moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مهم‌ترین مشخصه این نژاد منقار کوتاه آن است که به آن شکلی زیبا می‌دهد و در انواع اصیل معمولاً منقار پرنده کوتاه وپهن است. منشاء این نژاد سرزمین خاورمیانه ومخصوصاً مصر می‌باشد. نژاد اصیل آن چشم‌های درشت با پلکی سفید رنگ دارد وبر روی سینه کاکلی نیم دایره‌ای به صورت کروات دارد وبر روی پاها پرهای کوچکی دارد واگر از گوشه به آن نگاه شود، چشم‌ها وپاها در یک راستا دیده می‌شوند. شکل سرپرنده، چیزی بین کروی وبیضی شکل است ورنگ حدقه چشم آن پرتقالی است که این حالت در پرندگانی که سر سفید دارند، تیره رنگ می‌باشد. این پرنده به شدت با ادمی انس والفت می‌گیرد و از او نمی‌ترسد. با غرور می‌ایستد وتحمل خوبی دارد و از جهت پرواز وحرکت نیرومند است و به خوبی زاد وولد می‌کند و برخی از پرورش دهندگان معتقدند که پرورش آن با دیگر کبوترها متفاوت است اما حقیقت این است که پرورش آن با سایر انواع پرندگان زینتی تفاوتی ندارد و فقط باید توجه داشت که مانند تمامی انواع پرندگان زینتی بهتر است که تخم این نوع پرنده را در زیر پرندگان معمولی قرار داد و از آن‌ها جوجه گرفت، زیرا که پرندگان زینتی اصولاً قادر به نگهداری از تخم وجوجه آوری نیستند. قیمت آن در بازار متفاوت است ولی معمولاً نژادهای خالص آن بسیار گران قیمت می‌باشند . بنظر من این نژاد از بهترین نژاد های کبوترسانان است به دلیل نوک کوتاه و داشتن پر در کنار پاهایشان که در بالا عرض کردم
اصل این نژاد به سه جا نسبت داده می‌شود که این سه مکان عبارتند از :شهر صنعا در یمن، شهر مکه و کشور مصر، و بیشتر به نظر می‌رسد که اصل آن از شهر صنعای یمن بوده و از آن جا به مکه و مصر برده شده‌است. این نژاد از آواز بسیار خوب و دلنشینی برخوردار است که با آواز سایر کبوترها متفاوت است.جثه‌ای کوچک دارد و تا حدودی شبیه کبوتر معمولی است، در هنگام ایستادن دو بال از دو طرف بدن پرنده آویزان می‌شود و چشمانش کاملاً مشکی است و غالباً بر روی پنجه‌های پا راه می‌رود و در هنگام آواز خواندن بدنش به لزره در می‌آید. پاها کوتاه و کوچک است، نژاد خالص آن کاکل ندارد و پاپر نیست. هرچند که اخیراً انواع کاکل دار و پاپر آن نیز تولید شده‌اند. رنگ آم معمولاً سیاه و سفید است و به رنگ‌های دیگری نظیر سرمه‌ای و سرخ نیز دیده شده‌است، این نزاد نمی‌تواند به خوبی از تخم‌ها مراقبت نماید و از جهت زاد و ولد چندان مرغوب نیست و بهتر است که آن را به صورت انفرادی در قفس نگهداری کرد. مدت آواز خوانی پرنده طولانی است و به همین علت برخی از پرورش دهندگان به علت سر و صدای زیاد، میل چندانی به پرورش آن ندارند.
این نژاد از زیباترین انواع کبوتر بوده و از گران قیمت‌ترین گونه‌های کبوتر به شمار می‌رود و پرورش دهندگان کبوترهای زینتی و علاقه‌مندان به شرکت در نمایشگاه‌ها، در بین پرندگان خود حتماً از این نوع پرنده نگهداری می‌کنند. کبوتر بخارا پرهای انبوهی دارد که در همه جهت پر پشت می‌باشند و گونه‌های خالص آن حجیم با پرهای انبوهی بر روی سرها وپا می‌باشند. زاد وولد چندانی ندارد و توجه کافی به جوجه‌های خود مبذول نمی‌کند و پرورش دهندگان با چیدن پرهای اطراف چشم و قسمتی از پرهای پا و اطراف مخرج پرنده، تلاش می‌کنند تا میزان نرینه گی کبوترهای نر را افزایش دهند، اما با این همه بهتر است که تخم‌های بارور این پرنده را در زیر پرندگان دیگری که به نگهداری جوجه‌ها اهمیت می‌دهند، گذاشت تا جوجه‌ها قوی ونیرومند بار بیایند، به ویژه این که جوجه‌های این نژاد از کوچکی دارای پرهای انبوه می‌باشند و بدیهی است که این میزان پر نیاز به خون رسانی و تغذیه مناسب دارد.
گونه‌های متفاوتی از این نژاد پدید آمده‌است به گونه‌ای که در برخی‌ها کاکل رشد فراوانی یافته‌است و در برخی دیگر نیز کاکل رشد چندانی ندارد و برخی جثه متوسط و برخی جثه بزرگی دارند. اما آن چه کبوتر بخارای اصیل را متمایز می‌سازد، این است که گردن آن به سوی جلو و پایین متمایل است وبر پس سر پرنده کاکل وجود دارد و پاها در مقایسه با سایر گونه‌ها بزرگتراند. این پرنده می‌تواند پرهای کاکل خود را سیخ نگه دارد. رنگ‌های متفاوتی دارد و بیشتر به رنگ سیاه و سفید و سرخ و زرد دیده می‌شود.
کبوتر بسیار زیبایی است که به رنگ‌های مختلف دیده می‌شود ودورتا دور سر آن را پرهای انبوهی فرا می‌گیرد که از پس سر کبوتر شروع شده و به جلوی گردن آن ادامه می‌یابد. از عیوب این نژاد عدم نگهداری از تخم وعدم پرستاری از جوجه‌ها است. میزان پرهای نرم اطراف سر وگردن پرنده گاهی آن قدر زیاد وانبوه‌است که چیزی از سر پرنده، چشم‌ها ومنقار آن دیده نمی‌شود و به همین علت برخی از پرورش دهندگان اقدام به چیدن پرهای مزاحم می‌کنند تا پرنده بتواند به خوبی ببیند. در نژاد اصیل پرهای دور گردن مانند طوقی انبوه دورتادور گردن را فرا می‌گیرد. معمولاً پرهای دم وبال‌ها سفید رنگ بوده وباقی اجزای بدن به رنگ‌های متفاوتی نظیر: سرخ وسیاه وزرد وسرمه‌ای می‌باشد. آخرین پر بال بلند و طولانی است به‌طوری تا دم رسیده وگاهی ازآن نیز فراتر می‌رود. منشأ این نژاد هندوستان است. نوع دیگری از این نژاد که اصالت کمتری دارند، پرهای دورتادور گردن وسر کمتر بوده و در اطراف پیشانی و چشم پرها رشد نمی‌کند. چشم‌های آن مروارید مانند است. این نژاد به جوجه‌های خود توجه کافی مبذول می‌کند وبر خلاف نژاد اصیل از سرعت خوبی در پرواز برخوردار است. منشأ این نوع کبوتر نیز وسط وشمال قاره اروپا و کشورهایی نظیر اتریش، هلند وبلژیک است. قیمت کبوترهای اصیل بسیار گران است اما کبوترهای غیر اصیل قیمت‌های متفاوتی دارند.
کبوتر دمنده یکی از قدیمی‌ترین انواع کبوترهای زینتی است که تاریخ پیدایش آن به سال ۱۷۳۵ میلادی باز می‌گردد. این کبوتر همچنین به نام کبوتر انگلیسی نیز معروف است زیرا که اولین بار در انگلستان ظاهر شد و پرورش دهندگان انگلیسی با آمیزش دادن گونه‌های مختلفی از کبوتر، این نژاد را به وجود آوردند. این کبوتر می‌تواند به صورت شگفت انگیزی در سینه وگردن وسر خود بدمد و به همین علت به آن دمنده می‌گویند و در اثر نفخ این منطقه قد وقواره کبوتر بزرگ تر به نظر می‌رسد. بدن این گونه کبوتر کشیده ولاغر است و از جهت نگهداری از تخم‌ها وجوجه‌ها بسیار خوب است. منشأ آن شمال اروپا، انگلستان، بلژیک وآلمان است و آب وهوای سرد ومعتدل برای پرورش آن مناسب است، اما در آب وهوای گرم بدن کبوتر ضعیف شده و به بیماری‌های مختلف مبتلا می‌گردد. قیمت برخی از انواع آن بسیار گران است به ویژه اگر چینه دان بزرگ ویا رنگ آن نادر وکمیاب باشد.
این نژاد یکی از معروف‌ترین کبوترهای تیز پرواز است که می‌تواند به مدت ده ساعت مستمر پرواز کند و در آسمان آن قدر بالا برود که دیگر با چشم غیر مسلح دیده نشود. معمولاً رنگ بدن آن سفید رنگ و برخی اجزای بدن آن خاکستری رنگ و چشمان آن مرواریدی است و برخی کبوتر خوب است. «تیپلر» گونه‌های مختلفی دارد، اما قدرت وتوانایی هیچ‌کدام از این گونه‌ها به اندازه گونه اصلی نمی‌باشد.
آموزش این نوع کبوتر بر اوج‌گیری در آسمان نیازمند آموزش طولانی و مشخصی می‌باشد و بسیاری از پرورش دهندگان این نوع کبوتر در انگلستان و کانادا به شدت با یکدیگر رقابت می‌نمایند تا بتوانند رکوردهای جدیدی در زمینه اوج‌گیری برای مدت‌های طولانی که گاهی به ۲۲ ساعت می‌رسد را بشکنند و در این رکورد گیری‌ها، اوج‌گیری و پرواز مستمر دو شرط اساسی به‌شمار می‌روند.
گونه‌ای از این نژاد دیده شده که در اثنای پرواز اقدام به معلق زدن به سوی عقب می‌نماید، که این گونه از کبوترها برای مسابقات اوج‌گیری مناسب نیستند زیرا معلق زدن باعث خستگی کبوتر شده و کبوتر نمی‌تواند برای ساعات پی در پی درآسمان اوج بگیرد.
