلق دادگستری، وظیفه اصلی کمیساریا، نظارت بر فعالیت‌های قانونی اداره‌های مرکزی شوروی و دادستان خلق بود.
وزارت دادگستری توسط یک وزیر اداره می‌شد. وزیر ابتداء توسط پرزیدیوم شورای عالی بین فصل‌ها انتخاب و بعد با دعوت شورای عالی تأیید اعتبار می‌شد. معاونان وزیر توسط شورای وزیران انتخاب شدند و همین‌گونه وزارت دادگستری مسئول توزیع معاونان بود. هر معاون معمولاً ریاست بخش مخصوص به خود را بر عهده داشت. وزیر، معاونان و سایر مقامات ارشد، حلقه رهبری را تشکیل می‌دادند که آن را هیئت وزارت دادگستری می‌نامیدند. اعضای این هیئت بایستی توسط شورای وزیران تأیید می‌شدند. هیئت وزارت به‌طور منظم جلساتی را برای بحث در مورد مسائل حقوقی در سراسر کشور برگزار می‌کرد. تصمیمات اتخاذشده توسط هیئت به‌طور معمول در سراسر کشور اجرا می‌شد. در صورت بروز اختلاف در هیئت دادگستری، شورای وزیران وارد عمل می‌شد و به ناسازگاری‌ها پایان می‌داد.
ساختار و تعداد کارکنان، تشکیلات دستگاه مرکزی وزارتخانه، احکام ادارات و بخش‌های این وزارتخانه توسط شورای وزیران تصویب گشت. مهر وزارت دادگستری نشان دولتی اتحاد جماهیر شوروی بود.
در سال ۱۹۲۲، ولادیمیر لنین، کمیساریای خلق دادگستری را به‌دلیل عدم برخورد قاطعانه با مخالفان سیاسی بلشویک‌ها و اجازه توسعه سرمایه‌داری خارج از چارچوب سرمایه‌داری دولتی که در سیاست اقتصدای جدید ترسیم شده‌بود، مورد انتقاد قرار داد. تا سال ۱۹۳۶ کمیساریای خلق دادگستری فقط در سطح اتحادیه جمهوری وجود داشت. نیکولای کریلنکو، اولین کمیسار خلق دادگستری، در ژانویه ۱۹۳۳ بیان داشت که قوانین شوروی نسبت به ملایمت برخی از مقامات شوروی که به قانون «پنج خوشه» اعتراض کردند، برخورد تندی داشته‌است:ما گاهی اوقات با یک امتناع صریح از اجرای دقیق این قانون روبرو می‌شویم. یکی از قاضی‌های خلق به من گفت که او هرگز نمی‌تواند کسی را به خاطر دزدی چهار خوشه به زندان بیاندازد. چیزی که ما در اینجا با آن روبرو هستیم تعصب عمیقی است که با شیر مادرشان آغشته شده‌است... این باور اشتباه است که مردم باید نه بر اساس دستورالعمل‌های سیاسی حزب بلکه با ملاحظات «عدالت عالی» محاکمه شوند.به گفته عبدالرحمان اوتورخانف، نیکیتا خروشچف وزارتخانه دادگستری را در اوج دوران خود در تلاش برای احیای «هنجارهای لنینیستی قانونمداری سوسیالیستی» که در دوران حکومت ژوزف استالین ناپدید شده‌بود، منحل کرد. خروشچف سعی کرد با اجرای قانون اساسی ۱۹۳۶ در شاخه قضایی کشور، دیوان شوروی را از اقتدار مرکزی مستقل‌تر کند. به گفته خروشچف، این امر به دادگاه‌ها استقلال بیشتری از قدرت مرکزی می‌داد. کارکردها، وظایف و مسئولیت‌های وزارتخانه به شورای عالی و کمیسیون حقوقی شورای وزیران در تمام سطوح جامعه شوروی واگذار شد. در دهه ۱۹۶۰ مشخص شد که این اصلاحات طبق برنامه عمل نمی‌کنند و وزارتخانه توسط دولت آلکسی کاسیگین در سال ۱۹۷۰ مجدداً تأسیس شد. مقرر شد این وزارتخانه به همراه اکثر وزارتخانه‌های شوروی در دسامبر ۱۹۹۱ به‌دستور شورای دولتی منحل شود اما این امر میسر نشد زیرا اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی قبل از این تاریخ فروپاشید.
افراد زیر به‌عنوان کمیسار—نارکوم، وزیر و معاون وزیر در دوره شوروی ریاست این کمیساریا—وزارتخانه را بر عهده داشتند:
نایب‌رئیس مجلس شورای اسلامی عنوان مشترک برای دو نفر از اعضای هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی است. طبق مادۀ ۷۱ قانون مدیریت خدمات کشوری، نواب رئیس مجلس در ردۀ دوم مقام‌های سیاسی کشور و همتراز با معاون اول رئیس‌جمهور هستند. انتخاب نایب‌رئیس با اکثریت نسبی به روش رأی‌گیری مخفی و با ورقه است. نواب رئیس به ترتیب تعداد آراء به عنوان «نایب‌رئیس اول» و «نایب‌رئیس دوم» و در صورت تساوی آراء، با قید قرعه انتخاب می‌شوند. در غیاب رئیس مجلس، وظایف و اختیارات او را به‌ترتیب «نایب‌رئیس اول» و «نایب‌رئیس دوم» بر عهده خواهند داشت. براساس آیین‌نامه داخلی مجلس، رئیس مجلس می‌تواند هنگام حضور خود در صحن نیز ادارۀ جلسۀ رسمی را به‌ترتیب بر عهدۀ نایب‌رئیس اول و دوم بگذارد. نایب‌رئیس‌های مجلس همچون سایر اعضای هیئت رئیسه برای یک سال انتخاب می‌شوند. مبنای تجدید انتخابات سالیانه، سالروز انتخابات هیئت رئیسه قبلی بوده و در صورتی که با تعطیلات رسمی همزمان بشود، در جلسۀ قبل از آن انجام می‌گردد و مسئولیت هیئت رئیسه جدید از سالروز انتخابات قبل تفویض خواهد گردید.
نمایندگان مجلس در آغاز هر دوره، با انتخاب هیئت رئیسه موقت، بررسی اعتبارنامه‌های نمایندگان منتخب را آغاز می‌کنند و پس از آنکه اعتبارنامه حداقل دوسوم نمایندگان به تصویب رسید، انتخابات هیئت رئیسه دائم انجام می‌شود. به جز دورۀ نخست که به علت عدم تدوین آیین‌نامه داخلی، بدون هیئت رئیسه موقت شروع به کار کرد، در دوره‌های بعدی مجلس، هیئت رئیسه موقت نمایانگر ترکیب هیئت رئیسه دائم مجلس بود چرا که در بیشتر اجلاسیه‌ها، انتخابات هیئت رئیسه دائم و موقت با تغییر اندکی انتخابی مواجه بود به طوری که در اکثر دوره‌ها، اعضای هیئت رئیسه تنها با کم و زیاد شدن چند رأی در انتخابات هیئت رئیسه دائم، در سمت خود ابقاء شده‌اند. در این میان، تنها نایب‌رئیس دوم در مجلس دوم و هر دو نایب‌رئیس در مجلس ششم در انتخابات هیئت رئیسه دائم نسبت به هیئت رئیسه موقت تغییر کردند. این روند از سال ۱۳۹۷ با اصلاح آیین‌نامه داخلی مجلس تغییر کرد و هیئت رئیسه موقت حذف شد.
محمدرضا باهنر و سید محمدحسن ابوترابی‌فرد با ۱۱ اجلاسیه، و حسن روحانی با ۸ اجلاسیه رکوردداران نایب‌رئیسی هستند.
وادی حمامات ، ، بستر رودخانه‌ای خشک در صحرای شرقی مصر، تقریباً در نیمه راه بین قصیر و قنا است.
این منطقه در دوران باستان یک منطقه معدنی و مسیر تجاری اصلی در شرق دره نیل بوده‌است و سه هزار سال حکاکی و گرافیتی آن را به یک مکان علمی و توریستی بزرگ تبدیل کرده‌است.
حمامات به مسیر اصلی تبس به دریای سرخ و سپس به جاده ابریشم که به آسیا یا عربستان و شاخ آفریقا منتهی می‌شد، تبدیل شد. این ۲۰۰ مسیر کیلومتر مستقیم‌ترین مسیر از نیل به دریای سرخ بود، زیرا نیل در انتهای غربی وادی به سمت ساحل خم می‌شود.
