moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آکادمی زنیچ پروشکوف یکی از بهترین آکادمی‌های لهستان است. تعداد زیادی از بازیکنان آکادمی در نهایت در تیم‌های ملی اکستراکلاسا و لهستان بازی کردند. رادوسلاو ماژوسکی که یکی از آنها بود، در نهایت برای ناتینگهام فارست بازی کرد و بازی‌های ملی متعددی برای تیم ملی انجام داد.
دهستان لاین، یکی از دهستان‌های بخش هزارمسجد شهرستان کلات در استان خراسان رضوی ایران است.
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان لاین برابر با ۱٬۸۷۴ نفر بوده‌است.
متیو کیم (; زادهٔ ۲۰ اکتبر ۱۹۹۲) که با نام هنری‌اش بی‌ام () یا بیگ متیو () شناخته می‌شود، رپر، ترانه‌سرا، آهنگساز و تهیه‌کننده موسیقی کره‌ای-آمریکایی مستقر در کره جنوبی زیر نظر دی‌اس‌پی مدیا است. او عضو گروه موسیقی کره جنوبی، کارد است.
دهستان چرم، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان کلات در استان خراسان رضوی ایران است.
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان چرم برابر با ۳٬۶۸۸ نفر بوده‌است.
جئون سو-مین (؛ زادهٔ ۲۲ اوت ۱۹۹۶) که به‌طور حرفه‌ای با نام سومین (؛ ) شناخته می‌شود، خواننده، ترانه‌سرا و آهنگساز اهل کره جنوبی است. او در حال حاضر عضو گروه کارد زیر نظر دی‌اس‌پی مدیا است و قبلاً عضو گروه‌های اپریل و پیوریتی بوده‌است.
جئون سو-مین زادهٔ ۲۲ اوت ۱۹۹۶ در سونگ‌دونگ، سئول، کره جنوبی است و او در دانشگاه سوک‌یونگ و دبیرستان پخش سئول تحصیل کرده‌است.
سومین دو خواهر بزرگتر دارد. جونگ‌یون عضو توایس نیز فامیل دور او است.
جمهوری موریس کشوری جزیره‌ای در ساحل جنوب شرقی آفریقا است که در اقیانوس هند و در شرق ماداگاسکار قرار دارد. این جزیره بخشی از مجمع‌جزایر ماسکارین به‌شمار می‌آید و از نظر زمین‌شناسی در داخل صفحه سومالی قرار دارد. پایتخت موریس، پورت‌لوئیس است.
موریس در ۲۴۰۰ کیلومتری ساحل جنوب شرق آفریقا، در حدود ۸۰۰ کیلومتری شرق ماداگاسکار در اقیانوس هند و درست بالای خط رأس‌الجدی قرار دارد. قلمروهای اطراف آن عبارتند از: جزیره رودریگز، در حدود ۵۵۰ کیلومتر به سمت شرق، آبتل کارگادوس کاراژوس، ۴۰۰ کیلومتر به سمت شمال شرق، و جزایر آگالگا، در ۹۳۰ کیلومتری به سمت شمال جزیره اصلی. موریس همچنین مدعی حاکمیت بر مجمع‌الجزایر چاگوس (از جمله دیگو گارسیا) است که در ۲۰۰۰ کیلومتری شمال شرق آن قرار دارد، اگرچه این ادعا از سوی بریتانیا مورد مناقشه است.
پایتخت و بزرگترین شهر موریس پورت لوئیس است که در شمال غرب جزیره واقع شده‌است. شهرهای مهم دیگر عبارتند از: رز هیل و بو باسین، کورپیپ، واکواس، فینیکس، کواتر بورنز. دو بندر بزرگ این کشور پورت لوئیس و ماهبورگ هستند.
جمهوری موریس از پنج جزیره به نام‌های موریس، رودریگز، دو جزیره آگالگا و مجمع‌الجزایر کارگادوس کاراژوس تشکیل شده‌است. جزیره موریس ۶۱ کیلومتر طول و ۴۶ کیلومتر عرض در عریض‌ترین نقطه خود دارد و مساحت کل زمینی آن ۱۸۶۵ کیلومتر مربع است. خود جزیره در اطراف یک فلات مرکزی تشکیل شده‌است که حدود ۶۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد، با حدود سیصد و پنجاه کیلومتر ساحل که تقریباً به‌طور کامل توسط صخره‌های مرجانی محافظت می‌شود. در اطراف فلات مرکزی، دهانه اصلی آتشفشانی جزیره هنوز از چندین کوه دیگر قابل تشخیص است.
موریس جزیره‌ای کاملاً کوهستانی است اما نه با کوه‌های بسیار مرتفع. بلندترین قله در جنوب غربی جزیره، کوه پیتون دلا پتی ریویر نوآر با ارتفاع ۸۲۸ متر است. دومین قله «پیتر باث» با بلندای ۸۲۳ متر و سومین کوه مرتفع جزیره «لو پوس» با ارتفاع ۸۱۲ متر است.
موریس در واقع شامل یک حلقه ناپیوسته از رشته‌کوه است که حدود ۶۰۰ تا ۸۰۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد و یک زمین مرتفع مرکزی را احاطه کرده‌است که از سطح ۳۰۰ متری در شمال تا ۶۰۰ متری در جنوب غربی شیب دارد. حلقه‌ای از صخره‌های مرجانی تقریباً کل خط ساحلی را احاطه کرده و تالاب‌های کم‌عمق زیادی را تشکیل می‌دهند که سرشار از سواحل ماسه‌ای مرجانی سفید و تپه‌های شنی هستند.
موریس دارای چندین رودخانه و نهر است که بسیاری از آنها در شکاف‌های بین زمین‌های ایجاد شده توسط جریان‌های گدازه جدید و قدیمی جاری شده‌اند. این جزیره دارای دو دریاچه طبیعی است که هر دو دریاچه دهانه آتشفشانی هستند. یک دریاچه مصنوعی هم در موریس ایجاد شده‌است.
آب و هوای این کشور همان آب و هوای جزایر گرمسیری است. دماها در طول سال به‌طور قابل توجهی ثابت می‌مانند، اگرچه می‌توان آنها را به دو فصل تقسیم کرد - یکی «گرمتر» و دیگری «خنکتر». در هر دو فصل، دما به ندرت به زیر ۱۵ درجه می‌رسد. بین نوامبر و آوریل، تابستان مرطوب و گرم، حداقل دمای شبانه را به حدود ۲۰ درجه سانتی‌گراد و حداکثر دما در ظهر را به ۳۰ تا ۳۵ درجه می‌رساند. ماه‌های زمستانی که خنک‌تر و خشک‌ترند و از ژوئن تا سپتامبر ادامه دارند، دما را به کمتر از ۲۰ درجه سانتی‌گراد کاهش می‌دهند و حداکثر دما در این ماه‌ها از ۲۵ تا ۲۸ درجه فراتر نمی‌رود. اکتبر و مه معمولاً به عنوان ماه‌های انتقالی شناخته می‌شوند. هرچه به ساحل نزدیکتر شویم، در طول سال آب و هوای گرم‌تری را تجربه می‌کنیم.
بارندگی بیشتر در سمت مرکزی و جنوبی جزیره متمرکز است و با حرکت به سمت ساحل در شمال کاهش می‌یابد. بخش‌های شمالی و غربی جزیره هر دو کمی خشک‌تر و گرم‌تر از جنوب و شرق هستند. فصل بارانی خاصی وجود ندارد، اگرچه ماه‌های تابستان مرطوب‌تر هستند و مرطوب‌ترین ماه‌ها اغلب فوریه و مارس است. این مصادف با فصل طوفان در منطقه است. دمای دریا از ۲۲ درجه در زمستان تا ۲۷ درجه در تابستان متغیر است.
ویوا ایر پرو () شرکت هواپیمایی پروئی است، که در سال ۲۰۱۶ تأسیس شد.
فلای باندی () شرکت هواپیمایی آرژانتینی است، که در سال ۲۰۱۶ تأسیس شد.
فلای وایکینگ () شرکت هواپیمایی نروژی است، که در سال ۲۰۱۶ تأسیس شد.
تورپیال ایرلاینز () شرکت هواپیمایی ونزوئلایی است، که در سال ۲۰۱۶ تأسیس شد.
بارنیف اینترنشنال ایرویز () شرکت هواپیمایی آمریکایی است، که در سال ۱۹۲۸ تأسیس شد.
توس ایرویز () شرکت هواپیمایی قبرسی است، که در سال ۲۰۱۶ تأسیس شد‌
گابن ایرلاینز () شرکت هواپیمایی گابنی است، که در سال ۲۰۰۷ تأسیس شد.
کبالت ایر () شرکت هواپیمایی قبرسی است، که در سال ۲۰۱۵ تأسیس شد.
آمازون ایر () شرکت هواپیمایی آمریکایی است، که در سال ۲۰۱۵ توسط شرکت آمازون تأسیس شد و هم‌اکنون مالک ناوگانی از ۹۵ فروند هواپیما می‌باشد.
اریک گورفین () موسیقی‌دان، آهنگساز، تنظیم‌کننده و تهیه‌کننده موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است و همسر سام فیلیپس است.
اریک دانش‌آموختهٔ رشتهٔ موسیقی در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس است و با هنرمندانی چون سام فیلیپس، رایان آدامز، آ پرفکت سرکل، نیل دایمند، شان لنون، کاساندرا ویلسون، جان براین، جکنایف لی، رابرت پلنت و جیمی پیج همکاری داشته‌است.
از فیلم‌ها یا سریال‌های تلویزیونی که وی در ساخت موسیقی‌شان نقش داشته‌است، می‌توان به "خانم میزل شگفت‌انگیز" اشاره کرد.
رایانی ایر () شرکت هواپیمایی مالزیایی است، که در سال ۲۰۱۵ تأسیس شد.
