moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سبک هنری راشنبرگ در برخی موارد «نئو دادا» نامیده می‌شود، لقبی که در آن با جسپر جانز مشترک است. تلاش راشنبرگ در جهت «پر کردن فاصلهٔ بین هنر و زندگی» است. در این جهت او تفاوت بین اشیاء هنری و اشیاء روز مره را به سؤال می‌گیرد و این عملکرد او یادآور «چشمه» ی مارسل دوشان، پیشگام سبک دادائیست، است. هم‌زمان با او جانز با به تصویر کشیدن موضوع‌هایی چون اعداد، پرچم‌ها و، هدف‌های نشانه‌گیری و چیزهایی شبیه آن، بر نقش بیننده در به وجود آوردن معنا تأکید می‌کند، و این باز هم یادآور پیام دوشان است.
راشنبرگ نیز در سال ۱۹۶۱ به گونه‌ای دیگر در این جهت قدم برداشت. او در این سال به شرکت در یک نمایشگاه دعوت شد که قرار بود هنرمندان پرتره‌ای از صاحب گالری به تصویر بکشند. اهدای راشنبرگ به این نمایشگاه این تلگرام بود: «این پرترهٔ ایریس کلرت (صاحب گالری و نمایشگاه) است، اگر من می‌گویم.» او با این اقدام خود به دنبال مخالفت با نقش آفریننده در ایجاد معنای هنر بود.
از دیگر آثار مشهور او که در این سال‌ها خلق شد، اثر «طراحی پاک شدهٔ دکونینگ» است. او در سال ۱۹۵۳ با پاک کردن یکی از طراحی‌های دکونینگ به دنبال ارائهٔ یک بیانیهٔ هنری بود. در سال ۱۹۶۲ تحولی در آثار راشنبرگ رخ داد و آن استفاده از «عکس‌های یافته» شده در کنار «شی یافته» در آثارش بود. او با استفاده از سیلک اسکرین این عکس‌ها را روی بوم انتقال می‌داد. سیلک اسکرین، ابزاری که تا پیش از این فقط برای تبلیغات به کار می‌رفت، به راشنبرگ این امکان را می‌داد که باز تولیدی چندگانه و چند باره از عکس‌ها داشته باشد. این ویژگی بعدها به وفور در کارهای اندی وارهول دیده شد و از این بابت راشنبرگ و در کنار او جانز را پیشگامان هنر پاپ آمریکا می‌دانیم.
در ۱۹۶۶ بیلی کلودر و راشنبرگ با همکاری هم مؤسسهٔ «آزمایش در هنر و تکنولوژی»(E.A.T) را به‌طور رسمی افتتاح کردند که شرکتی بدون منفعت برای اشاعهٔ همکاری بین هنرمندان و مهندسان بود. در ۱۹۶۹ ناسا راشنبرگ را دعوت کرد تا شاهد پرتاب و روانهٔ آپولو ۱۱ به فضا باشد. در واکنش به این واقعهٔ برجسته او سری آثار «ماه سنگی» را با تکنیک چاپ سنگی به وجود آورد. او در این سری عکسها، جدول‌ها و نمودارهایی از آرشیو ناسا را با عکسهایی از رسانه‌های دیگر تلفیق کرد.
او خانه و کارگاهش در کپتیوا، فلوریدا، را بارها موضوع کار خود قرار داد. برای اولین بار با الهام از این موضوع در سال ۱۹۷۰ یک چاپ ۱۶٫۵ متری سیلک اسکرین که "امروزی ها۱ "نام داشت را اجرا کرد که در آن از روزنامه‌های دو ماه اول سال بهره گرفت. در ادامهٔ این پروژه سری "مقواها"۲ (۱۹۷۰–۷۱) و "مصری‌های اولیه"۳ (۱۹۷۳–۱۹۷۴) راخلق کرد. پس از آن او گروهی از نقش برجسته‌ها و مجسمه‌هایی را به وجود آورد که در ساخت آن‌ها جعبه‌های استفاده شده به کار برده بود.
او همچنین تجربه‌هایی در زمینهٔ چاپ روی بافت‌ها و تکنیک انتقال حلال‌ها داشت که نتیجهٔ آن را در مجموعه‌ها ی "برفک و کپک"۴(۱۹۷۴–۷۶) و "گسترش ها"۵ (۱۹۷۵–۸۲) می‌بینیم. از تجربیات دیگر او در این سال‌ها چاپ‌های سیلک اسکرین رنگینی بودند که در کارهای دیواری و زمینی به کارگرفته شدند، (مجموعه ی"جمرز"۶(۱۶۷۵–۷۶)). پس از آن از سال۱۹۸۸تا ۱۹۹۵ او در پروژهٔ "بوربن شهری"۷ بر روی شیوه‌های مختلف انتقال عکس، بر روی گستره‌ای از فلزهای براق مانند استیل و آلومینیوم کار کرد. به علاوه در سال‌های دههٔ ۹۰ به استفاده کردن از مواد جدید ادامه داد، در حالی که هم‌زمان با تکنیک‌های ابتدایی همچون فرسک مرطوب، در سری "عقب نشینی آرکادی"۸یا انتقال عکس با دست مثل سری"آناگرام"۹ کار می‌کرد، از آخرین تکنولوژی‌های خلاقه همچون چاپ‌های رنگین دیجیتال و رنگ‌های گیاهی تجزیه‌پذیر هم استفاده می‌کرد، که مورد آخر گواه مسئولیت و دل مشغولی او نسبت به طبیعت است.
در سال ۱۹۵۳ راشنبرگ "نقاشی‌های سفید"ش را با توجه به سنت نقاشی‌های تک رنگ به وجود آورد. او در این سری هدف "کاهش نقاشی به عناصر ضروری طبیعت"را دنبال می‌کرد و در نتیجه بیننده با دیدن این آثار به طرف تجربهٔ "عناصر خالص"راهنمایی می‌شد. این سری آثار او در اکتبر ۱۹۵۳ در گالری" استیبل"۱۰ به نمایش گذاشته شدند. این نقاشی‌ها ممکن است در نگاه اول همچون یک بوم سفید، کاملاً خالی به نظر برسند، اما به پیشنهاد یک مفسر بهتر است این گونه به آن‌ها نگاه کنیم:"به جای فکر کردن به آن‌ها به عنوان نوعی کاهش مخرب، این بیشتر خلاقانه‌است که آن‌ها را همچون آن چیزی که جان کیج توصیف می‌کند ببینیم:"صفحه‌هایی بسیار حساس، همچون فرودگاه‌هایی از نورها، سایه‌ها و ذره‌ها. کوچک‌ترین تغییر در نور و فضای اطراف آنها، می‌تواند در سطحشان ثبت شود."
خود راشنبرگ در توصیف این آثار می‌گوید:"این آثار از محیط اطرافشان تأثیر می‌پذیرند، مثلاً شما با دیدن این آثارو انعکاس تصویر اتاق در آن‌ها می‌توانید بگویید چه تعداد افراد در اتاق هستند!" نقاشی‌های سیاه راشنبرگ همانند نقاشی‌های سفیدش در همان سال به صورت تک رنگ روی قاب‌های چندگانه انجام شده‌اند. اما او در این سری تکه‌های روزنامه را هم در آثارش جا داده بود.
در سال‌های ۱۹۵۳و ۱۹۵۴ او از نقاشی‌های تک رنگ سیاه و سفید، به نقاشی‌های تک رنگ قرمز تغییر سلیقه داد. این مجموعه با طیف وسیعی از رنگ‌های قرمز به وجود آمده بود، همچنین مواد دیگری مثل میخ، چوب، روزنامه به آن‌ها اضافه شده بود که مجموعهٔ این‌ها با هم سطح پیچیده‌ای را به وجود آورده بودند که به عنوان مقدمهٔ ترکیب‌های مشهور راشنبرگ شناخته می‌شوند.