مسیر حمامات از قفط (یا Coptos)، واقع در شمال اقصر، به قصیر در ساحل دریای سرخ ادامه داشت. قفط مرکز مهم اداری، مذهبی و بازرگانی بود. شهرها در هر دو انتهای مسیر توسط دودمان نخست مصر تأسیس شدند، اگرچه شواهدی از اشغال پیش دودمانی نیز در طول مسیر یافت شده‌است.The Archaeology of the Eastern Desert, Appendix F: Desert Rock Areas and Sites . Andie Byrnes, University College London, June 2007. Retrieved September 2007.
در مصر باستان، حمامات یک منطقه معدنی اصلی برای دره نیل بود. سفرهای استخراج معدن به صحرای شرقی از هزاره‌های دوم قبل از میلاد ثبت شده‌است، جایی که وادی سنگ‌های پرکامبرین سپر عربی-نوبی را آشکار کرده‌است. اینها شامل بازالت‌ها، شیست‌ها، "سنگ بخن" (یک ماسه سنگ سبز متاگریواکی که برای کاسه‌ها، پالت‌ها، مجسمه‌ها و تابوت‌ها استفاده می‌شود)Survey of ancient Egyptian stone quarries (rock varieties and images, locations, and ages). James A. Harrell, Professor of Geology, Department of Environmental Sciences, University of Toledo. Retrieved September 2007. و کوارتز حاوی طلا است.Dollinger, André, "Mining", An introduction to the history and culture of Pharaonic Egypt. 2000. Retrieved September 2007. پالت نارمر، ۳۱۰۰ پیش از میلاد، یکی از تعدادی از آثار باستانی اولیه و پیش از سلسله است که از سنگ متمایز وادی حمامات تراشیده شده‌است.
فرعون ستی یکم به عنوان اولین چاه حفر شده برای تأمین آب در وادی ثبت شده‌است، و سنوسرت یکم اکتشافات معدنی را به آنجا فرستاد.
این مکان در اولین نقشه زمین‌شناسی باستانی شناخته شده، نقشه پاپیروس تورین توصیف شده‌است.
امروزه حمامات بیشتر به خاطر دیوارنگاری مصر باستانی‌اش معروف است و همچنین در زمان‌های قدیم معدنی بود که در جاده ابریشم به آسیا قرار داشت و مقصدی رایج برای گردشگران مدرن است. این وادی حاوی حکاکی‌ها و کتیبه‌های زیادی است که مربوط به قبل از اولین سلسله‌های مصر تا دوران مدرن است، از جمله تنها سنگ نگاره منقوش شناخته شده از صحرای شرقی و نقاشی‌های قایق‌های نی مصری مربوط به هزاره چهارم (پیش از میلاد).Desert Boats Home Page Wadi Hammamat: Gallery and description of several dynastic and predynastic sites in the Wadi, by Francis Lankester. Retrieved June 2013.
فیلمبرداری فرایند ضبط تصویر متحرک در رسانه‌های الکترونیکی (مانند نوار ویدئویی، ضبط مستقیم روی دیسک یا ذخیره‌سازی حالت جامد) و حتی رسانه‌های زنده است. این اصطلاح شامل روش‌های تولید ویدئو و پس‌تولید است. در گذشته آن را معادل ویدیوی سینماتوگرافی (تصاویر متحرک ضبط شده روی فیلم آپارات) می‌انگاشتند اما ظهور ضبط ویدیوی دیجیتال در اواخر سدهٔ بیستم تمایز بین این دو را مبهم کرد زیرا در هر دو روش، مکانیسم واسطه یکسان شدند. امروزه هر اثر ویدیویی را می‌توان "فیلمبرداری" نامید در حالی که تولید فیلم سینمایی تجاری را سینماتوگرافی نامید.
فیلمبردار videographer شخصی است که در زمینه فیلمبرداری و/یا تولید فیلم فعالیت می‌کند. پخش اخبار به شدت به تلویزیون زنده متکی است که در آن فیلمبرداران در جمع‌آوری اخبار الکترونیکی (ENG) از اخبار محلی شرکت می‌کنند.
دودمان بیست و سوم مصر، معمولاً به عنوان سومین سلسله دوره میانی سوم مصر باستان طبقه بندی می‌شود. این سلسله متشکل از تعدادی از شاهان مشواش بود که از ۸۸۰ پیش از میلاد تا ۷۲۰ پیش از میلاد یا به عنوان فرعون یا به عنوان پادشاهان مستقل بخش‌هایی از مصر علیا و فرعون‌ها از ۸۳۷ پیش از میلاد تا ۷۲۸ پیش از میلاد حکومت کردند.
فهرست فرعون‌ها
ابراهیم واحدیان بروجنی (۱۳۱۴–۲۶ اسفند ۱۳۹۴) در یک خانواده بهایی در اصفهان متولد شد. از دوران نوجوانی کار و تحصیل را در موازای هم انجام می‌داد. سه سال مدیریت و ترمیم سازماندهی دبیرستان خامنه ای پور، و تدریس در دبیرستان‌های تهران را با تحصیل در رشتهٔ فیزیک در دانشگاه تهران ادامه داد. از سال ۱۳۳۶ تا ۱۳۵۱ در دانشکده فنی دانشگاه تهران تدریس کرد. در این دوره نیز موفق به دریافت مدرک فوق لیسانس در رشتهٔ انرژی اتمی از دانمارک، و دکترای فیزیک در فرانسه شد. در سال ۱۳۵۱، واحدیان مجبور به ترک دانشکده فنی شد. و به صورت حق‌التدریسی در دانشکده علم صنعت، پلی تکنیک، و دانشگاه ملّی، مشغول به کار بود تا در سال ۱۳۵۳ به‌طور رسمی به استخدام دانشکده علم و صنعت درآمد و بعد از یک سال، به‌عنوان مدیر گروه فیزیک انتخاب شد. او تا زمان اخراج از دانشگاه در ماه‌های بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، در این سمت باقی ماند. ابراهیم واحدیان در تأسیس و تدریس داوطلبانه در مؤسسه آموزش عالی بهائیان ایران (BIHE)، نقش داشت. کتاب هائی که به انتخاب و ترجمه او تهیه شدند در دانشگاه‌های ایران در رشته‌های مهندسی عمران، مکانیک، هوا و فضا، متالورژی و صنایع تدریس می‌شوند. این کتاب‌ها بعد از اخراج واحدیان غالباً ده‌ها بار تجدید چاپ شده‌اند. آخرین تجدید چاپ بعضی از آن‌ها سال ۱۳۹۹ است. واحدیان به خاطر ترجمه کتاب‌های پرفروش «استاتیک»، «دینامیک» و «مقاومت مصالح» نوشته پی یِر و جانسون، در جامعه علمی ایران شناخته شد. او همچنین برای اولین بار به ترجمه کتاب‌های «استاتیک» و «دینامیک» اثر مریام که از منابع درسی دانشگاه‌های معتبر غربی است، اقدام کرد. ترجمهٔ «ماشین‌های راه‌سازی و مواد برای ساخت راه»، اثر نانالی، یکی دیگر از کتاب‌های مهم دانشگاهی است که واحدیان ترجمه و نشر آن را در سال ۱۳۸۳ انجام داد. کتاب «دینامیک» چند سال بعد از اخراج دکتر واحدیان به عنوان کتاب سال مهندسی در ایران برگزیده شد. دو سال بعد، کتاب دیگری از واحدیان به نام «راهنمای مقاومت مصالح» به‌عنوان کتاب سال جمهوری اسلامی معرفی شد.آینه دوران: گزارش سی و شش دورهٔ جایزهٔ کتاب سال جمهوری اسلامی ایران، تهران: خانه کتاب، ۱۳۹۷
ابراهیم واحدیان بروجنی در سال ۱۳۱۴ در یک خانواده بهایی در اصفهان متولد شد. او تحصیلات ابتدایی را در این شهر گذراند. واحدیان پس از پایان کلاس هشتم و گرفتن مدرک سیکل، با نصیحت عمویش که به او گفت اگر می‌خواهی شب‌ها راحت بخوابی و خدا از تو راضی باشد معلم شو، برای ادامه تحصیل راهی دانشسرای مقدماتی تربیت معلم شد. دانشسرای مقدماتی، دانش‌آموزان دارای مدرک سیکل را می‌پذیرفت و دوره‌اش دو سال بود. واژه سیکل در قدیم، نام عامیانه و غیررسمی برای اشاره به پایان دوره متوسطه اول بود. دوره متوسطه اول شامل کلاس هفتم و هشتم و نهم بود. مدرک سیکل در رتبه پایین‌تر از مدرک دیپلم که شامل کلاس دهم، یازدهم و دوازدهم است قرار دارد. ابراهیم واحدیان به آموزگاری در دوره‌های ابتدائی و متوسطه قانع نبود و علاقه داشت تا در دانشگاه ادامه تحصیل بدهد، ولی برای ورود به دانشگاه، پایان کلاس دوازدهم یا داشتن مدرک دیپلم لازم بود. پس تصمیم گرفت این مشکل را هرطور شده رفع کند و به دانشگاه وارد شود. واحدیان در شهریور ماه سالی که از دانشسرا فارغ‌التحصیل شد، کلاس یازدهم را امتحان داد. سپس او را برای معلمی به کاشان فرستادند. او در کاشان، هم‌زمان با درس دادن، به درس خواندن هم مشغول بود و توانست کلاس دوازدهم را در زمان کوتاهی به پایان برساند و دیپلم خود را بگیرد. پس از اخذ دیپلم، دیگر برای او مانعی برای ورود به دانشگاه وجود نداشت. واحدیان در رشته فیزیک دانشگاه تهران ثبت نام کرد و به تحصیل در دانشگاه وارد شد.
