moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بایندر یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
حمیدکوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
گل‌کوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
دره‌کوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در Ağlı واقع شده‌است.
دره‌کوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قرقلرایلی واقع شده‌است. دره‌کوی ۶۶۱ نفر جمعیت دارد و ۴۴۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دره‌کوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در آلانیا واقع شده‌است.
قاضی‌اغلو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
اورتابغاز یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
گوک‌چخور یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
نام گوک‌چخور به معنی چالهٔ آبی است.
دره‌کوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در المالی واقع شده‌است.
کاش یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در Kaş district واقع شده‌است. کاش ۰–۷۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اغول‌کوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
چشمه‌کوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در کاش، آلانیا واقع شده‌است.
آق‌دوغان یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
کوچارلی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان آیدین واقع شده‌است.
امام‌کوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
خاص‌کوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
بوق‌کوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
خطیب‌کوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
مُلّاکوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
خطیب‌لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
اسلام‌کوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
احمدبی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
کوسه‌اغلو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
آقچه‌داش یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
قره‌چماق یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
بهادر یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
کاواک‌کوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان قسطمونی واقع شده‌است.
کاواک‌کوی به معنی «کوی سپیدار» است.
خواجه‌کوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
صاحب یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
جانباز یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
حزب کمونیست آذربایجان (; )، حزب سیاسی حاکم در کشور آذربایجان شوروی بود که به نوعی شاخه ای از حزب کمونیست شوروی بود. این حزب در ۲۰ فوریه سال ۱۹۲۰ با پیوستن چهار حزب همت، حزب عدالت، حزب احرار ایران و بلشویک‌های باکو ایجاد گشت. در آوریل همان سال، پنجمین کابینه جمهوری دموکراتیک آذربایجان استعفا و تمام قدرت را در آذربایجان به‌دست حزب سپرد و بدین ترتیب حزب کمونیست تا زمان انحلالش در ۱۶ سپتامبر ۱۹۹۱ زمام امور را در آذربایجان دست گرفت. با این حال، رهبران سابق و اعضای کمونیست همچنان نقش مهمی را در نظام سیاسی و برپایه حمایت از خانواده ادامه می‌دادند. حزب کمونیست نخستین انتخابات چندحزبی را که در تاریخ ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۰ و ۱۴ اکتبر ۱۹۹۰ برای کرسی‌های شورای عالی شوروی با ۲۸۰ کرسی از ۳۶۰ کرسی را برنده شد.
چرچی‌کوی (جارچی‌کوی) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
حاجی‌الیاس یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
حاجی‌کوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
حاجی‌محرم یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
قره‌اِولی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
برهان‌لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
دره‌برچین یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
چات‌اورن یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
قروجه‌اورن یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
قرق یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
آرگو یک شرکت هلدینگ متعلق به یک خانواده ایتالیایی به نام خانواده Morra است که تولیدکننده تجهیزات و ماشین‎آلات کشاورزی است. این هلدینگ مالک مک‌کورمِک، لاندینی و والپادانا می‌باشد.
مک‌کورمِک یک شرکت تولیدکننده تراکتور در ایتالیا است.
این شرکت در سال ۲۰۰۰ هنگامی تشکیل شد که کیس آی‌ایچ دارایی‌های خود را برای کسب مجوز قانونی اتحادیه اروپا برای ادغام با نیو هلند سلب کرد. دارایی‌های اولیه مک‌کورمک کارخانه تولید تراکتور کیس آی‌ایچ در دانکستر انگلستان بود، بیشتر باقی‌مانده کیس و نیوهلند به سی‌ان‌ایچ بدل شد.
کیس کانستراکشن اکوئیپمنت (معمولاً به‌عنوان کیس سی‌ئی خوانده می‌شود) یک تولیدکننده ماشین‌آلات ساخت‌وساز آمریکایی تابعه سی‌ان‌ایچ اینداستریال است. کیس ساخت ماشین‌آلات و تجهیزات ساخت‌وساز از جمله بیل، گریدر، لودر، غلتک راه‌سازی، بولدوزر و غیره را انجام می‌دهد.
بیمارستان گلسار یک بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی در رشت، گیلان، ایران است که دارای ۱۸۷ تخت و ۷۱۰ نفر نیروی کاری در فضایی به وسعت ۵٬۷۰۵ مترمربع از سال ۱۳۷۵ شمسی فعالیت می‌کند. یک زمین ۷٬۰۰۰ مترمربعی نیز در جوار بیمارستان قرار دارد که از آن به عنوان پارکینگ استفاده می‌شود که در آینده قرار است بیمارستان پیشرفته‌تری در آن احداث گردد. همچنین واحد بیماران بین‌الملل این بیمارستان در زمینه گردشگری سلامت فعالیت می‌کند.
بیمارستان آریا یک بیمارستان در رشت، گیلان، ایران است که دارای ۱۸۳ تخت می‌باشد.
بیمارستان آریا تاکنون از نظر مکانی سه دوران را در مدت زمان حدود ۵۰ سال پشت سرگذاشته است:
اعترافات یک ستاره اکشن یک فیلم کمدی اکشن آمریکایی با بازی دیوید لیچ و آنجلینا جولی به کارگردانی برد مارتین محصول سال ۲۰۰۵ است.
فرانسیس آلن سلینویک و فرانک سلیج، دو هنرپیشه فیلم اکشن در حال سقوط هستنند. وقتی که شهرت و ثروت باعث شد که فرانک احساس خود را از آنچه که واقعاً مهم است از دست بدهد، متوجه شد او باید با ریشه‌هایش ارتباط برقرار کند.
آلبرتو باسکِـس-فیگِـروئا (؛ زادهٔ ) یک نویسنده ادبیات داستانی، روزنامه‌نگار، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فیلم اهل اسپانیا است. او بیش از هفتاد رمان منتشر کرده که بر اساس آمار سال ۲۰۱۰، بالغ بر ۲۵ میلیون نسخه از آثارش در سراسر جهان به فروش رفته است. کابوی تحمل ناپذیر، نوشته روبرتو بولانیو ترجمه وحید علیزاده رزازی، نشر بیدگل ۱۴۰۰
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "آشانتی"، "ایگوانا" و "روتوایلر" اشاره نمود.
مائیته کارانسا (؛ زادهٔ ) یک فیلم‌نامه‌نویس، نویسنده، آموزگار و استاد دانشگاه اهل اسپانیا است که بیشترِ آثارش به زبان کاتالان است.
او دانش‌آموختهٔ رشتهٔ انسان‌شناسی است و به مدت ۱۰ سال در زمینهٔ آموزش متوسطه فعالیت داشت. مائیته کارانسا اینک استاد رشتهٔ فیلم‌نامه‌نویسی در دانشگاه خودگردان بارسلونا است. وی در سال ۱۹۹۰ میلادی، رمان «"بی زمستان"» را نوشته که نخستین رمانش برای بزرگسالان و نخستین اثر او به زبان اسپانیایی است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به «"دهکدهٔ جدید"» اشاره نمود که برندهٔ جایزه زرین برنامه‌های تلویزیونی شد. همچنین برنامهٔ تلویزیونی «"پینیک"» که برندهٔ جایزه انداس شد.
عبدالحمید محمود التکریتی (؛ ۱۹۵۷ – ۷ ژوئن ۲۰۱۲) نظامی و سیاست‌مدار اهل عراق بود. وی در فاصله سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۳ منشی شخصی رئیس‌جمهور وقت عراق، صدام حسین بود و با حفظ سمت از ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۷ نیز ریاست سازمان امنیت عراق را برعهده داشت. وی نفر چهارم از لیست ۵۵ نفره ای بود که آمریکایی ها پس از اشغال عراق منتشر کردند. دادگاه جنایی عالی عراق در ۲۶ اکتبر سال ۲۰۱۰ میلادی حکم اعدام را برای او اعلام کرد. وی در ۸ ژوئن ۲۰۱۲ اعدام شد.
وطبان ابراهیم الناصری (؛ ۱۹۵۲ – ) سیاست‌مدار اهل عراق بود، که در فاصله سالهای ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵ وزارت داخله عراق را برعهده داشت. وی برادرخوانده صدام حسین بود.
آراللو شهری از توابع مرکز بخش هیر شهرستان اردبیل در استان اردبیل است.
