moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مقبره چین شی هوانگ در ۳۰ کیلومتری شرق شهر شی‌آن به مساحت ۵۶ کیلومتر مربع قرار دارد. مقبره‌ای که ساخت آن بیش از ۳۷ سال و حتی پس از مرگ پادشاه به طول انجامید. گفته می‌شود وی پس از رسیدن به قدرت بلافاصله ساخت مقبره را آغاز کرد.
اما با وجود پیدا شدن ارتش سفالینِ محافظ پادشاه هنوز تابوت پادشاه کشف نشده‌است. بر طبق متون باستانی تابوت پادشاه به همراه مقادیر عظیمی از طلا و جواهرات درون مقبره‌ای قرار دارد که سقف آن سراسر با ستارگانی از جواهرات پوشیده شده‌است و اطراف تابوت ماکتی عظیم از نقشه چین طراحی و ساخته شده‌است؛ به این صورت که رودهایی از جنس جیوه در میان کوه‌ها جاری اند. در متون باستانی آمده‌است که کارگران زنده درون مقبره محبوس شدند تا کسی از جای مقبره مطلع نشود.افسانه چین شی هوانگ، رادیو بین‌المللی چین
هنگامی که چین شی هوان درگذشت، برای مراقبت از او در دنیای پس از مرگ، او را با ۷۰۰۰ سرباز سفالی به خاک سپردند.اطلس تاریخ جهان برای دانش‌آموز، سیمون آدامز، مرجان نگهی، جمشید نوروزی؛ انتشارات افق صفحه 43
پی‌اچ‌پی نیوک سامانه مدیریت محتوا تحت وب و اتوماسیون انتشار خبر می‌باشد که با زبان برنامه‌نویسیPHP و بانک اطلاعاتی مای‌اس‌کیوال توسط فرانچسکو بروزی نوشته شده‌است. پی‌اچ‌پی نیوک در اصل انشعابی از پرتال Thatware news بود. مدیریت این سامانه از طریق یک واسط وب صورت می‌گیرد.
پی‌اچ‌پی نیوک تحت پروانه پروانه عمومی همگانی گنو به عنوان نرم‌افزار آزاد منتشر شد. هم‌اکنون مالکیت سایت پی‌اچ‌پی نیوک متعلق به فرانچسکو بروزی نیست.
پی‌اچ‌پی نیوک (به انگلیسی PHPNuke) سامانه مدیریت محتوا تحت وب که امکان ساخت پرتال را به مدیران سایت‌ها می‌دهد. ویراستارها و کاربران سایت امکان ارسال نوشتار (نوشتارها و خبرهای ارسال شده توسط کاربران و تأیید شده توسط ویراستارها) یا گونه‌های دیگر محتوا را دارند.
کاربرانی که در سیستم ثبت‌نام نموده‌اند می‌توانند دیدگاه‌های (Comment) خود را دربارهٔ محتوا مورد نظر ثبت کنند.
پی‌اچ‌پی نیوک امکان اضافه کردن ویژگی‌های جدید مثل تالار گفتگو، تقویم، خوراک خوان، پرسشگان، پیام خصوصی و غیره را می‌دهد. نگهداری سایت از طریق رابط مدیریت انجام می‌شود.
ماژول‌های استاندارد پی‌اچ‌پی نیوک :
پی‌اچ‌پی نیوک از زبان‌های متنوعی از جمله پارسی پشتیبانی می‌کند. امکان سفارشی سازی سایت بوسیله سیستم قالب پی‌اچ‌پی نیوک فراهم شده، که البته نیاز به آشنایی با PHP, HTML و CSS دارد.
هم اکنون آسیب‌پذیری‌های زیادی در پی‌اچ‌پی نیوک هستند که همه نسخه‌های آن را تهدید می‌کند. (حتی نسخه ۸٫۱۳۵)
پی‌اچ‌پی-فیوژن یک سامانهٔ مدیریت محتوا(CMS) است که به وسیبهٔ نیک جونز با پی‌اچ‌پی نوشته شده‌است. این برنامه از پایگاه دادگان مای‌اس‌کیوال برای ذخیرهٔ محتوای ویگاه استفاده می‌کند و سامانهٔ مدیریتی ساده ولی فراگیری دارد. پی‌اچ‌پی-فیوژن دارای ابزارهای معمولی است که در بیشتر سامانه‌های مدیریت محتوا هستند.
در سال ۲۰۰۶، پشتیبانی بسیاری از زبان‌ها به این برنامه افزوده شد.
این برنامه با شرایط مجوز گنو منتشر شده‌است.
عمر بن سعد (نام کامل وی: ابوحفص عمر بن سعد بن ابی‌وقاص مالک بن اهیب بن عبدمناف بن زهرة بن کلاب)، (۶۴۴–۶۸۶ میلادی) از تابعین محمد پیامبر اسلام بود که در سال ۲۳ هجری (سال درگذشت عمر بن خطاب) در مدینه متولد شد و بعدها به کوفه، شهری که پدرش بنا کرده بود رفت. او همچنین داماد مختار ثقفی بود و خواهر ناتنی وی به نام جاریه (فرزند ابوعبید ثقفی) همسر او بود.
پدرش سعد بن ابی‌وقاص در نبرد قادسیه فرمانده سپاه اسلام بود. در زمان خلافت یزید بن معاویه، عبیدالله بن زیاد او را به حکومت ری وعده داد.پیش از نبرد کربلا عمر بن سعد از طرف ابن زیاد مأموریت یافت که حسین بن علی و همراهانش را وادار به بیعت با یزید کند اما مذاکرات با حسین به نتیجه نرسید و وی حاضر به بیعت با عبیدالله بن زیاد نشد. لشکر عمر سعد در ۱۰ محرم سال ۶۱ هجری قمری به حسین و خانواده‌اش حمله کرد و بیش از هفتاد تن از یاران او را کشت و اهل بیت او را به اسارت گرفتند. وی تا زمان قیام مختار ثقفی خانه‌نشین شد و سرانجام در سال ۶۶ هجری در کوفه به فرمان مختار ثقفی و توسط عبدالله بن کامل شاکری کشته شد.
«عمر بن سعد» از جمله نام‌هایی است که در زیارت عاشورا مورد لعن قرار گرفته‌است.
باختر که در گذشته قرغان‌تپه نامیده می‌شده، مرکز ولایت ختلان و سومین شهر بزرگ تاجیکستان است. نام این شهر در سال ۱۳۹۶ (۲۰۱۸) توسط فرمان امامعلی رحمان رییس‌جمهور تاجیکستان به طور رسمی از قرغان‌تپه به باختر تغییر کرد. قرغان واژه‌ای ترکی به معنی «قلعه» و «حصار» است.
باختر در ۱۰۰ کیلومتری شهر دوشنبه واقع شده و شهر خوش آب و هوایی است. شهر باختر با ۱۰۲ هزار نفر جمعیت، سومین شهر بزرگ تاجیکستان است. این شهر مرکز صنعت پنبه در تاجیکستان است و جمعیت آن به‌جز تاجیک‌ها شامل اقلیت‌هایی از ازبک‌ها و روس‌ها نیز می‌شود.
کارگران مهاجر از این شهر که به روسیه رفته‌اند از دههٔ یکم سال ۲۰۰۰ کمک زیادی به اقتصاد شهر کرده‌اند. مخالفان سیاسی تاجیکستان بیشتر از باشندگان باختر هستند.Ethnic groups at risk: The status of Tajiks Heritage Society
فرودگاه این شهر به‌طور رسمی فرودگاه بین‌المللی باختر نام دارد. دانشگاه تکنیکی تاجیکستان که برای مؤسسه‌ها و کارخانه‌های جمهوری مهندسان برق و الکترونیک، معماری و خدمات خودرو پرورش می‌دهد یک شعبهٔ پلی‌تکنیک در باختر دارد. موزهٔ شهر باختر در سال ۱۹۸۱ میلادی بازگشایی شده‌ است.
شهر باختر در تابستان و پاییز سال ۱۹۹۲ صحنهٔ درگیری‌های شدید میان طرفداران دولت کمونیستی وقت و گروه‌های مسلح اسلامگرا بود و شاید شدت جنگ و خشونت و خرابی آن در هیچ جای تاجیکستان به اندازهٔ این شهر نبوده باشد. در خیابانی که پیشتر لومونسف و اکنون ختلان نام دارد، لوحهٔ بزرگی با اسامی کشته‌شدگان جنگ را می‌توان دید. این فهرست عده‌ای از افرادی است که در سال ۱۹۹۲ در درگیری‌های مسلحانه در جنوب تاجیکستان کشته شدند.ضیا، سهراب: بی‌بی‌سی فارسی. سپتامبر ۲۰۱۳. فقر، بیکاری و مشکلات اجتماعی باعث پیوستن برخی از جوانان این شهر به گروه‌های تندرو از یک سو، و گرایش به کارهای خلاف و جرایم، از سوی دیگر، شده‌است.همان منبع.
تاریخ‌نامه‌ها و آثار جغرافیایی گواهند که قرغان‌تپه/باختر در گذشته لاوَکَند (لیوَکَند) نام داشته‌است. بنا بر بازیافته‌های باستان‌شناسی این شهر در جای قرغان‌تپه/باختر هنوز در زمان کوشانیان (سدهای یک تا چهار میلادی) وجود داشته‌است.Staviskij B. Ja. Kuşanskaja Baktrija. Problemы istoriji i kulьturы. — M.: Nauka, 1977. – 296 s. – ص. 69 آن شهر تا زمان گسترش اسلام در آسیای میانه یکی از آبادترین شهرهای وخش بوده‌است. در اواخر سده هفت و آغاز سده هشت این شهر را مسلمانان گرفتند و از آن پس در تاریخ‌نامه‌ها و آثار جغرافیدانان اسلامی این شهر با نام لاوَکند و لیوکند یاد شده‌است.