پس از اخذ لیسانس، ابراهیم واحدیان از طرف اداره فرهنگ به‌عنوان مدیر دبیرستان «خامنه‌ای‌پور» در تهران نو منصوب شد. واحدیان سه سال از صبح تا غروب در دبیرستان مشغول به کار بود. از اقدامات واحدیان در دبیرستان خامنه‌ای‌پور اضافه کردن کلاس به دبیرستان بود. در ابتدای ورود واحدیان، دبیرستان دارای سه کلاس و با تعداد زیادی دانش‌آموز بود که این موجب شلوغی کلاس‌ها و نداشتن بازدهی لازم شده بود. با تلاش و مدیریت وی سه کلاس جدید به کلاس‌های دبیرستان افزوده شد. این اقدام سبب ارتقا تحصیلی دانش‌آموزان و نظم بیشتر دبیرستان شد. کم‌کم دبیرستان خامنه‌ای‌پور در تهران نو، با مدیریت ابراهیم واحدیان شهرتی بهم زد. این شهرت موجب شده بود تا والدین بیشتری فرزندان خود را در این دبیرستان ثبت نام کنند و از تعداد دانش‌آموزان دبیرستان‌های اطراف کاسته شود. موفقیت واحدیان در مدیریت دبیرستان، آغاز دسیسه چینی و مشکل‌تراشی بود. تا آن‌که سرانجام، خبر بهایی بودن واحدیان به اداره فرهنگ رسید و فرهنگ طی حکمی او را به این دلیل که فرد بهایی نمی‌تواند مدیر دبیرستان باشد، از دبیرستان خامنه‌ای‌پور به یکی از دبیرستان‌های تهران منتقل کرد.
واحدیان یک سال در دبیرستان‌های تهران تدریس کرد. در آن زمان، دانشکده فنی تهران دو نفر را برای تدریس، یکی برای رشته فیزیک و یکی برای ریاضی می‌خواست. واحدیان یکی از داوطلبان دبیری بود. او پس از امتحان و مصاحبه برای دبیری فیزیک انتخاب شد. با آن‌که در ابتدا وزارت فرهنگ به دلیل احتیاج مخالف انتقال او به دانشگاه بود، ولی سرانجام موافقت نمود. ابراهیم واحدیان از سال ۱۳۳۶ تا ۱۳۵۱ در دانشکده فنی دانشگاه تهران تدریس کرد.کیان ثابتی (۱۴۰۱) ابراهیم واحدیان، مترجم و فیزیکدان بهایی؛ اخراج از دانشگاه به خاطر عقیده (iranwire.com)
در سال ۱۳۴۲، ابراهیم واحدیان با بورسیه برای تحصیل در رشته انرژی اتمی به دانمارک رفت. او دو سال در دانشگاه دانمارک مشغول تحصیل و مطالعه بود. دانشگاه دانمارک به او پیشنهاد داد که در دانمارک بماند و به تحقیقات و مطالعاتش ادامه دهد، ولی به‌دلیل مخالفت دکتر ریاضی، رئیس وقت دانشکده فنی، واحدیان با اخذ مدرک فوق‌لیسانس به ایران بازگشت. واحدیان پس از بازگشت از دانمارک شروع به آموختن زبان فرانسه کرد و با گرفتن بورسیه از آن کشور راهی آنجا شد. او پس از اخذ مدرک دکترای فیزیک در فرانسه، به ایران بازگشت. همکاران وی در دانشکده فنی مخالف حضور او در کادر علمی دانشکده بودند. آن‌ها او را به عنوان دبیر فیزیک می‌شناختند و نمی‌خواستند رتبه علمی جدید او را بپذیرند، پس در سال ۱۳۵۱، ابراهیم واحدیان مجبور به ترک دانشکده فنی شد.
ابراهیم واحدیان دو سال در دانشکده علم صنعت، پلی تکنیک، و دانشگاه ملی به صورت حق‌التدریسی مشغول کار بود تا آن‌که در سال ۱۳۵۳ به‌طور رسمی به استخدام دانشکده علم و صنعت درآمد و بعد از یک سال، به‌عنوان مدیر گروه فیزیک انتخاب شد. او تا زمان اخراج از دانشگاه در ماه‌های بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، در این سمت خدمت کرد.
ابراهیم واحدیان پیش از انقلاب فرهنگی و اخراج عمومی استادان و دانشجویان بهایی، از دانشگاه علم و صنعت اخراج شد. ماجرا از این قرار بود که از همان ماه اول بعد از پیروزی انقلاب، گروه‌های خودسر در دانشگاه‌ها شروع به آزار و اذیت استادان غیر مسلمان کردند. در دانشگاه علم و صنعت افراد مسلح یکی از استادان دانشگاه به نام «نهورائی» را که یهودی بود، سر میز غذا ربودند. بعد از این واقعه، آزار و اذیت یک استاد خانم بهایی شروع شد و از آمدن او به دانشگاه جلوگیری کردند. سرپرست دانشگاه از واحدیان خواست که چند روزی به دانشگاه نرود تا وضعیت آرام شود. پس از چند روز غیبت، وقتی به دانشگاه برگشت با حکم بازنشستگی روبه‌رو شد. سرپرست دانشگاه به او گفت که می‌خواستند شما را بدون حقوق اخراج کنند، ولی من ترتیبی دادم تا بازنشسته شوید. مدتی بعد، روزی واحدیان و چند نفر از همکاران به یک رستوران می‌روند. فردی به نام «مجیدی» همراه این جمع بود. او در فرانسه درس خوانده و بعد از برگشتن به ایران، تقاضای کار در دانشگاه را داده بود. پیش از انقلاب، واحدیان که عضو هیئت گزینش بود این فرد را استخدام کرده بود. اما آن روز در رستوران، مجیدی شروع به توهین و مسخره کردن اعتقادات مذهبی واحدیان کرد. ابراهیم واحدیان به او گفت که این حرف‌ها را آدم‌های بی‌سواد می‌زنند و در اسلام بر آدم جاهل حرجی نیست، اما تو که درس خوانده هستی باید حداقل شعوری داشته باشی تا حرفی را بدون مطالعه نزنی. سپس کتابی را که فردی در فرانسه راجع به دین بهایی نوشته، به این فرد می‌دهد تا مطالعه کند. مجیدی یک کپی از کتاب می‌گیرد و اصل آن را پس می‌دهد. مجیدی کپی را به مدیریت دانشگاه می‌دهد و ادعا می‌کند که واحدیان طبق این سند، در دانشگاه تبلیغ می‌کند. دانشگاه هم بدون توجه به دانش و تجربه واحدیان، او را طی حکمی به دلیل «عضویت در فرقه ضاله»، از خدمت دولتی منفصل می‌سازد.
در آن زمان، اخراج افراد از مشاغل دولتی را پاکسازی می‌گفتند. حکم پاکسازی شامل بازنشسته‌ها هم می‌شد و در نتیجه، بازنشستگی ابراهیم واحدیان هم مشمول این قانون شد و از بین رفت.