که پس از ادغام با روستای آراللوی کوچک، به شهر تبدیل و به عنوان شهر آراللو شناخته می‌شود
اوریول پائولو (؛ زادهٔ ) یک فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فیلم اهل اسپانیا است.
اوریول پائولو در دوران دبیرستان در مدرسه فیلم لس آنجلس و در دانشگاه پمپئو فابرا تحصیل کرد.
او به عنوان نویسنده فیلمنامه، فیلمنامه‌هایی را برای فیلم‌های کوتاه مانند (Ecos (۲۰۰۶ و (Code 60 (۲۰۱۱ نوشت، اما بیشتر به خاطر کار در سریال‌هایی مانند اکثریت مطلق (۲۰۰۴) و رنگ آشپزی (۲۰۰۹–۲۰۰۴) شناخته شده‌است.
در سینما، وی با تریلر هیجان انگیز "چشمان جولیا" (۲۰۱۰) در کنار گیلم مورالس خود را به عنوان یک فیلمنامه‌نویس مشهور کرد. اما او پیش از این فیلم‌های کوتاهی مانند "مک گافین" (۱۹۹۸)، فیلم نامه نویس و کارگردان، "نوارها" (۲۰۰۲)، فیلمنامه‌نویس و کارگردان و "حوا" (۲۰۰۲)، فیلمنامه‌نویس و کارگردان ساخته بود.
در سال ۲۰۱۲ او اولین فیلم خود را با نام "جسد" نوشت و کارگردانی کرد. پائولو نامزد دریافت جایزه بهترین کارگردان جدید در جوایز گویا و برنده جایزه بهترین فیلم جشنواره فیلم خارق‌العاده در پاریس برای فیلم جسد شد.
در سال ۲۰۱۶ او فیلمنامه "پسر گمشده" را به کارگردانی مار تاراگونا نوشت.
در اواخر همین سال پائولو "مهمان نامرئی" را با بازی ماریو کازاس، باربارا لنی و خوزه کرونادو به عنوان قهرمانان داستان نوشت و کارگردانی کرد.
پائولو در سال ۲۰۱۶ نویسندگی و کارگردانی مجموعه تلویزیونی "شب و روز" را در ۲۵ قسمت به عهده داشت، او در حال حاضر نیز در حال پیش تولید مجموعه تلویزیونی ۸ قسمتی "معصوم" برای سال ۲۰۲۱ است.
او از کارگردانان صاحب سبک است و چندین فیلم او تا به حال بازسازی شده و سکانس به سکانس شبیه آن در فیلم‌های دیگران تکرار شده که از جمله آن‌ها می‌توان به فیلم‌های "بادلا (انتقام)" محصول کشور هند و "شاهد نامرئی" محصول کشور ایتالیا، هر دو از روی فیلم مهمان نامرئی اوریول پائولو و فیلم "جس"' محصول کشور هند ۲۰۱۹ از روی فیلم "جسد" سال ۲۰۱۲ پائولو نام برد.
ویژگی بارز فیلم‌های اوریول پائولو غیرقابل پیش‌بینی بودن و داشتن تعلیق در داستان است که بیننده را تا پایان در پی نتیجه و پیدا کردن گره داستان پای فیلم می‌نشاند.
حسین‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان خاتون‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۹۸ نفر (۲۸ خانوار) بوده‌است.
آنا واگنر (؛ زادهٔ ۱۹۶۲) بازیگر اهل اسپانیا است.
روز به روز () یک فیلم درام اسپانیایی است که در سال ۱۹۵۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به خوزه ماریا پرادا اشاره کرد.
این فیلم در مادرید اسپانیا ساخته شده‌است اما ویژگی‌های نئورئالیسم ایتالیایی دارد.Bentley p.131
جوآن بوسک (؛ – ) یک کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "روز به روز" اشاره نمود.
آنتونیو دل آمو (؛ ۹ سپتامبر ۱۹۱۱ – ۱۹ ژوئن ۱۹۹۱) یک نویسنده، کارگردان فیلم اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "روز به روز" اشاره نمود.
توکل‌آباد (خاتون‌آباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان خاتون‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۴ نفر (۶ خانوار) بوده‌است.
خسوس گارسیا لئوس (؛ – ) یک موسیقی‌دان و آهنگساز اهل اسپانیا بود.
او از شاگردان محبوب خواکین تورینا و یکی از اعضای جنبش ادبی-هنری «نسل ۲۷» بود.Cristóbal L. García Gallardo, Francisco Martínez González, María Ruíz Hilillo "Los músicos del 27" 2010 "Sin duda, figuras destacadas como las de Jesús García Leoz (1904-1953), José Muñoz Molleda (1905-1988), Fernando Obradors (1897-1945), José María Franco Bordóns (1894-1971) Jesús Arámbarri (1902-1960), Gaspar Cassadó ..."
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "خوش آمدید آقای مارشال!"، "سرگیجه"، "روز به روز"، "آسمان سیاه"، "فورتوناتو" و "گاوآهن" اشاره نمود.
حسین‌آباد رباط، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان خورسند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۱ نفر (۱۲ خانوار) بوده‌است.
علی‌آباد کافی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان خورسند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۸ نفر (۶ خانوار) بوده‌است.
آبادان حسینی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان خورسند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۱۰ نفر (۶۲ خانوار) بوده‌است.
هاشم‌آباد روستایی در دهستان خورسند بخش مرکزی شهرستان شهربابک استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۶۰ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.
رباط، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان خورسند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۳۳۷ نفر (۳۲۲ خانوار) بوده‌است.
بهنوئیه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۲۳ نفر (۴۳ خانوار) بوده‌است.
پنج فیلم زیر چندین بار نامزد شد:
خرمدره، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۷۷ نفر (۵۹ خانوار) بوده‌است.
کنگ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۸۶ نفر (۵۸ خانوار) بوده‌است.
خالنگ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۸ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.
جزیره سن کریستوبال شرقی‌ترین جزیره مجمع‌الجزایر گالاپاگوس و همین‌طور از نظر زمین‌شناسی قدیمی‌ترین جزیرهٔ آنجاست. این جزیره از نظر اداری بخشی از ایالت سن کریستوبال اکوادور است.
جزیره سن کریستوبال از سه یا چهار آتشفشان خاموش متصل به هم تشکیل شده‌است. آنجا خانهٔ قدیمی‌ترین ساکنان دائمی جزیره است و جایی است که داروین برای اولین بار در سال ۱۸۳۵ به ساحل آن قدم گذاشت. دریاچهٔ کوچک دهانهٔ آتشفشانی که ال جانکو نامیده می‌شود تنها منبع آب شیرین جزیره است. در دسترس بودن آب‌های شیرین علت اقامت ساکنان اولیه جزیره در آن است. در سال ۱۸۸۰ در این جزیره برای زندانیان سرزمین اکوادور اقامتگاه اجباری ساخته شد. این اقامتگاه بعدها به پایگاه نظامی اکوادور مرکز صادرات محصولات جزیره شامل شکر، قهوه ،مانیوک، گله، ماهی ولیمو تبدیل شد.
در سال ۱۸۸۰ یواس‌اس آلباتروس (۱۸۸۲)، یک کشتی تحقیقاتی نیروی دریایی مختص کمیسیون ماهی ایالات متحده، در جزیره خالی از سکنه چارلز لنگر انداخت.
جزیره سن کریستوبال ۵۵۸ کیلومتر مربع مساحت دارد؛ و بلندترین نقطه آن ۷۳۰ است. جمعیت آن تقریباً ۶۰۰۰ نفر است. جزیره سن کریستوبال حاصلخیزترین جزیره مجمع‌الجزایر گالاپاگوس است و از نظر جمعیت پس از سانتا کروز مقام دوم را دارد. پایتخت مجمع‌الجزایر گالاپاگوس پوئرتو باکوریزو مورنو در نوک جنوب غربی این جزیره واقع شده‌است.
بوسیله فرودگاه سن کریستوبال با پروازهای روزانه از Quito و Guayaquil به جزیره خدمات رسانی می‌شود. از نزدیکترین هتل‌ها و رستوران‌ها تا قلب سن کریستوبال فقط ۲۰ دقیقه فاصله هست.