چنانچه ابواسحاق ابراهم ابن محمد فارسی استخری در مسالک و الممالک (نوشته شده در سال ۹۵۰ م.) می‌نویسد که از لاوکند تا هـَلاوَرد یک منزل و تا پل سنگین دو منزل راه بوده‌است.استخری، ابواسحاق بن محمد فارسی، مسالک و الممالک (به اهتمام ایرج افشار)، تهران: انتشارات شرکت انتشاراتی علمی و فرهنگی، ۱۳۶۸/۱۹۸۹. ص۲۱۷. قدیمی‌ترین اثر جغرافیایی به زبان فارسی یعنی حدود العالم که در سال ۹۸۲ م. تالیف شده‌است آورده که لیوکند از وخش است و «جایی است که از وی گوسپند وخشی خیزد».حدود العالم من مشرق الی المغرب (سال ۳۷۲ هجری قمری=۹۸۲ میلادی) (ویرایش دکتر منوچهر ستوده). تهران: انتشارات کتابخانه طهوری، ۱۳۶۲ خ. / ۱۹۸۳ م. ص۱۱۹.
مقدسی، یکی دیگر از جغرافیدانان مشهور سده دهم در کتاب معروفش احسن التقاسیم این شهر را لاوکند نوشته است.
بنا بر منابع تاریخی لیوکند در سده‌های دهم تا سیزدهم یکی از دو شهر بزرگ وخش بوده ولی هنگام حمله مغول در سال ۱۲۲۱ به دست چنگیزیان نابود شوده است. در پی قتل‌عام لیوکندیان به دست مغولها نام شهر از یادها رفت و جایش نیز فراموش گشت. پس از هفتصد سال ویرانه‌های لیوکند را باستان‌شناس شوروی ت.ِای. زیمل پیدا کرد. در پی کاوش‌های باستانشناسی و بررسی‌های جغرافی آشکار شد که لیوکند همان خرابه‌های قرغان‌تپه/باختر است که بزرگ‌ترین خرابه‌ای است که از سده‌های میانه در بخش شمالی وادی وخش باز مانده‌است. ان شهر در کنار کانال قدیمی جویبار جای داشته و قلعه‌ای بوده‌است که از روز بنیاد تا آغاز سده بیستم در تأمین امنیت وخشان‌زمین نقش کلیدی داشته‌است.Zejmalь T. I. Drevnie i srednevekovыe kanalы Vaxşskoj dolinы. Stranы i narodы Vostoka, vыp. 10. Srednjaja i Tsentralьnaja Azija. — M., 1971. – s. 37 – 67. – ص. 50
آبادی دوباره شهر از سده شانزدهم آغاز می‌شود. نام کنونی شهر در تاریخ‌نامه‌های سده هفده آمده و برگرفته از قلعه‌ای است که بر تپه‌ای در مرکز شهر در میان جویبار و جوی خانم جای دارد. به گفته باستان‌شناسان این تپه هنوز در زمان حکمرانی کوشانیان وجود داشته‌است.
شهر باختر حدود ۴۰ واحد صنعتی و تولیدی در بخش‌های صنایع غذایی، مصالح ساختمانی، سنگ و سرامیک، استحصال پنبه و پنبه‌ریسی دارد. کارخانه تجهیزات و ترانسفورماتورهای برقی شهر قدمتی ۷۰ ساله دارد. در این کارخانه، ترانفسورماتورها، جعبه فیوزهای برقی و تجهیزات برق شهری تولید و برای مصارف داخلی در تاجیکستان و مقاصد صادراتی که بیشتر کشور افغانستان است ارسال می‌شود.غلامی، میثم: گزارش خبری/ قرغان تپه، مرکز صنعت پنبه در تاجیکستان . وبگاه شورای هماهنگی مناطق آزاد. ۲۴ آبان، ۱۳۹۱.
از بازارهای این شهر می‌توان به بازار حاجی شریف اشاره کرد که در طراحی آن بازار امکان حضور ۱۴ هزار صاحب کالا و مشاغل پیش‌بینی شده‌است. بازار حاجی شریف با یک ورودی نسبتاً عریض برای ورود و خروج خودروهای سبک و سنگین ساخته شده‌است. این بازار به صورت روباز ساخته شده اما چند پاساژ مسقف را نیز در خود جای داده است. در داخل این بازار انواع محصولات تولیدی در چین، تاجیکستان، ایران، افغانستان و پاکستان دیده می‌شود.
Wikipedia contributors, "Qurghonteppa," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed July 20, 2008).
مایکل وینسنت هیدن (انگلیسی: Michael Vincent Hayden) (زاده ۱۷ مارس ۱۹۴۵)یک ژنرال بازنشسته نیروی هوایی ایالات‌متحده آمریکا و مدیر عامل سابق آژانس امنیت ملی است. هیدن در حال حاضر ریاست طرح امنیت سایبری شبکه برقی را بر عهده دارد. هیدن در سال ۲۰۱۷ به عنوان یک تحلیلگر امنیت ملی برای شبکه خبری سی ان ان شروع به کار کرد.
او از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۵ رئیس آژانس امنیت ملی بود. در طول دوره تصدی او به عنوان رئیس، او نظارت بحث‌برانگیز بر روی ارتباطات تکنولوژیکی بین افراد در ایالات‌متحده و گروهه‌ای تروریستی خارجی را سرپرستی کرد، که منجر به مجادله بر روی تحت نظارت گرفتن افراد بدون حکم قانونی شد.
در ۲۱ آوریل ۲۰۰۵، ستوان ژنرال هیدن توسط سنای آمریکا به عنوان معاون اول آژانس اطلاعات مرکزی (سازمان سیا) تأیید شد و چهارمین ستاره ارشد نظامی را دریافت کرد که او را به عنوان «عالی‌ترین افسر اطلاعات نظامی در نیروهای مسلح» متمایز ساخت. او این پست را تحت نظر جان نگروپونت، تا ۲۶ مه ۲۰۰۶ بر عهده داشت.
در ۸ می ۲۰۰۶ به دنبال استعفای پورتر جی گاس رئیس آژانس اطلاعات مرکزی او به عنوان رئیس اداره اطلاعات مرکزی انتخاب شد. در ۲۳ می، کمیته اطلاعات مجلس سنای آمریکا ۱۲–۱۲ رای داد تا کاندید شدن را به مجلس سنا بفرستد. او در تاریخ ۲۶ مه با رای ۷۸–۱۵ توسط مجلس سنای آمریکا تأیید شد. در ۳۰ می ۲۰۰۶ با حضور رئیس‌جمهور جرج دبلیو بوش هیدن به عنوان مدیر آژانس اطلاعات مرکزی سوگند یاد کرد.
در ۱ ژوییه ۲۰۰۸ هیدن پس از ۴۱ سال خدمت بازنشسته شد و تا ۱۲ فوریه ۲۰۰۹ به عنوان رئیس سازمان سیا خدمت کرد. او دکترای افتخاری را از مؤسسه سیاست جهانی در واشینگتن دی سی در سال ۲۰۰۹ دریافت کرد.
او در حال حاضر مدیر گروه چرتاف، یک شرکت مشاور امنیتی است که توسط مایکل چرتاف، دبیر سابق امنیت کشور، تأسیس شده‌است. او همچنین در هیئت مدیران شورای آتلانتیک، موتورولا و اکس‌کالیبور اینترنشنال، یک پیمان‌کار نظامی است که بر عملیات برای اسکان موقت برای کودکان بیسرپرست نظارت می‌کند.
هیدن استاد مدعو در دانشکده سیاست و مدیریت دانشگاه جرج میسون است. او همچنین بنیانگذار مرکز اطلاعات و امنیت ملی مایکل هیدن در دانشگاه جرج میسون است.https://archive.today/20120722210758/http://www.af.mil/information/bios/bio.asp?bioID=5746
مایکل وینسنت هیدن در ۱۷ مارس ۱۹۴۵ در پنسیلوانیا به یک زوج ایرلندی - آمریکایی، سادی (موری) و هری هیدن جونیور متولد شد. هیدن جونیور که به عنوان یک جوشکار برای شرکت تولیدی پنسیلوانیا کار می‌کرده‌است. او خواهری به نام دبی و یک برادر دارد.
هیدن به مدرسه ابتدایی سنت پیتر رفت و در کلاس هفتم و هشتم در تیم فوتبال مدرسه بازی کرد و سپس توسط دن رونی، پسر بنیانگذار تیم پیتسبرگ استیلرز، آموزش دید. هیدن از دبیرستان کاتولیک شمالی فارغ‌التحصیل شد. یکی از اولین مشاغل او به عنوان مدیر تجهیزات برای استیلرز بود. او در سال ۱۹۶۷ مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه دوکویسنه گرفت و به عنوان ستوان دوم استخدام شد. او سپس مدرک کارشناسی ارشددر تاریخ مدرن آمریکا را از دانشگاه دوکویسنه دریافت کرد. او از دهه ۱۹۹۰ یکی از طرفداران مشتاق تیم پیتزبورگ استیلرز است.
هیدن از طریق برنامه آموزش افسران ذخیره نیروی هوایی دانشگاه دوکویسنه وارد نیروهای نظامی شد. هیدن در سال ۱۹۶۹ وارد خدمت سربازی شد.
هیدن با ژنین کاریر ازدواج‌کرده‌است. آن‌ها یک دختر به نام مارگارت و دو پسر به نامهای مایکل و لیام دارند.
در نوامبر ۲۰۱۸، هیدن پس از یک سکته در بیمارستان بستری شد؛ او در اثر این سکته از زبان‌پریشی رنج می‌برد.https://www.nbcnews.com/news/us-news/ex-cia-nsa-director-hospitalized-after-suffering-stroke-n939556
او در سال ۲۰۲۰ جو بایدن را در انتخابات ریاست‌جمهوری مورد حمایت قرار داد.https://thehill.com/homenews/administration/519940-hayden-endorses-biden-says-trump-doesnt-care-about-facts
هیدن به عنوان فرمانده اداره اطلاعات هوایی و رئیس مرکز جنگ فرماندهی و فرماندهی مشترک خدمت کرده‌است که مقر آن در پایگاه نیروی هوایی لاکلند است. او همچنین در سمت‌های ستاد ارشد در پنتاگون، فرماندهی اروپا، اشتوتگارت، آلمان، شورای امنیت ملی، واشینگتن دی سی و سفارت آمریکا در جمهوری بلغارستان خدمت کرده‌است. قبل از اینکه رئیس اداره امنیت ملی شود، ژنرال به عنوان معاون رئیس ستاد فرماندهی سازمان ملل متحد و کره‌شمالی، پادگان یونگسان خدمت کرد. او همچنین در نقش امنیتی در گوام کار کرده‌است.