انقلاب فرهنگی ایران، آغازگر محرومیت چهل ساله جوانان بهایی از تحصیلات عالی بود. جوانان بهایی حاضر نبودند تا در فرم ثبت نام کنکور در برابر گزینهٔ دین تقیه کنند و نام دین دیگری را به دروغ بنویسند. پس از چند سال جامعه بهایی ایران تصمیم گرفت تا به جای پذیرش و تسلیم در برابر محرومیت آن دانشجویان، راهی برای ادامه تحصیل جوانان بهایی پیدا کند. «مؤسسه آموزش عالی بهائیان ایران (BIHE)»، محصول فرایند مشورتی با استادان اخراجی بهایی از جمله ابراهیم واحدیان بود. این مؤسسه در ابتدا به شکل مکاتبه‌ای کار می‌کرد و کلاس‌هایش در خانه‌های بهائیان تشکیل می‌شد. واحدیان به دلیل نبودن فرد واجد شرایط، سال‌ها تدریس دروس مختلف را در این مؤسسه آموزشی به‌عهده داشت. او همچنین بیش از یک دهه در شورای عالی تصمیم‌گیری این مؤسسه فعالیت کرد.
اخراج از دانشگاه و تنگناهای اقتصادی، سبب شد ابراهیم واحدیان به انتخاب و ترجمه کتب مورد نیاز دانشگاهی روی بیاورد. از مهم‌ترین خدمات علمی او پس از اخراج از دانشگاه، انتخاب و ترجمه چندین کتاب ارزشمند و ماندگار دانشگاهی بود. این کتب بیش از سه دهه است که از کتاب‌های اصلی رشته‌های مهندسی عمران، مکانیک، هوا و فضا، متالورژی و صنایع در دانشگاه‌های ایران هستند. این کتاب‌ها بعد از اخراج واحدیان غالباً ده‌ها بار تجدید چاپ شده‌اند. آخرین تجدید چاپ بعضی از آن‌ها سال ۱۳۹۹ است، بدون آن‌که اجازه و حق مترجم در نظر گرفته شود. واحدیان ابتدا به خاطر ترجمه کتاب‌های پرفروش «استاتیک»، «دینامیک» و «مقاومت مصالح» نوشته بی یر و جانسون، در جامعه علمی ایران شناخته شد. پس از مدتی، برای اولین بار اقدام به ترجمه کتاب‌های «استاتیک» و «دینامیک» اثر مریام که از منابع درسی دانشگاه‌های معتبر غربی است، کرد. کتاب «ماشین‌های راه‌سازی و مواد برای ساخت راه»، اثر نانالی، یکی دیگر از کتب مهم دانشگاهی است که واحدیان ترجمه و نشر آن را چندین سال بعد از اخراج از دانشگاه، به‌عنوان آخرین اثر خود در سال ۱۳۸۳ انجام داد. کتاب «دینامیک» چند سال بعد از اخراج ابراهیم واحدیان به عنوان کتاب سال مهندسی در ایران برگزیده شد. دو سال بعد، کتاب دیگری از واحدیان به نام «راهنمای مقاومت مصالح» به‌عنوان کتاب سال جمهوری اسلامی معرفی شد.
زندگی و فعالیت علمی ابراهیم واحدیان در ۲۶ اسفند ۱۳۹۴ به پایان رسید.
افسانه شمشیر باستانی (به چینی: 古剑奇谭之流月昭明) یک فیلم فانتزی-ماجراجویی-اکشن چینی به کارگردانی رنی هارلین که بر اساس بازی ویدیویی Gu Jian Qi Tan 2 ساخته شده‌است. این فیلم در ۱ اکتبر ۲۰۱۸ در سراسر جهان منتشر شد.
به دلیل یک اتفاق سرنوشت ساز، یو وویی خانه را ترک می‌کند. او با استاد محترم زی یی ملاقات می‌کند که هنرهای جادویی یان را به او آموزش می‌دهد و بدین ترتیب سفر تزکیه خود را آغاز می‌کند و …
فیلمبرداری در دسامبر ۲۰۱۶ آغاز شد و در مارس ۲۰۱۷ به پایان رسید.
این فیلم در هفته طلایی سینمای چین یک فاجعه باکس آفیس بود. این فیلم مورد تمسخر گسترده آنلاین قرار گرفت و علیرغم دستور دولت برای نمایش فیلم در سراسر کشور، تنها ۱٫۲۵ میلیون دلار درآمد داشت.
تلسکوپ یابنده یک وسیله دید جانبی است که در نجوم و رصد ستارگان مورد استفاده قرار می‌گیرد . تلسکوپ یابنده معمولاً بزرگنمایی بسیار کمتری نسبت به تلسکوپ اصلی دارد، بنابراین میدان دید بزرگ‌تری را فراهم می‌کند که برای هدایت دستی تلسکوپ اصلی (معروف به چرخان) به یک جهت تقریباً درست سودمند است که می‌تواند به راحتی یک شی نجومی مورد نظر را در معرض دید قرار دهد. بزرگنمایی برخی از یابنده‌ها دارای شبکیه‌های پیچیده‌ای هستند تا تلسکوپ اصلی را با دقت بیشتری نشانه‌گیری کنند و/یا حتی اندازه‌گیری‌های استادیومتری را انجام دهند.
تلسکوپ‌های یابنده معمولاً با نامی به شکل A×B عرضه می‌شوند که در آن A بزرگنمایی و B دیافراگم عدسی شیئی یابنده به میلی‌متر است. به عنوان مثال، یک یابنده ۶×۳۰ به معنای یک یابنده با ۳۰ میلی‌متر عدی شیئی و بزرگنمایی ۶× است. این علامت در همان قالبی است که اکثر دوربین‌های دوچشمی استفاده می‌کنند.
یک یابنده ۶×۳۰ معمولاً حداقل اندازه مفید برای یک یابنده بزرگنمایی در تلسکوپ آماتوری در نظر گرفته می‌شود و یک یابنده ۸×۵۰ یا بزرگ‌تر برای هدف‌گیری دقیق‌تر ترجیح داده می‌شود."The Backyard Astronomer's Guide", by Terence Dickinson and Alan Dyer.
تلسکوپ لکه‌یاب یک تلسکوپ پرقدرت و فشرده‌است که برای پایش دقیق اجسام دور بهینه‌سازی شده‌است. آنها به عنوان ابزارهای قابل حمل بهبودیافته نوری برای تفرج‌های مختلف در فضای بازمانند تماشای پرندگان، تماشای آسمان و دیگر فعالیت‌های طبیعت‌گرایانه، برای شکار و تیراندازی به هدف برای تأیید محل قرارگیری تیر از سوی تیرانداز، برای برد تاکتیکی و نظارت، و برای هر برنامه دیگری که نیاز به بزرگنمایی بالاتر نسبت به دوربین‌های دوچشمی معمولی (معمولاً ۲۰× تا ۶۰×) دارد، استفاده می‌شود.
قدرت جمع‌آوری نور و وضوح یک محدوده نقطه‌یابی با قطر عدسی شیئی تعیین می‌شود که معمولاً بین است. هرچه هدف بزرگ‌تر باشد، تلسکوپ بزرگ‌تر و گران‌تر نیاز است.
مجموعه نوری دارای یک لنز شیئی کوچک شکستی، یک سیستم برآمدن تصویر داخلی و یک چشمی است که معمولاً قابل جابجایی است. سیستم برآمدن تصویر ممکن است از لنزهای رله، منشورهایی مانند پوررو یا منشورهای سقفی، یا سیستم کاتادیوپتری طرح اشمیت یا ماکزوتوف استفاده کند. دوربین‌های نقطه‌ای ممکن است طراحی ناهموار، رابط نصب برای اتصال به سه‌پایه، و دستگیره کنترل ارگونومی طراحی شده و قرار گرفته برای تنظیم فوکوس داشته باشند. برخی از میدان‌های نقطه‌ای نیز دارای شبکیه‌های داخلی برای فاصله‌یابی استیومتری هستند.
تاریخچه اَسوچیاتزیونه سپورتیوا رم با بنیانگذاری آن در ۷ ژوئن ۱۹۲۷ توسط ایتالو فوشی آغاز می‌شود که آغازگر ادغام سه باشگاه قدیمی‌تر قهرمانی فوتبال ایتالیا از شهر رم بود. رومن، آلبا آئوداس و فورتیتودو. ایتالو فوشی نماینده رومی حزب ملی فاشیست و دبیر فدراسیون فاشیست روم بود.