کبوتر «تیپلر» به صورت تدریجی و دایره وار اوج می‌گیرد که مرکز دایره پرواز کبوتر، محل سکونت او می‌باشد و آن قدر بالا می‌رود که دیدن آن در آسمان دشوار می‌شود و در هتگام فرود آمدن نیز از همین روش استفاده می‌کند، منتهی دایره‌های فرودی کبوتر کوتاه‌تر هستند.
کبوتر «تیپلر» دو بال قوی و نیرومند دارد که ابزاری مناسبی برای اوج‌گیری به‌شمار می‌روند و معمولاً کبوترهایی که تند تند بال می‌زنند نمی‌توانند برای مدت طولانی ومستمر پرواز کنند، که این حالت در تیپلر دیده نمی‌شود.
سبکی وزن کبوتر «تیپلر» یکی دیگر از عواملی است که باعث می‌شود که پرنده ساعت‌های طولانی بدون خستگی درآسمان پرواز کند.
غلامحسین الهام (زاده ۱۳۳۸ در اندیمشک) حقوقدان، مدرس دانشگاه و سیاستمدار ایرانی است. او معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی ریاست‌جمهوری در دوران محمود احمدی‌نژاد بود. وی حقوقدان شورای نگهبان، سخنگوی دولت محمود احمدی‌نژاد، وزیر دادگستری و رئیس ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز بود. او، عضو هیئت علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران است و پیش از آن سخنگوی شورای نگهبان و مدتی نیز سخنگوی قوه قضائیه بوده‌است.
الهام دارای مدرک کارشناسی حقوق قضایی از دانشگاه تهران، کارشناسی ارشد و دکترای حقوق جزا و جرم‌شناسی از دانشگاه تربیت مدرس است.همشهری آنلاین
الهام در مرداد ۱۳۸۹ توسط محمود احمدی‌نژاد به عنوان مشاور حقوقی رئیس جمهور منصوب شد. وی در ۱۰ آبان ماه سال ۱۳۹۱ مجدداً به عنوان سخنگوی دولت معرفی و در ۲۱ آذر منصوب گردید. همسر او فاطمه رجبی از منتقدان اصلاح‌طلبان ایران است.سایت آفتاب
وی در سال ۱۳۹۹ خود را از دانشگاه تهران بازنشسته کرد.
فهرستی از مارها
خَزَنده‌سَراSerpentarium به باغ وحش ویژهٔ خزندگان گفته می‌شود.
در خزنده‌سراها، انواع مارها، سوسمارها، لاک‌پشت‌ها، آفتاب‌پرست‌ها و دیگر جانوران خزنده به نمایش درمی‌آید.Wikipedia-bijdragers, "Serpentarium," Wikipedia, de vrije encyclopedie, (accessed augustus 9, 2008). در صورتی که خزنده‌سرا دارای فضای سبز بین قفس‌ها و آکواریوم‌ها باشد به چنین محلی باغ خزندگان گفته می‌شود.باغ خزندگان در شهرکرد ایجاد می‌شود. (2020). خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency. Retrieved 28 June 2020, from https://www.mehrnews.com/news/4959999/باغ-خزندگان-در-شهرکرد-ایجاد-می-شود
در باغ‌های خزندگان، بخش ویژهٔ مارها، مارسرا نامیده می‌شود.عطری، مرتضی، واژه‌نامه علوم زیستی، دوجلدی، همدان: اداره انتشارات دانشگاه بوعلی‌سینا، ۱۳۸۴.
در خزنده‌سراها جانوران معمولاً به صورت تکی یا گروهی در بخش‌هایی جدا و معمولاً در پشت شیشه زندگی می‌کنند که دارای تهویه ویژه دما و رطوبت است. این زیستگاه‌های کوچک مجزا را زیواکدهدر انگلیسی: vivarium یا Terrarium. برابر فارسی از: عطری، مرتضی، واژه‌نامه علوم زیستی، دوجلدی، همدان: اداره انتشارات دانشگاه بوعلی‌سینا، ۱۳۸۴. می‌نامند.
برخی خزنده‌سراها بخش فروش خزنده نیز دارند و در برخی دیگر اتاق ویژه‌ای به نام اتاق تولد برای برگزاری جشن تولد کودکان در خزنده‌سرا وجود دارد.
یکی از قدیمی‌ترین خزنده‌سراها، مارسرای میامی است که در ۱۹۴۸ گشایش یافت و در ۱۹۸۴ تعطیل شد.Wikipedia contributors, "Serpentarium," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed August 9, 2008). منبع خزنده‌سراهای معروف نیز از همان.
در ایران در سال ۱۳۸۷ مارسرایی به شکل نمایشگاهی از ۲۳گونه مار سمی و غیرسمی ایرانی و غیرایرانی از سوی مجتمع نمایشگاهی مارهای سمی و غیرسمی فلات قاره ایران در دبیرستان شهیدی قزوین گشایش یافت.شبکه اطلاع‌رسانی استان قزوین، بازبینی: ۷ اوت ۲۰۰۸.
سد اسوان سدی در کشور مصر است که با طرحی عظیم و برای جلوگیری از طغیان‌های رودخانه نیل ساخته شده‌است. این سد به برقراری جریان مداوم آب در تمام طول سال کمک کرده‌است و نیز برق کارخانه‌ها و منازل مسکونی شهرهای گوناگون کشور مصر را تأمین می‌کند.
برنامه‌ریزی برای ساخت این سد در آلمان صورت گرفت و سپس مصری‌ها با کمک اتحاد جماهیر شوروی آن را ساختند. دریاچه سد ایجاد شده پس از آبگیری این سد که دریاچه ناصر نام دارد، هم‌اکنون از نظر گنجایش ذخیره‌سازی آب در رتبه ششم فهرست بزرگترین سدهای جهان قرار دارد.
از زمان‌های قدیم، هر ساله رودخانه نیل طغیان می‌کرد.این سیل‌ها، لجنهای حاصلخیز را بر روی زمین پراکنده می‌ساخت و به کشاورزان کمک می‌کرد تا محصولات خود را به عمل آورند. اما بعضی مواقع جاری شدن سیلاب‌های زیاد و بیش از اندازه، خانه‌ها و زمین‌های زراعی را ویران می‌کرد و در بقیه روزهای سال، خشکسالی همه جا را فرا می‌گرفت.
برای کنترل این سیل‌ها، در سال ۱۹۰۲ میلادی مهندسین سدی در جنوب شهر آسوان ساختند. ارتفاع این سد در سال ۱۹۱۲ و سپس در سال ۱۹۳۳ افزایش یافت. اما این سد نمی‌توانست رودخانه نیل را کاملاً مهار کند. کار ساخت سد عظیم آسوان در سال ۱۹۶۰ میلادی آغاز شد. خاک ، سنگ گرانیت ، خاک رُس و سیمان اصلی‌ترین مصالح بکار گرفته شده در ساخت این سد هستند. طول تاج این سد برابر ۳۸۳۰ متر، ارتفاع آن ۱۱۱ متر و ضخامت آن در قسمت تاج ۴۰ متر می‌باشد. ضخامت پایه سد که بر بستر رودخانه قرار دارد ۹۲۵ متر است. ساخت این سد حدود ۱۰ سال به طول انجامید.
سد عظیم آسوان در سال ۱۹۷۱ میلادی رسماً افتتاح شد. در فصول بارانی، این سد از طغیان آب رودخانه نیل جلوگیری می‌کند. هنگام انباشته شدن آب رودخانه در پشت این سد، به تدریج مخزن آبی به طول بیش از ۵۰۰ کیلومتر تشکیل می‌شود. این دریاچه مصنوعی پس از فوت جمال عبدالناصر رئیس‌جمهور سابق مصر، دریاچه ناصر نامیده‌شد. این دریاچه هم‌اکنون از نظر گنجایش آب در رتبه ششم فهرست بزرگترین دریاچه سدهای جهان قرار دارد.
حدود ۵۰ هزار نفر از مردم به دلیل وسعت دریاچه سد(دریاچه ناصر)، مجبور به ترک خانه‌های خود شدند. آن‌ها به یک منطقه زراعی جدید در ۵۰ کیلومتری شمال شهر آسوان مهاجرت کردند. چندین جزیره و معبد قدیمی در معرض سیل قرار گرفتند، ولی برخی از آن‌ها از این حادثه مصون ماندند. در عملیاتی وسیع و گسترده، معبدهای رامسس دوم و نفرتاری به آجرهای ۳۰ تنی تقسیم شد و سپس دوباره این آجرها، یک به یک در تپه‌هایی مشرف به رودخانه نیل کنار هم سوار شدند.این کار طاقت فرسا ۴ سال به طول انجامید. همچنین سایر معابد کوچک نیز از جزیره ای در نیل که در حال فرورفتن در آب بود، انتقال داده شدند.
آب‌های ذخیره شده در دریاچه ناصر، زمین‌های زراعی را در دوره خشکسالی و همچنین در تمام طول سال آبیاری می‌کند. اکنون محصولات بیشتری به عمل می‌آید و غذای تولید شده برای تغذیه جمعیت رو به رشد مصر کافی است. آب‌های اضافی که از سد سرریز می‌کنند، توربین‌هایی را به حرکت در می‌آورند که نیمی از برق مصر را تأمین می‌کند.
علاوه بر مزایای فوق، این کوشش بشر برای غلبه بر طبیعت، مشکلاتی نیز پدید آورده‌است.این سد از حرکت لجن‌های حاصلخیز به سمت پایین رودخانه جلوگیری می‌کند و باعث می‌شود تا کشاورزان برای حاصلخیز کردن زمین‌های زراعی خویش، ناگزیر از مواد شیمیایی بیشتری استفاده کنند. از زمان ساخت این سد، کرم‌های کوچکی که در حلزونهای آبی رودخانه نیل وجود دارند، نوعی بیماری را شایع کردند. در قدیم سیل‌های سالانه از افزایش این حلزون‌ها جلوگیری می‌کرد. بالا آمدن آب، نمکها را به سطح رودخانه آورده و موجب بایر شدن زمینهای کشاورزی شده‌است.
