moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این اثر از روی نام مؤلفانش، چارلتون توماس لوئیسCharlton Thomas Lewis و چارلز شُرت،Charles Short معمولاً با نام Lewis and Short نامیده می‌شود. این اثر برگرفته شده‌است از ترجمهٔ انگلیسیِ آقای اتان آلن اندروزEthan Allen Andrews از یک فرهنگ لاتین-آلمانی قدیمی‌تر به نام "Wörterbuch der Lateinischen Sprache" تألیف لغت‌شناس آلمانی ویلهلم فرویندWilhelm Freund که آن‌هم به‌نوبهٔ خود برگرفته از فرهنگ لاتین-آلمانیِ آقای ایمانوئل شِلِرImmanuel Johann Gerhard Scheller (۱۷۸۳) بود. ترجمهٔ آقای اندروز تااندازه‌ای به‌دست خودِ آقای فرویند و سپس هانری درایسلرHenry Drisler تصحیح گردید و در پایان آقایان شُرت و لوئیس آن را ویرایش نمودند.See the advertisement of the book itself, .
تقسیم کار میان این دو ویراستار تااندازهٔ قابل‌توجهی نابرابر بوده‌است. آقای شُرت، ویراستاری بسیار دقیق اما کُند، مواد و داده‌های لازم را برای حروف A تا C آماده کرد اما انتشارات هارپر مدخلهای B و C را گُم کرد و این بدان معنا بود که کار آقای شُرت تنها منحصر به مدخل A است که مشتمل‌بر ۲۱۶ صفحه می‌شود؛ درحالی‌که لوئیس، که در گاهِ فراغت از مشغله‌های وکالتی‌اش به کار می‌پرداخت، به‌تنهایی مدخلهای B تا Z را نگاشت که مشتمل‌بر ۱۸۰۳ صفحه می‌شوند. در ۱۸۹۰ لوئیس یک نسخهٔ بسیار فشردهٔ لغت‌نامه‌اش را ـ که موسوم به "An Elementary Latin Dictionary"یک فرهنگ سادهٔ لاتین باشد ـ بهرِ استفادهٔ دانش‌آموزان منتشر کرد و گاهی از آن با عنوان "Elementary Lewis"لوئیسِ ساده نام برده می‌شود و تاکنون نیز چاپ می‌شود.
اقتباس این کتاب توسط انتشارات دانشگاه آکسفورد، درواقع، نتیجهٔ شکست پروژهٔ این انتشارات در تألیف یک فرهنگ لاتین-انگلیسی نو در ۱۸۷۵ بود. هانری نتلشیپHenry Nettleship و جان مِیِرJohn E. B. Mayor مؤظف شده بودند تا برپایهٔ مطالعهٔ تازه‌ای از متون تاریخی لاتین، یک لغت‌نامهٔ جدید لاتین تألیف کنند، اما با کناره‌گیری مِیِر از پروژه، نتلشیپ قادر نبود به‌تنهایی از عهدهٔ کار برآید؛ و در نهایت تحقیقاتش را به‌عنوان تحشیه‌هایی بر کار لوئیس و شُرت منتشر کرد. باوجودآنکه انتشارات نامبرده پیش‌تر ترجمهٔ جان ریدلJohn Riddle از فرهنگ لاتین-آلمانیِ شِلِر را منتشر کرده بود، این کتاب بسیار گران‌قیمت‌تر بود. برای همین، این انتشاراتْ فرهنگ لاتینِ لوئیس و شرت را چون راه‌حلی میانه اقتباس کرد؛ و ازبرای همین به انتشارات هارپر ده درصد حق‌التألیف را پرداخت کرد. انتشارات هارپر امتیاز خود را ـ کمی پیش از ورشکستگی ـ در ۱۸۹۹ به شرکت کتاب آمریکاAmerican Book Company فروخت.
از زمان انتشار این لغت‌نامه، بسیاری از ادیبانْ آن را به‌جهت خطاها و نارسایی‌هایش نقد کرده‌اند.For example:
نسخه‌ی کامل این فرهنگ به‌صورت آنلاین در بسیاری از وبسایتها، از جمله کتابخانه دیجیتال پرسئوس، دردسترس است.
میان کلاسیک‌شناسان، فرهنگ لوئیس و شرت تا حد زیادی جای خویش را به فرهنگ لاتین آکسفورد (به اختصار OLD) داده‌است. فرهنگ لوئیس و شرت مواد و داده‌هایی را از فرهنگهای فعلیِ لاتین هم برگرفته، حال آنکه فرهنگ OLD ـ پیرو رویه‌ای مشابه آنِ فرهنگ معروف آکسفوردـ از صفر شروع کرده‌است. به‌لطف دسترسی فزایندهٔ نسخه‌های جدید، ویراستارانِ فرهنگِ OLD به طیف گسترده‌تری از آثار کلاسیک دسترسی داشته‌اند. در طرح OLD تصمیم گرفته شده بود که این لغت‌نامه مشتمل‌بر متون لاتینِ بعدتر از سال ۲۰۰ پس از میلاد نباشند؛ به استثنای مواردی کوچک و معدود. باآنکه کلاسیک‌شناسان هنوز فرهنگ لوئیس و شرت را توصیه می‌کنند، تمایلشان بر ترجیح دادن OLD است. فرهنگ لوئیس و شرت به‌خاطر مفهوم خالص تفاوتهای ظریف سبک انگلیسی در مواجهه‌با سبک لاتین، ارزش خود را حفظ کرده‌است ـ برخلاف OLD که به سبک ساده‌تر گرایش دارد ـ و همچنین به‌خاطر حساسیّت نقل‌قولهایش از متون کلاسیک لاتین.
تمرکز اولیهٔ فرهنگ لوئیس و شرت بر لاتین کلاسیک است نه آنِ قرون‌وسطایی. بااین‌حال، پژوهشگران قرون‌وسطی و رنسانس آن را توصیه می‌کنند، چه این فرهنگ قدری از لاتین نو و میانه را هم در خود دارد (هرچند حاوی نارسایی‌هایی باشد) و بهره‌گیری از لاتین کلاسیک به آنِ قرون‌وسطایی هم مربوط است. فرهنگ لوئیس و شرت (L&S) را با آنِ لیدل و اسکاتLiddle and Scott به‌نام A Greek-English Lexiconیک لغت‌نامهٔ یونانی-انگلیسی که همتای یونانی‌اش است، اشتباه می‌گیرند؛ فرهنگ نامبرده را با سرواژهٔ LSJ نشان می‌دهند که از نام ویراستارانش گرفته شده: آقایان لیدلHenry Liddell و اسکاتRobert Scott و ویراستارِ نسخهٔ ۱۹۲۵ آقای جونزHenry Stuart Jones.
«شات داون» () ترانه‌ای از گروه دخترانهٔ کره‌ای بلک‌پینک است و در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۲ توسط وای‌جی انترتینمنت و اینترسکوپ رکوردز به عنوان دومین تک‌آهنگ از دومین آلبوم استودیویی گروه به نام "صورتی زاده‌شده" منتشر شد. «شات داون» به عنوان یک آهنگ مبتنی بر هیپ هاپ با سازهای زهی توصیف شده‌است و متن آن توسط تدی پارک، دنی چونگ و وینس نوشته شده‌است و آهنگسازی آن را تدی و ۲۴ انجام دادند.
«شات داون» یک موفقیت تجاری بود و دومین ترانه از بلک‌پینک است که در جایگاه شماره یک ۲۰۰ آهنگ جهانی "بیلبورد" قرار گرفت. این ترانه در صدر جدول‌ها در کشورهای هنگ کنگ، اندونزی، مالزی، فیلیپین، سنگاپور و تایوان قرار گرفت و وارد تاپ ۱۰ در کشورهای استرالیا، کانادا، نیوزیلند و کره جنوبی شد.
«شات داون» به عنوان یک آهنگ مبتنی بر هیپ هاپ با سازهای زهی و یک صدای بیس توصیف شده‌است. وای‌جی انترتینمنت این آهنگ را «ادراکی اما به‌طور عجیبی پرتنش» توصیف کرد و خاطر نشان کرد که «'شات داون' واژه‌ای است که به معنای بسته شدن یک فضای خاص است.»
عبیر السهلانی (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل سوئد است.
مبارزه برای راهم (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۷ با بازی پارک سو-جون و کیم جی-وون در کنار آن جه-هونگ و سونگ ها-یون است. این مجموعه از ۲۲ مه تا ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۷، روزهای دوشنبه و سه شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ پخش شد.
اتحادیه مالایا اتحادیه ای از ایالت‌های مالایی و دو شهرک تنگه، به نام‌های پنانگ و ملاکا، بود. این اتحادیه جانشین مالایای بریتانیا شده بود و جهت یکپارچه سازی شبه‌جزیره مالایی، تحت نظر یک دولت واحد برای تسهیل در مدیریت آنها، بنیان نهاده شد. به دنبال مخالفت مردم مالایی، اتحادیه در سال ۱۹۴۸ به عنوان فدراسیون مالایا، سامان دهی مجدد گردید.
قبل از جنگ جهانی دوم، مالایای بریتانیا شامل سه گروه نظام حکمرانی: ایالات فدرال مالایا تحت‌الحمایه، پنج ایالت غیرفدرال مالایا مورد حمایت و مستعمره تاج شهرک‌های تنگه بود.
در روز ۱ آوریل ۱۹۴۶، اتحادیه مالایا به‌طور رسمی با اعلام ادوارد گنت به عنوان حکمران، با ترکیب ایالات فدرال مالایا، ایالات غیرفدرال مالایا و شهرک‌های تنگه پنانگ و ملاکا تحت یک دولت واحد، اعلام موجودیت کرد. پایتخت اتحادیه کوالالامپور بود. شهرک تنگه سنگاپور سابق به عنوان یک مستعمره تاج جداگانه مدیریت می‌گردید.