هدف از ادغام این بود که شهر ابدی یک باشگاه قدرتمند برای رقابت با باشگاه‌های غالب آن زمان در شمال ایتالیا باشد. تنها باشگاه بزرگ رومی که در برابر ادغام مقاومت کرد، لاتزیو بود که قبلاً یک جامعه ورزشی معتبر بود.
این باشگاه نخستین فصل‌های خود را در ورزشگاه Motovelodromo Appio بازی می‌کرد و سپس در خیابان‌های طبقه کارگر تستاکیو مستقر شد، جایی که زمین تمام چوبی کامپو تستاکیو را ساخت. این در نوامبر ۱۹۲۹ افتتاح شد. فصل اولیه‌ای که رم در آن اثری ماندگار در فوتبال ایتالیا ایجاد کرد، در سال‌های ۳۱–۱۹۳۰ بود، جایی که این باشگاه پس از قهرمانی یوونتوس به مقام نایب قهرمانی رسید. کاپیتان آتیلیو فرراریس، به همراه گویدو ماستی، فولویو برناردینی و رودولفو ولک، بازیکنان بسیار مهمی در این دوره بودند.
پس از رکود در فرم لیگ و خروج بازیکنان کلیدی، رم در نهایت تیم خود را بازسازی کرد و گلزنانی مانند انریکه گوایتا آرژانتینی را به آن اضافه کرد. تحت مدیریت لوئیجی باربیسینو، باشگاه رومی به طرز دردناکی به نخستین قهرمانی خود در فصل ۳۶–۱۹۳۵ نزدیک شد و تنها یک امتیاز کمتر از بولونیا قهرمان شد. رم پس از اینکه در اواخر دهه ۱۹۳۰ ناهماهنگ بود، به فرم بازگشت و پس از کسب نخستین "اسکودتو"، قهرمانی غیرمنتظره‌ای را در سال‌های ۴۲–۱۹۴۱ ثبت کرد. ۱۸ گلی که آمدئو آمادی، بازیکن محلی به ثمر رساند، برای تیم قهرمان رم تحت مربیگری آلفرد شفر ضروری بود. در آن زمان، ایتالیا درگیر جنگ جهانی دوم بود و رم بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه ملی پی‌ان‌اف انجام می‌داد.
در سال‌های پس از جنگ، رم نتوانست جایگاه لیگ خود را از اوایل دهه ۱۹۴۰ پس بگیرد. آنها در نیمه پایین سری آ برای پنج فصل پیاپی به پایان رسیدند و در نهایت به تنها سقوط خود به سری بی در پایان ۵۱–۱۹۵۰ رسیدند، حدود یک دهه پس از قهرمانی آنها. تحت مدیریت آینده تیم ملی ایتالیا، جوزپه ویانی، ارتقاء فوری حاصل شد.
پس از بازگشت به سری آ، رم با بازیکنانی مانند اجیستو پاندولفینی، دینو دا کوستا و هلگه برونه دانمارکی توانست خود را به عنوان یک باشگاه نیمه نخست تثبیت کند. بهترین نتیجه آنها در این دوره تحت مدیریت جسی کارور انگلیسی بود، زمانی که در سال‌های ۵۵–۱۹۵۴ آنها به عنوان نایب قهرمانی دست یافتند، پس از اودینزه که در اصل دوم بود به دلیل فساد سقوط کرد.
اگرچه رم در دهه بعد نتوانست به جمع چهار تیم برتر راه پیدا کند، اما تا حدی به موفقیت در جام دست یافت. نخستین افتخار آنها در خارج از ایتالیا در سال‌های ۶۱–۱۹۶۰ ثبت شد، زمانی که رم با شکست ۴–۲ بیرمنگام سیتی در فینال جام بین شهرها را برد. چند سال بعد رم نخستین کوپا ایتالیا را در فصل ۶۴–۱۹۶۳ با شکست ۱–۰ تورینو به دست آورد. دومین کوپا ایتالیا آنها در سال‌های ۶۹–۱۹۶۸ زمانی که در یک سیستم لیگ کوچک به رقابت پرداختند، قهرمان شد. جاکومو لوسی در سال ۱۹۶۹ با ۴۵۰ بازی در تمامی مسابقات، رکورد حضور در رم را به نام خود ثبت کرد، رکوردی که تا ۳۸ سال باقی خواهد ماند.
رم در سال ۱۹۷۲ پس از ثبت پیروزی ۳–۱ مقابل بلکپول در جام انگلیس و ایتالیا توانست یک جام دیگر را به مجموعه خود اضافه کند. در بیشتر دهه ۱۹۷۰، حضور رم در نیمه نخست سری آ پراکنده بود. بهترین جایگاهی که این باشگاه توانست در این دهه به دست بیاورد، رتبه سوم در فصل ۷۵–۱۹۷۴ بود. بازیکنان قابل توجهی که در این دوره برای باشگاه ظاهر شدند عبارتند از هافبک‌های جانکارلو دی سیستی و فرانچسکو روکا. طلوع یک دوره جدید موفق در تاریخ فوتبال رم با یک پیروزی دیگر در کوپا ایتالیا رقم خورد، آنها تورینو را در ضربات پنالتی شکست دادند و جام ۸۰–۱۹۷۹ را به دست آوردند. رم با نایب قهرمانی یوونتوس در فصل ۸۱–۱۹۸۰ به مقام‌هایی در لیگ رسید که از دهه ۱۹۴۰ به آن‌ها نرسیده بود. نیلز لیدهولم بازیکن سابق میلان در آن زمان با بازیکنان برجسته‌ای مانند برونو کونتی، آگوستینو دی بارتولومی، روبرتو پروتزو و پائولو روبرتو فالکائو سرمربی بود.
"اسکودتوی" دوم مدت زیادی از رم دور نشد. در ۸۳–۱۹۸۲، باشگاه رومی برای نخستین بار پس از ۴۱ سال، در میان جشن‌های شادی در پایتخت، عنوان قهرمانی را به دست آورد. در فصل بعد، رم به عنوان نایب قهرمان ایتالیا به پایان رسید و عنوان کوپا ایتالیا را به دست آورد، و به عنوان نایب قهرمان جام اروپا. فینال جام ملت‌های اروپا با لیورپول با تساوی ۱–۱ با گل پروتزو به پایان رسید، اما رم در نهایت در ضربات پنالتی شکست خورد. عملکرد موفق رم در دهه ۱۹۸۰ با نایب قهرمانی در فصل ۸۶–۱۹۸۵ و قهرمانی در کوپا ایتالیا به پایان رسید و سمپدوریا را ۳–۲ شکست داد.
پس از آن، یک افت نسبی در لیگ آغاز شد، یکی از معدود رکوردهای لیگ در دوره بعد، کسب مقام سوم در ۸۸–۱۹۸۷ بود. در آغاز دهه ۱۹۹۰، این باشگاه در یک فینال تمام ایتالیایی جام یوفا شرکت داشت و در سال ۱۹۹۱ با نتیجه ۲–۱ به اینترناسیونال باخت. در همان فصل، این باشگاه هفتمین کوپا ایتالیا را برد و به نایب قهرمانی در مقابل سمپدوریا در سوپرکاپ ایتالیا رسید. جدای از نایب قهرمانی تورینو در فینال کوپا ایتالیا، بقیه دهه تا حد زیادی در تاریخ رم پایین‌تر از حد نصاب بود، به خصوص در لیگ، بالاترین میزانی که آنها توانستند در سال ۹۸–۱۹۹۷ رتبه چهارم را کسب کنند.
رم در دهه ۲۰۰۰ به فرم بازگشت و گابریل باتیستوتا مهاجم شاخص را با ۷۰ میلیارد لیره، هیدتوشی ناکاتا با ۴۲ میلیارد لیره، والتر ساموئل با ۴۰٫۲۶۵ میلیارد لیره و امرسون با ۳۵ میلیارد لیره در فصل ۰۱–۲۰۰۰ به خدمت گرفت. در همان زمان، سهام این باشگاه در بورس ایتالیا درج شد. آنها دهه را با سبکی عالی با کسب سومین عنوان قهرمانی خود در سری آ در فصل ۰۱–۲۰۰۰ آغاز کردند. "اسکودتو" در آخرین روز فصل به دست آمد و رم به لطف پیروزی ۳–۱ مقابل پارما، یوونتوس را با دو امتیاز در جدول لیگ برتری داد. کاپیتان باشگاه فرانچسکو توتی دلیل بزرگی برای قهرمانی بود و او به یکی از قهرمانان اصلی تاریخ باشگاه تبدیل شد، که چندین رکورد باشگاهی را شکست. از دیگر بازیکنان مهم این دوره می‌توان به آلدایر، کافو، باتیستوتا و وینچنزو مونتلا اشاره کرد. علاوه بر این، آنتونیو کاسانو پس از پایان فصل با ۶۰ میلیارد لیره قرارداد امضا کرد.