سوسَن‌مار نوعی مار است از خانوادهٔ قمچه‌ماران (Colubridae)، سردهٔ سوسن‌مارها (Telescopus).
این مار سمی است ولی به خاطر دارا بودن پُشتی بودن نیش نمی‌تواند زهر خود را به انسان تزریق کند.
ظاهری کم‌وبیش شبیه مارهای سمی دارد و یکی از وجوه تمایز آن وجود دندان نیش پُشتی است که به غده سمی مار متصل است. مردمک چشم آن‌ها ممکن است عمودی یا گرد باشد.مارگزیدگی، در: فصلنامه بهورز، شماره ۵۰، بازبینی ۹ اوت ۲۰۰۸.
سوسن‌مارها بیشتر در ایران و جزیره کرت یونان یافت می‌شوند.
سوسن‌ماران تخمگذار هستند خوراکشان بیشتر گکو و مارمولک است.
سر پهن و گردن کاملاً مشخص، مردمک چشم عمودی، پولک پیشانی طویل و قسمت پُشتی آن متصل به چشم، ظاهراً دارای دو پولک بینی یا نیم‌شده، دارای یک یا دو پولک جلوچشمی و دو یا سه پولک عقب‌چشمی، پولک گونه‌ای در زیر پولک جلوچشمی و متصل به چشم، لب بالا دارای ۸ یا ۹ پولک و لب پائین ۹ یا ۱۰ پولک، پولک‌های گیجگاهی ۲ یا ۳+۳ یا ۴ عدد، پولک سطح پشتی ۱۹ و به ندرت ۲۱ ردیف، پولک‌های روشِکمی ۲۰۱ تا ۲۲۰ و سطح زیرین دم ۵۰ تا ۶۹ عدد، پولک مخرجی منفرد و به ندرت منقسم.
بدن استوانه‌ای شکل، به رنگ خاکستری یا خاکستری زیتونی با خال‌های تیره یا سیاه رنگ، خالهای سطح پشتی در قسمت جلویی بزرگ و مشخص‌تر، خالهای سطح جانبی کوچکتر و یک در میان با خالهای سطح پشتی، حد متوسط خالهای پشتی ۳۶ عدد، سطح شکمی یکنواخت با خالهای تیره قهوه‌ای متمایل به سیاه رنگ و نقطه‌ها سیاه رنگ و کوچک.
حداکثر طول ۷۴ سانتیمتر، دم ۱۱ سانتیمتر.
تغذیه از مارمولک‌ها، شب و صبح زود در تعقیب شکار هستند و روزها در زیر سنگها مخفی می‌شوند.بیابان‌ها و کویرهای ایران، بازبینی: ۹ اوت ۲۰۰۸.
مناطق خشک و صحرایی، کوهستانی، گاهی منازل مسکونی.
انتشار جغرافیایی : بالکان، بعضی از جزایر دریای مدیترانه، آسیای میانه، سوریه، ایران، عراق، ترکیه، شوروی سابق (گرجستان، ارمنستان، آذربایجان، داغستان).
پراکندگی در ایران: استانهای گیلان، مرکزی، تهران، اصفهان، سمنان، آذربایجان شرقی و غربی، اردبیل، همدان، سیستان و بلوچستان، زنجان، قزوین، قم.
Wikipedia contributors, «European cat snake,» Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=European_cat_snake&oldid=230789374 (accessed August ۹، ۲۰۰۸).
کتاب سرنوشت روح کتاب دیگری از مایکل نیوتن محقق و روانشناس آمریکایی است که در سال ۲۰۰۰ میلادی منتشر شده‌است. نیوتن در سال ۲۰۰۱ جایزه سالانه ناشران مستقل کتاب را برای کتابش سرنوشت روح دریافت کرد.
در این کتاب تحقیقات عمیقی در مورد دنیای روح، عوالم پس از مرگ و برزخ صورت گرفته‌است. این تحقیقات بر اساس شواهد افرادی است که توسط مایکل نیوتن هیپنوتیزم شده‌اند و با دسترسی به حافظه پنهانی، خاطرات و تجربیات خود را در جایگاهی که نویسنده آن را دنیای روح نامیده به یاد آورده‌اند.
این شواهد نوعی موردپژوهی است که از نظر نویسنده حقایقی از جهان روح را آشکار می‌کند. در تمامی این شواهد تأیید بر این نکته شده که در عالم دیگر، مهر و محبت و نظم و تدبیر حاکم است.
کتاب سرنوشت روح در سال ۱۳۸۵ توسط محمود دانایی به فارسی ترجمه شده‌است.
پابلیشرز ویکلی (مؤسسه ناشران هفتگی) در بررسی خود گفتندhttps://www.publishersweekly.com/978-1-56718-499-0 که این کتاب "کتابی غنی مملو از مصاحبه‌ها و روایت‌های شخصیت‌های جذاب است، اما این کتاب هنوز برای افراد تازه ناآشناست؛ گاهی اوقات نیوتون اصلا در مورد اصطلاحات و روش و متد خود توضیحی نمی‌دهد، بنابراین خوانندگانی که با ایده "زندگی‌ در میان زندگی‌ها" آشنایی ندارند، ممکن است احساس سردرگمی کنند. خوانندگانی که با این موضوع آشنا هستند از این کتاب بیشتر لذت می‌برند و نیوتن میزبانی جذاب خواهد بود. Destiny of Souls در سال ۲۰۰۱ در رده عصر جدید جایزه "Book Of Independent Publisher Book" را برنده شد.http://www.independentpublisher.com/article.php?page=381 که یکی از ۴۹ بخش، از این جایزه سالانه است.
http://www.youtube.com/watch?v=0QDT58Q6Zxo&feature=player_embedded
روبر دولونه (زاده ۱۲ آوریل ۱۸۸۵ – درگذشته ۲۵ اکتبر ۱۹۴۱) نقاش فرانسوی بود که در سبک اُرفیسم (شبیه به نقاشی انتزاعی و کوبیسم) کار می‌کرد. دولونه بر اُرفیسم متمرکز بود، حال آن که آثار متاخر او بیش‌تر انتزاعی بودند، به مانند پل کله. مؤلفه‌های آثار او استفاده از رنگ‌های اشباع‌شده، و دلبستگی عمیق به تجربه در محتوا و فرم بود.
دولونه در پاریس متولد شد. او پسر جرج دولونه و کنتس برته فلیسدی رز بود. در کودکی پدر و مادرش از هم جدا شدند و او در کنار خاله اش ماریا و همسرش بزرگ شد. وقتی او در امتحان نهایی مدرسه مردود شد گفت که می‌خواهد نقاش شود. عمویش در سال ۱۹۰۲ او را به مدرسهٔ هنرهای دکوراتیو Ronsin's atelier فرستاد. در سن ۱۹ سالگی مدرسه را برای تمرکز کامل روی نقاشی‌هایش و شرکت کردن در سالن نقاشان آزاد رها کرد. او در سال ۱۹۰۴ موفق گردید شش اثر جهت سالن نقاشان آزاد آماده کند. او به بریتانی، جایی که از گروه group of Pont-Aven تأثیر پذیرفته بود، رفت و در سال ۱۹۰۶ نقاشی‌های او در سالن نقاشان آزاد به نمایش درآمد. وی در آنجا با هانری روسو ملاقات کرد.
در ۱۹۰۸، بعد از گذراندن دوره سربازی به عنوان کتابدار، با "سونیا ترک" آشنا شد، که بعدتر با او ازدواج کرد، با وجود این که در آن زمان تِرک با یک دلال هنری اهل آلمان ازدواج کرده بود و بنا بود به‌زودی از او جدا شود. در سال ۱۹۰۹ دولونه شروع به نقاشی اتودهایی از شهر پاریس و برج ایفل کرد. در سالِ پیشِ رو، با تِرک ازدواج کرد و آن دو در یک استودیوآپارتمان در پاریس مستقر شدند. در سال ۱۹۱۱ پسرشان چارلز متولد شد. دولونه به دعوت "واسیلی کاندینسکی"، در سال ۱۹۱۱ به "گروه سوار آبی" () پیوست، گروهی از نقاشان انتزاعیِ اهل مونیخ. در این دوره کارهای او گرایشی انتزاعی پیدا کردند.
وقوع جنگ جهانی اول دولونه و همسرش را وادار کرد که به اسپانیا مهاجرت کنند. آن‌ها تصمیم گرفته بودند که به فرانسه بازنگردند و مقیم مادرید شوند. در اوت ۱۹۱۵ به پرتقال نقل مکان کردند و با دوستان‌شان در پرتقال ساکن شدند تا درگیری‌ها پایان یابد. انقلاب روسیه، موجب به پایان رسیدن حمایت‌های مالی خانواده سونیا دولونه شد و احساس نیاز به یک منبع درآمد دیگر به وجود آمد. در این دوره، (۱۹۱۷)، این زوج کارهای بسیاری انجام دادند از جمله طراحی صحنه اپرای مادرید، و سونیا ترک دولونه شروع کرد به تجارت طراحی مُد.
پس از جنگ، در سال ۱۹۲۱، آن‌ها به پاریس بازگشتند و دولونه کارهای انتزاعی‌اش را ادامه داد. در طی نمایشگاه جهانی پاریس در سال ۱۹۳۷، دولونه به همکاری در طراحی غرفه‌های راه‌آهن و خطوط هوایی پرداخت. وقتی جنگ جهانی دوم آغاز شد، خانواده دولونه به استان اووِرژن رفتند تا از نیروهای آلمان دوری بجویند. دولونه که از سرطان در رنج بود، تابِ جابه‌جاییِ بیش از این را نداشت و سلامتی‌اش روزبه‌روز بیش تر به خطر می‌افتاد. او بر اثر بیماری سرطان در ۲۵ اکتبر ۱۹۴۱ در مون پلیه درگذشت.