از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷، هیدن به عنوان فرمانده AIA سازمانی از ۱۶٬۰۰۰ نفر مأمور به دفاع و بهره‌برداری از «حوزه اطلاعات» خدمت کرد.
هیدن رئیس اداره امنیت ملی و رئیس سرویس امنیت مرکزی در فورت جورج مریلند از مارس ۱۹۹۹ تا آوریل ۲۰۰۵ بود. او مسئول دفاع از پرسنل نظامی و غیرنظامی مستقر در سراسر جهان بود.
هیدن در زمانی که ایالات متحده دچار مشکلات بزرگی در این منطقه شده بود به آژانس امنیت ملی ملحق شد. در این زمان آژانس امنیت ملی از فقدان مدیریت کیفیت و زیرساخت فن‌آوری اطلاعات قدیمی رنج می‌برد. در حقیقت، به محض اینکه او به ریاست رسید، بخش عظیمی از سیستم شبکه آژانس امنیت ملی سقوط کرد و چند روز خراب بود. بخشی از برنامه او برای احیای این آژانس، معرفی بیشتر پیمانکاران خارجی، اجبار تعداد زیادی از مدیران قدیمی جهت بازنشسته شدن و از بین بردن ساختارهای مدیریت قدیمی بود.
طرح او همچنین شامل افزایش آزادی در آژانس بود؛ از نظر تاریخی آژانس از ارگان‌های بسیار مخفی دولت بوده‌است. او به‌طور قابل‌توجهی به جیمز بامفورد اجازه دسترسی برای نوشتن کتابش در مورد آژانس را داد. هیدن در ابتدا شدیداً نگران پیروی از قوانین در برابر نظارت داخلی بود. بسیاری از گزارش‌ها می‌گویند که پس از حادثه ۱۱ سپتامبر، او بیشتر نگران توقف تروریسم شد و گفته می‌شود که موضع او علیه نظارت داخلی نرم‌تر بود. با این حال، هیدن گفته‌است که او باور دارد که هر کاری که این آژانس انجام می‌دهد، «موثر، مناسب و قانونی» بوده‌است.
در زمان حادثه ۱۱ سپتامبر هیدن بلافاصله تمام پرسنل غیر ضروری را از ستاد اداره آژانس امنیت ملی تخلیه کرد. پس از حادثه ۱۱ سپتامبر، این اداره فعالیت‌های خود را به شدت افزایش داد. جزئیات عملیات آن تا حد زیادی مخفی بوده‌است، اما نقش مهمی در جنگهای افغانستان و عراق و جنگ علیه ترور ایفا کرده‌است. یک مثال قابل‌توجه، رابطه آن با برنامه هوایی بدون سرنشین (بهپاد) است.
در ماه مه ۲۰۰۶، روزنامه یو اس ای تودی گزارش داد که تحت رهبری هیدن آژانس امنیت ملی یک پایگاه‌داده تماس تلفنی خانگی ایجاد کرده‌است. هیدن در طی جلسات نامزدی خود، از اقدامات خود برای سناتور راس فاینگلد و دیگران دفاع کرد و بیان کرد که او به توصیه قانونی کاخ سفید تکیه کرده‌است (که در آن رئیس‌جمهور باید "توجه داشته باشد که قوانین به صورت وفادارانه اجرا شده‌اند")، اساسنامه شعبه قانونگذاری که نظارت بر تماس‌های داخلی را ممنوع می‌کند، شامل قانون نظارت اطلاعات خارجی (fisa)می‌شود. پیش از این، این اقدام مستلزم حکم دادگاه fisa بود. هدف اعلام‌شده این پایگاه‌داده، استراق‌سمع ارتباطات بین‌المللی بین افراد درون ایالات‌متحده و افراد و گروه‌های خارج از کشور به منظور یافتن تروریست‌ها بوده‌است.
وی همچنین از پروژه تریلبلیزر، یک پروژه امنیتی با اطلاعات بسیار بزرگ دفاع کرد. این پروژه توسط چندین تن از کارکنان این سازمان مورد انتقاد قرار گرفت که شامل حفاظت از حریم خصوصی شهروندان ایالات‌متحده نمی‌شد و هدر دادن پول بود. این منتقدان شامل دایان رورک، رئیس کمیته اطلاعات مجلس، و توماس اندروز دریک، ویلیام بینی، ج. کریک هالو، لومیس و دیگران بودند. هیدن به شدت این منتقدان را سرزنش کرد. چندین تن در اعتراض استعفا دادند. پس از تحقیقات کلی، بازرس کل سازمان امنیت و هم‌کاری اروپا، بازرس کل وزارت دفاع و کنگره، پروژه تریلبلیزر تعطیل شد.
هیدن به عنوان معاون مدیر کل اطلاعات ملی سوگند یاد کرد.
به عنوان بخشی از قانون پیش‌گیری و پیش‌گیری از تروریسم سال ۲۰۰۴، رئیس سازمان سیا دیگر جامعه اطلاعاتی را اداره نمی‌کرد. در عوض یک دفتر جدید برای این منظور ایجاد شد؛ مدیر اطلاعات ملی. ارتشبد هیدن معاون مدیر کل اطلاعات ملی از مه ۲۰۰۵ تا مه ۲۰۰۶ بود.
هیدن در ۲۳ ژانویه ۲۰۰۶ در یک کنفرانس خبری شرکت کرد. یک ویدیوی یوتیوب در یک کنفرانس مطبوعاتی به خبرنگاران گفت که "علت احتمالی" برای همه جستجوها و مصادره تحت متمم چهارم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا دیگر ضروری نیست، و در عوض خواستار این است که آیا جستجو و توقیف منطقی است یا نه. بر اساس متمم چهارم قانون اساسی علت احتمالی برای همه جستجوها مورد نیاز است چه این جستجو یا توقیف منطقی تلقی شود چه خیر."
بسیاری از منتقدان و متخصصان در زمینه روش‌های بازجویی ابراز می‌کنند که شکنجه برای به دست آوردن اطلاعات قابل‌اعتماد از جمله در زمینه بازداشت شدگان سازمان سیا کار نمی‌کند، ولیکن هیدن معتقد بود که این تصور که شکنجه هرگز اطلاعات مفیدی را به دست نمی‌آورد، معتبر نیست و توسط دشمنان سازمانهای امنیتی گسترش میابد.
وی در ۸ مه ۲۰۰۶ پس از استعفای پورتر گاس در ۵ مه ۲۰۰۶ هیدن توسط جرج دبلیو بوش به ریاست آژانس اطلاعات مرکزی (سازمان سیا) نامزد شد.http://news.bbc.co.uk/2/hi/americas/4750357.stm او در ۲۶ مه ۲۰۰۶ با رای اکثریت مجلس سنای آمریکا تأیید شد.
یکی از منتقدان هیدن شامل سناتور دایان فاینستین در ۱۱ ماه مه سال ۲۰۰۶ اظهار داشت، "باور دارم که ما در راه رسیدن به یک رویارویی قانونی اساسی در باره متمم چهارم قانون اساسی و توقیف غیرمنطقی هستیم".
هیدن در طی شهادت سال ۲۰۰۷ خود در مورد برنامه بازجویی پیشرفته سازمان سیا به دروغگویی درکنگره متهم شده‌است.
وی در سال ۲۰۰۷ به سازمان سیا اجازه داد تا حملات هواپیماهای بدون سرنشین (بهپاد) را صرفاً براساس رفتار وسایل نقلیه زمینی انجام دهد و احتیاجی به هیچ مدرک دیگری از ارتباط با تروریسم نداشته باشد.
هیدن در سال ۲۰۰۸ به عواقب مهاجرت مسلمانان به اروپا هشدار داد و اظهار داشت ممکن است امکان بروز ناآرامی‌های مدنی را در پی داشته باشد. بنا به کتاب خاطرات لئون پانه‌تا "خاطره پیکار", هیدن امیدوار بود توسط دولت اوباما به عنوان رئیس سازمان سیا حفظ شود. در گفتگو با لئون پانه‌تا، هیدن او را تشویق کرد تا به رئیس‌جمهور توصیه کند که از حق سازمان سیا برای درگیر کردن در تکنیک‌های بازجویی پیشرفته و همچنین اجتناب از اشاره به اینکه افسران سازمان سیا تاکنون شکنجه را انجام داده‌اند، حمایت کند.
هیدن در سال ۲۰۱۳ پس از دستیابی به توافق هسته‌ای با ایران، گفت: " ما غنی‌سازی اورانیوم ایران را قبول کرده‌ایم."
گزارش کمیته اطلاعات مجلس سنا در سال ۲۰۱۴ در مورد شکنجه سازمان سیا نشان داد که یک ایمیل تهیه‌شده توسط یک کارمند زیر دست هیدن که نشان می‌داد به عنوان رئیس سازمان سیا، هیدن دستور داده شد تا اطلاعات مربوط به تاریخ اشتباه در کنگره مورد استفاده قرار گیرد به طوری که کم‌تر از ۱۰۰ تن از بازداشت شدگان خلیج گوانتانامو گزارش شوند.https://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2006/05/06/AR2006050601069.html
در سپتامبر ۲۰۱۳، هیدن در مورد قانونی بودن آنچه که NSA انجام می‌داد تأکید کرد و ادوارد اسنودن را "مرد جوان آشفته" و "اخلاقا مغرور" خطاب کرد. او همچنین در مورد چشم اندازه‌ای خود در روسیه گفت: "من فکر می‌کنم که او مانند بقیه فراریان که به اتحادیه جماهیر شوروی سابق رفته بودند اینگونه خاتمه دهد :" منزوی، منزوی، تنها، افسرده و الکلی ."