تلاش باشگاه برای دفاع از عنوان قهرمانی در فصل بعد باعث شد که آنها به عنوان نایب قهرمان سری آ با یک امتیاز به یوونتوس پایان دهند. این آغازی خواهد بود که رم چندین بار در سری آ و کوپا ایتالیا در دهه ۲۰۰۰ نایب قهرمان شد. آنها در فینال کوپا ایتالیا در سال ۲۰۰۳ با نتیجه ۴–۲ مغلوب میلان شدند و با کسب مقام دوم در سری آ برای فصل ۰۴–۲۰۰۳ دوباره به میلان شکست خوردند.
مشکلات مالی در فصل ۰۳–۲۰۰۲ ظاهر شد. باتیستوتا در اواسط فصل به اینتر قرض داده شد تا در دستمزدهای بالای خود صرفه‌جویی کند و کافو در ژوئن آزاد شد. در سال‌های ۰۴–۲۰۰۳، قرارداد کریستین چیوو (که در ابتدا با امضای قرارداد در ژوئیه ۲۰۰۳ موافقت کرده بود) تنها در سپتامبر ۲۰۰۳ با کمک ضمانت‌های شرکت‌های دیگر تکمیل شد و مبلغ ۳۰ میلیون یورو باید به فدراسیون فوتبال ایتالیا واریز می‌شد. فدراسیون فوتبال ایتالیا (FIGC) به عنوان پول تضمینی برای ثبت نام در فصل ۰۴–۲۰۰۳ پس از اینکه ضامن اصلی SBC Spa به دلیل جعل اسناد تحت بازرسی قرار گرفت. در طول فصل، فرانکو سنسی ساختار مالکیت را بازسازی کرد و سرمایه را افزایش داد. در نوامبر ۲۰۰۳، ۳۷٫۵ میلیون یورو توسط "Roma 2000" (شرکت هلدینگ، زیرمجموعه ایتال‌پترولی، پرچمدار سنسی) برای پوشش ضرر و زیان نیم‌ساله از فصل ۰۳–۲۰۰۲ تزریق شد. و دوباره در ۳۰ ژوئن ۲۰۰۴ به مبلغ ۴۴٫۵۷ میلیون یورو. از طریق بازار سهام، ۱۹٫۸۵۰ میلیون یورو دیگر سهام جدید منتشر شد و در پایان سال، سرمایه سهام ۱۹٫۸۷۸ میلیون یورو بود که تا سال ۲۰۱۱ بدون تغییر بود.
در سال‌های ۰۵–۲۰۰۴، رم امرسون و والتر ساموئل را به قیمت ۵۳ میلیون یورو فروخت و متئو بریگی، سیمونه پروتا، متئو فراری و فیلیپ مکسس را به عنوان جانشین، به مبلغ ۳۰٫۴۵ میلیون یورو خریداری کرد. علاوه بر این، میدو مهاجم جوان با رتبه بالا به عنوان یک سرمایه‌گذاری به خدمت گرفته شد، اگرچه او در ژانویه پس از یک نیم فصل نخست ناامیدکننده به صورت قرضی به تاتنهام هاتسپر فرستاده شد. باشگاه همچنین پرداخت مالیات را به منظور بهبود جریان نقدی به تعویق انداخت، اما رسوایی بیشتر پس از اینکه رم توسط مقامات قضایی به دلیل بی‌نظمی در نقل و انتقالات بازیکنان مورد بررسی قرار گرفت، فاش شد. باشگاه در ابتدا چزاره پراندلی را به خدمت گرفت اما او پیش از آغاز فصل به دلایل خانوادگی استعفا داد و باعث شد رم رودی ولر، لوئیجی دلنری و برونو کونتی را منصوب کند. رم در رده هشتم قرار گرفت، بدترین جایگاه خود در لیگ در فصول اخیر، اما به عنوان نایب قهرمان کوپا ایتالیا به جام یوفا راه یافت.
در فصل ۰۶–۲۰۰۵، رم به دلیل خرید فیلیپ مکسس در فصل قبل، محرومیت نقل و انتقالاتی را به همراه داشت. اگرچه رم او را به عنوان یک «بازیکن آزاد» امضا کرد، اما او یک قرارداد موجود و الزام‌آور با باشگاه سابق خود در فرانسه، اکسر داشت. با این حال، این محرومیت در ماه اوت به دلیل فرایند تجدید نظر به‌طور موقت برداشته شد و در نهایت رم به بازی اوسر ۷ میلیون یورو غرامت محکوم شد. در آن فصل، لوچیانو اسپالتی استخدام شد و بازسازی تیم رم را آغاز کرد. این باشگاه رودریگو تادی، ساموئل کوفور، دیمیتریوس الفتروپولوس، جیانلوکا کوموتو و شعبانی نوندا را به صورت رایگان به خدمت گرفت و در هاوسینه خارجا و چزاره بووو قرضی گرفت. در همین حال، ایوان پلیتزولی و آنتونیو کاسانو هر دو مشکل‌ساز آزاد شدند، اولی در ژوئیه به رجینا با انتقال رایگان و دومی در ژانویه به رئال مادرید با مبلغ ۵ میلیون یورو. مربی اسپالتی توانایی‌های مانچینی و رودریگو تادی را در حمله و دونی برزیلی به عنوان دروازه‌بان اصلی بررسی کرد و تیم در سری آ پنجم شد.
در رسوایی سال ۲۰۰۶ سری آ، رم یکی از تیم‌هایی بود که درگیر نشد. پس از اعمال مجازات‌ها، رم دوباره به عنوان نایب قهرمان فصل ۰۶–۲۰۰۵ طبقه‌بندی شد، در همان فصلی که در آن در کوپا ایتالیا با شکست مقابل اینتر دوم شد. باشگاه مبارزات خود را در پنجره‌های نقل و انتقالات با جذب دیوید پیزارو از اینتر با ۱۲ میلیون یورو، میرکو ووچینیچ و مارکو کاستی از لچه به ترتیب با ۱۹ میلیون یورو و ۲٫۳۵ میلیون یورو و مکس تونتو از سمپدوریا با انتقال رایگان آغاز کرد.
در لیگ قهرمانان اروپا ۰۷–۲۰۰۶، رم پیش از بازی با منچستریونایتد به مرحله یک چهارم نهایی رسید، و همچنین در سری آ دوم شد، به این معنی که در دهه ۲۰۰۰، رم بیش از هر زمان دیگری در تاریخ خود در دو موقعیت برتر قرار گرفت.
در طول فصل ۰۸–۲۰۰۷، رم بسیاری از بازیکنان برتر خود را فروخت، از جمله کریستیان چیوو، که با ۱۶ میلیون یورو به اینتر فروخته شد و خوان از بایرلور کوزن (۶٫۳ میلیون یورو) و مارکو آندرئولی از اینتر (۶ میلیون یورو) جایگزین شد. علاوه بر این، رم مائورو اسپوزیتو را از کالیاری (۲٫۴ میلیون یورو)، لودویک گیولی را از بارسلونا (۳٫۲ میلیون یورو) و سیسینیو را از رئال مادرید (۹ میلیون یورو + ۲ میلیون پاداش) خرید تا خط حمله خود را تقویت کند.
در فصل ۰۹–۲۰۰۸، مانچینی با ۱۳ میلیون یورو به اینتر فروخته شد دلار در حالی که لودویک جولی که نخستین فصل ناامیدکننده‌ای را در رم داشت، با ۲٫۵ میلیون یورو به پاری سن ژرمن منتقل شد. در همین حال، باشگاه خولیو باپتیستا را از رئال مادرید (۹ میلیون یورو)، ژرمی منز از موناکو (۱۰٫۵ میلیون یورو + ۱٫۵ میلیون یورو) و مدافع جان آرنه ریسه را از لیورپول (۵ میلیون یورو) خریداری کرد. جانلوکا کورچی دروازه‌بان جوان رم نیز با سیمونه لوریا و آرتور از سیهنا معاوضه شد. با وجود این تغییرات، رم یک بار دیگر به دلیل دفاع ضعیفش به رده ششم سری آ سقوط کرد، علیرغم جذب مارکو موتا، مدافع باشگاه از اودینزه در نیمه فصل در پنجره نقل و انتقالات زمستانی. مصدومیت دونی دروازه‌بان اصلی نیز مانع از خط دفاعی رم شد و آرتور را مجبور کرد که به عنوان گزینه نخست بازی کند.
