moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در خود فصل ۳، شینران شین‌جین را با جزئیات زیادی مورد بحث قرار می‌دهد و این‌که چرا در تمرین، جودو شینشو مرکزی است. از نظر شینران، سپردن کل به آمیتابه مطمئن‌ترین راه برای تولد دوباره انسان‌های معمولی در سرزمین پاک بود، زیرا تولد دوباره به‌طور کامل از طریق شفقت و خرد آمیتابه رخ می‌داد. بار دیگر، شینران به‌طور مفصل از تان لوان و شان تائو نقل‌قول می‌کند که این موضوع را به تفصیل در توضیح ایده‌های تلاوت آمیتابه و سپردن خود به انجام آن بیان کردند.
شینران سپس ماهیت شین جین را مورد بحث قرار می‌دهد و آن را به‌عنوان «ذهنی مشتاق روشن‌گری بزرگ» به شیوه‌ای متعالی توصیف می‌کند؛ برخلاف شیوه مستقیمی که در شیوه‌های خودمحور یافت می‌شود. در این‌جا شینران این نکته را تکرار می‌کند که اگر کسی «عمل‌های متفرقه» را رها کند و خود را برای یک لحظه فکر به آمیتابه بسپارد، به حالت شین‌جین می‌رسد و تولدش در سرزمین پاک تضمین می‌شود.
سپس شینران مزایای تمرین نیانفویا تلاوت نام آمیتابه را فهرست می‌کند. این‌ها عبارتند از احساس شادی، ستایش بوداهای بی‌شمار، حفاظت از بوداهای بی‌شمار، و حالت «سکون واقعی». آخرین بخش از فصل ۳ بر روی آن چیزی تمرکز دارد که افرادی را تعریف می‌کند که با سایر اعمال بودایی نمی‌توانند نجات یابند، که به‌عنوان محور اصلی نذر اولیه آمیتابه دیده می‌شود.
در فصل نسبتاً کوتاه ۴، شینران با نوشته‌هایی دربارهٔ طبیعت آمیتابه به‌عنوان خود شاکیه مونی شروع می‌کند، و این‌که کسانی که به شین‌جین می‌رسند از نیروانا مطمئن هستند. نقل‌قول ابتدای فصل قابل توجه است:... از آن‌جا که آن‌ها [که به شین‌جین دست یافتند] در میان ساکنان واقعاً ساکن هستند، لزوماً به نیروانا می‌رسند… نیروانای عالی، دارما-بدن مخلوق [دارماکایا] است. دارما-بدن مخلوق واقعیت واقعی است. واقعیت واقعی دارما-طبیعت است. دارما-طبیعت چنین است. چنین بودن، یگانگی است. آمیدا تاتاگاتا از چنین بودن بیرون می‌آید و بدن‌های مختلفی را بروز می‌دهد…پس از مقدمه، شینران در مورد این ایده که برای اولین بار توسط هونئن مطرح شد، در مورد قصد آمیتابه برای هدایت همه موجودات به سرزمین پاک از طریق سیمران می‌نویسد تا بتوانند بوداسف شوند. این بوداسف‌ها سپس به جهان باز خواهند گشت تا موجودات دیگر را در مسیر بودایی هدایت کنند.
بار دیگر، شینران با استناد به نوشته‌های شین بودیسم گذشته اندیشه سرزمین پاک، این ایده‌ها را بسط می‌دهد.
فصل ۵ به سرزمین پاک آمیتابه بودا و تولد در آن‌جا اختصاص دارد. شینران می‌نویسد که سرزمین پاک نشان‌دهنده حقیقت و واقعیت است و به‌محض تولد در سرزمین پاک، توهمات فرد بلافاصله از بین می‌رود. همان‌طور که بودا آمیتابه حقیقت را تجسم می‌بخشد (که با نور بی‌نهایت نمادی می‌شود)، سرزمین پاک و تولد او در آن‌جا نشان‌دهنده بیداری از توهمات و آلودگی‌هاست. این ادعای فصل ۴ را تکمیل می‌کند که شین‌جین همان نیروانا است.
فصل ۶ طولانی‌ترین فصل "کیوگیوشینشو" است و سایر فرقه‌ها و شیوه‌های بودایی را به‌عنوان اشکال مختلف اوپایا (مصلحت) در متن بودیسم سرزمین پاک آورده‌است. سایر نویسندگان بودایی در ژاپن قرون وسطی به همین ترتیب سعی کردند فرقه‌های بودایی را به‌شکلی از سلسله‌مراتب طبقه‌بندی کنند، و در این‌جا شینران نیز تلاش می‌کند همین کار را انجام دهد. شینران معتقد است که در عصر مپپو، بیش‌تر شیوه‌ها و آموزه‌های اولیه از بین رفته یا کارایی خود را از دست داده‌اند، و بنابراین تنها مسیر ماندگار، مسیر سرزمین پاک است.
پایان فصل ششم، پس‌نوشته، شامل زندگی‌نامه مختصری است، به‌ویژه در طول و پس از تبعید شینران از کیوتو در سال ۱۲۰۷. او در مورد چگونگی رسیدن به تعالیم هونئن در سال ۱۲۰۱ می‌نویسد و احساس می‌کند که از آن زمان تاکنون شاگرد او باقی مانده‌است. او توضیح می‌دهد که انگیزه‌اش سهیم شدن در شادی خود، در یافتن سرزمین پاک است، و امیدوار است که دیگران نیز به آمیتابه پناه ببرند. شینران "کیوگیوشینشو" را با قطعه‌ای از "گل‌گارلند سوترا" به پایان می‌رساند:
شرکت صنایع فوتوکم که با عنوان آزمایشگاه فوتوکم فعالیت می‌کند، یک آزمایشگاه فیلم و استودیوی پس از تولید است که در بربنک، کالیفرنیا واقع شده است. این شرکت در سال ۱۹۶۳ تاسیس شد.
چن یوکی (؛ زادهٔ ۲۹ ژوئیه ۱۹۹۲) همچنین با نام یوکی چن () نیز شناخته می‌شود، بازیگر اهل چین است.
چن یوکی با نام تولد چن چیان () زادهٔ ۲۹ ژوئیه ۱۹۹۲ در چنگدو، سیچوآن، چین است. او در کالج جین‌چنگ دانشگاه سیچوآن به تحصیل هنرهای نمایشی پرداخت.
پس از فارغ‌التحصیلی، او به عنوان سیاهی‌لشکر با کمپانی هنگ‌دیان ورلد استودیوز شروع به کار کرد.
پادگورنی ممکن است به یکی از اشخاص زیر اشاره داشته باشد:
جنگ اول پلوپونز (۴۶۰–۴۴۵ قبل از میلاد) بین اسپارت به عنوان رهبر اتحادیه پلوپونزی و متحدان اسپارتی‌ها به ویژه تبس در یک سو و لیگ دِلیان به رهبری آتن با حمایت آرگوس در سوی دیگر، درگرفت. این جنگ شامل یک سری درگیری‌ها و نبردهای جزئی مانند جنگ مقدس دوم بود. دلایل متعددی برای جنگ وجود داشت، از جمله ساخت دیوارهای طولانی به دور آتن، پناه بردن مگارا به آتنی‌ها و حسادت و نگرانی اسپارت نسبت به رشد روزافزون امپراتوری آتن.
جنگ نخست پلوپونز در سال ۴۶۰ قبل از میلاد با نبرد اونوئه آغاز شد، در این نبرد مقدماتی نیروهای اسپارتی از نیروهای متحد آتن و آرگیوه شکست خوردند.Pausanias, & Frazer, J. G. (1898). Pausanias's Description of Greece. London: Macmillan. p. 138E. D. Francis and Michael Vickers, Oenoe Painting in the Stoa Poikile, and Herodotus' Account of Marathon. The Annual of the British School at Athens Vol. 80, (1985), pp. 99–113In 460 BC, Argos rises against Sparta. Athens supports Argos and Thessaly. The small force that is sent by Sparta to quell the uprising in Argos is defeated by a joint Athenian and Argos force at Oenoe.Thucydides, & in Jowett, B. (1900). Thucydides. Oxford: Clarendon Press. pp. 107–09 در ابتدای جنگ، آتنی‌ها بهتر عمل می‌کردند و با استفاده از ناوگان برتر خود در درگیری‌های دریایی پیروز شدند. آن‌ها همچنین تا سال ۴۵۷ قبل از میلاد روی زمین دست بالا را داشت ولی در این سال اسپارت‌ها و متحدانشان ارتش آتن را در تاناگرا شکست دادند. با این حال، آتنی‌ها ضد حمله کردند و در نبرد اونوفیتا در برابر بوئوتی‌ها پیروز شدند و این پیروزی را با فتح تمام بوئوتیا به جز تبس ادامه دادند.
آتن موقعیت خود را با افزودن عضویت ایجاینا در لیگ دالیان، و همچنین ویران کردن پلوپونز، تثبیت کرد. آتنی‌ها در سال ۴۵۴ قبل از میلاد از سپاه ایرانیان هخامنشی در مصر شکست خوردند که باعث شد به آتش‌بس پنج ساله با اسپارت تن دهند. با این حال، در سال ۴۴۸ قبل از میلاد با شروع جنگ مقدس دوم آتش درگیری‌ها در یونان مجدداً شعله‌ور شد. در سال ۴۴۶ قبل از میلاد، شهر بوئوتیا شورش کرد و آتنی‌ها را در کورونیا شکست داد و استقلال خود را دوباره به دست آورد.
جنگ اول پلوپونز در توافقی بین اسپارت و آتن به پایان رسید که به صلح سی ساله (زمستان ۴۴۶–۴۴۵ قبل از میلاد) مشهور است. بر اساس مفاد این پیمان، هر دو طرف بخش‌های اصلی امپراتوریشان را حفظ می‌کردند. آتن به تسلط خود بر دریا ادامه داد در حالی که اسپارت بر خشکی تسلط داشت. شهر مگارا به لیگ پلوپونز بازگشت و شهر آگینا عضو خراج‌پرداز اما خودمختار لیگ دلیان شد. جنگ بین این دو لیگ در سال ۴۳۱ قبل از میلاد دوباره آغاز شد که به جنگ دوم پلوپونز انجامید. آن جنگ با پیروزی قاطع اسپارت به پایان رسید.