کریستیان‌ساند شهری واقع در کشور نروژ است.
کریستیان‌ساند مرکز شهرستان وست آدر است و «پایتخت جنوب نروژ» نامیده می‌شود.
این شهر ازنظر جمعیت با ۷۷٫۸۴۰ نفر (اول ژانویهٔ ۲۰۰۷) پنجمین شهر بزرگ نروژ است و از سمت غرب به شهرهای سگنه و سونگدالن، از شمال به وننسلا و بیرکنس و از شرق به لیلله‌ساند محدود می‌شود.
کریستیانساند یک شهر توریستی و دارای یکی از خوش آب و هوا ترین شهرهای نروژ به حساب می آید.
کریستیان ساند شهری در شهرستان وست آگدر است که همزمان مرکز اداری این شهرستان نیز محسوب می‌شود. کریستیان ساند پنجمین شهرستان کشور نروژ است که جمعیتی معادل ۸۷٬۴۴۶ نفر (۱ ژانویه ۲۰۱۵).
نام این شهر برگرفته از نام کریستیان چهارم است
مرزهای کریستیان ساند از سمت غرب به سوگنه و سوگنه دالن، از سمت شمال به ونّسلا و آوست آگدر، و از سمت جنوب به لی لّه ساند / آوست آگدر ختم می‌شود
کوکوی والک یک نوع از کوکو‌های ایرانی است. در طبخ این کوکو از سبزی والک کوهی، تخم مرغ، ماست آرد، زرشک و نمک و فلفل استفاده می‌شود. این کوکو را به شکل‌های مختلف و معمولاً به صورت گرد و پهن درآورده و در تابه سرخ می‌کنند.
پولَکی یا پولِکی؛ یکی از سوغاتی‌ها و شیرینی‌های معروف اصفهان است. https://bangladesh.mfa.gov.ir/files/en294/Isfahan.pdfبرای تهیه این شیرینی مقداری شکر را با نصف مقدار شکر آب و اندکی سرکه سفید مخلوط کرده (میتوان به جای سرکه سفید به ان جوهر لیمو اضافه کرد) و به مدت ۴۵ دقیقه روی اجاق می‌گذارند تا طلائی رنگ شود و بعد با قاشق آنها را روی سینی می‌ریزند و صبر می‌کنند تا سفت شود. از افزودنیهای دیگری مثل زعفران، لیموی عمانی خرد شده، پسته، کنجد، پودر نارگیل و… هم در مایع آن می‌توان استفاده کرد.
پولکی اصفهان یکی از فراورده‌های جانبی تولید نبات است که از شیره به‌جامانده از نبات درست می‌شود.
تسلا (T) واحد چگالی شار مغناطیسی (B) و برابر با ۱۰٬۰۰۰ گاوس است.
تسلا به افتخار نیکولا تسلا نامگذاری شده و با رابطهٔ زیر تعریف می‌گردد:
Wikipedia contributors, "Tesla (unit)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Tesla_(unit)&oldid=195207498
مصطفی نامی عربی و لقب محمد، پیامبر مسلمانان به معنی گل برگزیده است. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
نشان رسمی جمهوری اسلامی ایران نشان نظام جمهوری اسلامی ایران از سال ۱۳۵۹ است. از این نشان در پرچم ایران و اسناد رسمی کشور استفاده می‌شود؛ همچنین از این نشان به عنوان بخشی از نشان‌وارهٔ نهادهای حاکمیتی (همچون قوهٔ قضائیه و نیروهای مسلح) بهره برده شده‌است.
نشان رسمی جمهوری اسلامی ایران در واقع یک نشان‌واره از عبارت اسلامی لا اله الا الله است و طراحی آن به گونه‌ای است تا به صورت کلمه الله دیده شده و همچنین مشابه گل لاله باشد. روییدن لالهٔ سرخ بر مزار سربازی که جانش را در راه پاسداری از میهن فدا کرده، باوری نزد برخی ایرانیان است و احتمالاً به اسطوره‌شناسی ایران بازمی‌گردد. اخیراً لالهٔ سرخ نمادی از شهادت در نظر گرفته می‌شود. بیان شده اجزاء این نشان چهار هلال و یک شمشیر بوده که روی هم رفته به پنج جزء اصول پنج‌گانهٔ مذهب تشیع اشاره می‌کنند که جزء مهمتر آن (توحید) در وسط قرارگرفته و ظاهر متفاوت‌تری دارد. همچنین رکن اصلی این نماد (شمشیر) نماد از ایستادگی و استقامت است. بالای شمشیر نیز حرکت تشدید آمده‌است که در زبان عربی و فارسی نمایانگر تکرار یک حرف می‌باشد. همچنین تقارن کامل این شکل نشان از وجود تعادل در جهان است. دایره‌ای بودن واژه الله نشان از زمین است و تلاش برای ایجاد حکومتی توحیدی در آن که از اهداف انقلاب اسلامی ایران است. برخی بر این باورند که نشان رسمی جمهوری اسلامی ایران (☫) در واقع از خاندا (☬) که نشان رسمی سیک است ایده گرفته است. این نشان توسط حمید ندیمی طراحی شد و در ۹ مهٔ ۱۹۸۰ برابر با ۱۹ اردیبهشت ۱۳۵۹ به صورت رسمی مورد تأیید روح‌الله خمینی، بنیان‌گذار جمهوری اسلامی ایران قرار گرفت. این آرم در یونیکد در گروه نمادهای متفرقه جای گرفته و با نویسهٔ U+262B (☫) با نام FARSI SYMBOL شناخته می‌شود.
پس از انقلاب ۱۳۵۷، در آغاز نشان شیر و خورشید به کار می‌رفت. در ۱۰ اسفند ۱۳۵۷، آیت‌الله خمینی خواستار برچیده شدن نشان شیر و خورشید شد.«مبارزه با فساد و محو آثار طاغوت»، "صحیفهٔ امام خمینی"، جلد ۶، ص ۲۷۵ پس از این سخنرانی، دولت موقت مسابقه‌ای عمومی برای طراحی نشان جمهوری اسلامی ایران برگزار کرد. اگرچه نشان کنونی نیز به این مسابقه ارسال شد، ولی نشان دیگری اثر صادق تبریزی که شامل ستاره‌ها و مشت‌هایی گره‌کرده بود، در تاریخ ۱۰ بهمن ۱۳۵۸ از سوی شورای انقلاب پذیرفته شد و بر روی سندهای حکومتی و اسکناس‌های اول انقلاب چاپ شد.ماهنامهٔ "سپیدهٔ دانایی"، «گفتگو با دکتر حمید ندیمی، داستان این پرچم مقدس»، اسفند ۱۳۸۶ رسمیت این نشان دیری نپایید و در تاریخ ۱۹ اردیبهشت ۱۳۵۹، نشان کنونی جمهوری اسلامی ایران که پیشتر به تصویب شورای انقلاب رسیده بود از سوی خمینی، رهبر ایران تصویب‌گردید. با وجود طراحی و تصویب این دو نشان، شیر و خورشید تا سال ۱۳۵۹ بر روی برخی اسناد دولتی به کار می‌رفت که اعتراض خمینی را در ۶ تیر ۱۳۵۹ برانگیخت.«اخطار پیرامون محو آثار طاغوت»، "صحیفهٔ امام خمینی"، جلد ۱۲، ص ۴۷۷ وی در ۷ تیر ۱۳۵۹ برای تغییر نشان‌ها و آرم‌های شاهنشاهی مهلتی ۱۰ روزه تعیین کرد.«مهلت ده‌روزه برای ایجاد تغییرات در کشور»، "صحیفهٔ امام خمینی"، جلد ۱۲، ص ۴۸۶ همچنین پرچم کنونی ایران که دارای نشان جمهوری اسلامی ایران است، در ۱۵ تیر ۱۳۵۹ از سوی شورای انقلاب تصویب‌ شد.مصوبهٔ ۶۹۳۰ شورای انقلاب
صحبت‌هایی مبنی بر شباهت این آرم با آرم خاندا مربوط به سیک‌های هند در پرچم جمهوری اسلامی ایران مطرح است.http://www.parsine.com/fa/news/35315/آرم-جمهوری-اسلامی-را-چه-کسی-طراحی-کرد-چرا-طراح-آرم-نمی‌خواهد-نام-و-عکس-او-منتشر-شود
ابونصر حسن بن علی منجم قمی، اخترشناس ایرانی‌است.
اثر او «"البارع المدخل فی احکام‌النجوم والطوالع"»، دربرگیرنده شصت و چهار فصل و پنج مقاله است که در آغاز به عربی نوشت و بعدها به فارسی ترجمه نمود.
شیعی‌گری با نام دیگر بخوانند و داوری کنند کتابی نوشته شده از احمد کسروی است که به خرده‌گیری‌هایی به کیش شیعه می‌پردازد. شیعی‌گری یکی از سه‌کتاب کسروی (دو کتاب دیگر بهائی‌گری و صوفی‌گری) در خرده‌گیری بر آنچه که بددینی می‌خواند است. این کتاب در زمان زندگانی کسروی جنجال‌های فراوانی را برانگیخت و حتی کار به دادخواهی او در دادگاه کشید؛ ولی پیش از طی کامل مراتب قانونی و صدور حکم، چند تن از مراجع تقلید شیعه با فتاوا و حمایت‌های خویی، عبدالحسین امینی، حسین قمیhttp://mobahesat.ir/1964 بروجردی، صدر پدر امام موسی صدرhttp://www.iichs.org/index.asp?id=266&doc_cat=8 و روح‌الله خمینیhttp://iranianuk.com/20120316063115015/احمد-کسروی-شهید-ایران-مدرن-در-راه-عقلانیت-مقاله-ای-از-عباس-میلانی (از روحانیون شیعه) در ابتدا به ترور ناموفق نواب صفوی و سپس با اقدام دو عضو دیگر علی‌محمد امامی و حسین امامی کسروی را به همراه منشی اش در کاخ دادگستری به قتل رسانیدند.رسولی پور، مرتضی جمعیت فدائیان اسلام؛ گفتگو با احمد شهاب مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران |http://www.iichs.org/index.asp?id=266&doc_cat=8 رسول جعفریان، ضمن «ورق‌پاره» خواندن «شیعه‌گری»، آن را یکی از تندترین و افراطی‌ترین نوشته‌ها ضدّ مذهب تشیع در ۵۰ سال پیش از دههٔ بیست شمسی می‌خواند. وی کسروی و سید علی‌محمد باب را شبیه به هم اما با تفاوت‌هایی در «فضا و هوا» و دارای برانگیختگی می‌داند. کتاب «بخوانید و داوری کنید» همان «شیعه‌گری» است که پس از ممنوعیت «شیعه‌گری» با افزودن تغییرات تحت نامی جدید به چاپ رسید.