ایدهٔ اتحادیه، اولین بار در اکتبر ۱۹۴۵ توسط بریتانیا بیان گردید، (طرح‌ها در اوائل مه ۱۹۴۴ به کابینه جنگ ارائه شده بود)CAB 66/50 'Policy in Regard to Malaya and Borneo' که بعد از جنگ جهانی دوم توسط فرمانداری نظامی بریتانیا مطرح شده بود.
زمینهٔ جامعه‌شناسی یکی از کتاب‌های امیرحسین آریانپور دربارهٔ جامعه‌شناسی است که ابتدا در سال ۱۳۴۴ منتشر شد. او این کتاب را از یکی از آثار ویلیام آگ‌برن و میر نیمکوف، جامعه‌‍شناسان آمریکایی، ترجمه و اقتباس کرده است. استقبال از کتاب چنان زیاد بود که در دو هفته نایاب شد و تا زمان انقلاب، چندین بار به‌صورت قانونی و غیرقانونی منتشر شده بود. کاظم کردوانی و تقی رحمانی این کتاب را از آثار تأثیرگذار بر نسل جوان پیش از انقلاب می‌دانند.
میر فرانسیس نیمکوف (۱۹۰۴–۱۹۶۵) جامعه‌شناس آمریکایی و استاد دانشگاه بوستون بود. او سردبیر "مجله ازدواج و زندگی خانوادگی" (در حال حاضر "مجله ازدواج و خانواده") بود.
خاطرات نگهبان شب () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۴ با بازی جونگ ایل وو، کو سونگ-هی، جونگ یونهو و سو یه‌جی است. این مجموعه از ۴ اوت تا ۲۱ اکتبر ۲۰۱۴، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از ام‌بی‌سی برای ۲۴ قسمت پخش شد.
یک حسگرزیستی مبتنی‌بر ترانزیستور اثرِمیدانی، که به عنوان ترانزیستور اثرمیدانی زیس‌حسگر (بیُوفِت یا بایوفت)، زیس‌حسگر اثرمیدانی (FEB)، یا ماسفت زیس‌حسگر، نیز شناخته می‌شود، یک ترانزیستور اثرمیدانی (براساس ساختار ماسفت) است. که توسط تغییرات پتانسیل سطحی القاشده ناشی از اتصال‌سازی مولکول‌ها گیت‌دار می‌شود. هنگامی که مولکول‌های باردار، مانند زیست‌مولکول‌های، به گِیتِ فِت، که معمولاً یک ماده دی‌الکتریک است، متصل می‌شوند، می‌توانند توزیع بار مواد نیم‌رسانای زیرلایه‌ساز را تغییردهند و درنتیجه رسانایی کانال فت تغییرکند. یک بیوفت از دو بخش اصلی تشکیل شده‌است: یکی عنصر بازشناختش زیستی و دیگری ترانزیستور اثرمیدانی است. ساختار بیوفت تا حد زیادی براساس ترانزیستور اثرمیدانیِ حساس-به-یون (ISFET)، نوعی ترانزیستور اثر میدانی فلز-اکسید-نیم‌رسانا (MOSFET) است که در آن گیت فلزی با یک غشاء حساس‌به یون، محلول الکترولیت و الکترود مرجع جایگزین می‌شود.
بازار سیاب (فارسی تاجیکی: Бозори Сиёб) یا سیاب بازار بزرگ‌ترین و کهن‌ترین بازار شهر سمرقند در ازبکستان است. در این بازار کلیه مایحتاج روزانه از جمله سبزیجات، شیرینی، خوراکی و نان سمرقندی فروخته می‌شود. این بازار با ۷ هکتار مساحت، یکی از بزرگ‌ترین بازارهای ازبکستان و آسیای میانه است.
بازار سیاب در مجاورت مسجد بی‌بی خانم قرار دارد و نه تنها مردم محلی بلکه گردشگران داخلی و خارجی از آن دیدن می‌کنند.Siyob Bazaar نام این بازار از رودخانه کوچک سیاب که از نزدیکی آن عبور می‌کند، گرفته شده‌است.
موزه افراسیاب سمرقند (ازبکی: "Afrosiyob-Samarqand shahar tarixi muzeyi") موزه‌ای واقع در محوطه شهر باستانی افراسیاب است. ساختمان موزه و محوطه باستان‌شناسی در قسمت شمال شرقی شهر سمرقند در کشور ازبکستان واقع شده‌است. این موزه نام افراسیاب، پادشاه اسطوره‌ای و قهرمان توران، را یدک می‌کشد. نمایشگاه دائمی موزه افراسیاب سمرقند بر تاریخ خود شهر و همچنین منطقه اطراف آن متمرکز است. ساختمان موزه توسط معمار ارمنی باغداسار آرزومانیان در سال ۱۹۷۰ طراحی شد، زمانی که جمهوری شوروی سوسیالیستی ازبکستان هنوز بخشی از اتحاد جماهیر شوروی بود. افتتاحیه این موزه به دو هزار و پانصدمین سالگرد تأسیس شهر سمرقند اختصاص داشت. از نظر موضوعی، موزه به پنج بخش مربوط به دوره‌های مختلف زندگی در شهر افراسیاب تقسیم شده‌است.
این موزه مکانی است که داستان تأسیس شهر سمرقند، تاریخ آن و همچنین سکونتگاه افراسیاب را به اشتراک می‌گذارد. این موزه دارای نمایشگاه‌های متنوعی است، از جمله آثاری که در حفاری‌های افراسیاب و سمرقند و مناطق پیرامون آن‌ها یافت شده‌است. در میان آثار باستانی می‌توان بقایای شمشیرهای باستانی، استودان‌ها، چاقوها و دیگر اشیاء تیز، پیکان، سکه، سرامیک، دست نوشته‌ها و کتاب‌های باستانی، تندیس‌ها و دیگر اشیاء باستانی زندگی روزمره را یافت.""Afrasiab" Museum in Samarkand". centralasia-travel.com. Retrieved 27 November 2016. موزه شامل بیش از ۲۲۰۰۰ شیء منحصر به فرد است. یکی از آثار قابل توجه، نقش افراسیاب کاخ سمرقند متعلق به دوره دودمان اخشیدی از سده هفتم تا هشتم است.
پاتریک اُ گورمن (؛ زادهٔ ) بازیگر آمریکایی تئاتر، سینما و تلویزیون است.
گورمن که در ویسالیا، کالیفرنیا به دنیا آمد، هشت سال را در ارتش گذراند و در پاریس بازیگری خواند. زمانی که در پاریس بود، در سیرک مدرانو به عنوان یک دلقک حضور داشت.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سه روز کرکس"، "کنکورد … فرودگاه ۷۹"، "فراتر از قانون"، "روی زمین مرگبار"، "بیل وحشی"، "زن بیونیک"، "خانواده والتون"، "روزهای خوش"، "فیلادلفیا همیشه آفتابی است"، و "" اشاره کرد.
آواز تاجیک یک روزنامه اجتماعی سیاسی به فارسی تاجیکی است که در تاشکند، ازبکستان به چاپ می‌رسد. این روزنامه متعلق به مجلس عالی و کابینه وزرای ازبکستان است.
نخستین شماره این روزنامه در ۲۵ اوت ۱۹۲۴ در سمرقند تحت عنوان "آواز تاجیکان کَمبَغَل" (Овози тоҷикони камбағал - کمبغل واژه‌ای فارسی به معنی «بی‌نوا» و «ندار» است) منتشر شد. در همان سال نام روزنامه به "آواز تاجیک" (Овози тоҷик) تغییر یافت. نخستین سردبیر این روزنامه عبدالقیوم همرائف نام داشت. در بازه ۱۹۳۱ تا ۱۹۵۰ این روزنامه به "حقیقت ازبکستان" (Ҳақиқати Ӯзбекистон) تغییر نام داد و از ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۱ "ازبکستان سرخ" (Узбекистони Сурх) نام گرفت و دگر بار از ۱۹۶۱ تا ۱۹۹۱ به عنوان "حقیقت ازبکستان" شناخته شد. این روزنامه در دوره شوروی به عنوان یکی از تریبون‌های کمیته مرکزی و حزب کمونیست جمهوری شوروی سوسیالیستی ازبکستان فعالیت می‌کرد و تیراژی برابر با ۳۵٬۰۰۰ نسخه داشت.
در سال ۱۹۹۱ پس از فروپاشی شوروی و استقلال ازبکستان، روزنامه به نام اصلی خود، یعنی "آواز تاجیک"، تغییر نام داد. از آن تاریخ این روزنامه به یکی از تریبون‌های رسمی مجلس عالی و کابینه وزرای ازبکستان به زبان فارسی تاجیکی تبدیل شده‌است. این روزنامه در سال ۱۹۹۴ برنده جایزه «گواهی افتخار جمهوری ازبکستان» شد.Указ Президента Республики Узбекистан от 25 октября 1994 года № УП-976 «О награждении газеты «Овози тожик» Почётной грамотой Республики Узбекистан»
شاکرمی می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بهار عجم نشریه فرهنگی و اجتماعی وزارت فرهنگ جمهوری تاجیکستان است که در ژانویه ۱۹۹۸ تأسیس شد.
مهتاب ثروتی (زاده ۲ بهمن ۱۳۷۰) عکاس و بازیگر سینما و تلویزیون ایرانی است. او بیشتر برای بازی در فیلم شیطان وجود ندارد که برنده خرس طلایی در هفتادمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین شد؛ شناخته می‌شود.
او برای اولین بار در سریال «کیمیا» و در نقش "سلما" دختر جنوبی حضور پیدا کرد. اولین تجربه او در تلویزیون نیز مربوط به بازی اش در سریال «در جستجوی آرامش» به کارگردانی سعید سلطانی می باشد که در تابستان 1396 از شبکه تهران پخش شد. از آثار مهم او می توان به بازی در سریال خاتون و فیلم های متولد 65، پاستاریونی و حریم شخصی و فیلم طعم شیرین تاریکی""' اشاره کرد.
عینک دودی یا عینک سیاه یک فیلم جالو محصول سال ۲۰۲۲ سینمای ایتالیا به کارگردانی داریو آرجنتو با بازی ایلنیا پاستورلی و آزیا آرجنتو است.
