moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
انتشار عصارهٔ نیشکر، فرایند استخراج ساکارز از نیشکر به‌وسیلهٔ کشیدن (جذب و اشباع) ساکارز بدون چلاندن و فشردن نیشکرهاست. نیشکرهای پاره و تکه شده به درون دیفیوزر (انتشارگر) آورده می‌شوند. آب داغ درست پیش از پایان تخلیهٔ دیفیوزر، برروی نیشکرهای تکه‌شده ریخته می‌شود. آب داغ به بستر نیشکرها نفوذ کرده و ساکارز را از درون آنان بیرون می‌کشد. این عصارهٔ رقیق سپس در یک محفظه در زیر بستر نیشکر جمع‌آوری شده و به نقطه‌ای اندکی نزدیک به پایان دیفیوزر پمپاژ کرده و به این عصارهٔ رقیق اجازهٔ نفوذکردن به بستر نیشکرها را داده می‌شود. در این نقطه، غلظت ساکارز در نیشکر بیشتر از غلظت ساکارز در عصاره است بنابراین ساکارز از نیشکر به درون عصاره انتشار می‌یابد سپس این عصاره دوباره به دیفیوزر پمپاژ می‌شود تا این چرخه ۱۲ تا ۱۵ بار تکرار شود.
عصاره نیشکر pH در بازهٔ ۴٫۰ تا ۴٫۵ دارد که اندکی اسیدی است. کلسیم هیدروکسید که آب آهک نیز نامیده می‌شود به نیشکر اضافه می‌شود تا pH را به ۷ برساند. آب آهک به فروپاشی ساکارز به فروکتوز و گلوکز کمک می‌کند. اکنون عصارهٔ آهکی شده به دمایی بالاتر از نقطه جوش خود داغ می‌شود. سپس به عصارهٔ داغ آهکی اجازه داده می‌شود تا به نقطهٔ اشباع خود برسد: این فرایند ناخالصی‌ها را رسوب می‌دهد که به‌صورت بلورهای کلسیم کربنات منعقد می‌شوند. عصاره سپس به مخزن شفاف‌سازی وارد شده که ذرات معلق را ته‌نشین می‌کند. سپس عصاره رسوب‌گیری شده به واحد تبخیر فرستاده می‌شود.
سپس عصاره در یک تبخیرگر چنداثری تغلیظ می‌شود تا شهدی با ۵۰٪ وزن ساکارز به‌دست آید.
سپس شهد زیر فشار خلأ دیگ‌های بخار تا رسیدن به نقطهٔ فوق‌اشباع تغلیظ می‌شود درنهایت بلورهای شکر جامد معلق در الکل به‌عنوان هسته‌های مرکزی وارد دیگ‌های خلأ شده که ساکارزهای ته‌نشین‌شده و تا زمان خارج‌شدن شروع به افزایش اندازه می‌کنند (معمولاً تا حدود یک میلی‌متر). تعدادی برنامهٔ جوشاندن وجود دارد که رایج‌ترین آنان جوشاندن در سه برنامه است. این روش در سه گام مایع شکر را می‌جوشاند که به مراحل B, A و C خوانده می‌شوند.
یک دسته سانتریفیوژ شکر، بلورهای شکر را از مادر آب جدا می‌کنند. این سانتریفیوژها ظرفیتی تا ۲۲۰۰ کیلوگرم در هر چرخه دارند. شکر به‌دست آمده از سانتریفیوژ، خشک و سرد شده سپس در یک سیلو یا مستقیماً در کیسه‌ها برای حمل ریخته می‌شود.
مایع مادری ناشی از مرحله اول تبلور (A)، دوباره در دیگ‌های خلأ متبلور شده سپس از سانتریفیوژهای بعدی می‌گذرند. سپس دوباره مایع مادری در دیگ‌های خلأ متبلور می‌شود. به دلیل خلوص کم تبخیر-تبلور تنها، که برای به‌دست‌آوری ملاس کافی نیست، مَس‌کوئیت (واژه فرانسوی مصطلح در انگلیسی برای اشاره به توده جرم جوشیده) از متبلورکننده‌های سرد تا رسیدن به دمای ۴۵ درجهٔ سانتی‌گراد گذر می‌کند. سپس مس‌کوئیت برای کاهش ویسکوزیته (گران‌روی)، مجدداً گرم شده سپس در سانتریفیوژهای مرحلهٔ C خالص می‌شود. خروجی سانتریفیوژهای C ملاس خوانده می‌شود.
شکر جدا شده از مراحل B و C آب‌شده، صاف می‌گردد و به شهد به‌دست‌آمده از مرحلهٔ تبخیر اضافه می‌گردد.
برخی از کارخانه‌های نیشکر دارای پالایش پایان‌دهی می‌باشند. در پالایش پایان‌دهی، شکر قهوه‌ای تولیدشده در کارخانه، به شکر پالایش‌شده با خلوص بیشتر برای مصرف محلی، صادرات یا شرکت‌های نوشیدنی تبدیل می‌شود. ضایعات برای تولید گرما در کارخانه‌های نیشکر استفاده می‌شود.
الیاف باقی‌مانده که باگاس نامیده می‌شوند، به‌عنوان سوخت در دیگ‌های بخار کارخانه سوخته می‌شوند. این دیگ‌ها بخار فشار بالا تولید کرده که برای تولید برق، از یک توربین گذر می‌کنند (تولید هم‌زمان). بخار خروجی از توربین به ایستگاه تبخیرگر چنداثری رفته و برای گرم‌کردن دیگ‌های خلأ در مرحلهٔ تبلور یا دیگر اهداف گرمایشی استفاده می‌شود.
باگاس یک کارخانهٔ نیشکر را از نظر انرژی خودکفا می‌کند اما مازاد باگاس جهت تولید کاغذ، تولید خوراک دام یا تولید برق جهت فروش استفاده می‌گردد.
مانند بسیاری از صنایع دیگر، اتوماسیون در پالایشگاه‌ها و کارخانجات قند و شکر در دهه‌های گذشته رشد بسیاری داشته‌است. فرایند تولید به‌طور کلی توسط یک سامانه کنترل صنعتی مرکزی انجام می‌شود که به‌گونه مستقیم بسیاری از ماشین‌ها و اجزا را کنترل می‌کند. تنها ماشین‌های ویژه‌ای مانند سانتریفیوژها به‌دلایل امنیتی به‌صورت پی‌ال‌سی غیرمرکزی استفاده می‌شوند.
دستگاه امور خارجه هند که با عنوان وزارت امور خارجه شناخته می‌شود سازمان دولتی است که مسئول اجرای روابط خارجی هند می‌باشد. با پنجمین نیروی نظامی از نظر هزینه‌ها در جهان، دومین نیروی بزرگ مسلح، ششمین اقتصاد بزرگ جهان با نرخ اسمی و سومین اقتصاد از لحاظ برابری قدرت خریدas per data shown in 2012 on http://unstats.un.org/unsd/snaama/dnltransfer.asp?fID=2 هند یک قدرت منطقه‌ای، یک قدرت هسته‌ای، و یک قدرت جهانی نوظهور و یک ابرقدرت بالقوه است. هند نفوذ زیادی در رشد جهانی و صدای برجسته‌ای در امور جهانی دارد.
هند یک کشور تازه صنعتی شده‌است و دارای تاریخ همکاری با کشور بسیاری می‌باشد و بخشی مهم از کشورهای در حال توسعه است.G8 SUMMIT: Developing Countries Stand Firm by Kyoto Protocol . Ipsnews.net (7 July 2005). Retrieved 12 November 2011. هند یکی از اعضای بنیانگذار چندین سازمان بین‌المللی؛ سازمان ملل متحد، بانک توسعه آسیایی، گروه ۲۰ و بنیانگذار جنبش عدم تعهد نیز می‌باشد.
هند همچنین دارای نقش مهم و تأثیرگذار در سایر سازمان‌های بین‌المللی مانند نشست سران آسیا، سازمان تجارت جهانی، صندوق بین‌المللی پول، (IMF), و انجمن بین‌المللی گفتگو می‌باشد. همچنین هند عضو بانک سرمایه‌گذاری زیربنایی آسیا و سازمان همکاری شانگهای است.
حتی قبل از استقلال، دولت هند روابط دیپلماتیک نیمه مستقل را حفظ کرد. این کشور ماموریت‌های کاملی مانند حل و فصل مشکل مستعمره عدن را اجرا کردHigh Commission of India in Australia: India Australia Relations . Hcindia-au.org (20 April 2011). Retrieved 12 November 2011. و عضو مؤسس جامعه مللFirst Assembly, Geneva, 15 November – 18 December 1920 . Indiana.edu (18 December 1920). Retrieved 12 November 2011. و سازمان ملل بود.UN list of members by admission . Un.org. Retrieved 12 November 2011.
پس از استقلال هند از انگلستان در سال ۱۹۴۷، این کشور خیلی زود به اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع ملحق شد و به شدت از جنبش‌های استقلال در دیگر مستعمرات مانند انقلاب ملی اندونزی حمایت کرد. البته به دلیل مناقشه‌های ارضی مختلف، به ویژه در مورد کشمیر، در روابط خود با پاکستان در سال‌های بعد تحت فشار قرار گرفته‌است. در طول جنگ سرد، هند سیاست خارجی خود را بر پایه بی‌طرفی و استقلال از قدرت‌های بزرگ حفظ کرد. با این حال هند روابط نزدیکی با اتحاد جماهیر شوروی برقرار کرد و حمایت گسترده نظامی از آن کشور دریافت نمود.