این جزیره میزبان مرغ دله، شیر دریایی گالاپاگوس، لاک‌پشت گالاپاگوس، کودن پاآبی، کودن پاقرمز، مرغ گرمسیری، ایگوانای دریایی، دلفین وکاکایی دم‌چلچله‌ای است. در آب‌های نزدیک کوسه ،پرتوماهی و شاه‌میگو وجود دارد.
بزرگترین دریاچه آب شیرین مجمع‌الجزایر، لاگونا ال جانکو، در نیمه جنوبی جزیره در ارتفاعات در دهانهٔ آتشفشان واقع شده‌است.
سرچینو پایین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۰ نفر (۱۰ خانوار) بوده‌است.
«اسکیزوفرنیِ نظریه‌های اخلاقی مدرن» مقاله‌ای از مایکل استوکر است که در سال ۱۹۷۶ در نشریهٔ فلسفه منتشر شده‌است. ادعای اصلی این مقاله آن است که برخی نظریه‌های اخلاقی مدرن، تبیینی برای انگیزه ندارند و بنابراین به نوعی اسکیزوفرنی منجر می‌شوند، زیرا عامل نمی‌تواند از دلایل یا انگیزه‌هایش به‌عنوان مبنایی برای اعمالش استفاده کند. بنا به نظر استوکر، انگیزه برای فلسفهٔ اخلاق مهم است و باید در کنار «وظیفه، درستی و تعهد» که به نظر او مهم‌ترین کانون‌های نظریات معاصر هستند، در نظر گرفته شود. استوکر معتقد است که این موضوعات کانونی با انگیزه‌های مورد نیاز برای کارهای خیری مثل عشق و دوستی سازگار نیستند.
او دوستی را مثال می‌زند که در بیمارستان به عیادت شما می‌آید. ابتدا از دیدنش خوشحال می‌شوید، اما او می‌گوید که نه به‌دلیلِ نگرانی برای شما به طور خاص، بلکه به دلیل اینکه وظیفهٔ اخلاقی‌اش ایجاب می‌کند، تصمیم گرفته به عیادت شما بیاید. در این مورد، به نظر می‌رسد این عمل چیزی کم دارد، یعنی ما ترجیح می‌دهیم کسی به عیادتمان بیاید که مشخصاً نگران ماست، نه کسی که به فکرِ انجام وظیفه است. The Schizophrenia of Modern Ethical Theories, Michael Stocker, The Journal of Philosophy, Vol. 73, No. 14, On Motives and Morals (Aug. 12, 1976), pp. 453-466
مارسیا بارون تلاش می‌کند از اخلاق کانتی در برابرِ انتقادِ استوکر دفاع کند.Baron, Marcia (1999). Kantian Ethics Almost Without Apology. Cornell University Press. ISBN 9780801486043.
سرچینو بالا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، دارای سکنه کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
ده‌قاضی ۱، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۹۲ نفر (۲۸ خانوار) بوده‌است.
ده‌قاضی ۲، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۱۰ خانوار) بوده‌است.
باغ بنه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۹ نفر (۵ خانوار) بوده‌است.
پپیتا اوردونا () تدوین‌گر اهل اسپانیا است. وی بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۶۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "روز به روز" و "خوش آمدید آقای مارشال!" اشاره نمود.
بادامستان بالا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۸۳ نفر (۵۷ خانوار) بوده‌است.
مانوئل سارسو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "امکانش هست؟"، "حسادت به سبک ایتالیایی"، "عادت‌های تاریک"، "کندو"، "آیا قهرمانان ما قادر به یافتن دوستشان که به طرز مرموزی در آفریقا ناپدید شده هستند؟"، "دو چهره ترس"، "استیکو"، "هفت تپانچه برای خانواده مک‌گرگور"، "وای خدای بزرگ، پاستوره اومد!"، "شنبه، یکشنبه و جمعه"، "مردی با چهره عجیب به‌دنبال توست تا تو را بکشد" و "روز به روز" اشاره کرد.
تل‌قدیر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۳ نفر (۱۱ خانوار) بوده‌است.
فتح‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۱۱ نفر (۳۵ خانوار) بوده‌است.
ماریو بریاتوآ (؛ ۳۰ سپتامبر ۱۹۲۵ – ۱۶ ژوئیه ۱۹۷۰) هنرپیشه اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "روز به روز" و "آشوب‌گر" اشاره کرد.
ماریسا د لسا (؛ زادهٔ – درگذشته ۱۳ اکتبر ۲۰۲۰)https://www.ultimahora.es/noticias/cultura/2020/10/14/1205229/fallece-actriz-marisa-leza-concha-plata-1954.html یک هنرپیشه اهل اسپانیا بود.
کارمن سانچس (؛ – ) خواننده و هنرپیشه اهل اسپانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۰ تا ۱۹۶۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "روز به روز" و "گاوآهن" اشاره نمود.
رورز، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷۸ نفر (۲۷ خانوار) بوده‌است.
لوئیس پنیا (؛ – ) یک هنرپیشه اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "گاوآهن" اشاره کرد.
رشکان ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۳ نفر (۸ خانوار) بوده‌است.
لوچی سوتو (؛ ۲۱ فوریه ۱۹۱۹ – ۵ اکتبر ۱۹۷۰) یک هنرپیشه اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "قصه‌های تلویزیون" اشاره کرد.
لاگردو ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۹۱ خانوار) بوده‌است.
درباغ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۱۵ نفر (۴۱ خانوار) بوده‌است.
بیدوئیه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۷ نفر (۱۸ خانوار) بوده‌است.
دین در محدودهٔ عقل تنها یکی از آثار ایمانوئل کانت دربارهٔ فلسفه دین است که در سال ۱۷۹۳ منتشر شد. این کتاب را منوچهر صانعی به فارسی ترجمه کرده‌است.دین در محدودهٔ عقل تنها، ایمانوئل کانت، ترجمه منوچهر صانعی دره‌بیدی، انتشارات نقش‌ونگار
فیز وان () شرکت دانمارکی تولیدکننده تجهیزات پیشرفته و نرم‌افزارهای عکاسی دیجیتال است که دوربین‌های مدیوم فرمت تولید می‌کند. نرم‌افزار ویرایش فرمت خام عکاسی این شرکت به نام کپچر وان علاوه بر دوربین‌های خود شرکت از انواع متنوع دوربین دیجیتال تک‌لنزی بازتابی پشتیبانی می‌کند.
در ۱۸ فوریه ۲۰۱۴ اعلام شد که شرکت سرمایه‌گذاری خصوصی بریتانیایی سیلورفلیت کپیتال ۶۰ درصد سهام این شرکت را خریداری می‌کند.
طالب‌لر یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قسطمونی واقع شده‌است.
قارچ کلاه‌چسبی نام یک گونه از راسته قلنبه‌قارچ‌سانان است.
کلاه‌چسبی‌ها نام یک سرده از راسته قلنبه‌قارچ‌سانان است.
خاکی‌قارچان نام یک تیره از راسته تیغه‌تردسانان است.
درمان زگیل تناسلی نام یک بیماری و ویروس در بدن(مشکل پوستی)
نام:ابوالفضل‌عبدی
رده:مشاور‌درمانی
تخصص:زگیل تناسلی‌و‌درمان‌ریشه‌ای‌ویروس
مدرک تخصصی:طب‌سنتی
پیج‌اینستاگرام:
https://instagram.com/hpv.life.ir?utm_source=qr&igshid=ZDc4ODBmNjlmNQ%3D%3D
آب‌تروئیه، روستایی از توابع بخش دهج شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان دهج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۶ نفر (۵ خانوار) بوده‌است.
قارچ‌های پولک‌به‌سر نام یک سرده از تیره غاریقونیان است.
احمدآباد خیاری، روستایی از توابع بخش دهج شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان دهج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۹۵ نفر (۳۹ خانوار) بوده‌است.
بادوئیه علیا، روستایی از توابع بخش دهج شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان دهج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن - نفر (- خانوار) بوده‌است.
بادوئیه سفلی، روستایی از توابع بخش دهج شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان دهج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۶۰ نفر (۶۱ خانوار) بوده‌است.
چاه برشک، روستایی از توابع بخش دهج شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان دهج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۰ نفر (۲۴ خانوار) بوده‌است.
چغوتوئیه، روستایی از توابع بخش دهج شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان دهج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.