ایسوم (؛ ؛ زادهٔ لی سو-یونگ در ۳۰ ژانویه ۱۹۹۰) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش اصلی در فیلم ۲۰۱۴، "بی‌گناهی اسکارلت" شناخته می‌شود که برای آن نامزد جایزه بهترین بازیگر تازه‌کار زن در پنج مراسم مختلف اهدای جوایز شد.
روسیانا کانینگهام (Roseanna Cunningham) (متولد ۲۷ ژوئیه ۱۹۵۱)، یک سیاست‌مدار بازنشسته و عضو حزب ملی اسکاتلند است که از ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۱ میلادی به عنوان وزیر محیط زیست، تغییرات اقلیمی و اصلاح زمین کار نمود. وی قبلاً از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ میلادی به عنوان وزیر کار، مهارت‌ها و آموزش منصفانه کار کرده بود.
وی از ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۱ میلادی به عنوان نمایندهٔ حوزه انتخابیه پرت و از ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۱ میلادی به عنوان نمایندهٔ حوزه انتخابیه پرت‌شایر جنوبی و کینروس-شایر در پارلمان اسکاتلند خدمت نمود. او قبلاً از ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ به عنوان نمایندهٔ حوزه پرت و کینروس و بعداً از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ میلادی به عنوان نمایندهٔ حوزه انتخابیه پرت در مجلس نمایندگان بریتانیا خدمت نموده بود.
کانینگهام در ۲۷ ژوئیه ۱۹۵۱ از کاترین و هاگ کانینگهام در گلاسگو زاده شده و سال‌های اولیه زندگی خود را در لوتیان شرقی و ادینبرا گذراند. در ۱۹۶۰ میلادی، او همراه با خانواده‌اش به پرت در استرالیا مهاجرت نموده و آموزش خود را در دبیرستان جان کورتین در فریمنتل به اتمام رساند. وی زمانی که نوجوان بود، به سیاست علاقه‌مند شد و در ۱۹۶۹ میلادی به عنوان عضو خارجی به حزب ملی اسکاتلند پیوست. کانینگهام در ۱۹۷۵ میلادی مدرک لیسانس بی‌ای خود را در رشته علوم سیاسی از دانشگاه استرالیایی غربی به‌دست‌آورد. وی در سال ۱۹۷۶ به اسکاتلند بازگشت.
او از ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹ میلادی به عنوان دستیار پژوهش‌گر در مقر اصلی حزب ملی اسکاتلند خدمت می‌کرد و در جریان اوایل ۱۹۸۰ عضو گروه ۷۹ چپ‌گرا در درون حزب ملی اسکاتلند بود، اما وی به دلیل این‌که عضو کمیته رهبری نبود، اخراج نگردید. (برخلاف، رهبر آینده حزب ملی اسکاتلند به‌نام الیکس سموند که در گروه ۷۹ خدمت می‌نمود اخراج گردید، در حالی‌که مارگو مک‌دونالد به رسم اعتراض قبل از این‌که از حزب اخراج گردد، استعفا داد).
کانینگهام در ۱۹۸۰ میلادی دوباره به دانشگاه برگشت، در ۱۹۸۲ میلادی مدرک لیسانس خود را در رشته حقوق از دانشگاه ادینبرا کسب نموده و متعاقباً فوق لیسانس خود را در رشته حقوق در ۱۹۸۳ میلادی از دانشگاه آبردین به‌دست‌آورد. وی به عنوان وکیل در شورای شهرستان دامبرتون و شورای شهرستان گلاسگو کار کرد. پس از این‌که وی برای مدت کوتاهی به کارهای خصوصی می‌پرداخت، در ۱۹۹۰ میلادی در دانشکده وکلای دادگستری پذیرفته شد.
کانینگهام در انتخابات سراسری ۱۹۹۲ از حوزه انتخابیه پرت و کینراس خود را نام‌زد انتخابات کرد، اما با تفاوت ۲٬۰۰۰ رأی بازنده شد.
در ۱۹۹۵ میلادی، او در انتخابات میان دوره‌ای از حوزه انتخابیه پرت و کینروس برنده انتخابات شد و به‌جای نمایندهٔ محافظه‌کار مجلس به‌نام سر نیکولاس فیربیرن که چندی قبل وفات نموده بود، وارد پارلمان شد. وی به دلیل رابطه‌ای کوتاه مدتی که در دهه ۱۹۷۰ میلادی با دونالد باین، شوهر نمایندهٔ مجلس به‌نام مارگاریت ایوینگ از حزب ملی اسکاتلند، داشت در نخست از طرف حزب ملی اسکاتلند به عنوان نام‌زد انتخاب نگردید، چون تصور می‌شد که افشای این مسئله می‌تواند باعث شرم‌ساری حزب گردد. کانینگهام گفت که این رابطه پس از این‌که این زوج از هم جدا شده بودند، آغاز گردیده بود. پس از مداخله رئیس حزب، الیکس سموند و بعد از این‌که ایوینگ واضح ساخت که او هیچ انتقادی نسبت به نام‌زد شدن کانینگهام ندارد، وی دوباره به فهرست نام‌زدان اضافه شد. و در انتخابات ۱۹۹۷ از حوزه انتخابیه پرت نام‌زد گردیده و برنده انتخابات شد.
وی در ۱۹۹۹ میلادی به عنوان نمایندهٔ پرت در مجلس نمایندگان اسکاتلند انتخاب گردیده و تا امروز از این حوزه انتخابیه در مجلس نمایندگان اسکاتلند نمایندگی می‌کند. وی در ۲۰۰۰ میلادی به عنوان معاون رهبری حزب ملی اسکاتلند انتخاب گردید. در جریان همان سال، او همچنین در تأسیس نشریه نقدنامه چپ‌گرای اسکاتلند (Scottish Left Review) همکاری کرد. وی در ۲۰۰۱ میلادی از نمایندگی در مجلس نمایندگان بریتانیا کنار رفت تا توجه خود را به پارلمان اسکاتلند متمرکز نماید.
جان سوینی در ۲۲ ژوئن ۲۰۰۴ استعفای خود از رهبری حزب ملی اسکاتلند را اعلام نمود و کانینگهام نیز در همان روز اعلام کرد که وی یکی از نامزدان در انتخابات رهبری حزب خواهد بود. در مراحل اولیه مبارزات انتخاباتی به‌طور واضح به نظر می‌رسید که وی پیشتاز است، اما رهبر قبلی حزب الیکس سموند درست قبل از پایان نام‌نویسی وارد مبارزات انتخاباتی برای پست رهبری گردید و کانینگهام با فاصله اندک در رده دوم قرار گرفت.
کانینگهام، علی‌رغم این‌که قبلاً در ۱۹۹۸ میلادی جایزه عضو پارلمانی سال را از مجله اسکاتس‌گی (هم‌جنس‌گرای اسکاتلندی) گرفته بود، اما وی در دسامبر ۲۰۰۶ تلاش نمود تا از دادن حق فرزندی‌گیری به زوج‌های هم‌جنس‌گرا جلوگیری نماید که ناموفق بود. زمانی که قانون ازدواج هم‌جنس‌گرایی در فوریه ۲۰۱۴ در اسکاتلند توسط پارلمان اسکاتلند به تصویب رسید، وی بر ضد این قانون رأی داد.
کانینگهام در نخستین معرفی کابینه حکومت حزب ملی اسکاتلند در فوریه ۲۰۰۹، به عنوان وزیر محیط زیست گماشته شد. در دسامبر ۲۰۱۰، وی همچنین مسئولیت وزارت تغییرات اقلیمی را بر عهده گرفته و از این‌رو وزیر محیط زیست و تغییرات اقلیمی شد. پس از انتخابات ۲۰۱۱ که شاهد پیروزی بزرگ حزب ملی اسکاتلند بود، وی به عنوان وزیر مصونیت اجتماعی و امور حقوقی گماشته شده و مسئولیت ویژهٔ مهار فرقه گرایی نیز به وی تعلق گرفت.Cunningham relishing new challenge, "Scottish Government", 12 February 2009
در نخستین تغییر کابینه نیکولا استورجن در نوامبر ۲۰۱۴، او به عنوان وزیر کابینه در امور کار عادلانه، مهارت‌ها و آموزش ترفیع داده شد.
وی در ۲۱ اوگست ۲۰۲۰ اعلام نمود که در انتخابات ۲۰۲۱ اسکاتلند از سمتش به عنوان نمایندهٔ مجلس اسکاتلند کنار خواهد رفت.
شین مک‌کول (Seán McCool) (به ایرلندی: Seán MacCumhaill) (درگذشتهٔ ۱ می ۱۹۴۹)، یک جمهوری‌خواه برجسته ایرلندی و رئیس ستاد پیشین ارتش جمهوری‌خواه ایرلند بود. او که چندین بار در مرز شمالی و هم در مرز جنوبی به زندان افکنده شده بود، تعدادی از اعتصاب غذاها را به منظور آزادی از زندان آغاز کرد. در جریان دهه ۱۹۳۰، پس از این‌که کنگره جمهوری‌خواه تصمیم به جدایی گرفت، مک‌کول یکی از معدود سوسیالیست‌هایی بود که در ارتش جمهوری‌خواه ایرلند باقی ماند. وی از طرف حزب جمهوری‌خواه ایرلند به‌نام کلن نا پوبلاچتا خود را نامزد نمود، اما پس از این‌که حزب تصمیم گرفت تا همراه با فاین گیل به دولت بپیوندد، او از این حزب جدا شد.
مک‌کول توسط پیادار او دونیل به عنوان «... فرد بسیار آگاه، اما کاملاً یک مرد ارتش جمهوری‌خواه ایرلند» توصیف گردیده بود. وی همچنین در زادگاهش، شهرستان دانیگول در انجمن ورزشی گی‌لیک (GAA) بسیار عمل‌کرد برجسته داشت و میدان بازی فعلی انجمن ورزشی گی‌لیک در دانیگول، پارک مک‌کول، به افتخار وی نام‌گذاری شده‌است.