سیاست خارجی هند همیشه با در نظر گرفتن همسایگی به عنوان یکی بزرگترین مناطق تمرکز، و در اطراف محور مرکزی مشترکات تاریخی و فرهنگی استوار می‌باشد.Introduction to India's Foreign Policy, Embassy of India – Washington, DC . Indianembassy.org. Retrieved 12 November 2011. ۲۲ میلیون نفر از اقلیت‌های هندی در خارج از کشور کار و زندگی می‌کنند و ارتباطشان را با کشور خود حفظ کرده‌اند. یکی از مهم‌ترین نقش‌های هند در سیاست خارجی هندوستان این است که رفاه و آسایش کشور خود را در چارچوب قوانین کشوری که در آن زندگی می‌کنند تضمین کند.India and the world-http://www.indianembassy.org/policy/30ar01.pdf
ساموئل لیتل (؛ زادهٔ - درگذشته ۳۰ دسامبر ۲۰۲۰) قاتل زنجیره‌ای اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در سال ۲۰۱۴ به اتهام قتل سه زن در کالیفرنیا بین سالهای ۱۹۸۷ و ۱۹۸۹ محکوم شد. پس از این محکومیت کالیفرنیا مقامات گفته‌اند که او ممکن است در کشته شدن افرادی در نه ایالت آمریکا از سال ۱۹۸۲ به بعد دخیل باشد. او ادعا می‌کند که بیش از ۹۰ نفر را کشه که بیشترشان زن بوده‌اند؛ محققان می‌گویند که به ارتباط او با حداقل ۳۴ قتل پی‌برده‌اند. برخی از این قتل‌ها به دهه‌ها قبل برمی‌گردند. قدیمی‌ترین آن‌ها، ۵۶ سال پیش رخ داده‌است. پلیس فدرال آمریکا، اف‌بی‌آی معتقد بود ساموئل لیتل در زمره مخوف‌ترین قاتلان زنجیره‌ای تاریخ جرم جنایت در آمریکا قرار خواهد گرفت.
لیتل پیش‌تر امدادگر آمبولانس بود و در طول عمرش از شرق تا غرب آمریکا سفر کرد. در سوابقش چندین مورد بازداشت و زندانی به اتهام‌هایی نظیر خشونت، سرقت مسلحانه، دزدی از مغازه و مصرف مواد مخدر به چشم می‌خورد.
او نخست در سال ۲۰۱۲ در کنتاکی و در حالی که در یکی از اقامتگاه‌های موقت شبانه بی‌خانمان‌ها بود بازداشت و به علت آن که در کالیفرنیا به اتهام جرایم مرتبط با موادمخدر تحت تعقیب بود به این ایالت در غرب آمریکا منتقل شد.
درنهایت، در سال ۲۰۱۴ لیتل را برای قتل سه زن طی سال‌های ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۹ مقصر شناختند و به سه بار حبس ابد محکوم شد. ساموئل لیتل از سال ۲۰۱۴ و پس از آن که به علت قتل سه زن به حبس ابد محکوم شد در زندان به سر می‌برد. پس از آن بود که در لس‌آنجلس نمونه دی‌ان‌ای ساموئل لیتل با پرونده قتل سه زن که هرگز قاتل آنها شناخته نشده بود هم‌خوان شد و ماجرای زندانی بودن او وارد فاز کاملاً جدیدی شد. هر سه زن مقتول آن پرونده پیش از قتل مورد ضرب و جرح قرار گرفته بودند و جسدشان در خرابه‌ای رها شده بود. او در ابتدای رسیدگی به پرونده قتل این سه زن گناه‌کار شناخته نشد اما در نهایت دادگاه او را به سه بار حبس ابد بدون امکان عفو محکوم کرد.
وقتی پلیس به‌خاطر پرونده قتل دنیس کریستی در سال ۱۹۹۴ در اودِسا در تگزاس، سراغ لیتل رفت، او به ده‌ها فقره قتل اعتراف کرد. لیتل ابتدا خودش را در این پرونده بی‌گناه خواند، ولی به‌تدریج نظرش عوض شد. درنهایت، نه فقط از این قتل، بلکه از قتل ده‌ها زن پرده برداشت.
پس از آن پلیس در ۲۴ ایالت آمریکا سراغ پرونده‌های قتلی رفت که حل‌نشده باقی مانده‌اند، و مشغول بررسی زمان اقامت لیتل در این ایالات، اعترافاتش و همچنین سایر مدارک شدند. نتایج تحقیقات دربارهٔ جزئیات اعتراف‌های او موجب شده واحدهای جنایی پلیس در سراسر آمریکا به دنبال سرنخ‌هایی جدید برای حل ده‌ها قتل بدون پاسخ در چهل سال گذشته بروند. پلیس هنوز میان اعترافات لیتل و اطلاعات موجود در این پرونده‌ها تناقضی مشاهده نکرده‌است.
لیتل در ۳۰ دسامبر ۲۰۲۰ و در هشتاد سالگی براثر کهولت سن درگذشت.
او مدعی بود ۹۳ قربانی خود، که تقریبا همه آنها زن بودند، را خفه کرده است. تا اکتبر ۲۰۱۹ مقامات توانسته‌اند درستی ۵۰ فقره از این اعتراف به قتل‌های او را تایید کنند.اف‌بی‌آی صحت اعترافات یک قاتل زنجیره‌ای در رابطه با کشتن بیش از ۹۰ زن را تایید کرد صدای آمریکا
پالایشگاه شکر یا پالایشگاه قند یک پالایشگاه است که فرایندهای تبدیل شکر خام (قهوه‌ای) تولیدشده در کارخانه‌های نیشکر به شکر سفید تصفیه‌شده، یا فرایندهای تبدیل چغندر قند به شکر تصفیه‌شده در آن انجام می‌شود. الجزایر، امارات و عربستان از کشورهایی هستند که از دهه ۱۹۹۰ پالایشگاه‌های شکر بسیاری ساخته‌اند. از دید تاریخی، پیشینهٔ پالایشگاه شکر به مصر در سده دوازدهم میلادی بازمی‌گردد.
شکر به‌دست‌آمده از چغندر قند جهت ازمیان‌بردن بو و مزهٔ قوی و بیشتر مواقع ناخواستهٔ چغندر، می‌بایست پالایش شود. فرایندهای پایانی پالایش ساکارز در چغندر و نیشکر تقریباً مشابه‌اند.
شکر خام در انبارهای بزرگ ذخیره می‌شود و سپس با استفاده از تسمه‌های ترابری به پالایشگاه شکر منتقل می‌شود. در فرایند پالایش سنتی شکر خام نخست با شهد غلیظ مخلوط شده و برای شسته‌شدن پوشش بیرونی کریستال‌های خام، که خلوص کمتری از کریستال داخلی دارد، سانتریفیوژ می‌گردیده. بسیاری از پالایشگاه‌های شکر امروزی به سامانه‌های پولاریزاسیون (ایجادکننده دوقطبی) مجهز هستند و نیازی به این فرایند ندارند.
شکر به‌دست آمده از مرحله پیشین، برای ساختن یک شهد (دارای حدود ۷۰ درصد مواد جامد محلول) و با افزودن فسفریک اسید و کلسیم هیدروکسید که با هم واکنش داده و کلسیم فسفات را رسوب می‌دهند؛ حل می‌شود. ذرات کلسیم فسفات بسیاری از آلودگی‌ها را به دام انداخته و آنان را بر بالای مخزن شناور کرده تا عوامل کارخانه آنان را حذف کنند.
پس از غربال کردن همه مواد جامد باقی‌مانده، شهد شفاف با استفاده از زغال استخوان گاو یا کربن فعال یا رزین تبادل یونی (در کارخانه‌های مدرن)؛ رنگ‌زدایی می‌شود تا به شکل کاملاً بی‌رنگ درآید.
شهد خالص‌شده سپس تا حد فوق‌اشباع تغلیظ می‌شود و دوباره تحت فشار خلأ متبلور می‌شود تا شکر سفید به‌دست آید. مانند آنچه در کارخانه‌های نیشکر رخ می‌دهد؛ بلورهای شکر از مادر آب به‌وسیلهٔ سانتریفیوژ جدا می‌شوند. برای تولید شکر دانه‌ریز، بلورهای شکر باید خشک شوند تا به یک‌دیگر نچسبند و توده تشکیل ندهند.
خشک‌کردن شکر نخست با خشک‌کن چرخشی داغ و سپس با دمیدن هوای سرد به مدت چند روز در سیلوهای تهویه انجام می‌گیرد. محصول پایانی در سیلوهای بزرگ فلزی یا بتنی ذخیره می‌شود. سپس به‌صورت فله یا کیسه‌های بزرگ یا کیسه‌های ۲۵–۵۰ کیلویی برای مشتری بسته‌بندی می‌شود.
این محصول باید با احتیاط حمل شود زیرا گَردانفجار در شکر بسیار محتمل است.
چغندرقند برداشت‌شده ابتدا در کارخانه قند شسته‌شده و از اجزای خاک (رس، شن و سنگ‌ها) پاک می‌شود و بلافاصله پس از آن به‌صورت خردشده (خلال) درمی‌آید.
سپس شهد خام به‌وسیلهٔ جریان متداخل آب داغ در برج عصاره‌گیری توسط فرایند انتشار از چغندر خارج می‌شود و به میزان ۹۹٪ حل می‌شود. نتیجه یک مایع آبی-مشکی با حدود ۱۴٪ شکر همراه‌با مواد آلی و معدنی دیگری است که باید تا پیش از تبلور حذف شوند. این کار با استفاده از شیره آهک انجام می‌شود که اسیدها را خنثی کرده و pH را جهت بازگشت به حالت شکر تا ۱۱ بالا می‌برد (شکسته‌شدن ساکارز به گلوکز و فروکتوز). در این شرایط ۳۵٪ آلاینده‌ها می‌توانند حذف شوند. به‌طور مثال بسیاری از یون‌های فلزی به‌صورت هیدروکسیدهای سخت محلول رسوب می‌کنند. آتش زدن آهک موجود در شیره آهک مستقیماً در کارخانه به دلیل کربن دی‌اکسید ناشی از افروختن آهک، که خود باعث اتصال یون‌های کلسیم باقی‌مانده به کلسیم کربنات (آهک) می‌شود، انجام می‌گیرد. سپس آهک از شهد رقیق توسط فیلترهای شمعی و فشاری جدا می‌شود."Hans-Albert Kurzhals:" Römpp Lexikon Lebensmitteltechnik, S. 1260 آهک به‌دست آمده معمولاً به کشاورزان جهت افزایش pH خاک یا جهت کوددهی فروخته می‌شود.