دولونه حرکت‌های هندسی متغیر و نامقید خود را از کوبیسم تحلیلی وام می‌گیرد تا نقاشی‌هایش را جاندارتر و نمایشی تر سازد، نقاشی‌هایی که ویژگی اصلی شان، بیانگری از طریق کاربست پویای رنگ‌هاست. مجموعهٔ برج ایفل او (۱۹۱۰–۱۹۰۹) در عین حال که نمایانگر آن است که نقاش چگونه برای بیان شورشخصی خویش از رنگ و شکل بهره می‌گیرد، بازنمایی متقاعد کننده‌ای از نقش مایه‌های انتخابی وی را عرضه می‌دارد. برج ایفل در میان درختان، در ورای یک پیش زمینهٔ درختی جای گرفته و با سایه رنگ‌های روشن اخرایی و آبی به
همراه نقش و نگاری از ترکیب‌های ابرآسای مدور نمایانده شده‌است تا بر نقاشی نیز تأکید بگذارد. چندپارگی برج و شاخ و برگ درختان نه فقط در خدمت نمایندن منظر جابه‌جا شوندهٔ کوبیسم بلکه در خدمت القای تحرک سریع نیز هست، تا به آنجا که برج و فضای پیرامونش انتقال یافته به بعد فضایی دیگری می‌نماید. این نقاشی‌های کوبیستی دین زیادی به سنت فوویسم دارند. ویژگی‌های حالت انگیز و پرتحرک نقاشی‌های او مورد توجه اکسپرسیونیست‌های آلمانی همچون مارک و ماکه هنگام دیدارشان از کارگاه دولونه، قرار گرفت و انگیزه‌ای شد برای کاندینسکی تا دولونه را برای نمایش آثارش با "گروه سوار آبی" (۱۹۱۱) دعوت کند.
در مجموعهٔ بعدی اش پنجره‌ها (۱۹۱۲) حالت نمایشی و هیجان برانگیزی، به موازات کوچک شدن تابلو کاهش میابد. کمپوزیسیون‌های با ظرافت و غنایی این تابوها از لکه رنگ‌های ملایم هندسی شکل می‌گیرد که اشارات خفیف و محوی به برج ایفل و ساختمان‌های اطراف دارند. این مجموعه از جمله زیباترین و نافذترین نقاشی‌های زمانهٔ خود است.
روح این نقاشی‌ها و تا حد شگفت‌انگیزی شیوهٔ کار دولونه، امپرسیونیسسم را تداعی می‌کنند. همین که به دل پذیرای این لکه‌های رنگین شویم، درست همان گونه که ستایش گران امپرسیونیسم ضرب قلم‌های مقطّع رنگ‌های درخشان را به جان می‌پذیرفتند، می‌توانیم این نقاشی‌ها را همچون روایت نسیتاً واقع نمایانه‌ای از آنچه نقاش از پنجره اش دیده است تعبیر کنیم. (نقطهٔ آغاز این مجموعه در واقع کارت پستالی بود که منظرهٔ برج ایفل را از فراز طاق نصرت پاریس نشان می‌داد).
دولونه این بیانگری شاعرانه را پی گرفت و پرورش داد. مجموعهٔ دیگری از تابلوها که در سال‌های ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۳ کشیده شدند، از لحاظ بیان بر رنگ‌ها و شکل‌های انحنا دار و مدور تکیه دارند و هیچ مضمون مشخصی را باز نمی‌نمایند. بنابریان آن‌ها نقاشی‌های انتزاعی اند که جز احساس‌ها و تداعی‌هایی که خودشان برمی‌انگیزند نقش مایهٔ دیگری ندارند. دولونه به کرات از واژه‌های خورشید و ماه در عناوین تابلوهایش استفاده می‌کرد تا بدین وسیله، نقاشی‌هایش را قابل فهم تر سازد و نیز آن‌ها را در برابر تأویل‌های سطحی و عاری از ذوق محافظت کند. دولونه از نخستین کسانی بود که ترکیب رنگ کاملی را به قلمرو کوبیسم تحلیلی وارد کرد و به این ترتیب راه را برای کوبیسم تألیفی هموار ساخت. از ۱۹۱۲ او حتی اشارهٔ مختصر به مضمون را نیز کنار گذاشت و آرایشی ار دایره‌ها و ترکیب‌های رنگین سرزنده به وجود آورد که در آن‌ها هیچگونه اشاره‌ای به طبیعت مشهود نبود.
او از یک سو آن گونه نقاشی را می‌پسندید که زبان موسیقایی داشت و از سوی دیگر به هیچ وجه مایل نبود که پیوند خود را با واقعیات زندگی هر روزه قطع کند.
موزه آییچی در ژاپن، نگارخانه آلبرایت-ناکس در بوفالوی نیویورک، انستیتو هنر شیکاگو، موزه هنر برکلی، موزه هنرهای زیبای بیبائو در اسپانیا، موزه گوگن‌هایم در نیویورک سیتی، آکادمی هنر هونولولو، موزه هنر بازل در سویس، موزه هنرهای مدرن در نیویورک سیتی، نگارخانه ملی ویکتوریا در استرالیا، نگارخانه‌های ملی اسکاتلند، نگارخانه هنر جدید در انگلستان، پلازو کاوور در تورینِ ایتالیا، پلازو روسپولی در رم، مجموعه پگی گوگن‌هایم در ونیز، و موزه هنرهای فیلادلفیا آثار روبر دولونه را به نمایش گذاشته‌اند یا در مجموعه‌های خود نگه‌داری می‌کنند.
شرکت گلستان یک شرکت تولید و بسته‌بندی محصولات غذایی در ایران با سرمایه‌گذاری گروه تجاری گلستان GBG (گروه تجاری گرامی) است. این شرکت در سال ۱۳۳۲ با هدف بسته‌بندی و توزیع چای تأسیس شد و از آنجایی که گلستان اولین شرکت بسته‌بندی و توزیع چای در ایران است، مؤسس شرکت گلستان را می‌توان پدر بازاریابی و توزیع چای در ایران دانست.
شرکت گلستان در زمره اولین تولیدکنندگان چای کیسه‌ای و بسته‌بندی‌کننده پسته و برنج در ایران است.
بیش از ۲ هزار نفر پرسنل در ۳ منطقه و ۱۶ ناحیه و ۶۰ شعبه در سراسر کشور بیش از ۷۰۰۰۰ مرکز فروش را تحت پوشش قرار می‌دهند.
در حال حاضر ۵۴ درصد نیروی انسانی در استان تهران و ۴۶ درصد نیروی انسانی شاغل نیز در سایر استان‌های کشور در تولید محصولات گلستان فعالیت دارند ضمن آنکه ۴۰ درصد نیروی انسانی در سازمان فروش و ۳۴ نفر نیز در بخش مدیریت کیفیت اشتغال دارد.
پراکندگی شعب فروش و توزیع در کل کشور به گونه‌ای است که ۷۰۰ ویزیتور ۱۰۰ هزار مشتری را در سراسر کشور سرویس می‌دهند.
با توجه به این‌که مشارکت‌های اجتماعی در فعالیت‌های خیرخواهانه همواره از برنامه‌های شرکت گلستان بوده‌است، طی قراردادی در زمستان ۱۳۸۶ شرکت گلستان به جمع حامیان یونیسف در پروژهٔ رشد و تکامل همه‌جانبهٔ کودکان خردسال پیوست.
با حمایت گلستان ۲۵ روستا مهد در مناطق محروم سه استان سیستان و بلوچستان، هرمزگان و آذربایجان غربی، توسط یونیسف و وزارت بهداشت تأسیس و تجهیز می‌گردد.
مِرداسیان دودمانی عرب بودند که در سده ۵ هجری قمری در شمال شام فرمانروایی یافتند.
مرداسیان از قبیله کلاب، از اعراب شمالی بودند که در ابتدای سده ۱۱م از منطقه حله در عراق به حلب کوچیدند. کوچ آل مرداس بخشی از جنبش اعراب بدوی که بیشتر شیعه مذهب بودند، به سوی کناره‌های عراق و شام در گذر سده ۱۰میلادی و ابتدای سده ۱۱میلادی بود. ممکن است رویدادهای برآمده از خیزش قرمطیان در صحرای شام انگیزه چنین جنبشی باشد.
در سال ۴۰۲ قمری (۱۰۱۱میلادی) ابوعلی صلح بن مرداس بدویان را به شورش در ابونصر بن لؤلؤ حاکم حلب برانگیخت. با وجودی که حلب پس از آن به گستره فاطمیان افزوده شد ولی مردم آن دیار از حکومت آنها خرسند نبودند؛ بنابراین صالح بن مرداس و سنان بن علیان رئیس قبیله بنی کلب و حسان بن المفاح رئیس قبیله طی با یکدیگر متحد شدند و بر فاطمیان شوریدند. در سال ۴۰۴ق (۱۰۲۳م) سنان و حسان به ترتیب سرزمین‌های دمشق و فلسطین را در دست گرفتند و صالح به فرمانروایی حلب رسید و دولت مرداسیان را در آنجا برپا نمود.
در زبان یونانی، واژه‌های گوناگونی برای بیان عشق به کار رفته‌است؛ ولی در این زبان، مانند بسیاری زبان‌های دیگر، شناخت تفاوت این واژه‌ها کار بسیار دشواری است. به‌هرروی، هرکدام از واژه‌ها گاهی تنها در یک زمینه یا حالت ویژه کاربرد دارد. واژه‌های بیانگر عشق در زبان یونانی عبارت‌اند از: آگاپه، اِروس، فیلیا، استورگه و خنیا. در زیر به بیان کوتاهی دربارهٔ آن‌ها می‌پردازیم:
نی‌نیزک یا ننیزک، یکی از روستاهای بخش مرکزی شهرستان دشتستان در استان بوشهر است.
این روستا در دهستان حومه دشتستان قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۵۶۲نفر (۱۲۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
در اطراف ننیزک نخلستان‌های زیبایی به چشم می‌خورد که منطقه را زیبا کرده‌اند.
شاهزاده ابراهیم برادر امام رضا(ع) می‌باشند که در بقعه‌ای مدفون می‌باشند.