لی یی‌تونگ (؛ زادهٔ ۶ سپتامبر ۱۹۹۰) بازیگر و خواننده اهل چین است.
دْیْوردْیْ ( با تلفظ [ˈɟørɟ]) شیوهٔ مجاری از نام جُرج انگلیسی و گیورگیوس یونانی است. برخی از افراد برجسته با این نام عبارتند از:
بزرگراه هینز یا هاینز کات آف (و هنوز هم اغلب به نام جاده هینز شناخته می‌شود) بزرگراهی است که هینز، آلاسکا، در ایالات متحده را به هینز جانکشن، کانادا متصل می‌کند و از استان بریتیش کلمبیا می‌گذرد. این راه مسیر قدیمی دالتون را از بندر هینز در داخل کشور برای حدود دنبال می‌کند سپس به کلوکشو، یوکان ، و سپس به محل اتصال هاینس ادامه می‌دهد. طول بزرگراه حدود است، که در آلاسکا است.
این بزرگراه تا سال ۱۹۷۸ با نام "بزرگراه ۴ یوکان" شناخته می شد، زمانی که شماره آن به بزرگراه ۳ تغییر کرد. این شماره در بریتیش کلمبیا وجود ندارد، اما نسخه‌های "مایل‌پست" حداقل تا سال ۲۰۰۴ آن را به عنوان بزرگراه ۴ ذکر کرده‌اند، عددی که در واقع در جزیره ونکوور استفاده می‌شود. بخش آلاسکا بخشی از مسیر ۷ آلاسکا است.
این مسیر در اصل مسیری بود که توسط تاجران چیکات تلینگیت استفاده می‌شد که در نهایت به مسیر دالتون تبدیل شد. این توسط برخی از کاوشگران در طول تب طلای کلوندایک در ۱۸۹۸-۱۸۹۹ استفاده شد. سایر معادن مسیر دالتون پایین را در طول سال‌های پس از تأسیس آن فعال نگه داشتند. دولت استانی بریتیش کلمبیا در سال ۱۹۰۹ زمانی که استخراج مس در کوپر باته و کوه گلاو آغاز شد، بخش خود را از مسیر به جاده واگن تبدیل کرد. در سال ۱۹۱۱، ۳۰ تن سنگ معدن از معادن آنجا حمل شد.
این بزرگراه توسط ارتش ایالات متحده در سال ۱۹۴۳ به عنوان یک مسیر جایگزین از اقیانوس آرام به بزرگراه آلاسکا ساخته شد، در صورتی که مسیر یوکان و راه‌آهن سفید از اسکاگوی مسدود شود. هزینه کل ساخت ۱۳ میلیون دلار آمریکا می‌شد.
در دهه‌های اول پس از جنگ، تعمیر و نگهداری در بهترین حالت مشکل بود. جاده در زمستان با کولاک و در تابستان با گل‌شار همراه بود و برای مدتی در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، تمام وسایل نقلیه ای که در بزرگراه تردد می‌کردند از طریق رادیو کنترل می‌شدند. دسترسی در تمام طول سال تا سال ۱۹۶۳ به دست نیامد.
جنگ سامیان یا جنگ ساموس (۴۴۰–۴۳۹ قبل از میلاد) درگیری نظامی دوران یونان باستان بین دولت‌های آتن و ساموس بود. جنگ با مداخله آتن در اختلاف بین ساموس و میلتوس آغاز شد. سامی‌ها (اهالی ساموس) در ابتدا به میلتوس (ملط) حمله کردند و زمانی که آتن از آن‌ها خواست جنگ را متوقف کنند، سرپیچی کردند. آتن به راحتی دولت الیگارشی ساموس را بیرون راند و پادگانی در شهر مستقر کرد، اما حاکمان الیگارشی ساموس خیلی زودی با حمایت هخامنشیان به شهر بازگشتند.
یک ناوگان بزرگ‌تر آتن برای سرکوب این آشوب اعزام شد. این ناوگان ابتدا سامیان را شکست داد و شهر را محاصره کرد؛ اما پریکلس، فرمانده شهیر آتن، پس از اطلاع از نزدیک شدن ناوگان ایرانی از سمت جنوب، مجبور شد بخش قابل توجهی از ناوگان آتنی‌ها را جابجا کند. اگرچه ایرانیان قبل از برخورد دو ناوگان عقب‌نشینی کردند، غیبت و جابجایی ناوگان آتن به سامی‌ها اجازه داد تا محاصره را بشکنند و به مدت دو هفته دریای اطراف جزیره را کنترل کنند. با این حال، پس از بازگشت پریکلس، آتنیان دوباره ساموس را محاصره کردند. شهر نُه ماه بعد تسلیم شد. بر اساس شرایط تسلیم، سامی‌ها دیوارهای خود را فرو ریختند، گروگان‌ها را رها کردند، ناوگان خود را تسلیم کردند و موافقت کردند که طی ۲۶ سال آینده به آتن غرامت جنگی بپردازند.
در طول جنگ، سامیان ظاهراً از اسپارت برای کمک درخواست کرده بودند. اسپارتی‌ها در ابتدا تمایل به اجابت این درخواست داشتند ولی یکی از متحدان اسپارت به نام کورینت در این برههٔ زمانی موافق حمله به آتن نبود و این مانع از گسترش جنگ شد. در سال ۴۳۳ قبل از میلاد، زمانی که کورسیرا از آتن برای مقابله با کورینت درخواست کمک کرد، کورینتیان حسن نیت خود نسبت به آتنی‌ها در جنگ پیشین را یادآوری کردند.
"/link>"[ "" ]"
کامل خانلارف (; – ) نقاش آذربایجانی در دوران شوروی بود. وی همچنین دریافت کننده عنوان‌های افتخار نقاش افتخاری آذربایجان شوروی در سال ۱۹۶۴ و نقاش خلق جمهوری آذربایجان در سال ۱۹۹۲ بود.
کامل خانلارف ۹ ماه مارس سال ۱۹۱۵ در باکو به دنیا آمد. در سال ۱۹۳۱ وارد کالج دولتی هنر آذربایجان و در سال ۱۹۱۵ از آنجا دانش‌آموخته شد. سلام سلام‌زاده یکی از معلمان وی بود. شروع جنگ جهانی دوم، باعث شد که کامل خانلارف نتواند تحصیلات خود را در مقاطع عالی ادامه دهد.
اولین اثر کامل خانلارف «ملاقات در روستا» نام داشت که موضوعات تاریخی را به تصویر می‌کشید و در سال ۱۹۳۲ در یک نمایشگاه در معرض دید عمومی قرار گرفت. قبلاً و در جریان جنگ جهانی دوم، وی بیشتر به موضوعات تاریخی تمرکز داشت، اما تک‌چهره‌ها نیز از جایگاه خاصی در میان آثار او برخوردار بود. بعضی از آثار تاریخ‌محور وی عبارتند از: «ملاقات در روستا» (۱۹۳۱)، «مزدک پیش از اعدام» (۱۹۴۱)، «استقبال از فرستاده روسیه توسط فتعلی خان»، «مشهدی عزیزبیگف در میان دهقانان» و غیره… از مجموع تک‌چهره‌های کامل خانلارف می‌توان به آقا میرک، سلطان محمد نگارگر، قطران تبریزی، نظامی گنجوی، جوانشیر، عمادالدین نسیمی و… اشاره کرد.
وی در فعالیت‌های بعدی بیشتر به منظره‌پردازی متوسل شد. کامل خانلارف در بسیاری از مناطق آذربایجان حضور پیدا کرده و طبیعت نخجوان، اردوباد، جلفا، شرور، قره باغ، شوشا، زاقاتالا و آستارا را نقاشی کرده‌است. از جمله این آثارش می‌شود از «کوه‌های زاقاتالا» (۱۹۴۶)، «آستارا» (۱۹۵۵)، «کوه‌های تالش» (۱۹۵۶)، «حومه شهر شوشا» (۱۹۵۷)، «شوشا» (۱۹۶۴)، «شب در پیله‌گاه» (۱۹۶۴)، «در سواحل رود آراز» (۱۹۶۵)، «وادی نوراشن» (۱۹۶۸)، «در مرز جنوبی» (۱۹۷۲)، «دورنمای مروداغ» (۱۹۷۲)، «در سواحل آراز در جلفا» (۱۹۷۳)، «منظره شوشا» (۱۹۸۳) و «دریاچه جیران‌باتان» (۱۹۸۷) نام برد. او همچنین در در سال ۱۹۶۲ یک سفر کاری به چکسلواکی داشت و نقاشی‌هایی به مانند «یک خیابان در پراگ»، «میدانی در کارلووی واری»، «خیابان طلایی»، «برجی در پراگ» و «بنای یادبودی به یاد یان هوس» را در اختصاص به این کشور خلق کرد.
نگارگری‌های کامل خانلارف در کشورهای اتریش، مجارستان، رومانی، آلمان، مصر، عراق، کانادا، سوریه، نروژ، فرانسه، فنلاند، ژاپن، ایران، افغانستان، ترکیه و لهستان به نمایش گذاشته شده‌است. افزون بر این، آثار او در چندین موزه، نگارخانه و مجموعه‌های خصوصی در آذربایجان نگهداری می‌شود.
کامل خانلارف همچنین از تدریس در کالج دولتی هنر آذربایجان در میان سالهای ۱۹۳۸ تا ۱۹۸۵ نیز در کارنامه خود برخوردار بود. نفاشان مدرن آذربایجانی نظیر طاهر صلاحوف، تغرول نریمان‌بیگوف، المیرا شاهتختینسکایا، راسیم بابایف، «حافظ محمدف» و «علی وردی‌اف» از شاگردان نام آشنای وی هستند. در سال ۱۹۳۹ بود که کامل خانلارف به عضویت اتحادیه نقاشان آذربایجان شوروی درآمد. در سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۹۲ به ترتیب با اعطای عناوین افتخار نقاش افتخاری آذربایجان شوروی و نقاش خلق جمهوری آذربایجان از وی تقدیر به عمل آمد.