مک‌کول که در شهرستان دانیگول مستقر بود، در جریان جنگ داخلی ایرلند در هم‌سویی با جمهوری‌خواهان ایستاد. پس از پایان جنگ، او محکوم به حبس گردیده و به عنوان زندانی دولت آزاد در کمپ فاینر یا در درومبو کاسل محبوس گردید.
مک‌کول در دومین گرامی‌داشت شهدای درومبو که برای یادبود از اعدام دواطلبان ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در ۱۹۲۳ میلادی، از جمله ستوان دان اینرایت، فرمانده جنرال چارلی دالی، فرمانده سرتیپ سین لارکین و ستوان تیموتی او سولیوان، برگزار شده بود، حضور داشت.
پیادار او دونیل، رهبر ارتش جمهوری‌خواه ایرلند تا سال ۱۹۲۷ میلادی پیکاری را برای برانگیختن انگیزه اجتماعی در رابطه به مسئله سالیانه زمین آغاز نموده بود، چون طبق مالیات سالانه بر زمین، کشاورزان کوچک در جمهوری ایرلند ملزم بودند در مقابل زمینی که توسط بریتانیا در قرن قبلی به ایرلند داده شده بود، مالیات بپردازند. مک‌کول یکی از نخستین حامیان او دونیل بود و حالا مسئولیت رهبری ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در دانیگول شرقی را برعهده داشت.
در سپتامبر ۱۹۲۶، واحد نظامی مک-کول بر دفاتر نماینده یک زمین‌دار در دانیگول یورش برده و تمامی اسناد را با خود بردند. در ۱۹ فوریه ۱۹۲۷، او یکی از چهار مردی بود که در رابطه به این یورش دستگیر گردید. قبل از محاکمه، زندانیان برای یک هفته دست به اعتصاب غذا زدند. مک‌کول و سایر متهمین که شامل برادر کوچک‌تر پیادار او دونیل به‌نام بارنی نیز بود، محکوم به شش ماه زندان شدند. مک‌کول مدت حبس خود را در زندان مونتجای گذارند، جای که شین مک‌براید نیز در آنجا محبوس بود.
پس از آزادی از زندان، مک‌کول فعالیت خود را در ارتش جمهوری‌خواه در دانیگول از سر گرفته و در ۱۹۲۸ میلادی، سخنران اصلی مراسم یادبود، سالانه درومبو بود.
در جریان دهه ۱۹۳۰ میلادی، افسران ارشد ارتش جمهوری‌خواه ایرلند و کهنه سربازان تَن و جنگ‌های داخلی مانند مک‌کول برای یک هفته به مناطق مختلف فرستاده می‌شدند تا سربازان تازه‌وارد محلی ارتش جمهوری‌خواه ایرلند را آموزش دهند.
در ۱۹۳۱ میلادی، علی‌رغم این‌که مک‌کول عضو حزب فیانا فیل نبود، اما اعضای این حزب در شهر استرانورلار، شهرستان دانیگول تلاش نمودند تا وی را به عنوان نامزد انتخاب نمایند، اما موفقیتی در پی‌داشت. در جریان همان سال، ارتش جمهوری‌خواه ایرلند تلاش کرد تا حزب سیاسی خود را تحت نام ساور اییر تشکیل دهد. مک‌کول در جلسه افتتاحیه این حزب شرکت نموده و با فرستادن تمنیات برادرانه به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی (USSR) موافقت نمود. موفقیت فیانا فیل و ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در این زمان باعث ترغیب مک‌کول شد و وی طی نامه‌ای که به جمهوری‌خواه فرانک ریان در ۱۹۳۲ میلادی نوشت بیان داشت که، جمعیت (در رژه درومبو) «پس از تمامی آن سال‌های سیاه، قلب انسان را خوش می‌کند… جوانان با ما است و این همه چیز است».
مک‌کول هم در جبهه سیاسی و هم در جبهه نظامی هم‌واره فعال بود. در ۱۹۳۲ میلادی، وی به پیادار او دونیل، چارلوتی دیسپارد و دیوید فیتزجیرالد در کمیته مدیریت کالج کارگران پیوست، گروهی که به گروه کارگران انقلابی نزدیک بوده و بعداً به حزب کمونیست ایرلند پیوست. بعدتر در همان سال، زمانی که مک‌کول هنوز مشغول فعالیت‌های آموزشی بود، واحد ارتش جمهوری‌خواه که تحت فرمان‌دهی مک‌کول و میک پرایس بود، منطقه دونامون کاسل در شهرستان رسکومون را تصرف نمودند تا در آنجا یک پایگاه آموزشی بسازند. وی همچنین زمان یافت تا مراسم یادبود درومبو را در زادگاهش در شهرستان دانیگول انجام دهد. مک‌کول به رئیس ستاد ارتش جمهوری‌خواه ایرلند به‌نام ماس توأمی نامه‌ای نوشت و اجازه خواست تا قبل از رژه نارنجی که در دانیگول برنامه‌ریزی شده بود، بیانیه‌ای منتشر نموده و طی آن نشانه‌های امپریالیستی را محکوم نماید. این برنامه توسط توأمی وتو گردیده و به‌جای آن بیانیه پیادار او دونیل در رژه نظامی صادر گردید.
در ۱۹۳۳ میلادی، مک‌کول فرمانده گردان شماره ۲ دانیگول ارتش جمهوری‌خواه ایرلند بود، ریاست سازمان‌دهی بخش جدید جوانان ارتش جمهوری‌خواه ایرلند (slua of na Fianna Éireann) را در لیتیرکینی، شهرستان دانیگول برعهده داشت و در یک جلسه «آزادی زندانیان» در شهر دیری شرکت نمود. وی به عنوان نامزد جمهوری‌خواه پرهیزگرا گروهی که در انتخابات شرکت می‌کند اما در صورت برنده شدن کرسی را نمی‌پذیرد] از حوزه انتخابیه فویل در شهرستان لندن‌دری انتخاب گردید و از آنجا ۳٬۰۳۱ رأی به‌دست‌آورد. این نتیجه، همراه با رأی‌های که توسط سایر نامزدان جمهوری‌خواه در ایرلند شمالی به‌دست آورده شد، بسیار هنگفت تلقی گردیده و آن‌گونه که ارتش جمهوری‌خواه ایرلند ادعا می‌نمود، «به جنگ در شمال، روح تازه بخشیده شد».
اوایل دهه ۱۹۳۰ میلادی شاهد درگیری‌های درونی میان ارتش جمهوری‌خواه ایرلند و پیراهن-آبی‌های جنرال ایوین او دوفی بود، در نشست عمومی ارتش ۱۹۳۴ ارتش جمهوری‌خواه ایرلند، تفاوت‌ها میان آن‌های که فکر می‌کردند که جنگیدن بر علیه فاشیسم ایرلندی با به‌کارگیری پیراهن-آبی‌ها، مهم‌ترین کار برای ارتش جمهوری‌خواه ایرلند بود و آن‌های که باور داشتند که حکومت فیانا فیل از این درگیری‌ها برای مخالفت و از پا درآوردن ارتش جمهوری‌خواه ایرلند استفاده می‌نماید، شروع به افزایش نمود. مک‌کول در این نشست بر علیه درگیری فیزیکی با پیراهن-آبی‌ها هشدار داده و اظهار داشت که ارتش جمهوری‌خواه ایرلند به‌جای آن به آنچه حمله نماید که برای آن هدف ایجاد شده‌است.
۱۹۳۴ شاهد انشعابی در ارتش جمهوری‌خواه ایرلند بوده و بسیاری چپ‌گراها مانند متحد همیشگی مک‌کول، پیادار او دونیل از ارتش جمهوری‌خواه ایرلند اخراج گردیده و کنگره جمهوری‌خواه را تشکیل دادند. این انشعاب در اوایل دوستانه بود و هر دو طرف دوست‌های زیادی در هر دو سازمان داشتند.
علی‌رغم این‌که مک‌کول در ارتش جمهوری‌خواه ایرلند یک چپ‌گرا بود، اما به ارتش وفادار ماند و با آن‌های که ارتش را ترک کردند تا کنگره جمهوری‌خواه را تشکیل نمایند ملحق نشد و دوباره در ۱۹۳۵ میلادی در مراسم یادبود درومبو صحبت نمود.
ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در ۲۵ آوریل ۱۹۳۶ یک دادگاه نظامی را در بلفاست فراخواند. محل این دادگاه نظامی، کراوب بواد کلب در کراون انتری ۱۰ بود. کسانی که ریاست این دادگاه نظامی را برعهده داشتند شامل کارکنان ستاد فرمان‌دهی کل ارتش جمهوری‌خواه ایرلند و اعضای رهبری ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در اولستر بود که حالا شامل شین مک‌کول نیز می‌گردید.
در ۳:۲۵ بعد از ظهر، نیروهای انتظامی سلطنتی اولستر به این کلب یورش برده و تمامی حاضرین را دستگیر نمود. حاضرین در جلسه به جرم خیانت-تبهکاری متهم گردیده و از به رسمیت‌شناسی محکمه ابا ورزیدند. مک‌کول به پنج سال حبس محکوم گردید و مدت حبس خود را در زندان کروملین رود گاول در بلفاست سپری کرد. در سپتامبر ۱۹۳۶ میلادی، مک‌کول و جیم کیلین (رئیس کل پرسونل، قبل از دستگیری در کراوب بواد کلب) برای به‌دست آوردن وضعیت سیاسی در اعتصاب غذا به سر می‌بردند.