درحالی‌که در ابتدای دههٔ شصت هنرمندهای دیگری چون وارهُل و «رُی لیکتن‌استین» نیز از این تصویرهای یافته در رسانه‌های انبوه در کارشان استفاده می‌کردند، او دامنهٔ کار خود را با سوژه‌هایی چون سیاست، علم، و ورزش گسترده‌تر کرد. روشنبرگ که همیشه شیفتهٔ «جان. اِف. کِندی» بود و او را حمایت و دنبال می‌کرد، در ۱۹۶۳ در یک مجموعه از سیلک‌اسکرین‌هایش، تصویر تلویزیونی ثابت‌شده‌ای از کندی را که از فیلم مناظرهٔ دوم او با «ریچرد نیکسن» گرفته بود، چند هفته پیش از ترورش به‌کار برد. هراس همیشگی او از تکرار خود سبب شد تا هنگامی‌که در ۱۹۶۴ برای یکی از کارهای همین مجموعه به‌نام «بازگشتن به گذشته (شمارهٔ یک)» به‌عنوان نخستین هنرمند آمریکایی، جایزهٔ دوسالانهٔ ونیز را برنده شد، با دستیارش تماس گرفت و از او خواست تا تمام سیلک‌اسکرین‌های دیگر باقی‌مانده را نابود کند.
کلاژ برای او شیوهٔ دیگری برای فراهم‌آوردن داده‌ها به‌صورتی غیرشخصی و واقعی بود؛ «من با تلویزیون و مجله‌ها بمباران شدم؛ با امتنا و افراط جهان. فکر کردم اگر می‌خواهم کاری صادقانه را نقاشی کنم یا بسازم، باید همهٔ این عنصرها را با هم پیوند دهم». بنابراین، تصویری از یک مجله، سوژهٔ کار او نیست، بلکه خود آن مجله است که در جهان خارج واقعیت دارد.
راشنبرگ زباله‌ها و شیءهای یافته شده در خیابان‌های نیویورک را که توجه او را به خود جلب می‌کردند، انتخاب می‌کرد و به استودیو خود می‌برد، جایی که او آن‌ها را به آثار هنری کاملی تبدیل می‌کرد. او ادعا می‌کرد: «می‌خواهم چیزی فرای آنچه کاملاً توسط خودم به وجود می‌آید، خلق کنم. می‌خواهم از اعجاب‌انگیزی و بخشندگی اشیاء یافت شده در آثارم استفاده کنم، حتی اگر این اشیاء از همان ابتدا شگفتی ساز نبودند، من با به وجود آوردن تغییراتی آن‌ها را خارق‌العاده می‌سازم؛ بنابراین اشیاء به مرور زمان تغییر می‌کنند و به یک چیز جدید تبدیل می‌شوند.» این جمله‌ای است که مقصود نهایی هنرمند را تعریف می‌کند. به نظر می‌رسد این توضیح او در صدد کم کردن فاصلهٔ هنر و زندگی است!
ما آن سری از آثار راشنبرگ را تحت عنوان "ترکیب‌هاً می‌شناسیم که در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۲ خلق شده‌اند. این آثار او مرز مشخص بین نقاشی و مجسمه‌سازی را فرو می‌ریزند و هر دو در کنار هم در یک اثر هنری واحد خود را نشان می‌دهند. او در این آثار به کولاژ روزنامه و عکس با عناصر دیگری از اشیاء روزمره همچون لباس، آشغال‌های شهری، حیوانات تاکسیدرمی شده و چیزهایی مثل آن‌ها می‌پردازد، همانند آنچه در اثر "مونوگرام"۱۱دیده می‌شود.
آثار هنری‌ای که به عنوان نقطهٔ گذار آواز نقاشی‌ها به ترکیب‌هایش محسوب می‌شوند، "چارلن"۱۲ و"مجموعه"۱۳ نام دارند. در این آثار که از اولین ترکیب‌هایش بودند، استفاده از کولاژ و عناصری مانند شال، کمیک استریپ و عناصر معماری مثل تکه‌های گچ بری دیده می‌شود. نمونهٔ دیگری از این ترکیب‌ها اثر "رختخواب"۱۴ است که در این اثر، مقداری رنگ قرمز را روی لحاف چکانده شده بود. رختخواب، در دیدگاه برخی از منتقدان، به عنوان سمبلی از خشونت و تجاوز تلقی شد.
واکنش منتقدان به این آثار در ابتدا این بود که آن‌ها را به عنوان نوعی هنر رسمی تلقی کنند که در ان شکل‌ها، رنگ‌ها، بافت‌ها و ترکیب بندی‌ها اهمیت داشتند، اما از دههٔ ۶۰ به بعد دیدگاه منتقدان نسبت به این آثار رفته رفته تغییر کرد و این آثار را به عنوان «پیام‌های رمزگذاری شدهٔ سختی برای شناختن» معرفی کردند. چرا که راشنبرگ برای خلق این آثارش از هیچ دستور مشخصی تبعیت نکرد.
از اوائل ۱۹۵۰ تا ۲۰۰۷ راشنبرگ شروع به طراحی‌هایی برای لباس‌ها و مجموعه‌های رقص کرد. او علاوه بر انجام کارهای مستقل با رقاصان و هنرمندان معروفی همچون مرس کانینگهام، پائل تیلورو تریشا براون هم همکاری کرد. در دههٔ ۶۰ راشنبرگ تجربیاتی در زمینهٔ رقص-تئاترهای رادیکال داشت. در سال ۱۹۷۷ ارتباط و همکاری منسجم راشنبرگ، کانینگهام و کیج برای اولین بار برقرار شد و این هنگامی بود که راشنبرگ برای اجرای "تراولگو"۱۵ شرکت کانینگهام لباس رقص طراحی کرد.
راشنبرگ در سال ۱۹۶۵ یک سفارش تصویرسازی از مجلهٔ لایف داشت که در آن از او خواسته شده بود که یک «دوزخ مدرن» را به تصویر بکشد. او با گرفتن این سفارش حتی لحظه‌ای به خود تردید راه نداد که فرصت مناسبی یافته که خشم و غضب خود را از جنگ ویتنام بروز دهد و در این سری از تصویرسازی‌های خود محدودهٔ وسیعی از وحشت را، همچون خشونت‌های قومی، نئونازیسم، ترورهای سیاسی و فجایع روان‌شناسی، بازتاب داد.
پس ازآن در سال ۱۹۸۳ او با طراحی ای که برای آلبوم "حرف زدن با زبان"۱۶ گروه تاکینگ هدز انجام داد، موفق به کسب جایزهٔ گرمی شد. سفارش بعدی او در سال ۱۹۸۶ از شرکت اتومبیل ب ام و بود. در این سفارش از او خواسته شده بود در ادامهٔ ۶ کار قبلی، تصویر بزرگ و کاملی از مدل ۶۳۵سی. اس. آی به تصویر بکشد. راشنبرگ در سال ۱۹۸۸سفارش دیگری از واتیکان گرفت که البته بعدها خود منصرف شده و سفارش را باز پس گرفتند. آنچه در این سفارش از راشنبرگ خواسته شده بود، این بود که اثری بر اساس آپوکالیپس برای به یاد آوردن کشیش مشهور "پیواف پی یت رلسینا"۱۷خلق کند. این کشیش کسی بود که به خاطر داشتن نشانه‌های مقدس و هاله‌های نور اطرافش مورد احترام قرار می‌گرفت.
راشنبرگ در سال ۱۹۸۴ طرحی تحت عنوان «مبادلات فرهنگی فراسوی دریاهای راشنبرگ» را به ملل متحد معرفی کرد که در این طرح خود قصد داشت برای تشویق صلح و دانش جهانی به ده کشور سفر کند (مکزیک، شیلی، ونزوئلا، بیجینگ، تبت، ژاپن، کوبا، روسیه، برلین، مالزی) و در هر کشور یکی از آثار هنری خود را که با تأثیر از فرهنگ همان کشور خلق شده بود، در آنجا به یادگار بگذارد. این ماجراجویی او که توسط نشنال گالری حمایت می‌شد، به هفت سال زمان احتیاج داشت تا به اوج برسد. نتیجهٔ این ماجراجویی در سال ۱۹۹۱ در واشینگتن در منظر عمومی قرار گرفت.
