moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
فینیقی‌ها در آغاز بهار مراسمی داشتند به نام مراسمِ آدونیس. آدونیس یک روح گیاهی است که مرگ و بازگشت او به زندگی معرف خواب طبیعت در زمستان و احیای آن در بهار است. آدونیس از درختی به دنیا آمد و مردم روغن آن درخت را در جشن مربوط به روز سال که اول اعتدال ربیعی بوده به کار می‌بردند. از مشخصات جشن کاشت بذرهای سبز در ظرف‌های گلدان بود. این رسم هنوز در بین مسیحیان قبرسی معمول است. مردم این ظرف‌های سبز را باغ‌های آدونیس می‌نامیدند. سپس بعد از چند روز سوگواری، این سبزه‌ها را به دریاها یا آب‌های روان می‌انداختند. غرض اصلی از این تشریفات تحریک باروری زمین و رشد نباتات بوده‌است و مقصود از به آب انداختن سبزی‌ها تأمین باران بوده‌است.
اسطوره و افسانه آتیس که در یونان وجود داشته شباهت بسیاری با اسطوره و افسانهٔ سیاوش دارد چه در آغاز بهار مردم پنج روز مراسمی برگزار می‌کردند و طی آن درخت صنوبری را کفن پوشانده به کوچه و بازار می‌بردند و برای آتیس گریه و زاری می‌نمودند. سپس رقص‌هایی انجام داده و روز آخر به شادی و استراحت می‌پرداختند و این به معنای رستاخیر آتیس بود. آغاز این جشن در روز اعتدال بهاری و روز پایان آن روز ۲۵ مارس بوده‌است.
اسطوره‌های دیگری همانند داستان سیاوش در فرهنگ‌های دیگر نیز یافت می‌شود که با بنیاد ایزد گیاهی شهید شونده و الههٔ باروری شکل گرفته‌است. این باور در دموزی و اینانا، (اسطوره سومری)، اوزیریس و ایزیس (اسطوره مصری)، سیبل و آتیس (اسطوره یونانی)، رام و سیتا (اسطوره هندی)، تموز و ایشتر (اسطوره بین‌النهرین)، آدونیس و آفرودیت (اسطوره یونانی)، یوسف و زلیخا)به گفتهٔ مهرداد بهار یوسف کنعانی نیز ممکن است ایزدی گیاهی باشد که به چاه افتادنش برابر با مرگ ایزد و معرّف جهان مردگان و زیرزمین است و از چاه در آمدنش که با سرازیری نعمت و برکت به مصر همراه بود، معرّف حیات مجدد است. (ذکر شده در تورات) نیز بیان شده‌است.‌
نوروز و مهرگان در ایران باستان در میان مردم شبه‌جزیره عربستان هم دو جشن بزرگ شناخته شده بودند و در برخی از نقاط عربستان متداول بود. به‌خصوص این رسم در بین پادشاهان حیره که سنن درگاه خویش را بر آیین شهریاران ساسانی نهاده بودند و در پیرامون خلیج فارس رواج کامل داشت.
نوروز در نزد ترکان نیز جشنی بزرگ بود و سغدیان آن را «نوسرد» به معنای سال نو می‌نامیدند و به روش مرسوم به دوستان و بستگان خود شیرینی می‌دادند به همین علت در ترکیه نوروز را «جشن شیرینی» یا «شکریایرامی» می‌نامند.
قلقشندی (۷۵۶–۸۲۱ قمری) نویسندهٔ کتاب "صبح الاعشی" نوشته‌است، نوروز که یکی از مشهورترین اعیاد مصر است از ایران باستان گرفته شده و به آن نام نیروز قبطی داده‌اند. این عید با همان نام و آداب و سنن ایرانی در مصر برگزار می‌شود. این نویسنده همچنان نوشته‌است: مصریان در آن روز شادی کرده، آتش می‌افروزند و آب بر روی هم می‌پاشند که از مراسم ایرانیان به مراتب مفصل‌تر است. مردم شام نیز همین آیین را در اول ماه نیایش که یکی از ماه‌های رومی است برگزار می‌کنند. بنابر فرضیه‌ها احتمالاً کمبوجیه دوم نوروز باستان را به مصر برده‌است. بر طبق نظریه‌ای دیگر تاریخ ورود نوروز در مصر باستان در عهد حکومت داریوش بزرگ جانشین کمبوجیه بوده‌است. در زمان این پادشاه روابط فرهنگی میان مصریان و ایران محکم و استوار بوده‌است. حتی پس از فتح مصر از طرف اعراب نیز این جشن باستانی در این کشور ادامه داشته‌است. هنوز هم در مصر در اوایل بهار درست همان روزی که در ایران مراسم سیزده‌بدر برپا می‌شود مردم تحت تأثیر فرهنگ ایرانی از شهر بیرون می‌روند و مراسمی دارند که به سیزده ما بسیار شبیه است و آن را «یشم‌النسیم» می‌گویند.
بنا بر فرضیهٔ ایموتو ئه‌ایچی ایران‌شناس اهل ژاپن، احتمالاً اُبُن یا «جشن اموات در ژاپن» از رسوم ایرانی منشأ گرفته شده‌است. در دوران فرمانروایی امپراتریس کوگیوکو (امپراتریس سایمی) (زادهٔ ۵۹۴، درگذشتهٔ ۶۶۱ میلادی) برای نخستین بار جشن اموات یا اُبُن برگزار شد. در "نیهون شوکی" (در سال ۷۲۰ تألیف آن پایان یافته) آمده‌است که در زمان حکمرانی امپراتریس کوگیوکو در روز سوم از ماه هفتم (اوت) سال ۶۵۷ میلادی (۳۶ هجری شمسی) چند مرد و زن از راه دریا با کشتی به کیوشو جزیرهٔ جنوب غربی ژاپن رسیدند سپس در روز پانزدهم ماه هفتم در معبد بودایی آسوکا انگاره‌ای بودایی ساخته شد و پیش از آن «اُورابون» را جشن گرفتند.سیدحسن تقی‌زاده نوشته‌است، در سال یازدهم هجرت که مبدأ تاریخ یزدگردی و هم‌زمان با جلوس یزدگرد سوم (۶۳۲–۶۵۱ میلادی)، آخرین پادشاه ساسانی، بر تخت پادشاهی است (۶۳۲ میلادی)، نوروز در ۱۶ حزیران رومی (ژوئن) یعنی نزدیک به اول تابستان بود. به عقیدهٔ ایموتو ئه‌ایچی نام رهبر این گروه راه‌گم‌کردگان دریا که در این کتاب آمده تحریف‌شدهٔ نام «دارا» به زبان ایرانی است و احتمالاً کسانی که با کشتی به ژاپن وارد شده و این جشن را برای اولین بار برگزار کردند، ایرانی بودند.
تجربهٔ مدرنیته (هر آنچه سخت و استوار است دود می‌شود و به هوا می‌رود) ، نام کتابی از مارشال برمن است که به بررسی تأثیرات اجتماعی، هنری و سیاسی مدرنیته در جوامع مختلف می‌پردازد. https://www.magiran.com/article/2818567
در فصل اول کتاب به تأثیر روند مدرنیزاسیون بر فاوست گوته می‌پردازد. شخصیت فاوست گوته نمونهٔ یک توسعه‌گراست که برای توسعه و پیشرفت، مجبور است تراژدی بیافریند.
در فصل دوم برمن با بررسی مانیفست کمونیست مارکس، به وجه خودمخرب مدرنیزاسیون توجه می‌کند. وی با نقل عباراتی از مانیفست کمونیست که در آن مارکس به تجلیل از بورژوازی می‌پردازد نشان می‌دهد که چگونه بورژوازی رسالت تاریخی مهمی در روند پیشرفت بشریت را ایفا می‌کند.
در فصل سوم با شعرهای شاعر فرانسوی، شارل بودلر مواجه می‌شویم. به خصوص شعرهای وی در مورد بلوارها و خیابانهای مدرن.
در فصل چهارم برمن به نوع خاصی از مدرنیسم که برمن آن را مدرنیسم توسعه‌نیافتگی می‌نامد، می‌پردازد. این مدرنیزاسیون از بالا، با نمونهٔ بارز آن یعنی شهر پترزبورگ و بولوار نووسکی و نقش آن دو در ادبیات روسیه (پوشکین، نیکولای گوگول، بیلی، داستایوسکی و ماندلشتام) معرفی می‌شود.
در فصل پنجم مارشال برمن به تأثیرات مخرب مدرنیزاسیون بر شهر نیویورک و به خصوص محلهٔ برونکس که محل زندگی دوران کودکی خود برمن است، می‌پردازد.
در مجموع کتاب بینشی بسیار عالی از تأثیر مدرنیزاسیون بر فرهنگ به دست می‌دهد.
طشان یکی از روستاهای بحرین است، اکثریت جمعیت طشان به زبان فارسی به عنوان زبان اول صحبت می کنند.
طشان ویکی‌پدیای عربی
مینوکسیدیل دارویی است که به شکل سیستماتیک (قرص خوراکی) هنگام زیادی فشار خون (فشار خون بالا) مصرف می‌شود و به شکل موضعی (محلول ۲٪ یا ۵٪) برای درمان طاسی مردانه و ریزش موی آندروژنیک در مردان و زنان استفاده می‌شود..
ماینوکسیدیل با گشاد کردن رگ‌های محیطی سبب کم شدن فشار خون می‌شود. تأثیر آن بر درمان طاسی نیز احتمالاً به دلیل همین گشادی رگ‌های سطح پوست و افزایش جریان خون است که موجب تحریک فولیکول‌های مو شده و از وضعیت استراحت به وضعیت رشد فعال درمی‌آیند.
در برخی کشورها، این دارو به شکل‌های دیگر همچون فوم نیز ساخته شده و برای رفع مشکل ریزش مو در اختیار افراد قرار گرفته‌است.