کامل خانلارف در سال ۱۹۹۶ در باکو درگذشت.
دختر گردباد (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی چینی سال ۲۰۱۵ بر پایه رمانی با همین نام به نویسندگی مینگ شیائوشی است. این مجموعه از ۷ ژوئیه تا ۲۶ اوت ۲۰۱۵ از هونان تلویژن پخش شد. در فصل دوم این مجموعه، بازیگر کره‌ای جی چانگ ووک ایفای نقش کرد.
شوبوگنزو (روماجی: "Shōbōgenzō") عنوانی است که برای اشاره به مجموعه آثاری که توسط راهب بودایی قرن سیزدهم و بنیانگذار مکتب سوتو ذن، دوگن در ژاپن نوشته شده‌است. چندین اثر دیگر با همین عنوان وجود دارد، و گاهی به آن کانا شوبوگنزو می‌گویند تا آن را از سایر آثار هم‌نام متمایز کند. اصطلاح "شوبوگنزو" همچنین می‌تواند به‌طور کلی‌تر، از دیدگاه بودیسم مهایانه مترادف بودیسم استفاده شود.
در بودیسم ماهایانه "شوبوگنزو" که معادل اصطلاح "گنجینه چشم اصیل دارما" در زبان ژاپنی است، به‌طورکلی به بودا دارما اشاره دارد، و در آیین ذن بودا، به‌طور خاص به تحقق بیداری بودا اشاره دارد، که در کلمات مکتوب سوتراها وجود ندارد.
در کاربرد کلی بودایی، اصطلاح «"گنجینه دارما"» به «کلمات مکتوب تعالیم بودا» اشاره دارد که در سوتراها، در خلال سه گنجینه «بودا»، «دارما» و «سانگها» گردآوری شده‌است. اما در ذن، "گنجینه اصیل دارما" را نه در کتاب‌ها، بلکه در خود طبیعت بودا می‌توان یافت، و توانایی دیدن این دیدگاه درست (اولین مسیر از راه اصیل هشتگانه) از گنج دارما را «"گنجینه چشم راستین دارما"» می‌نامند.
در افسانه‌های ذن منتقل شده و تا بودا بازمی‌گردد، زمانی که بودا "شوبوگنزو" را به شاگردش ماهاکاشیاپا منتقل کرد. و بدین ترتیب تبار ذن را که بودی‌دارما به چین آورد آغاز کرد.
افسانه انتقال "شوبوگنزو" به ماهاکاشیاپا در چندین متن ذن یافت می‌شود و یکی از افسانه‌هایی است که در تمام نوشته‌های ذن بیش‌تر به آن اشاره شده‌است. این افسانه‌ها در میان مجموعه‌های معروف کوان نیز دیده می‌شود. در افسانه‌ای که در وومنگوان آمده‌است، بودا گلی را در دست می‌گیرد و هیچ‌کس در مجلس پاسخ نمی‌دهد به جزماهاکاشیاپا که لبخندی گشاده می‌زند و می‌خندد. بودا با دیدن لبخند ماهاکاشیپا گفت:من دارای "گنجینه چشم اصیل دارما"، ذهن شگفت‌انگیز نیروانا، شکل واقعی بی‌شکلی، دروازه ظریف دارما هستم، که این اوصاف با کلمات مکتوب ایجاد نشده و بدون آموزش منتقل نمی‌شود. آن را تحویل می‌دهم و این سخنان دل‌گرم‌کننده را به کاشیاپا می‌سپارم.
متون اجزای مختلف دارند که به آن‌ها فاسیکل‌ها گفته می‌شود. "کانا شوبوگنزو" بین سال‌های ۱۲۳۱ و ۱۲۵۳ (سال مرگ دوگن) نوشته شده‌اند (دوگن، ۲۰۰۲، صفحه xi). برخلاف بسیاری از نوشته‌های ذن که در آن زمان از ژاپن نشأت می‌گرفتند، از جمله "شینجی شوبوگنزو" و "آیهی کوروکو" که متعلق به خود دوگن است، و به چینی کلاسیک نوشته شده بودند، "کانا شوبوگنزو" به ژاپنی نوشته شده بود. مقالات در "شوبوگنزو" به‌عنوان موعظه با سبکی غیررسمی نسبت به موعظه‌های زبان چینی "آیهی کوروکو" ارائه شد. برخی از فاسیکل‌ها توسط دوگن نوشته شده‌است، درحالی‌که برخی دیگر توسط شاگردان او.
دوگن در طول زندگی خود چندین بار ترتیب فاسیکل‌هایی را که "شوبوگنزو" را تشکیل می‌دهند، تغییر داد و همچنین محتوای فاسیکل‌های شخصی را ویرایش کرد. پس از مرگ او، ویراستاران مختلفی برای ساختن نسخه‌های مختلف "شوبوگنزو" فاسیکل‌هایی را اضافه و حذف کردند. در دوران پیشامدرن، چهار نسخه اصلی وجود داشت که شامل ۶۰، ۷۵، ۱۲، و ۲۸ فاسیکل بود، که نسخه ۶۰ فاسیکل ابتدایی‌ترین و نسخه ۲۸ نسخه جدیدترین نسخه بود. دو مورد اول توسط خود دوگن تنظیم شدند، با نسخه ۷۵ فاسیکلی که حاوی چندین فاسیکل بود که از نسخه ۶۰ فاسیکل قبلی ویرایش شده بود. چندین نسخه از هر دو نسخه فاسیکل ۶۰ و ۷۵ وجود دارد، از جمله یکی حاوی دست‌خط دوگن و دست‌خط شاگردش، کون اجو. همچنین، نسخه ۱۲ فاسیکلی، که به‌نام نسخه خطی یوکوجی شناخته می‌شود، در سال ۱۹۳۶ یافت شد و تنها از دو نمونه شناخته‌شده‌است، یکی در سال ۱۴۲۰ و دیگری نسخه‌برداری‌شده از آن در سال ۱۴۴۶. این نسخه شامل ۵ نسخه است که در نسخه‌های قدیمی‌تر یافت نمی‌شود، از جمله تنها نسخه خطی باقی‌مانده از "ایپیکوهاچی هومیو مون". این نسخه حاوی یادداشتی در انتهای هاچی داینین گاکو است که توسط کون اجو نوشته شده‌است و نشان می‌دهد این آخرین فاسیکل از یک نسخه ۱۰۰ فاسیکلی است. این نسخه به‌دلیل بیماری دوگن در اواخر عمرش هرگز تکمیل نشد. مشخص نیست که این نسخه شامل کدام فصل‌ها و به چه ترتیبی است. نسخه ۲۸ فاسیکلی، با نام دست‌نوشته ایهی-جی یا «"راز" "شوبوگنزو"» شناخته می‌شود، و مربوط به اواسط دهه ۱۳۰۰ است. فاسیکل‌های نسخه خطی ایهی-جی از نسخه‌های ۷۵ و ۱۲ برداشت شده‌اند و سیستم شماره‌گذاری مورد استفاده از مجموعه‌های منبع خود را حفظ کرده‌اند.
نسخه‌های پیشامدرن دیگری از "شوبوگنزو" وجود دارد که همگی بازآرایی‌های چهار نسخه اصلی مورد بحث در بالا بودند، اغلب با مطالب اضافی از دوگن که او قصد نداشت آن‌ها را درج کند. بونسی، که در اوایل قرن پانزدهم درگذشت، یک نسخه ۸۴ فاسیکلی متشکل از نسخه ۷۵ فاسیکل به اضافه ۹ کتاب از نسخه ۶۰ فاسیکل جمع‌آوری کرد. چهار نسخه از مجموعه بونسی باقی مانده‌است که قدیمی‌ترین آن‌ها مربوط به سال ۱۶۴۴ است. نسخه ۸۹ فاسیکلی به‌نام دست‌نوشته دایجوجی در سال ۱۶۸۹ توسط مانزان دوهاکو و بر اساس نسخه ۸۴ بونسی به اضافه ۵ فاسیکل اضافی گردآوری شد. او همچنین کتاب‌ها را بر اساس تاریخ نگارش آن‌ها سفارش داد و نه بر اساس ترتیبی که دوگن در نظر داشت. هانگیو کوزن، با هدف ایجاد جامع‌ترین نسخه "شوبوگنزو"، نسخه ۹۶ نسخه‌ای به نام نسخه خطی کتابخانه دانشگاه کومازاوا را گردآوری کرد، که شامل همه کتاب‌های شناخته‌شده از نسخه‌های قبلی است. نسخه کوزن اساس اولین نسخه چاپی "شوبوگنزو"، نسخه هونزان شد. سرانجام، یک نسخه کتاب ۷۸ فاسیکلی توسط تنکی دنسون درحالی‌که او در حال آماده کردن تفسیر خود، "بنچو" بر متن بود، ساخته شد.