در سال۱۹۹۰ راشنبرگ مؤسسهٔ خیریهٔ رابرت راشنبرگ را به وجود آورد. او با تأسیس این مؤسسه، هدف گسترش آگاهی و توجه به مسائلی که فکر خود او را به خود مشغول کرده بودند، مثل صلح جهانی، محیط زیست و مسئلهٔ انسانیت را دنبال می‌کرد. او همچنین این طرح را به اجرا گذاشت که به هنرمندان تصویری‌ای که احتیاجات مالی دارند، جوایز ۱۰۰۰ دلاری اهدا شود. این مؤسسهٔ خیریه امروزه بسیاری از کارهای راشنبرگ را در اختیار دارد. در سال ۲۰۱۱ این مؤسسه با همکاری گالری "گاگسین۲۰” مجموعه‌ای از آثار خصوصی راشنبرگ که تا به حال در معرض دید عموم نبوده‌اند، را به نمایش گذاشتند. سود مالی ناشی از این مجموعه را صرف اقدامات بشردوستانه کردند.
در سال ۲۰۰۹ گالری گاگسین برای به نمایش گذاشتن آثار راشنبرگ انتخاب شد. (در ۱۵ سال گذشته کارهای او توسط گالری پیس۲۱ اداره می‌شدند) در سال ۲۰۱۰ اثر"نقاشی استودیوای " ۲۲، یکی از ترکیب‌های معروف راشنبرگ، با قیمت اصلی ۹ میلیون، از مجموعهٔ "مایکل کریچتن"۲۳ به قیمت ۱۱ میلیون دلار در حراج کریستی نیویورک به فروش رفت.
فرورتیش دوم فردی مادی بود که در زمان داریوش بزرگ علیه وی شورش کرد و خود را شاه ماد خواند. پس از روی سر کار آمدن داریوش بزرگ و به دست گرفتن حکومت از جانب وی، آشین در عیلام و بختنصر سوم در بابل از قلمرو او جدا شدند و ادعای استقلال کردند. در دسامبر سال ۵۲۲ پیش از میلاد و در حالی که داریوش در حال جنگ با بابلیان بود، فرورتیش در ماد شورش کرد. او اعلام کرد که از خاندان هووخشتره است و نام سلطنتی خشثریتَه را بر خود گذاشت و هگمتانه پایتخت مادها را به تصرف خود درآورد. در این قیام ساکنان ماد، پارت و هیرکانه هم به او ملحق شدند و ظاهراً مردم ارمنستان هم از او حمایت می‌کردند. هم‌زمان شورش‌های دیگری هم در سایر ایالات بر پا شد.
داریوش که در بابل بود سپاهی را به فرماندهی هایدرانوس برای سرکوب فرورتیش فرستاد. هایدرانوس در ژانویهٔ سال ۵۲۱ پیش از میلاد با یکی از سرداران فرورتیش در مرز جنوب غربی ماد و در شهری به نام ماروش (مهریز، جنوب یزد امروزی) جنگید ولی توفیقی به دست نیاورد و در کامپدانا منتظر رسیدن داریوش و نیروهایش شد. از طرفی دیگر ویشتاسپ پدر داریوش هم که ساتراپ پارت بود از سمت مشرق علیه فرورتیش اقدام کرد و فرورتیش به‌ناچار باید در دو جبهه می‌جنگید.
در ماه آوریل همان سال داریوش پس از سرکوب شورش بابل رهسپار ماد شد و در ماه مه با فرورتیش در شهری به نام کوندورو در خاک ماد وارد جنگ شد. در این جنگ فرورتیش شکست خورد و با معدود سواران خود به رغه (ری) گریخت. ولی هنوز کنترل ماد به‌طور کامل به دست داریوش نیفتاده بود. در اواخر ماه ژوئن داریوش دسته‌ای از جنگجویان را به رغه فرستاد و در آن‌جا آن‌ها توانستند فرورتیش را دستگیر کنند. از ری هم عده‌ای به کمک ویشتاسپ رفتند و در جنگی دیگر در خاک پارت توانستند آخرین هوادارن فرورتیش را شکست داده و نابود کنند.
داریوش در سنگ‌نبشتهٔ بیستون دربارهٔ سرنوشت فرورتیش می‌نویسد که شخصاً بینی، دو گوش و دهان فرورتیش را بریده و یک چشم وی را درآورده. سپس وی را به‌زنجیر در دربار نگه داشتند تا همه او را ببینند و عاقبت به فرمان وی او را در هگمتانه بر نیزه کردند و افرادی را که از نخستین طرفداران او بودند در درون دژ هگمتانه دار زدند.
داریوش در کتیبهٔ بیستون دربارهٔ سرنوشت فرورتیش چنین می‌گوید:
جایزه گرمی برای بهترین اجرای هارد راک یکی از جوایز گرمی بود که به صورت سالیانه به باکیفیت‌ترین اجرای موسیقی در سبک هارد راک داده می‌شد.آکادمی مربوطه هنرمندان موسیقی هارد راک را برای نخستین بار در سال ۱۹۸۹ و در سی و یکمین مراسم اهدای جوایز گرمی سازماندهی کرده بود و در اصل این دسته‌بندی با عنوان "بهترین اجرای هارد راک/متالِ باکلام یا بی‌کلام" ارائه می‌شد که دو سبک محبوب در دههٔ هشتاد میلادی را با هم ادغام می‌کرد.گروه جترو تال با آلبوم خود "Crest of a Knave" توانست جایزهٔ این سال را برنده بشود و آلبوم "و عدالت برای همه ..." را که انتظار میرفت برنده شود؛ پشت سر بگذارد.این انتخاب موج گسترده‌ای از انتقادات را بر آکادمی وارد آورد و ژورنالیستها عنوان کرده بودند که موسیقی جترو تال در دستهٔ هارد راک و موسیقی هوی متال قرار نمی‌گیرد؛این واکنش‌ها آکادمی را بر آن کرد که هارد راک و هوی متال را از هم جدا کند و از سال ۹۰ میلادی تا سال ۲۰۱۱ به صورت جدا از هم به برندگانش اهدا می‌شد و از ۲۰۱۲ به بعد به بهترین اجرای هارد راک/متال شیفت داده شد.گروه لیوینگ کالر نخستین گروهی بود که "جایزه بهترین اجرای هارد راک" را ازآن خود کرد (۱۹۹۰) و به همراه گروه‌های فوفایترز و اسمشینگ پامپکینز تا سال ۲۰۱۱ با دو بار برنده‌شدن اول از هنرمندان دیگر هستند. گروه آلیس این چینز نیز با ۸ بار نامزدی بیشترین تعداد نامزدی را به نام خود ثبت کرد.
حالت بر پشت خوابیدن را اصطلاحاً طاق‌باز می‌گویند.
قرارگیری طاق‌باز متداول‌ترین وضعیت در اعمال جراحی می‌باشد. بیمار به حالت صاف بر روی پشت قرار می‌گیرد در حالی که کف دست‌های وی در طرفین قرار گرفته باشد. زاویهٔ دست‌ها با تخت نباید بیش از ۹۰ درجه باشد لازم است ذکر شود که نقاط دارای انحناء، مانند پشت زانو و پشت مچ پا باید به وسیلهٔ بالشتک‌های کوچکی پر شود تا از وارد آمدن فشار به عروق و اعصاب آن نواحی جلوگیری شود، همچنین می‌توان با قرار دادن یک بالش کوچک در زیر سر، امتداد ستون فقرات را حفظ نمودمقدمه‌ای بر تکنولوژی جراحی/فاطمه قارداشی/۱۳۸۹
در عمل آپاندکتومی (برداشتن کامل آپاندیس)، ماستکتومی (برداشتن بافت پستان)، عمل قلب باز، عمل‌های چشمی و عمل‌های جلوی قفسهٔ سینه بیش‌ترین کاربرد را دارد.