محصولات جانبی فرایندهای انتشار، خلال‌های چغندر با عصارهٔ خارج شده هستند که تا ۳۰ تا ۳۴ درصد ماده خشک خود فشرده شده‌اند. آب فشرده به برج استخراج با پمپ بازگردانیده می‌شود و خلال‌ها تا رسیدن به ۹۰٪ ماده خشک، خشکانده می‌شوند سپس با پرس به ملاس و تفاله تبدیل می‌شوند که تفاله به کارخانجات خوراک دام فروخته می‌شود.
شهد روشن، پاک، خالص و زرد رنگ در مرحلهٔ تبخیر، در یک فرایند چندمرحله‌ای غلیظ‌تر می‌شود. بخار خروجی در چند مکان از کارخانه برای ایجاد گرما استفاده می‌شود. به‌طور مثال گرمای لازم در برج شکر از گرمایش بخار خروجی در این مرحله به‌دست می‌آید. به‌هنگام خروج بخار در این مرحله، شهد به ۷۰٪ در شاخص ماده خشک رسیده‌است.
سرانجام شکر با بالابردن‌های پی‌درپی دما و پایین‌آوردن‌های پی‌درپی فشار متبلور شده و از شهد استخراج می‌شود (مقدار شکر ۶۵–۸۰٪). محصول میانی، مخلوطی با نام ماگما از شکرهای دانه‌دانه و محلولی غلیظ است.
در طی تبلور، یک سوسپانسیون کریستالی در دستگاه پخت تشکیل می‌شود. دیگ‌ها به‌وسیلهٔ بخار واحد تبخیر گرم شده و تحت شرایط خلأ نگه‌داشته می‌شود تا بتوان در دمای اندکی آب را به تبخیر رساند (جهت بهره‌وری انرژی). سوسپانسیون کریستالی به‌دست آمده از دیگ بخار دارای حدود ۵۰٪ شکر متبلور است که از مایع مادری با استفاده از سانتریفیوژ خودکار جدا شده سپس شسته‌شده و خشک می‌گردد. پس از خشک‌کردن، شکر پالایش‌شده در سیلوی دارای کنترل تهویه نگه‌داری و سپس حمل می‌شود.
بلافاصله پس از تبلور، شکر در کیسه بسته‌بندی و در انبار ذخیره می‌شود. در بسیاری از کارخانه‌های کشورهای درحال توسعه این فرایند هنوز به همین شکل انجام می‌شود. شکر قهوه‌ای خلوص کمتری را نسبت به شکر سفید دارد. ملاس به‌عنوان یک محصول فرعی دارای ۵۰٪ شکر است که نمی‌تواند شکر بیشتری را در خود نگاه دارد. ملاس در صنایع غذایی برای تولید مخمر استفاده می‌شود و همچنین در داروسازی و تولید عرق نیشکر کاربرد دارد."Wissenswertes über Zucker" (PDF-Datei; 1021 kB) همچنین از ملاس به‌عنوان افزودنی در تولید خوراک دام استفاده می‌شود.
برای افزایش بازدهی در تبلور، ملاس تحت فرایندهایی قرار می‌گیرد. یکی از اقتصادی‌ترین روش‌ها به این منظور فرایند کوئنتین است. در این روش ملاس با یک تبادل‌کننده کاتیونی که با یون‌های منیزیم بارگیری شده‌است؛ تیمار می‌شود. به‌وسیلهٔ فرایند نمک‌زدایی، نمک‌های سدیم و پتاسیم به نمک‌های منیزیم تبدیل می‌شوند که این‌گونه بازدهی ساکارز افزایش می‌یابد.
نیروهای مسلح هندی، نیروهای نظامی جمهوری هند هستند که شامل خدمات حرفه‌ای سه دسته هستند: ارتش هند، نیروی دریایی هند و نیروی هوایی هند. علاوه بر این نیروهای مسلح هند توسط گارد ساحلی هند و سازمان‌های شبه نظامی نیز پشتیبانی می‌شوند. موسسات مختلف داخلی مانند فرماندهی نیروهای استراتژیک، فرماندهی و کارکنان یکپارچه در وزارت دفاع نیز هستند. فرمانده نیروهای مسلح هند رئیس‌جمهور می‌باشد؛ و نیروهای مسلح هند تحت مدیریت وزارت دفاع دولت هند قرار دارند. هند با قدرت بیش از ۱٫۴ میلیون پرسنل فعال دومین نیروی نظامی بزرگ جهان است و همچنین بعد از ایران دارای بزرگترین ارتش داوطلبانه در جهان نیز می‌باشد. مهم است که توجه داشته باشیم که نیروهای پلیس مرکزی مسلح که به‌طور معمول و البته به اشتباه به عنوان نیروهای شبه نظامی نامیده می‌شوند توسط افسران خدمات پلیس هند رهبری می‌شوند و تحت کنترل وزارت امور داخلی هستند نه وزارت دفاع.
نیروهای مسلح هند در تعدادی از عملیات نظامی عمده شرکت داشته‌اند از جمله: جنگ‌های هند و پاکستان ۱۹۴۷، ۱۹۶۵، و ۱۹۷۱. جنگ پرتغال و هند، جنگ هند و چین، حادثه چولا ۱۹۶۷، ۱۹۸۷ چین - جنگ طلبان هند، جنگ کارگیل و درگیری سیاچن. هند هر سال در روز پرچم نیروهای مسلح (۷ دسامبر) از پرسنل نظامی خود تقدیر می‌کند. از سال ۱۹۶۲ روابط نظامی نزدیکی با روسیه حفظ کرده‌است، از جمله توسعه برنامه‌های مشترک مانند هواپیمای جنگنده نسل پنجم سوخو/هال اف‌جی‌اف‌ای، یوای‌سی/اچ‌ای‌ال ۲-۲۱۴ و هواپیمای چند منظوره ترابری. نیروهای مسلح هند به‌طور مداوم به طرف مدرنیزه شدن پیش رفته و با سرمایه‌گذاری در زمینه‌هایی مانند سیستم‌های سرباز آینده و سیستم دفاع موشک‌های بالستیک در تلاش برای ارتقا سخت‌افزاری سامانه‌های دفاعی خود است.
وزارت دفاع مسولیت تولید بومی تجهیزات مورد استفاده توسط نیروهای مسلح هند را به عهده دارد که شامل ۴۱ کارخانه تحت کنترل کارخانه مهمات و دفاعی می‌باشد. هند بزرگترین وارد کننده تجهیزات دفاع در سال ۲۰۱۴ با روسیه، اسراییل، فرانسه و ایالات متحده بوده‌است که تأمین کنندگان خارجی تجهیزات نظامی هند بوده‌اند. دولت هند ابتکار عمل ساخت در هند را برای تولید بومی و کاهش وابستگی به واردات از جمله واردات نظامی و دفاعی آغاز کرده‌است.
صنعت شکر یا صنعت قند شامل تولید، فرآوری و بازاریابی قند و شکر (عمدتاً ساکارز و فروکتوز) است. بیشتر شکر در سطح جهانی از نیشکر (حدود ۸۰٪ و عمدتاً در مناطق استوایی) سپس چغندرقند (حدود ۲۰٪ و بیشتر در آب‌وهوای معتدل مانند ایالات متحده آمریکا و یا اروپا) استخراج شده‌است.
یاشوانت سینها متولد ۶ نوامبر ۱۹۳۷ می‌باشد. بین ژوئیه ۲۰۰۲ و می ۲۰۰۴ رهبر ارشد حزب بهاراتی جاناتا بود. پسرش جیان سینا مشاور و سرمایه‌گذار در انتخابات سال ۲۰۱۴ برای حوزه انتخابیه اش برگزیده شد و در حال حاضر به عنوان وزیر امور خارجه راهبردی در کابینه فعالیت می‌کند.
سینا (سینها) در پانتا در یک خانواده کایشتا متولد شد. او مدرک کارشناسی ارشد خود را در علوم سیاسی در سال ۱۹۵۸ دریافت کرد و همین درس را در دانشگاه پاتنا تا سال ۱۹۶۰ تدریس کرد.
سینها در سال ۱۹۶۰ به اداره خدمات اداری هند پیوست و هنوز ۲۴ سال نداشت که پست‌های مهمی را در طول خدمات خود دریافت کرده بود. او ۴ سال به عنوان معاون بخش اداری و ناحیه دادگستری خدمت کرده‌است. همچنین وی مدت دو سال را تحت عنوان معاونت و معاون وزیر امور مالی در دولت بیهار خدمت کرد و پس از آن به عنوان وزیر بازرگانی و سپس به سمت امور خارجه هند برگزیده گردید.
از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۳ دبیرکل (تجاری) در سفارت هند در بن آلمان غربی بود. بعدها او از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۴ به عنوان مشاور اصلی هند در فرانکفورت مشغول به کار شد. پس از گذراندن بیش از هفت سال در این زمینه، او امور مربوط به تجارت خارجی و روابط هند با اتحادیه اقتصادی اروپا را تجربه کرد. سپس او در بخش اداری صنعتی دولت بیهار و در وزارت صنعت دولت هند مشغول به کار گردید که شامل همکاری‌های صنعتی خارجی، واردات فناوری، حقوق مالکیت معنوی و تاییدیه‌های صنعتی می‌گردید.