عباس‌آباد، روستایی از توابع بخش دهج شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان دهج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۲۶ نفر (۴۶ خانوار) بوده‌است.
قاضی‌آباد، روستایی از توابع بخش دهج شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان دهج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵۹ نفر (۲۰ خانوار) بوده‌است.
کهن سبز، از توابع بخش دهج شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان دهج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۴۷ نفر (۵۵ خانوار) بوده‌است.
کریستیانو رونالدو بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در پست مهاجم برای تیم ملی فوتبال پرتغال بازی ‌می‌کند. او اولین بازی ملی خود را در ۲۰ اوت ۲۰۰۳ در یک بازی دوستانه برابر تیم ملی فوتبال قزاقستان انجام داد. وی همچنین نخستین گل ملی خود را در ۱۲ ژوئن ۲۰۰۴، در بازی‌های دور گروهی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴، در مقابل یونان به‌ثمر رساند. از آن زمان تاکنون، او ۱۲۷ گل در ۲۰۳ بازی به ثمر رسانده و برترین گلزن ملی تاریخ فوتبال مردان لقب گرفته‌است.
در ۵ مارس ۲۰۱۴، رونالدو با دو بار گلزنی برای پرتغال در برد دوستانه ۵–۱ برابر کامرون به برترین گلزن تاریخ تیم ملی فوتبال کشورش تبدیل شد و رکورد ۴۷ گل ملی پائولتا را شکست. در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۸، وی هشتاد و پنجمین گل خود را برای پرتغال در پیروزی ۱–۰ مقابل مراکش در جام جهانی ۲۰۱۸ به ثمر رساند و بالاتر از فرانس پوشکاش، برترین گلزن ملی در میان بازیکنان اروپایی در تاریخ شد. در ۸ سپتامبر ۲۰۲۰، او صدمین و صدویکمین گل خود را برای پرتغال در برد ۲-۰ مقابل سوئد در لیگ ملت‌های اروپا ۲۱–۲۰۲۰ به ثمر رساند تا اولین بازیکن اروپایی باشد که به این جایگاه می‌رسد. رونالدو ۱۱۰ و ۱۱۱مین گل ملی خود را در پیروزی مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ مقابل جمهوری ایرلند در ۱ سپتامبر ۲۰۲۱ به ثمر رساند و با پشت سر گذاشتن علی دایی، تبدیل به برترین گلزن ملی فوتبال مردان شد.
رونالدو در دوازده تورنمنت بزرگ بین‌المللی حضور داشته‌است؛ شامل: ۵ دوره جام ملت‌های اروپا (در سال‌های ۲۰۰۴، ۲۰۰۸، ۲۰۱۲، ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰)، ۵ دوره جام جهانی فوتبال (در سال‌های ۲۰۰۶، ۲۰۱۰، ۲۰۱۴، ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲)، ۱ دوره جام کنفدراسیون‌ها (در سال ۲۰۱۷) و ۱ دوره لیگ ملت‌های اروپا (در سال ۲۰۱۹) که در همهٔ آن‌ها موفق به گلزنی شده‌است. به دنبال پیروزی پرتغال در جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۶، رونالدو جام قهرمانی مسابقات را به‌عنوان کاپیتان بالای سر برد و همچنین برندهٔ «کفش نقره‌ای» به‌عنوان دومین گلزن برتر این مسابقات، با سه گل و سه «پاس گل» شد. وی همچنین در تیم منتخب مسابقات قرار گرفت (برای سومین بار در دوران حرفه‌ای خود). او ۱۴ گل در مسابقات جام ملت‌های اروپا، ۸ گل در مرحله نهایی جام جهانی فوتبال، ۷ گل در لیگ ملت‌های اروپا و ۲ گل در جام کنفدراسیون‌ها به ثمر رسانده‌است. رونالدو همچنین ۳۶ گل در مسابقات مقدماتی جام جهانی و ۳۱ گل در مسابقات مقدماتی جام ملت‌های اروپا به ثمر رسانده‌است که باعث شد نخستین بازیکنی باشد که در مراحل انتخابی (مقدماتی) در منطقه اروپا بیشتر از ۵۰ گل به ثمر رسانده‌است. گل‌های دیگر او در بازی‌های دوستانه به ثمر رسیده‌است. حریفی که وی بیشترین گل را در برابر آن به ثمر رسانده‌است لوکزامبورگ با ۹ گل است، و ورزشگاهی که بیشترین گل را در آن به ثمر رسانده، ورزشگاه الگاروه با ۱۶ گل می‌باشد. رونالدو در ۱۲ اکتبر ۲۰۲۱، دهمین هت تریک ملی خود را ثبت کرد و از رکوردی که قبلا در اختیار اسون ریدل سوئدی بود، پیشی گرفت.
"به روز رسانی تا ۱۰ دسامبر ۲۰۲۲"
احمدآباد گود، روستایی از توابع بخش دهج شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان دهج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۷ نفر (۱۵ خانوار) بوده‌است.
ترکان، روستایی از توابع بخش دهج شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان دهج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۸۶ نفر (۳۶ خانوار) بوده‌است.
خادمیه، از توابع بخش دهج شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان دهج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۱۹ نفر (۶۱ خانوار) بوده‌است.
خیاری علیا، از توابع بخش دهج شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان دهج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۱ نفر (۳۴ خانوار) بوده‌است.
درختستان، روستایی از توابع بخش دهج شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان دهج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۷ نفر (۱۷ خانوار) بوده‌است.
درب‌کهت، روستایی از توابع بخش دهج شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان دهج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۷۵ نفر (۵۸ خانوار) بوده‌است.
مارک گریگوریان (؛ – ) معمار سبک نئوکلاسیک اهل ارمنستان بود.
مارک در ۲۹ آوریل ۱۹۰۰ در ناخیجوان-نا-دونو به دنیا آمد. گریگوریان در سال ۱۹۲۴ به ارمنستان نقل مکان نمود. وی در سال ۱۹۲۸ از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۳۹ به عنوان معمار ارشد ایروان منصوب شد؛ و جایگزین آلکساندر تامانیان شد. وی معمار ساختمان مجلس ملی ارمنستان (۱۹۵۰) ماتناداران (۱۹۵۷) هتل آرمنیا مرییات ایروان (1958) است. او همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین شده‌است. گریگوریان در ۱۰ ژانویه ۱۹۷۸ در سن ۷۸ سالگی در ایروان درگذشت.
ده‌نو جمعه، روستایی در دهستان دهج از توابع بخش دهج شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
این روستا در دهستان دهج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۸۴ نفر (۲۹ خانوار) بوده‌است.
ورزشگاه اسکونتو () ورزشگاه فوتبال در ریگا، جمهوری لتونی است.
این ورزشگاه دارای ۹۵۰۰ صندلی می‌باشد و در سال ۲۰۰۰ تأسیس شده‌است. این ورزشگاه بزرگترین ورزشگاه جمهوری لتونی می‌باشد. همچنین این ورزشگاه میزبان بازی‌های تیم ملی فوتبال لتونی است.
مارگو بنت (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ای مرد خوش‌شانس!" اشاره نمود.
ای مرد خوش‌شانس! () فیلمی در ژانر فانتزی و کمدی-درام به کارگردانی لیندسی اندرسن است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد.
لورا مارکس (; – ) دختر دوم کارل مارکس و جنی فون وستفالن، مترجم و نویسنده اهل آلمان بود. وی در ۱۸۶۸ با پل لافارگ ازدواج کرد. این دو در سال ۱۹۱۱ در فرانسه خودکشی کردند.
در واژگان نظامی، سایت سیاه، جایی است که در آن عملیات سیاه یا پروژه سیاه ناشناخته انجام می‌شود. این واژه می‌تواند برای مکان‌هایی که آژانس اطلاعات مرکزی (سیا) کنترل می‌کند و حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا از آن برای بازداشت غیرقانونی مخالفان جنگجو با هدف جنگ با تروریسم استفاده می‌کند نیز بکار رود.
رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا جرج دابلیو بوش در یک سخنرانی در ۶ سپتامبر ۲۰۰۶ وجود زندان‌های پنهانی که آژانس اطلاعات مرکزی، اداره می‌کند را آشکار کرد. البته، واشینگتن پست در نوامبر ۲۰۰۵ و پیش از آن، سازمان‌های مردم‌نهاد حقوق بشر نیز چنین ادعاهایی کرده‌بودند.