امیر آقاحسینی (۴ اردیبهشت ۱۳۱۰–۲۸ دی ۱۳۹۷) بازیکن سابق فوتبال اهل ایران بود. وی سابقه بازی در باشگاه فوتبال شاهین تهران را دارد.
وی سابقه ۵ بازی ملی دارد و به همراه تیم ملی فوتبال ایران مقام نائب قهرمانی بازی های آسیایی ۱۹۵۱ دهلی نو را کسب کرده است.
نصرت بوتو (زاده ۲۳ مارس ۱۹۲۹ در اصفهان – درگذشته ۲۳ اکتبر ۲۰۱۱ در دبی) زن سیاستمدار ایرانی - پاکستانی بود که فعالیت سیاسی اش را در پاکستان با حزب مردم پاکستان آغاز کرد. او همسر دوم ذوالفقار علی بوتو و مادر بی نظیر بوتو بود.
وی فرزند یک بازرگان ایرانی و از خاندان کرد جلالی (خراسان) و از یاران سردار علی رحمانی از بزرگان روستا زینگر بود و با ذوالفقار علی بوتو در کراچی آشنا شد و با وی در ۸ مارس ۱۹۵۱ ازدواج کرد. آنها صاحب چهار فرزند شدند بی نظیر ۲۰۰۷–۱۹۵۳، مرتضی ۱۹۹۶–۱۹۵۴، صنم ۱۹۵۷ و شهنواز ۱۹۸۵–۱۹۵۸.
نصرت بوتو بین سالهای ۱۹۷۷–۱۹۷۱ بانوی اول پاکستان بود زمانی که همسرش ذوالفقار علی بوتو به مقام ریاست جمهوری و سپس نخست‌وزیری پاکستان رسید. پس از کودتای نظامی ۴ آوریل ۱۹۷۹ و اعدام همسرش، نصرت بوتو به ریاست حزب مردم پاکستان رسید قبل از آنکه دخترش بی نظیر به این مقام برسد. سه فرزند از چهار فرزندش در ترورهای سیاسی به قتل رسیدند.
او تحت تأثیر این قتل‌ها کار سیاسی را از اواخر سالهای ۱۹۹۰ کنار گذاشت. او که از بیماری سرطان و آلزایمر رنج می‌برد سالهای واپسین عمرش را در دبی و منزل دخترش بی نظیر بوتو سپری کرد.http://dawn.com/2011/10/24/nusrat-bhuttos-death-end-of-an-era/
اسپاتنیک‌میوزیک یک وبگاه موسیقی است که نقدهای موسیقی و اخبار مربوط به هنرمندان مختلف از سبک‌های مختلف را ارائه می‌دهد.قالب این سایت بگونه ای است که محتوای حرفه‌ای و غیرحرفه‌ای هر دو مشترکاً در وبسایت قرار می‌گیرند و نسبت به سایتهای مشابه مانند پیچفورک مدیا آن را متمایزتر می‌کند. این سایت همهٔ سبک‌های موسیقی را پوشش می‌دهد و زیربخش‌های اختصاصی برای راک، متال، پاپ،ایندی و هیپ هاپ در نظر گرفته‌است. تمرکز کارمندان و بررسی‌کنندگان این سایت اغلب روی هنرمندانی است که جزو هنرمندان باب روز و اصلی نیستند.ویکی‌پدیای انگلیسی ،Sputnikmusic، بازیابی در ۲۸ دسامبر ۲۰۱۲.
اسپاتنیک‌میوزیک در حال حاضر چهار کلاس مختلف از بررسی را ارائه می‌دهد:
فرودگاه صحرایی سسنا ایرکرفت یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا CEA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۸۰ متر است. این فرودگاه در شهر ویچیتا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۲۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
پایگاه نیروی هوایی سرویا یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۵۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایتالیا قرار دارد و در ارتفاع ۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
پاپ‌مترز یک نشریه الکترونیکی بین‌المللی است که به انتشار مقاله، بررسی، مصاحبه در زمینه‌های موسیقی، فیلم، بازی ویدئویی، کتاب، سفر ،تئاتر ،ورزش، هنرهای تجسمی و اینترنت می‌پردازد و از سال ۱۹۹۹ توسط سارا زوپکو تأسیس شده‌است.مشارکت‌کنندگان وی‌کی‌انگلیسی ، PopMatters، بازبینی در ۲۸ دسامبر ۲۰۱۲.
فرودگاه بین‌المللی سروو مورنو یک فرودگاه همگانی با کد یاتا ANF است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۵۹۹ متر است. این فرودگاه در کشور شیلی قرار دارد و در ارتفاع ۱۳۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه سرکلی اب کرکی یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۲۰ متر است. این فرودگاه در کشور اسلوونی قرار دارد و در ارتفاع ۱۵۷ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه بین‌المللی سفلوونیا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا EFL است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۳۶ متر است. این فرودگاه در کشور یونان قرار دارد و در ارتفاع ۱۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه منطقه‌ای شهرستان سنتر–پیدمونت–چروک یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۶۷۶ متر است. این فرودگاه در شهر سنتر، آلاباما کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۸۱ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه سنتردال یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه شهری سنتر یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۳۷ متر است. این فرودگاه در شهر سنتر، آلاباما کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۸۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه صحرایی سنترالیا/یامس ت. ممریال فیلد یک فرودگاه همگانی با کد یاتا YCE است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۲۸ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۲۵۱ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه سنترال ویسکانسن یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا CWA است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۳۳۰ متر است. این فرودگاه در شهر واسا، ویسکانسین کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۸۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه منطقه‌ای سنترال نبرسکا یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا GRI است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۱۳۴ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۵۶۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه آو نوریدگووک سنترال مین یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا OWK است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۱۹ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۸۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه منطقه‌ای سنترال جرزی یک فرودگاه همگانی با کد یاتا JVI است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۷۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه منطقه‌ای سنترال ایلنوی یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا BMI است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۴۳۸ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۶۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه سنترال بیوت یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۷۳۲ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۶۱۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه سنترال یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا CEM است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۸۴۸ متر است. این فرودگاه در شهر سنترال، آلاسکا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۸۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه سنتوسل (به زبان بومی: ) یک فرودگاه نظامی است . این فرودگاه در کشور ایتالیا قرار دارد .
فرودگاه شهری سنترویل (تنسی) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا GHM است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۲۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۳۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه شهری سنترویل (ایووا) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۲۴۹ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۱۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه سنتنیال یک فرودگاه است . این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد .
ایستگاه هوایی نیروی دریایی چنگیز توپل یک فرودگاه نظامی و همگانی با کد یاتا KCO است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر ایزمیت کشور ترکیه قرار دارد و در ارتفاع ۵۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کمووسکو پولی (به زبان بومی: Aerodrom Ćemovsko Polje) یک فرودگاه با کد یاتا --- است که یک باند فرود سنگفرش آسفالت دارد و طول باند آن ۸۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر پودگوریتسا کشور مونته‌نگرو قرار دارد و در ارتفاع ۶۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
پایگاه هوایی سله (به زبان بومی: ) یک فرودگاه نظامی با کد یاتا ZCN است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۳۱ متر است. این فرودگاه در کشور آلمان قرار دارد و در ارتفاع ۳۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه سلی (به زبان بومی: Letališče Celje (Letališče Levec)) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۸۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور اسلوونی قرار دارد و در ارتفاع ۲۴۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه سدونا یک فرودگاه با کد یاتا CED است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۷۴۰ متر است. این فرودگاه در کشور استرالیا قرار دارد و در ارتفاع ۲۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه سدارویل یک فرودگاه است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۳۴۶ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد .
محله هوایی سیدر نرت یک فرودگاه شهری است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۵۶۷ متر است. این فرودگاه در شهر بتل گراند، واشینگتن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد .
فرودگاه منطقه‌ای شهر سیدر یک فرودگاه همگانی ۳۰۰۶۵ با کد یاتا CDC است . این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۷۱۳٫۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه سسیل یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا NZC است که یک باند فرود آسفالت و بتن دارد و طول باند آن ۲۴۳۹ متر است. این فرودگاه در شهر جکسون‌ویل کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کزومبو یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CAV است . این فرودگاه در کشور آنگولا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۲۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کایو کوکو یک فرودگاه است که یک باند فرود آسفالت دارد. این فرودگاه در کشور کوبا قرار دارد .
فرودگاه کیلی/ا. ی. فلایینگ رنچ یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۳۷۲ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۵۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کاین رشابوو (به زبان بومی: ) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CAY است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۲۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر کاین کشور گویان فرانسه قرار دارد و در ارتفاع ۷ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کی چپل یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CYC است . این فرودگاه در کشور بلیز قرار دارد .
فرودگاه کی کولکر یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CUK است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۸۲۳ متر است. این فرودگاه در کشور بلیز قرار دارد .
فرودگاه تک‌بانده کایانا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا AAJ است . این فرودگاه در کشور سورینام قرار دارد .
فرودگاه کاکسیاس دو سول (به زبان بومی: Aeroporto Hugo Cantergiani (Campo dos Bugres)) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا CXJ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۹۳۹ متر است. این فرودگاه در کشور برزیل قرار دارد و در ارتفاع ۷۵۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه صحرایی کورشام یک فرودگاه است . این فرودگاه در کشور استرالیا قرار دارد .
پایانه هوایی کورن سیتی یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا CNM است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۳۹۴ متر است. این فرودگاه در شهر کارلزبد، نیومکزیکو کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۰۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کواناوگه بی یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۹۴۵ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۷۵۷ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه شهری کولیر یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۰۶ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۷۱٫۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کوساپسکل یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۹۱۴ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کوکیا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا LQM است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن متر است. این فرودگاه در کشور کلمبیا قرار دارد و در ارتفاع ۱۷۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کوایان (به زبان بومی: Paliparan ng Cauayan) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CYZ است . این فرودگاه در کشور فیلیپین قرار دارد و در ارتفاع ۶۱ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کتومبلا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CBT است . این فرودگاه در کشور آنگولا قرار دارد .
فرودگاه کتوک یک فرودگاه است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ~۲۴۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور آنگولا قرار دارد .
فرودگاه کتبالوگان (به زبان بومی: Luparan han Catbalogan) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۲۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور فیلیپین قرار دارد .
فرودگاه کتارمان نشنل (به زبان بومی: Paliparang Pambansa ng Catarman) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا CRM است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۳۵۰ متر است. این فرودگاه در کشور فیلیپین قرار دارد و در ارتفاع ۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه بین‌المللی آبشار ایگواسو (به زبان بومی: Aeropuerto Internacional Cataratas del Iguazú) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا IGR است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۳۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور آرژانتین قرار دارد و در ارتفاع ۲۷۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کاتانیا-فونتاناروسا یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا CTA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۵۰ متر است. این فرودگاه در شهر کاتانیا کشور ایتالیا قرار دارد و در ارتفاع ۱۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کتلینا یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا CIB است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۱۴ متر است. این فرودگاه در شهر آوالون، کالیفرنیا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۸۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کت لیک یک فرودگاه همگانی با کد یاتا YAC است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۴۱۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه بین‌المللی کت بای (به زبان بومی: Sân bay Quốc tế Cát Bi) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا HPH است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۰۲ متر است. این فرودگاه در کشور ویتنام قرار دارد و در ارتفاع ۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کستر–مازامت (به زبان بومی: Aéroport de Castres - Mazamet) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا DCM است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۸۲۵ متر است. این فرودگاه در شهر کستر کشور فرانسه قرار دارد و در ارتفاع ۲۳۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کستر یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۱۴ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۸۲۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کَسِل یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا MER است که یک باند فرود آسفالت و بتن دارد و طول باند آن ۳۵۹۷ متر است. این فرودگاه در شهر آتواتر، کالیفرنیا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۵۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کستلون-کوستا ازاهار (به زبان بومی: Aeropuerto de Castellón-Costa Azahar) یک فرودگاه خصوصی است . این فرودگاه در شهر کاستلین کشور اسپانیا قرار دارد و در ارتفاع ۳۵۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه بین‌المللی کسیدی یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CXI است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۱۰۳ متر است. این فرودگاه در کشور کیریباتی قرار دارد و در ارتفاع ۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه منطقه‌ای کسلتون رابرت میلر یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۱۸۹ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۸۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه بین‌المللی کسپر/ناترونا کانتی یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا CPR است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۹۸ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۶۳۱ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
Allegiant Air operates مک‌دانل داگلاس ام‌دی-۸۰ jetliners. اسکای‌وست operates Canadair بمباردیه سی‌آرجی ۱۰۰/۲۰۰ regional jets as Delta Connection. Trans States Airlines operates امبرائر ئی‌آرجی ۱۳۵/۱۴۰/۱۴۵ regional jets as یونایتد اکسپرس and گوجت ایرلاینز also operates Canadair بمباردیه سی‌آرجی ۷۰۰/۹۰۰ regional gets as United Express. Charter flights also take off and land at Casper - Natrona County Int'l .
کازینو دو لاک-لامی یک فرودگاه همگانی است . این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کیسمنت (به زبان بومی: Baldonnel Aerodrome) یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۴۶۳ متر است. این فرودگاه در کشور ایرلند قرار دارد و در ارتفاع ۹۷ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
پایگاه محافظت کسکو کوو کووست یک فرودگاه است که یک باند فرود آسفالت (تعطیل) دارد و طول باند آن ۱۸۲۸ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کاسکاول (به زبان بومی: Aeroporto Adalberto Mendes da Silva) یک فرودگاه همگانی ۷۶۱۴۹ با کد یاتا CAC است، که یک باند فرود دارد و طول باند آن ۱۷۸۰ متر و از جنس آسفالت است. این فرودگاه در شهرِ کاسکاول کشور برزیل قرار دارد و در ارتفاع ۷۵۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
این فرودگاه در 12 نوامبر 1977 به بهره برداری رسید. پروژه های در حال اجرای در فرودگاه مثل نصب نشانگر مسیر دقیق و همچنین ساخت یک ایستگاه آتش نشانی باعث بهبود این فرودگاه شده که رده ایمنی را به CAT 5 ارتقا می دهد.همچنین یک ترمینال مسافربری جدید با مساحت 5.980 مترمربع در حال ساخت است.
فرودگاه کسکیس (به زبان بومی: Aeródromo Municipal de Cascais) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۷۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور پرتغال قرار دارد و در ارتفاع ۹۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه آبی کسکیدز یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
موزه فلک‌الافلاک یا موزه قلعه یا موزه دژ شاپورخواست یکی از موزه‌های مردم‌شناسی استان لرستان است. این موزه در قلعه فلک‌الافلاک قرار دارد و در دوره پهلوی با قرار دادن برخی مدارک فرهنگی فعالیت خود را آغاز کرد اما پس از انقلاب ۱۳۵۷ فعالیت آن متوقف شد. موزه پس از جنگ ایران و عراق و در سال ۱۳۶۷ فعالیت خود را از سر گرفت.
موزه قلعه بین سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۷ به علت نبود امکانات نگهداری استاندارد تعطیل بود. این موزه ۱۲ ویترین دارد که هر ویترین ۵۰ اثر تاریخی را به نمایش می‌گذارد.
بخش مردم‌شناسی موزه قلعه در سال ۱۳۸۱ افتتاح شد و دارای ۱۲ سالن است که آداب و رسوم مردم لر را به نمایش می‌گذارد.
فرودگاه کسکید لاک استیت یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CZK است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۵۴۹ متر است. این فرودگاه در شهر کسکد لکس، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کسابلانک-انفا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CAS است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن متر است. این فرودگاه در شهر کازابلانکا کشور مراکش قرار دارد و در ارتفاع ۶۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه شهری کازا گرانده یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا CGZ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۸۵ متر است. این فرودگاه در شهر کازا گرانده کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۴۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کارورو (به زبان بومی: Aeroporto Oscar Laranjeira) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا CAU است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور برزیل قرار دارد و در ارتفاع ۵۷۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کارترایت یک فرودگاه همگانی با کد یاتا YRF است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۱۲۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کرتیرویل یک فرودگاه تعطیل است . این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۳۶٫۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کارتاژ یک فرودگاه است . این فرودگاه در کشور سودان قرار دارد .