«عینک دودی» محصول مشترک بین‌المللی ایتالیا و فرانسه در هفتاد و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین در ۱۱ فوریه ۲۰۲۲ به نمایش درآمد. در ۲۴ فوریه ۲۰۲۲ در سینماهای ایتالیا اکران شد. تیزر تریلر این فیلم در ۸ فوریه ۲۰۲۲ منتشر شد. یک تریلر کامل در ۱۰ فوریه منتشر شد.
دایانا، زن جوانی که بینایی خود را از دست داده‌است، با کمک یک پسر بچه چینی شخصی که به دنبالش است را پیدا می‌کند. آنها با هم یک قاتل خطرناک را در تاریکی شهرهای ایتالیا ردیابی خواهند کرد.
در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس ۲۱ نقد ۷۱٪ با میانگین امتیاز ۵٫۳ از ۱۰ تأیید شده‌است.
جمهوریت روزنامه‌ای سیاسی-اجتماعی و اقتصادی است که در ۲۵ مارس ۱۹۲۵ در دوشنبه تاجیکستان آغاز به کار کرد. امروزه این روزنامه نشریه رسمی رئیس‌جمهور و حکومت جمهوری تاجیکستان است. "جمهوریت" با تیراژ ۴۸٬۰۰۰ عدد، یکی از اصلی‌ترین روزنامه‌های این کشور است.
این روزنامه در ۲۵ مارس ۱۹۲۵ تحت عنوان "عید تاجیک" (Иди тоҷик) در دوشنبه انتشار یافت. از چاپ دوم نام روزنامه به "بیداری تاجیک" (Бедории тоҷик) تغییر یافت. کمی بعد در سال ۱۹۲۸ روزنامه به "تاجیکستان سرخ" (Тоҷикистони сурх) تغییر نام داد و در سال ۱۹۵۵ نیز "تاجیکستانِ سوویتی" (Тоҷикистони Советӣ - تاجیکستانِ شوروی) نام گرفت. از سپتامبر ۱۹۹۱ تاکنون این روزنامه به عنوان "جمهوریت" (Ҷумҳурият) به چاپ می‌رسد.
آن سه-ها (؛ زادهٔ آن جه-ووک در ۲۹ ژانویه ۱۹۸۶) بازیگر اهل کره جنوبی است.
فرنالیدا پاندوراتا () که در آمریکای میانه بیشتر با نام لوروکو ("تلفظ اسپانیایی": ) شناخته می‌شود،Azurdia, César; Loroco ("Fernaldia pandurata", Apocynaceae), a Mesoamerican species in the process of domestication بوته‌ای بالارونده با گل‌های خوراکی است که در السالوادور، گواتمالا و سایر کشورهای آمریکای مرکزی به وفور یافت می‌شود.Davidse, G. & al. (eds.) (2009). Flora Mesoamericana 4(1): 1-855. Universidad Nacional Autónoma de México, México, D.F..Morales, J.F. (2009). Estudios en las Apocynaceae neotropicales XXXIX: revisión de las Apocynoideae y Rauvolfioideae de Honduras. Anales del Jardin Botanico de Madrid 66: 217-262.
این گیاه یک منبع غذایی مهم در کشور گواتمالا و السالوادور است و جوانه‌ها و گل‌های آن به اشکال مختلف برای آشپزی به کار می‌رود.
«آرمن» محصول مشترک سازمان هنری رسانه‌ای اوج و صدا و سیما اولین انیمیشن ابرقهرمانی در ایران است. کارگردانی این سریال انیمیشن را محمدرضا حسایی ، مریم مکی نژاد و حسین صفارزادگان به عهده دارند و محمدمهدی شکوری تهیه‌کننده این اثر است. این انیمیشن ابرقهرمانی در سال ۹۹ با استقبال مخاطبان شبکه پویا ونهال مواجه شد. تکنیک تولید اثر تلفیقی از تکنیک دوبعدی کات اوت، دو بعدی دستی و گاهی سه‌بعدی است. گروه سنی اثر رده سنی نوجوان است.
برنامه پویانمایی آرمن بیشتر شبیه کارهای موفق بین‌المللی است که مورد توجه شمار بسیاری از نوجوانان با هر زبان و فرهنگی قرار گرفته‌است. محمدرضا حسایی و حسین صفارزادگان، کارگردان انیمیشن آرمن به خاطر ساخت این انیمیشن نامزد چهره سال هنر انقلاب در سال ۱۳۹۹ شدند. آرمن در سه فصل ۱۳ قسمتی و در مجموع ۳۹ قسمت برای پخش در شبکه شبکه کودک و نوجوان سیما تولید شده‌است. کارتون «آرمن» داستان پسری به همین نام است. او به کمک مچ بند قدرت خود و نیروهای دیگر قصد دارد به مبارزه با «کاراکان» برود. کاراکان شخصی است که در مغز مردم تراشه‌هایی کار گذاشته که آن‌ها را هدایت و مدیریت کند. آرمَن در زبان فارسی به معنی آرمان و در انگلیسی به معنی مرد مقاومت است. اسامی‌ای که برای شخصیت‌های این پویانمایی انتخاب شده علاوه بر این‌که ایرانی است ادا کردن آن برای مخاطبان بین‌المللی هم آسان است. انتخاب اسامی هم بر این مبنا بود که معانی فارسی داشته باشد. به‌عنوان مثال آرمن شبیه اسم آرمان به معنای آریامنش است. مهتار به معنای ماه تاریک، تاران به معنای تاریک و تارا به معنی ستاره است. کاراکان یک کلمه ترکی است. کارا + کان به معنای خان سیاهی‌ها و ارباب سیاهی که ابرشرور ماجرا است.
برخلاف دیگر داستان‌های ابرقهرمانی، تولیدکنندگان آرمن نمی‌خواستند از شخصیت‌های اصلی داستان موجودی بسازند که دست به هرکاری بزند و نیروی ماورائی نامحدود داشته باشد که نوجوانان نتوانند با آن همذات‌پنداری کنند. برعکس تولیدکنندگان آرمن در کنار فضاسازی متفاوت از زندگی عادی، برای نوجوانان فضایی را طراحی کرده‌اند که شبیه همان فضای بازی‌های ویدئویی است، اما شخصیت داستان عموماً با استفاده از نیروی تفکر و بدون استفاده از قدرت‌های ماورائی سعی می‌کند مشکلات را رفع و دنیایی را که در آن زندگی می‌کند، نجات دهد. این کار ضمن این‌که قوه تخیل کودکان و نوجوانان را به کار می‌اندازد و خلاقیت را در آن‌ها تقویت می‌کند، باعث می‌شود آنها برای آینده آماده‌تر باشند و در مواجهه با مشکلات راه‌حل‌های ساده‌تری بیابند. مدیریت دوبلاژ این مجموعه بر عهده شیلا آژیر، فرزند مهدی آژیر و ناهید شعشعانی است. به گفته مدیر دوبلاژ سریال، برای انتخاب گویندگان انیمیشن آرمن، ابتدا رزومه‌ای مفصل از شخصیت‌های سریال به مدیر دوبلاژ داده شد و برای این‌که صدای گویندگان با شخصیت‌های انیمیشن آرمن همخوانی داشته باشد برای برخی شخصیت‌ها حتی تا ۱۵صدا تست داده‌اند و بعد از مشورت با عوامل سازنده انیمیشنی صدا را نهایی و ضبط شده‌است. مشکوری خبر از مذاکراتی برای فروش حق کپی رایت مجموعه به کشورهای خارجی داده‌است.
دو فصل ابتدایی آرمن توانسته نظر مخاطبان را جلب کند. سازندگان آن مشغول ساخت فصل سوم این اثر هستند. نکته قابل‌تامل این است که مخاطبان این مجموعه انیمیشن فقط کودکان و نوجوانان نیستند، بلکه مخاطبان بزرگسال هم می‌توانند بیننده مجموعه انیمیشن آرمن باشند. فصل اول آرمن مجموعاً با بیش از ۲ میلیون بازدید در تلوبیون یکی از پربیننده‌ترین انیمیشن‌های ایرانی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است. بنابر اعلام سایت تلوبیون قسمت پنجم این انیمیشن در یک ماه با بیش از ۲۰۰ هزار بازدید به پربیننده‌ترین برنامه کودک در میان تمام تولیدات داخلی و خارجی، در آبان سال ۱۳۹۹ تبدیل شد. این انیمیشن جزو دسته‌بندی بهترینهای صدا و سیما قرار گرفته‌است. فصل دوم سریال انیمیشن «آرمن» از ۱۷ شهریور ماه پنجشنبه و جمعه‌ها ساعت ۲۰ و ۳۰ دقیقه از شبکه کودک پخش می‌شود. به گفته تهیه‌کننده اثر، ۲۶قسمت اول بسیار دیده و نقد شده‌است و طرفدار و منتقد زیادی داشته‌است و سامانه ۱۶۲ (ارتباط با مخاطبین صدا و سیما) بازخوردهای مثبت و منفی مختلفی به گروه تولید دادند.
فصل اول این مجموعه با میزان رضایت مندی ۹۷ درصدی در سایت عماریار از محبوبترین تولیدات سازمان هنری رسانه‌ای اوج محسوب می‌شود. این مجموعه در سایت imdb امتیاز ۶٫۵ دارد. مخاطبین سایت تخصصی انیمیشن دیجیتون به این انیمیشن امتیاز ۴٫۲ از ۵ داده‌اند.