مک‌کول پس از سپری‌نمودن ۵ سال حبس در بلفاست، به ایرلند بازگشت و به سرعت دوباره توسط گاردای (پلیس ایرلند) دستگیر گردید تا بدون محکمه به زندان افکنده شود. وکالت‌های به وزیر عدلیه، جیرالد بولاند، پیشکش گردید که مک‌کول تنها چندی قبل از زندان بلفاست آزاد شده‌است و پس از آزادی هیچ‌گونه فعالیتی نداشته و هیچ نوع مدرکی دال بر این‌که وی یک تهدید است وجود ندارد و از این‌رو نباید بدون محکمه به زندان افکنده شود. بولاند، برخلاف توصیه گاردای فرمان آزادی وی را داد.Dáil Éireann - Volume 91 - 7 July 1943; Committee on Finance. - The Adjournment: Prisoners on Hunger Strike.
رئیس ستاد ارتش جمهوری‌خواه ایرلند، پیرس کیلی در نوامبر ۱۹۴۱ دستگیر گردید و ارتش جمهوری‌خواه ایرلند به سرعت کنفرانسی را برگزار نمود تا خلأی ایجاد شده را پُر نماید. شین هرینگتون به عنوان رئیس ستاد گماشته شد و شین مک‌کول که تازه از زندان آزاد شده بود به عنوان رئیس کل پرسونل گماشته شد. حکومت دوبلین توانسته بود برای چندین سال ارتش جمهوری‌خواه ایرلند را در فرار نگه دارد و این تقریباً در یک سال نخستین باری بود که ارتش جمهوری‌خواه ایرلند یک ستاد فرمان‌دهی (GHQ) کامل داشت. استراتژی قبلی ارتش جمهوری‌خواه ایرلند که از جانب شین راسل حمایت گردیده و شامل متمرکز نمودن فعالیت‌های ارتش بر انگلستان بود، یک استراتژی ناکام ثابت شد. رهبری جدید تمرکز خود را به شش شهرستان شمال شرقی که در حوضه قضایی بریتانیا باقی مانده بود تغییر داده و هم‌زمان فعالیت‌های نظامی ارتش جمهوری‌خواه ایرلند را به منطقه آیر محدود نمود، اما این کار توجه لازم را به حکومت دوبلین داد تا ارتش جمهوری‌خواه ایرلند را از پا درآورد.
با این حال، مدت زیادی نگذشت که هرینگتون نیز دستگیر گردیده و سمت رئیس ستاد بارد دیگر خالی شد. ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در آیر نظم خود را از داد و رهبری به شدت تهی گردید. فرمان‌دهی شمالی ارتش جمهوری‌خواه ایرلند این وضعیت را دید و خلأ را پر نمود و با دادن برخی توجه که تمرکز ارتش جمهوری‌خواه ایرلند بر ایرلند شمالی است، به سرعت کنترل این سازمان را در دست گرفت.
ستاد فرماندهی کل تنها به یک ساختار نمادین مبدل شده بود. مک‌کول در فوریه ۱۹۴۲ سِمت ستاد ارتش را در دست گرفته و ایوین مک‌نیمی به عنوان رئیس کل پرسونل گماشته شد. مک‌کول، مک‌نیمی و یک یا دو فرد دیگر کل رهبری ارتش جمهوری‌خواه ایرلند و اعضای ستاد فرماندهی کل را شکل می‌داند.
تای لی یک شخصیت داستانی خیالی در مجموعهٔ پویانمایی نیکلودئون است که توسط مایکل دانته دی‌مارتینو و برایان کونیتزکو خلق شده‌است؛ صداپیشگی این شخصیت را الیویا هک انجام داده‌است. تای لی دوست دوران کودکی می و آزولا است که به آزولا برای پیدا کردن آواتار آنگ و زوکو و آیرو کمک می‌کند. او مهارت فوق‌العاده‌ای در حرکات آکروباتیک و هنرهای نمایشی و ضربات رزمی فلج‌کننده دارد. در ، او پس از حمایت از می و زوکو در برابر آزولا، موقتاً زندانی شد و هنگامی که پادشاه آتش (اوزای) شکست خورد، آزاد شد. او بعداً به مبارزان کیوشی پیوست که قبلاً در خود را به جای یک مبارز کیوشی جا زده بود.
گادوتریک اسید، که با نام تجاری دوتارم و دیگر نام‌ها فروخته می‌شود، یک ماده حاجب با ساختار ماکروسیکلی مبتنی بر گادولینیوم (GBCA) است که در تصویربرداری MRI کاربرد دارد. این ماده از اسید آلیِ DOTA به عنوان یک عامل شلات‌کننده و گادولینیوم (Gd۳+) تشکیل شده‌است و به شکل نمک مگلومین (مگلومین گادوترات) استفاده می‌شود. خاصیت پارامغناطیس اسید گادوتریک زمان آسایش T1 (و تا حدی زمان آسایش T2 و T2*) را در MRI کاهش می‌دهد، که منبع کاربرد بالینی آن است. از آنجایی که گادوتریک اسید دارای خواص مغناطیسی است، هنگامی که در زیر میدان مغناطیسی قرار می‌گیرد، در یک لحظه مغناطیسی ایجاد می‌کند که شدت سیگنال (روشنایی) بافت‌ها را در طول تصویربرداری MRI افزایش می‌دهد.
برای تصویربرداری از رگ‌های خونی و بافت‌های ملتهب یا بیمار که در آن رگ‌های خونی دچار «نشتی» می‌شوند استفاده می‌شود. اغلب هنگام مشاهده ضایعات داخل جمجمه با عروق غیرطبیعی یا ناهنجاری در سد خونی مغزی استفاده می‌شود. گادوتریک اسید برای تصویربرداری MRI از مغز، ستون فقرات و بافت‌های مرتبط برای بیماران بزرگسال و کودکان (۲ سال یا بالاتر) کاربرد دارد. نمک مگلومین به شکلی است که از سد خونی-مغزیِ بافت با عروق غیرطبیعی عبور می‌کند و با MRI ناحیه آسیب دیده را آشکار می‌کند. گادوترات از سد خونی-مغزی سالم عبور نمی‌کند، بنابراین بافت طبیعی مغز را در تصویربرداری تحت تأثیر قرار نمی‌دهد یا تقویت نمی‌کند.
استیو بیل (Steve Bell) (زادهٔ ۲۶ فوریه ۱۹۵۱)، یک کارتونیست مطبوعاتی اهل انگلستان است که کارهای وی در روزنامه "گاردین" و سایر روزنامه‌ها منتشر می‌شود. او برای داشتن نظریات چپ‌گرا معروف است.
بیل که متولد والتامستو در شهر لندن و بزرگ شدهٔ اسلاو بود، با خانواده خود در ۱۹۶۸ میلادی به یورک‌شر شمالی نقل مکان نمود، جای که به عنوان یک هنرمند در کالج هنرهای تیسیدی آموزش دید. وی در ۱۹۷۴ میلادی در رشته فیلم‌سازی و هنر از دانشگاه لیدز فارغ‌التحصیل گردیده و در ۱۹۷۵ میلادی به عنوان استاد هنر در کالج سنت لوک، اکستر (حالا معروف به کمپس سنت لوک در دانشگاه اکستر) آموزش دید.
او برای مدت یک سال به تدریس هنر در بیرمنگام مشغول گردید و پس از آن از شغل خود در ۱۹۷۷ میلادی استعفا داد، تا به عنوان یک کارتونیست آزاد کار نماید.
هنگامی که هنوز مشغول تدریس بود، بیل برخی کارهای بدون مزد را برای مجله بیرمنگم برادساید انجام می‌داد و کارتون تولید می‌کرد، از جمله داستان مصور مکسویلِ جهش‌یافته که هر بار با نوشیدن یک مقدار اندک نوشیدنی ایل، به یک شخص متفاوت مبدل می‌گردید.
وی در دانشگاه با یک دانشجوی دیگر به‌نام کیپر ویلیامز که نیز یک کارتونیست آزاد بود، دوست شده بود. بیل روش وی را تعقیب نموده و از برخی آشنایان وی استفاده کرد، هرچند کارهای بیل چندین بار توسط مجله بیانو رد گردید، اما او توانست برای یک قسمت سال ۱۹۷۸ میلادی با ادامه دادن به داستان مصور دیک دوبی، مرد عقب و جلو برای مجله ووپی! کار دارای مزد خود را حفظ نماید. وی به‌طور مکرر تلاش کرد تا کاری در مجله مشهور لندن به‌نام تایم اوت بی‌آبد. زمانی که دوره نخست‌وزیری مارگارت تاچر در می ۱۹۷۹ آغاز گردید، ویراستار اخبار این روزنامه به‌نام دونکان کمپ‌بیل از بیل دعوت کرد تا در مورد حکومت جدید داستان‌های مصور بسازد. داستان مصور مزرعه مگی با شخصیت‌های حیوانی از ۱۹۷۹ تا می ۱۹۸۱ در مجله تایم اوت به چاپ رسید و بعداً از اکتبر ۱۹۸۱ در مجله سیتی لیمتس منتشر شد. بیل در جریان ۱۹۸۰ و ۱۹۸۱، یک داستان مصور دیگر به‌نام خدای متعال (Lord God Almighty) برای مجله د لیولَر تولید کرد. وی در ۱۹۸۰ میلادی، آهنگ ایوان با جی.آی. جو آشنا می‌شود که شعر داخل آلبوم سه‌گانه ساندینیستا! از گروه دَ کلش بود، را با استفاده از کارتون تفسیر کرد.
بهترین کار شناخته شده وی، احتمالاً داستان مصور وی تحت عنوان اگر… است که از ۱۹۸۱ تا ۲۰۲۱ میلادی در روزنامه گاردین به چاپ می‌رسید و خود وی نیز از میانه‌دهه ۱۹۹۰ میلادی به عنوان کارتونیست اصلی این روزنامه کار می‌کند.