شیعه‌گری کتابی نیست که فقط به اوایل تاریخ تشیع اشاره داشته باشد بلکه تاریخ صفویه تا قاجاریه ایران و... را شامل می‌شود و این موارد فقط شامل بخش هایی از دیدگاه‌های کسروی که در این کتاب نگارش شده‌اند:
وی خرده‌هائی به شیعی‌گری می‌گیرد که گزیده‌ای از آنان را ما اینجا می‌آوریم، از جمله:
کتاب شیعی‌گری را کسروی در بهمن ماه ۱۳۲۲ منتشر ساخت. به دنبال آن، برخی افراد و نیز رجال مذهبی کشور، نسبت به مطالب آن، اعتراض کرده و علیه وی شکایت به دادگاه بردند و پخش کتاب را ممنوع اعلام نمودند. کسروی از پای ننشست و چهار ماه بعد، برای توجیه عقاید خویش درپیش مردم، کتاب فوق را با توضیحات بیشتر انتشار و به داوری مردم واگذار کرد. خود در این باره می‌نویسد: «ما چنان‌که خواهش کرده‌ایم دوست می‌داریم هر خواننده‌ای راستی را داور باشد. هیچ سخنی را بی‌دلیل از ما نپذیرد و از هیچ سخنی که با دلیلست چشم نپوشد چنان داند که یک دادگاه بزرگیست که او داورش می‌باشد و رفتاری کند که شایندهٔ چنان جایگاه باشد.»
کتاب صوتی "شیعی‌گری" با صدای قاسم قره‌داغی، در ۲۰۱۵ میلادی از طریق انتشارات آوای بوف منتشر شده‌ و مدت آن ۵ ساعت و ۴۰ دقیقه است.
سید روح‌الله خمینی در نامه‌ای سرگشاده ظاهراً خطاب به مردم و روحانیان با عنوان «"بخوانید و به کار بندید"» به تاریخ اردیبهشت ۱۳۲۳ خورشیدی، در پاسخ به کتاب جنجالی «"شیعی‌گری؛ بخوانند و داوری کنند"» از احمد کسروی، وی را «یک نفر تبریزی بی‌سروپا» خطاب کردنامه خمینی؛ 'بخوانید و به کار بندید'، بی‌بی‌سی فارسی و از روحانیونی بود که «مسلمانان با غیرت» را به کشتن «این مرتد جاهل مفسدالارض» فراخواند.کناره‌گیری روشنفکری ایران از کسروی، بی‌بی‌سی فارسی
بهائی‌گری کتابی است که احمد کسروی در رد و انتقاد از بهائیت نوشته‌است. ابتدای این کتاب با رد مهدویت، تشیع، شیخیه و کیش بابی شروع شده و نهایتاً به نقد دین بهائی می‌پردازد. وی در ابتدای گفتار یکم کتاب، بهائیگری را از بابیگری و بابیگری را از شیخی‌گری و شیخی‌گری را از شیعی‌گری برخاسته می‌داند؛ و مهدی‌گری را نیز بر پایه شیعی‌گری دانسته از این رو بهائیگری را از ابتدا پندار بر پندار بر پندار می‌داند.بهائی‌گری، احمد کسروی، چاپ دوم، صفحهٔ ۶
محمد امینی، صوفی‌گری و بهائی‌گری کسروی را بی‌پایه‌ترین آثار پژوهشی وی می‌داند، به اعتقاد او علت نگارش آن‌ها صرفاً این بوده که کسروی می‌خواسته به شیعیان نشان دهد تنها با شیعی‌‎گری به ستیز برنخاسته است.
هوشنگ شهابی، استاد تاریخ و روابط بین‌الملل در دانشگاه بوستون، ضدیت کسروی و فریدون آدمیت با بهائیان را متاثر از ملی‌گرایی افراطی و ستیز آنها با جهان‌ وطنی آئین بهائی می‌داند.* به اعتقاد عرفان ثابتی، پژوهشگر بهائی زبان کسروی در بهائی‌گری «ناپیراسته و آلوده به دشنام و خوارداشت» است و دیگرستیزی فقیهانه و دشمنی او با تکثرگرایی دینی بر این اثر و کتاب صوفی‌گری او سایه افکنده است. در همین راستا بهمن نیک اندیش، در اثری که به واکاوی کتاب بهائیگری پرداخته، علت اصلی دشمنی کسروی با بنیانگذاران آئین‌های بابی و بهائی را نارواداری و انحصارطلبی فکری وی می‌داند.
عباس امانت، استاد بهاییMacEoin, D. (1990). The crisis in Babi and Baha'i studies: part of a wider crisis in academic freedom?. British Journal of Middle Eastern Studies, 17(1), 55-61. تاریخ و مطالعات بین‌المللی و صاحب کرسی مطالعات خاورمیانه در دانشگاه ییل، درباره کتاب «بهائیگری» کسروی می‌گوید: «انتقاد او از باب و بابیان شرایط تاریخی که نهضت نخست در آن پدیدار شد را در نظر نمی‌گیرد. بدون شک قضاوت‌های تفرعن آمیز او تحت تأثیر دیدگاه "پاکدینی" خودش است».Amanat, Abbas. Resurrection and Renewal: The Making of the Babi Movement in Iran. Cornell University Press, 1989. 348-9 عباس امانت معتقد است که این «جزوه جَدَلی» که در صدد بی‌اعتبار کردن جنبش بابی نگاشته شده، حتی بیشتر از آنچه کسروی تصور می‌کرد، طرز نگرش نسل‌های بسیاری از ناظران ایرانی و غیر ایرانی را نسبت به جنبش بابی، تاریخ و عقاید آن مشخص کرد. کمال مطلوب کسروی از تجّدد اثبات گرا و همخوان با ملی‌گراییِ پهلویِ زمانه اوست که نقش جنبش‌های تجّددخواه دینی را نادیده می‌گیرد و در صدد انکار آن است. کسروی در جنبش مشروطه به ندرت ذکری از بابیان می‌کند و حتی پیشینه تاریخی آنان را به عنوان جنبشی اعتراضی علیه علماء و حکومت قاجار نادیده می‌گیرد. کسروی و متفکران سکولار نسل‌های بعد از او اغلب تحتِ پوشش تجدد عُرفی دست به ایجاد نفرت و بی‌اعتمادی نسبت به گروه‌های دینی تجّددخواه و ناسازگار با جریان اصلی مذهب به‌خصوص بهائیان زده، و در موارد اذیت و آزار، خشونت و کشتار وحشیانه بابیان و بهاییان سکوت می‌کردند.
لینک دوم:
OS/2 سیستم‌عاملی برای کامپیوترهای شخصی است که توسط مایکروسافت و آی‌بی‌ام ساخته شد و بعد به تنهایی توسط آی‌بی‌ام توسعه یافت. نامش کوتاه شده Operating System/2 (سیستم‌عامل/۲) است، زیرا به عنوان سیستم‌عامل ترجیح داده شده برای سیستم‌های شخصی/2 (Personal System/2 (PS/۲))، خطِ نسل دوم کامپیوترهای شخصی معرفی شده بود. OS/2 دیگر توسط آی‌بی‌ام فروخته نمی‌شود و پشتیبانی از آن از ۳۱ دسامبر ۲۰۰۶ پایان یافت.
قرار بود OS/2 جانشین حفاظت شده‌ای برای MS-DOS و ویندوز مایکروسافت باشد. قابل توجه است که فراخوان‌های سیستم (system calls) پایه بعد از فراخوان‌های MS-DOS مدل‌سازی شدند؛ حتی نامهایشان با "DOS" شروع می‌شد و ممکن بود برنامه‌های کاربردی حالت خانواده (family mode) ساخته شوند:برنامه‌های کاربردی حالت متنی که می‌توانند روی هر دو سیستم کار کنند. به همین خاطر، OS/2 در بسیاری زمینه‌ها به ویندوز شبیه است، همچنین شباهت‌هایی هم به Unix و زنیکس دارد.
توسعهٔ OS/2 وقتی شروع شد که آی‌بی‌ام و مایکروسافت در اوت ۱۹۸۵ قرارداد توسعهٔ مشترکی را امضا کردند. هرچند، دو سال طول کشید تا محصول اول تحویل داده شود.
OS/2 1. 0 در آوریل ۱۹۸۷ منتشر شد و در دسامبر به عنوان یک سیستم‌عامل فقط متنی ارائه شد. به هر حال، آن یک رابط برنامهٔ کاربردی (API) توانگر را برای کنترل نمایش تصویر (video display (VIO)) و به کار بردن کیبورد و رویدادهای ماوس به صورت یک بایوس حفاظت شده نشان می‌داد. همچنین، تصویر و کیبورد رابط برنامهٔ کاربردی (API) برای برنامه‌های حالت خانواده (family mode) در حال اجرا در MS-DOS قابل استفاده بودند. یک جابجا کنندهٔ وظیفه به نام «انتخاب کنندهٔ برنامه» از راه ترکیب کلیدهای ترکیبی Crt+Esc قابل دسترس بود و به کاربر اجازه می‌داد از میان جلسه‌های حالت‌های متنی چند وظیفه‌ای یکی را انتخاب کند (و یا گروه‌های تصویری که می‌توانستند چند برنامه را اجرا کنند).
ارتباطات و تمدیدات پایگاه داده گرا در سال ۱۹۸۸ به عنوان ویراست تمدید شدهٔ OS/2 1. 0 تحویل داده شدند:SNA,X. 25/APPC/LU 6. 2، شبکه محلی manager,Query manager, SQL.