کارتون «آرمن» داستان پسری به همین نام است. او به کمک مچ بند قدرت خود و نیروهای دیگر قصد دارد به مبارزه با «کاراکان» برود. کاراکان شخصی است که در مغز مردم تراشه‌هایی کار گذاشته که آن‌ها را هدایت و مدیریت کند. آرمن و بیگو به صورت اتفاقی یک مچبند جادویی پیدا می‌کنند. آرمن علیرغم میل باطنی خود و با اصرار بیگو مچبند را می‌بندد. مچیند فعال نمی‌شود ولیکن آرمن هم نمی‌تواند آن را از دستش باز کند. آرمن می‌ترسد پدرش از ماجرای مچبند با خبر شود از اینرو سعی دارد هرطور شده مچبند را باز کند. «آرمن» برای پیشرفتش وابسته به مچبند نیست و این مچبند نیست که به او نیرویی برای پیروزی می‌دهد بلکه این روحیه جنگجویی و همچنین رفاقت بین دوستانش است که باعث پیروزی آرمن می‌شود. در اصل مچبند برای آرمن بیشتر یک سؤال و سردرگمی است تا اینکه برایش نیرویی کمک کننده باشد. آرمن و دوستانش در حالی که از قدرت شگفت‌انگیز این مچبند خبر ندارند، دنبال راهی می‌گردند تا مچبند را از خودشان دور کنند اما کم‌کم به قدرت‌های این مچبند پی می‌برند و از آن برای امنیت سیاره خودشان استفاده می‌کنند. آرمن و دوستانش از سیاره خود فرار کرده و می‌خواهند به سپیدشهر بروند.
مادر آرمن توسط مهتاریها ربوده شده‌است. آرمن به دنبال نجات مادرش می‌رود.
مجموعه پویانمایی آرمن که دو فصل از آن راهی آنتن شبکه پویا شده بود، قرار است در آبان ۱۴۰۱، با فصلی تازه و در ۱۳ قسمت روی آنتن شبکه نهال برود.
لی سون-هو (؛ زادهٔ ۱۴ دسامبر ۱۹۸۱) بازیگر اهل کره جنوبی است.
تاجیکیستان (فارسی تاجیکی: Тоҷикистон) یک روزنامه هفتگی است که سه بار در هفته در تاجیکستان منتشر می‌شود. این روزنامه یکی از پرتیراژترین روزنامه‌ها در کشور است.Tajikistan country profile. Library of Congress Federal Research Division (January 2007), Retrieved on August 25, 2008.
صدای مردم (فارسی تاجیکی: Садои мардум) یک روزنامه است که در سال ۱۹۹۱ در تاجیکستان تأسیس شد و سه بار در هفته به دو صورت چاپی و آنلاین منتشر می‌شود. این روزنامه یکی از پرتیراژترین نشریه‌های در کشور است.Tajikistan country profile. Library of Congress Federal Research Division (January 2007), Retrieved on August 25, 2008. "صدای مردم" عمدتاً موضوعات اجتماعی و اقتصادی را پوشش می‌دهد و عموماً از نظر گرایش سیاسی طرفدار دولت است.
پوپوسا () نوعی نان یا شیرینیِ گرد و مسطح است در السالوادور و هندوراس است که از آرد ذرت یا آرد برنج تهیه می‌شود و مشابه آره‌پا در کلمبیا و ونزوئلا است. کشور السالوادور پوپوسا را غذای ملی خود اعلام کرده و یک روز خاص در تقویم آن کشور به جشن برای آن اختصاص داده شده‌است. داخلِ پوپوسا معمولاً با یک یا چند ماده پر می‌شود که ممکن است شامل پنیر (مانند کِـسیو یا پنیر به‌همراه جوانه‌های لوروکو)، چیچارون، کدو حلوایی یا لوبیای سرخ‌شده باشد. پوپوسا معمولاً همراه با کورتیدو (یک سالادکلم تخمیرشده تند) و سالسای گوجه فرنگی سِـرو شده و به‌طور سنتی، با دست خورده می‌شود.
خاستگاه این نان احتمالاً مربوط به قوم پی‌پیل است و در کاوش‌های خویا د سرن؛ ابزارآلات و موادی به دست آمده که در حدود ۲۰۰۰ سال پیش، احتمالاً برای پخت این نان به کار می‌رفته‌است. «کارلوس کوردوبا» یک باور باستانی پیش از استعمار اسپانیا را گزارش نموده که بریدن تورتیلا با چاقو گناه بوده‌است. این نان‌ها باید با دست کنده شوند زیرا اعتقاد بر این بود که ذرت یک دانه الهی است. شاید این دلیلی باشد که نسل اندر نسل، مردم این کشورها به قانون «خوردنِ پوپوسا با دست» پایبند مانده‌اند.Cordova, Carlos B. “The Salvadoran Americans”. p 102. Westport, Conn. Greewood, 2005. Web
مهاجران السالوادوری این نان را در آمریکا، کانادا و استرالیا رواج دادند. از دههٔ ۱۹۸۰ این نان در شهر واشینگتن، دی.سی. رواج داشت و در سال ۲۰۱۹، روز «ششم نوامبر» را روز پوپوسا اعلام کردند. این نان همچنین در دههٔ ۱۹۹۰ در شهرهای لس آنجلس، نیویورک و سان فرانسیسکو فراگیر شد. در ۸ نوامبر ۲۰۱۵، بزرگ‌ترین پوپوسای جهان به طول ۴٫۵ متر در السالوادور تهیه و در کتاب رکوردهای جهانی گینس ثبت شد. در سال ۲۰۱۱، روزنامه گاردین پوپوسا را بهترین غذای خیابانی نیویورک نامید.
خلق آوازی (؛ "آواز خلق- صدای مردم") یک روزنامه به زبان ازبکی استTajikistan country profile. Library of Congress Federal Research Division (January 2007), Retrieved 25 August 2008. که هفته‌ای سه بار در دوشنبه، تاجیکستان منتشر می‌شود.
"خلق آوازی" در سال ۱۹۲۹ تأسیس شد. ناشر آن مجلس تاجیکستان است و یکی از پرتیراژترین نشریات در کشور به‌شمار می‌رود.
این فهرست روزنامه‌ها و خبرگزاری‌های تاجیکستان است.
خاور (فارسی تاجیکی: Ховар) یا به‌طور رسمی آگنتی ملی اطلاعاتی تاجیکستان ("Агентии миллии иттилоотии Тоҷикистон") خبرگزاری رسمی و دولتی تاجیکستان است. خاور به زبان‌های فارسی تاجیکی، فارسی، روسی، انگلیسی، عربی و ازبکی در دسترس است.
این خبرگزاری در ۳۱ دسامبر ۱۹۲۵ به عنوان "آگنتی تلگرافی جمهوری تاجیکستان" (Агентии телеграфии Ҷумҳурии Тоҷикистон) در دوران جمهوری سوسیالیستی خودمختار شوروی تاجیکستان تأسیس شد. آژانس در طول جنگ جهانی دوم علی‌رغم پیوستن بسیاری از کارکنان آن به ارتش سرخ، گزارش‌های تصویری ویژه و وضعیت جبهه شرقی را در حالی که اتحاد جماهیر شوروی با آلمان نازی می‌جنگید، توصیف می‌کرد. پس از جنگ، آژانس به گسترش قابلیت‌های خود ادامه داد. در ۱۰ آوریل ۱۹۹۲، آژانس به "آگنتی خبری تاجیکستان" "- خاور" تغییر نام داد و در ۳۰ آوریل ۲۰۰۴ به عنوان مرکز اطلاعات دولتی دولتی تحت نظر دولت تاجیکستان شناخته شد و به "آگنتی ملی اطلاعاتی تاجیکستان - خاور" تغییر نام داد.
رادیو خاور اف‌ام یک شرکت تابعه است که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد، از آن زمان به یکی از محبوب‌ترین ایستگاه‌های رادیویی در کشور تبدیل شده‌است.
بی‌خوابی یک فیلم ایتالیایی در ژانر جالو به کارگردانی داریو آرجنتو که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. در این فیلم ماکس فون سیدو و استفانو دیونیسی ایفای نقش می‌کنند و نشان دهنده بازگشت آرجنتو به زیر ژانر جالو است.
این فیلم با اکران در ایتالیا با فروش بیش از ۵٫۰۱۹٫۷۳۳٫۵۰۵ لیره (۳٫۲۸۰٫۰۸۰ دلار آمریکا) تا پایان اکران خود در باکس آفیس دیگری بود.
کارآگاه اولیسه مورتی (فون سیدو) در سال ۱۹۸۳ به بررسی یک سری قتل در تورین می‌پردازد که به قتل‌های کوتوله معروف است. مظنون اصلی، وینچنزو دو فابریتیس، نویسنده داستان‌های جنایی و پرونده بسته شده در نظر گرفته می‌شود. با این حال، هفده سال بعد، یک سری قتل‌های مشابه آغاز می‌شود و مورتی بازنشسته را دوباره به پرونده می‌کشاند و …
این فیلم برای اولین بار در ۵ ژانویه ۲۰۰۱ در سینماهای کشور اصلی خود ایتالیا اکران شد. بعداً در همان سال، بی‌خوابی در ایالات متحده در سینماهای محدود در ۲۴ اوت ۲۰۰۱ اکران شد و مدت کوتاهی در قالب‌های ویدیویی خانگی در زمستان اکران شد.
بی‌خوابی واکنش متفاوتی از سوی منتقدان دریافت کرد. در وب‌سایت جمع‌آوری نقد فیلم راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس ده نقد، ۵۰٪ تأیید شده‌است.
پرتو سخن هفته‌نامه‌ای فارسی‌زبان است که توسط موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی در قم منتشر می‌شود.Majd, Hooman, "The Ayatollah Begs to Differ: The Paradox of Modern Iran", by Hooman Majd, Doubleday, 2008, p.46
بیدود یک شرکت اشتراک دوچرخه است که در تهران، ایران واقع شده‌است. این شرکت برای نخستین بار در نمایشگاه فناوری الکامپ ۱۳۹۷ معرفی شد و نخستین و تنها کسب و کار اشتراک دوچرخه در ایران است.
کاربران می‌توانند از برنامه تلفن هوشمند برای اجاره دوچرخه‌ها استفاده کنند و می‌توانند دوچرخه را در هر نقطه از منطقه عملیاتی رها کنند. بیدود در سال ۲۰۱۷ بیش از ۵٬۰۰۰ دوچرخه در مناطق مرکزی تهران مستقر کرده بود و چند ماه بعد حدود ۷۰۰ دوچرخه دیگر را در مناطق شمال غرب شهر اضافه کرد. بیدود برای مدتی در شیراز هم فعالیت داشت.