مجموعه‌های از کارتون‌های وی به نشر رسید، وی همچنین در همکاری با سایر نویسندگان، کتاب‌های نیز به چاپ رسانده‌است. او در همکاری با باب گادفری، فیلم‌های متحرک (animated films) کوتاه ساخته‌است، از جمله کارتون‌های کوتاه زنده تحت عنوان، مارگارت تاچر – من کجا هستم؟ برای تلویزیون چینل ۴ در ۱۹۹۹ میلادی برای گرامی‌داشت از ۲۰مین سال‌گرد به قدرت رسیدن تاچر. وی همچنین در یک برنامه رادیوی برای بحث در مورد زندگی کاریکاتوریست قرن هجدهم به‌نام جیمز گیلری، ظاهر شده‌است. او در اوایل حرفه خود، داستان مصور گریملینز که در مجله کمدی انگلیسی به‌نام جک‌پات منتشر می‌گردید، را نوشت و نقاشی کرد.
تقلیدهای هنری بیل شامل تقلیدهای ذیل است: خواب منطق هیولا بار می‌آورد اثر گویا (در یک کارتون سرمقاله‌ای در مورد حزب استقلال پادشاهی متحد)؛ دروازه کاله اثر ویلیام هوگارت در مورد تحریم صادرات گوشت از انگلستان پس از شیوع بیماری برفکی و بیماری جنون گاوی؛ و – قبل از انتخابات سراسری ۲۰۰۵، زمانی که برای مدت کوتاه به نظر می‌رسید که حزب لیبرال دموکرات امکان دارد به‌طور جدی حزب کارگر را تهدید نماید – تمرر جنگ‌جو اثر ویلیام ترنر که در آن چارلز کنیدی سر زنده به عنوان یک کشتی یدک‌کش تونی بلیر مخروبه را با تار می‌کشد. بیل یک روز پس از مرگ مارگارت تاچر، در ۹ آوریل ۲۰۱۳، از تصویری که توسط گوستاو دوره نقاشی شده و در آن فاریناتا را در شعر اول دانته نشان می‌دهد، برای کارتون خود استفاده نمود، در این کارتون وی روی تاچر یک حباب صحبت مانده که در آن نوشته‌است «چرا این چاه هنوز باز است» ؟این گفته اشاره به بسته‌شدن معادن ذغال سنگ پس از اعتصاب معدنچیان در ۱۹۸۴–۱۹۸۵ میلادی دارد.
کارتون‌های بیل معمولاً حاوی کاریکاتورهای گروتسک (عجیب و غریب) می‌باشد که بعضاً باعث بروز مناقشه و بعضاً هم مورد تحسین منتقدان واقع می‌شود. در جریان درگیری ۲۰۱۲ میان اسرائیل و غزه، روزنامه گاردین یک کارتون از بیل را منتشر کرد. که در آن نخست‌وزیر اسرائیل، بنیامین نتانیاهو به عنوان یک عروسک گردان نشان داده شده بود که ویلیام هیگ و تونی بلیر را کنترل می‌کرد. دیو ریچ که برای تراست امنیت اجتماعی (Community Security Trust) وبلاگ می‌نویسد، بیان داشت که این تصویر با تصاویری که در نشریه‌های نازی و سایر نشریه‌های ضد یهود منتشر می‌گردید، قابل مقایسه است. اگرچه بیل از کارتون خود دفاع کرد، اما ویراستار خوانندگان این روزنامه به‌نام کریس الیوت در مقاله‌ای در ۲۵ نوامبر اظهار داشت که: «هرچند خبرنگاران و کارتونیست‌ها باید آزاد باشند تا نظر خود را در مورد فرصت طلب و مکار بودن نتانیاهو بیان نمایند، اما از نظر من آن‌ها نباید از زبان – شامل زبان دیداری – کلیشه‌ای ضد یهود استفاده کنند. کمیسیون شکایات رسانه‌ای انگلستان، ۲۲ شکایت دریافت کرد، اما این کمیسیون در ۱۹ دسامبر بیان داشت که قادر نیست موضوع را بیشتر پی‌گیری نماید."Steve Bell on Tony Blair and William Hague's role in Israel-Gaza clash – cartoon", "The Guardian" (website), 15 November 2012Dave Rich "Jews, puppets and the Guardian" , Community Security Trust *(blog), 16 November 2012,Jennifer Lipman "Steve Bell defends Guardian cartoon", "The Jewish Chronicle", 22 November 2012Chris Elliott "Open door: The readers' editor on… accusations of antisemitism against a political cartoon", "The Guardian", 25 November 2012Jennifer Lipman "PCC rules no breach over Steve Bell Gaza cartoon", "The Jewish Chronicle", 19 December 2012
چندی قبل از انتخابات سراسری ۲۰۱۵ بریتانیا، خشم شدید در توئیتر در مورد یک داستان کارتون اگر… به‌میان آمد، در این کارتون نشان داده شده بود که رهبر حزب ملی اسکاتلند (SNP) به‌نام نیکولا استورجن هرگونه مصالحه در مورد «خواسته اصلی» خود که عبارت از «زنای با محرم و رقص محلی اسکاتلندی» بود را رد می‌کند. توئیت‌های بی‌شماری به بیل برچسب نژادپرستی زدند، در حالی‌که برخی‌های دیگر گفتند که این کارتون نسبت به سایر کارتون‌های که وی سیاست‌مداران را در آن به تمسخر می‌گیرد، خشم‌آور تر نیست. حدود بیش از ۳۰۰ شکایت به روزنامه گاردین رسید و نزدیک به ۱٬۰۰۰ نظریه (کامنت) در زیر کارتون آنلاین نوشته شد که اغلب منفی بودند. کامنت‌ها بیشتر به نقل قولی منتسب به سر آرنولد باکس بود که گفته بود دوست اسکاتلندی‌اش به وی بیان نمود که «شما باید در یک مقطع هر چیزی را یک‌بار تجربه کنید، به‌جز از زنای با محرم و رقص محلی اسکاتلند». در جریان همه‌پرسی استقلال اسکاتلند در ۲۰۱۴، داستان کارتون بیل پیکار «بلی» استورجن را به نمایش کشید که در آن گفته شده بود «نه به نه گفتن… و بلی به بلی گفتن؛ ملی‌گرایی، سوسیالیسم: آن‌ها بسیار خوب باهم کنار می‌آیند!!».Jack Sommers "SNP Guardian Cartoon By Steve Bell Branded 'Racist' In Social Media Outrage", "The Huffington Post", 11 March 2015
در ژوئیه ۲۰۱۹، پس از این‌که یک کارتون اگر… وی توسط گاردین به نشر نرسیده بود، بیل یک ایمیل قهرآمیز به این روزنامه فرستاد. در این کارتون معاون رهبری حزب کارگر به‌نام تام واتسون به دلیل این‌که از رویه ضد یهودگرایی در حزب کارگر نقد می‌کرد، به عنوان «جنرال یابنده ضد یهود» به تصویر کشیده شده بود.https://www.thejc.com/news/uk-news/guardian-cartoonist-steve-bell-specious-charge-of-antisemitism-in-email-to-all-paper-1.486570
در ژوئن ۲۰۲۰، هنگامی‌که وزیر کشور، پریتی پتل تجربه‌های خود از نژادپرستی را در مجلس اعیان فهرست می‌کرد، به یک کارتون از بیل که در گاردین منتشر شده بود و در آن وی به عنوان «یک گاو چاق با حلقه‌ای در بینی‌اش» به تصویر کشیده شده بود، اشاره نموده و بیان داشت که «این کارتون نه تنها نژادپرستانه است، بلکه هم از نظر فرهنگی و هم از نظر دینی، توهین‌آمیز است».
در ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۰، گاردین اعلام نمود که به دلیل ضرر منتظره ناشی از پاندمی ویروس کرونا، این روزنامه برنامه دارد تا برخی کارکنان را برکنار نماید. گروه مطبوعات (Media) گفت که «ما در جریان مشاوره‌های جمعی با کارکنان خود و نمایندگان اتحادیه‌های تجاری، روی تمامی پیشنهادهای خود، از جمله شرایط اخراج کارکنان، بحث خواهیم کرد». شبکه‌های اجتماعی آنلاین از جمله توئیتر، بدون دریافت تأییدی از روزنامه گاردین یا خود بیل، این شایعه را پخش کردند که قرارداد سالانه بیل (که قرار بود در ۲۰۲۱ خاتمه یابد) تجدید نخواهد شد. بیل به روزنامه پریس گزیتی انگلستان گفت که قرارداد سالانه کار آزاد وی همیشه یک فرایند مورد مذاکره بوده‌است. از مدتی بدین‌سو، وی با سردبیر، کترین وایرن، در مورد کاهش حجم کاری خود در حال صحبت بوده‌است و «با تاسف که پس از ۳۹ و نیم سال، این احتمالاً پایان داستان مصور «اگر…» است که من به شدت از انجام آن لذت می‌بردم، اما انجام این کار دیگر برای مرد کهن‌سالی مثل من بسیار کار دشوار است، به ویژه با رنگ پردازی کامل. من واقعاً امیدوارم تا بعد از ماه آوریل سال آینده دوباره روی کارتون‌های سرمقاله‌ای کار کنم».
کمیسیون برابری و حقوق بشر در اکتبر ۲۰۲۰، حزب کارگر را در رابطه به چگونگی برخورد آن با ضدیهودی‌گرایی متهم به شکستن قوانین برابری نمود. جرمی کوربین گفت که این مشکل توسط سیاست‌مداران مخالف «به‌طور نمایشی اغراق‌آمیز بیان شده‌است» و بلافاصله عضویت آن به حالت تعلیق درآمد. بیل، کارتونی را تولید نمود و در روزنامه گاردین چاپ شد که در آن کی‌یر استارمر سر کوربین را در یک بشقاب بیضی تقدیم می‌کرد، این کارتون الهام گرفته از نقاشی سالمه با سر بریده سن جان تعمیدگر اثر کاراواجو و یکی از داستان‌های انجیل عهد جدید بود. روزنامه گاردین ۳۲ شکایت مبنی بر ضدیهودی‌گرایی دریافت کرد. عضو حزب کارگر به‌نام لورد اندرو آدونیس این کارتون را «منزجرکننده» خواند.