از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۴ وزیر امور خارجه هند در وزارت حمل و نقل سطحی بود و مسولیت اصلی‌اش در زمینه حمل و نقل جاده‌ای، بندر و حمل و نقل بود. او در سال ۱۹۸۴ استعفا داد.
بعد از استعفا در سال ۱۹۸۴ به عنوان عضو حزب بهاراتیا جاناتا به این حزب پیوست و در سال ۱۹۸۶ دبیرکل حزب گردید وی همچنین عضو مجلس نمایندگان هند نیز بود. او به عنوان وزیر دارایی از نوامبر ۱۹۹۰ تا ژوئیه ۱۹۹۱ در کابینه چاندرا شیخ کار می‌کرد.
در تاریخ ۴ آوریل ۲۰۱۷، سینها، پس از تلاش برای برگزاری یک مراسم مذهبی در بخش هزارباغ زمانی که پلیس آنها را متوقف کرد به این عمل اعتراض نمود که منجر به دستگیری او همراه با ۱۵۰ نفر دیگر شد.http://www.india.com/news/agencies/yashwant-sinha-bjp-mla-held-in-jharkhand-1992499/
ممشاد دینوری (؟ - ۲۹۹ قمری) عارف، زاهد و صوفی ایرانی قرن سوم است. از خلفای جنید بغدادی بوده و بنا به برخی از روایات درگذشته ۲۹۸ یا ۲۹۹ هجری قمری می‌باشد. شیخ ممشاد اگر چه اصالتاً دینوری بوده اما محل زندگی او در بغداد بوده است. سخنان او در تذکرةالاولیا عطار نیشابوری و نفحات الانس نقل شده و عطار نیشابوری نیز به صورت جداگانه به توصیف احوال و رفتار او در زندگی ساده اش پرداخته است. ذکر شیخ ممشاد دینوری رحمته الله علیه، گنجور. ممشاد دینوری صوفی ایرانی در قرن سوم، کتابخانه مدرسه فقاهت. اندر احوال عارف وارسته اهل دینور، همشهری استانها.
بدیع‌الزمان فروزانفر نام او را مَمشاد ضبط کرده، و هلموت ریتر در دریای جان و رینولد نیکلسون در تصحیح تذکرةالاولیاء مِمشاد نوشته‌اند. نورالدین شریبه در تصحیح طبقات الصوفیه سلمی مُمشاد ذکر کرده‌است. بشار عواد در تصحیح تاریخ‌الاسلام ذهبی احتمال داده که نام وی مَمشاد و صورتی از مَحمشاد باشد که نامی رایج در میان کرامیه بوده‌است.عطار، محمد بن ابراهیم. ۱۳۹۷. "تذکرةالأولیاء"، مقدمه، تصحیح و تعلیقات محمدرضا شفیعی کدکنی، جلد ۱، تهران، سخن، چاپ اول؛ ص ۶۶۲.
اطلاع دقیقی از زمان تولد و درگذشت ممشاد دینوری در دست نیست. اما قدر مسلم وی از مریدان جنید بغدادی بوده و از معدود کسانی که می توانستند روایات مربوط به اهل طریقت را منتشر کنند. او در دوران مقتدر عباسی می زیسته و در تصوف جایگاه ویژه ای دارد و در شجره نامه سلسله خلافت و روایت کبرویه از او یاد شده است.ممشاد دینوری، آفتاب.
حافظ سلفی اصفهانی تبار معنوی او را از طریق ابی سنان به ابوتراب نخشبی رسانده‌است.عطار، محمد بن ابراهیم. ۱۳۹۷. "تذکرةالأولیاء"، مقدمه، تصحیح و تعلیقات محمدرضا شفیعی کدکنی، جلد ۱، تهران، سخن، چاپ اول؛ ص ۶۶۲.
عطار نیشابوری در تذکره‌الاولیاء فصلی را تحت عنوان «ذکر شیخ ممشاد دینوری رحمه‌الله علیه» به او اختصاص داده‌است که اینگونه آغاز می‌شود:
برخی از منابع تاریخی که به ممشاد دینوری اشاره کرده و یا اطلاعاتی دربارۀ او به دست داده‌اند عبارتند از:عطار، محمد بن ابراهیم. ۱۳۹۷. "تذکرةالأولیاء"، مقدمه، تصحیح و تعلیقات محمدرضا شفیعی کدکنی، جلد ۱، تهران، سخن، چاپ اول؛ ص ۶۶۲.
ریگ‌سفید روستایی در ایران است که در دهستان رباط، بخش مرکزی شهرستان خرم‌آباد واقع شده‌است؛ براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، کمتر از سه خانوار جمعیت دارد.
برنامه گفتگوی آخر شب یا نمایش گفتگومحور آخر شب یا لیت نایت تاک شو یک ژانر تاک شو کمدی پرطرفدار در ایالات متحده است. این ژانر برای اولین بار در ایالات متحده ابداع شد. این نمایش‌ها اغلب شامل صحبت‌های طنز آمیز مجری دربارهٔ اخبار و رویدادهای روز، مصاحبه با مهمان‌ها، مجموعه‌های کوتاه کمدی و اجرای موسیقی زنده هستند. این ژانر با برنامه "نمایش امشب با جانی کارسون" که در شبکه ان‌بی‌سی و با میزبانی جانی کارسون پخش می‌شد محبوبیت پیدا کرد. معمولاً میزبان برنامه مصاحبه را از پشت یک میز انجام می‌دهد و مهمان نیز روی مبل می‌نشیند. بیشتر نمایش‌های گفتگوی آخر شب دارای گروه موسیقی مخصوص خود هستند که در طول تبلیغات تلویزیونی به‌طور زنده برای بیننده‌های حاضر در استودیو، موسیقی اجرا می‌کند و گاهی نیز یک خواننده یا نوازنده معروف در این گروه‌های موسیقی به عنوان مهمان حضور پیدا می‌کند.Bernard M. Timberg, Robert J. Erler" (2010) Television Talk: A History of the TV Talk Show", pp.3-4Erving Goffman (1981) "Forms of Talk" pp.234-160Erler, Robert (2010) "A Guide to Television Talk," in Television Talk: A History of the TV Talk Show, by Bernard M. Timberg
برنامه چندشنبه با سینا، با مجری‌گری سینا ولی‌الله اولین نمایش گفتگوی آخر شب تلویزیونی به زبان فارسی است. پخش این برنامه در ۵ مهر ۱۳۹۲ از شبکه فارسی۱ شروع شد و در سال ۱۳۹۵ با تعطیلی این شبکه، به پایان رسید. پس از تعطیلی فارسی۱ سینا برنامه خود را در رادیو جوان با نام جدید "سینا شو" ادامه داد. پخش "سینا شو" نیز در نیمه دوم سال ۱۳۹۷ متوقف‌شد و پخش برنامه این برنامه در سال ۱۳۹۸ از شبکه تلویزیونی ام‌بی‌سی پرشیا از سرگرفته‌شد. از لیت‌نایت تاک‌شوهای معروف وطنی می‌توان به دو برنامهٔ پرطرفدار خندوانه و دورهمی نیز اشاره کرد.
جورج متیو فرناندز "(i) Accused George Mathew Fernandes (hereinafter referred to as George Fernandes Al) is the former Chairman of the Socialist Party of India and also the President of the All India Railway- men's Federation." (متولد ۳ ژوئیه ۱۹۳۰ – درگذشته ۲۹ ژانویه ۲۰۱۹) یک متحد سابق اتحادیه مدنی هندی، سیاستمدار، روزنامه‌نگار، کشاورز و عضو راجیه سبها از بیهار بود. او یکی از اعضای کلیدی جاناتا دال بود و بنیانگذار حزب ساماتا بود. او چندین مرحله وزیر بوده که شامل ارتباطات، صنعت، راه‌آهن و دفاع می‌باشد.
بنیاد منگلور، فرناندز را در سال ۱۹۴۶ به بنگلور فرستاد تا به عنوان یک کشیش آموزش داده شود. در سال ۱۹۴۹، او به بمبئی نقل مکان کرد، جایی که او به جنبش اتحادیه سوسیالیست پیوست. فرناندز، به عنوان یک رهبر اتحادیه‌های کارگری، در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ در حالی که با راه‌آهن هند کار می‌کرد، بسیاری از اعتصاب‌ها را سازماندهی کرد. وی در سال‌های ۱۹۶۷ در انتخابات مجلس شورای ملی بمبی جنوبی فعالیت نمود و کنگره ملی هند را شکست داد. همچنین اعتصاب راه‌آهن ۱۹۷۴ را سازماندهی کرد. فرناندز در طول دوران فشار به صورت اضطراری زندگی مخفی و زیرزمینی داشت ولی در همان حال نیز برای به چالش کشیدن ایندیرا گاندی نخست‌وزیر هند تلاش می‌کرد اما در سال ۱۹۷۶ دستگیر و مورد محاکمه قرار گرفت.
فرناندز حتی در طی روزهای دانش آموزیش خواندن مقالات و روزنامه‌نگاری را دوست داشت. او در سال ۱۹۴۹ سردبیر یک نشریه بود و در همان زمان نیز یک نشریه هفتگی به زبان انگلیسی که انتشارش متوقف شده بود تحت مجوز فرناندز ظاهر شد. فرناندز چندین کتاب در زمینه سیاست مانند مسئله کشمیر، اعتصاب راه‌آهن، منزلت برای همه، مقالاتی در سوسیالیسم و دموکراسی دارد. او همچنین سردبیر یک ماهنامه انگلیسی و رئیس هیت تحریریه ماهانه هندی بود و یکی از فعالان حقوق بشر، عضو عفو بین‌الملل، و عضو اتحادیه مردم برای آزادی‌های مدنی و شورای مطبوعات هند می‌باشد.