نسخه‌های مدرن "شوبوگنزو" شامل ۹۵ فاسیکل است که بر اساس نسخه فاسیکلی اواخر قرن هفدهم و در سال ۹۶ از هانگیو کوزن، سی و پنجمین راهب صومعه دوگن، ایهی‌جی، جمع‌آوری شده‌اند. این نسخه‌ها با یک مجموعه ۹۰ نسخه‌ای شروع شد؛ اولین نسخه‌ای که به جای کپی دستی بر روی بلوک‌های چوبی چاپ شد، از سال ۱۸۱۵ شروع شد و به‌عنوان نسخه "هونزان" شناخته شد. شش فاسیکلی که حذف شدند شامل "چینزوی" غیرمعتبر و همچنین پنج فصل بود که اسرار مکتب سوتو در نظر گرفته می‌شد. بلوک‌های چوبی اصلی اکنون در معبد ایهی-جی نگهداری می‌شوند. در سال ۱۹۰۶ نسخه اصلاح شده هونزان از ۹۵ فاسیکل، شامل پنج فصل «مخفی» منتشر شد. تنها فصلی که در ابتدا قرار بود بخشی از "شوبوگنزو" باشد و در نسخه اصلاح‌شده هونزان در این مرحله گم شده بود، "ایپیکوهاچی هومیو مون" بود و تا سال ۱۹۳۶ کشف نشد. در سال ۱۹۲۹، نسخه "سوتوشا زنشو" با اضافه کردن "چینزو" منتشر شد. در سال ۱۹۷۰ مجدداً در یک نسخه اصلاح‌شده حذف شد و سپس مجدداً در "زوکو سوتوشو زنشو" در سال ۱۹۷۴ به همراه "ایپیکوهاچی هومیو مون" اضافه شد. بسیاری از نسخه‌های دیگر در قرن بیستم ساخته شدند، که برخی از آن‌ها بخش‌هایی از نسخه‌های خطی مختلف را با هم ترکیب می‌کردند. امروزه وفادارترین نسخه چاپ‌شده به زبان ژاپنی، نسخه ۱۹۸۸ است که توسط کودو کاوامورا گردآوری شده‌است.
«متن پررنگ» نشان‌دهنده فاسیکلی است که در نسخه ۷۵ قسمتی نیز گنجانده نشده‌است. ستاره (*) نشان‌دهنده فاسیکلی است که در هیچ نسخه دیگری یافت نشده‌است.
«متن پررنگ» نشان‌دهنده فاسیکل است که در نسخه ۶۰ قسمتی نیز گنجانده نشده‌استستاره (*) نشان‌دهنده فاسیکلیاست که در هیچ نسخه دیگری یافت نشده‌است
«متن پررنگ» نشان‌دهنده فاسیکلی است که در نسخه ۶۰ قسمتی گنجانده نشده‌است
ستاره (*) نشان‌دهنده فاسیکلی است که در هیچ نسخه دیگری یافت نشده‌است
توجه داشته باشید که هیچ فاسیکلی از نسخه ۱۲ فاسیکل در نسخه ۷۵ فاسیکل دیده نمی‌شود
«متن پررنگ» نشان‌دهنده فاسیکلی است که در نسخه ۷۵ قسمتی گنجانده نشده‌است
ستاره (*) نشان دهنده فاسیکلی است که در هیچ نسخه دیگری یافت نشده‌است
بندووا 辨道話
جونودو شیکی 重雲堂式
جی کوین مون 示庫院文
جاده شماره یک () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۰ با بازی سو جی سوب، کیم ها-نول و یون کیون-سانگ است. عنوان این مجموعه، "جاده شماره یک"، به جاده‌ای اشاره دارد که سئول را به پیونگ‌یانگ متصل می‌کند. این مجموعه از ۲۳ ژوئیه تا ۲۶ اوت ۲۰۱۰، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی) از ام‌بی‌سی برای ۲۰ قسمت پخش شد.
هیپیاس (؛ ح. ۵۷۰ قبل از میلاد - ۴۹۰ قبل از میلاد) آخرین حاکم جبار آتن بود که از ۵۲۷ تا ۵۱۰ پیش از میلاد حکومت کرد. او یکی از گروه سه‌نفره مستبدان در تاریخ یونان است که به Peisistratids معروف شدند. ابتدا پیسیستراتوس و سپس پسرش هیپیاس و پس از او پسر نامشروع هیپیاس، هگسیستراتوس. زمانی که کلئومنس یکم، حاکم اسپارت، به آتن حمله کرد و این شهر را شکست داد، هیپیاس گریخت و نزد هخامنشیان پناهنده شد.ارسطو، "The Athenian Constitution", Part 18
هیپیاس در حدود سال ۵۷۰ قبل از میلاد به عنوان پسر ارشد پیسیستراتوس، اولین حاکم جابرِ آتن به دنیا آمد. هنگامی که پدرش پس از توهین به مگاکلس و تجاوز به دخترش، مجبور به فرار به ارتریا شد، با پسرانش مشورت کرد و هیپیاس پیشنهاد داد که آنها باید حکومت خود بر آتن را پس بگیرند؛ لذا برای سومین بار در سال ۵۴۶ قبل از میلاد حکومت به دست این خاندان افتاد.Herodotus 1.61.1-3
هیپیاس در سال ۵۲۸/۷ قبل از میلاد، هنگامی که پدرش در سن بالا درگذشت، جانشین او شد و حکومتی مستبدانه برقرار کرد که حکومتِ جابرانه نامیده می‌شود. هیپیاس حامی شاعران و صنعتگران بود و تحت حکومت او آتن دوران شکوفایی را تجربه کرد.
برادرش هیپارخوس، که احتمالاً به‌طور مشترک با او حکومت می‌کرد، در سال ۵۱۴ قبل از میلاد در خلال بازی‌های پاناتنایک توسط هارمودیوس و آریستوگیتون به قتل رسید. آریستوگیتون از پیشروی‌های هیپارخوس به سمت هارمودیوس خشمگین بود و با گروه کوچکی از همدستانش قصد کشتن هیپارخوس و برادرش را داشت. وقتی نقشه شکست خورد و فقط هیپارخوس کشته شد، گروه مهاجم توسط سربازان هیپیاس دستگیر شدند. اینچنین هیپیاس دستور داد آریستوگیتون را پس از شکنجه اعدام کردند در حالی که هارمودیوس در جا کشته شد.Thucydides 6.57.4 گفته می‌شود که هیپیاس پس از آن بر خلاف پدرش که در اعمال قدرت میانه‌روی می‌کرد، طی چهار سال آینده به حاکمی خشن و خونریز بدل شد. هیپیاس شروع به اعدام تعداد زیادی از شهروندان، تبعید برخی دیگر و وضع مالیات‌های سنگین کرد. ظلم او به زودی باعث ایجاد ناآرامی در میان رعایا شد و قبیله آلکمئونید، که قبلاً در آتن حکومت می‌کردند، همراه با سایر تبعیدیان تلاش کردند تا آتن را با قوهٔ قهریه از دست هیپیاس آزاد کنند.Herodotus 5.62.2 هنگامی که شکست‌های او آغاز شد، به دنبال حمایت نظامی از ایرانیان گشت. او موفق شد با ازدواج دخترش آرشیدیس با آیانتیدس پسر هیپوکلوس، جابر شهر لامپساکوس، اتحاد تشکیل دهد. این رابطه با هیپوکلوس به تسهیل دسترسی هیپیاس به دربار داریوش در شوش کمک کرد.توسیدید 6.59.3
خانواده آلکمئونید در آتن که توسط خاندان هیپیاس در سال ۵۴۶ قبل از میلاد تبعید شده بودند، نگران اتحاد هیپیاس با طبقه حاکم ایرانی بودند و شروع به برنامه‌ریزی برای خلع او کردند. کلئیستنس، یک آلکمئونیدی که قبل از تبعید در سال ۵۲۵/۴ قبل از میلاد به عنوان آرخون خدمت کرده بود، به کاهن پیتیایی دلفی رشوه داد تا به اسپارت‌ها پیغام برساند که باید به آزادی آتنی‌ها کمک کنند.Herodotus 5.63 کلئومنس اول (حاکم اسپارت) پس از یک حمله نافرجام، در سال ۵۱۰ قبل از میلاد توانست آتن را فتح کند و هیپیاس را در آکروپولیس به دام انداخت. اسپارتی‌ها همچنین کودکان خانواده سلطنتی هیپیاس را گروگان گرفتند و هیپیاس را مجبور کردند که آتن را ترک کند تا کودکان گروگان را سالم برگردانند. سپس قدرت شهر به قضات آتنی واگذار شد و بدین ترتیب دورهٔ موسوم به دموکراسی آتن آغاز شد. به هیپیاس مخلوع گذری امن دادند که به سیگئوم برود و او از آنجا نزد لامپساکوس و سپس به داریوش شاهنشاه ایران سفر کرد و در دربار آنان ماند.Thucydides 6.59.4
اسپارتی‌ها بعداً به این نتیجه رسیدند که آتن آزاد و دموکراتیک برای قدرت اسپارت خطرناک است و اگر آتن تحت یک حکومت استبدادی باشد، ضعیف‌تر می‌شود و کنترل آن آسان‌تر خواهد بود. سپس اسپارت‌ها تلاش کردند تا هیپیاس را از ایران فراخوانده و استبداد را دوباره برقرار کنند.5.91.1-2 هیپیاس وارد شد، اما به زودی یک بار دیگر مجبور به تبعید شد، زیرا کورینتیان و سایر متحدان اسپارتی نمی‌خواستند بر هیچ‌یک از شهرهای یونان حکومتی جابرانه تحمیل شود.Herodotus 5.93.2 هنگامی که هیپیاس در راه بازگشت بود، حکومت بر شهرهای Anthemous و Iolkos به او پیشنهاد شد، اما او آنها را رد کرد و به جای آن از ورودی هلسپونت، به سیگئوم رفت.Herodotus 5.94.1 او در آنجا پسر نامشروع خود، هگسیستراتوس را به عنوان جابر شهر سیژیون قرار داد. هیپیاس به آسیا بازگشت و در آنجا نزد آرتافرنه، فرماندار ساردیس، از آتنی‌ها شکوه و شکایت کرد. با این حال، آتنی‌ها به نیات هیپیاس پی بردند و نامه‌ای به ساردیس فرستادند تا ایرانیان را از شنیدن سخنان تبعیدیان آتن منصرف کنند، اما ایرانی‌ها تهدید کردند که در صورت عدم پذیرش بازگشت هیپیاس، به آتن حمله خواهند کرد. با این وجود، آتنیان ترجیح دادند علیرغم خطر حمله ایران، دمکراتیک باقی بمانند و از تبعیت خودداری کردند.Herodotus 5.96.1-2
بلافاصله پس از این، شورش ایونی آغاز شد. در سال ۴۹۴ قبل از میلاد شورش سرکوب شد، اما داریوش اول هخامنشی قصد داشت آتن را به دلیل نقشش در شورش، مجازات کند. در ۴۹۰ قبل از میلاد هیپیاس که هنوز در خدمت ایرانیان بود، داریوش را تشویق کرد که به یونان حمله کند و به آتن یورش برد. هنگامی که داریوش لشکرکشی را آغاز کرد، هیپیاس در ناوگان ایرانی بود و دشتِ ماراتون را به عنوان محلی که باید تهاجم ایرانیان به آتیکا آغاز شود، پیشنهاد کرد؛ زیرا مناسب‌ترین مکان برای سواره نظام بود. به گفته هرودوت، شب قبل از رسیدن ناوگان ایرانی به آتیکا، هیپیاس در خواب دید که با مادر خود رابطه جنسی دارد، خوابی که او را بسیار تشویق کرد، زیرا او این را به فال نیک گرفت که سرزمین مادری خود را بازپس می‌گیرد و پس از آن خواهد مُرد.Herodotus 6.107.1-2 اما وقتی پا به خاک یونان گذاشت، پس از اینکه هیپیاس هنگام هدایت نیروها دچار سرفه و عطسه شد، یکی از دندان‌هایش که به دلیل کهولت سن لق شده بود، روی شن‌های ساحل افتاد. اگرچه او دیوانه‌وار به دنبال دندان بود، اما نتوانست آن را بیابد. او معتقد بود که این اتفاق تعبیر خوابش را تغییر می‌دهد و دیگر نخواهد توانست به حکومت برسد.Herodotus 6.107.3-4 در سوی دیگر، بسیاری از آتنی‌ها متقاعد شدند که به نبرد بپیوندند زیرا می‌دانستند پذیرش صلح یا شکست در برابر هخامنشیان به معنای بازگشت دولت جابر هیپیاس است.Herodotus 6.109.3
گفته می‌شود که هیپیاس در سفر بازگشت از نبرد ماراتون در لیمنوس درگذشت.