بیدود پس از حضور در نمایشگاه فناوری الکامپ ۲۰۱۸ در تاریخ ۱۸ دسامبر ۲۰۱۸ به‌طور رسمی در منطقه ۲ تهران آغاز به کار کرد. در ابتدا، مدل کسب‌وکار آن ترکیبی از اشتراک و پرداخت در صورت تمایل بود. شارژ سپرده اولیه قابل استرداد ۱۵۹٬۰۰۰ ریال با هزینه بیمه ۳۰٬۹۰۰ ریال و هزینه ثبت نام ۱۸۹٬۹۰۰ ریال بود. همچنین به ازای هر ۳۰ دقیقه استفاده از دوچرخه از کاربران مشترک ۱۵۰۰ ریال دریافت می‌شد.
در پی اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران، دوچرخه‌های بیدود در سراسر تهران جمع‌آوری و از ایستگاه‌ها خارج شدند. رئیس ارتباطات و روابط بین‌الملل شهرداری تهران در توئیتی از جمع‌آوری دوچرخه‌ها برای جلوگیری از آسیب‌دیدگی ناشی از حوادث اخیر خبر داد. دو ماه بعد، اعلام شد که این شرکت بازپرداخت واریزی که از مشتریان خود دریافت کرده‌است، آغاز کرده‌است.
بیدود از ۲۸ آذر ۱۳۹۸ کار خود را در شیراز به عنوان دومین مقصد با ۲۱۷ دستگاه دوچرخه و حدود ۳۰ ایستگاه آغاز کرد. طی قرارداد شهرداری شیراز با بیدود قرار بود ظرف مدت پنج سال در سطح این کلانشهر ۲۵۷ ایستگاه دوچرخه‌سواری و ۱۰ هزار دوچرخه فعال شود. در شهریور ۱۳۹۹ اعلام شد که ۷۵ هزار نفر در شیراز در سامانه بیدود ثبت نام کرده‌اند.
با وجود استقبال فراوان شیرازی‌ها از بیدود، در تیرماه ۱۴۰۱ اعلام شد که فعالیت بیدود در شیراز پس از سه و نیم سال به دلیل وجود مشکلات مالی با شهرداری متوقف می‌شود. تلاش‌هایی برای آغاز دوباره کار بیدود در شیراز در حال انجام است.
استفاده از این سیستم مستلزم داشتن نرم‌افزار شرکت در تلفن همراه، ثبت نام و پرداخت ودیعه است. هر دوچرخه مجهز به بلوتوث و اتصال به اینترنت است و یک کد QR روی قاب خود دارد که کاربر برای باز کردن قفل دوچرخه آن را اسکن می‌کند. وقتی کاربر سواری خود را به پایان می‌رساند، دوچرخه را به صورت دستی قفل می‌کنند و در هر جای پارکی می‌گذارند تا برای کاربر بعدی آماده شود.
افتخار یک روزنامه فارسی‌زبان است که در ایران منتشر می‌شود. محمد نویدی کاشانی مدیرعامل این روزنامه بود.
فرهنگ نخستین روزنامه‌ای بود که در عصر قاجار به زبان فارسی در اصفهان منتشر شد. این روزنامه از سال ۱۲۵۷ خورشیدی (۱۲۹۶ قمری) تا سال ۱۲۶۹ (۱۳۰۸ قمری) منتشر شد. گهگاه به صورت هفتگی منتشر می‌شد. مالکیت این روزنامه متعلق به میرزا تقی‌خان کاشانی بود.
کِـسیو (؛ ؛ "معنای تحت‌اللفظی:" «پنیر کوچک») به خوراکی‌های مختلفی در آشپزی آمریکای لاتین، آشپزی اسپانیایی و آشپزی فیلیپینی گفته می‌شود که بر حسب منطقه، با مواد مختلفی تهیه می‌شود.
در این کشور، کِـسیو متعلق به دره‌های کالچاکی و سالتا است و با شیر گاو یا بز تهیه می‌شود.
در شیلی و بولیوی مقصود از کِـسیو، نوعی پنیر کوچک تُرد است که از شیر گاو، پپسین و نوعی مخمر ساخته می‌شود و متعلق به درهٔ کوچابامبا است.
در جزایر قناری اسپانیا، کِـسیو نوعی دسر است که با کرم کارامل، تخم مرغ و شیر غلیظ شیرین تهیه می‌شود.
در کلمبیا کِـسیو نوعی پنیر خامه‌ای غلیظ است که درون یک برگ چنار پیچیده شده‌است و خاستگاه آن بخش تولیما و به‌ویژه شهر گوآمو است.
در جمهوری دومینیکن نیز کِـسیو نوعی دسر است که با کرم کارامل، تخم مرغ و شیر غلیظ شیرین تهیه می‌شود.
کِـسیو در مکزیک، نوعی پنیر رشته‌ای است که به صورت گلوله‌ای (همانند کلاف کاموا) و در اندازه‌های گوناگون فروخته می‌شود.
در نیکاراگوئه، کِـسیو به غذایی اطلاق می‌شود که معمولاً با پیچاندن یک تورتیای ضخیم به دور پنیری نرم (با همان نام و قوام مشابه پنیر موتزارلا)، پیاز ترشی، سس خامه ترش یا پنیر مایع و سرکه تهیه می‌شود و خاستگاه آن بخش لئون است.
در پرو، کِـسیو به نان‌های کوچک پنیری اشاره دارد. این پنیر معمولاً توسط تولیدکنندگان کوچک خانگی تهیه می‌شود و توسط زنان در خیابان‌ها و بازارها و مغازه‌های کوچک به فروش می‌رسد. این شکل از پنیر به ویژه در مناطق آند برای پخت انواع خورش و سوپ استفاده می‌شود.
در فیلیپین کِـسیو به انواع پنیرهای نرم، سفید و کهنه‌نشده اطلاق می‌شود که از شیر بز یا کارابائو با سرکه، آب مرکبات و گاهی پنیرمایه درست می‌شود. در این کشور، بر حسب نواحی مختلف، نام‌های گوناگونی برای پنیر وجود دارد، از جمله کِـسونگ پوتی، کِـسیلیو (یا کاسیلیو) و همچنین کِـسئو (کسیسِـیو).
در کشور ونزوئلا کِـسیو به نوعی دسر گفته می‌شود که با تخم مرغ، شیر غلیظ و شکر کاراملیزه تهیه می‌شود. کِـسیو ونزوئلایی شباهت زیادی به کرم کارامل و «کیک میوه» فرانسوی-اسپانیایی دارد. در دستور پخت اولیه و اصلی کِـسیو ونزوئلایی که به قرن هجدهم میلادی برمی‌گردد، از شیر تغلیظ شده استفاده نمی‌شود، بلکه از شیر معمولی و شکر به نسبت چهار فنجان شیر به یک پوند (۴۵۳ گرم) شکر استفاده می‌شود.
این دسر در جزایر هلندی آروبا، بونیر و کوراسائو در دریای کارائیب نیز محبوب است که همگی در شمال سواحل ونزوئلا واقع شده‌اند.
کِـسیو در اینجا شیرین و ژله‌مانند است، و علیرغم شباهت‌های ظاهری با کرم کارامل، طعمی متمایز دارد.
این فهرستی از شبکه‌های تلویزیونی فارسی‌زبان است که بر اساس کشور مبدأ سازماندهی شده‌اند، این فهرست شامل کانال‌های فعال و منحل شده‌است.
کورتیدو (؛ ) نوعی چاشنی کلم تخمیرشده است. این چاشنی در غذاهای السالوادوری و سایر کشورهای آمریکای مرکزی معمول است و معمولاً با کلم، پیاز، هویج، پونه کوهی و گاهی عصارهٔ لیموی شیرازی درست می‌شود و شباهت زیادی با کلم‌ترش، کیمچی یا ترشی سالادکلم است. کورتیدو معمولاً در کنار پوپوسا سِـرو می‌شود.Bain, Jennifer and Filson, Jon (September 18, 2002). "Pupusa festival leads to Venezuelan arepas". "Torontohello Star".
در کشور بلیز دستور تهیه کورتیدو اندکی متفاوت است و با پیاز، فلفل تند هابانرو و سرکه درست می‌شود و از آن در کنار سالبوت، گارناچا و دیگر غذاهای رایج در آشپزی بلیزی استفاده می‌شود.
سالبوت () نوعی تورتیای پف‌کرده سرخ‌شده‌است که درونش با کاهو، برش‌های آووکادو، گوشت مرغ یا بوقلمون، گوجه‌فرنگی یا ترشی پیاز قرمز پر می‌شود. خاستگاه این غذا شبه‌جزیره یوکاتان است و یکی از غذهای اصلی کشور بلیز محسوب می‌شود.
محمد یگانه می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد
گارناچا () نوعی غذای سنتی است که از تورتیای ذرت سرخ‌شده تهیه می‌شود و بر روی آن لوبیا سرخ‌شده، کلم خردشده، پنیر و سایر چاشنی‌ها را می‌ریزند. گارناچا به‌ویژه در مشور بلیز محبوبیت دارد که در آنجا به‌طور سنتی با ذرت، لوبیا و پنیر درست می‌شوند. در بیشتر رستوران‌های گواتمالا، گارناچا به‌عنوان پیش‌غذا ارائه می‌شود.
شیاطین یک فیلم ترسناک ایتالیایی محصول سال ۱۹۸۵ به کارگردانی لامبرتو باوا، تهیه‌کنندگی داریو آرجنتو با بازی اوربانو باربرینی و ناتاشا هووی است.
فیلم شیاطین در اکتبر ۱۹۸۵ توسط تیتانوس توزیع شد. دنباله آن در سال ۱۹۸۶ به نام شیاطین ۲ به کارگردانی باوا و تهیه‌کنندگی آرجنتو دنبال شد. سومین فیلم شیاطین با نام کلیسا (فیلم ۱۹۸۹) به کارگردانی میکله سواوی منتشر شد.