جزیره شیطان (به انگلیسی: Devil's Island) یا مستعمره کیفری کایِن (به انگلیسی: The penal colony of Cayenne)، یکی از جزایر گویان فرانسه است که از جمله مستعمرات این کشور در شمال آمریکای جنوبی قرار گرفته‌است.
این جزیره در قرون نوزده و بیست به عنوان یک زندان مورد استفاده قرار داشت و محلی برای نگهداری زندانیان سیاسی تبعید شده بود و به دلیل برخوردهای خشن نگهبانان با زندانیان، به جزیره شیطان مشهور شد. از جمله معروف‌ترین افراد زندانی شده در این زندان می‌توان به آلفرد دریفوس اشاره کرد.
در اوایل قرن ۲۰ میلادی، از زمانی که داستان این‌جا در اختیار عموم مردم قرار گرفت و واکنش‌های گسترده‌ای نسبت به آن به وجود آمد سرانجام دولت فرانسه مجبور شد که این زندان را از سال ۱۹۵۳ میلادی برای همیشه تعطیل کند.
فیلم سینمایی پاپیون با الهام از داستان واقعی زندگی یکی از زندانیان فراری این محل ساخته شده‌است.
مپاواراپو ونکایا نایدو متولد اول ژوئیه ۱۹۴۹ یک سیاستمدار هندی و معاون رئیس‌جمهور فعلی هندوستان است که از ۱۱ اگوست ۲۰۱۷ در این مقام اداری فعالیت داشته‌است. او پیش از این، وزیر مسکن و شهرسازی، توسعه شهری و اطلاعات و ارتباطات در کابینه مودی یکی از رهبران برجسته حزب بهاراتیا جاناتا بوده‌است. او همچنین از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ ریاست جمهوری ملی را به عهده داشت. همچنین در گذشته او وزیر کابینه اتحادیه برای توسعه روستایی در دولت آتال بیهاری واجپایی بود. نایدو به عنوان معاون رئیس‌جمهور هند در ۱۱ اگوست ۲۰۱۷ سوگند یاد کرد.
نایدو هم به عنوان یک رهبر دانشجویی و هم شخصیت سیاسی همواره به عنوان سخنرانی درخشان که به شدت از کشاورزان و توسعه مناطق عقب مانده دفاع می‌کرد اهمیت و شهرت فراوانی یافت. مهارتهای سخنوری و فعالیت مستمر سیاسی وی باعث پیروزی سیاسی او شد و در سالهای ۱۹۷۸ و ۱۹۸۳ دو بار در انتخابات مجلس قانون گذاری آندرا پرادش به عنوان نماینده انتخاب شد. او در سال ۱۹۷۸ و ۱۹۸۳ به یکی از محبوب‌ترین رهبران در آندرا تبدیل شد.
پس از خدمت در پست‌های مختلف سازمانی در سطح ایالتی و ملی، او در سال ۱۹۹۸ به عنوان عضو راجیه سبها از کارناتاکا انتخاب گردید. همچنین در سالهای ۲۰۰۴ و ۲۰۱۰ بار دیگر از کارناتاکا انتخاب شد. او به عنوان سخنگوی حزب در سالهای ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰ خدمت کرده و این کار را با خردورزی و شایستگی‌های شگفت‌انگیز انجام می‌داد. بر خلاف اکثر سیاستمداران جنوب هند، نایدو تلاش کرد هندیان را تشویق کند که یک تظاهرات عمومی در شمال هند را پشتیبانی نمایند.
نایدو همچنین در یک سازمان خدمات اجتماعی که توسط خود او در بخش نیلور تأسیس شده فعال است. این سازمان یک مدرسه برای کودکان فقیر، یتیم و کودکانی با نیازهای ویژه را اداره می‌کند و برنامه‌های آموزشی خودکفا برای شهروندان به ویژه برای زنان و جوانان فراهم می‌کند. او در تاریخ ۲۹ می ۲۰۱۶ از راجستان نامزد و انتخاب گردید.
در ۵ ژوئیه ۲۰۱۶ او که همزمان به عنوان وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات و مسئول پخش درآمد فعالیت می‌کرد از هر دو این سمت‌ها کناره‌گیری کرد تا در انتخابات معاون رئیس‌جمهور شرکت کند که در این انتخابات با ۵۱۶ رای در برابر رقیب با ۲۴۴ رای معاونت ریاست جمهوری را بدست آورد.
مقاومت فرهنگی () با مقاومت از طریق فرهنگ، مفهومی انسانی، حقی مشروع و شناخته شده در قوانین و هنجارهای بین‌المللی است و چهار چوبها، فرهنگ، مناسبات و اخلاقیات خاص خودش را دارد. مقاومت در عام‌ترین مفاهیمش عکس‌العمل آگاهانه ای است که در برابر واقعیت‌های غیرقابل قبول یا غیرقانونی، یا مستبدانه برای به بردگی کشاندن، ظلم و ستم، تبعیض یا اشغال‌گری و… است.
میراث فرهنگی بشر، مملو از مظاهر متنوع مقاومت است، توان هر مقاومت به میزانی است که آن مقاومت با اقبال جامعه روبرو می‌شود و می‌تواند اهدافش را محقق کند، چالش‌هایش را به‌خوبی بتواند بشناسد و هشیاری کافی و توان سازماندهی داشته باشد، رهبری مؤمن به مقاومتی را داشته باشد که بتواند از انرژی‌ها به‌خوبی استفاده کند.
در میثاقهای جهانی به ویژه در میثاقهای سازمان ملل متحد هیچ قانونی وجود ندارد که بر اساس آن حق دفاع از خود را از گروه یا افراد سلب کند، بلکه برعکس سازمان ملل متحد تأکید کرده‌است که تمامی مردم حق دارند تا آزادی کامل داشته باشند و مسیر زندگی شان را خود تعیین کنند، با استعمار قدیم و جدید، استعمار کهنه و نو بجنگند
هنگ کنگ به عنوان یکی از مراکز مالی بین‌المللی با مالیات پایین، تجارت تقریباً آزاد و بازار مالی گسترده شناخته شده‌است. ارز این کشور به نام دلار هنگ کنگ نامیده می‌شود و به صورت قانونی توسط سه بانک بزرگ تجاری بین‌المللی شناخته شده‌استLEGAL TENDER NOTES ISSUE ORDINANCE. Legislation.gov.hk (30 June 1997) و قابل تبدیل به دلار آمریکا می‌باشد.
نرخ بهره توسط بانک‌ها جداگانه و خصوصی در هنگ کنگ تعیین می‌شود تا اطمینان حاصل شود که آنها نیز در جریان بازار قرار دارند. هیچ سیستم بانکی مرکزی خاصی به رسمیت شناخته شده وجود ندارد اگرچه هیئت پولی هنگ کنگ به عنوان یک مقام نظارتی مالی عمل می‌کند.
بر اساس شاخص آزادی اقتصادی، هنگ کنگ از زمان آغاز این شاخص در سال ۱۹۹۵ بالاترین درجه از آزادی اقتصادی را در جهان داشته‌است. اقتصاد آن تحت شرایط غیر مداخله‌ای کار می‌کند و بسیار وابسته به تجارت بین‌المللی و امور مالی جهانی می‌باشد. به همین دلیل است که آن را به عنوان مناسب‌ترین مکان‌ها برای شروع کار یک شرکت معرفی می‌کنند در واقع، یک مطالعه اخیر نشان می‌دهد که فعالیت شرکت‌های استارتاپی از ۹۹۸ شرکت ثبت شده در سال ۲۰۱۴ به بیش از ۲۸۰۰ در سال ۲۰۱۸ رسیده‌است و در سال ۲۰۱۸ با تجارت الکترونیک (۲۲ درصد) و نرم‌افزار (۱۲ درصد) و تبلیغات (۱۱ درصد) شاخص آزاد اقتصادی هنگ کنگ به عنوان کشور شماره یک با نمره ۸٫۹۷ رسیده‌است.
نقاط قوت هنگ کنگ عبارتند از یک سیستم بانکی صحیح، تقریباً بدون هیچ بدهی عمومی، سیستم قانونی قوی، ذخایر ارز خارجی بالغ بر ۴۰۸ میلیارد دلار تا اواسط سال ۲۰۱۷، اقدامات سختگیرانه ضد فساد و ارتباطات نزدیک با سرزمین اصلی چین. بورس اوراق بهادار هنگ کنگ یک مقصد مطلوب برای شرکت‌های بین‌المللی و شرکت خارجی چین می‌باشد که با توجه به صنعت مالی بسیار گسترده و بین‌المللی و مدرن هنگ کنگ همراه با بازار سرمایه آن در آسیا، اندازه و گسترش آن، مقررات و ابزارهای مالی موجود، قابل مقایسه با لندن و نیویورک ارزیابی می‌شود.
مقبره نب‌آمون () مقبره نب‌آمون در یک گورستان طیبه (نام یک شهراست) در ساحل غربی رود نیل و در شهر طیبه قدیم (شهر اقصر امروزی) در صعید مصر واقع شده‌است، این مقبره به عنوان مرجع و منبع تعداد دیگری از مشهورترین مقبره‌های نقاشی‌شده در مصر است که در موزه لندن به نمایش درآمده است.
نب‌آمون (تقریباً در ۱۳۵۰ سال قبل از میلاد زندگی می‌کرده‌است) یک کارمند رسمی متوسط در دستگاه حکومتی بوده‌است، وی نویسنده و حسابدار حبوبات در تمامی معابد شهر طیبه قدیم بوده‌است، مقبره وی در سال ۱۸۲۰ توسط یک یونانی جوان به نام جیو فانی داثاناسی معروف به یانی که وکیل هنری سلت کنسول بریتانیا در آن زمان بود کشف‌گردید.