فرودگاه کرترسویل یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۷۵۶ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۳۱ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کرستایرس/بیشلس یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۴۲۷ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۳۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کارسون (به زبان بومی: Carson City Airport) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا CSN است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر کارسون‌سیتی کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۴۳۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کرل کانتی-تولسون یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۳۱۱ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۵۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه منطقه‌ای شهرستانکرل (به زبان بومی: Jack B. Poage Field) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۵۴ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۴۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کارول کانتی (تنسی) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۶۷۹ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۵۱ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کارول کانتی (آرکانزاس) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۸۳ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۶۷ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه شهری کریزوزو یک فرودگاه همگانی با کد یاتا F37 است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۴۹۴ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۶۳۷ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه شهری کرینگتون یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۸۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۸۸٫۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کریلو یک فرودگاه همگانی و خصوصی با کد یاتا RIK است . این فرودگاه در کشور کاستاریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه بین‌المللی کریل سر یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CCP است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۳۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر کنسپسیون، شیلی کشور شیلی قرار دارد و در ارتفاع ۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه بین‌المللی کراسکو (به زبان بومی: Aeropuerto Internacional de Carrasco/General Cesáreo L. Berisso) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا MVD است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۲۵۰ متر است. این فرودگاه در شهر مونته‌ویدئو کشور اروگوئه قرار دارد و در ارتفاع ۳۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کرابل-تامسون یک فرودگاه همگانی با کد یاتا X13 است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲٬۱۹ متر است. این فرودگاه در شهر کارابل، فلوریدا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه کارپ یک فرودگاه همگانی با کد یاتا YRP است که یک باند فرود آسفالت دارد. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد .
«زیبایی و یک تپش» نام سومین تک‌آهنگ از سومین آلبوم استودیویی جاستین بیبر به نام "باور" است. قطعه ترانه اضافه‌ای نیز توسط نیکی میناژ نوشته و به متن ترانه افزوده شده و همچنین وی در اجرای این ترانه جاستین را همراهی کرده‌است.
بازی‌های آسیایی داخل سالن ۲۰۰۹ سومین دوره بازی‌های آسیایی داخل سالن بود که در هانوی ویتنام از ۳۰ اکتبر تا ۸ نوامبر برگزار گردید.
گلالی (فریده) معروف به مهوش از خوانندگان زن اهل افغانستان است. آهنگ‌های "ملا محمد جان" و "بشنو از نی چون حکایت می‌کند" از آهنگ‌های معروف او هستند.
او اولین آوازخوانی است که در تلویزیون تازه‌تأسیس کابل که زیر نظر میرویس داوود، پسر سردار محمد داوود در مراحل اولیهٔ پخش قرار داشت، در آغاز ۱۳۵۷ خورشیدی به آوازخوانی پرداخت. مهوش تنها زنی در عرصه هنری افغانستان است که به لقب استادی دست یافته‌است.
او با انسامبل کابل در کشورهای مختلف برنامه داشته و آلبوم «رادیو کابل» را در سال ۲۰۰۳ میلادی با آن ثبت نموده‌است. او در همین سال از سوی بی‌بی‌سی جایزهٔ «وُرلد موزیک» را در بخش آسیا-پاسیفیک با آهنگ «للوللو» از وحید قاسمی و شعر علی شاه احمدی عباب دریافت کرد.http://www.bbc.co.uk/radio3/world/awards2003/profile_kaboul.shtml استاد مهوش در سال ۲۰۰۷ میلادی، سال جهانی مولانا به عنوان اولین آوازخوان افغان در مقر سازمان ملل متحد برنامه اجرا کرد.ناشر یک‌منش، یما: استاد مهوش، بانوی آوازها (۲). در دویچه‌وله دری. نما و صدا. ۳ ژانویه ۲۰۱۲.
مهوش در سال ۱۳۲۶ خورشیدی در کابل زاده شد. مادر او بی‌بی هاجره از اسحاق‌زی‌های قندهار و معلم زبان دری و قرآن بود. پدر مهوش، محمد ایوب نام داشت که از مردم کشمیر بود و به کابل آمده و در آنجا زبان دری و پشتو را آموخته و به بازرگان برنج بود.ناشر یکمنش، یما: استاد مهوش، بانوی آوازها (۱). در دویچه‌وله دری. نما و صدا. ۳ ژانویه ۲۰۱۲.
مهوش در لیسهٔ (دبستان) زرغونه و سپس لیسهٔ رابعهٔ بلخی درس خواند. سیزده ساله بود که در کنسرت‌های مکتب در روزهای جشن معلم به آوازخوانی پرداخت. او بعداً در وزارت فوائد عامه (وزارت راه) و پس از آن به عنوان تایپست در وزارت معادن و صنایع کار کرد. از وزارت معادن و صنایع به دلیل این که «همیشه زمزمه می‌کند و مانع کار کردن دیگران می‌شود» اخراج شد.
در هجده سالگی با جوانی به نام فاروق نقشبندی ازدواج کرد. آن‌ها پس از شش ماه نامزدی در سال ۱۳۴۴ خورشیدی با هم عروسی کردند. مهوش پس از ازدواج در وزارت مالیه (دارایی) و پس از آن به عنوان تایپیست در ریاست کلتور (اداره فرهنگ) کار کرد و بعد از آن‌که ریاست کلتور منحل شد، به رادیو افغانستان آمده و تایپست مدیریت موسیقی آنجا شد.
به هنگام کار در اداره فرهنگ، حفیظ‌الله خیال، معاون ریاست کلتور، که آواز خواندن او را در سر کار شنیده‌بود با گرفتن اجازه از شوهر گلالی او را به خوانندگی تشویق کرد. حفیظ الله خیال شعر «روزگاری شد که گرد ما هوا نگرفته‌است» را برای گلالی ساخت و نام هنری مهوش را برایش انتخاب کرد. در عقرب ۱۳۴۶ خورشیدی، مهوش با پخش این آهنگ از رادیو، گام در راه هنر موسیقی نهاد.
در همان آغاز روی آوردن او به موسیقی، در سال ۱۳۴۸ خورشیدی «مروند می پریژده» یکی از آهنگ‌های حفیظ الله خیال را خواند که به عنوان بهترین آهنگ پشتوی سال جایزه دریافت کرد. کمی بعدتر در سال ۱۳۵۰ خورشیدی آوازخوان برگزیدهٔ سال انتخاب شد. مهوش از استاد نبی گل، حفیظ الله خیال، نینواز و محمدحسین سرآهنگ در مورد موسیقی آموخت. در سال ۱۳۵۲ خورشیدی نزد استاد محمد هاشم گُر ماند و شاگرد شد. وزارت اطلاعات و کلتور در سال ۱۳۵۶ خورشیدی برای مهوش لقب استادی داد.
تا سال‌ها پدر و مادر او نمی‌دانستند که مهوشی که از رادیو می‌شنوند، دخترشان گلالی است. پس از این‌که روزی والدین او از آوازخوانی دخترشان باخبر شدند، با خبر کردن پلیس، شوهر او فاروق را به زندان انداخته و دختر خود را نیز مسموم کردند ولی مهوش پس از عمل جراحی از مرگ نجات یافت. سال ۱۹۹۱ میلادی عرصهٔ زندگی برای آن‌ها در کابل تنگ شد و با رفتن به پاکستان مدتی را در آنجا سپری کرده و از آنجا به آمریکا کوچیدند. استاد مهوش با پنج دختر و ده نواسه و فاروق نقشبندی در ایالت کالیفورنیا زندگی می‌کند.