دو دانشجوی دختر دانشگاهی که به همراه تعدادی از افراد به‌طور تصادفی، بلیط‌های رایگان برای نمایش یک فیلم مرموز دریافت می‌کنند، جایی که به زودی خود را در تئاتر با گروهی از شیاطین درنده به دام می‌افتند.
این فیلم در نه هفته در ژوئن و ژوئیه ۱۹۸۵ تصویربرداری شد.
کیم ووجین (؛ زادهٔ ۸ آوریل ۱۹۹۷) که بیشتر با نام هنری ووجین (؛ ) شناخته می‌شود، خواننده و بازیگر اهل کره جنوبی است. او با کمپانی جی‌وای‌پی انترتینمنت قرارداد امضا کرد و عضوی از گروه پسرانهٔ کره‌ای استری کیدز شد که در سال ۲۰۱۷ شکل گرفت و دو سال بعد از آن از گروه جدا شد. او با کمپانی 10x قرارداد امضا کرد و پس از آن فعالیت‌های انفرادی خود را آغاز کرد.
کیم ووجین زادهٔ ۸ آوریل ۱۹۹۷ در بوچون، استان گیونگ‌گی، کره جنوبی است. او از مدرسه هنرهای نمایشی سئول فارغ‌التحصیل شد. او برای یک سال کارآموز اس‌ام انترتینمنت بود، جاییکه قرار بود به عنوان بخشی از گروه ان‌سی‌تی فعالیت خود را آغاز کند. در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۷، جی‌وای‌پی انترتینمنت کیم ووجین را به عنوان کارآموز این کمپانی معرفی کرد. او در برنامهٔ رقابتی شبکهٔ ام‌نت به نام "استری کیدز" رقابت کرد و در نهایت به عنوان یک وکالیست عضو گروه پسرانهٔ استری کیدز شد.
در تاریخ ۲۸ اکتبر ۲۰۱۹ کمپانی جی‌وای‌پی انترتینمنت به طور رسمی اعلام کرد که کیم ووجین قرار داد انحصاری خود را با این کمپانی فسخ کرده و به دلایل شخصی گروه استری کیدز را ترک کرده است.
کمپ اکس نام غیررسمی مدرسه سری آموزش ویژه شماره ۱۰۳ بود که یک تأسیسات شبه نظامی بریتانیا در جنگ جهانی دوم برای آموزش عوامل مخفی در روش‌های مورد نیاز برای موفقیت در عملیات‌های مخفیانه بود. در ساحل شمال غربی دریاچه انتاریو بین ویتبی و اوشاوا در انتاریو، کانادا واقع شده بود. این منطقه امروزه با نام «پارک بی‌باک» شناخته می‌شود، پس از نام رمز سر ویلیام استفنسون، مدیر هماهنگی امنیتی بریتانیا (BSC)، که این مرکز آموزشی را ایجاد کرد.
این تأسیسات به‌طور مشترک توسط ارتش کانادا، با کمک امور خارجه و RCMP اداره می‌شد، اما توسط BSC فرماندهی می‌شد. همچنین روابط نزدیکی با MI-6 داشت. علاوه بر برنامه‌های آموزشی، کمپ دارای یک برج ارتباطی بود که می‌توانست ارتباطات رادیویی و تلگراف را ارسال و مخابره کند که Hydra نام داشت.
این مرکز آموزشی در ۶ دسامبر ۱۹۴۱ تأسیس شد و قبل از پایان سال ۱۹۴۴ بسته شد. ساختمان‌ها در سال ۱۹۶۹ برداشته شدند و بنای یادبودی در محل احداث شد.
مورخ بروس فورسایت هدف این تأسیسات را اینگونه خلاصه کرد: "کارآموزان در اردوگاه تکنیک‌های خرابکاری، براندازی، جمع آوری اطلاعات، قفل بازکردن، آموزش مواد منفجره، ارتباطات رادیویی، رمزگذاری/رمزگشایی، تکنیک‌های استخدام برای پارتیزان‌ها، هنر کشتار خاموش و نبرد غیرمسلح را آموختند. " آموزش‌های ارتباطی شامل کد مورس نیز ارائه شد. وجود این اردوگاه چنان مخفی بود که حتی نخست‌وزیر کانادا ویلیام لیون مکنزی کینگ نیز از هدف کامل آن بی‌خبر بود.
«دریفت‌مارک» هفتمین قسمت از فصل اول سریال تلویزیونی درام فانتزی "خاندان اژدها" از اچ‌بی‌او است که نخستین بار در ۲ اکتبر ۲۰۲۲ پخش شد. این قسمت توسط کوین لاو نوشته شده و میگل سپاچنیک کارگردانی آن را بر عهده داشته‌است.
داستان این قسمت به تشییع جنازهٔ لِنا ولاریون در دریفت‌مارک می‌پردازد که در طول آن ایموند بر اژدهای او غلبه می‌کند و یک درگیری بین او و پسرعموها و خواهرزاده‌هایش ایجاد می‌شود که در نتیجه چشم چپ خود را از دست می‌دهد؛ پسران رینیرا و لِنور در ادامه با حدس‌وگمان‌هایی به‌عنوان حرامزاده به چالش کشیده می‌شوند.
«دریفت‌مارک» با نقدهای بسیار مثبت منتقدان روبرو شد، که با قدردانی از کارگردانیِ سپاچنیک، از صحنهٔ تشییع جنازهٔ افتتاحیه، تسخیر وِگار توسط ایموند، مبارزه بین ایموند و جاکریس، لوسریس، بئلا و رینا، رویارویی نیمه شب، داستان پایانی و اجرای نمایش بازیگران (به ویژه کوک) تمجید شد. با این حال، انتقاداتی در مورد تاریکی در صحنهٔ شب وجود داشت.
پادشاه ویسریس (پدی کانسیداین) و دربارش در مراسم خاکسپاری لیدی لِنا (نانا بلوندل) در دریفت‌مارک شرکت می‌کنند. در آنجا، پرنسس رینیرا (اما دآرسی)، که مخفیانه از مرگ سِر هاروین استرانگ (رایان کر) غمگین است، دوباره با عمویش دیمون (مت اسمیت) متحد می‌شود. دیمون و ویسریس نیز دوباره به هم می‌پیوندند، اگرچه دیمون درخواست برادرش را برای کنار گذاشتن اختلافات و بازگشت به کینگز لندینگ رد می‌کند. لریس استرانگ (متیو نیدهام)، لرد جدید هارنهال نیز در این مراسم حضور دارد.
در طول شب، رینیرا و دیمون در ساحل با هم ملاقات می‌کنند و از نظر فیزیکی صمیمی می‌شوند. شاهزاده ایموند (لئو اشتون) مخفیانه بیرون می‌آید و وِگار، اژدهای لِنا را تحت سلطهٔ خود درمی‌آورد. پسرعموها و خواهرزاده‌های ایموند با عصبانیت با او روبرو می‌شوند و دختر لِنا، رینا (ایوا اوسی-گرنینگ) به او می‌گوید که وِگار پس از مرگ مادرش متعلق به او بوده‌است. مشاجره منجر به این می‌شود که لوسریس (هاروی سادلر) با یک چاقوی فولادی والیریایی، چشم چپ ایموند را ببرد. تمام فرزندان سلطنتی نزد پادشاه ویسریس آورده می‌شوند. زمانی که ایموند می‌گوید به دست آوردن اژدها ارزش از دست دادن یک چشم را داشت، پادشاه موضوع را حل‌شده می‌داند. با این حال، ملکه آلیسنت (اولیویا کوک)، می‌خواهد چشم لوسریس را به عنوان تلافی بیرون بکشد. وقتی ویسریس امتناع می‌کند، آلیسنت مضطرب چاقوی پادشاه را می‌گیرد تا به لوسریس حمله کند. رینیرا راه او را مسدود می‌کند، اما آلیسنت در مبارزه بازوی پرنسس را زخمی می‌کند. پس از اینکه ادعاهایی مبنی بر حرامزاده‌بودن فرزندان رینیرا مطرح می‌شود، پادشاه ویسریس حکم می‌دهد که هرکسی که مشروعیت نوه‌هایش را زیر سؤال ببرد، زبان خود را از دست خواهد داد.
آتو های‌تاور (ریس ایفانز) که مجدداً به عنوان دست پادشاه بازگردانده شده‌است، تحت تأثیر قدرت شخصیت تازه نمایش داده‌شدهٔ دخترش قرار گرفته‌است. او به‌طور خصوصی می‌گوید که آن‌ها به زودی پیروز خواهند شد، در حالی که دیمون و رینیرا توافق می‌کنند که علیه ملکه و حامیانش متحد شوند. رینیرا می‌خواهد با دیمون ازدواج کند، که به گفته او تا زمانی که لِنور (جان مک میلان) زنده است غیرممکن است. دیمون بعداً با یک پیشنهاد به معشوق لِنور، سِر کارل کوری (آرتی فروشان) نزدیک می‌شود. بلافاصله پس از آن، لِنور ظاهراً در یک درگیری با کارل در داخل قلعهٔ ولاریون کشته می‌شود. پرنسس رینیس (ایو بست) و لرد کورلیس (استیو توسان) بر این باورند که جسد زغالیِ یافت‌شده در شومینه متعلق به پسرشان لِنور است. در همین حال، دیمون و رینیرا طبق سنت کهن والریایی ازدواج می‌کنند تا نسل خون خالص تارگرین را ادامه دهند و فرزندان مربوطه آن‌ها در این مراسم خصوصی شرکت می‌کنند. لِنور که مرگ خود را جعل کرده و سرش را تراشیده‌است، مخفیانه با کارل از دریفت‌مارک فرار می‌کند.
«دریفت‌مارک» توسط کوین لاو نوشته و تهیه شده‌است که نخستین حضور وی را در این فرنچایز رقم می‌زند.