سوپر جام فوتبال ایتالیا ۲۰۲۰ سی و سومین دورهٔ مسابقهٔ سوپر جام فوتبال ایتالیا است که بین قهرمان سری آ و قهرمان کوپا ایتالیا برگزار می‌شود. تیم‌های حاضر یوونتوس قهرمان سری آ و ناپولی قهرمان کوپا ایتالیا هستند.Supercoppa Italiana 2020. Chi sfiderà il Napoli? Le ipotesi su avversaria e data. "Il Sussidiario". Published June 18, 2020. در پایان باشگاه فوتبال یوونتوس برای نهمین بار قهرمان سوپر جام فوتبال ایتالیا شد.
کریستیانو رونالدو و آلوارو موراتا گلزنان این بازی بودند.
توماس رودریک دیو (Thomas Roderick Dew) (۱۸۰۲–۱۸۴۶)، استاد و بعداً رئیس کالج ویلیام و ماری بود. وی یکی از طرفداران تأثیر گذار برده‌داری بود.
توماس دیو در ۱۸۰۲ میلادی در شهرستان کینگ و کوین در ویرجینیا زاده شد، او فرزند سروان توماس دیو و لوسی گیتوود دیو بود. پدر وی یک سرباز انقلابی جنگ بوده و مؤسس دیوسوایل بود، دیوسوایل به یک نخلستان شکوفا در نزدیکی شهرستان کینگ و کوین مبدل شد. وی در کالج ویلیام و مری پذیرفته شده و در ۱۸۲۰ میلادی از آنجا فارغ‌التحصیل گردید و متعاقب آن چندین سال را برای آموزش در اروپا گذراند. وی از ۱۸۲۷ تا ۱۸۳۶ میلادی به عنوان پروفسور تاریخ، متافیزیک و اقتصاد سیاسی در کالج ویلیام و مری خدمت نموده و پس از آن تا زمان مرگش در ۱۸۴۶ میلادی بر اثر برونشیت، به عنوان رئیس این کالج خدمت کرد. وی دو پیشنهاد مبنی بر شرکت در سیاست را رد نموده و همچنین دعوت برای تدریس در کالج کارولینای جنوبی (امروزه معروف به دانشگاه کارولینای جنوبی) و دانشگاه ویرجینیا را نپذیرفت. مدت کوتاهی قبل از مرگش، او با ناتالیا هی ازدواج کرد. او در جریان ماه عسل شان در پاریس درگذشت؛ جسد وی چندی بعد به سردخانه‌ای در زیر کلیسای کوچک در محوطه کالج ویلیام و مری منتقل گردید. بازمانده وی چارلز ب. دیو، پروفسور تاریخ جنوب آمریکا در کالج ویلیامز است و کتاب خلق یک نژادپرست (۲۰۱۶) را بر مبنای سنت نژادپرستی خانواده جنوبی خود، نوشت.
دیو زمانی در سطح ملی به شهرت رسید که در ۱۸۳۸ میلادی به تعرفه که در همان سال تصویب شده بود («تعرفه بیزاری») حمله کرد. او طرف‌دار تجارت آزاد بود و استدلال می‌کرد که مالیات بر صادرات باعث منفعت تولیدکنندگان شمالی می‌گردد اما هزینه مزرعه‌داران جنوبی را بلند می‌برد. وی از بانک‌های ایالتی در مقابل یک بانک ملی حمایت می‌کرد، به این دلیل که بانک‌داری مرکزی به حکومت این امکان را می‌دهد تا کنترل به مراتب بیشتری بر اقتصاد داشته باشد. بزرگ‌ترین کتاب وی هضم قوانین، رسم‌ها، سلوک و نهادهای ملت‌های باستانی و مدرن (۱۸۵۳ میلادی) بود. یکی از منابع لغت‌نامه کلاسیک و باستان شناختی ۱۸۴۰ از پی. آستین نوتال بود.
در ۱۸۳۲ میلادی، وی مقاله‌ای در مورد گفتمان ۱۸۳۱–۱۸۳۲ مشهور برده‌داری در مجلس عمومی ویرجینیا، تحت عنوان مروری بر بحث‌های قانونی در ۱۸۳۱ و ۱۸۳۲ نوشت که به مراتب فراتر رفت و به یک جنبش نقطه پایان بخشید، سپس با فرض‌نمودن ابعاد قابل ملاحظه، ادعای پایان برده‌داری در ویرجینیا را نمود. گفتمان قانونی ویرجینیا واکنشی بود بر شورش برده‌داری نات ترنر در اوت ۱۸۳۱. «همانند بیشتر سفیدپوستان جنوب آمریکا، او نیز استدلال کرد که سفیدپوستان و سیاه‌پوستان آزاد شده نمی‌توانند کنار هم در آرامش زندگی کنند… دیو نظریه کوچ اجباری سیاه‌پوستان آمریکایی آزاد شده به آفریقا را یک روش پیش‌گیرانهِ گران‌قیمت و از لحاظ لوژستیکی غیرممکن خوانده و بیان داشت که تبعید سیاه‌پوستان باعث می‌شود تا از منفعت ویرجینیا به عنوان «ایالتی که سیاه‌پوستان را برای سایر ایالت‌های جنوبی پرورش می‌دهد» جلوگیری می‌کند. هرچند موضوع وی برای بسیاری خوانندگان اهل جنوب آمریکا قانع‌کننده بود، اما جیسی بورتون هریسون اهل لینچبرگ، ویرجینیا یک پاسخ قوی نوشته و استدلال نمود که تبعید (کوچ اجباری برده‌ها به آفریقا) یک امر ممکن بوده و این‌که برده‌داری از نظر اقتصادی ناکارا بود."A Review of the Debates in the Legislature of 1831 and 1832"
در نخستین سخنرانی خود به عنوان رئیس کالج ویلیام و مری، «وی به مزرعه‌داران جوان نصیحت کرد تا در مقابل آن‌های که می‌خواهند برده‌داری را از بین ببرند، مقاومت کنند. دیو روی اهمیت آموزش علوم مقدماتی به‌طور وسیع تأکید نمود، اما اخلاقیات و علوم سیاسی را به‌طور برجسته به عنوان مهم‌ترین موضوعات آموزشی مستثنی کرد».
دیو در جنوب آمریکا از احترام خوبی برخوردار بود؛ نوشته‌های وی که به‌طور گسترده توزیع می‌گردند، باعث تحکیم نظریه عمومی نسبت به طرف‌داری از برده‌داری شد. کار وی با کارهای جراح و پزشک سامویل ای. کارت‌رایت مقایسه شده‌است، کارت‌رایت کسی بود که از برده‌داری دفاع نموده و «بیماری‌های» دراپتومانیا («جنونی» که باعث فرار برده‌ها می‌گردید) و دیسایستیسا ایتیوپیکا («رذالت») را کشف کرد که هر دو بیماری با ضرب و شتم «درمان» می‌گردید. مقاله ۱۸۳۳ دیو مجدداً در ۱۸۴۹ به نشر رسید و همراه با نوشته‌های هارپر، هموند و سیمس در استدلال‌های طرف‌داری از برده‌داری جمع‌آوری گردید.
بیشتر افراد در آن زمان، دیو را برای مغلوب کردن پیشنهادهای برای پایان برده‌داری در دهه ۱۸۳۰ میلادی در ویرجینیا، تحسین نمودند. وی حتی با آزادی تدریجی نیز مخالف بود. آموزه‌های دیو و نوشته‌های وی روی نسل‌های بعدی که مخالف بازسازی ایالات متحده بودند و قوانین جیم کرو را ساختند، تأثیر گذار بود.
نظریه دیو در مورد تفاوت میان جنسیت‌ها، در فرهنگ زندگی‌نامه ویرجنیا، قرار ذیل توصیف شده‌است:
وی سختی‌های که مردان در بازار کار به آن مواجه می‌شوند و تقریباً قدرت بی‌رحمی که برای بقا در این چنین یک فضای رقابتی نیاز است را تشریح کرد. وی بیان داشت که شجاعت و جسور بودن خصیصه‌های مردان هستند. از نظر دیو، زنان وابسته و ضعیف، اما چشمه‌ای از قدرت خواستنی بودند.