مدیر معرفی (Presentation Manager)، رابط گرافیکی کاربرانی که قول داده شده بود، با OS/2 1. 1 در نوامبر ۱۹۸۸ معرفی شد. با فونتهای متناسب، این یک پیشرو برای ظاهر ویندوز بعدی ۳. ۰ بود.
ویراست تمدید شدهٔ ۱. ۱ پشتیبانی پایگاه داده توزیع شده را معرفی کرد.
نسخهٔ ۱. ۲ سیستم‌های فایل قابل نصب به ویژه سیستم فایل HPFS را معرفی کرد. HPFS پیشرفتهایی را برای سیستم‌های فایل FAT، شامل نام‌های طولانی و شکلی از جریان داده متناوب نه نام ویژگی‌های توسعه یافته فراهم می‌کرد. همچنین، ویژگی‌های توسعه یافته به سیستم فایل FAT هم افزوده می‌شدند.
ویراست توسعه یافتهٔ ۱. ۲ پشتیبانی مجموعه پروتکل اینترنتو اترنت را معرفی کرد.
OS/2 و کتاب‌های مربوط به ویندوز سال‌های پایانی دههٔ ۱۹۸۰، وجود هر دوی سیستم‌ها و OS/2 ی ارتقا داده شده را به عنوان سیستمی برای آینده تصدیق کردند.
به خاطر محدودیت‌های پردازنده ی اینتل ۸۰۲۸۶، OS/2 1. x می‌توانست در لحظه تنها یک برنامهٔ DOS را اجرا کند و این کار را به گونه‌ای می‌کرد که به برنامه‌های DOS اجازه می‌داد کنترل کاملی روی کامپیوتر داشته باشند. مشکلی در حالت DOS می‌توانست کل کامپیوتر را از کار بیندازد. در مقابل، OS/2 2. 0 می‌توانست از حالت مجازی ۸۰۸۶ پردازندهٔ ۸۰۳۸۶ اینتل برای ساخت یک ماشین مجازی بسیار امن تر برای اجرای برنامه‌های DOS بهره ببرد. این یک دستهٔ پهناور از گزینه‌های پیکر بندی برای بهینه ساختن کارایی و تواناییهای داده شده به هر برنامهٔ DOS را شامل می‌شد.
مانند بسیاری از محیط‌های ۳۲ بیتی، OS/2 نمی‌توانست برنامه‌های حالت حفاظت شدهٔ DOS را با استفاده از رابط VCPI قدیمی تر اجرا کند، برخلاف حالت استاندارد ویندوز ۳. ۰ و ۳. ۱؛ این فقط برنامه‌های نوشته شده بر اساس DPMI را پشتیبانی می‌کرد.
بر خلاف ویندوز NT, OS/2 همیشه به برنامه‌های DOS امکان پوشش گذاری وقفه‌های واقعی سخت‌افزار را می‌داد، بنابراین هر برنامهٔ DOS اینگونه می‌توانست ماشین را از کار بیندازد. OS/2 هم چنین می‌توانست از یک سگ نگهبان سخت‌افزار بر روی ماشین‌های انتخاب شده (بر خلاف آی‌بی‌ام) برای شکستن یک بن‌بست استفاده کند. سپس نسخهٔ ۳. ۰ پردازنده‌های توسعه یافتهٔ ۴۸۶ اینتل - پرچم مجازی وقفه- را برای حل این مشکل به کار برد.
توانایی ویندوز ۳. ۰ (و پس از ویندوز ۳. ۱) با وفق دادن اجزای کد حالت کاربر ویندوز برای اجرا درون ماشین DOS مجازی به دست آمده بود. در اصل، یک نسخهٔ تقریباً کامل کد ویندوز با خود OS/2 شامل شده بود. ویندوز ۳. ۰ در OS/2 2. 0، و ویندوز ۳. ۱ در OS/2 2. 1؛ هرچند سپس آی‌بی‌ام نسخه‌ای از OS/2 را توسعه داد که می‌توانست از هر نسخه‌ای از ویندوز که کاربر پیشتر نصب کرده بود استفاده کند، در همان فرایند آن را سر هم کند و قیمت یک ویندوز اضافی را پس‌انداز کند. این می‌توانست هم با استفاده از درایوهای تصویری خودش تمام صفحه اجرا شود و هم به صورت یک پارچه، جایی که برنامه‌های ویندوز مستقیماً روی دسکتاپ OS/2 نمایان می‌شوند.
این فرایند شامل ویندوز، دسترسی پهناور منصفانه به سخت‌افزار را می‌داد، به ویژه تصویر، و نتیجه این بود که جابجایی بین یک جلسهٔ WinOS/2 و پوستهٔ محل کار می‌توانست گهگاه پی آمدهایی را موجب شود.
به خاطر اینکه OS/2 فقط اجزای سیستم حالت کاربر ویندوز را اجرا می‌کرد، با دستگاه‌های ویندوز (VxDs) سازگار نبود و نرم‌افزارهای کاربردی به آن‌ها نیاز داشتند.
چندین برنامهٔ کاربردی ویندوز در یک تک فرایند ویندوز اجرا می‌شدند، درست مانند ویندوزهای بومی. برای دستیابی به یک جداسازی درست بین برنام‌های ویندوز 3. x, OS/۲ به چندین کپی موازی از ویندوز نیاز داشت. این روش به منابع سیستمی قابل توجهی، به ویژه حافظه نیاز داشت. مایکروسافت از یک روش ساده‌تر در ویندوز NT استفاده می‌کرد، ترجمهٔ فراخوان‌های سیستم ویندوز ۱۶ به ویندوز ۳۲ به معنی لایهٔ سازگاری ویندوز روی ویندوز (Windows-on-Windows). این کار روی OS/2 ممکن نبود زیرا رابط برنامهٔ کاربردی (API) آن به کلی متفاوت بود. ممکن بود از DDE بین OS/2 و برنامه‌های کاربردی ویندوز استفاده شود، و OLE فقط بین برنامه‌های کاربردی ویندوز.
OS/2 2. 0 یک API ی ۳۲ بیتی برای برنامه‌های محلی فراهم می‌کرد، گرچه سیستم‌عامل خودش ترکیبی از کدهای ۱۶ بیتی و ۳۲ بیتی بود. باز یک محیط رابط گرافیکی کاربر (GUI) تازه به نام پوستهٔ محل کار (Workplace Shell) را شامل می‌شد. این رابط گرافیکی کاربر تمام شی گرا بود که از حرکت مهم از سوی رابط گرافیکی کاربر گذشته بود تا صرفاً فراهم کنندهٔ یک محیط برای برنامه‌های ویندوز (مانند مدیر برنامه‌ها)، پوستهٔ محل کار محیطی را فراهم کند تا کاربر بتواند برنامه‌ها، فایل‌ها و دستگاه‌ها را با دستکاری اشیا ی روی صفحه مدیریت کند.
عامل مهم دیگری که در گسترش و پذیرش OS/2 و نسخه‌های بعد OS/2 ی گروهی مؤثر بود، تشکیل گروه مدافع منشأ بود که در سال ۱۹۹۲ پا گرفت.
سیستم گرافیک لایه‌ای به نام مدیر نمایش دارد که پنجره‌ها، فونت‌ها و آیکون‌ها را مدیریت می‌کند. این به وابستگی به یک نسخهٔ غیر شبکه از X11 یا GDI ویندوز شبیه است. از همه مهم‌تر، پوستهٔ محل کار (WPS) در OS/2 2. 0 معرفی شد. WPS یک پوستهٔ که به کاربر اجازه می‌دهد وظایف حساب کردن سنتی مانند دسترسی به فایل‌ها، پرینتر‌ها، اجرا کردن برنامه‌های ارثی و وظایف پیشرفتهٔ شیء گرا را با استفاده از درون ساخت و اشیای کاربردی دستهٔ سوم که پوسته را در یک سبک مجتمع که روی هیچ سیستم‌عامل اصلی دیگری در دسترس نیست را انجام دهد. WPS از استانداردهای دسترسی مشترک کاربر آی‌بی‌ام پیروی می‌کند.
فروشندگان سخت‌افزار برای پشتیبانی درایورهای دستگاه برای سیستم‌عامل‌های متناوب شامل OS/2 و لینوکس بی میل بودند و این کاربران را با انتخاب‌های فروشندگان محدودی رها می‌کرد. برای برجسته کردن این نسخه برای کارتهای ویدئویی، آی‌بی‌ام نسخهٔ کاهش یافته‌ای از درایورهای گرافیک Scitech را ارائه کرد که به کاربران اجازه می‌داد از میان تعداد زیادی کارت پشتیبانی شده یکی را به وسیلهٔ طراحی درایور وابسته به Scitech انتخاب کنند.
WPS اشیایی از جمله دیسکها، فولدرها، فایل‌ها، اشیای برنامه و پرینترها را با استفاده از مدل شیء سیستم (SOM) نمایش می‌دهد که به کد اجازه می‌دهد با برنامه‌های کاربردی که ممکن است در زبان‌های برنامه‌نویسی دیگری نوشته شده باشند، به اشتراک گذاشته شود. یک نسخهٔ توزیع شده به نام DSOM به اشیای کامپیوترهای مختلف اجازه می‌داد با هم ارتباط برقرار کنند. DSOM بر CORBA پایه‌گذاری شده‌است. SOM شبیه و یک رقیب مستقیم برای مدل شیء اجزای مایکروسافت است. SOM و DSOM دیگر توسعه نیافتند.
OS/2 همچنین یک پیشرفت اساسی در توسعهٔ برنامه‌های کاربردی با فناوری اسناد مرکب به نام سندِباز (OpenDoc) را شامل می‌شود که Apple آن را توسعه داد. OpenDoc جذابیت را به عنوان یک فناوری ثابت کرد ولی به شکل وسیع مورد استفاده قرار نگرفت ویا توسط کاربران و توسعه دهندگان پذیرفته نشد. OpenDoc هم دیگر توسعه نیافت.