رده درمانی: داروهای کاهنده فشار خون
اشکال دارویی: قرص، لوسیون
ماینوکسیدیل برای درمان پرفشاری خون ساخته شد ولی به دلیل عارضه هایپرتریکوز امروزه کمتر برای درمان فشار خون بالا استفاده می‌شود بلکه بیشتر محلول موضعی آن برای درمان ریزش موی آندروژنیک و غیر اندروژنیک (الگو ریزش زنانه) به کار می‌رود.
ماینوکسیدیل موضعی برای درمان ریزش مو با الگوی مردانه و ریزش مو با الگوی زنانه مورد استفاده قرار می‌گیرد. به هر حال، گاهی اوقات این دارو می‌تواند برای درمان سایر الگوهای ریزش مو همچون ریزش موی سکه‌ای و تقویت مو پس از کاشت طبیعی یا درمان ریزش مو در نتیجه شیمی درمانی نیز مفید باشد. توجه داشته باشید ماینوکسیدیل یک درمان برای ریزش مو است و نمی‌تواند این مشکل را به‌طور کامل از بین ببرد. به همین خاطر هنگامی که بیمار مصرف این دارو را متوقف کند، به احتمال زیاد تمام موی رشد کرده بر روی سر وی در نتیجه مصرف این دارو در طول مدت ۹۰ روز به تدریج دچار ریزش شده و به رشد خود ادامه نخواهد داد.
ماینوکسیدیل یک گشادکننده عروق محیطی با اثر مستقیم است که مقاومت عروق محیطی را کاهش می‌دهد و سبب افت فشارخون می‌شود. در مصرف موضعی دوره فاز رشد فعال مو (دوره آناژن) را افزایش داده و باعث بزرگ شدن موهای نازک شده (موهای مینیاتوریزه شده) می‌شود؛ یعنی موها بلندتر و کلفت‌تر می‌شوند. ساز و کار اثربخشی ماینوکسیدیل معلوم نیست.
به عنوان یک داروی خوراکی، ماینوکسیدیل تجویز شده برای فشار خون بالا می‌بایست فقط تحت نظارت پزشک مصرف شود تا به این ترتیب مقدار زیادی از دارو توسط بدن جذب نشود. در حقیقت مصرف مقادیر بیش از حد این دارو می‌تواند شدت علائم مشکل را تشدید کرده و عوارض جانبی همچون افزایش فشار خون را برای بیمار به همراه داشته باشد.
قبل از استفاده ماینوکسیدیل موضعی، سر و موی فرد می‌بایست تمیز شده و خشک شوند.
برای درمان ریزش مو، ماینوکسیدیل به صورت محلول موضعی حاوی ۲٪ یا ۵٪ پروپیلن گلیکول می‌باشد. پروپیلن گلیکول این اطمینان را فراهم می‌کند که ماینوکسیدیل به صورت هماهنگ بر روی کل ناحیه سر پخش شده و به سادگی جذب پوست می‌شود. از سال ۲۰۰۱، محلول ۵٪ این دارو برای استفاده جهت درمان ریزش موی مردان مورد تأیید سازمان غذا و داروی آمریکا قرار گرفته‌است. به این ترتیب تقریباً ۱ میلی‌لیتر محلول ماینوکسیدیل در هر روز با استفاده از سر انگشتان یا سایر ابزارهای مناسب بر روی پوست سر قرار می‌گیرد. این محلول می‌بایست در مرکز ناحیه تحت درمان قرار گرفته و به سمت خارج آن پخش شود.
دست‌ها و سایر نقاط بدن که بیمار به دنبال رویش مو بر روی آن‌ها نیست، لازم است بلافاصله پس از تماس با محلول موضعی ماینوکسیدیل شستشو داده شوند. در ادامه لازم است محلول ماینوکسیدیل در معرض هوا خشک شده و قبل از استفاده از پوشش بر روی سر، به سر کردن کلاه، یا رفتن به رختخواب، دارو به مدت دو تا چهار ساعت روی سر باقی بماند. علاوه بر این همواره امکان دارد به خاطر انجام این فعالیت‌ها دارو از روی سر به لباس یا بالش منتقل شده و از این طریق در معرض سایر نقاط بدن که نیازی به رویش مو بر روی آن‌ها نیست، قرار گیرد. علاوه بر این نباید از سشوار یا سایر روش‌های خشک کردن سریع مو در زمان مصرف دارو استفاده شود، زیرا انجام این کار باعث ایجاد اختلال در جذب دارو توسط پوست خواهد شد. به این ترتیب افرادی که از این دارو استفاده می‌کنند نباید سر خود را به مدت حداقل ۴ ساعت پس از مصرف این دارو شستشو دهند.
در مصرف خوراکی آن احتباس آب و سدیم، افزایش وزن، ادم محیطی، تاکی کاردی، افزایش رویش مو، افزایش برگشت‌پذیر کراتینینن و نیتروژن اوره خون و گاهی اختلالات گوارشی و بثورات جلدی گزارش شده‌است.
رایج‌ترین عارضه مصرف ماینوکسیدیل ایجاد احساس خارش و التهاب پوستی در ناحیه تحت درمان است. توجه داشته باشید احساس خارش و التهاب پوستی با گذشت حدود دو هفته از درمان به تدریج از بین خواهد رفت. به هر حال در صورتی که این علائم پس از این مدت ادامه پیدا کرد، مصرف دارو می‌بایست تا زمان مشاوره با پزشک متوقف شود.
سایر عوارض جانبی بسیار نادر مصرف دارو موضعی یا خوراکی ماینوکسیدیل که در نتیجه جذب بیش از حد این دارو توسط بدن ایجاد می‌شود، به شرح زیر هستند:
توجه داشته باشید تأثیرات ناشی از مصرف داروی ماینوکسیدیل می‌تواند از طریق شیردهی از مادر به کودک منتقل شود؛ بنابراین، زنان شیرده نباید از این دارو استفاده کنند.
ویلیام پیلی یا پالی (ژوئیه ۱۷۴۳-۲۵ مه ۱۸۰۵) فیلسوف مسیحی بریتانیایی بود. عمده شهرت وی به خاطر تقریرش از برهان نظم با به‌کارگیری تمثیل ساعت‌ساز در کتاب "الهیات طبیعی" است.او نظریاتی هم در مورد تکامل دارد، که از آن به عنوان طراحی طبیعی نام میبرند.
ماهی درمانی شاخه‌ای از پزشکی جایگزین (آلترناتیو) است که در آن با استفاده از برخی ماهیها اقدام به معالجه برخی بیماری‌های پوستی می‌کنند.
یکی از شیوه های طبیعی درمان بیماری های پوستی است که در سال
های اخیر برای درمان بعضی بیماری ها ازجمله آسیب های پوستی یا کاهش استرس
از آن استفاده می شود که اولین بار در ترکیه توسط درمانگران طب سنتی این
کشور برای درمان بعضی بیماری های پوستی مانند پسوریازیس مورد استفاده قرار
گرفت. در این شیوه درمانی، ماهی های درمانگر به بیمار کمک می کنند تا در
زمان مشخصی، که به طور معمول ۳۰ روز است، بر بیماری خود غلبه کند یا شدت
بیماری را کنترل کرده و آن را مهار کند
فصل ۱۰-۲۰۰۹ لا لیگا (که هم‌چنین به دلایل تبلیغاتی با نام "لیگا بی‌بی‌وی‌ای" ("Liga BBVA") نیز خوانده می‌شود) هفتاد و نهمین دورهٔ رقابت‌ها از زمان تأسیس آن محسوب می‌شود. تیم فوتبال بارسلونا با کسب نوزدهمین عنوان قهرمانی خود در فصل گذشته، در این دوره مدافع عنوان قهرمانی محسوب می‌شود.
این رقابت‌ها از ۲۹ اوت ۲۰۰۹ و با حضور هفده باشگاه از رقابت‌های سال قبل و سه باشگاه که تازه از سگوندا دیویژن به لا لیگا راه یافته‌اند و جمعاً بیست تیم آغاز شده است. بازی‌ها در ۱۶ مه ۲۰۱۰ پایان می‌یابد. در این دوره از توپ نایک تی۹۰ آسنته (Nike T90 Ascente) به عنوان توپ رسمی بازی‌ها استفاده می‌شود.
تیم‌های صعود کرده به لا لیگا از فصل ۰۹-۲۰۰۸ سگوندا دیویژن
تیم‌های سقوط کرده از لا لیگا به فصل ۱۰-۲۰۰۹ سگوندا دیویژن
"آخرین به‌روزرسانی: ۱ فوریهٔ ۲۰۱۰"
به‌روز رسانی تا بازی‌های انجام شده در تاریخ ۱۵ مارس ۲۰۱۰
منبع: LFP و یاهو اسپورتس
اولویت طبقه‌بندی تیم‌ها در جدول: اول امتیازها؛ دوم امتیاز بازی مستقیم؛ سوم تفاضل گل بازی مستقیم؛ چهارم گل زده در بازی مستقیم؛ پنجم تفاضل گل؛ ششم گل زده.
امتیاز تیم‌ها در بازی مستقیم زمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد که دو یا چند تیم در امتیاز برابر باشند.
تاریخ آخرین به‌روز رسانی: ۱۵ مارس ۲۰۱۰
منبع: kicker.de
به‌روز رسانی شده تا بازی‌های برگزار شده در ۱۵ مارس ۲۰۱۰منبع: LFP و futbol.sportec
در جدول، تیم میزبان در ستون سمت افقی چپ قرار دارد.
رنگ‌ها: آبی = برد تیم میزبان؛ زرد = مساوی؛ قرمز = برد تیم مهمان
جایزهٔ پیچیچی عنوانی است که در انتهای هر فصل لا لیگا، به بهترین گل‌زن فصل اهدا می‌شود.
آخرین به‌روز رسانی: ۱۴ مارس ۲۰۰۹منبع: futbol.sportec و یاهو اسپورتس
عنوان زامورا در انتهای هر فصل لا لیگا به دروازه‌بانی که کم‌ترین نسبت گل خورده در هر بازی را داشته باشد اهدا می‌شود.