مگس‌مرغ نوک‌گوه‌ای به گونه‌های زیر تقسیم شده است:
ون جیکوبسن (Van Jacobson) (متولد ۱۹۵۰)، یک دانشمند کامپیوتر آمریکایی است که به دلیل کارش روی عمل‌کرد و مقیاس بندی شبکه TCP/IP معروف است. او یکی از مشارکت‌کنندگان اساسی در پشته پروتوکول TCP/IP – بنیاد فناوری اینترنت امروزی – است. از سال ۲۰۱۳، جیکوبسن در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (UCLA) استادیار است و روی «شبکه با داده‌های نامدار» کار می‌کند.2001 SIGCOMM Award for Lifetime Achievement to Van Jacobson "for contributions to protocol architecture and congestion control.""Van Jacobson Biography", IEEE Global History Network, accessed 31 March 2012
جیکوبسن شاعری مدرن، فیزیک و ریاضیات خواند و از دانشگاه آریزونا کارشناسی ارشد در فیزیک و لیسانس در ریاضیات گرفت. او در لابراتوار لاورنس برکلی کارهای فارغ‌التحصیلی انجام داد."An Analysis of TCP Processing Overhead" (Biography), David D. Clark, et al. , "IEEE Communications Magazine", June 1989, p. 29Borsook, Paulina. "Profile: Van Jacobson keeps communications channels open", "Network World", March 24, 1994, p. 51
کار او در طراحی مجدد الگوریتم‌های کنترل‌کننده تراکم در TCP/IP (الگوریتم جاکوبس) برای مدیریت بهتر تراکم گفته می‌شود اینترنت را از فروپاشی در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ نجات داد. او همچنین به دلیل پروتوکول فشرده سازی هیدر TCP/IP توضیح داده شده در RFC 1144: هیدرهای فشرده سازی TCP/IP برای لینک‌های سریالی با سرعت کم که به نام Van Jacobson TCP/IP Header Compression یاد می‌شود، شناخته می‌شود."Congestion avoidance and control", Van Jacobson, "Proceedings of SIGCOMM ’88", Stanford, CA, Aug. 1988, ACM"Congestion avoidance and control", Van Jacobson, ACM SIGCOMM Computer Communication Review - Special twenty-fifth anniversary issue, Highlights from 25 years of the Computer Communication Review, Volume 25 Issue 1, Jan. 1995, pp.157-187"Van Jacobson: 2002 IEEE Koji Kobayashi Computers and Communications Award Recipient", IEEE web site
او یکی از نویسندگان چندین ابزار تشخیصی شبکه پرکاربرد، از جمله traceroute, tcpdump و pathchar است. او در رهبری توسعه multicast backbone (MBone) و ابزار ملتی مدیا vic, vat و wb قرار داشت.""Building the Internet's MBone: LBL's Van Jacobson a Principal Architect" , Jeffery Kahn, Lawrence Berkeley National Laboratory, 9 December 1994"vic - Video Conferencing Tool", web page at Lawrence Berkeley National Laboratory"vat - LBL Audio Conferencing Tool", web page at Lawrence Berkeley National Laboratory"wb - LBNL Whiteboard Tool", web page at Lawrence Berkeley National Laboratory
جیکوبسن بین سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۹۸ به عنوان دانشمند تحقیقی گروه کنترل زمان واقعی در لابراتوار لاورنس برکلی بود و بعداً رهبر گروه تحقیقی شبکه شد. او از سال ۱۹۹۸ میلادی تا ۲۰۰۰ در سیستم‌های سیسکو دانشمند ارشد بود. در سال ۲۰۰۰ وی دانشمند ارشد Packet Design, Inc و در سال ۲۰۰۲ برای یک اسپین – آف، Precision I/O شد. او به عنوان یک همکار تحقیقاتی در اوت ۲۰۰۶ به PARC پیوست."LBNL's Network Research Group", Lawrence Berkeley National Laboratory, August 2009Van Jacobson: Past and Current Positions in "TCP/IP pioneer's past is prologue", Loring Wirbel, "EE Times", March 7, 2005Packet Design, website
جیکوبسن در ژانویه ۲۰۰۶ در Linux.conf.au یک نظریه دیگر را در مورد بهبود عمل‌کردشبکه ارائه کرد که از آن زمان به عهد به نام network channels یاد می‌شود. جیکوبسن در اوت ۲۰۰۶ به عنوان بخشی از سخنانش در Google Tech Talks در مورد نظریاتش پیرامون Named data networking (NDN)، محور کارش در PARC، بحث کرد. ون جیکوبسن حالا با کنسرسیوم NDN تمویل شده توسط بنیاد ملی علوم کار می‌کند تا آینده اینترنت را کشف و ایجاد کند."Speeding up Networking", Van Jacobson and Bob Felderman, Linux.conf.au 2006, Dunedin, NZ"Content-centric networking" , PARC A Xerox Company"A New Way to look at Networking", Van Jacobson, Google Tech Talk, 30 August 2006, YouTube Video
ون جیکوبسن در سال ۱۹۹۵ همراه با همکارش استیفن مک کین در LBL، به دلیل توسعه نرم‌افزار toolpack که کنفرانس صوتی و تصویری چند جانبه را از طریق MBone (Multicast Backbone) امکان‌پذیر می‌کند، برنده جایزه R&D 100 مجله R&D شدند." Lab's connection to the MBone wins '95 R&D 100 Award", Bruce Davies, Lawrence Berkeley Laboratory
جیکوبسن در سال ۲۰۰۱ برای کارش، جایزه ACM SIGCOMM برای دستاورد یک عمر کار را «برای مشارکت در پروتوکول مدیریت مهندسی و تراکم» و در سال ۲۰۰۲ جایزه کامپیوتر و مخابرات IEEE کوجی کوبایاشی را دریافت کرد. او در سال ۲۰۰۴ میلادی به دلیل «سهمش در پروتوکول‌های شبکه، شامل پخش چندگانه و کنترل تراکم» به عنوان عضو آکادمی ملی مهندسی انتخاب شد.
در سال ۲۰۱۲، جیکوبسن از طرف انجمن اینترنت به تالار مشاهیر اینترنت معرفی شد."Mr. Van Jacobson", Members Directory, National Academy of Engineering
مگس‌مرغ زنبورگرده‌ای یک گونه مگس‌مرغ از خانوادهٔ مگس‌مرغان است. این گونه عمدتاً در مکزیک یافت می‌شود، اما به عنوان یک گونه سرگردان در ایالات متحده (آریزونا) دیده شده‌است. نام این گونه به زنبورهای گرده‌افشان (Bumblebee) اشاره دارد.
این گونه با حدود ، کوچک‌ترین پرنده‌ای است که در شمال آمریکای شمالی در مکزیک وجود داشته‌است. با وزن یکی از کوچک‌ترین پرندگانی است که در جهان وجود دارد."CRC Handbook of Avian Body Masses" by John B. Dunning Jr. (Editor). زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است. مگس‌مرغ‌ها بین آوریل و جولای به شرایط زادآوری می‌رسند، اما ثبت‌ها نشان می‌دهد که آنها عمدتاً در طول زمستان (ژانویه تا فوریه) زادآوری می‌کنند. آشیانهٔ آن‌ها عمدتاً از خزه‌ها و گلسنگ‌ها و همچنین تکه‌های کوچک موهای مایل به قرمز و سایر دانه‌های مودار مانند دانه‌های بروملیاد کتاپسیس تشکیل شده‌است.
ایوان آنتونویچ (آنتپویچ) یفریموف (به روسی: Ива́н Анто́нович (Анти́пович) Ефре́мов) (زاده ۲۲ آپریل ۱۹۰۸، درگذشته ۵ اکتبر ۱۹۷۲) دیرینه‌شناس، متفکر اجتماعی و نویسنده‌ی علمی-تخیلی اهل جماهیر شوروی بود. او مبدع سنگواره‌شناسی، دانش بررسی الگوهای موجود در روند شکل‌گیری سنگواره‌ها بود."Сергеев С. А." Иван Ефремов в контексте духовных конфликтов XX века: монография. — Казань: КНИТУ, 2019. — 128 с
دنباله هفتایی یک تست بالینی است که برای بررسی عملکرد ذهنی و کمک به ارزیابی وضعیت روانی پس از آسیب احتمالی سر یا در موارد مشکوک به زوال عقل استفاده می‌شود. این آزمون از سال ۱۹۴۴ به صورت مجزا انجام می‌گرفت اما امروزه به عنوان بخشی از آزمون کوتاه وضعیت ذهنی در نظر گرفته شده است. آزمون دنباله هفتایی همچنین برای تعیین زمانی که بیمار تحت القای بیهوشی، بیهوش می‌شود (برای مثال قبل از جراحی) نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.
ناتوانی در انجام آزمون دنباله هفتایی به خودی خود تشخیصی برای هیچ اختلال یا نقص خاصی نیست، اما عموماً به عنوان یک آزمون سریع و آسان تمرکز و حافظه در هر موقعیتی که پزشکان احتمال وجود اختلال در عملکردهای شناختی می‌دهند، استفاده می‌شود. در آزمون دنباله هفتایی فرد شرکت کننده باید از ۱۰۰ به صورت کاهشی ۷ عدد کم کند و عدد به دست آمده را بیان کند. محاسبات به صورت ۱۴ تفریق است، و اعداد زیر را شامل می‌شود: ۹۳-۸۶-۷۹-۷۲-۶۵-۵۸-۵۱-۴۴-۳۷-۳۰-۲۳-۱۶-۹-۲.
تست‌های مشابه دیگری نیز مانند "دنباله سه‌تایی" (در آن شمارش معکوس به صورت سه‌تایی انجام می‌شود) و "معکوس خوانی" (ماه‌های سال را به ترتیب معکوس می‌خوانند یا املای یک کلمه را برعکس می‌نویسند) نیز وجود دارند.
مطالعه ای بر روی شرکت کنندگان دبیرستانی که مبتلا به اختلال خاصی نبودند، نشان داد که تست دنباله هفتایی در هنگام رخ داد ضربه مغزی مناسب نیست زیرا فاقد حساسیت کافی بوده و تصور می‌شد معکوس خوانی معیار مؤثرتری باشد، زیرا میزان قبولی برای شرکت کنندگان آسیب ندیده بالاتر است.
شمارهٔ تست دنباله هفتایی موتیفی تکرارشونده، در نمایشنامه سارا کین "۴٫۴۸" است.
وزارت ترس فیلم نوآر آمریکایی ساخت سال ۱۹۴۴ به کارگردانی فریتز لانگ و با بازی ری میلند و مارجوری رینولدز است. فیلم بر پایه رمان ۱۹۴۳ نوشته گراهام گرین ساخته شده و داستان مردی را روایت می‌کند که به تازگی از آسایشگاه روانی آزاد شده‌است و ناخواسته خود را در میان حلقه جاسوسی جهانی گرفتار می‌بیند و توسط مأموران نازی تعقیب می‌شود. موسیقی متن فیلم توسط ویکتور یانگ ساخته شده‌است.