در فصل ۱۰–۲۰۰۹، آلبرتو آکویلانی، هافبک با رتبه بالا، به مبلغ ۲۰ میلیون یورو به لیورپول فروخته شد، اگرچه هیچ خرید بزرگی به این تیم وارد نشد تا اینکه نیکلاس بوردیسو، مدافع میانی اینتر به صورت قرضی به اینتر پیوست. دونی، دروازه‌بان اصلی باشگاه، به عنوان گزینه اول با جولیو سرجیو، که خوب بازی کرد، جایگزین شد. به‌علاوه، جفت دفاعی میانی بوردیسو و خوان رم را تقویت کردند، که در آن زمان سرمربی تیم کلودیو رانیری بود.
از آنجایی که خانواده سنسی قادر به بازپرداخت بدهی باشگاه نبودند، یونی‌کردیت آ.اس. رم را به فروش رساند. پنج پیشنهاد پیش از پایان مهلت در ۳۱ ژانویه ۲۰۰۱ دریافت شد این باشگاه در طول پنجره نقل و انتقالات ژانویه ۲۰۱۱ خرج نکرد، اما خولیو باپتیستا را با حقوق بالا به مالاگا فروخت و سیسینیو برزیلی خود را به ویارئال قرض داد.
در ۱۶ آوریل ۲۰۱۱، قرارداد تصاحب امضا شد. توماس آر. دی بندتو، از طریق AS Roma LLC، ۶۷٫۱ درصد از سهام آ.اس. رم (خود باشگاه، به ارزش ۶۰٫۳ میلیون یورو) را خریداری کرد. کل مالکیت "ASR Real Estate Srl" و "Brand Management Srl" از Sensi's "Roma 2000 Srl" (یکی از شرکت‌های تابعه Italpetroli) به مبلغ ۷۰٫۳ میلیون یورو. هلدینگ جدید سرمایه‌گذاری مشترک AS Roma LLC و یونی‌کردیت S.p.A به نسبت ۶۰:۴۰ بود. تاریخ معامله در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۱ برنامه‌ریزی شده بود.
تک‌چشمی تلسکوپ شکستی فشرده‌ای است که برای بزرگنمایی تصاویر اجرام دور استفاده می‌شود و معمولاً به جای استفاده از لنزهای رله مانند بسیاری از دید تلسکوپی، از یک منشور نوری برای اطمینان از ایستادن تصویر استفاده می‌شود. حجم و وزن یک تک‌چشمی معمولاً کمتر از نیمی از یک جفت دوربین دوچشمی با ویژگی‌های نوری مشابه است که آن را حمل‌شدنی‌تر و همچنین ارزان‌تر می‌کند. این موضوع به این دلیل است که دوچشمی‌ها اساساً یک جفت تک‌چشمی هستند که در کنار هم قرار گرفته‌اند - یکی برای هر چشم. در نتیجه، تک‌چشمی‌ها تنها تصاویر دو بعدی تولید می‌کنند، در حالی که دوربین‌های دوچشمی می‌توانند از دو تصویر موازی (هر کدام برای یک چشم) برای تولید دید دوچشمی استفاده کنند، که امکان تصویربرداری و درک عمق را فراهم می‌کند.
عکاسی تلسکوپی یا عکاسی تلسکوپی دیجیتال یک نوواژه برای عکاسی بی‌کانون است که از یک دوربین (دیجیتال) برای ثبت تصاویر دوردست از طریق عدسی چشمی تلسکوپ نوری استفاده می‌کند.
عکاسی تلسکوپی معمولاً به استفاده از یک دوربین بازتابی تک‌عدسی دیجیتال با لنز متصل یا اغلب از یک نقطه لنز ثابت و دوربین دیجیتال عکاسی برای گرفتن عکس از طریق چشمی تلسکوپ لکه‌یاب پرنده‌نگر اشاره دارد.Adrian Davies, The Focal digital imaging A-Z, page 41 این اصطلاح همچنین با استفاده از دوربین دیجیتال و تلسکوپ لکه‌یاب مجهز به عکاسی با فوکوس اصلی همراه است.DphotoNews's blog - Nikon introduces the Digiscoping System - Fieldscope Digital SLR Camera Attachment FSA-L1
لیگ اروپا ۲۴–۲۰۲۳، پنجاه و سومین فصل از مسابقات فوتبال باشگاهی ثانویه اروپا خواهد بود که توسط یوفا برگزار می‌شود و پانزدهمین فصل از زمان تغییر نام آن از جام یوفا به لیگ اروپا خواهد بود.
فینال در ورزشگاه آویوا شهر دوبلین جمهوری ایرلند برگزار خواهد شد. برندگان این تورنمنت به‌طور خودکار برای مرحلهٔ گروهی لیگ قهرمانان اروپا ۲۵–۲۰۲۴ واجد شرایط می‌شوند و همچنین حق بازی در برابر برندگان لیگ قهرمانان اروپا ۲۴–۲۰۲۳ در سوپر جام یوفا ۲۰۲۴ را به‌دست می‌آورند.
این نسخه آخرین فصل با فرمت کنونی ۳۲ تیم شرکت‌کننده در مرحلهٔ گروهی خواهد بود، پس از اینکه یوفا اعلام کرد یک فرمت کاملاً جدید برای دورهٔ بعدی معرفی خواهد شد. با توجه به تغییر فرمت، هیچ باشگاهی نمی‌تواند به لیگ اروپا با فرمت سویسی منتقل شود.
در مجموع ۵۸ تیم از ۳۱ تا ۳۶ از ۵۵ اتحادیه عضو یوفا قرار است در لیگ اروپا ۲۴–۲۰۲۳ شرکت کنند. در این میان، ۱۵ انجمن دارای تیم‌هایی هستند که مستقیماً به لیگ اروپا راه می‌یابند، در حالی که برای ۴۰ انجمن دیگر که هیچ تیمی مستقیماً جواز حضور ندارند، بین ۱۵ تا ۲۰ تا از آنها ممکن است تیم‌هایی داشته باشند که پس از انتقال از لیگ قهرمانان (تنها عضو) بازی می‌کنند. اتحادیه ای که نمی‌تواند شرکت‌کننده داشته باشد، لیختن اشتاین است، که لیگ داخلی را سازماندهی نمی‌کند و تنها با توجه به رتبه‌بندی انجمن خود، می‌تواند برنده جام خود را وارد لیگ کنفرانس اروپا کند. رتبه‌بندی اتحادیه بر اساس ضرایب کشور یوفا برای تعیین تعداد تیم‌های شرکت‌کننده برای هر فدراسیون استفاده می‌شود:
برای لیگ اروپا ۲۴–۲۰۲۳، فدراسیون‌ها با توجه به ضرایب کشور یوفا در سال ۲۰۲۲، مکان‌هایی را به خود اختصاص می‌دهند که عملکرد آنها در رقابت‌های اروپایی از ۱۸–۲۰۱۷ تا ۲۲–۲۰۲۱ را در نظر می‌گیرد.