آخرین به‌روز رسانی: ۸ مارس ۲۰۱۰منبع: futbol.sportec
یوژنیک یا علم اصلاح نژاد انسان، جنبشی مبتنی بر مفاهیم زیست‌شناسی است که از کاربرد اقداماتی در جهت بهبود ساختار ژنتیک جمعیت‌ها انسانی حمایت می‌کند و در برهه‌ای از زمان در امور متعدد اجتماع از جمله حقوق و مجازات مورد استناد قرار می‌گرفته‌است. واژه Eugenics از ترکیب εύ̃ (eû) «خوب» و -γενής (genḗs) «به وجود آمدن، در حال رشد» در یونان باستان ریشه گرفته است.
در سال‌های اخیر، این اصطلاح در بحث‌های اخلاق زیستی در مورد استفاده از فناوری‌های جدید مانند کریسپر (CRISPR) و غربالگری ژنتیکی احیا شده‌است؛ با بحث‌های داغ در مورد اینکه آیا این فناوری‌ها را باید یوژنیک نامید یا خیر.
افلاطون در حدود ۴۰۰ سال قبل از میلاد استفاده از اصول زادگیری گزینشی را برای انسان پیشنهاد کرد. طرفداران اولیه یوژنیک در قرن نوزدهم، آن را راهی برای بهبود گروه‌های مردم می‌دانستند. در استفاده معاصر، اصطلاح یوژنیک ارتباط نزدیکی با نژادپرستی علمی دارد. علمای اخلاق زیستی مدرن که از یوژنیک جدید حمایت می‌کنند، آن را راهی برای تقویت ویژگی‌های فردی، بدون توجه به عضویت در گروه، توصیف می‌کنند.
در حالی که اصول یوژنیک در اوایل یونان باستان انجام می‌شد، تاریخ معاصر یوژنیک در اواخر قرن نوزدهم آغاز شد. در این زمان یک جنبش یوژنیک در بریتانیا ظهور کرد، و سپس در بسیاری از کشورهای غربی، از جمله ایالات متحده، کانادا، استرالیا و اکثر کشورهای اروپایی گسترش یافت. در این دوره، اکثر مردم از همه طیفهای سیاسی از ایده‌های یوژنیک حمایت می‌کردند. در نتیجه، بسیاری از کشورها با هدف بهبود کیفیت ذخایر ژنتیکی جمعیت خود، سیاست‌های یوژنیک را اتخاذ کردند. چنین برنامه‌هایی شامل اقدامات مثبت، مانند تشویق افرادی که برای تولید مثل «مناسب» تشخیص داده می‌شوند و اقدامات منفی مانند ممنوعیت ازدواج و عقیم‌سازی اجباری افرادی که برای تولید مثل نامناسب تشخیص داده می‌شدند. کسانی که «ناشایست برای تولید مثل» تلقی می‌شدند، اغلب شامل افراد دارای ناتوانی ذهنی یا جسمی، افرادی که در آزمون‌های هوش مختلف امتیازات پایینی کسب کرده بودند، مجرمان و «منحرف‌ها» و اعضای گروه‌های اقلیت‌ها بودند.
جنبش یوژنیک با آلمان نازی و هولوکاست هم ارتباط داشت. در زمان دفاع بسیاری از متهمان در محاکمات نورنبرگ در سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۶ آنها سعی در توجیه نقض حقوق بشرشان با ادعای وجود تفاوت کمی بین برنامه‌های یوژنیک نازی و یوژنیک ایالات متحده داشتند. در دهه‌های پس از جنگ جهانی دوم، با تأکید بیشتر بر حقوق بشر، بسیاری از کشورها شروع به کنار گذاشتن سیاست‌های یوژنیک کردند؛ اگرچه برخی از کشورهای غربی (از جمله ایالات متحده، کانادا و سوئد) به انجام عقیم‌سازی اجباری ادامه دادند.
از دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، با روش‌های جدید فناوری کمک باروری در دسترس، مانند رحم جایگزین بارداری (در دسترس از سال ۱۹۸۵)، تشخیص ژنتیکی قبل از لانه‌گزینی (از سال ۱۹۸۹ در دسترس است) و انتقال سیتوپلاسمی (اولین بار در سال ۱۹۹۶ انجام شد)، نگرانی در مورد احیای احتمالی یوژنیک افزایش یافته‌است که می‌توانند منجر به یک شکل قوی‌تر از یوژنیک پس از دهه‌ها ترویج حقوق بشر گردند.
انتقاد اصلی وارد به سیاست‌های یوژنیک این است که — صرف نظر از اینکه از سیاست‌های منفی یا مثبت استفاده شود — آنها بسیار مستعد سوءاستفاده هستند؛ زیرا معیارهای انتخاب ژنتیکی توسط هر گروهی که در آن زمان قدرت سیاسی داشته باشد تعیین می‌شود. علاوه بر این، بسیاری از یوژنیک منفی به عنوان نقض حقوق اساسی بشر که از زمان اعلامیه تهران در سال ۱۹۶۸ به عنوان حق تولید مثل دیده می‌شود، انتقاد می‌کنند. انتقاد دیگر این است که سیاست‌های یوژنیک در نهایت منجر به از بین رفتن تنوع ژنتیکی می‌شود. با این حال، انتقاد دیگری از سیاست‌های یوژنیک معاصر این است که آنها پیشنهاد می‌کنند که به‌طور دائم و مصنوعی میلیون‌ها سال تکامل را مختل کنند و تلاش برای ایجاد خطوط ژنتیکی «پاک» از «اختلال‌ها» می‌تواند اثرات جانبی گسترده‌ای در زمینه ژنتیک داشته باشد.
انواع شیوه‌های یوژنیک هزاران سال وجود داشته‌است. برخی از مردمان بومی برزیل از دوران پیش از استعمار به کشتن نوزادانی که با ناهنجاری‌های جسمی متولد می‌شدند، شناخته شده‌اند. در یونان باستان، افلاطون فیلسوف جفت‌گیری انتخابی را برای ایجاد یک طبقه نگهبان پیشنهاد کرد. در اسپارت، هر کودک اسپارتی توسط شورای بزرگان، گروسیا (Gerousia)، مورد بازرسی قرار می‌گرفت که تعیین می‌کرد آیا کودک برای زندگی مناسب است یا نه. در سال‌های اولیه جمهوری روم، پدر رومی طبق قانون موظف بود در صورت تغییر شکل وحشتناک فرزندش، فوراً او را بکشد. به گفته تاسیتوس، در دوره امپراتوری روم، قبایل ژرمنی آن روزگار هر عضوی از جامعه خود را که بزدل، جنگجو یا «آغشته به رذیلت‌های نفرت انگیز» می‌دانستند، معمولاً با غرق کردن آنها در باتلاق‌ها می‌کشتند. مورخان مدرن، با این حال، نوشته قوم‌نگاری تاسیتوس را در چنین جزئیاتی غیرقابل اعتماد می‌دانند.
ایده یک پروژه مدرن برای بهبود جمعیت انسانی از طریق پرورش انتخابی در ابتدا توسط فرانسیس گالتون ایجاد شد و در ابتدا از داروینیسم و نظریه انتخاب طبیعی آن الهام گرفت. گالتون تئوری تکامل چارلز داروین پسرعموی ناتنی خود را خوانده بود که به دنبال توضیح رشد گونه‌های گیاهی و جانوری بود و می‌خواست آن را برای انسان‌ها به کار گیرد. گالتون بر اساس مطالعات زندگی‌نامه‌ای خود معتقد بود که ویژگی‌های مطلوب انسانی ویژگی‌های ارثی هستند. با معرفی ژنتیک، یوژنیک با جبر ژنتیکی یعنی این که اعتقاد به این که شخصیت انسان به‌طور کامل یا در اکثریت صفات ناشی از ژن‌ها و بدون تأثیر تحصیلات یا شرایط زندگی است، مرتبط شد. در طول تاریخ اخیر خود، یوژنیک کماکان بحث‌برانگیز باقی مانده‌است.
در اروپا، یوژنیک به یک رشته دانشگاهی در بسیاری از کالج‌ها و دانشگاه‌ها تبدیل شد و از منابع بسیاری بودجه دریافت کرد. سازمان‌هایی برای جلب حمایت عمومی و تغییر افکار به سمت ارزش‌های اصلاح‌طلبی مسئولانه در والدین، از جمله انجمن آموزش یوژنیک بریتانیا در سال ۱۹۰۷ و انجمن یوژنیک آمریکا در سال ۱۹۲۱ تشکیل شدند. در سال ۱۹۰۹، روحانیون انگلیسی، ویلیام اینگ و جیمز پیل، هر دو مطالبی برای انجمن آموزش یوژنیک می‌نوشتند. اینگه سخنران مدعو کنفرانس بین‌المللی یوژنیک در سال ۱۹۲۱ بود که توسط اسقف اعظم کاتولیک رومی نیویورک پاتریک جوزف هیز نیز تأیید شد. کتاب عبور از نژاد بزرگ ("یا، مبنای نژادی تاریخ اروپا") توسط مدیسون گرانت، اصلاح‌طلب، حقوقدان و انسان‌شناس آماتور آمریکایی در سال ۱۹۱۶ منتشر شد و چندین ویرایش و ویرایش را پشت سر گذاشت. با این وجود، این کتاب توسط افرادی استفاده شد که از مهاجرت به عنوان توجیهی برای آنچه به عنوان «نژادپرستی علمی» شناخته شد، حمایت کردند.
سیروس نورسته کارگردان فیلم‌های سنگسار ثریا م. و The Path to ۹/۱۱ است.
نورسته متولد خنج لارستان فارغ‌التحصیل سینما از دانشگاه یو.اس.سی آمریکاست و سابقه بیست سال فعالیت تلویزیونی و سینمایی دارد و فیلم سنگسار ثریا م. نخستین فیلم سینمایی او نیست و او چندین فیلم دیگر نیز قبل از این فیلم ساخته است.