قهرمان کتاب گراهام گرین، آرتور روی (استیون نیل در فیلم)، به خاطر کشتن همسرش عمیقاً احساس گناه می‌کند. در فیلم، این قتل صرفاً یک قتل هومرگی ساده است و نیل فقط به خودکشی همسرش کمک می‌کند. روی در کتاب، سم را در لیوان شیر همسرش می‌ریزد و همسرش می‌گوید که: «چقدر مزه عجیبی دارد» روی او را تنها می‌گذارد تا بمیرد. با وجود اینکه دادگاه رای به هومرگی می‌دهد، اما روی باور دارد که «در جایی که عدالت وجود داشته باشد قانون او را محکوم می‌کرد.» او می‌داند که این کار او نه برای پایان دادن به رنج همسرش، بلکه برای پایان دادن به رنج خود او بوده‌است. این احساس گناه شدید که از ابتدا تا انتها رمان را فرا گرفته‌است، در فیلم وجود ندارد.
عشق روی، آنا هیلف (کارلا هیلف در فیلم)، در فعالیت‌های جاسوسی برادرش همکاری ندارد. در رمان، او به برادرش شلیک نمی‌کند و هیچ تیراندازی روی پشت بام با مأموران نازی اتفاق نمی‌افتد. برادر کارلا، ویلی هیلف، با تفنگی که تنها یک گلوله دارد، در دستشویی در ایستگاه راه‌آهن و در حالی که راه فرار ندارد خودکشی می‌کند. آنا (کارلا) در داستان کتاب باید برای همیشه از آشکار شدن هویتش به عنوان یک جاسوس بترسد، روی (نیل) نیز به عنوان یک قاتل از افشا شدن حقیقت می‌ترسد. آنها به رابطه‌شان با هم ادامه می‌دهند، اما به سختی زوج خوشبخت و بی دغدغه ای که در فیلم به تصویر کشیده شده هستند: «آنها باید یک عمر با دقت قدم می‌زدند، هرگز بدون دو بار فکر کردن صحبت نمی‌کردند. . . آن‌ها هرگز نمی‌توانستند حس نترسیدن از افشا شدن را درک کنند.» این پیام، و نه تعقیب و گریز جاسوسی فیلم، جان‌مایه رمان گراهام گرین است.
بوسلی کروتر از "نیویورک تایمز" در بازخوردی در زمان انتشار فیلم در مورد "وزارت ترس" نوشت: «آقای لانگ شمه‌ای از کیفیت وحشتناک برخی از نخستین فیلم‌های پرتعلیق آلمانی خود را به تصویر کشیده‌است- یورشی پر کش و قوس و دیوانه‌وار با فیلم‌برداری وسوسه‌انگیز و ضرب‌آهنگی بیمارگونه در لحظه‌های وخیم؛ بنابراین، احساسات سرد و بی‌حس‌کننده ترسناک به گونه‌ای منتقل می‌شوند که برای آثار نمایشی ما کاملاً غیرمعمول هستند.»
دیو کر از "شیکاگو ریدر" فیلم را ستود و نوشت: «این فیلم مهیج سال ۱۹۴۴ نقطه برخورد دو استاد بزرگ گناه و پارانویای کاتولیک، گراهام گرین رمان‌نویس و فریتز لانگ کارگردان است. ری میلند که به تازگی از یک تیمارستان آزاد شده‌است، وقتی به نقشه پیچیده نازی‌ها پی می‌برد می‌فهمد که دنیای بیرون واقعی‌تر از آن است که نتیجه توهم‌هایش باشد. کیفیت توهم‌آمیز صحنه آغازین (که یک نمایشگاه روستایی در واقع لانه جاسوسی است) یادآور فیلم‌های اکسپرسیونیستی لانگ در دهه ۲۰ است، اما این فیلم بالغ‌تر و کنترل‌شده‌تر است و لنگ را در بهترین و خالص‌ترین فیلمش نمایندگی می‌کند.»
جاد بلز، نویسنده آل‌مووی، می‌گوید: «با اینکه این فیلم به جاودانگی اقتباس "کارول رید از «مرد سوم» نوشته" "گرین" "که چهار سال" "بعد" "ساخته شد نمی‌رسد،" "اما وزارت ترس" نمونه ای خوش ساخت، کاملاً گیرا و هوشمندانه از فیلم نوآر است ."
گیوسپ تونیولو (Giuseppe Toniolo) (7 مارس ۱۸۴۵ – ۷ اکتبر ۱۹۱۸)، یک اقتصاددان و جامعه‌شناس کاتولیک ایتالیایی رومی و پیشگام دموکراسی مسیحی بود. تونیولو که یک اقتصاددان سیاسی و اجتماعی برجسته بود، سوسیالیسم و هم کاپیتالیسم آزاد را تقبیح نموده و در عوض آن یک سیستم اقتصادی را حمایت می‌کرد که در آن قوای اجتماعی، قضائی و اقتصادی برای منافع عمومی به‌صورت متناسب همکاری داشته باشند. تونیولو یکی از اولین حامیان کاتولیک اتحادیه‌های کارگری و اصلاح اجتماعی بود. فعالیت‌های او از تعالیم اجتماعی کاتولیک الهام گرفته و اقتصاد را «بخش لاینفک طرح عملیاتی خداوند» توصیف می‌کرد.
تونیولو در ۲۹ آوریل ۲۰۱۲ توسط پاپ بندیکت شانزدهم در روم، آمرزیده شد.
گیوسپ تونیولو در ۷ مارس ۱۸۴۵ میلادی به عنوان اولین فرزند از چهار فرزند انتونیو تونیولو و ایزابیلا آلیساندرینی در تریویسو متولد شد. او در منطقه سانت آندریا زندگی کرد. آلیساندرو مامای او بود.
از آنجاییکه پدر تونیولو (انجنیر بود) در جاهای مختلف در منطقه وینتو ایفای وظیفه کرد، تونیولو در جریان طفولیت چندین بار نقل مکان کرد. تونیولو قبل از این‌که در پادوا وارد کالج شود، در مدرسه سنت کاترین در وینیز درس خواند. در کالج نام‌برده او حقوق الهی خواند و درس‌هایی را گرفت که فیدل لامپرتیکو و آنجلو مسداگلیا قبل از فارغ‌التحصیل شدن در ۲۱ ژوئن ۱۸۶۷ رهبری می‌کردند. اما مرگ نابهنگام پدرش باعث اخلال تحصیلات او شد اما بعداً قبل از فارغ‌التحصیل شدن تحصیلاتش را ادامه داد.
تونیولو در صلح چهارم سپتامبر ۱۸۷۸ با ماریا شیراتی ازدواج کرد (این زوج بعد با پادرمیانی برادران ماریا، گاتانو و ریناتو با هم دیدار کردند). این زوج با هم صاحب هفت فرزند شدند که از آن‌جمله سه تن آن در طفولیت از دنیا رفتند. چهار فرزند دیگر آن‌ها عبارت از:
تونیولو به عوض دنبال‌نمودن شغل حقوقی برای بیش از چهار دهه اقتصاد درس داد و قبل از این‌که تدریس در وینیز در مؤسسه تکنیکی وینیز را میان سال‌های ۱۸۷۴ و ۱۸۷۸ میلادی آغاز کند، در سال ۱۸۶۸ میلادی در آلما ماتر خود به عنوان معاون ریاست مطالعات قضائی-سیاسی انتخاب شد. این شغلش یکبار به دلیل یک دوره کوتاه بازگشت در پادوا مختل شد. در سال ۱۸۷۸ میلادی او در کالج مودینا و ریگیو ایمیلیا استاد شد. تونیولو در سال ۱۸۸۳ میلادی در کالج پیسا به عنوان استاد انتخاب شده و در آنجا تا زمان مرگش در سال ۱۹۱۸، رئیس اقتصاد سیاسی بود.
علی‌رغم این‌که برخی از مسیحیان بنا بر عناصر ماسونی و ضد روحانی که برای متحدسازی ایتالیایی‌ها در سال ۱۸۶۰ میلادی کمک کرده بودند، از سیاست دوری می‌کردند، تونیولو از اهمیت ارزش‌های دینی در سیاست و اقتصاد دفاع کرد. تونیولو تیوری‌های را در مورد تدریس اجتماعی توسعه داد که مسیر میانی میان اقتصاد آزاد (پیشنهاد آدام اسمیت؛ همانی که کامیلو بینسو و همچنین ویلفریدو پاریتو از آن دفاع می‌کردند) و سوسیالیسم دولت محور که پیروان کارل مارکس پیشنهاد کرده و از آن دفاع می‌کردند، ایجاد کرد.
تونیولو در سال ۱۸۸۹ میلادی اتحادیه کاتولیک را برای مطالعات اجتماعی بنیان‌گذاری کرده و بعداً بررسی بین‌المللی علوم اجتماعی را در سال ۱۸۹۳ بنا نهاد. اندیشه آلمانی اقتصاد تاریخی – از گوستاو فون اشمولر و بعدها جوزف شومپیتر – به عنوان تأثیراتی بر روشن‌فکران ایتالیایی آن زمان عمل کرد. تونیولو از حمایت از کارگران دفاع کرد و در سال ۱۸۸۹ میلادی اتحادیه‌ای را برای مبارزه برای حقوق کارگران تأسیس کرد و همچنین با حمایت از زنان و کودکان در راستای محدودسازی هفته کاری کار نمود. تونیولو به نهادهایی از خانواده گرفته تا اتحادیه‌ها و انجمن‌های حرفه‌ای معتقد بود که بتوانند میان افراد و دولت میانجی باشند. او بعد از سال ۱۹۰۰ میلادی جنبش کنش اجتماعی مسیحی را رهبری کرد که چیزی شبیه فعالیت اجتماعی در ایالات متحده شد. ایده‌های تونیولو به‌صورت خاص بر پاپ لیوی سیزدهم (شامل ریروم نواریوم) و پیوس دهم اثرگذار بود. او گفت که اقتصاد «بخش جدایی ناپذیر طرح عملیاتی خداوند» است و به عنوان «مکلفیت عدالت» درنظرگرفته می‌شود که باید به عنوان یک امر ضروری به تمام مردم عمل کند نه به یک عده معدود. تونیولو همچنین مونسیگنور گیورگ راتزینگر – برادر بزرگ پاپ بندیکت شانزدهم – را می‌شناخت.