قربان‌علی تاری (زاده ۱۳۰۴ - تهرانبا خاطرات اولین دروازه‌بان تیم ملی فوتبال+ فیلم ایسنا ۰ درگذشته ۱۸ مرداد ۱۳۹۷ - تهراننخستین دروازه‌بان تیم‌ملی فوتبال درگذشت ایسنا) از نخستین دروازه‌بان‌های تیم ملی فوتبال ایران بود. وی سابقه ۱ بازی ملی در کارنامه دارد و در اولین دوره بازی‌های آسیایی به همراه تیم ملی به مدال نقره رسیده‌است. وی علاوه بر دروازه‌بانی، نخستین گزارشگر ورزشی در رادیو، و مفسر ورزشی تلویزیون نیز بود.جشن تولد اولین دروازه‌بان تاریخ فوتبال ایران، مرکز رسانه ای ورزش ایراناستاد قربانعلی تاری: اولین دروازه‌بان تاریخ فوتبال ایران، مرکز رسانه‌ای ورزش ایراندرباره سومین دروازه‌بان تاریخ ایران باشگاه خبرنگاران
تاری که سابقه بازی در تیم‌های شاهین، دارایی و تاج را دارد، به گفته خودش یک سال نیز در پرسپولیس بازی کرده‌است، به گزارش خبرگزاری ایرنا وی در چهار بازی در شهرآورد تهران به عنوان بازیکن تاج و یک بازی به عنوان بازیکن پرسپولیس به میدان رفته‌است.کریم کشاورز؛ فوتبالیستی از نسل نخست فوتبال ملی ایرنا
در این فهرست، شهرهای کشور ساحل عاج بر اساس جمعیتشان در آمارگیری‌های سال‌های مختلف، معرفی شده‌اند.
شروین‌کوه یا جبال شروین نام کوهستانی است که در سده‌های نخستین هجری نقش مؤثری را در تاریخ طبرستان ایفا نموده‌است این کوهستان بخشی از جنوب خاوری مازندران (بر سر راه قومس به مازندران) بوده‌است و نام خود را از ملک الجبال شروین باوند فرمانروای طبرستان شرقی شامل هزارجریب غربی، فریم و سوادکوه و شهریارکوه گرفته‌استتاریخ مازندران برخی مورخان با ناآگاهی جبال دیلم محل فرمانروایی شروین را در جنوب گیلان می‌دانند. حال آنکه در تاریخ ذکر گردیده که کوهستان فریم و دودانگه نیز به جبال دیلم موسوم بوده و در نواحی دیگری از البرز گاهی به جبال دیلم نامگذاری می‌شد.
زادگاه اسپهبد شروین دربردارندهٔ بلندی‌های جنوبی فریم نامور به شهریارکوه در جنوب ساری می‌باشد که از آبادی‌های مهم آن فریم، چاشم، آسران، هیکوه و … بوده‌استرجوع به فرهنگ لغت پهلوی اعتمادالسلطنه در دورهٔ قاجار شلفین را همان شروین دانسته و سوادکوه را «کوهستان شروین» نام‌گذاری نموده‌است اما شروین مانند شهریار تنها یکی از فرمانروایان باوندی تبرستان بوده و نام کوهستان پس از هر امیر پرآوازه دگرگون می‌شده‌است و شهریارکوه و کوه شروین ناحیهٔ کوهستانی جنوب فریم یک ناحیه با نام فرمانروای زمان خود می‌باشند ضمناً ابن فقیه کوه شروین را نزدیک قومس (شهری نابود شده بین سمنان و دامغان) می‌داند که با مختصات کوه غیر معروف شلفین که در حاشیه غربی جاده تهران فیروزکوه و مازندران است همخوانی ندارد سخت‌گذرترین راه مازندران خاوری ازگردنهٔ شهمیرزاد و روستای چاشم و کوه معروف نیزوا به فریم بوده‌است ضمناً در تاریخ طبری در مورد چسبیدگی کوه شروین به سمنان جُستاری را عنوان نموده‌است که پایهٔ نام‌گذاری کتاب «التدوین فی احوال جبال شروین» را زیر سؤال می‌برد در تاریخ طبری ذکر شده‌است که حیان بن جبله با چهارده هزار کس به قومس فرستاد که کنار کوه‌های شروین اردو زند مطابق مستندات تاریخی مشخص می‌گردد شهریارکوه و کوهستان شروین یکی ست که در جبال فریم قرار داشته و دامنه آن تا حدود کومش (دامغان و سمنان) گسترش داشته‌است
اسپهبد شروین فرمانروای فریم در کوه‌های مشرف بر قومس، شهریارکوه بود و به «ملک الجبال» نیز آوازه داشت بر مسیر قومس (سمنان و دامغان) به مازندران قرار داشته‌است و امیرنشین آن شهر فریم بوده‌است که در قسمت شمالی قومس واقع بوده‌است که همچنان به دشت پریم شهرت دارد پس اعتمادالسلطنه به اشتباه شلفین را کوه شروین دانسته‌است امیرنشین کوه شروین فریم و آسران بوده‌است و جبال شروین با کوهستان شمالی شهمیرزاد و دودانگه فریم در جنوب ساری همخوانی دارد.
دل تاریکی نام رمانی کوتاه از جوزف کنراد است که در سال ۱۸۹۹ توسط مجلهٔ معروف "بلک‌وودز" در ۳ سری و به سبک «داستان در داستان» منتشر شد.
ملوانی به نام مارلو از زمان کودکی مجذوب رودی بزرگ است که در منطقه‌ای کاوش‌نشده در آفریقا جاری است. سال‌ها بعد، شرکتی که مأمور کاوش در آن منطقه است، فرماندهی یک کشتی مخصوص حمل عاج را به او می‌سپارد. مارلو پس از سفری طاقت‌فرسا و تمام‌نشدنی و کابوس‌گونه سرانجام موفق می‌شود که در عمق منطقه به کمپ شرکت برسد اما همه چیز را آشفته و درهم‌ریخته و مرموز می‌یابد. سکوت مرموزی بر بومیان ساکن آنجا حاکم است. مارلو به جستجوی نماینده شرکت به نام مستر کورتس می‌پردازد اما خبری از او در دست نیست. مارلو بر اساس نشانه‌ها به اعماق جنگل‌های وحشی می‌رود و در آنجا کورتس را در حالتی که به الهه و خدای قبایل وحشی بدل شده، می‌یابد. کورتس که با اندیشه دعوت وحشیان به مسیحیت سفر خود را آغاز کرده بود، سرانجام به خدایگان و رئیس رقصندگان و قربانی‌کنندگان قبایل متوحش بدل شد. او بارها کوشید بگریزد اما وحشیان او را یافتند و حاضر نبودند خدای سفید خود را از دست بدهند. او اینک در حالتی نیمه‌دیوانه و در حال مرگ با مارلو روبه‌رو می‌شود. مارلو می‌کوشد او را راضی کند تا با او بیاید اما او دیگر حاضر نیست. مارلو او را به‌زحمت و با زور همراه می‌کند اما سوار بر کشتی، کورتس می‌میرد. پایان‌بندی داستان با رقص زنی عریان از قبایل و یافتن بسته نامه‌ای متعلق به نامزد کورتس از سوی مارلو، خواننده را درگیر تردیدهای عظیم می‌کند. مارلو می‌رود که آن‌ها را به آن زن برساند اما در برابر خود زنی می‌یابد که قادر به ایثار و ایمان و رنج است و با یاد گم‌شده‌اش به زندگی ادامه می‌دهد. مارلو قادر نیست حقیقت زندگی و مرگ کورتس را بیان کند و تنها به زن اطمینان می‌دهد که کورتس در واپسین دم حیات به یاد او بوده و نام او را بر زبان رانده‌است.
به نظر می‌رسد نویسنده در رمان "دل تاریکی" انسان را به چالش کشیده و این موضوع را بیان کرده‌است که انسان بین خیر و شر حق انتخاب دارد. او می‌تواند با هیولای دربند درونی و بیرونی خود متحد شود و جامعهٔ انسانی را به تباهی بکشاند: «در آنجا آدم به چیزی نگاه می‌کرد که هیولاوار بود…» یا حتی می‌تواند به‌خاطر دیگران از جان خویش بگذرد.