بتسی گیفن همسر او نیز در کار سینما مشغول است و فیلمنامه سنگسار ثریا میم را با هم نوشته‌اند. بتسی فارغ‌التحصیل فیلمنامه‌نویسی از دانشگاه میامی است.
http://en.wikipedia.org/wiki/Cyrus_Nowrasteh
http://en.wikipedia.org/wiki/The_Stoning_of_Soraya_M.
کشور افغانستان، از جمله سرزمین‌هائی است که با توجه به نفوذ فرهنگ‌ها و ادیان مختلف در گوشه و کنار این سرزمین شاهد به وجود آمدن گاهشمارهای (تقویم) مختلف بوده‌است؛ که ما نمونه بارز آن را در تاریخ قبل از اسلام این کشور می‌بینیم، در حالی که در مناطق شرقی این کشور با تقویم هندی روبرو هستیم، در مناطق غربی با تقویم اوستایی یا زردشتی مواجه هستیم. در این نوشته سعی شده تا به معرفی اجمالی تقویم‌های رایج در افغانستان از گذشته تا کنون پرداخته شود.
از آنجا که افغانستان و ایران در دوره‌های متعدد تاریخی جزو یکدیگر بوده‌اند، گاهشماری گاه‌شماری های مشترک در این دو کشور نیز وجود دارد.
به گفته عبد الحی حبیبی در کتاب تاریخ افغانستان بعد از اسلام؛ گویا همزمان با نشر اسلام یعنی در قرن اول قمری در ولایات شرقی تقویم با ماه‌های هندی رواج داشته‌است و برای اثبات گفته خویش به کتیبه‌هایی که در وادی توچی وزیرستان به دست آمده‌است استناد می‌کند. این کتیبه به دو زبان عربی و سانسکریت نوشته شده‌است؛ ترجمه سانسکریت آن بدین گونه‌است: «اوم. سلام. در سال ۳۲-در ماه کرتیکا-در روز دوم تاریک.»
مضمون عربی آن حاکیست که این کتیبه را در روز جمعه ۱۳ جمادی الاول سال ۲۴۳ه‍.ق نوشته‌اند. حبیبی اضافه می‌کند که با توجه به این سند تا اواسط قرن سوم قمری هم از تقویم هندی و هم عربی در ثبت تاریخ ابنیه در این مناطق (شرقی) استفاده می‌شده‌است و استعمال ماه عربی با رسوم اسلامی، این تقویم قدیم را از بین نبرده‌است. (۴)
همزمان در قرن اول ه‍.ق و قبل از آن بخش مهمی از مردم ولایات غربی و شمالی را زردشتیان تشکیل می‌دادند. (۵)آنان دارای تقویمی کاملاً مذهبی بودند که بر اساس خواسته‌های دین زردشت و مزداپرستی و انجام مراسم و فرایض مذهبی و اهداف دینی بنا شده بود و مسائل سیاسی و مادی در آن چندان مورد توجه نبود. هر یک از روزها و ماه‌های سال در این تقویم، اختصاص به فرشته یا فرشتگانی دارد و انجام فرایض دینی را در زمان‌های خاص توصیه می‌نمایند.
نام روزهای سی‌گانه به قرار زیر است:
«۱-هرمزد یا اهور مزد، ۲-بهمن یا وهونه، ۳-اردیبهشت یا آش وهشت، ۴-شهریور یا خشتروئیریه، ۵-سفندارمذ یا سپنت آرمئیتی، ۶-خرداد یا هوروتات، ۷-امرداد یا امرتات، ۸-دی به آذر یا دنوش، ۹-آذر یاآتر، ۱۰-آبان یاابم، ۱۱ -خورشید، ۱۲ -ماه یا ماونگه، ۱۳-تیر، ۱۴-گوش، ۱۵-دی به مهر یادتوش، ۱۶-مهر، ۱۷ -سروش، ۱۸-رشن، ۱۹-فروردین، ۲۰-بهرام یا ورثرغن، ۲۱-رام، ۲۲-باد یا وات، ۲۳-دی به دین یا دئوش، ۲۴-دین، ۲۵-ارد یا اشی ونگوهی، ۲۶ -ارشتات، ۲۷-آسمان، ۲۸-زامیاد یا زم، ۲۹-ماراسپند، ۳۰-انیران یا انغررئوجاو.»(۶)
در این تقویم هر سی روز را یک ماه نامیدند (ماونگه در اوستا) و هر سال را ۱۲ ماه می‌گرفتند؛ بنابراین ماه و سال در این تقویم اصطلاحی است، اسامی دوازده ماه این تقویم نیز همان اسامی ایزدان معروف دین مزدیسنا می‌باشند که در ذیل به اسامی ماه‌ها و ایزد مربوط به هر یک اشاره می‌گردد
«۱-فروردین:فروشی ها؛ ۲-اردیبهشت:َآش وهشت؛ ۳-خرداد:هوروتات؛ ۴-تیر:تشتری؛ ۵-امرداد:امرتات؛ ۶-شهریور:خشتروئیریه؛ ۷-مهر:میثر؛ ۸ -آبان:آبها-آناهیتا؛ ۹-آذر:آتر-آتش؛ ۱۰-دی:خالق اوهرمزد؛ ۱۱-بهمن:وهومنه؛ ۱۲-اسفند:اسپنت ارمیتی.»(۷)
ایشان در یافته بودند که یک سال نجومی ۳۶۵ روز و ۶ ساعت و اندی است، بنابراین آنان برای نگهداری آغاز و پایان سال در نقطه خاص، دست به ایجاد دو نوع کبیسه به نام‌های بهیزک (به پهلوی «وهیجک»، دری «اندر گاه» و عربی خمسه مسترقه) بزرگ و کوچک زدند. چون در تقویم، ۱۲ ماه ۳۰ روزه وجود داشت، در وهله اول ۵ روز باقی‌مانده از سال حقیقی را پس از پایان ۱۲ ماه و قبل از آغاز سال جدید به صورت مستقل و غیر مربوط به سایر ماه‌ها می‌افزودند و بدین طریق ۵ روز کسری جبران می‌شد، به عقیده برخی این عمل را زردشت به پیروانش آموزاند؛ تا زمان اعمال دینی از مواقع خود دور نیفتد. به عقیده او محل این پنج روز آخر آبان ماه است. (۸)
لیکن این تغییرات نتوانست مشکل جابجائی ماه‌ها را رفع کند، چون این ۵ روز در ماه‌های سال سیر می‌کرد و در یک دوره ۱۲۰ ساله در فروردین ماه، در یک دوره ۱۲۰ ساله دوم در اردیبهشت و… و بالاخره در یک دوره ۱۴۴۰ ساله دوباره به محل اولیه خود بازمی‌گشت. آنان اینبار برای رفع مشکل پس از هر ۱۲۰ سال یک ماه به ماه‌های سال می‌افزودند تا به این ترتیب مشکل پنج روز را رفع کنند. (بهیزک بزرگ) این تقویم تا پایان دوره ساسانیان و اوایل ورود اسلام همچنان رواج داشت، ولی می‌رفت تا از خاطره‌ها فراموش شود. (به علت ورود اسلام و ممنوعیت نسیء بر اساس آیه ۳۷ توبه و اینکه بر اساس آیه ۳۶ توبه ماه در نزد خداوند ۱۲ ماه است. (۹)
همچنین در عصر کوشانیان مقارن قرن اول میلادی در تخارستان تقویم بابلی رواج داشته‌است؛ عبدالحی حبیبی برای اثبات این گفته؛ به کتیبه سرخ کتل بغلان (۱۶۰م) اشاره می‌کند، که زبان آن دری قدیم یا تخاری و رسم‌الخط آن یونانی شکسته و تاریخ آن را به ماه بابلی نو شته‌اند:
«به سی و یکم سلطنت، هنگام نیسان ماه»
به قول بیرونی سال این تقویم ۳۵۴ روز به حساب قمری بوده و ماه اول هم نیسان بوده‌است که ایام سرسبزی و تازگی درختان و گیاهان بوده‌است که در ادبیات دری اوایل قرون اسلامی آن را موسم شگفتگی و خرمی نامیده‌اند. (۱۰)
علاوه بر این سه تقویم، گاهشماری‌های دیگری نظیر هندی، سیستانی، سغدی نیز در مناطق مختلف افغانستان رواج داشته که ما اطلاع اندکی از آن‌ها داریم.