دیواره‌های این مقبره سرشار از حیات و زندگی است و این بیانگر مهارت بسیار بالای سازنده مصری آن است که توانسته‌است طوری کار کند که گویا دیوار دارای نبض و زندگی می‌باشد، در این نقاشی‌ها زندگی و فعالیت‌های نب‌آمون به صورت عالی به‌تصویر کشیده شده‌است، اما داثاناسی وقتی که مقبره را کشف کرد اقدام به کندن و جدا کردن لوحه‌های نقاشی‌های مناظر از روی دیوارها با کارد نمود. سولت این لوحه‌های نقاشی را در سال ۱۸۲۱ به موزه بریتانیا فروخت. در حال حاضر بعضی از قطعات این نقاشی‌ها در برلین وجود دارد و شاید بعضی از این نقاشی‌ها در خود مصر و قاهره باقی‌مانده باشد. داثاناسی بعد از مدتی در فقر درگذشت، بدون اینکه بداند جایی که وی کشف کرد مشخصا یک مقبره بوده‌است.
اکثر لوحه‌های نقاشی و مشهور این مقبره بیانگر صید پرندگان توسط نب‌آمون در مرداب‌ها و رقص جوانان در میهمانی‌های بزرگ و حوضچه یا استخر آبی در یک باغ که سایه روی آن افتاده‌است با درخت‌های مختلف در اطراف استخر را در این نقاشی می‌توان مشاهده‌نمود. در سال ۲۰۰۹ موزه بریتانیا یک نمایشگاه جدیدی از ۱۱ لوحه که از دیواره‌های این مقبره جدا شده بود را بعد از ترمیم افتتاح نمود و اعلام کرد که این بزرگ‌ترین و گرانقدرترین لوحه‌های باقی‌مانده از مصر قدیم در این موزه می‌باشند.
هنرمندان عصر جدید مشاهدات و آنچه را که در این لوحه‌ها دیده بودند در آثار هنری خود نیز وارد کردند، نقاش بریتانیایی – هلندی لوریتس تدیما یک نقاشی و منظره ای را ترسیم کرده که مربوط به یک پرورنده غاز است، این نقاشی توسط وی در سال ۱۸۷۴ کشیده شده‌است. نقاش فرانسوی پل گوگن در یک نقاشی که در سال ۱۸۹۲ کشیده‌است منظره یک میهمانی را در لوحه مشهور خودش بنام «تا متت» ترسیم نموده‌است که یک نمونه ترکیبی بسیار عالی است.Philip McCouat, "Lost masterpieces of ancient Egyptian art from the Nebamun tomb-chhapel" Journal of Art in Society http://artinsociety.com
جمهوری اسلامی پاکستان یک شبکه گسترده و بزرگ دیپلماتیک را در سراسر جهان دارا می‌باشد. پاکستان، که دومین کشور بزرگ مسلمان از لحاظ جمعیت (پس از اندونزی) استhttp://www.pewresearch.org/fact-tank/2015/04/21/by-2050-india-to-have-worlds-largest-populations-of-hindus-and-muslims/ و وضیعت آن به عنوان یک کشور دارای قدرت هسته ای اعلام شده‌است و تنها کشور اکثریت مسلمان است که این وضیعت را دارد که بسیار در روابط بین‌المللی آن نقش دارد.
پاکستان سیاست خارجی مستقلی دارد که همواره در جهت مسائلی است که برای منافع ملی کشور ضروری است. از سوی دیگر، اقتصاد پاکستان وابسته به اتحادیه اروپا و اتحادیه‌های اقتصادی دیگر بوده و موافقت‌نامه‌های بسیاری با کشورهای آسیایی داشته و با بسیاری از کشورهای جهان ارتباط تنگاتنگ دارد.
پاکستان دارای موقعیت جغرافیایی و استراتژیک در مبادلات خطوط بزرگ نفت دریایی جهان است و نزدیک به منابع و کشورهای آسیای مرکزی غنی از نفت نیز می‌باشد. پاکستان روابط نزدیک با هند و روابط نزدیک به جمهوری خلق چین و کشورهای عربی دارد. پاکستان عضو سازمان همکاری اسلامی است و توسط ایالات متحده آمریکا به عنوان یکی از متحدین اصلی خارج از ناتو در جنگ با تروریسم شناخته می‌شود و یکی از اعضای ائتلاف نظامی اسلامی است.
پاکستان یک سیاست خارجی مستقل در مورد مسائل ملی دارد. از سوی دیگر اقتصاد پاکستان وابسته به اتحادیه اروپا می‌باشد؛ و همچینی موافقت نامه‌های بسیاری با کشورهای دیگر آسیا نیز دارد. چین نقش مهمی در توسعه، اقتصاد و امنیت پاکستان ایفا کرده‌است و رابطه با آن در سال ۱۹۵۰ آغاز گردید. زمانی که پاکستان در میان نخستین کشورهایی بود که وارد روابط رسمی دیپلماتیک با جمهوری چین شد، از آن زمان هر دو کشور اهمیت قابل توجهی در حفظ رابطه بسیار ویژه و حمایتی خاص گذاشته‌اند و دیدارهای زیادی بین دو کشور انجام و موافقت نامه‌های بسیاری امضا می‌گردد. چین کمک‌های اقتصادی، نظامی و فنی به پاکستان ارائه کرده‌است و هر دو کشور از متحدان استراتژیک یکدیگر هستند.
فرانک کلپاکی، یک موسیقی‌دان آمریکایی است که به خاطر آثارش از مجموعه Command Conquer به عنوان بهترین کارگردان آمریکایی شناخته شده‌است. او پس از اینکه نواختن درام آکوستیک را در کودکی شروع کرد؛ در سن ۱۷ سالگی به استودیو Westwood پیوست. وی چندین اثر را در آن‌جا به انجام رساند.
او در لاس وگاس زندگی می‌کند، زمانی که او حرفه تک خوانی را شروع کرد، برای چند گروه محلی، محصول تولید کرد. او حرفهٔ شخصی اش را روی چندین ژانر مختلف از جمله موسیقی راک،موسیقی جاز، موسیقی هیپ هاپ ، موسیقی روح و فانک متمرکز کرد؛ و او این سبک موسیقی را "Rocktronic" نامید. کار او در رسانه‌های مختلف از جمله برنامه اسپایک تی وی پخش شده‌است.
کلپاکی در حال حاضر رئیس the audio director of Petroglyph games است؛ که توانسته‌است چندین برنامه موفق را برگزار کند.
کلپاکی توسط خانواده ای از موسیقی‌دانان لهستان و ایتالیایی‌تبار که در لاس وگاس زندگی می‌کردند؛ مطرح شد و در آن جا آموزش دید. او هنرش را به عنوان سرگرمی شروع کرد؛ اما موسیقی، به یکی از هنرهای مورد علاقه او تبدیل شد. او در سن ۸ سالگی اولین drumset را دریافت کرد؛ و از سن ۱۱ سالگی کار حرفه ای خود را شروع کرد.
سنگاپور روابط دیپلماتیک با ۱۸۹ کشور از سراسر جهان دارد اگرچه در بسیاری از این کشورها سفارت یا دفتر ندارد. این کشور عضو سازمان ملل متحد، اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع، انجمن ملل آسیای جنوب شرقی و جنبش عدم تعهد می‌باشد.
با توجه به دلایل جغرافیایی واضح، روابط با مالزی و اندونزی برای این کشور مهم‌تر است. سابقه تاریخی همچون جدایی طوفانی از مالزی و دوستی با اندونزی، سبب روحیه محاصره شده‌است. سنگاپور با بریتانیا روابط خوبی دارد و روابط اشتراکی در زمینه دفاع همراه با مالزی و نیوزیلند نیز دارد. در کنار اینها روابط خوب خود را با ایالات متحده نیز حفظ کرده‌است.
سنگاپور از موضوع منطقه ای آسیای جنوب شرقی پشتیبانی می‌کند و نقش فعال در انجمن ملل آسیای جنوب شرقی (ASEAN) دارد که خود سنگاپور یکی از اعضای بنیانگذار آن می‌باشد. سنگاپور همچنین عضو سازمان همکاری‌های اقتصادی آسیا–پاسفیک و اقیانوس آرام است که دبیرخانه آن در سنگاپور می‌باشد. سنگاپور به عنوانی بخشی از نقش خود در سازمان ملل متحد در سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۲ ریاست شورای امنیت سازمان ملل متحد را به عهده داشت. در مأموریت نگهداری و نظارت سازمان ملل در کویت، آنگولا، کنیا، کامبوج و تیمور شرقی با سازمان ملل همکاری می‌کرد.
سنگاپور و چین مدت زمان طولانی ارتباط بسیار نزدیک خود را حفظ کرده‌اند تا حدی که به دلیل نفوذ و ضرورت رو به رشد آن در منطقه آسیا و اقیانوس آرام، مشخص شده‌است که منافع مشترک آن با چین ورای هر گونه اختلاف می‌باشد. علاوه براین سنگاپور خود را به عنوان یک حامی قوی برای مشارکت سازنده چین و توسعه صلح آمیز منطقه نیز در نظر گرفته‌است. این کشور با همکاری سایر اعضای کشورهای آسیای شرقی و چین برای تقویت امنیت منطقه و مبارزه با تروریسم مشارکت می‌کند.
سنگاپور علاوه بر سفارتخانه‌ها، کنسولگری‌ها یا کنسول‌های افتخاری را در کشورهای بسیاری ایجاد کرده‌است که می‌توان به اتریش، بنگلادش، کانادا، شیلی، چین، جمهوری چک، دانمارک، آلمان، یونان، هنگ کنگ، مجارستان، هند، اندونزی، جمهوری ایرلند، اسرائیل، ایتالیا، ژاپن، اردن، قزاقستان، لبنان، مالزی، مکزیک، نیجریه، نروژ، پاکستان، پاپوآ گینه نو، پرو، پرتغال، عربستان سعودی، کره جنوبی، اسپانیا، سری‌لانکا، سوئیس (مأموریت همیشگی در ژنو), ترکیه، امارات متحده عربی، ایالات متحده آمریکا و ویتنام اشاره کرد.