گزارش اتحادیه اروپا در ۱۴ فوریه ۲۰۰۷ که بیشتر اعضای پارلمان اروپا آن را تأیید کردند (۳۸۲ رای موافق، ۲۵۶ رای مخالف، و ۷۴ رای ممتنع) می‌گوید که آژانس اطلاعات مرکزی، ۱٬۲۴۵ پرواز را اداره کرده و شواهد غیرقابل انکاری وجود دارد که نشان می‌دهد زندانیان در لهستان و رومانی شکنجه شده‌اند.Key excerpts of the February 2007 report adopted by the European Parliament پس از سال‌ها انکار، در سال ۲۰۱۴ لهستان تأیید کرد که در خاک خود، سایت‌های سیاه برپا کرده بوده‌است.
در ژانویه ۲۰۱۲ دفتر دادستان کل لهستان، تحقیقاتی را علیه زبینیه شمیاتکووسکی، رئیس پیشین آژانس اطلاعات خارجی، آغاز کرد. شمیاتکووسکی متهم به آسان‌سازی کار آژانس اطلاعات مرکزی برای عملیات بازداشت در خاک لهستان است. ممکن است خارجی‌های مظنون به شرکت در حملات تروریستی، در این بازداشتگاه‌ها شکنجه شده باشند. مشارکت احتمالی لشک میلر، نخست‌وزیر لهستان بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴ نیز در دست بررسی است.
حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا سایت‌های سیاه را اداره می‌کند و اعلام رسمی وجود آنها نخستین بار توسط جرج دابلیو بوش در پاییز ۲۰۰۶ اعلام شد. کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، جزئیات سایت‌های سیاه را در گزارش اوایل سال ۲۰۰۷ خود به دولت آمریکا آورد و درونمایه آن در مارس ۲۰۰۹ به اطلاع همگانی رسید.
در ۶ سپتامبر ۲۰۰۶ جرج دابلیو بوش، رسماً وجود زندان‌های پنهانی را تأیید کرد"Bush admits to secret CIA prisons". BBC News. و گفت که بسیاری از بازداشتی‌ها به بازداشتگاه گوانتانامو فرستاده شده‌اند."Bush admits to secret CIA prisons". BBC News.
در سال ۲۰۰۷ کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، گزارشی را منتشر کرد. این گزارش بر پایه گفتگوهایی که بین ۶ تا ۱۱ اکتبر و ۴ تا ۱۴ دسامبر ۲۰۰۶ از بازداشتی‌های فرستاده شده به گوانتانامو نوشته شده بود. این گزارش به مقام‌های دفتر ریاست‌جمهوری جرج دابلیو بوش ارائه شد.
در ۱۵ مارس ۲۰۰۹ مارک دنر در گزارشی به مجله "نقد کتاب‌های نیویورک" (به همراه ویرایش خلاصه‌شده‌ای به نیویورک تایمز) دربارهٔ درونمایه گزارش کمیته بین‌المللی صلیب سرخ توضیح داد و اظهار نظر کرد."Tales from Torture's Dark World" by Mark Danner, "The New York Times", March 15, 2009. بر پایه مارک دنر، گزارش، مُهر «محرمانه» داشت و تا پیش از رسیدن به دست او، به اطلاع همگانی نرسیده بود. مارک دنر، گزیده‌ای از مصاحبه‌ها با بازداشتی‌ها را منتشر کرد که شامل مصاحبه با ابوزبیده، والد بن عطاش، و خالد شیخ محمد می‌شد. او همچنین گزیده‌ای از روش‌های شناسایی در سایت‌های سیاه را منتشر کرد که به گفته جورج بوش، «روش‌های متداول» نامیده می‌شوند و دربارهٔ اینکه آیا این «روش‌ها» مصداق شکنجه هستند بحث کرد.
سایت‌ها سیاه، دچار جنجال قانونی بودن وضعیت بازداشتی‌های خود، اجازه قانونی برای اداره سایت‌های سیاه (شامل همکاری بین حکومت‌های درگیر) و بیشترین (یا حتی کمترین) افشاگری توسط حکومت‌های درگیر هستند.
یکی از بحث‌های مهم اداره سایت‌های سیاه، وضعیت حقوقی بازداشتی‌ها است که به‌طور مشخص، تعریف نشده‌است. در عمل، زندانیان سایت‌های سیاه، هیچ حقی به غیر از آنچه دستگیر کنندگان‌شان به آنها می‌دهند ندارند.
افشای سایت‌ها سیاه به جنجال سیاست حکومت فدرال آمریکا دربارهٔ کسانی که «مخالفان جنگجوی غیر قانونی» تعریف می‌کند دامن می‌زند. نزدیک به ۳۰ بازداشتی که بسیار خطرناک انگاشته می‌شوند یا مظنون به دست داشتن در حملات تروریستی هستند در سایت‌های سیاه آژانس اطلاعات مرکزی، در پنهانی‌ترین شرایط، نگهداری می‌شوند. ممکن است آژانس اطلاعات مرکزی، بیش از ۷۰ بازداشتی دیگر را که در اصل به سایت‌های سیاه فرستاده شده باشند به زودی به سازمان‌های اطلاعاتی کشورهای متحد خود در خاور میانه و آسیا مانند افغانستان، مراکش، و مصر تحویل دهد. بر پایه گزارش ژانویه ۲۰۰۶ سناتور سوئیسی، دیک مارتی، بیش از ۱۰۰ بازداشتی ناشناس دیگر را که در اروپا دزدیده شده‌اند و «تحویل» دیگر کشورها شده‌اند را هم باید به حساب آورد. این فرایند، «توقیف غیرعادی» نامیده شد. مارتی، تأکید کرد که احتمالاً کشورهای اروپایی از این عملیات پنهانی، خبر داشتند. همچنین، به نظر می‌رسد که آژانس اطلاعات مرکزی به زندان‌های این کشورها کمک مالی کرده و آنها را مدیریت می‌کند. درحالی‌که آمریکا و کشورهایی که در آنها زندان دارد کنوانسیون ملل متحد علیه شکنجه را امضا کرده‌اند، افسران آژانس اطلاعات مرکزی، اجازه دارند از به اصطلاح «روش‌های بازجویی ارتقاء یافته» استفاده کنند. این روش‌ها از دید کنوانسیون ملل متحد علیه شکنجه، «درد یا زجر زیادی» به همراه دارند که نقض پیمان و همچنین قانون اساسی ایالات متحده آمریکا است.
در مورد اینکه قانوناً چه سازمان‌هایی از آمریکا و دیگر کشورهایی که گمان می‌رود درگیر باشند چیز زیادی در دسترس نیست یا به کل، مشخص نیست. در اصل، شبکه دقیق سایت‌های سیاه، مورد بحث است. سازمان ملل متحد، دخالت در مسئله سایت‌های سیاه را آغاز کرده‌است.
گزارش دیک مارتی، ۱۴ کشور اروپایی را به عنوان «جابجا کننده غیر قانونی بین کشوری» نام برده‌است. این کشورها، بریتانیا، آلمان، جزیره من، ایتالیا، سوئد، بوسنی و هرزگوین، مقدونیه شمالی، ترکیه، اسپانیا، قبرس، جمهوری ایرلند، یونان، پرتغال، رومانی، و لهستان هستند. فرودگاه‌هایی که از آنها برای این جابجایی‌ها استفاده می‌شوند نیز فرودگاه گلاسگو پرستویک (گلاسگو دراسکاتلند در بریتانیا) فرودگاه شنن و فرودگاه کیسمنت (جمهوری ایرلند)، پایگاه هوایی رامشتاین و فرودگاه بین‌المللی فرانکفورت (آلمان)، پایگاه هوایی اویانو (ایتالیا)، فرودگاه پالما د مایورکا (اسپانیا)، پایگاه هوایی توزلا (بوسنی و هرزگوین)، فرودگاه اسکندر کبیر اسکوپیه (مقدونیه شمالی)، فرودگاه بین‌المللی آتن (یونان)، فرودگاه بین‌المللی لارناکا (قبرس)، فرودگاه پراگ رازیون (جمهوری چک)، فرودگاه‌های استکهلم (سوئد) و همچنین فرودگاه رباط سله (مراکش) و فرودگاه هواری بومدین (الجزایر) هستند.See BBC map: Secret CIA jail claims rejected, BBC News, June 7, 2006 نخست‌وزیر لهستان، کازیمیرز مارچینکیویتس، اینها را «تهمت» خواند و رومانی گفت که شواهدی برای این ادعا وجود ندارد.