پس از ورود اسلام به افغانستان و گرویدن مردم آن سامان به دین اسلام، تقویم قمری در افغانستان رواج پیدا کرد (این تقویم در زمان عمر از خلفای راشدین برای رسیدگی به امور خراج و مالیات به وجود آمد). تعداد ماه‌ها در این تقویم بر اساس حساب دوازده‌گانه قمری و بر اساس دستور صریح قرآن (آیه ۳۶ توبه) به وجود آمد؛ نام ماه‌های این تقویم نیز از دوره جاهلیت به اسلام رسیده و سابقه طولانی دارد. اعراب در این تقویم به مانند زردشتیان روزهای خود را نامگذاری نکردند، ولی هر سه شب را در ماه به نام‌های مختلف می‌نامند که عبارتند از:
۳شب اول: غرر، سپس نفل، سپس تسع، سپس عشر، سپس بیض، سپس ظلم، سپس خنس، سپس حنادس، سپس محاق و شب آخر که ماه پنهان باشد «سرار». (۱۱)
این گاهشماری بواسطه اینکه ماه‌های آن بر آسای دو رویت هلال مشخص می‌شود، دارای فصل نبوده و ماه‌های آن ۲۹ یا ۳۰ روزه می‌باشد بعد از تسلط اعراب بر افغانستان آنان خواستند تا سال مالی خود را بر اساس این تقویم بکار ببرند، که برای کشاورزان که باید در ماه به خصوصی مالیات می‌پرداختند، مشکلات فراوانی ایجاد شد، از جمله اینکه زمانی می‌شد که باید مالیات غله یا محصولات کشاورزی خود را می‌پرداختند که دقیقاً در فصل زمستان بود. در نتیجه از همان اوایل برای تنظیم امور مالی یا نگاه داشتن سال مالی به کار گرفتن تقویم خورشیدی (زردشتی) لازم آمد، همزمان تقویم قمری برای حل و فصل مسائل دینی محفوظ ماند. در این میان به علت بی‌توجهی و غفلت از محاسبه کبیسه‌ها اول سال خورشیدی (نوروز) از محل حقیقی خویش دور افتاد، به‌طوری‌که در زمان متوکل خلیفه عباسی ۲ ماه و در زمان معتضد عباسی ۷۱ روز عقب ماند، با این حساب، از سال‌ها پیش کشاورزان و مودیان مالیاتی در مضیقه قرار گرفته بودند؛ زیرا هنوز کشت آن‌ها سبز نشده بود که مأموران مالیات و خراج به سراغشان می‌آمدند و مطالبه مالیات می‌کردند. در زمان متوکل و معتضد سعی شد تا اصلاحاتی صورت گیرد که چندان کارآمد نبود؛ اصلاحات برای مدت کمی مؤثر بود و بعد از مدتی دوباره مشکل سابق تکرار شد. این روند تا ظهور سیاسی سلجوقیان ادامه داشت. در زمان جلال‌الدین ملک‌شاه سلجوقی بااستفاده از ریاضی دانان بزرگی نظیر حکیم عمر خیام، ابوالمظفر اسفزاری، خواجه عبدالرحمن خازنی و ابن کوشک بیهقی مباهی و خواجه نظام الملک طوسی به اصلاح تقویم خورشیدی بر مبنای هجرت پیامبر اقدام نمودند و تقویم تازه را به لقب سلطان جلال‌الدین ملک‌شاه سلجوقی «تقویم جلالی» نامیدند. دراین تقویم اول سال هنگام ورود خورشید به برج حمل تعیین شد. آنان همچنین به جای اسامی ماه‌های قدیمی، از اسامی بروج دوازده‌گانه (حمل، ثور، جوزا، سرطان، اسد، سنبله، میزان، عقرب، قوس، جدی، دلو، حوت) استفاده کردند. (۱۲)
مدت زمان یک سال تقویم جلالی برابر با مدت زمان یک دور کامل زمین به دور خورشید، یعنی ۳۶۵ روز و ۵ ساعت و ۴۹ دقیقه و ۱۵ ثانیه‌است. هر یک از ماه‌های سال سی روز بود و ۵ روز اضافی را به ماه دوازدهم (حوت) اضافه می‌کردند و اضافه آن (۵ساعت و۴۹ دقیقه و ۱۵ ثانیه) در هر ۴یا۵ سال یک روز حساب شده به عنوان کبیسه به آخر ماه حوت اضافه می‌گردید و آن سال را ۳۶۶ روز حساب می‌کردند(۱۳).
این تقویم تا سال (البته با کمی تغییر) ۱۳۳۴ همچنان تقویم رسمی کشور بود (باید توجه داشت که در مکاتبات رسمی حکومتی و اسناد از تقویم قمری استفاده می‌شده‌است) تا اینکه به صلاحدید دولت وقت، تغییراتی در آن داده شد و ما امروزه از این تقویم اصلاح شده، استفاده می‌کنیم.
علاوه بر این تقویم‌ها با استیلای ترکان و مغولان در افغانستان نوعی تقویم ترکی ۱۲حیوانی نیز در برخی از مناطق افغانستان که در ارتباط با این اقوام بودند، به وجود آمد. بر اساس نوشته‌های خواجه نصیرالدین طوسی سال در این تقویم خورشیدی حقیقی و ماه‌هایشان بر اساس رویت دو هلال ماه بوده‌است و برای احتساب شمسی بر مبنای قمری دست به نسیء می‌زدند. دراین تقویم هر یک از ماه‌های سال بر اساس نام یک حیوان می‌باشد که عبارتننداز:
«۱-موش (سچقان یا کسگو)؛ ۲-گاو نر (اود یا سغر)؛ ۳-پلنگ (بارس)؛ ۴-خرگوش (توشقان)؛ ۵-نهنگ (لو)؛ ۶-مار (ییلان)؛ ۷-اسب (یونت)؛ ۸-گوسفند (قوی)؛ ۹-میمون (بیجین)؛ ۱۰-مرغ (تخاقوی)؛ ۱۱-سگ (ایت)؛ ۱۲-خوک (تونگوز)(۱۴)
هارون یحیی یا عدنان اکتار (زادهٔ ۲ فوریهٔ ۱۹۵۶ میلادی در آنکارا) یک مدعی مهدویت است. پارهٔ اول اسم مستعارش، نام هارون، برادر موسی است و پارهٔ دوم، نام یحیی؛ پیامبری که درست، پیش از عیسی آمد و آمدن عیسی را پیشگویی کرد. در سال ۱۹۹۰ سازمان تحقیقات علمی «باو» را راه‌اندازی کرد.Harrison, Peter (2010). The Cambridge Companion to Science and Religion. Cambridge: Cambridge University Press. p. 141. . و به تألیف و انتشار کتاب‌های زیادی دست زد. در ایران، کتاب‌های بسیاری از او ترجمه و چاپ شده و مورد استقبال بوده و جایگاه موجهی داشته‌است. اما در سال‌های اخیر حاکمیت از وی به‌عنوان یک حقه‌باز منحرف، فراماسون و مدعی دروغین مهدویت یاد می‌کند.فراماسون منحرفی که ادعای مهدویت دارد! + تصاویر جام نیوز او در تاریخ ۲۱ تیر ۱۳۹۷ با اتهامات جنسی توسط دولت ترکیه بازداشت شد. او در ۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۱ با اتهامات ایجاد سازمان جنایی، سوءاستفادهٔ جنسی از کودکان، آزار و اذیت، آدم‌ریابی زیر سن، باج‌خواهی، حبس غیرقانونی، جاسوسی، کلاهبرداری و جعل اسناد به ۸۶۵۸ سال زندان محکوم شد.
یحیی کتاب‌های زیادی را به نگارش درآورده‌است، که هدف بیشتر آن‌ها آشنایی افراد غیرمسلمان با اسلام است. کتاب‌هایی که او در رابطه با علم نگاشته‌است بیشتر با هدف رد فرگشت، ماده‌گرایی و بی‌خدایی است. او بر این باور است که فرگشت وجود خدا و ارزش‌های اخلاقی را زیر سؤال می‌برد و به ترویج ماده‌گرایی و کمونیسم می‌انجامد.Numbers, Ronald (2009). Galileo Goes to Jail. Cambridge: Harvard University Press. p. 222. . یحیی بر این باور است که داروینیسم الهام‌بخش نژادپرستی، نازیسم، کمونیسم، و تروریسم بوده‌است. این استدلال او مبنی بر شرایط ترکیه قبل از سال ۱۹۸۰ است که کتاب‌فروشی‌های کمونیست در ترکیه کتاب‌های داروین را به مشتریان کتاب‌های مارکس می‌دادند."Reuters: Turks: Atheism Is the 'Root of Terrorism'". Archive.newsmax.com. 22 November 2006. Retrieved 10 April 2012. دلیل موفقیت کتاب‌های یحیی در ترکیه کیفیت بسیار بالای کاغذ چاپ، و تعداد بسیار بالای نقاشی‌ها و عکس‌های رنگی در این کتاب‌ها عنوان شده‌است.Ortega, Tony. Your OFFICIAL program to the Scopes II Kansas Monkey Trial, The Pitch, 5 May 2005. بسیاری از کتاب‌های او به فیلم‌هایی با کیفیت بسیار بالا تبدیل شده‌است و به‌رایگان می‌توان آن‌ها را از اینترنت بارگیری کرد. در اصل همهٔ این کتاب‌ها نوشتهٔ خودش نیست و آثار افراد دیگری را به اسم خود زده‌است.