قطر از ۳ سپتامبر ۱۹۷۱ به‌طور کامل به استقلال و جدایی از بریتانیا رسید. کشورهای عربی اولین کشورهایی بودند که قطر را به رسمیت شناختند و به این کشور در همان سال عضویت سازمان ملل متحد و اتحادیه کشورهای عرب اعطا گردید. قطر روابط دیپلماتیک خود را با اتحاد جماهیر شوروی و دولت کمونیست چین در سال ۱۹۸۸ برقرار نمود. این کشور یکی از اعضای اولیه اوپک و یکی از اعضای بنیانگذار شورای همکاری خلیج فارس (GCC) می‌باشد. قطر یک متحد استراتژیک چین نیز هست و رابطه میان دو کشور رو به رشد است.
قطر در طول دو دهه گذشته نقش و روابط بین‌الملل خود را افزایش داده و در امور بین‌الملل وزن بالایی دارد. این کشور بسیار با اعتماد به نفس می‌باشد و معتقد است این توانایی و ظرفیت را دارد تا یک سیاست خارجی مستقل را اتخاذ کند. این کشور عضو سازمان‌های بین‌الملل متعددی است و روابط دوجانبه را با سراسر جهان حفظ نموده‌است. مرکز تحقیقات اسلام در مرکز مطالعات بین‌المللی و منطقه‌ای دانشگاه جورج تاون گزارش می‌دهد که حکومت قطر معتقد است که ادامه روند آن با شناخته‌شدن در سطح منطقه و جهان و گسترش همکاری‌های بین‌المللی امکان‌پذیر است.
بنا بر گزارش جامعه‌شناس آمریکایی امانوئل والرشتاین دانشمند تاریخی اجتماعی، قطر تلاش می‌کند که در منطقه خاورمیانه نقش مهم و اصلی ایفا کند. والرشتاین استدلال کرده‌است که قطر قصد دارد همان کار را در جنگ داخلی سوریه نیز انجام دهد و بخاطر همین هم از عناصر افراطی در سوریه حمایت کرده‌است. به گفته والرشتاین قطر و عربستان سعودی برای نفوذ در سیاست‌های منطقه ای رقابت می‌کنند.
در آوریل ۲۰۱۷ هک شدن رسانه‌های دولتی باعث شد داستانهایی از امیر قطر در مورد مشکلات آمریکا و ایران و اشاراتی به حماس انتشار یافت که بسیاری سازمان خبری دنیا و منطقه آن را به عنوان واقعیاتی از امیر قطر ارایه کردند. این جنجال منجر به قطع رابطه عربستان سعودی، امارات متحده عربی، یمن، مصر و بحرین شد که روابط دیپلماتیک خود را با قطر به حالت تعلیق درآورند.
از زمان استقلال اندونزی، این کشور در رابطه با روابط خارجی خود به ایده سیاست خارجی آزاد و فعال پیوست و به دنبال آن در زمینه امور منطقه‌ای با توجه به موقعیت مکانی نقش مهمی ایفا کرد اما از دخالت در اختلافات میان قدرت‌های بزرگ اجتناب ورزید. سیاست خارجی اندونزی تحت نظم حکومت جدید با رهبری رئیس‌جمهور سوهارتو از موضع ضد غرب و ضد آمریکایی دوری ورزید. پس از خروج سوهارتو در سال ۱۹۹۸، دولت اندونزی طرح‌های گسترده‌ای از سیاست خارجی مستقل و معتبر سوهارتو را حفظ نموده‌است. درگیر شدن با مشکلات داخلی مانع از سفر رئیس‌جمهورهای منتخب به خارج و مشارکت اندونزی در بسیاری از سازمان‌های بین‌المللی گشته‌است.
روابط اندونزی با جامعه بین‌الملل به دلیل حمله این کشور به تیمور شرقی در دسامبر ۱۹۷۵، انزوای بعد از آن و اشغال، رفراندوم استقلال در سال ۱۹۹۹ و خشونت بعد از آن تحت تأثیر قرار گرفت. اندونزی یکی از اعضای بنیانگذار انجمن ملل آسیای جنوب شرقی (ASEAN) است که در سال ۱۹۶۷ تأسیس شده و همچنین بزرگترین کشور در آسیای جنوب شرقی می‌باشد. پس از تحول رژیم سوهارتو اندونزی به یک کشور نسبتاً باز و دموکراتیک در قرن بیست و یکم تبدیل گشته‌است. امروزه اندونزی از طریق رهبری خود در سازمان کشورهای آسیای شرقی، نفوذ خود را برای ارتقای همکاری، توسعه، دموکراسی، امنیت و صلح و ثبات منطقه اعمال می‌کند.
اندونزی نقش مهمی در صلح در ماجرای درگیری کامبوج و تایلند ایفا نمود همچنین اندونزی و دیگر کشورهای عضو جنوب شرقی آسیا نقش مهمی در تشویق دولت میانمار برای بازکردن فضای سیاسی خود و سریع‌تر کردن سیستم اصلاحاتش بازی کردند.
پایتخت ملی اندونزی جاکارتا به محلی جهت استقرار سفارتخانه‌های خارجی، ماموریت‌های دیپلماتیک و دفتر مرکزی انجمن کشورهای آسیای شرقی تبدیل شده‌است. جاکارتا به عنوان یک مرکز دیپلماتیک در آسیای جنوب شرقی مطرح می‌باشد.
اندونزی دارای بزرگترین جمعیت مسلمان جهان می‌باشد و عضو سازمان همکاری اسلامی (OIC) است. این کشور به دقت منافع همبستگی اسلامی را در تصمیمات سیاست خارجی خود مورد توجه قرار می‌دهد اما به‌طور کلی تأثیر آرام کننده در سازمان کنفرانس اسلامی دارد. در حال حاضر رئیس‌جمهور اندونزی عبدالرحمن وحید روابط بهتری را با اسرائیل دنبال می‌کند.
سیاست دولت روسیه در روابط خارجی تعامل با دیگر کشورها و سایر مردمان ملل دیگر می‌باشد. این سرفصل سیاست خارجی روسیه پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی از سال ۱۹۹۱ می‌باشد. پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی، سیاست خارجی روسیه به دنبال روابط نزدیک تر با ایالات متحده آمریکا و جهان غرب بوده‌است.Ambrosio 2005, pp. 33-69
ریاست جمهوری ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور فعلی این کشور یکبار از ژانویه ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸ و مجدداً از سال ۲۰۱۲ ریاست جمهوری را بعهده گرفته‌است. او در امور بین‌الملل، بیانیه‌های عمومی را در رابطه با سیاست خارجی ایالات متحده و دیگر کشورهای غربی به‌طور چشمگیری افزایش داد. همچنین در فوریه ۲۰۰۷، در همایش امنیتی مونیخ در مورد سیاست امنیتی، اوضاع تسلط انحصاری ایالات متحده در روابط جهانی را مورد انتقاد قرار داد و به این مسئله اشاره کرد که ایالات متحده آمریکا فشار بالایی بدون استفاده از نیروی نظامی در روابط بین‌الملل ایجاد می‌کند که در نتیجه هیچ‌کس احساس امنیت نمی‌کند زیرا هیچ‌کس احساس نمی‌کند که قوانین بین‌المللی مانند یک دیوار سنگی از آنها محافظت می‌کند و چنین سیاستی باعث شروع و تحریک یک مسابقه تسلیحاتی می‌شود.43rd همایش امنیتی مونیخ. Putin's speech in English , 10 February 2007.Liquid Courage, "The American". By Charlie Szrom and Thomas Brugato. , 22 February 2008. See also Brugato, Thomas. (2008). Drunk On Oil: Russian Foreign Policy 2000–2007. Berkeley Undergraduate Journal, 21(2). Retrieved from: http://escholarship.org/uc/item/26d7t54f
پوتین پیشنهادهای خاصی نظیر ایجاد مراکز بین‌المللی جهت غنی سازی اورانیوم و همچنین منع استقرار سلاح در فضا را پیشنهاد کرد. او در یک مصاحبه در ژانویه ۲۰۰۷ گفت که روسیه به نفع یک جهان چند قطبی دموکراتیک حرکت می‌کند و به دنبال تقویت سیستم حقوق بین‌الملل می‌باشد.Interview for Indian Television Channel Doordarshan and Press Trust of India News Agency, 18 January 2007.
در حالی که پوتین اغلب توسط رسانه‌های غربی و برخی سیاستمداران تحت عنوان خودکامه شناخته می‌شود"Stand Up to Putin." by Robert Kagan The Washington Post 15 September 2004 ولی رابطه او با ریس جمهور سابق آمریکا، جورج دبلیو بوش، ریس جمهور پیشین برزیل، لوئیس ایناسیو لولا دا سیلوا، هوگو چاوز رئیس‌جمهور پیشین ونزویلا، ژاک شیراک، رئیس‌جمهور سابق فرانسه و سیلویو برلوسکونی نخست‌وزیر سابق ایتالیا، شخصاً بسیار دوستانه بوده و هست. روابط پوتین با آنگلا مرکل بیشتر بر پایه کسب و کار می‌باشد.Merkel cools Berlin Moscow ties BBC News 16 January 2006
در پی حملات ۱۱ سپتامبر به ایالات متحده آمریکا، او با ایجاد پایگاه‌های نظامی در آسیای میانه قبل و در طی حمله تحت رهبری ایالات متحده به افغانستان موافقت نمود. این امر باعث مخالفت و اعتراض ناسیونالیست‌های روسیه به ایجاد هر گونه حضور نظامی آمریکا در خاک شوروی گردید.