آثار جوزف کنراد نشان‌دهندهٔ آگاهی عمیق و معنوی همراه با تکنیک‌های ماهرانه داستان‌نویسی‌اند و دربرگیرندهٔ ابعاد مختلف جامعه انسانی‌اند. او همچون دانته که "کمدی الهی" را در قرون سیاه وسطی سروده رمان "دل تاریکی" را در اواخر قرن ۱۹ میلادی نوشت که دولت‌های استعمارگر یا شرکت‌هایی نظیر شرکت جهانی آفریقا به بهانه‌هایی چون ترویج تمدن، انتقال مدنیت و تزکیهٔ روح بومیان تحت عنوان زایر شروع به تاراج ثروت بومیان به‌ویژه در کنگو کردند. کتاب "دل تاریکی" در واقع سفرنامه‌ای واقعی هم به اعماق ضمیر انسان و هم به مناطق جغرافیایی آفریقاست که در آن انسان‌ها به گونه‌ای ترحم‌آمیز یا بردهٔ جهالت خویش‌اند یا بردهٔ حرص و طمع.
کنگویی که دارای منابع ارزان نیروی کار، معادن طلا، الماس، کولتان و… است متعلق به بومیانی بود که ویژگی اصلی فرهنگ آن‌ها ساده‌انگاری و کج‌فهمی در زیبایی‌شناسی است، آن‌چنان‌که در آن دوره مهره‌ها و پارچه‌های رنگین را در مقابل جان حیوانات، عاج و مهم‌تر از همه آزادی خود و دیگران مبادله می‌کردند.
متأسفانه در عصر کنونی نیز صدها آفریقایی هرساله بر اثر جنگ و قحطی جان خود را از دست می‌دهند که نزدیک به بیست و پنج درصد آن‌ها زنان و کودکان‌اند.
در این رمان برخی واژه‌ها مانند رودخانه جایگاه ویژه‌ای دارند. رودخانه دارای ویژگی‌هایی چون داشتن مبدأ، جاری بودن، رسیدن به مقصدی معین، حاصل‌خیزی اطرافش، پیچ‌وخم‌های مبهمش و گاه پیش‌بینی‌ناپذیری‌اش است که همچنین نشانه‌ای از چگونگی روح آدمی و دنیاست. دنیا گاه به روح به ما لبخند می‌زند و گاه دلمان را به درد می‌آورد.
رودخانه زمانی همچون انسان آرامی است که از درون، روحش بی‌قرار است و آمادهٔ طغیان. رود گاهی سیلی ویرانگر می‌شود، همچون روح انسان دربند دیوهای طمع و قدرت. نکتهٔ اصلی این‌جاست که پیج‌وخم رودخانه تابع طبیعت است، اما انسان داستان کنراد مانند مارلو که به نظر می‌رسد شخصیت اصلی داستان است به‌دنبال داشتن روح کشف ناشناخته‌ها از کودکی و خسته از ابتذالات روزمره و رسیدن به معرفت درونی، مسیر پرپیچ‌وخم راه خود را برمی‌گزیند و با دانایی به ضمیر روشن می‌رسد.
برخلاف او کسانی مانند کورتس به‌عنوان شخصیت دوم داستان (البته به‌ظاهر، چراکه در واقع کورتس و مارلو هردو یکی‌اند) به‌دنبال قدرت و ثروت با استفاده از توانمندی‌هایش با نژادپرستی در مغاک تیره‌روزی خود دفع می‌گردد، نژادپرستی که مارلو مخالف آن است و یکی ار سیاه‌ترین اعمال بشری محسوب می‌شود.
اما همچون رود بیابان هم نقش ویژه‌ای در این اثر دارد: «در آخر بود که وقوف یافت منتها بیابان از همان دم او را کشف کرده بود…»، «... بیابان هم آن را در میان گرفت…»، «... بیابان بر سر او دست کشیده بود…» و جایی که مارلو می‌گوید: «خیال می‌کنم بیابان چیزهایی را که خودش از آن خبر نداشت به گوشش خوانده بود…» در این داستان بیابان مظهر ابهام و تضاد است. گرمای روز و سرمای شب بیابان می‌تواند کشنده باشد، خصوصیات موجودات درونش مسحورکننده است و سرابش مانند بی‌خبری انسان طماع از ظلمت و جنایت‌های اوست و شب‌های پرستارهٔ کویر و مهربانی شبانگاهی ستاره‌ها بازتابی از درخشش ستاره‌های ایثارگری انسان است.
رمان دل تاریکی با بازخوردهای بسیار متنوع و متفاوتی روبه‌رو شده‌است. هارولد بلوم، منتقد مشهور آمریکایی، می‌گوید این رمان بیش از هر اثر دیگری که در برنامهٔ درسی دانشگاه‌هاست، مورد نقد و بررسی و تحلیل قرار گرفته‌است. خود بلوم دلیل این امر را «تمایل بی‌مانند [کنراد] به ابهام» می‌داند.https://www.theguardian.com/books/booksblog/2015/jul/29/journeys-in-literature-heart-of-darkness-by-joseph-conrad فرانک ریموند لیویس این کتاب را «اثری پیش‌پاافتاده» دانست و «اصرار صفت‌وار آن بر رمزورازی ناگفتنی و بیان‌نشدنی» را مورد انتقاد قرار داد.https://www.thesmartset.com/article04151301/ آدام هوش‌چایلد، نویسندهٔ کتاب "روح شاه لئوپولد" معتقد است پژوهشگران ادبی در تفسیر ابعاد روان‌شناختی این اثر زیاده‌روی کرده‌اند و فراموش کرده‌اند که کنراد صرفاً داستان غارت کنگو به دست شاه لئوپولد را بازگو کرده‌است. هوش‌چایلد در این باره می‌نویسد: «دل تاریکی بازگویی تجربه‌ای است … که کمی (و فقط کمی) از فکت‌های ماجرا فراتر رفته‌است».https://www.theguardian.com/books/2014/apr/28/100-best-novels-heart-of-darkness-joseph-conrad با این حال، دل تاریکی همچنان جزء رمان‌های محبوب قرن بیستم به‌شمار می‌آید و در فهرست صد رمان برتر قرن بیستم به انتخاب کتابخانهٔ مدرن رتبهٔ ۶۷ را دارد.https://www.modernlibrary.com/top-100/100-best-novels
در مکانیک کوانتومی، رُمبشمصوب فرهنگستان یا فروریزش تابع موج (یا فروریزش بردار حالت) پدیده‌ای است که در آن یک تابع موج که ابتدا در یک برهم نهی از چند حالت ویژه ممکن برای آن است، بعد از برهم کنش با یک مشاهده گر به یکی از حالت‌های ویژه تغییر حالت می‌دهد. طبق اصل‌های مکانیک کوانتومی ارائه شده توسط جان فون نویمان، این فرایند یکی از دو فرایند ممکن برای سامانه کوانتومی برای تحول است.
در مورد واقعیت و اصالت این پدیده نظرهای زیادی مطرح است، برخی این پدیده را یک پدیده مستقل و برخی آن را یک پدیده ثانویه ناشی از پدیده‌ای دیگر مانند ناهمدوسی کوانتومی می‌دانند.
مفهوم "فروریزش تابع موج" ابتدا توسط ورنر هایزنبرگ در سال ۱۹۲۷ در مقاله‌ای معرفی شد و در سال ۱۹۳۲ توسط فون نویمان در کتاب "اصول ریاضی مکانیک کوانتومی" در فرمول‌بندی ریاضی مکانیک کوانتومی به کار گرفته شد.
ژنرال نورمن شوارتسکوف جونیور (۱۹۳۴–۲۰۱۲) فرمانده سابق ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده آمریکا(سِنتکام) و فرمانده نیروهای ائتلاف بین‌المللی علیه عراق در سال ۱۹۹۱ بود.
پدر وی هربرت نورمن شوارتسکف از افسران عالیرتبه سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) و از چهره‌های پشت پرده کودتای ۲۸ مرداد بود.