این اپیزود توسط میگل سپاچنیک، شورانر برنامه و تهیه‌کنندهٔ اجراییِ آن کارگردانی شد که پس از «وارثان اژدها» و «پرنسس و ملکه» سومین اثر کارگردانی او برای این سریال است. پس از جدایی او به عنوان شورانر برنامه پیش از تولید فصل دوم، این نهمین و آخرین بار است که او برای این فرنچایز خدمت می‌کند. جزیره کوه سنت مایکل، در خلیج کوه، کورن‌وال، انگلستان به عنوان مکان فیلم‌برداری برای «دریفت‌مارک» خدمت می‌کرد.
این اپیزود به دلیل جهش زمانی با قسمت بعدی («ارباب جزر و مد») آخرین حضور بازیگران تای تننت، ایوی آلن، لئو اشتون، لئو هارت، هاروی سادلر، شانی اسمتورست و ایوا اوسی-گرنینگ را رقم می‌زند که به‌ترتیب نسخه‌های جوانِ اِگان، هِلِنا، ایموند، جاکریس، لوسریس، بئلا و رینا را به تصویر کشیدند. نقش‌های این شخصیت‌ها در بزرگسالی در قسمت‌های بعدی به ترتیب توسط تام گلین-کارنی، فیا سابان، ایوان میچل، هری کولت، الیوت گریهولت، بتانی آنتونیا و فیبی کمپبل به تصویر کشیده می‌شوند.
تخمین زده می‌شود که ۱٫۸۸ میلیون بیننده «دریفت‌مارک» را در نخستین پخش آن در ۲ اکتبر ۲۰۲۲ در وبسایت اچ‌بی‌او تماشا کردند.
«دریفت‌مارک» با استقبال گسترده منتقدان روبرو شد. در وبسایت بازبینی‌خوانی راتن تومیتوز، ۹۵٪ از ۲۲ بررسی منتقدین مثبت است و این قسمت میانگینِ امتیاز ۷٫۵/۱۰ را در اختیار دارد. اجماع این وب‌سایت چنین می‌نویسد: «در حالی که فیلم‌برداریِ شبانه، بینندگان را وادار می‌کند تا تنظیماتِ روشناییِ خود را تنظیم کنند، «دریفت‌مارک» یک سفر بسیار رضایت‌بخش را با دعواهای خانوادگی و تجمعات تابو نمایش می‌دهد.» «دریفت‌مارک» با ۹۵٪، در زمان پخش خود بالاترین امتیاز در بین قسمت‌های این سریال را در این وبسایت در اختیار دارد.
الک بوجالاد از "دن آف گیک" به آن امتیاز ۴٫۵ از ۵ ستاره داد و صحنهٔ افتتاحیه تشییع جنازه، طراحی صحنه، طراحی صدا، آهنگسازی، اجراها، موسیقی جوادی و کارگردانی سپاچنیک را تحسین کرد و آن را «یک‌ساعت برنامهٔ تلویزیونیِ خوش‌ساخت و عالی از نظر لحنی و خیره کننده از نظر بصری» دانست.» این قسمت ۴ ستاره از ۵ ستاره را از سوی مایکل دیکن از "دیلی تلگراف"، هیلاری کلی از "والچر" و جک شپرد از "گیمزریدار+" دریافت کرد. دیکن آن را «یکی دیگر از قسمت‌های برجسته، با تنش و درگیری» دانست و صحنهٔ مبارزه بین ایموند و جاکریس، لوسریس، بئلا و رینا، و همچنین صحنهٔ ملاقات نیمه‌شب را ستود. کِلی، صحنهٔ پیوند ایموند با وِگار، سرعتِ اپیزود (که پیشرفتی نسبت به قسمت قبلی در نظر گرفته شده‌است) و همچنین صحنهٔ مبارزه را ستود و آن را «آینه‌ای هوشمندانه از نحوهٔ برخورد بزرگسالان با همان اتهامات» نامید. شپرد در حکم خود نوشت: «یک بیداریِ پرتنش منجر به یک رویاروییِ خونین می‌شود، که در آن کودکان سعی می‌کنند یکدیگر را به قتل برسانند» و عملکرد کوک را ستود. هلن اوهارا در نقد "آی‌جی‌ان" به آن نمره «شگفت‌انگیزِ» ۹ از ۱۰ داد و آن را در حکم خود چنین خلاصه کرد: «ترکیبی کارشناسانه از تاریکی و نور - به جز در فیلم‌برداری - این قسمت یک درام رضایت‌بخش با توسعهٔ [بیشتر] شخصیت‌هایش است. طوری که می‌توان تنش، و همچنین آن چشم عجیب و غریب، را با یک چاقو قطع کرد.»
وسپر فیلمی در ژانر علمی تخیلی محصول سال ۲۰۲۲ به کارگردانی مشترک کریستینا بوژیته و برونو سامپر با بازی رافیلا چپمن، ادی مارسن، رزی مک‌یوئن و ریچارد بریک است. داستان در یک زمین تاریک پسا-آخرالزمانی روایت می‌شود و یک دختر ۱۳ ساله به نام وسپر را دنبال می‌کند که در هک زیستی مهارت دارد. این فیلم برای رقابت در جشنواره بین‌المللی فیلم کارلووی واری ۲۰۲۲ انتخاب شد.
پس از نابودی اکوسیستم زمین، وسپر، دختری سیزده ساله که در حال تلاش برای زنده ماندن به همراه پدر فلجش است، با زنی ملاقات می‌کند که مجبورش می‌کند از نبوغ و توانایی‌اش برای ساختن آینده خود استفاده کند.
وسپر اولین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم کارلووی واری ۲۰۲۲ در ۲ ژوئیه ۲۰۲۲ برگزار شد. این فیلم در ۱۸ اوت ۲۰۲۲ در سینماهای فرانسه اکران شد. در ایالات متحده، لیتوانی و ترکیه در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۲ اکران شد و در ۶ اکتبر ۲۰۲۲ در آلمان و سنگاپور به نمایش درآمد.
تلایودا (؛ ) که گاهی کلایودا هم نامیده می‌شود، یک غذای خانگی مکزیکی است که از یک تورتیای بزرگ و نازک نیمه‌برشته، لوبیای سرخ‌شده، چربی گوشت خوک فرآوری‌نشده، کاهو یا کلم، آووکادو، گوشت (گوشت مرغ خردشده، فیله گوساله یا گوشت خوک) پنیر اوئاهاکا و سس سالسا تشکیل شده‌است.
تلایودا موضوع یکی مستندهای شبکه نتفلیکس بود که در فصل دوم خود به غذای‌های خیابانی آمریکای لاتین پرداخته بود.
فورالسکویه (به لاتین: Fevralskoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
بیماری دوکس (Dukes' disease؛ به نام کلمنت دوکس) که همچنین به عنوان بیماری چهارم یا بیماری فیلاتوف-دوکز (Filatov-Dukes' disease؛ به نام نیل فیلاتوف) نیز شناخته می‌شود، نوعی اگزانتم است. این بیماری از سرخک یا انواع سرخجه متمایز است، اگرچه به عنوان نوعی بثورات ویروسی در نظر گرفته می‌شد. اگرچه دوکس آن را به عنوان یک بیماری جداگانه شناسایی کرد، اما پس از اینکه کیت پاول در سال ۱۹۷۹ آن را با وضعیتی که در حال حاضر به عنوان نشانگان پوست‌ریزی‌دهنده استافیلوکوکی شناخته می‌شود، معادل‌سازی کرد، تصور می‌شود که این بیماری تفاوتی با مخملک ناشی از "استرپتوکوک پیوژنز" تولیدکننده اگزوتوکسین ندارد.
دوکس هرگز با یک پاتوژن خاص همراه نبود، و دیگر در منابع علمی مورد استفاده قرار نمی‌گیرد.Weisse, ME (31 December 2000). "The fourth disease, 1900-2000". "The Lancet". 357 (9252): 299–301. doi:. PMID 11214144. S2CID 35896288. با این حال، بثورات مرموز با علت ناشناخته در کودکان مدرسه ای اغلب این سؤال را ایجاد می‌کند که آیا ممکن است بیماری دوکس باشد یا خیر.
علائم و نشانه‌ها ممکن است شامل تب، تهوع، استفراغ، و اسهال، همراه با علائم ویروسی معمولی مثل حساسیت به نور، بزرگ شدن غدد لنفاوی، گلودرد و احتمالاً التهاب مغز باشد. بثورات ممکن است در هر زمانی در طول بیماری ظاهر شوند که معمولاً در سراسر بدن پخش می‌شوند. بثورات شامل ماکولوپاپول‌های اریتماتوز با نواحی تلاقی است. آن‌ها ممکن است کهیر، تاول یا گاهی پتشی باشند. ممکن است کف دست و پا نیز درگیر شوند. ابتلا در کودکان شایع تر از بزرگسالان است. معمولاً بثورات بدون رنگدانه‌گذاری یا پوسته پوسته شدن محو می‌شوند.
نشانگان پوست‌ریزی‌دهنده استافیلوکوکی (انگلیسی: Staphylococcal scalded skin syndrome؛ مخفف: SSSS یا 4S) یک بیماری پوستی است که توسط "استافیلوکوکوس اورئوس" ایجاد می‌شود.
این بیماری با تشکیل گسترده تاول‌های پر از مایع که دیواره‌های نازکی دارند و به راحتی پاره می‌شوند، ظاهر می‌شود و معاینه بیمار برای نشانه نیکولسکی می‌تواند مثبت باشد. بیماری ریتر در نوزادان شدیدترین شکل SSSS است که علائم و نشانه‌های مشابهی دارد. SSSS اغلب شامل یک اریترودرمی دردناک گسترده‌است که اغلب صورت، محل پوشک و سایر نواحی که دو بخش پوست با هم برخورد می‌کنند، را درگیر می‌کند. ممکن است مناطق وسیعی از پوست پوستی شدن وجود داشته باشد. پوست پوستی شدن دور دهان و شقاق در اوایل دوره دیده می‌شود. برخلاف نکرولیز اپیدرمی سمی، SSSS از غشاهای مخاطی محافظت می‌کند. این بیماری بیشتر در کودکان زیر ۶ سال شایع است، اما در بزرگسالانی که دچار سرکوب سیستم ایمنی یا نارسایی کلیه هستند نبز دیده می‌شود.