توانایی‌های چند رسانه‌ای OS/2 به وسیلهٔ دستورهای رابط کنترل رسانه (Media Control Interface commands) قابل دسترسی هستند. واپسین بروز رسانی (دسته‌بندی شده توسط نسخهٔ آی‌بی‌ام پلاگین‌های Netscape Navigator) پشتیبانی فایل‌های MPEG را افزود. پشتیبانی فرمت‌های جدید مانند PNG، جی‌پی‌ئی‌جی پیشرفت کننده، DivX, OGG وام‌پی‌تری از قسمت‌های سوم می‌آید. گاهی این با سیستم چند رسانه ای یکی می‌شود ولی در ارائه‌های دیگر این به عنوان یک برنامهٔ کاربردی جداگانه است.
پشتهٔ TCP/IP بر پشتهٔ کد باز BSD پایه‌گذاری شده‌است.
رودخانه آمور (به ، به "هایلونگ جیانگ"، به "خار مورون"، به منچو: "ساهالیان اولاً") دهمین رودخانه طویل جهان است که بخش‌هایی از آن مرز میان خاور دور روسیه و شمال شرق چین را تشکیل می‌دهد.
نام چینی این رود به معنی «رود اژدهای سیاه» و نام‌های مغولی و منچوی آن به معنی «رود سیاه» است. استان هیلونگ‌جیانگ چین و استان آمور روسیه نام خود را از این رودخانه گرفته‌اند.
آمور در مسیر خود از زمین‌های بیابانی، استپ‌ها، و همچنین مناطق توندرا و تایگا می‌گذرد.
خورش چغاله بادام یکی از خورش است. در طبخ آن از چغاله بادام خرد شده و هسته گرفته شده و سبزیجات مخصوص (جعفری و نعنا) و پیاز داغ و ادویه جات استفاده شده است که با پلو ایرانی مصرف می‌شود.
شبکهٔ خصوصی مجازی به اختصار شبکهٔ خم یا وی‌پی‌ان ، شبکه‌ای است که اطلاعات در آن از طریق یک شبکه عمومی مانند اینترنت جابه‌جا می‌شود اما در عین حال با استفاده از الگوریتم‌های رمزنگاری و با احراز هویت این ارتباط همچنان اختصاصی باقی می‌ماند.Electronic Commerce, Efraim Turabn, 482
شبکهٔ خصوصی مجازی به‌طور عمده برای ایجاد ارتباط بین شعبه‌های مختلف شرکت‌ها یا فعالیت از راه دور مورد استفاده قرار می‌گیرد.
با تحولات عظیم در عرصه ارتباطات، اغلب سازمان‌ها و موسسات ارائه‌دهندهٔ کالا و خدمات که در گذشته بسیار محدود و منطقه‌ای مسائل را دنبال می‌کردند، امروزه بیش از گذشته نیازمند تفکر در سطح جهانی برای ارائه خدمات و کالای تولیده شده را دارند. به عبارت دیگر، تفکرات منطقه‌ای و محلی حاکم بر فعالیت‌های تجاری جای خود را به تفکرات جهانی و سراسری داده‌اند. امروزه سازمان‌های زیادی وجود دارند که در سطح یک کشور دارای دفاتر فعال و حتی در سطح دنیا دارای دفاتر متفاوتی می‌باشند. تمام سازمان‌های فوق به‌دنبال یک روش سریع، ایمن و قابل اعتماد به منظور برقراری ارتباط با دفاتر و نمایندگی‌های خود در اقصی نقاط یک کشور یا در سطح دنیا هستند.
اکثر سازمان‌ها و موسسات به منظور ایجاد یک شبکه گسترده از خطوط اختصاصی استفاده می‌نمایند. خطوط فوق دارای انواع متفاوتی می‌باشند، از جمله آی‌اس‌دی‌ان (با سرعت ۱۲۸کیلوبیت در ثانیه) و OC3 Optical Carrier-۳ (با سرعت ۱۵۵ مگابیت در ثانیه). یک شبکهٔ گسترده دارای مزایای عمده‌ای نسبت به یک شبکه عمومی نظیر اینترنت از بعد امنیت و کارایی است. اما پشتیبانی و نگهداری یک شبکهٔ گسترده در عمل و زمانی‌که از خطوط اختصاصی استفاده می‌گردد، مستلزم صرف هزینه بالائی است.
همزمان با عمومیت یافتن اینترنت، اغلب سازمان‌ها و موسسات ضرورت توسعه اختصاصی خود را به درستی احساس کردند. درابتدا شبکه‌های اینترانت مطرح گردیدند. این نوع شبکه‌ها به صورت کاملاً اختصاصی بوده و کارمندان یک سازمان بااستفاده از گذر واژه تعریف شده، قادر به ورود به شبکه و استفاده از منابع موجود می‌شوند؛ ولی به تازگی، موسسات و سازمان‌ها با توجه به مطرح شدن خواسته‌های جدید (کارمندان و ادارات از راه دور) اقدام به ایجاد شبکه‌های اختصاصی مجازی نموده‌اند.
یک وی‌پی‌ان شبکه‌ای اختصاصی است که از یک شبکه برای ارتباط با شبکه‌ای دیگر از راه دور و ارتباط کاربران با شبکهٔ سازمان خود استفاده می‌نماید. این نوع شبکه‌ها به جای استفاده از خطوط واقعی نظیر خطوط Leased، از یک ارتباط مجازی به اینترنت برای ایجاد شبکه اختصاصی استفاده می‌کنند.
شبکه‌های رایانه‌ای به شکل گسترده‌ای در سازمان‌ها و شرکت‌های اداری و تجاری مورد استفاده قرار می‌گیرند. اگر یک شرکت از نظر جغرافیایی و در فضای کوچک متمرکز باشد، ارتباطات بین بخش‌های مختلف آن را می‌توان با یک شبکهٔ محلی برقرار کرد. اما برای یک شرکت بزرگ که دارای فضای گسترده جغرافیایی و شعب مختلف در نقاط مختلف یک کشور یا در نقاط مختلف دنیا است و این بخش‌ها یا شعب نیاز دارند که با هم ارتباطاتِ اطلاعاتیِ امن داشته باشند، بایستی یک شبکهٔ گستردهٔ خصوصی بین نقاط آن ایجاد گردد. شبکه‌های اینترانت که فقط محدود به یک سازمان یا یک شرکت می‌باشند، به دلیل محدودیت‌های گسترشی نمی‌توانند چندین سازمان یا شرکت را تحت پوشش قرار دهند. شبکه‌های گسترده نیز که با خطوط استیجاری راه‌اندازی می‌شوند، در واقع شبکه‌های گستردهٔ امنی هستند که بین مراکز سازمان‌ها ایجاد شده‌اند. پیاده‌سازی این شبکه‌ها علی‌رغم درصد پایین بهره‌وری، نیاز به هزینه زیادی دارد زیرا این شبکه‌ها به دلیل عدم اشتراک منابع با دیگران، هزینه مواقع عدم استفاده از منابع را نیز بایستی پرداخت کنند. راه‌حل غلبه بر این مشکلات، راه‌اندازی یک وی‌پی‌ان است.
فرستادن حجم زیادی از داده از یک رایانه به رایانه دیگر مثلاً در به‌هنگام‌رسانی بانک اطلاعاتی یک مشکل شناخته‌شده و قدیمی است. انجام این کار از طریق ایمیل به دلیل محدودیت گنجایش سرویس‌دهندگان ایمیل نشدنی است.
استفاده از اف‌تی‌پی هم به سرویس‌دهنده مربوطه و همچنین ذخیره‌سازی موقت روی فضای اینترنت نیاز دارد که قابل اطمینان نیست.
یکی از راه حل‌ها، اتصال مستقیم به کامپیوتر مقصد به کمک مودم است که در اینجا هم علاوه بر مودم، پیکربندی کامپیوتر به عنوان سرویس‌دهندهٔ Remote Access Service لازم خواهد بود. از این گذشته، هزینه ارتباط تلفنی راه دور برای مودم هم قابل تأمل است.
اما اگر دو کامپیوتر در دو جای مختلف به اینترنت متصل باشند می‌توان از طریق سرویس به اشتراک‌گذاری فایل در ویندوز به سادگی فایل‌ها را رد و بدل نمود. در این حالت، کاربران می‌توانند به دیسک سخت کامپیوترهای دیگر همچون دیسک سخت کامپیوتر خودشان دسترسی داشته باشند. به این ترتیب بسیاری از راه‌های خرابکاری برای نفوذکنندگان بسته می‌شود.
شبکه‌های شخصی مجازی یا وی‌پی‌ان‌ها برای حل این‌گونه مشکلات مناسب هستند. وی‌پی‌ان به کمک رمزگذاری روی داده‌ها، درون اینترنت یک شبکه کوچک می‌سازد و تنها کسانی که آدرس‌های لازم و گذر واژه را در اختیار داشته باشد می‌توانند به این شبکه وارد شوند.
مدیران شبکه‌ای که بیش از اندازه وسواس داشته و محتاط هستند می‌توانند وی‌پی‌ان را حتی روی شبکه محلی هم پیاده کنند. اگر چه نفوذ کنندگان می‌توانند به کمک برنامه‌های Packet sniffer جریان داده‌ها را دنبال کنند اما بدون داشتن کلید رمزنگاری نمی‌توانند آن‌ها را بخوانند.
فرض کنید در جزیره‌ای در اقیانوسی بزرگ، زندگی می‌کنید. هزاران جزیره در اطراف جزیره شما وجود دارد. برخی از جزایر به شما نزدیک و برخی دور هستند. متداول‌ترین روش به منظور مسافرت به جزیره دیگر، استفاده از یک کشتی مسافربری است. مسافرت با کشتی مسافربری، به منزله عدم وجود امنیت است، بدین معنی که هر کاری را که شما انجام دهید، توسط سایر مسافران قابل مشاهده خواهد بود.
در این مثال هر یک از جزایر مورد نظر را می‌توان مشابه یک شبکه محلی دانست، اقیانوس به مثابه اینترنت است و مسافرت با یک کشتی مسافربری مشابه برقراری ارتباط با یک سرویس دهنده وب یا سایر دستگاه‌های موجود در اینترنت خواهد بود.