هیپیاس از میرین، دختر کالیاس پسر هیپرکیدس، پنج پسر داشت.Thucydides 6.55.1 همه پسران او در سال ۴۸۰ قبل از میلاد به ارتش مهاجم ایرانی خشایارشا پیوستند. اما هیچگاه این خاندان مجدداً در آتن به قدرت نرسیدند.
مانستر آنین (؛ ) یک شرکت تولید و توزیع در کره جنوبی است که در ۹ ژوئن ۲۰۱۶ تأسیس شد. مانستر آنین شرکت تابعه کی‌بی‌اس است.
جنگ گوریو–خیتان () یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۲۳ با بازی چوی سو جونگ، کیم دونگ جون و جی سونگ هیون است. این مجموعه از ۱۱ نوامبر ۲۰۲۳، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۰:۲۵ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ پخش خواهد شد.
"جنگ گوریو–خیتان" داستان پادشاه گوریو هیون جونگ (کیم دونگ جون) به همراه مربی سیاسی پادشاه و فرمانده کل او گانگ گام چان (چوی سو جونگ) را روایت می‌کند که تلاش می‌کنند تا مردم گوریو را متحد و جنگی را علیه خیتان‌ها رهبری کنند.
دل و قلوه، دل و جگر یا دل و جگر و قلوه یک اصطلاح آشپزی برای کله‌پاچه‌های خوراکی مرغ است که معمولاً شامل قلب، سنگدان، جگد (کبد) و دیگر اندام‌ها می‌شود."giblet" at Reference.com
یک پرنده کامل از یک قصاب، اغلب با قلوه بسته‌بندی می‌شود، گاهی در یک کیسه در داخل حفره بدن بسته می‌شود. گردن اغلب با جمجمه‌ها همراه است. در غرب معمولاً هنگام قصابی، گردن از بدن جدا می‌شود.
لبخند بزن (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۰۹ با بازی لی مین-جونگ و جونگ کیونگ هو به عنوان اولین نقش اصلی آنها در یک درام کره‌ای است. این مجموعه به کارگردانی لی ته گون و نویسندگی مون هی جونگ است و از ۲۶ سپتامبر تا ۷ مارس ۲۰۱۰، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۱:۴۵ (کی‌اس‌تی) از اس‌بی‌اس برای ۴۵ قسمت پخش شد. "لبخند بزن" داستان خانواده‌ای ثروتمند را بازگو می‌کند که مجبور می‌شوند در خانهٔ راننده خانوادگی سابقشان زندگی کنند.
دوباره لبخند بزن (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۰ با بازی جی چانگ ووک، دو جی وون، اوه جی اون، پارک جونگ آه و لی جانگ وو است. این مجموعه از ۲ اکتبر ۲۰۱۰ تا ۱۳ مه ۲۰۱۱، روزهای دوشنبه تا جمعه ساعت ۲۰:۴۵ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۱ برای ۱۵۹ قسمت پخش شد.
خوزه آریل نونیز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه است که در پست مهاجم برای باشگاه گوایرنا بازی می‌کند.
ریچارد نونز (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل اروگوئه است.
پنج انگشت (; ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۲ با بازی جو جی هون، چه شی را، جی چانگ ووک و جین سه یون است. این مجموعه از ۱۸ اوت تا ۲۵ نوامبر ۲۰۱۲، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از اس‌بی‌اس برای ۳۰ قسمت پخش شد.
پوریپل بونسون (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل تایلند است که رشته تخصصی او دو ۱۰۰ متر و دو ۲۰۰ متر می‌باشد. وی رکورددار دو ۲۰۰ متر در مسابقات بازی‌های جنوب شرق آسیا است.
وی همچنین در اوت ۲۰۲۲ رکورد دو ۱۰۰ متر جهان در رده زیر ۱۸ سال را شکست.
پسر سبزی‌فروش (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۱ با بازی جی چانگ ووک، وانگ جی هه، کیم یونگ کوانگ و پارک سو جین است. این مجموعه از ۲۱ دسامبر ۲۰۱۱ تا ۸ مارس ۲۰۱۲، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۲۰ (کی‌اس‌تی) از چنل ای برای ۲۴ قسمت پخش شد.
این مجموعه بر پایه کتابی با همین نام منتشر شده در سال ۲۰۰۳ است؛ داستان واقعی موفقیت مردی جوان به نام لی یونگ سوک را روایت می‌کند که یک سبزی‌فروشی ۳۵۰ فوت مربعی در سال ۱۹۹۸ را به ۳۳ شعبه در سراسر کشور تبدیل کرد.
پسران بسیار عالی من (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۰۹ با بازی سون هیون-جو، لی پیل-مو، جی چانگ ووک، پارک سون یونگ و یو سون است. این مجموعه از ۱۱ آوریل تا ۱۱ اکتبر ۲۰۰۹، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۱۹:۵۵ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ برای ۵۴ قسمت پخش شد.
رستوران سبزیجات گریل یک رستوران زنجیره ای وگان است که در کالیفرنیا، اورگان، واشینگتن، ایلینوی، ماساچوست و نیویورک فعالیت می‌کند. اولین رستوران در سال ۲۰۰۶ در ایروین، کالیفرنیا افتتاح شد و از فوریه ۲۰۱۸ دارای ۲۹ رستوران است این زنجیره تنها بر ارائه غذاهای گیاهی بدون گوشت، لبنیات، تخم مرغ، کلسترول LDL، چربی حیوانی یا چربی ترانس تمرکز دارد. در سال ۲۰۱۳، این شرکت ۲۰ میلیون دلار سرمایه جمع‌آوری کرد و برنامه‌هایی را برای توسعه ملی اعلام کرد.
رستوران سبزیجات گریل در سال ۲۰۱۲ توسط خوانندگان "لس آنجلس تایمز به عنوان" «بهترین رستوران آمریکایی» انتخاب شد. این رستوران برنده مجله VegNews برای زنجیره وگان مورد علاقه در سال ۲۰۱۶، ۲۰۱۷، و ۲۰۱۸ شد. همچنین در فهرست ۲۵ نوآورترین برندهای مصرف‌کننده در سال ۲۰۱۶ توسط "فوربس قرار گرفت."
اسپین داکترز (به انگلیسی: Spin Doctors) یک گروه راک آلترناتیو آمریکایی از شهر نیویورک است که بیشتر به خاطر آهنگ‌های اوایل دهه ۱۹۹۰ «دو شاهدخت» و «Little Miss Can't Be Wrong» شناخته می‌شود.
گروه در حال حاضر شامل کریس بارون (خواننده اصلی)، اریک شنکمن (گیتار و خواننده) و آرون کومس (درام، بیس و کیبورد) است.
این گروه در اواخر دهه ۱۹۸۰ در شهر نیویورک، در ابتدا به عنوان گروهی به نام Trucking Company شکل گرفت. این گروه شامل گیتاریست کانادایی اریک شنکمن، هارمونیست جان پوپر و خواننده کریس بارون بود.
انپروستیل () یک پروستاگلاندین مصنوعی است که شبیه دینوپروستون است. انپروستیل یک مهارکننده بسیار قوی ترشح اسید هیدروکلریک معده است. این دارو یک آنالوگ پروستاگلاندین E2 است اما برخلاف این پروستاگلاندین که به هر چهار گیرنده سلولی یعنی گیرنده های EP1، EP2، EP3 و EP4 متصل می شود و فعال می کند، انپروستیل آگونیست گیرنده انتخابی تری است که عمدتاً به گیرنده متصل می شود و آن را فعال می کند. گیرنده EP3
انتقال آب دریای عمان به اصفهان بخشی از طرح احیای رودخانه زاینده‌رود است. طول مسیر طرح انتقال آب از دریای عمان به اصفهان ۹۸۰ کیلومتر است. تا مهر ۱۴۰۲ آزادسازی ۵۲۰ کیلومتر از این مسیر انجام و ۴۲۰ کیلومتر حفاری و ۲۱۴ کیلومتر آن نیز لوله‌گذاری شده‌است. هزینه اجرای مرحله نخست طرح ۲۵٫۵ هزار میلیارد تومان و مرحله دوم ۱۱۳ هزار میلیارد تومان است. عملیات اجرایی مرحله نخست این پروژه مهر ۱۴۰۱ آغاز شد.