SSSS یک تشخیص بالینی است. این گاهی اوقات با جداسازی "استافیلوکوکوس اورئوس" از خون، غشاهای مخاطی یا بیوپسی پوست تأیید می‌شود. با این حال، این‌ها اغلب منفی هستند. بیوپسی پوست ممکن است جدا شدن لایه سطحی اپیدرم را نشان دهد (جدایی داخل اپیدرمی) که SSSS را از TEN که در آن جداسازی در محل اتصال درمو-اپیدرمی رخ می‌دهد، متمایز می‌کند. تشخیص SSSS از نکرولیز اپیدرمی سمی و پسوریازیس پاسچولار دشوار است.
اصلی‌ترین درمان برای SSSS مراقبت‌های حمایتی همراه با ریشه کنی عفونت اولیه است. اقدامات محافظه‌کارانه شامل آبرسانی مجدد، تب‌برها (به عنوان مثال ایبوپروفن یا استامینوفن)، مدیریت سوختگی حرارتی و پایدارسازی است. آنتی‌بیوتیک تزریقی برای پوشش "استافیلوکوکوس اورئوس" باید تجویز شود. بیشتر سویه‌های "استافیلوکوکوس اورئوس" که در SSSS نقش دارند دارای پنی‌سیلیناز هستند، بنابراین به پنی سیلین مقاوم هستند؛ بنابراین، درمان با نافسیلین، اگزاسیلین یا وانکومایسین به‌طور معمول لازم داده می‌شود. گاهی اوقات کلیندامایسین نیز به دلیل مهار اگزوتوکسین‌ها استفاده می‌شود.
پیش‌آگهی SSSS در کودکان عالی است و ظرف ۱۰ روز پس از درمان بدون اسکار قابل توجهی رفع می‌شود. با این حال، SSSS باید به دقت از نکرولیز اپیدرمی سمی، که پیش آگهی بدی دارد، متمایز شود. پیش آگهی در بزرگسالان به‌طور کلی بسیار بدتر است و به عوامل مختلفی مانند زمان درمان، ایمنی میزبان و بیماری‌های همراه بستگی دارد.
ویژگی‌های بالینی بیماری برای اولین بار در سال ۱۸۷۸ توسط بارون گوتفرید ریتر فون ریترشاین توصیف شد که ۲۹۷ مورد را در میان کودکان در یک یتیم‌خانه در چکسلواکی در یک دوره ۱۰ ساله مشاهده کرد.
در سال ۱۸۸۵، نیل فیلاتو و در سال ۱۸۹۴، کلمنت دوکس، یک بیماری خارق‌العاده را که تصور می‌کردند نوعی سرخجه است، توصیف کردند، اما در سال ۱۹۰۰، دوکس آن را به عنوان یک بیماری جداگانه شناسایی کرد که با نام بیماری دوکس، بیماری فیلاتوف یا بیماری چهارم، شناخته شد. اگرچه دوکس آن را به عنوان یک بیماری جداگانه شناسایی کرد، اما به نظر که آن بیماری تفاوتی با مخملک ناشی از اگزوتوکسین استافیلوکوک ندارد. سپس کیت پاول در سال ۱۹۷۹ پیشنهاد کرد که آن بیماری با وضعیتی که در حال حاضر به عنوان نشانگان پوست‌ریزی‌دهنده استافیلوکوکی شناخته می‌شود، معادل باشد.Melish, ME; Glasgow, LA (June 1971).
«ارباب جزر و مد» هشتمین قسمت از فصل اول سریال تلویزیونی درام فانتزی "خاندان اژدها" از اچ‌بی‌او است که نخستین بار در ۹ اکتبر ۲۰۲۲ پخش شد. این قسمت توسط آیلین شیم نوشته شده و گیتا واسانت پاتل کارگردانی آن را بر عهده داشته‌است.
با جهش داستانیِ ۶ ساله پس از قسمت قبلی، این اپیزود بحث در کینگز لندینگ در مورد جانشینی لرد کورلیس ولاریون به عنوان «ارباب جزر و مد» را به تصویر می‌کشد، که توسط برادرش سِر ویموند ولاریون علیه جانشین تاییدشدهٔ قبلی کورلیس یعنی نوه‌اش، لوسریس آغاز می‌شود؛ علاوه بر آن بدترشدن وضعیت سلامتی پادشاه ویسریس را نشان می‌دهد که منجر به مرگ او می‌شود، و نامزدی جاکریس ولاریون و بئلا تارگرین و همچنین لوسریس ولاریون و رینا تارگرین را به تصویر می‌کشد.
این قسمت نقدهای بسیار مثبتی از منتقدان دریافت کرده‌است، که به ویژه در زمینهٔ کارگردانی، نویسندگی، آهنگسازی و اجرای بازیگران، به‌ویژه پدی کانسیداین، که برجسته‌ترین بخش قسمت در نظر گرفته‌شد، مورد تحسین قرار گرفت.
پس از شش سال، جانشینی خاندان ولاریون زمانی زیر سؤال می‌رود که کورلیس ولاریون، ارباب جزر و مد، در استپ استونز در حال مبارزه با تری‌آرچی به شدت زخمی می‌شود. برادرش، سِر ویموند ولاریون (ویل جانسون)، از پادشاهی درخواست می‌کند تا وارث کورلیس نامیده شود، و اعلام می‌کند که لوسریس (الیوت گریهولت) پسر قانونی سِر لینور ولاریون نیست. پرنسس رینیرای باردار (اما دآرسی)، شاهزاده دیمون (مت اسمیت) و فرزندانشان برای دفاع از ادعای لوسریس به پایتخت بازمی‌گردند. رینیرا اشاره می‌کند که رِد کیپ چقدر تغییر یافته‌است و منعکس‌کننده دین جدیدی است که ملکه آلیسنت پذیرفته‌است. پادشاه ویسریس (پدی کانسیداین)، که اکنون در بستر بیماری است، از دیدار با پسران رینیرا و دیمون، و اِگان و ویسریس جوان، خوشحال می‌شود. همه امور سلطنتی اکنون تحت نظارت ملکه آلیسنت (اولیویا کوک) و دست پادشاه، سر آتو های‌تاور (ریس ایفانز) است که ویسریس را با شیر خشخاش ساکت نگه می‌دارند.
شاهزاده اِگان (تام گلین-کارنی)، که اکنون با خواهرش هلنا (فیا سابان) ازدواج کرده‌است، به یک خدمتکار تجاوز می‌کند. ملکه برای مخفی نگه‌داشتن این امر، به قربانی تاوان پرداخت می‌کند. پرنسس رینیرا برای جلب حمایت پرنسس رینیس (ایو بست)، پیشنهاد ازدواج بین پسرش، شاهزاده جاکریس (هری کولت) با نوهٔ رینیس، لیدی بئلا (بتانی آنتونیا) را مطرح می‌کند، که در نهایت به عنوان پادشاه و ملکه حکومت خواهند کرد؛ او همچنین پیشنهاد می‌کند که پسر دیگرش لوسریس با خواهر دوقلوی بئلا، لیدی رینا (فیبی کمپبل) ازدواج کند، که بانوی دریفتمارک خواهد شد و نام و سلسله خون‌پاک ولاریون را ادامه خواهد داد. او همچنین از پدرش ویسریس می‌خواهد که از جانشینی او برای تاج‌وتخت دفاع کند، و رؤیای نبوی اِگان فاتح را در مورد «شاهزاده‌ای که وعده داده‌شده» نقل می‌کند.
سِر ویموند دادخواست خود را به دادگاه ارائه می‌کند. در حالی که رینیرا شروع به صحبت می‌کند، پادشاه ویسریسِ ضعیف به‌سختی وارد دربار تاج‌وتخت می‌شود و دادگاه را شوکه می‌کند. ویسریس برای رسیدن به تخت آهنین تلاش می‌کند که در نهایت دیمون به او کمک می‌کند. پادشاه سپس اعلام می‌کند که لوسریس وارث دریفت‌مارک است. ویموندِ خشمگین، رینیرا را فاحشه و سه پسر بزرگترش را حرامزاده می‌خواند. دیمون بلافاصله سر او را از تن جدا می‌کند.
خانواده‌های سلطنتی برای جشنی گرد هم می‌آیند که در آن پادشاه از همه می‌خواهد که اشتباهات گذشتهٔ خود را جبران کنند. پس از رفتن پادشاه، ایموند (ایوان میچل) با تمسخر جاکریس، لوسریس و جافری را به عنوان «پسرانِ اِسترانگ (بازی با واژگان به‌معنیِ قوی)» می‌خواند و به پدر متوفی و شایعه‌شده‌شان، سِر هاروین استرانگ اشاره می‌کند که باعث دعوایی بین شاهزاده‌ها می‌شود. در میان تنش‌های سلطنتی فزاینده، رینیرا خانواده‌اش را برای بازگشت به دراگون استون آماده می‌کند. ویسریس، در بستر مرگ، آلیسنت را با رینیرا اشتباه می‌گیرد و بخش‌هایی از رؤیای اِگانِ فاتح را زمزمه می‌کند. آلیسنت آن را به اشتباه تعبیر می‌کند که ویسریس می‌خواهد پسرشان اِگان پادشاه شود. سپس ویسریس به «عشق» خود، ملکه اِما، صدا می‌زند و می‌میرد.
در همین حال، تایلا (الکسیس رابن)، بانوی منتظر ملکه آلیسنت، از معشوقهٔ سابق دیمون، میساریا (سونویا میزونو) دیدن می‌کند تا اطلاعاتی را در مورد خانواده سلطنتی ارائه دهد.
«ارباب جزر و مد» به کارگردانی گیتا واسانت پاتل و نویسندگی آیلین شیم ساخته شد و نخستین حضور آن‌ها در مجموعه "بازی تاج‌وتخت" بود. نام اپیزود به عنوانی اشاره دارد که بر روی بحث جانشینی لرد کورلیس ولاریون متمرکز است.