نخست‌وزیر بریتانیا تونی بلر گفت که: «این گزارش، مطلقاً هیچ چیز تازه‌ای به اطلاعاتی که ما داریم نیفزوده است.»Secret CIA jail claims rejected, BBC News, June 7, 2006 لهستان و رومانی، مستقیم‌ترین متهمان بودند؛ زیرا این گزارش ادعا می‌کند شواهد «قوی» برای آن دارد. این گزارش از فرودگاه بین‌المللی ترایان وویا در تیمیشوارا در رومانی، و فرودگاه بین‌المللی ستیزتنو ستیزمان در شمانه (شهرستان شچتنو) در لهستان به عنوان نقطه پیاده‌کردن/جابجایی بازداشتی‌ها نام می‌بَرَد. از هشت فرودگاه در خارج از اروپا نیز نام برده شده‌است.
در ۱۹ مه ۲۰۰۶ کمیته ضد شکنجه ملل متحد (واحدی از سامان ملل که بر مطابقت عملکرد کشورها با کنوانسیون ملل متحد علیه شکنجه، نظارت می‌کند) پیشنهاد کرد که آمریکا از نگه‌داشتن بازداشتی‌ها در زندان‌های پنهانی، دست نگه دارد و کار تحویل‌دهی زندانی‌ها را به کشورهایی که احتمال می‌رود در آن شکنجه بشوند متوقف کند. این تصمیم در ژنو به دنبال جلسه دو روزه شنود دفاعیات ۲۶ نماینده دولت آمریکا گرفته شد که از این کنش‌ها دفاع می‌کردند.William Fisher, US Groups Hail Censure of Washington's "Terror War , Inter Press Service on May 20, 2006
دولت آمریکا هیچ اطلاعاتی دربارهٔ سایت‌های سیاه، ارائه نمی‌دهد و برای دوره‌ای، هیچ اطلاعی دربارهٔ وجود سایت‌های سیاه نمی‌داد.
در پاسخ به ادعاها دربارهٔ سایت‌های سیاه، وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا، کاندولیزا رایس در ۵ دسامبر ۲۰۰۵ گفت که آمریکا با تحویل‌دهی مظنونان، تمامیت ارضی هیچ کشوری را نقض نکرده‌است و این افراد، هیچ‌وقت به هیچ کشوری که احتمال شکنجه‌شدن در آنها می‌رود تسلیم نشده‌اند. برخی منابع رسانه‌ای، بیان کردند که گفته‌های او، احتمال وجود زندان‌های پنهانی که آمریکا در «کشورهای میزبان»، اداره می‌کند را در بر نمی‌گیردRupert Cornwell, 'Rendition' does not involve torture, says Rice "The Independent" on December 6, 2005 یا قول «کشورهای میزبان» در خودداری از شکنجه، معتبر نیست.Bronwen Maddox, Tough words from Rice leave loopholes, The Times on December 6, 2005 در ۶ سپتامبر ۲۰۰۶ جرج بوش، وجود زندان‌های پنهانی را تأیید کرد و گفت که بسیاری از بازداشتی‌های این زندان‌ها به بازداشتگاه گوانتانامو فرستاده شده‌اند.
در دسامبر ۲۰۰۲ واشینگتن پست، گزارش کرد که «دستگیری رهبران القاعده، رمزی بن الشیبه در پاکستان، عمر الفاروق در اندونزی، عبدالرحیم النشیری در کویت، و محمد الدربی در یمن، همگی، نتیجه اطلاعاتی بودند که در بخشی از بازجویی‌ها به‌دست آمدند.» همچنین منبع خود را «مقام‌های اطلاعاتی و امنیت ملی آمریکا» عنوان کرد.
در ۲۱ آوریل ۲۰۰۶ ماری مک‌کارتی، تحلیل‌گر کهنه‌کار آژانس اطلاعات مرکزی، به خاطر لو دادن اطلاعات طبقه‌بندی‌شده به گزارشگر واشینگتن پست، دانا پریست، اخراج شد. دانا پریست به خاطر افشای نگرانی‌ها دربارهٔ سایت‌های سیاه آژانس اطلاعات مرکزی، جایزه پولیتزر را دریافت کرد. برخی نیز فکر می‌کنند که او اطلاعاتی دربارهٔ کمپ‌ها را هم در بر می‌گیرد. اگرچه وکیل مک‌کارتی ادعا کرد که «او به اطلاعاتی که متهم به لو دادن شده، دسترسی نداشته‌است.»Dismissed CIA Officer Denies Leak Role, "The Washington Post", April 24, 2006 واشینگتن پست، ثابت کرد که «مک‌کارتی مشغول بررسی ادعاهای بدرفتاری آژانس اطلاعات مرکزی و پیمانکارانش در عراق و افغانستان بوده» و در جلسه‌ای با سناتورهای آمریکا در ژوئن ۲۰۰۵ متقاعد شده که «آژانس اطلاعات مرکزی، دروغ می‌گوید.»Smith, R. Jeffrey (May 14, 2006). "Fired Officer Believed CIA Lied to Congress". "The Washington Post".
در ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۶ جرج بوش در یک سخنرانی گفت: «هنگامی‌که ابوزبیده، رمزی بن الشیبه، و خالد شیخ محمد دستگیر شدند در آژانس اطلاعات مرکزی، آنها را زندانی کرد. با بازجویی از این افراد و دیگر مظنونان تروریستی، اطلاعاتی به‌دست آمد که به ما در حفاظت از مردم آمریکا کمک کرد. آنها به ما در نفوذ به شبکه‌های جاسوسی در آسیای جنوب شرقی کمک کردند که خود را برای حمله در درون خاک آمریکا آماده کرده بودند. آنها به ما کمک کردند جلوی گسترش حمله‌های سیاه‌زخم، از سوی القاعده را بگیریم. آنها به ما کمک کردند که جلوی ضربه به یک کمپ سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا در جیبوتی و کنسولگری آمریکا در کراچی را بگیریم و از هواپیماربایی هواپیماهای مسافربری پیشگیری کنیم و آن هواپیماها را در فرودگاه هیترو لندن و کنری وورف لندن به زمین بنشانیم.»Bush, George W. (September 29, 2006). "Remarks by the President on the Global War on Terror". The White House
در ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۷ بوش در یک فرمان اجرایی، شکنجه زندانیان از سوی افسران اطلاعاتی را منع کرد.
در ۷ سپتامبر ۲۰۰۷ در پاسخ همگانی به شورای روابط خارجی در نیویورک، در یک نشست کم‌سابقه، رئیس اطلاعات مرکزی، ژنرال مایکل هیدن، برنامه بازداشت و بازجویی از زندانی‌ها را ستود و آن را با آمار ۷۰٪ براورد اطلاعات ملی دربارهٔ تهدیدها علیه آمریکا که در ماه ژوئیه، منتشرشده بود پشتیبانی کرد. مایکل هیدن گفت که از سال ۲۰۰۲ آژانس اطلاعات مرکزی، کمتر از ۱۰۰ نفر را در مکان‌های پنهانی در خارج از کشور، بازداشت کرده و حتی شمار کمتری به/از کشورهای دیگر فرستاده/تحویل گرفته شده‌اند. در نشست پرسش و پاسخ ۲۰ دقیقه‌ای با شنوندگان، مایکل هیدن، به قطعیت ادعاها دربارهٔ استفاده آژانس اطلاعات مرکزی از روش‌های مورد انتقاد مانند القای حس غرق‌شدن، موقعیت استرس‌زا، هیپوترمی، و استفاده از سگ برای بازجویی از مظنونان، اعتراض کرد-همه روش‌هایی که به‌طور گسترده‌ای، مورد انتقاد هستند. او در پاسخ به یک نماینده از یکی از سازمان‌های حقوق بشری گفت: «این، نمونه خوبی است که به تاریک‌ترین نقطه اتاق بپردازید و به کاری که آژانس من انجام می‌دهد نگاه نکنید.»