روسیه در سازمان‌ها و گروه‌های زیر حضور فعال دارد:Russia , CIA World Factbook
همچنین روسیه در سازمان‌های زیر عضویت داشته یا از بنیان‌گذاران آن است:
روابط خارجی ژاپن توسط وزارت امور خارجه ژاپن اداره می‌گردد. روابط بین‌الملل ژاپن از سال ۱۹۴۵ شروع شد وقتی که در جنگ شکست خورده بود و تمام اراضی تحت اشغال و متعلقاتش از دستش خارج شده بود. به تاریخ روابط خارجی ژاپن نگاهی می‌اندازیم: ایالات متحده آمریکا با حمایت قدرت‌های متحد، ژاپن را در سالهای ۱۹۴۵ الی ۱۹۵۱ اشغال کرد. از زمان بدست آوردن دوباره استقلال در قرارداد سان‌فرانسیسکو، سیاست دیپلماتیک ژاپن مبتنی بر همکاری نزدیک با ایالات متحده آمریکا و تأکید بر همکاری‌های بین‌المللی براساس قواعد سازمان ملل متحد می‌باشد. ژاپن در دوره جنگ سرد، در مقابله با اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در آسیای شرقی نقش اساسی داشت. این کشور در تحولات سریع اقتصادی در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، تأثیرات خود را بیشتر کرد و به عنوان یکی از قدرتمندترین کشورهای جهان شناخته شد گرچه این تأثیرات در مقابل دو کشور خاص یعنی چین و کره جنوبی منفی می‌باشد.BBC World Service Poll , 6 March 2007 (PDF)
در طول جنگ سرد، سیاست خارجی ژاپن نه تنها خودخواهانه نبود بلکه بر رشد اقتصادی کشور متمرکز بود. با این حال، در پایان جنگ سرد و درس‌های تلخ از جنگ خلیج فارس ژاپن به آرامی این سیاست را تغییر داد و تصمیم گرفت تا با سازمان ملل متحد در عملیات حفظ صلح همکاری نماید و نیروهای خود را در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ به کامبوج، موزامبیک، بلندی‌های جولان و تیمور شرقی فرستاد.国連平和維持活動（PKO） , Ministry of Foreign Affairs
پس از حملات ۱۱ سپتامبر در سال ۲۰۰۱، کشتی‌های دریایی ژاپن به اقیانوس هند فرستاده شدند و نیروهای دفاعی زمینی خود را نیز به جنوب عراق برای بازسازی زیرساخت‌های اولیه ارسال نمود.
ژاپن علاوه بر همسایگان نزدیک خود، در سالهای اخیر سیاست خارجی فعال‌تری را دنبال کرده‌است. نخست‌وزیر ژاپن یاسوئو فوکودا در یک سخنرانی به تغییر جهت در سیاست اشاره کرد: «ژاپن قصد دارد که به توسعه منابع انسانی و همچنین تلاش‌های پژوهشی و فکری برای ادامه همکاری در زمینه صلح ادامه دهد.»Komura, Masahiko. "Building Peacebuilders for the Future," "Tokyo Peacebuilders Symposium 2008." 24 March 2008. این به دنبال موفقیت نسبتاً خوب طرح صلح ژاپن است که پایه و اساس انتخابات سراسری کشور در سال ۱۹۹۸ بود.
نیکولای پلاتونویچ پاتروشف () سیاستمدار روسی متولد ۱۱ ژوئیه ۱۹۵۱ است. او سال‌ها از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۸ ریاست یکی از اصلی‌ترین و مهم‌ترین سازمانهای روسیه یعنی سرویس امنیت فدرال روسیه را به عهده داشته‌است؛ و از سال ۲۰۰۸ دبیر شورای امنیت روسیه می‌باشد."BackGround, People: PATRUSHEV, Nikolai Platonovich", Russia Profile, Moscow, Undated .Retrieved: 8 January 2013.Russia trolls world by saying it cannot stop its citizens from fighting in Ukraine, Kyiv Post (25 June 2015)
پاتروشف در سال ۱۹۵۱ در سن پترزبورگ بدنیا آمد. او پسر یک افسر نیروی دریایی شوروی است که همچنین عضو حزب کمونیست اتحاد شوروی نیز بود.http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=8866او در سال ۱۹۷۴ از مؤسسه کشتی سازی لنینگراد فارغ‌التحصیل شد و در ابتدا به عنوان مهندس در قسمت طراحی کشتی سازی مشغول بود اما خیلی زود توسط کا.گ. ب استخدام گردید."BackGround, People: PATRUSHEV, Nikolai Platonovich", Russia Profile, Moscow, Undated .Retrieved: 8 January 2013.
پاتروشف در دوره‌های اطلاعاتی و امنیتی مدارس کا.گ. ب در مینسک حضور یافت و سپس به آکادمی اف‌اس‌بی رفت. در ابتدا او یک افسر امنیتی کا.گ. ب در شهر لنینگراد بود سپس رئیس مبارزه با قاچاق و مبارزه با فساد داخلی کا.گ. ب گردید.
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، پاتروشف کار در قسمت امنیتی را ادامه داد و از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ وزیر امنیت جمهوری کارلیا بود. اگر چه در سال ۱۹۹۴ به مسکو منتقل شد و به عنوان رئیس اداره امنیت داخلی شروع به خدمت کرد.
در ژوئیه ۱۹۹۵، پاتروشف معاون رئیس سازمان فساد اداری و بازرسی گردید. در ماه مه و اوت ۱۹۹۸ رئیس اداره کنترل کارکنان ریاست جمهوری شد و در اوت و اکتبر همان سال او معاون دفتر ریاست جمهوری گردید. در اکتبر ۱۹۹۸، معاونت فساد اداری و ریاست اداره امنیت اقتصادی را عهده‌دار گردید. در ۱۹۹۸ رئیس‌جمهور بوریس یلتسین، او را به سمت مدیر، جایگزین دوست نزدیک خود ولادیمیر پوتین کرد.
تحقیقات عمومی دولت انگلیس در سال ۲۰۰۶ در مورد مسمومیت الکساندر لیتویننکو، خبرنگار نشان داد که عملیات کشتن این خبرنگار احتمالاً توسط آقای پاتروشف و همچنین تأیید رئیس‌جمهور پوتین بوده‌است.The Litvinenko Inquiry. Report into the death of Alexander Litvinenko, January 2016, p. 241-244.
از سال ۲۰۰۸، پاتروشف، دبیر شورای امنیت روسیه بوده‌است و عضو هییت مشورتی ریاست جمهوری است که تصمیم‌گیری‌های مهم را در مورد امور امنیتی ملی انجام می‌دهد.
روسیه از زمان آغاز جنگ داخلی سوریه در سال ۲۰۱۱ چه از نظر سیاسی، چه کمک نظامی، و از سپتامبر ۲۰۱۵ از طریق دخالت مستقیم نظامی در سوریه فعالیت داشته‌است. این دومین بار از زمان پایان جنگ سرد است که روسیه خود را درگیر جنگ مسلحانه در خارج از مرزهای اتحاد جماهیر شوروی کرده‌است. از اکتبر ۲۰۱۱، روسیه به عنوان یکی از اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد که دارای حق وتو می‌باشند بارها قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل را که خواستار استعفای رئیس‌جمهور سوریه بشار اسد و همچنین امکان تحریم‌های سازمان ملل را علیه دولت اسد را وتو نموده‌است.
همچنین همواره درخواست قدرت‌های غربی و متحدان عرب آن‌ها را که نمی‌خواهند بشار اسد در مذاکرات سوریه باشد را رد می‌کند.Statement by Mr. Vladimir V. Putin, President of the Russian Federation, at the 70th session of the UN General Assembly, 28 September 2015. (Unofficial translation.) "un.org". Retrieved 1 October 2015. در ماه ژانویه و فوریه ۲۰۱۲، طرح‌های صلح روسیه، توسط شورای ملی سوریه و قدرت‌های غربی رد شده‌است.
حملات هوایی روسیه به سوریه بارها مورد انتقاد قرار گرفته و ادعا شده که تخریب بیمارستان‌ها و تجهیزات پزشکی را هدف قرار داده‌است و همچنین در مورد کشته شدن چندین هزار غیرنظامی مورد انتقاد شدید قرار گرفت و به همین دلیل حق ریاست خود در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد را از دست داد. گزارش‌ها نشان می‌دهد در شش ماه اول سال ۲۰۱۸، در مقایسه با سال ۲۰۱۷، میزان آسیب‌های غیرنظامی ناشی از حملات روسیه افزایش ۳۴ درصدی داشته‌است.
روسیه به‌طور رسمی، تنها در یک جنگ هوایی علیه سوریه شرکت کرده‌است با تعداد کمی از نیروهای ویژه و پشتیبانی در زمین، با این حال در نوامبر ۲۰۱۶، رویترز گزارشی را منتشر کرد که حاوی شواهدی مبنی بر نقش مهم روسیه در مبارزه زمینی که در پوشش پیمانکاران استخدامی و از طریق سازمان خصوصی انجام شده‌است. بر اساس این گزارش، به صورت غیررسمی، این نیروها در هماهنگی با ارتش روسیه کار می‌کردند و گزارش شده که به این پیمانکاران روسیه در سوریه مبلغ ۶۵۰۰ دلار در ماه پرداخت می‌گردد.
اکسایش جونز یک واکنش آلی برای اکسایش الکل‌های نوع یک و دو به به ترتیب کربوکسیلیک اسید و کتون‌ها است. کاشف این واکنش فردی به نام سر اوارت جونز است.
واکنشگرهای ناب جونز که از تری‌اکسید کروم و سولفوریک اسید تشکیل شده بودند در یک مخلوط استون و آب حل شدند؛ به عنوان جایگزین می‌توان از پتاسیم دی‌کرومات به جای تری‌اکسید کروم استفاده کرد. واکنش اکسیداسیون بسیار سریع و گرمازا است. واکنشگرهای ناب کمتر باعث اکسید پیوندهای غیراشباع می‌شوند.