مصرف چندمادگی یا مصرف چند دارو به استفادهٔ ترکیبی از مواد روان‌انگیز اشاره دارد. مصرف موادّ چندگانه ممکن است برای کاربردهای انتیوژیک (مقاصد معنوی/عرفانی)، تفریحی یا خارج از دستور، با مواد قانونی و غیرقانونی صورت گیرد. در بسیاری از موارد دارویی به عنوان داروی پایه یا اولیه، همراه با داروهای اضافی برای تغییر یا تعدیل عوارض جانبی یا تولرانس داروی اولیه و ایجاد تجربه لذت بخش‌تر با اثرات هم‌افزایی‌ی دارو، یا مکمل برای داروی اولیه هنگام کم‌بود عرضه استفاده می‌شود.
چاقوی پرتابی () چاقویی است که به صورت خاص، موزون و طراحی شده‌است تا قادر باشد به صورت کارآمدی آن را پرتاب کرد. آنها در ردهٔ متمایزی از چاقوهای معمولی قرار دارند.
چاقوهای پرتابی در مراسم‌های تعداد زیادی از فرهنگ‌ها در سراسر جهان مورد استفاده قرار می‌گیرند و بدین لحاظ شگردهای مختلفی برای پرتاب کردن آنها ایجاد شده و اشکال و فرم‌های مختلفی از چاقوی پرتابی بوجود آمده‌است.
هم چنین از چاقوهای پرتابی در اجراهای نمایش جنبی و ورزش استفاده می‌شود.
جنوبگان قاره‌ای در نیم‌کره جنوبی است که جمعیت دائم انسانی ندارد.
جنوبگان ممکن است به یکی از موارد نیز زیر اشاره داشته باشد:
هنری فلاندرز (; – ۱۱ ژوئن ۱۲۱۶)، امپراتور لاتین قسطنطنیه از سال ۱۲۰۵ تا زمان مرگش در سال ۱۲۱۶ میلادی بود. وی یکی از فرماندهان اصلی ارش صلیبی طی جنگ صلیبی چهارم بود که طی آن قسطنطنیه توسط صلیبیون فتح و دولت لاتینی در آن شهر برقرار گردید.
ولادیمیر گامکرلیدزه یک کشتی‌گیر آزادکار اهل کشور گرجستان است.
گامکرلیدزه در وزن ۷۹ کیلوگرم کشتی آزاد قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۳ بلگراد شرکت کرد، او در این مسابقات آلانس آمیروس از لتونی، بولات ساکایف از قزاقستان و واسیل میخایلوف از اوکراین را شکست داد و به فینال رسید. وی در دیدار نهایی به احمد عثمانوف از روسیه باخت و به مدال نقره رسید.
چاقوی گریپ‌فروت () نوع خاصی از چاقو است که به‌طور خاص برای بریدن گریپ‌فروت طراحی شده‌است. این چاقوها دارای ابعادی کوچک و تیغه دندانه دار غیر مستقیم بوده که برای دربرگرفتن انحناهای گریپ‌فروت طراحی شده‌اند.
در فیلم سینمایی "در مکانی پرت" محصول سال ۱۹۵۰ که فیلمی در ژانر درام جنایی بود، شخصیتی را که هامفری بوگارت در نقش آن ظاهر شده بود، در حال صاف کردن یک چاقوی گریپ‌فروت است بدون اینکه به هدف از طراحی این نوع چاقو توجهی کند.
فردیناند برتیه (; – ) مربی ناشنوایان، روشنفکر و سازمان‌دهنده سیاسی فرانسوی بود. وی یکی از نخستین قهرمانان هویت و فرهنگ ناشنوایان است و برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده‌است.
" Shy Away " آهنگی ضبط و نوشته شده توسط گروه دو نفره آمریکایی توئنی وان پایلتس می‌باشد. این آهنگ در ۷ آوریل سال ۲۰۲۱ میلادی توسط Fueled by Ramen به عنوان تک‌آهنگ اصلی از ششمین آلبوم استودیویی این گروه ، "Scaled and Icy" ، منتشر شد. موزیک ویدیو مربوطه با کارگردانی مایلز کِیبِل و اِی جِی فاویچیو ، همزمان با پخش تک آهنگ منتشر شد.
نبرد پلاگونیا () که در ابتدای تابستان یا پاییز ۱۲۵۹ به وقوع پیوست، نبردی میان امپراتوری نیقیه و نیروهای متحد امارت اپیروس، پادشاهی سیسیل و شاهزاده‌نشین آخا بود که در نهایت با پیروزی امپراتوری نیقیه همراه شد. این نبرد حادثه‌ای مهم در تاریخ مدیترانه شرقی بود که منجر به بازپس‌گیری قسطنطنیه توسط یونانی و سقوط دولت لاتینی‌ها در سال ۱۲۶۱ شد.
آلکسیوس استراتگوپولوس ، یکی از اشراف و فرمانده‌های بیزانسی بود که توانست تا مقام "مگاس دامستیکوس" و "سزار" در دربار امپراتوری نیقیه در ادامه بیزانس رشد پیدا کند. نخستین اشاره به وی در منابع یونانی، در زمان لشکرکشی او علیه امارت اپیروس است که پس از آن توانست نظر امپراتور نیقیه را به خود جلب کند. او در نبرد پلاگونیا شکست جست که با پیروزی قاطع نیروهای نیقیه در برابر نیروهای فرانک و لاتینی همراه شد. با این حال پس از توافق آتش‌بس میان نیقیه و دولت‌های لاتین و فرانک، او به یکباره به قسطنطنیه یورش برد و توانست پایتخت پیشین امپراتوری بیزانس را در ژوئیه ۱۲۶۱ فتح و امپراتوری بیزانس را مجدداً احیا کند.
کاراگاه گجت: تهاجم ربات های دیوانه (به انگلیسی: Inspector Gadget: Mad Robots Invasion) یک بازی ویدئویی در ژانر اکشن و ماجراجویی است که برپایه انیمیشن سریالی کارآگاه گجت در سال ۲۰۰۳ برای کنسول پلی استیشن ۲ تنها در اروپا منتشر شد. این بازی به دلیل وجود عناصر کارتونی فانتزی و تمرکز بیشتر بر روی ابزارهای کارآگاه گجت در گیم پلی مورد تحسین قرار گرفت اما از تکراری بودن گیم پلی و گرافیک ضعیف شدیداً انتقاد شد.
دمتریوس مونتفرات (؛ ۱۲۰۵ – ۱۲۳۰)، آخرین پادشاه تسالونیک از ۱۲۹۷ تا سال ۱۲۲۴ و فتح مرکز این پادشاهی توسط نیروهای یونانی اپیروس بود. وی پس از سقوط تسالونیک به ایتالیا فرار کرد و به خدمت امپراتور مقدس روم، فریدریش دوم، درآمد و همراه وی عازم جنگ صلیبی در اراضی مقدس شد. وی سرانجان در سال ۱۲۳۰ در امالفی درگشت تا پس از مرگ وی عنوان افتحاری پادشاه تسالونیک به فریدریش برسد.
علی لبیب (زادهٔ ۳۰ شهریور ۱۳۸۱) دوچرخه‌سوار اهل ایران است.
علی لبیب عضو تیم ملی دوچرخه‌سواری ایران در بخش جاده‌ای در بازیهای آسیایی در سال ۲۰۲۲ در هانگژو، چین موفق شد به مقام چهارم مسابقات دست یابد.
بحرِ هَزَج در اصطلاح عروضی، به بحر شعری گفته می‌شود که ارکان آن از تکرار «مَفاعیلُن» (U - - -) یا زحافات آن تشکیل شده و از بحور متّفق‌الارکان است. هزج به معنی سرود و ترانه و آواز با ترنم است و اوزانی مترنم دارد. (مفاعیلن - وتد مقرون و سبب خفیف «°°|°|°|/ᴗ – – –»)
زحافات (تغییرات) مشهور بحر هزج: (قَبض - کَفّ - خَرب - خَرم (تخنیق) - شَتر - حَذف – جَبّ - بتر - توسیع):بعلاوه در عروض سنتی برای بحر هزج زحافات: زَلل (فاع: ازّل)، قَصر (مفاعیل: مقصور)، هَتم (فعول: اَهتَم) و اسباغ (مفاعیلان: مسبّغ یا مُسبَغ) درنظر گرفته شده‌است که بجهت عروض علمی در وزن شعر هیچگونه نقش و کاربرد مؤثری ندارد.
اوزان پرکاربرد بحر هزج:
مجموعهٔ اوزان بحر هزج (به ترتیب افاعیل):
اوزان رباعی ۱۲ تا و در بحر هزج است.
شش وزن در شجرهٔ اَخرب:
شش وزن در شجرهٔ اَخرم:
دوبیتی سنتی که سرایندهٔ برجستهٔ آن باباطاهر همدانی است، نیز وزنی یکسان از قرار زیر و در بحر هزج دارد:
‌* اوزان پرکاربرد
کارآگاه گجت (به انگلیسی: Inspector Gadget) یک بازی ویدئویی در ژانر اکشن و ماجراجویی است که برپایه انیمیشن سریالی کارآگاه گجت در سال ۱۹۹۳ برای کنسول سوپر نینتندو منتشر شد. این بازی به دلیل وفاداری به سریال، در کنار بازی جزو یکی از بهترین اقتباس‌های این سریال در صنعت گیم به‌شمار می‌رود.
در این بازی پس از ۱۰ سال، چهره دکتر کلاو خبیث اصلی این سریال برای اولین بار دیده شد که در پایان بازی، با شکست دادن او و نجات دادن پنی، چهره او نمایان می‌شود.
ویلیام شالیت (؛ 1160s – ۱۲۰۹)، شوالیه فرانسوی حاضر در جنگ صلیبی چهارم بود که پس از فتح قسطنطنیه توسط نیروهای صلیبی، مبدل به نخستین شاهزاده آخا در سال ۱۲۰۵ و فتح شبه‌جزیره پلوپونز گردید.