فراگیر شدن آفرینش‌گرایی سازماندهی‌شده به‌وسیلهٔ مسیحیان در دههٔ ۱۹۸۰ هنگامی که وزیر آموزش‌وپرورش ترکیه به سازمان‌های مسیحی برای آموزاندن نظریه‌های فرگشت و آفرینش‌گرایی در برنامه‌های درسی به‌صورت همزمان روی آورد، به دنیای اسلام راه یافت. یحیی سال‌ها برای ستیز با فرگشت به نظریهٔ مسیحی آفرینش‌گرایی زمین جوان استناد می‌کرد در حالی که چنین باوری برای دین اسلام الزامی نیست. با استفاده از این نکته که تفسیر قرآن امکان وجود زمین برای میلیون‌ها سال را می‌دهد، یحیی پس از دوره‌ای به استدلال‌های مشابه آفرینش هوشمند روی آورد. تارنمای هارون یحیی به نام آفرینش هوشمند اسلامی ثبت شده بود. با این حال یحیی از نام آفرینش هوشمند، به‌دلیل برده نشدن نام خدا در آن، پرهیز می‌کند و آن را یکی دیگر از فریب‌های شیطان می‌داند.Yahya, Harun (2008). "INTELLIGENT DESIGN: A NEW AGE THEORY". harunyahya.com. Archived from the original on 23 May 2009. Retrieved 28 May 2009. در سال ۱۹۹۸ یحیی اولین کارزار مقابله با فرگشت را راه‌اندازی کرد. هزاران نسخهٔ رایگان از کتاب‌های یحیی در ترکیه بین مردم پخش شدند."Cloning Creationism in Turkey". RNCSE (National Center for Science Education) 19 (6): 30–35. November-December 1999. Retrieved 17 May 2007. یحیی و سازمانش چندین آگهی علیه فرگشت در روزنامه‌های ترکیه و یک آگهی در مجلهٔ تایم درج کردند.Songün, Sevim (27 February 2009). "Turkey evolves as creationist center". Hurriyet Daily News. Archived from the original on 5 March 2009. Retrieved 17 March 2009. مشخص نیست هزینهٔ این کارزار از کجا تأمین شده‌است. باو چندین استاد دانشگاه را که زیست‌شناسی فرگشتی درس می‌دادند، تهدید کرد و آزار داد و باعث شکایت رسمی علیه این سازمان در دادگاه شد.Koenig, Robert (18 May 2001). "Creationism Takes Root Where Europe, Asia Meet". Science. Retrieved 17 March 2009. در سال ۲۰۰۵ امید سایین در مورد اقدامات باو گفت «در سال ۱۹۹۸ توانستم شش نفر از دانشمندان ترکیه را برای سخن گفتن علیه آفرینش‌گرایی تشویق کنم ولی امروز این کار غیرممکن است، همه می‌ترسند که مورد حملهٔ باو قرار بگیرند.» در سپتامبر ۲۰۰۸ یحیی جایزه‌ای ۱۰۰ تریلیون لیره‌ای مقرر کرد برای کسی که بتواند سنگواره‌ای را بیابد که یکی از مرحله‌های میانی فرگشت را نشان دهد و «هیچ سنگواره‌ای که موجودات عجیب مورد نظر دانشمندان فرگشت را نشان دهد وجود ندارد». استاد دانشگاه کالیفرنیا، کوین پایدن، پس از این سخن یحیی گفت «یحیی هیچی فهمی از تغییر در زمان ندارد. اگر به او سنگواره یک خرچنگ را نشان دهید خواهد گفت این شبیه یک خرچنگ معمولی است و فرگشت وجود ندارد».Green, Toby (29 September 2008). "Creationist offers prize for fossil proof of evolution". The Independent (London). Retrieved 17 May 2007. در استدلال‌های یحیی هیچ نکتهٔ جدیدی وجود ندارد، برخی از استدلال‌های او به لحاظ علمی سطحی و ضعیف هستند و بیشتر آن‌ها از کتاب‌های مسیحیان ضدِفرگشت رونویسی شده‌اند و هیچ‌گونه ارزش علمی ندارند.Taner Edis, Islamic Creationism: A Short History, History of Science Society, Newsletter, vol 37, No. 1, 2008
جلد نخست کتاب اطلس آفرینش در سال ۲۰۰۶ و جلدهای دوم و سوم در سال ۲۰۰۷ چاپ شدند. عرض این کتاب ۱۱ اینچ و طول آن ۱۷ اینچ و وزن آن تقریباً ۶ کیلوگرم است، بیش از ۸۰۰ صفحه رنگ روغن دارد. به‌گفتهٔ نیویورک تایمز این کتاب احتمالاً بزرگ‌ترین و زیباترین کتاب علیه نظریهٔ فرگشت داروین است. ده‌ها هزار نسخه از این کتاب به‌رایگان به مدرسه‌ها، دانشگاه‌ها و مراکز تحقیق در سراسر اروپا و آمریکا ارسال شده‌است."In the beginning". The Economist. 19 April 2007. Archived from the original on 30 April 2007. Retrieved 28 April 2007. کوین پایدن، استاد دانشگاه کالیفرنیا می‌گوید افرادی که این کتاب را دریافت کردند از اندازه و کیفیت چاپ آن و مطالب سطحی آن متعجب شدند. گردن دیونگ استاد زیست‌شناسی دانشگاه اوترخت هلند با خواندن این کتاب آن را بیهوده و مسخره نامید."PZ Myers, "Well fly fishing is a science"". Scienceblogs.com. Retrieved 10 April 2012.
یحیی چند نظریهٔ توطئه را تبلیغ می‌کند. در سال ۱۹۸۶ در کتاب یهودیت و فراماسونری می‌گوید که مأموریت اصلی یهودی‌ها و فراماسونرها در ترکیه از بین بردن دین، و ارزش‌های اخلاقی و دینی مردم ترکیه بوده‌است تا مردم ترکیه را تبدیل به حیوان کنند."Life Story Of Adnan Oktar". Web.archive.org. 9 November 2005. Retrieved 10 April 2012. او می‌گوید که یهودی‌ها و فراماسونرها نگرش‌های ماده‌گرایانه، فرگشت، سبک زندگی غیراخلاقی و ضددینی را در جامعهٔ ترکیه رواج داده‌اند. از نظر یحیی فراماسونری با تکیه بر فلسفهٔ مادی‌گرا، معمار آنچه در جهان می‌گذرد است. از نظر او فرگشت یک توطئهٔ فراماسونری است."Harun Yahya". Masonluk.net. Retrieved 10 April 2012.
در سال ۱۹۹۶، باو اولین کتاب خود با نام «فریب هولوکاست» را منتشر کرد. این کتاب ادعا می‌کند که آنچه هولوکاست نامیده می‌شود در واقع مرگ چند یهودی به‌خاطر بیماری تیفوس در زمان جنگ و قحطی بعد از جنگ به‌دلیل شکست آلمان‌ها است.Steinvorth, Daniel (23 September 2008). "'All Terrorists Are Darwinists': Interview with Adnan Oktar". Der Spiegel. Archived from the original on 26 October 2008. Retrieved 13 November 2008. بدری بایکام در نقد این کتاب مقاله‌ای نگاشت که منجر به شکایت باو از او شد. در دادگاه مشخص شد که نویسندهٔ این کتاب ادنان اختر است که با نام مستعار هارون یحیی می‌نویسد."AXT 1996 report on antisemitism in Turkey". Axt.org.uk. Retrieved 10 April 2012.
در سال ۲۰۰۶ باو کتابی را به چاپ رساند که هولوکاست را تأیید می‌کند، این کتاب خشونت هولوکاست نام دارد. در این کتاب نوشته شده‌است «نازی‌ها یهودی‌های اروپا را در زمان جنگ جهانی دوم مورد ظلم غیرقابل‌بخششی قرار دادند. آنها میلیون‌ها یهودی را تحقیر کردند و مجبور کردند خانه‌هایشان را ترک کنند و در اردوگاه‌های کار اجباری در شرایط غیرانسانی کار کنند… قطعاً ۵٫۵ میلیون یهودی که توسط نازی‌ها کشته شدند بدترین جنایت نازی‌ها است.»http://harunyahya.com/en/works/3764/
در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۷ با روزنامهٔ گاردین یحیی نوشتن کتاب فریب هولوکاست را انکار کرد، ادعایی که گاردین باور آن را سخت دانست. سال بعد در مصاحبه با روزنامهٔ اشپیگل او گفت که یکی از دوستانش این کتاب را با استفاده از نام مستعار او به چاپ رسانده‌است. او گفت که کتاب خشونت هولوکاست نوشتهٔ اوست.
در سال ۱۹۹۱ یحیی به‌دلیل داشتن کوکایین بازداشت شد.Ronald L. Numbers (2006). "The Creationists," Expanded Edition, Ronald L. Numbers, 2006. Harvard University Press. . Retrieved 10 April 2012. در سال ۱۹۹۹ چند استاد دانشگاه که توسط او تهدید شده بودند و مورد آزار و اذیت قرار گرفته بودند از او شکایت کردند و مبلغ ۴۰۰۰ دلار به‌عنوان غرامت دریافت کردند. در سال ۱۹۹۹ یحیی به‌دلیل تهدید و به راه انداختن سازمانی با هدف ارتکاب جرم دستگیر شد.Grove, Thomas (9 May 2008). "Turkish Islamic author given 3-year jail sentence". Reuters. Archived from the original on 13 May 2008. Retrieved 9 May 2008. یکی از اتهام‌هایی او استفاده از دختران جوان برای جذب جوانان متعلق به خانواده‌های پولدار بود، آن‌ها به جوانان وعده داده بودند که در ازای شرکت در جلسات او می‌توانند با این دخترها رابطهٔ جنسی برقرار کنند."Sex, Flies and Videotapes: the secret lives of Harun Yahya". New Humanist. October 2009. Retrieved 17 March 2009.
سر تامس لاورنس در سال ۱۷۶۹ در انگلستان زاده شد. وی سمت ریاست آکادمی سلطنتی را داشت.
پدرش مهمانخانه کوچکی را اداره می‌کرد. سرتامس در آن مهمانخانه از قیافه تازه واردان نقاشی می‌کشید. او در سال ۱۷۹۱ با اینکه سن او کمتر از ۲۵ سال بود و مشمول مواد نظام نامه عضویت آکادمی نمی‌شد به این سمت رسید. سپس نقاشی دربار به عهده او قرار گرفت. مدتی بعد ریاست آکادمی را به عهده گرفت. در سال ۱۸۳۰ او در گذشت.
دائرةالمعارف یا فرهنگ دانش و هنر شامل: اطلاعات عمومی. چاپ ششم، تهران: سازمان انتشارات اشرفی، مرداد ۱۳۵۲
فریدون صاحب جمعhttp://www.sahebjam.fr/ir/indexir.htm (۱۹۳۳–۲۰۰۸) رمان‌نویس و روزنامه‌نگار و خبرنگار جنگی ایرانی-فرانسوی. او به خاطر نوشتن رمان سنگسار ثریا م. داستانی واقعیISBN 1-55970-233-8 شهرتی بین‌المللی به دست آورد. فیلمنامه فیلم سنگسار ثریا م بر اساس این رمان نوشته شد. او خبرنگاری شناخته شده در کانال "LCI channel" فرانسه و روزنامه‌های فرانسوی مانند "Le Monde" و "Le Telegramme" بود و در سال ۲۰۰۸ درگذشت.