رحیم ارباب (زادهٔ ۱۲۵۹ در چرمهین - درگذشتهٔ ۱۹ آذر ۱۳۵۵ در اصفهان) معروف به حاج آقا رحیم ارباب، فقیه و مجتهد شیعه و عارف اهل اصفهان بود. او فرزند علی پناه (مشهور به ارباب حاج آقا فرزند ملا عبدالله شیرانی) بود. وی در کسوت روحانیت بود ولی به رسم ایشان عمامه نگذاشت و همیشه با پیروی از استادش میرزا جهانگیرخان قشقایی کلاه پوستی بر سر می‌گذاشت. گفتنی است که او فقط هنگام نماز به رسم نیاکانش عمامه‌ای کوچک به سر می‌گذاشت. همچنین او معتقد به وجوب تعیینی نماز جمعه بود و حتی در خانه اش نماز جمعه اصفهان را برپا می‌کرد.
حاج آقا رحیم ارباب در سال ۱۲۵۹ خورشیدی در چرمهین از توابع شهرستان لنجان استان اصفهان به دنیا آمد. خاندان آقا رحیم ارباب از بزرگان دهقان‌ها و بزرگان چرمهین و بسیار توانگر بودند و بدین سبب به لقب ارباب خوانده می‌شود. خانواده آقا رحیم افرادی باسواد، اهل شعر و ادب و تاریخ بودند. پدر آقا رحیم شعر می‌سرود و تخلص «لنگر» داشت و سال‌ها با شاعران عمان سامانی و دهقان سامانی و ملا محمد همامی و دیگر شعرای معاصرش نشست‌های ادبی داشت. آقا رحیم نیز بیش تر اشعار فارسی حافظ و مولانا و شعرای عرب را که از برداشت، از کودکی خود و با شنیدن از پدر و عمویش بوده‌است. آقا رحیم ارباب بزرگ‌ترین فرزند خانواده بود. وی دو برادر کوچکتر و یک خواهر داشت. یکی از برادرانش، عبدالله ارباب (۱۲۹۸–۱۳۷۹ هـ ق) استاد بزرگ خط نسخ بود و قرآن و کتاب‌های دعا را با این خط می‌نوشت. برادر دیگرش، حاج عبدالعلی ارباب (۱۳۰۴–۱۳۸۴ هـ ق)، مردی باسواد و با کمالات، که مخارج خانواده به همت وی تأمین می‌شد. هر دو برادر آقا رحیم پیش از او درگذشتند. پدر و عمویش (ارباب حاج حسن) از ستم بختیاری‌ها از چرمهین گریخته و برای دادخواهی به اصفهان آمدند؛ اما به ناچار برای همیشه در اصفهان ـ در محله باغ همایون (باغ تختی امروزی) ماندگار شدند. محل زندگی آن‌ها چهار خانه تو در تو بود که چهار سوی این خانه اتاق‌هایی وجود داشت و هشت خانوار که حدود شصت نفر بودند در صلح و صفا و آرامش می‌زیستند.»بنای مقبرهٔ این عالم بزرگ در تخت فولاد اصفهان واقع است که توسط یکی از معماران برجستهٔ اصفهانی به نام دکتر احمد امین پور طراحی شده‌است؛ که امروزه این بنا به عنوان یکی از شاخص‌ترین مقبره‌ها در تخت فولاد شناخته می‌شود.
حاج آقا رحیم ارباب سه سال پایانی عمر خود را به علت کوتاهی یک پرستار پس از عمل جراحی چشمانش، نابینا بود. وی به تاریخ ۱۸ ذی‌الحجه ۱۳۹۶ هجری قمری برابر با ۱۹ آذر ۱۳۵۵ خورشیدی و در روز عید غدیر درگذشت. آرامگاه او در گورستان تخت فولاد اصفهان حوالی تکیه ملک در گلستان شهدا می‌باشد.
سید محمد جواد غروی در کتاب مبانی حقوق در اسلام چنین می‌نویسد:
حاج آقا رحیم ارباب و سید محمد جواد غروی جلسات و مباحثه‌های فراوانی داشتند از جمله می‌توان به جلسه تاریخی که روحانیون صاحب نام اصفهان و عده یی از بازاریان این شهر، در محضر حاج آقا رحیم ارباب داشتند اشاره کرد که دربارهٔ چگونگی معراج پیامبر به بحث نشستند تا ابهامات پیش آمده را مرتفع سازند. «من شهادت می‌دهم آقای غروی شیعه خالص، سید، اهل عربیت، من یک عمر است با ایشان بودم، با شما بودم، با ایشان بودم، همین‌طور که عرض می‌کنم، من این است که می‌گویم، میانه خود و خدا، آقای غروی پاک، شیعه خالص، سید، عالم، حدیث درست خوان» این جملاتی است که حکیم ارباب در حمایت از سید محمد جواد غروی در جلسه یی در منزل خودشان بیان می‌کنند، بحث معراج است و تفاوت درک عقول برای فهمیدن آن. سنخیت بین معرفت الهی حکیم ارباب و سید محمد جواد غروی، علت انضمام این دو به یکدیگر و حمایتهای پیوستهٔ حکیم ارباب از سید محمد جواد غروی در برابر ساده اندیشی برخی روحانیون شهر بود. صوت این جلسه در پنج بخش در وب سایت «ارباب حکمت، بر کرانه حکمت» موجود است.
زبان اَکَدی (به اکدی: lišānum akkadītum) یک زبان سامی (از خانواده بزرگ‌تر زبان‌های آفریقایی-آسیایی) است که در دوران باستان، از هزارهٔ سوم پیش از میلاد در میانرودان (بین‌النهرین) بین آشوریان و بابلیان رایج بود. اکدی نخستین زبان سامی است که برای نوشتن به کار رفت و خط نگارشی آن خط میخی است که از زبان سومری گرفته شده‌است.
اکدی از دید گیتاشناسی و بازه تاریخی به چند دوره بخش می‌شد:
نام زبان اکدی از شهر اکد یکی از مراکز تمدن کهن در جنوب میانرودان گرفته شده‌است، عنوان اکدی همچنین برای قوم و تمدن اکدی هم به کار می‌رود.
با اینکه خط میخی از سومری وارد زبان اکدی شده‌است، این زبان وابستگی نزدیکی با زبان سومری ندارد.
گویش "'بابلی نو"' از زبان اکدی در کتیبه‌ها و نوشته‌های ایران باستان پرکاربرد بوده و دورتادور استوانه کوروش (استوانه گلین بیانیه کوروش) را نوشته‌هایی به خط اَکَدی (گویش بابلی نو) دربر گرفته‌است. کتیبه داریوش در بیستون به سه زبان و خطِ پارسی باستان، عیلامی نو و اَکَدی (گویش بابلی نو) و در مجموع در ۱۱۱۹ سطر نوشته شده‌است. زبان اکدی با آغاز دورهٔ مسیحیت به کلی از بین رفت.
به دست آوردن آوای درست به جا مانده از نوشته‌های میخی اکدی دشوار است، چرا که بسیاری از آواهای پیشاسامی در اکدی از دست رفته‌است. ایستهای نایی و گلویی *ʾ و *ʿ (الف و عین) و خراشی *h (ه)، *ḥ (ح)، و *ġ(غ) به عنوان واجهای همخوان گم شده‌اند و همچنین صداها یا از دست رفته‌اند یا دگرش نگارشی یافته‌اند؛ ولی همچنین واکه e در این زبان در زبان پیشاسامی ناشناخته است. همچنین ص و ض مانند زبان‌های کنعانی با هم آمیخته شده‌اند. نوزده واج به جا مانده‌است:
همچنین واکه‌های زیر:
تورسَنگ (نام‌های دیگر: سَلّه‌اندازی، تور سنگی، گابیون) در مهندسی عمران، قفسی توری را می‌گویند که درون آن را از قلوه‌سنگ و قطعات مختلف پر می‌کنند و تعدادی از آن‌ها را به صورت خشکه‌چینی روی هم قرار می‌دهند تا از ریزش دیواره خاکی جلوگیری شود.فرهنگستان زبان فارسی: کلیه واژه‌های گروه حمل و نقل درون‌شهری - جاده‌ای.
در قدیم نیز تورسنگ را به شکل سبد استوانه‌ای شکل بدون ته می‌ساختند که از خاک پر کرده و برای جان‌پناه بکار می‌بردند.فرهنگ لغات انگلیسی-فارسی بابیلون. در قدیم به این کار سَلّه‌اندازی نیز می‌گفتند. سله واژه‌ای بود که برای زنبیل‌ها و سبدهای بزرگ به‌کار می‌رفت.لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ سله
تورسنگ‌ها در مهندسی عمران، راهسازی و امور نظامی کاربرد دارد. از آن برای استحکام‌بخشی کرانه‌های دریا و دریاچه‌ها در برابر فرسایش نیز استفاده می‌شود.Freeman, Gary E. ; Fischenich, Craig J.(May 2000), "Gabions for Streambank Erosion Control ", Environmental Laboratory, U.S. Army Corps of Engineers
امروزه از گابیون‌ها در زیبایی منظر و محوطه سازی نیز استفاده می‌شود و برای این منظور از تارهای مفتول و ورق فلز cncشده به همراه پرکننده‌هایی مثل شیشه و سنگ‌های رودخانه‌ایی و بطری و … استفاده می‌گردد که جایگاه ویژه و رو به گسترشی در معماری فضای باز و لند اسکیپ پیدا کرده‌است.
بُن‌بَست خیابان یا کوچه‌ای است که انتهای آن بسته و پوشیده باشد وراه دررو نداشته باشد.
در کاربرد زبان به هر شرایط یا حالتی که راه باز و دررو از آن وجود نداشته باشد نیز بن‌بست گفته می‌شود.
در قدیم کوچه‌های بن‌بست را کوچه ناگذارده نیز می‌گفتند و کوچه‌های غیر بن‌بست را گذارده می‌نامیدند.لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ بن‌بست.
کوچه یا معبر بن‌بستی که در انتهای آن محل مخصوصی برای دور زدن وسایل نقلیه در نظر گرفته شده‌باشد را بُن‌گَرد می‌گویند.برابرنهاده‌های فرهنگستان زبان فارسی : کلیه واژه‌های گروه حمل و نقل درون‌شهری - جاده‌ای. این نوع بن‌بست‌ها بیشتر در شهرسازی آمریکا استفاده می‌شود.
در شهرسازی نوین، از بن‌گردها برای کاستن از سرعت خودروها در مناطق مسکونی استفاده می‌شود.Cul-de-Sacs: Suburban Dream or Dead End? by John Nielsen، بازبینی: ۹ اوت ۲۰۰۸.