حجم زیادی از اطلاعاتی که دربارهٔ سایت‌های سیاه به اطلاع همگانی رسیده‌اند از طریق گزارش‌های بازرسی بوده‌است. برای جزئیات بیشتر به بخش تاریخچه بازرسی و رسانه همین نوشتار نگاه کنید.
همان‌طور که در بخش پیشین گفته شد بسیاری از حقایق دربارهٔ سایت‌های سیاه، همچنان جنجالی هستند. هویت بازداشتی‌ها و جای سایت‌ها دقیقاً مشخص نیستند و حقیقت‌های بسیاری، از طریق جزئیات ریزبینانه، آشکار شده‌اند.
فهرست بازداشتی‌های آژانس اطلاعات مرکزی، در ارتباط با عضویت در القاعده، خالد شیخ محمد، رضوان عصام الدین، رمزی بن الشیبه، و ابوزبیده هستند. گمان می‌رود شمار کل بازداشتی‌های ناشناس، بیش از ۱۰۰ نفر باشد. اگرچه شمار دقیقی نمی‌توان ارائه کرد؛ زیرا کمتر از ۱۰٪ آنان، متهم و محکوم شده‌اند. اگرچه یادداشت سناتور سوئیسی، دیک مارتی به نام «ادعای بازداشت در کشورهای شورای اروپا» می‌گوید که آژانس اطلاعات مرکزی، نزدیک به ۱۰۰ نفر را در اروپا ربوده و سپس به کشورهایی تحویل داده که احتمالاً در آنجا شکنجه شده‌اند. این عدد ۱۰۰ همپوشانی نمی‌کند و به ۱۰۰ ناشناسی که آمریکا بازداشت کرده، افزوده می‌شود.
در پاییز ۲۰۰۶ شماری از زندانی‌های نام برده شده در بالا به بازداشتگاه گوانتانامو در کوبا جابجا شدند. در لایحه‌ای که به صورت عمومی اعلام شد حکومت فدرال آمریکا به صورت دفاکتو وجود این زندان‌های پنهانی که در خارج از خاک آمریکا نگهداری می‌شوند را تأیید کرد.
خالد ال‌مصری، شهروند آلمان است که آژانس اطلاعات مرکزی، او را در اسکوپیه بازداشت و با هواپیما به افغانستان فرستاده، و برای ماه‌ها بازجویی، و شکنجه کرد و در نهایت، بدون هیچ اتهامی در مه ۲۰۰۴ در جای دور افتاده‌ای در آلبانی، آزاد کرد. به نظر می‌رسد این اشتباه به خاطر تشابه اسمی او با یک تروریست با همین نام بود. دولت آلمان ۱۳ نفر را به خاطر این آدم‌ربایی تحت پیگرد قانونی قرار داد اما در سپتامبر ۲۰۰۷ از ادامه این پیگیری خودداری کرد.
در ۹ سپتامبر ۲۰۰۷ دیوان عالی ایالات متحده آمریکا درخواست شنیدن حرف‌های ال‌مصری علیه آمریکا (ال‌مصری علیه تنت) را بدون هیچ توضیحی، رد کرد و باعث شد حکمی که پیشتر، قاضی دادگاه استیناف حوزه چهارم ایالات متحده آمریکا داده بود باقی بماند. آن دادگاه‌ها توافق کردند که پیشرفت این پرونده، بدون افشای اطلاعات محرمانه دولتی، ممکن نیست. در مه ۲۰۰۷ پس از آنکه ال‌مصری در شهر نوی-اولم به ظن ایجاد آتش‌سوزی عمدی، دستگیر و به یک درمانگاه روان‌شناسی، فرستاده شد. وکیل او مشکلات ال‌مصری را به رفتار آژانس اطلاعات مرکزی، نسبت داد و گفت: ربودن و بازداشت ال‌مصری، باعث «تخریب روانی» او شده‌است.
آژانس اطلاعات مرکزی، حسن مصطفی اوسامه نصر (که به نام «ابو عمر» یا «امام رپیتو» شناخته می‌شود) را در میلان دزدید و به مصر فرستاد. جایی که او شکنجه و از او سوء استفاده شده‌است. در فوریه ۲۰۰۷ حسن نصر توسط با حکم دادگاه مصر، مبنی بر اینکه که چیزی بر بازداشت او «پیدا نکرده» و در ایتالیا هم به هیچ بزهی، متهم نشده، آزاد شد. در نهایت، ۲۶ آمریکایی (که به نظر می‌رسد کارمند آژانس اطلاعات مرکزی باشند) و ۹ ایتالیایی، محکوم شدند. در ۴ نوامبر ۲۰۰۹ قاضی ایتالیایی ۲۳ آمریکایی از جمله یک سرهنگ نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا را (به صورت غیابی) محکوم کرد.
مدافع عافیه صدیقی که در نیویورک از او دفاع می‌کرد گفت که عافیه، سال‌ها در زندان پنهانی آمریکا در میدان هوایی بگرام، نگهداری و شکنجه شده‌است. به خاطر اینکه ایوان ریدلی ادعاهای عافیه را در کتاب خود به نام "بانوی خاکستری بگرام" نوشت، به پرونده عافیه توجه خاصی شد.
دادگاه او در ژانویه ۲۰۱۰ آغاز شد و ۱۴ روز طول کشید. ۳ روز دیگر نیز برای گفتگو و ارائه نظر هیئت منصفه گذشت. در ۳ فوریه ۲۰۱۰ او به دو اتهام تلاش برای قتل، حمله مسلحانه، همراه داشتن و استفاده از سلاح گرم، و سه اتهام حمله به کارمندان و افسرهای آمریکایی، مقصر شناخته شد. او در ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۰ به ۸۶ سال زندان محکوم شد.
برآورد می‌شود که ۵۰ زندان در ۲۸ کشور وجود داشته باشند. به این آمار باید ۲۵ زندان در افغانستان و ۲۰ زندان در عراق را نیز افزود. همچنین برآورد شده که از سال ۲۰۰۱ آمریکا از ۱۷ کشتی به عنوان زندان شناور، استفاده می‌کند؛ بنابراین شمار کل زندان‌هایی که از سال ۲۰۰۱ آمریکا و/یا متحدانش برای نگهداری مظنونان تروریسم، استفاده می‌کنند به بیش از ۱۰۰ زندان می‌رسد.
نام کشورهایی که به نظر می‌آید به نیابت از آمریکا چنین کاری می‌کنند: الجزایر، جمهوری آذربایجان، بوسنی و هرزگوین، جیبوتی، مصر، اتیوپی، گامبیا، اسرائیل، اردن، کنیا، کوزوو، لیبی، لیتوانی، موریتانی، مراکش، پاکستان، لهستان، قطر، رومانی، عربستان سعودی، سوریه، سومالی، آفریقای جنوبی، تایلند، بریتانیا، ازبکستان، یمن و زامبیا.
در تایلند، گزارش شده که ایستگاه رله صدای آمریکا در ناحیه بان دونگ در استان اودون تانی، سایت سیاه آژانس اطلاعات مرکزی، به نام «چشم گربه» یا «سایت بازداشت سبز» است. نخست‌وزیر پیشین تایلند، تاکسین شیناواترا این گزارش‌ها را رد کرد.
در مه ۲۰۱۸ بی‌بی‌سی گزارش کرد که پایگاه نیروهوایی سلطنتی اودرن تایلند سایت سیاهی بود که در آن ابوزبیده (فلسطینی ۳۱ ساله زاده عربستان سعودی که تصور می‌شد ستوان اسامه بن لادن باشد) در آنجا بازجویی می‌شد. در دسامبر ۲۰۱۴ کمیته منتخب سنای ایالات متحده آمریکا در امور اطلاعاتی، یک جمع‌بندی اجرایی از گزارش ۶۰۰۰ صفحه‌ای محرمانه دربارهٔ روش‌های آژانس اطلاعات مرکزی، منتشر کرد. این گزارش، ادعا می‌کند که دستکم ۸ مقام ارشد حکومت تایلند دربارهٔ سایت‌های پنهانی، خبر داشتند. این سایت در دسامبر ۲۰۰۲ بسته شده بود. حکومت تایلند، وجود این سایت را رد کرده‌است. درحالی‌که آمریکا وجود این سایت را نه تأیید و نه رد کرده‌است.