صاحب‌جمع به عنوان روزنامه‌نگار اولین کسی بود که گزارشهایی دربارهٔ جرایم جمهوری اسلامی ایران علیه بهاییان و استفاده نظامی از کودکان زیر سن قانونی در ارتش ایران در طول جنگ ۸ ساله با عراق نوشت. به گفته داریوش کدیور، تهدیدهایی توسط اسلام‌گرایان علیه صاحب‌جمع گزارش شده‌است. آخرین مقاله او گزارشی از جنگ عراق بود که خودش اخیراً از آن بازدید کرده و برای روزنامه فرانسوی "Le Telegraph" نوشته بود. صاحب‌جمع که از نوادگان شاهزاده‌های قاجار بود، زندگینامه مادرش را نیز نوشته‌است که به نام" Une Princess Persane" (شاهزاده خانم ایرانی) منتشر شده‌است.
http://en.wikipedia.org/wiki/Freidoune_Sahebjam
"Death of Fereydoune Sahebjam at age 75"
http://www.sahebjam.fr/ir/indexir.html
soraya_production_notes
چاردیواری یک مجموعه‌ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی سیروس مقدم و نویسندگی محسن تنابنده و سعید آقاخانی استتنابنده: فیلمنامه چاردیواری برا اساس یک داستان واقعی نوشته شده خبرگزاری فارس ۲۰ فروردین ۱۳۸۹ که از ۲۸ اسفند ۱۳۸۸ تا تا پایان نوروز از شبکه یک سیما در ۱۵ قسمت ۵۰ دقیقه‌ای پخش می‌شد.
داستان چاردیواری دربارهٔ جوانی به نام نادر است که در گذشته درخواست دختر جوان و متمولی به نام مریم را برای ازدواج ظاهری و رسمی قبول کرده. دختر که قصد داشته با این ازدواج در خارج از کشور ادامه تحصیل دهد، حالا پس از چند سال از خارج از کشور برگشته و قصد دارد به ازدواج با نادر خاتمه بدهد.به همین خاطر ، با همکاری نادر طوری در برابر پدرش صحنه‌سازی می‌کند که گویی او و نادر پس از چند سال زندگی مشترک، با هم اختلاف دارند. از سوی دیگر نادر در رابطه با خانواده پدری‌اش هم دچار مسائلی است که وضعیت او را پیچیده‌تر می‌کند …
بازی ۱۹۴۲ در سال ۱۹۸۴ و در سبک اکشن و شوتم‌آپ، توسط شرکت کپ‌کام تولید و منتشر گردید.
این بازی یکی از مشهورترین بازی‌های آرکید در سبک مبارزات هوایی می‌باشد. گیم پلی بازی بر اساس کنترل یک هواپیمای مدل جنگ جهانی دوم، به صورت دوبعدی و ژانر معروف Shoot'em Up تهیه گردیده‌است. بازیباز باید یک تنه به میان انبوهی از هواپیماها و تجهیزات نظامی دشمن نفوذ کرده و اجازه ندهند دشمنان هواپیمای او را مورد هدف فرار دهند.
گرافیک این بازی دو بعدی و نمایی از بالا ارائه می‌دهد که صفحه نمایش به صورت عمودی در حین بازی حرکت می‌کند.
این بازی ابتدا در سال ۱۹۸۴ توسط شرکت کپ‌کام بر روی دستگاههای بازی آرکید منتشر گردید، سپس در سال ۱۹۸۶ توسط شرکت‌های Elite Systems و کپ‌کام برای رایانه‌های خانگی آمستراد سی پی سی، کمودور ۶۴، اسپکتروم و کنسول بازی سوپر نینتندو در سراسر جهان عرضه شد. نسخه ام‌اس‌ایکس این بازی در سال ۱۹۸۷ به بازارهای جهانی ارائه گردید.
نیل تنانت (متولد ۱ مارس ۱۹۵۰ در آفریقای جنوبی)، استاد فلسفهٔ دانشگاه ایالتی اوهایوی آمریکا ست.[http://www.iep.utm.edu/d/dummett.htm Dummett, Michael [The Internet Encyclopedia of Philosophy]]Semantic Challenges to Realism (Stanford Encyclopedia of Philosophy)
میکونازول با نام تجاری مونیستات (Monistat) در داروهای ضد قارچ به صورت کرم استفاده می‌شود.
میکونازول برای درمان بیماری‌های قارچی پوست مانند تنیا ورسی کالر تجویز می‌شود. مایکونازول در درمان کاندیدیاز جلدی و مهبلی-فرجی ناشی از کاندیدا آلبیکنس و سایر گونه‌های کاندیدا، درمان کچلی بدن، کشاله ران و پا ناشی از ترکوفیتون روبروم، تریکوفیتون منتاگروفیس و اپیدرموفیتون فلکوزوم، درمان تینه آورسیکالر ناشی از مالاسزیا فورفور و درمان کچلی سر، ریش و پارونشیا مصرف می‌شود.
مایکونازول یک ایمیدازول متوقف‌کننده رشد قارچ است که با توجه به غلظت ممکن است باعث مرگ قارچ نیز گردد. دارو بیوسنتز ارگوسترول یا سایر استرول‌ها را مهار می‌کند و باعث ایجاد آسیب در غشاء سلولی قارچ و تغییر نفوذپذیری آن می‌شود که می‌تواند به از دست دادن اجزا ضروری داخل سلول منجر شود. همچنین دارو بیوسنتز تری گلیسرید و فسفولیپیدهای قارچ را مهار می‌نماید. به علاوه با مهار فعالیت آنزیم‌های اکسداتیو و پراکسیداتیو باعث افزایش غلظت داخل سلولی پراکسید هیدروژن تا حد سمی می‌شود که این امر ممکن است به مرگ سلول کمک نماید. این دارو تبدیل بلاستوسپورها را به شکل میسلی مهاجم در کاندیدا آلبیکنس متوقف می‌کند.
بثورات جلدی، تاول، سوزش و قرمزی یا سایر علائم تحریک پوست که قبل از مصرف موضعی مایکونازول وجود نداشته‌است.
ایتالو اِزوِوُ نام مستعار آرون اتور اشمیتز رمان‌نویس معروف ایتالیایی است. معروفترین شاهکار او وجدان زنو یا اعترافات زنو است.
آرون اتور اشمیتز متخلص به ایتالو اِزوِوُ تاجر و نویسنده ایتالیایی در ۱۹ دسامبر ۱۸۶۱ در تریسته از مادری یهودی متولد شد. و در ۱۳ سپتامبر ۱۹۲۸ در یک تصادف اتومبیل از دنیا رفت. سهامدار یکی از بزرگترین شرکت‌های صنعتی ایتالیا بود و در طول سی سال نویسندگی تنها سه رمان و چند داستان کوتاه و نمایش‌نامه منتشر کرد.
اِزوِوُ رمان "وجدان زنو" (یا اعترافات زنو) را در سال ۱۹۲۳ منتشر کرد. کتاب، تشکیل شده از خاطرات زنو کاسینی که به اصرار روانپزشکش آن را نوشته و نشان دهنده علاقه نویسنده به تئوری‌های زیگموند فروید است. این رمان هم مثل نوشته‌های قبلی اِزوِوُ از طرف منتقدین و خوانندگان ایتالیایی کاملآ نادیده گرفته شد. به شکلی که اگر تلاش‌های جیمز جویس برای ترجمه و چاپ آن در پاریس نبود شاید تا به حال از بین رفته بود. در واقع تلاش‌های جویس برای معرفی کتاب به منتقدین فرانسوی و ستایشی که آن‌ها از این اثر به عمل آوردند باعث توجه منتقدین ایتالیایی به آن شد.
وقتی که از ادبیات جدید اروپا صحبت می‌کنیم و بلافاصله به یاد جیمز جویس، لوئیجی پیراندلو، فرانتس کافکا، مارسل پروست، دیوید هربرت لارنس، آندره ژید و توماس مان می افتیم، نباید فراموش کنیم که ایتالو اِزوِوُ چه از جهت اصالت سبک و چه از جهت غنای ادبی از زمره این پیشگامان ادبیات نوین اروپاست. و این سخن آندره تریو را در باره جدان زنو از یاد نبریم : " یک شاهکار عظیم و باور نکردنی ... در طول یک قرن احتمال دارد فقط پنج یا شش اثر به این غنا و عظمت خلق شود
فهرست صد کتاب برتر همه زمان‌ها به انتخاب گاردین
سی++بیلدر یک محیط توسعه سریع برنامه (RAD) است که توسط بورلند تولید شده و در سال ۲۰۰۹ به کدگیر تعلق پیدا کرد و یکی از زیر مجموعه‌های امبرکادرو برای تولید برنامه در زبان سی++ شد. سی++بیلدر در اصل ترکیبی است از کتابخانه اجزا بصری (VCL)، محیط توسعه‌ای که به زبان دلفی نوشته شده و یک کامپایلر به زبان ++C. روند توسعه به گونه‌ای است که ابتدا دلفی بهبود بسیاری پیدا می‌کند و پس از آن سی++بیلدر به دنبال آن توسعه پیدا می‌کند. اکثر اجزا ساخته شده در دلفی می‌توانند در سی++بیلدر بدون تغییری استفاده شوند اگر چه برعکس آن امکان پذیر نیست.
سی++بیلدر شامل ابزاری است که امکان توسعهٔ بصری بَردار و بینداز (drag-and-drop) و ساخت برنامه به وسیله طراح واسط گرافیکی کاربر با شیوه چیزی که می‌بینید، چیزی است که به‌دست می‌آورید (WYSIWYG) را فراهم آورده است.
وجدان زنو یا اعترافات زنو رمانی از ایتالو اسووو نویسندهٔ ایتالیایی است. این رمان در سال ۱۹۲۳ منتشر شده‌است.