بلاغت (/ˈrɛtərɪk/، به انگلیسی: Rhetoric) علوم بلاغی، زیباشناسی سخن، فن بیان یا دانش شیواسخنی، هنر متقاعد کردن است، که همراه با دستور زبان و منطق (یا دیالکتیک) یکی از سه هنر کهن گفتمان است. هدف بلاغت مطالعه تکنیک‌هایی است که نویسندگان یا سخنرانان برای اطلاع‌رسانی، متقاعد کردن یا برانگیختن مخاطبان خاص در موقعیت‌های خاص استفاده می‌کنند.; ارسطو بلاغت را این‌گونه تعریف می‌کند: «توانایی گفتن هر موردی، با ابزارهای موجود، برای متقاعد کردن» و از آن‌جایی که تسلط بر هنر پیروزی در یک پرونده قضایی، برای تصویب طرح‌های پیشنهادی در مجلس، یا برای کسب شهرت به‌عنوان یک سخنران، ضروری بود، ارسطو آن را «ترکیبی از علم منطق و شاخه اخلاقی سیاست» می‌نامد.; بلاغت معمولاً اکتشافی برای درک، کشف و توسعه استدلال برای موقعیت‌های خاص فراهم می‌کند، مانند سه جذبه متقاعد‌کننده ارسطو برای مخاطب: "لوگوس"، "پاتوس" و "اخلاق". پنج قانون بلاغت یا مراحل توسعه یک گفتار متقاعدکننده برای اولین بار در روم باستان تدوین شد: خلق، ترتیب، سبک، حافظه و ارائه.See, e.g., Thomas Conley, Rhetoric in the European Tradition (University of Chicago, 1991).تعریف بلاغت موضوعی بحث برانگیز در این زمینه است و به جنگ های فلسفی بر سر معنای آن در یونان باستان منجر شده است.به
بلاغت، از جملهٔ فنون ادبی است و شاخه‌های سه‌گانهٔ معانی، بیان و بدیع را دربر می‌گیرد.
در مقایسه با مضامین و زمینه‌های دیرینِ بلاغت در فرهنگها و جوامع جهانی، مطالعات و پژوهش‌های علمیِ معاصر، بُردِ وسیع‌تر و متنوع‌تری از مسائل عملی و معانی نظری را به حیطهٔ علوم بلاغی وابسته و مرتبط دانسته‌اند. در حالی که به‌طور سنتی، این علوم را تنها به حرفه‌ها و زمینه‌هایی از قبیل سیاست، حقوق، روابط عمومی، بازاریابی، و تبلیغات تجارتی منحصر انگاشته‌اند. امروزه دامنهٔ تحقیقات علوم بلاغی به رشته‌های پیچیده و مختلفی، همچون علوم انسانی، علوم ادیان، علوم اجتماعی، و تاریخ هم گسترش یافته‌است.
لویی ناپلئون بناپارت (۲ سپتامبر ۱۷۷۸–۲۵ ژوئیه ۱۸۴۶) در فاصله سال‌های ۱۸۰۶ تا ۱۸۱۰ میلادی پادشاه هلند بود. وی برادر کوچک‌تر اولین امپراتور فرانسه ناپلئون بناپارت و پدر آخرین امپراتور فرانسه ناپلئون سوم بود.
ناپلئون بناپارت که حکومت‌های مستقل مناطق تحت کنترل را به عنوان خطری برای خود می‌دید، در سال ۱۸۰۶ اقدام به تأسیس پادشاهی هلند کرد و برادر کوچک‌تر خود را به عنوان پادشاه هلند منصوب کرد. اما لویی برخلاف انتظار ناپلئون سعی می‌کرد پادشاه مسئول و مستقلی باشد. زمانی که ناپلئون قصد لشکرکشی به روسیه را داشت، لویی از اعزام هلندی‌ها به جنگ امتناع کرد و در نتیجه ناپلئون کلیه نیروهای فرانسوی را از هلند خارج کرد. این مسئله در زمانی که انگلیس با اعزام ۴۰٫۰۰۰ سرباز قصد تصرف بخش‌هایی از هلند را داشت، باعث ضعف نظامی هلند شد. در نهایت نیروهای فرانسوی به فرماندهی ژان باپتیست برنادوت پادشاه آینده سوئد، با حمله انگلیس مقابله کردند. اما دربرابر ناپلئون خواستار استعفای لویی از سلطنت هلند شد، که لویی از این کار سر باز زد. در نهایت ناپلئون در اول ژوئیه ۱۸۱۰ به هلند حمله کرد و لویی را مجبور به استعفا به نفع پسرش لویی دوم کرد.
لویی بعد از استعفا از سلطنت در اتریش و توسکانی در تبعید زندگی کرد و در ۲۵ ژوئیه ۱۸۴۶ در لیورنو درگذشت.
بناپارتیسم عقیده‌ای برای اداره حکومت منسوب به رژیم لویی بناپارت یا ناپلئون سوم است.
در سال ۱۸۵۱ میلادی، در جریان یک کودتای نظامی، نوعی رژیم سیاسی مدافع سرمایه‌داری با ویژگی‌های متفاوت از لیبرالیسم کلاسیک پدید آمد.
اصطلاح بناپارتیسم را اولین بار کارل مارکس در یکی از کتبشهیجدهم برومر، لوئی بناپارت به کار برد.
این نوع حکومت‌ها علی‌رغم آنکه مظهری از ارادهٔ کارخانه‌داران و سرمایه‌داران است، اما به لحاظ اجتماعی بر نیروی طبقاتی دهقانان و لمپن‌هاافراد متوسط به پایین جامعه تکیه دارد.
متخصصان علوم سیاسی و تاریخ با توجه به وضعیت دولت فرانسه در زمان لوئی بناپارت به این گونه اداره دولت در اصطلاح دولت استثنائی بورژوایی نیز می‌گویند.
به این دلیل دولت بناپارتی را دولت استثنایی می‌نامند که در دفاع از منافع سرمایه‌داران حاکم، شیوه‌های معمول و رایج لیبرالیستی را به کار نمی‌گرفت. هر چند به عنوان دولتی مدرن، افق‌های سرمایه‌سالارانه را دنبال می‌کرد.
بناپارتیسم را می‌توان یکی از شاخص‌ترین نمونه‌های عصر لیبرال کلاسیک در قرن نوزدهم دانست.
بر پایهٔ نظریات اخترشناختی اگر یک سیاه‌چاله حرکت مداری داشته باشد، آغاز به کشیدن فضا-زمان به دور افق رویداد می‌کند. این گردش فضا به دور افق رویداد را کارکُره (ergosphere) گویند و شکل بیضوی دارد.همه چیز در مورد یک سیاهچاله، ترجمهٔ کویر، از ویکی‌پدیای انگلیسی - در: هوپا، بازدید: ۹ اوت ۲۰۰۸.
در کارکره اجسام می‌توانند وجود داشته‌باشند و به‌درون سیاه‌چاله سقوط نکنند چرا که این کره بیرون از افق رویداد قرار دارد.
حسین گل‌گلاب (زادهٔ ۱۲۷۶ در تهران – درگذشتهٔ ۱۳۶۳ در تهران) گیاه‌شناس، ادیب، نویسنده، شاعر، مترجم، استاد دانشگاه، نوازنده، موسیقی‌دان، عکاس و هنرمند ایرانی بود. او به زبان‌های فرانسه، انگلیسی، روسی، عربی و لاتین تسلط داشت و در زمینه معادل‌یابی برای واژه‌های علمی از متخصصان فرهنگستان ایران بود. سروده‌های مشهور «"ای ایران"» و «"آذرآبادگان"» از جمله کارهای اوست.
حسین گل‌گلاب در مرداد ۱۲۷۴ خورشیدی در تهران به‌دنیا آمد. پدرش ابوتراب خان (اصالتا از زیدون بهبهان، قلعه گل و گلاب) مشهور به مهدی مصورالملک از نقاشان و عکاسان مشهور دوره قاجار بود که در نقاشی روی سنگ مهارت داشت و گفته می‌شود نقاشی‌های روزنامه‌های دولتی شرف و شرافت از کارهای اوست.سپهرم، امیر مسعود، تاریخ برگزیدگان، تهران، کتابفروشی زوار، ۱۳۴۱ خورشیدی از آنجا که مصورالملک با موسیقی‌دانان دوران خود دوستی داشت، فرزندش را با موسیقی آشنا کرد و به این ترتیب گل‌گلاب نواختن تار و سه‌تار را از آقا حسینقلیاسناد مربوط به استاد گل‌گلاب در کتابخانه ملی در دسترس نیست، گفتگو با هومن ظریف کارگردان مستند مرز پرگهر، روزنامه همشهری، ۳۰ دی ۱۳۹۰ و درویش خان«ای ایران»؛ تأثیرگذار، از مشروطیت تا امروز. محمود خوشنام. رادیو زمانه. ۲۵ آذر ۱۳۸۸ فرا گرفت و پس از تأسیس مدرسهٔ موسیقی وزیری، از اولین شاگردان آنجا شد و با همکاری کاظم وزیری و علینقی وزیری به کار موسیقی پرداخت و بعدها در آنجا نیز به تدریس پرداخت.حسین گل گلاب ۱۲۷۶-۱۳۶۳، روزنامه همشهری، ۲۰ آبان ۱۳۹۰ او تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه علمیه نزد استادان آن دوره، عبدالعظیم قریب، میرزا ابراهیم قمی مسعودی، غلام‌حسین رهنما و شمس‌العلما قریب گرکانی گذراند. برای تکمیل تحصیلاتش در دوره متوسطه به دارالفنون رفت و از معلمان فرانسوی دارالفنون زبان فرانسه آموخت. او علاوه بر زبان انگلیسی و فرانسوی، مقدمات زبان روسی را نیز در کلاس اسکندرخان ماردیروسیان فرا گرفت و پس از پایان تحصیلات در دارالفنون در سال ۱۲۹۵، از سال ۱۲۹۸ به تدریس علوم طبیعی در همان مدرسه پرداخت.حسین گل‌گلاب از ۱۲۹۸ تا ۱۳۰۷، دوازده جلد کتاب در رشته علوم طبیعی تألیف کرد. در همان زمان به ادامه تحصیل پرداخت و در سال ۱۳۰۱ از مدرسه عالی حقوق در رشته قضایی و علوم سیاسی فارغ‌التحصیل شد. سپس در سال ۱۳۰۷ تصدی تحقیقات عملی گیاه‌شناسی در دانشکده پزشکی را به‌عهده گرفت و از ۱۳۰۷ تا ۱۳۱۳ در دبیرستان نظام و دانشکده پزشکی گیاه‌شناسی تدریس کرد.