چنتریون دوم زاکاریا (؛ م. ۱۴۳۲)
یکی از اعضای خاندان قدرتمند جنوایی و تاجر پیشهٔ زاکاریا در موریا بود که سال ۱۴۰۴ به دستور پادشاه ناپل به ‌عنوان شاهزاده آخا برگزیده شد. وی آخرین حاکم امپراتوری لاتین بود که تحت حاکمیت امپراتوری بیزانس درنیامده بود.
اوتون د لا روش ، اشراف‌زاده بورگوندی از خاندان د لا روش که در جنگ صلیبی چهارم در ابتدای قرن ۱۳ میلادی شرکت جست و پس از آن توانست به عنوان نخستین دوک آتن در سال ۱۲۰۵ انتخاب گردد. وی افزون بر آتن، توانست در سال ۱۲۱۱ شهر تبس نیز به محدوده قلمروی خویش اضافه کند.
«چندش» ترانه‌ای از گروه راک آمریکایی استون تمپل پایلتس و یکی از قطعات اولین آلبوم استودیویی آن‌ها با نام "هسته" (۱۹۹۲) است. این قطعه در پایان سال ۱۹۹۳ در قالب تک‌آهنگی از آن آلبوم منتشر شد.
شعر این قطعه را اسکات وایلند (خواننده) و رابرت دی‌لئو (باسیست) نوشته‌اند و موسیقی آن از دی‌لئوست. دی‌لئو دربارهٔ «چندش» گفته‌است:
طبق نقل قولی از وایلند «این آهنگ واکنشی است به احساس انزوا یا بیرون انداخته شدن از یک جمع به خاطر این‌که آن‌قدرها باحال نبوده‌ای و عصبانیت و غم برآمده از چنین رفتاری».
پس از انتشار ترانه سطری از آن که می‌گوید: "من نیمی از آدمی هستم که بودم / احساس سپیده‌دمی را دارم که در خاکستری محو می‌شود" بر سر زبان‌ها افتاد. «چندش» در برخی وب‌سایت‌های لیریکس یا ارائهٔ خدمات اشتراک‌گذاری فایل مثل لایم‌وایر، به اشتباه با نام «نیمی از آدمی که بودم» و اثر نیروانا معرفی شده‌است.
فرانچسکو دوم آچایولی (؛ زادهٔ ۱۴۶۰)، پسر آنتونیو دوم آچایولی و ماریا زورزی بود. از او به عنوان آخرین دوک آتن یاد می‌شود. او تنها دو سال بر مسند قدرت بود تا آن‌که نیروهای تُرک در سال ۱۴۵۶ شهر را محاصره کردند. با وجود مقاومت دو سالهٔ فرانچسکو، سرانجام بارسیدن سلطان محمد دوم به آتن، شهر تسلیم نیروهای عثمانی گردید. با این‌حال فرانچسکو توانست قدرت خویش را در تبس (تبای) حفظ کند.
نبرد آلمیروس ()، نبردی است در ۱۵ مارس ۱۳۱۱ میان نیروهای دوک‌نشین فرانکی آتن و متحدانش در مقابل با کمپانی کاتالان که در نهایت با پیروزی قاطع نیروهای مزدور کاتالان همراه شد و قدرت در آتن به نیروهای کاتالان رسید.
مهدی الفتی (زاده ) ژیمناست اهل ایران است.
وی در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۲ موفق به کسب مدال نقره پرش از خرک مردان شده‌است.تاریخ‌سازی ژیمناست ایران در بازی‌های آسیایی/ نخستین مدال پس از ۸۰ سال ایسنا الفتی اولین مدال تاریخ ژیمناستیک ایران در بازی‌های آسیایی را کسب کرده‌است.تاریخ‌سازی الفتی با کسب اولین مدال ژیمناستیک ایران + فیلم باشگاه خبرنگاران
نقاشی هندی دارای سنت و تاریخ بسیار طولانی در میان هنر هندی‌ها است؛ با این حال، به دلیل شرایط آب و هوایی هندوستان، نمونه‌های اولیه کمی از نقاشی‌های این تمدن باقی مانده‌است.Blurton, 193 اولین نقاشی‌های هندی، نقاشی‌های صخره‌نگاره‌های دوران ماقبل تاریخ بودند، مانند سنگ نگاره‌هایی که در پناهگاه‌های صخره‌ای بهیمبتکا کشف شده‌است. برخی از نقاشی‌های صخره‌ای عصر حجر که در میان پناهگاه‌های صخره‌ای بهیمبتکا یافت شده‌اند، تقریباً ۱۰۰۰۰ سال قدمت دارند.
در ادبیات باستانی ادیان هندو و بودایی به کاخ‌ها و دیگر ساختمان‌های تزئین‌شده با نقاشی ("چیترا") اشاره شده‌است،Wall painting اما نقاشی‌های غارهای آجانتا از معدود موارد باقی مانده‌اند و مهم‌ترین آثار باستانی هندوستان به‌شمار می‌روند. احتمالاً در این دوره نقاشی‌هایی با مقیاس کوچک‌تر در نسخه‌های خطی نیز انجام می‌شد، اگرچه اولین آثار باقی‌مانده مربوط به دوره قرون وسطی است.Blurton, 193 سبک جدیدی در عصر گورکانیان به عنوان تلفیقی از مینیاتور ایرانی با سنت‌های قدیمی‌تر هند پدیدار شد و از قرن هفدهم میلادی این سبک در سراسر دربارهای دودمان‌های هندی، از مذاهب مختلف، ترویج یافت و هر یک از این دربارها سبک محلی مخصوص خودشان را توسعه دادند. واپسین این سبک‌ها نقاشی‌های کمپانی است که برای مشتریان بریتانیایی تحت حکومت راج بریتانیا ایجاد شد و از قرن نوزدهم در مدارس هنری و در راستای سیاست‌های غربی توسعه یافت. این مسیر منجر به نقاشی مدرن هندی شد که به‌طور فزاینده ای به ریشه‌های هندی وفادار است.
نقاشی‌های هندی را می‌توان به دسته‌های نقاشی‌های دیواری، نگارگری‌ها و نقاشی روی پارچه تقسیم کرد. نقاشی‌های دیواری (مورال) آثار بزرگی هستند که روی دیوارهای سازه‌ها ترسیم می‌شدند، مانند غارهای آجانتا و معبد کایلشنات. نقاشی‌های مینیاتوری در مقیاس بسیار کوچک‌تری، درون کتاب یا گلشن (آلبوم) نقاشی می‌شدند و بر روی مواد فاسد شدنی مانند کاغذ و پارچه شکل می‌گرفتند. آثاری از نقاشی‌های دیواری، با تکنیک‌های فرسکو، در تعدادی از مکان‌ها با معماری صخره‌ای هندی باقی مانده‌است که حداقل به ۲۰۰۰ سال قبل بازمی‌گردد، اما بقایای قرن اول و پنجم میلادی در غارهای آجانتا مهم‌ترین آنها هستند.Harle, 355–361; Wall painting
نقاشی‌های روی پارچه در زمینه‌ای محبوب‌تر، بیشتر به صورت هنر محلی ترسیم می‌شدند، برای مثال خوانندگان دوره‌گرد شعرهای حماسی، مانند بوپاهای راجستان و چیتراکاتی در جاهای دیگر، چنین نقاشی‌هایی می‌کشیدند تا به زائران اماکن مقدس به عنوان سوغاتی بفروشند. تعداد بسیار کمی از این طیف از آثار به بیشتر از ۲۰۰ سال قدمت می‌رسند، اما به نظر می‌رسد که این سنت بسیار قدیمی‌تر باشد. برخی از سنت‌های منطقه‌ای اینچنینی هنوز در حال تولید آثار هستند.Blurton, 201–203, 209–210, 221–222
نقاشی‌های پیش از تاریخ عموماً بر روی صخره‌ها کشیده می‌شدند و به این حکاکی‌ها سنگ‌نگاره می‌گویند. این نقاشی‌ها عموماً حیواناتی اعم از گاومیش کوهان‌دار، خرس، ببر و غیره را به تصویر می‌کشند قدیمی‌ترین نقاشی‌های هندی سنگ‌نگاره مربوط به حدود ۳۰۰۰۰ سال پیش است که در غارهای بهیمبتکا وجود دارد.
تاریخ نقاشی‌های دیواری هند در دوران باستان و اوایل قرون وسطی، از قرن دوم قبل از میلاد تا قرن هشتم الی دهم پس از میلاد، امتداد دارد. بیش از ۲۰ مکان در سرزمین هند هست که نقاشی‌های دیواری مربوط به این دوره، عمدتاً درون غارهای طبیعی و اتاق‌های سنگ‌تراشی شده، دارند. اینها شامل غارهای آجانتا، باغ، سیتاناواسال، آرممالای (تامیل نادو)، معبد کایلاساناتا در غارهای الورا، رامگار و سیتابینجی هستند.
نقاشی‌های دیواری این دوره عمدتاً مضامین مذهبی ادیان بودایی، جین و هندو را به تصویر می‌کشیدند. اگرچه مکان‌هایی نیز وجود دارد که نقاشی‌های سکولار و غیرمذهبی در آن‌ها مشاهده می‌شود. همچون قدیمی‌ترین غار نقاشی شده و تئاتر شناخته شده در چاتیسگر - جوگیمارا و سیتابنگا - که مربوط به قرن سوم تا یکم قبل از میلاد است.
آثار اولیه نقاشی‌های هندی که قابل حمل باشند، اکثراً از نوع مینیاتورهایی بودند که بر اساس متون کشیده می‌شدند و برخی نقاشی‌ها بر روی اشیائی مثل جعبه هم موجودست. هیچ شواهدی از نقاشی روی پارچه در دوره‌های مقدم وجود ندارد و تنها برخی نقاشی‌های بودایی در تبت یا آسیای مرکزی به این سبک ترسیم می‌شدند.Steven Kossak, Jane Casey Singer, Robert Bruce-Gardner, "Sacred Visions: Early Paintings from Central Tibet", p. 12, 1998, Metropolitan Museum of Art (New York, N.Y.), Museum Rietberg, , 9780870998621, google books (full view) برخی از تصاویری که سر اورل استاین در خارج از هند به دست آورد، نقاشی‌های هندی است که بیشتر آن‌ها بودایی و برخی‌شان از خدایان هندو مانند گانشا و شیوا هستند.Blurton, 193 به گفته بلورتن، چنین نقاشی‌های اولیه عمدتاً به دلیل آب و هوای مرطوب هند و همچنین به دلیل این که حاکمان مسلمان آنان را مظهر بت‌پرستی می‌دانستند، در قرن‌های بعد از بین رفت و باقی نماند.