جدای از تخصیص بر اساس ضرایب کشوری، اتحادیه‌ها ممکن است تیم‌های دیگری نیز در لیگ اروپا شرکت کنند که در زیر ذکر شده‌است:
در اپتیک یک سیستم بی‌کانون (سیستم بدون فوکوس) یک سیستم نوری است که هیچ همگرایی یا واگرایی خالص پرتو ایجاد نمی‌کند، یعنی دارای یک فاصله کانونی مؤثر بی‌نهایت است.Daniel Malacara, Zacarias Malacara, Handbook of optical design. Page 379 این نوع سیستم را می‌توان با یک جفت عنصر نوری ایجاد کرد که فاصله بین عناصر برابر با مجموع فاصله کانونی هر عنصر ("d" = "f" + "f" ) باشد. یک مثال ساده از یک سیستم نوری بی‌کانون، تلسکوپ نوری است که از یک ستاره تصویربرداری می‌کند، نور ورودی به سیستم در بی‌نهایت است و تصویری که تشکیل می‌دهد در بی‌نهایت است (نور همسو می‌شود).Virendra N. Mahajan, Ray geometrical optics, page 38 اگرچه این سیستم واگرایی یک پرتو همسو را تغییر نمی‌دهد، اما عرض پرتو را تغییر می‌دهد و بزرگنمایی را افزایش می‌دهد. بزرگنمایی چنین تلسکوپی توسط فرمول زیر محاسبه می‌شود:
سیستم‌های بی‌کانون در اپتیک‌های لیزری استفاده می‌شوند، به‌عنوان مثال به‌عنوان گسترش‌دهنده پرتو، سیستم‌های فروسرخ و رو به جلو، لنزهای زوم دوربین و پیوست‌های لنز تلسکوپی مانند مبدل‌های دورنما،Rudolf Kingslake, Optics in photography, page 187 و تنظیمات عکاسی ترکیبی از دوربین‌ها و تلسکوپ‌ها (عکاسی بی‌کانون).
بدن در استراحت (انگلیسی: "Bodies at Rest") یک فیلم اکشن و دلهره‌آور چینی-هنگ‌کنگی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی رنی هارلین با بازی نیک چونگ، ریچی جن و یانگ زی است. این سومین فیلم چینی زبان هارلین، پس از مجرم‌یاب (۲۰۱۶) و افسانه شمشیر باستانی (۲۰۱۸) است. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را به عنوان فیلم افتتاحیه چهل و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم هنگ کنگ در ۱۸ مارس ۲۰۱۹ انجام داد. در ۱۶ اوت ۲۰۱۹ در چین منتشر شد. این فیلم یک موفقیت تجاری متوسط در نظر گرفته می‌شود.
مهندسی پرسش یک مفهوم در هوش مصنوعی و به پردازش زبان‌های طبیعی (NLP) است. در مهندسی پرسش، توصیفی از کاری که هوش مصنوعی باید انجام دهد در ورودی جای می‌گیرد، برای نمونه، به‌عنوان به‌عنوان یک سؤال به‌جای ارائه به‌صورت صریح.
قاطر () یک فیلم درام عاشقانه اسپانیایی است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد.
ماجرای فیلم از آخرین مراحل جنگ داخلی اسپانیا شروع می‌شود و حوادث ناگواری را دنبال می‌کند که برای سرجوخه یک گروه شورشی به نام «خوان کاسترو» روی می‌دهد که قاطری را در میدان جنگ پیدا می‌کند. کاسترو با داشتن قاطر و ۴۰۰ پزوتا، سعی می‌کند علاقه‌مندی دختری به «کونچی» را به خود جلب کند.
جادوگران سوگاراموردی () یک کمدی ترسناک اسپانیایی به کارگردانی آلکس د لا ایگلسیا است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد.
پالادیوم یا "پالادیون" () در اسطوره‌شناسی یونانی و اسطوره‌شناسی روم، (به یونانی Παλλάδιον (پالادیون)، یک تصویر آیینی با قدمت بسیار باستانی بود که گفته می‌شد ایمنی شهر تروآ و بعداً رم به آن وابسته است. پالادیوم اصل بخشی از اسطوره بنیادهای هر دو شهر تروآ و رم بود. پالادیوم یک تصویر چوبی از پالاس بود که یونان باستان او را با آتنا و روم او را با مینرو یکی می‌دانستند. گفته شده در جواب دعای ایلوس کسی که مؤسس شهر تروآ بود، پالادیوم از بهشت به زمین افتاد.
در جنگ تروآ یونانیان محاصره کننده دریافتند که نمی‌توانند شهر را در حالی که توسط آن محافظت می‌شود تصرف کنند و بنابراین اودیسئوس و دیومدس (پسر تودوئوس) قبل از تصرف شهر با نیرنگ اسب تروآ، آن را از قلعه تروآ دزدیدند. بر اساس مجموعه‌ای از افسانه‌های بعدی، پس از آن توسط آینیاس به مکان آینده رم منتقل شد، جایی که تصویر واقعی که بعید بود منشأ تروا داشته باشد، برای قرن‌ها در معبد وستا در فروم رم نگهداری می‌شد. و به عنوان یکی از نشانه‌ها یا تعهدات مقدس حکومت روم «(ایمپریوم)» در نظر گرفته می‌شود.
داستان رومی پالادیوم با کتاب "انه‌اید" اثر ویرژیل و آثار دیگر مرتبط است. رم برای چندین قرن دارای شیئی بود که به عنوان پالادیوم واقعی تلقی می‌شد. تقریباً در تمام این مدت تحت مراقبت باکره‌های وستال بود.
کوئینتوس فابیوس ماکسیموس گورگس (; – ) پسر کوئینتوس فابیوس ماکسیموس رولیانوس اهل روم باستان بود. کنسول روم در ۲۹۲ و ۲۷۶ و ۲۶۵ ق.م. پس از یک جوانی از هم گسیخته و شکست نظامی قابل توجه در اولین کنسولگری خود، به او فرصت داده شد تا از طریق نفوذ پدرش اعتبار خود را حفظ کند و به یک ژنرال موفق تبدیل شد و در نهایت بالاترین افتخارات دولت روم را به دست آورد. او در زمان سومین و آخرین کنسولگری خود در جنگ کشته شد.
کلیسای مترجمان مقدس، ورین کراهات (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ورین کراهات، شهرستان داش‌کسن جمهوری آذربایجان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده‌های ۱۹–۲۰ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده‌است.
کلیسای گئورگ مقدس، یرنجاک (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر یرنجاک، شهرستان جلفا جمهوری آذربایجان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۹ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده‌است.
تاریخ‌نگاری رومی () حداقل به قرن سوم قبل از میلاد بازمی‌گردد و مدیون تاریخ‌نگاری هلنی قبلی بود. رومی‌ها در ادبیات یونان باستان) مانند آثار هرودوت (حدود ۴۸۴–۴۲۵ قبل از میلاد و توسیدید حدود ۳۹۵ قبل از میلاد- ۴۶۰) به الگوهای قبلی تکیه می‌کردند. با این حال، اشکال تاریخ‌نگاری روم باستان با همتایان یونانی خود متفاوت است و اغلب بر نگرانی‌های رومی تأکید دارند. سبک تاریخ رومی بر اساس روشی بود که سالنامه‌های پونتیفکس ماکسیموس یا آنالس ماکسیمی ثبت می‌شد. آنالس ماکسیمی شامل مجموعه گسترده‌ای از اطلاعات، از جمله اسناد مذهبی، نام کنسول‌ها، مرگ کاهنان، و بلایای مختلف در طول تاریخ است. همچنین بخشی از آنالس ماکسیمی، الواح سفید یا «جداول آلباتا» هستند که حاوی اطلاعاتی در مورد منشأ جمهوری روم است.
گنس یا خاندان () خانواده‌ای متشکل از افرادی بود که دارای نام یکسان بودند و ادعا می‌کردند که از یک جد مشترک هستند. شاخه‌ای از خاندان «استرپس» نامیده می‌شد.
توپوگرافی روم باستان () شرح محیط انسان‌ساخت شهر روم باستان است. این یک رشته مطالعاتی چند رشته‌ای است که از باستان‌شناسی کلاسیک، سنگ‌نوشته، نقشه‌نگاری و مطالعات کلاسیک استفاده می‌کند. واژه «توپوگرافی» در اینجا معنای قدیمی‌تر خود را از توصیف یک مکان دارد، که اکنون اغلب به عنوان تاریخ محلی در نظر گرفته می‌شود، به جای معنای مدرن معمول آن، مطالعه شکل‌های زمین یا عارضه‌نگاری است.
تاروبولیوم () در امپراتوری روم از قرن دوم تا چهارم، به اعمال مربوط به قربانی کردن حیوان یک گاو نر مقدس اشاره داشت که پس از اواسط قرن دوم با پرستش مادر بزرگ خدایان یا سیبلی (اسطوره‌شناسی) («مگنا ماتر») به هم متصل شد؛ اگرچه قبلاً تنها به فرقه او محدود نمی‌شد، پس از ۱۵۹ پس از میلاد، همه کتیبه‌های خصوصی تاروبولیوم از «مگنا ماتر» یا مادرِ بزرگِ خدایان یاد می‌کنند.
لوکوس () در دین روم باستان، یک بیشه مقدس است.