در سال ۱۳۱۴ طبق مقررات قانون دانشگاه به دریافت درجه دکترا در رشته علوم نائل آمد و به تدریس فیزیولوژی گیاهی در دانشسرای عالی و گیاه‌شناسی در دانشکده پزشکی پرداخت و در سازمان نوین دانشکده به استادی کرسی بیولوژی گیاهی و ریاست آزمایشگاه مربوطه انتخاب شد. در همان سال پس از اخذ دکترای علوم، به عضویت فرهنگستان ایران و سپس به مدیر کلی فرهنگستان مزبور انتخاب شد. در سال ۱۳۲۴ که ریاست دانشکده پزشکی به عهده پروفسور اوبرلین فرانسوی بود، او به معاونت دانشکده منصوب شد و در سالهای بعد سمت مدیر کلی دبیرخانه دانشگاه و ریاست انجمن بیولوژی ایران را به‌عهده گرفت و به منظور مطالعات و تحقیقات علمی به کشورهای اتحاد جماهیر شوروی، بلژیک و انگلستان مسافرت کرد.
از جمله این سفرها می‌توان شرکت در جشنهای دویست و بیست ساله تأسیس فرهنگستان شوروی در خرداد ۱۳۲۴ اشاره کرد که در جواب به دعوت فرهنگستان علوم شوروی انجام شده بود. وی پس از بازگشت در گزارشی فعالیت مراکز و موسسات مختلف و دانشگاه‌ها و کتابخانه‌های شوروی را شرح داد.متن سخنرانی آقای گل گلاب استاد دانشگاه در انجمن فرهنگی ایران و شوروی، نامه فرهنگستان (قدیم)، سال سوم، شهریور ۱۳۲۴، شماره ۲
از ۱۳۲۶ تا ۱۳۵۱ خدمات اجتماعی مختلفی را به‌عهده داشت. در ۱۳۴۵ از خدمات دولتی بازنشسته شد و یک سال بعد به‌عنوان اولین استاد ممتاز دانشگاه تهران از خدمات علمی و فرهنگی او قدردانی شد. از ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۴ رئیس هیئت مؤسسان و رئیس هیئت امنای مدرسه عالی علوم اراک (دانشگاه اراک کنونی) بود که آن را با کمک پرویز شهریاری و عبدالکریم قریب راه‌اندازی کرده بود.حساب عمر استاد حساب، نگاهی به زندگی دکتر پرویز شهریاری. پایگاه خبری تحلیلی انتخاب، ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۱ از اواسط ۱۳۴۹ در دوره دوم فرهنگستان زبان ایران عضو پیوسته بود.حسین گل‌گلاب بیش از پنجاه قطعه نمایش کلاسیک برای هنرستان هنرپیشگی ترجمه کرده‌است. از دیگر فعالیت‌های او می‌توان به سروده‌ها و ترانه‌هایی برای کودکان اشاره کرد. او به نقاشی و عکاسی نیز علاقه‌مند بود، تا آنجا که دوربین عکاسی بر دوش می‌انداخت و پابه‌پای رشید یاسمی و روح‌الله خالقی و استادش علینقی وزیری به تپه ماهورهای طبیعت ایران سر می‌کشید و گونه‌های پوشش گیاهی ایران را رصد می‌کرد. همچنین او نخستین کسی بود که آزمایشگاه‌های گیاهی ایران را به میکروسکوپ مسلح کرد.وی در حال تهیه فرهنگ نامه‌ای در زمینه گیاه‌شناسی بود که در ۲۲ اسفند ۱۳۶۳ درگذشت و در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد. از او سه فرزند به نام‌های فرخ گل‌گلاب (مهندس راه و ساختمان)، هما گل‌گلاب (دکتر داروسازی و شیمی آلی) و داریوش گل‌گلاب دکتر و متخصص رادیولوژی به یادگار ماند.
در ۱۳۰۳ علی‌نقی وزیری گروه موسیقی‌اش را تأسیس کرد و برای ارکستر آن بجز تار معمولی، سه نوع تار با طول‌های مختلف طراحی کرد که در واقع یک ارکستر مجلسی چهار بخشی بود که با موسی معروفی، حسین گل‌گلاب، ادیب، حسنعلی صبا، اسماعیل مهرتاش، صادق خانی و محمد صادق اربابی اجرا می‌شد. گل‌گلاب در همان حال که همگام با هنرمندان تراز اول دوران خود در نواختن ساز، نوازنده‌ای ماهر به‌شمار می‌آمد، در سرودن شعر و ترانه هم هم‌ردیف بزرگانی چون شیدا، عارف قزوینی و ملک‌الشعرای بهار ارزیابی می‌شد.گل‌گلاب از شاعران خوب زمان خود بود. از آنجا که هم نت می‌دانست و هم به موسیقی وارد بود، برخلاف سایر شعرا که سرودن شعر روی آهنگ برایشان مشکل بود، کلمات را با نت‌های موسیقی تطبیق می‌داد. او به تشویق وزیری چندین سرود و تصنیف تهیه کرد که از میان آن‌ها می‌توان به سرودهای حماسی «"ای ایران"» و «"آذر آبادگان"» با صدای بنان و «"خاک ایران"» و «"پایدار ایران"» اشاره کرد. تصنیف‌های دیگری مثل «"زبان عشق"» با صدای عبدالعلی وزیری، «"ره عشق"» و «"بلبل مست"» با صدای بنان و همچنین «"وصال دوست"» که وزیری آن را در پرده اصفهان ساخته از او به یادگار مانده‌است.درباره زندگی هنری گل گلاب، مجله اینترنتی آفتاب، ۲۴ اسفند ۱۳۸۳او بعدها پس از تأسیس دوره عالی موسیقی در مدرسه موسیقی دولتی، برای تدریس در آنجا پذیرفته شد.
حسین گل‌گلاب سراینده سرود «ای ایران» است. بنا بر روایتی پس از جنگ جهانی دوم و اشغال ایران توسط قوای روس و انگلیس و آمریکا در سال ۱۳۲۳، یک روز زمانی که گل‌گلاب از خیابان هدایت رد می‌شده‌است، متوجه حرکات دور از نزاکت بعضی از سربازان خارجی با مردم می‌شود. به انجمن موسیقی ملی در خیابان هدایت (محله ولی‌آباد) می‌رود و با ناراحتی این جریان را برای روح‌الله خالقی تعریف می‌کند. خالقی بسیار متأثر می‌شود. این موضوع انگیزه‌ای می‌شود تا خالقی آهنگی بسازد و گل‌گلاب شعرش را بنویسد. حاصل این همکاری سرود «ای ایران» است که نخستین اجرای آن، در ۲۷ مهرماه ۱۳۲۳ در نخستین کنسرت ارکستر انجمن موسیقی ملی در سالن سینما تهران، در خیابان استانبول برای دو شب متوالی برگزار شد. این سرود در همان مجلس سه بار تکرار شد و هر بار شور و هیجانی را در جمع به وجود آورد.ای ایران ملی‌ترین سرود غیررسمی، آزاده نوری، بی‌بی‌سی، ۵ آذر ۱۳۸۵ استقبال و تأثیر این سرود باعث شد که وزیر فرهنگ وقت، هیئت نوازندگان را به مرکز پخش صدا فرستاد تا صفحه‌ای از آن ضبط و همه روزه از رادیو تهران پخش شود.خالقی، روح‌الله. سرگذشت موسیقی ایران (جلد۳ به همراه خلاصه جلد ۱ و ۲)، به کوشش ساسان سپنتا، تهران: مؤسسه فرهنگی هنری ماهور، ۱۳۷۷، شابک ۹۶۴-۶۴۰۹-۱۷-۲ اجرای دیگر، مربوط به سال‌های ۱۳۳۷ تا ۱۳۴۲ در ارکستر بزرگ «گلها» است که غلامحسین بنان، خواننده محبوب این سرود را خواند. سرود «"ای ایران"» در آواز دشتی ساخته شده و ملودی اصلی‌اش از برخی از نغمه‌های موسیقی بختیاری که از فضایی حماسی برخوردارند، وام گرفته شده. از دیگر ویژگی‌های آن این است که کلمات بیگانه کمی در آن استفاده شده و بیشتر واژگان آن فارسی هستند.در سال‌های پایانی دهه ۶۰ ناصر تقوایی، از حسین سرشار خواننده کلاسیک و اپرا خواست که در فیلمش «ای ایران» نقش معلم سرودی که به دانش آموزانش این سرود را آموزش می‌دهد، بر عهده بگیرد.