شما دارای هیچ‌گونه کنترلی بر روی کابل‌ها و روترهای موجود دراینترنت نیستید (مشابه عدم کنترل شما به عنوان مسافر کشتی مسافربری بر روی سایر مسافران حاضر در کشتی). در صورتی‌که تمایل به ارتباط بین دو شبکه اختصاصی از طریق منابع عمومی وجود داشته باشد، اولین مسئله‌ای که با چالش‌های جدی برخورد خواهد کرد، امنیت خواهد بود. فرض کنید، جزیره شما قصد ایجاد یک پل ارتباطی با جزیره مورد نظر را داشته باشد. مسیر ایجاد شده یک روش ایمن، ساده و مستقیم برای مسافرت ساکنین جزیره شما به جزیره دیگر را فراهم می‌آورد. همان‌طور که حدس زده‌اید، ایجاد و نگهداری یک پل ارتباطی بین دو جزیره مستلزم صرف هزینه‌های بالائی خواهد بود. (حتی اگر جزایر در مجاورت یکدیگر باشند). با توجه به ضرورت و حساسیت مربوط به داشتن یک مسیر ایمن و مطمئن، تصمیم به ایجاد پل ارتباطی بین دو جزیره گرفته شده‌است. در صورتی‌که جزیره شما قصد ایجاد یک پل ارتباطی با جزیره دیگر را داشته باشد که در مسافت بسیار طولانی نسبت به جزیره شما واقع است، هزینه‌های مربوط به‌مراتب بیشتر خواهد بود. وضعیت فوق، نظیر استفاده از یک خط Leased اختصاصی است. ماهیت پل‌های ارتباطی (خطوط اختصاصی) از اقیانوس (اینترنت) متفاوت بوده و کماکان قادر به ارتباط جزایر (شبکه‌های محلی) خواهند بود.
سازمان‌ها و موسسات متعددی از رویکرد فوق (استفاده از خطوط اختصاصی) استفاده می‌نمایند. مهم‌ترین عامل در این زمینه وجود امنیت و اطمینان برای برقراری ارتباط هر یک سازمان‌های مورد نظر با یکدیگر است. در صورتی‌که مسافت ادارات یا شعب یک سازمان از یکدیگر بسیار دور باشد، هزینه مربوط به برقراری ارتباط نیز افزایش خواهدیافت.
با توجه به مقایسه انجام شده در مثال فرضی، می‌توان گفت که بااستفاده از وی‌پی‌ان به هر یک از ساکنین جزیره یک زیردریائی داده می‌شود. زیردریائی فوق دارای خصایص متفاوت زیر است:
پس از تأمین اولین زیردریائی، افزودن امکانات جانبی و حتی یک زیردریائی دیگر مقرون به صرفه خواهد بود.
در مدل فوق، باوجود ترافیک در اقیانوس، هر یک از ساکنین دو جزیره قادر به تردد در طول مسیر در زمان دلخواه خود با رعایت مسایل ایمنی می‌باشند. مثال فوق بیانگر نحوه عملکرد وی‌پی‌ان است. هر یک از کاربران از راه دور شبکه قادر به برقراری ارتباطی امن و مطمئن بااستفاده از یک محیط انتقال عمومی (نظیر اینترنت) با شبکه محلی موجود در سازمان خود خواهند بود. توسعه یک وی‌پی‌ان (افزایش تعداد کاربران از راه دور یا افزایش مکان‌های مورد نظر) به‌مراتب آسان‌تر از شبکه‌هایی است که از خطوط اختصاصی استفاده می‌نمایند. قابلیت توسعه فراگیر از مهم‌ترین ویژگی‌های یک وی‌پی‌ان نسبت به خطوط اختصاصی است.
با توجه به اینکه در یک شبکه وی‌پی‌ان به عوامل متفاوتی نظیر: امنیت، اعتمادپذیری، مدیریت شبکه و سیاست نیاز خواهد بود. استفاده از وی‌پی‌ان برای یک سازمان دارای مزایای متعددی است:
وی‌پی‌ان نسبت به شبکه‌های پیاده‌سازی شده با خطوط استیجاری، در پیاده‌سازی و استفاده، هزینه کمتری صرف می‌کند. اضافه و کم کردن گره‌ها یا شبکه‌های محلی به وی‌پی‌ان، به خاطر ساختار آن، با هزینه کمتری امکان‌پذیر است. در صورت نیاز به تغییر همبندی شبکهٔ خصوصی، نیازی به راه‌اندازی مجدد فیزیکی شبکه نیست و به صورت نرم‌افزاری، همبندی شبکه قابل تغییر است.
تبادل داده‌ها روی اینترنت چندان ایمن نیست. تقریباً هر کسی که در جای مناسب قرار داشته باشد می‌تواند جریان داده‌ها را زیر نظر گرفته و از آن‌ها سوء استفاده کند. شبکه‌های شخصی مجازی یا وی‌پی‌ان‌ها کار نفوذ را برای خرابکاران خیلی سخت می‌کنند.
شبکه‌های وی‌پی‌ان به منظور تأمین امنیت (داده‌ها و ارتباطات) از روش‌های متعددی استفاده می‌نمایند، از جمله:
دیوار آتش یا فایروال یک دیواره مجازی بین شبکه اختصاصی یک سازمان و اینترنت ایجاد می‌نماید. با استفاده از دیوار آتش می‌توان عملیات متفاوتی را در جهت اعمال سیاست‌های امنیتی یک سازمان انجام داد. ایجاد محدودیت در تعداد پورت‌های فعال، ایجاد محدودیت در رابطه به پروتکل‌های خاص، ایجاد محدودیت در نوع بسته‌های اطلاعاتی و… نمونه هائی از عملیاتی است که می‌توان با استفاده از یک دیوارآتش انجام داد.
رمزنگاری فرایندی است که بااستفاده از آن کامپیوتر مبدأ اطلاعاتی رمزشده را برای کامپیوتر دیگر ارسال می‌نماید. سایر کامپیوترهای مجاز قادر به رمزگشایی اطلاعات ارسالی خواهند بود. بدین ترتیب پس از ارسال اطلاعات توسط فرستنده، دریافت کنندگان، قبل از استفاده از اطلاعات می‌بایست اقدام به رمزگشایی اطلاعات ارسال شده نمایند. سیستم‌های رمزنگاری در کامپیوتر به دو گروه عمده تقسیم می‌گردد:
در رمز نگاری کلید متقارن هر یک از کامپیوترها دارای یک کلید رمزنگاری (کد) بوده که بااستفاده ازآن قادر به رمزنگاری یک بسته اطلاعاتی قبل از ارسال در شبکه برای کامپیوتر دیگر می‌باشند. در روش فوق می‌بایست در ابتدا نسبت به کامپیوترهایی که قصد برقراری و ارسال اطلاعات برای یکدیگر را دارند، آگاهی کامل وجود داشته باشد. هر یک از کامپیوترهای شرکت‌کننده در مبادله اطلاعاتی می‌بایست دارای کلید رمزنگاری مشابه به منظور رمزگشایی اطلاعات باشند. به منظور رمزنگاری اطلاعات ارسالی نیز از کلید فوق استفاده خواهد شد.
برای مثال فرض کنید قصد ارسال یک پیام رمز شده برای یکی از دوستان خود را داشته باشید. بدین منظور از یک الگوریتم خاص برای رمزنگاری استفاده می‌شود. در الگوریتم فوق هر حرف به دوحرف بعد از خود تبدیل می‌گردد. (حرف A به حرف C، حرف B به حرف D و…). پس از رمزنمودن پیام و ارسال آن، می‌بایست دریافت‌کننده پیام به این حقیقت واقف باشد که برای رمزگشایی پیام ارسال شده، هر حرف باید به دو حرف قبل از خود تبدیل گردد. در چنین حالتی می‌بایست به دوست امین خود، واقعیت فوق (کلید رمزنگاری) گفته شود. در صورتی‌که پیام فوق توسط افراد دیگری دریافت گردد، به دلیل عدم آگاهی از کلید، آنان قادر به رمزگشایی و استفاده از پیام ارسال شده نخواهند بود.
در رمزنگاری عمومی از ترکیب یک کلید خصوصی و یک کلید عمومی استفاده می‌شود. کلید خصوصی صرفاً برای کامپیوتر شما (ارسال‌کننده) قابل شناسایی و استفاده‌است. کلید عمومی توسط کامپیوتر شما در اختیار تمام کامپیوترهای دیگری که قصد ارتباط با آن را داشته باشند گذاشته می‌شود. به منظور رمزگشایی یک پیام رمز شده، یک کامپیوتر می‌بایست با استفاده از کلید عمومی (ارائه شده توسط کامپیوتر ارسال‌کننده) و کلید خصوصی مربوط به خود اقدام به رمزگشایی پیام ارسالی نماید. یکی از متداول‌ترین ابزارهای رمزنگاری کلید عمومی، روشی با نام پی‌جی‌پی است. با استفاده از این روش می‌توان اقدام به رمزنگاری اطلاعات دلخواه خود نمود.
پروتکل آی‌پی‌سک یکی از امکانات موجود برای ایجاد امنیت در ارسال و دریافت اطلاعات است. قابلیت این روش در مقایسه با الگوریتم‌های رمزنگاری به‌مراتب بیشتر است. پروتکل فوق دارای دو روش رمزنگاری است: Tunnel, Transport. در روش tunel، هدر و Payload رمز شده درحالیکه در روش transport صرفاً payload رمز می‌گردد. پروتکل فوق قادر به رمزنگاری اطلاعات بین دستگاه‌های متفاوت است:
Ipsec برخلافPPTP و L2TPروی لایه شبکه یعنی لایه سوم کار می‌کند. این پروتکل داده‌هایی که باید فرستاده شود را همراه با همه اطلاعات جانبی مانند گیرنده و پیغام‌های وضعیت رمزگذاری کرده و به آن یک IP Header معمولی اضافه کرده و به آن سوی تونل می‌فرستد.