در اوت ۲۰۱۸ ارتش پادشاهی تایلند اعلام کرد کرد که سایت سیاهِ مشکوک دیگری در استان اودون تانی با نام پیشین ایستگاه Ramasun تبدیل به جاذبه توریستی شده‌است. ارتش تایلند، استفاده از این ایستگاه به عنوان سایت سیاه را رد کرد.
در افغانستان، میدان هوایی بگرام، در آغاز، کارخانه آجرپزی در بیرون از کابل بود که «چاه نمکی» نامیده می‌شد. اما مدت کوتاهی پس از آنکه یک جوان افغان که به شکل برهنه، به زمین زنجیر شد به خاطر هیپوترمی درگذشت به یک پایگاه تبدیل شد. در این دوره، چندین سانحه به خاطر بدرفتاری و شکنجه رخ داد که به زندانی‌های پنهانی، مربوط نبود و آژانس اطلاعات مرکزی آن را اداره نمی‌کرد. در سال ۲۰۰۵ جای زندان به محل نامعلومی، جابجا شد. گزارش شد که اتاقک‌های فلزی در میدان هوایی بگرام، سایت سیاه هستند. برخی از بازداشتی‌های گوانتانامو گزارش کردند که در زندانی به نام «زندان سیاه» در نزدیکی کابل شکنجه شده‌اند.U.S. Operated Secret ‘Dark Prison’ in Kabul (Human Rights Watch, 19-12-2005) , retrieved on May 4, 2009 گزارش شده که احتمال دارد جلال‌آباد و اسعدآباد نیز سایت‌های سیاه باشند.
در عراق، فاش شده که زندان ابوغریب، سایت سیاه است و در سال ۲۰۰۴ در مرکز رسوایی‌های گسترده سوءاستفاده از زندانیان بود. افزون بر آن، کمپ بوکا (در نزدیکی ام قصر) و کمپ کراپر (در نزدیکی فرودگاه بغداد) نیز گزارش شدند.
امارات متحده عربی، در یمن، زندان‌های پنهانی را اداره می‌کند که مردمی که به زور دزدیده و شکنجه می‌شوند را در آنجا نگه می‌دارد.https://www.amnesty.org/en/latest/news/2018/07/disappearances-and-torture-in-southern-yemen-detention-facilities-must-be-investigated-as-war-crimes/
گزارش شده که سایت‌هایی در مصر، لیبی، مراکش، و جیبوتی هستند. مرکز بازجویی تماره در بیرون از رباط (پایتخت مراکش) یک سایت سیاه است.
در ۲۳ ژانویه ۲۰۰۹ گاردین گزارش کرد که آژانس اطلاعات مرکزی، یک مرکز بازجویی پنهانی در کمپ لمونیه در جیبوتی دارد که پیش از آن، پایگاه لژیون خارجی فرانسه بوده‌است.
گزارش شده که پایگاه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در جزیره دیه‌گو گارسیا، یک سایت سیاه است. در آغاز، آمریکا و بریتانیا تلاش کردند که به گزارش‌گران این گزارش، فشار بیاورند. اما از هنگامی‌که مجله تایم، این گزارش را منتشر کرد و افسر ارشد آمریکایی منبع آن گفت که آمریکایی‌ها از این جزیره، «دقیقاً» به عنوان زندان پنهان برای بازداشتی‌های «جنگ با تروریسم» استفاده می‌کند. در سال ۲۰۱۵ لارنس ویلکرسن رئیس ستاد وزیر امور خارجه پیشین آمریکا کالین پاول، با جزئیات بیشتر گفت که آژانس اطلاعات مرکزی از جزیره دیه‌گو گارسیا برای «کارهای شنیع و شرورانه» استفاده می‌کرده‌است. او گفت که از سه منبع اطلاعاتی آمریکایی شنیده که از جزیره دیه‌گو گارسیا «به عنوان نقطه جابجایی کسانی که اینطور بگویم موقتاً اسکان داده شده بودند و هر از گاهی، بازجویی می‌شدند استفاده می‌شد» و «چیزی که من شنیدم بیشتر دربارهٔ استفاده از آن به عنوان محل جابجایی در هنگامی بود که دیگر نقاط ترانزیت، پُر یا به نظر، خطرناک یا ناامن بودند یا در دسترس نبودند.»
در هنگامی‌که انتظار می‌رود افشای سایت‌های سیاه، باعث شرم‌ساری مقام‌های حکومتی آمریکا و بریتانیا شود، ممکن است مقام‌های بریتانیایی که پیش از آن، تلاش بسیاری در سرکوب اعتراض‌های مردمی به استفاده آمریکا در نگهداری بازداشتی‌ها داشتند و تلاش می‌کردند به مردم اطمینان دهند آمریکا از هیچ‌یک از پایگاه‌ها و سرزمین‌های بریتانیا استفاده نادرست نمی‌کند بیش از پیش در برابر انتقاد قرار بگیرند. همچنین ممکن است بریتانیا به خاطر زیر پا گذاشتن آشکار پیمان‌های بین‌المللی، در موقعیت پاسخگویی، قرار بگیرد. در ۲۱ فوریه ۲۰۰۸ وزیر مشاور در امور خارجه و مشترک‌المنافع دیوید میلیبند اعتراف کرد که در سال ۲۰۰۲ دو پرواز تسلیم بازداشتی‌های آمریکا در جزیره دیه‌گو گارسیا سوخت‌گیری کرده‌اند و از اینکه زودتر از این، ادعاهای پیشین، تصحیح نشده بودند «خیلی متاسف» است.
چندین کشور اروپایی (به ویژه کشورها و جمهوری‌های پیشین اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و بلوک شرق) متهم به داشتن سایت‌های سیاه شده‌اند که این کشورها چنین ادعایی را رد می‌کنند. این کشورها جمهوری چک، مجارستان، لهستان، رومانی، ارمنستان، گرجستان، لتونی، بلغارستان، جمهوری آذربایجان، و قزاقستان هستند. سخنگوی وزیر اسلواکی، ریچارد فیدس گفت که کشورش هیچ سایت سیاهی ندارد. اما سخنگوی سرویس اطلاعاتی آن کشور، ولادیمیر سیمکو گفت که او هیچ اطلاعاتی را دربارهٔ وجود احتمالی سایت‌های سیاه به رسانه‌ها درز نمی‌دهد. کمیسیونر عدالت اتحادیه اروپا فرانکو فراتینی، بارها هشدار داده که اگر کشوری از اعضای اتحادیه اروپا میزبان سایت‌های سیاه آژانس اطلاعات مرکزی باشد حق رأی آن کشور در اتحادیه اروپا گرفته خواهد شد.
وزیر امور داخلی رومانی، واسیله بلاگا به اتحادیه اروپا اطمینان داده که فرودگاه بین‌المللی میهایل کوگیالنیچونو تنها برای عرضه تجهیزات استفاده شده و بر عکس گزارش‌های موجود، هرگز از آن برای بازداشتی‌ها استفاده نشده‌است. در یک دورنگار شنود الکترونیک شده که با سامانه شنود اونیکس سوئیس به‌دست آمده، وزارت امور خارجه مصر به سفارت مصر در لندن گفته که آمریکا از ۲۳ زندانی، به صورت پنهانی، در پایگاه، بازجویی کرده‌است. در سال ۲۰۰۷ دیک مارتی فاش کرد که آژانس اطلاعات مرکزی، زندان‌های پنهانی در رومانی و لهستان دارد. در ۲۲ آوریل ۲۰۱۵ رئیس‌جمهور پیشین رومانی، ایون ایلیسکو تأیید کرد که او به درخواست آژانس اطلاعات مرکزی، برای برپایی یک سایت در رومانی، پاسخ مثبت داده بود اما از شیوه کارکرد سایت، آگاه نبوده و آن را حرکت کوچکی برای نشان دادن حسن نیت به یک متحد در برابر پذیرش رومانی در سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) تعریف کرد. ایلیسکو بعدها گفت که اگر از نیت استفاده از سایت، آگاه بود، هرگز به درخواست برپایی آن، پاسخ مثبت نمی‌داد.
گزارش‌های دیگر، سایت‌های سیاه در اوکراین و مقدونیه شمالی را گزارش می‌کنند. [به منبع‌ها دقت شود] اوکراین این ادعا را رد می‌کند.