خالقی چندی بعد و تحت تأثیر همین سرود و با شعری از گل‌گلاب سرودی به نام "آذربایجان" ساخت که تحت تأثیر اشغال آن منطقه توسط قشون روسیه شوروی بارها اجرا شد.بیست و پنجمین سال‌مرگ روح‌الله خالقی، مجله آینده، سال هفدهم، مرداد تا آبان ۱۳۷۰، شماره ۵–۸
فیلم مستند مرز پرگهر که در سال ۱۳۸۹ به تهیه‌کنندگی و کارگردانی میلاد درویش و مهندس هومن ظریف رضائیان (روزنامه‌نگار، مستندساز و کارمند روزنامه اطلاعات) تولید شد، به شرح تفصیلی زندگی، اندیشه و آثار حسین گل‌گلاب می‌پردازد و دربارهٔ چگونگی ساخته‌شدن سرود ملی «ای ایران» با بازماندگان آفرینندگان این سرود به بحث می‌نشیند. در این فیلم، با خانواده‌های غلامحسین بنان، حسین گل‌گلاب و روح‌الله خالقی و سایر متخصصان و موسیقی‌دانان و ترانه‌سرایان دربارهٔ این سرود گفتگو می‌شود. همچنین در فیلم مرز پرگهر، پرویز شهریاری دربارهٔ همکاری‌اش با حسین گل‌گلاب و عبدالکریم قریب در تأسیس دانشگاه عالی علوم اراک مصاحبه می‌شود. این فیلم در آبان سال ۱۳۹۰ در جشنواره مستند سینماحقیقت، در سینما فلسطین به نمایش درآمد که پربیننده‌ترین فیلم آن دورهٔ جشنواره شد و نیز جلسه نقد و بررسی فیلم مستند پژوهشی مرز پرگهر در هفدهم بهمن سال ۱۳۹۱ با حضور اکبر عالمی، خسرو سینایی و خانوادهٔ گل گلاب در خانه هنرمندان ایران برگزار شد.نمایش مستند ایران مرز پرگهر و زندگی حسین گل‌گلاب، همشهری آنلاین، ۲۱ آبان ۱۳۹۰
سال ۱۳۱۳ به دستور رضا شاه و به همت محمدعلی فروغی، فرهنگستان ایران تأسیس شد. مصوبات فرهنگستان دوره نخست همگی با توشیح رضاشاه در روزنامه اطلاعات برای عموم مردم به چاپ می رسید. حسین گل‌گلاب و کسانی همچون محمود حسابی، علی‌اصغر حکمت، علی‌اکبر دهخدا، رشید یاسمی و غلامحسین رهنما از نخستین اعضای فرهنگستان بودند. در ۱۳۱۴ حسین گل‌گلاب به دلیل تخصص در معادل‌یابی اصطلاحات رشته‌های علمی به عضویت پیوسته فرهنگستان ایران برگزیده شد و در سال ۱۳۱۵ سردبیری فرهنگستان را پذیرفت. او نخستین دبیر فرهنگستان زبان فارسی بود.گل‌گلاب در وضع واژه‌های علوم طبیعی، به ویژه گیاه‌شناسی سهم به‌سزایی داشت. او در این‌باره می‌گوید: «بنده حتی قبل از به وجود آمدن فرهنگستان ۲۰۰ تا۳۰۰ لغت ساختم و در کتاب‌های درسی به کار بردم مثل کاسبرگ، تخمدان، پرچم و…. بعد که فرهنگستان تشکیل شد، کسی با آن‌ها مخالفتی نکرد. خیلی‌ها اصلاً نمی‌دانستند که این لغات قبلاً وجود نداشته‌است، جزئی از زبان شده و مردم آن‌ها را پذیرفته بودند و در مدارس نیز آن‌ها را به‌کار می‌برند؛ حتی مخالفان معادل‌سازی نیز با این لغات مخالفتی نداشتند.»او همچنین خالق واژه‌های علمی و پرمعنایی مثل قارچ، جلبک و گلسنگ در متون زیست‌شناسی ایران بود.
آثار نوشتاری علمی گل‌گلاب متنوع بود و در سطوح مختلف آموزشی مورد استفاده قرار می‌گرفت. در دورانی که رشته‌های تحصیلی در مقطع دبیرستان یا متوسطه در حال شکل‌گیری بود، کتاب‌های آموزشی او در رشته طبیعی یا به اصطلاح امروز گروه تجربی، به دبیران دوره طبیعی دبیرستان‌های کشور کمک می‌کرد تا بتوانند دیپلمه‌هایی را که در دهه‌های بعد در رشته‌های مختلف زیرگروه علوم تجربی در دانشگاه‌ها ادامه تحصیل می‌دادند، آموزش دهند. نثر او یکی از نمونه‌های درخشان نثر فارسی در کتاب‌های غیرداستانی است. اما کارهای ادبی او نیز درخششی کمتر از کارهای علمی‌اش ندارند و سروده‌هایش از کارهای ماندنی موسیقی ایرانی است و بسیاری او را یکی از بهترین ترانه‌سرایان ایرانی می‌دانند.آثار حسین گل‌گلاب به دو گروه اصلی علمی و هنری تقسیم می‌شوند. آثار علمی شامل زیرگروه‌هایی نظیر شیمی، فیزیک، جغرافیای طبیعی، فیزیولوژی گیاهی و حیوانی‌ست. آثار هنری نیز شامل موسیقی، شعر، تئاتر و اپراست. او بیش از پنجاه قطعه نمایش کلاسیک برای هنرستان هنرپیشگی نوشت که برخی از این نمایشنامه‌ها در مجلات به چاپ رسد. او همچنین اپرای کارمن و اپرای فاوست را به نظم فارسی مطابق با آهنگ‌های اصلی ترجمه کرده‌است.آقا شیخ محمد، مریم و سعید نوری نشاط، گلزار مشاهیر، تهران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ۱۳۷۷ خورشیدی، صفحهٔ ۳۶۱ یک سال پس از درگذشتش، مقاله‌ای با عنوان یادی از حسین گل‌گلاب در مجله چیستا، شماره سه، سال ۱۳۶۴ به چاپ رسید که در آن به خدمات علمی و آموزشی او اشاره شد، از جمله پایان‌نامه دکترای او که راجع به نباتات ایران است و خلاصه آن در سال ۱۳۱۳ به چاپ رسیده بود و در آن شش هزار گیاه که در ایران می‌رویند توصیف شده‌بودند.
آثار علمی او در دو بخش کتاب و مقاله از قرار زیر است:
الف: گیاه‌شناسی
ب: حیوان‌شناسی
ج: جغرافیا
د: علوم دیگر
ب: تاریخ علم
ج: فرهنگی و واژه‌شناسی
چنگر نوک‌سرخ یا چارخو یکی از پرندگان است که کنار نیزار زندگی می‌کند.پرندگان ایران ، بازدید: ۹ اوت ۲۰۰۸. این پرنده از گونه‌های نزدیک به چنگر است. نام چارخو گیلکی است.
از سال ۲۰۰۷ میلادی به علت خشک شدن تالاب گاوخونی در استان اصفهان ایران بیش از ۵ سال است که مهاجرت پرندگان به این تالاب مشاهده نمی‌شود و فقط تعداد انگشت‌شماری از پرندگان نظیر چارخو در سطح آبگیرهای کوچک اطراف تالاب دیده می‌شود.روزنامه اطلاعات ، پنجشنبه ۲۱ تیر۱۳۸۶–۱۲ ژوئیه ۲۰۰۷ - شماره ۲۳۹۵۷
در این گونه بر خلاف دیگر حیوانات جنس ماده به جای جنس نر بر سر تولید مثل نزاع و حسادت می‌کنند. پاهای این مرغ آبی برخلاف گونه‌های مشابه دیگر دارای پره بین انگشتان نیست و ناخن‌های بلند آن نیز در جنگ بین ماده‌ها کاربرد دارد.نشنال جئوگرافیک فارسی، باشگاه نبرد حیوانات
واقف مصطفی‌زاده (۱۶ مارس ۱۹۴۰، باکو - ۱۷ دسامبر ۱۹۷۹، تاشکند) پیانیست و آهنگساز جاز آذربایجانی بود.
وی در سال ۱۹۶۳ در کالج موسیقی به نام «آسف زینال لی» فارغ‌التحصیل و وارد آکادمی موسیقی باکو شده‌است. هنگام تحصیل در این آکادمی، وی با اجرای کنسرت‌های کوچک و حضور در کلوب‌ها اولین قدم‌هایش را در راستای یافتن شهرت برداشته‌است. در کلوبها، وی عمدتاً جاز کلاسیک، بلوز و آهنگ‌های شاد می‌خواند.
وی از سال ۱۹۶۴، رهبر گروه هم‌نوازی «اُرِرو»، گروه جازی سه‌نفره «قفقاز»، گروه‌های زنانه «لیلی» و «سویل» شده‌است. واقف مصطفی‌زاده برندهٔ برخی جشنواره‌ها و مسابقات موسیقی نیز شده‌است.
در سال ۱۹۷۹، در «موناکو» فستیوالی با شرایط غیرعادی برگزار شد. بر پایهٔ شروط آن، نام مؤلف و خواننده اثر و نیز کشور متبوع آن اثر پنهان نگه داشته می‌شد. در میان صدها آوازخوان، از واقف مصطفی‌زاده نام برده شد و وی برندهٔ این جشنواره گردید.
وی مؤلف کنسرت برای پیانو و ارکستر سمفونیک، سمفونی تصنیف (ناتمام)، چند قطعه هنری جاز، نواخت می‌باشد. واقف مصطفی‌زاده بنیان‌گذار موسیقی جاز و آرم جدید جاز در آذربایجان به‌شمار می‌رود. وی تلفیق موسیقی سنتی آذربایجانی- «مقام» از موسیقی جاز آمریکا را به وجود آورده‌است. آرم جدید وی «جاز- مقام» نام دارد.
در سال ۱۹۷۹، وی نشان «هنرمند افتخار جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی» دریافت نموده‌است.
در سال ۱۹۸۲ پس از فوتش، جایزه دولتی آذربایجان به نزدیکان وی اهدا شده‌است.
وی در ۱۶ دسامبر سال ۱۹۷۹، در شهر تاشکند، هنگام اجرای کنسرت بر اثر ستکهٔ قلبی درگذشته است.واقف مصطفی‌زاده
واقف مصطفی‌زاده بنیان‌گذار موسیقی جاز و آرم جدید جاز در آذربایجان تلقی می‌شود. وی موسیقی سنتی آذربایجان- «مقام» را با موسیقی جاز آمریکا ترکیب و سبک جدیدی ایجاد نموده است. آرم جدید وی «جاز- مقام» نامیده می‌شود. «الیزا مصطفی‌زاده»، همسر وی اولین زنی در آذربایجان است که، در سبک حرفه‌ای «مقام- جاز» آوازخوانی کرده است.
در سال ۱۹۶۵، گروه آوازخوانی سه نفره به نام «قفقاز» در فیلارمونیک دولتی گرجستان تأسیس کرده است.
در سال ۱۹۷۰، گروه وکالی چهار نفری به نام «لیلی» را دایر نموده است.
فی‌مابین سالهای ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۷ رهبر گروه وکالی- نوازندگی «سویل» بوده‌است.