کتاب، تشکیل شده از خاطرات زنو کاسینی که به اصرار روانپزشکش آن را نوشته و نشان دهنده علاقه نویسنده به تئوری‌های زیگموند فروید است. این رمان هم مثل نوشته‌های قبلی اسووو از طرف منتقدین و خوانندگان ایتالیایی کاملآ نادیده گرفته شد. به شکلی که اگر تلاش‌های جیمز جویس برای ترجمه و چاپ آن در پاریس نبود شاید تا به حال از بین رفته بود. در واقع تلاش‌های جویس برای معرفی کتاب به منتقدین فرانسوی و ستایشی که آن‌ها از این اثر به عمل آوردند باعث توجه منتقدین ایتالیایی به آن شد.
در یادداشت مترجم فارسی وجدان زنو آمده‌است که: شوپنهاور معتقد است که اگر به کل هستی بشر بنگریم جز تراژدی چیزی در آن نخواهیم یافت، در حالی که اگر به جزئیات آن توجه کنیم طنز و کمدی را جلوه گر می‌یابیم. در وجدان زنو همین دو جنبهٔ زندگی انسان به نحوی استادانه ترسیم شده‌است.
وقتی که از ادبیات جدید اروپا صحبت می‌کنیم و بلافاصله به یاد جیمز جویس، پیراندلو، کافکا، پروست، لارنس، ژید و توماس مان می‌افتیم، نباید فراموش کنیم که ایتالو اسووو چه از جهت اصالت سبک و چه از جهت غنای ادبی از زمره این پیشگامان ادبیات نوین اروپاست؛ و این سخن آندره تریو را دربارهٔ وجدان زنو از یاد نبریم: «یک شاهکار عظیم و باور نکردنی … در طول یک قرن احتمال دارد فقط پنج یا شش اثر به این غنا و عظمت خلق شود.»
رمان شامل شش فصل است: آخرین سیگار، مرگ پدر، ماجرای ازدواج من، همسر و معشوقه، داستان یک شرکت تجاری و روانکاوی.
من همان طبیبی هستم که بیمار من، در حدیث نفسی که به دنبال خواهد آمد، با لحنی نه چندان محبت‌آمیز از او حرف زده‌است. هر کس کمترین اطلاعی از روانکاوی داشته باشد می‌تواند انگیزه نفرت بیمارم را نسبت به من درک کند.
در اینجا من قصد ندارم از روانکاوی حرف بزنم، چون در این کتاب به حد کافی از آن صحبت خواهد شد. مرا از این که بمارم را وادار کردم که شرح حالش را بنویسد باید بخشید؛ روانکاوها، مسلمآ، از چنین ابتکاری گره بر ابرو خواهند انداخت. حقیقت این بود که بیمار من پیر بود و من امیدوار بودم که کوششی که او در به یاد آوردن گذشته اش به خرج خواهد داد در معالجه اش مؤثر خواهد بود. حتی در حال حاضر هم این فکر به نظرم درست می‌آید؛ از این طریق من نتایج بسیار قابل ملاحظه‌ای در معالجه بیمارم بدست آوردم؛ این نتایج می‌توانست باز هم درخشانتر باشد اگر او، در حساس‌ترین لحظه، از معالجه روگردان نمی‌شد و، به این ترتیب، مرا از ثمره کار دقیق و طولانی ام محروم نمی‌کرد.
من نوشته‌های او را از جهت انتقام جویی منتشر می‌کنم و امیدوارم که او واقعآ از این کارم خشمگین بشود؛ ولی علاقه‌مندم بداند که حاضرم مبلغ زیادی را که از انتشار آن عایدم می‌شود با او نصف کنم؛ و برای این کار فقط یک شرط می‌گذارم: بیاید معالجه اش را ادامه بدهد. ظاهرآ این کار نباید برای او زحمتی داشته باشد. علی‌الخصوص که واقعآ نسبت به خودش سخت کنجکاو است! اگر می‌دانست که راست و دروغی که سر هم کرده‌است، و در صفحات آینده از نظر همگان خواهد گذشت، چگونه تفسیر خواهد شد شاید در تصمیمش تجدید نظر می‌کرد!
دکتر س …
کودکی؟ به کودکی ام نگاه کنم؟ بیش از پنجاه سال است که آن را پشت سر گذاشته‌ام. اگر موانع مختلفی –در حقیقت کوه‌های سر به فلک کشیده‌ای- مرا از آن جدا نمی‌کرد شاید چشمان نزدیک بین من می‌توانست نوری را که کورسو زنان از آن می‌تابد مشاهده کند.
دکتر به من توصیه کرده‌است که لازم نیست خیلی به خودم فشار بیاورم و به دور دورها نگاه کنم. از نظر این آقایان ظاهرآ وقایع خیلی نزدیک، حتی احلام و رویاهای شب گذشته هم درخور ارزیابیی و نقد و بررسی است؛ ولی حتی برای این کار هم انسان نیاز به نظم و ترتیبی دارد. به خاطر آن که همه چیز را از ابتدا شروع و تشریح کنم و فقط برای آن که کمکی در حل مشکل دکتر کرده باشم به محض آن که او تریست را برای مدتی طولانی ترک کرد، یکی از کتاب‌های مشهور روانکاوی را خریداری کردم. کتاب مشکلی نیست و فهم آن بسیار آسان است: حیف که بسیار ملال‌آور است.
بعد از نهار، این منم که در صندلی راحتی دراز کشیده‌ام و مداد و کاغذ به دست دارم. حتی یک چین هم در پیشانی من به چشم نمی‌خورد، چون سعی می‌کنم کمترین فشاری به مغزم نیاورم. به نظرم می‌آید که فکرم جدا از من سیر می‌کند. من آن را می‌بینم: بالا و پایین رفتن آن را حس می‌کنم… به ظاهر تنها کاری که می‌تواند انجام بدهد همین بالا و پایین رفتن است. برای آن که به یادش بیاورم که فکر است و وظیفه‌ای به عهده دارد، مدادم را به گردش درمی‌آورم. به محض این کار، پیشانی ام پرچین می‌شود: چون هر کلمه‌ای از ترکیب حروف درست می‌شود حجابی در جلو چشمانم می‌کشد و گذشته را از میدان دیدم نهان می‌دارد…
روز گذشته، کوشش کردم فکرم را از هر گونه قید و بندی رها کنم. به امتحانش می‌ارزید، چون نتیجه اش خوابی بسیار عمیق و طولانی بود؛ پس از بیداری، صرفنظر از احساس سبکی و راحتی، به نظرم آمد که چیزهای مهمی را در خواب دیده‌ام؛ ولی چیزی از آن را نتوانستم به خاطر بیاورم: چیزهای مهمی که برای همیشه در کام فراموشی فرورفتند؛ ولی امروز به لطف مدادی که در دست دارم، بیدارم. اشباح عجیب و غریبی در نظرم جلوه گر می‌شوند که هیچ‌گونه ارتباطی با گذشته من ندارند؛ در گردنه کوهی لوکوموتیوی را که واگُن‌های بیشماری به آن بسته‌اند. در حال توقف می‌بینم که معلوم نیست از کجا آمده‌است و به کجا می‌رود و به چه منظوری در آنجا ایستاده است.
در حالت خواب و بیداری ام، به یادم می‌آید که کتاب روانکاوی ام می‌آموزد که انسان می‌تواند گذشته دور و حتی کودکی و حتی زمانی را که در قنداق بوده‌است به خاطر بیاورد. فورآ بچه‌ای در شلوار لاستیکی در نظرم مجسم می‌شود؛ ولی از کجا معلوم است که این بچه من باشم؟ او اصلآ شباهتی به من ندارد؛ این بچه به نوزادی شبیه است که چند روز قبل خواهر زنم زاییده‌است و همه او را به خاطر کوچکی دست‌ها و بزرگی چشم‌ها معرکه می‌دانستند. آه، باید بچگی ام را به خاطر بیاورم، چه کنم، چاره ندارم! بچه بیچاره من حتی راهی ندارم که تو را از آینده‌ای که در انتظارت است مطلع سازم؛ تویی که داری دوران بچگی ات را طی می‌کنی، نمی‌دانی که چه از نظر سلامت عقلی ات چقدر حائز اهمیت است که این دوران از زندگی ات را دقیقآ به خاطر بسپاری؛ مخصوصآ وقتی که پی خواهی برد که چقدر اهمیت دارد که همه زندگی ات را، حتی آن قسمت‌هایی را که سخت مورد نفرت توست، کاملآ از حفظ داشته باشی! فعلآ، ای بیچاره ناخودآگاه، بافت بدنت تو را به طرف کشف لذایذ حیات می‌کشاند و دستیابی به همین لذایذ سرچشمه همه دردها و بیماری‌هایت خواهد شد؛ و آنهایی که می‌خواهند تو را از این دردها و بیماری‌ها در امان نگه دارند باسوق دادن تو به طرف این لذایذ خود ناخودآگاه سقوطت را در ورطه دردها و بیماری‌ها تسریع خواهد کرد. چه می‌شود کرد؟ غیرممکن است که بشود از قنداقت محافظت کرد. آه، نوزاد بیچاره، در وجود تو فعل و انفعالات مرموزی در شرف تکوین است. هر دقیقه‌ای که بر عمرت اضافه می‌شود، امکان بیمار شدنت را بیشتر می‌سازد؛ چون غیرممکن است که تمام دقایق پاک و تهی از خطر باشد. از طرف دیگر، کوچولوی بیچاره من در رگ‌های تو خون کسانی جریان دارد که من از حال و روز آنان آگاهم. دقایقی که در حال سپری شدن است شاید پاک و تهی از خطر باشند، ولی قرونی که تو را برای تولد مهیا می‌کرد چنین وضعی را فاقد بوده‌است.
مثل این که سخت از تخیلاتی که طلیعه دار خواب می‌تواند باشد فاصله می‌گیرم. فردا دوباره سعی خواهم کرد.
این رمان به دست مرتضی کلانتریان ترجمه و در پاییز ۱۳۶۳ چاپ شده‌است. بعد از بیست سال و در پاییز ۱۳۸۳ شخصاً به دست مترجم تجدید چاپ شد.
در چاپ دوم ترجمه فارسی کتاب دارای ۴۷۲ صفحه است.