در شرق هند، مراکز اصلی فعالیت‌های هنری و فکری دین بودایی نالاندا، اودانتاپوری، ویکرامشیلا و سومارپورا واقع در پادشاهی پالا (بنگال و بیهار امروزی) بودند. نقاشی مینیاتوری این منطقه از قرن دهم باقی مانده‌است. این مینیاتورها که خدایان بودایی و صحنه‌هایی از زندگی بودا را به تصویر می‌کشند روی نسخه‌های خطی از جنس برگ خرما (حدود ۲٫۲۵ در ۳). اینچ) و با جلدی چوبی نقاشی شده‌اند. رایج‌ترین نسخه‌های خطی مصور بودایی شامل متون "Astasahasrika Prajnaparamita" ,Coomaraswamy, Ananda K. (1999). "Introduction to Indian Art",: Munshiram Manoharlal, p.68-70 "Pancharaksa" , "Karandavyuha" و "Kalachakra Tantra" است. قدیمی‌ترین مینیاتورهای موجود در نسخه خطی "فراسوی زندگی" به تاریخ ششمین سال سلطنت ماهیپالا (حدود ۹۹۳ میلادی) ثبت شده‌است که در حال حاضر در اختیار انجمن آسیایی در کلکته است. این سبک اواخر قرن دوازدهم در هند ناپدید شد.
تأثیر نقاشی‌های شرق هند را می‌توان در معابد مختلف بودایی در باگان، میانمار، به ویژه معبد آبیاداد که به نام همسر ملکه میانمار، احداث شده، و معبد گوبیامگی مشاهده کرد. تأثیر نقاشی‌های شرق هند را می‌توان به وضوح در نقاشی‌های تانگکای تبتی هم مشاهده کرد.
نسخه‌های خطی مصور باقی‌مانده از هند غربی، عمدتاً در گجرات از حدود قرن یازدهم میلادی شروع می‌شوند، اما اکثر این آثار متعلق به پس از قرن سیزدهم هستند. نمونه‌های باقی مانده در ابتدا همه به پیروان مذهب جین تعلق دارند. در قرن پانزدهم، آنها با استفاده زیاد از طلا، به‌طور فزاینده‌ای زینتی شدند.Rowland, 341–343
متن دستنویسی که بیش از دیگر کتاب‌ها مصور شده، "کالپا سوترا" است که شامل زندگینامه تیرتانکاراها، به ویژه پرشواناتا و ماهاویرا، است. تصاویر این کتب به شکل پانل‌های مربعی هستند که در متن، با «طراحی سیمی» و «رنگ درخشان و حتی جواهری» تجمل یافته‌اند. فیگورها همیشه در نمای سه‌چهارم دیده می‌شوند و با «بینی‌های بلند نوک تیز و چشم‌های بیرون زده» متمایز هستند. یک رسم در این سبک وجود دارد که طبق آن، قسمت دورتر صورت بیرون زده ترسیم می‌شود، به طوری که هر دو چشم دیده شوند.Rowland, 343
نقاشی گورکانی سبکی از نقاشی هندی است که عموماً محدود به تصویرسازی روی کتاب است و در غالب مینیاتور انجام می‌شود و در دوره امپراتوری گورکانیان بین قرن‌های ۱۶ و ۱۹ میلادی ظهور کرد و توسعه یافت. سبک گورکانی به شدت تحت تأثیر مینیاتورهای ایرانی قرار دارد و به نوبه خود بر چندین سبک هندی از جمله سبک‌های نقاشی راجپوت، پاهاری و دکن تأثیر گذاشت.
نقاشی‌های گورکانی ترکیبی منحصر به فرد از سبک‌های هندی، ایرانی و اسلامی بودند. از آنجا که پادشاهان گورکانی به دنبال ثبت بصری اعمال خود به عنوان شکارچی و فاتح بودند، هنرمندانی که نزدشان بودند، در سفرهای نظامی یا مأموریت‌های دولتی شاه را همراهی می‌کردند، تا بتوانند مهارت شاه را در شکار، جنگ، شادی و… به تصویر بکشند.
دوران سلطنت اکبرشاه (۱۵۵۶–۱۶۰۵) عصر جدیدی از نقاشی مینیاتور هندی را معرفی کرد. پس از این که قدرت سیاسی اکبر بزرگ تثبیت شد، پایتخت جدیدی در فاتح پور سیکری ساخت و در آنجا هنرمندانی از هند و ایران را گرد آورد. او اولین پادشاهی بود که در هند کارگاه نقاشی تأسیس کرد و تحت نظر دو هنرمند چیره‌دست ایرانی به نام‌های میر سیدعلی و عبدالصمد، آن را گسترش داد. پیش از این، هر دوی آنها تحت حمایت همایون شاه در کابل خدمت کرده بودند و هنگامی که همایون در سال ۱۵۵۵ تاج و تخت خود را بازپس گرفت، او را تا هند همراهی کردند. در زمان اکبر بیش از صد نقاش به کار گرفته شدند که بیشتر آنها اهل گجرات، گوالیور و کشمیر بودند و مکتب نقاشی جدیدی را به وجود آوردند که عموماً به نام مکتب نگارگری مُغُل یا گورکانی شناخته می‌شود.
طوطی نامه یک اثر اولیه گورکانی است که اواسط قرن شانزدهم مصور شد و شباهت‌های آن به‌ویژه در چهره‌های زنان با مکتب بومی غرب هند قابل مقایسه است. در حالی که برخی این را مرحله گذار می‌دانند که در آن ویژگی‌های سبکی مدارس بومی هند و سبک ایرانی با هم ترکیب می‌شود، برخی دیگر این را اثر هنرمندانی می‌دانند که در مکتب غرب هند آموزش دیده‌اند و در کارگاه‌های نقاشی اکبر برای تولید آثار هنری خود احتمالاً زیر نظر اساتید ایرانی مشغول به کار شدند.
یکی دیگر از تولیدات اولیه آن مکتب نقاشی مینیاتور، نسخه خطی "حمزه نامه اکبر" بود که به گفته بدائونی (مورخ درباری) تولید آن در سال ۱۵۶۷ آغاز شد و در سال ۱۵۸۲ تکمیل یافت. "حمزه نامه" روایت حماسی فارسی امیر حمزه، عموی پیامبر، است که توسط میر سید علی به تصویر کشیده شد. تابلوهای "حمزه‌نامه اکبر" در ابعاد بزرگ ۲۷*۲۰ و روی پارچه کشیده شده‌اند و به سبک نگارگری صفوی هستند. رنگ‌های درخشان قرمز، آبی و سبز غالب است. صخره‌های صورتی و فرسایش یافته و پوشش گیاهی، چنار و درختان شکوفه آلو و هلو یادآور نقاشی‌های ایرانی هستند. "حمزه نامه" از نظر سبک با "طوطی نامه" بسیار متفاوت است. این تفاوت یا به دلیل مجموعه متفاوتی از هنرمندانی بود که به سبک ایرانی آموزش دیده بودند یا به دلیل تغییر آگاهانه به روش آزمون و خطا بوده، به هر صورت، نقاشی گورکانی به سرعت به سبکی روان‌تر و طبیعت‌گرایانه تغییر ماهیت داد که متفاوت از فیگورهای زُمُخت پیشین بود.
پس از او جهانگیر شاه هنرمندان را به نقاشی پرتره و صحنه‌های دربار تشویق کرد."South Asian arts – Visual arts of India and Sri Lanka (Ceylon)". "Encyclopædia Britannica". Retrieved 4 February 2019. استاد منصور، ابوالحسن و بشنداس بااستعدادترین نقاشان پرتره در دوران جهانگیر بودند.
شاه جهان (حک. ۱۶۲۷–۱۶۵۸) به حمایت از نقاشی ادامه داد.Sardar, Marika. "The Art of the Mughals after 1600". "Metropolitan Museum of Art". Archived from the original on 19 December 2017. Retrieved 3 February 2019. برخی از هنرمندان مشهور این دوره عبارتند از محمد فقیرالله خان، میرهاشم، محمد نادر، بیچیتر، چیترمان، آنوپچهتر، منوهر و هُنهر."South Asian arts – Visual arts of India and Sri Lanka (Ceylon)". "Encyclopædia Britannica". Retrieved 4 February 2019.
اورنگ‌زیب احتمالاً به دلیل گرایش به اسلام سُنت‌گرا هیچ ذوقی برای هنرهای زیبا نشان نمی‌داد.Sardar, Marika. "The Art of the Mughals after 1600". "Metropolitan Museum of Art". Archived from the original on 19 December 2017. Retrieved 3 February 2019. به دلیل عدم حمایت، هنرمندان به دکن و دربار هندو راجپوتانا مهاجرت کردند و به ایجاد سبک‌های مختص این مراکز همت گذاشتند.
نقاشی دکن در منطقه دکن در مرکز هند توسط دودمان‌های مسلمان سلاطین دکن که پس از فروپاشی سلطنت بهمنی در سال ۱۵۲۰ میلادی پدید آمدند، رونق گرفت. دودمان‌های دکنی عادلشاهیان در بیجاپور و قطبشاهیان در گلکندا و نظامشاهیان در احمدنگار و بریدشاهیان در بیدار و عمادشاهیان در برار بودند. دوره اصلی این مکتب هنری بین اواخر قرن ۱۶ و اواسط ۱۷ میلادی بود،Harle, 400; Craven, 216–217; Sardar در اواسط قرن هجدهم بار دیگر این سبک به مرکزیت دربار حیدرآباد احیا شد.